cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universiteti Bujqësor i Tiranës
Historiku
UBT ka marrëdhënie bashkëpunimi me shume universitete në Evropë dhe SHBA, si me Universitetin e Hohenheimit-Stuttgart, Universitetin Humboltd-Berlin, Universitetin e Bonit, Universitetin e Gotingenit, në Gjermani; Universitetin e Viterbos, Universitetin e Potencës, Universitetin e Udines, IAM-Valenzano, Universitetin e Barit, në Itali; Institutin Politeknik dhe Universitetin Shtetëror të Virxhinias, Universitetin e Atlantës, Universitetin e Kolorados, Universitetin Georgia, Universitetin e Oklaomes, në SHBA; Institutin Nacional Politeknik të Nansisë dhe Qendrën Ndërkombëtare Mesdhetare të Studimeve Agronomike (CHIEHAM), në Montepelie, Francë; Universitetin Aristoteli të Selanikut, Universitetin e Patras, në Greqi; me Universitetin ST. Kliment Ohridski-Bitola, Maqedoni dhe Universitetin e Shkencave Agronomike dhe Mjekësisë Veterinare në Bukuresht, Rumani.
Unaza në kthetra
"Unaza në kthetra" sprova letrare. Shkrime të ndryshme, intervista me Autor Ismail Kadare. Shtëpia botuese "Onufri", viti i botimit 2004. Faqet e librit 174. ISBN 99927-45-30-4
Universiteti Bujqësor i Tiranës
Fakulteti i Mjekësisë Veterinare (FMV)
Fakulteti Mjekësisë Veterinare ofron programe studimi në tre drejtime kryesore aftësimi: Shëndetin e kafshëve të prodhimit, Shëndetin e kafshëve të shoqërimit, Shëndetin publik. Ky fakultet udhëhiqet nga koncepti bashkëkohor i profesionit të veterinerit: "të parandalojë dhe luftojë sëmundjet e kafshëve; të kontribuojë në mbarështimin sa më të mirë dhe rritjen e prodhimit të kafshëve; të mbrojë njerëzit nga infeksionet që vijnë nga kafshët dhe nga ushqimet me origjinë shtazore”. Fakulteti ofron njohuri ne fusha si: kontrolli i produkteve me origjinë shtazore, sëmundjet e specieve, riprodhimi dhe patologjitë e tij, sëmundjet e derrave dhe shpendëve. Kjo veprimtari kryhet pranë strukturave didaktike të Fakultetit dhe Universitetit dhe strukturave publike dhe private të përzgjedhura nga Fakulteti. Praktika profesionale është e detyrueshme në përfundim të kursit teorik në semestrin e 10-të.
Fakultet i Bujqësisë dhe Mjedisit (FBM)
Fakulteti i Bujqësisë dhe Mjedisit ofron lëndë dhe njohuri si: parashikimi i burimeve ushqimore, zhvillimi i qëndrueshëm i bujqësisë, mbrojtja dhe rigjenerimi i burimeve, përdorimi racional i burimeve prodhuese, sigurimi i produkteve ekologjikisht të pastra, dhe siguria ushqimore.
Olvidarte jamás
Olvidarte jamás është një telenovelë e bërë më 2005 nga Venevision International në Miami që zgjati 118 episode.
Bajram Curri, div dragoi i Dragobisë
Bajram Curri, div dragoi i Dragobisë libër për fëmijë me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Toena". Libri ka 16 faqe me ilustrime. ISBN 9992715340
PinkNews
Në programin e saj editorial përfshihen progresi politik i të drejtave LGBT përreth botës si dhe intervista me figura të ndryshme kulturore dhe politike. Lajmet ndahen në kategori të ndryshme si: transgjinor, bota, arti, opinion dhe argëtim.
Një version në letër i saj nisi të publikohet në 2006. Gjithsesi PinkNews e hoqi publikimin në letër pas 2007. Website-i vijon të ekzistojë dhe të përditësohet çdo ditë. Ky website është konsideruar si më i vizituari website për komunitetin LGBT në rang global nga SimilarWeb.
PinkNews i jep vëmendje të veçantë temës së fesë dhe homoseksualitetit. Ishte një ndër publikimet e vetme që zhvilloi intervistën me Kryepeshkopin e Kantërbërit në 2014, në periudhën kur Justin Welbly diskutonte përqasjen e Anglisë karshi homoseksualitetit.
PinkNews ka lançuar serinë e çmimeve PinkNews Awards, e cila u lançua në 2013 dhe zhvillohet çdo vit në Westminster. Ky çmim, i cili iu jepet me votën e publikut dhe të një paneli juristësh, iu atribuohet aktivistëve LGBT si dhe figurave politike dhe të njohura që kanë kontribuar në avancimin e të drejtave LGBT.
Drita e lirisë (revistë)
Numri i parë i revistës doli në janar të vitit 1946. Në ballinë ishte i vizatuar (me dorë) flamuri kombëtar, me ngjyrat kuq e zi dhe shqiponjën në mes, kuptohet pa yll, pa simbole ideologjike....
PinkNews
Disa figura të njohura që kanë fituar këtë çmim janë David Cameron, Nick Clegg, Richard Branson, Ed Miliband, dhe Alex Salmond.
Drita e lirisë (revistë)
Numri i parë i revistës ilegale “Drita e lirisë” u botua në Pejë, ose siç qëndron në origjinal - DRITA E LIRISË - VITI I, PEJË – KALLNUER - 1946 - Nr. 1. Ky numër ka vetëm 6 (gjashtë) faqe që në numrat e mëvonshëm shtohen. Revistës i paraprin “Parathënja” me të cilën njoftohet opinioni i gjerë shqiptar pse është marrë iniciativa që të dilet me një revistë të këtillë. Aty, ndër të tjera, thuhej; “Që të rritej populli shqiptar me ndjenja kombtare: që të formohet dhe në popullin tonë nji ndergjegje, nji dashuri e tepert ndaj atdheut dhe Nanës së vet Shqipnisë....
Dr. Flori
Floran Kondi (lindi më 28 shkurt 1979 në Kuçovë dhe vdiq më 17 nëntor 2014 në Tiranë), i njohur zakonisht me emrin e tij artistik Dr. Flori, ishte një këngëtar, rapper, kompozitor dhe tekstshkrues, gjithashtu një nga antarët themelues të grupit West Side Family, me të cilin korri shumë sukses me këngët Tirona,O çike çike'. Deri në vdekjen e tij, Dr. Flori ka punuar si këngëtar i vetëm dhe gjithashtu me aktorin dhe këngëtarin Ermal Mamaqi, me të cilin ka bërë disa këngë.
West Side Family (1996–2008)
Dr Flori bashkë me Landin dhe Mirin në vitin 1996 krijuan grupin West Side Family të cilët lançuan këngën e parë Tik-Tak dhe këngë të tjera, por në vitin 2002 ata lançuan këngën e tyre shumë të njohur e cila në ato vite u bë hit, Tirona. Kjo këngë ishte me karakter politik dhe kishte për qëllim përkrahte politikanin Edi Rama në fushaten zgjedhore të Partisë Socialiste. Kjo këngë u prit shumë mirë nga audienca shqiptare si në Shqiperi dhe Kosovë. Në vitin 2002, grupi mori pjesë në festivalin Kënga Magjike që udhëhiqej nga Ardit Gjebrea me këngën "Mesazh". Vitin tjetër ata morën sërisht pjesë në Këngën Magjike me këngën "Oh Çike", e cila më vonë do të bëhej një nga këngët më të mëdha hit. Në finale ata morën 87 pikë të cilat ishin të mjaftueshme të siguronin vendin e katërt, megjithatë, ata fituan çmimin a publikut.
Pas tre vitesh, më saktësisht në vitin 2006, Dr. Flori dhe grupi ti tij West Side Family ata morën pjesë përsëri në Këngën Magjike me një këngë shumë të pëlqyer e cila titullohej "Në krahët e tu dua të jem", këngë e cila do t'u siguronte vendin e tretë në finale me 215 pikë pas këngës së Ledina Çelos e cila morri 292 pikë dhe kengës fituese që morri vendin e parë ajo e Armend Rexhepagiqit e cila mori më së shumti pikë, plot 293 pikë. Megjithatë, grupi fitoi çmimin për tekstin më të mirë.
Pjesëmarrja e tyre e parë madhore ishte në Festivalin e 47 të Këngës në dhjetor 2008, ku fituesi do të zgjidhej si përfaqsuesi i Shqipërisë në Festivalin Europian të Këngës për vitin e ardhshëm. Grupi mori pjesë me këngën "Jehonë" e shkruar dhe e kompozuar nga Dr. Flori. Në gjysmëfinale, grupi këndoi edhe këngë të tjera me artistë të tjerë shqiptarë të famshëm, me West Side Family që performuan me këngëtaren Aurela Gaçe. Gaçe gjithashtu ishte përfshirë në këngën zyrtare të grupit që ishte nxjerrë për finalen. Në finale, ata ishin kundër 19 artistëve të tjerë, duke e mbullur festivalin me 118 pikë. Kjo ishte e mjaftueshme për ta mbyllur festivalin në vendin e tretë, duke u mposhtur me vetëm tetë pikë nga Kejsi Tola dhe vetëm një pikë nga Juliana Pasha dhe Luiz Ejlli.
Këngëtar solo (2008–2014)
Pavarësisht se këngëtar solo, në vitin 2010, ai pati sukses duke bashkpunuar me Aurela Gaçen dhe Marselin me këngën "Origjinale", e cila u bë hiti i verës. Ai vazhdoi suksesin e tij edhe në vitin tjetër, duke lançuar këngën "Ça na ke", e cila shpejt u bë shumë popullore. Në vitin 2011, ai u bë gati për Këngën Magjike 2013 me këngën "S'ma ndjen" ku në finale u cilësua si kënga hit. Një muaj më vonë, ai u bë gati për Festivalin e Këngës Magjike me këngën "Personale". Në vitin 2012, ai mori pjesë në Top Fest sëbashku me këngëtaren Fatmire Ymeri me këngën "Pasion". Ata arritën deri në gjysmëfinale më 6 qershor 2012.
Sëbashku me grupin West Side Family, ai u bë gati disa herë për Këngën Magjike dhe Festivalin e Këngës. Ata bënë një performancë të mirë, ata e përfunduan Këngën e 47-të Magjike në vendin e tretë, ku ata performuan me këngën "Jehonë", e cila u regjistrua më vonë si një duet me Aurela Gaçen. Ata ishin vetëm tetë pikë nga Kejsi Tola, duke qënë shumë afër të përfaqsuar Shqipërinë në Festivalin Europian të Këngës 2009. Nqs do të fitonte, ata mund të bëheshin grupi i parë që të përfaqsonte Shqipërinë.
Në dhjetor 2012, Dr. Flori ndoqi Festivalin e Këngës 51 sëbashku me Fabin. Kënga që ata lançuan titullohej "Jam ti!". Ata arritën deri në gjysmëfinale, ku performuan dhe shkuan në finalen ku mori 11 pikë (sëbashku me Rosela Gjylbegu).
Në vitin 2013, Dr. Florin lançoi këngën e tij të re "Zemërthyer", një version i ripunuar nga kënga e Festivalit së Këngës 2011 "Personale". Kënga ishte një këngë lufte para zgjedhjeve parlamentare në Shqipëri, në vitin 2013. Ai shkruajti këngë "Vetëm ti", e cila do të përdoret nga Rezarta Smaja në Festivalin e 53-të të Këngës në dhjetor 2014.
Vdekja
Më 17 nëntor 2014, papritur gjendja e tij shëndetësore në shtëpinë e tij filloi të keqësohej, duke bërë që të dërgohej me urgjencë ne Spitalin Nëna Tereza ku më pas ndërroi jetë. Shkaku i vdekjes së tij në fillim mbeti i paqartë, por sipas burimeve të gazetës Ekspres dhe disa mediave dyshohej se vdiq nga mbidoza. Dr. Flori vdiq në moshën 35 vjeçare, duke lënë bashkëshorten dhe dy fëmijët e tij. Shumë personalitete të vendit dërguan ngushëllime në drejtim të familjes dhe të të afërme të tij.
Shkaku zyrtar i vdekjes së Dr. Florit nga autopsia ishte mbidoza e drogës por disa njerëz fajësojnë dhe ambulancën e cila u vonua dhe disa zyrtar të shëndetësisë që nuk i dhanë ndihmën e duhur.
Laskarina Bubulina (Odhise K. Grillo)
Laskarina Bubulina libër për fëmijë me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Toena". Libri ka 16 faqe me ilustrime. ISBN 9992715359
Kisha e Shën Mërisë (Kosinë, Përmet)
Kisha Fjetja e Shën Mërisë në Kosinë, Përmet, sipas disa arkeologëve çekosllovakë, është e përcaktuar si ndërtim të vitit 1460, por struktura eshte me e hershme dhe tregon qe kisha ekziston qysh nga koha e Perandorit Justinian, në shekullin VI. Ne kishë ndodheshin varret e ushtarëve grekë të Luftës së Dytë Botërore. Është e ndërtuar sipas stilit biznatin, vetëm me qemere dhe në anën veriperëndimore, ka disa mbishkrime të panjohura. Kisha është "monument kulture" nga viti 1963 dhe me 2017 filloi nje proces ristrukturimi.
Tom Jones
Tom Jones është këngëtar i njohur nga Uellsi i muzikës pop. Lindi më 7 qershor të vitit 1940.
Disa nga këngët e tija të para kanë qenë: "Delilah", "She's a Lady", "Daughter of Darkness", "Help Yourself", "Green Green Grass of Home" dhe "Sex Bomb".
Në vitet 60-ta dhe 70-ta ka qenë shumë i njohur në Shqipëri. Madje shumë të rinjë tentonin të imitonin veshjen e tij. Ai ka marrë titullin "Sir"
Sils im Engadin/Segl
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Tregime shqiptare (Odhise K. Grillo)
Tregime shqiptare libër me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "SHBLSH". Libri ka 92 faqe me ilustrime.
Idajet Beqiri
Idajet Beqiri është lindur në 20 shkurt 1951 në Fier me origjinë nga mallakastra dhe vendbanimin zyrtar e ka në Tiranë. Kryetar i Partisë së Unitetit Kombëtar të Shqipërisë dhe kryetar i Forumit të Avokatëve për Drejtësi në Shqipëri.
Svetlana Khodchenkova
Svetlana Viktorovna Khodchenkova (Светла́на Ви́кторовна Хо́дченкова, lindur më 21 janar 1983) është një aktore teatri, filmi dhe televizioni ruse.
Biografia
Svetlana Khodchenkova ka lindur në Moskë, RSFSR, Bashkimi Sovjetik. Svetlana për pak kohë ka punuar për një agjenci modelimi. Ajo u bë e njohur pasi shkëlqeu në filmin e Stanislav Govorukhin, Bless the Woman (2003), për të cilin ajo u kandidua për çmimin "Nika" dhe vazhdoi karrierën me rolin Cassandra në serinë televizive historike Mascot Love (2005).
Ekumenizmi
Ekumenizmi (nga gr. οἰκουμένη - ikumeni = bota e banuar), është një emërtim që tregon lëvizjen që anon në afrimin dhe në ribashkimin e të gjithë besimtarëve të fesë së krishterë dhe të kishave të ndryshme. Pika nismëtare është në besimin e përbashkët në trininë: në Atin Perëndi, në Jezus Krishtin, Birin e Perëndisë, dhe në Perëndinë Shpirt të Shenjtë.
Krenaria ime
Krenaria ime Autori: Kostandin Gjika. Botuesi: Toena. Viti i botimit: 2011. Faqet e librit 180. ISBN 978-99943-1-733-2
Adnan Terziq
parapamje|right|Adnan Terziç Adnan Terziç (lindi më 5 prill 1960) - është politikanë boshnjakë‎ (boshnjakë nga Kroacia), 2002-2007 kryeministër i Bosnje-Hercegovinës.
Adnan Terziç u bë Kryeministër i Bosnje-Hercegovinës (BeH) më 23 dhjetor 2002, pas zgjedhjeve të përgjithshme në fillim të tetorit. Ai zëvendësoi në këtë funksion Dragan Mikereviç dhe u bë kreu i parë i qeverisë qëndrore të BiH-së që u emërua për një mandat katër-vjeçar.
Lapsi mbledhës
thumb|100px|Lapsi mbledhës Lapsi mbledhës apo lapsi i Smithit dhe Potit ishte një shpikje e cila me anë të një lapsi mundësonte mbledhjen e numrave. Lapsi kishte formën e një lapsi me sustë tërheqëse.
Gjatë përdorimit të këtij lapsi, duhej të shtyhej lapsi nga mbështjellësi, ashtu siq bëhet sot me lapsin e zakonëshëm me mbushje kimike (kimiku), dalja e lapsit rregullohej ashtu që numri i  prekur me të tregonte nivelin/shkallën përkatëse në mbështjellësin e lapsit. Me këto lëvizje, në të njëjten kohë lëvizë një tregues i "mbledhjes" në një tregues tjetër të nivelit/shkallës nga numri zero. Kështu pas lëvizjes së parë, pason kthimi në zeron e treguesit e parë, ndërsa në treguesin e dytë me ndihmen e një ndaluesi mbetet vlera e parë e matur. Kështu, pas çdo lëvizje  d.m.th kthimi të treguesit të parë në zero, treguesit të dytë i mbetet vlera e fundit si shumë e gjitha vlerave të matura. Kjo bëhet deri sa të mos lëshohet ndaluesi i treguesit të dytë.
Sytë e Sofisë
Sytë e Sofisë roman, Autori: Nasi Lera. Botuesi: Toena. Faqet e librit 385.
Rikthehet fuqishëm në tregun letrar Nasi Lera me romanin "Sytë e Sofisë". Ky roman do të zërë padyshim vend në letërsinë shqipe si përçues i vlerave më të mira letrare e artistike. Figurat stilistike, rrëfimi që të lë gjithmonë në pritje të diçkaje tronditëse, imtësia e zgjedhjes së fjalëve, dialogët e kursyer, personazhe për të cilët dimë aq pak së jashtmi, por aq shumë për brendinë e tyre.
Metaforat domethënëse si ajo e qenit të verbër; e shenjtes Sofi që i kanë nxjerrë sytë; e dëborës që duket sikur bie për të mbuluar çdo gjurmë e çdo fjalë, e rrugëtojnë mendjen e lexuesit në labirinte nga të cilat duket se duhet të gjejnë çelësin për të dalë. Në qoftë se do të duhej një fjalë për ta përshkruar këtë roman do të ishte: tronditës. E tillë është historia e mësueses Sofi e gjendur e vetme, vejushë në këtë qytet të harruar e të mbuluar nga bora.
E tillë është historia e Andreas kthyer nga Parisi në një realitet të cilin duket se e kishte harruar. Tronditëse janë verbimi i qenit, vrasja e tij; rrëmbimi i vezëve të zogjve të lejlekut dhe zëvendësimi me vezë të ziera, derisa ai vdiq aty i mbuluar nga bora; reagimi i banorëve përpara vrasjes së një vajze të re etj. Në një qytet të vogël ngërthehet e gjithë jeta e shqiptarëve.
Romani rrëfen për një qytet të Shqipërisë i paidentifikuar, ose i identifikuar me emrin qyteti H. Që në fillim autori na prezanton me dy personazhe që i lidh pashmangshmërisht vetmia e tyre: burri dhe qeni. Janë vitet e tranzicionit ku papritur personazhi kryesor e gjen veten në vendlindjen e harruar: H, në shtëpinë ku prindërit e tij kanë kaluar të lumtur jetën e tyre dhe ku ai duket se është i arratisur prej Parisit prej një kërcënimi misterioz.
Rrugët e kryqëzojnë me Sofinë, mësuesen e bukur të qytetit të vogël e cila mbart dhimbjen e humbjes së të shoqit. Ky qytet i vogël, i heshtur e monoton fsheh mistere të cilat autori i zbulon dalëngadalë.
Hearst (Ontario)
Hearst është një qytet në Distrikti Cochrane, provinca Ontario, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 98.73 km² dhe popullsi 5090 banorë.
Japanologjia
Japanologjia është një fushë akademike interdisiplinare e Orientalistikës, e cila merret me hulumtimin, e gjuhës dhe letersisë, historisë, fesë (religjionit), filozofisë dhe kulturës së Japonisë. Si themelues të japanologjisë mund të merren: L. Frois, J. Rodriguez, E. Kaempfer dhe Ph. F. Siebold.
Në universitete të ndryshme të Evropës gjenden hapësira në të cilat mund të studiohet japanologjia.
Kantoni Laruns
Kantoni Laruns (frëngjisht: Canton de Laruns) është një kanton në departamentin Pyrénées-Atlantiques, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Laruns. Ka sipërfaqe 432km2 dhe popullsi 3117 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Laruns aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Terschelling
Terschelling është një qytet dhe komunë në provincën Friesland në Holandë me sipërfaqe 674 km² dhe popullsi 4724 banorë. West-Terschelling është kryeqendra e komunës.
Zuoz
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Jatagani
parapamje|Yatagan Jatagani (nga osmanishtja Yatağan) është thikë nga india lindore e më vonë si armë e posaçme osmane, me tehë të thyer pjesërsht në formë konkave e pjesërisht konvekse.
Inkuizicioni
Inkuizicioni ishte një veprimtari e kishës katolike që fillimet e veta i pati nga fundi i qindvjeçarit të XII dhe që zgjati rreth pesëqind vjet. Ky gjyq u kryesua në fillimet e tij nga murgu fanatik spanjoll Tomas Torquemada i cili nisi menjëhere spastrimin e Spanjës nga muslimanët dhe hebrenjtë. Inkuizicioni lindi si pasoje e mosmarreveshjeve mes njerezve.
Domethënia e inkuizicionit sot
== Shiko edhe
Kultura Jarmuk
Kultura Jarmuk ishte një kulturë e përhapur në pjesën veriore të Palestinës në kohën e gurit. I takonë grupit të kulturave të shekullit të V dhe shekullit IV para erës sonë. Në fillim në këtë pjeaë të botës fusin në përdorim keramiken një ngjyrshe e më vonë edhe të shumë ngjyrshme. Për t´u veçuar nga kjo kuturë janë figurat e rënda skematike të femrave nga balta.
Château de Pierrefonds
parapamje|350px|Château de Pierrefonds në shtator 2004 Château de Pierrefonds Është një kështjellë e vendosur në komunën Pierrefonds në departamentin Oise në rajonin e Picardy, Francë. Është në skajin juglindor të Pyllit të Compiègne, në verilindje të Parisit, midis Villers-Cotterêts dhe Compiègne.
Château de Pierrefonds përfshin shumicën e karakteristikave të arkitekturës ushtarake mbrojtëse nga Mesjeta, megjithëse iu nënshtrua një restaurimi të madh në shekullin e 19-të.
Historia
Në shekullin e 12-të, në këtë vend u ndërtua një kështjellë. Dy shekuj më vonë, në vitin 1392, Mbreti Charles VI e ktheu Kontenë e Valois (pjesë e të cilit ishte Pierrefonds) në Dukat dhe ia dha vëllait të tij Louis, Dukës së Orléans. Nga viti 1393 deri në vdekjen e tij më 1407, ky i fundit e rindërtoi kështjellën nga arkitekti i oborrit, Jean le Noir.
parapamje|majtas|Pamje e rrënojave para restaurimit të shekullit të 19-të Në mars 1617, gjatë ditëve të hershme të trazuara të mbretërimit të Louis XIII, kështjella, më pas pronë e François-Annibal d'Estrées (vëllai i bukuroshes Gabrielle d'Estrée), i cili u bashkua me "parti des mécontents" (partia e pakënaqësisë) i udhëhequr nga Henri II, Prince of Condé, u rrethua dhe u kap nga trupat e dërguara nga Richelieu, sekretari i shtetit për luftën. Prishja e tij filloi, por nuk u çua deri në fund për shkak të stërmadhësisë së detyrës. Punimet e jashtme u rrafshuan, çatitë u shkatërruan dhe u bënë vrima në kulla dhe mure perde.
Kështjella mbeti një gërmadhë për më shumë se dy shekuj. Napoleoni I e bleu më 1810 për më pak se 3000 franga. Gjatë shekullit të 19-të, me rizbulimin e trashëgimisë arkitekturore të Mesjetës, ajo u shndërrua në një "rrënojë romantike": në gusht 1832, Louis-Philippe dha një banket atje me rastin e martesës së vajzës së tij Louise me Léopold de Saxe-Cobourg Gotha, mbreti i parë i belgëve. Ndër artistët e tjerë, Corot përshkroi rrënojat në disa vepra midis 1834 dhe 1866. Château de Pierrefonds është klasifikuar si një monument historique nga Ministria Franceze e Kulturës që nga viti 1848.
Louis-Napoléon Bonaparte (më vonë Napoleoni III i Francës) vizitoi kështjellën në vitin 1850. Si perandor, ai i kërkoi Viollet-le-Duc të ndërmerrte restaurimin e saj më 1857, i cili u vazhdua nga Maurice Ouadou dhe më pas Juste Lisch deri më 1885. Nuk bëhej fjalë për një riparim të thjeshtë të pjesëve të banueshme (ruajtjes dhe anekseve): rrënojat "piktoresk" përpara do të ruheshin për dekor. Në vitin 1861, projekti u rrit në shkallë: sovrani donte të krijonte një rezidencë perandorake, kështu që kështjella duhej të rindërtohej tërësisht. Punimet, të cilat do të kushtonin 5 milionë franga, nga të cilat 4 milionë do të vinin nga lista civile, u ndërprenë në vitin 1885, gjashtë vjet pas vdekjes së Viollet-le-Duc. Largimi i Napoleonit III kishte ndërprerë rindërtimin dhe, për shkak të mungesës së parave, dekorimi i dhomave ishte i papërfunduar. Brenda, Viollet-le-Duc prodhoi më shumë një vepër shpikjeje sesa restaurimi (piktura polikrome). Ai imagjinoi se si duhej të ishte kështjella, në vend që ta bazonte punën e tij në historinë e rreptë të ndërtesës. Nga ana tjetër, me pamjen e jashtme ai tregoi një njohuri të shkëlqyer të arkitekturës ushtarake të shekullit të 14-të.
Kantoni Acheux-en-Amiénois
Kantoni Acheux-en-Amiénois (frëngjisht: Canton d'Acheux-en-Amiénois) është një kanton në departamentin Somme, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Acheux-en-Amiénois. Ka sipërfaqe 166.11km2 dhe popullsi 5809 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Acheux-en-Amiénois aktualisht përbëhet nga 26 komuna.
Atmagja
Atmagjë është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Shkabë.
Gjeografia
Atmagjë është një fshat në verilindje të Prizrenit. Ky fshat e mori emrin prej gjuhës turke, ku Atmaca do të thotë "shkabë".
Historia
Fshati Atmagjë banohet kryesisht nga popullsia shqiptare që kishin ardhur prej vendeve tropojane siq permendet edhe "Lumi Gashi" ne Tropojë. Ky vend thuhet se eshte banuar rreth 130 vjet me pare.
Menaxhimi i memories
Menaxhimi i memories ose (en:Memory management) është një proces i menaxhimit të memories kryesore (RAM), e cila është një burim i rëndësishëm që duhet të menaxhohet me kujdes. Derisa një kompjuter mesatar në shtëpi në ditët e sotme ka një mijë herë më shumë memorie se sa IBM 7094, i cili ishte kompjuteri më i madh në botë në fillim të viteve 1960. Duke cituar ligjin e Parkinson, "Programet zgjerohen për të plotësuar memorien në dispozicion, për të mbajtur atë".
Pjesa e sistemit operativ që menaxhon hierarkinë e memories quhet menaxher i memories. Detyra e saj është të mbaj nën kontroll se cilat pjesë të memories janë në përdorim dhe se cilat pjesë nuk janë në përdorim, të jep memorie për proceset kur ata kanë nevojë dhe të marrë memorie kur procesi të mbaroj, dhe të menaxhojë lëvizjet ndërmjet meomorjes kryesore dhe diskut kur memoria kryesore është shumë e vogël dhe s’mund ti përballoj të gjitha proceset.
Menaxhimi i memories ka disa faza duke filluar nga to bazike deri te ato më të sofistikuarat të cilat kanë rëndësi në sistemet operative. Sot skemat e thjeshta nuk përdoren më për menaxhimin e memories në kompjuterët desktop, por përdoren ende në disa palmtop, sistemet e intgruara dhe sistemet e smart kartelave, për këtë arsye akoma ka rëndësi studimi i tyre.
Menaxhimi bazik i memories
Sistemet e menaxhimit të memories mund të ndahen në dy klasa: sisteme që kanë funksione që të lëvizin proceset prapa dhe që janë të përcaktuar në mes memories kryesore dhe diskut gjatë ekzekutimit (shkëmbejnë dhe zhvendosin të dhëna), dhe ato që nuk i bëjnë këto funksione por bëjnë funksione më të thjeshta. Në llojin e parë të menaxhimit forma e shkëmbimit dhe lëvizjes të të dhënave janë kryesisht objekte të shkaktuara për shkak të mungesës të mjaftueshme të memories kryesore për të mbajtur të gjitha programet në të njëjtën kohë në memorie. Pikërisht e dyta e bën menaxhimi bazik ose themelor të memories.
Ngarkimi dinamik i memories (DMA)
thumb|right|400px|Fragmentimi i jashtëm në memorie Ngarkimi dinamik i memories është për "Dynamic memory allocation".
Detajet
Një proces për të përmbushur një kërkesë për ndarje përbëhet nga gjetja e një blloku të memories të papërdorur, me përmasa të mjaftueshme. Edhe pse kjo detyrë duket e thjeshtë, disa probleme bëjnë që implementimi të jetë kompleks. Një prej problemeve të tilla është fragmentimi ose ndarja e jashtme dhe e brendshme, e cila lind kur ka shumë boshllëqe të vogla në mes të blloqeve të ndara të memories, të cilat janë të pamjaftueshme për të përmbushur kërkesën. Një tjetër është se përcaktuesi i ndarjeve mund të fryj madhësinë e pjesëve të pjesëve të vogla; ky efekt mund të reduktohet me "chunking".
Zakonisht, memoria është e ndarë nga një pjesë e madhe e zonës së memories të papërdorur quajtur si "heap" (gjithashtu i quajtur depo e lirë). Pasi që vendndodhja e saktë e ndarjes nuk dihet paraprakisht, memoria është në disponim në mënyrë të tërthortë, zakonisht nëpërmjet një referencë pointer. Algoritmi i saktë përdoret për të organizuar zonën e memories dhe të ndajë "allocate" dhe të gjejë pjesët që janë ndarë dhe janë të fshehura por që nuk përdoren "deallocate chunks" dhe mund të përdorë ndonjë prej metodave të përshkruara më poshtë.
Efikasiteti
Algloritmi i ndarjes dinamike të memories në të vërtetë mund të ndikojnë në performancën në mënyrë të konsiderueshme dhe një studim i kryer në vitin 1994 nga Digital Equipment Corporation ilustron "overheads" të përfshirë për një shumëllojshmëri të përcaktuesve (ose ndarës). Mesatarja më të ulët e nevojshme e "gjatësisë së rrugës së instruksionve" për ndarjen e një memorie të vetme ishte 52.
Ndarja me madhësi fikse të blloqeve
Ndarja me madhësi fikse të blloqeve (en:Fixed-size-blocks), përdor një listë të lirë të memories me madhësi fikse të blloqeve (shpesh të gjithë me të njëjtën madhësi). Kjo punon mirë edhe për sistemet "embedded" të thjeshta, ku nuk duhet të ndahen objekte të mëdha, por ai ka probleme me fragmentimit.
Heath Ledger
Heath Andrew Ledger (4 prill 1979 - 22 janar 2008) ishte aktor filmi dhe televizioni australian. Pas roleve në film dhe televizionin australian, gjatë viteve 1990, Ledger u zhvendos në Shtetet e Bashkuara dhe në vitin 1998 filloi karrierën e tij filmike. Ka luajtur në nëntëmbëdhjetë filma, disa nga më të shquarit janë këtu 10 Things I Hate About You ( 1999 ),The Patriot (2000 - film), Monster's Ball ( 2001 ), A Knight's Tale ( 2001 ), Brokeback Mountain ( 2005 ), dhe The Dark Knight (film) ( 2008 ).
Jeta personale dhe familja
Heath Ledger ka lindur më 4 prill 1979 në Perth, Australi, i biri i Sally Ledger Bell (e lindur në Ramshaw ) një mësuese franceze, dhe Kim Ledger, shofer makine dhe inxhinier minierash, familja e të cilit ka themeluar Ledger Inxhinieri ( Ledger Engineering Foundry )  .Sir Frank Ledger Charitable Trust është emëruar pas stërgjyshit. Prindërit e tij u ndanë kur ai ishte 10 vjeç dhe u divorcuan në 11 vjeç. Motra më e madhe, Kate një aktore dhe publiciste, me të cilën ai ishte shumë i afërt, i frymëzuar nga ajo dhe e dashura e tij Gene Kelly frymëzuan koreografin i tij të suksesshëm që i shpien në Guildford Grammar të 60 anëtarët të ekipit të "first all-boy victory" në Eisteddfod Rock Challenge.
Vdekja
Trupi i tij u gjet pa jete nga pastruesja ne apartamentin e tij ne Soho ne New York. Ai ishte pare te hynte ne apartament gjate paradites dhe mendohet qe vdekja te kete ndodhur rreth ores 14:45(ora lokale). Pak minuta pas publikimit te lajmit ne agjensite e lajmeve me qindra njerez dhe gazetare rrethuan ndertesen ku jetonte aktori. Nderkohe qe shume prej tyre prisnin pergenjeshtrimin e lajmit, ishte e kote sepse duken vetem mjeket qe nxjerrin trupin e pajete te mbuluar te aktorit.
Ne oret dhe ditet ne vazhdim trotuari perballe nderteses ishte mbushur me lule, letra, fotografi ne nderim te tij, nderkohe qe vazhdonin dhe hetimet per te gjetur shkakun e vdekjes per nje person kaq te ri dhe pse ne apartamentin e tij nuk u gjet asnje lloj droge. Gjithashtu nuk gjeten as elemente te tjere qe mund te mendohej per nje vetvrasje. Mbasi u be autopsia trupit, policia ne 6 shkurt 2008 beri publike rezultatet dhe faktet dhe leshoi deklaraten:
Z. Heath Ledger vdiq nga nje helmim si pasoje e kombinit te gabuar teoxicodone, idrocodone, diazepam, temazepam, alprazolam e doxylamine
Illyrian Adventure
Illyrian Adventure është roman aventuristik i shkrimtarit amerikan Lloyd Alexander, ndër të tjera i përkthyer edhe në gjuhën gjermane nën titullin Abenteuer in Illyrien.
Parathënia e autorit
Romani aventuristik i autorit internacional të kurorëzuar nga disa shpërblime, zhvillohet në Iliri, një shtetë i vogël ballkanik i anashkaluar, në fund të shekulli XIX.
Vespa Holly, një vajzë e bukur, inteligjente me plotë elan pregadite me profesorin e saj Garret për Iliri, ashtu që të vazhdonin hulumtimet arkeologjike të ndërprera nga babi i vdekur. Në Iliri ata bien në intrigën politike që kishte shpërthyer ashpër në mes të dy grupeve të armiqësuara të popullit.
Fjalë të çuditshme kishin marrë dheun, thuhej që jetonte Vartani, i dashuri dhe heroi popullorë i mrekullueshëm Ilir nga shekulli i XII jetonte ende, po ashtu si thoshte kënga dhe këtë e besonin shumë ilirianë ? Çka është me trimin magjikë? Dhe kush është përgjegjës për atentatin mbi Vesper-in.
Vesper dhe profesori Garret nuk frigohen nga këo dhe së shpejti bëjnë një zbulim fantastikë...
Përmbajtja
Një arkeologe, e bija e një arkeologu të famshëm amerikan i vrarë në Iliri, i propozon profesorit të saj të vazhdojnë hulumtiet e të atit që një herit kishte qenë edhe mik i ngusht i profesorit të saj. Profesori edhe përkundër dyshimeve se kjo do të merte fund të mirë nuk e lë vetëm bijen inteligjente të mikut të tij, dhe kur informohet se Vespa kishte marë lejen e qëndrimit në Iliri, fillon organizimin e ekspeditës arkeologjike.
Ekspedita fillon me nisje e një trajekti kundërmues nga porti i Filadelfisë. Përderisa profesori ishte i koncetruar në punët e lejeve udhëtuese të cialt për shtete e vogla janë një breg letrash, Vespa që në barakat e doganës fillon të gjejë vetën dhe me veshjen dhe sjelljet e saja povokon jo vetëm nëpunësit por edhe popullin përreth saj.
Triesta
Triesta (Trst) është një qytet dhe port detar në Italinë veri-lindore. Triesta ndodhet në fund të një rripi të ngushtë toke që shtrihet midis detit Adriatik dhe kufirit të Italisë me Slloveninë, e cila shtrihet pothuajse menjëher ne jug dhe ne lindje të qyteti. Për shkak të vendndodhjes në skajin e Gjirit të Triestes ku kryqëzohen kulturat gjermanike, latine dhe sllave, gjatë gjithë historisë Trieste ka qenë e ndikuar nga këto kultura. Në 2009 Trieste kishte një popullsi prej rreth 205.000 banorë dhe është kryeqytet i rajonit autonom Friuli-Venezia Giulia dhe krahinës Trieste.
Triestë ishte një nga pjesët më të vjetra të monarkisë Habsburg nga 1382 deri 1918. Në shekullin e 19 ishte e porti më i rëndësishëm i një prej Fuqive të Mëdha të Evropës. Si një port i begatë në rajonin e Mesdheut, Trieste u bë qyteti i katërt më i madh i perandorisë austro-hungareze (pas Vjenës, Budapestit, dhe Pragës). Në periudhën e fundit të Perandorisë Austro-hungareze, ajo u shfaq si një qendër e rëndësishme në letërsi dhe muzikë. Megjithatë, rënia e Perandorisë austro-hungareze dhe bashkimi i Triestes me Italinë pas Luftës së Parë Botërore çoi në uljen rëndësisë së saj kulturore dhe tregtare. Edhe pse gëzoi një rigjallërim ekonomik gjatë viteve 30-të, pas Luftës së Dytë Botërore pësoi rënie për shkak të ndryshimeve të kufirit dhe gjatë gjithë Luftës së Ftohtë, Trieste ishte një qytet periferik i Evropës perëndimore. Sot, qyteti është në një nga rajonet më të pasura të Italisë, dhe ka qenë një qendër e madhe për anijet, nëpërmjet portit të saj (Porti i Triestes), ndërtimit të anijeve dhe shërbimeve financiare. parapamje|Harta e Triestes
Origjinali para-romak
Emri i qytetit Tergeste rrjedh nga fjalët Venetic Tërg-(tregut) dhe est-(vend) është e lidhur etimologjikisht me TORG skandinav. Kisha e vjetër sllave, sllovene dhe Serbo-Kroate do të thotë "treg" dhe Mesto / mjesto dotë të thotë "vend", rumune, Tirgu TREG shqiptar fjalë, të gjithë kuptimin e "tregut". Autorët romak transliteruar edhe emrin si Tergestum. Emrat moderne të qytetit përfshijnë: italisht, sllovene, gjermane, hungareze, kroate, serbe dhe greke, Tergeste.
Gjeografi
Ndërtuar kryesisht në një kodër që bëhet një mal, territor urban Triestes është i vendosur në këmbët e një rrëpirë e madhërishme që vjen poshtë menjëherë nga Plateau Kras drejt detit. Lartësitë KRAS, në afërsi të qytetit, të arrijnë një lartësi prej 458 metra mbi nivelin e detit.
Bonaduz
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Fjala e lirë, sfidë europiane - Mbi lirinë e shprehjes kur kërkojmë eurointegrimin
Fjala e lirë, sfidë europiane - Mbi lirinë e shprehjes kur kërkojmë eurointegrimin (Shkenca politike) libër me Autor Sokol Balla. Shtëpia botuese: UET Press. Viti i botimit 2011. Faqet e librit 156. ISBN 978-99956-39-27-3
Studimi i Sokol Ballës, i realizuar për llogari të studimeve të tij Master në Universitetin e Cardiff, na krijon një rast sistematik për të rimenduar debatin për lirinë e shtypit në Shqipëri. Ai është një debat i vjetër; i cili është një debat i bërë pafund këta 20 vjet në Shqipëri; i cili është një debat i bërë brenda nocionit të debatit të madh për lirinë (një debat i vjetër sa vetë bota, qëkurse njerëzit vendosën të organizohen dhe të jetojnë në "polis"). Por që ka nevojë të rimendohet tani kur po hyjmë në dekadën e tretë të demokracisë së re shqiptare.
Elena Furiase
Elena Dolores Furiase González (lindur më 9 mars 1988) është një aktore spanjolle.
Fjala e lirë, sfidë europiane - Mbi lirinë e shprehjes kur kërkojmë eurointegrimin
Si i tillë ky libër, që shpresojmë të rikthehet në shkas për një debat rreth lirisë së shtypit në Shqipëri, do të duhej megjithatë të merrte përsipër të ndërtonte një debat të ri mbi këtë argument. Për ta përballuar lirinë e shprehjes si "një sidë europiane", siç e titullon Sokol Balla këtë libër, del nevoja e konsiderimit të çështjes përtej problemeve klasike që ka pasur deri tani e ka edhe sot media në Shqipëri...
Elena Furiase
Biografia
Elena Dolores Furiase González ka lindur më 9 mars 1988, në Madrid, Spanjë. Ajo është vajza e producentit, biznesmenit dhe përfaqësuesit argjentinas, Guillermo Furiase dhe e këngëtares dhe aktores spanjolle, Lolita Flores. Ajo ka një vëlla më të vogël të quajtur, Guillermo Antonio Furiase González. Ajo i përket një prej sagave më të njohura të artistëve në Spanjë, Los Flores.
Jeta personale
Më 19 mars 2018, ajo konfirmoi përmes llogarisë së saj në Instagram se ajo dhe partneri i saj, Gonzalo Sierra Martín-Garea janë në pritje të fëmijës së tyre të parë. Më 12 tetor 2018, ajo solli në jetë fëmijën e parë të çiftit, një djalë, të cilin e quajtën Noah Sierra Furiase, i cili lindi në Madrid të Spanjës. Më 18 shtator 2021, ajo u martua me Gonzalo Sierra Martín-Garea në Dehesa de Monteenmedio në Vejer de la Frontera, Cádiz, Spanjë.
Karriera
Elena luajti rolin e Vicky-t në serialin e famshëm të Antena 3, El Internado për tre vite. Gjatë xhirimeve ajo pësoi një ndrydhje të qafës së mitrës pas një aksidenti me makinë. Ajo fitoi çmimin Joven 2007 për aktoren më të mirë të vitit për këtë rol. Në shtator 2008, u shfaq premierë në Teatro Amaya ( Madrid ), sezoni i dytë i "Forget the Drums" nga Ana Diosdado. Në shfaqjen e drejtuar nga Victor Conde, Elena përfshiu rolin e Fury (Alicia).
Më 14 nëntor 2008, u hap El libro de las aguas, me regji nga Antonio Gimenez-Rico. Ai bazohet në librin me të njëjtin emër të Alejandro Lopez Andrada, dhe Elena luan Amalia. Në fillim të vitit 2009 ajo mori pjesë në videoklipin "La Lola". Kënga i kushtohet gjyshes së tij, “La Faraona”.
Në maj të vitit 2009 ajo ishte figura e markës së këpucëve, “Coolway”.
Në gusht 2009, ajo mori pjesë në filmin Bad People.
Në nëntor 2009, ajo bëri kopertinën e revistës FHM në edicionin e saj spanjoll.
Në vitin 2013 ajo iu bashkua sezonit të tetë të Amar en tiempos revueltos.
Revista "ars"
Revista ars është revistë letrare shqiptare, numri i parë doli më 31 mars 2002. ARS konsiderohet si revista me ndikim aktiv në debatin mbi të shkuarën.
Përgjatë 5 viteve të botimit (31 Mars 2002-27 Gusht 2006), u publikuan 40 numra me një total prej 1784 faqesh në format A3, ose mbi 7 mijë faqe libër ose revistë në formate standarde.
Revista nisi në Tiranë si një botim i Penclub Orana, me kryeredaktor Irhan Jubica dhe në stafin e ngushtë Gilmana Bushati, Blendi Kraja e për pak muaj, Flori Slatina. E shtypur me një tirazh nga 300 deri në 1700 kopje, që prej numrit 3 (26 Maj 2002) revista nisi të shpërndahej në Kosovë përmes ndërmarrjeve “Buzuku ” dhe “Rilindja ”, që nga numri 9 (24 Nëntor 2002) shpërndarja u realizua në të gjithë Maqedoninë si dhe në qendrat shqiptare në Mal të Zi, ndërsa shpërndarja në Europë dhe Amerikë ishte spontane.
Fati i revistës qe i përcaktuar që nga fillimi i saj si një nisëm personale e pambështetur financiarisht apo në çfarëdo mënyre tjetër nga institucionet dhe donatorët. 36 nga 40 numra u mundësuan financiarisht nga botuesit, si dhe nga të ardhurat e shitjes së revistës. Në vetëm pak numra, revista mundi të sigurojë disa reklama, kryesisht në Kosovë. Gjatë gjithë ekzistencës, revista mori financime nga një fondacion i huaj për botimin e vetëm tre numrave, ndërsa botimi i një numri tjetër u mundësua nga një biznesmen.
Revista ARS instaloi kulturën e debatit në editorinë letrare shqiptare, duke organizuar 31 debate letrare, ku 252 autorë, përkthyes, botues e kritikë shqiptarë dhe të huaj nga tre kontinente (Europë, Amerikë dhe Azi), përballën pikëpamjet e tyre për një gamë të gjerë çështjesh që shqetësojnë komunitetin e shkrimtarëve jo vetëm në Shqipëri. Disa prej temave të trajtura ishin: përse shkruaj, revista letrare, shkrimtari dhe letërsia e angazhuar, letërsia dhe gratë, letërsia dhe kombi, letërsia dhe interneti, antologjitë letrare, autoriteti publik i shkrimtarit, ripozicionimi i autorëve ndaj veprës në realizmin socialist, çmimet letrare, shkrimtarët e rinj etj.
Pavarësisht pamundësisë financiare për të ofruar honorare, ARS ndërtoi një rrjet jashtëzakonisht të gjerë bashkëpunëtorësh shqiptarë dhe të huaj. Dëshmi e këtij rrjeti janë mbi 40 rubrikat e revistës, shumica prej të cilave ishin të përhershme, ndër më jetëgjatat e të cilave deri në 21 numra, janë: Editoriali (Lazër Stani, Irhan Jubica, Shqipëri), Premisa (Katerina Zucaro, Itali), Seriozisht (Ardian Marashi, Francë), Letra nga provinca (Ridvan Dibra, Shqipëri), Kohësi (Blendi Kraja, Kosovë), Arbërisht (Mario Bellizzi, Itali), Italianët (Martino Baldi, Itali); Qiell i përtejmë (Jozef Radi, Itali), Teatri (Jeton Neziraj, Kosovë), Hebraisht (Elisha Porat, Izrael), Poezi Gjermane (Ferdinand Laholli, Gjermani), Mbishkrim (Laura Shimili, Shqipëri), Borhes n’shqip (Astrit Cani, Itali), Miti dhe Letërsia (Brikena Smajli, Shqipëri), Hap n’hap me shkrimtarët amerikanë (Erica Weitzman, SHBA), Hispanoportugalisht (Ardian Muhaj, Portugali), Refuzim (Ardian Ndreca, Itali) etj.
Në total, rreth 2500 autorë, nga të cilët rreth 900 të huaj u përfshinë në faqet e revistës ARS përmes debateve, krijimtarisë, intervistave, përkthimeve, studimeve etj.
Në vitin 2003, dy përzgjedhje të kontributeve të këtyre autorëve u botuan në formën e antologjive: “Letërsia jashtë kopshteve tanë ”, ese të autorëve bashkëkohorë shqiptarë, përgatitur nga Gilmana Bushati dhe “Antologji e prozës bashkëkohore shqiptare ”, përgatitur nga Irhan Jubica. Më pas u botuan librat me poezi “Albagen” nga Blendi Kraja dhe “Provokim” nga Mentor Haliti; librat në prozë “Më përtej kohërave” nga Kasëm Trebeshina, “Ato letra i shkrova vetë” nga Hida Halimi, “Rrëfim për plakun e mirë dhe vajzën e bukur” nga Italo Svevo, përkthyer nga Ridvan Dibra; “Alfabeti i fshehtë” dhe “Ungjilli sipas djallit” nga Gazmend Krasniqi, “Kthina e çudirave” nga Teuta Dhimarko, si dhe studimet “Dy fytyrat e Islamit” e Stephen S. Schwartz, “Saussure” e Jonathan Culler dhe “Synor femne” nga Genevieve Vaughan, që të tre të përkthyera nga Blendi Kraja etj.
Thuuajse çdo numër i revistës shoqërohej me një suplement prej 4, 8, ose 12 faqe.
Fillimisht kushtuar autorëve të Ballkanit, e më pas të Mesdheut, shumica e 40 suplementeve ARSplus u përgatitën nga Gilmana Bushati dhe Flori Slatina, ndërsa një pjesë tjetër u kushtohej dukurive letrare, teatrit e madje edhe krijuesve të rinj.
Revista mori pjesë në disa panaire kombëtare të librit, si në Tiranë, Prishtinë etj, ndërsa u prezantua si e tillë në aktivitete të organizuara për të në Itali, Amerikë etj. Dëshmi e komunikimit frekuent të revistës ARS dhe botës janë intervistat e shumta ekskluzive – për herë të parë në një media në gjuhën shqipe – të autorëve të njohur, si: Susanna Tamaro, Paolo Coelho, Mia Cuoto, Mohammed Bennis, Alice Notley, Julio Monteiro Martins, Dane Zajc, Laura Sims, Matvei Yankelevich, Ammiel Alcalay, Giuliano Ladolfi, Christian Zorka, Brian Kim Stefans etj. E tillë është edhe krijimtaria e autorëve të huaj bashkëkohorë, e sjellë ekskluzivisht për revistën ARS nga vetë autorët (ose përmes bartësve të të drejtave të botimit për rastet e autorëve të së kaluarës), si esesisti austriak Karl-Markus Gauß, apo autorët Bertholt Brecht, Rose Auslander, Dagmar Leupold, Luigi Manzi, Rosemarie Schulak, Erich Fried, Dominique Dolmieu, Wolfgang Windhausen, Goran Simic, Kristiane Allert-Wybranietz, Manfred Ach, Hans-Herbert Dreiske, Hans Kruppa etj.
KF Skënderbeu
Klubi Futbollistik Skënderbeu Korçë është një klub shqiptar futbolli me seli në Korçë, Shqipëri. Ata luajnë në Kategorinë e Parë, e cila është liga e dytë e futbollit shqiptar.
Skënderbeu është një nga klubet më të suksesshme në historinë e futbollit shqiptar. Nga viti 2011 e deri në vitin 2016, korçarët fituan titullin kampion gjashtë herë rresht, duke vendosur një rekord të pasdikutueshëm. Ata gjithashtu janë ekipi i parë dhe i vetëm shqiptar që kanë luajtur në fazën e grupeve të një kompeticioni evropian.
Skënderbeu ka fituar tetë tituj të Kategorisë Superiore, tre të Katetorisë së Parë, një kupë dhe tre superkupa. Ndeshjet si vëndas i luan në Stadiumin "Skënderbeu", e cila është me kapacitet 12,343 ulëse.
1909–1929: Themelimi dhe vitet e para
Klubi i parë i futbollit në qytetin e Korçës u themelua me emrin Vllazëria më 9 prill 1909 nga politikani dhe poeti Hilë Mosi. Rritja e popullariteti të sportit të futbollit bënë që nga viti 1920 e deri në 1922 të krijoheshin klube të tjera si Përparimi dhe Sport Klub Korça. Në vitin 1923 Liceu Kombëtar shqiptar formoi shoqërinë Shpresa.
Klubi Skënderbeu u themelua zyrtarisht në vitin 1925 kur shumë djemë të rinjë luanin futboll në fushat lokale të qytetit. Në Korçë, futbolli nisi të bëhej gjithnjë e më tepër popullor dhe pothuajse çdo fushë përdorej nga sportdashësit e zonës për të luajtur. Kjo solli që shumë lagje e rrethina të Korçës të formonin skuadrat e tyre të vogla. Në vitin 1926 u formua shoqëria Zhgaba e po kështu një vit më pas u formuan edhe skuadra të voga lokale si Leka i Madh, Pirro, Brekverdhit, Zjarri, Tigri dhe Diamanti. Megjithatë Skënderbeu mundi të përfaqësojë qytetin dhe t'ia u dalë mbanë vështirësive, qoftë edhe politike.
1930–1944: Titulli i parë kampion
Skënderbeu ishte një nga ekipet që mori pjesë në edicionin e parë zyrtar të kampionatit shqiptar në vitin 1930. Ata ishin ekipi i vetëm që përfaqësonin Korçën, duke bërë që ata të kishin mbështetje të madhe nga banorët e qytetit, një mbështjete e ngjashme siç kishin klubet e tjera si Tirana dhe Vllaznia. Gjatë kampionatit të vitit 1930, Skënderbeu u rendit e dyta mbrapa Tiranës pasi nuk pranoi të luante në dy ndeshjet finale ndaj ekipit kryeqytetas. Tre vite më pas, në edicionin e vitit 1933, Skënderbeu u shpall kampion i Shqipërisë për herë të parë, duke fituar titullin me dy pikë më shumë se Vllaznia. Lojtarët që i dhanë Skënderbeut titullin e parë kampion ishin: Klani Marjani, Kristaq Bimbli, Andrea Çani, Andon Miti, Lefter Petra, Fori Stasa, Nexhat Dishnica, Tomor Ypi, Thoma Vangjeli, Servet Teufik Agaj, Enver Kulla, Vasil Trebicka, Stavri Kondili, Aristotel Samsuri, kurse Qemal Omari ishte trajneri.
Në atë sezon, sulmuesi i ekipit Servet Teufik Agaj u shpall edhe golashënuesi më i mirë i kampionatit me shtatë gola. Një vit më pas, do të ishte sulmuesi tjetër korçar Aristotel Samsuri që do të shpallej shënuesi më i mirë; edhe ai regjistroi shtatë gola por Skënderbeu nuk mundi ta fitonte titullin kampion sërisht, duke u renditur në vendin e dytë mbrapa Tiranës. Samsuri ishte golashënuesi më i mirë i ekipit për sezonin 1935. Në dy kampionatet e rradhës të mbajtura para fillimit të Luftës së Dytë Botërore, Skënderbeu regjistroi dy vende të katërta me Omarin si trajner. Klubi pezulloi aktivitetet nga viti 1938 e deri në vitin 1945 për shkak të luftës dhe asnjë turnament futbolli nuk u zhvillua në Shqipëri.
1945–2008: Vështirsitë e pas-luftës
Klubi rifilloi aktivitetin sërisht në vitin 1945. Pasi morën vesh lajmin, tifozët dhe qytetarët korçarë dolën në rrugët e qytetit për të festuar. Shumica e lojtarëve që kishin luajtur në vitet 1930 ishin tërhequr, kështu që ekipi ishte kryesisht i përbërë nga lojtarë të rinjë, me përjashtim të Klani Marjanit, Bellovodës dhe Saros.
Megjithatë, entuziazmi ra shpejt pasi ekipi dështoi të përsëriste rezultatet e viteve 1930; në kampionatin e vitit 1945, ata përfunduan të katërtit në grupin B të përbërë nga gjashtë ekipe, kurse në vitin 1946 ata përfunduan të pestët në grupin A, vetëm një pikë larg vendit të fundit. Trajneri Tato Bimbli vendosi të afronte lojtarë të rinjë për të rigjallëruar ekipin para fillimit të sezonit 1947. Pavarësisht kësaj, ky sezon rezultoi edhe më negativ sesa të tjerët, pasi ekipi mblodhi vetëm një pikë në shtatë ndeshje. Në atë vit, klubi u detyrua të ndryshonte emrin në Dinamo Korçë nga Partia Komuniste.
Në vitin 1949, klubi e ndryshoi sërisht emrin, duke u quajtur thjesht Korça. Në sezonin e atij viti, ekipi shfaqi shenja përmirësimi, duke u renditur në vendin e gjashtë nga nëntë ekipe. Një vit më pas, trajneri Bimbli u largua nga pankina dhe u zëvëndësua nga Spiro Koçe. Në vitin 1951, të gjitha ekipet u detyruan nga regjimi komunist të ndryshonin emrin në "Puna". Gjatë viteve të mëtejshme të komunizmit, Skënderbeu ishte një ekip deri diku mesatar, duke u renditur shpesh në mesin e renditjes. Ata nuk arritën ndonjë sukses të madhë gjatë kësaj periudhe, por shkuan tre herë në finalen e kupës në vitet 1958, 1965 dhe 1976, por në të treja rastet pësuan disfatë. Megjithatë, ekipi fitoi titullin e Kategorisë së Parë në sezonin 1975–76.
Situata e Skënderbeut nuk u përmirësua pas rënjes së komunizmit. Ata shpenzuan vitet 1990 dhe 2000 duke lëvizur nga Kategoria Superiore në Kategorinë e Parë, të cilën do ta fitonin edhe në dy raste të tjera, respektivisht në sezonet 2004–05 dhe 2006–07. Në sezonin 2007–08, Skënderbeu luajti në elitë, por qëndrimi i tyre zgjati pak, pasi ata e mbyllën kampionatin në vendin e fundit me vetëm tre fitore në 33 ndeshje, duke u rikthyer sërisht në Kategorinë e Parë. Në sezonin 2008–09, Skënderbeu arriti një vend të dytë në Kategorinë e Parë, duke u rikthyer sërisht në Superiore.