cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Banda e Çoles
https://linksharing.samsungcloud.com/9H7LSrEeBHRf
Aktiviteti i bandës
Banda u krijua nga Myrteza Çaushi i njohur ndryshe edhe si Zani, i forti i Vlorës, në mars të 1997. Pjesëtarët e grupit ishin 15 persona, shumica me precedentë penalë. Myrteza Çaushi, ishte i burgosur në një nga burgjet e sigurisë së lartë në Greqi ( Larisa)pasi kishte disa vepra të rënda penale. Krejt papritur në shkurt 1997, ai arratiset nga burgu dhe rikthehet në Vlorë, ku duke përfituar nga trazirat së bashku me disa shokë të tij nga lagjja Çole krijojnë bandën e njohur në gjithë vendin për krimet që ka kryer.
Marrëdhëniet me Komitetin e Shpëtimit dhe politikën
Banda e Çoles u bë mbështetëse kryesore e Komitetit të Shpëtimit të Vlorës, duke u kthyer në forcën e armatosur të Komitetit. Zani ruajti delegatët e Komiteteve të Shpëtimit nga i gjithë vendi, në mbledhjen e tyre më 28 mars 1997. Gjithashtu ai ishte truproja i kryeministrit italian, Romano Prodi gjatë vizitës së tij në Vlorë në prill 1997, pas Tragjedisë së Otrantos. Megjithatë marrëdhëniet midis Zanit dhe Albert Shytit, Kryetar i Komitetit të Shpëtimit nuk ishin të mira. Shyti i deklaronte më 19 prill 1997, gazetës italiane Corriere della sera :“''Zani nuk është asgjë. Nuk është anëtar i Komitetit, ai punon vetëm. Ju italianët i jepni atij shumë rëndësi. Unë jam i vetmi që e luftoj Sali Berishën. Unë jam lideri!''” Zani ishte mbështetës i Partisë Socialiste dhe kundërshtar i Berishës. Ai ishte truprojë e Skënder Gjinushit gjatë fushatës për zgjedhjet e qershorit 1997. Drejtuesi i komisariatit të policisë së Vlorës, Milto Kordha i vendosur në këtë post nga Komiteti i Shpëtimit në mars 97, deklaronte për Corriere della sera :“''Në Vlorë ka 5 banda. Ajo e Zanit është një shoqatë e armatosur që ndihmon njerëzit. Janë 15 persona që nuk shkaktojnë probleme. Zani është një nga patriotët e shumtë.''”
Bandat rivale
Në Vlorë gjatë trazirave të vitit 1997, u formuan 5 banda. Banda e Çoles,Banda e Gaxhait,Banda e Kakamit(shpeshherë bashkoheshin) Banda e Pusit të Mezinit, Banda e Xhelitajve .3 prej tyre ishin rivale me atë të Zanit, Banda e Gaxhait, Banda e Kakamit(shpesh herë bashkoheshin në një grup) dhe Banda e Pusit të Mezinit. Kjo e fundit u eliminua gjatë Masakrës së Levanit më 28 mars 1997. Sipas një dëshmie të Izet Haxhisë, kjo bandë u nis për të eleminuar Zanin dhe Komitetet e Shpëtimit që po mblidheshin në Vlorë, po u dekonspiruan nga zyrtarë shtetërorë. Rivalitetin më të madh banda e Zanit e pati me bandën e Gaxhait. Përplasja midis tyre nisi më 9 maj 1997, kur u vra Bernard Duçka, i njohur si Kuqo, anëtar i bandës së Gaxhait. Gaxhai në kundërpërgjigje tentoi të mirrte autoblindat e policisë për të luftuar me Zanin, po nuk ia arriti. Me përfundimin e trazirave dhe arrestimin e pjesëtarëve të dy bandave, lufta midis tyre mbaroi.
Referimet
https://linksharing.samsungcloud.com/9H7LSrEeBHRf
Belica
Me këtë emër gjenden këto vendbanime:
Kategoria e Parë 1930
Statistika të Kategorisë së Parë në sezonin 1930. Ky ishte Kampionati i 1-rë i Shqipërisë.
Sezoni i kaluar: Kategoria e Parë 1911. Sezoni i rradhës: Kategoria e Parë 1931.
Skuadra fituese
Përbërja e skuadrës fituese SK Tirana
Traktati i Paqes i Moskës
Prapaskena
Qeveria finlandeze mori kushtet e para të paqes nga Bashkimi Sovjetik (përmes Stokholmit) më 31 janar 1940. Deri atëherë, sovjetikët bënë pretendime më të mëdha sesa kishin përpara se të fillonte lufta. Kërkesat ishin që Finlanda të lëshonte istëmin Karelian, duke përfshirë qytetin Viipuri dhe bregun e Finlandës të Liqenit Ladoga. Gadishulli Hanko duhej t'i jepej me qira Bashkimit Sovjetik për 30 vjet.
Finlanda refuzoi kërkesat dhe intensifikoi lutjet e saj drejt Suedisë, Francës dhe Mbretërisë së Bashkuar për mbështetje ushtarake nga trupat e rregullta. Raportet nga fronti ende mbanin shpresë për Finlandën, duke parashikuar një ndërhyrje të Lidhjes së Kombeve. Sinjalet pozitive, sidoqoftë të paqëndrueshme, nga Franca dhe Britania dhe pritjet më reale të trupave nga Suedia, për të cilat planet dhe përgatitjet ishin bërë gjatë gjithë viteve 1930, ishin arsye të tjera që Finlanda të mos nxitonte në negociata të paqes.
Në shkurt 1940, komandanti i përgjithshëm i Finlandës, Marshalli Carl Gustaf Emil Mannerheim shprehu pesimizmin e tij në lidhje me situatën ushtarake, e cila bëri që qeveria të fillojë bisedimet e paqes më 29 shkurt, të njëjtën ditë kur Ushtria e Kuqe filloi një sulm ndaj Viipuri (tani Vyborg )
Kushtet
parapamje|Ministri i Jashtëm i Finlandës [[Väinö Tanner duke lexuar kushtet e traktatit të paqes në radion finlandeze në mesditën e 13 marsit 1940. |alt=]] Në 6 mars, një delegacion finlandez, i udhëhequr nga kryeministri finlandez Risto Ryti, udhëtoi për në Moskë. Gjatë negociatave, Ushtria e Kuqe shpërtheu linjat mbrojtëse finlandeze rreth Tali dhe ishin afër rrethimit të Viipurit.
Traktati u nënshkrua më 12 mars 1940. Të dy palët do të ndërpresin armiqësitë në 13 Mars 1940, në 12:00 të mesditës me kohën e Leningradit.
Koncesionet finlandeze dhe humbjet territoriale tejkaluan ato të kërkuara nga sovjetikët para luftës. Finlanda u detyrua të lëshojë përafërsisht gjysmën e Karelia finlandeze (me qendrën industriale të Finlandës, duke përfshirë Vyborg / Viipuri (qyteti i katërt më i madh i Finlandës) dhe Käkisalmi; Sortavala dhe Suojärvi dhe tërë Gjirin e Viipurit, me ishujt e saj; gjithsej, gati 10% të territorit) edhe pse pjesët e mëdha ende mbaheshin nga ushtria finlandeze. Trupat ushtarake dhe civilët e mbetur u evakuan me ngut brenda në kufirin e ri; 422,000 Karelian, 12% e popullsisë së Finlandës, humbën shtëpitë e tyre.
Ekzistonte edhe një zonë që rusët pushtuan gjatë luftës që mbeti në duart finlandeze sipas traktatit: Petsamo. Traktati përcaktoi gjithashtu që Finlanda do të jepte kalim falas për civilët sovjetikë përmes Petsamo në Norvegji.
Finlanda gjithashtu duhej të lëshonte një pjesë të zonës Salla, pjesën finlandeze të gadishullit Kalastajansaarento (Rybachi) në Detin Barents dhe në Gjirin e Finlandës ishujt Suursaari, Tytärsaari, Lavansaari (tani Ishulli Moshchny о. Мощный), Peninsaari (tani Ishulli Maly, о. Малый) dhe Seiskari. Më në fund, Gadishulli Hanko iu dha me qira Bashkimit Sovjetik si një bazë detare për 30 vjet me një qira vjetore prej 8 milion markash.
Kërkesat shtesë ishin dorëzimi i çdo pajisjeje dhe instalimi në territoret që u dhanë. Kështu Finlanda duhej të dorëzonte 75 lokomotiva; 2,000 makina hekurudhore dhe një numër makinash, kamionësh dhe anijesh. Zona industriale Enso, e cila ishte qartë në anën finlandeze të kufirit, ashtu siç ishte tërhequr në traktatin e paqes, gjithashtu shumë shpejt u shtua në humbjet finlandeze të territorit dhe pajisjeve.
Kufiri i ri nuk ishte arbitrar nga pikëpamja sovjetike:
Finlandezët u tronditën nga kushtet e ashpra të paqes. Dukej sikur më shumë territor kishte humbur në paqe sesa në luftë, në shumë mënyra disa nga zonat me vlerësimin më të lartë të Finlandës. Humbja e territorit ishte e dhimbshme për Finlandën në disa mënyra:
Aleanca e tre perandorëve
Aleanca e tre perandorëve në fillim të vitit 1873 kancelari Otto Fon Bismarku propozoi Austro-Hungarisë dhe Rusisë që të nënshkruajnë një marrëveshje politiko-ushtarake mes Gjermanisë, Austro-Hungarisë dhe Rusisë-së, që do të quhej “Aleanca e Tre Perandorëve”. Me këtë marrëveshje të tri shtetet do të ishin të detyruar ti respektonin kushtet që duhet përmbahur gjatë marrëveshjes. Otto Fon Bismarku kishte theksuar që me këtë marrëveshje, perandoritë e tyre do të përparonin më shpejtë se më herët dhe kishin mundësinë për kthimin e perandorive të tyre në superfuqi botërorë. Gjithashtu kjo marrëveshje kishte të bëjë me dobësimin e Anglisë dhe Francës, me ç`rast ishte e mundur edhe dominimi i Aleancës në Evropë. Më 6 qershor 1873 kjo marrëveshje u realizua duke u nënshkruar nga Rusia dhe Austro-Hungaria. Meqenëse edhe Austro-Hungaria edhe Rusia kishin interes në Ballkan kjo marrëveshje nuk kishte lidhje të forta. Në anën tjetër edhe Italia kishte interes në Ballkan dhe pretendonte të hynte në Aleancën e Tre Perandorëve. Italia nuk e dinte që Austro-Hungaria kishte interes në Ballkan, prandaj mendonte se mund të ishte okupatore e Ballkanit. Rusia ishte e papregaditur në qoftë se ndodhin negociata dhe kryengritje në Ballkan kundër rrezikut për pushtim nga Rusia. Ky ishte një kusht që plotësohej edhe me mosmarrëveshjet me Austro-Hungarinë për ndarjen e Ballkanit. Këto dy kushte e detyruan Rusinë të tërhiqej nga kjo Aleancë në vitin 1879. Në të njëjtin vit, Italia nënshkroi marrëveshjen e Aleancës të Tre Perandorëve duke e kthyer atë në “Aleancën Tripalëshe”. Aleanca Tripalëshe ishte e njëjtë me Aleancën e Tre Perandorëve, përveç një dallimi se Rusia ishte e zëvendësuar nga Italia. Edhe Aleanca Trepalëshe nuk zgjati shumë sepse nuk lejonin interesat e forta të Austro-Hungarisë dhe Italisë për Ballkan. Pas krijimit të kësaj Aleance, Italia fshehurazi premtoi Anglisë dhe Francës se do të tërhiqet nga Aleanca, para se të shpërthejë ndonjë luftë mes Anglisë dhe Gjermanisë ose Francës dhe Gjermanisë. Kjo marrëveshje e Aleancës Trepalëshe u prish pak para fillimit të Luftës së Parë Botërore.
576
Mbi vitin 576.
Dllaboçica
Me këtë emër gjenden këto vendbanime:
577
Mbi vitin 577.
D. B. Cooper
D.B. Copper është një emër që zakonisht përdoret për t'iu referuar personit që më 24 nëntor 1971 rrëmbeu një Boeing 727.
Historia
Ishte një ditë para Festës së Falënderimeve, 24 nëntor 1971. Teksa avioni i Northwest Airlines Nr. 305, nga Portland, Oregon në drejtim të Seattle mori shpejtësi përgjatë pistës dhe përgatitej të ngrihej, një burrë në vendin nr. 18C, me syze të errëta dhe një kostum po të errët, i dorëzoi një copë letër stjuardesës. Në të thuhej se ai kish një bombë dhe kërcënonte se do të hidhte në erë Boeingun 727, nëse nuk i jepnin 200 000 dollarë dhe katër parashuta, pasi avioni të ulej. Burri në sediljen 18 C e kish prerë biletën nën emrin “Dan Cooper”.
Grant County (West Virginia)
Grant County është një nga  qarqet në shtetin federal West Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1950
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Matt
Matt është një emër mashkullor dhe emri i personave mëposhtme :
World Trade Center
World Trade Center [] (sqt. Qendra Botërore e Tregtisë), shkurtuar WTC, ishte një kompleks ndërtesash i ndërtuar 1973 në lagjen Manhattan në jug të Nju Jorkut. Më 11 shtator 2001 kullat binjake u shkatërruan prej një sulmi ajror. Në vendin ku ndodhej WTC është planifikuar të ngrihet një ndërtesë tjetër me emrin Freedom Tower (sqt. Kulla e lirisë), që do të jetë më e madhe se WTC.
578
Mbi vitin 578.
Jeton Muja
thumb|right|250px|Jeton Muja
Jeton Muja u lind me 3 prill 1983 në Gjilan. Skollën fillore dhe të mesme i kreu ne vendlindje. Kreu Fakultetin e Arteve në degen e grafikës pran Universitetit të Prishtinës në vitin 2004, ku studimet posdiplomike i kreu ne vitin 2007. Morri pjesë në shumë ekspozita kombetare dhe ndërkombetare në Francë ,Belgjikë, etj.
Greenbrier County
Greenbrier County është një nga  qarqet në shtetin federal West Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Tonin Zadeja
Tonin Zadeja muzikolog dhe studiues i apasionuar i historisë së muzikës shqiptare. Lindi më 11 maj 1926, vdiq më 4 janar 2011.
Petro Vullkani
Petro Vullkani (Petru Vulcan ose Petru Ghinu; Tërnovë, 1866 - Konstancë, 4 shkurt 1922) ka qenë poet, prozator, publicist, nismëtar i qerthullit letrar "Ovidiu" në Konstancë, i cili hapi edhe bibliotekën e parë publike në qytet. Një rrugë në Kostancë mban emrin e tij.
Biografia
U lind më 1866 në Tërnovë në emrin e vërtetë Petru Ghinu (Petro Jani?), në vilajetin e Manastirit, pranë qendrës së vilajetit. I ngelur jetim nga të dy prindët, të afërm të tij e thirrën në Rumani, në Hinova, afër Turnu Severin, më 1880. Ndoqi Fakultetin e Letërsisë dhe Filozofisë në Bukuresht dhe më 1897 u vendos në Kostancë, ku jetoi deri kur ndërroi jetë më 4 shkurt 1922.
Bashkëkohësit e tij e çmonin se Petro Vullkani ishte për Dobruxhën, në vogëlsinë e vet, atë që Heliade dhe Asachi ishin për viset e Muntenias dhe Moldavisë. Vullkani ishte pionier i letërsisë dhe kulturës rumune në Dobruxha duke përçuar shkrime, të përkohshmen "Ovidiu".
579
Mbi vitin 579.
Alice Walker
Alice Malsenior Walker (9 shkurt 1944) është shkrimtare amerikane. Në vitin 1983 është fituese e Çmimit Pulitzer, për romanin The Color Purple..
Antisemitizmi
Alice Wallker është përfaqësuese e një lidhje Anti-deflamatine, organizatë e cila lufton kundër Antisemitizmit dhe racizmit, si dhe nga disa organizata jevreje dhe jojevreje të akuzuara për zgjerimin e urrejtjes kundër jevrejëve, për racizëm dhe për antisemitizëm.
Marin Mema
Marin Mema lindur më 22 mars 1981 në Tiranë është një gazetar shqiptar. Ai punon për televizionin Top Channel dhe gazetën Shqip. Është autor dhe realizues i ciklit të dokumentarëve shumë të popullarizuar “Gjurmë shqiptare”.
Jetëshkrimi
Mema rrjedh nga një familje me prejardhje nga Kolonja. Më 1999, pasi kreu shkollën e mesme të gjuhëve të huaja "Asim Vokshi" në Tiranë u regjistrua për degën e gazetarisë në Universitetin e Tiranës. Mema u diplomua për gazetari në korrik të vitit 2003 pranë departamentit të gazetarisë të UT-së. Është gjithashtu titullar i një masteri për shkenca politike dhe marrëdhenie ndërkombëtare që e mori më 2008 pas studimeve në Shkollën Shqiptare të Studimeve Politike që sot njihet si Akademia e Studimeve Politike.
Mema gjatë viteve 2009-2016 ishte realizues i ciklit të reportazheve "Shqipëria Tjetër" që transmetoheshin në Top Channel dhe Top News. Marin Mema realizoi gjithashtu një sërë dokumentarësh si "Shqiponjat kufitare" (për shqiptarët në Sanxhakun e Serbisë), "Gjurmët e historisë" (për zonat dhe fshatrat e shqiptarëve në Bellkamen, Negovan, Follorinë dhe Kostur), "Çamëria, përse kanë frikë grekët" (jeta e sotme në këto zona dhe gjurmët që nuk janë shuar), "Manastiri në Maqedoni" dhe më tej kanë qënë në fokus të dokumentarëve dhe reportazheve.
Në gusht 2012 është shpallur "non grata" nga Republika e Greqisë me akuzën për kërcënim të sigurisë kombëtare dhe rendit publik. Kjo erdhi pas disa emisioneve të realizuara në zona të ndryshme të Çamërisë.
Në vitin 2015 Mema filloi me realizimin e një cikli dokumentarësh që mban emrin "Gjurmë Shqiptare" po ashtu në Top Channel dhe Top News.
Në prill 2016 gjatë realizimit të një dokumentari ndalohet nga forcat speciale maqedonase në Shkup dhe mbahet në komisariatin qëndror të qytetit për mbi gjashtë orë.
Vijay Seshadri
Vijay Seshadri (I lindur më 13 shkurt 1954 - në Bangalore, India). Tani jeton në Brooklyn, New York, është poet, eseist dhe kritik letrar amerikan, fitues i Çmimit Pulitzer  për vitin 2014.
Vijay në vitin 2014, e fitoi Çmimin Pulitzer, për librin me poezi 3 Sections.
"Studime për artin" 5/1999
"Studime për artin" 5/1999 revistë letrare në gjuhën shqipe.Botim i Akademise së Shkencave të Shqipërisë nga Qëndra e Studimit të Arteve
"Studime për artin" numri i parë i së ciles doli në Tiranë më 00 === 199=   u botua nën kujdesin e një grupi studiuesish  shqiptarë te Qendres për studimin e Artit,: kryeredaktorJosif Papagjoni, Jakup Mato, Abdurrhaman Myfti.Botuar në shtëpinë botuese 'Shkenca'
Tematika
"Studime për artin" 5/1999 permban :
Procesi krijues
8. Jakup Mato" Vepra e artit në procesine e njëmendësimit krijues" Kritikë e bibliografi 12. Jakup Mato "Traktati 'Sekreti i talentit nga Bedri Dede.
Ganimete Sava
GANIMETE SAVA
CEO and founder of the non-governmental organization [Art Without Limit] and the Executive Director of the [Art Without Limit International Film Festival]. She has a finished master degree in scenography. So as a professional scenographer and costume designer has been part of several theatrical performances in theaters of Kosovo and other countries. As a set and costume designer she has participated in several feature films, documentaries and short films, which have been awarded with various prizes at International Film Festivals. She was also set and costume designer of 150 episodes of the TV series “Cimerat” which was broadcast on Radio Television 21 (RTV21) in Pristina.
She also has a career as an art and fashion photographer, who already had exhibitions in North Macedonia and Kosovo. Furthermore she has worked as volunteer in various NGO's for people with disabilities and also women's rights.
Gjuhët botërore
Ethnologue (2013, botimi XVII)
Lista e mëposhtme rrjedh nga Ethnologue.
Ethnologue liston 1’300 gjuhë me mbi 100’000 folës, 750 me 300’000 apo më shumë, rreth 400 me mbi një milion folës, 200 me të paktën 3 milionë, 80 me 10 milionë, dhe 40 me 30 milion. Shifrat janë të shoqëruara nga data kur të dhënat janë mbledhur. Për shumë gjuhë, një datë e vjetër do të thotë se numri aktual i folësve është rritur ndjeshëm. Një interval datash do të thotë se shifra është shuma e të dhënave nga më shumë se një shtet dhe nga vite të ndryshme.
580
Mbi vitin 580.
Krahina e Llapit
parapamje|Ura e Lumit Llap Krahina e Llapit zë hapësirën veri-lindore dhe është një tërësi mikrogjeografike.
Llapi në kuptimin e gjerë përfshinë territorin e ujëmbledhjes së lumit Llap. Ujëmbledhja e Llapit fillon nga Mali i Argjendtë (Mote Argentorum ose Albanikos, 1789m), të cilin më vonë serbët e quajtën Kopaonik. Ujëmbledhësi topografik i lumit Llap përfshinë sipërfaqen prej 945, km. Kjo hapësirë përafërsisht përputhet me territorin administrativ të komunës se Podujevës në ndarjen e tashme të Kosovës. Podujeva si qytet në rajonin e Llapit është qendra me e rëndësishme ekonomike, politike, administrative, arsimore, kulturore, shëndetësore dhe të tjera. Në këtë qendër gravitojnë rreth 120 fshatra edhe pse një pjesë e tyre në aspektin administrativ, u përkasin qendrave te tjera te Prishtinës, Vushtrrisë dhe Mitrovicës. Në aspektin administrativ, në kohën e tashme, komuna e Podujevës përfshin 78 fshatra. Në kuptimin e ngushtë, disa nga këto fshatra i përkasin Gollapit të Llapit. Për shkak të lumit po ashtu dhe krahinës të bazuar në këtë emër, Llapjonë apo Llapjanë janë të njohur edhe banorët e kësaj krahine shqiptare.
Etimologjia
Treva e Llapit është emërtuar nga emri i hidronimit Llap. Ky emërtim fillon te përdoret në antikë, mesjetë, por është ruajtur edhe në kohën e re. Këto gjurmë u përkasin disa shtresimeve etno-kulturore dhe gjuhësore;
Shumë dijetarë hidronimin Lab e marin si te lashtë dhe e sjellin nga një alb-, nga mund te dilte lab-, alp-. Forma fonetike te shqipfolësit është Llap.
Parahistoria
Ky rajon ishte i banuar nga fisi ilir i Dardanëve. Në këtë krahinë janë gjetur shumë lokalitete te ndryshme antike qe datojnë qe nga koha e Neolitit dhe deri ne periudha me te vonshme historike. Si lokalitet më i vecantë antik i cili vlen të përmendët është lokaliteti i Vendenisit, i cili është gjetur në fshatin Gllamnik. Rëndësia e këtij lokaliteti që i takon periudhës romake (shekujt I-IV) dhe asaj të antikitetit të vonë (IV-VI), u dëshmua me rastin e gërmimeve arkeologjike të realizuar gjatë viteve 1980-86. Ndonëse gërmimet ishin mjaft modeste (u gërmuan gjithsej 534m2 ose vetëm 2% e arealit), ato ndriçuan gjurmë të antikitetit romak ku vlen të theksohen zbulimet e veçanta siç është Mozaiku i Orfeut, unik në Ballkan dhe më gjerë. Mozaiku i Orfeut edhe në ditët e sotme gjendet ne Muzeun Popullor te Beogradit dhe akoma nuk është kthyer ne muzeun amë, në Muzeun e Kosovës.
Periudha Osmane
Rajoni i Llapit gjatë historisë ka pasur ndryshime territoriale dhe administrative. Në periudhën e pushtetit osman ky përfshinte territor të gjerë dhe ishte organizuar në aspektin administrativ: si Nahija e Llapit dhe Nahija e Kosovës me qendër në Kosovë ose Bellasicë, si quhej ndryshe. Në regjistrin e parë Osman te vitit 1455 te Sanxhaku i Viçitrinës hasim Nahijen e Llapit, e cila ishte Nahija më e madhe e këtij sanxhaku. Kjo Nahije kishte 219 vendbanime ku përfshinte fshatra të cilat gjenden në komunat e Mitrovicës, Vushtrrisë, Kastriotit dhe Prishtinës. Ajo gjithashtu përfshinte komunën e Podujevës si tërësi dhe në pjesën veriore shtrihej deri në afërsi të Prokuples, ndërsa në jug deri në afërsi të Lebanes, vendbanime të cilat sot gjenden në shtetin serb. Në regjistrat Osman të 1566-74, Nahija e Llapit ishte e ndarë në 4 nahija më të vogla: Llapit, Gollakut, Belasnicës dhe Trepçës.
Gjeografia
Llapi si rajon është i rrethuar me male. Nga ana perëndimore kufiri paraqet një vijë natyrore kufizuese kundrejt komunës se Mitrovicës, sepse i mbahet shpateve lindore të maleve të Shalës së Bajgorës. Nga ana veriore dhe lindore shtrihen malet, të cilat e ndajnë rajonin e Llapit nga Serbia, ndërsa nga ana e jugut luginës së Llapit del në Fushën e Kosovës, e cila fillon nga fshati Besi-Barilevë. Territori i Llapit është vend malor, por e ka edhe fushëgropën e Llapit si tokë pjellore. Llapi si tërësi mikrogjeografike ndahet ne tri pjesë:
Komuna e Podujevës ka sipërfaqe prej : 632.97.km².
Karakteristikat Morfologjike
Rrethi i Llapit përbëhet nga tri tërësi. Relievi malor i jep karakteristiken e hapësirës gjeografike. Kategorisë së territorit kodrinor dhe malor i përkasin 3/4 e sipërfaqes dhe për ketë cilësohet rajon më pak fushor. Nga tri anët shtrihen malet dhe vetëm në derdhjen e lumit Llap lidhet me Fushën e Kosovës. Krahina e Llapit ka lartësinë mesatare prej 826 m dhe për 4 m është me i ulët se Fusha e Kosovës. Pamja e përgjithshme ndryshon për shkak të përbërjes morfologjike dhe gjeologjike.
Në anën veriore dhe në anën perëndimore ngritën malet që i përkasin sistemit te maleve te Argjendta (Kopaunikut). Pjesa e maleve më të larta të këtij sistemi shtrihen me në perëndim, në kufi me Shala e Bajgorës, respektivisht me komunën e Mitrovicës dhe Vushtrrisë si: Maja e Mprehtë (Ostrokopja) (1.879 m), Bareli (1.583 m), Mali i Ukshin Kovaqices (1.379m), Kepi i Sokolit, Mali i Mus Popoves, Gerdeci (838m), Hunda e Lugut (763m). Në pjesën lindore te Llapit janë këto male : Mali i Uglarit ose Kepi i Uglarit (1.297m), Kertinjaku (1.147m), Perpellaci (947m), Mali i Kravarices (963m), Malet e Batllavës (1.213 m), Mali i Merkonjes(1.017 m ), Mali i Brainës (933 m ), Gallapi, Suka e Shakovicës (671m) dhe Mali i Rumanishtes. Të gjitha këto male ndahen njëri prej tjetrit në forma të izoluara kodrinore dhe malore dhe shpesh me lumenj malor. Këta lumenj e kanë bërë erozionin duke formuar lugina të thella sidomos në malet e sistemit të Malit të Argjendtë, në pjesën veriore dhe perëndimore. Pamjes morfologjike i ka paraprirë predispozicioni i lëvizjeve tektonike te kohës së terciarit, kur në shtresat gëlqerore janë formuar shtresa të trasha të shkëmbinjve vullkanik, të cilët, si rezultat i proceseve postvullkanike, janë bartës të xehes së plumbit e të zinkut. Këto xehe janë shfrytëzuar gjatë historisë në Labucë, afër burimit te lumit Llap.
Qafat dhe vendkalimet më të njohura qe e lidhin Llapin me viset tjera janë: rruga që kalon në perëndim të Kepit te Uglarit dhe lidhet me Banjën e Llukovës e pastaj vijën Qafa e Tashefcit, Qafa e Përpellacit (814m), Qafa e Merdarit dhe Qafa e Tullarit. Nepër keto vende lidhjet bëhen me Serbinë. Neper Ballaban-Keqekollë-Qafa e Bubarit te Thate lidhet me Prishtinën. Me Prishtinën lidhet edhe me Gryken e Kulinës ose Ngushticën e Teneshdollit. Me Mitrovicën e lidhin Qafa e Gurit te Mullirit, Qafa e Kaqandollit dhe Qafa e Rzhanës.
Tërësinë morfologjike te rajonit te Llapit e përbën kryesisht fusha aluviale e lumit Llap dhe degeve te tij: lumit të Dumnicës, lumit të Batllavës, lumit të Kacanollit si dhe lumenj dhe përroje të tjera më të vogla. Para fazës liqenore bëhet shfaqja intenizive vullkanike. Nga kjo kohë kanë mbetur tarrca fluviale anësore të brigjeve të lumit Llap dhe me këtë u bë ngushtimi i shtratit te lumit.
Fornells de la Selva
Fornells de la Selva është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Gironès, të provincës Girona, në Katalonia. Fornells de la Selva ka 2,462 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 11.88 km2.
Elira
Elira roman, me Autor: Jonuz Dini. Shtëpia Botuese "Naim Frashëri" Tiranë, 1978. Faqet e librit 288.
Wyoming County (West Virginia)
Wyoming County është një nga  qarqet në shtetin federal West Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Halil Jaçellari
Halil Jaçellari (14 korrik1940 – 23 tetor 2009) ishte një tregimtar, romancier, poet dhe publicist Shqiptar. Lindur në Lushnje në mesin e luftës dyte botërore, dhe rritur në Shqipërinë e izoluar nga një nga diktaturat më të egra komuniste. Jeta dhe krijimtaria e tij, do të duhej të përballej jo rrallë herë me vështërsitë, që ajo kohë, rëndomtë i rezervonte shqiptarëve dhe sidomos shkrimtarëve shqiptar.
Jeta në atë ambient, ku liria e të shkruarit dhe e fjalës përballej me dhëmbët e hekurt të diktaturës, dhe ku rreziku se një interpretim i gabuar, shkrim i gabuar ose recensiòn i gabuar mund të kushtonte jetën, nuk e ndaluan Halilin për te vëne në jetë pasionin dhe talentin e tij më të madh. Një pasion ai i të shkruarit që jo pak herë i krijoj probleme dhe rreziqe, por që gjithashtu i rezervoi kënaqësi të panumërta. Krijimtaria e tij nisi gjatë viteve të gjimnazit, te cilin e kreu gjithashtu në Lushnjë, kohë kur u dashurua me letërsinë, dhe shkroi tregimet dhe poezitë e para. Tregimet e para i botoi në revistat letrare të kohës si nëntori, Rinia dhe Drita.
U martua më 1968, me Afërdita Hasanbelliun, e cila vinte nga një familje bejlerësh e luftuar ashpër nga regjimi komunist shqiptar.
Në vitin 1976 botohet më në fund libri tij i parë me tregime, “Mirëmëngjes njerëz”. Dy vjet më vonë, në vitin1978 boton librin e dytë me tregime “Hapat e tij”. Në konkursin letrar të vitit 1978 me këtë libër fiton çmimin e dytë të tregimeve duke mos pasur një çmim të parë për atë vit.
Dy libra të pritur mirë nga lexuesi shqiptar në përgjithësi, dhe të vlerësuar nga shkrimtarë të ndryshëm si Dritëro Agolli dhe Ismail Kadare. Dy emra të mëdhenj të letërsisë shqiptare që përveç vlerësimit si koleg, nuk kursyen dhe interesimin në aspektin human për të.
Por koha ishte e tillë që kishte më shumë rëndësi vlerësimi i partisë se sa i gjithë të tjerëve, dhe kështu për të botuar romanin e tij të parë “Nesër është e dielë” ju desh të priste nga 1984 deri më 1988. Roman për të cilin në recencencën e tij Ismail Kadare shkruan: “ ''Meritë e romanit është se personazhet janë tepër të besueshëm, tepër të afërt. Besueshmëria dhe sinqeriteti janë karakteristika të çmueshme të këtij libri, i cili është një rrëfim i ngrohtë, i zgjuar tërë lirizëm, dashuri jete, mbushur me humanizëm të vërtetë”, ndërsa në të tijën Nasho Jorgaqi shkruan: “Përvoja si tregimtar i ka ardhur autorit në ndihmë.” Ai ka një gjuhë të punuar, emocionale, me një dialog të gjallë''”.
Për këtë pritje katër vjeçare Halili pas viteve 90 do të shkruante “ Nesër është e diel” edhe pse me një recensiòn shumë entuziast nga shkrimtari gjigant Ismail Kadare, u prit me një ftohtësi të akullt nga redaksia. Në atë kohë redaktor te romanet punonte edhe një dhëndër i një anëtari të byrosë politike, i cili më parë kishte qenë drejtor i një biblioteke të një qyteti të madh. << e ç’është Ismail Kadareja që u dashka të udhëhiqemi nga mendimi i tij>>, më tha. Më kthehu një përgjigje gjysmë faqe, ku vinte në dukje gabime të thella ideologjike te romani dhe shtonte se nuk mund të botohej.”.
Pritja që i bëri lexuesi qe krejt e kundërt me atë të zyrtarëve. Çdo kopje u shit në pak ditë, dhe nga statistikat e bibliotekës qendrore shqiptare rezultoi libri me i kërkuar për atë vit. Edhe pse suksesi kishte qenë shumë i madh romani nuk u ribotua. Shkrimtari Fahri Balliu shkroi në Drita ku vinte në dukje se vetë drejtori i shtëpisë botuese “Naim Frashëri” i kishte thënë : “Nga gjithë Shqipëria kanë ardhur letra, kërkojnë ribotimin e romanit Nesër është e diel”.
Me ndryshimet pas rënies së murit të Berlinit, në fillim të vitit 1991, tre ditë para rrëzimit të bustit të Enver Hoxhës, në gazetën e re “Republika” botohet më 17 shkurt 1991 një artikull i Halil Jacellarit, letër e hapur drejtuar Ramiz Alisë, Sekretar i Parë i KQ të PPSH-së ku kritikohet ashpër regjimi komunist dhe diktatori Enver Hoxha.
Endja e një pëlhure
Endja e një pëlhure tregime për heronjtë e heshtur : botohet me rastin e 30-vjetorit të Sigurimit të Shtetit. Shtëpia Botuese "Naim Frashëri" Tiranë, 1973.
Halil Jaçellari
Mbas rënies së diktaturës punoi në fillim si drejtor i bibliotekës së Lushnjes. Në të njëjtën kohë botoi dhe drejtoi për afro dhjetë vjet gazetën lokale javore “Hapësirë mendimi”, ku botonin shpesh shkrimtarë dhe poetë të Myzeqesë, si Faslli Haliti, Vath Korreshi, Visar Zhiti, Bujar Xhaferri, Ilir Levonja, Fatbardh Rustemi e shumë të tjerë.
Nga 1995 deri në 2002 mbuloi detyrën e drejtorit të Muzeut Historik të qytetit të Lushnjes deri në daljen në pension.
Qarku elektrik
Qarku elektrik apo rrjeti elektrik është një ndërlidhje e përbërësëve elektrik si (p.sh. bateritë, rezistorët, përçuesit, kondensatorët) një model i ndërlidhjeve, i përbërë nga elemente elektrike (p.sh. burimet e tensionit, burimet e rrymës, rezistencat, kapacitet, induktiviteti).
Halil Jaçellari
Gjatë kësaj kohe në 1996 ribotoi romanin “Nesër është e djelë” si një detyrimi moral kundrejt atyre lexues të shumtë që vite më parë kishin kërkuar ribotimin e këtij romani. Botohet me disa poezi në “Antologji poetike me autorë lushnjarë” të vitit 1999 të “Onufri”. Botoi në 2002 një përmbledhje me tregime të zgjedhura dhe në 2005 romanin e mirëpritur “Sezoni pa dasma” gjithmonë nga shtëpia botuese prestigjioze “Onufri”.
Qarku elektrik
Një qark elektrik është një rrjet i përbërë nga një hark i mbyllur, në mënyrë që të krijohet një rrugë për rrymën. Rrjetet elektrike lineare, një tip i veçantë i përbërë vetëm nga burimet (tensioni ose rryma), elementet e përziera lineare (rezistorët, kondensatorët, induktorët), dhe elementet e shpërndara lineare (vijat transmetuese), kanë aftësinë e pasjes së sinjaleve që posedojnë principet e mbivendosjes. Kështu ato mund të analizohen më lehtë, duke përdorur metodat e domenit të frekuencës si transformimet e Laplasit, për të përcaktuar përgjigjjen e rrymës direkte, alternative dhe përgjigjjen e rrymës së çastit.
581
Mbi vitin 581.
Qarku elektrik
Një qark rezistiv është një qark që përmban vetëm rezistor dhe burime ideale të rrymës dhe tensionit. Analiza e qarqeve rezistive është më pak e komplikuar sesa analiza e qarqeve që përmbajnë kondensatorë dhe induktorë. Nëse burimet janë burime konstante (rrymë direkte apo DC), rezultati është qark DC.
Halil Jaçellari
Për një kohë të gjatë ishte anëtar i kryesisë së Lidhjes Së Shkrimtarëve të Shqipërisë dhe kryetar për degën e Lushnjes.
Qarku elektrik
Një rrjet që përmban komponente elektronike aktive është i njohur si qark elektronik. Rrjetat e tilla janë në përgjithësi jolinear dhe kërkojnë dizajnë më komplekse dhe mjete analizuese.
Permban bateri, tel elektrik, celes, zile, etj.
Halil Jaçellari
Në 2007 transferohet në Itali për tu kuruar nga një tumor në spitalin shtetëror “Umberto I” të Romës. Në shtator të 2009 dorëzoi në shtyp tek “Onufri” romanin e tij të fundit “Humnera e mëdyshjes” dhe librin e fundit me tregime “Anni rubati” në shtëpinë botuese italiane “Edizioni D’Agostino”. Gjendja tij shëndetësore u rëndua më shumë dhe në darkën e 23 tetorit 2009, u shua në shtëpinë e djemve të tij në Romë.
Qarku elektrik
Klasifikimi
Në varësi nga burimet që veprojnë në të ai mund të jetë qark i rrymës së vazhduar, i rrymës periodike të thjeshtë dhe i rrymës periodike sinusoidale, impulsive, etj.
Halil Jaçellari
U varros në qytetin e tij të lindjes me nderime të mëdha nga bashkëqytetarët e tij, shkrimtarë e artistë dhe politikanë nga e gjithë Shqipëria.
Qarku elektrik
Klasifikimi
Në varësi nga lloji i regjimit dallohen qarqe në regjime të qëndrueshme (stacionare), dhe qarqe në regjime kalimtare. Në varësi nga elementët që e përbëjnë ai mund të jetë qark me parametra të përqendruar (koncentruar) ose qark me parametra të shpërndarë (linjat elektrike).
Qark me parametra të përqendruar quhet ai qark i cili përmban elemente të përqendruar që janë ato elemente dimensionet fizike të të cilëve janë të papërfillshëm në krahasim me gjatësinë valore të frekuencës në shqyrtim. Qark me parametra të shpërndarë quhet ai qark i cili përmban elemente me parametra të shpërndarë psh. (linjat elektrike).
Nga pasiviteti
Një rrjet aktiv është një rrjet që përmban të paktën një burim aktiv si një burim të tensionit ose një burim të rrymës. Një rrjet pasiv është një rrjet që nuk përmban ndonjë pajisje aktive.
Burimet e pavarura
Burimet ideale të pavarura mbajnë të njëjtin tension ose rrymë pa marrë parasysh elementet e tjera prezente në qark. Edhe vlera e tyre është konstante (DC) ose sinusoidale (AC). Fortësia e tensioni ose rrymës nuk ndryshon nga asnjë ndryshim i lidhjeve në qark.
Burimet e varura
Burimet e varura varen nga ndonjë element i qarkut për shpërndarjen e fuqisë ose tensionit ose rrymës duke u varur nga tipi i burimit.
Ligjet elektrike
Një numër ligjesh elektrike zbatohet te të gjitha rrjetat elektrike. Këtu përfshihen:
Metodat e projektimit
Për të projektuar një qark elektrike, qoftë analog ose digjital, inxhinierët e elektros duhet të jenë në gjendje të parashikojnë tensionet dhe rrymat në të gjitha vendet brenda qarkut. Qarqet lineare, që është, qarqet me të njëjtën frekuencë hyrëse dhe dalëse, mund të analizohen duke përdorur teorinë e numrave kompleksë. Qarqet tjera mund të analizohet me programe të specializuara softuerike ose teknika të tjera.
Ligje të tjera më komplekse do të duheshin nëse qarku përmban komponente jolineare ose reaktive. Sistemet jolineare vetë-regjeneruese mund të përafrohen. Duke i aplikuar këto ligje vimë te ekuacione të cilat mund të zgjidhen algjebrisht ose numerikisht.
Klasifikimi i elementeve
Elementet e qarqeve elektrike mund të ndahen në bazë të kritereve të ndryshme.Sipas rolit që kanë në qarqe elektrike, dallohen element aktiv dhe pasiv.
Elementët aktiv
Në elemente aktive bëjnë pjesë burimet e energjisë elektrike, gjeneratorët, pra elementët të cilët në një interval te pakufizuar kohor prodhojnë energji elektrike në qark etj.
Elementët pasiv
Në elemente pasive bëjnë pjesë elementët ku energjia elektrike shndërrohet në ndonjë trajtë tjetër të energjisë, ose element në të cilët bëhet akumulimi dhe kthimi i energjisë në interval të caktuara të kohës (rezistorët, kondensatorët, bobinat etj.
Qarku i thjeshtë elektrik
Me qark të thjeshtë elektrik nënkuptohet qarku i cili përbëhet nga numri i domosdoshëm i elementëve, dmth. mungesa e cilitdo element nga ky qark do të bëjë atë të papërdorshëm. Elementët e domosdoshëm të qarkut janë:
Esad pashë Toptani
Esad ose Esat pashë Toptani (tr. Essad Paşa; Tiranë, 1863 -4 apo 1875  - Paris, 13 qershor 1920) ka qenë ushtarak i Ushtrisë Osmane, deputet shqiptar në Mexhlisin osman, drejtues i Rrethimit të Shkodrës dhe kryeministër shqiptar.
Biografia
U lind në Tiranë, i biri i Ali bej Toptanit dhe Vasfije hanëm Alizotit, lindi më 1863. Nga lisi i gjakut pinjoll i familjes feudale më të rëndësishme të Tiranës dhe nip i bejlerëve të Gjirokastrës, kishte një vëlla, Gani beun dhe tri motra: Nejbenë, Sabushen dhe Merushen.  Mbaroi Akademinë Ushtarake të Stambollit.
Me mbështetjen e Halil bej Kraja - sipas Syrja bej Vlorës - pa patur asnjë përvojë në ushtri, në vitin e 1893 u emërua komandant regjimentit të xhandarmërisë në Vilajetin e Janinës. Me gjasë për të ftohur gjakrat pas kurthit që i pat ngrehur valiu i Shkodrës Gani beut, që e pat mbajtur deri kur mbërriti lajmi telegrafik te Sulltani dhe urdhri i tij për t'u liruar.
Në prill të 1897 trupat e gjeneral Hivzi Pashës që luftonin kundër ushtrisë greke humbën pranë vendit të quajtur Gryka e Pesë Puseve (Pente Pigadia). Shqiptarët që luftonin në formacionet osmane patën pakënaqësi dhe mosbesim ndaj komandës. Si komandant i xhandarmërisë, Esati ndihmoi me njerëzit e tij të armatosur që të rivendosej rregulli dhe disiplina. Për kontributin e tij në luftë u ngrit në gradën livá (gjeneral brigade) njëherë e mandej ferik (gjen. major).
Pas një situate të pakëndshme me valiun e Janinës, Osman Pashën, emërohet komandant xhandarmërie në Shkodër, për ku niset më 15 shtator 1902, qëndroi në postin e ri gjer më 1908, kur u shpall Hyrrijeti dhe shpalli kandidaturën për deputet i Durrësit. U zgjodh, duke qenë pjesë e partisë "Bashkim e Përparim" të Xhonturqve. Ishte kundër Komitetit "Bashkim e Përparim" në një intervistë të bërë më herët më 1908. Udhëtari frëng Jaray komenton se Kongresi i Elbasanit gëzonte miratimin e plotë të Esadit.
Abdikimi i Sulltan Abdyl Hamidit
Pasditen e 27 prillit 1909 bën pjesë në katërshen e deputetëve të Mexhlisit osman që shkuan për t'i dhënë lajmin Sulltan Abdyl Hamidit II se ka rënë nga froni sipas vendimeve të Asamblesë Kushtetuese. Pas kësaj zuri një vend nderi nën kujdesin e partisë "Bashkim e Përparim", gjatë jetës parlamentare foli për të drejtat e shqiptarëve dhe me deputetë të tjerë si Syrja bej Vlora, Shahin Kolonja, Ismail Qemali dhe Hasan Prishtina ngriheshin me radhë duke protestuar dhe kritikuar politikat qeveritare në viset shqiptare të perandorisë. Me politikat kundër kombësive të partisë xhonturke në pushtet, dhe shqiptarëve në veçanti të cilëve u kishin nisur katër ekspedita ndëshkimore, deputetët opozitarë u vetëdijësuan se pa kryengritje Porta nuk do të bindej t'i jepeshin kombit shqiptar të drejtat kombëtare. Përveç deputetit të Pejës, Ibrahim Efendiut dhe atij të Elbasanit, Haxhi Ali Efendiut deputetë, anëtarë të parisë dhe personalitete u mblodhën në shtëpinë e Reshid Aqif Pashës, e një herë tjetër në shtëpinë e Halil pashë Alizoti të Gjirokastrës dhe disa herë në shtëpinë e Syrja bej Vlorës. Pasi zërat e Ismail Qemalit, Hasan bej Prishtinës e Myfid bej Libohovës që qeveria t'i thërriste arsyes dhe mos hidhte farën e përçarjes, u përbuzën dhe nuk u la vend për arsyetim, kësodore deputetët shqiptarë më vete u mblodhën për t'u besatuar në shpëtimin e kombit dhe atdheut.
Në legjislaturën e dytë u zgjodh përsëri deputet në Kuvend, por me forcë.
Mbledhja në lagjen Taksim
Pas një takimi në hotelin "Pera Palace" mes Ismail Qemalit dhe Hasan Prishtinës, më 12 janar u mblodhën në shtëpinë e Syrja bej Vlorës në lagjen "Taksim" deputetët e Beratit Ismail Beu dhe Aziz pashë Vrioni, deputeti i Gjirokastrës Myfid bej Libohova, deputeti i Durrësit Esad pashë Toptani dhe i Prishtinës, Hasan Beu. Deputetët shqiptarë pasi kuvenduan mbi masat që kërkonin nevoja e rrethanave lidhën besën, duke u betuar mbi Kuran për sakrificat e mëtejshme që do të ndërmerreshin në dobi të kombit e atdheut të tyre. Kryengritjes së përgjithshme të 1912 që shpërtheu në Vilajetin e Kosovës pati jehonë si në viset jugore shqiptare si ato të mesme, ku Esadi u kishte dërguar letra bejlerëve të Shqipërisë së Mesme që t'u bashkoheshin kryengritësve. Ndër krerët e lëvizjes ndër viset e influencës së tij, ishte kushëriri i tij i dytë, Abdi bej Toptani.
Lufta Ballkanike
Në fund të gushtit 1912, kur kryengritja shqiptare ishte fashitur, Esad Pasha la Stambollin dhe u nis për Tiranë. Pas kërkesës së valiut të Shkodrës Hasan Riza Pashës dhe krerëve muslimanë të qytetit, Esad Pasha i emëruar komandant i "trupave të përforcimit" ishte caktuar të mblidhte nizamët e redifët (rezervistë) për "me i ndenjtë gati Karadakut". Pasi u lëshua urdhri, një ushtri prej rreth 5,500 vetësh u mobilizua në gatishmëri të Esad Pashës. Pati paqartësi në zinxhirin e komandës, 15 batalionet e redifëve dhe vullnetarëve shqiptarë që i përgjigjeshin Esad Pashës ishin më të shumtë në numër sesa korpusi i ushtarëve të rregullt turq nën komandën e Hasan Riza Pashës. U vendos që Esadi të quhej zyrtarisht komandant i Fronteve të Veriut dhe të Lindjes për nga grada, dhe kështu i nënshkroi urdhrat që nxirrte me shkrim, ndërsa Hasan Rizai ishte ushtaraku i parë për nga kompetencat ushtarake.
Pas vrasjes së Hasan Riza Pashës mbrëmjen e 30 janarit, Esadi si ushtaraku më i pushtetshëm u bë komandant dhe vali i Shkodrës. Deri në prill arriti të mbrojë Shkodrën, duke bërë që ky qytet t'i mbetej Shqipërisë.thumb|left|Lajmërimi në media mbi vdekjen e Esat Toptanit
Vlora, Durrësi, Princ Vidi
Në fund të qershorit të 1913 u emërua ministër i Brendshëm në qeverinë e Ismail Qemalit dhe ditët e para të korrikut mori kabinetin e lënë nga Libohova. Shkoi në Itali atë verë, ndërkohë në Vlorë zienin intrigat dhe në tarafin e tij ishin radhitur kushërinjtë e tij Toptanë, Mehdi bej Frashëri, Dervish Hima dhe iu bashkua Faik Konica me të cilin ishte takuar në Romë. Në tetor të po atij viti ngriti në këmbë qeverinë e vet, të quajtur "Pleqësia e Shqipërisë së Mesme", të cilës Konica i vuri në shërbimin organin e shtypit "Trumbeta e Krujës". Kabllogramet austriake e paraqesin si të vetmen qeveri autoktone shqiptare, e cila ishte e vetmja në gjendje të qeveriste. Nëpërmjet organeve përkatëse Esad Pasha ishte në gjendje të mblidhte taksa, filloi ndërtimin e rrugëve, krijoi një xhandarmëri të disiplinuar dhe emëroi në vendet më të rëndësishme nëpunës që ndiqnin dhe zbatonin urdhrat e tij.
Më 1914 kryesoi delegacionin shqiptar që i dorëzoi kurorën e fronit shqiptar Princ Vidit. Më 1914 u emërua ministër i Punëve të Brendshme dhe i Luftës. Në Durrës iu organizua një komplot nga oficerët hollandezë, këshilltarët austro-hungarezë dhe disa bejlerë me mbështetjen e Vidit. Me ndërhyrjen e Italisë, u largua pa u burgosur.
Mungesa e qeverisjes pas revoltës së Shqipërisë së Mesme dhe nisjes së Luftës së Parë Botërore i dha një mundësi të fundit Esad pashës, i cili ishte jashtë Shqipërisë, që të kthehej. Shpalli shpërndarjen e organeve revolucionare dhe emëroi prefektët e rinj të vendit. Më 21 tetor 1914 ndërmorri reformën e parë agrare në vend, kur nxori urdhërin që t'u konfiskohej toka 50 personave nga oxhaqet bejlere dhe kundërshtarët e tij politikë nga Vlorajt, Toptanajt, Biçakçinjtë (përjashto Dervish beun), Vrionasit dhe Cakraniotët. Urdhër i cili për shkak të rrethanave të kohës, nuk gjeti zbatim.
I dha rëndësi gjendjes së pushtimit grek në jug të vendit, kërkoi rihartimin e regjistrave kadastralë të qyteteve ku u dogjën nga revolta e Shqipërisë së Mesme. Në dhjetor të 1915, pasi përzuri përfaqësuesit diplomatikë të Vienës dhe Sofies nga Durrësi, i shpalli luftë Austro-Hungarisë. E shtriu qeverisjen në një hapësirë më të madhe se qeveria e Vlorës, derisa hyri ushtria austro-hungareze në territorin shqiptar. I detyruar të largohej, e vendosi qeverinë e tij në Selanik në krahun e Antantës. Atje rreshtohet përkrah francezëve në Frontin e Maqedonisë, ku me taborrin e tij prej 500 vetësh u lejua të zgjerohej aq sa në një pikë duke rekrutuar shqiptarë të trevave të mbetura në Greqi dhe nga zona e Korçës, trupat e tij numronin në 1 mijë e 300 njerëz. Qershorin e 1916 gazetat shpërndanë nga Stambolli lajmin se një gjykatë ushtarake e kishte dënuar me vdekje.
Gjatë viteve 1918-20 Esat Pasha përfaqësonte të vetmen qeveri legjitime shqiptare në Paris, Francë pranë Konferencën e Paqes që kishte mbajtur qëndrim gjatë luftës. Por për shkak të konkurrencës politike në Shqipëri, delegacioni shqiptar nuk e përkrahte.
Vrasja
Tek e kishte lënë të hante me nipin e tij, Xhemil bej Vlorën dhe mikneshën e vet Elizën, Esati u vra në rr. Castiglione në Paris më 13 qershor, 1920 nga Avni Rustemi në kushtet e konkurrencës politike në Tiranë. Ky kishte qëndruar i fshehur pas njërës prej shtyllave të hyrjes së hotelit Continental në pritje të pashës. Avniu i kishte shkuar nga mbrapa dhe e kishte qëlluar prej njëfarë distance me një revolver Smith & Wesson, që e mbante me vete. Plumbi i kishte depërtuar në qafë pranë shtyllës kurrizore dhe kur ishte rrotulluar me duart lart për t'u mbrojtur, Avniu qëlloi përsëri, në anën e majtë të kraharorit në lartësinë e sqetullës.
Mbas një gjyqi të gjatë Avni Rustemi do të lirohej duke u shpallur i pafajshëm nga gjykatat e Shtetit Francez, me një mbrojtje të ngritur prej Anatole de Monzie mbi tezën e krimit të pasionit dhe "me paramendimin e një populli të tërë". Sipas burimeve të përdorura nga historiani Kastriot Dervishi, atentati që çoi në vrasjen e Toptanit ishte i shtyrë nga kushëriri i tij Aqif Pasha, si rival politik i atyre kohëve - dhe paratë për ta financuar u nxorrën nga fondet e Këshillit të Naltë.
Varrosja
Pas vdekjes trupi u dërgua nga familja në një depo mortore të Parisit për t'u mbajtur derisa të merrej një vendim se ku do të varrosej përfundimisht. Njëra nga të bijat u interesua pranë autoriteteve franceze nëse trupi i të atit mund të transportohej në Shqipëri. Arka prej plumbi nr. 17 vazhdoi të qëndrojë në depon e rr. D'Aubervilliers të paktën deri në tetor 1921. Më vonë, eshtrat e Esatit u varrosën në mënyrë thuajse të fshehtë në një lagje të varfër të Parisit.
Në vitin 1929, qyteti i Parisit vendosi të sjellë në një vendvarrim të vetëm në Thiais eshtrat e ushtarëve serbë dhe malazezë, aleatë të Francës, të vrarë në Luftën Botërore. Eshtrat e Esatit u shpunë në atë parcelë më 2 korrik 1934.
Nderime
Për kontributin e tij në Luftën Osmano-Greke Porta e Lartë e shërbleu me urdhërin Osmanije të Klasit të Dytë dhe pak më vonë ai u bë gjeneral-brigade. Esad pashë Toptani për shërbimin e tij në Frontin e Lindjes si aleat i Antantës, u dekorua me titullin Oficer i Legjionit të Nderit, dhe me Kryqin francez të Luftës.
Historike
Për t'u varrosur pranë ushtarëve, kundër të cilëve luftoi në Shkodër dhe dy vjet më vonë i ndihmoi të shpëtonin nga katastrofa e plotë. Por argumenti i varrit përdoret në valët e pasioneve për ta akuzuar si tradhtar.
Kantoni Pissos
Kantoni Pissos (frëngjisht: Canton de Pissos) është një kanton në departamentin Landes, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Pissos. Ka sipërfaqe 402.22 km2 dhe popullsi 3400 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Pissos aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Kantoni Saint-André-2
Kantoni Saint-André-2 (frëngjisht: Canton de Saint-André-2) është një kanton në departamentin La Réunion, rajonin La Réunion në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Denis. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 16181 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-André-2 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Studime për artin 3/1997
Tematika
"Studime për artin" 3/1997 permban : 8. Jakup Mato" Shoqëritë artistike të Korçë dhe ndihmesa e tyre në fillimet  e artit  tonë profesionist"
Shih edhe
Studime për artin
Mirazhi
Nganjëherë gjatë verës, nën diellin përvëlues, të duket sikur shikon larg në rrugë njolla në ujë që pasqyrojnë qiellin. Këto pamje të pavërteta, që i detyrohen nxehtësisë, përbëjnë atë që quhet mirazh. Uji në rrugë në fakt nuk ekziston. Uji i liqenit pasqyron rrezet e dritës dhe jep shëmbëllimin e përmbysur të bimëve që rriten në brigjet e tij. Edhe një shtresë ajri mund të pasqyrojë rrezet e dritës dhe të japë shëmbëllimin e përmbysur të një pamjeje të largët. parapamje|252x252px Dukuria e pasqyrimit ndodh kur ajri i mbinxehur nga toka ndeshet me një shtresë ajri të freskët. Sipërfaqja ndarëse vepron si pasqyrë dhe pasqyron.