cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Udhët në Tiranë në udhëkryqin dyrrotak apo motor-ak
Udhët në Tiranë në udhëkryqin dyrrotak apo motor-ak me autorë Sazan Guri, Marianthi Guri, red. Stela Dhima, Egess Tiri. Botuar në Tiranë në vitin 2008, libri ka 231 faqe dhe me foto.
Kai Linnilä
thumb|240px|Kai Linnilä Kai Linnilä (23 korrik 1942 - 24 gusht 2017) ishte botues dhe gazetarë finlandezë. Ai ishte burri i shkrimtares Kaari Utrio.
Kai jetoi në Rovaniemi 1942-1944, Kiuruvesi 1944-1945, Kemi 1945–1947, Kajaani 1947–1962, Helsinki 1962–1975 dhe Somerniemi prej vitit 1975.
Tensioni elektrik
Tensioni elektrik, i njohur gjithashtu si presioni elektrik apo voltazha, është ndryshimi në potencialin elektrik midis dy pikave. Në një fushë elektrike statike, ajo korrespondon me punën e nevojshme për njësi ngarkese për të lëvizur një ngarkesë testuese midis dy pikave. Në Sistemin Ndërkombëtar të Njësive (SI), njësia e prejardhur për tensionin quhet volt.
Tensioni ndërmjet pikave mund të shkaktohet nga grumbullimi i ngarkesës elektrike (p.sh., një kondensator) dhe nga një forcë elektromotore (p.sh., induksioni elektromagnetik në gjenerator, induktorë dhe transformatorë). Në një shkallë makroskopike, një ndryshim potencial mund të shkaktohet nga proceset elektrokimike (p.sh., qelizat dhe bateritë), efekti piezoelektrik i shkaktuar nga presioni dhe efekti termoelektrik. Një voltmetër mund të përdoret për të matur tensionin midis dy pikave në një sistem. Shpesh një potencial i përbashkët referimi, siç është baza e sistemit, përdoret si një nga pikat. Një tension mund të përfaqësojë ose një burim energjie ose humbje, shpërndarje ose ruajtje të energjisë.
Egidio Miragoli
Egidio Miragoli është Ipeshkvi katolik i Ipeshkvisë katolike të Mondovìt që nga 29 Shtator 2017.
Biografia dhe jeta
Ka lindur më 20 korrik 1955 në Gradella, një periferi e Pandinos, në krahinën e dioqezës së Lodis.
Formimi dhe shërbesa priftërore
Që nga viti 1994 ai ka qenë famullitar në famullinë Frances Xavier Cabrini në Lodi, dhe që nga viti 2007 ka qenë gjykatës në tribunalin klerik krahinor të Lombardisë.
Shërbesa peshkopale
Më 26 shtator 2017 Papa Françesku e cakton Ipeshkvin e Mondovìt. Ai mori urdhrin ipeshkvor në 11 nëntorin e ardhshëm në 2017 në Bazilikën e Lodi, peshkopi Maurizio Malvestiti dhe hyn në dioqezë pasditen e 8 dhjetorit 2017.
Lidhja e Komunistëve të Serbisë
parapamje|djathtas|200px|Flamuri i Serbisë brenda Jugosllavisë parapamje|djathtas|200px|[[Kulla Ušće, ish-selia e Lidhjes së Komunistëve të Serbisë në Beograd]]
Lidhja e Komunistëve të Serbisë (serbo-kroatisht: Savez komunista Srbije / Савез комуниста Србије, SKS), e themeluar si Partia Komuniste e Serbisë (serbo-kroatisht: Komunistička partija Srbije / Комунистичка партија Србије, KPS) në vitin 1945, ishte dega serbe e Lidhjes së Komunistëve të Jugosllavisë, partia e vetme ligjore e Jugosllavisë nga viti 1945 deri në vitin 1990. Ajo ndryshoi emrin e saj nga SHPK në SKS në 1952. Sipas një kushtetute të re të ratifikuar në vitin 1974, pushteti më i madh iu transferua degëve të ndryshme të nivelit të republikës. Në fund të viteve 1980, partia u mor nga një fraksion që miratoi Sllobodan Millosheviqin të bëhej udhëheqës i partisë. Millosheviqi qetësoi nacionalistët në Serbi duke premtuar uljen e nivelit të autonomisë brenda krahinave autonome të Kosovës dhe Vojvodinës. Kjo politikë rriti tensionet etnike me republikat dhe kombësitë e tjera. Gjatë fillimit të viteve 1990, tensionet në rritje etnike midis republikave të Jugosllavisë çuan në shpërbërjen e partisë federale.
Më 27 korrik 1990, ajo u bashkua me disa parti më të vogla për të formuar Partinë Socialiste të Serbisë.
Gjatë ekzistencës së saj Lidhja e Komunistëve të Kosovës dhe Lidhja e Komunistëve të Vojvodinës u lidhën me të si "pjesë përbërëse".
Sad ibën Ubade
Familja
Gruaja e tij e parë ishe Fukejhe bint Ubejd ibn Dulejm. Ai kishte tre fëmijë: Kajs, Umeme dhe Sadus. Gruaja e ti e dytë ishte Ghazije bint Sad. Djemtë e tyre ishin: Sad, Muhammed dhe Abdulrahman.
Konvertimi në Islam
Sad ibn Ubejde u konvertua në Islam në vitin para arritjes së Muhammedit në Medine, dhe theu të gjithë idhujtë e klanit Sa'ida.
Sad ishte mesin e 75 të konvertuarve prej Medinës i cili e morri premtimin e dytë të Akabes në korrik 622.
Kur Muhammedi arriti në Medine, Sa'di ishte mesin e atyreve të cilët e ftuan Muhammedin që të rrijë në shtëpinë e tij, por Muhammedi tha se deveja e tij ishte nën urdhërinë e Zotit dhe ku deveja do të ulet aty do të qëndrojë ai.
Betejat
Sa'di luftoi në shumë beteja së bashku me Muhammedin. Ai rradhiti Betejën e Uhudit, Betejën e Bedrit dhe Betejën e Hendekut.
Vdekja
Sa'di vdiq në Huran në vitin 637. Ai ishte duke urinuar ulur në një vrimë kur dikush e qëlloi atë me dy shigjeta. Një shigjetë në zemër dhe vdiq menjëherë. Kur u varros, lëkura e tij u bë e gjelbërt. Thuhet se ai ishte vrarë për qëndrimin e tij ndaj Halifëve.
Gjatë jetës së tij, ai e ndau pasurinë e tij te djemtë e tij, por pas vdekjes së tij, gruaja e tij e lindi një fëmijë. Në një mëngjes Omer e takoi Ebu Bekërin dhe i tha: "Kalova natën pagjumë duke menduar për fëmijën e Sa'dit, pasi që babai i tij nuk i la asgjë." Ebu Bekri i tha: "As unë. Të shkojmë te Kajsi dhe të folim për vëllaun e tij të vogël." Ata shkuan te Kajsi, i cili tha: "Çfarë ka bërë Sa'di, unë kurrë nuk mund ta shfuqizoj, por unë dëshiroj që ju të dy të bëheni dëshmitarë që pjesa ime është për vëllaun tim."
Camilla Läckberg
Jean Edith Camilla Läckberg Sköld (lindi më 30 gusht 1974) është shkrimtare, sipërmarrëse dhe kompozitore suedeze.
Biografia
Läckberg lindi në Fjällbacka, Suedi dhe filloi të shkruaj që nga mosha e hershme. Pas diplomimit në Universitetin e Göteborgut në ekonomi, ajo u zhvendos në Stokholm, ku punoi si ekonomiste para se të filloj të shkruaj. Ajo është partnere në një kompani xhevahiresh i quajtur Sahara Silver Jewelry AB.
Mes vitit 2010 dhe 2014, ajo u martua me Martin Melin dhe së bashku kishin një djalë lindur më 2009. Në vitin 2014, ajo filloi një lidhje me luftërarin MMA Simon Sköld dhe më 2017 u martuan. Së bashku kanë një vajzë lindur në vitin 2016.
Mamiset
Mamisi është një term arkitektonik i ideuar nga Jean-François Champollion në shekullin e XIX për të emërtuar shtëpitë e lindjes hyjnore (Mammisi në gjuhën kopte, e konsideruar si pasardhëse e gjuhës së lashtë egjiptiane, do të thotë vendi i lindjes. ), Per-Mes në gjuhën e vjetër egjiptiane, që emërtonte tempujt e vegjël pranë të mëdhenjve të epokës së vonë dhe asaj greko-romake ku lindëte zoti i tempullit kryesor; nëse tempulli kryesor i ishte kushtuar një perëndeshe, ishte një dhomë e tempullit, ku perëndesha vendosej një herë në vit për të lindur fëmijën e saj me të cilin ajo dhe i shoqe adhuroheshin në grupin triadik. Në formën e tij të zhvilluar dhe më të njohur, mammisi më i vjetër është ai i ndërtuar nga faraoni i Dinastisë së XXX, Nektanebo I, në Dendera. Ky model do të vazhdohej në çdo faltore kryesore të vendit që do të rindërtohej nga sovranët greko-romakë. Veç atij në Dendera, janë të njohur edhe ata në Edfu dhe File, si dhe në Kom Ombo, El Kab, etj. Për shkak të ndërtimit më të vonë këta monumente janë ruajtur mjaft mirë dhe janë studiuar në mënyrë shteruese.
Zakonisht ishin ndërtesa peripterike, që vendoseshin perpendikular me tempullin kryesor me të cilin ishin të lidhur, si ai i Dendera-s ose Edfu-së, ose të ngjitur me tempullin kryesor si ai në Debod dhe Filea. Portikët që formonin naosin formoheshin nga kolona me kapitele të përbëra, të bashkuara midis tyre me hapësira ndëkolonëse historike: mure të dekoruara me basorelieve ku paraqitej sovrani duke bërë flijime dhe oferta perëndive. Përbëheshin nga salla të ndryshme që i ishin kushtuar etapave të ndryshme të lindjes hyjnore. Në përgjithësi gjendeshin paraqitje të zotave të kushtuar shoqërimit të lindjes qiellore, ose dhe si garantë të pjellorisë: si Tuereti (ose Taureti), Heketi, Rataui dhe Shtatë Hathoret që mbikqyrnin lindjen dhe ishin posaçërisht të adhuruara për këtë qëllim; haseshin gjithashtu hyjnitë Bes dh Khnum, ashtu si Osirisi, që ishin perëndi të pjellorisë dhe prosperitetit. Ishte zakon që ti kushtohej tempullit një triadë perëndishë, ati-bashkëshort, nëna-bashkëshorte dhe i biri, në këtë mënyrë mammisi ishte një përfaqësim i versionit arkitektonik të mitit të lindjes hyjnore dhe përsëritjes së saj të përjetshme: martesa, lindja, mbarështimi dhe kurorëzimi i pasuesit. Për këtë motiv në Periudhën e Vonë këto ndërtesa arritën të rikonfirmonin pushtetin mbretëror, pasi çdo dinasti do ti realizonte këto ndërtesa në zemër të faltoreve madhore të vendit, duke përfshirë edhe perandorët romakë, që i përdornin si vende të kultit të rilindjes së monarkisë.
Vlora, "Bajlozët" dhe e ardhmja e saj
Vlora, "Bajlozët" dhe e ardhmja e saj me autor Sazan Guri, red. Romeo Hanxhari, red. Marianthi Guri. Botuar në Tiranë në vitin 2006 nga "Aleanca Qytetare për Mbrojtjen e Gjirit të Vlorës". Libri (V.2), ka 212 faqe dhe me ilustrime.
Somerniemi
Somerniemi ishte komunë e Finlandës. U bashkua me Someron më 1977.
Fshatrat
Härjänlahti, Härjänoja, Jakkula, Kaskisto, Keltiäinen, Kopila, Mäyrämäki, Oinasjärvi, Palikainen, Salkola, Suojoki, Vesanoja, Viuvala.
Lopësi (Llallikostë)
Lopës (greqisht: Καταρράκτης/Katarráktis) është fshat në qarkun i Ahaisë, Greqi. Përpara vitit 1928, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Λόπεσι/Lópesi.
Sant Julià de Vilatorta
Sant Julià de Vilatorta është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Osona, të provincës Barcelona, në Katalonia. Sant Julià de Vilatorta ka 2984 banorë (2011).
Lidhje të jashtme
Sant Julià de Vilatorta
Kisha e Profet Ilisë (Gjirokastër)
Kisha e Profet Ilisë (Gjirokastër) është një monument i trashëgimisë kulturore në Stegopull, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "188610.06.1973".
Banesa e Mihail Gramenos
Banesa e Mihail Gramenos është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "1886" më "10.06.1973".
Protektorati i Maltës
Sfondi
majtas|parapamje| Sir Alexander Ball, Komisioner Civil i Maltës 1799-1801 dhe 1802-1809 Gjatë kryengritjes malteze kundër francezëve, populli maltez formoi një Asamble Kombëtare si qeveri të përkohshme. Lajmëtarët u dërguan në flotën britanike në Siçili për ndihmë dhe një autokolonë britanike e përbërë nga 13 anije të goditura nën kapitenin Sir James Saumarez u shfaq nga ishulli në fund të Shtatorit 1798. Në tetor Sir Alexander Ball arriti në Maltë dhe një vit më vonë ai u emërua si Komisioner Civil.
Garnizoni francez nën drejtimin e gjeneralit Vaubois ishte përzënë në Mosta, dhe më në fund u dorëzua më 4 shtator 1800. Prandaj Malta u bë një Protektorat Britanik. Në gusht 1801, Komisioneri Civil, Charles Cameron, emëroi Emmanuel Vitale si Guvernator të kominos në vend të Saverio Cassar. Kjo në mënyrë efektive i dha fund pavarësisë së Gozos. majtas|parapamje| Karikaturë e vitit 1803 për evakuimin e Maltës Sipas kushteve të Traktatit të 1802 të Amiens, Britania duhej të evakuonte ishujt, por nuk arriti ta mbante këtë detyrim - një nga disa rastet e ndërsjella të mosrespektimit të traktatit, që përfundimisht çoi në shembjen e tij dhe rifillimin e luftës midis Britanisë dhe Francës.
Deklarata e të Drejtave
djathtas|parapamje|200x200px| Deklarata e të Drejtave të banorëve të Ishujve të Maltës dhe Gozos, e vitit 1802, në Palazzo Parisio Në qershor 1802, 104 përfaqësues nga qytetet dhe fshatrat malteze nënshkruan një deklaratë të titulluar La Dichiarazione dei Diritti degli abitanti delle Isole di Malta e Gozo (Deklarata e të Drejtave të banorëve të Ishujve të Maltës dhe Gozos) ku shpallën George III si mbretin e tyre dhe se ai nuk kishte të drejtë të dorëzonte Maltën në një fuqi tjetër. Nga Deklarata ata gjithashtu proklamuan që Malta duhet të ishte vetëqeverisëse ndërsa ishte nën mbrojtjen Britanike.
Lampedusa
parapamje| Pamje ajrore e Lampedusa Politikisht, Lampedusa ishte gjithashtu pjesë e Mbretërisë së Siçilisë. Në fund të shekullit të 18-të, ndërsa Malta ishte ende nën kalorësit, Princi i Lampedusa i kishte lënë ishullin Salvatore Gatt, një sipërmarrës maltez, që u vendos në ishull me disa punëtorë maltezë.
Britanikët konsideruan marrjen e Lampeduzës si një bazë detare në vend të Maltës, por ideja u hodh pasi ishulli nuk kishte porte të thella dhe nuk ishte zhvilluar mirë. Pavarësisht kësaj, autoritetet në Maltë dhe qeveria britanike ende u përpoqën të merrnin ishullin pasi ata besuan se ai mund të përdoret për të furnizuar Maltën me ushqim në rast se Siçilia binte në Napoleon.
Në 1800, Ball dërgoi një Komisariat në Lampedusa për të vlerësuar realizueshmërinë e kësaj dhe rezultati ishte që ishulli të mund të përdorej lehtësisht për të furnizuar Maltën me ushqim me një kosto relativisht të ulët pasi kishte tokë për kullotje dhe një furnizim adekuat me ujë. Në 1803, disa fermerë maltezë u vendosën në Lampedusa me bagëti dhe dele, dhe ata filluan të rritnin elb.
Në 1810, Salvatore Gatt transferoi qiranë te Alexander Fernandez, Komisariati Britanik, dhe ky i fundit u përpoq të krijonte një koloni të madhe malteze në ishull. Kjo kurrë nuk u materializua pasi një Komision Mbretëror në 1812 deklaroi se kjo ishte vetëm një sipërmarrje biznesi dhe Britania refuzoi të ndihmonte Fernandez. Probleme të mëtejshme u ngritën kur murtaja shkatërroi Maltën në vitet 1813–14 dhe më 25 shtator 1814, Sir Thomas Maitland tërhoqi trupat britanike nga Lampedusa.
Fernandez mbeti pronar i ishullit deri në 1818, kur Gatt u kthye dhe qëndroi atje me familjen e tij deri në 1824.
Kolonia e Kurorës
Në 1813 ishulli u shndërrua në një koloni të Kurorës Britanike nga Kushtetuta e Bathurst. Më 23 korrik Sir Thomas Maitland zëvendësoi Sir Hildebrand Oakes dhe ishte Komisioneri i parë Civil që iu dha titulli i "Guvernatorit". Malta u bë zyrtarisht një koloni nga Traktati i Parisit në 1814.
Çmimi i madh i Kinës 2005
Si gara e fundit e 2005, Sinopec Çmimi i madh i Kinës ishte në Shanghai. Për pilotët sezoni i kryesuesve mbaroi, me Räikkönen të dorëzuar për titull, pasi Alonso e mori 2 gara para titullin. Gara zgjati 305,256 km ose 189,672 milje. Starti dhe gara ishin me Alonson që udhëhoqi garën e nisur nga pole position. Fisichella mori një penalitet drive-through. Gara mbaroi me Renault fiton konstruktorët dhe Alonso titullin. Ferrari mbylli një vit për t'u harruar,si në 1993.
Logjika simbolike
Logjika simbolike (e njohur ndryshe si logjika matematike ose algoritmike) është një degë e logjikës formale, e cila filloi të zhvillohet me të madhe në gjysmën e dytë të shekullit XIX dhe në fillim të shekullit XX. Karakteristikë e logjikës simbolike është përdorimi universal i ideogrameve (simboleve për nocione dhe për gjykime që përdoren në gjuhën artificiale) në vend të fonogrameve (simboleve për tinguj, që përdorën në gjuhën natyrore). Fillimin e përdorimit të ideogrameve e hasim që në logjikën klasike të Aristotelit, por logjika simbolike bashkëkohore krijoi simbole ideografe pakrahasimisht të pasur nga ajo që e përdorte logjika tradicionale.
Historia
Idetë e para për një logjikë simbolike-matematike i hasim në veprat e filozofit dhe matematikanit gjerman G. W. Leibniz (1646-1716), i cili ishte i bindur se ekzistojnë parime universale logjiko-matematikore të cilat duhet zbuluar dhe duhet themeluar një shkencë universale e tipit matematik, e aftë të japë arsyet për gjithçka që ekziston. Leibniz-i ndërmori një hap shumë të rëndësishëm në krijimin e logjikës simbolike duke zëvendësuar termat e gjuhës natyrore me simbole. Kështu Leinbiz-i e nisi tentativën që rezonimi apo argumentimi logjik të bëhet llogaritje mbi simbole. Pra dalë ngadalë lindi logjika moderne simbolike. parapamje|185x185px|Gottfried Wilhelm Leibniz Pas Leibniz-it, në shekullin XIX kemi një zhvillim të paparë të logjiës simbolike, ku matematikani George Boole (1815-1864) duke ndjekur dhe zhvilluar ëndrrën e Leibniz-it, tenton ta reduktojë logjikën në matematikë, duke pretenduar në llogaritjen matematike të propozicioneve logjike. Në veprën e vet Analiza matematike e logjikës, G. Boole futë sistemin algjebrik brenda logjikës, duke e bërë algjebren binare metodë për testimin e propozicioneve dhe argumenteve logjike.
Rol të madh në zhvillimin e logjiës simbolike bashkëkohore ka lujatur edhe A. DeMorgan-i, i cili në veprën e tij Logjika formale dhe llogaritja e konkludimit të domosdoshëm ose probabil, jep kontribut të madh në zhvillimin e kësaj shkence. DeMorgan është i njohur për dy ligjet e tij të ekujvalencës.
Pas DeMorgan-it një kontribut të jashtëzakonshëm në zhvillimin e logjiës simbolike kanë dhënë Gottlob Frege (1848-1925) me vepren kryesore Bazat e aritmetikës, Bertrand Russell (1872 – 1970) me vepren Principa mathematica që e shkruan së bashku me Alfred North Whitehead (1861-1947),  Ludwig Wittgenstein (1889 – 1951) me vepren kryesore Tractatus logico-philosophicus etj.
3.     Fazën e metalogjikës
4.     Fazën e logjikave heterodokse.
Bazat e fazës së parë, siç u tha më lartë, ia vendosi Boole, duke e reduktuar logjikën në matematikë. Këtë ide e përkrahen edhe disa logjicient të tjerë. Teza kryesore e algjebrës logjike është se logjika është pjesë e matematikës dhe se të gjitha parimet logjike mund të shprehen me anën e algjebrës klasike matematike, siç është për shembull kjo ekujvalencë logjike A ∩ B = B ∩ A.
Faza e dytë e zhvillimit të logjikës konsiston në tezën kryesore se logjika nuk është pjesë e matematikës, por se matematika është pjesë e logjikës. Me fjalë të tjera parimet logjike janë më të përgjithshme se ato të matematikës dhe se matematika mund të reduktohet në logjikë aplikative. Kjo pikëpamje ndryshe njihet si logjicizëm.
Faza e tretë e metalogjikës konsiton në idenë se duhet dalluar logjikën si sistem deduktiv, nga metalogjika si shqyrtim mbi karakteristikat e këtij sistemi. Metalogjika mund të ndahet në sintaksën logjike, semantikën dhe pragmatikën. parapamje|179x179px|George Boole Faza e katërt e logjikave heterodokse (apo joklasike) përbëhet nga disa degë shumë të rëndësishme të logjikës simbolike bashkëkohore si: 1. logjika modale, 2. logjika deontike, 3. logjika temporale, 4. logjika polivalente etj.
Logjia simbolike e junktorëve
Logjika simbolike bashkëkohore ndahet në dy degë të mëdha:
1.     Logjikën e junktorëve (apo logjika propozicionale)
2.     Logjikën e kuantorëve (apo logjika predikative)
Logjika e junktorëve apo logjika propozicionale ka të bëjë me ato aspekte jo-kuantitative (jo-sasiore) të logjikës dhe përbën një logjikë më të thjeshtë se sa kuantorja. Kështu mund të themi se logjika e junktorëve studion ato forma të mendimit logjik jo-kuantitativ (pa elementin e sasisë, por vetëm të cilësisë). Ndërsa logjika e kuantorëve përbën kuantifikimet (“të gjithë”, “disa”), që don të thotë se në studimin e saj përfshihen format e mendimit logjik që kanë elemente edhe kuantitative (sasiore) edhe kualitative (cilësore). Në këtë kontekst, logjika e kuantorëve operon me disa simbole dhe formula logjike më të komplikuara se sa logjika e junktorëve.
Logjika e junktorëve siç u tha më lartë, merret me studimin e atyre formave të mendimit logjik jo-kuantitativ (jo-sasior). Kjo logjikë përbëhet nga tri komponente themelore:
I. Gjuha formale
II. Semantika
III. Llogaritja
Gjuha formale
Gjuha formale përbëhet nga shenjat dhe gramatika. Kemi tri lloje të shenjave (apo simboleve) në logjikën e junktorëve:
a.  Shkronjat për pohime (A, B, P, Q, F, G, etj.)
b. Operatorët logjik apo junktorët  (¬, ∧, ∨, →, ↔)
c.  Shenjat e ndarjes apo kllapat { [ (  ) ] } Operatorët logjik
¬p    Negacioni      ( jo-p)
p ∧ q     Konjunksioni  (p dhe q)
p ∨ q     Disnjunksioni (p ose q)
p ↔ q    Ekujvalenca    (p atëherë dhe vetëm atëherë nëse q)
Gramatika e gjuhës formale
Gramatika e gjuhës formale ka të bëjë me simbolizimin e logjikës, pra me të shprehurit e gjykimeve me formula. Në logjikën simbolike bashkëkohore gjykimi quhet propozicion, ku përbën një pohim i cili duhet të marrë patjetër njërën nga dy vlerat e vërtetësisë. Gjuha formale ndahet në formula atomike (ose të thjeshta) të cilat shprehin një propozicion të thjeshtë dhe përbëhen prej shkronjave për pohime (A, B, C etj.) dhe formulave molekulare (të përbëra) të cilat shprehin propozicione të përbëra, dhe përbëhet nga shkronjat për pohime dhe operatorët logjik të cilët e luajnë rolin e lidhëzave. T’i shohim këto propozicione atomike:
“Aristoteli është themelues i logjikës”,  shprehet me një shkronjë  A
“2 + 2 = 4” shprehet me një shkronjë B
“9 > 5”   shprehet me një shkronjë C,    etj. etj.
Ndërsa formulat molekulare që shprehin propozicione të përbëra duken kështu:
“Aristoteli është filozof dhe Platoni është filozof”
(ose, “Aristoteli dhe Platoni janë filozof”)
(A ∧ P)
“Nuk është e vërtetë se Aristoteli është filozof dhe Platoni është filozof”
(ose, “Aristoteli dhe Platoni nuk janë filozofë”)
(¬A ∧ ¬P)
“Nëse është ftohtë dhe bie shi, atëherë moti është me vranësira dhe nuk rrezon dielli”
[(F ∧ B) → (V ∧ ¬D)]
“Nëse temperatura është nën -1 °C, atëherë uji është ngrirë, dhe nëse uji ësthë ngrirë, atëherë temperatura është nën -1 °C”
[(T → U) ∧ (U → T)]
Megjithatë në logjikën formale-simbolike nuk është e rëndësishme përmbajtja e formulave propozicionale, e rëndësishme është forma universale, që është e aplikueshme në çdo përmbajtje. Sikurse matematikani që operon me operacionet aritmetike dhe gjeometrike dhe nuk i intereson se çka llogarit, me rendesi është llogaritja e cila mund të aplikohet në çdo fushë të përmbajtjes, ashtu edhe logjicientit nuk i intereson përbajtja, por forma universale e cila mund të aplikohet në çdo fushë të përmbajtjes.
Ligjet themelore të logjikës të shprehura me formula
¬(P ∧ ¬P)                                        Ligji i (jo)kontradiksionit
(P ∨ ¬P)                                           Ligji i së tretës së përjashtuar
(P ↔ ¬¬P)                                        Ligji i negacionit të dyfisht
Neuilly-le-Réal
Neuilly-le-Réal është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Neuilly-le-Réal ka një popullsi prej 1458 banorë dhe sipërfaqe 46.97 km², me një dendësi prej 31 banor/km².
Arka e Perëndisë
parapamje|250x250px|Moisiu dhe Joshua duke u përkulur para arkës (rreth 1900) nga [[:en:James_Tissot|James Tissot, në Muzeun Hebre, Nju Jork.]] Arka e Perëndisë, e njohur gjithashtu si Arka e Dëshmisë ose Arka e Besëlidhjes, është një objekt i supozuar që besohet të jetë relikti më i shenjtë i izraelitëve, i cili përshkruhet si një arkë druri, e mbuluar me ar të pastër, me një kapak të projektuar me hollësi të quajtur sedilja e mëshirës.
Sipas Librit të Eksodit, Arka përmbante dy pllaka guri të Dhjetë Urdhërimeve. Sipas Librit të Hebrenjve të Dhiatës së Re, ai përmbante gjithashtu shkopin e Aaronit dhe një tenxhere me mana.
Tregimi biblik tregon se afërsisht një vit pas eksodit të izraelitëve nga Egjipti, Arka u krijua sipas modelit që i dha Moisiut nga Perëndia kur izraelitët fushuan në rrëzë të malit Sinai. Më pas, arka e akacies e veshur me ar u mbajt nga shkopinjtë e saj nga levitët afërsisht 800 metra përpara njerëzve kur ishin në marshim. Perëndia foli me Moisiun "nga mes dy kerubinëve" në kapakun e Arkës.
Condom, Gers
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Prezervativi (Ocitanisht: Condòm ; Shqip: Kondom; ), i njohur gjithashtu si Condom-en-Armagnac, është një komunë në Francën jugperëndimore në departamentin Gers, e së cilit është nënprefekturë.
Vendndodhja
Qyteti i Kondomit ndodhet në pjesën veriore të departamentit të Gers, në gjysmë të rrugës midis Mont-de-Marsan (në perëndim) dhe Montauban (në lindje), dhe në veri të Auch. majtas|parapamje|300x300px| Kondomi dhe komunat përreth tij
Toponimia
Nuk ka asnjë lidhje midis fjalës angleze prezervativ dhe këtij qyteti. Toponimi Condom vjen nga fjalët gale condate dhe magos të kombinuara në Condatomagos, që do të thotë " treg ose fushë, e bashkimit ".
Condatómagos evoluoi në Condatóm dhe më pas në Conddóm. Condom u regjistrua për herë të parë në latinisht në shekullin e 10-të si Condomus ose Condomium. Është vendi ku lumi Gèle derdhet në lumin Baïse.
Edhe pse fjala franceze për prezervativ është préservatif, në vitin 1995 kryetari i bashkisë së qytetit, duke përfituar nga marrëdhënia e rastësishme midis emrit të qytetit dhe fjalës angleze, hapi një muze të kontraceptivëve, i cili u mbyll në vitin 2005.
Faqet me interes
Kondomi është vendi i dy kështjellave, Château de Mothes dhe Château de Pouypardin, të dyja filluan në shekullin e 13-të. Në total, 19 vende në Prezervativë janë renditur si monumente historike nga Ministria Franceze e Kulturës, duke përfshirë katedralen, kishat dhe shtëpitë.
Kondomi është i njohur për prodhimin e Armanjakut, një festival muzikor ndërkombëtar i "bandas", një turne ndërkombëtar shahu dhe një maratonë ndërkombëtare shahu. Është gjithashtu i njohur për turizmin e tij me kampe në ferma dhe shëtitje me varkë në rrugët ujore. Është gjithashtu shtëpia e një muzeu për Armanjakun.
Innviertel
djathtas|parapamje| Harta e Innviertel në shtetin e Austrisë së Epërme parapamje|400x400px| Peisazh rreth [[ Maria Schmolln |Maria Schmolln. ]] Innviertel (gjermanisht për "Rajoni Inn"; i quajtur gjithashtu Innkreis; Austro-Bavarian: Innviadl) është një rajon tradicional austriak në juglindje të lumit Inn. Ai formon pjesën perëndimore të shtetit të Austrisë së Epërme dhe kufizohet me shtetin gjerman të Bavarisë. Innviertel është një nga katër "rajonet" tradicionale të Austrisë së Epërme, të tjerat janë Hausruckviertel, Mühlviertel dhe Traunviertel.
Gjeografia
Rajoni përfshin distriktet politike Austriake të Schärding, Ried im Innkreis dhe Braunau am Inn. Qytetet kryesore në Innviertel përfshijnë kryeqytetet e rrethit Braunau am Inn, Ried im Innkreis dhe Schärding si dhe Mattighofen dhe Altheim. parapamje|400x400px| Peisazhi në [[ Burgkirchen, Austri |Burgkirchen, rrethi Braunau am Inn ]] E vendosur brenda ultësirave Alpine, Innviertel është afërsisht 2250 km² në zonë dhe përfshin luginën e gjerë të Inn, e cila është kryesisht e sheshtë dhe pjellore, dhe peizazhi ngjitës në lindje, i cili është i pasur me granit në veri dhe qymyr.
Historia
Pas Luftës së Suksionit të Bavarisë dhe Traktatit të Teschenit më 1779 ajo duhej t'i shmangej Austrisë. Gjatë Luftërave Napoleonike ai u rikthye edhe një herë në Bavari, pas Traktatit të 1809 të Schönbrunn, së bashku me Hausruckviertel ngjitur, por më në fund u bashkua me Perandorinë Austriake më 1815 sipas Aktit Final të Kongresit të Vjenës. parapamje|400x400px| Perëndimi i diellit në Burgkirchen
Demografia
Sot Innviertel ka rreth 215,000 banorë në qytetet dhe fshatrat e tij. Rrënjët e saj bavareze tregojnë në dialektin lokal gjerman, Innviertlerisch, një variant i Austrobavarishtes qendrore perëndimore të ngjashme me gjuhët që fliten në Bavarinë e Poshtme.
Njerëz të shquar
Innviertel është vendlindja e Franz Xaver Gruber (kompozitorit të Silent Night), të këngëtares së operës, Franz Xaver Gerl, i familjes së skulptorëve barokSchwanthaler, SS e përgjithshme Ernst Kaltenbrunner, i lumnuari Franz Jägerstätter dhe e fizikani Anton Zeilinger. Të dy Adolf Hitleri dhe diplomati Egon Ranshofen-Wertheimer kanë lindur në qytetin Braunau am Inn në kufirin gjerman.
Xhamia e Shtupecit të Vogël
Xhamia e Shtupecit të Vogël është një monument i trashëgimisë kulturore në Shtupeq i Vogël, Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Liqeni i Dibrës
Liqeni i Dibrës (Дебарско Езеро/Debarsko Ezero) është një liqen artificial në pjesën perëndimore të Maqedonisë së Veriut afër qytetit Dibër, pas së cilës është quajtur. Një digë në Shpile bllokon Drinin e Zi, lumin e dytë më të gjatë në shtetin. Liqeni i Dibrës ka një sipërfaqe prej 13.2 km² dhe kështu është ndër liqenet më të mëdha në Maqedoninë e Veriut. Ajo është 92 metra e thellë dhe ulet në një lartësi prej 580 metrash mbi detit Adriatik. Liqeni artificial u krijua midis 1966 dhe 1968, pasi diga ekzistuese në Shpile u rrit në 102 metra.
Saint-Vincent-sur-Jabron
Saint-Vincent-sur-Jabron është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-Vincent-sur-Jabron ka një popullsi prej 218 banorë dhe sipërfaqe 30.2 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Skerdi Dervishaj
__NOINDEX__
Skerdi Dervishaj (13/08/1992) eshte nje trajner futbolli i cili jeton ne Lyon, France qe nga viti 2015.
Ne vitin 2016 ai filloi punen si trajner ne akademine e futbollit FC Gerland, klub i ndodhur ne lagjen 7 te Lyonit. Ai punoi 3 vite si trajner i ekipit U13 dhe ne vitin 2018 gjithashtu merre deyren per te drejtuar njekohesisht dhe ekipin U17 te FC Gerland. Gjate kesaj kohe ai kaloi dhe kurset per diplomat perkatese te federates Franceze te futbollit te trajningut  per te rinje ne France.
Qe prej 2019 Skerdi drejton vetem ekipin U17 te FC Gerland ku ka arritur dhe rezultate mbreslenese. Nen drejtimin e tij ekipi u ngjite 3 vite rrjesht nga kategoria e fundit D4 ne D1, kjo  e fundit kategoria me e larte ne Districtin e Rhone Alpes. Ne vitin 2022 Skerdi arrine te shpalle kampion U17 ne kategorine D2. Aktualisht ai mban postin e trajnerit te U17 te FC Gerland.
Ne dhjetor te vitit 2020 Skerdi fillon pune njekohesisht dhe si rekrutues futbollistesh profesionist me agjensine Florin Biba managament ( FBM ), post te cilin e zoteron akoma aktualisht.
Pergjate kupes se botes 2022 ne Katar Skerdi ka qene i ftuar si analist futbolli ne emisionin "24 ne boteror"  ne stacionin kombetar RTSH24 dhe gjithashtu ne emisionin Kubi sportiv ne stacionin kombetar Euronews Albania. Gjithashtu ai ka qene i ftuar si analist futbolli pergjate vitit 2023 ne emisionin Kubi sportiv per te komentuar Abissnet superliga Shqipetare. parapamje
Referime
kufi|parapamje
Njomza Vitia
Njomza Vitia (lindur më 22 prill 1994) është këngëtare dhe kantautore shqiptaro-amerikane. Aktualisht ajo është nënshkruar me Capitol, Motown, dhe SinceThe80s. Që nga viti 2013, ka lëshuar një mixape dhe dy EP.
Jeta e hershme
Njomza lindi në Ludwigsburg, Baden-Württemberg, Gjermani, nga prindër nga Kosova. Babai i saj, Faik Vitia, dhe nëna e saj, Sheki Vitia (lindur Haziri) kanë lindur në Prishtinë, Kosovë. Prindërit e saj u larguan nga Kosova më 1992. Njomza u rrit në Çikago, Illinois.
Karriera muzikore
Njomza filloi karrierën e saj në muzikë duke kënduar para një bendi alternativ të quajtur Scarlett. Pasi grupi u nda më 2011, Njomza vazhdoi të ndiqte karrierën e saj si artiste solo. Ajo postoi këngë të mbuluara në YouTube të Mac Miller, Kid Cudi, dhe artistëve të tjerë. Ishte përmes mbulimeve që Njomza u zbulua nga Mac Miller, i cili nënshkroi Njomzën në REMember Music.
Ajo gjithashtu bashkë-shkroi këngët numër-1 të Ariana Grande s "7 Rings" dhe "Thank U, Next", duke qenë përgjegjëse për krijimin e këngës së parë.
Bukura
Bukurë (greqisht: Κρίνος/Krínos) është fshat në qarkun i Ahaisë, Greqi. Përpara vitit 1955, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Μπούκουρα/Boukoúra.
Sant Julià del Llor i Bonmatí
Lidhje të jashtme
Sant Julià del Llor i Bonmatí
École française de Rome
parapamje|300x300px| Palazzo Farnese ; shtëpia e institucionit École française de Rome (EFR) është një institut kërkimor francez për historinë, arkeologjinë dhe shkencat shoqërore; mbikëqyrur nga Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, dhe një divizion i Ministrisë së Mësimdhënies së Lartë dhe Kërkimit Shkencor.
Järvenpää
Järvenpää (Järvenpään kaupunki, Träskända), është një qytet dhe komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Jugore, dhe është pjesë e rajonit Uusimaa.
Komuna ka një popullsi prej 40,837 banorë (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 39.94 kilometra katror (15.42 sq mi) prej të cilave 2.39 km2 (0.92 sq mi) është uji. Dendësia e popullsisë është 1,087.54 banorë për kilometër katror (2,816.7/sq mi).
Historia
Järvenpää u nda nga komuniteti i saj mëmë Tuusula në vitin 1951. Järvenpää pas ndarjes e mori statusin e një qyteti tregtar (kauppala). Statusin ligjor të plotë si qytet (kaupunki), Järvenpää e mori në vitin 1967.
Gjeografia
Järvenpää ndodhet në linjën hekurudhore Helsinki-Riihimäki, rreth 37 kilometra (23 mi) në veri të Helsinkit. Qytetet fqinje janë Tuusula, Sipoo dhe Mäntsälä.
Kultura
Järvenpää është e njohur gjerësisht si vendndodhjen e Ainola, shtëpia e kompozitorit Jean Sibelius. Ajo është e vendosur rreth dy kilometra në jug të qendrës së qytetit. Kompozitori u zhvendos me familjen e tij në vilën projektuar nga Lars Sonck më 24 shtator, 1904, dhe ai ka jetuar atje deri në vdekjen e tij në vitin 1957. Ainola është e hapur për vizitorët në muajt e verës si "Muzeu i Sibelius".
Shteti i Maltës
Shteti i Maltës, (Maltisht: Stat ta’ Malta) i njohur në gjuhën e zakonshme si Malta, ishte paraardhësi i Republikës së sotme të Maltës. Ekzistonte midis 21 shtatorit 1964 dhe 13 dhjetorit 1974.
Kolonia e Kurorës së Maltës u bë e pavarur sipas Aktit të Pavarësisë së Maltës 1964 të miratuar nga parlamenti britanik. Sipas Kushtetutës së re të Maltës, miratuar në një referendum të mbajtur në maj të atij viti, Mbretëresha Elizabeta II u bë Mbretëresha e Maltës. Rolet e saj kushtetuese iu deleguan Guvernatorit të Përgjithshëm të Maltës. Midis 1964 dhe 1974, Elizabeta II vizitoi Maltën një herë, në nëntor 1967.
Guvernatorët e Përgjithshëm
Guvernatorët e Përgjithshëm të mëposhtëm mbajtën zyrën në Maltë midis 1964 dhe 1974:
Qëndra historike e qytetit të Korçës
Qëndra historike e qytetit të Korçës është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "238" më "23.03.2011".
Shteti i Maltës
Kryeministrat
Zyra e mëposhtme e mbajtur si kryeministër (dhe shef i qeverisë) i Shtetit të Maltës gjatë kësaj periudhe:
Bibla Hebraike
parapamje|227x227px|Set rrotullash që përfshin të gjithë Tanakun. Bibla hebraike, Tanaku apo Miqra (Hebraisht: תָּנָ״ךְ,‎ Tānāḵh) është koleksioni kanonik i shkrimeve të shenjta hebraike, duke përfshirë Teuratin, Nevi'imin dhe Ketuvimin. Degë të ndryshme të judaizmit dhe samaritanizmit kanë mbajtur versione të ndryshme të kanunit, duke përfshirë tekstin e Septuagintës së shekullit të 3-të të përdorur nga Judaizmi i Tempullit të Dytë, gjuhën siriane Peshitta, Torahun samaritan, rrotullat e Detit të Vdekur dhe së fundmi Masoretiken mesjetare të shekullit të 10-të. teksti i krijuar nga masoretët i përdorur aktualisht në Judaizmin Rabinik modern. Termat "Bibël Hebraike" ose "Kanun Hebraik" shpesh ngatërrohen me tekstin masoretik, megjithatë, ky është një version mesjetar dhe një nga disa tekste të konsideruara autoritare nga lloje të ndryshme të judaizmit gjatë historisë. Teksti masoretik modern është kryesisht në hebraisht biblik, me disa pasazhe në aramaisht biblik (në librat e Danielit dhe Ezdras, dhe vargu Jeremia 10:11).
Katedralja e Kondomit
Përshkrimi i ndërtesës
Katedralja dominon qytezën, e cila ndodhet në një kodër mbi lumin Baïse. Ajo u projektua në fund të shekullit të 15-të dhe u ngrit nga 1506 deri në 1531, duke e bërë atë një nga ndërtesat e fundit të mëdha në rajonin e Gersit që u ndërtua në stilin gotik francez jugor të Francës jugperëndimore. Kisha ka kontraforte rreth e rrotull dhe ka një kullë katrore 40 m, mbi ballin perëndimor. Dera e përparme perëndimore ka simbolet e katër ungjilltarëve në timpan, dhe dera e nefit jugor në stilin gotik flambojant ka 24 statuja të vogla në kamare të arkivoltit. majtas|parapamje|250x250px| Katedralja e prezervativëve Në brendësi, neosi i gjerë pa korridore ndriçohet nga dritaret me xhama grisaille. Ka një ekran të hapur neo-gotik nga viti 1844 rreth kancelës, i cili e kufizon atë nga ambulatori. Xhami me njolla në kor është i shekullit të 19-të. Kjo katedrale ishte e famshme për liturgjinë e saj pompoze të shekullit të 16-të dhe për organin e saj të vitit 1605 në skajin perëndimor. Amberi origjinal me baldakinin e tij prej guri të gdhendur në mënyrë delikate është ende në vend.
Bibla Hebraike
Përveç Tekstit Masoretik, studiuesit modernë që kërkojnë të kuptojnë historinë e Biblës Hebraike përdorin një sërë burimesh. Këto përfshijnë Septuagintën, përkthimin Peshitta në gjuhën siriane, Pentateukun Samaritan, koleksionin e Rrotullave të Detit të Vdekur dhe citate nga dorëshkrimet rabinike. Këto burime mund të jenë më të vjetra se Teksti Masoretik në disa raste dhe shpesh ndryshojnë nga ai. Këto dallime kanë krijuar teorinë se një tekst tjetër, një Urtekst i Biblës Hebraike, ka ekzistuar dikur dhe është burimi i versioneve që ekzistojnë sot. Megjithatë, një Urtekst i tillë nuk është gjetur kurrë dhe diskutohet se cili nga tre versionet e njohura zakonisht (Septuagint, Masoretic Text, Samaritan Pentateuch) është më i afërt me Urtekstin.
Universiteti i Mariborit
djathtas|parapamje|200x200px|[[Universiteti i Mariborit ]] Universiteti i Mariborit (Univerza v Mariboru) është universiteti i dytë Slloven për nga madhësia, i themeluar në vitin 1975 në Maribor, Slloveni dhe është universiteti më i mirë në vend,  sipas renditjes ndërkombëtare duke qenë ndër 600 universitetet më të mira 600 në botë. Ai tani ka 17 fakultete.
Historiku
Universiteti ka një të kaluar rrënjët e të cilit arrijnë deri në vitin 1859, kur një seminar teologjik u krijua me nxitjen e peshkopit dhe patriotit të Mariborit Anton Martin Slomšek. Më shumë fakultete janë themeluar gjatë fundit të viteve 1950 dhe në fillim të viteve 1960; si fakulteti i ekonomisë, biznesit dhe teknologjisë në vitin 1959, agronomisë dhe drejtësisë në vitin 1960, dhe pedagogjisë në vitin 1961. Ceremonia e hapjes së universitetit është mbajtur më 19 shtator të vitit 1975. alt=text|parapamje|220x220px|Universiteti i Mariborit
Organizimi
Universiteti është i ndarë në 17 fakultete:
Otto Wretling
Otto Leonard Wretling (26 qershor 1876 - 10 nëntor 1971) ishte arstistë, skicograf dhe piktor suedezë. Në vitin 1905, Otto filloi një firmë së bashku me vëllain e tij Vilheim në Umeå për të prodhuar mobilje. Kjo firmë ishte aktive deri në vitin 1969. Të gjithë fëmijët e tij kanë punuar në këtë ndërmarrje.
Sant Just Desvern
Sant Just Desvern është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Llobregat, të provincës Barcelona, në Katalonia. Sant Just Desvern ka 14809 banorë (2002), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 7.85 km2.
Karlsplatz
Karlsplatz është një stacion metroje në Linjën U1, Linjën U2 dhe Linjën U4 të U-Bahn në Vjenë. Ndodhet në qarkun Innere Stadt. AI u hap në vitin 1978.
Patrik Nowak
Patrik Nowak (lindur. 23 mars 1952, Pragë Republika Çeke - d. 6 janar 2022, Pardubice Republika Çeke) është një ish politikan dhe kritik letrar.
Unë zgjodha Patrik Nowak me një politikan Partia Social Demokrate Çeke.
Patrik Nowak Patrik Nowak Patrik Nowak Patrick Nowak Patrik Nowak Patrik Nowak Patrik Nowak Patrik Nowak Patrik Nowak Patrik Nowak Patrik Nowak Патрик Новак Patrik Nowak Патрик Новак Патрік Новак باتريك نواك Patrik Nowak Patrick Nowak Patrik Nowak Patrik Nowak 帕特里克·诺瓦克 Πάτρικ Νόβακ Patrick Nowak Պատրիկ Նովակ Hif:पैट्रिक नोवाकी Patrizio Nowak Patrick Nowak Patrick Nowak
TV Azteca
200px|thumbnail| Televisión Azteca (TV Azteca) është një konglomerat mediatik meksikan, u themelua në 1993 pas blerjes së Imevisión nga Ricardo Salinas Pliego, është pjesë e Grupo Salinas.
U krijua në 1983, si agjenci televizive qeveritare. Kompania e saj konkurruese është Televisa me të cilën konkurron për në vlerësim.
Enrico Mizzi
Enrico Mizzi (20 shtator 1885 - 20 dhjetor 1950) ishte politikan maltez, udhëheqës i Partisë Nacionaliste Malteze nga 1926 dhe shkurtimisht Kryeministër i Maltës në 1950.
Jeta
Lindur më 20 shtator 1885 në Valeta, Enrico Mizzi ishte djali i Maria Sofia (Marie Sophie) Folliero de Luna, e bija e nënkonsullit të Napolit, dhe e Fortunato Mizzi, politikan maltez-pro-italian, themelues i Partisë Antireformiste. Nëna e tij vdiq në 1903 dhe babai i tij në 1905, kur Enrico ishte vetëm 17 dhe 19 respektivisht.
Enrico studioi në seminarin Gozo dhe mësoi drejtësi në Universitetin e Romës La Sapienza dhe në Universitetin e Urbino. Ai u diplomua në letërsi dhe shkencë në Universitetin Mbretëror të Maltës në 1906, dhe në Drejtësi në Urbino në 1911.
Politika
Përkundër përfundimit të studimeve juridike në Romë, Mizzi kishte pak shanse për të ushtruar profesionin e avokatit. Ai u tërhoq në vend të politikës dhe gazetarisë. Në 1915 Enrico Mizzi u zgjodh anëtar i Comitato Patriottico Maltese dhe themeloi gazetën L'Eco di Malta, organ i vetë Komitetit.
Ai qëndroi si një kandidat parlamentar për Gozo në 1915, dhe u zgjodh me sukses. Ai punoi pa u lodhur për të zhvilluar një Kushtetutë që ishte e pavarur nga sundimi anglez në atë kohë.
Në vitin 1916 ai u arrestua dhe u dënua me një vit burg për shpalljen e tij si përfaqësues i kombësisë italiane të Maltës - dënimi i tij u ul në qortim nga Guvernatori i kohës për shkak të ndërhyrjeve të dyshuara. Në maj 1917 ai u arrestua dhe u ushtrua nga gjykata për kryengritje gjatë kohës së luftës, u shpall fajtor për të gjitha akuzat dhe u burgos për një vit. Megjithëse ky dënim u ul përsëri, ai humbi të drejtën e tij për të ushtruar profesionin e avokatit në vend.
Drejtues i Partisë Nacionaliste
Në rininë e tij, Enrico Mizzi vendosi të ndiqte gjurmët e babait të tij Fortunato Mizzi, i cili ishte anëtar i komunitetit Pro-Italian Maltez, veprimtaria politike e të cilit tregoi mbështetje të fortë ndaj Risorgimento të Italisë dhe përdorimin zyrtar të gjuhës italiane në Malta
Pas përfundimit të Luftës së Parë Botërore, Mizzi ishte pjesë e koalicionit të madh dhe të moderuar të quajtur Bashkimi Politik Maltez ( UPM), i udhëhequr nga Ugo Pasquale Mifsud. Ajo u nda prej saj, së bashku me rrymën më ekstremiste dhe pro-italiane, për të formuar Partinë Nacionaliste Demokratike ( PDN), e udhëhequr nga Mizzi.
Të dy lëvizjet morën pjesë veçmas në zgjedhjet e përgjithshme malteze në 1921, por miratuan një formë qëndrimi në mënyrë që të mos dëmtonin njëra-tjetrën; PDN zgjodhi 4 deputetë nga Gozo.
Më 23 Janar 1926 të dy partitë u bashkuan së bashku për të formuar Partnë Nacionaliste me Mizzi duke vepruar si bashkë-udhëheqës së bashku me Sir Ugo Mifsud deri në vdekjen e këtij të fundit në 1942.
Sidoqoftë, partia e re unitare u mund nga zgjedhjet e vitit 1927, në favor të Kompaktit, aleancës elektorale midis Partisë Kushtetuese Malteze dhe Punës.
Në vitet 1924-1933 Mizzi mbajti poste të shumta ministrore dhe gjithashtu ishte president i Shoqërisë Dante Alighieri dhe drejtor i Gazzetta Maltese në cilësinë e tij si promovues i karakterit italian të Maltës.
Mizzi "kalorësi pa njollë apo frikë". mbeti i njohur për promovimin e patriotizmit dhe nacionalizmit maltez në një kohë kur Malta ishte koloni. Ai u shoqërua me identitetin italian të popullit maltez, shkak për zgjedhjen e italishtes si gjuhë zyrtare të vendit dhe një ithtar i fortë i besimit katolik romak në kundërshtim me besimin protestant të autoriteteve koloniale.
Dëbimi në Ugandë
Më 30 maj 1940, ndërsa Mizzi ishte në shtypshkronjën Malta, ai u arrestua dhe së bashku me 47 maltezë të tjerë u internuan. Në shkurt 1942, Guvernatori Dobbie mori një urdhër për të dëbuar në mënyrë të paligjshme 47 Maltez në Uganda, mes tyre Mizzin. Gjatë mërgimit, Mizzi bëri gjithçka që mundej për të qëndruar i azhurnuar për ngjarjet në Maltë. Ai mbeti në kontakt të ngushtë me anëtarët e tjerë të Partisë Nacionaliste, të tillë si Gorg Borg Olivier dhe Giuseppe Schembri.
Reforma e Partisë Nacionaliste
Grupi i të mërguarve u lejua të kthehej në vend në 8 Mars 1945. Mizzi përsëri hyri në politikë dhe mori pjesë në Seancën e Këshillit në 15 Mars. Mizzi planifikoi të riorganizojë PN nga themeli. Ideologjia e Partisë dhe mbështetja e saj për kulturën dhe gjuhën italiane formuan bazaltin e kësaj dhe u përdorën shpesh kundër tij nga armiqtë e tij politikë. Midis 1939 dhe 1942, Times of Malta dhe Il-Berqa, dy gazeta në pronësi të Gerald Strickland, e quanin atë një kuisling (tradhtar) dhe simpatizant të Fashizmit Italian.
Chapeau
Chapeau është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Chapeau ka një popullsi prej 228 banorë dhe sipërfaqe 33.42 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Enrico Mizzi
Kryeministri i Maltës
Në zgjedhjet e vitit 1950 Partia Nacionaliste raportoi një sukses të madh dhe Mizzi u emërua Kryeministër në një parlament të varur. Ai vdiq në Valetë vetëm tre muaj më vonë, më 20 dhjetor 1950, dhe bëri një funeral shtetëror. Deri më sot, ai është i vetmi kryeministër maltez që ka vdekur në detyrë.
Trashëgimia
Mizzi mbahet mend nga maltezët si një forcë kontribuese në identitetin kombëtar dhe evropian maltez.
Fetah Ali Ekmekçiu
Aktiviteti politik-patriotik i Fetah Ali Ekmekçiut
Periudha e pare parapamje Kjo periudhe ka te beje me pjesemarrjen ne Revolucioni demokratiko-borgjez te Qershorit dhe emigrimin e tij pas deshtimit te Revolucionit.Para ardhjes se Fetahut nga Manastiri e me pas nga Stambolli drejt te cilit ishte larguar per te vazhduar studimet e tij ne degen e juridikut ,ne Shqiperin po ndodhnin zhvillime teper te rendesishme politike.Nga ngjarjet me te rendesishme eshte shpallja e Pavaresise se Shqiperise nga ana e Ismail Bej Vlores.Pas vendimit te Fuqive te Medha per copetimin e trojeve shqiptare ,Ismail Qemali jep doreheqjen me 24 Janar 1914.Shpallja e Pavaresise i jep per here te pare mundesin imzot Fan Nolit qe te vizitoje vendin e te pareve te tij.Aktivitetit patriotik i Nolit nuk lidhet vetem me krijimin e kishes autoqefale ortodokse por dhe me bazat e nje revolucioni i cili synonte ndryshime te sistemit dhe nje qeverie e cila do te funksiononte ne baze te nje fryme perendimore.Ne daten 09.07.1924 Fetahu dekretohet zv/sekretar i pare i Kryeministrise gjate qeverise se Nolit.
Cravencères
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cravencères (Ocitanisht: Cravencèra ; Shqip: Kravençerra) është një komunë në departamentin Gers në Francën jugperëndimore.