cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kryeministri i Italisë
Kryeministri është president i Këshillit të Ministrave i cili mban pushtetin ekzekutiv dhe pozicioni është i ngjashëm me atë në shumicën e sistemeve të tjera kuvendore. Rendi zyrtar i përparësisë italiane e liston zyrën si ceremonialisht zyrën e katërt më të lartë të shtetit italian pas presidentit dhe zyrtarëve kryesues të dy dhomave të parlamentit.
Giorgia Meloni është kryeministre në detyrë që nga 22 tetori 2022.
Punët
Përveç kompetencave të qenësishme për të qenë anëtar i kabinetit, kryeministri ka kompetenca specifike, veçanërisht duke qenë në gjendje të emërojë një listë të ministrave të kabinetit që do të emërohen nga Presidenti i Republikës dhe kundërnënshkrimin e të gjitha instrumenteve legjislative që kanë fuqi të ligjit që nënshkruhen nga Presidenti i Republikës.
Neni 95 i kushtetutës italiane parashikon se kryeministri “drejton dhe bashkërendon veprimtarinë e ministrave”. Ky pushtet është përdorur në një masë mjaft të ndryshueshme në historinë e shtetit italian, pasi është ndikuar fuqishëm nga forca politike e ministrave individualë dhe si rrjedhim edhe nga partitë që ata përfaqësojnë.
Historia
Zyra u krijua për herë të parë në 1848 në shtetin paraardhës të Italisë, Mbretërinë e Sardenjës — megjithëse nuk përmendej në kushtetutën e saj, Statutin Albertine. Nga viti 1848 deri në 1861, dhjetë kryeministra qeverisnin Mbretërinë, shumica prej të cilëve ishin të krahut të djathtë  politikanët.
E djathta historike dhe e majta historike
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c2/Camillo_Benso_Cavour_di_Ciseri.jpg/170px-Camillo_Benso_Cavour_di_Ciseri.jpg|majtas|parapamje|231x231px| Konti Camillo Benso i Cavour, Kryeministri i parë italian Pas bashkimit të Italisë dhe krijimit të mbretërisë, procedura nuk ndryshoi. Në fakt, kandidati për post u emërua nga Mbreti dhe kryesonte një sistem politik shumë të paqëndrueshëm. Kryeministri i parë ishte Camillo Benso di Cavour, i cili u emërua më 23 mars 1861, por ai vdiq më 6 qershor të të njëjtit vit. Nga viti 1861 deri në 1911, kryeministrat e së djathtës Historike dhe të Majtës Historike qeverisnin vendin në mënyrë alternative.
Fillimisht një kombdashës i ndritur italian dhe liberal demokrat, Crispi vazhdoi të bëhej një kryeministër autoritar luftarak, aleat dhe admirues i Bismarkut. Karriera e tij përfundoi mes polemikave dhe dështimit për shkak të përfshirjes në një skandal të madh bankar dhe më pas ra nga pushteti në 1896 pas një disfate shkatërruese koloniale në Etiopi. Ai shpesh shihet si pararendës i diktatorit fashist Benito Musolini.
Epoka Giolitiane
Në 1892, Giovanni Giolitti, një avokat dhe politikan i majtë, u emërua Kryeministër nga Mbreti Umberto I, por pas më pak se një viti ai u detyrua të jepte dorëheqjen dhe Krispi u kthye në pushtet. Në vitin 1903, ai u emërua përsëri në krye të qeverisë pas një periudhe paqëndrueshmërie. Giolitti ishte kryeministër pesë herë midis 1892 dhe 1921 dhe kryeministri i dytë më i gjatë në historinë italiane.
Periudha midis fillimit të shekullit të 20-të dhe fillimit të Luftës së Parë Botërore, kur ai ishte Kryeministër dhe Ministër i Brendshëm nga viti 1901 deri në 1914 me vetëm ndërprerje të shkurtra, shpesh quhet Epoka Giolitiane. Një liberal i krahut të majtë me shqetësime të forta etike, periudhat e Giolitti-t në zyrë ishin të dukshme për kalimin e një loje të gjerë reformash progresive shoqërore që përmirësonin standardet e jetesës së italianëve të zakonshëm, së bashku me miratimin e disa politikave të ndërhyrjes së qeverisë.
Sundimi fashist
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/Mussolini_biografia.jpg/170px-Mussolini_biografia.jpg|parapamje|229x229px| [[Benito Musolini|Benito Mussolini, kryeministri më jetëgjatë i Italisë dhe Duçe i fashizmit]] Lidhur me këtë situatë, qëllimi i parë i Benito Musolinit, i emëruar në vitin 1922, ishte heqja e aftësisë së Parlamentit për ta vënë atë në një votë mosbesimi, duke e bazuar pushtetin e tij vetëm në vullnetin e Mbretit dhe vetëm të Partisë Nacional Fashiste. Pasi shkatërroi të gjithë opozitën politike përmes policisë së tij sekrete dhe shpalli jashtë ligjit grevat e punëtorëve, Musolini dhe pasuesit e tij fashistë konsoliduan pushtetin e tyre nëpërmjet një sërë ligjesh që e transformuan kombin në një diktaturë njëpartiake. Brenda pesë viteve, ai kishte vendosur autoritet diktatorial me mjete ligjore dhe të jashtëzakonshme, duke aspiruar të krijonte një shtet totalitar.
Musolini mbeti në pushtet derisa u rrëzua nga Mbreti Victor Emmanuel III në 1943 pas një votimi mosbesimi nga Këshilli i Madh i Fashizmit. Disa muaj më vonë, ai u bë udhëheqësi i Republikës Sociale Italiane, një regjim kukull gjerman që kontrollonte vetëm Italinë veriore. Musolini e mbajti këtë post deri në vdekjen e tij në 1945.
Dekadat e para të Republikës Italiane
Me shpalljen e Republikës Italiane në vitin 1946, zyra mori njohjen kushtetuese. Republika e Parë u dominua nga Partia politike Demokracia Kristiane (Democrazia Cristiana, DC), e cila ishte partia kryesore në çdo koalicion qeveritar nga viti 1946 deri në 1994, ndërsa opozita drejtohej nga Partia Komuniste Italiane (PCI), më e madhja në Evropën Perëndimore. . lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b7/Alcide_de_Gasperi_2.jpg/170px-Alcide_de_Gasperi_2.jpg|parapamje|226x226px| Alcide De Gasperi, kryeministri i parë i Republikës Italiane Në vitet e para të Republikës, qeveritë drejtoheshin nga Alcide De Gasperi, një politikan demokrat kristian i cili kishte qenë kryeministër për shtatë vjet. De Gasperi konsiderohet gjithashtu një baba themelues i Bashkimit Evropian.
Pas vdekjes së De Gasperit, Italia u kthye në një periudhë jostabiliteti politik dhe në pak dekada u formuan shumë kabinete. Pjesa e dytë e shekullit të 20-të u dominua nga mbrojtësi i De Gasperit, Giulio Andreotti, i cili u emërua kryeministër shtatë herë nga viti 1972 deri në 1992.
Nga fundi i viteve 1960 deri në fillim të viteve 1980, vendi përjetoi Vitet e Plumbit, një periudhë e karakterizuar nga kriza ekonomike (veçanërisht pas krizës së naftës 1973 ), konflikte të përhapura sociale dhe masakra terroriste të kryera nga grupet kundërshtare ekstremiste, me përfshirjen e supozuar të Shtetet e Bashkuara dhe inteligjenca sovjetike. Vitet e Plumbit kulmuan me vrasjen e liderit kristian-demokrat Aldo Moro në 1978 dhe masakrën e stacionit hekurudhor të Bolonjës në 1980, ku vdiqën 85 njerëz.
Në fillim të viteve 1990, Italia u përball me sfida të rëndësishme pasi votuesit – të zhgënjyer nga paraliza politike, borxhi publik masiv dhe sistemi i gjerë i korrupsionit (i njohur si Tangentopoli) i zbuluar nga hetimi i “Duarve të Pastra” (mani pulite) – kërkonin reforma radikale. Skandalet përfshinin të gjitha partitë kryesore, por veçanërisht ato në koalicionin qeveritar: Kristian Demokratët, të cilët sunduan për gati 50 vjet, pësuan një krizë të rëndë dhe përfundimisht u shpërbë, duke u ndarë në disa fraksione. Për më tepër, Partia Komuniste u riorganizua si një forcë socialdemokrate, Partia Demokratike e së Majtës.
"Republika e Dytë"
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/01/Silvio_Berlusconi_%282010%29_cropped.jpg/170px-Silvio_Berlusconi_%282010%29_cropped.jpg|parapamje|242x242px| [[Silvio Berlusconi, kryeministri më jetëgjatë i pasluftës]] Në mes të operacionit mani pulite që tronditi partitë politike në 1994, manjati i medias Silvio Berlusconi, pronar i tre kanaleve televizive private, themeloi partinë Forza Italia (Përpara Italisë) dhe fitoi zgjedhjet, duke u bërë një nga figurat më të rëndësishme politike dhe ekonomike të Italisë. për dekadën e ardhshme. Berlusconi është gjithashtu kryeministri më jetëgjatë në historinë e Republikës Italiane dhe i treti më jetëgjatë në të gjithë historinë pas Musolinit dhe Giolittit.
Më 22 shkurt 2014, pas tensioneve në Partinë Demokratike, sekretari i PD-së Matteo Renzi u betua si kryeministri i ri. Renzi propozoi disa reforma, duke përfshirë një rishikim rrënjësor të Senatit dhe një ligj të ri zgjedhor. Megjithatë, reformat e propozuara u refuzuan më 4 dhjetor 2016 me një referendum. Pas rezultateve të referendumit, Renzi dha dorëheqjen dhe ministri i tij i Jashtëm Paolo Gentiloni u emërua kryeministër i ri. Më 1 qershor 2018, pas zgjedhjeve të përgjithshme italiane 2018 ku Lëvizja Pesë Yjet kundër-themelimi u bë partia më e madhe në Kuvend, Giuseppe Conte (udhëheqësi i Pesë Yjeve) u betua si Kryeministër, në krye të një koalicioni popullist të Lëvizjes e Pesë Yjeve dhe Lidhjes.
Pas zgjedhjeve të Kuvendit Evropian të vitit 2019 në Itali, ku Liga tejkaloi Lëvizjen Pesë Yjet, Matteo Salvini (udhëheqësi i Lidhjes) propozoi një votë mosbesimi për Conte. Conte dha dorëheqjen, por pas konsultimeve midis Presidentit Sergio Mattarella dhe partive politike, Conte u riemërua si Kryeministër, duke kryesuar një qeveri të Lëvizjes Pesë Yjet dhe Partisë Demokratike të Nicola Zingaretti.
Në janar 2021, partia qendrore Italia Viva, e udhëhequr nga ish-kryeministri Renzi, tërhoqi mbështetjen e saj për qeverinë e Conte. Në shkurt 2021, Presidenti Mattarella emëroi kryeministër Mario Draghi, ish-president i Bankës Qendrore Evropiane. Kabineti i tij i ri u mbështet nga shumica e partive italiane, duke përfshirë Lidhjen, M5S, PD dhe FI.
Në tetor 2022, Presidenti Mattarella emëroi Giorgia Meloni si kryeministren e parë femër të Italisë, pas dorëheqjes së Mario Draghit në mes të një krize qeveritare.
Ish-kryeministra të gjallë të Italisë
Që nga, janë dymbëdhjetë ish-kryeministra të gjallë. Vdekja më e fundit e një ish-kryeministri ishte ajo e Ciriaco De Mita (1988–1989), më 26 maj 2022.
Beteja e Graçanit
Beteja e Graçanit e njohur edhe si Operacioni MH-1 ishte nje betej në rajonin e Karadakut gjatë Luftës së vitit 2001 në Republikën e Maqedonisë. Ofensiva filloi më 28 mars 2001 dhe përfundoi të nesërmen me tërheqjen e shumicës së UÇK-së drejt Kosovës.
Kantoni Aigrefeuille-d'Aunis
Kantoni Aigrefeuille-d'Aunis (frëngjisht: Canton d'Aigrefeuille-d'Aunis) është një kanton në departamentin Charente-Maritime, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Aigrefeuille-d'Aunis. Ka sipërfaqe 180.57km2 dhe popullsi 12866 banorë.
Beteja e Graçanit
References
<references group="" responsive="1">
Henderson County (Illinois)
Henderson County është një nga  qarqet në shtetin federal Illinois të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
F1 Indianapolis 500 - 1953
Çmimi i madh F1 Indianapolis 500 në Formula 1 për vitin 1953 u mbajt më 30 maj, 1953 në qarkun garues në Indianapolis Motor Speedway, Indianapolis, ShBA. Kjo garë ishte pjesë e garave të kampionatit botërorë për vitin 1953, që u zhvillua sipas rregullave të vitit 1952 dhe 1953 për dallim nga rregullat e përdorura nga Formula 1 kampionati i rregullt.
Gara
Koment mbi garën ...
Adresa IP
Adresa e telefonit që përdorni në shtëpi ka prefiksin e shtetit, qytetit pastaj te lagjes dhe së fundi vije numri i regjistruar ne qendrën telefonike. Po ashtu edhe për llogaritësit dhe kompjuterët personal vlen një sistem i ngjashëm me atë të shpërndarjes së numrave telefonikë por paksa më kompleksë. Në terminologjinë e internetit, ndryshe nga ajo e telefonit nuk përdoret termi numri i kompjuterit por Adresa IP, pasi që këtu kemi të bëjmë me një numër paksa më kompleks.
Adresa IP përbëhet nga katër shifra (katër bajt ose te shprehur në bit 32) të shkruara në numra decimal prej 0 deri 255. Këto shifra ndahen me një pikë dhe duken si në këtë shembull 148.173.212.6. Shënimi decimal i adresës IP ndryshe quhet edhe "dotted quad notation".
Fotografia me ngjyra
Fotografia me ngjyra u eksplorua përgjatë 1800-ës. Eksperimentet fillestare me ngjyra nuk arrinin ta fiksonin fotografinë dhe të ndalonin zbehjen e ngjyrave. Fotografia e pare me ngjyra dhe e fiksuar u bë nga fizikanti James Clerk Maxëell në 1861.
Adresa IP
Pjesa e parë këtij numri të përbërë cakton numrin e rrjetit, ndërsa pjesa tjetër numrin (Hostnumber) e llogaritësit të lidhur në rrjetë. E ngjashme me numrat e telefonit ku kemi prefiksin e qytetit, i cili i takon një rrjeti. Me të ashtuquajturin "maskim i rrjetit" përcaktohet pjesa e numrit të rrjetit.
Fotografia me ngjyra
Një nga metodat e hershme në kapjen e fotografive me ngjyra ishte përdorimi i 3 aparateve fotografikë. Çdo aparat do të kishte një filtër ngjyrash përballe lentës. Kjo teknike i jepte fotografik 3 kanalet kryesore te ngjyrave dhe mundësinë e rikrijimit të një fotografie me ngjyra në dhomën e errët.
Adresa IP
Klasifikimi i adresave IP në fillim ishte i thjeshtë dhe nuk kishte shumë nënklasa. Ky lloj klasifikimi i ri radhitet në vitet ´90 pasi që mundësit e klasifikimit fillestar nuk i mbulonin nevojat. Kjo mënyre e re e klasifikimit quhet CIDR (Classless Inter-Domain Routing ). Me "maskimin e rrjetit" shkohet drejt përdorimit të prefiksit i cili mund të ketë vlerat nga 0 deri 32. Numri i shkruar i përgjigjet hyrjes së qytetit tek numrat telefonikë.
Fotografia me ngjyra
Filmi i parë me ngjyra, Autochrome, nuk hyri në treg deri në 1907 dhe ishte i bazuar në pika të ngjyrosura me nisështë patateje. Filmi i parë modern me ngjyra, Kodachrome, hyri në treg ne 1935 i bazuar në lëshimin e tre ngjyrave. Pjesa më e madhe e filmave modernë me ngjyra, përveç Kodachrome, janë të bazuar në një teknologji të zhvilluar për Afgacolor (si Afgacolor Neue) në 1936. Filmi për foto të çastit me ngjyra u prodhuan nga Polaroid në 1963.
Adresa IP
Me dhënien e adresave dinamike, shërbyesit e qendrave (Provide) kane mundësi të rrisin numrin e vërtetë të lidhjeve (klientëve). Gjë që me numrat statikë kjo nuk do të ishte e mundshme pa marrë parasysh janë apo nuk janë klientët të kyçur. Në këtë mënyrë zvogëlohet dhënia e pa nevojshme e adresave IP. Në të vërtet numri i adresave statike që mund të lejohet deri në vitin 2004 ishte shfrytëzuar vetëm 50 %, mirëpo parashihet që nevojat për adresat IP do te rriten në të ardhmen. Si alternativ për rritjen e numri të adresave IP merret iniciativa për krijimin e protokollimi të ri të internetit. Ky version IPv6 përdorë adresat IP prej 128 bitëve. Në ndërkohë përdoret paralelë me versionin e tanishem IPv4.
Fotografia me ngjyra
Fotografia me ngjyra mund të formojë imazhe si transparencë pozitive, qe përdoren për tu parë në një projektor ose si negativë me ngjyra, të prodhuara për tu përdorur në krijimin e fotove të zmadhuara me ngjyra në fletë të veçantë fotografike.
Prokopi
parapamje|300px|Shën Prokopi Shën Prokopi ose Prokopi i Scythopolis (ndërroi jetë më 7 korrik, 303 AD) nderohet si një martir i hershëm dhe shenjtor më 8 korrik në Kishën Ortodokse të Tiranës dhe mbarë Kishat e Lindjes. Eusebi i Cezareas shkruan se martirizimi i tij ka ndodhur gjatë persekutimit të Dioklecianit, dhe thekson se "ai ka lindur në Jeruzalem, por kishte shkuar për të jetuar në Scythopolis, ku ai mbajti tre zyra kishtare. Ai ishte lexues dhe përkthyes në gjuhën siriane, dhe shëronte të pushtuarit nga shpirtërat e këqij ". Eusebi shkruan se Prokopi është dërguar me shokët e tij nga Scythopolis të Cezaresë maritima, ku dhe u martirizua.
Legjendat
Më vonë legjendat e paraqesin atë si një shenjt ushtarak, apo një asket, një Persian, ose një princ të Aleksandrisë. Një histori e tregon sesi mundi afro 6,000 pushtues barbarë thjesht duke u treguar atyre Kryqin. Një legjendë e ngjashme me atë të treguar prej Palit nga Tarsi, e bën atë përndjekës i të krishterëve quajtur Neanias i cili ishte bërë duka i Aleksandrisë nga Diokleciani. Në rrugën nga Antiokia Neanias përjetoi një vizion dhe e deklaroi veten si i krishterë.
Burim
bksh.al
Borovo (Kroacia)
Borovo (në Kroatisht ) është një qytet në zhupaninë Vukovar-Srijem në Kroaci.
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 5097 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 5125 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 5360 banorë. Popullsia ka ndryshuar me -0.55%.
Pla d'Urgell
Pla d'Urgell është komarka (qark) në provincën Lleida, në komunitetin e Katalonjës, Spanjë. Ky qark ka një popullsi prej 30934 banorë (2002), dhe një sipërfaqe prej 304.5 km2.
Lista e komunave
Barbens, Bell-lloc d'Urgell, Bellvís, Castellnou de Seana, Fondarella, Golmés, Ivars d'Urgell, Linyola, Miralcamp, Mollerussa, El Palau d'Anglesola, Poal, Sidamon, Torregrossa, Vila-sana, Vilanova de Bellpuig
Kantoni La Désirade
Kantoni La Désirade (frëngjisht: Canton de La Désirade) është një kanton në departamentin Guadeloupe, rajonin Guadeloupe në Francë. Kryeqëndra e kantonit është La Désirade. Ka sipërfaqe 22km2 dhe popullsi 1621 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni La Désirade aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Fotografia (historia)
Projektimi i imazheve në sipërfaqe të ndryshme është bërë për shumë shekuj. Dhoma e errët dhe Dhoma e shndritshme përdoreshin nga artistët për të krijuar konturet e skenave të ndryshme që në shekullin e 16-të. Këto lloj aparatesh nuk e fiksonin imazhin në kohë, ato vetëm projektonin atë që ndodhte në çdo moment të caktuar.
Fotografia e parë konsiderohet të jetë një imazh i prodhuar në 1825 nga shpikësi francez Nicéphore Niépce në një pllakë të shndritshme të mbuluar me një derivat të karburantit të quajtur bitum i Judës. Ky imazh është prodhuar me një aparat dhe janë nevojitur 8 orë ekspozim nën dritë të fortë dielli për realizimin e tij. Sidoqoftë ky proces nuk ishte shumë i efektshëm dhe për këtë arsyë Niépce filloi eksperimentimin me përbërje të argjendit i bazuar në një zbulim te Johann Heinrich Schultz të vitit 1724 që thoshte se përbërja e argjendit dhe shkumësit errësohet kur ekspozohet në dritë.
Niépce, në Chalon-sur-Saône, dhe artisti Jacques Daguerre, në Paris rafinuan metodën e procesimit të argjendit me anë të një pune të përbashkët. Në 1833 Niépce vdiq papritmas si pasoje e një infarkti te papritur dhe ja la shënimet e ti Daguerre-s. Edhe pse nuk kishte dije shkencore, Daguerre bëri dy ndryshime thelbësore të procesit. Ai zbuloi se duke e ekspozuar argjendin ne avull jodi përpara se ta ekspozonte në dritë dhe pastaj ta ri-ekspozonte në avuj merkuri pas marrjes së fotografisë një imazh i zbehtë formohej dhe ishte i dukshëm. Më pas duke e shpërlarë pjatën në një përbërje kripore imazhi mund të fiksohej. Në 1893 Daguerre lajmëroi se kishte shpikur procesin e quajtur Daguerrotype i cili konsistonte në përdorimin e argjendit dhe të një pllake bakri. Një proces i ngjashëm përdoret ende sot në fotografitë e çastit. Qeveria franceze e bleu menjëherë patentën e shpikjes dhe e bëri publike.
Nga ana tjetër e Kanalit Anglez, William Fox Talbot kishte zbuluar një tjetër mënyrë për të fiksuar një imazh të krijuar nga argjendi por e kishte mbajtur sekret. Pasi lexoi për shpikjen e Daguerre, Talbot e përmirësoi procesin e tij dhe e bëri po aq të shpejtë sa ai i Daguerre dhe në 1840 ai kishte shpikur procesin e quajtur kalotip. Ky proces konsistonte në veshjen e copave të letrës me klorur argjendi për të krijuar një imazh negativ. Ndryshe nga "daguerrotipi", "kalotipi" mund të përdorej për të riprodhuar shumë imazhe nga një negativ, si në aparatet e sotshme. Talbot nuk ja lëshoi publikut shpikjen e tij çka e limitoi adoptimin e tij në masë. Ai e kaloi pjesën e mbetur të jetës së vet duke mbrojtur shpikjen e tij në gjyqe deri sa hoqi dorë nga fotografia. Më vonë ky proces u rafinuar nga George Eastman dhe sot është teknologjia parësore e përdorur nga aparatet me film. Edhe Hippolyte Bayard zbuloi një mënyre për të fotografuar por e vonoi shpalljen e saj dhe nuk u njoh si shpikësi i saj.
Phil Taylor
frame|right|Philty Animal Taylor
Phil Taylor është muzikant anglez.
Niccolò Paganini
thumb|300px|Niccolò Paganini Niccolò Paganini (27 tetor 1782, Gjenova, Itali – 27 maj 1840) ishte një nga violinistët më të mëdhenj të të gjitha kohrave.
Referime
radioshqiptaree.altervista.org
Skandinavia
thumb|right|250px|Kuq: tri monarkitë që përbëjnë Skanndinavinë sipas teorive më të përkrahura; Portokalli: zgjerimi i mundshëm i përdorimit; Verdhë: zgjerimi maksimal që e bën Skandinavinë sinonim për Vendet Nordike.
Skandinavia (ang.: Sandinavia, lexo: Skendinejvia) është një regjion historik dhe gjeografik në qendër të Gadishullit Skandinav në Evropën Veriore, zakonisht konsiderohet e përbërë nga këto vende: Norvegjia, Suedia dhe Danimarka, por disa burime përfshijnë edhe Finlandën dhe Islandën. Pavarësisht se si përdoret termi "Skandinavia" jashtë regjionit, termi Vendet Nordike dhe Regjioni nordik përdoren zyrtarisht për të identifikuar Norvegjinë, Finlandën, Suedinë, Islandën, Danimarkën, territoret daneze si Ishujt Faroe dhe Grenlandën, dhe territorin finlandez Åland si vende të ngjajshme politikisht dhe në aspektin kulturor.
Gjeografia
Gjeografia e Skandinavisë është jashtëzakonisht e larmishme. Të dukshëm janë fjordët norvegjeze, Malet Skandinave, zonat e sheshta, të ulta në Danimarkë dhe arkipelagët e Suedisë dhe Norvegjisë. Suedia ka shumë liqene dhe morenë, trashëgimi të epokës së akullit, e cila përfundoi rreth dhjetë mijëvjeçarë më parë.
Rajonet jugore dhe deri tani më të populluara të Skandinavisë kanë një klimë të butë. Skandinavia shtrihet në veri të Rrethit Arktik, por ka mot relativisht të butë për gjerësinë e tij për shkak të Rrymës së Golfit. Shumë nga malet skandinave kanë një klimë alpine tundra.
Klima ndryshon nga veriu në jug dhe nga perëndimi në lindje: një klimë bregdetare perëndimore detare tipike e Evropës perëndimore mbizotëron në Danimarkë, pjesën më jugore të Suedisë dhe përgjatë bregut perëndimor të Norvegjisë duke arritur në veri në 65 ° N, me ngritje orografike duke dhënë më shumë mm / vit reshje (<5000 mm) në disa zona në Norvegjinë perëndimore. Pjesa qendrore - nga Oslo në Stokholm - ka një klimë të lagësht kontinentale, e cila gradualisht i jep rrugë klimës subarctic më tej në veri dhe klimës së freskët detare perëndimore të detit përgjatë bregdetit veriperëndimor. Një zonë e vogël përgjatë bregdetit verior në lindje të Kepit të Veriut ka klimë tundra si rezultat i mungesës së ngrohtësisë së verës. Malet Skandinave bllokojnë ajrin e butë dhe të lagësht që vjen nga jug-perëndimi, kështu që Suedia veriore dhe rrafshnalta Finnmarksvidda në Norvegji marrin pak reshje dhe kanë dimra të ftohtë. Zonat e mëdha në malet skandinave kanë klimë alpine tundra.
Temperatura më e ngrohtë e regjistruar ndonjëherë në Skandinavi është 38.0 ° C në Målilla, (Suedi). Temperatura më e ftohtë e regjistruar ndonjëherë është 252.6 ° C në Vuoggatjålme (Suedi). Muaji më i ftohtë ishte në shkurt 1985 në Vittangi (Suedi) me një mesatare prej .2 27.2 ° C.
Erërat në jugperëndim të ngrohur më tej nga era e fekut mund të japin temperatura të ngrohta në fjordet e ngushta Norvegjeze në dimër. Tafjord ka regjistruar 17.9 ° C në janar dhe Sunndal 18.9 ° C në shkurt.
Fjalekalimet
Pse mbrohen hashet?
Nëse hashet një kahësore nuk janë fjalëkalimet vet por derivate matematike, pse duhet të mbrohen? Mire, atëherë që nga i dimë algoritmet, një thyes fjalëkalimesh mund të përdoret thjesht që të dekodoj fjalëkalimet e mundshme dhe ti krahasoj me hashet njëkahëshe derisa sa të ketë përputhje. Ekzistojnë dy mënyra për në ketë rrugë -- “dictionary” dhe “brute-force”. Zakonisht hashet janë të ruajtura në pjesë të sistemit që kanë ekstra sigurim që të limitojnë qasjen nga cracker-et e mundshëm.
Çka është “dictionary” thyesh fjalëkalimesh?
Një fjalor (dictionary) thyesh fjalëkalimesh thjesht merr një listë të fjalëve të fjalorëve, dhe i kodon ato që të shikon nëse kodohen me ato hashet një kahëshe nga sistemi. Nëse hashet janë të barabarta, fjalëkalimi konsiderohet i thyer, dhe fjala që është përdorur nga fjalori është fjalëkalimi. Disa nga këta thyesh fjalorësh (dictionary crackers) mund të manipulojnë secilën fjalë në listën e fjalëve duke përdorur filtra. Këto filtra i mundësojnë të ndërrojnë: “hacker” në “h4ck3r” dhe mënyra të tjera të avancuara. Më të mirët e njohur nga këta filtër janë rregullat të cilat vijnë me “Crack”(per Unix). Këto rregulla filtrimi janë shumë të popullarizuara dhe përdoren të thyhen aplikacione të windowsit. Nëse je ti një “dictionary cracker” nuk do të kesh rregulla manipulimesh, ti mund të kombinosh me listën e fjalëve. Ka shume vegla të mira për manipulimin e listave të fjalëve që ju mundësojnë të gjitha llojet e filtrave. Me një punë të vogël, ti mund të kthesh një koleksion të vogël fjalësh në një listë gjigante.
Çfarë është “brute-force” thyesh fjalëkalimesh?
“Brute force” thyesi thjesht provon të gjitha fjalëkalimet e mundshme deri sa të merr fjalëkalimin e duhur. Nga një perspektive e thyesit, kjo të merr shumë kohë. Sido që të jetë, nëse i jep kohe të mjaftueshme dhe fuqi të CPU fjalëkalimi eventualisht mund të thyhet. Pothuaj të gjithë “brute force” thyesit modern lejojnë numër te opsioneve të zgjedhësh, si maksimumi i zgjatjes së fjalëkalimit ose karakteret që të bëj “brute force”.
Cila është metoda më e mirë e thyerjes?
Vërtet kjo bazohet në cakun tuaj, aplikacionin thyesh që ke, dhe sistemin operativ që po mundohesh të thyesh. Lë të shkojmë në mes disa plan veprimeve. Nëse caku juaj është të kesh qasje në një sistem. Me fjalëkalimin që din, ti ke llogarinë e përdoruesit dhe hashin. Një “dictionary attack” duket se është më e shpejta metodë. Kjo është tipike nëse ke një metodë bazike që të kesh qasje të marrësh statusin e pronarit. Nëse je duke thyer një program mund të bëjnë që të dyja “dictionary” dhe “brute force”, dhe që të dyja janë si të ngadalshme, ti dëshiron vetëm të hedhesh një sulm “brute force” dhe pastaj të shikosh rreth ditës. Nga të gjitha kuptimet unë të rekomandoj një sulm “dicitonary” me liste fjalësh të kombinuara, të ndjekur me brute force vetëm nëse llogarite të cilat vërtet po ju donë fjalëkalimet. Ty të duhet para-përpunimet e listës së fjalëve nëse makina të cilën ti je ka shkon të thyesh nga kompjuteri yt duhet të jetë e forte. P.sh. disa kompjuter të ngadalshëm ju merr shumë kohë, shumë që të kryejnë punën e tyre me “brute-force” apo me “dictionary”. Shumë hacker serioz kanë lista të mëdha të rregulluara dhe të kombinuara mirë që i përshtaten dhe i duhen.
Çka është “salt”?
Që të zhvillosh punën në thyerjen fjalëkalimeve, disa algoritme punësojnë “salts” që të shtojnë më tej komplikimin dhe vështirësitë në thyerjen e fjalëkalimeve. Këto “salts” janë që nga 2 deri ne 8 bit të gjata, dhe algoritmet njoftojnë për shtimin e errësirës në hashet një kahësore. Në rendësi të madhe sistemet operative mbulojnë ketë, vetëm Windows nuk përdor “salt”. Sistemi Unix përdor “salt” dhe mbulon pjesë individuale te fjalëkalimeve.
Qyteti
parapamje|290px|[[Tirana|Qyteti i Tiranës dhe Dajti]] parapamje|290px|[[Helsinki, qyteti dhe Finlanda]] Qyteti është një qendër e madhe banimi, ku zhvillojnë veprimtarinë e tyre një varg institucionesh politike, shoqërore, administrative, kulturore dhe ndërmarrjesh industriale dhe tregtare.Qyteti diferencohet si lokaliteti i cili ka shum funksione si ato administrative, prodhuese e sherbyese.Qytetet janë qëndra të mëdha arsimore , shëndetësore e kulturore
Historia e ndërtimit të qyteteve
Origjina e banimit daton qysh nga kohërat e lashta kur njerëzit tentonin të ndërtonin vendbanimet e tyre me kushte sa më të mira e të sigurta, në mënyrë që të mbroheshin nga egërsirat dhe nga kushtet atmosferike.
Me kalimin e kohës mënyra e banimit ka pësuar evolucion dhe ka ndryshuar edhe të menduarit rreth banimit, njeriu i sotëm i cili të banuarit e kupton si vendi ku ai jeton i cili vend duhet të plotësoj: përveç mbrojtjes nga kushtet atmosferike edhe shumë nevoja tjera të cilat janë të nevojshme për jetesë (kushtet e një jetese të mirë, të shëndoshë, humane, pastaj kulturore, estetike, etike etj.), të ketë luksin e duhur të jetesës, të mundësoj zhvillimin e jetës normale etj., Për dallim nga ai i kohërave të lashta i cili të banuarit e kuptonte si mbrojtje nga egërsirat dhe nga disa rreziqe tjera natyrore.
Qytet në Shqipëri
Qytet, shpallet një qendër banimi e cila ka një plan perspektiv zhvillimi urban të miratuar. Shpallja e qytetit bëhet me ligj.
Gjergj Stres Balsha
Gjergj Stres Balsha (Ђорђе Стрез Балшић Gjorgj Strez Balshiq) dhe vëllezërit e tij Gojko dhe Gjoni kane qene zotërit e Mizisë, zona bregdetare nga Drini i Bardhe përgjatë detit Adriatik. Vëllezërit ishin anëtarë të familjes Balsha, te cilët më parë kishin zotëruar Zetën. Ata morën pjesë në themelimin e Lidhjes e Lezhës, një aleancë e udhëhequr nga daja i tyre Skënderbeu. Gjergj Stresi me vone e tradhetoi Skënderbeu, duke u shitur një zotërim osmanëve, ndërsa dy vëllezërit e tij vazhduan të mbështesin Skenderbeun deri në vdekjen e tij dhe më pas ka vazhduar për të luftuar për forcat venedikase.
Familja
Sipas Nolit, Gjergji dhe vellai i tij Ivan dhe Gojko kane qene niperit e Skenderbeu nga motra e tij Jelena qe u martua me Pal Balshen. Gjenealogjia e familjes Kastrioti e shkruar nga Karl Hopf nuk e paraqet informimin per Gjergj Stres Balsha qe te kete qene djale i motres Jelena te Skenderbeut.
Lidhja e Lezhës
Tre vellezerit Balshaj morren pjese ne themelimin e Besëlidhja e Lezhës, nje alenance e krijuar nga xhaxhai i linjes amesore Skenderbeu, pasi u takuan ne kishen e Shen Kollit (Xhamia Selimie) ne Lezhë ne mars 2, 1444. Si anetare ishin edhe Lekë Zaharia, Pjetër Spani, Lekë Dushmani, Andrea Topia, Gjergj Arianiti, Theodor Muzaka, Stefan Crnojeviq, dhe varësit e tyre. Skendebeu u zgjodh udheheqesi i saj, dhe kryekomandant i forcave te armatosura me nje numer te pergjithshsem prej 8,000 luftetaresh.
Ne 1451 mbasi Alfonso nenshkroi Traktati i Gaeta-s me Skenderbeun, ai nenshkroi marreveshje te ngjashme Gjergj Stres Balshen dhe nje anetar tjeter te parise se Arbërisë me: Gjergj Arianitin, Ghin Musachi, Pjetër Spani, Pal Dukagjini, Thopia Musachi, Peter nga Himara, Simon Zanebisha dhe Carlo Toco.
George ishte një nga fisnikët që terhoqi mbështetjen e tij per Skenderbeun. Sipas historianeve shqiptare Kristo Frashëri dhe Fan Noli, Strez Balšić e tradhetoi Skanderbeun duke ia shitur fortesen e Modricës Perandorisë Osmane pranverën 1457. Hamza Kastrioti e braktisi Skënderbeun disa javë më vonë.
Feja në Serbi
Serbia ka qenë tradicionalisht një vend i krishterë që nga krishterimi i serbëve nga Klementi i Ohrit dhe Shën Naumi në shekullin e 9-të. Feja dominuese është ortodoksia lindore që në Serbi kanë kishën e tyre autofeqale pra Kishën Ortodokse Serbe.
parapamje|[[Katedrale|Katedralja e Shën Savës në Beograd.]] Gjatë sundimit osman të Ballkanit, Islami synit u vendos në territoret e Serbisë, kryesisht në rajonet jugore në Sanxhakun e Novi Pazarit, në Sanxhakun e Nishit e në Luginën e Preshevës. Kisha katolike romake i ka rrënjët në vend që nga prania e hungarezëve në Vojvodinë (kryesisht në pjesën veriore të provincës), ndërsa protestantizmi mbërriti në shekullin e 18-të dhe të 19-të me vendosjen e sllovakëve në Vojvodinë.
Krishterimi
Shumica e popullsisë të Serbisë janë ndjekës të Kishës Ortodokse Serbe, ndërsa Kisha Ortodokse Rumune është gjithashtu e pranishme në pjesë të Vojvodinës të banuara nga pakica etnike rumune. Përveç serbëve, të krishterët e tjerë ortodoksë lindorë përfshijnë malazezët, rumunët, maqedonasit, bullgarët, vllehët dhe shumicën e romëve. parapamje|majtas|200px|Katedrale ortodokse Serbe në Sremski Karlovc
Islami
parapamje|200px|[[Xhamia Bajrakli në Beograd]] parapamje|majtas|200px|[[Xhamia e Islam Agës në Nish]] parapamje|200px|Xhamia Hasan Çelebi në [[Novi Pazar]] parapamje|majtas|200px|Xhamia Ebu Bekër në [[Preshevë]]
Islami u përhap në Serbi gjatë tre shekujve të sundimit osman. Myslimanët në Serbi janë kryesisht boshnjakë etnikë, shqiptarë dhe një pjesë e konsiderueshme jamë romëve myslimanë.
Shqiptarët dhe boshnjakët gjatë shekullit 19 dhe 20 u përballën me gjenocid dhe dëbim masiv nga vatrat e tyre për në Turqi. Gjithë Sanxhaku i Nishit ishte i populluar me popullsi myslimane shqiptare, por gjatë viteve 1877/78 u dëbuan për në Vilajetin e Kosovës dhe në Turqi. center|300px| Dëbimi i shqiptarëve gjatë viteve 1877/78
Judaizmi
Në vitin 2011, nga 787 hebrenjë të deklaruar në Serbi, 578 e deklaruan fenë e tyre si judaizëm, kryesisht në qytetet e Beogradit (286), Novi Sadit (84), Suboticës (75) dhe Pançevës (31). Sinagoga e vetme që funksionon në Serbi është Sinagoga e Beogradit. Ka gjithashtu një numër të vogël hebrenjsh në Zrenjanin dhe Sombor, me familje të izoluara të shpërndara në pjesën tjetër të Serbisë.
Lara Flynn Boyle
Lara Flynn Boyle lindi më 24 march 1970 në Iowa. Ajo është aktore nga ShBA-të.
Jersey County
Jersey County është një nga  qarqet në shtetin federal Illinois të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Shqiptarët në Mal të Zi
Qyteti më i madh shqiptar në Mal të Zi është Ulqini, selia e Këshillit Kombëtar të Shqiptarëve, institucionit më të lartë të vetë-qeverisjes së shqiptarëve në këtë vend.
Popullsia
Bazuar në të dhënat zyrtare të regjistrimeve të popullsisë, të organizuara gjatë Mbretërisë Jugosllave, në vitin 1921 folës amtarë të gjuhës shqipe ishin 16,838 banorë (8.45% e popullsisë), ndërsa në vitin 1931 ishin 18,098 banorë (5,03%). Nga viti 1948 deri në vitin 2003, kur regjistrimet u organizuan nga RSF dhe RF Jugosllavia, u shtua dhe deklarimi i përkatësisë etnike.
Në vitin 1948 në Mal të Zi jetonin 19,425 shqiptarë (5.15% e popullsisë), 23,460 (5.58%) shqiptarë ishin në vitin 1953, 25,803 (5.47%) në vitin 1961, 35,671 (6.74%)  në vitin 1971, 37,735 (6.46%)  në vitin 1981, 40,415 (6,57%) në vitin 1991 dhe 31.163 (5.03%) në vitin 2003. Në regjistrimin e fundit të organizuar nga Mali i Zi në vitin 2011 numri i shqiptarëve ishte 30,439 (ose 4,91% e popullsisë).
Historia
Pas luftërave ballkanike, në përbërje të Malit të Zi kanë hyrë treva të reja të banuara me shqiptarë. Mali i Zi atëherë ka fituar një pjesë të Malësisë, gjëgjësisht Hotin dhe Grudën, me Tuzin si qendër, Anën e Malit, Plavën, Gucinë, Krajën, Rugovën, Pejën dhe Gjakovën. Në trevat e Plavës, Gucisë dhe Pejës, autoritetet vendore malazeze kanë kryer në muajt e parë të vitit 1913 krime të mëdha ndaj popullsisë shqiptare myslimane.
Me krijimin e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve, pas Luftës së Parë Botërore, shqiptarët në Mal të Zi kanë qenë të diskriminuar dhe të privuar nga të drejtat e tyre. Pozita e shqiptarëve do të përmirësohet disi në Jugosllavinë e Titos. Në mesin e shekullit XX, në Mal të Zi kanë banaur rreth 20,000 shqiptarë, ndërsa numri i tyre do të rritet deri në fund të atij shekulli. Nga fundi i shekullit XX numri i shqiptarëve ka filluar të bie si pasojë e migrimeve.
Gjeografia
Shqiptarët në Mal të Zi janë të përhapur në pjesët juglindore dhe lindore të vendit. Komuna e Ulqinit, e përbërë nga Ulqini me rrethinë dhe Ana Malit, është e vetmja komunë ku shqiptarët janë shumicë (71% e popullsisë). Shqiptarët janë shumicë edhe në Malësi (ku bën pjesë Trieshi, Hoti, Gruda dhe Koja), sot pjesë e territorit të Komunës urbane të Tuzit, njësi e Komunës së Podgoricës, e cila vazhdimisht kërkon që të fitoj statusin e komunës, por pa sukses. Gjithashtu një numër të madh i shqiptarëve jeton në trevat: Plavë e Guci (Komuna e Plavës, 19%), Tivar e Krajë (Komuna e Tivarit, 6%) dhe Rozhajë (Komuna e Rozhajës, 5%).
Vendbanimi më i madh shqiptar është Ulqini, ndërsa pas vjen Tuzi.
Kultura
274px|parapamje|djathtas|[[Veshjet tradicionale shqiptare|Veshja kombtare shqiptare nga treva e Rozhajës.]] Kulturalisht, shqiptarët në Mal të Zi janë të lidhur ngushtë me shqiptarët e Shqipërisë, Kosovës e Maqedonisë. Flamuri i përbashkët, himni kombëtar, historia e përbashkët, këngët popullore, gjuha, etj. janë vetëm disa nga veçoritë që vërtetojnë lidhjen e ngushtë mes shqiptarëve në Mal të Zi dhe atyre në Shqipëri, Kosovë e Maqedoni.
Gjuha
Shqiptarët e Malit të Zi flasin dialektin gegë të gjuhës shqipe, gjëgjësisht variantin veriperëndimor të tij, ndërsa sipas censusit 2011, në Mal të Zi jetojnë 32,671 folës amtarë të gjuhës shqipe (ose 5.27% e popullsisë).
Sipas nenit 13 të Kushtetutës së Malit të Zi, gjuha shqipe (së bashku me gjuhët serbe, boshnjake dhe kroate) është gjuhë në përdorim zyrtar, e njohur zyrtarisht si gjuhë minoritare.
Feja
Shqiptarët myslimanë janë të përhapur në të gjithë territoret me popullsi shqiptare, kurse katolikët janë me shumë të përhapur në Malësi, në Shestan dhe në fshatrat afër lumit Buna. Shqiptarët e Ulqinit, Tivarit, Plavës dhe Rozhajës janë shumica myslimanë, ndërsa shqiptarët e Podgoricës, gjëgjësisht Malësisë, janë shumica katolikë.
Jeta fetare e shqiptarëve myslimanë organizohet nga Bashkësia Islame e Malit të Zi, e cila përfshinë të gjithë territorin e Malit të Zi, ku jo vetëm shqiptarët janë anëtarë, por edhe pakicat e tjera myslimane. Shqiptarët katolikë i takojnë Kryedioqezës së Tivarit, e cila përfshinë të gjithë territorin e Malit të Zi, përceç Bokës së Kotorit, ku përveç shumicës së anëtarëve shqiptarë, përfshihet edhe një numër i vogël i sllavëve ortodoksë. Kryeipeshkvi aktual, Rrok Gjonlleshaj, është shqiptar etnik.
Arsimi
Qeveria e Malit të Zi mundëson arsimimin në gjuhën shqipe në shkollat fillore dhe të mesme, ndërsa nga viti 2004 ekziston dhe dega e mësuesië në gjuhën shqipe në Universitetin e Malit të Zi.
Arsimi fillor në gjuhën shqipe realizohet në 12 shkolla fillore: nga 4 në Ulqin e Tuz, 2 në Plavë e nga 1 në Tivar e Rozhajë. Arsimi i mesëm në gjuhën shqipe realizohet në Gjimnazin e Tuzit, Shkollën e mesme të kombinuar "Beqo Bashiq" në Plavë dhe Shkollën e mesme të kombinuar "Vëllazërim-bashkim" në Ulqin, si dhe në gjimnazin privat "Drita" në Ulqin".
Ekonomia
Ekonomia e zonave të banuara me shqiptarë është pasive përveç zonës së Ulqinit e cila ka burim kryesor turizmin. Si pasojë e ngërçit ekonomik të zonave të banuara me shqiptarë, por edhe e shumicës së territorit të Malit të Zi, emigrimi vjen si mundësia e vetme për një jetë më të mirë. Mendohet se në SHBA jetojnë më shumë shqiptarë me origjinë nga Malësia sesa në vetë Malësi.
Politika
Shqiptarët në Mal të Zi nuk janë mirë të organizuar politikisht, ndërmjet tyre ekziston një përçarje e madhe politike, që e tregon numri i madh i partive nacionale shqiptare. Partia e parë politike e krijuar nga shqiptarët e këtij vendi është Lidhja Demokratike në Mal të Zi, e krijuar nga Mehmet Bardhi në vitin 1990.
Shumica e shqiptarëve mbështesin integrimin e vendit në BE dhe kanë pikëpamje anti-jugosllave: gjatë referendumit të vitit 2006 në Komunën e Ulqinit, ku shqiptarët në atë kohë përbënin mbi 72% të popullsisë, 88.50% e votuesve votuan për pavarësinë e Malit të Zi. Në përgjithësi, ishte zëri i pakicës shqiptare që i dha vendit shkëputjen nga Jugosllavia.
Nga viti 2008 vepron dhe Këshilli Kombëtar i Shqiptarëve, institucionit më të lartë të vetë-qeverisjes së shqiptarëve në këtë vend. Kryetari aktual i KKSH-ës është Genci Nimanbegu.
Galeria
<Center>
</Center>
Kantoni Le Château-d'Oléron
Kantoni Le Château-d'Oléron (frëngjisht: Canton du Château-d'Oléron) është një kanton në departamentin Charente-Maritime, rajonin Nouvelle-Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Le Château-d'Oléron. Ka sipërfaqe 68.27km2 dhe popullsi 9570 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Le Château-d'Oléron aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Mikologjia
parapamje|Mikologjia Mikologjia është studimi mbi fungjet.
Klasifikimi
Fungjet janë mikroorganizma eukariotë që nuk përmbajnë klorofil, por kanë mur qelizor, struktura filamentoze dhe prodhojnë spore. Këto mikrobe rriten si saprofitë dhe zbërthejnë materiet e vdekura organike. Varësisht sipas mënyrës së klasifikimit të tyre, sot njihen afër 100.000 deri 200.000 lloje të fungjeve. Në mjekësi, njihen afër 300 lloje të fungjeve që shkaktojnë sëmundje në njerëz. Qeniet e gjalla klasifikohen në pesë mbretëri, te të cilat në një mbretëri janë fungjet.
Taksonomia e mbretërisë së fungjeve është evolutive dhe nganjëherë edhe kundërthënëse. Në të kaluarën, klasifikimi i tyre bazohej kryesisht në morfologjinë e vërejtur me mikroskop të thjeshtë optik. Mirëpo, metodat moderne të studimit të ultrastrukturës së fungjeve, metodat biokimike dhe ato molekulare kanë sjellur dëshmi të reja që kanë ndryshuar taksonominë. Fungjet që kanë rëndësi mjekësore janë ndarë në katër rende:
1. Askomikota- shumëzimi seksual bëhet në qeskën e quajtur askus me prodhim të askosporeve.
2. Bazidiomikota- shumëzimi seksual bëhet në qeskën e quajtur bazidium me prodhim të bazidiosporeve.
3. Zigomikota- kanë shumëzim seksual me gamete dhe aseksual përmes krijimit të zigosporeve.
4. Fungjet mitosporike (Fungi Imperfecti) – nuk kanë formë të shumëzimit seksual. Në këtë grup bëjnë pjesë shumica e fungjeve patogjene.
Morfologjia
Fungjet patogjene mund të ekzistojnë në trajtë të majave (tharmeve) ose hifeve. Tërësia e një mase të hifeve e përbën miceliumin. Majat janë struktura mikrobike njëqelizore, kurse miceliet janë struktura filamentoze shumëqelizore, të përbëra nga qelizat tubulare me mur qelizor. Majat shumëzohen me bulëzim, kurse miceliumet degëzohen dhe trajta e degëzimit të tyre ofron ndihmesë në identifikimin morfologjik. Nëse miceliet nuk kanë mure ndarëse (septe), aëherë ato quhen koenocite (të paseptuara). Termet “hife” dhe “micelium” shpesh përdoren si sinonime. Disa fungje shfaqen në të dy format strukturore (maja dhe micelie). Këto quhen fungje dyformëshe. Fungjet dyformëshe kanë dy forma jetësore:
1. Majat - janë forma parazitare ose patogjene. Kjo formë zakonisht vërehet në inde, eksudate ose në kultura (nëse inkubohen në 37 °C).
2. Micelet - janë forma saprofite. Kjo formë vërehet në natyrë ose gjatë kultivimit në temperaturë 25 °C. Shndërrimi në formën strukturore të majave luan rol qenësor në patogjenezën e sëmundjes. Fungjet mund të identifikohen në bazë të vetive morfologjike ose biokimike, përfshirë dukjen e trupthave të tyre prodhues. Sporet aseksuale mund të jenë të mëdha (makrokonidiet, kllamidiosporet) ose të vogla (mikrokonidiet, blastosporet, artrokonidiet).
Sëmundjet mikotike
Ekzistojnë katër trajta të manifestimit klinik të sëmundjeve mikotike:
1. Mbindjeshmëria (hipersensitiviteti) – reaksion alergjik ndaj mykrave dhe sporeve.
2. Mikotoksikozat- helmimi i njerëzve dhe kafshëve nga prodhimet ushqimore të kontaminuara me fungje që prodhojnë toksina.
3. Micetizmi- konsumi i toksinës së preformuar (helmimi me kërpudha).
Kvinesdal
Kvinesdal është një komunë në qarkun Vest-Agder, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 963 km² dhe popullsi 5547 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Mikologjia
Sëmundjet mikotike
4. Infeksioni
Shumica e fungjeve patogjene nuk prodhojnë toksina, por ato tregojnë modifikime fiziologjike gjatë infeksionit parazitues (p.sh. vlera të shtuara metabolike, rrugë alternative të metabolizmit dhe strukturat e modifikuara të murit qelizor). Shumica e fungjeve patogjene janë aerotolerante dhe mund t’i rezistojnë efekteve të radikaleve aktive të oksigjenit gjatë zbërthimit respirator të fagociteve. Prandaj, fungjet mund t’i rezistojnë shumë faktorëve mbrojtës të organizmit. Fungjet janë të gjithandej në natyrë dhe shumica e njerëzve iu ekspozohen këtyre mikroorganizmave. Shfaqja e infeksionit mikotik zakonisht varet nga madhësia e inokulumit të fungjeve dhe nga rezistenca e strehuesit ndaj infeksionit. Kurse shkalla e manifestimit klinik të infeksionit varet kryesiht nga statusi imunologjik i strehuesit. Nëse fungjet janë izoluar nga gjaku që është marrë prej një kateteri brendavenoz, atëherë kjo mund të jetë rezultat i kolonizimit të kateterit, fungemisë kalimtare ose infeksionit të vërtetë. Mjeku duhet të marrë vendim për interpretimin diagnostik duke u bazuar në të gjitë faktorët relevantë siç janë: gjendja klinike e pacientit, parametrat klinikë, statusi i përgjithshëm, rezultatet e analizave të tjera laboratorike etj. Vendimi është shumë i rëndësishëm në menaxhimin klinik të pacientit, pasiqë trajtimi i infeksioneve sistemike të shaktuara nga fungjet kërkon përdorim agresiv të medikamenteve të cilat zakonisht kanë edhe toksicitet të konsiderueshëm. Shumica e agjensëve mikotikë janë saprofitë të tokës dhe sëmundjet mikotike; ato nuk janë infektivë dhe nuk përhapen nga njeriu në njeri (me përjashtime të rralla: kandidozat dhe disa dermatofite). Mund të shfaqen edhe epidemi me këto mikrobe, por ato nuk janë pasojë e infekciozitetit, por e ekspozimit mjedisor. Shumica e fungjeve që shkaktojnë infeksione sistemike kanë ciklin e veçantë të ekzistencës ekologjike në natyrë. Vendqëndrimi i tyre është specifik për disa fungje dhe do të diskutohet më vonë. Në këto mjedise, mikroorganizmat saprofitë rriten dhe zhvillohen. Vendbanimi i fungjeve, është po ashtu burim i elementeve të fungjeve dhe sporeve, ku njerëzit dhe kafshët, strehuesit e rastësishëm, ekspozohen ndaj thërmizave infektive. Prandaj gjatë diagnozës së sëmundjeve mikotike duhet marrë parasysh këto ndërlidhje. Mjeku duhet të jetë i aftë për të nxjerrë anamnezën komplete nga pacienti, përfshirë profesionin dhe të dhënat mbi udhëtimet eventuale. Kjo informatë kërkohet për të rritur ose vërtetuar diagnozën diferenciale. Incidenca e sëmundjeve mikotike është në rritje e sipër për shkak të rritjes së ndjeshëmërisë ndaj këtyre infeksioneve. Kjo dukuri vërehet sidomos te pacientët që vuajnë nga AIDS, pacientët në terapi imunosupresive dhe si rrjedhojë e përdorimit të metodave invazive në diagnozë dhe terapinë kirurgjike (implantet prostetike). Në Karolinën Jugore sëmundjet mikotike kanë qenë të raportueshme në autoritetet përkatëse të shëndetësisë publike.
Eureka Film & Production
“Eureka Film & Production" from Prishtina
Burim Haliti as a CEO - Director, Producer of Film Company “Eureka Film &
Production” have shoot several short movies, documentary movies, feature-length movie, and some
theatrical performances in Kosovo, Albania and Europe,
With my film projects, especially with film “Hekurishtja” where Burim Haliti was director,
scriptwriter, Eureka Film have represented Kosovo in more than 100 International Festivals, in different
European countries, from where bring in Kosovo over than 20 international awards, mainly with first
place.
KURRESHTARI” 2004 (Director) “Eureka Film & Production”
"10 MINUTA"  2004  (Director & Scriptwriter) “Eureka Film & Production”
"TOKA IME" 2005  (Director & Scriptwriter)  “Eureka Film & Production”
"FAQJA E PARAFUNDIT" 2005 (Director & Scriptwriter)  “Eureka Film & Production”
"SO METE ME PUNU" 2007 (Director & video editor) “Eureka Film & Production”
“CIMERAT" TV Serial, 147 part Radiotelevizioni 21, R TV 21 (Director) “Eureka Film & Production”
"HEKURISHTJA" 2007 (Director, producer & Scriptwriter) “Eureka Film & Production”
“BABADIMRI, LIZA E TINA”2007 (Director & Scriptwriter) “Eureka Film & Production”