cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Horatio Nelson
Jeta ushtarake
thumb|left|Kapiten Horatio Nelson, pikturuar nga John Francis Rigaud ne 1781 Nelsoni lundroi per ne Indi më 19 nëntor 1773 dhe arriti në Madras më 25 maj 1774.Ai dhe anija me te cilen lundroi 'Seahorse' kaluan pjesën tjetër të vitit duke lundruar ne ujrat e kontinentit aziatik dhe duke shoqeruar anije tregtare. Me shpërthimin e Luftës së Anglo-Marata(kjo ishte lufta e pare nga tre e zhvilluar ndermjet kompanise indiane lindore dhe mbreterise se Marates), flota britanike veproi në mbështetje të kompanisë se Indisë Lindore dhe në fillim të 1775 anija 'Seahorse'u dergua për te trasferuar një ngarkesë parash të kompanisë per në Bombei. Më 19 shkurt dy lufte-anije të Hyder Aliut(ishte nje nga udheheqesit e mbreterise se Misorit ne Indine Jugore) sulmuan Seahorsin, qe pas nje shkembimi te shkurtes zjarri anija e Nelsonit arriti ti sprapste ato armike. Kjo ishte përvoja e pare e betejes per Nelsonin. Pjesën tjetër të vitit ai e kaloi duke shoqeruar karvane-anijesh, gjatë së cilës ai vazhdoi permisimin e tij ne lundrim dhe ne taktikat dhe aftesite komanduese. Në fillim të 1776 Nelsoni u prek nga malaria dhe u sëmurë rëndë. Ai u largua nga 'Seahorse' më 14 mars dhe u kthye në Angli me anijen 'HMS Dolphin'.Nelsoni, gjate udhetimit te tij gjashte-mujor per ne Angli e kaloi duke u permisuar dhe ne kohen kur ai mberriti ne Britani ne shtator te 1776 ai ishte pothuajse i sheruar.Xhaxhai i tij, Suckling ishte ngritur në postin e Kontrolluesit te Marinës në 1775, dhe duke përdorur ndikimin e tij, ai u perpoq te ndihmonte Nelsonin per ta ngritur ne pozite. Nelsoni, me ndihmen e xhaxhait u emërua toger në bordin e anijes 'HMS Worcester', i cili po pergatitej te lundronte për në Gjibraltar.
Anija 'Worcester', nën komandën e kapiten Mark Robinson,lundroi per ne Gjibraltar si nje anije shoqeruese më 3 dhjetor dhe u kthye në prill 1777.Pas udhetimit, Nelsoni shkoi në Londër për të marrë provimin e tij rreth gradimit per toger më 9 prill. Bordi qe ekzaminonte testin përbëhej nga kapitenët John Campbell, Abraham North, dhe xhaxhai i tij, Maurice Suckling. Nelsoni e kaloi me sukses provimin, dhe ditën tjetër mori autorizimin i tij por gjithashtu u pergatit per nje udhetim ne Xhamajke me anijen 'HMS Lowestoffe' nen komanden e William Locker. Ajo u nis me 16 maj, arriti më 19 korrik, dhe pas furnizimit me materiale dhe ushqime, anija kreu disa lundrime në ujërat e Karaibeve. Pas shpërthimit të Luftës Amerikane per parvaresine, Worcester arrit te kape disa anije thumb|right|Komandanti Peter Parkerarmike, ku njëra prej të cilave ishte anija 'Little Lucy'. Nelsoni, me kerkesen e tij arriti ta merrte komanden e anijes dhe beri dy lundrime me te.Pervecese ishte eksperienca e pare ne komandimin e nje anije, ajo i dha Nelsonit mundësinë për të shqyrtuar interesin e tij në shkencë. Gjatë lundrimit të tij të parë, Nelsoni organizoi një ekspedite per në Ishujt Caicos, ku ai mbajti shënime të hollësishme mbi kafshë e egra qe jetonin ne ishull dhe në veçanti te një specie shpendi -qe tani besohet të jetë 'jakobini gushëbardhë'. Lockeri, i mahnitur nga aftesite e Nelsonit, ia rekomandoji ate, komandantit te përgjithshëm në Xhamajka, Peter Parker. Parker e dergoi Nelsonin ne anijen e tij, HMS Bristol. Hyrja e Frances në luftë, në mbështetje të amerikanëve, solli objektiva të mëtejshem për flotën e Parkerit dhe me shume anije per tu zene pengnga betejat detare nga fundi i vitit 1778,gje qe i solli Nelsonit nje fitim prej £400. Parker më pas e emëroi atë Komandant te anijes 'HMS Badger' më 8 dhjetor.
Gjate vitit 1779 Nelsoni lundroi në brigjet e Amerikes qendrore, por pa shumë sukses në kapjen e anijeve armike. Pas kthimit të tij në Port Royal(qytet ne pjesen jug-lindore te Xhamajkes) mësoi se Parker i kishte mundesuar Nelsonit komandimin e nje anije te re te kapur nga francezet. Nelsoni ia dorëzoi anijen 'Badger' partenetit te tij,admiralit Cuthbert Collingwood dhe priti ardhjen e anijes se tij te ardhshme HMS Hinchinbrook ne Xhamajke. Me vone Parker mori lajme se një flotë franceze nën komandën e admiralit Charles Hector, po i afrohej Xhamajkes. Parkeri menjehere organizoi mbrojtjen ndaj nje sulmi dhe e vendosi Nelsonin në komandën e anijes 'Fort Charles', e cila bllokonte kalimin per ne Kingston. Admirali francez papritur kryesoi per ne veri, dhe pushtimi i parashikuar ndaj vendit nuk ndodhi. Pas kesaj ngjarjeje Nelsoni mori komandën e 'Hinchinbrook' më 1 shtator.
Trileçe
Trileçja apo torta me tre lloje te qumështit (Spanjisht:torta de tres leches) është një tortë sfungjerore — në disa receta, një tortë me gjalpë — e ngjyer në tri lloje të qumështit: qumësht pluhur, qumësht i kondensuar, dhe ajkë.
Kur nuk përdoret gjalpi, Trileçja është një tortë shumë e lehtë, me plot fluska të ajrit në brendësi. Kjo cilësi e veçantë, bën që ajo të mos ketë permbajtje të lagësht, pavarësisht se është ngjyer në një përzierje të tri llojeve të qumështit.
Popullariteti dhe origjina
Kjo tortë është e popullarizuar në Amerikën Jugore dhe Qendrore, Amerikën e Veriut dhe në shumë pjesë të Karaibeve. Origjina e Trileçës mbetët e diskutueshme, megjithatë ideja për krijimin e një tortë e cila ngjyhet në një lëng ka më tepër gjasa të ketë origjinë nga Evropa Mesjetare, perderisa torta te ngashme, te tilla si Trifle dhe tortë Britanike me rum, apo Tiramisu nga Italia, e përdorin këtë metodë. Receta për ëmbëlsirat të cilat ngjyhen në një lëng janë parë në Meksikë në shekullin e 19, me gjasë si rezultat i transferimit të madh ndër-kulturor i cili u zhvillua në mes të Evropës dhe Amerikës. Receta u shfaq në etiketat e kanaçeve të qumështit të kondensuar të Nestlé në vitet 1940ta, gjë që mund të shpjegojë popullaritetin përhapur gjerësisht të tortës në të gjithë Amerikën Latine pasi që kompania kishte krijuar degë në Argjentinë, Kili, Kubë, Meksikë dhe Venezuelë qysh në vitet e '30ta.
Lista e llojeve të kuajve
thumb|250px|Lloji i kalit quajtur [[Andalusian]] Kjo listë përmba llojet e kuajve si dhe pëmbledhje të fotografive të disa llojeve të kuajve. Ky artikull është pjesë e artikullit kali.
Ju flet Tirana...Kujtime, histori, personazhe nga RTSH
Ju flet Tirana...Kujtime, histori, personazhe nga RTSH libër me Autor Agron Çobani. Shtëpia botuese "Toena", faqe 326. ISBN 978-99943-1-615-1
"Ju flet Tirana" Ky libër është një pjesë e historisë së Radiotelevizionit Shqiptar. Në të përmblidhen kujtime të autorit dhe personazhe të shumtë. Duke qenë dëshmitar i shumë ngjarjeve të rëndësishme në periudha kyçe, Agron Çobani sjell për herë të parë fakte të papublikuara, analiza interesante dhe refleksione mbi ndodhi tronditëse në vite. Në librin e tij Agron Çobani ka shkruar edhe për vdekjen e Mehmet Shehut, të cilin ai u shpreh se e kishte ndjerë më parë pregatitjen e goditjes që iu bë, ish kryeministrit të Shqipërisë. Në institucionin e Radio televizionit shqiptar, ai ka kryer të gjitha zhanret, duke filluar nga gazetar në redaksinë e informacionit, e deri te drejtor i përgjithshëm i RTSH-së. Ai ka lëvruar të gjitha gjinitë e publicistikës radiotelevizive, që nga lajmi kronika, telereportazhi, dokumentari dhe radiodrama.
The Human Centipede (First Sequence)
The Human Centipede (First Sequence) është një film me tmerre 2010 shkruar dhe drejtuar nga Tom Six. Filmi është historia e një shkencëtar i çmendur që do të thur tre persona së bashku, goja të anusin, për të krijuar një dyzetkëmbësh të njeriut. Filmi fitoi disa çmime në festivalet e filmit ndërkombëtar kushtuar zhanër horror.
Domni
Domni është një fshat në komunën Postribë në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Petrit Musolli
Petrit Musolli  gazetar pranë Radio Televizionit Publik RTK, shqiptar nga Kosova.
Gjergj Zheji
Gjergj Zheji (1926 - Tiranë, 10 qershor 2010) ka qenë arsimtar, përkthyes, redaktor, studiues i vargëzimit dhe folklorit, pedagog dhe rektor.
Jeta
I biri i Spiro Ballos me origjinë nga Zheji i Zagorisë dhe i Theodorës së Niko Petridhit. I ati ka qenë oficer i shkolluar në Itali gjatë kohës së Mbretnisë, i graduar më vonë si major-kolonel. I ati u grish nga Spiro Moisiu për me marrë pjesë në rezistencën kundër gjermanëve. Përndiqet në fund të viteve '40 nga regjimi i rishtë komunist, dhe i sekuestrohen pronat në Tiranë.
Do kryejnë gjimnazin "Qemal Stafa" dhe më tej do ndjekin Institutin Pedagogjik dyvjeçar në Tiranë. Punoi si mësues në gjimnazin "Petro Nini Luarasi", redaktor në sektorin e kritikës të revistës "nëntori" pranë Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve. Më pas si libretist në TOB. Nis të punojë si pedagog në Fakultetin e Historisë dhe Filologjisë, si pedagog dhe rektor i Akademisë së Arteve të Bukura. Themeloi shtëpinë botuese "Plejad" me Ndriçim Kullën.
Veprimtaria
Ndër veprat letrare të përkthyera nga Gjergj Zheji, përmenden “Rinoqeronti” nga Eugène Ionesco, “Përallat e Car Sulltanit” nga Aleksandër Pushkin, “Metafizika e dashurisë” nga Artur Shopenhauer, “Ekzistencializmi është humanizëm” i Zhan Pol Sartit, “Aventurat e Hekelber Flintit” i Mark Tuein, etj. Ai ka dhënë një kontribut të madh në hartimin e shumë librave të antologjisë së letërsisë bashkëkohore shqiptare e më gjerë, deri te Leximi Letrar Alessia Miftari.
Doroti Malone
Doroti Malone (30 janar 1924 - Chicago, Illinois, SHBA), aktore amerikane e filmit dhe televizionit.
Agrimonia
Shiko Lista
Doroti Malone
Biografia
Lindi në Çikago por prindërit e saj ishin shpërngulur në Dallas ku ishte interesuar ta fillonte një jetë të re e cila do t’i shëndrrohej në suksese të shumta filmore. Me aktrim kishte filluar të merrej në shkollë, për të debituar në vitin 1946 në filmin "Gjumi i thellë" me të cilin arriti shumë shpejt që të bëhej e kërkuar nga regjisorë të ndryshëm. Në fillim nuk kishte ndonjë rol të madh deri në filmin "Artistet dhe modelet" në të cilin aktron me aktorët e shquar : Din Martin, Xheri Luis dhe Shirli Mek Lejn.
Agrimonia
Agrimona është një grup e familjes Rosaceae. Ky grup përbëhet nga disa antarë. Agrimona është bimë mjekësore.
Doroti Malone
Biografia
thumb|right|Doroti Malone Në vitin 1956 mori çmimin oskar për rolin sekondar në filmin e regjisorit Daglas Sirk "Është shkruar në erë", në të cilin aktroi bashkë me aktorët Rok Hadson dhe Lorin Bekol. Me Rok Hadsonin dhe Kirk Dagllasin realizoi edhe filmin "Muzgu i fundit" (1961) në të cilin e luajti një rol të fuqishëm dhe të paharruar. Filmi ishte vestern dhe dukej se asaj i përshtateshin edhe rolet e këtij lloji me ç’rast dy vite më parë kishte aktruar në vesternin "Varllok" (Njeriu me revole të arta) përballë kolosëve filmorë : Henri Fonda, Riçard Vidmark dhe Entoni Kuin.
Ajo ishte partnere e Xhejms Kegnit në filmin "Njeriu me njëmijë fytyra", por popullaritetin më të madh ia solli seriali : "Qyteza Pejton" nga viti 1964-1968 në të cilin shkëlqen në rolin e Konstanca Mekenzit. Në atë serial laujnë edhe disa aktorë të njohur si : Rajan O Nil, Xhek Karson, Mia Farou etj.
Sutaj (Rajcë)
Sutaj është një fshat në Komunën Rajcë në Rrethin e Librazhdit të Shqipërisë.
Doroti Malone
Biografia
Ajo bashkëpunoi edhe me regjisorë të famshëm si : Vinsent Sherman, Hauard Houks, majkëll Kurtis, Delmer Dejvis, Dejvid Batler, Raul Volsh, Henri Levin, Gordon Dagllas, etj.
Altria Group
right|parapamje|Logo e kompanisë Në mesin e shekullit nëntëmëdhjetë Philip Morris (tanishëm: Altria Group) hapë tregëtoren e cigareve në Bond Street, Londër. Në vitin 1902 prodhuesi anglez I duhanit themelon korporat në New York për ti shitur llojet e tija të cigareve duke përfshirë Cambridge, Derby, dhe Marlboro që ishte emëruar në bazë të rrugës në të cilën ishte e vendosur kompania Marlborough. Në vitin 1954 themelohet Philip Morris International, me seli në Lausanne, Zvicër.
Ndërmarrja e tijë modeste sot është rritur në Philip Morris USA kompania më e madhe e duhanit në SHBA dhe Philip Morris International një nga kopmanit më të mëdha të duhanit në botë në të cilin biznes janë të përfshir 157 000 puntorë me një treg të formuar nga 150 vende botërore.
Anna Paulowna
Anna Paulowna është një qytezë në Hollands Kroon, provinca Hollanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe 78.81 km² dhe popullsi 14255 banorë.
Pas qitjes
Pas qitjes është pikturë e piktorit Dhimitraq Trebicka, një kompozim që u krijua në vitin 1973. Stili: Realizmi socialist; Teknika e përdorur: vaj mbi kanavacë, përmasat: 150 x 152.5 cm. Pronësia: Galeria Kombëtare e Arteve në Tiranë.
Divizioni Nr. 9 (Alberta)
'''Divizioni Nr. 9' është një divizion (njësi gjeografiko-statistikore)'' në provincën Alberta, në Kanada. Divizioni ka një sipërfaqe 18921.38 km² dhe popullsi 20351 banorë. Rocky Mountain House është kryeqëndra e divizionit.
Ramadan Krasniqi (gazetar)
Ramadan Krasniqi  gazetar pranë gazetes Kosovapress, shqiptar nga Kosova.
Adelina Pireva
Adelina Pireva u lind më 22 Prill 1981 në Gjilan.
Me muzikë ka filluar të merret që nga mosha 8-vjeçare. Edhe si fëmijë ka marrë pjesë në shumë koncerte e manifestime të ndryshme. Në festivalin “Kosovarja këndon 1990” mori Mikrofonin e Artë, si shpërblim të SHKA “Agimi: nga Prizreni dhe vendin e 5-të nga Juria profesionale. Me Ansamlin “Gurra” të Gjilanit ka marrë pjesë në këto festivale: , “Këngë Jeho 1992, 1997”-Strugë, “Sharri këndon “- Tetovë, “Festivali i Paqes 1996”-Bajram Pasha (Stamboll). Në këto festivale u nderua me shpërblime, mirënjohje e diloma të shumta. Ka marrë pjesë edhe në shumë koncerte humanitare, kryesisht që u është dedikuar heronjve të rënë për çlirimin e Kosovës dhe fëmijëve të dëshmorëve.
Albumet
Deri më tash ka edituar 3 Albume dhe 4 Video Clipe.
Dragoçi
Dragoçi është një fshat në komunën Postribë në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Skënderbej (Rajcë)
Skënderbej është një fshat në Komunën Rajcë në Rrethin e Librazhdit të Shqipërisë.
Adelina Ismajli
thumb|250px|
Biografi
Zanfina Ismajli është motra e saj e është këngëtare. Ajo kishte një lidhje romantike me Zyrtarin Policor të Kosovës, Triumf Riza, i cili vritet në përleshje me grupet e krimit të organizuar. Riza qëllohet për vdekje më 30 gusht 2007, thuhet se ishte një i dërguar për ti a zgjatur depresionin Adelina Ismajlit. Me albumin e saj të fundit "Feniks" në mes të vitit 2008, simbolizon kthimin në skenën muzikore pas një mungese dy vjeçare. Babi i Adelinës është i lindur ne fshatin Sazil afër Ferizajt kurse nena e saj është nga Peja.
== Albumee per femije
* Do te behemi milioner - 1986 * Cunga LLunga -1987 * Ne jemi bukuria e atdheut- 1990 * S`kam adrese e po bie shi-1992
Single's
(Ft. Zanfina Ismajli)
Sistemi shtetëror në Turqi
Turqia që nga viti 1923 është republikë parlamentare me 550 deputetë, shtet laik (i ndarë nga feja), i organizuar në 81 provinca (krahina), për kryeqytet ka Ankaranë që nga viti 1923 (më parë ishte Stambolli) me 3,5 milion banorë.
Disa provinca
Batman (Provincë)
Brezhdani
Brezhdani është një fshat në Komunën Tomin të Rrethit të Dibrës në Shqipëri.
Ajuga
Shiko Lista
Ajuga është grup e familjes Lamiaceae, rritet në pjesë të Evropës, Azisë, Afrikës dhe Australis.
El Derbi madrileño
El Derbi madrileño (shqip- Derbi Madrilen, en - Madrid Derby) është emri i dhënë ndeshjes futbollistike ndërmjet Real Madrid C.F. dhe Atlético Madrid, ekipe që të dy  nga Madridi, Spanjë. Që të dy ekipet luajnë në La Liga dhe janë klubet më të suksesshme në këtë ligë, gjegjësisht Real Madrid (1) dhe Atletico Madrid (5).
Matches
Këtu janë vetëm ndeshjet e luajtura në ligë.
Géza Gárdonyi
Géza Gárdonyi (Géza Ziegler, lindi më 3 gusht 1863 në Gárdony-Agárdpuszta, dhe vdiq më 30 tetor 1922 në Eger) është shkrimtar, poet, dramaturg, gazetar hungarez, anëtar i Akademisë Hungareze së Shkencave.
Arcen en Velden
Arcen en Velden është një qytezë në Venlo, provinca Limburgu në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi  banorë.
Géza Gárdonyi
Ai ka mësuar në shkollat në 1881, pastaj, pas 1885, një gazetar, duke u bërë një nga novelists më të famshme të letërsisë hungareze. Kjo nuk ishte një anëtar i ndonji rrethit, prozë e tij u nda në tri periudha. Në vitet 1890 ai shkroi tregime të shkurtra dhe tregimet në humor popullore, gjatë dekadës së parë pas përfundimit të shekullit ai krijoi romanet historike (Yjet e Eger, 1901; Slave e Perëndisë, 1908), dhe romanet psikologjike. Edhe pse më të vogla, drama dhe poezi janë gjithashtu të rëndësishme. Gárdonyi ishte një njeri i çuditshëm, është një figurë legjendare në jetën e tij ("jeremi e Eger").
Referimet
Új magyar irodalmi lexikon ("Enciklopedia e letërsisë hungareze"), Budapest, 2000, Akadémiai, fq. 713-715.
Fc Kosova München
Klubi FC Kosova München është nje Klub futbolli i themeluar ne vitin 1991 ne qytetin e Mynihut ne gjermani. qe nga viti 2005 ben gara ne Kategorin kreisklasse te qytetit München,dhe eshte i regjistrauar si Eingetragener Verein e.V.
FC Kosova zhvillon ndeshjet e veta kampionale ne fushen e SV Aubing ne Kronwinklerstr.25  81245 München.
Muzeu Arkeologjik Kombëtar
Muzeu Arkeologjik Kombëtar në Tiranë e ka zanafillën në vitin 1948 me emërtimin Muzeu Etnografik-Arkeologjik. Me zgjerimin e kërkimeve dhe studimeve në vitin 1976 u kthye plotësisht në muze arkeologjik.
Aktualisht, është qendra ku pasqyrohet pjesa më e madhe e pasurisë arkeologjike në vend. Muzeu numëron rreth 18 mijë objekte të cilat i takojnë periudhave të ndryshme historike, ndërkohë që në tri pavijonet e tij janë ekspozuar mbi 2000 objekte ku përfshihen skulptura dhe deri tek objekte të imta, të cilat i takojnë epokës së gurit deri në pushtimin turk.
Agnesa Vuthaj
Agnesa Vuthaj është e lindur më 8 shkurt, 1986 në Istog Ajo është fituese e Konkurseve të Bukurisë Miss Kosova 2003 dhe Miss Albania 2004. Agnesa Vuthaj është biznesmene dhe themeluese e Agnesa Vuthaj Fashion si dhe Agnesa Vuthaj Association. Është qytetare nderi e Xishuangbanna (Kinë) si dhe amabsadore nderi e Tajlandës. Agnesa poashtu ishte finaliste në Dancing with the Stars Albania 2011. Ajo gjithashtu ka marrë çmim mirënjohjeje prej Rotary International, për përkrahjen e Rotary Club Prishtina, për angazhim bamirësie për Kliniken Pediatrike të QKUK-së.
Agnesa është njëra ndër femrat e pakta shqiptare, e cila disa herë është zgjedhur nga Media Shqiptare si njëra ndër femrat më me ndikim.
Jeta Personale
Agnesa Vuthaj është e lindur më 8 shkurt 1986, në Istog, Kosovë. Ajo jeton dhe vepron në Prishtinë, Kosovë. Pasi që ajo fito titullin Miss Kosova 2003, dhe Miss Albania 2004, nuk u bë vetëm e famshme dhe e suksesshme, por edhe shumë e dashur për popullin shqiptar. Në vitin 2005 ajo themeloi shoqatën Agnesa Vuthaj Association, e cila është organizuese zyrtare e Konkurstit të Bukurisë "Miss Kosova". Në bashkpunim me fotografin e mirënjohur Fadil Berisha, Agnesa Vuthaj Association ka licensen që ta përfaqësojë Kosoven dhe Shqipërinë në Konkursin Miss Universe, konkurs ky, i cili është në pronësi Donald Trump. Agnesa Vuthaj ka përfunduar studimet për Komunikim Masiv në Universitetin AAB si dhe Shkenca Politike
Kariera
Agnesa Vuthaj filloi karrierën e saj në Pejë, ku u kurorëzua Miss Peja 2003. Pastaj mori pjesë në Konkursin Miss Kosova, të cilin e fitoi dhe u bë Miss Kosova 2003. Pastaj mori pjesë në Konkursin Miss Albania, ku fitoi titullin Miss Albania 2004. Pas kësaj ajo përfaqësoj Shqipërinë në Miss World 2004 në Kinë dhe në Miss Universe 2005 në Tajlandë. Në vitin 2007 ajo përfaqësoi Lindjen e Mesme në Konkursin Top Model of the World. Agnesa poashtu ishte juri në Konkursin Miss Earth 2009. Ajo gjithashtu është Drejtoreshë Nacionale për Miss Earth Kosova qe nga viti 2008, dhe Miss Earth Albania që nga viti 2013. Agnesa Vuthaj ka pasur paraqitje ne media të ndryshme kombëtare dhe nderkombëtare, Tv, radio, gazeta, revista, etj.
Bardhaj (Rajcë)
Bardhaj është një fshat në Komunën Rajcë në Rrethin e Librazhdit të Shqipërisë.
Agnesa Vuthaj
Agnesa Vuthaj Association
Agnesa Vuthaj Association është organizuese zyrtare e Konkursit të Bukurisë "Miss Kosova". Kjo ndërmarrje e posedon licensën për përfaqësimin e Kosovës dhe Shqipërisë në Konkursin "Miss Earth“.
Në bahskpunim me fotofrafin e mirënjohurt internacionalisht Fadil Berisha, Agnesa Vuthaj Association posedon licensën për përfaqësimin e Kosovës dhe Shqipërisë në Konkursin "Miss Universe".
Agnesa Vuthaj Fashion
Agnesa Vuthaj Fashion është një butik ekskluziv për femra. Kjo ndërmarrje shet rroba te kualitetit të lartë si dhe fustane unike të punuara me dorë. Fustanet unike janë të dizajnuara nga Agnesa Vuthaj Fashion. Secili fustan qepet nga një rrobaqepëse profesionale dhe me përvoje. Deri në përfundim të një fustani nevojiten deri 52 ditë pune. Dyqani gjendet në Qendren Tregtare „Grand Store“ në Prishtinë, Kosovë.
Festivali Evropian i Këngës 2006
Festivali Evropian i Këngës 2006 ishte festivali i 51 me radhë, i mbajtur në Olympic Indoor Hall në Athinë, Greqi më 18 maj (gjysëm-finalja) dhe 20 maj 2006 (finalja). Transmetuesi Kombëtar i Festivalit ishte Ellinikí Radiofonía Tileórasi (ERT). Banda Finlandeze Lordi fitoi me 292 pikë festivalin me këngën "Hard Rock Hallelujah", e shkruar nga vokalisti Mr. Lordi. (Megjithatë ky rekord u thye me fitoren e Norvegjisë me 387 pikë në Festivali Evropian i Këngës 2009). "Hard Rock Hallelujah" ishte kënga e parë hard rock që fitoi festivalin, meqënëse Festivali Evropian është normalisht i shoqëruar me Muzikë Pop. Kjo ishte fitorja e parë e Finlandës e cila nuk kishte fituar që 45 vjet. Prezantuesit e Festivalit Evropian në Athinë ishin këngëtari grek Sakis Rouvas, përfaqësues i Greqisë në Festivali Evropian i Këngës 2004 dhe 2009, dhe aktorja dhe prezantuesja Greko-Amerikane, Maria Menounos. . Elena Paparizou, e cila performoi këngën fituese në Kiev, u rikthye të performonte në Athinë. Ajo këndoi dy herë në finale, "My Number One" në hapje dhe këngën e saj më të fundit "Mambo!" në një interval. Një CD dhe DVD zyrtar u realizua dhe gjithashtu një libër i fansave.
Divizioni Nr. 10 (Alberta)
'''Divizioni Nr. 10' është një divizion (njësi gjeografiko-statistikore)'' në provincën Alberta, në Kanada. Divizioni ka një sipërfaqe 20451.56 km² dhe popullsi 86796 banorë. Camrose dhe Lloydminster është kryeqëndra e divizionit.
Festivali Evropian i Këngës 2006
Dizanji
Logoja Zyrtare e festivalit mbeti e njëjta që nga 2004 dhe 2005 vetëm flamuri i vendit në zemër ndryshoi. Following Istanbul's "Në të njëjtin qiell" dhe Kiev's "Awakening", slogani për Festivalin e 2006 ishte "Ndjeje Ritmin".
Votimi
Për të ruajtur kohën në finale, koha e votimit zgjati 10 minuta dhe procesi i votimit u ndryshua: pikët nga 1-7 u shfaqën automatikisht në ekran. The spokespersons only announced the countries scoring 8, 10 and 12 points. Ky lloj votimi u kritikua sepse. And for the first time, the display for the Macedonian entry had the title spelled out in its entirety (as "Former Yugoslav Republic of Macedonia") instead of being abbreviated as it has been in previous years (as "FYR Macedonia").
Gjysmëfinalja
Gjysmëfinalja u mbajt më 18 maj 2006 në orën 21:00 (CET). 23 shtete performuan dhe të gjithë shtetet pjesëmarrëse votuan dhe Serbia dhe Mali i Zi.
Vendet me ngjyrë të verdhë u kualifikuan për në finale
Finalja
Finalistët ishin:
Finalja u mbajt më 20 maj 2006 në orën 21:00 (CET) dhe fitoi Finlanda.
Vendet në bold u kualifikuan automatikisht për finalen e Festivali Evropian i Këngës 2007.
Votimi gjatë Finales
Vendet i dhanë votat në këtë rend:
<li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li> <li>
Ratings
After the Contest, EBU officials that the overall ratings for the Semi-Final were 35% higher than in 2005, and for the Final had risen by 28%.
Voting revenues had also risen from the Kiev Contest, and the official Eurovision website, www.eurovision.tv, reported visits from over 200 countries and over 98 million page views, compared with 85 million in 2005.
Demografia e Turqisë
parapamje|right|300px| Lëvizja e popullsisë nga vitim 1961 deri 2002 parapamje|right|300px| Struktura e pop. sipas gjinisë dhe moshës Turqia është e banuar nga turqit, kurdët, shqiptarët, boshnjakët, arabët dhe të tjerë.
Lëvizja e popullsisë
Për 78 vjetësh ( 1927-2005) popullsia e Turqisë është rritur për 5 herë që tregon për shtimin relativisht të lartë të popullsisë dhe imigrimin prej viseve dhe vendeve rreth saj (Kosovës, Shqipërisë, Maqedonisë, Serbisë, Bosnjës, Bullgarisë e ish BRSS-së). Shtimi natyror i popullsisë në fund të dekadës së tetë ishte 19.7 ‰ lindshmëria 27.4 ‰ dhe vdekshmëria 7.7 ‰, ndërsa gjatë dekadës së nëntë ishte rreth 15 ‰.
struktura kombëtare
Turkish 70-75%, Kurdish 19%, other minorities 7-12%
Sipas të dhënave të vitit 1990,:
turqit përbënin 70-75 % të popullsisë ,
kurdët 19 %
të tjerë 7-12%
Shqipatrët në Turqi mund të vlerësohen së paku 5.5 milion banorë (15.5%-2%), të vendosur më shumë në pjesën evropiane dhe të përparme të Azisë, më shumë në qytete më pak në fshatra. Gjuha turke përdoret në 90% të popullsisë si gjuhë e parë dhe e dytë, pastaj vjen gjuha kurde (20%), arabe 2% etj. Pjesa dërmuese e popullsisë është e fesë islame (99%) sunit dhe 15-25% alavit, ka pakica të krishtera dhe ebreje.
Çetushi
është një fshat në Shqipëri...
Historia
Vendbanimi i ketij fshati fillon qe ne epoken e bronzit ne shekujt XXI pr.K pra 2000 pr.K.
Kantoni Clefmont
Përbërja aktuale
Kantoni Clefmont aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Zanorja e mbyllur e përparme e pabuzorëzuar
Zanorja e mbyllur e përparme e pabuzorëzuar është ekuivalentja vokalike e qiellzores. Ato alternohen me njëra-tjetrën në gjuhë të caktuara, si frëngjishtja, dhe në diftongjet e disa gjuhëve, me diakritikën jorrokjesore dhe  përdoren në sisteme të ndryshme transkriptimi për të përfaqësuar të njëjtin tingull.
Gjuhët që përdorin shkrimin latin zakonisht përdorin shkronjën i për ta përfaqësuar këtë tingull, megjithëse ka disa përjashtime: në drejtshkrimin anglez ajo shkronjë zakonisht shoqërohet me (si në bite) ose  (si në bit), dhe  përfaqësohet më shpesh nga e, ea, ee, ie ose ei, si në fjalët scene, bean, meet, niece, conceive; Drejtshkrimi irlandez pasqyron etimologjinë dhe nëse bashkëtingëlloret e mëparshme janë të gjera apo të holla, kështu që kombinime të tilla si aí, ei dhe aío përfaqësojnë të gjitha.
Kantoni Aigrefeuille-sur-Maine
Kantoni Aigrefeuille-sur-Maine (frëngjisht: Canton d'Aigrefeuille-sur-Maine) ishte një kanton në departamentin Loire-Atlantique, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit ishte Aigrefeuille-sur-Maine. Ka sipërfaqe 193,4km2 dhe popullsi 25075 banorë.
Gjeografia
Ajo kufizohet kantoni Vallet në veri-lindje, kantoni Vertou-Vignoble dhe kantoni Vertou në veri, kantoni Bouaye në veri-perëndim, kantoni Saint-Philbert-de-Grand-Lieu në perëndim, kantoni Rocheservière në jug, kantoni Montaigu dhe kantoni Clisson në lindje.
Përbërja aktuale
Kantoni Aigrefeuille-sur-Maine aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Rina Meta
Rina Meta është gazetare e ish-gazetës Jáva, shqiptare nga Kosova.
Katjel
Katjel është një fshat në Komunën Rajcë në Rrethin e Librazhdit të Shqipërisë.
Raymond A. Spruance
right|thumb|Raymond Spruance Raymond Ames Spruance (3 korrik 1886 - 13 dhjetor 1969) ishte admiral i flotës ushtarake detare të Amerikës në Luftën e Dytë Botërore.
Spruance komandoi forcat detare amerikane gjatë dy prej betejave më të rëndësishme detare në frontin e Paqësorit, Betejën e 'Midway' dhe betejën e Detit te Filipineve. Beteja e Midway ishte fitorja e parë e madhe për Shtetet e Bashkuara mbi Japoninë dhe është parë nga shumë si pikë kthese ne luftën në Paqësor. Beteja e Detit te Filipineve ishte gjithashtu një fitore të rëndësishme për SHBA. Kjo beteje njihet gjithashtu si "Beteja e Marianeve" qe pothuaj i asgjësoi forcat aeroplanmbajtëse japoneze. Raymond është njohur si një nga admiralet me te mëdhenj te kohës. Për shkak te mendjemprehtesise se tij, atij i kishin vene nofkën "truri elektronik". Spruansi ndihmoi për planifikimin e pushtimit të Japonisë. Ai u be kryekomandant i Flotës se Paqësorit, president i Kolegjit te Luftës Detare dhe, pas daljes ne pension, u emërua ambasador ne Filipine.
Fillimet dhe jeta ushtarake
Spruansi ka lindur në Baltimore, Maryland, prindërit e te cilit ishin Aleksandër dhe Annie Spruance. Ai u rrit në Indianapolis, Indiana. Spruansi studioi ne shkollat publike të Indianapolisit dhe u diplomua në Shkollën e Lartë të "Shortridge". Më pas, ai vazhdoi studimin në Akademinë Detare të SHBA në 1906, dhe gjithashtu studioi për inxhinieri elektrike disa vite më vonë. Gjate shërbimit te tij ai komandoi lufte-anijen Osborne USS, kater lufte-anije te tjera te ngjashme me te parin, dhe luftanijen USS Misisipi (BB-41).
Lufta e Dyte Botërore : Përpara "Midway"
Në muajt e parë të Luftës së Dytë Botërore në Paqësor, Spruance mori ne komande katër lufte-anije të mëdha te cilat përbenin lufte-anijet e divizionit te peste. Divizioni i Spruansit ishte e kontrolluar nga një ushtri e posaçme ndërtuar rreth aeroplanmbajtëse "USS Enterprise" i komanduar nga admirali William "Bull" Halsey. Halsey udhëhoqi një seri sulmesh kundër forcave japoneze në Ishujt Marshall, ishullin Wake, dhe objektivave të tjera.
Lufta e Dyte Botërore : Beteja e Midway
Admirali William Halsey, komandant i forcave aeroplanmbajtëse ne Paqësor, u sëmur nga psoriasis, nje sëmudje kronike qe shfaqet ne lëkure dhe si pasoje ai për njëfarë kohe nuk mund ta drejtonte flotën. Ai i rekomandoi shefit të tij Chester Nimitz W. Bush që Spruansi te zërë vendin e tij, por qëndronte një problem se meqë Spruance, si një komandant lufte-anijesh, do të kishte shumë pak ide se si ti komandonte aeroplantransportuesit.
Axel (Holandë)
Axel është një qytezë në Terneuzen, provinca Zelanda në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi 7923 banorë.
Demir Krasniqi
Dermir Krasniqi ka lindur më 10 shkurt 1950 në fshatin Tygjec të Dardanës në Kosovë. Shkollën fillore e kreu në fshatin e lindjes, ndërsa shkollimin e mesëm-drejtimin muzikor e keru në Prishtinë. Bazat e para nga kultura muzikore i mori nga mësuesi Rexhep Bunjaku, që kur ishte nxënës i shkollës fillore. Në klasën e gjashtë ai zuri vendin e parë në manifestimin rajonal “Mikrofoni është i Juaji”.
Punoi si mësimdhënës i kulturës muzikore në shumë shkolla të Kosovës, profesion të cilin edhe tash e ushtron. Këngës dhe folklorit deri më sot nuk i është ndarë asnjëherë.
Në opusin e tij krijues, ka më se 1500 këngë e valle origjinale, të thurura, të kompozuara dhe të incizuara nëpër disqe gramafoni, audiokaseta, videokaseta, CD e DVD. Është mbledhës i folklorit burimor muzikor dhe deri më tash ka grumbulluar mbi 4000 këngë të ndryshme, disa prej të cilave i ka të publikuara, e, që janë deshifruar nga etnomuzikologu Lorenc Antoni në blenet IV, V, VI dhe VII të “Bleni muzikor shqiptar”.
Demir Krasniqi merret edhe me gazetari. Punoi dhe jetoi në Gjilan ku edhe më 20.8.2021 ndërroi jetë.
Vepra
Demir Krasniqi, ka botuar edhe këto vepra''
Paris Saint-Germain F.C.
Paris Saint-Germain Football Club, që gjithashtu njihet edhe thjesht si Paris Saint-Germain (zakonisht si Paris SG ose PSG) është një klub futbollistik me seli në Paris, Francë. Klubi është krijuar më 12 gusht 1970, falë një bashkimi të Paris FC dhe Stade Saint-Germain. PSG ka luajtur në Ligue 1 që nga viti 1974. Kuqe-Blujt që nga krijimi ka fituar 9 Ligue 1, 1 Ligue 2, 14 Coupe de France, 9 Coupe de la Ligue, 10 Trophée des Champions, 1 UEFA Cup Winners' Cup dhe 1 UEFA Intertoto Cup. Duke fituar 20 tituj gjatë gjithë historisë, PSG është skuadra e katërt franceze me më shumë tituj të fituara dhe skuadra e dytë (sëbashku me Olympique de Marseille) që ka fituar një trofe europian.
Parc des Princes ka qënë stadiumi i PSG që nga viti 1974. Camp des Loges ka funkionuar si një qëndër stërvitje që nga viti 1970. Logoja dhe fanella e skuadrës janë projektuar kryesisht nga Daniel Hechter. Logoja përfaqson Parisin përmes Kullës Eiffel dhe Saint-Germain. Fanella është kyesisht me ngjyrat e kuqe, blu dhe të bardhë, kurse shumica e ngjyrave të fanellës së dytë është e bardhë.
Paris Saint-Germain mban shumë rekorde,[158] më së shumti është klubi më i suksesshëm francez në histori për sa i përket titujve zyrtarë të fituar, me 45.[1][32]  Brenda vendit, PSG ka fituar nëntë kampionate në Ligue 1, një rekord katërmbëdhjetë Kupë de France, një rekord nëntë Kupe de la Ligue, një rekord dhjetë Trophée des Champions dhe një titull të Ligue 2. Në futbollin ndërkombëtar të klubeve, ata kanë pretenduar një Kupë UEFA të Fituesve të Kupës dhe një Kupë UEFA Intertoto. Për më tepër, PSG ka fituar 25 tituj jozyrtarë.
Fitorja e tyre në Kupën e Fituesve të Kupës UEFA 1995–96 e bën PSG-në të vetmen skuadër franceze që ka fituar këtë trofe, si dhe një nga vetëm dy klubet franceze që kanë fituar një kompeticion të madh evropian dhe skuadrën më të re evropiane që e ka fituar këtë. Parisienët janë gjithashtu klubi me më shumë sezone të njëpasnjëshme në ligën e parë (47 sezone në Ligue 1 që nga 1974–75). Për më tepër, PSG është e vetmja skuadër që ka fituar Coupe de France pa pësuar asnjë gol (1992–93 dhe 2016–17), pesë Coupe de la Ligue radhazi (2014–2018), katër  Coupe de France (2015–2018),[167] dhe tetë Trophée des Champions radhazi (2013–2020).
PSG ka fituar të katër titujt kombëtarë në një sezon të vetëm në katër raste. Kjo arritje njihet si katërshja shtëpiake. Kuqeblutë kanë kompletuar dyfishin vendas, dyfishin e ligës dhe të kupës së ligës, dyfishin e kupës vendase dhe trefishin e vendit gjithashtu disa herë. Prandaj, PSG është klubi me më së shumti dyshe vendase dhe dyshe të ligës dhe kupës së ligës, dhe i vetmi ekip që ka fituar dyfishin e kupës vendase, trefishin vendas dhe katërfishin vendas.
1970–1973: Krijimi dhe ndarja
Në verën e vitit 1970, një grup ambicioz biznesmenësh vendosën të krijonin një ekip të madh në kryeqytetin francez. Guy Crescent dhe Pierre-Étienne Guyot zgjodhën të bashkojnë Paris FC, krijuar në vitin 1969, me Stade Saint-Germain të Henri Patrelle pas ekipit nga Saint-Germain-en-Laye, 15 km në perëndim të Parisit dhe i themeluar në vitin 1904; ekipi i dalë nga ky bashkim fitoi promovimin në Divizionin 2. Megjithatë, të tre burrat ishin të mbërthyer me fizibilitetin financiar të projektit derisa u takuan me presidentin e Real Madridit, Santiago Bernabéu. Ai u tha atyre se fillimi i një fushate financuese ishte zgjidhja më e mirë për të krijuar një ekip të ri. 20,000 njerëz e mbështetën projektin dhe Paris Saint-Germain u formua më 17 qershor 1970. Guyot u zgjodh presidenti i parë i klubit disa ditë më vonë. Për herë të parë në historinë e futbollit francez, tifozët kishin kontribuar financiarisht në krijimin e një klubi. Bashkimi u zyrtarizua pas krijimit të shoqatës së klubit më 12 gusht 1970. PSG mban këtë ditë si datën e themelimit të tyre.
Paris FC kontriboi me mbështetjen financiare, ndërsa Stade Saint-Germain ofroi infrastrukturën sportive, nga statusi i Divizionit 2 deri në qendrën stërvitore të Camp des Loges, si dhe trajnerin Pierre Phelipon dhe shumicën e lojtarëve, përfshirë Bernard Guignedoux, Michel Prost dhe Camille Choquier. PSG-ja e forcoi më tej skuadrën e tyre me transferimin e Jean Djorkaeff, i cili ishte kapiten i kombëtares franceze. Ndeshja e tyre e parë zyrtare ishte barazimi 1–1 kundër Poitiers në kampionat më 23 gusht 1970. Guignedoux shënoi golin e parë në historinë e klubit me një goditje dënimi. Klubi u ngjit në Divizionin 1 duke fituar titullin e Divizionit 2 në sezonin e parë.
Sezoni i parë i PSG-së në elitë përfundoi me një vend të 16të të sigurt, që do të thoshte se ata do të qëndronin në Divizionin 1 për sezonin e ardhshëm, por në prapaskenë klubi ishte në një situatë delikate financiare. Në shtator 1971, Këshilli i Qytetit të Parisit ofroi 850 mijë franga për të paguar borxhin e klubit dhe për të shpëtuar vendin e tij në elitë, duke kërkuar nga PSG-ja në këmbim të vendoste emrin më parizian "Paris Football Club". Crescent, i cili kishte zëvendësuar Guyot si president i klubit para fillimit të sezonit, ishte në favor të ndryshimit të emrit, por Patrelle ishte kundër. Mosmarrëveshja çoi në dorëheqjen e Crescent në dhjetor 1971, duke ia dorëzuar presidencën Patrelles. Ky i fundit u përpoq të bindi këshillin që të rishikonte qëndrimin e tyre, por ata mbetën të papërkulur dhe klubi u nda më 1 qershor 1972, disa ditë pas ndeshjes së fundit të sezonit 1971–72. Crescent, i cili kishte mbështetjen e këshillit, ri-krijoi Paris FC e cila qëndroi në Divizionin 1, ndërsa PSG-ja e Patrelles u zbrit administrativisht në Divizionin 3, duke humbur kështu statusin profesional.
1973–1978: Rikthimi në elitë dhe kalimi në Parc des Princes
Ekipi i drejtuar nga Robert Vicot përfundoi në vendin e dytë në Grupin B, katër pikë mbrapa Yllit të Kuq, duke u kualifikuar në play-off-in e promovimit kundër Valenciennes. PSG humbi 1–2 në transfertë në ndeshjen e parë, por arriti një përmbysje të madhe 4–2 në Parc des Princes, duke arritur kështu promovimin në Divizionin 1 dhe rifituar statusin profesional pas dy vitesh. I pushtuar nga emocionet, Fontaine u rrëzua në lëndinë dhe më pas u transportua nga lojtarët në festë. Që atëherë, PSG ka luajtur gjithmonë në nivelin e parë të futbollit francez.
PSG luajti ndeshjen e parë në Parc des Princes gjatë këtij sezoni. Kjo ndeshje ishte kundër skuadrës tjetër pariziane Ylli i Kuq më 10 nëntor 1973. PSG fitoi 3–1 dhe Othniel Dossevi shënoi golin e parë të klubit në këtë stadium. Parisienët gjithashtu filluan traditën e tyre të ecurive fantastike në Kupën e Francës, duke arritur në çerek-finale pasi mposhtën Metz në Parc para 25,000 tifozëve (2–1; 4–1 rezultati i përgjithshëm).
Në një kthesë ironike të ngjarjeve, Paris FC u rrëzua në Divizionin 2 në të njëjtën kohë kur Paris Saint-Germain u ngjit në ligën më të lartë në vitin 1974, duke lënë stadiumin e tyre, Parc des Princes, në duart e PSG-së. Që atëherë, Parc ka qenë shtëpia e tyre. Me promovimin në Divizionin 1 erdhi edhe një ndryshim në presidencë. Daniel Hechter, atëherë kryetar i komitetit të menaxhimit, mori detyrën si president i klubit në qershor 1974 pas dorëheqjes së Patrelles. Ai emëroi Francis Borellin në rolin e zëvëndës-presidentit.
Nën drejtimin e Hechter, parisienët nuk arritën të fitonin asnjë trofe në vitet 1970, por filluan traditën e tyre të ecurive të shkëlqyera në Kupën e Francës, u vendosën në Divizionin 1 dhe tërhoqën disa lojtarë prestigjioz, duke përfshirë Jean-Pierre Dogliani, Mustapha Dahleb dhe Carlos Bianchi. Pasi Hechter u pezullua përgjithmonë nga futbolli nga Federata Franceze e Futbollit në janar 1978, për një skeme mashtrimi biletash në Parc des Princes, Francis Borelli, i cili deri atëherë kishte qenë zëvëndës-president, u bë presidenti i ri i klubit.
1978–1991: Trofetë e parë dhe rënja
Klubi fitoi statusin e një prej ekipeve më të mira të kampionatit pas vendosjes së Georges Peyroche si trajner i ekipit në nëntor 1979. Në vitin 1982, ata arritën finalen e parë të Kupës së Francës. Në finale ata u ndeshën me Saint-Étienne të udhëhequr nga legjenda Michel Platini; Nambatingue Toko shënoi golin e parë të kryeqytetasve pas një krosimi nga Ivica Šurjak. Saint-Étienne reagoi me një gol të Platini, duke e dërguar ndeshjen në kohën shtesë. Platini më pas shënoi golin e dytë personal duke i dhënë miqve avantazhin. Megjithatë, PSG barazoi në sekondat e fundit me Dominique Rocheteau, i cili shënoi pas një tjetër asisti të Šurjak. Tifozët e PSG-së pushtuan fushën nga gëzimi, ndërsa presidenti i klubit Francis Borelli u gjunjëzua dhe puthi barin e Parc des Princes. Pas një ndërprerjeje prej 30 minutash, gjuajtjet e penalltive vulosi kurorëzimin e PSG-së. Dominique Baratelli priti penalltinë e fundit të Saint-Étienne, kurse Jean-Marc Pilorget shënoi penalltinë fituese për kryeqytetasit. Ky sukses hapi dyert në kompeticionet evropiane, ku PSG bëri një debutim mbresëlënës duke arritur në çerek-finale të Kupës Evropiane të Fituesve të Kupës 1982–83.
Në Francë, rezultatet ishin po aq të kënaqshme. PSG arriti podiumin e parë, duke u renditur në vendin e 3të në kampionat dhe përsëriti suksesin kupë duke arritur një tjetër finale në vitin 1983, këtë herë kundër Nantes. Nantes vinte në finale si kampione e Francës, dhe synonte të fitonte dopietën e titujve (kampionati dhe kupa). Ata e mbyllën pjesën e parë në avantazh pas golit të Pascal Zaremba. Megjithatë, PSG arriti një përmbysje në pjesën e dytë, fillimisht duke barazuar me Sušić, i cili gjithashtu asistoi golin e 3–2 të shënuar nga Toko. Megjithatë, sezoni u mbyll me largimin e Georges Peyroche nga klubi.
Megjithatë, sezoni pasues ishte zhgënjyes për parizianët. Ata e mbyllën kampionatin në vendin e 7të si dhe pësuan një eliminim të shpejtë në kupë. Ata gjithashtu u eliminuan nga ekipi modest çek Vítkovice në debutimin e tyre në Kupën e Evropës. Një vit më pas, PSG-ja shmangu rënjen nga kategoria pas një fitore dramatike 1–0 kundër Le Havre në transfertë në ndeshjen e fundit të sezonit 1987–88. Klubi më pas hyri në borxh, por pavarësisht kësaj, ekipi garoi me rivalët Marseille për titullin e sezonit 1988–89, por në fund nuk u shpall fitues; pas kësaj, klubi pësoi një rënje të lirë.
1991–1998: Pronësia e Canal+ dhe epoka e artë
Pasi u bë një nga klubet më të pasura në Francë pasi u ble nga Canal+ në vitin 1991. Ata e nxorrën klubin nga borxhi i madh që kishin dhe vendosën Michel Denisot, i cili punonte si gazetar në kanal, në rolin e presidentit, duke zëvendësuar Francis Borellin. Pronarët e rinjë investuan në klub dhe ekipi u kualifikua në kompeticionet evropiane që në sezonin e parë dhe fitoi kampionatin brënda tre viteve të para. Kjo gjë bëri që Canal+ të rriste buxhetin e ekipit nga 90 milion në 120 milion franga për të ndërtuar në ekip të fortë për sezonin 1991–92. Revolucioni filloi me emërimin e Artur Jorges, fitues i Kupës Evropiane 1986–87 me Porton, në rolin e trajnerit. Klubi më pas investoi në merkato, duke firmosur me yjet brazilian Ricardo dhe Valdo, francezët e dalluar Paul Le Guen, Laurent Fournier, Patrick Colleter, si dhe me bomberin liberian George Weah.
PSG-ja fitoi nëntë trofe dhe arriti pesë gjysëm-finale evropiane gjatë epokës së artë të klubit. Pjesë e pesë gjysëm-finaleve ishte gjysëm-finalja e parë në Ligën e Kampioneve dhe dy të parat në Kupën UEFA. Suksesi i parë madhor evropian i klubit erdhi në Kupën UEFA të Fituesve të Kupës, të cilët ata e fituan në vitin 1996 me Luis Fernandez si trajner. Në finale ata mposhtën minimalisht klubin austriak Rapid Wien falë golit të Bruno Ngotty. Me këtë sukses, PSG-ja u bë klubi i dytë francez që fiton një trofe evropian dhe klubi më i ri që fiton një trofe evropian (26 vite pas themelimit). Në sezonin e ardhshëm, klubi humbi finalen e UEFA Super Kupës dhe UEFA Kupës së Fituesve të Kupës. Ekipi gjithashtu shijoi sukses edhe në kompeticionet vendore, duke fituar kampionatin e dytë në histori, tre Kupa France, dy Kupa Lige dhe dy Superkupa.
1998–2011: Vitet e krizës dhe betejat për mbijetesë
PSG-ja pësoi rënje të dukshme në vitet e ardhshme për shkak të keqmenaxhimit. Në verën e vitit 2000, klubi investoi fuqishëm për afrimin e lojtarëve Nicolas Anelka, Peter Luccin dhe Stéphane Dalmat si pjesë e projektit "PSG Banlieue" të Canal+ që kishte synim fitimin e kampionatit dhe kupës si dhe një performancë të Ligës së Kampioneve. Në vitin 2003, klubi pësoi një goditje të rëndë financiare, duke pasur një defiçit 65 milion €, duke bërë që Canal+ të shkarkonte trajnerin Luis Fernandez dhe presidentin Laurent Perpère; Fernandez u zëvendësua nga Vahid Halilhodžić kurse Perpère nga Francis Graille. Ekipi pësoi një rënje të madhe në formë dhe renditej në vendet e fundit të kampionatit; kjo gjë solli edhe dorëheqjen e pronarëve Canal+.
Në fillim të shekullit të 21të, PSG-ja dështoi të rikthehej në maja edhe pse në ekip kishte superyllin brazilian Ronaldinho dhe bomberin portugez Pauleta. Megjithatë, klubi fitoi tre kupa kombëtare (përfshirë edicionin e vitit 2006 kundër klubit rival Marsejës), një kupë lige dhe UEFA Kupën Intertoto; pavarësisht kësaj, ata krijuan një reputacion negativ për kalimin nga një krizë në një tjetër.
Kanali televiziv premium francez e shiti klubin te Colony Capital në vitin 2006. Megjithatë, situata vetëm u përkeqësua dhe PSG-ja kaloi sezonet 2006–07 dhe 2007–08 duke luftuar rënjen nga kategoria. Në këtë të fundit klubi e shmangu rënjen nga kategoria në ndeshjen e fundit duke fituar 2–1 kundër Sochaux. Sulmuesi ivorian Amara Diané ishte heroi i klubit me dy gola të shënuar. Pavarësisht se nuk kishte statusin e yllit gjatë qëndrimit të tij në klub, Diané konsiderohet një legjendë nga shumica e tifozëve të klubit.
2011–vazhdon: Pronësia e QSI dhe dominimi në Francë
Pas dy vitesh progres dhe qëndrueshmëri nën presidencën e Robin Leproux, klubi pësoi një ndryshim drastik pas blerjes nga Qatar Sports Investments në vitin 2011. Presidenti i ri i klubit Nasser Al-Khelaifi premtoi se do të ndërtonte një ekip të aftë për të fituar UEFA Ligën e Kampioneve dhe se do ta bënte Parisin klubin më të madh të Francës.
Legjenda e klubit Leonardo u rikthye në rolin e drejtorit sportiv kurse klubi vendosi rekord në Francë për shpenzimet gjatë një merkatoje verore; gjatë verës ata siguruan shërbimet e lojtarëve si Blaise Matuidi, Salvatore Sirigu, Maxwell, Kevin Gameiro dhe Javier Pastore. Në sezonin 2011–12 ekipi e mbylli kampionatin në vendin e 2të mbrapa Montpellier. Titulli erdhi një sezon më pas me ekipin e udhëhequr nga ylli Zlatan Ibrahimović, kapiteni Thiago Silva dhe trajneri Carlo Ancelotti. Gjatë këtij sezoni, klubi bëri bujë me transferimin e David Beckham në një kontratë pesë mujore. Tridhjetë golat e shënuar nga suedezi Ibrahimović ishin vendimtar në fitimin e kampionatit për herë të parë pas 19 vitesh. Në atë sezon, ekipi arriti në çerek-finalen e Ligës së Kampioneve por u eliminua nga Barcelona me rregullin e golit jashtë fushe pasi të dyja ndeshjet u mbyllën në barazim.
Në gusht 2016, klubi nënshkroi me trajnerin Unai Emery, i cili kishte fituar tre UEFA Liga të Evropës me Seviljen. Pavarësisht kësaj, ekipi zhgënjeu me performancat gjatë sezonit 2016–17, kjo edhe falë largimit të yllit suedez Ibrahimović. Ata e humbën titullin e Ligue 1 për herë të parë pas pesë vitesh. Në Ligën e Kampioneve, ekipi zhvilloi paraqitje zhgënjyese, përfshirë edhe humbjen plot me polemika kundër Barcelonës me rezultatin 6–1, në atë ashtuquajturën "La Remontada", në raundin e 16-tave të kompeticionit; Parisi kishte fituar ndeshjen e parë 4–0.