cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Autonomia
Politikë
Megjithëse shpesh përkufizohen territorialisht si vetëqeverisje, institucionet autonome vetëqeverisëse mund të marrin një formë joterritoriale. Zgjidhje të tilla joterritoriale janë, për shembull, autonomia kulturore në Estoni dhe Hungari, këshillat e pakicave kombëtare në Serbi ose parlamentet sami në vendet nordike.
Mariac
Mariac është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Mariac ka një popullsi prej 628 banorë dhe sipërfaqe 16.39 km², me një dendësi prej 38 banor/km².
Ponti
Ponti është shënim grek për një krahinë në bregdetin jugor të Detit të Zi Quhej më vonë Trebizond me kryeqytet në Sinop që u themelua në 731. Ponti quhet nganjëherë atdheu i amazonëve. Mbretëria e Pontit arriti kulmin e vet nën sundimin e Mitridatit VI. Nën sundimin e tij territori i Pontit përfshinte edhe Kapadokinë pontike dhe një pjesë prej Amenise. Në të vërtetë Mitridati ishte aleat i mbretit armenas Tigran. Romakët i pushtuan të dy mbretërit dhe Ponti u bë provincë romake.
Ayhan Eroğlu
Ayhan Eroğlu (lindi më 3 janar 1976) është aktorë turk.
Conan O'Brien
Conan Christopher O'Brien lindi më 18 prill 1963 në Brookline, Massachusetts. Është një moderator, producent televiziv dhe autor amerikan, O'Brien e ka një shou të njohur me emrin Late Night with Conan O'Brien. O'Brien ka qenë edhe në ekipin/stafin e Simpsons, në të cilën ai i prodhoi dhe shkruajti disa episode, ai po ashtu e pati edhe një paraqitje mysafie
Goro Yamada
Goro Yamada (山田 午郎) ishte një ish-futbollist japonez.
Ai ishte trajneri i reprezentacionin japonez viti 1925.
Tepsia
Tepsia është një lloj tave, një enë kuzhine e cekët e cila shërben për pjekjen e ushqimit. Tepsia zakonisht është e punuar nga metali, me një rreth pak më të ngritur. Ka formë drejtkëndëshe ose të rrumbullakët, kur zakonisht ka diametër rreth 40 cm. Rrethi i tepsisë ka një llartësia e cila zakonisht është rreth 5 cm.
Tepsia përdoret më së shpeshti për pjekjen e ushqimeve të ëmbla dhe të njelmëta në sobën e furrës.
Ferdinand Laholli
parapamje|Ferdinand Laholli (2015) parapamje|Ferdinand Laholli (2000) Ferdinand Laholli (lindur më 16 qershor 1960 në kampin e internimit Gradishtë dhe rritur në atë të Savrës, Shqipëri) është një autor shqiptar dhe përkthyes letrar.
Ferdinand Laholli u lind më 16 qershor 1960 në kampin e internimit Gradishtë, një zonë moçalore e Shqipërisë së mesme. Familjen e tij e transferuan atje nga Korça, si pasojë e ikjes së atit të tij në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Një vit më vonë tërë familjen e shpërngulin në kampin e internimit Savër, ku qe i detyruar të vuante për tridhjetë vite me radhë.
Shkollën tetëvjeçare e kreu në Savër, agronomiken në Lushnjë, e cila iu lejua vetëm pas letrave të njëpasnjëshme dërguar asokohe në Komitetin Qëndror. Si i internuar ia ndaluan ndër të tjera edhe studimin në universitet.
Në moshën 15 vjeçare kërkoi një shtëpi botimi për dorëshkrimin e tij të parë, por publikimin e librit të parë në Shqipëri e përjetoi vetëm pas rrëzimit të diktaturës.
Poezitë e tij janë përkthyer në gjuhën gjermane, italiane, angleze, suedeze, turke, hollandeze, kernte, rumanisht, frëngjisht dhe hungarisht.
Në Gjermani ka kryer punë nga më të ndryshmet, ku ndër të cilat mund të përmendet ajo e shoferit dhe magazinierit, e shqipëruesit me gojë e me shkrim dhe e mësimdhënësit të gjuhës gjermane.
Xhorxhi III
__NOINDEX__ parapamje|312x312px|Portreti i kurorëzimit nga Allan Ramsay, 1762. Xhorxhi III (George III, George William Frederick; 4 qershor 1738 – 29 janar 1820) ishte Mbreti i Britanisë së Madhe dhe i Irlandës nga 25 tetor 1760 deri në vdekjen e tij në 1820. Të dyja mbretëritë ishin në një bashkim personal nën të derisa Aktet e Bashkimit 1800 i bashkuan ato më 1 janar 1801. Më pas ai u bë Mbret i Mbretërisë së Bashkuar të Britanisë së Madhe dhe Irlandës. Ai ishte njëkohësisht Duka dhe Princi-zgjedhës i Brunswick-Lüneburg ("Hanover") në Perandorinë e Shenjtë Romake përpara se të bëhej Mbret i Hanoverit më 12 tetor 1814. Ai ishte një monark i Shtëpisë së Hanoverit, i cili, ndryshe nga dy paraardhësit e tij, lindi në Britaninë e Madhe, fliste anglisht si gjuhën e tij të parë dhe nuk e vizitoi kurrë Hanoverin.
Jeta dhe mbretërimi i Xhorxhit u shënuan nga një sërë konfliktesh ushtarake që përfshinin mbretëritë e tij, pjesën më të madhe të pjesës tjetër të Evropës dhe vende më larg në Afrikë, Amerikë dhe Azi. Në fillim të mbretërimit të tij, Britania e Madhe mundi Francën në Luftën Shtatëvjeçare, duke u bërë fuqia dominuese evropiane në Amerikën e Veriut dhe Indi. Megjithatë, shumë nga kolonitë amerikane të Britanisë u humbën shpejt në Luftën Amerikane të Pavarësisë. Luftërat e mëtejshme kundër Francës revolucionare dhe Napoleonike nga viti 1793 përfunduan me humbjen e Napoleonit në Betejën e Waterloos në 1815. Në 1807, tregtia transatlantike e skllevërve u ndalua nga Perandoria Britanike.
Në pjesën e mëvonshme të jetës së tij, Xhorxhi kishte sëmundje mendore të përsëritura dhe përfundimisht të përhershme. Edhe pse që atëherë është sugjeruar se ai kishte çrregullim bipolar ose sëmundje gjaku porfiri, shkaku i sëmundjes së tij mbetet i panjohur. George pësoi një rikthim përfundimtar në 1810, dhe djali i tij i madh, Princi i Uellsit, u bë Princi Regent vitin e ardhshëm. Kur Mbreti vdiq në 1820, Regjenti e pasoi atë si George IV. Në kohën e vdekjes së tij, Xhorxhi III ishte monarku britanik më jetëgjatë dhe më jetëgjatë; ai mbetet monarku mashkull më jetëgjatë dhe më jetëgjatë. Analiza historike e jetës së tij ka kaluar përmes një "kaleidoskopi të ndryshimit të pikëpamjeve" që janë varur shumë nga paragjykimet e biografëve të tij dhe nga burimet në dispozicion të tyre.
E vërteta
E vërteta përkufizohet përgjithsisht si përputhja e çështjeve me faktet dhe realitetin. E vërteta është një besim i njeriut, që bazohet mbi faktet empirike (e vërejtura), fetare ose shkencore.
Ndërsa feja beson të njohë dhe shprehë të vërtetën, filozofia shtron pyetjen nëse kjo është e mundshme. Filozofia kërkon të vërtetën, metafizika merret me natyrën e së vërtetës, arsyeja merret me mbrojtjen e saj, ndërsa epistimologjia merret me njohjen e së vërtetës.
Ka shumë pohime të ndryshme rreth çështjes se çfarë përbën të vërtetën, si përkufizohet dhe njihet ajo, çfarë roli luan dituria e fituar dhe e zbuluar, dhe nëse e vërteta është e kushtëzuar, përkatëse, qëllimore, apo tërësore.
Bardha
Bardha është një krijesë mitologjike shqiptare. Sipas gojëdhënave të vjetra, për t'i qetësuar ato shpërndahet sheqer ose lihen ëmbëlsira në tokë. Është e ngjashme me figurën e Zanës së malit. Sipas besimit popullor shqiptar ato janë figura të zbehta, të mjegullta që banojnë nën tokë.
Ribadesella
Ribadesella është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Oriente, të provincës Asturias, në Asturias. Ribadesella ka 6296 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 84.37 km2.
Lidhje të jashtme
Ribadesella
Ailly
Ailly është një komunë në Francë. Ailly bën pjesë në departamentin Eure të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 1052 banorë dhe sipërfaqe prej 15.55 km².
Mejreme Zeqiri-Berisha
Mejreme Zeqiri-Berisha lindi në Gjilan me 4 dhjetor të vitit 1960. Shkollën fillore e kreu në Gjilan si dhe të mesmen, ku u dallua në grupin e recitatorëve. Si recitatore e dalluar është shpërblyer shumë herë. Teatri i qytetit të Gjilanit e angazhoi që në moshën 16 vjeçare për të interpretuar role të ndryshme, dhe prej atëherë nuk u nda nga teatri, ku edhe sot punon si aktore profesioniste. Në vitin 1986 kreu edhe Shkollën e Lartë Pedagogjike-degën gjuhë dhe letërsi shqipe, po në Gjilan. Aktualisht është aktorja më e vjetër në Teatrin Kombëtar të Gjilanit dhe konsiderohet Primadona e Gjilanit.
Aktrimin e filloi me rolin e Melihasë në dramën e Minush Jeros “Dasmë në luftë”, pastaj rolin e Ollgës në “Banesën e përbashkët”, Lezja në “Kryet e Hudrës” të Kristë Berishës e kështu me radhe. Mejremja arriti sukses të dukshëm me monodramën “Vdekja e një mbretëreshe” të Rexhep Qosjës, rol ky që i solli edhe shpërblime. Ajo deri më tash ka intrpretuar më shumë se 50 role të ndryshme në drama, komedi e shfaqje të ndryshme për fëmijë në skenën e Teatrit të Gjilanit dhe të Ferizajit.
Saint-Joseph-des-Bancs
Saint-Joseph-des-Bancs është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Joseph-des-Bancs ka një popullsi prej 194 banorë dhe sipërfaqe 12.89 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
Longar Dalmati
Longar Dalmati ishte udhëheqës i fisit ilir të dalmatëve. Djali dhe pasardhësi i tij Baton Dalmati vdekur në vitin 200 para Krishtit u bashkua me romakët në luftë kundër Filipit V. të Maqedonisë.
Saint-Gineis-en-Coiron
Saint-Gineis-en-Coiron është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Gineis-en-Coiron ka një popullsi prej 112 banorë dhe sipërfaqe 13.2 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Koichi Kudo
Koichi Kudo (工藤 孝一) ishte një ish-futbollist japonez.
Ai ishte trajneri i reprezentacionin japonez viti 1942.
Ugarit
Ugariti ishte port i lashtë në një rrip toke në Sirinë veriore, 11 km në veri të Latakisë. Ugarit kishte lidhje të ngushtë me perandorinë hitase, i dërgoi haraç Egjiptit, dhe bënte tregti me Qipron (ndryshe Alashia), Egje, Sirinë dhe hitasit. Kulmin i tij e ariti më 1450-1200 para Kr. Mbreti i fundit i Ugaritit ishte Ammurapi (rreth 1215 - 1180), i cili ishte bashkëkohës me mbretin hitas Suppiluliuma II. Në një letër drejtuar sundimtarit të Qiprosë Amurapi thekson se ka një krizë, sepse njerëzit e detit (d.m.th. filistenjtë) janë gati të pushtojnë mbretërinë e tij, dhe ai është pa mbrojtje ushtarake. Një pllakë kuneiforme tregon se Ugariti u shkatërrua pas vdekjes së faraonit egjiptian Merneptah (në 1203). Tabletat e Ugaritit tregojnë paralele të ngushta me praktikat kananase, dhe gjuha e Ugaritit është shumë afër hebraishtes.
Autrèche
Autrèche është një komunë në Francë. Autrèchebën pjesë në departamentin Indre-et-Loire të rajonit Centre. Komuna ka një popullsi prej 385 banorë (regjistrimi 2008) dhe sipërfaqe 20.72 km².
Agonges
Agonges është një komunë në Francë. Agonges bën pjesë në departamentin Allier të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 342 banorësh dhe sipërfaqe prej  24.1 km².
Lokaliteti arkeologjik romak në Tërpezë
Lokaliteti arkeologjik romak në Tërpezë është një monument i trashëgimisë kulturore në Tërpezë, Malishevë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Étréaupont
Étréaupont është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Étréaupont ka një popullsi prej 927 banorë dhe sipërfaqe 17.59 km², me një dendësi prej 53 banor/km².
Hidetoki Takahashi
Hidetoki Takahashi (高橋 英辰) ishte një ish-futbollist japonez.
Ai ishte trajneri i reprezentacionin japonez nga viti 1960 e deri në 1962.
Tumat Ilire në Mirushë
Tumat Ilire në Mirushë është një monument i trashëgimisë kulturore në Mirushë, Malishevë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Klubi i Volejbollit Stambolli
Klubi i Volejbollit në Stamboll (turqisht: Istanbul Voleybol Kulübü) (me pak fjalë: İVK) është një klub sportiv i themeluar në vitin 2010 në Üsküdar, Stamboll. Ajo i luan ndeshjet e saj në Deniz Esinduy Salla Sportive me një kapacitet prej 1,288 njerëz. Dega kryesore e tij është volejbolli. Përveç kësaj, ai operon vetëm në degën e gjuajtjes me hark. Nüket Yolaç është presidenti i klubit, i cili ka ngjyrat Kuq-Bardhë-Zi.
Ekipi i Volejbollit
Duke luajtur në Ligën Lokale të Stambollit midis 2010-2015, klubi ka qenë duke garuar në Ligën Rajonale, e cila është një kampionat më i lartë, që nga sezoni 2015-2016.
Në sezonet 2016-2017 dhe 2018-2019, ai u bë kampion i grupeve në Ligën Rajonale dhe doli i dyti në finale.
Duke garuar në Ligën Rajonale në sezonin 2020-2021, klubi përfundoi ndeshjet e tyre në grup si udhëheqësi i mundur. Mundja e ekipeve Çorlu Volejboll dhe Kuzey Yıldızları në ndeshjet finale, duke humbur setin e parë në ndeshjen finale ndaj Ocean College 3-1 dhe duke përfunduar e dyta në kampionat.
volejboll plazhi
Burra dhe gra morën pjesë në ligën e volejbollit në plazh, e cila është liga më e madhe e klubeve të volejbollit në plazh në botë, e cila u krijua për herë të parë në Turqi dhe në botë me pjesëmarrjen e vetëm klubeve.
Në sezonin 2017, Rajoni i Marmara përfundoi i 3-ti dhe Turqia e 9-ta në Gratë.
Në sezonin 2018, ajo përfundoi turneun si kampione e Stambollit dhe e 5-ta në Turqi.
Në kategorinë e meshkujve, në sezonin 2017, ai përfundoi kampionatin në vendin e 5-të në Rajonin Marmara dhe nuk arriti të kualifikohej në finale.
Në sezonin 2018, ekipi i meshkujve përfundoi turneun si i 5-ti në Turqi.
Pasi u organizua në vitin 2018, liga e Klubeve të Volejbollit në Beach nuk u organizua përsëri nga TVF.
Pergjegjesi sociale
Klubi i Volejbollit në Stamboll është një klub aktiv në fushën e përgjegjësisë sociale përveç aktiviteteve sportive.
Më 5 qershor 2021, Dita Botërore e Mjedisit, u zbatua projekti i ri i përgjegjësisë shoqërore "Çdo Set është një Fidan".
Secila Set është një Projekt Fidanësh i filluar në ndeshjet e Ligës Rajonale të sezonit 2020-2021 dhe do të vazhdojë në sezonin 2021-2022. Në faqen zyrtare të klubit, detajet e projektit dhe situata në të cilën do të dhurohen fidanë janë njoftuar, dhe ka një numërues në faqen kryesore se sa fidanë do të dhurohen që nga ndeshja e parë.
Klubi dhuroi 16 fidanë për tu mbjellë përmes OGEM, Fondacioni i Drejtorisë së Përgjithshme të Pylltarisë, pas 16 setesh të fituara në 6 ndeshje të luajtura në grupin e Ligës Rajonale dhe fazat finale në sezonin 2020-2021.
Projekti i Përgjegjësisë Sociale të Ndihmës Materiali për Shkollat ​​e Fshatit i iniciuar nga klubi në 2014 ka arritur në nëntë shkolla të fshatit në Şırnak (2), Van, Bingöl, Batman, Diyarbakır, Muş (2) dhe Şanlıurfa.
Me fillimin e arsimit ballë për ballë në shkollat ​​e fshatit pas Pandemisë 2021, shkolla e fshatit 45 km larg Şanlıurfa, Shkolla Fillore Eyyübiye Bulduk.
Përveç mbështetjes materiale për shkollat ​​e fshatit, ajo kryen projekte të përgjegjësisë sociale në ngjarje të tjera shoqërore.
E para nga këto ndihma, pas katastrofës minerare në Soma në 2014, një ekip i volejbollit të klubit shkoi në ndeshjen e saj të parë zyrtare me një fanellë të Zezë me #SOMA në të. Pas ndeshjes, këto fanella u shitën me ankand dhe u dërguan për të kontribuar për edukimin e një fëmije që humbi babanë e tij në aksidentin e minierave në Soma.
Klubi i bëri këto projekte në vitin 2020 duke ndihmuar fëmijët e Siirt të cilët ndërtuan fusha volejbolli me gomat që blenë nga stacioni i karburantit.
Linqe te jashtme
Faqja zyrtare e Degës së Volejbollit të Klubit të Volejbollit në Stamboll
Faqja zyrtare e degës së gjuajtjes me hark
Vauclerc-et-la-Vallée-Foulon
Vauclerc-et-la-Vallée-Foulon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France.
Aiffres
Aiffres është një komunë në Francë. Aiffres bën pjesë në departamentin Deux-Sèvres të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 5150 banorë dhe sipërfaqe prej  25.72 km².
Ribamontán al Monte
Lidhje të jashtme
Ribamontán al Monte
Partia e Gjelbër Liberale e Zvicrës
Partia e Gjelbër Liberale e Zvicrës ( Grünliberale Partei der Schweiz, glp; frëngjisht: Parti vert'libéral, pvl), shkurtuar në glp, është një parti politike e gjelbër-liberale në Zvicër. E themeluar në vitin 2007, partia zë gjashtëmbëdhjetë vende në Asamblenë Federale që nga zgjedhjet e tetorit 2019.
Liberalët e Gjelbër janë një parti e qendrës politike, në krahasim me Partinë e Gjelbër të krahut të majtë. Ata kërkojnë të kombinojnë liberalizmin mbi liritë civile dhe liberalizmin e moderuar ekonomik me qëndrueshmërinë mjedisore. Partia ka një grup parlamentar autonom në Asamblenë Federale të Zvicrës që nga zgjedhjet federale të vitit 2011.
Zhvillimet
parapamje| Logo nga 2004 deri në tetor 2021 Që nga prilli 2022 ka parti kantonale në të 26 kantonet.
Glp ishte një nga partitë kryesore politike për legalizimin e martesës së të njëjtit seks në Zvicër, në të cilën u miratua në një referendum fakultativ më 26 shtator 2021.
Në tetor 2021, glp paraqiti një logo të re, të rifreskuar me sloganin francez créateurs d'avenir (krijuesit e së ardhmes). parapamje|400x400px| Përqindjet e partisë liberale të gjelbër në nivel qarku në 2011.
Peter Agre
thumb|Peter Agre Peter Agre / ɑːɡriː / (i lindur më 30 janar 1949) është një mjek amerikan, profesor i nderuar i Bloomberg, dhe biolog molekular në Universitetin Johns Hopkins i cili u shpërblye me Çmimin Nobel në Kimi në vitin 2003(të cilën e ndau me Roderick MacKinnon) për zbulimin e tij të akuaporinëve. Akuaporinet janë proteina-ujë që lëvizin molekulat e ujit nëpër membranën qelizore. Në vitin 2009, Agre u zgjodh president i Shoqatës Amerikane për Avancimin e Shkencës (AAAS).
Biografia
Agre ka lindur në Northfield, Minnesota, nga një baba norvegjez amerikan dhe një nënë me prejardhje suedeze dhe norvegjeze. Agre është një Lutheran. Ai mori B.A. e tij nga Kolegji Augsburg në Mineapolis dhe M.D e tij në vitin 1974 nga shkolla "John Hopkins" e Mjekësisë në Baltimore, Maryland. Nga viti 1975 deri më 1978 ai përfundoi trajnimin klinik në mjekësi të brendshme në Case Western Reserve University's Case Medical Center nën Charles CJ Carpenter. Ai shërbeu si zëvendës kancelari për shkencë dhe teknologji në Qendrën e Mjekësisë, të Universitetit Duke në Durham, North Carolina, ku ai udhëhoqi zhvillimin e hulumtimin biomjekësore. Agre udhëheq Johns Hopkins Malaria Research Institute (JHMRI). Agre u bë drejtor në JHMRI dhe i'u bashkua Fakultetit të Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health në 1 janar 2008. Ai u zgjodh për anëtarësimin në Akademinë Kombëtare të Shkencave në vitin 2000 dhe të Akademisë Amerikane të Arteve dhe Shkencave në 2003. Ai është gjithashtu një anëtar themelues i shkencëtarëve dhe inxhinierëve për Amerikën (VSM).
Agre është një Skaut Shqiponjë dhe marrës i nderuar i çmimit Eagle Scout Award (DESA). Dy nga vëllezërit e tij janë gjithashtu fizikantë, dhe ata dhe i biri i tij Clarke janë gjithashtu Skout Shqiponjë.
Agre është i njohur në mesin e studentëve të shkencës për njerëzimin e tij dhe përuljen. Një nga arsyet që ai jep për këtë është nota e "D" që ka marrë në klasën e tij të parë kimisë, pavarësisht nga të paturit e një babai i cili ishte profesor i kimisë.
Në shkurt të vitit 2014, Agre u emërua Profesor i nderuar i Bloomberg në Universitetin Johns Hopkins për arritjet e tij si një studiues ndërdisiplinorë dhe përsosmëri në mësimdhënie në gjeneratat e ardhshme të dijetarëve.
Referenca
https://www.nobelprize.org/prizes/chemistry/2003/agre/facts/
Enciklopedia Britanike
https://www.britannica.com/biography/Peter-Agre
Bloomberg Distinguished Professor and Director of JHMRI
Kundërlënda
alt=Foto qe tregon nje atom Hidrogjeni dhe Kunder-Hidrogjeni (Anti-Hidrogjen)|thumb|284x284px|Ne te majte te fotos ndohet Anti (Kunder) Hidrogjeni, ne te djathte ndodhet Hidrogjeni. Kundërlënda ose antimateria është lënda e përbërë nga kundërgrimcat e përmbajtura në lëndën normale. Megjithëse disa kundërgrimca gjenden kudo, atome nga kundërlënda nuk ndeshen në natyrë. Kundërlënda krijohet në përshpejtuesat e grimcave. Nëse një grimcë dhe kundërgrimca e saj bien në kontakt me njëra tjetrën, ato asgjësohen, që do të thotë se shëndrrohen në grimca të kundërta me energji të njëjtë duke u bazuar në ekuacionin e Ajnshtajnit, e = mc². Si rezultat, pëson një vërshim i lartë e i menjëhershëm i fotoneve (rrezeve gama) apo çifteve të tjera grimca-kundërgrimca. Për shkak se energjia e mbyllur në masën e grimcave është shumë e madhe, fotonet apo grimcat ndezëse janë të mbushura me një masë të madhe të energjisë e barabartë me dallimin në mes energjisë mbetëse të produkteve të asgjësimit dhe të energjisë mbetëse të çifteve tjera grimca-antigrimca.
Peter Agre
Referenca
Johns Hopkins University
Kundërlënda
Kundërlënda apo antimateria nuk gjendet normalisht në tokë, përveç sasive të vogla e shumë jetë shkurtra që zhduken menjëherë (si pasojë e prishjes radioaktive dhe valëve kozmike). Kjo për shkak se kundërlënda që gjendet në tokë jashtë vendeve të përshtatshme e të mbyllura në laboratoret e fizikës, do të takohej pashmangshmërisht me lëndën e zakonshme me të cilën përbëhet toka dhe kësisoji do të asgjësohej. Kundërgrimcat dhe pak kundërlëndë e qëndrueshme (si ajo e antihidrogjenit) mund të krijohet në sasi të vogla në laborator, por në sasi të pamjaftueshme për të dëshmuar më shumë se disa veçori teorike të saj.
Historia
Antimaterien e zbuloi CERN nje organizate evropiane per kerkime nukleare.
Kundërlënda në arte
Kundërlënda në arte të ndryshme sidomos në artin kinematografikë paraqitet si lëndë e pastrukturuar e cila me ngjasimin e materies fillon të strukturohet deri në atë masë sa që me kalimin e kohës shëndrronet në lëndë reale.
Lidhje të jashtme
nl antilles: Antimaterie
Buzuku
Buzuku ka keto kuptime:
Tako-s
Një taco ( ose ) është ushqim nga kushina Meksikane. Një 'taco' përbëhet nga mbushje të ndryshme me, biftek, mish derri, mish pule, ushqime deti, perime dhe djathe meksikan.
Historia
Tako-ja daton që kur Evropianet arritën ne Meksikë.Eksiston një evidence entropologjike që njerëzit që jetojnë neper regjione ku ka liqene, tradicionalisht kane bërë 'tako' të mbushur me peshk. Duke shkruar në kohën e 'Spanish conquistadors', Bernal Díaz del Castillo dokumentoi festën e 'tako'-s së parë të shijuar nga Evropianët, një vakt që Hernán Cortés e përgatiti për kapitenin e tij në Coyoacán.
Tako-t tradicional
Ka disa varietete te tako-ve: 01 Tacos al Pastor.jpg me mish derri
Si shoqerues te takove mund te jene: speca te djegest, tranguj ose qepe.
Kodiku i Beratit
Codex Purpureus Beratinus ose Kodiku i Beratit i caktuar nga Φ ose 043 (në numërimin Gregory-Aland ), ε 17 (von Soden), është një libër ungjillor i shkruar në greqisht. I datuar paleografikisht në shekullin e 6-të, dorëshkrimi është shkruar vetëm me shkronja kapitale mbi një pergamentë vjollcë me bojë argjendi. Kodiku ruhet në Arkivin Kombëtar Shqiptar (Nr. 1) në Tiranë, Shqipëri. [1] Më parë zotërohej nga Kisha e Shën Gjergjit në qytetin e Beratit, Shqipëri, prej këtej edhe emërtimi 'Beratinus'.
Përshkrimi
Codex Beratinus përmban vetëm Ungjillin e Mateut dhe Ungjillin e Markut, me disa dorëshkrime të konsiderueshme (Mateu 1:1-6:3, 7:26-8:7, 18:23-19:3 dhe Marku 14:62- fund). Kodiku përmban 190 faqe pergamene ekzistuese me përmasa 31,4 × 26,8 cm, ose afërsisht të njëjtën madhësi me ato të Codex Alexandrinus, dhe kanë dy kolona për faqe, por shkronjat janë shumë më të mëdha. Është shkruar me 17 rreshta për faqe, 8-12 germa për rresht, me germa shumë të rregullta, me bojë argjendi. Titulli dhe rreshti i parë në Mark janë shkruar me ar. Shkrimi është i vazhdueshëm në vija të plota pa stikometri. Citimet nga Dhiata e Vjetër shënohen me presje të përmbysur (<).
Teksti është i ndarë sipas κεφαλαια (kapituj) dhe sipas Seksioneve Amoniane (më e vogël se κεφαλαια). Në margjinën e majtë janë futur numrat e κεφαλαια dhe sipër faqeve janë futur τιτλοι (tituj) të κεφαλαια. Numrat e seksioneve amoniane janë dhënë në skajin e majtë dhe një referencë për Kanonet Eusebiane u shtuan nga një dorë e mëvonshme në shekullin e 8-të. Një shënim në dorëshkrim thotë se humbja e dy ungjijve të tjerë është për shkak të "Frankëve të Shampanjës", dmth disa nga kryqtarët, të cilët mund ta kenë parë atë kur ishin në Patmos, ku besohej më parë se kishte qenë. [2]
Teksti
Teksti grek i kodikut është përgjithësisht i tekstit bizantin, por ai përmban shtimin e gjatë perëndimor pas Mateut 20:28, që ndodh edhe në Codex Bezae: Aland dha për të profilin tekstual të mëposhtëm: 131 1, 83 1/2, 11 2, 18 s. ""Sipas BH Streeter, Codex Beratinus është një dëshmitar terciar i tekstit cezarian. Është grupuar me N, O, Σ, dhe Uncial 080 për të formuar Uncialet e Purpurta. Aland i kategorizoi katër të parët në Kategorinë V, dhe është e sigurt se ato janë më së tepërmi bizantine. Aland nuk e ka kategorizuar Uncial 080.
Historia
Më parë besohej se ishte në Patmos. Sipas Xhevat Lloshit vinte nga Ballshi. Ajo u mbajt në Berat, Shqipëri nga viti 1356. Teksti i kodikut u botua nga Pierre Batiffol në 1887. "Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Hitleri mësoi për të dhe e kërkoi atë. Disa murgj dhe priftërinj rrezikuan jetën e tyre për të fshehur dorëshkrimin.” Që nga viti 1971 ruhet në Arkivin Kombëtar të Shqipërisë në Tiranë.
Oscar von Gebhardt e caktoi atë me siglum Φ, e cila përdoret shpesh në botime kritike.
Rëndësia si trashëgimi kulturore
Codex Purpureus Beratinus u regjistrua në Regjistrin e Kujtesës Botërore të UNESCO-s në vitin 2005 në njohje të rëndësisë së tij historike. Dy kodikët Beratinus që ruhen në Shqipëri janë shumë të rëndësishëm për komunitetin global dhe zhvillimin e literaturës antike biblike, liturgjike dhe hagjiografike dhe janë pjesë e "shtatë kodikëve të purpurt", të cilët janë shkruar në një periudhë prej 13 shekujsh, pra nga shekulli i gjashtë. deri në shekullin e tetëmbëdhjetë. Pesë "kodikët e purpurt" të tjerë janë në Itali (dy), Francë (një), Angli (një) dhe Greqi (një).
Rifat Gjota
Dr. Rifat Gjota (1939 - 2022) është inxhinier i elektroteknikës, profesor universitar dhe zbulues shqiptar nga Peja.
Biografia
Shkencëtari dhe pedagogu i mirënjohur është lindur në Pejë më 5 maj 1939 në një familje të njohur zejtare. Shkollën fillore dhe gjimnazin e kreu në vendlindjen e vet. Në vitin 1965 ka diplomuar në Fakultetin Elektroteknik të Universitetit të Shkupit, në vitin 1977 ka magjistruar në Fakultetin Elektroteknik të Universitetit të Zagrebit, kurse në vitin 1985 ka doktoruar në Fakultetin Elektroteknik të Universitetit të Prishtinës. Prej vitesh dhe aktualisht punon si profesor në Fakultetin e inxhinierisë elektrike në Prishtinë.
Mbi njëzet vjet punoi në zbulimin e elektromotorit me veti shumë më të përparuara se ai i gjertanishëm, i cili kursen energjinë elektrike në përqindje të konsiderueshme, sikurse edhe sasinë e bakrit të nevojshëm për ndërtimin e tij. Zbulimet e veta i regjistroj (patentoj) në Amerik me emrin “US Patent 4710661 - Winding arrangement of a stator and/or rotor of a three-phase generator or electromotor with improved performances”, kurse mënyra e ndërtimit të këtyre elektromotorëve quhet “rifatizim”. Në vitin 2005 botoi librin “Makinat Elektrike Komplementare-Komplekse“. Kontrata për ndërtimin e këtyre motorëve është nënshkruar me firmën boshnjake “Elir” nga Tuzlla.
Motori i parë me fuqi 400 KW është duke punuar në elektroekonominë e Kosovës. Edhe shumë motorë të tjerë janë të ripshtjellur (rifatizuar) dhe punojn nëpër shumë fabrika dhe punishte të Kosovës.
Marly (Almir Leka)
"Hola", "Me Pelqen Ajo" dhe "Per Ty Mbarova". Gjatë punës në produksionin Gmaj7Production, Marly bashkëpunoi edhe me këngetarë te tjerë si Devis Xherahu, dhe Lauresha Ramadani. Në vitin 2019 ai sëbashku me Santin deklarojne ne rrjete sociale largimin misterioz nga produksioni i Gent Myftaraj, për te nisur karrierën e tyre si këngëtare të pavarur. Më datë 18 Maj 2016, Sant & Marly publikojnë videoklipin "Dalim". Videoklipi u prodhua nga Foxesfilm.
Më datë 29 Qershor 2016, Devis Xherahu publikon videoklipin "Me Pelqen Ajo", në bashkëpunim me Marly. Muzika e këngës u punua nga Gent Myftaraj.
Më datë 17 Nëntor 2016, Sant & Marly publikojnë videoklipin "Ne Yo".
Më datë 26 Mars 2017, Sant & Marly publikojnë videoklipin "Dmpl".
Më datë 3 Qershor 2017, Devis Xherahu publikon videoklipin "Per Ty Mbarova", në bashkëpunim me Marly. Muzika e këngës u punua nga Gent Myftaraj, ndërsa për orkestrimin u kujdes Gent Myftaraj.
Më datë 17 Janar 2020, Sant & Marly publikojnë videoklipin "Casa De Papel". Teksti u shkrua nga vetë djemtë, ndërsa produksioni audio dhe video i takon 2Br Entertainment.
Tu BiShvat
Tu BiShvat është një festë çifute që ndodh në ditën e 15-të të muajit hebraik të Shevatit (në vitin 2019, Tu BiShvat fillon me perëndimin e diellit më 20 janar dhe mbaron në mbrëmjen e 21 janarit). Gjithashtu quhet edhe si "Rosh HaShanah La'Ilanot", dhe nëse përkthehet fjalë për fjale do të thotë "Viti i Ri i Pemëve". Dita festohet si një ditë ekologjike, dhe gjatë festës mbillen pemë.
ט"ו בשבט ראש השנה לאילנות
Etimologji
Emri Tu BiShvat ka prejardhje nga kalendari hebraik, e cila ndodh ditën e pesëmbëdhjetë të Shevatit. "Tu" qëndron për shkronjat hebraike Tet dhe Vav, të cilat së bashku kanë vlerën numerike të 9 dhe 6, duke shtuar deri në 15. Tu BiShvat është një emër relativisht i ri; data ishte quajtur fillimisht "Ḥamisha Asar BiShvat", që do të thotë "XV e Shevat".
Talmud
Tu BiShvat shfaqet në Mishnah në Tractate Rosh Hashanah si një nga katër vitet e reja në kalendarin hebre. Bisedimet se kur është i Vitit të Ri paraqitën një konflikt midis rabinëve: "Dhe ka katër datat e vitit të ri: - Viti i parë i Nisan - një vit i ri për mbretërit dhe festivalet - E para e Elul - vit i ri për të drejtat e kafshëve. Rabini Elazar dhe Rabbi Shimon thonë: - E para e Tishreit - vit i ri për llogaritjen e kalendarit,  dhe mbjelljen - E para e Shevatit, sipas shkollës së Shamait ; Shkolla e Hillel thotë: XV e Shevatit "( Rosh Hashana : 2a).
Rabitë të Talmudit vendosën në favor të Hillel për këtë çështje. Kështu, shekulli i 15-të u bë data për llogaritjen e fillimit të ciklit bujqësor me qëllim të të dhjetave biblike.
Të dhjetat biblike
Tu BiShvat bie në ditën e 15-të të muajit hebraik të Shevatit dhe fillon një seri tre-mujore të hënave të plota mesditë që kulmojnë gjatë Pashkëve hebraike.
Kabbalistic dhe Hassidic
parapamje|250x250px| Fruta të thata dhe bajame të hahet tradicionalisht në Tu BiShvat Në Mesjetë, Tu BiShvat u festua me një festë frutash në përputhje me përshkrimin Mishnaic të festës si "Vitin e Ri". Në shekullin e 16-të, kabalisti rabin Yitzchak Luria nga Safedi dhe dishepujt e tij themeluan një ritual Tu BiShvat, në të cilën frutave dhe pemëve të Tokës së Izraelit iu dhanë kuptime simbolik. Ideja kryesore ishte që nëse han dhjetë fruta të veçanta dhe të pin katër gota verë në një rend të caktuar ndërsa në ndërkoh reciton disa bekime të duhura, do ti sillte qeniet njerëzore dhe botën, më afër njëra-tjetrës.
Në Izrael,rituali i Tu BiShvat kabalist është ringjallur dhe tani festohet nga shumë hebrenj, fetarë dhe laikë. Haggadot special janë shkruar për këtë qëllim. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2017)">citim i nevojshëm  ]
Autrécourt-sur-Aire
Autrécourt-sur-Aire është një komunë në Francë. Autrécourt-sur-Airebën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 137 banorë dhe sipërfaqe 10.85 km².
Shu Kamo
Shu Kamo (加茂 周) është një ish-futbollist japonez.
Ai ishte trajneri i reprezentacionin japonez nga viti 1994 e deri në 1997.
Selçuk Bej
Ai është nga fisi Kinik i turqve oguzë, të cilët dominojnë tokat midis Detit Aral dhe Detit Kaspik. Babai i tij ishte komandanti i ushtrisë (sü-başı) i Shtetit Oghuz Yabgu. Babai i tij, Tukak, i cili njihej si "Temür Yalig" (që do të thotë "hark hekuri") ishte një zotëri që kishte një fjalë për çështjet shtetërore.
Imigrimi në Xhend
parapamje|275px|Oghuz Yabgu (750-1055 p.e.r) Selçuku kishte fuqi dhe ndikim të madh në mesin e njerëzve të fisit të tij që jetonin brenda territorit të Shtetit Oghuz Yabgu. Marrëdhënia midis Selçukut dhe Oghuz Yabgu u la në hije nga një incident që nuk dihet mirë për shkak të mungesës së burimeve të besueshme. Megjithatë, Selçuku u largua nga shteti Oghuz Yabgu dhe emigroi, së bashku me fisin e tij, në qytetin e Xhendit, që ndodhet në bregun e majtë të Syr Darya. Flitet se në këtë shpërngulje kishte 100 kalorës, 1.500 deve dhe 50.000 dele me Selçuk Beun. Nëse çdo kalorës barazohet me një familje, selxhukët që migruan në Xhend ka të ngjarë të ishin një komunitet i vogël nomad me rreth 500 njerëz.
Xhendi ishte një qytet i rëndësishëm kufitar në stepat gjatë shekujve 10 deri në 13. Ky qytet, i banuar nga nomadë dhe të ulur, shërbeu si portë për në stepat. Xhendi ishte një destinacion relativisht popullor për myslimanët dhe propaganduesit fetarë nga Transoksiana, si dhe tregtarët nga vende të ndryshme. Atje, Selçuku pranoi Islamin së bashku me fisin e tij oguz. Kjo ngjarje ndodhi midis viteve 985-986, pasi Selçuku kishte emigruar në Xhend, dhe para vitit 992, kur Selçuku do të nisej për në Transoksiana për të ndihmuar Samanianët.
Pasi pranoi Islamin, Selçuku dëboi zyrtarët e dërguar nga Oghuz Yabgu në Xhend për të mbledhur taksën vjetore, duke thënë se "myslimanët nuk do të paguajnë haraç për jobesimtarët" dhe ngriti një luftë kundër turqve jomuslimanë. Kjo mund të vërtetohet fare mirë nga el-Bejhekiu i cili e quan Selçuk Beun si al-Malik al-Ghâzi Seljuk (që do të thotë "sundimtar dhe luftëtar fetar selxhuk").
Ngjarja më e rëndësishme që ndodhi gjatë kësaj periudhe ishte vdekja e djalit të madh të Selxhukut, Mikail, i cili ishte babai i Tughrul Beg dhe Çagri Beg, themeluesit e Perandorisë së Madhe Selxhuke. Pas kësaj ngjarje, gruaja e Mikailit (nëna e Tughrilit dhe Chaghri) u martua me Jusufin, djalin tjetër të Selçukut. Sipas traditave të vjetra turke (arsyeja e një tradite të tillë ishte se dikush mund të përdorte një fisnike të ve për të fituar forcë në mesin e fisit/vendit), ndërsa dy nga djemtë e tij, Tughrul dhe Chaghri, u rritën nga gjyshi i tyre Selçuk Bej.
Themelimi i dinastisë selxhuke
Nën djemtë e Mikailit, Tughrul dhe Çaghri, selxhukët migruan në Horasan. Përpjekjet e Ghaznavidëve për të ndaluar selxhukët që sulmonin popullsinë lokale muslimane çuan në Betejën e Dandanakanit më 23 maj 1040. Selxhukët fitimtarë u bënë zotër të Horasanit, duke e zgjeruar fuqinë e tyre në Transoksianë dhe në mbarë Iranin. Deri në vitin 1055, Tuğrul e kishte zgjeruar kontrollin e tij deri në Bagdad, duke u vendosur si kampion i kalifit abasid, i cili e nderoi atë me titullin sulltan. Sundimtarët e mëparshëm mund ta kenë përdorur këtë titull, por selxhukët duket se kanë qenë të parët që e kanë gdhendur atë në monedhat e tyre.
Vdekja
Selçuk Bej vdiq në Xhend në vitin 1009. Pas vdekjes së tij, Arslan, një nga tre djemtë e tij të mbijetuar, mori administratën sipas traditave të vjetra Oghuz. Djali i tij Arslan, i cili kishte titullin yabgu, u ndihmua nga Jusufi, i cili kishte titullin inal dhe Musa, i cili kishte titullin inanç nga vëllezërit e tij. Ndërkohë, djemtë e Mikailit, Tughrul dhe Chaghri, zunë vendin e tyre në administratë si "beg" në moshën 14-15 vjeç. Edhe pse Arslan Yabgu ishte kreu i familjes, djemtë dhe nipërit e selxhukut sunduan begët turkmanë dhe forcat e tjera të lidhura me ta në një mënyrë gjysmë të lidhur në përputhje me traditat e vjetra oguze.
Petanik
Petanik lloj byreku shqiptar me shumë petë, i përgatitur me gjalpë ose me vaj dhe me mish, me oriz, me fasule etj. të shtruara mbi çdo petë; byrek me disa petë të lyera me gjalpë, të vëna njëra mbi tjetrën dhe të pjekura në furrë.
Kayhan Yıldızoğlu
Kayhan Yıldızoğlu (lindi më 26 dhjetor 1936) është aktorë turk.
Jürg Grossen
Jürg Grossen (lindur më 24 gusht 1969) është një politikan zviceran. Ai është anëtar i Këshillit Kombëtar. Që nga viti 2017, ai është kryetar i Partisë së Gjelbër Liberale të Zvicrës.
Biografia
Grossen ka lindur në qytetin Frutigen në Kantonin e Bernës. Ai studioi si planifikues elektrik dhe punoi për një kompani të energjisë diellore. Pas vdekjes së pronarit të kompanisë, Grossen dhe një koleg u lanë në krye të firmës.
Ai iu bashkua Partisë së Gjelbër Liberale, e cila u themelua në vitin 2007 dhe më vonë hapi një degë kantonale në Bernë. Në vitin 2011 kandidoi për Këshillin Kombëtar. Grossen u zgjodh pasi partia rriti pjesën e saj të votave në 5.4% me 12 vende. Në vitin 2015, ai u rizgjodh.
Grossen u emërua nënkryetar i partisë në vitin 2016. Në vitin 2017, presidenti i partisë, Martin Bäumle njoftoi synimin e tij për t'u larguar nga posti. Grossen u zgjodh për të pasuar Bäumle.
Në zgjedhjet e 2019, Grossen u rizgjodh dhe Liberalët e Gjelbër rritën pjesën e votave në 7.8%, duke marrë 16 vende.
Grossen ka advokuar për fundin e energjisë bërthamore në Zvicër. Ai është një mbështetës i barazisë martesore. Si pjesë e planit të partisë së tij për klimën, Grossen mbështeti shkëputjen e subvencioneve për blegtorët për të zvogëluar konsumin e mishit dhe për të rritur pagesat për produktet me bazë bimore.
Autréville-Saint-Lambert
Autréville-Saint-Lambert është një komunë në Francë. Autréville-Saint-Lambertbën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 52 banorë dhe sipërfaqe 4.01 km².
Shtëpia e nënës
Një Shtëpi e Nënës është shtëpia kryesore ose komuniteti për një institut fetar. Normalisht do të ishte vendbanimi dhe zyrat e eprorit fetar të institutit. Nëse instituti ndahet gjeografikisht, ai përmendet si nëna provinciale dhe do të ishte vendi ku banonte eprori rajonal.
Aigues-Vives
Aigues-Vives është një komunë në Francë. Aigues-Vives bën pjesë në departamentin Gard të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 2727 banorë dhe sipërfaqe prej 12 km².
Lorenc Agalliu
Lorenc Agalliu historian shqiptar, ka përfunduar studimet e larta në degën Histori pranë Fakultetit të Historisë dhe Filologjisë, në Universitetin e Tiranës. Në vitin 2016, ka mbrojtur titullin Doktor i Shkencave në fushën e Historisë në Universitetin e Tiranës. Që nga viti 2001 punon si specialist/arkivist në Drejtorinë e Përgjithshme të Arkivave. Gjatë kësaj periudhe ka punuar në sektorë të ndryshëm: në Arkivin Shtetëror Vendor Durrës dhe në Sektorin e Përpunimit të Dokumentacionit 1912-1944 në AQSH Tiranë.
Seiki Ichihara
Seiki Ichihara (市原 聖曠) është një ish-futbollist japonez.
Ai ishte trajneri i reprezentacionin japonez viti 1981.
Étouvelles
Étouvelles është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Étouvelles ka një popullsi prej 215 banorë dhe sipërfaqe 2.38 km², me një dendësi prej 90 banor/km².
Kodiku i Beratit nr. 2
Minuscule 1143 (në numërimin Gregory-Aland ), ε 1035 (von Soden), i njohur edhe si Beratinus 2 (shqip:Kodiku i Beratit nr. 2), ose Codex Aureus Anthimi (Libri i Artë i Anthimos). Është një dorëshkrim me shkronja të vogla grek i Dhiatës së Re në pergamenë të purpurt, i datuar paleografikisht në shekullin e 9-të. Ky është një nga shtatë "kodikët e purpurt" në botë që kanë mbijetuar deri në ditët e sotme, dhe një nga dy minuskulat e purpurta të njohura (Minuscule 565 është tjetri) i shkruar me një bojë ari.
Përshkrimi
Kodiku përmban tekstin e plotë të katër ungjijve, në 420 fletë pergamenë të purpurt (24 me 19 cm). Teksti është shkruar në një kolonë për faqe, 17 rreshta për faqe, me ngjyrë ari. Është shkruar me shkronja të vogla të hershme, por disa pjesë të kodikut me shkronja gjysmë unciale dhe tituj me shkronja unciale. Kodiku përmban miniatura të thjeshta, kryesisht figura gjeometrike, pa asnjë simbol të drejtpërdrejtë të krishterë. Në mbulesën metalike ka edhe zbukurime. [3]
Për sa i përket stilit dhe moshës, ai është i krahasueshëm me Kodikun e Perandoreshës Theodora.
Teksti është i ndarë sipas κεφαλαια (kapituj), numrat e të cilëve janë dhënë në margjinë. Ekziston edhe një ndarje sipas seksioneve amoniane më të vogla, me referenca për kanonet eusebiane. [3]
Ai përmban tabela të κεφαλαια (tabelat e përmbajtjes) përpara çdo Ungjilli.
Teksti
Teksti grek i kodikut është një përfaqësues i tekstit bizantin. Kurt Aland nuk e vendosi atë në asnjë kategori. Nuk u ekzaminua nga Metoda e Profilit Claremont.
Historia
Origjina e këtij dorëshkrimi ka qenë dhe mbetet objekt debati. U gjet në një kishë të Beratit dhe u bë i njohur pas botimit të shkruar nga peshkopi i Beratit “Description abrégée et historique de la sainte métropole de Beograd, aujourd'hui Berat” (Korfuz, 1868). Ai u ekzaminua nga Pierre Batiffol.
Më parë kodiku ndodhej në një kishë në Berat. Që nga viti 1971, ndodhet në Arkivin Kombëtar të Shqipërisë (Nr. 2) në Tiranë. [2] Codex Beratinus 2 tani është regjistruar në UNESCO si një thesar botëror.
Vesqi
Vesqi është një fshat në ish-bashkinë e Baldushkut në Qarkun e Tiranës, Shqipëri. Me reformën e qeverisjes vendore 2015 u bë pjesë e bashkisë së Tiranës.
Saint-Sauveur-de-Montagut
Saint-Sauveur-de-Montagut është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Sauveur-de-Montagut ka një popullsi prej 1113 banorë dhe sipërfaqe 11.54 km², me një dendësi prej 96 banor/km².
Liar Liar
Liar Liar (Shqip: Gënjeshtar Gënjeshtar) është një film amerikan i vitit 1997 me regji të Tom Shadyac. Aktori me rolin kryesor Jim Carrey u nominua për çmimin Golden Globe për Aktorin më të Mirë në Komedi.
Filmi është i dyti nga tre bashkëpunime midis Carrey dhe Shadyac, i pari është Ace Ventura: Pet Detective dhe i treti Bruce i Plotëfuqishëm. Është gjithashtu e dyta nga tre bashkëpunimet midis Guay dhe Mazur, të tjerët janë The Little Rascals dhe Heartbreakers.
Ky ishte filmi i fundit i Don Keefer para se të dal nê pension mê 1997 dhe për Jason Bernard i cili vdiq pak pas përfundimit të xhirimeve.
Përmbajtja
Fletcher Reede është një avokat i suksesshëm në Los Angeles i cili nuk heziton të përdorë mashtrimin në përfaqësimin e klientëve të tij. Ai gjithashtu e do djalin e tij Maks, por shpesh i thyen premtimet që ai të përqëndrohet në karrierën e tij, për të cilën kujdeset më shumë se familja e tij. Klientja e re e Fletcher, e përqendruar në vetvete, e kapur pas parave Samantha Cole, ka tërhequr vëmendjen e Allen, një partner në firmën e avokatisë për të cilën punon Fletcher. Nëse Fletcher fiton çështjen e divorcit, kjo do t'i sjellë firmës së tij një pasuri dhe do të rritë karrierën e tij. Natën e festës së ditëlindjes së Maksit, Fletcher i thërret dhe gënjen ish-gruan e tij Audrey për të humbur festën e Maksit për shkak të punës, kur në të vërtetë po bën seks me shefen e tij, Miranda, për të marrë një promovim. I mashtruar, Maksi bën një dëshirë për ditëlindje që për një ditë babai i tij të mos mund të tregojë një gënjeshtër. Dëshira e Maksit menjëherë bëhet e vërtetë, dhe si rezultat, kur Miranda e pyet Fletcher se çfarë mendonte për bërjen e tyre të dashurisë, Fletcher rastësisht i përgjigjet se "ai kishte më mirë se kaq", duke e nxitur atë që ta hidhte nga zyra e saj.
Të nesërmen, Fletcher e kupton se nuk është në gjendje të thotë asgjë të pandershme; ai pa kontroll kontrollon mendime dhe vërejtje të dëmshme për bashkëpuntorët e tij kur i sheh ata, dhe makina e tij është bllokuar pasi ai pranon në shkeljet e tij të shumta lëvizëse dhe biletat e parkimit të papaguar për një oficer policie që e tërheq atë. Ai gjithashtu zbulon se ai nuk mund të bëjë një dëshmitar gjyqi një pyetje drejtuese nëse e di se përgjigja e ardhshme do të jetë një gënjeshtër, e cila prish strategjinë e tij të planifikuar për dëshminë e Kenneth Falk, një prej burrave me të cilët Samantha mashtroi burrin e saj.
Sjellja e çrregullt e Fletcher në gjykatë çon në disa pyetje të mendjes së tij të ndershme, pasi ai kundërshton vetveten dhe badigjenët dhe provokon vetë dëshmitarët e tij për të pranuar se kishin një lidhje, e cila, bazuar në marrëveshjen paramartesore midis Samantha dhe burrit të saj, Richard Cole, do të hiqte çdo pretendimi që Samantha ka në pasuritë paramartesore. Më në fund, menjëherë kur duket se Fletcher mund të humbasë çështjen, ai zbulon se një kopje e patentë shoferit së Samantha dhe certifikata e lindjes së saj shfaqin një vit të ndryshëm të lindjes për Samantha, e cila sugjeron një teknik që Samantha falsifikoi moshën e saj dhe ishte nën 18 vjeç kur ajo nënshkroi kontratën para se ajo të martohej. Kjo e bën kontratën të pavlefshme dhe i jep të drejtë asaj gjysmën e pasurisë së Richard, duke i lejuar Fletcher të fitojë çështjen me vërtetësi. Sidoqoftë, Samantha zgjedh me mirënjohje për të kontestuar kujdestarinë e vetëm të fëmijëve të tyre, të cilët Richard i dashuron shumë, me qëllim që të marrë një shtesë prej 10,000 dollarë në pagesa të mbështetjes së fëmijëve nga ai, pasi ajo synon të godasë Richardin aty ku dhemb. Fletcher, duke kuptuar se gënjeshtrat e tij nga një ditë më parë e kanë shndërruar Samantha në një ish-grua hakëmarrëse, dhe shikon në ankth ndërsa Samantha tërheq fëmijët e shqetësuar qartë nga krahët e babait të tyre të zemrës së thyer, duke kërkuar që ai "të paguajë për ta". I tmerruar që fitimi i çështjes ka ndëshkuar një baba të dashur, të dashur dhe shpërblyer një ish-grua e cila dëshiron para sesa dashuri, Fletcher, tani duke penduar që përmendi tij për teknikshmërinë, përpiqet të rrëzojë vendimin, por tonin e tij të kërkuar dhe kritikën e zemërimit të pushtetit gjyqtari, dhe ai arrestohet për shpërfillje ndaj gjykatës. Ai e telefonon Audrey nga telefoni i burgut dhe i lutet që ta shpëtojë dhe t’i japë një shans tjetër, por ajo varet nga ai dhe niset për në aeroport me Maksin.
Greta, duke mësuar atë që ndodhi në gjykatë dhe tani duke besuar se Fletcher ka reformuar, paguan lirimin me kusht. Duke dashur të përmirësojë marrëdhëniet e tij me djalin e tij si një njeri më i ndershëm, ai nxiton në aeroport për të ndaluar Audrey dhe Maksin të largohen përgjithmonë. Ai i mungon fluturimi i tyre, por poshtëron mbi tarmën duke u fshehur në një copë bagazhi, vjedh një shkallë të motorizuar dhe arrin të fitojë vëmendjen e pilotit duke hedhur këpucën e tij në dritaren e kabinës, duke e detyruar atë të abortojë fluturimin. Fatkeqësisht, ai përplaset në një pengesë dhe dërgohet duke fluturuar në një bagazh, duke thyer të dy këmbët. Para se të tërhiqet në veturën e ambulancës, pavarësisht se nuk është më nën ndikimin e dëshirës, ​​ai i thotë Maksit se sa interesohet për të dhe sa keqardhje është për shkeljen e premtimeve të tij dhe marrjen e marrëdhënies së tyre si të mirëqenë. E kënaqur me faljen e Fletcher, Maksi e bind Audrey të qëndrojë në Los Angeles. Jerry është i trishtuar që ai është i vetmi që duhet të transferohet në Boston pasi ka një spital për të kandiduar, por gjithashtu është i lumtur që Fletcher do të jetë një baba më i mirë për Maksin tani e tutje.
Një vit më vonë, Fletcher (i cili tani është shëruar plotësisht nga dëmtimet e tij dhe drejton firmën e tij të avokatit me Greta si sekretarja e tij e vazhdueshëm), Audrey, dhe Maksi po festojnë ditëlindjen e Maksit. Maksi bën një dëshirë me tortën e tij të ditëlindjes dhe shpërthen qirinjtë. Max më pas ndez dritat për të zbuluar puthjet e Fletcher dhe Audrey, që supozon se Fletcher ishte dëshira e Maksir. Maksi shpjegon, megjithatë, se ai vetëm dëshironte për rollerblades. Fletcher më pas shtrëngon duart në "Kthetra" - një lojë që ai pëlqen të luajë me Maksin duke e ndjekur - dhe e ndjek atë dhe Audrey rreth shtëpisë me të.