cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kisha e Shën Mërisë (Voskopojë)
Kisha e Shën Marisë (Voskopojë) është një monument i trashëgimisë kulturore në Voskopoje, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "586 e 4874" më "17.03.1948, 23.09.1971".
Histori dhe përshkrim
Kisha mendohet të jetë filluar së ndërtuari në 1694 dhe përfunduar në 1699, kurse dekorimet janë të vitit 1712.
Samiti
Samiti është një takim ndërkombëtar i krerëve të shteteve ose qeverive, zakonisht me pjesmarrje të konsiderueshme të medias, masa të forta sigurie, dhe një agjendë të paracaktuar. Termi samit për takime të tilla për herë të parë është përdorur në Samitin e Gjenevës (1955). Samitet diplomatike jorrallë janë të institucionalizuara dhe të rregullta si p.sh. Samiti G-7 ose Samiti G-8, Samiti Gjermano-Francez, etj. Përveç samitit të përhershëm diplomatik, një samit ad hoc i diplomacisë është gjithashtu i rëndësishëm, por më shumë si një ceremoni apo përkujtimore, se sa si formë e zgjidhjes së një çështje të rëndësishme diplomatike.
Saint-Pourçain-sur-Sioule
Saint-Pourçain-sur-Sioule (Shqip: Shën Purçani mbi Siolë ; Ocitanisht në dialektin Auvernjat: Sant Porçanh de Siula) është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Është emërtuar sipas Shën Purçanit, një skllav i liruar i shekullit të VI-të i cili themeloi një manastir vendor.
Gjeografia
Komuna ndodhet 28 km në veri të Vishisë dhe 32 km në jug të Moulins.
Lumi Bouble formon pjesë të kufirit jugor të komunës.
Vera
Vera e njohur e Shën Purçanit bëhet në një zonë rreth komunës
Një zë i çiltër i vertikales së atdheut
Një zë i çiltër i vertikales së atdheut : recension, me autor Gëzim Ajgeraj. Botuar në Zvicër në vitin 2006 nga Revista letrare "Metafora". Libri ka 15 faqe.
Eutropi
Eutropi (363–387) ishte një zyrtar dhe historian romak. Libri i tij, Breviarium Historiae Romanae, përmbledh ngjarjet që nga themelimi i Romës në shekullin VIII para Krishtit deri në jetën e autorit. I vlerësuar nga brezat e mëvonshëm për paraqitjen e tij të qartë dhe stilin e të shkruarit, Breviarium mund të përdoret si një shtesë e teksteve historike romake më gjithëpërfshirëse që kanë mbijetuar në gjendje fragmentare.
Në veprën e Eutropit gjejmë të dhëna të rëndësishme edhe mbi historinë e Ilirikut në periudhën që nga fundi i shek. III e deri në gjysmën e parë të shek. IV. Të dhënat e tij mbështeten në një histori perandorake të zhdukur ose në një kronikë të kohës së Konstantinit. Disa nga ngjarjet e përshkruara i ka jetuar edhe vetë autori.
Jeta
Prejardhja e saktë dhe vendlindja e Eutropit është e diskutueshme. Disa studiues pretendojnë se ai ka lindur në Burdigala (Bordo) dhe ishte një doktor i mjekësisë. Të tjerë, megjithatë, më së shumti Harold W. Bird, i kanë hedhur poshtë këto pretendime si shumë të pamundura. Eutropi është përmendur si 'italian' në burime të tjera dhe supozohet se ka pasur prona në Azi. Përveç kësaj, emri i tij ishte grek, duke e bërë të pamundur që ai të vinte nga Galia. Konfuzioni për këtë ka lindur për faktin se Eutropi ishte një emër popullor në antikitetin e vonë. Megjithatë, ai ishte pothuajse me siguri një pagan dhe mbeti i tillë nën pasardhësit e krishterë të perandorit Julian.
Ai shërbeu si sekretar perandorak (magister memoriae) në Kostandinopojë. Ai shoqëroi Julian Apostatin (r. 361-363) në ekspeditën e tij kundër Parthëve në vitin 363. Ai i mbijetoi të paktën si vonë si mbretërimit të perandorit Valens (364-378), të cilit ia kushtoi Përmbledhje e tij e historisë romake. Eutropi mund të ketë qenë i njëjti Eutropi që ishte prokonsull, ose Guvernator i Azisë nga viti 371 deri në 372. Ai mund të ketë qenë gjithashtu prefekt pretorian i provincave ilire nga viti 380 deri në vitin 381, si dhe mund të ketë qenë konsull në vitin 387.
Vepra
Përmbledhja e tij e historisë romake (Breviarium Historiae Romanae) është një përmbledhje me dhjetë kapituj e historisë romake që nga themelimi i saj deri në mbretërimin e shkurtër të Jovianit. Ai u përpilua me kujdes të konsiderueshëm nga autoritetet më të aksesueshme; ishte shkruar me një stil të qartë dhe të thjeshtë; dhe subjektet e tij i trajton me paanshmëri të përgjithshme. Mesazhi i librit ishte i thjeshtë, se romakët i kapërcejnë gjithmonë problemet e tyre. Kjo temë u bë veçanërisht e rëndësishme pas Betejës së Adrianopolit. Eutropi theksoi rëndësinë e Senatit në punën e tij. Kjo është ndoshta këshilla e fshehtë për Valensin. Për periudhën republikane, Eutropi varej nga një mishërim i Livit. Për Perandorinë, ai duket se ka përdorur Suetonin dhe Enmannsche Kaisergeschichte tani të humbur. Në fund, ndoshta ai përdori përvojat e tij personale. Fakti që vepra përfundon me mbretërimin e Jovianit nënkupton se ajo është shkruar gjatë mbretërimit ose të Valentinianit I ose të Valensit. Nëse kjo do të ishte e vërtetë, atëherë vepra do të shkruhej midis viteve 364 dhe 378.
Trashëgimia
Vlera e Përmbledhjes së tij është e vogël, por ndonjëherë plotëson një boshllëk të lënë nga të dhënat më autoritare. Është veçanërisht e dobishme për historianët për rrëfimin e saj për Luftën e Parë Punike, pasi asnjë kopje e librave origjinalë të Livit për atë periudhë nuk ka mbijetuar.
Edhe pse stili i Eutropit përmban disa veçori, stili i thjeshtë i veprës e bëri atë një libër të preferuar shkollor fillor latin për një kohë të gjatë. Një botim shkencor u përpilua nga H. Droysen në vitin 1879, që përmbante botimin grek të Capito Lycius dhe botimet e zgjeruara latine të Paul dhe Landolf. Ka pasur shumë botime dhe përkthime në anglisht, duke përfshirë Bird's.
Bëj të zë, po të merr era
Bëj të zë, po të merr era : lirika, me autor Namik Selmani, red. Gëzim Ajgeraj. Botuar në Tiranë në vitin 2013 nga "Vllamasi". Libri ka 162 faqe. ISBN 9789928415400
Nuk lejojne te ndryshojne redaktimin
__NOINDEX__
Një artikull tipik nis me emrin e temës që po trajton në shkrim të trashë, ndjekur me informacionet kryesore në lidhje me të. Fshijeni këtë koment përpara se të publikoni ndryshimet.
Shikoni dhe
Këtu mund të vendosni në formë liste artikuj të tjerë të ngjashëm ose të lidhur disi me temën e trajtuar në artikullin tuaj. Fshijeni këtë koment përpara se të publikoni ndryshimet
Lidhjet e jashtme
Kjo listë referencash është prodhuar nga një gjedhe dhe tani mund të përpunohet vetëm me përpunuesin e burimit
Trëndafilat e jugut
Trëndafilat e jugut : poezi me autor Hamit Taka, red. Gëzim Ajgeraj. Botuar në Tiranë në vitin 2020, libri ka 141 faqe. ISBN 9789928271693
Ewa Farna
Ewa Farna (lindur më 12 gusht 1993) është një këngëtare, aktore, modele, kompozitore polako-çeke. Ajo ka publikuar pesë albume në studio në polonisht dhe katër albume në Çeke dhe ka marrë çertifikata platin dhe ari për ta, si në Poloni ashtu edhe në Republikën Çeke. Farna është këngëtarja më e re e suksesshme komerciale në Republikën Çeke. Ajo ishte një gjyqtare në SuperStar Çek dhe Sllovak në 2013, X Factor (Poloni) në 2014, dhe aktualisht është një gjyqtare në Idol (Poloni).
Biografia
Farna lindi më 12 gusht 1993 në një familje polake që banonte në fshatin Vendryně pranë Třinec, Republika Çeke. Ajo ndoqi një shkollë fillore polake në Vendryně, shkollë arti për pesë vjet dhe një gjimnaz polak në Český Těšín. Ajo gjithashtu ndoqi një shkollë kërcimi dhe mësoi të luante piano. Farna së pari tërhoqi vëmendjen pas fitimit të konkurrenceve vendase të talenteve si në Republikën Çeke ashtu edhe në Poloni në 2004 dhe 2005. Pasi u zbulua nga producenti Lešek Wronka, ajo lëshoi albumin e saj debutues Měls mě vůbec rád në vitin 2006. Kjo u pasua nga fitorja e saj me çmimin Objev roku ("Zbulesa e Vitit") në vitin 2006 për anketën e muzikës kombëtare Český slavík ("Czech Nightingale"). Albumi i saj i dytë, Ticho, i cili arriti kulmin në vendin e dytë në Republikën Çeke, dhe versioni polak i albumit të saj debutues, me titull Sam na Sam, u publikua në vitin 2007. Pas një turneu, koncerti DVD Blíž ke hvězdám u bë DVD-ja më e shitur muzikore e vitit 2008 në Republikën Çeke. Në fillim të vitit 2009, versioni polak i albumit të saj të dytë u lirua si Cicho. Gjithashtu, në vitin 2010 Ewa u përfshi në një episod të "Hela w opalach".
Albumi i saj i ardhshëm, Virtuální, u lëshua më 26 tetor 2009, dhe turneu i saj 2009-2010 Buď Virtuální filloi më 3 nëntor 2009 në Bërno dhe u mbyll në Pragë më 6 dhjetor 2009. Këmba ndërkombëtare e turneut mbulonte gjithashtu Poloninë dhe Sllovakinë. Në vitin 2010 u publikua albumi polak "EWAkuacja" i Farnas. Albumi mori shumë çmime duke përfshirë çmimet "Viva comet 2011" si për single ashtu edhe për të gjithë albumin. Singles nga "EWAkuacja" janë "Ewakuacja", "Bez Lez", dhe, më vonë në vitin 2011, "Nie przegap". 2011 ishte viti i ditëlindjes së 18-të të Ewa-s, kështu që koncertet e ditëlindjes u mbajtën, një në Republikën Çeke, me një DVD "18 Live", dhe një në Poloni me një DVD "Live, niezapomniany koncert urodzinowy". Në tetor 2013, rikthimi i madh i Farnas me albumin e saj "(W)Inna?" shkaktoi konfuzion. Shumë e ngatërronin titullin për të qenë një referencë për aksidentin automobilistik të Farnës në vitin 2012. Në vitin 2014, kënga çeke "Leporelo" e Ewa së bashku me një video muzikore, dhe kënga "Lesek" rreth menaxherit të saj Lesek Wronka, u publikuan. në 12 janar 2018 "Kurrë nuk mjafton". Koncert në vitin 2018 në Tel Aviv, Izrael.
Përplasja e makinës
Më 22 maj 2012, Ewa Farna përplasi makinën e saj midis qyteteve Třinec dhe Vendryně. Ajo pësoi vetëm gërvishtje të vogla. Sipas një testi të frymëmarrjes ajo po ngiste makinën nën ndikimin e alkoolit, me një nivel të përmbajtjes së alkoolit në gjak më pak se 1‰. Një ditë më parë, ajo kishte festuar kalimin e pjekurisë dhe e kishte zënë gjumi pas timonit. Ajo fajësoi këtë rraskapitje të shkaktuar nga një seancë e gjatë një javore para provimit.
Aurel Viktori
Veprat
Të katër veprat janë botuar përgjithësisht së bashku me emrin Historia Romana. E dyta u shtyp për herë të parë në Napoli rreth vitit 1472, në 4to, me emrin Plini i Riu, dhe i katërti në Strasburg në vitin 1505.
Botimi i parë i të katër librave ishte ai i Andreas Schott (8 vëllime, Antwerp, 1579). Një botim i fundit i De Caesaribus është nga Pierre Dufraigne ( Collection Budé, 1975).
Mësuesi ka thënë
Mësuesi ka thënë (latinisht: Magistër dixit) është një shprehje e vjetër latine, e cila është përdorur gjerësisht në mësimdhënien mesjetare skolastike. Kjo shprehje i atribuohet dishepujve të Pitagorës, që fjalë për fjalë do të thotë "mësuesi ka thënë". Ideja themelore pas këtij aforizmi është se e gjithë njohuria mund të vijë vetëm nga mësuesit dhe mësimdhënia tradicionale. Kjo pra është një argument që rrjedh nga autoriteti i mësuesit.
Vështrim
Mësuesi ka thënë - Magister dixit është një shprehje latine që konsiston në mbrojtjen e një ideje ose mendimi si të vërtetë, sepse çka do që citohet në argument ai ka autoritet për këtë çështje.
Pitagorianët përdorën këtë lloj argumenti për të mbështetur njohuritë e tyre: nëse dikush i pyeste "pse", ata përgjigjen "mësuesi ka thënë kështu" (latinisht, magister dixit ) ose sepse "ai vetë ka thënë kështu" (latinisht, ipse dixit ).
Në mesjetë, termi përdorej edhe për t'iu referuar Aristotelit. Në një botë ku pranohej se dija ishte e frymëzuar nga Zoti, korpusi intelektual duhet të konsiderohet i palëvizshëm. Prandaj, të kundërshtosh Aristotelin ishte gati të kundërshtoje Perëndinë.
Shprehja është përdorur edhe nga skolastikët mesjetarë, në formën e shprehjes Roma locuta, causa finita ("Roma ka folur, çështja ka përfunduar"). Kjo do të thotë, nëse Kisha Katolike e ka përcaktuar në mënyrë dogmatike një të vërtetë të caktuar, ajo duhet ndjekur pa pyetur më tej, sepse supozohej të ishte analizuar mjaftueshëm. Përveç kësaj, kjo analizë ishte bërë nën drejtimin dhe frymëzimin hyjnor, themeli përfundimtar i legjitimitetit të të gjitha njohurive dogmatike të prodhuara nga autoritetet më të larta kishtare. Prandaj, shumë polemika teologjike mesjetare përfunduan kur njëri prej polemistëve arrinte ta konsideronte dhe sidomos ta shpallte kundërshtarin e tij heretik, siç ndodhi, për shembull, me Pedro Abelardo, i cili në shekullin e njëmbëdhjetë, gjatë mosmarrëveshjes universale, u përshkrua si i tillë nga antagonisti i tij intelektual. Bernardo de Claraval.
Magjister dixit ishte gjithashtu pjesë e mësimit shkencor mesjetar në universitete, ku disa lëndë studioheshin nga manuali që do të kishin shkruar disa autorë të lashtë, si Galeni në mjekësi ose Klaud Ptolemeu në astronomi.
Aktualisht, shprehja përdoret shpesh me një kuptim ironik, për të tallur ata që përpiqen t'i japin argumentet e tyre si të vërteta me autoritetin e tyre, të supozuar ose realë, ose citojnë dikë me autoritet të vogël.
Ágnes Hranitzky
Ágnes Hranitzky është një regjisore hungareze, e mirënjohur për bashkëpunimet e shumta me regjisorin dhe njëkohësisht bashkëshortin Béla Tarr.
Karriera në film
Hranitzky nisi të punojë në 1970 si regjisor në shumë filma hungarez. Ajo nisi bashkëpunimin me regjisorin Béla Tarr në 1981, duke kontribuar në filmin “The Outsider”. Ajo ka kontribuar që atëhere në të gjithë filmat e regjisorit Tarr.
Ajo së bashku me Tarr ishin bashkëregjisorë në filmin The Man from London në 2007. Filmi pati premierën në edicionin e 2007 të “Festivalit të Filmit në Kanë”.
Në 2011 ajo ishte regjisore për filmin “The Turin Horse”, i cili pati premierën në 2011 në edicionin e 61 të Festivalit Ndërkombëtar të Filmit në Berlin, ku u nderua me çmimin Jury Grand Prix.
Jeta personale
Hranitzky u martua me regjisorin Béla Tarr dhe kanë qëndruar së bashku që kur janë takuar në 1978.
Nëna dhe tri vajzat
Nëna dhe tri vajzat : poezi dhe përralla për fëmijë, me autor Hamit Taka, red. Gëzim Ajgeraj. Botuar në Tiranë në vitin 2020, libri ka 72 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9789928271822
Shënime: Letërsia për fëmijë.
Grundarfjörður
Grundarfjörður (Grundarfjarðarbær), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Perëndimor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore Veriperëndimore.
Nga lirika popullore e Tetovës me rrethinë : ngjyra jete në lirikën popullore shqiptare
Nga lirika popullore e Tetovës me rrethinë : ngjyra jete në lirikën popullore shqiptare. Libër me autor Vebi Bexheti, red. Ekrem Ajruli. Botuar në Tetovë në vitin 2012 nga "Arbëria Design". Libri ka 364 faqe dhe me foto. ISBN 9786082360010
Titoizmi
parapamje|upright|[[Josip Broz Tito]] Titoizmi është një filozofi politike socialiste e lidhur më së shumti me Josip Broz Titon gjatë Luftës së Ftohtë. Ajo karakterizohet nga një identitet i gjerë jugosllav, vetëmenaxhimi i punëtorëve, një ndarje politike nga Bashkimi Sovjetik dhe udhëheqja në Lëvizjen e Jo-Angazhimeve.
Tito udhëhoqi partizanët jugosllavë gjatë Luftës së Dytë Botërore në Jugosllavi. Pas luftës u ngritën tensione mes Jugosllavisë dhe Bashkimit Sovjetik. Edhe pse këto çështje u zvogëluan me kalimin e kohës, Jugosllavia mbeti ende relativisht e pavarur në mendime dhe politikë. Tito udhëhoqi Jugosllavinë deri në vdekjen e tij në vitin 1980.
Sot, termi "Titoizëm" përdoret ndonjëherë për t'iu referuar jugonostalgjisë, një dëshirë e madhe për rivendosjen ose ringjalljen e Jugosllavizmit ose Jugosllavisë nga qytetarët e shteteve pasardhëse të Jugosllavisë.
Ndarja Tito-Stalin
Kur pjesa tjetër e Evropës Lindore u bë shtete satelitore të Bashkimit Sovjetik, Jugosllavia refuzoi të pranonte Rezolutën e Kominformit të vitit 1948 dhe periudhës nga viti 1948 deri më 1955, e njohur si Informbiro, u shënua nga të rënda shtypja e kundërshtarëve dhe shumë të tjerëve të akuzuar për qëndrime pro-Stalinit u dërguan në kampin penal në Goli Otok.
Ideologjia
Elementet e titizmit karakterizohen nga politika dhe praktika të bazuara në parimin se në çdo vend mjetet për arritjen e qëllimeve përfundimtare komuniste duhet të diktohen nga kushtet e atij vendi të caktuar, sesa nga një model i vendosur në një vend tjetër. Ai dallon nga teoria e "socializmit në një vend" të Josif Stalinit, pasi Tito mbrojti bashkëpunimin midis kombeve përmes Lëvizjes së të Paangazhuarve, ndërsa në të njëjtën kohë ndiqte socializmin në çfarëdo mënyre që u përshtatet më së miri kombeve të veçanta. Në të kundërt, "socializmi në një vend" u fokusua në industrializimin dhe modernizimin e shpejtë, në mënyrë që të konkurronte me atë që Stalini i perceptonte si kombet më të përparuara të Perëndimit. Gjatë epokës së Titos, idetë e tij në mënyrë specifike nënkuptonin se qëllimi komunist duhet të ndiqej në mënyrë të pavarur (dhe shpesh në kundërshtim me) ato që ai i referohej si politika staliniste dhe imperialiste të Bashkimit Sovjetik.
Gjatë gjithë kohës në detyrë, Tito krenohej me pavarësinë e Jugosllavisë nga Bashkimi Sovjetik, ku Jugosllavia nuk pranoi kurrë anëtarësimin e plotë në Comecon dhe refuzimin e hapur të Titos të shumë aspekteve të stalinizmit si manifestimet më të dukshme të kësaj. Sovjetikët dhe shtetet e tyre satelitore shpesh akuzonin Jugosllavinë për trockizëm dhe socialdemokraci, akuza të bazuara lirshëm në samoupravljanje (vetëmenaxhimi) të Titos, përpjekje për demokratizim më të madh dhe teorinë e punës shoqëruese (politikat e ndarjes së fitimit dhe industritë në pronësi të punëtorëve të iniciuara prej tij, Millovan Gjillas dhe Edvard Kardel më 1950). Pikërisht në këto gjëra udhëheqja sovjetike akuzoi se mbante farat e komunizmit këshilltar apo edhe korporatizmin.
Prishtina Mall
thumb|Prishtina Mall Prishtina Mall është një qendër e madhe tregtare që ndodhet pranë autostradës M2 në drejtim të Ferizajt. Prishtina Mall u hap më 9 mars 2023. si qendra më e madhe tregtare në Kosovë dhe njëra ndër qendrat më të mëdha tregtare në Ballkan.
Historia
Prishtina Mall ndodhet në kryqëzimin e korridoreve kryesore të autostradës që lidhin disa vende të Evropës Juglindore. Ajo aspiron të jetë qendra më e madhe tregtare, rekreative dhe argëtuese në Evropën Juglindore, me një sipërfaqe ndërtimi prej 239,111 2 (përfshirë parkingun), ndërsa vetë qendra tregtare shtrihet në mbi 114,562 2.
Projekti tashmë është akredituar për strukturën e tij ekologjike dhe aksesueshmërinë. është një sistem certifikimi i ndërtesave të gjelbra që u mundëson ekipeve të projektimit dhe pronarëve të projekteve të vlerësojnë mënyrat më efikase për të përfshirë opsionet e kursimit të energjisë dhe ujit në shtëpi, hotele, spitale, zyra dhe hapësira me pakicë.
Kyrie Irving
Kyrie Andrew Irving (lindur më 23 mars 1992) është një lojtar profesionist amerikan i basketbollit për Brooklyn Nets të National Basketball Association (NBA). Ai u emërua NBA Rookie of the Year pasi u përzgjodh nga Cavaliers Cleveland me marrjen e parë të përgjithshme në 2011 NBA draft. Një shtatë herë All-Star dhe tre herë anëtar i Ekipit All-NBA, ai fitoi një kampionat NBA me Cavaliers në vitin 2016.
Irving luajti basketbollin e kolegjit për Duke Blue Devils para se të bashkohej me Cavaliers. Ai fitoi çmimin Lojtari më i Vlefshëm për lojën All-Stars 2014. Në finalet e NBA 2016, Irving bëri golin e tre pikëve për të fituar kampionatin për të kompletuar rikthimin historik të Cavaliers ndaj Golden State Warriors. Pasi humbi në finalet në një rikthim kundër Warriors në 2017, Irving kërkoi një tregti, dhe ai u trajtua në Boston Celtics. Ai luajti si Celtic për dy sezone, pas së cilës nënshkroi me Brooklyn Nets si agjent i lirë në 2019. Ai gjithashtu ka luajtur për kombëtaren e Shteteve të Bashkuara, me të cilin fitoi medaljen e artë në FIBA Kupën e Botës 2014 dhe Lojërat Olimpike Verore 2016.
Jeta e hershme
Irving ka lindur në Melburn, Australi, më 23 mars 1992; djali i Drederick Irving dhe Elizabeth (née Larson) Irving, emigrantë amerikanë. Ai është djali i Drederick dhe Elizabeth Irving, dhe babai i Shetellia Irving. Ai ka një motër më të vjetër, Asia, dhe një motër më të vogël, London. Babai i tij, Drederick, luajti basketboll kolegji në Universitetin e Bostonit së bashku me Shawn Teague (babai i Jeff dhe Marquis Teague) dhe nën trajnerin Rick Pitino. Pas përfundimit të karrierës së tij kolegji, babai i Irving shkoi në Australi për të luajtur në mënyrë profesionale për Bulleen Boomers. Irving jetonte në periferinë e Kew të Melburnit para se të zhvendoste në Shtetet e Bashkuara kur ishte dy vjeç. Ai mban shtetësi të dyfishtë amerikane dhe australiane.
Nëna e tij, e cila ishte afrikano-amerikane dhe Lakota, vdiq nga një sëmundje kur ai ishte katër vjeç dhe Drederick e rriti atë së bashku me ndihmën e hallave të Irving. Në vitin 2004, babai i Irving u martua përsëri me Shetellia Riley, e cila që nga marsi 2022 është agjentja e Kyrie Irving.
Karriera e Shkollës së Mesme
Irving luajti për Akademinë e Montclair Kimberley në fëminën e tij të parë dhe të dytë në shkollën e mesme. Ai kishte mesatarisht 26.5 pikë, 10.3 asistime, 4.8 kërcime dhe 3.6 vjedhje dhe u bë vetëm golashënuesi i dytë i shkallës së parë të shkollës. Në vitin e tij të dytë, ai e udhëhoqi MKA-në titullin e parë të shtetit të tij në New Jersey Prep 'B'. Pas atij viti, ai u transferua në Shkollën e Mesme St Patrick, sepse ai ndjeu se kishte nevojë për një sfidë më të madhe. Ai kishte për t'u ulur jashtë 30 ditët e para të stinës së Patrick's për shkak të transferimit. Ndërsa në St. Patrick, Irving luajti me Michael Kidd-Gilchrist, i cili konsiderohej gjerësisht si një nga lojtarët më të mirë në klasën e vitit 2011. Në sezonin e tij të parë në Shën Patrik, Irving kishte mesatarisht 17.0 ppg., 5.0 rpg., 6.0 apg. dhe 2.0 spg. Ai gjithashtu e udhëhoqi ekipin e tij në titullin e tretë të New Jersey Tournament of Champions në katër vjet. Në gusht të vitit 2009, ai luajti në Nike Global Challenge, në të cilin ai drejtoi Lindjen e SHBA në titullin e turneut. Ai ishte MVP me 21.3 ppg. dhe 4.3 apg. Vitin e ardhshëm, St Patrick u ndalua nga turneu shtetëror për mbajtjen e praktikës para fillimit të lejuar të sezonit të sporteve dimërore. Pavarësisht se u ndalua nga turneu i shtetit, St Patrick shkoi 24-3 dhe fitoi kampionatin e Bashkimit të Qarkut të Qarkut. Kyrie mbaroi vitin e tij të lartë me 24.0 ppg, 5.0 rpg. dhe 7.0 apg.
Më 19 janar 2010, Irving u përzgjodh për Junior National Select Team 2010. Ekipi luajti në Samitin e Nike Hoop 2010 në Rose Garden në Portland, Oregon, më 10 prill. Ai u zgjodh gjithashtu për të luajtur në Lojrat All-American të McDonald's dhe 2010 Brand Jordan Classic, ku ai u emërua si bashkë-MVP me Harrison Barnes. Në qershor 2010, Irving ishte pjesë e ekipit fitues të medaljes së Artë të Shteteve të Bashkuara në kampionatin FIBA ​​Under-18 Under-18.
Ceveland Cavaliers(2011-2017)
Sezoni 2011-12: Rookie e Vitit Irving njoftoi se do të heqë dorë nga tri sezonet e tij të fundit të kualifikimit dhe do të hyjë në draftin e NBA 2011, ku ai u zgjodh me zgjedhjen e parë të përgjithshme nga Cleveland Cavaliers. Irving nënshkroi një kontratë me Cleveland Cavaliers së bashku me shokun e ri të rradhës Tristan Thompson më 10 dhjetor 2011. Të dy Irving dhe Thompson u emëruan në Rising Stars Challenge 2012. Irving luajti për ekipin Chuck ndërsa Thompson luajti për ekipin Shaq. Irving shënoi 34 pikë në ndeshje, duke përfshirë edhe 8-8 nga radhët e tre pikëve, dhe fitoi nderimet e MVP. Për sezonin, Irving fitoi çmimin NBA të Rookie të Vitit 2012, duke fituar 117 vota të mundshme në vendin e parë. [29] Ai ishte gjithashtu e vetmja zgjedhje e njëanshme për ekipin e parë të All-Rookie NBA. Për sezonin, Irving mesatarisht 18.5 pikë, 5.4 ndihmon dhe gjuajti 46.9 për qind nga fusha, duke përfshirë 39.9 për qind në tre pikë.
Prekodellca
Prekodellcë (serbisht: Прекодолце/Prekodolce) është fshat në komunën e Vlladiçin Hanit, Serbi.
Robert Berisha
Robert Berisha u lind me 28 Janar 1979 është një këngëtar i njohur. Ne vitin 2016, Roberti nisi karrieren e tij si kengetar. Kënga e tij e parë solo ishtë "MIA" (Made In Albania) e cila është pëlqer shumë dhe kënga e tij e dytë është "Qysh pe lojna", nje këngë me ritëm veror. Pas një periudhe të gjatë në skenë si muzikant, Robert Berisha debutoi si këngëtar. Që nga ajo periudhë, ai numëron disa projekte të suksesshme muzikore. E duket se tashmë kur pozita si këngëtar është ndërtuar seriozisht për të dhe koncertet nuk mungojnë, ai i është qasur një tjetër pune.
Më datë 1 Qershor 2016, Robert Berisha publikon videoklipin "M.I.A (Made In Albania)". Teksti u shkrua nga Gjiko. Videoklipi u prodhua nga Entermedia. Me këtë këngë, Robert Berisha merr pjesë në Zhurma Show 2016 në vitin 2016.
Më datë 9 Korrik 2016, Robert Berisha publikon videoklipin "Qysh Pe Lojna".
Banesa e Syrja Haxhallarit
Banesa e Syrja Haxhallarit është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjonbabas, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "266/1" më "16.02.1979".
Robert Berisha
Më datë 25 Qershor 2017, Robert Berisha publikon videoklipin "Vetem Fjale". Një këngë me elemente orientale që pritet të pëlqehet në masë të madhe nga fansat e tij. Klipi i xhiruar në shkretëtire dhe kënga një baladë interesante, është një kombinim i qëlluar nga ana e Robertit. Videoklipi u prodhua nga Video Art.
Më datë 18 Korrik 2017, Nora Istrefi & Robert Berisha publikojnë videoklipin "Ska Inatë". Për orkestrimin u kujdes Big Bang. Videoklipi u prodhua nga Entermedia.
Më datë 9 Gusht 2017, Robert Berisha publikon videoklipin "Margarita".
Heteme Q.Shala
Heteme Q.Shala (1927-1960) ishte një mësuese shqiptare. U lind në Vushtrri në vitin 1927. Shkollën fillore e kreu në vendlindje. Në vitin shkollor 1941/1942 vijoi mësimet në Shkollën Normale “Sami Frashëri” në Prishtinë, ku po atë vit e kreu kursin pedagogjik dhe u emërua mësuese në shkollën fillore “Naim Frashëri” në Pazarin e Ri. Kursin e dytë pedagogjik e kreu në vitin 1943 në Prizren, e pas luftës punoi mësuese dhe me kurse analfabetike në Suharekë, në Shalë të Bajgorës dhe në fund në Vushtrri, ku vdiq në moshë të re. Edhe vajza e saj, Lumnia, ndoqi rrugën e nënës dhe iu kushtua profesionit të mësuesisë.
Kållered
Kållered është qytet në komunën Mölndal, Suedi me 7,456 banorë më 2010. Kållered ndodhet 10 kilometra në jug të Göteborgut. Në Kållered ka katër shkolla, Brattåsskolan, Östergård, Hallenskolan dhe Streteredsskola.
Memphis, Tennessee
Memphis, Tennessee (City of Memphis) është një qytet në qarkun Shelby të shtetit federal Tennessee, SHBA. Në Memphis, Tennessee jetojnë 646889 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej 839.2 km2 dhe lartësi mbidetare prej 103 m (337 ft).
Alicia de Larrocha
Alicia de Larrocha y de la Calle (23 Maj 1923 - 25 Shtator 2009) ishte një pianiste dhe kompozitore spanjolle. Ajo u konsiderua si një nga legjendat e pianos të shekullit të 20-të. Reuters e quajti atë "pianistja më e madhe spanjolle në histori", Time "një nga pianistët më të shquar në botë" dhe Guardian "pianistja kryesore spanjolle e kohës së saj".
Ajo fitoi shumë çmime Grammy dhe një Çmim Princ i Asturias për Arte. Ajo është vlerësuar për sjelljen e popullaritetit më të madh në kompozimet e Isaac Albéniz dhe Enrique Granados. Në vitin 1995, ajo u bë artistja e parë spanjolle që fitoi Çmimin e UNESCO.
Leonard Bloomfield
Leonard Bloomfield (1 prill 1887 - 18 prill 1949) ishte një gjuhëtar amerikan që udhëhoqi zhvillimin e gjuhësisë strukturore në Shtetet e Bashkuara gjatë viteve 1930 dhe 1940. Ai konsiderohet të jetë babai i distribucionalizmit amerikan. Libri i tij shkollor me ndikim Language, botuar në vitin 1933, paraqiti një përshkrim të plotë të gjuhësisë strukturore amerikane. Ai dha një kontribut të rëndësishëm në gjuhësinë historike indo-evropiane, përshkrimin e gjuhëve austroneziane dhe përshkrimin e gjuhëve të familjes Algonquian.
Qasja e Bloomfield-it ndaj gjuhësisë u karakterizua nga theksi i saj në bazën shkencore të gjuhësisë dhe përqendrimi në procedurat formale për analizën e të dhënave gjuhësore. Ndikimi i gjuhësisë strukturore të Bloomfield-it ra në fund të viteve 1950 dhe 1960 pasi filloi të mbizotëronte teoria e gramatikës gjeneruese e zhvilluar nga Noam Chomsky.
Jeta e hershme dhe edukimi
Bloomfield lindi në Çikago, Illinois, më 1 prill 1887, nga prindër hebrenj (Sigmund Bloomfield dhe Carola Buber Bloomfield). Babai i tij emigroi në Shtetet e Bashkuara si fëmijë më 1868; emri origjinal i familjes Blumenfeld u ndryshua në Bloomfield pas mbërritjes së tyre. Më 1896, familja e tij u zhvendos në Elkhart Lake, Wisconsin, ku ai ndoqi shkollën fillore, por u kthye në Çikago për shkollën e mesme. Xhaxhai i tij Maurice Bloomfield ishte një gjuhëtar i shquar në Universitetin Johns Hopkins dhe halla e tij Fannie Bloomfield Zeisler ishte një pianiste e njohur koncertesh.
Bloomfield ndoqi Kolegjin e Harvardit nga viti 1903 deri në vitin 1906, duke u diplomuar me diplomën AB. Më pas ai filloi punën në Universitetin e Wisconsin, duke ndjekur kurse në filologji gjermane dhe gjermanike, përveç kurseve në gjuhë të tjera indo-evropiane. Një takim me indo-evropianistin Eduard Prokosch, një anëtar i fakultetit në Universitetin e Wisconsin, e bindi Bloomfield-in të ndiqte një karrierë në gjuhësi. Në vitin 1908 Bloomfield u transferua në Universitetin e Çikagos, ku mori kurse në filologji gjermane dhe indoevropiane me Frances A. Wood dhe Carl Darling Buck. Disertacioni i tij i doktoratës në gjuhësinë historike gjermanike, A semasiologic differentiation in Germanic secondary ablaut (Një diferencim semasiologjik në ablaut të mesëm gjermanik), u mbikëqyr nga Wood, dhe ai u diplomua më 1909.
Ai ndërmori studime të mëtejshme në Universitetin e Leipzigut dhe në Universitetin e Göttingenit më 1913 dhe 1914 me indoevropianistët kryesorë August Leskien, Karl Brugmann, si dhe Hermann Oldenberg, një specialist në sanskritishten vedike. Bloomfield gjithashtu studioi në Göttingen me specialistin sanskrit Jacob Wackernagel dhe i konsideroi si Wackernagel ashtu edhe traditën gramatikore sanskrite të analizës rigoroze gramatikore të lidhur me Pāṇini n si ndikime të rëndësishme si në veprën e tij historike ashtu edhe në atë përshkruese. Trajnimi i mëtejshëm në Evropë ishte një kusht për t'u avancuar në Universitetin e Illinois nga instruktor në gradën asistent profesor.
Karriera
Bloomfield ishte një nga anëtarët themelues të Shoqërisë Gjuhësore të Amerikës. Në vitin 1924, së bashku me George M. Bolling (Universiteti Shtetëror i Ohajos) dhe Edgar Sturtevant (Universiteti Yale) ai formoi një komitet për të organizuar krijimin e Shoqërisë dhe hartoi thirrjen për themelimin e Shoqërisë. Ai kontribuoi me artikullin kryesor në numrin inaugurues të revistës Gjuha e Shoqatës, dhe ishte President i Shoqatës në 1935. Ai dha mësim në Institutin Gjuhësor Veror të Shoqatës në 1938–1941, me Institutet 1938–1940 që u mbajtën në Ann Arbor, Michigan dhe Institutin e 1941 në Chapel Hill, Karolina e Veriut. Bloomfield ishte gjithashtu një anëtar i Shoqërisë Filozofike Amerikane.
Gjuhësia indoevropiane
Puna më e hershme e Bloomfield ishte në studimet historike gjermanike, duke filluar me disertacionin e tij dhe duke vazhduar me një numër punimesh mbi fonologjinë dhe morfologjinë indo-evropiane dhe gjermanike. Studimet e tij pas doktoraturës në Gjermani e forcuan më tej ekspertizën e tij në traditën neogramatike, e cila ende dominonte studimet historike indo-evropiane. Bloomfield gjatë gjithë karrierës së tij, por veçanërisht gjatë karrierës së tij të hershme, theksoi parimin neogramatik të ndryshimit të rregullt të tingullit si një koncept themelor në gjuhësinë historike.
Puna e Bloomfield në indo-evropianisht përtej disertacionit të tij ishte e kufizuar në një artikull mbi bashkëtingëlloret palatale në sanskritisht dhe një artikull mbi traditën gramatikore sanskrite të lidhur me Pāṇini, përveç një numri rishikimesh librash. Bloomfield përdori gjerësisht materialet indo-evropiane për të shpjeguar parimet historike dhe krahasuese në të dy tekstet e tij, Një hyrje në gjuhën (1914) dhe Gjuha e tij kryesore (1933). Në tekstet e tij shkollore ai zgjodhi shembuj indo-evropianë që mbështesin hipotezën kryesore neogramatike të rregullsisë së ndryshimit të tingullit dhe theksoi një sekuencë hapash thelbësorë për suksesin në punën krahasuese: (a) të dhëna të përshtatshme në formën e teksteve që duhen studiuar intensivisht dhe të analizuara; (b) aplikimi i metodës krahasuese; (c) rindërtimi i proto-formave. Ai theksoi më tej rëndësinë e studimeve të dialekteve aty ku është e përshtatshme dhe vuri në dukje rëndësinë e faktorëve sociologjikë si prestigji dhe ndikimin e kuptimit. Përveç ndryshimit të rregullt gjuhësor, Bloomfield lejoi gjithashtu huazimin dhe analogjinë.
Studimet sanskrite
Si pjesë e trajnimit të tij me indo-evropianistët kryesorë në Gjermani në 1913 dhe 1914, Bloomfield studioi traditën gramatikore sanskrite me origjinë nga Pāṇini, i cili jetoi në Indinë veriperëndimore gjatë shekullit të pestë ose të katërt para Krishtit. Gramatika e Pāṇini karakterizohet nga përpikmëria dhe qartësia e saj ekstreme në llogaritjen e formave gjuhësore sanskrite dhe nga struktura e saj e ndërlikuar gjeneruese e ndjeshme ndaj kontekstit dhe e bazuar në rregulla. Bloomfield vuri në dukje se "Pāṇini jep formimin e çdo fjale të lakuar, të përbërë ose të prejardhur, me një deklaratë të saktë të variacioneve të tingullit (përfshirë theksin) dhe të kuptimit". Në një letër drejtuar algonkuianistit Truman Michelson, Bloomfield vuri në dukje "Modelet e mia janë Pāṇini dhe lloji i punës së bërë në indo-evropianisht nga mësuesi im, profesori Wackernagel i Bazelit."
Qasja sistematike e Pāṇini ndaj analizës përfshin komponentë për: (a) formimin e rregullave gramatikore, (b) një inventar tingujsh, (c) një listë të rrënjëve foljore të organizuara në nënlista dhe (d) një listë të klasave të morfave. Qasja e Bloomfield-it ndaj ideve kyçe gjuhësore në librin e tij Gjuhë pasqyron ndikimin e Pāṇini në trajtimin e koncepteve bazë si forma gjuhësore, forma e lirë dhe të tjera. Në mënyrë të ngjashme, Pāṇini është burimi për përdorimin nga Bloomfield të termave ekzocentrikë dhe endocentrikë të përdorur për të përshkruar fjalët e përbëra. Konceptet nga Pāṇini gjenden në Ojibwa Lindore, botuar pas vdekjes në 1958, në veçanti përdorimi i tij i konceptit të një zero morfologjike, një morfemë që nuk ka realizim të hapur. Ndikimi i Pāṇini është gjithashtu i pranishëm në qasjen e Bloomfield për përcaktimin e pjesëve të ligjëratës (Bloomfield përdor termin "formë-klasa") si në Ojibwa Lindore ashtu edhe në gjuhën e mëvonshme Menomini, botuar pas vdekjes në 1962.
Gjuhësia austroneziane
Ndërsa ishte në Universitetin e Ilinoisit, Bloomfield ndërmori kërkime në gjuhën tagaloge, një gjuhë austroneziane e folur në Filipine. Ai kreu punë gjuhësore në terren me Alfredo Viola Santiago, i cili ishte student i inxhinierisë në universitet nga 1914 deri në 1917. Rezultatet u botuan si tekste tagaloge me analizë gramatikore, e cila përfshin një seri tekstesh të diktuara nga Santiago, përveç një përshkrimi dhe analize të gjerë gramatikore të çdo fjale në tekste. Puna e Bloomfield në gjuhën tagaloge, nga fillimi i kërkimit në terren deri në botim, zgjati jo më shumë se dy vjet. Studimi i tij në gjuhën tagaloge është përshkruar si "trajtimi më i mirë i çdo gjuhe austroneziane . . . Rezultati është një përshkrim i tagalogut i cili nuk është tejkaluar kurrë për plotësinë, saktësinë dhe pasurinë e shembullit."
Kaarina
Kaarina (Kaarinan kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën, dhe është pjesë e rajonit Finlanda Jugperëndimore.
Leonard Bloomfield
Gjuhësia austroneziane
I vetmi botim tjetër i Bloomfield në një gjuhë austroneziane ishte një artikull mbi sintaksën e Ilocano-s, bazuar në kërkimet e ndërmarra me një folës amtare të Ilocano-s, i cili ishte student në Universitetin e Yale. Ky artikull është përshkruar si një "tour de force, sepse mbulon në më pak se shtatë faqe të gjithë sintaksën taksonomike të Ilocano".
Gjuhësia algonkiane
Puna e Bloomfield mbi gjuhët Algonquiane kishte komponentë përshkrues dhe krahasues. Ai botoi gjerësisht në katër gjuhë Algonquian: Fox, Cree, Menominee dhe Ojibwe, duke botuar gramatika, leksikone dhe koleksione tekstesh. Bloomfield përdori materialet e mbledhura në punën e tij përshkruese për të ndërmarrë studime krahasuese që çuan në rindërtimin e Proto-Algonquian, me një studim të hershëm që rindërtoi sistemin e tingujve të Proto-Algonquian, dhe një letër pasuese më të gjerë që rafinonte analizën e tij fonologjike dhe shtonte informacion të gjerë historik mbi veçoritë e përgjithshme të gramatikës Algonquiane.
Bloomfield ndërmori kërkime në terren mbi Cree, Menominee dhe Ojibwe, dhe analizoi materialin në koleksionet e teksteve të Fox të botuar më parë. Hulumtimi i tij i parë Algonquian, duke filluar rreth vitit 1919, përfshinte studimin e koleksioneve të teksteve në gjuhën Fox që ishin botuar nga William Jones dhe Truman Michelson. Duke punuar nëpër tekstet në këto koleksione, Bloomfield nxori informacione gramatikore për të krijuar një skicë gramatikore të Fox. Një leksik i Fox-it i bazuar në materialin e tij të shkëputur u botua pas vdekjes.
Bloomfield ndërmori kërkime në terren mbi Menominee në verën e viteve 1920 dhe 1921, me kërkime të mëtejshme të shkurtra në terren në shtator 1939 dhe vizita me ndërprerje nga folësit e Menominee në Çikago në fund të viteve 1930, përveç korrespondencës me folësit gjatë së njëjtës periudhë. Materiali i mbledhur nga Morris Swadesh në 1937 dhe 1938, shpesh në përgjigje të pyetjeve specifike nga Bloomfield, plotësoi informacionin e tij. Publikimet e rëndësishme përfshijnë një koleksion tekstesh, një gramatikë dhe një leksik (të dyja të botuara pas vdekjes), përveç një artikulli teorikisht domethënës mbi alternimet fonologjike të Menomini.
Bloomfield ndërmori kërkime në terren në vitin 1925 midis folësve të Plains Cree në Saskatchewan në rezervatin Sweet Grass, dhe gjithashtu në rezervatin Star Blanket, duke rezultuar në dy vëllime tekstesh dhe një leksik pas vdekjes. Ai gjithashtu ndërmori një punë të shkurtër në terren në Swampy Cree në The Pas, Manitoba. Puna e Bloomfield në Swampy Cree siguroi të dhëna për të mbështetur fuqinë parashikuese të hipotezës së një ndryshimi të jashtëzakonshëm fonologjik.
Hulumtimi fillestar i Bloomfield mbi Ojibwe ishte përmes studimit të teksteve të mbledhura nga William Jones, përveç gramatikave dhe fjalorëve të shekullit të nëntëmbëdhjetë. Gjatë Institutit Gjuhësor të Shoqërisë Gjuhësore të Amerikës të vitit 1938 të mbajtur në Universitetin e Miçiganit në Ann Arbor, Michigan, ai dha mësim në një klasë metodash në terren me Andrew Medler, një folës i dialektit të Otavës, i lindur në Saginaw, Michigan, por kaloi pjesën më të madhe të tij. jeta në ishullin Walpole, Ontario. Përshkrimi gramatikor që rezultoi, fjalitë e transkriptuara, tekstet dhe leksiku u botuan pas vdekjes në një vëllim të vetëm. Në vitin 1941 Bloomfield punoi me folësin e dialektit të Otavës, Angeline Williams, në Institutin Gjuhësor të vitit 1941 të mbajtur në Universitetin e Karolinës së Veriut në Chapel Hill, Karolina e Veriut, duke rezultuar në një vëllim tekstesh të botuar pas vdekjes.
Cusset
Cusset (Shqip: Kuseti ; Ocitanisht: Cucet) është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Kusti ka një popullsi prej 13545 banorë dhe sipërfaqe 31.93 km², me një dendësi prej 424 banor/km².
Angela Piskernik
djathtas|parapamje| Angela Piskernik Angela Piskernik (27 Gusht 1886 - 23 Dhjetor 1967) ishte një botaniste dhe konservatore Austro-Jugosllave.
Biografia
Piskernik u lind në Bad Eisenkappel në Carinthia Jugore, i cili mbeti me Austrinë pas Luftës së Parë Botërore, dhe mbajti një Doktoraturë në botanikë nga Universiteti i Vjenës. Midis mësuesve të saj akademikë ishte edhe Hans Molisch. Ajo punoi për muzeun krahinor në Ljubljana dhe dha mësim në shkolla të ndryshme të mesme.
Si një grua sllovene e ndërgjegjshme në vend, ajo ishte aktive në plebishitin karinas dhe në një klub migrantësh. Më 1943 ajo u burgos dhe u mbajt në burg në kampin nazist të përqendrimit Ravensbrück. Ajo përmendet në romanin autobiografik "Engjëlli i Oblivionit" të autores Austriake Maja Haderlap.
Pas vitit 1945 ajo u bë drejtore e Muzeut të Historisë Natyrore në Ljubljana dhe punoi në shërbimin e konservimit. Në veçanti, ajo bëri përpjekje për të rinovuar dhe mbrojtur Kopshtin Botanik Alpine Juliana Alpine dhe Parkun Kombëtar Triglav. Ajo u frymëzua nga konservatori italian Renzo Videsott.
Arriani
thumb Flav Arriani i njohur edhe si Arriani i Nikomedisë ose shkurt Arriani (Ἀρριανός Arrianos; Lucius Flavius Arrianus; ) ishte një historian grek, nëpunës publik, komandant ushtarak dhe filozof i periudhës romake.
Anabaza e Aleksandrit nga Arriani konsiderohet si burimi më i mirë për fushatat e Aleksandrit të Madh. Sidoqoftë, kohët e fundit, edhe pse studiuesit modernë në përgjithësi kanë preferuar Arrianin në burimet e tjera parësore ekzistuese, ky qëndrim ndaj Arrianit ka filluar të ndryshojë në dritën e studimeve në metodën e Arrianit. Në veprat e Arrianit gjenden të dhëna të rendësishme edhe për ilirët.
Zogu Jubjub
thumb|Zogu Jubjub (në të majtë) me [[Bandersnatch (në të djathtë)]] Zogu Jubjub është një krijesë e rrezikshme e përmendur në poezitë e pakuptimta të Lewis Carroll "Jabberwocky" dhe "Gjuetia e Snark".
Në "Jabberwocky", detaji i vetëm i dhënë për zogun është se protagonisti duhet të ketë kujdes nga ai. Në "Gjuetinë e Snark", krijesa përshkruhet në thellësi shumë më të madhe. Gjendet në një luginë të ngushtë, të errët, depresionuese dhe të izoluar. Zëri i saj kur dëgjohet përshkruhet "një ulërimë, tronditje dhe e lartë" si një laps që shtrihet mbi një dërrasë, dhe i frikëson ndjeshëm ata që e dëgjojnë atë, përfshirë Beaver-in, i cili "kthehet [i] zbehtë në majë të bishtit të tij" Karakteri i tij tiparet përfshijnë se është "i dëshpëruar" dhe "jeton në pasion të përhershëm", ai "njeh çdo mik që ka takuar një herë më parë" dhe nuk do të "shikojë ryshfet".
Liza në Botën e Çudirave e Tim Burton
Zogu Jubjub shfaqet në versionin e vitit 2010 të Tim Burton Liza në Botën e Çudirave si një zog gjigant i zi që i ngjan një vreshti dhe një pulë të spërkatur me një kokë të kuqe, një sqep të gjatë të verdhë dhe një gjuhë blu. Së pari është parë kur kap të dy Tweedledum dhe Tweedledee ndërsa përpiqet të shpëtojë me Lizën. Ajo nuk shihet përsëri derisa Mbretëresha e Kuqe lëshon Zogun Jubjub mbi një turmë rebele. Gjatë betejës përfundimtare, pas ndërhyrjes së Kapelabërësit, zogu Jubjub bashkohet për të luftuar për Mbretëreshën e Kuqe, vetëm që më vonë ta këpusë kokën nga një gur i madh nga një katapultë.
Kacetajka
Kacetajkë (greqisht: Κατσαϊταίικα/Katsaïtaíika) është fshat në qarkun i Ahaisë, Greqi.
Goce Dellçev
Georgi Nikolov Delçev (Bullgarisht: Георги Николов Делчев), i njohur si Goce Dellçev, gjithashtu shkruar Goce Delčev, Shkimi Cirilik: Гоце Делчев, i shkruar në ortografinë e vjetër bullgare fillimisht: Гоце Дѣлчевъ; (4 shkurt 1872 - 4 maj 1903) ishte një figurë e rëndësishme revolucionare Bullgare në Maqedoninë dhe Trakën e sunduar Osmane në fillim të shekullit të 20-të. Ai ishte udhëheqësi më i shquar i asaj që sot njihet si Organizata e Brendshme Revolucionare Maqedonase (IMRO), një organizatë paraushtarake aktive në territoret osmane në Ballkan, në fund të shekullit 19 dhe fillimit të shekullit të 20-të.
I lindur në Kilkis, pastaj në Vilajetin e Salanikut të Perandorisë Osmane, në rininë e tij u frymëzua nga idealet e revolucionarëve Bullgarë si Vasil Levski dhe Hristo Botev, i cili parashikoi krijimin e një Republike Bullgare të barazisë etnike dhe fetare, si pjesë e një Federate Ballkanike të imagjinuar. Delçevi përfundoi shkollën e mesme në Shkollën e Lartë Bullgare të Selanikut dhe hyri në Sofje në Shkollën Ushtarake të Lartmadhërisë së Tij, por u largua nga atje, për shkak të bindjeve të tij të majta politike. Pastaj ai u kthye në Maqedoninë Osmane si një mësues i gjuhës Bullgare dhe menjëherë u bë një aktivist i lëvizjes revolucionare të sapo gjetur, në vitin 1894.
Megjithëse e konsideronte veten si trashëgimtarë të traditave revolucionare Bullgare, si republikan i përkushtuar u zhgënjye nga realiteti në monarkinë Bullgare pas çlirimit. Gjithashtu nga ai, si nga shumë bullgarë maqedonas, me origjinë nga një zonë me popullsi të përzier, ideja për të qenë 'maqedonas' fitoi rëndësinë e një besnikërie të caktuar vendase, që ndërtoi një frymë specifike të "patriotizmit lokal" dhe "rajonalizëm multietnik". Ai mbante sloganin e promovuar nga William Ewart Gladstone, "Maqedonia për maqedonasit", duke përfshirë edhe kombësitë e ndryshme që banonin në këtë zonë. Në këtë mënyrë, pikëpamja e tij përfshinte një gamë të gjerë idesh të tilla të ndryshme, si patriotizmi bullgar, regjionalizmi maqedonas, antinacionalizmi dhe socializmi fillestar.
Si rezultat, agjenda e tij politike u bë krijimi nëpërmjet revolucionit të një shteti sovranacional të Maqedonisë-Adrianopolit të pavarur në kuadrin e Perandorisë Osmane, si një prelud për përfshirjen e saj në një Federatë të ardhshme Ballkanike. Ai rishikoi programin e Organizatës, duke theksuar rëndësinë e bashkëpunimit midis të gjitha grupeve etnike në territoret në fjalë në mënyrë që të fitonte autonominë politike. Delçev gjithashtu filloi krijimin e një rrjeti të fshehtë revolucionar, që do të përgatisë popullatën për një kryengritje të armatosur kundër sundimit osman. Megjithatë, ai kundërshtoi planin e Komitetit Qendror të IMRO-së për një kryengritje masive në verën e vitit 1903, duke favorizuar taktikat terroriste dhe guerile. Megjithatë, ai u vra nga njësia osmane në maj. Kështu lëvizja çlirimtare humbi organizatorin e saj më të rëndësishëm, në prag të kryengritjes Ilinden-Preobrazhenie.
Sot Goce Delçev konsiderohet si një hero kombëtar në Bullgari, si dhe në Maqedonisë së Veriut, ku thuhet se ai ishte ndër themeluesit e lëvizjes kombëtare maqedonase. Përkundër interpretimeve të tilla historike maqedonase, Delçevi kishte identitetin kombëtar Bullgar dhe i shihte bashkatdhetarët e tij si Bullgarë. Përcaktimi maqedonas sipas terminologjisë etnike të përdorur më parë përfshinte Shqiptarët, Bullgarët, Grekët, Turqit, Vllehët dhe Serbët, dhe kur zbatohej për sllavët vendas, do të thoshte një identitet rajonal Bullgar. Megjithatë, në kundërshtim me pohimet bullgare, idetë e tij autonome të një entiteti politik Maqedonas (dhe Adrianopolitan), kanë stimuluar zhvillimin e mëvonshëm të nationalityalizmit maqedonas.