cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kalaja Schaumburg, Rheinland-Pfalz
thumb|300px|Pamje e Kështjellës Schaumburg nga ana jugperëndimore Kalaja Schaumburg (Gjermanisht: Schloss Schaumburg) është kala në Rheinland-Pfalz, Gjermani, në jug të Balduinstein afër Limburg an der Lahn.
Kjo kala ishte me pronësi të një famileje e Waldeck dhe Pyrmont. Tani është në pronësi të një grupi të investimeve turke.
Apokalips 6 : prozë
Apokalips 6 : prozë, libër me autor Enver Kushi, redaktoi Moikom Zeqo. Botuar në Tiranë në vitin 2006, libri ka 162 faqe.
Kalaja Schaumburg, Rheinland-Pfalz
Zotërimi i Schaumburgut
Përveç kalasë, territori i zotërimit të Schaumburg përbëhej nga Biebrich, Cramberg dhe Steinsberg.
Libri Florimontian
Libri Florimontian libër me autor Moikom Zeqo, zgjodhi dhe përgatiti Andrea Llukani. Botuar në Tiranë në vitin 2007, libri ka 56 faqe.
Soto del Real
Soto del Real është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Cuenca Alta del Manzanares, të provincës Madrid, në Madrid. Soto del Real ka 8294 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 42.17 km2.
Lidhje të jashtme
Soto del Real
Tomomi Fujimura
Tomomi Fujimura (藤村 智美) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 20 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Gëzim Kasmi
Gëzim Kasmi ka lindur më 25 korrik të vitit 1942, ka luajtur me skuadrën e Tiranës nga viti 1960 deri në 1972, duke fituar edhe 4 tituj kampionë të vendit. Në periudhën 1963-1972 ai është aktivizuar edhe me përfaqësuesen shqiptare me të cilën ka zhvilluar 9 ndeshje. U nda nga jeta në Tiranë më 17 tetor 2016.
Lifespan: Why We Age - and Why We Don't Have To
Jetëgjatësia: Pse Plakemi, dhe Pse Nuk Kemi Pse është një libër jo i trilluar, me autor biologun Australian David Andrew Sinclair dhe gazetari Matthew LaPlante dhe botuar nga Atria Books në 10 Shtator 2019. Me librin Jetëgjatësia, autorët analizojnë sesi teknologjia, dieta, stërvitja dhe stili i jetës, përfshirë agjërimin e pjesshëm dhe ekspozimin ndaj të ftohtit, kanë potencialin për të rritur jetëgjatësinë e njeriut.
Mongozi kembzi
Mongozi këmbzi ose mangusta këmbzi ( Bdeogale nigripes ) është një specie manguste amtare në Afrikën Qendrore, ku ai banon thellë në pyjet gjetherënës nga Nigeria lindore deri Republikën Demokratike e Kongos jugore. Ajo ka qenë e shënuar si shqetësimi i pakët në Listën e Kuqe të IUCN që nga viti 2008. Ai ushqehet me milingona, termite , Orthoptera , brejtës të vegjël  , bretkosat , hardhuca dhe fruta. Ёshtë kryesisht krijesë vetmitare dhe nate.
Ofshamë : poezi
Ofshamë : libër me poezi, me autor Kujtim Ahmataj, redaktoi Moikom Zeqo. Botuar në Tiranë në vitin 2007, libri ka 144 faqe dhe me foto. ISBN 9789995661489
Mongozi kembzi
Rezultatet e analizave gjenetike dhe morfologjike tregojnë se mongozi këmbzi është e lidhur ngushtë me mongozin e Xheksonit, e cila konsiderohet conspecifik.
Anti-haiku
Anti-haiku libër me autor Moikom Zeqo, përgatiti për botim Andrea Llukani. Botuar në Tiranë në vitin 2008, libri ka 124 faqe.
Saint-Jean-le-Centenier
Saint-Jean-le-Centenier është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Jean-le-Centenier ka një popullsi prej 693 banorë dhe sipërfaqe 15.16 km², me një dendësi prej 46 banor/km².
Digjen meteorë
Digjen meteorë libër me poezi me autor Skënder Rusi, zgjodhi dhe përgatiti Moikom Zeqo, redaktoi Dritëro Agolli. Botuar në Tiranë në vitin 2008 nga "Toena". Libri ka 252 faqe. ISBN 9789994313518
Licenca Publike e Përgjithshme GNU
Licenca Publike e Përgjithshme GNU (GNU GPL or GPL) është një licencë e softuerëve të lirë e përdorur gjerësisht, e cila u garanton përdorueseve të fundit (individëve, organizatave, kompanive) lirinë për të përdorur, studiuar, shpërndarë dhe modifikuar softuerin. Një softuerë që ti ofron këto të drejta quhet softuerë i lirë dhe nëse softueri është copyleft, ai kërkon këto të drejta që të ruhet. GPL-ja i kërkon të dyja. Licenca u shkrua nga Richard Stallman i Free Software Foundation (FSF) për projektin GNU.
Me fjalë të tjera GPL i garanton marrësit e një programi kompjuterik të drejtat e Free Software Definition dhe përdorë copyleft për të siguruar që liritë janë të ruajtura sa herë që një punë është shpërndarë, madje edhe kur janë bvrë ndryshime apo përmirësime. GPL është një licensë copyleft, gjë që do të thotë se edhe derived worksmund të shpërndahebn vetëm nën kushtet e të njëjtës licensë. Kjo bëhet në dallim të permissive free software licenses, për të cilat Licensa BSD dhe Licensa MIT janë shembuj tipik. GPL ishte licensa e parë për përdorim të përgjithshëm.
Programe të njohur softuerësh të lirë të licencuar nën free GPL përfshijnë Kerneli i Linux dhe GNU Compiler Collection (GCC). Disa programe të tjerë softuerësh të lirë (MySQL është një shembull i mirënjohur) janë dual-licensed nën licensa të ndryshme, ku zakonisht njëra nga licensat është GPL-ja.
Historikisht, familja e licensave të GPL ka qënë një nga licesat e softuerëve më popullore në FOSS.David A. Wheeler tregon se licensa copyleft e siguruar nga GPL ishte kritike për suksesin e sistemeve të bazuara në Linux, duke i dhënë programuesve që kontribuan në kernel, sigurinë që nga puna e tyre do të përfitonte e gjithë bota dhe se softueri do të mbetej i lirë, dhe se nuk do të shfrytëzohej nga kompanitë e softuerëve të cilat nuk do ti ofronin asgjë në shkëmbim komunitetit.
Letër Arnisës për Sabat Zevin
Letër Arnisës për Sabat Zevin libër me autor Moikom Zeqo. Botuar në Tiranë në vitin 2008, libri ka 52 faqe.
Sainte-Marguerite-Lafigère
Sainte-Marguerite-Lafigère është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Sainte-Marguerite-Lafigère ka një popullsi prej 92 banorë dhe sipërfaqe 10.07 km², me një dendësi prej 9 banor/km².
Pleistoceni
Pleistoceni shpesh i referohen edhe si Epoka e akullnajave, është epoka gjeologjike e cila zgjati nga rreth 2.588.000 deri në 11.700 vjet më parë dhe përfshin periudhën e fundit të akullnajave. Fundi i Pleistocenit korrespondon me fundin e periudhës së fundit akullnajore dhe gjithashtu me fundin e epokës paleolitike në arkeologji.
Pleistoceni është epoka e parë e Periudhës Kuaternare ose epoka e gjashtë e Epokës Kenozoike. Në periodizimin e ICS-së, Pleistoceni ndahet në katër faza ose mosha, Gelasian, Calabrian, Ionian and Tarantian. Të gjitha këto faza u përcaktuan në zonën e Europës Jugore. Përveç kësaj nënndarjeje ndërkombëtare, përdoren shpesh edhe nënndarje të ndryshme rajonale.
Hinmansville, New York
Hinmansville, New York është një qytet në qarkun Oswego të shtetit federal New York, SHBA.
Miki Sugawara
Miki Sugawara (菅原 美希) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 7 ndeshje dhe ka shënuar 2 gola.
Vlushë
Vlushë është një fshat në ish-bashkinë e Leshnjës në Qarkun e Beratit, Shqipëri. Me reformën e qeverisjes vendore të vitit 2015 ajo u bë pjesë e bashkisë Skrapar.
Mark Johnson
Mark Johnson (lindur më ) është një producent amerikan. Johnson fitoi Çmimin Oskar e filmit më të mirë për prodhimin e filmit Rain Man.
Jeta e hershme
Johnson u lind në Uashington D.C., i biri i Dorothy (më përpara King), agjente e patundshmërisë, dhe Emery Johnson-it, që punoi në fushën e ngarkesave ajrore. Ai diplomoi nga Universiteti i Virgjinisë në vitin 1971.
Karriera
Johnson u përfshi për herë të parë në shoubiznes në vitin 1965, si aktor në rolin e deputetit të sherifit në filmin Brandy, me regji të Jose Luis Borau {{. Ai kaloi dhjetë vite të rinisë së tij në Spanjë, ku punoi si një aktor shtesë në filma si Nicholas and Alexandra, dhe Dr. Zhivago. Përvojat e tij të hershme e çuan në role të vogla të aktrimit në filmin western Ride and Kill dhe në dramën The Thin Red Line. Pasi diplomoi në nivelin e parë universitar në Dramë tek Universiteti i Virgjinisë dhe një diplomë masteri të arteve në Universitetin e Ajouës, Johnson u shpërngul në Nju Jork.
The Future of Humanity
E Ardhmëja e Njerëzimit: Transformimi i Marsit, Udhëtimi Ndëryjor, Pavdekëshmëria dhe Fati ynë Përtej Tokës është një libër shkencorë me popullaritet nga futuristi dhe fizikani Michio Kaku.Libri fillimisht u botua në 20 shkurt 2018 nga Doubleday. Libri ishte në listën e librave më të shitur të New York Times për katër javë.
Përmbajtja
Kaku diskuton të ardhmen dhe mbijetesën e njerëzimit dhe diskuton tema të tilla si transformimi i Marsit dhe udhëtimi ndëryjor. Duke pasur parasysh që mund të duhen shekuj të tërë për të arritur yjet dhe ekzoplanetet më të afërta, Kaku gjithashtu eksploron rrugë alternative për të siguruar mbijetesën e njerëzimit, duke përfshirë mundësinë e inxhinierisë gjenetike dhe transferimin e vetëdijes njerëzore në makina jo biologjike.
Stadion St Mary's
thumb|right|300px|StMary'sStadium Stadiumi St Mary's është një stadium futbolli i cili gjendet  në Southampton, Angli. Në të luhen ndeshjet vendase të klubit të futbollit   Southampton. Stadiumi ka një kapacitet prej 32.505 vendesh. Ndërtimi i stadiumit filloi në 1999. Zyrtarisht u hap në gusht 2001 në  ndeshjen midis Southampton dhe Espanyol. Kostot e ndërtimit ishin 32 milion. Southampton më parë ka luajtur në Stadiumin Dell i cili u rrënua në 2001. Stadiumi aktual ndodhet afër Kishës së Shën Marisë me të cilën u emërua. Vizita më e madhe e stadiumit u regjistrua në 28 Prill 2012, kur  arriti 32.363 spektatorë    në ndeshjen midis Southampton  dhe Coventry City.
Gjumashët e Efesit
Gjumashët e Efesit : kallëzime mistike libër me tregime dhe novela me autor Moikom Zeqo, mblodhi e përgatiti Mira Meksi. Botuar në Tiranë në vitin 2008 nga "Ombra GVG". Libri ka 381 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9789994344710
Stadion St Mary's
Në stadiumin St Mary's më  10 shtator 2019 përfaqësuesja e  Kosovës do të takohet për herë të parë me  përfaqësuesen e Anglisë.
Jaka prej bryme
Jaka prej bryme : libër me poezi, me autor Nuri Plaku, redaktor Moikom Zeqo. Botuar në Tiranë në vitin 2008, libri ka 115 faqe. ISBN 9789995630195
Auverse
Auverse është një komunë në Francë. Auverse bën pjesë në departamentin Maine-et-Loire të rajonit Pays de la Loire. Komuna ka një popullsi prej 439 banorë dhe sipërfaqe 30.74 km².
Kapinovë
Kapinovë është një fshat në ish-bashkinë e Leshnjës në Qarkun e Beratit, Shqipëri. Me reformën e qeverisjes vendore të vitit 2015 ajo u bë pjesë e bashkisë Skrapar.
Soto del Barco
Soto del Barco është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Pravia, të provincës Asturias, në Asturias. Soto del Barco ka 1981 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 8.09 km2.
Lidhje të jashtme
Soto del Barco
Saint-Sernin
Saint-Sernin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Sernin ka një popullsi prej 1670 banorë dhe sipërfaqe 5.78 km², me një dendësi prej 289 banor/km².
Auvet-et-la-Chapelotte
Auvet-et-la-Chapelotte është një komunë në Francë. Auvet-et-la-Chapelotte bën pjesë në departamentin Haute-Saône të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 277 banorë dhe sipërfaqe 14.43 km².
Kisha e Teodorit të Shenjtë, Biti e Poshtme
Kisha e Teodorit të Shenjtë, Biti e Poshtme është një monument i trashëgimisë kulturore në Bitia e Epërme, Shtërpce, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 02 - 251/58.
Kazumi Kishi
Kazumi Kishi (岸 一美) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 9 ndeshje dhe ka shënuar 2 gola.
Gjuha suahile
Gjuha Suahile, gjithashtu e njohur si Kiswahile ( përkthyer : gjuha bregdetare ), është një gjuhë Bantu dhe gjuha e parë e popullit suahili. Është një lingua franca e rajonit të Madh të Liqeneve të Afrikës dhe pjesëve të tjera të Afrikës lindore dhe jugore, duke përfshirë Tanzaninë, Keninë, Ugandën, Ruandën, Burundin, Mozambikun dhe Republikën Demokratike të Kongos (DRC). Komori, e folur në Ishujt Komore nganjëherë konsiderohet të jetë një dialekt i suahilishtes, ndonëse autoritetet e tjera e konsiderojnë atë një gjuhë të veçantë.
Vlerësimet e numrit total të folësve suahili variojnë shumë, nga 50 milion në mbi 100 milionë. Suahili shërben si gjuhë kombëtare e katër kombeve: Tanzania, Kenia, Uganda dhe DRC. Shikomor, gjuha zyrtare në Komoros dhe gjithashtu e folur në Majoti (Shimaore), është e lidhur me suahili. Suahili është gjithashtu një nga gjuhët e punës të Bashkimit Afrikan dhe është njohur zyrtarisht si një lingua franca e Komunitetit të Afrikës Lindore.
Një pjesë e rëndësishme e fjalorit suahili rrjedh nga arabishtja përmes kontaktit me banorët myslimanë arabishtfolës.
Klasifikimi
Suahili është një gjuhë bantu e degës Sabaki. Në klasifikimin gjeografik të Guthrie, suahili është në zonën Bantu G, ndërsa gjuhët e tjera Sabaki janë në zonën E70, zakonisht nën emrin Nyika. Teoritë popullore lokale të gjuhës e kanë konsideruar shpesh suahilishten të jetë një gjuhë e përzier për shkak të fjalëve të shumta të saj të kredisë nga arabishtja dhe faktit që njerëzit suahalot kanë qenë historikisht myslimanë. Megjithatë, gjuhëtarët historikë nuk e konsiderojnë ndikimin arab në suahilisht të jenë aq të rëndësishme sa ta klasifikojnë atë si një gjuhë të përzier, meqë afera arabe është e kufizuar në artikujt leksikor, shumica e të cilave janë huazuar vetëm pas 1500, ndërsa struktura gramatikore dhe sintaksore e gjuha është zakonisht Bantu.
Historia
parapamje|Suahili në arabisht pjatë përkujtimore në monumentin e Askari, Dar es Salaam (1927)
Origjina
Emri i tij i vjetër ishte Kingozi, por pasi tregtarët vinin nga vendet arabe dhe persiane, fjalorin e tyre u përzier me gjuhën. Ishte shkruar fillimisht në sciptn arab.
Dokumentet më të hershme të njohura të shkruara në suahilisht janë letra të shkruara në Kilva në 1711 në sciptn arab që iu dërguan portugezëve të Mozambikut dhe aleatëve të tyre lokalë. Letrat origjinale ruhen në arkivat historike të Goa, Indi.
Periudha koloniale
parapamje|Megjithëse shkruar fillimisht me shkrimin arab, suahili është shkruar tani në një [[Shkrimi latin|alfabet latin të paraqitur nga misionarët e krishterë dhe administratorët kolonialë. Teksti i paraqitur këtu është versioni katolik i Lutjes së Zotit. ]] Misionarët e krishterë ishin ata që përhapën alfabetin latin në popullin suahili. Ata e përdorën atë për të komunikuar me vendasit, duke e përhapur atë më tej.
Pasi që suahilishtja ishte gjuha e tregtisë në Afrikën Lindore, administratorët kolonialë donin ta standardizonin atë Në qershor 1928, në Mombasa u zhvillua një konferencë interterritoriale ku morën pjesë përfaqësues të Kenias, Tanganyika, Uganda dhe Zanzibar. Dialekti Zanzibar u zgjodh si suahili standarde për ato zona, dhe u miratua ortografi standarde për suahilishten.
Gjendja aktuale
Suahili është bërë gjuhë e dytë e folur nga dhjetëra miliona në tre vende të Liqeneve të Madhe të Afrikës (Tanzania, Kenia dhe DRC) ku është një gjuhë zyrtare ose kombëtare. Është e vetmja gjuhë afrikane në Bashkimin Afrikan. Në 2016, suahili u bë një lëndë e detyrueshme në të gjitha shkollat keniane. Suahili dhe gjuhët e afërta janë folur nga një numër relativisht i vogël njerëzish në Burundi, Komore, Malavi, Mozambik, Ugandë, Zambie dhe Ruandë. Gjuha ishte ende e kuptueshme në portet jugore të Detit të Kuq dhe përgjatë brigjeve të Arabisë Jugore dhe Gjirit Persik në shekullin e 20-të.
Rreth 80 për qind e rreth 49 milionë Tanzanians flasin Suahilisht në shtesë të tyre të parë në gjuhë. Pesë krahinat lindore të DRC-së janë Suahili-folëse. Rreth gjysma e 66 milionë kongolezëve thuhet se flasin. Gjuha suahile mund të numërojë 120-150 milion folës në total.
Fonologji
Ndryshe nga shumica e gjuhëve Niger-Kongo, Suahilishtja nuk ka ton kontrast. Për shkak të kësaj dhe drejtshkrimor të cekët të gjuhës, Suahili thuhet të jetë gjuha më e lehtë afrikane për një mësues të anglishtes për të mësuar.
Zanoret
Standard Swahili ka pesë foneme zanore: / ɑ /, / ɛ /, / i /, / o /, dhe / u /. Zanatet nuk reduktohen kurrë, pavarësisht nga stresi, por ato janë të shprehura në mënyrë të plotë si më poshtë:
Bashkëtingëllore
Ekzistojnë 36 foneme konsonante në suahilisht.
Drejtshkrimi
parapamje|244x244px|Suahili në skenën arabe mbi rrobat e një gruaje në [[Tanzania|Tanzani (ca fillim të viteve 1900)]] Suahili është shkruar aktualisht në një alfabet afër anglishtes, përveçse nuk përdor shkronjat Q dhe X. Ka dy dyshkronjësh për tingujt amtare, ch dhe sh; c nuk përdoret përveç kredive të pakapërcyeshme në anglisht dhe, herë pas here, si zëvendësim për reklama. Ka edhe disa digraphs për tingujt arabe nuk dallohen në shqiptimin jashtë zonave tradicionale suahili.
Gjuha përdoret për t'u shkruar në sciptn arabe. Ndryshe nga përshtatjet e shkrimit arab për gjuhët e tjera, strehimi relativisht i vogël u bë për suahili. Kishte gjithashtu dallime në konventat ortografike midis qyteteve dhe autorëve dhe gjatë shekujve, disa mjaft të sakta, por të tjera të ndryshme, të mjaftueshme për të shkaktuar vështirësi me kuptueshmëri.
/ e / dhe / i /, / o / dhe / u / ishin shpesh të bashkuar, por në disa spellings, /e / u dallua nga / i / duke rrotulluar kasra 90 ° dhe / o / u dallua nga / u / shkruar damma prapa. Disa sugjerantë suahilë nuk kanë ekuivalentë në arabisht, dhe për ta, shpesh nuk janë krijuar letra të veçanta ndryshe, për shembull, në shkrimet persiane dhe urduese. Në vend të kësaj, zëri më i afërt i arabit është zëvendësuar. Jo vetëm që do të thotë se një letër shpesh qëndron për më shumë se një zë, por edhe shkrimtarët kanë bërë zgjedhje të ndryshme të cilat përputhen me zëvendësimin. Këtu janë disa nga ekuivalentet midis Suahilishtes arabe dhe Roman Suahili:
Kjo ishte situata e përgjithshme, por konventat nga Urdu janë miratuar nga disa autorë të tillë për të dalluar aspiratën dhe / p / nga / b /: پھا / pʰaa / 'gazelle', پا / paa / 'çati'. Megjithëse nuk gjendet në standardin Swahili sot, ekziston një dallim midis konsonantëve të dhëmbëve dhe alveolës në disa dialektë, gjë që pasqyrohet në disa ortografi, për shembull në كٹ -kuta 'për t'u takuar' vs كت -kut̠a 'të jetë kënaqur ". Një k me pikat e y,  ڱڱڱڱ , u përdor për ch në disa konventa; duke qenë historikisht dhe madje edhe njëkohësisht një transkriptim më i saktë sesa ch rom. Në Mombasa, ishte e zakonshme të përdorim emphatics arabe për Cw, për shembull në صص swiswi (standardi sisi) 'ne' dhe كط kit̠wa (standard kichwa) 'kreu'.
Ndarja e fjalëve ndryshon nga normat romane. Pjesët e tilla si ya, na, si, kwa, ni janë bashkuar me emrin e mëposhtëm dhe posedivët si yangu dhe yako janë bashkuar me emrin e mëparshëm, por foljet janë shkruar si dy fjalë, me subjektin dhe gjendjen e tensionuar morphemes të ndara nga objekti dhe rrënja, si në niambia aliye "ai që më tha".
Motivimi semantik
E ki-/vi- i klasës historikisht përbëhej nga dy gjini të ndara, artefaktet (Bantu klasë 7/8, enë kuzhine dhe mjete dore më së shumti) dhe zvogëlime (Bantu klasa 12), të cilat u përkufizuan në një etapë stërgjyshore në suahili. Shembuj të parë janë kisu "thikë", kiti "karrige" (nga mti "pemë, dru"), chombo "anije" (një tkurrje e ki-ombo). Shembuj të këtyre të fundit janë kitoto "i mitur", nga mtoto "fëmijë"; kitawi "frond", nga "dega" e tawi; dhe "dhomë" nga chumba (ki-umba), nga "shtëpia" e nyumba. Është kuptimi i vogël që ka qenë më i zgjatur. Një shtrirje e përbashkët për pakicat në shumë gjuhë është përafrimi dhe ngjashmëria (që ka një 'pak' të disa karakteristikave, si -y ose -ish në anglisht). Për shembull, ekziston kijani "jeshile", nga jani "fletë" (krahaso fletën me gjethe), kushka "bush" nga chaka "clump", dhe kivuli "hije" nga uvuli "hije". Një 'pak' e një folje do të ishte një shembull i një veprimi dhe instancacionet e tilla (zakonisht jo shumë aktive) mund të gjenden: "vdekja" nga "fjala" nga fjala -fa "të vdesë"; kiota "fole" nga -ota "për të brood"; chakula "ushqim" nga kula "për të ngrënë"; kimuk "një ford, një kalim" nga -vuka "për të kaluar"; dhe kilimia "Pleiades", nga -limia "në fermë me", nga roli i saj në udhëheqjen e mbjelljes. Një ngjashmëri, ose duke qenë pak si diçka, nënkupton statusin margjinal në një kategori, kështu që gjërat që janë shembuj margjinal të klasës së tyre mund të marrin ki- / vi- prefikset. Një shembull është chura (ki-ura) "bretkosa", e cila është vetëm gjysma tokësore dhe për këtë arsye është margjinale si një kafshë. Kjo zgjatje mund të llogarisë edhe për aftësi të kufizuara: kilema "një gjymtyrë", kipofu "një person i verbër", kiziwi "një person i shurdhër". Së fundi, pakujdesitë shpesh tregojnë përçmim dhe përçmimi ndonjëherë shprehet kundër gjërave që janë të rrezikshme. Kjo mund të jetë shpjegimi historik për "rhinoceros", "kingaugua" hyena e ndotur ", dhe kiboko" hippopotamus "(ndoshta në fillim do të thotë" këmbët e mpirë ").
Një tjetër klasë me zgjerim të gjerë semantik është m- / mi-class (klasa Bantu 3/4). Kjo shpesh quhet klasa 'pema', sepse mti, miti "pema (et)" është shembulli prototip. Sidoqoftë, duket se nuk mbulohen as elementë jetikë, as kafshë tipikë, pemë dhe bimë të tjera, të tilla si mwitu 'pyll' dhe mtma 'mel' (dhe prej aty, gjërat e bëra nga bimët, si mkeka 'mat'); forcat mbinatyrore dhe natyrore, të tilla si mwezi 'hëna', mali 'mlima', mto 'lumi'; gjëra aktive, të tilla si moto 'zjarri', duke përfshirë pjesët aktive të trupit (moyo 'zemra', mkono 'dorë, krah'); dhe grupet njerëzore, të cilat janë jetësore, por jo vetë njerëzore, të tilla si fshati 'mji', dhe, për analogji, mzinga 'beehive / cannon'. Nga ideja qendrore e pemës, e cila është e hollë, e gjatë dhe e përhapur, vjen një shtrirje në gjëra të tjera të gjata ose të zgjeruara ose pjesë të gjërave, të tilla si ombrella mwavuli, tymi moshi, gozhda msumari; dhe nga veprimtaria atje vijnë edhe instancacionet aktive të foljeve, të tilla si mfuo "falsifikim metalik", nga -fua "për të krijuar" ose "një tingull" nga -lia "për të bërë një zë". Fjalët mund të lidhen me klasën e tyre me më shumë se një metaforë. Për shembull, mkono është një pjesë aktive e trupit, dhe mto është një forcë aktive natyrore, por ato janë gjithashtu të gjata dhe të holla. Gjërat me një trajektore, të tilla si kufiri i mpaka dhe mwendo 'udhëtim', klasifikohen me gjëra të gjata të hollë, si në shumë gjuhë të tjera me klasa emër. Kjo mund të shtrihet më tej për çdo gjë që ka të bëjë me kohën, siç është 'viti' i Mwaka dhe ndoshta paga mshahara. Kafshët e jashtëzakonshme në një farë mënyre dhe kështu që nuk përshtaten lehtësisht në klasat e tjera mund të vendosen në këtë klasë.
Klasat e tjera kanë themele që në fillim mund të duken në mënyrë të ngjashme kundërshtuese. Shkurtimisht,
Marrëveshje
Fraza suahile pajtohen me emra në një sistem të pajtimit, por nëse emri i referohet një njeriu, ato përputhen me klasa e emërit 1-2 pavarësisht nga klasa e tyre e emrave. Foljet pajtohen me klasën e emrave të subjekteve dhe objekteve të tyre; mbiemra, paragjykime dhe demonstrata pajtohen me klasën e emrave të emrave të tyre. Në Standard Swahili (Kiswahili sanifu), bazuar në dialektin e folur në Zanzibar, sistemi është mjaft kompleks; megjithatë, ajo është thjeshtuar në mënyrë të konsiderueshme në shumë variante lokale ku suahili nuk është një gjuhë amtare, siç është Nairobi. Në jo-vendas suahili, pajtimi pasqyron vetëm animimin: subjektet dhe objektet njerëzore shkaktojnë një, w- dhe m-, wa- në pajtueshmëri verbale, ndërsa subjektet jo-njerëzore dhe objektet e çdo klase shkaktojnë i-, zi-. Infinitimet ndryshojnë midis standardit ku dhe i reduktuar. ("E" është gjallë wa dhe pajete ya, za.)
Dialektet dhe gjuhët e lidhura ngushtë
Kjo listë është e bazuar në suahili dhe sabaki: një histori gjuhësore.
Dialektet
Standardi modern suahili bazohet në Kiunguja, dialektin e folur në Zanzibar Town, por ka dialekte të shumta të suahilishtes, disa prej të cilave janë reciprokisht të pakuptueshme, si në vijim:
Kalaja Schaumburg, Saksonia e Ulët
thumb|250px|[[Paschenburg dhe Schaumburg (më poshtë) siq shihet nga lugina Weser]] Kalaja Schaumburg (Gjermanisht: Burg Schaumburg) është kala në qytezën Rinteln në Saksonia e Ulët, Gjermani.
Gjuha suahile
Dialektet e vjetra
Pjesa tjetër e dialekteve ndahen prej tij në dy grupe:
Kalaja Schaumburg, Saksonia e Ulët
Historia
Kalaja u bë pronë e Hohenzollern kur George William, Princi i Schaumburg-Lippe u bashkua me austriakët në Luftë Austro-Prusiane në vitin 1866. Sidoqoftë, në vitin 1907, Perandori Wilheim II e ktheu kalanë te Georg, Princi i Schaumburg-Lippe në rastin e përvjetorit të dasmës së tij. Dhurata ishte menduar gjithashtu të jetë në njohjen e mbështetjes Georg në mosmarrëveshje mbi vazhdimësisë për fronin e Lippe-Detmold.
Gjuha suahile
Dialektet e vjetra
Maho përfshin dialektet e ndryshme Comorian si një grup i tretë. Shumica e autoriteteve të tjera e konsiderojnë Comorian të jetë një gjuhë Sabaki, e dallueshme nga Suahili.
Rajonet e tjera
Në Somali, ku mbizotëron gjuha Somalisht afroatike, një variant i suahilishtes i referuar si Chimaviini (i njohur edhe si Chimbalazi) flitet përgjatë bregut të Benadirit nga populli Bravanez. Një tjetër dialekti suahili i njohur si Kibajuni shërben gjithashtu si gjuha amtare e grupit etnik të minoritetit Bajuni, i cili jeton në ishujt e vegjël të Bajunit, si dhe në rajonin jugor Kismayo.
Vakumone
Vakumone është një fshat në ish- bashkinë e Shëngjergjit në Qarkun e Tiranës, Shqipëri. Me reformën e qeverisjes vendore 2015 u bë pjesë e bashkisë së Tiranës.
Jack's Reef, New York
Jack's Reef, New York është një qytet në qarkun Onondaga të shtetit federal New York, SHBA.
Agjencia Kombëtare e Mbrojtjes Civile
Agjencia Kombëtare për Mbrojtjen Civile është një Agjenci në kuadër të Ministrisë së Mbrojtjes së Shqipërisë që është përgjegjëse për vlerësimin e rrezikut nga fatkeqësitë dhe mbrojtjen civile Drejtues i Agjencisë së re është Haki Çako.
Historia
Nën sundimin komunist, ushtria shqiptare ishte përgjegjëse për menaxhimin e emergjencave, duke u fokusuar kryesisht në reagimin dhe jo në aktivitetet zbutëse ose parandaluese. Që nga fundi i regjimit komunist, Shqipëria ka bërë hapa të rëndësishëm drejt zhvillimit të një sistemi të menaxhimit të emergjencave. Në vitin 1999, për të koordinuar ndihmën gjatë krizës së refugjatëve në Kosovë, u krijua një Grupi i Menaxhimit të Emergjencave (GME) nën Zyrën e Kryeministrit. Pas krizës së refugjatëve, qeveria shpërndau GME dhe miratoi një sërë ligjesh dhe dekretesh për të krijuar një sistem të ri të menaxhimit të emergjencave.
Në vitin 2001, Qeveria e Shqipërisë miratoi ligjin nr. 8756, "Shërbimet e Emergjencave Civile", i cili përcaktoi rolet dhe përgjegjësitë e menaxhimit të emergjencave në mbarë qeverinë. Sipas këtij ligji planifikimi dhe zbatimi i planeve të emergjencave civile ishte përgjegjësi e Drejtorisë së Përgjithshme të Emergjencave Civile (DPEC). Që nga nëntori i vitit 2019, pas hyrjes në fuqi të ligjit të ri 45/2019 “Për mbrojtjen civile”, DPEC shndërrohet në Agjenci, Agjencia Kombëtare e Mbrojtjes Civile.
Illyricus
Illyricus është një emër që mund t'i referohet:
Ansellia
Ansellia është konsideruar si një gjini monotipike e orkideve,e cila ka një specie të vetme Ansellia africana, e njohur zakonisht edhe  si ansellia afrikane ose orkide leopardi megjithatë ajo mun mund të jetë  thjeshtë një grup kompleks speciesh që ndajnë strukturën e përbashkët të luleve dhe zakonin e rritjes.
Ndërtesa ku është vendosur Teatri i qytetit
Ndërtesa ku është vendosur Teatri i qytetit është një monument i trashëgimisë kulturore në Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Strafickë
Strafickë është një fshat në ish-komunën e Gjerbës në Qarkun e Beratit, Shqipëri. Me reformën e qeverisjes vendore të vitit 2015 ajo u bë pjesë e bashkisë Skrapar.
Jean Rochefort
Jean Raoul Robert Rochefort (29 prill 1930 – 9 tetor 2017) ishte aktorë francezë.
Biografia
Rochefort lindi në Paris nga prindërit Bretonë, ai ndoqi Institutin Pierre Corneille në Rouen. Me 19 vjet ai hyri në Centre d'Art Dramatique de la rue Blanche dhe më pas iu bashkua Konservatorit Kombëtar. Ai ka punuar me Compagnie Grenier Hussenot si aktor teatri për shtatë vjet.
Pas disa role sekondare ai luajti rolin e tij të parë të rëndësishëm në dramën Hearth Fires (1972) me Annie Girardot dhe mustaqe, markën e tij tregtare, e cila u hoq vetëm një herë që nga ajo kohë (1992 në "Ridicule"). Po atë vit ai u shfaq edhe në Njeriu i gjatë bjond me një këpucë të zezë dhe në vazhdimin e tij Kthimi i Njeriut të Gjatë Bjond (1974).
Ai ishte vendosur të luante rolin kryesor në "Njeriu që vrau Don Kishotin", pasi u gjet si "Kishoti i përsosur" nga regjisori Terry Gilliam. Rochefort mësoi të flasë anglisht vetëm për pjesën. Fatkeqësisht, mes problemeve të tjera të prodhimit, ai filloi të vuante nga një disk hernizues. Në pamundësi për të filmuar me muaj, prodhimi u anulua. Një dokumentar, Lost in La Mancha, u bë për prodhimin e dështuar.
Në vitin 1960, ai u martua me Alexandra Moscwa, me të cilën pati dy fëmijë: Marie (1962) dhe Julien (1965). Me aktoren Nicole Garcia, ai gjithashtu kishte një djalë Pierre. Përmes martesës së tij të dytë me Françoise Vidal, ai pati dy fëmijë, Louise (1990) dhe Clémence (1992).
Saint-Michel-de-Boulogne
Saint-Michel-de-Boulogne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Michel-de-Boulogne ka një popullsi prej 147 banorë dhe sipërfaqe 7.53 km², me një dendësi prej 20 banor/km².
Soses
Soses është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Segrià, të provincës Lleida, në Katalonia.
Vatani
Vatani është fjalë shqipe e hyrë nga gjuha osmane prej arabishtes وطن (waṭán). Fjala mëton vendin ku kemi lindur dhe i të cilit jemi pjesëtar e qytetar, vendi i përbashkët për gjithë kombin, i cili duhet ruajtur e mbrojtur. Në shqip po ashtu atdhe, atme, mëmëdhe. Ajo i referohet gjithë botës shqiptare ose të gjithë shqiptarëve jashtë Shqipërisë.
Soses
Lidhje të jashtme
Soses
Licenca Publike IBM
Licensa Publike IBM (LPI) është një licensë softueri i hapur/softuer me burim të lirë e shkruar dhe ndonjëherë e përdorur nga IBM. Është e aprovuar nga Free Software Foundation (FSF) dhe përshkruhet si një licensë me burim të hapur nga Lëvizjet me burim të hapur.
LPI ndryshon nga GNU General Public License (GPL), në këtë   të fundit ajo detyron publikuesin ose distributorin e softuerit për kodin e softuerit të licensuar. Sipas IBM kjo bëhet për të lehtesuar perdorimin komercial të softuerit me burim të hapur, për të evituar detyrim ndaj kontributoreve.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (June 2007)">duhet citim ] Përkrahësit LPI kanë  një pikpamje me të qarte në  lidhje me pergjegjesine për kodin e softuerit sesa ata të GPL-së.
LPI nuk përkuthet me atë të GLP sepse përmban kufizime që nuk perfshihen në  GLP. Sipas FSF ''Kjo është   një license e softuerit të lirë. për fat të keq, ka një zgjedhje tjetër     neni ligjor që nuk e bënë të jetë e përshatshem me GNU GLP.''
LPI ndryshon nga GPL-ja në menaxhimin e patentave, sepse LPI-ja i jep fund licensave derisa patenta hidhet poshtë.
Kjo licensë është   kritikuar<sup class="noprint Inline-Template " style="white-space:nowrap;">[''<span title="The material near this tag may use weasel words or too-vague attribution. (September 2014)">duhet citim? ''] për shkak të dispozitave në pjesën e 4-t të cilat kërkojnë distributoreve komercial të kodit të  përfshirë   nga kjo license të sigurojne të gjithe "te meparshmet" krijues për kosto ligjore qe vijne nga denoncime të bëra nga përdoruesit e softuerit.
Auvillar
Auvillar (Shqip: Avila, Ocitanisht: Autvilar) është një komunë në Francë. Auvillarbën pjesë në Departamentin Tarn-dhe-Garonë të rajonit Ocitania.
Gjeografia
Fshati ndodhet mes qyteteve Agen dhe Montauban. Pozicionohet në një dalje të gurtë që sheh nga lumi. Pamja zgjatet nga portat e Akuitanisë deri në bregdetin e Quercyt. Pas pllajës së gjatë, një urë e varur kalon mbi Garonë mes portit të Avilës dhe Espalaisit.
Kultura
Gjatë shekujve XVII dhe XIX, fshati ka qënë i njohur për poçarinë si dhe bërjen e puplave të rosave për kaligrafi.
Yasuyo Yamagishi
Yasuyo Yamagishi (山岸 靖代) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 60 ndeshje dhe ka shënuar 6 gola.
Auvillars
Auvillars është një komunë në Francë. Auvillarsbën pjesë në departamentin Calvados të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 220 banorë dhe sipërfaqe 11.62 km².
Indre
Indre (oks: Endre) është një departament francez në rajonin Qendra-Val de Loire. Departamenti mbanë emrin e lumit Indre.
Departamenti përbëhet nga 242 komuna 42 prej tyre me më shumë se 1,000 banorë.
Kisha dhe shkolla fillore në gjuhën shqipe
Kisha dhe shkolla fillore në gjuhën shqipe është një monument i trashëgimisë kulturore në Stubëll e Epërme,Viti, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 02 - 258/78.
Historiku
Historiku i këtij objekti është më i hershëm sesa koha e emërtimit të saj dhe pikërisht është fjala për Kolegjin e Shën Lukës, i cili kishte filluar punën qysh në vitin 1584. Shkolla shqipe ka funksionuar edhe gjatë vitit 1846, vit i cili është i gravuar në brendësi të absidës mbi një lastar hardhie. Veprimtaria edukativo-arsimore si shkollë e parë shqipe e mirëfilltë është zhvilluar që nga viti 1868 me mësues Dom Mikelin. Ndërsa nga Austro-Hungaria është zyrtarizuar në vitin 1905, po ashtu, me mësuesin Dom Mikel Tarabulluzin.
Kisha e Shën Gjergjit, ndryshe e njohur si Shkolla e Parë Shqipe në Kosovë është ndërtuar në terren të pjerrtë, ku formohen bodrumi dhe përdhesja. Ndërtesa është e vendosur në drejtimin perëndim – lindje dhe ka planimetri në formë të shkronjës L.
Hyrja për bodrumin ku është e vendosur salla e lutjeve bëhet nga ana jugore, nëpërmes dy hyrjeve të veçanta, njëra për priftërinjtë e tjetra për besimtarët. Salla ka tri dritare në ballin jugor dhe dy të tjera në atë lindor. Absida gjendet në murin verior, pranë së cilës ndodhet edhe altari.
Nga hyrja e priftërinjve, salla ndahet me dy shtylla, të cilat mbajnë një mur në formë harku, ndërsa një ndarje tjetër ndërmjet altarit dhe pjesës tjetër të sallës është improvizuar me dy shtylla pa kapitel. Altari dhe tryeza e altarit janë veshur me gurë të përpunuar.
Po kështu, edhe absida është e dekoruar me një frizë, ngjyrash të shembullit të shamisë së Nënë Terezës. Hyrja në përdhese bëhet nga porta që është në perëndim, ku gjendet edhe hajati i vendosur në tri shtylla. Vetë hajati ka një formë të gjysmërrethit, në dukje një absidë nga perëndimi.
Në përdhese ndodhen disa kthina, të cilat kanë shërbyer për nxënësit si dhoma mësimi, për udhëheqësit fetarë të kishës dhe njëkohësisht udhëheqës edhe të shkollës. Ndërtesa është e ndërtuar me gurë të lidhur me llaç gëlqeror. Mbulohet me kulm dyujësh, që përcjell tërë planimetrinë. Në pjesën perëndimore është e ngritur kambanorja me bazë katrore, e mbuluar me kulm katërujor.
Në oborrin e kishës është përmendorja e Don Mikel Tarabuluzit, si dhe një monument kushtuar Martirëve të Karadakut (1846-1848).
Bazuar në vlerat Historike, artistike, shoqërore, shkencore dhe shpirtërore, aseti Kisha dhe shkolla fillore në gjuhën shqipe në Stubëll të Epërme në vitin 2016 është shpallur në mbrojtje të përhershme në nga Këshilli i Kosovës për Trashëgimi Kulturore.
Malbosc
Malbosc është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Malbosc ka një popullsi prej 147 banorë dhe sipërfaqe 21.43 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Theodor Kallifatides
Theodor Kallifatides (Greqisht: Θοδωρής Καλλιφατίδης, lindi më 12 mars 1938) është shkrimtar dhe përkyes grek. Ai jeton dhe vepron në Suedi dhe shkruan libra në gjuhën suedeze.
Biografia
Pas diplomimit në Greqi, në vitin 1956 Kallifatides studioi teatrin, duke vepruar si aktor, studioi shërbimin ushtarak 27-mujor të vendit. Ai emigroi në Suedi në vitin 1964. Fillimisht, ai punoi si enëlarës dhe ai studioi nën Strindberg për të mësuar suedisht dhe studiuar filozofi; ai mori një gradën bachelor. më 1967. Ai punoi si mësues i filozofisë në shkollën e Viggbyholm më 1967-69 dhe si mësues në filozofinë praktike në Universitetin e Stokholmit më 1969-72 dhe më pas si redaktor i revistës letrare të Bonnier 1972-76. Ai ishte kryetar i Svenska PEN më 1995.
Pas debutimit në vitin 1969 me një koleksion të poezive, Kallifatides ka shkruar kryesisht romane. Ai gjithashtu ka qenë aktiv si përkthyes dhe më pas ka prezantuar Mikis Teodorakis dhe problemet e tij me audiencën suedeze.
Në trilogjinë Bönder och herrar, Plogen och svärdet dhe Den grymma freden Kallifatide përshkruan Luftën Civile Greke dhe pasojat e saj në fshatin Jalos. Ai ka këto vepra dhe të tjerët ishin përshkruar si të suksesshëm të historisë bashkohore të Greqisë në suedisht. Në fund të viteve 1970, Kallifatides filloi të hetojë thelbin e dashurisë në disa romane. Ai gjithashtu ka shkruar disa romane të krimit, romane historike dhe histori udhëtimi si dhe libra të raportimit.
Veprat e tij janë përkthyer në gjuhë të tjera, duke përfshirë greqisht, anglisht, danisht dhe frëngjisht.
Lënda e gjeografisë dhe konkretizimi
Rëndësia e konkretizimit në përvetësimin e njohurive
Realizimi i lidhjes së ngushtë të njohjes racionale me atë shqisore mundëson një njohje të plotë dhe të qëndrueshme. Prej këtej rrjedh domosdoshmëria e konkretizimit të njohurive dhe përfshirjes së nxënësve në një sërë eksperiencash mësimore që kanë në bazë konkretizimin. Konkretizimi i njohurive realizohet jo vetëm nëpërmjet përdorimit sa më të gjerë të mjeteve të konkretizimit por edhe nëpërmjet strategjive të të mësuarit, që kanë në thelbin e tyre konkretizimin.
Klasifikime të mjeteve të konkretizimit
Mjetet e konkretizimit të përdorur në procesin e të mësuarit kryejnë një sërë funksionesh ku më kryesorët janë: funksioni njohës, funksioni didaktik dhe ai motivues.[1]  Në vazhdimësi ka patur klasifikime të ndryshme referuar mjeteve të konkretizimit që përdoren në procesin e të mësuarit të lëndës së gjeografisë duke u udhëhequr nga kritere të ndryshme klasifikimi të tillë si: sistemi i analizatorëve që marrin pjesë në në perceptime apo funksioni i mjetit[2]. Në literaturën e fushës së para viteve ’90 ndeshet klasifikimi në:  mjete natyrorë (autentikë, sic gjenden në natyrë), mjete artificiale të krijuar nga specialistë didaktë si modele;mjetet statike; mjete dinamike (kryesisht audiovizuale), mjete individuale (atlase, albume etj.), mjete kolektive ( pajisje laboratorike, mjete matëse, llogaritëse) duke theksuar faktin se nuk janë kategorizime të diferencuara prerazi nga njëra-tjetra[3].
Një ndër klasifikimet që ndeshet në literaturën perëndimore, është ai që i kategorizon mjetet e konkretizimit që përdoren në procesin e të mësuarit të gjeografisë mbi bazën e   kategorive të  burimeve që përdoren në këtë process, ku theksohet gjithashtu roli i mass medias dhe përfshirja e saj nëpërmjet përdorimit të mjeteve teknike vizuale.[4] Sipas këtij klasifikimi, mjetet e konkretizimit kategorizohen në:
-         mjete letraro-gjuhësore (tekste të shkruar nga studjues,përshkrime udhëtimesh,vepra letrare, artikuj periodikë ditorë, javorë etj)
-         hartografike (harta mendore, harta klasike, harta tematike, harta speciale e metaharta)
-         ikonike ose të imazheve (me imazhe fikse apo dinamike);
-         sasioro-statistikore (që nga përpunimet e thejshta statistikore e deri tek modelet teorike)
-         grafike (linearë, aerogramë, histogramë, grafikë të korrelacioneve etj.)[5]
Në qasje të tjera studimore [6] nuk u kushtohet rëndësi klasifikimeve të mirëfillta por thjesht evidentohen burimet e mundshme për t’u përdorur më procesin e të mësuarit të gjeografisë, duke evidentuar mundësitë që janë në dispozicion të mësuesve ose mund të krijohen prej tyre dhe vetë nxënësve. Ndër burimet që përdoren në procesin e të mësuarit të gjeografisë, vecohen: tekstet mësimore; hartat dhe atlaset; imazhet (fotografite ajrore, imazhet satelitore, fotografitë, imazhet e lëvizshme që transmetohen nëpërmjet televizorit, videove etj.); botimet periodike, paraqitjet grafike, filmat artistikë, letërsia dhe poezia, modelet  apo maketet e krijuar nga mësuesi në bashkëpunim me nxënësit; tablotë; të dhënat statistikore e informacione të tjera; përfshirja e individëve nga komuniteti etj.. Përfshirja në burimet e mjeteve didaktike e përdorimit të pikturave apo muzikës[7] në procesin e të mësuarit të gjeografisë kanë marrë një vëmendje të shtuar në botime. Gjithashtu nëpërmjet studimeve e botimeve theksohet nevoja për ekzistencën dhe funksionimin e laboratorit të gjeografisë,[8] një ide që ka ekzistuar kaherë[9] dhe është ritheksuar edhe në literaturën në shqip të fokusuar në cështje didaktike të të mësuarit të gjeografisë në shkollë. Gjithnjë e më shumë, evidentohet si veçanërisht i rëndësishëm përdorimi i teknologjisë si një mundësi që i bën më lehtësisht të aksesueshme dhe të përdorshme kategoritë e ndryshme të mjeteve të konkretizimit dhe rrit cilësinë e tyre.
Strategjitë e të mësuarit me në thelb konkretizimin
Ekskursioni, vrojtimi në natyrë, hulumtimi dhe puna në terren vlerësohen si strategji shumë të rëndësishme në procesin e të mësuarit të gjeografisë, pasi mundësojnë konkretizimin e njohurive në përmasa reale[10]. Këto strategji mund të aplikohen me qëllimin për të zhvilluar aftësi, qëndrime e për të zbuluar marrëdhënie midis peisazheve natyrore e humane; për kërkim  e vërtetim hipotezash; për të mbledhur informacion e për t’iu përgjigjur pyetjeve gjeografike, për të zbuluar vetë nëpërmjet përdorimit të metodave  të ndryshme të kërkimit; për ndërgjegjësim etj.
Vecanërisht e rëndësishme, si gjatë punës për përdorimin e mjeteve të konkretizimit  ashtu edhe dhe aplikimit të strategjive të të mësuarit me në qendër konkretizimin e njohurive, është ecuria metodike që duhet ndjekur e cila është pjesë e përgatitjes dhe planifikimit të punës nga mësuesi[11].
TIK dhe integrimi në procesin e të mësuarit të gjeografisë
Mjetet e konkretizimit tashmë ato mund të sigurohen dhe përdoren edhe nëpërmjet teknologjisë digjitale, duke u integruar në procesin e të mësuarit në mënyrë më eficente. Mundësi konkrete të këtij integrimi ofrojnë edhe botime në gjuhën shqipe.[12] E vecanta e TIK, konsiston në faktin se ofron aktualitet, shumëllojshmëri mundësish konkretizimi, hulumtimi e analize[13] duke plotësuar e përmirësuar në këtë drejtim pothuajse funksionin e të gjitha mjeteve të konkretizimit, pavarësisht kategorive të cilave ato i përkasin[14]. TIK në gjeografi mund të përdoret në disa kontekste edhe më specifike, duke ndihmuar nxënësit të:
-         përmirësojnë njohuritë gjeografike dhe përmirësojnë aftësitë e hulumtimit gjeografik
-         zhvillojnë aftësitë hartografike
-         përjetojnë imazhe alternative të njerëzve, vendeve, mjedisit dhe ndryshimeve të tij
-         simulojnë ose modelojnë sisteme gjeografike dhe mjedise
-         komunikojnë me nxënës të tjerë në lokalizime të ndryshme nëpërmjet email-it, webkamerave dhe videokonferencave
-         përmirësojnë dukjen e punës së tyre  duke përmirësuar prezantimet
-         rrisin ndërgjegjësimin ndaj rëndësisë së përdorimit të TIK[15] [1] Xhelili. Q., Didaktika e historisë, SHBLU, 2011
[2]  Nishku.A., Saqellari. LL., Qirko. T., arianiti.T., Metodika e gjeoografisë, SHBLU, 1987
[3]  Nishku.A., Saqellari. LL., Qirko. T., arianiti.T., Metodika e gjeoografisë, SHBLU, 1987
[4]  De Vecchis. G., Staluppi. G.A., Fondamenti di didattica della gjeografia, UTET, 1997
[5] Trandafili.G., Karaguni.M., “Didaktika e gjeografisë” Ideart, 2012
[6] Lambert.D.,Balderstone, D.,Learning to teah geography in the secondaru school, Routledge, 2010
[7]  Scoffham.S., Teaching geography creatively, Routledge, 2013
[8]  Pontecorvo. K., Girardet.H., L’insegnamento della geografia. (Disciplina; metodologia e didattica;
programamzione  e valutazione), Fabbri Editori, 1995
[9]  Nishku.A., Saqellari. LL., Qirko. T., Arianiti.T., Metodika e gjeoografisë, SHBLU, 1987
[12] Hykollari. R., Të mësosh gjeografinë me teknologjitë e reja. Gjeografi nëpërmjet satelitit. Morava, 2018
[13] Hassell.D. Issues in ICT and geography, in Fisher,C., Binns.T., in Issues in geography teaching, RoutlegeFalmer,
2000
[15] Lambert.D.,Balderstone, D., Learning to teah geography in the secondary school, Routledge, 2010
Ahmed Didat
Sheikh Ahmed Hussein Deedat (Hindi: अहमद हुसैन दीदत, Urdu: احمد حسین ديدات; Surat, 1 korrik 1918 - 8 gusht 2005) ka qenë një skolastik dhe studjues autodidakt indian i krahasimtarisë fetare, autor dhe ligjërues i njohur. Deedat ka ligjëruar ligjërata në stilin e tij komperativ në tërë botën dhe ishte shumë i njohur me debatet e tijë me skolastikët e religjioneve tjera.
Jeta e hershme
Pa edukim formal dhe në një varfëri të thellë ai shkoi në Afrikën e Jugut në vitin 1927 për të qenë së bashku me babain e tij. Kjo ishte hera e fundit që ai shihte nënën e tij pasi që ajo vdiq disa muaj më vonë.