cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kisha Ortodokse Lindore
Gjynahu
Ai nuk iu bind urdhërimit të Perëndisë, nga krenaria, xhelozia dhe mungesa e mirënjohjes ndaj Tij, duke iu dorëzuar tundimit të Satanait. Dështimi i njeriut në këtë detyrë është mëkati i tij, që quhet gjithashtu rënia e tij. Njeriu u mashtrua nga i ligu (gjarpri), duke besuar se do të mund të bëhej "si Perëndia" me anë të vullnetit dhe përpjekjes së tij. Nga mëkati i tij - dhe mëkatet e tij - njeriu sjell vetveten dhe tërë krijimin nën sundimin e të ligut dhe të vdekjes.
Njeriu përsëri mbetet shëmbëlltyra e krijuar e Perëndisë - kjo nuk mund të ndryshohet - por ai dështoi ta mbajë shëmbëlltyrën e tij të pastër dhe ngjashmërinë hyjnore. Ai e ndyn njerishmërinë e tij me të keqen, e prish dhe e deformon atë, sa që nuk mundet më të jetë pasqyrimi i pastër i Perëndisë, siç duhet të ishte. Bota mbetet përsëri e mirë, madje "shumë e mirë", por ajo vuan pasojat e hidhura të mëkatit të zotërisë së saj të krijuar dhe vuan me të, në agoninë e vdekjes dhe në prishje. Kështu, nga mëkati i njeriut, e tërë bota ra nën sundimin e Satanait dhe "gjendet në të ligët" (1 Joani 5:19; shih gjithashtu Romanët 5:12) dhe “rënkon në dhimbje" deri sa të shpëtohet përsëri nga Perëndia (Romanët 8:19-23). Të gjithë pasardhësit e Adamit, d.m.th. gjithçka që i përket racës njerëzore, merr pjesë në këtë fat tragjik. Njeriu dhe bota kanë nevojë të shpëtohen, Perëndia e dha premtimin e shpëtimit qysh prej fillimit, premtim që filloi të përmbushet në histori në përzgjedhjen e popullit hebre në personin e Abrahamit, të profetëve të Dhiatës së Vjetër dhe realizohet me ardhjen e Jisu Krishtit.
Jisu Krishti dhe shpëtimi që i solli njerëzimit
Për Të pohohet në Simbolin e Besimit në pikat II-VII. Emri Jisu do të thotë Shpëtimtar (në hebraisht Je’shua). Jisui është Krishti (= i Lyeri / i Vajosuri), Mesia i Izraeli t.
Jisui është Mesia, ai që i ishte premtuar botës nëpërmjet Abrahamit dhe profetëve. Krishti është Zoti, i Vetmi Zot, i identifikuar me Perëndinë Jahveh të Dhiatës së Vjetër, që nga populli i Izraelit quhej gjithmonë Adonai-Zoti, në greqisht u shkruajt Kirios-Zoti.
Ibrahim Berisha
Ibrahim Berisha (1955) është gazetar, poet, prozator, sociolog i komunikimeve,publicist. Është shqiptar nga Kosova.
Dr. Ibrahim Berisha studimet për sociologji i ka kryer në Universitetin e Prishtinës dhe në Univeristetin e Zagrebit. U laureua me titullin Doktor në Prishtinë. Nga viti 1978-1999 ishte gazetar dhe redaktor për kulturë në të përditshmen Rilindja. Ligjëron si profesor i rregullt,që një kohë të gjatë në Katedrën e Sociologjisë në Universitetin e Prishtinës.
Dr.Ibrahim Berisha njihet si personalitet aktiv në shoqërinë kosovare përgjatë katër dekadave të fundit. Aktiviteti i tij në fillim u përshkrua me paraqitjet e tij si gazetar dhe redaktor i kulturës në gazeta e kohës, si Rilindja, "Fjala", "Ekskluzive", etj. Paraqitjet e tij kryesisht merreshin me fushën e tij të arsimit pra, me sociologjinë dhe sociokulurën. Në vitin 1989 ishte një ndër themeluesit e Lidhjes Demokratike të Kosovës,në Kryesinë e parë dhe të dytë të së cilës u zgjodh anëtar. Menjëherë pas mbajtjes së Kuvendit të parë të LDK-së,themeloi dhe stabilizoi Qendrën për Informim të Lidhjes Demokratike të Kosovës e cila në vitin 1990 ndërroi emrin dhe u quajt Qendra për Informim të Kosovës( QIK ).Ibrahim Berisha në krye të QIK-ut qëndroi deri në vitin 1993.
Kisha Ortodokse Lindore
Jisu Krishti dhe shpëtimi që i solli njerëzimit
Lindja prej një virgjëreshë është plotësimi i profecisë së Dhiatës së Vjetër (Isaia 7:14), dhe gjithashtu plotësimi i dëshirës së gjithë njerëzve për shpëtim, dëshirë dhe shpresë që gjendet në tërë fetë dhe filozofitë e historisë njerëzore.
Ibrahim Berisha
Letërsia
Me letërsi filloi të mirrej qysh në moshë të re kur edhe iu botuan poezitë e para.Në skenën letrare u shfaq me librin poetik "Gur që nuk prekesh" në vitin 1982,ndërsa një vit më vonë botoi "Fryma e shiut" një përmbledhje tregimesh ,disa prej të cilave u përkthyen dhe botuan në disa vende të Evropës.Ka shkruar shumë libra në fusha të ndryshme shkak i së cilës njihet si një personalitet i shumëanshëm në shoqërinë kosovare.Ka fituar një sërë çmimesh për veprat letrare dhe publicistike,disa nga to :në vitin 2000 çmimin libri më të mirë në prozë me veprën "Gruaja e vetmisë" nga Lidhja e Shkrimtarëve të Kosovës,"Poema më e mirë" në "Takimet e Gjeçovit","Cmimin letrar për librin më të mirë për kritikë dhe eseistikë" për vitin 2009 me librin "Konvergjenca intelektuale" nga Ministria e Kulturës,Rinisë dhe Sportit dhe shumë tjera.Ka shkruar pothuajse gjatë tërë jetës nëpër gazeta lokale dhe ndërkombëtare dhe ka mbajtur një mori simpoziumesh brenda dhe jashtë vendit. Gjatë viteve 1999-2000 ishte bursist i Parlamentit Botëror të Shkrimtarëve në Strasburg.Është anëtar i Kosova Pen Center.Punimet e tij janë botuar edhe në gjuhën gjermane, angleze, frënge, rumune, sllovene, boshnjake, maqedone,turke etj.Ibrahim Berisha jeton dhe vepron në Prishtinë.
Tituj të veprave
Prozë:
Kisha Ortodokse Lindore
Jisu Krishti dhe shpëtimi që i solli njerëzimit
Biri hyjnor i Perëndisë, që lindi në mish njerëzor për shpëtimin e botës, bëhet Shëmbëlltyra e përsosur e jetës njerëzore, Pajtuesi i njeriut me Perëndinë dhe shkatërruesi i vdekjes. Vetëm Perëndia mund ta shpëtojë botën. Njeriu vetëm nuk mund ta bëjë, sepse edhe ai vetë ka nevojë për shpëtim. Për këtë arsye, Shpëtimtari i botës nuk mund të jetë thjesht si njeri prej racës së Adamit. Ai duhet të jetë "jo i kësaj bote", që të mund të shpëtojë botën.
Krishti na çliroi ne të gjithëve që ishim marrë peng nga Satanai, duke u bërë Çliruesi ynë. Ndonëse Jisui nuk mëkatoi, Ai vullnetarisht ofroi jetën e Tij në kryq si flijim për mëkatin dhe mëkatet e njerëzve, duke zbuluar dashurinë hyjnore të mbibollshme të Perëndisë për krijimin e Tij, duke na "blerë me një çmim", çmimin e madh të gjakut të Krishtit (Veprat 20:28; 1 Korinthianët 6:20).
Ibrahim Berisha
Tituj të veprave
Publicistikë dhe gazetari:
Kisha Ortodokse Lindore
Jisu Krishti dhe shpëtimi që i solli njerëzimit
Krishti u ngjall të tretën ditë, ashtu siç edhe ishte profetizuar në Dhiatën e Vjetër. Jisui kishte fuqinë të jepte jetën e tij dhe gjithashtu, kishte fuqinë ta merrte atë përsëri (Joani 10:17-18), sepse Ai kishte jetë në vetvete (Joani 5:26). Ngjallja e Krishtit nuk ishte thjesht ngritje trupi (që u shtri i vdekur dhe pastaj u gjallërua biologjikisht dhe eci në të njëjtën mënyrë si para se të vritej). Në ngjalljen, Jisui është në një formë të re dhe të lavdishme, Ai shfaqet përnjëherë në vende të ndryshme, Ai njihet me vështirësi (Lluka 24:16, Joani 20:14), Ai ha e pi për të treguar që nuk është hije (Lluka 24:30, 39), Ai i lejon që ta prekin (Joani 20:27; 21:9), Ai shfaqet në mes të nxënësve të tij kur "dyert ishin të mbyllura" (Joani 20:19, 26), Ai "humbi prej syve t'atyre" (Lluka 24:31).
Fitorja e Krishtit mbi vdekjen është çlirimi i njeriut prej mëkatit dhe fitorja e njeriut mbi robërinë e djallit, sepse në dhe nëpërmjet vdekjes së Krishtit, njeriu vdes dhe lindet përsëri në jetën e përjetshme. Në vdekje mëkatet nuk janë llogaritur më. Në vdekje djalli nuk e mban më atë. Në vdekje ai ka lindur përsëri në jetën e re dhe është çliruar prej gjithçkaje që është e keqe, e rreme, demoniake dhe mëkatare.
Mbas ngjalljes, Jisui iu shfaq shumë njerëzve, për një periudhë prej dyzet ditësh. Pastaj Ai u ngjit në qiej (Marku 16:19; shih gjithashtu Lluka 24:50 dhe Veprat 1:9-11). Ngjitja e Jisu Krishtit është akti final i misionit tokësor të shpëtimit. Biri i Perëndisë zbriti "nga qielli" për të bërë veprën që Ati i dha për të bërë; dhe mbasi kreu gjithçka u kthye tek Ati, duke mbartur përjetësisht njerishmërinë e plagosur dhe të lavdëruar që Ai mori mbi vete (Shih Joani 17). Kështu Ngjitja shfaqet si lavdërimi i natyrës njerëzore, bashkimi i njeriut me Perëndinë, depërtimi i njeriut në thellësitë hyjnore pambarim.
Gjykimi
Krishti do të vijë përsëri me lavdi, në fund, në mbarim të jetëve dhe atëherë do të jetë Dita e Gjykimit, Dita e Zotit e parathënë në Dhiatën e Vjetër (p.sh. Danieli 7) dhe e paratreguar nga Jisui vetë (Mattheu 24). Koha e saktë se kur do të ndodhë, nuk është parathënë, as nga vetë Jisui, kështu që njerëzit duhet të jenë gjithmonë të përgatitur me anë të veprave të mira dhe vigjëlimit shpirtëror.
Prania e Krishtit si e Vërteta dhe Drita është në vetvete gjyqi i botës. Në këtë kuptim të gjithë njerëzit dhe e tërë bota janë tashmë gjykuar, ose më saktë, tashmë jetojnë në praninë e plotë të këtij realiteti - Krishti dhe veprat e tij - nga të cilat ata do të gjykohen në fund. Tani me Krishtin e zbuluar, nuk ka më justifikim për paditurinë dhe mëkatin (Joani 9:39).
Gjyqi i fundit dhe destinacioni i përjetshëm i njeriut, varet nëse njeriu e do apo jo Perëndinë dhe vëllezërit. Varet nëse njeriu do më shumë dritën apo errësirën. Kushtet e gjyqit të fundit tashmë njihen. Krishti i ka dhënë ato me një qartësi të plotë (Mateu 25:31-46).
Mbretëria e Perëndisë
Krishti erdhi për të prurë Mbretërinë e Perëndisë tek njerëzit. Fjalët e Tij të para janë të njëjta me ato të Pararendësit, Joan Pagëzorit: "Pendohuni se mbretëria e qiejve u afrua" (Mattheu 3:2, 4:17).
Mbretëria e Perëndisë, të cilën Krishti predikoi dhe në të cilën Ai do të mbretërojë, do të vijë me fuqi në fund të kohërave, kur Zoti do të mbushë tërë krijimin dhe do të jetë me të vërtetë "i gjithë, dhe në të gjitha" (Kolosianëve 3:11).
Kjo Mbretëri, si një realitet hyjnor e shpirtëror u është dhënë njerëzve nga Krishti në Kishë. Ajo kremtohet dhe ne marrim pjesë në të, në misteret e besimit. Për të dëshmohet në shkrimet, sinodet, kanonet dhe shenjtorët. Ajo do të bëhet realiteti universal, kozmik dhe përfundimtar i tërë krijimit, në fund të kohërave, kur Krishti do të vijë me lavdi, për të mbushur të gjitha gjërat me Vetveten, me anë të Shpirtit të Shenjtë, që Perëndia të jetë "gjithçka në të gjitha" (1 Korinthianëve 15:28).
Kisha
Fjala Kishë kupton ata që janë thirrur si një popull i veçantë për të kryer një detyrë të caktuar. Kisha e krishterë është asambleja e popullit të zgjedhur të Perëndisë, e thirrur për të mbajtur fjalën e Tij dhe për të bërë punën dhe vullnetin e Tij në botë dhe në mbretërinë qiellore.
Në Shkrimin e Shenjtë Kisha quhet Trupi i Krishtit (Romanët 12; 1 Korinthianët 10, 12; Kolosianët 1) dhe Nusja e Krishtit (Efesianët 5; Zbulesa 21). Gjithashtu, quhet edhe Tempulli i Perëndisë së gjallë (Efesianët 2; 1 Petro 2) dhe "shtylla dhe mburoja e së Vërtetës" (1 Timotheu 3:15).
-Kisha është Një sepse Perëndia është një dhe sepse Krishti dhe Shpirti i Shenjtë janë një. Sipas mësimit ortodoks, uniteti i Kishës është uniteti i lirë i njeriut në të vërtetën dhe në dashurinë e Perëndisë. Një unitet i tillë nuk është themeluar nga ndonjë autoritet njerëzor apo fuqi juridike, por nga vetë Perëndia. Në masën që njerëzit janë në të vërtetën dhe dashurinë e Perëndisë, ata janë anëtarë të Kishës së Tij. Vetëm mëkatet dhe rrugët e gabuara njerëzore (herezitë) i nxjerrin njerëzit jashtë këtij uniteti.
-Kisha është e Shenjtë, sepse Perëndia është i shenjtë dhe sepse Krishti dhe Shpirti i Shenjtë janë të shenjtë. Shenjtëria e Kishës vjen nga Perëndia. Anëtarët e Kishës janë të shenjtë në masën që ata jetojnë në kungim me Perëndinë.
Brenda Kishës tokësore, njerëzit marrin pjesë në shenjtërinë e Perëndisë. Mëkati dhe gabimi i ndajnë ata prej kësaj shenjtërie hyjnore, si dhe prej unitetit hyjnor. Besimi dhe jeta e Kishës në tokë shprehet në doktrinat e saj, misteret, shkrimet, shërbesat dhe shenjtorët, të cilët mbajnë unitetin esencial të Kishës dhe që mund të pohohen me siguri, si "të shenjta" për shkak të pranisë dhe veprimit të Perëndisë në ato.
-Kisha është e Përgjithshme (Katholike) për shkak të lidhjes së saj me Perëndinë, Krishtin dhe Shpirtin e Shenjtë. Fjala e Përgjithshme (në greqisht "katholikin") do të thotë e plotë, e tërë, e gjithë, që nuk i mungon asgjë. Vetëm Perëndia është i plotë dhe realiteti total; vetëm në Perëndinë nuk mungon asgjë. Ndonëse Kisha është universale - për tërë njerëzit, në të gjitha kohët e në të gjitha vendet - ky universalitet nuk është kuptimi real i termit "katholikin - e përgjithshme" kur përdoret për të përcaktuar Kishën.
Edhe më përpara se Kisha të përhapej në tërë botën, ajo ishte përkufizuar si e Përgjithshme. Kisha fillestare e apostujve në Jerusalem, kishat e hershme në Antioki, Efes, Korinth ose Romë ishin të përgjithshme. Këto ishin të përgjithshme - siç është sot çdo Kishë Orthodhokse - sepse asnjë gjë esenciale nuk u mungonte atyre për të qenë Kisha e vërtetë e Krishtit. Vetë Perëndia është zbuluar i plotë dhe është i pranishëm në çdo Kishë, me anë të Krishtit dhe Shpirtit të Shenjtë, duke vepruar në komunitetin lokal të besimtarëve me doktrinën e saj apostolike, shërbesën (hierarkinë) dhe misteret, duke mos dashur asgjë shtesë që të mund të marrë pjesë plotësisht në Mbretërinë e Perëndisë.
Prandaj, për të besuar në Kishën si të përgjithshme, duhet shprehur bindja që plotësia e Perëndisë është e pranishme në Kishë dhe që asaj nuk i mungon asgjë nga "jeta e bollshme", që Krishti i jep botës në Shpirtin (Joani 10:10). Duhet pohuar që Kisha është me të vërtetë "të mbushurit (plotësia) e atij që mbush të gjitha në të gjitha" (Efesianët 1:23; gjithashtu Kolosianët 2:10).
-Kisha është Apostolike. Fjala Apostolike përshkruan atë që ka një mision, atë që është "dërguar" të kryejë një detyrë. Kisha është quajtur apostolike: Së pari, ajo është ndërtuar mbi Krishtin dhe Shpirtin e Shenjtë të dërguar nga Perëndia mbi apostujt, të cilët ishin dërguar nga Krishti, mbushur me Shpirtin e Shenjtë; dhe së dyti, Kisha në anëtarët e saj tokësorë është vetë e dërguar nga Perëndia, për të dëshmuar për Mbretërinë e Tij, për të mbajtur fjalën e Tij dhe për të bërë punët dhe vullnetin e Tij në këtë botë.
Të krishterët orthodhoksë besojnë në Kishën ashtu siç besojnë në Perëndinë, në Krishtin dhe në Shpirtin e Shenjtë. Besimi në Kishën është pjesë e pohimit të besimit të besimtarëve të krishterë. Kisha është në vetvete një objekt besimi si realiteti hyjnor i Mbretërisë së Perëndisë dhënë njerëzve nga Krishti dhe Shpirti i Shenjtë; komuniteti hyjnor i themeluar nga Krishti, kundër së cilës "dyert e ferrit nuk do të kenë fuqi" (Mattheu 16:18). Pa Kishën, si një realitet hyjnor, mistik, shpirtëror dhe me jetën në misteret, në mes të botës së rënë dhe mëkatare, nuk mund të ketë kungim të plotë dhe të përkryer me Perëndinë.
Kisha është dhuratë e Perëndisë në botë. Ajo është dhurata e shpëtimit, e njohurisë dhe e ndriçimit, e faljes së mëkateve dhe e fitores mbi errësirën dhe vdekjen. Ajo është dhurata e kungimit me Perëndinë, me anë të Krishtit dhe Shpirtit të Shenjtë. Kjo dhuratë është totalisht, një herë e përgjithmonë, pa rezerva nga ana e Perëndisë. Ajo mbetet përgjithmonë, deri në mbarim të kohës: e pathyeshme dhe e pamposhtur.
Misteret
Fjala “Mister” vjen nga greqishtja “μυστήριον”, nga folja “myo”, që do të thotë të mbyllësh sytë, me qëllim që t’i mbrosh ato nga një vizion i jashtëzakonshëm i Hyjnisë apo ngjarje të tjera të mbinatyrshme. Në Besimin Ortodoks ato përbëjnë një numër sakramentesh apo shërbesash të shenjta - të themeluara nga Krishti - disa prej tyre drejtpërdrejt, si Pagëzimi dhe Kungimi, dhe të tjerat indirekt, nëpërmjet apostujve, të cilët i themeluan në bazë të fjalëve dhe veprave të mësuesit të tyre, në udhëheqjen e Shpirtit të Shenjtë.
Misteret janë shenja të dukshme të Hirit Hyjnor, dhe në to përdoren gjëra materiale si enë të Frymës (si p.sh. buka, uji, vera, vaji). Kështu, natyra merr pjesë në shpëtimin e njeriut dhe elementet tokësore bëhen bartës të fuqisë së Perëndisë. Natyra dhe Fryma bashkohen në shpëtimin.
Tërë misteret e Kishës së Krishterë përmbahen në jetën e re në Zotin, që fillon me rilindjen në pagëzim. Mënyra e hyrjes në Kishën e krishterë është me anë të misterit të Pagëzimit në emrin e Atit dhe të Birit dhe të Shpirtit të Shenjtë (Mattheu 28:19, Ungjilli në shërbesën e Pagëzimit në Kishën Orthodhokse). Pagëzimi si fjalë, do të thotë zhytje në ujë. Në Kishë, kuptimi i Pagëzimit është vdekja dhe rilindja në Krishtin. Ai është përvoja personale e Pashkës (Ngjalljes së Krishtit) për çdo njeri, mundësia reale për të vdekur dhe për "të rilindur" (Joani 3:3; Romanët 6:3-5; Apostulli i Shërbesës së Pagëzimit, Shih gjithashtu Kolosianët 2:12; 3:1). Pohimi i "një pagëzimi për ndjesën e mëkateve", është kështu pohimi i rinimit total të jetës së dhënë njerëzve në Kishë. Përvoja e pagëzimit është përvoja themelore e krishterë, është kushti fillestar për tërë jetën e krishterë.
Pagëzimi pasohet nga "vula e Shpirtit të Shenjtë", misteri i Mirosjes i cili është përvoja personale e Rushajeve (Pentikostisë - Zbritjes së Shpirtit të Shenjtë).
Përmbushja dhe plotësimi i këtyre mistereve themelore të krishtera, është misteri i Kungimit Hyjnor me Perëndinë, në Liturgjinë (Meshën) Hyjnore të Kishës. Vetëm personat që i janë zotuar Krishtit në Kishën Orthodhokse me anë të Pagëzimit dhe Mirosjes, mund të ofrojnë dhe të marrin Kungatën e Shenjtë në Kishën Orthodhokse. Kungata e Shenjtë nuk është thjesht një "mjet shenjtërimi" për besimtarët e veçantë, nuk është një mjet me anë të të cilit persona privatë fitojnë "kungimin" me Perëndinë, sipas ndërgjegjeve, besimeve apo praktikave të tyre private. Kungimi është më tepër një veprim gjithëpërfshirës i Kungimit Hyjnor të shumë personave, që kanë të njëjtin besim, të njëjtën shpresë, të njëjtin pagëzim. Ai është veprimi i përbashkët i shumë personave, që kanë një mendje, një zemër, një gojë, në shërbim të një Perëndie e Zoti, në një Krisht dhe në një Shpirt të Shenjtë.
Kur dikush hyn në bashkësinë e martesës, që sipas mësimit të Jisu Krishtit është një bashkim përgjithmonë i një burri dhe i një gruaje, ky bashkim shenjtërohet dhe bëhet i përjetshëm dhe hyjnor në misterin e Martesës në Kishë.
Kur dikush vuan apo është i sëmurë, ai "le të thërrasë priftërinjtë e Kishës" dhe "le të luten mbi atë dhe le ta lyejnë me vaj në emërin e Zotit" në misterin e Vajimit të Shenjtë (Efqelinë) (Shih Jakovi 5:14).
Kur ndonjëri mëkaton dhe largohet nga jeta e Kishës, ai kthehet në "Kungimin e Shenjtë" të komunitetit hyjnor, me anë të misterit të Pendim - Rrëfimit.
Dhe kur dikush vdes, ai kthehet tek Krijuesi i tij në mes të Kishës, me lutjet e ndërmjetimet e vëllezërve dhe motrave besimtarë në Krishtin dhe në Shpirtin.
Jeta e amëshuar
Kisha Orthodhokse nuk beson vetëm thjesht në pavdekësinë e shpirtit dhe në mirësinë dhe shpëtimin përfundimtar të vetëm realitetit shpirtëror. Në besimin në ngjalljen e jetës së amshuar, Kisha Orthodhokse nuk pret ndonjë "tjetër botë" për shpëtimin, por këtë botë kaq të dashur nga Perëndia, të ringjallur dhe të lavdëruar prej Tij, dhe të mbushur nga vetë prania e Tij hyjnore.
Në fund të kohës, Perëndia do të zbulojë praninë e Tij dhe do të mbushë tërë krijimin me Vetveten. Për ata që e duan Atë, do të jetë parajsë. Për ata që e urrejnë atë, do të jetë ferr. Dhe tërë krijimi fizik, së bashku me të drejtët, do të gëzohet e do të ngazëllohet në ardhjen e Tij. Të gjitha gjërat do të bëhen të reja. Kjo botë do të jetë përsëri ajo parajsë, për të cilën u krijua fillimisht. Kjo është doktrina orthodhokse për destinacionin përfundimtar të njeriut dhe universit.
Tradita Orthodhokse nuk beson në asgjësimin e krijimit të Perëndisë, ndonëse krijimi do të pësojë katastrofë, duke përfshirë madje edhe të drejtët, me qëllim që gjithçka të pastrohet, të lahet, të bëhet e përkryer dhe të shpëtohet, dhe që do të ketë edhe një "zjarr të amëshuar" për të pabesët.
Organizimi
Kisha Ortodokse organizohet dhe qeveriset nga klerikët: episkopët, priftërinjtë dhe dhjakonët. Autoriteti më i lartë administrativ i tërë Kishës Ortodokse është Sinodi Ekumenik, pra tërësia e gjithë episkopëve, që janë pasuesit e apostujve. Ajo ruan sistemin e vjetër sinodal në administrimin e saj.
E përhapur në vende e kombe të ndryshme, ajo organizohet në qeverisje lokale kishtare. Kisha Ortodokse në botë është e organizuar deri më tani në 14 Kisha Autoqefale (të vetëadministruara, nga greq. αύτο-vetë, κέφαλος-kokë). Secila Kishë drejtohet vetë, dhe njeh si kanonike Kishat që janë të organizuara saktësisht sipas kanoneve të shenjta, që kanë njohjen dhe shpalljen nga Patriarkana Ekumenike (Patriarkana e Konstandinopojës). Në tërësi për të gjithën Kishën Ortodokse në botë nuk ekziston një krye si Papa në Kishën Romano Katolike, por Kisha Ortodokse është e organizuar në juridiksione lokale që udhëhiqet nga sinodet (këshillat) e episkopëve të vetë juridiksionit përkatës. Kishat Autoqefale janë Kisha të barabarta dhe simotra me njëra-tjetrën, me parësi Patriarkanën Ekumenike, që ka rol koordinues e organizativ në çështje administrative e doktrinale etj.
Kisha Ortodokse pavarësisht se organizohet organizime lokale në statusin autoqefal apo autonom, ajo është Një Bashkësi/Komunitet me të njëjtën doktrinë besimi, nuk është federatë kishash. Pra është Një Kishë që jeton, ungjillëzon e vepron në lokalitete të ndryshme të rruzullit tokësor.
parapamje|Kisha e Ungjillëzimit, Tiranë
Patriarku i Konstandinopojës dhe Patriark Ekumenik
Papa dhe Patriarku i  Aleksandrisë dhe i gjithë Afrikës
Patriarku i Antiokisë dhe i gjithë Lindjes
Patriarku i Jerusalemit dhe i gjithë Palestinës
Patriarku i Moskës dhe i gjithë Rusisë
Patriarku i Bukureshtit dhe i gjithë Rumanisë
Patriarku i Sofies dhe i gjithë Bullgarisë
Patriarku i Tbilisit dhe i gjithë Gjeorgjisë
Kryepiskopi i Lefkosisë dhe i gjithë Qipros
Kryepiskopi i Athinës dhe i gjithë Greqisë
Kryepiskopi i Varshavës dhe i gjithë Polonisë
Kryepiskopi i Tiranës dhe i gjithë Shqipërisë
Kryepiskopi i Pragës & i Preshovës dhe i gjithë Çekisë dhe Sllovakisë
Më tej, ka edhe kisha të tjera që deklarohen autoqefale (autonome) por nuk njihen nga kishat e tjera.
166 p.e.s.
Mbi vitin 166 p.e.s..
La Torre de Esteban Hambrán
La Torre de Esteban Hambrán është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Qarku Torrijos, Spain, të provincës Toledo, në Castile-La Mancha. La Torre de Esteban Hambrán ka 1758 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 51 km2.
Lidhje të jashtme
La Torre de Esteban Hambrán
La Liga 1945-46
Tabela finale
Poz=Pozicioni, Ek=Ekipi , Nd=Ndeshje  ,  Fi=Fitore , Bar=Barazime  ,  Hu= Humbje  ,  Gsh=Gola të shënuar  ,  Gp=Gola të pësuar  , Gd=Diferenca e golave.
Zamora Trophy
🇪🇸 Bañón (Real Madrid) 29 gola të pranuar në 25 ndeshje. (Koeficieniti = 1,16)
Kantoni Cergy-Nord
Kantoni Cergy-Nord (frëngjisht: Canton de Cergy-Nord) është një kanton në departamentin Val-d'Oise, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cergy. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 59927 banorë.
Lista e kryeministrave të Austrisë
Kryeministrat e Austrisë në vite
Kantoni Cergy-Nord
Përbërja aktuale
Kantoni Cergy-Nord aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
165 p.e.s.
Mbi vitin 165 p.e.s..
Drenoci (Deçan)
Demografia
Simbas regjistrimit të popullsisë 2011, fshati paska 1046 banorë. Të gjithë (100 %) u deklaruan si shqiptarë.
Kantoni Angoulême-Nord
Përbërja aktuale
Kantoni Angoulême-Nord aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Mësojmë të shkruajmë, për grupmoshën 4 - 6 vjeç
Mësojmë të shkruajmë, për grupmoshën 4 - 6 vjeç libër didaktik. Shtëpia botuese: "Vëllezërit Tafa". Viti i botimit 2011. Faqe 32. ISBN 978-99956-09-47-4
Sulmi kibernetik ndaj Kosovës (2018)
Sulmi kibernetik ndaj institucioneve të Republikës së Kosovës është sulm masiv kibernetik i filluar më 6 dhjetor 2018, i cili ka ardhur nga Serbia, Bosnja e Hercegovina dhe Ish-Republika Jugosllave e Maqedonisë. Cak i sulmit janë institucionet e Republikës së Kosovës, posaçërisht përfaqësuesit e saj diplomatikë anembanë botës. Me këtë rast janë hakuar emailet zyrtare, dhe sipas të dhënave sulmi po zgjerohet.
Sulmi masiv ka filluar më 6 dhjetor në ora 10:00, dhe sipas zyrtarëve kosovarë, është i organizuar por nuk dihet nëse prapa tij fshihet Qeveria e Serbisë.
Eksperti i kibernetikës, Hekuran Doli, ka treguar se përveç institucioneve publike, janë të rrezikuar institucionet private, mediat, mjetet e komunikimit, ato private dhe publike, kurse targeti i sulmit ka qenë posta elektronike si dhe faqet e institucioneve.
Willy Brandt
250px|thumb|Willi Brandt 1980|right 150px|right | nënshkrim 'Willy Brandt' (18 dhjetor 1913 në Lübeck asHerbert Karl Ernst Frahm; 8 tetor 1992 në Xha) është një gjermanisht ] Social Demokrate] [[politikan.
Ai ishte 1957-1966 Kryetari i Berlinit, 1966-1969 Ministri i Jashtëm dhe Zv / Kancelari, dhe 1969-1974 i katërt Kancelari të Gjermania. Për të tij politikës lindore, i cili u përqëndrua në relaksim dhe pajtimin me shtetet e Evropës Lindore, ai ka marrë më 10 dhjetor 1971 Nobel.
Nga 1964-1987 Brandt ishte kryesues i SPD-] 1976-1992 Kryetar i Socialiste nderkombetar.
Jeta
250px|thumb|Pamje nga dhoma e punës në shtëpinë e tijë në Lübeck Willy Brandt, Herbert Frahm ishte fillimisht më 18 dhjetor 1913 si biri i Marta Frahm, një shitëse në Konsumverein, dhe John Moeller nga Hamburg ne Lübeck suburbane St Lawrence e Jugut lindur. Emri i babait nuk përmend Marta Frahm, si lindja e djalit të saj Frahm Herbert është shtuar në zyrën e gjendjes civile. Në shkurt 26, 1914 Marta Frahm lënë djalin e saj në kishën e famullisë Lübeck II St Pagëzuar Lorenc, pagëzimi në kisha famulli u lind fëmijë i paligjshëm nuk janë të lejuara. Brandt u takua babai i tij biologjik nuk e di. Kjo ishte gati një vit e gjysmë mësues në shkollën e mesme Lübeck dhe raportuar prej andej në muajin e lindjes Brandt, dhjetor 1913, jashtë përsëri. 1933 Gjoni Moeller ishte për shkak të afërsisë së saj për të Social Demokratëve të përjashtuar nga shërbimi i qeverisë dhe ka punuar si kontabilist në Hamburg. Ai jetoi gjatë kohës së tij në Lübeck Mengstraße.
Lindjen e tij i paligjshëm, i cili ishte konsideruar gjerësisht nga bashkëkohësit si një njollë, që përdoret për të reduktuar kundërshtarëve politikë në jetën e tij për të rritur atë. Ai nuk e bëri protestë kundër tij, por ai pranoi, "Origjina dhe shpifje" kishte atij një gjemb "mbjellë. Pas martesës së nënës së tij në shtator 1927 me Kuhlmann murator Emil dhe lindjes së djalit të tij Herbert Gunter qëndruan në shkurt 1928 me hapin e tij-gjyshin dhe gruan e tij të dytë, Dora, të cilin ai e quajti "hallë Dora". Ludwig Frahm ishte anëtar i SPD-kandidati në vitin 1926 dhe 1929, listën e SPD për qytetarët e Lübeck, Herbert ishte nga vjeshtë 1925, një anëtar i miqtë e fëmijëve, një grup të fëmijëve të skifter, nga prill 1929 Socialiste Punës dhe Socialiste Rinia (SAJ), në të cilën ai përfaqësohet si një anëtar i Luebeck sigurisht groupKarl Marxa radikale. Willy Brandt në rininë e tij një anëtar i u Rinisë Socialiste e Gjermanisë - Falcons.
Ai ndoqi shkollën e Shën djem Lorenc ", nga 1927, shkollën e mesme dhe e zhvendosi Großheimsche nga 1928 [në [Johanneum e Lübeck]], ku ai u diplomua nga shkolla e mesme në vitin 1932. Kërkesën për pranimin në shkollë të lartë, ai e quajti një gazetar si një preferencë të karrierës. Ai punoi si një publicist i është tashmë 13 vjeç; Lübeck Volksbote, gazeta lokale SPD, shtypen, një artikull në shkurt 1927 me dy vizatime të një rritje ditë me miqtë në studentit Travelodge nga burimi. Tekstet e rregullta politike ai publikoi 1929-1931 në Volksboten, redaktor i të cilit në shefi i Leber ai tha më vonë, kjo pati një ndikim vendimtar mbi të.
Në 1930 ai u bashkua me SPD-in. Në tetor 1931 ai e thyen me mëlçi dhe SPD dhe u bashkua me Partia Socialiste e Punëtorëve (PSA), një majtë grup të krahut. Për studim kishin, për mëlçinë siguruar një bursë të partisë në mendimin e tij, atij i mungonin fondet, ka nisur maj 1932 nga një shërbim vullnetar në firme brokerimi anije, anijeve dhe përcjellja FH Bertling KG në Lübeck.
Pas Hitlerit konfiskim Në 1933, SAP u ndalua. Partia vendosi, në luftën kundër nëntokësore nazist too. Willy Brandt u dhënë mars 1933 detyrë të lehtësuar largimin e anëtar linjë PSA Pali Frolich pas Oslo. Frolich u arrestua, në mënyrë që Brandt mori përsipër detyrën e ndërtimit në Oslo në një qelizë të organizatës. Brandt emigruan nëpërmjet Danimarka në Norvegji dhe filloi në vitin 1934 në Oslo, një studim historik, që ai, megjithatë, për shkak të punës së tij gazetareske për gazetat norvegjeze dhe pak më tej angazhimin e tij politik dhe nuk mund të sjellë një përfundim. Në Oslo, ai gjithashtu e udhëhequr Rinia Shoqata Kombëtare e PSA SJVD. Ai përfaqësoi gjithashtu SJVD 1934 për 1937at Byroja Ndërkombëtare e revolucionare Organizata rinorezyrë në Londër s.
Sipas pseudonimin s Gunnar Gaasland ai u kthye në mënyrë Jakobi Walcher] s] shtator-dhjetor 1936 si student prapa në Gjermani. Ai qëndroi në si një [[korrespondent lufte në Berlin dhe foli gjermanisht me theks norvegjeze. Drejtë Gunnar Gaasland kishte qenë i martuar që nga viti 1936 me Gertrude Meyer, Brandt mik Lübeck fëmijërisë, i cili ishte shok i saj një kohë të gjatë, e ndjekur në korrik 1933 në Norvegji. Martesa të Gaasland ekzistuar në letër, por i dha "Spin", i cili jetoi deri në 1939, me Brandt, kombësi norvegjeze. Brandt Gaasland vënë emrin e tij dhe mbeti në dispozicion në Norvegji. Brandt kishte 1937 punon si korrespondent në Spanjisht Civile të Luftës.
Bjeshkët e Kaçinarit
thumb|right|250px|Bjeshkët e Kaçinarit Bjeshkët e Kaçinarit, të njohura në harta dhe si Bjeshkët e Kuzhnenit, përbëjnë një bllok të pandarëme bjeshkët e Tërbunit (Pukë), me majën më të lartë atë të Suçelit l476 metra.
Willy Brandt
Jeta
Në 1938 ai u përzunë nga nazist Qeveria largim nga vendi. Prandaj, ai kërkoi shtetësinë norvegjeze. Gjatë pushtimit gjerman të Norvegjisë në Lufta e Dytë Botërore ai ka një bazë të përkohshme në 1940 robëri gjermane. Por, si ai në uniformën e tij, ishte marrë një norvegjez dhe nuk ishte identifikuar, ai u arratis në Suedi pas lirimit të tij të hershme. Në Stokholm, ai themeloi së bashku me dy gazetarë suedeze, një suedez norvegjez-zyra për shtyp, i cili ofron 70 gazeta të përditshme në Suedi.
Bjeshkët e Kaçinarit
Përshkrim
Bjeshka e Kaçinarit shtrihet në pjesën veriore të lumit Fani i Madh. Është përgjithësisht një bjeshkë e rrafshët, nga më interesantet në Veriun e Shqipërisë, me dy fusha (Laja e Madhe dhe Laja e Vogël), Fushën Gjobardh, Fushë Benën, Livadhin e Hamzit etj.
Willy Brandt
Jeta
Në gusht 1940 ai u dha shtetësia nga Ambasada norvegjeze në Stokholm. Nga fundi i luftës ai qëndroi në Stokholm, ku ai bashkëpunoi përgjegjës së bashku me Enderle gusht për të afrimit të kthyerit nga robëria PSA të SPD. Atje ai u takua gjithashtu Bruno Kreisky, më vonë austriak Kancelari për të dini. Dy ishin të lidhura me vite miqësore.
Bjeshkët e Kaçinarit
Përshkrim
Është shfrytëzuar për disa dhjetëvjeçarë lënda pyjore e saj, si dhe bimet industriale qershigla, kërpurdha etj.
Willy Brandt
Jeta
Brandt u martua 1941-1948 me Carlotta Thorkildsen dhe kishte me vajzën e saj, Ninja (1940). Pas divorcit, ai u martua në vitin 1948 ve Bergaust Ruth, i lindur Hansen (* 1920, † 2006). Nga kjo lidhje me tre djem, Peter (lindur 1948), Lars (lindur 1951) dhe Matthias (lindur 1961). Pas 32 vjet martesë mund të Ruth dhe Willy Brandt në vitin 1980 divorcuar. Më 9 dhjetor 1983 Brandt martuar historian dhe gazetar Brigitte Seebacher (lindur 1946).
Bjeshkët e Kaçinarit
Përshkrim
Lloji kryesor është pisha e zezë. Bjeshka e Kaçinarit ka një toponimi mjaft pikante që dëshmon pastërtinë dhe vjetërsinë e fjalës shqipe. Burimet ujore të kësaj bjeshke sigurojnë bimësi të shendetshme në fshatrat Kuzhnen, Gjegjan, Kaçinar, Arrës, Shtuf, Shëngjergj, Gjazuj.
Ken Page
Kenneth "Ken" Page lindi më 1954. Është një aktor dhe komedian amerikan.
Bjeshkët e Kaçinarit
Përshkrim
Nga kjo bjeshkë nis burimi i lumit të Gjadrit që përshkon Zadrimën me të cilën kufizohet Mirdita në pjesën perëndimore të saj.
Willy Brandt
Jeta
1945 Brandt kthye si korrespondent për gazetat skandinave në Gjermani dhe raportohet në Nurembergut Gjykimet. Pas maj 20, 1946 me një fjalim onin Lübeck, Gjermani dhe pëlqimin worldthe e Social-Demokratëve lokale kishte mësuar, ishte në verën e vitit 1946 pas një bisede me Steltzer Brandt të kthehet për diskutim Lübeck. Ai u pasua nga Oto Passarge kryetar i bashkisë së qytetit të tij amtare, si ai e quajti të Lübeck. Pasi ai propozoi që Ministri i jashtëm norvegjez Halvard Lange, si një atashe shtypi për të shkuar në [ambasadën [norvegjeze në Berlin | mision ushtarak norvegjisht]] për të Berlinit dhe për të raportuar për të qeverisë norvegjeze në qytet nga fillimi i Luftës së Ftohtë, ai vendosi kundër vendlindja e tij, për "dukej Lübeck pak ngushtë se," sipas të përvojën e tij ndërkombëtare që nga emigracioni. Willy Brandt:Kujtimet, botim i avancuar Ullstein libër me 1992, faqe 148 vendlindja e tij ishte Brandt por të lidhura ngushtë. Kështu ai u bashkua me fushatën për luftën e zgjedhjeve lokale ndonjëherë në prag të zgjedhjeve me një tubim në Luebeck.
Në korrik 1, 1948, ai ishte porositur nga qeveria Schleswig-Holstein shtetit edhe një herë për shtetësi gjermane.
Ai vendosi në vitin 1934 me pseudonimin Willy Brandt, që ai të përdoret nga 1947 dhe 1949 të njohë si emri zyrtar i Berlin Police Department bëri. Ai foli në vitin 1961 nga një emër i zakonshëm, ai zgjodhi, por ishte në Lübeck, kur ai përfundoi praktikimit të tij, një detar company''William pajisje Brandt WWE
Lisat e Marpepës
Kanë qenë, siç thuhet, 12 lisa në një kodrinë në bregun e Fanit të vogël, buzë xhadesë që shkon në Mashtërkor dhe degëzimit për në Grykë Orosh. thumb|right|250px|Lisat e MarpepësPrej kohësh numri i lisave ka rënë (janë 10), por nuk është prerë asnjë prej tyre më vonë, si një vetëdije e banorëve për rëndësinë si monumente natyre të Lisave të Marpepës.
Willy Brandt
Karriera politike
Karriera e tij politike filloi në vitin 1949 në Gjermani pasluftës si Berlin ai deputet për SPD-në e parë parlamentit gjerman. Brandt përkiste Bundestagut 1949-1957, 1.961-27 December 1961 dhe nga 1969 deri në vdekjen e tij në 1992, një total prej 31 vite të gjatë. Në vitin 1950 ai ishte gjithashtu një anëtar i Berlin Dhoma e Përfaqësuesve. Ai vuri këtë mandat deri më 6 prill 1971, dmth vetëm dy vjet pas zgjedhjes së tij në Kancelari, më poshtë.
17 Korrik
Lindje
Ramiz kabashi
Willy Brandt
Karriera politike
1955 Willy Brandt u bë pasardhësi Oto Suhr s president i Berlin Dhoma e Përfaqësuesve. Në 1957, ai u zgjodh edhe në suksesion Oto Suhr, në pushtet Kryetari i komunës. Në këtë pozicion, Brandt fituar për shkak të veprimit të tij të vendosur gjatë ultimatum Berlin s (1958) dhe i madh pas Berlinit Muri 1961 popullaritet.
Lisat e Marpepës
Jo rastësisht ata janë aty, po se gjurmë të hershme të historisë flene në rrënjët e tyre. Gjurmët e Mirditës së vjetër dhe të kishave të përmendura në mesjetë, si ajo e Shën Kollit, janë dëshmi të një vendbanimi të zhvilluar në kohë të hershme.
Willy Brandt
Karriera politike
Ky popullaritet është reflektuar edhe në rezultatet e SPD-Berlin në zgjedhjet që Dhoma e Përfaqësuesve Berlin: u 1958, SDP me 8,0 pikë përqindje në 52.6% të votave, 1963, ajo arriti në 61,9% të votave, rezultati i dytë më të mirë në historinë e saj.
Ivo Andriqi
Ivo Andriç (serbokroatisht: Иво Андрић, Ivo Andrić, Dolac afër Travnikut, 9 tetor 1892 − Beograd, 13 mars 1975) shkrimtar serb o –kroat dhe diplomat nga Bosnja dhe Hercegovina, fitues i Çmimit Nobel për letërsi për vitin 1961. Gjatë kohës kur ishte ndihmës-ministër i punëve të jashtme të Jugosllavisë (1937–1939), Andriçi hartoi një elaborat me përmbajtje raciste ku kërkonte ndarjen e Shqipërisë dhe i cili mbështeste gjenocidin, asimilimin, dhe përçarjen fetare të shqiptarëve; dokumentin ia dërgoi kryeministrit të Mbretërisë së Jugosllavisë.
Sotir Kolea
Sotir Kolea (Berat, 4 shtator 1872 - Elbasan, 3 korrik 1945) qe leksikograf, folklorist, publicist, veprimtar i Lëvizjes Kombëtare dhe drejtor i Bibliotekës Kombëtare në vitin 1928. Ka lënë në dorëshkrim një fjalor.
Jeta
Më 1896 ai punoi si mësues i gjuhës shqipe në komunitetin shqiptar të Kavallës. Mes 1899 dhe 1902 ai u transferua në degët e kompanisë në Drama dhe Kavalla.
Në vitin 1911 zgjidhet sekretar i shoqatës “Bashkimi” në Egjipt, së bashku me dr. Mihal Turtullin, inxh. F. Shirokën, A. Xhuvanin, etj. Merr pjesë në dërgatën e Londrës bashkë me Rasih bej Dinon dhe Mehmet bej Konicën. Organizon tok me Faik Konicën Kongresin e Trieshtës, në Austro-Hungari në periudhën 27 shkurt – 6 mars 1913.
Në vitin 1914, pas takimeve në Brindisi dhe Leçe, me rrethet e patriotëve shqiptarë, Kolea vendoset në Lozanë ku në 1915 drejton në gjuhën frenge gazetën “L'Albanie” me bashkëpunëtorin e vjetër dr. Turtullin, Hilmi Këlcyrën e P. Calen.
Mban datën 29 qershor, 1919 promemoria që Kolea i drejton poetit italian D’Anuncio, ku i bën thirrje ndërgjegjes së poetit dhe artistit që të pengojë etjen pushtuese të Italisë. Në 26 mars, 1920 Kolea akuzon në një artikull kryeministrin e Italisë, Nitti për manipulimin e shtypit italian rreth të vërtetës së sjelljes së Italisë ndaj Shqipërisë. Merr pjesë në Konferencën e Paqes, po me të kuptuar mosmarrëveshjet e mëdha të forcave të ndryshme politike shqiptarë mes tyre, etjen për pushtet të gjithsecilit, i lodhur dhe i zhgënjyer, Sotir Kolea i kushtohet jetës private. Në një letër drejtuar mikut te tij, Mit'hat Frashërit në 25 Mars 1920, Kolea shkruan se “kam frikë se do na mbetet zakon në këtë të lumtur Shqipëri se gjithë qeveritë që shkuan gjer më sot, hëngrën, pinë, lanë duart, e dolën”. Ne këtë periudhë largohet në Madagaskar, e më pas, në Marsejë (Francë) ku merret me tregti.
Në 20 dhjetor 1927 me një letër, Mit’hat Frashëri i njofton i pari vendimin e Këshillit të Ministrave, që emëronte Sotir Kolean drejtor të Bibliotekës dhe Muzeut Kombëtar. “''Jeni emnue drejtuer i Bibliotekës kombëtare. Nisuni. Ministri i Arsimit, Xhafer Ypi''”, shkruhet në telegramin dërguar nga qeveria shqiptare Sotir Koleas, në janar 1928.
Në vitet 1928-1945 kontribuon në zhvillimin e vlerave kulturore kombëtare dhe vetjake. Eshtë meritë e tij ngritja e Muzeut Kombëtar, vënia në baza shkencore dhe pasurimit të fondit të librave dhe dokumentave me vlera të vecanta kombëtare të Bibliotekës Kombëtare si drejtor. Nga 4.000 që ishte numri i librave në Bibliotekën Kombëtare në janar 1928 kur mori detyren dhe deri në 1937, kur mbreti Zog e nxori në pension, Kolea shtoi fondin e librit me 14.000 tituj te rinj, botoi periodikë të shumtë vjetore mbi veprimtarinë e bibliotekës me përshkrimet përkatëse bibliografike të shumë veprave me interes për studime. Kolea ka merita te veçanta për mbedhjen e dokumenteve të rëndësishme me vlera historike, ndër te cilat, prezantimi i parë për dorëshkrimin e Kostë Beratit, historisë së origjinës së flamurit kombëtar të ngritur në Vlorë në 28 nëntor 1912, zbuloi dhe mblodhi dokumente për Skënderbeun, të dhëna bibliografike për Shtjefën Gjeçovin, Jani Vruhon, Jani Vreton, Fan Nolin, Shirokën, etj, fondet që janë sot pasuri kombëtare falë punës së tij. Kolea bëri mjaft kërkime në biblioteka të huaja për dokumente me vlera historike dhe kulturore për Shqipërinë. Nën kujdesin e tij, Muzeu Kombëtar u bë qendra ku nisën të grumbulloheshin objekte të vjetra historike dhe ai vetë, një ndër luftëtarët më të vendosur për mbrojtjen e tyre nga arkeologët e huaj, që morën jo pak vlera dhe zbulime arkeologjike në Butrint, Apolloni, Lezhë, Shkodër, e gjetkë. Më 1937 Sotir Kolea doli në pension dhe koha për të mori kuptimin e punës për organizimin, përpunimin, botimin e gjithë kërkimeve dhe studimeve të nisura që në rini ndaj vendoset në Elbasan, qytet ku jetonin një grup studjuesish të njohur të gjuhës si Aleksander Xhuvani, Simon Shuteriqi, Lef Nosi, Kristo Floqi, etj. Me 8 prill 1940 qe ndër anëtarët e Institutit të Studimeve Shqiptare me shumë intelektualë bashkëkohës. Vdiq në Elbasan 1945. Nekrologjia e tij u shkrua nga gjuhëtari Mahir Domi.
Punime
Puna më e madhe, më e plotë studimore mbetet hartimi i 5 fjaloreve, ku më kryesori ai i gjuhës shqipe, ende i pabotuar, për të cilin punoi që nga viti 1905 e deri në fund te jetes duke përdorur metodën e krahasimit për cdo fjalë të shqipes me fjalorët më të mëdhenj të botuar në gjuhët greke e frenge. Gjatë 30 viteve punoi për hartimin e fjalorit Shqip-frengjisht, një për Orientalizmat, që janë jo të pakta në gjuhën shqipe. Nga 1909 në Aleksandri dhe deri në 1915 në Lozanë, Kolea hartoi fjalorin Shqip-Greqisht, me 68.963 fjalë, që gjendet si dorëshkrim, një tjetër për shqip-turqisht, etj. Studjues me disiplinë të fortë pune, ka lënë fjalorin e botanikës, veç dorëshkrimeve me studime për etnografinë, zbulimin e Butrintit, toponomastikën e Shqipërisë, etj. Kontributi i Koleas ka peshën e vet të madhe në zhvillimin e disiplinave shkencore shqiptare si leksikografi, folkloristikë, shkencave të natyrës, etj. Të gjitha në dorëshkrime të shumta, që ndodhen sot në arkivin e Shtetit në fondin “Kolea”, një nga më të mëdhenjtë, që është përdorur nga shumë studjues. Në vitin 1944 u botua në Tiranë vepra e tij "Një tufë proverba." me ndihmën e Lef Nosit.
Ivo Andriqi
Biografia
Ivo Andriç lindi në Dolac, Travnik, në Bosnje, më 9 tetor 1892 e vdiq, mbas një iktusi cerebral, më 13 mars 1975 në Beograd. Kur ishte i vogël, familja e tij u shpërngul në Vishegrad. Përfundoi shkollën e mesme në Sarajevë e në 1912 u regjistrohua në Universitetin e Zagrebit e mandej vazhdoi studimet edhe në Vjenë, Austri.
Sotir Kolea
Nderime
Në vitin 2002 në 90-vjetorin e Pavarësisë, Presidenti Alfred Moisiu dekoroi Sotir Kolean me urdhrin "Naim Frashëri" i Artë.
Ivo Andriqi
Biografia
Debutoi në letërsi në një libër me titullin «Poezia e re kroate», ku u paraqitën edhe poetë të tjerë. Më vonë është shkrimtari Cërnjanski ai që e drejtoi poetin e ri serb drejt problemeve të letërsisë e të politikës. Bëhet anëtar i grupit «Mlada Bosna» (Bosnja e re) që organizoi dhe kreu atentatin ndaj Arqidukës Franc Ferdinand në Sarajevë në 1914. Në vitin 1914 Andriç u arrestohua për propagandë politike kundra Perandorisë Austro-hungareze. U dërgua në Split e, prej aty, në Shebenik e në nëntor të atij viti në Maribor ku u dënua me arrest shtëpie. Kësaj periudhe i përkasin edhe dy poezitë «Shëtitja« e «1914» të Andriqit 22 vjeçar. E para i kushtohet dy vajzave, Eugenija Gojmeracit prej Zagrebit e Halina Irzkowskit prej Krakovjes, që lanë gjurmë në jetën e rrëfimtarit të ardhshëm, i cili në 1961.
Prej 1920-1921 punoi si sekretar ambasadet në Romë. Ndërkaq mbrojti doktoratën pranë Universitetit të Gracit e vazhdoi karrierën diplomatike në ambasadat jugosllave në Bukuresht, Grac, Madrid, Gjenevë. Mbas pushtimit të Beogradit prej gjermanëve në 1941, dha dorëheqjen prej ambasadës në Berlin e u kthye në Jugosllavi.
Poezia e proza
Në poezinë e Andriçit ndihet një dhimbje që me kalimin e kohës bëhet gjithmonë e më e fortë. Humbja për te është një shkak për t'u ringjallur e për të shkuar drejt fitores. Ndërsa melankolia e vetmia janë vetëm shprehje të luftës së brendshme kundër kohës e njerëzve. Ndër prozat më të mira të këtij auktori përmendim trilogjinë «Ura mbi Drin», «Kronika e Travnikut», «Zonjusha» (1945) si edhe «Tregimet e Bosnjës».
Willy Brandt
Karriera politike
Në kohën Brandt si kryetar i bashkisë ishte 1963, vizita e Presidentit John F. Kennedy në Perëndim Berlin (së bashku me kancelaren pastaj Konrad Adenauer). Njohur jo vetëm fjalimin e Kennedy me të japin kuotën e famshme "Unë u bin ein Berliner", por fjalën e mirëpritur nga ana Brandt 26 qershor e Kennedy: (( "| Ne përshëndes jo vetëm zyrën, ne gjithashtu përshëndesim njeriu))
Ai mbeti deri në nëntor 30, 1966 kryetari i bashkisë Drejtor. Nga 1 nëntor 1957 deri tetor 31, 1958 Brandt bazë kodrina Federale Presidentit.
Konstruksione arkitektonike 1
Konstruksione arkitektonike 1 Gjinia: Arkitekturë. Libër me Autor Ilia Papanikolla. Shtëpia botuese: UFO Press. Viti i botimit 2008. Faqet e librit 212. ISBN 978-99956-19-23-7
Willy Brandt
Karriera politike
Nga 1958-1963 ai ishte kryetar shteti i SPD-në Berlin.
Politika federale 1961-1969
Në zgjedhore 1961 Brandt parë erdhi si kandidat për kancelar i partisë së tij kundër pastaj 85 vjet të vjetra Konrad Adenauer. Në fushatën zgjedhore Brandt, shpesh me rinor-looking karizmatik U. S. Presidenti John F. Kennedy u krahasuar. Adenauer luajtur më gusht 14, 1961, një ditë pas fillimit të Murit në Berlin, në një takim publik në Regensburg, kur ai foli për asBrandt kundërshtari i tij i tha:alias Frahm, në vitet e tij në mërgim ishte at, por kuptuar si një shprehje e sa i përket lindjes së tij të paligjshme. Më 16 gusht përdorur këtë formulim Adenauer në Bon përsëri. Franz Josef Strauß ka thënë tashmë në shkurt 1961 në Vilshofen, duke iu referuar viteve Brandt e internimit, të cilat ishin përdorur në mënyrë të përsëritur si një arsye për sulmet personale, deri në akuzë për tradhti, "Z. Brandt do të jetë vetëm një mund të pyesim: Çfarë Ata kanë bërë dymbëdhjetë vjet atje? Ne e dimë se çfarë kemi bërë brenda. "
Marku
Papa Marku ( l. ?, Roma - v. 7 tetor 336, ) ishte papa i 34 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 18 janar 336 dhe deri më 7 tetor 336. Paraardhës i tij ishte Papa Silvesteri I, ndërsa pasardhësi Papa Juli I.
Willy Brandt
Politika federale 1961-1969
SPD paraqitur në zgjedhje me 4,4 pikë përqindje në mënyrë të qartë për 36,2 për qind të votave. Marrjen e kontrollit të qeverisë, ai nuk ka ardhur, edhe pse një koalicion do të jetë me 12,8 për qind e computationally FDP ishte e mundur. Një Intervistë me Brandt Erich Mende çuar në asnjë rezultat. Shumicën absolute të CDU ishte thyer, megjithatë, ai ka humbur 4,8 pikë përqindje.
Anisa Markarian
Jeta
Lindi në Tiranë në 1962, vajza e Agop Markarian, një dentist shqiptar me origjinë armene dhe një shqiptareje nga Tirana. Prindërit e Agopit ishin nga Afionkaraisar, një qytet ne Turqi me pakicë armene, dhe vdiqën gjatë marshimit në shkretëtirën siriane Derxor në 1915, gjatë gjenocidit turk kundër armenëve. Agopi (lindur në 1898) dhe fëmijët e tjerë mbijetuan. Agopi shkoi në 1921 në Stamboll dhe punoi si shegert dentist, e më pas shkoi në 1926 në Marsejë, Francë ku u diplomua për shkenca odontoiatrike në 1931. Në po atë vit shkoi të punonte në Korçë për Kryqin e Kuq. Në 1932 hapi një klinikë dentare në Tiranë dhe punoi atje edhe pasi klinika u shtetëzua në 1948 derisa doli në pension në 1973. U martua me Evgenia Goganian në 1934 dhe jetoi me të në Tiranë derisa Evgenia vdiq në 1960. Më pas u martua me një grua shqiptare nga Tirana, me të cilën pati fëmijën e parë, Anisën, kur Agopi ishte 63 vjeç. Katër vjet më vonë, lindi Marku, vëllai i Anisës. Për nun, Anisa pati vëllain e gruas së parë të të atit.