cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Monarkia Hapsburge
Prejardhja dhe zgjerimi
Familja Habsburgëve e ka prejardhjen nga Kalaja e Habsburgëve në Zvicrën e sotme, dhe pas 1279 sundoi në Austri ("tokat e trashëguara të Habsburgëve"). Familja Habsburgëve u rrit në rëndësi evropiane me traktatin e martesës dhe adoptimit nga perandori Maximilian I, në Kongresin e parë të Vjenës në 1515, dhe vdekja e mëvonëshme të Louis II, mbretit pa fëmijë, të Hungarisë dhe Bohemisë në 1526.
Kryeduka Ferdinand i Austrisë, vëllai i vogël i Perandorit të Shenjtë Romak Çarls V, u zgjodh Mbreti i Bohemisë dhe Hungarisë pas vdekjes së Luis II të Hungarisë dhe Bohemisë në Betejën e Mohács kundër turqve.
Territoret
parapamje|700px|Rritja e territoreve të Monarkisë Habsburge Territoret sunduar nga dega ndryshonin gjatë shekujve, por thelbi gjithmonë përbëhej nga katër blloqeve:
Anunnaki
Anunnaki (Sumerisht: 𒀭𒀀𒉣𒈾, transkriptuar gjithashtu si Anunaki, Annunaki, Anunna, Ananaki dhe variacione të tjera) janë një grup hyjnish të sumerëve, akadianëve, asirianëve dhe babilonasve të lashtë. Në shkrimet më të hershme sumeriane për ta, të cilat vijnë nga periudha post-akadiane, Anunnaki janë hyjnitë në panteon, pasardhës të An dhe Ki, perëndisë së qiejve dhe perëndeshës së tokës, dhe funksioni i tyre kryesor ishte të dekretonin fatet e njerëzimit. Ata nuk duhet të ngatërrohen me Apkallu.
Passenger
Michael David Rosenberg (i lindur më 17 maj 1984) më mirë i njohur me nofkën e tij skenike si Passenger është një folk-rok këngëtar-kompozitor anglez. Dikur vokalisti kryesor dhe kompozitori i grupit Passenger,Rosenberg-u vendosi të mbajë emrin e grupit për punën e tij solo pas shpërbërjes së grupit në vitin 2009. Kënga e tij më e suksesshme solo "Let Her Go" ka kryesuar majat e top-listave muzikore në shumë vende të botës.
2003–09: Themelimi i grupit "Passenger"
Rosenberg bëri performancën e tij të parë në moshën 16 vjeçare. Ai themeloi grupin Passenger me Andrew Phillips në maj të vitit 2003 në Brighton & Hove. Albumi debutues dhe i vetëm i grupit Wicked Man's Rest u realizua në qershor të vitit 2007 në Chalkmark, album i cili përmbanë dhjetë këngë. Rosenberg-u shkroi pjesën më të madhe të këngëve të albumit me përjashtim të "Four Horses", e cila u shkrua nga Phillips. Anëtarët e tjerë të grupit ishin Marcus O'Dair, Alon Cohen dhe Richard Brincklow.
2009–10: Karriera solo dhe albumi "Wide Eyes Blind Love"
Pas shpërbërjes së grupit Rosenberg-u shijoi jetën e ushëtimit dhe të këndimit nëpër rrugë për të krijuar karrierën e tij si solo këngëtar. Ai së pari shkoi në Australi ku e përkrahi Lior dhe Sydneysiders Elana Stone and Brian Campeau. Dhe pastaj këndoi në One Movement një festival të njohur në Perth. Kjo i dha atij një vazhdim të mirë në Australi ku po shiste mbi 500 vende rreth e rreth saj.Posa u kthye ne Sidnej, ai u takua me një fqinjë të tij i cili papritmas doli të ishte një fitues çmimi ARIA si këngëtar dhe tekstshkrues, që quhej Josh Pyke dhe idea e menjëhershme se si do të bëhet  Flight Of The Crow u krijua në mendjen e tij! Albumi i tij debutues si solo këngëtar i titulluar  Wide Eyes Blind Love u realizua në vitin 2009.
2010–11: Albumi: "Flight of the Crow"
Albumi i radhës  Flight of the Crow u inçizua në  Australi dhe e gjeti atë të shoqëruar në studio nga talentë të ndryshëm Australian të muzikës duke përfshirë këtu Lior, Kate Miller-Heidke, Boy & Bear, Josh Pyke dhe Katie Noonan.
2011–13: "All The Little Lights"
Në albumin e tij të radhës të inçizuar në Linear Recording të Sidejit, Roesenberg-u u bashkua edhe njëher me një grup Australian Boy&Bear, të cilin e përbënin bateristi Tim Hart dhe xhaz basisti Cameron Undy prej Katie Noonan & The Captains. Gjatë verës dhe vjeshtës të vitit 2012, Rosenberg udhëtoi rreth Mbretërisë së Bashkuar së bashku me Jools Holland dhe Ed Sheeran, të cilin e kishte njohur që prej kohes kur  Sheeran ishte rreth  15 vjeç kur ata ishin në Cambridge dhe u bënë shumë shokë të mirë. Ai gjithashtu u bashkua me John Butler Trio dhe Josh Pyke në një turne të bashktitulluar në Mbretërinë e Bashkuar. Ai gjithashtu ishte i hapur për turneun e Ed Sheeran në Amerikën Veriore në vitin 2012 dhe në Paris. All The Little Lights u realizua në verën e vitit 2012 në  Nettwerk Records të Amerikës Veriore. Ai poashtu iu bashkua Ed Sheeran në katër nga pesë datat e rezervuara në Irlandë në janar të vitit 2013 dhe në Australi dhe New Zealand në fillimin e vitit 2013,. Rosenberg performoi "All the Little Lights" në koncertin "Children in Need Rocks concert" në Hammersmith Apollo të Londrës, i cili u transmetua në BBC One me 14 nëntor.
2014:Albumi: "Whispers"
Më 26 Mars 2014 Passenger shpalli detajet për albumin e tij të pestë. Ai do të realizoj albumin Whispers me 9 qershor të vitit 2014. Gjatë intervistës për Digital Spy rreth albumit të ri ai tha: "Ky është thjeshtë albumi më i gjerë që kam bërë ndonjëherë, është komplet kinematografik. Ka shumë histori dhe ide të mëdha. Ka gjithashtu disa momente të zymta të vetmisë dhe vdekjes, por hej, ai nuk do të ishte album i Passenger pa ato." Ai publikoi këngën "Hearts on Fire" si kryesorja prej albumit që do të publikohet me 14 prill 2014.
Referime
--MirjetaArifaj (diskutimet) 9 qershor 2014 21:46 (CEST)
Llëngë
Llënga është një fshat në komunën Trebinjë në rrethin e Pogradecit të Shqipërisë.
Histori
Një legjendë lokale thotë se në Llëngë është fshehur thesari i Teutës, mbretëreshës së Ilirisë, në shekullin e III p.e.s., kur ajo po fshihte pasurinë nga sulmet e romakëve. Në Llëngë është gjithashtu Manastiri i Shën Marenës, i ndërtuar në shekullin XIV.
Apache HTTP Server
Apache HTTP Server është web server softuer i cili ka gjetur përdorim të madh dhe ka ndihmuar në zhvillimin e World Wide Web-it. Në vitin 1999 ai u bë i pari web server i cili kaloi 100 milion webfaqe.
Apache Web server fillimisht u zhvillua duke u mbështetur në NCSA httpd Web server në vitin 1995 nga një grup i zhvilluesve i përbërë nga 20 vullnetarë të quajtur Apache Group. Pasi që kodi burimor (source code) është i hapur, çdo kush mund ta adaptoj server-in për nevoja specifike, gjithashtu ka të gatshme librari publike dhe shtesa (add-ons). Apache vazhdon të zhvillohet dhe mirëmbahet nga një komunitet i hapur i zhvilluesve në mbikëqyrje të Apache Software Foundation. Versioni origjinal i Apache është i shkruar në Sistemin Operativ – UNIX. `	Aplikacioni është i mundshëm të përdoret në shumë lloje të Sistemeve Operative, duke përfshirë Unix, FreeBSD, Linux, Solaris, Novell NetWare, Mac OS X, Microsoft Windows, OS/2, TPF, and eComStation. I lëshuar nën licencën e Apache License, Apache është softuer open-source. Apache server-i përfshinë me nje numër të pasur të moduleve, duke lejuar shfrytëzuesit të shfrytëzojnë skripta (script) dhe aplikacione të ndryshme në të. Kjo e lejon që çdo web faqe e vendosur në Apache server të jetë dinamik, dhe plotësisht në përkrahje me HTTP standardin e fundit.
Atributet
Apache suporton disa gjuhë programuese server-side. Disa nga ato janë: [Perl], [Python] dhe [PHP]. Gjithashtu përkrahë [Secure Sockets Layer] dhe [Transport Layer Security].
Disa nga aftësitë e Apache server-it janë përkrahja e CGI (Common Gateway Interface) dhe SSI (Server Side Includes), URL ri-direktimet (redirection), authentifikimin e shfrytëzuesve, HTTP header metafiles etj.
Që nga lëshimi i versionit 2.0 Apache server përkrahë IPv6, ndërsa me lëshimin e versionit Apache 2.2 ofrohet fleksibilitet më i lartë në authentifikimin e shfrytëzuesve dhe në Proxy coaching modulet, përkrahje ndaj SQL dhe për fajlla të cilët kalojnë 2 GB.
Performansa
Edhe pse qëllimi kryesor i Apache server-it nuk është të jetë web server-i më i "shpejtë", Apache ka arritur që të renditet ndër web serverët me performansë te lartë.
Versionet
Apache 2.3/2.4 Lëshimet
Apache 2.2 Lëshimet
Apache 2.0 Leshimet
Apache 1.3 Leshimet
Licensa
Me lëshimin e Apache 2.0, ka pasur një ndryshim në licensë të Apache Foundation.
Gjuha armene
Gjuha Armene (armenishtja) është një gjuhë Indo-Evropiane. Gjuhetaret klasifikojne gjuhen armene si nje deg e pavarur ne familes gjuheve indoevropiane. Faktikisht, pervec gjuhes armene, vetem gjuhet greke dhe shqipe konsiderohet si dege te dallueshme ne familjen e gjuheve indoevropiane. Fjalori i tij ka qene i ndikuar nga gjuhet perendimore mesme iranik, vecanerisht nga gjuha parthiane, dhe gjithashtu nga persisht, greqisht, turqisht, dhe ne nje mase me te vogel nga gjuhet fqinj kaukaziane, edhe arabisht dhe latisnisht. Ka edhe ngjashmeri, ne formen e arkaizemet te perbashketa, mes Armenishtes dhe gjuhet antike te Anadollit te zhdukur ne keto kohe. Një shembull i tillë është mungesa e gjinisë gramatikore në armenisht. Gjithesesi, perkunder ndikimeve te huaja ne fjalorin e saj, dhe mundesisht edhe ne gramatiken e saj, armenishtja mbetet nje nga gjuhet me unike ne Euroazi.
Armenishtja ka skriptin e vet, alfabeti armene. Alfabeti armene u krijua nga Shen Mesrop Mashtotsi ne vitin 405 AD me 36 shkronja. Ai kreditohet edhe me krijimin e alfabetit të gjuhes gjeorgjian. Mesrop Mashtotsi (armenisht: Մեսրոպ Մաշտոց; 361 ose 362 – shkurt 17, 440) ishte nje teolog (i krishtere) dhe gjuhetar armen. Teksti me i vjeter mbijetuar ne gjuhen armene eshte perkthim i Bibles nga Mesrop Mashtots ne shekullin e 5-te pas Krishtit.
Deti Ohotsk
Deti Ohotsk (rusisht: Охо́тское мо́ре Ohotskoje more, japonisht: オホーツク海 Ohōtsuku-kai) është një det anësor në pjesën perëndimore të Oqeanit Paqësor, që shtrihet mes gadishullit të Kamçatkës në lindje, ishujve Kurile në juglindje, ishullit Hokaido në jug, ishullit Sahalin në perëndim, dhe një shtrirje e gjatë e bregdetit lindor siberian (duke përfshirë Detin Shantar) në perëndim dhe në veri. Në këndin verilindor ndodhet Gjiri i Shelihovit. Deti është emërtuar sipas Ohotskut, vendbanimit të parë rus në Lindjen e Largët.
Gjuha armene
Armenisht eshte nje gjuhe indo-evropiane e lashte. Shume fjale te saj kane nje origjine etimologjike te perbashket me gjuhet te tjera indoevropiane ne fazat e hershme te zhvillimit te tyre.
(Burimi: Online Etymology Dictionary. )
Bashkim Ruseti
Prof.dr. Bashkim Ruseti është një ndër pedagogët, informatikanët dhe matematikanët më të çmuar shqiptarë. Edhe pse studimet themelore i mbaroi në Matematikë, ai një pjesë të madhe të veprimtarisë së tij profesionale dhe shkencore ia përkushtoi informatikës, e cila në të vërtetë edhe është një disiplinë shkencore që konsiderohet si Matematikë e aplikuar.
Nexhmedin Zajmi
Nexhmedin Zajmi (Trebisht, 4 mars 1916 - Tiranë, 19 maj 1991) ka qenë arsimtar dhe piktor shqiptar.
Bashkim Ruseti
Prof. Bashkim Ruseti është Shef i Departamentit të Matematikes, Statistikes dhe Informatikes se zbatuar në Fakultetin e ekonomisë të Universitetit të Tiranës.
Nexhmedin Zajmi
Biografia
U lind në Trebisht të Gollobordës në Peshkopi në një familje me tre vëllezër dhe një motër, kur ende pa mbushur 6 muaj, mbetet jetim nga vdekja e të atit. Pak vite me vonë, nga një sëmundje e rëndë ngjitëse i vdes nëna dhe motra me vëllezërit. I mbetur jetim, nën kujdesin e gjyshes, në moshën dhjetë vjeçarefutet në shkollën e fshatit ka dallohet për vizatime ku spikasin ato të rilindasve apo të Heroit Kombëtar Gjergj Kastrioti - Skenderbeu. Studimet i vazhdoi në shkollën e fshatit Omezhë dhe më 1931 hyn në shkollën teknike të Tiranës, në degën bujqësore si traditë e familjes. Në fund të vitit të tretë të shkollës, Zajmi realizon një portret në skulpturë të një shoku dhe duke parë talentin e tij i shtyu mësuesit t’ja ndryshojnë degën për të vazhduar në atë të dekoracionit, në të cilën Zajmi morri mësimet për pikturë. Ky punim u bë shkak që Nexhmedini të hyjë në degën e dekoracionit të kësaj shkolle, ku studionin piktorët Andrea Mano, Ibrahim Kodra, Gaqo Kollumbi, Qamil Grezda, Kel Kodheli, Sabri Tuçi. Më pas regjistrohet në shkollën e vizatimit në Tiranë, më 1938.
Bashkim Ruseti
Aktiviteti profesional
Gjatë viteve 1967‑2002 vepron si lektor:
Nexhmedin Zajmi
Biografia
Zajmi kreu studimet e larta në Akademinë e Arteve të Bukura në Romë (Itali). Student i mjeshtrit Carlo Siviero, nga viti 1939-1944, Zajmi realizon disa tablo që janë edhe veprat e para të tij, ku mund të veçohen ajo e “Puntorit të vogël”, “Pamje nga fusha e Romës”, “Brendija”. Pasi kryen studimet dhe mbrojtjen e diplomës, Zajmi kthehet në Shqipëri e bashkë me një grup piktorësh e artistësh që u diplomuan në akademitë jashtë vendit, janë mësuesit e parë të brezit më të ri të piktorëve, skulptorëve dhe artistëve shqiptarë.Pas kthimit në atdhe më 1944 emërohet pedagog në Gjimnazin e Shtetit në Tiranë (1945) dhe një vit më pas në Liceun Artistik "Jordan Misja".
Bashkim Ruseti
Botime
200px|parapamje|[[Libri Sisteme informacioni të menaxhimit]]
Nexhmedin Zajmi
Biografia
Në vitin 1955, ai punon si Drejtor i Galerisë Kombëtare të Arteve në Tiranë dhe më pas rikthehet në Liceun Artistik si pedagog, ku jep mësim deri në vitin 1963. Po në këtë vit emërohet pedagog në atelienë e pikturës në Akademinë e Arteve të Bukura në Tiranë (ish-I.L.A), ku punoi deri në vitin 1969.
Veprimtaria artistike e piktorit Nexhmedin Zajmi është e gjerë dhe e larmishme. Ai nga viti 1945 ka marrë pjesë në të gjitha ekspozitat kombëtare të hapura në Tiranë. Gjithashtu ka qenë pjesëmarrës edhe në ekspozita e konkurime ndërkombëtare ku përfaqësohej Shqipëria si Bienalet e Aleksandrisë, të Bukureshtit, në Sofje, në Vjenë, Petërburg, Kroaci, etj.
Ai ka realizuar tablo me temë historike, peisazhe dhe portrete. Zajmi është një ndër përfaqësuesit më kryesorë të pikturës së realizmit socialist në Shqipëri. Arti i Zajmit shquhet në veçanti për ngjyra, pikturat e tij kanë forcë të madhe e të thellë në aspektin psikologjik, dhe shumë përfshirëse në tipa e karaktere. Për krijimin e veprave me cilësi të lartë artistike e historike, për kontributin e madh në edukimin e brezave të artistëve shqiptarë e në zhvillimin e arteve figurative në Shqipëri, piktori Nexhmedin Zajmi është vlerësuar me titujt e lartë “Artist i Merituar” dhe “Artist i Popullit. Ai është gjithashtu fitues i “ Çmimit të Republikës” dhe është dekoruar me mjaft urdhëra të tjerë.
Karriera e tij
1945 - Pedagog i vizatimit në gjimnazin e Tiranës (Qemal Stafa)
1946 - Pedagog në Liceun Artisik “Jordan Misja”- Tiranë.
1955 - Drejtor I Galerisë Kombëtare të Arteve –Tiranë
1956 - Pedagog në Liceun Artistik “Jordan Misja”-Tiranë
1963 - Pedagog në Institutin e Lartë të Arteve-Tiranë
1970 - Në profesion të lirë
Fotografi
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Zajmi_Rome.jpg
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:N._Zajmi_me_dardharen.JPG
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:N._Zajmi_profil.jpg
Guri i Bardhë (Trebinjë)
Guri i Bardhë është një fshat në komunën Trebinjë në rrethin e Pogradecit të Shqipërisë.
Acidi Nitrik
parapamje|right|Struktura molekulare e acidit nitrik Acidi nitrik me formulë HNO3 është lëng, pa ngjyrë , me ujin përzihet në çdo raport.Është një ndër acidet më të forta inorganike. Kriprat e acidit nitrik quhen Nitrate.
Kantoni Saulx
Kantoni Saulx (frëngjisht: Canton de Saulx) është një kanton në departamentin Haute-Saône, rajonin Franche-Comté në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saulx. Ka sipërfaqe 135.24km2 dhe popullsi 3477 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saulx aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Arti i shtatë në Tiranë
Arti i shtatë në Tiranë : ( kinematë-filmat) : ese. Autor Spiro Mëhilli. Botuar AQSHF. Tiranë, 2011. Faqet e librit 341.
Manza
Manza është vendbanim në Rrethin e Durrësit të Shqipërisë. Fshati është kryeqendra e Bashkisë Manzë.
Historia
Albanologu dhe eksploratori Hahn kur kaloi në këtë zonë e përshkroi:"'Rrethi Nderrénje ndahet në dy distrikte: në Manskurinë (Manskuria) e madhe dhe të vogël, ndon♪se ky emër përdoret vetëm në dokumentat zyrtare, ndërsa në masën e popullit bëhet fjalë për Manzën (Maneçe) e madhe dhe të vogël. Barleti e quan krahinën ndërmjet Durrësit dhe Tiranës Scuria dhe njofton që në kohën e Skënderbeut ajo ka qenë pronë e Skurajve. '"Shuflaj identifikon dy Skurje, Man-skurinë e madhe dhe të vogël - siç shkruan Muzaka (tutte due Scurie).
Dunicë
Dunica është një fshat në komunën Trebinjë në rrethin e Pogradecit të Shqipërisë.
Kantoni Estissac
Kantoni Estissac (frëngjisht: Canton d'Estissac) është një kanton në departamentin Aube, rajonin Champagne-Ardenne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Estissac. Ka sipërfaqe 173.92km2 dhe popullsi 5987 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Estissac aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Dobrunë
Dobruna është një fshat në komunën Golaj në rrethin e Hasit të Shqipërisë.
Eunuku
parapamje|[[Këzllar-Aga|Harem Agaı, kreu i eunukëve të zinj të Haremit Perandorak Osman.]] Eunuku është një burrë që është kastruar (tredhur). Gjatë gjithë historisë, kastrimi shpesh shërbeu si një funksion i caktuar shoqëror. Të dhënat më të hershme për tredhjen e qëllimshme për prodhimin e eunukëve janë nga qyteti sumerian i Lagashit në mijëvjeçarin II para Krishtit. Gjatë mijëvjeçarëve që nga ajo kohë, ata kanë kryer një sërë funksionesh në shumë kultura të ndryshme: oborrtarë ose shtëpiakë ekuivalent, për spiunazh ose operacione klandestine, këngëtarë kastrato, konkubina ose partnerë seksualë, specialistë fetarë, ushtarë, roje mbretërore, zyrtarë qeveritarë si dhe kujdestarë të grave ose shërbëtorë të haremit.
Hyrje
parapamje| Kryeeunuku i [[Sulltanit Osman Abdul Hamid II në Pallatin Perandorak, 1912.]] Eunukët zakonisht do të ishin shërbëtorë ose skllevër që ishin tredhur për t'i bërë shërbëtorë më pak kërcënues të një oborri mbretëror ku aksesi fizik te sundimtari mund të kishte ndikim të madh. Funksionet shtëpiake në dukje të ulëta - të tilla si rregullimi i shtratit të sundimtarit, larja e tij, prerja e flokëve, mbajtja e tij në harem apo edhe transmetimi i mesazheve - teorikisht mund t'i jepnin një eunukut "veshin e sundimtarit" dhe t'i jepnin pushtet de facto shërbëtor zyrtarisht i përulur, por i besuar. Raste të ngjashme pasqyrohen në origjinën dhe etimologjinë modeste të shumë posteve të larta.
Eunukët supozohet se përgjithësisht nuk kishin besnikëri ndaj ushtrisë, aristokracisë ose një familjeje të tyren (të paktën nuk kishin as pasardhës e as vjehërr). Kështu ata shiheshin si më të besueshëm dhe më pak të interesuar për krijimin e një "dinastie" private. Për shkak se gjendja e tyre zakonisht uli statusin e tyre shoqëror, ata gjithashtu mund të zëvendësoheshin lehtësisht ose të vriteshin pa pasoja. Në kulturat që kishin si hareme ashtu edhe eunukë, eunukët përdoreshin ndonjëherë si shërbëtorë të haremit.
Etimologjia
Etimologjia më e hershme e mbijetuar e fjalës është nga antikiteti i vonë. Etimologjia e shekullit V (pas Krishtit) nga Orion i Tebës ofron dy origjina alternative për fjalën eunuk: së pari, to tēn eunēn ekhein, "ruajtja e shtratit", një prejardhje e nxjerrë nga roli i vendosur i eunukëve në atë kohë si "shoqërues të dhomës së gjumit" në pallati perandorak, dhe së dyti, to eu tou nou ekhein, "të qenit i mirë në lidhje me mendjen", të cilën Orioni e shpjegon bazuar në "të privuarit nga marrëdhëniet seksuale (esterēmenou tou misgesthai), gjërat që të lashtët i quanin të paarsyeshme (anoēta, fjalë për fjalë: 'pamend')". Opsioni i dytë i Orionit pasqyron idioma të mirëpërcaktuara në greqishten e lashtë, siç tregohet nga hyrjet për përkthimin nga greqishtja e lashtë: noos, eunoos dhe ekhein në Leksikonin greqisht-anglisht të Liddell dhe Scott, ndërsa opsioni i parë nuk renditet si një idiomë nën eunē në atë vepër standarde referimi. Megjithatë, opsioni i parë u citua nga perandori bizantin i fundit të shekullit IX Leo VI në Kushtetutën e tij të Re 98 që ndalonte martesën e eunukëve, në të cilën ai vuri në dukje reputacionin e eunukëve si kujdestarë të besueshëm të shtratit martesor (eunē) dhe pretendonte se vetë fjala eunuk dëshmoi për këtë lloj punësimi. Perandori gjithashtu shkon më tej se Orioni duke ia atribuar mungesën e marrëdhënies mashkull-femër të eunukëve në mënyrë specifike për kastrimin, për të cilin ai tha se ishte kryer me qëllimin "që ata të mos bëjnë më gjërat që bëjnë meshkujt, ose të paktën të shuajnë gjithçka që duhet të bëj me dëshirën për seksin femër”. Murgu bizantin i shekullit XI, Nikoni i Malit të Zi, duke zgjedhur alternativën e dytë të Orionit, deklaroi se fjala erdhi nga eunoein (eu "i mirë" + nous "mendje"), pra do të thotë "të jesh mendjemadh, i prirur, i mirë ose i favorshëm", por ndryshe nga Orioni, ai argumentoi se kjo ishte për shkak të besimit që disa sundimtarë të huaj xhelozë dhe dyshues kishin në besnikërinë e shërbëtorëve të tyre të eunukëzuar. Teofilakti i Ohrit në një dialog " Në mbrojtje të Eunukëve " deklaroi gjithashtu se origjina e fjalës ishte nga eupnoeic dhe ekhein, "të kesh, të mbashë", pasi ata ishin gjithmonë "të mirë" ndaj zotërisë që "i mbante" ose i zotëronte ata. . Vepra me titull Etymologicum Magnum (sv eunoukhos) nga shekulli XII, në thelb përsërit hyrjen nga Orioni, por qëndron pranë opsionit të parë, ndërsa ia atribuon opsionin e dytë asaj që "thonë disa". Në fund të shekullit XII, Eustatius i Selanikut ( Komentarë mbi Homerin 1256.30, 1643.16) ofroi një prejardhje origjinale të fjalës nga eunis + okheuein, "i privuar nga çiftëzimi".
Në përkthimet e Biblës në gjuhët moderne evropiane, të tilla si Bibla e Luterit ose Bibla e Mbretit Xhejms, fjala eunuk, siç gjendet në Vulgatën latine, zakonisht përkthehet si një oficer, zyrtar ose odatar, në përputhje me idenë se kuptimi origjinal i eunukut ishte kujdestar i shtratit (opsioni i parë i Orionit). Studiuesit modernë fetarë nuk kanë qenë të prirur të supozojnë se gjykatat e Izraelit dhe Judës përfshinin burra të tredhur, edhe pse përkthimi origjinal i Biblës në greqisht përdorte fjalën eunoukhos.
Prandaj, studiuesi dhe teologu i fillimit të shekullit XVII Gerardus Vossius shpjegon se fjala fillimisht përcaktoi një zyrë, dhe ai pohon pikëpamjen se ajo rrjedh nga fjala e lashtë greke eunē dhe ekhein (dmth "mbajtësi i shtratit"). Ai thotë se fjala filloi të zbatohej për burrat e tredhur në përgjithësi, sepse burra të tillë ishin mbajtësit e zakonshëm të asaj zyre. Megjithatë, Vossius vë në dukje etimologjitë alternative të ofruara nga Eustathius ("i privuar nga çiftëzimi") dhe të tjerë ("duke e pasur mendjen në gjendje të mirë"), duke i quajtur këto analiza "mjaft delikate". Pastaj, pasi kishte deklaruar më parë se eunukut i caktohej një detyrë (dmth. jo një karakteristikë personale), Vossius përfundimisht e përmbledh argumentin e tij në një mënyrë tjetër, duke thënë se fjala "fillimisht nënkuptonte burrat e kontinentit" të cilëve iu besua kujdesi për gratë, dhe më vonë iu referua kastrimit sepse "ndër të huajt" atë rol e kryenin "ata me trup të gjymtuar".
Etimologët modernë kanë ndjekur opsionin e parë të Orionit. Në një ese me ndikim të vitit 1925 mbi fjalën eunuk dhe termat e lidhur me të, Ernst Maass sugjeroi se derivimi i Eustathius "mund ose duhet të mënjanohet" dhe ai pohoi derivimin nga eunē dhe ekhein ("ruajtësi i shtratit"), pa përmendur derivimin tjetër nga eunoos dhe ekhein ("të kesh një gjendje shpirtërore të disponuar mirë").
Në latinisht, fjalët eunuchus, spado (greqisht: σπάδων spadon ),   dhe castratus u përdorën për të treguar eunukët.
10tshe
10tshe është audio album i grupit shqiptar Etno Engjujt edituar në vitin 2007. Emri i albumit "10tshe" vien nga festimi i 10-të vjetorit të formimit të grupit.
Sisteme informacioni të menaxhimit
200px|thumb|[[Libri Sisteme informacioni të menaxhimit]] Sisteme informacioni të menaxhimit është libër universitarë i autorëve Bashkim Ruseti, Kozeta Sevrani.
Niko Engonopulo
Niko Engonopoulo (Νίκος Εγγονόπουλος; 21 tetor 1907 – 31 tetor 1985) ka qene piktor dhe poet modern me origjine arvanite. Ai është një nga anëtarët me te rëndësishme te gjeneratës se viteve 30 si edhe dhe përfaqësuesi kryesor i lëvizjes surrealiste në Greqi. Punët e tij si shkrimtar përfshijnë kritika dhe ese.
Biografia
Niko Engonopoulo është lindur nga prindër Arvanite në Athinë në vitin 1907 dhe ishte djali i dyte i Panajotit and Erietas (Henrietta) Engonopoulo.
Gjate versë se vitit 1914 kur familja e Nikos Engonopoulo shkoi për një udhëtim në Stamboll familja e ti u vendos atje, meqë filloi Lufta e Pare Botërore. Në 1923, ai u regjistrua në një lycée në Paris, ku ai ka studiuar për një periudhë prej katër vitesh. Pas kthimit të tij në Greqi, ai shërbeu si një kompani private në regjimentin e pare të këmbësorisë. Me pas ai punoi si përkthyes në një bankë dhe si sekretar në universitetin të Athinës. Në 1930 Engonopoulo ishte i punësuar si dezinjator në Urban Planning Department te Ministrise greke  te punëve publike.
Me 1932 ai hyri në Athens School of Fine Arts, ku ai studioi nën mbikëqyrjen e Konstantinos Parthenis. Ai gjithashtu mori pjesë në mësimet e studiove te artit te Photios Kontoglou. Gjatë kësaj kohe ai u takua me artistë të rëndësishëm, dhe poetin Andreas Embirikos dhe te piktoreve si Yannis Tsarouchis, Giorgio de Chirico dhe Yannis Moralis.
Pikturat e tij te para, me se shumti tempera shtëpitë e vjetra te pikturuara në letër, qene prezantuar në një ekspozite Art of Modern Greek Tradition, organizuar në janar 1938. Menjëherë pas ekspozitës, ai botoi përkthime të bëra nga poema te Tristan Tzara, të cilat janë botuar në shkurt. Disa muaj me vone ,nxori dhe botoi koleksionin e tij te pare  te poemave (Do Not Distract the Driver), followed by a second one (The Clavicembalos of Silence) the next year. Overall he is considered one of the finest surrealist poets of Greece.
Ekspozita e parë e tij individuale u mbajt në 1939. Tre vjet me vone, ai përfundoi poemën e tij të gjatë më të njohur Bolivar, a Greek Poem, frymëzuar nga udhëheqësi revolucionar Simón Bolívar dhe e botoi me 1944. The poem was also released in the formë of a song, in 1968, with music composed by Nikos Mamangakis.
Ai vdiq nga një atak zemre në Athine me 1985.
Histori e prodhimit kimik në Shqipëri
Histori e prodhimit kimik në Shqipëri : (nga lashtësia deri në kohën e sotme). Autor Dhimitër Haxhimihali. Botuar nga Akademia e Shkencave. Tiranë, 2010. Faqet e librit 238.
KS Kamza
Klubi Sportiv Kamza, KS Kamza, është klub futbolli nga Kamza, Shqipëri. KS Kamza njihej ndryshe si KS Dajti. KS Kamza ka arritur të fitojë dy herë Kategorinë e Dytë.
Në sezonin 2006/07 KS Kamza luajti në Kategorinë e Dytë - Grupi A dhe u rendit në vend të parë duke u ngjitur në Kategorinë e Parë pasi mblodhi 45 pikë me një golavarazh 37-14.
Në sezonin 2012/13 KS Kamza ngjitet për here të parë në Kategorinë Superiore, por në fund të sezonit rrëzohet përsëri në Kategorinë e Parë.
Në sezonin 2016/17 KS Kamza ngjitet përsëri në Kategorinë Superiore, si kampione e Kategorisë së Parë duke mundur KF Lushnjen. KS Kamza ka ndërtuar një skuadër krejt ndryshe nga sezoni i kaluar, që pretendon për 6 vendet e para në kampionat.
Historiku i kërkimeve dhe studimeve gjeologjike të Shqipërisë
Historiku i kërkimeve dhe studimeve gjeologjike të Shqipërisë me Autor Teki Biçoku. Botuar nga "Akademia e Shkencave e Shqipërisë". Tiranë, 2004. Faqet e librit 325. ISBN 99943-614-6-5
Çezmë e Vogël
Çezma e Vogël është një fshat në komunën Trebinjë në rrethin e Pogradecit të Shqipërisë.
Kongresi i Durrësit
Përpjekjet për formimin e një qeverie kishin nisur me fillimin e Luftës së Parë Botërore, pas largimit nga Shqipëria të Princ Vidit dhe qeverisë së tij. Ato nuk shterën edhe gjatë konfliktit botëror, por me gjithë përpjekjet e kohës shqiptarët nuk kishin arritur të formonin një qeveri kombëtare, pasi të gjitha përpjekjet e bëra kishin ndeshur në kundërshtim me interesat e pushtuesve. Domosdoshmëria e formimit të një qeverie shqiptare u bë e mundur në fund të Luftës së Parë Botërore, atëherë kur ajo duhej të harmonizonte të gjitha përpjekjet për të evituar kërcënimin real nga fituesit e luftës.
Lëvizja për mbledhje
Lëvizjet për mbledhjen e krerëve shqiptarë ishin shfaqur që në fillim të tetorit. Por në organizimin e shqiptarëve në Itali ishin duke u përgatitur si Mehdi Frashëri, Mustafa Kruja, të cilët ishin të orientuar nga politika italiane. Këta i kërkonin më 6 tetor 1918 "Vatrës" të dërgonin në Itali përfaqësuesit e tyre, për të përcaktuar atë platformë të përbashkët politike, me të cilën do të dilnin përpara Konferencës së Paqes. Ndërsa Mehmet Konica arriti në Romë më 19 nëntor, i pritur me ngrohtësi nga italianët. Ndërkaq, qeveria italiane kishte hequr dorë nga mendimi, që kishte në fillim, për të lejuar formimin e një qeverie shqiptare. Ndërkaq, shqiptarët që erdhën nga Roma për në Shqipëri ishin të këshilluar të formonin jo një qeveri, por një këshill ose komitet kombëtar. Ky komitet nuk duhej të bënte një politikë të pavarur as brenda vendit as jashtë tij, por duhej të gjente një vegël në duart e politikës italiane. Në fund të nëntorit 1918 u aprovua formimi i këshillit kombëtar i ideuar nga Gaetano Manconi, duke porositur që këshilli të formohej sa më parë në Durrës me persona shqiptarë që të jenë njerëzit tanë dhe me autoritet në të gjithë Shqipërinë e pushtuar prej nesh me përjashtim të Vlorës dhe të hinterlandit të saj. Por në të dyja rastet, si një qeveri po edhe një këshill, për t'i formuar këto organe duhej të mblidhej kongresi kombëtar. Mehmet Konica, Myfit Libohova, Mehdi Frashëri u nisën në Shqipëri në fund të dhjetorit 1918, të shoqëruar nga koloneli Etore Lodi, i cili do të kryente detyra politike si gjatë kongresit ashtu edhe më vonë.
Por në kongres u shfaq dhe mundësia e një shprese që ishte tek Italia, e cila gjatë tratativave të paqes mund të kishte interes të mbështeste kërkesat territoriale të Shqipërisë. Nëpërmjet kujtimeve të Myfit Libohovës del se Mehmet Konica në Kongresin e Durrësit kishte prezantuar propozimin italian për formimin e një komiteti përmbarues, i cili do të përpiqej për dërgimin e një delegacioni shqiptar në Konferencën e Paqes dhe do të vepronte brenda vendit "sigurimin e jetës kombëtare e politike të popullit shqiptar". Por, nga ana tjetër, Mehmet Konica përkrahu propozimin e Namik Delvinës dhe Riza Danit për krijimin e një qeverie të përkohshme.
Formimi i qeverisë së re Ai në kongres u shpreh se formimin e qeverisë duhej ta pranonte edhe Roma, "duke shpresuar se ajo më në fund do të pranonte formimin e saj". Ndërsa disa delegatë të tjerë deklaruan se qeveria ishte dëshira e popullit shqiptar dhe nuk kishte rëndësi nëse ajo do të pranohej nga Italia". Më pas u kaluan në diskutimin rendit të ditës. Kongresi nuk e pranoi pikën e parë, e cila parashikonte formimin e një komiteti, i cili në bazë të procesverbalit kishte dy detyra. E para, të dërgonte një delegacion shqiptar në Konferencën e Paqes dhe e dyta, të sigurohej jeta politike kombëtare e popullit shqiptar. Por delegatët vendosën formimin e një qeverie të përkohshme, e cila ishte një vendim i pavarur dhe sfidues kundrejt diplomacisë së Romës. Ai ishte një vendim i suksesshëm, edhe për sa i përket situatës brenda vendit, pasi nuk ishte shumë e vështirë që qoftë Italia, qoftë Esad Toptani të bënin të mundur nxitjen e shtresave të caktuara shqiptare, të cilat ishin pa një vizion të qartë. Në mëngjesin e 26 dhjetorit, Konica i paraqiti promemorien nënkolonelit E. Lodit, duke argumentuar formimin e qeverisë, së pari me rëndësinë që kishte ajo për të zhvleftësuar ndonjë përpjekje të mundshme të Francës dhe të shteteve ballkanike për thirrjen e delegatëve të Esad Toptanit në Konferencën e Paqes. Argumenti i dytë kishte të bënte me faktin se për popullin shqiptar ishte më efektiv pushteti i një qeverie dhe jo i një komiteti, i cili do të ishte "vetëm një institucion i pafuqishëm dhe qesharak". Përfaqësuesit e kongresit, vendimin e tyre nuk e kishin të vështirë për ta mbrojtur edhe përpara nënkolonelit italian E. Lodit, i cili në telegramin që i dërgonte Romës i quante këta si një "rrymë e fortë". Me gjithë përpjekjet e tij për të emëruar vetëm një komitet ekzekutiv me karakterin e një delegacioni, për të shprehur dëshirën e kombit shqiptar, ishte për t'u parashikuar sipas tij "që rryma e mësipërme do të mbizotëronte". Prandaj edhe pikëpamja e delegatit V. Dilos, që kongresi të mos vepronte në mënyrë të pavarur, sepse kjo lëvizje politike mund të çonte në prishjen me mikun e vetëm që kishte Shqipëria me Italinë, por të qëndronte në rendin e tij të ditës.
Ndërhyrja italiane
Pra, të zgjidhte vetëm një këshillë. Ai këtë pikëpamje e argumentonte me idenë se dyshonte nëse populli shqiptar, te i cili do të mbështetej kjo qeveri, kishte arritur në atë shkallë zhvillimi sa të derdhte gjakun për atdheun". Por shumë nga përfaqësuesit e kombit shqiptar që ishin në kongres, megjithëse ishin për mbrojtjen e një fuqie si Italia, atyre u duhej për forcimin e një pushteti politik, për të siguruar këtë pushtet si ndaj forcave të brendshme, ashtu edhe ndaj ndonjë kërcënimi të jashtëm. Për rrjedhojë, edhe të këtyre forcave ngritja e një komiteti nuk ishte me interes. Kështu, propozimi për të ndryshuar vendimin e ditës nga qeveri në komitet, nuk gjeti terren për t'u mbështetur. Duhet theksuar se midis atyre ishte dhe Myfit Libohova me orientim të dukshëm pro italian. Të njëjtin pozicion politik mbajti dhe Mehmet Konica si kryetar i kongresit, i cili që në fillim të hapjes së seancës së dytë bëri deklaratën e vendimit për formimin e qeverisë së përkohshme. Për këtë ishte njoftuar dhe Roma nëpërmjet komandës italiane dhe pritej përgjigjja e saj. Ndërsa kërkesa e shumë delegatëve ishte se nuk kishin ardhur në kongres të prezantoheshin si "kukulla", që donte të thoshte të gjykonin dhe të vepronin sipas porosive të të tjerëve, por të mendonin për "dëshirën e vullnetin e popullit, i cili po kërkon me një zë vetëqeverim dhe padurim, dëshiron liri". Përbërja e qeverisë u propozua që në seancën e parë, në kohën që u kërkua dh formimi i saj. Qeveria u formua nga 14 anëtarë, ndërsa kongresi përcaktoi edhe delegatët për në Konferencën e Paqes, anëtarët e të cilit do të përbëheshin nga e gjithë qeveria. Ndërsa kryetari i qeverisë u zgjodh Turhan Pasha, gjë e cila duket edhe nga përmbajtja e telegramit të E. Lodit, që i dërgonte Romës, ku e njoftonte se mbledhja e Durrësit kishte vendosur.
Formimi i qeverisë dhe delegatët për në Konferencën e Paqes
Përfundimisht, formimin e qeverisë së përkohshme me Turhan Pashën në krye dhe delegatë do të ishin Luigj Bumçi, Mehmet Konica, Mihal Turtulli, Midhat Frashëri. Lufta politike brenda dhe jashtë kongresit solli njëkohësisht shfaqjen e pikëpamjeve përkatëse, pjesa dërrmuese e tyre ishin me orientim italian, si Myfit Libohova, Turhan Pasha, Prênk Bibë Doda, Sami Vrioni, Luigj Bumçi. Ndërsa, kundërshtarët ishin Mehmet Konica, Mihal Turtulli, Mithat Frashëri, të cilët ishin më të paktë në numër, por që anonin nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës ose nga ndonjë fuqi tjetër "e painteresuar" direkt për Shqipërinë. Këto qëndrime dhe pikëpamje nuk u shfaqën gjatë punimeve të kongresit, kjo për faktin se këto figura të spikatura të politikës shqiptare kishin rënë në një kompromis të heshtur, sepse qëllimi kryesor i tyre ishte formimi i qeverisë. Një rol të veçantë në përpunimin e programit kishte Mehmet Konica. Kongresi hartoi një program politik të përgjithshëm. Aty shprehej ruajtja e pavarësisë, tërësia tokësore e shtetit shqiptar dhe për rishikimin e kufijve të vitit 1913. Për çështjen që lidhej me statusin juridik të këtij shteti dhe animi politik ndaj njërës apo tjetrës fuqi fituese, për të cilin kishte mosmarrëveshje, ata vepruan në mënyrë të heshtur dhe në kompromis me njëri-tjetrin. Ky program kishte në themel mbrojtjen e të drejtave në Konferencën e Paqes nga qeveria e Durrësit, kërkimin e kufijve etnikë të Shqipërisë, mbajtja e qetësisë brenda vendit. Programi përbënte një hap përpara në lëvizjen kombëtare shqiptare, por duhet vlerësuar në kushtet kur Shqipëria gjendej e pushtuar nga ushtritë e huaja dhe nën trysninë e copëtimit nga fqinjët e saj. Në këtë pikëpamje, studiuesit e kësaj periudhe, ndonëse e vlerësojnë pozitivisht Kongresin e Durrësit, nuk kishin bërë ndonjë koment ose vlerësim lidhur me programin e qeverisë. Mendimi i historisë shqiptare pas luftës ka mbajtur një qëndrim kritik kundër mbështetjes që i dha "Vatra" kompromisit me Italinë lidhur me formimin e qeverisë së Durrësit. Por, duke bërë një studim të kujdesshëm të periudhës në të cilën u arrit kjo marrëveshje, duket se ky qëndrim është i drejtë. Ky konkluzion rrjedh si rezultat i ndryshimit të kushteve të Shqipërisë në përfundim të luftës, parë nëpërmjet disa faktorëve. Si prishja e ekuilibrave politikë në Ballkan, si rezultat i shpërbërje së Perandorisë Austro-Hungareze dhe humbjes së luftës. Nga ana tjetër, monarkitë fqinje kishin dalë fituese të luftës dhe në kohën që Fuqitë e Mëdha si Anglia, Franca ishin duke mbështetur ambiciet e tyre për t'u zgjeruar në kushtet kur ishte në fuqi traktati i fshehtë i Londrës i prillit 1915. Por, nuk duhet harruar që Shqipëria ishte ende e pushtuar nga shtetet fituese dhe ushtritë e tyre nuk largoheshin nga tokat shqiptare dhe mbas përfundimit të luftës. Kjo periudhë përbënte vështirësi dhe rreziqe serioze për lëvizjen kombëtare shqiptare, e cila ishte në prag të përfaqësimit të Shqipërisë në Konferencën e Paqes së Parisit.
Sukthi
Sukthi është një vendbanim në Rrethin e Durrësit të Shqipërisë. Fshati është kryeqëndra e Bashkisë Sukth.
Nishi
Nish (serbisht: Ниш/Niš) është qytet në komunën e Nishit, Serbi.
Gjeografia
Nishi gjendet afër 200 km në jug të Beogradit. Ka qenë një qytet i hershëm Ilir ku kanë lindur perandorë Bizantinë si Justini i I.
Historia
Sipas studiuesit Katičić emri i lashtë i qytetit në gjuhën greke Ναισσός/Naissós u bë Nish nëpërmjet rregullave strikte fonetik të gjuhës shqipe dhe më pas emri i qytetit në atë formë është huazuar nga kolonët të reja sllave në shekullin e shtatë.
Qyteti banohej nga një shumicë shqiptare deri në Kongresin e Berlinit, kur dhe iu dhurua Serbisë e cila kreu spastrim etnik masiv, duke përzënë pothuajse të gjithë popullsinë shqiptare në 1878-ën. Sot në Nish nuk mbetet asgjë shqiptare, përveçse toponimeve e mbiemrave të disa familjeve që tashmë janë serbizuar.
Labërishtja
parapamje|Shpërndarja e dialekteve të gjuhës shqipe, me Labërishten në ngjyrë kafe të çelët Dialekti Lab (labërisht: Labçja) është një nëndialekt i toskërishtes i lidhur me përkufizimin më të gjerë të rajonit etnografik të Labërisë, të folur nga lebërit. Nën këtë përkufizim më të gjerë të Labërisë, Labëria shtrihet nga Vlora dhe Mallakastra në jug, deri në Gjirokastër, Lunxhëri dhe Sarandë në lindje. Aspektet e dukshme të Labërishtes në gjuhën shqipe në Shqipëri dhe më gjerë në Ballkan përfshijnë përzierjen e saj karakteristike të veçorive konservatore dhe inovative, mungesën (në disa varietete) e të ballkanizmave tipike shqiptare si mënyra habitore dhe prania e karakteristikave tipike të dialekteve gege megjithëse është një dialekt jugor.
Klasifikimi
Labërishtja është një nënndarje (nëndialekt) i dialektit toskë në Shqipërinë Jugore. Si e tillë, ajo është e lidhur ngushtë me dialektin çam të Çamërisë, arbërishten e diasporës së vjetër shqiptare në Itali dhe Arvanishtes e Arvanitasve në Greqi.
Karakteristikat
Bërthamën e saj e përbejnë te folmet e Kurveleshit. Prandaj edhe tiparet dalluese më karakteristike që po sjellim këtu u përkasin këtyre te folmeve, ndërsa të folmet e tjera afrohen shumë me to, po nuk janë krejtësisht te njëjta. Zanoret e gjata këtu janë tipare me relevante se në të folmet e çamërishtes; ë-ja e theksuar ka një timbër të veçantë, është një (ë) e shtytur me prapa, e cila ne disa vise (Himarë, Kurvelesh i Sipërm), ne raste te caktuara, arrin deri ne një zanore te prapme jobuzore, (n3na ‘‘nenea’’, b3ri ‘‘beri’’, dhe nʌ na, bʌ ri) ; grupet e bashketingelloreve mb, nd, ng jane asimiluar ne m, n, n : merthej ‘‘mberthej’’, ner ‘‘nder’’, nr3 ‘‘ngre’’, dhe pjesoreve me –ë, në u ngjitet nje mbarese e dyte, mbaresa ur: dalur ‘‘dal’’, marrur ‘‘marre’’, th3nur ‘‘thëne’’, l3nur ‘‘lëne’’ etj.
Fonologjike
Tiparet tipike të labërishtes përfshijnë kalimin e / y / ([y]) shqipe në / i / ([i]), duke e bashkuar kësodore me fonemën / i / dhe një artikulim velar për shqip gj ([ɟ]) dhe q ([c]). Si rrjedhim, në zonat ku labërishtja është më pak e ndikuar nga shqipja standarde, shqiptarët nga vende të tjera mund të tronditen duke dëgjuar fjalë si gjyshi ([ɟyʃi]) i shpallur si gishi ([ɡiʃi]). Po kështu, lebërit mund të thonë se flasin "shkip" ([ʃkip]), jo shqip ([ʃcip]).
Labërishtja gjithashtu ka disa karakteristika që janë më tipike të dialekteve gege se ato toske: ajo ruan dallimin e gjatësive të zanoreve Shqipes së Vjetër (humbur në nëndarjet e tjera të toskërishtes). Edhe pse thuhet se humbja e zanoreve hundake në toskërishte është një veçori diagnostike që ndan toskërishten nga gegërishtja, gjuhëtarët shqiptarë Dilo Sheperi dhe Gjinari kanë raportuar se ka zanore hundore të pranishme në dialektet Labërishtes të Kurveleshit dhe Himarës, që do të thote se në të vërtetë ka zanore hundore në të folmet toske, në kundërshtim me supozimet paraprake, megjithëse disa shkrimtarë shqiptarë si Paçarizi kanë shprehur mëdyshje ndaj raporteve. Menela Totoni ndërkohë ka zbuluar praninë e zanoreve hundore në Borsh. Paçarizi vëren se prania e zanoreve hundore në labërishte mund të nënkuptojë që humbja e hundoreve në toskërisht nuk mund të shihet si dallim taksonomik midis gegërishtes dhe toskërishtes dhe se kjo mund të ketë ndodhur në shumicën e dialekteve toske pasi toskërishtja ishte ndarë nga gegërishtja.
Standardi shqipe dh ([ð]) mund të përfaqësohet gjithashtu si një ll e errët ([ɫ]) në shumë dialekte të labërishtes, duke shpënë madh (/ maðɛ /) për t'u shqiptuar mall [maɫɛ].
Disa dialekte të labërishtes e shndërrojnë schwa-në shqipe në një zanore të pazëshme, [ʌ], ndërsa dialekte të tjera e shkrijnë me e / ɛ /. Shumë dialekte të labërishtes e shqiptojnë schwa-në në fund të fjalëve gjithashtu, duke thënë [pɛsʌ] në vend të [pɛs] për pesë. E-ja shqipe mund të shndërrohet në një schwa në labërishte para bashkëtingëlloreve hundore.
Leksikore
Labërishtja përdor tjera pjesore krahas shqipes standarde, e cila bazohet tek një dialekt toskë më vete, specifikisht atë nga krahina etnografike e Dangëllisë për shkak të përdorimit të tij nga shkrimtarët shqiptarë. Pjesorja e marr (për t'u marrë) është marrur (jo marrë si në standard) dhe pjesorja e them është themur, në vend të thënë.
Neuroshkenca kognitive e muzikës
Neuroshkenca kognitive e muzikës është studimi shkencor i mekanizmave të trurit që përfshihen në proceset njohëse të muzikës, duke përfshirë dëgjimin, performimin, kompozimin, leximin, shkrimin, dhe aktivitetet tjera të varura. Ajo është duke u interesuar vazhdimisht edhe për bazat trurore të estetikës dhe emocionit muzikor. Shkencëtarët që punojnë në këtë fushë mund të jenë të trajnuar në neuroshkencë kognitive, neuroanatomi, psikologji, teori muzikore, shkencë kompjuterike, dhe fusha tjera relevante.
Labërishtja
Morfologjike dhe sintaksore
Për labërishten dhe dialektin e saj motër, çamërishten, është zbuluar se nuk kanë shumë nga veçoritë që ka më gjerë gjuha shqipe në rregullat morfologjike dhe në modelet sintaksore. Disa, por jo të gjithë. Dialektet labe nuk e kanë mënyrën habitore, e çmuar zakonisht si një veçori kërshërore dhe unike shqiptare, e përngjashme me disa dialekte bullgare.
Labërishtja ka ushtruar njëfarë ndikimi në shqipen standarde, për shembull duke shkaktuar shfaqjen e pjesoreve të shkurtra për shkak të përdorimit të tyre në labërishte për kohët e përbëra të së shkuarës.
Laberishtja është gjithashtu e veçantë në atë që disa dialekte mund të kenë (të kufizuara) përdorimin e një ndihmëses kam + kohën e ardhme të formuar me lidhoren, e cila është më tipike e dialekteve të largëta të gegërishtes, siç është dialekti i Rekës së Epërme.
Pavarësisht nga ideja që ndarja gegë/toskë është ndarja dialektore më e vjetër dhe më domëthënëse në gjuhën shqipe dhe shihet gjerësisht si ligjësi, është zbuluar se labërishtja shfaq disa karakteristika gramatikore gege (përveç karakteristikave të kufizuara fonologjike si mbajtja e hundorësisë në nëndialekte të caktuara labe). Karakteristikat që janë tipike të dialekteve gege por jo toske, por të cilat megjithatë gjenden në labërisht përfshijnë praninë e të kryerës së plotë dhe më se të kryerës.
Historia
Besohet se labërishtja u nda nga dialektet çame, arvanitase dhe arbëreshe në Mesjetë. Që atëherë, karakteristikat e tij kanë evoluar nëpërmjet një sërë ndikimesh: kontakti gjuhësor me greqishten dhe në mënyrë specifike dialektin e Himarës, izolimi në rajonet malore dhe ndikimi i dialekteve gege me mërgimin e gegëve në zonat e Labërisë në Mesjetë dhe gjatë periudhës osmane.
Shkolla e mesme Dhaskal Todhri
Shkolla e mesme "Dhaskal Todhri" është gjimnazi më i vjetër në qytetin e Elbasanit i cili u formua në vitin 1960 si rezultat i bashkimit të disa shkollave të mesme.
Kjo shkollë është gjimnazi më i madh në Elbasan ku zbatohet prejekti Pilot nga Ministria e Arsimit dhe Shkencës për profilizimin e shkollave të mesme të përgjithshme.
Kristaq Dhamo
Kristaq Dhamo - (lindi më 20 Pril 1933 në Fier, Shqipëri - Vidiq më 14 Gusht 2022 në ) Mbaruari studimet në Institutin e Lartë kinematografik në Budapest, Hungari. Fillon të punojnë në Film Studio-"Shqipëria e Re", ku realizohet filmi "Tana" më 1958. Për shumë vite ai ka qenë drejtor artistik në Film Studio. Dhamo ka dhënë një ndihmë të çmuar në përgatitjen e studentëve të rinj të kinematografisë, me organizimin e disa kurseve profesionale. Në 1979 i është dhënë titulli "Artist merituar" dhe në vitin 1987 është nderuar me titullin "Artist i Popullit". Në festivalin e XI-të i filmit shqiptar 2000 është nderuar me çmimin e karrierës.
Dhamo vdiq më 14 gusht 2022, në moshën 89-vjeçare.
[]== Filmografia ==
Polisi i Vogël
Polis i Vogël është një fshat përgjatë Lumit Shkumbin. Ai shtrihet në zonën e Polisit dhe i përket Elbasanit.
Citrus
Lista e anëtarëve
është grup në familjen Rutaceae. Pjesëtarët e këtij grupi njihen ndryshe edhe me ermin agrume (nga lat. Agrumes, fruta të hidhur).
Vlerat kulturore
Vlerat janë elemente prej të cilave përbëhet Kulture. Funksioni kryesor i vlerave kulturore është lidhja ndërmjet vete e pjesëtarëve të një bashkësie ose shoqërie. Vlerat e përbashkëta ndihmojnë lidhjen dhe bashkëpunimin ndërmjet popujve të ndryshëm.
Pandi Siku
Pandi Siku është aktor shqiptar i cili jeton në ShBA në shtetin Illinois.
Plangarica
Plangaricë është një fshat në Qarkun e Elbasanit. Fshati bën pjesë në Njësinë administrative Gracen dhe është rreth 25 km larg Elbasanit.
Pandi Siku
Filmografia
[[Kategoria:Njerëz që jetojnë]
Çezmë e Madhe
Çezma e Madhe është një fshat në komunën Trebinjë në rrethin e Pogradecit të Shqipërisë.
Vlerat kulturore
Si janë krijuar vlerat ?
Vlerat kulturore janë krijuar dhe vazhdojnë të krijohen gjatë tërë procesit të zhvillimit të shoqërisë njerëzore. Krijimin e vlerave kulturore e kanë mundësuar shumë faktorë. Vlerat janë orientim për sjelljet tona.
Fuqia e mendjes, imagjinata, por edhe fuqia e ndjenjave si dashuria, gëzimi, frika, dhembja, pikëllimi, etj., kanë qenë, po ashtu, faktorë të krijimit të vlerave.
Faktor tjetër i krijimit të vlerave është ndërveprimi i njeriut me natyrën.
Nitrati
Struktura molekulare e Nitratit|right|thumb
Kantoni Rioz
Kantoni Rioz (frëngjisht: Canton de Rioz) është një kanton në departamentin Haute-Saône, rajonin Franche-Comté në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Rioz. Ka sipërfaqe 234.65km2 dhe popullsi 8708 banorë.
Vlerat kulturore
Vlerat dhe llojet e tyre
Ka lloje të ndryshme të vlerave, të cilat janë vlerat materiale dhe vlerat shpirtërore. Të dy këto lloje vlerash përmbushen në mënyrë reciproke.
Kantoni Rioz
Përbërja aktuale
Kantoni Rioz aktualisht përbëhet nga 27 komuna.