Metafizika_Libri_i_Tretë_(Aristoteli)
(7) Përveç kësaj, edhe nëse gjinitë janë në parimet e shkallës më të lartë, a duhet të konsiderohet i pari i gjinive si parime, apo ato që përcaktohen drejtpërdrejt nga individët? Kjo gjithashtu pranon mosmarrëveshjen. Sepse nëse universalet janë gjithmonë më shumë të natyrës së parimeve, padyshim që më të lartat e gjinive janë parimet; sepse këto janë të parashikuara nga të gjitha gjërat. Atëherë, do të ketë aq shumë parime të gjërave sa ka gjini primare, kështu që edhe qenia edhe uniteti do të jenë parime dhe substanca; sepse këto janë mbi të gjitha të parashikuara nga të gjitha gjërat ekzistuese.Por nuk është e mundur që as uniteti, as qenia duhet të jenë një gjini e vetme e gjërave; sepse diferencat e çdo gjinie duhet që secila prej tyre të ketë qenë dhe të jetë një, por nuk është e mundur që gjinia e marrë përjashtuar nga speciet e saj (më shumë sesa për speciet e gjinisë) të parashikohet për diferencën e duhur; kështu që nëse uniteti ose qenia është një gjini, asnjë diferencë nuk do të ketë qenie ose të jetë një. Por nëse uniteti dhe qenia nuk janë gjini, as ato nuk do të jenë parime, nëse gjinitë janë parime. Përsëri, llojet e ndërmjetme, në natyrën e të cilave përfshihen diferencat, mbi këtë teori do të jenë gjini, deri te speciet e pandara; por siç është, disa mendohet se janë gjini dhe të tjerët nuk mendohet se janë të tillë. Përveç kësaj, diferencat janë parime edhe më shumë se gjinitë; dhe nëse këto janë gjithashtu parime, do të ekzistojë praktikisht një numër i pafund parimesh, veçanërisht nëse supozojmë se gjinia më e lartë është një parim.-Por përsëri, nëse uniteti është më shumë i natyrës së një parimi, dhe i pandashmi është një, dhe gjithçka e pandashme është aq ose në sasi ose në specie, dhe ajo që është aq në specie është e mëparshmja, dhe gjinitë janë të ndashme në specie për njeriun nuk është gjini e burrave individualë), ajo që përcaktohet drejtpërdrejt nga individët do të kanë më shumë unitet.-Më tej, në rastin e gjërave në të cilat është i pranishëm dallimi i përparëm dhe i pasëm, ajo që është e parashikueshme për këto gjëra nuk mund të jetë diçka përveç tyre (p.sh. nëse dy është i pari i numrave, nuk do të ketë një numër përveç llojeve të numrave; dhe në mënyrë të ngjashme nuk do të ketë një figurë përveç llojeve të figurave; dhe nëse gjinitë e këtyre gjërave nuk ekzistojnë përveç llojeve, gjinitë e gjërave të tjera vështirë se do ta bëjnë këtë; sepse gjinitë e këtyre gjërave mendohet të ekzistojnë nëse ekzistojnë ndonjë). Por midis individëve një nuk është paraprake dhe tjetra e pasme. Më tej, atje ku një gjë është më e mirë dhe një tjetër është më keq, më e mira është gjithmonë e përparme; kështu që nga këto gjithashtu asnjë gjini nuk mund të ekzistojë. Nga këto konsiderata, llojet e parashikuara nga individët duket se janë parime sesa gjini. Por përsëri, nuk është e lehtë të thuash se në çfarë kuptimi këto duhen marrë si parime. Sepse parimi ose kauza duhet të ekzistojnë së bashku me gjërat për të cilat është parimi dhe duhet të jenë të afta të ekzistojnë në ndarje prej tyre; por për çfarë arsye duhet të supozojmë se ndonjë gjë e tillë ekziston së bashku me individin, përveç që parashikohet në mënyrë universale dhe nga të gjitha? Por nëse kjo është arsyeja, gjërat që janë më universale duhet të supozohet se janë më shumë të natyrës së parimeve; në mënyrë që gjinitë më të larta të jenë parimet.