cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Patrick Henry
Henry kishte nën zotërimin e vet territore mjaft të gjera. Që prej vitit 1779, së bashku me të afërm të vet, Henry zotëronte 40 km2 plantacion, të njohur me emrin Leatherwood.
Në vitin 1794 ai dhe gruaja e tij, u tërhoqën në Plantacionin Red Hill me një sipërfaqe prej 2.1 km2, dhe që funksiononte edhe si plantacion duhani.
Namsskogan
Namsskogan është një komunë në qarkun Nord-Trøndelag, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 1417 km² dhe popullsi 916 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Ballai
250px|parapamje|Monedha me figurën e Mbretit ilir Ballai Ballai ('Ballaios') ishte mbreti i fundit ilir i cili udhëhoqi mbretërinë ilire në periudhën mes viteve 167 - 135 p.e.s. Kryeqendra e tij ndodhej në qytetin Rhizon (sot qyteti Risan në Grykën e Kotorrit, në Mal të Zi)
Biografia
Ballai është një mbret ilir emri i të cilit ndeshet në monedha të shumta të gjetura në të dy brigjet e Adriatikut. Prej historianëve mendohet si një sundimtar i rëndësishëm ilir. Vetë monedhat e mbretit tjetër mjaft të njohur ilir, Gentit, janë shumë më të pakta në krahasim me ato të Ballait. Kryeqendra e Ballait besohet se ka qenë fortesa e vjetër ilire e Rizonit.
Monedha e Ballait me mbishkrimin e gjatë ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΒΑΛΛΑΙΟΥ (βασιλέως Βαλλαίου) është dalluar se është fabrikuar në qytetin e Rhizonit ndërsa monedha me mbishkrimin e shkurtër ΒΑΛΛΑΙΟΥ dhe imazhin e kokës së mbretit, e cila është më e vjetër, është fabrikuar në ishullin e Farit. Shpërndarja e monedhave tregon një përqëndrim në Dalmacinë qendrore, ndërsa numri i madh i versioneve tregon për një të prerje të shtrirë në kohë dhe për një mbretërim shumë vjeçar. Gjetja e monedhave të shumta edhe në Itali konfirmon kontaktet tregtare mes dy brigjeve të Adriatikut.
Kodër Babrru
Kodër Babrruja është një fshat në komunën Paskuqan në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Mlladeniqi
Mladenići (në Kroatisht Viškovo) është një qytet në zhupaninë Primorje-Gorski Kotar në Kroaci.
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 3161 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 3054 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 774 banorë. Popullsia ka ndryshuar me 3.5%.
Vukatana
Vukatana është një fshat në komunën Gur i Zi në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Gjuha pellazge
Gjuha pellazge, ose pellazgishtja është gjuhë ende e panjohur mirë. Të dhënat e sotme na vijnë në mënyrë të tërthortë. Shpesh janë të sjella nga gjuhët tjera apo emra vendesh, personash, perëndish dhe disa prapashtesa te veçanta që nuk kanë tipare të njëjta me greqishten.
Në shekullin XVIII, veçanërisht rilindësit lidhen me tezën shqiptare. Kjo tezë u forcua në perëndim nga albanologu J.G. Hahn. Së fundmi e ka mbrojtur edhe studiuesi Spiro Konda.
F1 Holanda - 1953
Çmimi i madh për Holandën në Formula 2 për vitin 1953 u mbajt më 7 qershor, 1953 në qarkun garues në Circuit Zandvoort. Kjo garë ishte pjesë e garave të kampionatit botërorë për vitin 1953, që u zhvillua sipas rregullave të vitit 1952 dhe 1953 për dallim nga rregullat e përdorura nga Formula 1 kampionati i rregullt.
Gara
Koment mbi garën ...
Gjuha pellazge
Struktura morfologjike e emrave të përveçëm dhe e toponimeve përkon me një gjuhë paragreke. Ata që u vendosën të parët në pellgun e Egjeut, para ardhjes së grekëve, i quan "proto-indoevropianë". Pjesa e parë e punimit të tij përfshin studimin fonetik të zanoreve dhe të bashkëtingëlloreve pellazge. Pjesa e dytë merret me formimin e emrave, në mënyrë të veçantë me prapashtesimin, emrat e përveçëm dhe toponimet. Emrin e perëndeshës Athina, për shembull, e shpjegon si të prejardhur nga fjala at (baba), e gjetur në shqipe e në gjuhë të tjera indoevropiane, por me një prapashtesë femërore, që e bën atë nënë. Van Vindekens vërejti se toponimet pellazge gjenden të përhapura nga Azia e Vogël e deri në Itali, por veçanërisht në Iliri dhe në Greqinë e sotme. Këto emra vendesh ndeshen në Greqi më me shumicë se në çdo vend tjetër, kurse emrat pellazgë të njerëzve dhe të hyjnive gjenden vetëm në greqishte. Kjo e bëri Van Vindekensin të besonte se popullsia më e dendur, që fliste gjuhën pellazge, ndodhej në Greqi. Më tej, ai shtoi se gjuha ilire ishte zhdukur, duke lënë pas vetëm disa emra të përveçëm, të cilët gjenden në dorëshkrimet greke e latine. Sikur gjuha ilire të ishte ruajtur si greqishtja, ai besonte se numri i emrave të përveçëm dhe i fjalëve të tjera do të dëshmonin se popullsia pellazge në Iliri do të kishte po atë dendësi të madhe si në Greqi.
Grekët, ilirët dhe italianët gjetën në brigjet mesdhetare një gjuhë, nga e cila huazuan një numër të madh fjalësh që shënonin sende të njohura e të panjohura. Ata e asimiluan qytetërimin pellazg, duke e pasqyruar këtë në fjalorin e huazuar. Janë identifikuar shumë fjalë pellazge, që përdoren për të shënuar kafshë të tilla si: gomar, derr, pëllumb, salamandër e hardhucë, si edhe fjalë të tjera që shënojnë bimë, minerale, vegla muzikore, lojëra, lundrim, tregti, ndërtim, artin e luftës, gjueti, familje, shoqëri e besim. Prania e kaq shumë huazimeve dëshmon se grekët, ilirët dhe italianët as e zhdukën dhe as e dëbuan menjëherë popullsinë pellazge, të cilën e gjetën në ato treva. Pushtuesit duhet të kenë bashkëjetuar me vite të tëra me pellazgët, duke huazuar, kështu, një pjesë të mirë të fjalorit të tyre.mendohe
Kantoni Montmarault
Kantoni Montmarault (frëngjisht: Canton de Montmarault) është një kanton në departamentin Allier, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montmarault. Ka sipërfaqe 308.06km2 dhe popullsi 7995 banorë.
Gjuha pellazge
Van Vindekens arriti në përfundimin se grekët, ilirët dhe italianët nuk mund të kenë qenë indoevropianët e parë, që u vendosën në Evropën Jugore dhe në Azinë e Vogël. Ata janë paraprirë nga pellazgët. Ndonëse nuk e datoi ardhjen e pellazgëve, ai ishte i sigurt se ata u vendosën në gadishull para ardhjes së fiseve helene të Jonëve, aty midis viteve 2000 e 1600 p.e.s. Vetëm atëherë kur pakica jone u përforcua me ardhjen e eolëve dhe akejve, rreth vitit 1500 p.e.s., si edhe me dorët luftëtarë, rreth vitit 1000 p.e.s., ata ishin në gjendje të nënshtronin pellazgët e të zëvendësonin qytetërimin e tyre. Autori është i bindur se pellazgët u larguan nga djepi i tyre indoevropian në të njëjtën kohë me hititët, shpërngulja e të cilëve sigurisht që i paraprin asaj të grekëve.
Origjina indoevropiane e gjuhëve pellazge, ilire dhe shqipe
Familjet e gjuhëve
Studiuesit e gjuhësisë vënë në dukje se gjuhët moderne nuk janë të izoluara, por i takojnë një familjeje të veçantë gjuhësh simotra, disave prej të cilave mund t'u gjendet edhe gjuha amë e përbashkët. Duke shkuar sa më thellë në këtë proces rindërtimi historik, del e qartë se shumë prej këtyre gjuhëve amë e kanë prejardhjen nga një gjuhë e pashkruar, edhe më e lashtë, të cilën studiuesit e quajnë "indoevropiane". Një diagramë skematike, që pasqyron marrëdhëniet midis gjuhëve të ndryshme indoevropiane, tregon, për shembull, se gjuhët marathi, urdu, hindu dhe bengali bëjnë pjesë në familjen sanskrite, ndonëse vetë kjo e fundit tani ka dalë jashtë përdorimit. Por sanskritishtja ishte pjesëtare e familjes indike dhe, së bashku me iranishten, formonin grupin indo-iranian, i cili, nga ana e tij, e kishte prejardhjen nga një bazë indoevropiane. Çuditërisht, ky diagram tregon se ndër 47 gjuhë moderne me bazë indoevropiane vetëm dy prej tyre, shqipja dhe armenishtja, kanë një prejardhje të drejtpërdrejtë nga indoevropianishtja, pa ndonjë prind të ndërmjetëm gjuhësor. Aspektet teknike të kësaj çështjeje u takojnë specialistëve. Mirëpo duket i pakundërshtueshëm fakti që shqipja është një nga gjuhët më të vjetra indoevropiane dhe shqiptarët janë ndër popujt më të vjetër indoevropianë.
Karakteristikat e familjes indoevropiane
Gjuhët indoevropiane, pra, përbëjnë një familje gjuhësh, disa të gjalla e disa të vdekura, të cilat kanë lidhje farefisnie me njëra-tjetrën dhe paraqesin ngjashmëri midis tyre. Gjuhët indoevropiane kanë disa shkallë ngjashmërie në fjalorin e tyre, në sistemin fonetik e në strukturën gramatikore, sigurisht me ndryshimet përkatëse si rezultat i evolucionit shekullor. Strukturat e tyre gramatikore, për shembull, karakterizohet nga sistemi i gjinisë, i numrit dhe i rasave për emrat, përemrat e mbiemrat, si edhe nga sistemi i zgjedhimit për foljet. Fondi indoevropian ka kontribuar, gjithashtu, për fjalorin e pasur të gjuhëve simotra, duke përfshirë edhe shqipen. Fatkeqësisht, ky fond nuk arriti të merrte kurrë trajtën e një gjuhe të shkruar. Por specialistët e gjuhësisë nuk e kanë ndërprerë punën e tyre të madhe hulumtuese. Ata janë të bindur se, duke krahasuar një fjalë në disa gjuhë simotra, shpesh mund të arrihet te një rrënjë e përbashkët. Prapashtesat dhe mbaresat e ndryshme, që i shtohen rrënjës, dëshmojnë se këto gjuhë simotra kanë një sistem të zhvilluar lakimi apo zgjedhimi, ashtu si greqishtja e vjetër dhe latinishtja, ose edhe shqipja e sotme. Në këtë mënyrë, studiuesit kanë zbuluar me qindra fjalë të parme, të cilat mendojnë se e kanë origjinën në një gjuhë të përbashkët. Disa prej këtyre fjalëve në shqipe janë: ditë, natë, dimër, i lehtë, i thellë, punë, zemër, ujk, ujë, i rëndë, jam, kam, bie, ha, pi e shumë të tjera. Ky fond i trashëguar arrin në më shumë se 2000 fjalë të parme, që nuk janë pak po të kemi parasysh se prej tyre janë formuar fjalë të tjera të përbëra, si p.sh., nga "punë" kemi: punëtor, punonjës, punim, punishte, mbipunë, punëtori, punëdore, ditë-punë e shumë të tjera. Për shkak se fjalë të tilla të parme gjenden në gjuhët e folura nga Evropa Veriore gjer në Indi, atëherë gjuha e përbashkët hipotetike është quajtur indoevropiane.
Zbulimi i vendit të origjinës
Ku e ka burimin fondi indoevropian? Zbulimi gradual i këtij fjalori indoevropian u ka dhënë dorë shkencëtarëve të rindërtojnë mënyrën indoevropiane të jetës dhe të përfytyrojnë mjedisin e tyre. Ekzistenca e një rrënje të përbashkët për fjalët fushë, kalë, shtëpi dhe mjaltë etj., dëshmon për njohjen e objekteve të tilla jo vetëm nga përdoruesit e sotëm të këtyre gjuhëve, por edhe nga ata të kohës parahistorike indoevropiane. Në të kundërt, mungesa e një rrënje të përbashkët për disa fjalë të përshkrimit të mjedisit mund të jetë me domethënie të madhe. Indoevropianishtja duket se ka një rrënjë të përbashkët për fjalë të tilla si: borë, ujk dhe lis; ndërkohë, një rrënjë e tillë mungon për fjalët det, ishull, për pemët e kafshët tropikale si, palma, arra e kokosit, tigri e deveja. Kjo i bëri studiuesit që, logjikisht, ta përcaktonin qendrën ose bazën indoevropiane përreth maleve të Kaukazit apo Uraleve. Megjithatë, mungesa e dorëshkrimeve e bën të vështirë një përcaktim më të saktë e më dogmatik.
Përcaktimi i kohës së shpërbërjes
Kur filloi gjuha amë indoevropiane të degëzohej e të shpërbëhej në gjuhë të tjera të vjetra të mëvonshme, prej të cilave do të zhvilloheshin gjuhët e sotme simotra? Pranohet përgjithësisht se gjuha ka tendencën e ndryshimit me kalimin e shekujve. Për shembull, gjuha angleze e katër shekujve më parë, e përdorur në dramat e Shekspirit, tani është arkaike, por ende e kuptueshme; kurse anglishtja e vjetër e 12 shekujve më parë, që ndeshim te Beovulfi, është fare e pakuptueshme. Njohja e ritmit të këtyre ndryshimeve gjuhësore e pajis studiuesin me një mjet matës të përafërt, me anë të të cilit ai mund të përcaktojë kohën që duhet për kalimin nga një gjuhë në një tjetër. Gjuhët më të vjetra indoevropiane të shkruara, të dëshmuara rreth vitit 1400 p.e.s., ishin hititishtja, sanskritishtja, gjuha mikenase dhe greqishtja. Këto gjuhë tashmë kishin ndryshuar shumë nga njëra-tjetra. Gjuhëtarët llogaritin se duhet të jetë dashur nga 2000 deri në 3500 vjet që një gjuhë amë të merrte forma të ndryshme. Kjo do të thotë se indoevropianët, si folës të një gjuhe të përbashkët, datohen rreth vitit 4000 ose 5000 p.e.s. Shihet qartë se gjuhësia hedh edhe dritë edhe hije në kërkimin tonë për origjinën parahistorike të popullit shqiptar dhe të gjuhës së tij. Prandaj, në këtë pikë, edhe ne po ua lëmë specialistëve që të merren me misterin e kësaj çështjeje. Por duhet theksuar se bashkëpërkimi i përgjithshëm i mendimeve shkencore është se populli shqiptar dhe gjuha shqipe janë pasardhësit modernë më të afërt të ilirëve, pellazgëve dhe fillesave indoevropiane. Kjo e bën edhe më të qartë arsyen përse ky popull i vjetër është mbajtur i patundur pas gjuhës dhe kulturës së tij të lashtë. Ndonëse atdheu i tyre është pushtuar shpesh nga grekët, romakët, sllavët e turqit dhe ndonëse ata shpesh kanë përdorur gjuhëra tregtie, të importuara gjetkë, njerëzit, që sot njihen si shqiptarë, kanë ruajtur me vendosmëri e sukses gjuhën, zakonet, traditat dhe identitetin e tyre të lashtë, pellazg e ilir.mendohet se pellazget nuk eksiztonin.ato nuk ishin shum te zhvilluar
Kodër e Kuqe
Kodra e Kuqe është një fshat në komunën Paskuqan në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Paskuqan Fushë
Paskuqani Fushë është një fshat në komunën Paskuqan në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Procesimi paralel
Njohuri të përgjithshme për mikroprocesorët
Shfrytëzimi i mikroprocesorëve për punë paralele kërkon që sadopak të njihet edhe organizimi i brendshëm i tyre. Por, me qëllim të kuptimit më të mirë të mundësive të mikroprocesorëve dhe kufizimeve me të cilat janë ballafaquar prodhuesit e tyre, këtu fillimisht do të prezentohen shkurtimish problemet që e kanë përcjellur prodhimin e tyre.
Zhvillimi i mikroprocesorëve
Në histiorinë e zhvillimit tejet dinamik të procesorëve, të cilët për shkak të madhësisë së tyre (aktualisht madhësia është rreth dy centimetra katrorë) quhen edhe mikroprocesorë, mund të dallohen dy etapa karakteristike, ajo e procesorëve pa bërthama procesorike dhe tjetra - me disa bërthama procesorike brenda tyre. Mikroprocesorët e parë janë prodhuar si qarqe të integruara (angl. integrated circuits), pa opcionet komplekse brenda tyre, në drejtim të mundësive për punë paralele. Shpejtësia e punës së mikroprocesorëve, një kohë të gjatë është mbështetur kryesisht në frekuencën e punës së tyre, ose siç thuhet ndryshe - në taktin e punës. Por, kjo shpejtësi ndërlidhet edhe me madhësinë e numrave me të cilat ato janë në gjendje të operojnë njëkohësisht, përkatësisht se sa bitësh janë. Kështu, mikroprocesorët e parë janë prodhuar si qarqe të integruara 8-bitëshe, gjë që e nënkupton, p.sh. mundësinë e kryerjes direkte të operacioneve aritmetikore me numra tejet të vegjël. Kurse për operim me numra më të mëdhenjë është dashur të shfrytëzohen takte plotësuese të operimit. Zhvillimi i mikroprocesorëve është orientuar në drejtim të: Shtimit të numrit të bitave për operim të njëkohshëm, Rritjes së taktit të punës së tyre dhe Përfshirjes së memories interne në procesor.
Mikroprocesorët shumbitësh
Operimi me numra të mëdhenjë ndikon direkt në rritjen e shpejtësisë së punës të mikroprocesorëve. Për këtë qëllim, pas mikroprocesorëve 8-bitësh është vazhduar fillimisht me prodhimin e mikroprocesorëve 16-bitësh dhe 32-bitësh, pastaj edhe të atyre 64-bitësh dhe 128-bitësh. Si rezultat i prodhimit të mikroprocesorëve shumëbitësh, është rritur kompleksiteti i brendshëm i tyre, gjë që ndërlidhet edhe me rritjen e numrit të tranzistorëve, si komponentë kryesore në të cilën mbështetet ndërtimi i mikroprocesorëve. Takti i punës së mikroprocesorëve Me taktin, përkatësisht frekuencën e punës së mikroprocesorëve, nënkuptohet shpejtësia e punës së tyre, përkatësisht numri i operacioneve elementare të cilat janë në gjendje t'i kryejnë brenda një sekonde. Kjo frekuencë në fakt e përcakton edhe shpejtësinë e punës së vetë kompjuterit, përkatësisht me shpejtësinë e punës së mikroprocesorit nënkuptohet shpejtësia e punës së kompjuterit. Sa më e madhe që është frekuenca e punës, aq më i madh është numri i operacioneve elementare të cilat kompjuteri është në gjendje t'i kryejë brenda një sekonde. Kështu, mikroprocesorët aktualë kryejnë edhe disa miliarda operacione elementare brenda një sekonde, gjë që është njëra ndër komponentat kryesorë që e përcakton shpejtësinë e ekzekutimit të programeve në kompjuter.
Memoria interne
Prandaj, me kohë mikroprocesorëve u është shtuar edhe një memorie interne (angl. internal memory), e cila njihet edhe si memorie kesh (angl. cache memory). Meqë kjo memorie përfshihet në brendinë e mikroprocesorëve, qasja në te është direkte dhe shumë e shpejtë.
Numri i tranzistorëve
Prodhimi i mikroprocesorëve shumbitësh, si dhe rritja e memories interne ka ndikim në shtimin e madhë të numrit të tranzistorëve në strukturën e mikroprocesorëve. Ky numër veçanërisht është rritur me prodhimin e mikroprocesorëve me më shumë bërthama, si dhe me shtimin e kapacitetit të memories kesh. Si rezultat i kësaj, aktualisht prodhohen mikroprocesorë te të cilët numri i tranzistorëve shkon edhe në disa miliardë. Mikroprocesorët shumbërthamësh Gjeneratat e para të kompjuterëve personal janë prodhuar duke shfrytëzuar procesorë të zakonshëm. Me qëllim të gjetjes së zgjidhjes për kompjuter më të fuqishëm, të cilët do të kryejnë llogaritje më komplekse matematikore, janë prodhuar kompjuterë me dy mikroprocesorë të vendosur në një pllakë amë (angl. motherboard), ku pranë procesorit të zakonshëm është vendosur edhe një procesor matematikor, i cili njihej edhe si koprocesor matematikor. Por, njëkohësisht janë dizajnuar dhe shfrytëzuar edhe kompjuter personal, në pllakën amë të të cilëve janë vendosur dy ose më shumë procesorë të zakonshëm, gjë që ka pasur ndikim në punën paralele të kompjuterëve. Me kohë është parë se idea për vendosjen e disa procesorëve në pllakën amë të kompjuterit, të cilët do të punojnë njëkohësisht përmes punës paralele, si pengesë kryesore e ka shpejtësinë e pllakës amë, meqë komunikimi i mikroprocesorëve duhet të realizohet përmes rrugëve që gjenden në te, gjë që e ngadalson pa masë shpejtësinë e punës së mikroprocesorëve si dhe të kompjuterëve. Puna paralele e mikroprocesorëve ka pasur një ndikim të madh në shpejtësinë e kompjuterëve, gjë që e ka bë të mundur përdorimin e kompjuterëve gjatë : Komunikimit masiv përmes internetit të një numri në rritje të përdoruesve, Kërkimeve të ndryshme në internet (në Ueb), Dekodimit të gjeneve njerzore, Lojrave të ndryshme tredimensionale në kompjuter etj. Gjithashtu, rritja e shpejtësisë së kompjuterëve ndërlidhet edhe me nevojën për: Përpunimin të informatave të ndryshme biometrike, Njohjen e fytyrave dhe gishtrinjëve, me qëllim të ndjekjes automatike të lëvizjes së personave të caktuar, Përcjelljen në kohë reale të ndryshimeve klimatike, Kërkime të ndryshme shkencore në të gjitha sferat e veprimit njerëzor, etj.
Procesimi paralel
Gjatë shkruarjes së programeve për punë paralele, përdoren termet llogaritje paralele (angl. parallel computing) dhe llogaritja konkurrente (angl. concurrent computing), me të cilët nënkuptohet shfrytëzimi i punës paralele të mikroprocesorëve. Nga ana tjetër, termi llogaritje e distribuar (angl. distributet computing) përdoret në rastet kur për punë paralele shfrytëzohen kompjuterë që gjenden dikund në distancë.
Dizajnimi i një aplikacioni paralel fillon me përcaktimin e nivelit të paralelizimit. Në fakt, fillimisht duhet të analizohet se a është i mundur paralelizimi i punës, përkatësisht a kemi përfitime prej tij, ose mos ndoshta më shumë e komplikojmë procesin e zgjidhjes së problemit.
Copëtimi i programeve
Për ta kuptuar më mirë mënyrën e copëtimit të një programi me qëllim që pjesët përbërëse të tij të ekzeklutohen paralelisht, n
static void Main {           int i;            const int n = 100; int[] A = new int[n];
// Pjesa parë: Formimi dhe shtypja në ekran e vektorit A
int k;           Random r = new Random; for (i = 0; i < n; i++) {               k = r.Next(0, 2);        // Numra mes vlerave 0 dhe 1 if (k == 1) A[i] = r.Next(1, n); // Numra mes vlerave 1 dhe n-1 else A[i] = -r.Next(1, n); }           for (i = 0; i < n; i++) Console.WriteLine(" {0}", A[i]);
// Pjesa e dytë: Gjetja e enëtarit maksimal të vektorit A
int x;           x = Math.Abs(A[0]); for (i = 1; i < n; i++) if (Math.Abs(A[i]) > x)                   x = Math.Abs(A[i]); Console.WriteLine("\n Vlera maksimale x={0}\n", x);
// Pjesa e tretë: Numërimi i anëtarëve negativ të vektorit A
int m;           m = 0; for (i = 0; i < n; i++) if (A[i] < 0) m = m + 1; Console.WriteLine("\n Anëtarë negativ m={0}", m);
}
Në programin e dhënë dallohen qartë 3 tërësi të pavarura të tij, të cilat mund të ekzekutohen edhe paralelisht. Pjesa e parë e programit shfrytëzohet për gjenerimin e vlerave të anëtarëve të vektorit A, si numra të rastit mes vlerave 1 dhe n-1. Gjatë kësaj, me qëllim që një pjesë e anëtarëve të tij të mbushen me vlera negative, parashenja është zgjedhur duke gjeneruar numra të rastit mes vlerave 0 dhe 1, përkatësisht duke i marrë si negativ anëtarët vijues për të cilët k=0. Në pjesën e dytë të programit gjendet vlera absolute e vektorit A, e cila ruhet te variabla x. Kurse në pjesën e tretë të tij, numërohen anëtarët negativ të vektorit (variabla m). Ekzekutimi paralel i programeve
Sistemet operative, p.sh. siç është ai Microsift Windows, mund të ekzekutojnë njëkohësisht (angl. simultaneous execution) më shumë programe, edhe në rastet kur kompjuteri ka vetëm nji procesor. Mënyra e punës së kompjuterit e cila e lejon ekzekutimin e njëkohshëm të më shumë punëve, ose siç quhen ndryshe detyrave (angl. task) njihet si multitasking (angl. multitasking). Meqë tasqet (detyrat) paraqesin procese (angl. processes), kjo mënyrë e punës quhet edhe multiprocesim (angl. multiprocessing). Gjatë ekzekutimit të tasqeve, sistemi operativ e përgatit orarin e shfrytëzimit të njëkohshëm të resurseve, siç janë memoria dhe bërthamat procesorike.
Varësia zinxhirore në programe
Niveli i implementimit të punës paralele në një program ndërlidhet me varësinë që kanë të dhënat që shfrytëzohen gjatë llogaritjeve të ndryshme. Nëse në pjesë të caktuara të algoritmit mbi të cilin mbështetet programi nuk ka varësi zinxhirore, përkatësisht llogaritjet e veçanta nuk varen nga rezultaet që fitohen gjatë llogaritjeve paraprake, atëherë në këto pjesë të pavarura të programit mund të aplikohet puna paralele.
Metodat për paralelizim
Në këtë punim, për të eksperimentuar me programeve për ekzekutim paralel të pjesëve të tyre është shfrytëzuar gjuha programuese C#, e cila përfshihet në pakon programuese Microsoft Visual Studio 10 .NET, nën sistemin operativ Microsoft Windows 7. Në këtë gjuhë, për paralelizim të ekzekutimit të pjesëve të programeve shfrytëzohen bibliotekat për punë paralele: Task Parallel Library (shkurt TPL) dhe Parallel LINQ (shkurt PLINQ). Derisa PLINQ përdoret kryesisht për parlelizim të pyetsorëve te bazat me të dhëna, metodat që përfshihen në bibliotekën TPL e mundësojnë automatizimin e punës paralele te kompjuterit me më shumë bërthama procesorike. Përmes tyre, me pak ndryshime mund të paralelizohen pjesë të caktuara të programeve serike. Metodat që përfshihen në bibliotekën TPL mund të shfrytëzohen për paralelizim të të dhënave dhe paralelizim të punëve. Me procesin e paralelizimit të të dhënave nënkuptohet copëtimi i fushave me të dhëna (vektorëve, matricave) në tërësi të pavarura, me qëllim të operimit mbi ta duke i shfrytëzuar unazat. Kurse gjatë paralelizimi të detyrave, problemet coptohen në pjesë përbërëse të cilat janë të pavarura mes veti dhe si të tilla mund të ekzekutohen paralelisht.
Moshçenica
Moščenica (në Kroatisht Mošćenica) është një qytet në zhupaninë Sisak-Moslavina në Kroaci.
Paskuqan Kodër
Paskuqani Kodër është një fshat në komunën Paskuqan në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Moshçenica
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 2481 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 2471 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 2348 banorë. Popullsia ka ndryshuar me 0.4%.
Paracuellos de Jarama
Paracuellos de Jarama është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun, të provincës Madrid, në Madrid. Paracuellos de Jarama ka 14329 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 43.92 km2.
Lidhje të jashtme
Paracuellos de Jarama
Muzeu Etnografik në Berat
Muzeu Etnografik në Berat u përurua në vitin 1979. Në të përfshihet kultura popullore etnografike e trevës së Beratit, si edhe ajo e Shqipërisë së Jugut. Muzeu është vendosur në një godinë dykatëshe trishekullore, tipike e trevës beratase. Në katin e parë është ngritur një sallë në të cilën është imituar një rrugicë mesjetare me dyqane tradicionale në të dy anët e saj. Në këtë sallë është vendosur edhe pavijoni i lashtësisë. Po kështu, në katin e parë janë vendosur objekte që janë përdorur për përpunimin e ullirit. Në katin e dytë ndodhet çardaku i hapur për pritje miqsh. Në këtë kat ndodhen me radhë arkivi, tezgjahu, dhoma e pritjes e fshatit, kuzhina dhe dhoma e pritjes e qytetit. Në mjediset e jashtme të muzeut janë vendosur shumë objekte origjinale, masive dhe funksionale të kulturës sonë popullore.
Karadaku (rajon)
Karadaku është një rajon etnogjeografik që ndodhet midis vargmaleve të Karadakut të Shkupit në perëndim, kalimeve malore të Kodrës së Furrës dhe Kopilaçës në veri, malit Sredorek dhe luginës së lumit Pçinja në lindje, deri në degët veriore të Luginës së Shkupit pastaj Luginës së Kumanovës dhe maleve të Osogovës në jug. Në këtë zonë rurale maja më e lartë është Ramno me lartësi 1651 metra e cila shtrihet në perëndim, në veri të saj është maja Kodra Fura me lartësi 1491 metra dhe në verilindje janë majat e Kopiljaçës. me lartësi mbidetare 1.345 metra, Svinski Kamen, me lartësi mbidetare 1.628 metra dhe maja Sllavjanec, me lartësi mbidetare 672 metra.
Karakteristikat natyrore
Rajoni i Karadakut i përket blloqeve tektonike Mali të Zi të Shkupit dhe Kumanovës, të cilët ndodhen në veri të depresionit të Shkupit, dhe pjesa perëndimore e tij është e ndarë në disa çarje gjarpërore dhe blloqe tektonike të depresionit. Ndërmjet Kuçevishtës dhe Nikushtakut formohet kreshta Likovë-Pçin, e cila përbëhet nga sedimente të ndryshme relievore, të cilat shtrihen në drejtim të juglindjes në një vijë thyerjeje shumë të theksuar, me gjerësi rreth 20 kilometra. Këtë kreshtë, nga blloku tektonik i gropës së Shkupit dhe Kumanovës, e ndan kodra e Grostit, e cila paraqet kufi natyror me blloqet e tjera tektonike të Vardarit.
Hidrografia
Rrjeti lumor në këtë zonë është pjesë e zonës ujëmbledhëse Të Vardarit. Degët E Pçinjës (Lipkovska, Komenska, Glaznja, Bistrica, Lumi Tabanovska dhe Kriva Reka), përbëjnë pellgun e Tij Në Varadar, i cili mbulon 2.300 kilometra katrorë, me një gjatësi të rrjedhës së lumit prej 176 kilometrash. Ekzistenca e këtyre "arterieve" të lumenjve lejon që rreth 80,000 hektarë të përdoren për zhvillimin e Bujqësisë, Blegtorisë, kopshtarisë dhe rritjes së frutave. Nga sondazhet e mëparshme hidro-inxhinierike dhe fortifikimet për shfrytëzimin ekonomik të potencialit ujor të lumenjve, përveç rezervuarëve të ndërtuar prej kohësh "Likovë" dhe "Glaznja", është planifikuar ndërtimi i disa hidroakumulimeve të reja-"Bistrica", "Komenska", "Tabanovce", me një sipërfaqe totale të akumulimeve të këtyre digave prej rreth 1,700 hektarë. Me këto hidroakumulime, nevojat për ujë të pijshëm të popullsisë do të zgjidheshin në dekadat e ardhshme dhe nevoja për ujitje të rreth 95 përqind të tokës totale të punueshme në këtë rajon do të plotësohej.
Toka bujqësore, kullota dhe pyje
Përdorimi i pyjeve dhe kullotave Në Karadak - Deve Bair është një faktor shumë i rëndësishëm për mbijetesën e mëtejshme të popullsisë dhe rigjallërimin e fshatrave. Sidoqoftë, statistikat e deritanishme tregojnë se ekziston një ekuilibër i prishur prej dekadash në përdorimin jo të plotë të tokës së punueshme bujqësore, si dhe pyjeve dhe kullotave. Në fillim të gjysmës së dytë të 20. për një shekull, rreth 20,000 banorë jetonin në këtë rajon rural, dhe popullsia gjithmonë siguronte produkte ushqimore bujqësore dhe blegtorale. Ky rajon ka 70,000 hektarë kullota dhe 80,000 hektarë tokë të punueshme, nga të cilat rreth 50,000 hektarë janë të përshtatshme për kultivimin e grurit. Rajoni dikur ishte një nga zonat më të mëdha blegtorale në Maqedoninë veri-lindore, në të cilën më shumë se gjashtëdhjetë vjet janë ngritur mbi 300.000 krerë bagëti të mëdha dhe të vogla. Kushtet e favorshme klimatike lejojnë që rritja e frutave të zhvillohet pa probleme në këtë rajon rural. Në rajonin rural Të Karadakut, pesëdhjetë vjet më parë, përgjatë rrjedhës së sipërme të Lumit Pçinja, u rritën rreth 400.000 dardha "grglashi", rreth 130.000 dardha "zimorki" dhe mbi 150.000 kërcell "madzarki". Sipërfaqja e përgjithshme pyjore në këtë pjesë mbulon 2.000 kilometra katrorë që paraqet 10% të sipërfaqes së përgjithshme pyjore në Republikën e Maqedonisë. Pyjet mbulojnë rreth 74.000 hektarë, nga të cilat 10.700 hektarë janë në pronësi private, dhe 63.300 hektarë janë në pronësi të shtetit, me një masë totale druri prej 8.588.000 metra kub, me një rritje vjetore të pritshme prej rreth 200.000 metra kub. Sot këtu jetojnë 50.000 banorë të shpërndarë në qendrat komunale rurale Cucer-Sandevo, Likovë, Mlado Nagoricane, Nagoricane, Rankovce, Kumanovë dhe Kriva Palanka, si qendra urbane. Deve Bair është lokalitet ku gjendet vendkalimi kufitar kryesor dhe më i madh i kufirit maqedono-bullgar, në një distancë prej 22 km nga qyteti I Kriva Palankës. Vendi quhet gjithashtu një fushë e sheshtë.
Vendbanimet
Brenda krahinës Malit të Zi i Shkupit (Karadak), vendbanimet qe i takojnë janë:
Komuna e Vitisë: Vitia, Beguncë, Binçë, Buzovik, Debelldeh, Skifteraj, Lubishtë, Kabash, Drobesh, Goshicë, Goden i Madh, Gërnçar, Letnicë, Mjak, Mogillë, Podgorc, Ramnishtë, Remnik, Sadovinë e Jerlive, Shasharë, Smirë, Stubëll e Epërme, Stubëll e Poshtme, Vërban, Vërnakollë, Vërnez, Vërboc
Komuna e Gjilanit: Zhegër, Uglarë, Bilincë, Kokaj, Lloca, Muçibaba, Pogragja, Burinca, Haxhaj, Selishti, Demiraj, Shurdhani, Stançiqi, Lladova, Sllubicë, Stublinë, Pidiqi, Godeni, Lipovica, Llashticë
Komuna e Kaçanikut: Kaçanik, Begracë, Stagovë, Nikaj, Kërrbliq, Runevë, Lirishtë, Drenogllavë,  Gjurgjedell, Llanishtë, Nikoc, Runjevë,
Komuna e Elez Hanit: Elez Han, Dimcë, Neçac, Paldenicë, Dromjak, Vërtomicë
Komuna e Çuçerit: Banjani, Bllaca, Boreci, Brazda, Breza, Glluva, Gornjani, Kuçevishti, Mirkoci, Pobozhji, Tanusha
Liri e Shqipërisë (gazetë)
"Liri e Shqipërisë" u botua në Sofje në vitin 1911, gazet e përjavshme politike, shoqërore, kulturore, letrare. Gazeta botohej nga Kristo Luarasi.
Karadaku (rajon)
Vendbanimet
Komuna e Likovës: Allasheci, Bellanoci, Dumanoci, Gllazhnja, Goshinca, Hërkoci, Hotla, Izvori, Llojani, Malina, Mateçi, Nikushtaku, Orizarja, Runica, Sllupçani, Strazha, Strima, Vaksinca, Vishtica, Zllakuçani
Komuna e Bujanocit: Letovicë, Gramadë, Verban, Nesalcë, Osllarë, Lluçan, Levosojë, Dobrosin, Konçul, Levosoja
Komuna e Preshevës: Preshevë, Bërçeci, Buhiçi, Bukuroci, Bukoci, Cakanoci, Caravajka, Corrotica, Depca, Garja, Gosponica, Ilinca, Kurbalia, Magjera, Miratoci, Norça, Peçena, Rainca, Ranatoci, Rahovica, Seferi. Staneci, Shoshaja e Epërme, Shoshaja e Poshtme, Tërnava, Zhunica
Komuna e Haraçines: Haraçina, Grushina, Majanca, Orllanca
Just for One Day (Heroes)
Video e muzikës
Videoklipi për "Just for One Day (Heroes)" mund të gjendet në YouTube.
Karadaku (rajon)
Vendbanimet
Komuna e Gazi Babës: Bërnjarca, Bulaçani, Cresheva, Rashtaku, Straçinca
Komuna e Butelit: Lubanca, Luboteni, Radishani
Beltoja
Beltoja është një fshat në komunën Bërdicë në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Emërtimi dhe gjeografia
E shënjuar Baltogna në hartën e Coronelli-t, shtëpitë i ka të përndara ndër kodrat e Bërdicës nga ana që sheh fushën e Drinasës dhe të Trushit.
Religjioni
Armao e përshkruan se më 1933 Beltoja qe famulli e dioqezës së Shkodrës me 200 banorë katolikë. Shtëpitë qenë ndërtuar përreth kishës që ishte ndërtuar asokohe, ndërsa një kishë tjetër në kodër ishte më e hershme.
Aristidh Milaqi
Aristidh Milaqi është piktor dhe ikonograf. Lindi në një familje greke në fshatin Derviçan të rrethit të Gjirokastrës në vitin 1941.
Biografia
Në moshën nëntë vjeçare së bashku me familjen e tij vendoset në Tiranë. Nga viti 1964, deri në vitin 1968 kryen Liceun Artistik "Jordan Misja" në Tiranë në degën Pikturë. Ka marrë pjesë në disa ekspozita kombëtare në Shqipëri, si lëvrues i gjinisë së peizazhit. Ka punuar ndër të tjera edhe në Kinostudion "Shqipëria e re" si piktor ekzekutues në repartin e filmit vizatimor. Në vitin 1992 zhvendoset në Athinë, Greqi ku jeton dhe punon edhe sot si artist i lirë.
Krijimtaria
Krijimtaria artistike e Aristidh Milaqit ndahet në dy drejtime të ndryshme konceptuale, ndërmjet peizazhit dhe ikonografisë. Në peizazhet e tij gjejmë lirikën dhe pasurinë koloristike të një impresionizmi tejet individual, gërshetuar këto me kërkimet stilistike në formë dhë në mjetet shprehëse. Kurse në fushën e ikonografisë konkludimi artistik, vjen përmes një vizioni kolektiv, i cili distancohet gjithnjë përmes mbrujtjes së materies me sens tërësisht personal dhe unik.
Paradela, Lugo
Paradela është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Sarria, të provincës Lugo, në Galicia. Paradela ka 2193 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 121.12 km2.
Lidhje të jashtme
Paradela
Zeqir Bajrami
parapamje|Dr. Zeqir Bajrami Prof. Zeqir Bajrami lindi më 25 maj të vitit 1916 në Tupallë të komunës së Medvegjës, ishte gjeograf shqiptar.
Bërdica e Madhe
Bërdica e Madhe është një fshat në komunën Bërdicë në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Zeqir Bajrami
Biografia
Prof. Zeqir Bajrami shkollën fillore e kreu në Medvegjë, kurse të mesmen ( Medresen e Madhe ) në Shkup. Diplomoi në degën e gjeografisë në Universitetin e Zagrebit në vitin 1943. Një kohë të gjatë prof. Zeqir Bajrami punoi si profesor i gjeografisë në gjimnazin ,,Sami Frasheri,, dhe shkollën Normale të Prishtinës, andaj nxënësit ane e mbanë e përkujtojnë me respekt. Në vitin 1969 prof. Zeqir Bajrami zgjidhet si ligjërues në Katedrën e gjeografisë.
Nannestad
Nannestad është një komunë në qarkun Akershus, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 341 km² dhe popullsi 9943 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Zeqir Bajrami
Biografia
Referati i fundit për prof. Zeqir Bajramin u shkrua në vitin 1974 me të cilin ai u zgjodh Ligjërues i lart i lëndës së Gjeografisë së në Katedrën e gjeografisë të Fakultetit të Shkencave Matematike Natyrore te Universitetit të Kosovës.
Prof. Zeqir Bajrami mbetet në kujtesë të përhershme te studentët dhe kolegët e Katedrës së gjeografisë si arsimtar i respektuar.U largua nga kjo botë në vitin 31 tetor 1977.
Montana
Montana (shqiptimi: Montena) është një shtet federal në nërajonin malor perëndimor të Shteteve të Bashkuara Perëndimore. Kufizohet nga Idaho në perëndim; Dakota e Veriut dhe Dakota e Jugut në lindje; Wyoming në jug; dhe nga provincat kanadeze të Albertës, Kolumbisë Britanike dhe Saskatchewan në veri. Është shteti i katërt më i madh për nga sipërfaqja, shteti i tetë më pak i populluar dhe shteti i tretë më pak i dendur i populluar. Kryeqyteti i shtetit të saj është Helena. Gjysma perëndimore e Montanës përmban vargmale të shumta malore, ndërsa gjysma lindore karakterizohet nga terreni perëndimor preri dhe tokat e këqija, me vargmale më të vogla malore që gjenden në të gjithë shtetin. Në total, 77 vargje të emërtuara janë pjesë e Maleve Shkëmbore.
Bromi
Bromi është një element jometalik i cili ndodhet në grupin VII A dhe bën pjesë në jometalet halogjenë. Ka molekule dyatomike Br. Bromi thelbësor ekziston si një molekulë dyatomike, Br2. Kjo është një, celular , pak transparente e kuqe e pak -kafe të lëngshme dendur , që avullohet lehtë në temperaturë standarde dhe presionet për të dhënë një avujt portokalli ( ngjyra e saj i ngjan dioksidi i azotit) që ka një erë të fuqishëm vrenjtur ngjan asaj të klorit. Kjo është një nga vetëm dy elementeve në tabelën periodike që janë të njohur të jetë e lëngshme në temperaturë dhome ( merkuri ështëtjetër, edhe pse cezium , galium , dhe rubidium shkrihet vetëm mbi temperaturë dhome ). Në një presion prej 55 GPa ( afërsisht 540,000 herë me presion atmosferik ) bromi konverton një metal. Në 75 GPa ajo konverton në një fytyrë strukturë qendër orthorhombic. Në 100 GPa ajo konverton në një organ në qendër formularin orthorhombic monatomic. [ 5 ] Kimike [ edit ] Duke qenë më pak se reaktive klor por më reaktiv se jod, brom reagon fuqishëm me metale , sidomos në prani të ujit , për të dhënë kripëra bromide. Ajo është gjithashtu reaktive në drejtim të komponimeve organike më të madhe, sidomos me ndriçim , kushte që favorizojnë zbërthimin e molekulës dyatomik në radikalet e bromine : Br2 është në ekuilibër me 2 Br · Ai e lidh me lehtësi me shumë elemente dhe ka një veprim të fortë zbardhues. Bromi është lehtësisht i tretshëm në ujë, por është shumë i tretshëm në tretës organik si disulfide karbonit , tetrachloride karbonit , alkoolet alifatike , dhe acid acetik
Montana
Montana nuk ka pseudonim zyrtar, por disa jozyrtare, më së shumti "Big Sky Country", "The Treasure State", "Land of the Shining Mountains" dhe "The Last Best Place". Ekonomia bazohet kryesisht në bujqësi, duke përfshirë blegtorinë dhe bujqësinë e drithërave. Burime të tjera të rëndësishme ekonomike përfshijnë naftën, gazin, qymyrin, minierat dhe lëndën drusore. Sektorët e kujdesit shëndetësor, shërbimeve dhe qeverisë janë gjithashtu të rëndësishëm për ekonominë e shtetit. Sektori me rritje më të shpejtë të Montanës është turizmi; gati 13 milionë turistë në vit vizitojnë Parkun Kombëtar Glacier, Parkun Kombëtar të Yellowstone, Beartooth Highway, Liqenin Flathead, Big Sky Resort dhe atraksione të tjera.
Etimologjia
Emri Montana vjen nga fjala spanjolle montaña, e cila nga ana tjetër vjen nga fjala latine montanea, që do të thotë "mal" ose më gjerësisht "vend malor". Montaña del Norte ishte emri i dhënë nga eksploruesit e hershëm spanjollë në të gjithë rajonin malor të perëndimit. Emri Montana u shtua më 1863 në një projekt-ligj nga Komiteti i Shtëpisë së Shteteve të Bashkuara për Territoret (i kryesuar në atë kohë nga James Ashley nga Ohio) për territorin që do të bëhej Territori i Idahos.
Emri u ndryshua nga përfaqësuesit Henry Wilson (Massachusetts) dhe Benjamin F. Harding (Oregon), të cilët u ankuan se Montana "nuk kishte kuptim". Kur Ashley paraqiti një projekt-ligj për krijimin e një qeverie të përkohshme më 1864 për një territor të ri që do të gërmohej nga Idaho, ai përsëri zgjodhi Territorin e Montanës. Këtë herë, Rep. Samuel Cox, gjithashtu nga Ohio, e kundërshtoi emrin. Cox u ankua se emri ishte një emërtim i gabuar duke qenë se shumica e territorit nuk ishte malor dhe një emër amerikan vendase do të ishte më i përshtatshëm se ai spanjoll. U sugjeruan emra të tjerë si Shoshone, por Komiteti i Territoreve vendosi që ata të kishin lirinë për të zgjedhur emrin, kështu që emri origjinal i Montanës u miratua.
Scorpions
parapamje|300px|Grupi muzikor hard rok "Scorpions" Scorpions (shqip, akrepa) është nje grup muzikor hard rok dhe metal i rëndë nga Hanoveri i Gjermanisë, formuar në vitin 1965 dhe një prej grupeve gjermane rok më të njohura në skenen ndërkombëtare. Shpesh ata njihen si nismëtarët e të ashtuquajturës Powerballade. Këngët e tyre më të njohura janë "Rock You Like a Hurricane" (Ju rokojmë si uragan) dhe disqet njëkëngëshe "Wind of Change" (Era e ndryshimeve), "No One Like You" (Askush nuk është si ti), dhe "Still Loving You" (Ende të dashuroj).
Montana
Gjeografia
Me një sipërfaqe prej 147,040 milje katrorë (380,800 km2), Montana është pak më e madhe se Japonia. Është shteti i katërt më i madh në Shtetet e Bashkuara pas Alaskës, Teksasit dhe Kalifornisë, dhe shteti më i madh pa dalje në det.
Scorpions
Grupi muzikor rok "Akrepa" ka qenë shumë i njohur në vitet '80-të dhe ka shitur mbi 70 milionë disqe në mbarë botën.
Singles & EPs
Një pjesë nga këngët më të njohura. Lista e plotë ndohdet në faqen rrjetore zyrtare të grupit. ( shiko më poshtë ).
Montana
Demografia
Montana, me 944.632 (2006) banorët e një prej shteteve më pak i populluar në ShBA. Në Përveç kësaj, Montana është gjendja e ShBA me densitet të ulët tretë popullsisë në shtetet e Alaska dhe Wyoming. Ndërmjet viteve 1990 dhe 2000 popullsia është rritur nga një total prej 12.9%.
Kantoni Cloyes-sur-le-Loir
Kantoni Cloyes-sur-le-Loir (frëngjisht: Canton de Cloyes-sur-le-Loir) është një kanton në departamentin Eure-et-Loir, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cloyes-sur-le-Loir. Ka sipërfaqe 264.49km2 dhe popullsi 9284 banorë.
Montana
Demografia
Zhvillimin e popullsisë 1880-2000 (në mijë), bazuar në regjistrimet përkatëse.
Kantoni Cloyes-sur-le-Loir
Përbërja aktuale
Kantoni Cloyes-sur-le-Loir aktualisht përbëhet nga 15 komuna.
Kantoni Argueil
Kantoni Argueil (frëngjisht: Canton d'Argueil) ishte një kanton në departamentin Seine-Maritime, rajonin Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit ishte Argueil. Ka sipërfaqe 180.5km2 dhe popullsi 6025 banorë.
Gjeografia
Ajo kufizohet kantoni Forges-les-Eaux në veri, kantoni Buchy në veri-perëndim, kantoni Darnétal në perëndim, kantoni Lyons-la-Forêt në jug dhe kantoni Gournay-en-Bray në lindje.
Përbërja aktuale
Kantoni Argueil aktualisht përbëhet nga 15 komuna.
Ismail Ymeri
Ismail Ymeri (1956, Baks, Drenicë, Kosovë - 13 korrik 2016, Stokholm, Suedi), ishte regjisor dhe aktor filmi shqiptar.
Biografia
U lind në Baks të Drenicës, më 1956. Akademinë e Regjisë së Filmit e ka mbaruar në Zagreb. Ka diplomuar me filmin “Lepuri me pesë këmbë”. Imeri dikur ka punuar në Radio Televizionin e Prishtinës, ndërsa nga vitet e ’90-ta të shekullit të kaluar është larguar nga Kosova për në Suedi. Pas luftës ka hapur në Prizren Akademinë për Film, Teatër, Televizion dhe Radio. Ai ishte një ndër themeluesit e Teatrit “Dodona”. Madje, ai ia vuri këtë emër (me të cilin e ka pagëzuar edhe vajzën e tij).
Vdiq në Stokholm të Suedisë më 13 korrik 2016,
Fizika mjekësore dhe Onkologjia
Përdorimi i rrezeve-X në Onkologji
Rrezet-X kanë përdorim të gjerë në diagnostikën dhe terapinë e sëmundjeve malinje, meqenëse këto rreze depertojnë në trupin e njeriut. Imazhimi I pjesëve të trupit të njeriut përmes rrezeve-X ka rëndësi të jashtëzakonshme për diagnostikën dhe monitorimin e shumë sëmundjeve. Rrezet-X gjatë kalimit nëpër mjedise me dendësi të ndryshme, si p.sh., nga eshtrat, muskujt ose indet e tjera, dhe mundësojnë përfitimin e detajeve të veçanta imazherike të brendisë trupore.Për përmisimin e kontrastit imazh të një organi, pacientit I jepen substancat të posaçme për këtë qëllim, të cilat kanë numër të lartë atomik Z, dhe që absorbojnë më shumë rrezet-X se sa indet rrethuese.Radioterapia me rreze-X teorikisht përdoret për goditjen dhe shkatërrimin e qelizave malinje të kancerit në trup, pa dëmtuar indet e shëndosha.
Radioonkologjia moderne
Radiokirurgjia moderne ndahet në:
* Radiokirurgjinë robotike
* Radiokirurgjinë stereotaktike
Radiokirurgjia robotike
Radiokirurgjia robotike me emrin CyberKnife njihet si sistemi I parë dhe I vetëm robotik në botë për radiokirurgji për trajtimin e të gjitha llojeve të kancerit dhe me saktësi shumë të madhe, madje edhe më të vogël se te një milimetri. Me këtë sistem rajonet kanceroze në tru apo në trup mund të trajtohen me doza të larta dhe rrezatimin fokal. Për më tepër indet normale mund të mbrohen në nivele maksimale kundër efekteve anësore të rrezatimit. Pajisja ''CyberKnife ka nje akcelerator modern linear te integruar në një robot të përdorur në sektorin industrial. Në sitemin e kësajse të tenkologjise robotike, të kontrolluar me kompjuter, pajisja sillet rreth pacientit si të ishte duke bërë një vallëzim rutinor dhe përfundon trajtimin me rrezatim nga qindra kënde të ndryshme. Kur trajtimi bëhet në disa seanca ajo quhet “radioterapi stereotaktike”, në qofte se ajo bëhet në një seancë të vetme, quhet “radiokirurgji sterotaktike”. Përparsia e madhe e kësaj metode është mundësia e lëvizjes të pacientit dhe organëve të tij gjatë trajtimit dhe korrigjimit të rrezatimit në përputhje me këto lëvizje të cakut. Në pacientët e përgjedhur, kjo pajisje është përdorur në trjatimin e kancerit të mushkërive, kancerit te kokës dhe rruazave të qafës, kancerit të prostatës, tumoret, kancerit të pankreasit dhe në një numër më të ulët metastazat trupore.
Rambuje
thumb|right|300px Rambuje (fr. Rambouillet) është qytet në Francë i cili ndodhet 44 km në jug-perëndim të Parisit. Në të jetojnë 24 900 banorë. Qyteti është i njohur me kështjellën e Rambujesë në të cilën janë mbajtur një sërë konferencash ndërkombëtare, dhe në shumë raste është shfrytëzuar si seli e qeverisë së Francës. Kështjella është ndërtuar gjat kohë së Luigji të XVI në vitin 1783, si rezidencë e tij. Sot kështjella është rezidencë verore e kryetaririt të Francës.
Fizika mjekësore dhe Onkologjia
Radiokirurgjia robotike
Gamma Knife që trajton tumoret e trurit pa kirurgji, dhe pa anestezi ose kujdes intesiv është një pajisje radiokirugjijkale moderne.Kjo pajisje mund të aplikohet vetëm në një seance dhe pacienti po atë ditë mund të kthehet në shtepi.Përdoret për trajtimin e tumoreve të trurit pa nevojë për kirurgji, GM është një teknikë radiokirurgjike e testuar dhe provuar shkencërisht.
Radiokirurgjia stereotaktike
Radiolirurgjia stereotatkike (SRS, stereotactic Radiosurgery) mund të shpjegohet si trajtimi i një objektivi specifik me anë të koordinatave referuese për shkatërrtimin e plotë të një tumori në një seancë të vetme përmes dozave të larta të rrezatimit duke përcaktuar paraprakisht koodinatat tri-dimensionale të objektivit. Kur kjo terapi aplikohet në më shumë seance, ajo quhet si radioterapi stereotaktike.
Radioterapia intraoperative
Në pacientët me kancer të gjirit, terapia e rrezatimit mund të kryhet me një kërkese për dozë të vetme që bëhet duke përdorur metodën e radioterapisë gjatë operacionit. Pasi të jetë hequr nga gjiri, në një operacion në zonën me tumor vendoset aplikuesi I posaçëm. Pas llogaritjeve të nevojshme, jepet rrezatimi në dozë të lartë vetëm për këtë arsye, duke plotësuar të gjitha trajtimiet lokale dhe mbrojtjen e indeve të shëndetshme.
Shpat
Shpati është një fshat në komunën Paskuqan në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Bërdica e Mesme
Bërdica e Mesme është një fshat në komunën Bërdicë në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Përcëllesh
Përcëlleshi është një fshat në komunën Petrelë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Pardos, Guadalajara
Lidhje të jashtme
Pardos
Lee Marvin
Lee Marvin (lexo: Li Marvin) lindi në New York, 19 shkurt 1924 dhe vdiq në Tucson 20 gusht 1987 ishte një aktor Amerikan.
Fitoj qmimin oskar si aktori më i mirë në vitin 1966 në interpretimin e tij në filmin Cat Ballou