cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jordania
Mandati Britanik i Transjordanisë
Në shtator 1922 Këshilli i Lidhjes së Kombeve e njohu Transjordaninë si shtet në kuadër të mandatit britanik për Palestinë dhe memorandumit të Transjordanisë, dhe përjashtoi territoret në lindje të lumit Jordan nga dispozitat e mandatit që kanë të bëjnë me vendbanimin hebre. Gjykata e Përhershme e Drejtësisë Ndërkombëtare dhe një Gjykatë Ndërkombëtare e Arbitrazhit e themeluar nga Këshilli i Lidhjes së Kombeve dha vendimin në vitin 1925, në të cilin përcaktohet se, Palestina dhe Transjordania u krijuan si shtetet pasardhëse të Perandorisë Osmane sovraniteti i të cilëve ishte pezull deri në kohën kur ata do të njiheshin si të pavarur nga shteti mbikqyrës. Transjordania mbeti nën mbikëqyrjen britanike deri 1946. parapamje|left|250px|Arar (1897-1949), poet i Jordanisë Udhëheqësit Hashimitë u ndeshën me vështirësi të shumta gjatë marrjes së pushtetit në rajon. Kërcënimet më serioze ndaj pozitës së Emir Abdullahut në Transjordani ishin sulmet e përsëritura vahabite nga Naxhidi në pjesët jugore të territorit të tij. Emiri nuk ishte në gjendje të përballonte këto sulme pa mbështetje, kështu britanikët mbajtën një bazë ushtarake, me një njësi të vogël Forcave të Armatosura Mbretërore, në Marka, afër Amanit. Forcat britanike u përdorën, gjithashtu për të ndihmuar emirin (dhe, më pas, Sulltanin Adwan) për të shtypur kryengritjet lokale në Kura në 1921 dhe 1923.
Pavarësia
Më 25 maj 1946, Kombet e Bashkuara i miratuan fundin e mandatit britanik dhe njohën Transjordanë si një mbretëri të pavarur sovrane. Parlamenti i Transjordanisë shpalli Mbretin Abdullah si Mbretin e parë.
Në 1949, kryeministri Tefik Ebul Huda njoftoi se emri i mbretërisë ishte ndryshuar në vitin 1946 dhe ishte saktë "Mbretëria Hashemite e Jordanisë". Njoftimi i tij zyrtar 1 qershor 1949 ishte:
"Duhet të mbahet mend se vendimi i Dhomave të Parlamentit që u mor më 25 maj 1946, dhe që shpalli pavarësinë e këtij vendi ka thënë se emri i kësaj Mbretërie është "Mbretëria Hashemite e Jordanisë". Kushtetuta Jordaneze, e publikuar në fillim të shkurtit 1947, miratoi këtë vendim. Megjithatë, emri "Transjordania" është ende duke u aplikuar herë pas here në këtë Mbretëri, dhe disa persona të caktuar dhe institucionet zyrtare ende përdorin emrin e vjetër në arabisht dhe gjuhë të huaja. Titulli i saktë dhe zyrtar që duhet të përdoret zyrtarisht në të gjitha rastet është: Al-Mamlakeh Al-Urdunieh Al-Hashemieh dhe në anglisht The Hashemite Kingdom of the Jordan."
Në maj 1948, Jordania pushtoi Palestinën së bashku me shtetet e tjera arabe, dhe sulmoi Jeruzalemin hebre. Pas luftës, Jordania pushtoi Bregun Perëndimor dhe më 24 prill 1950 Jordania i aneksoi formalisht këto territore, një akt i cili ishte u konsiderua si i paligjshëm dhe i pavlefshëm nga Lidhja Arabe. Ky veprim formonte pjesën e "Planit Siri Madhe" të politikës ekspansioniste të Jordanisë, dhe në përgjigje, Arabia Saudite, Libani dhe Siria iu bashkuan Egjiptit duke kërkuar përjashtimin e Jordanisë nga Lidhja Arabe. Lëvizja për të përjashtuar Jordaninë nga Lidhja u pengua nga votat kundër të Jemenit dhe Irakut. Më 12 qershor 1950, Lidhja Arabe deklaroi se aneksimi ishte një masë e përkohshme, praktike dhe që Jordania e mbante territorin si një "kujdestar" në pritje të një zgjidhjeje në të ardhmen.
Më 20 korrik 1951, mbreti Abdullah u vra, kur po dilte nga Xhamia al-Aqsa në Jeruzalem, nga Mustafa Ashu, një militant palestinez i Xhihadit. Arsyeja për vrasjen e tij ishte, gjoja, rivaliteti i pushtetit të Husseinëve mbi kontrollin e Palestinës, të cilën Abdullah e kishte deklaruar pjesë të Mbretërisë Hashimite. Edhe pse Amin al-Husseini, ish-Myftiu i Madh i Jeruzalemit, nuk u akuzua drejtpërdrejt në komplot, Musa al-Husseini ishte ndër gjashtë të ekzekutuarit nga autoritetet jordaneze pas vrasjes.
Më 27 korrik të vitit 1953 Mbreti Hussein i Jordanisë njoftoi se Jerusalemi Lindor ishte "kryeqyteti i Mbretërisë Hashemite" dhe do të formonte një "pjesë integrale dhe e pandashme" të Jordanisë. Në vitin 1957, Jordania i dha fund traktatit anglo-jordanez, një vit pas mbreti shkarkoi personelin britanikë që shërbejnë në ushtrinë jordaneze. Ky akt i Arabizimit siguroi sovranitetin e plotë të Jordanisë si një vend plotësisht i pavarur.
Në maj të vitit 1967, Jordania nënshkruar një pakt ushtarak me Egjiptin. Pasi Izraeli nisi një goditje parandaluese ndaj Egjiptit për të filluar Luftën Gjashtë-Ditore në qershor të vitit 1967, Jordania dhe Siria sulmuan Izraelin dhe hynë në luftë. Ajo përfundoi në një fitore Izraelit dhe kapjen e Bregut Perëndimor. Periudha e pas luftës pa një rritje e shpejtë në aktivitetin dhe numrin e elementeve paramilitarë palestinezë (fedajinë) brenda shtetit të Jordanisë. Këto milici të dallueshme të armatosura ju bënë një "shtet brenda shtetit", duke kërcënuar sundimin e ligjit në Jordani. Forcat e armatosura të mbretit Huseinit vunë në shënjestër fedajinët dhe luftimet shpërthyen hapur në qershor 1970. Beteja në të cilën luftëtarët palestinezë nga grupe të ndryshme të Organizatës për Çlirimin e Palestinës (OÇP), u dëbuan nga Jordania njihet zakonisht si shtatori i Zi.
Luftimet më të rënda ndodhën në Jordaninë veriore dhe Aman, gjatë të cilave një forcë tankiste siriane pushtoi Jordaninë veriore për të mbështetur luftëtarët fedajinë por më pas tërhoqën. Mbreti Hussein urgjentisht kërkoi nga Shtetet e Bashkuara dhe Britania e Madhe për të ndërhyrë kundër Sirisë. Rrjedhimisht, Izraeli kreu sulme ajrore mbi kolonën siriane me kërkesën e amerikanëve. Menjëherë pas kësaj, Presidenti sirian Nureddin al-Atassi urdhëroi një tërheqje të shpejtë nga toka jordaneze. Më 22 shtator, takimi i ministrave të jashtëm arabë në Kajro organizoi një armëpushim që filloi një ditë më pas. Megjithatë, dhuna sporadike vazhdoi derisa forcat jordaneze, të udhëhequr nga Habis el-majali, arritën të dëbojnë fedajinët në korrik 1971 me ndihmën e forcave irakiane. Mbas kësaj u dëbua edhe Jaser Arafati i OÇP-së.
Në 1973, forcat aleate të Ligës Arabe sulmuan Izraelin në Luftën e Jom Kipurit dhe luftimet ndodhën përgjatë vijës së armpushimit të vitit 1967 përgjatë lumit Jordan. Jordania dërgoi një brigadë për Sirinë për të sulmuar njësitë izraelite mbi territorin sirian, por nuk sulmoi forcat izraelite nga territori jordanez. Në konferencën e Rabatit në 1974, Jordania ishte tani në një pozicion më të sigurt për të rënë dakord, së bashku me pjesën tjetër të Ligës Arabe, që OÇP-ja ishte "përfaqësuesi i vetëm legjitim i popullit palestinez", duke hequr dorë nga roli i Jordanisë si përfaqësuese e Bregut Perëndimor për të.
Marrëveshja e Amanit e 11 shkurtit 1985, deklaroi se OÇP-ja dhe Jordania do të formojnë një konfederatë të propozuar midis shtetit të Jordanisë dhe një shteti palestinez. Në vitin 1988, Mbreti Hussein shpërndau parlamentin jordanez dhe hoqi dorë nga pretendimet jordaneze në Bregun Perëndimor. OÇP-ja mori përgjegjësi si Qeveri e Përkohshme e Palestinës dhe shpalli shtetin e pavarur.
Në vitin 1991, Jordania ra dakord për të marrë pjesë në negociatat e drejtpërdrejta të paqes me Izraelin në Konferencën e Madridit, e sponsorizuar nga SHBA dhe Bashkimi Sovjetik. Ajo negocioi dhënien fund të armiqësive me Izraelin dhe nënshkroi një deklaratë të përbashkët me Izraelin për këtë qëllim më 25 korrik 1994. Si rezultat, një traktat paqe izraelito-jordanez u mbyll më 26 tetor 1994. Mbreti Hussein u nderua më vonë, kur fotografia e tij u shfaq në një pullë postare izraelite në shenjë mirënjohjeje për marrëdhëniet e mira që ai të krijoi me fqinjin e tij. Që prej nënshkrimit të traktatit të paqes, Shtetet e Bashkuara jo vetëm që kontribuon qindra milionë dollarë në një ndihmë vjetore për Jordaninë, por edhe e ka lejuar atë për të krijuar një zonë të tregtisë së lirë në të cilën të prodhojë mallra që do të hyjnë në SHBA pa pagimin e taksave e zakonshme të importit sa kohë që një përqindje e materialit e përdorur në to është blerë në Izrael.
Me vdekjen e Huseinit babait të tij, Abdullah u bë mbret më 7 shkurt 1999. Hussein e kishte emëruar atë kohët e fundit Princ të Kurorës më 24 janar, duke zëvendësuar vëllanë e tij Hassan i cili kishte shërbyer shumë vite në atë pozitë. Abdullah ka emrin e Mbretit Abdullah I, stërgjysh dhe themelues Jordanisë moderne.
Ekonomia e Jordanisë është përmirësuar në masë të madhe që kur Abdullah u ngjit në fron në vitin 1999. Ai ka qenë kredituar me rritjen e investimeve të huaja, përmirësimin e partneriteteve publike-private dhe duke siguruar bazën për zonën e tregtisë së lirë Aqaba dhe sektorin në lulëzim të teknologjisë së informacionit dhe komunikimit (TIK) të Jordanisë. Ai gjithashtu ngriti pesë zona të tjera të veçanta ekonomike: Irbid, Ajloun, Mafraq, Ma'an dhe Detit i Vdekur. Si rezultat i këtyre reformave, rritja ekonomike e Jordanisë është dyfishuar në 6% në vit nën sundimin e Mbretit Abdullah në krahasim me gjysmën e dytë të viteve 1990. Investimet e huaja direkte nga Perëndimi, si dhe vendet e Gjirit Persik kanë vazhduar të të rriten. Ai gjithashtu ka negociuar një marrëveshje të tregtisë së lirë me Shtetet e Bashkuara, e cila ishte marrëveshja e tretë të lirë tregtare për SHBA dhe për herë të parë me një vend arab.
Gjatë pezullimit të Parlamentit midis 2001 dhe 2003, fushëveprimi i pushtetit të Mbretit Abdullah II u demonstrua me kalimin e 110 ligjeve të përkohshme. Dy prej këtyre ligjeve kishin të bënin me zgjedhjet dhe u kritikuan si ligje që reduktonin pushtetin e Parlamentit. Në vitin 2005, Mbreti Abdullah shprehu synimet e tij për ta bërë Jordaninë një vend demokratik. Zgjedhjet u mbajtën në nëntor 2010.
Në shkurt të vitit 2011, në përgjigje të trazirave të brendshëme dhe rajonale, Mbreti Abdullah zëvendësoi kryeministrin e tij dhe formoi një Komision të Dialogut Kombëtar me një mandat reforme. Mbreti i tha kryeministrit të ri të "marrë hapa të shpejtë, konkrete dhe praktike për të nisur një proces të mirëfilltë të reformave politike", "për të forcuar demokracinë", dhe ti sigurojë jordanezët me "jetën dinjitoze që ata meritojnë". Mbreti bëri thirrje për një "rishikim të menjëhershëm" të ligjeve që rregullojnë politikën dhe liritë publike. Raportet fillestare thonë se kjo përpjekje ka filluar ngadalë dhe se disa "të drejtat themelore" nuk janë duke u trajtuar.
Gjeografia
Jordania shtrihet në kontinentin e Azisë midis gjerësisë gjeografike 29° dhe 34° Veri, dhe gjatësisë gjeografike 35° dhe 40° Lindje (një zonë e vogël shtrihet në perëndim të 35°). Ajo përbëhet nga një pllajë e thatë në lindje, e ujitur nga oazet dhe rrjedhat sezonale të ujit, me zonë malore në perëndim të tokës së punueshme dhe pyjeve Mesdhetarë me gjelbërim të përhershëm.
Lugina Rift e Jordanisë e lumit Jordan e ndan nga Izraeli dhe territoret palestineze. Pika më e lartë në vend është Xhebel Umm al Dami, në 1854m mbi nivelin e detit, ndërsa më e ulëta është Deti i Vdekur -420 m. Jordania është pjesë e një rajoni që konsiderohet si "djepi i qytetërimit", Rajoni Levant i Gjysmëhënës Pjellore.
Qytetet kryesore përfshijnë kryeqytetin Amman dhe Salt në perëndim, Irbid, Xherash dhe Zarqa, në veriperëndim dhe Madaba, Karak dhe Aqaba në jugperëndim. Qytetet e mëdha në pjesën lindore të vendit janë qyteti oaz i Azraqut dhe Ruvaishedi.
Klima
Klima në Jordani është gjysmë-thatë në verë me temperatura mesatare në mes të 30 °C dhe është relativisht e ftohtë në dimër mesatarisht rreth 13 °C. Pjesa perëndimore e vendit ka reshje më të shumta gjatë sezonit të dimrit nga nëntori në mars dhe reshje bore në Aman dhe Lartësitë perëndimore. Duke përjashtuar Luginën Rift, pjesa tjetër e vendit është plotësisht sipër 300 m mbi nivelin e detit. Moti është i lagësht nga nëntori në mars dhe gjysmë i thatë për pjesën tjetër të vitit. Me verë të nxehtë e të thatë dhe dimër të ftohtë gjatë të cilit praktikisht bien të gjitha e reshjet, vendi ka një klimë të stilit mesdhetar.
Kanuni i Lekë Dukagjinit
Kanuni i Lekë Dukagjinit apo i njohur edhe si Kanuni i Lekës ose Kanuni i Maleve është njëri prej varianteve të së drejtës zakonore shqiptare i përcjellur gojarisht, i cili fillimisht u kodifikua dhe u botua në turqisht nga administrata osmane në gjysmën e parë të shekullit XIX kur përpiqej për të ndaluar gjakmarrjen, më pas u mblodh nga klerikët katolikë që u shërbyen viseve shqiptare në kapërcyellin e shekujve 19-20. Mbledhjet e klerikëve u botuan në gjuhën shqipe në të përkohshmet si Albania dhe Hylli i Dritës. Kodifikimi i parë dhe i plotë i lëndës zakonore u botua për herë të parë në 1933-shin në Shkodër, vepër postum nga Shtjefën Gjeçovit (i vrarë në 1929-n) që e mblodhi kryesisht në viset e Mirditës dhe rrethinat e saj.
Deri më tani, kanuni i Lekë Dukagjinit është përkthyer në gjuhët: anglisht, gjermanisht, frëngjisht, spanjisht, rusisht dhe serbisht.
Emërtimi Kanuni i Lekë Dukagjinit dokumentohet që në kodifikimin e Selim Sirri Pashë Gjiritit (1289H/1872); kodifikimi i Gjeçovit përdor edhe termin Kanuni i maleve, që vazhdon ta përdorë si term të ndërkëmbyeshëm me atë të titullit. Prej këtij titulli, fisniku mesjetar është menduar gabimisht si autori i lëndës. Krahas Kanunit të Lekë Dukagjinit dallohen edhe Kanuni i Labërisë, Kanuni i Skënderbeut, Kanuni i Dibrës, Kanuni i Lumës, Kanuni i Bendës, etj.
Vështrim
parapamje|Kanuni i Lekë Dukagjinit Kanuni përmban 12 libra, 24 krerë, 199 nene dhe 1263 paragrafë. Secili kapitull, siç mund të quhen me gjuhën bashkëkohore juridike trajton një çështje që mund të klasifikohen nga e drejta private tek ajo familjare dhe deri tek e drejta penale dhe civile. Libri i parë i kushtohet kishës dhe mbrojtjes së pronës së saj: libri i dytë familjes; libri tretë martesës, që nga momenti i njohjes së çiftit e deri te organizimi i ceremonisë, duke përfshirë edhe normat e ndalimit midis kategorive në lidhje gjaku. Libri i katërt mban titullin "Shtëpia, gjaja dhe prona", ndërsa në kapitullin e pestë trajtohen çështje që në gjuhën bashkëkohore moderne mund të klasifikohet si e drejta e punës. Në kapitullin e gjashtë janë "të dhanunat", pra huatë, ndërsa kapitulli i shtatë mban titullin "Fjala e gojës”, e cila mund të interpretohet si "premtim" dhe "betim" njëkohësisht. Libri i tetë përbën shtyllën e kanuneve dhe të drejtës zakonore shqiptare, atë që mban lidhjen e këtij kodi dhe e bën të respektueshëm. Në librin e nëntë janë përcaktuar "damet", ndërkaq në librin e dhjetë gjakmarrja, e cila edhe sot në shumë vise shqiptare trajtohet me rregullat e kanunit.
Normat juridike të mbledhura në Kanunin e Lekë Dukagjinit kanë karakter të dyanshëm: pasqyrojnë marrëdhëniet shoqërore të rendit gjinor, barazinë midis njerëzve, por marrëdhënie të diferencuara ekonomiko-shoqërore, pabarazinë e gruas me burrin etj. Kanuni zbatohej njëlloj për të gjithë malësorët, pavarësisht nga besimi fetar. Ai shpreh origjinalitetin e së drejtës zakonore të shqiptarëve dhe ka një shtrat të përbashkët me kanunet e tjera. Ai është monument historik i kulturës popullore në përgjithësi dhe asaj juridike në veçanti. Po ashtu, ai është një koleksion zakonesh dhe normash të ndryshme, që u përkasin gati të gjitha fushave të jetës dhe të veprimtarisë ekonomike e shoqërore të njerëzve. Njëkohësisht përfaqëson edhe një dëshmi të rrugës që kanë kaluar shqiptarët gjatë procesit të zhvillimit historik. Kanuni është plot me zakone të vjetra, të krijuara në etapa të ndryshme të zhvillimit ekonomik e shoqëror. Ka zakone që u krijuan në shoqërinë pa klasa, në periudhën e ekonomisë së gjuetisë, si dhe zakone të etapave të tjera. Nga kanuni shihet se karakteristika kryesore e shoqërisë ishte patriarkalizmi dhe rendi fisnor. Disa fise shqiptare bëjnë një lidhje fisesh, në krye të së cilës gjendet kryepari; fiset ndahen në vëllazëri, të cilat përmenden shumë rrallë në kanun, ndërsa katundi si organizim ekonomik dhe shoqëror përmendet më shpesh.
Edhe pse studiuesit e historisë dhe zakoneve të Shqipërisë zakonisht i referohen tekstit të kanunit të Gjeçovit si të vetmin version ekzistues, i cili është i pakontestueshëm dhe i shkruar nga Lekë Dukagjini, ai në fakt ishte i pasaktë. Teksti i Kanunit, shpesh i kontestuar dhe me shumë interpretime të ndryshme, i cili ka evoluar ndjeshëm që nga shekulli i 15-ë, është kodifikuar dhe emërtuar vetëm nga Lekë Dukagjini.
Aleko Minga
Aleko Minga profesor i shkencave matematikore në seksionin e Algjebrës kryesish historisë së matematikës.
Keylor Navas
Keylor Antonio Navas Gamboa (lindur më 15 dhjetor 1986) është një futbollist profesionist kosta rikan i cili luan me klubin francez Paris Saint-Germain në Ligue 1 dhe me Kosta Rikën si portier.
Kanuni i Lekë Dukagjinit
Vështrim
Edhe pse nenet i atribuohen Lekë Dukagjinit, ligjet evoluan me kalimin e kohës si një mënyrë për të vendosur rregull në këto troje. Kanuni i Lekë Dukagjinit me nenet e tij synonte që të rregullonte të gjitha aspektet e jetës shqiptare në viset rurale: organizimin ekonomik të shtëpisë, mikpritjen, vëllazërinë, klanin, kufijtë, punën, martesën, tokën etj. Besa (nderi personal, krahasuar me shprehjen latine fides) dhe nderi (nderi i familjes, lat. honor) janë të një rëndësie parësore në të gjithë kodin si gur themeli i sjelljes personale dhe shoqërore të asaj kohe. Kanuni vlen si për shqiptarët e krishterë ashtu edhe për ata myslimanë.
Aleko Minga
Jetëshkrimi
Në nëntor të 2009 Ministri i Shtetit, Genc Pollo, i dorëzoi medaljen "Akademik Nderi" i Akademisë së Shkencave për kontributet e tij të veçanta në lëvrimin e Shkencës së Matematikës.
Kanuni i Lekë Dukagjinit
Vështrim
Disa nga rregullat më të diskutueshme të kanunit (veçanërisht libri 10 seksioni 3) specifikojnë se si duhet të trajtohet vrasja, e cila në të kaluarën (dhe ndonjëherë edhe tani) do të çonte në gjakmarrje që zgjasin derisa të vriteshin të gjithë burrat e dy familjeve të përfshira. Në situatat e vrasjes, ligji fisnor parashikon parimin e koka për kokë ku familjarët e viktimës janë të detyruar të kërkojnë gjakmarrje (hakmarrje gjaku). Të konsideruara thjesht si prodhuese të pasardhësve, gratë referohen në mënyrë diskriminuese dhe nuk konsiderohen si "objektiva të denja" për gjakmarrje. Në disa pjesë të vendit, kanuni i ngjan shumë hakmarrjes italiane. Këto rregulla u rishfaqën në vitet 1990 në Shqipërinë e Veriut, pasi njerëzit nuk kishin besim te pushteti vendor dhe policia e pafuqishme. Ka organizata që përpiqen të ndërmjetësojnë mes familjeve të hasmuara dhe përpiqen t'i bëjnë ato të "falin gjakun", por shpesh i vetmi vendpushim i sigurt është që burrat e moshës madhore të qëndrojnë në shtëpitë e tyre, të cilat konsiderohen si një strehë e sigurt nga kanuni ose të largohen nga vendbanimi. Ligjet fisnore parashikonin gjithashtu se hajdutët duhet të paguanin gjoba për shumën relative që ishte vjedhur.
Keylor Navas
Pasi filloi karrierën te Saprissa, ai kaloi te Albacete, dhe më pas te Levante në La Liga. Navas u transferua te Real Madrid në vitin 2014 për 10 milion €
Navas ka luajtur më shumë se 60 ndeshje me Kosta Rikën që nga koha kur bëri debutimin e tij në vitin 2008. Ai e ka përfaqsuar vendin e tij në dy edicione të CONCACAF Kupës Gold dhe në Kupën e Botës 2014, ku bëri performanca impresionuese duke ndihmuar skuadrën e tij të arrinte deri në çerek–finale të turnamentit.
Aleko Minga
Lidhje të jashtme
- Shpallen personalitetet e vitit 2009 nga Bashkia Tiranë
Kanuni i Lekë Dukagjinit
Vështrim
E drejta zakonore shqiptare, në përgjithësi, vlerësohet si një nga më të vjetrat në Evropë e në botë. Studiuesit e së drejtës krahasuese arrijnë në përfundimin se ajo është më e vjetër se ligjet e Dymbdhjetë Tabelave romake dhe e krahasojnë atë me Manusmritin hinduist, duke supozuar një prejardhje të përbashkët. Kanuni përmban disa doke që kanë prejardhjen tek besimet pagane ilire, tipare kryesore të të cilave janë nderimi i paraardhësve, animizmi dhe totemizmi e që rrjedhin shumë kohë para Lekë Dukagjinit. Duke krahasuar Kanunin e Maleve me Iliadën dhe Odisenë, studiuesi japonez Kazuhiko Yamamoto arriti në përfundimin se konceptet etike themelore të strukturës shoqërore pa shtet të kohërave homerike – besa, nderi, gjaku, hakmarrja (gjakmarrja), buka dhe miku – janë të njëjtat doke kanunore të shoqerisë fisnore shqiptare.
Keylor Navas
Saprissa
Lindur në San Isidro de El General, Navas bëri debutimin e tij si profesionist me Deportivo Saprissa më 6 nëntor 2005, në një ndeshje të ligës kundër Asociación Deportiva Carmelita. Ai ishte portieri titullar në dy sezonet e fundit me klubit, duke fituar shtatë tituj, përfshirë gjashtë kampionate kombëtare.
Albacete
Në korrik 2010, Navas firmosi me Albacete Balompié e Segunda División në Spanjë ekzaktësisht 20 vite pas bashkëkombasi i tij Luis Gabelo Conejo u transferua në këtë klub, i cili gjithashtu luante si portier. Ai luajti 36 ndeshje nga 42 në sezonin e tij të parë, por skuadra e tij ra nga liga pasi e përfundoi sezonin në vendin e fundit.
Levante
Në sezonin 2011–12, Navas arriti La Ligan, duke u huazuar te Levante për një sezon. Ai bëri debutimin e tij me klubin më 13 maj 2012 në ndeshjen e javës së fundit ku Levante mposhti me rezultatin 3–0 Athletic Bilbao duke u kaulifikuar për herë të parë në histori në Ligën e Evropës, dhe më pas u bashkua me klubin valencian duke firmosur një kontratë tre vjeçare në korrik të atij viti. Pavarësisht se klubi bleu portieri uruguajian Gustavo Munúa, Navas ishte portieri i parë i skuadrës për sezonin 2013–14.
Real Madrid
Më 3 gusht 2014, Real Madrid pagoi klauzolën prej 10 milion € për kartonin e Navas, i cili firmosi me klubin një kontratë gjashtë vjeçare. Në intervistën e tij, Navas tha se ai do të punoj shumë për të luajtur si titullar. Ndeshja e tij e parë ishte më 12 gusht, ku ai u ul në stol me Iker Casillas që luajti si titullar në ndeshjen e 2014 UEFA Super Kupës, me Realin që fitoi ndeshjen me rezultatin 2–0 kundër Seviljes në stadiumin Cardiff City.
Karriera ndërkombëtare
parapamje|djathtas|250px|Navas duke festuar fitoren kundër Uruguajit në Kupën e Botës 2014 Navas ka qënë pjesë e skuadrës Kosta Rikane U–17 që luajti në 2003 Kampionatin Botëror U–17 që u mbajt në Finland. Ai u thirr për herë të parë në kombëtaren e parë të Kosta Rikës në gusht 2006, për të luajtur në një turnament miqësor në Europë kundër Austrisë dhe Zvicrës, por ai luajti ndeshjen e parë me kombëtaren dy vite më vonë.
Navas u paraqit me Los Ticos në dy edicione të CONCACAF Kupës Gold, duke u emërua portieri më i mirë i turnamentit në edicionin e vitit 2009, ku Kosta Rika arriti deri në gjysmë–finale. Ai bëri debutimin e tij në Kupën e Botës më 14 qershor 2014, në fitoren 3–1 kundër Uruguajit në ndeshjen e parë të grupit në Fortaleza, dhe pësoi vetëm një gol në tre ndeshjet e grupit me Kosta Rikën e cila u kualifikua për në fazën me eleminim direkt si fituesja e grupit.
Jeta personale
Navas është i Krishterë. Ai foli për besimin e tij duke thënë, "Zoti vjen i pari për mua. Përpara çdo ndeshje, unë ulem në gjunjë, hap krahët dhe lutem ... Paragrafi im i preferuar te Bibla është Galatians 1:10 që thotë: "Nëse unë do të përpiqesha ende për të kënaqur një njeri, unë nuk do të isha shërbëtor i Krishtit.
Trofe
thumb|djathtas|Navas duke luajtur për [[Levante UD|Levanten në vitin 2013]]
Bunkeri
parapamje|300x300px parapamje|300x300px Bunkeri është një fortifikim ushtarak mbrojtës i krijuar për të mbrojtur njerëzit dhe materialet me vlerë nga rënia e bombave, artilerisë apo sulmet e tjera. Bunkerët janë pothuajse gjithmonë nën tokë, në kontrast me blloqet që janë kryesisht mbi tokë. Ato u përdorën gjerësisht në Luftën e Parë Botërore, Luftën e Dytë Botërore dhe Luftën e Ftohtë për objektet e armëve, qendrat e komandës dhe kontrollit dhe si objekte të magazinimit. Bunkerët mund të përdoren gjithashtu si mbrojtje nga tornadot.
Bunkerët e kanaleve janë struktura të vogla betoni, pjesërisht të gërmuara në tokë. Shumë instalime artilerie, veçanërisht artileria bregdetare, historikisht është mbrojtur nga sisteme të gjera bunkerësh. Bunkerët tipikë industrialë përfshijnë vendet e minierave, zonat e ruajtjes së ushqimit, deponitë e materialeve, ruajtjen e të dhënave dhe nganjëherë lagjet e banimit. Kur një shtëpi ndërtohet me qëllim me një bunker, vendndodhja normale është një banjë nëntokësore e përforcuar me predha plastike të përforcuara me fibra. Bunkerët shmangin valën e shpërthimit nga shpërthimet aty pranë për të parandaluar dëmtimet e veshit dhe të brendshme të njerëzve që strehohen në bunker. Bunkerët bërthamorë duhet gjithashtu të përballen me nënpresionin që zgjat për disa sekonda pasi të kalojë vala goditëse dhe të bllokojnë rrezatimin.
Dera e një bunkeri duhet të jetë të paktën po aq e fortë sa muret. Në bunkerët e banuar për periudha të gjata, duhet të sigurohen sasi të mëdha ajrimi ose klimatizimi. Bunkerët mund të shkatërrohen me eksplozivë të fuqishëm dhe me koka luftarake që shkatërrojnë bunkerët.
Shiko edhe
Lufta
Juga e bardhë, vëll 2
Juga e bardhë, vëll 2 roman, me Autor: Jakov Xoxa. Faqet e librit 287.
Pjetër Iliriku
Pjetër Iliriku i njohur edhe me emrin Pjetër Prifti ka qenë një kardinal i kishës romake nga shekulli i 5-të, i lindur në Ilirik. Ai e ndërtoi kishën e Sën Sabinës në Romë.
1029
Mbi vitin 1029.
1030
Mbi vitin 1030.
Në gjurmët e inkursionit
Në gjurmët e inkursionit Autori: Sotir Andon Foto. Faqet e librit 304.
Ocoliş
Ocoliş është një komunë në qarkun Alba në Rumani. Ka një popullsi prej 706 banorësh dhe sipërfaqe 85,79 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 4 fshatrave: Lunca Largă, Ocoliş, Runc, Vidolm.
Pafajësi nëne
Pafajësi nëne Roman me Autore Bukurije Bushati. Shqipëroi: Shtëpia botuese: Camaj - Pipa. Viti i botimit 2010. Faqe 410. ISBN 978-99943-34-88-9
Udhëheqës të shteteve në vitin 1933
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Kantoni Albi-Ouest
Kantoni Albi-Ouest (frëngjisht: Canton d'Albi-Ouest) është një kanton në departamentin Tarn, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Albi. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 9836 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Albi-Ouest aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Besim Zyma
Besim Zyma (Veles, 28 mars 1901 - 26 nëntor 1983) ka qenë ishte një mjek otorinolaringolog dhe profesor i shquar.
Biografia
U lind më 28 mars të vitit 1898 në Kopryly, sot Veles të Maqedonisë. Babai i tij me gradë kolonel ushtarak i Turqise Shemi Zyma, nga Elbasani, ndersa nena ishte boshnjake.
Një kohë tjetër
Një kohë tjetër novelë e tregime, Autori: Bashkim Shehu. Faqet e librit 110.
Besim Zyma
Biografia
Nen influencen e sygjerimeve te pedagogeve gjermane, te cilet ishin te akredituar ne ndihme te Turqise, Besim (Omer) Zyma largohet per ne Gjermani. Ai atje regjistrohet me emrin Besim Omer (Zyma) (nen respektimin e pedagogut tij). Pranohet asistent i kirurgjise nga Prof.Dr. Treplin dhe specializohet ne fushen e gjinekologjise, nga Prof.Dr. Kőhler ne kliniken e mirenjohur gjermane "Barmbeck", te qytetit te Hamburgut. Per kualifikim te metejshem i kerkohet te kryente nje specialitet dytesor, nga ku Zyma zgjodhi ate te Otorinolaringologjise. Drejtoria e shendetit te Hamburgut e emeron mjek indipendent stazhier ne aniejen ( Livadia ), e linjes Hamburg - Amerika, qe zgjati nje vit ( 1928-1929 ). Ne kete vit i jepet titulli dhe diploma "Poseidon". Me pas, me 1929, kryen specializimin e plote në otorinolaringologji, ne Kliniken Universitare te ORL, ne spitalin Charite, Berlin, nen udheheqjen e Prof. Von Eicken, i cili e emeron asistent të tij. Me kerkesen e njerit nga vellezerit e tij, Ingjinier Selim Zyma, i specializuar ne Austri, Ai vjen per here te pare, ne Shqipëri, ne vitin 1932. Ne kete vit, Zogu i I, Mbret i Shqiptareve, dekreton emnimin e Zotni Dr. Besim Zyma, Otorinolaringolog, prane spitalit te pergjitheshem "Zog i I", ne Tirane, 8 qershor 1932,( Nr.95 ). Ketu fillon themelimi i Otorinolaringologjise Shqiptare. Ne te njejten kohe, pa permendur ketu operacionet e tonsilektomise (heqjen e bajameve), dhe nderhyrjet e tjera ne vesh dhe hunde Dr. Zyma zhvillon nderhyrjet kirurgjikale ne koke, neurokirurgji ( absceset cerebelare ), tumoret beneninje dhe malinje (kancer), kirurgji maksilofaciale te stomatologjise, kirurgjine e gjendres thyroide, heqjen e mandibules (nofulla e poshteme), heqjen totale te gjuhes (ne rastet kanceroze), ruajtjen e nervit facial gjate preparimit te gjendres parotis e te tjera. Me 1939, duke mos lejuar mjeket italian te eksperimentonin mbi kokat e te semureve shqiptare, internohet per nje vit ne Penabili te Italise, ku dhe aty sherben me talentin e tij. ( dokumentat e arkives ) Me çlirimin e vendit, punonte, si ne kliniken e tij private dhe me shume ne ato shteterore si: Spitali Ushtarak, dhe spitalet e rretheve e te qyteteve. Ne vitin 1948, ekzekutohet i pa gjykuar vellai i tij inxhinier Selim Zyma.
Ne vitin 1952, hapet Fakulteti i Mjekesise, ne Tirane dhe Zyma emerohet pedagog. Me 1956 emerohet shef i katedres se Otorinolaringologjise. Tirane, me 7/7/1960, Komisjoni i larte i atestimit, te dates 17/02/1960 i akordon titullin dhe graden shkencore Docent, kandidat i shkencave mjekesore. Rroga baze 15.000, per drejtim katedre 34%=5.100; gjithesej 20.100leke.Efekti financiar fillon 17/02/1960. Zv.Rektor / Hasan Duma / Me 31 korrik 1961, Ai goditet per se dyti here nga trauma e humbjes aksidentale te njerit nga djemte. Ne baze te vendimit te Komisionit te Larte te Atestimit Date 15 / 3 / 1965 i akordohet dhe diplomohet me titulin e larte shkencor Profesor, sekretar i komisionit Kiço Negovani, kryetar i Komisionit Thoma Deliana. Prof.Dr.Besim Zyma, drejtonte sherbimin e ORL, si dhe pergatitjet e kuadrove mjekesore ne vend, te cilet perhapeshin çdo vit, ne te gjithe vendin. Prof.Dr.Zyma, ishte i aktivizuar ne vizitat ambulatore si dhe ne nderhyrjet kirurgjikale ne Spitalin Civil, Spitalin Ushtarak, ne Poliklinken Ambulatore te Tiranes qe u hap me 1966, ne Kliniken Speciale ( te udheheqjes), dhe çdo muaj kryente vizita dhe nderhyrje kirurgjikale te veshtira neper te gjitha qytetet kryesore te vendit; Interesante është fakti, me kete aktivitet dhe i vetem ne kete volum pune, nuk ka ndonje evidence per aksidente, me humbje jete te te semureve. I vleresuar nga Populli: Mjeku me Duart e Arta. Nga aktiviteti i tij shkencor Prof. Dr. Zyma, u cilesua nga gjeneratat qe ai pergatiti nje mesues i shkelqyer i pa lodhur dhe as pak konservativ! Perveç pergatitjeve te mjekeve, ka disa botime dhe artikuj shkencore te vlefeshme si: Dhimbjet e Kokes; Analizatori Vestibular; Semundjet Vesh Hunde Fyt; Mjeku i Vete Vetes; Urgjencat Ne ORL etj. Ne vitin 1973, pa deshiren e tij, ai kalon ne pension dhe konsulent i ORL. Me gjithe kete, ai nuk shkeputet nga aktiviteti, deri ne fund te jetes, te dates 26 Nentor 1983.
Kopshtet në shishe
Kopshtet në shishe janë një ekosistem autonom i cili mund të mbijetojë edhe pa ujë dhe pleh organik, mjafton që të ketë dritë që të aktivizohet procesi i fotosintezës. Kjo lloj teknike është përdorur që nga vitet ‘800 botaniku anglez me emrin Ward, i cili për të sjellë bimët nga vendet koloniale si India dhe Amerika i mbillte në shishe qelqi. Kemi të bëjmë me një miniserrë të vogël por në diferencë që në këtë rast ka një mundësi vetëujitëse. Duke qenë se ambienti është i mbyllur hermetikisht mundësohet krijimi i ciklit të shiut duke i dhënë mundësi bimës për mbijetesë
1031
Mbi vitin 1031.
Ara në mal
Ara në mal roman me autor Petro Marko. Faqet e librit 437. Viti i botimit 1972.
1032
Mbi vitin 1032.
Ohaba (Alba)
Ohaba (Alba) është një komunë në qarkun Alba në Rumani. Ka një popullsi prej 825 banorësh dhe sipërfaqe 40,52 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 4 fshatrave: Colibi, Măghierat, Ohaba, Secăşel.
Brigadë e lindur në stuhi
Brigadë e lindur në stuhi Grup Autorësh. Faqet e librit 227.
Kantoni Nîmes-3
Kantoni Nîmes-3 (frëngjisht: Canton de Nîmes-3) është një kanton në departamentin Gard, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Nîmes. Ka sipërfaqe 15.08km2 dhe popullsi 25459 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Nîmes-3 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Bukurije Bushati
Bukurije Bushati ka lindur më 18.04.1956 në Durrës. Në vitet 1972-1975 ka mbaruar shkollën e mesme në gjimnazin "Gjergj Kastrioti". Në vitet 1986-1990 mbaroi Universitetin Shtetëror Dega Juridik me korrespondencë. Në 1993 është larguar në Itali dhe më pas në Gjermani, ku jeton edhe sot me familjen.
1033
Mbi vitin 1033.
Gaspër Jakova Mërturi
Gaspër Jakova Mërturi (Shkodër, 1870 - 1941) ka qenë një klerik katolik i përfshirë në Rilindjen Kombëtare Shqiptare, arsimtar, publicist dhe botues i të përkohshmes Laimtari i Shcypenies.
Biografia
U lind në Shkodër, ku ndoqi shkollimin fillor dhe të mesëm në Kolegjin Saverian. Shërbeu për një periudhë si famullitar në fshatrat e veriut, iku nga Shqipëria dhe nisi një jetë endacake. U hoqr nga detyra si prift katolik dhe ishte një ish-jezuit. Italia rekrutoi individë nga kleri katolik shqiptar për të punuar për ta dhe ai u punësua si instruktor në Kolegjin e Sant'Adriano-s dhe më vonë si publicist duke redaktuar vepra si gazeta në shqip. Mërturi së bashku me italo-shqiptarin Anselmo Lorecchio gjatë qershorit 1904 botuan një gazetë të përditshme në gjuhën italiane Agenzia Balcanica ed Italiana që fokusohej në politikë, financa dhe informacion tregtar. Synimet e tij ishin "të ndriçonte opinionin publik europian" për të drejtat dhe reformat e nevojshme për vilajetet e Üskübit, Shkodrës, Manastirit, Janinës dhe Selanikut.
Në Romë, Mërturi filloi botimin e një gazete dyjavore Laimtari i Shcypenies, shkruar kryesisht në italisht më 15 shtator 1904, e cila fokusohej në pavarësinë dhe unitetin e Shqipërisë, pa hyrë në detaje se si do të arriheshin ato. Mërturi inkurajoi talentet e të shkruarit të studentëve të tij si Luigj Gurakuqi, i cili u bë edhe kontribues në zgjimin kombëtar shqiptar.
Hartoi po ashtu një gramatikë të shqipes në italisht "Gramatica della lingua albanese", ku në faqen 139 ka disa biseda në dy shtylla shqip-italisht. Pas këtyre gjendet studimi i Vaso Pashës me titullin “Shqypnija e shqyptarët”, të cilin e ka nxjerrë nga “Alfabetarja e Stambollit” të vjetit 1879. Prej faqes 168 deri në 186 ka përmbledhë disa kangë dhe vjersha popullore shqipe, ndër të cilat janë për t’u përmendë “Kanga e Brahim Pashës” e vjetit 1572, ashtu edhe rapsodija “Chéto Bashè Muji”. Ndërmjet këtyre vjershave ka edhe disa të vetat, nga të cilat vëret trilli poetik i vetë autorit. Libri mbyllet me një fjalorth shqip-italisht, në të cilin ka përmbledhë fjalët kryesore të shqipes.
Patate të skuqura
parapamje|240px|Patate të skuqura Patate të skuqura janë patate të prerë në shkopinj dhe më pas të skuqura thellë. Ato shërbehen të nxehta, të buta ose të freskëta, dhe në përgjithësi hahen si pjesë e drekës ose darkës ose vetvetiu si rostiçeri, dhe ato zakonisht paraqiten në menutë e restoranteve diner, ushqimeve të shpejta, pijetore dhe bare. Zakonisht ato janë të kripura dhe, në varësi të vendit, mund të shërbehen me ketchup, uthull, majonezë, salcë domatesh ose specialitete të tjera lokale.
Virtyti
Virtyti (lat. virtus, vir "burre", pra "burrëria"; greq. αρετη areti) është epërsia morale e një personi. Virtyti është veti e çmueshme e karakterit të mirë. Ai është prirja dhe aftësia e një njeriu të tejkalojë në (mbi) diçka, të kryejë një veprim të caktuar në mënyrën më të mirë. Fjala virtus (virtyt) lidhej në romën e lashtë me aftësitë luftarake si, p.sh. guximi dhe trimëria.
Pesë virtytet
Katër virtytet klasike "kryesore" të Perëndimit janë:
No Doubt
No Doubt janë një grup amerikan i muzikës rok-alternative. Muzika e tyre ishte në fillim shumë nën ndikim e stilit ska, pank dhe new wave. Shpeshherë klasifikohen edhe si pop-bend.
Historia e No Doubt
No Doubt u themelua nga Eric Stefani dhe shoku i tij John Spence në Kaliforni në nëntor të vitit 1986, si Cover-band i grupit Madness. Motra e Erikut Gwen Stefani ju bashkëngjit grupit po në këtë vit si ko-vokaliste. Ky trio për herë të parë këndoi në mbrëmjen e Vitit të Ri 1986/87. Në këtë kohë ju bashkëngjit grupit edhe Tony Kanal.
Në vitin 1987 këngëtari i bendit John Spence bëri vetëvrasje dhe vendin e këngëtares kryesore e mori Gwen Stefani. Balada “Dear John” ju kushtua themeluesit të ndjerë të bendit.
Sazani
Sazani është ishulli më i madh i Shqipërisë. maja e tij më e lartë është 342 m. Ishulli i Sazanit ka siperfaqe 5,7 km² dhe vijë bregdetare me gjatësi rreth 15 km. Kjo është vijë bregdetare e thyer, me përbërje shkëmbore monolitike.
No Doubt
Historia e No Doubt
Deri më 1994 No Doubt ishin një bend me stil të pastër të “ska” dhe patën suksese kryesisht në vendlindjen e tyre Kalifornia. Një publiku më të gjerë jashtë Kalifornisë ju bënë të njohur si para-grup në koncertet e bendit britanik Bush.
Arkeologjia e Sanxhakut të Pazarit të Ri
Arkeologjia Sanxhakut të Pazarit të Ri
Sazani
Historia
250px|left|thumb| Kanali i Otrantos në hartë që prej shekullit 17 Emri i ishullit të Sazanit përmendet që në kohërat antike, duke filluar nga shekulli i VI p.e.s. me emrin SASON. Gjatë mesjetës ishulli kaloi në zotërimin Venecian. Në kohërat e reja së bashku me ishujt Joniane të Greqisë u pushtua nga Anglia. Gjatë Luftërave Ballkanike, Greqia e pushtoi ishullin. Vendimet e Konferencës së Ambasadorëve në Londër, në vitin 1913 e detyruan atë që të tërhiqej nga Sazani. Gjatë Luftës së Parë Botërore ishulli u pushtua nga Italia. Lufta e Vlorës në vitin 1920 bëri të mundur që ata të tërhiqeshin nga Vlora, por mbajtën ende nën sundim Sazanin, deri më 1943, kur Shqipëria u pushtua nga nazistët gjermanë. Më 21 tetor 1944 ishulli u çlirua nga Ushtria Nacional Çlirimtare Shqiptare dhe që nga ajo kohë është pjesë e integritetit dhe sovranitetit të shtetit shqiptar. Gjatë periudhës së Luftës së Ftohtë, Sazani së bashku me bazën detare ushtarake të Pasha Limanit, në Orikum të Vlorës, u shndërrua në një ndër pikat kyçe të Ushtrisë së Kuqe sovjetike dhe asaj shqiptare në Mesdhe. Që nga koha e Jul Çezarit e deri në Luftën e Dytë Botërore në bregdetin përreth Gjirit të Vlorës janë zhvilluar një numër betejash detare, pasojë e të cilave kanë qenë disa anije të mbytura. Një pjesë relikesh nënujore si amfora e objekte të tjera janë rikuperuar nga arkeologët shqiptarë dhe janë ekspozuar në Muzeun Historik Kombëtar dhe atë arkeologjik në Durrës. Gjatë kohës së luftës së ftohtë ishulli i Sazanit ka shërbyer si bazë ushtarake detare ku ishin vendosur kryesisht anijet katerasuluruese, artilieria bregdetare etj. Gjatë asaj periudhe ishulli ka qenë i banuar nga rreth 10 mijë banorë të cilët kryesisht ishin familjarë të oficerëve që shërbenin në ishull. Gjatë luftës së ftohtë ishulli i Sazanit bashkë me gjirin e Vlorës konsideroheshin si fronti me i vështirë për Ushtrinë Popullore ne rast lufte. Për këtë arsyje njerëzit që shërbenin në ishull kishin trajtim të vecantë nga qeveria e asaj kohe. Nga viti 1997 në ishull u vendosën disa motovedeta dhe anije të forcave detare Italiane të cilat asistonin ne luftën kundër trafiqeve të jashtëligjshme dhe ndihmën për ringritjen e kapaciteteve operative të forcave detare dhe policisë kufitare Shqipëtare. Në vitin 2009 pas plot 12 vjet qëndrimi në ishull dhe një lufte të suksesshme kundër trafiqeve te jashtëligjshme forcat detare Italiane largohen nga ishulli i cili në planet e Ministrisë së Mbrojtjes Shqipëtare do vazhdojë të sherbejë akoma si bazë detare.
No Doubt
Historia e No Doubt
Në vitin 1995 realizuan një ndryshim të stilit muzikor duke përzier stilet ska, pank dhe new wave.
Arkeologjia e Sanxhakut të Pazarit të Ri
Shënimet e para arkeologjike për këto hapësira në mesin e shekullin XIX i sjellin arkeologu i njohur anglez Artur Evans, i cili në atë kohë udhëtoi nëpër këto vise, dhe arkeologu dhe fotografi austriak F. Kanitz. Këta dy autor për shumicën e objekteve kulturore konstatojnë se janë romakëve.
1034
Mbi vitin 1034.
Arkeologjia e Sanxhakut të Pazarit të Ri
Ky rajon ngusht i lidhur me luginën e Lumit Ibër që paraqet hapësirë të rëndësishme komunikative të Sanxhakut gjindet në zonën kulturore e cila me pozitën e sajë është ngusht e lidhur me Dardaninë, pra me Kosovën. Edhe pse ndodhet në periferi të Kosovës, ky rajon në të kaluarën e lashtë patjetër ka pasur zhvillim të ngjashëm, me atë që hasim në Kosovë.
Skënder Koja
Prof. Dr. Skënder Koja (Tiranë, 9 tetor 1929 - Tiranë, 25 tetor 2018) ka qenë fizikant shqiptar, drejtori themelues dhe më jetëgjatë i Institutin e Fizikës Bërthamore (sot, Instituti i Fizikës Bërthamore të Aplikuar).
Me prejardhje prej një familjeje vllehësh tregtarë të Tiranës, Koja ishte veprimtar antifashist në Luftën e Dytë Botërore. Pas Luftës së Dytë, ai përfundoi studimet universitare në Universitetin Politeknik të Varshavës, ku pati qenë nxënës i Leopold Infeldit, fizikantit të shquar polak libri i të cilit me Ajnshtajnin "Evolucioni i fizikës" u pat përkthyer në shqip.
Ai ka qenë autor apo bashkëautor i disa teksteve universitare: Optika dhe ndërtimi i lëndës (1961), Disa metoda matematike në fizikë (1970), Kurs i fizikës së përgjithshme (1983); dhe shkollore: Fizika për klasën e tetë (1978). Koja ka bërë dhe shpjegimin e disa termave të shkencës e të teknikës për Fjalorin të gjuhës shqipe të Akademisë së Shkencave të vitit 1980.
No Doubt
Antarët
Antarët e tashëm:
Gjatë turneve edhe:
Anëtarët e mëhershëm:
Veprat muzikore
Albumet
DVD
Këngë të njohura:
Sazani
Gjeografia
Sipërfaqja e ishullit është 5.7 kilometër katror dhe shtrihet në hyrje të Gjirit të Vlorës. Shtrirja gjeografike e tij është juglindje-veriperëndim në një gjatësi prej 4.8 kilometër. Gjerësia më e madhe e tij është 2 kilometër. Vija bregdetare e ishullit është pak e thyer. Në anën perëndimore gati në mes të tij formohet Gryka e Xhehenemit, që është një gji i vogël, por i hapur dhe shumë i thellë. Në bregun lindor formohet Gjiri i Shënkollës, ku është ndërtuar edhe porti detaro-ushtarak i ishullit dhe në jug të tij shtrihet Gjiri i Japrakut. Pikërisht këtu gjendet edhe Plazhi zallor i Admiralit. Ishulli përbëhet nga dy kodra shkëmbore monolite me lartësi maksimale 342 metra. Ngritja e këtij relievi në mënyrë të menjëhershme nga deti të krijon përshtypjen e një lartësie shumë të madhe. Lartësitë e ishullit ulen nga skajet në drejtim të qendrës. Dy luginat e tij, ajo e Përroit të Xhehenemit dhe Përroi i Shënkollit, që nisen nga Qafa e Vidheve, e ndajnë ishullin në dy pjesë, në atë Veriore, që është më e larta, plot 342 metra dhe në atë Jugore, me lartësi 331 metra. Klima e Sazanit është e butë, mesdhetare. Temperatura mesatare vjetore është 16,2 gradë Celsius. Mesatarja e janarit është 10 gradë Celsius dhe e korrikut 23,4 Celsius. Sasia mesatare e reshjeve është 715 mm në vit. Ishulli nga pikëpamja e ekosistemit është një park i vërtetë, shumë i pasur dhe i mbrojtur, si rezultat i të qenit vazhdimisht zonë ushtarake. Kjo ka mundësuar shmangien e gjuetisë së paligjshme, si dhe të abuzimeve e dëmtimeve të tjera. Shpellat nënujore, si ajo e Haxhi Alisë, Gjirit të Djallit e të tjera janë nga më të mëdhatë që mund të gjenden në Mesdhe. Ato sot përbëjnë një sfidë të vërtetë për zhytësit dhe një atraksion të veçantë për sportet nënujore.
Fauna e Sazanit
250px|thumb|right|Hardhucë luspore me gushë blu Ishulli i Sazanit përmban 7 specie amfibësh nga të cilat 3 janë specie të rralla. Ishulli përmban 15 specie zvarranikësh nga të cilët 13 specie zvarranikësh janë të rrallë. Disa nga këto amfibë dhe reptilë janë: Nërpërka amodite gjendet në pjesën tokësore të afërt por mungon në Ishullin e Sazanit. Mungesa e kësaj nëpërke prezanton një interes të lartë shkencor sepse tregon formimin dhe ndarjen e ishullit përpara shfaqjes së kësaj specieje.
Teknologjia në mirëmbajtjen e kopshtit
Teknologjia në mirëmbajtjen e kopshtit një kopsht i bukur me lule shumë-ngjyrëshe i pëlqen kujtdo. Natyra të zgjat jetën, por jo gjithmonë është e mundur për t’u kujdesur për kopshtin, sot është teknologjia ajo që vjen në ndihmë si edhe për shumë aspekte të tjera të jetës tonë. Elementët e kopshtarisë që mund t’ja lëmë në dorë teknologjisë për t’u kujdesur janë të ndryshme dhe jo të papërfillshme. Nga mënyra më e thjeshtë e ujitjes janë programuar sistem të tëra të automatizuara për ujitjen e kopshtit. Madje teknologjia na vjen në ndihmë edhe kur nuk jemi në shtëpi duke kontrolluar sistemet e kujdesit të kopshtit ngado. Të parandalosh është më mirë se të kurosh. Për këtë të ndihmojnë software me programe të posaçëm në menaxhimin e ujitjes, ndriçimit, muzikën ne kopsht etj. Ka skeda të veçanta të cilat specifikojnë tipin e lëndinës, luleve, bimëve që nevojiten, duke sjellë një identikit të plotë të mirëmbajtjes, ujitjes, kur dhe ku duhen krasitur bimët, sëmundjet e predispozuara dhe parandalimi i tyre etj. Tashmë nuk keni pse të shqetësoheni që nuk keni kohë për të menduar për kopshtin tuaj për lulet dhe bimët që duhet të mbillni
Lodhja (trupore)
Lodhja (trupore) është vargu i shkaqeve, që ndryshojnë nga një gjendje përgjumjeje në lidhje me një punë të caktuar që sjell ndjenjën djegëse brenda muskujve. Mendësish, 'lodhja' përshkruhet si paaftësia e të vazhduarit të bërjes me ritëm të një pune të caktuar në praninë rritëse të ndjeshmërisë së orvatjes. Lodhja është e gjithëpranishme në jetën e përditshme, por vërehet veçanërisht gjatë ushtrimeve të rënda e të gjata.
Zhvillimi i lodhjes shoqërohet me një rritje fillestare shpërpjesëtimore të ndjeshmërisë së orvatjes së kërkuar për vazhdimin ose rritjen e punës së bërë përpara paaftësisë për të tendosur fuqinë e lypur që përjetohet.
==Llojet e lodhjes ha hi hu hy hjh     fghjdfhgetotiughtui
Shkaqet
Shkaqet e lodhjes mund të jenë shumë të ndryshme si për shembull pagjumësia dhe bërja e punëve të rënda, etj.
Lidhje të jashtme
Müdigkeit Прострация อาการปวดเมื่อย
Vepra letrare 1 (Ismail Kadare)
Vepra letrare 1, Autori: Ismail Kadare. Shtëpia Botuese "Naim Frashëri" Tiranë, 1981. Faqet e librit 416.
1035
Mbi vitin 1035.
Big Horn County (Montana)
Big Horn County është një nga  qarqet në shtetin federal Montana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Massimo Oddo
Massimo Oddo (lindur më 14 qershor 1976) është një trajner italian futbolli dhe ish futbollist profesionist.
Shkruesi i hardhisë
Dëmet
Insekti i rritur dëmton në forme vatrash organet e ndryshme të hardhisë si: lastarë, gjethe, vile dhe kokrra. Mbi këto organe gjenden brejtje në forme vijash rreth 1 mm të gjere dhe rreth 10 mm të gjate, që i ngjajnë shkronjave prej nga dhe dëmtuesi merr dhe emrin.
Mënyra e jetesës
Shkruesi i hardhisë dimëron si larve në toke. Herët në pranvere larva kalon në nimfe nga e cila pas disa ditësh del insekti i rritur. Imagot pasi marrin ushqimin plotësues, pllenohen dhe femra vendos vezët mbi të çarat e trungut ose në të çarat e rrënjës sipërfaqësore. Nga vezët pas 14 ditësh dalin larvat dhe menjëherë futen në toke dhe fillojnë të dëmtojnë rrënjët e hardhisë
Mariana Leka
Mariana Leka u lind në Shkodër, më 27 nëntor 1961. Zëri i saj u rrit dhe u shkollua (për Kimi) në Fushë-Arrëz. Me ëndrrën për t’u bërë soliste iu fut Akademisë së Arteve nën mbikëqyrjen e sopranos “Artiste e Merituar” Edit Mihalit. Fillimisht ishte në kor e më vonë, në vitin 1991, spikati si soliste. Studioi gjithashtu për muzikë në Akademinë e Mantovas (Itali) nën udhëheqjen e sopranos Katia Ricciarellit. Që nga ajo kohë ka interpretuar më shumë se 30 role operistike. Është vlerësuar me shumë çmime sikurse “Çmimi i parë” në konkursin ndërkombëtar të Operës Italiane (1996), apo “Çmimi i parë Marije Kraja” në Festivalin Operistik Shqiptar (1999). Gjithashtu ajo është vlerësuar si “Qytetare Nderi” e Pukës.
Gwen Stefani
Gwen Stefani (ˈgwɛn stəˈfɑːni, 3 tetor 1969 në Anaheim, Kaliforni, ShBA) është një këngëtare amerikane. thumb|250px| Emri i saj i plotë është Gwendolyn Renée Stefani dhe që nga viti 2002 është e martuar me Gavin Rossdale, këngëtarin e bendit Institute (më herët këngëtar i grupit Bush).
U bë e njohur si këngëtare e No Doubt. Paralel me projektet e saj në këtë grup ajo filloi nga fundi i viteve të `90-a të bëhet e njohur dhe e çmuar edhe si solo-artiste. Në vitin 2004 publikoi albumin e saj të parë "Love. Angel. Music. Baby.".
Trima të kryengritjeve popullore
Trima të kryengritjeve popullore Autori: Mexhit Kokalari. Shtëpia Botuese "8 nëntori". Faqet e librit 280.