cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rrethi i Mirditës
Martesa
Duke e dijte se ne katundet e aferme ose ne katundin e vet, nuk fejohen njani me tjetrin (nuk martohen) per arsye se jane te nji gjaku, fis e kushrini, ose kumari (Shengjon)prej 100 vjetesh perpara. Jo si psh. Tre bajraket orosh, Spac e Kuzhne, nuk japin as nuk marrin njeni me tjetrin cuca, se thone jemi prej tre vllaznish, pra vllazni me qindra vjet perpara. Keta tre bajrake (krshina) japin e marrin cuca me bajrakun e Fandit dhe ate te Dibrrit qe nuk i kane vllazni, pse jane, gjoja te ardhun ma vone ne Mirdite. Tre bajraket e siperthanun, kan nji largsi te madhe ne mes te Fandit e Dibrrit psh. Prej Lejthizet te Oroshit me ardhe e me marre nji nuse ne bajrakun e Dibrrit, ne katundin Vig, Korthpule, Kashnjet ose Ungrej o tjeterkund, duhet udhetue se pakut 15 ore e ma teper ne kambe e neper rruge shume te veshtira. Kjo duhet te jete arsyeja qe ka mbete zakon me shkue e me fjete ke shtepia e nuses. Ka raste qe kane mundesi edhe me shkue e me u kthye, por kjo ngjet shume rralle. Berrin ose peshkun e thate qe cojne krushqit me vedi nuk e hane ate nate qe shkojne por te nesermen, nje ore pa zbardhe drita, ose ne te zbardhun drite. Pra ne kjofte se krushqit shkojne te prenden mrama, cojne peshk te thete per ta ngrane te shtunden ne mengjez, e ne shkoshin te shtunden mrama, atehere cojne berr per me hanger mish te dielen ne mengjes. Krejt sasine e mishit ose te peshkut qe cojne krushqit nuk kane mundesi ta hane por hane edhe te tjere te ftuem qe gjinden aty ne darsem te cuces. Krushqit cojne me vedi dy oke raki, por prape ne mengjez, kur dalin me nuse I zoti I shtepise u jep dy oke raki me vedi per t’I patur per rruges. Pra ketu asht fjala per nji ndrrim rakijet e asgja tjeter. Ne asnje menyre nuk u jepet rakija qe kane pru, por duhet t’u jepet tjeter, gjithmone ma e mire se ajo. Dy oket e djathit shpenzohen ate nate aty por ne te nesermen kur te nisen, u jepen dy oke te tjera djathi: Edhe ky nji ndrrim e asgja tjeter. 500 lekat o ma teper qe vihen per konak i merr i zoti i shtepise per te perballue shpenzimet qe ban per darzmen te cuces. Shpenzimet jane shume ma te medha se keto, porse keto merren sa per zakon.
Duvaku, strenglat. Opingat e gjalmat ia veshin nuses dhe i con perseri ke shpia e burrit. Duvaku e strenglat zakonisht merren uha (borxh) sa per nje dite e prandej I kthehen te zotit prap. Duvaku asht nji rube e kuqe e qe ma t’shumten e herave asht nji flamur i kuq me ndonji shenj ne te si ylle, shpate ose gjyse hane, ose edhe me shqype. Ka shume vjet qe keto flamure qe perdoren si duvake kane fillue me humbe e vendin e tyne e kane xane duvaket e ri. Keta bahen tre cope bashke, nji meter rube te kuqe me nji meter rube te bardhe. Duvaku perdoret per me i mulue fytyren nuses. Mbi krye te nuses se parit vend nji ksule te kuqe qe kane kene motit, mandej mbi kete vene do faculeta o gja tjeter te pshtjellun si ne forme piramide, dhe mandej I leshojne duvakun mbi krye ne menyre qe ky t’I rrine tamam si piramide ne krye. E fundi i duvakut i bjen ne gjoks, tue i mbulue keshtu gjysmen e trupit e krejtesisht fytyren.
Strenglat: Jane nji gjerdan i vogel, i bame me shume pare t’vogla te rrumbullakte dhe ne forme zemre (vezake), bakrit ose edhe ndonji metali tjeter i bardhe, por pa vlere te ngjituna me nji rube si ne forme te fesit. Strenglat vehen rreth krejet tuej ju derdhe paret per mbi balle per me i zbukurue fytyren. Strenglat jane shume te mocme dhe pak e kush I ka, mbasi nuk jane interesue me ba te reja te ketij lloji. Prandej zakonisht keto merren borxh dhe kur I kthehen te zotit I cojne si shperblim nji pale kollcike (corape leshit) qe I bjen nusja per te fala (dhuntina). Strenglat I napin nji hijeshi jo te vogel nuses dhe tingellimi I atyne rringxhingave asht terhjekes. Llesh ndoi ishte konak I mire e me Frrok Kolen kishin lane lezet tue mos i marre pare shume e prandej, edhe kur u pre feja nuses, nuk i qiti telashe, por i kerkoi vetem ato qi jane zakon. Mbasi kjene dakord me te gjitha zakonet, u caktue edhe vendi se ku do t’I delej krushqve para. Or Frrok kola po t’caktoj vendin se ku do te takohen krushqit me njeriun qe u del para. Ke suka e Qarrit, drejt mullenit t’ katundit, bash te kriqja, ate e gjen. “S’ka ma mere” pergjigjet Frroku “S’ka ma mere”, pergjigjet Frroku. (Vendi i caktuem nuk duhet te jete shume larg shpijet). Asht zakoni qe ana e nuses u qet perpara krushqve nji njeri me I prite ne vendin e caktuem. Ky duhet nji i aferm, i fisit te nuses ose dhe ndonji tjeter I katundas dashamire e kumari me te. Ky njeri qe u del perpara do te kujdeset per krushqit me i sherbye dhe me u dale zot ne cdo rast; pra i ka ne bese e nen mbrojtje derisa te kene dale prej shtepijet me nuse. Ai rrin me ta dhe kujdeset per te gjitha nevojat e tyne, dhe te nesermen, i percjell prap deri ne vendin ku u ka dale perpara. Ky i ngarkon vedit detyre a pergjegjesi, si do e shifni ne vazhdim te ketij pershkrimi, se nga rrethanat qe krijohen, si pasoje e konfliktit qe mund te ndodhin rastesisht ate nate, e sidomos kur miqt njani me tjetrin nuk jane nda mire do te vene vedin ne rrezik per me mbrojte krushqit ne cdo drejtim.
Years & Years
parapamje|248x248px Years & Years janë një treshe britanike elektronike themeluar në Londër. Grupi përbëhet nga vokalisti Olly Alexander, bas kitaristi Mikey Goldsworthy, dhe tastierë Emre Türkmen. Muzika e Years & Years është përshkruar si Electropop, përzierje e elementeve R & B dhe 1990s house, me Flying Lotus, Diplo, Radiohead dhe Jai Paul të cilët qenë ndikimet kryesore. Hiti i tyre më i madh, "King", ka arritur numër 1 në Singles Chart në Britani, ndërkohë që më vonë "Shine", arriti numër 2.
Rrethi i Mirditës
Martesa
Naten qe pritet feja e nuses caktohet dita e darzmes, pra nata se kur do t’vin krushqit.
Frrok Kola kishte ra ngusht me nji pune. Kishte deshire me thirre krushk te pare Kol Deden, burre i mire e azgan, i veshun e i mbathun per bukuri, i fjales e i muhabetit, i njoftun dhe trim, nji qe me t’vertet nuk i gjindej per krushk i pare ma i mire. Mirepo, megjithse ishte prej fisit qe i takonte me pri tek Frrok kola, nuk ishte i atij bajraku qe i shkon prija. Prija i takonte nji tjetri (burre i papashem) qe nuk shifej me sy e Frroku nuk kishte deshire me e vue perpara krushqve. Prija I takonte nji tjetri (burre I papashem)qe nuk shifej me sy e Frroku nuk kishte dishire me e vue para krushqve dhe me e cue te miku, te Llesh Ndoj. Prandej per me mujte me marre Kole Deden si krushk te pare, ju dasht me mledhe fisin e tij dhe, tue qite disa arsyena u kerkoi leje per Kolen me u pri krushqve te tij. Mbas shume bisedimesh e rropatjesh, jo, po, jo, po, u lejue kola prej fisit dhe barkut, me shkue krushk te Frroku. Ktu shifet se sa rendesi u jepet zakoneve. Krushku i pare duhet i njoftun e kuventar, trim e i guximshem, qe te dine e te mundet me i ba balle cdo te papriture qe mund te ngjase. Motit kane thane se krushku e ka prekoven (qefinin) ne gji kur te niset me shkue me marre nusen dhe derisa te vin ne shpi, per arsye se kane ndodhe shume here vrasa e pergjakje. Krushku ka nji autoritet ma t’madh se te tjere darzmore e prandej asht ndere me u thirr krushk.
Ai qe thirret krushk ban te gjitha perpjekjet qi me u veshe sa ma mire e, edhe ne kjofte se nuk I ka vete teshat, I kerkon nder shoke, ne menyre qe te veshet sa ma mire. Kur veshet kush mire i thone: kenke veshe si krushk. Kur ishin armet ne krah krushkut I duhej me sigurue edhe fisheke mjaft mbasi do te qesin pushke ma shume se te ftuemit e tjere. Kur u kthehet krushku prej darzmes e pyeteshin shoket: A e dogje nji rryp fisheke? Frrok kol Jaku, deri ne oret e vona te nates, ndej tue bisedue me robt e shpise dhe tue I caktue emnat e krushqve qe do te thirrte. Ne nesre u nis me shkue me thirr se parit ndonji nip, dajen ose ndonji mik tjeter te larget, dhe mandej me thirre ata qe I kishte ne katund per krushk, si dhe krushkun e pare. Tue kene se Frroku ishte prej bajrakut te Dibrrit, si feste me miq lutet Shmhilli, e prandej, edhe nuset I marrin per kete feste por darzmen ja bajne nji dite mrapa festes. Keshtu ngjet edhe me festat e tjera si Shenkolli i pare ose si i thone ndryshej, e Djelja e nuseve, qe bien dy jave para Shenkollit kalendarik (6 dhetuer). Kete feste e lut bajraku i Oroshit. Per Shenkolle qe e lute Fandi e Spaci, per Shenmri qe vjen nji jave mbas shenmhillit dhe e lute bajraku i Kuzhnenit. Edhe nder keto festa merren nuse shume. Te rralle jane rastet qe merren nder kohe te tjera si te Shumash, T’lidhnash etj. Dit, por zakonisht nuset i marrin nder festat qe u permenden ma siper. Prandej mora per shembull Frrok Kolen me festen e Shenmhillit me zakone te barabarta e qe, edhe ne kjofte se ka ndonji ndryshim asht i padukshem dhe i parandesishem persa i perket zakoneve ne pergjithsi. Zakonisht festat fillojne te enjten e mbarojne te marten. Diten e enjte bijat e nipat, te shtunden mrama qi asht nata e festes vijne miqte e tjere dhe rrine deri te marten. Ai qi ka marre nuse, dergon krushqit te prenden dhe te shtunen qe asht nata e festes e qi vjen nusja n’shpi. Krushqit qi jane te vendit, sa te vijne me nuse, hane dreken dhe shperndahen e shkojne neper shpija te veta, mbasi kane me lute festen e kane me prite miqte. Te marten qi mbaron festa, vijne perseri ne darzem qi fillon ate nate. Nipat, daja dhe miqte e tjere, ne kjofte se nuk jane prej ketij bajraku, qe lute kete feste, nuk shkojne ne shpija te veta por rrine per feste e mandej per darsem. Para 15 vjeteve darsma fillonte te marten ne mbramje e vazhdonte deri te ennjten mbas dite. Keshtu e kane pasi disa katunde, por e shumta tash, i fillojne dasmat te henen ne mbramje dhe i mbarojne te merkuren mbas dite. Dhe po marr per baze ate te mocmen. Te martten ne mramje vijne krushqit e miqte deshare (te gjithe miqte vijne me dash ne darzem). Te merkuren, mesdita eshte vetem per krushq e deshare, per akshite, kafexhine e ndonji tjeter qe ka ba sherbim. Festa bashke me darzem zgjat plot 8 dite rresht. Te enjten mbasdite shperndahen te gjithe me perjashtimin e ndonji miku qe asht shume i larget dhe nuk ka ku shkon aq vone. E enjtja para feste quhet e enjtja e gjedheve. Ky emen i ka mbete pse ne kete dite asht zakon me u pre gjethet per me sigurue mishin e festes.
Dasma
Qysh nji jave përpara asht zakon qe grate e fisit e te shokeve te afërm, me shkue me punue e me I ndihmue atij qe ka me marre nuse, tue I cue dikush nji barre firi (fier, lloj bime) e cila perdoret per shtroje, ndonje barre dru zjarrmi, tue fshi e pastru oborret etj.Firin e shtrojne ne kulle (ode), kudo te rrijne miqesia, dhe kjo asht shtroje kryesore, se qylyme e shtroje te tjera nuk kane.
Asht e enjtja e gjetheve. Te gjithe diten ka levizje te madhe ne shtepine e Frrok Koles: Gra me krah te shpervjela deri ne berryla, shifen tue la e pastrue enet e sofrat, do te tjera tue gatue buke, tue bajte e pru vegsha e kuqa, sahana e luge qe i marrin haxhet. Vegshat jane ene dheu te vogla deri ne 3-4 kilesh per me i zie gjellen, e kuqat jane si keta, por jane shume me te medhenj: zane brenda deri ne 15 kg mish dhe perdoren per darzma e morte ku mblidhen shume njerez. Grate me bulira (boliere) te mbushura me uje ngarkue, tjera me firi e dru, shifeshin tash e pare, eja e shko. Disa gra te tjera, afer furret, tue hollue petat e tue i pjeke, per me i ba gadi per laknore, kendojne kange nusesh, qeshin e bisedojne tane gaz. Kafexhia qe asht thirre me pjeke kafet deri ne mbarim te darsmes (ky asht nji njeri i katundit por qe ka zanat me i pjeke mire dhe prandej e therrasin), aty kah dreka vjen me disa xheze e jebrike te medhenj si gjyma ujit, me nxane 100 filxhana kafe dhe hyn brenda. Avitet afer votres zjarrmit dhe fillon me vue per ujdi punen e vet. I zoti i shtepise dorzon kafen, sheqerin, dollapin e mullinin e kafese e tjera rraqe kafjet qe ka. Kafexhija fillon punen e vet me kaferdise kafen e tjerë. Kur vjen kafexhija gratë i këndojnë:
Ne kopsht afer shpijet tre burra kene pre nji ka dhe jane tue e rjepe kadalkadale e tue bisedue.
Nuk vonuen edhe erdhen dy fshatare te thirrun per me zie gjedhet. Edhe keta kane ngarkue nji kazan ne krah qe ju nevojitet me zie orizin ose gjak e vjamin (kjo asht gjelle qe perdoret fort ne Mirdite. Ziejne gjakun me miell e vjame si qull i trashe).
Tri gra kane hi ne kulle dhe jane tue shtrue firin e tue rregullue vendin ku do te rrine miqte. Shpia e shtruem me firi dhe e ndritun prej zjarmit te madh qe asht ndezun ne voter, oborri i fshim e i pastruem mire, kane marre nji hijeshi me te knaqe e qe pasqyron gezimin qe ka ajo familje. Kah gjysma e mbas drekes fillojne me ardhe bijat e martueme me djep ngarkue ose me ndonji fmi perdoret. Jane krejt shend e gazmend se kane ardh te prindja per feste e ne darzem. Ndoshta ka nji vjet e ma teper qe s’kane kene. Kane udhetue kushedi sa ore me fmi ne shpine, neper rruge te vshtira, perpjete e teposhte por tash, prej gzimit, nuk e ndjejne te lodhmen aspak.
Akshit kane fillue punen, pregaditen per neser. Kane avite afer nji thes me nja dy babune grosh te kuqe ose te larme dhe po e pastrojne. Ma vone kane me qerue peshkun e thate. Mbasi kafexhija ka vue gjithshka per fije, ka kaferdis kafene dhe e ka blue i pjese, grate jane jashte tue punue, fillojne me ngallite me kange, per me i kerkue kafe.
Kafexhija sa t’i ndijne u vikate tue qeshe: hajt punoni sa t’u ndihmojne zoti se per at kishe n’saj t’zotit t’shpise, kafe sa t’doni po ju bie njetash, dhe nuk vonon e del me ibrik te kafes ne dore e filxhanat ne tabake. Grate pijne kafe dhe urojne. Zoti ja bafte per hajr. Kafexhia i pyet se si ishte pjeke kafja se don me dijte qe te mos koritet me te tjeret. Grate japin gjykimin e vet. Nipat, daja e ndonji mik tjeter i larget qe jane thirre per krushq, vijne qush sot, kurse krushqit qe jane te katundit (bashkefshataret) vine neser ne mengjez. Kah mramja, buze muzgut.Kah mramja, buze muzgut, fillojne me ardhe desharte e thirrun krushq (si e thashe me siper). Te gjithe nipat, daja, miqte e shpise, duhet te bien ka I dash, duhet me pru pare. Tash bien 500 deri ne 1000 lek. Motit jane cue 100 deri ne 500 grosh por pak e kush ka cue pare se ne pergjithsi asht kene zakoni me cue dash e jo pare. Jo vetem miqte qe jane thirre vetem per krushk bien dash, por dash bien edhe ata qe jane thirre per darzem. Dashi asht borxh pse ja bjen e do t’ua cojne kur te kene darzem. Prandej thone se : A ndrron desh me filanin? Ishte tue prendue dielli; ne shtek te oborrit hyni nipi i Lleshit me nji dash lidhe per lakut. Bashke me te amen qe po grahte dashin, veshe e mbathe per bukuri. Hjek pushken prej krahit dhe shtien dy here e mandej thrret me t’madhe. A je ktu daj Lleshi?- Hajde bujrum, merse t’bjer Zoti, pergjigjet Lleshi mrena n’kulle. Turr e vrap mblidhen grate tue lane cdo pune qe kane ne dore dhe dalin ne oborr e rreshtohen dy grupesh e ja nisin kanges:
Kur deshari nuk bjen dash te gjalle por bjen pare ne xhep atehere, ne vend qe me I thane ne kange se “pru nji dash dhe nji flori”- thone, pruni xhepat me flori, shtoje Zot gjane e tij.
Frroku ka dale ne oborr turr e vrap me prite desharin qe po vjen. Hyn ne oborr me dash per doret dhe tue u takue me ata qe i kane dale perpara u thote: Per hajr na kjofte darzma. Pac hajr e nafake e mer se t’ka pru zoti- i pergjigjen. Nje njeri i merr dashin dhe e lidh diku aty n’gardh. Falet me te gjithe nji nga nji simbas zakonit. Ne dere ja dorzon pushken t’zotit te shpise. Grate vazhdojne kangen. E ama e desharit falet e perfalet me grate e rrin me to.
Se si fallen, pershendeten e pyeten njeni me tjetrin, zakonet jane te njejta me ato qe kam pershkruar me pare e prandej nuk asht nevoja me I perserite ma. Te gjithe desharet qe vijne priten njisoj si ky, me kange e tjera ceremoni, qe u pershkruam. I zoti i shtepise i rreshton miqte ne ane te oxhakut, simbas zakonit, ne vendin qe i takon tue vue ne krye te vendit mikun ma te larget, o qi asht prej bajrakur e qe i takon kryet e vendit, si psh. I Oroshasi del gjithkund ne krye te vendit se asht bajrak i pare. Edhe shkodrani ose malsor i Hotit e Grudes, ne kjofte se asht atje e qesin ne krye te vendit se i takon. Bajraku i Shales dhe aj i Shoshit nuk dalin ne krye te vendit ne Mirdite per arsye se jane vllazen e prandej jane te shtepise.
Dhandrri qysh diten heret asht largue e ka shkue te stani i bagtive ose asht struke diku ne nji qoshe se ka turp me u duke, ma teper ike edhe prej lojnave qe i bajne shoket e miqt. Dhandrri nuk stoliset me kurrgja por si cdo dite tjeter, bile disa here edhe ma keq se ditet e tjera. Mbasi te kene shkue do nate dhe hiqet dyshimi se mund te vine ma kush, i zoti i shtepise u thote miqve: Tash s’po presim ma or burra, por po ndreqim sofren, a don me dal kush me pa jashte ? (A don me dale kush me krye nevojat, kete kuptim ka). Ata qe kane nevoje dalin e sa te kthehen brenda, nji burre u qet me la duert te gjitheve. Mandej ulet sofra e i zoti i shtepise.
Kultura
Monumente historike
Feja në Moldavi
Krishterimi
Feja kryesore është Krishterimi, 90,1% e popullsisë është ortodokse sipas të dhënave të censusit të vitit 2014. Administrativisht, ekzistojnë dy kisha autonome që u përkasin dy kishave autoqefale (ruse dhe rumune) brenda bashkësisë ortodokse lindore. Mitropolia autonome e Kishinevit dhe Moldavisë (që i përket Kishës Ortodokse Ruse), sipas Shërbimit Shtetëror për Çështjet Fetare, ka 1,194 famulli; Mitropolia autonome e Besarabisë (që i përket Kishës Ortodokse Rumune) ka 124 famulli.
Islami
Ka një komunitet të vogël myslimanësh në Moldavi. Ka 2,009 myslimanë] që jetojnë në [[Moldavi sipas regjistrimit të 2014 Moldavisë, një rritje nga 1,667 myslimanë që kanë jetuar në Moldavi sipas regjistrimit të Moldavisë 2004. Shumica e muslimanëve jetojnë në Chișinău (985 persona), e ndjekur nga Gagauzia (176 persona), Bălți (76 persona), Anenii Noi (68 persona) dhe Cahul (54 persona).
Fahredin Pasha
Jeta e hershme
parapamje|200px|Fahreddin Pasha në ditët e tij të hershme. Ai lindi në Rusçuk (Ruse e sotme) nga nëna Fatma Adile Hanım dhe babai Mehmed Nahid Beu. Ai kishte një motër më të vogël Sabiha Hanım, e cila ishte e martuar me ʿAlī Ḥaydar Pāshā. Për shkak të Luftës Ruso-Turke familja e tij u shpërngul në Stamboll në vitin 1878. Ai u bashkua me Akademinë e Luftës dhe u diplomua në vitin 1888. Postimi i tij i parë ishte në kufirin lindor me Armeninë në Ushtrinë e Katërt. Më 1908 erdhi në Stamboll dhe u bashkua me Ushtrinë e Parë të Rregullt. Në vitet 1911–12 u dërgua në Libi dhe kur shpërtheu Lufta Ballkanike, ai ishte komandant i Divizionit të 31-të të vendosur në Gallipoli. Njësia e tij rimori Adrianopojën (Edreneja e sotme) nga Bullgaria dhe ai hyri në qytet së bashku me Enver Pashën.
Familja
parapamje|Fahreddin me fëmijët e tij Ai u martua me Ayşe Sıdıka Hanımefendi (1884–1959) në vitin 1900, e cila ishte e bija e Ferik Ahmet Pashës. Ata kishin pesë fëmijë:
Lufta e Parë Botërore
Në vitin 1914, para se të mobilizohej ushtria osmane, koloneli i shtabit Fahreddin Beu u emërua komandant i Korpusit XII të vendosur në Mosul. Ai u gradua në gradën Mirliva më 12 nëntor 1914 dhe u emërua zëvendëskomandant i Ushtrisë së Katërt të vendosur në Aleppo.
Mbrojtësi i Medinës
Gjatë Luftës së Parë Botërore, pasi Hussein bin Ali, Sherifi i Mekës, filloi përgatitjet për një revoltë kundër Perandorisë Osmane, Fahreddin, me urdhër të Xhemal Pashës më 23 maj 1916 u zhvendos drejt Medinës në Hexhaz për ta mbrojtur atë; ai u emërua komandant i Forcës së Ekspeditës të Hexhazit më 17 korrik 1916.
Me tërheqjen e Perandorisë Osmane nga lufta me Armëpushimin e Mudros ndërmjet Perandorisë Osmane dhe Aleatëve të Luftës së Parë Botërore më 30 tetor 1918, pritej që edhe Fahredini të dorëzohej. Por ai refuzoi ta bënte këtë dhe refuzoi armëpushimin.
Gjatë rrethimit të Medinës, Fahreddin dërgoi artefaktet e shenjta dhe dorëshkrimet e Medinës në Stamboll për t'i mbrojtur ato nga kapja. Shumica e dorëshkrimeve u kthyen në Medinë nga Perandoria Osmane dhe tani gjenden në bibliotekat e qytetit, ndërsa pjesa tjetër mbeten në Pallatin Topkapı në Stamboll.
Sipas kujtimeve të dëshmitarëve okularë të autorit turk Feridun Kandemir, i cili ishte vullnetar i Gjysmëhënës së Kuqe të asaj kohe në Medine, një të premte në pranverë të vitit 1918, pas lutjeve në Xhaminë e Profetit, Fahreddini iu drejtua trupat:
"'Ushtarë! Unë ju bëj thirrje në emër të Profetit, dëshmitarit tim. Ju urdhëroj ta mbroni atë dhe qytetin e tij deri në gëzhojën e fundit dhe frymën e fundit, pavarësisht nga forca e armikut. Allahu na ndihmoftë dhe na ndihmoftë. lutjet e Muhamedit qofshin me ne."
"'Oficerët e ushtrisë heroike turke! O Muhamed të vegjël, dilni përpara dhe më premtoni, përpara Zotit tonë dhe Profetit, se do ta nderoj besimin tuaj me sakrificën supreme të jetës suaj.'"
Fahreddin Pasha kishte thënë se kishte një vegim në ëndërr që profeti Muhamed e kishte urdhëruar të mos nënshtrohej. Në gusht 1918, ai mori një thirrje për t'u dorëzuar nga Sharif Husain i Mekës. Fahreddin Pasha iu përgjigj me këto fjalë:[11]
"'Fakhr-ud-Din, gjeneral, mbrojtës i qytetit më të shenjtë të Medinës. Shërbëtor i Profetit."
"Me emrin e Allahut, të Plotfuqishmit. Atij që theu fuqinë e Islamit, shkaktoi gjakderdhje mes muslimanëve, rrezikoi Kalifatin e Komandantit të Besimtarëve dhe e ekspozoi atë ndaj dominimit të britanikëve."
Natën e së enjtes, të katërmbëdhjetë të Dhul Hixhes, po ecja, i lodhur dhe i rraskapitur, duke menduar për mbrojtjen dhe mbrojtjen e Medinës, kur u gjenda mes burrave të panjohur që punonin në një shesh të vogël. Pastaj pashë duke qëndruar para meje një burrë me një fytyrë sublime. Ai ishte Pejgamberi, paqja e Allahut qofshin mbi të! Krahu i tij i majtë ishte mbështetur në ijë nën mantelin e tij dhe më tha në mënyrë mbrojtëse: 'Më ndiq.' E ndoqa dy-tre hapa dhe u zgjova. Menjëherë shkova në xhaminë e tij të shenjtë dhe u përkula në namaz dhe falënderim [pranë varrit të tij].
parapamje|djathtas|Omar Fahreddin Pasha gjatë Mbrojtjes së Medinës
"Tani jam nën mbrojtjen e Profetit, Komandantit tim Suprem. Unë jam i zënë me forcimin e mbrojtjes, ndërtimin e rrugëve dhe shesheve në Medine. Mos më shqetësoni me oferta të kota”."
Ai iu përgjigj një ultimatumi nga gjenerali britanik Reginald Wingate më 15 dhjetor 1918 me fjalët: "Unë jam një Muhamedan. Unë jam një Osmanli. Unë jam djali i Bayer Bay. Unë jam një ushtar".
Fahreddini u arrestua nga njerëzit e tij dhe u soll tek Abdullahu më 9 janar 1919 në Bir Darwish. Abdullahu hyri në Medine menjëherë pas dorëzimit, i ndjekur nga Aliu i cili hyri në qytet më 2 shkurt 1919.
Jeta pas lufte
Pas arrestimit të Fahrettin Pashës, ai u dërgua në kazermën ushtarake në Kajro, Egjipt. Më vonë ai u transferua në Maltë, ku jetoi si rob lufte deri në vitin 1921. Pas lirimit u bashkua me forcat turke nën komandën e Mustafa Kemal Atatürk dhe luftoi kundër ushtrive greke dhe franceze që pushtuan Anadollin. Pas Luftës për Pavarësi Turke, ai ishte ambasador i Turqisë në Kabul, Afganistan nga viti 1922 deri në vitin 1926. Në vitin 1936 u gradua në gradën ferik (gjenerallejtënant) dhe doli në pension nga ushtria. Fahrettin Pasha vdiq më 22 nëntor 1948, pasi pësoi një sulm në zemër gjatë një udhëtimi me tren në afërsi të Eskishehirit. Sipas dëshirës së tij, ai u varros në varrezat Aşiyan në Stamboll.
parapamje|200px|Fahreddin Pasha në vitet 1930.
Trashëgimia
Në dhjetor 2017, Abdullah bin Zayed Al Nahyan, Ministri i Jashtëm i Emirateve të Bashkuara Arabe, shkaktoi një përçarje diplomatike me Turqinë duke shpërndarë një postim në llogarinë e tij personale në rrjetet sociale që synonte ekspozimin e Fahreddinit dhe forcave të tij për vjedhjen e dorëshkrimeve nga Medina, mes krimeve të tjera kundër popullsia vendase gjatë rrethimit. Në përgjigje, presidenti turk Recep Tayyip Erdoğan e quajti Ministrin e Jashtëm injorant dhe tha: "Një njeri mendjemadh zhytet poshtë dhe shkon deri aty sa të akuzojë paraardhësit tanë për vjedhje... Çfarë e prishi këtë njeri? Ai u prish nga nafta, nga paratë që ai. ka. Kur të parët e mi e mbronin Medinën, o i paturpshëm, ku ishe i yti? Së pari, duhet të japësh llogari për këtë." Pak ditë më vonë, qeveria turke e ndryshoi emrin e rrugës së Ankarasë ku ndodhet Ambasada e Emirateve të Bashkuara Arabe në Fahreddin Pasha.
Orlando (Florida)
Orlando është një qytet në shtetin amerikan të Floridës, dhe qendra e qarkut Orange.
Historia para-evropiane
Para ardhjes së kolonëve evropianë në vitin 1536, Orlando ishte populluar aty këtu nga Krikët (Creek) dhe fise të tjera vendaseve të Amerikës. Sot ka shumë pak vende arkeologjike në zonë, me përjashtim të rrënojave të Fort Gatlin përgjatë brigjeve të Liqenit Gatlin në jug të qendrës së qytetit Orlando.
Kolonizimi
Para se të njihej me emrin e tij aktual, Orlando njihej si Jernigan. Ky rmr vinte nga koloni i parë i përhershëm, Aaroni Jernigan, një blegtor i cili fitoi tokën përgjatë Liqenit Holden sipas Aktit të Pushtimit të Armatosur të vitit 1842.
Zyrtarët e qytetit dhe një legjendë lokale thonë se emri Orlando e ka origjinën nga një ushtar me emrin Orlando Reeves i cili u vra në vitin 1835, gjatë një sulmi të supozuar nga fiset vendase gjatë Luftës së Dytë Seminole. Reeves ishte duke vepruar si një komandant i një kompanie ushtarësh që kishte ngritur kampin për një natë në brigjet e Liqenit Sandy Beach Liqenit (tani Liqeni Eola). Ka legjenda kontradiktore, megjithatë, që kur një rishikim i thellë i të dhënave të ushtrisë në vitet 1970 dhe 1980 gjeti që nuk kishte pasur ndonjëherë rekord të Orlando Reeves. Legjenda u rrit gjatë viteve 1900, sidomos me rithënien nga historiani lokal Kena Fries në shkrime të ndryshme dhe në radion lokale WDBO në vitin 1929. Një memorial pranë liqenit Eola, i vendosur fillimisht nga studentët e Shkollës para të Mesme Cherokee të Orlandos në vitin 1939, përcakton vendin ku mendohej që Orlando Reeves ra.
Historianët lokalë kanë dalë me një version më të besueshme të historise "Reeves". Gjatë Luftës së Dytë Seminole, ushtria amerikane themeloi një post në Fort Gatlin, disa milje në jug të qendrës së qytetit të sotëm, në vitin 1838, por u braktis shpejt kur lufta mori fund. Shumë banorë të hershëm merreshin me blegtori. Një banor i tillë ishte Orlando Savage Rees nga Karolina e Jugut. Rees zotëronte disa prona të mëdha në Florida dhe Misisipi. Në dy raste të veçanta, të afërmit e Rees pohojnë se qyteti e ka marrë emrin nga paraardhësi i tyre. F.K. Bull nga Karolina e Jugut (stërnip i Rees) i tha një gazetari Orlando një rrëfim në vitin 1955 ; vite më vonë, Charles M. Bull Jr nga Orlando (stër-stërnip i Rees) i ofroi historianëve lokalë informacion të ngjashëm. Rees me siguri ka ekzistuar dhe ka qenë në Florida gjatë asaj periudhe kohe. Në vitin 1832 John James Audubon u takua me Rees në pronën e tij të madhe në Spring Garden, rreth 45 minuta larg nga Orlando. Në vitin 1837, Rees gjithashtu u përpoq për të ndaluar një traktat paqeje me indianët, sepse ai nuk e kompensonte atë për humbjen e skllevërve dhe të të lashtave. Fermat e sheqerit të Rees në këtë zonë u dogjën nga sulmet e Seminolëve në vitin 1835 (viti që mendohet se Orlando Reeves vdiq). Ai udhëhoqi një ekspeditë për të rimarrë skllevërit të dhe bagëtitë e vjedhura. Besohet se ai mund të ketë lënë një shënjë në një degë pishe me emrin e tij pranë rrugës, dhe banorët më vonë e lexuan gabim shenjën si "Reeves" dhe mendonin se ishte varri i tij.
Xhavit Haziri
parapamje|Xhavit Haziri. Xhavit Haziri (lindur më: 3 shtator 1960) në fshatin Druar, komuna e Vushtrrisë. Dëshmor shqiptar i Luftës së Kosovës. Ai mban titullin "Hero i Kosovës".
Biografia
Prindërit e tij ishin, babai Bajram Hamit Haziri, lindur më 1931, dhe nga nëna Fahrije Fazliu - Haziri, e lindur më 1940 në fshatin Resnik të Vushtrrisë. Xhaviti, ishte fëmija i dytë, i kësaj familje, pas Mexhitit, i lindur më 1957, pas tij do të lindin edhe 5 djem, Nexhmedini, 1963, Shemsedini, 1965, Fadili, 1968, Arsimi, 1965 dhe Urani, i lindur më 1977.
Një mbresë e gjallë nga shkolla e odës shqiptare që do t’i ngulitet në ndërgjegjen e Xhavitit, e që do ta përcjellë deri në vdekje, ishin fjalët e paharruara të heroit tonë kombëtar, Hasan Prishtinës, që përcilleshin në popull brez pas brezi: “Unë kam një rrugë të caktueme para mejet: atë kam shkelë dhe atë do të shkeli deri në vdekje - rrugën e independencës ma të plotë të tanë Shqipnis!”. Bajram Haziri, babai i Xhavitit, ishte i etshëm për dije e shkollim, kishte arritur që të kryente shkollën e mesme teknike, në atë kohë, dhe dëshira e tij ishte që t’i shkollonte edhe fëmijët e vet. Ka punuar në Elektroekonominë e Kosovës në Kastriot, ish Obiliq, dhe kishte marrë banesë në këtë qytet, më 1963, për të qenë më afër punës dhe për t’i shkolluar fëmijët më afër Prishtinës. Këtu, do të rritet e shkollohet Xhaviti, por, pa e harruar, në asnjë çast, fshatin e lindjes, ku  shkonte shpesh, sidomos gjatë pushimeve, dhe interesohej të dëgjonte bisedat në odat fshatare- në ato shkollat popullore. Kishte dëshirë që të shkonte në fshatin e lindjes e në fshatrat ku kishte kushërinjtë, te dajtë e tij në Resnik, e në shumë fshatra të Vushtrrisë, ku, nga bisedat që zhvilloheshin për trimëritë heroike të popullit shqiptar, pothuaj i regjistronte të pashlyera në trurin e vet.
Gjithashtu, qysh i ri kishte dëshirë që ta vizitonte Qyqavicën, “Olimpin” e trimave të Milush Kopliqit, Isa Buletinit, Hasan Prishtinës, Shotë Galicës e Azem Bejtës, Shaban Polluzhës,etj., “Olimp”, ku do të ushtronte edhe vetë, bashkë me disa shokë, në vitet e 90-ta, për të mësuar përdorimin e armëve, me të cilat do ta luftonin e ta shporrnin, njëherë e përgjithmonë, armikun shekullor që i kishte shkelur këto troje të pastra shqiptare. Kjo trevë, pastaj do të bëhet edhe varri kryesor i soldateskës serbe, kur trimat me krahët e shqipeve të UÇK-së, në krye me komandantin legjendar, Adem Jasharin, do t’i shporrin, bashkë me aleatët e NATO-s, përfundimisht hordhitë karpatiane në qershor të vitit 1999. Buzë këtij “Olimpi”, në një thep shkëmbor, do të bie heroikisht edhe shoku i tij më i ngushtë gjatë tërë veprimtarisë së tij, gjithashtu një kreshnik legjendar, i pavdekshmi, dëshmori Fehmi Lladrovci, bashkë me shoqen e vet të jetës - dëshmorja Xhevë Krasniqi - Lladrovci.
Xhaviti, do t’i kryej me sukses të shkëlqyeshëm, shkollën fillore dhe të mesmen në Kastriot, ish’Obiliq. Aty, do të njihet me shumë shokë të idealit të vet, me të cilët do të veprojë gjithnjë për çështje kombëtare. Do të gjejë e lexojë literaturë ilegale dhe do të bëhet njëri nga militantët më të zellshëm në Kastriot, Vushtrri, Prishtinë, Drenicë, Llap e në mbarë Kosovën…
Më vonë, pas disa ndjekjeve e burgosjeve, në vitet e 90 do të arrinte që të kryente edhe shkallën e parë të Fakultetit Juridik në Universitetin e Prishtinës. Xhaviti, nga familja e ngushtë, ka lënë shoqen, Remzije Hajdini, e lindur në Prishtinë më 1963 dhe dy djem, Çlirimin, i lindur më 3 shtator 1991 në Drenas, dhe Shqipërimin, i lindur më 28 gusht 1993 në  Prishtinë.
Veprimtaria patriotike
''“Udhëheqësit partiakë e shtetërorë dirigjohen nga konjukturat e qarqeve diplomatike të shteteve të mëdha dhe janë bërë sikur robotë! T’i mbyllësh sytë para kësaj gjendjeje të mjerë që e ka kapluar popullin do të thotë të mos kesh kurrfarë ndjenje kombëtare”. (Xhavit Haziri)''
Xhavit Haziri, është njëri nga veprimtarët më të devotshëm për çlirim e ribashkim kombëtar që nuk do të luhatet e nuk do të ndalët kurrë në rrugën e përcaktuar e të trasuar për ta bërë bashkimin e kombit shqiptar në një Shqipëri Etnike, aty ku i thonë bukës bukë e ujit ujë, qysh nga ideologët e udhëheqësit e Lidhja Shqiptare e Prizrenit, me vëllezërit Frashëri, Pasko Vashë Shkodrani, Sylejman Vokshi etj. Nga  Pavarësia e Shqipërisë, Ismail Qemajli, Hasan Prishtina, Luigj Gurakuqi etj., nga LNÇ e Shqipërisë, me Enver Hoxhën në krye, dhe nga idealet e nga gjaku i derdhur për atdhe i të gjithë dëshmorëve të kombit tonë.
Demonstratat heroike studentore e popullore të vitit 1981, për të cilat edhe Xhaviti, bashkë me shokë, kishte dhënë kontribut e vet, i kishin dhënë një impuls të fortë popullsisë shqiptare për të vazhduar luftën për drejtësi e barazi dhe nuk kishte forcë që ta shmangë nga kjo rrugë, megjithë dëmet që i kishte sjellë regjimi titist duke vrarë, duke arrestuar, duke dënuar, e duke larguar nga puna e nga studimet universitare pjesën më të ndërgjegjshme të Kosovës e viseve tjera shqiptare në ish Jugosllavi. Ky djalosh, tashmë me një vetëdije të lartë kombëtare, do të përpiqet që kjo Lëvizje e madhe popullore të vazhdojë për ta mbajtur këtë gatishmëri të forcave popullore për liri e bashkim, forca që do të luftonin, pa ndërprerje deri në krijimin e Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës (UÇK). Ky do të jetë njëri nga bartësit kryesor të bashkimit të organizatave ilegale, bashkim pa dallim ideje, feje a krahine, ashtu siç e kishin filluar Metush Krasniqi, Adem Demaçi, Hyrije Hana, Mulla Ramë Govori, Ahmet Haxhiu etj. në shtator të vitit 1974 në Dajkovc të Dardanës, të cilët projektuan Lëvizje Nacional Çlirimtare të Kosovës; gjithashtu do ta mbartë vazhdimësinë e unitetit të Lëvizjes gjithëkombëtare të nisur nga Jusuf Gërvalla e Kadri Zeka që i vrau dora vrastare e UDB-ës famëkeqe më 17 janar të vitit 1982. Në Turqi, zyrtarisht, ishte formuar Lëvizjen për Republikën Socialiste Shqiptare në Jugosllavi (LRSSHJ), një muaj pas vrasjes makabër të Jusuf e Bardhosh Gërvallës dhe Kadri Zekës, nga përfaqësues të dy grupimeve patriotike të fshehta, Sabri Novosella dhe Abdullah Prapashtica (të arratisur politik nga Kosova), kur me ndërmjetësimin e ambasadorit të Shqipërisë në Turqi, Bujar Hoxha shpallin bashkimin e organizatave ilegale. LRSSHJ ishte vazhdimësi e organizatave, LNÇKVSHJ, OMLK, FKP dhe i PKMLSHJ. Ky bashkim kishte  dhënë kontribut të jashtëzakonshëm në luftën për të drejtat e barabarta të shqiptarëve me popujt tjerë në ish-Jugosllavi, për krijimin e Republikës së Kosovës bashkë me të drejtën për shkëputje në rast të shpërbërjes së RSFJ-së. Edhe pse në shtetet perëndimore kishte një bashkim të fuqishëm, kjo është parë në demonstratat e përbashkëta të organizatave ilegale, praktikisht nuk u arrit bashkimi-shkrirja e mirëfilltë, sepse krerët e ish-organizatave, Sabri Novosella (LNÇKVSHJ), Abdullah Prapashtica (PKMLSHJ) dhe Xhafer Shatri (OMLK) nuk ishin të denjë për një bashkim-shkrirje të vërtetë të kësaj organizate të re, sepse nga përçarjet e tyre, madje edhe duke e quajtur njeri-tjetrin spiun të UDB-as, kishin ndikuar negativisht në mbarëvajtjen e organizimit të përgjithshëm kombëtar, si jashtë ashtu edhe brenda atdheut. Por veprimtarët e paepur për të cilët ATDHEU ISHTE MBI TË GJITHA nuk pushuan kurrë në shërbim të atdheut deri në formimin e UÇK’së në vitet 90’ta.
Xhavit Haziri, kishte një shqetësim të madh për bashkimin e grupeve ilegale të shkapërderdhura, pa një qendër organizative. Mu për këtë, ai me shokë, në fillim të vitit 1985 mbajnë mbledhjen e bashkimit të organizatave ilegale, si hap të parë drejt një Lëvizje gjithëkombëtare duke bërë Këshillin Organizativ, formuan organizatën Marksistë -Leninistët e Kosovës, ku edhe zgjodhën udhëheqësinë e vet me këta veprimtarë: Xhabir Morina, sekretar politik, Xhavit Haziri, sekretar për propagandë, informim dhe shtyp, Fehmi Lladovci, sekretar për çështje ushtarake, Bashkim Mazreku, sekretar organizativ, Bajram Limani, sekretar për sigurimin e bazave etj. Në këtë grup të bashkuar, veprimtarë të dalluar do të jenë edhe Ali Ahmeti, Xhavit Haliti, Nuhi Ahmeti, Abdullah Dërguti, Hilmi Reçica, Hajdin Abazi, Shaban Shala, Sadik Halitjaha, Elmi Zeka etj.
Hemishofen
është një komunë në kantonin Schaffhausen të Zvicrës.
Xhavit Haziri
Veprimtaria patriotike
Këshilli Organizativ në përbërje të Xhavit Hazirit, Xhabir Morinës, Bashkim Mazrekut, Ali Ahmetit e Shaban Shalës në prill të vitit 1985 formojnë Komitetin Organizativ të Marksistë - Leninistët e Kosovës  MLK. Komiteti i MLK’së ishte pararojë e LPRKsë. Shaban Shala e Fehmi Lladrovci formojnë Komitetin e Rrethit të MLK-së në Drenas, ish-Gllogoc. Gjatë vitit 1985, u formua Komiteti i OMLK-së, në Prizren, Suharekë, në Prishtinë, Ferizaj, në Kaçanik, Vushtrri, Tetovë, Kërçovë, Strugë, Bujanovc, Klinë, Pejë etj. Në këtë riorganizim formohen edhe shumë Këshilla Popullore të LPRK-së, një ndër ta ishte edhe Këshilli Popullor i LPRK’së në Prekaz, i formuar më 1985 nga Adem Jashari, Sami Lushtaku, Jakup Nura, Nuredin Lushtaku etj., që  kishte lidhje me Fehmi Lladrovcin.
Në fillim të nëntorit të vitit 1985 u arrestuan disa aktivistë të LPRK’së dhe të grupeve tjera.
Xhabir Morina, Ramadan Haziri, Metush Krasniqi, Bilall Sherifi, Fehmi Lladrovci, Shaban Shala, Elmi Reçica, Skënder Osmani, Elmi Zeka, Skënder Luzha, ndërsa, Xhavit Haliti, Xhavit Haziri, Hajdin Abazi dhe Nuhi Ahmeti, u dënuan në mungesë. Xhaviti, iu kishte ikur nga duart agjentetëve dhe policëve të Sigurimit të atëhershëm të Kosovës, kur këta kishin dashur që te arrestojnë, ka qëndruar në ilegalitet derisa, i bien në gjurmë... Në vitin 1986 grupi i MLK-së do të dënohet në Gjykatën e Qarkut të Prishtinës, me këtë kohëzgjatje: Xhabir Morina, me 13 vite burg, Elmi Reçica, me 11 vite burg, Xhavit Haziri, me 9 vite burg, Fehmi Lladrovci, me 9 vite burg, Shaban Shala, me 7 vite burg, Agron Morina, me 11 vite burg, Idriz Hyseni, me 6 vite burg, Ali Elshani, me 6 vite burg, Nuhi Ahmeti, me 6 vite burg, Sabit Tahiri, me 6 vite burg, Nysret Pllana, me 6 vite burg, Xhevat Ukshini, me 8 vite burg, Skënder Luzha, me 3 vite burg, Fatmir Sulejmani, me 5 vite burg, Fatmir Thaçi, me 5 vite burg, Abdullah Dërguti, me 9 vite burg, Rexhep Dugolli, me 6 vite burg, Elez Zogu, me 2 vite burg. Xhavit Haziri, si gjatë hetuesisë në organet e SUP-it të Prishtinës, si gjatë gjykimit, ashtu edhe gjatë vuajtjes së dënimit ka qenë shembull i sakrificës dhe i papërkulshmërisë.
Nga burgu i Prishtinës dërgohet në burgun e Foçës, sot ky qytet gjendet në të ashtuquajturën “ Republika Serpska”, ku vuanin dënimin të burgosurit më të rrezikshëm të ish-Jugosllavisë, në kushtet më të vështira, aty do ta vuajnë dënimin edhe profesor Ukshin Hoti, Jashar Salihu, Alia Izetbegoviq, ish-kryetari i Bosnjës etj. Xhavit Haziri, ka qëndruar në burg rreth pesë vite, lirohet gjatë ç´thurjes dhe shkatërrimit së shtetit jugosllav gjatë viteve të 90-ta, meqë Kroacia, Sllovenia e Bosnja i lironin të burgosurit politikë, pra edhe shqiptarët. Xhaviti, pas lirimit nga burgu i Foçës, në fund të vitit 1990, vazhdon aktivitetin në LPRK, aty ku e kishin lënë shokët që kishin rënë heroikisht në nëntor të vitit 1989, Afrim Zhitia, Fahri Fazliu, dhe pas arratisë së disa shokëve jashtë vendit, Fadil Vatës, Bardhyl Mahmutit etj.
- Do t’ishte një shkrim i gjymtë të shkruash për historikun e Lëvizjen gjithëkombëtare, a për ndonjë dëshmor të saj, e të mos përmendesh Bacë Ahmet Haxhiun, Anteu i Shqipërisë Etnike, shtyllën ilegale të LBRSH’së, me Bacë Adem Demaçin në krye, të LNÇKVSHJ, me themeluesin Metush Krasniqi e me promotorin e saj Jusuf Gërvalla, LPRK’së, me Fadil Vatën dhe Afrim Zhitinë në krye, si dhe impulsin e UÇK’së, me Adem Jasharin komandant legjendar. Bacë Ahmet Haxhiu është veprimtari i paluhatshëm për liri e pavarësi të atdheut, i cili do ta luajë rolin kryesor në vazhdimësinë e veprimtarisë patriotike, dhe që nuk do ta lë që të shkëputet zinxhiri i këtyre veprimeve revolucionare, edhe kur rrezikohet të shkëputet; ky atdhetar kishte lidhje ilegale edhe me Xhavit Hazirin, me të cilin do të vazhdojnë, së bashku, aktivitetin patriotik gjatë tërë jetës së tyre. Baca do ta lidhë Xhavitin me shokët e LPRK-së, brenda në Kosovë dhe me Kryesinë e saj në Zvicër, dega jashtë vendit. Xhaviti do të ketë disa pseudonime gjatë aktivitetit të vet ilegal, nder ta edhe pseudonimin “Besniku”, “Doktori”, “Syza” etj. Shtëpia e Bacë Ahmet Haxhiut ishte një bazë e veprimtarëve ilegal dhe njëkohësisht një strehë e sigurt, kur ishin në rrezik nga ndjekjet e sigurimit ish jugosllav, ku janë strehuar shumë shokë, ndër ta edhe Afrim Zhitia, Fadil Vata, Shaban Muja, Azem Syla, Arif Seferi, Ali Ahmeti, Fehmi Lladrovci, Xhavit Haziri etj. Pushkët e para të shkrepura kundër pushtuesve në fund të shekullit të kaluar kanë qenë të sjellura në Kosovë nga Bacë Ahmet Haxhiu; ai, gjithashtu ia sjellë mitralozin nga Zvicra Komandantit legjendar, Adem Jasharit, që do t’i dorëzohet nga Azem Syla. Vrasja e Afrim Zhitisë, sekretar politik, dhe Fahri Fazliut, udhëheqës, më 2 nëntor të vitit 1989, dy drejtues të lartë të LPRK-së, dhe largimi i Fadil Vatës, sekretar organizativ, në Zvicër për shkaqe shëndetësore, e kishin dëmtuar shumë organizimin e LPRK-së. Në këto rrethana delikate të vazhdimësisë organizative të LPRK-së, kur mungonin udhëheqësit potencialë, u mbajt Konferenca e Dytë e jashtëzakonshme në fillim të shkurtit të vitit 1991 në fshatin Prapashticë të Prishtinës, ku kanë marrë pjesë këta veprimtarë: Xhavit Haziri, Azem Syla, Halil Selimi, Ismet Sulejmani, Ramadan Avdiu, Ramadan Pllana, Raif Qela, Behajdin Allaqi, Hydajete Krasniqi, Zyrafete Muriqi, Halit Krasniqi, Ilaz Kadolli, Menderes Zeneli, Irfan Musmurati, Hulusi Beqiri etj.
- Në këtë Konferencë u zgjodh Komiteti Drejtues prej 5 vetëve: Xhavit Haziri, Ramadan Avdiu, Halil Selimi, Ismet Sylejmani dhe Halit Krasniqi.
- Më poshtë, po i jepi të dhënat për disa aktivitete të LPRK’së, ku Xhavit Haziri do të jetë i pranishëm dhe gjithnjë në udhëheqësinë e lartë.
- Shtator 1991, Prishtinë: Mbahet konsultë e LPRK-së, ku ishin të pranishëm, Xhavit Haziri, Ahmet Haxhiu, Adem Demaçi, Emrush Xhemajli, Ramadan Avdiu, Hydajet Hyseni, Mehmet Hajrizi, Ibish Neziri etj. Adem Demaçi me këtë rast bëri një diskutim të gjatë se si e mendon veprimin e LPRK’së në vitet në vijim.
- Tetor 1991, në Ujëmir, Drenicë, u mbajt mbledhja e tretë e LPRK-së. Të pranishëm ishin, Xhavit Haziri, Ahmet Haxhiu, Halil Selimi, Mehmet Hajrizi, Emrush Xhemajli, Ilaz Kadolli, Dr. Muhamet Mehmeti, Bahri Fazliu, Xheladin Gashi, Ramadan Avdiu, Ibish Neziri, Ali Lajçi, Hydajet Hyseni, Mehmet Hajrizi, Gani Syla, Ilaz Kadolli, Beajdin Allaçi etj. Kryetar u zgjodh Gani Syla, ndërsa në udhëheqësinë e ngushtë ishin: Xhavit Haziri, Ramandan Avdiu, Halil Selimi, Mehmet Hajrizi, Hydajet Hyseni, Ahmet Haxhiu, Musa Demiri, Ramë Buja, Azem Syla, Hydajete Krasniqi, dhe Guximtar Labënishti.
- Tetor 1991: Pak kohë pas përfundimit të Mbledhjes nga LPRK-ja u larguan, Hydajet Hyseni, Mehmet Hajrizi dhe Gani Syla, ky i fundit ishte edhe Kryetar i LPRK-së. Si pasojë e largimit nga LPRK të Kryetarit dhe një pjese të Kryesisë së LPRK-së brenda vendit u dëmtua shumë. Largimi i tyre ndodhi për shkak se ky grup pati kërkuar zyrtarisht të dilej me deklarimin për të shpallur LPRK-në, inekzistente. Ndërsa, si arsyetim jepej se, kjo organizatë gjoja ishte e tepërt ne jetën politike pluraliste të Kosovës. Ata, u inkuadruan në lëvizjen pacifiste të Ibrahim Rugovës - në Lidhjen Demokratike të Kosovës - LDK.
• Vendim i veçantë, 1991: Një vendim i posaçëm është nxjerrë nga Kryesia e LPK-së në vitin 1991, për ngarkimin e anëtarëve Xhavit Haliti dhe Xhavit Haziri, me detyrë speciale për organizimin e Sektorit të Veçantë i cili është marrë ekskluzivisht me segmentin e organizimit ushtarak. Vendimi i është dorëzuar Xhavit Halitit dhe është njoftuar Kryesia e degës se LPK-së, jashtë vendit, për rolin dhe kompetencat që do t'i ketë Xhavit Haliti si drejtues i sektorit, rolin dhe kompetencat e sektorit të veçantë si strukturë dhe procesi i vendimmarrjes brenda tij.
• Sektori i Rëndësisë së Veçantë, i përbërë nga Xhavit Haliti, Azem Syla dhe Ali Ahmeti kishin për detyrë themelimin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës,
Intervistë ekskluzive (dhënë gazetës "Zëri" më 7 prill 2010)
Xhavit Haliti, themelues i UÇK-së: Si u organizua lufta në Kosovë ; Kroacia vërtet ka qenë e interesuar që të shpërthejë lufta në Kosovë, ndoshta më shumë për interesa të vetat, sepse hapja edhe e një fronti tjetër do ta dobësonte më shumë ushtrinë e Jugosllavisë dhe do të dobësohej fronti në veri. Sidoqoftë ajo ka qenë e interesuar, madje edhe për të na dhënë armë. Mirëpo, Rugova, nuk e ka pranuar një veprim të tillë. Kështu që, ne, jemi detyruar të veprojmë vetë. Në këtë drejtim, në Kroaci kanë shkuar për bisedime: Ahmet Haxhiu, Ramadan Avdiu e Xhavit Haziri, të cilët kanë marrë kontakte, janë marrë vesh që të merren sasi të mëdha të armatimit në Kroaci, mirëpo kjo ka mbetur vetëm një marrëveshje, e cila është diskutuar, por që nuk është realizuar. Për fajin e kujt, unë nuk jam në gjendje të përgjigjem realisht as sot. Kësaj pyetjeje më mirë do t’i përgjigjej dikush nga ata që ka qenë në kontakt me kroatët.
1992 - korrik 1993 : Militant të LPK-së bënë disa veprimet të armatosura kundër trupave serbe.
1991: Xhavit Haziri, Ahmet Haxhiu e Xhavit Haliti takohen me Presidentin e Shqipërisë Ramiz Alinë. Nga ai marrin përkrahje morale dhe premtime se do të ndihmohet Kosova në rrugën e saj për fitimin e lirisë dhe pavarësisë...
Për këtë takim me Ramiz Alinë dhe me udhëheqës tjerë të shtetit amë, më tregon pak më detajisht, Ismet Sylejmani, njëri nga udhëheqësit e LPRK-së, i cili ishte në përbërje të delegacionit prej Xhavit Hazirit, Ahmet Haxhiut, Arif Seferit, nga Kosova dhe Viset shqiptare, në ish-Jugosllavi dhe Xhavit Haliti nga diaspora.
Zuk
Zuk ose FSC Żuk në gjuhën polake Zuk d.m.th buburrec, ishte një makinë e vogël tregatare e prodhimit polak por që bazohej mbi FSO VARSHAVA e cila e furnizonte me motorr, telajo dhe sistemin e frenimit. Prodhimi i kësaj makine filloi në vitin 1958 edhe deri në vitet 1998, janë prodhuar rreth 587.000. thumb|250px|FSC Żuk A-07
Xhavit Haziri
Veprimtaria patriotike
Ismet Sylejmani: Biseduam, të shkojmë ne që ishim nga brenda Kosovës, një version:
Zuk
Detaje
Zuk ju shitej zakonisht enteve shtetërore por edhe private. Pas liberalizimit të tregëtisë ne Poloni shitja u shtri edhe në europë. Modeli më i përhapur dhe i shitur ka qënë ai furgon por janë prodhuar edhe mikrobuza apo kamionçina të vogla me kazan pas. Ishte mjeti i preferuar i fermerëve sepse mund të përdorej si për blegtori dhe për bujqësi e për çdo transport. Në Poloni përdorej dhe nga posta polake apo dhe nga zjarrëvikësit nëpër qendra të vogla banimi sepse ishte i përshtatshëm dhe komod.
Xhavit Haziri
Veprimtaria patriotike
- Një i përfaqësues i Kosovës, një i Maqedonisë, një i Kosovës Lindore dhe një i diasporës.
Zuk
Zuk në Shqipëri
Zuk është përdorur përpara viteve '90 edhe në Shqipëri nga entet Shtetërore të asaj kohe, por mund të hasësh edhe sot ndonjë të tillë.
Glavice
Glavice (në Kroatisht ) është një qytet në zhupaninë Split-Dalmacija në Kroaci.
Zuk
Zuk në Shqipëri
thumb|left|250px|Një Zuk në Tiranë në ditët e sotme
Xhavit Haziri
Veprimtaria patriotike
- Jo, në atë takim nuk ishim Unë dhe Arif Seferi, na thanë se Ramiz Alia po kërkon vetëm tre veta të shkojmë.
Glavice
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 3737 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 3750 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 3876 banorë. Popullsia ka ndryshuar me -0.35%.
Xhavit Haziri
Veprimtaria patriotike
- Ndërsa, ishte Xhavit Haziri, Ahmet Haxhia dhe Xhavit Haliti.
- Ndërsa, në delegacion me Xhavit Hazirin  kur kemi qenë, kemi udhëtuar nëpër Preshevë, Manastir, Follorinë, Kapshticë, Korçë, Pogradec, Elbasan dhe Tiranë, kemi shkuar me makinë të Bacit Ahmet.