cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roe kundër Wade
Shekulli 21
Përpara se Roe të përmbysej në Dobbs v. Organizata e Shëndetit të Grave Jackson, shumica e amerikanëve menduan se vendimi i Roe ishte i sigurt dhe nuk do të përmbysej. Meqenëse rrjedhjet e draftit të vendimit treguan se Roe do të përmbysej në Dobbs, siç ndodhi në qershor 2022, aborti u bë një shqetësim dhe një çështje shumë e rëndësishme për demokratët; disa amerikanë, në veçanti liberalët, por edhe disa konservatorë, mund të jenë bërë më të vetëdijshëm rreth mbështetjes popullore për Roe, të cilën ata e kishin nënvlerësuar më parë. Në qershor 2022, Gallup raportoi se një shumicë prej 61% e amerikanëve thonë se aborti duhet të jetë i ligjshëm në të gjitha ose shumicën e rasteve, ndërsa 37% thonë se aborti duhet të jetë i paligjshëm në të gjitha ose shumicën e rasteve. Ai gjithashtu regjistroi ndarjen më të lartë partiake që nga viti 1995, krahasuar me mesin e viteve 1970 dhe gjatë gjithë viteve 1980, kur demokratët dhe republikanët mbanin qëndrime më të afërta rreth çështjes. Në të njëjtin muaj, Kongregacioni L'Dor Va-Dor ngriti një padi kundër një ligji të ri në Florida që do të shpallte të jashtëligjshëm abortin pas 15 javësh shtatzënie, duke përfshirë rastet e përdhunimit ose incestit. Ndryshe nga sfidat e tjera ligjore për kufizimet e abortit në Shtetet e Bashkuara që përgjithësisht mbështeten në të drejtën e privatësisë të vendosur nga Roe, sinagoga argumentoi se ligji i abortit në Florida shkel lirinë fetare, pasi "ligji hebre thotë se jeta fillon në lindje, jo në ngjizje".
Zef Mirdita
Zef Mirdita (Prizren, 13 mars 1936 - Zagreb, 4 prill 2016) ka qenë historian shqiptar, i laureuar nga Akademia Kroate e Shkencave si autor i punimit të shquar Vllehët në historiografi - Vlasi u historiografiji.
Biografia
Zef Mirdita shkollën fillore e kreu në Prizren, ndërsa gjimanzik klasik, respektivisht interdioqezian, në Pazin dhe në Zagreb. Në Fakultetin Katolik Teologjik në Zagreb, më 1958, apsolvoi Filozofinë. Në vitin shkollor 1959/60 u regjistrua në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Zagrebit – Dega e Historisë.
Nga viti shkollor 1961/62 ishte demonstrator në Katedrën për Histori Kroate te prof. dr. Jaroslav Sidak. Qysh si student i vitit të tretë dhe të katërt ligjëroi lëndën e Historisë në gjimnazin e mbrëmjes “Ise Krsnjavoga” në Zagreb. Diplomoi më 8 korrik të vitit 1965.
Pas kthimit në Prizren, më 8 shkurt të vitit 1966, punoi profesor në gjimnaz, në shkollën e mesme të muzikës dhe në shkollën e mesme të mjekësisë, ku ligjëroi histori, sociologji, gjuhë latine dhe gjuhë frënge, në paralelet me mësim në gjuhën shqipe, serbe dhe turke.
Më 3 prill 1991 u zgjodh anëtar me korrespondencë i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës. Nga 1 marsi i vitit 1993 ka punuar si këshilltar shkencor në Institutin Kroat të Historisë, ku ka udhëhequr projektin “Vllehët – popullate e vjetër ballkanike që nga fillet historike deri më sot" (Vlasi – starobalkansko stanovnistvo od povisjene pojave do danas).
Përveç dhjetë librave në shqip, shqip-gjermanisht dhe në kroatisht, botoi në gjuhën shqipe, kroate, frënge, angleze, gjermane dhe italiane, në revistat shkencore të vendit dhe të huaja, mbi 100 studime, shqyrtime dhe punime – artikuj, recensione, kritika, shënime, polemika, etj., po ashtu përktheu disa libra nga kroatishtja në shqip dhe nga shqipja në kroatisht.
Më 16 qershor 2004, Alfred Moisiu, kryetar i Republikës së Shqipërisë e dekoroi me shpërblim për kontributin e dhënë albanologjisë dhe për përfaqësim të denjë të komunitetit shqiptar në Republikën e Kroacisë. Më 29 prill 2005, u laureua me shpërblimin e Akademisë Kroate të Shkencave dhe Arteve për librin me titull “Vllehët në historiografi" (Vlasi u historiografiji), i cili u shpall libër i vitit 2004.
Më 21 dhjetor 2011, me rastin e 75 vjetorit të lindjes, Ministria e Arsimit, Shkencës dhe Teknologjisë e Republikës së Kosovës e shpalli shkencëtar të vitit 2011. Prof. dr. Zef Mirdita, thuajse deri në fund të jetës së tij, ia kushtoi studimit për Dardaninë dhe iliricitetin e Kosovës në antikitet.
Me rastin e përvjetorit të tetë të Shpalljes së Pavarësisë së Kosovës, presidentja e Republikës së Kosovës, Atifete Jahjaga, e ka dekoruar atë me Medaljen Presidenciale të Meritave.
Riko Ueki
Riko Ueki (植木 理子) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje.
Numëratori telefonik i Tiranës (1981)
Numëratori telefonik i Tiranës libër i botuar në Tiranë në vitin 1981. Faqe 143.
Netëve në marshime : poezi nga letrarë ushtarakë të garnizonit të Tiranës
Netëve në marshime : poezi nga letrarë ushtarakë të garnizonit të Tiranës broshurë e botuar në Tiranë nga Drejtoria Politike e Ushtrisë, në vitin 1967. Faqe 47.
Flora e Tiranës
Flora e Tiranës libër me autorë Kolë Paparisto, Xhafer Qosja, Mustafa Demiri. Botuar në Tiranë nga Universiteti Shtetëror i Tiranës, në vitin 1961. Faqe 522.
1998 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1998 në Republikën e Shqipërisë.
Shëtitje turistike nëpër fshatrat e Tiranës : Lugina e Kërrabës, njësia administrative Bërzhitë
Shëtitje turistike nëpër fshatrat e Tiranës : Lugina e Kërrabës, njësia administrative Bërzhitë libër me autor Skënder Farka dhe Mimoza Myderizi (red.). Botuar në Tiranë nga "Ilar", në vitin 2017. Faqe 266.
Skylaksi i Kariandës
Skylaksi i Kariandës ishte një eksplorues dhe shkrimtar grek i fundit të shekullit VI dhe fillimit të shekullit V pes. Vetë shkrimet e tij kanë humbur, megjithëse herë pas here citohen nga autorë të mëvonshëm grekë dhe romakë. Periplus i quajtur ndonjëherë Periplusi i Scylaksit nuk është, në fakt, vepër e Skylaksit të Kariandës; sepse i ashtuquajturi Periplus i Pseudo-Skylaks u shkrua rreth fillimit të viteve 330 pes nga një autor i panjohur që punonte në kuadër të Akademisë post-Platonike dhe/ose Peripatos (Liceut) Aristotelian në Athinë.
Eksplorimi
djathtas|parapamje|260x260px| Bota sipas Herodotit. Grekët e lashtë imagjinonin se Indusi rridhte në juglindje dhe India ishte pellgu i tij i poshtëm, dmth, [[Sind|Sindhi i sotëm.]] Skylaksi ishte nga Karianda, një qytet i vogël në një ishull afër Iasos në Azinë e Vogël. Ai ishte ndoshta një karian etnik, i cili mund të ketë qenë i njohur me greqishten dhe e ka përdorur atë për shkrimet e tij. Nuk dihet shumë për Skilaksin, përveç disa fragmenteve të informacionit të transmetuara nga shkrimtarët e mëvonshëm grekë. Herodoti e quan atë një kapiten deti nga Jonia. Thuhet se ai ka lundruar poshtë lumit Indus me urdhër të perandorit Achaemenid Darius I (522–486 pes) dhe më pas rreth Gadishullit Arabik për të arritur në Suez.
Vepra
Skilaksi shkroi një tregim të udhëtimeve të tij, ndoshta të titulluar Periplus (Rreth lundrimit) dhe thuhet se i ishte kushtuar Darit. Vepra është zhdukur me përjashtim të shtatë citimeve nga shkrimtarët e mëvonshëm. Citimet e mbijetuara tregojnë se ai nuk ishte thjesht një ditar, por përmbante rrëfime të njerëzve, peizazhit, kushteve natyrore dhe ndoshta edhe çështjeve politike. Studiuesi Klaus Karttunen beson se mund të jetë shkruar në greqisht, në këtë rast do të ishte ndër veprat e para që do të ishin shkruar në prozë greke. Hekataios u ndikua nga vepra dhe Herodoti e dinte për të, megjithëse ai mund të mos e kishte parë në të vërtetë atë vetë.
Dualchi
Dualchi (Duàrche) është komunë e Italisë në Provinca e Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 23.41 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 321 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 616 banorë.
Skylaksi i Kariandës
Vepra
Vepra e cila njihet si Periplusi i Pseudo-Skylaksit tashmë është vërtetuar se nuk është shkruar fare nga Skylaksi i Kariandës.
Periplus i Skylaksit i dha Perëndimit rrëfimin e tij të parë për njerëzit lindorë dhe shërbeu si model për shkrimtarët e mëvonshëm grekë. Më e qëndrueshme, ai i dha Indisë emrin e saj. Njerëzit e rajonit të Indusit quheshin Hiduš ose Hi n dush në persisht (për shkak të ndryshimit të tingullit të *s > h nga Sindhu Proto-Iranian). Nëse Skilaksi do të shkruante në dialektin jonik të greqishtes, i cili nuk shqiptonte tingujt fillestarë h, ai do ta kishte shndërruar atë në Indos (shumës: Indoi ). Toka e tyre u karakterizua si Indike (forma mbiemërore, që do të thotë "indian"). Herodoti i përdor këto terma si ekuivalente me termat persianë Hiduš dhe Hi n dush, edhe pse ai i përgjithësoi ato edhe për të gjithë njerëzit që jetonin në lindje të Persisë, duke çuar në paqartësi të konsiderueshme.
Skylaksi ishte i famshëm në botën e lashtë. Ai përmendet nga Straboni si një "shkrimtar i lashtë". Sipas Sudës, ai shkroi gjithashtu (ndoshta "në dekadat rreth 480 para Krishtit" ) një jetë të bashkëkohësit të tij, Heraklidit të Mylasa (τὰ κατὰ Ἡρακλείδην τὸν Μυλασσῶν βασιλέα), i cili përmendet në Herodoti 5.121.
Bailly-aux-Forges
Bailly-aux-Forges është një komunë në Francë. Bailly-aux-Forges bën pjesë në departamentin Haute-Marne të rajonit Lindja e madhe. Komuna ka një popullsi prej 132 banorë dhe sipërfaqe 10.51 km².
Ballainvilliers
Ballainvilliers është një komunë në Francë. Ballainvilliers bën pjesë në departamentin Essonne të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 3800 banorë dhe sipërfaqe 4.01 km².
Senuc
Senuc është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Senuc ka një popullsi prej 149 banorë dhe sipërfaqe 13.58 km², me një dendësi prej 11 banor/km².
Punime anatomopatologjike : nga simpoziumi i mbajtur me rastin e 20-vjetorit të themelimit të Universitetit të Tiranës
Punime anatomopatologjike : nga simpoziumi i mbajtur me rastin e 20-vjetorit të themelimit të Universitetit të Tiranës libër nga Gojard Cerga, Fatos Harito. Botuar në Tiranë nga Universiteti i Tiranës, në vitin 1980. V.1 me 157 faqe.
Ndoshta jam vonë Çamëri : poezi të viteve 1975-1996
Ndoshta jam vonë Çamëri : poezi të viteve 1975-1996 me autor Halil Shabani. Botuar në Tiranë nga "Saranda", në vitin 1997. Faqet e librit 70.
Alfabeti cirilik
parapamje|300px|[[Alfabeti cirilik]] Alfabeti cirilik ose qirilik është një shkrim alfabeti që e përdorin shtetet sllavë të Evropës dhe Azisë.
Alfabeti cirilik përdoret ndër këto gjuhë:
Historia e krijimit
Baza e alfabetit është alfabeti i hershem kiril, qe rridhte nga ana e tij nga alfabeti gllagolitik ose gllagolica. Ky alfabet u emërtua sipas vellezerve Konstantin <<Filosof>> (Kiril) dhe Methodhos nga Soluni i Selanikut. Rreth vitit 863 ata perfunduan punen mbi standartizimin e shkronjave sllave, me urdher te perandorit bizant Mihaili III. Ne fillim ky alfabet perbehej nga 43 germa. Hieroglifet ne alfabetin kiril janë megjithate, kryesisht shkronja greke bizantine. Disa prej tyre, vecanerisht ato qe perfaqsojne tinguj qe nuk ishin ne greqishten e mesjetes, mbajten formen e tyre Gllagolitik.
Qeveria Botërore (One Piece)
Organizata duket se udhëhiqet nga Pesë Pleqtë, por në realitet udhëhiqet nga një person misterioz. Qeveria Botërore është e lidhur me rreth njëqind e shtatëdhjetë vende nga e gjithë bota. Vendet anëtare mbajnë autonomi dhe udhëheqin punët e tyre të brendshme (ndonëse ndonjëherë qeveria botërore ndërhyn), por bashkëpunon me Qeverinë Botërore për marrëdhëniet ndërkombëtare. Idealet e tyre politike janë të panjohura dhe çdo gjë që ata bëjnë është konsideruar të jetë e drejtë. Jo të gjithë miratojnë idealet e tyre politike, pasi ka njerëz si Dragon që janë kundër kësaj.
Duke shërbyer kolektivisht si antagonistët më të shquar në seri, Qeveria Botërore është portretizuar kryesisht si një entitet i korruptuar, veçanërisht nëpërmjet zbatimit të drejtësisë absolute, shtypjes së akademisë dhe historisë si Shekulli i zbrazët dhe Faktori i linjës, shthurja e Fisnikët aristokratikë të Botës dhe falsifikimi i Fronit Bosh.
Organizimi
Publikisht, Qeveria Botërore udhëhiqet nga Pesë Pleqtë, të cilët në fakt i përgjigjen një entiteti sovran të njohur thjesht si Im, ekzistenca e të cilit mbahet sekret i panjohur brenda Qeverisë Botërore apo botës.
Një grup i njohur si "Kalorësit e Zotit" (神の騎士団 Kami no Kishi-dan, "Kalorës të Shenjtë") duket se kanë autoritet për të ndërhyrë në mosmarrëveshjet midis Fisnikëve të Botës.
1997 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1997 në Republikën e Shqipërisë.
Qeveria Botërore (One Piece)
Organizimi
Komandanti i Përgjithshëm mbikëqyr si Marinsat ashtu edhe Cipher Pol, të paktën zyrtarisht, dhe renditet drejtpërdrejt nën Pesë Pleqtë. Komandanti i Përgjithshëm kishte gjithashtu autoritet mbi Shtatë Luftëtarët e Detit përpara shpërbërjes së tyre.
Marinsat shërbejnë si dega ushtarake zyrtare e qeverisë, e kryesuar nga Admirali i Flotës, ndërsa Cipher Pol vepron si policia e tyre e fshehtë, duke vepruar përmes sabotimit, zbulimit, spiunazhit, dhe/ose vrasjes. Megjithatë, marrëdhëniet ndërmjet shërbimeve janë të tensionuara pasi Pesë Pleqtë kanë deklaruar se marinsat nuk kanë juridiksion për të ndërhyrë në operacionet që kryhen nga Cipher Pol. Ata gjithashtu duket se kanë sanksionin për të eliminuar ushtarët marinarë që bëhen përgjegjësi ndaj misioneve të tyre të fshehta. Armiqtë më të shquar të qeverisë përbëhen kryesisht nga piratët dhe revolucionarët.
Bashkimi i Qeverisë Botërore
Në të gjithë botën, ka mbi 170 vende që janë bashkëpunëtorë të Qeverisë Botërore. Brenda territorit të tyre të gjithë këta anëtarë kanë qeverinë e tyre sovrane që sundon mbi popullin e saj. Megjithatë, në vetë Qeverinë e madhe Botërore, këta liderë trajtohen si të barabartë dhe secili ka një vend brenda saj. Midis këtyre vendeve anëtare, jo të gjitha janë të të njëjtit lloj. Disa janë vende të mëdha me mbretër si udhëheqësit e tyre, ndërsa të tjerët janë thjesht qytete të mëdha që drejtohen nga kryetarët e komunave.
Kombet që janë të lidhur me Qeverinë Botërore gjithashtu fitojnë mbrojtjen e tyre dhe mund të ndihmohen dhe mbrohen nga Marinsat dhe Cipher Pol. Megjithatë, vendet anëtare duhet të paguajnë një taksë për Fisnikët Botërore të njohur si "Dragonjtë Qiellor". Këto pagesa ekstravagante shpesh marrin pagesa në vendet e varfëra, me njerëzit në ishull që familja Donquixote u zhvendos shpesh në vdekje nga humbja e burimeve. Dështimi për të bërë pagesën duket të jetë shumë e rëndësishme, pasi që bashkëpunëtorët e bëjnë përpjekjen e tyre për të përmbushur kuotën përkundër varfërisë që rezulton. Sipas Marco, nuk është në gjendje të paguajë dragonjve qiellor është arsyeja më e zakonshme pse një komb nuk i bashkohet Qeverisë Botërore. Këto vende shpesh bien në rrënim për shkak të mungesës së mbrojtjes së Qeverisë Botërore dhe shumica, nëse jo të gjitha kombet e panjohura arrijnë të mbijetojnë vetëm duke u bërë territor i perandorëve ose duke qenë mjaft të vetë-mjaftueshëm për të mbrojtur veten, siç është Vendi Wano, i cili ka të dy format e mbrojtje.
Qeveria Botërore nuk toleron asnjë nga vendet e tyre të kenë shoqëri me piratë të fuqishëm, pasi Alabasta dhe Dressrosa ishin të shqetësuar me marrëdhëniet e tyre miqësore me Ekuipazhin e Kapelës prej Kashte dhe Germa ishte shkëputur nga Qeveria Botërore sapo u bë i njohur aleanca e tyre me Piratët e Big Mom. Megjithatë, Mbretëria Sakura është ende një vend anëtar i Qeverisë Botërore pavarësisht nga një flamur pirate dhe Ishulli i Peshqve është ende i lidhur me qeverinë edhe pse është nën mbrojtjen e një pirati. Fraternizimi me piratët më të vegjël, nga ana tjetër, duket të jetë më e lejuar (ose thjesht e vështirë për t'u zbuluar), ashtu si Mbretëria e Goës merrej me Pirates Bluejam dhe mbreti edhe një herë u ofroi atyre titullin e fisnikërisë për një shërbim të madh ( edhe pse ai në fakt kishte komplotuar për të eliminuar ekuipazhin pasi ata shërbyen qëllimin e tyre), ndërsa Kano Mbretëria punëson Navy Happo. Uji 7 i lejohet të ofrojë shërbime të anijeve të tyre për të gjithë, madje edhe për piratët, nën kuptimin e përbashkët se anijdesi nuk mund të kontrollojë se si përdoren anijet e tyre nga klientët.
Kultura
Qeveria Botërore ka një temë fetare dhe të shenjtë. Maria Geoise u quajt 'toka e shenjtë', vendi ku qëndron Pesë Pleqtë u quajt shenjtërorja, Fetë e Botës kanë fjalën "Shën" para emrave të tyre, me njerëz të thjeshtë që besojnë se sfidimi i tyre është mëkat. Impel Down duket të bazohet në ferr në Komedia Hyjnore të Dante Aligieri.
Historia
800 vite më parë një aleancë e lashtë u formua nga mbretërit e njëzet mbretërive. Gjatë një ngjarje historike të quajtur Void Century, ata luftuan kundër një mbretërie të madhe dhe me sukses e rrëzuan. Arsyeja pse dhe si e rrëzuan mbretërinë mbetet ende misterë pasi asnjë libër ose dokument nuk ekziston për këtë. Para se profesori Clover ishte duke e përmendur këtë, një nga pesë pleqtë urdhëruan që ta vrisnin profesorin.
Deri më tani në historinë e One Piece, nëse personi mëson se si ta lexojë një pllakë e shkruar në shkronjat e lashta, ai kërkohet nga Qeveria Botërore. Kjo është arsyeja përse konsiderohet leximi i këtyreve pllakave si diçka të paligjshme.
Përfundimisht, 800 vjet më parë Aleanca u bë Qeveria Botërore. Për shkak të kësaj, njëzet mbretërit që drejtojnë luftën kundër Mbretërisë së Lashtë u referoheshin si "krijuesit" e botës. Nëntëmbëdhjetë nga familjet mbretërore themeluese lëvizën dhe jetuan në Mariejois. Vetëm familja Nefertari mbeti në vendin e tyre. Dragonjtë Hyjnor janë pasardhës të drejtpërdrejtë të mbretërve themelues që u shpërngulën në Mariejois. Si të tilla, këta posedojnë autoritetin për të bërë ashtu siç dëshirojnë, thjesht për shkak të trashëgimisë së tyre.
Naoya Kikuchi
(lindur më 24 Nëntor 1984) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Rikthim në Çamëri
Rikthim në Çamëri libër me autor Arben Kondi dhe Bashkim Kuçuku (red.). Botuar në Tiranë, në vitin 2001. Faqe 181.
Çamëri ti je e jona
Çamëri ti je e jona : poezi me autor Mehmet I. Sejko. Botuar në Tiranë nga "Eurorilindja", në vitin 1999. Faqet e librit 151.
Elini
Elini (Elìni) është një komunë në Itali, në Provincën Nuoro, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 10.65 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare prej 472 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 559 banorë.
Saori Takarada
Saori Takarada (宝田 沙織) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje.
Ballaison
Ballaison është një komunë në Francë. Ballaison bën pjesë në departamentin Haute-Savoie të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 1107 banorë (regjistrimi 2005) dhe sipërfaqe 1 km².
Operativ..."S"
Operativ..."S", roman me autor Bektash Bizhga. Botuar në Tiranë nga "Albpaper", në vitin 2007. Libri ka 280 faqe.
Xhemal Farka
Xhemal Farka (Tiranë, 1913 - 1948) ka qenë gazetar e publicist i viteve 1930', i njohur për shkrimet satirike në dialekt tirons me nofkën Sula i Fajes.
Biografia
U lind në gjirin e një familjeje qytetare në Tiranë, i biri i Hamdi Farkës. Pas Institutit “Harry Fultz” në Tiranë, kishte mbaruar Universitetit Amerikan të Beirutit me bursë të dhënë nga Sotir Kolea për të studiuar koloninë shqiptare të atjeshme, kishte qenë gazetar në Radio Bari dhe kishte punuar për Zërin e Amerikës në Jeruzalem.
Dan Christian Ghattas
Dan Christian Ghattas është një aktivist interseks, ligjërues në universitete si dhe bashkëthemelues i organiaztës OII Europe në 2012. Në 2013 ai botoi analizën akademike me titull “Human Rights between the Sexes”, një analizë krahasuese e të drejtave të njeriut të personave interseks.
Karriera
Ghattas është një ligjërues universitetesh. Ai ka përfunduar studimet master në degën studimore të kulturës mesjetare.
Aktivizmi
Ghattas nisi të punojë për të drejtat e personave interseks në 2009. Ai bashkëdrejton së bashku me Miriam van der Have organizatën OII Europe. Ai merr pjesë në konferenca të ndryshme nëpër Evropë, including the launch of a Council of Europe issue paper on "Human rights and intersex people" in Montenegro. ndër të cilat ka prezantuar publikimin nga Këshilli i Evropës me titull “Të drejtat e Njeriut dhe Personat Interseks” në Mal të Zi. Ai ka ofruar ekspertizë për një sërë organizatash, duke përfshirë këtu qeverinë e Maltës, Parlamentin Evropian dhe Komisionerin e Lartë në Zyrat e OKB për të drejtat e Personave me Aftësi të Kufizuara.
Ghattas ka marrë pjesë në tre të parat Forume Ndërkombëtare për Personat Interseks si dhe ka ndihmuar që një forum i tillë të niste si iniciativë. Në 2015 Ghattas iu bashkua një bordi të trupit këshillues për filantropinë e parë për një fond rreth të drejtave të personave interseks, të themeluar prej fondacionit Astraea Lesbian Foundation for Justice. Ghattas gjithashtu ka ndihmuar si këshillues për projekt propozime për të drejtat e personave me aftësi të kufizuar.
Punime
Ghattas ka shkruar një sërë studimesh. Ai është autor i studimit “Human Rights between the Sexes” ose “Menschenrechte zwischen den Geschlechtern” të publikuar në anglisht dhe gjermanisht në 2013 nga fondacioni gjerman Heinrich Böll Foundation. Raporti thuhet të jetë i pari studim krahasimor ndërkombëtar që analizon dhe hedh dritë mbi të drejtat e personave interseks; ku bëhet e qartë se komunitet interseks has diskriminim anembanë botës.. Më herët, në 2012, ai ishte bashkë-autor i studimit të parë në jetët e personave transseksualë në Gjermani, të titulluar Studie zur Lebenssituation von Transsexuellen in Nordrhein-Westfalen.
Arsimi shqip në Diasporë dhe në Çamëri : (1912 - 1944)
Arsimi shqip në Diasporë dhe në Çamëri : (1912 - 1944) libër me autor Iljaz Gogaj. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 2007. Faqe 189.
1996 në Shqipëri
parapamje|Pllakat i garës [[Miss Europe 1996 në Sheshin Skënderbej]] Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1996 në Republikën e Shqipërisë.
Agimet e kaltëra
Agimet e kaltëra roman për femijë dhe të rinj, me autor Qamil Batalli. Botuar në Prishtinë (Botimi i 4-t) nga "Rilindja", në vitin 1986. Libri ka 157 faqe.
Masakra në Çamëri : përmbledhje dokumentesh; dëshmitë e të mbijetuarve
Masakra në Çamëri : përmbledhje dokumentesh; dëshmitë e të mbijetuarve libër nga Kastriot Dervishi (përg.). Botuar në Tiranë nga "55", në vitin 2009. Faqe 235.
Filmografia e Donnie Yen
parapamje|240px|Donnie Yen në vitin 2018 Kjo artikull përmban filmografi të aktorit dhe producentit nga Hong Kongu Donnie Yen.
Kazuya Yamamura
(lindur më 2 Dhjetor 1989) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Century break
Mbi 20,000 century break janë regjistruar nga lojtarët snooker gjatë gjithë turneve profesionistë. Në vitin 2014, Neil Robertson u bë personi i parë që ka shënuar mbi 100 century brenda në një sezoni të vetëm, një numër që vetëm rreth 60 lojtarë të tjerë kanë tejkaluar gjatë gjithë karrierës së tyre. Ronnie O'Sullivan mban rekordin për më shumë century break duke shënuar 1,000 century break; ai shënoi 1,000 century break në pjesën e fundit të lojës në Players Championship 2019 në Preston.
Rregullat
Një century break është një rezultat prej 100 pikësh ose më shumë brenda një vizite në tryezë, pa humbur ndonjë gjuajtje. Lojtari e bën këtë duke futur topa të kuq dhe topa me ngjyra në mënyrë të alternuar, ku topat me ngjyrë ripozicionohen në vendet e tyre të fillimit. Pas ripozicionimit të topit me ngjyrë të çiftuar në të kuqën e fundit në tryezë, gjashtë topat me ngjyrë futen në mënyrë që të rritin vlerën e tyre. Për shkak se një break përkufizohet si seri e futjes së topave të njëpasnjëshme nga një lojtar gjatë një loje të vetme, shënimi i 100 pikëve gjatë rrjedhës së një loje të tërë nuk do të përbëjë domosdoshmërisht një century break, pasi duhet të bëhet në një kthesë të vetme në tryezë. Pikat për një faull të goditur nga kundërshtari nuk llogariten.
Bouconville
Bouconville është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Bouconville ka një popullsi prej 52 banorë dhe sipërfaqe 15.21 km², me një dendësi prej 3 banor/km².
Si të lashë Çamëri, si të gjeta
Si të lashë Çamëri, si të gjeta poezi me autor Xhelo Zeqiri dhe Hilmi Saqe (red.), Sulejman Abazi (red.). Botuar në Tiranë nga "Emal", në vitin 2011. Faqet e librit 81.
Fonni
Fonni (Onne) është komunë e Italisë në Provinca e Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 112.27 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 1000 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 3.944 banorë.
Dashuria vjen nga jugu
Dashuria vjen nga jugu, roman me autore Violeta Allmuça. Botuar në Tiranë nga "Dudaj", në vitin 2007. Libri ka 192 faqe.
Zaho
Zakho (Arabisht: زاخو‎‎) është qytet në veri të Irakut, ndodhet disa kilometra prej kufirit Irak-Turqi. Qyteti ka 350.000 banorë.
Kiko Seike
Kiko Seike (清家 貴子) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
1995 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1995 në Republikën e Shqipërisë.
Ballan-Miré
Ballan-Miré është një komunë në Francë. Ballan-Miré bën pjesë në departamentin Indre-et-Loire të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 8152 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe 26.16 km².
Nga njerkëdheu në atdheburg
Nga njerkëdheu në atdheburg, roman me autor Zoi Dashi. Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2007. Libri ka 240 faqe.
Castelmaurou
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Castelmaurou (Ocitanisht: Castèlmauron ; Shqip: Kastelmauri ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Takuji Yonemoto
(lindur më 3 Dhjetor 1990) është një futbollist japonez.
Qarku Avallon
Qarku Avallon është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Yonne.
Léon Heuzey
Léon Heuzey (shq. Leon Hezej) (1831-1922) arkeolog francez që vizitoi Shqipërinë më 1861 për të studiuar terrenin ilir e maqedon, të përshkuar nga Çezari në luftë me Pompein.
Zbuloi i pari gërmadhat e Orikut dhe planimetrinë e parë të mureve rrethuese të Apolonisë. Kopjoi të gjitha mbishkrimet greke, latine e bizantine që ndeshi në këtë udhëtim dhe paraqiti në vizatime një tok pjesësh arkitektonike e skulpturash nga Pojani e Durrësi.
Monumentet më me vlerë historike e artistike, ndër to mbishkrimin e fshatit Arapaj që bën fjalë për ujësjellësin e Dyrrahut (shek.II) i nisi për në muzeun e Luvrit.
Gadoni
Gadoni (Adòni) është komunë e Italisë në Provinca e Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 43.44 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 696 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 795 banorë.
Ibrahim Hasnaj
Ibrahim Hasnaj (Tiranë, 1911-2 - 1995) ka qenë satirist i njohur në vitet 1930' që shkruante në dialekt tirons dhe ndër poetët e mbramë të traditës bektashiane. Pas rënies së diktaturës komuniste u zgjodh Kryetar i Komitetit të përkohshëm të bashkësisë bektashiane, e cila u rithemelua me solemnitet në Tiranë më 27 janar 1991.
Është autori i tre vëllimeve ende të pabotuar me poezi mistike të frymëzimit bektashi: Unë dhe ndiesitë e mia, 1939, Lot skamnorësh, 1940, dhe Rreze të zjarrta, 1980.
Biografia
Më 1937 mori dorë në tarikatin bektashi, kur edhe nisi të shkruante poezi. U bë sekretar i përgjithshëm i Komunitetit Bektashi para luftës, më pas qe anëtar i redaksisë të së përkohshmes Njeriu të organizatës "Drita Hyjnore". Pas çlirimit qe redaktor i të përkohshmes Djersa të bashkësisë bektashiane, që doli në tetë numra deri më 1947.
Saint-Gaudens, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Saint-Gaudens (Ocitanisht: Sent-Gaudenç ; Shqip: Shën Gaudensi ) është një komunë dhe një nënprefekturë e departamentit Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Shën Gaudensi shtrihet në një lartësi prej 405 m në një parvaz me pamje nga lugina e Garonës. Komuna është me fytyrë nga Pirenejtë dhe është një udhëkryq natyror për rrugët midis Atlantikut dhe Mesdheut dhe midis Tuluzës dhe Luginës së Aranit në Katalonjë. Stacioni Saint-Gaudens ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Bajonën, Paun dhe Tarbesin.
Historia
Shën Gaudensi ka qenë i banuar që nga kohërat e lashta (gjurmë të epokës së hekurit dhe të pushtimit romak) dhe fillimisht quhej Mas-Saint-Pierre, përpara se të merrte emrin e bariut të ri, Gaudens, i martirizuar nga visigotët në fund të shek. i 5-të sepse refuzoi të hiqte dorë nga besimi i tij.
Qyteti më vonë u zhvillua rreth kishës romaneske të shekullit të 11-të. Atij iu dha statuti i qytetit në 1202 dhe u bë kryeqyteti i zonës së Nébouzan, i mbrojtur nga mure të forta. Si një treg i rëndësishëm rajonal, Shën Gaudensi u bë kryeqyteti ekonomik i Comminges.
Qyteti u dëmtua nga forcat protestante nën liderin Montgomery në 1569 dhe u bë selia e Asamblesë Nébouzan pasi ra nën kontrollin e kurorës franceze në 1607. Emri u ndryshua shkurtimisht në "Mont-Unité" gjatë Revolucionit dhe zona më vonë u bë pjesë e departamentit Garonë e Epërme.
Pamjet
majtas|parapamje|300x300px| Kisha e Saint-Pierre-et-Saint-Gaudens. Kisha kolegjiale e Shën Pjetrit dhe Shën Gaudensit, me manastirin dhe shtëpinë e saj ishte një nga ndërtesat më të rëndësishme fetare në Comminges. Ajo ishte shtëpia e një kolegji të kanuneve të zakonshëm, një komunitet i themeluar nga peshkopi Bertrand. Kisha romaneske e shekullit të 11-të, e ndërtuar në planin tipik pirenejas si një bazilikë me një navë dhe dy rreshta, qëndron në vendin e një ndërtimi të mëparshëm. Ajo u zgjerua në shekujt XII dhe XIII me ndërtimin e manastirit dhe shtëpisë së kapitullit. Dera anësore veriore u shtua në shekullin e XVI-të.
Disa ndërtesa të larta janë kujtime të periudhës mesjetare të qytetit, me fasada të thjeshta, të cilave iu shtuan ballkone në fund të shekullit të XIX-të. Ndërtesa të tjera, duke përfshirë disa shtëpi të qytetit, datojnë në shekullin e XVIII-të dhe janë zbukuruar me gdhendje guri. Në Bulevardin Bepmale, fasadat me pamje nga Dielli, me pamje nga Pirenejtë, kanë ballkone dhe galeri deri në katet e tyre të fundit.
Marrëdhëniet ndërkombëtare
Shën Gaudensi është binjakëzuar me:
Charlas
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Charlas (Ocitanisht: Charlàs ; Shqip: Çarlasi) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
1994 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1994 në Republikën e Shqipërisë.
Isador Coriat
thumb|240px|Isador Coriat Isador Henry Coriat (10 dhjetor 1875 – 26 maj 1943) ishte psikiatër dhe neurolog amerikan me prejardhje marokene. Ai ishte një nga psikoanalistët e parë amerikanë.
Ai ishte djali i Hyram Coriat dhe Clara (mbiemri i vajzërisë Ajnshtajn). Ai ishte me prejardhje marokene nga ana e babait dhe gjermane nga ana e nënës. Ai u lind në Filadelfia, por u rrit në Boston dhe shkoi në Shkolla Mjekësore në Universitetin Tufts, dhe diplomoi në vitin 1900.
Ai ishte një nga themeluesit e Shoqërisë dhe Institutit Psikoanalitike e Bostonit, sekretari i parë më 1914 dhe president në vitet 1930-32. Coriat ishte i vetmi analistë frojdian në Boston gjatë periudhës pas vdekjes së James Jackson Putnam.
Coriat u martua me Etta Dan në vitin 1910. Ai vdiq më 26 maj 1943 pas një sëmundje të shkurtër.
Hana Takahashi
Hana Takahashi (高橋 はな) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Beaumont, Yonne
Beaumont është një komunë në Francë. Beaumont bën pjesë në departamentin Yonne të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 556 banorë dhe sipërfaqe 6.55 km².
Kazuma Watanabe
(lindur më 10 Gusht 1986) është një futbollist japonez.
Kristin Hannah
Kristin Hannah (lindi më 25 shtator 1960) është shkrimtare amerikane, e cila ka fituar shumë çmime përfshirë Golden Heart, Maggie, dhe Çmimin Kombëtar të Lexuesve.
Hannah lindi në Kaliforni. Ajo diplomoi në shkollën juridike në Uashington dhe punonte në Seattle para se të bëhej shkrimtare. Ajo tani jeton në Bainbridge Island, Washington.
1993 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1993 në Republikën e Shqipërisë.
Refugjatët
Refugjat është një term që në mënyrë konvencionale nënkupton një person i cili ka humbur mbrojtjen e vendit të tij të origjinës dhe që nuk mund ose nuk dëshiron të kthehet atje për shkak të frikës së bazuar nga persekutimi. Një person i tillë mund të quhet azilkërkues derisa t'i jepet statusi i refugjatit nga shteti kontraktues ose Komisioneri i Lartë i Kombeve të Bashkuara për Refugjatët (UNHCR), nëse ata bëjnë zyrtarisht një kërkesë për azil.
Etimologjia dhe përdorimi
Terma të ngjashëm në gjuhë të tjera kanë përshkruar një ngjarje që shënon migrimin e një popullsie të caktuar nga një vend i origjinës, siç është tregimi biblik i izraelitëve që ikin nga pushtimi asirian  ose azili i gjetur nga profeti Muhamed dhe shokët e tij emigrant me ndihmës në Jethrib (më vonë Medina) pasi ata ikën nga persekutimi në Mekë. Në anglisht, termi refugjat rrjedh nga rrënja e fjalës strehim, nga frëngjishtja e vjetër strehim, që do të thotë "vend i fshehur". Ai i referohet "strehës ose mbrojtjes nga rreziku ose shqetësimi", nga latinishtja fugere, "të ikësh" dhe refugium, "një strehë, vend për të ikur përsëri". Në historinë perëndimore, termi u përdor për herë të parë për huguenotët protestantë francezë që kërkonin një vend të sigurt kundër persekutimit katolik pas Ediktit të parë të Fontainebleau në 1540. Fjala u shfaq në gjuhën angleze, kur huguenotët francezë u larguan në Britani në një numër të madh pas Ediktit të Fontainebleau të vitit 1685 (revokimi i Ediktit të Nantes të vitit 1598) në Francë dhe Deklaratës së Kënaqësisë së vitit 1687 në Angli dhe Skoci. Fjala do të thoshte "një që kërkon azil", deri rreth vitit 1916, kur ajo evoluoi në kuptimin "një që po ikën nga shtëpia", aplikohej në këtë rast për civilët në Flanders që shkonin drejt perëndimit për t'i shpëtuar luftimeve në Luftën e Parë Botërore.
Përkufizimet
Përkufizimi i parë modern i statusit ndërkombëtar të refugjatit erdhi nën Lidhjen e Kombeve në vitin 1921 nga Komisioni për Refugjatët. Pas Luftës së Dytë Botërore dhe si përgjigje ndaj numrit të madh të njerëzve që ikën nga Evropa Lindore, Konventa e OKB-së e 1951 për Refugjatët përcaktoi "refugjatin" (në nenin 1. A.2) si çdo person që: "për shkak të frikës së bazuar se do të persekutohet për arsye të racës, fesë, kombësisë, anëtarësimit në një grup të caktuar shoqëror ose opinion politik, është jashtë shtetit të kombësisë së tij dhe nuk është në gjendje ose, për shkak të kësaj frike, nuk dëshiron të përfitojë të mbrojtjes së atij vendi; ose i cili, duke mos pasur shtetësi dhe duke qenë jashtë vendit të vendbanimit të tij të mëparshëm si rezultat i ngjarjeve të tilla, nuk është në gjendje ose për shkak të kësaj frike ose nuk dëshiron të kthehet në të."Në vitin 1967, përkufizimi u konfirmua në thelb nga Protokolli i OKB-së në lidhje me statusin e refugjatëve.
Njerëzit që ikin nga lufta, fatkeqësitë natyrore ose varfëria në përgjithësi nuk përfshihen nga e drejta ndërkombëtare e azilit. Megjithatë, shumë vende kanë zbatuar ligje për të mbrojtur edhe ata persona të zhvendosur.
Prandaj, konventa që rregullon aspektet specifike të problemeve të refugjatëve në Afrikë zgjeroi përkufizimin e vitit 1951, të cilin Organizata e Unitetit Afrikan e miratoi në vitin 1969:"Çdo person i cili, për shkak të agresionit të jashtëm, okupimit, dominimit të huaj ose ngjarjeve që shqetësojnë seriozisht rendin publik në një pjesë ose në të gjithë vendin e origjinës ose kombësisë së tij, është i detyruar të largohet nga vendbanimi i tij i zakonshëm për të kërkuar strehim në një vend tjetër. jashtë vendit të origjinës ose kombësisë së tij."Deklarata rajonale, jodetyruese e Kartagjenës Latino-Amerikane e vitit 1984 mbi Refugjatët përfshin: personat që janë larguar nga vendi i tyre për shkak se jeta, siguria apo liria e tyre janë kërcënuar nga dhuna e përgjithësuar, agresioni i huaj, konfliktet e brendshme, shkeljet masive të të drejtave të njeriut apo rrethana të tjera që kanë shqetësuar seriozisht rendin publik.
Që nga viti 2011, vetë UNHCR-ja, përveç përkufizimit të vitit 1951, i njeh personat si refugjatë:"të cilët janë jashtë vendit të kombësisë ose vendbanimit të tyre të zakonshëm dhe të paaftë për t'u kthyer atje për shkak të kërcënimeve serioze dhe pa dallim ndaj jetës, integritetit fizik ose lirisë që rrjedhin nga dhuna e përgjithësuar ose ngjarje që shqetësojnë seriozisht rendin publik."Përkufizimi i standardeve minimale të Bashkimit Evropian për refugjatët, nënvizuar nga Art. 2 (c) i Direktivës Nr. 2004/83/KE, në thelb riprodhon përkufizimin e ngushtë të refugjatit të ofruar nga Konventa e OKB-së 1951; megjithatë, në bazë të neneve 2 (e) dhe 15 të së njëjtës direktivë, personat që kanë ikur nga dhuna e përgjithësuar e shkaktuar nga lufta kanë të drejtë, në kushte të caktuara, për një formë mbrojtjeje plotësuese, të quajtur mbrojtje shtesë. E njëjta formë mbrojtjeje parashikohet edhe për personat e zhvendosur, të cilët, pa qenë refugjatë, megjithatë, nëse kthehen në vendet e tyre të origjinës, janë të ekspozuar ndaj dënimit me vdekje, torturës ose trajtimeve të tjera çnjerëzore ose degraduese.
Terma të ndërlidhura
Risistemimi i refugjatëve përkufizohet si “një proces i organizuar i përzgjedhjes, transferimit dhe mbërritjes së individëve në një vend tjetër. Ky përkufizim është kufizues, pasi nuk merr parasysh përhapjen në rritje të proceseve të migrimit të pamenaxhuara."
Termi zhvendosje e refugjatëve i referohet "një procesi të paorganizuar të transferimit individual në një vend tjetër".
Zgjidhja e refugjatëve i referohet "procesit të përshtatjes bazë me jetën - shpesh në fazat e hershme të tranzicionit në vendin e ri - duke përfshirë sigurimin e aksesit në strehim, arsim, kujdes shëndetësor, dokumentacion dhe të drejta ligjore [dhe] punësimi ndonjëherë përfshihet në këtë proces, por fokusi është përgjithësisht në nevojat e mbijetesës afatshkurtër sesa në planifikimin afatgjatë të karrierës."
Integrimi i fuqisë punëtore të refugjatëve kuptohet si "një proces në të cilin refugjatët përfshihen në aktivitete ekonomike (punësim ose vetëpunësim) të cilat janë në përpjesëtim me qëllimet profesionale të individëve dhe kualifikimet dhe përvojën e mëparshme dhe ofrojnë siguri të përshtatshme ekonomike dhe perspektiva për avancim në karrierë".
UNHCR
Me seli në Gjenevë, Zvicër, Zyra e Komisionerit të Lartë të Kombeve të Bashkuara për Refugjatët (UNHCR) u krijua më 14 dhjetor 1950. Ai mbron dhe mbështet refugjatët me kërkesë të një qeverie ose të Kombeve të Bashkuara dhe ndihmon në ofrimin e zgjidhjeve të qëndrueshme, si kthimi ose zhvendosja. Të gjithë refugjatët në botë janë nën mandatin e UNHCR-së, përveç refugjatëve palestinezë, të cilët u larguan nga shteti aktual i Izraelit midis viteve 1947 dhe 1949, si rezultat i Luftës së Palestinës të vitit 1948. Këta refugjatë ndihmohen nga Agjencia e Kombeve të Bashkuara për Ndihmën dhe Punët (UNRWA). UNHCR gjithashtu ofron mbrojtje dhe ndihmë për kategoritë e tjera të personave të zhvendosur: azilkërkuesit, refugjatët që u kthyen në shtëpi vullnetarisht, por ende kanë nevojë për ndihmë për të rindërtuar jetën e tyre, komunitetet civile lokale të prekura drejtpërdrejt nga lëvizjet e mëdha të refugjatëve, njerëzit pa shtetësi dhe të ashtuquajturit persona të zhvendosur brenda vendit (PZHBV), si dhe njerëz në situata të ngjashme me refugjatët dhe të zhvendosurit. Agjencia ka mandat të udhëheqë dhe të bashkërendojë veprimet ndërkombëtare për të mbrojtur refugjatët dhe për të zgjidhur problemet e refugjatëve në mbarë botën. Qëllimi kryesor i tij është të mbrojë të drejtat dhe mirëqenien e refugjatëve. Ai përpiqet të sigurojë që të gjithë mund të ushtrojnë të drejtën për të kërkuar azil dhe për të gjetur strehim të sigurt në një shtet ose territor tjetër dhe për të ofruar "zgjidhje të qëndrueshme" për refugjatët dhe vendet pritëse të refugjatëve.
Dita Botërore e Refugjatëve
parapamje| Një vajzë refugjate siriane në [[Stambolli|Stamboll, Turqi]] Dita Botërore e Refugjatëve shënohet çdo vit më 20 qershor që nga viti 2000 me një rezolutë të veçantë të Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara. 20 qershori është përkujtuar më parë si "Dita e Refugjatëve Afrikë" në një numër vendesh afrikane.
Në Mbretërinë e Bashkuar Dita Botërore e Refugjatëve festohet si pjesë e Javës së Refugjatëve. Java e Refugjatëve është një festival mbarëkombëtar i krijuar për të promovuar mirëkuptimin dhe për të festuar kontributet kulturore të refugjatëve dhe përmban shumë ngjarje si muzika, vallëzimi dhe teatri.
Në Kishën Katolike Romake, Dita Botërore e Emigrantëve dhe Refugjatëve festohet në janar të çdo viti, që kur u krijua në vitin 1914 nga Papa Piu X.
Arsimi
Fëmijët refugjatë vijnë nga shumë prejardhje të ndryshme dhe arsyet e tyre për t'u zhvendosur janë edhe më të ndryshme. Numri i fëmijëve refugjatë ka vazhduar të rritet pasi konfliktet ndërpresin komunitetet në shkallë globale. Vetëm në vitin 2014, ka pasur afërsisht 32 konflikte të armatosura në 26 vende anembanë botës dhe kjo periudhë pa numrin më të lartë të refugjatëve të regjistruar ndonjëherë. Fëmijët refugjatë përjetojnë ngjarje traumatike në jetën e tyre që mund të ndikojnë në aftësitë e tyre të të mësuarit, edhe pasi kanë të rivendosur në vendet e vendbanimit të parë ose të dytë. Edukatorët si mësuesit, këshilltarët dhe stafi i shkollës, së bashku me mjedisin shkollor, janë kyç në lehtësimin e socializimit dhe akulturimit të fëmijëve refugjatë dhe emigrantë të sapoardhur në shkollat e tyre të reja. parapamje| Fëmijë të zhvendosur brenda vendit nga pjesë të tjera të Ukrainës në rajonin Zakarpattia të Ukrainës perëndimore Përvojat nëpër të cilat fëmijët kalojnë gjatë kohës së konfliktit të armatosur mund të pengojnë aftësinë e tyre për të mësuar në një mjedis arsimor. Shkollat përjetojnë braktisje të studentëve refugjatë dhe emigrantë nga një sërë faktorësh si: refuzimi nga bashkëmoshatarët, vetëvlerësimi i ulët, sjellja antisociale, perceptimet negative të aftësive të tyre akademike dhe mungesa e mbështetjes nga stafi i shkollës dhe prindërit. Për shkak se refugjatët vijnë nga rajone të ndryshme globalisht me praktikat e tyre kulturore, fetare, gjuhësore dhe shtëpiake, kultura e re e shkollës mund të bie ndesh me kulturën e shtëpisë, duke shkaktuar tension midis nxënësit dhe familjes së tyre.
Përveç studentëve, mësuesit dhe stafi i shkollës gjithashtu përballen me pengesat e tyre në punën me nxënësit refugjatë. Ata kanë shqetësime për aftësinë e tyre për të përmbushur nevojat mendore, fizike, emocionale dhe arsimore të studentëve. Një studim i studentëve të sapoardhur Bantu nga Somalia në një shkollë të Çikagos vuri në dyshim nëse shkollat ishin të pajisura për t'u ofruar atyre një arsim cilësor që plotësonte nevojat e nxënësve. Nxënësit nuk ishin të vetëdijshëm se si të përdornin lapsat, gjë që bëri që ata të thyenin majat duke kërkuar mprehje të shpeshtë. Mësuesit madje mund t'i shohin studentët refugjatë si të ndryshëm nga grupet e tjera të emigrantëve, siç ishte rasti me nxënësit Bantu. Mësuesit ndonjëherë mund të mendojnë se puna e tyre vështirësohet për shkak të presioneve për të përmbushur kërkesat e shtetit për testim. Me fëmijët refugjatë që mbeten prapa ose përpiqen të arrijnë, kjo mund të pushtojë mësuesit dhe administratorët, duke çuar më tej në zemërim.
Jo të gjithë studentët përshtaten në të njëjtën mënyrë me mjedisin e tyre të ri. Një student mund të marrë vetëm tre muaj, ndërsa të tjerëve mund të marrin katër vjet. Një studim zbuloi se edhe në vitin e katërt të shkollimit, studentët refugjatë laos dhe vietnamezë në SHBA ishin ende në një status kalimtar. Studentët refugjatë vazhdojnë të hasin vështirësi gjatë viteve të tyre në shkolla që mund të pengojnë aftësinë e tyre për të mësuar. Për më tepër, për të ofruar mbështetjen e duhur, edukatorët duhet të marrin parasysh përvojat e studentëve përpara se të vendoseshin në SHBA.
Statistikat zbuluan se në vende të tilla si Uganda dhe Kenia, kishte boshllëqe në studentët refugjatë që ndiqnin shkollat. Ai zbuloi se 80% e refugjatëve në Ugandë po ndiqnin shkollat, ndërsa vetëm 46% e studentëve po ndiqnin shkollat në Kenia. Për më tepër, për nivelet e mesme, shifrat ishin shumë më të ulëta. Vetëm 1.4% e studentëve refugjatë ndiqnin shkollat në Malajzi. Kjo prirje është e dukshme në disa vende të vendbanimit të parë dhe ka ndikime negative tek studentët pasi të mbërrijnë në shtëpitë e tyre të vendbanimeve të përhershme, si SHBA, dhe duhet të lundrojnë në një sistem të ri arsimor. Fatkeqësisht, disa refugjatë nuk kanë një shans për të ndjekur shkollat në vendet e tyre të vendbanimit të parë, sepse ata konsiderohen si emigrantë pa dokumente në vende si Malajzia për refugjatët Rohingya. Në raste të tjera, të tilla si Burundianët në Tanzani, refugjatët mund të kenë më shumë akses në arsim ndërsa janë në zhvendosje sesa në vendet e tyre të origjinës.
Calasetta
Calasetta (Câdesédda, Cal' e Sèda) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 31.06 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 9 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 2.923 banorë.
Robert Maynard
parapamje|290px|Kapja e Piratit, Mjekërrziu, 1718, [[Jean Leon Gerome Ferris]] parapamje|right|Koka e Mjekrës së zezë i varur nga kiçi i Maynard Robert Maynard (19 shtator 1684 - 4 janar 1751) ishte një toger britanik, dhe më vonë kapiten, në Marinën Mbretërore. Dihet pak për jetën e hershme të Maynard, përveçse ai lindi në Angli në vitin 1684 dhe më pas u bashkua me marinën angleze. Ai u bë një toger në janar 1707, dhe nga vitin 1709 ishte toger i tretë në HMS Bedford. Në nëntor 1718, Maynard ishte ngarkuar me gjueti dhe vrasjen e piratit famëkeq Mjekra e zeze. Ndërsa drejtonte HMS Pearl], Maynard tërhoqi Mjekrën e zezë të sulmonte anijen e tij në brigjet e [[North Carolina|Karolinës së Veriut, dhe pasi u përball me piratin në luftime ishte në gjendje ta vriste.
Duke pritur të shpërblehej për veprimet e tij, Maynard nuk u kompensua plotësisht ose u pagua për ekspeditën. Ai u gradua përfundimisht në komandant në vitin 1739, dhe për kapiten në vitin 1740, para se të vdiste në moshën 66 vjeç në vendlindjen e tij në Kent, Angli.
Biografia
Me përjashtim të duelit të tij me Mjekrën e zezë, shumë pak dihet nga jeta e Maynard. Të dhënat e vetme për të shfaqen kur guvernatori britanik i Virxhinias, Alexander Spotswood, i dha Maynard komandën e dy anije njëdirekëshe, "Ranger" dhe "Jane", për të ndjekur piratin e frikshëm Mjekra e zezë, i cili kishte konvertuar në asnjë kohë në një mashtrim të vërtetë të deteve, veçanërisht për anijet tregtare britanike dhe franceze, të cilat ata sulmuan pa vonesë.
Maynard u largua nga bankat në Hampton, Virginia, më 19 nëntor 1718. Maynard u takua me Mjekrën e zezë në Ocrakocke Inlet, në ujërat veriore të Virxhinisë, më 22 nëntor 1718. Shumica e burrave të Mjekrës së zezë ishin në breg, dhe Maynard tejkalonte piratët në burra dhe armë me një raport prej 3 me 1. Sidoqoftë, anija e Maynard nuk kishte kanone, vetëm armë të vogla, ndërsa Mjekra e zezë kishte deri në tetë armë. Megjithatë Maynard fshehu shumicën e njerëzve të tij nën kuvertën e anijes, në mënyrë që të mashtronte kapitenin e piratit.
Pas një ndjekje të shkurtër, në të cilën Maynard urdhëroi burrat e tij të hedhin gjithçka që nuk ishte thelbësore në anije për të lehtësuar anijen, ai u pozicionua menjëherë pranë Queen Anne's Revenge. Mjekra e zezë nisi dy sulme të njëpasnjëshme topash, menjëherë pas sulmit të dytë, Maynard u shfaq me vetëm një njeri në ekuipazh, duke i bërë piratët të besonin se vetëm ata kishin mbetur gjallë.