cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kombëtarja franceze e futbollit
UEFA Euro 2000
Ne fazën Gjysme-Finale Franca mundi me rezultatin 2-1 Portugalinë. Ne fillim Portugalia shënoi ne minutën e 19 me Nuno Gomes, por ne minutën e 51 Thierry Henry barazoi gjithçka. Ne minutën e 117 te kohës shtese Zinedine Zidane kaloi Francën ne avantazh.
Ne finale Franca u përball me Italinë. Ne minutën e 55 Italia kaloi ne avantazh me Marco Delvecchio ne minutën e 55, por ne minutën e 94 Sylvain Wiltord barazoi. Me pas ne minutën e 103 te kohës shtese David Trezeguet shënoi një SuperGol ne 20 metra distancë dhe i dha Francës Evropianin e dyte ne historinë e saj.
Lojtari me i mire i UEFA Euro 2000 u shpall Zinedine Zidane, kurse ne formacionin me te mire bënin pjese 7 lojtar Francez. Golashënuesi me i mire i Francës ishte Thierry Henry me 3 Gola. Me pas 2 Gola kane shënuar : Youri Djorkaeff, David Trézéguet, Sylvain Wiltord dhe Zinedine Zidane. 1 Gol shënuan vetëm Laurent Blanc dhe Christophe Dugarry.
Kupa e Konfederatave 2001
Franca morri pjese ne Kupën e Konfederatave 2001 dhe u vendos ne Grupin A sebashku me Korenë e Jugut, Australinë dhe Meksikën. Franca u kualifikua e para ne Grupin A me 6 pike, 2 fitore dhe 1 humbje dhe një Golavarazh 9-1.
Ne ndeshjen e pare Franca u ndesh me Korenë e Jugut. Ndeshja përfundoi me fitoren e Francezeve me rezultatin 5-0. Franca shënoi qe ne minutën e 9 me Steve Marlet. Pas 10 minutave loje Franca shënoi dhe Golin e dyte me Patrick Vieira, me pas ishte Nicolas Anelka qe shënoi ne minutën e 34. Dy Golat e fundit te ndeshjes Franca i shënoi ne minutat 80 dhe 90 me Youri Djorkaeff dhe Sylvain Wiltord.
Ne ndeshjen e dyte Franca u ndesh me Australinë. Ndeshja përfundoi me rezultatin 1-0 ne favor te Australianeve. Golin e vetëm te ndeshjes e shënoi Clayton Zane ne minutën e 60.
Ne Gjysme-Finale Franca u ndesh me Brazilin qe ishte fituese e kësaj trofeu ne vitin 1997. Ndeshja përfundoi me rezultatin 2-1 për Francën. Ne fillim Franca kaloi ne avantazh me Robert Pirès ne minutën e 7, por Brazili barazoi me Ramon Menezes Hubner ne minutën e 30. Ne pjesën e dyte Franca shënoi me Marcel Desailly ne minutën e 53 dhe Franca shkoi ne finale.
Ne finale Franca u ndesh me Japoninë. Franca fitoi me rezultatin 0-1 fale Golit te Patrick Vieira ne minutën e 30. Franca fitoi për here te pare ne historinë e saj ketë trofe.
Lojtari me i mire i kësaj turnamenti u shpall Robert Pirès qe fitoi Golden Ball dhe Golden Shoe, kurse Patrick Vieira fitoi Silver Ball. Éric Carrière fitoi Silver Shoe. Golashenuesit me te mire te Francës ishin Éric Carrière, Robert Pirès, Patrick Vieira dhe Sylvain Wiltord me nga 2 Gola per secilin.
Botërori 2002
Franca morri pjese ne Botërorin 2002 dhe u vendos sebashku me Danimarkën, Senegalin dhe Uruguajin. Franca u rendin ne vendin e 4 dhe nuk arriti dot te kualifikoheshe, gjithashtu Franca nuk arriti dot te merrte asnjë fitore përveç 1 barazimi dhe 2 humbjeve.
Ne ndeshjen e pare Franca u ndesh me Senegalin ku humbi me rezultatin 0-1. Golin e vetëm te ndeshjen e shënoi mbrojtësi Pape Malick Diop ne minutën e 30.
Ne ndeshjen e dyte Franca u ndesh me Uruguajin. Ndeshja përfundoi me rezultatin 0-0. Thierry Henry mori karton te kuq ne minutën e 25.
Ne ndeshjen e trete Franca u ndesh me Danimarkën. Ndeshja përfundoi me rezultatin 2-0 per Danezet fale Golave te Dennis Rommedahl ne minutën e 22 dhe Jon Dahl Tomasson ne minutën e 67.
Padrón
Padrón është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun O Sar, të provincës A Coruña, në Galicia. Padrón ka 8968INE banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 48.37 km2.
Lidhje të jashtme
Padrón
Beni ecën vetë
"Beni ecën vetë" është film shqiptar i prodhuar nga Kinostudio Shqipëria e Re.1975
Përmbajtja e filmit
Nga kujdesi i tepruar i prindërve, Benin nuk e lejojnë të luajë jashtë mureve të shtëpisë. Xhaxha Thomai që vjen nga fshati e merr me vete dhe për herë të parë Beni gjendet pa kujdesin e prindërve. Beni për herë të parë jeton në familjen e xhaxhait dhe i duhet të mësojë shumë gjëra të reja. Për ta ndihmuar të kalojë frikën dhe të ambientohet e ftojnë të marrë pjesë sëbashku me fëmijët e tjerë në një piknik. Një natë Beni mbetet i vetëm në mes të pyllit por tashmë ai fillon të zbulojë një jetë shumë pranë natyrës, duke larguar frikën dhe mendimet negative të fëmijërisë.
Kantoni Lyon-V
Kantoni Lyon-V (frëngjisht: Canton de Lyon-V) është një kanton në departamentin Rhône, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Lyon. Ka sipërfaqe 6.18km2 dhe popullsi 47977 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Lyon-V aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Ardus
Ardit Susuri (lindur më 11 mars 2000) i njohur profesionalisht si Ardus, është një këngëtar dhe sipërmarrës Amerikan. Nuk dihet shumë për familjen e tij por i vetmi informacion publik është se ai është Shqiptar.
I rritur në Kosovë dhe aktualisht jeton mes Kosovës dhe New York-ut, ai u bë i njohur në Shtetet e Bashkuara dhe vendet evropiane anglishtfolëse gjatë vitit 2020 pasi u bë viral në një nga platformat më të mëdha të transmetimit muzikor, Spotify. Suksesi i tij u rrit pasi filloi të bashkëpunonte me artistë të tjerë evropianë.
2000-2020: Jeta e hershme dhe fillimi i karrierës.
Ardit Susuri ka lindur më 12 mars 2000 në një familje shqiptare në Kosovë. Aktualisht vazhdon studimet e larta në Universitetin AAB. Susuri ishte më i fokusuar në rritjen e bizneseve të tij derisa vendosi ta kalonte fokusin e tij në karrierën muzikore. Atij i pëlqente gjithmonë muzika, por nuk e merrte seriozisht. Ai filloi të publikonte muzikë në Spotify gjatë 2016 dhe 2017, por suksesi nuk ishte deri në vitin 2020, kur publikoi këngën e tij të parë profesionale me të cilën debutoi në industrinë e muzikës me kengen e quajtur "Common".
2021-Tani: Përparim në industri dhe sukses i vazhdueshëm.
Pas publikimit të tij të parë, ai vazhdoi të lëshonte këngë të reja kryesisht në Apple Music dhe Spotify kryesisht, por nuk po bënte ndonjë përparim edhe pse publikoi këngë të reja. Gjërat ndryshuan kur ai hodhi EP-në e tij të parë, "ARDUSTAR", ku disa nga këngët e tij u bënë virale dhe ai grumbulloi më shumë se 1 milion transmetime në Spotify dhe arriti shifrën e 35,000 ndjekësve në Instagram. Pas kësaj ai filloi të lëshojë muzikën e tij në DitroKid e cila është një kompani e shpërndarjes së muzikës. Me publikimin e tij të fundit dhe audiencën e re, ai u shfaq gjithashtu në Worldrapstars Magazine, New York Drops dhe KODNEWS.
EP-ja e tij e fundit, 'ARDUSTAR' ka marrë më shumë se 1,000,000 transmetime në Spotify nën një muaj nga publikimi. Ardus është shumë popullor dhe aktualisht ka 10,000 dëgjues aktivë mujorë çdo muaj.
Singles
As lead artists
2020s
Săuceşti
Săuceşti është një komunë në qarkun Bacău në Rumani. Ka një popullsi prej 4780 banorësh dhe sipërfaqe km². Komuna është formuar nga bashkimi i fshatrave:.
Karlovac
Karlovac (Kroatisht: Karlstadt, Károlyváros) është një qytet në zhupaninë Karlovac në Kroaci.
Demografia
Sipas përkatësisë fetare: 45,786 kanë qenë katolikë romakë, 3,866 krishterë ortodoksë, 2,806 ateista, 705 muslimanë dhe 488 agnostikë.
Scorţeni (Bacău)
Scorţeni është një komunë në qarkun Bacău në Rumani. Ka një popullsi prej 3146 banorësh dhe sipërfaqe 44.58 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 6 fshatrave: Bogdăneşti, Grigoreni, Floreşti, Scorteni, Şerpeni, Stejaru..
Lista e kimistëve
S
Shele zbuloi azotin ne vitin 1772 si përbërës te ajrit dhe ka vertetuar se ajri është përzierje.
One Time
One Time (Një kohë) është këngë nga Justin Bieber, dhe një ndër këngët e albumit My World. Kënga ka qenë shumë e sukseshme nëpër ShBA, Kanadë dhe shumë shtete tjera, duke bërë #1 në shumë top lista. Kënga është shkruar nga Christopher "Tricky" Stewart, Terius "The-Dream" Nash, James Bunton, Corron Cole, Thabiso Nkhereanye, ndërsa kompozuar nga Christopher "Tricky" Stewart, Kuk Harrell, James Bunton, Corron Cole dhe Thabiso Nkhereanye. Kënga është regjistruar në RBMG dhe Island në vitin 2009 ndërsa është publikuar më 18 maj (ShBA), 17 qershor (Kanadë) 2009. One Time është e gjatë rreth 3:36, versioni kryesorë dhe ka format të këngës CD dhe Shkarkim Digjital. Ndërsa video klipi është udhëhequr nga Vashtie Kola, një regjisore e famshme Amerikane, në video klip shfaqet Usher dhe shoku i tij i ngusht Ryan Butler. .Kënga ka qenë edhe hit nëpër shumë shtete si Australi, Austri, Belgjikë (Flamë dhe Walloni) , Irlandë , Britani e Madhe , Kanadë (TL Anderson, CRIA) It was certified Platinum by the RIAA in the United States in January 2010, selling over a million copies. , YearEnd/ShBA etj.
Marnardal
Marnardal është një komunë në qarkun Vest-Agder, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 395 km² dhe popullsi 2214 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Islami dhe terrorizmi
Islami dhe terrorizmi janë dy koncepte tërësisht të kundërta me baza dhe ideologji krejtësisht të ndryshme. Islami është feja e paqes dhe si e tillë që është denon terrorimin. Lufta ndaj sjelljeve terroriste shprehet si përmes ajeteve Kur'anore ashtu edhe përmes haditheve të Muhammedit, të dërguarit të fundit në Islam. Terrorizmi islamistë apo dhuna islamistë është ajo formë e terrorizmit të veprimeve të dhunshme kundër joluftuesve, që zbatohet nga një person apo grup që cilësohet si islamik dhe që ndjek çështjen e islamizmit. Terrorizmi islamistë nxitet në prapaskenë nga ideologjia fondamentaliste islamistë, ekstremizmi dhe fanatizmi fetar. Terroristët islamistë i përligjin veprimet e tyre në themelet e Islamit, Kuranit dhe Sunës, ku ata shpjegohen sipas qëllimit.
Sipas statistikave të mbledhura nga Qendra Antiterroriste Kombëtare e Shteteve të Bashkuara, ekstremizmi islamik ishte përgjegjës për rreth 23 % e të gjitha akteve terroriste vdekjeprurëse në mbarë botën, dhe 56 % e të gjitha goditjeve vdekjeprurëse terroriste shkaktuar nga një terrorist. Aktet ekstremiste përfshijnë rrëmbimin e aeroplanëve, kokëprerjen, rrëmbimin, vrasjen, autobombat, vetëvrasjen me lëndë shpërthyese, dhe nganjëherë përdhunimin.
Një nga fushatat më të njohura terroriste islamistë ishte sulmi i 11 shtatorit 2001 në Shtetet e Bashkuara. Sulme të tjera të mirënjohura islamistë kanë ndodhur në Francë, Rusi dhe Kinë. Franca ishte shënjestra e terrorizmit në mesin e viteve 1990 për shkak të Luftës civile algjeriane. Rusia u përballua me sulmet terroriste që rrjedhin nga përzierjet e saj në Çeçeni. Në vitin 1997 qeveria kineze krijoi Organizatën e Bashkëpunimit të Shanghait për të luftuar lëvizjet radikale islamike në Azinë Qendrore.
Grupet terroriste islamistë shpesh i cilësojnë veprimet e tyre si xhihad. Kërcënimet, përfshirë kërcënimet me vdekje, shpesh dalin në formën e fatvas, (dënimet ligjore islamike). Si myslimanët ashtu edhe jo-myslimanët kanë qenë shënjestër e sulmeve vdekjeprurëse terroriste, si p.sh. sulmet terroriste në Bali. Kërcënimet kundër myslimanëve shpesh dalin në formën e takfirit (një sqarim që dikush apo diçka e konsideruar myslimane është në fakt jobesimtar). Ky është një kërcënim me vdekje që ka të bëjë me ndëshkimin për femohimin në islam, i cili është vdekja, sipas shpjegimeve trashëgimore të ligjit të sharias.
Debatet rreth terrorizmit islamistë përfshijnë : nëse shkaku i terrorizmit apo terroristëve është vetëmbrojtja apo shtrirja mësymëse, vetëvendosja kombëtare apo supremacia islamike; shënjestrat e terroristëve janë joluftuesit; nëse Islami dënon, apo nganjëherë e dënon terrorizmin; nëse disa sulme janë terrorizëm islamistë, apo vetëm akte terroriste të kryera nga myslimanët ; sa përkrahen në botën islame terroristët dhe terrorizmi; nëse Konflikti Arabo-Izraelit është rrënja e terrorizmit islamik, apo thjeshtë një çështje. parapamje|300px|Islami dhe terrorizmi janë dy koncepte tërësisht të kundërta me baza dhe ideologji krejtësisht të ndryshme. Marshues në Londër mbajnë pllakate me shprehje ekstremiste islamiste
Definimi dhe qëndrimi islam ndaj terrorit
Terrori, në kuptimin e tij më të gjerë, është dhunë me qëllime politike e ushtruar kundër objektivave joushtarake. E thënë ndryshe, shenjestra e terrorit janë në tërësi civilët e pafajshëm, i vetmi krim i të cilëve është që ata në sytë e terroristëve, përfaqësojnë "krahun tjetër".
Për këtë arsye, terror do të thotë që njerëzit e pafajshëm t'i nënshtrohen dhunës dhe kjo përbën një akt të zhveshur nga çdo justifikim moral. Kjo, njëlloj si në rastet e vrasjeve të kryera nga Stalini apo Hitleri, përbën një krim kundër njerëzimit.
Pájara
Pájara është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Fuerteventura, të provincës Las Palmas, në Ishujt Kanare. Pájara ka 20931 ,banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 383.52 ,km2.
Islami dhe terrorizmi
Definimi dhe qëndrimi islam ndaj terrorit
Një shoqëri, në të cilën respektohen vlerat morale islame, është një shoqëri që e karakterizon paqja, falja, dashuria, dhembshuria, mbështetja reciproke dhe gëzimi.
Pájara
Lidhje të jashtme
Pájara
Islami dhe terrorizmi
Definimi dhe qëndrimi islam ndaj terrorit
Kurani është një Libër i shpallur për njerëzit si një udhëzues në rrugën e vërtetë. Në këtë libër, Zoti urdhëron njeriun që të përvetësojë sjellje e moral të mirë. Ky moral është i mbështetur në koncepte si dashuria, dhembshuria, toleranca dhe mëshira. Fjala "Islam", rrjedh nga një fjalë arabe me rrënjë të njëjtë me fjalën "paqe". Islami është një fe që i është shpallur njerëzimit me qëllimin e dhurimit të një jete paqësore, nëpërmjet së cilës të pasqyrohet në tokë, mëshira dhe bamirësia e pafund e Zotit. Zoti i urdhëron të gjithë njerëzit në moralin islam, nëpërmjet të cilit mëshira, bamirësia, paqja dhe toleranca mund të bëhen pjesë e jetës në të gjithë botën. Në suren "Bekare", vargu 208, Zoti u drejtohet besimtarëve si vijon:
Sikurse qartësohet në këtë varg, siguria mund të vendoset vetëm përmes "hyrjes në Islam", d.m.th. përmes të jetuarit me vlerat e Kuranit. Vlerat e Kuranit i bëjnë myslimanët të përgjegjshëm për t'i trajtuar të gjithë njerëzit, myslimanë apo jo, me mirësjellje e drejtësi, për të mbrojtur nevojtarët dhe të pafajshmit dhe "për të parandaluar përhapjen e mizorisë". Mizoria përfshin të gjitha format e anarkisë dhe terrorit që godasin sigurinë, qetësinë dhe paqen, sikurse thuhet në vargun kuranor, "Zoti nuk e do çrregullimin".
Profeti i Allahut ka thenë:Atë që e vret veten e tij me çkado qoftë Allahu do ta dënojë me zjarrin e Xhehnemit.
Disa kanë koncepte të gabuara se duke e vrarë dikush veten për qëllime Islamike, gjoja ai po bëka një vepër që meriton Parajsën. Një herë kur një njeri e vrau veten, Profeti tha: Ai është banor i Ferrit’. Kur njerëzit u befasuan nga kjo Profeti tha: ‘Dikush bën vepra që cilat në sytë e njerëzve të tjerë duken sikur vepra që e meritojnë Parajsën, por në të vërtetë ai është banor i Ferrit’.
Marrja e jetës vetvetes të cilën Allahu e ka dhënë në besë është mëkat i madh. Poashtu marrja e jetës së të tjerëve (gjë që është aq e shpeshtë në rastin e sulmeve vetëvrasëse) është poashtu e ndaluar për arsye se jeta njerëzore është me të vërtetë shumë e vlefshme.
Vrasja e një njeriu pa të drejtë është një nga shembujt më të dukshëm të mizorisë. Zoti përsërit në Kuran një urdhëresë që Ai më parë ua kishte shpallur Hebrejve në "Dhjatën e Vjetër":
Sikurse thotë vargu, dikush që vret një njeri të vetëm, ndërkohë që ky i fundit nuk ka vrarë e dëmtuar askënd, kryen një krim që është i njëllojtë me vrasjen e të gjithë njerëzimit.
Në këto kushte, është mëse e dukshme se ç'mëkate të mëdha janë vrasjet dhe masakrat e njerëzve të pafajshëm. Zoti na bën të ditur në vargun e mëposhtëm kuranor se si do të dënohet kjo fytyrë mizore e terrorizmit në jetën e ardhshme:
Dënimi i ligësisë në Islam
Zoti u ka urdhëruar njerëzve që t'i largohen çdo të keqeje. Shtypja, mizoria, vrasja dhe gjakderdhja janë të gjitha të ndaluara. Ai i përshkruan ata që nuk i binden kësaj urdhërese si "ndjekës të gjurmëve të djallit" dhe i akuzon si mbajtës të një qëndrimi që është përshkruar qartë si i mëkatshëm në Kuran. Në disa nga vargjet e shumta kuranore mbi këtë çështje lexojmë:
Ata që mendojnë se do të kenë sukses, duke shkaktuar shtypje, duke përhapur ligësi e përmbysje të mëdha dhe duke vrarë njerëz, bëjnë një gabim shumë të rëndë. Zoti i ka ndaluar të gjitha aktet e ligësisë, përfshirë terrorizmin dhe dhunën, i ka dënuar ata që përfshihen në veprime të tilla dhe është shprehur në një nga vargjet e Kuranit kështu: "Zoti nuk i drejton veprat e atyre që shkaktojnë çrregullim."
Megjithatë, në kohën e sotme aktet e terrorizmit, gjenocidit dhe masakrave ndodhin kudo në botë. Njerëz të pafajshëm vriten barbarisht dhe vendet ku nxitet urrejtja mes grupimeve të ndryshme shoqërore për arsye tërësisht artificiale, zhyten në gjakderdhje. Këto tmerre në vendet me histori, kultura e struktura shoqërore të ndryshme, mund të kenë shkaqe dhe burime nga më të çuditshmet. Sidoqoftë, është e dukshme se shkaku themelor është largimi nga morali i mbështetur në dashuri, respekt e tolerancë, për të cilin ka urdhëruar Zoti në Kuran. Si pasojë e mungesës së fesë, lindin grupime shoqërore që nuk njohin frikë ndaj Zotit dhe që besojnë se nuk do të japin ndonjëherë llogari për veprat e veta. Përderisa besojnë se nuk kanë kujt t'i japin llogari për asgjë, ata e kanë të lehtë të priren për të vepruar pa mëshirë, moral dhe ndërgjegje.
Në qytet gjendej një bandë prej nëntë burrash që shkaktonin çrregullim në vend dhe nuk vendosnin drejtësi. Ata thanë: "Le të betohemi së bashku për Zotin se do të vërsulemi ndaj tij dhe familjes së tij natën dhe do t'u themi më pas, mbrojtësve të tij se ne nuk ishim fare dëshmitarë në zhdukjen e familjes së tij e për këtë po themi të vërtetën."Ata përgatitën një plan dhe Ne përgatitëm, gjithashtu një plan, për të cilin ata nuk kishin dijeni.
Ky ajet kuranor flet për disa njerëz jobesimtarë, të cilët betohen në emër të Zotit për të përforcuar veprat e tyre, mirëpo kjo nuk do të thotë se Zoti i miraton veprat e tyre. Në të njëjtën mënyrë, edhe disa myslimanë mund të pretendojnë se gjithçka që ata bëjnë është në përputhje me fenë, mirëpo ka mundësi që ajo ç'ka bëjnë të jetë tërësisht në kundërshtim me Vullnetin e Zotit dhe moralin e fesë. E vërteta e çështjes duhet parë në veprat e tyre. Nëse këto vepra synojnë të "shkaktojnë çrregullim dhe të mos vendosin drejtësinë", sikurse shpallet në vargun e Kuranit, atëherë duhet të jemi të sigurtë se njerëz të tillë nuk mund të jenë kurrë besimtarë të vërtetë dhe qëllimi i tyre nuk është shërbimi i fesë.
Për dikë që i druhet Zotit dhe që ka kuptuar moralin e Islamit, është e pamundur të mbështesë dhunën apo ligësinë, apo të marrë pjesë në veprime që lidhen me to. Për këtë arsye, Islami është zgjidhja e vërtetë për problemin e terrorizmit. Kur bëhet i qartë morali sublim i Kuranit, është e pamundur për njerëzit që ta lidhin Islamin e vërtetë me ata që mbështesin apo bashkohen me grupet që synojnë padrejtësisht luftë dhe kaos. Zoti në Kuran është shprehur qartë për ndalimin e ligësisë:
"Kur kthen krahët, nxiton të shkaktojë çrregullim mbi dhé, të rrënojë të mbjellat dhe gjënë e gjallë. Por Allahu nuk e do çrregullimin. Kur këshillohet që t'i frikësohet Zotit, atë e pushton një kryelartësi e mëkatshme..."
Përgjegjësia e besimtarëve
Ata që nuk janë të interesuar për ngjarjet që ndodhin rreth tij përderisa ato nuk ndikojnë drejtpërdrejt në jetën e tyre, janë të zhveshur nga largpamësia për të mbështetur bujarinë, vëllazërimin, miqësinë, ndershmërinë dhe shërbimin që feja u kërkon njerëzve të ofrojnë. Gjatë jetës së tyre, këta njerëz përpiqen të kënaqin egot e veta duke i shpërdoruar në mënyrë të rëndomtë mjetet e tyre, pa pasur aspak kujdes për kërcënimet që i kanosen njerëzimit. Sidoqoftë, në Kuran, Zoti lëvdon moralin e atyre që përpiqen me mish e me shpirt për të sjellë mirësi në vendin ku jetojnë dhe janë të interesuar për ngjarjet që ndodhin rreth tyre. Në një varg nga Kurani, na jepet një shembull metaforik për ata që nuk ofrojnë asnjë të mirë për të tjerët dhe për ata që veprojnë gjithmonë në rrugën e mirësisë dhe drejtësisë:
Ata që kërcënojnë jetën e civilëve dhe veçanërisht të fëmijëve, duhet të pyesin vetveten: Çfarë krimi kryen këta fëmijë? A është kryerja e akteve mizore ndaj njerëzve të pafajshëm diçka që do të kalojë pa u marrë në llogari?
Gjëja e parë që duhet bërë për ta shpëtuar botën nga murtaja e terrorizmit është përdorimi i arsimit për të fshirë të gjitha ato besime a bestytni që deri tani, janë shitur në emër të fesë, por që në të vërtetë, nuk kanë të bëjnë aspak me fenë, si dhe të edukohen njerëzit me moralin e vërtetë kuranor dhe me frikën ndaj Zotit.
Agjencia Kosovare e Mirëbesimit
Rregulloret të cilat themelojnë AKM-në janë nxjerrë më 13 qershor 2002. Kompetencat e AKM-së i janë dhënë Bordit të Drejtorëve, i përbërë nga katër drejtorë ndërkombëtarë dhe katër kosovarë. Operimet ditore të AKM-së menaxhohen nga një ekip i përbërë nga stafi profesional ndërkombëtar dhe vendor. left|200px Mbledhja inaguruese e Bordit të AKM-së është mbajtur më 25 korrik 2002. Që nga atëherë, AKM-ja është duke punuar në privatizimin e ndërmarrjeve shoqërore (NSH-ve) dhe administrimin e ndërmarrjeve publike (NP-ve).
Secuieni (Bacău)
Secuieni është një komunë në qarkun Bacău në Rumani. Ka një popullsi prej 213222 banorësh dhe sipërfaqe 93.97 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 6 fshatrave: Berbiceni, Chiticeni, Fundeni, Glodişoarele, Secuieni, Văleni.
Qarqe në Georgia
450px|right Shteti federal Georgia në Shtetet e Bashkuara të Amerikës përbëhet nga 159 Countet:
Haxhi Kraki
Biografia
Haxhi Kraki qysh në moshë të re u mishërua me vyrtyte të larta atdhedashurie e besnikërie.Shkaku i bindjeve të tij antikomuniste, dhe ndjenjes liridashëse gjatë gjithë kohës përjetoj veshtërsi të shumta politike jo vetëm si nxënës në Pejë, por edhe si student në Prishtinë dhe më vonë si profesor.
Në vitin 1968 si student mori pjesë aktive në demostratat që u organizuan në Prishtinë dhe në viset e tjera, prej nga më vonë pati pasoja të rënda politike, distancim dhe përndjekje.Në vitin 1969 për t'i shpëtuar kësaj situate të tendosur politike,pas shumë vështërsive shkon në Prizeren ku punësohet në Shkollën e Mesme të Muzikës mësimdhënës i gjuhës dhe letërsisë shqipe.
Në vitin 1974, duke mos dashur t’u bie në gjunjë njerëzve të padinjitetshëm, që ishte edhe si parakusht punësimi, punësohet si profesor i gjuhës shqipe në Gjimnazin "Ramiz Sadiku" në Rahovec,ku punon pa ndërpreje deri në vitin 1990. Pas shkatrrimit të Partisë Komuniste dhe ndryshimeve të mëdha demokratike në Kosovë,dhe me formimin e Lidhjës Demokratike të Kosovës, si lëvizje legale gjithëpopullore politike dhe gjithëpërfshirëse krijohen kushte më të volitshme për të gjithë ata që kishin qenë të padëshiruar dhe të distancuar nga regjimi i atëhershem.
Pas një interrnimi të brendshëm politk mbi njëzet vjeçar, në vitin 1990 pranohet si profesor në Gjimnazin "Vëllëzërit Frashëri" në Deçan për paralelet e ndara në Junik me ç'rast korigjihet një padrejtësi e madhe dhe paradoksale ndaj tij.Por për fat të keq, prap pati vështërsi të shumta nga disa ish-struktura e mbeturina të regjimit komunist, duke e trajtuar ende si person të padëshirueshëm dhe duke e penguar edhe në punën e tij. Kthimi i tij në Junik ishte një ëndërr e kahershme prandaj veprimtaria e tij këtu u zhvillua në mënyrë të gjithanshme;në sferen politike, kulturore dhe arsimore.Punon me përkushtim në konsolidimin, perforcimin dhe riorganizimin e Lidhjes Demokratike në Junik, e duke qenë kryetar i komisionit për informim përcjellë me vëmendje situaten politike e të sigurisë dhe bënë bënb prezantimin e saj në Qendren Informative të Kosovës (QIK).
Për ta ngjallur jetën kulturore dhe artistike,në vitin 1994 e formon Shoqërinë kulturo artistike me emrin  ‘’Besëlidhja e Junikut’’dhe emërohet kryetar i saj. Kjo Shoqëri për herë të parë, në mars te vitit 1995, shfaqë një program letraro- muzikor nën një trysni të tmershme policore serbe, për hirë të  trembëdhjetë vjetorit të demonstratave të vitit 1981, të tridhjetë vjetorit të vdekjes së F. Nolit, si dhe shtatëdhjetë vjetorit  të vrasjës së Bajram Currit dhe Luigj Gurakuqit.Me 1995-96 hapen paralelet e' Shkollës së Mjekësisë dhe meqenëse ishte i kyçur në këtë proces me vlera të jashtëzakonshme strategjike dhe emancipuese emërohet koordinator.U angazhua edhe në formimin e "Shoqatës për kthmin e Shqipëtarëve" me seli në Pejë dhe u zgjodhë kryetar i saj.
Në vitin 1997 merr pjesë si pëfaqësues Parlamentit të Kosovës në varrimin e Edmond Hoxhës,ndërsa në vitin 1998 organizon orën e madhe letrare me rastin e njëvjetorit të vrasjes së tij në një situat politike tmerrsisht të rënduar nga policia serbe.Në vitin 2000 emërohet si koordinator i Gjimnazit të Junikut ku ligjeroi Gjuhën dhe Letërinë Shqipe Vitet e pasluftës nuk ka qenë i kyqur në strukturat shtetrore.Anashkalimi i tij nga këto struktura ka qenë i pakupueshëm për opinonin por evident dhe me prapavijë të një politike diferencuese si në kohën e regjimit komunist. Haxhi Kraki përveq veprimtarisë arsimore,pedagogjike dhe kulturore zhvillon edhe veprimtari publicistike dhe letrare në mënyr╒ kontinuitive.
Azem Maksutaj
Azem Maksutaj lufton për ngjyrat zvicerane në Kick dhe ThaiBox dhe ka arritur deri në gusht 2005 14 tituj botërorë në këtë Sport luftarak në kategori të ndryshme të peshave deri në peshën Supër të rëndë. Është edhe pjesëmarrës i Turneut më të njohur të Kickboxit i quajtur K1. Sot Azemi jep mësime në Azem Kampfposrt Gym, e cila është një qendër sportive në Winterthur (Wing Thai Gym) dhe Wil (Budaya Center).
Statistikat
Maksutaj ka zhvilluar 99 ndeshje nga të cilat ka 75 fitore (56 me nokaut), 2 barazim dhe 22 humbje.
Sukseset
Gjat krierës sportive Maksutaj ka arritur këto suksese:
Të arriturat tjera
Solonţ
Solonţ është një komunë në qarkun Bacău në Rumani. Ka një popullsi prej 3841 banorësh dhe sipërfaqe km². Komuna është formuar nga bashkimi i 3 fshatrave: Cucuieţi, Sărata dhe Solonţ.
Kantoni Grand-Couronne
Kantoni Grand-Couronne (frëngjisht: Canton de Grand-Couronne) ishte një kanton në departamentin Seine-Maritime, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit ishte Grand-Couronne. Ka sipërfaqe 79,34km2 dhe popullsi 23702 banorë.
Gjeografia
Ajo kufizohet kantoni Le Grand-Quevilly në veri-lindje, kantoni Maromme në veri, kantoni Routot në perëndim, kantoni Elbeuf në jug dhe kantoni Saint-Étienne-du-Rouvray në lindje.
Përbërja aktuale
Kantoni Grand-Couronne aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Historia e Malit të Zi
Historia e Mali të Zi ka të dhëna të hershme të shkruara që fillojnë me Ilirinë dhe Mbretërinë e Ilirisë derisa Republika Romake e inkorporoi rajonin në provincën e Ilirikut (më vonë Dalmaci dhe Praevalitana ) pas Luftërave Iliro-Romake.
Në mesjetën e hershme, shpërngulja sllave çoi në disa shtete sllave. Në shekullin e IX, në territorin e Malit të Zi kishte tre principata: Duklja, afërsisht që korrespondon me gjysmën jugore, Travunia, perëndimi dhe Rashcia, veriu. Në 1042, Stefan Vojislav udhëhoqi një revoltë që rezultoi në pavarësinë e Dukljes dhe krijimin e dinastisë Vojislavljević. Duklja arriti kulmin e saj nën djalin e Vojisllavit, Mihailo (1046–81) dhe nipin e tij Bodin (1081–1101). Në shekullin e 13-të, Zeta e kishte zëvendësuar Dukljen kur i referohej mbretërisë. Në fund të shekullit të 14-të, Mali i Zi jugor ( Zeta ) ra nën sundimin e familjes fisnike të Balshiqëve, më pas familjes fisnike Crnojević, dhe nga shekulli i 15-të, Zeta përmendej më shpesh si Crna Gora ( veneciane : monte negro ).
Pjesë të mëdha ranë nën kontrollin e Perandorisë Osmane nga viti 1496 deri në 1878. Pjesët kontrolloheshin nga Republika e Venecias. Nga viti 1516 deri në vitin 1852 sundimtarë ishin princ-peshkopët (vladikas) të Cetinjës. Shtëpia e Petroviq-Njegoshit sundoi deri në vitin 1918. Nga viti 1918 ishte pjesë e Jugosllavisë. Në bazë të një referendumi për pavarësinë të mbajtur më 21 maj 2006, Mali i Zi shpalli pavarësinë më 3 qershor të atij viti.
Historia e hershme
djathtas|parapamje|225x225px| Rrugët Romake në Mal të Zi Para ardhjes së popujve sllavë në Ballkan gjatë shekullit të 6-të pas Krishtit, zona e njohur tani si Mali i Zi ishte e banuar kryesisht nga ilirët.
Gjatë epokës së bronzit, Ilirët, ndoshta fisi më jugor ilir i asaj kohe, që i dhanë emrin e tyre të gjithë grupit jetonin pranë liqenit të Shkodrës në kufirin e Shqipërisë dhe Malit të Zi dhe fqinj me fiset greke në jug. Përgjatë bregut të detit të Adriatikut, lëvizja e popujve që ishte tipike për botën e lashtë mesdhetare siguroi vendosjen e një përzierjeje kolonësh, tregtarësh dhe atyre në kërkim të pushtimit territorial. Koloni të konsiderueshme greke u krijuan në shekujt e 6-të dhe të 7-të para Krishtit dhe Keltët dihet se u vendosën atje në shekullin e IV para Krishtit. Gjatë shekullit të III para Krishtit, u shfaq një mbretëri autoktone ilire me kryeqytet Scutarin. Romakët kryen disa ekspedita ndëshkuese kundër piratëve vendas dhe më në fund pushtuan mbretërinë ilire në shekullin II para Krishtit, duke e aneksuar atë në provincën e Ilirikut.
Ndarja e Perandorisë Romake midis sundimit romak dhe bizantin – dhe më pas midis kishave latine dhe greke – u shënua nga një vijë që shkonte në veri nga Shkodra deri në Malin e Zi modern, duke simbolizuar statusin e këtij rajoni si një zonë margjinale e përhershme midis atyre ekonomike. botëve kulturore dhe politike të Mesdheut. Me rënien e fuqisë romake, kjo pjesë e bregdetit dalmat vuajti nga shkatërrime të përhershme nga pushtues të ndryshëm gjysmënomadë, veçanërisht gotët në fund të shekullit të 5-të dhe avarët gjatë shekullit të 6-të. Këto shpejt u zëvendësuan nga sllavët, të cilët u vendosën gjerësisht në Dalmaci nga mesi i shekullit të VII-të. Për shkak se terreni ishte jashtëzakonisht i thyer dhe i mungonte ndonjë burim i madh i pasurisë, si pasuritë minerale, zona që tani është Mali i Zi u bë një strehë për grupet e mbetura të kolonëve të mëparshëm, duke përfshirë disa fise që i kishin shpëtuar romanizimit.
Mesjeta
djathtas|parapamje|220x220px| Vula e princit Pjetër të Dukljes nga shek. Mbishkrimi thotë "Pjetri, arkondi i Diokleisë, Amen". Në gjysmën e dytë të shekullit të 6-të, sllavët migruan nga gjiri i Kotorrit në lumin e Bojanës dhe në brendësi të tij, si dhe rrethojnë liqenin e Shkodrës. Ata formuan Principatën e Dokleas. Nën misionet e mëposhtme të Kirilit dhe Metodit, popullsia u kristianizua. Fiset sllave u organizuan në një duka gjysmë të pavarur të Dukljes (Doclea) në shek.
Pasi u përballën me dominimin e mëvonshëm bullgar, njerëzit u ndanë pasi vëllezërit-arkontët dokleanë ndanë tokat mes njëri-tjetrit pas vitit 900. Pas rënies së Mbretërisë Serbe në vitin 960, Dokleanët u përballën me një pushtim të rinovuar bizantin deri në shekullin e 11-të. Sundimtari lokal, Jovan Vladimir Dukljanski, kulti i të cilit mbetet ende në traditën e krishterë ortodokse, në atë kohë po luftonte për të siguruar pavarësinë.
Stefan Vojisllav filloi një kryengritje kundër dominimit bizantin dhe fitoi një fitore të madhe kundër ushtrisë së disa strategjive bizantine në Tudjemili (Bar) në vitin 1042, e cila i dha fund ndikimit bizantin mbi Doclea. Në Skizmën e Madhe të vitit 1054, Doclea ra në anën e Kishës Katolike. Tivari u bë peshkopatë në 1067. Në 1077, Papa Gregori VII e njohu Dukljen si një shtet të pavarur, duke njohur mbretin e saj Mihailo (Michael, i dinastisë Vojislavljević të themeluar nga fisniku Stefan Vojislav) si Rex Doclea (Mbreti i Dukljës). Më vonë Mihailo dërgoi trupat e tij, të udhëhequr nga djali i tij Bodin, në 1072 për të ndihmuar kryengritjen e sllavëve në Maqedoni. Në vitin 1082, pas lutjeve të shumta, Peshkopia e Tivarit të Tivarit u ngrit në një Kryepeshkopatë.
Zgjerimet e mbretërve të dinastisë Vojislavljević çuan në kontrollin mbi tokat e tjera sllave, duke përfshirë Zahumljen, Bosnjën dhe Rascia. Fuqia e Doclea-s ra dhe ata në përgjithësi iu nënshtruan Princëve të Madh të Rascias në shekullin e 12-të. Stefan Nemanja lindi në vitin 1117 në Ribnicë (sot Podgoricë ). Në vitin 1168, si Zhupan i madh serb, Stefan Nemanja mori Doclean. Në statutet e Manastirit të Vranjinës gjatë shekullit të 14-të grupet etnike që përmenden ishin shqiptarët (arbanasit), vllahët, latinët (qytetarët katolik) dhe serbët.
Zeta nën Balshajtë (1360–1421)
parapamje|200x200px| Stema e [[Balshajt|Shtëpisë së Balshajve]] parapamje|Zeta nën dinastinë Balshajve në shekullin e 14-të Principata e Zetës udhëhiqej nga shtëpia e Balshiqit nga viti 1356 deri në 1421.
Zeta brenda Despotatit Serb (1421–1451)
Pas vdekjes së Balshës III, përfaqësuesi i fundit i Shtëpisë së Balshiqit, Zeta iu bashkua Despotatit Serb në 1421.
Zeta nën Gjurashët (1451–1496)
Principata e Zetës drejtohej nga shtëpia e dinastisë së Gjurashëve nga shek. 1451 deri në 1496. Besohet se emri Crna Gora (Mali i Zi) e ka origjinën gjatë sundimit të tyre. Crnojeviqët u dëbuan nga Zeta nga osmanët dhe u detyruan të tërhiqen mbi Gjirin e Kotorrit, ku ndërtuan një manastir dhe një oborr mbretëror në Cetinje, kryeqyteti i ardhshëm mbretëror i Malit të Zi, përpara se të iknin përfundimisht në Venecia. Në 1496, osmanët pushtuan Zetën dhe e konsoliduan atë në sanxhakun e sapokrijuar të Malit të Zi, duke i dhënë fund principatës së saj.
Mali i Zi bregdetar venecian
parapamje| Territori i [[Arbëria Venedikase|Shqipërisë Veneciane]] Pas rënies dramatike të Perandorisë Romake Perëndimore (476), ilirët e romanizuar të bregdetit të Dalmacisë i mbijetuan pushtimeve barbare të avarëve në shekullin e 6-të dhe ishin vetëm nominalisht nën ndikimin e sllavëve në shekujt VII dhe VIII. Në shekujt e fundit të mijëvjeçarit të parë, këta ilirë të romanizuar filluan të zhvillonin gjuhën e tyre neolatine, të quajtur gjuha dalmate, rreth fshatrave të tyre të vegjël bregdetar që rriteshin me tregtinë detare.
Venecia filloi të merrte kontrollin e Dalmacisë jugore rreth shekullit të 10-të, duke asimiluar shpejt gjuhën dalmate me gjuhën veneciane. Nga shekulli i 14-të, Republika e Venecias ishte në gjendje të krijonte një vazhdimësi territoriale rreth Gjirit të Kotorrit (Cattaro).
Periudha e hershme moderne
Republika e Venecias dominoi brigjet e Malit të Zi të sotëm nga viti 1420 deri në 1797. Në ato katër shekuj, zona rreth Cattaro (Kotorrit) u bë pjesë e Shqipërisë veneciane.
Lufta për ruajtjen e pavarësisë (1496-1878)
Një pjesë e Malit të Zi të sotëm, e quajtur Sanxhaku (i cili historikisht nuk ishte pjesë e Malit të Zi deri në vitin 1912), ishte nën kontrollin e drejtpërdrejtë osman nga 1498 deri në 1912, ndërsa pjesa më perëndimore e Malit të Zi bregdetar ishte nën kontrollin venecian dhe pjesa tjetër e Malit të Zi ishte autonome nga viti 1516, kur Vladika Vavila u zgjodh si sundimtare e Malit të Zi nga klanet e tij dhe e licencuar nga Perandoria Osmane u bë një shtet teokratik dhe jo laik. Vetëm qendrat e vogla të qyteteve si Cetinja dhe Njegusi kontrolloheshin nga osmanët, por malet dhe zonat rurale ishin autonome dhe kontrolloheshin nga disa klane malazeze, të cilat ishin shoqëri luftëtarësh, por që i paguanin një taksë të veçantë Perandorisë Osmane.
Mali i Zi autonom i asaj kohe ishte i ndarë në tre pjesë ose "Nahija" :
Në vitin 1514, territori osman i Malit të Zi u shpall si sanxhak më vete i Malit të Zi, me urdhër të Sulltan Bejazidit II. Sanxhak-beu (guvernator) i parë që u zgjodh ishte djali i Ivan Crnojeviqit, Stanisha ( Skenderbeg Crnojević ), i cili u konvertua në Islam dhe qeverisi deri në vdekjen e tij në 1528. Pavarësisht mizorisë së theksuar të Skënderbeut, osmanët nuk kishin fuqi efektive në Mal të Zi. Vladika Vavil u zgjodh në vitin 1516 princ-peshkop malazez nga populli malazez dhe patriarku i Beogradit. majtas|parapamje| Luftëtarët nga klani Chevo marshojnë në betejë.
Vladikas me zgjedhje (1516–1696)
Një pretendent për fronin malazez, një nga familja Crnojević që ishte konvertuar në Islam, pushtoi Malin e Zi ashtu si Stanisha, tridhjetë vjet më parë, dhe me të njëjtin rezultat. Vukotiqi, guvernatori civil, zmbrapsi sulmin e turqve. Malazezët, të inkurajuar nga fitorja, rrethuan Jajcen në Bosnjë dhe Hercegovinën e sotme, ku garnizoni hungarez u rrethua nga afër nga ushtria osmane. Turqit ishin shumë të zënë me luftën hungareze për të marrë hak. Pushtimi tjetër osman i Malit të Zi ndodhi në vitin 1570.
Shumë dritë hidhet mbi gjendjen e Malit të Zi në këtë periudhë dhe shkaqet e suksesit të tij të pandryshueshëm në luftë, madje edhe kundër mosmarrëveshjeve të frikshme, shpjegohen nga rrëfimet e një shkrimtari bashkëkohor, Mariano Bolizza. Ky autor, një patrician i Venedikut, me banim në Kotorr në fillim të shekullit të shtatëmbëdhjetë, kaloi një kohë të konsiderueshme në Malin e Zi të Vjetër dhe botoi në 1614 një përshkrim të Cetinjes. Në atë kohë, e gjithë popullsia mashkullore e Cetinjës në dispozicion për luftë përbëhej nga 8027 persona, të shpërndarë në nëntëdhjetë e tre fshatra.
Gjendja e vendit në këtë periudhë ishte natyrisht e parregullt. Lufta ishte pushtimi kryesor i banorëve të saj nga nevoja e plotë, dhe artet e paqes u dobësuan. Shtypshkronja, aq aktive një shekull më parë, kishte pushuar së ekzistuari ; kontrolli i princit-peshkopit mbi pesë nahiet, ose rrethet, që më pas përbënin principatën, ishte i dobët; vetë kryeqyteti përbëhej nga vetëm disa shtëpi. Megjithatë, ekzistonte një sistem i qeverisjes vendore. Çdo nahia ndahej në fise, ose plemena, secila e kryesuar nga një kryetar ose kniez, i cili vepronte si gjykatës në mosmarrëveshjet midis klaneve.
Historia moderne
Petar Petrović Njegoš, një vladika me ndikim, mbretëroi në gjysmën e parë të shekullit të 19-të. Në 1851 Danilo Petrović Njegoš u bë vladika, por në 1852 u martua dhe hoqi dorë nga karakteri i tij kishtar, duke marrë titullin knjaz (Princi) Danilo I, dhe e shndërroi tokën e tij në një principatë laike. djathtas|parapamje|250x250px| Shpallja e Mbretërisë së Malit të Zi. djathtas|parapamje|250x250px| Zgjerimi i territorit të Malit të Zi (1830–1944) Pas vrasjes së Danilos nga Todor Kadić në Kotorr, në 1860, malazezët shpallën Nikollën I si pasues të tij më 14 gusht të atij viti. Në 1861–1862, Nikolla u përfshi në një luftë të pasuksesshme kundër Perandorisë Osmane.
Pas kryengritjes së Hercegovinës, pjesërisht e inicuar nga aktivitetet e tij klandestine, ai përsëri i shpalli luftë Turqisë. Serbia iu bashkua Malit të Zi, por ajo u mund nga forcat turke po atë vit. Rusia tani u bashkua dhe mundi me vendosmëri turqit në 1877–78. Traktati i San Stefanos (mars 1878) ishte shumë i favorshëm për Malin e Zi, si dhe për Rusinë, Serbinë, Rumaninë dhe Bullgarinë. Megjithatë, fitimet u shkurtuan disi nga Traktati i Berlinit (1878). Në fund Mali i Zi u njoh ndërkombëtarisht si një shtet i pavarur, territori i tij u dyfishua efektivisht me shtimin e 1900 sqmi, porti i Tivarit dhe të gjitha ujërat e Malit të Zi u mbyllën për anijet luftarake të të gjitha kombeve; dhe administrimi i policisë detare dhe sanitare në bregdet u vendos në duart e Austrisë.
Nën Nikolla I, vendit iu dha edhe kushtetuta e parë (1905) dhe u ngrit në rangun e mbretërisë në 1910.
Në Luftërat Ballkanike (1912–1913), Mali i Zi bëri fitime të mëtejshme territoriale duke e ndarë Sanxhakun me Serbinë. Megjithatë, qyteti i pushtuar i Shkodrës duhej t'i jepej shtetit të ri të Shqipërisë me insistimin e Fuqive të Mëdha, pavarësisht se malazezët kishin investuar 10.000 jetë për pushtimin e qytetit nga forcat osmano-shqiptare të Essad Pashë Toptanit.
Lufta e Parë Botërore
Mali i Zi vuajti rëndë në Luftën e Parë Botërore. Menjëherë pasi Austro-Hungaria i shpalli luftë Serbisë (28 korrik 1914), Mali i Zi humbi pak kohë duke i shpallur luftë Fuqive Qendrore – në radhë të parë ndaj Austro-Hungarisë – më 6 gusht 1914, pavarësisht se diplomacia austriake premtoi t’ia dorëzonte Shkodrën Malit të Zi. nëse do të qëndronte neutrale. Për qëllime të koordinimit në luftën kundër ushtrisë armike, gjenerali serb Bozhidar Jankoviq u emërua shef i Komandës së Lartë të ushtrive serbe dhe malazeze. Mali i Zi mori 30 artileri dhe ndihmë financiare prej 17 milionë dinarë nga Serbia. Franca kontribuoi me një detashment kolonial prej 200 burrash të vendosur në Cetinje në fillim të luftës, si dhe dy radiostacione – të vendosura në majë të malit Lovćen dhe në Podgoricë. Deri në vitin 1915 Franca e furnizonte Malin e Zi me materialet e nevojshme luftarake dhe ushqimin përmes portit të Tivarit, i cili ishte i bllokuar nga luftanijet dhe nëndetëset austriake. Në vitin 1915 Italia e mori këtë rol, duke transportuar furnizimet pa sukses dhe në mënyrë të parregullt përmes linjës Shëngjin - Bojanë - Liqeni i Shkodrës, një rrugë e pasiguruar për shkak të sulmeve të vazhdueshme të parregullsive shqiptare të organizuara nga agjentët austriakë. Mungesa e materialeve jetike përfundimisht bëri që Mali i Zi të dorëzohej.
Austro-Hungaria dërgoi një ushtri të veçantë për të pushtuar Malin e Zi  dhe për të parandaluar një kryqëzim të ushtrive serbe dhe malazeze. Megjithatë, kjo forcë u zmbraps dhe nga maja e Lovçenit të fortifikuar, malazezët vazhduan bombardimin e Kotorrit të mbajtur nga armiku. Ushtria austro-hungareze arriti të pushtonte qytetin e Pljevljes, ndërsa malazezët morën nga ana tjetër Budvën, atëherë nën kontrollin austriak. Fitorja serbe në Betejën e Cerit (15–24 gusht 1914) i largoi forcat armike nga Sanxhaku dhe Pljevlja erdhi përsëri në duart e Malit të Zi. Më 10 gusht 1914, këmbësoria malazeze kryen një sulm të fortë kundër garnizoneve austriake, por ata nuk ia dolën të përmirësonin avantazhin që fituan fillimisht. Ata rezistuan me sukses austriakëve në pushtimin e dytë të Serbisë (shtator 1914) dhe pothuajse arritën të pushtonin Sarajevën. Megjithatë, me fillimin e pushtimit të tretë austro-hungarez, ushtria malazeze duhej të tërhiqej përpara një numri shumë të lartë, dhe ushtritë austro-hungareze, bullgare dhe gjermane më në fund pushtuan Serbinë (dhjetor 1915). Megjithatë, ushtria serbe mbijetoi dhe e udhëhequr nga mbreti Pjetri I i Serbisë, filloi të tërhiqej nëpër Shqipëri. Për të mbështetur tërheqjen serbe, ushtria malazeze, e udhëhequr nga Janko Vukotiç, u angazhua në Betejën e Mojkovcit (6–7 janar 1916). Mali i Zi gjithashtu pësoi një pushtim në shkallë të gjerë (janar 1916) dhe për pjesën e mbetur të luftës mbeti në zotërimin e Fuqive Qendrore. Oficeri austriak Viktor Weber Edler von Webenau shërbeu si guvernator ushtarak i Malit të Zi midis 1916 dhe 1917. Më pas Heinrich Clam-Martinic e plotësoi këtë pozicion.
Mbreti Nikolla iku në Itali (janar 1916) dhe më pas në Francë; qeveria i transferoi operacionet e saj në Bordo. Përfundimisht aleatët çliruan Malin e Zi nga austriakët. Një Asamble Kombëtare e Podgoricës e sapombledhur ( <i id="mwAXM">Podgorička skupština</i>, <i id="mwAXQ">Подгоричка скупштина</i> ), e akuzoi Mbretin se po kërkonte një paqe të veçantë me armikun dhe për pasojë e rrëzoi atë, e ndaloi kthimin e tij dhe vendosi që Mali i Zi t'i bashkohej Mbretërisë së Serbisë më 1 dhjetor 1918. Një pjesë e ish-forcave ushtarake malazeze ende besnike ndaj Mbretit filloi një rebelim kundër bashkimit, Kryengritjes së Krishtlindjes (7 janar 1919).
Jugosllavia
parapamje| Harta e Zeta Banovinës Në periudhën ndërmjet dy luftërave botërore, nipi i Nikollës, mbreti Aleksandri I dominoi qeverinë jugosllave. Në vitin 1922 Mali i Zi u bë pjesë e zonës së Zetës dhe më vonë Zeta Banate. Selia administrative e banatit u bë ish kryeqyteti malazez Cetinje. Gjatë kësaj periudhe, malazezët ishin ende të ndarë në politikën e të Gjelbërve dhe të Bardhëve. Partitë politike dominuese në Mal të Zi ishin Partia Demokratike, Partia Radikale Popullore, Partia Komuniste e Jugosllavisë, Aleanca e Agrarëve, Partia Federaliste Malazeze dhe Partia Republikane Jugosllave. Gjatë kësaj periudhe dy probleme kryesore në Mal të Zi ishin humbja e sovranitetit dhe gjendja e keqe ekonomike. Të gjitha partitë, përveç federalistëve, kishin të njëjtin qëndrim ndaj çështjes së parë, duke favorizuar centralizmin ndaj federalizmit. Pyetja tjetër ishte më komplekse, por fakti për të cilin të gjitha palët ranë dakord është se situata nuk ishte aspak e mirë dhe se qeveria nuk bëri asgjë për të përmirësuar jetën në zonë. I shkatërruar nga lufta, Malit të Zi nuk iu pagua kurrë dëmshpërblimet për të cilat kishte të drejtë si një nga aleatët në Luftën e Madhe. Shumica e popullsisë jetonte në zonat rurale, por popullsia më e vogël e qytetarëve kishte standarde më të mira jetese. Nuk kishte infrastrukturë dhe industria u formua nga pak kompani.
"Mbretëria e Malit të Zi" dhe Lufta e Dytë Botërore
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Italia nën Benito Musolinin pushtoi Malin e Zi në 1941 dhe aneksoi në Mbretërinë e Italisë zonën e Kotorrit (Cattaro), ku kishte një popullsi të vogël veneciane. (Mbretëresha e Italisë – Elena e Malit të Zi – ishte e bija e ish-mbretit të Malit të Zi dhe lindi në Cetinje . )
Historiani anglez Denis Mack Smith shkroi se mbretëresha e Italisë (e konsideruar si gruaja malazeze më me ndikim në histori) e bindi burrin e saj Mbretin e Italisë Victor Emmanuel III që t'i impononte Musolinit krijimin e një Mali të Zi të pavarur, kundër dëshirës së kroatëve fashistë. dhe shqiptarët (që donin të zgjeronin vendet e tyre me territoret malazeze). Nipi i saj Princi Michael i Malit të Zi nuk e pranoi kurrë kurorën e ofruar, duke u zotuar për besnikëri ndaj nipit të tij, mbretit Pjetër II të Jugosllavisë.
Mbretëria kukull e Malit të Zi u krijua nën kontrollin fashist ndërsa Krsto Zrnov Popović u kthye nga mërgimi i tij në Romë në 1941 për të tentuar të udhëheqë Zelenashët (partinë "Green"), e cila mbështeti rivendosjen e monarkisë malazeze. Kjo milici quhej Brigada e Lovçenit. Mali i Zi u shkatërrua nga një luftë e tmerrshme guerile, kryesisht pasi Gjermania naziste zëvendësoi italianët e mundur në shtator 1943.