cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mimosa pudica
Përshkrim
Rrënjët e Mimosa pudica krijojne disulfid karboni, i cili parandalon disa kerpudha patogjene dhe mikorizale të rriten brenda rizosferës se bimes. Kjo lejon formimin e nyjeve ne rrenjet e bimes qe permbajnë diazotrofe endosimbiotike, te cilat fiksojnë azotin atmosferik dhe e shnderojne atë në një forme të perdorshme nga bima.
Beteja
__PATP__ parapamje|250x250px|Ushtritë britanike (e kuqe) dhe franceze (blu) fillojnë angazhimin e Betejës vendimtare të Waterloo, me forcat prusiane (gri) që mbërrijnë nga verilindja Një betejë është një dukuri e luftimit në luftë midis njësive ushtarake kundërshtare të çdo numri ose madhësie. Një luftë zakonisht përbëhet nga beteja të shumta. Në përgjithësi, një betejë është një angazhim ushtarak që përcaktohet mirë në kohëzgjatje, zonë dhe angazhim të forcës. Një angazhim me vetëm angazhim të kufizuar midis forcave dhe pa rezultate vendimtare nganjëherë quhet përleshje.
Mimosa pudica
Përshkrim
Mimoza pudica është një tetraploid (2 n = 52).
Beteja
Fjala "betejë" gjithashtu mund të përdoret rrallë për t'iu referuar një fushate të tërë operacionale, megjithëse ky përdorim ndryshon shumë nga kuptimi i tij konvencional ose zakonor. Në përgjithësi, fjala "betejë" përdoret për fushata të tilla nëse i referohet një përballjeje të zgjatur luftarake në të cilën njëri ose të dy luftëtarët kishin të njëjtat metoda, burime dhe objektiva strategjikë gjatë gjithë takimit. Disa shembuj të spikatur të kësaj do të ishin Beteja e Atlantikut, Beteja e Britanisë dhe Beteja e Stalingradit, të gjitha në Luftën e Dytë Botërore.
Luftërat dhe fushatat ushtarake udhëhiqen nga strategjia ushtarake, ndërsa betejat zhvillohen në një nivel planifikimi dhe ekzekutimi të njohur si lëvizshmëri operacionale. Strategu gjerman Carl von Clausewitz deklaroi se "përdorimi i betejave.. për të arritur objektin e luftës" ishte thelbi i strategjisë.
Ardi Veliu
Ardi Veliu (lindur më 2 mars 1972) ishte Drejtor i Policisë së Shtetit në Shqipëri.
Lidhja e jashtme
http://top-channel.tv/2018/02/05/ardi-veliu-emerohet-drejtor-i-pergjithshem-i-policise/
Golluboci (Malishevë)
Golluboc është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kodranesh.
Villar-en-Val
Villar-en-Val (Ocitanisht: Le Vilar en Val ; Shqip: Vijarval) është një komunë në departamentin Aude në Francën jugore.
Fushëbeteja
parapamje|250x250px|Helikopterët UH-1D transportojnë anëtarë të Batalionit të 2-të, Regjimentit të 14-të të Këmbësorisë nga zona e Plantacionit të Gomës Filhol. Një fushë beteje është vendndodhja e një beteje aktuale ose historike që përfshin luftë tokësore. Zakonisht kuptohet se kufizohet në pikën e kontaktit midis forcave kundërshtare, megjithëse betejat mund të përfshijnë trupa që mbulojnë zona të gjera gjeografike. Megjithëse termi nënkupton që betejat zakonisht zhvillohen në një fushë - një shtrirje e hapur e terrenit të sheshtë - ai zbatohet për çdo lloj terreni në të cilin zhvillohet një betejë. Termi mund të ketë gjithashtu rëndësi juridike dhe fushat e betejës kanë vlerë të konsiderueshme historike dhe kulturore - fusha e betejës është përshkruar si "një vend ku idealet dhe besnikëria vihen në provë". Akte dhe traktate të ndryshme kufizojnë sjellje të caktuara luftarake në një fushë beteje të identifikuar. Regjime të tjera ligjore promovojnë ruajtjen e disa fushave të betejës si vende me rëndësi historike.
Teoria dhe doktrina moderne ushtarake, me përparimet teknologjike në luftë, ka evoluar të kuptuarit e një fushëbeteje nga një e përcaktuar nga terreni në një perceptim më të shumëanshëm të të gjithë faktorëve që ndikojnë në zhvillimin e një beteje dhe është konceptuar si hapësira e betejës.
The Best in Me
"The Best in Me", më herët "Mon Alliée (Më e mira në mua)" është një këngë nga këngëtari francez Tom Leeb. Ajo do ta përfaqësojë Francën në Festivalin Evropian të Këngës 2020 që do të mbahet në Rotterdam, Holandë.
Filipi i Belgjikës
Filip (në holandisht) ose Philip (në gjermanisht) (Holandiht: Filip Leopold Lodewijk Maria, Frëngjisht: Philippe Léopold Louis Marie, Gjermanisht: Philipp Leopold Ludwig Maria; lindi më 15 prill 1960) është Mbreti i Belgëve, pasi është ngjitur në fron më 21 korrik 2013, pas dorëheqjes nga babai i tij. Ai është fëmija më i madh i mbretit Albert II, të cilin ai e fitoi pas abdikimit të Albertit për arsye shëndetësore dhe Mbretëreshës Paola. Ai u martua me Jonkvrouw Mathilde d'Udekem d'Acoz në vitin 1999, me të cilin ka katër fëmijë. Fëmija i madh i Mbretit Filip dhe Mbretëreshës Mathilde, Princesha Elisabeth, është e para në linjën e trashëgimisë.
Jeta e hershme
Filip lindi më 15 prill 1960 gjatë sundimit të xhaxhait të tij, Mbretit Baudouin të Belgjikës. Babai i tij, Princi Albert, Princi i Liège (më vonë Mbreti Albert II) ishte djali i dytë i Mbretit Leopold III të Belgjikës] dhe vëlla i vogël i Baudouin. Nëna e tij, Paola, Princesha e Liège (më vonë Mbretëresha Paola), është vajza e aristokratit italian Fulco VIII, Princit Fulco Ruffo di Calabria, Duka i 6-të i Guardia Lombarda. Nëna e tij rrjedh nga Shtëpia e La Fayette dhe mbreti është një pasardhës i Gilbert du Motier, Marquis de Lafayette dhe Marie Adrienne Françoise de Noailles.
Ai lindi në Kështjellën Belvédère në Laeken në veri të Brukselit. Ai u pagëzua një muaj më vonë në kishën e Saint Jacques-sur-Coudenberg në Bruksel më 17 maj dhe e quajti Philippe sipas stërgjyshit të tij Princit Philippe, Kont i Flanders. Kumbarët e tij ishin gjyshi nga babai, Mbreti Leopold III dhe gjyshja e tij nga nëna, Donna Luisa, Princesha Ruffo di Calabria.
Edukimi
Nga viti 1978 deri në 1981, Filipi u arsimua në Akademinë Mbretërore Ushtarake Belge në "Promotion Toutes Armes" të 118-të. Më 26 shtator 1980, ai u emërua toger i dytë dhe bëri betimin e oficerit.
Ai vazhdoi arsimin e tij në Trinity College, Oksford dhe ai ndoqi shkollën pasuniversitare në Universitetin Stanford, Kalifornia, ku u diplomua në vitin 1985 me një diplomë MA në shkenca politike. Ai mori krahët e pilotit të tij luftarak dhe certifikatat e tij si parashutist dhe komando. Në vitin 1989, ai ndoqi një sërë seancash speciale në Institutin Mbrojtës të Lartë Mbretëror. Në të njëjtin vit, ai u gradua në kolonel.
Në vitin 1993 Mbreti Baudouin vdiq në Spanjë, Alberti u bë mbreti i ri dhe Philippe u bë trashëgimtari i ri, i titulluar Duka i Brabantit.
Më 25 mars 2001, princi u emërua në gradën e gjeneral majorit në Komponentin Tokësor dhe Komponentin Ajror dhe në gradën e rear admiral në Komponentin Detar.
Martesa
parapamje|300px|right|Mbreti Filip dhe [[Mbretëresha Mathilde e Belgjikës|Mbretëresha Mathilde duke bërë me duar turmave në Bruksel pas betimit të Filipit si mbret i ri belg.]] Filip u martua me Mathilde d'Udekem d'Acoz, bija e një konti valon të një familjeje fisnike belge dhe linjë femër pasardhëse e familjeve fisnike polake siç janë princat Sapieha dhe akuza Komorowski, më 4 dhjetor 1999 në Bruksel, në një ceremoni civile në Bashkinë e Brukselit dhe një ceremoni fetare në Katedrale e Shën Mëhillit dhe Shën Gudules në Bruksel. Ata kanë katër fëmijë:
Parku Rinia (Tiranë)
Parku Rinia (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Tjeter", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Aleksandar Srdjan
Aleksandar Srdjan (lindi më 31 mars 1952 në Beograd) është një politikan dhe gjykatës serb boshnjak.
Aleksandar Srdjan në 1999 në Demokratët me Vojislav Šešelj, Zoran Gjingjiq, Vojsllav Koshtunica dhe Goran Hadžić.
biografikisht
Aleksandar Srdjan Ai ka lindur më 31 mars 1952 në Beograd dhe ka fëmijë dhe një kushëri juaja.
Aleksandar Srdjan Gjykata e Qarkut në Beograd në 1987.
Александар Срђан Aleksandar Srdjan Aleksandar Srdjan Aleksandar Srdjan Aleksandar Srdjan Aleksandar Srdjan Aleksandar Srdjan Aleksandar Srdjan Александар Срджан Aleksandar Srdjan Aleksandar Srdjan Aleksandar Srdjan Aleksandar Srdjan Aleksandar Srdjan Aleksandar Srdjan
Frocourt
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Frocourt (Shqip: Frrokkurti) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Guriqi
Guriq është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Gurisht.
Said bej Kryeziu
Said bej Kryeziu (10 pril 1911 - 16 maj 1993), gjithashtu i njohur si Seit Bej ose Seit Beu, ishte një luftëtar i rezistencës antikomuniste shqiptare të Kosovës.
Biografia
Said Bej ka lindur në Gjakovë, Vilajeti i Kosovës, Perandoria Osmane. Ai ishte anëtar i familjes me ndikim Kryeziu. Babai i tij, Riza bej Kryeziu, ishte një nga veprimtarët e lëvizjeve kombëtare shqiptare në fillim të shekullit të 20-të.
Në vitin 1933 shkoi në Paris, ku studioi për një kohë të shkurtër diplomaci. Ai u kthye nga Franca dhe banoi në Beograd nga viti 1939 deri në vitin 1941, ku u mbikëqyr nga autoritetet jugosllave dhe i ndihmoi shqiptarët të ktheheshin dhe të luftonin kundër italianëve. Në vitin 1941, pasi tentoi të kryente kryengritje në Shqipëri, arrestohet së bashku me dy vëllezërit e tij, Hasanin dhe Ganiun, dhe e burgosin në Itali. Ai u lirua në shtator 1943 dhe u kthye në Kosovë ku ra në kontakt me luftëtarë të tjerë të rezistencës antikomuniste si Llazar Fundo. Gjatë gjithë kësaj kohe ai ishte në kontakt me inteligjencën britanike, veçanërisht me Julian Amery.
Ai u kap nga partizanët shqiptarë, por u lirua me ndërhyrjen e Shtabit Aleat në Bari. Më pas ai iku në Greqi dhe arriti në Romë në nëntor 1944.
Said ishte një nga bashkëthemeluesit, më 26 gusht 1949, i Komitetit Kombëtar "Shqipëria e Lirë" në Paris, të drejtuar nga Mid'hat Frashëri, një qeveri paralele antikomuniste në mërgim. Komiteti pushoi së funksionuari në vitin 1955, pasi Shqipëria u anëtarësua në Kombet e Bashkuara. Said u transferua në Nju Jork Siti në vitin 1959, ku punoi si nëpunës banke dhe vdiq atje në 1993.
Injoranca
Injoranca është mungesë njohurie dhe mirëkuptimi. Fjala "injorant" është një mbiemër që përshkruan një person në gjendjen e të qenit i pavetëdijshëm, apo edhe disonancë konjitive dhe lidhje të tjera njohëse, dhe mund të përshkruajë individë që nuk janë të vetëdijshëm për informacione ose fakte të rëndësishme. Injoranca mund të shfaqet në tre lloje të ndryshme: injoranca faktike (mungesa e njohjes së ndonjë fakti), mosnjohja e objektit (mosnjohja me ndonjë objekt) dhe injoranca teknike (mungesa e njohurive se si të bëhet diçka).
Mayronnes
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Mayronnes (Ocitanisht: Maironas ; Shqip: Majrona) është një komunë në departamentin Aude në Francën jugore.
Gjeografia
Komuna gjendet në Masivin Corbières.
Fshati shtrihet në pjesën veri-perëndimore të komunës, në bregun e majtë të përroit Madourneille, i cili është pjesë e kufirit juglindor të komunës.
Olt Kondirolli
Olt Kondirolli (lindur më 14 janar 2003) është notar kosovar. Ai konkurroi në 100 metra stil i lirë për meshkuj në Olimpiadën Verore 2020.
Enca Haxhia
Ruensa Haxhiaj (lindur më 19 tetor 1995) ndryshe e njohur si Enca Haxhia, është këngëtare dhe kompozitore shqiptare. Fama e saj u rrit pas publikimit të këngës "A po t'pëlqen më 2014, duke arritur milionin në Youtube brenda disa ditëve. e saj eshte ne vitin 2012 "Best of" dhe "Kjo Verë". Më vonë u bashkua me Big Bastan në Këngën Magjike dhe vazhdoi të punojë me artista tjerë. Ajo mori pjesë në Top Fest dy herë, dhe kaloi në gjysmë finale në përpjekjen e saj të dytë. Ajo po ashtu mori pjesë në Zhurma Show në vitin 2016, ku fitoi katër çmime, përfshirë vendin e parë. Ajo është një nga këngëtarët më të famshëm në Shqipëri.
Jeta e hershme
Haxhiaj lindi më 19 tetor 1995 në Tiranë në familje shqiptare, të besimit ortodoks. Ajo filloi të përdor Keek, një rrjet social për postimin e videove. Ajo këndoi këngë të shkurta me pjesë të ndryshme, postoi video për jetën e saj ditore etj...
Joviqi
Joviq është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Burim.
Pasiguria
Pasiguria i referohet situatave epistemike që përfshijnë informacion të papërsosur ose të panjohur. Ai zbatohet për parashikimet e ngjarjeve të ardhshme, për matjet fizike që janë bërë tashmë ose për të panjohurën. Pasiguria lind në mjedise pjesërisht të vëzhgueshme ose stokastike, si dhe për shkak të injorancës, përtacërisë ose të dyja. Ajo lind në çdo numër fushash, duke përfshirë sigurimin, filozofinë, fizikën, statistikën, ekonominë, financën, mjekësinë, psikologjinë, sociologjinë, inxhinierinë, metrologjinë, meteorologjinë, ekologjinë dhe shkencën e informacionit.
Pulë me arra
Pula e pastruar dhe e larë pritet në thela, vendoset në tenxhere, hidhet ujë i vluar aq sa të mbulohen thelat, shtohet pak kripë, piper i zi dhe zihet në zjarr të ngadalshëm derisa të bëhet gati. Në një tenxhere me gjalpë kaverdiset mielli, shtohet lëngu i pulës duke e përzier mirë që të mos krijohen kokrra dhe lihet të ziejë për 2-3 minuta derisa lëngu të trashet. Pastaj hiqet nga zjarri dhe përzihet me arra të shtypura. Salca rregullohet me hudhra të shtypura, uthull, kripë, piper të zi e thelpinj arre dhe mbahet në vend të ngrohtë, por pa marrë valë. Gjatë servirjes në pjatë vendoset pula e cila mbulohet me salcën e përgatitur. Kjo lloj pule zakonisht shërbehet pa garniturë.
Strategjia
parapamje|250x250px|Strategjia e Unionit në Teatrin Perëndimor. Strategjia (greqisht: stratēgia, "arti i udhëheqësit të trupave; zyra e gjeneralit, komandës, gjeneraliteti") është një plan i përgjithshëm për të arritur një ose më shumë qëllime afatgjata ose të përgjithshme në kushte pasigurie. Në kuptimin e "artit të gjeneralit", i cili përfshinte disa nëngrupe aftësish duke përfshirë taktikat ushtarake, mjetet e rrethimit, logjistikën etj., termi hyri në përdorim në shekullin e 6 të e.s. në terminologjinë romake lindore dhe u përkthye në gjuhët popullore perëndimore. vetëm në shekullin e 18-të. Që atëherë e deri në shekullin e 20-të, fjala "strategji" erdhi për të treguar "një mënyrë gjithëpërfshirëse për t'u përpjekur për të ndjekur qëllimet politike, duke përfshirë kërcënimin ose përdorimin aktual të forcës, në një dialektikë vullnetesh" në një konflikt ushtarak, në të cilin të dy kundërshtarët ndërveprojnë.
Strategjia është e rëndësishme sepse burimet në dispozicion për të arritur qëllimet janë zakonisht të kufizuara. Strategjia në përgjithësi përfshin përcaktimin e qëllimeve dhe prioriteteve, përcaktimin e veprimeve për të arritur qëllimet dhe mobilizimin e burimeve për të ekzekutuar veprimet. Një strategji përshkruan se si do të arrihen qëllimet (qëllimet) me mjetet (burimet). Strategjia mund të synohet ose mund të shfaqet si një model aktiviteti ndërsa organizata përshtatet me mjedisin e saj ose konkurron. Ai përfshin aktivitete të tilla si planifikimi strategjik dhe të menduarit strategjik.
Henry Mintzberg nga Universiteti McGill e përcaktoi strategjinë si një model në një rrjedhë vendimesh për t'u kontrastuar me pikëpamjen e strategjisë si planifikim, ndërsa Henrik von Scheel e përkufizon thelbin e strategjisë si aktivitete për të ofruar një përzierje unike të vlerës - duke zgjedhur për të kryer aktivitete ndryshe. ose për të kryer aktivitete të ndryshme nga rivalët. ndërsa Max McKeown (2011) argumenton se "strategjia ka të bëjë me formësimin e së ardhmes" dhe është përpjekja njerëzore për të arritur "qëllimet e dëshirueshme me mjetet e disponueshme". Vladimir Kvint e përkufizon strategjinë si "një sistem të gjetjes, formulimit dhe zhvillimit të një doktrine që do të sigurojë sukses afatgjatë nëse ndiqet me besnikëri". Teoricienët e kompleksitetit e përkufizojnë strategjinë si shpalosjen e aspekteve të brendshme dhe të jashtme të organizatës që rezulton në veprime në një kontekst socio-ekonomik.
Hell's Kitchen Albania (sezoni i 1-rë)
Sezoni i parë i serialit televiziv shqiptar me realitet konkurrues Hell's Kitchen Albania u shfaq premierë më 19 tetor 2018 në Top Channel. Renato Mekolli ishte nikoqiri dhe shefi i kuzhinierit. Eri Muhaj dhe Bleri Dervishi u bënë shefat e kuzhinës respektivisht për Skuadrën e Kuqe dhe Skuadrën e kaltër. Maitre d' ishte Visi.
Më 4 janar 2019, shefi i kuzhinës Renato shpalli Ervin Mahilajn si fitues.
Dragan Çoviq
Dragan Čović është politikan kroat i Bosnjës dhe Hercegovinës. President i HDZ në B dhe H, anëtar kroat i Presidencës së Bosnjës dhe Hercegovinës. Nga viti 2002 deri 2005 ishte gjithashtu  anëtar i Presidencës së Bosnjës dhe Hercegovinës.
Eda Zeqiri
Eda Zeqiri (lindur më 7 gusht 2004), është notare kosovare e cila garoi në stilin e lirë 400 metra për femra për Olimpiadën Verore 2020.
Goincourt
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Dragan Çoviq
Dragan Čović mbaroi shkollën fillore dhe të mesme të drejtimit mekanik të Mostarit. Pas shkollës së mesme u regjistrua në Fakultetin e Inxhinierisë Mekanike në Mostar, të cilin e përfundon në vitin 1979, duke fituar një diplomë në inxhinierisë mekanike. Pas diplomimit, në vitin 1980 filloi të punojë në kompaninë SOKO në Mostar dhe u zgjodh drejtor. Në vitin 1994 u punësua në pozitën e asistentit të lartë  "Ekonomi dhe organizimin e prodhimit" në Fakultetin e Inxhinierisë Mekanike, Universiteti i Mostarit, dhe në vitin 1996 u emërua profesor asistent për lëndën  "Zhvillimi i sistemit të prodhimit" në të njëjtin universitet. Profesor i asociuar u zgjodh në vitin 2000, dhe në vitin 2004 u emërua profesor në Universitetin e Mostarit. Që nga viti 2002, në Fakultetin Ekonomik në Mostar gjithashtu ligjëron në studimet pasuniversitare. Që nga viti 2007, Fakulteti i Filozofisë në Mostar ligjëron lëndën "Menaxhimin e Burimeve Njerëzore".
Goincourt
Goincourt (Shqip: Guankurti) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Sarkis Soghanalian
Sarkis Garabet Soghanalian (Armenisht: Սարգիս Սողանալեան; 6 shkurt 1929 – 5 tetor 2011) i njohur me nofkën Tregtari i vdekjes, ishte një tregtar ndërkombëtar i armëve armeno-libanez, i cili fitoi famën për të qenë "tregtari më i madh i armëve të Luftës së Ftohtë" dhe shitësi kryesor i armëve të zjarrit dhe armëve të ish qeverisë së Irakut nën Sadam Husein gjatë viteve 1980.
Soghanalian, asokohe një banor i përhershëm që jetonte në Virginia Garden, Florida, u punësua në emër të Agjencisë Qendrore të Inteligjencës për të shitur armë për të ndihmuar Irakun në mes të Luftës Iran-Irak. Me inkurajimin e administratës Reagan dhe mbështetjen e agjencive të inteligjencës amerikane, ai mbikëqyri transaksionin e disa marrëveshjeve të rëndësishme të armëve, përfshirë shitjen e artilerisë franceze të ndërtuar me vlerë 1.4 miliardë dollarë. Përveç Irakut, ai gjithashtu shiti armë grupeve të tilla si forcat e Polisario në Mauritania, milicinë Falange gjatë Luftës Civile Libaneze, në vendet e Amerikës Latine si Nikaragua, Ekuadori dhe Argjentinë gjatë Luftës së Faklandit. Ai i zgjeroi shërbimet e tij në rajone të tjera të botës, përfshirë Afrikën. Para fillimit të Luftës së Gjirit Persik, Soghanalian u shfaq në disa intervista televizive, duke shpjeguar në detaje punën që kishte bërë në Irak, së bashku me emërtimin e disa zyrtarëve të lartë të qeverisë amerikane që ishin të përfshirë në transaksionet e armëve.
Me këtë, Departamenti i Drejtësisë akuzoi Soghanalian për "komplotin e transportit të armëve të paautorizuara" në Irak, ku ai u shpall fajtor dhe u dënua me burg. Ai u la i lirë disa vjet më vonë kur ai ndihmoi administratën e Klintonit të shkatërrojë pa sukses një unazë falsifikimi në Liban. Ai e zhvendosi zyrën e tij nga Shtetet e Bashkuara dhe hapi operacione në Francë dhe Jordani. Në vitin 2001, ai u arrestua edhe një herë nga qeveria amerikane për akuzat e mashtrimit bankar, por u la i lirë një vit më vonë pasi ai zbuloi se marrëveshjet e transaksioneve të armëve po ndodhin midis CIA-s dhe Perusë (që me sa duket rezultoi në rrëzimin e qeverisë Alberto Fujimori).
Stanislav Kostka Neumann
parapamje| S.K. Neumann, karikaturë nga František Gellner parapamje Stanislav Kostka Neumann (* 5 Qershor 1875 në Pragë ; 28 † . Qershor 1947 po aty.) poet çek. Ai përdori të paktën 25 pseudonime, disa prej të cilave edhe i kombinoi.
Jeta
Djali i një avokati nga Praga - žižkov dhe i dërguari nga Reichsrat fillimisht ndoqën shkollën e mesme për një kohë, dhe më pas u transferua në akademinë tregtare një kohë të shkurtër më vonë, nga e cila ai u përjashtua. Ai u takua me punëtorë dhe vizitoi Partinë Social Demokratike osekosllovake në Austri. Në 1894 ai u dënua me një vit burg në gjyqin Omladina si një nga udhëheqësit shpirtëror të lëvizjes. Pas lëshimit të tij, ai botoi veprën e tij të parë poetike Nemesis, bono custos, shkruar në gjuhën Latine, me ndikim të fortë nga Josef Svatopluk Machar. Ai vizitoi minatorët në rrethin e linjitit Teplitz - Brüx - Komotau përsëri dhe u bë udhëheqësi i grupeve anarkiste rreth František Gellner, Fráňa árámek, Karel Toman dhe Jiří Mahen.
Në vitin 1904 ai shkoi në Vjenë dhe përjetoi krizën e anarkizmit në luftën për votim të përgjithshëm. Ai u zhvendos në Řečkovice në 1905, më vonë në Bílovice nad Svitavou në Moravia dhe jetoi kryesisht nga informimet e tij për shtyp. Në Moravia ai u njoh me natyrën dhe u largua nga anarkizmi. Së bashku me vëllezërit Karel dhe Josef Čapek, ai u përfshi në krijimin e almanakut.
Ai e përjetoi Luftën e Parë Botërore në frontin në Shqipëri. Pas demobilizimit, ai u bë redaktori i të përditshmes Zëri i Popullit (Hlas národa). Në vitet 1920 Neumann u përfshi në themelimin e Partisë Komuniste të Çekosllovakisë dhe gjithnjë e më shumë iu përkushtua poezisë proletare. Ai u dëbua nga partia në 1929 pasi u nënshkroi Manifestin e te Shtatëve. Më 1938 anëtarësia e partisë së tij u rinovua; Neumann atëherë gjithashtu përfaqësoi politikën kulturore të partisë. Neumann ishte një nga personalitetet e gjalla të grupit avangard Levá fronta (Fronti i Majtë), ai ishte kryeredaktori i revistës me të njëjtin emër, Levá fronta.
Në vitet 1930 ai u sëmur rëndë dhe shkoi në banjë në Poděbrady. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, ai jetoi në vendbanime të vogla për t'i shpëtuar vëmendjes së Gestapo.
Djali i tij është aktori Stanislav Neumann, stërnipi i tij, regjisori dhe fotografi Stan Neumann.
Puna
Poeti, autori, publicisti, përkthyesi, kritiku letrar dhe kulturor ka punuar për revista të shumta si redaktor, duke përfshirë Moderní revue, Omladina, Lidové noviny, Tvorba. Punimet e tij të hershme ndikohen nga simbolika dekadente dhe anarkizmi individual. Për shembull, nga 1897 deri në 1905, ai botoi një revistë në grupin anarkist politik dhe kulturor, revistën New Cult (Nový kult).
Poezitë e tij, të shkruara në frymën e vitalizmit dhe civilizmit, lanë përshtypjen më të madhe. Në periudhën midis luftërave botërore, kur ishte i përfshirë edhe në Partinë Komuniste, ai shkroi poezi agjitacioni dhe luftarake, "poezia proletare" e njohur edhe si letërsi e klasës punëtore, por edhe koleksione filozofike kundër fashizmit. Disa nga librat e tij përmbajnë poezi intime, të cilat ai vetë i sulmoi në përmbledhjet e tij.
Ai luftoi kundër borgjezisë së vogël, duke lavdëruar njerëzit, jetën, tokën, diellin, gëzimin dhe bukurinë në poezitë e tij.
Violent Thing
"Violent Thing" është një këngë nga këngëtari slloven Ben Dolic. Ajo do ta prezantojë Gjermaninë në Festivalin Evropian të Këngës 2020. Kënga ishte publikuar më 27 shkurt 2020. Teksti është shkruar nga Borislav Milanov, Peter St. James, Dag Lundberg, Jimmy Thorén dhe Connor Martin.
Haucourt
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Postë Telegrafa (Tiranë)
Postë Telegrafa (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Haucourt
Haucourt (Shqip: Hakurti) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Jaligny-sur-Besbre
Jaligny-sur-Besbre është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Jaligny-sur-Besbre ka një popullsi prej 598 banorë dhe sipërfaqe 9.63 km², me një dendësi prej 62 banor/km².
Ezra Pound
Ezra Weston Loomis Pound (30 tetor 1885 Hailey, Idaho - 1 nëntor 1972 Venedik, Itali) ishte një shkrimtar amerikan,poet dhe kritik, dhe një nga poetët më të mëdhenj modernistë në gjysmën e parë të shekullit 20-të.I njohur mirë si një nga themeluesit e lëvizjes poetike të imazhizmit,Pound promovoi dhe gjithashtu ndihmoi herë pas here për të formësuar punën e poetëve dhe romancierëve të ndryshëm si William Butler Yeats, Xhejms Xhois, Ernest Hemingway, Robert Frost, D.H. Lawrence dhe T.S. Eliot.Kishte mbështetur hapjen e fashizmit dhe aktivitetet propagandistike të fuqive të Boshtit në Luftën e Dytë Botërore,por,në anën tjetër është bërë dhe një nga figurat më të diskutueshme të letërsisë amerikane. Ezra Pound zakonisht konsiderohet poeti më përgjegjës për përcaktimin dhe promovimin e një estetike moderniste në poezi.
Jeta dhe edukimi
Pound lindi në 1885 në një shtëpi dykatëshe në Hailey, territor i Idaho, fëmija i vetëm i Homer Loomis Pound (1858–1942) dhe Isabel Weston (1860–1948), të cilët u martuan në 1884. Homeri kishte punuar në Hailey që nga viti 1883 si regjistrues i Zyrës së Përgjithshme të Tokës. Gjyshi i Pound, Thaddeus Coleman Pound, një Kongresist Republikan dhe Guvernatori i 10-të i Lejtënantit të Uiskonsin, i kishte siguruar atij emërimin. Homeri kishte punuar më parë për Thaddeus në biznesin e lëndës drusore.
Të dy anët e familjes së Pound emigruan nga Anglia në shekullin e 17-të. Nga ana e babait të tij, paraardhësi imigrant ishte John Pound, një kuaker që mbërriti nga Anglia rreth vitit 1650. Gjyshja atërore e Ezras, Susan Angevine Loomis, u martua me Thaddeus Coleman Pound. Nga ana e nënës së tij, Pound erdhi nga William Wadsworth, një Puritan i cili emigroi në Boston në 1632. Kapiteni Joseph Wadsworth ndihmoi për të shkruar kushtetutën e Connecticut. Wadsworths u martuan me Westons të New York; Harding Weston dhe Mary Parker ishin gjyshërit e nënës së Pound. Pasi shërbeu në ushtri, Harding mbeti i papunë, kështu që vëllai i tij Ezra Weston dhe gruaja e Ezras, Frances Amelia Wessells Freer (halla Frank), ndihmuan për t'u kujdesur për Isabel, nëna e Pound.
Pound u takua me Hilda Doolittle (e njohur më vonë si poetja H.D.) në Pensilvani në 1901, dhe ajo u bë romanca e tij e parë serioze. Në 1911 ajo ndoqi Pound në Londër dhe u përfshi në zhvillimin e lëvizjes së imazhizmit. Midis 1905 dhe 1907 Pound shkroi një numër poezish për të, 25 prej të cilave ai i lidhi me dorë dhe e quajti Librin i Hildes dhe në vitin 1908 ai i kërkoi babait të saj, profesorit të astronomisë Charles Doolittle, për leje për t'u martuar me të, por Doolittle hodhi poshtë Poundin si një nomade. Pound ishte duke parë dy gra të tjera në të njëjtën kohë - Viola Baxter dhe Mary Moore - më vonë duke i kushtuar një libër me poezi, Personae (1909), kësaj të fundit. Ai i kërkoi Moores të martohej gjithashtu me të, por ajo e hodhi poshtë.
Prindërit e tij dhe Frances Weston morën Pound në një turne tjetër tre-mujor evropian në 1902, pas së cilës ai u transferua, në vitin 1903, në Kolegjin Hamilton në Klinton, New York, ndoshta për shkak të notave të dobëta. Nënshkruar për kursin Latin-Shkencor, ai studioi dialektin provansal me William Pierce Shephard dhe Anglishten e Vjetër me Joseph D. Ibbotson; me Shefardin ai lexoi Danten dhe nga kjo filloi idea për një poezi të gjatë në tre pjesë - emocion, udhëzim dhe soditje - mbjellja e farave për veprën e tij te famshme, "Kantos". Ai mori një Ph.B. (bachelor i filozofisë), diplomë në Kolegjin Hamilton në 1905, pastaj studioi gjuhë Romance nën Hugo A. Rennert në Universitetin e Pensilvania, ku ai mori një master në fillim të vitit 1906 dhe u regjistrua për të shkruar një tezën e doktoraturës në jesters në Lope de Shfaqjet e Vega. Një shoqëri Harrison mbuloi tarifat e shkollimit dhe i dha atij një grant udhëtimi prej 500 dollarë, të cilin ai e ktheu në Evropë. Pound kaloi tre javë në Madrid në biblioteka të ndryshme, duke përfshirë një në pallatin mbretëror. Atje, më 31 maj 1906, ai ka ndodhur të qëndrojë jashtë kur ndodhi atentati për vrasjen e mbretit Alfonso, dhe Pound më pas u largua nga vendi nga frika se ai do të identifikohej me anarkistët. Pas Spanjës ai kaloi dy javë në Paris, duke ndjekur ligjëratat në Sorbonne, i ndjekur nga një javë në Londër. Në korrik u kthye në Shtetet e Bashkuara, ku në shtator eseja e tij e parë, "Raphaelite Latin", u botua në Librin Mujor. Ai ndoqi kurse në anglisht në vitin 1907, ku ra me pothuajse të gjithë, duke përfshirë edhe shefin e departamentit, Felix Schelling, duke i bëre vërejtje budallaqe gjatë leksioneve dhe duke tundur një orë kallaji shumë ngadalë ndërsa Schelling fliste.
Ezra Pound u martua me Dorothy Shakespear më 20 Prill 1914, ndërsa ai ishte një poet i lulëzuar në Londër. Ata ishin të pakënaqur në Paris, ndaj vendosën të transferohen në një vend më të qetë, duke zgjedhur Rapallo, Itali. "Italia është vendi im për fillimin e gjërave", i tha Pound një shoku. Gjatë kësaj periudhe ata jetuan në të ardhurat e Dorothy, të plotësuara nga dividentët nga aksionet ku ajo kishte investuar.
Olga Rudge, shtatzënë nga Pound, i ndoqi ata në Itali. Ajo kishte pak interes për të rritur një fëmijë, por mund të ketë ndjerë se të kesh një do të ruanin lidhjen e saj me të. Në korrik 1925 ajo lindi vajzën e tyre, Mari. Olga vendosi fëmijën me një grua fshatare gjermanishtfolëse, fëmija i së cilës kishte vdekur dhe që pranoi të rrisë Mari për 200 lira në muaj.
Kthimi tek fashizmi, Lufta e Dytë Botërore
Menjëherë pas takimit ai filloi të shkruajë ABC e Ekonomisë dhe Jefferson and/or Mussolini: L'Idea Statale Fascism as I Have Seen It (përkthim: Jefferson dhe/ ose Mussolini: Ideja e shtetit fashist siç e kam parë unë) (1935). Ky i fundit ishte gati në fund të shkurtit, megjithëse kishte probleme në gjetjen e një botuesi. Në 1942 ai i tha Zyrës Mbretërore të Financave të Italisë se e kishte shkruar librin për qëllime propagandistike në interes të Italisë. Ai gjithashtu shkroi artikuj duke lavdëruar Musolinin dhe fashizmin për The Criterion të TS Eliot në Korrik 1933, New York World Telegram në Nëntor 1933, The Chicago Tribune më 9 Prill 1934 dhe në 65 artikuj për Buletinin Britanik-Italian, botuar nga Ambasada Italiane në Londër.Antisemitizmi i Pound u thellua me futjen në Itali të ligjeve racore në 1938, paraprirë nga botimi në korrik i atij viti i Manifesti i racës. Kufizime të shumta u futën kundër hebrenjve, të cilëve u kërkohej të regjistroheshin. Hebrenjve të huaj iu hoq shtetësia italiane dhe më 18 shtator 1938 Musolini deklaroi Judaizmin "një armik të papajtueshëm të fashizmit".
Kur Olivia Shakespear vdiq në tetor 1938 në Londër, Dorothy i kërkoi Poundit të organizonte funeralin, ku ai pa djalin e tyre 12-vjeçar Omar për herë të parë në tetë vjet. Ai vizitoi Eliot dhe Wyndham Lewis, të cilët prodhuan një portret tani të famshëm të mbështetur nga Pound. Në prill të vitit 1939 ai lundroi për në Nju Jork, duke besuar se ai mund të ndalonte përfshirjen e Amerikës në Luftën e Dytë Botërore, i lumtur duke iu përgjigjur pyetjeve të gazetarëve për Musolini ndërsa ai u ul në kuvertën e anijes. Ai udhëtoi për në Uashington, D.C., ku takoi senatorë dhe kongresmenë. Vajza e tij, Maria, tha që ai kishte vepruar jashtë një sensi të përgjegjësisë, sesa i megalomanisë; atij nuk iu dha asnjë inkurajim dhe u la duke u ndier i dëshpëruar dhe i irrituar.
Në qershor 1939 ai mori një doktoratë nderi nga Kolegji Hamilton, dhe një javë më vonë u kthye në Itali nga Shtetet dhe filloi të shkruaj material antisemitik për gazetat italiane. Ai i shkruante James Laughlin se Roosevelt përfaqësonte Judenj, dhe firmosi letrën me "Heil Hitler". Ai filloi të shkruante për Action, një gazetë në pronësi të fashistit britanik Sir Oswald Mosley, duke argumentuar se Rajhu i Tretë ishte "civilizimi natyror i Rusisë". Pasi shpërtheu lufta në shtator të atij viti, ai filloi një fushatë të furishme për shkrimin e letrave për politikanët që ai kishte bërë kërkesë gjashtë muaj më parë, duke argumentuar se lufta ishte rezultat i një komploti bankar ndërkombëtar dhe se Shtetet e Bashkuara duhet të mos e lejojnë atë.
Më 1945, Ezra arrestohet për tradhti nga forcat amerikane në Itali; u mbajt në paraburgim në një fushim ushtarak amerikan në Pisa, ku 25 ditë i kaloi jashtë në natyrë në një kafaz të ngushtë, me shufra hekuri. Kjo i shkaktoi një krizë nervore; mjeku e shpall të paaftë mendërisht për të dalë në gjyq dhe dërgohet në spitalin psikiatrik St Elizabeths në Uashington, DC, ku mbahet për 13 vjet si pacient dhe i burgosur. Në paraburgim në Pisa, Ezra shkroi pjesën e Kantos, e njohur si "Pisan Cantos", për të cilat, më 1949, Biblioteka e Kongresit e nderoi me Çmimin Bollingen, duke shkaktuar polemika të shumta. Ezra doli nga spitali në vitin 1958 dhe u kthye në Itali, ku jetoi deri sa vdiq më 1972. Pikëpamjet politike bënë që puna e Ezras të mbetej në hije. Ernest Hemingway, megjithatë shkroi se "vepra më e mirë e tij - Cantos - do të qëndrojë për aq kohë sa ekziston letërsia".
Veprat
Në Angli, suksesi erdhi shpejt te Pound. Një libër me poezi, Personae, u botua në Prill 1909; një libër i dytë, Lëvdimet, në tetor; dhe një libër i tretë, Shpirti i Romancës, bazuar në leksionet e mbajtura në Londër (1909–10), u botua në 1910. Gjatë 12 viteve të tij në Londër, Pound kishte transformuar plotësisht veten si një poet.
Ezra Pound mbahet mend më së miri për poemën e tij të papërfunduar epike, "The Cantos". Kryesisht e shkruar midis vitit 1915 dhe 1962, vepra përmban 116 pjesë, secila prej të cilave është një "kanto". Është një përzierje satirë, himne, elegji dhe ese, duke mbuluar tema të ndryshme si ekonomia, qeverisja, kultura dhe kujtimet.
KF Feronikeli
KF Feronikeli është një klub profesionist i futbollit me bazë në qytetin Drenas, Kosovë. Ky klub luan në Raiffeisen Superligën e Kosovës, e cila është liga më e lartë në futbollin e Kosovës.
Morlincourt
Morlincourt (Shqip: Morlinkurti) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
KF Feronikeli
Stadiumi
Klubi luanë lojërat si nikoqir në Stadiumin Rexhep Rexhepi në Drenas, i cili ka një kapacitet prej 6000 spektatorësh. Stadiumi është emërtuar me emrin e ish-lojtarit dhe kapitenit të klubit Rexhep Rexhepi, i cili ra dëshmor duke luftuar për lirinë e Kosovës, si pjestar i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, dhe u vra më 12 shkurt të vitit 1999 nga forcat Serbe. Në dhjetor të vitit 2012, filloi puna në terren, në mënyrë që tër renovohej stadiumi i vetëm në Drenas, me fonde të Ministrisë së Kulturës, Rinisë dhe Sporteve. Në janar të vitit 2014 udhëheqja komunale, filloi të kërkojë investime nga qeveria qendrore dhe Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sporteve për të përfunduar renovimin e plotë të stadiumit. Kjo u arrit më 23 maj të vitit 2014, kur Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sporteve së bashku me udhëheqjen komunale të Drenasit nënshkruan marrëveshjen për të investuar €100,000 në tre faza të procesit të rinovimit të stadiumit. E gjithë kostoja totale e projektit ishte €200,000, dhe etapa e dytë u përfundua gjatë sezonit 2014-15, ndërsa faza e tretë ka përfunduar pas përfundimit të sezonit në verën e vitit 2015.
Sukseset
Kosova Superleague Liga e Parë në Kosovë Kupa Kosovare Superkupa e Kosovës Kupa e Pavarësisë
Zjarret në Turqi (2021)
Sfondi
parapamje| Sipërfaqja totale e djegur e pyjeve dhe numri i zjarreve të regjistruara në Turqi midis 1990 dhe 2017 Në vitin 2007, Raporti i Katërt i Vlerësimit i IPCC tha se "Kushtet më të ngrohta dhe më të thata do të çojnë në thatësira më të shpeshta dhe të zgjatura, si dhe në një sezon më të gjatë zjarri dhe rritje të rrezikut nga zjarri, veçanërisht në rajonin e Mesdheut." Deri në gusht 2021, shifrat zyrtare për vitin 2020 ende nuk janë publikuar, por ajo që filloi pothuajse gjysmën e 2688 zjarreve në vitin 2019 ishte e panjohur: ndezësit më të zakonshëm të zjarrit ishin rrufeja (372) dhe djegia e qëllimshme e kashtëve (184).
Zjarret pasuan mot tjetër ekstrem në të gjithë botën në 2021. Zjarret në pyjet e Turqisë janë të zakonshme gjatë verës, kryesisht në rajonet e Mesdheut dhe Egjeut, por maji 2021 ishte maji më i nxehtë për më shumë se 50 vjet dhe pasoi një thatësirë, të shkaktuar më shumë nga ndryshimet klimatike. Kjo u pasua nga temperatura gati mesatarisht të qershorit me anomali pozitive të temperaturës nën 1°C dhe reshje të shumta shiu, megjithatë, kjo nuk pengoi zjarret në Kaş, Tarsus dhe Marmaris më 26 dhe 27 qershor. Nxehtësia shumë më e fortë pasoi në gjysmën e dytë të korrikut, pasi disa rajone arritën anomali pozitive të temperaturës deri në 12°C, dhe një lexim të temperaturës prej 36 C u regjistrua deri në veri deri në Stamboll, ku temperaturat sezonale të ditës do të ishin rreth 27 C. Për më tepër, një rekord i temperaturës 60-vjeçare në mbarë vendin u thye në Cizër, një qytet në Turqinë juglindore, me temperatura rreth 49 C.
Zjarret
majtas|parapamje|262x262px| Harta e zjarreve Satelitët e Kopernikut matën intensitetin maksimal të nxehtësisë ditore në rreth 20 gigavat, katër herë rekordin e mëparshëm në Turqi, dhe vlerësimet e EFFIS vendosën se sipërfaqja e përgjithshme e djegur ishte gati dhjetë herë më e lartë se mesatarja në fillim të gushtit. Tetë persona vdiqën nga zjarret, të paktën dy prej tyre zjarrfikës. 18 fshatra në Antalia dhe 16 fshatra në Adana dhe Mersin u evakuuan. Shumica e lëndimeve ishin për shkak të thithjes së tymit. Më shumë se 4,000 turistë dhe staf në 2 hotele në Bodrum u evakuuan nga deti, nga Rojet Bregdetare Turke të ndihmuar nga anije private. Ministri i Mjedisit dhe Urbanistikës Murat Kurum tha se mbi 100 muze arti do të duhej të prisheshin. Presidenti shpalli pjesë të 5 provincave jugore zona fatkeqësie.
Gjatë ditëve të para të gushtit shpërthyen zjarre të reja në perëndim dhe termocentrali Kemerköy në Provincën Muğla u evakuua më 4 gusht pasi një zjarr hyri në uzinë. Në të njëjtën ditë disa njerëz të tjerë në provincë u evakuuan nga deti.
Vendase
Ministri i Bujqësisë dhe Pylltarisë, Bekir Pakdemirli tha në korrik se tre avionë, 38 helikopterë dhe rreth 4,000 zjarrfikës i kishin shuar zjarret. U përdorën edhe dronë, së bashku me 485 tendera uji dhe 660 buldozerë. Ai gjithashtu deklaroi se më shumë se 2,000 kafshë fermash kishin ngordhur. Autoriteti i Menaxhimit të Fatkeqësive dhe Emergjencave (AFAD) tha më 29 korrik se 58 persona ishin ende në spital. Dhjetë persona të bllokuar në digën Oymapinar u shpëtuan. Sidoqoftë, aeroplanët e shuarjes së zjarrit mund të funksiononin vetëm në dritën e ditës, dhe pemët e rënë bllokuan hyrjen në rrugë të caktuara. Më 3 gusht Këshilli i Lartë i Radiotelevizionit paralajmëroi mediat në Turqi që të mos jenë shumë negative në mbulimin e tyre. Pagesat e huasë qeveritare u shtynë për të plagosurit, u bënë pagesa të dëmeve dhe u premtuan kredi pa interes bizneseve të vogla. Qasja publike në pyje të ndryshme ishte e ndaluar deri në vjeshtë. Kryetari i Partisë Republikane Popullore (CHP) Kemal Kılıdardaroğlu argumentoi se një furnizim adekuat i avionëve është thelbësor pasi shumica e zjarreve shpërthyen në ultësirën e maleve Taurus, ku aeroplanët do të kishin qenë më efikasë në mbajtjen nën kontroll të zjarreve dhe kritikoi qeverinë. duke pretenduar se kufizoi aftësinë e Shoqatës Aeronautike Turke për të ofruar. Më vonë, ai tha se presidenti kishte injoruar krizën klimatike dhe thatësirën në Turqi. Kryebashkiakët e njëmbëdhjetë metropolitanëve të qeverisur nga CHP bënë një deklaratë të përbashkët duke ofruar financimin e kostove të avionëve zjarrfikës. Partitë e tjera opozitare gjithashtu kritikuan ministrinë: Selahattin Demirtaş nga Partia Demokratike e Popujve e quajti qeverinë të paaftë dhe udhëheqësja e Partisë së Mirë Meral Akşener tha se ajo kishte paralajmëruar ministrinë për mungesën e avionëve vitin e kaluar. Pakdemirli tha se ministria do të blinte aeroplanë zjarrfikës para fundit të vitit 2021. Shoqata Aeronautike Turke tha se kufiri i kapacitetit 5000 litra për tenderët për avionët e shuarjes së zjarrit duhet të ishte më i ulët në mënyrë që ata të mund të kishin ofertuar, por presidenti tha se ata duhet të kishin përditësuar teknologjinë e tyre. Presidenti tha se komunat janë gjithashtu përgjegjëse për shuarjen e zjarrit, por kryebashkiakët thanë se nuk ishin ftuar në takimet e koordinimit të krizës.
Në gusht, Presidenti Erdoan, ndërsa udhëtonte nëpër zonat e katastrofës, hodhi qeset e çajit ndaj qytetarëve, gjë që u kritikua nga disa politikanë të opozitës. Ali Babacan e shprehu aktin si të turpshëm, ndërkohë që Muharrem İnce vuri në pikëpyetje gjendjen mjekësore të Erdoganit dhe tha se ai "po i referohej presidentit të hedhjes së çajit te mjekët turq".
Kërvasari
Kërvasar është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Karavansari.
Zjarret në Turqi (2021)
Ndërkombëtare
Azerbajxhani, Rusia, Ukraina, Irani dhe Spanja dhe Kroacia nën Mekanizmin e Mbrojtjes Civile të BE-së dërguan aeroplanë, përfshirë një aeroplan amfib. Azerbajxhani dërgoi gjithashtu 53 kamionë zjarrfikës, shumë automjete të tjera të urgjencës dhe 500 zjarrfikës për të luftuar zjarret. Sidoqoftë, oferta e Greqisë për ndihmë u refuzua. Pakdemirli tha se qeveria kishte refuzuar vetëm ofertat e avionëve të cilët mund të transportonin më pak se pesë tonë ujë. Shumë vende të tjera dhe organizata ndërkombëtare ofruan ndihmë.
Hetimi i shkaqeve
Klimatologu i Universitetit Boğaziçi Levent Kurnaz tha se moti jashtëzakonisht i nxehtë dhe i thatë ndihmoi në fillimin e zjarreve. Disa meteorologë gjithashtu përmendin efektin e foehn. Hikmet turzturk, ekspert i pyjeve që punon me Fondacionin Turk për Luftimin e Erozionit të Tokës, tha se megjithëse zjarret e egra janë nisur pothuajse gjithmonë nga njerëzit, efektet e ndryshimit të klimës në zjarret po e përkeqësojnë përhapjen e tyre. Ministri i Brendshëm Süleyman Soylu deklaroi se ata nuk kishin "asnjë inteligjencë sigurie" për të mbështetur pretendimin se zjarret e egra ishin shkaktuar nga sulmet me zjarrvënie. As of August 2021 hetimi zyrtar në lidhje me shkaqet e zjarreve vazhdon, përfshirë zjarrvënien ose neglizhencën e mundshme.
Baldazar Franceskini
parapamje| Autoportret parapamje| Portreti i kardinalit Gian Carlo de 'Medici Baldassare Franceschini (1611 –    6 janar 1689) ishte një piktor italian i vonë i barokut aktiv kryesisht rreth Firences. Ai u emërua, nga Volterra vendi i lindjes së tij, Il Volterrano, ose (për ta dalluar atë nga Ricciarelli ) Il Volterrano Giuniore, dhe ishte biri i një skulptori në alabastër.
Në moshë të vogël, ai punoi si ndihmës i babait të tij, një skulptor, dhe më pas studioi me artistin e Volterranit, Cosimo Daddi. Ky punësim nuk ka bërë përdorimin e plotë të talenteve të tij, kështu që Marquese Inghirami e vendosi atë, në moshën gjashtëmbëdhjetë vjeç, nën fiorentin e piktorit Matteo Rosselli. Të dy Francesco Furini dhe Lorenzo Lippi trajnuar edhe me Rosselli-n. Brenda një viti, ai kishte avancuar mjaftueshëm për të ekzekutuar afreske në Volterra me aftësi të kufizuara, pasuar nga puna për familjen Medici në Villa Petraia.
Në vitin 1652, Marchese Filippo Niccolini, duke planifikuar të punësojë Franceskinin në afresket për kupolën dhe murin e murit të kapelës së tij në Santa Croce, Firence, e dërgoi atë në pjesë të ndryshme të Italisë për të përmirësuar stilin e tij. Piktori, në një turne që zgjati disa muaj, mori një interes serioz për shkollat e Parmaë s dhe Bolonjës, dhe deri në një farë mase në stilin romano-toskan të Pietro da Cortona, njohja e të cilit e bëri në Romë. Ai pastaj ndërmori pikturat e porositura nga Niccolini. Këto janë veprat e tij më të mira dhe më të njohurit.
Franceskini vdiq nga apopleksi në Volterra më 6 janar 1689.
Stili i tij shpesh dallohet nga efektet teatrale. Ndër nxënësit e tij ishin Massimiliano Soldani-Benzi, Antonio Franchi, Benedetto Orsi, Michelangelo Palloni, Domenico Tempesta dhe Cosimo Ulivelli.
Baldassare nuk duhet të ngatërrohet me një artist të shquar të quajtur Franceschini dhe më vonë: Cavaliere Marcantonio Franceschini (1648-1729), i cili ishte një Bolognesë.
Duarshtrëngimi
Një shtrëngim duarsh është një ritual i shkurtër në të cilën dy njerëz kapin duart e njëjta të njëri-tjetrit, në shumicën e rasteve të shoqëruar nga një lëvizje lart-poshtë.
Duke përdorur dorën e djathtë në përgjithësi konsiderohet si rregulla e duhur e mirësjelljes. Zakone të ndryshme rreth duarshtrëngimeve janë specifike për kulturat. Kulturat e ndryshme ka gjasa që më shumë ose më pak të shtrëngojnë duart, ose mund të ketë zakone të ndryshme të ndryshme rreth asaj se si ose kur duhet të shtrëngohen duart. Duarshtrëngimet janë të njohura për përhapjen mikrobeve.
Historia
Rrënojat arkeologjike dhe tekstet e lashta tregojnë se duarshtrëngimi ishte praktikuar në Greqinë e lashtë që më shekullin e V para erës sonë; një paraqitje e dy ushtarëve që shtrëngojnë duart mund të gjendet në pjesë të mbishkrimeve prej guri të varrezave të shekullit të V-të pes në e Museun Pergamon, Berlin (mbishkrimi SK1708) dhe mbishkrime të tjera varrezash siç është një nga shekulli i IV pes që paraqet Thraseas dhe gruan e tij Euandria duke shtrënguar duart. Shtrëngimi i duarve është menduar nga disa të ketë origjinën si një gjest paqeje duke demonstruar se dora nuk mban armë.
Higjiena shkollore
djathtas|parapamje|204x204px|[[Larja e duarve është shumë e rëndësishme për të shmangur shumë sëmundje infektive të pranishme në kushtet e shkollës.]] Higjiena shkollore është një shkencë e kujdesit shëndetësor, një formë e edukimit dhe arsimit më të gjerë shëndetësor të shkollës. Higjiena shkollore është studimi shkencor i ndikimit të mjedisit shkollor në mësim; ai eksploron ndikimin e shkollimit në shëndetin mendor dhe fizik të nxënësve.
Qëllimet kryesore të edukimit dhe arsimit të higjienës shkollore janë përmirësimi i sjelljes përmes praktikave të dobishme të lidhura me higjienën personale, ujore, ushqimore, shtëpiake dhe publike. Gjithashtu, ajo synon të mbrojë furnizimet me ujë dhe ushqim dhe të menaxhojë me faktorët e mjedisit.
Historia e higjienës shkollore
Eksperti i higjienës shkollore Fletcher B. Dresslar në veprën e tij të vitit 1915 me titull Higjiena shkollore (School hygiene) theksoi mes tjerash se "Higjiena shkollore është degë e shkencës së higjienës e cila ka të bëjë me ruajtjen dhe zhvillimin e shëndetit të fëmijëve në shkollë." Shkolla u vlerësua si domosdoshmëri "jo vetëm për mirëqenien e secilit fëmijë (nxënës), por edhe për mirëqenien e shtetit dhe kombit". Dresslar e ndau higjenën shkollore në dy pjesë thelbësore: "ambienti fizik i fëmijës gjatë jetës së tij shkollore" dhe "ligjet e higjienës mendore siç ilustrohet nga përshtatja e duhur e lëndëve të kurrikulës me fuqitë mendore e fizike dhe nevojat e fëmijëve."
Higjiena shkollore si një disiplinë e pavarur kishte arritur zenitin e saj në Shtetet e Bashkuara dhe Angli në fund të shek. XIX dhe fillim të shekullit XX, me vepra të rëndësishme nga autorë të ndryshëm, mes të cilëve dallohen Sir Arthur Newsholme, Edward R. Shaw, Robert A. Lyster, dhe G.G. Groff. Pas kësaj periudhe kohore, disiplina e higjienës shkollore u bë pjesë e një vështrimi gjithëpërfshirës në edukimin dhe arsimin shëndetësor të shkollës; Shoqata Amerikane e Higjienës së Shkollave e ndërpreu aktivitetin dhe në vend të saj u themelua Shoqata Shëndetësore e Shkollave Amerikane.
Higjiena shkollore ende duket të jetë një disiplinë aktive, e veçantë në pjesë të tjera të botës, si Evropa Lindore dhe vendet në zhvillim ku normat e sanitetit shkollor nuk janë aq të përcaktuara.
Problemet kryesore
Problemet kryesore me të cilat merret higjiena shkollore janë: