cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Top Albania Radio
Rruga e suksesit
Radios Top Albania Radio iu shtuan edhe emra të njohur të gazetarisë televizive, si Sokol Balla, me emisionin Sokol Balla live apo Alban Dudushi me Triçikël. Të ftuar në radio kanë qënë personalitete të të gjitha fushave, artistët më të mirë të muzikës ndërkombëtare të cilët kanë ardhur në Shqipëri ku si stacion komunikimi me dëgjuesin kanë patur studion e TAR. Politikanët më në zë të vendit dhe rajonit kanë folur ne studion e Top Albanias në emisione nga më të ndryshmet. Presidentët e vendit, Kryeministrat dhe një sërë personalitetesh kombëtarë e ndërkombëtarë janë bërë pjesë e transmetimeve tona.
Top Albania Radio prodhon dhe promovon muzikën shqiptare e cila zë një hapësirë prej afro 40% të play listës muzikore. Mbi 24 vite transmetim, me qëllimin për të dhënë më të mirën.
João Miranda
João Miranda de Souza Filho (lindur më 7 shtator 1984) është një futbollist profesionist brazilian i cili luan si qëndër mbrojtës për klubin kinez Jiangsu Suning dhe kombëtaren braziliane.
Pasi filloi karrierën e tij Coritiba, ai shpenzoi sezonin 2005–06 me Sochaux në Francë përpara se të rikthehej në Brazil për të luajtur me São Paulon. Në vitin 2011, ai u bashkua me Atlético Madrid, ku ai fitoi trofe vendor dhe europian.
Miranda bëri debutimin e tij me kombëtaren e parë të Brazilit në vitin 2009 dhe ishte pjestar i skuadrës që fitoi Kupën e Konderatave në atë vit.
Karriera e hershme dhe São Paulo
Miranda filloi karrierën e tij te Coritiba, ku ai bëri 89 paraqitje dhe shënoi 6 gola. Më 25 korrik 2005, Miranda firmosi me skuadrën franceze Sochaux. Miranda bëri njëzet paraqitje për Sochaux me klubin që e përfundoi sezonin në mesin e tabelës, me Mirandën i cili nuk ishte në gjëndje për të qëndruar në Francë dhe shpejt u rikthye për në vendlindjen e tij.
Miranda u rikthye në Brazil në gusht 2006, duke u huazuar te São Paulo. Në të njëjtin vit, São Paulo fitoi 2006 Campeonato Brasileiro. Ai me klubin gjithashtu fituan edhe edicionet e viteve 2007 dhe 2008 të Campeonato Brasileiro, duke u zgjedhur në "Skuadrën e vitit" 2007 dhe 2008. Gjatë kohës kur São Paulo dështoi të fitonte titujt të tjerë gjatë qëndrimit të Mirandës në klub, performancat e tij individuale nuk ndryshuan, duke u zgjedhur sërisht në "Skuadrën e vitit" për edicionet e vitit 2009 dhe 2010.
Atlético Madrid
Miranda u bashkua me klubin spanjoll Atlético Madrid në korrik 2011 pasi firmosi një para-kontratë tre-vjeçare me klubin në janar 2011 pasi mbrojtësi nuk kishte pranuar për të rinovuar kontratën e tij me klubin brazilian e cila skadonte në korrik 2011. Miranda bëri debutimin e tij kompetitiv me skuadrën më 25 gusht 2011 në fitoren 4–0 kundër klubit portugez Vitória S.C. në ndeshjen e dytë të raundit play–off të Ligës së Evropës. Ai bëri debutimin e tij në La Liga më 10 shtator në humbjen 1–0 kundër Valencias, me sulmuesin Roberto Soldado i cili shënoi golin e vetëm të ndeshjes.
Mbrojtësi brazilian shënoi Golin e parë me klubin kryeqytetas kundër Granadës më 11 mars 2012, pasi mori një pasim nga Diego Godín nga krahu i majtë i kornes për të shënuar, duke kontribuar në fitoren 2–0 të skuadrës. Më 8 prill, Miranda shfaqi një lojë të dobët kundër rivalit për zonën e Ligës së Kampioneve, Levante UD, duke lejuar sulmuesin Arouna Koné të shënojë golin e dytë të Levantes dhe gjithashtu mori edhe një karton të kuq shtatë minuta para mbylljes së ndeshjes; Atlético humbi ndeshjen me rezultatin 2–0 kurse Levante u ngjit në vendin e katërt. Goli i parë europian për të erdhi më vonë në atë muaj, duke shënuar Golin e dytë të skuadrës në fitoren 4–2 kundër Valencias në ndeshjen e parë të gjysëm-finales së Ligës së Evropës, zhvilluar më 19 prill.
Grudë-Fushë
është një fshat në komunën Gruemirë në rrethin e Malësisë së Madhe të Shqipërisë.
João Miranda
Atlético Madrid
Miranda shënoi golin e tretë me Atléticon në fitoren shkatërrimtare 4–1 kundër kampionëve evropian Çelsit më 31 gusht 2012. Më 13 mars 2013, Miranda rinovoi kontratën e tij me klubin, duke e mbajtur atë në Spanjë deri në vitin 2016. Në finalen e Kupës së Mbretit më 17 maj, Miranda realizoi golin e fitores, duke shënuar me kokë në kohën shtesë për t'i dhënë skuadrës fitoren 2–1 kundër Real Madridit. Kjo gjë solli prishjen e rekordit negativ prej 25 humbjesh kundër Real Madrid, ku fitorja e tyre e fundit ishte në vitin 1999.
Pasi ndihmoi Atléticon të fitonte titullin e parë të ligës pas 17 vitesh, Miranda u nominua në vitin 2014 si mbrojtësi më i mirë në La Liga, sëbashku me shokun e skuadrës Filipe Luís dhe lojtarin e Real Madrid Sergio Ramos.
Karriera ndërkombëtare
Më 27 gusht 2007, Miranda mori thirrjen e parë në kombëtaren braziliane si zëvëndësuesi i Lúcios për ndeshjen kundër Algjerisë. Megjithatë, ai nuk bëri dot debutimin e tij në ndeshje pasi ishte një zëvëndësim i papërdorur gjatë ndeshjes. Pas më shumë se një viti, Miranda bëri debutimin e tij me Brazilin në një ndeshje kualifikuese të Kupës së Botës 2010 kundër Perusë më 1 prill 2009. Ai hyri në fushën e lojës si zëvëndësues në vend të Luisãos i cili u dëmtua gjatë ndeshjes.
Miranda ishte pjesë e skuadrës braziliane që fitoi Kupën e Konfederatave 2009 në Afrikën e Jugut. Ai zëvëndësoi Kléber në krahun e majtë në ndeshjen e dytë të grupit kundër Shba-së në Pretoria, por për ndeshjen e tretë ishte zëvëndësuar André Santos, i cili e ruajti vendin e tij për pjesën e mbetur të turnamentit.
Miranda ishte një nga shtatë lojtarët që nuk u përfshinë në listën e lojtarëve për të luajtur në Kupën e Botës 2014.
Redaktuar më 6 shkurt 2014
Klube
thumb|Miranda në paradën e fitores të Atlético Madrid pasi klubi fitoi ligën në vitin 2014
Flamuri i Tiranës
thumb|330px|Flamuri i Tiranës Flamuri i Tiranës është flamuri i qytetit të Tiranës. Ai tregon Emblemën e Tiranës me një sfond në blu.
Lista e majave malore në Gjermani
Piken me te larte
Tabela liston 30 pik me te larte ne Gjermani vetëm janë të listuara. Një takim kërkon një hendek i mbi 30 metra, për t'u kualifikuar si e pavarur.
Windsor (Skocia e Re)
Windsor është një qytet në Hants, provinca Skocia e Re, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe prej 9.06 km² dhe popullsi 3709 banorë.
Draçovë
Draçova është një fshat në komunën Çarshovë në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Surjeet Singh
Singh Surjeet është një Fixhi indian i cili ka bërë kontribut të çmuar në zhvillimin e shah në Fixhi. Ai ishte një nga lojtarët vendas e parë shah lindur në Fixhi. Ai ka të çojë gjithashtu lëviz për të ruajtur dhe dokument Fixhi kulturës indiane dhe historisë.
Fizarmonika
Fizarmonika - një pajisje muzikore e ngritur më 1829 në Vjenë. Instrumenti i Harmonikave të përforcuara që krijonte akordet me pulla (deri 140 pulla) në bas (majtas) ose anët përcjellëse që kishte tastierë të zvogëluar të Pianos në (djathtas) Dikant ose anën e melodisë.
Surjeet Singh
sindikalist
Ai ishte gjithashtu një sindikalist, duke mbajtur poste ekzekutive në kuadër të Bashkimit Mësuesit Fixhi 1979-1983. si vijon:
Georgina Somerset
Georgina Carol Somerset (lindur në 23 mars 1923- 30 nëntor 2013) ishte një dentiste britanike dhe oficere pranë ushtrisë. Ajo ishte personi i parë interseks që doli hapur në Britaninë e Madhe.
Fillimet në jetë
Somerset lindi në 23 mars 1923 në Purley. Lindja e saj u regjistrua në certifikatën e lindjes jashtë vendit për shkak të konfuzitetit me seksin e saj. Obstetritë vendosën ti caktojnë seksin mashkull.
Ekonomia e Bullgarisë
Me fitimin e pavarësisë në kongresin e Berlinit, Bullgaria ballafaqohet me varfërinë në kapital, me probleme të shumta politike dhe ekonomike dhe së shpejti bëhet sferë ndikuese e kapitalit të huaj. Importi i kapitalit të jashtëm nuk solli vendin në pozitë më të mirë. Shkalla e ulët e fuqive prodhuese solli atë që bujqësia të sigurojë 2/3 e të ardhurave kombëtare dhe 90% të eksportit të vendit. Industria ka dhënë rreth 1/3 e të ardhurave nacionale dhe gjithsej 5% të eksportit të vendit. Relacionet e tilla e kanë përcaktuar bujqësinë si degë kryesore të ekonomisë. Edhe pse ka kushte të favorshme natyrore, fragmentimi i pronave ishte problem për zbatimin e mjeteve agroteknike. Kësaj t’i shtojmë edhe bazën e ulët të mekanizmit dhe të kimikizimit në bujqësi. Ajo pak industri ka qenë orientuar në përpunimin e lëndëve të para nga bujqësia.
Ndërrimet e mëdha në ekonomi që kanë ndodhur pas Luftës së Dytë Botërore ishin bazë e mira e një ritmi më të shpejtuar.
Industria
Industria e Bullgarisë mbështetet në pasuritë naturore,edhe pse sipëfaqja e saj është e vogël. Miniralet e dobishme janë të llojllojshme në saje të ndryshushmërisë së ndërtimit litologjik, mirpo, nevojat e industrisë në lëndët e para mezi i plotësojnë prej burimeve të vendit.
Bazën energjetike e përbën thëngjilli. Me naftë Bullgaria ka deficit. Lumenjtë e Bullgarisë kanë potencial të mjaftueshëm energjetik, mirëpo shfrytëzimi i tyre ende është i vogël.
Kapacitetet e para të metalurgjisë së zezë janë ndërtuar afër Pernikut. Më vonë në Kremikovc afër Sofjes ndërtohet gjiganti i metalurgjisë së zezë.
Boriç i Madh
Boriçi i Madh është një fshat në komunën Gruemirë në rrethin e Malësisë së Madhe të Shqipërisë.
Rrënjasa
Rrënjasë (greqisht: Ριζά/Rizá) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi. Përpara vitit 1928, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Ρηνιάσα/Riniása përpara vitin 1928.
Vllaho-Psilloterë
Vllaho-Psillotera është një fshat në komunën Çarshovë në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Akromegalia
Shkaktari
Shkaktar i akromegalisë është në 95 % të rasteve një tumor beninj në pjesë ventrale të gjëndrës e hipofizës. Shumë rrallë shkaktohet nga tumoret malinje.
Konferenca Kombëtare e Shëndetit Publik
Konferenca Kombëtare e Shëndetit Publik është konferecan më e madhe e mbajtur ndonjëherë në fushën e shëndetit në Shqipëri. Konferenca u mbajt në datat 14 - 16 janar të vitit 1999 dhe është frekuentuar nga 150 vete nga e gjithë Shqipëria dhe persona ndërkombëtarë. Kjo konferenvë u organizua në bashkëpunim me Organizatën Botërore të Shëndetësisë, u moderua nga ministri i shëndetësisë së asaj kohe Leonard Solis.
Hierokli (gjeograf)
Hierokliu (greqisht : Ἱεροκλῆς Hierokles) ishte një gjeograf bizantin i shekullit VI dhe autori i atribuar i veprës gjeografike me titull Synecdemus ose Synekdemos, i cili përmban një tabelë të ndarjeve administrative të Perandorisë Bizantine dhe listat e qyteteve të secilës ndarje. në shkrimet e tij gjejmë të dhëna edhe për Ilirinë dhe ilirët.
Komuna e Rahovecit
Ky artikull merret me Komunën e Rahovecit. Për qytetin e Rahovecit shiko në faqen përkatëse. thumb|Pozita e komunës së Rahovecit në hartën e Kosovës Komuna e Rahovecit është një komunë në Kosovë, ndodhet në rrethin e Gjakovës ndërsa selia administrative e komunës është qyteti i Rahovecit.
Popullsia
Regjistrimi i vitit 2011 tregoi se komuna e Rahovecit kishte një popullsi prej 56.208, prej të cilëve 55,166 ishin shqiptarë, 404 ashkali, 299 egjiptianë të Ballkanit, 134 serbë, 10 boshnjakë dhe 2 turq.
Shumë zhurmë për asgjë
Komedia Shume zhurme për asgjë i përket periudhës së pjekurisë së Shekspirit dhe futet në llojin e komedisë së zakoneve, me subjekt satirik dhe problemor. Motivi në të cilin mbështet kjo komedi është i njohur që në Antikitet dhe rishfaqet në mjaft autore të kohës së Shekspirit : ai njihet si motivi i "kipcit" ose i ngatërresës që vjen si pasoje e ngjashmërisë fizike mes dy personazhesh të ndryshme. Në komedinë e Shekspirit "ipci" shkakton rënien në kurth të djaloshit, i cili mashtrohet nga një grua që për nga pamja ngjan si e dashura e tij. Fabula pastaj shtjellohet nga Shekspiri krejt lirshëm dhe në përshtatje me shijet e tij estetike. Dy djelmosha, Benedikti dhe Klaudi, ndodhen për vizite të guvernatori i Mesinës, princi Leonato që është babai i Heros dhe xhaxhai i Beatricës. Ndërsa Klaudi bie në dashuri me vajzën e guvernatorit dhe përgatitet të martohet me të, Benedikti dhe Beatricja nuk rreshtin se ngacmuari e se talluri me njeri-tjetrin, here më të mirë e herë më të keq. Miqtë e tyre vendosin t'u punojnë një rreng, në mënyre qe t'i bëjnë të bien në dashuri dhe këta të dy. Si të gjitha komeditë e Shekspirit, Shumë zhurme për asgjë është e mbushur me veprim dhe me të papritura, me kthesa të befta të subjektit. Ndryshe nga tragjedia, këtu të mirët shpërblehen kurse te ligjtë marrin ndëshkimin e merituar : ndërkohe dy çiftet vene kurore të lumtur, dy prishësit e kësaj feste ndëshkohen siç e meritojnë. Ama ndëshkohet gjithashtu edhe mendjelehtësia e Klaudit, i cili për një dyshim te çastit e flaku tutje si lecke të zgjedhuren e zemrës, për çka ai nuk e fitoi simpatinë e spektatorit. Tërheqes deri në fund mbeten "grindavecet" e lumtur Beatricja dhe Benedikti të cilët jo vetëm e mbushin me hare spektaklin me batutat e tyre të kripura, por tregojnë se në rast nevoje dinë të jenë serioze dhe të përkushtuar në miqësi, përderisa i dalin zot me të gjitha mjetet që kanë në dorë Heros së poshtëruar. Po prapë nuk duhet bërë shumë zhurme, se jeta kështu e ka : djemtë teveqele gjithmonë marrin vajzat më të mira. Ata jetuan te lumtur ne fund te fundit dhe mbeten gjithmone te qeshur.
Akropoli
Akropoli ose Akropolisi (e përkthyer nga greqisht në shqip: "Kryeqytet") është ndërtesa të përforcuar ndaj sulmeve në pjesë të larta të qyteteve të lashta greke.
Lista e majave malore në Belgjikë
Lista e maleve apo kodrave në Belgjikë:
Alarmi
Alarm komandë befas për të mashuar apo pregatitje për qitje si dhe lajmërim për rrezikun.
Biblioteka e Celsusit
djathtas|parapamje|300x300px| Fasada e Bibliotekës së Celsusit djathtas|parapamje|300x300px| Fasada e Bibliotekës së Celsusit në perëndim të diellit. Biblioteka e Celsusit është një ndërtesë e lashtë romake në Efes, Anadoll, tani pjesë e Selçukut në Turqi. Ndërtesa u financua në vitet 110 pas Krishtit nga një konsull, Gaius Julius Aquila, si një monument funeral për babain e tij, ish- prokonsull i Azisë Tiberius Julius Celsus Polemaeanus, dhe përfundoi gjatë mbretërimit të Hadrianit, diku pas vdekjes së Akuilës. Biblioteka konsiderohet një mrekulli arkitekturore dhe është një nga shembujt e vetëm të mbetur të një biblioteke nga Perandoria Romake. Biblioteka e Celsusit ishte biblioteka e tretë më e madhe në botën romake duke ardhur vetëm pas Aleksandrisë dhe Pergamit, që besohet se kishte rreth dymbëdhjetë mijë rrotulla. Celsusi është varrosur në një kriptë poshtë bibliotekës në një sarkofag mermeri të dekoruar. Brendësia ishte afërsisht 180 metra katrorë (2000 këmbë katrore).
Pjesa e brendshme e bibliotekës dhe përmbajtja e saj u shkatërruan nga një zjarr që rezultoi ose nga një tërmet ose një pushtim gotik në vitin 262 të erës sonë, dhe fasada nga një tërmet në shekullin e dhjetë ose të njëmbëdhjetë. Ajo shtrihej në rrënoja për shekuj derisa fasada u rindërtua nga arkeologët midis viteve 1970 dhe 1978.
Historia
Celsus pati një karrierë të suksesshme ushtarake dhe politike, pasi kishte shërbyer si komandant në ushtrinë romake përpara se të zgjidhej për të shërbyer si konsull në Romë në vitin 92 të es Celsus, një vendas në Sardë, ishte një nga njerëzit e parë nga grekët. - provincat lindore që flasin për të shërbyer si konsull, zyra më e lartë e zgjedhur në Romën perandorake. Ai u emërua më vonë si prokonsull ose qeveritar i Azisë, provincës romake që mbulonte afërsisht të njëjtën zonë me Turqinë e sotme. Djali i Celsusit, Akuila e porositi bibliotekën për nder të tij, megjithëse ajo nuk u përfundua vetëm pas vdekjes së Akuilës. Një mbishkrim tregon se Celsus la një trashëgimi të madhe prej 25,000 denarësh për të paguar materialin e leximit të bibliotekës. parapamje| Biblioteka e Celsusit, pamje anësore Biblioteka ka funksionuar si një hapësirë publike për qytetin që nga përfundimi i saj rreth viteve 117-135 të erës sonë deri në vitin 262. Kati kryesor funksiononte si sallë leximi, e ndriçuar nga drita e bollshme natyrore nga dritaret lindore. Raftet ose armaret e vendosura në kamare përgjatë mureve mbanin rrotulla librash papirusi që vizitorët mund t'i lexonin, megjithëse huamarrja nuk do të ketë qenë lejuar, sepse kopjet e librave ishin të rralla dhe kërkonin shumë mund për t'u prodhuar. Rrotulla shtesë mund të jenë mbajtur në kuti librash të vendosura përreth dhomës, në të cilin rast biblioteka do të kishte një kapacitet mbajtës deri në gjashtëmbëdhjetë mijë rrotulla. parapamje| Planimetria e Bibliotekës së Celsusit Pjesa e brendshme dhe përmbajtja e bibliotekës u shkatërruan nga zjarri në vitin 262 të erës sonë, megjithëse mbetet e panjohur nëse ky zjarr ishte rezultat i ndonjë fatkeqësie natyrore apo pushtimit gotik, pasi duket se qyteti u godit nga një syresh atë vit. Vetëm fasada mbijetoi, derisa një tërmet në shekullin e njëmbëdhjetë ose të dhjetë e la atë gjithashtu në rrënoja. parapamje| Arete ([[personifikimi i virtytit) në Bibliotekën e Celsusit]] Midis viteve 1970 dhe 1978, një fushatë rindërtimi u drejtua nga arkeologu gjerman Volker Michael Strocka. Strocka analizoi fragmentet që ishin gërmuar nga arkeologët austriakë midis 1903 dhe 1904. Ndërkohë, disa nga elementët arkitekturorë ishin marrë nga muzetë e Vjenës dhe Stambollit. Fragmentet që mungonin duhej të zëvendësoheshin me kopje ose të mungonin. Është rindërtuar vetëm fasada, ndërsa pjesa tjetër e objektit mbetet e rrënuar.
Arkitektura
djathtas|parapamje| Statujë mermeri e Celsusit, e cila qëndronte në kamaren qendrore të katit të sipërm të Bibliotekës së Celsusit. Tani ndodhet në Muzeun Arkeologjik të Stambollit Fasada e mermerit me pamje nga lindja e bibliotekës është e zbukuruar në mënyrë të ndërlikuar me gdhendje botanike dhe statuja portrete. Veçoritë e dizajnit përfshijnë gjethet e akantusit, rrotullat dhe emblemat e fashave, këto të fundit janë një simbol i fuqisë magjistrale që aludon për qëndrimin e Celsus si konsull. Biblioteka është ndërtuar mbi një platformë, me nëntë shkallë gjerësia e ndërtesës që të çojnë në tre hyrje të përparme. Këto janë të mbivendosura nga dritare të mëdha, të cilat mund të jenë të pajisura me xhami ose rrjetë. Në krahët e hyrjeve janë katër palë kolona të përbëra të ngritura në piedestale. Një grup kolonash korintike qëndron direkt sipër. Kolonat në nivelin e poshtëm kornizojnë katër aediculae që përmbajnë statuja të personifikimit femëror të virtyteve: Sophia (mençuria), Episteme (dituria), Ennoia (inteligjenca) dhe Arete (virtyti). Këto veti aludojnë për qëllimin e dyfishtë të strukturës, e ndërtuar për të funksionuar edhe si bibliotekë edhe si mauzole. Prania e tyre nënkupton që njeriu për të cilin u ndërtua ishte shembull i këtyre katër virtyteve dhe se vizitori mund t'i kultivojë këto virtyte tek ai ose ajo duke përfituar nga zotërimet e bibliotekës. Kjo lloj fasade me korniza të futura dhe kamare për statuja është e ngjashme me atë të skenës që gjendet në teatrot e lashta greke dhe kështu karakterizohet si "skenografike". Kolonat në nivelin e dytë anashkalojnë katër podiumet, paralele me aediculae poshtë, të cilat mbanin statuja të Celsusit dhe djalit të tij. Një regjistër i tretë kolonash mund të ketë qenë i pranishëm në antikitet, megjithëse sot kanë mbetur vetëm dy.
Pjesa e brendshme e ndërtesës, e cila ende nuk është restauruar, përbëhej nga një dhomë e vetme drejtkëndëshe me përmasa 17x11 m, me një absidë qendrore të përshtatur nga një hark i madh në murin e largët. Absida përmbante një podium për një statujë, tani të humbur, që ka të ngjarë të përshkruante Celsus, megjithëse disa studiues kanë sugjeruar se ishte Minerva, perëndeshë e mençurisë. Një kriptë që përmbante sarkofagun e Celsus ishte vendosur nën dyshemenë e absidës. Ishte e pazakontë në kulturën romake që dikush të varrosej brenda një biblioteke apo edhe brenda kufijve të qytetit, kështu që ky ishte një nder i veçantë për Celsus, duke pasqyruar rolin e tij të spikatur si zyrtar publik.
Tre muret e mbetura ishin të veshura me dy ose tre nivele niches me përmasa mesatare 2,55x1,1x0,58 m, të cilat do të mbanin armarinë për të vendosur rrotullat. Këto kamare, të cilat ishin të mbështetura me mure të dyfishta, mund të kenë pasur gjithashtu një funksion për të kontrolluar lagështinë dhe për të mbrojtur rrotullat nga temperatura ekstreme. Niveli i sipërm ishte një galeri me një ballkon me pamje nga kati kryesor, duke krijuar një efekt të lartë hapësinor brenda. Mund të arrihej nëpërmjet një grupi shkallësh të ndërtuara në mure, të cilat shtuan mbështetje strukturore. Tavani ishte i sheshtë dhe mund të ketë pasur një okulus qendror të rrumbullakët për të siguruar më shumë dritë.
Dizajni i bibliotekës, me fasadën e saj të zbukuruar dhe të ekuilibruar, pasqyron ndikimin e stilit grek në arkitekturën romake, e cila arriti kulmin e saj në shekullin e dytë.
Portreti i Celsusit
itStatuja e Celsusit me kurasë që ndodhet tani në Muzeun Arkeologjik të Stambollit ishte një nga tri statujat e mbrojtësit të ndërtesës, të vendosura në nivelin e dytë të fasadës. Ai përshkruhet me një nofull të fortë, flokë kaçurrelë dhe një mjekër të rregullt, tipare portreti helenizues që u bëjnë jehonë zgjedhjeve stilistike të fasadës së ndërtesës. Stili imiton tiparet e portretit perandorak të Hadrianit, duke sugjeruar se ai është skalitur pas jetës jo vetëm të Celsusit, por edhe të djalit të tij Aquila. Zgjedhja për ta përshkruar atë me armaturë të plotë sugjeron që pasardhësit e Celsus e konsideruan karrierën e tij ushtarake të paharrueshme dhe një burim krenarie.
Përkujtimore
Fasada e ndërtesës përshkruhej në anën e pasme të kartëmonedhës turke 20 milionë lira të viteve 2001-2005 dhe të kartëmonedhës së re 20 lirash të viteve 2005-2009.
Stikine (rajon)
Rajoni Stikine është një qytet në provincën Kolumbia Britanike, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 132496.2 km² dhe popullsi 1109 banorë.
Kantoni Salies-de-Béarn
Kantoni Salies-de-Béarn (frëngjisht: Canton de Salies-de-Béarn) është një kanton në departamentin Pyrénées-Atlantiques, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Salies-de-Béarn. Ka sipërfaqe 151km2 dhe popullsi 8819 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Salies-de-Béarn aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Kantoni Roisel
Kantoni Roisel (frëngjisht: Canton de Roisel) është një kanton në departamentin Somme, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Roisel. Ka sipërfaqe 162.62km2 dhe popullsi 7689 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Roisel aktualisht përbëhet nga 22 komuna.
Joey Jordison
Joey Jordison (i lindur Nathan Jonas Jordison 26 prill 1975 në Des Moines Iowa) është një muzikant Amerikan, kompozitor. U rrit në Waukee, Iowa me prindërit dhe dy motrat, dhe në moshën 8 vjeçare morri baterit e tij të para. Ai performoi në shumë grupe deri sa u bashkua me The Pale Ones në verë 1995, grupi i cili do ta ndrronte emrin në Slipknot.
Sid Wilson
Sidney George Wilson (i lindur 15 mars 1977) i njohur edhe si Ratboy,#0(ose 0) është një DJ Amerikan, dhe anëtari më i ri i grupit Slipknot.
Akbari
Abu'l-Fath Jalal-ud-din Muhammad Akbar (25 tetor 1542 – 27 tetor 1605), i njohur gjerësisht si Akbar i Madh (persisht: Akbar-i-azam), dhe gjithashtu si Akbar I, ishte perandori i tretë mogul, i cili mbretëroi nga viti 1556 deri më 1605. Akbar pasoi të atin, Humayun, nën një regjent, Bairam Khan, i cili e ndihmoi perandorin e ri të zgjeronte dhe konsolidonte domenet e mogulëve në Indi.
Një personalitet i fortë dhe një gjeneral i suksesshëm, Akbar gradualisht zgjeroi Perandorinë Mogule për të përfshirë pjesën më të madhe të nënkontinentit Indian. Fuqia dhe ndikimi i tij, megjithatë, u shtri në të gjithë nënkontinentin për shkak të dominimit ushtarak, politik, kulturor dhe ekonomik mogul. Për të bashkuar shtetin e madh mogule, Akbar krijoi një sistem të centralizuar administrimi në të gjithë perandorinë e tij dhe miratoi një politikë të pajtimit të sundimtarëve të pushtuar përmes martesës dhe diplomacisë. Për të ruajtur paqen dhe rendin në një perandori të ndryshme fetare dhe kulturore, ai miratoi politika që i dhanë atij mbështetjen e nënshtetasve të tij jomuslimanë. Duke iu shmangur lidhjeve fisnore dhe identitetit të shtetit islamik, Akbar u përpoq të bashkonte tokat e largëta të mbretërisë së tij nëpërmjet besnikërisë, të shprehur përmes një kulture indo-persiane, ndaj vetvetes si perandor.
India Mogule zhvilloi një ekonomi të fortë dhe të qëndrueshme, duke çuar në zgjerimin tregtar dhe patronazh më të madh të kulturës. Vetë Akbar ishte një mbrojtës i artit dhe kulturës. Ai ishte i dhënë pas letërsisë dhe krijoi një librari me mbi 24.000 vëllime të shkruara në sanskritisht, urdu, persisht, greqisht, latinisht, arabisht dhe kashmirisht, me staf të shumtë studiues, përkthyes, artistë, kaligrafë, skribë, libralidhës dhe lexues. Ai e bëri pjesën më të madhe të katalogimit vetë përmes tre grupimeve kryesore. Akbar gjithashtu krijoi librarin e Fatehpur Sikri ekskluzivisht për gratë dhe ai dekretoi që shkollat ​​për arsimimin e myslimanëve dhe hinduve duhet të krijohen në të gjithë mbretërinë. Ai gjithashtu inkurajoi që libërlidhja të bëhej një art i lartë. Burra të shenjtë të shumë besimeve, poetë, arkitektë dhe artizanë zbukuruan oborrin e tij nga e gjithë bota për studim dhe diskutim. Gjykatat e Akbarit në Delhi, Agra dhe Fatehpur Sikri u bënë qendra të arteve, letrave dhe mësimit. Kultura Timuride dhe perso-islamike filluan të shkrihen dhe të përzihen me elementet indigjene indiane dhe u shfaq një kulturë e veçantë indo-persiane e karakterizuar nga artet, piktura dhe arkitektura e stilit mogul. I zhgënjyer nga Islami ortodoks dhe ndoshta duke shpresuar të sjellë unitetin fetar brenda perandorisë së tij, Akbar shpalli Din-i Ilahi, një besim sinkretik që rrjedh kryesisht nga Islami dhe Hinduizmi, si dhe nga disa pjesë të Zoroastrianizmit dhe Krishterimit.
Sundimi i Akbarit ndikoi ndjeshëm në rrjedhën e historisë indiane. Gjatë sundimit të tij, Perandoria Mogule u trefishua në madhësi dhe pasuri. Ai krijoi një sistem të fuqishëm ushtarak dhe vendosi reforma efektive politike dhe sociale. Duke hequr taksën sektare për jomuslimanët dhe duke i emëruar ata në poste të larta civile dhe ushtarake, ai ishte sundimtari i parë mogul që fitoi besimin dhe besnikërinë e nënshtetasve vendas. Ai përktheu letërsinë sanskrite, mori pjesë në festivale vendase, duke kuptuar se një perandori e qëndrueshme varej nga bashkëpunimi dhe vullneti i mirë i subjekteve të tij. Kështu, themelet për një perandori multikulturore nën sundimin mogul u hodhën gjatë mbretërimit të tij. Akbar u pasua si perandor nga djali i tij, Princi Salim, i njohur më vonë si Xhahangir.
Tigani
Tigani është një mjet kuzhine që shërben për gatim. Në përgjithësi tiganët përdoren mbi sobë, por disa lloje tiganësh, të quajtur tiganë rezistues ndaj nxehtësisë, mund të futen edhe në furrë, për të përfunduar gatimin. Format dhe madhësitë e tiganëve janë të ndryshme, në varësi të funksionit specifik për të cilin janë krijuar. Disa tiganë janë me faqe të cekëta, të tjerë i kanë faqet anësore më të larta, për të rritur kapacitetin e mbajtjes së lëngjeve por edhe për të mos lejuar përbërësit që të dalin gjatë gatimit. Gjithashtu, tiganët dallohen në tiganë me fund të rëndë dhe tiganë të zakonshëm, ku këta të fundit nuk janë po aq të përshtatshëm për gatime që kërkojnë përhapje të njëtrajtshme të nxehtësisë.
Përdorimi
Në kuzhinë tiganët mund të përdoren për gatime të shpejta, si në rastin e sotimit ose fërgimit të peshkut, si dhe për gatime relativisht më të gjata, si p.sh., gatimi i orizit, i një gjelle të shpejtë ose fërgimi i ngadaltë dhe me pak lëng i një përbërësi të caktuar. Gatimet e gjata kryhen në mjete më të posaçme, të cilat mund të konsiderohen diku në mes të llojit të tiganit dhe tenxheres.
Llojet e tiganëve
Në kuzhinë larmia e tiganëve në përgjithësi është e emërtuar sipas përdorimit të tyre specifik, duke u dalluar secili prej karakteristikave të tij përkatëse. Në një renditje të përgjithshme tiganët mund të përmblidhen në tiganë krepe, tiganë omëlete, tiganë soteje, tiganë fërgimi, tiganë brazimi, tiganë ovalë (uok), tiganë cërcëritës, tiganë salce, tiganë me kapak dhe tiganë me riga (skarë). Secili nga këta lloje gjendet në madhësi të ndryshme dhe forma të cilat mund të variojnë lehtazi nga njëri prodhues në tjetrin.
Tiganët e omëletave
Tiganët e omëletave janë tiganë të cekët, përgjithësisht jongjitës dhe me anë të rrumbullakosura për të lehtësuar kthimin ose përpunimin e materialit që gatuhet. Këta lloj tiganësh kanë një përdorim të gjerë dhe ndonëse janë ndërtuar për të gatuar omëleta, shpesh përdoren edhe për funksione të tjera të ngjashme.
Tiganët e sotesë
Tiganët e sotesë janë tiganë të krijuar për të sotuar produkte në zjarr relativisht të lartë, me njëfarë shpejtësie dhe të cilat duhen kthyer shpesh, për të marrë gatim dhe ngjyrë të njëtrajtshme. Ndryshe nga tiganët e omëletave, tiganët e sotesë kanë faqet anësore të drejta, që bien pingul mbi sipërfaqen e gatimit, për të mos lejuar përbërësit që të dalin nga tigani gjatë kthimit, trazimit me lugë ose kavërdisjes.
Tiganët e fërgimit
Tiganët e fërgimit janë tiganë me anë të pjerrëta por përgjithësisht të drejta (pa hark), të cilët shërbejnë për të fërguar artikuj ushqimorë mbi sobë për një periudhë më të gjatë se sotimi. Këta lloj tiganësh mund të gjenden edhe të përshtatur si tigana skare, rast në të cilin tigani ka formën e tiganit të fërgimit por materiali është i trashë si në rastin e tiganit të skarës.
Tiganët e brazimit
Një tigan i rëndësishëm në kuzhinën profesionale është tigani i brazimit, i cili sipas rastit mund të marrë edhe emërtime të tjera. Funksioni kryesor i këtij tigani është përcëllimi i produktit që do të gatuhet mbi sobë dhe kalimi i tij, shpesh duke shtuar lëng dhe zarzavate aromatizuese, në furrë për të përfunduar gatimin. Ndryshe nga të gjithë tiganët e mësipërm, të cilët kanë një bisht të gjatë për mbajtjen dhe manovrimin e tyre, tigani i brazimit ka dy veshë të shkurtër në anë, të cilët lehtësojnë futjen dhe manovrimin në furrë.
Tigani oval
Tigani oval ose uoku, një tigan i cili vjen nga tradita kineze e gatimit, ku produktet gatuhen ngadalë, duke u shtuar njëri pas tjetrit, sipas kohës përkatëse të gatimit, dhe duke u trazuar vazhdimisht, derisa të rezultojë një pjatë me aroma dhe shije të ndërlikuara dhe plotësuese.
Tigani cërcëritës
Tigani cërcëritës është një lloj i përdorur rrallë në kuzhinën shqiptare, i cili shërben për të përcëlluar produktet, kryesisht mishin, përpara futjes së tij në furrë. Në kutë kuptim ai ka të njëjtin funksion si tigani i brazimit, por produkti pas përcëllimit hiqet nga tigani dhe futet në një tigan ose tavë tjetër, për të kaluar më pas në furrë.
Tigani me riga
Tigani me riga është një tigan që imiton skarën dhe është krijuar për t'u përdorur mbi sobë, për të krijuar në këtë mënyrë një skarë të improvizuar në kushtet brenda shtëpisë. Kryesisht ka formë drejtkëndore dhe material të rëndë, për të imituar skarën profesionale me riga.
Boriç i Vogël
Boriçi i Vogël është një fshat në komunën Gruemirë në rrethin e Malësisë së Madhe të Shqipërisë.
Tigani
Teknikat e gatimit me tigan
Ushqimi në tigan mund të përpunohet në mënyra të ndryshme, për të marrë rezultate të larmishme të gatimit të produkteve, në varësi të recetës dhe pjatës përfundimtare.
Në rastin e sotimit, tigani vajohet lehtë, nxehet mirë dhe përdoret gjatë gjithë kohës pa u mbuluar me kapak. Tigani preferohet të jetë me fund të rëndë, për të shpërndarë në mënyrë të njëtrajtshme temperaturën, dhe jongjitës, sidomos në rastin e produkteve delikate dhe ku është përdorur pak yndyrë.
Fërgimi në tigan përdor më tepër yndyrë, mund të përdoret me ose pa kapak dhe për periudha më të gjata sesa sotimi.
Bërja e omëletave kërkon një kontroll të mirë të temperaturës dhe kohës së gatimit në tigan, për shkak të vetë natyrës së brishtë të produktit bazë (vezëve) dhe tigani në këtë rast ka shumë rëndësi që të jetë i cilësisë së lartë. Kur ai është jongijtës lyerja me vaj është e domosdoshme, për të shmangur ngjitjen, ndërsa kontrolli i kthimit ose sheshimit të vezëve kërkon që ai të jetë me bazament të mirë dhe bisht të qëndrueshëm.
Materialet e përdorur për prodhimin e tiganëve
Tiganët e përdorur në kuzhinë mund të jenë prej çeliku të zi, çeliku të pandryshkshëm, hekuri, bakri, gize etj.
Dallimi mes tiganëve dhe tenxhereve
Në terminologjinë shqiptare mjetet e gatimit me lartësi mesatare të anëve, ose bisht të pazakontë, janë disi të papërcaktuar dhe bien në një kategori në mes të tiganëve dhe tenxhereve. Tigani me faqe të larta dhe bisht të gjatë mund të hyjë në kategorinë e tenxhereve, ndërsa një tigan i shkurtër por pa bisht të gjatë, si në rastin e tiganit të brazimit, mund të quhet njëkohësisht tenxhere e shkurtër.
Masmedia në Mal të Zi
Masmedia në Mal të Zi i referohet masmedias me seli në Mal të Zi. Televizioni, revistat dhe gazetat operohen të gjitha nga korporatat shtetërore dhe ato fitimprurëse, të cilat varen nga reklamat, abonimet dhe të ardhurat e tjera të lidhura me shitjet. Kushtetuta e Malit të Zi garanton lirinë e fjalës. Si një vend në tranzicion, sistemi mediatik i Malit të Zi është në transformim.
Historia
Stacioni i parë radiofonik në Ballkan dhe Evropën Juglindore u krijua në Mal të Zi me hapjen e një transmetuesi të vendosur në kodrën e Volujicës afër Tivarit nga Knjaz Nikola I Petrović-Njegoš më 3 gusht 1904. Radio Cetinja filloi transmetimin më 27 nëntor 1944 dhe në vitin 1949 u formua Radio Titograd. Në vitin 1990 ndryshoi emrin në Radio Crna Gora.
Në vitin 1957, antena e parë televizive u vendos në malin Lovćen. Ka mundur të marrë fotografi nga Italia. RTV Titograd u themelua në vitin 1963 për të prodhuar programe origjinale televizive dhe më vonë u bë RTCG. Transmetimi i parë nga TVCG në Beograd ishte një program lajmesh në vitin 1964.
Kuadri legjislativ
Kuadri ligjor i Malit të Zi konsiderohet i strukturuar mirë dhe me një nivel formalisht mjaft të lartë të mbrojtjes së medias. Kushtetuta dhe ligji parashikojnë lirinë e fjalës dhe të shtypit. Kufizimet justifikohen vetëm për të mbrojtur të drejtat e të tjerëve për dinjitet, reputacion dhe nder, ose për arsye të moralit publik dhe sigurisë kombëtare. Ligji penalizon nxitjen e urrejtjes dhe intolerancës në baza kombëtare, racore dhe fetare, dhe për këto arsye ka pasur ndjekje penale. Në nëntor 2014, shkelja e ligjeve për gjuhën e urrejtjes u shndërrua në shkak të ndalimit të mundshëm të shpërndarjes së mediave.
Ligje të tjera relevante në lidhje me lirinë e medias dhe lirinë e shtypit në Mal të Zi përfshijnë Ligjin për Shërbimet Transmetuese Publike të Malit të Zi, Ligjin për Media, Ligjin për Mediat Elektronike dhe Ligjin për Qasjen në Informacion. Për më tepër, Ligji Zgjedhor parashikon detyrimin për mediat komerciale si dhe për Radio Televizionin e Malit të Zi për të garantuar shikueshmëri të barabartë për të gjithë kandidatët. Megjithatë, zbatimi i tyre mbetet i paqëndrueshëm.
Publikimet mund të krijohen pa miratim dhe i nënshtrohen vetëm regjistrimit pranë autoriteteve. Transmetuesit duhet të marrin një licencë. Individët mund të kritikojnë qeverinë publikisht ose privatisht pa hakmarrje. Pas shfuqizimit të ligjit për shpifje penale në vitin 2011, parlamenti miratoi një ligj për amnisti për të falur personat e dënuar për shpifje dhe fyerje. Megjithatë, mbetet një numër i madh i lëndëve. E drejta për t'u përgjigjur dhe e drejta për korrigjim ; censura është e ndaluar. Institucionet duhet të garantojnë të drejtën e qytetarëve për akses në informacion.
Kushtetuta dhe ligji ndalojnë ndërhyrjen arbitrare në privatësi, familje, shtëpi ose korrespondencë pa miratimin e gjykatës ose nevojën ligjore, dhe ndalojnë policinë të kontrollojë një banesë ose të kryejë operacione të fshehta ose monitoruese pa një urdhër. Qeveria në përgjithësi respekton ndalimet në lidhje me kërkimet fizike dhe pronësore, por ka qenë më pak e përputhshme në lidhje me privatësinë dixhitale.
Ligji kërkon që Agjencia e Sigurisë Kombëtare të marrë autorizimin e gjykatës për përgjimet, por autoritetet thuhet se përdorin përgjimin dhe vëzhgimin në mënyrë të papërshtatshme kundër partive opozitare, komunitetit ndërkombëtar, OJQ-ve dhe grupeve të tjera pa autoritetin e duhur ligjor. OJQ Alternativa deklaroi se gjatë vitit 2011, ANB ka kryer vëzhgime sekrete dhe mbledhje të të dhënave ndaj 113 personave. OJQ-të pretenduan se policia dhe zyra e prokurorit të shtetit monitorojnë ilegalisht komunikimet elektronike të qytetarëve dhe nuk japin llogari për numrin e njerëzve apo adresave të internetit që ata monitorojnë.
Kushtetuta garanton të drejtën për akses në informacion dhe Ligji për Lirinë e Informacionit i vitit 2005 u jep të drejtë gazetarëve dhe qytetarëve të kërkojnë zbulimin e informacionit publik. Megjithatë, ekzekutivi mbetet i kujdesshëm ndaj zbulimit të informacioneve për rastet e supozuara të korrupsionit dhe janë regjistruar disa raste në të cilat autoritetet nuk kanë respektuar afatin e përcaktuar në ligj. Rregullatorët e medias u mungon pavarësia financiare dhe kapaciteti monitorues.
Agjencia për Media Elektronike (AEM) dhe Agjencia për Komunikime Elektronike dhe Çështje Postare (EKIP) janë dy organet rregullatore, të ngarkuara me detyra të gjera mbi sektorin. Ndonëse të përcaktuara si organe të pavarura rregullatore, të dyja subjektet janë ekspozuar ndaj akuzës se nuk janë tërësisht të pavarura, kusht ky që vjen si pasojë e ndërhyrjeve në borxhe të politikanëve ndaj këtyre dy organeve.
Media e shkruar
Shtypi i shkruar në Mal të Zi përdor alfabetin latin dhe cirilik, si dhe gjuhën malazeze. Të përditshmet në Mal të Zi përfshijnë Blic Montenegro (në latinisht serbishten ), Dnevne Novine (në latinisht malazeze ), Dan (në serbishten cirilike, Pobjeda (në latinisht malazeze ) dhe Vijesti (në latinisht malazeze ). Gazetat periodike përfshijnë Monitor (javore në latinisht malazezisht ) dhe Magazin BIT (mujore në latinisht malazezisht ). Gazetat lokale dhe të pakicave përfshijnë Pljevaljske Novine ( Pljevlja ) dhe Koha Javore (Podgoricë, në shqip ). PCnen ( Prve crnogorske elektronske novine ) është media kryesore në internet. Agjencia malazeze e lajmeve është Agjencia Malazeze e Lajmeve (MINA).
Gazeta proqeveritare Pobjeda u privatizua plotësisht në nëntor 2014, në përputhje me një ligj të 2002 që kërkonte që shteti të shiste aksionet e tij, pasi ajo falimentoi në korrik 2014, pavarësisht subvencioneve të mëdha shtetërore nëpërmjet reklamave. Pronari i ri, Media Nea, nga biznesmeni grek Petros Stathis, planifikoi ta bashkonte me gazetën tjetër të saj Dnevne Novine, duke pushuar gjysmën e stafit dhe duke krijuar një bord të ri redaktues.
Publikimi
Shtypshkronja Crnojević ose Obod ishte shtypshkronja e parë në Evropën Juglindore ; objekti ka funksionuar midis 1493 dhe 1496 në Cetinje, Zetë.
Transmetim radiofonik
Mali i Zi ka 14 stacione radio publike lokale dhe më shumë se 40 stacione radio private. Transmetuesi kombëtar radio-TV i financuar nga shteti operon 2 rrjete radiofonike: Radio Crne Gore dhe Radio 98 ; Stacione të tjera radio me mbulim mbarëkombëtar janë Atlas Radio, Montena Radio, ProFM, Radio Antena M Radio Crne Gore, Radio Svetigora dhe Russkoye Radio (Radio Ruse).
Transmetimi televiziv
Mali i Zi ka 4 stacione televizive publike dhe rreth 20 private dhe 1 kanal televiziv satelitor. Stacione të tjera televizive në pronësi private kryesisht mbulojnë qytetet kryesore në Mal të Zi.
Transmetuesi kombëtar radio-TV i financuar nga shteti, Radio Televizioni i Malit të Zi (RTCG) operon 2 rrjete televizive tokësore: TVCG 1 për lajme dhe prodhime vendase dhe TVCG 2 për sport dhe argëtim. TVCG Sat transmetohet në Australi dhe Zelandën e Re përmes satelitit. Kundërshtarët e qeverisë pretendojnë se, megjithë disa përmirësime, RTCG ende kontrollohet nga strukturat politike në pushtet dhe se transmetuesi publik e favorizon qartë qeverinë në programet dhe raportimet e saj.
Stacionet televizive private me mbulim mbarëkombëtar janë RTV Atlas, TV Vijesti, Pink M, Prva crnogorska televizija, NTV Montena dhe MBC. Kanalet e mëparshme përfshijnë Elmag RTV, IN TV dhe Pro TV.
Kinema
Duke marrë parasysh popullsinë e tij prej rreth 600,000 banorësh, Mali i Zi ka prodhuar një numër regjisorësh dhe aktorësh të shquar të filmit, përfshirë Dushan Vukotiqin, fituesin e parë të Oskarit jugosllav (për kategorinë e filmit të shkurtër të animuar në 1961), Veljko Bulajić dhe Zhivko Nikolić.
Telekomunikacioni
Mali i Zi ka 163,000 linja telefonike fikse në përdorim, të ofruara nga T-Com Montenegro (në pronësi të Crnogorski Telekom ) dhe MTEL (në pronësi të Telekom Srbija ). .
Telefonia celulare ka lulëzuar, me 1.1 milion linja, të ofruara nga tre operatorë GSM : Telenor Montenegro (në pronësi të Telenor ), T-Mobile Montenegro (në pronësi të Crnogorski Telekom) dhe m:tel (në pronësi të Telekom Srbija ). Shërbimet 3G u prezantuan në vitin 2007. Me 178% Mali i Zi kishte në vitin 2013 shkallën e dytë më të lartë të depërtimit të telefonave celularë në Evropë, pas vetëm Rusisë dhe renditej i 9-ti në mbarë botën.
Interneti
Mali i Zi kishte 373,655 përdorues të internetit në vitin 2012, ose 56.8% e popullsisë.
Nuk ka kufizime nga qeveria për aksesin në internet. Derisa u urdhërua të pushonte së vepruari në mars 2011, një nga ofruesit kryesorë të shërbimit të internetit në vend i dha policisë akses të drejtpërdrejtë në të gjitha format e komunikimeve të kryera në serverët e saj. Nuk dihet nëse autoritetet e kanë përdorur këtë akses për të monitoruar e-mail -et ose faqet e internetit të internetit ose dhomat e bisedave. Nuk ka asnjë provë që qeveria mbledh ose zbulon informacione personale të identifikueshme për individët bazuar në shprehjen paqësore të individit të opinionit ose besimit politik, fetar ose ideologjik.
Alba Longa
Alba Longa - Kryevendi më i vjetër i lidhjes së fiseve latine, pranë prockës së Liqenit Albaner See. Sot Castel Gandolfo. Sipas thënjeve të Ascanius-it i është ngritur të birit të Eneas, më 640 p.e.s. nga romakët është shkatërruar.
Alma Mater
Alma mater emërtimi për Universiteti.
Ilaz Pireva
Ilaz Pireva (lindur më 15 nëntor 1945, Lupçi i Poshtëm, Podujevë) është filozof, dhe albanolog shqiptar nga Kosova.
Pireva mësimet e para i morri në vendlindje dhe në fshatrat Bardhoshë dhe Besi të Prishtinës. Ndërsa mësimet e mesme dhe të larta i ndoçi në Prishtinë, gjegjësisht studimet në degën e albanologjisë i ndoçi në Fakultetin e Filozofisë pranë Universitetit të Prishtinës.
Gjatë kohës së studimeve ishte aktiv në organizimin e demostratave studentore të vitit 1968 në Prishtinë, për ç'gjë edhe u përndjek nga pushteti i kohës dhe u dënua me vuajtje burgu. Po ashtu edhe në ngjarjet e zhvillura rreth vitit 1975 në Kosovë, pushteti nuk e kurseu Ilazin. I njohur për pushtetin si aktivist, edhe Ilazi sikur bashkëveprimtarët e tij me rastin e ngjarjeve të viteve pasuese u mbajt në izolim. Kështu vuajti izolim në vitin 1981 dhe në vitin 1989.
Ka qenë pjesë e kabinetit të Kryetarit të Kosovës, Fatmir Sejdiu ku, shërben si këshilltar politik për pushtet lokal.
I Killed the Prom Queen
I Killed the Prom Queen është një grup muzikor nga Adelaide në South Australia të Australia. Deri tani, grupi publikoi tre albume dhe disa EP resp. singles të cilat nganjëherë kanë qenë të përfaqësuar në toplista. Grupi përbëhet nga Jaime Hope (Këngëtar), Benjamin Coyte (E-bas), Kevin Cameron (Kitara), Jona Weinhofen (Kitara) dhe Shane O´Brien (Drums).
Velsen
Velsen është një qytet dhe komunë në provincën Holanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe 63.03 km² dhe popullsi 67371 banorë. IJmuiden është kryeqendra e komunës.
Çelajt
thumb|250px|Stema e familjes Çela Familja Çela dhe fisi Çela, prej gati tre shekujsh e gjysëm (1660) njihet si autoktone në Gusmar të Kurveleshit, banues të lagjes më të hershme Pargjin. Të parët e saj, janë marrë kryesisht me blegtori, si burim jetese, dhe me bujqësi. Kanë qenë pjesëtare aktivë në kryengritjet anti-osmane në prag e gjatë Tanzimatit, në kohen e Lidhjes së Prizrenit në mbrojtje të trojeve amtare nga Plava, Gucia e deri në Prevezë, ku kanë dhënë edhe jetën. Luftëtare e ndonjëri edhe prijës në çetat luftarake të fshatit në luftrat për pavarsi, me grekët, në Luftën e Parë Botërore, në Luftën e Vlorës, në Revolucionin e qershorit 1924. Në LANÇ pjesëmarrje ishte masive, ishte bazë e luftës. Pjesëtarë të këtij fisi, u përfshinë në formacionet partizane, në organizata anti-fashiste të Gruas e të Rinisë. Dy pjesëtarë të familjes u interrnuan gjatë psuhtimit nazi-fashist. Pas çlirimit, familja dhe fisi u shkëputën gradualisht nga vendlindja. Pjesëtarët e saj masivisht vijuan shkollat e ndryshme, duke përfunduar edhe arsimin e lartë e duke dalë kuadro në sektorë të ndryshëm të ekonomisë. Familja pas rënies së komunizmit, përkrahën proçeset demkratizuese të vendit.
Muzhakati
Muzhakat (greqisht: Μουζακέικα/Mouzakéïka) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Μουζακάτιον/Mouzakátion.
Nusa Tengara Perëndimore
Nusa Tengara Perëndimore (Indonezisht: Nusa Tenggara Barat - NTB) është provincë e Indonezisë. Qyteti më i madh sipas sipërfaqes është Bima me 222,25 km2, ndërsa sipas popullsisë është Mataram me 402,926 banorë sipas vitit 2010. Dy ishuj më të mëdha në provincë janë Lombok në perëndim dhe Sumbawa në lindje.
Gjeografia
Nusa Tenggara Perëndimore ka dy lloje të peizazhit. E para është ishulli i Lombokut me bregdetin mjaft të drejtë, me pjesën qendrore në lindje në formën e maleve dhe ultësira bregdetare në lindje. E dyta është ishulli Sumbawa me një bregdet të frikshëm për shkak të shumë kryqe dhe gjire, dhe pjesa qendrore është e mbuluar me kodra dhe male gëlqerore.
Selong (qytezë në ishullin Lombok) është një qytet që ka lartësinë më të lartë, që është 148 metra mbi nivelin e detit, ndërsa Raba më e ulët në 13 metra mbi nivelin e detit. Nga shtatë malet në ishullin e Lombokut, Mali Rinjani është mali më i lartë me një lartësi prej 3.775 metra, ndërsa Mali Tambora në Sumbawa është mali më i lartë me një lartësi prej 2.851 metra.
Klima
Ashtu si pjesa tjetër e Indonezisë, NTB ka një klimë tropikale. Bazuar në statistikat e institutit meteorologjik, temperatura maksimale në vitin 2001 shkonte nga 30.9 në 32.1 °C dhe temperatura minimale shkonte mes 20.6 dhe 24.5 °C. Temperaturat më të larta ndodhin në shtator dhe më të ulëtat janë në nëntor. Duke qenë tropikale, NTB ka një lagështi relative mesatare të lartë, e cila është midis 48 dhe 95%.
Nusa Tenggara Perëndimore ka reshje relativisht të pakta në krahasim me rajonin perëndimor të Indonezisë. Reshjet maksimale të shiut në provincë ndodhin në janar dhe reshjet minimale të shiut ndodhin në gusht.
Jeronim de Rada
Biri i një profesor të greqishtes dhe i latinishtes, Jeronimi mbaroi studimet për letërsi në Universitetin e Napolit.
Në tetor të 1836 u largua nga Napoli duke u kthyer në vendlindje. Më 21 qershor të 1837, pasi u bë pjesë e një grupi revolucionarësh të fshehtë nga miku Pasquale Rossi, vihet në krye të një grupi prej dhjetë kalabrezësh të cilët shkojnë në një takim grupesh komplotiste për një kryengritje në Kozencë, por paraqitet vetëm një grup arbëreshësh kalabrez dhe kryengritja dështon. Në gusht të 1840, u arrestua dhe burgosur i dyshuar për veprimtari ilegale, por u lirua një muaj më vonë për mungesë provash.