cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Udhetim me qender te tokes
Një udhëtim në Qendrën e Tokës (frëngjisht: Voyage au centre de la Terre, përkthyer edhe nën tituj Udhëtim në Qendrën e Tokës dhe Një udhëtim për të punëve të brendshme e Tokës), është një klasik 1864 shkence,roman nga Jules Verne. Historia ka të bëjë me një profesor gjerman (Otto Lidenbrock në origjin frënge, [1] Hardwigg Profesor Von në përkthimin më të zakonshme në anglisht [2]), i cili beson se ka tuba vullkanik qe shkonin në drejtim të qendrës së Tokës. Ai, nipi i tij Axel, dhe Hans udhezuesi i tyre hasen ne shumë aventura, duke përfshirë edhe kafshët prehistorike dhe rreziqet natyrore, përfundimisht dalin në sipërfaqe përsëri në Italinë e Jugut. Organizma të gjallë ata takohen reflektojnë kohës gjeologjike, vetëm si shtresa rock bërë më të vjetra dhe më të vjetër aq më i thellë ata të udhëtojnë, të kafshëve të bëhet gjithnjë e më shumë të lashtë të afërt personazhet qasje në qendër. Nga një pikëpamje shkencore, kjo histori nuk ka moshë mjaft, si dhe tregime të tjera Verne, pasi që shumica e ideve të tij për atë që e brendija e Tokës përmban kanë qenë të rëndë që hodhi poshtë. Megjithatë, një pikë redeeming në histori është besimi i vet Verne-së, tha në kuadër të romanit nga pikëpamja e një personazhi, që pjesa e brendshme e Tokës ka me të vërtetë ndryshon nga ai që personazhet parashikojnë. Një nga idetë kryesore Verne me tregimet e tij ishte edhe për edukimin e lexuesve, dhe duke e vendosur krijesa të ndryshme të shuhen personazhet takohen në epokën e saktë e tyre gjeologjike, ai është në gjendje për të treguar se si bota dukej një kohë të gjatë më parë, që shtrihen nga mosha akull me dinosaurët.
Historia fillon më e diel 24 maj 1863, në shtëpinë Lidenbrock në Hamburg, me Profesor Lidenbrock nxiton në shtëpi për të lexoj blerjen e tij të fundit, një dorëshkrim origjinal runik të një sagë islandeze shkruar nga Snorri Sturluson ("Heimskringla", kronika e mbretërve Norvegjisht që sundonin në Islandë). Ndërsa duke kërkuar nëpërmjet librit, Lidenbrock dhe nipi i tij Axel të gjetur një shënim të koduar shkruar në alfabetin runik. (Ky është një tregues i parë i dashurisë Verne për kriptologji. Kodifikua, mesazhe të fshehta ose të paplota, si një mjet komplot do të vazhdojë të shfaqet në shumë nga veprat e tij dhe në çdo rast Verne shkon një rrugë të gjatë për të shpjeguar jo vetëm kodin e përdorur, por edhe mekanizmat e përdorur për të marrë tekstin origjinal.) Lidenbrock dhe Axel përktheni shenjat runik në shkronja latine, duke zbuluar një mesazh të shkruar në një kod me sa duket i çuditshëm. Lidenbrock përpjekjet e një decipherment, zbrisni mesazhi të jetë një lloj shifër transpozimit, por rezultatet e tij janë po aq të pakuptimta si origjinale. Profesor Lidenbrock vendos të bllokohet të gjithë në shtëpi dhe të detyruar veten dhe të tjerët (Axel, dhe çupë, Marta) për të shkuar pa ushqim deri sa ai të çara kodin. Axel zbulon përgjigje kur shpërndanin vetë me tekstin deshifruar:. Decipherment Lidenbrock ishte korrekte, dhe ka nevojë vetëm për të lexuar prapa për të zbuluar fjali e shkruar në latinisht i përafërt [3] Axel vendos në mbajtjen sekret të fshehur nga Profesor Lidenbrock, por pas dy ditësh pa ushqim, ai nuk mund të qëndrojë urisë dhe zbulon sekretin për të xhaxhait të tij. përkthehet Lidenbrock shënim, e cila është shpallur që të jetë një shënim mesjetar me shkrim nga ana e (imagjinar) Islandisht Saknussemm Arne alkimist, i cili pretendon të ketë zbuluar një pasazh në qendër të Tokës përmes Snæfellsjökull në Islandë. Në çfarë Axel quan Latine keq, mesazhi i deshifruar thotë:
Kroptogram runik "Në Snefflls [sic] Kem delibat Iokulis kraterem hije Skartaris Iulii brenda deskende kalendas, audas uiator, te [sic] terrestre attinges kentrum. feki KOD. Saknussemm Arne. " Në pak më të mirë Latine, me gabime të ndryshuar: "Në Sneffels craterem Joculis, delibat quem hije Scartaris, Julii brenda kalendas descende, audax udhëtar, et terrestre attinges centrum; Feci burgos. Saknussemm Arne " që, kur të përkthyer në anglisht, thotë: "Zbresin, udhëtar të guximshme, në krater të Snæfellsjökull, që hija e prek Scartaris (lit: shijet) para kalendat e korrik, dhe ju do të arrijnë në qendër të tokës, që kam bërë. Saknussemm Arne "
Snæfellsjökull. Profesor Lidenbrock është një njeri i padurim të habitshme, dhe niset për Islandën menjëherë, duke marrë nipi i tij ngurrojnë me të. Axel vazhdimisht përpiqet për arsye me të, duke shpjeguar frikën e tij të zbritur në një vullkan dhe vënien përpara teori të ndryshme shkencore se pse rruga është e pamundur, por nuk arrin të bëjë Profesor Lidenbrock shih pikën e tij të parë. Pas një udhëtimi të shpejtë nëpërmjet Lübeck dhe Kopenhagë, ata mbërrijnë në Reykjavík, ku dy të prokurojë shërbimet e Hans Bjelke (një danez që flet gjahtar islandez eiderdown) si udhërrëfyes të tyre, dhe me rrugë tokësore të udhëtimit në bazë të vullkan. Në fund të qershorit ata të arrijnë të vullkan, e cila ka tre kratere. Sipas mesazh Saknussemm-së, kalimi në qendër të Tokës është nëpërmjet kraterit ai që është prekur nga hija e një kulm mal aty pranë në mesditë. Megjithatë, teksti gjithashtu thotë se kjo është e vërtetë vetëm gjatë ditëve të fundit të muajit qershor. Gjatë ditëve të ardhshme, me korrik afrohet me shpejtësi, koha është shumë e re për çdo hijet. Axel heshtje gëzohet, duke shpresuar se kjo do të imponojë xhaxhait të tij të heqë dorë nga projekti dhe të kthehen në shtëpi. Në ditën e fundit, edhe pse, dielli del dhe majat e malit tregon kraterit të saktë për të marrë.
Libri është i frymëzuar nga Evidencat gjeologjike Charles Lyell për të Antikitetit të Njeriut të 1863 (dhe ndoshta i ndikuar edhe nga puna më herët terren të thyer Lyell's "parimet e gjeologjisë", botuar 1830-1833). Deri në atë kohë gjeologjisë kishte braktisur një llogari të saktë biblike e zhvillimit të Tokës dhe kjo ishte menduar në përgjithësi se në fund të periudhës së fundit akullnajore shënoi daljen e parë të njerëzimit, por Lyell tërhoqi mbi gjetjet e reja për të vënë origjinën e qënieve njerëzore shumë më mbrapa në të kaluarën gjeologjike të thellë. Libri Lyell gjithashtu e ndikuar 1867 botimi i dytë Louis Figuier e La Terre avant le përmbytje që përfshinte ilustrime dramatike të burrave dhe grave të egër veshur lëkurat e kafshëve dhe akseve vetos guri, në vend të kopshtit të Edenit treguar në edicionin e 1863. [4]
Rob Lucci
Rob Lucci (ロブ・ルッチ Robu Rucchi) është personazh fiktiv në anime dhe manga One Piece krijuar nga Eiichiro Oda.
Fillimisht, ai u prezantua si pjesë e CP9, si anëtari më i fortë i njësisë së vrasësve në histori. Ai veproi i fshehtë për të marrë gjurmët e Plutonit nga Icebergu. Si person i fshehur, Lucci punonte në një kompani për ndërtimin e anijeve Galley-La, ku punonte si sharrëxhi, me gozhda dhe vidhë. Pas mposhtjes së tij nga Luffy, Lucci u shkarkua nga Spandam duke i quajtur ata përgjegjës për shkatërrimin e Ennies Lobby nga Ekuipazhi i Kapelës prej Kashte. Megjithatë, brenda dy viteve të ardhshme, ai arriti të rikthehej në Cipher Pol si pjesë e CP0, këtë herë si eprori i Spandamit.
Personaliteti
Lucci e bazon këndvështrimin e tij për drejtësinë në filozofinë e tij personale se çdo person ose gjë që bie ndesh me interesat e Qeverisë Botërore duhet të shkatërrohet, por është gjithashtu e keqe për të qenë i tillë. Konkretisht, ai ka deklaruar se i shërben Drejtësisë Absolute në formën e "Drejtëësisë së Errët" (闇の正義 Yami no Seigi), motoja e tij është "E Keqja e Nevojshme" (必要悪 Hitsuyō Aku). Si i tillë, ai është i gatshëm të bëjë përpjekje ekstreme për të përmbushur misionin e tij të dhënë me çdo mjet të nevojshëm, duke besuar se autoriteti i CP9 për të vrarë është i justifikuar dhe nuk janë të detyruar të ndjekin idealet e Spandamit për sa kohë që ata i kryejnë misionet e tyre në mënyrë efikase. Ai gjithashtu e sheh atë fyese kur dikush tregon dobësi rreth tij, siç shihet kur ai u tha marinsave frikacakë në një anije Buster Call të mbyllnin gojën, dhe shkoi aq larg sa të pushonte nga puna një koleg të ri duke e vrarë me sa duket se ishte i dobët. Arsyeja që ai vrau pesëqind ushtarët në të kaluarën e tij ishte për shkak të një besimi tjetër të tij - besimit se dobësia është mëkat. Personalisht, ai beson se kushdo që tregon dobësi nuk është më i mirë se një kriminel.
Në luftime, ai është një luftëtar shumë sadist dhe i dhunshëm, dhe gjithashtu duket se përfiton argëtim dhe kënaqësi nga shkaktimi i dhimbjes fizike dhe emocionale te të tjerët, duke e bërë atë një sadist tipik. Këto skena, së bashku me kohën kur ai parashikon betejën, janë të vetmet raste kur ai është vërtet i lumtur. Ai u tregua gjithashtu duke buzëqeshur kur i tha një zyrtari se kthimi i Nico Robin nuk do të ndodhte kurrë, kur bindte Kakun dhe Kalifan të hanin frutat e detit, si dhe kur ai dhe Spandami kuptuan se Luffy po i ndiqte (ndoshta për shkak të epshit të tij për betejë.)
Megjithatë, duket se përkundër prirjes së tij pa emocione, Luccit nuk i pëlqen të fyhet. Gjatë përleshjes së tij me Luffy, ai nuk i kushtoi vëmendje Usopp derisa filloi ta ofendonte. Përveç kësaj, ai reagon mjaft dhunshëm nëse dikush e quan atë një gaki (zhargon në japonisht për "fëmijë" ose "brat"), duke u përgjigjur me një shkelm dhe një kundërpërgjigje të dyja herë pasi Iceburg dhe Franky iu referuan si të tillë.
Pavarësisht gjithë kësaj mungese të dukshme morali, ai ka shfaqur njëfarë simpatie, nëse është shumë pak, për ata që i quan të pafajshëm. Kur Piratët Candy po sulmonin një fshat të vogël, ai dërgoi shpejt kapitenin për të shpëtuar njerëzit,[36] edhe pse demonstrimi i tij i Drejtësisë Absolute më vonë e shtyu atë dhe shokët e tij të largoheshin. Kjo tregon se thellë brenda vetes, ai nuk është plotësisht i pashpirt dhe është më i nderuar për njerëzit që respekton. Po kështu, ai tregon shqetësim për pëllumbin e tij të përkëdhelur Hattori, duke e larguar atë kur ndodhet në situata të rrezikshme. Së fundi, ai shprehu mirënjohjen për mjekun që i shpëtoi jetën pas përplasjes së tij me Luffy në Enies Lobby.
Pas kalimit të kohës, personaliteti i Lucci ka mbetur kryesisht i njëjtë, pasi ai shpërfilli përpjekjet e Shën Charlos për të pretenduar Shirahoshin si skllav gjatë Levely. Ai pohon se Dragonët Qiellor janë hyjnorë dhe kanë të drejtë të marrin atë që duan nga njerëzit normalë. Ai gjithashtu vazhdon të gëzojë mundësinë e shkaktimit të gjakderdhjes, siç shihet me buzëqeshjen e tij ndaj urdhrit për të vrarë Neptunin kur ky i fundit u përpoq të parandalonte rrëmbimin e së bijës. Kur sheh Luffy në Egghead, Lucci është i etur për ta luftuar përsëri, duke shpërfillur paralajmërimet e Kaku dhe Stussy se ata kanë nevojë për leje nga Qeveria Botërore për shkak të statusit të Luffy si Perandor, por mbi të gjitha për hakmarrje personale.
Aftësitë
Si anëtari më i fortë i CP9, Rob Lucci ka pasur fuqinë e tij të madhe të njohur edhe nga Bartholomew Kuma nga Shichibukai, i cili tha se askush nuk e kishte pritur ndonjëherë humbjen e Luccit. Edhe në moshën 13-vjeçare, Lucci njihej tashmë si një vrasës masiv shumë i aftë, pasi kishte vrarë vetëm 500 ushtarë të një mbretërie, si dhe një ekuipazh piratesh. Në moshën madhore, Rob Lucci ishte bërë agjenti më i fortë në historinë e CP9; me Dorikin e tij në 4000 (pothuajse dyfishi i të dytit më të fortë, një vlerë prej 2200 e mbajtur nga Kaku). Franky vuri në dukje se forca e tij ishte në nivele mbi pjesën tjetër të CP9 dhe se, nëse Luffy nuk do ta mbante Luccin me luftën e tyre, ai nuk ishte i sigurt se sa nga shokët e tyre do të ishin masakruar. Që nga humbja e tij e parë dhe aktualisht e vetme e njohur ndaj Luffy, Lucci u bë më i fuqishëm dhe tani është zyrtarisht pjesë e CP0, e cila konsiderohet të jetë më e forta mesin e Cipher Pol. Megjithatë, ai rezultoi se nuk ishte i përshtatshëm për Luffy pasi pirati i ri u bë një nga Katër Perandorët.
Rokushiki
Lucci ka mjeshtërinë më të madhe të Rokushiki brenda CP9, duke zhvilluar variacione më të fuqishme nga secila prej formave të ndryshme. Duke qenë në gjendje të përdorte me mjeshtëri Soru dhe Shigan kundër 500 ushtarëve, ai shpoi për vdekje armaturën së bashku me trupat e tyre; ai gjithashtu përdori Tekkai për të thyer dy shpata pa mundim. Nga mosha e rritur, aftësia e jashtëzakonshme e Luccit në Rokushiki, e kombinuar me fuqitë e tij të frutit të detit, e lejoi atë të përdorte variacione të përmirësuara të artit luftarak, si Rankyaku: Gaicho, i cili mund të depërtonte nëpër bykun e hekurt të një luftanijeje detare dhe Tobu Shigan: Bachi, e cila mund të shponte trupin prej gome të Luffy me lëvizje të thjeshta ajri të kompresuar. Në formën e tij hibride, një Rankyaku i thjeshtë ishte i mjaftueshëm për të çarë nëpër selinë e Galley-La dhe për të shkaktuar shembjen e pjesës më të madhe të ndërtesës. Aftësia e tij e lartë në Tekkai e lejoi atë të bllokonte rastësisht një sulm nga Roronora Zoro, një shpatar që mund të presë lehtësisht çelikun. Në të vërtetë, Çekani i Fortë i Franky, i cili dërgoi agjentin e tij CP9 Fukurou të fluturonte nëpër dy mure, pavarësisht përdorimit të Tekkai, nuk arriti ta bënte Lucci të lëvizte një centimetër, pasi Doriki i vrasësit ishte pesë herë më i madhi i tij. Më e rëndësishmja, ai përdori një teknikë të shtatë të fshehur Rokushiki, Rokuogan, gjatë luftës së tij me Luffy. Teknika masivisht e fuqishme ishte aq e fortë sa shkaktoi dëmtim të rëndë të brendshëm në trupin e Luffy-t, i cili e përshkroi efektin e saj si një Dial Impact me fuqi shumë të përforcuar, gjë që nuk është diçka e vogël, duke marrë parasysh se ai është bërë prej gome. Me zotërimin e tij të plotë të Rokushikit, në lidhje me aftësinë e tij të Frutit të Djallit, Lucci u tregua një armik jashtëzakonisht elastik dhe i frikshëm, duke luftuar në mënyrë të barabartë me Luffy në Gear 2, madje duke qenë pak më superior, duke e detyruar Luffy të përdorte Marshin e Tretë për ta dobësuar atë, dhe në fund të përdorë të gjitha forcat kundër tij.
Fruti i Detit
Rob Lucci ka ngrënë frutin e maces, model: leopard, një frut i llojit Zoan, gjë që e lejon atë të shndërrohet në një leopard të plotë, ose në një hibrid të rëndë leopard-njerëzor sipas dëshirës.
Duke qenë se frutat e detit të klasës Zoan përmirësojnë më së shumti aftësitë fizike, ai është më i favorizuar nga artistët luftarakë si Lucci, i cili është në gjendje të integrojë tiparet unike të Frutit të tij të Djallit, si kthetrat dhe këmbët më të forta, për të rritur shumë efektet e teknikave të tij. Gjithashtu, duke qenë një kafshë mishngrënëse, Lucci është më gjakatar dhe grabitqar se një përdorues i rregullt i klasës Zoan, i provuar kur ai e lëndoi me gërvishtje Luffy si një leopard aktual.
Duke përdorur Seimei Kikan, Lucci mund ta transformojë trupin e tij të rëndë hibrid në një formë më të hollë. Ky trup më i vogël e rrit shumë shpejtësinë e tij, por me koston e zvogëlimit të forcës së tij Zoan rriti fuqinë.
Zgjimi
Rob Lucci ka arritur gjithashtu Zgjimin e Frutit të Detit, duke e lejuar atë të marrë një formë hibride të re, shumë më të fuqishme që rrit shumë forcën e tij fizike, shpejtësinë, si dhe shkallën e rikuperimit. Ndryshe nga shumica e Zoanëve të zgjuar, personaliteti i Luccit nuk u tejkalua nga natyra shtazore e Frutit të Detit.
Forca e shtuar e Luccit e lejoi atë të përplasej në mënyrë të barabartë me formën e zgjuar të Luffy për një kohë. Ai u tregua gjithashtu mjaft i qëndrueshëm për t'i bërë ballë Gomu Gomu no Mogura Pistol të Luffy.
Busoshoku Haki
Lucci posedon aftësinë për të përdorur Ambicien e Armatimit. Në revanshin e tij kundër Monkey D. Luffy pas kalimit të kohës, ai demonstroi një nivel shumë të lartë aftësie duke qenë në gjendje të përplasej në mënyrë të barabartë me Luffy, i cili është bërë një përdorues jashtëzakonisht i fuqishëm i Ambicies së Armatimit më vete. Jo-kanonikisht, ai u pa gjithashtu duke ngurtësuar krahun ndërsa luftonte me Sabo në One Piece Film: Gold.
Dublimi
Në japonisht, Rob Lucci dublohet nga Tomokazu Seki.
Marseja
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Marseille (, ; shkruar edhe në anglisht si Marseilles; Ocitan: [maʀˈsejɔ, -ˈsijɔ ]) është prefektura e departamentit francez të Grykës së Ronës dhe kryeqyteti i rajonit Provenca-Alpet-Bregu i Kaltër. I ndodhur në rajonin e Kamargës në Francën jugore, ndodhet në bregun e Gjirit të Luanit, pjesë e Detit Mesdhe, pranë grykëderdhjes së lumit Ronë. Banorët e saj quhen Marseillais.
Historia
Marseille u themelua në vitin 600 para erës sonë nga helenët nga Phocaea si port tregëtarë me emrin Μασσαλία (Massalia). Massalia ishte porti i parë helenë në Evropën Perendimore me një popullatë mbi 1000 banorë. Ishte vendi i parë në Francë që mori statutin e qytetit.
E themeluar rreth vitit 600 para Krishtit nga kolonët grekë nga Phocaea, Marseja është qyteti më i vjetër në Francë, si dhe një nga vendbanimet më të vjetra të Evropës të banuara vazhdimisht. Ishte i njohur për grekët e lashtë si Massalia (Greqisht: Μασσαλία) dhe për romakët si Massilia. Emri Massalia ndoshta rrjedh nga μᾶζα (masë, gungë, tortë elbi), "gungë" është shkëmbi La Garde. Marseja ka qenë një port tregtar që nga kohërat e lashta. Në veçanti, ai përjetoi një lulëzim të konsiderueshëm tregtar gjatë periudhës koloniale dhe veçanërisht gjatë shekullit të 19-të, duke u bërë një qytet industrial dhe tregtar i begatë. Në ditët e sotme, Porti i Vjetër ndodhet ende në zemër të qytetit, ku filloi prodhimi i sapunit, savon de Marseille, rreth 6 shekuj më parë.
Gjeografia
Qytetet e Marsejës, Ashi-në-Provencë dhe 90 komuna periferike kanë formuar që nga viti 2016 Metropolis Aix-Marseille-Provence, një autoritet metropolit i zgjedhur në mënyrë indirekte tani përgjegjës për çështje më të gjera metropolitane, me një popullsi prej 1,898,561 në 19 janar 2019, regjistrimi.
Demografia
Marseja është qyteti i dytë më i populluar në Francë, me 870,731 banorë në 2019 mbi një territor komunal prej 241 kilometrash katrorë. Së bashku me periferitë dhe periferitë e saj, zona metropolitane e 3,972 km2, e cila kishte një popullsi prej 1,873,270 banorësh në regjistrimin e janarit 2019, e treta më e populluar në Francë pas atyre të Parisit dhe Lionit.
Që nga origjina e saj, hapja e Marsejës ndaj Detit Mesdhe e ka bërë atë një qytet kozmopolit të përkufizuar nga shkëmbimet kulturore dhe ekonomike me Evropën Jugore, Lindjen e Mesme, Afrikën e Veriut dhe Azinë. Në Evropë, qyteti ka komunitetin e tretë më të madh hebre pas Londrës dhe Parisit.
Filma të xhiruar
Marseille ka qenë pikë synimi xhirimit të filmave si nga kompanitë e filmit nga Hollywood gjithashtu edhe nga ato lokale franceze.
Objekte turistike dhe kulturore
Me pamje nga porti është Bazilika e Notre-Dame-de-la-Garde ose "Bonne-mère" për banorët e Marsejës, një kishë romano-bizantine dhe simboli i qytetit. Të trashëguar nga kjo e kaluar, Grand Port Maritime de Marseille (GPMM) dhe ekonomia detare janë pole kryesore të aktivitetit rajonal dhe kombëtar dhe Marseja mbetet porti i parë francez, porti i dytë mesdhetar dhe porti i pestë evropian.
Universitetet
Ajo është gjithashtu shtëpia e disa institucioneve të arsimit të lartë në rajon, duke përfshirë Universitetin e Aix-Marseille.
Ekonomia
parapamje|250px|Mottoesrways around Marseille. Në vitet 1990, filloi projekti Euroméditerranée për zhvillimin ekonomik dhe rinovimin urban. Infrastruktura dhe rinovime të reja u kryen në vitet 2000 dhe 2010: tramvaji, rinovimi i Hôtel-Dieu në një hotel luksoz, zgjerimi i Stadiumit Velodrome, Kulla CMA CGM, si dhe muzetë e tjerë buzë kalasë si Muzeu i Qytetërimeve të Evropës dhe Mesdheut (MuCEM). Si rezultat, Marseja është qyteti me më shumë muze në Francë pas Parisit.
Administrimi
Marseille përbëhet nga 25 kantone:
Sporti
Qyteti u emërua Kryeqyteti Evropian i Kulturës në 2013 dhe Kryeqyteti Evropian i Sportit në 2017. Për më tepër, Marseja priti ndeshje në Kupën e Botës 1998 dhe Euro 2016.
Ekonomia e Suedisë
Suedia është një ekonomi të orientuar nga eksporti përzier paraqet një sistem modern të shpërndarjes, të shkëlqyera të komunikimit të brendshëm dhe të jashtëm, dhe një forcë të kualifikuar të punës. Lëndë drusore, hidrocentralet, dhe xeheror hekuri përbëjnë bazën e burimeve të një ekonomie të orientuar kryesisht drejt tregtisë së jashtme. Sektori i Suedisë inxhinieri llogaritë për 50 % të prodhimit dhe eksporteve. Telekomunikacionit, industria e automobilave dhe industrinë farmaceutike janë gjithashtu me rëndësi të madhe. Llogaritë e Bujqësisë për 2 për qind të GDP-së dhe punësimit.
Njëzet më të mëdha (nga qarkullim në vitin 2007) kompanitë e regjistruara në Suedi janë të Volvo, Ericsson, Vattenfall, Skanska, Sony Ericsson Mobile Communications AB, Svenska Cellulosa Aktiebolaget, Electrolux, Volvo Personvagnar, TeliaSonera, Sandvik, Scania, ICA, Hennes & Mauritz, Nordea, Preem, Atlas Copco, Securitas, Nordstjernan dhe SKF.[74] Industria e Suedisë është kryesisht në kontrollin e privat, ndryshe nga disa vende të tjera të industrializuara Perëndimore, ndërmarrjeve të tilla si Austria dhe Italia, në pronësi publike janë gjithmonë të një rëndësie të vogla. Rritja reale e PBB-së në Suedi, 1996-2006. IKEA ka lindur në Suedi dhe është kontrolluar nga Almhult dhe Holandë.
Rreth 4,5 milion banorë janë duke punuar, nga të cilët rreth një e treta me arsim të lartë. GDP per hour worked është botës 9 më i lartë në 31 USD në vitin 2006, krahasuar me 22 USD në Spanjë dhe 35 USD në Shtetet e Bashkuara. Sipas OECD, heqjen, globalizimit, dhe sektori i teknologjisë së rritjes së kanë qenë drejtuesit kryesor produktivitetit.[75] GDP per hour worked po rritet 2,5 për qind në vit për ekonomi, si një e tërë dhe tregtare terminologji të balancuar rritjen e produktivitetit 2 %. Suedi është një udhëheqës botëror në pensioneve te privatizuara dhe problemet e fondeve të pensioneve janë relativisht të vogla në krahasim me shumë vende të tjera të Evropës Perëndimore. Tregun suedez të punës është bërë më fleksibël, por ka ende disa probleme pranuar gjerësisht. Punëtor tipik merr 40 % të të ardhurave të tij pas pykë e taksave. The ngadalë tatimore në rënie të përgjithshme, 51,1 % të GDP në 2007, është ende gati dyfishi i atij në Shtetet e Bashkuara apo Irlandë. Pjesa e punësimit të financuar nëpërmjet shumave të ardhurave nga taksat në një të tretën e fuqisë punëtore suedez, një përqindje ndjeshëm më e lartë se në shumicën e vendeve të tjera. Në përgjithësi, rritja e GDP-së ka qenë i shpejtë që nga reformat në fillim të viteve 1990, sidomos në prodhim.
World Economic Forum 2008 Indeksi i konkurrueshmerisë renditet Suedi 4 më konkurruese, pas Danimarkë. Indeksi i Lirisë Ekonomike 2008 renditet Suedi 27 më të lirë nga 162 vende, ose 14 nga 41 vende evropiane, Suedia renditet në 9 IMD konkurrencë Yearbook 2008, duke shënuar të lartë në efektshmërinë e sektorit privat. Sipas librit, Fluturimi i Klasa Creative, ekonomist nga SHBA, Profesor Richard Florida të Universitetit të Torontos, Suedia është renditur si ka krijimtarinë më të mirë në Evropë për biznes dhe është parashikuar të bëhet një magnet për talentin më të punëtorëve të qëllimta botës. Libri hartuar një tregues për të matur lloj i krijimtarisë ajo pretendon se është më e dobishme për të biznesit-talent, teknologjisë dhe tolerancës.
Suedezët kanë kundërshtuar euro në një votim popullor dhe Suedia mban monedhën e vet, suedeze Krona (SEK). Riksbank Suedisht-themeluar në 1668 dhe kështu duke e bërë bankën qendrore të vjetër në botë-aktualisht është duke u përqendruar në stabilitetin e çmimeve me objektivin e inflacionit prej 2 %. Sipas hulumtimit të Suedisë Ekonomik 2007 nga OECD, inflacioni mesatar në Suedi ka qenë një nga më e ulëta midis vendeve të Evropës që nga mesi i viteve 1990, kryesisht për shkak të çrregullimit dhe shfrytëzimin e shpejtë të globalizimit.
Flukset më të mëdha të tregtisë janë me Gjermaninë, Shtetet e Bashkuara, Norvegjia, Britania e Madhe, Danimarka dhe Finlanda.
Talent Show
Talent Show eshte nje nga festivalet qe quhej Ethet e se Premtes Mbrema e udhehequr nga Adi Krasta 02.04.2004
Jane pjesmarresit fitues:
Vitet 290
Mbi vitet 290.
Pagëzimi
parapamje|200px|Pagëzimi i [[Jezusit prej Gjon Pagëzorit.]] Pagëzimi është sakramenti i parë në krishterim me anë të cilit një besimtar i kësaj feje pranohet në gjirin e saj duke u spërkatur ose derdhur ujë mbi kokën e tij, ose duke u zhytur në ujë.Ne shume kisha prifti spërkat personin me uje te bekuar dhe e bekon.Personi duhet te jete i veshur me nje uniforme te bardhe te kishes. Me këtë mundësohet pastrimi nga mëkati si edhe "vdekja" e njeriut të vjetër dhe "rilindja" e njeriut të ri. Kjo shërbesë shoqërohet me fjalët "Unë të pagëzoj në emër të Atit, e të Birit, e të Shpirtit të Shenjtë".
Zanafilla e pagëzimit
Në të vërtetë të krishterët besojnë se pas ringjalljes së tij Jezu Krishti iu shfaq nxënësve (dishepujve) të tij dhe i urdhëroi ata të pagëzojnë në emër të Atit, Birit, dhe Shpirtit të Shenjtë, e cila njihet si formula e pagëzimit. Nga mësimet e Shën Palit, me pagëzim shënohet larja prej mëkateve të kaluara dhe rilindja e besimtarit në një jetë të re.
Pagëzimi në judaizëm
Judaizmi e ushtron ritin e pastrimit me zhytje në ujë, dhe ungjijtë tregojnë që Gjon Pagëzori e pagëzoi Jezusin.
Në krishtërim
thumb|200px|Pagëzimi i një foshnjeje. Kisha katolike romake, kisha ortodokse dhe shumica e kishave protestante ushtrojnë pagëzimin e fëmijëve. Pagëzimi ishte një rit i rëndësishëm në qindvjeçarin e 1, dhe pagëzimi i fëmijëve u shfaq në qindvjeçarin e 3.
Anabaptistët dhe baptistët
Reformuesit anabaptistë këmbëngulin në pagëzimin e të rriturve pas rrëfimit të besimit; Baptistët e sotëm dhe Dishepujt e Krishtit ushtrojnë po ashtu pagëzimin e të rriturve.
Tokat çeke dhe shqiptare, pikëtakime historike, kulturore e diplomatike përmes shekujve
Ky libër është një kontribut i çmuar në bibliografinë e studimeve për Çekinë dhe një vlerë e shtuar në historigrafinë sghqiptare.
Sistemi shtetëror i Greqisë
Greqia është një republikë demokratike përfaqësuese parlamentare, ku Presidenti i Greqisë është kreu i shtetit dhe Kryeministri i Greqisë është kreu i qeverisë brenda një sistemi shumëpartiak. Pushteti legjislativ i është dhënë si qeverisë ashtu edhe Parlamentit Helen. Midis rivendosjes së demokracisë në vitin 1974 dhe krizës së borxhit qeveritar grek, sistemi partiak u dominua nga Demokracia e Re liberal-konservatore dhe PASOK social-demokrate. Që nga viti 2012, partia socialiste kundër masave shtrënguese, Syriza ka zënë vendin e PASOK-ut si partia më e madhe e majtë, me fitoren e parë zgjedhore në janar 2015.
Gjyqësori është i pavarur nga ekzekutivi dhe legjislativi.
Kushtetuta e Greqisë, e cila e përshkruan Greqinë si një "republikë parlamentare presidenciale", përfshin garanci të gjera specifike të lirive civile dhe i jep kompetencat e kreut të shtetit një presidenti të zgjedhur nga parlamenti. Struktura qeveritare greke është e ngjashme me atë që gjendet në shumë demokraci të tjera perëndimore dhe është përshkruar si një kompromis midis modelit francez dhe gjerman. Kryeministri dhe kabineti luajnë rolin qendror në procesin politik, ndërsa presidenti kryen disa funksione ekzekutive dhe legjislative përveç detyrave ceremoniale. Votimi në Greqi është zyrtarisht i detyrueshëm, por ky rregull nuk zbatohet.
Dega ekzekutive
Kabineti i Greqisë, i cili është organi kryesor i qeverisë, përfshin krerët e të gjitha ministrive ekzekutive, të emëruar nga presidenti me rekomandimin e kryeministrit.
Presidenti
Presidenti i Republikës zgjidhet nga Kuvendi për një mandat pesë-vjeçar (zgjedhjet e fundit të mbajtura më 22 janar 2020) dhe maksimumi dy mandate në detyrë. Kur skadon një mandat presidencial, Parlamenti voton për të zgjedhur presidentin e ri. Në dy votat e para është e nevojshme shumica prej 2⁄3 (200 vota). Votimi i tretë dhe i fundit kërkon një shumicë prej 3⁄5 (180 vota).
Nëse votimi i tretë është i pafrytshëm, Parlamenti shpërndahet dhe zgjedhjet shpallen nga Presidenti në largim brenda 30 ditëve të ardhshme. Në Parlamentin e ri, zgjedhja për president përsëritet menjëherë me shumicë 3⁄5 e nevojshme për votën fillestare, shumicë absolute për të dytin (151 vota) dhe shumicë të thjeshtë për të tretën dhe të fundit. Sistemi është krijuar në mënyrë të tillë që të promovojë kandidatët presidencialë me konsensus midis partive kryesore politike.
Presidenti ka fuqinë për të shpallur luftë, për të dhënë falje dhe për të lidhur marrëveshje paqeje, aleance dhe pjesëmarrjeje në organizatat ndërkombëtare; me kërkesë të qeverisë kërkohet një shumicë e thjeshtë parlamentare për të konfirmuar veprimet, marrëveshjet ose traktatet e tilla. Një shumicë absolute ose tre të pestat kërkohet në raste të jashtëzakonshme (për shembull, pranimi në BE ka nevojë për një shumicë prej 3⁄5).
Presidenti gjithashtu mund të ushtrojë disa kompetenca emergjente, të cilat duhet të nënshkruhen nga ministri përkatës i kabinetit. Presidenti nuk mund të shpërndajë parlamentin, të shkarkojë qeverinë, të pezullojë nene të caktuara të kushtetutës, të nxjerrë një shpallje ose të shpallë gjendje rrethimi pa kundërnënshkruar nga kryeministri ose ministri përkatës i kabinetit. Për të thirrur një referendum, ata duhet të marrin miratimin nga parlamenti. Ata mund të emërojnë ministra pasi të jenë rekomanduar nga Kryeministri. Edhe pse jo zyrtar, Presidenti i Greqisë është zakonisht nga partia kryesore opozitare, në mënyrë që qeveria dhe opozita të bien dakord dhe të mos organizojnë zgjedhje. Ndonjëherë ata zgjidhen nga jashtë rradhëve politike. Aktualisht, Presidentja e Greqisë është Katerina Sakellaropoulou, presidentja e tetë dhe e parë femër e Greqisë që nga rivendosja e demokracisë në vitin 1974.
Kryeministri
Kryeministri zgjidhet nga Parlamenti dhe zakonisht është udhëheqësi i partisë që kontrollon shumicën absolute të deputetëve. Sipas Kushtetutës, kryeministri ruan unitetin e qeverisë dhe drejton veprimtarinë e saj. Edhe pse zyrtarisht mbajnë gradën e dytë më të lartë si kreu i qeverisë helene dhe jo i Republikës, ata janë personi më i fuqishëm i sistemit politik grek dhe i rekomandojnë Presidentit ministra për emërim ose shkarkim. Edhe pse zyrtarisht vetëm kryetar i qeverisë, jo i shtetit, ata bëjnë biznes profesional dhe Presidenti është thjesht Ekzekutiv Suprem.
Ruajtja e mbështetjes së parlamentit
Politika parlamentare greke varet nga parimi i "δεδηλωμένη" (shqiptohet "dhedhilomeni"), "besimi i deklaruar" i Parlamentit ndaj Kryeministrit dhe administratës së tij/saj. Kjo do të thotë se Presidenti i Republikës është i detyruar të emërojë si Kryeministër një person që do të miratohet nga shumica e anëtarëve të Kuvendit (d.m.th. 151 vota). Me sistemin aktual zgjedhor, kryeministër emërohet lideri i partisë që fiton një shumicë votash në zgjedhjet parlamentare.
Një administratë mund të kërkojë në çdo kohë një "votë besimi". Në të kundërt, një numër deputetësh mund të kërkojnë që të merret një "votim qortues". Të dyja janë dukuri të rralla me rezultate zakonisht të parashikueshme pasi votimi jashtë vijës partiake ndodh shumë rrallë.
Dega legjislative
thumb|300px|Ndërtesa e [[Kuvendi i Greqisë|Kuvendit Grek, e cila ishte Pallati i Vjetër Mbretëror]]
Greqia zgjedh një legjislaturë me votim universal të të gjithë qytetarëve mbi moshën 17 vjeç (ndryshuar më 2018). Kuvendi i Greqisë (Βουλή των Ελλήνων) ka 300 anëtarë, të zgjedhur për një mandat katërvjeçar nga një sistem i përfaqësimit proporcional të përforcuar në 48 zona zgjedhore shumëvendore, 8 zona zgjedhore njëvendore dhe një listë të vetme mbarëkombëtare. 288 nga 300 mandatet përcaktohen me votim të zonës zgjedhore dhe zgjedhësit mund të zgjedhin kandidatin ose kandidatët e zgjedhur duke shënuar emrin e tyre në fletën e votimit të partisë. 12 vendet e mbetura plotësohen nga listat e partive mbarëkombëtare mbi bazën nga lart-poshtë dhe bazuar në përqindjen e votave totale që ka marrë secila parti.
Greqia përdor një sistem zgjedhor kompleks të përforcuar të përfaqësimit proporcional, i cili dekurajon partitë e ndara dhe bën të mundur një shumicë parlamentare edhe nëse partia udhëheqëse nuk ka shumicën e votave popullore. Sipas ligjit aktual zgjedhor, çdo parti e vetme duhet të marrë të paktën 3% të votave në mbarë vendin për të zgjedhur anëtarët e Parlamentit (i ashtuquajturi "pragu 3%"). Partia më e madhe merr një bonus prej 50 vendesh (nga 300 vende) gjoja për të siguruar që zgjedhjet të kthejnë shumicën e qëndrueshme qeverisëse. Herë të ndryshme gjatë viteve, sistemi ka ndryshuar dhe partitë shpesh nuk i arrijnë 151 vendet e nevojshme për të pasur një shumicë, kështu që krijojnë koalicion.
Ligji në formën e tij aktuale favorizon first past the post për të arritur një shumicë absolute (151 vende parlamentare), me kusht që të marrë një votë 41%+ në mbarë vendin. Kjo është menduar për të rritur stabilitetin qeveritar. Këto ligje zgjedhore mund të ndryshohen me shumicë të thjeshtë parlamentare, por një ligj i ndryshuar në këtë mënyrë nuk do të hyjë në fuqi për dy cikle zgjedhore nëse nuk miratohet me 2⁄3 e shumicës në Parlamentin Helen.
Dega gjyqësore
Sistemi gjyqësor i Greqisë përbëhet nga tre Gjykata Supreme: Gjykata e Kasacionit (Άρειος Πάγος), Këshilli i Shtetit (Συμβούλιο της Επικρατείας) dhe Dhoma e Llogarive (Ελεγκτικό Συνέδριο). Këto gjykata të larta përbëhen nga gjyqtarë profesionistë, të diplomuar në Shkollën Kombëtare të Gjyqtarëve. Mënyra se si gjyqtarët avancohen gradualisht, deri në anëtarësimin e tyre në Gjykatat e Lartë, përcaktohet nga Kushtetuta dhe ligjet ekzistuese. Kryetarët dhe nënkryetarët e tre Gjykatave të Lartë zgjidhen nga Kabineti i Greqisë midis anëtarëve në detyrë të secilës prej Gjykatave të Lartë.
Gjykata e Kasacionit është gjykata e lartë civile dhe penale, ndërsa Këshilli i Shtetit është gjykata e lartë administrative. Dhoma e Llogarive ka një juridiksion ekskluziv mbi disa fusha administrative (për shembull, ajo gjykon mosmarrëveshjet që rrjedhin nga legjislacioni që rregullon pensionet e nëpunësve civilë) dhe vendimet e saj janë të parevokueshme. Kjo do të thotë se ata nuk gjykohen në shkallë të dytë nga Këshilli i Shtetit.
Ndonjëherë, Gjykatat e Lartë marrin vendime kontradiktore ose gjykojnë ndryshe kushtetutshmërinë e një dispozite ligjore. Këto konteste zgjidhen nga Gjykata Supreme Speciale, përbërja dhe juridiksioni i së cilës rregullohet me Kushtetutë (neni 100). Siç tregon edhe emri i saj, kjo gjykatë nuk është e përhershme dhe merr seancë kur lind një çështje e veçantë që i përket juridiksionit të saj. Kur mblidhet Gjykata e Lartë Speciale, ajo përbëhet nga njëmbëdhjetë anëtarë: Kryetarët e tre Gjykatave të Lartë, katër anëtarë të Gjykatës së Kasacionit dhe katër anëtarë të Këshillit të Shtetit.
Kur gjykon kushtetutshmërinë e një ligji ose zgjidh mosmarrëveshjet ndërmjet Gjykatave të Lartë, përbërja e tij përbëhet nga dy anëtarë të tjerë: dy profesorë të Fakultetit Juridik të Greqisë. Gjykata e Lartë Speciale është e vetmja gjykatë që mund të shpallë një dispozitë ligjore antikushtetuese si "të pafuqishme" (diçka si "nul dhe e pavlefshme"), ndërsa tre Gjykatat e Lartë mund të deklarojnë vetëm një dispozitë ligjore jokushtetuese si "të pazbatueshme" për atë rast të veçantë. Gjykata e Lartë Speciale është gjithashtu Gjykata e Lartë Zgjedhore, duke gjykuar pretendimet kundër ligjshmërisë së zgjedhjeve legjislative.
Ndarjet administrative
thumb|350px|[[Njësitë administrative e Greqisë, duke treguar rajonet administrative dhe njësitë rajonale]]
Greqia është e ndarë në 13 rajone administrative të cilat ndahen më tej në 74 njësi rajonale. 13 rajonet administrative (Περιφέρειες, Periféries) kryesohen secila nga një guvernator i zgjedhur nga populli (Περιφερειάρχης, Periferiárhis) dhe kryesohet nga këshilli rajonal i zgjedhur nga populli (Περιφερειακό Συμβούλιο, Periferiakó Simvoúlio). Secila prej 74 njësive rajonale (Περιφερειακές Ενότητες, Periferiakés Enóti̱tes) drejtohet nga një zëvendësguvernator (Αντιπεριφερειάρχης, Antiperiferiárhis), i cili është marrë nga e njëjta parti politike si guvernatori i zgjedhur. Të 13 rajonet janë kryesisht politike dhe gjeografike. Greqia është shtëpia e nëntë rajoneve: Trakia, me kryeqytet Aleksandropolis, Maqedoni, me kryeqytet Selanikun; Epiri; Greqia Qendrore; Peloponez; Ishujt Jon; ishujt e Egjeut; Kreta; dhe Athinës.
74 njësitë rajonale të Greqisë janë të ndara në 325 bashki (Δήμοι, Dhími) të cilat udhëhiqen nga një kryetar bashkie i zgjedhur nga populli (Δήμαρχος, Dhímarhos) dhe këshilli bashkiak (Δημοτικό Συμβούλιο, Dhimotikó Simvoúlio). Çdo bashki është e ndarë në njësi të vogla komunale (Δημοτικές Ενότητες, Dhimotikés Enótites) të cilat nga ana e tyre përmbajnë komunitete komunale (komunitete relativisht urbane) dhe komunitete lokale (komunitete relativisht rurale). Këshillat komunalë zgjedhin anëtarët e komunitetit për të shërbyer në më shumë këshilla të bashkive lokale të cilat fokusohen në nevojat lokale në komunitetet e komunës dhe japin reagime lokale për qeverinë komunale.
Ndonëse komunat dhe fshatrat kanë zyrtarë të zgjedhur, ata shpesh nuk kanë një bazë adekuate të të ardhurave të pavarura dhe duhet të varen nga buxheti i qeverisë qendrore për një pjesë të madhe të nevojave të tyre financiare. Rrjedhimisht, ato u nënshtrohen kontrolleve të shumta të qeverisë qendrore. Kjo gjithashtu çon në taksa komunale jashtëzakonisht të ulëta (zakonisht rreth 0.2% ose më pak).
Greqia përfshin gjithashtu një rajon autonom, komunitetin monastik të Malit të Shenjtë, Malin Athos.
Kullaxhi
Kullaxhia është një fshat në komunën Orosh në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Ad-Aware
Ad-Aware [ ], edhe Ad-aware (lexo Aduare), është emri i markës së një vegle informatike, i cili kërkon dhe shuan nga hard-disku i kompjuterit veglat e futura spiunuese. Ad-Aware është publikuar nga firma Lavasoft.
Fatos Kryeziu
Fatos Kryeziu - eshte nje aktor shqiptare nga Kosova i cili ka luajtur ne disa filma dhe seriale. Ai eshte i njohur nga seriali Kafeneja Jonë - Te Oki. Pas nderprerjes se serialit Kafeneja Jone, ai vazhdoi duke punuar ne teater dhe ne film , pas nje kohe ai rikthehet perseri ne serialin komik Zyrja per GJithqka me rolin e Bajramit , por qe edhe ky seriale nuk ka pasur jetgjatesi edhe pse shum shikushmeri ne vitin 2016 seriali komik Kafeneja Jone rikthehet perserine ekran pjes e saj edhe Fatos Kryeziu.
Mënyra urdhërore e shqipes
Mënyra urdhërore e shqipes është një mënyrë gramatikore e trashëguar nga gjuha proto-indoevropiane. Përmes kësaj mënyre shprehen urdhra, lutje, këshilla, etj., dhe duke qenë se urdhrat u jepen vetëm njerëzve që i kemi afër, kjo mënyrë, sikurse edhe në gjuhët e tjera indoevropiane në përgjithësi, ka zhvilluar forma të veçanta vetëm për vetën e dytë njëjës dhe shumës. Ajo nuk ka zhvilluar forma për kohë të tjera, sikurse në gjuhë të tjera indoevropiane, përveç kohës së tashme, kuptimi kohor i së cilës i referohet së ardhmes. Për këtë arsye, në kuptimin e mënyrës urdhërore përdoret edhe mënyra lidhore, e cila i referohet gjithashtu së ardhmes.
Ndonëse në gjuhën e sotme shqipe ekzistojnë vetëm dy fjalëforma për urdhëroren (veta e dytë njëjës dhe shumës) për shkak se folësi, dëshirën e tij në formë urdhri zakonisht ia drejton personit, me të cilin bashkëbisedon, ose një grupi personash, të cilëve u drejtohet. Duket se në gjuhën e Gjon Buzukut duhet të ketë qenë më ndryshe, sepse del edhe ekzistenca e fjalëformave të tjera. Mënyra urdhërore te Buzuku përdoret shpesh dhe kjo na mundëson të shohim ndërtimin e trajtave të ndryshme të saj në njëjës e në shumës, në veprore e në pësore për të gjitha zgjedhimet e klasat e tyre.
Veta e dytë njëjës
Format foljore të vetës së dytë shumës në mënyrën urdhërore përputhen në përgjithësi me trajtat përkatëse të atyre foljeve në mënyrën dëftore; ato dallohen vetëm nga intonacioni: nlidhni, ntherni, lypëni, ndigloni, pushoni, mbani, etj.
Edhe Idriz Ajeti mendon se veta II njëjës e urdhërores sajohet prej vetës së dytë shumës kur i hiqet asaj mbaresa -ni, që ajo mban në vete; bie fjala: lidh ka dalë prej lidhni; njih nga njihni; nga digjni ka dalë digj, piqni dha piq; avitni > avit, shitni > shit; pritni > prit; matni > mat; milni > mil; mbillni > mbill; vilni > vil; sillni > sill; hiqni > hiq; ripni > rip (rjep); merrni > merr; mirrni > mirr; dilni > dil; dilni > del. Nga sa u pa prej shembujve të mësipërm, del e qartë se foljet apofonike në format e urdhërores dalin me ndërrimin -e, -ie (-je) në -i; këtë dukuri e kanë edhe ato folje, tema e të cilave përfundon më -t, për shembull: shes – shit – shitni, pres – prit – pritni, mas – mat – matni.
Foljet që mbarojnë më -n, pra, të n- konjugacionit me zanore të gjatë, siç janë laj, mbaj, ndaj, shkruaj, fryj (frij) gjej, forma e vetës së dytë të urdhërores del gjithashtu me formantin -j: baj, mbaj, ndaj, shkruaj, fryj, gjej, ziej, duej (duoj), bluej; por kjo bashkëtingëllore fërkimore mënjanohet kur forma e vetës së dytë të urdhërores shkon e merr grimca përemërorësh: mbama, gjema; ndama, bluema, ziema, shkruema, duemë, duena; mbamna, gjemna, ndamna, bluemna, ziemna, shkruemna, etj.
Një palë foljesh që dalin me një -r në temë, ruajnë zanoren -ë si mbaresë të vjetër: verë (toskërisht), ven- (gegërisht); pl. vini – veni; nxerë – nxen, bjerë – (bjer) – edhe bje – bini, birni (bini, bjeni); lerë (len), le (le), lini, leni, shpjerë, shtjerë. Në aspektin morfologjik, në gjuhën e shkruar, merret si e mirëqenë vetëm veta e dytë njëjës dhe shumës. Për dallim nga të gjitha format e tjera foljore, në lidhje me treguesin e kundrinës mund të bëhet një klasifikim në forma të shquara dhe të pashquara.
Në kuadër të formave të shquara, dallohen tri lloje trajtash në veprore:
Shumica e foljeve të zgjedhimit të parë dhe të dytë me bashkëtingëllore, te Buzuku e kanë humbur mbaresën e vjetër –ë. Për shembull: zgj. I, kl. I: dëlir (4), grish (4), gjegj (16), ṇçil (5), ṇdëreq (2), ṇfal (10), puth, zgidh (2); kl. II­­­­­­­­­­­­­­­­­: mos bdir, del (4), hiq (19), mer (23), ndiq, njih, zgiedh (177), vidh (3); zgj. II, kl. I: grabit, it (nga jes) (3), lut (3), prit, pyet; kl. II: thirr (2); nga foljet supletive: ep (100), shih (8), eja (18). Fonemat -e-, -je- te foljet ṇçil, njih, vidh janë shndërruar në ­-i- prej temave ṇçel, njeh, vjedh nga ndikimi i shumësave ṇçilni, njihni, vidhni, por te foljet del, mer e zgiedh, ky ndërrim nuk është bërë.
Disa shembuj gjenden edhe me mbaresën -ë: zgj. I, kl. I: ecë (56), hipë (2), këqyrë (24), lypë, mos më prekë; kl. II: ṇdjekëmë, ṇxjerëmë, sjellë; zgj. II, kl. II: folë (5); zgj. III, kl. I: hinë (5), por edhe hī (2), ṇginjë, por edhe ṇginnj; zgj. IV, kl. II: bjerë (rënë), bjerë (prurë) (3), shpjerëna, shtjerë (10), venë (4).
Te foljet bjerë, shpjerë, shtjerë, venë, ruajtja e tingujve fundorë -r, -n të temës në urdhërore e në vetën III njëjës të lidhores dhe rënia e tyre në dëftore (bie, shpie, shtie, vë) tregon se janë ruajtur mbaresat vetore te ato mënyra dhe kanë rënë në njëjësin e së tashmes së dëftores. Nga kjo del se mbaresa -ë e urdhërores është relativisht e vjetër dhe në përputhje me rregullat fonetike të shqipes së vjetër, mund të ketë përfaqësuar rezultatin e reduktimit të një zanoreje të gjatë të patheksuar, por edhe mund të ketë qenë zhvillim i brendshëm i shqipes. Kjo mbaresë ka rënë goxha shumë te Buzuku, i cili në të gjitha rastet e tjera e ka rregullisht -ë-në fundore. Shkak i kësaj rënieje mund të ketë qenë karakteri dinamik i theksit të gjuhës shqipe dhe te urdhërorja, ky karakter  dinamik del me një intensitet shumë më të fortë, duke shkaktuar kështu rënien e mbaresës -ë këtu, krahas fjalëve e trajtave fonetikisht analoge, p.sh. ditë (emër) – padit (folje në urdhërore).
Foljet me tëmë me zanore në të tashmen (zgj. III, kl. II; zgj. IV, kl. I) e formojnë vetën e dytë njëjës të urdhërores nga kjo temë dhe pa ndonjë mbaresë. Ndërkaq Selman Riza thekson se te Gjon Buzuku numri i foljeve që nuk e kanë zgjeruar temën e së tashmes me një -n, është më i madh se në gegërishten e sotme letrare. Nga këto folje, në urdhërore janë përdorur: ṃba (2), përda, le (3), ṇgre (8), ha (4), ri (4). Me këto trajta del edhe njëjësi i së tashmes së dëftores për të tria vetat.
Folja vras, te Buzuku del me një formë të vetme në urdhërore ṇvra, kurse shumësi del ṇvritëni. Foljet e tjera, që në të tashmen e dëftores e kanë zgjeruar temën me -n, në urdhërore dalin pa mbaresë: Folje të tjera që në mënyrën urdhërore dalin me zanore janë: hi (2), por edhe hinë (5); përze (30), xe, këto janë folje origjinalisht me bashkëtingëllore, por që e kanë humbur fundoren -n të temës së të tashmes (khs. aor. përzuna); foljet atematike: ī (17), kī (70) (të dyja me ī të gjatë), thuo (20) dhe ṷite (22). Bashkë me thuo përdoret edhe thuoj (2).
Trajta ṷite është urdhërorja e foljes vete, e bërë dyrrokëshe me një -te, ashtu si vetë folja vete. Sot folja vete nuk ka urdhërore të vetën, sepse e ka humbur këtë trajtë të vjetër. Sikurse në çamërishte edhe Buzuku e ka amë (5) (urdhërorja e foljes jap plus trajta e shkurtër -më e përemrit vetor.
Disa folje me temë më -a, -e, -i, -y, -uo, -ye, në vetën e dytë njëjës të urdhërores marrin një -j fundore, funksioni i së cilës është si tingull antihiatizues, i lindur gjatë përdorimit të urdhërores me trajtat e shkurtra vokalike të përemrit vetor: da + e > da-j-e dhe pastaj i shtrirë edhe gjatë përdorimit pa përemrin enklitik. Te Gjon Buzuku gjejmë këto folje me një -j të tillë fundore: daj (4), klaj, laj (3), përdaj, shaj (2), vgjaj (24), vgjāj (2), ndej (9), bdij, fryj, pështyj, druoj (14), duoje, ruoj (11), shkruoj (5), thuoj (2), lyej. Ai gjithashtu përdor trajta pa -j, p.sh. mos druo, ṃba (2), përdā, thuo (20).
Veta e dytë shumës
Forma e numrit shumës të mënyrës urdhërore ndërtohet mbi bazën e numrit njëjës, duke marrë mbaresën e vetës përkatëse të mënyrës dëftore (khs. hap! ~ hap-ni!). Por në disa folje, tema e shumësit nuk është e njëjtë me temën e njëjësit. Këtë e gjejmë te ato folje që në numrin njëjës kanë ruajtur forma më të hershme falë mbaresës -ë. Ky tip foljesh nuk e ndërtojnë formën e shumësit mbi formën e njëjësit të urdhërores, por mbi formën përkatëse të mënyrës dëftore, ku tema e foljes është shkurtuar për arsye të rënies së tingujve fundorë. Ta zëmë foljen bie, e cila formën e njëjësit në urdhërore e bën bjerë, formën e shumësit e merr prej përkatëses në dëftore (bini).
E njëjta dukuri shfaqet me foljet vë, lë, hyj, të cilat në numrin njëjës të urdhërores dalin me bashkëtingëlloren -n të temës, që në toskërishte i është nënshtruar rotacizmit (vërë, lërë, hyrë), kurse numrin shumës e ndërtojnë nga forma përkatëse e mënyrës dëftore (vini, lini, hyni). Prej temës së mënyrës dëftore janë ndërtuar edhe disa folje që dalin me tog zanor, siç është folja thom, që në numrin njëjës të urdhërores del me tog zanor (thuaj), por në shumës bën sikurse folja në mënyrën dëftore (khs. thoni).
Në dialektin gegë, shumësi i foljes dua është ndërtuar nga forma përkatëse e dëftores. P.sh. te Buzuku: E juve ju thom: Doni anëmiqtë taj (XLII b).