cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lufta e Dytë Ballkanike
Ndërhyrja osmane
Sipas librit të vitit 1918 Shkatërrimi i bullgarëve trakë më 1913, forcat osmane kryen krime kundër bullgarëve në Trakinë Lindore gjatë pushtimit dhe më pas.
Armëpushimi
Me afrimin e ushtrisë rumune në Sofje, Bullgaria i kërkoi Rusisë të arbitronte. Më 13 korrik, kryeministri Stojan Danev dha dorëheqjen përballë pasivitetit rus. Më 17 korrik cari emëroi Vasil Radoslavov në krye të një qeverie pro-gjermane dhe rusofobike. Më 20 korrik, përmes Shën Petersburgut, kryeministri serb Nikola Pashiç ftoi një delegacion bullgar të darkonte me aleatët drejtpërdrejt në Nish të Serbisë. Serbët dhe grekët, të dy tani në ofensivë, nuk nxitonin për të arritur një paqe. Më 22 korrik, Car Ferdinand i dërgoi një mesazh mbretit Karol nëpërmjet ambasadorit italian në Bukuresht. Ushtritë rumune u ndalën përpara Sofjes. Rumania propozoi që bisedimet të zhvendoseshin në Bukuresht dhe delegacionet morën një tren nga Nishi në Bukuresht më 24 korrik.
Kur delegacionet u takuan në Bukuresht më 30 korrik, serbët udhëhiqeshin nga Pashiç, malazezët nga Vukotiçi, grekët nga Venizelos, rumunët nga Titu Maiorescu dhe bullgarët nga ministri i financave Dimitur Tonçev. Ata ranë dakord për një armëpushim pesë-ditor që do të hynte në fuqi më 31 korrik. Rumania refuzoi të lejonte pjesëmarrjen e osmanëve, duke e detyruar Bullgarinë të negocionte me ta veçmas.
Traktati i Bukureshtit
parapamje|330x330px| Harta që tregon fitimet përfundimtare territoriale të vendeve ballkanike pas [[Luftërat Ballkanike|luftërave ballkanike]] Bullgaria kishte rënë dakord t'i jepte Rumanisë Dobruxhën Jugore që në 19 korrik. Në bisedimet e paqes në Bukuresht, rumunët, pasi arritën objektivin e tyre parësor, ishin një zë për moderimin. Bullgarët shpresonin të mbanin lumin Vardar si kufi midis pjesës së tyre të Maqedonisë dhe asaj të Serbisë. Ky i fundit preferoi ta mbante të gjithë Maqedoninë deri në Strumë. Presioni austro-hungarez dhe rus e detyruan Serbinë të kënaqet me pjesën më të madhe të Maqedonisë veriore, duke ua lëshuar bullgarëve vetëm qytetin e Shtipit, sipas fjalëve të Pashiçit, "për nder të gjeneralit Fichev", i cili kishte sjellë armët bullgare në derën e Konstandinopojës në luftën e parë. Ivan Fiçev ishte shef i shtabit të përgjithshëm bullgar dhe anëtar i delegacionit në Bukuresht në atë kohë. Kur Fichev shpjegoi pse Bullgaria e meritonte Kavalën, një port në Egje të pushtuar nga grekët, Venizelos thuhet se u përgjigj: “Gjeneral, ne nuk jemi përgjegjës. Përpara [29] Qershorit ne kishim frikë nga ju dhe ju ofronim Serrën, Dramën dhe Kavallën, por tani kur ju shohim, ne marrim rolin e fitimtarëve dhe do të kujdesemi vetëm për interesat tona.” Edhe pse Austro-Hungaria dhe Rusia mbështetën Bullgarinë, aleanca me ndikim e Gjermanisë - Kaiser Wilhelm II i të cilës ishte kunati i mbretit grek - dhe Franca siguruan Kavalën për Greqinë. Bullgaria mbajti portin e pazhvilluar të Dedeagac (Aleksandroupoli).
Dita e fundit e negociatave ishte 8 gushti. Më 10 gusht Bullgaria, Greqia, Mali i Zi, Rumania dhe Serbia nënshkruan Traktatin e Bukureshtit dhe e ndanë Maqedoninë në tre: Maqedonia e Vardarit u bë Serbi; pjesa më e vogël, Maqedonia Pirin, u bë Bullgari; dhe pjesa bregdetare dhe më e madhe, Maqedonia e Egjeut, u bë Greqi. Kështu Bullgaria e zgjeroi territorin e saj me 16 për qind në krahasim me atë që ishte para Luftës së Parë Ballkanike dhe e rriti popullsinë e saj nga 4.3 në 4.7 milionë banorë. Rumania e zgjeroi territorin e saj me 5 për qind dhe Mali i Zi me 62 për qind. Greqia e rriti popullsinë e saj nga 2.7 në 4.4 milionë dhe territorin e saj me 68 për qind. Serbia pothuajse dyfishoi territorin e saj duke e rritur popullsinë e saj nga 2.9 në 4.5 milionë.
Malazezët në Bukuresht ishin kryesisht të interesuar për të marrë një lëshim të favorshëm nga Serbia në ish- sanxhakun e Novi Pazarit. Këtë ata e arritën dhe më vonë u konfirmua në një traktat të nënshkruar në Beograd më 7 nëntor.
Traktatet osmane
Në gusht, forcat osmane krijuan një qeveri të përkohshme të Thrakisë Perëndimore në Komotini për t'i bërë presion Bullgarisë për të bërë paqe. Bullgaria dërgoi një delegacion prej tre personash - gjeneralin Mihail Savov dhe diplomatët Andrei Toshev dhe Grigor Nachovich - në Konstandinopojë për të negociuar një paqe më 6 shtator. Delegacioni osman kryesohej nga ministri i Jashtëm Mehmed Talat Beu, i ndihmuar nga ministri i ardhshëm i marinës Çürüksulu Mahmud Pasha dhe Halil Beu. Megjithëse Rusia u përpoq të ndërhynte gjatë gjithë gushtit për të parandaluar që Edrene të bëhej përsëri turke, Toshev u tha osmanëve në Kostandinopojë se "rusët e konsiderojnë Kostandinopojën trashëgiminë e tyre natyrore. Shqetësimi i tyre kryesor është që kur Kostandinopoja të bjerë në duart e tyre, të ketë territorin më të madh të mundshëm. Nëse Adrianopoja është në zotërimin e turqve, do ta marrin edhe atë.”
Të dorëzuar para humbjes së Edrene, bullgarët u përpoqën për Kırk Kilise (Lozengrad në bullgarisht). Të dyja palët bënë deklarata konkurruese: Savov se "Bullgaria, e cila mundi turqit në të gjitha frontet, nuk mund ta përfundojë këtë fushatë të lavdishme me nënshkrimin e një marrëveshjeje që nuk ruan asnjë nga fushat e betejës në të cilat është derdhur aq shumë gjak bullgar", dhe Mahmud Pasha. se "ajo që kemi marrë është e jona". Në fund, asnjë nga fushat e betejës nuk u mbajt në Traktatin e Kostandinopojës të 30 shtatorit. Forcat bullgare më në fund u kthyen në jug të Rodopit në tetor. Qeveria e Radosllavovit vazhdoi të negocionte me osmanët me shpresën për të krijuar një aleancë. Këto bisedime më në fund dhanë fryt në Traktatin e Fshehtë Bullgaro-Osman të gushtit 1914.
Si pjesë e Traktatit të Kostandinopojës, 46.764 bullgarë ortodoksë nga Trakia osmane u shkëmbyen me 48.570 myslimanë (turq, pomakë dhe romë) nga Thraka bullgare. Pas shkëmbimit, sipas censusit osman të vitit 1914, mbetën ende 14.908 bullgarë që i përkisnin Eksarkatit Bullgar në Perandorinë Osmane.
Më 14 nëntor 1913 Greqia dhe osmanët nënshkruan një traktat në Athinë, duke i dhënë fund zyrtarisht armiqësive mes tyre. Më 14 mars 1914, Serbia nënshkroi një traktat në Kostandinopojë, duke rivendosur marrëdhëniet me Perandorinë Osmane dhe duke rikonfirmuar Traktatin e Londrës të vitit 1913. Asnjë traktat midis Malit të Zi dhe Perandorisë Osmane nuk u nënshkrua kurrë.
Pasojat
Lufta e Dytë Ballkanike e la Serbinë si shtetin më të fuqishëm ushtarakisht në jug të Danubit. Vitet e investimeve ushtarake të financuara nga kreditë franceze kishin dhënë frytet e tyre. U përvetësua Vardari Qendror dhe gjysma lindore e sanxhakut të Novi Pazarit. Territori i saj u rrit në shtrirje nga 18,650 në 33,891 milje katrorë dhe popullsia e saj u rrit me më shumë se një milion e gjysmë. Pasojat sollën diskriminim dhe shtypje për popujt në tokat e sapopushtuara. Liria e organizimit, e tubimit dhe e shtypit e garantuar me kushtetutën serbe të vitit 1903 nuk u fut në territoret e reja. Banorëve të territoreve të reja iu mohua e drejta e votës, gjoja sepse niveli kulturor konsiderohej shumë i ulët, në realitet për të mbajtur jashtë politikës kombëtare jo-serbët që përbënin shumicën në shumë zona. Gazetat opozitare si Radicke Novine vunë në dukje se 'serbët e rinj' kishin pasur të drejta më të mira politike nën perandorinë osmane. U shkatërruan ndërtesa turke, shkolla, banja, xhami. Në tetor dhe nëntor 1913, zëvendëskonsujt britanikë raportuan kërcënime sistematike, arrestime arbitrare, rrahje, përdhunime, djegie fshatrash dhe masakra nga serbët në zonat e aneksuara. Qeveria serbe nuk tregoi asnjë interes për të parandaluar trazirat e mëtejshme ose për të hetuar ato që kishin ndodhur. Kur Komisioni Carnegie, i përbërë nga një ekip ndërkombëtar ekspertësh, të përzgjedhur për paanshmërinë e tyre, mbërriti në Ballkan, ata praktikisht nuk morën asnjë ndihmë nga Beogradi.
Traktatet e detyruan ushtrinë greke të largohej nga Trakia Perëndimore dhe Maqedonia Pirin, të cilat i kishte pushtuar gjatë operacioneve. Tërheqja nga zonat që duhej t'i jepeshin Bullgarisë, së bashku me humbjen e Vorio Epirit ndaj Shqipërisë, nuk u prit mirë në Greqi; Nga zonat e pushtuara gjatë luftës, Greqia ia doli të fitonte vetëm territoret e Serres dhe Kavallës pas mbështetjes diplomatike nga Gjermania. Serbia bëri përfitime shtesë në Maqedoninë veriore dhe pasi kishte përmbushur aspiratat e saj në jug, e ktheu vëmendjen drejt veriut, ku rivaliteti i saj me Austro-Hungarinë mbi Bosnje-Hercegovinën i çoi të dy vendet në luftë një vit më vonë duke ndezur Luftën e Parë Botërore. Italia përdori justifikimin e luftërave ballkanike për të mbajtur ishujt Dodekanezë në Egje, të cilët i kishte pushtuar gjatë Luftës Italo-Turke të 1911 për Libinë, pavarësisht marrëveshjes që i dha fund asaj lufte në 1912.
Pas humbjes së saj, Bullgaria u shndërrua në një fuqi vendase revanshiste që kërkonte një mundësi të dytë për të përmbushur aspiratat e saj kombëtare. Pas Bukureshtit, kreu i delegacionit bullgar, Tonçev, u shpreh se "ose Fuqitë do ta ndryshojnë [zgjidhjen territoriale], ose ne vetë do ta shkatërrojmë". Për këtë qëllim, ajo mori pjesë në Luftën e Parë Botërore në anën e Fuqive Qendrore, meqenëse armiqtë e saj ballkanikë (Serbia, Mali i Zi, Greqia dhe Rumania) ishin pro Antantës. Sakrificat e mëdha që rezultuan gjatë Luftës së Parë Botërore dhe disfata e ripërtërirë i shkaktuan Bullgarisë një traumë kombëtare dhe humbje të reja territoriale.
Referime
<references group="" responsive="0">
Kreshovë (Kolonjë)
Kreshova është një fshat në komunën Novoselë në rrethin e Kolonjës të Shqipërisë.
Darling Mamaqi
Darling Mamaqi (lindi në vitin 1961) është aktor dhe regjizor shqiptar. I biri i shkrimtares së njohur Adelina Mamaqi.
Filmografia
Regjisorë
Alban Zeneli
Alban Zeneli është deputet i Partisë Demokratike në Kuvendin e Shqipërisë.
Shiko edhe
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2013-2017
Starkinge(mollë)
Mollet srakinge jane nje derivat mollesh qe prodhohen ne shqiperi
Historiku
Per here te pare u sollen ne shqiperi ne ...
Lufta Ruso-Gjeorgjiane
parapamje|280x280px|Harta e Luftës Ruso-Gjeorgjiane. Lufta Ruso-Gjeorgjiane e vitit 2008 ishte një luftë midis Gjeorgjisë, nga njëra anë, dhe Rusisë dhe republikave të vetëshpallura të Osetisë së Jugut dhe Abkhazisë, të mbështetura nga Rusia, nga ana tjetër. Lufta u zhvillua në gusht pas një periudhe të përkeqësimit të marrëdhënieve midis Rusisë dhe Gjeorgjisë, të dyja ish-republika përbërëse të Bashkimit Sovjetik. Luftimet u zhvilluan në rajonin e rëndësishëm strategjik të Kaukazit Jugor. Ajo konsiderohet si lufta e parë evropiane e shekullit të 21-të.
Republika e Gjeorgjisë shpalli pavarësinë e saj në fillim të vitit 1991 pasi Bashkimi Sovjetik filloi të shpërbëhej. Mes këtij sfondi, luftimet midis Gjeorgjisë dhe separatistëve lanë pjesë të ish-Oblastit Autonom të Osetisë Jugore nën kontrollin de facto të separatistëve të mbështetur nga Rusia, por të panjohura ndërkombëtarisht. Në vitin 1992, një forcë e përbashkët paqeruajtëse e trupave gjeorgjiane, ruse dhe osetiane u vendos në territor. Një ngërç i ngjashëm u zhvillua në rajonin e Abkhazisë, ku separatistët abhazë kishin zhvilluar një luftë në vitet 1992-1993. Pas zgjedhjes së Vladimir Putinit në Rusi në vitin 2000 dhe një ndryshimi pro-perëndimor të pushtetit në Gjeorgji në vitin 2003, marrëdhëniet midis Rusisë dhe Gjeorgjisë filluan të përkeqësohen, duke arritur në një krizë të plotë diplomatike në prill 2008, kur NATO premtoi të shqyrtonte ofertën e Gjeorgjisë për anëtarësim. .
Enkelejda Shkoza
Enkelejda Shkoza (Shkosa) është mexo-soprano e njohur ndërkombëtare nga Tirana lindur më 1969 me banim në Itali pas emigrimit në 1990. Karriera operistike filloi në Strasburg, me veprën Stabat Mater të Pergolezit.
Lufta Ruso-Gjeorgjiane
Më 1 gusht 2008, forcat e Osetisë Jugore të mbështetura nga Rusia filluan të bombardojnë fshatrat gjeorgjiane, me një përgjigje sporadike nga paqeruajtësit gjeorgjianë në zonë. Sulmet e intensifikuara të artilerisë nga separtistët e Osetisë së Jugut thyen marrëveshjen e armëpushimit të vitit 1992. Për t'i dhënë fund këtyre sulmeve, njësitë e ushtrisë gjeorgjiane u dërguan në zonën e konfliktit të Osetisë së Jugut më 7 gusht dhe morën nën kontroll pjesën më të madhe të Tskhinvali, një bastion separatist, brenda disa orësh. Disa trupa ruse kishin kaluar në mënyrë të paligjshme kufirin Gjeorgji-Rusi përmes tunelit Roki dhe përparuan në zonën e konfliktit të Osetisë Jugore deri më 7 gusht përpara përgjigjes ushtarake gjeorgjiane. Rusia akuzoi në mënyrë të rreme Gjeorgjinë për kryerjen e "gjenocidit" dhe "agresionit kundër Osetisë së Jugut". Ajo filloi një pushtim të plotë tokësor, ajror dhe detar të Gjeorgjisë, duke përfshirë territorin e saj të padiskutueshëm, më 8 gusht, duke iu referuar si një operacion "zbatimi i paqes". Forcat ruse dhe të Osetisë së Jugut luftuan forcat gjeorgjiane në dhe rreth Osetisë së Jugut për disa ditë, derisa forcat gjeorgjiane u tërhoqën. Forcat ruse dhe abhaze hapën një front të dytë duke sulmuar Grykën e Kodorit të mbajtur nga Gjeorgjia. Forcat detare ruse bllokuan një pjesë të bregdetit gjeorgjian të Detit të Zi. Forcat ajrore ruse sulmuan objektiva brenda dhe jashtë zonës së konfliktit. Kjo ishte lufta e parë në histori në të cilën lufta kibernetike përkoi me veprimet ushtarake. Një luftë informative u zhvillua gjithashtu gjatë dhe pas konfliktit. Nicolas Sarkozy, Presidenti i Francës, negocioi personalisht një marrëveshje armëpushimi më 12 gusht.
Forcat ruse pushtuan përkohësisht qytetet gjeorgjiane Zugdidi, Senaki, Poti dhe Gori, duke u mbajtur në këto zona përtej armëpushimit. Osetët e Jugut shkatërruan shumicën e fshatrave gjeorgjiane etnike në Osetinë e Jugut dhe ishin përgjegjës për spastrimin etnik të gjeorgjianëve. Rusia njohu pavarësinë e Abkhazisë dhe Osetisë së Jugut nga Gjeorgjia më 26 gusht dhe qeveria gjeorgjiane ndërpreu marrëdhëniet diplomatike me Rusinë. Rusia kryesisht përfundoi tërheqjen e saj të trupave nga pjesët e padiskutueshme të Gjeorgjisë më 8 tetor. Marrëdhëniet ndërkombëtare ruse ishin kryesisht të padëmtuara. Lufta shpërnguli 192,000 njerëz. Ndërsa shumë u kthyen në shtëpitë e tyre pas luftës, 20,272 njerëz, kryesisht gjeorgjianë etnikë, mbetën të zhvendosur që nga viti 2014. Në vitin 2021, Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut vendosi se Rusia mbante "kontroll të drejtpërdrejtë" mbi rajonet separatiste dhe ishte përgjegjëse për njerëz të rëndë shkeljet e të drejtave që ndodhin atje. Në vitin 2022, Gjykata Penale Ndërkombëtare lëshoi urdhër-arreste për tre shtetas rusë për shkak të krimeve të luftës kundër gjeorgjianëve etnikë gjatë konfliktit.
Kantoni Rebais
Kantoni Rebais (frëngjisht: Canton de Rebais) është një kanton në departamentin Seine-et-Marne, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Rebais. Ka sipërfaqe 198.87km2 dhe popullsi 13215 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Rebais aktualisht përbëhet nga 18 komuna.
Gostivisht (Kolonjë)
Gostivishti është një fshat në komunën Novoselë në rrethin e Kolonjës të Shqipërisë.
Plazhi
thumb|right|210px|Plazhi i Vogel, [[Ulqin]] thumb|right|210px|Plazha zallore
Llojet e plazheve
Plazhet mund të jenë krejtësisht natyrore, por edhe sipërfaqet bregdetare të ndërtuara, të përshtatura që sa më leht tu ofrohet sipërfaqeve ujore me qëllim të dhe freskimin e njerëzve gjat muajve të verës. Për nga përbërja e dheut, plazhet mund të jenë ranore, zallore dhe nga betoni.
Plazhet ranore
Si krijohen plazhet ranore? Materialet e eroduara jo vetem qe ndikohen nga valet e detit,por edhe nga rrymat detare duke ndikuar ne depozitimin e tyre,duke formuar ledhin ranor por edhe lidon.
Adriatik Kallulli
Adriatik Kallulli (Bari, 28 gusht 1938 - Vienë, 24 dhjetor 2011) ka qenë kritik, studjues dhe profesor shqiptar.
Biografia
U diplomua në Fakultetin Histori - Filologji në vitin 1962 dhe në vijim të punës së tij shkencore në fushën e kritikës letrare dhe artistike mori titullin "Doktor i Shkencave Letrare" në vitin 1980, titullin "Docent" në vitin 1985, dhe titullin Profesor në vitin 1995.
Kallulli është një ndër themeluesit e Akademisë së Arteve. Ka qenë pedagog titullar në këtë Akademi prej vitit 1972 e në vazhdim. Gjatë gjithë këtyre viteve pa asnjë shkëputje, ka mbajtur leksione dhe ligjërata në një varg lëndësh themelore të formimit të përgjithshëm teorik, si Letërsi Shqiptare dhe Histori e Teatrit Shqiptar, Letërsi Botërore dhe Histori e Teatrit Botëror, Teori Drame dhe Njohuri për kritikën artistike, Estetikë dhe Histori e Qytetërimit si dhe ka drejtuar për më shumë se 15 vjet postin e Shefit të Katedrës së lëndëve teorike. Për tre mandate radhazi ka qenë anëtar i Senatit të Akademisë së Arteve dhe njëkohësisht anëtar i Këshillit të Fakultetit të Artit Skenik.
Kallulli ka qenë anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve që nga viti 1967. Veprat e tij përmbajnë studime dhe analiza për letërsinë shqiptare, për artin dramatik, për estetikën, si dhe për pikturën e skulpturën.
Tekstet
Ka kontribuar me përgatitjen e teksteve të Akademisë si: Historia e Teatrit Shqiptar, Historia e Teatrit Botëror, Elemente të Mjeshtërisë së Aktorit, etj.
Flamuri i Bolivisë
thumb|right|300px|Flamuri i Bolivisë Flamuri i Bolivisë u adoptua nga Bolivia më 1851. Flamuri shtetëror dhe shenja (flamuri i luftës) është një trikolor horizontal i kuq, verdhë dhe i gjelbër, me Stemën e Bolivisë në mes. Flamuri civil i Bolivisë nuk ka stemën.
Rajonet e Italisë
450px|parapamje|Harta e Italisë me rajonet të saj në gjuhën italiane Rajonet e Italisë janë, së bashku, me komunat, krahinat, qytetet metropolitane dhe shtetin qendror, një nga pesë elementët përbërës të Republikës Italiane.
Çdo rajon është një bashkësi territoriale me statutin, kompetencat dhe funksionet e tij, sipas parimeve të përcaktuara në Kushtetutën e Republikës së Italisë, Neni 114, paragrafi II.
Sipas Nenin 131 të Kushtetutës, Italia ndahet në njëzet Rajone. Pesë nga këta janë të pajisur me një status të veçantë të autonomisë dhe një prej tyre (Trentino-Tiroli Jugor), përbëhet nga vetëm dy provinca autonome, me fuqi legjislative të ngjashme me ato të rajoneve, (Trento dhe Bolzano). Për të respektuar pakicat gjuhësore, Trentino-Tiroli Jugor dhe Lugina e Aostës janë të regjistruar nën emra dygjuhësh, Trentino-Alto Adige/Südtirol dhe Valle d'Aosta/Vallée d'Aoste, sipas Nenit 116, i ndryshuar në vitin 2001.
Letrat e Muhamedit drejtuar krerëve të shtetit
Letrat e Muhamedit drejtuar krerëve të shtetit janë letra diplomatike që raportohet se janë dërguar nga profeti islam Muhamed udhëheqësve politikë të botës, duke i ftuar ata në Islam. Muhamedi, sipas historiografisë islame, i dërgoi ambasadorë me letra të tilla perandorit romak të Lindjes Heraklius, Khosrov II të Persisë, mbretit Etiopian/Abisinian Negus Armah, Kirit të Egjiptit, mbretit vasal arab të Levantit ose Sirisë Bizantine dhe satrapit arab të Arabisë Lindore, si dhe disa prej despotëve fisnorë të Arabisë.
Sipas Muhammed ibn Xherir al-Tabari në librin e tij Historia e Profetëve dhe Mbretërve, Muhamedi vendosi pas Traktatit të Hudejbijes (628) t'u dërgonte letra shumë sundimtarëve të botës, duke i ftuar ata në Islam. Rrëfimi islam i disa prej këtyre letrave dhe marrja e tyre ka qenë çështje diskutimi. parapamje|djathtas|300px|Letra e supozuar e dërguar nga Muhamedi perandorit [[Herakliut; riprodhim marrë nga Majid Ali Khan, Muhammad The Final Messenger Islamic Book Service, New Delhi (1998).]]
Te perandori bizantin
"Në emër të Zotit, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit Nga Muhamedi, robi i Zotit dhe i dërguari i Tij deri te Herakliu, kreu i romakëve: Paqja qoftë për ata që ndjekin rrugën e udhëzuar! Pas kësaj, me të vërtetë unë ju thërras në thirrjen e paqes. Vendosni paqen dhe do të keni paqe. Zoti do ta shpërblejë shpërblimin tuaj dyfish. Por nëse ktheni shpinën, atëherë mëkatet e Arianëve (pakicës së krishterë) do të jenë mbi ju. Pastaj: “O Njerëzit e Librit, ejani në një afat të barabartë mes nesh dhe jush, që të mos adhurojmë tjetër pos Allahut dhe t'i bëjmë shok Atij asgjë, e të mos e marrim njëri-tjetrin Zotërues përveç All-llahut. E nëse ata refuzojnë, atëherë thuaj: Dëshmoni se ne jemi paqebërës.” [Kur’an 3:64] Vula: Muhamed, i Dërguari i Zotit"
Sipas raporteve islame, Muhamedi dërgoi Dihyah al-Kalbi për të çuar letrën te "Cezari" përmes qeverisë së Bosrës pas disfatës bizantine të Persianëve dhe ripushtimit të Jeruzalemit. Burimet islame thonë se pasi iu lexua letra, atij i bëri aq shumë përshtypje, sa i dhuroi të dërguarit të letrës rroba dhe monedha. Ndryshe, ai e vuri edhe në prehër. Më vonë thuhet se ai i shkroi një zyrtari fetar në Romë për të konfirmuar nëse pretendimi i Muhamedit për profet ishte i ligjshëm dhe, pasi mori përgjigjen në letrën e tij, thirri asamblenë romake duke thënë: "Nëse dëshironi shpëtimin dhe rrugën ortodokse në mënyrë që perandoria juaj qëndroni të vendosur fort, pastaj ndiqni këtë profet", me refuzimin e këshillit. Heraklius përfundimisht vendosi kundër konvertimit, por i dërguari u kthye në Medine me përgëzimet e perandorit.
Te perandori sasanian
Letra drejtuar Khosrov II (arabisht: كِسْرٰى, romanizuar: Kisrá) siç transmetohet nga historianët myslimanë, thotë kështu:
"Në emër të Zotit, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit Nga Muhamedi, i dërguari i Zotit te Khosrow, kreu i Persisë: Paqja qoftë për atë që ndjek rrugën e udhëzuar, e beson Zotin dhe të dërguarin e Tij dhe dëshmon se nuk ka zot tjetër përveç Allahut të vetëm që nuk ka shok dhe se Muhamedi është rob dhe i dërguar i Tij! Dhe [prandaj] ju thërras në thirrjen e Perëndisë, [sepse] në fakt unë jam i dërguari i Perëndisë për njerëzimin në tërësinë e tij, "që ai të paralajmërojë këdo që është [shpirtërisht] gjallë dhe fjala [e Perëndisë] vërtetohet kundër jobesimtarët (d.m.th. ata që nuk besojnë në Zot).” [Kuran 36:70] Pra, nënshtrohuni [Zotit] (d.m.th., përqafojeni Islamin) dhe jini të sigurt [nga humbja]. Por nëse refuzoni, atëherë me të vërtetë faji [i mashtrimit] të Zoroastrianëve ("Magëve") do të jetë mbi ju.<br<Vula: Muhamed, i Dërguari i Zotit"
Sipas traditës myslimane, letra u dërgua përmes Abdullah as-Sahmi dhe pasi e lexoi atë, Khosrow II e grisi dokumentin, duke thënë: "Një skllav i dhimbshëm nga nënshtetasit e mi guxon të shkruajë emrin e tij para timit" dhe urdhëroi Badhan, sundimtarin e tij vasal të Jemenit për të dërguar dy burra trima për ta identifikuar, kapur dhe sjellë këtë njeri nga Hexhazi (Muhamedi) tek ai. Kur Abdullah ibn Hudhafah es-Sahmi i tha Muhamedit sesi Khosrow ia kishte grisur letrën copa-copa, Muhamedi thuhet të ketë thënë, "Zoti [po ashtu] e copëtoftë mbretërinë e tij", ndërsa reagoi ndaj sjelljes së Cezarit duke thënë: "Zoti e ruajtë mbretëria."
Te mbreti aksumit
Letra e profetit Muhamed te an-Najjāshī (Armah, mbretit aksumit të Etiopisë/Abisinisë):
Pushtimi turk i Qipros
parapamje|Harta etnike e [[Qiproja|Qipros sipas regjistrimit të vitit 1960.]] Pushtimi turk i Qipros, e njour si Operacioni i Paqes në Qipro (turqisht: Kıbrıs Barış Harekâtı) ose "Operacioni Paqe" (Barış Harekâtı), filloi më 20 korrik 1974 dhe përparoi në dy faza gjatë muajit vijues.
Duke u zhvilluar në sfondin e dhunës ndërkomunale midis grekëve dhe turqve qipriotë dhe në përgjigje të një grushti shteti qipriot të sponsorizuar nga junta greke 5 ditë më parë, ai çoi në kapjen dhe pushtimin turk të pjesës veriore të ishullit.
Grushti i shtetit u urdhërua nga junta ushtarake në Greqi dhe u organizua nga Garda Kombëtare qipriote në bashkëpunim me EOKA B. Ai rrëzoi presidentin qipriot, Kryepeshkopin Makarios III dhe vendosi Nikos Sampson. Qëllimi i grushtit të shtetit ishte bashkimi (enosis) i Qipros me Greqinë dhe shpallja e Republikës Helenike të Qipros.
Forcat turke zbarkuan në Qipro më 20 korrik dhe kapën 3% të ishullit përpara se të shpallej një armëpushim. Junta ushtarake greke u shemb dhe u zëvendësua nga një qeveri civile. Pas prishjes së bisedimeve të paqes, një tjetër pushtim turk në gusht 1974 rezultoi në kapjen e afërsisht 36% të ishullit. Linja e armëpushimit nga gushti 1974 u bë Zona Bufere e Kombeve të Bashkuara në Qipro dhe zakonisht quhet Vija e Gjelbër.
Rreth 150,000 njerëz (që përbën më shumë se një të katërtën e popullsisë së përgjithshme të Qipros dhe një të tretën e popullsisë së saj greke qipriote) u dëbuan nga pjesa veriore e ishullit, ku grekët qipriotë kishin përbërë 80% të popullsisë. Gjatë vitit të ardhshëm, rreth 60,000 turq qipriotë, që përbën gjysmën e popullsisë turke qipriote, u zhvendosën nga jugu në veri. Pushtimi turk përfundoi me ndarjen e Qipros përgjatë Vijës së Gjelbër të monitoruar nga OKB, e cila ende ndan Qipron, dhe formimin e një Administrate Autonome Turke Qipriote de fakto në veri. Në vitin 1983, Republika Turke e Qipros Veriore (TRNC) shpalli pavarësinë, megjithëse Turqia është i vetmi vend që e njeh atë. Komuniteti ndërkombëtar e konsideron territorin e TRNC-së si territor të pushtuar nga turqit të Republikës së Qipros. Pushtimi shihet si i paligjshëm sipas ligjit ndërkombëtar, që përbën pushtim të paligjshëm të territorit të Bashkimit Evropian që kur Qipro u bë anëtare.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1996
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Dioda e Gazit
Si punon ajo
Nje diode e gazit, eksiton nje komponentë e lartë e impedancës perndryshe nga gypi thyratron. Dioda e gazit eshte premtuese per qarqet me nevoja per vlera te larta te impedancës. Kjo operon me anë te potencialit te anodes dhe ka nje leshim te rrymes prej qindra miliamper.Ky gyp ndryshe quhet edhe “plasmatron” dhe kjo vije nga anatomia e tij  që e karakterzion këte gypë me karakteristika te quditshme. Plazma është nje regjion I cili ka densitet te njejtë apo te perafert mes elektroneve te lira dhe joneve positive, dhe karakterizohet me një emittim te dritës qe mund te shihet ne gypat e leshimit te gazit. Baraspesha e ngarkesave shtoja asaj edhe densitetin e larte të elektroneve and lëvishmeria e saj e bën plazmen the përques të mirë te rrymës:për të shtuar perqueshmeria eshte propocionale me densitetin e plazmes. Keshtu, brenda diodes eksiton  nje plazm e perfituar që perdoret si nje përques mes  katodes dhe anode. Duke kontrolluar leshimin e vogël te rrymës që vjen nga kjo plazme, ne mund te kontrollojm përqueshmërin e plazmes keshtu kontrollojm edhe rrymën katode-anode. Një preje tërthore e gypit “plasmatron” apo diodes te gazit edhe simboli I tij ne qark eshte paraqitur ne figuren 1.Potenciali V_1 krijon nje lëshim te ngarkesave mes të katodes ndihemëse edhe elektrodes kryesore, duke bere nje rryme I1 e cila është e limituar nga gypi modular. Ky gypë eshte nje gypë I thjeshte ashtu si 6J5. Leshimi I ngarkesave eshte pergjejses per shkallën e lartë te jonizimit, pasi që manifestohet me formimin e plazmes ne regjionin ne mes katode kryesore dhe anodes. Densiteti I plazmes rritet by qfarëdo vlere te I_1, duke forcuar lëshimin e ngarkesave nga ngushtica deri te shtyllat punuese. Kjo rritje e densitetit te plazmes shoqerohet prej faktit te parandalimit ne rrugën e leshimit te ngarkesave e rritet uljen e tensionin. Kjo pastaj ju jep ngarkesave me shume energjie dhe ata jonizohen me lehte.Jonet pozitve dhe elektronet ne plazma, te gjeneruara prej rrymes ndihmse I_1, perhapen ne fund te micas dhe disa tjera qe humben si pasojë e rekomibinimit. Rrijta e qendrushme e ngarkesave në plazma eshte nje funksione i gjenerimit edhe humbjes te ngarkesave dhe është propocionale me rrymen I_1.Keshtu nga rryma hyrese ne gypë, duke ushtruar kontroll mbi I_1 , mundet të ketë efekte në densitetin e plazmes dhe kështu edhe në perqueshmeri.
Si sillet plazma ne gypë
Pasi qe plazma eshte një përquesë I mire dhe keshtu eshte pjesë kyqe duhet te dime se si sillet ajo, kufijet e saj dhe ku lidhet ajo me kontaktin me katoden dhe anoden. Plazma reagon me nje fushe elektrike prej elektrodes duke berë një ngushticë e cila e konsumon këte fushe elektrike e quajtur mbështjells. Si pasoje e kesaj dukurie plazma nuk affektohet nga fusha gjithashu nuk kane efekte potencialet e elektrodateve. Ky mbështjells e permban fushen elektrike dhe karakterizohet me prezencen të një shume te konsiderushme te grimcave hapsinore ne elektroda. Këto grimca munden me qëne pozitive ose negative ne potencialin e elektrodave,Keshtu kur elektroda eshte negative me respekte me plazmen shumica e elektroneve do te shtyhen and mbështjellsi do te kete jone pozitive.Vlen edhe e kundërta
Kur mbështjellsi ka nje ngarkese te caktuar të një shenje, atëhere trashësia e tij eshte e lidhur me potencialin pergjate mbështjellsit edhe jepet me Eq.1
Eq 1
Njesia e ketij ekucacioni eshte. Ku j eshte rryma e grimcave, V eshte tensioni ne mbështjells , d eshte trashësia e mbështjellsit,M është masa e grimcave edhe m është masa e elektroneve, Madhësia e rrymës te densitetit  është fiksuar nga  densiteti I plazmes  ngjitur me skajin e mbeshtjellsit .Ajo mund  të shkruhet edhe në formen
Rryma J është e rreguluar nga densiteti I plazmes ngjitur me mbështjellsin ne qoshe edhe mund te jepet me ekucanion
Karakteristika Tension-Rrymë
Një karaksteristike rrymë-tension eshte paraqitur në figuren 2. Karaktersitika duket shume e ngjashjme me nje forme të një tube vakumi pentode. Ky rezultat interesant mund te kuptohet duke konsideruar distrubucionin I cili eksition ne gypë per tensione te ndrsyhme te anodes.Ne figuren 3 jane disa mode te ndryshme te cila lidhen me tri regjione te ndryshe ab, bc, cd te karaksteristikes 8 miliampershe. Ne regjionin ab, rryma e elektroneve ne anode është e neglizhushme pershkak te voneses te madhe te fushes elektrike në capsulen e anode. Te katoda ne mund te supozojme se jane dy rryma elektrike janë duke qarkulluar. Njëra është nga elektroda prej plazmes deri tek katoda, duke shikuar Eq.2 , tjetra rrymë eshte prej katodes në plazme.Per te arritur ekuillbrimin keto dy rryma duhet të jene të barabarta , sepse pershkak të temperatures totale të lejuar prej lëshimit te rrymës është shume me e madhe sesa rryma e pare , nje fushe elektrike e vonuar  ne drejtimin e treguar , duhet te paraqitet tek katoda ne menyre qe rrymat te barazohen.Ky potencial I krijuar nga keto dy fusha ka nje efekt prej një sasie prej 0.5 V , dhe vlera perfundimtare varet prej leshimit te rrymes nga katoda edhe densitetit te plasmes. Dhe per potencialin e anodes rritet per ta futur sistemin eshte tek pika C atëhere anoda ka arritur potencalin plazma dhe kollekton nje rryme te elektroneve të ciles densiteti I kesaj rryme është e jepur me Eq.2. Rritja me e tutjshme e potencialit te anodes, korrespondon të punojë në regjionin cd , te cilen rrymës e anodes e lere te pandryshuar , si prove eshte tangjetja e karakteristikes. Keto rritje te potencialit te anodes bënje qe te rritet mbeshtjellsi i elektroneve ne anode qe jipet me J ne Eq.2 dhe hapesira ne diode ne Eq.1. Fakti qe ne rryma e ngopure nuk ndodhe ne qofse ne anode ka tension negative
Rritja e Rrymes
Lidhja në mes te rrymës ndihmëse dhe rrymës kryesore eshte treguar ne fig 4. Mesatarja e tangjetes korrespondon me nje rryme te amplifikuar prej nje lidhje me 90:1 dhe duket perafersisht lineare. Por, në qofse rrymat shtyhen pas kesaj pike ku fusha e vonuar ne katode eliminohet, lëshimi I katodes I afrohet temperatures te limituar edhe lakorja ngopet me nje vlere te perafert me rrymes ne ate temperatures së limituar .Lidhja e cila e tregon shpejtësine te gjenerimit të joneve and  humbjeve ne plazma, ne kendveshtrime te rrymes ndihmse, eshte e barabarte me N ne Eq.2 e cila e determinon rrymën e anodes. E thëne më heret, perafërisht mes rrymave tregon qe rryma I1 eshte linearisht e lidhur me I_2. Pergjigja frekuencore, kthehet ne normale me rrymen DC te amplifikimit te treguar ne figuren 5. Redukimi I shpejte I cili ndodhe ne frekuenca me te medhaja se 10kHZ mundet te lidhet me kohen qe I duhet ndryshimeve ne densitetin e plazmes te ndodhin. Kohët e përfshira janë të përcaktuara nga norma e difuzionit të grimcave të ngarkuara pjesëmarrëse në sipërfaqet në dispozicion kufitare. Kjo kohë është e krahasueshme me kohë konstante dhe është e gatshme të dhe te lexushme. Vlera e tij është e tillë që të japin llogari për përgjigje per frekueneca te ndryshme. Këtë herë e plazma ndryshon direkt nga presioni gazit, propocionale me katrorit masës së gazit dhe atomet po ashtu propocionale  me katrorin e dimensioneve gjeometrike të  rajonit plazma
Perdorimet
Prototipe te ndryshme te gypit janë perdorur me rezultate premtuese, rezultatet ne audio output lidhjet me sisteme te spikereva, ne kontrollim te motoreve, qarqe, ne oshilatore, dhe ne qarqe te pulsit. Ndresa faktoret si jeta dhe puna uniforme duhet te kerkonja me shume studime ne detaje, parashikohet qet te mos kete probleme. Në fakt, që gypi kurrë nuk është subjekt i tensioneve të mëdha shpesh të përjetuara nga tubat si thyratrons, problemet e jetës duhet të jetë relativisht e thjeshtë, pra katoda kryesor duket të jetë i mbrojtur mirë nga jon bombardimet nga fusha e vonuar  e cila ekziston rreth tij gjatë operimit.Per ta permbledhur, mund të thuhet se "plasmatron" ofron premtim të shkëlqyer për të ulët të frekuencave, aplikimet per rezistencë te larte  të cilat kërkojnë një rrymë të vazhdueshme dhe te  kontrolluesheme
Lëngëz
Lëngëzi është një fshat në komunën Novoselë në rrethin e Kolonjës të Shqipërisë.
Arrën
Arrëni është një fshat në komunën Arrën në rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Pulti
Pulti është:
Kodras (Kolonjë)
Kodrasi është një fshat në komunën Novoselë në rrethin e Kolonjës të Shqipërisë.
Molize
thumb|250px
Molize (italisht: Molise) është një nga 20 rajonet e Italisë.
Mjeku i familjes
Mjeku i familjes (në tekste edhe Mjeku familjar,Mjeku i shtëpisë, Mjeku shtëpiak) është zakonisht një mjekë i përgjithshëm i cili në rast sëmundje, njoftohet i pari, si person që për një kohë shërbimi të gjatë, jo vetëm që njehë gjendjen e përgjithshme shëndetësore por edhe ka vëzhguar më për së afërmi fatin social të pacientit.
Kantoni Vigy
Kantoni Vigy (frëngjisht: Canton de Vigy) është një kanton në departamentin Moselle (57), rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Vigy. Ka sipërfaqe 189.44km2 dhe popullsi 13903 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Vigy aktualisht përbëhet nga 23 komuna.
Ministria e Transportit e Shqipërisë
Ministria e Transportit e Shqipërisë ishte një departament i Qeverisë Shqiptare përgjegjës për transportin, infrastrukturën, standardet teknike, furnizimin me ujë dhe kanalizimet dhe menaxhimin e mbetjeve urbane.
Julian Deda
Julian Deda është një nga aktorët dhe komedianët më të famshëm në Shqipëri. Lindi në Shkodër më 15 Shtator 1981, është djali i aktorit dhe komedianit të famshëm të skenës dhe ekranit Z. Zef Deda.
Ka mbaruar shkollën e mesme "Jordan Misja" në Shkodër. Në vitin 2000 fiton të drejtën e studimeve në "Akademinë e arteve në Tiranë" fakultetin e artit skenik, dega aktrim. Diplomohet me rezultate të shkëlqyera në vitin 2004.
Që nga mbarimi shkollës së lartë, Julian Deda është një aktor në aktivitet të plotë artistik skenik dhe sidomos televiziv. Ai e filloi karrierën në spektaklin "Portokalli" në Top Channel. Në 2008 transferohet në TV Klan gjithashtu në projekte mjaft të suksesshme televizive.
Ne vitin 2009 behet aktor në Platformën Dixhitale Tring në "Apartamentin 2XL", spektakël ky mjaft i njohur dhe i dashur nga publiku. Ne vitin 2018 dhe ne vazhdim kthehet ne TV Klan per te vazhduar me nje tjeter produksion te suksesshem "Klanifornia".
Lindur ne Shtator 1981 ne Shkoder. Ne te njejtin qytet mbaron filloren, tetevjeçare dhe te mesmen ne gjimnazin "Jordan Misja" ne vitin 2000. Gjate kesaj kohe bie ne sy talenti dhe deshira per tu perfshire ne aktivitete kulturore, duke u angazhuar ne pothuajse te gjithe aktivitetet artistike e shkollave te qytetit.
Njekohesisht nisin pjesmarrjet ne vepra te ndryshme ne Teatrin MIGJENI te Shkodres.
Ne vitin 2000, konkuron ne Akademine e Arteve ne Tirane, ne degen Aktrim. Fiton te drejten e studimit me pike maksimale. Diplomohet ne vitin 2004 me rezultate te shkelqyera dhe mbi 17 role teatrale gjate procesit mesimor dhe jashte tij.
Ne Shtator 2004 nis karrieren ne televizion, kryesisht ne fushen e humorit. Gjate ketyre viteve ka realizuar disa rrole ne teater. Edhe pse spikat dhe duket qarte se habitati i tij natyral eshte komedia, ai ka nje spekter te gjere rolesh edhe ne zhanre te tjera, si drame dhe tragjedi. Njekohesisht eshte aktor pjesmarres ne disa filma artistik dhe ne shume te tjere me metrazhe te shkurter. Por ajo qe mbizoteron ne karrieren e tij eshte komedia.
Speklaklet televizive zene pjesen me te madhe ne karrieren e tij. Qe prej vitit 2004 dhe ne vazhdim eshte nje nga aktoret me te njohur dhe me te dashur ne Shqiperi. Ka ushtruar profesionin e tij ne tre televizionet me te mira shqiptare, ne Top Channel, Tv Klan dhe ne Vizion Plus & Tring.
Jane te panumerta karakteret komike te krijuara prej tij. Nese do benim nje llogari te shpejte, gjate ketyre viteve numeron mbi 1000 premiera televizive, ne brendesi te te cilave ka interpretuar qindra karaktere, duke bere detyren e tij si profesionist me qellimin kryesor, percjelljen e mesazhit dhe kenaqesise te publiku.
Jashte profesionit, njihet si person i angazhuar ne shume çeshtje sociale, duke kontrubuar me ze e me figure ne permiresimin e mendimit qytetar dhe sigurisht ne reagime qe rrisin ndikim e shoqerise ne vendin tone.
Arrëz (Kukës)
Arrëzi është një fshat në komunën Arrën në rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Kantoni Bray-sur-Seine
Kantoni Bray-sur-Seine (frëngjisht: Canton de Bray-sur-Seine) është një kanton në departamentin Seine-et-Marne, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bray-sur-Seine. Ka sipërfaqe 240.76km2 dhe popullsi 11944 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Bray-sur-Seine aktualisht përbëhet nga 23 komuna.
Ignat Dishliev
Ignat Dishliev (Bullgarisht: Игнат Дишлиев; lindur më 8 korrik 1987 në Plovdiv ) është një futbollistë bullgar i cili luan si qëndër mbrojtës dhe është momentalisht pa skuadër.
Rendi i shtëpisë
Rendi i shtëpisë (në tekste edhe Rendi shtëpiak, Rendi i zotit të shtëpisë) është e drejta e mbajtësit të së drejtës mbi shtëpinë për të jetuar apo vepruar i pa penguar brenda mureve të shtëpisë sipas rendit të vendosur nga ai.
Rudyard Kipling
Rudyard Kipling (Bombay sot Mumbai, 30 dhjetor 1865 - Londër, 18 janar 1936), shkrimtar anglezë
Rendi i shtëpisë
Zakonisht rregull e përbashkët e rendit të shtëpisë është hyrja apo qëndrimi brenda shtëpisë pa lejen e mbajtësit të së drejtës. Kjo e drejtë mbrohet me ligj, dhe mos respektimi i saj sjellë me vete padinë për prishjen e qetësisë shtëpiake. Përpos rendit shoqëror që përdoret për shtëpitë familjare, në shtëpi të ndryshme shërbyese, në hyrje të tyre në një listë paraqitet rendi në të cilën zakonisht ndalohet qëndrimi i të pa moshuarve brenda objekteve të shtëpisë.
Rudyard Kipling
Në fëmijëri e mësoi gjuhën hinduse, vazhdoi shkollën ushtarake në Devonshire, ndërsa më 1882, u kthye në Indi dhe punoi si gazetar. Udhëtoi në Japoni, Amerikë dhe në Afrikë të Jugut. Me një temë të njëjtë mori pjesë në jetën letrare dhe politike në Angli. Në vitin 1907 fitoi Çmimin Nobel për Letërsi. Proza e tij na tregon një pasqyrë të jashtëzakonshme të jetës indiane, dhe botës së ushtarëve britanik, e posaçërisht për botën e fëmijëve dhe të kafshëve. Librat më të rëndësishëm dhe më të lexuar të tij janë ato për xhunglën, që karakterizohet me njohuri të shkëlqyeshme të botës sekrete, të kafshëve në Indi.
Borovë (Kolonjë)
Borova është një fshat në komunën Novoselë në rrethin e Kolonjës të Shqipërisë.
Njerëz të shquar
Është vendlindja e Sotir Çaçit, përkthyes, dhe Llambi Aleksit, ish Ministër i Financave.
Flamuri i Brazilit
thumb|right|300px|Flamuri i Brazilit
Flamuri i Brazilit ka një fushë të gjelbër në të cilën gjindet një kitë e madhe e verdhë. Një reth i kaltër është i vendosur në kitë, me yje të bardha të pesë formave të ndryshme dhe një vijë e lakuar rreth rrethit. Motoja Ordem e Progresso ("Rend dhe Përparim") është e shkruar në shkronja të mëdha (me ngjyrë të njëjtë si fusha) brenda vijës së lakuar.
Pakti Molotov-Ribbentrop
Pakti Molotov-Ribbentrop ishte një pakt mos-sulmimi midis Gjermanisë naziste dhe Bashkimit Sovjetik që u mundësoi këtyre dy fuqive të ndajnë Poloninë mes tyre. Pakti u nënshkrua në Moskë më 23 gusht 1939 nga Ministri i Jashtëm gjerman Joakim fon Ribbentrop dhe Ministri i Jashtëm Sovjetik Vjaçeslav Molotov dhe u njoh zyrtarisht si Pakti i Mos-sulmimit midis Gjermanisë dhe Bashkimit të Republikave Socialiste Sovjetike.
Jozyrtarisht, ai është përmendur gjithashtu si Pakti Hitler-Stalin, Pakti Nazi-Sovjetik ose Aleanca Nazi-Sovjetike (megjithëse nuk ishte një aleancë formale).
Historiku
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/Molotov_with_Ribbentrop.jpg/220px-Molotov_with_Ribbentrop.jpg|parapamje| Molotov (majtas) dhe Ribbentrop në nënshkrimin e paktit|majtas|164x164pxVendosja e traktatit u parapri nga përpjekjet sovjetike për të krijuar një aleancë trepalëshe me Britaninë dhe Francën. Nga frika e rrethimit nga fuqitë armiqësore, Bashkimi Sovjetik filloi negociatat me Gjermaninë më 22 gusht, një ditë pasi bisedimet u ndërprenë me Britaninë dhe Francën, dhe pakti Molotov-Ribbentrop u nënshkrua të nesërmen. Klauzolat e tij siguruan një garanci me shkrim të paqes nga secila palë ndaj tjetrës dhe një angazhim që deklaronte se asnjëra qeveri nuk do të bënte aleancë ose do të ndihmonte një armik të tjetrës. Përveç përcaktimeve të shpallura publikisht të mossulmimit, traktati përfshinte Protokollin Sekret, i cili përcaktonte kufijtë e sferave të ndikimit sovjetik dhe gjerman në të gjithë Poloninë, Lituaninë, Letoninë, Estoninë dhe Finlandën. Protokolli sekret njohu gjithashtu interesin e Lituanisë për rajonin e Vilniusit dhe Gjermania deklaroi mosinteresimin e saj të plotë për Besarabinë. Ekzistenca e përfolur e Protokollit Sekret u vërtetua vetëm kur u bë publike gjatë gjyqeve të Nurembergut.
Menjëherë pas marrëveshjes, Gjermania pushtoi Poloninë më 1 shtator 1939. Udhëheqësi sovjetik Stalini urdhëroi pushtimin sovjetik të Polonisë më 17 shtator, një ditë pasi një armëpushim sovjeto-japonez hyri në fuqi pas Betejave të Khalkhin Gol dhe një ditë pasi Sovjeti Suprem i Bashkimit Sovjetik kishte miratuar Molotov- Pakti Ribentrop. Pas pushtimeve, kufiri i ri midis dy vendeve u konfirmua me protokollin plotësues të Traktatit të Kufirit Gjermano-Sovjetik. Në mars 1940, pjesë të rajoneve Karelia dhe Salla, në Finlandë, u aneksuan nga Bashkimi Sovjetik pas Luftës së Dimrit. Kjo u pasua nga aneksimi sovjetik i Estonisë, Letonisë, Lituanisë dhe pjesëve të Rumanisë (Besarabia, Bukovina Veriore dhe rajoni Hertsa). Pushtimi i Stalinit i Bukovinës në vitin 1940 e shkeli paktin pasi ai doli përtej sferës së ndikimit sovjetik që ishte rënë dakord me Boshtin. lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2c/Mapa_2_paktu_Ribbentrop-Mo%C5%82otow.gif/220px-Mapa_2_paktu_Ribbentrop-Mo%C5%82otow.gif|parapamje| [[Traktati i Kufirit dhe Miqësisë Gjermano-Sovjetike|Pakti i dytë Ribentrop-Molotov " i 28 shtatorit 1939. Harta e Polonisë e nënshkruar nga Stalini dhe Ribbentrop duke rregulluar kufirin gjermano-sovjetik pas pushtimit gjerman dhe sovjetik të Polonisë .|majtas|225x225px]]
Pakti u ndërpre më 22 qershor 1941, kur Gjermania nisi Operacionin Barbarossa dhe pushtoi Bashkimin Sovjetik, në ndjekje të qëllimit ideologjik të Lebensraum. Marrëveshja Anglo-Sovjetike e zëvendësoi atë. Pas luftës, Ribbentrop u dënua për krime lufte në gjyqet e Nurembergut dhe u ekzekutua. Molotov vdiq në 1986.
Njëmbëdhjetë ditë pas pushtimit sovjetik, protokolli sekret i Paktit Molotov-Ribbentrop u modifikua nga Traktati Gjerman-Sovjetik i Miqësisë, Bashkëpunimit dhe Demarkacionit, duke i dhënë Gjermanisë një pjesë më të madhe të Polonisë dhe duke transferuar Lituaninë, me me përjashtim të bregut të majtë të lumit Scheschupe, "Rripi Lituanian", nga sfera e parashikuar gjermane në sferën sovjetike. Më 28 shtator 1939, Bashkimi Sovjetik dhe Rajhu Gjerman lëshuan një deklaratë të përbashkët në të cilën ata deklaruan:
Më 3 tetor, Friedrich Werner von der Schulenburg, ambasadori gjerman në Moskë, informoi Ribentropin se qeveria sovjetike ishte e gatshme të dorëzonte qytetin e Vilnius dhe rrethinat e tij. Më 8 tetor 1939, një marrëveshje e re naziste-sovjetike u arrit me një shkëmbim letrash midis Ministrit Molotov dhe ambasadorit gjerman.
Statuti Themeltar i Mbretërisë Shqiptare (1928)
Statuti Themeltar i Mbretërisë Shqiptare ishte kushtetuta e Mbretërisë Shqiptare e viteve 1928–39. Ajo u prezantua nga Mbreti Zog I i Shqipërisë. Statuti Themeltar i vitit 1928 u zëvendësua në vitin 1939, pas pushtimit italian të Shqipërisë. Më 3 qershor 1939, Mbreti Viktor Emanuel III i Italisë shpalli një kushtetutë të re për Mbretërinë Shqiptare të viteve 1939–43.
Flamuri i Ekuadorit
thumb|right|300px|Flamuri i Ekuadorit Flamuri i Ekuadorit, i cili përbëhet nga vija horizontale të verdhë (gjerësi e dyfishtë), të kaltër dhe të kuqe, u adoptua më 26 shtator, 1860. Është shumë i ngjajshëm me atë të kolumbisë dhe Venezuelës, të cilat janë ish-antarë të Kolumbisë së Madhe. Flamuri bazohet nga një propozim nga Francisco de Miranda.
Kantoni Metzervisse
Kantoni Metzervisse (frëngjisht: Canton de Metzervisse) është një kanton në departamentin Moselle, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Metzervisse. Ka sipërfaqe 234.16km2 dhe popullsi 30421 banorë.
Basili II
Basil II (Greqisht: Βασίλειος Β΄, Basileios II; 958 – 15 Dhjetorë 1025) ishte një perandorë i Bizantit nga dinastia e Makedonëve i cili sundoi nga 10 Janari 976 deri më 15 Dhjetorë 1025. Ishte i biri i Romanusit II. Në kohën e vetë ishte i njohur si Basil Porphyrogenituesi dhe si Basili i Riu, për të veçuar atë nga Basili I Makedoni.
Vitet e para të regjimit të tij ishin të dominuar nga luftërat civile kundër gjeneralëve të fuqishëm të aristokracisë Anadolliane. Pas nënshtrimit të tyre Basili filloi të stabilizonte dhe të zgjeronte kufiret lindore, kurse në perëndim ishte i fokusuar veçanërisht në nënshtrimin e Bullgarëve, armiqtë më të mëdhenjë të Perandorisë. Për luften e tij ndaj Bullgarëve u bë i njohur edhe si "Vrasësi i Bullgarëve" (Greqisht: Βουλγαροκτόνος, Boulgaroktonos). Pak para vdekjes së tij Bizanti kishte një shtrirje prej Italisë së Jugut gjerë në Kaukaz, dhe prej Danubit deri te kufijtë e Palestinës; s'kishte pasur zgjerim më të madh territorial Perandoria që prej katër shekujve.
Pavarësisht prej luftës konstante që mbretëronte asokohe Basili e tregoi vetën si administrues i shkëlqyeshëm, duke zvogëluar fuqinë e familjeve të mëdha që ishin pronarë të tokave të shumta të cilët dominonin administratën dhe ushtrinë e perandorisë. Një tjetër lëvizje e tij e cila do të ishte me rëndësi afatëgjate ishte Martesa e motrës së tij Anës me Vladimir I të Kievit, në ndërrim me mbështetje ushtarake, e cila rezultoi me konvertimin e Rusëve në fenë e krishterë dhe inkorporimin e tyre në traditën kulturore dhe religjioze.