cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lufta e Shkatërrimit
Këto fillimisht morën formën e dueleve të kufizuara të artilerisë dhe inkursioneve në shkallë të vogël në Sinai, por deri në vitin 1969, Ushtria Egjiptiane e gjykoi veten të përgatitur për operacione në shkallë më të gjerë. Më 8 mars 1969, Nasser shpalli nisjen zyrtare të Luftës së Shkatërrimit, e karakterizuar nga granatimet në shkallë të gjerë përgjatë Kanalit të Suezit, luftë të gjerë ajrore dhe sulme komando. Armiqësitë vazhduan deri në gusht 1970 dhe përfunduan me një armëpushim, kufijtë mbetën të njëjtë me fillimin e luftës, pa asnjë angazhim real për negociata serioze të paqes.
Kupa e Mbretit
1938–39 Kupa e Shqipërisë (quajtur ndryshe Kupa e Mbretit, në nder të Mbretit Zog i Parë) ishte sezoni i parë kompetitiv i Kupës në Shqipëri. Ky kompeticion konsistoi në sistem ndeshjesh dyshe me një pjesëmarrje të gjerë prej tre divizionesh dhe 6 grupesh me 18 ekipe pjesëmarrëse gjithsej. Tre ekipe morën pjesë në Grupin kryesor (Grupi A) dhe luajtën ndeshjet për fituesin e Kupës; KF Tirana, Vllaznia Shkodër dhe Besa Kavajë. Kupa nisi më 11 dhjetor, 1938 dhe përfundoi më 22 janar, 1939.
KF Tirana e fitoi këtë Kupë.
Sezoni i rradhës: 1948
Rezultatet në Finale
Besa e Kavajës i shokoi 5 herë Kampionët e vendit, Tiranën duke i mundur në ndeshjen hapëse në Kavajë 2-1, duke bërë një fillim premtues. Tirana u rikhye në lojë duke thyer Vllazninë 5-3 në ndeshjen e rradhës. Besa nuk mundi të bënte të njëjtën gjë ndaj Vllaznisë në Kavajë, duke humbur këtë herë 1-2, duke barazuar të tre ekipet me pikë. Vllaznia sërish mundi Besën në Shkodër, ndërsa Tirana u hakmor ndaj humbjes së vetme duke mundur kavajasit në Tiranë 4-2 dhe eliminuar ata direkt nga kupa. Bardhebluve u mjaftonte vetëm barazimi në ndeshjen e fundit në Shkodër ndaj Vllaznisë për të siguruar trofeun e parë të kupës, por vendasit u shokuan kur Tirana fitoi 2-1 në Stadiumin Vojo Kushi, madje duke qenë në disavantazh 0-1 dhe ngritur kështu Kupën e 1rë të Shqipërisë.
Më poshtë janë ndeshjet në rendin e luajtur:
Tabela:
Lidhje të jashtme
King's Cup
Kekko Fornarelli
Kekko Fornarelli (Bari, 10 janar 1978) është pianist dhe kompozitor, i rrymës muzikore jazz, italian. Stili i tij është i karakterizuar nga një tendence e fort për te krijuar një "diskutim" kompleks. Jazz'i është konceptuar si mjet me ane te se cilit shprehen histori, emocione, situata. Pra te krijosh muzike jo vetëm për tu dëgjuar por edhe për tu vëzhguar : kjo është dhe esenca e kërkimit dhe vija treguese e te gjithë krijimtarisë e pianistit dhe kompozitorit eklektik barez.
Biografia
Kekko Fornarelli (ndryshe Franceko) ka lindur ne Bari me 1978. I është afruar për here ta pare instrumenteve muzikore ne moshën 13 vjeç, duke mësuar Pianoforte klasike ne fillim me mësime private e me pas ne konservatorin Piccinni te Barit. Ne moshën 18 vjeçare lind pabesisht dhe rastësisht dashuria me Jazz'in, bote me te cilën ka një lidhje te forte dhe qe e zhyt plotësisht ne një kërkim ne instrumentin, ne stilin ne gjethisin e muzikës ; rruge qe e çon drejt disa udhëtimeve dhe eksperiencave me qëllimin për te përthithur nga e gjithë kjo eksperiencë maksimumin e mësimit te mundshëm, duke u konfrontuar me një larmi artistësh, me par italian e me pas evropian. Me transferimin ne France nga 2005 der me 2008, Fornarelli vazhdon ne kërkimin e tij duke lidhur ne te njëjtën kohe marrëdhënie me artist si (Manhu Roche, Flavio Boltro dhe Rosario Giuliani) te cilët e çojnë drejt shkrimit dhe produksjonit te diskut te tij te dyte me titullin "A French Man in New York" (i edituar nga Wide Sound dhe i shpërndare nga Egea) projekt origjinal i inspiruar dhe dedikuar pianistit francez Michel Petrucciani.
Ne maj 2011 delen ne treg albumi i ri "Room of Mirrirs" (i edituar nga AUAND Records dhe i shpërndare nga Egea). Një pune shumë origjinale qe e merr frymëzimin nga mësimet e muzikantit te madh zvedez Esbjorn Svensson i zhdukur kohet e fundit. Origjinaliteti stilistik i diskut lidhet me origjinalitetin e shpërndarjes. Duke dashur te zgjerohet publiku i Jazz'it përtej kufive te tij, Kekko Fornarelli prodhon vidjolklipin e pare Jazz te historisë qe del ne gusht te 2011 i mare nga pjesa "Baily Jungle". Iniciativat e ndryshme te promovimit i shtohet dhe prodhimi i këtij videoklip i vetmi dhe i pari ne historinë e Jazz'it. Ndërmjet talljes dhe interesantes dhe lojës paradojake. Daily Jungle është mënyra serioze me ane te se cilës Fornarelli do te prezantoje punën e tij te fundit botes se Jazz'it dhe jo vetëm kësaj. Protagonistat janë tre muzikantet e projektit Kube: Kekko Fornarelli (piano), Gianlivio Liberti (bateri) dhe Luca Bulgarelli (duble bass). Vidjoklipi është tërësisht i realizuar ne Web-chat. I drejtuar dhe i montuar nga Lorenzo Scaraggi.
I është mirënjohur një talent i madh dhe një muzikalitet i rafinuar ne te gjithë Evropën tashme ecën përpara me projekte dhe bashkëpunime me artista prestigjioz te skenës internacionale te Jazz'it si : Rosario Giuliani, Flavio Boltro, Michel Benita, Francesco Bearzatti, Luca Bulgarelli, Yuri Goloubev, Benjamin Henocq, Nicolas Folmer, Jerome Regard, Manhu Roche, Andy Gravish, Eric Prost, Marco Tamburini, Jean-Luc Rimey Meille. Kjo e bën Kekko Fornarelli'n një nder pianistët me te rinj dhe me te vlerësuar te skenës internacionale. Mënyra e tij eksperimentale, kapaciteti për te afruar dhe profanet ne boten e Jazz'it e bën një ndere artistet me eklektik dhe penetrues te panoramës muzikore bashkëkohore. Gjithnjë e me shumë te frekuentuar dhe te ndjekur janë koncertet e tij ne Itali dhe jashtë, sidomos ne France.
Citime
"Deri sa do te këtë muzikant te hapur si Kekko Fornarelli Jazz'i do te vazhdoje te jete muzika e botes. E tija është një kërkim intim i melodisë dhe lëvizje harmonike qe te evokojnë forma delikate te Jazz'it modern te ndërthurura me me solistik e rafinuar dhe te prekjes personale te cilin e bëjnë një nder pianistet e rinj me interesant ne bote" (Paolo Fresu).
"Kekko Fornarelli është një pianist i vështire për tu përcaktuar ne një model: stili i thate, esencial, i gjithi me muzikë, qe di ama te jete dhe elastik për shkak te zgjedhjeve melodike-harmonike asnjëherë banale... shabllon i një diturie antologjike, por karakterizohet nga një origjinalitet i dukshëm.  Ne muzikën e tij del ne pah, pa asnjë vështirësi, moderniteti pothuajse kromozoiak, një sens qe shtang kohen, ne te gjithë kuptimet e mundshme ; por mbi te gjitha mund te intuoen potencjalitet ne reliev. E tija është një muzike qe le pas strukturat e njëjta, ti vër ne jete është i afte, me anën e një kapaciteti përshkrues, duke treguar histori, duke evokuar me një përpikmëri personazhe, gati një muzike e programuar, kolona tingujsh filmash te imagjinuara, apo te vena ne muzike emocione për tu konservuar, ndjesi për tu vene ne vijat e një pentagrami (Vincenzo Martorella, Jazz.it)
An open and highly spatial consciousness is prevalent in Fornarelli's compositions, demonstrating a keen sense of melody that places this innovative if not uniquely original musician well outside the European jazz theater and more comfortably into the artistic world of lyrical self expression that so many strive for but never achieve (Brent Black, All About Jazz)
With Room of Mirrors, Kekko Fornarelli has positioned himself as the torch bearer of the New Piano Trio. Kekko’s talent as pianist and composer is evidenced in his fearless use of dramatic tension and the wisdom to never let it devolve into silliness. (Dave Sumner,Emusic) Fornarelli may have his influences and roots, but his approach and sound on the piano is entirely his own. He is apt to use a certain amount of open space in his playing which gives his solos a very lyrical horn like approach. Careful restraint is another hallmark of his approach, there is always a feeling that he has plenty more to unleash if the music calls for it. (Jazz Music Archives)
The moods are absolutely enthralling ranging from, exploratory probing - seeking out exactly the right harmonic progression before building up for the big finish - to straight ahead contemporary jazz and the many nuances in between. These include Debussy-like passages that are integral to the flow rather than thrown in for mere effect and a measured use of Synthesizer.[...]It would be nice to hear him in other parts of the UK. (Lance Liddle, Bebopspokenhere)
Lufta Gjashtë Ditore
Armiqësitë e përshkallëzuara shpërthyen mes marrëdhënieve të dobëta midis Izraelit dhe fqinjëve të tij arabë pas Marrëveshjeve të armëpushimit të vitit 1949, të cilat u nënshkruan në fund të Luftës së Parë Arabo-Izraelite. Më parë, në vitin 1956, tensionet rajonale mbi Ngushticat e Tiranit u përshkallëzuan në atë që u bë e njohur si kriza e Suezit, kur Izraeli pushtoi Egjiptin për shkak të mbylljes egjiptiane të rrugëve detare për anijet izraelite, duke rezultuar përfundimisht në rihapjen e ngushticave të Tiranit për të. Izraeli si dhe vendosja e Forcave të Emergjencës së Kombeve të Bashkuara (UNEF) përgjatë kufirit Egjipt-Izrael. Në muajt para shpërthimit të Luftës Gjashtë-ditore në qershor 1967, tensionet u rritën sërish në mënyrë të rrezikshme: Izraeli përsëriti qëndrimin e tij pas vitit 1956 se një mbyllje tjetër egjiptiane e ngushticës së Tiranit ndaj anijeve izraelite do të ishte një casus belli definitive. Në maj 1967, presidenti egjiptian Gamal Abdel Nasser njoftoi se Ngushticat e Tiranit do të mbylleshin përsëri për anijet izraelite. Ai më pas mobilizoi ushtrinë egjiptiane përgjatë kufirit me Izraelin dhe gjithashtu urdhëroi tërheqjen e menjëhershme të të gjithë personelit të UNEF-it.
Kekko Fornarelli
Citime
An open and highly spatial consciousness is prevalent in Fornarelli's compositions, demonstrating a keen sense of melody that places this innovative if not uniquely original musician well outside the European jazz theatre and more comfortably into the artistic world of lyrical self expression that so many strive for but never achieve. Three-dimensional harmonics on a highly accessible level make this a stunning release. (Josh Jennings, British jazz blog)
Lufta Gjashtë Ditore
Më 5 qershor 1967, ndërsa UNEF ishte në procesin e largimit nga zona, Izraeli filloi një seri sulmesh ajrore parandaluese kundër fushave ajrore egjiptiane dhe objekteve të tjera, duke nisur përpjekjet e tij të luftës. Forcat egjiptiane u kapën në befasi dhe pothuajse të gjitha mjetet ajrore ushtarake të Egjiptit u shkatërruan, duke i dhënë Izraelit avantazhin e epërsisë ajrore. Njëkohësisht, ushtria izraelite nisi një ofensivë tokësore në Gadishullin Sinai të Egjiptit, si dhe në Rripin e Gazës të pushtuar nga Egjipti. Pas disa rezistencës fillestare, Naseri urdhëroi evakuimin e Gadishullit të Sinait; deri në ditën e gjashtë të konfliktit, Izraeli kishte pushtuar të gjithë gadishullin e Sinait. Jordania, e cila kishte hyrë në një pakt mbrojtës me Egjiptin vetëm një javë para fillimit të luftës, nuk mori një rol të gjithanshëm sulmues kundër Izraelit. Megjithatë, jordanezët filluan sulme kundër forcave izraelite për të ngadalësuar përparimin e Izraelit. Në ditën e pestë, Siria iu bashkua luftës duke bombarduar pozicionet izraelite në veri.
Kekko Fornarelli
Citime
“A sturdy slice of post E.S.T. piano jazz with an emphasis on accessible grooves and the blending of acoustic and electronic elements.[...] Room Of Mirrors is a highly enjoyable album with a strong pictorial quality. Yes, it’s very much in thrall to E.S.T. but Fornarelli brings enough of himself to the table to make his highly personal compositions convincing”.(Ian Mann, the Jazzmann)
Lufta Gjashtë Ditore
Egjipti dhe Jordania ranë dakord për një armëpushim më 8 qershor dhe Siria më 9 qershor dhe u nënshkrua me Izraelin më 11 qershor. Lufta Gjashtë Ditore rezultoi në më shumë se 20,000 viktima arabe, me humbjet izraelite që qëndronin në më pak se 1,000 viktima. Krahas viktimave luftarake ishin vdekja e 20 civilëve izraelitë të vrarë në sulmet ajrore të forcave arabe në Jerusalem, 15 paqeruajtësve të OKB-së të vrarë nga sulmet izraelite në Sinai në fillim të luftës dhe 34 personelit amerikan të vrarë në incidentin USS Liberty në të cilin izraelitë forcat ajrore goditën një anije kërkimore teknike të Marinës së Shteteve të Bashkuara.
Glaucopsyche alexis
thumb
Llazar Treska
Llazar Treska kryetar i Komitetit Ekzekutiv i Tiranës prej vitit 1944 deri në vitin 1945.Themelues dhe Dekan i Fakultetit te Shkencave Pyjore prej vitit 1959 deri ne 1980.
PROFESOR LLAZAR TRESKA , THEMELUESI I ARSIMIT TE LARTE PYJOR SHQIPTAR
Prof. Dr. Mihallaq KOTRO Dekan i Fakultetit te Shkencave Pyjore Ing. Gjon Fierza Shef i Seksionit te Silvikultures Në Drejtorine e Prgjithshme te Pyjeve dhe Kullotave
Rezervuari
Rezervuari është sipas fjalorit të gjuhës së sotme shqipe një enë e madhe e mbyllur ku grumbullohet për t'u ruajtur një lëng a një gaz apo një pellg i gjerë ku grumbullohet ujë.
Në Shqipëri ekzistojnë 640 rezervuarë.
Lvivi
Lvivi (ukrainisht: Львів) është qyteti më i madh në Ukrainën Perëndimore dhe qyteti i gjashtë më i madh në Ukrainë në përgjithësi, me një popullsi prej 717,273 (2022 est.) Lviv është një nga qendrat kryesore kulturore të Ukrainës.
Lviv u shfaq si qendra e rajoneve historike të Rutenisë së Kuqe dhe Galicisë në shekullin e 14-të, duke zëvendësuar Halych, Chełm, Belz, dhe Przemyśl. Ishte kryeqyteti i Mbretërisë së Galicisë-Volhynia nga viti 1272 deri më 1349, kur u pushtua nga Mbreti Kazimir III i Madh i Polonisë. Nga viti 1434, ai ishte kryeqyteti rajonal i Ruthenian Voivodeship në Mbretërinë e Polonisë. Në vitin 1772, pas ndarjes së parë të Polonisë, qyteti u bë kryeqyteti i Mbretërisë së Galicisë dhe Lodomerisë. Në vitin 1918, për një kohë të shkurtër, ishte kryeqyteti i Republikës Popullore të Ukrainës Perëndimore. Ndërmjet luftërave, qyteti ishte qendra e Lwów Voivodeship në Republikën e Dytë Polake. Pas pushtimit gjermano-sovjetik të Polonisë më 1939, Lviv u bë pjesë e Bashkimit Sovjetik.
Komuniteti dikur i madh hebre i qytetit u reduktua ndjeshëm në numër nga nazistët gjatë Holokaustit. Për dekada nuk kishte asnjë sinagogë që funksiononte në Lviv pasi ajo e fundit u mbyll nga sovjetikët. Pjesa më e madhe e popullsisë dikur mbizotëruese polake u dërgua në Poloni gjatë një shkëmbimi të popullsisë midis Polonisë dhe Ukrainës Sovjetike më 1944–46.
Zemra historike e qytetit, me rrugët e saj me kalldrëm dhe shumëllojshmërinë arkitekturore të Rilindjes, Barokut, Neoklasicizmit dhe Art Nouveau, i mbijetoi pushtimeve sovjetike dhe gjermane gjatë Luftës së Dytë Botërore kryesisht e padëmtuar. Qendra historike e qytetit është në Listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s. Për shkak të atmosferës mesdhetare të qytetit, shumë filma sovjetikë të vendosur në vende si Venecia apo Roma u xhiruan në të vërtetë në Lviv. Në vitin 1991, Lviv u bë pjesë e kombit të pavarur të Ukrainës.
Qyteti ka shumë industri dhe institucione të arsimit të lartë, si Universiteti i Lvivit dhe Politekniku i Lvivit. Lviv është gjithashtu shtëpia e shumë institucioneve kulturore, duke përfshirë një orkestër filarmonike dhe Teatrin e Operas dhe Baletit Lviv.
Gjeografia
Lviv është në buzë të malit Roztochia, rreth 70 kilometra (43 milje) në lindje të kufirit polak dhe 160 km (99 mi) në veri të maleve lindore Karpate. Lartësia mesatare e Lviv është 296 metra mbi nivelin e detit. Pika e saj më e lartë është Vysokyi Zamok (Kështjella e Lartë), 409 metra mbi nivelin e detit. Kjo kështjellë ka një pamje komanduese të qendrës historike të qytetit me kishat e saj të veçanta me kupolë të gjelbër dhe arkitekturën e ndërlikuar.
Qyteti i vjetër i rrethuar me mure ishte në rrëzë të Kalasë së Lartë në brigjet e lumit Poltva. Në shekullin e 13-të, lumi përdorej për të transportuar mallra. Në fillim të shekullit të 20-të, Poltva u mbulua në zonat ku ajo rrjedh nëpër qytet; lumi rrjedh direkt nën rrugën qendrore të Lviv, Freedom Avenue (Prospect Svobody) dhe Teatrin e Operas dhe Baletit Lviv.
Klima
Klima e Lvivit është kontinentale e lagësht (Klasifikimi i klimës Köppen Dfb) me dimër të ftohtë dhe verë të ngrohtë. Temperaturat mesatare janë -3 °C në janar dhe 18 °C në korrik. Reshjet mesatare vjetore janë 745 mm (29 in) me maksimum në verë. Kohëzgjatja mesatare e diellit në vit në Lviv është rreth 1804 orë.
Euro Neuro
"Euro Neuro" është një këngë nga këngëtari malazez Rambo Amadeus. Është zgjedhur si kënga që do të prezantoj Malin e Zi në Festivalin Evropian të Këngës 2012.
Kënga është në anglisht, por fjalët "euro neuro" janë të shqiptuara në këng [ˈeʊro ˈneʊro] (siç do të shqiptohej në shqip), e jo siç shqiptohet në anglisht [ˈjuəɹəʊ ˈnjʊrəʊ].
Emblema e dikurshme
Emblema e dikurshme tregime e novela me Autor: Ismail Kadare. Faqet e librit 444.
Maculinea arion
thumb thumb
Kantoni Saint-Fons
Kantoni Saint-Fons (frëngjisht: Canton de Saint-Fons) është një kanton në departamentin Rhône, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Fons. Ka sipërfaqe 35.68km2 dhe popullsi 38599 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Fons aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Teksasi
Teksasi është një shtet në rajonin Qendror Jugor të SHBA-së. Ai është shteti i dytë më i madh i SHBA-së për nga popullsia dhe sipërfaqja. Teksasi kufizohet nga Meksika në jug, Nju Meksiko në perëndim, Oklahoma në veri, Arkanzas në verilindje, dhe Luiziana në lindje. Teksasi ka një sipërfaqe prej 696.200 km², dhe një popullsi në rritje prej 24,7 milion banore. Hjuston është qyteti më i madh në Teksas dhe i katërti më i madh në Shtetet e Bashkuara. Qytetet e tjera kryesore përfshijnë Dallas, Fort Worth, San Antonio, El Paso, dhe Austin-kryeqyteti i shtetit. Teksasi është mbiquajtur shteti i Yllit të Vetmuar për ta dalluar Teksasin si një ish republikë e pavarur dhe si një kujtim i luftës për pavarësinë e shtetit nga Meksika. "Ylli i Vetmuar" mund të gjendet në flamurin e shtetit të Teksasit dhe në emblemën e shtetit të Teksasit.
Për shkak të përmasave të tij dhe veçorive gjeologjike, Teksasi përmban peizazhe të ndryshme që i ngjajnë rajoneve Jugore dhe Jugperëndimore të SHBA-së. Edhe pse Teksasi lidhet me zonën e shkretëtirës Jugperëndimore, më pak se 10 % e tokës është shkretëtirë. Nëse udhëton nga lindja në perëndim, do të vëresh terrenin që shkon nga kënetat bregdetare dhe pyjet me pisha, në fusha dhe kodrina, dhe në fund shkretëtirë dhe malet e Big Bend-it. Për shkak të historisë së tij të gjatë si një qendër e rritjes së gjedhit, Teksasi ka imazhin e kaubojit.
Termi "gjashtë flamuj mbi Teksasin" vjen nga numri i vendeve që kishin sundimin Teksasin. Spanja ishte vendi i parë evropian që e deklaroi zonën e Teksasit si të sajën. Franca mbajti një koloni jetëshkurtër në Teksas. Meksika e kontrolloi territorin deri në vitin 1836 kur Teksasi fitoi pavarësinë e tij, duke u bërë një republikë e pavarur. Në vitin 1845 ai u bashkua me Shtetet e Bashkuara si shteti i 28-të. Aneksimi i shtetit çoi në një zinxhir ngjarjesh që shkaktuan Luftën Meksikano-Amerikane më 1846. Teksasi deklaroi shkëputjen e tij nga Shtetet e Bashkuara në fillim të vitit 1861, duke iu bashkuar Shteteve të Konfederatës së Amerikës gjatë Luftës Civile Amerikane. Pas luftës dhe restaurimin e tij në Shtetet e Bashkuara, Texas hyri në një periudhë të gjatë të moszhvillimit ekonomik.
Në fillim të viteve 1900, zbulimet e naftës nisën një bum ekonomik në shtet. Teksasi zhvilloi një ekonomi të shumëllojshme. Sot ai ka më shumë nga 500 kompanitë më të mira, të quajtura "Fortune 500", se çdo shtet tjetër amerikan. Me një bazë të industrisë në rritje, shteti është një lider në shumë industri, duke përfshirë bujqësinë, petrokimikatet, energjinë, kompjuterat dhe elektronikën, aviacionin, dhe shkencat biomjekësore. Ai është në krye të vendit për të ardhurat nga eksporti që nga viti 2002 dhe i dyti për prodhimin bruto. Nëse Teksasi do të ishte një shtet sovran, do të kishte ekonominë e 10-të më të madhe në botë.
Historia
Dokumenti i parë historik që ka të bëjë me Teksasin është një hartë e Bregut të Gjirit e krijuar më 1519 nga hulumtuesi spanjoll Alonso Alvarez de Pineda. Nëntë vjet më vonë, hulumtuesi spanjoll Aalto Nunez Cabeza de Vaca dhe grupi i tij që iu mbyt anija u bënë evropianët e parë në atë që është tani Texas.
Fuqitë evropiane e injoruan zonën derisa rastësisht u vendosën atje në vitin 1685. Llogaritjet e gabuara nga Rene Robert Cavelier de La Salle rezultuan në krijimin nga ana e tij të kolonisë Fort Saint Louis në gjirin e Matagordës dhe jo përgjatë lumit Misisipi siç mendonte ai. Kolonia zgjati vetëm katër vjet para se të dorëzohej ndaj kushteve të vështira dhe vendasve jomiqësorë.
Në vitin 1690 autoritetet spanjolle, të shqetësuara se Franca paraqiste një kërcënim konkurrues, ndërtuan disa misione në Teksasin Lindor. Pas rezistencës nga amerikanët vendas, misionarët spanjollë u kthyen në Meksikë. Kur francezët filluan të vendoseshin në Luiziana, kryesisht në pjesën jugore të shtetit, në 1716 autoritetet spanjolle iu përgjigjën duke ngritur një seri të re të misioneve në Texasin Lindor. Dy vjet më vonë, ata krijuan San Antonion, si venbanimin e parë civil spanjoll në këtë zonë.
Armiqësia e fiseve vendase dhe distanca nga kolonitë e afërta spanjolle i dekurajuar kolonët të lëviznin në zonë. Ajo ishte një nga provincat më pak të populluara të Spanjës së Re. Në vitin 1749, Traktati i paqes i spanjollëve me Apachet Lipanë zemëroi shumë fise, duke përfshirë Comanche, Tonkawa, dhe Hasinai. Comanche nënshkroi një traktat me Spanjën në 1785 dhe më vonë ndihmoi për të mposhtur fiset Apache Lipanë dhe Karankawa. Me misionet e shumta të krijuara, priftërinjtë udhëhoqën një shndërrim paqësor të shumicës së fiseve në të krishterë. Deri në fund të shekullit të 18-të vetëm disa fise nomade nuk ishin konvertuar në të krishterë.
Kur Lufta meksikane e Pavarësisë përfundoi në 1821, Teksas u bë pjesë e shtetit të ri Meksikë. Për të inkurajuar zgjidhje, autoritetet meksikane lejuar emigracionit nga Shtetet e Bashkuara, dhe nga 1834, u llogarit se mbi 30.000 Anglos jetuar në Teksas, [1] në krahasim me vetëm 7.800 Meksikë. [2] Pjesërisht në përgjigje të transformimin e qeverisë meksikane për të një Qeveria centralizuar nga një model federaliste, ardhurve nisi Texian Revolucionit të Teksasit në tetor 1835. Revolucioni përfundoi në prill 1836, kur presidenti meksikan Antonio López de Santa Anna u kapur pas Beteja e San Jacinto. Për nëntë vitet e ardhshme, Texas qeverisur veten si një shtet i pavarur, Republikës së Teksasit. Në 1845, Texas ishte aneksuar Shtetet e Bashkuara, duke u bërë shteti 28. Gjatë e vendosur për të mbrojtur skllavërinë, Texas deklaruar shkëputjen e saj nga Shtetet e Bashkuara në 1861 për t'u bashkuar me Shtetet aleate të Amerikës. Disa nga betejat e Luftës Civile Amerikane u luftuan në Teksas, por shumica regjimente të Teksasit shërbyer në pjesë të tjera të vendit. Kur mbaroi lufta në 1865, Texas ishte subjekt i rindërtimit deri Vitet 1870.
Nëpërmjet fund të shekullit të 19-të, industritë më të mëdha në Teksas janë prodhim pambuku dhe kafshët Fermë. Në 1901, vaj u zbulua në Teksas, dhe si rezultat "i naftës Boom" transformuar përherë ekonominë e Teksasit, duke çuar në zgjerimin e parë të rëndësishme ekonomike pas Luftës Civile. Texas ka vazhduar të rritet me shpejtësi, duke u bërë shteti i dytë më e madhe e popullsisë në 1994, dhe u bë ekonomikisht shumë i larmishëm, me një bazë në rritje në teknologji të lartë.D
Gjeografia
Teksasi është shteti i dytë më i madh i SHBA, pas Alaskës, me një sipërfaqe prej 694.241 kilometra katrorë. Ai është 10% më i madh se Franca dhe pothuajse dy herë më i madh se Gjermania apo Japonia. Nëse do të ishte një shtet i pavarur, Teksasi do të ishte shteti i 40-të më i madh në botë pas Kilit dhe Zambias.
Teksasi ndodhet në pjesën jug-qendrore e Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Tre nga kufijtë e tij janë të përcaktuar nga lumenjtë. Lumi Rio Grande formon një kufi natyror me shtetet meksikane të Chihuahua, Coahuila, Nuevo León, dhe Tamaulipas në jug. Lumi i Kuq formon një kufi natyror me Oklahomën dhe Arkansasin në veri. Lumi Sabine formon një kufi natyror me Luizianën në lindje. Katrori verior i Teksasit ka një kufi lindor dhe verior me Oklahomën verior dhe një kufi perëndimor me Nju Meksikon. Qyteti El Paso shtrihet në skajin më perëndimor të shtetit.
Me 10 rajonet klimatike, 14 rajone të tokës, dhe 11 rajone të veçantë ekologjike, klasifikimi rajonal bëhet problematik me dallimet në tokë, topografi, gjeologji, shirat, dhe komunitetet bimore dhe shtazore. [91] Një sistem klasifikimi i ndan të Teksasit, në juglindje me qëllim që të perëndim, në vijim: Gjiri Bregdetare Plains, Ministri i Brendshëm Lowlands, Great Plains, dhe pellgun dhe Range Provinca. Bregdetare Gjirit rajon Plains përfundon rreth Gjirit të Meksikës në pjesën juglindore të shtetit. Bimësinë në këtë rajon përbëhet nga pineywoods trasha. Rajon Lowlands brendshëm përbëhet nga kodrina të butë në tokë kodrinore pyllezuar është pjesë e madhe-pyll pishe dru i fortë. Rajon Great Plains në Teksas qendrore ndodhet në bisht tigani përfshin përmes shtetit në vendin e shtetit kodër pranë Austin. Ky rajon është i dominuar nga egër dhe stepë. Në perëndim ekstreme shtetit, është pellgun e shtetit dhe Range Provinca. Më komplekse e rajoneve, kjo zonë përfshin Sand Hills, Plateau Stockton, lugina shkretëtirë, shpatet malore dhe të pyllëzuar grasslands shkretëtirë.
Texas ka 3.700 dhe rrjedhat e quajtur 15 lumenjtë kryesorë. [92] [93] më e madhe e këtyre lumenjve Rio Grande. Ndërsa Texas nuk ka liqene të mëdha natyrore, Texans janë ndërtuar mbi 100 rezervuare artificiale [94].
Madhësia Texas dhe histori unike e bën lidhjen e saj rajonale të diskutueshme. Varësisht nga burimi, ajo mund të konsiderohet në mënyrë të drejtë ose të dy një apo shtet Jugore Jugperëndimore. Diversitet të gjerë gjeografike, ekonomike dhe kulturore brenda vetë shtetit ndalon kategorizimi të thjeshtë të shtetit në një rajon të tërë të njohur të Shtetet e Bashkuara. Lindore, Qendrore dhe e Veriut rajone të Teksasit kanë një shoqatë të fuqishme me Jugut amerikan sesa me Jugperëndimore. Tjerët, të tilla si tani West Texas dhe Texas pjesë e Jugut më shumë ngjashmëri me të fundit.
Demografia
Që nga 2009, shteti ka një popullsi të llogaritur prej 24.782.302, një rritje prej 1,97% nga viti paraprak dhe 16,1% që nga viti 2000. [108] Norma shtetit e rritjes natyrore (Lindje - Vdekje) që nga regjistrimi i fundit ishte 1.389.275 njerëz, emigracionin nga jashtë Shteteve të Bashkuara ka rezultuar në një rritje neto prej 801.576 njerëz, dhe migrimi brenda vendit prodhuar një rritje neto prej 451.910 njerëz. [2] Në 2004, shteti kishte 3.5 milion banorëve të huaj të lindur (15,6 për qind e popullsisë shtetit), prej të cilave rreth 1.2 milionë janë emigrantë të paligjshëm. Texas nga 2000-2006 kishte rritje më të shpejtë shkalla e emigrantëve të paligjshëm në vend. [109]
Popullsia e Teksasit është 34,8 persons/km² e cila është pak më e lartë se sa dendësia mesatare e popullsisë SHBA si një e tërë, në 31 persona/km². Në kontrast, ndërsa Texas dhe Franca janë të ngjashme me madhësi gjeografikisht, vend evropian ka një dendësi të popullsisë 110 persona/km².
Dy të tretat e popullsisë së Teksasit jeton në zonat e qyteteve të mëdha të tilla si Hjuston. Zona metropolitane Dallas-Fort Worth është më e populluara në Teksas. Ndërsa Houston është ligjërisht qyteti më i madh në Teksas dhe qyteti i katërt më i madh në Shtetet e Bashkuara.
Ëndërr mashtruese
Ëndërr mashtruese tregime dhe novela me Autor: Ismail Kadare. Faqet e librit 368.
Fshati midis ujërave
"Fshati midis ujërave" është roman satirik i autorit shqiptar Kolë Jakova. Faqet e librit 491.
Në fillim romani është botuar në dy vëllime në Shqipëri në vitin 1979 (V. 1) dhe (V. 2). Vëllimi i parë madje mbante titullin "Fshati midis ujnave".
Më vonë, në vitin 1986, është botuar në tri vëllime nga redaksia botuese e shtëpisë "Rilindja" në Prishtinë, Kosovë, në kuadër të bibliotekës "Libri shqiptar" me redaktor Nazmi Rrahmanin. Është shtypur në një tirazh prej 5.000 copë po në shtypshkronjën "Rilindja". Të gjitha vëllimet së bashku kanë 1.145 faqe.
Romani, në mënyrë satirike dhe me personazhe ekzistuese, trajton jetën rurale në Shqipërinë para, gjatë dhe në përfundim të Luftës së Dytë Botërore. me personazh kryesor Preng Sherri i cili jo se bente sherre por kishte mbiemrin ashtu pasardhes i sherrajve te mirdites ne gushnen ku edhe sot jetojne disa prej tyre.Si dhe pasardhesit e Prenges jetojne ne Ishull lezhe.Mendohet se takimi midis autorit dhe Prenge ka ndodhur ne kohen kur ata ishin ne burg.
Pararge aegeria
thumb
Elektriciteti
thumb|250px|[[Rrufeja godet tokën gjatë një shtërngate nate. Energjia e rrezatuar me dritë shndërron gazin e atmosferës në plazmë dhe anasjelltas.]] Elektriciteti (greq. ήλεκτρον, ilektron = qelibar) është një emërtim i përgjithshëm për llojshmërinë e dukurive që ndodhin nga prania dhe rrjedha e ngarkesës. Kjo përfshin shumë dukuri të mirënjohura fizikore si rrufeja, fushat elektromagnetike dhe rrymat elektrike, dhe është vënë në përdorim industrial në elektronikë dhe fuqinë elektrike.
Rryma elektrike në përcjellësit metalike quhet lëvizja e drejtuar e elektroneve. Deri ne shekullin XIX mendohej se atomi është grimca me e vogël e lendes, por me hulumtime te shumta dalim ne përfundim se ka grimca edhe me te vogla te cilat janë :elektronet, protonet dhe nutronet. Atomi përbehet nga bërthama dhe mbështjellësi elektronik. Ne bërthame gjenden : protonet dhe neutronet ndërsa mbështjellësi elektronik i atomit është mbështjellës i rreme, sepse jashtë bërthamës gjendet një elektron i cili me lëvizje te shpejte formon mbështjellësin elektronik. Për rrjedhje te ndryshme elektrike marrim nga poci elektrik. Ai shërben për te vene te drite objekte siç janë llambat e ndryshme ku energjinë elektrike e marrin nga poçi elektrik dhe bëjnë drite. Rezistence elektrike quajmë kundërshtimin e lendes për te kaluar rryma elektrike neper të. Intensitet i rrymës quhet sasia e elektricitetit, e cila kalon neper një prerje tërthore te një përcjellësi gjate një sekonde. Amper (A) quhet ai intensitet i rrymës elektrike, kur neper prerjen e përcjellësit kalon sasi e elektricitetit prej 1 kuloni për 1 sekonde.
Këto koncepte të lidhura, por të dallueshme janë më të njohura nga terme më të sakta :
Historia e elektricitetit
Informacionet e para te energjise elektrike vijne nga Greqia antike, rreth fillimit te shek. VI para krishtit nga ana e Talètè i Milètit i cili zbulon qe qelibari (ne greqishte emertohet "elektron") nese ferkohet me nje pelhure leshi ajo perfton karakteristiken dhe aftësinë për të tërhequr trupa të lehta të tilla si copa të vogla kashte.
Ne Romen antike gjejme ne shkrime te shkencave natyrore te Lucio Anneo Seneca, dallimi ndërmjet efekteve të rrufesë, duke treguar tre lloje me karakteristika të ndryshme, dhe përkatësishtë: "rrufeja që ndezet, ajo qe shkatërron dhe ajo qe nuk shkatërron". Antiket tone, ne mesin e shekullit te VIII pas krishtit verifikojne sperimentalishte qe dy trupa te te njejtit material te ngarkuar elektrikishte shtyhen dhe qe materialet te tipeve te ndryshme si qelqi dhe qelibari gjithashtu ngarkuar elektrikishte terheqin njeri-tjetrin. Pra kishte dy shkallë të ndryshme elektrizimi.
Ne 1540 lind William Gilbert shkencetari anglez i cili ne oborrin e bretereshes Elisabeta falë furnizimit të njëjtë, filloi studimet e para shkencore mbi magnetizmin, duke kulmuar me punimin "De Magnete".
Pergjate mesit te 1600 eksperimentet e para dhe te ndryshme vinin kryer ne Europe dhe ne SHBA. Kerkohej te kuptohej se çfare tipi te energjise ishte para dhe se çfare karakteristikash mund te kishte. Eksperimentet e para dhe makinerit elektrostatike u bene nga gjermani Otto von Guericke që e çoi atë në ndërtimin e fërkimit "Sfera elektrostatike" me fërkim.
Ne 1692 lindi ne Leida hollandezi Pieter van Musschenbroek qe me studimet e tija kishte meritën për të konceptuar dhe ndërtuar "Shishen e Leyden" pajisja e parë në gjendje të grumbullojë energji elektrike, në mënyrë që të lejojë ekzekutimin e eksperimenteve të ndryshme dhe kërkimeve shkencore.
Shkencetari nga SHBA-ja Benjamin Franklin emertoj "pozitive" ngarkesat qe levizin neper gjame dhe "negative" ngarkesat qe levizin neper qelibar. Franklin kujtohet edhe sot për shpikjen e shkopit të rrufeve dhe studimet e tij mbi shkarkimet atmosferike.
Ligji sipas të cilit forca e ushtruar midis ngakesave elektrike është proporcionale me te kunderten e kuadratit të distancës së tyre te testua eksperimentalisht rreth vitit 1766 nga kimisti britanik Joseph Priestley. Ai gjithashtu tregoj se nga ana tjeter nje ngarkese elektrike shperndahen ne menyre te njetratshme mbi siperfaqen te nje sfere metalike dhe qe ne kushte ekuilibri, fusha elektrike brenda nje percjellesi eshte gjithmone zero.
Ndermjet 1785 dhe 1787 nje fizikant i njohur francez Charles-Augustine de Coulomb ndjek disa eksperimente te rendesishme te elektrostatikes duke krijuar keshtu " Peshorja e Torsione " e cila e lejuan ate te bere disa eksperimente  qe e qojne ne shpalljen e ligjit te Coulombit.
Ne vitin 1799 Volta nderton nje pajisje ku merr emerin e " aparat elektromotorr", qe me vone vjen nominuar si Pila e Voltes. Pila e Voltes ishte ndertuar nga nje seri disqesh ne zink dhe baker te grumbulluar se bashku, vendosur ndermjet ne to ishin disa disqe te zhytur ne substance acide; kishte lindur keshtu gjeneratori i pare statik i energjise elektrike.
Rreth 30 vite me vone inglezi Michael Faraday duke ndjekur studimet dhe kerkimet e filluar nga danezi Hans Cristians Oersted dhe nga francezi André Marié Ampérè ai zbuloi se rryma elektrike mund të gjenerohej nga variacionet e një fushe magnetike, studion dhe zbulon fenomenin e elektromagnetizmit, hodhi themelet për studime të elektroliteve, ai shpiku "Kafaz Faraday" i efekshen ne rrufe pritje. Studime të rëndësishme dhe ligj të ngjashëm u bënë nga Georg Simon Ohm që studioi marrëdhënien midis rezistencës, tensionit, rrymes.
Në 1797 Joseph Henry lindi një fizikan amerikan i famshëm për zbulimin e vetë-induksionit, ai përsosi elektromagnetet dhe ndërtoi relet e para.
Shekulli i tetëmbëdhjetë ka qene sigurisht me densitetet me te medha i zbulimeve dhe i shpikjeve në fushën e energjisë elektrike dhe te magnetizmit. Ne 1802 u lind Charles Wheatstone, fizikanti qe shpiku stereoskopin, një lloj telegrafi që ishte i pari që do të përdoret praktikisht. Ai shpiku një urë për matjen e rezistencës nga e cila mori emrin e saj (Ura e Wheatstone).
Në Hannover më 1803, lindi Henrich Daniel Ruhmkorff, një elektromekanik gjerman, ndërtoi spiralin e induksionit që ai e quajti "Rocchetto di Ruhmkorff". Behet fjale per një transformator, tani me vlerë të vetme historike, e cila lejon marrjen e dallimeve të mëdha potenciale. Shprehje dhe studime të tjera për elektrostatikë dhe elektromagnetizëm u sollen perpara nga nje fizikante gjerman Wilhelm Eduard Weber i cili përpunoi një teori mbi fenomenet elektrostatike dhe elektrodinamike dhe një sistem të njësive elektrostatike.
Në 1816 u lind në Lenthe, Werner von Siemens, teknik dhe industrial gjerman. Pas një kalim rinor në karrierën ushtarake, u largua nga ushtria dhe themeloi kompaninë Siemens së bashku me vëllezërit e tij.
Studime të tjera të rëndësishme për energjinë elektrike dhe elektromagnetizmin u kryen nga skocezi James Clerk Maxwell i cili formuloi një teoremë për zgjidhjen e qarqeve elektrike.
Në 1826 u lind në Liège, Zénobe Theophilé Gramme. Fizikanti solli perpara edhe disa studime dhe shpikje të rëndësishme për elektrostatikë dhe elektromagnetizëm. Në fushën e elektromagnetizmit ai përsosi dinamon dhe ndërtoi alternatorin e parë për përdorim industrial.
Në 1826 u lind në Aosta shpikësi i vërtetë dhe unik i telefonit, Innocenzo Manzetti.
Rëndësia e shpikjes së telefonit është padyshim një nga arritjet më të mëdha të marra nga njeriu i atyre kohërave dhe mundesia per te komunikuar menjëherë me njerëz të tjerë me ze hapi horizonte të reja në zhvillimin e njerëzimit.
Me permiresimin e studimeve dhe hulumtimeve mbi elektromagnetizmin u hapën dyert e reja për prodhim dhe përdorim si një energji motorrike për energji elektrike përmes dinamave dhe alternatorëve. Përpjekjet e para që u zbuluan më pas si moment historik për shpikjen e fushës magnetike rrotulluese u kryen nga italian Antonio Pacinotti, i cili me "unazën" e tij arriti të ndërtojë makinën e parë të aftë për të transformuar energjinë mekanike në energji elektrike te vazhduar.
Më 1847 në Livorno Piemonte lindi një fizikan italian, i cili më vonë mori fam botërore, Galileo Ferraris. Studimet e tij u përqëndruan në fushën magnetike rrotulluese dhe ne teorinë e motorëve asinkron, duke kulmuar me ndërtimin e modeleve të para të motorit elektrik asinkron.
Mosmarrëveshja e madhe te atyre viteve ishin nga sistemi dhe modalitetet për transportin e energjisë elektrike të vazhdueshme ose alternative. Në 1850 u lind francezi Lucien Gaulard qe fale shpikjes së transformatorit zgjidhi problemin e transportit të energjisë elektrike në distanca të gjata, duke lejuar për të rritur tensionin e njëjtë.
Një tjetër sfidë e madhe e këtyre kohërave ishte përdorimi i energjisë elektrike si një burim drite dhe një sistem ndriçimi inovativ. Këtu disa karaktere të mëdha pretenduan për shpikjen e llambës së dritës elektrike. Eksperimentet e para u kryen nga Sir Joseph Wilson Swan në Angli në 1845.
Në te njejtin vite (1847) linden dy personazhe te rendesishem per krijimin e nje ndriçuesi Thomas Alva Edison në shtetin Ohio (SHBA) dhe Alessandro Cruto ne Torino Itali. Të dy kanë kontribuar në shpikjen dhe përsosjen e llambës ikandeshente, një shpikje që ekziston pothuajse e pandryshuar për mbi 120 vjet (Ne 1878 eshte ndezur llamba e parë e Swanit).
Në vitin 1849 lindi në Angli John Ambrose Fleming, i njohur për studimet e tij mbi elektromagnetizmin dhe për shpalljen "e rregullave të tre gishtave ose rregullat e Flemingit". Në vitin 1904 ai shpiku diodën, valvula e parë termionike me dy elektroda , me shpikjen e diodës ne fillojmë të shohim shenjat e para të elektronikës.
Hulumtime të rëndësishme dhe studime janë kryer nga një shkencëtar dhe holumtues Heinrich Rudolf Hertz, lindur në Hamburg më 1857. Hertz ishte zbulues i valëve elektromagnetike të cilat janë aplikuar më pas nga Marconi për shpikjen e radios.
Fizikanti amerikan Nikola Tesla me origjinë jugosllave i lindur më 1857 në Smiljan [Kroaci] tek i cili ishin shumë të rëndësishme studimet e tij mbi rrymat alternative me frekuenca shumë të lartë, " Rryma e Teslas ". Ai krijoi motorin e parë elektrik me induksion me rryme elektrike alternative, i cili kontribuoi në përdorimin e energjisë elektrike si tërheqje gjithnjë më e rëndësishme në industri.
Në 1874 lindi në Bolonje Guglielmo Marconi sigurisht gjeniu më i famshëm italian në botë. Me studimet dhe eksperimentet mbi valët elektromagnetike dhe transmetimin e sinjaleve në eter që kulmuan me shpikjen e radios duke hapur keshtu horizonte të reja për të gjithë njerëzimin.
Kantoni la Valette-du-Var
Kantoni la Valette-du-Var (frëngjisht: Canton de la Valette-du-Var) është një kanton në departamentin Var, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është La Valette-du-Var. Ka sipërfaqe 39.57km2 dhe popullsi 25744 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni la Valette-du-Var aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Dosja H
Dosja H roman me Autor: Ismail Kadare. Faqet e librit 232.
Lista e aparateve elektrike
Këtu gjeni një liste te aparateve dhe makinave te ndryshme elektrike.
Eugenia
Lista e anëtarëve
Euthanasia
Euthanasia (nga Greqishtja εὐθανασία që do të thotë “vdekje e mirë”: εὖ, eu (e mirë) + θάνατος, thanatos (vdekje)) i referohet praktikës së fundit të një jete në një mënyrë e cila arrihet përmes dhimbjes dhe vuajtjes. Sipas Komitetit të Shtëpisë së Lordve në etikën mjekësore, definicioni i saktë i Euthanasisë është “një ndërhyrje e qëllimshme e ndërrmarë me qëllimin e vetëm të përdundimit të një jete, të shkaktimit të dhimbjeve të pakontrollueshme”. Sensi juridik i termit “vrasje” përfshin një ndërhyrje e qëllimshme e ndërmarrë me qëllimin e vetëm të përfundimit të një jete, madje edhe të shkaktojë të dhimbjeve të pakontrollueshme. Ndaj juridikisht, një “vrasje e mëshirmshe” ose euthanasia është e konsideruar si vrasje kriminale dhe përdoret shpesh si sinonim i vrasje të kryer me kërkesë të bërë nga pacienti.
Diskutimi rreth euthanasias është midis kundërshtarëve të euthanasias që e quajnë atë si vetëvrasje vullnetare ose si vrasje të paqëllimshme.
Lajt pen
Light Pen është një pajisje hyrëse kompjuterike në formën e një shkop me dritë të ndjeshme i përdorur i lidhur me TV - CRT ose me ekran.
Historia
Light-pen i parë është krijuar në vitin 1955.
Ex Libris Scodrae
Ex Libris Scodrae Studim me Autore Elektra Çapaliku. Shtëpia botuese: Botart. Viti i botimit 2011. Faqet e librit 90. ISBN 978-9928-116-09-3
Një punim shkencor me burime të vjetra e të reja i ndarë në tetë kapituj. Kapitujt të ndarë në nënkapituj të vegjël, gjë që për autoren e librit është konceptuar në mënyrë që të ofrojë lexuesve të këtij libri një lexim sa më fuksional të tij. Në kapitullin e parë jepet "AB IMMEMORABILI", "EX LIBRIS SCODRAE" me nëntituj: "Shpypshkronjat në Shkodër'', "Tregtimi i librit", "Pasurimi i biblotekave", "Biblografet shkodrane". Autorja Çapaliku e nis rrëfimin me historinë e Shkodrës në periudhën ilire e më pas me principatën e Arbrit.
Trotuari
thumb|Trotuari Trotuari është një pjesë e sipërfaqes së komunikacionit të një udhë,që është e parashikuar për lëvizjen e këmbësorit.
Përkufizimi ligjor për trotuarin do të ishte:
Lufta e Libanit 1982
parapamje|[[Forcat e Armatosura Libaneze|Ushtria Libaneze, Bejrut, Liban 1982.]] Lufta e Libanit e vitit 1982, e quajtur Operacioni Paqe për Galilenë (hebraisht: מבצע שלום הגליל, ose מבצע של"ג, Mivtsa Shlom HaGalil ose Mivtsa Sheleg) nga qeveria izraelite, e njohur më vonë në Izrael si Lufta e Libanit ose Lufta e Parë e Libanit (hebraisht: מלחמת לבנון הראשונה, Milhemet Levanon Harishona), dhe e njohur në Liban si "pushtimi" (arabisht: الاجتياح, Alejtiah), filloi më 6 qershor 1982, kur Forcat e Mbrojtjes të Izraelit (IDF) pushtuan Libanin jugor. Pushtimi pasoi një seri sulmesh dhe kundërsulmesh midis Organizatës për Çlirimin e Palestinës (PLO) që vepron në Libanin jugor dhe IDF që kishin shkaktuar viktima civile në të dy anët e kufirit. Operacioni ushtarak filloi pasi persona të armatosur nga organizata e Abu Nidal tentuan të vrisnin Shlomo Argov, ambasadorin e Izraelit në Mbretërinë e Bashkuar. Kryeministri izraelit Menachem Begin fajësoi armikun e Abu Nidal, PLO, për incidentin dhe e përdori incidentin si një casus belli për pushtimin.
Pas vrasjes së Gemayel në shtator 1982, pozicioni i Izraelit në Bejrut u bë i paqëndrueshëm dhe nënshkrimi i një traktati paqeje bëhej gjithnjë e më i pamundur. Zemërimi pas rolit të IDF-së në masakrën e kryer nga falangistët në Sabra dhe Shatila ndaj palestinezëve dhe shiitëve libanezë, si dhe zhgënjimi popullor izraelit me luftën, çoi në një tërheqje graduale nga Bejruti në zonat e pretenduara nga Shteti i Libanit të Lirë në Libanin jugor ( më vonë u bë brezi i sigurisë i Libanit të Jugut), i cili u iniciua pas Marrëveshjes së 17 majit dhe ndryshimit të qëndrimit të Sirisë ndaj PLO.
Isuf Keçi
Isuf Keçi kryetar i Komitetit Ekzekutiv i Tiranës prej vitit 1950 deri në vitin 1951.
Sabri Pilkati
Sabri Pilkati kryetar i Komitetit Ekzekutiv i Tiranës
Kahreman Ylli
Kahreman Ylli (Leshnjë, 22 prill 1917 - Durrës, 3 shtator 1975) ka qenë arsimtar, partizan, diplomat, ministër dhe rektor i Universitetit të Tiranës. Qe deputet i Skraparit në gjashtë legjislatura dhe anëtar i Presidiumit Popullor. Kahreman Ylli përfshihet në listën e përpiluar nga Instituti i Studimit të Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit, që përmbledh pjesëmarrësit që kanë përgjegjësi direkte për krimet e Partisë Komuniste Shqiptare dhe të Ushtrisë Nacionalçlirimtare, duke qene, sipas ligjit nr. 41, anëtarë të strukturave politike dhe ushtarake “që kanë inspiruar, organizuar, urdhëruar, ekzekutuar ose ndihmuar forcat partizane në vepra kriminale”.
Biografia
U lind në Leshnjë të Skraparit, i biri i Sinan Yllit. Më 1935 kreu Normalen e Elbasanit dhe deri vitin që pasoi punoi mësues në Zaloshnjë të Skraparit. Më 1936 deri më 1938 ndoqi Akademinë Pedagogjike të Lionit falë interesimit të mësuesit të tij të Normales, Ali Myftiu. Gjatë qëndrimit të tij në Francë, u njoh me Gogo Nushin, Dhimitër Shuteriqin, Ymer Dishnicën dhe Ali Kelmendin. Më 1937-38 qe anëtar i Partisë Komuniste Franceze, bënte pjesë në një celulë me punëtorë francezë dhe mbante nofkën "Burlati".
Më 1938-39 qe drejtor shkolle në Peshkopi dhe më 1939 deri më 1941 punoi mësues në Elbasan. Më 1941 u anëtarësua në Partinë Komuniste Shqiptare në Korçë. Më 1941-42 qe drejtor shkolle dhe inspektor arsimi në Korçë e Gostivar. Më 1943 u arrestua, por u lirua për mungesë provash. Po atë vit është sekretar politik i komitetit qarkor të Beratit.
Në mars të 1943 u zgjodh anëtar i Komitetit Qendror të Partisë Komuniste, dhe deri më 1944 qe zv/komisar dhe komisar i Brigadës 14-të. Më 1944-46 qe drejtor personeli i Ministrisë së Arsimit dhe në kryeministri. Më 1946 u zgjodh ministër fuqiplotë i Shqipërisë në Francë, deri më 1949. Më 1946 mori pjesë në Konferencën e Paqes në Paris, si anëtar i delegacionit shqiptar. Si përfaqësues i qeverisë shqiptare në Gjyqin Ndërkombëtar të Hagës mbrojti të drejtat e Shqipërisë. Po atë vit u zgjodh ministër i Arsimit deri më 1952, kur u shkarkua nga Komiteti Qendror për "paaftësi dhe mungesë sinqeriteti" rreth së kaluarës të tij. Bëhej fjalë për anëtarësimin në Partinë Fashiste Shqiptare si çdo nëpunës gjatë Luftës së Dytë në Shqipëri, botuar tek e përkohshmja "Fashizmi" më 26 nëntor 1939. Vetë Ylli e mohonte që të kish qenë pjesë e asaj partie.
Më 1952 - 1961 zv/ministër i Arsimit dhe më 1961 u emërua rektor i Universitetit të Tiranës deri më 1970. Më 1970 - 1975 punoi në aparatin e Komitetit Qendror të Partisë së Punës si ndihmës i sekretarit të Komitetit.
Vdiq i mbytur në plazhin e Durrësit më 3 shtator 1975. Për vdekjen e tij nisi një çështje penale, e cila u mbyll nga hetuesia e Durrësit si "çështje aksidentale". Ylli ishte lënë të notonte vetëm, edhe pse i sëmurë dhe nuk dinte not.
Kampionati Evropian i Futbollit 2000 kualifikimet Grupi 6
Në grupin 6 kualifikues për garimin e Kampionatit Evropian të Futbollit për vitin 2000 morën pjesë 5 kombëtare duke zhvilluar nga 8 ndeshje secila.
Nga këto ekipe Spanja arriti të kualifikohet direkt për garimin final kurse Izraeli arriti si e dyta më e mirë me mundësi për ndeshje shtesë (playoff) për të kaluar në fazën e garimit final.
Tecophilaeaceae
Nën famljet
Tecophilaeaceae është emër për mes të cilit në botanikë njihet një familje bimësh lulore. Në këtë familje përfshihen bimët si:
Lidhje të jashtme
Watson & Dallwitz
Referimet
Brummitt R. K., Banks H., Johnson MAT, Docherty KA, Jones, K, Chase MW, & Rudall PJ. 1998. Taxonomy of Cyanastroideae (Tecophilaeaceae): A multidisciplinary approach. Kew Bull. 53, 769—803