cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ylber Abdullahu
Waste man Cozman është një këngëtar shumë i njohur. Emri i tij i vertete eshte Ylber Abdullahu dhe eshte simpatik dhe shume i pelqyer nga vajzat. Pas publikimit te bashkepunimit midis Cozman dhe kengetares Tuna Sejdiu, u be publike edhe lidhja e tyre e dashurise. Ka jetuar per shume vite ne Londer dhe atje i kane vene edhe nofken “Cozman”. Prej disa vitesh, djaloshi nga Prishtina i eshte bashkuar grupit te hip hop-it “Babastars” dhe po shijon suksesin ne muzike, i cili sa vjen e po behet edhe me i madh. Lidhja me Tunen perfundoi dhe Cozman ka thene se karriera e tij sapo ka filluar dhe ka shume per ti dhene publikut.Më datë 1 Dhjetor 2012, Cozman publikon videoklipin "We Doin This", në bashkëpunim me Agon Amiga & Skivi. Muzika e këngës u punua nga Zzap And Chriss, teksti u shkrua nga Babastars, ndërsa për orkestrimin u kujdes Zzap And Chriss. Videoklipi u prodhua nga Think Creative.
Më datë 19 Qershor 2013, Tuna publikon videoklipin "Fenix", në bashkëpunim me Cozman. Muzika e këngës u punua nga Getoar Selimi, teksti u shkrua nga Getoar Selimi, ndërsa për orkestrimin u kujdes Zzap And Chriss. Videoklipi u prodhua nga Entermedia. Me këtë këngë, Tuna u paraqit në këto festivale: SVFM 2014 (2014), Zhurma Show 2013 (2013).Më datë 1 Nëntor 2014, Cozman publikon videoklipin "Shume I Smut", në bashkëpunim me Onat & Majk. Më datë 30 Korrik 2015, Cozman publikon videoklipin "Holla", në bashkëpunim me Tuna. Muzika e këngës u punua nga Zzap And Chriss, Cozman, Mozzik, teksti u shkrua nga Cozman, Mozzik. Videoklipi u prodhua nga Max Production. Me këtë këngë, Cozman merr pjesë në Zhurma Show 2015 në vitin 2015.Më datë 5 Prill 2016, Cozman publikon videoklipin "Si Dje". Teksti u shkrua nga Getoar Selimi, Majk. Videoklipi u prodhua nga Entermedia.Më datë 8 Tetor 2016, Onat publikon videoklipin "Aviona", në bashkëpunim me Cozman. Teksti u shkrua nga Onat, Cozman. Për orkestrimin u kujdes Darko Dimitrov. Videoklipi u prodhua nga Think Creative.Më datë 30 Dhjetor 2016, Skivi publikojnë videoklipin "Shoqnia", në bashkëpunim me Cozman & Petrit Nino.Më datë 8 Maj 2017, Cozman publikon videoklipin "Yamborghini". Videoklipi u prodhua nga Entermedia.Më datë 30 Shtator 2017, Cozman publikon videoklipin "Ni Nat". Teksti u shkrua nga vetë Cozman.Më datë 20 Nëntor 2017, Agon Amiga & Cozman publikojnë videoklipin "Shih Ti Kishe".Më datë 20 Dhjetor 2017, Onat publikojnë videoklipin "Pronto", në bashkëpunim me Cozman & Agon Amiga.
SKEMA Business School
"SKEMA Business School" është një shkollë biznesi evropiane me komplekse universitare në Lille, Suresnes, Sophia Antipolis, Suzhou, Raleigh, Belo Horizonte dhe Cape Town. Ngritur që në vitin 2009.
Programet e saj janë trefish të akredituara nga sistemet ndërkombëtare AMBA, EQUIS dhe AASCB. Shkolla numëron mbi 45000 ish-studentë në fushat e biznesit dhe politikës, si Alain Dinin (kreu ekzekutiv i Nexity-it), Jean-Philippe Courtois (kreu ekzekutiv i Microsoft-it).
Kriezeza
Kriezezë ose Kriezez (greqisht: Κριεζά/Kriezá) është fshat në qarkun i Eubesë, Greqi.
Zonë e menaxhuar e habitateve dhe llojeve
Zonë e menaxhuar e habitateve/llojeve ose zonë e mbrojtjes së biotopeve dhe specieve (Habitat/Species Menagment Area) tregon dhe klasifikon një zonë të mbrojtur të kategorisë IV të Unionit Ndërkombëtar për Ruajtjen e Natyrës dhe Burimeve Natyrore (IUCN).
Alex Trebek
George Alexander "Alex" Trebek lindi më 22 Korrik, 1940. Është një aktor kanadian.
Zonë e menaxhuar e habitateve dhe llojeve
Përmbledhje
Zonat e menaxhimit të specieve/habitateve janë zona të mbrojtura, për krijimin dhe mirëmbajtjen e të cilave ka ndërhyrje të planifikuara. Fokusi i tyre është në qëllimin e mbrojtjes - i ngjashëm me monumentet natyrore të kategorisë së mbrojtjes III - këtu vendoset për ruajtjen dhe konsolidimin e zonave të përshtatshme. Vetëm madhësia e zonës nuk është domosdoshmërisht një faktor kufizues. Habitatet e specieve ose biotopeve të caktuara që kërkojnë monitorim dhe mbrojtje të vazhdueshme më shumë sesa një mjedis kryesisht i vetëmenaxhuar i kategorisë janë veçanërisht të përshtatshme rezervatet strikte të natyrës dhe zonat e natyrës së egër d.m.th. masat lidhur me menaxhimin e zonave të mbrojtura. Zonat nën mbrojtje monitorohen nga afër për të siguruar që ruajtja e biotopëve si dhe rivendosja e stabilizimi i specieve të caktuara të ketë sukses.
Biotopet dhe zonat e mbrojtjes së specieve gjithashtu mund të vendosen si pjesë e një zone më të madhe të mbrojtjes së ekosistemit nëse janë të nevojshme shkallë të ndryshme të mbrojtjes. Menaxhimi nga autoriteti përgjegjës për ruajtjen e natyrës mund të përfshijë, për shembull, mbrojtjen nga copëzimi, kontrollin e kushteve të caktuara kornizë, krijimin e habitateve të përshtatshme për speciet, mirëmbajtjen e një faze të njëpasnjëshme, ushqyerjen mbështetëse, por që nuk kufizohet vetëm në këto aspekte.
Në kategorinë IV të IUCN zakonisht përfshihen "rezervatet natyrore" klasike të Evropës Qendrore, të cilat në vendet e tjera zakonisht quhen "rezervate të natyrës" - ndërsa "rezervat" në gjermanisht posaçërisht zonat e strikte (të rrepta) të kategorisë Ia / b (Zona e natyrës së egër/shkretëtirës / Rezervati strikt i natyrës) pa asnjë akses të caktuar. Në Shtetet e Bashkuara, Refugjatët Kombëtare të Jetës së Egër hyjnë në këtë kategori.
Les Thuiles
Les Thuiles është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Les Thuiles ka një popullsi prej 380 banorë dhe sipërfaqe 32.8 km², me një dendësi prej 12 banor/km².
Shamia
parapamje|185x185px|Shami të grave për shitje në [[Damasku|Damaskë, Siri.]] parapamje|Në kulturat e krishtera [[Murgesha|murgeshat mbulojnë trupin dhe flokët e tyre. Këtu është një shembull i një shami të shekullit të 16-të, i veshur nga një mbretëreshë e ve, Anna e Polonisë, me vello dhe një mbulesë rreth qafës.]] Shamia është një shall që mbulon pjesën më të madhe ose të gjithë majën e një personi, zakonisht gratë, flokët dhe kokën, duke e lënë fytyrën të pambuluar. Shamia formohet nga një pëlhurë trekëndore ose një pëlhurë katrore e palosur në një trekëndësh, me të cilën mbulohet koka.
Deri në fund të shekullit të 20-të, shamitë zakonisht mbaheshin nga gratë në shumë pjesë të Azisë Jugperëndimore, Evropës, Afrikës së Veriut dhe Amerikës, si dhe në disa pjesë të tjera të botës. Në dekadat e fundit, shamitë e kokës, si kapelet, kanë rënë në favor të kulturës perëndimore. Megjithatë, ato janë ende të zakonshme në shumë zona rurale të Evropës Lindore, si dhe në shumë zona të Lindjes së Mesme.
Një formë shamie, e njohur si hixhabi, zakonisht shihet në vendet myslymane dhe ka lindur nga tradita kuranore. Ajo është e veshur kryesisht nga gratë myslimane për qëllime fetare, dhe stili i saj ndryshon sipas kulturës. Në kulturën ortodokse, gratë i mbajnë shamitë kur shkojnë në kishë. Ndryshe nga kultura islame në kulturat ortodokse, gratë sot shpesh e mbajnë shaminë shumë lirshëm në mënyrë që një pjesë e flokëve të shihet. Ndërsa në kulturat islame dhe ortodokse të krishtera shamia është një element që mbahet nga gratë e rregullta fetare ose është pjesë e rregullt e ritualeve fetare në përgjithësi, në kulturat e krishtera katolike dhe protestante sot vetëm murgeshat i mbulojnë flokët me mantel.
Nevoja
parapamje|Hierarkia e Nevojave sipas [[Abraham Maslowit]] Nevoja është diçka që është e domosdoshme që një organizëm të jetojë një jetë të shëndetshme. Nevojat dallohen nga dëshira t. Në rast nevoje, një mangësi shkakton një rezultat të qartë negativ: një mosfunksionim ose vdekje. Me fjalë të tjera, një nevojë është diçka që kërkohet për një jetë të sigurt, të qëndrueshme dhe të shëndetshme (p.sh. ajri, uji, ushqimi, toka, strehimi ) ndërsa dëshira është një lloj aspirate. Kur nevojat ose dëshirat mbështeten nga fuqia blerëse, ato kanë potencialin të bëhen kërkesa ekonomike.
Hyrynsalmi
Hyrynsalmi (Hyrynsalmen kunta), është një komunë në Finlandë. Është pjesë e rajonit Kainuu.
Nevoja
Nevojat themelore si ajri, uji, ushqimi dhe mbrojtja nga rreziqet mjedisore janë të domosdoshme që një organizëm të jetojë. Përveç nevojave themelore, njerëzit gjithashtu kanë nevoja të një natyre shoqërore ose sociale, siç është nevoja e njeriut për t’u socializuar ose që i përkasin një njësie familjare ose grupi shoqëror. Nevojat mund të jenë objektive dhe fizike, siç është nevoja për ushqim, apo psikologjike dhe subjektive, siç është nevoja për vetëvlerësim.
Hyrynsalmi
Komuna ka një popullsi prej 2,465 banorë (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 1,521.36 kilometra katrorë (587.40 sq mi) prej të cilave 100.32 km2 (38.73 sq mi) është uji. Dendësia e popullsisë është 1.73 banorë për kilometër katror (4.5/sq mi).
Nevoja
Modeli akademik më i njohur i nevojave u propozua nga psikologu, Abraham Maslow, në vitin 1943. Teoria e tij sugjeroi që njerëzit kanë një hierarki të nevojave psikologjike, të cilat variojnë nga nevojat themelore fiziologjike ose të rendit të ulët si ushqimi, uji dhe siguria (p.sh. strehimi) deri tek nevojat e rendit më të lartë siç është vetëaktualizimi. Njerëzit kanë tendencë të shpenzojnë pjesën më të madhe të burimeve të tyre (kohë, energji dhe financa) duke u përpjekur t'i plotësojnë këto nevoja themelore përpara se nevojat e rendit më të lartë të përkatësisë, respektit dhe vetëaktualizimit të bëhen kuptimplotë. Qasja e Maslowit është një model i përgjithësuar për të kuptuar motivimet njerëzore në një larmi kontekstesh, por duhet të përshtatet për kontekste specifike. Ndërsa ishte tërheqës intuitivisht, modeli i Maslowit ka qenë i vështirë për tu operuar në mënyrë eksperimentale. Teoria e tij u zhvillua më tej nga Clayton Alderfer.
Koncepti i nevojës intelektuale është studiuar sidomos në fushën e arsimit, si dhe në punën sociale, veçanërisht ato në lidhje me nevojat njerëzore
Columbia, South Carolina
Columbia, South Carolina (City of Columbia) është një qytet në qarkun Richland, Lexington të shtetit federal South Carolina, SHBA. Në Columbia, South Carolina jetojnë 129272 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është  banor/km2 (977.8 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej km2 (134.9 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 89 m ( ft).
.NET
. NET (shqiptohet "dot net" ; emri i mëparshëm . NET Core ) është një framework e softuerit kompjuterik të menaxhuar falas dhe me burim të hapur për sistemet operative Windows, Linux dhe macOS. Është një ndër-platformë pasardhës i. NET Framework. Projekti është zhvilluar kryesisht nga punonjësit e Microsoft nëpërmjet Fondacionit .NET, dhe lëshuar nën një licencë MIT.
Kërkesat për viza për qytetarët e Kosovës
Kërkesat për viza për qytetarët e Kosovës janë kufizime administrative të hyrjes nga autoritetet e shteteve të tjera të vendosura për qytetarët e Republikës së Kosovës. Deri më datën 24 tetor 2022 qytetarët kosovarë kishin akses pa viza ose në mbërritje në 41 shtete dhe territore, duke e renditur pasaportën kosovare në vendin e 104 për sa i përket lirisë së udhëtimit sipas Indeksit të Pasaportave Henley.
Harta e kërkesave për vizë
qendër|parapamje|800x800px|Kërkesat për viza për qytetarët e Kosovës
Kërkesat për vizë
Kërkesat për vizë për mbajtësit e Pasaportave të Kosovës që udhëtojnë për qëllime turistike:
Territoret dhe zonat e diskutueshme
Kërkesat për viza për qytetarët e Kosovës për vizita në territore të ndryshme, zona të kontestuara, vende pjesërisht të njohura dhe zona të kufizuara:
Marshon Shqipëria Socialiste
Marshon Shqipëria Socialiste libër i botuar në Tiranë nga Shtëpia Qëndrore e Krijimtarisë Popullore, në vitin 1984. Me 168 faqe me nota.
Duje (këngë)
Festivali i Këngës 61
Edicioni i 61-të i Festivali i Këngës u organizua nga Radio Televizioni Shqiptar (RTSH) për të përcaktuar përfaqësuesen e Shqipërisë në Eurovision 2023. Në fillim të shtatorit 2022 u raportua se RTSH kishte vendosur të zgjidhte fituesin e festivalit duke përdorur një sistem që përmban votën e publikut. Më 28 tetor 2022, sistemi i votimit të Festivali i Këngës u konfirmua: 3 më të mirët dhe dy çmimet do të zgjidheshin, si zakonisht, nga juria, por fituesi i festivalit nuk do të merrte ftesë zyrtare për të marrë pjesë në Eurovizion, si në vitet e mëparshme. Në vend të kësaj, përfaqësuesi shqiptar i Eurovizionit do të zgjidhet me një sistem të veçantë televotimi.
“Duje” garoi në gjysmëfinalen e parë të garës së atij viti. Duke qenë se Albina konsiderohej një artiste e njohur, ajo automatikisht do të kalonte në finalen e konkursit. Duke shkuar në finale, kënga ishte e preferuara e fansave për të fituar televotimin, duke fituar sondazhet e fansave në Wiwibloggs dhe ESCUnited. Në finale, “Duje” do të dilte e dyta në votimin e jurisë, duke u mposhtur nga kënga e Elsa Lilës, “Evita” si fituesja e përgjithshme e Festivalit të Këngës 61. Gjithsesi, “Duje” do të dilte e para në përgjithësi në televotim, duke fituar vendin shqiptar për Festivali Evropian i Këngës 2023.
Në Eurovizion
Sipas rregullave të Eurovizionit, të gjitha vendet pjesëmarrëse, me përjashtim të vendit pritës dhe " Big Five ", i përbërë nga, , , dhe , duhet të kualifikohen në një nga dy gjysmëfinalet në mënyrë që për të konkurruar për finalen; dhjetë vendet e para nga çdo gjysmëfinale kalojnë në finale.
Feminizmi cigan
parapamje|213x213px| Një nga simbolet e feminizmit Cigan Feminizmi cigan ose feminizmi roman është trendi feminist që promovon barazinë gjinore, luftën kundër pabarazive sociale dhe mbrojtjen e integrimit të grave në lëvizje të ndryshme në shoqëri, duke i bërë këto procese të përputhshme me ruajtjen e kulturës dhe vlerave të popullit rom.
Kauboj
parapamje|upright=1.5|Kaubojët të portretizuar në artin perëndimor. The Herd Quitter nga [[Charles Marion Russell|C. M. Rusell]] Kauboj (Anglisht: Cowboy shqiptimi [ˈkaʊˌbɔɪ]) është një bari kafshësh që kujdeset për bagëtinë në fermë në Amerikën e Veriut, tradicionalisht me kalë, dhe shpesh kryen një mori detyrash të tjera të lidhura me fermën. Kauboji historik amerikan i fundit të shekullit të 19-të u ngrit nga traditat vaquero të Meksikës veriore dhe u bë një figurë me rëndësi dhe legjendë të veçantë. Një nënlloj, i quajtur një kujdestar kuajsh, përdorë kuajt për të punuar bagëti. Përveç punës në fermë, disa kauboj punojnë ose marrin pjesë në rodeo. Cowgirls (term për kauboj femër), u përcaktua së pari si të tilla në fund të shekullit të 19-të, kishin një rol historik më pak të dokumentuar, por në punën moderne të botës me detyra identike dhe kanë marrë respekt të konsiderueshëm për arritjet e tyre. Mbajtësit e bagëtive në shumë pjesë të tjera të botës, veçanërisht në Amerikën e Jugut dhe Australinë, kryejnë punë të ngjashme me kaubojin.
Feminizmi cigan
Gjatë historisë, grupi etnik rom është përçmuar dhe përndjekur nga shoqëri të ndryshme për shkak të dallimeve që ato kanë. Sot, mbeten një nga pakicat më të përhapura në botë. Shumë grupe ende ruajnë një kulturë karakteristike, me gjuhën, traditat ose zakonet e veta, ku familja dhe solidariteti midis anëtarëve të saj ka një rëndësi të madhe.
Kauboj
Kauboji ka rrënjë të thella historike që gjurmojnë në Spanjë dhe kolonët e hershëm evropianë të Amerikës. Gjatë shekujve, ndryshimet në terren dhe klimë dhe ndikimi i traditave të trajtimit të bagëtive nga kultura të shumta, krijuan disa stile të ndryshme të pajisjeve, veshjeve dhe trajtimit të kafshëve. Ndërsa kauboji gjithnjë i parktikuar u përshtat botës moderne, pajisjet dhe teknikat e tij gjithashtu u përshtatën, megjithëse shumë tradita klasike janë ruajtur.
Feminizmi cigan
Feminizmi cigan karakterizohet nga lufta për të kapërcyer paragjykimet dhe dallimin si ndaj shoqërisë rome ashtu edhe ndaj grave, përveç stigmës që lidhet me varfërinë.
Në Spanjë
parapamje|250x250px| Hapja e Kongresit I të Feminizmit Cigan në 2017. Fillimi i lëvizjes feministe cigane në Spanjë filloi në vitin 1990, kur u shfaq shoqata e parë e grave feministe rome në Granada , Asociación de Mujeres Gitanas ROMI. Që nga ajo kohë, shumë kolektiva të tjerë u krijuan në të gjithë vendin.
Një nga sfidat më të mëdha për komunitetin rom është ruajtja e traditës dhe identitetit rom duke respektuar vendimin dhe lirinë e grave. Kjo prirje feministe kërkon barazi duke pretenduar të drejtën për të qenë ndryshe.
Ndër aspektet më të mbrojtura nga ky grup është aksesi në strehim, arsimi dhe dukshmëria e grave. Megjithëse ka edhe shumë të tjerë, siç është normalizimi i larmisë seksuale.
Për Ardian Klosin, gjermanin nga Shqipëria
Për Ardian Klosin, gjermanin nga Shqipëria libër me autor Oliver Jens Schmitt (përg. botimin) dhe Anila Shuka (përkth.), Arlinda Dudaj (Hovi) (red.), Rozana Malo (red.). Botuar në Tiranë nga "Fjala", në vitin 2016. Faqe 378.
Shqipëria : njohuri të përgjithshme
Shqipëria : njohuri të përgjithshme libër nga Mira Bregu (red.) dhe P. Dervishi (pikt.). Botuar në Tiranë nga "8 Nëntori", në vitin 1989. Botimi i 2-të me 236 faqe.
Territoret polake të aneksuara nga Gjermania Naziste
Pas pushtimit të Polonisë në fillim të Luftës së Dytë Botërore, gati një e katërta e tërë territorit të Republikës së Dytë të Polonisë u aneksua nga Gjermania Naziste dhe u vendos direkt nën administrimin civil gjerman. Pjesa tjetër e Polonisë së pushtuar nga nazistët u riemërua si distrikti i qeverisë së përgjithshme. Aneksimi ishte pjesë e ndarjes "së katërt" të Polonisë nga Gjermania Naziste dhe Bashkimi Sovjetik, të përshkruara muaj para pushtimit, në Paktin Molotov-Ribbentrop.
Disa territore më të vogla u përfshinë drejtpërsëdrejti në Gaun e Prusisë Lindore dhe Silesi, ndërsa pjesa më e madhe e tokës ishte përdorur për të krijuar Reichsgaue Danzig-Prusinë Perëndimore dhe Wartheland. Nga ato, Reichsgau Wartheland ishte më i madhi dhe i vetmi që përbëhej vetëm nga territori i aneksuar.
Termi zyrtar i përdorur nga autoritetet naziste për këto zona ishte "territoret e inkorporuara Lindore" ( gjermanisht : Eingegliederte Ostgebiete ). Ata planifikuan një gjermanizim të plotë të territoreve të aneksuara, duke i konsideruar ato pjesë të lebensraumit të tyre. Popullsia hebraike vendase u detyrua të jetonte në geto, dhe u deportua gradualisht në kampet e përqendrimit dhe të shfarosjes, më famëkeqi prej të cilëve, Auschwitz , ndodhej në territorin e aneksuar të Silesinë Lindore të Epërme. Popullata polake lokale duhej të skllavërohej, shfarosej dhe eventualisht të zëvendësohej nga kolonët gjermanë. Elita polake u bë veçanërisht subjekt i vrasjeve masive dhe rreth 780.000 polakë iu nënshtruan dëbimit, ose ndaj Qeverisë së Përgjithshme ose në territoret e Gjermanisë së para Luftës së Dytë Botërore (Altreich). Pjesa tjetër e popullsisë polake ishte e ndarë në mënyrë strikte nga popullsia gjermane dhe i ishte nënshtruar një sërë masash represive. Këto përfshinin punën e detyruar dhe përjashtimin e tyre nga të gjitha aspektet politike dhe shumë aspekte kulturore të shoqërisë. Në të njëjtën kohë, minoritetit lokal gjerman iu dhanë disa privilegje dhe numri i tyre u rrit në mënyrë të vazhdueshme nga vendosja e gjermanëve etnikë, duke përfshirë edhe ata të zhvendosur nga transferimet e popullatës naziste-sovjetike.
Pas ofensivës Vistula-Oder në fillim të vitit 1945, Bashkimi Sovjetik mori kontrollin mbi territoret. Popullata gjermane etnike ose u largua prej Ushtrisë së Kuqe ose u dëbua më vonë dhe territoret u bënë pjesë e Republikës Popullore të Polonisë.
Sfondi
Tashmë në vjeshtën e vitit 1933, Adolf Hitleri u zbuloi bashkëpunëtorëve të tij më të afërt synimet e tij për të aneksuar Poloninë perëndimore në një Gjermani të Madhe. Pas pushtimit të Polonisë në shtator 1939, Rajhu i Tretë, në tetor aneksoi një sipërfaqe prej 92.500 km² (23.7% e Polonisë së para-luftës ) me një popullsi prej rreth 10.000.000 njerëz (30% e popullatës polake para luftës). Pjesa tjetër e territorit polak u aneksua nga Bashkimi Sovjetik (201,000 km² ose 51,6% të Polonisë së paraluftës sipas Paktit Molotov-Ribbentrop) ose të kthyera në zonën e pushtimit të Qeverisë së Përgjithshme të kontrolluar nga Gjermania (95,500   km² ose 24.5% të Polonisë së para luftës). Një pjesë e vogël e Polonisë së para-luftës (700  km² ) u aneksua nga Sllovakia.
Që nga viti 1935, Gjermania naziste ishte e ndarë në provinca ( Gaue ), e cila kishte zëvendësuar ish shtetet gjermane dhe provincat prusiane. Prej territoreve të aneksuara, disa u bashkangjitën me Gauen e Prusisë Lindore dhe Silesinë (më vonë Silesia e Epërme ), ndërkohë që nga të tjerat u krijuan Reichsgaue Danzig-Prusisë Perëndimore dhe Wartheland. Wartheland ishte i vetmi Gau i përbërë vetëm nga territori i aneksuar, Danzig Prusia-Perëndimore përfshinte edhe ish zonat gjermane dhe ish- qytetin e lirë të Danzigut. Qeveria e Përgjithshme e pushtuar mbeti jashtë Rajhut të Tretë.
Gjumi i gjatë (komedi)
Gjumi i gjatë, komedi shqiptare me metrazh të shkurtër. Luajnë aktorët: Kosta Kamberi, Mariana Kondi, Roland Trebicka, Xhevahir Zeneli dhe Margarita Xhepa. Regjia Pëllumb Kulla. Filmi është prodhim i vitit 1996.
Territoret polake të aneksuara nga Gjermania Naziste
Administrimi
djathtas|parapamje| Harta e Gjermanisë naziste që tregon nënndarjet e saj administrative, Gaue dhe Reichsgaue dhe zonat e aneksuara në vitin 1944 Më 8 dhe 13 shtator 1939, rrethet ushtarake gjermane "Posen" ( Poznań ), të komanduar nga gjenerali Alfred von Vollard-Bockelberg (de) dhe "Westpreußen" (Prusia Perëndimore), të komanduar nga Walter Heitz, u krijuan në Poloninë e Madhe të pushtuar dhe në Pomerelia, respektivisht. Bazuar në ligjet e 21 majit 1935 dhe 1 qershorit 1938, ushtria gjermane, Wehrmacht, i delegoi pushtetet civile administrative ' Shefave të Administratës Civile ' ( Chefs der Zivilverwaltung, CdZ ). Hitleri emëroi Arthur Greiser që të bëhej CdZ i rrethit ushtarak Posen, dhe Gauleiter e Danzigut Albert Forster të bëhej CdZ i rrethit ushtarak prusian Perëndimor. Më 3 tetor 1939, rrethet ushtarake "Lodz" (Łódź) dhe "Krakau" (Kraków) u krijuan nën komandën e gjeneralëve të mëdhenj Gerd von Rundstedt dhe Wilhelm List dhe Hitleri emëroi Hans Frank dhe Arthur Seyß-Inquart si drejtues civilë, respektivisht. Frank ishte në të njëjtën kohë i emëruar "administratori kryesor suprem" për të gjitha territoret e pushtuara.
Dekreti i aneksimit të Hitlerit, tetor 1939
Një dekret i lëshuar nga Hitleri më 8 tetor 1939, i mundësuar për aneksimin e zonave perëndimore polake dhe Qytetin e Lirë të Danzig. Një ligj i veçantë përcaktoi përfshirjen e zonës rreth Suwalki ( trekëndëshi Suwalki ). parapamje| Arthur Greiser në [[Poseni|Poznańin e pushtuar nga gjermanët, 2 tetor 1939 ]] Dy paragrafët e parë të dekretit krijuan "Reichsgau Posen" në Poloninë e Madhe me rajonet qeveritare ( Regierungsbezirk ) Hohensalza, Posen dhe Kalisch, si dhe "Reichsgau Prusia Perëndimore"  (Westpreußen) në Pomereli me rajonet qeveritare Bromberg, Danzig, dhe Marienwerder. Këto rajone qeveritare u emëruan sipas emrave të gjuhës gjermane të qyteteve kryesore të tyre: Hohensalza (Inowrocław), Posen (Poznań), Kalisch (Kalisz), Bromberg (Bydgoszcz), Danzig ( Gdańsk ) dhe Marienwerder (Kwidzyn). Territoret e aneksuara ishin dy herë më të mëdha se sa ish pushtimet prusiane në ndarjet e Polonisë, gjithashtu përmbanin dy herë më shumë njerëz. Krahasuar me 1914, kufiri i Rajhut u zgjerua në lindje me rreth 150-200 km mesatarisht. Përkundër këtij fakti, Gjermania përdori propagandën e vjetër prusiane për krijimin e një "muri të gjallë gjerman" në territoret polake. Më 29 janar 1940, Reichsgau Posen u riemërua "Reichsgau Wartheland" (Warthegau). Reichsgau Prusia perëndimore u quajt "Reichsgau Danzig-Prusia Perëndimore".
Zonat e aneksuara të mbetura nuk u bënë provinca të ndara, por përfshiheshin në provincat ekzistuese të Prusisë Lindore dhe Silesisë së Epërme për § 4 të dekretit të Hitlerit. Arthur Greiser u bë Gauleiter i Reichsgau Posen dhe Albert Forster i Reichsgau Prusisë Perëndimore.
Pas Operacionit Barbarossa të qershorit 1941
Pas sulmit gjerman ndaj Bashkimit Sovjetik në qershor 1941, rrethi i Białystok, i cili përfshinte qarqet Białystok , Bielsk Podlaski , Grajewo , Lome , Sokółka , Volkovysk dhe Grodno, ishte bashkangjitur (jo inkorporuar) në Prusinë Lindore. Territoret e tjera polake, së pari të aneksuara nga Bashkimi Sovjetik dhe më pas nga Gjermania, u inkorporuan në Reichskommissariat Ostland (në veri), Reichskommissariat Ukraine (në jug) dhe Qeveria e Përgjithshme ( Distrikt Galizien në pjesën më jugore).
Shtyrja e planifikuar e planeve të aneksimit
Qeveria naziste synonte të vazhdonte përfshirjen e territorit polak të para-luftës në Rajhun e Tretë. Rajoni i Qeverisë së Përgjithshme i Polonisë së pushtuar, tashmë nën kontrollin e plotë gjerman, është parë thjesht si një formë e përkohshme e qeverisjes, përpara integrimit të plotë të rajonit në Rajhun e Madh të Gjermanisë (Grossdeutsches Reich). Burokratët gjermanë diskutuan më pas propozime të ndryshme për copëtimin e territoreve të mbetura.
Hans Frank mbështeti transformimin e disa ose të gjithë krahinës së tij në një " Vandalengau ", në nder të fiseve Vandale Gjermanike Lindore të cilët në lashtësi kishin banuar në pellgun e lumit Vistula para dyndjeve barbare. Në fund të 1939-s, një komision prej gjashtëmbëdhjetë burrash ishte gjithashtu aktiv për të përshkruar kufijtë e një Reichsgau Beskidenland të projektuar (të quajtur sipas vargmalit malor Beskid ), i cili do të përfshinte zonat që shtrihen në perëndim të Krakovës deri në lumin San në lindje të saj.
Sekretari i Partisë Naziste Martin Bormann nga ana tjetër propozoi që Qeveria e Përgjithshme në të ardhmen e afërt të shndërrohej në 3-5 Reichsgaue ose Reichsobergaue, duke përfshirë edhe rrethin e Galicisë. Duke i lënë diskutime të tilla të hapura për përfundimin e luftës, Hitleri asnjëherë nuk miratoi ose zbatoi zyrtarisht asnjë nga këto sugjerime, duke ruajtur status quo-në e përdorimit të zonave si rezervuarë pune.
Demografia
Para pushtimit nazist në shtator 1939 dhe aneksimit të mëvonshëm në tetor, territoret mbajtën deri në 10,568,000 njerëz ose rreth 30% të popullsisë së Polonisë para 1939. Për shkak të fluturimeve, humbjeve të luftës, migracionit natyror dhe mungesës së të dhënave bashkëkohore të besueshme, të dhënat demografike sidomos pranë zonave kufitare vetëm mund të hamendësohen ose përafrohen. Heinemann (2003) jep numra të njëjtë për Reichsgau Danzig-Prusia Perëndimore dhe Warthegau. Për Silesinë e Epërme Lindore, Heinemann jep numra bazuar në censusin nazist të dhjetorit 1939, që pretendonte se ishin 2.43 milionë njerëz, prej të cilëve ~ 1.08 milionë ishin gjermanë etnikë, ~ 930.000 polakë dhe ~ 90.000 hebrenj. Heinemann dhe Encyclopaedia Judaica gjithashtu japin një vlerësim më të lartë në lidhje me popullsinë hebraike, numrin e të cilëve ata e vënë në mes të 560.000 dhe 586.628 njerëz. Eberhardt (2006) konfirmon numrin e dhënë nga Byroja për Politikën racore duke thënë se rreth 600,000 njerëz ishin gjermanë. djathtas|parapamje| "Shfarosja Masive e Çifutëve në Poloninë e pushtuar nga gjermanët", nga qeveria polake në mërgim drejtuar [[Aleatët e Luftës së Dytë Botërore|aleatëve të kohës së luftës të Kombeve të Bashkuara, më 1942 ]] Prof. Stanisław Waszak ( pl ) i Universitetit të Poznańit përmendi disa vlerësime të ndryshme; botuar së pari në 1947: Të dhënat e regjistrimit u hartuan nga Gjermania Naziste në Danzig-Prusia Perëndimore më 3 dhjetor dhe në Warthegau dhe Silesinë e Epërme më 17 dhjetor. Një numër i polakësh u përpoqën të paraqesin veten si gjermanë (Volksdeutsche) duke shpresuar për të shmangur mizoritë anti-polake, ose janë klasifikuar si gjermanë për të përmbushur kuotat.
Planet e Gjermanizimit
Më 7 tetor 1939, Hitleri emëroi Heinrich Himmler si komisionerin e tij të vendosjeve, përgjegjës për të gjitha masat e zhvendosjes në Altreich dhe territoret e aneksuara, si dhe shkëmbimet e popullatës naziste-sovjetike. Për zyrën e tij të re, Himmler zgjodhi titullin Reichskommissar für die Festigung deutschen Volkstums ("Komisioneri i Reich për forcimin e Gjermanizmit", RKF). Stafi i RKF ( Stabshauptamt RKF ) përmes Hauptamt Volksdeutsche Mittelstelle (VOMI) dhe 'Departamenti kryesor i Racave dhe Vendosjeve' ( Rasse- und Siedlungs-Hauptamt, RuSHA ) e SS-së planifikoi dhe ekzekutoi procesin e zhvendosjes dhe shfarosjes gjatë luftës në territoret e aneksuara. Në tetor të vitit 1939, Himmler urdhëroi dëbimin e menjëhershëm të të gjithë hebrenjve nga territoret e aneksuara, të gjithë "Polakët e Mbretërisë së Polonisë" nga Reichsgau Danzig-Prusia Perëndimore dhe të gjithë "armiqtë e Reichut" nga Warthegau, Prusia Juglindore dhe Silesia e Epërme Lindore. Termi "armiqtë Reich" u aplikua për të gjithë polakët me arsim të lartë, të angazhuar në kohën para luftës në organizata patriotike ose iniciativa dhe në përgjithësi ata që manifestuan patriotizmin polak. Ata të dëbuar duhej të dëboheshin në Qeverinë e Përgjithshme. djathtas|parapamje| Foto nga [[Lodzh|Łódź pushtuar prej nazistëve vetëm pas riemërimit të saj si "Litzmannstadt" (1940). Një tabelë që njofton një emër të ri për  qytetin. ]] Kjo direktivë u zëvendësua nga një tjetër direktivë e RKF e fillimit të 1940, duke urdhëruar dëbimin e menjëhershëm të hebrenjve të mbetur dhe zëvendësimin e 3.4 milionë polakëve me kolonë gjermanë në planin afat-gjatë. Ky skenar i RKF parashikoi, si hap të parë, vendosjen e 100,000 familjeve gjermane brenda tre viteve të ardhshme. Në këtë fazë të hershme, planifikuesit besonin se kolonët do të zhvendoseshin nga Altreich. "Polakët me vlerë racore " duhej të përjashtoheshin nga deportimi dhe gjermanët etnikë me "vlerë racore" duhej të vendoseshin gjithashtu. Himmler tha se donte të "krijonte një krahinë bjonde këtu". Përgjegjës për "vlerësimin racial" ishin 'Byroja Qendrore për Imigracionin' ( Einwandererzentralstelle, EWZ) dhe 'Byroja Qendrore për Zhvendosjen' ( Umwandererzentralstelle , UWZ) të SS 'RuSHA. Territoret e aneksuara duhej të gjermanizoheshin në zonat rurale brenda 5 viteve dhe në zonat urbane brenda 10 viteve, Qeveria e Përgjithshme në 15 vjet.
Në praktikë, zhvendosja e popullsisë në kohën e luftës në territoret e aneksuara nuk mori madhësinë e planifikuar, qoftë në lidhje me numrin e polakëve të dëbuar dhe gjermanëve të rivendosur, ose në lidhje me origjinën e gjermanëve të vendosur që ishte Bashkimi Sovjetik. Planet për një rivendosje të gjermanëve nga Rajhu i Tretë u mbështetën në Planin e Përgjithshëm për Lindjen, por u shtynë pas luftës. Ky plan parashikoi eliminimin e të gjithë hebrenjve dhe, në afat të gjatë, dëbimin e fillimisht 31 milionë, më vonë 51 milionë sllavëve në Siberi nga një zonë e madhe e caktuar për kolonizim gjerman. Heqja e polakëve përbëhej nga veprime të tilla si spastrimi etnik, ekzekutimet masive, uria e orgnanizuar dhe çrrënjosja e grupeve kombëtare duke i shpërndarë ata në xhepa të izoluar për punë. Rreth 350,000 gjermanë etnikë u vendosën në Poloni, pasi propaganda naziste i bindi ata të largohen nga shtetet balltike para pushtimit sovjetik, dhe iu nënshtruan Gjermanizimit.
Përveç kësaj, kolonët e tjerë gjermanë, si holandezët, danezët dhe suedezët, ishin parashikuar të kolonizonin këto toka. Një koloni e vogël artizanale holandeze tashmë ishte themeluar në Poznań në vitin 1941.
Dëbimi dhe gjenocidi i polakëve dhe hebrenjve
parapamje| Dëbimi i civilëve polakë, vjeshtë 1939 Popullsia hebraike dhe polake iu nënshtrua vrasjeve masive dhe dëbimeve gjatë pushtimit të shtatorit, duke shkaktuar arratisje masive. Popullsia hebraike duhej të zhvendosej, por kur kjo ishte e pamundur atëherë shfarosej. Kampet e përqëndrimit të nazistëve dhe kampet e shfarosjes u krijuan në territoret e aneksuara përfshirë Auschwitz (që përbëhej nga disa nënkampe), Chelmno (Kulmhof), Potulice (Potulitz) dhe Soldau.
Sipas Heinemann, rreth 780,000 polakë etnikë në territoret e aneksuara humbën shtëpitë e tyre midis viteve 1939 dhe 1944. Prej tyre, së paku 250,000 u dëbuan në Qeverinë e Përgjithshme, 310,000 u zhvendosën ose u detyruan të hyjnë në kampet e Polenlager brenda Gau-it përkatës dhe të tjerët u nënshtruan me punë të detyruar ose brenda territoreve të aneksuara ose në pjesën tjetër. Heinemann thotë se sipas Madajczyk, 987,217 njerëz u zhvendosën në territoret e aneksuara dhe rajonin Zamość, duke përfshirë hebrenjtë. Njerëzit arrestoheshin ndonjëherë nga rruga në të ashtuquajturën łapanki.
Heinemann thotë gjithashtu se 110.000 hebrenj të tjerë u dëbuan në Qeverinë e Përgjithshme. Një tjetër pjesë me më shumë se 400.000 hebrenj më vonë u dëbuan në kampet e përqendrimit të Auschwitz, Treblinka ose Chelmno (Kulmhof), dhe mijëra kishin vdekur në geto. Nga hebrenjtë e deportuar, më shumë se 300,000 ishin nga Warthegau, 2,000 nga Reichsgau Danzig-Prusia Perëndimore , 85,000 nga Silesia e Epërme Lindore , 30,000 nga distrikti Zichenau dhe 200,000 nga rrethi Białystok të dyja në Prusinë Juglindore.
Eberhardt citon numrat e siguruar nga Jastrzębski, në 1968, i cili thotë se sipas dokumenteve të RKF, 365,000 njerëz u deportuan midis 1939 dhe 1944. Jastrzębski vëren se duke shtuar numrat e marrë nga dokumentet e autoriteteve lokale jepet një total më i lartë prej 414,820 të deportuarish, dhe vlerëson një total prej rreth 450,000 duke përfshirë dëbimet e paplanifikuara dhe të padokumentuara. Eberhardt vë në dukje se përveç këtyre numrave, shumë ishin arratisur dhe përmend numrat e siguruar nga Czesław Łuczak (1979), i cili vlerëson se midis 918,000 dhe 928,000 janë dëbuar nga territoret e aneksuara midis viteve 1939 dhe 1944. Një vlerësim i ngjashëm (923,000) është dhënë gjithashtu nga Instituti i Përkujtimeve Kombëtare. parapamje| Getoizimi i hebrenjve, [[Lodzh|Litzmannstadt 1941 ]] Heinemann dhe Łuczak siç citohen nga Eberhardt detajojnë dëbimet si më poshtë: 81,000 shtylla u zhvendosën nga shtëpitë e tyre në Silesinë e Epërme Lindore,  22,000 prej të cilëve u dëbuan në Qeverinë e Përgjithshme. Ata u zëvendësuan me 38,000 gjermanë etnikë kryesisht nga Bukovina. Nga zonat Zichenau dhe Suwałki të Prusisë Juglindore, 25,000 deri 28,000 polakë u "evakuuan", një shtesë prej 25,000 deri në 28,000 nga zona e Bialystock u bashkangjitën në vitin 1941. Në Reichsgau Danzig-Prusia Perëndimore, 123,000 deri në 124,000 u zhvendosën deri në fund të vitit 1942, 53,000 prej të cilëve u dëbuan në Qeverinë e Përgjithshme, të tjerët u çuan në kampe ku u vlerësuan "racorisht". Në Warthegau, 630,000 u zhvendosën midis viteve 1939 dhe 1944. Përveç kësaj, Łuczak vlerëson se midis 30,000 dhe 40,000 ishin subjekt i dëbimeve "të egra" kryesisht në Pomereli.
Polakët për t'u deportuar në Qeverinë e Përgjithshme u vendosën së pari në kampe ku ata i nënshtroheshin vlerësimit racial ( Durchschleusung ) nga UWZ e ngjashme me Durchschleusung të gjermanëve etnik (shih më poshtë). Ata që konsideroheshin "të aftë për të ri- gjermanizim " ( wiedereindeutschungsfähig ) nuk u dëbuan në Qeverinë e Përgjithshme, por në Altreich. Ata që i rezistuan gjermanizimit duhej të futeshin në kampe përqendrimi ose të ekzekutoheshin; fëmijët e tyre mund të merreshin për gjermanizim dhe birësim. Një total prej 1.5 milion njerëz u dëbuan ose deportuan, përfshirë ata që u deportuan për punë skllavërore në Gjermani ose kampet e përqendrimit dhe shfarosjes. Eberhardt thotë se gjithsej 1.053 milionë njerëz u deportuan për punë të detyruar nga territoret e aneksuara.
Kolonizimi dhe vendosjet gjermane
Gjatë gjithë luftës, territoret e aneksuara polake iu nënshtruan kolonizimit gjerman. Qëllimi i Gjermanisë ishte asimilimi i territoreve politikisht, kulturalisht, socialisht dhe ekonomikisht në Rajhun Gjerman. Sipas Esch, për shkak të mungesës së kolonëve nga Altreich, kolonistët ishin kryesisht gjermanët etnikë nga zonat e Lindjes së mëtejshme. Këta gjermanë etnikë u zhvendosën gjatë aksionit të kolonizimit " Heim ins Reich " në shtëpitë nga të cilat polakët ishin dëbuar, shpesh herë kaq keq saqë gjetën ushqime gjysmë të ngrëna në tryeza dhe shtretër të parregulluar ku fëmijët e vegjël kishin fjetur në kohën e dëbimit. Anëtarët e rinisë së Hitlerit dhe të Lidhjes së vajzave gjermane u caktuan të mbikëqyrnin dëbime të tilla për të siguruar që polakët të lënë pas shumicën e sendeve të tyre për përdorimin e kolonëve.
Përveç kësaj, rreth 400,000 zyrtarë gjermanë, staf teknik dhe nëpunës u dërguan në ato zona për t'i administruar ato, sipas "Atlas Ziem Polski" duke përmendur një botim të përbashkët akademik polak-gjerman mbi aspektin e ndryshimeve të popullsisë gjatë luftës Eberhardt vlerëson se fluksi i mbërritjes nga Altreich ishte rreth 500,000 njerëz. parapamje| Arthur Greiser duke mirëpritur të një miliontin Volksdeutscher të zhvendosur gjatë aksionit " Heim ins Reich " nga Europa Lindore në Poloninë e pushtuar - mars 1944 Duiker dhe Spielvogel vërejnë se deri në dy milionë gjermanë u vendosën në Poloninë e para-luftës deri në vitin 1942. Eberhardt jep gjithsej dy milionë gjermanë të pranishëm në zonën e Polonisë së para-luftës në fund të luftës, prej të cilëve 1.3 milion u shpërngulën gjatë luftës, duke iu shtuar një popullsie të para-luftës prej 700,000 personash. Rritja e popullsisë gjermane ishte më e dukshme në qytete: në Poznań, popullsia gjermane u rrit nga ~ 6,000 në 1939 në 93,589 në vitin 1944; në Łódź, nga ~ 60,000 në 140,721; dhe në Inowrocław , nga 956 në 10,713. Në Warthegau, ku shumica e gjermanëve u vendosën, pjesa e popullsisë gjermane u rrit nga 6.6% në 1939 në 21.2% në vitin 1943. majtas|parapamje| Një zyrtar nazist cakton një shtëpi polake në Warthegau për kolonët gjermanë të Baltikut Vetëm ata gjermanë që konsideroheshin "racërisht të vlefshëm" u lejuan të vendoseshin. Njerëzit u vlerësuan dhe u klasifikuan në procesin e Durchschleusung në të cilën ata u caktuan në kategoritë RuS I ("më të vlefshmit") në IV ("jo të vlefshëm"). Vetëm RuS I deri në III u lejuan të vendoseshin, ata që e gjetën veten në RuSIV ose klasifikoheshin si raste "A" dhe silleshin në Altreich për "punë jo të vetëpërcaktuar dhe riedukim", ose klasifikohen si "S" të cilët u dërguan përsëri në vendet e tyre origjinale të Europës Lindore ose u "evakuuan" në Qeverinë e Përgjithshme. Fillimisht, njerëzit e klasifikuar si RuS III duhej të dëboheshin në Altreich për punë të detyruar, por që nga janari 1940 u lejuan të vendoseshin në ferma më të vogla (20 hektar në krahasim me 50 hektar për RuS I dhe II). Ky ndryshim u bazua në një urdhër personal nga Himmler dhe çoi në një kategorizim më kufizues nga zyrtarët klasifikues. Rreth një milion gjermanë etnikë i ishin nënshtruar Durchschleusung deri në fund të vitit 1944. RuS I dhe II u caktuan në mes të 60% dhe 70% të gjermanëve baltikë dhe 44% të gjermanëve voljinë, ndërsa shumë gjermanë etnikë nga Bashkimi Sovjetik u vendosën në kategoritë më të ulëta.
Ndarja etnike
parapamje| Paralajmërim gjerman në Poloninë e pushtuar 1939 - "Nuk ka hyrje për polakët!" parapamje| Ushtarët e [[Wehrmacht heqin tabelat polake në Gdynia, të riemëruar Gotenhafen , shtator 1939. ]] Ndarja e gjermanëve dhe polakëve u arrit nga një varg masash që kufizonin ndërveprimin e tyre shoqëror.
Łuczak e përshkroi ndarjen:
Gjermania naziste i konsideronte polakët si nën-njerëzorë, dhe këto pikëpamje u përhapën në media. Për shembull, në tetor të vitit 1939, u lëshua propaganda naziste që udhëzonte gjermanët të shihnin polakët, hebrenjtë dhe ciganët si subhumanë. Herë pas here, në vende publike u shkruan tabela: "Hyrja është e ndaluar për polakët, çifutët dhe qentë". Kur gjermanët donin të heshtnin polakët dhe çifutët, ata përdorën shprehje të tilla, si "ndalohet lehja" ose "mbyllni nofullat".
Një pjesë e popullsisë u klasifikua si Volksdeutsche, kryesisht pakicë etnike gjermane. Disa polakë u klasifikuan si të mirë, ose me vullnetin e tyre të lirë ose me forcë, që përfshinte kërcënime me vdekje.
Shtypja kundër popullsisë polake dhe hebraike
Për shkak se Gjermania naziste parashikoi një gjermanizim të plotë të territoreve të aneksuara, masat atje ndryshonin nga ato të zbatuara në Qeverinë e Përgjithshme. Gjermanët dhe polakët dhe hebrenjtë e mbetur ishin të ndarë në mënyrë strikte. Në rastin e hebrenjve, kjo u arrit me getoizim.
Administrata gjermane klasifikoi njerëz në bazë të kritereve politike dhe racore me polakët dhe çifutët që konsideroheshin " untermenschen " ( nënhumanë ) në krahasim me gjermanët të cilët sipas ideologjisë racore naziste ishin " herrenvolk " ubermenschen (race superiore). Ky klasifikim kishte jo vetëm kuptimin ideologjik, por shprehej në të gjitha aspektet e jetës praktike të përditshme dhe trajtimit të popullsisë. Tre synime kryesore u formuluan nga autoritetet gjermane në lidhje me popullsinë polake: Çrrënjosjen graduale biologjike të kombit polak, dëbimin jashtë zonave të aneksuara dhe përdorimin e polakëve si krah pune të detyruar dhe ndryshimin e polakëve të mbetur në punëtorë të bindur e të ulët nëpërmjet mënyrave drakoniane.
Diskriminimi ekonomik
Shumë ndërtesa dhe ndërmarrje në pronësi polake u konfiskuan dhe të gjithë bizhuteritë, mobiljet , paratë, veshjet i nënshtroheshin konfiskimit me forcë. Të gjitha pozicionet ekzekutive të cilat më parë ishin të zëna nga polakët dhe hebrenjtë iu dhanë gjermanëve. Polakëve u ishte ndaluar të zotëronin ndërmarrjet rurale dhe industriale, firmat e transportit, firmat e ndërtimit, punëtoritë. Nazistët morën dhjetëra mijëra ndërmarrje polake, nga firma të mëdha industriale në dyqane të vogla, pa pagesë për pronarët. Taksat më të larta dhe kontributet e detyrueshme u imponuan në popullsinë polake. Punëtorët polakë u hoqën nga çdo e drejtë për pushime ose për largim nga puna. Pagesa për orët jashtë orarit të punës u shfuqizua në përgjithësi, vetëm pas punës 61 orë në javë polakët lejoheshin të merrnin një kompensim më të lartë prej 10% në pagë (gjermanët paguheshin 100%). Të gjithë punonjësve polakë u është dhënë paga më e ulët e mundshme për punën e tyre. Në përgjithësi politika gjermane ishte të krijonte skllevër të arsimuar pak nga polakët për punë themelore.
Puna skllavërore
Ndërsa në Qeverinë e Përgjithshme të gjithë polakët nga mosha 14 deri në 65 vjeç iu nënshtruan punës së detyruar në emër të shtetit nazist gjerman, në territoret e aneksuara fëmijët duhej të punonin nga mosha 9 vjeçare (dhe në zonat rurale nga mosha 7-8 vjeçare) Përveç kësaj, detyra për të kryer punë skllavërore për gjermanët u shtri deri në moshën 70 vjeç për burrat në territoret e aneksuara. Një rrjet i posteve mbikëqyrëse të mbledhjes së fuqisë punëtore u krijua nga autoritetet gjermane që koordinuan punën e detyruar së bashku me njësitë e policisë gjermane.
Reduktimi i rritjes biologjike të popullsisë polake
Për të reduktuar rritjen biologjike të popullit polak, u fut një ndalim i pjesshëm i martesës; Gratë polake u lejuan të martoheshin vetëm në moshën 25 vjeçare dhe meshkujt në moshën 28 vjeçare. Çiftet e martuara u ndanë kur iu nënshtruan punës së detyruar në Gjermani, dhe marrja e kalorive u ul për polakët. Orari i punës së detyruar për të dy prindërit shpesh nënkuptonte që një fëmijë apo foshnjë ishte lënë pa kujdes dhe incidentet dhe vdekjet e foshnjave u rritën. Furnizimi i produkteve të qumështit dhe yndyrës për fëmijët polakë ishte vetëm një e pesta e asaj për fëmijët gjermanë. Po ashtu, dimri solli shumë vdekje, pasi gjermanët i kufizonin furnizimet e disponueshme për ngrohje në 1/4 e asaj që ishte në dispozicion për gjermanët. U fut një ndalim i rreptë për grumbullimin e qymyrit të lënë nga kamionët dhe vagonave furnizues në rrugë nga jo-gjermanë. Brenda Gjermanisë, OST-Arbeiters mund të abortoheshin, madje edhe kundër vullnetit të tyre dhe në kundërshtim me ligjin e zakonshëm nazist kundër aborteve. Vetëm nëse prindërit dukeshin të ishin me "gjak të mirë", fëmija lejohej të lindej dhe, nëse konsiderohej i kënaqshëm, çohej në një institucion Lebensborn. Fëmijët që dështuan u dërguan në Ausländerkinder-Pflegestätte, ku ata vdiqën në mënyrë rutinore brenda disa muajve për shkak të mungesës së ushqimit.
Për të reduktuar më tej popullsinë polake, një zyrtar gjerman Krumey ( de ]) nga Lodz i okupuar kërkoi që gratë polake të mbaheshin në punë deri në arritjen e 8.5 muajve të shtatzënisë. Qëllimi ishte të ndihmonte në abort dhe të provokoheshin 'aksidente' që do të rezultonin në lindje të dështuara. Megjithatë, zyrtarët gjermanë mbetën tejet të shqetësuar për shkallën e lindjeve polake dhe ide të ndryshme të tjera lulëzuan midis udhëheqjes gjermane se si jo vetëm të zvogëlojnë shtatzëninë, por edhe ta parandalojnë atë. Ndër propozimet ishin: të garnizonin popullatën në kampet e punës, të bënin moshën e lejimit të martesës shumë më të lartë, duke krijuar batalione të krahut të punës prej popullsisë polake, duke futur një taksë për fëmijët, kryerjen e aborteve, një detyrim i punës së detyruar i zgjatur gjatë jetëgjatësisë së polakëve të kombinuar me zhvendosjen në kampet e punës, dhe në fund sterilizimi i grave polake. Sidoqoftë dyshimet rreth aftësisë për të kryer sterilizimin masiv e penguan këtë ide, pasi 55% e mjekëve në dispozicion në pjesë të caktuara të territoreve të aneksuara ishin polakë dhe u mendua se ata do të sabotonin veprimin. Organizata shtetërore gjermane SD zhvilloi studimin e vet mbi problemin. Ndër përfundimet që arriti ishte fakti se numri i polakëve u vlerësua gabimisht në vitet fillestare; megjithatë, si niveli i lindjeve dhe mbijetesa e fëmijëve gjermanë ishte më e lartë se ajo e polakëve. Zgjidhja e propozuar për problemin polak ishte sterilizimi masiv i klasave më të ulëta (të quajtur "primitivë" nga raporti), duke dërguar polakë të martuar në punë të skllavëruar në Reich. Një ide origjinale u propozua nga Karl Zieger, i cili besonte se këto masa ishin të kota. Në vend të kësaj, ai propozoi se të gjitha fshatrat polake duhet të zhvendosen dhe të shpërndahen në vetë Reich.