cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nënshkrimi dixhital
Qasja DSS
Qasja e DSS gjithashtu e bën përdorimin e një hash funksioni.Sipas DSS gjithashtu mesazhi futet në hash funksion për të krijuar hash kodin i cili së bashku me një numër të rastësishëm k do të nënshkruhet me çelësin privat të dërguesit(PRa) mirëpo nënshkrimi varet edhe nga një sërë parametrash tjerë të cilët përbëjnë një çelës publik global (PUg). Rezultati është një nënshkrim i përbërë nga dy komponente të etiketuara(labeled) s dhe r. Në fund e marrim hash kodin e krijuar të mesazhit në hyrje dhe e bashkojmë me nënshkrimin për ti dërguar së bashku. Marrësi këtë mesazh të pranuar e fut në një funksion të verifikimit i cili varet nga çelësi public global(PUg) si dhe nga çelësi publik i dërguesit(PUa), i cili është ciftëzuar me çelësin privat të dërguesit. Rezultati që merret nga funksioni i verifikimit është një vlerë e cila është e barabartë me komponentën r të nënshkrimit nëse ai është valid. Funksioni i nënshkrimit është i tillë që vetëm dërguesi me njohuri të çelësit privat mund ta kishte prodhuar nënshkrimin e vlefshëm.
Balakan (rajon)
Balakan është një rajon (rrëth) pjesë e rajonit ekonomik Shaki-Zaqatala në Azerbajxhan. Sipas regjistrimeve të vitit 2011 përllogaritet se ka një popullsi prej 91100 banorësh. Sipërfaqja e është 920 km².
Nënshkrimi dixhital
Algoritmi per nënshkrimin digjital
Me këta numëra çdo perdorues zgjedh një çelës privat dhe krijon një çelës publik. Çelësi privat x duhet të jetë një numër në mes të 1 dhë (q – 1) dhe duhet të zgjedhet në mënyrë të rastësishme. Çelësi publik llogaritet nga çelësi privat në këtë formë y = gxmod p. Kjo llogaritje e çelësit publik duke e ditur çelësin privat është relativisht e leht. Megjithatë duke e ditur çelësin publik y, besohët që është e pamundur që të llogaritet çelësi privat x.
Balakan (rajon)
Referime
Balakan
Nënshkrimi dixhital
Algoritmi per nënshkrimin digjital
Që të krijohet një nënshkrim, përdoruesi duhet të llogarit dy vlera r dhe s, te cilat janë në funksion të komponenteve të çelësit publik ( p, q, g ), të çelësit privat të përdoruesit (x), të hash kodit të mesazhit H(M), dhe të një numri të plot k i cili duhet të jetë një numër i rastësishëm dhe unik për cdo nënshkrim.
Pranuesi e llogaritë një vlerë v që është funksion i komponenteve të çelësit publik të dërguesit, dhe hash kodit të mesazhit të pranuar. Nëse kjo vlerë është e njejtë me vlerën e komponentes r të nënshkrimit, atëhërë nënshkrimi është valid.
Shiqo edhe ketu:
Bibliografia
COFFMAN, E.C., ELPHICK, M.J., and SHOSHANI, A.: “System Deadlocks,” Computing Surveys, vol. 3, pp. 67–78, June 1971.
Macon County (Tennessee)
Macon County është një nga  qarqet në shtetin federal Tennessee të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
1688
Mbi vitin 1688.
Bakllavaja
parapamje|Bakllava e bërë në [[Grashtica|Grashticë]]Bakllavaja në Shqipërinë e Jugut dhe të Mesme, në Veri shpërngulje theksi bakllavë/-a, është një ëmbëlsirë me shumë petë të holla përsipër dhe përfund, duke pasur për iç arra e bajame të shtypura, ose edhe kajmak.
Etimologjia
Në gjuhën shqipe ka hyrë nga turqishtja osmane بقلاوه‬, baklavá.
Historia
Bakllava dhe ëmbëlsirat e ngjashme janë pasta tradicionale në të gjithë Lindjen e Mesme dhe Ballkan, dhe shumë prej këtyre vendeve pretendojnë origjinën për kuzhinën e tyre kombëtare.
Recetat e para të bakllavasë tashmë ekzistonin në antikitet, ato ishin të njohura në Perandorinë Bizantine me emrat κοπτοπλακούς (koptoplakous) dhe κοπτοπλακόν (koptoplakon), që do të thotë "tortë me pjata të prera". Receta më e vjetër e njohur e kësaj torte vjen nga Greqia e vonë antike dhe përmendet nga Athenaios në librin e tij Δειπνοσοφιστών (Libri XIV). Ai përshkruan recetën Koptoplakous nga Kreta si një tortë e përbërë nga disa shtresa që është e mbushur me arra Pontike, fara lulëkuqeje dhe bajame dhe më pas derdhet me mjaltë. Shtresat e brumit duhet të shtrohen shumë hollë, ngjashëm me brumin filo. Kjo recetë coptopla është shumë e ngjashme me bakllavanë e sotme. Kur u pyet nëse origjina e kësaj është në Greqi ose nëse torta erdhi në Greqi gjatë antikitetit, Athenaios nuk jep një përgjigje.
Shumica e tezave supozojnë se origjina e ëmbëlsirave është në Azinë Qendrore. Karakteristikë e mënyrës nomade të jetës së popujve turq është shtresimi i bukëve të holla të hollë të pjekura në tigan, të ashtuquajturat yufka, të cilat nuk njihen në këtë formë të pirguar as në Bizant dhe as në Lindjen e Mesme. Struktura themelore mund të ketë ardhur përmes atyre në Anadoll dhe Lindjen e Mesme.
Teza të tjera supozojnë se bakllavaja duhet të ketë origjinën në një kulturë ulur për shkak të përgatitjes në furrë. Një tezë thotë se asirianët që në shekullin e 8-të para Krishtit Bakllava e pjekur dhe tregtarët grekë e sollën atë në Greqi, ku grekët kanë një pjesë me një teknikë për brumë të hollë në meshë. Bizantinistët grekë Speros Vryonis dhe Phaidon Koukoules duan të hyjnë në Deipnosophistai të Athenaios nga shekulli II para Krishtit. Përshkrimi i një ëmbëlsire me shtresa të quajtur gastrin, e cila mund të konsiderohet si një pararendëse e bakllavasë, përbënte përshkrimin.300px|parapamje|Bakllava|majtasPersia ose Azia e Vogël konsiderohet si një origjinë tjetër në Mesjetën e vonë. Në librin e gatimit të Muhamed bin Hasan el-Bagdadit nga 1226, renditet një ëmbëlsirë e quajtur Lauzinaq, e cila përbëhet nga një pastë bajame e mbuluar me brumë dhe e derdhur me shurup, kështu që është shumë e ngjashme me bakllavanë.
Varianti i mirënjohur me disa shtresa pastë filo shumë të hollë ndoshta u zhvillua në Pallatin Topkapı pas shekullit të 16-të.
Zeidlerei, koleksioni tregtar i mjaltit nga kolonitë e bletëve të egra ose gjysmë të egra, dikur ishte burimi aktual i mjaltit, i cili merrej duke shkrirë huallin e mjaltit. Nxjerrësi i mjaltit u shpik vetëm në shekullin e 19-të. Në mënyrë që të nxirret mjalti i lakmuar (sepse është i rrallë) me rendiment të lartë nga masa e dyllit të shkrirë, dylli u zie me ujë dhe sheqeri u la. Solucionet e mjaltit janë përdorur për të bërë meadhe ose për ruajtje (shih reçelët, reçel trëndafili dhe reçel # histori). Në varësi të kohës së gatimit dhe trashjes, shurupi ishte i qëndrueshëm ose i thartuar. Sheqeri nuk u kristalizua aq lehtë nga tretësirët e zierë të mjaltit dhe bërthamat e mundshme si poleni dhe pluhuri u ndanë pas zierjes duke u dekantuar si shkumë ose sediment. Kjo është arsyeja pse shurupe të hollë dhe të trashë ishin në dispozicion për tu ëmbëlsuar në kuzhinë.
Receta
parapamje|250px|Tepsi me Bakllava Për shurupin : 1/2 kg mjaltë, 700 g sheqer, 1/2 l ujë, aroma të ndryshme.
Shtypim, njëkohësisht, dhe kanellën bashkë me karafilët, pastaj vëmë gjalpin të shkrijë në zjarr.
bajamesh e pak pluhur erëzash (kanellë e karafil). Shtrojmë mbi to një petë tjetër e, si ta lyejmë me gjalpë, hedhim përsëri mbi të bajame dhe kanellë. Vazhdojmë pastaj duke shtruar nga dy petë e mbi to një shtresë bajame, duke pasur parasysh se, më në fund, do të shtrohen përsipër 3 petë, të lyera me gjalpë por pa shtresë bajamesh mbi to.
Gjithashtu, petët nuk duhet të ngjeshën gjatë heqjes së vijave, prandaj thika duhet të jetë e mprehur mirë. Pasi ta kemi përgatitur në këtë mënyrë, tepsinë e vëmë në furrë me nxehtësi mesatare, që bakllavaja të piqet për afro një gjysmë ore. E lëmë pastaj të ftohet pothuaj krejt dhe vetëm atëherë i hedhim përsipër shurupin, e jo kur është ende e nxehtë.
Huelva
Huelva është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Qarku metropolitana de Huelva, të provincës Huelva, në Andalusia. Huelva ka 149410 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 149 km2.
Sali Nivica
Biografia
U lind në Rexhin të Kurveleshit të Sipërm, i biri i Asllan Xhebrajt, djalë dëshiri i shtëpisë me dy motra. I ati e çoi me shkollë në Vlorë, më pas më 1904 në Idadijen e Manastiri ku i dha mësim Bajo Topulli. Më pas shkoi në gjimnazin Zosimea të Janinës (1907-1909) dhe u caktua me punë mësuesie në Durrës. Gjatë kësaj kohe u përfshi me lëvizjen kombëtare shqiptare. Gjatë 1911-12 u përfshi me lëvizjet kryengritëse në Shqipërinë e Jugut, arsye për të cilën u arrestua dhe u burgos në Stamboll. U lirua me ndërhyrjen e Ismail Qemalit dhe ia doli të vendosej mësues shqipeje tek Robert College. thumb|left|200x200px|Sali Nivica me një grup studentësh në [[Kolegji Robert|Robert College]]U kthye në Shqipëri pas pavarësisë dhe së bashku me Mustafa Hilmi Leskovikun themeloi më 1914 gazetën Populli që botohej në Vlorë dhe më pas kaloi në Shkodër. Gjatë pushtim-administrimit austro-hungarez qe pjesë e Komisisë Letrare Shqipe dhe po në këtë qytet e gjeti fundi i Luftës së Parë Botërore.
U bë po ashtu anëtar i Komitetit "Mbrojtja Kombëtare e Kosovës", dhe e përkohshmja që botonte dhe drejtonte u bë organ shtypi i komitetit duke i dhënë zë bashkimit etnik shqiptar, çështjes kombëtare dhe lirimit të Kosovës nga serbët.
U vra në Shkodër nga Kolë Ashiku, i dyshuar si agjent i italianëve, por sipas deklaratës së tij para se të pushkatohej Nivica i kishte rënë në qafë. Pas dy të shtënave, Nivica ia ktheu duke hapur zjarr, por Ashiku arriti të futej te konsullata italiane; Nivica ndërroi jetë në spitalin e qytetit.
Nderime
thumb|300px|Nipi i tij Fatmir Çela duke marrë titullin Nderi i Kombit
Vlerësimi i emrit të tij
Emri i patriotit Sali Nivica mbahet nga disa institucione arsimore siç është gjimnazi i përgjithshëm i Memaliajit, e nga disa shoqata atdhetare. Emrin e tij e mbajnë gjithashtu disa rrugë në Shqipëri e Kosovë, si në Tiranë, Durrës, Shkodër dhe Prishtinë.
Kuriozitet
Në filmin artistik shqiptar Militanti të vitit 1984 të realizuar nga Kinostudio Shqipëria e Re me regji të Piro Milkanit, ngjarjet e filmit zhvillohen në Shkodër dhe personazh kryesor i filmit është Vasil Shanto, i cili së bashku me guerrilasit shkodranë marrin hak për Sali Nivicën ndaj Kolë Ashikut. Ata i organizojnë një atentat Ashikut me pasojë plagosjen e tij, pikërisht aty ku ai vrau Saliun.
Brian Drummond
Brian Drummond lindi më 10 Gusht, 1969. Është një aktor dhe komedian amerikan.
Bay County (Florida)
Bay është një nga 67 Countet në shtetin federal Florida në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Bloza e bimëve
Bloza (ustilago) është sëmundje e bimëve që shkaktohet nga disa kërpudha. Këto prekin sidomos drithërat, kryesisht lulesat, të cilat shndërrohen në një pluhur me ngjyrë të zezë, që përbëhet nga klamidiosporet e kërpudhës. Më të njohura janë bloza e grurit (ustilago tritici), e misrit (ustilago zeae maydis), e tërshërës (ustilago avenae) etj. Dimërojnë zakonisht me micel në embrionin e farës dhe zhvillohen së bashku me bimën. Shenjat e sëmundjes shfaqen qartë në lulesat e bimëve të prekura. Luftohen me disa fungicide ose me dezinfektim termik të farës.
Vandalizmi
Vandalizmi është akt i dëmtimit të një prone që i takon një personi apo ndërmarjeje me vetëdije dhe dëshirë.
Një person që definohet si Vandal, dëmton në mënyrë të vetëdijshme prona të vlevfshme të personave apo të ndonjë ndërmarjeje me anë të; thyerjes, prerjes, hudhjes së materieve djegëse, hudhjes së ngjyrave etj.
Historia e termit
Termi vandalizëm u shpik në vitin 1794 nga Henri Gregorie, peshkop i Blois, për të përshkruar shkatërimin e veprave artistike pas Revolucionit Françez. Termi u miratua shumë shpejtë në Evropë.
Hulumtime reth Vandalizmit
Vandalizmi ndryshe përkufizohet edhe si çregullim antisocial i karakterit. Ky çregullim shihet më shpesh tek meshkujt. Pavarësisht se tek femrat vërehet më pak, nënat e reja të prekur nga ky çregullim zakonisht ushtrojnë dhunë ndaj bashkëshortëve dhe fëmiëve të tyre. Pjesa dërmuese e të prekurve nga ky çregullim janë të rinjtë e periudhës shkollore që kane një nivel te ulët socio-ekonomik.
Atika (rajoni administrativ)
Vështrim i përgjithshëm
E vendosur në jug të vendit, Atika mbulon një sipërfaqe 3808 km². Përveç Athinës, ajo përmban edhe qytetet e Pireut, e Eleusis, Megaras, të Lauriumit dhe Maratonës, një pjesë të vogël të gadishullit të Peloponezit dhe ishujt e Salaminës, Aeginas, e Porosit, Nidhrës, Pecës, Kythiras dhe Antikytheras. Atika popullohet nga 3.750.000 banorë, nga të cilat më shumë se 95% janë banorë të zonës metropolitane të Athinës.
Valbona (fshat)
Valbona është një fshat në Alpet Shqiptare, 26 km nga Bajram Curri, Rrethi i Tropojës. Fshati është një ndër atraktsionet më të preferuara turistike në Shqipërinë e veriut. Lumi Valbona qe kalon nëpër fshat dhe vet Lugina e Valbonës tërheqin shumë vizitorë.
Rrënjet e Valbones se madhe
Emri i madh i Valbonës, aktualisht përfshin rreth 37 shtëpi me vetëm 300 banorë. Fshati i vendosur në një grykë gjysmë të thepisur, buzë lumit me të njëjtin emër, mes malit të Kollatës, mal përballë Jezercës e Pecmarës, në një lartësi prej 810 metra mbi nivelin e detit. Fshati kaq i njohur i ka rrënjët në fshatin shqiptar të Vuthajve, që sot ndodhet në Malin e Zi. Plaku 78 vjeçar, Muhamet Selimi, tregon se rrënjët e fshatit kanë moshë të paktën mbi 400 vjeçare. Në atë kohë, në këtë grykë kishin stanet verore për blegtorinë banorët e këtij fshati. Një nip i tyre (nga vajza) që kishte mbetur jetim në moshën 4 muajshe, pasi u rrit e u martua, kërkoi të qëndronte të paktën me qera në stanet e verimit edhe gjatë dimrit. Pse kështu? Sepse sipas Kanunit (edhe sot e kësaj dite) nipi (nga vajza, bijë e fshatit) nuk ka hise në fshat, pasi hise mund të ketë vetëm nipi në linjën mashkullore. Por, duke qëndruar për disa vite aty, nipit i lindën edhe fëmijë, ata u rritën e u martuan, aq sa kjo familje u shumua, pinjollët e saj nuk pranuan të largohen më, problemi shkoi deri në gjyq. Nipi që ishte lënë nga fshati të banonte në stane, që edhe t’i ruante, kishte vdekur. Gjyqtarët e kohës për zgjidhjen e problemit kërkuan të shkonin në Valbonë e sipas ligjeve të kohës nëse oxhaqet e shtëpive nxirrnin tym, toka u takonte atyre. Në të kundërt i takonte Vuthajve. Në gjyq (nuk dihet se kush i mësoi valbonasit (më saktë paraardhësit e fisit të Selimajve të sotëm), por kur gjyqtarët shkuan panë se çdo shtëpi nxirrte tym, kjo i detyroi të jepnin verdiktin, se toka u takonte atyre. Kjo ka ndodhur rreth 300 vjet më parë. Kështu lindi fshati i Valbonës.
1690
Mbi vitin 1690.
Fenerbahçe S.K.
Skuadra e futbollit Fenerbahçe Spor Kulübü. është një klub futbolli turk në veri të Stambollit,Turqi.
1907–1959: Vitet e hershme
Fenerbahçe u themelua në vitin 1907 në Kadıköy të Stambollit nga banorët e qytetit Ziya Songülen, Ayetullah Bey dhe Necip Okaner. Ky grup e krijoi klubin në mënyrë të fshehtë për të mbajtur një profil të ulët me qëllim që të mos shkaktonin asnjë problem me regjimin e ashpër osman. Ky regjim ishte aq i ashpër saqë sulltani Abdyl Hamiti II i pengonte të rinjtë turq të krijonin ekipe futbolli ose të angazhoheshin në ndeshje futbolli që luheshin nga familjet angleze, të cilat shiheshin me zili. Tre të rinjtë dolën në përfundimin se Kadıköy e kishte të nevojshme një ekip futbolli, ku banorët e saj do të kishin mundësinë të praktikonin lojën e futbollit. Ziya Songülen u zgjodh presidenti i parë i klubit, Ayetullah Bey u bë sekretari i parë kurse Necip Okaner iu dha posti kapiteni i përgjithshëm. Fari i lagjes Fenerbahçe në Stamboll pati një ndikim të madh në stemën e parë të klubit, e cila gjithashtu kishte dhe ngjyrën e verdhë dhe të bardhë rreth farit. Fanellat gjithashtu u modeluan me vija të verdha dhe të bardha. Stema e klubit u ndryshua në vitin 1910 kur Hikmet Topuzer rimodeloi stemën pasi Ziya Songülen kishte ndryshuar ngjyrat, që tani ishin e verdhë dhe blu e errët, që ende janë pjesë e klubit edhe në ditët e sotme. Aktivitetet e klubit u mbajtën të fshehura deri kur në vitin 1908 u krye një reformë legjislacion që detyronte të gjitha klubet e futbollit të regjistroheshin në mënyrë që të ekzistonin.
Formacioni i parë në historinë e klubit ishte: Ziya Songülen, Ayetullah Bey, Necip Okaner, Galip Kulaksızoğlu, Hassan Sami Kocamemi, Asaf Beşpınar, Enver Yetiker, Şevkati Hulusi Bey, Fuat Hüsnü Kayacan, Hamit Hüsnü Kayacan dhe Nasuhi Baydar.
Edhe pse vuante nga probleme financiare, Fenerbahçe hyri në Ligën e Futbollit të Stambollit në vitin 1909, duke përfunduar e pesta në vitin e parë. Fenerbahçe triumfoi për herë të parë në këtë kompedicion në sezonin 1911–12, duke shënuar kështu suksesin e parë në historinë e gjatë të klubit. Mustafa Elkatipzade prenzatoi sporte të reja në klub duke reflektuar se futbollit nuk duhej të ishte sporti i vetëm që duhej të praktikohej; Fenerbahçe Sports Club lindi falë përpjekjeve të tij.
Fenerbahçe fitoi Ligën e Futbollit të Stambollit 16 herë, Divizionin Kombëtar Turk 6 herë dhe ish Kampionatin e Futbollit Turk 3 herë, të gjitha rekorde kombëtare, duke e vendosur veten si dominuese të futbollit turk para prezantimit të futbollit profesionist në vitin 1959.
Fitimi i kampionatit të parë profesionist
parapamje|djathtas|150px|Trajneri i famshëm hungarez [[Ignác Molnár, me të cilin ekipi fitoi disa trofe.]] Federata Turke e Futbollit themeloi një ligë të re profesionale në vitin 1959, e cila vanzhdon ende të mbahet nën emrin Süper Lig. Fenerbahçe fitoi kampionatin e parë duke mposhtur klubin rival Galatasaray me rezultatin e përgjithshëm 4–1. Në vitin e ardhshëm, Fenerbahçe mori pjesë në Kupën Evropiane për herë të parë. Ata u kualifikuan falë fitores 4–3 kundër Csepel SC, duke u bërë ekipi i parë turk që avancon në një raund duke eliminuar një kundërshtar. Ata më pas u mposhtën nga Nice në raundin e parë me rezultatin 5–1 në një ndeshje play-off pasi rezultati i përgjithshëm ishte i barabartë. Fenerbahçe arriti çerek-finalen e Kupës Evropiane të Fituesve të Kupës në sezonin 1963–64 ku u eliminuan nga MTK Budapest. Klubi fitoi edhe katër kampionate të tjera në vitet 1960' dhe ishin ndjekës tre herë, duke u bërë klubi më i suksesshëm i asaj epoke. Fenerbahçe kishte trajner Ignác Molnár në atë kohë, një trajner i famshëm hungarez i cili prezantoi një stil të ri futbolli në Turqi. Nën drejtimin e tij, Fenerbahçe arriti të eliminojë kampionët e Anglisë Manchester City në raundin e parë të Kupës Evropiane 1968–69.
Fitorja në Kupën Ballkanike
Në Kupën Ballkanike 1967–68 (një kompedicion për klubet evropiane ballnike nga shtete si Bullgaria, Greqia, Jugosllavia, Rumania dhe Shqipëria që ekzsitoi nga sezoni 1960–61 e deri në sezonin 1993–94), Fenerbahçe fitoi trofeun pas tre ndeshjesh finale kundër klubit grek AEK Athens, duke u bërë klubi i parë turk që fiton një trofe jo-vendor. Ky sukses, megjithatë, u përsërit nga klubet e tjera turke Sarıyer dhe Samsunspor në vitet 1990', kohë ku ky kompedicion e kishte humbur interesin dhe rëndësinë.
Vitet në vazhdim
parapamje|majtas|150px|[[Waldir Pereira|Didi drejtoi klubin nga viti 1972 e deri në 1975, duke fituar tetë trofe]] Vitet 1970' panë Fenerbahçen të drejtohej nga trajneri i famshëm brazilian Didi. Fenerbahçe fitoi edhe katër kampionate të tjera, përfshirë një dopietë me Cemil Turan si golashënuesin më të mirë në tre vite. Në këtë periudhë, klubi krijoi një rivalitet me Trabzonsporin, ekip me të cilin Fenerbahçe luftoi vazhdimisht për titullin kampion për një dekadë rresht. Në vitet 1980' Fenerbahçe fitoi tre kampionate. Nën drejtimin e Kálmán Mészöly, ekipi arriti të eliminojë kampionët e Francës Bordeaux në raundin e parë të Kupës Evropiane 1985–86. Kjo fitore ishte një pikë kthese pasi për gati një dekadë asnjë klub turk nuk kishte arritur të kalonte raundin e parë të një kompedicioni evropian.
Galatasaray dhe Beşiktaş dominuan kampionatin turk në vitet 1990', duke fituar sëbashku nëntë nga dhjetë kampionate të zhvilluara. Suksesi i vetëm në kampionat për Fenerbahçen erdhi në sezonin 1995–96 nën drejtimin e trajnerit Carlos Alberto Parreira. Në sezonin 1996–97 të UEFA Ligës së Kampioneve, Fenerbahçe mblodhi shtatë pikë në fazën e grupeve, si dhe arriti një fitore të madhe 1–0 kundër Manchester United në Old Trafford, duke i shkaktuar britanikëve humbjen e parë në shtëpi në këtë kompedicion pas 40 vitesh.
Fenerbahçe fitoi kampionatin në vitin 2001, duke i mohuar Galatasarayt titullin e pestë rresht. Ky rezultat u pasua me një vend të dytë mbrapa Galatasaray në sezonin e ardhshëm nën drejtimin e trajnerit të ri Werner Lorant. Sezoni 2002–03 nuk shkoi sipas planit: Fenerbahçe arriti vetëm një vend të gjashtë në kampionat. Pavarësisht kësaj, ekipi arriti një rezultat historik 6–0 kundër rivalëve të qytetit Galatasaray në Stadiumin Şükrü Saracoğlu më 6 nëntor 2002. Pasi shkarkoi Werner Lorant, klubi punësoi një tjetër trajner gjerman, Christoph Daum. Daum kishte pasur një përvojë si trajner në Turqi, duke fituar kampionatin në sezonin 1994–95 me Beşiktaşin. Fenerbahçe afroi disa lojtarë si Pierre van Hooijdonk, Mehmet Aurélio dhe Fabio Luciano si pjesë e proçesit rindërtues. Lojtarët e rinjë e udhëhoqën Fenerbahçen drejt titullit të 15të dhe yllit të tretë në fanellë (një yll jepet për çdo pesë kampionate të fituara).
Në vitin e ardhshëm klubi arriti një sukses të ngushtë në kampionat ndaj Trabzonspor, duke triumfuar për herë të 16të, një rekord. Fenerbahçe humbi titullin e sezonit 2005–06 ndaj Galatasarayt vetëm në javën e fundit. Për të fituar kampionatin, Fenerbahçes i duhej një fitore por ata arritën vetëm një barazim 1–1 kundër Denizlispor kurse Galatasaray fitoi 3–0 me Kayserispor. Pas kësaj, Christoph Daum dha dorëheqjen si trajner i ekipit, dhe u zëvëndësua nga braziliani Zico më 4 korrik 2006. Zico filloi punën e tij duke firmosur me dy mbrojtësa: lojtarin e kombëtares uruguajiane Diego Lugano dhe brazilianin Edu Dracena. Ekipi u përforcua edhe në sulm, me serbin Mateja Kežman dhe brazilian Deivid që u prezantuan si përforcimet e reja. Fenerbahçe e nisi sezonin 2006–07 me një fitore 6–0 ndaj Kayseri Erciyesspor, që ishin në garë për të mbijetuar. Në javën e 32të të kampionatit, ekipi barazoi 2–2 me Trabzonsporin kurse Beşiktaş u mposht 0–3 nga Bursaspor, duke nxjerrë këtë të fundit nga gara për titullin dhe i hapi rrugë suksesit të 17të të Fenerbahçes.
2007–vazhdon
parapamje|djathtas|150px|[[Zico drejtoi klubin për dy vite (2006–2008)]] Më 11 janar 2007, Fenerbahçe u ftua zyrtarisht të bëhej pjesë e G-14. G-14 ishte një organizatë që përbëhej nga klubet më të mira evropiane. Fenerbahçe ishte i vetmi klub nga Turqia që u ftua të bashkohej. Në mars 2008, aplikimi i Fenerbahçes për rekordin e trofeve dhe medaljeve të fituara u pranua nga stafi drejtues i rekordeve botërore Guinness; klubi në atë kohë, duke llogaritur të nëntë degët sportive, ishte klubi më i suksesshëm i botës me 1,134 trofe dhe medalje gjithsej.
Nën komandën e Zicos, Fenerbahçe kaloi fazën e grupeve të UEFA Ligës së Kampioneve për herë të parë në histori në sezonin 2007–08 dhe më pas mposhtën Seviljen për të shkuar në çerek-finale. Kjo gjë e bëri Zicon trajnerin më të suksesshëm në klub për Ligën e Kampioneve. Pas rezultateve të suksesshëm në futbollin turk dhe evropian, Zico mori një pseudonim të ri nga tifozët e Fenerbahçes: Kral Arthur (në shqip: Mbreti Artur). Në shkurt 2009, Fenerbahçe u bë klubi i parë turk që bëhet pjesë e Deloitte Football Money League. Që nga viti 2000, Fenerbahçe përmirësoi financat dhe infrastrukturën, si dhe ishte e aftë të afronte lojtarë të profilit të lartë si Ariel Ortega, Pierre van Hooijdonk, Alex, Stephen Appiah, Nicolas Anelka dhe, së fundmi, Mateja Kežman, Roberto Carlos, Daniel Güiza, Dirk Kuyt, Diego Ribas, Nani dhe Robin van Persie.
parapamje|majtas|Mbrojtësi legjendar [[Roberto Carlos da Silva|Roberto Carlos luajti tre sezone me klubin]] Në sezonin 2009–10, Fenerbahçe humbi titullin në javën e fundit; lojtarëve iu tha nga fundi i ndeshjes së tyre se edhe një barazim do të ishte në favorin e tyre por ata më pas morën vesh se ndeshja tjetër kritike kishte shkuar kundër interesave të tyre, pasi Bursaspori mposhti Beşiktaşin 2–1 për të fituar titullin. Pavarësisht kësaj, ekipi e mbylli kampionatin me më shumë ndeshje pa pësuar gol (10), si dhe kishte rekordin për numrin e fitoreve rresht (8). Në korrik 2011, tifozët e Fenerbahçes pushtuan fushën gjatë një ndeshje miqësore me ekipin ukrainas Shakhtar Donetsk. Si ndëshkim, klubi u dënua të luante dy ndeshje në kampionat me dyer të mbyllura. FTF më pas i lejoi që këto dy ndeshje të luheshin me spektatorë; burrat u ndaluan kurse gratë dhe fëmijët nën 12 vjeç u lejuan falas. Më 29 tetor 2012, Antalyaspor i dha fund rekordit të 47 ndeshjeve pa humbje në ndeshjet e kampionatit në shtëpi Fenerbahçes. Ekipi nuk kishte humbur një ndeshje kampionati në shtëpi që nga 22 shkurt 2010 kur u mposhtën 2–3 nga Bursaspori kampion në javën e 22të. Në këto 47 ndeshje, Fenerbahçe kishte fituar 38 dhe kishte barazuar 9; këto ndeshje, ishin luajtur brënda 980 ditëve që nga 22 shkurti 2010. Më 2 maj 2013, Fenerbahçe u eliminua me rezultatin e përgjithshëm 3–2 nga Benfica në gjysëm-finalen e Ligës së Evropës 2012–13, duke regjistuar një nga arritjet më historike në kompedicionet evropiane.
Më 28 qershor 2013, Ersun Yanal pranoi të bëhej trajner i ri i ekipit për të zëvëndësuar Aykut Kocaman, i cili dha dorëheqjen në fund të majit. Yanal erdhi në kohë të vështira për klubin, që ishte pezulluar për dy vite nga kompedicionet evropiane për shkak të akuzave për përfshirjen e tyre në një aferë korruptive sportive dy vite më parë. Fenerbahçe arriti një vend të dytë në kampionat në sezonin 2012–13, por humbi Ligën e Kampioneve të edicionit 2013–14, ku ekipi do të niste rrugëtimin në raundin e tretë kualifikues. Fenerbahçe arriti një tjetër vend të dytë në kampionat në sezonin 2014–15, gjë që shtyu stafin drejtues të bënte disa ndryshime madhore. Për sezonin 2015–16, klubi solli Vítor Pereirën si trajnerin e ri të ekipit. Ylli portugez Nani, mbrojtësi danez Simon Kjær dhe bomberi holandez Robin van Persie ishin përforcimet e klubit që kishte projektin ambicioz e të qënit të suksesshëm në kampionat dhe në kompedicionet evropiane. Më 10 dhjetor 2015, Fenerbahçe luajti ndeshjen e 200të në kompedicionet evropiane kundër skocezëve të Celtic.
Ish lojtarët
parapamje|200px|[[Zeki Rıza Sporel, golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave i Fenerbahçes]] Kur u themelua në vitin 1907, Fenerbahçe kishte një ekip të madhë. Një nga këto lojtarë, Galip Kulaksızoğlu, ishte lojtari i cili qëndroi më gjatë në klub. Ai shpenzoi plot 17 vite në ekipin e parë origjinal, duke u pensionuar në vitin 1924 pas 216 ndeshjesh të zhvilluara. Zeki Rıza Sporel dhe Bekir Refet, të cilët ishin lojtarët e parë turq që luajtën jashtë shtetit, janë disa nga produktet e akademisë së klubit. Gjatë 18 viteve të tij në klub, Zeki Rıza shënoi 470 gola në 352 ndeshje, duke regjistuar 1.3 gola për ndeshje, duke e bërë golashënuesin më të mirë në historinë e klubit. Zeki Rıza gjithashtu luajti edhe 16 ndeshje për kombëtaren turke, duke shënuar 15 gola. Cihat Arman u bë portieri më jetëgjatë i klubit, duke regjistuar 308 ndeshje në 12 sezone në klub. Lefter Küçükandonyadis ishte një futbollistët e parë turk që luajti në Evropë. Lefter shpenzoi dy sezone në Evropë, duke përfaqësuar Fiorentinën dhe Nicen para se të kthehej te Fenerbahçe. Gjithsej, ai zhvilloi 615 ndeshje dhe shënoi 423 gola, duke kontribuar në titimin e dy titujve të Ligës së Futbollit të Stambollit dhe tre kampionateve.
Një tjetër lojtar i dalluar, Can Bartu, u bë eksporti i rradhës nga Turqia për në Evropë. Ai ishte lojtari i parë turk që luajti në një finale të kompedicioneve evropiane, duke e arritur këtë gjë me Fiorentinën kundër Atlético Madrid në vitin 1962. Can shpenzoi disa sezone duke luajtur me Venezian dhe Lazion para se të kthehej te Fenerbahçe në vitin 1967. Ai ishte katër herë fitues i kampionatit me ekipin dhe shënoi 162 gola në 330 ndeshje. Disa lojtarë të tjerë të mëdhenj që kanë luajtur me Fenerbahçen janë: Fikret Arıcan, Fikret Kırcan, Halit Deringör, Melih Kotanca, Burhan Sargun, Nedim Doğan, Cemil Turan, Selçuk Yula, Müjdat Yetkiner, Oğuz Çetin, Aykut Kocaman, Rüştü Reçber dhe Tuncay Şanlı.
parapamje|majtas|220px|Alex është lojtari i huaj më i suksesshëm i klubit Ish portieri i Rumanisë Ilie Datcu u bë i huaji i parë që arrin 100 ndeshje për Fenerbahçen. Në dekadat e fundit, Fenerbahçe ka pasur shumë të huaj në skuadër të cilët e kanë ndihmuar atë të arrijnë 19 tituj të Süper Lig. Mes këtyre të huajve është Uche Okechukwu, i cili pas 13 sezoneve me Fenerbahçen dhe İstanbulspor u bë lojtari që ka luajtur më gjatë në Turqi. Gjatë kohës së Uches me Fenerbahçe, ai fitoi dy kampionate dhe u bë i parapëlqyeri i tifozëve. Së fundmi, Fenerbahçe ka qënë shtëpia e lojtarit të lindur në Brazil, Mehmet Aurélio, i cili u bë lojtari i parë i natyralizuar në turk që luan për kombëtaren turke.
Alex është një tjetër futbollist brazilian i cili mban rekordin si lojtari i huaj që ka shënuar më shumë për fanellën e Fenerbahçes. Ai u shpall golashënuesi më i mirë i kampionatit në dy sezone (2006–07 dhe 2010–11), si dhe u shpall Futbollisti turk i vitit dy herë (në vitet 2005 dhe 2010); ai gjithashtu u shpall edhe asistuesi më i mirë i Ligës së Kampioneve në sezonin 2007–08. Bazuar në këto arritje, si dhe karakterit dhe sportivitetin brënda dhe jashtë fushe, i njohur nga tifozët e Fenerbahçes dhe nga tifozeritë e tjera, Alex është lojtar i huaj më i suksesshëm dhe më i respektuar i klubit. Disa lojtarë të huaj të mëdhenj që kanë luajtur për klubin janë: Toni Schumacher (1988–91), Jes Høgh (1995–99), Jay-Jay Okocha (1996–98), Elvir Bolić (1995–2000), Kennet Andersson (2000–02), Ariel Ortega (2002–03), Pierre van Hooijdonk (2003–05), Nicolas Anelka (2005–06), Stephen Appiah (2005–08), Mateja Kežman (2006–09), Diego Lugano (2006–11), Roberto Carlos (2007–09), Dirk Kuyt (2012–15) dhe Nani (2015–16).
Tifozeria
parapamje|djathtas|220px|Tifozët e Fenerbahçes gjatë ndeshjes [[Rivaliteti Fenerbahçe–Beşiktaş|derbi kundër Beşiktaş]] Fenerbahçe ka pasur tifozeri të madhe që nga themelimi në vitin 1907. Ata janë një nga klubet më popullore në Turqi, me 35% të tifozëve që i mbështesin. Klubi është shum popullor në Ankara dhe Stamboll. Ata kanë një fanbazë të madhe në Turqi, Qipron Veriore, Azerbajxhan si dhe në diasporën turke. Tifozët e klubit njihen për mbështetjen e tyre pasionante, të zjarrtë dhe të patundur. Që nga ndërtimi i Stadiumit Şükrü Saracoğlu, mesatarja e tifozëve për ndeshje ka qënë më e larta në Turqi.
Fenerbahçe ka disa grupe tifozerie, ku më të dalluarat janë: Genç Fenerbahçeliler (GFB), Kill For You (KFY), Antu/Fenerlist, EuroFeb (Tifozët e Fenerbahçes në Evropë), Group CK (Cefakâr Kanaryalar), 1907 ÜNİFEB, Vamos Bien dhe SUADFEB. Shumë revista, bloge, podcasta, forume dhe uebfaqe tifozësh janë të dedikuara për klubin.
Marrëdhënjet me klubet e tjera
Së fundmi, në nëntor 2011, grupi Genç Fenerbahçeliler i Fenerbahçes krijoi një marrëdhënje miqësore me Torcida Sandžak, një grup tifozësh serb që mbështesin FK Novi Pazar. Gjatë një ndeshje kampionati kundër İstanbul Büyükşehir Belediyespor në Stadiumin Şükrü Saraçoğlu, Genç Fenerbahçeliler dhe Gençlik 1907 hapën një banderolë të madhe që shkruante "Kalbimiz Seninle Novi Pazar" (Novi Pazar, zemrat tona janë me ju), dhe pas kësaj, në një ndeshje të kampionatit serb kundër Radnicki Kragujevac, grupi Torcida Sandžak u përgjigj me një banderolë që lexonte "Sancak'ta atıyor, Fenerbahçe'nin kalbi" (Zemra e Fenerbahçes rreh në Sanxhak). Më 2 mars 2012, anëtarët e Genç Fenerbahçeliler dhe Gençlik 1907 u ftuan në Novi Pazar për të parë një ndeshje të kampionatit serb kundër Partizanit të Beogradit. Mijëra anëtarë Torcida Sandžak mikpritën anëtarët e Genç Fenerbahçeliler dhe Gençlik 1907.
Rivalitetet
parapamje|djathtas|Fenerbahçe kundër Galatasarayt në vitin 1914
Tre klubet e mëdhaja të Stambollit, Beşiktaş, Galatasaray dhe Fenerbahçe, kanë një rivalitet shekullor midis tyre. Rivaliteti Fenerbahçe–Galatasaray është i pari në Stamboll, me derbin e tyre që konsiderohet i pari i qytetit si dhe rivaliteti më i rëndësishëm i futbollit turk; derbi ndërmjet dy ekipeve njihet si Derbi Interkontinental ( Turqisht: [Kıtalararası Derbi]). Rivaliteti filloi më 23 shkurt 1934, kur një ndeshje miqësore ndërmjet të dyja u kthye në një trazirë, gjë që solli ndërprerjen e ndeshjes. Rivaliteti ka shkaktuar dhunë midis tifozerive përkatëse në disa raste. Flakadanët, tymueset, flamujt janë disa nga sendet që përdoren për të krijuar një atmosferë madhështore, edhe pse mbytëse, si dhe për të krijuar presion psikologjik për ekipin mik, që tifozët parapëlqejnë ta quajnë mirëseerdhe në ferr.
Stadiumi
parapamje|majtas|Ceremonia para fillimit të Derbit Interkontinental kundër Galatasarayt
Fenerbahçe luan ndeshjet si vendas në Stadiumin Şükrü Saracoğlu, e cila është shtëpia tradicione e klubit në qarkun Kadıköy të Stambollit që nga viti 1908. Stadiumi është rinovuar në vitet 1999 dhe 2006 dhe ka kapacitet 50,509 ulëse. Stadiumi nuk ka pistë atletike përrreth, diçka jo e zakontë për stadiumet turke. Muzeu i klubit ndodhet në stadium që nga viti 2005, pasi më parë ka qënë në disa vendndodhje. Para se Stadiumi Şükrü Saracoğlu të ndërtohej, fusha njihej me emrin Papazın Çayırı ("Fusha e priftit"). Kjo fushë më pas u bë terreni i parë futbollistik në Turqi, ku të gjitha ndeshjet e Ligës së Futbollit të Stambollit u zhvilluan në mënyrë të suksesshme. Në vitin 1908, ekipet lokale të ligës donin një fushë të përherëshme futbolli, pasi fusha aktuale përdorej në këmbim të parave që i paguheshin sulltanit Abdyl Hamiti II. Ndërtimi i fushës së re kushtoi 3,000 monedha ari osmane. Fusha mori edhe emrin e ri Union Club Field pas klubit që investoi më shumë për ndërtimin e saj.
Fusha Union Club u përdor nga shumë ekipe në Stamboll, përfshirë edhe nga pronari i saj, Union Club (që ndryshoi emrin në İttihatspor pas Luftës së Parë Botërore), Fenerbahçe, Galatasaray dhe Beşiktaş. Megjithatë, kjo fushë humbi vlerën e saj pas ndërtimit të Stadiumit Taksim në vitin 1922, brënda oborrit të Taksim Topçu Kışlası, ku në ditët e sotme ndodhet Taksim Gezi Parkı (parku Taksim). İttihatspor (që kishte marrëdhënje të ngushta politike me İttihat ve Terakki), u detyrua t'ja shiste shtetit, pjesë e të cilës ishte edhe Şükrü Saracoğlu. Kështu, pronësia e stadiumit i kaloi shtetit, duke bërë që fusha ti kalonte Fenerbahçes.
Më vonë, 27 maj 1933, Fenerbahçe u bleu stadiumin nga qeveria kur Şükrü Saracoğlu ishte president i klubit; stadiumi i kushtoi 9,000 lira turke. Emri i fushës ndryshoi, duke u bërë Stadiumi Fenerbahçe, duke e bërë Fenerbahçen klubin e parë turk që ishte në pronësi të një stadiumi, me ndihmën e qeverisë. Në vitet e ardhshme, Fenerbahçe e rinovoi stadiumin si dhe i shtoi kapacitetin. Nga viti 1949, Stadiumi Fenerbahçe ishte stadiumi me kapacitetin më të madhë në Turqi, me kapacitet 25,000 ulëse. Emri i stadiumit u ndryshua sërisht në vitin 1998, duke u bërë Stadiumi Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu, i emëruar në ndër të presidentit të klubit dhe kryeministrit të pestë të vendit, Şükrü Saracoğlu. Në vitin 1999, filloi projekti i rradhës i rinovimit të stadiumit dhe rritjes së kapacitetit. Tribunat në të katër anët e stadiumit u shëmbën në të njëjtën kohë, dhe me kampionatin që vazhdonte, punimet e stadiumit u mbyllën vetëm në vitin 2006, kjo falë përpjekjeve të presidentit Aziz Yıldırım dhe drejtuesve të tjerë të klubit.
center|border|900px|parapamje|Stadiumi Şükrü Saracoğlu në vitin 2014
Stema dhe ngjyrat
Që nga themelimi i klubit, Fenerbahçe ka përdorur të njëjtën stemë, e cila ndër vite ka pësuar ndryshime të vogla. Ajo u modelua nga Hikmet Topuzer, i cili e kishte pseudonimin Topuz Hikmet dhe luante si anësor i majtë. Stema kishte pesë ngjyra. E bardha shkruante Fenerbahçe Spor Kulübü ★ 1907 ★ dhe përfaqsonte pastërtinë dhe zemërgjerësinë.
Coez
Karriera
Silvano Albanese ka lindur në Nocera Inferiore në provincën e Salernos, ai u rrit në Romë. Ai studioi komedi në Scuola Cinematografica dhe projekti i tij i parë muzikor ishte Circolo Vizioso në bashkëpunim me Franz dhe Nicco. Pas një mixtape të vetë-titulluar, ai publikoi publikimin e tij të parë zyrtar Terapia të prodhuar nga Ford 78 dhe Sine.
Në vitin 2007, ai u takua me Lucci dhe Bruno Cannavicci (i njohur më mirë si Snais), të cilët ishin anëtarë të grupit Unabombers, dhe me shtimin e Franz dhe Nicco nga Circolo Vizioso ditët, të pesë formuan kolektivin Brokenspeakers. Formacioni pati sukses të madh në të gjithë Italinë edhe duke u hapur për Busta Rhymes.
Paralelisht me punën me Brokenspeakers, Coez bëri një karrierë solo dhe në 2009 publikoi albumin e tij solo Figlio di nessuno që përfshinte gjithashtu bashkëpunime me Lucci, Hube, Nicco & Franz, Julia dhe Supremo73. Në nëntor 2011, ai publikoi mixtape-n Fenomeno të përzier me DJ Sine. Kënga e parë solo e madhe e suksesshme komerciale e Coez ishte "Nella casa" e ndjekur nga albumi Non erano fiori në Carosello Records dhe në bashkëpunim me Riccardo Sinigallia. Albumi arriti në Top 10 të tabelës zyrtare të albumeve italiane. Ai u paraqit gjithashtu si artist i sapoardhur në Festivalin e Verës së Muzikës. Në vitin 2014, ai bashkëpunoi me Gemitaiz & MadMan dhe në shtator 2015, publikoi Niente che non va me këngën "La rabbia dei secondi" nga albumi. Më 5 maj 2017, ai publikoi albumin e tij të katërt solo, Faccio un casino duke arritur në vendin e dytë në tabelën e albumeve italiane. Ishte i çertifikuar ari. Kënga titullare u rendit në Top 10 në tabelën e këngëve italiane me një këngë të dytë "La musica non c'è" që kryesoi në tabelën e këngëve italiane duke e bërë atë hitin e tij të parë # 1 në Itali. Kazino Faccio un u nominua për çmimin Albumi më i mirë i vitit nga IMPALA.
Solo
Të tjerët
Damian Himarioti
Damiani ka qenë një ndër trimat himariotë, i cili priti me luftë në krye të njerëzve të tij, vetë ushtrinë osmane të komanduar nga sulltan Sulejmani i Dytë në vitin 1537. Ky i fundi kishte mbërritur në një ekspeditë për të nënshtruar Himarën. Në një moment kulmor të luftimeve, Damian Himarioti tentoi të vriste vetë sulltanin, por rojet e diktuan, e kapën dhe më vonë u vra. Vdekja trimërore e Damianit gjeti jehonë të gjerë në burimet historike të kohës.
Madison County (Tennessee)
Madison County është një nga  qarqet në shtetin federal Tennessee të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Harry Potter dhe Dhoma e të Fshehtave (libri)
Harry Potter dhe Dhoma e të fshehtave është një roman i zhanrit fantazi, shkruar nga autorja britanike J. K. Rowling dhe libri i dytë i serisë Harry Potter. Bëhet fjalë për vitin e dytë të Harrit në Shkollën e Magjisë dhe të Shtrigërisë Hoguorts, me disa shkresa-porosi nëpër muret e korridoreve të shkollës që lajmërojnë se "Dhoma e të Fshehtave" është hapur dhe se "Trashëgimtari i Gjarpërblertit" do t'i vrasë të gjithë pjesëtarët që nuk rrjedhin nga familje me gjak të pastër magjistarësh. Këto kërcënime vijnë pas sulmeve që u bëhen disa pjesëtarëve të shkollës, të cilët përfundojnë të ngurtësuar. Gjatë gjithë vitit, Harri dhe miqtë e tij Roni e Hermiona hetojnë këto sulme.
Libri u publikua në Mbretërinë e Bashkuar më 2 korrik 1998 nga Bloomsbury Publishing dhe më vonë, në Shtetet e Bashkuara më 2 qershor 1999 nga Scholastic Corporation. Edhe pse Rowling tha se e kishte të vështirë ta përfundonte librin, ai mori lëvdata të shumta dhe çmime nga kritikët, lexuesit e rinj dhe nga industria e librit, edhe pse disa kritikë e cilësuan si të frikshëm për fëmijë. Harry Potter dhe Dhoma e të Fshehtave ka krijuar debate fetare, madje disa autoritete fetare kanë ndëshkuar përdorimin e temave magjike, ndërsa disa të tjerë kanë lavdëruar theksimin e tyre në vetësakrifikim dhe sipas mënyrës se karakteri i një njeriu ndikon në zgjedhjen e një tjetri.
Shumë komentatorë kanë përmendur se identiteti personal është një temë e fortë në këtë libër dhe se adreson çështjet e racizmit ndaj trajtimit të jo-njerëzorëve, jo-magjistarëve dhe atyre që nuk jetojnë. Disa komentatorë e shohin ditarin si paralajmërim kundër pranimit jo-kritikues të informatave nga burime, serioziteti i të cilave nuk mund të kontrollohet. Autoriteti institucional konsiderohet si vetëshërbyes dhe jo-kompetent.
Filmi që u bazua mbi këtë roman, i lëshuar në treg në vitin 2002, u bë asokohe filmi i shtatë më fitimprurës i të gjitha kohërave dhe mori përgjithësisht vlerësime të pëlqyeshme. Edhe videolojërat e bazuara në këtë libër që u lansuan nëpër disa platforma patën lëvdata të shumta.
Përmbajtja
Në ditëlindjen e dymbëdhjetë të Harri Poterit, familja Dërsli - xhaxhai Vernon, tezja Petunia dhe kushëriri Dadlli - mbajnë një darkë për një klient potencial të kompanisë për prodhim ku punon xhaxha Vernoni. Harri nuk është i ftuar, por është i kënaqur të kalojë mbrëmjen në heshtje në dhomën e tij të gjumit, edhe pse është i hutuar përse miqtë e tij të shkollës nuk kanë dërguar letra apo dhurata. Megjithatë, kur ai shkon në dhomën e tij, një xhuxh shtëpiak me emrin Dobi e paralajmëron atë të mos kthehet në Hoguorts dhe pranon t'ia kthejë Harrit letrat nga shokët e tij. Duke dështuar për të bindur Harrin për të dhënë vullnetarisht dorëheqje nga shkuarja në shkollë, Dobi pastaj përpiqet për ta nxjerrë jashtë duke përdorur magji për të ngritur pezull ëmbëlsirën e Petunias dhe për ta hedhur në dyshemenë e kuzhines dhe për ta inkuadruar Harrin, i cili nuk lejohet të përdorë magjinë jashtë shkollës. Marrëveshja e biznesit të xha Vernonit bie, por Harrit i është dhënë një shans i dytë nga Ministria e Magjisë dhe lejohet të kthehet në fillim të vitit shkollor.
Në telashe për rrëzimin, Roni dënohet duke pastruar trofetë e shkollës dhe Harri duke ndihmuar mësuesin e famshëm Profesor Lokhart, klasat e të cilit janë kaotike, duke iu drejtuar postës së fansave të tij. Harri mëson për paragjykimet e magjistarëve në lidhje me statusin e gjakut në kuptimin e gjakut "të pastër" (vetëm trashëgimtarët e pastër) dhe atyre me prindër Babanacë. Ai dëgjon zëra që duket se vijnë nga muret e vetë shkollës. Gjatë një feste të paharrueshme të Shtëpisë së Grifartëve, Niku-Zëre-Pa-Kokë, Roni, dhe Hermiona e gjetën të ngurtësuar macen e kujdestarit të shkollës Argus Laraska, znj. Norris, së bashku me një paralajmërim të shkruar në një mur: "Dhoma e të Fshehtave është hapur. Armiq të trashëgimtarit, kini kujdes. "
Kjo ngjall thashetheme përsëri, pasi studentët rreth shkollës dyshojnë se Harri është trashëgimtari i Gjarpërblertit (ashtu si Salazari fliste gjarpërishten) dhe dëshmitë rrethanore për të mbështetur këtë teori mbërrijnë në formën e një sulmi tjetër. Këtë herë një Baldoskuq të vitit të dytë Xhastin Finç Fleçli dhe fantazma e Grifartit. Harri, Roni dhe Hermiona fillojnë të dyshojnë se Drako është pas sulmeve, duke pasur parasysh historinë e familjes së tij për të qëndruar mirë me Gjarpërblertin dhe për të hapur armiqësi ndaj nxënësve të lindur babanacë. Pasi flasim për spekulimet e tyre, Hermiona shpik Shurupin Shumëlëngjesh, i cili u lejon atyre të bëhen kopje të Drakos, Vinsent Tersi dhe Gregori Gojli, për një orë për ta marrë në pyetje. Kjo nuk është siç shihet, pasi babai i Drakos i tha djalit të tij faktet e përgjithshme të hapjes së mëparshme të Dhomës dhe se ndodhi pesëdhjetë vjet më parë. Ndërkohë, Mërsina Ankaçe, një fantazmë ekzistuese e përhershme që gdhend një banjë, pa dashje ofron një çelës të ri në formën e një libri të depozituar në stallën e saj - një ditar. Treshja zbuloi se ditari i përkiste Tom Ridllit, një studenti, i cili e di shumë mirë për Dhomën, duke qenë dëshmitar i vdekjes së shokut të tij pesëdhjetë vjet më parë. Fajtori, ai i zbulon Harrit, nuk ishte askush tjetër përveç Rubeus Hagridi, tani kujdestar për shkollën e Hoguortsit. Kur Hermiona sulmohet më pas, së bashku me një prefekt të Korbziut, shkolla është vënë në bllokim, dhe Albus Urtimori dhe Hagridi janë të detyruar të largohen nga godina.
Fatmirësisht për Harrin dhe Ronin, Hagridi la një sërë udhëzimesh: të ndiqnin merimangat që tani po iknin në Pyllin e Ndaluar. Ata e bëjnë këtë, vetëm për të gjetur përbindëshin që u fajësua për sulmet pesëdhjetë vjet më parë, një merimangë masive me emrin Aragog, i cili i shpjegon dyshes se përbindëshi i vërtetë është ai që merimangat frikësohen mbi të gjithë të tjerët. Kur Harri dhe Roni përpiqen të largohen, Aragogu thotë se nuk mund të largohen sepse bijtë dhe bijat e tij nuk kanë ngrënë për një kohë të gjatë dhe planifikojnë të hanë djemtë. Para se merimangat të mund t'i kapin, Ford Anglia arrin dhe djemtë përdorin makinën për t'i shpëtuar pyllit. Hermiona siguron grupin e fundit të të dhënave që i informojnë ata për identitetin e përbindëshit: Është një basilik (prandaj është aftësia e Harrit për të kuptuar gjarpërishten) që vret me një shikim (edhe pse askush nuk është i vdekur për shkak të pajisjeve të ndryshme përmes të cilave ata në mënyrë të tërthortë e kanë parë përbindëshin) dhe të cilat merimangat (si Aragogu dhe pasardhësit e tij) kanë frikë më së shumti nga të tjerët. Harri shifron nga shenja e Aragogut se një student i cili vdiq gjatë sulmeve të mëparshme është Mërsina, dhe kur Xhini është marrë nga përbindëshi në Dhomë, ata zbulojnë se hyrja është në banjë që ata kanë përdorur për të bërë Shurupin Shumëlëngjesh. Harri, Roni dhe Lokharti hyjnë në Dhomë, por profesori i dendur (i cili zbulon se ai është një mashtrim) shkakton një rrëke kur përpiqet të fshijë kujtimet e djemve me shkopin e dëmtuar të Ronit, por humbet përgjithmonë kujtesën e tij.
Lugu i Baranit
Lugu i Baranit është hapësirë mes rrjedhës së poshtme të Lumbardhit të Pejës (Bistricës së Pejës), në veri, Lumbardhit të Deçanit (Bistricës së Deçanit), në jug, dhe Drinit të Bardhë në, lindje.
Gjeografia
Lugu i Baranit përmban 15 fshatra të cilët 13 i takojnë komunës së Pejës dhe 2 asaj të Klinës. Këto fshatra janë: Nepolë, Gllogjan, Llugaxhi, Kosuriq, Buçan, Vranoc, Çallapek, Turjakë, Baran, Kotradiq, Rashiq, Kryshec, Broliq, Këpuz dhe Çeskovë. ‎Gjeografikisht fshati Rosulë të komunës së Pejës i përket trevës Lugu i Pishtanit, ndërsa etnografikisht i përket krahinës Lugu i Baranit. parapamje|Harta e krahines
Kyçi hidrografik
Kyçi hidrogafik i Kosovës gjendet në Malet e Jezercit, ku takohen ujëndarësi i detit të Zi, Adriatik dhe detit Egje. Nga pika më e lartë e Maleve të Cerralevës në gj. gj. veriore 42° 21′ 13"dhe të gjat. gj. lindore 20° 85′ 49" (Suka e Dermanit 1364 m) në perëndim rrjedh rrjedha lumore Toplluha në Drini i Bardhë dhe në Detin Adriatik. Në drejtim të veriut lëshohet rrjedha lumore e Cërralevës, e cila nëpërmjet Sitnicës dhe Ibrit derdhet në Detin e Zi. Në drejtim të jugut rrjedh lumi Nerodime, degë e Lepencit, i cili nëpërmjet Vardarit ujin e derdh në detin Egje.
Harry Potter dhe Dhoma e të Fshehtave (libri)
Përmbajtja
I ndarë nga Roni, Harri hyn në Dhomën e të Fshehtave vetëm për të gjetur që Xhini dhe Tom Ridlli pa ndjenja që pretendon të jetë një kujtim i ruajtur në ditarin e tij për pesëdhjetë vitet e fundit. Tom Ridlli i tregon Harrit se emri i tij i plotë, Tom Marvolo Ridëll, mund të bëhet në anagramë "Unë jam Lordi Fluronvdekje". Tom Ridëll është në fakt emri i vërtetë i Fluronvdekjes dhe ishte ai që hapi Dhomën pesëdhjetë vjet më parë dhe e inkuadroi Hagridin. Ridlli është trashëgimtari i vërtetë i Gjarpërblertit. Duke e zotëruar Xhinin përmes ditarit të tij, Ridlli ka vazhduar atë që ai filloi pesëdhjetë vjet më parë. Besnikëria e Harrit ndaj Urtimorit në fytyrën e Ridllit thërret Feniksin e Urtimorit, Foksin, i cili arrin me Kapelën që Flet. Foksi qorron basiliskun, duke lejuar Harrin për të hequr Shpatën e Godrik Grifartit nga Kapela që Flet dhe vret krijesën. Ndonëse i helmuar për vdekje nga dhëmbët e baziliskut, lotët e shërimit të Foksit ruajnë Harrin, i cili përdor një dhëmb basiliku për të goditur ditarin e Ridllit. Ditari dhe Ridlli janë shkatërruar dhe Xhini është rikthyer.
Kyçi hidrografik
Nga Suka e Dermanit kah jugu, nëpër Malet e Sharrit, Bistrës dhe Pelisterit, shtrihet ujëndarësi në mes Detit Adriatik dhe deti Egje.