cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hysen Ibrahimi
Redaktor dhe recensues i dhjetra librave të autorëve shqiptarë, të botuara gjatë viteve të fundit. Më 23 nëntor 2013, në Koblenz të Gjermanisë, zgjedhet Nënkryetar i Lidhjes së Krijuesve Shqiptarë për Mërgatë (LKSHM), 2013-2019. Në Laç, më 8 mars 2015, Shoqata Kombëtare e Miqësisë & Bashkëpunimit Shqipëri-Itali, e shpall Anëtar Nderi të Shoqatës Kombëtare të Miqësisë & Bashkëpunimit Shqipëri-Itali.
Shoqata e Shkrimtarëve të Pejës, më 1 gusht 2015, e shpall Anëtar Nderi të Shoqatës së Shkrimtarëve të Pejës, dhe i ndan Mirënjohje. Më 6 nëntor 2015, në Lund të Suedisë rizgjedhet për të dytën herë kryetar i Kryesisë së Shoqatës së Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë „Papa Klementi XI - Albani", Suedi. Më 4 janar 2016, promovoi librin e tij të katërt në Qendrën Kulturore "Rexhep Mitrovica" në Mitrovicë, me titull: "VEPRA 1" vlerësime, opinione, intervista e recensione. Më 2 maj 2017, botoi librin e tij të pestë me titull: "VEPRA 2, Arsimi Shqip në Suedi", libri i pestë me radhë. Libri  "Dhoma 334" (bashkautor me Znj. Saranda Iseni) është i gjashti me radhë. Më 29.09.2019, botoi librin  e tij të radhës me titull: "VEPRA 3, TË DHËNA AUTOBIOGRAFIKE”  ; Më 26.02.2020, botoi librin e tij të radhës me titull: ”AVDYL UKA  HERO I DËSHMUAR I ATDHEUT”, i cili u përurua në Vushtrri më 22 qershor 2021, me rastin e tridhjetëvjetorit të ngjarjes. .
Në vitin 2023 botoi me librin e radhës të titulluar “VEPRA 4” Veprimtari Kulturore.
Pjesëmarrës në Samitin e parë të Diasporës, në cilësinë e kryetarit të Shoqatës së Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë "Papa Klementi XI Albani", Suedi, mbajtur në Tiranë, 18-20 nëntor 2016, me ftesë të z. Edi Rama, Kryeministër i Qeverisë së Republikës së Shqipërisë.
Deri më tani ka botuar shumë artikuj, punime, studime, recensione, opinione me karakter politik, kulturor dhe arsimor, të cilat janë botuar kohë pas kohe nëpër gazeta shqiptare si: në Kosovë, Shqipëri dhe Suedi. Ka në dorëshkrim disa vepra të tij. Për tërë këtë aktivitet shumë herë është shpërblyer dhe i janë ndarë mbi 30 mirënjohje e falënderime të shumta në nivel kombëtar dhe atë të Suedisë.
Së fundi, Ibrahimit i janë ndarë mirënjohje e nderime per kontributin dhe punën e palodhëshme, si më poshtë: parapamje|600x600px|Kuvendi i Tretë Zgjedhor i Shoqatës, Ängelholm 7-dhjetor-2019
Më 7 dhjetor 2019, në Ängelholm të Suedisë rizgjedhet për të tretën herë kryetar i Kryesisë së Shoqatës së Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë „Papa Klementi XI - Albani“, Suedi.
Personazh në librin e autorës Hyrë Tejeci Murati, i titulluar, “HYSEN IBRAHIMI – HERO I HESHTUR I DRITËS”, 2019.
Autor dhe bashkautor i gjithsej 22 veprave duke përfshirë edhe 11 thesarët kombëtar të mërgatës shqiptare në Suedi. I ndahet titulli Ambasador i Paqës së Tokës-Suedi, nga Qendra e Mbështetjes Ligjore për të Drejtat e Njeriut, Bangladesh-Indi, 8 gusht 2018 (Çertifikata i dorëzohet nga përfaqësuesja, Qendra e Mbështejtjes Ligjore për të Drejtat e Njeriut-Tiranë, Shqipëri, Znj. Dashurie Divintari, në mënyrë publike, Mitrovicë, 18 gusht 2018). Shoqata e Shkrimtarëve dhe Artistëve ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi, në Kuvendin e Tretë Zgjedhor, e shpallë ”KRYETAR NDERI”, Ängelholm, 7 dhjetor 2019.
Hysen Ibrahimi me një delegacion të Shoqatës së Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi (SHSHASHS), mbështeti themelimin e Asociacionit Letrar  ”Buleci Poetik”, me në krye poetin Ismet Tahiraj, Klinë, 13.06.2021.
Për angazhimin e pa-rezervë shumë herë është shpërblyer dhe i janë ndarë mbi 50 mirënjohje e falënderime të shumta në nivel kombëtar dhe atë të Suedisë. Ka në dorëshkrim disa vepra të tij. Zt. Ibrahimi aktualisht jeton dhe vepron në qytezën Förslöv të Suedisë.
Lidhje të jashtme
__INDEX__
Futbolli në Lojërat olimpike verore 2008
LOJËRAT OLIMPIKE 2008
Olimpiada verore e vitit 2008 (kineze: 2008 年 夏季 奥运会; pinyin: èr líng líng bā nián xiàjì àoughnhuì), zyrtarisht lojrat e xxix olympiad (kineze: 第二十九 届 夏季 奥林匹克 运动会; pinyin: dì àrshíjiǔ jiè xiazi àolínpǐkè yùndònguì  ) dhe i njohur gjithashtu si Pekin 2008 (Kinezisht: 北京2008; pinyin: Běijīng èr líng líng bā), ishin një ngjarje ndërkombëtare sportesh e mbajtur nga 8 deri më 24 gusht 2008 në Pekin, 2020, 200, 200 vjet, gjithsej 4 Kinë. Komitetet Olimpike (NOC) konkurruan në 28 sporte dhe 302 ngjarje, një ngjarje më shumë se ato të planifikuara për Lojërat Olimpike Verore 2004.Kjo ishte hera e parë që Kina priste Lojërat Olimpike dhe hera e tretë që Lojërat Olimpike Verore mbaheshin në Azinë Lindore, pas Lojërave Olimpike 1964 në Tokio, Japoni dhe Olimpiadës 1988 në Seul, Kore e Jugut. Këto ishin gjithashtu Lojërat Olimpike Verore të dyta që do të mbaheshin në një shtet komunist, ku e para ishte Lojërat Olimpike Verore 1980 në Bashkimin Sovjetik (me vende në Rusi, Ukrainë, Bjellorusi dhe Estoni).
Deklarata islame
Deklarata islame e vitit 1970, është një program politiko-fetar në të cilin promovohet sistemi shtetëror i bazuar në principet e Islamit synit, të cilin e ka shkruar Alija Izetbegoviqi.
Është një projekt teokratik që nuk përkrah vetëm rilindjen e parimeve islame në shoqëritë ku jetojnë myslimanët, por edhe rendin publik dhe pushtetin politik të bazuar në sistemin juridik të Sheriatit. Teksti është i dukshëm pan-islamist në përmbajten e tij: Shpallja e autoritetit mysliman dhe refuzimi i komunizmit totalitar, si dhe modelit perëndimor laiko-demokratik shoqëror dhe politik është utopia e Izetbegoviqit. Edhe pse nuk është fundamentalo-radikal në retorikën e tij, e as në mënyrë dogmatike nuk i përket lëvizjes ortodoks vehabi – është e qartë se programi politik i Izetbegoviqit është në linjë të skemave utopike islame që dolën që nga gjysma e dytë e shekullit të 19, si reagim ndaj presionit të Perëndimit dhe sfidave të modernizimit.
Serasqeri
Serasqer (ose seraskier, turqishtja osmane: سرعسكر Serasker) është një titull i përdorur më parë në Perandorinë Osmane për një vezir që komandonte një ushtri.
Pas shtypjes së jeniçerëve në vitin 1826, Sulltan Mahmud II transferoi funksionet e agait të jeniçerëve në serasker. Ky i fundit tani u bë një zyrë e veçantë në krye të ushtrisë osmane, duke ndërthurur funksionet e një komandanti të përgjithshëm dhe një ministri lufte. Ai gjithashtu mori përsipër detyrat e mëparshme të agait të jeniçerëve në lidhje me mbajtjen e rendit në Stamboll. Në të vërtetë, ndërsa sistemi policor u zhvillua dhe u zgjerua me centralizimin progresiv të perandorisë, ai u bë një nga detyrat kryesore të seraskerit deri në vitin 1845, kur policia u bë një agjenci më vete.
Selia e serasqerit dhe departamentit të tij (bab-i seraskeri, ose serasker kapısı - "Porta e serasqerit") fillimisht ishte në Eski Saray, por këto funksione u transferuan në ndërtesa të dedikuara më 1865. Në vitin 1879 zyra u riemërua në Ministri e Luftës (Harbiye Nezareti) deri në vitin 1890, kur iu rikthye emri i vjetër; më në fund u riemërua sërish në Ministrinë e Luftës në vitin 1908.
Lista e seraskerëve
Lista e seraskerëve është si më poshtë: :
Radikalizimi
Radikalizimi apo radikalizmi është procesi me të cilin një individ ose një grup arrin të adoptojë pikëpamje gjithnjë e më radikale në kundërshtim me një status quo politike, shoqërore ose fetare. Idetë e shoqërisë në përgjithësi formojnë rezultatet e radikalizimit. Radikalizimi mund të rezultojë në veprime të dhunshme dhe jo të dhunshme – literatura akademike fokusohet në radikalizimin në ekstremizëm të dhunshëm (RVE) ose radikalizimin që çon në akte terrorizmi. Rrugë të shumta të veçanta mund të nxisin procesin e radikalizimit, i cili mund të jetë i pavarur, por zakonisht përforcohet reciprokisht.
Radikalizimi që ndodh nëpër rrugë të shumta përforcuese rrit në masë të madhe elasticitetin dhe vdekjen e një grupi. Për më tepër, duke kompromentuar aftësinë e një grupi për t'u përzier me shoqërinë jo radikale dhe për të marrë pjesë në një ekonomi moderne, kombëtare ose ndërkombëtare, radikalizimi shërben si një lloj kurthi sociologjik që nuk u jep individëve vend tjetër për të shkuar për të kënaqur nevojat e tyre materiale dhe shpirtërore.
Përkufizimet
Nuk ka një përkufizim të pranuar botërisht të radikalizimit. Një nga vështirësitë me përcaktimin e radikalizimit duket se është rëndësia e kontekstit për të përcaktuar atë që perceptohet si radikalizëm. Prandaj, radikalizimi mund të nënkuptojë gjëra të ndryshme për njerëz të ndryshëm. E paraqitur më poshtë është një listë e përkufizimeve të përdorura nga qeveri të ndryshme.
Bashkimi Evropian
Komisioni Evropian përcaktoi dhe shpiku termin "radikalizim" në vitin 2005 si vijon: "Radikalizim i dhunshëm" është fenomeni i njerëzve që përqafojnë mendime, pikëpamje dhe ide që mund të çojnë në akte terrorizmi siç përcaktohet në nenin 1 të Vendimit Kuadër për Lufta kundër terrorizmit. Termi "radikalizim i dhunshëm" e ka origjinën në qarqet e politikave të BE-së dhe u krijua pas bombardimeve në Madrid të 11 marsit 2004. Ai nuk u përdor gjerësisht në shkencat sociale si koncept, por padyshim i referohet një procesi socializimi që çon në përdorimin e dhunës. Në një raport inicues të Grupit të Ekspertëve të Komisionit Evropian për Radikalizimin e Dhunshëm – bazuar në katër studime të thelluara – paradigma e kërkimit është hapur për kërkime të mëtejshme shkencore, e shoqëruar gjithashtu nga grante kërkimore dhe financime nëpërmjet programeve të ndryshme kërkimore të sigurisë.
Mbretëria e Bashkuar
Zyra e Brendshme e Mbretërisë së Bashkuar, agjencia mëmë e MI5, e përkufizon radikalizimin si "Proces me të cilin njerëzit vijnë për të mbështetur terrorizmin dhe ekstremizmin e dhunshëm dhe, në disa raste, më pas bashkohen me grupet terroriste". Raporti i MI5 mbyllet duke thënë se asnjë masë e vetme nuk do të reduktojë radikalizimin në Mbretërinë e Bashkuar dhe se mënyra e vetme për ta luftuar atë është duke synuar grupet vulnerabël në rrezik dhe duke u përpjekur t'i asimilojë ato në shoqëri. Kjo mund të përfshijë ndihmën e të rinjve për të gjetur punë, integrimin më të mirë të popullsive emigrante në kulturën lokale dhe riintegrimin efektiv të ish-të burgosurve në shoqëri.
Kanadaja
Policia e Montuar Mbretërore Kanadeze e përkufizon radikalizimin si "proces me të cilin individët - zakonisht të rinjtë - njihen me një mesazh dhe sistem besimi të hapur ideologjik që inkurajon lëvizjen nga besimet e moderuara drejt pikëpamjeve ekstreme". Ndërsa të menduarit radikal nuk është aspak problematik në vetvete, ai bëhet një kërcënim për sigurinë kombëtare kur qytetarët ose banorët kanadezë përkrahin ose përfshihen në dhunë ose veprime të drejtpërdrejta si një mjet për të promovuar ekstremizmin politik, ideologjik ose fetar. Nganjëherë i referuar si "terrorizëm vendas", ky proces radikalizimi është referuar më saktë si radikalizimi në familje që çon në dhunë terroriste.
Danimarka
Shërbimi Danez i Sigurisë dhe Inteligjencës (PET) e përkufizon radikalizimin si "një proces me të cilin një person në një masë në rritje pranon përdorimin e mjeteve jodemokratike ose të dhunshme, duke përfshirë terrorizmin, në një përpjekje për të arritur një objektiv specifik politik/ideologjik".
UNESCO
Në një raport kërkimor të UNESCO-s (Organizata e Kombeve të Bashkuara për Arsimin, Shkencën dhe Kulturën) mbi ndikimin e internetit dhe mediave sociale mbi të rinjtë dhe ekstremizmin e dhunshëm, diskutohet vështirësia e përcaktimit të radikalizimit. Bëhet një dallim "midis një procesi radikalizimi, një procesi të radikalizimit të dhunshëm (legjitimimi i adoptimit të dhunës) dhe akteve të dhunës". Për qëllimet e raportit të UNESCO-s, radikalizimi përcaktohet nga këto tre pika:
Shtëpia e Rraqi Kule
Shtëpia e Rraqi Kule është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Plagomë (Sali Bashota)
Plagomë libër me autor Sali Bashota, red. Milazim Krasniqi. Botuar në Prishtinë në vitin 1994 nga "Fjala". Libri ka 95 faqe.
Reis Efendiu
parapamje|djathtas|upright|Reis Efendi Reis ül-Küttab (turqishtja osmane: رئيس الكتاب), ose Reis Efendi (رئیس آفندی), ishte një post i lartë në administratën e Perandorisë Osmane. I përkthyer si "shefi i skribëve" ose "kryenëpunësi", mbajtësi i postit ishte fillimisht kreu i kancelarisë së Këshillit Perandorak, duke u shndërruar në një analog të një ministri të jashtëm. Në vitin 1836, titulli i reis ül-küttab u ndryshua zyrtarisht në Ministër i Jashtëm (Hariciye Nazırı) me krijimin e Ministrisë së Punëve të Jashtme Osmane gjatë reformave të Tanzimatit.
Themelimi dhe evolucioni
Zyra është vërtetuar për herë të parë në fillim të viteve 1520 dhe sipas të gjitha gjasave ishte një krijim i Sulltan Sulejmanit të Madhërishëm (r. 1520–66), edhe pse mund të ketë ekzistuar për shumë më gjatë se ai si një post i vogël i bashkangjitur qeveria. Siç dëshmon edhe emri i tij - reis ül-küttab do të thotë po aq sa "kryeshkrues" ose "kryenëpunës" - posti ishte në krye të nëpunësve të Këshillit Perandorak (divan-ı hümayun), i cili formoi qeverinë e Perandorisë Osmane.
Para mbretërimit të Sulejmanit, funksionet e zyrës ndaheshin nga emin-i akham ("depozituesi i vendimeve") dhe nişancı ("kancelari"). Megjithatë, analogët ekzistonin në shtetet e tjera islamike lindore, si dhe në provincat osmane, ku një divan efendi kryesonte këshillin e guvernatorëve lokalë (valitë). Sipas J. Deny, krijimi i reis ül-küttab ishte transferimi i kësaj praktike në kryeqytet. Themelimi i saj përkoi me rritjen graduale të numrit të nëpunësve të bashkangjitur në zyrat dhe departamentet e ndryshme të larta shtetërore, që filloi nën sundimin e Sulejmanit dhe vazhdoi deri në shekullin e 17-të; kështu, për shembull, shtatë dhe njëmbëdhjetë nëpunësit e lidhur përkatësisht me defterdarin ("thesarin") dhe nişancı, ca. 1530, ishte rritur në nëntë dhe 25 përkatësisht deri në vitin 1561. Banori i parë i zyrës ishte ndoshta njëfarë Hajdar Efendi, i cili vdiq në 1523/4, por i pari i njohur në detyrë ishte historiani Xhelalzade Mustafa Çelebi, i cili e mbajti këtë post nga viti 1524/5 deri në gradimin e tij në nişancı në 1534.
Në shekujt e 16-të dhe të 17-të, reis ül-küttab u mor nga stafi i lartë i sekretarisë së vezirëve ose, më shpesh, dhe nga fillimi i shekullit të 17-të pothuajse ekskluzivisht nga Veziri i Madh. U krijua një linjë e rregullt promovimi (tarik), ku njëri përparonte nga sekretari i zakonshëm (persisht: khalife, turqisht: kalfa) në një nga byrotë e sekretariatit të Vezirit të Madh te nëpunësi i lartë (ser-khalife ose baş-kalfa) dhe përfundimisht te shefi i byrosë (mektubcı). Posti i fundit përfshinte afërsinë e Vezirit të Madh dhe ishte një trampolinë për zyrat më të larta. Në raste të rralla, personi i zgjedhur si reis ül-küttab nuk ishte një nga mektubxhët e Vezirit të Madh, por sekretari i Kahya Beut, toger i Vezirit të Madh.
Funksione
parapamje|djathtas|250px|Pritja e ambasadorit francez nga Veziri i Madh dhe Këshilli Perandorak në vitin 1724 Reis ül-küttab shërbeu në kontakt të ngushtë me Vezirin e Madh, duke e shoqëruar këtë të fundit në audiencën e tij me Sulltanin, si dhe në audiencën e Vezirit të Madh me ambasadorët e huaj. Megjithatë, megjithëse reis ül-küttab merrte pjesë në mbledhjet e Këshillit, duke ardhur para dhe duke u larguar pas vezirëve, ai nuk kishte të drejtë të fliste vetë në të ose drejtpërdrejt me Sulltanin dhe ishte i detyruar ta bënte këtë nëpërmjet Vezirit të Madh.
Roli i tij kryesor ishte si kreu i Departamentit të Këshillit Perandorak (divan-i hümayun kalemi), i cili nga ana e tij u nda në tre zyra: bejlik, nën beylikçı nga mesi i shekullit të 17-të, i cili ishte përgjegjës për hartimin. dhe botimin e të gjitha dekreteve (fermani) ose urdhëresave perandorake (evamir), dhe për mbajtjen e një arkivi të origjinaleve të të gjitha ligjeve dhe rregulloreve (kanun) dhe traktateve me shtetet e tjera; tahvil, i cili ishte përgjegjës për nxjerrjen çdo vit të diplomave (berat) të qeveritarëve të krahinave, gjyqtarëve dhe timariotëve; zyra ru'us ("depozitat"), e ngarkuar me sigurimin e zyrtarëve të ndryshëm, si dhe me pagesën e pensioneve nga thesari ose nga institucionet bamirëse (vakf). E gjithë korrespondenca shtetërore, përveç çështjeve ushtarake apo financiare, ishte në duart e tij.
Një zyrtar tjetër vartës, amedcı divan-i hümayun ("miratues i Këshillit Perandorak"), ishte përgjegjës për korrespondencën diplomatike dhe për mbajtjen e shënimeve të memorandumeve (telhis) dhe raporteve (takrir) të paraqitura Sulltanit nga Veziri i Madh, duke vepruar në emër të Këshillit Perandorak. Reis ül-küttab i solli këto në një çantë (kise) të veçantë në mbledhjet e Këshillit Perandorak. Atje ato u lexuan nga Veziri i Madh para ministrave të mbledhur dhe më pas u morën nga një zyrtar tjetër i posaçëm, telhiscı ("shkruesi i memorandumeve"), i cili ia paraqiti Sulltanit.
Ngritja e rëndësisë
Deri në fillim të shekullit të 17-të, reis ül-küttab ishte më i vogël në gradë dhe në vartësi të nişancı, por një varg reis të aftë, shoqëruar me paaftësinë e disa prej të emëruarve nişancı rezultoi në rënien e këtij të fundit dhe ngritjen e reis të shquar. Lidhja si nëpunës me Vezirin e Madh i lejoi reisit të shkëputej nga kontrolli i nişancı dhe përkoi me transferimin në rritje të çështjeve shtetërore nga Këshilli Perandorak ekskluzivisht në kompetencën e Vezirit të Madh.
Rëndësia në rritje e marrëdhënieve të jashtme për Perandorinë Osmane që nga kjo periudhë luajti gjithashtu një rol, pasi reis ishte përgjegjës për kontrollin e traktateve të arkivuara në bejlik dhe për vërtetimin e përgjigjeve ndaj kërkesave, shënimeve dhe kërkesave të ambasadorëve të huaj në qeverinë osmane. Ky proces bëri që reis ül-küttab gradualisht të evoluojë në një Ministër të Jashtëm de fakto, një rol që u vendos pas zhvillimit të suksesshëm të negociatave për Traktatin e Karlowitz në vitin 1699 nga reis ül-küttab i atëhershëm, Rami Mehmed Efendi. Megjithatë, në protokoll dhe ceremonial, reis ül-küttab ende e ruajti pozicionin e tij mjaft të vogël deri në fund të shekullit të 18-të; për shembull, ai nuk u lejua të ulej në dhomën e Këshillit Perandorak, por kishte një vend jashtë, reis tahtası, dhe roli i tij në ceremonitë e gjykatës mbeti i kufizuar.
Roli i ri i reis ül-küttab u zyrtarizua deri në reformën e Selimit III të Këshillit Perandorak në vitin 1792, pasi ai u bë një nga dhjetë anëtarët ex officio të këshillit. Që atëherë, reis ül-küttab ishte zyrtarisht përgjegjës për marrëdhëniet e jashtme, një rol i mbajtur deri në heqjen e postit më 11 mars 1836, së bashku me analogun e tij për punët e brendshme, Kahya Beu, dhe zëvendësimin e tyre nga dy ministri të reja, të stilit perëndimor.
Umm Ruman
Ummu Ruman Zejneb bint Amir ibn Uvajmir ibn Abd Shams ibn Attab El-Kinanija (vdekja 628 ), e njohur nga llagapi "Umm Ruman" ( arabisht   عبد شمس بن عتاب الكنانية  ) ishte një sahabe e profetit Muhammed. Ajo ishte bashkëshorte e Ebu Bekrit dhe nëna e Aishes, gruas së Muhamedit.
Biografia
Zejneb ishte bija e Amir ibn Umejmir, një anëtar i klanit Duhman të fisit El-Harith të Kinana. Ajo u martua me el-Harith ibn Sahbara, i cili ishte nga fisi Azd, dhe ata kishin një djalë, Tufejl. Familja u zhvendos nga el-Sara në Mekë, ku fisi el-Harith formoi një aleancë me Ebu Bekrin. Ai ishte i martuar me Kutejla bint Abuluzza.
Pak kohë më pas, Umm Ruman ngeli e ve dhe u largua pa mbështetje. Ebu Bekri më pas u martua me të. Ata kishin dy fëmijë: Abdurrahman dhe Aisha.
Umm Ruman emigroi në Medinë në vitin 622, e shoqëruar nga Aisha dhe nga fëmijët e burrit të saj Esma dhe Abdullah.
Bad Johnson
Bad Johnson është film amerikanë i vitit 2014 me regjisor të Huck Botko.
Procesi (roman)
Pas vdekjes së Kafkës në 1924, shoku dhe ekzekutori i tij letrar Max Brod redaktoi tekstin për botim nga Verlag Die Schmiede. Dorëshkrimi origjinal mbahet në Muzeun e Letërsisë Moderne, Marbach am Neckar, Gjermani. Përkthimi i parë në gjuhën angleze, nga Willa dhe Edwin Muir, u botua në vitin 1937. Në vitin 1999, libri u rendit në 100 librat e shekullit sipas Le Monde dhe si Nr. 2 i Romaneve më të mira Gjermane të Shekullit XX.
Komploti
Në mëngjesin e ditëlindjes së tij të tridhjetë, Josef K., arkëtari kryesor i një banke, arrestohet papritur nga dy agjentë të paidentifikuar nga një agjensi e papërcaktuar për një krim të papërcaktuar. Josef nuk është burgosur, megjithatë, por u la "i lirë" dhe iu tha të priste udhëzimet nga Komiteti i Punëve. Pronarja e Josef, Frau Grubach, përpiqet të ngushëllojë Josef për gjyqin, por sugjeron që procedura mund të ketë lidhje me një marrëdhënie imorale me fqinjin e tij Fräulein Bürstner. Josef viziton Bürstner për të shfryrë shqetësimet e tij dhe pastaj e puth atë. Disa ditë më vonë, Josef zbulon se Fräulein Montag, një banor nga një dhomë tjetër, ka lëvizur me Fräulein Bürstner. Ai dyshon se kjo manovër ka për qëllim ta distancojë atë nga Bürstner. Josef urdhërohet të paraqitet në adresën e gjykatës të Dielën që vjen, pa iu thënë koha ose dhoma e saktë. Pas një periudhe eksplorimi, Josef gjen gjykatën në papafingo. Josef është qortuar ashpër për vonesën e tij dhe ai zgjon armiqësinë e asamblesë pas një lutjeje pasionante për absurditetin e gjyqit dhe zbrazëtinë e akuzës.
Josef më vonë përpiqet të përballet me gjyqtarin kryesues mbi çështjen e tij, por gjen vetëm gruan e një shoqëruesi. Gruaja i jep atij informacion në lidhje me procesin dhe përpiqet ta josh atë përpara se një student i drejtësisë të shpërthejë në dhomë dhe ta marrë gruan larg, duke pretenduar që ajo të jetë zonja e tij. Burri i gruas më pas merr K. në një turne nëpër zyrat e gjykatës, i cili përfundon pasi K. bëhet jashtëzakonisht i dobët në prani të zyrtarëve të tjerë të gjykatës dhe të akuzuarve. Një mbrëmje, në një dhomë magazinimi në bankën e tij, Josef zbulon dy agjentët që e arrestuan duke u rrahur me kamxhik nga fshikulluesi për të kërkuar K. për ryshfet dhe si rezultat i ankesave K. të bëra në gjykatë. K. përpiqet të argumentojë me mashtruesin, duke thënë se burrat nuk kanë nevojë të fshikullohen, por kamzhiku nuk mund të tundet. Ditën tjetër ai kthehet në dhomën e magazinimit dhe tronditet kur gjen gjithçka siç e kishte gjetur një ditë më parë, përfshirë kamxhikun dhe dy agjentët. Josef vizitohet nga xhaxhai i tij, një fshatar udhëtues. I shqetësuar nga thashethemet për nipin e tij, xhaxhai prezanton K. tek Herr Huld, një avokat i sëmurë dhe i shtrirë në shtrat, i prirur nga Leni, një infermiere e re që tregon një tërheqje të menjëhershme për Josef. Gjatë bisedës, Leni e thërret Josefin dhe e çon në dhomën tjetër për një takim seksual. Më pas, Josef takon xhaxhain e tij të zemëruar jashtë, i cili pretendon se mungesa e respektit të Josef për procesin e ka dëmtuar çështjen e tij.
Gjatë vizitave të mëvonshme në Huld, Josef kupton se ai është një personazh tekanjoz që nuk do t'i ndihmojë shumë. Në bankë, një nga klientët e Josef e rekomandon atë të kërkojë këshillën e Titorelli, piktorit zyrtar të gjykatës. Titorelli nuk ka ndonjë ndikim të vërtetë brenda gjykatës, por përvoja e tij e thellë e procesit është ndriçuese e dhimbshme për Josef, dhe ai vetëm mund të sugjerojë mundësi komplekse dhe të pakëndshme hipotetike, pasi asnjë shfajësim përfundimtar nuk është menaxhuar kurrë. Josef më në fund vendos të shkarkojë Huld dhe të marrë vetë kontrollin e çështjeve. Me të arritur në zyrën e Huld, Josef takon një individ të nëpërkëmbur, Rudi Block, një klient i cili i ofron Josefit një pasqyrë nga këndvështrimi i një klienti. Çështja e Block ka vazhduar për pesë vjet dhe ai ka kaluar nga të qenit një biznesmen i suksesshëm në pothuajse i falimentuar dhe praktikisht është skllavëruar nga varësia e tij nga avokati dhe Leni, me të cilin duket se është i përfshirë seksualisht. Avokati tallet me Bllokun përpara Josef për nënshtrimin e tij si qeni. Kjo përvojë më tej helmon mendimin e Josef për avokatin e tij. Josef është ngarkuar të shoqërojë një klient të rëndësishëm italian në katedralen e qytetit. Ndërsa ishte brenda në katedrale, një prift e thërret Josefin me emër dhe i thotë një përrallë (e cila u botua më parë si "Para Ligjit") që ka për qëllim të shpjegojë situatën e tij. Prifti i thotë Josefit se shëmbëlltyra është një tekst i lashtë i oborrit dhe shumë breza të zyrtarëve të gjykatës e kanë interpretuar atë ndryshe. Në prag të tridhjetë e një ditëlindjes së Josef, dy burra mbërrijnë në banesën e tij për ta ekzekutuar. Ata e çojnë atë në një gurore të vogël jashtë qytetit dhe e vrasin me thikë kasapi. Josef përmbledh situatën e tij me fjalët e tij të fundit: "Si një qen!"
Shiko gjithashtu
Life & Times of Michael K, një roman i vitit 1983 nga shkrimtari i lindur në Afrikën e Jugut J. M. Coetzee
Michael Kohlhaas nga autori gjerman Heinrich von Kleist
Evropa Kontinentale
parapamje| Shtrirja e hapësirës tokësore të Evropës, Evropës Kontinentale Evropa Kontinentale është një koncept i cili përfshinë pjesën tokësore të kontinentit të Evropës, duke përjashtuar ishujt e saj përreth. Ajo gjithashtu mund të quhet në mënyrë të paqartë edhe si Kontinenti evropian, - që në anën tjetër mund të nënkuptojë tërë Evropën – dhe, nga disa, thjesht pjesën kontinentale.
Përmbledhje
Nocioni i vjetër i Evropës si një term kulturor u përqëndrua në Evropën thelbësore ( Kerneuropa ), territorin kontinental të Perandorisë historike Karolingiane, që korrespondon me Francën moderne, Italinë, Evropën gjermanishtfolëse dhe shtetet e Beneluksit (Austrasia historike). Kjo bërthamë historike e "Evropës Karolingiane" u quajt me vetëdije në vitet 1950 si bazë etno-kulturore historike për integrimin e ardhshëm evropian (shih gjithashtu Evropën me shumë shpejtësi ).
Përkufizimi më i zakonshëm i Evropës kontinentale përjashton këta ishuj kontinentalë : Ishujt Grekë, Qipro, Maltë, Sicili, Sardenja, Korsikë, Ishujt Balearikë, Britania e Madhe dhe Irlanda dhe ishujt përreth, Novaya Zemlya dhe arkipelagu Nordik, si dhe ishujt oqeanike aty pranë, përfshirë Ishujt Kanarie, Madeira, Azoret, Islanda, Ishujt Faroe dhe Svalbard.
Gadishulli Skandinav ndonjëherë përjashtohet gjithashtu, megjithëse është teknikisht pjesë e "Evropës kontinentale", lidhjet de fakto me pjesën tjetër të kontinentit janë përtej Detit Baltik ose Detit të Veriut (në vend se përmes rrugës së gjatë tokësore që përfshin udhëtimin në veri të gadishullit ku takohet me Finlandën, dhe më pas në jug përmes Evropës verilindore).
Campelles
Campelles është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ripollès, të provincës Girona, në Katalonia.
Valdemorillo
Valdemorillo është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Cuenca del Guadarrama, të provincës Madrid, në Madrid. Valdemorillo ka 11045 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 93.7 km2.
Jamie Chung
Jamie Jilynn Chung (lindi më 10 prill 1983) është aktore amerikane. Ajo morri famën në vitin 2004 si anëtare në MTV. Ajo më vonë aktroi në disa filma dhe u bë e njohur për rolin e saj si Chi Chi në filmin Dragonball Evolution. Ajo është e njohur edhe në filma si Grown Ups, Premium Rush, Sorority Row, The Hangover Part II, Sucker Punch, dhe Big Hero 6.
Jeta
Jamie Chung lindi dhe u rrit San Francisco, Kaliforni. Prindërit e saj janë korean dhe janë larguar nga Korea për në SHBA në vitin 1980.
Karriera e aktrimit
Në vitin 2009, ajo u shfaq në filmin Dragonball Evolution me rolin si Chi Chi. Në vitin 2012, ajo aktroi në filmin me arte marciale The Man with Iron Fists.
Jeta personale
Jamie Chung shkoi për në Manhattan. Ajo u fejua me Bryan Greenberg në dhjetor 2013 dhe u martuan në tetor 2015 në San Barbara, Kaliforni.
Copa América 2007
Kupa e Amerikës Larine 2007
Campeonato Sudamericano Copa América 2007, i njohur thjesht si Copa América 2007 ose 2007 Copa América Venezuela, ishte edicioni i 42-të i Copa América, kampionati i Amerikës së Jugut për ekipet e shoqatës ndërkombëtare të futbollit. Gara u organizua nga CONMEBOL, organi qeverisës i futbollit të Amerikës së Jugut, dhe u mbajt midis 26 qershorit dhe 15 korrikut në Venezuela, e cila priti turneun për herë të parë. Gara u fitua nga Brazili (ata ishin gjithashtu kampionë në mbrojtje), i cili  mundi Argjentinën 3–0 në finale.[2]Meksika zuri vendin e tretë duke mundur Uruguain 3–1 në ndeshjen e vendit të tretë. Kështu Brazili fitoi të drejtën për të përfaqësuar CONMEBOL[3] në Kupën e Konfederatave FIFA 2009.[4]
Njolla e Madhe e Kuqe
Njolla e Madhe e Kuqe është një rajon i vazhdueshëm me presion të lartë në atmosferën e Jupiterit, duke prodhuar një stuhi anticiklonike që është më e madhja në Sistemin Diellor. E vendosur 22 gradë në jug të Ekuatorit të Jupiterit, ajo prodhon shpejtësi të erës deri në 432 km / orë (268 mph). Vëzhgimet nga 1665 deri në 1713 besohet të jenë të së njëjtës stuhi; nëse kjo është e saktë, ajo ka ekzistuar për të paktën 356 vjet. Tjetra u vu re në shtator 1831, me 60 vëzhgime të regjistruara midis asaj kohe dhe 1878 kur filluan vëzhgimet e vazhdueshme.
Zogu me profil vjeshte
Shënime: Letërsia shqipe, poezi.
Proza e filleve të modernitetit : Konica, Koliqi, Kuteli, Migjeni
Proza e filleve të modernitetit : Konica, Koliqi, Kuteli, Migjeni. Libër me autor Sali Bashota, red. Ibrahim Berisha. Botuar në Prishtinë në vitin 2006 nga PEN Qendra e Kosovës. Libri ka 237 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9951457126
Pëllumbi i zi
djathtas|parapamje Pëllumbi i zi ose (rock pigeon; Columba livia) është një anëtar i shpendëve të familjes Columbidae (pëllumbat). Në gjuhën e përditshme ky lloj pëllumbi zakonisht quhet  "pëllumbi i egër".
Islamizimi
Islamizimi ose myslimizimi është procesi i konvertimit shoqëror në Islam.
Ajo fe botërore ka fillimet e saj në shekullin 7, edhe më vonë u shpërnda në masë të madhe në Afrikë dhe Azi, dhe në pjesë të vogël në Evropë. Islamizimin e kanë filluar arabët, ndërsa e kanë vazhduar një numër i madh i popujve të tjerë, të cilët kaluan në Islam, duke përfshirë dhe osmanllinjtë (turqit), që kanë islamizuar Ballkanin, duke përfshirë dhe territoret e Shqipërisë, Kosovës, Maqedonisë dhe Çamërisë.
Shtëpia e Saveta/Xhovan Mjeshtri
Shtëpia e Saveta/Xhovan Mjeshtri është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Kulla e Adem Ademajt
Kulla e Adem Ademajt është një monument i trashëgimisë kulturore në Zylfaj, Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Biars-sur-Cère
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Blars
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Biars-sur-Cère
Biars-sur-Cère (, fjalë për fjalë Biars në Cère ; Lengadocian : Biard de Sera ; Shqip: Biarsera) është një komunë në departamentin Olt që ndodhet në Francën jugperëndimore. Është vendi i selisë së kompanisë Andros, markat e të cilit përfshijnë Bonne Maman.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, fshatarët e Biarserës fshehën një numër hebrenjsh nga persekutimi nazist. Është raportuar por nuk është verifikuar se në mesin e familjeve që mbronin hebrenjtë ishte familja Chapoulart që themeloi më vonë Andros.
Blars
Blars (Shqip: Blari) është një komunë në departamentin Olt në Francën jugperëndimore.
Ëndrra në parajsë
Ëndrra në parajsë libër me autor Sali Bashota, red. Osman Gashi. Botuar në Prishtinë në vitin 2006 nga "Rozafa". Libri ka 75 faqe. ISBN 9951021190
Campllong
Campllong është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Gironès, të provincës Girona, në Katalonia. Campllong ka 497 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 8.46 km2.
Kuteli prozator, poet, kritik
Kuteli prozator, poet, kritik libër me autor Sali Bashota, red. Blerina Suta, red. Ibrahim Berisha. Botuar në Prishtinë në vitin 2007 nga "Rozafa". Libri ka 266 faqe. ISBN 9789951021326
Shënime: Botimi i 2-të
Henk Ten Cate
Hendrik Willem ten Cate (lindur më 9 dhjetor 1954) është një menaxher holandez i futbollit dhe ish-lojtar profesionist. Në sezonin 2005–06, ai ishte asistent i Frank Rijkaard në Barcelona kur skuadra fitoi titujt UEFA Champions League dhe La Liga. Më pas ai shërbeu si menaxher i Ajax deri në tetor 2007 dhe fitoi tre trofe për klubin holandez.
Ten Cate iu bashkua Chelseat më 11 tetor 2007 si ndihmës menaxher, por dha dorëheqjen pas humbjes në finalen e Ligës së Kampionëve të UEFA-s 2008, më 29 maj 2008, vetëm 5 ditë pas largimit të menaxherit Avram Grant.
Tej Miklauzh
Tej Miklauzh (i lindur më 26 shkurt 1952 në Lubljanë dhe vdiq më 29 janar 2022 në Robidišče) është një ish politikan slloven me kombësi italiane.
Tej Miklauzh parti politike slloveno-italiane.
Miklauzh vdiq në moshën 69 vjeçare 29. janar 2022.
Tej Miklauzh Tej Miklauzh Tej Miklauzh Tej Miklauzh Tej Miklauzh Tej Miklauzh Tej Miklauzh Теј Миклаузх Теј Миклауж Tej Miklauzh Tej Miklauzh Αυτό Miklauzh Тей Миклауж Тей Міклауж Тэй Міклаўж
Miniera e Tërpezës
Miniera e Tërpezës është një nga të vetmet miniera të arit në Kosovë. Miniera gjendet në Malishevë të rrethit të Prizrenit. Miniera ka rezerva që arrijnë në 120 milion ton xehe me shkallë 1.18 gr/t ar, duke rezultuar në 142 ton ari.
Roblox
Roblox është një falas, por ka një monedhë virtuale e quajtur Robux me të cilën mund të blihen një tërësi aksesorësh për "Avatarin" e përdoruesit ashtu edhe një sërë avantazhes brenda lojërave që ndodhen në Roblox. Që nga gushti i 2020, Roblox kishte mbi 164 milionë përdorues aktivë mujorë, duke përfshirë më shumë se gjysmën e të gjithë fëmijëve amerikanë nën 16 vjeç.
Megjithëse Roblox ka marrë përgjithësisht vlerësime pozitive nga kritikët, ajo është përballur me kritika për moderimin e saj, mikrotransaksionet dhe praktikat e supozuara shfrytëzuese të drejtuara ndaj fëmijëve.
Elementet e Euklidit
Elementet është një traktat matematikor i përbërë nga 13 libra që i atribuohen matematikanit grek antik Euklidit në Aleksandri, Egjipt Ptolemaik c. 300 para Krishtit është një koleksion përkufizimesh, postulatesh, propozimesh (teorema dhe konstruksione) dhe provave matematikore të fjalive. Librat mbulojnë gjeometrinë e rrafshët dhe të ngurtë euklidiane, teorinë e numrit elementar dhe linjat e pashoqe. Elementet është trajtimi më i vjetër ekzistues në shkallë të gjerë deduktive i matematikës. Provenshtë provuar e dobishme në zhvillimin e logjikës dhe shkencës moderne dhe ashpërsia logjike e saj nuk u tejkalua deri në shekullin e 19-të.
Elementet e Euklidit është referuar si libri shkollor më i suksesshëm dhe me ndikim i shkruar ndonjëherë. Ishte një nga veprat më të hershme matematikore që u shtyp pas shpikjes së shtypshkronjës dhe është vlerësuar të jetë e dyta pas Biblës në numrin e botimeve të botuara që nga shtypja e parë në 1482, numri që arriti mirë mbi një mijë. Për shekuj me radhë, kur kuadriviumi u përfshi në programin mësimor të të gjithë studentëve të universitetit, të gjithë studentëve u kërkohej njohuri për të paktën një pjesë të Elementeve të Euklidit. Deri në shekullin e 20-të, në të cilën kohë përmbajtja e tij mësohej universalisht përmes librave të tjerë shkollorë, nuk pushoi së konsideruari diçka që të gjithë njerëzit e shkolluar kishin lexuar.
Baba Mondi
Ai përfundoi shkollën e mesme në vendlindjen e tij dhe diplomoi në Akademinë Ushtarake "Skënderbej". Duke filluar nga viti 1982, ai ishte një oficer i Forcave të Armatosura Shqiptare. Pas 2 janarit 1992, ai studioi në Dedebaballëk dhe u bë dervish më 16 maj 1996.
Pas vdekjes së Baba Tahir Eminit, Kryegjyshi Boteror i asaj kohe dhe dedeli i Tiranës Reshat Bardhi e caktoi Baba Mondin, ish-shef i Teqesë së Turanit të Korçës, për të mbikëqyrur teqenë e Babai Harabatit në Tetovë, Republikën e Maqedonisë. Më 11 qershor 2011 ai u zgjodh si kreu i tarikatit Bektashi nga një këshill i baballareve shqiptarë.
Pier 21
Pier 21 ishte një terminal detar dhe imigracion i derdhur nga 1928 në 1971 në Halifax, Nova Scotia, Kanada. Pothuajse një milion emigrantë erdhën në Kanada përmes Pier 21, dhe është struktura e fundit e mbijetuar e imigracionit në portin detar. Objekti shpesh krahasohet me portën historike të emigracionit Amerikan Ellis Island. Ish-struktura e imigracionit tani është e okupuar nga Muzeu Kanadez i Imigracionit, Kolegji Nova Scotia i Artit dhe Dizajnit, si dhe qiramarrës të ndryshëm me pakicë dhe studio.
Kolegji Nova Scotia i Artit dhe Dizajnit
Universiteti NSCAD, i quajtur gjithashtu Kolegji i Artit dhe Dizajnit Nova Scotia, është një shkollë arti pas shkollës së mesme në Halifax, Nova Scotia. Kanada. Ajo u themelua në 1887 nga Anna Leonowens dhe më vonë u bë shkolla e parë e artit që jepte shkallë në Kanada.
Pedocentrizmi
Pedocentrizmi (greqisht: παῖς, παιδός - pais, paidos = fëmijë + latinisht: centrum = qendër) është një drejtim teorik në pedagogji i cili e vendos fëmijën në qendër të procesit arsimor dhe mësimdhënënies. Pedocentrizmi niset në mënyrë të njëanshme vetëm nga natyra e fëmijës, nën ndikimin pikëpamjeve natyraliste të J.-J. Rousseau, pastaj të pedagogut belg Ovide Decroly dhe sidomos nën ndikimin e psikologjizmit, sipas të cilave një fëmijë është "në vetvete" një rregullator i procesit arsimor. Për pedocentristët e fundit të shekullit XIX dhe fillimit të shekullit XX (Ernst Meuman, Eduard Klaparede, etj.) zhvillimi natyror dhe mësimet e evolucionit janë një pikënisje dhe qëllimi i çdo akti arsimor. Përkrahësit e pedocentrizmit konsiderojnë se në procesin arsimor është e nevojshme të merren parasysh nevojat, preferencat, interesat, dëshirat, idealet dhe impulset spontane të fëmijëve. Pedocentrizmi krahas me njëanshmëritë ka pasur edhe efektet pozitive të tij, sepse punën dhe verpimtarinë arsimore e edukative e ka përqëndruar në aftësitë individuale të fëmijëve, e nuk është mbështetur vetëm në programet dhe tekstet burokratike në një shkollë të ngarkuar me verbalizëm dhe "dresurë". Në përhapjen dhe popullarizimin e pedocentrizmit veçanërisht ka ndikuar libri me titull "Shekulli i fëmijës" (1900) i autores suedeze Ellen Key. Në këtë vepër E. Key duke u nisur nga pikëpamjet individualiste dhe natyraliste, angazhohet për të drejtat maksimale të fëmijëve. Shikuar nga pikëpamja shkencore pedagogjike pedocentrizmi ka mohuar shumë ligjshmëri të procesit mësimor duke e reduktuar atë në një ngjarje spontane dhe të përshtatshme vetëm për fëmijët (një lloj i anarkizmit didaktik), por nga ana tjetër, gjithashtu edhe ka tërhequr vërejtjen në intelektualizmin e tepruar të shkollës herbartiane. Më vonë, disa përfaqësues të pedocentrizmit (si p.sh. John Dewey), i refuzuan disa pikëpamje pedocentriste si shumë të njëanshme.
Belica (Burim)
Shtrihet rreth 13 km në juglindje të Burimit(Istogut). është vendbanim kodrinor-malor. Përbëhet prej pjesës së fshatit përtej ku kanë jetuar serbët dhe pas kodres më në lindje, në drejtim të Drenicës, shtrihet lagjia Mirusha, e cila është mjaft larg nga qendra e fshatit, me popullsi shqiptare. Sipërfaqja: 1045 ha, 20 ari, 78 m. Familjet, kryesisht serbe. Në lagjen Mirusha jetojnë familjet Halitaj dhe Mulaj. Në këtë lagje janë edhe këto toponime: Kryqet e Belicës, Ara e Madhe etj. Në defterin e Sanxhakut të Shkodrës më 1582 është regjistruar me emrin Beliqa, me 15 shtëpi, dy beqarë dhe pesë bashtina. Disa familje serbe ndërmjet dy lufrave botërore këtu kanë ardhur nga Kolashini i Ibrit. Sipas M. Obradoviqit, në këtë lokalitet atëherë ishin vendosur 42 familje kolonësh. Rreth vitit 1905 kishte 13 shtëpi (12 serbe e një shqiptare), më 1918 kishte 228 banorë (18 familje shqiptare dhe vetëm 2 familje serbe). Familjet serbe, kur ka rënë pushteti serb gjithnjë kanë ikur nga ky vendbanim. Në vitin 1961 Belica kishte 72 shtëpi me 529 banorë (72 shqiptarë, 435 serbë, 7 malazez, 15 të tjerë). Më 1981 kishte 81 shtëpi me 565 banorë, prej tyre 120 shqiptarë, 417 serbë, 10 malazez, 17 myslimanë, 1 të tjerë. Më 1991 janë regjistruar 339 serbë. Në vitin 2002 lagja Mirusha kishte 11 shtëpi shqiptare me rreth 130 banorë. Pas lufte banorët serb përsëri kanë ikur në vendbanimet e tyre të para në Serbi. Kanë qenë djegur shtëpitë shqiptare, pas lufte në shenjë hakmarrje shqiptarët kanë djegur shtëpitë serbe. Në kujtesën historike të popullit shqiptar Belica është e njohur edhe për luftën që kundër serbëve ka bër trimi popullor, Nak Berisha me cetën e tij, pastaj Kamber Loshi, si dhe Hysen Shalaku, shumë kohë më vonë.
Den nationnale winsten
thumb|Ballina e ed. të parë të Den nationnale winsten (The National Gain). The National Gain (Swedish title: Den nationnale winsten) është vepra kyesore e shkencëtarit, filozofit dhe politikanit finlandez Anders Chydenius, e botuar në vitin 1765. Në vepër Chydenius argumenton në favor të të drejtave të eksportit të lirë për pcovincën Ostrobothnia dhe shtron themelet e liberalizmit, tregtisë së lirë dhe industrisë - njëbmëdhjetë vite përpara veprës së Adam Smithit,The Wealth of Nations (Pasuria e Kombeve) (1776). Në libër, Chydenius sulmon subvencionin e eksporteve si një shembull të efekteve të kqija të ndërhyrjes qeveritare në çështjet ekonomike.
Caillac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Caillac (Ocitanisht: Calhac ; Shqip: Kaljaku) është një komunë në departamentin Olt në Francën jugperëndimore.
Siçilia (provincë romake)
Siçilia (greqishtja e lashtë: Σικελία) ishte provinca e parë e fituar nga Republika Romake, duke përfshirë ishullin e Siçilisë. Pjesa perëndimore e ishullit u vu nën kontrollin romak në 241 pes në përfundim të Luftës së Parë Punike me Carthage. Një praetor ishte caktuar rregullisht në ishull nga rreth 227 pes. Mbretëria e Sirakuzës nën Hieron II mbeti një aleate e pavarur e Romës deri në humbjen e saj në 212 pes gjatë Luftës së Dytë Punike. Më pas, provinca përfshinte të gjithë ishullin e Siçilisë, ishullin e Maltës dhe grupet më të vogla të ishujve (ishujt Egadi, ishujt Lipari, Ustica dhe Pantelleria).
Gjatë Republikës Romake, ishulli ishte burimi kryesor i drithit për qytetin e Romës. Nxjerrja ishte e rëndë, duke provokuar kryengritje të armatosura të njohura si Lufta e Parë dhe Dytë Servile në shekullin e dytë pes. Në shekullin e parë, guvernatori romak, Verres, u ndoq penalisht për korrupsionin e tij nga Ciceroni. Në luftërat civile që sollën fundin e Republikës Romake, Siçilia u kontrollua nga Sextus Pompey në kundërshtim me Triumviratin e Dytë. Kur ishulli më në fund ra nën kontrollin e Augustit në vitin 36 pes, ai u riorganizua ndjeshëm, me koloni të mëdha romake që u krijuan në disa qytete të mëdha.
Provinca ra për pak kohë nën kontrollin e mbretërisë vandal të Afrikës së Veriut pak para rënies së Perandorisë Romake Perëndimore më 476, por shpejt u kthye në Mbretërinë e Italisë dhe u kthye në kontrollin romak nën perandorin lindor në Konstandinopojë, të cilës do t'i jepej. qëndrojnë deri në shekullin e 9-të.
Dhia xhuxhe
Dhia xhuxhe, ose Xhuxhi Amerikan, është një racë amerikane e dhive akondroplastike. Është i vogël, kompakt dhe i ndërtuar në mënyrë strikte. Ashtu si Xhuxhi Nigerian, ai rrjedh nga grupi i racave të Xhuxhit të Afrikës Perëndimore. Midis 1930 dhe 1960, kafshët e këtij lloji u importuan në Shtetet e Bashkuara për t'u përdorur ose si kafshë të kopshtit zoologjik ose për kërkime; disa më vonë u mbajtën dhe u edukuan si kafshë shoqëruese dhe u njohë si llojë në 1975. Mund të njihet gjithashtu si Dhia xhuxhe ose Xhuxhi Afrikan. Është krejt e ndryshme nga raca e dhisë xhuxhe britanike.
Histori
Midis viteve 1930 dhe 1960 një shumëllojshmëri dhish të vogla të grupit të racave Xhuxh të Afrikës Perëndimore u importuan nga kopshtet zoologjike në Gjermani në Shtetet e Bashkuara, për t'u ekspozuar në kopshte zoologjike ose për t'u përdorur si kafshë kërkimore. Disa erdhën në duart e mbarështuesve privatë që i mbanin dhe i edukonin si kafshë shoqëruese.Nga vitet 1970, ishin zhvilluar dy lloje të dallueshme: njëri i gjerë, kompakt dhe i fortë si lloji afrikan, ndersa tjetri me delikat dhe më i ngjashëm me nje dhi qumështore. Ky i fundit u bë Xhuxhi Nigerian, ndërsa i pari u bë Xhuxhi Amerikan, për të cilin u krijua një shoqëri racash në 1975, dhe një libër tufash filloi në të njëjtin vit.
Në vitin 2007 statusi i ruajtjes së Xhuxhit Amerikan u rendit nga Organizata e Ushqimit dhe Bujqësisë e Kombeve të Bashkuara si "i rrezikuar". Në vitin 2019 niveli i rrezikut ndërkufitar u rendit në bazën e të dhënave të racës DAD-IS si "në rrezik"; nuk ishte në listën e vëzhgimit të racës së trashëgimisë të Ruajtjes së Blegtorisë.
Magna Graecia
Magna Graecia (greqishtja e lashtë: Μεγάλη Ἑλλάς, romanizuar: Megálē Hellás, fjalë për fjalë 'Greqia e Madhe'; italisht: Magna Graecia) ishte emri i dhënë nga romakët për zonat bregdetare të Italisë Jugore në rajonet e sotme italiane të Kalabrisë, Pulia, Bazilikata, Kampania dhe Siçilia; këto rajone ishin të populluara gjerësisht nga kolonët grekë. Këta kolonë, të cilët filluan të mbërrinin në shekullin e 8-të para Krishtit, sollën me vete qytetërimin e tyre helen, i cili la një gjurmë të qëndrueshme në Itali (si në kulturën e Romës së lashtë). Ata ndikuan gjithashtu te popujt vendas, si Sikelët dhe Oenotrianët, të cilët u helenizuan pasi përvetësuan kulturën greke si të tyren.
Dhia xhuxhe
Histori
Dy raca moderne rrjedhin pjesërisht nga Xhuxhi Amerikan: Kinder u krijua nga kryqezimi me Xhuxhin Nubian, Pygora nga kryqëzimi me  Angora.
Karakteristikat
Pygmy Amerikan është i vogël dhe i trashë, me kocka të rënda: gjatësia është zakonisht në intervalin 40 - 50 cm, pesha varion prej 25 - 40 kg. Shtatë variacione ngjyrash njihen në standardin e racës : karamel me shenja të zeza, karamel me shenja kafe, agouti ngjyrë kafe, agouti gri, agouti e zezë, e zezë me shenja të bardha dhe e zezë e ngurtë.
Magna Graecia
Shprehja greke Megálē Hellás, e përkthyer më vonë në latinisht si Magna Graecia, shfaqet për herë të parë në Histories e Polybius, ku ai ia atribuoi termin Pitagorës dhe shkollës së tij filozofike. Straboni gjithashtu e përdori termin për t'iu referuar madhësisë së territorit që ishte pushtuar nga grekët dhe poeti romak Ovidi e përdori termin në poezinë e tij Fasti.
Antikiteti
Sipas Geographica të Strabonit, kolonizimi i Magna Graecia kishte filluar tashmë në kohën e Luftës së Trojës dhe zgjati për disa shekuj.
Dhia xhuxhe
Karakteristikat
Polyshtë poliestër, pjellor dhe i parakohshëm - fëmijët mund të bëhen seksualisht të pjekur në dy muaj. Shtatzënia normalisht zgjat 145-153 ditë.
Përdorni
Dhia xhuxhe rritet për konsum ose si kafshë shoqëruese; shumë prej tyre mbahen në kopshte zoologjike. Për shkak të madhësisë së tij të vogël dhe lehtësisë së trajtimit, mund të përdoret për kërkime shkencore; është zbuluar të jetë një prodhues i mirë i antitrupave për kërkime imunologjike.
Magna Graecia
Antikiteti
Në shekullin e 8-të dhe të 7-të pes, për shkak të krizave demografike (uria e bukës, mbipopullimi, etj.), stasis, nevoja në zhvillim për pika të reja tregtare dhe porte, dhe dëbimi nga atdheu i tyre pas luftërave, grekët filluan të vendoseshin në Italinë jugore. Kolonitë filluan të krijohen në të gjithë Mesdheun dhe Detin e Zi (me përjashtim të Afrikës Veriperëndimore, në sferën e ndikimit të Kartagjenës), duke përfshirë Sicilinë dhe pjesën jugore të Gadishullit Italian. Romakët e quajtën këtë zonë Magna Graecia (latinisht "Greqia e Madhe") pasi ishte e banuar kaq dendur nga grekët. Gjeografët e lashtë ndryshuan nëse termi përfshinte Siçilinë apo thjesht Pulinë, Kampaninë dhe Kalabrinë, Straboni dhe Livi që ishin avokatët më të shquar të përkufizimeve më të gjera.
Me kolonizimin, kultura greke u eksportua në Itali në dialektet e saj të gjuhës së lashtë greke, ritet e saj fetare dhe traditat e saj të polisit të pavarur. Një qytetërim origjinal helen u zhvillua shpejt dhe më vonë ndërveproi me qytetërimet vendase italike. Transplanti më i rëndësishëm kulturor ishte varieteti Chalcidean/Cumaean i alfabetit grek, i cili u adoptua nga etruskët; alfabeti i vjetër italik më pas evoluoi në alfabetin latin, i cili u bë alfabeti më i përdorur në botë.