cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vepra 15 (Enver Hoxha)
- Partia të merret më shumë me edukimin e forcimin e BP - 2 prill 1958
- Shënime mbi të cilat u fol në aktivin e BP Korçë - 25 prill 1958
- Nga biseda me kooperativistët e Libonikut të Korçës - 26 prill 1958
- Minatorët element më i fuqishëm i klasës punëtore - 28 prill 1958
- Në kundërshtim me teorinë e praktikën marksiste-leniniste - 4.5.1958
- Disa detyra për forcimin e punës së partisë në ushtri - 10 maj 1958
- Vija e partisë sonë është e drejtë - 28 maj 1958 - Partia e popullit te ne janë një e lidhur përjetë - 29 maj 1958 - Fjala përshëndetëse në Kongresin VII të PK të Bullgarisë - 3.6.1958
- Në popullin bullgar ne kemi një mik besnik
- Letër punonjësve të shtypshkronjës "K. Marks" e "A. Nekse" - 17 qershor 1958
- Lënda
Kantoni Ouzouer-le-Marché
Kantoni Ouzouer-le-Marché (frëngjisht: Canton d'Ouzouer-le-Marché) është një kanton në departamentin Loir-et-Cher, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Ouzouer-le-Marché. Ka sipërfaqe 270.68km2 dhe popullsi 4512 banorë.
Zekeria Cana
1971
19. Për një kritikë objektive në veprimtarinë tonë shkencore, Rilindja, 6.XI.1971
1979
20. Problematikë komplekse e kapur në gjerësi dhe thellësi. Arben Puto, Pavarësia shqiptare dhe diplomacia e Fuqive të Mëdha, Tiranë 1979, Rilindja, 1.IX., 8.IX.1979
21. Kryengritja e përgjithshme shqiptare e vitit 1912. Rreth punimit të Dr. Bogumil Hrabak mbi këtë temë, GJA, SSHH, IX-1979,287-316
1980
22. L’insurrection generale Albanaise de l’an 1912 (A propos d’un travail du Dr B.Hrabak sur ce sujet), Studia albanica 2/1980,191-208
1984
23.L’insurrection generale albanaise de l’an 1912, Recherches albanologiques 1-1984,169-198
1985
24. Shukri Rahimi – Z. Cana, Kritika bez naucnih osnova (Povodom napisa Dusana T.Batakovica), Knjizevna rec,Nr.254,10.IV.1985
25. Sh.Rahimi – Z.Cana,Rreth kritikës  për librin “Albanci”, GJA,SSHH,15-1985,327-344
1988
26. Marrëdhëniet serbo – shqiptare 1912-1915. Rreth librit të Bogumil Hrabak: Arbanaski upadi i pobune na Kosovu i Makedoniji od kraja 1912. do kraja 1915.godine, GJ, SSHH, 1/1988, 278-300
1991
27. Ndërmjet pabesisë dhe tradhtisë kombëtare. Anëshkrime në intervistën e Bujar Hoxhës. Fjala 33,34,35,41/1991
1992
28.  Kohë duhet të durosh dhe të punosh, Fjala 3/1992
1993
29. Përdhosje e historisë kombëtare. Anëshkrime në artikullin e Dr. Muhamet Pirrakut: pavarësit e vitit 1912 – pavarësi e Shqipërisë etnike, Bujku, 24,25.XII.1993; Rilindja,  29.XII.1993
1994
31. Martirët s’mund të quhen kriminelë. Rreth librit të dr. Hakif Bajramit: “Tragjedia e Tivarit”, botim privat, Prishtinë 1993, Bujku, 31.V.1994
32. Vulgarizim i shekncës deri në çoroditje. Rreth reagimit të dr. Hakif Bajramit:  “Krimet nuk vjetrohen, as mund të heshten”, Bujku, 28.VI.1994
33. Ndërrim tezash të Dr. Hakif Bajramit. Lidhur me shkrimin e Hakif Bajramit “Mashtrime skandaloze” të botuar në “Bujku” më 12 korrik 1994
2007
35. Vepër publicistike me interes, Zëri, 29.XII.2007
E. Shkrime historiko – publicistike
1. Vorri i Gjeçovit, Rilindja, 3.VIII.1967
2. E kaluemja historike pa përmendore, Fjala, kallnor-shkurt 1968
3. Muzeu i Gjakovës, cili është ky? Rilindja, 12.III.1971
4. Kulti i traditës në mënyrën polake, Rilindja, 28-30.XI.1978
5. Në shtëpinë e Tucoviqit, Rilindja, 31.XII.1982- 1,2,I.1983
6. “Përpjekja’ e ditëve tona rinore, Zëri i Rinisë, 15.V.1985
7. Z.Cana- Ali Aliu, Masa që rrezikojnë qënien  shpirtërore dhe fizike të shqiptarëve në Maqedoni, Mladina (Lubjanë), 24.II.1989
8. Obracun na Kosovu, Danas (Zagreb), 30.V.1989; Gjueti mesjetare kundër shtrigave, por shqiptarët do ta përballojnë edhe këtu furtunë, Zëri i popullit, 3.VI.1989
9. Ç’bëhet me vajzat e Tahir Mehajt, Kosovarja nr3, maj 1994
10. Gjallëron Babushi, Zëri, 14.V.1994
12. Të vdesësh për të jetuar, Kosovarja 3/1995
14. Ngjarje që shënojnë një epokë. Aziz Abrashi- Burhan kavaja, Epopeja e minatorëve, Prishtinë 1966, 174-176
15. Edhe një vrasje mizore, Bujku, 11.VI.1996
16. Një ditë e shënuar përkujtimi, Bujku, 16.VII.1996
17. Zhvillimet në Serbi dhe pozicioni ynë, Bujku, 17.XII.1996; Rilindja, 22-28.XII.1996, Illyria, 4-6.I.1997
18. Në gjunj para Nënës Terezë, Koha ditore, 14.IX.1997
20. Fletë ditari 1976-1989, Zëri, 19.I-28.II.2007
F. Përkthime
1. Rela Novakoviq – Jovan Neshiq, Historija për klasën e I të shkollave profesionale, Prishtinë 1965
2. Arsh- Senkeviç- Smirnova, Histori e shkurtë e Shqipnisë, Prishtinë 1967
3. Millan Shufflay, Historia e shqiptarëve të veriut
4. Zhivko Avramovski – Llazar Llakiq- Bogdan Smileviq. Historia. Tekst për vitin e III t’arsimit fillor të rriturve, Prishtinë 1968
5. Mirko Peroviq, Bazat e shkencës mbi shoqërinërinë dhe rregullimi shoqëror i  Jugosllavisë, Prishtinë, 1969
7. Rela Novakoviq – Millutin Peroviq, Historia për klasën III të gjimnazit, Prishtinë 1976
Hasidizmi
parapamje|210px|right|Hasidik [[Çifutët|hebrej]] Hasidizmi (hebraisht: חסידות) është një degë e Jehudizmit e themeluar në shekullin XVIII në Evropën Perëndimore. Kjo rrymë, në krahasim me të parën, kultivon metodat e lidhjes shpirtërore me Zotin përmes lutjes së thelluar, e cila bëhet, pasi që, paraprakisht, është arritur një gjendje e caktuar shpirtërore.
Kosciusko County
Kosciusko County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Fazat e Rilindjes Shqiptare
Epoka e Rilindjes dhe lëvizja kombëtare që u zhvillua gjatë saj përbëjnë një proces unik e tërësor. Megjithatë, sikurse është pranuar në historiografinë shqiptare, ajo ndahet në katër periudha ose faza.
Faza e pare
Faza e Parë
Faza e parë fillon në vitet 30 të shek. XIX dhe vijon deri në vitet e shpërthimit të Krizës Lindore, më 1830-1877. Kjo është periudha e ndryshimeve të rëndësishme në jetën ekonomiko-shoqërore, politike e kulturore të vendit, e konsolidimit të procesit të formimit të shqiptarëve si komb. Në këtë fazë nis të përvijohet mendimi politik i Rilindjes, i ideologjisë dhe i programit të saj, që u përpunua nga ideologët e parë të Rilindjes. Përpjekjet për afirmimin e kombit shqiptar nëpërmjet lëvrimit e përhapjes së kulturës dhe të arsimit shqip u shoqëruan me një zhvillim të tillë të kulturës kombëtare të paparë deri atëherë, që në kushtet, në të cilat ndodhej Shqipëria asokohe, e pati qendrën e vet më shumë në kolonitë shqiptare të mërgimit, por edhe brenda vendit. Në këtë fazë të lëvizjes kombëtare u formulua, ndonëse jo në mënyrë të plotë, edhe kërkesa e organizimit autonom të trojeve shqiptare. Kjo periudhë karakterizohet gjithashtu nga një varg kryengritjesh të popullsisë fshatare e qytetare që shpërthyen në vitet 30-40 dhe që vazhduan thuajse pa ndërprerje deri në fillimin e Krizës Lindore, më 1876-1877. Epoka e re historike në të cilën u zhvilluan u dha atyre tipare të reja, karakteristike për lëvizjet çlirimtare të Rilindjes.baxhell
Faza e dytë Faza e dytë përfshin vitet 1878-1881, kur në kushtet e Krizës Lindore, një element i rëndësishëm i së cilës ishte edhe Lëvizja Kombëtare Shqiptare, u shënua një kthesë e rëndësishme në zhvillimin e saj, u krijua organizata mbarëshqiptare – Lidhja e Prizrenit. Lidhja dhe udhëheqësit e saj përpunuan programin më të plotë politik të lëvizjes kombëtare për mbrojtjen e tërësisë territoriale të Shqipërisë që kërcënohej nga monarkitë fqinje, për bashkimin e të gjitha trevave shqiptare në një shtet autonom kombëtar. Në këtë fazë, nën drejtimin e Lidhjes së Prizrenit dhe të udhëheqësve të saj më të vendosur, u bë përpjekja e parë për të sendërtuar me rrugën e luftës së armatosur programin e lëvizjes kombëtare, për të themeluar shtetin kombëtar shqiptar. Nga kjo fazë çështja shqiptare u bë një realitet objektiv në politikën ballkanike të Fuqive të Mëdha, një element i pandarë i kombinacioneve të tyre diplomatike në Ballkan dhe në Evropë.
Faza e Tretë
Faza e tretë e lëvizjes kombëtare shtrihet nga vitet 1881 dhe mbyllet më 1908, me revolucionin e turqve të rinj. Në këtë periudhë Lëvizja Kombëtare Shqiptare, edhe pse nuk njohu pika të atilla kulmore, siç ishin vitet e Lidhjes së Prizrenit, erdhi duke u rritur, si nga pikëpamja cilësore, me zhvillimin e mëtejshëm të mendimit politik e të kulturës, ashtu edhe nga organizimi i saj. Në vitet e para pas shtypjes së Lidhjes së Prizrenit mori hov lufta për shkollën dhe kulturën kombëtare, u hodhën themelet e shkollës kombëtare, u zhvillua letërsia shqipe, u zgjerua publicistika shqiptare, zhvilloi veprimtarinë e vet një varg i tërë shkrimtarësh, mendimtarësh e publicistësh, që krijuan vepra, të cilat vunë themelet e letërsisë dhe të kulturës së sotme shqiptare. Në këtë periudhë zgjerohet më tej veprimtaria patriotike e kolonive shqiptare të mërgimit, që dhanë një kontribut të çmuar në lëvizjen kombëtare. Vitet e fundit të shek. XIX shënuan një ngritje të re të lëvizjes për autonominë e Shqipërisë, që u shpreh në dy drejtime kryesore: së pari, në përgatitjen e një vargu memorandumesh, peticionesh e traktatesh politike (ku spikat vepra “Shqipëria ç’ka qenë, ç’është dhe ç’do të bëhetë ?”), me të cilat u pasurua më tej programi politik i Rilindjes për formimin e shtetit kombëtar, për organizimin e kushtetutën e tij; së dyti, në themelimin e një organizate të re mbarëshqiptare, të Lidhjes së Pejës (1899-1900), që mori përsipër të vazhdonte, në kushtet e reja, misionin historik të Lidhjes së Prizrenit.
Faza e katërt
Faza e katërt (1910-1912) hapet me fitoren e Revolucionit xhonturk dhe mbaron me Shpalljen e Pavarësisë të Shqipërisë më 28 nëntor 1912. Kjo është periudha e rritjes së lëvizjes politiko-kulturore (më 1908-1910) dhe e kryengritjeve të mëdha shqiptare kundër sundimit osman në vitet 1910-1912, të cilat dallohen si nga përmasat e shkalla më e lartë e organizimit, ashtu edhe nga programi politik autonomist që parashtruan. Lëvizja kombëtare u bë në këto rrethana një faktor i rëndësishëm ndërkombëtar, ndërsa kryengritjet shqiptare të viteve 1910-1912 e dobësuan pushtetin osman në Ballkan dhe i hapën rrugën shkatërrimit të tij përfundimtar pas luftërave ballkanike të viteve 1912-1913.
Kryengritjet, sidomos ajo e përgjithshme e vitit 1912, përgatitën truallin për Shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë, që ishte një fitore e madhe historike me të cilën mbyllet epoka e Rilindjes Kombëtare. Por, i shpallur në vitet e luftërave ballkanike dhe për shkak të vendimeve të padrejta të Konferencës së Londrës të Ambasadorëve të Fuqive të Mëdha (1912-1913), shteti i pavarur shqiptar nuk arriti të bashkojë, siç ishte përcaktuar në platformën politike të Rilindjes, të gjitha trojet e Shqipërisë, pjesa më e madhe e të cilave mbeti jashtë kufijve të tij, nën robërinë e shteteve fqinje, të Serbisë, të Malit të Zi e të Greqisë. Në këto rrethana çështja kombëtare shqiptare mbeti e pazgjidhur përfundimisht, duke u kthyer në periudhat më pas në një problem i lëvizjes për çlirimin kombëtar të asaj popullsie shqiptare që mbeti në ato shtete dhe duke u bërë njëherazi një faktor që ndikoi fuqishëm në marrëdhëniet e shtetit shqiptar me këto vende fqinje.
Lidhje te jashtme
https://www.youtube.com/watch?v=uyEe_hN8sPU
Antoni Gaudi
Antoni Gaudí Kornet (25 qershor 1852 – 10 qershor 1926) ishte një arkitekt spanjollo–katalunas nga Reusi, i cili ishte udhëheqës formal i Modernitetit Katalunas. Veprat e Gaudisë reflektojnë stilin e tij shumë individual dhe të veçantë dhe janë kryesisht të përqendruara ne Barcelonë, sidomos vepra e tij e madhe letrare, Sagrada Familia.
Pjesa më e madhe e punës së Gaudisë u shënua nga pasionet e tij të mëdha në jetë: arkitektura, natyra, feja. Gaudi studioi çdo detaj të krijimeve te tij, duke integruar në arkitekturën e tij një seri të artizanateve për të cilat kishte aftësi: qeramika, qelqi me njolla, prodhim hekuri i farkëtuar imitim dhe zdrukthtari. Ai paraqiti teknikat e reja në trajtimin e materialeve, të tilla si trencadís, e bërë nga copa mbeturinash qeramika.
Pas disa vitesh, nën ndikimin e artit neo-gotik dhe teknikat orientale, Gaudi u bë pjesë e lëvizjes Modernista e cila ishte duke arritur kulmin e saj në fund të shek. XIX dhe fillimit të shekullit të XX. Puna e tij e kaloi modernisten e zakonshme, duke  kulmuar në një stil organik te inspiruar nga natyra. Gaudi rrallë tërhoqi plane të detajuara të veprave të tij, në vend të kësaj preferonte t’i krijonte ato si modele te shkalles tri-dimensionale dhe duke i formuar detajet ashtu siç i konceptonte ato.
Puna e Gaudisë gëzon apel të gjerë ndërkombëtare dhe shumë studiues janë të përkushtuar për të kuptuar arkitekturën e tij. Sot, puna e tij gjen admirues si në mesin e arkitekteve ashtu edhe te publikut. Kryevepra e tij, ende e papërfunduar, Sagrada Família, është monumenti me i vizituar në Spanjë. Mes viteve 1984 dhe 2005, shtatë nga veprat e tij janë deklaruar Trashëgimi Botërore nga UNESCO. Besimi Katolik i Gaudisë e ka përcjell gjatë jetës së tij dhe imazhet fetare e përshkojnë punën e tij. Kjo beri qe ai të fitojë pseudonimin "Arkitekti i Perëndisë" dhe e udhëhoqi drejt thirrjeve për lumturinë e tij.
Lindja, fëmijëria dhe studimet
Antoni Gaudi lindi më 1852 në Riudoms ose në Reus, tek kazanbërësi industrial Francesk Gaudí Serra (1813–1906) dhe Antònia Cornet Bertran (1819–1876). Ai ishte më i riu nga pesë fëmijët, prej të cilëve tre mbijetuan dhe u rritën: Rosa (1844–1879), Francesc (1851–1876) dhe Antoni. Familja e Gaudisë kishte origjinë nga rajoni Auvergne në jug të Francës. Një nga paraardhësit e tij, një tregtar shëtitës, u zhvendos në Kataluni në shekullin e XVII, origjina e mundshme e emrit të familjës se Gaudisë përfshinë emrin Gaudy ose Gaudin. thumb|right|El Mas de la Calderera, home of the Gaudí family in [[Riudoms]] Vendlindja e saktë Gaudisë është e panjohur për shkak se nuk janë gjetur dokumente mbi të cilat mund të mbështetemi, duke na çuar në një polemikë në lidhje me atë nëse ai ka lindur ne Reus ose Riudoms, dy komunat fqinje të rrethit Baix Camp. Shumica e dokumenteve te identifikimit të Gaudisë si nga vitet e tij studentore dhe profesionale  e japin Reusin si vendlindje të tij. Gaudi ka deklaruar në raste të ndryshme se ai ka lindur në Riudoms, fshatin e familjes së tij atërore. Gaudi u pagëzua në kishën e Sant Pere Apostol në Reus një ditë pas lindjes së tij nën emrin "Antoni Placid Guillem Gaudi i bori".
Antenat unazë
Hyrje
Një tjetër lloj i antenave të thjeshta të lira dhe shumë të gjithanshme janë antenat unazë (ang. Loop antenna). Antenat unazë kanë forma të ndryshme si p.sh drejtkëndësh, trekëndësh, në formë të rrethit, elipsës, katrorit dhe shumë konfiguracione tjera. Për shkak të thjeshtësisë në analizë dhe konstruksion antenat unazë në formë rrethi janë më të popullarizuara dhe kanë një vëmendje më të gjerë.
Antoni Gaudi
Lindja, fëmijëria dhe studimet
Gaudi kishte një vlerësim të thellë për vendin e tij amtar dhe një krenari te madhe për trashëgiminë e tij mesdhetare. Ai besonte se njerëzit e Mesdheut ishin të pajisur me kreativitet, origjinalitet dhe një ndjenjë të lindur për artin dhe dizajnin. Gaudi e ka përshkruar ketë dallim duke thënë, ”Ne e posedojmë imazhin. Fantazia vjen nga fantazmat. Fantazia është ajo çfarë njerëzit në veri posedojnë. Ne jemi konkret. Imazhi vjen nga Mesdheu. Orestes e di rrugën e tij, ku Hamleti është shqyer nga dyshimet e tij.” Koha e kaluar jashtë, sidomos gjatë verës qëndrimi ne shtëpinë e familjes Gaudi Mas de la Calderera, i ka ofruar Guadisë mundësi për të studiuar natyrën. Kënaqësinë që fitonte Gaudia nga bota natyrore bëri që ai të bashkohet me qendrën Excursionista de Catalunya më 1879 në moshën 27 vjeçare. Organizata aranzhoi ekspedita për të eksploruar Kataloninë dhe Francën jugore, shpesh duke kalëruar kuaj ose duke ecur dhjetëra kilometra në ditë. thumb|left|upright|Gaudí (in the background) with his father (centre), his niece Rosa and doctor Santaló during a visit to [[Montserrat (mountain)|Montserrat (1904)]] Gaudi i ri vuante nga shëndeti i dobët, duke përfshirë reumatizmin, e cila mund të ketë ndikuar në karakterin e tij fjalëpak dhe të rezërvuar. Këto shqetësime shëndetësore dhe teoritë higjienike të Dr Kneipit kanë kontribuar në vendimin Gaudisë për të miratuar vegjetarianism në fillim të jetës së tij. Besimi i tij fetar dhe vegjetarianismi strikt e kanë udhëhequr atë per të ndërmarrë disa agjërime të gjata dhe të rënda. Këto agjërime ishin të pashëndetshme dhe herë pas here, siç ndodhi në vitin 1894 e çonin në sëmundje me rrezik për jetën.
Antenat unazë
Hyrje
Antenat unazë janë zakonisht te klasifikuara ne dy kategori : antena të vogla elektrike dhe antena të mëha elektrike.
Antoni Gaudi
Lindja, fëmijëria dhe studimet
Gaudi mori pjesë në një kopsht të drejtuar nga Francesc Berenguer, djali i së cilës, i poashtuquajtur Francesc, më vonë u bë një nga ndihmësit kryesorë të Gaudisë. Ai u regjistrua në shkollën Piarists në Reus, ku ai shfaqi talentin e tij artistik me anë të vizatimeve për një seminar të quajtur El ARLEQUIN (palaço). Gjatë kësaj kohe ai ka punuar si një nxënës në "Vapor Nou" fabrikë e tekstilit në Reus. Në vitin 1868 ai u transferua në Barcelonë për të studiuar mësimet në Manastirin del Crame. Në vitet e adoleshencës së tij Gaudi ishte i interesuar në socializmin utopik dhe së bashku me studentët e tij, Eduard Toda i Guell dhe Josep Ribera i Sans,kishin planifikuar një restaurim të Manastirit Poblet që do të ishte transformuar në një falanstere utopike.
Mes viteve 1875 dhe 1878,Gaudi përfundoi shërbimin e tij të detyrueshëm ushtarak në regjimentin e këmbësorisë në Barcelonë si një Administrator Ushtarak. Shumica e shërbimit të tij është shpenzuar në pushim mjekësor, duke e lejuar atë t’i vazhdojë studimet e tij. Shëndeti i tij i dobët e liroi atë nga detyrimi për të luftuar në Luftën e Tretë të Karlit, e cila zgjati nga viti 1872 deri në vitin 1876. Në vitin 1876 nëna Gaudisë vdiq në moshën 57, ashtu si edhe vëllai i tij 25 - vjeçar Francesc, i cili sapo kishte diplomuar si mjek. Gjatë kësaj kohe Gaudi kishte studiuar arkitekturë në Shkollën Llotja dhe Shkollën e lartë të Barcelonës per Arkitekturë, ku u diplomua në vitin 1878. Për të financuar studimet e tij, Gaudi ka punuar si një piktor për arkitektë dhe ndërtues të ndryshëm të tillë si Leandre Serrallach, Joan Martorell, Emili Sala Cortés, Francisco de Paula del Villar y Lozano dhe Josep Fontserè. Përveç orëve te tij te arkitekturës, ai studioi frëngjisht, histori, ekonomi, filozofi dhe estetikë. Notat e tij ishin mesatare dhe ai herë pas here dështoi në mësime. Duke ia dorëzuar atij diplomën e tij, Elies Rogent, drejtori i Shkollës së lartë së Barcelonës për arkitekturë, tha:’’Ne ja kemi dhënë këtë titull akademik ose një budallai ose një gjeniu. Koha do ta tregojë.” Gaudi duke marrë diplomën e tij, thuhet se i tha mikut të tij, skulptori Llorenç Matamala, me sensin e tij ironik e humorit, "Llorenç, ata janë duke thënë se unë jam një arkitekt tani".
Antenat unazë
Hyrje
Antenat unazë të mëdha elektrike janë ato antena, perimetri i të cilave është sa gjatësia valore në hapësirën e zbrazët (C~λ).
Antoni Gaudi
Mosha madhore dhe puna profesionale
thumb|Gaudí and [[Eusebi Güell on a visit to the Colònia Güell (1910)]] Projektet e para të Gaudisë ishin dritat rrugore qe i dizajnoi për Plaça Reial në Barcelonë, qoshja e gazetave e papërfunduar Girosi dhe ndërtesa Cooperativa Obrera Mataronense (Ndërtesa e punëtorëve të Mataros). Ai fitoi famë te gjerë për kryerjen e tij të parë ë rëndësishme, Casa Vicens, dhe me pas ka marrë propozime shumë të rëndësishme. Në Panairin Botëror të Parisit me 1878 Gaudi shfaqi një vitrinë që e kishte prodhuar fiks për prodhuesit Comella. Dizajni funksional dhe estetik e modern e impresionoi ndërmarrësin Eusebi Guell, i cili më pas i porositi disa nga punët më të shquara të Gaudit: bodrumet e verës Guell, pavionet Guell, Palau Güell (Pallati Guell), Parku Guell (Parku i Guellit) dhe dhomën e nëndheshme të kishës Colònia Güell. Gaudi gjithashtu u bë mik me markezin e Komillas, babai në ligj i Kontit Guell, për të çilet ai projektoi "El Capricho-n" në Komillas.
Në vitin 1883 Gaudi u vu në krye të projektit të iniciuar kohëve të fundit për të ndërtuar një katedrale te Barcelonës të quajtur Bazilika Temple Expiatori de la Sagrada Família (Bazilika dhe Kisha e Familjes së Shenjtë, ose Sagrada Família). Gaudi ndryshoi krejtësisht dizajnin fillestar dhe e plotësoi atë me stilin e tij të veçantë. Nga 1915 deri në vdekjen e tij ai iu përkushtua tërësisht në këtë projekt. Duke pasur parasysh numrin e komisioneve që ai filloi të marrë, ai duhej te mbështetej në ekipin e tij për të punuar në shumë projekte në të njëjtën kohë. Ekipi i tij përbëhej nga profesionistë nga të gjitha fushat e ndërtimit. Disa prej arkitektëve të cilët punonin nën të,u bënë të njohur ne ketë fushë më vonë, të tillë si Josep Maria Jujol, Joan Rubio, Cesar Martinell, Francesc Folguera dhe Josep Francesc Rafols. Në 1885, Gaudi u zhvendos ne godinat rurale në Sant Feliupër të shpëtuar nga epidemia kolera që po shkatërronte Barcelonën. Ai jetoi në shtëpinë e Francesc Ullar-së, për të cilët ai projektoi një tryezë darke se shenjë falënderimi për të.
Antenat unazë
Antenat unazë me energji të vogël
Këto antena kanë rezistencë të vogël të energjisë së rrezatimit. Zakonisht paraqiten në modin pranues si p.sh në radio dore ku antena efektivisht nuk është aq e rëndësishme. Ato gjithashtu përdoren si kontrollues për fushat matëse dhe si antena direkte për navigacion të radiovalëve. Rezistenca e radiacionit të unazës mund të rritet dhe të krahasohet me impedancën karakteristike të linjave transmetuese duke e rritur elektrikisht perimetrin dhe/ose numrin e rrotullimeve. Një mënyrë tjetër për të rritur rezistencën e rrezatimit (radiacionit) të unazave është të fusim në perimetrin e tyre bërthamë ferrite me permeabilitet të lartë e cila do të rritë intensitetin e fushës magnetike kështu që edhe rezistencën e rrezatimit. Këto quhen unaza ferrite (ferrite loops).
Antoni Gaudi
Mosha madhore dhe puna profesionale
thumb|left|Gaudí's exposition licence at the [[Exposición Universal de Barcelona, 1888]]
Antenat unazë
Antenat unazë me energji të madhe
Këto antena përdoren kryesisht në grupe të drejtuara (directional arrays) si p.sh në antena spirale. Për këto dhe aplikime tjera të ngjashme, rrezatimi më i madh është i drejtuar përgjatë boshtit të unazës.
Mouse Trouble
Tom merr SI TE CATCH A MOUSE / A Mouse rastësishme Book.
Antenat unazë
Antenat unazë me energji të madhe
Për të arritur (realizuar) këtë strukturë drejtuese, perimetri i unazës duhet të jetë sa gjatësia valore në hapësirën e zbrazët.
Mouse Trouble
Tom hap librin dhe, për pjesën tjetër të kartonëve, merr këshilla e saj në përpjekje për të kapur mouse.
Antenat unazë
Antenat unazë të vogla rrethore
Forma më e përshtatshme gjeometrike për analizimin e fushës së antenave unazë është të pozicionojmë antenën simetrikisht në rrafshin x-y ku z=0. Teli (përcjellësi) duket të jetë shumë i hollë dhe shpërndarja hapsinore e rrymës është dhënë me IΦ=I0 ku I0 është konstante.
Antenat unazë poligonale (shumëkëndëshe)
Antenat më atraktive të këtij lloji janë në formë të katrorit, të drejtkëndëshit, të trekëndëshit dhe rombit. Këto antena mund të përdoren për aplikime praktike siç është aeroplani, raketat dhe sistemet e komunikimit. Sidoqoftë për shkak të kompleksitetit të strukturës së tyre analiza teorike duket të jetë e pasuksesshme. Për këtë arsye përdorimet e këtyre antenave kanë një vëmendje më të vogël. Zakonisht antenat unazë rrethore janë përdorur në brexin UHF për shkak të drejtimit të tyre të lartë gjersa antenat në formë trekëndëshi dhe katrori përdoren në brezin HF dhe UHF për shkak të përparësive në konstruksionin e tyre mekanik.
Fushat në rrafshet tjera është më vështirë të përdoren prandaj nuk do te shqyrtohen këtu.
Mouse Trouble
Kapitulli I
Së pari - Gjeje trarin Mouse : Tom "ndodhet" miu kur kamera tregon Jerry, e drejta nën hundë të tij, lexim të njëjtën faqe të tij. Si Tom kthen faqe, Jerry mban atë në vend të lexuar më shumë, dhe kështu e sheh atë cat. Si Tom Jerry përpiqet të kap, hapat e brejtësit off libër, qorton hundë Tom's në të, dhe zhduket në vrima e tij. Tom dhe Jerry lexohet nga How To Catch A Mouse Mouse është në vështirësi. Animacion nga Pete Burness.
Kapitulli II
Next... Provoni mousetrap thjeshtë: Tom përcakton kurth dhe testet e asaj nga ajo snapping duke prekur atë me një pendë. Jerry, megjithatë, përpiqet për të liruar djathi prej saj, përfundimisht pasuar. Kurth disi nuk duhet të funksionojë si miu ha drekë e tij dhe e përdor si kaloni një bord të zhytjes. Tronditur në kurth për dështimin, Tom analiza atë me gishtin e tij. Sigurisht, kurth snaps sa më shpejt të jetë ai prek atë. Tom merr gishtin e tij të kapur në një mousetrap. Animacion nga Ray Patterson.
Kapitulli III
Një kurth Snare Asnjehere nuk arrin: Pas kësaj, Tom përcakton një kurth kurth rreth një copë djathë, të gatshëm për të tërhequr string dhe kështu shkaktojnë miun që të largohen në një pemë. Jerry thjesht zëvendësuese djathit për një tas të krem si fsheh cat. Kur Tom peeks përsëri në kurth, ai e sheh krem, shkon të egra, dhe pije stupidly atë ndërsa Jerry gleefully aktivizon kurth, duke i dërguar macja nga pema për të vetë, flailing wildly : Tom ra në kurth e tij.
Kapitulli VII
Jini shkencor në qasjen tuaj: Tom përdor një stetoskop të dëgjuar për Jerry brenda mureve të shtëpisë. Si e gjen Jerry Tom dhe rrahje zemre e tij, Jerry swallows një copë djathë shumë me zë të lartë dhe menjëherë britmat në mikrofon, duke bërë fjalë për fjalë top i kreut Tom's pop off.
Tom forcat me një armë gjahu në mousehole Jerry's. Megjithatë, fuçi të armëve bends jashtë, nëpërmjet murit, duke treguar të vërtetën në krye Tom si zjarret macja dhe përfundon xhirimin veten në kokë, duke i bërë vetë tullac. Pjesa tjetër e sheh cartoon Tom veshur me një xhufkë dyshimtë.
Tom shtyn një kurth të mbajnë në gropë Jerry, por Jerry shtyn kurth të njëjtën vrimë nga një anë, e cila mblidhet në Tom dhe hedhje në tavan në dhimbje, duke i thirrur për ndihmë.
Më vonë, Tom Jerry përpiqet që të godasin me një çekiç druri, të humbur atë në mënyrë të përsëritur, derisa Jerry snatches çekiç druri nga duart cat dhe menjëherë hits atë në kokë me atë.
Kapitulli IX
Shqip Tij Paketa habit: Tom fsheh brenda një kuti të madhe dhe dhuratë knocks në mur. Jerry, duke parë kuti, knocks on it. Me asnjë përgjigje, ai Retreats në vrimë dhe e kthimit me një bandë e kunjat. Mouse, harruar në rezultate yelling, Pokes vrima nëpër kuti dhe të ardhurat për të parë kuti në gjysmën. Dëgjon asgjë brenda, Jerry duket brenda kuti, dhe në tmerr, tregon një tabelë që lexonte "NUK ËSHTË MJEKU Një NË SHTËPISË?"
Bublica
Bublicë (serbisht: Бублица/Bublica) është fshat në komunën e Prokuplës, Serbi.
Mouse Trouble
Kapitulli XII
Mice janë Suckers për Dames: Tom, e mbuluar në FA SHAT, më me gjasë për shkak të asaj Jerry bëri të tij në paketë, erërat një mouse lodër, e cila në mënyrë të përsëritur exclaims "Ejani dhe shikoni disa kohë," à la Mae West. Tom Jerry përpjekjet për të joshur në një madhësi të miut "hotelit", nga e cila çon në gojë hapur Tom's (në një nga raste të rralla e Tom përpiqet për të ngrënë në të vërtetë ndëshkim i drejtë e tij). Megjithatë, vetëm para Jerry ecën në dënimin e tij, bën një lodër miut U-kthehet. Prandaj, Jerry ushers miut mekanike në hotelin e parë, e cila swallows Tom. Ai në mënyrë të përsëritur hiccups, pasuar nga Perëndimi linjë Mae në mënyrë të përsëritur.
Bublica
Demografia
Nga 1144 banor sa kishte në vitin 1948 numri i banorëve ka rënë në 202.
Mouse Trouble
Kapitulli XII
Një Tom tërbuar shikon dhëmbët e tij të shkatërruar në një pasqyrë, dhe pastaj shkatërron si pasqyrë dhe librin, ende hiccuping ", vijnë dhe shohin disa kohë." Duke pasur mjaft, cat thjesht synon të shkatërroj rivalin e tij me dinamit, barut kegs, dhe shumë lloje të tjera të eksplozivëve dhe materialeve të ndezshme imagjinueshëm.
Antoni Gaudi
Mosha madhore dhe puna profesionale
Panairi Botëror i vitit 1888 ishte një nga ngjarjet më të mëdha te epokës në Barcelonë dhe përfaqësoi pikën kyçe në historinë e lëvizjes Moderniste. Arkitektët kryesorë shfaqen veprat e tyre më të mira, duke përfshirë Gaudinë, i cili ekspozoi ndërtesën qe ai kishte projektuar për Compania Trasatlántica (Kompaninë Transatlantike).Si pasojë ai ka pranuar një komision për të rikonstruktuar Salo de Cent të Këshillit Bashkiak të Barcelonës, por ky projekt nuk është kryer. Ne fillim të vitit 1890 Gaudia i morri dy komisione jashtë Katalonisë, të quajtura Episcopal Palace, Astorga dhe Casa Botines në León. Këto vepra kontribuuan që Gaudisë t’i rritet fama në gjithë Spanjën. Në vitin 1891, ai udhëtoi për në Málaga dhe Tangiers për të shqyrtuar vendin për një projekt për Misionet Katolike Françeskane që markezi i dytë i Komillas i kishte kërkuar atij për ta dizajnuar. upright|thumb|Roof architecture at [[Casa Batlló]] Në vitin 1899 Gaudia u bashkua me Cercle Artístic de Sant Lluc (rrethi artistik  Shën Luka) një shoqëri artistike katolike e themeluar në vitin 1893 nga peshkopi  Josep Torras i Bagës dhe vëllezërit Josep dhe Joan Llimona. Ai gjithashtu u bashkua me Lliga Espiritual de la Mare de Deu de Montserrat (ligë shpirtërore e Zojës Montserrat), një tjetër organizatë katolike Katalunase. Karakteri konservator dhe fetar i mendimeve të tij politike ishte i lidhur ngushtë me mbrojtjen e tij të identitetit kulturor të popullit Katalunas.
Bublica
Demografia
Dikur i banuar nga shqiptarët, ndërsa tash vetëm nga serbët.
Antoni Gaudi
Mosha madhore dhe puna profesionale
Në fillim të shekullit, Gaudia ishte duke punuar në projekte të shumta në të njëjtën kohë. Ato reflektuan zhvendosjen e tij në një stil më personal te inspiruar nga natyra. Në vitin 1900,ai pranoi një çmim për ndërtimin më të mirë të vitit nga Këshilli i Qytetit te Barcelonës për Casa Calvet. Gjatë dekadës së parë te shekullit Gaudia ia përkushtoi vetën e tij ne projektet e tilla si Casa Figueras (Shtëpia Figueras,e njohur më mirë si Bellesguard), Parku Guell, një projekt i dështuar urbanistik, dhe restaurimin e Katedrales të Palma de Mallorca, për të cilin ai vizitoi Majorkën disa herë. Ne mes viteve 1904 dhe 1910 ai ndërtoi Casa Batlló (shtëpia Batllo) dhe Casa Milà (shtëpia Mila), dy nga veprat e tij me emblematike. thumb|upright|Saint Philip Neri celebrating the Holy Mass by Joan Llimona (church of Sant Felip Neri (Barcelona). Gaudí was the model for [[Saint Philip Neri's face.]] Si rezultat i rritjes së famës së Gaudisë, në vitin 1902, piktori Joan Llimona e zgjodhi Gaudinë përfaqësues të Saint Philip Neri në vizatimet për hyrjen e kishës Sant Felip Neri në Barcelonë. Së bashku me Joan Santalo, djali i shokut të tij fizikanit Pere Santalo, ai në mënyrë të pasuksesshme themeloi një kompani për farkëtimin e hekurit, po atë vit.
Pasi u zhvendos në Barcelonë, Gaudi ndërroi vendbanimin kohë pas kohe: si student jetoi në shtëpi, në një zontë të Gothic Quarter; kur filloi karrierën e tij ai shkoi të jetonte në disa banesa në Eixample. Në fund, në vitin 1906, ai u vendos në një shtëpi në Guell Park që ai e pronësoi dhe që ishte e konstruktuar nga asistenti i tij Francesc Berenguer. Ajo më pas u transformua në Gaudi Museum. Ai jetoi atje me babai e tij (që vdiq në vitin 1906 në moshën 93 vjeçare) dhe mbesën e tij Rosa Egea Gaudi (që vdiq në vitin 1912 në moshën 36 vjeçare). Ai jetoi në atë shtëpi deri në vitin 1925, disa muaj para se të vdiste, kur filloi të banonte brenda punëtorisë së Sagrada Familia-s.
Një ngjarje që pati ndikim të thellë në personalitetin e Gaudisë ishte Java Tragjike në vitin 1909. Gaudi kishte mbetur në shtëpinë e tij në Guell Park gjatë kësaj periudhe të trazuar. Atmosfera antiklerike dhe sulmet ndaj kishave dhe manastireve shkaktuan te Gaudi një shqetësimë për sigurinë e Sagrada Familia, por ndërtesa iu shpëtoi dëmtimeve.
Në vitin 1910, një ekspozitën në Grand Palais të Parisit iu përkushtua punës së tij, gjatë sallon vjetor të Société des Beaux-Arts (Shoqëria e Arteve të Bukura) në Francë. Gaudi mori pjesë me ftesë të kontit Guell, duke shfaqur një seri pikturash, planesh dhe modele të punës së tij. Edhe psi ai mori pjesë hors concours, ai pranoi rishikime të mira nga shtypi francez. Një pjesë e madhe e ekspozitës mund të shihej vitin e ardhshëm në Salón Nacional de Arquitectura që zuri vend në shumë salla të ekspozitave në El Buen Retiro në Madrid.
Kantoni Trois-Îlets
Kantoni Trois-Îlets (frëngjisht: Canton des Trois-Îlets) është një kanton në departamentin Martinique, rajonin Martinique në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Les Trois-Îlets. Ka sipërfaqe 28.6km2 dhe popullsi 7664 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Trois-Îlets aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Antoni Gaudi
Mosha madhore dhe puna profesionale
Gjatë ekspozitës së Parisit në maj të vitit 1910, Gaudi i kaloi pushimet në Vic, ku dizajnoi llamba rrugësh nga bazalti dhe hekuri i farkëtuar ndërkohë që vuante nga tuberkulozi. Gjatë kësaj kohe ai dha idenë për fasadë të Passion të Sagrada Familia. Për shkak të shëndetit jo të mirë ai përgatiti një testament në zyrën e noterit Ramon Canto i Figueres më 9 qershor, por më vonë mbulohet krejtësisht.
Dekada nga viti 1910 ishte më e vështira për Gaudin. Gjatë kësaj dekade, arkitekti përjetoi vdekjen e mbesës së tij, Rosës, në vitin 1912 dhe të bashkëpuntorin kryesor, Francesc Berenguerit, më 1914; një krizë ekonomike që ndali punën në Sagrada Familia në vitin 1915; vdekjen e shokut të tij Josep Torras i Bages, peshkopit të Vicit; përçarjen e punës në Caolonia Geull në vitin 1917; dhe vdekjen e shokut dhe përkrahësit të tij Eusebi Guell në vitin 1918. Mbase për shkak të këtyre tragjedive ai u tërhoq brenda Sagrada Familia që nga viti 1915, duke gjetur ngushëllim në punën e tij. Gaudi u tha bashkëpunëtorëve të tij:
Mouse Trouble
Kapitulli XII
Tom përdor një ndeshje në siguresave, pa rezultate. Cat vend rrahje në tym, që e bën siguresave djeg shumë shpejt dhe shkakton dinamit që të shpërthejnë. Të gjitha që mbetet e shtëpisë është Jerry dhe portalin e mousehole tij (pa mure rrethues). Pastaj, ne shohim xhufkë Tom's careening poshtë nëpërmjet ajrit dhe macja noton në një re në kostum një engjëll klishe të, u ngjitur në qiell, ndërsa të gjitha, hiccuping ", vijnë dhe shohin disa kohë" ad infinitum
Udhëheqës të shteteve në vitin 1791
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Antoni Gaudi
Mosha madhore dhe puna profesionale
"Shokët e mi të mirë kanë vdekur; unë nuk kam familje dhe as klientë, as fat dhe asgjë. Tani do t’ia dedikojë veten time kishës."
Gaudi vendosi që vitet e fundit të jetër të mbyllej në Cathedral of the Poor, siç njihej zakonisht, për të cilën ai mori lëmoshë që të vazhdojë. Pas këtij dedikimi, ai mori pjesë në disa aktivitet, ku kryesoret kishin të bënin me besimin katolik: në vitin 1916 ai mori pjesë në një kurs për psalmin gregorian në Palau de la Música Catalana të mbajtur nga benedikti murg Gregori M. Sunyol.
Jeta personale
thumb|left|Gaudí shows the [[Sagrada Família to the Papal nuncio, Cardinal Francesco Ragonesi (1915). On that occasion, Monsegnor Ragonesi considered Gaudí "The Dante of architecture". ]]
Huntington County
Huntington County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Antoni Gaudi
Jeta personale
Pamja personale e Gaudisë –karakteristika Nordike, flokëverdhë dhe sy të kaltër – ndryshoi rrënjësisht gjatë rrjedhës së kohës. Si i ri ai vishej si një dandi me kostume të kushtueshme, flokë dhe mjekër te ndrequr e sportive, duke përfshirë shije gustatore, duke bërë vizita të shpeshta në teatër dhe opera dhe duke vizituar faqet e tij të projektit në një karrocë kuajsh. Gaudi plak i hëngri kursimet, vishej me të vjetra, kostume te vjetruara, dhe la pas dore paraqitjen e tij në atë masë se disa herë ai është marrë për një lypës, të tilla raste si pas aksidentit që shkaktoi vdekjen e tij.
Gaudi vështirë se la ndonjë dokument të shkruar, përveç raporteve teknike të veprave të tij që kërkohen nga autoritet zyrtare, disa letra për miq (sidomos për Joan Maragall) dhe disa artikuj gazete. Disa Kuotat e mbledhura nga asistentët e tij dhe dishepujt janë ruajtur, mbi të gjitha nga Josep Francesc Rafols, Joan Bergós, Cesar Martinell dhe Isidre Puig i Boada. I vetmi dokument i shkruar i Gaudisë i mbetur është Manuscrito de Reus (Dorëshkrimet Reus) (1873–1878), një lloj ditari i studenteve në të cilin ka mbledhur përshtypjet e arkitekturës dhe dekorimit, duke vënë përpara idetë e tij mbi këtë temë. Të përfshira janë një analizë e kishës Krishtere dhe shtëpisë së babait të tij, si dhe një tekst për stolisjen dhe komentet mbi dizajnin e një tavoline.
Gaudia ishte gjithmonë në favor të kulturës Katalanase por ishte i gatshëm që të bëhet politikisht aktiv për të bërë fushatë për autonominë e saj. Politikanët, të tillë si Francesc Cambo dhe Enric Prat de la Riba, sugjeruan që ai të kandidojë për deputet, por ai nuk pranoi. Në vitin 1920 ai u rrah nga policia në një protestë gjatë festimeve të lojërave të lules. Më 11 shtator 1924 Dita Kombëtare e Katalonisë, ai u rrah në një proteste kundër ndalimit të gjuhës Katalanase nga diktatura e Primo de Rivera. Gaudi u arrestua nga Roja Civile, duke rezultuar me një qëndrim të shkurtër në burg, nga i cili u lirua pasi pagoi kushtin prej 50 pesos.
Vdekja
thumb|Gaudí's funeral (12 June 1926) Më 7 qershor 1926, Gaudi ishte duke bërë shëtitjen e tij të përditshme tek kisha Felip Sant Neri për lutjet e tij të përhershme dhe rrëfim. Gjersa ishte duke ecur përgjatë Gran Via de les Corts Katalanase në mes rrugëve Girona dhe Bailen, ai u godit nga një tramvaj në lëvizje dhe humbi vetëdijen. I supozuar të jetë një lypës për shkak të mungesës se dokumenteve të identitetit dhe veshjes të lënë pas dore, Gaudi pa vetëdije nuk merr ndihmën e menjëhershme. Përfundimisht një polic e transportoi atë me një taksi në spitalin Santa Creu, ku morri kujdesin shëndetësor. Derisa kapelai i Sagrada Família, Mosén Gil Parés,e njohu atë në ditët në vazhdim, gjendja e Gaudisë ishte përkeqësuar shumë për të përfituar nga trajtimi shtesë. Gaudi vdiq më 10 qershor 1926 në moshën 73-vjeçare dhe u varros dy ditë më vonë. Një turmë e madhe u mblodhën të ndahen me të në kishëzen Zonja Jonë e Malit Karmel në një dhomë të nëndheshme te Sagrada Familia. Varri i tij mbart këtë mbishkrim:
"Antonius Gaudí Cornet. Reusensis. Annos natus LXXIV, vitae exemplaris vir, eximiusque artifex, mirabilis operis hujus, templi auctor, pie obiit Barcinone die X Junii MCMXXVI, hinc cineres tanti hominis, resurrectionem mortuorum expectant. R.I.P."
"(Antoni Gaudi kaush Nga Reus Në moshën 74, një njeri i jetës shembullore, dhe një zejtar i jashtëzakonshëm, autori i kësaj pune të mrekullueshme, kishës, vdiq ndershëm në ditën e dhjetë të qershorit me 1926; tani e tutje hiri i një njeriu kaq të madh presin ringjalljen e të vdekurve . Ai do të pushojë në paqe.)"
Gaudi dhe modernizmi
thumb|The four-armed cross, one of the most typical features of Gaudí's works Jeta profesionale e Gaudisë ishte e veçantë për faktin se ai kurrë nuk pushoi së hetuari strukturat mekanike të ndërtimit. Në fillim, Gaudi u frymëzua nga artet orientale (India, Irani dhe Japonia) përmes studimit të teoricientëve të historisë arkitektonike si Walter Pater, John Ruskin dhe William Morris. Ndikimi i lëvizjes orientale mund të shihet në punët si Capricho, Pallatin Guell, Pavijonin Guell dhe Casa Vicens. Më vonë, ai respektoi lëvizjen neo-Gotike që ishte në modë në atë kohë, duke ndjekur idetë e arkitektit francez Eugène Viollet-le-Duc. Ky ndikim u reflektua në Colegi de les Teresianes, Episcopal Palace në Astorga, Casa Botines dhe në Bellesguard si dhe në dhomën e nëndheshme dhe apsin e Sagrada Familia (Familjes së Shenjtë). Gradualisht, Gaudi kaloi te një fazë më personale, me stil organik të frymëzuar nga natyra në të cilën ai do të ndërtojë punët e tij kryesore.
Gjatë kohës sa ishte student, Gaudi mund të studionte koleksionin e fotografëve të artit egjiptian, indian, persian, majan, kinez dhe japonez që ishin të pronësi të Shkollës së Arkitekturës. Në këtë koleksion po ashtu përfshiheshin monumentet Moors të Spanjës, të cilat lanë gjurmë të thellë te Gaudi dhe u bënë frymëzim për shumë punë të tij. Ai po ashtu studioi librin Plans, elevations, sections and details of the Alhambra të Owen Jones, të cilin e huazoi nga biblioteka e shkollës. Ai mori struktura dhe zgjidhje të ndryshme orientale nga arti nazari dhe Mudéjar, të cilat i përdori me variacione dhe liri stilistike në veprat e tij. Në mënyrë të dukshme, Gaudi vëzhgoi pasigurinë hapësinore të artit islamik, konceptin e tij të strukturave të hapësirave të pakufizuar; ndjenja e tij e përkuar, të fragmentuara me vrima dhe ndarje, të cilat krijojnë një ndarje të pandërprerë të hapësirë së hapur duke i bashkëngjitur pengesa.
Pa dyshim, stili që më së shumti ndikoi te Gaudi ishte neo-Gotiku, e promovuar në gjysmën e dytë të shek XIX nga punimet teorike të Viollet-le-Ducit. Arkitekti francez i njohur për studimin e stileve të së kaluarës dhe adoptimin e tyre në mënyra racionale, duke i marrë në llogari edhe strukturën edhe dizajnin. Megjithatë, për Gaudinë, stili Gotik nuk ishte i përkryer, sepse pavarësisht efektivitetit në disa zgjidhje strukturore ai ishte një stil që duhej të përsosej akoma. Me fjalë të tij:
"Arti Gotik është i mangët, vetëm gjysmë i zgjidhur; është një stil i krijuar nga kompaset, një përsëritje e formulave industriale. Stabiliteti i saj varet nga konstantja mbështetëse: ajo është një trup i dëmtuar që mbahet me paterica. (...) Prova se punimet Gotike janë të mangët është se ato japin efekte emocionale të madhe vetëm kur janë të gjymtuara, të mbuluara në dredhkë dhe të ndriçuara nga hëna."
thumb|The salamander in [[Park Güell has become a symbol of Gaudí's work.]]
Pas këtij ndikimi fillestar; Gaudi lëvizi drejt modernizmit, që atëherë ishte në kulmin e vet. Modrenizmi, në fazat e para të tij, u frymëzua nga historia arkitekturore. Praktikuesit e saj panë kthimin e saj në të kaluarën si një përgjigje ndaj formave industriale të vendosura nga përparimet teknologjike të Revolucionit Industrial. Përdorimi i këtyre stileve të vjetra paraqiten një rigjenerim moral që lejoi borgjezinë të identifikohet me vlera që ata i graduan ai rrënjë kulturore. Renesanca (rilindja), ringjallja e kulturës katalunase që filloi në gjysmën e dytë të shek. XIX, solli më shumë forma Gotike në stilin e "nacionalitetit" katalunas që kishte për qëllim kombinimin e nacionalizmit me kozmopolitizmin ndërsa në të njëjtën kohë integrohej në lëvizjen modernizuese të Evropës.
Disa karakteristika themelore të Modernizmit ishin: gjuha antiklasike e trashëguar nga Romantizmi me një tendencë për lirizëm dhe subjektivitet; lidhja e përcaktuar e arkitekturës me artet e aplikuara dhe puna artistike që ka prodhuar një stil hapurazi dekorativ; përdorimi i materialeve të reja nga të cilat doli një gjuhë e përzier konstruksionale, e pasur me kontraste, që kërkonte një efekt plastik për të gjithë; një ndjenjë e fuqishme e optimizmit dhe besimit në progresin që ka prodhuar një art të theksuar i cili pasqyronte atmosferën e prosperitetit të kohës, mbi të gjitha të estetikës së borgjezinë.
Kërkimi i një gjuhe të re arkitektonike
Gaudi zakonisht është konsideruar si mjeshtër i madh i Modernizmit Katalunas, por puna e tij shkon pas çdo stili dhe klasifikimi. Ato janë punime imagjinare që frymëzimin kryesor e kanë në natyrë. Gaudi studioi format organike dhe anarkike gjeometrike të natyrës, duke kërkuar për një rrugë që përsosë këto forma në arkitekturë. Disa nga frymëzimet e tij më të mëdha vinë nga vizita në mallin e Montserratit, shpellën e Mallorkes, shpellat e nitrat postatit në Kollbato, shkrepin e Fra Gueraut në Malet e Prades pas Reusit, malin Pareis në veri të Mallorkës dhe Shën Migel del Fain në Bigues i Riells.
Format gjeomterike
thumb|The nave in the Sagrada Familia with a [[hyperboloid vault. Inspiration from nature is taken from a tree, as the pillar and branches symbolise trees rising up to the roof.]] Ky studim i natyrës përkthehet në përdorimin e tij të formave gjeometrike të rregullta si paraboloidin, hiperboloidin, helikoidin dhe konin, që reflektojnë format që Gaudi gjeti në natyrë. Siperfaqet e rregullta janë forma të gjeneruara nga një vijë e drejtë e njohur si Generatrix, e cila lëvizë mbi një ose disa vija të njohura si direktrisa. Gaudi bëri shembuj të shumtë të tyre në natyrë, për shembull Juncaceae, Reed (plant) dhe eshtra; ai thoshte se nuk ka strukturë më të mirë sesa trungu i një peme apo skeleti i një njeriu. Këto forma janë në të njëjtën kohë funksionale dhe estetike, dhe Gaudi zbuloi sesi ta përziente gjuhën e natyrës në format strukturore të arkitekturës. Në lidhje me sipërfaqet e rregullta, ai tha:
"Parabolat, hiperbolat dhe helikodat, vazhdimisht ndryshojnë me rastet e dritës, janë të pasura me vetë matricat, të cilat e bëjnë stolisjen dhe madje edhe vetë modelimin e panevojshëm."
Po ashtu element tjetër i përdorur shumë nga Gaudi është vija e lakuar catenare. Ai studioi gjeometrinë që kur ishte i ri, duke studiuar një numër artikujsh mbi inxhinierinë, një fushë që vlerëson virtytet e vijes së lakuar catenare si element mekanik, që me kalimin e kohës, u përdor vetëm në konstruktimin e urave. Gaudi ishte i pari që e përdori këtë element në arkitekturë. Harqet catenare në punimet si Casa Mila, Shkolla e Teresianëve, dhoma e nëndheshme e Colonia Guellit dhe Sagrada Familia i lejuan Gaudisë të shtonte një elemente të vijës së fortë në strukturat e tij, duke pasur parasysh se catenari shpërndan peshën rregullisht në mënyrë të barabartë, duke u ndikuar vetëm nga foracat tangjenciale vetë-anuluese.