cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stane Dolanc
Njeriu i dytë i Lidhjes së Komunistëve të Jugosllavisë
Në vitin 1965 Dolanc u bë anëtar i KQ të Lidhjes së Komunistëve të Sllovenisë (LKS), dhe në kongresin e nëntë të LKJ-së në 1969 u zgjodh anëtar i KQ të LKJ-së. Në vitin 1971, ai u bë sekretar i Byrosë Ekzekutive të Presidiumit të Partisë, pra personi i dytë i LKJ-së, pavarësisht se numri dy i vërtetë i politikës jugosllave mbeti Edvard Kardelj, bashkëpunëtor i përjetshëm i presidentit Tito. Dolanci fitoi shpejt ndikim të fortë në parti. Ai ishte një nga organizatorët kryesorë të seancës së Presidiumit të Partisë mbajtur në Karagjorgjevë më dhjetor 1971 që rezultoi në dorëheqjen e drejtuesve të Pranverës Kroate.
Zhupania Pozhega-Sllavonia
Demografia
parapamje|300px|Piramida e popullsisë së zhupanisë Pozhega-Slavonia për regjistrimin e vitit 2011.
Stane Dolanc
Njeriu i dytë i Lidhjes së Komunistëve të Jugosllavisë
Në nëntor 1972, në një plenum të Komitetit Qendror të Lidhjes së Komunistëve të Sllovenisë, ai bëri thirrje për spastrime në krahun liberal të partisë, të cilat përfundimisht u bënë. Ai u bë i famshëm për një deklaratë që kishte bërë në një konferencë vendore komuniste në Split në shtator 1972:
Çeta e profetëve / Pjetër Bogdani
Çeta e profetëve me autor Pjetër Bogdani, red. Fahredin Gunga. Botuar në Prishtinë në vitin 1990 nga "Rilindja". Libri (V.1), ka 561 faqe.
Zhupania Pozhega-Sllavonia
Demografia
Nga regjistrimi i vitit 2011, zhupania kishte 78,034 banorë. Dendësia e popullsisë është 43 persona për km 2.
Stane Dolanc
Njeriu i dytë i Lidhjes së Komunistëve të Jugosllavisë
Në të njëjtin fjalim, Dolanci theksoi se LKJ-ja duhej të ishte një organizatë e bashkuar, shpalli përjashtimin e atyre anëtarëve që nuk ndiqnin vijën e re dhe sulmoi nacionalizmin serb, kroat dhe slloven.
Fjalimit të Dolancit në Split i parapriu një letër e nënshkruar nga ai dhe Tito, drejtuar organizatave lokale të LKJ-së në të gjithë Jugosllavinë. Letra kërkonte forcimin e bashkësisë të partisë dhe rolin udhëheqës në shoqëri, e kështu e bënte të qartë vendimin e Titos dhe bashkëpunëtorëve të tij për të vazhduar luftën me liberalët dhe nacionalistët brenda LKJ-së që përfundimisht rezultoi në ndryshime të thella brenda lidershipit të degës kroate, sllovene dhe serbe. Edhe pse posti i sekretarit të Byrosë Ekzekutive ishte krijuar për të ndryshuar titullarin çdo vit, Dolanci e mbajti atë për tetë vjet.
Çeta e profetëve / Pjetër Bogdani
Shënime: Gjuha shqipe, historia, burime gjuhësore, kisha katolike.
Stane Dolanc
Njeriu i dytë i Lidhjes së Komunistëve të Jugosllavisë
Gjatë mbajtjes së detyrës, ai përmendej shpesh si pasardhës i mundshëm i Titos. Megjithatë, gjatë viteve 1970 si në LKJ ashtu edhe në institucionet shtetërore federale u zhvillua një sistem i udhëheqjes kolektive,e cila e bëri të vështirë që ndonjë zyrtar i vetëm të bëhej udhëheqësi i ri pas Titos. Në Kongresin e njëmbëdhjetë të LKJ-së në vitin 1978, Byroja Ekzekutive u shfuqizua dhe megjithëse Dolanci u emërua sekretar i Presidiumit të KQ të LKJ-së, ai dha dorëheqjen nga kjo detyrë në maj 1979. Dorëheqja ngahera lidhet me vdekjen e Edvard Kardeljit në shkurtin e të njëjtin vit, i cili thuhet se kishte mbrojtur Dolancin.
Dolanci mbeti anëtar i Presidiumit të KQ dhe, përveç kësaj, në qershor të vitit 1979 ai u riemërua anëtar i Këshillit Federal për Mbrojtjen e Rendit Kushtetues. Ai vazhdoi të luante një rol të rëndësishëm në rrethin udhëheqës komunist të Jugosllavisë pas vdekjes së Titos në maj 1980.
Ministër i Brendshëm dhe anëtar i Kryesisë së Jugosllavisë
Në maj 1982 Dolanc u bë Sekretar (Ministër) i Brendshëm në qeverinë e re jugosllave të udhëhequr nga Milka Planinc. Në maj të vitit 1983 ai u ankua për shtimin e nacionalizmit dhe veprimtaritë armiqësore kundër regjimit komunist dhe akuzoi intelektualët disidentë si një nga forcat lëvizëse të tij.
Në vitin 1984, ndodhën dy raste të motivuara politikisht që të dyja i vihen në përgjegjësi drejtpërdrejt Dolancit. Në Beograd, 28 pjesëmarrës të një ligjërate të Millovan Gjiillasit u morrën në pyetje në polici; njëri prej tyre u gjet i vdekur disa ditë më vonë, ndërsa gjashtë të tjerë u përballën me një gjyq, i cili rezultoi me dënime të lehta ose lirime.
Një nga pjesëmarrësit e ligjëratës, Vojisllav Shesheli, u arrestua prapë disa javë më vonë për shprehje të ideve nacionaliste në një ese të pabotuar. Dolanci e dënoi publikisht atë në një intervistë televizive dhe Shesheli u dënua me disa vite burg. Dolanci është akuzuar për urdhërimin e vrasjeve të aktivistëve politikë emigrantë të kryera nga shërbimi i sigurimit jugosllav jashtë vendit dhe për mbrojtjen personale të një prej agjentëve të tij, kriminelin e njohur si " Arkan ". Disa  e kanë lidhur atë me vrasjen e emigrantit nacionalist kroat Stjepan Gjurekoviç në Gjermaninë Perëndimore në vitin 1983.
Nga maji i vitit 1984 deri në majin e vitit 1989 Dolanc ishte anëtari slloven i Kryesisë së Jugosllavisë dhe gjatë mandatit ishte edhe kryetar i Këshillit Federal për Mbrojtjen e Rendit Kushtetues. Në vitet 1988–89, ai ishte një nga ata në udhëheqjen federale që kundërshtoi pa sukses revolucionin anti-burokratik, të cilin ai e konsideroi si një shprehje të hegjemonizmit serb. Në të njëjtën kohë Dolanc ishte i rezervuar ndaj linjës së re të udhëheqjes komuniste sllovene që po i hapte rrugë liberalizimit politik dhe shkëputjes së Sllovenisë.
Një nga ndërhyrjet e tij të fundit publike ishte një intervistë me revistën liberale të opozitës Mladina, botuar në maj 1989, në të cilën ai e përshkroi veten si " titisti i fundit". Në kujtimet e saj, Jovanka Broz e konsideron Dolancin si "një nga fajtorët më të mëdhenj për shpërbërjen e vendit" dhe e akuzon atë si spiun gjerman.
Jeta e vonë
Pas përfundimit të mandatit të tij në Presidencën Federale, Dolanc u tërhoq nga jeta publike dhe u transferua në Gozd Martuljek afër Kranjska Gorës. Ai vdiq në Lubjanë më 12 dhjetor 1999, nga një goditje cerebrale. Ai ishte 74 vjeç.
Tri drama / Xhemil Bytyci
Tri drama me autor Xhemil Bytyci, red. Shefqet Riza. Botuar në Bruxelles në vitin 2015 nga "Bogdani". Libri ka 304 faqe. ISBN 9781326379735
Shënime: Letërsia shqipe, drama.
200 vjet të Jeronim de Radës : veprat e Jeronim de Radës në fondet e Bibliotekës Kombëtare të Kosovës "Pjetër Bogdani"
200 vjet të Jeronim de Radës : veprat e Jeronim de Radës në fondet e Bibliotekës Kombëtare të Kosovës "Pjetër Bogdani" : katalog. k/red. Ramize Bajraktari. Botuar në Prishtinë në vitin 2014 nga Biblioteka Kombëtare e Kosovës "Pjetër Bogani". Libri ka 32 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9789951130530
Shënime: Katalogë të bibliotekave, autorë shqiptarë.
Qafa e Muzinës
Qafa e Muzinës ndodhet në rrethin e Sarandës, në lartësinë 575 m, nëpër të cilën kalon rruga nga Gjirokastra në Sarandë. Lidh pellgun e Delvinës me luginën e Drinos dhe ndan Malin e Gjerë nga mali i Stugarës. Është e ndërtuar nga gëlqerorë. Qafa dhe faqja lindore është e zhveshur, ndërsa faqja perëndimore është e veshur me shkurre mesdhetare. Në rrëzën perëndimore të Qafës së Muzinës dalin burimet e Bistricës.
Saint-Juvin
Saint-Juvin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Saint-Juvin ka një popullsi prej 111 banorë dhe sipërfaqe 9.4 km², me një dendësi prej 12 banor/km².
Novi Sadi
parapamje|Fotomontazh i Novi Sadit (Emri i Kishës së Marisë, Kulla e Sahatit në Petrovaradin, Kisha ekumenike Zoja e Borës, Bashkia, Kalaja e Petrovaradinit, Ndërtesa e Matica srpska, Sheshi i Lirisë, Pallati i Peshkopëve, Sinagoga e Novi Sadit) Novi Sadi, një qytet në të majtë të bregut të Danubit, kryeqyteti i Krahinës Autonome të Vojvodinës (Republika e Serbisë).
Novi Sadi për herë të parë përmendet në dokumentet e shkruara ne vitin 1640, si lagje perreth ures në anën e majte të Danubit. Zyrtarisht futet në kadastër si një vendbanim vetem ne vitin 1694. U ndertua nga iliret
Vendbanime
Begeč, Budisava, Bukovac, Veternik, Kać, Kisač, Kovilj, Ledinci, Novi Sad, Petrovaradin kalaja, Rumenka, të Sremska Kamenica, e Vjetër Ledinci, Stepanovićevo, Futog dhe Čenej.
Diçka e bukur po ndodh
Diçka e bukur po ndodh libër me autor Besim Muhadri, red. Nexhat Çoçaj. Botuar në Prizren në vitin 1994 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 60 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Aiguillon
Aiguillon është një komunë në Francë. Aiguillon bën pjesë në departamentin Lot-et-Garonne të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 4356 banorë dhe sipërfaqe prej 28.28 km².
Vallëzim yjesh
Vallëzim yjesh : përmbledhje poezish lirike tanka. Me autor Xhemil Bytyci, red. Shefqet Riza. Botuar në Bruksel në vitin 2016 nga "Bogdani". Libri ka 98 faqe. ISBN 9781326573799
Shënime: Letërsia shqipe, poezia, përmbledhje (antologji).
Aventurat e Julit
Aventurat e Julit është një emision udhëtimi me shqiptarin Juljan Lala në kanalin e tij në “YouTube”. Ai ka një pasion të jashtëzakonshëm për udhëtimin, saqë ka shëtitur në Shqipëri dhe nëpër botë me shpenzime fare të vogla.
Bar-le-Duc
Bar-le-Duc është një komunë në Francë. Bar-le-Duc bën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 15895 banorë dhe sipërfaqe 23.62 km².
Amagne
Amagne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Amagne ka një popullsi prej 711 banorë dhe sipërfaqe 9.32 km², me një dendësi prej 76 banor/km².
Karta SIM
Një kartë SIM (forma e plotë: Moduli i Identitetit të Abonentit ose Moduli i Identifikimit të Abonentit) është një qark i integruar (IC) që synon të ruajë në mënyrë të sigurt numrin e identitetit ndërkombëtar të abonentit celular (IMSI) dhe çelësin e tij përkatës, të cilët përdoren për të identifikuar dhe vërtetuar abonentët në celular. pajisje telefonike (të tilla si telefonat celularë dhe laptopët). Teknikisht, karta aktuale fizike njihet si një kartë universale e qarkut të integruar (UICC); kjo kartë inteligjente është zakonisht prej PVC me kontakte të integruara dhe gjysmëpërçues, me SIM si përbërës kryesor. Në praktikë termi "kartë SIM" i referohet të gjithë njësisë dhe jo thjesht IC. Një SIM përmban një numër serial unik (ICCID), numrin ndërkombëtar të identitetit të abonentit celular (IMSI), vërtetimin e sigurisë dhe informacionin e shifrimit, informacionin e përkohshëm në lidhje me rrjetin lokal, një listë të shërbimeve në të cilat përdoruesi ka akses dhe katër fjalëkalime: a. Numri personal i identifikimit (PIN) për përdorim të zakonshëm dhe një çelës personal zhbllokues (PUK) për zhbllokimin e PIN-it si dhe një çift i dytë (i quajtur përkatësisht PIN2 dhe PUK2) që përdoren për menaxhimin e numrit të telefonimit fiks dhe disa funksione të tjera. Në Evropë, numri serial SIM (SSN) shoqërohet gjithashtu ndonjëherë nga një numër ndërkombëtar artikulli (IAN) ose një numër artikulli evropian (EAN) i kërkuar kur regjistroheni në internet për abonimin e një karte me parapagesë. Është gjithashtu e mundur të ruhen informacionet e kontaktit në shumë karta SIM.
Pjetër Bogdani : me rastin e 300-vjetorit të vdekjes : 1689-1989
Pjetër Bogdani : me rastin e 300-vjetorit të vdekjes : 1689-1989 përgatiti Shefqet Hoxha. Botuar në Tiranë në vitin 1989 nga "8 Nëntori". 1 fletëpalosje me me ilustrime.
Plisi : poezi
Plisi : poezi me autor Isuf Sherifi. Botuar në Biel në vitin 1992 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 120 faqe dhe me ilustrime.
Pjetër Bogdani : me rastin e 300-vjetorit të vdekjes : 1689-1989
Shënime: Letërsia shqipe, qytetërimi, njerëz të shquar dhe kultura, biografia.
Plisi : poezi
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Karta SIM
Kartat e para SIM ishin të madhësisë së kartave të kreditit dhe bankave; madhësitë u reduktuan disa herë me kalimin e viteve, zakonisht duke mbajtur të njëjtat kontakte elektrike, në mënyrë që një kartë më e madhe të mund të shkurtohej në një madhësi më të vogël.
Kartat SIM janë të transferueshme midis pajisjeve të ndryshme celulare duke hequr vetë kartën. eSIM po zëvendëson kartat fizike SIM në disa fusha, duke përfshirë telefoninë celulare. eSIM përdor një kartë SIM të bazuar në softuer të ngulitur në një eUICC të patundshme.
Belin-Béliet
Belin-Béliet është një komunë në Francë. Belin-Bélietbën pjesë në departamentin Gironde të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 4144 banorë dhe sipërfaqe 156.03 km².
Subotica
Subotica është qytet dhe qendër komune në Vojvodinë, i dyti qytet per kah numri i popullsise, me rreth 148.401 banorë në komunë. Ai ndodhet rreth 10 km larg nga Hungaria, në veri gjerësi prej 46°5'55" dhe gjatësi lindore prej 19°39'47".
Beotia
Përmbledhje
Beotia ishte gjithashtu një rajon i Greqisë së lashtë, para shekullit VI pes. Beotia shtrihet në veri të pjesës lindore të Gjirit të Korintit. Ajo gjithashtu ka një vijë të shkurtër bregdetare në Gjirin Euboea. Kufizohej me Megaris (tani Atika Perëndimore ) në jug, Atikën në juglindje, Eubea në verilindje, Opuntian Locris (tani pjesë e Phthiotis ) në veri dhe Phocis në perëndim.
Vargjet kryesore malore të Beotisë janë Mali Parnasus në perëndim, Mali Helikon në jugperëndim, Cithaeron në jug dhe Parnitha në lindje. Lumi i tij më i gjatë, Cephissus, që rrjedh në pjesën qendrore, ku gjenden shumica e zonave të ulëta të Boeotias.
Mbjellja e lotëve
Mbjellja e lotëve : nëntë tregime, që përbëjnë një roman. Me autorë Nexhat Çoçaj, Sevi Lami. Botuar në Prizren në vitin 2016 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 178 faqe. ISBN 9789951445306
Beotia
Përmbledhje
Liqeni Copais ishte një liqen i madh në qendër të Beotisë por që u shterrua në shekullin XIX. Liqeni Yliki është një liqen i madh pranë Tebës.
Origjina e emrit "Boeotians" mund të qëndrojë në malin Boeon në Epir.
Disa toponime dhe dialekti i zakonshëm Aeolik tregojnë se Beotët ishin të lidhur me Thesalianët. Tradicionalisht, Boeotianët thuhet se kishin pushtuar fillimisht Thesalinë, fushën më të madhe pjellore në Greqi, dhe se ishin shpronësuar nga Thesalianët veriperëndimor dy breza pas Rënies së Trojës (1200 pes). Ata u zhvendosën në jug dhe u vendosën në një rrafsh tjetër të pasur, ndërsa të tjerët vazhduan përtej Egjeut dhe u vendosën në Lesbos dhe në Aeolis në Azinë e Vogël. Të tjerët thuhet se kanë qëndruar në Thesali, duke u tërhequr në krahinën malore dhe duke u bërë perioikoi ("banorët përreth"). Boeotia ishte një anëtar i hershëm i Lidhjes më të vjetër Amphictyonic ( Anthelian ), një konfederatë fetare e fiseve të lidhura, pavarësisht distancës së saj nga shtëpia origjinale e Lidhjes në Anthela.
Edhe pse ata përfshinin njerëz të mëdhenj si Pindari, Hesiodi, Epaminondas, Pelopidas dhe Plutarku, populli Boeotian u portretizua si proverbialisht i shurdhër nga Athinasit (krh. Veshët Boeotian të paaftë për të vlerësuar muzikën ose poezinë dhe Hog-Boeotians, Cratinus .310). parapamje|300x300px| Harta që tregon rajonet antike të Greqisë qendrore në lidhje me veçoritë gjeografike Legjendat e rëndësishme që lidhen me Boeotia përfshijnë:
Shumë nga këto legjenda u përdorën në shfaqje nga poetët tragjikë grekë, Eskili, Sofokliu dhe Euripidi :
Administrata
Njësia rajonale Boeotia është e ndarë në 6 bashki. Këto janë:
Provincat
Provincat ishin:
Debati Kadare-Qosja
Debati Kadare-Qosja u quajt debati për identitetin e shqiptarëve që u zhvillua më 2006-7, i quajtur kështu sipas dy protagonistëve kryesor të tij. I nisur si polemikë mes Ismail Kadaresë dhe Rexhep Qosjes, shumë shpejt u përfshinë intelektualë nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia e Veriut dhe diaspora.
Karta SD
Secure Digital, i shkurtuar zyrtarisht si SD, është një format proprietary i kartës së memories flash jo të paqëndrueshme i zhvilluar nga Shoqata SD (SDA) për përdorim në pajisjet portative.
Standardi u prezantua në gusht 1999 nga përpjekjet e përbashkëta midis SanDisk, Panasonic (Matsushita) dhe Toshiba si një përmirësim mbi MultiMediaCards (MMC). SD-të janë bërë standardi i industrisë. Të 3 kompanitë formuan SD-3C, LLC, një kompani që licencon dhe zbaton të drejtat e pronësisë intelektuale të lidhura me kartat e memories SD dhe produktet e hostit dhe ndihmës SD.
Kompanitë gjithashtu formuan Shoqatën SD (SDA), një organizatë jofitimprurëse, në janar 2000 për të promovuar dhe krijuar standarde të kartave SD. SDA sot ka rreth 1000 kompani anëtare. SDA përdor disa logo me marka tregtare të zotëruara dhe të licencuara nga SD-3C për të zbatuar përputhshmërinë me specifikimet e saj dhe për të siguruar përdoruesit për pajtueshmërinë.
Lista e qyteteve në Islandë
thumb|250px|Harta e [[Islanda|Islandës]] Disa qytete si për shembull Hafnarfjörður dhe Akranes, janë gjithashtu komuna. Disa komuna nuk kanë qytete dhe nuk janë të shkruar në listën e mëposhtëm.
Ish-qytetet
Islanda ka pasur dy qytete që do të thotë këto dyja nuk janë më qytete. Popullsia e Ólafsvík ka ra nën 1,000 më 2016 dhe tani mendohet si qytezë. Qyteti i Njarðvík ishte bashkuar me Keflavík në vitin 2010.
Pranvera e çmendur e vuajtjes
Pranvera e çmendur e vuajtjes : proza satirike, me autor Bajram Dabishevci, ed. Zade Kuqi. Botuar në Prishtinë në vitin 2017 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 200 faqe. ISBN 9789951736046
Letërkëmbim Ipeshkëv i Shkodrës dhe administrator i Arkipeshkëvisë së Tivarit (1660-1670)
Letërkëmbim Ipeshkëv i Shkodrës dhe administrator i Arkipeshkëvisë së Tivarit (1660-1670) me autor Pjetër Bogdani, përgatitur nga Odette Marquet, red. Mirie Rushani, red. Lluka Qafoku. Botuar në Tiranë në vitin 2016 nga "IDK". Libri ka 212 faqe. ISBN 9789928136381
Pranvera e çmendur e vuajtjes
Shënime: Letërsia shqipe, proza, satira.
Letërkëmbim Ipeshkëv i Shkodrës dhe administrator i Arkipeshkëvisë së Tivarit (1660-1670)
Shënime: Kisha katolike, historia, letërkëmbimi, biografia.
Bar-lès-Buzancy
Bar-lès-Buzancy është një komunë në Francë. Bar-lès-Buzancy bën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 111 banorë dhe sipërfaqe 9.4 km².
Douzy
Douzy është një komunë Franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Douzy ka një popullsi prej 1877 banorë dhe sipërfaqe 12.76 km², me një dendësi prej 147 banor/km².
Hymni i Mbretnisë
Hymni i Mbretnisë ishte vjershëruar prej Kristo Floqit dhe kompozuar prej Thoma Nasit që nga viti 1922. Në vitin 1922, Këshilli i Ministrave shpalli konkursin për himnin zyrtar kombëtar. Për shpalljen e konkursit dhe kriteret e tij ngarkohet Ministria e Arsimit ku ndër të tjera u përcaktua dhe masa e shpërblimit, 1000 franga ari për vjershëtorin e himnit dhe 3000 franga ari për kompozitorin. Tekstet e Ernest Koliqit dhe Kristo Floqit shpallen si më të mirët.
Bellac
Bellac është një komunë në Francë. Bellacbën pjesë në departamentin Haute-Vienne të rajonit Limousin. Komuna ka një popullsi prej 4676 banorë dhe sipërfaqe 24.42 km².
Sytë e mi i ke mbi komodinë
Sytë e mi i ke mbi komodinë : poezi, me autor Bajram Dabishevci, red. Menduh Kelmendi. Botuar në Prishtinë në vitin 2017 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 200 faqe. ISBN 9789951736015
Ramadan Ramadani
thumb|220px|Ramadan Ramadani Ramadan Ramadani (15 qershor 1944 - 9 tetor 2005) ishte piktorë kosovarë nga Ferizaji. Ai e përfundoi shkollën në vendlindjen e tij dhe në vitin 1967, ai u pranua në Institutin e Pedagogjisë në Prishtinë, ku studioi artet figurative. Gjatë studimeve, ai u shpërblye si "vizatuesi i vitit me stil të lirë".
Johan Berisha
{{Infobox football biography }} Johan Berisha (lindi më 6 shtator 1979) është ish-futbollist zviceran me prejardhje shqiptare.
Ramadan Ramadani
Një nga ekspozitave ku dy prej pikturave të tij u shitën ishte organizuar nga UNESCO. Ai vazhdoi të punoj në Radio Prishtin deri në vitin 1990, ku autoritetet serbe e mbyllën me forcë.
"Piktura ”Sfinga Ilire”, është për më tepër edhe një dëshmi e lashtësisë sonë mitologjike, të cilën, siç dihet, e  përvetësuan, e tjetërsuan e madje edhe e asgjësuan shumë pushtuesit greko-romak, por edhe të tjerët. Megjithatë, thellë në mitrën e tokës e në mbamendjen e njeriut tonë, mbetet diçka konkrete, material e shpirtërore, që provon lashtësinë dhe autoktoninë tonë. “ Dicka t’mbet ndër ato t’mira/ Mbas dy mijë e më shumë vjet…” thotë poeti i ynë Ndre Mjeda. Dhe pikërisht  këtë konstatim të poetit, piktori e inkuadroi në imazhin piktural, kundruall figurës së cekur mitologjike. Pra sfinksi me kokë vashe e me gjymtyrë shpendi, të cilin autori e nxjerr drejpërsëdrejti nga bota mitike e të parëve tanë, flet për antikitetin e qenies sonë kombëtare nëpër  kohë dhe hapësirë.  Me rastin e krijimit të kësaj pikture, autori ka pasur kujdes qe ajo dhe figura pa një krah, pra sfingsi i gjymtuar brenda pikturës, të komunikoj me të gjitha kohët dhe hapësirat shqiptare. Dhe mu për këtë, krahas imazhit ikonografik, në kompozicion implementon edhe mesazhin semantik, që me siguri kuptimëson edhe mesazhin e veprës në tërësi." Nga Mustafa Ferizi (një fragment nga teksti i publikuar në gazetën ditore Bujku-26 korrik 1997).
Intel Core
Intel Core është një linjë e njësive të përpunimit qendror të përpunimit kompjuterik (CPU) të konsumatorit të nivelit të mesëm, stacioneve të punës dhe entuziastëve të tregtuar nga Intel Corporation. Këta procesorë zhvendosën procesorët ekzistues Pentium të mesëm dhe të lartë në kohën e prezantimit të tyre, duke e zhvendosur Pentium në nivelin fillestar. Versione identike ose më të afta të procesorëve Core shiten gjithashtu si procesorë Xeon për tregjet e serverëve dhe stacioneve të punës.
Lidhja e procesorëve Core përfshin Intel Core i3, Intel Core i5, Intel Core i7 dhe Intel Core i9, së bashku me seritë X të CPU-ve Intel Core.
Në vitin 2023, Intel njoftoi se do të hiqte emrin "i" nga marka e procesorit të tyre, duke e bërë atë "Core 3/5/7/9". Kompania do të prezantonte markën "Ultra" edhe për procesorë të nivelit të lartë.
Gespunsart
Gespunsart është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Gespunsart ka një popullsi prej 1097 banorë dhe sipërfaqe 21.02 km², me një dendësi prej 52 banor/km².
Sedat Bucak
Sedat Edip Bucak (lindi më 31 tetor 1961 në Siverek) është udhëheqës i fisit Bucak dhe politikan turk i zgjedhur në Parlamentin e Turqisë në vitin 1991, 1995 dhe 1999. Ai shpëtoi nga aksidenti me veturë në vitin 1996 që çoi në skandalin e Susurlukit, për shkak të identitetit të tre viktimave të tjera të aksidenteve (trafikanti i drogës Abdullah Çatlı dhe e dashura e tij, dhe zyrtari i policisë Hüseyin Kocadağ). Mercedesi që u përplas i përkiste Bucakit. Imuniteti parlamentar i Bucak u anulua, por u rikthye kur u rizgjodh në vitin 1999, duke e mbajtur gjyqin lidhur me Susurluk.
Bucak dështoi të fitojë një vend në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2002 dhe si rezultat ai humbi imunitetin e tij parlamentar dhe një rast kundër tij në lidhje me bandën Susurluk vazhdoi në dhjetor 2002. Në vitin 2004 ai u dënua për përfshirje në bandën kriminale Susurluk, duke përmbysur një lirim të mëparshëm. Ai u dënua me një vit burg.
Qarku Carcassonne
Qarku Carcassonne është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Aude.
Bar-sur-Aube
Bar-sur-Aube është një komunë në Francë. Bar-sur-Aube bën pjesë në departamentin Aube të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 5403 banorë dhe sipërfaqe 16.27 km².
Anisa Ymeri
Prej vitit 2014 është autore e programit kulturor “Në Tempull” i cili nisi transmetimet në televizionin News 24 dhe në vitin 2017 u zhvendos në RTSH 1, ku edhe transmetohet aktualisht.
Gjithashtu prej përfundimit të studimeve në vitin 2008 ajo është edhe pedagoge e jashtme. Në vitet 2008-2010, pedagoge e jashtme në Katedrën e Gazetarisë në Universitetin “Luigj Gurakuqi” – Shkodër.
Dhe prej vitit 2011 është e angazhuar si pedagoge e jashtme pranë Departamentit të Gazetarisë dhe Komunikimit, FHF, Universiteti i Tiranës.
Gazetare e specializur në fushën kulturore dhe ka marrë titullin "Doktor Shkencash" në shkenca komunikimi UT.
Ka lindur në Gramsh në vitin 1984 dhe jeton në Tiranë prej vitit 1991.
Alda Bardhyli
Alda Bardhyli është Drejtore e Qendrës Kombëtare të Librit dhe Leximit. Ajo është e njohur si studiuese e shquar e letërsisë, publiciste.
Biografia
Ka studiuar letërsi në Universitetin e Tiranës. Prej vitit 2000 ajo ka nisur të punojë si gazetare kulture e më pas si redaktore në gazeta të njohura të kohës si “Albania”, “Dita”, Shqip”. Skenariste në disa emisione të rëndësishme televizive në “Top Channel”, për një periudhë kohe ajo ka punuar dhe si drejtore programacioni në “Ora News”.
Bardhyli ka një kontribut në fushën e botimeve si drejtuese e Shtëpisë Botuese “Saras”. Ajo ka meritën e sjelljes në gjuhën shqipe të një sërë autorësh të rëndësishëm të letërsisë bashkëkohore si dhe nxitjen e një debati kulturor me në fokus librin si organizatore e një sërë tryezash letrare.
Bellaffaire
Bellaffaire është një komunë në Francë. Bellaffairebën pjesë në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 135 banorë dhe sipërfaqe 13.12 km².
SATA
SATA (Serial AT Attachment)  është një ndërfaqe autobusi kompjuterik që lidh përshtatësit e autobusit pritës me pajisjet e ruajtjes masive të tilla si HDD, disqet optike dhe SSD. Serial ATA arriti standardin e mëparshëm Parallel ATA (PATA) për t'u bërë ndërfaqja mbizotëruese për pajisjet e ruajtjes.
Specifikimet e përputhshmërisë së industrisë Serial ATA e kanë origjinën nga Organizata Ndërkombëtare Serial ATA (SATA-IO) të cilat më pas lëshohen nga Komiteti Teknik i INCITS T13, AT Attachment (INCITS T13).
Rezolucioni i ekranit
Rezolucioni i ekranit ose mënyrat e shfaqjes së një televizori dixhital, monitor kompjuteri ose pajisje ekrani është numri i pikselëve të ndryshëm në çdo dimension që mund të shfaqen. Mund të jetë një term i paqartë, veçanërisht pasi rezolucioni i shfaqur kontrollohet nga faktorë të ndryshëm në ekranet e tubit me rreze katodike (CRT), ekranet me panele të sheshta (përfshirë ekranet me kristal të lëngshëm) dhe ekranet e projeksionit duke përdorur grupe fikse të elementeve të figurës (piksel).
Zakonisht citohet si gjerësi × lartësi, me njësitë në piksel: për shembull, 1024 × 768 do të thotë gjerësia është 1024 piksele dhe lartësia është 768 piksele. Ky shembull normalisht do të flitej si "dhjetë e njëzet e katër me shtatë gjashtëdhjetë e tetë" ose "dhjetë e njëzet e katër me shtatë gjashtë e tetë".
Për ekranet e pajisjeve të tilla si telefonat, tabletët, monitorët dhe televizorët, përdorimi i termit rezolucioni i ekranit siç përcaktohet më sipër është një emërtim i gabuar, megjithëse i zakonshëm. Termi rezolucion i ekranit zakonisht përdoret për të nënkuptuar dimensionet e pikselit, numrin maksimal të pikselëve në secilin dimension (p.sh. 1920 × 1080), i cili nuk tregon asgjë për densitetin e pikselit të ekranit në të cilin është formuar imazhi në të vërtetë: rezolucioni i referohet siç duhet te dendësia e pikselit, numri i pikselëve për njësi distancë ose zonë, jo numri total i pikselëve. Në matjen dixhitale, rezolucioni i ekranit do të jepet në piksel për inç (PPI). Në matjen analoge, nëse ekrani është 10 inç i lartë, atëherë rezolucioni horizontal matet në një katror me gjerësi 10 inç. Për standardet televizive, kjo zakonisht shprehet si "rezolucion horizontal i linjave, për lartësinë e figurës"; për shembull, televizorët analogë NTSC zakonisht mund të shfaqin rreth 340 rreshta të rezolucionit horizontal "për lartësinë e figurës" nga burimet ajrore, që është ekuivalente me rreth 440 rreshta totale të informacionit aktual të figurës nga skaji i majtë në skajin e djathtë.
Soner Yalçın
Soner Yalçın (lindi më 1 janar 1966) është gazetar dhe shkrimtar turk. Ai është bashkëthemelues i portalit të lajmeve Odatv, ai u arrestua në shkurt të vitit 2011 së bashku me gazetarë të tjerë për rastin odatv, ai u lirua më 27 dhjetor 2012, rreth 22 muaj më vonë.
Karriera
Në vitin 1987 filloi të punoj në revistën 2000'e Doğru. Ai punoi si gazetar për një kohë të gjatë në Ankara. Më 6 maj 1990 u emërua si shef i inteligjencës duke raportuar për gazetën.
Prej vitit 1993 deri më 1994, ai punoi si drejtues për gazetën Aydınlık. Në vitin 1995 u largua nga kjo gazetë dhe filloi të punoj për gazetën Siyah - Beyaz (e zeza - e bardhë) botuar nga Doğan Yurdakul para se të fillojë karrierën e tij në Show TV.
ISO 3166-2:MK
ISO 3166-2:MK është hyrja e Maqedonisë në ISO 3166-2, pjesë e standardeve ISO 3166, e publikuar nga Organizata Ndërkombëtare për Standardizim (ISO), e cila i përcakton kodet për emrat e nëndarjeve (p. sh., provincat ose shtete) e të gjitha shteteve të koduara në  ISO 3166-1.
Aktualisht për Maqedoninë, kodet ISO 3166-2 janë përcaktuar për 84 komuna. Dhjetë nga komunat përbëjnë Qytetine Shkupit.
Kodet aktuale
Emrat nënndarje janë të listuara si standardi ISO 3166-2 i publikuar nga ISO 3166 Maintenance Agency (ISO 3166/MA).
Emrat e nëndarjeve janë të rradhitura sipas alfabetit të gjuhës maqedonase të romanizuar (ndryshe nga in origjinal cirilik): a-c, č, d-s, š, t-z, ž.
Ndryshimet
Ndryshimet e mëposhtme për hyrjet janë shpallur në buletinin e ISO 3166 / MA që nga botimi i parë i ISO 3166-2 në vitin 1998::
Shere Khan
thumb|Shere Khan me skuadrën e tij të ujqërve. Shere Khan (shefi i tigrave) është një tigër imagjinar bengali dhe antagonisti kryesor i librit të xhunglës së Rudyard Kipling dhe përshtatjet e tij. Sipas Shoqërisë Kipling, fjala Shere (ose "shir") përkthehet si "tigër" dhe Khan është titull i dallimit, i përdorur së bashku "për të treguar se ai është shefi midis tigrave". Burime të tjera tregojnë se Shere mund të thotë "tigër" ose "luan" në persisht, Urdu dhe Punjabi, dhe se Khan përkthehet si "mbret" ose "udhëheqës" në një numër gjuhësh të ndikuar nga mongolët, duke përfshirë gjuhen Pashto dhe Urdu. Emri mund të ketë origjinën nga pseudonimi i mbretit të origjinës afgane, i cili dikur vendosi në Indi, Sher Shah Suri.
Historia origjinale e "Librit të Xhunglës"
Shere Khan u përshkrua nga Kipling si i lindur me një këmbë të gjymtuar dhe me nofkën e quajtur "lungri" nga e ëma. Megjithë këtë pengesë, karakteri Shere Khan është arrogant dhe e konsideron veten si zotëri të ligjshëm të xhunglës. E vetmja krijesë që i duket atij e denjte është Tabaqui, çakalli i artë frikacak e i përbuzur.
LIBRI I XHUNGLES
Në Vëllezërit e Mushëllit, përpjekja e dështuar e Shere Khan për të gjuajtur njerëzit shkakton një "këlysh" njerëzor të humbur nga prindërit e tij. Kur Shere Khan zbulon foshnjën, ajo ishte adoptuar nga ujqërit indian, Raksha dhe Aleksandri, të cilët e kanë quajtur fëmijën Mogli. Mogli është pranuar në paketën e ujkut të Akelës dhe i mbrojtur nga Bagira dhe Balu. I furishëm në humbjen e vrasjes së tij, tigri betohet se djali do të jetë i tij një ditë. Ndërsa Mowgli po rritet, Shere Khan infiltron kopene e ujqerve duke u premtuar ujqërve të rinj shpërblime të pasura pasi Akela të jetë rrëzuar. Kur ujqërit e rinj manovrojnë Akelën në mungesë të vrasjes së tij, këshilli i paketës mblidhet për ta vrarë dhe për ta zëvendësuar atë. Shere Khan kërcënon të marrë përsipër territorin e tyre të gjuetisë nëse ujqërit nuk i japin atij Mowgli. Duke qenë i paralajmëruar nga Bagheera, Mowgli sulmon Shere Khanin dhe aleatët e tij me një degë të djegur dhe i largon ato. Akela lë paketën për t'u bërë një gjuetar i vetmuar. Mowgli shkon në fshatin njerëzor, por betohet se do të kthehet një ditë me lëkurën e Shere Khan.
Shere Khan gjithashtu shfaqet në tregimin "Si Frika erdhi", e cila është vendosur midis gjysmës së parë dhe të dytë të "Vëllezërit Mowgli", dhe ndoshta pas "Gjuetisë së Kaa-së". Në këtë histori tigri vjen për të pirë nga lumi menjëherë pas vrasjes së një njeriu thjesht për sport, duke bërë Hathi elefant të tregojë historinë se pse tigrat, nga të gjitha kafshët në xhungël, lejohen të gjuajnë njerëzit për kënaqësi herë të caktuara. Kjo histori, në të cilën Mowgli duket kryesisht si një vëzhgues, mund të shihet si një paraardhës i drejtpërdrejtë i Tregimeve Just Just të Kipling.
TIGER! TIGER!
Në "Tiger! Tiger!", Mowgli është adoptuar nga Messua dhe burri i saj dhe mëson mënyra njerëzore. Në këtë tregim të shkurtër, Mowgli mëson se fshatarët kanë dëgjuar për tigrin e çalë, i cili ka një çmim per koken e tij, por beson se është i çalë, sepse është rimishërimi i një huadhënësi parash që u plagos në një trazirë. Kur Mowgli tallet me këto tregime të çuditshme, fshatarët vendosin ta vënë atë në punë për të ngritur buallin e fuqishem. Më pas, ai takohet me vëllain e tij, Akru, i cili i thotë se Shere Khan po planifikon ta vrasë. Akru forcon Tabaqui-n për t'i treguar atij se ku dhe kur Shere Khan po planifikon të godasë; ai pastaj vret çakallin e arte. Me ndihmën e Akelës, Akru, Vëllai dhe Mowgliu kurdisën Shere Khanin në një kanion të ngushtë dhe nxitën buallin që ta vriste atë me vdekje.
Bellaing
Bellaing është një komunë në Francë. Bellaingbën pjesë në departamentin Nord të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 1208 banorë dhe sipërfaqe 3.42 km².
Bar-sur-Seine
Bar-sur-Seine është një komunë në Francë. Bar-sur-Seine bën pjesë në departamentin Aube të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 3374 banorë dhe sipërfaqe 27.53 km².
Lorenc Bejko
Lorenc Bejko arkeolog shqiptar, ka lindur më 29 dhjetor 1967. Ka kryer studimet universitare në Fakultetin Histori -Filologji të Universitetit të Tiranës, dega Histori. Është diplomuar në degën e Historisë me temë diplome nga fusha e arkeologjisë prehistorike “Epoka neolitike në vendbanimin shpellor të Katundasit, Berat”.
Broadway-Blues-Ballads
Broadway-Blues-Ballads është një album i këngëtares/pianistes/tekst-shkrueses Nina Simone (1933–2003). Ishte albumi i dytë për studion Philips. Për dallim nga albumi i saj i parë me Philips, albumin live In Concert, që ishte i ngarkuar politikisht me motive për të drejtat civile, ky album studio ishte më i gjallë. Nuk është një nga albumet e saj më të mira, por ka disa këngë që u bën pjesë standarde të repertorit të saj.
Historiografia shqiptare
Historiografia shqiptare u referohet studimeve, burimeve, metodave dhe interpretimeve kritike të përdorura nga studiuesit për të studiuar historinë e Shqipërisë dhe shqiptarëve.
Historiografia moderne shqiptare
Dy janë burimet kryesore të historiografisë moderne shqiptare: intelektualë nga periudha e Rilindjes Kombëtare Shqiptare ( Rilindja ) dhe historianë nga regjimi i Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë. Nga viti 1878 e tutje, periudha e zgjimit kombëtar galvanizoi intelektualët shqiptarë midis disave që u shfaqën si studiuesit e parë modernë shqiptarë dhe ata ishin të preokupuar me kapërcimin e dallimeve gjuhësore dhe kulturore midis nëngrupeve shqiptare (gegët dhe toskët) dhe ndarjet fetare (myslimanë dhe të krishterë). Në atë kohë, këtyre studiuesve u mungonte aksesi në shumë burime parësore për të ndërtuar idenë se shqiptarët ishin pasardhës të ilirëve, ndërsa Shqipëria e Madhe nuk konsiderohej si prioritet. Krahasuar me homologët e tyre ballkanikë, këta historianë shqiptarë ishin shumë të moderuar dhe krahas politikanëve kishin kryesisht synimin për të marrë njohje socio-politike dhe autonomi për shqiptarët nën sundimin osman. Dy vepra kryesore historike të shkruara nga shqiptarët gjatë kësaj faze të hershme të historiografisë moderne brenda Shqipërisë janë L'Albanie et l'Invasion turque au XVe siècle (1937) e Athanas Gegajt dhe George Castrioti Scanderbeg (1405-1468) (1947) e Fan Nolit, të dyja të shkruara. jashtë Shqipërisë.
Historiografia socialiste shqiptare (1945-1992)
Historiografia socialiste shqiptare lidhej me projektin e shtetndërtimit shqiptar të legjitimimit kombëtar. Historiografia shqiptare u bazua në veprat e një grupi inteligjence shqipfolëse që gjatë fillimit deri në mesin e shekullit të 19-të zhvilluan një rrëfim kombëtar kur historianët profesionistë shqiptarë nuk ekzistonin. Qasjet e ekuilibruara ndaj historisë nuk u inkurajuan gjatë periudhës midis fundit të Luftës së Dytë Botërore dhe vdekjes së Enver Hohxës në 1985. Pas Luftës së Dytë Botërore, qeveria komuniste trajnoi studiues për t'u bërë historianë dhe për të shkruar historinë shqiptare, ndërsa për shkak të kontekstit politik ata ishin të preokupuar me çështje që kishin të bënin me identitetin kombëtar. Në vitin 1959 u botua vëllimi i parë për historinë e Shqipërisë që trajtonte tema që varionin nga lashtësia deri në shekullin e 19-të dhe ishte një sipërmarrje madhore që ishte një analizë serioze e burimeve greke, latine, bizantine dhe osmane. Elemente të ndërtimit kombëtar dominuan pjesë të veprës si theksimi i ilirëve si paraardhës të shqiptarëve, ekzistenca e një shteti mesjetar shqiptar dhe se shqiptarët gjatë periudhës osmane ishin një entitet autonom. Këto tema edhe pse të lidhura me çështjet e identifikimit kombëtar nuk ishin plotësisht të pabaza. Gjatë periudhës komuniste, regjimi u përpoq të rrënjoste një ndërgjegje kombëtare përmes shtrirjes së një të shkuare teleologjike të bazuar në prejardhjen ilire, rezistencën e Skënderbeut ndaj osmanëve dhe rizgjimin nacionalist ( Rilindja ) të shekullit të 19-të dhe fillimit të shekullit të 20-të. Këto tema dhe koncepte të historisë kanë vazhduar ende brenda një mjedisi postkomunist të modifikuar dhe përshtatur për t'iu përshtatur aspiratave të Shqipërisë bashkëkohore në lidhje me Evropën. Studimi historiografik shqiptar, edhe pse i komprometuar nga ndikimet politike, arriti të prodhonte informacione të besueshme herë pas here. Për Shqipërinë staliniste, Bernd Jürgen Fischer deklaroi se ajo prodhoi historianë të mirë, por jo gjithmonë histori të mirë. Duke u mbështetur në temat e betejave kombëtare të krijuara gjatë periudhës së Rilindjes, historiografia socialiste shqiptare u përqendrua në narrativën kryesore të kombësisë që në shkrimin e historisë përfshinte materializmin historik dhe nacionalizmin marksist. Në këtë periudhë kishte dy grupe kryesore të shquara të historianëve shqiptarë:
Aleks Buda, i cili u bë edhe president i Akademisë së Shkencave të Shqipërisë, nganjëherë konsiderohet si themelues i historiografisë shqiptare të periudhës së pas Luftës së Dytë Botërore. Buda i përkiste një grupi të vogël intelektualësh të lejuar nga regjimi komunist shqiptar të kishin akses në literaturë të huaj për t'i përdorur ato për të përgatitur direktiva të reja ideologjike dhe teorike për pjesën tjetër të kolegëve të tyre.
Historiografia shqiptare postkomuniste
Kur historiografia socialiste shqiptare merrej me njerëzit, ajo prirej t'i shihte gjërat bardh e zi. Trashëgimia e të kuptuarit të historisë përmes dikotomive të tilla ka mbetur për shumicën e shqiptarëve të cilët për shembull ata e shohin Skënderbeun dhe forcat antiosmane si "të mira" ndërsa osmanët janë "të këqij". Ndikimi i ideologjisë mbi historianët shqiptarë gjatë epokës socialiste të historiografisë shqiptare mund të shihet jo vetëm në botimet e botuara nga Akademia e Shkencave të Shqipërisë (d.m.th. Historia e Shqipërisë ) por edhe në vepra të specializuara të botuara nga autorë individualë si Viron Koka, Mentar Belegu dhe Ilijaz Fishta. Për shkak të kësaj trashëgimie, Robert Elsie theksoi se nuk kishte historiografi të besueshme dhe objektive në Shqipëri që mund të shërbente si bazë për fjalorin e tij historik të Shqipërisë që ai përpiloi dhe botoi në vitin 2010. Oliver Jens Schmitt deklaroi se regjimi shqiptar i periudhës së pas Luftës së Dytë Botërore propagandoi versionin zyrtar të së kaluarës duke përdorur të gjitha mjetet në dispozicion. Njerëzit në Shqipëri i nënshtroheshin indoktrinimit dhe propagandës së organizuar nga shteti. Schmitt shpjegoi se për shkak të ndikimit politik ishte e pamundur të organizohej një diskutim i hapur për historiografinë socialiste, ndërsa ata që tentonin ta kritikonin atë do të denoncoheshin shpesh si joprofesionistë ose të huaj me objektiva të liga. Ndikimi i miteve të tilla historike ka mbetur ende, për të cilat për shembull në vitin 2009 Schmitt u kritikua ashpër në Shqipëri pas prodhimit të një biografie akademike që sfidonte konceptin tradicional shqiptar për Skënderbeun. Historiografia shqiptare postkomuniste është përpjekur të largohet nga ndikimet e mëparshme politike të epokës së Hoxhës dhe ta zhvendosë disiplinën drejt një drejtimi metodologjik më shkencor, megjithatë temat e betejave kombëtare vazhdojnë. Presionet politike janë bërë mbi historiografinë bashkëkohore shqiptare. Për shembull, qeveria shqiptare në vitin 2013 reformoi Akademinë e Shkencave duke e lejuar atë të ndikojë në studimet e historianëve duke i nxitur ata të rishkruajnë historinë (kryesisht në lidhje me periudhën moderne). Këto lëvizje shkaktuan debate të ndezura mes historianëve, një grup që e shihte qëllimin fillestar si një lëvizje për të lënë mënjanë shtrembërimet e së kaluarës që ndihmoi në fuqizimin e komunistëve dhe një grup tjetër duke e parë atë si një përsëritje të politizimit të historisë nga regjimi komunist.
Historia e hershme shqiptare
Tabloja e krijuar nga shkenca shqiptare për historinë e hershme të shqiptarëve është e thjeshtuar, jokritike dhe ka pamje të sajuar. Studiuesit shqiptarë vazhdimisht kanë pohuar paraardhjen e kulturës shqiptare ndaj kulturës sllave. Historiografia zyrtare shqiptare, e cila ka ndikuar dukshëm te shqiptarët, thekson se shqiptarët kanë jetuar gjithmonë në Shqipëri dhe hapësirat përreth saj duke e mbështetur hipotezën se shqiptarët janë pasardhës të ilirëve, ndërsa disa studiues joshqiptarë e konsiderojnë ende të pazgjidhur çështjen e origjinës së shqiptarëve.
Periudha osmane dhe islami në Shqipëri
Imazhi i Islamit i prodhuar nga të dy burimet kryesore të historiografisë moderne shqiptare nuk ishte as objektiv dhe as pozitiv. Edhe pse regjimi komunist ra (1992) në Shqipëri, historianët bashkëkohorë shqiptarë janë mbajtur ende pas stereotipave dhe miteve të trashëguara në lidhje me Islamin nga historiografia socialiste shqiptare.
Mitet historiografike shqiptare në lidhje me Islamin përfshijnë:
Historianë të shumtë nga Shqipëria me perspektiva nacionaliste (Ramadan Marmallaku, Kristo Frasheri, Skender Anamali, Stefanaq Pollo, Skender Rizaj dhe Arben Puto) theksuan qëllimisht "egërsinë turke" dhe "rezistencën heroike të krishterë kundër shtetit osmanli në Shqipëri". Historiografia shqiptare tenton të injorojë armiqësinë e frymëzuar fetarisht midis shqiptarëve të besimeve të ndryshme. Tendencat nga historiografia nacionaliste shqiptare, të kompozuara nga studiues gjatë dhe të epokës komuniste e më tej, vazhdojnë të interpretojnë sundimin osman si periudhën e "zgjedhës", e ngjashme me historiografitë e tjera ballkanike.
Traktati i Londrës
Traktati i Londrës i interpretuar nga historiografia nacionaliste shqiptare simbolizon ndarjen e kombit shqiptar në tri pjesë.
Të tjera
Pohimet serbe se në Kosovë shqiptarët u vendosën për herë të parë në shekullin e 17-të, janë hedhur poshtë nga historiografia moderne shqiptare.
Kandahar
Kandahar (Pashtoisht: کندهار‎) një qytet në Afganistan, i vendosur në jug të vendit në lumin Arghandab, në një lartësi prej 1,010 m. Është qyteti i dytë më i madh i Afganistanit pas Kabulit, me një popullsi prej rreth 614,118. Në vitin 1709, Mirwais Hotak e bëri rajonin një mbretëri të pavarur dhe e ktheu Kandaharin në kryeqytetin e dinastisë Hotak. Në vitin 1747, Ahmad Shah Durrani, themelues i dinastisë Durrani, e bëri Kandaharin kryeqytetin e Perandorisë Afgane.
Kandahar është një nga qytetet më të rëndësishme kulturore të pashtunëve dhe ka qenë selia e tyre tradicionale e pushtetit për më shumë se 300 vjet. Është një qendër kryesore tregtare për dele, lesh, pambuk, mëndafsh, ndjerë, drithëra ushqimorë, fruta të freskëta dhe të thata dhe duhan. Rajoni prodhon fruta të shkëlqyera, veçanërisht shegë dhe rrush, dhe qyteti ka bimë për konservimin, tharjen dhe paketimin e frutave dhe është një burim kryesor i marihuanës dhe hashashit.
Klima
Kandahar ka një klimë gjysmë të thatë (Köppen BWh), e karakterizuar nga reshje të pakta dhe ndryshime të larta midis temperaturave të verës dhe dimrit. Verërat fillojnë në mes të majit, zgjasin deri në fund të shtatorit dhe janë jashtëzakonisht të thata. Temperaturat arrijnë kulmin në korrik me një mesatare ditore 24-orëshe rreth 31.9 ° C. Ato ndiqen nga vjeshta të thata nga fillimi i tetorit deri në fund të nëntorit, me ditë akoma mesatare në 20 ° C deri në nëntor, megjithëse netët janë fort më të freskëta. Dimri fillon në dhjetor dhe shumica e reshjeve të tij i sheh në formë shiu. Temperaturat mesatare 5.1 ° C në janar, edhe pse të ultat mund të bien shumë poshtë ngrirjes. Ato përfundojnë në fillim të Marsit dhe pasohen nga një pranverë e këndshme deri në fund të Prillit me temperatura përgjithësisht në diapazonin e sipërm 10 ° C deri në 30 ° C të ulët. Moti me diell mbizotëron gjatë gjithë vitit, veçanërisht në verë, kur reshjet e shiut janë jashtëzakonisht të rralla. Temperatura mesatare vjetore është 18,6 ° C.
Edukimi
Dy shkollat më të vjetra të njohura janë Shkolla e Mesme Ahmad Shah Baba dhe Shkolla e Mesme Zarghona Ana. Ka një numër shkollash të reja që u hapën në dekadën e fundit, me më shumë që u ndërtuan në të ardhmen, ndërsa popullsia e qytetit rritet me afganët e shumtë që kthehen nga vendet fqinje. Shkollat e mesme afgane turk është një nga shkollat kryesore private në qytet. Universiteti kryesor është Universiteti i Kandaharit. Një numër qendrash trajnimi janë hapur gjithashtu në dekadën e fundit.
Étrépigny
Étrépigny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Étrépigny ka një popullsi prej 258 banorë dhe sipërfaqe 4.23 km², me një dendësi prej 61 banor/km².
Ip Man 3
Ip Man 3 është një film i arteve marciale biografike i vitit 2015, me regji të Wilson Yip, prodhuar nga Raymond Wong dhe shkruar nga Edmond Wong me koreografi aksioni nga Yuen Woo-ping. Filmi bazohet në jetën e mjeshtrit të Wing Chun Ip Man. Nxënësi i Ip Man Bruce Lee është portretizuar nga Danny Chan. Në film shfaqet edhe ish-boksieri amerikan Mike Tyson. Fotografia kryesore filloi më 25 mars 2015 në Shangai dhe përfundoi në qershor të po këtij viti.
Premiera e filmit u lëshua në Hong Kong më 16 dhjetor 2015, dhe u publikua zyrtarisht në Hong Kong, Singapor, Malajzi më 24 dhjetor 2015. Ai u hap në Tajvan më 31 dhjetor 2015, Zelandën e Re dhe Mbretërinë e Bashkuar më 15 janar 2016 dhe një javë më vonë në Australi. U lëshua në Shtetet e Bashkuara më 22 janar 2016, dhe u lëshua në territorin e Kinës në 4 mars 2016. Filmi mori vlerësime pozitive dhe tetë nominime të çmimeve të filmit në Hong Kong. Filmi gjithashtu fitoi çmime për koreografinë e luftimeve më të mirë, regjisorin më të mirë dhe fotot më të mirë në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Shangai.
Përmbajtja
Në vitin 1959, Ip Man po vendoset në jetën e tij me profil të ulët në Hong Kong. Djali i tij i madh, Ip Chun, është rikthyer në Foshan për të studiuar, duke e lënë atë me djalin e tij të vogël Ip Ching dhe gruan e tij Cheung Wing-sing në Hong Kong. Bruce Lee viziton Ip dhe i kërkon të bëhet një nga studentët e tij. Pasi Lee demonstron shpejtësinë e tij, Ip as nuk e pranon dhe nuk e refuzon atë, por insinuon që ai të largohet duke hapur derën.
Pasi Ip Ching fillon në luftë me shokun e shkollës, Cheung Fung, mësuesja e tyre, Miss Wong, u kërkon prindërve të vijnë në shkollë, megjithëse mbërrijnë vetëm Ips. Si një ndjesë, familja Ip fton Cheung Fung në shtëpinë e tyre për darkë. Në shtëpinë e Ip, Cheung Fung shfaq aftësi rudimentare por mbresëlënëse të Wing Chun. Kur Ip pyet djalin se kush është mentori i tij, ai thotë se është babai i tij, Cheung Tin-chi, i cili dëshiron të zgjedh djalin e tij menjëherë pas kësaj. Edhe pse Cheung bashkëvepron përzemërsisht me Ip, ai fshehtas lakmon dhe kërkon ta tejkalojë atë, duke marrë pjesë me sukses në luftimet nëntokësore për të fituar para shtesë.