cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Drangoi
Pamja dhe atributet
Si luftëtar që lufton kulshedrën, ai është i armatosur me "trarin e parmendës dhe të plorit (pllugut)", ose një "sfurk dhe shtyllë nga lëmi dhe me gurët e mëdhenj të mullirit". Ai përdor edhe djepin e tij si mburojë për të përballuar goditjet nga kulshedra.
Këta heronj mund të jetojnë pa u vënë re mes njerëzve për kohë të gjata dhe mendohet se janë "të paprekshëm dhe të pamposhtur". Ata kanë "fuqi të mbinatyrshme që bëhen të dukshme ndërsa janë ende foshnja në djepat e tyre. Kur godasin bubullimat dhe rrufetë, Dragojtë mblidhen me djepat e tyre në vendin e grumbullimit të Dragojve".
Në rajonet juglindore shqiptare të Pogradecit dhe të Korçës, dragoi është “parashikuar si një kalë i bukur i fortë me krahë, që mbron qytetërimin dhe njerëzimin”.
"Kafshët meshkuj gjithashtu mund të lindin si dragùa. Deshët e zinj do të sulmojnë një Kulshedër me brirët e tyre dhe gjelat e zinj do t'i nxjerrin me furi sytë. Vetëm dhitë nuk mund të jenë kurrë dragùa".
Beteja me kulshedra
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0c/Ilic_Lightning_-_panoramio.jpg/250px-Ilic_Lightning_-_panoramio.jpg|parapamje|Stuhitë e forta besohet të jenë rezultat i betejave të zhvilluara midis drangojve dhe [[Kuçedra|kulshedrave . ]] Stuhitë konceptohen si beteja midis drangojve dhe kulshedrave, rrotullimi i bubullimave konsiderohen se janë tingujt e përplasjes së armëve të tyre. Kjo ndan shumë ngjashmëri me kaoskampf, një tropop mitologjik i fesë proto-indo-evropiane, ku një Zot i stuhisë lufton me një gjarpër deti me shumë koka. Dranguet besohet se luftojnë vazhdimisht me Kulshedra. Ose thuhet se e ka vrarë përgjithmonë, pasi e ka rrëzuar pa ndjenja duke i hedhur pemë dhe gurë, dhe më pas e ka mbytur në lumin Shkumbin, sipas historisë së lokalizuar të Shqipërisë së mesme.
Në Lahutën e Malësisë
Në kantonin e 17-të figura qendrore janë dy drangua të quajtur Rrustem Uka dhe Xhem Sadrija. Pasi përgatiten për një ceremoni martesore, ata udhëtojnë për në Qafë Hardhi ( Anglisht : Grapevine Pass) për të pushuar. Duke pastruar armët dhe duke pirë duhan, zbulojnë se tetë batalione malazeze, të përbërë nga treqind ushtarë të udhëhequr nga Mark Milani, po marshojnë kundër Plavës dhe Gucisë. Dy drangojtt, me ndihmën e barinjve vendas, mbrojnë Qafë Hardhin dhe i detyrojnë malazezët të tërhiqen në Sutjeskë.
Besimet moderne
Besimi se një dragua mund të lindë çdo ditë ka ekzistuar në mesin e popullit malësor shqiptar deri vonë, dhe ka ende njerëz të moshuar të gjallë që e përkrahin këtë besim.
Në Malësi, një rajon në veri të Shqipërisë dhe në jug të Malit të Zi, i banuar kryesisht nga shqiptarë, vendasit besojnë se drangojt ekzistojnë dhe jetojnë mes tyre.
Sinkretizmi në folklorin shqiptar
Në folklorin shqiptar, Shën Gjergji dhe Shën Elia (të identifikuara edhe me profetin e Dhiatës së Vjetër Elijah, ndoshta për shkak të konfuzionit me greqishten "Helios" si një përkthim i hyjnisë së Lashtë të Vonë Sol Invictus ) të dy kanë histori në të cilat ata luftojnë (dhe mposhtin) një Bolla/Kulshedra. Shën Elia, në veçanti, identifikohet në disa rajone me Dragùa dhe është gjithashtu një perëndi e motit dhe siguron mbrojtje kundër stuhive dhe zjarrit.
Leake County
Leake County është një nga  qarqet në shtetin federal Mississippi të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni La Bastide-de-Sérou
Kantoni La Bastide-de-Sérou (frëngjisht: Canton de La Bastide-de-Sérou) është një kanton në departamentin Ariège, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është La Bastide-de-Sérou. Ka sipërfaqe 141.54km2 dhe popullsi 2069 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni La Bastide-de-Sérou aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Liga e Dytë e Kosovës 2007/08
Kjo listë përmban ekipet e Ligës së Dytë të Kosovës për sezonin 2007/08.
Topi (kthjellim)
Fjala Top ka shumë kuptime:
Njësia administrative Velipojë
Komuna Velipojë është një komunë në Shqipëri.
Giuseppe Saragat
Giuseppe Saragat (19 shtator, 1898, Torino – 11 qershor, 1988), politikan Italian, President i Italisë nga 1964 deri në 1971.
Ruanda
Ruanda ndodhet në pjesën qendrore të Afrikës dhe është një vend kontinental. Kufirit i Ruandës përshkohet nga kufiri me Ugandën në veri, në lindje Tanzaninë, në jug me Burundin dhe në tërë pjesën perëndimore me RD të Kongos
Kategoria e Parë 1990-91
Statistika të Kategorisë së Parë në sezonin 1990-91.
Ruanda
Njësit administruese
thumb|left|Harta e Ruandës Teritori i Ruandës administrhet në 12 provinca:
Kategoria e Parë 1990-91
Ky ishte Kampionati i 55-të i Shqipërisë. Nisi më 9 shtator, 1990 dhe përfundoi më 12 qershor, 1991.
Ruanda
Gjeografia
Ruanda ndodhet në kontinentin Afrikanë, në lindje të Republikës Demokratike të Kongos. Sipas OKB-së ky vend hynë në rajonin e Afrikës lindore mirëpo disa organizate e institute e fusin në Afrikën qendrore.
Klima në Ruandë është e shumëllojshme. Në këtë vend ka dy sezone të reshjeve të shiut nga muaji shkurt deri në prill dhe nga nëntori deri në janar, në pjesët malore është e butë dhe me gjasa reshje dëbore.
Relievi i Ruandës përgjithësishtë është moçalorë, me rrafshnalta dhe male. Relievi anonë me malet nga perëndimi në lindje. Pika më e ultë e relievit 950 m është përgjatë lumit Rusizi dhe ajo më e larta në lartësi mbidetare prej 4,519 metrave tek gryka e vullkanin Karisimb (ang.: Volcan Karisimbi ), në kufi me RD të Kongos.
Ekonomia
Ekonomia e shtetit
Kultura
Kultura e Shtetit
Lawrence County (Mississippi)
Lawrence County është një nga  qarqet në shtetin federal Mississippi të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Johann Kaspar Lavater
parapamje|218x218px|Johann Kaspar Lavater. Johann Kaspar Lavater ose Gaspard Lavater (15 nëntor 1740 në Cyrih - 4 janar 1801 në Zyrih) ishte një teolog zviceran dhe shkrimtar i gjuhës gjermane. Ai është i njohur mirë për punën e tij në fizionomi: Arti i ditur nga burrat fytyrën (1775-1778), Paris, Depélafoi, Shopping Rruga Grands Augustins, Nr 21, 1820.
Goethe, ai ishte një mik, është parë për simpatinë e tij të punës edhe pse nuk e ndajnë aderimin e tij të verbër ndaj besimit të krishterë. E lidhur në Vitet 1770, pavarësisht nga dallimet serioze tashmë, Lavater dhe Gëte kurrë nuk pushoi për të lëvizur larg nga njëri-tjetri nga momenti Goethe ushtruar gjykim të ashpër Ponc Pilatus Lavater, duke e akuzuar atë nuk ka menduar mjaft për Biblën dhe e përdorin atë me afërsi. Më thellësisht, iracionalizëm Lavater mund qu'indisposer Goethe, bindet besim, por të kujdesshëm kurrë të heqë dorë nga të drejtat e arsyes.
Nga antikiteti në Lavater, fizionomia ose metoposcopy ka një traditë të gjatë dhe të pasur përmes arabëve. Shekujve në vijim në pasion dhe këtë pasion Rilindjes dhe ka kulmin në shekullin e nëntëmbëdhjetë. Ndër veprat e tjera përfshijnë Savonarola (physionomiæ kirurgjie, 1450); Gerolamo Cardano (Jerome Cardan) shkroi 1560 Metoposcopia e tij që do të publikohet në vitin 1658, i ilustruar me vizatime Giambattista della Porta publikon De Humana physiognomia (1586), i cili gëzon prestigj të madh. Ne gjithashtu duhet të përmendim, në mesin e qindra librave, Ciro Spontone, The Metoposcopia 1625; Rudolfus Goclenius, Physiognomica dhe chiromantica specialia 1625; Richard Saunders, fizionomia, dhe Chiromacie, metoposcopy, 1653. Lavater është pjesë e kësaj tradite të gjatë të fizionomisë të cilën ai nuk është themelues.
Universiteti Ndërkombëtar i Tiranës
Universiteti Ndërkombëtar i Tiranës është një Institucion i Arsimit të Lartë i krijuar si iniciativë e një grupi profesorësh shqiptarë dhe të huaj me mbështetjen e Universitetit të Pizës (Universita' degli Studi di Pisa) në Itali, Universitetit të Sorbones në Francë, Universitetit të Glassgow në Skoci, Universiteti Upasales në Suedi dhe Universteti Columbia-s ne New York në ShBA.
Evo Morales
parapamje|200px|Evo Morales (2016) Juan Evo Morales Ayma u lind më 26 tetor 1959 në Isallawi, në Kantonin Orinoca në departementin Oruro, Bolivi dhe është që nga 22 janari 2006 president i Bolivisë. Ai i përket etnisë ajmara. Është udhëheqës i partisë socialiste boliviane Lëvizja për socializëm (shkurt MAS) si dhe i lëvizjes për të drejtat e bujqve të bimës Koka.
Universiteti Ndërkombëtar i Tiranës
Universiteti Ndërkombëtar i Tiranës ka për qëllim :
Evo Morales
Shenja dalluese të Morales janë pulovra Chompa dhe xhaketa Chamarra, e hedhur jo rregullisht mbi supe. Këto janë veshje tradicionale të indigjenëve dhe ai i mban për të theksuar rrënjët e tij indigjene edhe në rastet e takimeve ndërkombëtare, që në fillimit e karrierës së tij si president.
Kritik i politikës së jashtme të Shteteve të Bashkuara dhe përfshirjes së korporatave në Amerikën latine, ai ka qenë aleat i ngushtë i qeverive socialiste të Hugo Çavezit në Venezuelë dhe Fidel Kastros në Kubë. Në tetor të vitit 2009 Morales mori nga  Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara titullin "World Hero of Mother Earth".
Rinia dhe shkollimi
Morales e kaloi rininë e tij në Departamento Oruro në Altiplano në një varfëri ekstremisht të madhe. Katër nga vëllezërit e tij vdiqën në  vitet e hershme të rinisë. Ai vjen nga një familje Aymara nga një fshat i vogël Orinoca në pjesën boliviane të  Altiplano. Gjatë kohës së shkollës Morales punonte në një furrë buke dhe shiste embëlsira në shkollën të cilën e ndoqi deri në klasën e gjashtë. Në fundjavë, ai luante gjithashtu në një grup të muzikës në mënyrë për të fituar jetesën e tij. Kur acari shkatërroi përsëri të gjithë të korrat, babai i tij vendosi të shkojë në Yungas. Por duke qene se si vend ishte  përtej mundësive të familjes së tij, ai qëndroi nga viti 1978 në Chapare, qendra boliviane e kultivimit të kokas. Pasi përfundoi shërbimin e tij ushtarak, ai shkoi përsëri në Chapare.
Karriera politike
Morales morri me kohë gjithmonë e më tepër përgjegjësi  në Sindicato, ku jeta u organizua në komunitete fshatare. Atje u mblodh para për të ndërtuar shkolla, rrugë dhe stacione shëndetësore. I riu Evo u zgjodh Dirigente (drejtues) i sindicatos së tij, më vonë edhe Dirigente edhe të njësisë qendrore të quajtur, Central.
Morales ishte qe nga viti 1993 parlamentar si fillim per Izquierda Unida. Në vitet nëntëdhjetë ai themeloi me shokët IPSP (Instrumenti Politik për Sovranitetin e Popujve). Pasi gjykata e zgjedhjeve kishte penguar në mënyrë të përsëritur një pranim të partisë në zgjedhje, ata morën me MAS (Movimento al Socialismo) emrin e një partie që ishte pak përpara shpërbërjes së saj. Falë kësaj liste kjo parti mund të merrte pjesë në zgjedhje dhe të futen në parlament. Morales mundi të fitojë në zonën Chapare me mbi 60% të votave dhe të kalonte si kandidat direkt serisht në parlament.
Zgjedhjet 2002
Në janar të 2002 iu hoq e drejta e pranisë  në kongres, me gjasë për shkak të një padije për terrorizëm në lidhje me ngjarjet në Sacabakundër asgjësimit të plote të bimës së kokës, në këtë rast u vranë katër fshatar që kultivonin kokan dhe tre ushtarë dhe një ushtar dhe një oficer policie.
Morales njoftoi kandidaturën e tij për president dhe  zgjedhjet e kongresit në vijim më 27. qershor. Në mars 2002 përjashtimi i Morales nga Kongresi u shpall jokushtetues, e megjithatë ai nuk e pretendoi prezencën e tij në kongres, para se të mbahej kongresi i ri me 4 gusht. Partia e tij fitoi një pjesëmarrje shumë të ngushtë me 4% në zgjedhjet e përgjithshme, por i përdori burimet e saj të pakta, për të kryer  një fushatë zgjedhore me shume fantazi, e cila ushtroi një tërheqje e madhe. Partia e tij ndryshoi mënyrën shpenzimit tradicional të mjeteve për fushatat zgjedhore gjatë së cilave shpërndaheshin T-Shirte, kapele bejsbolli, kalendare dhe  „konfetti“ të tjera politike. Në një spot televiziv të diskutueshëm doli një vajzë indigjene që i mësonte masat që të ndiqnin ndërgjegjen dhe jo urdhrat e „Bosëve“ të tyre  për rastin e zgjedhjeve. MAS-i morri një shumë për zgjedhje më të vogel se 200.000 US-Dollar, që morri çdo parti politike.
Pakënaqësitë ndaj ambasadorit të SHBAA-së në Bolivi Manuel Rocha MAS-i i publikoi në një pllakat të madh në të gjitha qytetet boliviane me një foto të madhe të Morales në mes ku shkruhej me shkronja të mëdha: ''„Bolivianë: Ju vendosni. Kush qeverisë? Rocha apo zëri i popullt.“'' Pllakati pati një ndikim të madh – u desh që të shtypeshin me qindra mijëra më tepër sesa ishin planifikuar.
Të gjithë kandidatët e Bolivisë nga partitë neoliberale që sundonin refuzuan, të diskutonin me Morales si një kandidat të një partie të pakices. Në qershor Morales deklaroi në media që ai poashtu ka po aq pak interes për një diskutim publik me ta: „I vetmi me të cilin dua të diskutoj është ambasadori Rocha – unë preferoj të flas me pronarin e cirkut në vend që të flas me klounët.“
Pak ditë përpara zgjedhjeve, në një fjalim në praninë e ish-presidentit bolivian Jorge Quiroga, ish-ambasadori Rocha deklaronte para zgjedhësve boliviane që në rast se do të zgjidhnin Morales, SHBA do të tërhiqte  ndihmën për  zhvillim dhe do të mbyllte tregjet për Bolivinë. Indígenasit zgjodhën, veçanërisht në Departamentos indigjene të Altiplano, partinë e Morales në mënyrë masive, që i siguroi një kuotë prej 20,94 përqind të votave, që i bëri të ishte vetëm pak pikë mbas partisë fituese. Më vonë Morales shkruante që fitorja e MAS erdhi si pasojë e ambasadorit amerikan:„Çdo vërejtje që Rocha bënte kundra nesh, na ndihmoi të bëheshim më të fortë dhe e bëri të zgjohej ndërgjegjja e popullit.“
Për shkak të refuzimit për kompromis nga ai, gjë që u pa nga disa si mungesë arsyeje, Morales dhe MAS-i u përjashtua nga koalicioni, që në fund të fundit përcaktonte kush bëhet president: Gonzalo Sánchez de Lozada. MAS-i i drejtuar nga Morales doli si partia më e fortë e opozitës në kongres. Edhe përkrahësit e tyre më të zjarrtë u desh të pranonin se ky ishte rezultati më i mirë i mundshëm që mund të hamendësohej. Shumë besuan se Morales dhe partia e tij ende nuk kanë qenë të pjekur mjaftueshëm për të qeverisur një vend modern kapitalist. Morales u kritikua sepse nuk kishte një program të qartë; vetëm diçka ishte e qartë, kundër cilave gjërave ishte kundër, por ende mbetet e paqartë, cilat janë alternativat e tij. Morales i kushtonte pak vëmendje formës së atëhershme të qeverisjes së demokracinë parlamentare të atij lloji, që e mbante për të rrezikuar nga korrupsioni i brendshëm dhe të manipulueshëm nga jashtë. Parë nga pikëpamja e tij, Bolivia ka nevojë për fshatarët e vegjël improvizues para së gjithash, dhe autonomi, barazi shansesh dhe pjesë në tokë dhe truall.
Kundërshtia për çështjet e gazit (2003 deri 2005)
Kur konfederata e sindikatave boliviane COB shpalli grevë të përgjithshme pa kufi më 29. shtator 2003 si përgjigje për vdekjen e shtatë demostruesve, që ndodhi nga përplasja me forcat ushtarake për çështjen e gazit bolivaian, Morales dhe MAS vendosën të marrin pjesë dhe vihen në lëvizje për marrjen e pushtetit në zgjedhjet rajonale të vitit 2004.
Si edhe Venezuela, Bolivia ka pasuri të mëdha të gazit natyror. Megjithatë, vlerësohet që Bolivia në të njëjtën kohë është si shtëpia e të varfërve të subkontinentit – një gjendje për të cilën shumë bëjnë përgjegjës shfrytëzimin e burimeve të tyre natyrore nga korporatat e huaja: privatizimi i nxjerrjes së gazit natyror në vitet 1990 nga Banka Boterore dhe IMF nën drejtimin e SHBA u bë kusht për ndihmën për zhvillim dhe miratimin e kredive.
Meqë industria e nxjerrjes së gazit në thelb përbëhej kryesisht nga punëtorë të shkolluar të huaj emigrantë, aktualisht kultivimi i coca (lexo:koka) mbetet i vetmi burim i rëndësishëm i të ardhurave për njerëzit indigjenë të cilët përbëjnë rreth 70 për qind të popullsisë. Meqë nga ky produkt është një kulturë tradicionale boliviane e bujqësisë, e cila gjithashtu mund të përpunohet në kokainë, coca qëndron nën presionin gjithnjë në rritje të SHBA për të rregulluar dhe e kufizuar tregtinë e saj. Si rezultat i kësaj, fermerët ndjehen të inkriminuar dhe pjesë të mëdha të popullsisë të privuar nga mundësitë e tyre për zhvillim.
MAS kërkonte të ardhura nga minierat në një shumë prej 50 përqind nga koncernet e naftës dhe gazit, për të bërë të mundur pjesëmarrjen e popullsisë të varfëruar të fshatrave në pasurinë e lëndëve të para të Bolivisë. ''„Çfarë llogjike ka një biznes  për vendin tonë, nëse negocion Repsol-Bolivia me Repsol-Argjentina? Nuk ka llogjikë“, u prononcua Morales për gazetën argjentinase Página 12''. Sipërmarrësit aktivë ndërkombëtarë të gazit në Bolivi BG Group britanik, Totali francez, Repsol YPF spanjollo-argjentinas dhe Petrobrás braziliane  kërcënuan me largim dhe me kompensime per dëme.
Tërheqja e Mesas dhe zgjedhjet e parakohshme 2005
Për shkak të presionit të përkrahësve të MAS, që protestonin dhe me bllokimet e rrugëve dhe demostratave kundër presidentit në detyrë Carlos Mesa, ai e shpalli dorëheqjen e tij më 6. mars të 2005.
Dorëheqja e Mesas u miratua nga Kongresi më 9. mars 2005 në mënyrë unanime. Në të njëjtën mbledhje një shumicë parlamentare votoi për një pakt social i cili parapau shtesën mbi 32 përqind mbi kuotat e financimeve një shtesë me 18 përqind. MAS i Moralesit votoi kundër këtij pakti në parlament; pasuesit e Morales shkuan më tej me bllokadën kundër Mesas. Për pasojë Mesa shpalli më 7. qershor 2005 sërish dorëheqjen e tij.
Pasi Presidenti i Gjykatës së Lartë Eduardo Rodríguez u bë president i përkohshëm, ai caktoi datën e zgjedhjeve për 18 dhjetor 2005. Në votimin e parë, Evo Morales fitoi një shumicë absolute të votave (54 përqind). Kur u betua më 22 janar 2006, paraprirë nga ceremonitë fetare autoktone, ai bëri thirrje për "fundin e diskriminimit 500 vjeçar". Në postin e zv. presidentit Morales emëroi Álvaro García Linera.
Vitet e para
parapamje|Morales i veshur me një [[Chompa, të cilën e mban edhe në rastet zyrtare.]]
Në fillim të majit 2006 Morales drejtoi si pjesë e plotësimit të premtimeve zgjedhore shtetëzimin e sektorit të gazit natyror dhe naftës në Bolivi. Ai lëshoi një dekret që detyron kompanitë e huaja të paraqesin të gjithë zinxhirin e tyre të prodhimit tek kompania shtetërore e naftës brenda gjashtë muajve. Shtetëzime të mëtejshme ishië njoftuar. Evo Morales thotë se ai e sheh Fidel Castro si një "simbol të ndryshimit në një Amerikë të re të Jugut".
Mandati presidencial në Bolivi është pesë vjet dhe nuk mund të vazhdohet. Në një intervistë me revistën "Politique Internationale" në pranverën e vitit 2006, megjithatë, Morales tregoi se po mendonte të ndryshonte kushtetutën.
Në korrik të 2006 Morales filloi me përgatitjet për reformën e kushtetutës. Kjo kërkoi një shtetëzim të burimeve natyrore, hekurudhave dhe industrisë, një reformë të sistemit aktual ekonomik liberal, reformën e tokës dhe krijimin e një shteti laik (heqja e fesë shtetërore).
Polemika e autonomisë dhe referendumi 2008
Një pikë qendrore e diskutimit ishte çështja e formës së ardhshme të qeverisjes: ndërsa në katër departamentet lindore të "Media Luna" (Beni, Pando, Santa Cruz dhe Tarija) popullsia ishte për futjen e një strukture shtetërore federale me autonomi rajonale, banorët e pesë departamenteve perëndimore në malësitë (Chuquisaca, Cochabamba, Oruro, La Paz dhe Potosí) hodhën poshtë përpjekjet për autonomi.
Pas departamenteve të "Media Luna" Evo Morales ra dakord të mbajë një referendum mbi administratën e tij në maj. Më 10 gusht 2008, presidenti i Bolivisë u konfirmua qartë në zyrën e tij në këtë referendum. Më shumë se 67 përqind e elektoratit - dukshëm më shumë se në zgjedhjet e vitit 2005 - votuan për Morales dhe Zëvendës Presidentin e tij García Linera. Në një fjalim pas votimit, Morales njoftoi se ai do të donte të vazhdonte politikën e tij të shtetëzimit.
Reforma kushtetuese u vonua nga konflikti. Pasi qeveria bëri disa lëshime ndaj opozitës mbi projekt-kushtetutën në negociata, populli bolivian më në fund miratoi kushtetutën në janar 2009.
Rizgjedhja 2009
Në zgjedhjet presidenciale më 6. dhjetor 2009 Evo Morales bashkoi 64 përqind të votave të zgjedhësve rreth vetes; pjesëmarrja në zgjedhje ishte 94 përqin.Polarizimi i vendit, i cili ishte bërë shumë i qartë si në referendumin e tërheqjes në gusht 2008 ashtu edhe në referendumin për miratimin e kushtetutës së re në janar 2009, ishte më pak i theksuar këtë herë. Vetëm në Santa Cruz dhe Beni ishte kundërshtari i Morales Manfred Reyes Villa shumë përpara Evo Morales, në  Tarija Morales dhe MAS mori shumicën me 51% të votave. Në zgjedhjet parlamentare të planifikuara në të njëjtën kohë, MAS fitoi 88 nga 130 vende në Dhomën e Përfaqësuesve dhe 26 nga 36 vende në Senat dhe kështu ka një shumicë prej dy të tretave në të dy dhomat e parlamentit.
Të përgjithshme
Morales vlerësohet si kritik ndaj kapitalizmit]] dhe e karakterizon Neoliberalizmin si një shpikje e FMN dhe Bankës Botërore, që i siguron popullit të thjeshtë vetëm mbijetesën lakuriqe. Shteti mbështet Individualizmin, Konsumizmin dhe pavarësinë, por lë fshatarët në baltë, nëse për shembull njëkorrje shkatërrohet nga një stuhi. Ai gjithashtu komentoi në mënyrë kritike praktikën e Kokapolitikës. Për temën ndryshime klimatike ai e sheh vendet e industrializuara – duke përfshirë edhe financiarisht – përgjegjës.
Qëndrime për konfliktin e Lindjes së Afërme
Evo Morales shpalli më 14 janar 2009 prishjen e marrëdhënieve diplomatike të vendit të tij me Israeli për shkak luftës kundër popullatës civile të Gazës. Ai tha se do të mbështeste një proces gjyqësor kundër Izraelit përpara Gjykata Penale Ndërkombëtare dhe kërkoi që Presidentit Izraelit Shimon Peres t'i hiqej Çmimi Nobel për Paqe. Außerdem kritisierte er den „Unsicherheitsrat“ der Vereinten Nationen für seine zurückhaltende Reaktion auf die Krise.
Kritik për përbërjen e qeverisë
Morales përfaqëson presidentin e parë indigjeni të Bolivisë, sipas kritikëve indigjenë si Felipe Quispe, megjithatë, nuk bëhet fjalë për një qeveri autoktone. "[...] disa indianë që ishin në qeveri, të tilla si ish-ministri i arsimit Félix Patzi ose ministri i ujit Abel Mamani, u zëvendësuan. I vetmi indian në pallatin e qeverisë është ministri i jashtëm David Choquehuanca."
Nderime
Më 19 shtator 2011 Evo Morales mori titullin doktor nderi të Universität von Havanna në degën shkenca politike.
Film
Në film dokumentar me titullin South of the Border të Oliver Stone në vitin 2009 Evo Morales u intervistua krahas presidentëve të tjerë të qeverisë së Amerikës Latine.
Kantoni Villefranche-du-Périgord
Kantoni Villefranche-du-Périgord (frëngjisht: Canton de Villefranche-du-Périgord) është një kanton në departamentin Dordogne, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Villefranche-du-Périgord. Ka sipërfaqe 155.35km2 dhe popullsi 2374 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Villefranche-du-Périgord aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Sistemi shtetëror në Andorrë
Andorra është shtet i pavarur që nga 1278 me një statut të një principate pa princ, e ndarë në mes të klerikut të Spanjës dhe Grafit të Foix-it (trashëgimtar i tij është presidenti i Francës).
Dallohen tri pari politike:liberalët ( Partit Liberal d'Andorra), socialdemokratët (Partit Socialdemocrata ) dhe demokratët ( Partit Democrata )
Vetëm një pjesë e vogël e banorëve kanë drejtë vote. Për marrje e shtetësisë Andorrase duhet që së paku 25 vite të jetohet në Andorrë.
Parlamenti është këshilli gjeneral ( Consell General )
অ্যান্ডোরা
Aksioma
Aksioma (greq. αξιωμα - vlerë, vleftë) është një pohim në vërtetësinë e të cilit nuk dyshohet, d.m.th. shpreh një marrdhënie mes kuptimeve themelore të një teorie e cila nuk përkufizohet d.m.th është e njohur apriori.
Në matematikë, aksiomë është çdo hamendësim i filluar nga i cili rrjedhin formulime të tjera logjike. P.sh. kuptime themelore të matematikës janë numri, bashkësia, pika, drejtëza, rrafshi etj. Nëse këto kuptime themelore i lidhim me relacione themelore përftojmë pohimet themelore d.m.th. aksiomat.
Matematikë
aksiomat
Gjeometria e Euklidit
Aksiomat: Pas Euklidit Elementet u shndërrua në tekst standard. Çështja e postulatit të pestë: Disa besojnë se edhe vet Euklidi nuk e parapëlqente aq shumë atë postulat, sepse nuk e përdori deri në Pohimin I.29, edhe pse mund ta përdorte më herët për t'i thjeshtuar dukshëm disa vërtetime. Shumë matematikanë provuan të vërtetojnë se postulati i pestë rrjedh nga të tjerat ose tentuan ta zëvendësojnë atë me ndonjë postulat më të vetkuptueshëm. Këto përpjekje e shënojnë zhvillimin e gjeometrisë dhe matematikës për një kohë të gjatë. Giovanni Saccheri (1667-1733) - supozoi se postulati i pestë ishte i pavërtetë dhe pastaj nxori disa konkluzione (që tash e dimë se i takojnë gjeometrisë jo-euklidiane). John Playfair (1748-1819) - e zëvendësoi postulatin e pestë me atë që e përdorim më shpesh në kohërat moderne: "Dy drejtëza nuk mund të vizatohet nëpër të njëjtën pikë, paralele me të njëjtën drejtëz, pa koinciduar me njëra-tjetrën." Nikolai Lobachevsky (1792–1856) - duke supozuar se postulati i pestë nuk është i saktë, në një punim i vendosi bazat e asaj që tash quhet Gjeometri joeuklidiane. János Bolyai (1802–1860) - e zbuloi në mënyrë të pavarur Gjeometrinë joeuklidiane. Carl Friedrich Gauss (1777–1855) - po ashtu pohoi se në mënyrë të pavarur kishte arritur tek Gjeometria joeuklidiane. Eugenio Beltrami (1835–1900) - vërtetoi se Gjeometria joeuklidiane është konsistente sikurse ajo euklidiane. Prandaj, postulati i pestë nuk rridhte nga katër të parët. Më saktësisht, gjeometria e mësipërme është hiperbolike. Një tjetër gjeometri joeuklidiane u zbulua nga Bernhard Riemann (1826–1866), që quhet Gjeometri eliptike.
Shiko edhe
Aksioma e Cantorit
Autoblinda
parapamje|300x300px|Oshkosh L-ATV Autoblinda është një automjet luftarak i lehtë i blinduar, me rrota dhe me armë, i përdorur historikisht për zbulim, siguri të brendshme, shoqërim të armatosur dhe detyra të tjera vartëse në fushën e betejës.
Sorbët
Sorbët (të njohur gjithashtu si Luzacianë, Serbët Luzacianë ose Wends) janë një grup etnik indigjen sllavo-perëndimor që banon kryesisht në pjesët e Luzacisë, të vendosura në shtetet gjermane të Saksonisë dhe Brandenburgut. Sorbët tradicionalisht flasin gjuhët sorbiane (të njohura edhe si "Wendish" dhe "Lusatian"), e cila është e lidhur ngushtë me gjuhën çeke, polake, kashubiane, silesiane dhe sllovake. Sorbishtja e sipërme dhe ajo e poshtme janë gjuhë të pakicave të njohura zyrtarisht në Gjermani.
Për shkak të një asimilimi gradual dhe në rritje midis shekujve 17 dhe 20, pothuajse të gjithë sorbët flisnin gjithashtu gjermanisht në fillim të shekullit të 20-të. Në shtetin kombëtar gjerman të sapokrijuar të fundit të shekullit të 19-të dhe fillimit të shekullit të 20-të, politikat asimiluese që u zbatuan, nxitën një përpjekje për gjermanizimin e sorbëve. Këto politika arritën kulmin e tyre nën regjimin nazist, i cili mohoi ekzistencën e sorbëve si një popull i veçantë sllav, duke iu referuar atyre si "gjermanë që flasin sorbisht". Komuniteti është i ndarë fetarisht midis katolicizmit romak (shumica) dhe luteranizmit. Ish- ministër Presidenti i Saksonisë, Stanislaw Tillich, është me origjinë sorbe.
Etimologjia
Etonimi "Sorb" ( Serbja, Serb ) rrjedh nga grupet etnike mesjetare të quajtura " Sorbë" ( Surbi, Sorabi ). Etonimi origjinal, Srbi, u mbajt nga sorbët në Luzaci dhe serbët në Ballkan. Në shekullin e 6-të, sllavët pushtuan zonën në perëndim të Oderit të banuar më parë nga popujt gjermanikë. Sorbët përmenden për herë të parë në shekullin e 6-të ose të 7-të. Në gjuhët e tyre, sllavët e tjerë i quajnë ata si "serbët lusetian", dhe serbët i quajnë serbët "serbët e jugut". Emri "Lusatia" fillimisht u përdor vetëm për Luzacinë e Poshtme. Në përgjithësi konsiderohet se etnonimi i tyre *Sŕbъ (shum. *Sŕby ) e ka origjinën nga proto-sllavishtja me një kuptim apelativ të një "farefisnie familjare" dhe "aleancë", megjithatë të tjerë argumentojnë një prejardhje nga iranianisht-sarmatishtja.
Historia
parapamje|200x200px| Harta e fiseve Sorbio-Lusacjane midis shekullit të 7-të dhe 11-të, nga Wilhelm Bogusławski, 1861.|majtas Fiset sorbe, janë shënuar në veprën e mesit të shekullit të 9-të të Gjeografit bavarez. Pasi u vendosën nga Elba, Saale, Spree dhe Neisse në shekullin e 6-të dhe në fillim të shekullit të 7-të, fiset sorbe u ndanë në dy grupe kryesore, të cilat i kanë marrë emrat e tyre nga karakteristikat e zonës ku ishin vendosur. Të dy grupet u ndanë nga njëri-tjetri nga një varg pyjor i gjerë dhe i pabanuar, një rreth Upper Spree dhe pjesa tjetër midis Elbës dhe lumit Saale. Disa studiues mendojnë se sorbët bashkëkohorë janë pasardhës të dy fiseve më të mëdha sorbiane, Milceni (E sipërme) dhe (I ulët), dhe dialektet përkatëse të këtyre fiseve janë zhvilluar në gjuhë të veçanta. Megjithatë, të tjerë theksojnë dallimet midis këtyre dy dialekteve dhe se territoret e tyre përkatëse korrespondojnë me dy kultura të ndryshme arkeologjike sllave të qeramikës së grupit Tornow ( gjuha sorbiane e poshtme ) dhe qeramika e grupit Leipzig ( gjuha sorbiane e sipërme ). parapamje| " Shtëpia e Sorbëve " ( Serbski dom ) në Bautzen Midis 1376 dhe 1635 Lusacia ishte pjesë e Tokave të Kurorës Bohemiane, nën sundimin e Luksemburgëve, Habsburgëve dhe mbretërve të tjerë. Nga fillimi i shekullit të 16-të, e gjithë zona e banuar nga Sorbët, me përjashtim të Luzacisë, iu nënshtrua gjermanizimit. Në 1635, Lusatia u bë një çiflig i zgjedhësve saksonë, por ruajti një autonomi të konsiderueshme dhe kryesisht sistemin e saj ligjor (shih Lidhjen Lusatiane ). Lufta Tridhjetëvjeçare dhe murtaja e shekullit të 17- të shkaktuan shkatërrime të tmerrshme në Lusaci. Kjo çoi në kolonizimin dhe gjermanizimin e mëtejshëm gjerman.
Në 1667, Princi i Brandenburgut, Frederik Vilhelmi, urdhëroi shkatërrimin e menjëhershëm të të gjitha materialeve të shtypura sorbiane dhe ndaloi mbajtjen e meshave në këtë gjuhë. Në të njëjtën kohë, Kisha Ungjillore mbështeti shtypjen e literaturës fetare sorbiane si një mjet për të luftuar kundërreformimin. Në 1706, në Pragë u themelua Seminari Sorb, qendra kryesore për edukimin e priftërinjve katolikë sorbë. Studentët ungjillorë të teologjisë formuan Kolegjin Sorbian të Ministrave.
Kongresi i Vjenës, në 1815, i dha një pjesë të Luzacisë së Epërme Saksonisë, por pjesën më të madhe të saj Prusisë. Gjithnjë e më shumë ndalime për përdorimin e gjuhëve sorbe u shfaqën që atëherë deri në vitin 1835 në Saksoni dhe Prusi, duke sjell një emigracion të sorbëve, kryesisht në qytetin Serbin të Teksasit dhe në Australi. Në vitin 1848, 5000 serbë nënshkruan një peticion drejtuar qeverisë saksone, në të cilin ata kërkuan barazinë e gjuhës sorbe me atë gjermane në kisha, gjykata, shkolla dhe departamente qeveritare. Nga viti 1871 e gjithë Luzacia u bë pjesë e Gjermanisë së bashkuar dhe u nda në dy pjesë; Prusia ( Silesia dhe Brandenburg ), dhe Saksonia.
Në vitin 1871 filloi industrializimi i rajonit dhe emigracioni i gjermanëve drejt këtyre zonave, duke intensifikuar gjermanizimi zyrtar të Sorbëve. Më vonë, megjithëse Republika e Vajmarit garantonte të drejtat kushtetuese të pakicave, ajo nuk i praktikoi ato.
Gjatë Luftës së Parë Botërore, një nga gjeneralët më të nderuar sorb ishte Pavle Jurišić Šturm (Paul Sturm), një sorb nga Görlitz, Provinca e Silesisë.
Përgjatë Rajhut të Tretë, Sorbët përshkruheshin si një fis gjerman që fliste një gjuhë sllave dhe poeti i tyre kombëtar Handrij Zejler ishte gjerman. Thuhej se veshja, kultura, zakonet dhe gjuha sorbiane nuk ishin tregues për origjinë jo-gjermane. Rajhu deklaroi se nuk kishte me të vërtetë "sorbë" apo "luzatanë", vetëm gjermanë që flisnin wendisht. Sorbët e rinj u regjistruan në Wehrmacht dhe u dërguan në front. Jetët e ngatërruara të Sorbëve gjatë Luftës së Dytë Botërore janë ilustruar nga historitë e jetës së Mina Witkojc, Měrćin Nowak-Njechorński dhe Jan Skala.
Gjermania Lindore
parapamje| Performanca e vallëzimit Sorbian në Pallatin e Republikës, Berlin (parlamenti i Gjermanisë Lindore), 1976 Qytetet e para Lusacjane u pushtuan në prill 1945, kur Ushtria e Kuqe dhe Ushtria e Dytë Polake kaluan lumin Kwisa. Humbja e Gjermanisë naziste ndryshoi ndjeshëm situatën e sorbëve. Rajonet në Gjermaninë Lindore (Republika Demokratike Gjermane) u përballën me industrializim të rëndë dhe një fluks të madh gjermanësh të dëbuar. Autoritetet e Gjermanisë Lindore u përpoqën të kundërshtonin këtë zhvillim duke krijuar një gamë të gjerë institucionesh sorbe. Sorbët u njohën zyrtarisht si një pakicë etnike, më shumë se 100 shkolla sorbe dhe disa institucione akademike u themeluan. Megjithatë, për shkak të shtypjes së kishës dhe kolektivizimit të detyruar, këto përpjekje u ndikuan rëndë dhe rrjedhimisht me kalimin e kohës numri i njerëzve që flisnin gjuhët sorbe u zvogëlua.
Megjithatë, Sorbët përjetuan përfaqësim më të madh në Republikën Demokratike Gjermane se në çdo qeveri tjetër gjermane.
Pas ribashkimit
Pas ribashkimit të Gjermanisë më 3 tetor 1990, Lusacjanët bënë përpjekje për të krijuar një njësi administrative autonome; megjithatë, qeveria e Helmut Kohl nuk u pajtua me ta. Pas vitit 1989, lëvizja sorbe u ringjall, megjithatë, ajo ende has shumë pengesa. Edhe pse Gjermania mbështet pakicat kombëtare, sorbët pretendojnë se aspiratat e tyre nuk janë përmbushur sa duhet . Dëshira për të bashkuar Luzacinë në një shtete federal nuk është marrë parasysh. Luzacia e Epërme i përket ende Saksonisë dhe Luzacia e Poshtme Brandenburgut. Likuidimet e shkollave sorbe, edhe në zonat e populluara kryesisht nga kjo popullsi ndodhin edhe sot e kësaj dite, me pretekstin e vështirësive financiare apo prishjes së fshatrave të tëra për të krijuar miniera gurore të linjitit.
Përballë kërcënimit në rritje të zhdukjes kulturore, Domowina, si një institucion i kësaj popullsie, publikoi një memorandum në mars 2008 dhe bëri thirrje për "ndihmë dhe mbrojtje kundër kërcënimit në rritje të zhdukjes së tyre kulturore, që nga një konflikt i vazhdueshëm midis qeverisë gjermane, Saksonisë dhe Brandenburgut për financat dhe shpërndarjen e ndihmës, e cila po bllokon financimin e pothuajse të gjitha institucioneve sorbe”. Memorandumi kërkon gjithashtu një riorganizim të kompetencës duke ia lënë përgjegjësinë qeverisë federale dhe bën thirrje për një status të zgjeruar ligjor. Thirrja u është drejtuar të gjitha qeverive dhe krerëve të shteteve të Bashkimit Evropian.
Më 28 maj 2008, politikani sorb Stanislaw Tillich, anëtar i Partisë Demokristiane në pushtet, u zgjodh Kryeministër i Shtetit të Saksonisë.
Gjuha dhe kultura
parapamje| Tabelat dygjuhëshe në Lusaci. parapamje| Bautzen, teatri popullor gjermano-sorbian|majtas Relikti më i vjetër i njohur i letërsisë sorbiane e ka origjinën rreth vitit 1530 - betimi i banorëve të qytetit Bautzen. Në vitin 1548 Mikołaj Jakubica – famullitar i Sorbisë së Poshtme, nga fshati i quajtur Lubanice, shkroi përkthimin e parë të pashtypur të Dhiatës së Re në gjuhën sorbe të poshtme. Në vitin 1574 u shtyp libri i parë sorbian: Libri i këngëve të Albin Mollers. Jan Bjedrich Fryco (aka Johann Friedrich Fritze) (1747–1819), përktheu Dhiatën e Vjetër për herë të parë në Sorbishten e Ulët dhe e botoi atonë 1vitin 790.
Nga viti 1842, filluan të shfaqen kompanitë e para botuese sorbe, ndërsa në vitin 1845 në Bautzen u zhvillua festivali i parë i këngëve sorbe. Në vitin 1875, Jakub Bart-Ćišinski, poeti dhe klasicisti i letërsisë së Sorbisë së Epërme, dhe Karol Arnošt Muka krijuan një lëvizje të të rinjve sorbë që ndikuan në artin, shkencën dhe letërsinë lusacjane për 50 vitet e ardhshme. Një lëvizje e ngjashme në Luzacia e Poshtme u organizua rreth poetëve më të shquar të kësaj zone, Mato Kósyk (Mato Kosyk) dhe Bogumił Šwjela.
Në vitin 1920, Jan Skala krijoi një parti sorbe dhe në vitin 1925 në Berlin, Skala hapi Kulturwille- gazetën për mbrojtjen e pakicave kombëtare në Gjermani. Në vitin 1920 u themelua Lëvizja Sokol (lëvizja rinore dhe organizata gjimnastike). Në vitin 1937, veprimtaritë e Institucionit Domowina dhe organizatave të tjera u ndaluan si antikombëtare. Klerikët dhe mësuesit sorbinë u dëbuan me forcë nga Lusacia, ndërsa autoritetet gjermane naziste konfiskuan Shtëpinë Sorbiane, ndërtesa të tjera dhe të mbjella. parapamje| Pulla të vitit 1982 nga periudha e Gjermanisë Lindore|158x158px Më 10 maj 1945, në Crostwitz, pas pushtimit të Ushtrisë së Kuqe, Institucioni Domowina rinovoi aktivitetin e tij. Në vitin 1948, Landtagu i Saksonisë miratoi një Akt që garantonte mbrojtjen e Sorbëve, ndërsa në vitin 1949, Brandenburgu zgjidhi një ligj të ngjashëm. Neni 40 i Kushtetutës së Republikës Demokratike Gjermane të miratuar më 7 tetor 1949 parashikonte shprehimisht mbrojtjen e gjuhës dhe kulturës së sorbëve. Në kohën e Republikës Demokratike Gjermane, organizatat sorbe mbështeteshin financiarisht nga vendi, por në të njëjtën kohë autoritetet inkurajuan gjermanizimin e rinisë sorbiane si një mjet për t'i përfshirë në sistemin e "ndërtimit të socializmit ". Gjuha dhe kultura sorbe mund të prezantoheshin publikisht vetëm për sa kohë që promovonin ideologjinë socialiste. parapamje| Emrat dygjuhësh të rrugëve në Cottbus|majtas|173x173px Statistikat e mëposhtme tregojnë përparimin e ndryshimit kulturor midis sorbëve: nga fundi i shekullit të 19-të, kur rreth 150,000 njerëz flisnin gjuhët sorbe, deri në vitin 1920, kur pothuajse të gjithë sorbët kishin zotëruar sorbishten dhe gjermanishten në të njëjtën shkallë. Në ditët e sotme, numri i njerëzve që përdorin gjuhët sorbe është vlerësuar të jetë jo më shumë se 40,000.
Traditat
Festivali i të Martës së Shenjtë Zapust është tradita më popullore e Sorbëve, e lidhur thellësisht me jetën e punës së komunitetit. Tradicionalisht, festimet zgjasin një javë përpara mbjelljes së pranverës të fushave dhe shoqërohen me veshje tradicionale, paradë dhe vallëzime.
Dekorimi i vezëve ( pisanici ) është një traditë sllave e Pashkëve e mbajtur nga sorbët që nga shekulli i 17-të.
Simbolet kombëtare
parapamje|170x170px| Flamuri Sorb Flamuri i Sorbëve Lusatian është një pëlhurë me vija horizontale blu, të kuqe dhe të bardha. I përdorur për herë të parë si simbol kombëtar në 1842, flamuri u njoh plotësisht në mesin e tyre pas shpalljes së ngjyrave pan-sllave në Kongresin sllav të Pragës të vitit 1848. Seksioni 25 i Kushtetutës së Brandenburgut përmban një dispozitë mbi flamurin Lusacjan. Seksioni 2 i Kushtetutës së Saksonisë përmban një dispozitë mbi përdorimin e stemës dhe ngjyrave tradicionale kombëtare të Sorbëve Lusacjan. Ligjet për të drejtat e Sorbëve Luzacjanë të Brandenburgut dhe Saksonisë përmbajnë dispozita për përdorimin e simboleve kombëtare luzatike (stemat dhe ngjyrat kombëtare).
Himni kombëtar i Sorbëve Lusatian që nga shekulli i 20-të është kënga Rjana Łužica (Luzatia e bukur). . parapamje| Flamuri i Luzacisë së Epërme|majtas|169x169px parapamje| Flamuri i Luzacisë së Poshtme|170x170px
Lauderdale County (Mississippi)
Lauderdale County është një nga  qarqet në shtetin federal Mississippi të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Sorbët
Diaspora
Gjatë viteve 1840, shumë emigrantë sorbë udhëtuan në Australi, së bashku me shumë gjermanë etnikë. I pari ishte Jan Rychtar, një misionar Wendish i misionit Moravian Brothern i cili u vendos në Sidnei gjatë vitit 1844. Pati dy migrime të mëdha të Sorbëve të Epërm dhe Sorbëve të Poshtëm në Australi, përkatësisht në vitet 1848 dhe 1850. Diaspora u vendos kryesisht në Australinë e Jugut - veçanërisht në Luginën e Barossa - si dhe në Victoria dhe New South Wales.
Michael Jeter
Michael Jeter lindi më 1952. Është një aktor dhe komedian.
Sorbët
Diaspora
Shumë Wendë migruan gjithashtu nga Lusacia në Shtetet e Bashkuara, veçanërisht Teksas.
Enver Gjokaj
Enver Gjokaj (lindi 12 shkurt 1980 në Orange County, California, ShBA) është një aktor shqiptaro-amerikan.
Lamar County (Mississippi)
Lamar County është një nga  qarqet në shtetin federal Mississippi të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Njësia administrative Vig-Mnelë
Komuna Vig-Mnelë është një komunë në Shqipëri.
Giovanni Leone
Giovanni Leone (3 nëntor, 1908, Napoli – 9 nëntor, 2001), politikan Italian, President i Italisë nga 1971 deri në 1978.
Kifoza
Kifoza
Kifoza apo gunga kurrizore konsiston në një zmadhim të konveksitetit të rruazave të shpinës. Mund të shkaktohet nga një bashkim i pjesshëm i rruazave kurrizore, shtypje ose shtrëngim vertebral dhe/ose mungesë të rruazave vertebrale.
Shkaktari i sëmundjes
Edhe mjekësia bashkëkohore thotë se shkaku i kësaj sëmundje, kryesisht, nuk është i njohur. Arsyeja kryesore mund të jetë këmba më e shkurtër tek personi me tifozë, e cila ndoshta edhe mund të jetë jo e dukshme, pothuajse nuk vërehet nga shikimi sipërfaqësor. Me kontroll të detajizuar mund të verifikohet se ajo vërtetë është më e shkurtër, ndoshta vetëm 1–1.5 cm ose edhe më tepër. Në shumicën e rasteve shkaktari i vërtetë i sëmundjes (këmba më e shkurtër) është se jo këmbë gjatë zhvillimit të fëmijës në barkun e nënës ka prekur në boshtin kurrizor të nënës madje duke i shkaktuar edhe asaj dhimbje në pjesën lumbale, zakonisht në unazën L 5. Ky deformitet zakonisht lajmërohet në periudhën e zhvillimit të fëmijës, kështu që mund vërehen ndryshimet e dukshme në boshtin kurrizor dhe në ecjen, qëndrimin e tij si dhe prishjen më të madhe e njërën nga këpucët e personit në njërën nga anët.
Devijimi i boshtit kurrizor ku mund të manifestohet edhe me gërmuqje ose edhe njëri nga krahët më të ulët si pasojë e këtij devijimi, i cili rrjedh qysh nga mosha fëmijërore. Ky qëndrim quhet edhe qëndrim kifozik. Ky lakim ndodh për shkak të pamundësisë së ligamenteve dhe aparatit muskulorë që nën kushtet e caktuara të e mbanë boshtin kurrizor në pozitë të duhur.
Diagnoza
Diagnoza vendoset me kontrollin e bushtit kurrizor dhe me incizimin rëntgenologjik. Kontrolli bëhet me pozitë të ulur dhe në pozitë të shtrirë. Incizimi bëhet në profile kryesisht duke qëndruar në këmbë.
Parandalimi
Sëmundja mund të parandalohet nëse bëni një kontroll të detajizuar të fëmijës suaj dhe të konstatoni këmbën më të shkurtër si dhe fillimi i dobët i devijimit të bushtit kurrizor, më së largu nga mosha 7 vjeçare.
Shërimi - trajtimi
Në bazë të metodave të kiropraktikës së mirëfilltë, tanimë edhe tek ne në Kosovë, kjo sëmundje mund të mënjanohet, madje edhe plotësisht të shërohet pa medikamente të dëmshme dhe operim të rrezikshëm e të kushtueshëm. Problemi kryesorë është që simptomat të vërehen me kohë e natyrisht pastaj të intervenohet në mënyrë të mirëfilltë. E thamë më herët se, kjo duhet bërë para moshës 7 vjeçe. Nëse vërehen këto probleme më herët, nuk mund të intervenohet, sepse para kësaj moshe eshtrat e fëmijës janë akoma të butë. Nëse kifoza nuk trajtohet dhe shërohet në këtë moshë, problemet me kurrizin bëhen gjithnjë e më të mëdha. Andaj, shërimi - trajtimi me metoda të kiropraktikës mjaftë i thjeshtë dhe i suksesshëm. Këmbën më të shkurtër duhet vendosur në vendin e vet, natyrisht pa operim, madje pa kurrfarë dhimbje! Devijimi do të eliminohet dhe do të pushojnë dhimbjet e kurrizit.
Liga e Tretë e Kosovës 2007/08
Kjo listë përmban ekipet e Ligës së Tretë të Kosovës për sezonin 2007/08.
Liga 3 e Kosovës në sezonin 2007/08:
Lafayette County (Mississippi)
Lafayette County është një nga  qarqet në shtetin federal Mississippi të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Matt Damon
250px|thumb|Ylli i famës, për Matt Damon në [[Hollywood]] Matthew „Matt“ Paige Damon lindi më 8 tetor 1970 në Cambridge, Massachusetts, ShBA. Është një aktor amerikan.
Çifliku (Gumenicë)
Çiflik, ose Çiflik i Rajt (greqisht: Ραγίου/Rayíon) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi. Fshati është njohur edhe si Haxhi Kasim në dokumentet administrative gjatë kohës osmane.
Gjeografia
Nga veriu fshati Çifliku kufizohet me Smartën, nga juglindja me Shulashin dhe Kastrizën dhe nga perëndimi me Skupicën. Fshati është vendosur në fushën e Rajt. Aty pranë është Manastiri i Rajt, i cili quhet nga shqipfolësit vendas me disa emra si: Manastiri Çeflikut, Manastiri Rajt apo Manastir i Rait.
Toponimet të fshatit Çiflik:(Kjo nuk është një listë e plotë të toponimeve për këtë fshat. Për më shumë informacion, shih shënimin më poshtë)
Sfidë harrimit
Sfidë harrimit është një ese nga autori Ali Podrimja.
Gjeografia e Andorrës
right
Andora ndodhet në pjesën jug-perëndimore të Evropës në rrafshnaltën e Pirenejve, në mes të Spanjës dhe Francës. Më shumë se çereku i Andorrës gjendet jashtë malit. Sipërfaqja e përgjithshme e Andorës është 468 km2 dhe shtrihet rreth koordinanatve gjeografike 42 30 V, 1 30 L.
Andora është një vend kontinental dhe nuk ka sipërfaqe ujore. Kufiri në perëndim me Francën është i gjatë rreth 56.6 km, ndërsa në jug me Spanjën 63.7 km që bëjnë që Andora të ketë një kufi me gjatësi prej 120,3 km.
Klima është kontinentale, për shkak të pozitës së saj në Andorrë është një klimë relativisht e freskët malore. Në janar temperaturat bien deri në -7 °C ndërsa në verë rriten deri në 26 °C.
Relievi i Andorrës është malor. Pika më e ulët është 840m në Riu Runer, ndërsa ajo më e larta në Coma Pedrosa arrin lartësinë deri në 2,946 metra mbi nivelin e detit.
Ndër pasuritë natyrore të Andorës dallohen, ujërat që burojnë në male me prurje ujore të lartë, uji i ftohtë mineral nga burimet natyrore, pylltaria - pyjet me drurë të cilësisë të mirë, rezervat e hekurit si dhe lëkura e përfituar nga bagëtia e kullotave malore. thumb|right|Qafa Pas de la case
অ্যান্ডোরা
Kemper County
Kemper County është një nga  qarqet në shtetin federal Mississippi të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Belvès
Kantoni Belvès (frëngjisht: Canton de Belvès) është një kanton në departamentin Dordogne, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Belvès. Ka sipërfaqe 139.03km2 dhe popullsi 4349 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Belvès aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Lincoln County (Mississippi)
Lincoln County është një nga  qarqet në shtetin federal Mississippi të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Pikë e zezë në blu
Pikë e zezë në blu Gjinia: Poezi. Autori: Ali Podrimja. Shtëpia botuese: "Onufri". Viti i botimit 2005. Faqet e librit 88. ISBN 978-99927-45-95-9
Kategoria e Parë 1991-92
Statistika të Kategorisë së Parë në sezonin 1991-92.
Ky ishte Kampionati i 56-të i Shqipërisë. Nisi më 21 shtator, 1991 dhe përfundoi më 17 maj, 1992.
Universiteti Kristal
Universiteti Kristal ishte një universitet privat fitimprurës në Tiranë, themeluar në vitin 2005 nga Kompania Kristal, me pronar Ahmet Muçaj dhe i mbyllur nga Ministria e Arsimit dhe Sportit në gusht 2014. I vendosur në periferi të kryeqytetit, rreth 3 Km larg qendrës së Tiranës, Universiteti Kristal ishte ndër universitetet e para private në vend.
Programet e studimit
Disiplinat e studimit (rreth 40) përfshinin:
Stafi akademik i Tiranes përfshinte:
Filialet
Universiteti kishte filiale në Tiranë, Fier, Korçë, Kukës dhe Përmet. Ndërtimi i kampusit dhe konviktit në Tiranë nisi në vitin 2003 – 2004. Kampusi i Tiranës ofronte shërbime si: bibliotekë, restorant, transport falas dhe fjetje.
Kampusi i Fierit ndodhej në qendër të qytetit të Fierit. Studimi zhvillohej në dy fakultete: Fakulteti i Shkencave Politike dhe Fakulteti i Administrimit të Biznesit. Studentët vinin kryesisht nga Vlora, Lushnja, Fieri.
Kampusi i filialit të Korçës ndodhej në dalje të qytetit të Korçës. Studimi zhvillohej në dy fakultete: Fakulteti Juridik dhe Fakulteti i Infermierisë. Studentët vinin nga Korça, Pogradeci, Erseka, Çorovoda, Skrapari, Përmeti dhe Gjirokastra.