cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alpet Shqiptare
Ropoja
Kur flasim për Alpet Shqiptare në Mal të Zi parasë gjithash kem të bëjmë për majat malore të cilat ngriten mbi dy lugina të bukura impresive të cilat gjinden në afërsi të qytetësisë Guci pran qytetit të Plavës. Lugina e parë quhet Gërbaja (Grebaje) mbi të cilën ngriten majat impresive malore e Karanfilit, Oçnjakut, Forca, Karanfili Ljuljaševića, Volušnica, Vojuša Lugina tjetër quhet Ropoja e cila fillon nga fshati Vuthaj dhe shkon në drejtim të kufirit ndërmjet Malit të Zi dhe Shqipërisë, dhe mandej në drejtim të masivit qendrorë të majave më të larta të Alpeve Shqiptare të lokalizuara në territorin e Shqipërisë. majat malorë të Alpeve shqiptare në Mal të Zi tejkalojnë lartësinë prej 2,500 m, ndërsa luginat pran tyre shtrihen në lartësi mbidetare prej 1000 m, çka do të thotë se ndryshimi në lartësi në mes majave malore duet luginave arrijnë rreth 1,500 m, gjë që Alpeve iu jep pamje impressive. Alpet karakterizohen me maja të thepisura malore të cilat ngritën vertikalisht nga luginat e ngushta.
Sa i përket majave malore, majat më atraktive në Alpet e Malit të Zi, për ti pushtuar nga alpinistët janë Karanfili dhe Oçjaku të cilat gjenden mbi luginën e Gërbajës, si dhe Maja e Rosit dhe Kollata në të cilat mund të gjithën alpinistët nga fshati Vuthaj, aty nga fillimi i luginës së Ropojës.
Stoicizmi
Stoicizmi (Greqisht: Στοά) doktrinë filozofike e periudhës së lashtë greko-romake, që pranonte botën e jashtme materiale, por predikonte etikën idealiste si nënshtrim ndaj fatit dhe e kërkonte lumturinë te jetesa në përputhje me natyrën e duke mposhtur ndjenjat.
Peace TV Anglisht
Peace TV Anglisht transmenton të gjitha emisione në gjuhën angleze. Zakir Naik është themeluesi i Peace TV-së. Që nga 21 janari të vitit 2006, Peace TV Anglisht ka filluar të transmentohet në gjithë vendet, përfshirë Azinë, Evropën, Afrikë, Australinë dhe Amerikën Veriore. Në Peace TV ka programe për fëmijë dhe për të rritur.
Stoicizmi
Emri stoicizëm rrjedh nga *STOCK* portiku Stoikon që ngrihej në afërsi të shkollës së Zenonit dhe është doktrinë e rrallë filozofike që nuk muer emrin nga themeluesi i vet e as nga koncepti kryesor që shtjellon por nga vendi ku shtjellohet dhe mësohet (Stoa). Stoik pra është njeriu gjakfohtë dhe i patrembshëm nga situatat sikur edhe vet portiku në fjalë. Zotërimi i vetvehtes dhe pikëpamjet morale janë thelbi i çështjes së stoikëve kështuqë kjo doktrinë ecën me hapa pushtuese në betejat kundër hedonistëve, epikuristëve dhe intelektualëve të Akademisë, gjer në atë shkallë sa që i zbehë gjer në eklipsë mendimet kundërshtare e sidomos pas dominimit të mendimit stoik në nënqiellin romak.
Mark Aureli
thumb|300px|Mark Aureli Nuk mund të themi se metafizika e stoikëvë nuk ka kundërthënie në vehte : Ajo së pari është dhe duhet të konsiderohet si fizikë e jo metafizikë. Çdo gjë jashtë shpirtit është trup kurse shpirti vet një perceptim. Nga kjo ndoshta edhe shum studjuesë e filozofë konsiderojnë se stoicizmi ka karakter dhe dominancë idealizmi. Është e saktë se në disa aspekte ka ideailzëm por a nuk flasin stoikët për principin dhe për atë se pafundshmëria apo hiçi nuk egziston dhe se trupi, masa është gjuthkund dhe e mbush çdo vend. Që para stoikëve filozofë pra më të lashtë, ngritën dallimin e materjes nga forca. Stoikët e përvehtësuan dhe në pajtim me idetë e tyre, nxorën bashkësinë e materjes me forcën si burim krijues që quhet gjithashtu natyrë.
Peace TV Anglisht
Transmentimi
Në shtator 2012, Peace TV është në dispozicion në satelitin Galaxy në gjuhë angleze, urdu dhe bengali.
Stoicizmi
Mark Aureli
Stoicizmi zdhuket si shkollë filozofike shpejt pas përfundimit të sundimit të Mark Aurelit por inspiron shum besimin e krishterë në disa forma të saja të urtësisë.
Përndryshe stoicizmi mer hov të rëndësishëm disa shekuj më vonë, saktësisht ringjallet me paraqitjen e rilindjes dhe mer përmasa mjaftë rëndësishme, së pari në Itali e pastaj në Gjermani dhe Francë.
Vëllazëria shqiptar
shoqate patriotike ne Egjipti
Në koloninë shqiptare të Egjiptit, me ndihmën e Ismail Qemalit, duke filluar nga viti 1901, ripërtërihet e zgjerohet veprimtaria e Shoqërisë “Vëllazëria shqiptare”. Në këtë shoqëri u aktivizuan figura të tilla të Rilindjes Kombëtare, si Filip Shiroka që ishte edhe sekretari i saj, Athanas Tashko, Loni Logori etj.
Algjer
Algier (shqip : Algjer) /ældʒɪərz/ (arabisht : الجزائر al-Jazā'ir, algjerian arabisht edhe Kabyle : Dzayer] [dzæjer ; frëngjisht : Alger, e theksuar:] [alʒe) është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Algjerisë, dhe qyteti i dytë më i madh në Maghreb (pas Casablanca). Sipas regjistrimit të vitit 1998, popullsia e qytetit është 1.519.570.
I quajtur El-Bahdja (البهجة) ose ndryshe Alger La Blanche ("Algjer i Bardhë") për shndritshmërinë e bardhë të ndërtesave të tij. Algjeri ndodhet në anën perëndimore të një gjiri të Detit Mesdhe. Emri i qytetit rrjedh nga fjala arabe al الجزائر jazā'ir-, që përkthehet si ishull, duke ju referuar katër ishujtve që zënë brigjet e qytetit deri para se të bëheshin pjesë e kontinentit në 1525. Al-jazā'ir në vetvete është një formë prerë i emrit të vjetër të qytetit جزائر بني مازغان jazā'ir Bani mazghannā, "ishujt e (fisit) Bani Mazghanna", përdorur nga gjeografët mesjetar në fillim si al-Idrisi dhe Yaqut al- Hamawi. Pjesa moderne e qytetit është ndërtuar në breg të detit.
Censori
Censori ishte një magistrate i rangut të lartë në Republikën Romake.
Universiteti Panteoni-Sorbona
Universiteti Panteoni-Sorbona të Parisit është universiteti më i madh në Francë në fushën e drejtësisë, ekonomisë dhe shkencave politike.
Bënça
parapamje|Ujësjellësi i Bënçës Bënça është një fshat që shtrihet në jug të qytetit Tepelenë dhe është 6 km larg tij.Emri i fshatit Bënçë vjen nga banoret Ilirë që me themelimin e tij në shekullin e dyte p.e.s. Bënça kufizohet me këto fshatra përreth saj : në veri me qytetin e Tepelenës, në jug të saj kufizohet me fshatin Lekdush,që bënë pjesë në krahinën e Kurveleshit, në pjesën e lindjes ajo kufizohet nga fshati i quajtur Luzat, ndërsa në perëndim ajo ndahet nga fshatrat e Veliqotit dhe Turanit.
Historia
parapamje|227x227px|Lumi i Bënçës duke rrejdhur në drejtim të qytetit të Tepelenës. Në krah të majtë te lumit mund të shihet nje Burgu i Bënçës. Në luginën e Bënçës kanë jetuar disa fise Ilire si : BISHQEVI, BATHESI, BUKSHI DILQNI LUDOVA dhe TOLA. Këto emra janë te fiseve shqiptare dhe pikërisht banesat e tyre te hershme janë disa shpella që i mbajnë edhe sot e kësaj dite emrat e tyre siç janë : shpella e Bishqemit, shpella e Bathesit, shpella e Bukshit, shpella e Toles dhe gryka e Dilanit. Këto fise themeluan fshatin me emrin Bënça. Ne këto shpella kane banuar fiset e lartpërmendura ku ato kane bere një jete primitive për vete kushtet e atëhershme te shkëputur nga njeri tjetri duke jetuar ne natyre. Kjo periudhe qe unë po përshkruaj këtu i parkete komunitetit primitiv.Në fshatin e Bençës përveç emrave shqiptare Ilire ka edhe emra te huaj si: romak, sllave, islamik(turq), kjo ka ardhur si rezultat i periudhave te ndryshme historike te pushtuesve te vendit tone.
Gjeografia
Sipërfaqja tokësore ku shtrihet fshati Bënçës është 5001 ha. Nga kjo sipërfaqe 105 ha është sipërfaqe toke buke, 7 ha toke frutore, 21 ha vreshta ku kultivohet rrush i një cilësie të lartë dhe përdoret për prodhimin e rakisë që njihet si raki rushi Bënça, 220 ha kullota që përdoret për bagëtitë e fshatit e kryesisht dhi, që kohet e fundit janë shtuar ndjeshëm.
2225 ha pyje që i japin fshatit një pamje vërtetë karakteristike dhe të rrallë nga bukuria dhe resurset e saj të paçmueshme, sipërfaqe shkëmborë 390 ha ku gurët dhe shkëmbinjtë ngjajnë si statuja te madhësive gjigante ku turistë dhe vizitore të shumte çuditen për bukurinë e tyre te rralle dhe se fundi 3 ha sipërfaqe troje banimi ku shtrihet fshati karakteristik i futur ne lugine dhe qe përshkohet nga lumi i Bençës qe është në të njëjtën kohë shume i frekuentueshëm për peshkimin e peshqve dhe sidomos te pestroves ( trofka në gjuhe akademike). Lumi i Bençës rrjedh nga burime të ftohta ne malet e Lekdushit dhe Progonatit. Ky lum bashkohet me me lumin e Vjosës një kilometër në veri të qytetit të Tepelenës dhe derdhet në detin Adriatik.
Klima
Bënça ka kushte te favorshme klimaterike tokësore për zhvillimin e buqësië, blegtorisë (sidomos the dhisë). Fshati me një lartësi 225 metra mbi nivelin e detit, ka klime kontinentale.
Besimi Fetar
Deri në shekullin e VI p.e.s në Fshat nuk ka pasur besime fetare.Feja katolike dhe ajo islame preku fshatin ne shekullin e XII. Ne shekullin XVI Bençoret ishin të besimit Muhamedan.
Borsele
Borsele është një komunë në provincën Zelanda në Holandë me sipërfaqe 194.42 km² dhe popullsi 22734 banorë. Heinkenszand është kryeqendra e bashkisë.
Kantoni Le Faou
Kantoni Le Faou (frëngjisht: Canton du Faou) është një kanton në departamentin Finistère, rajonin Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 7433 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Le Faou aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Pali III
Pali III (Alessandro Farnese l. 29 shkurt 1468, Canino - v. 10 nëntor 1549, Roma) ishte papa i 220 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 13 tetor 1534 dhe deri më 10 nëntor 1549. Paraardhës i tij ishte papa Klementi VII, ndërsa pasardhësi papa Juli III.
Castellar de Santiago
Castellar de Santiago është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Campo de Montiel, të provincës Ciudad Real, në Castile-La Mancha. Castellar de Santiago ka 2213 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 95.5 km2.
Dija (shoqatë)
Më 27 dhjetor të vitit 1904 u formua në Vjenë Shoqëria “Dija” dhe komiteti i saj, i kryesuar nga Gjergj Pekmezi. Veprimtaria e kësaj Shoqërie udhëhiqej kryesisht nga Hilë Mosi, që ishte edhe sekretar i saj. Ajo ndiqte qëllime kulturore, merrej me botimin e përhapjen e librave shqip dhe pranonte në radhët e saj gjithë shqiptarët, gegë e toskë, myslimanë e të krishterë. Dega qendrore e Shoqërisë “Dija” ishte ajo e Vjenës, e cila përbëhej nga studentë, nxënës, mësues dhe atdhetarë të tjerë shqiptarë, që ndodheshin në kryeqytetin austriak. Shoqëria “Dija” mbahej me ndihmat që jepnin bashkatdhetarët shqiptarë, por gëzonte edhe përkrahjen financiare të qeverisë austriake. Shoqëria, duke filluar nga viti 1907-1908, nxori “Kalendarin” e Shoqërisë “Dija”, një nga botimet më të rëndësishme publicistike e letrare shqipe të asaj periudhe. “Dija” bashkëpunonte dhe mbante lidhje të ngushta me Shoqërinë “Dituria” të Bukureshtit. Megjithëse Shoqëria “Dija” kishte deklaruar se nuk do të merrej me çështje politike, Porta e Lartë, që u informua shumë shpejt për themelimin e saj, e rreshtoi atë ndër organizatat që synonin të luftonin për autonominë e Shqipërisë dhe mori masat për të penguar shtrirjen e komiteteve të saj në vilajetin e Kosovës e në atë të Shkodrës. Megjithatë, gjatë viteve 1906-1907 kjo shoqëri, përveç Vjenës e Shkodrës, që ishin vatrat e para të saj, themeloi degët e veta edhe në Klagenfurt (Austri), në Prizren, në Tiranë, në Durrës e në Shkup. Një degë e saj u ngrit në Raguzë (Dalmaci), nën drejtimin e Nikollë Ivanajt, që nxirrte atje gazetën “Shpnesa e Shqypënisë” dhe një tjetër në Bukuresht (1907), nën drejtimin e Asdrenit.
Deti i Veriut
right|220px|parapamje|Deti i Veriut Deti i Veriut është një det periferik afër Oqeanit Atlantik. Është rreth 970 km i gjatë dhe 570 km i gjerë, me një sipërfaqe prej rreth 570,000 km². Deti i Veriut lidhet me Atlantikun nëpërmjet Ngushticës Dover dhe Kanalit Anglez në jug dhe nëpërmjet Detit Norvegjez në veri.
Deti i Veriut është mesatarisht 100 m i thellë, kurse thellësia maksimale mund të arrijë deri në 700 m por në disa zona cekëtirat mund të jenë vetëm 15 m thellë. Deti i Veriut shtrihet mbi atë çfarë dikur ishte bashkim i tri pllakave tektonike në kohën Palezoike. Lëvizje të bashkangjitura me këto fenomene tektonike mund të shkaktojnë tërmete dhe përmbytje të vogla. Tiparet bregdetare të këtij deti vijnë si rezultat i lëvizjeve të akullnajave dhe jo tektonikave. Shkëmbinjët përbëjnë bregdetin e pjesës veriore të Detit të Veriut, kurse pjesa e bregdetit jugorë përbëhet nga plazhet me rërë. Këto zona të ulëta janë të prekshme ndaj përmbytjeve, sidomos kur ato janë rezultat i stuhive.
Fjala
thumb|200px|[[Latinishtja e shkruar sipas Kodit Klaromontan, pa ndarje fjalësh.]] Fjala është diçka e thënë me gojë dhe e shqiptuar nëpërmjet një tingulli apo grupi tingujsh që tregon një kuptim, përshkrim, vend, kohë, lajm apo mendim. Fjala është pjesa themelore e marrëveshjes (komunikimit) gojor midis njerëzve.Fjala ka nje peshe te rende kur e permendim neper
goje.Ne nuk mund te komunikojm pa gjetur nje fjale te duhur .Pra fjala esht shume e rendesishme per ne .kur ne krijojme nje fjali gjithmone e krijojme ate me fjalet e duhura qe fjalia te dale sa me e bukur.
Klasifikimi
Etimologjitë në vazhdim e ilustrojnë lidhjen e shqipes me gjuhët indo-evropiane (një yll që i paraprin fjalës tregon të pavërtetuarat, fjala burimore indo-evropiane hipotetike) : pesë (nga Geg. i lashtë pansë nga *pénkʷe) zjarr, zjarme (nga *xherma nga *gʷʰermós) natë (nga *nóktis) dhëndër (nga *xandor nga *ǵomh₃-ter-) gjarpër (nga *sérpeno) bjer (nga *bʰere) djeg (nga *d G) kam (nga *kagmi) pata (nga *pót-) pjek (nga *pékʷo) thom, thotë (nga *cāmi, *cāte nga *ḱéh₁mi, *ḱéh₁te)
Fjala në krishterim
Në krishterim fjala (greq. "logos" i përket gjinisë mashkullore) nënkupton një person (Jezus Krishtin) të njëjtë me Perëndinë dhe Frymën e Shenjtë që përbëjnë Trininë.
"Në fillim ishte Fjala dhe Fjala ishte me Perëndinë dhe Fjala ishte Perëndi. Ajo ishte në fillim me Perëndinë. Të gjitha gjërat u bënë me anë të saj, dhe pa atë nuk u bë asnjë nga ato që u bënë." (Gjon 1:1-3).
"Dhe Fjala u bë mish dhe banoi ndër ne;..." (Gjon 1:14).
Lejlekët nuk vijnë më
Lejlekët nuk vijnë më Tregime me Autor Pëllumb Kulla. Shtëpia botuese "Arbëria" viti i botimit 2005. Faqet e librit 336.
Fjala
Fjala në krishterim
Fjala u mishërua në personin e Jezusit i cili i tregoi njerëzimit Perëndinë dhe planin e Tij, dhe banoi ndër ne.
Thënie
Gjuha kockë s'ka, por kocka thyen.
Alaincourt-la-Côte
Alaincourt-la-Côte është një komunë në Francë. Alaincourt-la-Côte bën pjesë në departamentin Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 140 banorë dhe sipërfaqe prej 4.17 km².
Vasil Trasha
Vasil Nikolla Trasha ishte një nga pionierët e Aviacionit Shqiptar. Është lindur në vitin 1926 në Dishnicë të Korçës. Gjatë LANÇ u rreshtua në radhët e Batalionit “Hakmarrja” e të Brigadës së IV Sulmuese. Në vitin 1945 filloi studimet për pilot në ish-Jugosllavi, por i përfundoi ato në Harkov (ish-Bashkimin Sovjetik), për pilot reaktivi. Ka kryer detyra të ndryshme deri atë të komandantit të skuadriljes. Ra në krye të detyrës më 23.03.1958, ndërsa fluturonte me avion MiG-15 mbi rajonin e Fier-Sheganit të Lushnjës. Me vendim të Këshillit të Ministrave Nr.228, datë 22.04.1996 është shpallur “Dëshmor i Atdheut”. Prehet në Varrezat e Dëshmorëve të Kombit në Korçë.
L'Union
L'Union (Ocitanisht: Sent Joan le Nòu) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Historia
Shën Joani i Ndout u themelua në vitet 1790 pas shkrirjes së komunave Belbèze dhe Cornaudric. Pasi u larguan nga Spanja, trupat e Napoleonit, nën komandën e Field Marshall dhe Marshallit të Perandorisë Soult, luftuan atje kundër trupave nën komandën e Dukës së Wellingtonit. Për emrin Saint-Jean-de-l'Union flitet ende, duke kujtuar kohën kur komunat e Saint-Jean dhe L'Union u bashkuan. Megjithatë emri zyrtar i komunës në gjuhën frënge është L'Union (Bashkimi).
Arsimi
L'Union ka tre çerdhe dhe shkolla fillore (Belbèze-lès-Toulouse, Borde d'Olivier dhe Montizalguier), dhe një shkollë të mesme ( kolegji Georges Chaumeton, i është vënë emri për nder të ish-kryetarit të bashkisë).
Pamjet
Shën Joani i Ndout ka një pemë ulliri që feston mijëvjeçarin e ri, në bashkinë e qytetit. Salla e Madhe e Bashkimit mirëpret rregullisht artistë. Kisha e saj përmban arkitekturë të shekullit të XIX-të.
Transporti
Rruga D888 (Rruga d'Albi) kalon nëpër qytet në një drejtim jug-perëndim drejt Tuluzës dhe në veri-lindje drejt Albit, afërsisht 75 kilometra larg. Autostrada A68 (Tuluzë-Albi) dhe Périphérique anashkalojnë jugun e Shën Joanit të Ndout, të shërbyer nga kryqëzimet 1 dhe 14 respektivisht.
Në drejtimin orar, Bashkimi kufizohet nga Tuluza, Launaguet, Saint-Geniès-Bellevue, Saint-Jean, Montrabé dhe Balma.
Ksenofanis
thumb|right|200px Ksenofanis ishte një filozof-poet grek që jetoi në vende të ndryshme të botës së lashtë greke në fund të shek të VI dhe në fillim të shek të V. Historia e tij kujtohet për kritikën e ashpër që ushtroi mbi fenë. Në realitet, imazhi i Ksenofanit që rezulton nga fragmente të ndryshme letrare, na paraqet një rapsod udhëtar që kontestoi dhe ushtroi kritike te ikonat poetike të zotave dhe themeloi një tjetër perceptim për nënën natyrë. Përveç kësaj, ishte skeptik, vëzhgues i natyrës njerëzore dhe shpjegues i një forme të veçantë kërkimi (historie), të cilën e adoptuan dhe diskutuan filozofët-shkencëtarët e kohës së tij. Në të njëjtën kohë, puna e rapsodit e bëri këshilltar social të bashkëqytetarëve të tij, të cilët i shtynte të respektonin natyrën dhe mbronin qytetin e tyre. Diogjeni Laertios përmend se Ksenofanis, djalë i Dheksiut lindi në qytetin e vogël Kolofon të Ionisë dhe u bë i njohur gjatë Olimpiadës së XVI (540 – 537 p.e.s). Laertis tregon se Ksenofanis u përzu nga atdheu i tij, kur Midho hyri në Ioni 546/5 p.e.s./ Si rezultat i së cilës nga një ditë në tjetrën u gjend në Katani të Siçilisë, ku u angazhua me Homerin dhe Hisodin. Atje shkroi veprat e tij që bashkoi për themelimin e Kolofona dhe Eleas. Shkrimtarë pasardhës shtojnë se varrosi djemtë e tij me duart e veta, u shit si skllav dhe u çlirua në moshë të madhe. Sipas dëshmive të vetë Ksenofanit u vërdallos në tokën greke për plot 57 vjetë, duke filluar nga mosha 25 vjeç. Në Diels Krtaz ka 45 pjesë (fragmente) të poezisë së tij. Një pjesë e poezive të tija arritën të ruhen deri në ditët tona falë Athineos.
Kritikë në perceptimin popullor të fesë
Ksenofanis ishte kontestues, konteston çdo përshkrim të paraardhësve në lidhje me ekzistencën e zotave. Këtë nuk e bën sepse do të shikojë botën me sy tjetër, por sepse mendon se zoti nuk ka të bëjë me virtytet që i japin Homeri dhe Hisodi. Kritika e tij mbi fenë popullore ndoshta u shkrua gjatë qëndrimit të tij në Katani dhe u ruajt në pjesët B11/12, ku përshkruhen dhe kritikohen historitë për zotat që rrëfejnë poetët. Baza e kontestimit të Ksenofanit për mendimet e poetëve, kishte të bënte me faktin që sipas tij sjellja skandaloze ishte e pakompromisueshme me mirësinë ose perfektësinë që pretendohet se zotëron çdo ekzistencë hynjore. Në fragmentet e njohura B14.16, Ksenofani komenton tendencën e përgjithshme të krijesave njerëzore të perceptojnë krijesat hynjore me formë njerëzore.
Natyra e hynjisë dhe kërkimi shkencor
Me aq sa dimë Ksenofanis ishte filozofi i parë grek që la pas një tregim kompleks dhe sistematik për natyren e hynjisë. Në kritikën e Homerit dhe Hisodit duket qëndrimi i i tij përballë faktit që i imagjinojnë hynjitë me formë njerëzore. Por qëndrimi i tij akoma më i qartë shfaqet në fragmentin B23, ku karakteristikisht thotë:
GNU
GNU (sqt., G-N-U) është një sistem operativ për kompjutera, i përbërë vetëm nga programe kompjuterikë të lirë. Emri i tij është një shkurtim ripërsëritës që do të thotë "GNU's Not Unix" (shqip: GNU Nuk është Unix); u zgjodh sepse projektimi i tij ishte si Unix, por dallohet nga Unix pasi është program i lirë dhe nuk mban kode të Unix. Zhvillimi i GNU u nis nga Richard Stallman dhe ishte objektivi parësor i Free Software Foundation (FSF, shqip ''Fondacioni për Programet kompjuterike të Lirë).
GNU është i zhvilluar nga Projekti GNU, dhe programet që lëshohen nën kujdestarinë e projektit quhen GNU packages (paketat GNU) ose programe GNU. Komponentët e sistemit bazë përmbajnë GNU Compiler Collection (GCC, shqip Koleksioni GNU i Kompiluesve), GNU Binary Utilities (binutils), bash shell, GNU C library (glibc), dhe GNU Core Utilities (coreutils).
GNU ka një zhvillim aktiv. Edhe pse thuajse të gjitha pjesët u përfunduan kohë më parë dhe kanë më shumë se një dekadë që përdoren, kerneli zyrtar GNU Hurd nuk është përfunduar dhe jo të gjitha pjesë përputhen me të. Për këtë arsye, zakonisht përdoret kerneli i Linux. Edhe pse ky kernel nuk është miratuar zyrtarisht nga projekti GNU, disa softuerë si publikimi nga X.Org i Sistemit X të Dritareve dhe sistemi tipografik TeX janë përfshirë. Shumë programe të GNU-s janë kaluar edhe në platforma të tjera si Microsoft Windows, variante të BSD, Solaris dhe Mac OS X.
Reka (rajon)
Reka (Река) është një rajon gjeografik në Maqedoni, i cili përfshin një katërkëndësh me Shqipërinë në perëndim, qytetin e Dibrës dhe malin e Mavrovës dhe Kërçovën në lindje. Rajoni është shtëpia e një popullsie demografikisht të përzier mijakësh (maqedonas etnikë), shqiptarë dhe torbeshi (muslimanë maqedonas etnikë). Shqiptarë të krishterë ortodoksë ka sidomos në nënrajonin e Rekës së Epërme. Nënrajonet (rajonet etnografike/gjeografike) të Rekës janë Mala (e vogël), Dolna (e poshtme) dhe Golema (e madhe) ose Gorna (e epërme). Në perëndim të Rekës ndodhet rajoni i Lumës, i cili shtrihet si në Kosovë ashtu edhe në Shqipëri. Emri Reka është me origjinë sllave që do të thotë "lum".
Historiani Dimitar Beçev e konsideron popullsinë e krishterë të Rekës së Epërme si shqipfolës ortodoksë, kurse historiani Noel Malcolm i konsideron ata si shqiptarë ortodoksë. Filologeja shqiptare Edibe Selimi-Osmani, e cila bëri punë në terren në Rekën e Epërme gjatë viteve 1990 dhe 2000, e konsideronte popullsinë si me prejardhje shqiptare.
Serbët
Serbët ose Sërbet (serbisht: Срби Srbi) janë popull sllavo-jugor, i cili kryesisht jeton në Gadishullin Ballkanik dhe Ultësirën e Panonisë: në Serbi (ku përbën 84.5% të popullsisë), në Bosnje dhe Hercegovinë (rreth 38%) dhe në Mal të Zi (rreth 29%). Në numër më të vogël, serbë ka dhe në Kroaci, Hungari, Kosovë, Rumani, Maqedoni, Bullgari dhe Shqipëri, si dhe në vende të ndryshme të diasporës.
Serbët janë kryesisht të krishterë ortodoksë. Flasin gjuhën serbe, që është pothuajse e njëjtë me gjuhën boshnjake, kroate dhe malazeze, e cila i takon grupit të gjuhëve sllave të familjes gjuhësore indo-evropiane, konkretisht nëngrupit të gjuhëve sllavojugore.
Gjeografia
parapamje|majtas|Shpërndarja e serbëve në Gadishullin Ballkanik. Sot, hapësirat etnike tradicionale serbe janë politikisht të ndara mes disa shteteve, në të cilat gjendja e popullit serb ndryshon. Shteti amë i serbëve është Serbia. Më tej, serbët janë një nga tre popujt kushtetues të Bosnjës dhe Hercegovinës. Në Kosovë, e cila nuk njihet si shtet i pavarur nga Serbia, pozita e serbëve është e rregulluar në kuptimin që gjuha shqipe dhe serbe janë gjuhë të barabarta zyrtare në atë shtet. Mali i Zi është i përkufizuar si shtet qytetar, ku statusi i serbëve nuk është i përcaktuar posaçërisht, por serbët në këtë shtet nuk konsiderohen si minoritet.
Në Serbi, serbët përbëjnë shumicën e popullsië në Vojvodinë (67%), në Beograd (91%), në Shumadi dhe Serbinë perëndimore (89%) dhe në Serbinë jugore dhe lindore (89%). Në Republikën Serbe, një nga dy entitet e Bosnjës dhe Hercegovinës, serbët përbëjnë shumicën (88%). Në Mal të Zi, serbët përbëjnë shumicën e popullsisë në disa komuna në veri të Malit të Zi, si dhe në Grykën e Kotorrit. Në Republikën e Kosovës, serbët përbëjnë rreth 4% të popullsisë, ku janë populli i dytë më i madh në numër, pas shqiptarëve. Në Kroaci jetojnë rreth 190,000 serbë, Serbët në Kroaci ishin popull kushtetues deri në vitin 1991, kur numri i tyre ishte rreth 580,000. Serbët përbëjnë shumicën e popullsisë në disa komuna kroate në veri të Dalmacisë, në Licë, në Kordun, në Banijë, në Sllavoni, në perëndim të Sremit dhe Baranjë. Në Rumani, serbët përbëjnë shumicën e popullsisë në komunat Svinjicë, Pozhezhenë dhe Sokolloc të Banatit.
Gjuha
Serbët flasin gjuhën serbe, e cila i takon grupit të gjuhëve sllave të familjes gjuhësore indo-evropiane. Gjuha serbe është gjuha zyrtare e Serbisë, dhe një nga tre gjuhët zyrtare të Bosnjës dhe Hercegovinës (së bashku me gjuhën boshnjake dhe kroate). Gjithashtu, pranë gjuhës shqipe, është një nga dy gjuhët zyrtare të Kosovës. Në Mal të Zi, gjuha serbe është gjuha më e folur, por nuk ka status zytrar në nivel shtetëror (gjuha zyrtare e Malit të Zi është gjuha malazeze, pothuajse e ngjajshme me serbishten).
Gjuha serbe standarde është e bazuar në dialektin shtokav (srb. Štokavsko narečje) të gjuhëve sllavo-jugore, dhe ndahet në dy të folura: ekave (ekavski izgovor) dhe ijekave (ijekavski izgovor). Përveç tyre, ekzistojnë dhe të folurat ikave (ikavski izgovor) dhe sllavone (slavonski izgovor). Në kontakt me gjuhën rome, në bazë të serbishtes ka lindur gjuha romo-serbe, të cilën e flet një pjesë e popullsisë rome në Serbi.
Simboli 3 - jm
Në mekanikën kuantike, simbolet Wigner 3-jm, të quajtura edhe si simbolet 3-j ose 3j janë simbole alternative për koeficientët e Klebesh-Gordan, ato shërbejnë për të shtuar momentin këndor. Të dyja format shprehin problemin e njëjtë fizik, simbolet 3-j bëjnë këtë në mënyrë më simetrike, dhe kështu kanë simetri më të madhe dhe më të thjeshtë se sa koeficientët e Klebesh-Gordan. Formula e cila i lidh me koeficientet e Klebesh-Gordan është:
Relacioni invers
Relacioni invers mund te gjendet duke vene re se j1 - j2 - m3 është një numër i plote dhe duke bere zëvendësimin
Vetitë simetrike
Relacionet inverse të simbolit 3j janë me te përshtatshme se ato të koeficienteve Klebsh-Gordan. Një simbol 3j është invariant nen një permutacion çift te njeries nga kolonave te tija : Një permutacion tek i kolonës jep një faktor faze : Ndryshimi i njërës nga shenjave te numrit kuantik m jep gjithashtu një faze :
Rregullat e zgjedhjes
Simboli Uigner 3j është zero vetëm neqoftese të gjitha konditat e mëposhtme plotësohen :
Invarianca skalare
Kontraktimi i prodhimit te tre gjendjeve rrotulluese me një simbol 3j,
Lidhja me integralet e harmonikave sferike te spinit
Kjo duhet te kontrollohet për konvencionet e ndryshme te harmonikave.
Kantoni Banon
Kantoni Banon (frëngjisht: Canton de Banon) është një kanton në departamentin Alpes-de-Haute-Provence, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Banon. Ka sipërfaqe 296.32km2 dhe popullsi 2933 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Banon aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Boskoop
Boskoop është një komunë në provincën Hollanda e Jugut në Holandë me sipërfaqe 16.96 km² dhe popullsi 15091 banorë. Boskoop është kryeqendra e bashkisë.
Menandros
Menandros ishte një ndër poetët më të rëndësishëm komik të Greqisë së lashtë. I lindur në Kifisia thumb| (Athinë) nga dy prindër të cilët ishin të përkushtuar pas tij, gjë që ndikoi pozitivisht dhe në të ardhmen e poetit të madh. Qysh në fëmijëri Menandros kishte shfaqur talent në dramaturgji, sipas burimeve të lashta thuhet se në progresin e mëvonëshëm te talentit të tij ndikoi dhe xhaxhai i tij (Aleksi), i cili kishte qënë një ndër poetët më të mirë të kohës. Rridhte nga një familje e shkallës së mesme por tepër e lidhur dhe artdashëse. Menandros studioi për filozofi. Thuhet se kishte marrëdhënie të shkëlqyera me Theofraston dhe bashkëmoshatarin e tij Epikuro. Jeta sigrafike e poetit ishte e pasur dhe plot variacione. Në moshë shumë të re vetëm 21 vjeçare didaktoi komodinë e tij të parë me titull «Οργή», dhe pesë vjetë më vonë pati fitoren e tij të parë me veprën «Δύσκολος». Edhe pse Menandrosi shkroi mbi 100 komedira, fitoi vetëm 8 çmime të para. Njohja e rendesise se kryeveprave te Menandros u bë menjehere pas vdekjes së tij. Menandrosi edhe pse ishte një letrar i vërtetë kishte karakter të qetë, nuk i pëlqente jeta mbretërore. Madje kur një ndër miqtë e tij te shumtë e kishte ftuar të jetonte në Aleksandri, Menandrosi kishte refuzuar duke preferuar të jetonte në Athinën e qetë, larg pasurisë dhe vlerave sipërfaqësore të oborrit mbretëror. Tematologjia e veprave të Menandros ishte përditëshmëria dhe njeriu i zakonshëm. Ajo ç’ka është diskutuar dhe më vonë ka qenë perceptimi që kishte për të drejtat e gruas në shoqëri dhe fëmijëve në veçanti. Ishte një mbështetës i denjë i gjinisë së kundërt dhe “ndëshkues” i sjelljeve diskriminuese. Një pjesë e veprave të Menandros u kopjuan/parafrazuan nga poetë Romakë si për shembull (Plauto). Shumica e veprave të Menandros konsiderohen të humbura, pasi vetëm në shek XX skapani arkeologjik arriti të sjellë në dritë gjetje dhe papiruse të rëndësishëm me vepra të tij.
Mehana
Mehanë (serbisht: Механе/Mehane) është fshat në komunën e Kurshumlisë, Serbi.
Historia
Fshati Mehane i cili sot gjendet ne administrimin e Komunes së Kurshumlisë (Serbi)deri ne perndjekjet masive qe ju bene shqipetareve ne vitet 1877-1878 ishte fshat i banuar me shqiptar. Kurse banoret e perndjekur qe sot ne Kosove njihen si muhaxhere akoma kane ruajtur dhe bartin mbiemrin e fshatit.
Amerika Veriore
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 20em; text-align: right; font-size: 0.86em; line-height: normal;"> <div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;"> Amerika Veriore 190px
Amerika Veriore (ang.: North America, lexo: Noëth Amerika) është një kontinent në Hemisferën Veriore dhe Perëndimore të Tokës. Ajo kufizohet në veri nga Oqeani Arktik, në lindje nga Oqeani Atlantik, në juglindje nga Deti i Karaibeve, dhe në jug dhe perëndim nga Oqeani Paqësor; Amerika Jugore shtrihet në juglindje. Amerika Veriore mbulon një sipërfaqe prej rreth 24,709,000 kilometra katrorë, ose 4.8% të të gjithë sipërfaqes së planetit ose 16.5% të sipërfaqes tokësore. Nga korriku 2007, popullsia ishte vlerësuar të ishte rreth 524 milion banorë. Ajo është kontinenti i tretë për nga sipërfaqja, pas Azisë dhe Afrikës, dhe është e katërta për nga popullsia pas Azisë, Afrikës, dhe Evropës. Amerika Veriore dhe Amerika Jugore njihen bashkarisht si Amerikat.
Etimologjia
Në përgjithësi pranohet se Amerika Veriore dhe Jugore u emëruan sipas eksploruesit italian, Amerigo Vespucci dhe nga kartografi Gjerman Martin Waldseemüller. Vespucci, i cili kishte eksploruar Amerikën Jugore mes viteve 1497 dhe 1502, ishte Evropiani i parë që sugjeroi se Amerikat nuk ishin Inditë (grupe ishujsh në Azi), por një tokë tjetër e panjohur më parë për Evropianët. Më 1507, Waldseemüller prodhoi një hartë të botës, në të cilën ai vendosi fjalën "America" në kontinentin e Amerikës Jugore, në mes të Brazilit të sotëm. Ai shpjegoi logjikën për këtë emër në librin e tij Cosmographiae Introductio,
Për Waldseemüllerin, askush nuk duhet të kundërshtoi emërimin e tokës sipas zbuluesit. Ai përdori versionin e Latinizuar të emrit të Vespuccit (Americus Vespucius), por në formën femërore "America", duke ndjekur shembujt "Europa" dhe "Azia".
Më vonë, kur kartografë të tjerë vizatuan Amerikën Veriore, ata shtuan emrin origjinal gjithashtu: më 1538, Gerard Mercator përdori emrin America për të gjithë hemisferën perëndimore në hartën e tij të botës.
Janë propozuar edhe teori të tjera mbi emërimin e kësaj toke, por asnjë nga ato nuk ka arritur përkrahje të gjerë.
Disa sugjerojnë se tradita ishte që tokat e reja të mernin mbiemrin e zbuluesve, kështu që "Amerigo Vespucci" do të ishte problematik. Ricardo Palma (1949) propozoi një rrjedhje nga Malet "Amerrique" të Amerikës Qendrore—Vespucci ishte i pari që zbuloi Amerikën Jugore dhe malet Amerique, të cilat lidhën zbulimet e tij me ato të eksploruesit Christopher Columbus.
Alfred E. Hudd propozoi një teori në vitin 1910 sipas së cilës kontinenti u emërua pas një tregtari mbretëror Uellsian i quajtur Richard Amerike nga Bristoli, i cili besohet se ka financuar udhëtimin e John Cabotit nga Anglia tek Newfoundland më 1497. Një teori ende më pak e përkrahur thotë se Amerika u emërua sipas një detari Spanjoll që mbante emrin e lashtë Visigothik 'Amairick'. Një tjetër sugjeron se emri rrjedh nga gjuha e vendasve të Amerikës.
Historia
Shkenctarët kanë disa teori në lidhje me prejardhjen e popujve të parë në Amerikën Veriore. Popujt vendasë të Amerikës kanë shumë mite, me anë të të cilave ata pretendojnë të kenë qenë të pranishëm në Amerikën Veriore qysh nga krijimi i saj.
Para kontakteve me Evropianët, vendasit e Amerikës Veriore ndaheshin në sisteme të atëhershme politike, nga bandat e vogla të përbëra prej disa familjeve e deri tek perandoritë e mëdha. Ata jetonin në disa "zona kulturore", që relativisht i përshtaten zonave gjeografike dhe japin një indikim të mirë për gjallesat që banonin aty ose me çka mirreshin njerëzit (p.sh. gjahtarët e Bizonve e fushave të mëdha, ose fshatarët e Mezoamerikës). Grupet vendase mund të klasifikohen gjithashtu nga familjet gjuhësore (p.sh. Gjuhët Atabaskane ose Gjuhët Uto-Aztekane). Është e rëndësishme të thuhet se popujt me gjuhë të ngjashme nuk kishin gjithmonë kulturën e njëjtë materiale ,dhe as nuk ishin gjithmonë aleatë.
Klima
Në Amerikën Veriore klima e zonës është e ftohtë : polare dhe subpolare. Në formimin e klimës kanë ndikuar: gjerësia gjeografike, relievi, hapja ndaj deteve të ftohtë kah veriut dhe gjirit të nxehtë të Meksikës. Pjesa më e madhe shtrihet në brezin e mesëm i cili cilësohet me tipare të klimës kontinentale dhe detare.
Bregdeti verior shtrihet në brezin e klimës së ftohtë-klima polare.
Bregdeti Jugor-zona rreth gjirit të Meksikës është nën ndikimin e klimës tropikale dhe subtropikale. Nën ndikimin e rrymës së Golfsrimit.
Bregdeti i Paqësorit-klimë të butë bregdetare me përjashtim të pjesës veriore. Cilësohet me rreshje të mëdha. Temperaturat maksimale prej 57 gradë celsius janë shënuar në Luginën e Vdekjes, në SHBA. Ndërsa pika më e ftohtë prej -66 gradë celsius është shënuar në Northice (Grenlandë). Rreshjet më të mëdha në Amerikën Veriore bien në Hederson Lake (6650 mm) (Kolumbia Britanike në Kanada). Ndërsa sasia minimale e rreshjeve bie në Bataque, në Meksikë, me vetëm 30 mm. Ne te gjitha rajonet veriore (Kanada, Alaska) mbizotëron klima e zones se ftohtë; ku për shkak të temperaturave tepër të ulëta, shtresat e dheut qëndrojnë të ngrira gjatë pjesës më të madhe te vitit. Mjedisi jetësor i vetëm i këtyre rajoneve është TUNDRA, ku bimësia, që rritet në periudhën e shkurtër të verës, përbëhet nga barëra e gëmusha me trup të shkurtër e me lule shumëngjyrëshe. Bota shtazore përfaqësohet nga dreri i veriut, ariu i bardhe, zogj të shumtë në verë etj.
Hidrografia
Pasuritë ujore të Amerikes Veriore janë të shumta. Lumi më i rëndësishëm është MISISIPI me degën e tij më të madhe MISURIN, që derdhet në gjirin MAKENZI, dhe ky i fundit derdhet në OQEANIN E NGRIRË TË VERIUT; SHËN LORENCI që derdhet në oqeanin ATLANTIK. Lumenjtë që derdhen në oqeanin Paqësor,janë të tipit malor si psh: JUKONI në ALASKË, KOLORADO që derdhet në gjirin e KALIFORNISË etj. Ndër liqenet e shumta, më të rëndësishmit janë: Liqenet e Mëdha(i siperm, Micigan, Huron, Erie dhe Ontario),që ndodhen në kufirin SHBA-KANADA, si dhe liqeni Vinipeg, Liqeni i Madh i Skllevërve, Liqeni i Madh i Arinjve, në pjesen veriore etj.
Gazi natyror
Gazi natyror është ai gaz i cili përdoret në jetën e përditshme si nafta, benzina dhe nënproduktet e tyre. Ai ka luajtur një rol të rendësish sidomos pas vitit 2000 ku çmimi i këtyre të fundit u rritën ndjeshëm.
LIBRIS
LIBRIS (Library Information System - Sistemi i Informacionit të Bibliotekës) është një katalog i bashkimit kombëtar suedez i mbajtur nga Biblioteka Kombëtare e Suedisë në Stokholm. Në këtë bibliotekë është e mundur të kërkosh lirshëm rreth 6.5 milionë tituj në mbarë vendin.
Gazi natyror
Rajoni i Gjirit të Meksikës, i cili u godit nga uragani Katrina, ndeshet me një tjetër shqetësim me përmasa globale – tubacionet e naftës që u dëmtuan nga stuhija dolën jashtë përdorimit duke shkaktuar një rritje të ndjeshme në çmimet e naftës. Gjithnjë e më shumë po ngrihet nevoja për të gjetur burime të tjera energjie përveç naftës. Një burim i tillë është gazi natyror, i cili përdoret aktualisht për ngrohjen e mjediseve të brendshme dhe për prodhimin e energjisë elektrike. Në Gjirin Persik, Katari është angazhuar intensivisht për rritjen e eksportit të gazit për tregun amerikan. Por siç shpjegon materiali në vazhdim ky projekt tregëtar nuk është i mundur si rrjedhojë e mungesës së një elementi të domosdoshëm.
LIBRIS
Përmbledhje
Përveç regjistrimeve bibliografike, një për çdo libër ose botim, LIBRIS përmban gjithashtu një skedar autoriteti njerëzish. Për çdo person ka një rekord që lidh emrin, lindjen dhe profesionin me një identifikues unik.
Gazi natyror
Shtetet e Bashkuara kanë nevojë për më shumë gaz natyror dhe Katari, i cili renditet i treti në botë për nga rezervat e gazit, synon të jetë furnizuesi kryesor i tregut amerikan.
Ky pikësynim është i realizueshëm si rrjedhojë e miliona dollarëve që ky vend i Gjirit Persik ka investuar në objekte që shërbejnë për ftohjen dhe lëngëzimin e gazit natyror për ta shndërruar atë në një formë që mund të transportohet më lehtë dhe pa rrezik me anije.
LIBRIS
Përmbledhje
Kodi MARC për Katalogun e Unionit Suedez është SE-LIBR, i normalizuar: selibr.
Gazi natyror
Gjatë një vizite që zhvilloi kohët e fundit në qytetin e lindjes, Houston, ambasadori amerikan në Katar Chase Untermeyer vuri në dukje se e vetmja pengesë është mungesa e objekteve ku mund të depozitohet gazi në bregdetin lindor amerikan.
LIBRIS
Përmbledhje
Zhvillimi i LIBRIS mund të gjurmohet në mesin e viteve 1960. Ndërsa racionalizimi i bibliotekave kishte qenë një çështje për dy dekada pas Luftës së Dytë Botërore, ishte në vitin 1965 që një komitet qeveritar publikoi një raport mbi përdorimin e kompjuterëve në bibliotekat kërkimore. Buxheti i qeverisë i vitit 1965 krijoi një këshill bibliotekar kërkimor ( Forskningsbiblioteksrådet, FBR). Një dokument paraprak i projektimit, Biblioteksadministrativt Information System (BAIS) u botua në maj 1970, dhe emri LIBRIS, shkurtim për Sistemin e Informacionit të Bibliotekës, u përdor për një nënkomitet teknik që filloi më 1 korrik 1970. Buletini LIBRIS-meddelanden është botuar që nga viti 1972 dhe është online që nga viti 1997.
Gazi natyror
“Katari e ka bërë të qartë se tani u takon Shteteve të Bashkuara të japin licenca për hapjen e objekteve të reja, veçanërisht në bregdetin lindor, pasi ky vend është në gjendje të përmbushë nevojat tona plotësisht”, thotë ambasadori Untermeyer.
Biznesmeni nga Houstoni Jack Webb, anëtar i Këshillit të Çështjeve Ndërkombëtare në Houston, i cili ka një përvojë të gjatë në sektorin e energjisë, thotë se zgjerimi i objekteve për depozitimin e gazit është me rëndësi kritike, duke pasur parasysh kërkesat në rritje për gaz natyror në këtë vend.
“Për momentin ne importojmë afro 2 për qind të sasisë duke shfrytëzuar objektet aktuale të depozitimit dhe me sa di unë do ta rrisim importin në 20 për qind të nevojave në 20 vjetët e ardhshme. Gazi natyror është shumë i rëndësishëm për ne dhe Katari është vendi kryesor furnizues”.
Në brigjet amerikane ka aktualisht vetëm katër pika depozitimi për gazin natyror. Planet për hapjen e objekteve të reja janë penguar nga kundërshtimi i komuniteteve lokale, të cilat i shohin këto objekte si burim rreziku.
Ambasadori Untermeyer pohon se çdo projekt që lidhet me karburantin paraqet një farë rreziku, por shton se Shtetet e Bashkuara do t’i mohonin vetes një mundësi të madhe për të përballuar nevojat për energji nëse nuk ndërtojnë objekte shtesë.
“Është një rrezik që ia vlen të merret dhe për Shtetet e Bashkuara apo vendet evropiane që kanë nevojë për gaz të importuar për të përballuar një pjesë të nevojave për energji, është e nevojshme të ndërtohen terminale të reja. Evropa është shumë përpara Shteteve të Bashkuara, ndërkohë që Japonia ka vite që importon gaz natyror të lëngshëm”.
Ambasadori amerikan në Katar vëren se gazi natyror në formë të ftohur, të lëngshme, nuk ka rrezik të marrë zjarr, pra nuk paraqet një kërcënim të madh.
Por kjo nuk nënkupton se nuk ekziston asnjë rrezik. Profesori i Universitetit Georgetown David Jhirad thotë se komunitetet pranë vendeve ku janë propozuar të ngrihen depozitat kanë të drejtën të shprehin shqetësimin e tyre :
“Industria ka treguar një nivel të mirë sigurie, me përjashtim të aksidentit të rëndë pak vjet më parë në Algjeri. Por kjo nuk duhet të na lejojë të biem në vetë-kënaqësi. Pasi kur rrisim 20 herë kapacitetin krahasuar me nivelin aktual, pra nëse nga katër objekte që kemi aktualisht do të hapim 40 objekte, atëherë duhet të rrisim edhe masat e sigurisë në afërsi të zonave të populluara dhe duhet të angazhojmë edhe publikun”.
Profesori Jhirad pohon se është e nevojshme të shtohet numri i objekteve depozituese për të mbajtur furnizimet e sjella nga Katari dhe burime të tjera të huaja, por ai shton se drejtuesit e industrisë duhet të bindin komunitetet në këto zona se po marrin masat e nevojshme të sigurisë:
“Ka një numër mënyrash për të parandaluar rrezikun. Një ndër alternativat është që objektet të ndërtohen larg zonave të populluara. Një tjetër është të vendosen masa më të rrepta për projektim nga agjencitë federale dhe shtetërore. Qeveria federale ka përgjegjësinë për sigurimin teknik në objektet e magazinimit të gazit të lëngshëm natyror. Pa dyshim pas sulmeve të 11 shtatorit 2001 janë shtuar shqetësimet që anijet cisternë të ankoruara në porte mund të bëhen objekte sulmesh terroriste”.
Shqetësimi për sulme të mundshme terroriste do të jetë një ndër faktorët e përcaktimit të masave të sigurimit teknik për çdo objekt për depozitimin e karburantit, por përfaqësuesit e industrisë energjetike thonë se zyrtarët duhet të gjejnë një baraspeshë ndërmjet shqetësimeve për rrezikun e mundshëm dhe nevojave për të shtuar infrastrukturën për rritjen e furnizimit me gaz natyror.
Në Shqipëri
Gaz nayror është nxjerre ne Shqipëri ne Qyteti Stalin si edhe ne Divjakë duke filluar qe nga viti 1968 me 70 mcm për vit. prodhimi me i larte ka qene ne vitin 1982 me 0937 Bcm Numri i pergjitshem i puseve te shpuara është ne total 500.
Shih edhe
https://web.archive.org/web/20140715010247/http://www.narucpartnerships.org/Documents/Natural%20Gas%20in%20Albania_Chairman%20Nepravishta_Alb.pdf
Helen Keller
thumb|right|Helen Keller Helen Adams Keller (27 qershor 1880 – 1 qershor 1968) ishte një shkrimtare, lektore dhe aktiviste e njohur Amerikane. Kur ishte vetëm 19 muajsh, prindërit e saj konstatuan se ishte e shurdhët dhe e verbër prandaj dhe e çuan në Institutin e të Verbërve në Boston, rastin e së cilës e mori përsipër edukatorja Anne Sullivan.
Historia e saj u bë e njohur në të gjithë botën për shkak të një skenari teatral që bazohej në autobiografinë e saj, brenda të cilit përshkruheshin përpjekjet e Sullivan për të zhvilluar një kod kumunikimi me të në mungesë të plotë të fjalës. Përfundimisht, mësoi gjuhën e shenjave dhe më 1888 u kthye në Boston, ku u konsiderua si fëmijë-mrekulli.
Keller ishte e dhënë pas letërsisë dhe kurrë nuk rreshte së lexuari. Shumë shpejt mësoi gjermanisht, greqisht dhe latinisht. Ishte personi i parë me shurdhim dhe verbërim që përfundoi studime universitare (1914). Pas diplomimit të saj, vazhdoi studimin e shkrimtarëve dhe filozofëve të huaj, ndërkohë që dhe vetë kishte filluar të shquhej si një shkrimtare shumë produktive. Realizoi shumë udhëtime në Europë, ku u njoh me Bernard Shaw. Në Skoci u nderua me titullin shkencor doktor (PhD). Keller, kishte deklaruar hapur kundërshtimin e saj ndaj luftës. Gjithashtu dallohej si aleate e të drejtave të grave, të drejtave të punës, socializmit por edhe shumë lëvizjeve të tjera progresive.
Feriz Krasniqi
Feriz Krasniqi lindi më 4 janar 1931 në Tërpezë të Malishevës. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, Gjimnazin e Ulët e mbaroi në Prishtinë, kurse Shkollën Normale në Gjakovë.
Helen Keller
Vdiq në vitin 1968. Veprat më në zë të Keller janë: “Ditari i Helen Keller”, “Historia e jetës sime”, “Pesimizmi”, “Feja ime” dhe “Mbremje Paqësore”.
Feriz Krasniqi
Biografia
Në Shkollën e Lartë Pedagogjike të Nishit studioi në degën e biologjisë ku edhe diplomoi në vitin 1954. Një kohë punon arsimtar i biologjisë e pastaj regjistrohet në Fakultetin e Shkencave Matematike - Natyrore të Universitetit të Shkupit, në grupin e biologjisë, ku edhe diplomon në fillim të vitit 1961. Pasi kreu Fakultetin e Shkencave Matematike-Natyrore të Shkupit, një kohë të shkurtër punoi profesor i lëndës së biologjisë në Shkollën Normale të Prizrenit. Më 1961 u zgjodh asistent për lëndën Sistematika e bimëve në Katedrën e Biologjisë të Fakultetit Filozofik të Prishtinës. Disertacionin e doktoratës Vegjetacioni i pyjeve të regjionit kodrinor të Kosovës e mbrojti në vitin 1968 në Fakultetin e Shkencave Matematike-Natyrore të Universitetit të Beogradit. Në vitin 1969 u zgjodh docent, kurse më 1980 profesor ordinar për lëndën Sistematika e bimëve të larta në Fakultetin e Shkencave Matematike-Natyrore të Prishtinës, ku punoi gjersa u pensionua. Ushtroi një varg funksionesh të ndryshme: një mandat ishte prorektor i Universitetit të Prishtinës, gjatë viteve 1973-1975 dhe dy mandate rektor i Universitetit të Prishtinës, gjatë periudhës 1975-1979. Gjithashtu ai kreu edhe disa funksione shtetërore, si deputet i Dhomës të Kombeve të Kuvendit të dikurshëm Federativ dhe anëtar i Kryesisë së dikurshme të Kosovës.Puna kërkimore-shkencore e tij është e orientuar kryesisht në studimin e florës dhe të vegjetacionit. Në sferën arsimore-edukative bëri përpjekje për sigurimin e teksteve dhe të literaturës biologjike në gjuhën shqipe, në fillim si përkthyes e më vonë edhe si autor. Gjatë punës në Fakultetin e Shkencave Matematike-Natyrore, udhëhoqi me sukses punimet e diplomës të shumë kandidatëve dhe ua propozoi temat e doktoratës kandidatëve të interesuar. Si anëtar i komisionit, mori pjesë në mbrojtjen e disertacioneve të doktoratës në dy universitete (të Prishtinës dhe të Zagrebit).Për kontributin e tij në lëmin e kërkimeve shkencore, në procesin arsimor-edukativ të shumë brezave, në sigurimin e literaturës së nevojshme nga lëmi i biologjisë, në zhvillimin institucional dhe afirmimin e Universitetit të Prishtinës, u nderua me këto shpërblime dhe mirënjohje: Shpërblimi Krahinor i dhjetorit për rezultatet e arritura në shkencat biologjike gjatë vitit 1975; Plaketa nga Fakulteti i Mjekësisë, për merita rreth zhvillimit të tij me rastin e shënimit të dhjetëvjetorit të themelimit, shpërblimi Naim Frashëri për tekstin universitar Sistematika e bimëve të larta me elementet e filogjenisë, të botuar në vitin 1985; Mirënjohje nga Enti i Teksteve dhe i Mjeteve Mësimore i Kosovës për bashkëpunim të suksesshëm; Mirënjohje e Fakultetit të Shkencave Matematike-Natyrore me rastin e kremtimit të 36-vjetorit të punës së suksesshme të tij. Në vitin 1995, Senati i Universitetit të Prishtinës ia jep titullin e nderit Profesor emeritus për merita të veçanta në zhvillimin dhe avancimin e Universitetit të Prishtinës, si dhe për përsosmërinë mësimore dhe shkencore. Në vitin 1996, zgjidhet anëtar korrespondent i Akademisë së Shkencave dhe të Arteve të Kosovës, ndërsa në vitin 2000 zgjidhet anëtar i rregullt i kësaj akademie.
Mickey Rourke
Philip Andre "Mickey" Rourke, Jr. (i lindur më 16 shtator 1952) është aktor, skenarist dhe ish-boksier amerikan, i cili ka aktruar në filma aksion, drama dhe thriller.
Gjatë viteve 1980, Rourke luajti në Diner, Rumble Fish, 9½ Weeks, dhe u lëvdua për rolet e tij në Barfly dhe Angel Heart. Në vitin 1991, Rourke, i cili ishte trajnuar si boksier në vitet e hershme të tij, la aktrimin dhe u bë boksier profesional për një periudhë. Ai luajti role mbështetëse në disa filma të mëvonshëm, si The Rainmaker, Buffalo '66, The Pledge, Get Carter, Once Upon a Time in Mexico dhe Man on Fire.
Në vitin 2010, ai u paraqit në filmat Iron Man 2 dhe The Expendables.
Illyricum Sacrum
Illyricum Sacrum është një vepër enciklopedike e shumëvëllimshme shkruar në latinishte klasike që trajton historinë kishtare në viset kroate si dhe historinë e Kishës Katolike në Illyricum-in klasik, sot Ballkani Perëndimor. Vepra u botua në tetë vëllime gjatë viteve 1751-1819, e vëllimi i nëntë i të cilës u botua më 1909.