cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akademia katolike "Shën Nënë Tereza"
Akademia Katolike Shën Nënë Tereza (SMTCA, Shën Nënë Tereza, SMT, Nënë Tereza, ose Teresa shkurt); e njohur edhe me emrat e saj të mëparshëm Shkolla e Mesme Katolike e Bekuar Nënë Tereza para vitit 2016 dhe Shkolla e Mesme Katolike Nënë Tereza në fillimet e saj është një shkollë e mesme katolike në lagjen Malvern të Scarborough, një komunë e Torontos, Ontario.
Themeluesi i Misionarëve të Bamirësisë
Nënë Tereza e Kalkutës themeloi një kongregacion fetar katolik romak, Misionaret e Bamirësisë, i cili në vitin 2012 përbëhej nga mbi 4.500 motra dhe është aktiv në 133 shtete. Anëtarët e rendit duhet t'i përmbahen betimeve të dëlirësisë, varfërisë dhe bindjes, dhe zotimin e katërt, për t'i dhënë "Shërbim me gjithë zemër dhe Falas të varfërve më të varfër". Misionaret e Bamirësisë në kohën e vdekjes së saj kishin 610 misione në 123 vende duke përfshirë bujtina dhe shtëpi për njerëzit me HIV/AIDS, lebrozë dhe tuberkuloz; kuzhina me supë; programe këshillimi për fëmijë dhe familje; jetimore; dhe shkollat. Për më shumë se 45 vjet, ajo u shërbeu të varfërve, të sëmurëve, jetimëve dhe të vdekurve, ndërsa udhëhoqi zgjerimin e Misionarëve të Bamirësisë, së pari në Indi dhe më pas në vende të tjera. Lumturimi i saj nga Papa Gjon Pali II pas vdekjes së saj i dha asaj titullin "Tereza e Bekuar e Kalkutës".
Ajo ishte fituese e nderimeve të shumta duke përfshirë Çmimin Nobel të Paqes në vitin 1979. Ajo refuzoi banketin ceremonial konvencional që iu dha laureatëve dhe kërkoi që fondet prej 192,000 dollarë t'u jepeshin të varfërve në Indi. Çmimet e saj përfshijnë Çmimin e parë të Paqes Gjoni XXIII, Çmimin Ramon Magsaysay me bazë në Filipine, Çmimin Pacem in Terris, një Shoqërues Nderi i Urdhrit të Australisë, Urdhrin e Meritës nga Mbretëria e Bashkuar dhe Shtetet e Bashkuara, Arta e Artë e Shqipërisë Nderi i Kombit, gradat e nderit, Çmimi Balzan dhe Çmimi Ndërkombëtar Albert Schweitzer ndër shumë të tjerë.
Në fund të vitit 2003, ajo u lumnua, hapi i tretë drejt shenjtërimit të mundshëm. Një mrekulli e dytë që i besohet Nënë Terezës kërkohet para se ajo të njihet si shenjtore nga Kisha Katolike.
Themelimet
Pas ndërtimit të disa nënndarjeve në zonën e Malvern në vitet 1970, Lester B. Pearson Collegiate Institute, shkolla e mesme në atë zonë, u hap në 1978.
Në konceptimin e tij, më 3 shtator 1985, një shkollë e re në zonën Scarborough të Torontos do të quhej Mary Ward. Atëherë i besuari Harold Adams avokoi që shkolla e re të quhej Shkolla e Mesme Katolike Nënë Tereza. Një shkollë tjetër u ndërtua më vonë dhe ajo mori emrin Shkolla e Mesme Katolike Mary Ward. Idealet e patrones së shkollës dhe Nënës Terezë, u bënë frymëzim për moton e shkollës. Shkolla e drejtuar nga George Iantorno drejtori themelues; përbëhej nga Andy Fedak, zëvendës drejtori i tij; sekretarja Sue Niven-Smith, dhjetë punonjës (5 meshkuj, 5 femra), dhe afërsisht 150 nxënës të klasës 9.
Si rezultat i lumturimit, bordi ndryshoi emrin e shkollës në Bekuar Nënë Tereza në 2003. Përpjekja e saj e mëvonshme për kanonizimin dhe rritjen e regjistrimit bëri që bordi të riemërtonte shkollën si Akademia Katolike e Shën Nënë Terezës në Tetor 2016.
Vendndodhja dhe bashkësia
54 Pakicat etnike janë të përfaqësuara në popullsinë e saj studentore, duke reflektuar bashkësinë e larmishme Malvern, të cilit i shërben shkolla.
SMT qëndron në cep të Sewells Road dhe McLevin Road, jashtë Neilson Road midis Sheppard Avenue East dhe Finch Avenue East. Shtë pranë Komunitetit Malvern dhe Qendrës Rekreative, e cila gjithashtu strehon Degën Malvern të Bibliotekës Publike të Torontos.
Vështrim i përgjithshëm
Objekti ka karakteristika unike të tilla si pjesa kryesore e atriumit e madhe, shumë tërheqëse, e ndriçuar mirë dhe ka një mini-kuadrat.
Akademikët
Kurset e mësuara në shkollë ndjekin Kurrikulën Ontario për klasat 9 deri në 12.
Atletikë
Shën Nënë Tereza ka marrë një pistë krejt të re dhe pajisje sportive me mirësjellje nga Nike. Kjo udhë kishte bashkuar komunitetin. Ngjarja e parë e festuar në 2007 ishte Terry Fox Run. Ishte një sukses i madh dhe ne ishim në gjendje të mblidhnim një shumë të madhe prej $ 3000 për të ndihmuar në gjetjen e një kurimi për kancerin.
Të quajtur Titanët, ka një listë të sporteve që ofrohen në Shën Nënë Tereza:
Programi i Arteve Rajonale
Filluar në Shtator 2012, Shën Nënë Tereza prezantoi një Program Rajonal të Arteve për Scarborough. Ky program special tërheq studentë nga Malvern, Morningside Heights, Highland Creek, Rouge dhe Millken me talente artistike. Programi përbëhet nga artet pamore, drama, vallëzimi, muzika vokale ose muzika instrumentale. Për të fituar pranimin, studentët duhet të plotësojnë një aplikim shtesë. Studentët e RAP gëzojnë aktivitete pasurimi përtej kurrikulës tradicionale dhe do ta gjejnë veten të sfiduar artistikisht. Pas përfundimit të 4 viteve të studimit në RAP, studentët janë të përgatitur për të vazhduar studimet në artet e bukura në nivelin universitar ose kolegj. Ata do të kenë mundësi për të krijuar dhe ndërtuar një portofol të rrumbullakosur mirë të arteve të shfaqjes ose arteve pamore. Studentët RAP në SMT gjithashtu diplomohen me një Certifikatë në Edukimin Artistik.
Fjalëshpejta në gjuhën shqipe
Fjalëshpejtat janë shprehje që përdoren si lojë për t'i thënë me shpejtësi disa herë pa gabime. Këto shprehje kanë në vete tinguj të cilët, kur gjenden afër njëri-tjetrit, nyjëtohen me vështirësi dhe ngatërrohen.
Disa fjalëshpejta në gjuhën shqipe:
1.	Kupa me kapak, kupa pa kapak
4.	Karikaturisti karikaturon një karikaturë karakteristike
5.	Kërset krisma, krisma kërset
6.	Gur guri, guron guri në gurinë
7.	Trup i rashë, në tokë me kry rashë
8.	Hipa vidhit, zbrita vidhit
10.	Thabani tharron me tharrë. Tharra bën keth, keth, keth
13.	Ka këmbë ura, s´ka këmbë ura
14.	Një thesaxhi shet thes, del në shesh e thes nuk shet, o ti thesaxhi që del në shesh e thes nuk shet, a s’ma shet mua një thes?
15.	Tharku i thive thuret ne thupra thane
16.	Thiu theret me thikë therëse
17.	Polli pula e Lleshit mu në kaçile të leshit
18.	Plepi plak i plasur, pak palce paska pasur
19.	Kapa me kapak, kapa pa kapak, kapës t’i vëmë kapak
20.	Jemi mbledhur për të mbledhur të pambledhshmit që nuk mblidhen në mbledhje
21.	I ra plaku plakës në plenc, plenci i plakës plasi
22.	Qante Qaniu pas qerres së qumështit se qeni qimekuq i qe qepur pas
23.	Plaku pllakat suvaton, plaka plakun s’e ndihmon
24.	Thimi thuri me thupra thane të thata një thark për thiun, dhe theri thiun thinjosh me thikë therëse në thertore.
Juankoski
Juankoski (Juankosken kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Savonia Veriore.
Komuna ka një popullsi prej 4,851 banorë (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 586.29 kilometra katror (226.37 sq mi) prej të cilave 120.98 km2 (46.71 sq mi) është uji. Dendësia e popullsisë është 10.43 banorë për kilometër katror (27.0/sq mi). Komunat fqinje janë Juuka, Kaavi, Tuusniemi, Kuopio dhe Rautavaara.
Mulla Mehmet B.Behluli
Biografia
Mulla Mehmet B.Behluli (1890-1944)-lindi në Gjilan në vitin 1890.Nuk kemi të dhëna se çfarë shkolle ka kryer,por në bazëte aftësive që kishte,siç rrëfenjë dëshmitarët do duhej të kishte qenë i shkolluar.Këtë e vërteton e dhëna se ai dinte të fliste dhe shkruante arabisht,turqisht,serbokroatisht dhe e lexonte e përkthente mirë Kur'anin.Mulla Mehmeti ishte edeh aktivist i palodhëshëm i kauzës kombëtare shqiptare .Ai në luftën e Velegllavës shoqëroi mulla Idrisin dhe Haki efendi Sermaxhajn,që ishte zhvilluar më 28 qershor 1944.Bashkëpunëtorët e përkrahës i ideve përparimtare të mulla Idriz Gjilanit,myderriz Haki efendi Sermaxhajt,Haqif Tetovës dhe Mulla Ismajlin e Desivojcës
Juankoski
Komuna është njëgjuhësore, finlandisht.
Këmba
KËMBA 'pjeset perberese .Kyçi' pjeset perberese Ne e dime qe me ane te këmbës levizim. Këmba perbehet nga kocka :¹kocka e kofshes(e cila është kocka me e gjate e trupit) ²kocka e kercirit. Per te na lehtesuar ecjen kemi kyçet. Pjeset perberese te kyçit jane:¹kockat ²ligamente(me ane te se cilat kockat lidhen me njera tjetren) ³lengu sinovial(lehteson levizjen) dhe kerciri qe sherben si'membrane'.
Informacion fjalori
Ne jemi malet tona
parapamje| Monumenti "Ne jemi malet tona" që përshkruan një burrë dhe një grua parapamje| 5 Dram monedha me Tatik Papik parapamje| Pllakë përkujtimore për rindërtimin-rivitalizimin e monumentit të vitit 2013 "Ne jemi malet tona" (Մենք ենք, մեր լեռները, Menk' enk' mer lernerə) është një monument i madh në veri të Stepanakert, kryeqyteti i Republikës de facto të pavarur të Artsakh (de jure Khankendi, brenda Republikës së Azerbajxhanit).
Skulptura, e përfunduar në vitin 1967 nga Sargis Bagdasaryan, vlerësohet gjerësisht si një simbol i trashëgimisë armene të Karabagut. Monumenti është bërë nga tufa vullkanike dhe përshkruan një burrë dhe grua të vjetër, të gdhendur nga shkëmbi, që përfaqëson popullin malsor të Karabakut. Njihet gjithashtu si " tatik-papik " (տատիկ-պապիկ) në armenisht, që përkthehet si " gjyshe dhe gjysh ". Skulptura është e theksuar në stemën e Artsakh.
Polemika mbi imazhin e Eurovizionit
Përdorimi i monumentit gjatë një videoklipi që i parapriu një shfaqje në Festivali Evropian i Këngës 2009 ishte e para nga disa konflikte politike gjatë konkursit përreth Armenisë dhe Azerbajxhanit. Konflikti buronte nga një video hyrëse "kartolinë" e luajtur para shfaqjes së Armenisë në një raund gjysmëfinale, e cila përshkruajti monumentin përkrah simboleve të tjera të Armenisë. Përfaqësuesit nga Azerbajxhani u ankuan pranë Unionit Evropian të Transmetimeve për përdorimin e "Ne jemi malet tona" në hyrjen armene, pasi territori i Gara-Karabakut është de jure pjesë e Azerbajxhanit. Në përgjigje të ankesës, imazhi u redaktua nga video në finale. Sidoqoftë, Armenia u hakmor për vendimin duke përfshirë imazhe të shumta të monumentit në prezantimin gjatë votimit — në një ekran video në sfond, dhe në anën e pasme të zëdhënësit të tyre, Sirusho.
Shtëpia e Osman Deçanit
Shtëpia e Osman Deçanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Labinot Kosumi
Labinot Kosumi B-Genius është një këngëtar shumë i njohur. Kengtari B-genius i cili quhet Labinot Kosumi,filloi te kendoje nga mosha 15 vjeçare. Nisi te degjohej shume kenga e tij "Mos Shko" dhe ne moshen 17 vjeçare iu bashkangjit grupit "Double-G" dha ai beri disa kenge qe ishin hite.
[[Kategoria:Këngëtarë
Hirsingue
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Gjenetika molekulare
Gjenetika Molekulare eshte lende qe studione, aspektin molekulare te materialit gjenetik dhe sintezën e proteinave, tek bimet ose kafshet. Menyren se si jane renditure acidet nukleike ne kromozome, rendesia e saj ne tiparet fenotipike dhe gjenetike. Roli rendesia dhe funksioni i gjeneve.
Floreta Faber
Floreta Faber e lindur në Shkodër, Shqipëri, është ambasadorja Shqiptare në Shtetet e Bashkuara. Ajo është diplomuar në Universitetin e Tiranës, Fakulteti i Ekonomisë, në sferën e Qarkullimit në vitin 1990. Nga viti 1993 deri në vitin 1995 ajo studjoi Master dy-vjeçar të Programit të Shkencës për Marketing Ndërkombëtar dhe Strategjinë në Shkollën e Norvegjisë e Menaxhimit në Oslo, Norvegji, duke përfshirë një periudhë si studente në Universitetin Shtetëror të Uashingtonit, në Washington në SHBA. Diploma Master e saj në Marketing dhe Menaxhim Operacional është dhënë nga Universiteti MB, në Shqipëri. Ajo ka ndjekur disa programe ekzekutive dhe trajnime, të tilla si Programi Ndërkombëtar Visitor Leadership i Departamentit të Universitetit të Bashkuara dhe të Harvardit, duke u fokusuar në programet e udhëheqjes, marrëdhënieve ndërkombëtare dhe diplomacisë, të menaxhimit, negociatave, llogaridhënies në qeverisje, protokollet shtetërore, dhe zhvillimi i biznesit.
Znj.Floreta Faber ka punuar si Drejtore Ekzekutiv e Odës Ekonomike Amerikane në Shqipëri që nga hapja e saj në vitin 2000. Në këtë kapacitet Mrs Faber ka punuar ngushtë me përfaqësuesit e organizatave ndërkombëtare qeverisë amerikane shqiptare dhe BE-së, Evropë dhe më gjerë. Ajo ka qenë e rëndësishme për vetë organizatën dhe në zhvillimin e funksioneve si kapacitet për përfaqësim e komunitetit të biznesit në Shqipëri. Përvoja e punës çoi atë për t'u bërë e njohur si eksperte në disa fusha, si: marrëdhëniet me publike dhe qeverinë; lehtësimin e tryeza të rrumbullakëta dhe negociatat; menaxhimin e organizatave drejt suksesit ; avokimit në nivelet më të larta të qeverisë, organizatave ndërkombëtare dhe qarqet diplomatike; duke luajtur një rol të madh në sjelljen e përvojave ndërkombëtare amerikane dhe të tjera për mjedisin shqiptar. Ajo dallohet për integritetin e lartë dhe të njohur për aftësitë e saj të komunikimit.
Znj Floreta Faber është e martuar me Dr. Edmond Faber, kirurg të enëve të gjakut; ata kanë një vajzë Kesli (lindur në 2000) dhe një djalë Klint (lindur në 2003).
Saint-Menoux
Saint-Menoux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Menoux ka një popullsi prej 1019 banorë dhe sipërfaqe 27.62 km², me një dendësi prej 37 banor/km².
Karakoll në Qafën e Çajupit
Karakoll në Qafën e Çajupit është një monument i trashëgimisë kulturore në Zhej- Zagori, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "188610.06.1973".
Perandoria Mali
parapamje|Flamuri i Perandorisë Mali parapamje|300px|Perandoria Mali Perandoria Mali ishte një vend i Afrikës Perëndimore nga 1235 deri në 1645. Aty jetonin populli Mandinka. Quhet gjithashtu Perandoria Manding ose Manden Kurufa. Sundiata Keita filloi perandorinë dhe perandoria u bë e famshme sepse sundimtarët e saj ishin shumë të pasur, veçanërisht Mansa Musa I. Perandoria Mali pati shumë efekte të rëndësishme kulturore në Afrikën Perëndimore, duke përhapur gjuhën, ligjet dhe zakonet përgjatë lumit Niger. Kjo ishte për shkak të përhapjes së Islamit me fjalë.
Për një perandori kaq pjellore, ka pak rrëfime të shkruara për madhështinë e saj. Shumica e rrëfimeve të shkruara që ekzistojnë erdhën nga studiues arabë që udhëtuan nëpër rajon. Në vend të tregimeve të shkruara, shumica e tregimeve nga vendasit u përcollën përmes historive gojore, këngëve dhe poezive. Deri më sot, 'griot' ende tregojnë histori të historisë së lashtë të zonës. Arkitektët në Perandorinë Mali kombinuan stilet e rajonit të Sahelit dhe Lindjes së Mesme së bashku, veçanërisht pas pelegrinazhit të perandorit Musa në Mekë. Gjatë asaj kohe u ndërtuan disa pallate mbretërore, shumë prej të cilave janë ende në këmbë. Tullat prej balte, trarët e trungut dhe suva ndihmuan që këto pallate të qëndronin në këmbë. Vepra më e famshme e arkitekturës nga periudha kohore është Xhamia e Madhe e Djenné, tani një sit i Trashëgimisë Botërore të UNESKO-s. Xhamia u rindërtua në vitin 1907 dhe ende mund të vizitohet në Djenné. Megjithatë, nëse nuk je musliman, nuk mund të hysh brenda.
Perandoria Mali kishte një nga udhëheqësit më të pasur në histori. Më i pasuri dhe më i famshmi nga të gjithë udhëheqësit e Perandorisë Mali ishte Mansa Musa. Disa mendojnë se Mansa Musa mund të ketë qenë personi më i pasur në histori. Sipas tregimeve, ai mori 60,000 njerëz në një pelegrinazh në Mekë në 1324 së bashku me deve të ngarkuara me ar. Islami ishte shumë i rëndësishëm për Perandorinë Mali. Shumica e mbretërve të Perandorisë Mali përfundimisht u konvertuan në Islam, me popullin e tyre që më pas praktikuan gjithashtu. Megjithatë, ndryshe nga shumë perandori, ata nuk i bënë nënshtetasit e tyre të konvertoheshin dhe versioni i Islamit që ata praktikonin ishte i kombinuar me traditat lokale të fshatrave. Ju ende mund të shihni shumë relike në qytete si Bamako, Djenné dhe Timbuktu.
Industria më e rëndësishme e Perandorisë Mali ishte ari. Njerëzit në botën e lashtë tërhiqeshin nga ajo. Perandoria Mali (në veçanti Timbuktu) ishte një qendër e madhe tregtare për industrinë e arit. Karvanët e deveve vinin në zonë përpara se të niseshin nëpër rrugët tregtare trans-Sahariane. Perandoria kishte aq shumë ar sa shkaktoi rrëzimin e tregut për një periudhë kohe kur Mansa Musa solli pothuajse një ton ar në Kajro. Ushtria e Perandorisë Mali ishte masive. Gjatë kulmit të Perandorisë Mali, ushtria numëronte rreth 100,000 burra dhe 10,000 kalorës, duke e bërë atë një nga më të mëdhatë në botë në atë kohë. Perandoria e përdori këtë ushtri për të fituar toka të reja.
Nizas, Gers
Nizas (Ocitanisht: Nisàs ; Shqip: Nizasi) është një komunë në departamentin Gers në Francën jugperëndimore.
Jack Skellington
thumb|240px|Cosplay i Jack Skellington Jack Skellington, i njohur edhe si "Mbreti Kungull", është protagonisti kryesor i The Nightmare Before Christmas.
Jack është një skelet i gjatë i cili vesh një kostum të zi me shirita, të kompletuar me një kravatë me shkop dhe këpucë të zeza.
Ai ka fituar titullin e Mbretit të Kungullit duke qenë tmerrues për njerëzit (por asnjëherë duke mos i dëmtuar ata), një titull i fituar shumë qartë pasi që duket se ai është madje në gjendje të trembë përbindëshat që pushtojnë qytetin. Ai jeton në Halloween Town, një botë bazuar vetëm në festën e Halloween.
Historia
Jack Skellington është parë në mënyrë kronologjike si Mbreti Kungull, shumë vite para ngjarjeve të filmit. Ai është një mbret i shënuar si mbreti i qytetit të Halloween, dhe banori i tij më i frikshëm. Në pragun e Halloween, Jack planifikon për dredhin e tij më të mira të Halloween, ndërsa Oogie Boogie komploton të kontrollojë Halloween Town, duke dërguar Lock, Shock dhe Barrel për ta rrëmbyer atë, por në vend të tij rrëmben aksidentalisht Sally.
Jack zbulon këtë pasi pa Sheshin e Qytetit të shkretë dhe me informacion nga Kryetari i Bashkisë. Ndërsa qyteti sulmohet nga insektet, Jack gjithashtu zbulon se Lock, Shock dhe Barrel kanë qenë duke bërë kërdi. Pasi mposhti një merimangë masive në sheshin e qytetit, Jack kthehet në shtëpinë e tij, vetëm për ta gjetur atë, gjithashtu, nën kontrollin e insektve. Duke udhëtuar nëpër shtëpinë e tij dhe duke sjellë qenin e tij të përkëdhelur, Zero përkrah tij, Jack bllokohet nga Lock, Shock dhe Barrel, i detyruar të përdorë Zero për ta udhëhequr atë përmes oxhakut. Pasi Kryetari i Bashkisë zhbllokon derën e Laboratorit të Doktor Finkelstein pasi dëgjoi një bum prej tij, ku Jack zbulon Dr. Finkelstein të bllokuar nga një gjarpër gjigant. Ai mposht gjarprin dhe i është dhënë detyra nga Dr. Finkelstein për të gjetur ndihmësin e tij të kukullave të rrobave, Sally.
Jack udhëton nëpër Patch Pumpkin për të kërkuar Corpse Kid, i cili u largua me vrap dhe e gjen atë të bllokuar nga një Kungull i Mbetur. Ai e çliron atë, por Kid rrëmbehet shpejt nga Lock, Shock dhe Barrel. Jack ndiqte pas tre fëmijëve dhe e liron përsëri Corpse Kid, por pritet të futet në një kurth nga Lock, Shock dhe Barrel, dhe detyrohet të shpëtojë në Varrezat.
Ai kthehet në sheshin e qytetit për të gjetur Wolfman që sulmohet. Jack përballet me ta, por ata e shpërqendrojnë dhe vrapojnë, duke i zënë në kurth. Jack arrin të gjejë një rrugëdalje tjetër dhe kthehet në Laboratorin e Dr. Finkelstein, ku zbulon se Doktori është bllokuar nga laboratori i tij, me Igor që u mbarua dhe sistemi i sigurisë është jashtë kontrollit. Ai e gjen Igor të bllokuar dhe panelet e sigurisë nën sulmin e insekteve.
Jack hyn në varrin e Boogie dhe pasi e mposhti atë, ai e internon Boogie duke e ndaluar atë të linte varrin e tij, duke thënë nëse ai madje dëgjon që përbindëshi e ka lënë atë, do të jetë "GAME OVER" për të. Jack më në fund liron Sally dhe prezanton veten, Sally falënderon Mbretin Kungull vetëm që të kërkohet që vetëm ta thërrasin atë "Jack" pa formalitete. Jack pranon se është i lumtur që bëri një mik të ri. Nga kjo pikë është e qartë se Sally fillon zhvillimin e ndjenjave romantike për Jack, veçanërisht kur një doktor i shqetësuar Finkelstein bën thirrje për Sally duke pranuar se ai ishte i shqetësuar për sigurinë e saj vetëm për t'u injoruar nga kukulla leshi që po i kushton vëmendje Jack. Në fund, Halloween Town është në gjendje të festojë përsëri edhe një herë Halloween, por i panjohur për ta, Oogie po shikon me një premtim për t'u rikthyer duke dashur të marrë hak për Jack.
Në The Nightmare Before Christmas: Oogie's Revenge, Jack vendos të largohet nga Halloween Town për të marrë ide të reja për trembjet e Halloween. Kur Jack kthehet në qytet, ai zbulon se Oogie Boogie është ringjallur. Tani Jack duhet t'i rregullojë gjërat përsëri. Jack vallëzon, lufton dhe këndon në këtë lojë për të sulmuar minionet e Oogie Boogie. Jack është portretizuar si i aftë në një farë mase në këtë lojë.
Personaliteti
Jack është shumë një zotëri; i këndshëm dhe i durueshëm në masa të barabarta. Ai zakonisht është i qetë dhe mund të llogaritet për të bërë atë që është në interesin më të mirë të të gjithëve. Megjithëse Jack kënaqet me frikësimin e të tjerëve, ai kurrë nuk do të shkonte aq larg sa të dëmtonte njerëzit dhe as përbindëshat dhe është më i dashur.
Megjithëse logjika e tij është e shëndoshë, arsyetimi i tij ndonjëherë mund të vihet në dyshim. Ai ishte gjithashtu i pavëmendshëm ndaj ndjenjave të Sally për të gjatë gjithë pjesës më të madhe të tregimit. Kjo mbështetet nga fakti që ai mezi njohu shqetësimin e Santa Claus kur u takuan për herë të parë. Duket se Jack ndonjëherë mund të jetë naiv, pasi tregohet se ai i besonte Lock, Shock dhe Barrel mjaft sa ai besonte se ata thjesht do ta merrnin atë Santa Claws pa shkaktuar probleme, pavarësisht se ishin aleatë me Oogie Boogie dhe ishin të armatosur shumë. Përveç kësaj, Jack nuk e kuptoi të gjithë kaosin që po shkaktonte në prag të Krishtlindjes derisa të ishte vonë.
Tregohet gjithashtu se Jack është tepër kurioz, dhe i pëlqen të hulumtojë dhe zbulojë. Kjo tregohet nga magjepsja e tij e menjëhershme me Krishtlindjet dhe ngazëllimi i tij për gjetjen e tij. Muzika "What's this?" demonstron personalitetin e tij të ngazëllyer, të prirur shumë mirë, ashtu siç e shohim atë duke u zënë nga një gjë në tjetrën, si një fëmijë i ngazëllyer.
Aftësitë
Herë pas here lë të kuptohet për fuqitë e mëtejshme, veçanërisht gjatë një episodi në një prej video lojërave të filmit origjinal, në të cilat ai lufton Oogie Boogie dhe ushtrinë e tij të insekteve me zjarr dhe magji akulli, si dhe magji të mundshme të errët dhe muzikore. Në Kingdom of Hearts, ai gjithashtu mund të përdorë magji të errët. Kjo duket të jetë jo besnike për historinë origjinale, pasi Tim Burton ka deklaruar në komentin audio për The Nightmare Before Christmas, se Halloween Town nuk posedon asnjë “magji”.
Jack mund të përdorë armë të fuqishëm.
Banesa e Alaksander Avramit
Banesa e Alaksander Avramit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "6 (15.01.1963)".
Hipoteza e substancave gjermane
Hipoteza e substancave gjermane është një përpjekje për të shpjeguar natyrën dalluese të gjuhëve gjermane brenda kontekstit të gjuhëve indo-evropiane. Ai pohon se elementet e fjalorit të përbashkët gjermanik dhe format sintaksore, të cilat nuk duket se kanë lidhje me gjuhët indo-evropiane, sugjerojnë se Proto-gjermanik mund të ketë qenë ose një Kreol ose një gjuhë kontakti që përfshiu një jo- Gjuha evropiane e substratit ose një hibrid i dy gjuhëve Indo-Europiane mjaft të ndryshme, nga centa dhe llojet e satemit, respektivisht.
Ndikimi jo-indo-evropian
Hipoteza e substrateve jo-indoeuropiane përpiqet të shpjegojë tiparet anomale të proto-gjermanike si rezultat i krijolizimit ndërmjet një gjuhe indo-evropiane dhe një jo-indoeuropiane. Gjermanizmi John A. Hawkins paraqet argumentet për një substancë gjermanike. Hawkins argumenton se Proto-gjermanët hasën një popull jo-indo-evropian dhe morën hua shumë karakteristika nga gjuha e tyre. Ai supozon se zhvendosja e parë e shëndoshë e Ligjit të Grimmit ishte rezultat i folësve jo-vendas që përpiqeshin të shprehte tingujt indo-evropiane dhe se u përdornin tingujt më të afërt në gjuhën e tyre në përpjekjen e tyre për t'i shpallë ato. Njerëzit e betejës janë një kulturë e lashtë e identifikuar nga arkeologjia të cilët janë propozuar si kandidatë për njerëzit që ndikuan në gjermanisht me fjalimin e tyre jo-indo-evropian. Megjithatë, kultura u përhap nëpër një gamë më të gjerë të rajoneve në të gjithë Europën Lindore dhe Qendrore, tashmë afër ose në kontakt me zonat e banuara nga folësit indo-evropianë dhe zonat e tyre të origjinës, dhe asnjë nga proto-gjuhët indoevropiane në këtë mënyrë prodhuar ose gjuhët e tyre pasuese, të zhvilluara përgjatë vijës shumë më të madhe të zgjerimit të njerëzve të betejës (Celto-Italic, ilir, sllav, Baltik dhe të tjerë) duket se janë prekur nga të njëjtat ndryshime që janë të kufizuara në proto-gjermanik. Nga ana tjetër, në kuadrin e hipotezës Kurgan, njerëzit e sëpatë të betejës mund të shihen si një kulturë tashmë "kurganizuar", e ndërtuar mbi bazën e kulturës së mëparshme të Funnelbeaker.
Një numër fjalësh rrënjësore për fjalët moderne evropiane duket se kufizojnë origjinën gjeografike të ndikimeve gjermane, si p.sh. fjala rrënjë për hirin (pema) dhe referencat e tjera mjedisore sugjerojnë një nëngrup të kufizuar rrënjor, që mund të lokalizohet në Evropën Veriore.
Kalevi Wiik, një fonolog, ka paraqitur një hipotezë se substrati para-gjermanik ishte me origjinë jo-indo-evropiane. Wiik pretendoi se ka ngjashmëri midis gabimeve në shqiptimin e anglishtes tipike të folësve finlandezë dhe ndryshimeve historike të zërit nga Proto-Indo-Evropian në Proto-gjermanik. Argumenti i Wiik bazohet në supozimin se vetëm në tri grupe gjuhësore ekzistojnë në Evropën paraindo-evropiane: uralik, indo-evropiane dhe baske, që korrespondojnë me tre refugia në moshë akullore. Pastaj, folësit e Uralikut do të ishin të parët që do të zgjidhnin pjesën më të madhe të Evropës dhe gjuha e pushtuesve indo-evropianë u ndikua nga popullsia vendore urale, duke prodhuar proto-gjermanike.
Dëshmia ekzistuese e gjuhëve jashtë tre refugiumeve që ai propozon (si familja e gjuhës Tyrsenian) krijon një komplikacion për teorinë e Wiik-it, që do të thotë se mbështetet në një lidhje të pakundërshtuar ndërmjet secilës gjuhë dhe një nga tre proto-gjuhët që ai propozon. Për më tepër, mendimi i tij mbështetet në një interpretim të origjinës indo-evropiane që është ndryshe nga rrjedha kryesore dhe, më sfiduese, një pamje e peisazhit gjuhësor të Evropës neolitike që konsiderohet si e pamundur nga shumica e ekspertëve.
Theo Vennemann ka hipotezuar një substrat bask dhe një superstratë semite në gjermanisht; megjithatë, spekulimet e tij gjithashtu përgjithësisht refuzohen nga specialistët në fushat përkatëse.
Fjalët që pohonin se ishin nxjerrë nga gjuhët jo-indoeuropiane
Hawkins, për më tepër, pohon se më shumë se një e treta e leksikut gjermanik amtare janë me origjinë jo-indoeuropiane dhe ai përsëri tregon gjuhën hipotetike të substratit si shkak. Disa fusha leksikore dominohen nga fjalët jo-indo-evropiane sipas Hawkins. Kushtet e detit, kushtet bujqësore, kushtet inxhinierike (ndërtimi / arkitektura), fjalët mbi luftën dhe armët, emrat e kafshëve dhe peshqve, dhe emrat e institucioneve komunale dhe sociale janë qendra të fjalëve jo-indo-evropiane sipas Hawkins. Disa shembuj të gjuhës angleze të dhëna nga Hawkins përfshijnë: Shënime:
Polemika
Shumë prej jo-etimologjive të supozuara të Hawkins janë të diskutueshme. Një mënyrë e qartë për të hedhur poshtë hipotezën e substancave gjermane është gjetja e etimologjive indo-evropiane për fjalët në listën e Hawkins. Procesi vazhdon, por disa të përmendura si shembuj nga Hawkins mund të eliminohen. Për shembull, në përgjithësi pajtohet që përkrenarja përfaqëson IE * ḱel- 'për të fshehur, fshehur' (f. Shelg i fshehtë, mbuluar ', ) Lindja lidhet me IE * h2eus- 'agim'.
Shtojca e rrënjëve indo-evropiane në Librin e Trashëgimisë Amerikane 1969 e Calvert Watkins renditi disa rrënjë që besohej të ishin unike për atë gjermanik në atë kohë. Botimet e fundit kanë zvogëluar ndjeshëm numrin e rrënjëve që pretendohen të jenë në mënyrë unike gjermane.
Trajtimet më të fundit të Proto-Germanic kanë tendencë të refuzojnë ose thjesht të lënë jashtë diskutimit mbi hipotezën e substancave gjermane. Gramatika e hershme gjermane e Joseph B. Voyles nuk përmend hipotezën, si shumë botime të kohëve të fundit mbi familjen e gjuhës gjermane.
Megjithatë, hipoteza mbetet e popullarizuar në disa qarqe, siç është shkolla Leiden e gjuhësisë historike. Fjalori i parë etimologjik i çdo gjuhe që në mënyrë sistematike e mori hipotezën në diskutimet e tij është fjalor i ri holandez, i ndikuar nga mendimi i grupit Leiden: Marlies Philippa et al. (ed), Etymologisch woordenboek van het Nederlands, shtypi i Universitetit të Amsterdamit, në 4 vëllime, 2003-2009.
Hybridizimi i centum-satem si shkak i supozuar
Është sugjeruar që proto-gjermanik u ngrit si një hibrid i dy dialekteve Indo-Europiane, nga centa dhe llojet Satem respektivisht. parapamje|djathtas|Siç tregon kjo hartë e isoglosses indo-evropiane, gjuhët gjermane klasifikohen si gjuhë centumi (kufiri blu), por gjithashtu ndajnë vetitë fonologjike me gjuhët balto-sllave (kufiri i kuq), të cilat janë gjuhë satem. Hipoteza mund të ndihmojë në shpjegimin e vështirësive në klasifikimin e gjuhëve gjermane. Ata janë klasifikuar si gjuhë centumi për shkak të korrespondencave të shëndosha, të ilustruara në formacionet: * hund- ("njëqind" është cent me një fikativ velar sipas ligjit të Grimm) dhe * hwis ("kush", quis latin) sund dhe! respektivisht. Megjithatë, gjuhët gjermane, të përbashkëta me gjuhët balto-sllave, që janë gjuhë të satemave, kanë më shumë gjasa të shfaqin -m- (në krahasim me * -bh-) në shumëllojshmëri instrumentale, dative dhe ablative, si dhe disa veçana të caktuara dhe duals (shih hartën e isoglosses indo-evropiane, djathtas).
Sidoqoftë, tiparet e mësipërme mund të shpjegohen lehtësisht nga një substrate jo-indoeuropiane që është e zakonshme për proto-gjermanike dhe proto-balto-sllave.
Opera Shtetërore e Çekisë
Historia e teatrit, që aktualisht është i njohur si Opera Shtetërore e Pragës, daton që nga fundi i shekullit 19-të, ndërsa shpesh hyn si teatri më i shquar i Pragës. Ky institucion ka një histori të veçantë. Në atë kohë, tokat çeke ishin pjesë e Perandorisë Austro-Hungareze dhe një numër i vogël gjermanësh jetonin ne Pragë. Më 4 shkurt 1883 u themelua Deutscher Theaterverein (Shoqatë e Teatrit Gjerman), me qëllim të mbledhjes së fondeve për teatrin e ri. Planet u zhvilluan nga firma e mirënjohur e Vjenës, Fellner dhe Hellmar, së bashku me Karl Hasenauer, arkitekt i Burgtheater në Vjenë. Teatri i ri gjerman u krijua nga arkitekti i Pragës Alfons Wertmuller dhe u ndërtua brenda 20 muajve. Ishte një nga më të bukurit në Evropë.
Një ndryshim radikal u bë në maj të vitit 1945 pas rënies së qeverisë naziste dhe për herë të parë, teatri u bë shtëpi e operës çeke në vend të asaj gjermane.
Opera Shtetërore është shtëpia e operës së Pragës. Është një pjesë e Teatrit Kombëtar çek. U financua nga Ministria e Kulturës Çeke më 1992. Teatri u hap më 1888 si një teatër i ri gjerman, dhe nga 1949 deri më 1989 ishte i njohur si teatri “Smetana”. Së fundmi, është riemëruar si Opera Shtetërore e Pragës. Tashmë është vendi ku shfaqen së paku 300 performanca në vit.
Pas Revolucionit të Kadifenjtë, në nëntor të vitit 1989, përpjekjet për ta rifituar pavarësinë për teatrin ”Smetana” u kryen me sukses dhe më 1 prill 1992 u themelua Opera Shtetërore e Pragës. Drejtori i parë i saj u bë Karel Drgáč. Stili i ri i punës dhe orientimi shumë i stresuar ndaj traditave të teatrit të ri gjerman, nuk u pritën gjithmonë mirë, kështu që Drgáč luftoi për ekzistencën e operës së shtetit. Ndërkohë, ai e humbi betejën e tij dhe pas mandatit trevjeçar, Eva Randová doli fituese për postin e drejtorit.
Një pjesë shumë e rëndësishme e Operës është Qendra e Dokumentimit përveç mbajtjes së regjistrimeve arkivore sistematike të aktiviteteve të teatrit, u përqendrua edhe në rindërtimin e arkivave të humbura të teatrit të ri gjerman.
Në vitin 2004 Opera Shtetërore e Pragës botoi një libër mbi historinë e saj. Libri kishte tekstet në gjuhën çeke, angleze, gjermane dhe publikoi historinë e shtëpisë së operës nga periudha e teatrit të ri gjerman deri në ditët e sotme.ë e shtëpisë së operës nga periudha e teatrit të ri gjerman deri në ditët e sotme.
Aleksandar Vulin
parapamje|Aleksandar Vulin. Aleksandar Vulin (lindur: 2 Tetor 1972) është një politikan dhe avokat serb që shërben si drejtor i Agjencisë së Inteligjencës së Sigurisë (BIA) që nga 1 dhjetori 2022. Përveç kësaj, ai ka shërbyer më parë si drejtor i Zyrës për Kosovë dhe Metohi nga viti 2012 deri në vitin 2013. , ministër pa portofol i ngarkuar me Kosovën nga viti 2013 deri në vitin 2014, ministër i punës, punësimit, veteranëve dhe politikës sociale nga viti 2014 në 2017, ministër i mbrojtjes nga viti 2017 deri në vitin 2020 dhe ministër i punëve të brendshme nga viti 2020 në 2022
Vulin është themeluesi dhe ish-presidenti i Lëvizjes Socialiste (PS), një parti politike që ai e drejtoi nga viti 2008 deri në vitin 2022. Vulin ishte deputet i Mirjana Markoviç, gruas së Slobodan Millosheviqit, dhe shërbeu si anëtar i lartë e Lidhjes i partive komuniste – Lëvizja për Jugosllavi (SK–PJ) dhe e Majta Jugosllave (JUL), ndërsa në vitet 2000 ishte anëtar i Partisë Socialiste të Serbisë (SPS) përpara se të formonte PS.
Vitet e hershme
Ai lindi në Lozovik, nga prindër serbë të Bosnjës. Shkollën fillore e kreu në Novi Sad, Gramatikën në Sremski Karlovci dhe më vonë u diplomua në Fakultetin Juridik të Universitetit të Kragujevcit. Ai u shpreh se qysh në fëmijëri “ka qenë gjithmonë komunist”. Vulin e filloi karrierën e tij politike gjatë ditëve të shkollës së mesme në Novi Sad duke mbështetur revolucionin anti-burokratik të udhëhequr nga Slobodan Milloshević midis viteve 1986 dhe 1989.
Karriera politike
Më vonë ai themeloi të Majtën Demokratike dhe më pas Lëvizjen Socialiste në gusht 2008.
Pas zgjedhjeve parlamentare serbe të vitit 2014, lideri i Partisë Progresive Serbe Aleksandar Vuçiq formoi qeverinë më 27 prill 2014 me Vulin që u emërua Ministër i Punës, Punësimit, Veteranit dhe Politikës Sociale. Ai e mbajti postin pas zgjedhjeve parlamentare serbe të vitit 2016, në kabinetin e dytë të Aleksandër Vuçiqit.
Gjatë kohës së tij në detyrë si Ministër i Punës, Punësimit, Veteranëve dhe Politikës Sociale, ai ishte i njohur për kritikat e tij të shpeshta dhe të ashpra drejtuar ndaj Kroacisë, si dhe për ofendimet e herëpashershme të politikanëve dhe zyrtarëve kroatë.
Në qershor të vitit 2017, Aleksandar Vuçiq i dha mandatin Ana Brnabiq për të formuar kabinetin qeveritar. Më 29 qershor 2017, u formua kabineti i Ana Brnabiqit, ku Vulin ndërroi postet e ministrit me Zoran Gjorgjeviqin për t'u bërë Ministër i Mbrojtjes.
Më 21 prill 2018, Vulin u shpall persona non grata në Republikën e Kroacisë pasi tha: “Vetëm Komandanti Suprem i Ushtrisë Serbe – Aleksandar Vuçiq – mund të vendosë për mua që të hyj në Kroaci, jo ministrat kroatë”.
Në vitin 2020, atij iu dha Urdhri i Flamurit të Republikës Srpska.
Në qershor 2021, Vulin foli pozitivisht për idenë irredentiste serbe të Serbisë së Madhe duke thënë: "Serbia e Madhe nuk ndodhi kurrë, përndryshe ne (serbët) do ta dinim se ku jetojmë dhe cilat hapësira etnike na takojnë".
Château-sur-Allier
Château-sur-Allier është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Château-sur-Allier ka një popullsi prej 181 banorë dhe sipërfaqe 27.75 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Ivan Alev
Ai lindi në 1851 në qytetin e vogël maqedonas në jug të Gumendzhe, në Perandorinë Osmane. Ai mbaroi mjekësinë në Athinë dhe më pas u kthye në qytetin e tij të lindjes, ku filloi të punojë si mjek. Më vonë u transferua në Kukush ( Kilkis ). Alev ishte një njeri i besuar i Organizatës së Brendshme Revolucionare Maqedonas-Adrianopojë (IMARO) dhe kishte përgjegjësinë për të trajtuar anëtarët e sëmurë dhe të plagosur të Organizatës. Gjatë luftërave për bashkimin kombëtar bullgar, Alev ishte mjek i ndarjes ushtarake në ushtrinë bullgare. Pas Luftës së Parë Botërore u vendos në Nevrokop si mjek rajonal. Ai vdiq në vitin 1919.
Centrali dhe Mulliri Elektrik (Gjilan)
Centrali dhe Mulliri Elektrik në Gjilan edhe mes dy luftërave botërore, qyteti nuk kishte ndonjë industri të zhvilluar. Termocentrali (Centrali Elektrik), i cili punonte me dru, ndodhej në jug të qytetit në Lagjen Derëmahallë, në hapësirën e furrës së tanishme të bukës Kualiteti, i ndërtuar më 1932, nga Tanasko Arsiqi dhe djemtë e tij : Todor, David dhe Marko. Termocentrali ishte me kapacitet të vogël, forcë motorike prej 20 kW, (55kF). Në kuadër të elektranës punonte edhe mulliri automatik (tani depo e Kualitetit), i ndërtuar më 1938, nga pronarët e centralit elektrik vëllezërit Arsiq, më 1938, me kapacitet prej 8.000 kg miell në ditë, synonte të furnizonte Gjilanin, Ferizajin dhe Bujanocin me miell. Me ndërtimin e Kombinatit të Duhanit në Gjilan, më 1947, pjesa më e madhe e rrymës shkonte në të dhe kjo bëri që shumë shtëpi mbetën në terr. Më 1951, centralit iu shtua një objekt i montuar nën udhëheqjen e Matija Samek, kurse objektit iu shtua edhe një kat. Mulliri elektrik ka vazhduar të punojë në objektin e tij, deri kur është djegur më 1975. Tani ky objekt shërben si depo për vendosjen e prodhimeve të furrës së bukës Kualiteti në Gjilan.
Jaromír Jágr
Jaromír Jágr lindi më 15 shkurt 1972, është një profesionist i hokejit në akull, i cili aktualisht luan për HC Kladno në ligën e parë çeke të hokejit. Ai është një nga lojtarët evropian më produktiv që ka luajtur ndonjëherë në NHL (National Hockey League) dhe është konsideruar një nga më të mirët e hokejit të të gjitha kohërave. Më 1990 ishte lojtari më i ri në NHL. Në moshën 45 vjeçare, kur ai ishte lojtari më i vjetër, theu rekorde gjithashtu. Në vitin 2017 Jágr u emërua një nga 100 lojtarët më të mëdhenj të NHL-së në histori.
Jágr filloi patinazhin në moshën 3 vjeçare dhe menjëherë tregoi aftësi të jashtëzakonshme. Në moshën 15 vjeçare, luajti në nivelin më të lartë të konkurrencës në Çekosllovaki për HC Kladno dhe kur ishte 17 vjeç, u bë anëtari më i ri i ekipit kombëtar të Çekosllovakisë.
Jágr ka përfaqësuar shumë herë vendin e tij. Në vitin 1994 ai dhe Martin Straka, arritën në Kampionatin Botëror. Tifozët çekë e pritën me gëzim, pasi Jágr ishte një yll i NHL-së, por para se ekipi të jetë në gjendje ta marrë atë në ekip, çekët humbën ndeshjen e tyre në çerekfinale dhe u eliminuan nga turneu. Jágr humbi gjithashtu edhe në shumë lojëra të tjera. Megjithatë dështimet e ekipit u zbutën në vitin 1998, kur Republika Çeke fitoi medaljen e artë të meshkujve në Olimpiadën Dimërore në Nagato të Japonisë. Ai dhe shokët e tij të grupit ishin të njohur si “czechmates” pjesë e bazuar në lojën e shahut.
Që nga viti 1981 deri në vitin 2001, Jágr ishte vetëm një nga tre lojtarët që fituan trofeun e Art Ross, si golashënuesi kryesor gjatë sezonit të rregullt. Në vitet 1994-1995, Jágr fitoi trofeun e parë Ross, si kampion që shënoi për NHL. Vitin tjetër ai theu një rekord për më shumë pikë të shënuara. Pikët e shënuara në atë sezon ende qëndrojnë si më të lartat. Pas sezonit të 1997-1998, Jaromír Jágr u bë kapiteni i skuadrës “Penguins” pas largimit të kapitenit të mëparshëm Ron Francis në Carolina Hurricane. Jágr ishte çekosllovaku i parë i rreshtuar nga NHL.
Jonuz Tafilaj
Biografia
U lind në Shkodër më 13 qershor 1892. Shkollimin fillor dhe atë të mesëm e kreu në vendlindje, ku të dytin e ndjeku në shkollën ushtarake të ryzhdijes. Gjatë pushtim-administrimit austro-hungarez Jonuzi qe burgosur si një nga nismëtarët e demostratës kundër tyre te Xhamia Plakë në Shkodër.
Më 1919 ishte ndër themeluesit e shoqërisë "Vëllazënija" së bashku me Hilë Mosin dhe Kel Marubbin, dhe më pas sekretar i saj. Kontribuoi në radhët e të përkohshmes Agimi, organ i "Vëllazënisë", me artikujt të ndryshëm, si për shkrimtarin osman Namik Qemalin, për Oson e Falltores, etj.
Interpretoi ndër komeditë Shërbëtori i dy zotnive dhe Ermenia e vogël të vëna në skenë shoqëria. Më pas u bë anëtar i shoqërisë "Bashkimi" themeluar nga Avni Rustemi. Më 1920 rroku armët për në Luftën e Koplikut, më pas ishte sekretar nderi në Komitetin “Mbrojtja Kombëtare e Kosovës”. Përkrahte opozitën e viteve 1920-'24 drejtuar nga Luigj Gurakuqi dhe Sulçe beg Bushati, u radhit ndër personat e shoqërisë "Bashkimi" që u pajisën me armë pas Lëvizjes së Qershorit. Më 1931 iu botua punimi i tij Fjalorth shqip nga shtypshkronja "Shkodra" në Tiranë. Më 1936 botoi tek e përkohshmja "Afrimi" e Vlorës shkrimin Gjuha e jonë e martirizueme nga shkrimtarët e saj me pseudonimin J. Jalifati. Radhitet ndër botuesit e të përkohshmes "Përpjekja shqiptare". Më 1937 figuron të ketë qenë sekretar i përgjithshëm i Kryqit të Kuq Shqiptar.
Pas 1944 u mor në shërbim prej Institutit të Shkencave si përkthyes, më pas vijoi i tillë në Arkivin e Shtetit. Në mars të 1945, i caktuar nga ministri i shtypit, propagandës dhe kulturës popullore Sejfulla Malëshova, u ngarkua të kontrollonte librat, dorëshkrimet dhe dokumentet e tjera që ndodheshin në bibliotekën e Syrja dhe Eqrem Vlorës. Pas kontrollimit dhe raportimit që kreu me këtë detyrë, biblioteka private e Vlorajve u shtetëzua.
Franz Schalk
Franz Schalk (27 maj 1863 - 3 shtator 1931) ishte një dirigjent austriak. Nga viti 1918 deri në vitin 1929 ai ishte drejtor i Operës Shtetërore të Vjenës, post të cilin e mbajti bashkërisht me Richard Strauss nga 1919 deri më 1924. Ai u përfshi më vonë në themelimin e Festivalit të Salzburgut.
Jonuz Tafilaj
Biografia
Përktheu me Myqerem Janinën dhe Eleni Dukën një pjesë të mirë të fermaneve të Perandorisë Osmane, duke qenë ndër kontributorët madhorë në përkthimin e katalogimin e dokumenteve osmane. Ka përkthyer gjithashtu vëllimin Historia e pashallarëve shqiptarë në Perandorinë Osmane të Syrja bej Vlorës nga osmanishtja. Përktheu romanin turk Jaban - I huej të shkrimtarit Yakup Kadri Karaosmanoğlu, botuar më 1943; si dhe romanin Mësuesi idealist të shkrimtarit bullgar Grigori Petroff, botuar më 1944.
Franz Schalk
Jeta dhe karriera
Lindur në Vjenë, ai studioi me kompozitorin Anton Bruckner. Nga viti 1900, ai ishte dirigjenti i parë i Operës Shtetërore të Vjenës (Hofoper). Midis 1904 dhe 1921, ai ishte kreu i Gesellschaft der Musikfreunde në Vjenë. Në vitin 1918 ai u bë drejtor i Operës Shtetërore të Vjenës (Staatsoper, pasardhëse e Hofoper), por që nga viti 1919 bashkëdrejtoi me Richard Strauss, me kompozitorin e mirënjohur që konsiderohet "në mënyrë të paqartë (megjithëse jozyrtare)" më të barabartë "të palës "(megjithë interpretimet e regjistruara të Schalk të Simfonive të 8-ta të Beethoven dhe Schubert në mënyrë virtuale aq të dalluara sa versionet e Strauss-it për tri simfonitë e fundit të Mozart, 5-të dhe 7-të e Beethoven-it, dhe disa nga parakalimet gjermane më të njohura). Tensionet që vijnë si rezultat i ndarjes së paqartë të përgjegjësisë midis dy burrave përfundimisht çuan në dorëheqjen e Strauss.
Citati më i famshëm i Schalk është "Çdo teatër është një azil i çmendur, por një teatër i operës është reparti i të pashërueshmëve".
Sot, ai njihet më së miri për shoqërimin e tij me Anton Bruckner. Ai dha premierën e ''Simfonisë Nr. 5'' të Bruckner më 1894, por me shkurtime dhe ndryshime të shumta të menduara nga shumica e autoriteteve për të qenë bërë pa miratimin e Bruckner. (Kompozitori ishte shumë i sëmurë për të marrë pjesë në premierë.) Versioni i Schalk i Simfonisë së Pestë ishte ai i zgjedhur për botimin e parë dhe ishte versioni i vetëm i dëgjuar nga audienca për gati dyzet vjet. Ndërsa shumë kritikë e kanë sulmuar atë për ndryshimet e tij të versioneve origjinale të shumë prej simfonive më të rëndësishme të Bruckner, të tjerët e besojnë atë për popullarizimin e veprave të mëdha të cilat përndryshe mund të kishin mbetur të panjohura. Dirigjenti i sotëm Leon Botstein është një analizues i shquar i versioneve të muzikës së Bruckner të Schalk, siç ishte Hans Knappertsbusch.
Schalk ishte gjithashtu i përfshirë në botimin e hershëm të Simfonisë Nr. 10 të Mahlerit. Schalk dha premierën e operës së Richard Strauss Die Frau ohne Schatten më 1919.
Vdiq në vitin 1931, në moshën 68-vjeç. Disa nga punimet e tij si dirigjent janë ruajtur dhe janë në dispozicion në CD. Vëllai i madh i Schalk, Joseph, ishte gjithashtu një dirigjent dhe muzikant i shquar.
Miorita(Eja)
Miorița ( English: Eja ) është një baladë e vjetër baritore Rumune konsiderohet të jetë një nga pjesët më të rëndësishme të folklorit Rumun ..Ka disa versione me përmbajtje  të ndryshme. Një nga këto u zgjodh nga Vasile Aleksandri për të formuar referencën e librit shkollor.
Përmbajtja
Vendosja është e thjeshtë: tre barinj (një moldav, një transilvanian dhe një Vrancean ) takohen ndërsa kujdesen për kopetë e tyre. Një dele me sa duket e magjepsur që i përket Moldavisë i thotë zotërisë së saj se dy të tjerët po komplotojnë ta vrasin atë dhe të vjedhin mallrat e tij.
Bariu përgjigjet se, po të ndodhte kjo, mishi do të kërkojë nga vrasësit e tij të varrosnin trupin e tij me lapsin e deleve. Pastaj ajo do t'u thotë pjesës tjetër të deleve të tij se ai ishte martuar me një princeshë gjatë një ceremonie të marrë pjesë nga elementët e natyrës dhe të shënjuar nga rënia e një ylli. Sidoqoftë, nuk ka ndonjë ritëm të metaforës së kalimit me shfaqje qiellore në versionin e tregimit që duaja ka për t'i treguar nënës së bariut: ajo do të dëgjojë vetëm   që djali i saj  është martuar me një princeshë.
Kjo poezi u citua gjerësisht nga Patrick Leigh Fermor në rrëfimin e tij të pjesës së dytë të një udhëtimi në këmbë nga Hollanda në Kostandinopojë në vitet 1933-34. Ai përfshin një përkthim të pjesshëm të cilit ai i referohet si "trazirë, por mjaft i saktë". Kjo u bë në të vërtetë më vonë gjatë një qëndrimi të zgjatur para shtatorit 1939 në Rumaninë lindore.
Miorița është përmendur shpesh në romanin 'Shpata ime po këndon' nga Marcus Sedgwick.