cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Theodoreti
Biografia
Theodoreti mori një arsim të gjerë fetar dhe laik. Dëshmitë aktuale që na janë dhënë nga Theodoreti sugjerojnë se edukimi i tij ishte ekskluzivisht fetar. Ai i bëri vizita javore Pjetrit Galatas, u udhëzua nga Macedonius dhe asketikë të tjerë dhe në moshë të re u bë lektor midis klerit të Antiokisë. Megjithëse ai flet për Diodorin e Tarsusit dhe Teodorin e Mopsuestias si mësues të tij, kjo është e pamundur - megjithëse ishte sigurisht tradita e tyre teologjike në të cilën ai u rrit. Është e qartë se, megjithatë, ai mori një arsim të gjerë klasik, çuditërisht për fëmijën e prindërve të begatë në një qytet që kishte qenë prej kohësh një qendër e mësimit dhe kulturës laike. Korrespondentët e tij përfshinin sofistët Aerius dhe Isokasius. Ai kuptonte edhe sirianishten edhe greqishten, por nuk njihte as hebraisht, as latinisht. Në letrat e tij ai citon nga Homeri, Sofokliu, Euripidi, Aristofani, Demosteni dhe Tukididi. Kur ai ishte 23 vjeç dhe të dy prindërit kishin vdekur, ai e ndau pasurinë e tij midis të varfërve (Epist. cxiii; PG, LXXXIII, 1316) dhe u bë murg në manastirin e Nicerte jo larg Apamea. Atje ai jetoi për rreth shtatë vjet.
Në vitin 423 ai u largua pasi kishte qenë i emëruar peshkop i Cyrrhus, mbi një dioqezë rreth dyzet milje katrore dhe përqafuar 800 famullitë, por me një qytet të parëndësishëm. Theodoreti, i mbështetur vetëm nga thirrjet e hermitëve intimë, vetë në rrezik personal, ruante me zell pastërtinë e doktrinës. Ai konvertoi më shumë se 1000 marcionitë në dioqezën e tij, përveç shumë arianëve dhe maqedonasve ;  më shumë se 200 kopje të Taciani 's Diatessaron. Ai doli në pension nga kishat; dhe ngriti kisha të cilat edhe i furnizoi me relike.
Interesat e tij filantropike dhe ekonomike ishin të gjera dhe të ndryshme: ai u përpoq të siguronte lehtësim për njerëzit e shtypur nga taksat; ai e ndau trashëgiminë e tij midis të varfërve; nga të ardhurat e tij peshkopale ai ngriti banja, ura, salla dhe ujësjellës; ai thirri retorikët dhe mjekët dhe u kujtoi zyrtarëve detyrat e tyre. Të krishterëve të persekutuar të Armenisë Persiane ai u dërgoi letra inkurajimi dhe Celestiacusit Kartagjenas, i cili kishte ikur nga sundimi i vandalëve, ai i ofroi strehim.
Ekzegjike
Veprat më domethënëse të Theodoretit janë ato të ekzegjezës.
Një kronologji e përbërjes së këtyre veprave mund të zhvillohet duke studiuar referencat në veprat e fundit për veprat e mëparshme. Komenti i Këngës së Këngëve, i shkruar kur ai ishte një peshkop i ri, megjithëse jo para vitit 430, i paraprin Psalmeve ; komentet e profetëve filluan me Danielin, pasuar nga Ezekieli dhe më pas Profetët e Vogël. Më tej ajo në Psalmet u përfundua para vitit 436; dhe ato mbi Isainë, Jereminë dhe Letrat e Palit (përfshirë Hebrenjtë ), përpara vitit 448. Punimet e fundit Eksegjetik Theodoret ishin interpretimet e pasazheve të vështira në Octateuch dhe Quaestiones që kanë të bëjnë me librat e Samuelit, Mbretërve dhe Kronikat, shkruar rreth 452 deri 453.
Me përjashtim të komentit mbi Isainë (fragmente të ruajtura në catenae ) dhe mbi Galatasve ii.6-13, shkrimet ekzegjetike të Theodoretit janë ruajtur. Materiali ekzegjetik mbi Ungjijtë me emrin e tij në katenae mund të ketë ardhur nga veprat e tij të tjera, dhe interpolime të huaja ndodhin në komentet e tij mbi Oktateukun.
Autorët biblikë janë, për Theodoretin, thjesht zëdhënës të Frymës së Shenjtë, megjithëse ata nuk i humbasin veçoritë e tyre individuale. Nga papërsosmëria e pashmangshme e përkthimeve, thotë ai, kuptimi është i rënduar. I pa njohur me hebraishten, Theodoreti përdor përkthimin në gjuhën siriane, versionet greke dhe Septuagintën.
Dogmatike
Shumë prej veprave dogmatike të Theodoretit janë zhdukur; por pesë, megjithatë, kanë mbijetuar.
Vepra e tij kryesore kristologjike është Eranistes etoi polymorphos në tre dialogë, duke i përshkruar monofizitët si lypës që transmetojnë doktrinat e tyre të mbledhura nga copëza nga burime të ndryshme heretike dhe veten si ortodoks. Vepra është e ndërthurur me florilegji të gjata (antologji citatesh patristike), të cilat mund të jenë arsyeja e ruajtjes së saj. Këto florilegji ofrojnë dëshmi të mësimit të konsiderueshëm të Theodoretit, me 238 tekste të nxjerra nga 88 vepra, duke përfshirë shkrimtarë para-Nikeas si Ignatius, Irenaeus dhe Hippolytus, si dhe teologë si Athanasius dhe Etërit Kapadokianë. Ky përdorim i florilegjisë paralajmëron një fazë të re në zhvillimin doktrinor, në atë që krijon një autoritet të ri për teologjinë e krishterë: atë të 'Etërve'.
Dy vepra, Mbi Trininë e Shenjtë dhe Jetëdhënëse dhe Mbi Mishërimin e Zotit, kanë mbijetuar nëpërmjet atribuimit të kundërshtarit të tij Kirilit të Aleksandrisë.
Një vepër tjetër e mbijetuar nga Theodoret është Përgënjeshtrimi i Anatemave, refuzimi i tij i dymbëdhjetë anatemave të shqiptuara ndaj tij nga Kirili i Aleksandrisë, i cili është ruajtur në mbrojtjen e Kirilit. Ai zbulon apolinarizmin në mësimet e Kirilit dhe refuzon një "kontraktim në një" nga dy natyrat e të vetëmlindurit, po aq sa një ndarje në dy bij ( Epist. Cxliii). Në vend të një "bashkimi sipas hipostazave ", ai do të pranonte vetëm një që "shfaq veçoritë ose mënyrat thelbësore të natyrave". Njeriu i bashkuar me Perëndinë lindi nga Maria ; midis Zotit Logos dhe formës së një shërbëtori duhet bërë një dallim.
Një vepër tjetër e mbijetuar është Expositio rectae fidei. Kjo u ruajt ndër shkrimet e Justin Martirit. Megjithatë, si Lebon (1930) dhe Sellers (1945) e njohën në mënyrë të pavarur atë si veprën e Theodoret, ndoshta para shpërthimit të polemikave kristologjike.
Vetëm fragmente të vogla (krh. Epist. 16) nga mbrojtja e Theodoretit për Diodorin dhe Theodoren (438-444) janë ruajtur.
Apologjetike, historike
Në mesin e shkrimeve apologjetike ishte Ad Quaestiones magorum (429-436), tani ka humbur, në të cilën Theodoret arsyetuar të Dhiatës së Vjetër flijimet si alternativa në kundërshtim me egjiptian idhujtarisë, dhe ekspozuar fabulën e Magi që adhuronin elementet (Church Historia v. 38).
De providentia, ose Dhjetë Diskurset mbi Providencën, përbëhet nga diskurse apologjetike, që vërtetojnë providencën hyjnore nga rendi fizik (kapitulli i-iv) dhe nga rendi moral dhe shoqëror (kapitujt vi-x). Me shumë mundësi, ato iu dorëzuan kongregacionit të kulturuar grek të Antiokisë, diku midis viteve 431 dhe 435. Ndryshe nga shumica e predikimeve, ato janë argumente të arsyetuara, leksione dhe jo predikime mbi tekstet e shkrimeve të shenjta.
Graecarum Affectionum Curatio ose Kura e Sëmundjeve Greke, me nëntitull E vërteta e Ungjillit e vërtetuar nga Filozofia Greke, e renditur në dymbëdhjetë libra, ishte një përpjekje për të vërtetuar të vërtetën e krishterimit nga filozofia greke dhe në kontrast me idetë dhe praktikat pagane. Si e tillë, ajo përbën një nga Apologjitë e fundit të shkruara, pasi në një epokë kur krishterimi ishte mbizotërues, nevoja për falje u shua gradualisht. E vërteta është e qëndrueshme atje ku nuk errësohet me gabime dhe e miraton veten si fuqia e jetës; filozofia është vetëm një paraqitje e saj. Kjo vepër dallohet për pastërtinë e rregullimit dhe stilit.
Historia kishtare e Teodoretit, e cila fillon me ngritjen e Arianizmit dhe mbyllet me vdekjen e Teodorit në vitin 429 (megjithëse u përfundua në 449–450) është shumë e ndryshme në stil nga ato të Socrates Scholasticus dhe Sozomen. Ai përmban shumë burime të humbura, veçanërisht letra mbi polemikën Ariane; megjithatë, libri është jashtëzakonisht partizan, heretikët vazhdimisht nxihen dhe përshkruhen si të prekur nga 'murtaja ariane'. Rrëfimi është më i ngjeshur se te historianët e tjerë, dhe Theodoret shpesh bashkon dokumentet së bashku, me vetëm komente të shkurtra ndërmjet tyre. Materiali origjinal i informacionit antiokian shfaqet kryesisht në librat e fundit.
Ourdon
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Theodoreti
Apologjetike, historike
Burimet e Theodoretit janë të diskutueshme. Sipas Valesius këta ishin kryesisht Sokrati dhe Sozomeni; Hulumtimi i plotë i Albert Guldenpenning e vendosi Rufinusin në radhë të parë, dhe pranë tij, Eusebius i Cezaresë, Athanasius, Sozomen, Sabinus, Philostorgius, Gregory Nazianzen dhe, më pak, Sokrati. N. Glubokovskij numëron Eusebius, Rufinus, Philostorgius dhe, ndoshta, Sabinus.
Curbans
Curbans është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Curbans ka një popullsi prej 497 banorë dhe sipërfaqe 28.88 km², me një dendësi prej 17 banor/km².
Ourdon
Ourdon (Ocitanisht: Ordon ; Shqip: Urdoni) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées në Francën jugperëndimore.
Theodoreti
Apologjetike, historike
Historia Fetare, me një shtojcë mbi dashurinë hyjnore, përmban biografitë e tridhjetë (dhjetë të gjallë) asketëve, të paraqitur si modele fetare. Ai është një dokument me rëndësi të jashtëzakonshme për të kuptuar kompleksitetin e rolit të manastirit të hershëm, si në shoqëri ashtu edhe në kishë; është gjithashtu e shquar për paraqitjen e një modeli të autoritetit asketik që bie ndesh me Jetën e Antonit të Athanasit.
Letrat
Krahasuar me më shumë se 500 letrat e njohura nga Nicephorus Callistus në shekullin e katërmbëdhjetë, vetëm rreth gjysma e këtij numri kishte mbijetuar deri në shekullin e njëzetë. Tre koleksione mbijetojnë, megjithëse ka disa mbivendosje mes tyre. 179 letra u redaktuan nga J Sirmond në shekullin e shtatëmbëdhjetë. Këtyre J. Sakkelion shtoi edhe 47 letra të tjera që botoi nga një dorëshkrim që gjeti në Manastirin e Patmos në 1855. 36 letra janë ruajtur në të dhënat konciliare. Këto letra ofrojnë pamje të shkurtër të krishterimit rural në Sirinë veriore, si dhe një pasqyrë të marrëdhënieve episkopale; mund të shihen aludime të zhvillimit të çështjeve kristologjike midis Këshillave të Efesit dhe Kalqedonit; ka letra ngushëllimi dhe lavdërimi; kudo zbulohet shpirti bujar dhe i ndjeshëm i një pastori.
Një përkthim në anglisht i letrave të mbijetuara është pjesë e Etërve Nicea dhe Post-Nicene (2 ser., iii. 250–348).
Fazan i artë
Përshkrimi
Ky lloj zogu është vendas në pyjet e zonave malore të Kinës perëndimore, por popullatat e egra janë vendosur në Mbretërinë e Bashkuar, Kanada, Shtetet e Bashkuara, Meksikë, Kolumbi, Peru, Bolivi, Kili, Argjentinë, Uruguaj, Ishujt Falkland, Gjermani, Belgjikë, Hollanda, Franca, Irlanda, Australia dhe Zelanda e Re. Në Angli ato gjenden në Anglinë Lindore, në peizazhin e dendur pyjor të Breklandit si dhe Tresko të Ishujve e Sicilisë.
Mashkulli i rritur është i gjatë 90–105 cm (35–41 in), bishti i tij përbën dy të tretat e gjatësisë totale. "Pelerina" e thellë ngjyrë portokalli mund të përhapet në gjithë trupin, duke u shfaqur si një tifoz alternativ i zi dhe portokalli që mbulon të gjithë fytyrën, përveç syrit të verdhë të ndritshëm në ngjyrë të zezë. majtas|parapamje|300x300px| Fazan mashkull në Parkun e Shpendëve Kuala Lumpur, [[Malajzia|Malajzi]] Meshkujt kanë një kreshtë të verdhë të artë me një nuancë të kuqe në majë. Fytyra, gusha, mjekra dhe anët e qafës janë në ngjyrë të kuqe ndryshku. Kreshta dhe pjesa rreth syve janë në ngjyrë të verdhë, ndërsa një pjesë e trupit është në portokalli të lehtë. Një pjesë e sipërme e shpinës është në ngjyrë të gjelbër dhe të verdhë e artë. Terciaret janë blu, ndërsa pjesa rreth krahëve është e kuqe e errët. Karakteristikat e tjera të pendës mashkullore janë pendët qendrore të bishtit, njolla të zeza në kanellë, si dhe maja e bishtit duke qenë ngjyrë kanelle. Mbulesat e bishtit të sipërm janë me të njëjtën ngjyrë si pendët qendrore të bishtit. Mashkulli gjithashtu ka një gjoks të kuqërremtë dhe pjesët e poshtme të krahëve janë ngjyrë gështenjë në të kuqe të ndezur. Këmbët dhe kthetrat e poshtme janë në të verdhë të zbehtë.
Femra (pula) është shumë më pak e dukshme, me një pendë kafe me njolla të ngjashme me atë të fazanit të zakonshëm femër. Ajo është më e errët dhe më e hollë se pula me një bisht proporcionalisht më të shkurtër (gjysma e 60–80 cm (24–31 në) në gjatësi. Gjoksi dhe pjesët anësore të femrës janë në ngjyrë kafe në të zezë dhe barku është i butë. Ajo ka fytyrë dhe fyt të butë.
Si meshkujt ashtu edhe femrat kanë këmbë dhe sqep të verdhë.
Ata ushqehen me drithëra, gjethe dhe jovertebrorë dhe natën enden nëpër pemë. Gjatë dimrit, tufat tentojnë të ushqehen afër vendbanimeve njerëzore në buzë të pyllit, duke marrë kryesisht gjethe gruri dhe fara. Ndonëse janë të ngathta në fluturim, ata preferojnë të vrapojnë dhe të kalojnë shumicën e kohës në tokë. Nëse befasohen, ata papritmas mund të shpërthejnë përpjetë me shpejtësi të madhe dhe me një tingull të veçantë krahësh.
Fazanët e artë lëshojnë 8 deri në 12 vezë në të njëjtën kohë dhe më pas do t’i inkubojnë këto për rreth 22–23 ditë. Ata priren të hanë manaferrat, fara dhe lloje të tjera të bimësisë.
Mashkulli ka një thirrje metalike në sezonin e shumimit.
Fazani i artë zakonisht gjendet në kopshtet zoologjike, por shpesh si ekzemplarë hibridë kanë farën e ngjashme të fazanit të zonjës Amherst.
Ekzistojnë gjithashtu mutacione të ndryshme të fazanit të artë të njohur nga zogjtë në robëri. Në blegtori, lloji i egër quhet "i kuq-artë" për ta dalluar atë nga mutacione të ndryshme.
Ulja në Normandië
Zbarkimet e Normandisë, të quajtura gjithashtu ulje të Normandisë, ose ulje aleate në Normandi, me emrin kod Operacioni Neptun, është një operacion ushtarak amfib dhe ajror i lidhur me Luftën e Dytë Botërore të nisur natën e 5 deri në 6 qershor 1944.
Është faza e sulmit të një operacioni më të madh që synon krijimin e një ure të gjerë aleate në Evropën veri-perëndimore dhe hapjen e një fronti të ri në perëndim. Kjo ulje shënon fillimin e Operacionit Overlord, emri kod për Betejën e Normandisë.
Ky operacion i Neptunit përfshinte operacionet ajrore amerikane dhe britanike gjatë natës së 6 qershorit si dhe bombardimet përgatitore ajrore dhe detare të mbrojtjeve bregdetare gjermane, kalimi në Kanalin e la Manshit nga disa mijëra anije dhe më në fund zbarkimin e trupave nga 6 qershori deri në mëngjesin ("Ditën") në plazhet e Cotentin verilindor dhe në perëndim të Calvados në sektorët (nga perëndimi në lindje) të Beach Utah dhe Omaha Beach dhe Pointe du Hoc për Amerikanët, Beach Beach për Britanikët,Juno Beach për Kanadezët dhe Sword Beach për Britanikët (përfshirë Francezët e lirë nga komandat Kieffer ).
Një herë plazhet e marra, operacioni vazhdon me bashkimin e forcave ulëse dhe vendosjen e një ure në bregdetin e Normandisë, pastaj transportimin e burrave dhe pajisjeve shtesë. Ditët në vijim shihet krijimi i strukturave logjistike ( portet artificiale Mulberry, tubacioni nënujor PLUTO ) për furnizimin e frontit dhe zbarkimin e trupave shtesë. Operacioni zyrtarisht pushon me 30 qërshor 1944.
Konteksti
Midis 27 majit dhe 4 qershorit 1940, më shumë se 338 000 burra nga Forcat e Ekspeditês Britanike dhe Ushtria Franceze, të rrethuar në brigjet e Francës veriore, u kthyen në Mbretërinë e Bashkuar falë evakuimit të Dunkirk. Nënshkrimi i armëpushimit dhe okupimi gjerman në Francë penalizon aleatët e Evropës Perëndimore kontinentale. Pas pushtimit të Bashkimit Sovjetik nga ushtria gjermane në qershor 1941, Joseph Stalin filloi t'u kërkojë aleatëve të hapnin një front të dytë në Evropën Perëndimore. Në fund të majit 1942, Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimi Sovjetik bënë një deklaratë të përbashkët për urgjencën e krijimit të një fronti të dytë në perëndim. Por kryeministri britanik Winston Churchill e bindi Presidentin e Shteteve të Bashkuara Franklin Delano Roosevelt të vonojë uljen e premtuar, aleatët që nuk kanë ende forcat e duhura për një operacion të kësaj madhësie.
Duke përfituar nga prania e trupave britanike në Afrikën e Veriut pas fitoreve të tyre mbi ushtritë gjermane dhe italiane, Aleatët shkuan në ofensivë në Mesdhe duke filluar pushtimin e Siçilisë në korrik 1943, pastaj pushtimin e gadishullit italian në shtator të të njëjtit vit. Në të njëjtën kohë, ushtritë sovjetike kaluan në ofensivë pasi fituan Betejën e Stalingradit. Vendimi për të vendosur një ulje amfibe në të gjithë la Manchin u mor në Konferencën e Tridentit në Uashington në maj 1943. Përgatitja për operacionin megjithatë ra nën kufizimin e numrit të anijeve dhe anijeve ulëse në dispozicion, shumica e të cilave ishin të kërkuara tashmë në Mesdhe ose Paqësor. Në konferencën e Teheranit në nëntor 1943, Roosevelt dhe Churchill i premtuan Stalinit hapjen e një fronti të dytë për maj 1944. parapamje|270x270px| Takimi i Shtabit Suprem Aleate të Aleancës (SHAEF), 1 shkurt 1944. Rreshti i parë: Shefi i ajrit Marshalli Arthur Tedder ; Gjeneral [[Dwight D. Eisenhower ; Gjenerali Bernard Montgomery . Rreshti i pasmë : Gjeneral-lejtënant Omar Bradley ; Admirali Bertram Ramsay ; Shefi i ajrit Marshal Trafford Leigh-Mallory ; Gjeneral-lejtënant Walter Bedell Smith . ]] Aleatët kanë zgjedhur katër vende të mundshme të uljes në perëndim të Francës : në Bretanjë, gadishulli Cotentin, Normandia dhe Pas-de-Calais. Për shkak se do të ishte e lehtë për gjermanët të parandalonin përparimin e Aleatëve në një gadishull, Bretanjë dhe Cotentin u braktisën. Meqenëse Pas-de-Calais është bregdeti më i afërt me Evropën kontinentale nga Britania e Madhe, Gjermanët e konsideruan atë vendin më të mundshëm për të debarkuar dhe kishin përqendruar një numër të madh trupash dhe fortifikimesh. Për më tepër, përparimi takësor do të kishte ofruar një numr më të madh kanaleve dhe lumenjve. Një ulje në Normandi, nga ana tjetër, do të bënte të mundur kapjen e portit të Cherbourg-it, për të përparuar drejt porteve të Bretonit ndërsa kërcënonte një përparim drejt Parisit dhe më pas Gjermanisë.
Studimet kulturore
Studimet kulturore janë një fushë e analizës kulturore teorike, politike dhe empirike, e cila përqendrohet në dinamikën politike të kulturës bashkëkohore, bazat e saj historike, përcaktimin e tipareve, konflikteve dhe kontigjenteve. Hulumtuesit e studimeve kulturore në përgjithësi hulumtojnë se si praktikat kulturore lidhen me sistemet më të gjera të pushtetit që shoqërohen ose funksionojnë nëpërmjet fenomeneve sociale, siç janë ideologjia, strukturat e klasave , formacionet kombëtare , përkatësia etnike , orientimi seksual , gjinia dhe gjenerata. Studimet kulturore i shikojnë kulturat jo si njësi fikse, të kufizuara, të qëndrueshme dhe diskrete, por më tepër si ndërveprim vazhdimisht i ndryshimyeshëm i praktikave dhe proceseve. Fusha e studimeve kulturore përfshin një sërë perspektivash dhe praktikash teorike dhe metodologjike. Megjithëse e dallueshme nga disiplina e antropologjisë kulturore dhe nga fusha ndërdisiplinore e studimeve etnike, studimet kulturore mbështesin dhe kanë kontribuar në secilën nga këto fusha.
Studimet kulturore u zhvilluan fillimisht nga akademikët britanikë në fund të viteve 1950, 1960 dhe 1970 dhe më pas u transformuan në shumë disiplina të ndryshme në mbarë botën. Studimet kulturore janë rrënjësisht ndërdisiplinore dhe ndonjëherë mund të shihen si antidisciplinare. Një shqetësim kryesor për praktikuesit e studimeve kulturore është ekzaminimi i forcave brenda dhe nëpërmjet të cilave njerëzit e organizuar në as0ektin social kryejnë dhe marrin pjesë në ndërtimin e jetës së tyre të përditshme. Si rezultat, Studimet Kulturore si një fushë kërkimi nuk kanë të bëjnë me përvojat gjuhësore të pakategorizuara të individëve ose, në një qasje më radikale, pohon se përvojat individuale nuk ekzistojnë, duke qenë gjithmonë rezultat i një konteksti të veçantë social-politik.
Studimet kulturore kombinojnë një sërë metodash kritike të angazhuara politikisht, duke përfshirë semiotikën, marksizmin , teorinë feministe , etnografinë , teorinë racore kritike , poststrukturalizmin , postkolonializmin , teorinë sociale , teorinë politike , historinë , filozofinë , teorinë letrare , teorinë e medias , studimet e filmit / videos , studimet e komunikimit , ekonomi politike , studimet e përkthimit , studime muzeale dhe histori e kritikë të artit për të studiuar fenomenet kulturore në shoqëri të ndryshme dhe periudha historike. Studimet kulturore synojnë të kuptojnë se si gjenerohet, shpërndahet, kontestohet kuptimi, si lidhet me sistemet e fuqisë dhe kontrollit dhe prodhohet nga sferat shoqërore, politike dhe ekonomike brenda një formimi të caktuar shoqëror ose konjukturës. Teoritë e rëndësishme të hegjemonisë dhe agjencisë kulturore kanë ndikuar dhe janë zhvilluar nga lëvizja e studimeve kulturore, siç kanë shumë teori dhe agjenda të komunikimit të fundit, të tilla si ato që përpiqen të shpjegojnë dhe analizojnë forcat kulturore dhe proceset e globalizimit.
Banesa e Lip Pulit
Banesa e Lip Pulit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "02.06.1961, 15/01/1963".
Nuraminis
Nuraminis (Nuràminis) është një komunë në Itali në provincën Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 45.18 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 91 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 2.526 banorë.
Gabriel (Urgebadze)
Gabriel (gjeorgjisht: გაბრიელი, romanizuar: gabrieli), lindur Goderdzi Urgebadze (გოდერძი ურგებაძე; 26 gusht 1929 - 2 nëntor 1995) ishte një murg ortodoks gjeorgjian i nderuar për jetën e tij të përkushtuar monastike dhe devotshmërinë. Me shumë mrekulli të përshkruara atij, varri i Gabrielit në Mtskheta ka tërhequr një numër në rritje të pelegrinëve. Kisha Ortodokse Gjeorgjiane e shpalli zyrtarisht të shenjtë si Atë i Shenjtë Shën Gabriel, Rrëfyes dhe Budalla për Krishtin (më 20 dhjetor 2012).
Gabriel lindi si Goderdzi Urgebadze në Tbilisi në familjen e një funksionari të Partisë Komuniste, i cili u vra në vitin 1931. Pas një shërbimi të detyrueshëm në ushtrinë Sovjetike, ai vendosi të bashkohej me jetën monastike dhe u tonus një murg me emrin Gabriel në 1955. Ai e bëri veten të famshëm duke i djegur një banderolë që përshkruante Vladimir Lenin gjatë një parade në Ditën Ndërkombëtare të Punëtorëve në qendër të Tbilisi në 1965. Ai u arrestua, u gjykua, u vendos që të ishte psikotik dhe u mbyll në një spital mendor për shtatë muaj. Një tregim i kësaj incidenti u botua gjithashtu në Perëndim, në zinën Ortodokse Vdekja ndaj Botës në 1994.
Gabriel kaloi pjesën më të madhe të jetës së tij të vonë në manastirin e Shën Ninos, një murgeshë e bashkangjitur në Manastirin Samtavro në Mtskheta, një qytet antik në veri të Tbilisi. Ai vdiq atje në 1995 dhe u varros në oborrin e kishës Samtavro
M2 Bradley
parapamje|250x250px|Një mjet luftarak këmbësorie M2A1 Bradley i Divizionit të 24-të të Këmbësorisë (i mekanizuar) mbërrin në një kamp gjatë Operacionit Desert Shield. M2 Bradley, ose Bradley IFV, është një mjet luftarak i këmbësorisë amerikan që është një anëtar i familjes Bradley Fighting Vehicle. Është prodhuar nga BAE Systems Land & Armaments, e cila më parë ishte United Defense.
Bradley është projektuar për zbulim dhe për të transportuar një skuadër këmbësorie, duke u siguruar atyre mbrojtje nga zjarri i armëve të vogla, ndërsa siguron fuqi zjarri për të shtypur dhe eliminuar shumicën e kërcënimeve ndaj këmbësorisë miqësore. Ai është projektuar të jetë shumë i manovrueshëm dhe të jetë mjaftueshëm i shpejtë për të vazhduar me armaturën e rëndë gjatë një avancimi. M2 mban një ekuipazh prej tre personash: një komandant, një gjuajtës dhe një shofer, si dhe gjashtë ushtarë të pajisur plotësisht si pasagjerë.
Në vitin 2000, kostoja totale e programit ishte 5.66 miliardë dollarë për 1.602 njësi, duke i dhënë një kosto mesatare për njësi prej 3.16 milionë dollarë ose 5.5 milionë dollarë në 2022.
Sanji
thumb|240px|Cosplay i Sanji Vinsmoke Sanji Vinsmoke (ヴィンスモーク・サンジ Vinsumōku Sanji) ose i njohur si Këmba e Zezë (黒足 Kuro Ashi) është personazh fiktiv në anime dhe manga One Piece krijuar nga Eiichiro Oda. Ai është kuzhinier në Ekuipazhin e Kapelës prej Kashte. Para se të bashkohet me ekuipazhin, Sanji ishte kuzhinier i dytë në komandë i Restaurantit Baratie. Ai është poashtu fëmija e katërt dhe djali i tretë i Familjes Vinsmoke, që kjo e bën atë princ të Mbretërisë Germa deri kur ai refuzoi këtë titull dy herë.
Ëndërra e tj është të gjej All Blue, ku thuhet se është i vetmi vend ku detet e North, East, South dhe West Blue takohen. Për shkak veprimeve të ishullin Whole Cake, shpërblimi i tij u rrit nga 177,000,000 në 330,000,000 beli, i cili i jep atij shpërblimin e tretë më të lartë në ekuipazh, pas Luffy dhe Jinbe.
Paraqitja
Sanji është një njeri i hollë, muskulor, me këmbë të gjata me flokë të verdha, të cilat ai mban krehur mbi një anë të fytyrës së tij. Para dy viteve, kjo ishte pjesa e majtë. Pas dy vitesh, ai ndërroi stilin e tij të flokëve në mënyrë që ajo të mbulojë anën e djathtë. Duket gjithashtu se flokët e Sanjit janë më pak të drejta dhe më të çoroditura pas dy viteve. Ndër tiparet fizike të Sanjit janë vetullat e tij të dallueshme. Të dyja formojnë një spirale, por në skajet e ndryshme. Vetulla e tij e drejtë formon një spirale në fundin e jashtëm, ndërsa vetullat e majtë formojnë një spirale në fundin e brendshëm. Kjo do të thotë që fytyra e tij është asimetrike me pozicionin e spiraleve të vetullave. Kjo, megjithatë, nuk shihet plotësisht për shkak të stilit tij të flokëve.
Sanji ka sy të zi, por në anime sytë e Sanji janë shfaqur dy herë me ngjyrë të gri-kaltërt.
Si një fëmijë, Sanji kishte veshur një këmishë të verdhë me numrin "3" mbi të, pantallona të bardha, çizme ngjyrë kafe dhe një shami të verdhë rreth qafës së tij. Flokët e tij u krijuan në mënyrën e kundërt siç është në të tashmen.
Personaliteti
Një nga karakteristikat më të dukshme të Sanji është se ai duket i qetë, i ftohtë dhe i mbledhur në të cilin ai mbart veten. Ai tenton të flasë në një mënyrë shumë të përbërë, madje edhe në situata të tmerrshme, dhe rrallë vepron pa menduar. Sjellja e tij në shumë mënyra mund të krahasohet me atë të një agjenti të fshehtë. Kjo përforcohet nga fakti se ai ka tendencë të veshin një kostum, shumë shpesh mban një cigare, dhe në anime, ata kanë tendencë për të luajtur muzikë të qetë me jazzy undertones kur ai flet. Ai shpesh bën përjashtime komike për këtë, si kur ndodhet në prani të femrave të bukura, ose kur zemërohet nga një anëtar i ekuipazhit.
Sanji duket se relaksohet me një filxhan çaj (pija e tij e preferuar) siç shihet kur hyri në shtëpinë e dylli të Mr. 3. Kjo shihet përsëri kur ai u përball me Kalifën, një nga anëtarët e CP9.
Sanji është gjithashtu në gjendje të mendojë një hap përpara në shumicën e situatave, duke e bërë atë jashtëzakonisht të mençur në krahasim me shokët e tjerë të ekuipazhit. Shembulli i parë është kur merret me Baroque Works, ai mashtroi Krokodilin duke menduar se ishte Mr. 3 dhe duke gënjyer se ai vrau kapelet e kashtës që lejuan që ekuipazhi të mos pengoheshin nga organizata kriminale derisa arritën në Alabasta. Më vonë, kur pjesa tjetër e ekuipazhit u kap nga Shichibukai, Sanji (me ndihmën e Chopper) e mashtroi atë duke përdorur një Den Den Mushi. Kjo ishte shumë mbresëlënëse pasi Krokodili ishte i njohur për natyrën e tij intriguese. Një shembull tjetër është se kur Nico Robin u kap nga CP9, ai disi e dinte (ose ishte në gjendje të konkludonte) se CP9 do të merrte Robinin në stacion. Ai u pa në stacionin që fshihej përpara se CP9 të arrinte atje. Kur këto ngjarje të shkojnë siç ka planifikuar, ai ka një zakon të thotë 'Bingo!'.
Ai është jashtëzakonisht dashamirës, vazhdimisht flirtim me ndonjë femër tërheqëse që sheh. Edhe si fëmijë, ndërsa punonte në Baratie, Sanji do të bie në dashuri me klientët tërheqëse dhe do të përfundonte duke bërë gabime në proces shumë për acarim të Zeff. Në fakt, ai pretendoi se Nami ishte 98.72% e arsyes që ai u bashkua me ekuipazhin e Luffy.
Për shkak të leksioneve kalorifike që ai mori nga Zeff, Sanji është betuar që kurrë nuk do të godasë asnjë femër, ndërsa ai ende mund të qëndrojë, pavarësisht sa tërheqëse ato janë, edhe në situata të jetës ose vdekjes.
Aftësitë
Sanji është një nga katër luftëtarët më të mirë të ekuipazhit, që ka shpërblimin e tretë më të lartë, pas Luffy dhe Jinbe. Ndërsa Luffy zakonisht lufton armiqtë më të fortë, Sanji dhe Zoro zakonisht përfundojnë duke luftuar me armiqtë që konsiderohen të dyta me kërcënimin kryesor. Herë pas here, Sanji do të marrë një kundërshtar në mënyrë eksplicite më të dobët se Zoro. Një shembull i kësaj është kur Sanji luftonte Jabra, një anëtar i CP9, i cili kishte një nivel pak më të ulët të pushtetit se Kaku, i cili u mposht nga Zoro. Futja e Douriki (niveli i fuqisë gjatë CP9 arc është një nga kohët e vetme në serinë që forcat e kundërshtarëve janë matur në mënyrë numerike. Sidoqoftë, kundërshtarët e Sanji dhe Zoro shpesh mund të karakterizohen si përputhja e stileve të tyre luftarake të veçanta, si p.sh. se si Sanji luftonte me Mr.2, një përdorues i stilit të këmbëve, ndërsa Zoro luftonte me Mr.1, një shpatar duke përdorur frutin e tij të detit.
Së bashku me Jinbe, Sanji është një nga dy anëtarë të ekuipazhit që luftojnë duke u mbështetur vetëm në fuqi dhe aftësi të pastra pa asnjë armë ose fruti i detit në luftime.
Thuhet se Sanji dhe Zoro do të ishin gati të pamposhtur nëse i bashkojnë forcat siq shihet kur ata luftuan kundër përbindëshave Groggy.
Sanji është jashtëzakonisht i fortë në taktika, përveç mashtrimit ndaj Krokodilit dhe shkatërrimit të Arkës së Enelit, ai gjithashtu ka treguar taktika tjera si p.sh kur ai i liroi Nami, Brook dhe Chopper nga trupi i Capone Bege dhe mundi ta ndjej Nekomamushin nga një distancë e largët. Ai gjithashtu siguroi që Piratët Tanket e Zjarrit nuk do të ndjekin shokët e tij duke mbajtur peng Caesar Clown me armë dhe garantoi që Piratët Tanket e Zjarrit nuk do të rrezikojnë duke e dëmtuar atë në mënyrë që të çlirohej nga Cezari, duke e tejkaluar në mënyrë të efektshme strategin jashtëzakonisht të fortë Capone Bege.
Stili i Këmbës
Stili i Këmbës së Zezë është teknikë e përdorurn nga Sanji bazuar në stilin luftarak unik të Zeff me një theks të plotë në shkelma, ripërdorimin e përdorimit të duarve në akrobaci si p.sh. doreza për të shtuar forcën dhe gamën e goditjeve dhe për të parandaluar dëme të dëmtuara gjatë një beteje, diçka që është katastrofale për një kuzhinier si Sanji. Kështu, ai krenohet me një koleksion të gjerë dhe mbresëlënës të teknikave të shkelmimit të shoqëruara me aftësi superiore akrobatike, duke e bërë atë një art ushtarak jashtëzakonisht të gjithanshëm, të aftë për të endur sulme të vazhdueshme dhe të fuqishme kundër kundërshtarëve dhe për të kapërcyer armiqtë e shumtë në të njëjtën kohë me efikasitet të pabesueshëm.
Ai mund ta bëj këmbën flakërues në një temperaturë mjaft për ta djegur kundërshtarin. Ai mund ta përdorë në njërën këmbë ose të dyja. Kjo teknikë quhet Diamble Jambe (që do të thotë “Këmba e Djallit”).
Para dy viteve, Sanji e aktivizonte Diable Jambe duke tjerr me shpejtësi të lartë, duke ngrohur këmbën për shkak të fërkimit. Kjo teknikë është treguar të ketë efekte negative, nëse Sanji e përdor atë për një kohë të gjatë ose shumë shpesh ai mund të shkaktojë dëmtime serioze në trupin e tij. Pas dy viteve, ai tregon një zotërim shumë më të mirë të Diable Jambe, duke e përdorur atë shpesh pa ndonjë efekt të dëmshëm.
Sanji tani është në gjendje të ndez spontanisht këmbën e tij për të kryer Diable Jambe dhe kështu nuk është më i varur nga tjerrja për ta bërë këtë, madje është i aftë të ndezë këmbën e tij nën ujë. Kjo aftësi e re është disi e lidhur me traumën që Sanji ka përjetuar gjatë dy viteve të fundit, kujtimi i së cilës me sa duket shkakton që ai të shpërthejë në flakë nëpërmjet zemërimit të hapur. Diamble Jambe i ri është madje mjaft i fortë për t'u përplasur me teknologjinë e përparuar të babait. Më vonë u tregua mjaft e fortë për të hedhur shkurtimisht Monkey D. Luffy, pavarësisht nga trupi i gomës së këtij të fundit.
Versioni i përmirësuar i Diable Jambe, në krahasim me versionin e tij paraprak, ndryshon gjithashtu nga fakti se kur aktivizohet, duket më i shndritshëm, me një dritë (të ngjashme me kur Kizaru ose Pacifistas ngarkojnë rrezet e tyre lazer) në kep. Siç tregohet në luftën e tij kundër Doflamingo, Sanji tani mund të aktivizojë Diable Jambe në të dyja këmbët njëkohësisht. Duket gjithashtu se Sanji tani mund të përdorë më shumë sulme të reja të fuqishme me Diable Jambe të tij.
Haki
Sanji posedon dy lloje të Ambicies (Haki). Ai ka trajnuar Ambicien e Vëzhgimit në një nivel goxha të lartë. Autori i mangës, Oda ka thënë se kjo Ambicie është specialiteti i Sanjit. Sanji mundi të shmang një karamele e gjuajtur nga Charlotte Katakuri me një shpejtësi të madhe, ku ky i fundi mbeti i befasuar kur pa shmangjen e Sanjit. Sanji poashtu mundi të shmang plumba të gjuajtur nga Pudding me një distancë të shkurtër.
Sanji përdori për herë të parë Ambicien e Armatimit kur bllokoi sulmin e babait të tij me shtizë. Përdorimi i Sanji për të ngurtësuar këmbën mund të shihet si disi i përshtatshëm, ashtu siç shkon mirë me epitetin e tij, "Këmba e Zezë".
Raid Suit
Sanji mund të përdorë Raid Suit, një kostum teknologjike krijuar nga Germa 66. Ky kostum i jep aftësi Sanjit të bëhet i padukshëm. Ky padukshmëri i jep atij një avantazh të madh në betejë, duke qenë në gjendje të sulmojë sulme të papritura ndaj kundërshtarëve pa e parë atë që po vjen.
Dublimi
Në japonisht, Sanji dublohet nga Hiroaki Hirata dhe Ikue Ōtani (si fëmijë). Në anglisht ai dublohet nga Joseph Murray (Epizodat 20–67) dhe Paul Pistore (Episodat 68+) në Odex, David Moo dhe Veronica Taylor (si fëmijë) në 4Kids Entertainment dhe nga Eric Vale dhe Christine Auten në Funianimation.
Irredentizmi
Irredentizmi zakonisht kuptohet si një dëshirë që një shtet të aneksojë një territor të një shteti tjetër. Kjo dëshirë mund të motivohet nga arsye etnike sepse popullsia e territorit është etnikisht e ngjashme me popullsinë e shtetit amë. Arsyeja historike mund të jetë gjithashtu përgjegjëse, d.m.th., se territori ka qenë pjesë e shtetit mëmë më parë. Megjithatë, vështirësitë në zbatimin e konceptit në raste konkrete kanë shkaktuar mosmarrëveshje akademike rreth përkufizimit të saktë të tij. Mosmarrëveshjet kanë të bëjnë nëse njëra ose të dyja arsyet etnike dhe historike duhet të jenë të pranishme dhe nëse aktorët joshtetërorë mund të përfshihen gjithashtu në irredentizëm. Një mosmarrëveshje tjetër është nëse përfshihen edhe përpjekjet për të thithur një shtet fqinj të plotë. Ka lloje të ndryshme irredentizmi. Një kategorizim bën dallimin midis rasteve në të cilat shteti mëmë ekziston para konfliktit dhe rasteve në të cilat një shtet i ri mëmë formohet duke bashkuar një grup etnik të shpërndarë në disa vende. Një tjetër dallim ka të bëjë nëse vendi i synuar është një shtet, një ish-koloni ose një shtet i shembur.
Një temë qendrore kërkimore në lidhje me irredentizmin është çështja se si duhet të shpjegohet ose çfarë e shkakton atë. Shumë shpjegime thonë se homogjeniteti etnik brenda një shteti e bën irredentizmin më të mundshëm. Diskriminimi ndaj grupit etnik në territorin fqinj është një tjetër faktor kontribues. Një shpjegim i lidhur ngushtë argumenton se identitetet kombëtare të bazuara kryesisht në etni, kulturë dhe histori rrisin prirjet irredentiste. Një tjetër qasje është shpjegimi i irredentizmit si një përpjekje për të rritur fuqinë dhe pasurinë. Në këtë drejtim, argumentohet se pretendimet irredentiste janë më të mundshme nëse territori fqinj është relativisht i pasur. Shumë shpjegime fokusohen gjithashtu në llojin e regjimit dhe thonë se demokracitë kanë më pak gjasa të përfshihen në irredentizëm, ndërsa anokracitë janë veçanërisht të hapura ndaj tij.
Irredentizmi ka qenë një forcë me ndikim në politikën botërore që nga mesi i shekullit të nëntëmbëdhjetë. Ajo ka qenë përgjegjëse për shumë konflikte të armatosura edhe pse e drejta ndërkombëtare është armiqësore ndaj saj dhe lëvizjet irredentiste shpesh nuk arrijnë të arrijnë qëllimet e tyre. Termi fillimisht u krijua nga fraza italiane Italia irredenta dhe i referohej një lëvizjeje italiane pas vitit 1878 që pretendonte pjesë të Zvicrës dhe Perandorisë Austro-Hungareze. Rastet e diskutuara shpesh të irredentizmit përfshijnë aneksimin e Sudetenland nga Gjermania naziste në 1938, pushtimin e Etiopisë nga Somalia në 1977 dhe pushtimin e Ishujve Falkland nga Argjentina në 1982. Shembuj të mëtejshëm janë përpjekjet për të krijuar një Serbi të Madhe pas shpërbërjes së Jugosllavisë në fillim të viteve 1990 dhe aneksimit të Krimesë nga Rusia në 2014. Irredentizmi është i lidhur ngushtë me revanshizmin dhe shkëputjen. Revanshizmi është një përpjekje për të aneksuar territorin që i përket një shteti tjetër. Ajo është e motivuar nga qëllimi negativ për të marrë hak për një ankesë të mëparshme, në ndryshim nga qëllimi pozitiv i irredentizmit për ndërtimin e një shteti kombëtar të bashkuar etnikisht. Në rastin e shkëputjes, një territor shkëputet dhe formon një shtet të pavarur në vend që të shkrihet me një shtet tjetër.
Tucson, Arizona
Tucson, Arizona (City of Tucson) është një qytet në qarkun Pima të shtetit federal Arizona, SHBA. Në Tucson, Arizona jetojnë 520116 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 1078.8 banor/km2 (2793.6 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 611.8 km2 (236.2http://www.tucsonaz.gov/tdot/annexations sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 728 m (2389 ft).
Federata e Bosnjës dhe Hercegovinës
Federata e Bosnjës dhe Hercegovinës është një nga dy entitetet që përbëjnë Bosnje dhe Hercegovinën së bashku me Republikën Serbe të Bosnjës.
Tucson, Arizona
Lidhje të jashtme
Tucson, Arizona
Federata e Bosnjës dhe Hercegovinës
Federata e Bosnje dhe Hercegovinës njihet gjithashtu edhe si Federata kroato-myslimane ose Federata kroato-boshnjake për shkak se është e populluar me Kroatë të Bosnjës dhe Boshnjakë, emërtim ky që ishte e pamundur të ruhej pas Marrveshjes së Dejtonit pasi që kantoni 10, me shumicë serbe dhe me pakicë kroate, është përfshirë në entitet.
Emërtimi
Bosnja dhe Hercegovina (Bosna i Hercegovina / Босна и Херцеговина) nuk duhet të ngatërrohet me Federatën e Bosnjës dhe Hercegovinës (Federacija Bosne i Hercegovine / Федерација Босне и Херцеговине) edhe pse kjo e fundit është përgjegjëse për përfaqësimin e gjithë vendit në sytë e komunitetit ndërkombëtar.
Banesa e Llamba Aguridhit
Banesa e Llamba Aguridhit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "02.06.1961, 15/01/1963".
Lista e shqiptaro-amerikanëve
Kjo është një listë e shqiptarëve të njohur, që kanë lindur, vepruar ose emigruar në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Politika e gjuhëve
Shumë vende kanë një politikë gjuhësore të dizajnuar për të favorizuar apo dekurajuar përdorimin e një gjuhe ose grupi të caktuar gjuhësh. Edhe pse kombet historikisht kanë përdorur politikat gjuhësore më shpesh për të promovuar një gjuhë zyrtare në kurriz të të tjerëve, shumë vende tani kanë politika të hartuara për të mbrojtur dhe promovuar gjuhët rajonale dhe etnike, qëndrueshmëria e të cilave është e kërcënuar. Në të vërtetë, ndërsa ekzistenca e pakicave gjuhësore brenda juridiksionit të tyre shpesh është konsideruar të jetë një kërcënim potencial për kohezionin e brendshëm, shtetet gjithashtu e kuptojnë se ofrimi i të drejtave gjuhësore për minoritetet mund të jetë më shumë në interes të tyre afatgjatë, si një mjet për të fituar besimin e qytetarëve në qeverinë qendrore.
Politika e gjuhëve është ajo që qeveria bën qoftë zyrtarisht nëpërmjet legjislacionit, vendimeve gjyqësore ose politikave për të përcaktuar se si përdoren gjuhët, kultivojnë aftësitë gjuhësore të nevojshme për të përmbushur prioritetet kombëtare ose për të vendosur të drejtat e individëve ose grupeve për përdorimin dhe mirëmbajtjen e gjuhëve. Shtrirja e politikës gjuhësore ndryshon në praktikë nga shteti në shtet. Kjo mund të shpjegohet me faktin se politika gjuhësore shpesh bazohet në arsye historike kontigjente. Po kështu, shtetet gjithashtu ndryshojnë në lidhje me shkallën e shpjegimit me të cilin ata zbatojnë një politikë të caktuar gjuhësore. Ligji francez Toubon është një shembull i mirë i politikës së gjuhës eksplicite. E njëjta mund të thuhet edhe për Kartën e Gjuhës Franceze në Quebec.
Përmbledhje
Ruajtja e diversitetit kulturor dhe gjuhësor në botën e sotme është një shqetësim i madh për shumë shkencëtarë, artistë, shkrimtarë, politikanë, udhëheqës të komuniteteve gjuhësore dhe mbrojtës të të drejtave gjuhësore të njeriut. Më shumë se gjysma e 6000 gjuhëve që fliten aktualisht në botë vlerësohet të jenë në rrezik të zhduken gjatë shekullit të 21-të. Shumë faktorë ndikojnë në ekzistencën dhe përdorimin e çdo gjuhe njerëzore të dhënë, duke përfshirë madhësinë e popullatës folëse amtare, përdorimin e saj në komunikimin formal dhe shpërndarjen gjeografike dhe peshën socio-ekonomike të folësve të saj. Politikat kombëtare të gjuhëve ose mund të zbusin ose përkeqësojnë efektet e disa prej këtyre faktorëve.
Për shembull, sipas Ghil'ad Zuckermann, "Titulli i gjuhës amtare dhe të drejtat gjuhësore duhet të promovohen. Qeveria duhet të përcaktojë vernakularët Aboriginal dhe Torres Strait Islander si gjuhë zyrtare të Australisë, ne duhet të ndryshojmë peisazhin gjuhësor të Whyalla dhe gjetkë. duhet të jetë në gjuhën angleze dhe në gjuhën indigjene lokale. Duhet të pranojmë pronësinë intelektuale të njohurive indigjene duke përfshirë gjuhën, muzikën dhe valle. "
Ka shumë mënyra në të cilat politikat gjuhësore mund të kategorizohen. Ajo u përpunua nga sociolinguisti i Université Laval Jacques Leclerc për uebfaqen në gjuhën frënge L'aménagement linguistique dans le monde, i vënë në linjë nga CIRAL në vitin 1999. Mbledhja, përkthimi dhe klasifikimi i politikave gjuhësore filloi në vitin 1988 dhe arriti kulmin në botimin e "Recueil des législations linguistiques dans le monde" (vëllimi I deri VI) në Presses de l'Université Laval në vitin 1994. Puna, përmban 470 ligje gjuhësore, dhe hulumtimi që çon në botim, u subvencionuan nga Zyra québécois de la langue française.Në prill 2008, faqja e internetit paraqiti portretizmin linguistik dhe politikat gjuhësore në 354 shtete ose territore autonome në 194 vende të njohura.
Eliminatoret e Kampionatit Evropian të Futbollit 2016 - Grupi F
Grupi F i Eliminatoreve të Kampionatit Evropian të Futbollit 2016 është një nga nëntë grupet që do të përcaktojë skuadrat që do të kualifikohen në Kampionatin Evropian të Futbollit 2016. Ky grup përbëhet nga gjashtë skuadra:, , , , , dhe.
Ndeshjet
<div id="Hungari v Irlandë e Veriut""> <div id="Ishuj Faroe v Finlandë"">
<div id="Finlandë v Greece""> <div id="Irlandë e Veriut v Ishuj Faroe"">
<div id="Hungari v Finlandë""> <div id="Rumani v Irlandë e Veriut"">
<div id="Finlandë v Hungari""> <div id="Irlandë e Veriut v Rumani"">
<div id="Ishuj Faroe v Irlandë e Veriut""> <div id="Greqiv Finlandë"">
<div id="Finlandë v Ishuj Faroe""> <div id="Irlandë e Veriut v Hungari"">
<div id="Irlandë e Veriut v Greece""> <div id="Rumani v Finlandë"">
<div id="Finlandë v Irlandë e Veriut"">
Diego Rivera
Midis viteve 1922 dhe 1953, Rivera pikturoi murale në, mes vendeve të tjera, Mexico City, Chapingo dhe Cuernavaca, Meksikë; dhe San Francisco, Detroit, dhe New York City, Shtetet e Bashkuara. Në vitin 1931, një ekspozitë retrospektive e veprave të tij u mbajt në Muzeun e Artit Modern në Nju Jork; kjo ishte përpara se të përfundonte serinë e tij me 27 murale të njohura si Muralet e Industrisë së Detroitit.
Rivera kishte katër gra dhe fëmijë të shumtë, duke përfshirë të paktën një vajzë natyrale. Fëmija i tij i parë dhe djali i vetëm i vdiq në moshën dy vjeçare. Gruaja e tij e tretë ishte artistja meksikane Frida Kahlo, me të cilën ai pati një marrëdhënie të paqëndrueshme që vazhdoi deri në vdekjen e saj. Gruaja e tij e katërt dhe e fundit ishte agjentja e tij.
Për shkak të rëndësisë së tij në historinë e artit të vendit, qeveria e Meksikës i shpalli veprat e Rivera si monumentos historicos. Që nga viti 2018, Rivera mban rekordin për çmimin më të lartë në ankand për një vepër të një artisti nga Amerika Latine. Piktura e vitit 1931 Rivalët, pjesë e koleksionit rekord të Peggy Rockefeller dhe David Rockefeller, u shit për 9.76 milionë dollarë.
Izudin Çavrkoviq
Izudin Çavrkoviq (28 korrik 1941 – 2 janar 2007) ishte muzikant i shquar boshnjak i muzikës klasike dhe jazz it, anëtar i Orkestrës Filharmonike të Beogradit dhe profesor në Universitetin e Prishtinës, Fakulteti i Arteve, dhe Akademisë Muzikore të Sarajevës, Bosnja dhe Hercegovina. Ish-nxënësit e tij mbajnë pozicione të rëndësishme të mësimdhënies dhe luajnë në orkestra të muzikës klasike dhe jazz jo vetëm në rajonet e ish - Jugosllavisë por edhe më gjërë.
Letër Dylqinjës
Letër Dylqinjës libër me autor Agim Baçi. Gjinia: Prozë, kritika letrare. Shtëpia botuese "Onufri". Viti i botimit 2016, faqet e librit 110.
Mbi librin:
Një ftesë për një lexim ndryshe të letërsisë. Libri i Agim Baçit, i njohur si gazetar, kritik por edhe si tregimtar e novelist, vjen me 18 letra drejtuar personazheve të përbotshme të letërsisë, si Don Kishotit, Shvejkut, Çiçikovit, Ana Kareninës, Madamë Bovarisë, Odiseut, Tom Sojerit, Brutit apo edhe autorëve si Cvajg dhe Milan Kundera.
Është një këndvështrim origjinal, ku janë përshkruar aq letra dhe sa dhe përgjigje, ku autori ka tentuar t'i përshtasë me stilet e autorëve. E nëse letrat janë të gjithë të nënshkruara nga autori i këtij libri, përgjigjet janë "firmosur" herë nga personazhet e herë nga autorët.
Letrat janë një gjetje origjinale në dhënien e këndvështrimeve të leximeve. Por padyshim që mund të lexohen edhe si letërsi e, herë – herë, edhe si sprovë. Lexuesi ftohet të ketë lupën e tij të leximit për personazhe që kanë zënë vend në miliona biblioteka në botë, në qindra vite.
Personazhet dhe autorët të cilëve iu është "drejtuar" Baçi, shoqërohen me ilustrimet e Bujar Kapexhiut, duke i dhënë librit një dimension jo vetëm imagjinar në lexim.
Inxhinieria hidraulike e Qytetërimit të Luginës së Indusit
Qytetërimi i Lashtë i Luginës së Indusit në Azinë e jugut, duke përfshirë Pakistanin dhe Indinë veri-perëndimore, ishte i shquar në inxhinierinë hidraulike dhe furnizimin me ujë si dhe kanalizimet e mjetet e higjienës që ishin të parat e llojit të tyre. Midis gjërave të tjera, ata kanë sistemin e parë të njohur në botë të banjave me ujë të rrjedhshëm. Këto ekzistonin në shumë shtëpi dhe ishin të lidhura me një kanalizim të përbashkët të shkarkimit të ujërave të zeza. Shumica e shtëpive kishte gjithashtu puse private uji. Muret e qytetit funksiononin si një barrierë kundër vërshimit të ujërave. Zonat urbane të Qyt të Lug së Indusit ofronin banja publike dhe private, kanalet e shkarkimit ishin të vendosura nëpër tubacione nëntokësore të ndërtuar me tulla të shtruara dhe një sistem të sofistikuar menaxhimi të ujit me rezervuarë të shumtë. Në sistemin e kullimit, kanalizimet nga shtëpitë ishin të lidhura me kanalizime më të mëdha publike. Lothal-i ishte një port në Detin Arabik që kishte kantier detar.