cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beteja e Verdunit
Në fillim të majit, gjermanët ndryshuan përsëri taktikën dhe bënë sulme dhe kundërsulme lokale; francezët ndërkohë rimorën një pjesë të Fort Dumo, por më pas gjermanët i dëbuan dhe morën shumë robër. Gjermanët u përpoqën të alternonin sulmet e tyre në të dyja anët e Meuzës dhe në qershor pushtuan Fort Vo. Gjermanët përparuan drejt objektivave të fundit gjeografikë të planit origjinal, në Flëri-dëvon-Dumo dhe Fort Suvijë, duke çuar një spikatje në mbrojtjen franceze. Flëri u kap dhe gjermanët arritën në 4 km (2 mi) të kështjellës Verdun, por në korrik ofensiva u ndërpre për të siguruar trupa, artileri dhe municione për Betejën e Some, duke çuar në një transferim të ngjashëm të Ushtrisë së Dhjetë Franceze në frontin e Some. Nga 23 qershori deri më 17 gusht, Flëri ndryshoi duart gjashtëmbëdhjetë herë dhe një sulm gjerman në Fort Suvijë dështoi. Ofensiva u zvogëlua më tej, por për të mbajtur trupat franceze larg Some, u përdorën hile për të maskuar ndryshimin e trupave.
Në shtator dhe dhjetor, kundërofensivat franceze rimorën shumë terren në bregun lindor dhe rimorën Fort Dumo dhe Fort Vo. Beteja zgjati 302 ditë, më e gjata dhe një nga më të kushtueshmet në historinë njerëzore. Në vitin 2000, Hannes Heer dhe Klaus Naumann llogaritën se francezët pësuan 377,231 vitima dhe gjermanët 337,000, një total prej 714,231 dhe mesatarisht 70,000 në muaj. Në vitin 2014, William Philpott shkroi për 976,000 viktima në vitin 1916 dhe 1,250,000 in afërsi të Verdunit. Në Francë, beteja filloi të simbolizonte vendosmërinë e ushtrisë franceze dhe shkatërrueshmërinë e luftës parapamje|Harta e fushë-betejës.
Faza e parë, 21 shkurt – 1 mars
parapamje|Fort Dumo përpara bombardimeve (foto ajrore nga ushtria gjermane) Operacioni i Gjermanëve ishte planifikuar të niste më 12 shkurt, por mjegulla dhe shiu i rrëmbyeshëm e shtyu nisjen e tij deri në orën 7:15 të mëngjesit të datës 21 shkurt, kur një bombardim i rëndë nisi dhe zgjati rreth 10 orë.
Bombardimi u ndërpre në mesditë, si një hile për të nxitur të mbijetuarit francezë të zbuloheshin dhe avionët gjermanë të vëzhgimit të artilerisë ishin në gjendje të fluturonin mbi fushën e betejës të papenguar nga avionët francezë. Gjermanët përdorën flakëhedhës dhe stuhi të ndjekur nga afër me pushkë të varura, duke përdorur granata dore për të vrarë mbrojtësit e mbetur. Kjo taktikë ishte zhvilluar nga kapiteni Willy Rohr dhe Bataljoni nr.5 që kreu sulmin. Të mbijetuarit francezë angazhuan sulmuesit, megjithatë gjermanët vuajtën vetëm rreth 600 viktima. parapamje|Dumo pas betejës. Pasi u futën në heshtje brenda fortesës, gjermanët dëgjuan zëra dhe bindën një të burgosur francez, të kapur në një post vëzhgimi, që t'i çonte në katin e poshtëm, ku gjetën oficerin e garancisë Chenot dhe rreth 25 ushtarë, shumica e garnizonit të skeletit të fortesë, që u zunë rob. Më 26 shkurt, gjermanët kishin avancuar 3 km (1.9 mi) në frontin prej 10 km (6.2 mi); Humbjet franceze ishin rreth 24.000 trupa dhe humbjet gjermane ishin rreth 25.000. Një kundërsulm francez në Fort Douaumont dështoi dhe Pétain urdhëroi që të mos bëheshin më përpjekje; linjat ekzistuese do të konsolidoheshin dhe kalatë e tjera do të pushtoheshin nga ushtria franceze, do të riarmatoseshin dhe furnizoheshin për t'i bërë ballë një rrethimi nëse rrethoheshin.
Përparimi gjerman fitoi më ngadalë terren më 27 shkurt, pasi një shkrirje e ktheu tokën në një moçal dhe ardhja e përforcimeve franceze rriti efektivitetin e mbrojtjes. Disa artileri gjermane u bënë të papërdorshme dhe bateri të tjera u bllokuan në baltë. Këmbësoria gjermane filloi të vuante nga lodhja dhe humbjet e papritura të larta. Më 29 shkurt, përparimi gjerman u ndal në Dumo nga një reshje e madhe bore dhe nga mbrojtja e Regjimentit të 33-të të Këmbësorisë Franceze. Vonesat i dhanë francezëve kohë për të sjellë 90.000 trupa shtesë dhe 21,000 ton municion nga qendra hekurudhore në Bar-lë-Du k në Verdun. Përparimi gjerman drejt jugut e solli atë në rrezen e artilerisë franceze në perëndim të Meuzë, zjarri i të cilit shkaktoi më shumë viktima të këmbësorisë gjermane sesa në luftimet e mëparshme, kur këmbësoria franceze në bregun lindor kishte më pak armë në mbështetje.
Faza e dytë, 6 mars – 15 prill
Para ofensivës, Falkenhayn kishte pritur që artileria franceze në bregun perëndimor do të shtypej nga zjarri kundër baterive, por kjo kishte dështuar. Gjermanët ngritën një forcë të specializuar artilerie për të kundërshtuar zjarrin e artilerisë franceze nga bregu perëndimor, por kjo gjithashtu nuk arriti të reduktonte viktimat e këmbësorisë gjermane. Ushtria e 5-të kërkoi më shumë trupa në fund të shkurtit, por Falkenhayn refuzoi, për shkak të përparimit të shpejtë tashmë të arritur në bregun lindor dhe për shkak se i duhej pjesa tjetër e rezervës për një ofensivë diku tjetër, pasi sulmi në Verdun kishte tërhequr dhe konsumuar francezët dhe rezervat e tyre. Pauza në përparimin gjerman më 27 shkurt e bëri Falkenhayn të kishte mendime të dyta për të vendosur midis përfundimit të ofensivës ose përforcimit të saj. Më 29 shkurt, Knobelsdorf, Shefi i Shtabit të Ushtrisë së 5-të, vlerësoi dy divizione me sigurinë se pasi të pushtoheshin lartësitë në bregun perëndimor, ofensiva në bregun lindor mund të përfundonte. Korpusi i VI-të i Rezervës u përforcua me Korpusin X Rezervë, për të kapur një linjë nga jugu i Avocourt, nga e cila mund të ishte në rrezik artileria franceze në bregun perëndimor për tu shkatërruar.
Pas sulmit në Bois des Corbeaux dhe më pas duke e humbur atë nga një kundërsulm francez, gjermanët filluan një tjetër sulm në Mort-Homme më 9 mars, nga drejtimi veri-perëndim. Bois des Corbeaux u kap përsëri me një kosto të madhe në viktima.
Pas një jave, sulmi gjerman kishte arritur objektivat e ditës së parë, për të zbuluar se armët franceze prapa Côte de Marre dhe Bois Bourrus ishin ende në funksion dhe duke shkaktuar shumë viktima midis gjermanëve në bregun lindor. Artileria gjermane u zhvendos në Côte 265, iu nënshtrua zjarrit sistematik të artilerisë nga francezët, gjë që i la gjermanët në nevojë të zbatonin pjesën e dytë të ofensivës së bregut perëndimor, për të mbrojtur fitimet e fazës së parë. Sulmet gjermane ndryshuan nga operacione të mëdha në fronte të gjera, në sulme të frontit të ngushtë me objektiva të kufizuar. majtas|parapamje|Ushtarët gjermanë duke sulmuar Le mort homme Në mars, sulmet gjermane nuk patën avantazhin e befasisë dhe u përballën me një kundërshtar të vendosur dhe të pajisur mirë në pozicione mbrojtëse superiore. Artileria gjermane ende mund të shkatërronte pozicionet mbrojtëse franceze, por nuk mund të parandalonte që zjarri i artilerisë franceze të shkaktonte shumë viktima në këmbësorinë gjermane dhe t'i izolonte ato nga furnizimet e tyre. Zjarri masiv i artilerisë mund t'i mundësonte këmbësorisë gjermane të bënte përparime të vogla, por zjarri masiv i artilerisë franceze mund të bënte të njëjtën gjë për këmbësorinë franceze kur ata kundërsulmonin.Përpjekja gjermane në bregun perëndimor tregoi gjithashtu se kapja e një pike jetike nuk ishte e mjaftueshme, gjë që e bëri të pamundur gjermanët të përfundonin sulmet e tyre, përveç nëse ata ishin të gatshëm të tërhiqeshin në vijën e parë të frontit të shkurtit 1916.
Nga fundi i marsit, ofensiva u kushtoi gjermanëve 81,607 viktima dhe Falkenhayn filloi të mendonte për t'i dhënë fund ofensivës, që të mos bëhej një tjetër angazhim i kushtueshëm dhe i pavendosur. Stafi i Ushtrisë së 5-të kërkoi më shumë përforcime nga Falkenhayn më 31 mars me një raport optimist që pretendonte se francezët ishin afër rraskapitjes dhe të paaftë për një ofensivë të madhe.
Më 4 prill, Falkenhayn u përgjigj se francezët kishin ruajtur një rezervë të konsiderueshme dhe se burimet gjermane ishin të kufizuara dhe jo të mjaftueshme për të zëvendësuar vazhdimisht njerëzit dhe municionet. Nëse ofensiva e rifilluar në bregun lindor nuk arriti të arrinte lartësitë e Meuzës, Falkenhayn ishte i gatshëm të pranonte që ofensiva kishte dështuar dhe t'i jepte fund.
Faza e tretë, 16 prill – 1 korrik
Nga 10 maji, operacionet gjermane u kufizuan në sulmet lokale, në përgjigje të kundërsulmeve franceze ose përpjekjeve lokale për të marrë pika me vlerë taktike. Nga 4 deri më 24 maj, sulmet gjermane u kryen në bregun perëndimor rreth Mort-Homme dhe më 4 maj, shpati verior i Côte 304 u kap; Kundërsulmet franceze nga 5 deri më 6 maj u zmbrapsën.
Në maj, gjenerali Nivelle, i cili kishte marrë përsipër ushtrinë e dytë, urdhëroi gjeneralin Charles Mangin, komandant i Divizionit të 5-të të planifikonte një kundërsulm në Fort Dumo. Plani fillestar ishte për një sulm në një linjë prej 3 km (1.9 mi) front, por disa sulme të vogla gjermane pushtuan dy lugina në anët juglindore dhe perëndimore të kalasë. Një sulm i mëtejshëm mori kreshtën në jug të luginës së Kulëvrë, gjë që u dha gjermanëve rrugë më të mira për kundërsulme dhe vëzhgim mbi linjat franceze në jug dhe jug-perëndim.
Kushtet për këmbësorinë gjermane në afërsi ishin shumë më të këqija dhe deri më 18 maj, bombardimet shkatërruese franceze kishin zhdukur shumë pozicione mbrojtëse, të mbijetuarit u strehuan në vrimat e predhave dhe zhytjet e tokës. Komunikimi me pjesën e pasme u ndërpre dhe ushqimi dhe uji mbaruan në kohën e sulmit francez më 22 maj. Trupat e Regjimentit të Këmbësorisë 52 përballë Fort Dumo ishin reduktuar në vetëm 37 ushtarë dhe kundër-breshëritë gjermane shkaktuan humbje të ngjashme në trupat franceze. Më 22 maj, luftëtarët francezë të Nieuport sulmuan tetë balona vëzhgimi dhe rrëzuan gjashtë, ndërsa avionë të tjerë francezë sulmuan shtabin e Ushtrisë së 5-të në Stenay. Zjarri i artilerisë gjermane u rrit dhe njëzet minuta para mesditës, filloi një bombardim gjerman, i cili reduktoi kompanitë e Regjimentit të 129-të të Këmbësorisë në rreth 45 men secila.
Më 24 qershor filloi bombardimi paraprak anglo-francez në Some. Flnridryshoi duart gjashtëmbëdhjetë herë nga 23 qershor nië 17 gusht dhe katër divizione franceze u devijuan në Verdun nga Somme Artileria franceze u rikuperua mjaftueshëm më 24 qershor për të shkëputur vijën e frontit gjerman nga pjesa e pasme. Deri më 25 qershor, të dyja palët ishin të rraskapitura dhe Knobelsdorf pezulloi sulmin.
Faza e katërt 1 korrik – 17 dhjetor
Nga fundi i majit, viktimat franceze në Verdun ishin rritur në dhe në qershor humbjet gjermane kishin arritur në rreth 200,000 burra,  Ofensiva Brusilov (4 qershor - 20 shtator 1916) kishte filluar dhe hapja e Betejës së Some (1 korrik - 18 nëntor 1916), i detyroi gjermanët të transferonin një pjesë të artilerisë së tyre nga Verduni, duke shënuar të parin sukses strategjik të ofensivës anglo-franceze.
Më 18 gusht, Flëri u rimor nga francezët dhe deri në shtator, kundërsulmet franceze kishin rikuperuar pjesën më të madhe të tokës së humbur në muajt korrik dhe gusht. Më 29 gusht, Falkenhayn u zëvendësua si Shefi i Shtabit të Përgjithshëm Paul von Hindenburg dhe gjenerali i parë, Erich Ludendorf. Më 3 shtator, një sulm në të dy krahët në Flëri përparoi linjën franceze disa qindra metra, kundër së cilës kundërsulmet gjermane dështuan. Francezët sulmuan përsëri midis datave 9 dhe 17 shtator, ku humbjet ishin të lehta, përveç në tunelin hekurudhor Tavanes, ku 474 francezë vdiqën në një zjarr që filloi më 4 shtator.
Më 20 tetor 1916 francezët filluan Betejën e Parë Ofensive të Verdun ( 1ère Bataille Offensive de Verdun ), për të rimarrë Fort Dumo, me një përparim prej më shumë se 2 km (1.2 mi). Shtatë nga 22 divizionet në Verdun u zëvendësuan nga mesi i tetorit dhe togat e këmbësorisë franceze u riorganizuan për të përmbajtur seksione pushkëtarësh, granadierësh dhe mitralozësh. Në një bombardim paraprak gjashtë-ditor, artileria franceze gjuajti mbi 855.000 predha. duke përfshirë më shumë se gjysmë milioni predha fushore 75 mm, njëqind mijë predha artilerie të mesme 155 mm dhe treqind e shtatëdhjetë e tre 370 mm dhe 400 mm super- predha të rënda. parapamje|Pikturë që tregon kundër-ofensivën franceze. U kapën guroret Haudromont, Ouvrage de Thiaumont dhe ferma Thiaumont, fshati Douaumont, skaji verior i Caillette Wood, pellgu Vaux, skaji lindor i Bois Fumin dhe bateria Damloup. Artileria më e rëndë franceze bombardoi Fort Vonë për javën e ardhshme dhe më 2 nëntor, gjermanët evakuuan fortesën, pas një shpërthimi të madh të shkaktuar nga një predhë 220 mm. Përgjuesit francezë dëgjuan një mesazh gjerman që njoftonte nisjen dhe një kompani franceze e këmbësorisë hyri në fortesë pa gjuajtur asnjë të shtënë; më 5 nëntor, francezët arritën në vijën e parë të 24 shkurtit dhe operacionet sulmuese pushuan deri në dhjetor.
Beteja e Dytë Ofensive e Verdun ( 2ième Bataille Offensive de Verdun ) ishte planifikuar nga Pétain dhe Nivelle dhe komanduar nga Mangin. Divizioni 126 (Gjeneral Paul Muteau), Divizioni 38 (Gjeneral Guyot de Salins), Divizioni 37 (Gjeneral Noël Garnier-Duplessix ) dhe Divizioni 133 (Gjeneral Fénelon Passaga) sulmuan me katër divizione të tjerë në rezervë. Sulmi filloi në orën 10 të 15 dhjetorit, pas një bombardimi gjashtë-ditor. Bombardimi përfundimtar francez u drejtua nga avionët e vëzhgimit të artilerisë, duke rënë në llogore, hyrje të gropave dhe poste vëzhgimi.
Yzeiri
parapamje|djathtas|300px|Vendi i përshkruar tradicionalisht si varri i Yzeirit në el-Uzejr afër [[Basra|Basrës.]] Uzejri (arabisht: عزير, ʿUzeyr) është një figurë që përmendet në Kuran, suren et-Teube, ajeti 9:30, i cili thotë se ai nderohej nga jehudët si "biri i Zotit". Yzeiri më së shpeshti identifikohet me Ezrën biblik. Historianët modernë e kanë përshkruar referencën si "enigmatike", pasi pikëpamje të tilla nuk janë gjetur në burimet hebraike. Studiuesit islamë e kanë interpretuar referencën kuranore në mënyra të ndryshme, me disa që shpjegojnë se ajo aludonte për një grup të caktuar hebrenjsh.
Beteja e Verdunit
Faza e katërt 1 korrik – 17 dhjetor
Francezët arritën objektivat e tyre, të cilat kishin humbur në shkurt, pavarësisht se sulmuan në mot shumë të keq. Batalionet rezervë gjermane nuk arritën në front deri në mbrëmje dhe dy divizionet sulmuese, të cilat ishin urdhëruar përpara mbrëmjen e kaluar, ishin ende 23 km (14 mi) larg në mesditë. Në natën e 6/17 dhjetorit francezët kishin konsoliduar një linjë të re nga Benzonvo, 1 km (0,62 mi) në veri të Fort Vosë, përpara rezervave gjermane. Francezët morën 11,387 gjermanë rob dhe 115 armë. Disa oficerë gjermanë iu ankuan Manginit për mungesën e rehatisë së tyre në robëri dhe ai u përgjigj: Na vjen keq, zotërinj, por atëherë nuk prisnim kaq shumë prej jush. Lochow, komandanti i Ushtrisë së 5-të dhe Gjenerali Hans von Zwehl, komandanti i Korpusit XIV të Rezervës, u shkarkuan më 16 dhjetor.
Pasojat
Strategjia gjermane në vitin 1916 ishte shkaktimi i viktimave masive mbi francezët, një qëllim i arritur kundër rusëve nga viti 1914 deri në 1915, për të dobësuar ushtrinë franceze deri në pikën e kolapsit. Francezët duhej të tërhiqeshin në rrethana nga të cilat ushtria nuk mund të shpëtonte, për arsye strategjie dhe prestigji. Gjermanët planifikuan të përdornin një numër të madh armësh të rënda dhe super të rënda për të shkaktuar një numër më të madh viktimash sesa artileria franceze, e cila mbështetej kryesisht në armë 75 mm.
Yzeiri
Sipas Ibën Kethirit, Yzeiri jetoi midis kohës së mbretit Sulejman dhe kohës së Zeqerijas, babait të Jahjas. Disa komentues të Kur'anit e shihnin Yzeirin si një dijetar të ditur, i cili u përpoq t'u mësonte njerëzve ligjet e harruara të Zotit. Ai nganjëherë identifikohet si protagonist në tregimin kuranor të njeriut që fjeti për njëqind vjet (2:259). Disa dijetarë islamë e konsideronin Yzeirin si një nga profetët.
Beteja e Verdunit
Pasojat
Sipas historianëve, me forca të pamjaftueshme për të thyer Frontin Perëndimor dhe për të kapërcyer rezervat pas tij, Falkenhayn u përpoq të detyronte francezët të sulmonin në vend të kësaj, duke kërcënuar një pikë të ndjeshme afër vijës së frontit dhe zgjodhi Verdunin. Humbje të mëdha do t'u shkaktoheshin francezëve nga artileria gjermane në lartësitë mbizotëruese rreth qytetit. Ushtria e 5-të do të fillonte një ofensivë të madhe, por me objektiva të kufizuara, në të cilën artileria e rëndë gjermane do të dominonte në fushën e betejës. Ushtria franceze do të "gjakderdhte" në përpjekjet e pashpresë për të rimarrë lartësitë. Britanikët do të detyroheshin të nisnin një ofensivë të nxituar dhe të pësonin një disfatë po aq të kushtueshme. Nëse francezët refuzonin të negocionin, një ofensivë gjermane do të pastronte mbetjet e ushtrive franko-britanike, duke thyer Antantën "një herë e përgjithmonë".
Në 1915 dhe në fillim të 1916, industria gjermane pesëfishoi prodhimin e artilerisë së rëndë dhe dyfishoi prodhimin e artilerisë super të rëndë. Prodhimi francez gjithashtu ishte rikuperuar që nga viti 1914.
Yzeiri
Kuran
Kurani thotë se çifutët e lartësuan Yzeirin si bir të Zotit:
Beteja e Verdunit
Viktimat
parapamje|Mbetje trupore të ushtarëve, rikuperar në vitin 1919. Verduni është bërë për francezët kujtesa përfaqësuese e Luftës së Parë Botërore. Antoine Prost shkroi: "Ashtu si Aushvici, Verdun shënon një shkelje të kufijve të gjendjes njerëzore". Nga viti 1918 deri në vitin 1939, francezët shprehën dy kujtime të betejës. Njëri ishte një pikëpamje patriotike e mishëruar në memorialet e ndërtuara në fushën e betejës dhe citati i Nivelle "Ata nuk do të kalojnë". Tjetri ishte kujtimi i të mbijetuarve që kujtonin vdekjen, vuajtjet dhe sakrificat e të tjerëve. Verduni shpejt u bë një pikë qendrore për përkujtimet e luftës. Në vitin 1920, në kështjellën e Verdunit u mbajt një ceremoni për të zgjedhur një trup për t'u varrosur në Varrin e Ushtarit të Panjohur në Harkun e Triumfit.
Në vitet 1960, Verdun u bë simbol i pajtimit franko-gjerman, përmes kujtimit të vuajtjeve të përbashkëta dhe në vitet 1980 u bë kryeqyteti i paqes. U krijuan organizata dhe muzetë e vjetër iu kushtuan idealeve të paqes dhe të drejtave të njeriut. Më 22 shtator 1984, kancelari gjerman Helmut Kohl (babai i të cilit kishte luftuar pranë Verdun) dhe presidenti francez François Mitterrand (i cili ishte zënë rob aty pranë në Luftën e Dytë Botërore), qëndruan në varrezat Dumo, duke u kapur për dore për disa minuta në shi si një gjest i pajtimit franko-gjerman.
Yzeiri
Kuran
"Hebrenjtë thonë: “Uzejri është i biri i Allahut”, të krishterët thonë: “Mesihu është i biri i Allahut”. Këto janë fjalët e tyre, nga goja e tyre, i imitojnë fjalët e jobesimtarëve të mëparshëm. I vraftë Allahu! Si po shmangen (nga e vërteta)! - Kuran 9:30"
Kur kibla (drejtimi i namazit) ndryshoi nga Jeruzalemi në Mekë. Sallam ibn Mishkam, një çifut që jetonte në Medine dhe miqtë e tij, e pyetën Muhamedin: “Si mund të të ndjekim ne kur e ke braktisur kiblen tonë dhe nuk pretendon se Uzejri (Ezra) është biri i Zotit?” Ky varg është vendosur në një kontekst të mosmarrëveshjeve teologjike me komunitetin hebre të Medinës. Kurani thekson hyjninë absolute të Zotit dhe paralajmëron kundër shoqërimit të ndonjë qenie me të (shirk). Ai dënon më tej udhëheqësit hebrenj dhe të krishterë të kohës për mashtrimin e masave për të marrë "priftërinjtë e tyre dhe ankoruesit e tyre si zotër të tyre në shkelje të Zotit". Duke hedhur dyshime mbi pretendimet për statusin hyjnor të Yzeirit dhe Krishtit, Kurani gjithashtu i udhëzon myslimanët që të refuzojnë besime të tilla. Këto argumente pasqyrojnë tensionet ndërmjet komuniteteve myslimane, të krishtera dhe çifute të Arabisë.
Barbara Pravi
Lape Lopoia (lindur më 10 prill 1993) është një këngëtare, kompozitore dhe aktore franceze. Pas nënshkrimit me Capitol Music France në vitin 2015, Pravi ka publikuar dy shfaqje të zgjeruara me etiketë: Barbara Pravi (2018) dhe Reviens pour l'hiver (2020). Si tekstshkruese, Pravi ka shkruar këngë për një numër artistësh përfshirë Yannick Noah, Julie Zenatti, Chimène Badi dhe Jaden Smith. Ajo gjithashtu kompozoi këngën "J'imagine" nga Valentina, e cila e fitoi Festivalin Evropian të Këngës për Fëmijë 2020.
Pravi do ta përfaqësojë Francën në Festivalin Evropian të Këngës 2021 me këngën "Voilà".
Jeta e hershme
Pravi lindi në Paris më 10 prill 1993. Familja e saj përbëhet kryesisht nga artistë dhe muzikantë. Gjyshi nga babai i Pravi është serb, ndërsa nëna e saj është iraniane. Mbiemri i saj vjen nga fjala serbe prava (serbishte cirilike: права; "autentike"), si një homazh ndaj gjyshit të saj serb.
2014–2018: Karriera e hershme
Pravi së pari filloi karrierën e saj muzikore në vitin 2014, pasi u takua me muzikantin francez Jules Jaconelli. Me Jaconellin, ajo filloi të kompozonte këngë. Vitin pasues, Pravi nënshkroi një kontratë me Capitol Music France. Me fillimin e karrierës së saj profesionale të regjistrimit, Pravi interpretoi në kolonën zanore të versionit francez të filmit zviceran Heidi, dhe më pas u hodh si Solange Duhamel në shfaqjen muzikore Un été 44 në nëntor 2016, duke interpretuar këngë të shkruara nga Jean-Jacques Goldman, Charles Aznavour dhe Maxime Le Forestier.
Në vitin 2017, Pravi e publikoi këngën e saj të parë zyrtare "Pas grandir". Kënga më vonë u përfshi në shfaqjen e saj të titulluar si emri i saj, e cila u publikua vitin e ardhshëm. Gjithashtu në vitin 2017, Pravi luajti në filmin televiziv La Sainte famille, i cili u transmetua më vonë në France 2 në dhjetor 2019. Nga viti 2017 deri në vitin 2018, Pravi performoi në 55 Tour, duke mbështetur këngëtarin francez Florent Pagny. Në fund të vitit 2018, Pravi dëshironte të ndryshonte stilin e saj muzikor duke adoptuar një stil më tradicional francez të shasonit, sesa muzikën pop që kishte dominuar publikimet e saj të hershme.
Përmendorja e Dëshmorëve të Çanakalasë
Përmendorja e Dëshmorëve të Çanakalasë (Çanakkale Şehitleri Anıtı) është një përmendore e luftës që përkujton shërbimin e rreth 253,000 ushtarëve turq që morën pjesë në Betejën e Gallipolit, e cila u zhvillua nga prilli 1915 deri në dhjetor 1915 gjatë Luftës së Parë Botërore. Ndodhet brenda Parkut Kombëtar Historik të Gadishullit Gallipoli në kodrën Hisarlık në gjirin Morto në skajin jugor të gadishullit Gallipoli në Provincën Çanakala, Turqi.
Barbara Pravi
2014–2018: Karriera e hershme
Së bashku me shkrimin dhe kompozimin e këngëve të saj, Pravi ka shkruar për disa artistë të tjerë duke përfshirë Yannick Noah, Julie Zenatti, Chimène Badi, dhe Jaden Smith.
Përmendorja e Dëshmorëve të Çanakalasë
Përmendorja ishte vënë në kthimin e kartëmonedhave turke 500,000 lira të viteve 1993-2005. parapamje|250x250px| Kthimi i 500,000 lirave (1993-2005)
Barbara Pravi
2019–sot: Suksesi në Eurovision
Në vitin 2019, Pravi u lidh për herë të parë me Festivalin Evropian të Këngës pasi kompozoi këngën "Bim bam toi" për këngëtaren franceze Carla, të kompozuar me muzikantin francez Igit, i cili njihet më shumë për "Joie". Kënga e përfaqësoi Francën në Festivalin Evropian të Këngës për Fëmijë 2019 në Gliwice, ku u rendit e pesta. Pas konkursit, kënga gjithashtu u bë një sukses në TikTok. Pas suksesit të "Bim bam toi", Pravi më vonë e publikoi shfaqjen e saj të dytë të zgjatur Reviens de l'hiver në shkurt 2020.
Përmendorja e Dëshmorëve të Çanakalasë
Dizajnimi dhe ndërtimi
Për ngritjen e një përmendoreje në Gallipoli, u hap një konkurs arkitekturor më 1944. Dizajni nga arkitektët Doğan Erginbaş, Ismail Utkular dhe inxhinier civil Ertuğrul Barla fitoi konkursin zyrtar. Ndërtimi i monumentit u vendos në vitin 1952, dhe guri i themelit u vendos më 19 prill 1954. Problemet financiare shkaktuan ndërprerje të punimeve të ndërtimit disa herë. Struktura kryesore u përfundua në 15 mars 1958. Ndërkohë, e përditshmja turke Milliyet filloi një fushatë mbarëkombëtare për mbështetje financiare, dhe përmendorja u hap zyrtarisht më 21 gusht 1960.
Barbara Pravi
2019–sot: Suksesi në Eurovision
Në vitin 2020, Pravi dhe Igit u konfirmuan se kishin shkruar edhe një herë hyrjen franceze për Eurovizion. Kënga e tyre, "J'imagine" e interpretuar nga këngëtarja franceze fëmijë Valentina, më vonë e përfaqësoi Francën në Festivalin Evropian të Këngës për Fëmijë 2020 në Varshavë. "J'imagine" vazhdoi të fitonte konkursin, duke u bërë hyrja e parë franceze që fitoi Festivalin për Fëmijë. Më vonë atë vit, Pravi u shpall si një nga garuesit në Eurovision France, c'est vous qui décidez!. Ajo garoi në finale më 30 janar 2021 me këngën "Voilà", e kompozuar nga ajo së bashku me Igit. Pravi vazhdoi të fitojë konkursin dhe tani do të përfaqësojë Francën në Festivalin Evropian të Këngës 2021 në Roterdam. Ajo thuhet se ishte kërkuar nga France Télévvision të ishte një kandidate për Festivalin Evropian të Këngës për vite më parë, por e kishte refuzuar mundësinë për shkak të ndjenjës sikur nuk ishte gati.
Përmendorja e Dëshmorëve të Çanakalasë
Dizajnimi dhe ndërtimi
Monumenti i lartë 41.70 metra është në formën e katër kolonave katrore me gjerësi 7.5 metra me 10 metra hapësirë ndërmjet njëra-tjetrës, në krye të së cilave nga një pllakë betoni me 25x25 metra. Struktura e madhe është e dukshme gjatë kalimit nëpër Dardanele.
Barbara Pravi
Jeta personale
Pravi është shumë aktive në luftën për t'i dhënë fund dhunës ndaj grave, pasi më parë ka qenë një e mbijetuar e dhunës në familje. Ajo shpesh ka kontribuar në iniciativa muzikore që synojnë të promovojnë kauza të përfshira në të drejtat e grave. Pravi ishte gjithashtu e ftuar të flasë në Shkollën e Biznesit Emlyon përmes TEDx për të folur në lidhje me karrierën e saj dhe se si gjeti vetëbesimin.
Përmendorja e Dëshmorëve të Çanakalasë
Dizajnimi dhe ndërtimi
Muzeu poshtë monumentit u hap më vonë dhe reliktet themelore në kolona përfunduan më pas. E ndodhur në veri të përmendores, një varrezë lufte që mban eshtrat e 600 ushtarëve turq u krijua më 1992.
Një mbishkrim me vargje nga himni kombëtar turk (Marshi i Pavarësisë) nga Mehmet Aqif Ersoj, është i vënë në atë vend. ""
Barbara Pravi
Jeta personale
Pravi ka përmendur ndikimet e saj muzikore si Barbara, Jacques Brel, Georges Brassens, Françoise Hardy dhe Aragon.
Condé-lès-Herpy
Condé-lès-Herpy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Condé-lès-Herpy ka një popullsi prej 221 banorë dhe sipërfaqe 11.55 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Përmendorja e Dëshmorëve të Çanakalasë
Muzeu i Luftës
Brenda muzeut, nën përmendore, informacione të mëtejshme dhe artifakte historike ilustrojnë përmasën e Betejës së Gallipolit, kundër fuqive aleate: britanike, franceze, dhe australiane dhe Ushtria e Zelandës së Re (ANZAC). Artikuj origjinalë personalë dhe ushtarakë, siç janë takëmin, një grup dhëmbësh të rremë, butona fustanesh, kopset e rripave, mburojat e snajperit dhe fotografitë e gjetura në fushën e betejës, janë në ekspozitë në muze.
Përmendorja e Regjimentit të 57-të
Një monument që përkujton ushtarët dhe oficerët e Regjimentit të 57-të të Divizionit të 19-të, të cilët të gjithë u vranë në aksion, u hap më 1992. Është një kullë trekatëshe me një mbishkrim relievi të komandës së famshme të Shtabit të Komandant Mustafa Qemali për ushtarët e tij që u mbaruan me municion dhe nuk kishin mbetur asgjë tjetër përveç bajonetave, në mëngjesin e 25 prillit 1915 për të takuar ANZAC-të në shpatet që çojnë lart nga plazhi në lartësitë e Chunuk Bair (Conkbayırı): "Unë nuk ju porosis që të sulmoni, porosis që të vdisni." Si shenjë respekti, nuk ka asnjë Regjiment të 57-të në ushtrinë moderne turke.
Në zonë janë varreza të tjera që mbajnë të vdekur ANZAC, dhe monumente për ta.
Heraldika e pikëllimit
Heraldika e pikëllimit libër me autor Kadrush Radogoshi, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1997 nga "Rilindja". Libri ka 117 faqe.
Teatri memec
Teatri memec poezi, me autor Ramadan Oraca, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1998 nga "Rilindja". Libri ka 65 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Njerëz të krisur
"Njerëz të krisur" është një përmbledhje me tregime shkruar nga Dritëro Agolli. Libri është botuar në Tiranë nga Shtëpia Botuese "Apolonia" në vitin 1995 dhe ka 163 faqe.
Ballore
Ballore është një komunë në Francë. Ballore bën pjesë në departamentin Saône-et-Loire të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 85 banorë dhe sipërfaqe 10.75 km².
Gloria Montenegro
Gloria del Carmen Montenegro Rizzardini  është një botaniste, biologe, akademike dhe shkencëtare kiliane. Ajo është Profesore e Botanikës në Pontificia Universidad Católica de Kili. Ajo fitoi Çmimin për Gratë në Shkencë L'Oréal-UNESCO, në vitin 1998. Ajo ka filluar punen kerkimore në botanikë dhe ruajtjen e florës vendase, duke përdorur qasjes shkencore për mbrojtjen e ekosistemeve te bimëve.
Faissault
Faissault është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Faissault ka një popullsi prej 238 banorë dhe sipërfaqe 6.07 km², me një dendësi prej 39 banor/km².
Diane (Nanatsu no Taizai)
Diane (ディアンヌ, Diannu) është personazh fiktiv në mangën Nanatsu no Taizai. Ajo është mëkati i zilisë së gjarprit të Shtatë Mëkateve Vdekjeprurëse. Ajo është një anëtare e Klanit Gjigant dhe kështu është shumë më e madhe se njerëzit e zakonshëm. Thesari i saj i Shenjtë është Çekani i Luftës Gideon, të cilën ajo e përdor së bashku me fuqinë e saj të qenësishme, Krijimin.
Gjatë harkut të Luftës së Re të Shenjtë, forca e Diane u pranua plotësisht nga ish-Mbreti i Klanit Gjigant, Drole pasi ai vetë vdiq duke e mbrojtur atë pasi e deklaroi atë si pasardhësen e tij, duke e bërë atë sundimtare e ardhshme të gjigantëve si dhe jo-zyrtarisht "Mbretëresha Gjigante". Ajo është aktualisht gruaja e King, i cili është mbreti aktual i Klanit të Zanave. También existe un libro creado por un fan de la serie en el que se cuenta una versión más trágica y oscura del personaje donde se nos cuenta que tras la muerte de su madre, el padre de Diana maltrataba de ella y de su hermana por lo que decide escapar de su hogar junto con su hermana, sin embargo su hermana termina muriendo por hipotermia por lo que Diana termina quedandose sola, tiempo después se encontraría con Meliodas y Lizbeth que estaban buscando seres extraordinarios para ser parte de Los Siete Pecados Capitales y ella sin dudarlo acepta; después de reunir al resto de pecados capitales Diana se hace gran amiga de King, un hada que tiene el pecado de la pereza y en secreto se enamora de el, después de muchas aventuras con los pecados capitales se da el caso de que los Diez Mandamientos escaparon de su prisión en el inframundo por lo que los pecados se deben enfrentar a los mandamientos para evitar que desaten el fin de la humanidad, lamentablemente en la pelea final, Diana muere por culpa de Gloxínea tras que este ultimo le rompiera el cuello con su lanza y hasta el momento es aquí donde termina la historia de Diana en este libro, y es hasta el momento pues el creador de este fanfic revelo que estaba trabajando en una secuela directa y hay rumores de que el personaje volverá a aparecer ya sea en un flasback, revivida o incluso como un espectro, pero hasta el momento solo se han quedado en eso, simples rumores.
Biografia
Diane është një gjigante dhe gjithashtu një anëtare e Shtatë Mëkateve Vdekjeprurëse. Ajo ishte mëkati i dytë që u gjet nga Meliodas dhe Elizabeth kur ata filluan udhëtimin për të ribashkuar mëkatet dhe fillimisht pranoi të ndihmoj vetëm për shkak të besnikërisë së saj ndaj kapitenit. Nofka e saj iu dha kur u akuzua se kishte vra një shoqërues gjigante si ajo dhe duke qenë përgjegjës për vdekjen e disa Kalorësve të Shenjtë. Pavarësisht pamjes së saj të bukur dhe rinore, ajo është rreth 700 vjet.
Personaliteti
Diane është shumë miqësore dhe gjithashtu është shumë e sigurt në lidhje me aftësitë e saj, dukej se përgjithësisht i konsideron Kalorësit e Shenjtë si të dobët. Ajo kujdeset shumë për kapitenin e saj dhe mban ndjenja shumë të forta për Meliodas, shpesh duke e përqafuar atë dhe duke u bërë shumë e kënaqur nga komplimentet. Ndjenjat e saj janë mjaft të forta që ajo të kapërcejë frikën e saj për hir të tij. Diane mund të bëhet jashtëzakonisht e ashpër dhe armiqësore ndaj kujtdo që kërcënon miqtë e saj. Diane gjithashtu xhelozohet kur Meliodas u bën gjëra të çoroditura vajzave të tjera.
Për shkak të madhësisë së saj, ajo nuk mund ta ndihmojë Meliodas në asnjë mënyrë tjetër përveçse të luftojë për të. Ajo ka shprehur dëshirën e saj të fortë për të qenë më e vogël, në kundërshtim me dëshirën e Elizabetës për të qenë e fortë. Pavarësisht se Diane shprehet se nuk ka interes për njerëzit, ajo ende shpëton me vetëmohim njerëz që janë në rrezik si kur rrezikoi jetën e saj për të mbrojtur të moshuarin.
Pavarësisht pamjes së saj të guximshme dhe të fortë, Diane është një person disi emocionalisht e brishtë siç tregohet nga urrejtja e saj për vetminë. Kjo u portretizua kur ajo ishte fëmijë dhe këmbënguli që King të qëndronte pranë saj kur ishte e sëmurë në vend që të merrte barëra për ta shëruar dhe kur ajo priste me lot që ai të kthehej tek ajo. Diane tregoi të njëjtin lloj ndjenjash ndaj Elizabetës pasi u rrëmbye nga Vivian.
Aftësitë
Duke qenë një gjigante, Diane është në gjendje të kryejë bëma marramendëse të forcës, në gjendje të përplaset me të tjerët si Meliodas për sa i përket forcës dhe madje të thyejë pengesa të afta për t'i bërë ballë meteorëve me një grusht të vetëm. Ajo mund të lëkundë një çekiç me një peshë prej 998 kg (2200 lbs). Për shkak të madhësisë së saj gjigande, kjo shpejtësi zvogëlohet në zero, por kur tkurret në madhësinë njerëzore shpejtësia e saj rritet dhe është në gjendje të shmang shigjetat e shpejta të qëlluara nga një armik me aftësi të ngjashme si Gowther. Diane ka një qëndresë të madhe pasi është në gjendje të përballojë disa goditje vdekjeprurëse, të tilla si shpuar përmes shpatullës dhe kofshës dhe ende lëviz mjaft shpejt për të shpëtuar qytetarët nga ndërtesat e shembura, dhe ende mban vetëdijen edhe pasi humbi gjakun dhe mori një rrahje të mëtejshme. Sipas Melascula, forca e saj u bë e krahasueshme me atë të Drole. Vetë Drole besoi se përfundimisht, ajo do të bëhet një sunduese më e madhe e Klanit Gjigant sesa ai vetë sepse dashuria e saj e bëri atë më të fortë se sa thjesht luftën.
Bains-les-Bains
Bains-les-Bains është një komunë në Francë. Bains-les-Bains bën pjesë në departamentin Vosges të rajonit Lindja e madhe. Komuna ka një popullsi prej 1490 banorë dhe sipërfaqe 25.37 km².
Sokol Baraj
Sokol Baraj ka lindur më 5 gusht 1963 në Tiranë. Ka kryer Shkollën e Lartë të Ministrisë së Punëve të Brendshme, dega “Sigurim”; Fakultetin Juridik. U emërua drejtor i përgjithshëm i Policisë së Shtetit, ku qëndroj në detyrë nga 3 korriku 1997- 16 maj 1998 (dhjetë muaj e gjysmë).
Detyra të tjera: Zëvendësministër i Rendit Publik, këshilltar i Kryeministrit për Sigurinë Kombëtare; këshilltar pranë delegacionit kosovar në takimin e Rambujes, në Francë; këshilltar i ministrit të Brendshëm; drejtor i Përgjithshëm në SHIK Gjuhët e huaja: italisht, anglisht.
Doli në reformë me nenin 24/1; kaloi në detyra të tjera me ulje, deri pedagog në Shkollën e Policisë, me ardhjen në pushtet të Partisë Demokratike dhe kryeministrit Berisha u lirua nga detyra. Ai punoi me pas si jurist në një kompani private. Dekoruar pas vdekjes me "Dekorata e Artë e Shqiponjës". U nda nga jeta në 11 mars 2017.
Bains-sur-Oust
Bains-sur-Oust është një komunë në Francë. Bains-sur-Oust bën pjesë në departamentin Ille-et-Vilaine të rajonit Bretagne. Komuna ka një popullsi prej 3379 banorë dhe sipërfaqe 44.63 km².
Sulmet në Stamboll (2016)
Sulmet terroriste në Stamboll, Turqi në vitin 2016 janë:
Bashkimi i Kalmarit
Bashkimi nuk ishte mjaft i vazhdueshëm; pati disa ndërprerje të shkurtra. Ligjërisht, vendet mbetën shtete të veçanta sovrane. Megjithatë, politikat e tyre të brendshme dhe të jashtme drejtoheshin nga një monark i përbashkët. Zgjedhja e Gustav Vasës si Mbret i Suedisë më 6 qershor 1523 dhe hyrja e tij triumfuese në Stokholm njëmbëdhjetë ditë më vonë, shënuan shkëputjen përfundimtare të Suedisë nga Bashkimi i Kalmarit. Formalisht, mbreti danez e njohu pavarësinë e Suedisë më 1524 në Traktatin e Malmö.
Fillimi
Bashkimi ishte vepër e aristokracisë skandinave që dëshironte të kundërshtonte ndikimin e Lidhjes Hanseatike. Më personalisht, ajo u arrit nga Mbretëresha Margaret I e Danimarkës (1353–1412). Ajo ishte një vajzë e mbretit Valdemar IV dhe ishte martuar me mbretin Haakon IV të Norvegjisë dhe Suedisë, i cili ishte djali i mbretit Magnus IV të Suedisë, Norvegjisë dhe Skåne. Margaret arriti që ajo dhe djali i Haakon, Olaf të njiheshin si trashëgimtare të fronit të Danimarkës. Në vitin 1376 Olaf trashëgoi kurorën e Danimarkës nga gjyshi i tij nga nëna si Mbreti Olaf II, me nënën e tij si kujdestare; kur Haakon VI vdiq në 1380, Olaf trashëgoi gjithashtu kurorën e Norvegjisë.
Margaret u bë regjente e Danimarkës dhe Norvegjisë kur Olaf vdiq në vitin 1387, duke e lënë atë pa trashëgimtar. Ajo birësoi stërnipin e saj Erikun e Pomeranisë në të njëjtin vit. Vitin e ardhshëm, 1388, fisnikët suedezë kërkuan ndihmën e saj kundër mbretit Albert. Pasi Margaret mundi Albertin në vitin 1389, trashëgimtari i saj Eriku u shpall Mbret i Norvegjisë. Eriku u zgjodh më pas Mbret i Danimarkës dhe Suedisë në 1396 nën flamurin e Shtëpisë së Griffin. Kurorëzimi i tij u mbajt në Kalmar më 17 qershor 1397.
Një shtysë kryesore për formimin e saj ishte bllokimi i zgjerimit gjerman drejt veriut në rajonin e Baltikut. Arsyeja kryesore për dështimin e saj për të mbijetuar ishte lufta e përhershme midis monarkut, i cili donte një shtet të fortë të bashkuar, dhe fisnikërisë suedeze dhe daneze, të cilat nuk e bënë.
Bashkimi humbi territorin kur Orkney dhe Shetland u zotuan nga Christian I, në cilësinë e tij si Mbret i Norvegjisë, si siguri kundër pagesës së pajës së vajzës së tij Margaret, e fejuar me James III të Skocisë më 1468. Paratë nuk u paguan kurrë, kështu që në 1472 ishujt u aneksuan nga Mbretëria e Skocisë.
Konflikti i brendshëm
Interesat e ndryshme (veçanërisht pakënaqësia e fisnikërisë suedeze me rolin dominues që luanin Danimarka dhe Holstein) shkaktuan një konflikt që pengoi bashkimin në disa intervale duke filluar nga vitet 1430. Rebelimi i Engelbrekt, i cili filloi në vitin 1434, çoi në përmbysjen e mbretit Erik (në Danimarkë dhe Suedi në 1439, si dhe në Norvegji në 1442). Aristokracia u rreshtua në anën e rebelëve.
Politika e jashtme e mbretit Erik, në veçanti konflikti i tij me Lidhjen Hanseatike, bëri të nevojshme taksimin më të madh dhe eksportet e komplikuara të hekurit, të cilat nga ana e tyre mund të kenë përshpejtuar rebelimin. Pakënaqësia me natyrën e regjimit të mbretit Erik është cituar gjithashtu si një faktor motivues për rebelimin. Mbretit Erik gjithashtu i mungonte një ushtri e përhershme dhe kishte të ardhura të kufizuara nga taksat.
Vdekja e Kristoforit të Bavarisë (i cili nuk kishte trashëgimtarë) në 1448 i dha fund një periudhe në të cilën tre mbretëritë skandinave u bashkuan pandërprerë për një periudhë të gjatë. Karl Knutsson Bonde sundoi si mbret i Suedisë (1448–1457, 1464–1465 dhe 1467–1470), dhe Christian i Oldenburgut ishte mbret i Danimarkës (1448–1481), Norvegjisë (1450–1481) dhe Suedisë (1445–1457). Karl dhe Christian luftuan për kontrollin e Suedisë, Norvegjisë dhe Danimarkës, duke e çuar Kristianin që t'i merrte Suedinë nga viti 1457 deri në 1464 përpara se një rebelim ta çonte Karlin të bëhej përsëri mbret i Suedisë. Kur Karl vdiq në 1470, Christian u përpoq të bëhej mbret i Suedisë përsëri, por u mund nga Sten Sture Plaku në betejën e Brunkeberg të vitit 1471 jashtë Stokholmit.
Lufta Çlirimtare Suedeze
Pas gjakderdhjes së Stokholmit, Gustav Vasa (babai i të cilit, Erik Johansson, u ekzekutua) udhëtoi për në Dalarna, ku organizoi një rebelim kundër Christian II. Vasa bëri një aleancë me Lübeck dhe pushtoi me sukses pjesën më të madhe të Suedisë. Ai u kurorëzua Mbret i Suedisë në 1523, duke i dhënë fund në fakt Bashkimit të Kalmarit. Pas Luftës Shtatë Vjecare Veriore, Traktati i Stetinit (1570) e pa Frederikun II të hiqte dorë nga të gjitha pretendimet ndaj Suedisë.
Cuneus Prophetarum (Çeta e Profetëve)
Cuneus Prophetarum (Çeta e Profetëve) : botim kritik me një studim hyrës, faksimile të origjinalit, transkiptim e shënime. Me autor Pjetër Bogdani, përgatiti studimin Anila Omari. Botuar në Tiranë në vitin 2005 nga Akademia e Shkencave. Libri ka 950 faqe. ISBN 9994373382
Shënime: Gjuha shqipe, historia, hermeneutika, kritika, interpretimi, burime gjuhësore, kisha katolike, letërsia shqipe.
Blagny
Blagny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Blagny ka një popullsi prej 1213 banorë dhe sipërfaqe 7.42 km², me një dendësi prej 163 banor/km².
Ban (Nanatsu no Taizai)
Ban (バン) është personazh fiktiv në anime dhe manga Nanatsu no Taizai. Ai është mëkati i lakmisë së dhelprës të Shtatë Mëkateve Vdekjeprurëse, burri i Elaine, babait të Lancelot dhe mbreti i Benwick. Thesari i tij i Shenjtë është Shufra e Shenjtë Courechouse. Ai është i njohur për rezistencën e tij për shkak të kohës së tij të kaluar në Purgator, dhe më parë, pavdekësisë së tij të cilën ai hoqi dorë për të ringjallur Elaine.
Personaliteti
Ban tregohet të jetë një njeri i pasionuar. Ai ndërmerr veprime bazuar në çfarëdo që i intereson, siç është arratisja nga burgu pasi dëgjoi se kapiteni i tij ishte gjallë dhe përpiqej të vidhte shpatën e Meliodas, Dragon Handle, në mënyrë që të zbulonte pse ishte kaq e rëndësishme për të. Ai ka treguar disa aspekte të lakmisë, si dhe dëshirës egoiste; megjithatë, ai do të qëndrojë në dorë nëse i jepet një arsye e mirë për të ndaluar. Ai ka një zakon të çuditshëm për të bërë tone të kënduarit gjatë bisedës, të cilën e zhvilloi në moshë të re pasi u adoptua nga Zhivago.
Pavarësisht personalitetit të tij egoist dhe lakmitar, ai gjithashtu tregohet i kujdesshëm, gjë që tregohet kur ai u turr drejt Elaine për ta shpëtuar pavarësisht se ishte një "person i keq".
Ban është befasuar dhe ngazëllyer siç tregohet kur zbulon aftësinë e Hawk për të folur dhe që fëmija që po luftonte është në të vërtetë King. Për më tepër, kur King u shndërrua përsëri në formën e tij të mëparshme, më të madhe, Ban ishte i vetmi që dukej i habitur. Ban mbart një urrejtje të thellë ndaj Klanit Demon, duke mbajtur inat ndaj tyre për vrasjen e Elaine, dhe ai përçmon vetë mendimin e ringjalljes së klanit.
Ndonjëherë, Ban duket se vepron jashtë karakterit. Kur Ban po planifikonte të merrte Bririn e Cernunnos të vendosur nën kështjellën e Mbretërisë së Liones për të ringjallur Elaine, ai po planifikonte të shpëtonte mbretërinë dhe t'i jepej briri si shpërblim sesa ta vidhte për arsye të panjohura. Për më tepër, Ban u ka thënë mëkateve të tjerë vdekjeprurës që të mos hyjnë në të kaluarën e Meliodas pasi ishte kundër rregullave të tyre. Ban madje i tha Meliodas se vrasja e Dale ashtu siç është ishte gjëja më e mirë për të dhe se ai nuk duhet të ishte naiv.
Aftësitë
Si anëtar i Shtatë Mëkateve Vdekjeprurëse, Ban është shumë i fuqishëm. Shpejtësia dhe forca e tij tejkalojnë shumë atë të një njeriu të zakonshëm dhe specialiteti i tij është përdorimi i shpejtësisë së tij së bashku me aftësinë e tij, Snatch, në mënyrë që të shqyejë organet e kundërshtarëve, mundësisht zemrat e tyre. Sidoqoftë, aftësia e tij më e mahnitshme është pavdekësia e tij. Falë pirjes nga Shatërvani i Rinisë, të gjitha plagët e Banit shërohen pothuajse menjëherë, pa marrë parasysh sa të rënda janë ato. Ai gjithashtu nuk plaket, nuk ka nevojë të hajë ose të pijë dhe është imun ndaj të gjitha helmeve. Pavdekësia e tij e lejon atë të luftojë me një stil shumë më të pamatur nga sa dëshirojnë shumica. Gjaku i Ban ka cilësi shëruese sepse ishte shkrirë me Shatërvanin e Rinisë, siç shihet nga ai duke qenë në gjendje të shërojë plagët e të tjerëve dhe të rigjenerojë plotësisht Pyllin e Mbretit të Zanave. Sidoqoftë, Ban e humbi këtë aftësi pasi përdori fuqinë e Shatërvanit të Rinisë për të ringjallur Elaine.
Për shkak të kohës së tij të nënshtruar kushteve të vështira të Purgatorit, qëndrueshmëria e Ban janë rritur në mënyrë drastike. Fiziku i tij është evoluar dhe përshtatur aq shumë sa që edhe pasi të ketë humbur pavdekësinë e tij, Ban ende mund të përballojë kushte të ngjashme dhe të dalë krejtësisht i padëmtuar; kjo tregohet kur ai nuk pëson dëmtime nga stuhia energjetike e Mbretit Demon, e cila mund të zhdukë çdo gjë të gjallë sipas Gowther, deri në pikën e Ban madje duke e quajtur atë një fllad të butë krahasuar me Purgatorin. Kufijtë e rezistencës fizike të Ban demonstrohen më tej kur ai ishte në gjendje të përballonte disa goditje nga Mbreti Demon me vetëm lëndime të lehta.
Fuqia dhe shpejtësia e tij fizike gjithashtu u rritën në mënyrë dramatike nga shumë shekuj duke u përshtatur, duke jetuar, duke gjuajtur dhe duke luftuar Mbretin Demon në Purgator. Aftësitë luftarake të Ban ishin rritur deri në atë pikë sa ai ishte në gjendje të konkurronte në luftime fizike, pa përdorur Snatch, kundër Mbretit Demon në trupin e Meliodas, i cili sapo kishte mbytur mëkatet dhe dy krye-engjëj më të fortë pa mundim.
Rapsodët e Rekës së Keqe
Rapsodët e Rekës së Keqe libër me autor Tahir Bezhani, red. Besim Muhadri. Botuar në Has në vitin 2005 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 119 faqe dhe me foto. ISBN 9951445039
Shënime: Folklori shqiptar, këngë popullore shqiptare, këngëtarë popullorë.
Beaumont-Monteux
Beaumont-Monteux është një komunë në Francë. Beaumont-Monteux bën pjesë në departamentin Drôme të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 1041 banorë dhe sipërfaqe 13.37 km².
Gjykata Kushtetuese e Kosovës
200px|parapamje|Gjykata Kushtetuese Gjykata Kushtetuese e Kosovës (Ustavni sud Kosova) është autoriteti më i lartë për interpretimin e Kushtetutës së Kosovës dhe shqyrtim gjyqësor të ligjeve lidhur me përputhjen e tyre me kushtetutën. Selia e Gjykata Kushtetuese ndodhet në Prishtinë, kryeqytetin e Kosovës. Gjykata Kushtetuese është themeluar menjëherë pas Shpalljes së Pavarësisë së Kosovës gjersa rastin e saj të parë e kishte në vitin 2009.
Historiku
Para vitit 2009, shqyrtimet kushtetuese në Kosovë janë ushtruar nga gjykatat e tjera. Me Kushtetutën e Kosovës të vitit 1974, Dhomës Kushtetuese të Gjykatës Supreme i ishte dhënë edhe autoriteti për të shqyrtuar aktet legjislative për pajtueshmërin e tyre me ligjet më të larta. Kushtetuta e Republikës së Kosovës e vitit 1990 parashikonte një Gjykatë Kushtetuese (shqip: Gjyqi Kushtetues).
Gjatë periudhës së administratës ndërkombëtare, të Misionit të Organizatës së Kombeve të Bashkuara në Kosovë - UNMIK-ut, me Kornizën Kushtetuese të vitit 2001 parashikohej "Dhoma e Posaçme e Gjykatës Supreme" e cila do të merrej me shqyrtimin e kushtetutshmërisë së akteve legjislative. Megjithatë, autoriteti përfundimtar ishte tek Përfaqësuesi Special i Sekretarit të Përgjithshëm të Organizatës së Kombeve të Bashkuara - Administratori i Kosovës.
Përbërja
Gjykata Kushtetuese përbëhet nga nëntë gjyqtarë, të emëruar nga Presidenti i Republikës me propozim të Kuvendit të Kosovës.
Anëtarët e gjykatës janë: Gjyqtarët ndërkombëtarë: Ish-gjykatësit:
Policia e Malit të Zi
parapamje|Emblemi i policisë parapamje|Znackë Në Policinë e Malit të Zi (malazisht: Uprava Policije Crne Gore) të gjitha njësitë e Drejtorisë së Policisë raportojnë tek Drejtori i Policisë.