cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shkenca në mesjetën Islame
Kimia
Al-Kindi ishte i pari i cili refuzoi studimin e alkimisë tradicionale dhe të teorisë së transformimit të metaleve, i përcjellë nga Abū Rayhān al-Bīrūnī, Ibn Sina, dhe Ibn Khaldun. Ibn Sina, gjithashtu zbuloi distlimin e avullt dhe prodhoi vajin e parë thelbësor që çoi në zhvillimin e armaterapisë. Razi i pari distiloi vajgurin, zbuloi vajgurin dhe llampat me vajgur, brumin e sapunit dhe formulën për sapun dhe antiseptikë. Në librin e tij Dyshime rreth Galenit, al-Razi ishte gjithashtu i pari që përmes përdorimit të metodës shkencore dëshmoi se teoria e elementeve klasike e Aristotelit dhe toria e humorizmiz e Galenit ishin të gabuara. Në shekullin e XIII Nasīr al-Dīn al-Tūsī filloi një version të hershëm të ligjit të ruajtjes së masës, duke vë në pah se trupi i lëndës është në gjendje të ndryshojë, por nuk është në gjendje të zhduket. Alexander von Humboldt i sheh kimistët myslimanë si themelues të kimisë.
Dugo Selo
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 10655 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 10494 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 8880 banorë. Popullsia ka ndryshuar me 1.53%.
Shkenca në mesjetën Islame
Kimia
George Sarton në librin e tijë Introduction to the History of Science shkroi:
Shkencat e tokës
Shkencëtarët myslimanë, posaçërisht Abū Rayhān al-Bīrūnī, realizuan një numër të madh kontributesh mbi shkencat e tokës. Biruni llogaritet babai i gjeodezisë për kontributet e tija të rëndësishme në këtë fushë, gjithashtu dhe me kontributet e tija në gjeografi dhe gjeologji.
Përveç shkrimeve tjera rreth gjeologjisë në librin e tijë gjeologjia i Indisë Biruni shkroi:
John J. O'Connor dhe Edmund F. Robertson në librin e tyre MacTutor History of Mathematics archive shkruajnë:
Në gjeologji Ibn Sina në librin e tij Libri i Kurimit dha dy hipteza rreth maleve. Në hartografi, Harta nga Piri Reis krijuar nga hartografi osman Piri Reis në vitin 1513, ishte një nga hartat më të hershme të botës që përfshinë Amerikat dhe siç duket e para që përfshinë Antartikun. Harta e tij e botës konsiderohej më e sakta gjatë shekullit të XVI-të.
Traktatet më të hershme të njohur e që kanë të bëjnë me ambientalizmin dhe shkencën ambientale e posaçërisht me ndotjen ishin traktatet arabe të shkruara nga al-Kindi, al-Razi, Ibn Al-Jazzar, al-Tamimi, al-Masihi, Ibn Sina, Ali ibn Ridwan, Abd-el-latif, dhe Ibn al-Nafis. Punimet e tyre mbuluan një numër të mëdha të temave lidhur me ndotjen si ndotja e ajrit, ndotja e ujit, ndotja e tokës, trajtimi pa kujdes i plehrave të ngurtë bashkiak dhe vlerësimi i ndikimit ambiental i vendeve të caktuara. Kordoba, al-Andalus gjithashtu kishte kontenierët e parë të plehrave dhe paisjet për hedhjen e plehrave.
Matematika
thumb|right|[[Muhammed ibn Mūsā el-Kuārizmī|El-Kuarizmi, babai i algjebrës dhe babai i algoritmave.]]
John J. O'Connor dhe Edmund F. Robertson në librin e tyre MacTutor History of Mathematics archive shkruajnë:
El-Kuarizmi (780-850), nga emri i të cilit rrjedh algoritmi, dukshëm kontribuoi në algjebër e cila u emërua sipas librit të tij Kitab al-Jabr, libr i parë i algjebrës elementare. Ai gjithashtu paraqiti atë që tani njihet si Numrat arab, që prejardhjen origjinale e kanë nga India, megjithëse matematikanët myslimanë bënë disa pastrime në sistemin numerik, siç është paraqitja e pikës decimale. El-Kindi (801-873) ishte pionier në kriptanalizë dhe kriptologji. Ai i paraqiti sqarimet e para të njohura të kriptanalizës dhe analizës së frekuencës në veprën e tjë Dorëshkrimi mbi Deshifrimin e Porosive Kriptografike.
Dëshmia e parë e njohur nga induksioni matematikor është paraqitur në librin e shkruar nga El-Karaxhi rreth vitit 1000, i cili e përdori atë për të dëshmuar teoremën e binomit, trekëndëshin e Paskalit dhe shumën e kubeve të numrave. Historiani i matematikës, F. Woepcke, e çmon matematikanin Al-Karaxhi si "i pari, i cili paraqiti teorinë e analizës matematike algjebrike." Ibn el-Haytham ishte matematikani i parë, i cili derivoi formulën për shumën e katër fuqive dhe përdorimin e metodës së induksionit, ai zhvilloi metodë për determinimin e formulës së përgjithshme për shumën e çdo fuqie, që ishte bazike për zhvillimin e analizës matematike të integralit. Poeti dhe matematikani persian i shekullit të XI, Omar Khayyám, ishte i pari i cili gjeti zgjedhje të përgjithëshme gjeometrike për ekuacionet kubike dhe çoi në themelet e zhvillimit të gjeometrisë analitike, gjeometrisë algjebrike dhe gjeometrisë joeuklidiane. Sheref el-Din el-Tusi (1135-1213) gjeti zgjedhjet algjebrike dhe numerike të ekuacioneve kubike dhe ishte i pari që zbuloi derivatin e polinomeve kubike, një rezultat i rëndësishëm në analizën matematike diferenciale.
Ndër arritjet tjera të matematikanëve myslimanë janë edhe zbulimi trigonometrisë sferike, zbulimi i të gjitha funksioneve trigonometrike, përveç sinusit dhe kosinusit, zhvillimi i gjeometrisë analitike nga Ibn el-Hajtam, mohimi i parë i gjeometrisë së Euklidit dhe postulati i paraleleve nga Nasīr el-Dīn el-Tūsī, tentimi i parë në gjeometrinë joeuklidiane nga Sadr el-Din, zhvillimi i algjebrës simbolike nga Abū al-Hasan ibn Alī al-Qalasādī, dhe përparime tjera të shumta në algjebër, aritmetikë, analizë matematike, kriptografi, gjeometri, teorinë e numrave dhe trigonometri.
Mekanika
Në fushën mekanike të fizikës, Ja'far Muhammad ibn Mūsā ibn Shākir (800-873) nga Banū Mūsā ishte pionier i astrofizikës dhe mekanikës qiellore si dhe zbuluesi i parë, se trupat qiellorë dhe sferat qiellore ishin temë e ligjit të njëjtë fizikë sikur edhe Toka, përkundër antikëve të cilët besonin se sferat qiellore përmbajnë rregulla të veta të ligjeve fizike të ndryshme nga ligjet e Tokës. Në librat e tijë Lëvizja Yjore dhe Forca e Tërheqjes, ai gjithashtu ishte i pari i cili zbuloi se ekziston forcë e tërheqjes në mes të trupave qiellorë,, zbulim të cilin Robert Briffault e shehë si parathënës i ligjit universal të gravitetit të Njutnit. Thābit ibn Qurra (836-901) refuzoi nocionet Peripatetike dhe Aristoteliane të "vendit neutral" për çdo element. Në vend të tyre ai propozoi teorinë e lëvizjes, në të cilën edhe lëvizjet tatëpjetë dhe lëvizjet përpjetë janë të shkaktuara nga pesha dhe se rregulli i universit është rezultat i dy tërheqjeve garuese (jadhb): njëra nga këto është "mes elementeve sublunare dhe qiellore" dhe tjetra është "mes tëgjitha pjesëve të çdo elementi ndaras". Al-Kindi (801-873) përshkroi një koncept të hershëm të relativitetit paradrejtues të teorisë së më vonshme të relativitetit, të paraqitur nga Albert Einstein në shekullin e XX-të. Sikur Ajnshtajni edhe el-Kindi pohoi se bota fizike dhe fenomenet fizike janë relative, se koha, hapësira, lëvizja dhe trupat fizikë janë të gjithë relativë ndaj njëri tjetrit dhe të pa varur dhe jo absolutë dhe ata janë relativë ndaj objekteve të tyre dhe ndaj vëzhguesit.
Ibn al-Haytham (965-1039) diskutoi teorinë e tërheqjes në mes masave dhe siç duket ishte në dijeni për madhësinë e shpejtimit gjatë gravitacionit dhe zbuloi se trupat qiellorë "i përgjigjeshin ligjeve të fizikës". Ibn al-Haytham gjithashtu zbuloi ligjin e inercionit, i njohur si Ligji i parë i lëvizjes i Njutnit, në deklarmin se trupi lëvizë përgjithmonë përveç nëse ndonjë forcë e jashtme e ndërpret lëvizjen e tijë ose ia ndërron drejtimin e lëvizes. Ai gjithashtu zbuloi konceptin e impulsit, pjesë e Ligjit të dytë të lëvizjes të Njutnit. edhe pse nuk e kuantifikoi matematikisht këtë koncept.
Fituesi i Çmimit Nobel, Abdus Salam, mbi Ibn al-Haytham shkroi:
Ibn Sina (980-1037) zbuloi konceptin e impulsit, kur u referua tek shtysi i të qenurit proporcional me peshën e shpejtësisë së kohës, paraprirës i konceptit të impulsit në Ligjin e Dytë të Lëvizjes të Njutnit. Kështu që ai konsiderohet babai i konceptit bazik të impulsit në fizikë. Teoria e tijë e lëvijes ishte gjithashtu konsistente me konceptin e inercionit në Ligjin e Parë të Lëvizjes të Njutnit. Abū Rayhān al-Bīrūnī (973-1048) ishte i pari që kuptoi se nxitimi është i lidhur me lëvizjen jo uniforme, gjithashtu pjesë e Ligjit të Dytë të Lëvizjes të Njutnit.
Al-Biruni, dhe më vonë al-Khazini, ishin të parët që aplikuan metodën shkencore eksperimentale në mekanikë, posaçërisht në fushën e statikës dhe dinamikës, pjesërisht për përcaktimin e peshave speciale, siç janë ato të bazuara në teorinë e barazpeshës dhe përcaktimit të peshës. Fizikantët myslimanë njësuan statikën dhe dinamikën në shkencën e mekanikës dhe kombinuan fushat e hidrostatikës me dinamikën për t'i dhënë jetë hidrodinamikës. Ata aplikuan teoritë matematike të raportit dhe teknikave infinitesimale dhe paraqitën teknikat e algjebrës dhe kalkulimit në fushëne statikës. Ata gjithashtu ishin të parët që përgjithësuan teorinë e qendrës së gravitetit dhe të parët që aplikuan atë në trupat tredimensionalë. Ata gjithashtu themeluan teorinë e mundësisë së konsiderimit të levës dhe krijuan "shkencën e gravitetit" e cila më vonë u zhvillua më tej në Evropën e Mesjetës.
Në vitin 1121, el-Khazini, në librin e tië "Libri i Barazpeshimit të Urtsisë, ishe i pari që propozoi se graviteti dhe energjia potenciale e gravitetit e trupit ndryshon varësisht nga largësia nga qendra e Tokës. Ky fenomen nuk u dëshmua deri në paraqitjen e Ligjit të Gravitetit Universaltë Njutnit, shekuj më vonë. Në statikë, al-Khazini i pari pastër dalloi forcën, masën dhe peshën dhe tregoi veëdije mbi peshën e ajrit dhe rritjen e saj në dendësi me lartësi dhe zbuloi se dendësia më e madhe e ujit ishte më afër qendrës së Tokës. Ibn Bajjah (Avempace) (d. 1138), ishte ai i cili argumentoi se gjithmonë ka forcë reaksioni për çdo forcë të ushtruar, të cilin Shlomo Pines e sheh si paraprisës i idesë së Gottfried Leibnizit për forcën, e cila përbën bazën e Ligjit të Tretë të Lëvizjes të Njutnit. Teoria e tijë e lëvizjes kishte ndikim të rëndësishëm në fizikantët e mëvonshëm si Galileo Galilei. Hibat Allah Ebu'l-Barakat el-Bagdaadi (1080-1165) shkroi libër kritikë ndaj fizikës së Aristotelit të titulluar el-Mu'tabar, ku ishte i pari i cili kundërshtoi idenë e Aristtelit se forca konstante prodhon lëvizje uniforme, pasi kuptoi se forca e aplikuar vazhdimisht prodhon nxitje, që është ligji fundamental i mekanikës klasike dhe një parashikim i hershëm i Ligjit të Dytë të Lëvizjes të Njutnit,, mendim të cilin ai nuk ia referoi forcave vepruese si të barabarta me forcën tendosëse. Sikur Njutni, ai përshkroi nxitimin si kusht të ndryshimit të shpejtësisë. Averroes (1126–1198) ishte i pari, i cili e definoi dhe mati forcën si " raport në të cilin puna është bërë me ndryshimin e energjisë kinetike si kusht i trupit material" dhe i pari, i cili me të drejtë kundërshtoi "se efekti dhe masa e forces ndryshon në kushte kinetike në masën materiale rezistente." Zhvillimet myslimane në mekanikë ishin themelet e zhvillimit të më vonshëm të mekanikës klasike në Evropën e hershme moderne.
Mjekësia
thumb|250px|Struktura e syrit sipas [[Hunain ibn Ishaq.]]
Mjekët myslimanë arritën përparime dhe kontribute të rëndesishme, të cilat ndikuan në zhvillimin e mjekësisë duke përfshië anatominë, optalmologjinë, patologjinë, shkencat farmaceutik| (duke përfshirë farmacinë dhe farmacologjinë), fiziologjinë dhe operimin. Mjekët myslimanë ndërtuan disa nga spitalet më të vjetra, të cilat më vonë u shpërndanë edhe në Evropë gjatë Kryqëzatave, të inspiruar nga spitale e Lindjes së Mesme.
Al-Kindi shkroi librin De Gradibus, në të cilin ai fillimisht demonstroi përdorimin e kuantifikimit dhe matematikës në mjekësi dhe pjesërisht në fushën e farmacologjisë. Ky përfshinë zhvillimin e shkallës matematike për të kuantifikuar fuqinë e barërave dhe sistemin, i cili do të lejonte mjekun të përcaktojë në mënyrë të përparuar ditët më kritike të sëmundjes së pacientit. Razi (Rhazes) (865-925), babai i pediatrisë, dokumentoi raste klinike të përvojës së tijë dhe ruajti dokumente shumë të vyeshme të sëmundjeve të ndrysme.. Libri i tijë His Libri Gjithëpërfshirës i Mjekësisë", i cili prezantoi fruthin dhe linë e zezë ishte shumë i ndikueshëm në Evropë. Në librin e tijë Dyshime mbi Galenin'', al-Razi ishte gjithashtu i pari, i cili përmes përdorimit të eksperimentit dëshmoi se edhe teoria e humorizmit e Galenit edhe teoria e elementit klasik e Aristotelit janë të gabuara. Ai gjithashtu prezantoi urnalizën dhe testin fekal.
Abu al-Qasim (Abulcasis), shihet si babai i operimit, shkri librin Kitab el-Tasrif (1000), enciklopedi 30 volumëshe mjekësore, e cila u mësua nga shkollat mjekësore myslimane dhe evropiane deri në shekullin e XVII. Ai zbuloi një numër të madh të instrumenteve kirurgjike, duke përfshirë instruentet e para unike me gruan, gjithashtu dhe përdorimin kirurgjik të katgutit dhe gërshërëve, ligaturës, gjilpërës kirurgjike, bisturit, kuretës, retraktorit, sungjerit kirurgjik, zërit, grepit kirurgjik, shfurës kirurgjike, spekulumit, dhe suvas. Në vitin 1021, Ibn al-Haytham (Alhacen) arriti përparim të rëndësishëm në operim të syrit pasi që studioi dhe mirë e sqaroi procesin e të pamurit dhe percepcionit vizual në librin e tijë ''Libri i Optikës,.
Ibn Zuhr konsiderohet pionier i operimit eksperimental, për paraqitjen e metodës eksperimentale në operim në shekullin e XII, gjithashtu ishte i pari i cili praktikoi testimin në kafshë me qëllim të eksperimentimit të procedurave kirurgjike para aplikimit të tyre tek njerëzit. Ai gjithashtu realizoi autopsitë e para në njerëz dhe në kafshë.
Në vitin 1242, Ibn al-Nafis, i cili konsiderohet pionier i fiziologjisë kardiovaskulare, ishte i pari i cili përshkruajti qarkulimin pulmonar dhe qarkullimin koronar, që formojnë bazën e sistemit të qarkullimit për të cilat konsiderohet babai i teorisë së qarkullimit dhe një nga fiziologët më të mëdhenjë të historisë. Ai gjithashtu përshkroi konceptin më të hershëm të metabolizmit, dhe zhvilloi sistem të ri të fiziologjisë dhe të psikologjisë për t'i zëvendësuar sistemet e zhvilluar nga Ibn Sina dhe Galeni duke zhvlerësuar shumë nga teoritë e tyre të gabuara si: teoritë mbi katër humorët, pulsimin, eshtrat, muskujt, zorrët, shqisat, kanalet e së ithtës, ezofagun, stomakun, etj.
Ibn al-Lubudi (1210-1267) refuzoi teorinë e katër humorëve të përmbajtur nga Galeni dhe Hipokrati dhe zbuloi se trupi dhe mbrojtja e tijë varet posaçërisht nga gjaku, gjithashtu refuzoi idenë e Galenit se gratë mund të prodhojnë spermë dhe zbuloi se lëvizja e arterieve nuk janë të varura nga lëvizja e zemrës, se zemra është organi i parë, i cili formohet në trupin e fetsit (e jo truri siç thoshte Hipokriti) edhe atë se eshtrat që formojnë kafkën mund të rriten në tumore.
Tashrih al-badan (Anatomia e trupit) nga Mansur ibn Ilyas (c. 1390) përmbante dagrame gjithëprëfshirëse të strukturës së trupit, të sistemit nervor dhe të sisemit të qarkullimit. Gjatë Vdekjes së Zezë mga çuma në shekullin e XIV el-Andalus, Ibn Khatima dhed Ibn el-Khatib zuluan se sëmundjet shkaktohen nga mikroorganizmat, të cilët hynë në trupin e njeriut. Zbulimet tjera mjekësore, të cilat për herë të parë u paraqitën nga myslimanët janë: zbuimi i sistemit të imunitetit, paraqitja e mikrobiologjisë, përdorimi i kashëve për testim dhe kombinimi i mjekësisë me shkencat tjera (duke përfshirë agrokulturën, botanikën, kiminë dhe farmacologjinë), gjithashtu janë edhe zbulimi i shiringës injektuese nga Ammar ibn Ali el-Mawsili në shekullin e IX në Irak, hapja e barnatores së parë në Bagdad në vitin 754, ndarja e mjekësisë nga farmacia në shekullin XII dhe zbulimi i mbi 2,000 substancave mjekësore e kimike.
Feja në Rumani
Rumania është një shtet laik dhe nuk ka fe shtetërore. Rumania është një nga vendet më religjioze të Evropës dhe shumica e qytetarëve të vendit janë të krishterë ortodoksë. Shteti rumun njeh zyrtarisht 18 fe dhe besime. 81,04% e popullsisë së të vendit u identifikua si pjesë e Kishës Ortodokse në regjistrimin e vitit 2011. Krishterët e tjerë përfshijnë Kishën Katolike (të dyja katolicizmi latin (4,33%) dhe katolicizmi grek (0,75%-3,3%), kalvinizmi (2,99%). Rumania gjithashtu ka një pakicë të vogël, por historikisht të rëndësishme myslimane, të përqendruar në Dobrujën e Veriut, të cilët janë kryesisht të tatar të Krimesë dhe turq dhe janë rreth 44,000 njerëz.
Fiku i detit
Fiku i detit (Opuntia ficus-indica Miller) bime e familjes caclaceae me origjine nga Amerika tropikale.
Feja në Rumani
Ortodoksia Lindore
parapamje|majtas|[[Katedralja e Trinisë së Shenjtë, Arad|Katedralja Ortodokse Rumune e Trinisë së Shenjtë në Arad]] parapamje|200px|djathtas|[[Katedralja Metropolitane, Iași|Katedralja Metropolitane në Iași, kisha më e madhe ortodokse në Rumani]] Kisha Ortodokse Lindore është besimi më i madh fetar në Rumani, duke numëruar 16,307,004 sipas regjistrimit të vitit 2011, ose 81.04% e popullsisë. Megjithatë, shkalla e pjesëmarrjes në kishë është dukshëm më e ulët. Sipas një sondazhi të kryer nga INSCOP në korrik 2015, 37.8% e rumunëve që deklarojnë se janë fetarë shkojnë në kishë vetëm në festat kryesore, 25.4% një herë në javë (veçanërisht të dielën), 18.9% një herë në muaj, 10.2% një herë në ditë. vit ose më pak, 3,4% thonë se nuk shkojnë në kishë, 2,7% disa herë në javë dhe vetëm 0,9% thonë se shkojnë në kishë çdo ditë.
Kisha Katolike
Sipas regjistrimit të vitit 2011, ka 870,774 katolikë  që i përkasin kishës latine në Rumani, duke përbërë 4,33% të popullsisë. Grupet më të mëdha etnike janë hungarezët ((500,444, duke përfshirë Székelys; 41% e hungarezëve), rumunët (297,246 ose 1,8%), gjermanët (21,324 ose 59%), dhe romët (20,821 ose 3,3%), si dhe sllovakët, bullgarët, kroatët, italianët, çekët, polakët.
Islami
thumb|150px|[[Xhamia e Madhe e Konstancës|Xhamia e Madhe në Konstanca]] Megjithëse numri i myslimanëve është relativisht i vogël, Islami gëzon një traditë 700-vjeçare në Rumani, veçanërisht në Dobrujën Veriore, një rajon në bregun e Detit të Zi, i cili ishte pjesë e Perandorisë Osmane për gati pesë shekuj (rreth 1420–1878). Sipas regjistrimit të vitit 2011, 64,337 njerëz, përafërsisht 0.3% e popullsisë së përgjithshme, treguan se feja e tyre ishte Islami. Shumica e myslimanëve rumunë i përkasin Islamit Synit.
97% e myslimanëve rumunë janë banorë të dy qarqeve që formojnë Dobrujën Veriore: tetëdhjetë e pesë për qind jetojnë në Qarkun Konstanca dhe dymbëdhjetë për qind në Qarkun Tulcea. Muslimanët e mbetur jetojnë në qytete si Bukureshti, Brăila, Călărași, Galați, Giurgiu, Drobeta-Turnu Severin. Etnikisht, shumica e tyre janë tatarë, të ndjekur nga turqit, shqiptarët, romët myslimanë dhe emigrantët nga Lindja e Mesme dhe Afrika, edhe pse ka disa rumunë etnikë të konvertuar në Islam, të cilët madje krijuan një xhami në vitin 2014. Që nga viti 2007, ka punëtorë indonezianë, Bangladesh dhe pakistanezë që vijnë në Rumani, të cilët janë kryesisht myslimanë.
Në Rumani ka rreth 80 xhami. Një nga më të mëdhatë është Xhamia e Madhe e Konstancës, e njohur fillimisht si Xhamia Carol I. Ajo u ndërtua midis viteve 1910 dhe 1913, me urdhër të Carol I, në vlerësim të komunitetit mysliman në Konstancë. Sipas statusit ligjor të besimit mysliman, komuniteti mysliman rumun përfaqësohet zyrtarisht nga një myfti, ndërsa myftiati është institucioni përfaqësues fetar dhe kulturor i komunitetit mysliman, me një status të ngjashëm me atë të besimeve të tjera zyrtarisht. e njohur nga shteti rumun. Po kështu, myslimanët në Konstancë, të cilat përfshijnë përafërsisht. 6% e popullsisë së këtij qarku, përfaqësohen në Parlament nga Unioni Demokratik i Tatarëve Turkik-Musliman të Rumanisë, i themeluar më 29 dhjetor 1989.
Shkenca në mesjetën Islame
Shkencat neurologjike
Në shkencat neurologjike dhe psikologji, al-Kindi (Alkindi) ishte i pari i cili eksperimentoi me terapinë me muzikë, dhe Ali ibn Sahl Rabban al-Tabari ishte i pari i cili studioi psikoterapinë. Koncepti i shëndetit mendorë u paraqit nga Ahmed ibn Sahl al-Balkhi, i cili ishte pionier i terapisë njohëse, psikofiziologjisë, mjekësisë psikomatike dhe ishte i pari i cili studioi psikologjinë njohëse dhe psikologjinë mjekësore, dallimin mes neurozës dhe psikozës dhe i klasifikoi çrregullimet nevrotike. Al-Razi (Razes) bëri përparime të dukshme në psikiatri në tekstet e tija referuese El-Mansuri dhe Al-Hawi, të cilat prezentonin definicione, simptome dhe trajtime për çrregullime mendore dhe për probleme lidhur me shëndetin mendorë. Ai gjithashtu udhëhoqi sallën psikiatrike në spitalin e Bagdadit. Institute të tilla nuk ekzistonin në Evropë në atë kohë për shkakë të frikës së posedimit nga djalli.
Ibn al-Haytham, për punën e tijë në psikologjinë e perceptimit vizual kon në librin e tijë "Libri i Optikës" ku ishte shkencëtari i parë i cili argumentoi se të pamurit gjendet në tru e jo në sy, konsiderohet themelues i psikofizikës dhe psikologjisë eksperimentale, Ai theksoi se përvoja personale ka ndikim në atë se çka shohin njerëzit dhe si e shohin atë njerëzit dhe se të pamurit dhe perceptimi janë subjektive. Ai ishte gjithashtu i pari i cili kombinoi fizikën dhe psikologjinë për të formuar psikofizikën dhe hetimet dhe eksperimentet e tija në psikologji dhe të pamurit vizual përfshinë ndjesi, ndryshime në ndjeshmëri, ndjenjën e të prekurit, perceptimin e ngjyrave, perceptimin e errësirës, sqarimin psikologjik të iluzionit të Hënës dhe të pamurit me dylbi. Biruni gjithashtu ishte pionier i psikologjisë eksperimentale sikur që ishte i pari i cili përshkroi eksperimentalisht konceptin e kohës së reagimit.
Optika
250px|thumb|[[Ibn al-Haytham (Alhacen) zbuloi kamerë "kamera obscura" dhe kamerën me vrimë për eksperimentet e tija mbi dritë dhe optikën.]]
Në fushën e optikës, Ibn Sahl (c. 940-1000), një matematikan dhe fizikan i lidhur me oborrin e Bahdadit, shkroi traktatin Mbi Pasqyrat dhe Thjerrëzat që Djegin në vitin 984, në të cilin ai paraqiti të kuptuarit e tijë, se si pasqyrat dhe thjerrëzat e lakuara përkulin dhe dhe fokusojnë dritën. Ibn Sahl tani konsiderhet si zbulues i parë i ligjit të përthyerjes, zakonisht i quajtur ligji i Snellit, sipas fizikanit holandez Willebrord Snellius (1580 - 1626). Ai përdori ligjin e tijë për të punuar format e thjerrzave që fokusojnë dritën pa formim gjeometrik, të njohura si thjerrëz asferike.
Ai gjithashtu studioi pasqyrat sferike dhe parabolike dhe kuptoi dhe kuptoi se si përthyerja nga thjerrëza lejon fotografitë të fokusohen dhe të zmadhohen. Ai kuptoi matematikisht se përse pasqyrat sferike prodhojnë shmangie. Libri i tijë Libri i Optikës është radhitur ndër më të ndikueshmit ntë historinë e fizikës, për inicimin e revolucionit shkencorë në optikë dhe perceptimin pamor.
Ai gjithashtu realizoi eksperimetet e para mbi shpërndarjen e dritës në gjyrat e saja përbërëse. Puna e tijë më e madhe Kitab al-Manazir u përkthye në gjuhën latine në Mesjetë, gjithashtu u përkthye edhe libri i tij, i cili merrej me ngjyrat e perëndimin e Diellit. Një kohë të gjatë u mor me teoritë e fenomeneve të ndryshm fizike si hija, eklipsa dhe yberi. Ai gjithashtu u mundua të sqarojë shikimin me dylbi dhe iluzionin e Hënës. Përmes këtyre studjimeve të zgjeruara në optikë ai konsiderohet babai i optikës moderne.
Ibn al-Haytham gjithashtu me të drejtë kundërshtoi duke pohuar se ne i shohim objektet përshkak të rrezeve të dritës së diellit, të cilat ai besonte se, janë rrjedha të pjesëve të vogla të cilat udhëtojnë në vija të drejta, reflektohen nga objektet në drejtim të syve tonë. Ai kuptoi se drita duhet të udhëtojë në një shpejtësi të madhe por të kufizuar (jo pa mbarim) dhe se përthyerja shkaktohet nga shpejtësia e ndryshme në substanca të nryshme. Ai gjithashtu studioi pasqyrat sferike dhe parabolike dhe kuptoi se si përtherja nga thjerrëta do të lejojë fotografitë të fokusohen dhe të zenë vend zmadhimi. Ai kuptoi matematikisht përse pasqyra sferike prodhon shformim.
Robert S. Elliot mbi Ibn al-Haytham (Alhacen) shkroi:
Ibn Sina (980-1037) u pajtua se shpejtësia e dritës është e kufizuar duke pohuar se " nëse perceptimi i dritës është shkak i emetimit të disa pjesëve të caktuara të burimit të shndëritshëm, shpejtësia e dritës duhet të jetë ee kufizuar." Ebū Rayhān el-Bīrūnī (973-1048) gjithashtu u pajtua se drita ka shpjtësi të caktuar dhe ai ishte i pari që zbuloi se shpejtësia e dritës është shumë më e madhe se shpejtësia e zërit. Qutb al-Din al-Shirazi (1236-1311) dhe Kamāl al-Dīn al-Fārisī (1260-1320) dhanë sqarimin e parë të saktë për fenomenin e ylberit. -
Shkencat shoqërore
Gjatë civilizimit Islam u bënë kontribute të dukshme në shkencat shoqërore.
Abū al-Rayhān al-Bīrūnī (973-1048) u përshkrua si "antropologu i parë". Ai shkroi studime të detajuara krahasuese në antropologjinë e njerëzve, religjioneve dhe kulturave të Lindjes së Mesme, Mesdheut dhe Azisë Jugore. Antropologjia e religjionit e Birunit ishte e mundëshme vetëm për skolastikët e zhytur thellë në traditën e kombeve. Biruni u vlerësua nga shumë skolastikë myslimanë për antropologjinë e tijë islame. Biruni gjithashtu shihet edhe si babai i indologjisë. Al-Saghani (d. 990) shkroi disa nga komentet e hershme në historinë e shkencës të cilat përfshinë një krahasim mes skolastikëve "antikë" (duke përfshirë babilonët, egjiptasit, grekët dhe indianët antikë) dhe "modernë" (shkencëtarët myslimanë të kohës së tijë). Al-Muqaddasi (b. 945) gjithashtu dha kontribut të madhë në shkencat shoqërore.
Ibn Khaldun (1332-1406), konsiderohet paraardhës i disa shkencave shoqërore si demografisë, historisë kulturore, historiografisë, filozofisë së historisë, sociologjisë, dhe shkencave shoqërore, dhe shihet si një nga paraardhësit e ekonomisë moderne. Ai më së miri njihet për librin e tij Muqaddimah (latinizuar si Prolegomenon). Disa nga idetë e tija të paraqitura në librin Muqaddimah ishin mbi fushat si filozofia sociale, teoritë mbi konfliktet shoqërore, kohezioni strukturorë, kapitali shoqërorë, rrjeti shqërorë, dialektika, lakorja e Lafferit, metoda historike, animi sistemik, rënia dhe ngritja e civilizimeve, unazat kundërvepruese, teoria e sistemeve dhe përgjegjësia korporale dhe shoqërore.
Franz Rosenthal në librin e tijë History of Muslim Historiography' (sq.: Historia e Historiografisë Myslimane) shkruan:
Zoologjia
Ibn al-Haytham shkroi një libër në të cilin argumentoi evolucionin (pa selektimin natyrorë), si dhe shkencëtarë e skolastikë të tjerë të shumtë myslimanë si Ibn Miskawayh, Vëllezërit e pastërtisë, al-Khazini, Abū Rayhān al-Bīrūnī, Nasir al-Din Tusi dhe Ibn Khaldun diskutuan dhe zhvilluan këto ide. Të përkthyera latinisht këto punime filluan të paraqiten në perendim pas rilindjes dhe duket të kenë patur ndikim në shkencën Perendimore.
Libri al-Fawz al-Asghar i shkruar nga Ibn Miskawayh dhe libri Enciklopedia e Vëllezërve të Pastërtisë (Letrat e shkruara nga Ikhwan al-Safa) nga Vëllezërit e Pastërtisë shprehnin ide evolutive mbi atë se si llojet evoluuan nga lënda, në avull dhe pastaj në ujë, pastaj në minerale, pastaj në bimë, pastaj në kafshë, pastaj në majmunë dhe pastaj në njerëz. Këto punime u njohën në Evropë dhe ka të ngjarë që ndikuan në paraqitjen e Darvinizmit.
Historiografia
Historia e shkencës në botën Islame, si e gjithë historia, është e mbushur me pyetje për interpretim. Historianët e shkencës në përgjithësi konsiderojnë se studimi i shkencës Islame, si e gjithë historisë, duhet parë brenda rrethanave të veçanta në kohë dhe vend. A. I. Sabra hapi përmbledhje të kohëve të fundit të shkencës arabe duke shënuar, "Besoj se askush nuk do të dojë të kundërshtojë propozimin se e gjithë historia është histori lokale... dhe historia e shkencës nuk është përjashtim."
Disa skolastikë i ikën një pikpamjeje të tillë lokale hitorike dhe kërkuan të identifikojnë lidhjet mes Islamit dhe shkencës që aplikohen në të gjitha kohërat dhe vendet. Historiani dhe filozofi persian Seyyed Hossein Nasr pa lidhje më pozitive në "një shkencë Islame e cila ishte shpirtërore dhe jo sekulare" e cila "vë në dukje rrugën drejt një shkence të re Islame, e cila do t'u ikte gabimeve jo humaniste dhe jo shpirtërore." Disa historianë të shkencës vënë në pyetje vlerën e tërheqjes së kufive që etiketojnë shkencat dhe shkencëtarët praktikojnë ato posaçërisht termet kulturore, të civilizimit dhe ato gjuhësore.
Overkill
Overkill është albumi i dytë dhe një nga më të njohurit të të gjithë muzikës heavy metal. Disku u nxorr më 24 mars 1979 nga grupi Motörhead në Bronze Records dhe arriti pozitën e 24 në top-listat angleze
Flüelen
është një komunë në kantonin Uri të Zvicrës.
Arti grek
Qyteterimi grek
Qyteterimi romak eshte djepi i kultures perendimore. Romaket studiuan cdosektor te kultures, te filozofise, teatrit, poezise e deri matematikes, artit eastronomise, duke heshur bazat e shoqerise sone.Per here te pare ne historine njerezore kultura greke e vendosi njeriun neqender te saj, duke e vecuar nga te gjitha llojet e tjera. Ai mund te bentegjithcka: te studionte natyren, te reflektonte mbi kuptimin e jetes etj.Ky interes per njeriun ndikoi natyrisht edhe ne artin grek. Ne arkitekture uperdor “shkalla njerezore” (domethene, llogaritja e masave te ndertesave neraport me madhesine e njeriut), ne skulpture dhe pikture subjekti iperhershem ishte figura e njeriut.
SKULPTURA Qene periudhen arkaike (periudha e pare e qyteterimit grek) njeriu ishteprotagonisti i statujave ne skulpture, madje edhe perendite paraqiteshinme tipare njerezore, ndonese te bukura dhe perjetesisht te reja. Ne periudhen klasike (periudha e dyte e qyteterimit grek),artistet kerkuan me shume harmoni dhe ekuiliber, duke arriturforma me fleksible dhe me shume levizje. Skulptoret e medhenjte shek V p.e.s., Mironi, Fidia, Polikleti, si edhe te shek IV p.e.s.Skopas, Praksiteli e Lisipi, studiuan me kujdes proporcionet etrupit te njeriut dhe realizuan me perfeksion anatominenjerezore. Ne periudhen helenistike (periudha e trete e qyteterimitgrek) skulptoret kerkuan me shume dinamizem dhe levizje. Piktura Ne greqine antike piktura ishte shume e zhvilluar, por mbetjet esaj jane shume te pakta. Nje ide te perafert per vlerat e saj mund takrijojme nga pikturat ne vazo. Qeramika Qeramika greke kishte dy procese kryesore: se pari, perpunimin e argjiles,me dore e pastaj ne torno dhe asaj te zbukurimit, qe i takonte piktorit.Stili i pikturimit te vazove ishte fillimisht me figura te zeza ne sfondin ekuq te argjiles, me pas ai u zevendesua ngafigura te kuqe ne sfon
Sali Berisha
Sali Berisha (15 tetor 1944, Viçidol) është një kardiolog dhe politikan shqiptar, që shërbeu si presidenti i dytë i Shqipërisë në vitet 1992–1997 dhe president i parë i zgjedhur nga parlamenti i dalë nga zgjedhjet e lira demokratike pas rënies së regjimit komunist. Berisha ka qenë kryeministër i Shqipërisë nga 2005 deri më 2013. Ka qenë kryetar i Partisë Demokratike tri herë, në periudhën 1991–1992,1997-2013 dhe nga 2020 deri sot.
Si një ish-sekretar komitetit të Partisë së Punës në Fakultetin e Mjekësisë te Universiteti i Tiranës, e braktisi karrierën si kardiolog dhe profesor i universitetit për t'u bërë lideri i Partisë Demokratike.
Jetëshkrimi
U lind në fshatin Viçidol të prefekturës së Kosovës (territorialisht sot është Qarku i Kukësit) në një familje besimtarësh myslimanë. Është i biri i Ramës dhe i Sheqeres. Berisha ka një vëlla të madh, Selimin, dhe motrës Hajrie. Për të lexuar e mësoi e motra kur ai vetë qe 5 vjeç. Arsimin fillor e kreu në vendlindje, ndërsa të mesmen në Tiranë, ku rrinte pranë teknikumit mjekësor tek Medreseja. I apasionuar pas letërsisë dhe historisë, më 1963 nisi studimet për mjekësi në Universitetin e Tiranës, ku u diplomua më 1967.
Në vitin 1978 fitoi një bursë nëntëmujore nga UNESCO për studime të avancuara dhe trajnime në Paris. Pasi përfundoi me sukses studimet atje, drejtoi një program kërkimor për hemodinamikë.
Në vitet '70 u emërua profesor në Universitetin e Tiranës. Gjatë viteve 1980–1990 publikoi libra studimorë, tekste universitare dhe artikuj shkencorë në fushën e kardiologjisë brenda dhe jashtë vendit.
Në vitin 1986 u zgjodh anëtar i Komitetit Evropian për Kërkime Mjekësore me qendër në Kopenhagë, për kërkimin në shkencat mjekësore. Më 1989 iu dha titulli Profesor nga Universiteti i Tiranës.
Roli në rënien e komunizmit
Mbas vdekjes së diktatorit komunist Enver Hoxha, Berisha shpresonte që pasardhësi i tij, Ramiz Alia, do e zbuste politikën e ashpër staliniste të paraardhësit të tij dhe do të inkurajonte ndryshimet. Por bashkë me një numër në rritje të intelektualëve, studentëve dhe të rinjve punëtorë ai mbeti i zhgënjyer kur këto shpresa nuk u realizuan. Në vitin 1989 kur vendet e Evropës Lindore filluan të përmbysnin komunizmin, Berisha dhe mbështetësit e tjerë të reformave dolën më hapur me thirrjet për ndryshime në Shqipëri.
thumb|202x202px|left|Berisha gjatë Lëvizjes antikomuniste dhjetor 1990
Në tetor të vitit 1989, në një intervistë me Televizionin Shqiptar të kontrolluar nga shteti, ai i kërkoi regjimit të fillojë një program të gjerë liberalizimi. Intervista u regjistrua, por nuk u transmetua në televizion. Në gusht të vitit 1990, në një takim të disa intelektualëve shqiptarë me Ramiz Alinë, Berisha kërkoi lejimin e sistemit shumëpartiak dhe ekonominë e tregut. Në një artikull të botuar në gazetën "Bashkimi" më 17 shtator 1990, Berisha dënoi ato që ai i quante ”reforma kozmetike” të regjimit të Alisë. Pa pluralizëm politik, theksonte ai, nuk mund të ketë demokraci të vërtetë në Shqipëri. Në dhjetor të vitit 1990 ai iu bashkua që në ditën e parë demonstratave të studentëve, të cilat e detyruan regjimin të lejonte sistemin shumëpartiak. Me krijimin e partisë së parë antikomuniste, Partisë Demokratike, ai u bë një nga drejtuesit kryesorë të saj dhe në shkurt të vitit 1991 u zgjodh kryetar i Partisë. Sali Berisha është zgjedhur deputet i Parlamentit më 1991, 1992, 1997, 2001, 2005 dhe 2009.
President (1992–1997)
Pas zgjedhjeve të para të lira në Shqipëri, Berisha u zgjodh President i Republikës më 9 prill 1992. Gjatë mandatit si President i Republikës së Shqipërisë, Shqipëria u hap ndaj perëndimit; ajo u bë anëtare e Këshillit të Evropës në vitin 1995; nënshkroi Marrëveshjen për Paqe dhe Partneritet në vitin 1993 dhe vendosi bashkëpunim të ngushtë me vendet e BE-së dhe SHBA-në. Të gjitha ligjet e diktaturës komuniste u zëvendësuan me ligje të reja të standardeve evropiane dhe u krijuan institucione të reja si Gjykata Kushtetuese e Shqipërisë dhe Këshilli i Lartë i Drejtësisë, që nuk ekzistonin më parë.
Rënia e skemave piramidale në fund të viti 1996, në të cilat shqiptarët humbën miliona dollarë, çoi në demonstrata në të cilat njerëzit akuzonin qeverinë për vjedhjen e parave. Trazirat e krijuara si rezultat i kësaj në fillim të vitit 1997 e detyruan Berishën të dekretonte zgjedhjet e parakohshme në qershor 1997. Këto zgjedhje u fituan nga opozita dhe pas kësaj Berisha dha dorëheqjen si President.
Kryetar i opozitës (1997–2005)
Më pas Berisha ri-zgjidhet Kryetar i Partisë Demokratike dhe këtë pozicion e mban nga viti 1997 deri, i rizgjedhur në prill 2005 deri në 26 qershor 2013.
Në vitin pasues Berisha e fut Partinë Demokratike në koalicion me partitë e qendrës së djathtë dhe në zgjedhjet e përgjithshme politike të mbajtura në pesë raunde në periudhën qershor-gusht 2001 zgjidhet drejtues i koalicionit. Megjithëse misioni vëzhgues ndërkombëtar OSBE / ODIHR i quajti këto zgjedhje të manipuluara, koalicioni fitoi 37 % të votave.
Kryeministër (2005–2013)
thumb|244x244px|Çifti Berisha së bashku me çiftin presidencial ObamaMe 3 korrik 2005, koalicioni prej pesë partive të qendrës së djathtë i drejtuar nga Sali Berisha ia arriti që të fitojë një mazhorancë prej 74 deputetësh nga 140 gjithsej në Kuvend dhe më 8 shtator 2005 me shumicë prej 81 votash të deputetëve zgjidhet Kryeministër i Shqipërisë. Më 4 prill 2009 Shqipëria u pranua si anëtare me të drejta të plota në NATO. Kjo u arrit falë reformave të kryera të qeverisë Berisha. Sipas revistës së mirënjohur amerikane Forbes Shqipëria ishte pothuajse i vetmi vend në Europë qe kishte rritje ekonomike dhe e konsideron Berishën si arkitektin e suksesit ekonomik të Shqipërisë.
Më 28 qershor 2009 u mbajtën zgjedhjet e radhës për parlamentin ku koalicioni i udhëhequr nga Partia Demokratike fitoi 70 mandate nga 140 te tilla. Zgjedhjet u certifikuan nga OSBE/ODIHR si zgjedhje që shënuan progres të dukshëm lidhur me regjistrimin e votuesve, procesin e identifikimit, kornizën ligjore, procesin e votimit, numërimit të votave dhe zgjidhjes së ankesave. Berisha ftoi LSI-në në koalicion, ftesë që u pranua nga z. Ilir Meta. Qeveria e re konsiderohet si qeveria e integrimit të Shqipërisë në Bashkimin Evropian.
Gjatë periudhës së qeverisjes nga qeveri e drejtuar nga Berisha, u ndërtuan më shumë se 10.000 km rrugë, duke lidhur me rrugë të asfaltuara mbi 900 fshatra me komunat dhe 169 komuna me infrastrukturën rrugore kombëtare. Për t'u përmendur janë rruga Tiranë-Elbasan dhe në mënyrë të veçantë, rruga Durrës-Kukës, që njihet ndryshe si "Rruga e Kombit", sepse lidh Kosovën me qytetin e Durrësit. Kjo e fundit përshkon Shqipërinë lindje-perëndim dhe është vepra më e madhe rrugore në historinë e Shqipërisë. Ndërtimi i kësaj rruge u kritikua nga Partia Socialiste si shumë e kushtueshme. Kryetari i Partisë Socialiste Edi Rama, në një fjalim në Kukës gjatë ndërtimit të rrugës, theksoi se me paratë e harxhuara për ndërtimin e kësaj rruge do të ishin ndërtuar shumë rrugë të tjera në Shqipëri.
Një tjetër arritje e qeverisjes së Berishës ishte sigurimi i energjisë elektrike pa ndërprerje për qytetarët shqiptarë për herë të parë në historinë e Shqipërisë.
Sali Berisha është i martuar me Liri Berisha, e cila është pediatre dhe kanë dy fëmijë, një vajzë, Argitën, dhe një djalë, Shkëlzenin. Berisha zotëron gjuhën angleze, frënge, italiane,ruse dhe gjermane.
EFEM RECORDS
EFEM Records është një label i pavarur shqiptar për regjistrime këngësh me bazë në Gjenevë, Zvicër.
Historiku
EFEM Records u themelua në vitin 2011 nga menaxheri shqiptar dhe këngëtari i muzikës shqiptare të zhanrit hip hop EFEM. Për të prodhuar regjistrimet e tij, ai filloi duke bërë CD me këngë shqip, anglisht dhe frëngjisht, por labeli së shpejti tërhoqi artistë të tjerë të interesuar të publikonin regjistrime të pavarura. Si i tillë repertori i tij është zgjeruar duke përfshirë vepra instrumentale. Lista e artistëve është rritur në mënyrë të qëndrueshme gjatë viteve të para dhe përfshin bashkëpunime të rëndësishme me artistë dhe producentë shume të  njohur të showbizit botëror.
Lumi Tidan
thumb| Tidan është lumë në jug të Västergötland. Tidan është një nga lumenjtë në Suedi e cila rrjedh në veri.
Mariestad
Mariestad është qytet në rajonin e Västergötland, Suedi. Qyteti ka pasur 15,591 banorë më 2010. Qyteti u themelua më 1583 nga Duke Charles, i cili më vonë u bë mbret Charles IX i Suedisë. Mariestad e morri emrin nga Marie i Pfalzit. Emblema e Mariestadit, një dem duke u larguar nga uji, që domethënë se çfarë ka parë Marie i Pfalzit në lumin e Tidan ku ka arritur ajo. Mariestad është një nga dy qytetet me katedrale pa peshkop, qyteti tjetër është Kalmari.
Lørenskog
Lørenskog është një komunë në qarkun Akershus, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 71 km² dhe popullsi 30496 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Kantoni Saint-Amans
Kantoni Saint-Amans (frëngjisht: Canton de Saint-Amans) është një kanton në departamentin Lozère, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Amans. Ka sipërfaqe 269.59km2 dhe popullsi 2056 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Amans aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Kantoni Sotteville-lès-Rouen-Est
Përbërja aktuale
Kantoni Sotteville-lès-Rouen-Est aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
ClearLCD
ClearLCD është një teknik në zhvillim e sipër nga firma Philips. Më këtë teknik kualiteti i fotografisë në televizorët LCD do të korrigjohet në një shkallë të lartë. Televizorët e gjeneratës së re FlatTV të pajisura me këtë teknik do të dalin në treg në gjysmën e parë të vitit 2006. Me këtë është arritur korrigjimi i dy mangësive të televizorëve "flat":
Pasi që pikat (pikëzat) e Ekraneve LCD vetvetiu nuk emitojnë dritë (siç është rasti te teknologjia e ekraneve Plasma apo te ekranet me cilindër e katoda) duhet të ndriçohen nga mbrapa.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1662
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shronjës.
Besmire Niko
Besmire Niko është inxhiniere ndërtimi në qytetin e Pogradecit.
Edukimi
Besmire Niko ka përfunduar studimet e larta në Universitetin Politeknik të Tiranës. Ajo vjen nga një familje me traditë në inxhinieri.
Karriera
Besmire Niko është Drejtore e Drejtorisë së Emergjencave, Strehimit dhe Administrimit të Tokës Bujqësore në Njësitë Administrative, Bashkia Pogradec. Më parë ajo ka shërbyer si Drejtore e Drejtorisë Urbanistike, Bashkia Pogradec.
Lidhje të jashtme
Besmire Niko ka qenë personazhi i një video/podcast të krijuar nga të rinjtë në kuadër të projektit Local STEMspresso: Promovimi i Grave në STEM nga të rinjtë për të rinjtë, të zbatuar nga SCiDEV me mbështetjen e UNDP Albania, në bashkëpunim me Ministrinë e Shëndetësisë dhe Mbrojtjes Sociale si pjesë e programit të përbashkët të Kombeve të Bashkuar "T'i japim fund dhunës ndaj grave në Shqipëri", financuar nga Ambasada e Suedisë në Shqipëri.
'Pogradec, banorët nisin rindërtimin e pallatit të djegur'- Kronikë në Vizion Plus.
Bürglen
është një komunë në kantonin Uri të Zvicrës.
Assassins
Assassins është një film me aktoret Antonio Banderas dhe Sylvester Stallone. U shfaq për herë të parë ne vitin. Bëhet fjalë për dy vrasës të paguar të cilët ndeshen me njëri tjetrin kur zbulojnë se duhet të vrasin të njëjtin person.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1661
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shronjës.
Argjipeshkvia katolike Tiranë-Durrës
parapamje|Arqipeshkvia Metropolitane e Tiranë-Durrës (blu), Arqipeshkvia Metropolitane e Shkodër-Pult (vjollcë), Ipeshkvia e Sapës (kaltër), Ipeshkvia e Lezhës (jeshil), Ipeshkvia e Rrëshenit (blertë), Administratura Apostolike e Shqipërisë së Jugut (verdhë) Argjipeshkvia katolike Tiranë-Durrës (Latinisht: Archidioecesis Tiranensis-Dyrracena) ekziston qysh nga shekulli XIII dhe përpara ishte njohur si Metropoli i EPIRUS NOVUS, që ka qenë një nga emrat të Durrësit. Durrësi si qytet ilirik është themeluar që në shekullin IV para Krishtit. Njihej me dy emra tjetër, DYRRACHIUM dhe EPIDAMNUS. Më gjatë flet vepra e Daniel Farlatit, “ILLYRICUM SACRUM” (Iliria e Shenjte), botuar në latinisht në Venedikt në vitin 1917. Libri përbëhet nga tetë volume të mëdha me më shumë se 500 faqe secili. Volumi i shtatë rreshton historinë kishtare kryesisht nga Dalmacia deri në kufi me Greqinë. Ky volum është i përkthyer në gjuhën shqipe. Durrësi, si dioqezë Metropoli, në shekuj të parë të krishterimit, d.m.th. rreth shekullit III e pas kishte 20 dioqeza sufragane, mbi të cilat flet gjerë e gjatë Farlati.
Ipeshkvi i parë i kësaj dioqeze rezulton që në vitin 95 më emër Shën Cezari, martir, një nga 72 nxënësit e Jezu Krishtit, çuar nga vetë Shën Pali që në Letrën e tij drejtuar Romakeve 15, 19 thotë se ka predikuar Ungjillin e Jezu Krishtit deri në Iliri, qyteti më i rëndësishëm që në kohet e para ishte Durrësi.
Në vitin 1640 tregohet se kryeipeshkvi i Durrësit, që kishte rezidencën e tij në Shna Prende të Kurbinit, në personin e Rafael K’Ambrosias, për lehtësi komunikacioni, e vendosi selinë e tij në Delbnisht, po të Kurbinit, deri në vitin 1937, kur Mons. Vinçens Prendushi e rivendosi në Durrës.
Kryedioqeza e Durrësit ka pasur në mënyrë të pandërprerë barinjtë e vet deri më Imzot Vinçens Prendushin që vdiq në burgun e Durrësit më 1949, më pas ndoqën Vikarët Dioqezanë Mons. Pjetër Dema, Don Luigj Gashi e Don Zef Bici dhe i fundit Don Ndoc Sahatçia i dioqezës së Lezhës. Në fillim të vitit 1967 të gjitha kishat e Shqipërisë u mbyllen, shumë u prishen e të tjera u përdoren për përdorime profane. Sigurisht të gjitha pronat e kishës janë sekuestruar nga shteti.
Më 25 prill 1993 kur Papa Gjon Pali II vizitoi Shqipërinë, shuguroi edhe 4 Ipeshkvij, mes të cilëve Mons. Rrok Mirdita u emërua Arqipeshkëv Durrës–Tiranë. Më 26 janar 2002 u bë Kushtimi i Kishës Katedrale të Shën Palit në Tiranë nga Kardinal Angelo Sodano si përfaqësues i Papës. Atë ditë Arqidioqeza jone Durrës-Tiranë ka marrë prej Papës Gjon Pali II titullin Metropolitane dhe emri e saj ndryshonte në “Arqidioqeza Metropolitane Tirana-Durrës”. Mons. Rrok Mirdita ka marrë paliumin si Metropolit nga Papa Benedikti XVI më 29 qershor 2005 në Romë.
Ardjan Trebicka
Ardian Trebicka (15 dhjetor 1967) ka lindur në Tirane dhe është këngëtar. Ai ka studiuar në Akademinë e Arteve për kanto.
Jeta personale
Ai jeton në qytetin e Tiranës dhe është divorcuar nga bashkëshortja e tij, Enkelejda. Ajo ka studiuar për pikturë në liceun artistik. Ata kanë një vajzë e cila quhet Iliana Trebicka.
Lidhje të jashtme
== ==
Tidan në Skövde
Tidan ndodhet në veri të komunës Skövde, Suedi, me 935 banorë më 2010.
Fuat Mato
Dëshmor ne moshen 16 vjeçare.Lindi në qershor te 1927. Vdiq me të datës 27 janar 1943 ne Borsh.
Jeta
Lindur ne Fterre i biri i Fatulla dhe Jashar Matos Në aksionin e postbllokut të Borshit (30 janar 43) ra dëshmor Fuat Mato. që nga ajo kohe çeta mbajti emrin e tij.
Të dhëna
Ne sheshin kryesor te fshatit Borsh ndodhet nje pllake  perkujtimore  ku mbiemri i tij eshte  shkruar Fuat Mati (Fterrë) Vella i deshmorit Turhan Mato Populli i kendoi
Grăniceri
Popullsia
Sipas regjistrimit të fundit të popullsisë të komunës numëron 2596 banorë. Nga pikëpamja etnike ka strukturën e mëposhtme: 89,7% janë rumunë, 1,3% hungarezë, 7.4% Rome, 1,5% gjermanët dhe 0,1% janë të kombësive të tjera apo të padeklaruar.
Historia
Kjo komunë përmendet për herë të parë në vitin 1438. Edhe pse gjurmët e banimit në këtë vend janë shumë të vjetra, në fillim të shekullit të XX u gjet një thesar me ar që daton që nga Epoka e Bronzit të vonë.
Fuat Mato
Të dhëna
"E zeza natë e janarit,
Ne post-bllok plasi zjarri,
Kush u hodh në sulm i pari,
Djali i vogël i Jasharit,
Fuati, petriti i malit, Ju ndez gjaku rrënjëdalit”.
Shih edhe
Foto e Turhan Mato http://www.flickr.com/photos/28313814@N02/2642960821/
Gjurgjenovac
Đurđenovac (në Kroatisht ) është një qytet në zhupaninë Osijek-Baranja në Kroaci.
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 2891 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 2938 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 3472 banorë. Popullsia ka ndryshuar me -1.6%.
Corrotica
Corroticë (serbisht: Црнотинце/Crnotince) është fshat në komunën e Preshevës, Serbi.