cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Çmimi i madh i Bahrainit 2009
Praktika dhe kualifikueset
Seanca kualifikuese e të shtunës mbasdite u nda në tre pjesë. Jarno Trulli arriti pol pozitën e katërt në karrierë, dhe të parën që nga viti 2005, kurse shoku i tij i skuadrës Timo Glock u rendit i dyti. Kjo ishte hera e parë që Toyota do t'a niste garën me të dy pilotët në vijën e parë. Sebastian Vettel u kualifikua i treti, i ndjekur nga Button i katërti. Në vendin e pestë u rendit Lewis Hamilton, i ndjekur nga Rubens Barrichello i gjashti. Fernando Alonso me Renault arriti vendin i shtatë, kurse Felipe Massa u rendit i teti. Nico Rosberg dhe Kimi Räikkönen plotësuan dhjetë vendet e para. Kovalainen, Nakajima, Kubica, Heidfeld dhe Piquet plotësuan vendet 11–15; ata u eliminuan në seancën e dytë. Sutil, Buemi, Fisichella, Webber dhe Bourdais zunë vendet 16–20, duke u eliminuar në seancën e parë. Sutil në mënyrë polemizuese bllokoi australianin Webber në momoentin kur ky i fundit po kryente xhiron e tij të shpejtë gjatë fundit të seancës kualifikuese (Sutil deklaroi se nuk e kuptoi se Webber po kryente një xhiro të shpejtë). Si rezultat i kësaj, Sutil mori një penalitet me tre pozicione, duke zbritur në pozicionin e 19të.
Gara
parapamje|[[Jenson Button mori fitoren e tretë të sezonit, duke rritur kryesimin e kampionatit.]] Timo Glock bëri një nisje të shkëlqyer të garës dhe mori menjëherë kryesimin, i ndjekur nga Trulli në vendin e dytë, i cili j'u deshte të luftonte me britanikun Hamilton në kthesën e parë për të ruajtur pozicionin. Hamilton në nisje kishte parakaluar Vettel dhe Button, kjo falë një nisje të përkryer dhe përdorimit të sistemit KERS. Button edhe pse u parakalua, kishte fituar një pozicion ndaj Vettel, i cili e kishte nisur garën i mbingarkuar me karburant. Edhe Kimi Räikkönen kishte bërë një nisje pozitive, duke u renditur në vendin e gjashtë pas kthesës së parë, duke rikuperuar katër pozicione. Në prapavijë, makinat e Felipe Massës, Nick Heidfeld, Robert Kubicës dhe Kazuki Nakajimës kishin pësuar dëmtime, duke detyruar të kryenin pit stope herët për të riparuar dëmtimet. Heikki Kovalainen humbi disa pozicione pasi doli nga pista, kurse Massa pasi kreu pit stopin, u ankua në lidhjet me problemet e sistemit KERS në makinët e tij, e cila kishte temperaturë më të lartë se normalja, duke u këshilluar që t'a fikte.
Në nisjen e xhiros së 2të, Button parakaloi Hamiltonin dhe rifitoi pozicionin e tretë. Pas kësaj, McLareni i Hamilton i ndihmuar nga sistemi KERS mbajti mbrapa gjermanin Vettel, i cili mundi t'a parakalonte Hamiltonin vetëm pasi britaniku hyri në bokse në xhiron e 15të.
Glock dhe Trulli kryen pit stopet e tyre respektivisht në xhirot 12 dhe 14, kjo për shkak se të dy makinat Toyota po i mbaronte karburanti. Ekipi japonez vendosi që pilotët të garonin me goma të mesme, që ishin më të ngadalta për gjysmën tjetër të garës. Kjo ishte në kontrast me strategjinë e ndjekur nga ekipet e tjera. Pasi Button kreu pit stopin e tij në xhiron e 15të, duke vendosur edhe goma të buta, ai krijoi mjaftueshëm distancë për të dalë para Trulli pas kryerjes së pit stopit. Glock, i cili më parë kryesoi garën, kishte humbur shumë terren për shkak të gomave dhe kishte rënë në vendin e shtatë, mbarapa Hamiltonit, i cili gjithashtu kishte kryer pit stopin e tij.
Në fillim të xhiros 34, Button e kishte rritur kryesimin e tij në 15.6 sekonda, duke lejuar britanikun të kontrollonte garën me lehtësi. Nga koha kur pit stopet e dyta të makinave kryesore ishin kryer, Button ishte para të gjithëve, këtë herë me goma të trasha. Strategjia e gomave të Toyotës kishte dështuar, duke bërë që Vettel, me goma të buta, të bënte disa xhiro të shpejta dhe të dilte para Trullit kur ky i fundit doli nga bokset pas pit stopit të dytë. Pasi gjermani kreu pit stopin e tij (tani me goma të trasha), ai arriti të dalë para Trullit, në një situatë tërësisht të ndryshme nga pit stopi i parë.
Katër xhiro më pas, Nakajima me Williams u bë piloti i vetëm që u tërhoq nga gara pas probleme me rrjedhjen e vajit në makinë.
Button kryesoi qetësisht në xhirot e fundit dhe mori fitoren e tretë sezonale, 7 sekonda para vendit të dytë Vettel, i cili shtyu shumë në xhirot e fundit. Trulli kaloi vijën e finishit 2 sekonda mbrapa gjermanit. Hamilton u rendit i katërti, Barrichello i pesti, Räikkönen i gjashti, Glock i shtati më pak se një sekond dhe Alonso i teti, 52 sekonda mbrapa fituesit Button. Për Nick Heidfeld ishte gara e 24 rresht e përfunduar, duke barazuar rekordin e bashkëkombasit Michael Schumacher. BMW Sauber i tij u rendit në vendin e 19të, i cili ishte vendi i fundit.
Kualifikueset
Makinat që përdorin sistemin KERS janë të shënuara me "‡"
Eyja- og Miklaholtshreppur
Eyja- og Miklaholtshreppur është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Perëndimor, dhe është pjesë e zonës zgjedhore veriperëndimore.
Dialektika patron-shërbëtor
parapamje|233x233px|G.W.F. Hegel Dialektika patron-shërbëtor ose dialektika mjështer-skllav është një koncept i shprehur nga filozofi gjerman Hegel në veprën e tij "Fenomenologjia e shpirtit". Ky koncept përshkruan një marrëdhënie dialektike midis dy subjekteve, patroni dhe shërbëtori.
Raca Bardhoka
parapamje Raca e deleve  Bardhoka ose Delja e Bardhë e Dukagjinit është një racë autoktone e deleve e cila mbarështohet për (qumësht, mish, lesh dhe hulumtime). Kjo është një racë delesh e përhapur më së shumti në Kosovë dhe pjesërisht në Malin e Zi dhe Shqipëri. Bardhoka i është përshtatur të gjitha kushteve të mjedisit e veçanërisht temperaturave të ulëta. Megjithatë, Bardhoka është e ndjeshme ndaj lagështisë.
Dialektika patron-shërbëtor
Në këtë dialektikë, patroni paraqet figurën e fuqisë dhe dominimit, ndërsa shërbëtori është nënshtruar dhe e varur nga patroni. Kjo marrëdhënie është shprehje e raportit të pabarabartësisë dhe konfliktit midis dy subjekteve. Sipas Hegelit, marrëdhënia e patronit dhe shërbëtorit është e përcaktuar nga beteja për njohjen dhe lirinë. shërbëtori është nënshtruar fizikisht ndaj patronit, por në të njëjtën kohë, ai kërkon të vërtetohet si një individ i pavarur. Në përpjekjen për të arritur këtë, shërbëtori vë në punë aftësitë e tij dhe punon për të realizuar synimet e patronit.
Komentar
Një nga vendet më të diskutuara në "Fenomenologjinë e shpirtit" është kapitulli mbi "E vërteta e vetësigurisë", që përfshin një nënseksion mbi "Pavarësia dhe Varësia e Vetëndërgjegjësimit: Zotëria dhe sherbetori". Hegeli e mendonte skenarin si përfaqësim të disa tipareve të luftës për njohje (Anerkennung) në përgjithësi, qofshin ato shoqërore, personale etj. Konflikti midis patronit dhe skllavit (i cili do të quhet më tej si zotëri dhe skllavi sipas terminologjisë së vet dhe kuptimit gjenéric të menduar) është një konflikt në të cilin temat historike të dominancës dhe bindjes, varësisë dhe pavarësisë etj., janë paraqitur filozofikisht. Megjithëse ky dialektikë e luftës ndodh vetëm në fazat e hershme të vetëndërgjegjësimit, ajo ngrit problematikën kryesore për arritjen e vetëdëshirimit të realizuar - fitimin e njohjes së vet përmes njohjes së tjetrit dhe anasjelltas, përmes njohjes të ndërsjellë.
Për Hegelin, marrëdhënia midis vetes dhe ndryshkut është karakteristika e themelit që përcakton ndërgjegjësimin dhe veprimtarinë e njeriut, duke qenë rrënjësuar, siç është, në emocionin e dëshirës për objekte si dhe në distancimin nga ato objekte, që është pjesë e përvojës themelore njerëzore të botës. Ndryshkja që ndjen ndërgjegjësia si një pengesë për qëllimin e saj është realiteti i jashtëm i botës natyrore dhe shoqërore, i cili pengon ndërgjegjësinë individuale të bëhet e lirë dhe e pavarur.
Megjithatë, ndryshkja nuk mund të shfuqizohet ose shkatërrohet, pa u shkatërruar veten, dhe prandaj idealisht duhet të ketë pajtim midis vetes dhe ndryshkës në mënyrë që ndërgjegjësia të "universializohet" përmes tjetrit. Në marrëdhënien e dominancës dhe nënshtrimit mes dy ndërgjegjësish, thuhet zotëri dhe skllav, problemi bazë për ndërgjegjësinë është tekalimi i ndryshkës së vet, ose e vendosur pozitivisht, realizimi i integritetit të vetvetes. Marrëdhënia midis zotërisë dhe skllavisë çon në një lloj pajtimi provizor dhe të përfunduar të luftës për njohje mes ndërgjegjësive të dalluara.
Një nga vendet më të diskutuara në "Fenomenologjinë e shpirtit" është kapitulli mbi "E vërteta e vetësigurisë", që përfshin një nënseksion mbi "Pavarësia dhe Varësia e Vetëndërgjegjësimit: Zotëria dhe Skllavia". Hegeli e mendonte skenarin si përfaqësim të disa tipareve të luftës për njohje (Anerkennung) në përgjithësi, qofshin ato shoqërore, personale etj. Konflikti midis patronit dhe skllavit (i cili do të quhet më tej si zotëri dhe skllavi sipas terminologjisë së vet dhe kuptimit gjenéric të menduar) është një konflikt në të cilin temat historike të dominancës dhe bindjes, varësisë dhe pavarësisë etj., janë paraqitur filozofikisht. Megjithëse ky dialektikë e luftës ndodh vetëm në fazat e hershme të vetëndërgjegjësimit, ajo ngrit problematikën kryesore për arritjen e vetëdëshirimit të realizuar - fitimin e njohjes së vet përmes njohjes së tjetrit dhe anasjelltas, përmes njohjes të ndërsjellë. parapamje|263x263px|Revolucioni Haitian, kjo i frymëzua Hegelin qe te shkruaj per marrëdhëniet midis mjeshtri dhe skllevërit Për Hegelin, marrëdhënia midis vetes dhe ndryshkut është karakteristika e themelit që përcakton ndërgjegjësimin dhe veprimtarinë e njeriut, duke qenë rrënjësuar, siç është, në emocionin e dëshirës për objekte si dhe në distancimin nga ato objekte, që është pjesë e përvojës themelore njerëzore të botës. Ndryshkja që ndjen ndërgjegjësia si një pengesë për qëllimin e saj është realiteti i jashtëm i botës natyrore dhe shoqërore, i cili pengon ndërgjegjësinë individuale të bëhet e lirë dhe e pavarur. Megjithatë, ndryshkja nuk mund të shfuqizohet ose shkatërrohet, pa u shkatërruar veten, dhe prandaj idealisht duhet të ketë pajtim midis vetes dhe ndryshkës në mënyrë që ndërgjegjësia të "universializohet" përmes tjetrit. Në marrëdhënien e dominancës dhe nënshtrimit mes dy ndërgjegjësish, thuhet zotëri dhe skllav, problemi bazë për ndërgjegjësinë është tekalimi i ndryshkës së vet, ose e vendosur pozitivisht, realizimi i integritetit të vetvetes. Marrëdhënia midis zotërisë dhe skllavisë çon në një lloj pajtimi provizor dhe të përfunduar të luftës për njohje mes ndërgjegjësive të dalluara.
František Škroup
František Škroup (me emrin e plotë çek. František Jan Škroup, shq. Frantishek Jan Shkroup) lindi më 3 qershor në fshatin Osice, pranë qytetit Hradec Kralove dhe vdiq më 7 shkurt 1862 në Roterdam në Vendet e Ulëta (Holandë). Ishte kompozitor, muzikant dhe dirigjent çek.
Dialektika patron-shërbëtor
Komentar
Hegeli dëshiron që ne të shohim se si një luftë midis dy ndërgjegjësish të dalluar, një luftë e dhunshme, do të çonte në një ndërgjegjësi që dorëzohet dhe nënshtrohet ndaj tjetrit nga frika e vdekjes. Fillimisht, ndërgjegjësia që bëhet zot apo patron provon lirinë e saj përmes gatishmërisë për të rrezikuar jetën dhe për të mos nënshtrohet ndaj tjetrit nga frika e vdekjes, dhe kështu nuk identifikohet thjesht me dëshirën e saj për jetë dhe ekzistencë fizike. Për më tepër, kjo ndërgjegjësi merr njohje të lirisë së saj përmes nënshtresës dhe varësisë së tjetrit, e cila rezulton paradoksalisht si një njohje e paplotë, në mënyrë që i dominuari nuk e sheh vetveten e tij si një reflektim në i nënshtëruari. Njohja e mjaftueshme kërkon një reflektim të vetvetes përmes tjetrit, që nënkupton që për të qenë e suksesshme, ajo duhet të jetë e ndërsjellë. Në marrëdhënien e zotërisë dhe skllavisë, për më tepër, skllavi përmes punës dhe disiplinës (motivuar nga frika e vdekjes në duart e zotit apo patronit) transformon nënshtresën e tij në një mastery mbi mjedisin dhe kështu arrin një mase pavarësie. Duke vendosur veten në mjedisin e tij përmes punës së tij, skllavi në thelb e realizon vetveten, me mjedisin e tij të transformuar duke shërbyer si një reflektim i aktivitetit të tij që vete e realizon. Kështu, skllavi arrin një mase pavarësie në nënshtrimin e tij nga frika e vdekjes. Në një farë mënyre, zotëri përfaqëson vdekjen si nënshtruesin absolut, pasi është përmes frikës nga ky zotëri, nga vdekja që ai mund të vendosë, që skllavi në pajtimin dhe nënshtrimin e tij vendoset në një kontekst social të punës dhe disiplinës. Megjithatë, në përkundërshtim, ose më saktë, për shkak të kësaj nënshtrimi, skllavi është në gjendje të arrijë një mase pavarësie duke brenda vetes dhe duke tekaluar ato kufizime me të cilat duhet të merret nëse dëshiron të prodhojë me efikasitet. Megjithatë, ky arritje, vetë-determinimi i skllavit, është i kufizuar dhe i përfunduar për shkak të asimetrisë që mbetet në marrëdhënien e tij me zotin. Vetëndërgjegjësia është ende e fragmentuar, pra, objektifikimi përmes punës që skllavi përjeton nuk përputhet me ndërgjegjësinë e zotit, i cili ndjen vetveten jo përmes punës, por përmes pushtetit mbi skllavin dhe kënaqësisë nga frytet e punës së skllavit. Vetëm në një sferë të jetës etike mund të jetë vetëdeterminimi i vetëdëshiruar plotësisht vetëndërgjegjës në masën që liria universale reflektohet në jetën e secilës anëtar të shoqërisë.
Njohja
Për Hegelin, njohja absolute nuk mund të bëhet pa një vetëdije që njeh një vetëdije tjetër. Ai pohoi se i gjithë realiteti është menjëherë i pranishëm në vetëdijen. Ai i nënshtrohet tre fazave të zhvillimit:
František Škroup
Frantishek Shkroup u rrit në një familje muzikantësh. Babai i tij ishte kompozitori Dominik Josef Shkroup, i cili i mësoi të birit muzikën që nga fëmijëria. Në atë kohë Frantishek Shkroup ishte anëtar i korit të kishës në Loretë dhe në Kishën e Tin-it në Pragë. Shkollën e mesme e ndoqi në Hradec Kralove, ku kreu provimet e maturës me sukses në vitin 1819. Në të njëjtin vit u kthye në Pragë, ku filloi të studionte filozofi dhe më vonë edhe drejtësi. Studimet, megjithatë, nuk i mbaroi, sepse filloi t´i përkushtohej plotësisht muzikës. Ndërkohë, gjatë studimeve, kishte filluar të fitonte para si mësues i këndimit dhe i muzikës. Në vitin 1823 ishte një nga themeluesit e grupit të parë çek të operës, që pastaj veproi në teatrin “Stavovské divadlo”. Repertori i grupit përbëhej nga disa opera të huaja në gjuhën çeke, që ishin shumë të suksesshme te publiku i atëhershëm. Kjo u bë një shtysë për krijimtarinë e Shkroup-it për të kompozuar operën e parë çeke me titullin Dráteník (Kallajxhi).
Dialektika patron-shërbëtor
Njohja
Një çështje e tillë në historinë e filozofisë ishte eksploruar ndonjëherë vetëm nga Johann Gottlieb Fichte dhe trajtimi i saj shënon një pikë uji në filozofinë evropiane.
Ndikimi
Dialektika e patron-shërbëtorit të Hegelit ka frymëzuar dhe angazhuar shumë filozofë dhe mendimtarë. Disa filozofë të shquar që kanë eksploruar idenë e Hegelit mbi dialektikën e patron-shërbëtorit ose kanë marrë frymëzim nga ajo janë: Karl Marksi, nën ndikimin e filozofisë së Hegelit, zhvilloi teorinë e luftës së klasave dhe materializmit historik. Ai merrte shkas nga struktura dialektike e Hegelit dhe e aplikoi për të analizuar marrëdhëniet shoqërore dhe ekonomike, theksuar betejën midis burgjezisë (klasa kapitaliste) dhe proletarëve (klasa punëtore). Fridrih Nice u angazhua me dialektikën e patron-shërbëtorit të Hegelit në kritikën e moralit dhe dinamikat e pushtetit. Ai eksploroi tema të dominancës, pushtetit dhe vullnetit për pushtet, duke ofruar një kritikë të vlerave morale tradicionale dhe duke mbështetur afirmimin e jetës dhe vetëdijes individuale. Jean-Paul Sartre: Sartre, filozof egzistencialist, mori frymëzim nga Hegeli dhe përfshiu dialektikën e tij në kuadër të egzistencializmit. Ai eksploroi tema të lirisë, përgjegjësisë dhe përpjekjes së individit për t'u ndërtuar veten dhe për të gjetur njohjen në shoqëri. Jacques Lacan përfshiu dialektikën hegeliane në teorinë e tij psikoanalitike. Ai përqendrohej te koncepti i dëshirës, formimi i identitetit dhe marrëdhënia e subjektit me Tjetrin, duke u mbështetur në dialektikën e patron-shërbëtorit të Hegelit për të analizuar dinamikat e pushtetit dhe njohjes.
František Škroup
Në teatrin “Stavovské divadlo” punoi tridhjetë vite, deri më 1857. Pas largimit nga teatri themeloi shkollën e tij të këndimit, ku mes viteve 1857 dhe 1859 punoi si mësues. Në vitin 1860 u bë drejtues i orkestrës në operën gjermane në Roterdam, ku edhe vdiq më 1862.
Gjatë karrierës së tij iu kushtua këngës si tenor dhe bariton, gjithashtu kompozimit e dirigjimit. Falë tij, në teatrin “Stavovské divadlo” u shfaqën shumë vepra të rëndësishme nga tërë Austro-Hungaria. Sot është i njohur veçanërisht falë melodisë që kompozoi për shfaqjen e Josef Kajetan Til-it me titullin Fidlovačka, e cila përfshin këngën Kde domov můj (Ku është shtëpia ime), himnin e sotëm të Republikës Çeke.
Karel Čapek
Karel Čapek (shq. Karel Çapek) lindi më 9 janar 1890 në një fshat me emrin Male Svatonjovice, që ndodhet në Boheminë veri-lindore. Ishte një shkrimtar i rëndësishëm çek si edhe gazetar, përkthyes, dramaturg dhe intelektual. Gjithashtu merrej me fotografi. Ishte vëllai i vogël i Josef Çapekut (1887-1945), piktorit dhe shkrimtarit të famshëm çek. Karel Çapek vdiq më 25 dhjetor 1938 në Pragë.
Ndoqi shkollën fillore në qytetin Upice dhe pastaj vazhdoi shkollën e mesme në qytetin Hradec Kralove në Boheminë lindore. Atje nuk arriti të mbaronte studimet, sepse u përjashtua nga shkolla për shkak se mori pjesë në organizimin e një shoqate studentore kundër-austriake. Prandaj provimet e maturës i bëri në Brno, metropolin e Moravisë, dhe më vonë shkoi në Pragë, ku nisi studimet në fakultetin filozofik në Universitetin e Karlit. Në vitin 1905 fitoi titullin e doktorit në këtë fakultet dhe në vitet vijuese qëndroi për një kohë të shkurtër në Berlin dhe Paris. Që nga viti 1917 Karel Çapek filloi t´i kushtohej gazetarisë. U bë redaktor në disa revista e gazeta, si për shembull në Narodni listy, ku punoi mes viteve 1917 dhe 1921, dhe në Lidove noviny. Mori pjesë në jetën intelektuale të Pragës së atëhershme dhe rregullisht takohej me personalitete të tjera të jetës politike dhe kulturore në Çekosllovaki. Zakonisht këto takime intelektualësh mbaheshin të premten, kështu që pjesëmarrësit shpesh emërohen si “të premtistët”. Mes tyre bënin pjesë, ndër të tjerë, presidenti i parë i Çekosllovakisë Tomash Garrigue Masarik, gazetari Ferdinand Peroutka si edhe ministri i parë i punëve të jashtme dhe presidenti i dytë Edvard Benesh.
Nënshkrimi i marrëveshjes së Mynihut dhe aneksimi i rajoneve kufitare nga Rajhu i Tretë qe një goditje për Karel Çapekun, idetë e të cilit ndaj botës, në kohën e të ashtuquajturës Republikë të Parë të Çekosllovakisë, midis dy luftërave botërore, u shembën. Në veprimtarinë e Karel Çapekut vërehet një ndikim i dukshëm nga pragmatizmi, ekspresionizmi dhe zhvillimi teknologjik dhe shkencor. Në disa vepra të tij mbizotëron shqetësimi për sa i përket rolit të teknologjisë në shoqërinë moderne dhe abuzimit të saj. Madje, në dramën e tij R.U.R, që mund të konsiderohet dramë sci-fi, shpiku dhe përdori për herë të parë fjalën “robot”. Veprimtaria letrare e Karel Çapekut ndahet në dy pjesë. Pjesa e parë merret me jetën e brendshme të njeriut si jetë e individit. Në këtë pjesë Karel Çapek u fokusua te kufijtë e njohurive njerëzore ose pikëpamjet e ndryshme ndaj realitetit. Pjesa e dytë e veprimtarisë së tij konsiderohet si utopike ose anti-utopike. Këtu radhiten romanet dhe dramat, në të cilat Karel Çapek kritikoi fenomene të ndryshme të shoqërisë moderne. Gjithashtu shprehu shqetësimin e tij ndaj totalitarizmit dhe shpërdorimit të teknologjisë. Në këtë pjesë është e qartë se koha, kur Karel Çapek shkruante, d.m.th. periudha e hyrjes së fashizmit dhe nazizmit në fuqi, pati ndikim të fortë në veprimtarinë e tij.
Shqiptarët në Mbretërinë e Bashkuar
Shqiptarët (ang. Albanians) në Mbretërinë e Bashkuar përbëjnë një komunitet prej 70,000 deri 100,000 banorësh. Sipas censusit të vitit 2011, në Angli e Uells jetonin 13,415 banorë të lindur në Shqipëri dhe 28,446 të lindur në Kosovë, në Skoci 196 nga Shqipëria dhe 215 nga Kosova dhe në Irlandën Veriore 55 nga Shqipëria dhe 44 nga Kosova.
Historia
Historia e shqiptarëve në Mbretërinë e Bashkuar ka filluar në fillim të shekullit 20, kur një grup i vogël i shqiptarëve mbërriti në këtë vend. Në mesin e tyre ishte një nga intelektualët më të mëdhej shqiptarë, Faik Konica, i cili u vendos në Londër dhe vazhdoi të botojë revistën Albania (sq. Shqipëria). Vetëm pak pas Luftës së Dytë Botërore ka pasur rreth 100 shqiptarë në Britani. Pjesa më e madhe e tyre ishin nga Shqipëria, ndërsa shumë pak ishin nga Kosova.
Censusi i vitit 1991 tregon se ka pasur vetëm 338 shqiptarë të regjistruar në Angli. Në vitin 1993, shifra ishte rritur në 2,500. Shumica e tyre ishin të rinj kosovarë që i shmangeshin rekrutimit në Ushtrinë jugosllave, të cilët kishin kërkuar azil politik. Në qershor të vitit 1996, një vendim i Gjykatës së Lartë pranoi se shqiptarët e Kosovës u persekutuan në ish-Jugosllavi. Kjo nënkuptonte se të gjithë shqiptarëve të Kosovës duhet t'i jepej leja e qëndrimit në Britani. Pas këtij vendimi, Britania u përball me një fluks të madh e të papritur të shqiptarëve nga Kosova, Shqipëria, Republika e Maqedonisë, Mali i Zi dhe Serbia. Në fund të vitit 1997, në Britani jetonin rreth 30,000 shqiptarë.
Shqiptarët në Slloveni
Shqiptarët (sllovenisht: Albanci) në Slloveni përbëjn një komunitet prej 6,186 banorësh, sipas censusit të vitit 2011.
Historia
Shqiptarët e parë të vendosur në territoret e Sllovenisë së sotme kanë ardhur pas rënies së Perandorisë osmane dhe pas luftërave ballkanike.
Në kohën e Jugosllavisë, shqiptarët mërguan në Slloveni për arsye ekonomike dhe politike, sidomos pas vitit 1945. Mërguesit shqiptarë ishin kryesisht nga Republika e Maqedonisë, Kosova dhe Mali i Zi.
İbrahim Çelikkol
İbrahim Çelikkol (lindi më 14 shkurt 1982) është një aktor turk, ish-lojtar i ekipit kombëtar të basketbollit të Turqisë nën 20 vjeç dhe model i modës. Familja e tij amtare është me origjinë Pomake që emigroi nga Selaniku, Greqi. Familja e tij atërore është me prejardhje arabe.
Babai i tij ishte një futbollist. Kur babai i tij vdiq, İbrahim Çelikkol la basketbollin. Familja e tij në përgjithësi janë sportistë dhe muzikantë.
Çelikkol ka punuar si model profesionist para se të fillonte aktrimin. Kur u takua me Osman Sınav, një producent i filmit turk, ai filloi të aktrojë. Ai luajti personazhin e Ulubatlı Hasan në filmin Fetih 1453, i cili u shfaq më 16 shkurt 2012. Ai luajti Fërat Kazan në serialin televiziv Merhamet midis 2013-2014. Ai luajti personazhin e Kapiten Oguz Ajaz në serialin televiziv Reaksiyon, i cili filloi të aktrojë në ekran në vitin 2014, dhe personazhin e Ali Nejat në serialin televiziv Kördüğüm, i cili filloi në vitin 2016.
Cheick Tioté
Cheick Ismaël Tioté (21 qershor 1986 – 5 qershor 2017) ishte futbollistë fildishtas i cili luajti si mesfushor mbrojtës. Ai ka luajtu për skudarën holandeze FC Twente dhe për skuadrën angleze Newcastle United para se të shkojë në Kinë për ta përfaqësuar Beijing Enterprises. Ai ka fituar kupën afrikane më 2015 bashkë me kombëtaren fildishtase.
Jeta e hershme
Tioté lindi në Yamoussoukro, ai filloi të luaj futboll në rrugë në moshën 10 vjet. Ai e filloi karrierën në skuadrën FC Bibo.
Në një intervju me Evening Chronicle, Tioté ka thënë se ai kishte nëntë vëllezër dhe motra. Ai u rrit në Abidjan, ai hoqi dorë nga studimet duke thënë se "Futbolli ka qenë diçka më e madhe për mua".
Anderlecht
Në vitin 2005, ai nënshkroi një kontratë tre-vjeçare me skuadrën belge Anderlecht.
Twente
Më 12 qershor 2008, ai nënshkroi kontratë me skuadrën holandeze FC Twente, e cila thuhet se nënshkroi për pagesë 750,000 €, duke nënshkruar një kontratë katër-vjeçare. Në sezeonin 2010–11, ai luajti dy ndeshje në këtë skuadër para se të shkoj në skuadrën angleze Newcastle United.
Bejiing Enterprises
Më 9 shkurt 2017, ai u bashkua skuadrës kineze Beijing Enterprises. Ai ka luajtur në çdo ndeshje për klubin. Ndeshja e tij e fundit ishte kundër Baoding Yingli Yitong, ku fitoi 4-2.
Jeta personale
Më 5 qershor 2017, Tioté pësoi sulm në zemër dhe vdiq gjatë trajnimit në Pekin.
Shpezët
parapamje|371x371px|Shpendët e Botës Shpezët  janë kafshë shtëpiake zogjë të cilat mbahen nga njerëzit për vezët, mishin apo puplat e tyre. Këta zogjë janë anëtarë tipik të rendit Galloanserae (zogjë), Galliformes (e cila përfshin pula, shkurta dhe gjeldeti).
Shpezët, gjithashtu, përfshijnë edhe zogjtë të cilët vriten për shkak të mishit të tyre, të tilla si pëllumba (të njohur si squabs), por nuk përfshinë zogjë të ngjashëm, e të egër të gjuajtur për sport, ushqim ose lojë. Fjala "pula" vjen nga fjala e gjuhës Frënge/Normane poule, e cila rrjedh nga fjala latine pullus, që do të thotë kafshë e vogël.
Etimologjia
Fjala poultry "pula" vjen nga anglishtja mesjetare "pultrie", nga gjuha e vjetër franceze pouletrie, nga pouletier, tregtar pulash, nga poulet, pullet. Fjala "pullet" vjen nga anglishtja mesjetare pulet, nga gjuha e vjetër franceze polet, si dhe nga gjuha latine pullus, një zog i ri, shpendë të reja, zogj të rinj ose pula. Fjala "zogu" është e origjinës gjermane (krh. anglishtja e vjetër Fugol, gjermanisht vogel, daneze Fugl).
Festivali ndërkombëtar i filmit në Karlovy Vary
Festivali ndërkombëtar i filmit në qytetin Karlovy Vary është festivali më i madh i këtij lloji në Republikën Çeke, i cili është mbajtur që nga viti 1946. Sipas sistemit të festivaleve ndërkombëtare ai në Karlovy Vary është në kategorinë A, bashkë me festivalet e filmit në Kanë, Berlin, Venecia dhe në Tokio. Festivali në Karlovy Vary është ngjarja më prestigjioze në lidhje me filma në Evropën Qendrore dhe Lindore. Çdo vit shfaqen më shumë se 180 filma me metrazh të gjatë dhe dhjetra filma artistikë me metrazh të shkurtër. Çmimi i festivalit për filmat më të mirë quhet “Globi i kristaltë”.
Historia e festivalit në Karlovy Vary filloi pas Luftës së Dytë Botërore, kur në Çekosllovaki u bë një përpjekje për të krijuar një traditë të festivalit ndërkombëtar të filmit. Për këtë qëllim, vende të përshtatshme për të mbajtur festivalin ishin qytetet termale në perëndim të shtetit. Atje, infrastruktura ishte e përshtatshme nga ana e transportit dhe hoteleve. Gjithashtu qytetet termale ishin destinacione të preferuara nga vizitorët e huaj. Për tri vitet e para festivali u mbajt në qytetin Mariánské lázně dhe pastaj u transferua në Karlovy Vary. Filmat në festival mund të marrin pjesë në garë në tri kategori: gara kryesore, kategoria “Në lindje prej perëndimit” dhe kategoria e filmave dokumentarë. Në garën kryesore, çmimi “Globi i kristaltë” jepet për filmin më të mirë, duke vlerësuar gjithashtu performancën më të mirë. Në garën “Në lindje prej perëndimit” marrin pjesë filma nga zona e ish-bllokut lindor. Përveç kësaj, në festival janë tetë kategori jashtë garës, me tematika të ndryshme.
Çdo vit, aty janë të ftuar edhe aktorë e aktore të famshme. Në vitin 2016 në festival ishin të pranishëm, ndër të tjerë edhe Jean Reno e Willem Dafoe, kurse në vitin 2017 morën pjesë Uma Thurman, Casey Affleck dhe Jeremy Renner.
Dieta Keto
Dieta e rregullt ketogjene ka dy deri ne kater here me shume yndyre nga pesha sesa proteine,dhe shume pak karbohidrate cdo dite.Kjo do te thote te mos hani ushqime qe jane bere nga niseshte ose sheqeri.Ushqimet me karbohidrate te larta jane ushqime si frutat,buka,makaronat,biskotat dhe akulloret.Ju duhet te hani vetem proteina te mjaftueshme qe te mos humbni muskujt.Shume proteina zvogelojne trupat e ketonit ne gjakun tuaj dhe bllokojne djegien e yndyres.
Nje diete ketogjene mund te jete e mire per humbjen e peshes.Perpara se te ndiqni nje diete ketogjene duhet te konsultoheni me mjekun perkates.
Konti Dracula
Konti Dracula është personazh në romanin e Bram Stoker Dracula (1897). Ai konsiderohet të jetë si vampiri prototipik dhe arketipal në veprat e mëvonshme të trillimit. Ai është përshkruar gjithashtu në roman për të qenë origjina e legjendave të njeri-ujk. Disa aspekte të personazhit besohet të jenë frymëzuar nga princi i Vllahisë Vlad Sunduesi, i cili ishte i njohur edhe si Drakula, dhe Sir Henry Irving, një aktor për të cilin Stoker ishte një asistent personal.
Konti Dracula është një vampir shekullor, i paduruar, dhe një fisnik transilvanian që pretendon të jetë një Székely me prejardhje nga Attila the Hund. Ai banon në një kështjellë në kalbje në malet Karpatet pranë Qafës Tihuța. Për dallim nga vampirët e folklorit të Evropës Lindore, të cilat portretizohen si krijesa qortuese, të ngjashme me kufomat, Dracula është i bukur dhe karizmatik, me një rimeso të sharmit aristokratik. Në bisedat e tij me Jonathan Harker, ai zbulon veten si thellësisht krenar për trashëgiminë e tij boyar dhe nostalgjik për të kaluarën, për të cilën ai pranon se janë bërë vetëm një kujtim i heroizmit, nderit dhe trimërisë në kohët moderne.
Wilhelm Kienzl
Wilhelm Kienzl (17 janar 1857 - 3 tetor 1941 ) ka qenë një kompozitor austriak.
Konti Dracula
Jeta e hershme
Detajet e jetës së tij të hershme nuk bëhen të ditura, por përmendet "ai ishte në jetë një njeri më i mrekullueshëm. Ushtar, burrë shteti dhe alkimist. Cili i fundit ishte zhvillimi më i lartë i njohurive shkencore të kohës së tij. Ai kishte një tru të fuqishëm, d.m.th. duke mësuar përtej krahasimit, dhe një zemër që nuk dinte frikë dhe pa pendim ... nuk kishte asnjë degë të njohurive të kohës së tij që ai nuk e vlerësonte." Ai studioi artet e zeza në akademinë e Scholomance në malet Karpatet, me pamje nga Sibiu (i njohur edhe si Hermannstadt) dhe ka një njohuri të thellë të alkimisë dhe magjisë. Ai drejtoi trupat kundër turqve përtej Danubit. Sipas nemisës së tij Abraham Van Helsing, "Ai me të vërtetë duhet të ketë qenë ai Vojvodë Dracula që fitoi emrin e tij kundër Turqit, mbi lumin e madh në kufirin e Turqisë-tokë. Nëse do të ishte kështu, atëherë ai nuk ishte njeri i zakonshëm: sepse në atë kohë, dhe për shekuj me radhë, u fol për si më të zgjuarit dhe më dinakët, si dhe më të guximshmit e bijve të tokës përtej pyllit." Ai vdiq dhe u varros në një varr të madh në faltoren e kështjellës së tij, Dracula kthehet nga vdekja si një vampir dhe jeton për disa shekuj në kështjellën e tij me tre vampira femër jashtëzakonisht të bukura përkrah tij.
Wilhelm Kienzl
Biografia
Kienzl lindi në qytetin e vogël, piktoresk të Austrisë së Epërme të Waizenkirchen. Familja e tij u transferua në kryeqytetin Stirian Graz më 1860, ku ai studioi violinë me Ignaz Uhl, piano me Johann Buwa, dhe kompozimin nga 1872 me studiuesin e Chopinit, Louis Stanislaus Mortier de Fontaine. Nga viti 1874, ai studioi kompozimin me Wilhelm Mayer (i njohur gjithashtu si WA Rémy), estetikë muzikore me Eduard Hanslick dhe histori muzikore me Friedrich von Hausegger. Ai u dërgua më pas në konservatoriumin e muzikës në Universitetin e Pragës për të studiuar me Josef Krejcin, drejtor i konservatoriumit. Pas kësaj ai shkoi në Konservatorin e Leipzig më 1877, pastaj në Weimar për të studiuar me Liszt, para se të mbaronte studimet e doktoratës në Universitetin e Vjenës.
Konti Dracula
Aftësitë
Konti Dracula është portretizuar në roman duke përdorur shumë aftësi të ndryshme të mbinatyrshme, dhe besohet se ka fituar aftësitë e tij përmes marrëdhënieve me Djallin. Kapitulli 18 i romanit përshkruan shumë aftësi, kufizime dhe dobësi të vampirëve dhe Draculës në veçanti. Dracula ka forcë mbinjerëzore e cila, sipas Van Helsing, është e barabartë me atë të 20 burrave të fortë. Ai nuk hedh hije ose nuk ka një reflektim nga pasqyrat. Ai është imun ndaj mjeteve konvencionale të sulmit; një marinar përpiqet ta godasë me thikë në shpinë, por tehu kalon nëpër trupin e tij sikur të jetë ajri. Ai mund të kundërshtojë gravitetin në një farë mase dhe posedon aftësi mbinjerëzore, ai është në gjendje të ngjitet në sipërfaqet vertikale me kokë poshtë në një mënyrë zvarranike. Ai mund të udhëtojë në tokë "të palejueshme", siç janë varret e vetëvrasjeve dhe ato të viktimave të tij. Ai ka aftësi të fuqishme hipnotike, telepatike dhe iluzionare. Ai gjithashtu ka aftësinë të "brenda kufijve" të zhduket dhe të rishfaqet diku tjetër sipas dëshirës. Nëse ai e njeh rrugën, ai mund të dalë nga çdo gjë ose në çfarëdo qoftë pavarësisht se sa afër është i lidhur edhe nëse është i shkrirë me zjarr.
Ai mund të urdhërojë kafshë të tilla si minjtë, hutat, lakuriqët, urithët, dhelprat dhe ujqërit. Sidoqoftë, kontrolli i tij mbi këto kafshë është i kufizuar, siç shihet kur festa hyn për herë të parë në shtëpinë e tij në Londër. Edhe pse Dracula është në gjendje të thërrasë mijëra minj për të tundur dhe sulmuar grupin, Holmwood thërret treshen e tij të terrierëve për të bërë betejë me minjtë. Qentë dëshmojnë vrasës shumë të efektshëm miu, duke sugjeruar se ata janë Manchester terrier të trajnuar për atë qëllim. Të tmerruar nga sulmi i qenve, minjtë ikin dhe çdo kontroll që Dracula kishte mbi to është zhdukur.
Wilhelm Kienzl
Biografia
Ndërsa Kienzl ishte në Pragë, Krejci e çoi në Bayreuth për të dëgjuar performancën e parë të Ciklit të Unazës të Richard Wagner. Ajo i bëri një përshtypje të qëndrueshme Kienzlit, aq shumë sa ai themeloi "Shoqatën Richard Wagner të Grazit" (tani "Kompania Austriake Richard Wagner, Zyra në Graz") me Hausegger dhe Friedrich Hofmann. Edhe pse ai më pas ra me "The Wagnerites", ai kurrë nuk e humbi dashurinë për muzikën e Wagner.
Konti Dracula
Transformimi
Dracula mund të ndryshojë formë sipas dëshirës, në gjendje të rritet dhe të bëhet i vogël, format e tij të paraqitura në roman janë ajo e një shkop, ujku, një qeni të madh dhe mjegull apo trubullirë. Kur drita e hënës shkëlqen, ai mund të udhëtojë si pluhur elementar brenda rrezeve të tij. Ai është në gjendje të kalojë nëpër çarje të imta duke ruajtur formën e tij njerëzore ose në formën e një avulli; përshkruar nga Van Helsing si aftësia për të rrëshqitur nëpër një hapësirë për flokët e një dere varri ose arkivoli. Kjo është gjithashtu një aftësi e përdorur nga viktima e tij Lucy si një vampir. Kur festa depërton në varrin e saj, ata çmontojnë arkivolin e siguruar për ta gjetur atë plotësisht bosh; kufoma e saj nuk ndodhet më brenda.
Wilhelm Kienzl
Biografia
Më 1894, ai shkroi operën e tij të tretë dhe më të famshme, Der Evangelimann, por nuk ishte në gjendje të përputhte suksesin e tij me Don Kishotin (1897). Vetëm Der Kuhreigen (1911) arriti një nivel të ngjashëm të popullaritetit, dhe atë shumë shkurt. Më 1917, Kienzl u transferua në Vjenë, ku gruaja e tij e parë, sopranoja wagneriane, Lili Hoke, vdiq më 1919, dhe ai u martua me Henny Bauer, libretisten e tri operave të tij më të fundit, më 1921.
Konti Dracula
Vampirizëm
Një nga fuqitë e Drakulës është aftësia për t'i kthyer të tjerët në vampirë duke i kafshuar ata. Kafshimi i vampirëve në vetvete nuk shkakton vdekje. Është metoda që përdoret vampirët për të kulluar gjakun e viktimës dhe për të rritur ndikimin e tyre mbi to.
Wilhelm Kienzl
Biografia
Pas Luftës së Parë Botërore, ai kompozoi melodinë e një poezie të shkruar nga Karl Renner, Deutschösterreich, du herrliches Land (Austri gjermane, ti vend i mrekullueshëm), e cila u bë himni kombëtar jozyrtar i Republikës së parë Austriake deri në vitin 1929. I vetëdijshëm për ndryshimet në dinamikën e muzikës moderne, ai pushoi së shkruari vepra të mëdha pas vitit 1926, dhe braktisi kompozimin krejt më 1936 për shkak të shëndetit jo të mirë. Që nga viti 1933, Kienzl mbështeti hapur regjimin e Hitlerit në Gjermani. parapamje| Varri i Wilhelm Kienzl në Varrezat Qendrore të Vjenës Dashuria e parë e Kienzl ishte opera, pastaj muzika vokale, dhe pikërisht në këto dy zhanre ai u bë i famshëm. Për një kohë ai u konsiderua, së bashku me Hugo Wolf, një nga kompozitorët më të mirë të Lieder (këngë artistike) që nga Schuberti. Puna e tij më e famshme, Der Evangelimann, më e njohur për arianishten Selig, die Verfolgung leiden (Të bekuar janë të persekutuarit), vazhdon të ringjallet herë pas here. Kjo është një operë popullore e cila është krahasuar me Hansel dhe Gretel të Humperdinck, dhe përmban elemente nga verismo. Pas Humperdinck dhe Siegfried Wagner, kompozitorët e operave të përrallave, Kienzl është kompozitori më i rëndësishëm i operës së epokës romantike pas Wagner. Sidoqoftë, pikat e forta të Kienzl qëndrojnë në përshkrimin e skenave të përditshme. Në vitet e tij të fundit, korpusi i tij i bollshëm i këngëve arriti të dallohet, megjithëse në atë masë është lënë pas dore që nga atëherë.
Konti Dracula
Vampirizëm
Ndërsa Dracula kullon ngadalë gjakun e Lucy, ajo vdes nga humbja akute e gjakut dhe më vonë shndërrohet në një vampir, pavarësisht përpjekjeve të Seward dhe Van Helsing për t'i siguruar asaj transfuzione gjaku.