cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
UEFA Liga e Kombeve 2020–21 Liga B
UEFA Liga e Kombeve 2020–21 Liga B është ndarja e dytë e edicionit 2020–21 të UEFA Ligës së Kombeve, sezoni i dytë i garës ndërkombëtare të futbollit që përfshin ekipet kombëtare të meshkujve të 55 shoqatave anëtare të UEFA-s.
Formati
Pas një formatndryshimi nga sezoni i parë, Liga e B u zgjerua nga 12 në 16 skuadra. Liga përbëhet nga anëtarët e UEFA-s që renditen nga 17-32 sipas renditjes së përgjithshme në 2018-19 UEFA Liga e Kombeve, të ndarë në katër grupe nga katër ekipe. Secili ekip do të luajë gjashtë ndeshje brenda grupit të tyre, duke përdorur formatin vajtje-ardhje në shtator, tetor dhe nëntor të vitit 2020. Fituesit e çdo grupi do të ngriten në 2022-23 UEFA Ligën A të Kombeve, dhe ekipi i katërt i secilit grup do të bjerë në 2022-23 UEFA Ligën C të Kombeve.
Ndryshimet e ekipeve
Më poshtë janë ndryshimet e ekipit të Ligës B nga sezoni 2018–19: Ndryshimet e mëposhtme të ekipit fillimisht ishin vendosur të ndodhnin në Ligën B, por nuk u bënë pasi asnjë ekip nuk u rikthye për shkak të ndryshimit të formatit nga UEFA:
Shorti
Në listën e hyrjes 2020–21, UEFA renditi skuadrat bazuar në renditjen e përgjithshme të Ligës së Kombeve 2018–19, me një modifikim të vogël: ekipet që fillimisht ranë në sezonin e kaluar u renditën menjëherë nën ekipet e ngritura para ndryshimit të formatit. Shorti për fazën e ligës u konfirmua më 4 dhjetor 2019 dhe bazoheshin në renditjen e listës së hyrjes. Shorti për fazën e ligës u zhvillua në Qendrën e Konferencave Beurs van Berlage në Amsterdam, Holandë më 3 mars 2020, në orën 18:00 CET. Secili grup përmban një ekip nga secili rend.
Grupet
Lista origjinale e ndeshjeve u konfirmua nga UEFA më 3 mars 2020 pas hedhjes së shortit. Më 17 qershor 2020, Komiteti Ekzekutiv i UEFA-s rregulloi orarin e fazës së ligës për tetor dhe nëntor 2020 për të lejuar përfundimin e play-offeve kualifikuese të UEFA Euro 2020. Pas ndryshimit, një orar i rishikuar për ndeshjet tetor dhe nëntor 2020 u lëshua nga UEFA më 26 qershor 2020.
Kohët janë CET/CEST, siç renditen nga UEFA (kohët lokale, nëse janë të ndryshme, gjenden në kllapa).
Sllallomi
parapamje|Skijimi në sllallom parapamje|Shembull i kursit të sllallomit parapamje|Poshtë: Skitë e garave të sllallomit FIS 2013, Lartë: Skitë e garave të sllallomit gjigand nga viti 2006 Sllallomi është një disiplinë e skijimit alpin që përfshin skijimin midis shtyllave ose portave. Këto janë të distancuara më afër se ato në sllallom gjigand dhe supersllallom me kthesa më të shpejta dhe të shkurtra. Në planin ndërkombëtar, ky sport organizohet në Kampionatin Botëror të Skive në Alpe, dhe në Lojërat Olimpike Dimërore. Termi mund t'i referohet gjithashtu edhe skijimit në ujë.
Historiku
Termi sllallom vjen nga fjala "slalåm" e gjuhës norvegjeze: "sla", që do të thotë kodër anësore, dhe "låm", që do të thotë shteg skijimi. Shpikësit e skijimit modern klasifikuan shtigjet sipas vështirësisë së tyre. Slalåm ishte gjithashtu një shteg i përdorur në Telemark nga djem dhe vajza që ende nuk ishin në gjendje të provonin veten në garimet më sfiduese. Ufsilåm ishte një shteg me një pengesë ( ufse ) si një kërcim, një gardh, një kthesë e vështirë, një grykë, një shkëmb (shpesh më shumë se 10 m  lartë) madje dhe më shumë. Uvyrdslåm ishte një shteg me disa pengesa. Një konkurs ushtarak norvegjez në tatëpjetë në vitin 1767 përfshinte një garë drejt greminës midis pemëve "pa u rrëzuar ose thyer skitë". Sondre Norheim dhe skiatorë të tjerë nga Telemark praktikuan uvyrdslåm ose "tatëpjetën e pamatur" ku garuan drejt greminës në një terren të vështirë dhe të paprovuar (p.sh., jashtë pistës). "Gara e skive" e vitit 1866 në Oslo ishte një garë e kombinuar skijim, kërcim dhe sllallom. Në pjesëmarrësit e sllallomit u lejua përdorimi i shtyllave për frenim dhe drejtim, dhe atyre iu dhanë pikë për stilin (qëndrimi i duhur i skiatorit). Gjatë fundit të viteve 1800, skiatorët norvegjezë morën pjesë në të gjitha degët (kërcim, sllallom dhe skijim) shpesh me të njëjtën palë skish. Sllallomi dhe variantet e sllallomit shpesh referoheshin si gara kodrinore.
Rregullat për sllallomin modern u zhvilluan nga Arnold Lunn në vitin 1922 për Kampionatin Kombëtar Britanik të Skijimit dhe u miratuan për skijimin alpin në Lojërat Olimpike Dimërore 1936. Sipas këtyre rregullave portat shënoheshin nga një palë flamuj në vend të një flamuri të vetëm, ishin rregulluar në mënyrë të tillë që garuesve do tu duhej të përdornin një larmi gjatësish dhe kthesash dhe rangimi ishte vetëm në bazë të kohës në vend të kohës dhe stilit. .
Skënderbeu - Manuskripti i Marlout
Skënderbeu - Manuskripti i Marlout është dramë e shkrimtarit Ag Apolloni botuar në vitin 2018.
Përmbajtja
Është një dramë e shkruar sipas parimit postmodern të dorëshkrimit, pra si gjetje e një drame elizabetiane të shekullit 16 e cila konsiderohet dramë e humbur. Për shkrimin e kësaj drame autori ka shfrytëzuar shumë materiale historike, letrare, kinematografike dhe teatrore, për të krijuar një realitet të besueshëm të kohës skenderbegiane. Këtu heroi paraqitet mes mitit dhe realitetit, si një figurë sa e madhe, aq edhe njerëzore.
Shih edhe
Hamleti simbas Horacit
UEFA Liga e Kombeve 2020–21 Liga A
UEFA Liga e Kombeve 2020–21 Liga A është ndarja kryesore e edicionit 2020–21 të UEFA Ligës së Kombeve, sezoni i dytë i garës ndërkombëtare të futbollit që përfshin ekipet kombëtare të meshkujve të 55 shoqatave anëtare të UEFA-s. Liga A do të kulmojë me Finalet e Ligës së Kombeve në një dritare ndërkombëtare që do të konfirmohet për të përcaktuar kampionët e garës.
Formati
Pas një ndryshimi të formatit nga sezoni i parë, Liga A u zgjerua nga 12 në 16 skuadra. Liga përbëhet nga anëtarët më të renditur të UEFA-s nga 1–16 në renditjen e përgjithshme të Ligës së Kombeve UEFA 2018–19, të ndarë në katër grupe me nga katër ekipe. Secila skuadër do të luajë gjashtë ndeshje brenda grupit të tyre, duke përdorur formatin vajtje-ardhje brenda dhe jashtë shtëpisë në ditët e dyfishta të ndeshjeve në shtator, tetor dhe nëntor 2020. Fituesit e secilit grup do të kalojnë në Finalet e UEFA Ligës së Kombeve 2021 dhe ekipi i vendosur numër katër i secilit grup do të zbresë në Ligën B të Kombeve UEFA 2022–23.
Finalet e Ligës së Kombeve do të luhen në një format nokaut, i përbërë nga gjysmëfinale, play-off i vendit të tretë dhe finale. Çiftet gjysmëfinale do të përcaktohen me anë të një barazimi të hapur. Vendi pritës do të zgjidhet midis katër skuadrave të kualifikuara nga Komiteti Ekzekutiv i UEFA-s, me fituesit e finales të kurorëzuar si kampionë të Ligës së Kombeve të UEFA-s. Megjithëse ishte planifikuar fillimisht për 2-6 qershor 2021, Finalet e Ligës së Kombeve do të zhvendosen në shtator ose tetor 2021 pas rivendosjes së UEFA Euro 2020 në qershor dhe korrik 2021 për shkak të pandemisë së COVID-19.
Ndryshimet e ekipeve
Më poshtë janë ndryshimet e ekipit të Ligës A nga sezoni 2018–19: Ndryshimet e mëposhtme të ekipit fillimisht ishin vendosur të ndodhnin në Ligën A, por nuk u bënë pasi asnjë skuadër nuk u tërhoq për shkak të ndryshimit të formatit nga UEFA:
Shorti
Në listën e hyrjes 2020–21, UEFA renditi skuadrat bazuar në renditjen e përgjithshme të Ligës së Kombeve 2018–19, me një modifikim të vogël: ekipet që fillimisht ranë në sezonin e kaluar u renditën menjëherë nën ekipet e ngritura para ndryshimit të formatit. Shorti për fazën e ligës u konfirmua më 4 dhjetor 2019 dhe bazoheshin në renditjen e listës së hyrjes. Shorti për fazën e ligës u zhvillua në Qendrën e Konferencave Beurs van Berlage në Amsterdam, Holandë më 3 mars 2020, ora 18:00 CET. Secili grup përmban një ekip nga secili rend.
Grupet
Lista origjinale e ndeshjeve u konfirmua nga UEFA më 3 mars 2020 pas hedhjes së shortit. Më 17 qershor 2020, Komiteti Ekzekutiv i UEFA-s rregulloi orarin e fazës së ligës për tetor dhe nëntor 2020 për të lejuar përfundimin e play-offeve kualifikuese të UEFA Euro 2020. Pas ndryshimit, një orar i rishikuar për ndeshjet tetor dhe nëntor 2020 u lëshua nga UEFA më 26 qershor 2020.
Kohët janë CET/CEST, siç renditen nga UEFA (kohët lokale, nëse janë të ndryshme, gjenden në kllapa).
Nga Bibla e heshtjes
Nga Bibla e heshtjes është vëllimi poetik që botoi Azem Shkreli në vitin 1977 në Prishtinë.
Përmbajtja
Ky vëllim e solli Shkrelin si një kontribues, më të madh, në poezinë bashkëkohore shqipe. E shfaqi Shkrelin poet të poezisë meditative, që solli një raport të ri të subjektit lirik me botën që e rrethon. Ky vëllim tregoi se ky poet ka përvetësuar mjeshtëri të lartë artistike dhe shprehje moderne poetike
Stilet e të nxënit
Stilet e të nxënit i referohen një sërë teorish të cilat synojnë të japin përgjigje për ndryshimet në të mësuarit e individëve. Shumë teori pajtohen mes vete që njerëzit mund të klasifikohen sipas ' stilit ' të tyre të të mësuarit, por ndryshojnë në mënyrën se si stilet e propozuara duhet të përcaktohen, kategorizohen dhe vlerësohen. Një koncept i zakonshëm është që individët ndryshojnë në mënyrën se si ata mësojnë.
Hyrje
Ideja e stileve të individualizuara të të mësuarit u bë e njohur në vitet 1970, dhe që atëherë ka ndikuar shumë në arsim përkundër kritikave që ideja ka marrë nga disa studiues. Ithtarët rekomandojnë që mësuesit duhet të bëjnë një analizë të nevojave për të vlerësuar stilet e të nxënit të studentëve/nxënësve të tyre për të përshtatur më së miri stilit të të nxënit të secilit nxënës/student. Megjithëse ka prova të mjaftueshme që individët shprehin preferencat për mënyrën se si ata preferojnë të marrin informacion, disa studime kanë gjetur ndonjë vlefshmëri në përdorimin e stileve të të mësuarit në arsim. Kritikët thonë se nuk ka prova të qëndrueshme se identifikimi i stilit të të nxënit individual dhe mësimdhënia për stile specifike të të mësuarit prodhon rezultate më të mira të studentit. Ata shpesh i referohen kësaj si një neuromit në arsim. Ka dëshmi të problemeve empirike dhe pedagogjike në lidhje me detyrimet dhe obligimet mësimore që "të korrespondojnë me ndryshimet në mënyrën një nga një". Studimet e hartuara mirë kundërshtojnë "hipotezën meshing" të përhapur që një student do të mësojë më mirë nëse mësohet në një metodë që gjykohet e përshtatshme për stilin e të nxënit të studentit. Ato tregojnë më tej se mësuesit nuk mund të vlerësojnë me saktësi stilin e të nxënit të studentëve të tyre.
Ekzistojnë kritika thelbësore të qasjeve të stileve të të nxënit nga shkencëtarë të cilët kanë rishikuar organe të gjera të kërkimit. Një artikull i rishikuar nga kolegët i vitit 2015 përfundoi: "Teoritë e stileve të të mësuarit nuk janë paraqitur dhe është përgjegjësia jonë të sigurojmë që studentët ta dinë këtë."
Përmbledhje e modeleve
Ekzistojnë shumë modele të stileve të ndryshme të të mësuarit; një përmbledhje e literaturës përkatëse profesionale identifikoi 71 modele të ndryshme. Disa nga ato modele janë si më poshtë.
E di një fjalë prej guri
E di një fjalë prej guri është vëllimi poetik që botoi Azem Shkreli në vitin 1969 në Prishtinë.
Erashkë luftarake japoneze
parapamje|240px|Erashkë luftarake japoneze gunsen e periudhës Edo, e bërë prej hekuri, bambu dhe llaku që përshkruan diellin (1800-50) të ekspozuar në Muzeun e Artit Aziatik në San Francisco, California. Erashkë luftarake japoneze (Japonisht: 鉄扇,てっせん, romanizimi: tessen, fjalë për fjalë. "erashkë hekuri") është një erashkë dore japoneze e armatosur e krijuar për t'u përdorur në luftë. Disa lloje erashkesh luftarake u përdorën nga klasa samurai e Japonisë feudale dhe secili kishte një pamje dhe qëllim të ndryshëm.
Përshkrimi
Erashkat luftarake ndryshonin në madhësi, materiale, formë dhe përdorim. Një nga përdorimet më domethënëse ishte si pajisje sinjalizimi. Erashkët e sinjalizimit erdhën në dy lloje:
Erashkët luftarake mund të përdoren gjithashtu si armë. Arti i luftimit me erashkë luftarake është tessenjutsu.
Erashkët luftarake në histori dhe folklor
Një legjendë veçanërisht e famshme që përfshin erashkët luftarake ka të bëjë me një përballje të drejtpërdrejtë midis Takeda Shingen dhe Uesugi Kenshin në betejën e katërt të Kawanakajima. Kenshin hyri në çadrën e komandës së Shingen mbi kalë, pasi kishte thyer tërë ushtrinë e tij dhe sulmoi; shpata e tij u devijua nga erashka luftarake e Shingen. Nuk është e qartë nëse Shingen u shoqërua me një tessen, një dansen uchiwa, ose ndonjë formë tjetër. Sidoqoftë, ishte mjaft e rrallë që komandantët të luftonin drejtpërdrejt, dhe posaçërisht që një gjeneral të mbrohej në mënyrë kaq efektive kur merrej aq larg rojes.
Minamoto no Yoshitsune thuhet se ka mundur murgun e madh luftëtar Saitō Musashibō Benkei me një takim.
Araki Murashige thuhet se ka përdorur një tessen për të shpëtuar jetën e tij kur kryekomandanti i madh Oda Nobunaga kërkoi ta vriste atë. Araki u ftua para Nobunaga-s dhe iu hoq shpata në hyrje të rezidencës, siç ishte zakon. Kur ai kreu përkuljen e zakonshme në prag, Nobunaga synoi që dyert rrëshqitëse të dhomës të përplaseshin në qafën e Arakiut, duke e vrarë atë. Sidoqoftë, Araki supozohet se vendosi tessen e tij në brazdat në dysheme, duke bllokuar dyert nga mbyllja. Teseni i tij i'a shpëtoi jetën atë ditë.
Klani Yagyū, instruktorë shpate për shogunët e Tokugawa-s, përfshiu tessenjutsu në shkollën e tyre të arteve marciale, Yagyū Shinkage-ryū.
Alexi Pappas
Alexi Pappas or Alexia Pappa (Greek Αλεξία Παππά; born 28 March 1990) është një atlete vrapuese greko-amerikane, regjisore, aktore, dhe shkrimtare. Si vrapuese, Alexi ka qenë e suksesshme në distancë 10 km.
Cetruminantia
Klasifikimi
Rendi Artiodactyla (dythundrakët)
Artiofabula
Artiofabula është një kladë e përbërë nga Suina dhe Cetruminantia. Klada u gjet në analizat filogjenetike molekulare dhe kundërshtoi marrëdhëniet tradicionale të bazuara në analiza morfologjike.
Etimologjia
Emri Artiofabula rrjedh nga fjalët greke "artios" (që do të thotë e plotë ose e përsosur e llojit të tij ose, në lidhje me numrat, madje), dhe "fabula" (që do të thotë fabul). Kjo e fundit iu referua thyerjes së pamjeve tradicionale mbi taksonominë artiodaktile të bazuar në analiza morfologjike, kur devetë grupoheshin me ripërtypësit, hipopotamët me derrat dhe balenat që nuk kishin lidhje.
Filogjenia
Analizat filogjenetike të artiodaktilave zbuluan marrëdhëniet e mëposhtme:
Gunbai
parapamje|Gunbai Gunbai (軍配, shkurt për 軍配団扇 gunbai-uchiwa) është një lloj erashke luftarake japoneze.
Përshkrimi
Gunbai, nga rrënjët sino-japoneze që do të thotë "erashkë ushtarake e shpërndarë", ishin një formë e specializuar e erashkëve të përdorur nga oficerët samurai në Japoni për t'u komunikuar komandave trupave të tyre. Ndryshe nga erashkët e rregullt, gunbai ishin të ngurta, jo të palosshme dhe zakonisht ishin prej druri, druri të mbuluar me metal ose metal të fortë.
parapamje|right|Një gyōji duke mbajtur gunbai Ajo është gjithashtu një aksesor kryesor i një gyōji (arbitri) në sumon profesionale. Përdorimi kryesor është në fund të një periudhe, kur gyoji vendos fituesin dhe tregon gunbai ose në pozicionin lindor ose perëndimor (secili mundës është caktuar të fillojë nga pozicioni lindor ose perëndimor çdo ditë të turneut). Duke reflektuar këtë, vetë vendimi i gyōji shpesh quhet jozyrtarisht si një "gunbai". Nëse kjo vihet në diskutim dhe gjyqtarët mbajnë një konsultë, një vendim për të mbështetur gjykimin e gyōji shpallet si gunbai-dōri (軍 配 通 り), fjalë për fjalë "sipas gunbai", ndërsa vendimi për ta asgjësuar atë është gunbai-sashichigae (軍 配 差 し 違 え), fjalë për fjalë "gunbai keqinterpretuar". Në kohët moderne, të gjithë gyōji do të marrin emrin e familjes Kimura ose Shikimori si emrin e tyre profesional, në varësi të traditës së stallës që ata bashkohen. Ka përjashtime nga kjo konventë emërtimi, por ato janë të rralla. Për më tepër, ekzistojnë stile të ndryshme se si një gyōji do ta mbajë gunbai e tij në varësi të familjes në të cilën është. Familja Kimura e mban gunbai e tyre me pëllëmbën dhe figurat e tyre lart, ndërsa Shikimori do t'i mbajë të tyret me pëllëmbën e tyre dhe figurat me fytyrë poshtë.
Philip Showalter Hench
Philip Showalter Hench (28 shkurt 1896 - 30 mars 1965 ) ishte një mjek amerikan. Hench, së bashku me bashkëpunëtorin e tij në klinikën Mayo, Edward Calvin Kendall dhe kimistin zviceran Tadeus Reichstein u dha çmimi Nobel për Fiziologji ose Mjekësi në 1950 për zbulimin e hormonit kortizon, dhe aplikimin e tij për trajtimin e artritit reumatoid. Komiteti Nobel dha çmimin trios për "zbulimet në lidhje me hormonet e lëvore të veshkave, strukturën e tyre dhe efektet biologjike".
Hench ndoqi arsimimin e tij universitar në kolegjin Lafayette në Easton, Pensilvani, dhe ndoqi trajnimin e tij mjekësor në Trupat Mjekësore të Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara dhe Universitetin e Pittsburgh. Ai filloi të punojë në kliniken Mayo në vitin1923, më vonë shërbeu si shef i departamentit të Reumatologjisë. Përveç çmimit Nobel, Hench mori shumë çmime dhe nderime të tjera gjatë gjithë karrierës së tij. Ai gjithashtu kishte një interes përgjatë jetës së tij për historinë dhe zbulimin e etheve të verdha.
Jeta
Ai studioi në kolegjin Lafayette në Easton, Pensilvani, ku mori bachelor-in e tij të Arteve në vitin 1916. Pasi shërbeu në Trupat Mjekësore të Ushtrisë Amerikane dhe trupat rezervë për të përfunduar trajnimin e tij mjekësor, ai mori doktoraturën në mjekësi nga Universiteti i Pittsburgh në vitin 1920. [3] Menjëherë pasi mbaroi diplomën e tij të mjekësisë, Hench kaloi një vit si praktikant në spitalin St. Francis në Pittsburgh, dhe më pas ai u bë më pas anëtar i fondacionit Mayo.
Karriera ne mjekësi
Hench filloi karrierën e tij mjekësore në klinikën Mayo në vitin 1923, duke punuar në departamentin e sëmundjeve reumatike. Në vitin 1926, ai u bë shefi i departamentit. Gjatë kohëes së tij në klinikën Mayo, Hench e përqendroi punën e tij në sëmundjet artritike, ku vëzhgimet e tij e drejtuan drejt hipotezës se steroidet lehtësonin dhimbjen e lidhur me sëmundjen. Gjatë kësaj kohe, biokimisti Edward Calvin Kendall kishte izoluar disa steroid nga lëvorja e gjëndrës mbiveshkore. Pas disa vitesh punë, dyshja vendosi të provonte një nga këto steroid (i quajtur "komponimi E" në atë kohë, më vonë për t’u bërë i njohur si kortizon) te pacientët e prekur nga artriti reumatoid. Testimi i hipotezës u vonua sepse sinteza e komponentit E ishte e kushtueshme dhe kërkonte shumë kohë, dhe Hench shërbeu në ushtri gjatë Luftës së Dytë Botërore. Testet u kryen me sukses në 1948 dhe 1949.
Hench, Kendall dhe kimisti zviceran Tadeus Reichstein iu dha çmimi Nobel në 1950 në Fiziologji dhe Mjekësi "për zbulimet e tyre në lidhje me hormonet e lëvore veshkave, strukturën e tyre dhe efektet biologjike." Që nga çmimet e vitit 2010, Hench dhe Kendall janë të vetmit laureatë të Nobelit të lidhur me kliniken Mayo. Leksioni Nobel i Hench ishte i lidhur drejtpërdrejt me kërkimin për të cilin ai ishte nderuar dhe me titull "Kthyeshmëria e disa kushteve reumatizmale dhe jo-reumatike nga përdorimi i kortizonit ose i hormonit adrenokortikotropik hipofizës". Fjalimi i tij në banket gjatë ceremonisë së dhënies së çmimeve pranoi lidhjet midis studimit të mjekësisë dhe kimisë, duke thënë për bashkë-fituesit e tij "Ndoshta raporti i një mjeku me dy kimistë është simbolik, pasi që mjekësia është kaq e lidhur me kiminë nga një lidhje e dyfishtë. "
Estrada e Pogradecit
Nga interpretuesit e trupës janë shquar sidomos aktorët: Ilir Shkurti, Ligoraq Riza, Nikoleta Bitri, Athina Mele, Vangjo Shkurti, Vladimir Mullaj, Petrit Krate e të tjerë, dhe këngëtarët: Roza Dhami, Ilmi Sulollari etj. Pas vitit 1991 u larguan shumë aktorë dhe muzikantë. Aktualisht Estrada e Pogradecit thuajse është inekzistente.
RecA
RecA është një proteinë 38 kilodalton thelbësore për riparimin dhe mirëmbajtjen e ADN-së. Një homolog strukturor dhe funksional RecA gjendet në çdo specie në të cilën një është kërkuar seriozisht dhe shërben si një prototip për këtë klasë të proteinave homologe të riparimit të ADN-së. Proteina homologe quhet RAD51 në eukariotë dhe RadA në arkea.
RecA ka funksione të shumta, të cilat lidhen me riparimin e ADN-së. Në përgjigjen bakteriale SOS, ai ka një funksion të bashkë-proteazës në copëtimin autokatalitik të shtypësit LexA dhe represorit λ.
Procesi i kërkimit shkakton shtrirjen e dupleksit të ADN-së, i cili rrit njohjen e plotësimit të sekuencës (një mekanizëm i quajtur korrigjim konformues. Reagimi fillon shkëmbimin e fijeve midis dy helikave të dyfishta të rikombinimit të ADN-së. Pas ngjarjes së sinapizës, në rajonin heteroduplex fillon një proces i quajtur migrimi i degës. Në migrimin e degës, një rajon i çiftuar i njërës prej fijeve të vetme zhvendos një rajon të çiftuar të fillesë tjetër të vetme, duke lëvizur pikën e degës pa ndryshuar numrin e përgjithshëm të çifteve bazë. Migrimi spontan i degës mund të ndodhë, megjithëse zakonisht zhvillohet në mënyrë të barabartë në të dy drejtimet nuk ka gjasa të përfundojë rikombinimin në mënyrë efikase. Proteina RecA katalizon migrimin njëdrejtimtar të degës dhe duke bërë kështu bën të mundur përfundimin e rekombinimit, duke prodhuar një rajon të ADN-së heterodupleks që është i gjatë me mijëra çifte bazash.
Procesi i kërkimit shkakton shtrirjen e dupleksit të ADN-së, i cili rrit njohjen e plotësimit të sekuencës (një mekanizëm i quajtur korrigjim konformues . Reagimi fillon shkëmbimin e fijeve midis dy helikave të dyfishta të rikombinimit të ADN-së. Pas ngjarjes së sinapizës, në rajonin heteroduplex fillon një proces i quajtur migrimi i degës. Në migrimin e degës, një rajon i çiftuar i njërës prej fijeve të vetme zhvendos një rajon të çiftuar të fillesë tjetër të vetme, duke lëvizur pikën e degës pa ndryshuar numrin e përgjithshëm të çifteve bazë. Migrimi spontan i degës mund të ndodhë, megjithëse zakonisht zhvillohet në mënyrë të barabartë në të dy drejtimet nuk ka gjasa të përfundojë rikombinimin në mënyrë efikase. Proteina RecA katalizon migrimin njëdrejtimtar të degës dhe duke bërë kështu bën të mundur përfundimin e rekombinimit, duke prodhuar një rajon të ADN-së heteroduplex që është i gjatë me mijëra çifte bazash.
Meqenëse është një ATPaza e varur nga ADN-ja, RecA përmban një vend shtesë për lidhjen dhe hidrolizimin e ATP-së. RecA shoqërohet më ngushtë me ADN kur ka lidhje ATP sesa kur ka lidhje ADP.
Në Escherichia coli, ngjarjet homologe të rekombinimit të ndërmjetësuara nga RecA mund të ndodhin gjatë periudhës pas replikimit të ADN-së kur lokuset motra qëndrojnë afër. RecA gjithashtu mund të ndërmjetësojë në çiftimin homologjik, rikombinimin homolog dhe riparimin e thyerjes së ADN-së midis lokuseve të motrës së largët që ishin veçuar në gjysmën e kundërt të qelizës E. coli.
Shtamet E. coli të mangëta në RecA janë të dobishme për procedurat e klonimit në laboratorët e biologjisë molekulare. Shtamet e E. coli shpesh modifikohen gjenetikisht për të përmbajtur një alel recA mutant dhe në këtë mënyrë sigurojnë stabilitetin e segmenteve ekstrakromozomale të ADN-së, të njohur si plazmide. Në një proces të quajtur transformim, ADN plazmide merret nga bakteret në kushte të ndryshme. Bakteret që përmbajnë plazmide ekzogjene quhen "transformues". Transformuesit mbajnë plazmidin në të gjithë ndarjet qelizore, në mënyrë që të mund të rikuperohet dhe të përdoret në aplikime të tjera. Pa proteinë funksionale RecA, ADN plazmide ekzogjene lihet e pandryshuar nga bakteret. Pastrimi i këtij plazmidi nga kulturat bakteriale atëherë mund të lejojë përforcimin me besnikëri të lartë PCR të sekuencës origjinale të plazmidit.
Roli i RecA në transformimin natyror
Transformimi bakterial natyror përfshin transferimin e ADN-së nga një bakter në tjetrin (zakonisht të së njëjtës specie) dhe integrimin e ADN-së së dhuruesit në kromozomin marrës nga rekombinimi homolog, një proces i ndërmjetësuar nga proteina RecA (shih Transformimi (gjenetikë)). Transformimi, në të cilin RecA luan një rol qendror, varet nga shprehja e produkteve të shumta shtesë të gjeneve (p.sh. rreth 40 produkte gjenesh në Bacillus subtilis) që bashkëveprojnë posaçërisht për të kryer këtë proces duke treguar që është një adaptim i evoluar për transferimin e ADN-së. Në B. subtilis gjatësia e ADN-së së transferuar mund të jetë aq e madhe sa një e treta dhe deri në madhësinë e kromozomit të tërë. Në mënyrë që një bakter të lidhet, të marrë dhe të rikombinojë ADN ekzogjene në kromozomin e tij, së pari duhet të hyjë në një gjendje të veçantë fiziologjike të quajtur "kompetencë" (shih kompetencën natyrore). Transformimi është i zakonshëm në botën prokariote dhe deri më tani 67 specie dihet se janë kompetente për transformim.
Michod etj. kanë rishikuar provat se transformimi i ndërmjetësuar nga RecA është një adaptim për riparimin homolog rikombinues të dëmtimit të ADN-së në B. subtilis, si dhe në disa specie të tjera bakteriale (d.m.th. Neisseria gonorrhoeae, Hemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus mutans dhe Helicobacter pylori). Në rastin e specieve patogjene që infektojnë njerëzit, u propozua që riparimi i dëmtimeve të ADN-së ndërmjetësuar nga RecA mund të jetë me përfitim thelbësor kur këto baktere sfidohen nga mbrojtja oksiduese e nikoqirit të tyre.
Temari (personazh)
Temari Nara (奈良テマリ) është personazhe fiktive në mangën Naruto, është ish-kunoichi i klanit Kazekage të fshatit të rërës. Pas martesës së saj me Shikarmaru Nara, ajo emigroi në fshatin gjethe dhe u bë anëtare e klanit Nara, ku edhe punon për fshatin.
Historia
Temari është fëmija i madh i Rasa, ndryshe Kazekage i katërt dhe Karurës. Ndërsa ishte e zakonshme që marrëdhëniet e ngushta me një Kage të ishin një jinchūriki, as ajo dhe as vëllai i saj i vogël Kankurō nuk ishin në përputhje me Një bishtin, kështu që u zgjodh Gaara.
Në anime, Temari si fëmijë e kishte të vështirë të shoqërohej me të tjerët pasi të gjithë frikësoheshin gjithmonë nga prejardhja e saj.
Personaliteti
Në pjesën I, e ngjashme me dy vëllezërit e saj, ajo ishte mjaft e ashpër me një varg mizor i cili u demonstrua kur Gaara vrau skuadrën Shigure; ajo thjesht buzëqeshi dhe u dha lamtumirë atyre para se të shtypeshin. Sidoqoftë, Temari duket se vlerëson paqen, pasi vuri në dyshim arsyetimin e fillimit të një lufte me fshatin e gjethes në pjesën I. Në pjesën II, vlera e saj për paqen u rrit, ndërsa ajo vepron si një ndërlidhëse diplomatike midis fshatit të rërës dhe të gjethes për t'u përgatitur për provimet e ardhshëm Chûnin, si dhe duke rrezikuar jetën e saj disa herë gjatë samitit të Kage dhe Luftës së Katërt Botërore Shinobi për të shpëtuar shokët e saj, nuk kishte rëndësi nëse ishin nga fshati i saj apo jo siç bëri fillimisht për shinobët e tjerë.
Gjatë provimeve të Chūnin, zbulohet se personi nga i cili ka frikë është Gaara. Kur Gaara dhe Kankurō po ziheshin, ajo tregoi një humor të lehtë, të lumtur, për t'u siguruar që Gaara nuk e dëmtonte atë ose Kankurō. Përkundër kësaj, gjatë një kohe të shkurtër midis asaj kohe dhe kohës kur i ndihmonte fshatit të gjethes për rikthimin e Sasukes, ajo nuk shprehu më frikë rreth tij, pasi kishte qenë një nga të parat që pranoi Gaara të ri. Temari tregohet të jetë një motër e dashur që kujdeset thellë për vëllezërit e saj: kur Gaara u kap nga Akatsuki, ajo nxitoi të kthehej në fshat për ta shpëtuar; dhe kur Kankurō u helmua, ajo e vëzhgoi atë derisa ai të shërohej. Në Ilusionin e Përjetshëm, ëndërra e saj ishte kujdesja e saj ndaj vëllezërve të saj dhe dëshira e saj më e madhe është që ata të besojnë dhe të mbështeten tek ajo.
Temari shpesh shfaqet përkrah Shikamaru Nara. Megjithëse ata ishin kundërshtarë gjatë provimeve të Chūnin, ata i erdhën në ndihmë njëri-tjetrit në pika të ndryshme në pjesën I. Pavarësisht sjelljes së saj të ashpër të zakonshme, ajo ka një tendencë të tregojë një natyrë më të butë rreth Shikamaru, të tilla si duke treguar simpati për të pasi babait i tij e qortoi atë për ta marrë në pyetje nëse ai duhej të ishte një ninxha pasi dështoi misioni i shpëtimit të Sasuke Uchiha.
Si nënë, Temari tregohet të jetë mjaft e rreptë, pasi ajo ishte shumë e mërzitur kur e dëgjoi se djali i saj u përfshi në ndonjë telashe në shkollë dhe i tha ashpër që t’i bënte xhaxhait të tij, Gaara, një përshëndetje të duhur. Ajo gjithashtu tregohet se ka të njëjtën marrëdhënie me burrin e saj siç kishin Shikaku dhe Yoshino Nara, vjehrrat e saj, me Shikamarun që u bë "në kontroll" nga Temari ashtu si Shikaku nga Yoshino. Ajo është e bezdisur nga mungesa e disiplinës së Shikamarut ndaj djalit të tyre dhe e sheh atë të papranueshme. Ajo është gjithashtu po aq e bezdisshme sa herë që ai përqendrohet shumë në mësimin e djalit të tyre shōgi deri në përdorimin e dhunës, siç tregohet kur ajo shpërtheu si atë ashtu edhe Shikadai nga shtëpia pasi ata e injoruan atë vazhdimisht për shkak se ishin kaq të përqendruar në lojën e shōgit. Në përgjithësi, ajo tregohet të jetë matriarkja e familjes së saj, pasi të dy burrat i frikësohen shumë zemërimit të saj dhe ajo është lehtësisht në gjendje të hamendësoj se çfarë po mendojnë. Ajo gjithashtu u bë shumë besnike ndaj klanit Nara. Ajo gjithashtu u skuq kur Shikamaru deklaroi disa herë se donte të hante me familjen e tij.
Ninjutsu
Temari përdor një erashkë gjigante hekuri (鉄 扇, tessen) në betejë, të cilin e përdor së bashku me manipulimin e saj të natyrës për stilin e erës për të krijuar erëra të rrepta. Përveç që përdoret si një armë e improvizuar ose për të bllokuar sulmet, erashka mund të përdoret për transport ose frikësim, dhe duket se është bërë nga një lloj çeliku, pasi është në gjendje të devijojë kunai dhe shuriken kur hapet.
Të regjistruara në adhuruesin e saj janë tre qarqe ngjyrë vjollce, të vendosura në të njëjtën mënyrë përgjatë gjatësisë së saj, të cilat ajo i quan "yje" (星, hoshi). Ndërsa hap erashkën për të zbuluar secilin yll në sekuencë, fuqia e erashkës rritet shumë. Sapo të zbulohen të tre yjet, Temari mund të krijojë shakullima të prera që mund t'i drejtojë me çakrën e saj. Erërat e saj e lejojnë atë të sulmojë nga larg dhe të ndryshojë fushëbetejën sipas dëshirës së saj, si dhe të devijojë sulmet më të gjera. Një variant më i fortë i vorbullave të saj mund të përdoret si një kundërsulm kundër sulmeve të valëve të tingullit që mund të shkaktojnë teknika të ilusionit, duke e bërë atë njëkohësisht një mbrojtje dhe një sulm. Në anime, Temari tregoi aftësinë për të përzier rërën në sulmet e saj për të kapur jashtë roje armikun. Ajo gjithashtu mund të krijojë një tornado vdekjeprurëse.
Në Luftën e Katërt Botërore Shinobi, ajo pretendoi se është përdoruesja më e fuqishme e stilit të erës në Divizionin e Katërt, siq shihet kur ajo lëndoi Raikagen e Tretë, trupi i të cilit është shumë i qëndrueshëm. Në anime, ajo ka përdorur stilin e erës edhe pa erashkën e saj, duke qenë në gjendje të krijojë një vorbull ajri duke përdorur pëllëmbën e saj. Dy vjet pas luftës, ajo u njoh si përdoruesja më e mirë e stilit të erës në fshatin e rërës, dhe ndoshta në botë.
William Dalrymple (historian)
William Dalrymple (William Hamilton Dalrymple, i lindur më 20 mars në vitin 1965) është një historian dhe shkrimtar skocez,historian dhe kurator i arteve, si dhe spiker dhe kritik. Librat e tij kanë fituar disa çmime, duke perfshire çmimin "Memorial Duff Cooper", çmimin e "Librit Udhëtues Thomas Cook", çmimin e "Shkrimtarit të Ri Britanik të Vitit të Sunday Times", çmimet "Hemingway", "Kapuńciński" dhe "Wolfson". Ai është gjithashtu një nga bashkëthemeluesit dhe bashkë-drejtorët e Festivalit vjetor të Letërsisë te Jaipurit.
Në vitin 2018, atij iu dha "Medalja e Presidentit të Akademisë Britanike". Seriali televiziv "Stones of the Raj and Indian Journeys", të cilin Dalrymple shkroi dhe prezantoi, i dha atij çmimin Grierson për "Serinë më të Mirë të Dokumentarit" në BAFTA në 2002.
Ai ka qenë pesë herë kandidat ne listen e gjate dhe një herë në listën e ngushtë të çmimit "Baillie Gifford" për  prozen faktuale.
Në vitin 2012, Dalrymple u emërua anëtar i Shkencave Humane  Whitney J. Oates  nga Universiteti Princeton. Në vitin 2015, ai u emërua "Ligjërues i Jindal" në universitetin Brown.
Jeta
Dalrymple është djali i Sir Hew Hamilton-Dalrymple, Baroneti i 10-të dhe Lady Anne-Louise Keppel, e bija e Kontit-it të 9-të të Albemarle. Ai është një kushëri i Virginia Woolf. Vëllai i tij, Jock, ishte një lojtar kriket i klasit të parë. Ai u shkollua në Ampleforth College dhe Trinity College, Cambridge, ku ai ishte fillimisht një ekspozues historie dhe më pas një studiues i vjetër i historisë.
Dalrymple udhetoi për herë të parë në Delhi më 26 janar 1984, jetoi në dhe jashtë Indisë që nga viti 1989 dhe kalon pjesën më të madhe të vitit në shtëpinë e tij në fermë Mehrauli në periferi të Delhit, por verërat në Londër dhe Edinburg. Gruaja e tij, Olivia, është një artiste dhe vjen nga një familje me lidhje të gjata me Indinë.
Interesat dhe ndikimi
parapamje|267x267px|William Dalrymple (majtas) me Esther Freud (në qendër) dhe Hanan Ashrawi në PalFest 2008. Interesat e Dalrymple përfshijnë historinë dhe artin e Indisë, Pakistanit, Afganistanit, Lindjes së Mesme, botës muslimane, hinduizmit, budizmit, xhainëve dhe krishterimin e hershëm lindor. Të tetë librat e tij kanë fituar çmime letrare. Tre të parët e tij ishin libra udhëtimi bazuar në udhëtimet e tij në Lindjen e Mesme, Indi dhe Azinë Qendrore. Ndikimet e tij të hershme përfshinin shkrimtarë udhëtimesh si Robert Byron, Eric Newby dhe Bruce Chatwin.
Dalrymple botoi një libër me ese rreth çështjeve aktuale në nënkontinentin Indian, dhe dy histori të vlerësuara me çmime të ndërveprimit midis Britanikëve dhe Mughalëve midis shekullit XVIII dhe mesit të shekullit XIX. Librat e tij janë përkthyer në më shumë se 40 gjuhë.
Ai është një kontribues i rregullt i "The New York Review of Books", "The Guardian", "New Statesman" dhe "The New Yorker". Ai gjithashtu ka shkruar shumë artikuj për revistën Time. Ai ka qenë korrespondent i nënkontinentit Indian të ""New Statesman" që nga viti 2004.
Ai gjithashtu mori pjesë në Festivalin e Letërsisë përuruese të Palestinës në 2008 - duke dhënë lexime dhe duke marrë seminare në Jeruzalem, Ramallah dhe Betlehem.
Libri i tij i vitit 2009, "Nine Lives: In Search of the Sacred in Modern India", u botua nga Bloomsbury, dhe shkoi në vendin e parë në listën më të shitur të sektorit jo-trillues indian. Që nga botimi i tij ai ka qenë në turne në Mbretërinë e Bashkuar, Indi, Pakistan, Bangladesh, Australi, Hollandë dhe SH.B.A. me një bandë të përbërë nga disa prej njerëzve të paraqitur në librin e tij duke përfshirë Sufitë, Fakirët, Bauls, këngëtarët e himneve të Theveram si dhe një burg rojtari dhe valltari me kohë të pjesshme Theyyam besohet gjerësisht se është një mishërim i Zotit Vishnu.
"Return of a King- The Battle for Afghanistan", një histori e Luftës së Parë Afgane 1839–42, u botua në Indi në Dhjetor 2012, në MB në Shkurt 2013, dhe në SH.B.A. në Prill 2013. Dalrymple's great-  stërnipi Colin Mackenzie luftoi në luftë dhe u ndalua për pak kohë nga afganët. Pas botimit të librit "Dalrymple" u thirr për të informuar presidentin Afganistan Hamid Karzai ashtu edhe Shtëpinë e Bardhë për mësimet që duhet të mësojnë nga historia afgane.
"Dalrymple" ishte gjithashtu kurator i princave dhe piktorëve në Mughal Delhi 1707–1857, një shfaqje kryesore e pikturës së vonë Mughal dhe shkolla e kompanisë për shoqërinë e Azisë në Nju Jork, e cila u zhvillua nga shkurti në maj 2012. Një katalog i kësaj ekspozite i redaktuar nga Dalrymple me Yuthika Sharma u botua nga Penguin në 2012 me të njëjtin emër.
Libri i tij më i fundit, i botuar në 2019, është Anarkia, një histori e Nënkontinentit Indian gjatë periudhës 1739-1803, e cila pa shembjen e sistemit perandorak Mughal, ngritjen e konfederatës perandorake Maratha dhe militarizimin dhe ngritja e fuqisë së kompanisë së Indisë Lindore.
Botime
Redaktues
TV dhe radio
Dalrymple ka shkruar dhe prezantuar serinë televizive me gjashtë pjesë "Stones of the Raj" (Kanali 4, Gusht 1997), "Indian Journeys" me tre pjesë (BBC, Gusht 2002)  dhe "Sufi Soul" (Kanali 4, Nëntor 2005 ).
"Stones of the Raj" me gjashtë pjesë, dokumentojnë historitë pas arkitekturave koloniale të Indisë Britanike duke filluar me "Lahore" (16 Gusht 1997), "Calcutta" (23 Gusht 1997), "The French Connection"(30 Gusht 1997), "The Fatal Friendship " (6 Shtator 1997) ), "Surrey in Tibet" (13 Shtator 1997), dhe përfundoi me " The Magnificent Ruin" (20 Shtator 1997).
Trilogjia e Indian Udhëtimeve përbëhet nga tre episode një-orëshe duke filluar me Shiva's Matted Locks të cilat ndërsa gjurmojnë burimin e Ganga, e çojnë Dalrymple në një udhëtim në Himalaje. Pjesa e dytë, Qyteti i Djinns, bazohet në librin e tij të udhëtimit me të njëjtin emër, hedh një vështrim në historinë e Delhit dhe së fundmi Dyshimi i Thomas, i cili e çon Dalrymple në shtetet indiane të Kerala dhe Tamil Nadu, ku Shën Thomas, Apostulli i Jezusit është i lidhur ngushtë.
BBC transmetoi një dokumentar të vlerësuar në 3 Shtator 2015 me titull Dashuria dhe Tradhtia në Indi: Mugali i Bardhë, bazuar në librin e Dalrymple Mughals White.
Ahmet Shqarri
Ahmet Shqarri,
Gazeta Nacional
2 Tetor, 2021
Karriera e gjatë në radio Tirana, miqësitë me kompozitorë, politikanë, aktorë dhe sportistë me famë botërore
AHMET SHQARRI, ZËRI I KOMENTATORIT LEGJENDAR QË VINTE NGA “CAMP NOU…”
Nga Uvil Zajmi.
….i vogël,ai nuk e kishte menduar ndonjëherë që kjo do të ishte rruga e tij, një karrierë e bujshme e një radiokronisi sportiv kur në gusht të 1969, ngjiti për herë të parë shkallët e Radio Tiranës, u ul në një zyrë të katit të tretë bashkë me disa kolegë, një makinë shkrimi përpara, dhe punë intensive me dhe pa orar në kërkim të lajmit, gjithmonë nën shoqërinë dhe i pandarë nga magnetofoni “Uher”. Qindra kronika, transmetime, reportazhe e intervsita në Radio e TV, me artikuj në të gjtha gazetat e revistat, një histori profesonale e nisur nga Xhirot Çiklistike, me kulmin “Nga njëra ndeshje në tjetrën”emisioni më i ndjekur dhe me jehonë kombëtare. Pastaj transmetimi befasues nga Barcelona, miqësitë me kompozitorë, politikanë, aktorë, edhe ato më famë botërore nga Mina, Kryeziu, Kodra dhe intervistta e ndaluara të Vokrrit e Albanos. Një dashuri shumëvjeçare me radion e TVSh-në, pa u shkëputur as edhe një ditë, deri kur ai “ndërroi shtëpi”. Por, “Fenomeni Shqarri”, nuk ndalet dhe një tjetër bum mediatik: “Gol në Radio + 2” dhe në “TVA 1” do të shoqëronte shqiptarët për disa vite të tjera me zërin dhe figurën të Ahmet Shqarrit
FËMIJËRIA MES LIBRAVE E KINEMASË
Njëri nga zërat më autentikë, aboslutë, original, gjuhë e pastër letrare, ritëm si vetë Shqarri-Story. Nga mësuesja e fillores Fani Kocilja (tezja e Robert Shvarcit, përkthyesit të njohur), pastaj në klasën e dytë ka qenë, kur ka lexuar Elja Celebi, librin e parë që ja pati dhënë daja i madh Shefqet Gripshi, i cili pati ndjerë etjen e nipit për lexim. Ai libër i parë I autorit turk, ndër të tjera flsite dhe për qytetin e tij, Peqinin, që sipas tij, në kohën e Perandorisë Osmane shquhej për lulëzimin e begatinë e tij. Për të shkuar te librat e panumërt të autorëve shqiptarë, të huaj e atyre të ndaluar për kohën. “Ato ishin shkolla ime e dytë në jetë, pasi më shtynë të studioja Gjuhë-Letërsi në Universitet”. Një adoleshëncë si skënderbegas, më pas shërbimi ushtarak, ishin një tjetër shkollë, ku krahas librit zuri vend edhe sporti ku si atlet pjesmarrës në Spartakiadat e Ushtrisë, por dhe në Kampionatin Kombëtar për të rinj, në garat e shpejësisë, konkuroi me të njohur të kësa disipline si Çlirim Balluku, etj. Pastaj jeta në Universitet e mbushur me atmosferë profesorësh, dijetarësh dhe akadamikë, nga Kadare, J. Xoxe, Sh. Demiraj dhe më vonë në kursin e parë dy-vjecar të gazetarisë me D. Agollin, V. Gambetën, H. Boricin etj. “Ishin këto personalitete qëmë forcuan më shumë bazamentin e të ardhmes si gazetar”-thotë Shqarri, kur flet për jetën dhe karrierën e tij.
MAZREKU, RADIO DHE VETËM NJË BOBINË SI DHURATË
Ka qenë një mundësi, e fat i madh të vijoje rrugën e Mazrekut, Bellovës dhe Këlliçit, Bellovës, pa e kuptuar se do bëhej skllav i këtij profesioni, zëri kryesor, një ndër komentatorët më popullorë sportivë në vend. Ndoshta një mësues, një gazetar, por me sportin jo, por, diplomimi dhe emrimi në Radio Tirana, i vetmi mjet komunikimi shumë i rënëdësishëm pasi pak televizorë ka në qarkullim, janë nxitja për Shqarrin e ri. Fillimi I viteve 70-të në Radio, ka nevojë për ndryshim radikal të paktën në sport, kërkohen njerëz me ide, ndonëse nuk ka redaksi sporti, dhe i vetëm ka nisur të angazhohet.“ Duhet të bëja intervista, radiokronika e më duhet të shkoja në stadium, pastaj të vrapoja në Pallat Sporti, që nuk ishte e lehtë, pa mjete dhe me “Uherin” 7 kg në krah. Shume shpejt e kuptova se futbolli ishte sporti i parë që hyri në kordet e mia”-thotë Shqarri. Nga Mazreku pati “trashëguar” vetëm një bobinë magnetofoni. “Surprizën ma bëri mësuesi im Kozma Vasili që kishte një kopie të transmetimit të një gjysmë shekulli më pare. Ishin vetëm 8 minutat e fundit të takimit Hungari-Shqipëri nga Budapesti në vitin 1950, dhe rezultati është 12-0 për vendasit të cilat Mazreku i përshkruan: “Janë minutat e një ndeshjeje që mbaroftë sa më shpejt!”. Kur e dëgjova, më pati sjellë pranë zërin melodioz të atij që “shpiku” i pari në Shqipëri trasmentimin e një ndeshjeje futbolli në radio. Ishte 1 shtator 1938 nga Fusha e Shallvares, Tirana-Kavalla e Greqisë.
FILLIMET, GJITHMONË KA NJË TË PARË
“Vec trasmetimeve të futbollit që i gjeta kam realizuar transmetime direkte për herë të parë në Shqipëri të ndeshjeve të volejbollit, basketbollit, mundjes, peshëngritjes, atletikës e deri te festivalet kombëtare të Lojrave Popullore, finalet e Spartakiadave Kombëtare, atyre të Ushtrisë, të Punëtorëve, Kooperativava Bujqësore, ku një vend të rëndësishëm e të paharruar kanë zënë transmetimet direkt gati 30-të rretheve çiklistike të Shqipërsië. Për herë të parë kam futur në transmetimet e Radio-Tiranës, një intervistë direkte dhe jo të regjistruar. Të gjitha këto bëhëshin për herë të parë në radio sepse nuk futej asgjë pa u kontrolluar, por nëpërmjet sportit, si “jo të rëndësishëm” që e konsideronin, futeshin këto që ishin tabu për kohën. Në makinë, në hollin e një hoteli, pallati sporti, mjedis sportive jashtë në natyrë, arrija të realizoja intervistat që jepej pas lajmeve të orës, 15.00 apo 20.00 të cilat më pare i dëgjonte Drejtori I Përgjithshëm Thanas Nano. Deri te kollitja e të intervistuarit ishte kujdesi, kur të thonin hiqe apo lëre. Ose fjalë që nuk lejoheshin si psh, një herë nga Elbasan thashë që Frashëri i 17Nëndorit nuk “pati fat”, më kritikuan duke më thënë se në sport ka pasion, luftë dhe garë sportive dhe jo fat. Për herë të parë krijova një Rubrikë Sportive të dielën në orën 21.00. Po kështu rolin e bashkëpunëtorëve për sporte të ndryshme, veç Bellovës, afrova Vangjel Shundin për Lojrat me Dorë, Xhafer Bogdani në sportetet e rënda, Z. Ashtën, K. Andonin për shahun, por edhe sportistë, si P. Ketën, Xh. Laçin për ngjartje e veprimtaritë sportet masive. Për herë të parë në Shqipëri “shpika” rolin e analistit, apo komentatorit gjatë transmetimit të ndeshjeve, duke afruar personalite në rolin e opinionistit si S. Peqini, S. Begeja, R.Resmja me të cilin kam patur kënaqësi të punoj për disa vite. po kështu g. kasmi, më jetëgjati në emision, m. janku, r. shehu, a. hafizin, etj.
JO VETËM NË RADIO, EDHE NË TELEVIZON, I GJITHANSHËM
I vetëm ka nisur për herë të parë disa rubrika dhe emisione sportive. “Rubrika Sportive” në fillimet e saj kishte edhe folësit e lajmeve të jashtme sportive, që i merrnin me pikatore të tillë ishin L. Meçani, V. Gjoka, V. Kule, edhe Lorenc Zadrima, inxhinier në fabrikën e armëve në Gramsh që vinte të dielën në Tiranë vetëm për rubrikën, dhe të nesërmen në ora 4 të mëngjesit nisej për të qenë në orën 7 në punë. Ky fakt, një një farë mënyre tregonte për pasionin dhe interesimin që ngjallnin rubrikat dhe emisonete rinj sportivë të asaj kohe. Këta spiker, apo folës të lajmeve që unë përgatisja u bënë ………….Po kështu edhe “Jehona Sportive”, një emision që jepej të hënave nga ora 16.00 deri 17.00. Vinte Bellova duke plotësuar ato që nuk ishin thënë të dielën, ose transmetohej ndonjë intervistë pikante, ndërkohë që flitej edhe për Kategorinë e Dytë, etj. Ndërsa “Sport-Kalitje-Shëndet”, më dha mundësinë të shkelja në cdo cep të Shqipërisë deri në zonat më të largëta, si Kooperativa Bujqësore ku tregoja si zhvillohej sporti aty, si u organizonte fiskultura në shkollë dhe tema të ndryshme, një emision që jepej nga ora 9 deri 10 të mbrëmjes me bashkëpunëtorë të ndrsyhem, ndër të cilët Sabri Çelnikasi që më përkthente materiale nga gjuhë të huaja. Pastaj në Televion, në të parat Rubrika Sportive me të ftuar. “Mbaj mend sen donjë emision e kam realizuar atje ku një vit më vonë ajo”Studio” u kthye në kafeteri….Pastaj në studion e madhe në formë amfitetari, bashkë me regjizorin Albert Minga, me të cilin futëm disa gjëra të reja, madje njëherë kisha mbi 50 të ftuar: ekipin kampion të volejbolli, basketbolli, bashkë me stafet e tyre. “Kam ndërruar shumë drejtorë, nga të cilët i pari Thanas Nano, njeri i disiplinës, rregullit e pastërtisë, ndërsa Todi Lubonja liberal, simpatik dhe që përkrah propozimin tim për të realizuar me të ftuar emisionin, pasi ishte e rrezikshme, sepse transmetohej direkt.
“RRETHI ÇIKLISTIK”, NJË KRONIKË E PA IMAGJINUAR PËR KOHËN
A mund të imagjinohej për kohën që edhe Shqipëria të trasmetonte “drejpërdrejtë” një garë ciklistike dhe jo një “Rreth Çiklistik, kur këtë e realizonin vetëm disa shtete potente si “Xhiro në Itali apo “Tour” në Francë,, pas të cilëve qëndronin qindra njerëz! Por, edhe kjo është një tjetër faqe e jashtëzakonshme e paharruar e “Shqarri-Story”. “Ka qenë një pasion i imi për t’ju përshtatur këtyre garave të mëdha botërore. I kam transmetuar direkt, mbi motorrë, duke intervistuar çklistin gjatë ngjitjeve malore të Ulzës, në kohë të keqe erë dhe me shi, por edhe nën diellin përvëlues. Një angazhim i tillë, garë pas gare, në rrugët e Shqipërisë, bëri që të rritet dhe interesimi I dëgjueve dhe u arrit që në finalet e etapave të ndërrpriteshin edhe lajmet kryesore të mesditës, që nuk ndodhte për asgjë tjetër në atë kohë, vetëm për t’u lidhur me”të dërguarin tonë të posaçëm Ahmet Shqarri”. Arrinim në vijën e finish më shpejt se të vinin çiklistët, hypja në ballkonin e turizmit, apo diku në një lartësi dhe bashkë me teknikët M. Berberi, S. Pacrami H. Sala, e më vonë F. Sala, transmetoja dhe përshkuar finishin e garës. Pastaj realizoja intervistat”-kujton Shqarri.
NGA “NJË NJËRA NDESHJE NË TJETRËN”, NJË “SHPIKJE” E MADHE SPORTIVE.