cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gjeografia e Kazakistanit
Relevi zgjerohet nga lumi Volga deri te Malet ltai dhe nga rrafshet në perendim të Siberisë deri tek oazat dhe shkretinat në Azin Qendrore. Pika më e ulët e terenit gjendet në lartësinë 132 m m.n. e detit në vendin e quajtur Vëpandina Kaundi (ang.:Vpandina Kaundy), ndërsa ajo më e larta në vendin e quajtur Këhan Tangiri Shynëgi (and.: Pik Khan-Tengri) 6,995 m mbi nivelin e detit.
Si pasuri natyrore më të pëhapura, thuhet se janë rezervat e vajgurit (petrolit) pastaj me radhë, gazi natyrorë, çmyri, xeha e hekurit, mangani (Mn), xeha e kromit, nikeli, kobalti, bakri, molibdenini, plumbi (Pb), zinku, boksiti, ari dhe uraniumi.
Për sipërfaqe të punueshme të tokës, në vitin 2005 thuhej që të ishte 8,28% të së përgjithëshmes, ndërsa të mbledhura gjithnjë vetëm 0,05%, të përvetësuara dhe të ujitura 35,560 km2.
Liqeni i Bovillës
Relievi është kodrinor - malor, ku erozioni dhe rrëshqitja janë tepër aktive. Sipërfaqja e liqenit është 4.6 km dhe ka thellësi 18-53m. Bimësia në pellgun e Bovillës përfshin katër zona fitoklimatike: Zona e pyjeve dhe shkurreve mesdhetare (300 – 600m), Zona e dushqeve (600 – 1000m), Zona e ahut (1.000 – 1.600m) dhe Zona e kullotave malore (mbi 1.500m).
Zona përreth Bovillës ka një bukuri mahnitëse me ujëvarën e Bovillës, grykën e Bovillës dhe shkëmbinjtë përreth. Shumë agjenci dhe operatorë turistikë e shfrytëzojnë këtë reliev për kacavjerrje dhe ngjitje në shkëmbinj. Në itineraret e tyre marrin pjesë përveç të rinjve edhe mjaft turistë të apasionuar pas natyrës dhe aventurës. Itineraret variojnë në gradë vështirësie, nga të thjeshtat tek ato më të vështirat, për t’u  dhënë mundësi të gjithëve në ngjitje dhe  kacavjerrje. Liqeni i Bovillës ose Ujëmbledhësi i Bovillës është një rezervuar 4.6 km2 në Shqipëri, përafërsisht 9 mi në verilindje të Tiranës dhe në juglindje të Krujës, në Parkun Kombëtar të Dajtit. Ai siguron shumicën e ujit të pijshëm për Tiranën.
Rezervuari është formuar nga një digë e lumit Tërkuzë, një degë e lumit Ishëm. Tërkuza ka burimin e saj në lindje të zinxhirit të jashtëm të vargmaleve bregdetare, që kalon përmes kanionit të thellë të Shkallës së Bovillës ndërmjet malit Maja e Gomtitit (1268 m) dhe malit të Bjeshit (1239 m). Diga qëndron në hyrje të këtij kanioni dhe është bërë nga konglomerati, zhavorri dhe rëra lokale. Është 91 metra e lartë dhe 130 metra e gjatë.
Puna ndërtimore fillimisht filloi në vitin 1988, por u ndal me rënien e komunizmit. Në tetor 1993, puna u rifillua falë mbështetjes së shtetit italian. Pas përfundimit të ndërtimit në vitin 1996, liqenit iu desh deri në vitin 1998 për tu mbushur dhe për të shërbyer për qëllimin e tij.
Anglosaksonët
Angelsachsen (lexo:angelzaksen; shumës ) popujt Sachsen (Saksonët), Angeln (peshkatarë Saksonë) dhe Juten që në shekullin e V dhe VI u lëshuan nga Saksonia e ultë dhe Holst-shlehia në pjesen qendore të ishullit bitanikë dhe që paraqesin bërthamë e popullit anglezë. Shtrirja e tyre në vitin 1066 u zgjerua deri në popujt nordikë.
Jeta në një fshat anglosakson
Anglosaksonët ndërtuan fshatra me shtëpi druri që i kishin çatitë prej kashte.Ata punonin tokën dhe mbanin lopë e dhen. Gjatë viteve 600-700 e.r.,shumë syresh u bënë të krishterë dhe ndërtuan kisha guri.
Mbreti Alfred i Ueseksit
Rreth viteve 871-899 e.r., mbretëria më e fuqishme anglosaksone quhej Ueseks. Mbret i saj ishte një burrë i mençur që quhej Alfred. Ai ndërtoi qytete të reja dhe një flotëme anije.Luftëtarët anglosakson luftuan me viking që sulmonin pjesën lindore e veriore të anglisë.
Po më këtë emër në SH.B.A thrren banorët me prejardhje britanike.Shih Anglo-Saksonët
Begunca
Beguncë është një vendbanim në komunën e Vitisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Gunbardh.
Kantoni Varades
Kantoni Varades (frëngjisht: Canton de Varades) është një kanton në departamentin Loire-Atlantique, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Varades. Ka sipërfaqe 138.3km2 dhe popullsi 8830 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Varades aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Panarit (Dishnicë)
Panariti është një fshat në komunën Dishnicë në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Islami në Shqipëri (1800–1912)
Islami në Shqipëri (1800–1912) i referohet periudhës që pasoi pas konvertimit në Islam nga shumica e shqiptarëve në shekujt 17 dhe 18. Në fillim të shekullit të 19-të Islami ishte konsoliduar brenda Shqipërisë dhe kishte pak konvertim. Me krizën lindore të viteve 1870 dhe implikimet e saj gjeo-politike të ndarjes për shqiptarët, zgjimi kombëtar u bë një pikë qendrore reflektimi dhe vuri në pikëpyetje marrëdhëniet midis shqiptarëve myslimanë, Islamit dhe Perandorisë Osmane. Këto ngjarje dhe dinamika të tjera shoqërore në ndryshim që rrotullohen rreth Islamit do të ndikonin në mënyrën se si shqiptarët e shihnin besimin mysliman dhe marrëdhëniet e tyre me të. Ato përvoja dhe pikëpamje të mbajtura në shekullin e 20-të patën implikime të thella në formësimin e Islamit në Shqipëri që u shfaqën gjatë epokës komuniste. parapamje|Shpërndarja e përafërt e feve në Shqipëri gjatë fillimit të viteve 1900, bazuar në regjistrin osman të vitit 1908 dhe regjistrin austro-hungarez 1916–1918. Myslimanët sunitë: E gjelbër. Myslimanët bektashi dhe sufijtë e tjerë: Jeshile-Blu.
Sfondi
Në fillim të shekullit të 19-të shqiptarët u ndanë në tre grupe fetare. Shqiptarët katolikë që kishin njëfarë shprehjeje etno-gjuhësore shqiptare në shkollë dhe kishë për shkak të mbrojtjes austro-hungareze dhe patronazhit klerik italian. Shqiptarët ortodoksë nën Patriarkanën e Kostandinopojës kishin liturgji dhe shkollim në greqisht dhe drejt periudhës së vonë osmane kryesisht identifikoheshin me aspiratat kombëtare greke. Ndërsa shqiptarët myslimanë gjatë kësaj periudhe përbënin rreth 70% të popullsisë së përgjithshme shqiptare të Ballkanit në Perandorinë Osmane me një popullsi të vlerësuar prej më shumë se një milion. Me ngritjen e krizës lindore, shqiptarët myslimanë u ndanë mes besnikërisë ndaj shtetit osman dhe lëvizjes nacionaliste shqiptare në zhvillim. Islami, Sulltani dhe Perandoria Osmane tradicionalisht shiheshin si sinonime në përkatësinë e komunitetit të gjerë myslyman. Ndërsa lëvizja nacionaliste shqiptare mbronte vetëvendosjen dhe përpiqej të arrinte njohjen socio-politike të shqiptarëve si popull dhe gjuhë më vete brenda shtetit. Ndërmjet viteve 1839 dhe 1876, Perandoria Osmane filloi reformat e modernizimit të qeverisë gjatë periudhës së Tanzimatit dhe elita osmane shqiptare i kundërshtoi ato, veçanërisht për dërgimin e zyrtarëve osmanë nga pjesë të tjera të perandorisë për të qeverisur zonat shqiptare osmane dhe futjen e një ushtrie të re të centralizuar sistemi i rekrutimit.
Zgjimi Kombëtar dhe Islami
Megjithatë, këto ngjarje gjeopolitike i shtynë nacionalistët shqiptarë, duke përfshirë një numër të madh myslimanësh, të distancohen nga osmanët, islami dhe osmanizmi pan-islamik i Sulltan Abdulhamidit II në zhvillim të atëhershëm. Një faktor tjetër që mbivendoste këto shqetësime gjatë periudhës së Rilindjes Kombëtare Shqiptare (Rilindja) ishin mendimet se fuqitë perëndimore do të favorizonin vetëm shtetet dhe popujt e krishterë të Ballkanit në luftën antiosmane. Gjatë kësaj kohe nacionalistët shqiptarë i konceptuan shqiptarët si një popull evropian, i cili nën Skënderbeun i rezistoi turqve osmanë që më vonë nënshtruan dhe shkëputën shqiptarët nga qytetërimi evropian perëndimor. Një masë tjetër për nacionalistët që promovonin mitin e Skënderbeut mes shqiptarëve ishte që ata t'i kthenin shpinën trashëgimisë së tyre osmane, e cila shihej si burimi i gjendjes së vështirë të shqiptarëve. Nga viti 1878 e tutje nacionalistët dhe intelektualët shqiptarë, disa që u shfaqën si studiuesit e parë modernë shqiptarë ishin të preokupuar me tejkalimin e dallimeve gjuhësore dhe kulturore midis nëngrupeve shqiptare (gegët dhe toskët) dhe ndarjet fetare (myslimanë dhe të krishterë). Shqiptarët myslimanë (bektashianë) u përfshinë shumë me Zgjimin Kombëtar Shqiptar duke prodhuar shumë figura si Faik Konitza, Ismail Qemali, Mid'hat Frashëri, Shahin Kolonja dhe të tjerë që mbrojnë interesat dhe vetëvendosjen shqiptare. Duke përfaqësuar kompleksitetin dhe ndërvarësinë e botës osmane dhe asaj shqiptare, këta individë dhe të tjerë gjatë kësaj kohe gjithashtu kontribuan në shtetin osman si shtetarë, personel ushtarak, figura fetare, intelektualë, gazetarë dhe anëtarë të lëvizjes Bashkimi dhe Përparimi (CUP). Të tilla figura ishin Sami Frashëritë cilët duke reflektuar mbi Islamin dhe shqiptarët e shihnin bektashizmin si një formë më të butë sinkretike të Islamit me ndikime shiite dhe të krishtera që mund të kapërcejë ndarjet fetare shqiptare përmes konvertimit masiv në të. Urdhri sufi bektashian gjatë periudhës së vonë osmane, me rreth 20 teqe në Shqipërinë e Jugut luajti gjithashtu një rol gjatë zgjimit kombëtar shqiptar duke kultivuar dhe stimuluar gjuhën dhe kulturën shqiptare dhe ishte i rëndësishëm në ndërtimin e ideologjisë kombëtare shqiptare.
Periudha e vonë osmane
Gjatë periudhës së vonë osmane, myslimanët banuan kompakt në të gjithë brendësinë malore dhe kodrinore të vendosura në veri të linjës Himarë, Tepelenë, Këlcyrë dhe Frashëri, që përfshin pjesën më të madhe të rajonit të Vlorës, Tepelenës, Mallakastër, Skrapar, Tomorr dhe Dishnicë. Kishte zona ndërhyrëse ku myslimanët jetonin së bashku me të krishterët shqipfolës në fshatra, qytete dhe qytete të përziera me një komunitet që përbënte shumicën ose pakicën e popullsisë. Në vendbanimet urbane myslimanët ishin pothuajse tërësisht shumicë në Tepelenë dhe Vlorë, një shumicë në Gjirokastër me një pakicë të krishterë, ndërsa Berati, Përmeti dhe Delvina kishin një shumicë myslimane me një pakicë të madhe të krishterë. Një popullsi myslimane kishte edhe në Konispol dhe në disa fshatra përreth qytetit. Ndërsa sanxhakët apo rrethet administrative osmane të Korçës dhe Gjirokastrës në vitin 1908 përmbanin një popullsi myslimane që arrinte në 95,000 në ndryshim nga 128,000 banorë ortodoksë. Përveç numrit të vogël dhe të përhapur të romëve myslimanë, myslimanët në këto zona që përfundimisht erdhën në formimin e Shqipërisë jugore bashkëkohore ishin të gjithë myslimanë shqipfolës. Në Shqipërinë e Jugut, gjatë periudhës së vonë osmane, të qenit shqiptar u lidh gjithnjë e më shumë me Islamin, ndërsa nga vitet 1880 Lëvizja Kombëtare Shqiptare në zhvillim u pa si një pengesë për helenizmin brenda rajonit. Disa shqiptarë ortodoksë filluan të lidhen me lëvizjen Kombëtare Shqiptare duke shkaktuar shqetësim për Greqinë dhe ata punuan së bashku me shqiptarët myslimanë në lidhje me interesat dhe synimet e përbashkëta shoqërore dhe gjeopolitike shqiptare.
Kastrioti
Kastrioti, i njohur edhe si Obiliq/Obiliqi (serbisht: Обилић Obilić), është qytezë industriale në pjesën qendrore të Kosovës. Kastrioti ndodhet afër pranë Prishtinës në rrugën kryesore për Mitrovicë.
Emri
Para Luftërave Ballkanike (1912-1913), vendbanimi njihej si Globoderica (Глободерица).
Pas konfliktit, zgjidhja u inkorporua në Serbi dhe u quajt Obiliq (Obilić në serbisht) si pjesë e përpjekjeve të serbifikimit të fillimit të shekullit të 20, kur vendet e banuara brenda Kosovës u emëruan sipas heronjve nga poezia epike serbe. Emri i vendit Obiliq i referohet heroit kombëtar serb Millosh Obiliq i cili vrau Sulltanin Osman Murad I në Betejën e Kosovës (1389).
Një emër alternativ i qytezës (i përdorur nga nacionalistët shqiptarë ) u krijua nga Instituti Albanologjik, Kastriot, pas heroit kombëtar shqiptar Gjergj Kastrioti Skënderbeu (1405– 1468).
Edukimi
Gjatë masave të dhunshme serbe të viteve 1981 deri 1999 dhe Lufta e Kosovës, "Dora e zezë" e ka shkatërruar një numër të librave në bibliotekën e Kastriotit. Tani Kastrioti ka shtëpinë e kultures që mbështetet nga Kompania Energjetike e Kosovës KEK-u.
Obiliqi ka disa shkolla të cilat janë të ndara në gjuhën shqipe dhe atë serbe. Në Plementin në vitin 2000 është hapur ndërtesa e shkollës për fëmijët serb, ndërsa shqiptarët i zhvilluan mësimet në baraka. Në përgjithësi janë shtatë shkolla fillore në gjuhën shqipe. Përafërsisht 91% janë shqiptarë (diku prej 2.796 deri 3.084). Deri më trazirat e marsit kanë qenë tri shkolla fillore në gjuhën serbe mirëpo shkolla në qendër është dëmtuar dhe tani është renovuar dhe kontrollohet nga KFOR-i (Çekë), kjo shkoll është rrënuar plotësisht nga komuna dhe tani njëra pjesë është parking për kuvendin komunal ndërsa pjesa tjetër është parking publik.
Feja
Shumica është mysliman.
Monumenti i John Lenonit
Monumenti i John Lenonnit me kitarë ndodhet në Durrës. Skulptori Qazim Kërtusha është autori i monumentit të këngëtarit dhe kompozitorit legjendar të viteve 1960. Monumenti është i derdhur në bronz. Monumenti ndodhet në sheshin Dom Nikollë Kaçorri parnë portës hyrës të portit të Durrësit.
Emisioni për bashkatdhetarë
Emisioni për bashkatdhetarë është radio emision informativ që transmetohet në valët e radio kosovës.
Emisioni për bashkatdhetarë ju dedikohet bashkatdhetarëve nga Kosova në mërgatë duke realizuar çështje konkrete rreth të drejtave dhe problemeve aktuale të qytetarëve tanë në botë, mundësisë së investimeve dhe kthimit për jetë në Kosovë, veprimtarisë së tyre të përgjithshme në Kosovë, etj.
Emisioni ka vetëm një nën-fletë prezentimi në faqen e RTK-së dhe nuk mbanë ndonjë arkiv në rrejtë. Mënyra e vetëme e kontaktimit është telefonata gjatë transmetimit ose adresa elektronike e centralizuar e radio kosvës.
Kompleksi i Gazi Ali Beut
Historiku
Sipas disa burimeve fillet e Kompleksit Gazi Ali Beu në Vushtrri datojnë diku rreth vitit 1410 kur supozohet se është ngritur Xhamia e Gazi Ali Beut ndërsa sipas disa burimeve tjera kjo xhami është ngritur rreth vitit 1444. Në periudhën 1444 - 1455 pranë xhamisë ndërtohet edhe Hamami i Gazi Ali Beut, mejtepi, medreseja si dhe një varg objektesh tjera përcjellëse. Themelues i kompleksit ka qenë Gazi Ali Beu i cili konsiderohet themelues dhe qeveritar i parë i Sanxhakut të Viçitrinës (1455 - 1462).
Nga gjithë Kompleksi Gazi Ali Beu në Vushtrri deri në ditët tona kanë mbetur Hamami i Gazi Ali Beut, Xhamia e Gazi Ali Beut, Nishani i Mustafë Beut si dhe objekti i KBI në Vushtrri i cili dikur ka shërbyer si mejtep dhe medrese.
Enver Hoxhaj
Enver Hoxhaj (lindi më 13 janar 1969) është një politikan kosovar. Ai shërbeu si Ministër i Punëve e Jashtme dhe nënkryetar i Partisë Demokratike të Kosovës.
Me 22 shkurt 2011 z. Enver Hoxhaj u zgjodh ministër i Punëve të Jashtme të Republikës së Kosovës.Gjatë procesit negociator (2005 – 2007), të udhëhequr nga i dërguari i Posaçëm i OKB-së, Presidenti Martti Ahtisaari, z. Enver Hoxhaj ishte pjesë e delegacionit kosovarë në të gjitha takimet. Dokumenti i Ahtisaarit rezultoi me propozimin gjithëpërfshirës për pavarësinë e Kosovës.
Si Kryetar i Komisionit për Arsim, Kulturë e Rini në Kuvendin e Kosovës, ai ka paraqitur zërin më të fuqishëm për çështje të arsimit, rinisë dhe të modernizimit të Kosovës.
Me 9 janar 2008, z. Enver Hoxhaj zgjidhet ministër i Arsimit Shkencës dhe Teknologjisë.
z. Enver Hoxhaj diplomoi në vitin 1993 në Universitetin e Prishtinë - Dega e Historisë. Studimet e rregullta pasuniversitare i ka vazhduar në Universitetin e Vjenës Geisteswissenschaftliche Fakultät, duke ndjekur ligjërata në drejtimet e shkencave të historisë dhe politikes. Pas hulumtimeve të gjata nga viti 1994-2000 në Universitetin e Vjenës, Berlinit, Mynihut,Romës, Bolonjës, Firences dhe Parisit, mbrojti me sukses temën e doktoraturës. Gjatë qëndrimit të tij në Austri, ka qenë bashkëpunëtor shkencor i Universitetit të Vjenës dhe udhëheqës i ekipit hulumtues për Ballkanin në Ludwig Boltzmann Institut für Menschenrechte (1996-2000).
Gjatë viteve 2003-2004 ka qenë bashkëpunëtor shkencor (fellow) në London School of Economics –Center for Study of the Global Governance. Ai ka botuar punime shkencore në gjuhën angleze, gjermane dhe shqipe për çështje të etnicitetit, nacionalizmit, identitetit dhe të konflikteve etnike. Gjithashtu ka mbajtur ligjërata të ndryshme në shumë universitete të botës, si në University of Oxford, University College of London, Johns Hopkins University, Columbia University etj.
Nga viti 2006 është zgjedhur Profesor i Asocuar në Departamentin e Shkencave Politike të Fakultetit Filozofik në Universitetin e Prishtinës. Flet dhe shkruan rrjedhshëm gjuhën angleze, gjermane dhe serbo-kroatishte.
Jeton në Prishtinë, me gruan Remzie, djalin Liri dhe vajzën Lea.
Pasqyrimi
Pasqyrimi (shiko Pasqyra) është shprehje e cila përdoret në biseda të lira dhe në disa lëmi shkencore. Kryesisht me shprehjen pasqyrim kuptohet krijimi i një figure në një bashkësi në bazë të dhënave nga një figurë e një bashkësie tjetër, ku gjatë krijimit të figurës ndodhin gabime.
Për shkak të këtyre gabimeve në praktikë bëhet edhe përkufizimi i pasqyrimit si në biseda të lira po ashtu edhe në lëmi shkencore. Për deri sa përkufizimi në biseda të lira ndodhë si rezultat i logjikës së përgjithshme të shoqërisë në shkencë për shkak të nevojës së saktësisë, përkufizimi bëhet sipas një logjike të caktuar. Si do që të jetë, në shkenë për pasqyrimet e përkufizuara shpeshë thuhet funksioni ose relacioni.
Pasqyrimi në matematikë
Pasqyrimi në matematikë është përkufizim themelorë, pa të cilin nuk do të kishte kuptim vetë lënda e matematikës. Matematika është pasqyrim i marrëveshjeve që njerëzit gjatë zhvillimit të tyre mendorë kanë bërë ndërmjet veti. Në të vërtet matematika është një përmbledhje e marrëveshjeve që njerëzit kanë bërë ndërmjet veti nëpër gjenerata. Ajo nuk na paraqet marrëveshjet që janë shkelur por vetëm ato që njerëzit më të mençur të gjithë njerëzimit nëpër kohëra na kanë lënë si trashëgimi të cilën mund ta pasurojnë/korrigjojnë vetëm ata që kanë logjikë më të aftë se gjithë njerëzit para tij.
Me përkufizim e paqyrimit në matematikë krijohen themelet me të cilin rregullohet pasqyrimi i elementeve të një bashkësie në elementet e bashkësisë tjetër. Për pasqyrim përdoren edhe fjalë tjera që kanë të njëjtin kuptim, si b.f. "funksioni" apo "relacioni". Po ashtu ky përkufizim është formuluar dhe shkruhet në disa trajta, si p.sh.:
,
e cila lexohet “Bashkësia jo e zbrazët A pasqyrohet në bashkësinë jo të zbrazët B” ose më shkurtë “A pasqyrohet në B”, edhe më shkurt “A në B”. Gjatë shkurtimeve sipas marrëveshjeve nënkuptohet se për se është fjala.
dhe.
Kur ky pohim vlenë, atëherë për përgjithësim mund të shkruajmë shprehjet:
Pasqyrimi Invers
Le të jetë dhënë f : X→Y.
Përftyrimi i bashkësisë A ⊆ X është bashkësia f(A) = {f(x) : x ∈ A dhe y = f(x)} ⊆ Y.
Ftyra inverse e bashkësisë B ⊆ Y është bashkësia f^{-1}(B)= {x  ∈ X : ∃y  ∈ B dhe y = f(x)} ⊆ X.
Përkufizim:
Për pasqyrimin f : X→Y thuhet se është pasqyrim surjektiv ose pasqyrim mbi, nëse çdo element i bashkësisë Y është fytyrë e së paku një elementi të bashkësisë X, d.m.th f(X)=Y.
Për pasqyrimin f : X→Y thuhet se është pasqyrim injektiv ose pasqyrim një-një, nëse nga x1 ≠ x2 → f(x1) ≠ f(x2), për x1,x2 ∈ X ose f(x1) = f(x2) →  x1 = x2.
Pasqyrimi f : X→Y quhet pasqyrimi bijektiv, nëse njëkohësisht është injektiv dhe surjektiv.
Shembull:
Pasqyrimi f = është pasqyrim bijektiv i bashkësisë {a,b,c,d,e} mbi bashkësinë {1,2,3,4,5}.
Në lidhje me pasqyrimin f shikojmë këtë pasqyrim g =.
Siq vihet re, çiftet e renditura (4,a), (1,b), (2,c), (3,d), (5,e) që e përbëjnë pasqyrimin f, kanë "ndryshuar radhën".
Pasqyrim i këtillë g quhet pasqyrim invers (i anasjelltë) i pasqyrimit f.
Zkonisht, për pasqyrimin invers të pasqyrimit f, përdoret shenja f^{-1}.
Twenterand
Twenterand është një qytet dhe komunë në provincën Overijssel në Holandë me sipërfaqe 108.17 km² dhe popullsi 33568 banorë. Vriezenveen është kryeqendra e komunës.
Pasqyrimi
Shembull:
Andaj, nëse pasqyrimi f : X→Y është bijektiv, atëherë mund të përkufizohet edhe pasqyrimi invers  f^{-1}: X→Y .
Hapur për të rinj
Hapur për të rinj është radio emision për të rinjë dhe adoloshentë i transmetuar në valët e radio kosovës. Emisioni transmetohet çdo të shtunë në orën 11:10 dhe zgjatë 50 minuta.
Hapur për të rinj është emision për të rinj dhe adoleshentë dedikuar jetës dhe veprimtarisë së të rinjve në Kosovë; jetës së tyre në shkollë dhe jashtë saj, reformave arsimore, me debate nga ekspertë dhe studentë dhe me ballafaqime të drejtpërdrejta lidhur me problematikën rinore, sidomos të moshës adoleshente.
Emisioni ka vetëm një nën-fletë prezentimi në faqen e RTK-së dhe nuk mbanë ndonjë arkiv në rrejtë. Mënyra e vetëme e kontaktimit është telefonata gjatë transmetimit ose adresa elektronike e centralizuar e radio kosvës.
Qyprilliu
Qyprili (qe ishin Titov Veles) është nje qytet ne Maqedoninë e Veriut.
Historia
Velesi ka qenë një qytet i populluar edhe para 1000 viteve me Ilirë dhe me Thrakë, Velesi është një qytet i Shqipërisë etnike, tani është e populluar me më shumë popullatë Maqedonë Veles ka edhe Fshatra Shqipëtare por më shum ka Fshatra të populluara me Maqedonë, popullata Shqipëtare më së shumti kanë shkuar në Turqi gjatë kohës së Jugosllavisë dhe tani quhet "Titov Veles" që do të thotë "Velesi Titos" nga presidenti i Jugosllavis Josip Broz Tito. Në kohën e Perandorisë Osmane Velesi quhej Kypryly sipas krijuesit te saj Qypryly Mehmed Pasha.
Korbiniani
parapamje|200px|Korbiniani në "Mrekullia e ariut ", [[1489, nga Jan Polaku. Muzeu i dioqezës në Frajzing, Gjermani.]] Korbiniani rr. 670 - 8 shtator, rr. 730, Frajzing) ishte një misionar dhe ipeshkvi i parë i Frajzingut. Kisha katolike dhe ajo ortodokse e nderojnë atë si shenjtor. Dita e festës së tij është 8 shtatori. Përkujtimi i zhvendosjes së eshtrave të tija është 20 nëntori.
Jeta
Korbiniani lindi dhe u pagëzua me emrin Valdekizo në Shatre, afër Melunit në trojet e frankëve. Emrin e mori nga i ati, i cili vdiq kur ai ishte ende fëmijë. E ëma quhej Irina Korbiniana e cila pas vdekjes të të shoqit e quajti të birin "Korbinian", pas emrit të saj. Nga fëmijëria e tij nuk dihet asgjë tjetër. Burimi i hershëm rreth jetës së Korbinianit ndodhet në "Vita Corbiniani " e peshkopit Arbeo i Frajzingut.
Në një mal pranë Frajzingut, ndodhej që moti një faltore, Korbiniani ndërtoi një manastir benediktin dhe një shkollë, e cila u drejtua nga i vëllai Eremberti, pas vdekjes së tij.
Gojëdhëna mbi ariun
Shenja e Korbinianit është ariu. Sipas ajografisë së tij, gjatë rrugës për në Romë një ari i shqeu kalin që mbante barrën e tij, Korbiniani e qortoi ariun dhe e urdhëroi atë të mbante barrën e tij në vend të kalit. Sapo arritën në Romë, ai e la ariun të lirë, dhe ariu u kthye në "shtëpinë" e tij. Ariu i Shën Korbinianit përdoret si shenjë (simbol) heraldike e Frajzingut.
Lumi i Kirit
parapamje|Lumi Kir Kiri është një lum në veri të Shqipërisë. Ai buron në majën e Elbrunit.
Palestra Ilaz Kodra
Palestra Ilaz Kodra është një palestër sportive e cila ndodhet në Skënderaj. Palestra në Skënderaj është ndërtuar në vitin 2020 ndërsa është emërtuar me emrin e dëshmorit Ilaz Kodra në vitin 2022 nga ana e Kuvendit Komunal të Komunës së Skënderajit.
Blessthefall
Blessthefall është një grup muzikor nga Phoenix në Arizona të ShBA. Deri tani, grupi publikoi katëri albume dhe dy EPs resp. singles të cilat nganjëherë kanë qenë të përfaqësuar në toplista. Grupi përbëhet nga Beau Bokan (Këngëtar), Eric Lambert (Kitara, Këngëtar), Elliott Gruenberg (Kitara), Jared Warth (E-Bas, Këngëtar) dhe Matt Traynor (Drums).
Pulla postale
Pullat postale janë dëshmi për pagesën e shërbimeve të postës. Ato ngjiten nga dërduesit e dërgesave dhe ç'vlerësohen nga nënpunësit e postës zakonisht duke e vulosur.
Historia e pullave postale
Pulla postale ngjitëse dhe shkallë uniforme postale u zhvilluan nga James Chalmers në Britani të Madhe rreth vitit 1834. Idea e njejtë u propozua edhe nga Lovrenc Košir, një punëtor postar nga Sllovenia në oborrin mbretëror vienez në vitin 1835, por nuk u aprovua.
Idea e James Chalmers u aprovua nga Parlamenti Britanez në vitin 1839 dhe një vit më vonë General Post Office filloi aplikimin e zarfave të parapaguara me anë të vizatimeve të shtypura në to.
Pulla e parë postare lindi në Angli dhe u lëshua në qarkullim më 6 maj 1840. Nevoja për implementimin e pullave postare u motivua nga një ngjarje që e përjetoi reformatori i postave angleze - Roland Hill. Ngjarja ndodhi kështu: gjatë një inspektimi postar që po bënte z. Hill, ndodhi që të ishte dëshmitar i përpjekjeve për dorëzimin e një letre një vajze, e cila pasi e shikoi me kujdes zarfin, ia ktheu postierit duke u arsyetuar se nuk kishte të hollat e duhura. Hill-i i prekur nga skena që pa, u përpoq ta paguante taksën dhe t’ia dorëzonte letrën vajzës... Vajza, e prekur nga gjesti i Hill-it, rrëfeu sekretin: ajo ishte marrë vesh me të dashurin, që kishte shkuar në shërbimin ushtarak, që përmes shenjave konvencionale, që do të shkruheshin në pjesën e jashtme të zarfit, do të kuptohej mesazhi. Përndryshe, zarfi përmbante një letër të bardhë pa asnjë shkrim... Pasi u kthye në Londër, reformatori i postave angleze gjeti zgjidhjen për pamundësimin e manipulimeve. Propozoi që tarifat të paguheshin nga dërguesit e letërdërgesave, përkatësisht pakove. Që të mos humbej kohë gjatë shënimeve për pagesën e kryer, nëpër dërgesat postare u vendos që të zbatoheshin “skedinat” ngjitëse të përgatitura pikërisht për këtë qëllim dhe me vlerë të caktuar monetare... Këto skedina, fillimisht u quajtën “Penny Black” (Qindarka e zezë) dhe, siç u tha ideator i tyre ishte vetë Roland Hill. “Penny Black”-et e para përmbanin portretin në profil të mbretëreshës Viktoria, kurse prapavinë e kishin të zezë. Seria e parë e “Penny Black”-ave e kishin vlerën - çmimin 1 peni. Pa vonuar shumë “Penny Black”-et morën emrin e sotëm: pulla postare. Kjo pullë qarkulloi për 60 vjet me radhë në Britaninë e Madhe.
Është interesant të theksohet se vetëm brenda një viti (1840-1841) janë shtypur 68 milionë pulla të tilla postare.
Pas pullës postare “ Peni i Zi “, ishin Shtetet e Bashkuara të Amerikës ato që filluan të shtinin në përdorim pullat postare në vitin 1847, pulla këto që kishin portretin e Benjamin Frenklin
Gjeografia e Kirgizistanit
Kirgizistani nodhet në pjesen qendrore të Azisë, në perendim të Kinës.
Pulla postale
Pulla postale nga Shqiptëria
Pulla e parë shqiptare konsiredoret të jetë botuar në vitin 1913 nga posta e perandorisë otomane në Shqipëri.
Në Shqipëri pullat postale shtypen nga Posta Shqiptare kurse në Kosovë nga Posta dhe Telekomi i Kosovës.
Gjeografia e Kirgizistanit
Sipërfaqja e përgjithshme e Kirgizistanit është 198,500 km2, prej së cilës 7,200 km2 janë të mbuluara me ujë. Shtrihet rreth kordinanatve gjeografike 41 00 V, 75 00 L. Kirgizistani është një vend kontinental dhe nuk ka vijë bregdetare, vija kufitare tokësore është 3,878 km. Kinën, e cila gjendet në pjesen perendimore të Kirgizistanit, e ndanë një vijë kufitare pre rreth 858 km, Kazakistanin në veri, vija kufitare prej 1,051 km, Uzbekstan në pjesn lindore, vija kufitare prej 1,099 km ndërsa në pesën më jugore Taxhikistanin vija kufitare pakë më e shkurtë, 870 km.
Klima është e thatë e drynosur (e vrantë) dhe karakterizohet me rreshje të pakta e të vogla, me ndryshme të mëdha të temperaturës. Kjo nëpër stepa vije duke u shëndruar në klimë polare, në lartësirën Tien Shan. Në pjesën jug-perendimore në fushën e quajtur Fergana (ang.:Fergana Valley) sundonë një klimë si tropike, ndërsa klimë me motë të ndryshueshem në zonat e maleve të larta dhe bjeshkë.
Relevi. majat e Tien Shan-it bashkëveprimet e fushave dhe ndryshimet e mëdha në lartësira e karakterizojnë terin. Pika më e ulët e terenit gjendet në lartësinë 132 m m.n. e detit në vendin e quajtur Karadakja (ang.:Kara-Daryya), ndërsa ajo më e larta në vendin e quajtur Jengishë Çokursi (rus.:Pobjeda; ang.:Jengish Chokusu) 7,439 m mbi nivelin e detit.
Si pasuri natyrore thuhet të jetë: një numër i panjohur i rrjedhave të ujit, disa bashkësi bazenës ari dhe xehe ranore (rëra) të tokës, lakalitete për eksploatimin e çymyrit, naftë, dhe gazë natyrorë, si dhe disa depo tokësore të kristaleve nefeline, të merkurit, të plumbit dhe të zinkut.
Për sipërfaqe të punueshme të tokës, në vitin 2005 thuhej që të ishte 6.55%, të së përgjithëshmes, ndërsa të mbledhura gjithnjë 0.28%, të përvetësuara dhe të ujitura 10,720 km2. Po ashtu thuhet që, Kirgizistani në vitin 2005, kishte shkallën më të lartë të rritjes natyrore të pemës së arrës.
Alberto Moreno
Alberto Moreno Pérez ( Spanjisht : [alˈβerto moˈɾeno ˈpeɾeθ]; lindur më 5 korrik 1992) është një futbollist profesionist spanjoll i cili luan si mbrojtës i majtë me klubin spanjoll Villarreal dhe kombëtaren spanjolle.
Sevilla
Lindur në Sevilje, Andaluzi, Moreno kaloi përmes niveleve të të rinjëve të Seviljes, duke shpenzuar sezonin e tij të parë si profesionist me rezervat në divizionin e tretë. Më 8 prill 2012, ai bëri debutimin e tij me skuadrën e parë – gjithashtu debutimin e tij në La Liga – duke hyrë në fushë si zëvëndësues me Manu del Moral në minutat e fundit të humbjes 0–1 jashtë fushe kundër Athletic Bilbao.
Në shkurt 2013, Moreno definitivisht u promovua në skuadrën e parë. Më 4 tetor, ai rinovoi kontratën e tij me klubin deri në vitin 2018.
Liverpool
Më 12 gusht 2014, u zbulua, pas një muaj e gjysëm negociata, Liverpool kishte bërë një ofertë 12 milion £ që ishte pranuar nga Sevilja. Ai më pas u hoq nga ndeshja e Superkupës së Evropës 2014 kundër Real Madrid në stadiumin e Cardiff në atë ditë. Ai kompletoi transferimin e tij katër ditë më vonë, dhe j'u dha fanella me numrin 18.
Më 26 gusht 2014, Moreno bëri debutimin e tij me Liverpoolin, në një ndeshje kundër Manchester Cityt, duke e nisur ndeshjen si titullar dhe duke luajtur 90 minuta në humbjen 1–3 jashtë fushe. Ai shënoi golin e parë me të kuqtë pesë ditë më vonë, duke shënuar të tretin në fitoren 3–0 kundër Tottenham Hotspur, pasi la mbrapa Andros Townsend dhe vrapoi për 40 metra duke mposhtur portierin në minutën e 60të të ndeshjes. Më 29 dhjetor ai shënoi golin e parë të fitores 4–1 kundër Swansea në Anfield.
Villarreal
Më 26 qershor 2019, Moreno u transferua në Spanjë te Villarreali në një marrëveshje pesë-vjeçare si lojtar i lirë.
Karriera ndërkombëtare
Pasi luajti me Spanjën U–21 në Kampionatin Europian U–21 në vitin 2013, duke qënë zgjedhja e parë në formacion dhe duke ndihmuar skuadrën të fitojë turnamentin, ai mori thirrjen e parë në kombëtaren kryesore më 4 tetor 2013 për ndeshjen fundit kualifikuese të Kupës së Botës 2014 kundër Gjeorgjisë. Ai bëri debutimin e tij më 15 tetor, duke luajtur 90 minuta në fitoren 2–0 kundër Albacete.
Kantoni Friville-Escarbotin
Kantoni Friville-Escarbotin (frëngjisht: Canton de Friville-Escarbotin) është një kanton në departamentin Somme, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Friville-Escarbotin. Ka sipërfaqe 56.48km2 dhe popullsi 12046 banorë.
Alberto Moreno
Klubet
Redaktuar më 21 nëntor 2014
Kantoni Friville-Escarbotin
Përbërja aktuale
Kantoni Friville-Escarbotin aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Zef Ramaj
Dom Zef Ramaj (Stubell, 13 janar 1882 - Shkup, 24 dhjetor 1914) ka qenë famullitar shqiptar.
Biografia
U lind në Stubëll të Vitisë më 1882. Kishte shkuar ne shkolle ne Prizren e me vone ne kolegjin Saverian ne Shkoder, kurse me 1905-1907 kishte studijuar teologjine katolike ne Universitetin e Innsbruck-ut te Austrise dhe kishte banuar ne kolegjin Canisianum te Innsbruck-ut. Dom Zef Ramaj ishte famullitar ne Shkup, dhe po ashtu mesues ne shkollen shqitpare prane kishes katolike ne Shkup, poashtu edhe mesues i gjuhes gjermane ne shkollen hekurudhore ne Shkup. Kishte informuar vendet perendemore (sidomos Austro-Hungarine) per gjendjen e shqitpareve ne Maqedoni dhe Kosove gjate luftrave ballkanike, po ashtu edhe gazeten e perditshme "Allgemeiner Tiroler Anzeiger“ me 28 mars 1913, gazete nga e cila mori shkrimin edhe "Neue Freie Presse“ e Vjenes e nga kjo e mori Leo Freundlich keto informata e i publikoi ne librin "Albaniens Golgatha“. Publikoi shkrime ne gazeta te atehereshme shqiptare, sikur "Elcija e Zemres Krishtit" ne Shkoder.
Ramaj ka pagezuar Nene Terezen me 27 gusht 1910, nje dite pas lindjes se saj. Ndërroi jetë me 24 dhjetor 19014.
Bibliografia
Albert Ramaj: Dëshmitar kohe: dom Zef Ramaj (1882-1914), famullitar dhe mësues në Shkup = Zeitzeuge: Don Zef Ramaj (1882-1914), Pfarrer und Lehrer in Skopje, Albanisches Institut, St. Gallen 2014 (ISBN 978-3-9524201-2-6)
Tamara
parapamje|Tamara parapamje|Tamara Tamara është një fshat në komunën Kelmend në rrethin e Malësisë së Madhe të Shqipërisë.
Tamara është qendra administrative e Kelmendit që më 1935. Shtrihet buzë Cemit të Selcës, aty ku Cemi i Selcës bashkohet në një lumë të vetëm me Cemin e Vuklit, në lartësi 235 m mbi nivelin e detit. Emri i fshatit vjen nga Tamara, e shoqja e Vezirit të Shkodrës, me fondet e së cilës u ndërtua në gjysmën e dytë të shek.XVIII një urë e re mbi Cemin e Vuklit, 75 m. Kjo urë mori emrin e Tamarës dhe po këtë emër mori edhe fshati i mëvonshëm. Më parë Tamara ka qenë kullota dimërore e Selcës, kurse më vonë qendër administrative. Më 1945 kishte 19 ekonomi me 116 banorë, me 8.6 ha. Ndërsa sot, në këtë sipërfaqe toke (8.7 ha) ka rreth 500 banorë. Banorët e fshatit janë të ardhur nga Selca, Vukli, Broja, Kozhnja etj. Eshtë një fshat i vendosur në një gropë të thellë rreth 1000 metra poshtë majave të maleve. Qendra ka shtëpi dhe apartamente banimi. Në mes tyre është shkolla e mesme, me një kënd të mirë sportiv, dhe, më tej, spitali dykatësh i zonës, kisha, dyqane, bar-restorante etj.
Drejtimi kryesor ekonomik është blegtoria. Aty ka dhen, lopë dhe njëthundrakë. Nga bimët pëmendim kultura si: misër, jonxhë dhe perime. Gjithashtu rritet: fiku, kumbulla, mani, pjeshka, thana dhe hardhia. Dimri në Tamarë është relativisht i ftohtë dhe vera e nxehtë. Masat e ngrohta ajrore që vijnë nga Shiroku nuk lejojnë ashpërsimin e klimës si në pjesët e tjera të Kelmendit. Në këtë fshat rrallë zë bora, ndonëse vendbanimi është në thellësi të maleve. Këtë gjë e tregon edhe bimësia, kryesisht mesdhetare me sherbelë e trumzë dhe dushqe të ndryshme, duke munguar ahu dhe pisha si drurë karakteristikë për luginat alpine. Të zë syri gjatë luginës shegë të egra. Lumi i jep bukuri fshatit. Në Cem mund të gjuhet troftë e mrekullueshme.
Disa shpella, si: Nënfateshë, e Bunëve të Maçurkut, Lugjeve te Bardhit, etj., i përkasin kohës parahistorike të Arbërit. Shpella me turistike deri tani është ajo e Malqe Gradës, 1,165 m mbi nivelin e detit, me gjatësi rreth 310 m.
Masakra e Përbregut
Masakra e vitit 1913 në Përbreg të Lumës sipas gojdhënave dhe ndonjë burimi të shkruar, në katundin Përbreg u ekzekutuen 375 persona, megjithëse sipas raportit zyrtar të Fuqive të Mëdha të asaj kohe, në këtë fshat u ekzekutuen më shumë se 400 njerëz: burra, gra dhe fëmijë e ku dhjetra familje u shuan plotësisht. Por duke përfituar nga terreni etj. një pjesë e familjeve mbijetuen.
Ekzekutimi
Dëshitë e vetë serbëve ekzekutorë, dëshmitë e të mbijetuarve si dhe disa burime mediatike të asaj kohe tregojnë se serbët përdorën mënyrat më sadiste për mbytjen e njerëzve në Përbreg. Burrat i qëlluan me pushkë ose i therën me bajonetë e ua prenë kryet, disa i varën nëpër pemë; gratë i therën me bajonetë, grave me barrë ua çanë barkun me thikë e foshnjat i coptuan përtokë, shumë grave ua prenë kryet e i vendosën në hunj të gardhit; fëmijët i shpuan me bajonetë e i ngritën në piskamë, shumë fëmijëve ua prenë fytin e i ngulën në hunj gardhi, disa fëmijë i kanë mbështjellë me cergat e odave e i kanë shpue me bajonetë, në disa shpia fëmijët e vegjël i kanë mbështjellë me kashtë e ua kanë vu flakën... një numër banorësh i shtynë në hendek të plagosur e i mbuluan me dhè pa u dalë shpirti. Ja disa dëshmi nga banorët që i mbijetuen masakrimit, sipas shënimeve të dr.prof. Shefqet Hoxhës në librin “Barbaritë serbe në Lumë dhe në rrethinë 1912-1913”: Serbia hyri në katund prej Pikllime nji ushtri të madhe e na preu 375 burra, pleq, plaka, të rinj e të reja e cullë të vegjël. Burrat vetë e kanë gërmue hendekun e mbrapa serbi i ka pushkatue në breg. Cullët i ka qepë nëpër cerga e i ka shpue me bajoneta. Për çudi, një cucë e vogël kishte shpëtue; nuk e kishin kapë plumbat. Mbasi u rrit, u martue me Bajram Ramadan Zaskocin prej Mamzi. Serbia na mori 2000 dhen, 3000 dhi, 300 lopë. (Sul Agush Rustemi, vjeç 90, Perbreg, mars 1950). Ishem Carrok. Disa ushtarë serbë me muerën mue bashkë me disa cullë të tjerë dhe na grumbulluen në fund të lagjes. U ndëgjue nji za në gjuhën serbe dhe mbrapa krisi pushka. Unë që ishem në fund e pash veten në midis të grumbullit, nën trupat e të tjerëve, gjaku i ngrohtë i shokëve të mi më dha me kuptue se ç'kishte ndodhë ... (Berdan Kovaci, 79 vje, 1978). I mbaj mend mirë mizorite e ushtrisë serbe. I grumbulluen bashkëfshatarët e mi të lagjeve Hallaç e Kovaç sipër shtëpisë së Ramadan Zenelit, burrat me nji anë e gratë në anen tjetër. Fëmijëve të vegjël u ngulnin bajonetat e i fugjnin të çamë e të copëtuem. Disa katundarë i mbuluen në nji gropë për së gjalli. (Mehmet Hallaçi).
Varret masive
Në Lagjen Hallaç banorët thonë se ndodhen dy gropa ku janë mbuluar me dhjetëra njerëz që u masakruan nga serbët. Te Lisat e Lekës është gropa ku u varrosën në një vend 4 të rinjtë e fshatit Gjegjën të cilët ishin gjetë disa ditë mbas ekzekutimit. Në Hordhaç është varri i përbashkët me trupat e Pleqve të katundit, përkatësisht të Mustaf Idrizit dhe 4 të tjerëve të masakruar, ata ishin gjetur një javë mbas ekzekutimit. Në Përbregun e sipërm, në afërsi të ish xhamisë së katundit ndodhet varri masiv, ndoshta më i madhi i asaj masakre. Në vitet 70, gjatë gërmimeve për ujsellësin e katundit punëtorët kanë zbuluar gropën ku prehen trupat e banorëve të masakruar: fëmijë, gra e burra të veshur siç kanë qenë në momentin e ekzekutimit. Në lagjen Shënelaz të Përbregut të poshtën, (te Luma, siç e kanë thirrë), ndodhet varri masiv në Kodrën e Shënelazit. Aty për shumë dekada ka bërë hije një man i bardhë. Të parët u kanë thënë pasardhësve se aty prehen eshtrat e dy palë krushqve të vrarë mesveti n’kohë të vjetra, por kjo gojdhënë mbetet për t'u vërtetuar, mbasi ka shumë gjasa që pleqtë ta kenë përdorë këtë shpjegim si eufemizmë me qellimin për të mos friksuar fëmijët. Në afërsi të përroit të Kaniçit ka qenë gjithashtu një varr masiv, varr i cili në vitet 90 u rrëmbye nga ujët e përroit duke i bartë një pjesë të eshtrave deri në liqen, në atë kohë njerëzit kanë parë kafka fëmijësh që pluskonin në ujë.
Shkolla Gjermane e Athinës
Shkolla Gjermane e Athinës ( Deutsche Schule Athen, DSA; Greek, ΓΣΑ), i njohur gjithashtu si Gjimnazi Dörpfeld, është një shkollë e pavarur bashkëedukuese, kopsht fëmijësh, shkollë fillore dhe e mesme në Marousi, Athinë, Greqi.
Shkolla funksionon që nga viti 1896 dhe është themeluar nga arkitekti dhe arkeologu Wilhelm Dörpfeld. Është një nga shkollat private më të vjetra dhe më prestigjioze në Greqi, pasi një numër shumë i madh studentësh që mbarojnë shkollën kanë shkëlqyer në politikë, arte, shkencë dhe biznes.
Ndërsa në nivelin e kopshtit dhe shkollës fillore nuk bëhet asnjë diferencim i sistemeve shkollore, shkolla e mesme aktualisht është e ndarë në një seksion gjerman (me nxënës që përfundimisht diplomohen me diplomën gjermane) dhe një seksion grek (me nxënës që diplomohen me gjermanisht dhe opsionalisht një shtesë. diplomë e shkollës së mesme greke). Nxënësit i nënshtrohen provimeve pranuese për t'u bërë studentë të seksionit të fundit, kështu që shkolla konsiderohet shumë selektive.
Nyköping
Nyköping është një qytet në Södermanland dhe qytetin kryesor të Nyköping komunës dhe qytetit të qarkut në krahinë.
Shkolla Gjermane e Athinës
Megjithatë, shkolla aktualisht po kalon një fazë tranzicioni drejt një sistemi unitar të shkollës së mesme.
Nyköping
Nyköping është vendosur në bregun ku Sörmland lumi Nyköping në Stadsfjärden dhe Balltikut.
Shkolla Gjermane e Athinës
Duke mbështetur traditën e një shkolle miqësore me mjedisin, Shkolla Gjermane e Athinës kishte instaluar çatinë më të madhe diellore të Greqisë përpara Lojërave Olimpike 2004. Projekti u mbështet nga Ministria Federale Gjermane e Ekonomisë dhe Punës (BMWA), Agjencia Gjermane e Energjisë dhe Dhoma Greko-Gjermane e Tregtisë dhe Industrisë.
Nyköping
Kisha suedeze ka dy kisha në qendër të qytetit, Shën Nikolai Kisha dhe të gjitha Kishës Shenjtorëve. Të dy kanë qenë rreth e rrotull që nga Vitet 1200.
Shkolla Gjermane e Athinës
Organizimi
Termi "Shkolla Gjermane e Athinës" në të vërtetë përshkruan një kompleks të një kopshti fëmijësh, një shkolle fillore dhe një shkolle të mesme "të ndarë" (ose të dyfishtë). Për t'u pranuar në kopshtin e fëmijëve dhe në shkollën fillore, të dyja sipas sistemit arsimor gjerman, nxënësit e ardhshëm duhet të kenë arritur një nivel të arsyeshëm të kompetencës në gjermanisht për moshën e tyre, në mënyrë që të mund të ndjekin orët e mësimit ekskluzivisht në gjermanisht. Që ata të pranohen, ata duhet të kalojnë një test të shkurtër ose të intervistohen nga një anëtar i stafit mësimor.
Nyköping
Pak histori
Gjatë Epoka e Gurit kanë qenë partnerët e lartë e vendosur rreth Nykoping në një peizazh ishull. Në Nyköpingsån kanë gjetur eshtrat të cilat kanë qenë të datës për rreth 2000 pes Nyköping është ndoshta një nga qytetet më të vjetra në Suedi. Vendin, në gojën e tre lumenjve - Nyköping, Kilaån dhe Svärtaån - ishte veçanërisht i rëndësishëm në kohën kur distanca të gjata ishte me anije. Më shumë se gjysma e rrugëve ujore Sörmland rezultoi në një qytet të madh.
Shkolla Gjermane e Athinës
Organizimi
Shkolla e mesme, ose Gjimnazi, në DSA/ΓΣΑ është e ndarë, duke u ofruar studentëve një zgjedhje midis seksionit gjerman dhe grek të shkollës: Seksioni gjerman ndjek një formë të sistemit arsimor gjerman të optimizuar për shkollat gjermane jashtë vendit dhe nxënësve pa para arsimin e mesëm në Gjermani, në vetë DSA/ΓΣΑ, ose në një shkollë tjetër gjermane, bëni një test të shkurtër dhe/ose intervistoheni nga drejtori i shkollës për t'u pranuar. Kjo është për t'u siguruar që ata të mund të ndjekin lehtësisht mësimet, të cilat mbahen pothuajse ekskluzivisht në gjermanisht, me përjashtim të lëndëve të mëposhtme: Gjuhë angleze, gjuhë greke dhe fe (ortodokse greke). Pas vitit të fundit, studentët marrin diplomën gjermane të shkollës së mesme ( Abitur ), formalisht "Allgemeine Hochschulreife" ose "Reifeprüfung", dhe për pasojë shpesh vazhdojnë të studiojnë në Gjermani.
Frika
Frika është reagim emocional i fuqishëm përballë përceptimit të një rreziku të vërtetë objektivisht apo imagjinar. Eshtë një ndjenjë shqetësimi e thellë kur jemi të ikjes dhe shmangies, ndërsa ankthi është rezultat i kërcënimeve të cilat janë perceptuar si të pakontrollueshëm ose të pashmangshëm. Vlen të përmendet se frika shoqëron ngjarjet e ardhshme, të tilla si një përkeqësim të një situatë, apo vazhdimi i një situate që është e papranueshme. Frika mund të jetë gjithashtu një reagim i menjëhershëm për diçka e cila ndodh aktualisht. Të gjithë njerëzit kanë një përgjigje instinktive ndaj një rreziku potencial, i cili në fakt është i rëndësishëm për mbijetesën e të gjitha llojeve. Reagimet e nxjerra nga frika shihen nëpërmjet avantazheve në evolucionin. Frika mund të jetë një faktor i cili mund të manipulojë dhe kontrollojë jetën e një individi.
Gjate momentit qe njerezit perjetojne frike kjo gje nese eshte ne nivele te larta mund te shoqerohet me nje seri simptomash si:
Shkolla Gjermane e Athinës
Organizimi
Seksioni grek i shkollës së mesme "të ndarë" ndjek sistemin arsimor grek, duke i lejuar studentët të marrin pjesë në provimet e pranimit të universitetit grek (Panhelenics) dhe të marrin diplomën e shkollës së mesme greke ( Apolytirion ), ndërsa njëkohësisht përgatit studentët për një formë të shkollës së mesme gjermane. provimet e diplomës të njohura zyrtarisht si "Ergänzungsprüfung", duke i lejuar atyre hyrjen e lehtë në universitetet gjermane. Nxënësit duhet t'i nënshtrohen provimeve pranuese për t'u bërë studentë të seksionit grek të gjimnazit. Mësimet zhvillohen në greqisht dhe gjermanisht.
Nyköping
Pak histori
Gjatë 1100 është ndërtuar dy kala, një në gojë lumit dhe një në perëndim hambar Kung e Madhe e Nyköping. Emri Nyköping përmendur më herët se sa në një monedhë nga 1230, NVCOPIE, pse supozimi se Nyköping tashmë ishte një qytet të një farë rëndësie. Monedhë u gjet në vitin 1961 në një studim arkeologjik në Skänninge manastir gjitha Helgona. Ajo ka qenë e karakterizuar gjatë sundimit të Knut Lange 1229-1234. Monedhë minting u zhvillua në Nyköping qysh në gjysmën e parë të Vitet 1200. Monedha ka dëshmi të Nyköping ndikim në tregti. Asnjë monedhë gjithashtu tregon se Nykoping gjatë 1200 në gjysmën e parë kishte një funksion administrativ. Turistik do të kishte ekzistuar si një pikë tregtare që në fillim të Vitet 1100.
Shkolla Gjermane e Athinës
Organizimi
Ky dualitet i seksioneve të veçanta është provuar administrativisht sfidues gjatë viteve. Prandaj, shkolla aktualisht (2015/16) po kalon një fazë tranzicioni drejt një sistemi unitar të shkollës së mesme të njohur si "Integrierte Begegnungsschule", ose "shkollë e integruar komunale". Sipas kësaj rregulloreje të re, të gjithë nxënësit e shkollave të mesme studiojnë drejt një diplome të vetme, të krijuar posaçërisht për shkollat gjermane jashtë vendit, Provimin Ndërkombëtar të Abitur Gjerman (Deutsche Internationale Abiturprüfung, DIAP). Nxënësit pranohen në shkollën e mesme ose pas klasës së 4-të (përfundojnë shkollën fillore gjermane), ose pasi kanë mbaruar shkollën fillore greke, pas klasës së 6-të; Këtyre të fundit u kërkohet t'i nënshtrohen provimeve pranuese me shkrim dhe ndoshta me gojë, të fokusuara në kompetencën gjuhësore (gjermane). Mësimet mbahen si në greqisht ashtu edhe në gjermanisht (përveç mësimeve në gjuhë të huaja anglisht dhe frëngjisht) për të gjithë studentët. Megjithatë, në vend të një modeli të vetëm ose të ndarjes në seksione, shkolla ofron "profile gjuhësore" të ndryshme për studentë të ndryshëm, duke i lejuar studentët të zgjedhin midis kurrikulave me një nivel të ulët (1), të mesëm (2) ose të lartë ( E) numri i mësimeve të mbajtura në greqisht. Ata që zgjedhin këtë të fundit (E), do të kenë ende mundësinë e nënshtrimit të provimeve Panhelene (hyrja në universitetin grek). Studentët e parë që do të studiojnë sipas këtij sistemi të ri do të hyjnë në klasën e 5-të dhe të 6-të në 2015/16 dhe do të diplomohen në 2020/21.
Stafi mësimdhënës në DSA/ΓΣΑ zakonisht rekrutohet nga Gjermania për një periudhë nga 3 deri në 8 vjet, por një pjesë e konsiderueshme e mësuesve kanë zgjedhur të jetojnë përgjithmonë në Athinë.
Nyköping
Pak histori
Nyköping konsistuar gjatë Mesjetës pothuajse tërësisht e objekteve prej druri. Model rruga ishte e ndryshme: Vattugränd vetëm tani mund të lidhet me rrugët mesjetare. Vendbanimet urbane ishte përqendruar në anën perëndimore të lumit, me begyggelse në zonën përreth Të gjitha të Kishës Shenjtorëve. Pastaj ai u pa më shumë si një fshat jo, si një distrikt.
Shkolla Gjermane e Athinës
Konferenca DSAMUN
Shkolla Gjermane e Athinës është e njohur për konferencën e saj DSAMUN (Deutsche Schule Athen Modeli i Kombeve të Bashkuara ). Konferenca është e lidhur nga THIMUN (Modeli Ndërkombëtar i Hagës i Kombeve të Bashkuara) dhe kjo e bën konferencën DSAMUN një nga konferencat më të mira në botë.