cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bejruti
Vilajeti i Bejrutit
Në vitin 1888, Bejruti u bë kryeqyteti i një vilajeti (governorati) në Siri, duke përfshirë sanxhakët (prefekturat) Latakia, Tripoli, Bejruti, Akra dhe Bekaa. Në këtë kohë, Bejruti ishte rritur në një qytet kozmopolit dhe kishte lidhje të ngushta me Evropën dhe Shtetet e Bashkuara. Ajo u bë gjithashtu një qendër e veprimtarisë misionare që krijoi institucione arsimore, si Universiteti Amerikan i Bejrutit. Me ujë nga një kompani britanike dhe gaz nga një franceze, eksportet e mëndafshit në Evropë dominuan ekonominë vendase. Pasi inxhinierët francezë krijuan një port modern në 1894 dhe një lidhje hekurudhore në të gjithë Libanin me Damaskun dhe Aleppo në 1907, shumica e tregtisë u transportua nga anijet franceze në Marsejë. Ndikimi francez në zonë shpejt e tejkaloi atë të çdo fuqie tjetër evropiane. Encyclopædia Britannica e vitit 1911 raportoi një popullsi të përbërë nga 36,000 myslimanë, 77,000 të krishterë, 2,500 hebrenj, 400 druze dhe 4,100 të huaj. Në fillim të shekullit të 20-të, Salim Ali Salam ishte një nga figurat më të shquara në Bejrut, duke mbajtur poste të shumta publike duke përfshirë deputet nga Bejruti në parlamentin osman dhe President i Komunës së Bejrutit. Nisur nga mënyra e tij moderne e jetesës, dalja e Salim Ali Selamit si personazh publik përbënte një transformim në drejtim të zhvillimit shoqëror të qytetit.
Në librin e tij të vitit 2003 me titull Bejruti dhe shtatë familjet e tij, Dr. Jussef Bin Ahmad Bin Ali Al Husseini thotë:
"Shtatë familjet e Bejrutit janë familjet që u lidhën mes njëra-tjetrës dhe bënë marrëveshjen e famshme historike me guvernatorin e bregdetit sirian në vitin 1351 për të mbrojtur dhe mbrojtur qytetin e Bejrutit dhe brigjet e tij, si dhe ndjekjen e pushtuesve dhe ndalimin e përparimit të tyre drejt tij."
Klima
Bejruti ka një klimë mesdhetare të verës së nxehtë (Köppen: Csa) e karakterizuar nga ditë dhe netë të buta, pasi vendndodhja e tij bregdetare lejon që temperaturat të zbuten nga deti. Vjeshta dhe pranvera janë të ngrohta, por të shkurtra. Dimri është i butë dhe me shi. Vera është e zgjatur, e nxehtë dhe e turbullt. Era mbizotëruese gjatë pasdites dhe mbrëmjes është nga perëndimi (në breg, duke fryrë nga Mesdheu); natën kthehet në det, duke fryrë nga toka në det.
Reshjet mesatare vjetore janë 825 milimetra (32.5 in), me shumicën e tyre që bie nga tetori në prill. Pjesa më e madhe e shiut të vjeshtës dhe pranverës bie me rrebeshe të mëdha në një numër të kufizuar ditësh, por në dimër ai shpërndahet në mënyrë më të barabartë gjatë shumë ditëve. Vera ka shumë pak reshje, nëse ka. Dëbora është e rrallë, me përjashtim të periferive malore lindore, ku reshjet e borës ndodhin për shkak të lartësive të mëdha të rajonit. Breshëri (i cili shpesh mund të jetë i rëndë) ndodh disa herë në vit, kryesisht gjatë dimrit.
Demografia
Që nga viti 1931, Bejruti nuk ka pasur asnjë regjistrim të popullsisë.
Feja
Bejruti është një nga qytetet më kozmopolitane dhe më të larmishme fetare të Libanit dhe të gjithë Lindjes së Mesme. Qyteti krenohet me komunitete të rëndësishme myslimane dhe krishtera. Në Bejrut ka 18 grupe fetare të njohura. Në fund të luftës civile, koptët u bënë një tjetër rrëfim i njohur, duke e çuar numrin e përgjithshëm në tetëmbëdhjetë. Shtatëmbëdhjetë origjinale përfshinin tre sekte myslimane: Shi'itë, Sunitët dhe Alavitët; një sekt druze; Dymbëdhjetë sekte të krishtera: katolikët maronitë, ortodoksë grekë, katolikët melkitë, ungjillorët protestantë dhe besime të tjera të krishtera jo vendase në Liban, si ortodoksët armenë, katolikët armenë, asirianët (ortodoksë siriakë, katolik siriakë, Kisha e Lindjes, Kaldeasit Katolikë); dhe hebrenj (shumë pak kanë mbetur sot në Liban, por fëmijët e prindërve hebrenj libanezë mund të regjistrohen si qytetarë në ambasadat libaneze.) Shkurtimisht, të krishterët janë 35% e Bejrutit, myslimanët 63%, 1% druze, 1% të tjerë.
Universitetet
parapamje|Museu i AUB
Hapësira e Përbashkët Evropiane e Aviacionit
parapamje|300x300px|Vendet anëtare të HPEA janë paraqitur në nuanca të errëta dhe mesatare. Hapësira apo Zona e Përbashkët Evropiane e Aviacionit (HPEA) (ang. European Common Aviation Area Agreement apo ECAA ) është një treg i përbashkët në shërbimet e aviacionit.
HPEA do të arrij një shtrirje të plotë të tregut të brendshëm të transportit ajror të BE-së në rajon. Kjo nënkupton liberalizimin e plotë të trafikut ajror ndër-kufitar mes të gjithë nënshkruesve të marrëveshjes. HPEA do të arrij një shtrirje të plotë të tregut të brendshëm të transportit ajror të BE-së në rajonin e Ballkanit. Nëse palët e asociuara përmbushin detyrimet e tyre në lidhje me adoptimin e rregullave ligjore, ato kanë të drejtë të marrin pjesë në Tregun e Përbashkët të transportit ajror të BE-së nën kushte të barabarta. Në maj 2023 të gjitha palët ende ishin në fazën e parë të implementimit.
Marrëveshjet HPEA u nënshkrua më 5 maj 2006 në Salzburg, Austri ndërmjet BE-së dhe disa vendeve të treta. Marrëveshja u ndërtua mbi acquis communautaire të BE-së dhe Zonën Ekonomike Evropiane (EEA). HPEA liberalizon industrinë e transportit ajror duke lejuar çdo kompani nga çdo shtet anëtar i HPEA-së të fluturojë ndërmjet aeroporteve të çdo shteti anëtar të HPEA-së pa procedura administrative shtesë, sikur të ishin fluturime të brendshme. parapamje|300x300px| Shtetet e ECAA dhe marrëveshjet e aviacionit EMAA.{{Legend|green|ECAA founding states}} shtetet themeluese të HPEA
Anëtarësia
Marrëveshja HPEA u nënshkrua më 9 qershor 2006, nga pothuajse të gjithë 27 anëtarët e BE-së, vetë Bashkimi Evropian, Shqipëria, Bosnja dhe Hercegovina, Kroacia, Islanda, Mali i Zi, Maqedonia e Veriut, Norvegjia, Serbia si dhe Kosova (përmes UNMIK- ut si përfaqësues i Kosovës sipas rezolutës 1244 të Këshillit të Sigurimit). Dy vendet e fundit anëtare të BE-së që e nënshkruan atë ishin Sllovakia dhe Letonia përkatësisht më 13 qershor 2006 dhe 22 qershor 2006.
Zgjerimet
Marrëveshje të mëtejshme për t'u bashkuar me Zonën e Përbashkët të Aviacionit u janë ofruar anëtarëve të Partneritetit Lindor të BE-së.
Brexit
Për shkak se Mbretëria e Bashkuar është larguar nga Bashkimi Evropian (Brexit), Mbretëria e Bashkuar nuk është më pjesë e Hapësirës së Përbashkët Evropiane të Aviacionit.
Novelé
Novelé është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Costera, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Novelé ka 789 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 1.5 km2.
Demografia e Serbisë
Në territorin e Serbisë jetojnë disa popuj, sidomos në Vojvodinë, e cila ka qenë pjesë e Perandorisë Austro-Hungareze dhe në të cilën kanë jetuar hungarezë, austriakë, sllovakë, rumunë, rusë, kroatë, serbë, malazezë, shqiptarë, etj. Në Serbi përveç serbëve që përbëjnë shumicën, jetojnë edhe shqiptarë (Lugina e Preshevës, Medvegjë, Beograd, e qytete tjera), malazez, boshnjakë (në Sanxhak të Pazarit të Ri), bullgarë, vlleh (Serbia Lindore), romë, etj.
Vajmëdhej
është një fshat në Shqipëri...
Demografia e Serbisë
Qeveria serbe është përpjekur të ndalojë këtë tendencë, duke ofruar ndihmë financiare për familjet e mëdha dhe duke inkurajuar inseminimin artificial. Por deri më tani, nuk ka pasur sukses.
Demografia sipas CIA World Factbook 2010
Serbia ka 7 344 847 banor, në botë radhitet në vendin : 97 (vl. qershor 2010)
==Statistikat vitale   ==
Alarmi ABC
Alarmi ABC është alarmim, tërheqja e vëmendjes së popullsisë për sulëm të kundërshtarëve që përdorin Armë ABC.
Ahmed Hilmi Pasha
Ahmed Hilmi Abdulbaki (أحمد حلمي عبد الباقي, 1883 - 1963) ishte një ushtar, ekonomist dhe politikan me prejardhje shqiptare, i cili shërbeu në qeveri të ndryshme të pas Perandorisë Osmane dhe ishte kryeministër i Qeverisë Gjithë Palestineze në Rripin e Gazës.
Jeta e hershme
Ai u lind më 183 në Sidon dhe ishte me prejardhje shqiptare, duke u referuar si el-Arnauti nga bashkëkohësit si p.sh Nabih al-Azma, Izzat Darwaza dhe ‘Ajaj Nuwayhid. Ai ishte anëtar i Komitetit të Bashkimit dhe Përparimit. Para rënies së Perandorisë Osmane, Hilmiu mori gradën e Gjeneralit në Ushtrinë Osmane. Në vitin 1920 ai ishte Ministër i Financave i Mbretërisë Arabe të Sirisë në Damask. Ai u bë Ministër i Financave në Transjordani nga viti 1922 deri më 1924.
Në Palestinën e Detyrueshme
Në vitin 1925, ai u bë Drejtor i Përgjithshëm i Awqaf në Palestinën e Detyrueshme, organizatë e kryesuar nga Haxh Amin Husseini, e cila kontrollonte dhe rregullonte pronat e lëna trashëgim për bamirësi sipas ligjit islam. Më vonë ai filloi karrierën e tij bankare kur iu bashkua Bankës Arabe, e cila ishte themeluar në Jeruzalem nga Abdul Hamid Shoman në vitin 1930. Disa vite më vonë Ahmed Hilmi themeloi bankën e tij, Bankën Kombëtare Arabe. Ai ishte një nga anëtarët e hershëm të partisë Istiqlal (Pavarësia) e cila u krijua në vitin 1932 dhe në prill 1936 ai u emërua si anëtar i Komitetit të Lartë Arab duke u bërë arkëtari i saj.
Në vitin 1937 ai, së bashku me anëtarët e tjerë të Komitetit të Lartë që nuk ishin tashmë në mërgim, u deportua në Ishujt Sejshellet. Në vitin 1939 ai u lejua të marrë pjesë në Konferencën e Londrës në St. James Palace, ku ai i kërkoi Komitetit të Lartë të pranonte propozimet britanike të përcaktuara më vonë në Letrën e Bardhë të vitit 1939. I konsideruar nga autoritetet si i moderuar, ai u lejua të kthehej në Palestinë në fillim të viteve 1940 dhe rifilloi postin e tij si kryetar i Bankës Kombëtare. Ai bleu gazetën Filistin dhe e përdori për të paraqitur politikat e Istiqlalit para publikut. Vitet e luftës ishin shumë fitimprurëse për ekonominë palestineze dhe banka kishte depozita të mëdha për të investuar. Në gusht të vitit 1943 ai krijoi Fondin Kombëtar Arab, qëllimi i të cilit ishte të blinte tokë nga fermerët që kishin shumë pasuri dhe të inkurajonte themelimin e Awqaf, të ardhurat e të cilit do t'i ndaheshin Fondit. Nga mesi i vitit 1946, Fondi kishte të ardhura prej £150,000 dhe zotëronte 15,000 dynym (3,750 acres) tokë. Ajo kishte zyra në të gjitha qytetet arabe dhe në shumicën e fshatrave të mëdha. Meqenëse Këshilli i Lartë Mysliman ishte shfuqizuar, Fondi ishte i vetmi institucion që ofronte një alternativë ndaj blerjeve të tokës nga Fondi Kombëtar Hebre. Suksesi i saj u pa si një kërcënim nga pasuesit e Haxh Amin Husseini, i cili kishte formuar Partinë Arabe Palestineze me shumicën e udhëheqësve të saj në mërgim. Me përfundimin e luftës, fondi ra në rënie parapamje|djathtas|Deklarata e krijimit të Qeverisë Palestineze. Shkolla El-Falah, Qyteti i Gazës. 22 shtator 1948.
Kryeministri i Qeverisë Gjithë Palestineze
Më 9 korrik 1948, pas shpalljes së shtetësisë izraelite, Lidhja Arabe ngriti Këshillin Administrativ për Palestinën, të kryesuar nga Hilmiu. Më 22 shtator u ngrit Asambleja Kombëtare në Gaza, me Haxh Amin Husseini si President dhe Hilmiun si Kryeministër. Asambleja pushoi së funksionuari pas fitoreve të ushtrisë izraelite në Palestinën Jugore dhe Legjioni Arab që mori kontrollin mbi Betlehemin dhe Hebronin. Në vitin 1949 Hilmiu u bë guvernator ushtarak distrikti në Bregun Perëndimor dhe më vonë ai shërbeu si përfaqësues palestinez në Lidhjen Arabe.
Ahmed Hilmi Pasha vdiq në vitin 1963.
Kurtjez
Kurtjez është një fshat në komunën Buz në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Graca (Vushtrri)
Gracë është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë.
Korrektura
Korrektura është përmirsimi i gabimeve në tekst të radhitur. Nëpërmjet korrekturës bëhet përmirsimi i gabimeve në tekstin e radhitur në dorshkrim dhe për shtyp. Korrektura klasifikohet në: korrekturë e dorshkrimeve, korrekturë shtëpiake, korrekturë e autorit, revizion, superrevizion dhe revizion në makinë në shtypshkronjë. Gabimet e gjetura gjatë leximit të tekstit të radhitur nga korrektori shënohen me shenja të korrekturës.
For the Fallen Dreams
For the Fallen Dreams është një grup muzikor nga Lansing në Michigan të ShBA. Deri tani, grupi publikoi pesë albume të cilat nganjëherë kanë qenë të përfaqësuar në toplista. Grupi përbëhet nga Chad Ruhlig (Këngëtar), Jim Hocking (Kitara), Brandon Statsny (E-Bas, Këngëtar) dhe Navid Naghdi (Drums).
Memaliaj Fshat
Memaliaji është një fshat në komunën Memaliaj, në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Kalvare
Kalvarja është një fshat në komunën Gjegjan) në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Jeff Atwood
Jeff Atwood (1970) është një zhvillues softuerësh(Software Developer), autor, bloger dhe sipërmarrës amerikan. Ai bashkëthemeloi uebsajtin me pyetje dhe përgjigje të programimit kompjuterik Stack Overflow dhe bashkëthemeloi Stack Exchange, i cili shtrin modelin pyetje-përgjigje të Stack Overflow në lëndë të tjera përveç programimit.
Stack Overflow tani është një ndër risorest më të mëdha për programera në të gjithë botën.
Ai është pronar dhe shkrimtar i blogut të programimit kompjuterik Coding Horror, i fokusuar në programimin dhe faktorët njerëzorë.
Karriera
parapamje| Joel Spolsky dhe Jeff Atwood në MIX 2009 Atwood filloi një blog programimi, Coding Horror, në 2004. Si rezultat, ai takoi Joel Spolsky, ndër të tjera.
Në vitin 2007, Jeff Atwood bëri citimin që u referua gjerësisht si Ligji i Atwood-it : "'Çdo aplikacion që mund të shkruhet në JavaScript, përfundimisht do të shkruhet në JavaScript.'"Në vitin 2008, së bashku me Spolsky, Atwood themeloi Stack Overflow, një faqe interneti programimi me pyetje dhe përgjigje. Sajti u bë shpejt shumë i popullarizuar dhe u pasua nga Defekti i Serverit për administratorët e sistemit dhe Super Përdoruesi për pyetjet e përgjithshme të lidhura me kompjuterin, duke u bërë përfundimisht rrjeti i Stack Exchange i cili përfshin shumë faqe interneti për pyetje dhe përgjigje rreth temave të vendosura nga komuniteti.
Nga viti 2008 deri në vitin 2014, Atwood dhe Spolsky publikuan një podcast javor që mbulonte progresin në Stack Exchange dhe një gamë të gjerë çështjesh të zhvillimit të softuerit. Jeff Atwood ishte gjithashtu një prezantues kryesor në Konferencën e Inxhinierisë së Softuerit të Universitetit Kanadez të vitit 2008.
Në shkurt 2012, Atwood u largua nga Stack Exchange në mënyrë që të mund të kalonte më shumë kohë me familjen e tij.
Më 5 shkurt 2013, Atwood njoftoi kompaninë e tij të re, Civilized Discourse Construction Kit, Inc. Produkti i saj kryesor është një platformë diskutimi e gjeneratës së ardhshme me burim të hapur të quajtur Diskursi. Atwood dhe të tjerët e zhvilluan atë nga zhgënjimi i tyre me softuerin aktual të tabelës së buletinit që nuk dukej se kishte evoluar që nga viti 1990.
Ai gjithashtu lançoi një tastierë mekanike të quajtur CODE në 2013.
Kantoni Feurs
Kantoni Feurs (frëngjisht: Canton de Feurs) është një kanton në departamentin Loire, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Feurs. Ka sipërfaqe 316.56km2 dhe popullsi 25098 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Feurs aktualisht përbëhet nga 23 komuna.
Hentai
Hentai është fjalë në japonisht që do të thotë “pamje e çuditshme” (ose aspekt i çuditshëm), por ndonjëherë, në situate të ndryshme mund të marrë edhe kuptimin e fjalës “pervers”. Megjithatë në shumë vende të tjera kjo fjalë përdoret për të treguar një film anime, libër manga ose video lojë që kanë zakonisht në përmbajtjen e tyre material pornografik. Në Japoni kuptohet që ky material është "jū hachi kin" (i ndaluar për personat nën moshën 18 vjeç) dhe mund të emërtohen me emrat ecchi ose H anime (anime me përmbajtje seksuale), “Seinen” (Për të rritur) etj.
Fjala hentai përdoret zakonisht jashtë Japonisë për të karakterizuar filma pornografik të animuar që mund të mos jenë vetëm manga ose anime, por thjeshtë një kopje ose ri-karakterizim të një personazhi të animuar.
Fushë-Muhurri
është një fshat në Shqipëri...
Bylisi
Bylisi ka qene një nga ngulimet Ilire i Ballaiteve, është një nga qendrat më të rëndësishme arkeologjike në territorin e Shqipërisë. Për mungesë të infrastrukturës së rrugës, ai ka mbetur edhe jashtë vëmendjes së vizitorëve shqiptarë. Nëse e krahasojmë me Apoloninë, Butrintin ose Durrësin, Bylisi nga numri i monumenteve të gërmuara dhe nga gjendja e ruajtjes së tyre zë vendin e parë.
right|parapamje|200px|Epiri në antikitet. parapamje|right|Foto e Bylisit antik dhe lumit [[Vjosa në distancë.]] Megjithatë, vizitorët që shkojnë në Bylis mrekullohen jo vetëm nga pamja, panorama por edhe nga monumentet dhe mënyra e restaurimit. Bylisi zotëron një hapësirë të madhe. Nga aty mund të shohësh gjysmën e territorit të Shqipërisë. Nga aty, syri ta kap Janinën, Tomorrin, Detin Adriatik dhe Fushën e Myzeqesë. Bylisi ka karakter epik. Është një qytet epik i Ilirisë. Ai ndryshon me qytetet e tjera të periudhës helenistike. Studiuesit seriozë sapo e shohin, e kuptojnë se aty nuk është një kopje e qyteteve helenistike greke, por një formë tjetër nga pikëpamja e vendosjes dhe jo në atë të ndërtimit urbanistik. Ai ruhet mirë si rrënojë, sepse nuk ka qenë i banuar në periudhat e vona.
Historia
Fillimet e tij i takojnë mesit të shekullit të IV-të para Krishtit dhe deri në fundin e shekullit të VI-të pas Krishtit, pra 10 shekuj jetë. Por, pas shekullit të VI-të, ai nuk është banuar më e në këtë mënyrë u ka shpëtuar dëmtimeve që do të sillte banimi mbi këto rrënoja. Falë kësaj, Bylisi është një qendër e rëndësishme edhe për shekullin e VI kur është braktisur, por edhe për periudhat më të hershme. Kjo sepse, shumë nga monumentet që i përkasin kohës më të hershme nga shekulli i VI-të, nuk janë shfrytëzuar dhe janë ruajtur më së miri. Bylisi, sot për sot mbahet si qyteti rrënojë më i mirë i këtij shekulli i ruajtur në Mesdhe. Thuhet për sot, sepse më vonë mund të ketë gërmime që do të sjellin të tjerë. Akoma nuk është gërmuar një model tjetër si Bylisi, për të parë jetën në mesin e shekullit të VI-të pas Krishtit dhe kjo është veçori e tij. Kjo qendër mund t'iu japë përgjigjen shumë pyetjeve për këtë shekull, mbi jetën, urbanistikën dhe ekonominë. Deri tani, Instituti i Arkeologjisë ka marrë shumë të dhëna mbi objektet e besimit të krishterë.
Peshkopata
e vendosur në Bylis, ka një sipërfaqe prej 8.000 metrash katrorë. Nga ky kompleks peshkopal, Instituti i Arkeologjisë ka zbuluar rreth 4.000 metra katrorë, që do të thotë se është edhe gjysma pa u zbuluar nga ky kompleks tepër i madh. Është një lagje e tërë. Këto gërmime kanë filluar që herët. Si pjesë e katedrales së qytetit, gërmimet aty kanë filluar që në vitin 1984. Katedralja në Bylis është e përbërë nga kisha, pagëzimorja dhe kompleksi peshkopal (pallati i peshkopit). Kisha ose peshkopi, në shekullin e VI-të u bë pronare e madhe në qytet dhe luante një rol të rëndësishëm në administratë dhe në ekonomi. Deri në vitin 1991, kishte përfunduar gërmimi i plotë i Kishës dhe pagëzimores. Në atë vit, arkeologët e Institutit të Arkeologjisë kishin gërmuar punishten e zdrukthëtarisë dhe punishten e përpunimit të gurit. Në këto punime janë gjetur veglat e zdrukthëtarit dhe veglat e gurgdhendësit. Arkeologu Skënder Muçaj shpreson në të ardhmen të zbulohen edhe punishte të bulmetrave dhe të qeramikës. Vite më parë janë gjetur edhe mbishkrime të vendosura mbi enë, që flasin për vetë kompleksin e peshkopit. Kjo peshkopatë ka qenë e rëndësishme jo vetëm për prodhimin e produkteve blegtorale dhe bujqësore, por duket edhe në prodhimin e qeramikës.
Teatri
Vizitorit që vinte nga stadiumi, apo futej në qytet nga porta, teatri i shfaqej përpara si një ndërtim madhështor, me godinën e skenës në sfondin e shkallares. Dy mure mbajtëse anësore e thekson këtë perspektivë, ndërsa kolonada dorike e portikut të godinës së skenës krijonte një monumentalitet të panjohur për teatrot e kohës. Dy bazamente përpara teatrit shënojnë vendet ku kanë qenë vendosur skulptura të Dionisit, apo muzave.
Bazilika A
Bazilika A është e periudhes së antikitetit të vonë dhe pikërisht e gjysmës së parë të shek.V m.kr, ajo ka qënë një bazilike trenefshe me nje abdisë gjysëm rrethore dhe transept tre pjesësh kurse hyrjen e ka nga perëndimi. Nefet e saj ndaheshin nga njëri – tjetri me anë të harkadave mbi shtyllat e murëzuara. Disa pjesë të saj janë të shtruara me mozaike me motive floreale, gjometrike dhe zoomorfe siç janë sanktuari, nefi qëndror e verior, krahu verior i transeptit dhe narteksi. Bazilika A u dogj nga dyndjet barbare sllave në gjysmën e shek.VI m.kr, kurse zbulimi i saj nga arkeologët u bë në 1980.
Bazilika B
Kjo bazilikë është e shek.IV m.kr - fillimi i shek. V. Ajo ka një gjatësi prej 67 m, është e përbërë nga atiumi, narteksi, nefet, transepti, abdisa gjysëm-rrethore. Dyshemetë e nefeve anësorë dhe atij qëndror janë të shtruar me mozaik me figura floreale, gjometrike dhe zoomorfe e njerzore si interpretim i dogmës kristiane por nuk mungojnë edhe skena me pamje nga jeta e perditëshme.
Bazilika C
Bazilika C ndodhet në pjesën veriperëndimore të agorasë dhe është një kishë me permasa mesatare me tre nefe, narteksin, abdisën gjysëm rrethore dhe altarin. Ajo është e shek.VI m.kr dhe përmasat e saj janë 33 x 22.8 m. Sanktuari dhe njëri prej anekseve të saj janë të shtruar me mozaik me motive te larmishme ndersa pjesa me e madhe e dyshemeve sidomos te nefeve jane shtruar me pllaka guri. Zbulimi i saj është bërë në1989.
Bazilika E
Bazilika E ashtu  si dhe bazilikat e tjera është e periudhës së antikitetit të vonë dhe me sa duket pas rifortifikimit të qytetit mbeti jashtë murit  te Viktorinit, në lindje të tij. Ajo është e përbërë nga disa pjesë siç janë tre nefet, abdisa gjysëm rrethore, narteksi i pajisur me portik si dhe dy anekse. Si gjithë bazilikat e tjera dhe ajo është e shtruar me mozaik me motive gjeometrike, zoomorfe e floreale por teresisht. Permasat e saj jane 33 x 22.8 m dhe zbulimi i saj është bërë në 1991.
Kantina e verës në Bylis
E ruajtur më mirë në Mesdhe jo vetëm për periudhën e Antikitetit të vonë, por për të gjitha periudhat, aty mund të shihet i gjithë procesi i prodhimit të verës, që nga ardhja e rrushit deri në nxjerrjen e verës. Është një hajat me një oborr ku vinte rrushi, shkarkohej dhe depozitohej brenda. Nga aty kalonte në punishte, e cila ruhet gati e plotë. Është ruajtur mjaft mirë vaska e shtrydhjes me këmbë, ena e shtrydhjes me dorë, ena ku depozitohej mushti fillimisht, pitosat ku vendosej mushti pasi shtrydhej prej nga ku kalonte në vaskat e mëdha. Deri tani janë gërmuar dy vaska të mëdha dhe një tjetër që është identifikuar, por akoma nuk dihet se sa mund të jenë në total. Vaskat e mëdha janë me përmasat tre me tre metra dhe dy metra të lartë. Nga kjo mund të kuptohet se sasia e verës që mund të përpunohej aty ishte e madhe. Vite më parë është gërmuar edhe magazina, ku janë gjetur 21 pitosa të cilët kanë vëllime të mëdha deri në tre (hektolitra) kuintalë. Por, mund të ketë edhe magazina të tjera që nuk janë gërmuar akoma. Kjo radhitet ndër kantinat e mëdha të verës. Një e ngjashme me Kantinën e Bylisit është zbuluar vitet e fundit në Afrikë, po ka përmasa shumë më të vogla. Afrika është një territor i përmendur për bujqësi në periudhën e antikitetit të vonë. "Kjo kantinë nuk është e qytetit, por ajo i takon peshkopit të qytetit, që do të thotë se i takon peshkopatës. Qyteti mund të ketë pasur kantina më të mëdha sesa kjo, por nuk janë zbuluar të tilla", - thotë arkeologu Skënder Muçaj. Kjo do të ketë vlera jo vetëm për studimin e saj, por edhe për t'u vizituar, sepse aty mund të shihet qartë i gjithë procesi i punës në një kantinë. Janë të ruajtura mirë që të gjitha pjesët e një kantine të madhe vere dhe mund të shihen vendet ku janë kryer të gjitha proceset e punës. Kështu, ne kemi në vendin tonë një model të vjetër të përpunimit të verës. Pjesa e gërmuar e kësaj kantine është afërsisht 2000 metra katrorë dhe ka shumë ambiente. Ndërtesat në përgjithësi kanë qenë dykatëshe, kati i sipërm është përdorur për tjetër gjë, ndërsa kati i poshtëm është përdorur për tjetër gjë. Arkeologu Skënder Muçaj shton se akoma nuk është gërmuar e gjitha, sepse deri tani është parë vetëm punishtja dhe një pjesë magazine. "Ka shumë ambiente që mendohet se janë magazina. Me sa është vëzhguar deri tani, nuk ka shumë ndryshim në mënyrën e prodhimit të verës nga ajo kohë në kohën tonë.  Enët që e mbanin verën e prodhuar, në atë kohë ishin prej balte dhe këto të fundit janë gjetur në këtë kantinë".
Punishtja e vajit
Punishtja e vajit të ullirit është zbuluar para disa vitesh. Ndërsa ekipi i arkeologëve që ka punuar gjatë vitit 2008 në këtë qendër, ka zbuluar pjesërisht mullirin e bluarjes dhe furrat e përpunimit, vendin ku përpunohej dhe shumë mbeturina të bërsive të ullinjve që janë përdorur për t'u djegur. Sipas Muçajt, kjo do të thotë, se ata që kanë punuar në këtë punishte, nuk përdornin materiale të tjera djegëse për zjarrin, por përdornin pikërisht këto mbeturina për të valuar ujin. As kjo nuk është përfunduar e gjitha.
Paiporta
Paiporta është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Horta Sud, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Paiporta ka 23245 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 3.9 km2.
Lidhje të jashtme
Paiporta
Artileria
parapamje|250x250px|Panzerhaubitze 2000 Hollandez Qëllon në Afganistan. Artileria është një klasë armësh me rreze të rënda ushtarake që lëshojnë municione shumë përtej rrezes dhe fuqisë së armëve të zjarrit të këmbësorisë. Zhvillimi i hershëm i artilerisë u fokusua në aftësinë për të thyer muret dhe fortifikimet mbrojtëse gjatë rrethimeve dhe çoi në motorë rrethimi të rëndë, mjaft të palëvizshëm. Me përmirësimin e teknologjisë, u zhvilluan topa artilerie më të lehta dhe më të lëvizshme për përdorim në fushën e betejës. Ky zhvillim vazhdon edhe sot; Automjetet moderne të artilerisë vetëlëvizëse janë armë shumë të lëvizshme me shkathtësi të madhe që përgjithësisht ofrojnë pjesën më të madhe të fuqisë totale të zjarrit të një ushtrie.
Kantoni Les Andelys
Përbërja aktuale
Kantoni Les Andelys aktualisht përbëhet nga 20 komuna.
Kontea Annapolis
Kontea Annapolis është një konte (county) në provincën Skocia e Re, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 3184.97 km² dhe popullsi 21438 banorë.
Vula Apostile
thumb|250px|Vula apostile në SHBA Vula Apostile, apo më saktë Apostille (fjalë belge) e lindur nga një marrëveshje ndërkombëtare të quajtur Konventa e Hagës, nuk është tjetër veçse një vulë e standardizuar në përmasa e përmbajtje siq' parashihet nga vetë konventa. Është një lloj legalizimi që autoriteti kompetent i një shteti i bën dokumentit publik duke e kthyer dokumentin në të vlefshëm edhe për shtetet e tjera që kanë nënshkruar konventën.
Lista e ardhacakëve - Skënderaj
Në strukturën demografike të komunës së Skënderajt përpos dyndjeve natyrale dhe ekonomike kanë luajtur një rol të madhe dhe vendosja e popullatës për shkaqe të tjera si kolonizimi serb dhe vendosja e popullsisë refugjate nga Toplica dhe pjesë tjera të perandorisë Osmane si Sanxhaku i Tregut Ri dhe Bosnja.
Në tabelat e më poshtme janë mbledhur disa shënime dhe të dhëna që në shkallë të madhe kanë ndikuar në strukturën e demografisë së kësaj komune.
Ardhacakët serbë
Në këtë tabelë janë paraqitur familjet të cilat janë vendosur në territorin e komunës së Skënderajt gjatë reformave politike të quajtura "reforma agrare" që janë ndërmarr nga qeveritë e ndryshme Jugosllave brenda viteve 1918-1941.
Stanoci i Epërm
Stanoc i Epërm është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Bletajë.
Ploshtani
është një fshat në Shqipëri...
Djathë i skuqur
Kaçkavalli ose djathi i bardhë i fortë, pritet në feta drejtkëndshe, lyhet me miell, në vezë të rrahura me pak ujë dhe skuqet në lyrë të nxehtë.
Djathi mund të skuqet edhe pa vezë, vetëm me miell, por në këtë rast lyra duhet të nxehet shumë.
Vasjari
Vasjari është një fshat në komunën Memaliaj Fshat në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Dekorata e artë e shqiponjës
Dekorata e artë e shqiponjës( e njohur si Medalja e Artë e Shqiponjës në vitet 1996–2013) është një dekoratë nderi e Republikës së Shqipërisë që u jepet qytetarëve shqiptarë dhe të huaj për trimëri në luftën e armatosur dhe për veprimtari ose akte të guximit qytetar në kohë paqeje. Dekorata jepet me dekret nga Presidenti i Shqipërisë. Ky urdhër është i artë.
Demir Lika
Jeta
Demir Lika lindi me 1 korrik 1959 ne fshatin Golemas te Komunës Golem. Shkollën 8-vjeçare ai e kreu ne Golem. Pas rezultateve te shkëlqyera ai e kreu shkollën e mesme ne Gjimnazin e Beratit. Demir Lika mbaroi studimet e larta ne Universitetin e Kamzes, Tirane ne degën finance.
Dekorata e artë e shqiponjës
Deri më tani me Medaljen e Artë të Shqiponjës nga Presidenti janë dekoruar:
Demir Lika
Jeta
Menjëherë pas studimeve te larta ai u transferua ne Has te Kukesit duke punuar si një kuadro i larte. Lika punoi ne Kukës për 6 vjet.
Fillesat Politike
Ai ishte nga te paret demokrate te Shqipërisë. Ne vitin 1991 ai ndihmoi ne formimin e Partisë Demokratike ne Golem dhe Kavajë. Për këtë arsye ai u besu nga Partia Demokratike te kandidonte 2 here për postin e kryetarit te Komunës se Golemit. Ne zgjedhjet e para Lika fitoi nfaj kandidatit te Partisë Socialiste, po fitorja e tij nuk u njoh nga Komisioni Zgjedhor. Gjate përsëritjes se zgjedhjeve Demir Lika u mbajte nga forcat e policisë duke mos i lejuar atij te merrte pjese ne zgjedhje.
Por ne zgjedhjet e dyta Demir Lika arriti një fitore te bindeshme ndaj kandidatit te Partisë Socialiste. Pas betejës gjyqësores me Komisionin Zgjedhor ai u shpall Kryetari i Komunës se Golemit.
Kryetar Komune
Demir Lika cilësohet si kryetari me i suksesshëm për këtë komune edhe pse ai u arrestua me akuzën e korrupsioni. Gjate kohës se tij u asfaltuan me shume se 50 km rruge ne komune dhe u ndërtuan disa shkolla te reja, ku njëra prej tyre mban dhe emrin e tij. Komuna Golem ne vitet 2004 dhe 2005 pati një rritje shume te madhe te turizmit kjo pershkak se Lika beri reklama ne te gjithë Ballkani.
Demir Lika u ftua 2 here si një nga kryetare me te suksesshëm te komunave Evropiane.
Arrestimi
Me date 1 qershor 2006 mediat në Shqipëri kishin vetëm një gjë. Arrestimin e Kryetarit të Komunës së Golemit Z. Demir Lika. Lika sapo ishte kthyer nga Turqia ku kishte qënë me bashkëshorten e tij pasi ajo ishte operuar me kancer në gji. Arrestimi u bë përshkak te biznesmenit me inicialet B.T. Demir Lika u dënua për veprën e korrupsionit pasiv me 6 vjet heqje lirie. Ai u lirua në fundin e vitit 2009.
Figura e Demir Likes
Demir Lika njihet nga i gjithë klasa politike e Shqipërisë, ku te gjithë politikanet janë te mendimit se arrestimi i tij ishte një lufte brenda klasa partiake te Partisë Demokratike te Shqipërisë.
Ne vitet 2004 dhe 2005 Demir Lika cilësohej si dora e djathte e Bamir Topit dhe si një nga ministrat e ardhshëm te grupimit te Topit ne partine Demokratike. Edhe pse ai arrestua Demir Lika gëzon respektin e pjesës me te madhe te politikes shqiptare.
Por Demir Lika gëzon respektin edhe te disa prej krimineleve me te njohur shqiptare, pasi shume nga ato ai i ka pasur ne qeli. Ato e përshkruajnë Liken si një njeri i thjeshtë dhe i drejte.
Palanques
Palanques është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ports, të provincës Castellón, në Komunitetin e Valencias. Palanques ka 33 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 14.3 km2.
Lidhje të jashtme
Palanques
Zaltbommel
Zaltbommel është një qytet dhe komunë në provincën Gelderland në Holandë me sipërfaqe 89.06 km² dhe popullsi 26632 banorë. Zaltbommel është kryeqendra e komunës.
Valdete Antoni
thumb|300px Valdete Antoni lindi më 13 shtator, 1953, Tiranë, është poete shqiptare bashkëkohore dhe gazetare e Radio Tirana, RTSH. E vlerësuar nga Lidhja e Shkrimtarëve dhe Artistëve me çmimin e parë Naim Frashëri, 1999 për poezinë dhe çmimin për gazetarinë më të mirë radiofonike të vitit nga Fondacioni i Kulturës Velia, Tiranë, 2000. Autore e gjashtë librave me poezi dhe shumë emisjoneve në Radion kombtare në 37 vjet profesion si gazetare, librin e parë e botoi në Kosovë me redaktimin e studjuesit të njohur Agim Vinca.
Zaltbommel
Lidhje të jashtme
Zaltbommel Zaltbommel Zaltbommel Zaltbommel Zaltbommel Zaltbommel Zaltbommel Զալտբոմել (համայնք) Zaltbommel Zaltbommel ザルトボメル Zaltbommel Zaltbommel Zaltbommel Zaltbommel Zaltbommel (stad) Zaltbommel Zaltbommel Zaltbommel stq:Zaltbommel Zaltbommel Zaltbommel Zaltbommel Zaltbommel 扎爾特博默爾
Valdete Antoni
Burimi i të dhënave
www.rtsh.al
Kurtesi (Gumenicë)
Kurtes (greqisht: Μεσοβούνιον/Mesovoúnion) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi. Përpara vitit 1955, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Κουρτέσιον/Kourtésion.
Gjeografia
Nga veriu Kurtesi kufizohet me Nuneshatin, nga jugu me Vrastovën, nga lindja me Draganjin, nga perëndimi me Skopjonën e Nistën. Para Luftës së Dytë Botërore, Kurtesi kishte këto lagje: Alimuçatë, Bakullatë, Kondaj, Leqëth, Mesaun, Previzatë, Ramenj, Topallatë, Vërvicë dhe Zhulatenj.
Toponimet të fshatit Kurtes:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Cërrila
Cërrila është një fshat në komunën Memaliaj Fshat në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Kurtesi (Gumenicë)
Demografia
Familjet në fshatin Kurtes:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Alimuçatë, Bilalenj, Bollenj, Bunaqenj, Davarenj, Dinenj, Gocenj, Gjonenj, Halilenj, Kakecenj, Mamenj, Muhenj, Mukenj, Pallaskanj (sot me banim në Turqi), Previzatë, Prodani, Sejkatë, Senenj.
Sallatë me lulelakër
Për këtë sallatë zgjidhen lulelakra të bardha dhe të dendura. Lulelakra pastrohet nga gjethet jeshile e koçanët, lahet dhe vihet për t'u zier në ujë të vluar me kripë. Që të ziejnë në të njëjtën kohë, koçanët që janë të mëdhenj, ndahen në 2-3 pjesë. Pasi të jenë zier, ndahen në lule të veçanta, vendosen në pjatë dhe spërkaten me vaj, lëng limoni ose limontoz të shkrirë në ujë. I shtohet kripë e piper i zi.
Për 500 g lulelakër duhen :
Titulli "Martir i demokracisë"
Medalja "Martir i Demokracisë" është një dekorata nderi e Republikës së Shqipërisë që u jepet qytetarëve shqiptarë dhe të huaj, që janë martirizuar për veprimtarinë e tyre të shquar për lirinë, demokracinë dhe përparimin shoqëror të Shqipërisë dhe të kombit shqiptar. Dekorata jepet me dekret nga Presidenti i Shqipërisë. Ky urdhër është i artë.
Deri më tani me Medaljen "Martir i Demokracisë" nga Presidenti janë dekoruar:
Kontea Antigonish
Kontea Antigonish është një konte (county) në provincën Skocia e Re, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 1457.82 km² dhe popullsi 18836 banorë.
Sallatë me lakër të bardhë
Për sallatë përdoret lakra e ëmbël. Koka e lakrës pastrohet nga gjethet e dëmtuara, shpëlahet, pritet përgjysmë ose në katërsh dhe duke mbajtur koçanin, pritet në fije të holla, spërkatet me kripë, piper të kuq dhe pak sheqer. Shtypet derisa të lëshojë lëng, përzihet me vaj e uthull dhe vendoset në pjatë. Për ta zbukuruar i hidhet majdanoz i grirë hollë dhe gogozhare. Kjo sallatë mund të përgatitet dhe ndryshe : lakra e prerë hollë vendoset në tenxhere, i shtohet kripë dhe uthull. Pastaj ngrohet e përzihet derisa të shihet se është zbutur pak. Lihet të ftohet dhe rregullohet me vaj e uthull.
Zef Skiroi
Zef Skiroi (Giuseppe Schirò; Hora e Arbëreshëvet, 10 gusht 1865 - Napoli, 17 shkurt 1927) ka qenë poet neoklasik, gjuhëtar, folklorist dhe publicist i shquar arbëresh. Ka qenë ndër figurat me rëndësi në Lëvizjen Kombëtare Shqiptare të fundshekullit të 19.
I dhënë pas trashëgimisë folklorike arbëreshe, nisi ta mblidhte herët, dhe më pas u bë i pari profesor universitar i Katedrës së Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe në Institutin Oriental të Napolit, të cilin edhe e drejtoi. Mik i shkrimtarit të famshëm italian Luigji Pirandelo, i cilësuar prej tij ndër më të mëdhejt e poezisë shqipe këtej dhe andej Adriatikut.
Biografia
U lind në Horën e Arbëreshëve, asokohe e njohur si Hora e Grekëve (Piana dei Greci), i Atdhetar i madh shqiptar, dijetar dhe koleksionist i traditave poetike arbëreshe, profesor i parë dhe kryetarit i gjuhës shqipe dhe letërsisë në Institutin Oriental të Napolit, që marrin pjesë në mënyrë aktive në gjuhën shqipe (Rilindja). Ndër shkrimtarët më të mëdhenj shqiptar, ai është përfaqësuesi më i traditave arbëreshe letrare dhe kulturore të Sicilisë, të cilët lënë një dalje të gjerë letrare.
Me vlerë madhore si për letërsinë arbëreshe ashtu edhe për studimet letrare shqiptare janë veprat e Zef Skiroit. Skirò ishte poet neoklasik, prozator dhe studiues, veprat e të cilit mund të thuhet se shënojnë një pikë kalimi drejt letërsisë bashkëkohore shqiptare në Itali.
Në moshën 9-vjeçare ai shkroi një vjershë kushtuar Skënderbeut, duke hapur kështu sfondin e veprave të veta të mëvonshme. Studioi në "Seminar Shqiptar" në Palermo, ku u formua me traditën e kulturës shqiptare si dhe të asaj klasike (Dante, Servantesi, Gëte, Shileri, etj.). Më 1887 së bashku me Françesk Petën themeluan në Palermo revistën Arbëri i ri si dhe botoi përmbledhjen e parë me vjersha. Skiroi mbaroi studimet për drejtësi më 1890 dhe po këtë vit u emërua docent i letërsisë antike në "Liceun Garibaldi" të Palermos. Kur ishte vetëm 35 vjeç arriti të merrte vendin e titullarit të Katedrës së Gjuhës dhe të Letërsisë Shqipe, të hapur pranë Institutit Mbretëror Oriental të Napolit. Më pas ai vazhdoi veprimtarinë albanologjike në Napoli me botime, leksione dhe pjesëmarrje në kongrese. Jeta e tij do të rëndohej shumë nga vitet e fundit, veçanërisht me vrasjen tragjike të djalit të tij, Minos, si viktimë e një intrige politike më 1920. Më 1925 mbajti një konferencë për të nderuar kujtimin e mikut të vet Luigj Gurakuqi, që u vra atë vit në Bari.
Vdiq në Napoli më 1927, i nderuar dhe i respektuar si personalitet i letërsisë dhe i kulturës arbëreshe. Në historinë e letërsisë shqiptare Zef Skiroi është shquar si poet, prozator, dramaturg, folklorist e studiues. Veprat kryesore të tij mbetën Mili e Hajdhia, Te dheu i huaj dhe Mino. Poema Mili e Hajdhia është këngë subjektive e Skiroit ; aty autori derdhi emocionet djaloshare, të cilat mbetën esenciale edhe në botimet e mëvonshme, duke qenë vepra më e mirë e rinisë së tij.
Kjo vepër bashkë me Këngët e Milosaos të Jeronim de Radës e Kanga e sprasme e Balës të Darës, përbëjnë treshen e poemave romantike arbëreshe të papërsëritshme në letërsinë romantike shqiptare. Vepra më e madhe poetike e Zef Skiroit, Te dheu i huaj u botua në dy variante, më, më 1900 dhe më 1940. Eqrem Çabej më 1936 e quajti “kryevepra e Xhuzepe Skiroit dhe nderi i literaturës shqipe”. Po ky më 1945 shtoi: “është në njëfarë mënyre epi nacional i shqiptarëve të Italisë”, apo “vepra e jetës së tij”.
Vepra
Skiroi, poemën Mili dhe Hajdhia e shkroi në 4 variante. Botimi i parë është i vitit 1890, botimi i dytë i vitit 1900 , i treti i vitit 1907 kurse varianti i katërt nuk është botuar sa ishtë gjallë autori, kjo tregon rëndësinë e madhe që i kushtoni autori kësaj poeme. Mili dhe Hajdhia është një poeme dashurie që ndjek gjurmët e poemës "Këngët e Milosaos" të De Rades, kjo poemë përshkruan jetën e katundit arbëresh dhe një dashuri tragjike. Poema fillon me këngën e Milit që është një këngë për ëndrrën e dashurisë dhe mbaron me Vajtimin e Hajdhisë që është vajtim për vdekjen. Kjo poemë ka një perfundim tragjik sepse vdesin të dy protagonistët e poemës.
Iballja
Iballja ose Iballa është një fshat në komunën Iballë në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Lista e Fshatrave të Rrethit Bulqizë
Lista e vendbanimeve si qytete, fshatra, lagje, etj. të Rrethit të Bulqizës në Shqipëri.
Zederik
Zederik është një qytet dhe komunë në provincën Hollanda e Jugut në Holandë me sipërfaqe prej 76.49 km² dhe popullsi 13386 banorë. Meerkerk është kryeqendra e komunës.
Beqir Balluku
Beqir Balluku (Tirana, 17 shkurt 1917 - 5 nëntor 1975) ishte partizan, gjeneral dhe ministër shqiptar. Balluku përfshihet në listën e përpiluar nga Instituti i Studimit të Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit, që përmbledh pjesëmarrësit që kanë përgjegjësi direkte për krimet e Partisë Komuniste Shqiptare dhe të Ushtrisë Nacionalçlirimtare, duke qene, sipas ligjit nr. 41, anëtarë të strukturave politike dhe ushtarake “që kanë inspiruar, organizuar, urdhëruar, ekzekutuar ose ndihmuar forcat partizane në vepra kriminale”.
Jetëshkrimi
Leu në Tiranë, i biri i Aliut dhe i Naxhijes. Ndoqi pak vite Shkollën Teknike të Tiranës, pa mundur ta përfundonte.
Më 1943 qe anëtar i Partisë Komuniste dhe anëtar i Komitetit Qendror i PK-së. U arrestua më 1943 për pak muaj dhe më 20 maj 1943 u caktua komandant i batalionit partizan Krujë-Ishëm. Më 18 shtator 1943 komisar i Brigadës së 3-të dhe më pas komandant i Brigadës së 2-të. Më 1944 ka qenë komandant i shtabit operativ të brigadave 2, 9 dhe 20. Më 1945 qe anëtar i Gjyqit Special. Më 1945 - 1948 qe zëvendëskomandant i korpusit të parë, komisar i korpusit të dytë dhe komisar i komandave të prapavijës në komandën e përgjithshme dhe komandant divizioni.
Në korrik të vitit 1974 u akuzua si organizues i veprimtarisë puçiste ushtarake. U arrestua më 16 dhjetor 1974. U dënua me vdekje për "tradhëti ndaj atdheut, agjitacion e propagandë, përvetësim të pasurisë socialiste në përpjesëtime të mëdha dhe shpërdorim të pozitës zyrtare". U pushkatua më 5 nëntor 1975 në Tiranë dhe u varros në Vranisht të Vlorës.
Eshtrat iu gjetën në verën e vitit 2001 dhe u varrosën në Tiranë.
Dekorime
Me aktakuzën me datë 15 tetor 1975, në bashkëlidhje me dënimin me vdekje dhe konfiskimin e pasurisë, iu hoqën titujt e nderit dhe dekoratat.
Kantoni Beaumesnil
Kantoni Beaumesnil (frëngjisht: Canton de Beaumesnil) është një kanton në departamentin Eure, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Beaumesnil. Ka sipërfaqe 176.3km2 dhe popullsi 4247 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Beaumesnil aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Hercegova
Hercegovë është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Gurbardh.
Transporti Ajror Civil në Shqipëri
Transporti Ajror Civil në Shqipëri shënon fillimet e tij në nëntorin e vitit 1924, kur u nënshkrua Marrëveshja Qeveritare ndërmjet Republikës së Shqipërisë dhe Shoqërisë Ajrore Gjermane “Lufthansa”. Në bazë të kësaj marrëveshje konçensionare, 10 vjeçare, u krijua shoqëria ajrore shqiptare me emrin “Adria Aero Lloyd”. Në pranverën e vitit 1925, mbasi u ndërtua një fushë me bar 400 200 m në Tiranë ( në zonën e shallvareve), në këtë pistë të gjelbër filluan fluturimet e para ajrore të brendshme me destinacion Shkodrën e Vlorën.
Në gusht 1927 shoqëria “Adria Aero Lloyd” u ble prej zyrës së Aviacionit Civil të Trafikut të Ministrisë së Ajrit të Italisë, e cila zgjeroi fluturimet dhe në qytetet e tjera në drejtim të Elbasanit, Korçës, Peshkopisë e Gjirokastrës dhe u hapën linja ndërkombëtare me Romën, Milanon, Selanikun, Sofjen, Beogradin, Podgoricën.
Në vitin 1934 filluan punimet për ndërtimin e Aeroportit të Tiranës ( Laprakë ), të cilat përfunduan në fund të vitit 1935. Ky aeroport, i cili mori emërtimin zyrtar Aeroporti i Tiranës, u ndërtua sipas parametrave optimalë teknologjikë të kohës, me pistë asfalto-betoni me dimensione 1200 400 m, shoqëruar me pajisje teknike e ndërtesa të përshtatshme. Në vitin 1955-1957, u ndërtua Aeroporti i Rinasit, për qëllime ushtarake, i cili më vonë iu kalua nën administrim Ministrisë së Transporteve.
Më 25 janar 1957, u krijua “ Ndërmarrja Shtetërore e Transportit Ajror me Jashtë (Albtransport), me qendër në Tiranë. Shoqëritë Ajrore që kanë operuar deri në vitin 1960 kanë qenë Aeroflot, Jat, Malev, Tarom e Interflug. Në vitet 1960-1978 ndodhën ndërprerje të disa linjave ajrore si pasojë e ndikimit të politikës, pra për rrjedhojë u ul fluksi i fluturimeve dhe i pasagjerëve.
Në vitet 1980-1990, u bënë disa investime në Aeroport për plotësimin e kërkesave të çastit dhe jo investime me vlefshmëri në afate kohore të gjata.
Si premisë të këtyre zhvillimeve u krijuan kushtet e ndarjes së aktivitetit të kontrollit të trafikut ajror nga Albtransporti. Po në këto vite u lidhën disa Marrëveshje Qeveritare të Transportit Ajror Civil me Bullgarinë, R.F. Gjermane, Slloveninë, Italinë, Rusinë, Austrinë, Maqedoninë etj.
Ludwig van Beethoven
thumb|200px|Ludwig van Beethoven ([[1770 - 1827); Pikturë nga Joseph Karl Stieler, 1820]] thumb|200px|Firma e van Beethovenit Ludwig van Beethoven (sqt. Ludvig van Bethovën) u pagëzua më 17 dhjetor 1770 në Bon, Gjermani dhe vdiq më 26 mars 1827 në Vjenë, Austri. Ishte kompozitor i Epokës Klasike Gjermane. Ai ndryshe u quajt si "gjeniu i vogël" sepse mund të luante në piano pa e shikuar fare partition.
Transporti Ajror Civil në Shqipëri
Në fillim të vitit 1992 nga Albtransporti u shkëput aktiviteti i kontrollit të trafikut ajror dhe u krijua Agjencia Nacionale e Trafikut Ajror (ANTA) si ndërmarrje më vehte.
Ludwig van Beethoven
Prejardhja e emrit‌‌
Nuk ka datë të saktë të ditëlindjes së tij por dihet se është pagëzuar me 17 dhjetor. Emri "Beethoven" rrjedh nga shekulli XVII në Holandë. Fjala holandeze “beet” do të thotë bahçe. Fjala tjetër “hoven” do të thotë kopsht, jo vetëm toka, por edhe ndërtesa në të. Disa nga kërkuesit për prejardhjen e tij, e cekin “Betuwe”-n si një vend ku kohë më parë një familje Gjermane kishte gjetur “një livadh të mirë”, ku fjala “bet” që do të thotë “më mirë” në holandisht është përdorur për ta përshkruar atë vend. Sidoqoftë, përdorimi i fjalës “van” që do të thotë “nga”, tregon se ky emër i referohet atij “livadhit të mirë” dhe që më vonë është shndërruar në “beetgarden”. Në shekullin XVI dhe XVII, ky vend është quajtur gjithashtu edhe si Piethoff, Betthoff dhe Biethof.
Transporti Ajror Civil në Shqipëri
Për të përballuar zhvillimin që kërkonte koha, u ngrit Drejtoria e Përgjithshme e Aviacionit Civil (DPAC) më 3 Shkurt 1991.
Ludwig van Beethoven
Fëmijëria
Beethoven-i filloi hapat e parë të muzikës nën përkujdesjen edukative të babait të tij. Talenti i tij ishte shfaqur mjaft herët dhe ai kishte mësuar aq sa për të interpretuar në moshën 7 vjeçare. Babai i tij, i cili gjithashtu ishte një muzikant, mundohej që Beethoven-in ta bënte një gjeni si Mozartin në moshën e tij fëmijërore.
Transporti Ajror Civil në Shqipëri
Burimet
Drejtoria e Pergjithshme e Aviacionit Civil
Ludwig van Beethoven
1779 - 1799
Në vitin 1779 Beethoven-i u bë nxënës i Christian Gottlob Neefe, i cili i mësoi atij kompozimin. Beethoven-i shpejt mësoi të punojë me Neefe-në si asistent organist, së pari pa pagesë e pastaj edhe si i punësuar.
Më vonë, më 1792 ai u kthye përsëri në Vienë. Ai nuk ju përkushtua menjëherë kompozimit. Vendosi të studionte dhe të ushtronte në piano. Duke punuar nën drejtimin e Jozef Hajdn-it ai arriti aq shumë sa që vendosi të ndjekë edhe orë mësimi për violinë.
Paraqitja e tij e parë publike në Vienë ndodhi në vitin 1795, me koncertin e tij të parë në piano. Gjatë karrierës së tij, Beethoven-i më shumë i kushtoi rëndësi pianos solo, simfonive e më vonë edhe zhanreve të tjera.
1800 - 1827
Rreth vitit 1801 Beethoven filloi te humbasë dëgjimin. Ai vuajti nga dëmtime të brendshme që ia vështirësuan atij dëgjimin e muzikës. Mendohet se njëri nga shkaktarët ishte uji i ftohtë në të cilin ai e vendoste kokën për të mos e zënë gjumi gjatë punës. Ai vdiq i varfër nga një sëmundje në veshka në vitin 1869.
Vepra
parapamje|'Ylli' i Bethoven në trotuar në qendër të qytetit të Vienës Me ndihmën e elektorit, që ishte Princi në pushtet në atë kohë, Beethoveni shkoi përsëri në Vienë në 1792. Beethoveni nuk e paraqiti veten si kompozitor menjëherë, por iu përkushtua studimit dhe pianos. Ai po ashtu mori leksione në violinë nën mbikqyrjen e Joseph Haydn. Beethoveni mori një reputacion si një profesionist duke luajtur në sallat e fisnikërisë ku shpesh luante veprat e Bach-ut.