cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jovanotti
Përparimi në karrierë: vitet 1980 dhe 1990
Në vitin 1998, Jovanotti luajti një rol të shkurtër në filmin I Giardini dell'Eden, drejtuar nga Alessandro D'Alatri.
Kënga "Piove" u publikua për sezonin e dytë të The Sopranos. parapamje| Jovanotti, 2007
Vitet 2000
CD-ja e tij e vitit 2005, Buon Sangue, ishte i ndikuar nga zhanri i hip-hopit dhe nga nga rocku. Ishte një nga veprat e tij më inovative deri më tani.
Cheylard-l'Évêque
Cheylard-l'Évêque (Ocitanisht: Lo Chailar de l'Avesque ; Shqip: Shajari dhe Veku) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Jovanotti
Vitet 2000
Në vitin 2007 ai u paraqit në fund të këngës së Negramaro, "Cade la Pioggia", të CD-së së tyre, La Finestra, dhe në 2008 ai lëshoi albumin e ri Safari.
Në vitin 2008 ai interpretoi si artist i ftuar në pista "Lugar Comum" nga albumi Encanto.
Në fund të vitit 2009, ai bashkëpunoi me Claudio Baglioni dhe Fabrizio Bosso, së bashku me 70 artistë të tjerë, në këngën "Con tutto il mio cuore (me gjithë zemrën time)". Më pas, në datën 1 janar të vitit 2010, grupi lëshoi "Baciami Ancora (Më puthë përsëri)" për një film nga Gabriele Muccino.
Vitet 2010
Në muajin dhjetor të vitit 2010 Jovanotti pati një hit numër një në 20 top listat Italiane me "Tutto l'amore che ho". Më 25 Janar 2011, ai publikoi albumin e tij të tetëmbëdhjetë Ora. Më vonë në 2011 ai luajti në Festivalin e Muzikës Bonnaroo.
Jeta personale
Me datën 6 shtator të vitit 2008, Jovanotti u martua me Francesca Valiani në Cortona, në Kishën e Santa Maria Nuova. parapamje|Jovanotti Vajza e tyre Teresa lindi në vitin 1998.
Diskografia
Albumet e studios
La Bastide-Puylaurent
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Manastiri Trapist Notre-Dame-des-Neiges (Zoja e Borëve), i vizituar nga Robert Louis Stevenson në 1878 dhe i përshkruar në librin e tij Udhëtime me një gomar në Cévennes, është rreth një milje e gjysmë në lindje të fshatit, në departamentin Ardèche. Gjurma e Robert Louis Stevenson (GR 70), një shteg popullor në distanca të gjata përafërsisht pas udhëtimit të Stevenson, kalon nëpër fshat.
Gjeografia
Lumi Chassezac është pjesë e kufirit jugperëndimor të komunës.
Elle Woods
Elle Woods është një personazh dhe protagoniste e romanit të Amanda Brown, Legally Blonde dhe filmit me të njëjtin emër.
Në kulturën pop
Woods u portretizua në dy filma nga Reese Witherspoon. Në një adaptim të teatrit Broadway nga filmi i parë, Legally Blonde - The Musical, Woods është portretizuar nga tetë aktore të ndryshme në salla të ndryshme të shfaqjes. Ata ishin Gabby Cinque, Olivia Mezzerina, Laura Bell Bundy, Bailey Hanks, Becky Gulsvig, Jessica Jung, Nikki Bohne, Luna Park, Jung Eun-ji, dhe në West End nga Sheridan Smith OBE (i cili më vonë u zëvendësua nga Susan McFadden). Që prej 11 Korrikut të vitit 2011 Carley Stenson mori rolin e Elle Woods me Susan McFadden duke e lënë shfaqjen.
Entertainment Weekly vuri Elle Woods në listën e saj më të mirë në fund të dekadës, duke thënë: "Ajo është e bardhë, me flluska dhe mbart një Chihuahua të vogël. Por përkundër krahasimeve të paevitueshme të Paris Hilton, Dinamo i Ligjshëm i Bardhë i Reese Witherspoon ja doli për t'u marrë seriozisht. Rasti mbyllet!"
Karakteri përmendet, por nuk shihet në një vazhdim të mëtejshëm direkt-në-video, Legally Blondes, i cili portretizon aventurat e dy kushërinjve të saj britanikë.
Elle Woods është gjithashtu bazë e një serie romanesh të rinj të trillimit me karakter të shkruar nga Natalie Standiford.
Background
Elle Woods është vajza tipike nga Bel Air, Los Anxhelos, duke u rritur përgjatë rrugës nga Aaron Spelling. Ajo është një vegjetariane, binjake në shenjën e horoskopit, dhe ka një chihuahua manar të quajtur Bruiser.
Woods është një e moshuar në CULA (një anagram i UCLA-s (University of California, Los Angelos në jetën reale), ku është diplomuar në tregtimin e modës dhe është kryetare e Delta Nu (ΔΝ). Ajo merr pjesë në Shkollën e Drejtësisë të Harvardit, në përpjekje për të rindezur një romancë me ish të dashurin e saj, Warner Huntington III, i cili e kishte mbyllur marrëdhënien në bazë të mungesës së seriozitetit përpara se të shkonte vetë atje. Megjithëse sipërfaqësisht asgjë më shumë se bjondja stereotipike memece, ajo tregon një inteligjencë të habitshme edhe para se të shkonte në Harvard - megjithëse kryesisht u përqendrua në detajet e modës - dhe gjithashtu tregon shqetësim të vërtetë dhe kujdes për të tjerët.
Në vazhdim të filmit origjinal, Elle është në mes të planifikimit të dasmës së saj, ndërsa në linjë për një promovim në punë. Ajo vendos të gjurmojë nënën e lindjes të qenit të saj të dashur, Bruiser, dhe zbulon se ajo po përdoret për testimin e kafshëve. Pasi u shkarkua për përpjekjen për të sjellë deri në objektin e testimit, Elle shkon për të punuar në Capitol Hill, duke kërkuar të avancojë të drejtat e kafshëve. Ajo fillon filmin me pritjet naive për motivet e anëtarëve të Kongresit, dhe megjithëse këto pritje janë thyer, ajo këmbëngul dhe ka sukses në miratimin e legjislacionit të dëshiruar për të drejtat e kafshëve. Në fund të filmit, ajo martohet me Emmettin në Uashington, D.C dhe shihet në Shtëpinë e Bardhë kur ajo është pyetur se ku dëshiron të jetojë.
Yutaka Ikeuchi
(lindur më 25 Gusht 1961) është një ish-futbollist japonez.
Përmbledhjet e punimeve shkencore të takimit të pestë ndërkombëtar të Institutit Alb-Shkenca : Tiranë, 2-5 shtator 2010
Përmbledhjet e punimeve shkencore të takimit të pestë ndërkombëtar të Institutit Alb-Shkenca : Tiranë, 2-5 shtator 2010 libër i botuar në Tiranë nga "Albpaper", në vitin 2010. Faqe 670.
Andrest
Andrest është një komunë në Francë. Aurensan bën pjesë në departamentin Hautes-Pyrénées të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 1420 banorë dhe sipërfaqe 6.19 km².
Transporti ushtarak shqiptar 1913-2009 nëpërmjet një ekspozite fotografike : aktiviteti i organizuar, Tiranë, 14 maj 2009
Transporti ushtarak shqiptar 1913-2009 nëpërmjet një ekspozite fotografike : aktiviteti i organizuar, Tiranë, 14 maj 2009 me autor Hekuran A. Rapaj. Botuar në Tiranë nga "Geer", në vitin 2009. Faqet e librit 104.
Luan Dibra
Luan Dibra (1930-2016) gazetar dhe kineast shqiptar. Ishte një nga gazetarët e rinj që nisi punën në gazetën “Zëri i Rinisë” në vitet 1950. Ai konsiderohet ndër gazetarët e parë që në vitin 1969 krijuan revistën “Shkenca dhe jeta” duke kryer detyrën e kryeredaktorit mjaft vite. Në vitin 1975 e qarkulluan në Kinostudio, në Redaksinë e Filmave Dokumentarë e Kronikal. Mbas disa kohësh me kinoditarët, Luani kalon në filmin dokumentar si skenarist. Është autor i dhjetëra skenarëve për filma dokumentarë ndër të cilët “Karl Gega”, “Mjeshtret e vogla gjimnaste”, “Kryeqyteti ynë”, “Matematika dhe prodhimi” e tjerë.
Arrien
Arrien është një komunë në Francë. Arrien bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 154 banorë dhe sipërfaqe 4.46 km².
Jasenica
Jasenicë (serbisht: Јасеница/Jasenica) është fshat në komunën e Zhitoragjës, Serbi.
Braunshvajgu
Braunshvajgu (Gjermanisht: Braunschweig; Gjermanishtja e ulët: Brunsviek) është qytet në Saksoninë e Ulët, Gjermani. Sipas vitit 2016, qyteti kishte 248,667 banorë. Braunshvajgi ishte anëtare e Lidhjes Hanseatike prej shekullit 13-të deri në shekullin e 17-të.
Sot, Braunshvajgi është qyteti i dytë më i madh në Saksoninë e Ulët dhe qendra kryesore e zhvillit dhe hulumtive shkencore.
Religjioni
Sipas vitit 2015, 91,875 ose 36.3% të banorëve janë protestant dhe 34,604 (13.7%) të banorëve janë katolikë. 126,379 ose 50% të banorëve tjerë ndjekin religjione tjera ose nuk janë fetarë.
Këshilli i qytetit
Këshilli i qytetit përbëhet nga partitë e ndryshme (54 ulëse), një kryetarë, i cili zgjidhet drejtpërdrejt. Që nga 1 korriku 2014, kryetari i Braunshvajgit është Ulrich Markurth (SPD).
Arsimi
Martino Katharineum është gjimnaz themeluar në vitin 1415. Gjimnazi ka pasur shumë nxënës të famshëm si Carl Friedrich Gauss, Hoffmann von Fallersleben, Richard Dedekind dhe Louis Spohr. Gjimnaze tjera të shquar janë Gjimnazi Gaussschule, Gjimnazi Kleine Burg, Hoffmann-von-Fallersleben-Schule Braunschweig, Integrierte Gesamtschule Franzsches Feld dhe Gjimnazi Wilhelm.
Universiteti i vetëm i artit në Saksoninë e Ulët që u themelua në vitin 1963, gjendet në Braunshvajg, Hochschule für Bildende Künste Braunschweig (Universiteti i Artit Braunshvajg).
Binjakëzimet
Braunshvajgi binjakëzohet me:
Njerëz të njohur
• Hermann Blumenau (1819–1899), themelues i Blumenau, Brazil.
• Axel von dem Bussche (1919–1993), oficerë gjermanë gjatë Luftës së Dytë Botërore.
• Joachim Heinrich Campe (1746–1818), arsimtar dhe shkrimtar
• Richard Dedekind (1831–1916), matematikant
• Christine Enghaus (1815–1910), aktore
• Carl Friedrich Gauss (1777–1855), matematikant
• Friedrich Gerstäcker (1816–1872), shkrimtarë
• Gerhard Glogowski (lindi më 1943), politikanë
• Otto Harder (1892–1956), German international footballer
• Adolph Henke (1775–1843), mjekë
• August Heinrich Hoffmann von Fallersleben (1798–1874), poetë dhe autor i Das Lied der Deutschen.
• Ricarda Huch (1864–1947), historianë dhe shkrimtarë
• Ernst August Friedrich Klingemann (1777–1831), shkrimtarë
• Gustav Knuth (1901–1987), aktorë
• Alfred Kubel (1909–1999), politikanë
• Gotthold Ephraim Lessing (1729–1781), shkrimtarë dhe filozofë
• Agnes Pockels (1862–1935), kimistë
• Galka Scheyer (1889–1945), piktorë
• Louis Spohr (1784–1859), kompozitorë
• Friedrich Georg Weitsch (1758–1828), piktorë
Gruaja forcë revolucionare : takimi kombëtar i luftëtarëve të së resë në Tiranë, më 19.04.1967
Gruaja forcë revolucionare : takimi kombëtar i luftëtarëve të së resë në Tiranë, më 19.04.1967 libër i botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1967. Faqe 121.
Cada
Tsada është një fshat në Qipro në qytetin e Paphos. Shtë e vendosur 600 metra mbi nivelin e detit.Ka mbi 1000 banorë.
Bel-Air-Val-d'Ance
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ratnagiri, Odisha
Ratnagiri (në gjuhën odia: ରତ୍ନଗିରି) [রত্নগিরি (në gjuhën bengale)] ishte dikur siti i një mahavihare, ose manastiri të madh budist, në luginën e lumenjve Brahmani dhe Birupa në distriktin Jajpur të shtetit indian të Odishas. Është pranë siteve të tjera budiste në zonë, që përfshijnë Pushpagirin, Lalitgirin dhe Udayagirin.
Siti i gërmuar i Ratnagirit
Manastiri Ratnagiri në distriktin Jajpur të Odishas që kurorëzon majën e sheshtë të kodrës ka një pamje panoramike të zonës duhet të ketë qenë zgjedhur për banim nga atmosfera e qetë në prehje e nevojshme për jetën e murgjërve dhe studimin e meditimit. Gërmime të drejtuara nga Archaeological Survey of India (ASI) gjatë viteve 1960 zbuluan mbetjet e një stupe mbresëlënëse (Stupa 1) e rrethuar nga një numër i madh stupash përkushtimore me përmasa të ndryshme, dy manastire katërkëndorë (manastiret 1 dhe 2), një manastir i stërmadh me një krahë të vetëm me anë dyersh dhe arkitrarë të skalitur në mënyrë të mrekullueshme, oborr të hapur të madh, qela dhe verandë të drejtuar nga oborri me shenjtore të bollshme që ka një statujë kolosale të Budës. Ekzistenca e tempullit me kullë me konture lakore është e vetmja në llojin e saj e zbuluar në Odisha. Nga mbetjet mbresëlënëse dhe numri i madh i statujave, të zbuluara gjatë gërmimeve, është e qartë se stabilimenti budist i Ratnagirit, që daton nga rreth shekulli V i e.s. dëshmon një rritje fenomenale të besimit budist dhe arkitekturës së tij deri në shekullin e XIII të e.s.. Një numër i madh skulpturash guri, pak bronxi dhe tunxhi të imazhit të Budës dhe panteonit budist të zbuluara gjatë gërmimeve priren të provojnë se Ratnagiri ishte një qendër e madhe tantrike e budizmit e krahasueshme me atë të Nalanda-s në Bihar. Një numër i madh vulash balte, të gjetura gjatë gërmimeve, që përmbajnë legjendën Shri Ratnagiri Mahavihariya Arya Bhikshu Samghasya kanë ndihmuar në identifikimin e emrit të manastirit Ratnagiri. Nga fundi i shekullit të XIII, ishte në rënie, që është e dukshme në arkitekturë dhe artin skulpturor të Ratnagirit. Përmes kushteve jo të shumë të populluara stabilimenti budist në Ratnagiri vazhdoi deri rreth shekullit të XVI.
Historia
Ratnagiri u vendos jo më vonë se mbretërimi i mbretit Gupta, Narasimha Baladitya në gjysmën e parë të shekullit të VI të e.s. dhe lulëzoi deri në shekullin e XII. Pag Sam Jon Zang, një histori tibetiane, e identifikon Ratnagirin një qendër të rëndësishme në zhvillimin e Kalachakratantra-s në shekullin e X, një pohim i mbështetur nga zbulimi i një numri stupash votive, pllakatash dhe artifaktesh të tjera të ikonografisë Kalachakra.
Veçoritë arkitekturore
Një gërmim në shkallë të gjerë u krye në sit midis viteve 1958 dhe 1961. Raporti i këtyre gërmimeve u publikua nga A.S.I. Mitra (1981 dhe 1983) duke zbuluar shumë nga çfarë është njohur deri më sot. Stupa kryesore daton nga shekulli i IX i e.s. dhe me gjasa u ndërtua mbi vendndodhjen e një stupe më të hershme të periudhës Gupta. U zbuluan vula që mbanin legjendën Sri Ratnagiri Mahavihariya Aryabikshu Sanghasya, që ndihmoi në identifikimin e saj. Në niket e një portiku gjenden statuja të shquara të bodhisattva-ve Vajrapani dhe Padmapani. Manastiri nr. 2 ka një oborr qendror të shtruar shoqëruar nga një verandë me kolona rreth të cilës janë tetëmbëdhjetë qela, një faltore qendrore me një imazh të Shakyamuni-t në Varada Mudra shoqëruar nga Brahma dhe Sakra si dhe portikë hyrës të zbukuruar në mënyrë të rafinuar. Sipas Amit Jha, një lektor në Departmentin e Historisë në Sri Aurobindo College, të Delhi University, thotë se "Ratnagiri përfshin dy manastire të mrekullueshme, gjithashtu të rindërtuar më shumë se një herë. Një nga ata ishte me dy kate dhe kishte një oborr të madh me dy anë që kishin një numër qelash për banimin e murgjërve. Pranë, gjenden mbetjet arkeologjike të gjashtë tempujve, mijëra stupa të vogla, 1386 vula, mijëra relike skulpturore dhe pjesë arkitekturore të përdorimit të përditshëm. Stupa më e madhe ishte 14 metra2 dhe 5.2 metra e lartë e rrethuar nga katër stupa më të vogla. Gjenden qindra stupa votive në miniaturë të dekoruara me petale zambaku dhe thekë me rruaza". '' Tashmë në sit një muze shfaq statujat që paraqesin Tara-n, Avalokiteshvara-n, Aparajita-n dhe Hariti-n, të gjitha në prototipin e stilit Gupta.
Janusi
Në fenë dhe mitin antik romak, është perëndia e fillimeve, portave, tranzicioneve, kohës, dualitetit, portave, pasazheve, kornizave dhe mbarimeve. Ai zakonisht përshkruhet si me dy fytyra. Konvencionalisht mendohet se muaji janar është emëruar për Janus (Ianuarius), por sipas almanakëve të fermerëve antikë Romë Juno ishte hyjnia e tutelës së muajit
Janusi
Janusi kryesoi fillimin dhe mbarimin e konfliktit, dhe për këtë arsye luftën dhe paqen. Portat e një ndërtese në Romë me emrin e tij (jo një tempull, siç quhet shpesh, por një mbyllje e hapur me porta në çdo fund) u hapën në kohë lufte, dhe u mbyllën për të shënuar mbërritjen e paqes (e cila nuk ndodhin shumë shpesh). Si një zot i tranzicionit, ai kishte funksione që kishin të bënin me lindjen, me udhëtimet dhe shkëmbimet, dhe në shoqërinë e tij me Portunus, një zot i ngjashëm port dhe portë hyrëse, ai ishte i shqetësuar me udhëtimet, tregtinë dhe transportin detar
Janusi nuk kishte caktuar ndonjë prift të zjarrtë ose të specializuar (sakërdos), por vetë Mbreti i Riteve të Shenjta (rex sacrorum) kryente ceremonitë e tij. Janusi kishte një prani të kudogjendur në ceremonitë fetare gjatë gjithë vitit. Si i tillë, Janusi u thirr me ritëm në fillim të çdo ceremonie, pavarësisht nga hyjnia kryesore e nderuar në ndonjë rast të veçantë
Grekët e lashtë nuk kishin asnjë ekuivalent me Janusin, të cilin Romakët e pretendonin si të veçantë të tyre
Ndërsa natyra themelore e Janus diskutohet, në pikëpamjen e shumë studiuesve modernë, funksionet e perëndisë mund të shihen si të organizuara rreth një parimi të vetëm: kryesimi i të gjitha fillimeve dhe tranzicioneve, qofshin abstrakte apo konkrete, të shenjta ose të ndyra. Interpretimet në lidhje me natyrën themelore të zotit ose e kufizojnë atë në këtë funksion të përgjithshëm ose theksojnë një aspekt konkret ose të veçantë të tij (duke e identifikuar atë me dritën e diellit, hënës, kohës, lëvizjes, vitit, portave, urave etj.) Ose përndryshe shihni në perëndia një lloj parimi kozmologjik, duke e interpretuar atë si një hyjni uranike.
Pothuajse të gjitha këto shpjegime moderne u formuluan fillimisht nga të lashtët
[Zoti i fillimeve dhe pasazheve]
Funksioni i tij si zot i fillimeve është shprehur qartë në burime të shumta antike, ndër to më të rëndësishmet Ciceroni, Ovidi dhe Varro. Si një zot i lëvizjes, Janus kujdeset për pasazhe, shkakton fillimin e veprimeve dhe kryeson mbi të gjitha fillimet. Meqenëse lëvizja dhe ndryshimi janë të ndërlidhura, ai ka një natyrë të dyfishtë, të simbolizuar në imazhin e tij me dy koka. Ai ka nën tutelën e tij futjen dhe daljen nga dera e shtëpive, ianua, e cila i mori emrin e tij dhe jo anasjelltas. Në mënyrë të ngjashme, kujdestaria e tij shtrihet në pasazhet e mbuluara me emrin iani dhe mbi të gjitha në portat e qytetit, duke përfshirë portën kulte të Argiletum, të quajtur Ianus Geminus ose Porta Ianualis nga e cila ai mbron Romën nga Sabinët. Ai është gjithashtu i pranishëm në Sororium Tigillum, ku ruan fundin e rrugëve për në Romë nga Latium. Ai ka një altar, më vonë një tempull afër Porta Carmentalis, ku mbaroi rruga që të çonte në Veii, si dhe ishte i pranishëm në Janiculum, një portë nga Roma për në Etruria.
Lidhja e nocioneve të fillimit (principium), lëvizjes, tranzicionit (eundo) dhe andej koha u shpreh qartë nga Cicero Në përgjithësi, Janus është në zanafillën e kohës si roje i portave të Parajsës: Vetë Jupiteri mund të lëvizë përpara dhe mbrapa për shkak të punës së Janus. Në një nga tempujt e tij, ndoshta ai i Forum Holitorium, duart e statujës së tij ishin pozicionuar për të shënuar numrin 355 (numri i ditëve në një vit hënor), më vonë 365, duke shprehur simbolikisht zotërimin e tij mbi koha. Ai kryeson fillimet konkrete dhe abstrakte të botës, të tilla si feja dhe vetë perënditë, ai gjithashtu mban qasjen në Parajsë dhe perëndive të tjera: kjo është arsyeja pse njerëzit duhet ta thërrasin atë së pari, pavarësisht nga perëndia që ata duan të luten ose të qetësohen. Ai është nismëtar i jetës njerëzore, i epokave të reja historike dhe ndërmarrjeve financiare: sipas mitit ai ishte i pari që preu monedha dhe monedha si e para e serisë liberale, mbart figura e tij në një fytyrë
[Zoti i ndryshimit]
Janus shpesh simbolizonte ndryshimet dhe tranzicionet siç janë përparimi i së kaluarës në të ardhmen, nga një gjendje në tjetrën, nga një vizion në tjetrin dhe rritja e të rinjve deri në moshën e rritur. Ai përfaqësonte kohën, sepse ai mund të shihte në të kaluarën me një fytyrë dhe në të ardhmen me tjetrën. Prandaj, Janusi adhurohej në fillimet e korrjes dhe kohën e mbjelljes, si dhe në martesa, vdekje dhe fillime të tjera. Ai përfaqësonte tokën e mesme midis barbarisë dhe civilizimit, hapësirës rurale dhe urbane, rinisë dhe moshës madhore. Duke pasur juridiksion mbi fillimet, Janus kishte një shoqëri të brendshme me shenja dhe ausvic.
Zgjedhjet parlamentare në Shqipëri, 2017
Zgjedhjet parlamentare të vitit 2017 në Shqipëri u mbajtën në Shqipëri më 25 qershor. Ato fillimisht u caktuan për në 18 qershor, por pas një bojkoti të mundshëm të njoftuar nga partitë opozitare, gjatë një krize të madhe politike që zgjati 3 muaj, u arrit një marrëveshje mes të gjitha partive politike më 18 maj për të ndryshuar datën. Më 26 qershor, rezultatet e pjesshme sugjeruan se socialistët kishin fituar shumicën.
Prapavija
Zgjedhjet e mëparshme parlamentare u mbajtën më 23 qershor 2013, që rezultoi me një fitore për Aleancën e drejtuar nga Partia Socialiste për Shqipërinë Evropiane, e cila mori 57.6% të votave, duke fituar 83 nga 140 vende. Aleanca për Punësim, Prosperitet dhe Integrim e opozitës, kryesuar nga Sali Berisha i Partisë Demokratike mori pothuajse 39.5% të votave dhe fitoi 57 vendet e tjera. Partia Socialiste e udhëhequr nga Edi Rama formoi qeverinë.
Sistemi zgjedhor
140 anëtarë të Parlamentit u zgjodhën në dymbëdhjetë njësi zgjedhore shumë-anëtare bazuar në dymbëdhjetë qarqe duke përdorur përfaqësimin proporcional të listës së mbyllur me një prag zgjedhor prej 3% për partitë dhe 5% për aleancat. Vendet u ndanë për aleancat duke përdorur metodën D'Hondt, pastaj për partitë politike duke përdorur metodën Sainte-Laguë.
Ndryshimet demografike çuan në disa ndryshime në numrin e vendeve për disa zona elektorale; Tirana fitoi dy vende dhe Durrës një, ndërsa Korça, Berati dhe Kukësi humbën nga një vend.
Yasuko Matsuyuki
Yasuko Matsuyuki (松雪 泰子 Yasuko Matsuyuki, lindi më 28 nëntor 1972) është aktore dhe këngëtare japoneze.
Biografia
Më 1989, përderisa ishte në shkollën e lartë, Matsuyuki fitoi një garë në revistën e modës. Pasi diplomoi në shkollën e lartë në Tosu, ajo u zhvendos në Tokjo për ta filluar karrierën si modele.
Në vitin 1991, Matsuyuki bëri debutimin e saj në serialin televiziv "Nekketsu Shinnyu Shain Sengen". Në vitin 1993, ajo luajti një rol në serialin e dramës bazuar në manga "Shiratori Reiko de Gozaimasu". Ky rol bëri një ndikim të madh në skenë drame dhe krijoi karrierën e saj si aktore.
Në vitin 1998, pas një marrëdhënieje 2-vjeçare, Matsuyuki u martua me kitaristin Gaku Kadowaki. Ajo kishte një fëmijë në vitin 2001, por u divorcua në vitin 2005.
Matsuyuki ka dy vëllezër të rinj. Njëri është Kōhei Takamura, i cili është gjithashtu një aktor, dhe tjetri është Yo Matsuyuki i cili është një këngëtar rock.
Atsushi Uchiyama
(lindur më 29 Qershor 1959) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
James Phelps
James Andrew Eric Phelps (lindur më 25 shkurt 1986) është një aktor anglez. Ai është i njohur për rolin e Fred Uezlit në serinë e filmave Harry Potter nga viti 2001 deri në 2011, së bashku me vëllain e tij binjak, Oliver Phelps. Binjakët kanë vazhduar të punojnë së bashku si dyshe në projekte të tjera.
Bourgs sur Colagne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Bourgs sur Colagne (Ocitanisht: Borgs de Colanha ; Shqip: Borgu mbi Kolanjë) është një komunë në departamentin e Lozerrë, Franca jugore. Komuna u krijua më 1 janar 2016 nga bashkimi i ish-komunave Le Monastier-Pin-Moriès dhe Chirac.
MacBook Air
MacBook Air është një linjë laptopësh të zhvilluar dhe prodhuar nga Apple. Përbëhet nga një tastierë, një rast alumini dhe një strukturë e lehtë dhe e hollë. Air është fillimisht një ultraportable e nivelit të lartë e pozicionuar mbi linjën e mëparshme të MacBook. Që atëherë, Air është bërë laptopi i nivelit fillestar për shkak të ndërprerjes së MacBook origjinal në 2011, si dhe rënies së çmimeve në lëshimet pasuese. Në linjën aktuale të produkteve, ajo bie nën diapazonin e performancës së MacBook Pro.
MacBook Air nis në Janar 2008 me një 13,3 pouces dhe vlerësohet si laptopi më i hollë në botë. Apple nis një brez të dytë në Tetor 2010, me një 11,6 pouces më të vogël 11,6 pouces, një dizajn të ridizenjuar dhe një sistem standard ruajtjeje. Përmirësimet e mëposhtme janë bërë si procesorë Intel Core i5 ose i7 procesorë dhe ndërfaqja Thunderbolt.
Brezi i tretë shfaqet në tetor 2018, me dimensione të reduktuara, një ekran Retina dhe kombinon portat USB-C / Thunderbolt 3 për të dhëna dhe energji.
Gjenerata e pare
Steve Jobs zbulon MacBook Air gjatë fjalimit të tij kryesor në konferencën Macworld 2008 të mbajtur më 15 janar 2008 Brezi i parë është vetëm një model 13,3 pouces, i prezantuar fillimisht si fletorja më e hollë në botë me trashësi 1,9 , krahasuar me 1,98   për një model të mëparshëm, Toshiba Portege R200 në 2005. Isshtë e pajisur me një procesor Intel Merom dhe grafikë Intel GMA, të cilat janë 40  të madhësisë së çipit standard. Ai gjithashtu ka një ekran dhe tastierë me ndriçim LED me shkëlqim, si dhe një prekje të madhe që i përgjigjet gjesteve me shumë prekje. Që nga lëshimi i Snow Leopard, touchpad ka mundësuar njohjen e shkrimit të dorës për karakteret kineze.
Isshtë kompjuteri i parë laptop subcompact i ofruar nga firma amerikane që nga fundi i PowerBook G4 12 " në 2006. Alsoshtë gjithashtu kompjuteri i parë me një memorje flash opsionale .14 tetor 2008, njoftohet një model i ri me një procesor të tensionit të ulët Penryn dhe grafikë Nvidia GeForce  . Kapacitetet e magazinimit janë rritur në 128 GB SSD ose 120 GB hard disk dhe porta e videos micro-DVI zëvendësohet nga Mini DisplayPort.
Versioni i ri i vitit 2009 përmban një bateri me kapacitet pak më të lartë dhe një procesor më të shpejtë Penryn.
Pritja
Pas prezantimit të tij, MacBook Air mori një pritje të përzier. Kritikët vlerësojnë lehtësinë e tij të transportit, por denoncojnë kompromiset e bëra përsa i përket funksionalitetit. Tastiera, pesha, lehtësia dhe prekja me shumë prekje vlerësohen në vlerësime, ndërsa kritikohen opsionet e kufizuara të konfigurimit dhe portet, shpejtësia e ngadaltë (në modele jo SSD), përdoruesi i baterisë i pazëvendësueshëm, disku i vogël dhe çmimi. Çelësi i vogël rrotullues në krah të MacBook Air origjinal lejon që disa fole kufjesh dhe pajisje USB të rregullohen fort, duke i detyruar përdoruesit të blejnë një kordon zgjatues. Apple heq fundin e hapjes në modelin e fundit të vitit 2010 në favor të portave të lidhjes së hapur, siç është rasti me shumicën e laptopëve të tjerë. Disa përdorues janë ankuar për bllokim të CPU-së të shkaktuar nga mbinxehja. Një azhurnim i softuerit po fillon aktiv Mars 2008 për të korrigjuar problemin me rezultate të përziera : Çaktivizimi i CPU korrigjohet ; megjithatë, problemi i mbinxehjes mbeti për disa përdorues.
Brezi i dytë
djathtas|parapamje|270x270px| [[Steve Jobs duke prezantuar MacBook Air në Qendrën kryesore në MacWorld Expo 2008.]] Me 20 octobre 2010, Apple po lëshon një model të ridizenjuar 13,3 pouces me një dizajn të ri, një trup konik më të hollë, rezolucion më të lartë të ekranit, bateri të përmirësuar, një portë të dytë USB, tingull stereo dhe hapësirë ruajtëse SSD. 11,6 pouces prezantuar një model 11,6 pouces, që ofron kosto të reduktuar, peshë, jetëgjatësi të baterisë dhe performancë krahasuar me modelin paraardhës, por performancë më të mirë se netbooks të ditës. Të dy modelet kanë një dalje audio / prizë analoge audio që mbështet kufjet e firmës me një mikrofon. Modeli i fundit ka një fole të kartës SD të pajtueshme me SDXC.
Projektimi
Komponentët e MacBook Air zyrtarisht nuk mund të zëvendësohen nga përdoruesit, megjithëse palët e treta shesin komplete azhurnimi për SSD. Kujtesa flash dhe bateria janë të mbyllura në kutinë, RAM-i bashkohet në pllakën amë. Kujtesa flash është e vështirë për tu aksesuar dhe ka një memorie memorie 128 MB dhe një lidhje mSATA (e azhurnuar në një ndërfaqe të pronarit PCIe) në pllakën amë.
Brezi i tretë
Me 30 octobre 2018, gjenerata e tretë e MacBook Air është lansuar me procesorë Kaby Lake, një 13,3 pouces Retina 13,3 pouces me një rezolucion prej 2 560 × 1 600 pixels, Touch ID dhe dy porta USB-C 3 me një ndërfaqe të kombinuar Thunderbolt 3 plus një fole audio. Ekrani shfaq 48  më shumë ngjyra dhe bezels janë 50   më të ngushta se gjenerata e mëparshme, dhe zënë 17   më pak vëllim. Trashësia zvogëlohet në 15,6  dhe pesha në 1,25 . Availableshtë në dispozicion në tre përfundime, argjend, gri hapësirë dhe ari. Ndryshe nga gjenerata e mëparshme, ky model nuk mund të konfigurohet me një procesor Intel Core i7, ndoshta sepse Intel nuk lëshoi kurrë procesorin i7-8510Y i cili duhet të përdoret.
Projektimi
Brezi i tretë merr stilimin e gjeneratës së mëparshme me një shtresë prej alumini të ngushtë, por merr disa sugjerime të dizajnit nga MacBook Retina dhe MacBook Pro, të tilla si një ekran i sheshtë me korniza të zeza dhe një logo të errët, me shkëlqim në pjesën e pasme, gjithashtu një touchpad buzë më buzë.
Brezi i katërt (Apple Silicon)
Me 10 novembre 2020, Apple njoftoi gjeneratën e katërt MacBook Air me çipin e parë Apple Silicon për Mac, Apple M1. Ekrani është azhurnuar gjithashtu dhe tani mbështet një gamë të gjerë ngjyrash P3.
Versione të mbështetura macOS
Kronologjia e familjes MacBook
Ditari i Ernesto Çe Guevarës : ditët më dramatike të jetës në shënimet personale; takimi sekret i tij në Tiranë dhe me delegacionin shqiptar në Kubë.
Ditari i Ernesto Çe Guevarës : ditët më dramatike të jetës në shënimet personale; takimi sekret i tij në Tiranë dhe me delegacionin shqiptar në Kubë. libër nga Ernesto "Che" Guevara, Piro K. Andoni (shqip.), Ylli Molla (red.), Antela Vouli (Spaho) (red.). Botuar në Tiranë nga "Botart", në vitin 2010.
Alicia Vikander
Biografia
Alicia Vikander lindi më 3 tetor 1988 në Goteborg, Suedi. Nëna e saj, Maria Fahl, është aktore ,ndërsa babai i saj , Svante Vikander, është psikiatër. Ajo është një e katërta finlandeze.
Vikander e filloi karrierën në balet që në moshën nëntë vjeçare me Svenska Balettskolan i Göteborg (1998–2004).Në moshën 15-vjeçare, Vikander u zhvendos nga Goteborgu në Stokholm për t'u stërvitur në shkollën e lartë të baletit .Ajo është stërvitur një semestër në Akademinë Amerikane të Baletit në Nju Jork.
Në moshën 16-vjeçare, ajo pothuajse e la shkollën për t'u angazhuar plotësisht në serialet televizive në të cilat punoi me regjisorin Tomas Alfredson, ku dhe ndoqi pasionin e saj për aktrimin. Ajo e braktisi karrierën e saj në kërcim gjatë adoleshencës për shkak të lëndimeve. Vikander u pranua në shkollën juridike, por ajo nuk i ndoqi studimet kurrë, për të ndjekur karrierën si aktore.
Karriera
Karriera e hershme Vikander e filloi karrierën e saj duke u shfaqur në një numër filmash të shkurtër dhe role televizive në Suedi. Midis vitit 2008 dhe 2010 u angazhua në dramën televizive suedeze Andra Avenyn.
FC Barcelona C
Futbol Club Barcelona "C" ishte një klub futbolli spanjoll që falimentoi më 2 korrik 2007. Ajo ishte ekipi i të rinjëve i FC Barcelonës dhe zhvillonte ndeshjet si vendas në Mini Estadi.
Klubi u themelua në vitin 1969 si Barcelona Amateur dhe mori emrin FC Barcelona C në vitin 1993. Ndryshe nga liga anglez, ekipet e të rinjëve të klubeve spanjolle nuk luajnë në liga të veçanta por janë në të njëjtën piramidë me ekipet kryesore. Megjithatë, ekipet e të rinjëve nuk mund të luajnë në një ligë me ekipet kryesore.
FC Barcelona C luajti për herë të fundit në divizionin e katërt. Ata nuk mund të luanin në divizionin e tretë për shkak se Barcelona B luante atje. Presidenti i klubit Joan Laporta vendosi të shkrinte ekipin që do të luante në Primera Catalana për sezonin 2007–08 pasi ekipi B ra në divizionin e katërt.
Alush Shima
Alush Shima (Tiranë, 21 tetor 1942) është piktor shqiptar dhe ka qenë drejtor i Galerisë Kombëtare të Arteve ndër vitet 1994 - 1998. Vlerësohet gjerësisht si ndër piktorët më të mirë bashkëkohorë.
Biografia
U lind në Tiranë në gjirin e një familjeje nga Kuçi i Labërisë. Kreu shkollën më 1955 dhe ndoqi liceun artistik "Jordan Misja" ku i dhanë mësim Sadik Kaceli, Abdurrahim Buza dhe Nexhmedin Zajmi. Prej 1965 nisi studimet në Institutin e Lartë të Arteve dhe më 1967 nisi punë piktor dhe kostumograf në Kinostudio. Më 1973, me arrestimin e mikut të tij Ali Oseku, policia i prishi mbi 150 vepra sepse ndjeheshin se mbartnin tendenca dekadente.
Ka qenë drejtor i Galerisë Kombëtare dhe ndër më të zëshmit antikomunistë të Partisë Demokratike gjatë viteve '90.
Smilodoni
Smilodoni është një gjini e zhdukur që bën pjesë në nëngjininë machairodont dhe në familjen Felidae. Është i njohur për dhëmbët e tij të gjatë. Edhe pse zakonisht njihej si tigri dhëmbë-shpatë, nuk ishte i lidhur ngushtë me tigrin apo me macet e tjera moderne. Smilodoni jetoi në Amerikë gjatë epokës së Pleistocenit (2.5 milion vjet më parë). Gjinia u emërua në 1842, bazuar nga fosilet e gjetura në Brazil. Tre lloje njihen sot: S. gracilis, S. fatalis, dhe S. populator. Dy llojet e fundit u vetë krijuan nga S. gracilis, i cili u vetë evolua ndoshta nga Megantereon. Mbledhja më e madhe e fosileve Smilodon është marrë nga Rancho La Brea Tar Pits në Los Anxheles, Kaliforni.
Në përgjithësi, Smilodoni ishte më i fuqishëm se çdo mace ekzistuese, me forelimbs veçanërisht të zhvilluar mirë dhe me dhëmbë jashtëzakonisht të gjatë të qenit. Nofulla e saj kishte një hapje më të madhe se ajo e maceve moderne, dhe dhëmbët e sipërm të saj ishin të hollë dhe të brishtë, duke u përshtatur për vrasje me saktësi. S. gracilis ishte specie më e vogël në peshë prej 55 deri 100 kg. S. fatalis kishte një peshë prej 160 deri 280 kg dhe lartësi prej 100 cm. Të dyja këto lloje janë të njohura kryesisht nga Amerika e Veriut, por mbeten edhe nga Amerika e Jugut gjithashtu. S. populator nga Amerika e Jugut ishte specie më e madhe, në peshë 220 deri në 400 kg dhe 120 cm në lartësi, dhe ishte ndër macet më të mëdha. Modeli i veshjes së Smilodonit është i panjohur, por është restauruar artistikisht me modele të thjeshta ose me pika.
Në Amerikën e Veriut, Smilodoni gjuante herbivorë të mëdhenj si bizonët dhe deveja. Smilodoni mendohet se e vriste prenë e saj duke e mbytur atë me dhëmbët e tij. Shkencëtarët debatojnë nëse Smilodoni kishte një mënyrë jetese sociale ose të vetmuar; analiza e sjelljeve moderne të grabitqarëve si dhe të mbetjeve fosile mund të interpretohet për të dhënë mbështetje për secilën pikëpamje. Ndoshta Smilodoni jetoi në habitate të mbyllura, si pyjet dhe shkurret, të cilat ai do të fshihej për të kapur prenë. Smilodoni vdiq në të njëjtën kohë kur shumica e megafaunës Veriore dhe Jugore u zhdukën, rreth 10,000 vjet më parë. Mbështetja e saj në kafshë të mëdha është propozuar si shkak i zhdukjes së saj, së bashku me ndryshimet klimatike dhe konkurrencën me lloje të tjera, por shkaku i saktë është i panjohur.
S' vetrom uz lice
<templatestyles src="Hlist/styles.css">
Gjonaj (kthjellim)
Gjonaj është mbiemri i personave në vijim:
S' vetrom uz lice
Në vitin 2006, kënga "Ti si sav moj bol" u rendit në vendin e tretë në listën e 100 këngëve më të mira të përpiluar nga B92.
Cem Ersever
Ahmet Cem Ersever (1950 - 4 nëntor 1993) ishte një komandant në Xhandarmërinë Turke, dhe thoshte se ishte një nga themeluesit e njësisë së inteligjencës JİTEM. Ai u vra në nëntor 1993. E dashura dhe përkthyesja e tij Nevval Boz u vra gjithashtu, së bashku me İhsan Hakan, një ish anëtar i PKK-së.
Para vrasjes së tij, Ersever kishte lënë ushtrinë dhe filloi të flasë për shtyp, dhe tha se ai ishte përgjegjës për operacionet e JİTEM-it në jug-lindje. Në deklaratën e tij të dorëheqjes ai tha "Një bandë e krijuar brenda organizatës së autorizuar në Juglindje po e ndalon kombin turk të shohë dimensionet e vërteta të ngjarjeve që ndodhin atje". Ai botoi një libër mbi luftën me PKK nën emrin e penës Ahmet Aydın. Intervistat e tij me gazetarin Soner Yalçın u botuan në Aydınlık, pas së cilës Zyra e Prokurorisë Ushtarake hapi një hetim dhe mori një depozitë nga Ersever. Arkivi i Ersever u zhduk pas vdekjes së tij, por më vonë u gjet në shtëpinë e Veli Küçük gjatë hetimeve për gjyqet e Ergenekon. Një raport i gjetur në shtëpinë e Küçük sugjeronte që gazetari Uğur Mumcu, gjenerali Eşref Bitlis dhe Ersever ishin vrarë të gjithë për të mbuluar shitjet e armëve nga organizata Ergenekon te grupet e armatosura kurde.
Ai u shpall "dëshmor" nga Xhandarmëria Turke në vitin 2011. Doğu Perinçek ka pohuar se Ersever u vra për të mbuluar rolin e tij në vrasjen e Eşref Bitlis në fillim të këtij viti. Një raport në vitet 1990 nga shefi i policisë Hanefi Avcı thoshte se Ersever ishte vrarë nga Mahmut Yıldırım (kodifikimi Yeşil) me urdhër të Veli Küçük.
Pejkoci
Pejkoc (serbisht: Пејковац/Pejkovac) është fshat në komunën e Zhitoragjës, Serbi.
Roli i teknologjisë së informacionit dhe komunikimit në zhvillimin e shoqërisë shqiptare : përmbledhje e punimeve të konferencës shkencore, Tiranë, 17-18 qershor 2010
Roli i teknologjisë së informacionit dhe komunikimit në zhvillimin e shoqërisë shqiptare : përmbledhje e punimeve të konferencës shkencore, Tiranë, 17-18 qershor 2010 libër me autorë kolektivë nga Universiteti i Tiranës dhe Fakulteti Ekonomik. Botuar në Tiranë nga "ASD", në vitin 2010. Faqe 580.
Xàtiva
Xàtiva është qytet në Spanjën lindore, në provincën e Valencias. Në epokën Islame "Al Andalus", arabët sollën një teknologji për ta prodhuar letra në Xativa. Mbiemri i Shatibit i referohet emrit "Xativa".
Historia
Xativa ishte i famshëm në kohën e romakëve, poashtu ishte i njohur në Evropën e hershme për prodhimin e letrave. Në shekullin e 12-të arabët sollën një teknologji për ta prodhuar letra në Xativa. Papa Kalisti III dhe Papa Aleksandri VI kanë lindur në këtë qytet. Poashtu ky qytet ka histori errësire i cili ishte në duar të Filip V, i cili pas fitores së "Luftës së Almnasës" gjatë "Luftës së Spanjës", ai urdhëroi të digjet qyteti.
Mbështjellësin gjeografik të Tokës
Të gjithë mbështjellësit e Tokës së bashku përbëjnë mbështjellësin me kompleks,i cili quhet mbështjellës gjeografik.
Arrien-en-Bethmale
Arrien-en-Bethmale është një komunë në Francë. Arrien-en-Bethmale bën pjesë në departamentin Ariège të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 101 banorë dhe sipërfaqe 14.59 km².
Ilirët dhe gjeneza e shqiptarëve : sesion shkencor (3-4 mars 1969)
Ilirët dhe gjeneza e shqiptarëve : sesion shkencor (3-4 mars 1969) libër nga Muzafer Korkuti (red.), Skënder Anamali (red.), Jorgji Gjinari (red.). Botuar në Tiranë nga Instituti i Historisë dhe i Gjuhësisë, në vitin 1969. Faqe 268.
Asllan Maskadov
Asllan (Halid) Alieviç Maskadov (21 shtator 1951 - 8 mars 2005) ishte presidenti i tretë i Republikës Çeçene të Ishkerisë dhe një nga udhëheqësit më të mëdhenj të luftëtarëve çeçenë. Ai luajti një rol të madh në fitoren çeçene në luftën e parë çeçene, e cila rezultoi në themelimin e Republikës Çeçene të Ishkerisë, president i së cilës u zgjodh në janar të 1997-s. Me fillimin e luftës së dytë çeçene në gusht 1999-s, ai mori drejtimin e rezistencës së armatosur çeçene kundër forcave të ushtrisë ruse, derisa u vra në fshatin Tolstoy-Yurt, në Çeçeninë veriore, në Mars të 2005-s. parapamje|Asllan Maskadov
Lindja dhe edukimi
Më 21 shtator 1951, Asllan Maskadovi lindi në Karaganda, Kazakistanin Sovjetik, jashtë Çeçenisë gjatë periudhës së mërgimit të detyruar të imponuar nga Stalini mbi popullin çeçen në vitin 1944. Familja u kthye më pas në Çeçeni në 1957, kur Asllani ishte gjashtë vjeç. Maskadovi iu bashkua Ushtrisë Sovjetike, mori arsimin e tij ushtarak në Gjeorgjinë fqinje dhe u diplomua në Kolegjin e Artilerisë në Tbilisi në 1972. Më pas mori një diplomë nga Instituti i Lartë i Artilerisë në Leningrad në 1981.
Fillimi
Maskadov punoi si oficer në artilerinë sovjetike dhe nga viti 1972 deri në 1978. Ai shërbeu në Lindjen e Largët të Rusisë në Ussuriysk. Midis 1981 dhe 1986, ai shërbeu në një regjiment artilerie në Hungari, më pas shërbeu në Distriktin Ushtarak në Baltik dhe ishte një nga pjesëmarrësit në fushatën e Ushtrisë Sovjetike për të shtypur përpjekjen për pavarësi të Lituanisë në 1991. Maskadovi doli në pension nga Ushtria Sovjetike në 1992 me gradën e kolonel, pasi iu dha Urdhri i "Shërbimit të Atdheut në Forcat e Armatosura" të shkallës së dytë dhe të tretë gjatë shërbimit të tij në ushtrinë ruse. . Pas kthimit në vendin e tij, ai mori komandën e Mbrojtjes Civile midis fundit të 1992 dhe nëntorit 1993, më pas u emërua Shef i Shtabit të Forcave të Armatosura Çeçene.
Lufta e Parë Çeçene
Në dhjetor 1994, kur shpërtheu Lufta e Parë Çeçene, Maskadovi ishte një figurë e shquar ushtarake çeçene gjatë luftës dhe luajti një rol të madh në fitoren e Çeçenisë ndaj forcave ruse. Si ishte Zv. Kryetari i Parë i Këshillit të Mbrojtjes dhe Shef i Shtabit të forcave çeçene, Maskadovi organizoi mbrojtjen e kryeqytetit Groznit gjatë Betejës së Groznit në nëntor 1994. Në shkurt 1995, Presidenti Dzhokar Dudajev e emëroi atë komandant të përgjithshëm të trupave. Në qershor 1995, Maskadovi mori pjesë në bisedimet e paqes në Grozni për të gjetur një zgjidhje për krizën në Çeçeni. Në qershor 1996, Maskadovi nënshkroi për palë çeçene një protokoll për një takim të komisionit për armëpushimin dhe masat për zgjidhjen e konflikteve të armatosura në Çeçeni, në negociatat që u zhvilluan në Nazran në Republikën fqinje të Ingushetisë. Në gusht 1996, pasi forcat çeçene rrethuan Groznin, Maskadovi nënshkroi me Alexander Lebed më 31 gusht 1996 Marrëveshjen e Kasavjurit, e cila çoi në një armëpushim dhe një traktat paqeje të nënshkruar nga Maskadovi me Presidentin rus Boris Jeltsin, i cili vendosi një fundin e Luftës së Parë çeçene.
Midis dy luftërave dhe marrjes së tij të presidencës
Më 17 tetor 1996, Maskadov u emërua Kryeministër i Çeçenisë, duke mbajtur postet e Shefit të Shtabit dhe Ministrit të Mbrojtjes. Më pas Maskadovi u propozua për postin e Presidentit të Çeçenisë më 3 dhjetor 1996. Në janar 1997, në Çeçeni u mbajtën zgjedhjet presidenciale dhe parlamentare demokratike dhe të lira sipas kushtetutës çeçene të miratuar në mars 1992, nën kujdesin e Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë. Rivalët e tij ishin Shamil Basajevi dhe Selimkan Jandarbiev.Maskadov fitoi me një shumicë prej 60% të votave në ato zgjedhje, duke u bërë kështu presidenti i tretë i zgjedhur i Çeçenisë. Maskadovi e mori detyrën më 12 shkurt 1997 dhe gjithashtu mbajti postin e kryeministrit dhe anulloi postin e Ministrit të Mbrojtjes, të cilin e mbante që nga fundi i vitit 1996. Maskadovi mbeti gjithashtu në postin e Komandantit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura Çeçene. Më 12 maj 1997, Maskadov nënshkroi një traktat paqeje me Jeltsinin në Kremlin.
Dennis Overbye
Biografia
Overbye morri diplomë në fizikë prej M.I.T. Ai filloi të punoj drejt diplomës master në astronomi prej U.C.L.A. në vitin 1970.
Overbye filloi karrierën duke punuar si shkencëtar për Boeing dhe pastaj për kompanitë tjera. Në 1976 ai u bë redaktor asistent në revistën Sky dhe Telescope. Nga viti 1976 deri më 1980 ai ishte redaktor i lartë në revistën Discover. Më pas, ai filloi një karrierë të pavarur, gjatë së cilës kohë botoi artikuj në Time, Los Angeles Times dhe The New York Times, ndër botimet e tjera.
Instituti i Studimeve Politike i Parisit
Instituti i Studimeve Politike i Parisit (Institut d'études politiques de Paris) është një shkollë biznesi evropiane me komplekse universitare në Parisi. Ngritur që në vitin 1872.
Asllan Maskadov
Midis dy luftërave dhe marrjes së tij të presidencës
Gjatë asaj periudhe, Maskadov i mbijetoi disa atentateve të dështuara më 23 korrik 1998, 21 mars dhe 10 prill 1999, në të cilat sulmuesit përdorën raketa dhe bomba antitank, në të cilat ai u padit zyrtarisht nga shërbimet e inteligjencës ruse.
Instituti i Studimeve Politike i Parisit
Shkolla është e njohur për gradë e saj në shkencat politike, administratë, ekonomi, gjeopolitikës, humane dhe shkencave shoqërore.
Asllan Maskadov
Lufta e dytë çeçene
Në verën e vitit 1999, ai dënoi përpjekjen dhe retorikën e Basajevit për të bërë luftë për të detyruar rusët të largoheshin nga Republika fqinje e Dagestanit. Më 1 tetor 1999, rusët e shfrytëzuan pushtimin e Dagestanit dhe bombardimet e rezidencave ruse për t fajësuar çeçenët, ku kryeministri rus Vladimir Putin deklaroi se autoriteti i Presidentit Maskadov dhe parlamentit të tij ishte bërë i paligjshëm. Putiin dërgoi trupa ruse në Çeçeni Më 30 shtator 1999, Putin premtoi një fitore të shpejtë dhe vendimtare.
Dennis Overbye
Biografia
Ai ka shkruar dy libra: Lonely Hearts of Cosmos, për shkencëtarët dhe kërkimin e tyre për të kuptuar universin dhe Ajnshtajnin në dashuri, që merren me të rinjtë e Albert Ajnshtajnit dhe polemika rreth shkallës në të cilën gruaja e parë e Ajnshtajnit, Mileva Mariq, teoria e relativitetit. Ai u bashkua me stafin e The New York Times më 1998 si zëvendës redaktor shkencor, pastaj u kthye në shkrim me kohë të plotë. Në vitin 2014 ai ishte finalist i Çmimit Pulitzer për Raportimin Shpjegues.
Esino Lario
Esino Lario (/ 'ezino / ) është një komunë e Provincës së Leçës në rajonin italian të Lombardisë. Është rreth 60 kilometra në veri të Milanos, 15 kilometra në veriperëndim të Leës, dhe rreth 4.3 kilometra nga bregn lindor i Liqenit të Komos. Deri më 31 dhjetor 2004, kishte një popullsi prej 772 banorëve dhe një sipërfaqe prej 18.7 kilometra katrorë.
Dennis Overbye
Biografia
Overbye jeton në New York City me gruan e tij, Nancy Wartik, vajzën e tyre Mira Overbye dhe dy macet.
Koala
Koala është një specie e cila gjendet në Australi dhe përfaqësuesi i vetëm i gjallë i familjes Phascolarctidae. Gjendet në rajonet bregdetare të Australisë jugore dhe lindore, nga Adelaide deri në pjesën jugore të Gadishullit Cape York. Popullsia e saj gjithashtu shtrihet në distanca të konsiderueshme në zonën e territorit Australian, ku lagështia është e mjaftueshme për të ruajtur pyjet. Koalat e Australisë së Jugut u shfarosën në fillim të shekullit të 20-të. Kjo kafshë nuk është e pranishme në Tasmania ose Australinë Perëndimore.
Koala është e lidhur ngushtë me eukalipsin ose pemën çamçakëz, nga të cilat ha vetëm gjethet e specieve të caktuara. Meshkujt mund të jetojnë mesatarisht 15 vjet, ndërsa femrat 20 vjet.
George Yonashiro
(lindur më 28 Nëntor 1950) është një ish-futbollist japonez.
Asllan Maskadov
Lufta e dytë çeçene
Më 11 tetor 1999, Maskadovi paraqiti një plan paqeje të bazuar në një fushatë kundër udhëheqësve të batalioneve disidentë, por rusët e refuzuan ofertën. Në këmbim, Maskadovi shpalli luftën e shenjtë për të kundërshtuar sulmet e ushtrisë ruse, shpalli ligjin ushtarak dhe thirri forcat rezervë në Çeçeni. Ai ishte një nga udhëheqësit që mori pjesë në Betejën e Groznit. Por pas tërheqjes së forcave çeçene nga kryeqyteti i shkatërruar, Maskadovi mori pjesë në luftën guerile të zhvilluar nga çeçenët kundër forcave ruse dhe u bë i dyti në listën e të kërkuarve në Rusi pas Basajevit, ku Rusia ofroi një shpërblim të vlerësuar në 10 milionë. dollarë për arrestimin e tij,  ku ai u pa si udhëheqësi zyrtar politik i forcave çeçene gjatë luftës. Maskadovi ofroi gatishmërinë e tij për të zhvilluar bisedime të pakushtëzuara paqeje për të gjetur një zgjidhje politike nga pala ruse disa herë vetëm në vitin 2000, dhe e përsëriti ofertën në vitet në vijim, por lutjet e tij u injoruan gjithmonë nga rusët.
Në vitin 2004, Rusia e akuzoi atë për përfshirje në krizën e pengjeve të shkollës në Beslan dhe e dënoi me akuza për terrorizëm. Sipas BBC, Maskadovi e mohoi këtë, duke denoncuar incidentin dhe duke i përshkruar autorët e operacionit si "të çmendur për shkak të mizorive ruse".
Më 15 janar 2005, Maskadovi lëshoi një urdhër për të ndaluar të gjitha operacionet ushtarake, përveç rasteve të vetëmbrojtjes, brenda ose jashtë Çeçenisë, deri në fund të shkurtit, dhe bëri thirrje përsëri për negociata për t'i dhënë fund konfliktit në Çeçeni. Dhe një nga ndihmësit e tij e citoi atë të thoshte se ai nuk kërkon më pavarësinë, por të paktën kërkon "garanci që garantojnë ekzistencën e popullit çeçen". Çuditërisht, Basajevi u angazhua për një armëpushim të njëanshëm, por ai u prit me një refuzim kategorik nga udhëheqësit rusë dhe qeveria pro-ruse, duke refuzuar të pranojë negociatat.