cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tokugawa Ieyasu
Konflikti me Takeda
Shingen u pasua nga djali i tij më pak i aftë Takeda Katsuyori. Në vitin 1575, Takeda sulmoi Kalanë Nagashino në Provincën Mikawa. Ieyasu i bëri thirrje Nobunaga për ndihmë dhe rezultati ishte që Nobunaga personalisht erdhi në krye të një ushtrie shumë të madhe (rreth 30,000 të fortë). Forca prej 38,000 Oda-Tokugawa fitoi një fitore të madhe më 28 qershor 1575, në Betejën e Nagashinos, megjithëse Takeda Katsuyori i mbijetoi betejës dhe u tërhoq përsëri në Provincën Kai.
Për shtatë vitet e ardhshme, Ieyasu dhe Katsuyori luftuan një seri betejash të vogla, si rezultat i të cilave trupat e Ieyasu arritën të mposhtin kontrollin e Provincës Suruga larg nga klani Takeda.
Në vitin 1579, gruaja e Ieyasu dhe trashëgimtari i tij Nobuyasu u akuzuan nga Nobunaga për komplot me Takeda Katsuyori për të vrarë Nobunaga, vajza e së cilës Tokuhime (1559-1636) ishte e martuar me Nobuyasu. Për këtë Ieyasu urdhëroi gruan e tij të ekzekutohej dhe e detyroi djalin e tij më të vjetër nga ajo, Nobuyasu, të kryejë seppuku. Ieyasu atëherë e emëroi si trashëgimtar djalin e tij të tretë, Tokugawa Hidetada, pasi djali i tij i dytë u adoptua nga një fuqi tjetër në rritje: gjenerali i besuar i klanit Oda Toyotomi Hideyoshi, së shpejti të jetë daimyō më i fuqishëm në Japoni.
Fundi i luftës me Takeda erdhi më 1582 kur një forcë e kombinuar Oda-Tokugawa sulmoi dhe pushtoi Provincën Kai. Takeda Katsuyori u mund në Betejën e Tenmokuzan dhe më pas kreu seppuku.
Vdekja e Nonbunaga
Në fund të qershorit 1582, Ieyasu ishte afër Osaka dhe larg territorit të tij kur mësoi se Nobunaga kishte vrarë veten e tij. Ieyasu menaxhoi udhëtimin e rrezikshëm përsëri në Mikawa. Ieyasu po mobilizonte ushtrinë e tij kur mësoi se Hideyoshi kishte mundur Akechi Mitsuhide në Betejën e Yamazaki.
Rasa gramatikore
Rasa gramatikore është një term në gjuhësi që tregon kategorizim të emrave, përemrave, mbiemrave, pjesoreve, dhe numërorëve sipas funksioneve të tyre gramatikore përkatëse brenda një fraze ose fjalie të dhënë. Në disa gjuhë, emrat, përemrat, mbiemrat ose gjymtyrë të tjera marrin forma të ndryshme të lakimit, varësisht nga rasa e tyre. Ndërsa një gjuhë evoluon, rasat mund të bashkohen (për shembull, në greqishten e lashtë, rasa vendore u bashkua me rasën dhanore), një fenomen i quajtur zyrtarisht si sinkretizëm.
Tokugawa Ieyasu
Vdekja e Nonbunaga
Vdekja e Nobunaga do të thoshte se disa krahina, të sunduara nga vasalet e Nobunaga, ishin pjekur për pushtim. Drejtuesi i provincës Kai bëri gabimin të vriste një nga ndihmësit e Ieyasu. Ieyasu pushtoi menjëherë Kai dhe mori kontrollin. Hōjō Ujimasa, udhëheqësi i fisit Hōjō u përgjigj duke dërguar ushtrinë e tij shumë më të madhe në Shinano dhe më pas në Provincën Kai. Asnjë betejë nuk u zhvillua midis forcave të Ieyasu dhe ushtrisë së madhe Hōjō dhe, pas disa negociatave, Ieyasu dhe Hōjō ranë dakord për një zgjidhje, e cila la Ieyasu nën kontrollin e Kai dhe Provincat Shinano, ndërsa Hōjō mori kontrollin e Provincës Kazusa (si dhe copa të dy krahinave Kai dhe Shinano).
Rasa gramatikore
Anglishtja e ka humbur në masë të madhe sistemin e saj të lakimit nëpër rasa, megjithëse përemrat vetorë ende kanë tri rasa, të cilat janë forma të thjeshtuara të rasave emërore, kallëzore dhe gjinore. Ato përdoren me përemrat vetorë: rasa kryefjalore (I, you, he, she, it, we, they, who, whoever), rasa kundrinore (me, you, him, her, it, us, them, whom, whomever) dhe rasa gjinore (my, mine; your, yours; his; her, hers; its; our, ours; their, theirs; whose; whosever). Forma të tilla si I, he dhe we përdoren si kryefjalë ("I kicked the ball"), dhe forma të tilla si me, him dhe us përdoren si kundrinor ("John kicked me").
Tokugawa Ieyasu
Vdekja e Nonbunaga
Në të njëjtën kohë (1583) u zhvillua një luftë për sundimin mbi Japoninë midis Toyotomi Hideyoshi dhe Shibata Katsuie. Ieyasu nuk mori pjesë në këtë konflikt, duke ndërtuar reputacionin e tij si për kujdes dhe mençuri. Hideyoshi mposhti Katsuie në Betejën e Shizugatake. Me këtë fitore, Hideyoshi u bë daimyō e vetme më e fuqishme në Japoni.
Rasa gramatikore
Gjuhët si greqishtja e lashtë, armene, asameze, shumica e gjuhëve balto-sllave, baske, bengale, shumica e gjuhëve kaukaziane, shumica e gjuhëve dravidiane, gjermane, japoneze, koreane, latine, sanskrite, gjuhët turkike dhe gjuhët Urale kanë sisteme të gjera rasash, me emra, përemra, mbiemra dhe përcaktorë që të gjithë lakohen (zakonisht me anë të prapashtesave të ndryshme) për të treguar rasën e tyre. Numri i rasave ndryshon midis gjuhëve:
Tokugawa Ieyasu
Shōgun (1603–1605)
Më 24 mars 1603, Tokugawa Ieyasu mori titullin e shōgun nga Perandori Go-Yōzei. Ieyasu ishte 60 vjeç. Ai kishte tejkaluar të gjithë burrat e tjerë të mëdhenj të kohës së tij: Nobunaga, Shingen, Hideyoshi, dhe Kenshin. Si shōgun, ai i shfrytëzoi vitet e tij të mbetura për të krijuar dhe forcuar shogunatën e Tokugawa, e cila filloi në periudhën Edo, dhe ishte qeveria e tretë shogunale (pas Kamakura (Minamoto) dhe Ashikaga). Ai pretendoi se kishte prejardhje nga klani Minamoto, me anë të klanit Nitta. Pasardhësit e tij do të martoheshin në klanin Taira dhe klanin Fujiwara. Shogunati Tokugawa do të sundonte Japoninë për 250 vitet e ardhshme.
Pas një modeli të vendosur japonez, Ieyasu hoqi dorë nga pozita e tij zyrtare si shōgun në vitin 1605. Pasardhësi i tij ishte djali dhe trashëgimtari i tij, Tokugawa Hidetada. Mund të ketë pasur disa faktorë që kanë kontribuar në vendimin e tij, përfshirë dëshirën e tij për të shmangur lidhjen në detyrat ceremoniale, për ta bërë më të vështirë për armiqtë e tij të sulmojnë qendrën e vërtetë të fuqisë dhe të sigurojnë një radhitje më të butë të djalit të tij. Heqja dorë nga Ieyasu nuk kishte asnjë efekt në shtrirjen praktike të fuqive të tij ose të sundimit të tij; por Hidetada megjithatë mori përsipër një rol si kreu zyrtar i burokracisë shogunale.
Leo Pokas i Riu
frameless|djathtas|Shfaqja e fitores së Leos në Andrassos, nga skylitët e Madridit Leo Pokas ose Phocas (915-920 - pas 971) ishte një gjeneral bizantin i shquar i cili shënoi një numër suksesesh në kufirin lindor në mesin e shekullit të 10-të së bashku me vëllain e tij më të madh, perandorin Nikephoros II Phokas. Ai shërbeu si kryeministër gjatë sundimit të vëllait të tij, por u shkarkua dhe u burgos nga pasuesi i tij, Xhon Tzimiskes.
Filtrat adaptiv dhe Aplikimet
Monitorimi i Fetusit, Anulimi i EKG-së së Nënës gjatë lindjes
Një filtër adaptiv përdoret për të vlerësuar përbërësit e nënës në EKG-në e matur të fetusit (MFECG-Measured Foetal Electrocardiogram) nga EKG-ja e matur e nënës (MMECG-Measured Maternal Electrocardiogram). Përbërësit e vlerësuar më pas zbriten nga MFECG-ja për të marrë EKG-në e fetusit të filtruar adaptiv (AFECG-Adaptive filtered Foetal Electrocardiogram), në të cilën komponentët e nënës shtypen. Komponentet e tjera, të tilla si tkurrja muskulore nga trupi i nënës dhe lëvizja e fetusit, do të shkaktojnë lëvizje fillestare të MFECG-së.
Anulimi i Interferncës 60 Hz në Elektrokardiografi
parapamje|500x500px|Figura 6. Anulimi i interferencës 60 Hz në Elektrokardiografi Në një punim, autorët theksojnë se një problem i madh në regjistrimin e elektrokardiogramave (EKG) është "shfaqja e interferencës të padëshiruar 60 Hz në dalje". Ata analizojnë shkaqet e ndryshme të interferencës së tillë në linjat e energjisë, duke përfshirë induksionin magnetik, rrymat e zhvendosjes, dhe papërsosmëritë e pajisjeve. Ata përshkruajnë gjithashtu një numër teknikash që janë të dobishme për minimizimin e tij dhe që mund të kryhen në vetë procesin e regjistrimit, të tilla si tokëzimi i duhur dhe përdorimi i çifteve të përdredhura. Një metodë tjetër e aftë për të zvogëluar ndërhyrjen e EKG-së 60 Hz është anulimi i zhurmës adaptive. Figura 6 tregon zbatimin e anulimit të zhurmës adaptive në elektrokardiografi. Hyrja  primare merret nga amplifikatori i EKG-së; hyrja referente 60 Hz merret nga një prizë muri. Filtri adaptiv përmban dy pesha të ndryshueshme, njëra e aplikuar në hyrjen referente drejtpërdrejt dhe tjetra në një version të zhvendosur në fazën 900. Dy versionet e referencës përmblidhen për të formuar daljen e filtrit, i cili zbritet nga hyrja kryesore. Kombinimet e zgjedhura të vlerave të peshave lejojnë që forma e valës referuese të ndryshohet në madhësi dhe fazë në çfarëdo mënyre që kërkohet për anulim. Dy peshat e ndryshueshme, kërkohet të anulojnë vetëm sinusoidin e pastër. majtas|parapamje|323x323px|Figura 7. Rezultati i eksperimentit të anulimit të zhurmës Elektrokardiografike.                                                                 a)hyrja primare, b) hyrja referente, c)dalja e anuluesit të zhurmës Një rezultat tipik i një grupi eksperimentesh të kryera me një sistem kompjuterik në kohë reale tregohet në Figurën 7. Madhësia e mostrës ishte 10bit dhe shpejtësia e marrjes së mostrës 1000 Hz. Figura 7(a) tregon hyrjen primare, një formë vale elektrokardiografike me një sasi të tepërt të interferencës 60 Hz, dhe Figura 7(b) tregon hyrjen referente nga priza e murit. Figura 7(c) është dalja e anuluesit të zhurmës. Vini re mungesën e interferencës dhe qartësinë e detajeve pasi procesi i adaptimit të ketë konvergjuar.
Leo Pokas i Riu
Leo ishte djali më i ri i Bardas Phokas, Plaku, një komandant i përhershëm dhe i vjetër i ushtrive lindore nën Konstandin VII, dhe një grua e paidentifikuar nga klani Maleinos. Leo u emërua për herë të parë si strategë e teatrit të Kapadokisë në vitin 945, dhe rreth dhjetë vjet më vonë, ai u gradua në postin e strategjive të temës prestigjioze Anatolike. Nën Romanos II, ai u emërua Vendbanimi i Shkollave të Perëndimit, pra komandanti i ushtrive perëndimore në Ballkan, dhe u ngrit në rang magjistar. Kur vëllai i tij më i madh Nikephoros u detajua për të sulmuar Emirin e Kretës në vitin 960, Leo e zëvendësoi atë si domestikos të Perëndimit, një institucion i ri. Nga ky pozicion, ai shënoi një fitore të dukshme kundër kundërshtarit të vjetër të Perandorisë, emiri i Aleppo Sayf al-Daula, ushtria e të cilit kishte pushtuar Azinë e Vogël Bizantine, përparoi mirë dhe ishte në pension të ngarkuar me plaçkë dhe të burgosur. Leo e udhëhoqi atë në një ndotje shkëmbore dhe shkatërroi pjesën më të madhe të ushtrisë arabe, ndërsa Sayf al-Daula mezi arriti të ikë. Për shkak të rekordit të tij të shërbimit të suksesshëm në kufirin bizantin-arab, ai është sugjeruar si autori i mundshëm i traktatit De velitatione bellica ("Për luftimin e luftës"). Kur Nikephoros u ngjit në fron në vitin 963, Leo u emërua kouropalates dhe mori postin e logothetes tou dromou, duke mbetur ministër shefi i vëllait të tij deri në përmbysjen dhe vrasjen e Nikephoros nga Tzimiskes në 969. Në vitin 970, Leo u përpoq të rebelohej kundër Tzimiskes dhe u dëbua në Lesbos. Pas një përpjekje tjetër të dështuar në rebelim në vitin 971, ai u dëbua në ishullin e Mbrojtjes dhe u verbua. Data e vdekjes së tij është e panjohur. Leo ishte babai i Bardas Phokas i Riu dhe Sophia Phokaina, gruaja e Konstandinit Skleros dhe nëna e Otto II, gruaja Theophanu.
Fondacioni Arsimor Gulistan
Fondacioni Arsimor Gulistan është kompani arsimore, që operon Kolegjet Turke në Shqipëri që nga viti 1993 .Një kompani simotër, me te njëjtën strukture, financim, dhe mision, është Kompania arsimore Turgut Ozal, e cila operon "Kolegje Turke" te ngjashme, si dhe Universitetin Epoka.
Fondacioni Arsimor Gulistan ka synim te ofroje arsim te përgjithshëm, veçanërisht në shkencat ekzakte. Kolegjet e operuar nga Fondacioni Arsimor Gulistan janë :
Rasa gramatikore
2 rasa: persishtja ;
3 rasa: anglishtja e sotme ka tri por vetëm për përemrat; arabishtja;
4 rasa: gjermanishtja, islandishtja, greqishtja moderne dhe irlandishtja;
5 rasa: shqipja, rumanishtja dhe greqishtja e lashtë;
6 rasa: bengalishtja, latinishtja, sllovenishtja dhe turqishtja;
7 armenishtja, serbo-kroatishtja, çekishtja, lituanishtja dhe polonishtja kanë shtatë;
8 rasa: sanskritishtja dhe tamilishtja;
14 rasa: estonishtja ; 15 rasa: finlandishtja; 18 rasa: hungarishtja;
dhe gjuha tsez ka 64 rasa.
Më zyrtarisht, rasa është përcaktuar si "një sistem i shënjimit të emrave të varur për llojin e marrëdhënies që ata mbajnë në kokat e tyre".
Historia
Është pranuar gjerësisht se grekët e lashtë kishin një ide të caktuar për format e një emri në gjuhën e tyre. Një fragment i Anacreonit duket se e vërteton këtë. Sidoqoftë, nuk mund të konkludohet se grekët e lashtë dinin me të vërtetë se cilat ishin rasat gramatikore. Rasat gramatikore u njohën së pari nga stoikët dhe nga disa filozofë të shkollës peripatetike. Përparimet e atyre filozofëve u përdorën më vonë nga filologët e shkollës aleksandriane.
Gjuhët indo-evropiane
parapamje| Në këtë shenjë në rusisht duke përkujtuar një përvjetor të qytetit të Balakhna, fjala Balakhna (Балахна) në të djathtë është në rasën emërore, ndërsa fjala Balakhne (Балахне ) është në rasën dhanore në Balakhne 500 Let ('Balakhna është 500 vjeç', fjalë për fjalë '[Ka] 500 vjet Balakhna') në pjesën e përparme të shenjës. Për më tepër, let është në rasën gjinore (shumës). Megjithëse nuk ishin shumë të spikatura në anglishten moderne, rasat paraqiteshin shumë më spikatur në anglishten e vjetër dhe gjuhët e tjera të lashta indo-evropiane, të tilla si latinishtja, persishtja e vjetër, greqishtja e lashtë dhe sanskritishtja. Historikisht, gjuhët indo-evropiane kishin tetë rasa morfologjike, megjithëse gjuhët moderne zakonisht kanë më pak, duke përdorur parafjalët dhe renditjen e fjalëve për të përcjellë informacionin që ishte transmetuar më parë duke përdorur forma të veçanta emërore. Midis gjuhëve moderne, rastet ende shfaqen dukshëm në shumicën e gjuhëve balto-sllave (përveç maqedonishtes dhe bullgarishtes ), me shumicën që kanë gjashtë deri në tetë rasa, si dhe islandishtja, gjermanishtja dhe greqishtja e re, të cilat kanë katër. Në gjermanisht, rastat janë shënuar kryesisht te nyjat dhe mbiemrat, dhe më pak te emrat. Në islandisht, nyjat, mbiemrat, emrat e njerëzve dhe emrat janë shënuar të gjitha për rasë, duke e bërë atë, ndër të tjera, gjuhën gjermanike të gjallë që mund të thuhet se ngjan më shumë me proto-gjermanikishten.
Tetë rastet historike indo-evropiane janë si më poshtë, me shembuj ose të rasës shqipe ose të alternativës sintaksore shqipe për rasën: Të gjitha sa më sipër janë vetëm përshkrime të përafërta; dallimet e sakta ndryshojnë ndjeshëm nga gjuha në gjuhë, dhe si të tilla ato shpesh janë më komplekse. Rasa bazohet thelbësisht në ndryshimet në emër për të treguar rolin e emrit në fjali - një nga tiparet përcaktuese të të ashtuquajturave gjuhë flektive. Anglishtja e vjetër ishte një gjuhë flektive, por anglishtja moderne nuk funksionon në këtë mënyrë.
Evolucioni
Ndërsa gjuhët evoluojnë, sistemet e rasave ndryshojnë. Në Greqinë e Lashtë të hershme, për shembull, rasat gjinore dhe rrjedhore u bashkuan, duke dhënë pesë rasa, në vend që të gjashtë të mbajtura në latinisht. Në hindishten moderne, rasat sanskrite janë reduktuar në tri: një rasë e drejtë (për kryefjalë dhe kundrinorët e drejtë) dhe rasë e zhdrejtë, dhe një rasë thirrore. Në anglisht, përveç përemrave të diskutuar më lart, rasti është zhdukur tërësisht, përveç për dyzimin pronor/jo-posesiv te emrat.
Trần Thánh Tông
Trần Thánh Tông (12 tetor 1240-3 korrik 1290), me emrin Trần Hoảng (陳 晃), ishte perandori i dytë i dinastisë Trần, që sundoi mbi Đại Việt nga viti 1258 deri në vitin 1278. Pasi e kaloi fronin te biri i tij Trần Nhân Tông, Thánh Tông mbajti titullin "Perandor i pensionuar" (Vietnamisht: Thái hàng hoàng) nga 1279 deri në vdekjen e tij në vitin 1290. Gjatë pushtimit të dytë dhe të tretë mongol të Đại Việt, perandori i pensionuar Thánh Tông dhe perandori Nhân Tông u vlerësuan si komandantët supremë që e çuan dinastinë Trần në fitoret përfundimtare dhe si rezultat krijuan një periudhë të gjatë paqeje dhe mirëqenieje në vend. Me vendimin e tij të suksesshëm në çështjet ushtarake dhe civile, Trần Thánh Tông u konsiderua si një nga perandorët më të mëdhenj, jo vetëm të dinastisë Trần, por edhe të gjithë epokës dinastike në historinë e Vietnamit.
Laval-en-Laonnois
Laval-en-Laonnois është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Laval-en-Laonnois ka një popullsi prej 252 banorë dhe sipërfaqe 4.51 km², me një dendësi prej 56 banor/km².
Pasaporta
150px|thumb|right|Pasaporta e Shqipërisë biometrike 2009 160px|right|thumb|Pasaporta e Kosovës 2008
Pasaporta është një dokument identifikimi që përdoret nga individët të cilët kalojnë kufijtë e shtetit amë. Çdo shtet ka pasaportën përkatëse dhe ka ligje me të cilat rregullon vlefshmërinë e tij si dhe me ligje të tjera të posaçme rregullon vlefshmërinë e pasaportave të shteteve tjera. Fjala "Pasaportë" rrjedh nga latinishtja që do të thotë "kalo portën".
Dinastia Tran
Dinastia Trần (Nhà Trần, 陳朝, Trần triều) sundoi në Vietnam (i njohur më vonë si Đại Việt) nga 1225 deri në 1400. Dinastia u themelua kur perandori Trần Thái Tông u ngjit në fron pas xhaxhait të tij Trần Thủ Độ orkestroi përmbysjen e dinastisë LY. Perandori i fundit i dinastisë ishte Thiếu Đế, i cili në moshën pesëvjeçare u detyrua të abdikojë fronin në favor të gjyshit të tij të nënës, Hồ Quý Ly. Dinastia Trần mundi tre pushtime mongole, sidomos në betejën vendimtare të Bạch Đằng River në vitin 1288.
Owusu Benson
Owusu Benson (lindur më 22 Mars 1977) është një ish-futbollist ganez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin ganez ka luajtur 1 ndeshje.
Otokar Cobra
parapamje|300x300px|Otokar Cobra - [[Forca e Sigurisë së Kosovës|Ushtria e Kosovës]] Otokar Cobra është një mjet taktik i blinduar, i zhvilluar nga firma turke Otokar.
Cobra është një familje automjetesh të blinduara të prodhuara nga Otokar e Turqisë. Prodhohet në dy gjenerata.
Qëndrueshmëria
Veshja prej çeliku monokok siguron mbrojtje kundër zjarrit të armëve të vogla, predhave të artilerisë dhe në një farë mase kundër minave kundër personelit dhe tankeve, dhe IED-ve. Harqet e rrotave të përparme janë krijuar për t'u hedhur në xhepat e lirë të shpërthimit.
Në dhjetor 2016, pamjet e një sulmi të ISIL kundër tankeve turke M-60 Sabra që qarkullonin në internet, treguan ekuipazhin e një Cobra APC që i mbijetonte një goditjeje të drejtpërdrejtë nga një RPG e ISIL.
Automjeti Cobra formon një platformë të përbashkët e cila mund të përshtatet për role dhe kërkesa të ndryshme misioni, duke përfshirë: transportues të blinduar të personelit, mjet antitank, mjet zbulimi, automjet radar vëzhgimi tokësor, mjet vëzhgimi përpara, ambulancë të blinduar, postë komandimi të blinduar, automjet me frëngji për Mitraloz 12.7 mm (frëngji e prodhuar nga firma izraelite Rafael), top 20 mm, raketa antitank si raketa TOW dhe raketa Spike ose raketa tokë-ajër.
Kobrat mund të përdoren si mjete luftarake amfibe. Forcat detare turke janë aktualisht në kërkim të një automjeti të ri amfib dhe Cobra është renditur në mesin e kandidatëve për blerje.
Kobra II
Cobra II (turqisht: Kobra II), një zhvillim i mëtejshëm i Cobra ekzistuese, është një automjet taktik amoured i projektuar dhe prodhuar nga kompania turke Otokar. Cobra II është një mjet i blinduar me rrota 4x4 dhe ka një kapacitet për nëntë personel duke përfshirë shoferin dhe komandantin. Ai përmban nivel të lartë mbrojtjeje kundër kërcënimeve nga mjetet shpërthyese të improvizuara, minat tokësore. Ndër funksionet e tij të ndryshme janë siguria dhe operacionet paqeruajtëse dhe mbrojtja e kufijve. Transportuesi i personelit mund të prodhohet në versione të ndryshme, sipas kërkesave të ndryshme të sigurisë të përdoruesit falë dizajnit të tij modular.
Gjatësia e përgjithshme e transportuesit taktik të personelit është 5,6 m (18 ft) me gjerësinë e saj 2,5 m (8 ft 2 in) dhe lartësinë 2,2 m (7 ft 3 in). Run flat, CTIS, sistemi i ajrit të kondicionuar, sistemi i ndriçimit të ndërprerjes dhe syri i tërheqjes janë ndër pajisjet standarde të automjetit. Mund të pajiset gjithashtu me një çikrik vetë-rikuperues, një çantë filtrimi CBRN, sistem automatik të shuarjes së zjarrit, sistem navigimi, sistem intercom dhe një njësi energjie ndihmëse. Mund të pajiset opsionalisht me një sistem armësh me telekomandë (RCWS) deri në 30 mm mitralozë ose granatahedhës.
Ai shërben në Forcat e Armatosura Turke dhe forcat e sigurisë. Përdoret gjithashtu nga disa vende të tjera si dhe nga Kombet e Bashkuara në misionet paqeruajtëse. Zhvillimi i mjetit të blinduar, i cili përdoret për patrullimin në barrierën Siri-Turqi, u financua nga Bashkimi Evropian. Ajo u prezantua për herë të parë në maj 2013.
Pajisjet standarde përfshijnë kamerën e pamjes së pasme, kamerën e përparme termike, sistemin e ajrit të kondicionuar, sistemin e ndriçimit të ndërprerjes, rripat e sigurimit me shumë pika, pajisjet e radios dhe një sy tërheqës. Mund të pajiset opsionalisht me një çikrik vetë-rikuperues, një çantë filtrimi bërthamor, biologjik dhe kimik, një sistem automatizimi të shuarjes së zjarrit, një sistem intercom, një sistem navigimi dhe një njësi energjie ndihmëse. Në një konfigurim APC, automjeti mund të mbajë nëntë personel dhe mund të armatoset me një numër armësh të ndryshme, duke përfshirë mitralozë të drejtuar nga ekuipazhi dhe stacione armësh në distancë të armatosur me raketa tokë-ajër me rreze të shkurtër veprimi dhe granatahedhës.
Cobra II mundësohet nga një motor 6.7 litrash, me gjashtë cilindra, me ftohje me ujë, me turbo karikim, të zakonshëm hekurudhor, motor nafte i lidhur me një kuti ingranazhi automatik (gjashtë përpara dhe një mbrapa). Prodhon një fuqi prej 360 hp (269 kW) në 2,650 rpm, dhe çift rrotullues prej 1100 Nm në 1,400 rpm. Motori është gjithashtu i pajtueshëm me karburantin F-34 dhe F-54. Ka një shpejtësi maksimale prej 110 km/h (68 mph) dhe mund të operojë në një distancë prej 700 km (430 mi).
Otokar ka marrë porosi për Cobra II si nga një klient i pazbuluar ashtu edhe nga Forcat e Armatosura Turke.
Bangladesh
Mori 22 Cobra IMV në 2007–2008, 22 në 2013 dhe 67 Cobra II MRAP në 2017–2018.
Pakistan
Sipas burimeve, Pakistani ka blerë mbi 200 nga këto automjete dhe planifikon të ketë rreth 500 në inventarin e tyre. Një marrëveshje është lidhur me TOT dhe automjetet e mbetura do të prodhohen në Heavy Industries Taxila me porosi shtesë për Otokar Akrep.
Gjeorgji
Në luftën e Osetisë së Jugut të vitit 2008, automjetet Cobra të pajisura me mitralozë NSV 12.7 mm dhe granatahedhës automatikë 40 mm u përdorën nga forcat speciale të Ministrisë së Punëve të Brendshme të Gjeorgjisë gjatë sulmit të tyre në qytet në Betejën e Tskhinvali. Një nga kobrat u shkatërrua dhe u kap nga ushtria ruse. Kobrat po përdoren gjithashtu nga forcat gjeorgjiane të OKB-së në Republikën e Afrikës Qendrore.
Turqi
Kobrat po përdoren në mënyrë aktive nga Forcat e Armatosura Turke brenda vendit për operacione antiterroriste. Kobrat kanë treguar të jenë shumë rezistente ndaj shumicës së sulmeve me mina dhe IED, me ekuipazhin që i mbijetoi shumicën e incidenteve pa asnjë lëndim. Sofistikimi në rritje i përdorimit të IED nga PKK dhe humbja e tetë ushtarëve brenda një më 19 gusht 2015, ka shtyrë Forcat e Armatosura Turke të përmirësojnë flotën e saj të automjeteve të blinduara. Kjo ka çuar, pjesërisht, në porosi shtesë për Cobra II të përmirësuar.
Kobrat janë përdorur gjithashtu në mënyrë efektive nga milicitë e mbështetura nga Turqia kundër ISIS dhe YPG gjatë Operacionit Mburoja e Eufratit.
Burkina Faso
Një automjet i ushtrisë Burkinabe u godit nga një IED në zonën e Kompienbiga, pasi goditi një IED të vendosur nga kryengritësit. Shpërthimi ka përmbysur mjetin dhe më pas ka marrë flakë; Në këtë incident mbetën tre të vrarë dhe katër të plagosur.
Rrënoja e kishës dhe të mureve në Korishë
Rrënoja e kishës dhe të mureve në Korishë është një monument i trashëgimisë kulturore në Korishë, Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02 469/63.
Tran Nhan Tong
Trần Nhân Tông (7 dhjetor 1258-16 dhjetor 1308), me emrin Trần Khâm, ishte perandori i tretë i dinastisë Trần, që sundoi mbi Đại Việt nga viti 1278 deri në vitin 1293. Pas mbarimit të fronit të birit të tij Trần Anh Tông, Nën Tng titulli "Perandori i pensionuar" (Vatikani: Tha thượng hoàng) nga 1294 deri në vdekjen e tij në vitin 1308. Gjatë pushtimit të dytë dhe të tretë të Mongolëve të Đại Việt, perandori Nhân Tng dhe babai i tij, perandori i pensionuar Thánh Tông u vlerësuan si komandantët supremë dinastia Trần në fitoret përfundimtare dhe që prej themelimit të një periudhe të gjatë paqeje dhe prosperiteti mbi vendin.
Rogécourt
Rogécourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Rogécourt ka një popullsi prej 99 banorë dhe sipërfaqe 5.54 km², me një dendësi prej 18 banor/km².
Antipedagogjia
Antipedagogjia ose Antipedagogjizmi është një tendencë në kuadër të rrymave dhe lëvizjeve bashkëkohore mbi arsimin, shkollën dhe mësimdhënien e cila ka një qëndrim mohues jo vetëm ndaj pedagogjisë por edhe ndaj të gjitha formave të arsimit dhe edukimit të organizuar që mbështeten në parimin e "kontrollit" të jetës së fëmijës. Antipedagogjia karakterizohet gjithashtu nga një qasje kritike ndaj institucioneve shkollore ashtu si edhe ndaj sistemeve arsimore në përgjithësi. Pikëpamjet e para antipedagogjike janë paraqitur aty kah mesi i viteve '70 të shekullit XX ndërsa në mënyrë teorike janë trajtuar nga Ekkehard von Braunmühl. Pikëpamjet ekstreme antipedagogjike shkojnë deri aty sa që të mohojnë të gjitha format dhe institucionet arsimore madje deri në atë masë sa që të kërkojnë "shuarjen e shkollës" dhe "një shoqëri pa shkolla" ose deshkollarizimin e shoqërisë.
Rrënojat e kishës me varre të vjetra
Rrënojat e kishës me varre të vjetra është një monument i trashëgimisë kulturore në Shpenadi, Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02 470/1 /63.
Berat Sadiku
Berat Sadiku (lindi më 14 shtator 1986) është futbollistë finalndezë me prejardhje shqiptare i cili luan për klubin spanjoll Gimnàstic de Tarragona. Ai është vëllau i Irfan Sadikut i cili është gjithashtu futbollistë.
Early life
Sadik lindi në Shkup, Maqedonia Socialiste atëherë pjesë e Jugosllavisë, te prindërit shqiptarë të cilët u zhvendosën në Finlandë në vitin 1989.
Karriera
Më 16 qershor 2008, Arminia Bielefeld ishin të interesuar për ta nënshkruar atë. Gjithashtu Ascoli, Torino, Larissa, Örebro dhe Rosenborg ishin gjithashtu të interesuar për ta nënshkruar Sadikun. Pas vizitës në Ascoli dhe Bielefeld ai zgjodhi të nënshkruaj një kontratë tre vjeçare me Arminia. Në dhjetor 2007, ai ishte në testim në klubin Vicenza Calcio. Pas një viti, ai e la Arminia Bielefeld, ku si luajti vetëm 13 ndeshje dhe u bashkua me Zulte Waregem në huazim për 10 muaj. Ai u lirua nga Bielefeld në gusht 2010 dhe u ribashkua me klubin FC Lahti më 24 gusht 2010. Ai festoi kthimin e tij me një golë në paraqitjen e parë në një barazim 1-1 kundër JJK.
Më 31 janar 2011, Sadik nënshkroi një kontratë dy vjeçare me HJK. Ai përfundoi sezonin me 15 gola, duke u bërë golashënuesi i dytë më i mirë i klubit, një golë pas Akseli Pelvas.
Më 22 janar 2019, Sadik nënshkroi një marrëveshje 18 muajshe me klubin spanjoll Gimnàstic de Tarragona.
Karriera ndërkombëtare
Sadik debutoi për Finlandën kundër Turqisë më 29 maj 2008.
O moj Shqypni
O moj Shqypni është poezi me 72 vargje e shkruar nga Pashko Vasa rreth vitit 1878–1880. Poezia konsiderohet si një nga punët më të rëndësishme të shekullit 19-të të letërsisë shqiptare. Një nga vargjet e tij Pashko ka shkruar "Feja e shqiptarit është shqiptaria", e cila u bë moto e shumë organizatave shqiptare.
Poezia është shkruar me dialekt të Shkodrës, e cila u publikua nga gjuhëtari çek Jan Urban Jarník. Poezia është shkruar gjatë themelimit të Lidhjes së Prizrenit. Vargu Feja e shqiptarit është shqiptaria ka qenë moto e Lidhjes së Prizrenit.Në kohët e sotme është moto e shumë organizatave nacionaliste shqiptare. Gjatë asamblesë më 1910, orkestra muzikore në Vlorë ka luajtur muzikë këtë poezi.
Mongozi liberian
Mongozi liberian ( Liberiictis kuhni ) është një karnivor i vogël që i përket familjes së mangustave  (Herpestidae).Mongozi liberian i vetmi anëtar i gjinisë Liberiictis. Analiza filogjenetike tregon se është e lidhur ngushtë me mongozat e tjera të vogla, sociale dhe se mongozi me shirita është i afërmi i tij më i afërt.
Ai u zbulua në Liberi në 1958. Pak dihej për kafshën, përveç asaj në lidhej me vendësit. Ata zakonisht ushqehen në grupe që përbëhen nga 3-8 individë, por grupe më të mëdha janë vërejtur. Dieta e tyre përbëhet nga krimbat e tokës dhe insektet e ndryshme. Shpërndarja e saktë është e panjohur, por mund të shtrihet nga Sierra Leone deri në Côte d'Ivoire. Pamjet e konfirmuara janë të kufizuara në pyje në Liberi dhe Parkun Kombëtar Tai në Côte d'Ivoire. Aktiviteti njerëzor si minierat, bujqësia, gjuetia dhe prerjet kanë zhvendosur mongozin liberian nga rrezet e tij të mëparshme. Një ekzemplar i gjallë u ekspozua në kopshtin zoologjik të Torontos, por lufta civile në Liberi ka penguar studimin e mëtutjeshëm. Për shkak të gamës së tij të kufizuar dhe faktit që është gjuetuar shumë, mongoza e Liberisë konsiderohet si i rrezikuar.
Mongozi liberian ka një trup kryesisht kafe të errët, me një shirit më të errët në qafë dhe supet. Ky shirit kufizohet me vija më të vogla që janë të bardha. Krahasuar me speciet e tjera mongoze, mongozi liberian ka kthetra mjaft të gjata dhe një gungë të zgjatur me dhëmbë të vegjël në krahasim me madhësinë e kafkës. Ka një bisht të shkurret, që është më pak se gjysma e gjatësisë së kokës dhe trupit. Kjo ka të ngjarë të jetë një adaptim i dietës së tyre të specializuar të krimbave tokësorë. Një nga disa ekzemplarët e parë ndonjëherë të gjallë u gjet afër një foleje me termite. Karakteristikat fizike të kafshës dhe lokaliteti i tij i preferuar për insektet, ka bërë që ekspertët të sugjerojnë që mongozi liberian është kryesisht insektivor. Disa vëzhgues që kanë parë këtë specie në natyrë, kanë raportuar se kafsha jeton kryesisht në shtratin e pemëve. Në të vërtetë, disa nga speciet mongoze më të njohura jetojnë në pemë gjatë sezonit të shiut dhe zënë hulli vetëm gjatë motit më të nxehtë.
Kjo specie është jashtëzakonisht e rrallë dhe është renditur nga IUCN si e rrezikuar. Shkatërrimi njerëzor i habitatit të tyre dhe gjuetia njerëzore janë kërcënimet kryesore për mongozët liberian. Për shkak të rrallimit të tyre, ata nuk u përshkruan deri në vitin 1958, me ekzemplarët e parë të plotë të zbuluar së fundmi në vitin 1974. Një përpjekje për t'i studiuar ato në 1988 dha vetëm një kafshë, e cila ishte vrarë tashmë nga një gjahtar. Shembulli që jetonte në kopshtin zoologjik të Torontos ka vdekur që nga ajo kohë. Kjo gjë e rrallë gjithashtu kufizoi ato që kuptohen për bashkëveprimin e mongozës liberiane me aspekte të tjera të ekosistemit. Puna e fundit ka treguar që ata mund të veprojnë si një inxhinier i ekosistemit duke ruajtur heterogjenitetin e dyshemesë së pyllit. Përmes vëzhgimeve në terren dhe ndjekjes në radio, një grup mongozash u ndoq për një periudhë prej tre muajsh, me një regjistrim të gjurmëve të tyre foragjere që ruheshin .Mongoza liberiane është gjithashtu mikpritëse e një specie të Mallophaga (morra përtypëse) e njohur si Felicola liberiae. Trazirat politike në zonat në të cilat ata jetojnë kanë bërë studime të mëtejshme të vështira vitet e fundit.
Authon, Alpes-de-Haute-Provence
Authon është një komunë në Francë. Authonbën pjesë në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 45 banorë dhe sipërfaqe 40.16 km².
Limousis
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Limousis (Ocitanisht: Limosins ; Shqip: Limozi) është një komunë në departamentin Audë në Francën jugore.
Fruit Valley, New York
Fruit Valley, New York është një qytet në qarkun Oswego të shtetit federal New York, SHBA.
Taishang Huang
frameless|djathtas Në historinë kineze,një Taishang Huang ose Taishang Huangdi, është një perandor në pension që kishte, të paktën në emër, abdikuar në favor të dikujt tjetër. Megjithëse teknikisht nuk është më sovran,ka raste kur perandori i pensionuar vazhdoi të ushtrojë fuqi të konsiderueshme, por jo më shumë se perandori mbretërues.
Vincenzo Alberto Annese
Karriera si lojtar
Vincenzo Alberto Annese e nisi karrierën e tij ne vitin 2000 si mbrojtës tek Venezia F.C. Annese e la futbollin shpejt sepse pësoi një dëmtim shume serioz ne gju, dhe filloi kursin si trajner.
Pedagogjia kulturore
Pedagogjia kulturore është një drejtim dhe disiplinë e pedagogjisë e cila merret me raportet në mes të individit (personalitetit të njeriut) dhe vlerave kulturore. Njeriu është ai që krijon kulturë, por edhe kultura gjithashtu e krijon (formëson) njeriun, prandaj është e domosdoshme njohja e këtij raporti aq më tepër kur dihet që kultura është ajo e cila e dallon njeriun nga krijesat e tjera.
Detyrë themelore e pedagogjisë kulturore është të studiojë fenomenet dhe trendët aktuale të kulturës: t'i njohë, t'i vlerësojë dhe përfundimisht të nxjerrë mësime prej tyre e të cilat pastaj do të zbatohen në procesin edukativ e arsimor. Një detyrë e rëndësishme është edhe përgatitja e kuadrove të tilla të cilat do të merren me edukimin dhe arsimin e të rinjëve për një përdorim sa më të mirë të kulturës e të cilët do të jenë të aftë jo vetëm për të bërë dallimin në mes të elementeve konstruktive dhe destruktive të kulturës, por që edhe të jenë në gjendje për krijime kulturore duke u mbështetur në vlerat e larta arsimore. Një detyrë tjetër e pedagogjisë së kulturës është të studiojë tendencat kulturore bashkëkohore dhe të nxjerrë përfundime prej tyre për qëllime arsimore dhe pedagogjike.
Pedagogjia e kulturës e formëson njeriun në tre dimensione:
Anna Gunn
Anna Gunn (Santa Fe, 11 gusht 1968) ësht një aktore amerikane, e njohur priçipalisht për rolin e Skyler White në serialin Breaking Bad.
Jeta private
Anna Gunn ka qënë e martuar me Alastair Duncan nga 1990 deri në 2009-n. Ka dy fëmi me të.
Anatoli Fomenko
Anatoli Timofejeviç Fomenko, ( rusisht: Анатолий Тимофеевич Фоменко) lindi më 13 mars të vitit 1945, është një akademik i Akademisë së Shkencave të Rusisë, doktor i shkencave fiziko-matematike, profesor i universitetit të Moskës.
Është laureat i çmimit të Federatës Ruse për vitin 1996 në fushën e matematikës.
Anatoli Fomenko është i njohur me librin ''Kronologjia e Rë.
Mercedes-Benz G-Class
parapamje|300x300px|Mercedes-Benz G-Class i Forcave Tokësore Kanadeze Mercedes-Benz G-Class, ndonjëherë i quajtur G-Wagen (si shkurtim i Geländewagen) është një automobil me katër rrota i prodhuar nga Magna Steyr (ish Steyr-Daimler-Puch) në Austri dhe i shitur nga Mercedes-Benz. Fillimisht i zhvilluar si një fuoristradë ushtarake, më vonë modele më luksoze iu shtuan linjës. Në tregje të caktuara, ajo është shitur me emrin Puch si Puch G deri në vitin 2000.
G-Wagen karakterizohet nga stili i tij në formë kuti dhe ndërtimi trup mbi kornizë. Ai përdor tre diferenciale të kyçjes plotësisht, një nga automjetet e pakta të makinave të pasagjerëve që ka një veçori të tillë.
Pavarësisht prezantimit të një zëvendësimi të synuar, SUV unibody Mercedes-Benz GL-Class në 2006, G-Class është ende në prodhim dhe është një nga automjetet e prodhuara më gjatë në historinë e Daimler, me një hapësirë prej 43 vjetësh. Vetëm Unimog e tejkalon atë. Në vitin 2018, Mercedes-Benz lançoi një gjeneratë të dytë teknikisht të re, ende me vetëm ndryshime të vogla në dizajn.
Njësia e 400,000-të u ndërtua më 4 dhjetor 2020.
Myslym Alla
Myslym 'Lym' Alla (15 prill 1919 – 1 janar 1999) është një ish futbollist dhe trajner shqiptar. Ai e shpenzoi të gjithë karrierën e tij si futbollist duke luajtur për Tiranën. Ai gjithashtu mundi ta drejtonte për shumë vite klubin edhe si trajner. Alla gjithashtu ka drejtuar edhe ekipin kombëtar në dy periudha të shkurtra, si dhe edhe ekipin tjetër kryeqytetas Partizani.
Matreia nderyjore
"Vrima ne qiell "ose zona ku nuk shihen yje,jan vrojtuar qe ne fillimet e astronomise dhe jane konsideruar zona boshlleku.Por,studimet mbi grumbullimet yjore te hapura kan cuar ne zbulimin,rreth 60 vjet me pare,te nje shperndarjeje pak a shume te vazhdueshme te grimcave te vogla te pluhurit ne hapesiren nderyjore.Pluhuri nderyjore,qe perbehet nga grimca te ngurta te silikateve dhe karbureve,me nje diameter disa qindra nanometra,perthith dhe shperhap nje pjese te drites se yjeve qe bijne mbi te.Meqenese drita blu shperhapet me  mire se drita e kuqe drita e yjeve "skuqet" gjate rruges qe pershkon per te arritur deri ne toke,tamam siq "skuqet" drita e diellit ne perendimin e tij.Megjithese pluhuri nderyjor duket se "pushton" gjithe galaktiken,perqendrimi i tij eshte shume i vogel:boshlleku ne hapesiren nderyjore eshte shume me i larte se boshlleku me i   mire  qe mund te merret ne laborator.Pluhuri nderyjor dhe rete e gazit(se bashku),perbejne rreth (2-3)% te mases se galakikes.Nga ana e tjeter,sasia pa vrojtuar ende e gazit dhe  e pluhurit nuk mjafton per te shpjeguar"masen qe mungon",te galaktikes.
Automjeti i Blinduar i Sigurisë M1117
parapamje|300x300px|Automjeti i Blinduar i Sigurisë M1117 M1117 Guardian, i quajtur gjithashtu Automjet i Sigurisë së Blinduar (ASV), është një automjet i sigurisë së brendshme i bazuar në seritë V-100 dhe V-150 Commando të makinave të blinduara. Ajo u zhvillua në fund të viteve 1990 për shërbim me Trupat e Policisë Ushtarake të Shteteve të Bashkuara. Prototipet e para u shfaqën në shkurt 1997 dhe prodhimi serik i M1117 filloi midis 1999 dhe fillimit të 2000.
M1117 ishte një nga automjetet e para ushtarake amerikane që u ndërtua në një byk të specializuar rezistent ndaj minave, dhe pas vitit 2001 u miratua në numër në rritje si një përgjigje e drejtpërdrejtë ndaj kërcënimit të paraqitur nga pajisjet shpërthyese të improvizuara për forcat amerikane në Irak dhe Afganistan. Armatimi i tij përbëhet nga një granatëhedhës Mk 19 dhe mitralozi M2HB Browning, i montuar në një frëngji të ngjashme me atë të përdorur në Automjetin Amfib Sulmues të Trupave Detare të Shteteve të Bashkuara, dhe një mitraloz të mesëm M240H të montuar jashtë kapakut të gjuajtësit.
Shiko edhe
Autoblinda, Makina Luftarake e Këmbësorisë.
Kullë Xhemail Haxhiu
Kullë Xhemail Haxhiu është një monument i trashëgimisë kulturore në Hërticë, Podujevë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Radosav Stojanoviqi
Radosav Stojanoviqi (Serbisht: Радосав Стојановић Radosav Stojanoviç) lindi më 1 nëntor 1950, është gazetar dhe shkrimtar serb. Shkollën fillore dhe shkollën normale e kreu në Crna Trava, gjimnazin në Nish dhe fakultetin filozofik në Prishtinë.
Pedagogjia jashtëshkollore
Pedagogjia jashtëshkollore është një fushë studimi e pedagogjisë e cila i referohet mësimit të organizuar që zhvillohet në mjediset jashtëshkollore. Programet e saj përfshijnë aktivitete edukative në natyrë si dhe eksperienca të udhëtimeve ose ekspeditave në mjedise të thella malore, shkretëtira, etj. në të cilat nxënësit marrin pjesë në një sërë sfidash dhe aktivitetesh në natyrë të tilla si ecje (hiking), ngjitje, kampim, peshkim, alpinizëm, lojëra grupore si dhe aktivitete tjera të lidhura me arsimin joformal. Pedagogjia jashtëshkollore mbështetet në filozofinë, teorinë dhe praktikat e edukimit mbi bazën e përvojës dhe edukimit mjedisor e ambiental.
Authon, Loir-et-Cher
Authon është një komunë në Francë. Authon bën pjesë në departamentin Loir-et-Cher të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 624 banorë dhe sipërfaqe 32.26 km².
Shtëpia - kullë e Sahit Agës
Shtëpia - kullë e Sahit Agës është një monument i trashëgimisë kulturore në Kufcë e Poshtme, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Historiku dhe përshkrimi
Objekti që në Rajonin e Gjilanit njihet si Kulla e Sahit Agës nuk është kullë tipike, por si duket është emërtuar si i tillë për shkak se në kohën kur është ndërtuar ka qenë ndër objektet më të mëdha në këtë trevë. I gëlqerosur me të bardhen, dallohej që larg. Përndryshe, objekti i takon tipit të shtëpive qytetare me ballkon, duke qenë njëkohësisht një ndërtim masive për kohën. Një ndërtim të tillë që në kohën e Turqisë ka mundur ta financojë vetëm ndonjë i kamur, e i tillë ishte Sahit Aga. Sot, një lagje e tërë në Gjilan mban emërtimin Lagjja e Zabelit te Sahit Agës.
Ndërtesa është me mure të trasha reth 0.80 m me bazë prej gurësh, sikundër me gurë janë të gjitha muret e përdhesit duke përdorur për materialin lidhës llaçin prej gëlqerje. Muret e katit janë bërë me tulla dhe llaç gëlqerje. Në objekt hyhet nga lindja nëpërmjet sy shkallëve dhe një pushimoreje drejt në korridorin e gjerë, i cili komunikon me tri dyer hyrëse në katër dhoma. Në të vërtet, në anën e djathtë të të korridorit dhoma e madhe ka një derë komunikuese me dhomën e vogël. Ndërsa, dy dhomat në të djathtë kanë dyerte tyre të veçanta. Si ne përdhes, si në kat, nndodhen nga katër dhoma, dy të mëdha dhe dy të vogla. Po kështu edhe në kat ka vetëm tri dyer komunikuese me dhomat sepse edhe atje njëra dhomë komunikon drejtpërdrjet me dhomën më të vogël me një derë nga brenda .Dhomat e mëdha kanë nga tri dritare, ndërsa të voglat nga një .Katet komunikojnë me shkallë të brendshme prej druri të vendosura në fund të korridorit të përdhesit. Korridori i katit përfundon me një ballkon të dritësuar nga dritare në tërë sipërfaqen e tij ballore. Objekti ka kulm katër ujës, i mbuluar me tjegulla. Duket se ka nevojë për ndërhyrjes se ka filluar të pikojë. Por, problem në vete paraqet djegia e dhomës së madhe të përdhesit që më vonë qe përdorur për kuzhinë. Por ky rast, si një sondë, na ka njohur me dyshemenë e katit, e cila përpos dërrasave e trarëve, ndërmjet listelave ka edhe zhavorr. Mjeshtri thonë se zhavorri në dyshemetë e kateve është përdorur për ta larguara lagështin e mundshme, një tip termo-izoluesi. Dysheme të këtilla nuk janë hasur në shtëpitë e tjera.
Objekti ka nevojë për renovim dhe intervenim në kulm.
Mongozi i Gambianit
Mongozi gambian ( Mungos gambianus ) është njëspecie manguste amtare në savanat pyje Guinean nga Gambia në Nigeri. Ёshtë renditur si shqetësimi më i vogël në Listën e Kuqe të IUCN që nga viti 2008.
Shfaqja
Mangoza e Gambianit është në përgjithësi në ngjyrë kafe-gri në leshin dorsal, duke u bërë më e ashpër drejt këmbëve që përzihen me leshin e kuq në sipërfaqen e barkut. Ata kanë një rrip të errët leshi në anët e qafës së tij me ngjyra të lehta. Ata kanë pesë gishtërinj në secilën këmbë, e cila është e zhveshur nga vetëm në dore dhe thembra. Fytyrat e tyre janë të shkurtra, dhe kanë vetëm dy molarë në secilën nofull. Nuk ka ndonjë ndryshim të dukshme seksuale. Femrat kanë gjashtë thithka.
Shpërndarja dhe habitati
Mongozi gambian është endemik në Afrikën Perëndimore, ku mund të gjendet në savana dhe tokat pyjore nga Senegal dhe Gambia në perëndim në lindje deri në Nigeri.
Dieta
Mongozi gambian është një ushqyes oportunist, duke ngrënë një shumëllojshmëri të gjerë të ushqimeve. Ata janë kryesisht insektivorë, duke ngrënë kryesisht brumbuj dhe milipede. Ata do të hanë gjithashtu brejtës të vegjël dhe zvarranikë, dhe nganjëherë vezë.
Habitati
Mongozi i Gambianit është tokësor. Ata jetojnë në grupe prej 10-20 individësh, por grupet dihet që numërojnë mbi 40. Grupet përbëhen nga të rritur nga të dy gjinitë, të cilët ushqehen së bashku. Përplasjet midis kafshëve të grupeve të ndryshme shpesh janë të zhurmshme, me shumë luftime midis fqinjëve. Ky mongoz është shumë i zëshëm, duke komunikuar me një shumëllojshmëri të tingujve. Një vokacion që tingëllon si një eksitues zogj është përdorur për të mbajtur grupin së bashku gjatë forage.
Riprodhimi
Mbarështimi ndodh në çdo kohë të vitit, me më shumë të rinj të lindur gjatë sezonit të shirave. Të gjitha femrat në grup riprodhohen në të njëjtën kohë. Grupet mund të rriten deri në katër herë në vit, por individualisht femrat nuk riprodhohen aq shpesh. Miftëzimi ndodh 1-2 javë pasi të rinjtë lindin. Mongozat shpesh rriten me të tjerët të një grupi tjetër, por shumica qëndrojnë brenda këtij grupi. Ndërsa nëna ushqen për ushqim, dy meshkuj qëndrojnë roje në hyrjen e strofullës. Të rinjtë janë lagur në moshën rreth një muaj, dhe në këtë kohë ata bashkohen me grupin në foragjere.
Mérial
Mérial (Occitan: Merial ; Shqip: Meriali ) është një komunë në departamentin Aude në Francën jugore.
Masakra e Paraqinit
Masakra e Paraqinit (serbo-kroatisht: Paraćinski masakr) ishte ngjarje me të shtëna masive që kishte në shënjestër ushtarët e Ushtrisë Popullore Jugosllave (JNA) në kazermat ushtarake në Paraqin, Serbi më 3 shtator 1987. Autori i krimit ishte Aziz Kelmendi, 20-vjeçari shqiptar i rekrutuar nga Kosova. Kelmendi ka gjuajtur me pushkë automatike në dy dhoma të fjetjes, të shtënat lanë 4 ushtarë të vrarë dhe 5 të plagosur. Azizi më pas u ndoq dhe u vra nga policia ushtarake e JNA-së.
Prapaskenat
Aziz Kelmendi; i lindur më 15 janar 1967 në Lipljan, RSF e Jugosllavisë) ishte një rekrut shqiptar i Kosovës në Ushtrinë Popullore Jugosllave (JNA). Autoritetet jugosllave e përshkruan atë si "të papërshtatshëm dhe të vetmuar". Para shërbimit të tij ushtarak, ai u arrestua dhe u burgos prej 2 deri 17 prill 1984 (15 ditë) për gjoja përpjekje për të lënë Jugosllavinë dhe për të shkuar në Shqipëri. Në seancën e tij gjyqësore ai thuhet se tha "Shqipëria është vendi im, jo Jugosllavia. Unë dua të shkoj atje dhe të jetoj dhe të luftoj për qëllimet tona!". Bindja e tij përfshinte gjithashtu sjellje nacionaliste në shkollë të mesme dhe universitet. Nuk i pëlqente të mësonte serbo-kroatisht. Para vrasjeve, ai kishte dy debate me një ushtar të quajtur Safet Dudakoviq.
Sulmi
Sipas hetimit të JNA-së, më 3 shtator 1987, nëna dhe babai i Kelmendit shkuan në Paraqin për të vizituar djalin e tyre. Të nesërmen në mëngjes, Kelmendi hyri në një kabinet të armëve dhe vodhi 10 fishekë 7.62mm. Ai mbushi pushkën automatike të shërbimit dhe shkoi nga ambientet e banimit në një post roje. Kelmendi e kërcënoi me vrasje rojën, tetarin Riza Alibashiq duke i drejtuar armën dhe i mori 2 fishekë. Kelmendi e ktheu tetarin në ambientet e banimit dhe kërkoi të dinte se ku ka fjetur Dudakoviq. Kur Alibashiq nuk pranoi të përgjigjej, Kelmendi i tha të hiqej mënjanë dhe shkoi në dhomën e gjumit. Atje, ai qëlloi dhe vrau Dudakoviqin e fjetur para se të vriste Srgjan Simiqin dhe Goran Begiqin dhe të plagoste 2 ushtarë të tjerë. Ai shkoi në dhomën e fjetjes ngjitur dhe qëlloi mbi ushtarët atje, duke vrarë Hasim Dzhenanoviq dhe duke plagosur 2 të tjerë. Kelmendi iku nga kazerma, dhe më pas u gjet i vdekur 800 metra larg, vdekja e tij më vonë u deklarua si vetëvrasje. Gjithsej 4 ushtarë u vranë dhe 5 u plagosën nga të shtënat. 2 nga të vrarët ishin boshnjakë, 1 ishte serb dhe 1 gjysmë-slloven dhe gjysmë-kroat.
Pasojat
Pretendohej se “Kelmendi u ndihmua nga 8 bashkëpunëtorë, anëtarë të një grupi separatist dhe irredentist shqiptar”. 6 shqiptarë etnikë, 1 mysliman etnik dhe 1 rom, u dënuan më vonë për ndihmën e sulmit. Autoritetet jugosllave arritën në përfundimin se Kelmendi e kishte planifikuar sulmin pak para se të ndodhte. Ata deklaruan se njësia ushtarake në të cilën ai shërbente nuk kishte arsye të dyshonte se ai ishte i paqëndrueshëm mendërisht dhe se ai ishte "një i vetmuar që kishte një kompleks personal sepse ishte i shëmtuar dhe mjaft nervoz". Me sa duket shoqërohej vetëm me shqiptarë të tjerë dhe ndonjëherë vepronte në mënyrë agresive.