cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paideia
Ndikimi i Sokratit
Sokrati ka ndihmuar në formimin shpirtëror të Athinës, si një lider në Greqi me konceptin e tij të paideias. Qëllimi i Sokratit ishte ndërtimi i praktikave të tilla arsimore dhe politike që do t'i shtonin rëndësinë praktikës demokratike. Ai dëshironte të ngrejë audiencën e tij athinase në fushën e filozofisë duke zbatuar një parim të veçantë - Majeutikën. Baza e këtij areti është arsimi. Arete ishte një koncept i cili shtrihej në gjithçka që kanë bërë grekët.
Roli i muzikës në paidea
Aristoteli: "Qëllimi i muzikës mund të na vë në konfuzion", kjo vazhdon të luajë rolin e kohës së lirë e cila kuptohet në dy mënyra. Grekët e lashtë këtu nënkuptojnë kohën e lirë, e cila do të përdoret për të investuar në aspektin personal, e cila do të plotësohet me punën e mbushjes së shpirtit.
Sot, koha e lirë nënkupton kohën e përdorur për t'u çlodhur ose për argëtim. Sidoqoftë, ne zgjedhim kohën e lirë për veten tonë. Kështu është edhe me muzikën.
Lista e filmave të animuar shqip
Lista e filmave të prodhuar në territoret e banuara nga shqiptarët. Pra janë prodhime nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia e Veriut, Mali i Zi dhe Çamëria (Greqia) nëse ka. Përfshihen vetëm filma të prodhuar nga shqiptarë dhe/ose në shqip.
Avord
Avord është një komunë në Francë. Avord bën pjesë në departamentin Cher të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 2628 banorë dhe sipërfaqe 27.98 km².
Dedi
Dedi është mbiemri i personave në vijim:
Sistemi shtetëror në Egjipt
Politika e Egjiptit ishte e avancuar ishte republike kishte presidentin i cili udhehiqte vendin per te zhvilluar sa me mire egjiptin,per te zhvilluar ekonomine,bujqesine dhe faktoret e tjere ekonomik por edhe per rendin e shtetit.Presidentin e zzgjidhte parlamenti pra anetaret e parlamentit te cilet jane deputetet etj.
Maurice Bucaille
Maurice Bucaille (19 korrik 1920 – 17 shkurt 1998 ) ishte doktor dhe autor francezë. Bucaille praktikonte mjekësi nga viti 1945 deri më 1982 dhe ishte specialist i gastroenterologjisë.
Në vitin 1973, Bucaille u emërua mjek familjar i mbretit saudit Feisal bin Abdulaziz El Saudi. Pacientët e tij ishin gjithashtu anëtarët e familjes së presidetit të Egjiptit Enver es-Sadat.
Aincille
Aincille është një komunë në Francë. Aincille bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 135 banorë dhe sipërfaqe prej 6.26 km².
San Vicente de la Barquera
San Vicente de la Barquera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Western coast, të provincës Cantabria, në Cantabria. San Vicente de la Barquera ka 4546 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 41.5 km2.
Lidhje të jashtme
San Vicente de la Barquera
Samoussy
Samoussy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Samoussy ka një popullsi prej 360 banorë dhe sipërfaqe 25.04 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
Përparëse
parapamje|Një përparëse e zezë kuzhine Përparëse është një veshje që vishet mbi veshje të tjera dhe mbulon kryesisht pjesën e përparme të trupit. Mund të ketë disa qëllime të ndryshme dhe sot është ndoshta më i njohur si një aksesor funksional që mbron rrobat dhe lëkurën e dikujt nga njollat dhe shenjat. Sidoqoftë, lloje të ndryshme të përparësve mund të vishen gjithashtu si dekor, për arsye higjienike, si pjesë e një uniforme, ose si mbrojtje nga rreziqe të caktuara si acidi, alergjenet ose nxehtësia e tepërt. Mund të përdoret gjithashtu në stacionet e punës për të mbajtur mjete dhe pjesë shtesë ose për të mbrojtur nga pluhuri dhe produkte të padëshiruar.
Avosnes
Avosnes është një komunë në Francë. Avosnes bën pjesë në departamentin Côte-d'Or të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 75 banorë dhe sipërfaqe 11.54 km².
Përparëse
Si një shtresë e sipërme që mbulon trupin e përparmë, përarësja vishet edhe si një veshje uniforme, zbukurimi, ceremoniale (më së shumti përparësja masonike) ose modë.
Go A
Go_A është një grup elektro-folk ukrainas i cili do ta përfaqësojë Ukrainën në Festivalin Evropian të Këngës 2020 në Roterdam, Holandë, me këngën "Solovey".
Shëmbëlltyra e Djalit Plangprishës
Shëmbëlltyra e Birit Prodigal, e njohur gjithashtu si shëmbëlltyrë e Dy Vëllezërve, Birit të Humbur, Atit të Dashur ose Atit Falës, është një nga shëmbëlltyrat e Jezusit në Bibël. Jezusi e ndan atë me dishepujt e tij, farisenjtë dhe të tjerët. parapamje|Kthimi i Birit Prodigal (1773), nga Pompeo Batoni Duket në Luke 15:11–32.
Historia
Në histori, një baba ka dy djem. Djali i vogël i kërkon babait trashëgiminë e tij, dhe babai ia jep kërkesën djalit të tij. Sidoqoftë, djali i vogël është i egër (d.m.th., i harxhuar dhe ekstravagant) dhe shkatërron fatin e tij, duke u bërë përfundimisht i varfër. Djali i vogël është i detyruar të kthehet në shtëpi me duar bosh dhe synon të lypë babanë e tij që ta pranojë përsëri si shërbëtor. Për habinë e djalit, ai nuk është përçmuar nga babai i tij por është mirëpritur përsëri me festime dhe fanatikë. Viousshtë e dukshme, djali i madh nuk pranon të marrë pjesë në festa. Babai i thotë djalit më të madh "ti je me mua, dhe gjithçka që kam është e juaja, por vëllai yt i vogël u humb dhe tani ai u gjet".
Paga mesatare kombëtare
Paga mesatare kombëtare është paga mesatare për popullsinë e angazhuar në punë të një kombi. Ajo llogaritet duke mbledhur të gjitha pagat vjetore të të gjithë punonjësve dhe duke pjesëtuar totalin me numrin e punëtorëve. Nuk është e njëjtë me Produktin e Brendshëm Bruto (PBB/GDP) për frymë, i cili llogaritet duke pjesëtuar PBB-në me popullsinë totale të një vendi, duke përfshirë të papunët dhe ata që nuk janë në fuqinë punëtore (p.sh. pensionistët, fëmijët, studentët, etj. . ).
La Coquille
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
La Coquille (Ocitanisht: La Coquilha ; Shqip: Gjelia) është një komunë në departamentin Dordonjë në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.
Gjelia ishte në një nga pesë rrugët që të çonin në Santiago de Compostela në Spanjë dhe ishte në këtë famulli ku pelegrinëve iu dha një coquille Saint-Jacques, një guaskë fistoni simbolike e Rrugës së Shën Jakobit, pelegrinazhit të famshëm në Santiago de Compostela. Nga ky fakt erdhi edhe emri i fshatit La Coquille në frëngjisht.
Kisha në Gjeli ishte në rrugën e Riçard Zemërluanit, u riinaugurua prej tij dhe e mirëpriti gjatë udhëtimit të tij.
Si komunitet, emri i La Coquille u shfaq zyrtarisht vetëm në 1856, duke zëvendësuar emrin e Sainte-Marie-de-Frugie.
Gjeografia
Gjelia ndodhet në Périgord në një zonë shumë të pyllëzuar me livadhe që rrethojnë fshatin e vogël paqësor. Është afër qytetit të Nontronit midis Limozhit dhe Perigueux. Lumi Côle rrjedh në jug përmes pjesës veriperëndimore të komunës. Stacioni La Coquille ka lidhje hekurudhore me Bordonë, Périgueux dhe Limozhin.
Llamba PH
Llambat e Henningsenit janë të dizajnuara me nuanca të shumta bashkëqëndrore për të eliminuar shkëlqimin pamor, duke emetuar vetëm dritën e reflektuar, duke errësuar burimin e dritës. Llambës së hijshme dhe rezervë e Henningsenit iu dha një medalje ari në Ekspozitën Ndërkombëtare të Arteve Moderne Dekorative dhe Industriale të vitit 1925.
Rasti për Kosovën: Rruga drejt Pavarësisë
Rasti për Kosovën: Rruga drejt Pavarësisë (Anglisht: The Case for Kosova: Passage to Independence) është libër e botuar në Anthem Press në korrik të vitit 2006. Libri u redaktua nga Anna Di Lello dhe pasëthënja u bë nga shkrimtari Ismail Kadare.
Përshkrimi
Ky libër bën rastin për pavarësinë e Kosovës - e cila ishte pjesë e Jugosllavisë - dhe aktualisht një protektorat ndërkombëtar i udhëhequr nga Kombet e Bashkuara - në një kohë kur diplomacia ndërkombëtare është thellësisht e përfshirë në zgjidhjen e çështjes kontestuese të statusit të saj përfundimtar. Negociatat filluan në janar të vitit 2006 nën patronazhin e një të dërguari të posaçëm të Kombeve të Bashkuara dhe i është dhënë impuls i përtërirë nga vendosmëria e bashkësisë ndërkombëtare për të arritur një zgjidhje. Rasti për Kosovën synon të kontribuojë në këto negociata duke ofruar argumente të informuara për një qasje tjetër ndaj çështjes së statusit të Kosovës që tejkalon kufizimet e debateve aktuale. Qëllimi i tij është të luftojë propagandën antishqiptare të kryer nga disa parti, por asnjëherë të mos propozojë kundërpropagandë armiqësore ndaj të tjerëve apo qëllimeve të Kosovës demokratike.
Debatet për Kosovën janë përqendruar kryesisht në ideologjinë dhe ndërtimin e miteve, duke injoruar përkthimet në praktikë; në gjeopolitika, duke zhdukur implikimet e thella për stabilitetin dhe sigurinë; ose në politikë, duke mos pasur një kuptim konceptual të të dyja ideologjive dhe proceseve. Nuk ka asnjë libër që i lidh këto fusha të ndryshme në një mënyrë bindëse. Rasti për Kosovën e plotëson këtë boshllëk me debat intelektualisht sfidues dhe politikisht të përshtatshëm.
Përmbytjet në Evropë (2021)
Përmbytjet në Evropë 2021 janë një seri përmbytjesh të rënda që filluan më 12 korrik 2021. Ato kanë prekur disa pellgje lumenjsh, duke filluar në Mbretërinë e Bashkuar përpara se të përhapeshin në Belgjikë, Francë, Gjermani, Luksemburg, Holandë, Zvicër dhe Itali. Dëmtimi ishte veçanërisht i rëndë në Gjermani ku të paktën 106 njerëz vdiqën dhe rreth 1.300 të tjerë nuk janë gjetur deri më 16 korrik. Të paktën 130 njerëz kanë vdekur nga përmbytjet, duke përfshirë 106 në Gjermani, 1 në Itali dhe 23 në Belgjikë.
Shiu
Më 14-15 korrik 2021, shi i madh ra në të gjithë Gjermaninë perëndimore dhe Holandën fqinje, Belgjikën dhe Luksemburgun. Një kompleks stuhish u zhvendos në lindje nga Franca në Gjermani dhe u bllokua në rajon për dy ditë. Reshjet ishin më intensive në Nordrhein-Westfalen dhe Rheinland-Palatine në Gjermani ku akumulimet mesatarisht ishin 100 to 150 mm, ekuivalente me një shi që mund të bjerë për më shumë se një muaj. Në Reifferscheid, 207 mm ra brenda një periudhe nëntë orëshe ndërsa Këln vëzhgoi 154 mm në 24-orë. Sipas shërbimit të motit gjerman, disa nga rajonet e prekura nuk kanë parë reshje të kësaj madhësie në mbi 100 vjet. Përmbytjet filluan në Belgjikë, Gjermani, Holandë dhe Zvicër më 14 korrik 2021 pas reshjeve rekord të shiut në Evropën Perëndimore, duke shkaktuar që lumenj të shumtë të dilnin nga shtretërit e tyre.
Në Belgjikë
Më 15 korrik, të gjithë banorët e Liège, zona e tretë më e madhe urbane në Belgjikë me një popullsi prej afro 200,000, u nxitën të evakuoheshin mes frikës se lumi Meuse mund të dilte nga shtrati i tij dhe se një digë ure mund të shembet. Asnjë automjet nuk lejohej të hynte në qendër të qytetit të Liège, trafiku u lejua të largohej vetëm si pjesë e evakuimit. Nga 16 korriku, disa komunave më të vogla në Provincën Limburg iu dha gjithashtu urdhri për t'u evakuuar. Përveç kësaj, për shkak të përmbytjes së madhe, një numër komunash në provincat Liège dhe Namur mbetën pa ujë të pijshëm nga çezmat. Rreth 41,000 familje kanë mbetur pa energji elektrike në Wallonia. Një tren pasagjerësh i zbrazët u zhvendos nga shinat në Grupont kur kordoni u la nga ujërat e përmbytjes. Linja Charleroi-Namur-Liège dhe të gjitha linjat hekurudhore në Belgjikë në jug-perëndim të asaj linje, ishin të mbyllura. Dëmet e përgjithshme në rrjetin hekurudhor u vlerësua se do të duheshin disa javë për t'u riparuar. Vlerësimet e hershme treguan gjithashtu për dëmtime të mëdha në sektorin bujqësor të vendit, duke përfshirë efektet afatgjata si erozioni i tokës. Gjatë vetë përmbytjes, fermat dhe bagëtia duhej të evakuoheshin dhe shumë fusha u dëmtuan dhe të korrat u shkatërruan nga përmbytja.
Circuit de Spa-Francorchamps pësoi dëme në rrugët e hyrjes dhe në infrastrukturën e tij digjitale të sigurisë. Ky qark pritet të organizojë Çmimin e Madh të Belgjikës 2021 më 29 gusht.
Kryeministri belg Aleksandër De Croo shpalli 20 korrikun një ditë kombëtare zie.
Në Gjermani
parapamje| Dëmtimi nga përmbytja në [[Hagen, Gjermani.]] Këto përmbytje janë ndër katastrofat natyrore më vdekjeprurëse në Gjermani në kujtesën e gjallë. Deri më 16 korrik, 1,300 njerëz janë ende të zhdukur, pjesërisht për shkak të rrjeteve mobile që ishin në prishje në disa rajone që e bën të vështirë thirrjen e njerëzve. Rreth 15,000 policë, ushtarë dhe punonjës të shërbimit të urgjencës janë vendosur në Gjermani për të ndihmuar në kërkimin dhe shpëtimin.
Në Gjermani, gjashtëdhjetë njerëz vdiqën në Rheinland-Pfalz dhe dyzet e tre të tjerë në Nordrhein-Westfalen. Westnetz, rrjeti më i madh i shpërndarjes së energjisë në Gjermani, tha më 15 korrik se 200,000 prona në rajonin e Nordrhein-Westfalen dhe Rheinland-Pfalz ishin pa energji, dhe se do të ishte e pamundur të riparohen nënstacionet derisa të pastrohen rrugët. Më 16 korrik, rreth 102,000 njerëz ishin ende pa energji. Deutscher Wetterdienst tha se sasia e shiut në disa zona të Gjermanisë ishte më e larta për mbi 100 vjet. Ata parashikuan më pak shi në zonat e prekura në 16 korrik. Ata raportuan se disa zona kishin marrë reshjet mesatare të një muaji në një ditë.
Dëmi më i madh nga përmbytja ishte në rrethin e Ahrweiler, Rheinland-Pfalz, ku lumi Ahr u ngrit, duke shkatërruar shumë ndërtesa dhe duke vrarë të paktën 18 njerëz. Më 14 korrik, qyteti i Hagen shpalli gjendjen e jashtëzakonshme, pasi lumi Volme filloi të dilte nga shtrati i tij. Fshati Kordel në Trier-Saarburg, i cili ka rreth 2,000 banorë, është ndërprerë plotësisht.
Më 15 korrik, shërbimet e trenit Thalys për në Gjermani u pezulluan, dhe Deutsche Bahn tha se shumë shërbime hekurudhore në Nordrhein-Westfalen u anuluan gjithashtu. Deutsche Bahn raportoi se mbi 600 km i pistës u prek në Nordrhein-Westfalen. Linjat Këln-Wuppertal-Hagen-Dortmund dhe Këln–Bon Hauptbahnhof–Koblenz u mbyllën. Linja Këln-Bon Beuel-Koblenz mbeti e hapur, por trenat iu nënshtruan vonesës dhe anulimit. Klientëve iu kërkua të shmangnin udhëtimet brenda dhe në Rhein e Veriut-Westfalen me tren.
Në, një Stadtteil i Erftstadt, ujërat e përmbytjes së lumit Erft përmbytën një gurore në 16 korrik, duke çuar në një rrëshqitje të madhe në tokë me disa njerëz që raportohet të jenë vrarë. Rreth 40 metra nga Bundesautobahn 1 aty pranë u shkëputën dhe ranë në Erft, por asnjë makinë nuk ishte në autostradë pasi ajo ishte e mbyllur. Ekspertët shprehën shqetësime më 15 korrik se ishte e paqëndrueshme dhe mund të shpërthente, dhe 4500 njerëz u evakuuan në mënyrë preventive nga pjesë të Euskirchen, dhe më vonë disa mijëra të tjerë nga pjesë të Rheinbach dhe Swisttal. Drone u përdorën për ta inspektuar digën, por megjithëse nuk u gjetën çarje, politikanët vendas thanë se situata që deri më 16 korrik mbetet "kritike". Disa diga të tjera në Nordrhein-Westfalen si diga Rur gjithashtu ishin të tejmbushura, por pa shqetësime për integritetin e tyre strukturor.
Në Itali
Stuhitë gjithashtu arritën në Italinë Verilindore dhe shkaktuan dëme në kulturat bujqësore. Në Trentino-Alto Adige, një pemë e rënë dëmtoi një teleferik dhe disa rrugë u ndërprenë, dhe në Veneto u vra një person.
Në Luksemburg
Në Luksemburg, 2,000 njerëz u evakuuan nga shtëpitë e tyre në Echternach dhe Rosport. Shumë shtëpi në Mersch, Beringen dhe Rollingen humbën furnizimin me energji elektrike.
Në Holandë
parapamje| Përmbytja e Geul në qendër të [[Valkenburg aan de Geul|Valkenburg, Holandë]] Në Holandë, lumi Maas pranë Limburgut arriti nivelin e tij më të lartë të verës në mbi njëqind vjet, sipas autoriteteve, dhe pritej që deri më 15 korrik të tejkalonte rekordet e dimrit të vendosura më 1993 dhe 1995. Më 14 korrik, Instituti Meteorologjik Mbretëror Hollandez dha një paralajmërim më të lartë të koduar për Limburgun. Ai u ul në një paralajmërim të verdhë rreth orës 03:50 me kohën lokale më 15 korrik. Pjesa më e madhe e pjesës tjetër të Holandës kishte një paralajmërim të verdhë për shi më 15 korrik. Mbi 400 shtëpi në Limburg humbën energjinë sipas kompanisë elektrike Enexis. Deri më 16 korrik 2021, evakuimet masive filluan në Limburg dhe u vendos një personel ushtarak prej 300 vetash.
Më 16 korrik, një zhytje në Kanalin Juliana u thye, duke çuar në zbrazjen e disa fshatrave në Limburg. Qeveria holandeze shpalli përmbytjen si një katastrofë zyrtare. Spitali kryesor në Venlo u evakuua si një masë paraprake kundër përmbytjeve nga Maas. Reshjet e shiut ishin mbi 100 mm në ditë dhe 200 mm gjatë tri ditëve, thuhet të jetë një ngjarje një herë në mijëvjeçar.
Në Zvicër
Më 15 korrik, shërbimi i motit i Zvicrës paralajmëroi se përmbytjet në vend do të përkeqësohen gjatë ditëve të ardhshme, potencialisht të barabarta me nivelet e "përmbytjes së shekullit" të vitit 2005 dhe se ekzistonte një rrezik veçanërisht i lartë i përmbytjes në Liqenin Biel, Liqenin Thun dhe Liqeni i Lucernit, si dhe rreziku i rrëshqitjeve të dheut. Atë ditë, niveli i ujit në Liqenin e Lucernit arriti nivelin më të lartë të paralajmërimit.
Në Mbretërinë e Bashkuar
Niveli i ulët që shkaktoi përmbytjen e rëndë në të gjithë Evropën perëndimore lëvizi së pari mbi Mbretërinë e Bashkuar më 12 korrik, duke rezultuar në më shumë se mesatarja totale e reshjeve mujore të reshjeve për t'u regjistruar në një periudhë 24-orëshe në të gjithë pjesët e vendit. Veçanërisht përmbytje të ashpra u raportuan në zonën e Londrës 47.8 mm (1.88 in) e reshjeve u regjistrua më 12 korrik në Kew, duke shënuar ditën e tretë më të lagësht për këtë stacion moti dhe më të lagështin që nga 6 korriku 1983 Putney në Londër dhe Chipstead në Surrey regjistruan më shumë se 31 mm (1.2 in) të reshjeve në një periudhë një-orëshe, ndërsa zonat e tjera të Londrës regjistruan mbi 76.2 mm (3.00 in) e shiut në 90 minuta. Brigada e Zjarrit të Londrës mori më shumë se 1.000 telefonata në lidhje me incidentet e përmbytjes, ndërsa shtëpitë u evakuuan dhe makinat u zhytën nga ngritja e ujërave të shpejta.
Reshjet e mëdha të shiut bënë që sistemet e kanalizimeve të vërshojnë, në pamundësi për të përballuar intensitetin e papritur të reshjeve, duke rezultuar në përmbytjen e rrugëve dhe ndërtesave nga ujërat e zeza të papërpunuara. Thames Water mori më shumë se 2,500 thirrje në lidhje me ujërat e zeza të tejmbushura, duke deklaruar se reshjet kishin tejkaluar aftësinë për të hartuar sistemin e tyre të ujërave të zeza; reshjet më të mëdha të shiut ndodhën afër baticës, duke rezultuar në kanalizime që zbrazeshin në lumin Thames duke mos qenë në gjendje ta bënin këtë. Në Notting Hill, ujërat e përmbytjeve u rritën me 1.5 ft (0,46) m) në më pak se pesë minuta.
Përgjigjet
parapamje| Imazhe satelitore të BE-së Kancelarja gjermane Angela Merkel tha se ajo ishte "e tronditur nga katastrofa që kaq shumë njerëz në zonat e përmbytjes duhet të durojnë" dhe se "simpatia e saj shkon për familjet e të vdekurve dhe të të zhdukurve". Më 16 korrik, Ministria Gjermane e Mbrojtjes shpalli gjendjen e jashtëzakonshme në pjesët e vendit që u prekën më shumë.
Malu Dreyer, ministri-president i shtetit Rhineland-Palatinate, i tha parlamentit rajonal: "Ka njerëz të vdekur, ka njerëz të zhdukur, ka shumë që janë ende në rrezik. Ne kurrë nuk kemi parë një katastrofë të tillë. Është vërtet shkatërruese." Më 15 korrik, çifti mbretëror belg Mbreti Philippe dhe Mbretëresha Mathilde udhëtoi për në Chaudfontaine, e cila ishte goditur veçanërisht keq nga përmbytja.
Presidentja e Komisionit Evropian Ursula von der Leyen, Presidenti i Këshillit të BE Charles Michel dhe Komisioneri Evropian për Menaxhimin e Krizave Janez Lenarčič shpejt të gjithë dhanë deklarata ngushëllimesh për viktimat dhe se Bashkimi Evropian ishte i gatshëm të ndihmonte. Pas një kërkese belge, Mekanizmi i Mbrojtjes Civile të Bashkimit Evropian u aktivizua më 14 korrik, dhe një helikopter dhe një ekip shpëtimi përmbytjes u dërguan nga Franca në Belgjikë menjëherë pas kësaj. BE siguroi gjithashtu hartën satelitore të zonave të prekura.
Kryeministri britanik Boris Johnson gjithashtu tha se MB ishte e gatshme të siguronte ndihmë ndërsa Italia dhe Austria ofruan të dërgojnë ekipet e shpëtimit nga përmbytjet në zonat e prekura në Belgjikë. Papa Françesku dërgoi ngushëllime dhe po lutej për të plagosurit dhe të zhdukurit, si dhe për ata që kishin humbur jetesën e tyre.
Zjarrfikës italianë u dërguan në Belgjikë për të shpëtuar viktimat e përmbytjes që goditi Evropën Qendrore shpëtuan të paktën 40 njerëz në Tillf, një zonë në jug të Liège. Zjarrfikësit evakuuan njerëzit që ishin bllokuar në shtëpitë e tyre dhe në një shtëpi pleqsh.
Antonio Navarra, klimatolog në Universitetin e Bolonjës dhe president i fondacionit të Qendrës Euro-Mesdhetare mbi Ndryshimet Klimatike tha se ekziston një korrelacion i qartë midis rritjes së përqendrimit të CO2 në atmosferë dhe frekuencës dhe intensitetit të përmbytjeve, valëve të nxehtësisë dhe periudhat e thatësirës.
Kampingu në Rosport u desh të evakuohej me urgjencë herët në mëngjes të enjten. Gjashtë persona u sollën në një strehë emergjente në qendrën kulturore Osweiler. Qendra sportive Rosport u përdor gjithashtu si strehim urgjent për njerëzit që u detyruan të linin shtëpitë e tyre. Kryebashkiaku Romain Osweiler i Rosport shpjegoi që të dy ndërtesat ishin zgjedhur sepse ato ishin të arritshme për njerëzit në të gjithë komunën.
Konrrad Gjolaj
Konrad Gjolaj (Pulaj, 2 janar 1918 - Shkodër, 20 korrik 2000) ka qenë frat françeskan dhe arsimtar shqiptar. U përndoq e u burgos nga regjimi komunist dhe si dëshmi shkroi më pas librin memuaristik Çinarët.
Biografia
Mësimet e para i mori nga Dom Alfons Tracki, famullitar austriak që veproi në Shqipëri. U diplomua për teologji dhe filozofi në Romë. Punoi si mësues në gjimnazin Illyricum në Shkodër.
Arrestohet më 1947, u lirua një vit më vonë. Më 1958 u arrestua përsëri dhe më 10 janar 1959, u dënua për “tradhëti të lartë ndaj atdheut”, me 25 vjet burg. U lirua më 1972, punoi në NSHN.
Me ardhjen e demokracisë shërbeu si famullitar në Lezhë. Ndërroi jetë në Kuvendin Françeskan të Gjuhadolit në Shkodër më 20 korrik 2000.
Breshka e tokës
Breshka e tokës (Testudo hermanni) ose breshka e zakonshme është një ndër llojet e rrezikuara të faunës shqiptare. Ka një përhapje në Europën mesdhetare, Transkaukazia, Irani Qëndror, Arabia Saudite dhe Izraeli.
Identifikimi
Breshka e tokës ka një karapaks të gjatë deri në 20 cm, shumë konveks, verdhosh, brun ose me nuancë të gjelbërt dhe figurë prej pigmentesh të errët. Pllaka suprakaudale është e ndarë në mesin e saj. Statusi i breshkës së tokës Testudo hermanni dhe zonat e studimit janë ende në diskutim.
Bioekologjia
Nga këndvështrimi i shtrirjes së zonës, breshka ka një habitat të kufizuar. Ky lloj jeton në zona fushore, kodrinore dhe paramalore deri në 1000 m mbi nivelin e detit dhe brigjeve të lumenjve me vegjetacion. Gjithashtu, breshka është gjetur në zona agrikulturore, kullota ose zona me bimësi të pakët, por, me pyje të dendur afër.
Ekologjia
Testudo hermanni ka një cikël jetësor të ndarë në dy pjesë: periudhën e gjumit letargjik (Nëntor-Mars/Prill) dhe periudhën aktive (Mars/Prill-Nëntor). Mosha mesatare për pjekurinë seksuale është mbi tetë vjec për meshkujt dhe mbi nëntë vjec për femrat. Breshkat femra lëshojnë 3-5 vezë në vit.
Shkaqet e rrezikut
Kërcënimet kryesore për breshkat janë standartizuar referuar Listës së Kuqe. Ndër kërcënimet janë humbja e habitatit, erozioni, vdekshmëria aksidentale dhe dëmtimet fizike si pasojë e ndikimit antropogjen.
Lontra
Lontra është një gjini e lundërzave nga Amerika.
Speciet
Këto specie u përfshinë më parë në gjininë Lutra, së bashku me lundërzat evroaziatike , por ato tani janë transferuar në një gjini të veçantë. Gjinia përfshin katër lloje të gjalla fosile të gjalla dhe të njohura:
Avot, Côte-d'Or
Avot është një komunë në Francë. Avot bën pjesë në departamentin Côte-d'Or të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 160 banorë dhe sipërfaqe 21.67 km².
My Cat Yugoslavia
My Cat Yugoslavia është një libër i vitit 2014 dhe romani i parë e shkruar nga Pajtim Statovci.
Në Jugosllavinë e viteve 1980, një vajzë e re muslimane është e martuar me një burrë me të cilin mezi e di, dhe synimi ishte të jetë një çiftë i lumtur, por shpejt shkon keq. Menjëherë pas kësaj, vendi është ndarë nga lufta dhe ajo dhe familja e saj ikin në Finlandë, ku djali i saj Bekimi rritet për t'u bërë një i dëbuar social - jo vetëm një emigrant në një vend të dyshimtë për të huajt por edhe një njeri homoseksual në një shoqëri pa pranim. Përveç lidhjeve të rastësishme, shoku i tij i vetëm është një shtrydhës boa, që pa dyshim (ai është i tmerruar nga gjarpërinjtë), ai lejon të bredh nëpër apartamentin e tij.
Pastaj një natë, në një bar të homoseksualëve, Bekimi takon një mace që flet, e cila gjithashtu lëviz me të. Është kjo krijesë e mahnitshme, simpatike dhe manipuluese, e cila fillon Bekimin në një udhëtim në Kosovë për tu ballafaquar demonëve dhe për të kuptuar historinë magjike, mizore dhe të pabesueshme të familjes së tij. Dhe kjo, nga ana tjetër, mundëson që Bekimi më në fund të hapet në dashurinë e vërtetë - të cilën do ta gjejë në vendin më të papritur.
Ky libër u luajtë në teatrin finlandezë në Helsinki më 2018.
Jocelyne Loewen
Jocelyne Rae Loewen lindi më 1976. Është një aktore kanadeze.
Arbër Hadri
Prof. Arbër Hadri, është shkrimtar-historian i mirënjohur i lindur më 09.03.1974, në gjirin e një familjeje shqiptare të shquar patriotike, me Baba - Akademik lushnjar Ali Hadri dhe Nënë - Kimete Hadri, të cilët kanë ngulitur në ngritjen e tij edukative, arsimore e morale, virtytet e vlerat e trashëgimisë sonë të çmuar shqiptare.
San Vicente de Alcántara
San Vicente de Alcántara është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Tierra de Badajoz, të provincës Badajoz, në Extremadura. San Vicente de Alcántara ka 5788 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 275 km2.
Arbër Hadri
Jeta
Që nga pas lufta në Kosovë, ka mbajtur disa pozita të rëndësishme profesionale, duke përfshirë:
San Vicente de Alcántara
Lidhje të jashtme
San Vicente de Alcántara
Arbër Hadri
Jeta
majtas|parapamje|Ceremonia e kthimit të Hyjneshës në Fron. Arbër Hadri (majtas) dhe [[Michael Steiner (djathtas). Në vitin 1999 autoritetet serbe morën mbi 1000 artefakte nga Muzeu i Kosovës. Sipas pakos së Ahtisarit Serbia është dashur t’i kthej këto artefakte në Kosovë në afat prej 120 ditësh, Deri më tani pala sërbe ka kthyer vetëm Hyjneshën në Fron në maj të vitit 2002, pas presionit të atëhershëm të UNMIK-ut, Michael Steiner. ]] Arbër Hadri, ka qenë drejtor shumë vjeçar i Muzeut të Kosovës, me ç’rast ka funksionalizuar në tërësi e me sukses këtë institucion të dërmuar para e pas luftës, duke ngritur në këmbë këtë institucion me rëndësi të veçantë kulturore e kombëtare, me realizimin e qindra ekspozitave të veçanta e të përhershme dhe duke themeluar muze të rinj në Kosovë, si “Muzeu Etnologjik i Kosovës”, “Muzeu Shtëpia e Pavarësisë”, “Parku Arkeologjik i Kosovës”, “Muzeu-Kulla Isë Boletini” etj., zbatimin e qindra projekteve kulturore e gërmimeve arkeologjike, si dhe të punës muzeale: krijimit të koleksionit muzeor, nëpërmjet punës kërkimore në teren, inventarizimit digjital muzeor, menaxhimit të koleksionit muzeor, edukimit në kontekstit muzeor dhe prezantimit-komunikimit muzeor. [[Skeda:Dorëzimi_i_Certifikatës_nga_Zyra_Amerikane.jpg|majtas|parapamje|Mbështetja e Zyrës Amerikane për Muzeun e Kosovës. Arbër Hadri (majtas) dhe Tina S. Kaidanow (djathtas) më vonë e emëruar si Ambasadore e Sh.B.A. në Republikën e Kosovës, 2006]] Arbër Hadri së fundi botoi librin “Presidenti Villson dhe çështja shqiptare: Politika e SHBA-së në Konferencën e Paqes në Paris 1919-1920”. Në këtë kontekst, ka vepruar tani 10 vite në grumbullimin, sistemimin dhe interpretimin historik të dokumenteve të punimeve të Konferencës së Paqes në Paris dhe qëndrimit të politikës së SHBA ndaj çështjes shqiptare, një ndër Konferencat botërore më të mëdha në historinë e njerëzimit, me volum jashtëzakonisht të madh të dokumenteve historike. Ky libër është nderim për personalitetin e Presidentit Villson me rastin e 100 vjetorit të shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë. majtas|parapamje|Presidenti i Kosovës [[Ibrahim Rugova gjatë vizitës në lokalitetin e gërmimeve arkeologjike në Bardhosh, 2002]]
Punimet Shkencore
Në planin shkencor është autor i dhjetëra punimeve shkencore historike si dhe librave monografik:
Punësimi
Data: 01.04.2001 – 2012
Ainay-le-Vieil
Ainay-le-Vieil është një komunë në Francë. Ainay-le-Vieil bën pjesë në departamentin Cher të rajonit Centre. Komuna ka një popullsi prej 212 banorë dhe sipërfaqe prej 14 km².
Arbër Hadri
Punësimi
Data: 2009 – 2012
Alores (Albanian Music Artist)
Orges Qato, i cili në muzikë njihet si Alores, është një këngëtar dhe autor këngësh  që e nisi karrierën muzikore në Kopenhagën gati 15 vite më parë. I rritur në Danimarkë që prej moshës 11-vjeçare, fillimet i ka pasur si futbollist i talentuar pasi ka luajtur me “Milan Junior”. Ai dhe familja e tij u vendosën në Danimarkë, pasi kishin provuar të jetonin në vende si; Greqia, Italia, Spanja, Hollanda. Në Kopehagën ndoqi studimet në shkollën e artit “HILLERØD MUSIKSKOLE”, dhe më pas ka punuar si producent për disa këngëtare me famë daneze. Si këngëtar në tregun e muzikës daneze hyri në vitin 2007. Në vitin 2012 publikoi albumin “On top”, kurse në tregun shqiptar u prezantua me këngën “Je ti”. Në periudhën 2012-2014 ka dhënë koncerte në; Malmo,  Helsingor,  Kopenhagen,  Goteborg, Milano, Athinë, etj. Më pas bëri pauzë në muzikë për t’u rikthyer në vitin  2017 me klipet: “Nostalgji”,  “Emrin tënd”,  “Tregoma”, “Bonnie and Clyde”,  “Pa ty je jetoj”,  “Mamaye”, “Popstar”. Në Damimarkë ka bashkëpunuar me emra si “Outlandish” dhe “Nik&Jay”.
Arbër Hadri
Punësimi
Pozita: Mësimdhënës
Montvicq
Montvicq është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Montvicq ka një popullsi prej 728 banorë dhe sipërfaqe 10.02 km², me një dendësi prej 73 banor/km².
Dhoma e dëbimit
Një dhomë dëbimi (e njohur gjithashtu si një dhomë përndjekje dhe një dhomë mërzie ) është një strategji moderne e menaxhimit të shkarkimit të punonjësve, ku punonjësit transferohen në një departament tjetër ku u caktohet një punë e pakuptimtë derisa të shkurajohen dhe të japin dorëheqjen. Meqenëse dorëheqja është vullnetare, në këtë rast punonjësi nuk do të kishte të drejtë të kërkonte përfitime të caktuara me ligj. Ligjshmëria dhe etika e praktikës është e diskutueshme dhe mund të interpretohet si largim konstruktiv nga puna në disa rajone.
Kumla
Kumla është qytet në provincën Närke, Suedi, i cili ka pasur 14,062 banorë në vitin 2010. Kumla ndodhet 15 kilometra në jug të Örebro. Kumla u bë qytet në vitin 1942, por që nga viti 1971 është vendi i komunës Kumla.
Mellott, Indiana
Mellott, Indiana (Mellott) është një qytet në qarkun Fountain të shtetit federal Indiana, SHBA. Në Mellott, Indiana jetojnë 197 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 447.4 banor/km2 (1158.8 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 0.44 km2 (0.17 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 222 m (728 ft).
W. Montgomery Watt
thumb|Watt duke u intervistuar nga [[Ali Ekber Abdulrashidi]] William Montgomery Watt (14 mars 1909 – 24 tetor 2006) ishte historian, orientalistët, prift dhe akademikë skocez. Nga viti 1964 deri më 1979, ai ishte profesor i arabishtes dhe studimeve islame në Universiteti i Edinburgut.
Watt ishte një nga interpretuesit kryesorë jo-muslimanë të Islamit në Perëndim, dhe sipas Carole Hillenbrand "një studiues jashtëzakonisht me ndikim në fushën e studimeve islamike dhe një emër shumë i nderuar për shumë muslimanë në të gjithë botën". Biografia gjithëpërfshirëse e Watt për profetin Islam, Muhamedin, Muhamedi në Mekë (1953) dhe Muhamedin në Medinë (1956), konsiderohet të jetë klasik në këtë fushë.
Kritikat
Libri i tij Muhammedi në Mekë është kritikuar nga juristi francezë, Georges-Henri Bousquet duke thënë: "Një interpretim marksist të origjinës së Islamit nga një klerik peshkopal." Gjithashtu akademiku pakistanez Zafar Ali Kureshi në librin e tij  Prophet Muhammad and His Western Critics: A Critique of W. Montgomery Watt and Others e ka kritikuar Watt se ka portretizuar gabimisht jetën e Muhamedit në veprat e tij.
Ministria e Punëve të Brendshme (Maqedoni e Veriut)
parapamje|Stema e Maqedonisë së Veriut Ministria e Punëve të Brendshme (maqedonisht: Министерство за внатрешни работи на Македонија Ministerstvo za vnatreshin raboti na Makedonija, МВР ose MOI) është një ministri qeveritare e Republikës së Maqedonisë së Veriut.
Ministër aktual është Oliver Spasovski. Ministrisë i janë caktuar një Byro e Sigurisë Publike dhe një Administratë e Sigurisë dhe Kundërzbulimit. Ministria ekziston që nga viti 1944.
Airion
Airion është një komunë në Francë. Airion bën pjesë në departamentin Oise të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 489 banorë dhe sipërfaqe prej 6.73 km².
Festivali Evropian i Këngës 2021
Festivali Evropian i Këngës 2021 ishte edicioni i 65-të i Festivalit Evropian të Këngës. Konkursi është mbajtur në Roterdam, Holandë, pas fitores së këtij shteti në konkursin e vitit 2019 me këngën "Arcade" nga Duncan Laurence. Holanda pritej ta organizonte konkursin e vitit 2020, përpara se të anulohej për shkak të pandemisë së COVID-19. Ishte hera e pestë që Holanda e organizon konkursin, hera e fundit ka qenë gara e vitit 1980.
Organizuar nga Unioni Evropian i Transmetimeve (EBU) dhe transmetuesit pritës Nederlandse Publieke Omroep (NPO), Nederlandse Omroep Stichting (NOS) dhe AVROTROS, konkursi është mbajtur në Rotterdam Ahoy dhe është përbërë nga dy gjysmëfinale më 18 dhe 20 maj, dhe finalja më 22 maj 2021. EBU diskutoi ndërmarrjet midis konkurseve 2020 dhe 2021 dhe disa shtete pjesëmarrëse caktuan të njëjtët artistë që duhej t'i përfaqësonin ata në vitin 2020. Të tri shfaqjet drejtpërdrejt u prezantuan nga Chantal Janzen, Edsilia Rombley, Jan Smit dhe Nikkie de Jager.
Në konkurs morën pjesë tridhjetë e nëntë shtete. Bullgaria dhe Ukraina u kthyen pas mungesave të tyre në konkursin e vitit 2019, ndërsa Armenia, Hungaria dhe Mali i Zi konfirmuan mospjesëmarrjen e tyre. Bjellorusia fillimisht kishte planifikuar të merrte pjesë, por u përjashtua pasi kënga e tyre e parashikuar ishte në kundërshtim me rregullat e konkursit.
Festivali u fitua nga grupi Måneskin nga Italia me këngën "Zitti e buoni". Kjo është fitorja e parë e Italisë në garë që nga viti 1990, dhe i bën ata anëtarin e dytë të të ashtuquajturit "Big 5" që fiton konkursin që nga Gjermania në 2010. Franca doli e dyta dhe Zvicra doli e treta, duke u dhënë të dy vendeve rezultatet më të mira në konkurs përkatësisht që nga viti 1991 dhe 1993. Mbretëria e Bashkuar mori zero pikë nga juria dhe votimi i publikut në finale, duke e bërë atë vendin e parë që e bëri këtë që nga ndryshimi i vitit 2016 në sistemin e votimit. Është gjithashtu hera e dytë që ata kanë marrë zero pikë në konkurs, me herën e fundit në vitin 2003.
Për herë të parë që nga debutimi i saj në vitin 2015, Australia nuk arriti të kualifikohej në finale, duke e lënë Ukrainën si të vetmin shtet që kurrë nuk ka dështuar të kualifikohet nga gjysmëfinalet që nga prezantimi i tyre në vitin 2004.
Vendndodhja
majtas|parapamje|[[Rotterdam Ahoy, vendi pritës i Festivalit Evropian të Këngës 2021.]] Gjatë transmetimit të Eurovision: Europe Shine a Light, i cili u transmetua më 16 maj 2020, u njoftua se konkursi 2021 do të mbahet në Rotterdam Ahoy në Roterdam, Holandë. Vendi kishte organizuar më parë Festivalin Evropian të Këngës për Fëmijë 2007. Do të jetë hera e pestë që Holanda e organizon konkursin, pasi e kishte bërë më parë më 1958, 1970, 1976 dhe 1980. Rotterdam Ahoy ishte vendosur ta organizonte edhe konkursin e vitit 2020 përpara anulimit të saj.
Përzgjedhja e qytetit pritës
Sipas traditës së Eurovisionit, Holanda mori të drejtën për ta organizuar Festivalin Evropian të Këngës pasi shteti e fitoi konkursin në vitin 2019. Transmetuesit holandezë nikoqirë NPO, NOS dhe AVROTROS filluan procesin e ofertimit në të njëjtin muaj, më 29 maj, në të cilin pesë qytete — Arnhem, 's-Hertogenbosch, Maastricht, Rotterdam dhe Utrecht - paraqitën ofertat e tyre gjatë një ngjarjeje ceremoniale të mbajtur në Hilversum më 10 korrik 2019. Më 16 korrik, Maastricht dhe Rotterdam u përzgjodhën në listë, dhe pasi OJF vizitoi të dy qytetet, më 30 gusht 2019, Rotterdami u shpall si qyteti pritës i Festivalit Evropian të Këngës 2020.
Para njoftimit dhe pas anulimit të Festivalit Evropian të Këngës 2020, EBU filloi bisedimet me transmetuesit publik holandezë NPO, NOS dhe AVROTROS, si dhe qytetin e Roterdamit, të cilët do të organizonin konkursin 2020, mbi mundësinë e vënies në skenë të konkursit 2021 në këtë qytet. Më 23 prill 2020, këshilli bashkiak i Roterdamit miratoi një buxhet të shtuar pasi media holandeze njoftoi se qyteti do të kërkonte 6.7 milionë € shtesë për të pritur garën. Vendimi ishte i afërt pasi kërkohej që EBU të informohej nga fundi i prillit nëse Roterdami ishte i gatshëm ta organizonte konkursin. NPO, NOS dhe AVROTROS kishin kohë deri në mes të majit të vitit 2020 për të gjetur një alternativë nëse Roterdami nuk pranonte të organizonte ngjarjen.
Vende të tjera
Ngjarja "Turquoise Carpet", ku konkurrentët dhe delegacionet e tyre prezantohen para shtypit të akredituar dhe fansave, u zhvillua në Roterdam Cruise Terminal më 16 maj 2021.
Prodhimi
Festivali Evropian i Këngës 2021 do të jetë një bashkëprodhim midis tri organizatave televizive holandeze të lidhura - Nederlandse Publieke Omroep (NPO), Nederlandse Omroep Stichting (NOS) dhe AVROTROS - nga të cilat secili mori një rol të ndryshëm. Sietse Bakker dhe Astrid Dutrénit do të shërbejnë si prodhues ekzekutivë, ndërsa Emilie Sickinghe dhe Jessica Stam do të shërbejnë si zëvendës producente ekzekutive.
Në janar 2020, EBU njoftoi se Martin Österdahl do të bëhej mbikëqyrësi ekzekutiv për Festivalin Evropian të Këngës pas edicionit 2020, duke pasuar Jon Ola Sand. Para emërimit të tij, Österdahl kishte qenë një producent ekzekutiv për edicionet 2013 dhe 2016 dhe kishte qenë anëtar i grupit të referimit në Festivalin Evropian të Këngës midis 2012 dhe 2018.
Ndikimi i pandemisë së COVID-19
Më 7 maj 2020, autoritetet holandeze ndaluan të gjitha mbledhjet masive në vend derisa të prodhohej një vaksinë për COVID-19. Transmetuesit pritës thanë se ata po e vlerësonin vendimin dhe si do të ndikonte ai në ngjarje.
Më 18 shtator 2020, EBU lëshoi ​​një përmbledhje të skenarëve të paparashikuara për konkursin, përfshirë:
Në shkurt 2021, EBU dhe transmetuesit pritës deklaruan se kishin përjashtuar mbajtjen e konkursit si normale (Skenari A). Skenari C u modifikua gjithashtu - të gjitha veprimet do të kryheshin në distancë si në skenarin D. Një protokoll i shëndetit dhe sigurisë për konkursin u botua më 2 mars 2021, ku EBU pohonte se konkursi do të mbahet sipas skenarit B, ndërsa përsëriti se opsionet e zvogëlimit të skaleve mbeten në tryezë nëse rrethanat ndryshojnë. Më 30 prill 2021, EBU konfirmoi skenarin B për konkursin. Më 1 prill 2021, u njoftua që një audiencë prej 3.500 vetash do të lejohet në secilën prej nëntë shfaqjeve, duke përfshirë tri shfaqjet drejtpërdrejt dhe gjashtë provat; kabineti holandez më vonë dha miratimin e tij më 29 prill. Të gjithë anëtarët e audiencës duhet të jenë testuar negativisht për COVID-19.
Për shkak të masave paraprake të pandemisë, ngjarja "Turquoise Carpet" ishte e vetmja ngjarje anësore personale që u zhvillua në 2021. Ngjarjet anësore të ndikuara përfshijnë: ngjarjen e Ceremonisë së Hapjes, e cila nuk u mbajt; Eurovision Village, i cili po zhvillohet nga 15 deri më 23 maj në një formë vetëm në internet; dhe EuroClub, i cili u anulua për këtë vit.
Dizajni vizual
Më 18 shtator 2020, së bashku me skenarët e mundshëm, EBU konfirmoi se modeli i planifikuar vizual dhe slogani për vitin 2020, "Open Up", do të përdoren edhe për konkursin 2021. Logoja dhe marka zyrtare e përditësuar u zbulua më 4 dhjetor 2020. Projektuar nga CLEVER°FRANKE, është "një prezantim abstrakt i frymëzuar nga harta e botës dhe vizualisht lidh vendndodhjen e kryeqyteteve të 41 shteteve pjesëmarrëse me Roterdamin si zemra rrahëse e Evropës." Identiteti vizual i rinovuar, i projektuar nga MediaMonks dhe NEP, u ndërtua rreth modeleve dhe 'gjurmëve' që simbolizojnë Holandën dhe "hapjen (opening up)".
Kartolinat
Koncepti i kartolinave 2021 u zbulua më 1 dhjetor 2020. "Kartolinat" janë video të shkurtra që shfaqen në televizion ndërsa skena është duke u përgatitur për garuesin tjetër për të kryer hyrjen e tyre, dhe janë të gjata deri në 45 sekonda. Të filmuara midis marsit dhe prillit, dhe drejtuar nga Martijn Nieman, kartolinat e vitit 2021 bazohen në temën "Open Up" të konkursit. Në një largim nga koncepti fillestar i krijuar për kartolinat e konkursit 2020 për shkak të shqetësimeve të kufizimit të udhëtimit, kartolinat përfshinin aktet që prezantoheshin përmes pamjeve të xhiruara në shtetin e tyre, të futura përmes kromimit në kornizën e një kompleti të dekoruar 'shtëpi të vogël' deri në vende të ndryshme përreth Holandës. Deri më tani, janë zbuluar vendet e mëposhtme:
Prezantuesit
Për më tepër, De Jager dhe Krista Siegfrids (përfaqësuesja e Finlandës në konkursin e vitit 2013) janë prezantuesit e përmbajtjes në internet të konkursit. Siegfrids organizon Krista Calling, një seri javore në YouTube me mbulim nga prapaskena nga Roterdam, dhe De Jager organizon LookLab me NikkieTutorials, një seri bisedash në internet që përfshin të 39 pjesëmarrësit. Koos van Plateringen, Hila Noorzai dhe Samya Hafsaoui moderojnë konferencat për shtyp të konkursit, ndërsa Van Plateringen dhe Fenna Ramos pritën veprimtarinë "Turquoise Carpet".
Dizajni i skenës
parapamje|Skena dhe dhoma e gjelbër në arenë Gjatë njoftimit të datave të konkursit 2021, Sietse Bakker, producent ekzekutiv i konkursit 2021, deklaroi se skena e planifikuar e vitit 2020 do të përdoret gjithashtu në konkursin 2021. Dizajni është frymëzuar nga parulla "Open Up" dhe peizazhi tipik holandez i rrafshët. Skena e Eurovision u krijua nga krijuesi gjerman i skenës Florian Wieder, i cili gjithashtu projektoi fazat për konkurset në 2011–12, 2015 dhe 2017–19. Ndryshe nga konkursi i vitit 2019, dhoma e gjelbër u vendos brenda vendit kryesor të performancës.
Këngët
regulla ttetjera për regjistrimet qëndrojnë të njëjtat në konkursin 2021. Kjo përfshin që gjatësia maksimale për një këngë është tre minuta, që mund të ketë më së shumti gjashtë interpretues në skenë dhe se kompozimet (teksti dhe muzika) nuk duhet të jenë lëshuar komercialisht para 1 shtatorit të një viti më parë.P as anulimit të konkursit 2020, EBU hulumtoi mundësinë e lejimit të këngëve të zgjedhura për konkursin e vitit 2020 të konkurrojnë në konkursin 2021, i cili duhej të diskutohej me grupin e referencës të Festivalit Evropian të Këngës dhe me transmetuesit kombëtarë. Victoria, pjesëmarrja e planifikuar për Bullgarinë në vitin 2020, shprehu publikisht mbështetjen e saj për një veprim të tillë. Sidoqoftë, më 20 mars 2020, grupi i referencës vendosi që, në përputhje me rregullat e Festivalit Evropian të Këngës, këngët e vitit 2020 nuk do të kishin të drejtë të konkurronin në konkursin e vitit 2021.
Performancat
Më 18 nëntor 2020, EBU zbuloi se, si një masë për të garantuar që të gjithë pjesëmarrësit mund të marrin pjesë në konkurs, çdo transmetues kombëtar do të krijojë një regjistrim 'live-on-kasetë' para konkursit i cili mund të përdoret nëse një pjesëmarrës nuk mund të udhëtojë në Roterdam, ose t'i nënshtrohet karantinës gjatë mbërritjes. Regjistrimet do të zhvillohen në një ambient studio, në kohë reale (siç do të ishte në garë) pa ndonjë redaktim në vokal ose në ndonjë pjesë të performancës vetë pas regjistrimit. Një grup udhëzimesh të prodhimit u zbuluan gjithashtu për të siguruar drejtësinë dhe integritetin e regjistrimeve.
Vokalet mbështetëse
Më 18 qershor 2020, EBU njoftoi se vokalet e para-regjistruara mbështetëse do të lejohen për një vit. Përdorimi i vokaleve të regjistruara do të jetë plotësisht opsional. Secili delegacion mund të zgjedhë të përdorë këngëtarë mbështetës, qoftë brenda apo jashtë skenës. Një kombinim i vokaleve mbështetëse të drejtpërdrejta dhe të regjistruara gjithashtu do të lejohet. Të gjithë vokalet kryesorë që interpretojnë melodinë e këngës, duke përfshirë një përdorim eventual të të ashtuquajturit titull kryesor, do të vazhdojnë të jetojnë drejt ose jashtë skenës në arenë.
Shorti i ndarjes së gjysmëfinaleve
Më 17 nëntor 2020, EBU konfirmoi se shorti i ndarjes së gjysmëfinaleve për garën 2021 nuk do të mbahej. Në vend të kësaj, gjysmëfinalet do të paraqesin të njëjtën renditje të shteteve siç përcaktohet nga shorti për gjysmëfinalet e konkursit 2020, i cili u mbajt më 28 janar 2020 në Bashkinë e Qytetit të Roterdamit dhe u prit nga prezantuesit e konkursit Chantal Janzen, Jan Smit dhe Edsilia Rombley. Shorti përcaktoi gjithashtu se në cilën gjysmëfinale do të duhej të votonin secila nga gjashtë kualifikimet automatike - Big Five dhe Holanda. EBU gjithashtu vendosi të mbajë pozicionin e rendit përfundimtar të Holandës - 23.
Kutitë e përdorura fillimisht për konkursin e vitit 2020 paraqiten si më poshtë:
Aktet e hapjes dhe intervale
Gjysmëfinalja e dytë do të hapet nga breakdancer Redouan Ait Chitt (Redo) dhe kantautori Eefje de Visser me balerinin e baletit Ahmad Joudeh dhe BMX-er Dez Maarsen duke interpretuar gjatë intervalit.
Shtetet pjesëmarrëse
parapamje|{{legend|#D40000|Shtetet pjesëmarrëse në gjysmëfinalen e parë}} {{legend|#FFAAAA|Parakualifikuar për në finale por me të drejtë vote në gjysmëfinalen e parë}} {{legend|#000080|Shtetet pjesëmarrëse në gjysmëfinalen e dytë}} {{legend|#99CCFF|Parakualifikuar për në finale por me të drejtë vote në gjysmëfinalen e dytë}} EBU njoftoi më 26 tetor 2020 se dyzet e një shtete do të marrin pjesë në konkurs, duke shfaqur të njëjtën përbërje të vendeve që ishin vendosur të merrnin pjesë në edicionin e anuluar të vitit 2020. Bullgaria dhe Ukraina do të shënojnë kthimin e tyre në garë pas mungesave të tyre në konkursin 2019, ndërsa Hungaria dhe Mali i Zi u konfirmuan si të pakthyeshëm pas paraqitjeve të tyre të fundit në 2019.
Në mars 2021, Armenia dhe Bjellorusia konfirmuan mospjesëmarrjen e tyre në garë; Armenia u tërhoq për shkak të krizave sociale dhe politike si rezultat i luftës Nagar-Karabag 2020, ndërsa Bjellorusia u përjashtua pasi paraqiti një këngë duke shkelur rregullat, duke ulur kështu numrin e shteteve pjesëmarrëse në 39.