cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lufta Osmano-Venedikase (1570-1573)
Prapaskena
Në anën venedikase, synimet osmane kishin qenë të qarta dhe një sulm kundër Qipros ishte parashikuar për ca kohë. Një frikë lufte ishte shpërthyer më 1564-1565, kur osmanët përfundimisht lundruan për në Maltë dhe u shqetësuan përsëri në fund të vitit 1567 dhe në fillim të vitit 1568, pasi shkalla e ngritjes detare osmane u bë e dukshme. Autoritetet venedikase u alarmuan më tej kur flota osmane vizitoi Qipron në shtator 1568 me Nasi në tërheqje, gjoja për një vizitë të vullnetit të mirë, por në realitet në një përpjekje jo shumë të fshehur për të spiunuar mbrojtjet e ishullit. Mbrojtjet e Qipros, Kretës, Korfuzit dhe zotërimeve të tjera venedikase u përmirësuan në vitet 1560, duke përdorur shërbimet e inxhinierit të përmendur ushtarak Sforza Pallavicini. Garnizonet e tyre u rritën dhe u bënë përpjekje që pronat e izoluara të Kretës dhe Qipros të bëheshin më të vetë-mjaftueshme me ndërtimin e shkritoreve dhe mullinjve të barutit. Sidoqoftë, u pranua gjerësisht që Qiproja nuk mund të mbajë një kohë të gjatë pa u mbështetur. Vendndodhja e saj e ekspozuar dhe e izoluar deri tani nga Venediku, e rrethuar nga territori osman, e vendosi atë "në gojën e ujkut" siç shkruante një historian bashkëkohor. Në këtë rast, mungesa e furnizimeve dhe madje edhe barutit do të luanin një rol kritik në rënien e kalatë veneciane për osmanët. Venediku gjithashtu nuk mund të mbështetet në ndihmën e fuqisë madhore të krishterë të Mesdheut, Spanjës Hapsburge, e cila u përfshi në shtypjen e kryengritjes holandeze dhe në vend kundër Moriscos. Një problem tjetër për venedikët ishte qëndrimi i popullatës së ishullit. Trajtimi i ashpër dhe taksimi shtypës i popullatës lokale greke ortodokse nga venedikasit katolikë kishin shkaktuar pakënaqësi të madhe, kështu që simpatitë e tyre përgjithësisht ishin me osmanët.
Nga fillimi i vitit 1570, përgatitjet osmane dhe paralajmërimet e dërguara nga bailo venedikase në Kostandinopojë, Marco Antonio Barbaro, kishin bindur Signoria se lufta ishte e afërt. Përforcimet dhe paratë u dërguan pas ngutjes në Kretë dhe Qipro. Në mars të vitit 1570, një i dërguar osman u dërgua në Venedikë, duke mbajtur një ultimatum që kërkoi heqjen e menjëhershme të Qipros. Megjithëse u ngritën disa zëra në Singoria venedikase që mbronin lëshimin e ishullit në këmbim të tokës në Dalmaci dhe privilegje të mëtejshme të tregtimit, shpresa e ndihmës nga shtetet e tjera të krishtera ngurtësoi vendosmërinë e Republikës dhe ultimatumi u refuzua kategorikisht.
Pushtimi osman i Qipros
thumb|right|250px|Harta e Rrethimit të Nikosisë nga [[Giovanni Camoccio, 1574]] Më 27 qershor, forca pushtuese, rreth 350-400 anije dhe 60,000-100,000 burra, nisën lundrimin për në Qipro. Ai u ul i paprekur në Salines, afër Larnaka në bregun jugor të ishullit më 3 korrik dhe marshoi drejt kryeqytetit, Nikosia. Venedikasit kishin debatuar për të kundërshtuar zbarkimin, por përballë artilerisë superiore otomane dhe faktit që një humbje do të thoshte asgjësimin e forcës mbrojtëse të ishullit, u vendos që të tërhiqeshin në kalatë dhe të mbaheshin jashtë derisa të mbërrinin përforcimet. Rrethimi i Nikosisë filloi më 22 korrik dhe zgjati shtatë javë, deri më 9 shtator. Trace italienne me gjurmë të ndërtuara rishtas të qytetit të mbushur, i rezistuan mirë bombardimeve osmane. Osmanët, nën Lala Mustafa Pashës, gërmuan llogore drejt mureve dhe gradualisht mbushnin gropën përreth, ndërsa vëllime të vazhdueshme të zjarrit të arkebusit mbulonin punën e sappers. Më në fund, pas rreth 45 ditësh rrethimi, më 9 shtator, sulmi i 15-të arriti të shkelë muret pasi mbrojtësit kishin shteruar municionet e tyre. Pasoi një masakër e 20,000 banorëve të qytetit. Edhe derrat e qytetit, të konsideruar si të papastër nga myslimanët, u vranë, dhe vetëm gratë dhe djemtë që u kapën për t’u shitur si skllevër u kursyen. Një flotë e krishterë e kombinuar me 200 anije, e përbërë nga skuadrone venedikase (nën Girolamo Zane), Papale (nën Marcantonio Colonna) dhe napolitane / gjenueze / spanjolle (nën Giovanni Andrea Doria) që ishin mbledhur me vonesë në Kretë (Gjiriti) dhe po lundronte drejt Qipros, u kthye mbrapa kur mori lajmin për rënien e Nikosisë.
Pas rënies së Nikosisë, kalaja e Kyrenia në veri u dorëzua pa rezistencë, dhe më 15 shtator, kalorësia turke u shfaq para fortesës së fundit venedikase, Famagusta. Në këtë pikë tashmë, humbjet e përgjithshme venedikase (përfshirë popullsinë lokale) u vlerësuan nga bashkëkohësit në 56,000 të vrarë ose të burgosur. Mbrojtësit venedikas të Famagustës numëruan rreth 8,500 burra me 90 pjesë artilerie dhe u komanduan nga Marco Antonio Bragadin. Ata do të qëndronin për 11 muaj kundër një force që do të arrinte në 200,000 burra, me 145 armë, duke siguruar kohën e nevojshme nga Papa për të grumbulluar së bashku një ligë antiosmane nga shtetet e krishtera evropiane. Osmanët vendosën armët e tyre më 1 shtator. Gjatë muajve në vijim, ata filluan të gërmojnë një rrjet të madh llogore kryqëzimi për një thellësi prej tre milje rreth kalasë, e cila siguroi strehim për trupat osmane. Ndërsa llogoret e rrethimit afruan kështjellën dhe u futën brenda diapazonit të mureve, u ngritën dhjetë kalatë druri dhe toka e mbushur dhe balena pambuku. Osmanët megjithatë kishin mungesë të forcës detare për të bllokuar plotësisht qytetin nga deti, dhe venedikasit ishin në gjendje ta rigjenin atë dhe të sillnin përforcime. Pasi që lajmet për një rifillim të tillë në janar arritën te Sulltani, ai kujtoi Piyale Pasha dhe la Lala Mustafën vetëm në krye të rrethimit. Në të njëjtën kohë, një iniciativë e Sokollu Mehmed Pasha për të arritur një paqe të veçantë me Venecian, themeluese. Grand Vizier ofroi të lëshojë një stacion tregtar në Famagusta nëse Republika do të heqë dorë nga ishulli, por venedikasit, të inkurajuar nga kapja e tyre e fundit e Durazzo në Shqipëri dhe negociatat e vazhdueshme për formimin e një ligë të krishterë (shih më poshtë), nuk pranuan. Kështu, më 12 maj 1571, filloi bombardimi intensiv i fortifikimeve të Famagustës, dhe më 1 gusht, me municion dhe furnizime të rraskapitura, garnizoni u dorëzua në qytet. Rrethimi i Famagustës u kushtoi osmanëve rreth 50,000 viktima. Osmanët i lejuan banorët e krishterë dhe ushtarët e mbijetuar venedikas të linin paqësisht Famagustën por kur Lala Mustafa mësoi se disa të burgosur myslimanë ishin vrarë gjatë rrethimit, ai Bragadin e gjymtoi dhe flakëroi i gjallë, ndërsa shokët e tij u ekzekutuan. Lëkura e Bragadin u shëtit më pas rreth ishullit, përpara se të dërgohej në Kostandinopojë.
Lidhja e Shenjtë
Ndërsa ushtria osmane bëri fushatë në Qipro, Venediku u përpoq të gjente aleatë. Perandori i Shenjtë Romak, sapo kishte përfunduar paqen me osmanët, nuk ishte i prirur ta prishte atë. Franca ishte tradicionalisht në kushte miqësore me osmanët dhe armiqësor ndaj spanjollëve, dhe polakët u shqetësuan nga Muscovy. Hapsburgët spanjollë, fuqia më e madhe e krishterë në Mesdhe, fillimisht nuk ishin të interesuar të ndihmojnë Republikën dhe të pakënaqur për refuzimin e Venedikut për të dërguar ndihmë gjatë rrethimit të Maltës në vitin 1565. Përveç kësaj, Filipi II i Spanjës dëshironte të përqendronte forcën e tij kundër shteteve barbare të Afrikës së Veriut. Dëshira spanjolle për tu angazhuar në anën e Republikës, së bashku me hezitimin e Doria për të rrezikuar flotën e tij, tashmë kishte vonuar në mënyrë katastrofike përpjekjen e përbashkët detare në 1570. Sidoqoftë, me ndërmjetësimin energjik të Papës Piu V, një aleancë kundër osmanëve, etj. "Lidhja e Shenjtë", u përmbyll më 15 maj 1571, e cila përcaktonte montimin e një flote me 200 galione, 100 anije furnizimi dhe një forcë prej 50,000 burrash. Për të siguruar pëlqimin Spanjoll, traktati përfshinte gjithashtu një premtim venecian për të ndihmuar Spanjën në Afrikën e Veriut.
Sipas kushteve të aleancës së re, gjatë fundit të verës, flota e krishterë u mblodh në Mesina, nën komandën e Don Gjonit të Austrisë, i cili arriti më 23 gusht. Megjithatë, deri në atë kohë, Famagusta kishte rënë, dhe çdo përpjekje për të shpëtuar Qipron ishte e pakuptimtë. Para se të lundronte për në lindje, Don Gjonit iu desh të merrej me mosbesimin dhe armiqësinë e ndërsjellë midis kontigjentëve të ndryshëm, veçanërisht midis venedikasëve dhe gjenuezëve. Admirali spanjoll e trajtoi problemin duke thyer kontigjentë të ndryshëm lart dhe duke përzier anije nga shtete të ndryshme. Doria mori përsipër komandën e krahut të djathtë, Don Juan mbajti qendrën, venedikasi Agostino Barbarigo mori të majtën, dhe spanjolli Álvaro de Bazán rezervën. Në dijeni të fatit të Famagustës, flota aleate u largua nga Mesina më 16 shtator, dhe dhjetë ditë më vonë mbërriti në Korfuz, ku mësoi për fitoren osmane. Flota osmane, e komanduar nga Myezinzade Ali Pasha, ishte ankoruar në Lepant (Epahtoi), afër hyrjes së Gjirit të Korintit.
Limé
Limé është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Limé ka një popullsi prej 186 banorë dhe sipërfaqe 5.55 km², me një dendësi prej 34 banor/km².
Santa Coloma de Queralt
Santa Coloma de Queralt është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Conca de Barberà, të provincës Tarragona, në Katalonia. Santa Coloma de Queralt ka 3058 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 33.86 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Coloma de Queralt
Nana Adwoa Awindor
Nana Adwoa Awindor është një prezantuese televizive nga Gana dhe lidere e Zhvillimit qarkut Afigya-Kwabre në rajonin Ashanti në Gana. Në vitin 2013, ajo u zgjodh Presidentja e Parë i Bordit Ekzekutiv Kontinental të Rrjetit Afrikan të Qëndrueshmëve të Krizave dhe Grave. Ajo është anëtare e Bashkimit Kombëtar të Lidereve Femra të Ganës (udhëheqësit e grave tradicionale).
Karriera
Awindor është prezantuesja e rregullt e emisionit televiziv natën vonë  Përshëndetje nga jashtë / Back Home Again , dhe CEO i një kompanie prodhimi, Premier Productions.
Jeta personale
Awindor është një vendase e Adum Kwanwoma. Ajo është nëna e këngëtares Efya.
Çmimie
Awindor u emërua CIMG Marketing Woman of the Year (2006).
Bahoz Erdal
Bahoz Erdal, gjithashtu i njohur Fehman Hüseyin (lindi më 1969) është anëtar dhe komandant i Partisë së Punëtorëve të Kurdistanit (PKK). Pas kapjes së liderit të PKK-së, Abdullah Oxhalan në vitin 1999, ai e ndau udhëheqjen e PKK-së me Murat Karayılan dhe Cemîl Bayik, duke komanduar veçanërisht degën e armatosur HPG.
Ai shërbeu si kryetar i Forcat e Mbrojtjes Popullore (HPG) nga viti 2004 deri më 2009 dhe u zëvendësua nga Sofi Nurettin.
Sipas agjencisë zyrtare shtetërore të lajmeve në Turqi, Agjencia Anadolu, dhe Daily Sabah duke përmendur Agjencinë Anadolu, ai u vra në Siri më 8 korrik 2016. Një person nën emrin e Halid el Hasekavi, zëdhënës i një grupi të armatosur kundër regjimit të quajtur Tel Hamis Brigades, i tha një korrespodenti AA se Hüseyin dyshohet se ishte në shënjestër pranë qytetit verior të Sirisë, Qamishli. Ai pretendoi se makina e Hüseyin ishte hedhur në erë në ora 8:30 pasdite. më 8 korrik, duke u vrarë së bashku me tetë persona përfshirë rojet e tij. Më 12 korrik, Yeni Şafak citoi shërbimin e inteligjencës turke MIT si burimin e kësaj historie. Burime pranë PKK-së i mohuan këto pretendime. PKK gjithashtu mohoi thashethemet se Bahoz Erdal ishte vrarë.
Historia u demaskua kur Erdal dha një intervistë në radio në 13 korrik dhe më vonë u dekonstruktua plotësisht si i rremë nga media ndërkombëtare.
Ai u shfaq në një video në prill 2017 dhe iu drejtua qytetarëve turq në lidhje me referendumin kushtetues turk të vitit 2017.
Amazonas
Amazonas mund të referohet për:
Montaigu-le-Blin
Montaigu-le-Blin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Montaigu-le-Blin ka një popullsi prej 314 banorë dhe sipërfaqe 12.96 km², me një dendësi prej 24 banor/km².
Siqeva (Prishtinë)
Siqevë është një vendbanim në komunën e Prishtinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kalajë.
Transmetuesi i Shijakut
Transmetuesi i Shijakut ishte një stacion transmetimi për valë të mesme dhe të shkurtra në jug të Shijakut. Ai kishte 5 direkë më të gjatë se 100 metra, ku direku më i lartë i cili kishte lartësi 130 metra ishte struktura më e lartë e krijuar nga njeriu në Shqipëri. Të gjitha antenat u prishën në vitin 2019.
Kviberg
thumb|Kszerma e Kvibergut Kviberg është një lagje në Göteborg, menjëherë në veri të Säveån, mes Kortedala dhe Gamlestaden në pjesën verilindore të Göteborgut. Lagja ka një sipërfaqe prej 2.88 m2. Emri Kviberg vjen nga fjala kviga (do të thotë mëshqerrë). Kazermat e Kvibergut u ndërtuan nga arkitekti Erik Josephson.
New Richmond, Indiana
New Richmond, Indiana (New Richmond, Indiana) është një qytet në qarkun Montgomery të shtetit federal Indiana, SHBA. Në New Richmond, Indiana jetojnë 333 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 642.9 banor/km2 (1665 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 0.52 km2 (0.2 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 238 m (781 ft).
Santa Coloma de Gramenet
Santa Coloma de Gramenet është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Barcelonès, të provincës Barcelona, në Katalonia. Santa Coloma de Gramenet ka 120824 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 7 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Coloma de Gramenet
Dea e Butrintit
Përshkrimi
Bëhet fjalë për një kokë punuar në një mermer tejet të veçantë për nga gjendja që është gjetur e ruajtur, duke mos pasur asnjë plasje në faqatë.
Me tiparet femërore, mund të përshfaqë hyun Apolon. Ky fragment do të ketë qenë pjesë e një skulpture 2,5 metra të lartë.
Historia
U zbulua në vitin 1928, gjatë gërmimeve Arkeologjike të misionit Italian në Butrint drejtuar nga konti Luigi Ugolini. Dëshmohet se objekti, me vlera të rralla kulturore dhe historike, u grabit dhe u dërgua në Itali, i ligjëruar nga mbreti, Ahmet Zogu si dhuratë. U rikthye në vendin tonë nga qeveria Italiane në vitin 1981. Ky është versioni i statujës, që sipas gjitha gjasave, paraqet Perëndinë Apollo, në formën e tij androgjene, e cila zakonisht lidhej me Apolon si muzikant, apo udhëheqës i Muzave, dhe njihej si Apollo i Antiumit, apo Apollo i Cyrenes. Trupi i statujës duhet të ketë qenë mashkullor, duke paraqitur Apolon të mbështjellur në tunikë, duke u mbështetur në një lyrë, apo trung të vogël druri. Ndërsa, siç duket, koka ka tipare femërore, me flokët e lidhura në dy ndarje mbi kokë, ngjashmëri me statujat e Afërditës, me lëvizjen e kokës në njërën anë, dhe veti të buta si sytë dhe buzët. Nga madhësia e statujës, mund të sugjerohet se ka qenë statujë tempullore, pra Butrinti duhet të ketë pasur një tempull të dedikuar Apollos dhe Dafinës.
Gjendet i ekspozuar në Muzeun Historik Kombëtar.
Cosne-d'Allier
Cosne-d'Allier është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Cosne-d'Allier ka një popullsi prej 2146 banorë dhe sipërfaqe 25.29 km², me një dendësi prej 85 banor/km².
Realiteti Virtual
parapamje|250x250px|Studiuesit në [[Agjencia Hapësinore Evropiane|Agjencinë Evropiane të Hapësirës në Darmstadt, Gjermani, të pajisur me një pajisje VR dhe kontrollues të lëvizjes, duke demonstruar se si astronautët mund të përdorin realitetin virtual në të ardhmen për t'u stërvitur për të shuar një zjarr brenda një habitati hënor]] Realiteti virtual (VR) është një përvojë e simuluar që mund të jetë e ngjashme ose plotësisht e ndryshme nga bota reale. Zbatimet e realitetit virtual mund të përfshijnë argëtimin (p.sh. video-lojërat ) dhe qëllime edukative (p.sh. trajnim mjekësor ose ushtarak). Lloje të tjera, të dallueshme të teknologjisë të tipit VR përfshijnë realitetin e shtuar dhe realitetin e përzier, ndonjëherë referuar si realitet i zgjeruar ose XR.
Hidrocentrali i Skavicës
Hidrocentrali i Skavicës është një hidrocentral i madh i propozuar mbi lumin Drin.
Projekti përbëhet nga një central elektrik i madh me një nxënësi nominale prej 250 MW mbi lumin Drin i operuar nga kompania italiane TGK Group që do të investojë 664 milionë dollarë në projekt.
The Moral Case for Fossil Fuels
The Moral Case for Fossil Fuels (Çështja morale për lëndët djegëse fosile) është një libër i vitit 2014 shkruar nga teoristi energjitik amerikan Alex Epstein. Në libër argumentohet se, pavarësisht se ndonjëherë etiketohet si "jo-moral" përdorimi i lëndëve djegëse fosile e përmirëson ndjeshëm progresin e përgjithshëm të njerëzimit, dhe rrit jetëgjatësinë dhe të ardhurat e njerëzve.
Konspekti
Libri The Moral Case for Fossil Fuels  nënvizon të mirat që ka sjellë për njerëzimin përdorimi i qymyrit, naftës dhe gazit natyror, kur përfshihet përmirësimi i shëndetit, rritja e jetëgjatësisë dhe zgjerimi i mirëqenies materiale. Epstein vë gjithashtu në dukje, nëpërmjet të dhënave, se zhvillimi i përdorimit të lëndëve fosile bashkëlidhet me një ambient më të pastër, fakt që bie në kundërshti me besmin e përgjithshëm të njerëzve se lëndët fosile ndotin ambientin.
Libri mbulon edhe tema si klima, efektet e emetimeve të karbonit, natyra e lëvizjeve ambientaliste, dhe roli që luajnë lëndët djegëse fosile në jetën e përditshme. Epstein shkruan se burimet e energjisë ëalternative si era, dielli etj janë inferiore ndaj lëndëve fosile për arsye se janë më të shtrenjta dhe më pak të besueshme. Epstein gjithashtu ekzaminon trendet e temperaturave globale, ndryshimet në nivelin e deteve dhe del në përfundiin se ndryshimet janë të vogla dhe nuk i justifikojnë aspak parashikimet alarmiste.
Sharbani
Sharban është një vendbanim në komunën e Prishtinës, Kosovë.
IShowSpeed
Darren Watkins Jr. (lindur më 21 janar 2005), i njohur më mirë me pseudonimin e tij në internet IShowSpeed (ose thjesht Speed ), është një YouTuber, transmetues dhe personalitet i internetit amerikan. Ai është i njohur për transmetimet e tij të ndryshme të drejtpërdrejta në të cilat kryesisht luan video lojëra duke përfshirë Valorant, Roblox, Fortnite dhe FIFA. Watkins shquhet për sjelljen e tij shpesh tronditëse në transmetime të drejtpërdrejta, gjë që e ka ndihmuar atë të fitojë një ndjekës të fortë duke e vendosur gjithashtu në qendër të polemikave të shumta.
Lindur dhe rritur në Cincinnati, Ohio, Watkins regjistroi kanalin e tij "IShowSpeed" në 2017, duke postuar kryesisht video lojërash. Nga viti 2021 deri në 2022, ai filloi të fitonte popullaritet të konsiderueshëm pjesërisht për shkak të qarkullimit të klipeve tërheqëse nga transmetimet e tij të drejtpërdrejta në platformat e mediave sociale. Në vitin 2022, ai u emërua Transmetuesi Breakout i Vitit në çmimet e 12-të Streamy.
Estetika
Historia e estetikës
Estetika është shkencë e cila studion artin dhe të bukurën ,kjo është një shkencë e vjetër sa vet njeriu për këtë themi se përfshin histori të gjatë fjala estetikë është përdorur shumë kohë më parë por i pari që vërtetoi se estetika është shkencë ishte Baumgarten në vitin 1750 përkatësisht gjatë mesit te shek.XVIII(18).Baugarden vërtetoi se estetika nuk është vetëm dukuri që shihet dhe preket por mund të shijohet preket vizatohet .E bukura që thamë se është lëndë e parë është e përhapur kudo në natyrë ndërsa arti është vegël apo instrument që përdor e bukura për ta joshur njeriun. Nga kjo që u tha me lart,del se estetika i sdudjon ligjet e pergjithshme te përvetsimit estetik te realitetit ,por vëllimi i saj është me global,se sa mund ta ketë procesi i ketij përvetësimi. Ateherë pra estetika është shkencë e cila i studion ligjet e veçanta dhe të përgjithshme të gjithpërfshirjes së fenomeneve estete,me të gjitha karakteristikat ,veçantitë individuale dhe shijen artistike,e cila rezulton prej përvetsimit te tyre -fenomeneve estete nga faktori subjektiv.
Drava
Drava (Drau, Drava, ) është një lumë në Evropën Qendrore, të drejtën tributorë e Danubit. Me origjinë veri-lindore të Italisë në Toblaškem fushë në Kuadër të luginës në qytetin e San Candido (gjermanisht Innichen) në Tiroli Jugor në afërsi të kufirit me Austrinë. Drejtimin nëpërmjet Austrisë, Sllovenisë, Kroacisë, pas kroate-hungareze për kufirin dhe është nën Osijekom në fshatin Aljmaš të rrjedhë në Danub. Gjatësia e tij është e katërt më i gjatë tributorë të Danubit, për Mijëra, Prutom dhe të lumit Sava.
Më të madhe të majtë të degëve janë Isel, Möll, Lieser, Krka (ger. Gurk) dhe Labotnica (ger. Ajo u bë katedralja) në Austri, (Mučka) Bistricës dhe Poet, në Slloveni dhe Mura në gjuhën kroate-hungareze kufirit.
Kryesore të drejtën e degëve janë Zilja (ger. Gail) në Austri, Meža dhe Dravinja në Slloveni, dhe Bednja dhe Karašica në Kroaci.
Përshkrimi i lumit
Drava ngrihet në anën veriore të malit Neunerkogel (ajo. Cima Ri Dobbiaco, 2642 m) në skajin jugor të Toblaškega fushat, në jugperëndim të qytetit të San Candido (ger. Innichen). Të kaluarën e qytetit në drejtimin lindje mbi të gjerë, e akullt Kontekst të luginës, pas disa kilometra ajo hyn në Austri dhe vazhdon përgjatë Lindjes Tyrolean në qytetin e Lienz, ku ai merr nga e majta, e parë dhe e madhe tributorë Isel. Nga këtu, më shkon nëpër luginën në mes të gorovjema Kreuzeck në veri dhe Ziljskimi Alpet në jug, në Sachsenburgu hyn në një më të gjerë luginën ku ajo merr një të fortë të majtë tributorë e Möll nga Großglocknerja, dhe të kthehet në drejtim juglindje të kaluarën e Špitala.
Sipas Ormožem drejtimin e Një ende për disa kohë pas slloveno-kroate kufitare, pastaj vazhdon për në lindje të kaluarën e Varaždin nëpër kroaci Medžimurje. Në qytetin e Legrad arrin kroate-hungareze për kufirin dhe drejtimin, pasi ajo gjatë gjithë rrugës për në Donjega Miholjca, pastaj kalon Osijek të rrjedhë në Danub. Në këtë pjesë të ligjit të sheshtë lumit dhe e madh okljukih menjëherë pas gjerë dhe mokrotni aeroplan, criss kryq braktisur rečnimi mëngë dhe vazhdimisht i pranishëm tuaj hinkë, që e kufirit shtetëror të zhvillohet vetëm në një masë më të vogël, me këtë lumë shtrat.
Hidronim dhe etimologija
Sipas etimologov është emri i lumit predslovanskega origjinës dhe duhet të jetë zhvilluar nga indoevropske fjala "dreu" = për të drejtuar, për të nxitojnë. Në burimet e lashta e lumit të quajtur partive kryesore politike, më vonë në burimet e sam. Drauva (799) ose Trauum (1091, 1221). Më të vjetër gjermane të formave të emrit të lumit (sam. Tra Trau) dhe aktuale gjermane emri (Drau) kanë buruar prej saj slloven emrin.
Hidrogeografija
djathtas|parapamje|250x250px|Burimi i lumit Drava në Toblaškem fushën pranë San Candida (ger. Innichen). Drava ynë është më vodnata lumit, pasi ajo ka një të gjerë të lumit dhe disa prej degëve të saj (Isel, Möll, Lieser) merrni e tyre të ujit nga akullnajat në Larta Turah. Në Austri dhe në tërë lumë nëpër Sllovenia ka një shiu-bora regjimit me një të theksuar parë viškom qershor (të shkrirë akullin në shkallën më të lartë të pjesëve të visokogorja dhe sasi të konsiderueshme të reshjeve) dhe më të dobët e të tjera viškom në tetor (për shkak të reshjeve dhe ulja e evapotranspiracije). Të paktën uji ka Një shkurt dhe janar, sepse në këtë kohë pjesa më e madhe e reshjeve bie si bora. Në periudhën e 1971-2000 ka pasur në Borlu (së bashku me kanalin, sepse AI Formin) një prurje mesatare e 284 m3/s. Maksimal i prurjes janë në Borlu masa paraprake për ndërtimin AI Formin, 2595 m3/s (5.9.1965).
Në pjesën e sipërme stream is A shumë hudourniška dhe të ketë një të thellë strmec, në mënyrë që transferimin e sasive të mëdha të zhavorrit dhe të tjera plavja, e cila është sot në një masë të konsiderueshme, grumbullohet në zajezitvenih liqenet. Një seri e hidroelektrike termocentralet ka ndryshuar rrënjësisht saj hidrogeografske karakteristika, për shkak të Përbërjes deri në Varaždin dhe vetëm fryhen nga një liqeni në një tjetër.
Para se të ndërtuar një zinxhir të hidroelektrike termocentralet është Një veçanti në mes dhe arrin të ulët e shpesh poplavljala. Ndoshta më e keqja përmbytja ishte për shkak të gjatë dhe të fortë shirat në nëntor 1851, kur në Maribor, sipas jo krejtësisht të besueshme, që do të arrihet një throughput e 2580 m3/s, që do të thotë edhe 1000-vjeçar i ujit, si për 230 cm të tejkalojë shkallën më të lartë të mëvonshëm e nivelit të ujit.
Dravsko luginën në mes të Dravogradom dhe Maribor sërish ka qenë e goditur nga përmbytjet në fund të shtatorit dhe fillimi i tetorit 1882: "Përmbytjes, uji është odnašala ura, ndërtesa tregtare, shtëpitë, pemët, lëndë drusore dhe blegtori. Edhe firma ndërtuar ura mbi Drava dhe e linjës hekurudhore mes të Maribor dhe Dravogradom nuk të çojnë përpara silovitostjo ujë. Në lumin Drava dhe degëve të saj ka qenë rrënimi i shumë shtëpive, sharra dhe mullinj." të Rënda përmbytjet e Drava ndodhur edhe në fund të 1885, ri-katastrofike të përmbytjeve 15. në shtator 1903 dhe 7. dhe 8. në gusht të vitin 1926.
Pas ndërtimit të një zinxhiri i hidrocentraleve është vërshimet rreziku përgjatë lumit Drava rënë, por, megjithatë, njerëzit në lumë nuk janë plotësisht të sigurt prej tyre. Në përmbytjes 4. dhe 5. në shtator 1965, Një përmbytje pothuajse të gjithë përmbytja e qartë nga Maribor të Ormož dhe Maribor) arrihet një throughput e 2280 m3/s. kjo ishte e Keqe përsëri në fillim të tetorit 1998, kur u egërsuan pas Drava luginën në mes të Dravogradom dhe Maribor, derdhët dhe gjithashtu në disa vende në mes të Maribor dhe Zavrčem. Pjesa më e keqe ishte në Dupleku, ku është Një thyen pendën gramoznice dhe poplavila rreth 350 shtëpi.
Pas shumë shirave muajit tetor është ob Dravi e ndjekur nga një katastrofë të re 5. në nëntor të vitit 2012, kur Drava në Dravograd bërë e jashtëzakonshme të lëvizjes 2570 m3/s dhe ka shkaktuar dëme të mëdha edhe në austriak Carinthia (sam. kjo ishte mbushur Labot) si poshtme nga Dravograda të Ormož. pjesa më e Keqe ishte në Maribor, sidomos në Malečniku, Dogošah dhe të Sipërme dhe të Poshtme Dupleku dhe të poshtme të Ptuj. I përmbytur ka qenë rreth 3600 shtëpive dhe 660 tregtare, objekteve, nga përmbytjet e ujit të dëmtojë edhe motor dhomë të hidroelektrike termocentralet Formin.
Në rrjedhën e analizë të gjerë dhe procedurat hetimore, për të përcaktuar masën në të cilën vala e përmbytjes është prodhuar edhe për shkak të një përgjigje të pamjaftueshme Verbunda, administratorët dravskih termocentralet në austriak Carinthia.
Centralet hidroelektrike
Për shkak të mëdha vodnatosti dhe të rëndësishme të bien në brigjet e lumit Drava vendosur të 21, kryesisht për streaming hidroelektrike stacionet e energjisë: dhjetë në Austri, tetë në Slloveni dhe tri në Kroaci. Më e vjetra është e Fala, ajo filloi të ndërtojë tashmë në 1913, filloi puna 1918. Në austriak pjesë të lumit Drava, ata e parë e ndërtuar hidroelektrarno Schwabegg/Žvabek (1939-1943) në Podjuni, pastaj në 70. 80. vitet e fundit të shekullit, 9 stacionet e energjisë hidroelektrike. Me të gjithë, përveç me parë në një seri, është operuar nga Verbund dhe mbulojnë rreth 3% e austriake për energji elektrike.
Në sllovenisht pjesë e lumit Drava ishte për të ndërtuar një zinxhir i bimëve në mes të Dravogradom dhe Maribor rezulton në 50. viteve të shekullit të kaluar, në 90. vjet dhe të gjithë ata pas një serie të redesigned tërësisht dhe rritjen e efikasitetit. Të gjitha gjashtë stacionet e energjisë është streaming, për dallim nga dy të fundit, sipas Maribor, të cilët kanë ndërtuar në 60. 70. vitet e shekullit të kaluar (Zlatoličje dhe Formin) dhe derivacijskega (kanalskega) lloji - nuk ka dalë në shtratin e lumit Drava, por ujit të furnizuar për të fabrikë me kohë të bëra nga njeriu kanalet dhe pastaj kanaleve të kthehet në shtratin e lumit. Me të gjitha tetë termocentralet operohet nga kompania Drava stacionet e energjisë, Maribor d. o.o., kjo është pjesë e Mbajtjes së Slloven termocentralet d. në lidhje.në lidhje.
Në kroatisht pjesë e lumit Drava janë në Medžimurju në 70. 80. viteve të shekullit të kaluar, për të ndërtuar tri derivacijske termocentralet e ngjashme lloj si tonë dy-dhe-një akt në kontekst të gjendjes së HEP (Hrvatska elektroprivreda d. o..). Plani është ndërtimi i dy stacionet e energjisë hidroelektrike për arrin të ulët (Molve 1 dhe 2), por ajo shumë kundër popullsisë lokale dhe naravovarstveniki, sepse e poshtme të rrjedhës së lumit Drava në të ardhmen të përfshira në Natura 2000 rrjetit. djathtas|parapamje|300x300px|Hidroelektrike Pushtet Dravograd djathtas|parapamje|300x300px|Hidroelektrike Pushtet Vuhred djathtas|parapamje|300x300px|E gji kanal për hidroelektrarno Zlatoličje në Dogošah TIWAG = TIWAG Tiroler Wasserkraft AG (faqe interneti të një kompanie në gjermanisht).
VERBUND = VERBUND Hydro Power AG (faqe interneti të një kompanie në gjermanisht).
DEM = e Drava stacionet e energjisë, Maribor d. o.në lidhje. (e internetit të kompanisë)
HEP = Hrvatska elektroprivreda d. d. (faqja e internetit të një kompanie në gjuhën kroate)
Njerëzit dhe lumit
djathtas|parapamje|250x250px|Franz Josef Felsner - Ptuj me zaledenelo Dravo, 1766 Ndërtimi i një zinxhiri i hidrocentralet e qëndrave të pushtetit të pas luftës së dytë botërore në tërësi ka ndryshuar pamjen e jashtme dhe ekonominë e Drava luginën në mes të Dravogradom dhe Mariborit. Në brigjet e lumit Drava nuk ishte një shumë e sharra dhe mullinj, pasi kjo do të ishte shumë i madh dhe predivja, por ata janë të instaluar në një numër të madh në më të ulët arrin të dravskih lumenj. Disa pemë bimë kanë rritur së tepërmi industriale, të tilla si fabrika kartoni në Podvelki (e themeluar në vitin 1930) ose veprat e asnjë ndeshje në më të ulët arrin të Lobnice në Rušah, e cila pushoi së për të vepruar në 1930.
Splavarstvo ishte në brigjet e lumit Drava ndoshta zhvilluar tashmë në 14. rr., më cvetelo në 19. rr., për ndërtimin e lumit drava hekurudhë, plotësisht është zamrlo në fillim të luftës së dytë botërore. Përveç dërrasash dhe të tjera rrangulla janë transportuar ende laths, dritare dhe derën dhe kornizat e verës në rritje të colas, shingles, gëlqere, etj., dhe ndryshe për të Mariborit, Ptuj dhe Varaždin dhe vazhdon përgjatë Drava dhe i Danubit të Pančeva. Përveç barkave janë të për transportin e mallrave të përdorur edhe në shtëpi të ndërtuar anije, të quajtur šajke, të cilat janë në lumë poshtë, përveç drurit të tregtisë ende produktet e metaleve, gëlqeres, dhe produkte të tjera.
Drava ishte një herë edhe zlatonosna lumit artë është fituar nga metamorfnih shkëmb të Lartë Turah. Në disa raste, austriake Carinthia dhe Kroacia ishte kullimin e artë mjaft e përhapur, ky aktivitet ka punuar edhe në shba deri në 1940.
Në më të ulët arrin të Drava plovna për më të vogël të lumit anije nga qyteti i Barcs poshtë për në grykëderdhjen e Danubit (199 km), por transportit të mallrave modes. Nga Barcsa në Osijek e ka statusin e kroate-hungareze ndër-kufitare ujore, nga Osijek poshtë (19 km), Drava ndërkombëtare lane. Portet janë Barcs, Belišće dhe Osijek.
Të udhëtojë atje për të hipur turistët në Beljaku, Velikovec, Maribor dhe pas liqenit Ptuj. Ndër dashamirët e sporteve të ujit është një popullore e sipërme të rrjedhës së lumit Drava nga Lienza të Paterniona.
Nga burimi i lumit Drava në Legrada në Kroaci është në lumë çon ndërkombëtare Drava çiklizmit në rrugë R1 (ger. Drauradweg), e cila bëhet kryesisht në nivel lokal dhe rrugët pyjore dhe shtigje.
Mbrojtja e natyrës
Shtratit të lumit të lumit Drava është në formën e tij natyrore të shtetit dhe vetëm në arrin të ulët, nga goja e Mura lumit poshtë. Në pjesën e sipërme të rrjedhës kryesisht është e rregulluar dhe e kufizuar nga të ulët protipoplavnimi dikes, në mënyrë që ajo shkon vetëm përmes ngushta në bel obvodnega pyjore, të mbuluar me livadhe dhe kullota.
Edhe në Slloveni është i pranishëm me një sërë zajezitvenih liqenet diçka tjetër tërësisht të tilla si ish-deroča lumit, sidomos në brezenski grykës mes Breznom dhe Falo, ku ata kanë përdorur për të barkave me vela dhe šajk paraqesin rrezik për të rrezikshme, shkëmbinjtë në shtrat. Një nga më të keq fatkeqësitë kanë ndodhur në natën e 9. 10. në korrik të vitit 1923, kur ai e kap tel brezenskega broda dhe janë në lumë utonili katër persona: Miroslav Volčič, një kohë të gjatë parish prifti në Humnerë, Hansel Baznik, parish prifti i Sv. Trinitetit në Halozah dhe dy bogoslovca nga maribori semenišča.
Përkundër përdorimit të energjisë mbetet e konsiderueshme edhe me natyralist pikë e parë, për shkak se në atë kohë ajo është e pasur obvodni vendbanimeve që u japin ujë të rrjedhshëm jep shquar aftësinë për të përshtatur për të ndërhyrjeve njerëzore.
Dravograjsko liqenit është e liqenit artificial të digave AI Dravograd, megjithatë, kur është formuar një rëndësi të ligatinave me një të pasur që jetojnë në botë. Këtu janë të rëndësishme farë të peshkut, të përhershëm apo të herë pas here të gjallë në liqenin e rreth 150 lloje të shpendëve, këtu keni gjetur shtëpinë e një koloni e hare, dhe shumë janë gjithashtu botanik tërheqjet.
Për pendën në Markovcih është në brigjet e lumit Drava, rreth 3,5 km2 të madhe të liqenit të Ptuj, nga e cila shkarkohet ujë nga një artificiale kanali AI Formin. Me të është faqe mori një të gjera sipërfaqe të ujit, e cila është e rëndësishme për forma të ndryshme të rekreacionit së bashku dhe në ujë (katonazh, vela, surfing dhe të peshkimit. Në liqen dhe të ardhshëm të një të përhershme ose të rastit në shtëpi për më shumë se 200 llojeve të zogjve, që i kanë përdorur edhe dy të vogla ishujve në liqenin; ajo është gjithashtu e rëndësishme si vendbanim për shpendët gjatë vjeshtës dhe pranverës së migrimit.
Rrjedha e poshtme e digave është në cepin mes të shtratit të lumit të Drava dhe Dravinjo për të drejtën banka e Drava rajonale park Šturmovci, e themeluar në vitin 1979, dhe një pjesë e madhe 1,25 km2. Zakonisht ajo është bashkëveprim të përmbytjes pyll të vdekur mëngë dhe livadhe, me një të pasur të gjallë të botës ku mdr. armët janë rreth 90 lloje të shpendëve, nuk është vendbanim i dragonflies dhe fluturat dhe më shumë se 500 bimëve. Ndërtimin e hidroelektrike bimë Formin se tërheqja e shumicës së ujit prej lumit drava struge nën Ptujskim të liqenit, në masë të madhe ka ndryshuar këtë mjedis, në veçanti për llojet që jetojnë në dhe në strugah dinamike e ujit të kurseve. Pastaj të lënë në drava vetëm shtrat t. unë. ekologjikisht të pranueshme rrjedhjes (minimumi biologjik; ok. 5–10 m3/s) dhe të tepruar të lartë të ujit, si, kur, për shembull, përmbysja e 5-të. Në nëntor të vitit 2012.
Një pjesë të madhe të përmbytjes fushat në të majtë (pushtimit të) anën e lumit Drava janë të mbrojtura si një park kombëtar Danub-Drava (madž. Duna-Dráva Nemzeti Park). Në atë për të mbrojtur shumë gamë të larmishme të vendbanimeve, me një pasuri të kafshëve dhe bimëve të botës, nga prodišč në shtratin e lumit për të ligatinave, të vdekurit sleeves me mrtvicami, përmbytje pyjeve dhe mokrotnih livadhe.
Santa Coloma de Farners
Santa Coloma de Farners është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Selva, të provincës Girona, në Katalonia. Santa Coloma de Farners ka 9169 banorë (2001), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 71.31 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Coloma de Farners
Minimi i të dhënave
Data mining ose minimi i të dhënave është një nënfushë ndërdisiplinore e shkencave kompjuterike. Ky është procesi kompjuterik për të zbuluar modele (ose mostër) në grupe të mëdha të të dhënave duke përfshirë metoda në kryqëzimin e inteligjencës artificiale, të mësuarit e makinës, statistikat, dhe sistemet e bazave të të dhënave. Qëllimi i përgjithshëm i procesit të minimit të të dhënave është për nxjerrjen e informacionit nga një grup i të dhënave dhe transformimi i tij në një strukturë të kuptueshme për përdorim të mëtejshëm. Përveç hapit të parë të analizës, ajo përfshin aspektet të tjera të bazës së të dhënave dhe menaxhimin e të dhënave, para-përpunimin e të dhënave, konsiderimi i modelit dhe konkluzionit, konsiderimi i kompleksitetit, pas-përpunimi i strukturave të përpunuara, vizualizimi, dhe përditësimi online. Minimi i të dhënave është hapi analizues i procesit të "zbulimit të njohurive në bazat e të dhënave" ("knowledge discovery in databases" ose KDD).
Etimologjia
Në vitet 1960-a, staticientët përdornin termet si "Peshkimi i të dhënave (data fishing)" ose "Pastrimi/Nxjerrja e të dhënave (data dredging)" për t'iu referuar asaj që konsiderohej si praktikë e keqe e analizimit të të dhënave pa një hipotezë a-priori. Termi "Minimi i të dhënave data mining" u paraqit rreth viteve 1990 në komunitetin e bazave të të dhënave. Për një kohë të shkurtër në vitet 1980, u përdor një frazë "minimi ti bazës së të dhënave database mining"™, por pasi që ishte markë e regjistruar nga HNC, një kompani me bazë në San Diego, për Stacion e tyre të punës në Minimin e Bazës së të dhënave; si rrjedhim hulumtuesit u kthyen në termin "minimi i të dhënave data mining".
Bernice Ofei
Bernice Ofei është një artiste fituese çmimesh ungjillore nga Gana.
Diskografia
Bernice Offei ka 6 albume të veta, 6 nga të cilat i regjistroi në vitin 2007 me titull "Jeta". Të cilat fituan dy çmimet gjatë edicionit të 10-të të MTN Gana Music Awards si Performanca më e Mirë Vokale e Femrës dhe Kompozitorja e vitit.
Karriera
Bernice është një bankere nga profesioni dhe ka punuar me Bankën Standard Chartered.
Edukimi
Bernice mbaroi arsimin e mesëm në Shkollën Achimota në Accra, Gana. Ajo mban një MPhil në shkenca kulture nga Universiteti i Ganës dhe një MSc në Teknologjinë e Informacionit nga Mbretëria e Bashkuar. Ajo është e njohur gjerësisht për këngët e saj hit "Hold On" dhe "Life is short".
Jeta personale
Ajo ka dy fëmijë.
Izopolifonia labe
__NOINDEX__
Iso-polifonia labe përballë Kakofonisë shqiptare për Origjinën
Dihet se Iso-polifonia popullore shqiptare, është shpallur “Kryevepër e trashëgimisë gojore të njerëzimit”, mbrojtur nga UNESCO me datë 25 nëntor 2005, e cila është një ditë historike për mbarë trashëgiminë kulturore të shqiptarëve por dhe për vetë Shqipërinë. Në këtë ditë “Iso-polifonia popullore shqiptare” futet në listën e “Kryeveprave të trashëgimisë gojore të njerëzimit” mbrojtur nga UNESCO, fakt që u kumtua në të gjitha mediat e botës nga Dr. Koichiro Matscura, Drejtor i Përgjithshëm i UNESCO-s, nga selia qendrore e UNESCO-s në Paris. Për të dalë me këtë vendim, Juria Ndërkombëtare e mbledhur në Paris nga data 21-24 nëntor 2005, shqyrtoi mbi 60 kandidatura të propozuara për t’u përfshirë në listën “Kryevepër e njerëzimit”, propozime të bëra në rrugë zyrtare nga shtete të ndryshme në çdo anë të botës duke plotësuar dosjet dhe kriteret e shpallura për këtë qëllim (Iso-polifonia shqiptare - Ëikipedia).
Kjo është një nga gjërat më të arritura dhe më të vlerësuara nga UNESKO.
Ky debat aspak iso-fonik, për iso-polifoninë labe, duhet parë në kontekstin  e argumentave historike sesa në kontekstin mitologjik. Intersante është fakti që `Pleqërishtja` apo iso  (isos - i njëjtë) labe, e quajtur isopolifoni është e lashtë por nuk mund të ketë lidhje direkte me Sirenat e përshkruara në original nga Homeri tek Poema Odisea. Argumenti është tek vetë biseda e Çirçes e cila i thotë Uliksit:
``Tani dëgjo se çfarë do tthem, një ditë ti kujtofshin hyjnitë fjalët e mia.
Afër sirenash ju do të kaloni.
Kujtdo ato mendjen e kresë ia marrin,
Por është i marrë kush ndalet të dëgjojë
Këngën e tyre tëmbël. Ai sdo shohë
Askurrë atdhe me sy: as grua, as fëmijë
Nuk do ta presin me gëzim kur tkthehet, Se me zërin e tyre aq tkulluar,
Sirenat të magjepsin krejt…..`` ( https://shqip.info/odiseja-dhe-sirenat-grishje-drejt-viseve-iso-polifonik/ ). Sipas Vasil Toles në studimin e tij "Odiseja dhe Sirenat`, grishje drejt viseve iso-polifonike të Epirit", tërheq vëmendjen e lidhjes që ekziston mes vajtimit dhe praktikave të varrimit me tuma tek ilirët dhe epiriotët, ku mendohet se duhet kërkuar edhe fillesa e poezisë së lashtë gojore. Një skemë e tillë, e mirë strukturuar, sigurisht që tregon nivelin e lartë artistik të perceptimit të jetës dhe të vdekjes nga banorët e atyre anëve. Që kjo gjë nuk ishte e zakonshme, për këtë flet edhe fakti se tek Homeri ("Iliada", kënga XXIII dhe tek "Odiseja" kënga XXIV ), gjejmë të përshkruar mjeshtërisht dukurinë e vajtimit masiv, që siç i shohim nuk është gjë tjetër veçse forma arkaike e "të qarës me bote" (Odiseja dhe Sirenat - Wikipedia).
Në këtë pikë Vasil Tole nuk ka argument sepse tek historia e Odiseas, Sirenat nuk këndonin këngë vajtimi dhe as në `iso`, por kënduan këngë lavderimi `me këngën e tyre të ëmbël`. Për këtë arësye Uliksi u a mbylli me dyllë veshët shokve të tij por vetë e dëgjoi këngën e sirenave e cila nuk kishte ``iso` por një polifoni, prej 3-5 sirenave. Nëse ka patur sirena që nuk janë nga Poemat e Iliadës dhe Odiseas të Homerit që vajtonin me `kujë` dhe duke bërë iso, kjo vlen për tu parë sepse sirenat e tjera që bënin kuje, janë tjetër fenomen dhe nuk janë të realizuara nga sirenat e lashta. Së dyti sirenat janë  të shek të XII pes, dhe në atë kohë nuk ka patur grekë, por pellasgë që flisnin një gjuhë të ngjashme me shqipen e sotme, ashtu siç është vërtetuar nga fjalët që kanë lehtësisht kuptim shqip në tekstet origjinale të Iliadës dhe Odiseas pavarësisht se janë shkruar me gërma që  quhen të greqishtes së lashtë. Kuja vërehej tek malësorët gegë dhe në malësitë e Epirit dhe tek Labëria e sotme.
Përsa i përket Iso-polifonisë labe, për nga ngjashmëria, ajo duhet ti ketë fillesat tek psalmet e ritit religjioz lindor bizantin. Dihet gjithashtu se prifterinjtë apo dhjakët, që këndonin dhe këndojnë edhe sot e kësaj dite këndojnë në kor dhe bëjnë iso sidomos riti lindor bizantin (grek dhe shqiptar), por deri diku dhe kori sllav. Pra kënga e kënduar nga disa lebër, quhet nga ata edhe  `Pleqërishtë` e cila është një zhanër e iso-polifonisë shqiptare e gjetur kryesisht në Labëri.
Dihet se Labëria është një krahinë historike që gjendet në Shqipërinë jugperëndimore. Banorët e saj janë të njohur si Labër (të referuara si shqip: Lab, p.sh. Lebër, gjithashtu nj. dialektor: Lap) dhe kufijtë e saj arrijnë nga Vlora në Himarë në jug, në kufirin grek pranë Sarandës, duke përfshirë Kurveleshin e Qarkut Gjirokastër dhe duke u shtrirë në lindje në qytetin e Tepelenës. Sipas gojëdhënës, krahina kufizohet me tri ura.Në përkufizimin e tij më të gjerë, Labëria mund të përdoret për të përfshirë çdo gjë nga Mallakastra dhe Lumi Vjosa deri në Sarandë, dhe në përkufizimin e saj (më të zakonshëm) mund të referohet vetëm në Himarë, Tepelenë dhe Kurvelesh. Në përkufizimin më të gjerë, përveç këtyre tre rajoneve, rajone të tjera janë Vlora dhe rrethinat e saj në jug të lumit Vjosa, Lunxhëria, Mallakastra, Gjirokastër dhe rrethinat e saj, Delvinë dhe rrethinat e saj, Pogon, Dropull, Sarandë dhe nganjëherë (shumë rrallë) Këlcyra dhe Zagori. Rajonet kufizuese përfshijnë Pogon, Myzeqe, Çamëria, Dangëllia dhe Dishnica (si dhe kufiri me Greqinë). Labëria dallon kulturisht nga pjesa tjetër e Shqipërisë në traditat dhe folklorin e saj. Labët ishin njerëz baritorë luftarakë që jetonin kryesisht në malet e Kurveleshit, Progonatit dhe Vlorës gjatë pushtimit osman të Shqipërisë. Megjithatë, për shkak të migrimeve masive në zonat urbane pas Luftës së Dytë Botërore, popullsia tani është e përqendruar në qytetet e Vlorës, Tepelenë, Gjirokastër dhe Sarandë.
Historikisht, Labët ishin pasues të Krishterimit Ortodoks Lindor, por shumë u kthyen në Islam gjatë sundimit Osman, me pjesën më të madhe të konvertimit që ndodhën në shekullin e 18-të. Konvertimet ishin veçanërisht intensive gjatë viteve të konfliktit midis Rusisë Ortodokse dhe Perandorisë Osmane, gjatë së cilës disa sundimtarë u shtrënguan mbi krishterët ortodoksë nga sundimtarët osmanë, duke përfshirë edhe kthimin e detyruar të fshatrave në shkallë të ulët, duke kundërshtuar tolerancën zyrtare osmane për të krishterët. Arsyet shtesë për konvertimin përfshijnë diskriminimin dhe shfrytëzimin e të krishterëve nga sundimtarët osmanë, modelet e mëparshme të konvertimit midis sekteve të ndryshme të krishtera dhe shpërndarjes së ndryshme para-osmane të besimeve të krishtera në rajon (përfshirë ortodoksinë, katolicizmin, Bogomilizmin dhe madje arianizmin). Sondazhi që vetëm të krishterët duhej të paguanin, varfëria e kishës, analfabetizmi masiv i priftërinjve dhe fakti që gjuha e adhurimit nuk ishte gjuha shqipe. Tradita pohon se një konvertim masiv i Labëve ndodhi gjatë një urie në të cilën peshkopët e Himarës dhe të Delvinës refuzuan të lejonin Labët të konvertohen por të pijnë qumësht në vënd të ushqimit, që ti rezistonin konvertimit (https://sq.ëikipedia.org/ëiki/Lab%C3%ABria). Edhe gazetari Mërtiri me këtë argument kundërshton z. Vasil Tole kur thotë se: ``…edhe vet ai nuk e di kur ka lindur Polifonia Popullore Shqiptare: ka lindur në epokën e sirenave greke ( që në fakt nuk janë aspak greke por pellazge), apo ka lindur në epokën e korit kishtar Bizantin?! Ka lindur nga kënga e sirenave greke, apo ka lindur nga kori kishtar bizantin?!``
Edhe korifejtë shqiptarë të muzikës shqiptare dhe të historisë shqiptare nuk e kanë debatuar origjinën e iso-polifonisë por e kanë anash kaluar dhe këta janë: Prof. Ramadan Sokoli: “Polifonia jonë popullore me tipare origjinale, të lashta, ka lindur në vendin tonë nga puna e shumë brezave shqiptarësh”.( “Konferenca kombëtare e studimeve albanologjike. Tiranë 1962, f. 335); prof. Beniamin Kruta: “Shtrirja e polifonisë, më shumë e më pak, përkon me ato zona ku është bërë kalimi nga kultura ilire në kulturën e kombësisë shqiptare”. (Polifonia – trashëgim i lashtë kulturor i popullit shqiptar”, Kultura popullore, 2/1982 …f. 467); dr. Kosta Loli: “Çdo ditë hyja në mrekullitë e të kënduarit polifonik, Xhevati me shokë këndojnë në mënyrë polifonike…kënga polifonike i ngjan rrapit shekullor”. (Thanas Dino, Xhevat Avdalli – Laver Bariu, f. 60); prof. Spiro Shetuni: “Në një kohë të shkuar, muzika tradicionale polifonike shqiptare duhet të ketë qenë një polifoni dy-zërëshe pa iso… Kohë më vonë, pas tyre, mendojmë se lindi isoja, dhe bashkë me të, muzika tradicionale”.(Muzika tradicionale shqiptare. Outskirts press Denver, Colorado, f.152); Prof. Roland Çene: “Folklori i Gjirokastrës bën pjesë në polifoninë labe…stili polifonik që ka kënduar grupi i Xhevat Avdallit është një ndër stilet tepër të rëndësishme të polifonisë labe…kjo polifoni nuk qëndroi brenda qytetit të Gjirokastrës, doli në Shqipëri e në festivale ndërkombëtare”.(Gazeta “Telegraf”, 29 janar 2016); prof. Hysen Filja: “Në studimin e këngës polifonike labe do të ishte me interes që, krahas, këngës të interpetuar nga grupe të rinjsh, të ndalemi dhe në grupet e këngëtarëve me moshë të thyer, grupi i Xhevat Avdallit…”(Studime filologjike1/1978); prof. Moikom Zeqo: “Vendi më tipik, ku këndohet polifonia është Shqipëria, kjo polifoni është shumë e fuqishme në Jugun e Shqipërisë…është vërtet një mrekulli që e kemi kaq të gjallë dhe ekzistenciale polifoninë e Jugut”(Th. Dino, vep. e cit. f. 18) (Këngëtari i Polifonisë, Tartar Avdulli: Ja si e morëm në festivalin e Gjirokastrës çmimin me këngën e Enverit | Gazeta Telegraf).
Debatet midis Shoqatës Labëria dhe individëve kundër dhe pro z, Vasil Tole, Kristo Mërtirit, se kush duhet mbajë `flamurin`, janë debate tipike shqiptare që u ngjanë kakofonive të politikanëve tanë. E vërteta për origjinën do të dilte më lehtë nëse  profesionistët e muzikës dhe të studimeve filologjike nuk do të kishin paragjykime por do të duhej të kishin ulur kokën dhe do të kishin pyetur muzikologët dhe filologët klerikë të ritit lindor, nëse ka ngjashmëri të iso-polifonisë labe me korin kishtar bizantin në raport me këngët e sirenave të Homerit. Një gjë është e sigurtë se Sirenat me të cilat u takua Uliksi me shokët e tij nuk këndonin me iso, por sipas Homerit  këndonin  këngë panegjirike për lavdinë e Uliksit në mënyrë që ta shkatërronin atë dhe shokët e tij, në vënd të `kuje-ve` të personaliteteve të nderuara Vasil Tole dhe Kristo Mërtiri.