cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konaku
parapamje|300px|[[Konaku i Durrësit]] parapamje|250px|[[Konaku Amixha, në Kragujevc, Serbi.]] Konaku (turqisht: konak, turqishtja osmane: قناق Qonaq, persisht: القناق el-Ghonagh) është një emër për një shtëpi në Turqi dhe në territoret e ish-Perandorisë Osmane, veçanërisht një banesë ose shtëpi e përdorur si rezidencë zyrtare.
Ostren i Vogël
Ostreni i Vogël është një fshat në komunën Ostren në rrethin e Bulqizës të Shqipërisë.
Lista e shkrimtarëve të huaj: A
Kjo është lista e autorëve dhe shkrimtareve të ndryshëm të librave dhe romaneve, përveç shkrimtarëve dhe shkrimtareve shqiptarë të cilët janë tek lista e shkrimtarëve shqiptar
Provinca Veliko Tërnovo
Provinca Veliko Tërnovo (bullgarisht: Област Велико Търново) është një provincë në qendër të pjesës veriore të Bullgarisë. Kryeqëndra e saj, Veliko Tërnovo ka rëndësi historike pasi ka qënë e njohur si kryeqyteti i Bullgarisë mesjetare. Provinca është e ndarë në 10 bashki me një popullsi të përgjithshme prej 275.395 banorësh (në dhjetor 2009).
Qytete të tjera të rëndësishme në provincë janë Gorna Oryahovitsa, që ndodhet 10 km larg Veliko Tërnovo, Svishtov, i vendosur buzë lumit Danub dhe i njohur për Akademinë e Ekonomisë Cenov si dhe Suhindol, qyteti i Lovicos - një markë e njohur ndërkombëtarisht për verërat dhe pije alkoolike cilësore. Një tjetër vend për tu përmëndur është fshati Arbanasi, i ndodhur mes Veliko Tërnovo dhe Gorna Orjahovica. Kombinimi i stilit të vjetër dhe arkitekturës moderne, si dhe kishave dhe manastireve të saj, paraqesin frymën e Bullgarisë. Pasuritë e patundshme jane ndër më të shtrenjtat në vend.
Mjekët e Familjës Jashari
Mjekët e Familjës Jashari
Historiku
Familja Jashari e Drenicës duke mos mundur t’i duroj padrejtësitë dhe represionin e vazhdueshëm serb mbi popullin shqiptar i kishte shpallë luftë njërës nga superfuqitë e Evropës – Serbisë mizore, qysh në zhvillimet e ’91 që trazoi gjithë kombin shqiptar. Familja Jashari pas kësaj nuk ishte më njësoj, nuk kishte mundësi të shkonin e të dilnin ashtu siç kishin nevojë, prandaj në këtë situatë Familja Jashari filluan të kishin nevojë për njerëz të besueshëm ndër t’a edhe mjekë të besueshëm.
Ky shkrim i kushtohet tre mjekëve të Familjës Jashari: Dr.Bajram Rexhepi, Dr.Shaqir Demiri dhe Dr.Abdyl Salihu. Pas zhvillimeve të ’90 dhe ’91, djemtë e Bacës Shaban më nuk mund të qëndronin dhe lëviznin lirshëm ata herë pas here qëndronin tek miqt e familjarët që kishin. Ndërsa në kohën që filluan kontaktet me "mjekët e vet" ishin vendosur përkohësishtë në familjën e dhëndrrit të tyre Man Veliqi në Polac të Skenderajt. Gjatë kësaj kohe Familja Jashari në Prekaz dhe vet komandanti Adem Jashari kishin nevojë për mjekë, kështu që Hamëz Jashari kishte një shok të fëmirisë – Dr.Shaqir Demirin, nga Syrigana e Skenderajt e që jetonte e punonte në Mitrovicë, tek të i cili kishte besim të madhë. Kontaktet me të i zhvilloi nëpërmes dhëndrrit Manit, duke thirrë Dr.Shaqën sipas nevojës.
Dr.Shaqa siç e quante Familja Jashari ishte shumë i afërt me Bacën Shaban dhe Nanën Zahide – prindët e Komandantit Adem Jashari me të cilët njihej qysh nga shkolla e mesme, ku si shok i Hamzës jo rrallë herë ishte në Kullën e Jasharëve. Kështu që prej vitit 1991 Dr.Shaqir Demiri ka qenë në gatishmëri për Familjën Jashari. Dr.Shaqës iu bashkua edhe shoku i tij më i ngushtë Dr.Abdyl Salihu, nga fshati Baks i Skenderajt që punonte në Mitrovicë. Pasi që ishte edhe nevoja për mjek stomatolog e po ashtu edhe për shkak të besimit që kishin te Dr.Abdyli. Para sulmit të dytë në Familjën Jashari të janarit.1998, “Mjekët e Jasharëve” u bënë 3 dhe atë: Dr.Shaqir Demiri, Dr.Abdyl Salihu dhe kirurgu nga Mitrovica, Dr.Bajram Rexhepi i cili edhe më herët kishtë qenë në lidhje. Sulmi i 22 janarit.1998 ndaj Familjës Jashari fatëmirëishtë përfundoi pa viktima por me 2 plagosje, dhe atë bijën e Rifatit – Ilirianën dhe bijën e Hamzës – Selvetën. Ku 3 mjekët e Familjës Jashari shkuan për ti ofruar ndihmë të plagosurave në Prekazin e Jasharëve. Pas ngjarjës së dhimbshme dhe të lavdishme të 5,6 dhe 7 Marsit, ku Jasharët zhvilluan aktin më të lartë njerëzor ndryshoi gjithçka, çdo gjë ndërroi kahje.
Kështu që më pas me inciativën e Dr.Abdylit u krijua grupi i tyre i mjekëve që shkonin në vendet ku kishte nevojë për mjekë, kryesishtë në Drenicë dhe Shalë. Grupi i tyre ishte i përbërë nga Dr.Abdyl Salihu, Dr.Shaqir Demiri, Dr.Sinan Prekazi, Dr.Gani Shabani dhe herë pas here Dr.Gani Bajraktari dhe Dr.Adem Nura. Gjatë sulmit të parë në familjen Jashqri në vitin 1991, policët serbë kishin lënduar rëndë Bacën Shaban Jashari. Mjekët nga Skënderaj, dr.Nazif Goxhuli, dr.Gani Bajraktari dhe dr.Man Dajaku, shkonin me radhë çdo ditë për më shumë se dy javë rresht, edhpse ishin të survejuar nga policia serbe, për të mjekuar Bacën Shaban për plagët e marrura.
Kantoni Échirolles-Est
Kantoni Échirolles-Est (frëngjisht: Canton d'Échirolles-Est) është një kanton në departamentin Isère, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Échirolles. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 13795 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Échirolles-Est aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Cuca (Argeş)
Cuca (Argeş) është një komunë në qarkun Argeş në Rumani. Ka një popullsi prej 2206 banorësh dhe sipërfaqe 50.00 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 14 fshatrave: Bălţata, Bărbălani, Cârceşti, Cotu, Crivăţu, Cuca, Lăunele de Sus, Măcăi, Măneşti, Sineşti, Stănicei, Teodoreşti, Valea Cucii, Vonigeasa.
Valentin Serov
Valentin Alexandrovich Serov ( Валенти́н Алекса́ндрович Серо́в  ; 19 janar 1865 – 5 dhjetor 1911) ishte një piktor rus dhe një nga artistët kryesorë të portreteve të epokës së tij.
Sopishti
Sopisht, (Сопиште/Sopište) ёshtё fshat nё komunën e Sopishtit, Maqedoni.
Demografia
Në vitin 2002 fshati Sopisht kishte 5325 banorë nga të cilët 5 255 ishin maqedonë, 1 turk dhe 69 të tjerë.
Pas ri organizimit të komunave në Maqedoni në vitin 2004 fshatit Sopisht iu hoq pjesa që ishte pjesë e periferisë së Shkupit dhe që në të vërtetë nuk bënte pjesë në fshatin Sopisht.
Valentin Serov
Portretet dhe sukseset
Nga viti 1890 e tutje, portreti u bë zhanri bazë në artin e Serovit. Pikërisht në këtë fushë do të bëhej i dukshëm stili i tij i hershëm, pikturat që dalloheshin për karakteristikat e theksuara psikologjikisht të subjekteve të tij. Modelet e preferuara të Serovit ishin aktorët, artistët dhe shkrimtarët, si Konstantin Korovin (1891), Isak Levitan (1893), Nikolai Leskov (1894) dhe Nikolai Rimski-Korsakov (1898) - të gjithë në galerinë Tretjakov.
Sopishti
Demografia
Nderhyrja u bë pas kërkesës së BDI-së në qeveri në atë kohë. Fshatit iu hoqën 3866 banorë të cilët u integruan më pas në Komunën e Shkupit.
Valentin Serov
Portretet dhe sukseset
Fillimisht duke u përmbajtur nga stili i pikturës polikromatike me ngjyra të ndezura të viteve 1880, Serov shpesh preferonte një shkallë dominuese të toneve të zeza-gri ose kafe. Tiparet impresioniste shfaqen ndonjëherë në ndërtimin e përbërë të një portreti, ose për të kapur një ndjenjë të lëvizjes spontane. Ashtu si në veprën e bashkëkohësve të tij xhon Singër Sargent dhe Anders Zorn, impresionizmi nuk është doktrinar, por rrjedh nga studimi i Hals aq sa nga teoria moderne. Duke marrë një popullaritet të gjerë, në 1894 Serov u bashkua me Peredvizhniki dhe mori detyra të rëndësishme, midis tyre portretet e dukës së madhe Pavel Alexandrovich, (1897, Galeria Tretyakov), SM Botkin, 1899 dhe Feliks Jusupov, 1903 gjithashtu si Princesha Olga Orlova (këto në Muzeun Rus në Shën Petersburg ). Në këto ekzekutime të vërteta, kompozicionale të aftë dhe piktoreske në një mënyrë madhështore, Serov përdori vazhdimisht vizatime ritmike lineare të shoqëruara me kombinime të ndryshme ngjyrash.
Sopishti
Demografia
Fshati sot ka 1459 banorënga të cilët 1 443 janë sllavo-maqedonë dhe 16 të tjerë.
Valentin Serov
Portretet dhe sukseset
Në të njëjtën kohë, ai zhvilloi një drejtim të kundërt. Ai prodhonte shpesh portrete intime, të përzemërta, dhomash, kryesisht të fëmijëve dhe grave. Në portretet e fëmijëve, Serov aspironte të kapte pozën dhe gjestin, të zbulonte dhe të theksonte një spontanitet të lëvizjes së brendshme, pastërtinë e sinqertë dhe pastërtinë e qëndrimit të fëmijës ( Fëmijët, 1899, Muzeu Rus; Mika Morozov, 1901, Galeria Tretjakov). Serov shpesh përdorte teknika të ndryshme grafike sic janë bojërat e ujit, pastel, litografitë e kështu me radhë. Figurat në portretet e Serovit gradualisht u bënë gjithnjë e më të rafinuara grafikisht dhe ekonomikisht, veçanërisht gjatë periudhës së vonë ( Vasili Kacalov, 1908, Tamara Karsavina, 1909; figura të shumta nga fabulat e Ivan Krylovit, 1895-1911 – . Nga viti 1890 deri në vitin 1900, Serov prodhoi shumë kompozime peizazhesh mbi temat e vendit, në të cilat drejtimi artistik mori një kthesë romantike.
Martesa dhe familja
Serov u martua me Olga Trubnikova në 1889. Gruaja dhe fëmijët e tij ishin subjekti i shumë prej veprave të tij. Veçanërisht, piktura e tij "Fëmijët" ishte për djemtë të tij Jura dhe Sasha. Fëmijët e tij ishin Olga, Aleksander (Sasha), Xhorxh (Jura), Mikael dhe Anton.
Punët me vonesë
Gjatë periudhës së tij të vonë, e cila filloi në vitin 1900, Serov ishte anëtar i " Botës së artit ", një shoqatë dhe revistë me ndikim të artit rus, e cila u rrit, pjesërisht, nga pakënaqësia me lëvizjen "Itinerants". Në fillim të shekullit të 20-të, Serov ishte në një pikë kthese stilistike: tiparet e impresionizmit u zhdukën nga vepra e tij dhe u zhvillua stili i tij modernist, por kuptimi karakteristik i vërtetë dhe real i natyrës së subjekteve të tij mbeti konstante. Në fillim të shekullit të 20-të Serov krijoi imazhe portrete heroike; brenda zhanrit të portretit në modë, Serov u fokusua në përshkrimin dramatik të artistëve krijues, shkrimtarëve, aktorëve dhe muzikantëve të rëndësishëm: portretet e Maksim Xhorki (1904, muzeu i AM Xhorki, Moskë); Jermolova (1905) dhe Feodor Chaliapin ( qymyr druri, 1905), të dy në Galerinë Tretjakov; dhe Helena Roerich (1909).
Besimet demokratike të Serovit u shfaqën qartë gjatë Revolucionit nga 1905 deri në 1907: ai përshkroi një numër figurash satirike që ekspozonin ndëshkuesit. Anëtar i rregullt i Akademisë së Arteve të Shën Peterburgut që nga viti 1903, në vitin 1905 ai dha dorëheqjen si një gjest proteste kundër ekzekutimit të punëtorëve dhe familjeve të tyre më 9 janar, të dielën e përgjakshme. Krijimtaria e tij e vonë gjeti shprehje në pikturën historike ( Largimi i Pjetrit II dhe Perandoresha Elizabet Petrovna në gjueti, 1900, Muzeu Rus) dhe thellësia e të kuptuarit të mirëmbajtjes historike të një epoke ( Pjetri I, distemper, 1907, Galeria Tretjakov).
Vitet e fundit të jetës së Serovit u shënuan nga vepra mbi tema nga mitologjia klasike. Ndërsa trajtonte imazhe nga tradita e lashtë, Serov i dha lëndës klasike një interpretim personal.
Vdekja
Valentin Serov vdiq në Moskë më 5 dhjetor 1911, nga stenokardia (një formë akute e anginës ) që përfundimisht çoi në arrest kardiak, duke përfunduar në dështim të zemrës për shkak të komplikimeve të rënda. Ai u varros në varrezat Donskoje. Sovjetikët zhvarrosën eshtrat e tij dhe u rivarrosën në varrezat Novodevici.
Trashëgimia
Veprat më të mira të Serov janë ndër më të mëdhatë e artit realist rus. Ai dha mësim në Shkollën e Pikturës, Skulpturës dhe Arkitekturës në Moskë nga 1897 deri në 1909), dhe ndër studentët e tij ishin Pavel Kuznetsov, NN Sapunov, Martiros Sajan, Kuzma Petrov-Vodkin, NP Uljanov dhe Konstantin Juon.
Një ekspozitë e vitit 2016 e punës së Serovit në Galerinë Tretjakov në Moskë tërhoqi turma rekord të cilat qëndruan në radhë për orë të gjata në temperatura të ulta. Pas vizitës së presidentit rus Vladimir Putin, turma u shtua aq shumë sa një nga dyert e muzeut u prish. Ministri i Kulturës Vladimir Medinski urdhëroi që ekspozita - dhe orët e hapjes së galerisë - të zgjateshin dhe një mensë fushore u vendos për t'u siguruar njerëzve që qëndronin në radhë qull hikëror dhe çaj të nxehtë.
Një planet i vogël, 3547 Serov, i zbuluar nga astronomja sovjetike Lyudmila Zhuravlyova në 1978, mban emrin e tij.
Taksa
parapamje|Një taksë prej 10% e trashëgimisë dhe pasardhjes impresionoi vulën e taksës së [[Mbretëria e Bashkuar e Britanisë së Madhe dhe Irlandës së Veriut|Mbretërisë së Bashkuar nga viti 1900.]] Tatimi apo taksa është një tarifë e detyrueshme financiare ose një lloj tjetër takse e vendosur mbi një tatimpagues (një person fizik ose juridik) nga një organizatë qeveritare për të financuar shpenzimet e qeverisë dhe shpenzimet e ndryshme publike (rajonale, lokale ose kombëtare) dhe pajtueshmërinë me taksat. i referohet veprimeve të politikave dhe sjelljeve individuale që synojnë të sigurojnë që tatimpaguesit po paguajnë shumën e duhur të tatimit në kohën e duhur dhe për të siguruar lejimet e duhura tatimore dhe lehtësimet tatimore. Taksimi i parë i njohur u zhvillua në Egjiptin e Lashtë rreth viteve 3000–2800 para Krishtit. Mospagimi në kohë (mospërmbushja), së bashku me evazionin ose rezistencën ndaj tatimit, dënohet me ligj. Taksat përbëhen nga taksa direkte ose indirekte dhe mund të paguhen në para ose si ekuivalent i punës.
Në terma ekonomikë, taksat transferojnë pasurinë nga familjet ose bizneset tek qeveria. Kjo ka efekte në rritjen ekonomike dhe mirëqenien ekonomike që mund të rritet (i njohur si shumëzues fiskal) ose të ulet (i njohur si barra e tepërt e taksimit). Rrjedhimisht, taksimi është një temë shumë e debatuar nga disa, megjithëse taksimi konsiderohet i nevojshëm me konsensus të përgjithshëm në mënyrë që shoqëria të funksionojë dhe të rritet në mënyrë të rregullt dhe të barabartë, të tjerë si libertarianët dhe anarko-kapitalistët e denoncojnë tatimin gjerësisht ose në tërësi, duke e klasifikuar atë si vjedhje ose zhvatje nëpërmjet shtrëngimit dhe përdorimit të forcës.
Mustafa Kruja
Mustafa Asim Merlika i njohur më shumë si Mustafa Kruja, apo Mustafa Merlika Kruja (Kruja, 15 mars 1887 – Ujëvarat e Niagarës, 27 dhjetor 1958) ka qenë mësues, firmëtar i Deklaratës së Pavarësisë të Shqipërisë, patriot, nëpunës, politikan dhe kryeministër, senator i legjislaturës së XXX të Mbretërisë Italiane gjatë regjimit fashist, anëtar i komisionit të punëve të jashtme, tregtisë dhe legjislacionit doganor gjatë mandatit të tij si kryeministër.
Si studjues i shqipes, historian e publicist njihet dhe me emrin e pendës Shpend Bardhi. Ndonëse produkti i tij intelektual nuk u pranua përgjatë regjimit komunist sepse u cilësua kuisling edhe tradhëtar, në studimet e veta mbi etimologjinë e shqipes, Eqrem Çabej e citon në mënyrë të përsëritur.
Vogëlia dhe rinia
U lind më 15 mars 1887 në Akçahisar, siç u emërtua Kruja nga administrata osmane, i biri i qehajait të Toptanëve Mehmet efendiut (Meta i Fajës së Merlikës) dhe Hanke Corkës, një familje bektashie. Ndoqi mejtepin e Mulla Hysen Topçiut në vendlindje, dhe pas shpërnguljes së familjes së tij për shkaqe gjaku në Durrës, vijoi mësimet aty ku i dha mësim myderrizi Jusuf efendi Varoshi. Me shpërthimin të Luftës Osmano-Greke më 1897, i ati dhe i ungji thirren nën armë. Familja e tij rikthehet në vendlindje, ku Merlika vijoi mejtepin dhe më pas hyn në ryzhdijen e qytetit, të cilën e përfundon pas 3 vjetësh. Pas shkollës u ngjit shegert tek tregtari Myftar Seseri, në dyqanin e të cilit lexoi Naimin. Sipas burimeve të tjera, thuhet se ndoqi ryzhdijen në Elbasan dhe Mercan idadisi në Stamboll.
Më 1902, i ati me shërbim rreshter i xhandarmërisë në Janinë, thirri të birin për t'u regjistruar në idadijen e Janinës ku ishte nëndrejtor e i dha mësim Qamil Bala. Vitin e tretë të shkollës e mbaroi pranë gjimnazit "Numune-i Terakki" në Stamboll, ku nisi të aktivizohej në mjedisin studentor. Në sajë të Esad Pashës, vijoi shkollën e lartë administrative mbretërore "Mülkiye-i Şahane". E përzunë një periudhë për shkak të angazhimit të tij në propagandimin e ideve kombëtare. Në kryeqytetin osman ishte pjesë e këshillit të lartë të "Cemiyet-i inkilabiye" kundër despotizmit të Sulltan Abdyl Hamitit II dhe në mbështetje të kushtetutës. Pas Revolucionit Xhonturk më 1908, punoi në mbështetje të mësimdhënies në gjuhën shqipe në Mylkije dhe shkruajti artikuj në shtypin liberal të Komitetit "Bashkim e Përparim" me nofkën Asim Cenan (Asim Xhenan). Përkundrejt dëshirës së bamirësit të tij, ndoqi karrierën në arsim, më 1910 iu caktua sekretariati i administrimit të shkollave idadije në Ministrinë e Arsimit Publik. Pas një viti u emërua Drejtor i Arsimit në sanxhakun e Elbasanit, mësues matematike në idadijen e Durrësit dhe mësues turqishteje në një shkollë fillore italiane.
Pavarësia
Ishte veprimtar aktiv i Kryengritjes së 1912 si sekretar i çetave të Abdi bej Toptanit. Me Neki Rulin, Stefan Kaçulinin, Mahmud Beshirin dhe Sali Nivicën, priti në Durrës përfaqësuesit e Pejës, Gjakovës, Plavës dhe Gucisë: Rexhep bej Mitrovicën, Bedri Pejanin, Salih Gjukën dhe Mid'hat bej Frashërin. Pasi iu bashkuan Abdi dhe Refik bej Toptani, u mblodhën në shtëpinë e Dom Nikollë Kaçorrit, ku Abdi beu u lexoi një letër nga Syrja bej Vlora për një kuvend mbarëshqiptar. Priti dhe shoqëroi Ismail Qemalin për në Vlorë ku u mbajt kuvendi dhe vetë përfaqësoi Krujën, kuvend në të cilin nënshkroi Shpalljen e Pavarësisë me siglën Mustafa Asim Kruja  dhe u caktua sekretar i parë i qeverisë. Më 1913 qe nënprefekt i Vlorës. Më pas, gjatë administratës së qeverive në kohën e Princ Vidit, qe këshilltar i arsimit publik dhe inspektor i arsimit në Elbasan. Pas shpërthimit të Kryengritjes së Shqipërisë së Mesme, Thanas Floqi shkruan se e takoi në Rrëshen. Me kthimin e Esad Pashës, Merlika nuk i bindet, Pashai e burgos dhe autoritetet italiane e internojnë në ishullin e Favinjanës. Me shtjellën e ngjarjeve të Luftës së Parë Botërore, lirohet dhe lejohet të shkojë në Caserta, ku ishte me shkollë i vëllai.
Nëntorin e 1918 u rikthye sërish në vendlindje dhe më 25 dhjetor qe përfaqësues i Durrësit në Kongresin e Durrësit të nxitur nga Italia. Gjatë punimeve të Kongresit të Durrësit propozoi që Shkodra të ishte kryeqytet i Shqipërisë. Në qeverinë Përmeti të dalur prej kongresit qe emëruar ministër i Postë-Telegrafeve. Mori pjesë në delegacionin qeveritar që shkoi të përfaqësonte çështjen shqiptare në Konferencën e Paqes, ku bashkë me Gurakuqin hartoi disa memorandume dhe nota drejtuar konferencës. Pas ndërrimit të përfaqësuesve në konferencë, kthehet në atdhe ku bie në kontakt me idetë e organizimit të një tjetër kongresi kombëtar. Pasi nuk u ujdisën në bisedime që kongresi të mbahej në Krujë dhe Merlika të merrte post kryesor, sipas kujtimeve të bashkëkohësve bën pjesë në komplotin e vrasjes së Abdyl bej Ypit, që ishte ndër zërat për mbajtjen e kongresit. Nuk mori pjesë në punimet e Kongresit të Lushnjës, por u mor me organizimin e qëndresës antiserbe në Dibër, Lumë dhe në Luftën e Koplikut me 200 krutanë. Ndërhyri edhe në mbrojtje të Tiranës me forcat e komanduara nga Bajram Curri kundra esadistëve të Osman Balit.
Në zgjedhjet e 5 prillit 1921 u zgjodh deputet i prefekturës së Kosovës, i afërt me kosovarët, iu bashkangjit deputetëve të Shkodrës si grupim parlamentar. Përvjetorin e fitores në Vlorë më 1921 bashkëfarkëtoi një aleancë politike të palëve brenda dhe jashtë parlamentit, emërtuar Bashkimi i Shenjtë. Përgjatë ndodhive të Republikës së Mirditës dhe dorëheqjes së dy ministrave të qeverisë Evangjeli, dhjetorin e 1921 qe pjesë e grupit që i kërkoi kryeministrit që të jipte dorëheqjen. Pas krizës qeveritare të dhjetorit, Këshilli i Naltë emëroi qeverinë Ypi, por Merlika me anëtarët e Bashkimit të Shenjtë dhe ato të Komitetit “Mbrojtja Kombëtare e Kosovës” u mobilizuan edhe njëherë kundër qeverisë marsin e 1922. Si anëtarët e tjerë të lëvizjes, doli nga Shqipëria dhe u vendos në Kragujevac në Mbretërinë Jugosllave; në parlament u zëvendësua nga ish-mësuesi i tij, Qamil Bala. Më 2 qershor 1924, me qëllim zbutjen e gjendjes, Kuvendi Kushtetues e fali me anë të një vendimi bashkë me të tjerë. Përkrahu Lëvizjen e qershorit, pas suksesit të së cilit u emërua prefekt i Shkodrës dhe në dhjetor arratiset pas Triumfit të Legalitetit. Në fillim në Bari dhe më pas u vendos në Zara të Dalmacisë, asokohe pjesë e Italisë.
Mërgimi ndaj Zogut
Në mërgim bëhet anëtar i Konare-s, palë me Hasan Prishtinën, pro një federate ballkanike dhe italofilë. Pasi u bë e detyrueshme të kalohej politikisht majtas për të qenë në Konare, Grupi i Zarës me Merlikën në krye, u shkëputën dhe nuk morën më ndihma nga Bashkimi Sovjetik, por u ndihmuan nga Italia. Gjatë kësaj periudhe u mor me tregti duhani e cigaresh dhe studime gjuhësore, qëndroi tetë vjet në Zarë, tre vjet e gjysmë në një fshat pranë Gjenovas, dy vjet në Gjenevë dhe afro një vit ndër vise të tjera në Austri e Itali. Me nënshkrimin e Paktit II të Tiranës, Merlika i dërgoi një telegram urimi Musolinit për këtë arritje me Shqipërinë.
I konsideruar nga bashkëmërgimtarët si i përzgjedhuri i politikës italiane për të zëvendësuar eventualisht Mbretin Zog, u ngarkua nga Bashkimi Kombëtar për bisedime me përfaqësuesin e qeverisë italiane Giovanni Giro për një akord mes autoriteteve italiane dhe mërgatës shqiptare.
Pushtimi italian
U kthye në Shqipëri pas pushtimit italian, dhe me mbledhjen e Asamblesë Kushtetuese më 12 prill 1939 emërohet një ndër katër senatorët fashistë shqiptarë të Mbretërisë Italiane. Në foltoren e teatrit Savoja në Tiranë deklaroi veten fashist të përkushtuar ndërsa Benito Musolinin "profetin e besimit tonë politik". Kur Italia dhe më pas qeveria kukull e Tiranës i shpallën luftë Britanisë dhe Francës, Kruja u bëri thirrje shqiptarëve të bashkoheshin nën komandën e Musolinit në këtë luftë.
Më 1940 që prej krijimit, kryesoi Institutin e Studimeve Shqiptare dhe me hartimin e një fjalori të përgjithshëm të gjuhës shqipe. Më 1940 merr pjesë në Komisionin për Rivendikimet Shqiptare, të kryesuar nga Xhemil Dino, Fejzi bej Alizoti, Dhimitër Beratti dhe Tahir Shtylla. U caktua kryetar i Komitetit të Rivendikimeve në ish-Vilajetin e Kosovës (Komiteti i Kosovës).
Kryeministër 1941-1943
Nëntorin e 1941 Jacomoni përgatiti zëvendësimin e qeverisë Vërlaci me Merlika-Krujën, për shkak të menaxhimit jo të mirë të Tokave të Lirueme, autonomi më të madhe dhe vendosjen e një qeverie më afër intelektualëve e të rinjve. Konti Ciano në ditarin e tij e komentoi "Jakomoni propozon ndryshimin e qeverisë në Shqipëri. Kruja në vend të Vërlacit. Që do të thotë një lëshim të mëtejshëm ndaj ekstremistëve të nacionalizmit shqiptar". Më 4 dhjetor 1941 u dekretua kabineti i tij dhe Kruja krijoi qeverinë e dytë kolaboracioniste shqiptare. Në 10 dhjetor 1941, Kruja paraqiti programin e qeverisë para Këshillit të Epërm Fashist Korporativ. U shfaq si kryeministër i të gjithë shqiptarëve të bashkuar nën Perandorinë Fashiste italiane dhe e krahasoi gëzimin e kësaj dite të bashkimit me gëzimin e shpalljes së pavarësisë me 28 nëntor 1912. Për të siguruar mbështetjen e shqiptarëve, i kushtoi vëmendje çështjes së Kosovës. Ai premtoi se Kosova do të ishte problem prioritar i qeverisjes së tij. Kruja theksonte se: "«Po të na detyronte fati të zgjedhim njërën nga të dyja: të humbim Kosovën, apo pavarësinë, ne do të dëshironim të humbnim pavarësinë sepse të bashkuem me Kosovëm, pavarësinë do ta rikthenim ndonjë ditë.»" Ai iu drejtua gjithë atyre që kundërshtonin regjimin e pushtimit italian, duke i paralajmëruar: "duem tu dalim hakut me të mirë para se të përdorim shpatën e nji shteti që s'e ka ndër mend m'u bamë loja e kurrkujt".
Qeveria Kruja më 16 dhjetor 1941 u shpalli luftë Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Në shkurt 1942 shkoi në Romë, ku u takua me Duçen, me Çianon dhe me Viktor Emanuelin III. U kërkoi korrigjimin e kufinjve me Malin e Zi, heqjen e simboleve të shtëpisë së Savojës nga flamuri shqiptar, një regjim më të lirë të autonomisë lokale, rivendosjen e Ministrisë së Jashtme shqiptare, rikrijimin i Forcave të Armatosura dhe Milicisë shqiptare. Më 19 shkurt mbajti fjalim në senatin italian, i cili u transmetua në radio dhe u dëgjua edhe në Shqipëri. Fjalimi qe një apologji e fashizmit dhe e politikës italiane, ngjalli pakënaqësi në Shqipëri dhe u shfrytëzua nga party Komuniste për ta diskredituar atë. Mëkëmbësi Jakomoni i dërgoi Duçes një promemorie në mbështetje të kërkesave të Krujës per flamurin, për rikrijimin e xhandarmërisë shqiptare, per shkrirjen e Partisë Fashiste dhe për amnistinë e pjesshme të elementëve antifashistë. Në 4 maj u miratua kërkesa e Krujës për flamurin dhe u hoqën shenjat e shtëpisë së Savojës. Kjo qe e vetmja nga kërkesat e tij që u plotësua nga Italia.
Kruja ngadalësoi procesin e fashistizimit dhe italianizimit të vendit, premtoi se do të viheshin në vend gabimet e qeverisë së mëparshme kolaboracioniste dhe la të kuptohej se pushtimi do të ishte i përkohshëm. U përpoq të përçajë frontin e rezistencës antifashiste. Ndryshimet e vogla që siguroi nga Roma ishin vetëm kozmetikë e lehtë e regjimit të pushtimit dhe politika e tij paqësore dështoi. Shqiptarët e kishin kaluar dehjen e përkohshme nacionaliste që solli bashkimi i tokave shqiptare nën pushtimin italian dhe pakënaqësia e tyre ishte në rritje. Premtimet për mirëqenie nuk u realizuan dhe varfëria mbeti problem i madh. Partizanët dhe Myslym Peza hodhën poshtë ofertat e Krujës që t'i bashkohen atij hapur, dhe kështu vepruan edhe Abaz Kupi, Ali Këlcyra dhe Muharrem Bajraktari, prandaj Kruja ashtu siç kishte paralajmëruar zhveshi shpatën e qeverisë së tij kundër gjithë kundërshtarëve të regjimit fashist. Partia komuniste organizoi njësitet e saj guerile dhe çetat partizane të cilat në pranverë 1942; më 5 maj 1942 u vra Qemal Stafa, ndërsa një muaj më vonë në Shkodër Perlat Rexhepi, Branko Kadia dhe Jordan Misja. Fryma e antifashizmit përfshiu një pjesë të mirë të qyteteve dhe u përhap shpejtë edhe në fshatra. Të rinjtë iu bashkuan çetave partizane ose atyre kaçake. Një numër çetash të reja u krijuan mbi baza familjare.
Pas kapitullimit italian
Më 2 tetor 1943 i bëhet atentat nga partizanët. Pas sulmit partizan kundër zogistëve në Shupal më 5 korrik 1944, Merlika së bashku me Fiqri Dinen dhe Mark Gjonmarkajn u takuan më 11 korrik me Bazin e Canës. Pas muajsh mosmarrëveshjeje, prania partizane i shtrëngoi drejt një ujdie në organizimin kundër Frontit Nacional-Çlirimtar, ku ndërhyrjet e Merlikës ndihmuan kalimin e njerëzve të Abazit nëpër Shqipërinë e Mesme e Tiranë.
U thirr në Vjenë, ku shkoi më 1 shtator 1944 për t'i qëndruar pranë djalit të vogël të sëmurë rëndë, Besimit. I biri ndërroi jetë më 21 nëntor dhe Merlika nuk u kthye më në Shqipëri.
Në mërgim
U vendos në Itali ku së bashku me Koliqin rithemeloi Bllokun Kombëtar Indipendent. Pasi Kupi merr vesh se nuk e përballonte jetesën, e thërret në Egjipt ku më 25 shkurt 1948 u pajtua për së afri me Mbretin Zog.
Pak para rrëzimit të dinastisë me prejardhje shqiptare të Egjiptit, kaloi në Francë dhe më pas në ShBA ku dhe ndërroi jetë pas një operacioni, në Niagara Falls më 27 dhjetor 1958.
Familja
Më 1909 do të fejohej prej dëshirës të së ëmës me Caje Gunin, me të cilën pati katër fëmijë Petritin, Fatosin, Bashkimin, Besimin. Pas Triumfit të Legalitetit, familja u shpërngul së bashku me Mustafën në emigracion, prej ku u kthyen me pushtimin italian.
Përveç Besimit që ndërroi jetë në Vjenë dhe Bashkimit që shkoi në Shtetet e Bashkuara, me marrjen e pushtetit dhe vendosjen e regjimit komunist meshkujt e fisit Merlika u burgosën dhe pas lirimit u internuan familjarisht deri në rënien e regjimit. Anëtarë tjerë të fisit, kushërinjtë Sulejman e Sejfulla Merlika që ishin në radhët e Legalitetit, u vranë në përpjekje me forcat partizane. Ndërsa Hamid Xheladin Merlika u vra nga Sigurimi gjatë arratisjes për në Greqi e Dalip Haxhi Merlika u ekzekutua.
Publicistikë
Që në rininë studentore shkroi artikuj për idetë kombëtare dhe mbrojtjen e idesë së shkrimit të shqipes me shkronja latine në të përkohshmet liberale të Stambollit. Pas lirimit nga internimi në Favinjana, iu kthye publicistikës ndër faqet e të përkohshmeve Corriere delle Puglie, Kuvendi i Sotir Gjikës, Mbrojtja Kombëtare e Dom Mark Vasës si dhe Ora e Maleve nga grupi me të njëjtin emër. Gjatë mërgimit antizogist, shkroi te organi i Konare-s drejtuar nga Omer Nishani Lirija Kombëtare, botoi po ashtu te Ora e Shqipnisë e Shantojës, Shqipëria e Ré që botohej në Kostancë, Përpjekja shqiptare e Branko Merxhanit, Leka e jezuitëve dhe tek Hylli i Dritës i françeskanëve.
Gjuhësi, histori, didaktikë, shkrime dhe letërkëmbim
Për 15 vjet punoi Fjaluer kritik i Gjuhës Shqipe dorëshkrimin e të cilit ia dorëzoi Institutit të Studimeve Shqiptare më 1943. Pas mërgimit të fundit, u përpoq ta rihartonte së paku në gërmat "A" dhe "B". Hartoi Abetari i të mërguemit në Aleksandri më 1952, për fëmijët e mërgimtarëve. Në mërgim punoi Fjalori i Frangut të Bardhë, një studim analitik i fjalorit të Frang Bardhit. La analizat e tij me radhojën e artikujve Qukrrimet në revistën e Resulit mbi gjuhën e autorëve të vjetër, Buzuku, Bardhi e Bogdani.
Përpiloi monografinë historike Aleksandr'i Madh, hartoi vëllimin e tij të fundit Antholgji Historike, e ndarë në pjesët "Histori dhe parahistori", "Histori e Shqipnisë dhe Shqiptarët", "Nga Roma në Mesjetë" dhe "Pamvarësia, 1912 e deri 1924". Përpiloi po ashtu Shkrime historike: (nga Egjypt'i vjetër deri tek shpallja e Pamvarsis së Shqipnis), ku përfshihet përkthimi i Pirros së Plutarkut.
Shkroi Kujtimeve të vogjlisë e të rinisë, ku radhit kujtime për familjen e rininë e tij, jetën dhe ndodhitë e krahinës së vendlindjes në kapërcyellin e shekujve XIX-XX, kohën e shkollës dhe marrëdhëniet e familjes me Toptanasit. Sipas Koliqit, "... Mustafa, aty ku arrin përsosje letrare, asht stili epistolar. Ata qi patën fatin me pasë letra prej tij, duhet t'i ruejnë me kujdes sepse në to asht derdhë nji visar i paçmim i shqipes". Letërkëmbimi i tij me figura të ndryshme si P. Paulin Margjokaj, Eqrem bej Vlora, vetë Koliqi, Karl Gurakuqi, Namik Resuli, Martin Camaj, Baba Rexhepit, Tahir Kolgjinit, etj. u botuan pas vdekjes nga nipi i tij, Eugjen Merlika.
Përkthime
Gjatë qëndrimit të tij në Zarë përktheu Shqiptarët dhe fuqít e mëdhá të ish-kryeministrit serb Vladan Gjorgjeviq, që u botua më 1928. Përktheu Pirron e Plutarkut, Vëzhgime Iliro-Shqiptare të akademikëve albanologë austro-hungarezë, Thalloczy, Shuflaj, Jireçek.
Politike
Që i ri në shtypin stambolliot u pozicionua për çështjen kombëtare dhe lirinë e të shkruajturit shqipen me alfabet latin.
Pas dekretimit të kabinetit të tij, kërkoi heqjen e spatave liktoriane e nyjet savojane nga flamuri kombëtar, rikthimin e Statusit të 12 prillit 1939 që mëtonte thjesht bashkimin e dy kurorave dhe rivendosja e Ministrisë së Jashtme shqiptare, krijimi i Forcave të Armatosura dhe Milicisë shqiptare. Nga këto, vetëm heqja e simboleve nga flamuri u arrit. Nga historiografia zyrtare shqiptare dhe nga historianë si Fischer e Bartl, por edhe nga bashkëkohës si Abas Ermenji, qeverinë e tij e çmojnë "kolaboracioniste". Rendi që mori pushtetin në Shqipëri më pas nuk e pranoi as fizikisht e as produktin e tij intelektual duke e damkosur si tradhëtar të kombit. Shqyrtime të reja e çmojnë këtë optikë të ngarkuar me subjektivizëm si dhe me fjalor politikisht të indoktrinuar. Qëndrimi i tij i bindur antikomunist bëri që të pajtohej me përfaqësuesin e Mbretit Zog që po vepronte në Shqipëri, Abaz Kupin si dhe me faktorë të tjerë si Dine dhe Gjonmarkajt.
Ndonëse u etiketua si kolaboracionist dhe tradhëtar e as produkti i tij intelektual nuk u pranua në periudhën e regjimit komunist, në studimet e tij mbi etimologjinë e fjalëve të shqipes, Eqrem Çabej i referohej në mënyrë të përsëritur autorit Shpend Bardhi.
Shpëtimi i hebrenjve
Sipas librit memuaristik La politica dell'Italia in Albania të mëkëmbësit Jakomoni, pak kohë pas dekretimit të kabinetit, Merlika-Krujës i ishte paraqitur konsulli i përgjithshëm i Gjermanisë për t'i paraqitur notën verbale me të cilën qeveria naziste kërkonte dorëzimin e treqind hebrenjve të emigruar nga ish-Jugosllavia. Pasi mori pëlqimin e mëkëmbësit, Kruja dha urdhëresat për tërheqjen e hebrenjve të vendosur në Tokat e Lirueme në Shqipërinë e brendshme. Hebrenjtë u pajisën me pasaporta shqiptare me emra të rremë, kësodore administrata shqiptare e kabinetit Kruja iu gjend edhe hebrenjve të tjerë jorezidentë (gjermanë, bohemë, polakë, hungarezë dhe rumunë) të pajiseshin me dokumenta shqiptare. Duke u krijuar mundësia kësodore që t'u shmangeshin përndjekjeve racore dhe duke gjetur strehë në Shqipëri.
Dâmbovicioara
Dâmbovicioara është një komunë në qarkun Argeş në Rumani. Ka një popullsi prej 949 banorësh. Komuna është formuar nga bashkimi i 3 fshatrave: Ciocanu, Dâmbovicioara, Podu Dâmboviţei.
Ndajfoljet përemërore në gjuhën shqipe
Ndajfoljet përemërore në gjuhën shqipe me Autor: Shaban Sinani. Botuesi: "Naimi". Viti i botimit 2013. Faqet e librit 304.
Monografia e prof. dr. Shaban Sinanit "Ndajfoljet përemërore në gjuhën shqipe", shkruar 30 vjet më parë, në vitin 1983, dhe publikuar nga shtëpia botuese "Naimi".
Duke vlerësuar librin, akademik Ethem Likaj thotë: “Ky punim mbetet edhe sot më i ploti dhe më i miri për këtë kategori fjalësh. Ai është një kontribut me vlerë në morfo-leksikologjinë shqipe. Punimi është shkruar në vitin 1983, por, po të nisesh nga niveli, raporti atëherë dhe sot thuajse fshihet krejt. Botimi i tij i veçantë zë vend të merituar në letërsinë tonë gjuhësore si një monografi shkencore e mirëfilltë dhe e lavdërueshme.
Studimi “Ndajfoljet përemërore në gjuhën shqipe” është trajtuar me seriozitetin dhe këmbënguljen e një studiuesi të mirëfilltë. Autori me guxim është futur edhe në rrugën e etimologjisë së mjaft ndajfoljeve përemërore, jo vetëm të etimologjive të reja e të dukshme, por edhe të etimologjive enigmatike, të errësuara nga koha e të ndërlikuara nga struktura. Ndarjet dhe rindarjet kuptimore e strukturore janë mjaft interesante. Falë formimit të përgjithshëm gjuhësor të autorit, për përcaktimet kuptimore dhe strukturore nuk shfrytëzohet vetëm etimologjia, por edhe leksikologjia, morfologjia, sintaksa, historia; madje edhe filozofia e gjuhës”.
Ndërsa dr. Evalda Paci shprehet se “monografia me titull “Ndajfoljet përemërore në gjuhën shqipe” e Shaban Sinanit përfaqëson një nga studimet më të thelluara dhe specialistike të këtij studiuesi, kontributet e të cilit orientohen prej vitesh nga disa fusha studimesh të përafërta, si me gjuhësinë, si me letërsinë, ashtu dhe me historinë e kulturës shqiptare.
Një punim i tillë na ofron një optikë të re të gjurmimit shkencor të këtij studiuesi. Studimi përbën një punim origjinal që i ka munguar traditës së studimeve tona të shkruara në gjuhën shqipe mbi pjesët e ligjëratës dhe kategorizimin e tyre morfosemantik”.
Demografia e Maqedonisë së Veriut
Maqedonia e Veriut zë sipërfaqe rreth 25.713 km² dhe rreth 2 milion banorë.
Maqedonia e Veriut e përbejnë shqiptaret, maqedonasit dhe 22 nacionalitete dhe 4 bashkësi etnike te cilëve nuk u është pranuar statusi i nacionalitetit.
Dekalogu
Dekalogu është programi i Ballit Kombëtar gjatë Luftës së Dytë Botërore në Shqipëri. Ai përmban 10 pika që përcaktojnë vijat kryesore të politikës së Ballit Kombëtar, të cilat janë:
Demografia e Maqedonisë së Veriut
Ne te dhënat statistikore te vitit 1912 theksohet se ne Maqedoninë e Veriut kane jetuar 136.752 shqiptare. Një te dhëne te tille e demanton një demograf bullgar M. Selischef duke thëne se ne Maqedoninë e Veriut ka pas 194.195 shqiptare (57.443 shqiptare me pak se ne regjistrimet shtetërore). Ne vitin 1912-1913 te dhënat nga Perandoria Turke japin numrin e popullsisë shqiptare ne territorin e Maqedonisë së Veriut si : Tetova, Shkup, Dibër, Kumanovë, Kosove, Ohër, Prilep, Resnje, dhe Manastir kane jetuar 230.357 shqiptare. Ne vitin 1900 ka pas 52.000 torbesh, ne vitin 1921 nuk jepen te dhëna për këtë popullate. Sipas regjistrimit te vitit 1948 ne Maqedoninë e Veriut jetojnë 197.524 shqiptare, ndërsa sipas regjistrimit te vitit 1953 ne Maqedoninë e Veriut ka pasur 162.524 shqiptare (Koha e Rankoviçit, shpërngulja e shqiptarëve për ne Turqi), sipas regjistrimit te vitit 1994 ne Maqedoninë e Veriut kane jetuar 441.104 shqiptare qe nuk është reale për shkak se prej 260.000 nxënësve te përfshire ne shkolla 8-vjeçare afër 87.000 ose 33,5 % kane qene nxënës qe e kane ndjekur mësimin ne gjuhen shqipe, pra janë shqiptare. Në Konferencën për shtyp në presqendrën ne Beograd Ante Popovski pohon se në Maqedoninë e Veriut ne vitin 1981 ka pasur 600.000 shqiptare. Nisur nga kjo e dhëne e Ante Popovskit mund te vijmë ne përfundim se me një shtim natyral prej 24 promilave tek shqiptaret e këtij vendi na del se ne regjistrimin e vitit 1991 ne Maqedoninë e Veriut kane jetuar 744.000 shqiptare, ose 33 % i numrit te përgjithshëm te popullsisë se Maqedonisë së Veriut.
Dekalogu
"1. Luftojmë për Flamurin Kuq e zi, për mbrojtjen e të drejtave të popullit shqiptar.
2. Luftojmë për një Shqipëri të Lirë, Etnike, demokratike, me bazë shoqërore moderne.
3. Luftojmë për një Shqipëri ku do të mbretërojë liria e fjalës dhe e mendimit.
4. Luftojmë për një Shqipëri të rregullueme ekonomikisht dhe shoqërisht, në mënyrë që të mos ketë shfrytëzues dhe të shfrytëzuem, d.m.th të mos ketë njerëz që jetojnë në kurriz të të tjerëve; mos të ketë bujq pa tokë të vetën të mjaftueshme, puntorë krahu dhe mendjeje pa banesë dhe jetë të sigurueme, pra një Shqipëri të rregullueme me një sistem ekonomik rrënjësisht të reformuem simbas shpirtit dhe nevojave të popullit shqiptar.
5. Luftojmë për një Shqipëri ku do të zbulohen, do të përkrahen dhe do të rriten vlerat e fshehura në çdo shtresë të popullit, me anë të shkollës shqiptare.
6. Luftojmë për një Shqipëri ku do të çmohen drejtësisht të gjitha vlerat, pa dallim moshe, krahine, besimi apo klase.
8. Luftojmë për një Shqipëri që të dënojë pa mëshirë dhe në mënyrë shembullore antipatriotët, tradhëtarët, të shiturit, ngatërrestarët, spekulluesit, spiunët; për një Shqipëri ku nuk do të kenë vend dallkaukët, servilët dhe të gjithë ata që pengojnë zhvillimin dhe përparimin e Shqipërisë së Rilindur.
9. Luftojmë për të harmonizue dhe bashkue energjitë e Kombit, për të gatue bashkimin mendor dhe shpirtëror të të gjithë shqiptarëve.
10. Luftojmë për mobilizimin e të gjitha fuqive të gjalla të Kombit, kundra pushtuesit, për realizimin e idealit të lartë kombëtar: Shqipëria Shqiptarëvet!"
Balli Kombëtar gjatë Luftës së Dytë Botërore ka qenë një organizatë politiko-ushtarake. Programi i Ballit Kombëtar është adoptuar sot nga Partia Balli Kombëtar (PBK) e cila ushtron aktivitetin e saj në Shqipëri dhe merr pjesë rregullisht në zgjedhjet e përgjithshme dhe vendore.
Scărişoara (Alba)
Scărişoara (Alba) është një komunë në qarkun Alba në Rumani. Ka një popullsi prej 1.695 banorësh dhe sipërfaqe 94,41 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 14 fshatrave: Bârleşti, Boteşti, Faţa-Lăzeşti, Floreşti, Lăzeşti, Lespezea, Maţei, Negeşti, Preluca, Runc, Scărişoara, Sfoartea, Ştiuleţi, Trânceşti.
Referime
Scărişoara (Alba) Scărișoara, Alba
Knol
Knol është një portal diturie i Google Inc, në të cilin mund të vendosin artikuj autoret e regjistruar, që quhen Knols dhe mund të lexohen ne te gjithë botën në internet. Knol me strukturën e tij të ngjashme me Blog është një projekt Web 2.0.
Projekti u shpall më 13 dhjetor 2007 dhe filloi së pari në një Beta-Version më 23 Gusht 2008 si fillim në gjuhën angleze. Ati shpirtëror është informatikani izraelit Udi Manber. Knol emri vjen nga fjala anglisht njohuri (anglisht: Knowledge) ab. Që nga 30 Tetor 2008 është gjithashtu një gjermanisht në gjuhën Portal.
Parimi i funksionimit
Knol është e ndryshme në funksionimin e saj dallueshme nga Wiki-parim (d.m.th, autorëve të shumtë, të nivelit të lartë të rrjetit) dhe është më shumë një blog platformë për të krahasuar. Në rastin ideal, secila nga një artikull të vetëm të autorit për të hartuar. Pavarësisht nga ky nen mund të jetë një default, megjithatë, deri në dhjetë "pronar" dhe deri në dhjetë "autorë" të përfshijë. Autori mund të vendosë që të artikull për të tjerët për të redaktuar moderuar ose krejtësisht të lira të hapura. Përdorues të tjerë mund të bëjë ndryshime në një artikull të tij dhe duke propozuar dhe komentoni mbi normën. Ky koment është bërë i ngjashëm me atë se si një ditar. Ajo është nga autorët e artikulli teorikisht e mundur, të vetme, deskriptiv Knol fjalë kyçe për një artikull, me shpjegime në lidhje, të ngjashme me një wiki. Kjo mundësi është, megjithatë, Knol autorë shumë shpesh përdoret vetëm me masë.
Ajo vjen me lëndë popullore shpesh ndodh që autorë të ndryshëm në të njëjtën temë artikuj. Nëse është kështu, vlerësimi i kontributeve nga përdoruesit më të mirë të të shpjerë-vlerësuarat items parë.
Mundësitë e përpunimit
Standard text formatting paragrafi dhe janë të mundshme, imazhet mund të jetë e integruar, ka tekst dhe ngjyrat jane zgjedhur sfond, gjithashtu mund të punojnë me HTML për të futur. Ndryshe nga Wikipedia në Knol nuk mund të brendshme hyperlink s janë përdorur, gjithashtu nuk ka asnjë kategori të funksioneve për artikullin e tanishëm. Lidhjet e jashtme, mund të përfshihet në Knol neni, megjithatë, me lehtësi të përfshihen. Për më tepër, është e mundur, Word fotografi (doc), Excel tavolina (xls), Tekst fotografi, dhe PDF file to import.
Autorët dhe orientimi
Durch die Politik, namentlich gekennzeichnete Artikel zu veröffentlichen, verspricht sich Google, dass ausgewiesene Experten ihr Wissen zur Verfügung stellen – sei es um ihren Ruf als Experten zu stärken, sei es aus Eitelkeit oder wirtschaftlichen Interessen. Die Autoren werden, wenn sie es wünschen, in Knol jeweils mit Name, Vorname, Beruf, Fachgebiet und Portraitfoto vorgestellt.
Es besteht die Möglichkeit, dass Autoren an den neben ihren Artikeln eingeblendeten Werbeanzeigen finanziell beteiligt werden. Eine Suchfunktion stellt automatisch fest, ob der Inhalt zu mehr als 50% im Internet bereits vorhanden ist. Ist dies der Fall, so wird dies angezeigt und hat mitunter die Konsequenz, dass die AdSense-Werbung entfällt (beispielsweise dann, wenn der Inhalt zu mindestens 50% mit Wikipedia-Artikeln deckungsgleich ist).
Die Autoren können ihr Urheberrecht auf Wunsch uneingeschränkt und exklusiv ausüben, oder ihre Beiträge optional unter drei verschiedene Creative Commons-Lizenzen stellen („Creative Commons Attribution 3.0 License“, „Creative Commons Attribution 3.0 Noncommercial-License“ oder „Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0“). Autoren behalten stets die Kontrolle über ihren Artikel. Sie können sich gegenseitig zur Begutachtung der Artikel einladen und auf Wunsch kollaborativ arbeiten.
In einer Leiste neben dem Artikel werden fünf weitere Knols des Autors und Knols von anderen Autoren mit ähnlichem Inhalt angezeigt. Eine Suchfunktion ermöglicht die differenzierte Suche nach Knols in allen Sprachen. Sowohl die zehn Artikel mit der höchsten „Klickrate“ als auch die Autoren mit den am meisten „geklickten“ Artikeln werden im koreanischen Portal aufgeführt. Zudem werden die Weblinks von Artikeln anerkannter Autoren mit dem Attribut „Follow“ statt „Nofollow“ gesetzt.
Debate ekspertësh
Experten-Debatten zu aktuellen Themen bieten die Möglichkeit, sich in die Diskussionen aktiv einzumischen. Die Themen der jeweiligen Debatten werden in dazugehörenden Foren vorgeschlagen und abgestimmt. Die Experten-Debatten können von den Knol-Nutzern bewertet und kommentiert werden. Zudem ermuntert Google-Knol dazu, vollständige Kritiken zu schreiben oder dem Autor der Debatten-Seiten Änderungen vorzuschlagen.
Die Experten-Debatten wurden Mitte Oktober 2008 in Google-Knol eingefügt, als Knol-Artikel in den Suchergebnissen unerwartet schlecht abschnitten. Marshall Kirkpatrick vom Read Write Web hielt dies für sinnvoll, da angesichts der Präsidentschaftswahlen in den Vereinigten Staaten Millionen diese Debatten zur Kenntnis nehmen und dadurch Knol kennenlernen würden.
Zhvillimi
Knol liegt bislang nur in einer Beta-Variante vor und wird ständig weiterentwickelt. Von Bloggern wurde wenige Monate nach dem Online-Start von Knol kritisiert, dass der Inhalt vieler Artikel schlechter sei als der von Wikipedia und dass es bei weitem weniger frequentiert würde. Nachdem sich Google Ende 2008 und Anfang 2009 von einigen Projekten trennte, wurde gemutmaßt, dass Knol eines der nächsten Projekte sei, an die Google die "Axt anlegt". Zwei Tage nachdem Google sechs seiner Projekte einstellte (unter anderem das "Google Notizbuch" und die Upload-Funktion bei "Google Video") trat Google auf seinem offiziellen Blog neuen Gerüchten entgegen, dass Knol geschlossen werde. Anlass war die Veröffentlichung des 100.000sten Knols.
Reagime për Knol
Knol ka qenë në media shpesh fillimisht si një konkurrent të online encyclopedias like Wikipedia perceptuar. Vlerësimet veçohen. Knol tani kryesisht është përdorur si një shtesë, plotësuese format, për suksesin apo dështimin e saj të kohës dhe do të vendosë të përdoruesit. Google platformën e tij e sheh veten si Wikipedia nuk është konkurrues. Menaxher i projektit Cedric Dupont kundërshtoi shqetësime Knol artikull brenda Google search engine të preferojnë.
Wikipedia themeluesi Jimmy Wales dyshuar në Wall Street Journal se site "me shumë individuale e opinioneve në vend Dictionary përmbajtjen" do të presë. [11] Florens Devouard (Kryetarja e Wikimedia Foundation deri në korrik 2008), megjithatë, të shprehura në lidhje me aspektet financiare, "Knol ndoshta është kërcënim jonë më e madhe që nga themelimi i Wikipedia. Unë mendoj se me e madhe e të vërtetë. "[12]
Der Spiegel-Autor Frank Patalong schätzte Knol dagegen eher als Konkurrenz zu Fachzeitschriften ein und vergleicht Knol mit einer Datenbank für Monografien. Spiegel Online-Autor Konrad Lischka hebt insbesondere Ähnlichkeit zu bestehenden Autoren-Formaten wie About.com und der deutschen Suite101.de hervor - dort allerdings „müssen Autoren sich bewerben“. Florian Rötzer schrieb in Telepolis unter anderem: „Ohne eine wirkliche Klammer wird Knol keine Enzyklopädie werden“. Im gleichen Magazin befürchtet der Autor Helmut Merschmann Schleichwerbung und Auftragsarbeiten der Industrie. J. Gross, Autor der Süddeutschen Zeitung, kritisierte ebenso Schleichwerbung, „Halbwissen“ und Plagiate, insbesondere bei medizinischen Fachartikeln. So sei „eine klare Trennung von Gesundheitsinformation und Public Relation“ nicht vorhanden.
Unter Bezug auf die Meinungsfreiheit sind teils umfassende Sorgen geäußert worden. Danny Sullivan warnte davor, dass Knol im Erfolgsfall für Google eine Möglichkeit sein könnte, andere Inhaltsanbieter sowie Wettbewerber im Suchmaschinenmarkt zu verdrängen.
Sana Bir Sır Vereceğim
Sana Bir Sır Vereceğim (Shqip: Do të jap një sekret) është një serial televiziv turk i vitit 2013, i transmetuar në FOX. Përshtatur nga seriali spanjoll Los Protegidos. Episodi i parë i serialit, i cili u transmetua më 5 korrik 2013, u dha lamtumirën ekraneve me episodin e 22-të të publikuar më 2 shkurt 2014.
Përmbajtja
Sevgi është nëna e një vajze të re e cila është zhdukur në mënyrë misterioze. Teksa kërkon të bijën, për një rastësi, Sevgi takon Mehmetin i cili ka një djalë të vogël.
Këta dy prindër zbulojnë se fëmijët e tyre kanë aftësi mbinjerëzore. Për të shpëtuar fëmijët e tyre nga ndjekësit e këqij, ata vendosin të lënë gjithçka pas dhe të fillojnë një jetë të re së bashku. Në udhëtimin e tyre ata takojnë edhe fëmijë të ndryshëm që kanë aftësi mbinjerëzore.