cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arti i Rilindjes
Periudha e vonë (1534–1600)
Musica reservata është gjithashtu një stil ose performancë e muzikës vokale 'a cappella' të kësaj të fundit, kryesisht në Itali dhe Gjermaninë jugore, duke përfshirë shprehje emocionale të rafinuara, ekskluzive dhe intensive të teksteve të këngëve.
Kultivimi i muzikës evropiane në Amerikë filloi në shekullin XVI me mbërritjen e spanjollëve dhe pushtimin e Meksikës. Megjithëse e modeluar sipas stilit evropian, punime të rralla hibride meksikane të bazuara në gjuhën native meksikane dhe praktikën e muzikës evropiane u shfaqën që herët. Praktika muzikore në Nova Spanja në mënyrë të vazhdueshme konçidoi me prirjet evropiane përgjatë periudhave pasuese të barokut dhe muzikës klasike. Ndërmjet kompozitorëve të Botës së Re u shquan Hernando Franco, Antonio de Salazar dhe Manuel de Zumaya.
Për më tepër, shumë kompozitorë vërenë një ndarje në punimet e tyre midis një prima pratica (muzikë në stilin polifonik të Rilindjes) dhe një seconda pratica (muzikë në stilin e ri) gjatë pjesës së parë të shekullit XVII.
Manierizmi
Në fund të shekullit XVI, kur periudha e Rilindjes ishte mbyllur, u zhvillua një stil skajshmërisht manierist. Në muzikën laike, veçanërisht në madrigal, kishte një trend drejt ndërlikimit dhe kromatizmit ekstrem (sic tregohet në madrigalet e Luzzasco Luzzaschi-t, Luca Marenzio-s dhe Carlo Gesualdo-s). Termi "manierizëm" u mor nga arti pamor.
Tranzicioni drejt Barokut
Duke filluar në Firence, kishte një përpjekje për të rigjallëruar format dramatike dhe muzikore të Greqisë së Lashtë, nëpërmjet monodisë, një formë e muzikës deklamuese me një shoqërim të thjeshtë; një kontrast më i madh me stilin e mëparshëm polifonik do të ishte e vështirë të gjendej; kjo ishte gjithashtu, të paktën në fillim, një trend laik. Këta muzikantë ishin të njohur si Camerata Fiorentine.
Tashmë kemi shënuar disa zhvillime muzikore që ndihmuan në paraprirjen e muzikës baroke, por për shpjegime të mëtejshme të këtij kalimi, shiko antifoni, concertato, monodia, madrigal muzikor dhe opera, ashtu si dhe bibliografinë në fund.
Instrumentet
Shumë instrumente e patën zanafillën gjatë Rilindjes; të tjerë qenë variante ose përmirësime të mëtejshme të instrumenteve që ekzistonin më parë. Disa mbijetuan deri në ditët e sotme; të tjerë u zhdukën, për tu rikrijuar vetëm në kuadër të luajtjes së muzikës së asaj periudhe me instrumente autentike. Si në kohën e tashme, instrumentet mund të klasifikoheshin si tunxhe, tela, perkursioni dhe frymore.
Instrumentet mesjetare në Evropë zakonisht përdoreshin të veçuar, shpesh të vetëshoqëruar me një melodi monotone. Të paktën që nga shekulli XIII deri në shekullin XV kishte një ndarje të instrumenteve në haut (instrumente të zhurmshme, me zë të mprehtë, për mjedise të jashtme) dhe bas (instrumente më të qetë dhe më intimë). Vetëm dy grupe instrumentesh mund të luanin lirisht në të dy tipet e ansambleve: cornetto-ja dhe sackbut-i (i quajtur edhe trombone) si dhe tabor-i dhe tamburini.
Në fillim të shekullit XVI, instrumentet konsideroheshin më pak të rëndësishme se sa zëri. Ato përdoreshin për kërcime dhe për të shoqëruar muzikën vokale. . Muzika instrumentale mbeti e varur nga muzika vokale dhe shumë nga repertori i saj ishte në mënyra të larmishme i derivuar ose i varur nga modelet vokale.
Instrumentet prej tunxhi
Instrumentet prej tunxhi në Rilindje luheshin në mënyrë tradicionale nga profesionistë. Disa nga Instrumentet më të zakonshme prej tunxhi që luheshin janë:
Instrumentet me tela
parapamje|Hurdy-gurdy
Si një familje instrumentash me tela u përdorën në shumë rrethana, si fetare ashtu dhe laike. Anëtarët e kësaj familjeje përfshinin:
Instrumente të tjera të Rilindjes ishin: Cittern-a (cittern ose cithren në anglisht, cistre në frëngjisht, cetra në italisht, zitter ose zither në gjermanisht, cistro, cedra, ose cítola në spanjisht); llauda; klaviçembali, që doli nga përdorimi në shekullin XVIII me hyrjen e pianos dhe viginal-i që ishte i ngjashëm me klaviçembalin.
Instrumentet me perkusion
Disa instrumente me perkusion të Rilindjes përfshijnë trekëndëshin, Guimbarde-në, tamburinin (defi ose dajria), zilet, vazoja gjëmuese dhe lloje të ndryshme daullesh.
Instrumentet frymore (aerofone)
Instrumentet frymore (aerofone) prodhojnë tinguj nëpërmjet një kolone vibruese ajri brenda tubit. Vrimat përgjatë tubit e lejojnë luajtësin të kontrolloi gjatësinë e kollonës së ajrit dhe në këtë mënyrë gamën e tingujve. Ka shumë mënyra për ta bërë kollonën e ajrit të vibroi dhe këto mënyra përcaktojnë nënkategorinë e instrumenteve frymore. Një performues mund ti fryjë në një vrimë, si në një flaut; në pjesën e grykës me një pipëz të veçantë, si në klarinetën ose saksofonin modern; ose me dy pipëza, si me oboen apo fagotin. Të tre këto metoda prodhimi tonesh mund të gjenden në instrumentet e Rilindjes.
Kërcimi gjatë Rilindjes
Kërcimi rilindas pati një rivitalizim të madh, për shkak rolit të ri të rëndësishëm të qenies njerëzore mbi fenë, në atë mënyrë që shumë autorë e konsideruan këtë epokë si lindjen e kërcimit modern. U zhvillua mbi të gjitha në Francë –ku u quajt ballet-comique–, në formën e historive të kërcyera, mbi tekste mitologjike klasike, duke u nxitur nga mbretëresha Katerina de Medici. Zakonisht konsiderohet se baleti i parë qe Ballet comique de la Reine Louise (1581), i Balthazar de Beaujoyeulx. Modalitetet kryesore të epokës ishin gaillarde, pavana dhe tourdion. Në këtë epokë lindën traktatet e para mbi kërcimin: Domenico da Piacenza shkroi De arte saltandi et choreas ducendi, që konsiderohet koreografi i parë i historisë; Thoinot Arbeau bëri një përmbledhje të kërcimeve popullore franceze (Orchesographie, 1588).
Përgjatë periudhës së Rilindjes dalloheshin kërcimet popullore dhe kërcimet oborrtare. Kërcimet oborrtare kërkonin që kërcimtarët të ishin trajnuar dhe të ishin të aftë për shfaqjen dhe zbavitjen, ndërsa kërcimet popullore mund të provoheshin nga çdokush. Në oborre, zbavitja formale shpesh mund të ndiqej nga disa orë kërcime popullore të ku të gjithë të pranishmit mund të mernin pjesë. Kërcimet e përshkruara si kërcime popullore si Chiarantana ose Chiaranzana mbetën popullore për një kohë të gjatë – mbi dy shekuj në rastin e këtij kërcimi.Njohja e kërcimeve oborrtare ka mbijetuar më mirë se kërcimet popullore pasi ata u koleksionuan nga mjeshtrat e kërcimit në dorëshkrime dhe më vonë në libra të shtypur. Dorëshkrimet më të hershme që kanë mbijetuar ofrojnë udhëzime të detajuara të kërcimit dhe i përkasin shekullit XV në Itali. Manualet më të hershme të kërcimit të shtypura në libra vijnë nga fundi i shekullit XVI nga Franca dhe Italia. Përshkrimet më të hershme të kërcimit në Angli vijnë nga dorëshkrimi Gresley që i përket afërsisht vitit 1500, i gjetur në Derbyshire Record Office, D77 B0x 38 fq. 51–79. Ky është publikuar së fundmi si "Cherwell Thy Wyne (Trego gëzimin tënd): Kërcime të Anglisë së shekullit XV nga dorëshkrimi Gresley". .
Kërcimet në këta doracakë janë janë të natyrave jashtëzakonisht të larmishme. Ata variojnë nga kërcime të ngadalta, madhështore {siç ishin bassadance, pavana (nga italishtja pavana, e prejardhur nga padovana, dmth. kërcimi padovan), allemande} te kërcimet e shpejta, të gjalla (si gaillarde, courante, canarie). Të parat, ku këmbët e kërcimtarëve nuk ngriheshin nga toka u cilësuan dance basse (kërcim i ulët) ndërsa kërcimet energjike me hedhje e ngritje u quajtën haute dance (nga frëngjishtja, kërcim i lartë). Disa kërcime u koreografuan, ndërsa të tjerët improvizoheshin aty për aty.
Një kërcim për çifte, një formë e gaillarde-s e qujtur lavolta, përfshinte një qëndrim mjaft intim midis burrit dhe gruas, me gruan që ngrihej lart ndërsa çifti një rrotullim prej 3/4. Kërcime të tjera, si branles ose bransles, kërceheshin nga shumë njerëz në një rreth ose rresht.
Kërcimet italiane të shekullit XV
Njohuria jonë e kërcimeve italiane të shekullit XV vjen kryesisht prej punimeve të mbijetuara të tre mjeshtrave italianë të kërcimit: Domenico da Piacenza, Antonio Cornazzano dhe Guglielmo Ebreo da Pesaro. Veprat e tyre u morën me hapat e ngjashme dhe kërcimet, megjithëse mund të shihen edhe disa evoluime. Tipet kryesore të kërcimeve të përshkruara janë Basse danse dhe balletti. Këta janë kërcimet më të hershme evropiane që janë mirë-dokumentuar, pasi kemi një njohuri të rëndësishme për koreografitë, hapat dhe muzikën e përdorur.
Fushata Elektorale ne Shqiperi
'Si mund te bejme nje fushat elektorale
1 Kushtet 2 Premtimet 3 Zbatimet 4 organizimet 5 forumet rinore.
Ishulli i gjarpërinjve
45.255°N, 30.20417°W<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"> 45.255°N, 30.20417°W
Ishulli i gjarpërinjëve (Serpent Island or Zmiinyi Island (острів Змії́ний; Romanian: Insula Șerpilor; Змеиный), është një ishull që i përket Ukrainës në brigjet e Detit të Zi, afër Deltës së Danubit, dhe që ka një rol të rëndësishëm në kufizimin e ujërave territoriale të Ukrainës.
Për fund të vitit 2011 në ujërat bregdetare të ishullit Zmiinyi, u regjistruan 58 lloje peshqish (12 prej të cilave janë përfshirë në Librin e Kuq të Ukrainës) dhe gjashtë lloje gaforre. Një dekret presidencial i 9 dhjetorit 1998, me numër 1341/98, shpalli ishullin dhe ujërat bregdetare si një zonë të mbrojtur nga shteti. Sipërfaqja e përgjithshme e mbrojtur mbulon 232 ha.
Historia
Ishulli ka qenë i njohur që nga antikiteti klasik, dhe gjatë asaj epoke priti një tempull grek të Akilit. Sot, ai administrohet si pjesë e Izmail Raion të Odesa Oblast të Ukrainës.
Ishulli është i populluar, raportohet të ketë nën 30 njerëz në 2012. Një fshat, Bile, u themelua në shkurt 2007 me qëllim të konsolidimit të statusit të ishullit si një vend i banuar. Kjo ndodhi gjatë periudhës në të cilën ishulli ishte pjesë e një mosmarrëveshjeje kufitare midis Rumanisë dhe Ukrainës nga viti 2004 deri në 2009, gjatë së cilës Rumania kundërshtoi përkufizimin teknik të ishullit dhe kufijve rreth tij. Kufijtë territorialë të shelfit kontinental rreth ishullit të gjarpërinjve u përcaktuan nga Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë në vitin 2009, duke i siguruar Rumanisë pothuajse 80% të territorit detar të diskutueshëm.
Më 24 shkurt 2022, dy anije luftarake të marinës ruse sulmuan dhe pushtuan ishullin e gjarpërinjve. Më pas u bombardua rëndë nga Ukraina. Më 30 qershor 2022, Ukraina njoftoi se kishte dëbuar forcat ruse nga ishulli. Rusia pretendoi se tërheqja e saj kishte qenë një "gjest vullneti i mirë".
Historia e Mitrovicës
Historia e Mitrovicës
Ishulli i gjarpërinjve
Gjeografia
majtas|parapamje| Shkëmbi i konglomeratit në ishull Snake Island ndodhet 35 km nga bregu, në lindje të grykëderdhjes së lumit Danub. Koordinatat e ishullit janë45.25°N, 30.2°W. Ishulli është në formë X, 690 metra nga JP në VL me 682 metra nga VP në JL, duke mbuluar një sipërfaqe prej 0.205 km. Zona më e lartë është 41 m mbi nivelin e detit. Ishulli nuk ka një mal të dukshëm, por një kodër me pjerrësi të ulët.
Historia e Mitrovicës
Pozita strategjike dhe sidomos ajo gjeografike në mes dy lumenjve të rëndësishëm, Ibrit e Sitnicës, ka bërë që territori i Mitrovicës të popullzohet qysh në parahistori. Albaniku (Monte Argentarum), i pasur me argjend e plumb prej kohës antike deri në Mesjetë, pastaj Trepça si vendburim i madh i plumbit, klima e përshtatshme, kushtet e mira për t’u marrë me bujqësi, blegtori, tregti etj., kanë ndikuar në koncentrimin e popullsisë në këtë mjedis. Pra motive ekonomike për themelimin e vendbanimeve dhe për përqendrimin e popullsisë në këtë trevë, para së gjithash, kanë qenë blegtoria, bujqësia, gjuetia e më pas edhe xehetaria në fillim e zhvilluar në masë modeste për t’u bërë më vonë një ndër shkaqet kryesore të depërtimit romak dhe pushtuesve sllavë, osmanë etj, në këtë anë.Kjo trevë, sikurse pjesët tjera të Gadishullit Ilirik, në lashtësi kanë qenë e banuar me banorë ilirë, përkatësisht fisin dardan.
Ishulli i gjarpërinjve
Gjeografia
Shkëmbi themelor i ishullit përbëhet nga shkëmbinj sedimentarë Silurian dhe Devonian, kryesisht të metamorfozuar, konglomerat kuarciti shumë të çimentuar - breccias, me konglomerat vartës, gur ranor dhe argjilë, të cilat formojnë shkëmbinj që rrethojnë ishullin deri në 25 metra të lartë. Gjeologjia strukturore e ishullit përcaktohet nga një monoklin i valëzuar i orientuar në verilindje, me një antiklinal të vogël në pjesën lindore të ishullit. Ishulli është i kryqëzuar nga defekte me orientime NS dhe NE-JP.
Vendndodhja më e afërt bregdetare me ishullin është ishulli Kubanskyi në pjesën ukrainase të deltës së Danubit, që ndodhet 35 km larg midis kanalit Bystroe dhe kanalit Skhidnyi. Qyteti më i afërt bregdetar rumun, Sulina, është 45 km larg. Qyteti më i afërt i Ukrainës është Vylkove, 50 km ; megjithatë, ekziston gjithashtu një port Ust-Dunaisk, 44 km larg ishullit.
Për fund të vitit 2011 në ujërat bregdetare të ishullit Zmiinyi, u regjistruan 58 lloje peshqish (12 prej të cilave janë përfshirë në Librin e Kuq të Ukrainës) dhe gjashtë lloje gaforre. Një dekret presidencial i 9 dhjetorit 1998, me numër 1341/98, shpalli ishullin dhe ujërat bregdetare si një zonë të mbrojtur nga shteti. Sipërfaqja e përgjithshme e mbrojtur mbulon 232 ha.
Ishulli ishte një nga vendet e fundit të transportit në pellgun e fokave murg mesdhetare të rrezikuara në mënyrë kritike deri në vitet 1950.
Historia e Mitrovicës
Në territorin e sotëm të trevës së Mitrovicës janë zbuluar disa gjurmë ndërtesash, një nekropol ilir, statuja të ndryshme prej balte e prej plumbi, një sarkofag, figura e Terpsikorës (Muzës së vallëzimit) etj. Jeta ekonomike në Dardani, pra edhe në trevën e Mitrovicës ka qenë e mbështetur në radhë të parë në bujqësi. Në shek. I të e.r. Iliria u gjend nën sundimin romak. Mitrovica në këtë kohë mund të ketë qenë stacion pushimi dhe si vend i përpunimit të metaleve. Në kohën romake, pas Ulpianës, qendra e dytë e rëndësishme ishte Municipium DD afër Soçanës (Soçanicës) e banuar edhe në parahistori. Në fund të shek. IX treva e Mitrovicës, bashkë me territorin e Kosova u gjend nën sundimin e shtetit bullgar të Car Simeonit (897-927), ndërsa pas rënies së kësaj mbretërie u rikthye nën sundimin e Bizantit. Më 1185 viset shqiptare të veriut të Kosovës u pushtua nga shteti serb i Nemanjve. Këtu fillon periudha më e vështirë dhe më e errët për popullsinë shqiptare. Sundimtarët serbë e shndërruan këtë trevë në qendër politike, ekonomike, kishtare të shtetit të tyre, duke zbatuar politikën e tyre asimiluese. Në kohën e sundimit të Car Dushanit shqiptarët ishin të detyruar të braktisin ritin katolik për t’u orientuar drejt ortodoksisë sllave. Me ardhen e sllavëve në këto treva, harta toponomastike ndryshoi fytyrën rrënjësisht. Shumë emërtime të vjetra iliro-shqiptare u zëvendësuan me emërtime të reja sllave.
Në gjysmën e dytë të shek. XIX Mitrovica u bë një qendër e rëndësishme ushtarake, ekonomike, tregtare. Në afërsi të Mitrovicës, në fshatin Boletin, prodhoheshin gurë mulliri “kosovar”. Si stacion i fundit hekurudhor, Mitrovica u bë stacion importues dhe eksportues. Përskaj rrugëve të shtruara me kalldrëm u hapën dyqane të ndryshme zejtare e tregtare. Ndër objektet më të rëndësishme shquhej sharra e Dragajve.
Popullata shqiptare e këtij mjedisi ka marrë pjesë edhe në ngjarjet vendimtare, si: në luftërat për çlirim gjatë gjysmës së dytë të shek. XVII, në ngjarjet e periudhës së Tanzimatit, gjatë Rilindjes Kombëtare, gjatë periudhës midis dy luftërave botërore, gjatë LDB-së e sidomos gjatë decenies së fundit të shek. XX. Në Lidhjen Shqiptare të Prizrenit morën pjesë Ali Draga, Mulla Iliazi dhe qindra prijës e krerë të kësaj hapësire. Në gjysmën e dytë të shek.XIX dhe në decenien e parë të shek. XX janë të njohura luftërat për liri të popullatës shqiptare të kësaj treve të udhëhequra nga Isa Boletini. Më 1903 luftëtarët e Shalës së Bajgorës, të udhëhequr nga Jashar Boletini, Bejtë Selaci, Shaban Jashari etj., zhvilluan një kryengritje të përgjakshme kundër forcave turke për të kundërshtuar vendosjen e konsullit rus, Shqerbinit, i cili në popull njihej me emrin Kanxhalloz, në Mitrovicë. Atë e vrau Ibrahim Popovci nga fshati Suk i Gjilanit. Më 1906, Komiteti Shqiptar me qendër në Manastir i shtriu degët e veta në tërë hapësirën shqiptare. Një nga degët më të forta ishte edhe ajo e Mitrovicës. Prijësit e Mitrovicës organizuan Kuvendin e Ferizajt. Luftëtarët e Mitrovicës çliruan Pazarin e Ri (22 korrik), Mitrovicën, Prishtinën dhe marshuan deri në Shkup (1912). Kështu në fund të korrikut 1912 kryengritësit shqiptarë çliruan tërë Kosovën. Pas tre muajsh, pra në tetor 1912, filloi Lufta e parë ballkanike. Serbia e ndihmuar nga Rusia etj., arriti ta pushtojë Kosovën. Vetëm në Mitrovicë, e cila paraqiste një interes të veçantë politik dhe ekonomik për të, ajo solli më shumë ushtarë se ç’kishte banorë.
Në vitin 1908, nga ky mjedis doli edhe një personalitet shumë i rëndësishëm, Rexhep Remziu, i cili gjithashtu në qytet hapi shkollën në gjuhën shqipe. Gjatë periudhës së sundimit austro-hungarez (1915-1918) këtu janë hapur disa shkolla, ku përpos Rexhep Remzi Efendiut, janë shquar edhe Hajrë Haxhija, Jusuf Rexha, Shaban Idrizi etj.
Më 1 maj 1918, ende pa përfunduar Lufta e Parë Botërore, u formua ilegalisht Komiteti për Mbrojtjen e Kosovës. Anëtarë të këtij Komiteti kanë qenë edhe disa personalitete nga ky mjedis, si Tafil Boletini, Rexhep Mitrovica, Dervish Mitrovica,Shaban Rexha etj. Ata së bashku me Hasan Prishtinën kundërshtonin politikën e Mbretërisë SKS, njoftonin mekanizmat ndërkombëtarë lidhur me dhunën e terrorin serb mbi shqiptarët. Popullata shqiptare nuk gëzonte asnjë të drejtë – as të drejtën për përdorimin e gjuhës së tyre, të drejtën për t’u shkolluar, për të zhvilluar kulturën nacionale etj. Shumë familje u shpronësuan. Në tokat dhe pasurinë e tyre u vendosën kolonë serbë e malazezë. Shumë familje u shtrënguan që të braktisin vatrat e tyre stërgjyshore e të shpërngulen në Turqi e ngjeti. Veçanërisht pësuan familjet e pjesëtarëve ose të përkrahësve të lëvizjes së rezistencës.
Më 1931 u vazhdua hekurudha deri në Kralevë. U ndërtua edhe rruga prej 70 kilometrash që lidhte Mitrovicën me Pejën. Në vitet tridhjetë pos gurores në Boletin e sharrës së Dragajve, punonte edhe sharra me avull e Xhafer Devës, pastaj një fabrikë e tjegullave, një mulli elektrik etj. Më 16 gusht 1938 kompania Kopaonik Mines Ltd u integrua me kompaninë Trepça Mines. Në fund të vitit 1938, u ndërtua shkritorja e plumbit në Zveçan. Furra e parë e shkritores u vu në shfrytëzim më 21 dhjetor të vitit 1939.
Pulaski County (Georgia)
Pulaski County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Historia e Mitrovicës
Konventa turko-jugosllave, e cila u nënshkrua më 11 korrik 1938, parashihte shpërnguljen masive të shqiptarëve sidomos nga fshatrat e rrethit të Mitrovicës dhe nga vetë qyteti. Ndër luftëtarët që u shqua në këtë kohë, ishte Ramadan Doroci (Dan Doroci) nga Brabaniqi.
Më 6 prill 1941 Gjermania dhe Italia sulmuan Jugosllavinë. Më 17 prill Jugosllavia kapitulloi. Menjëherë në Mitrovicë doli në skenë Xhafer deva, i cili formoi administratën me nëpunës shqiptarë e boshnjakë, hapi shkolla në gjuhën shqipe, formoi gjyqësinë, xhandarmërinë etj. Derisa territoret e tjera iu bashkuan Shqipërisë, rrethi i Mitrovicës me Vushtrrinë, Podujevën dhe Pazarin e Ri, për shkak të burimeve të pasura natyrore dhe pozitës strategjike, u përfshinë në zonën gjermane të pushtimit.
Gjatë periudhës së Luftës së Dytë Botërore nga ky mjedis dolën personalitete të shquara, si Xhafer Deva, Rexhep Mitrovica, Nexhip Deva, Muhamed Deda, Bedri Gjinaj, Xhelal Mitrovica e shumë e shumë të tjerë. Dy të parët kanë qenë kryetarë të Lidhjes së Dytë të Prizrenit. Gjatë viteve 1943-44 Rexhep Mitrovica ka qenë kryeministër i Shqipërisë, ndërsa Xhafer Deva ministër i Punëve të Brendshme,Idriz (Shaban) Rexha komandant i xhandarmerise Shqiptare. Më 28 nëntor 1941, në Mitrovicë u përkujtua 29-vjetori i Pavarësisë së Shqipërisë. Në këtë kohë forcat çetnike sulmonin vazhdimisht kufijtë veriorë të Kosovës, duke rrezikuar kështu popullatën shqiptare në fshatrat Bistricë, Koshtovë e Vllahisë, Cerajë, Selac, Kaçanoll etj. Për ta ndalur këtë të keqe, qindra e mijëra vullnetarë shkuan në mbrojtje të kufirit. Në këtë kohë vepronte Lidhja Popullore Shqiptare me kryetar të parë të saj Rexhep Mitrovicën. Derisa nacionalistët si Rexhep Mitrovica, Xhafer Deva,Idriz Rexha, Bedri Gjinaj, Pajazit Boletini e të tjerë luftonin e punonin për bashkimin e Mitrovicës dhe territoreve të tjera të kësaj prefekture me Shqipërinë etnike, partizanët në krye me Ali Shukriun bashkëpunonin me komunistët serbë e malazezë, të cilët përpiqeshin që ta sëndertonin po atë politikë që kishin çetnikët – ta ripushtojnë Kosovën dhe ta terrorizojnë popullatën shqiptare. Më 8 shkurt të vitit 1945 u vendos Administrimi ushtarak. Okupimi i Kosovës nga ushtria Jugosllave u shoqërua me veprime terroriste, me operacione ndëshkimore, me masakra masive ndaj popullsisë shqiptare. Kundër grupeve të rezistencës, të cilat i udhëheqnin Ahmet Selaci, Ukshin Kovaçica,Idriz Rexha, Bislim Bajgora etj., u lëshuan disa divizione të Armatës jugosllave. Pos prijësve dhe anëtarëve të familjeve të tyre u ekzekutuan e masakruan barbarisht edhe mijëra banorë të tjerë. Shumë nacionalistë u ekzekutuan, shumë të tjerë u zunë e u burgosën, ndërsa ata që arritën të shpëtojnë, kaluan tërë jetën në mërgim nëpër vendet e ndryshme të botës. Në këtë drejtim pësuan edhe anëtarët e ONDSH, të cilët vepronin në Mitrovicë e rrethinë. Ata kundërshtuan vendosjen e Administratës ushtarake, ripushtimin e Kosovës, vendimin e KQ të PKJ që Kosova t’i bashkangjitet Serbisë, klasifikimin e shqiptarëve në “pakicë kombëtare”, pastaj ripërtërirjen e “marrëveshjes xhentëllmene” të arritur midis Jugosllavisë e Turqisë më 1938, për shpërnguljen e shqiptarëve, qëndrimin mohues ndaj traditave kulturore e historisë kombëtare etj. Më 1955-56 organet e sigurimit vunë nën tortura me mijëra shqiptarë të këtij mjedisi, sidomos të fshatrave të Shalës së Bajgorës.
Më 1966, pas shkarkimit të ministrit të punëve të brendshme të Jugosllavisë, A.Rankoviqit, shqiptarët morën pakëz frymë. Ata kërkuan të drejtat e tyre për arsim, për kulturë, për flamurin kombëtar, e deri rishikimin dhe ndryshimin e statusit politik të Kosovës. Më shumë të indinjuar ishin shqiptarët e Mitrovicës, sidomos minatorët e Trepçës, të cilët punonin natë e ditë, ndërsa djersën e tyre e shfrytëzonte Beogradi. Më 27 nëntor 1968, në mesin e mijëra demonstruesve në Prishtinë ishin edhe studentët nga Mitrovica, të cilët, me flamurin kombëtar në duar kërkonin Kushtetutë, Vetëvendosje, Republikë, Universitet… Periudhën 1974 -1981, shqiptarët e Mitrovicës e përjetuan si një rilindje të tyre. Megjithatë, statusi kushtetues politik për ta ishte i pamjaftueshëm.
Si rrjedhojë e pakënaqësisë shpërthyen demonstratat e marsit të vitit 1981 në të cilat morën pjesë edhe qytetarët e Mitrovicës: nxënës, studentë, mësimdhënës, punëtorë, minatorë, bujq etj. Në këto demonstrata janë vrarë dhjetra qytetarë, janë burgosur qindra të tjerë. Pas ngjarjeve të vitit 1981, filloi një fushatë e egër kundër shqiptarëve në përgjithësi. Në fillim të vitit 1989, nën kërcënimin e armëve dhe me vota të joparlamentarëve Serbia likuidoi autonominë e Kosovës. Të parët që ngritën zërin kundër këtij vendimi ishin minatorët e Stantergut, të cilët u vetëngujuan në galeri të nëndheshme (22-28 shkurt 1989) dhe kështu sensibilizuan opinionin ndërkombëtar për gjithë atë që po ndodhte në Kosovë. Më 2 korrik 1990, Kuvendi i Kosovës shpalli “Republikën e Kosovës”. Në këtë drejtim kontribuan edhe delegatët nga Mitrovica. Një vit më vonë, më 26-30 shtator 1991, si kudo në Kosovë, edhe në Mitrovicë u organizua referendumi për t’i dhënë Republikës së Kosovës legjitimitetin e nevojshëm. Pas grevës së përgjithshme më 3 shtator, mijëra punëtorë shqiptarë u dëbuan nga vendet e tyre të punës. U larguan me dhunë nga objektet shkollore edhe mijëra nxënës, sidomos nxënësit e mësimdhënësit e shkollave të mesme: Gjimnazit “Frang Bardhi”, SHMT “Arkitekt Sinani”, SHMM “Dr. Xheladin Deda”, SHME “Hasan Prishtina”. Nga këto shkolla ka pasur qindra nxënës të helmuar.Që nga viti 1992 e deri pas përfundimit të luftës mësimi është organizuar kryesisht në objektet private. Për shkak të shpërnguljes së shqiptarëve në disa vende perëndimore gjatë kësaj kohe ka rënë shumë numri i nxënësve.
Gjatë gjithë viteve ’80 e ’90 në Mitrovicë, si kudo në Kosovë ekzistonte një frymë e përgjithshme proteste dhe mospajtimi. Si reagim ndaj shuarjes me dhunë të autonomisë, ndaj ndjekjeve, burgosjeve, dëbimit nga vendet e punës, helmimeve, vrasjeve etj., si në mbarë Kosovën, edhe në Mitrovicë filloi organizimi i jetës politike paqesore. Dega e Lidhjes Demokratike në Mitrovicë, e prirë nga urtaku Latif Berisha, u bë faktor i rëndësishëm koheziv i organizimit dhe i mbajtjes së timonit të jetës në këtë regjion në të gjitha segmentet e saj. Më vonë u formuan edhe parti të tjera (Partia Parlamentare, Partia Republikane Shqiptare, Partia e Unitetit Kombëtar, Partia Demokristiane, etj), të cilat u bënë krah shumë i fortë në lëvizjen për çlirim. Në vitin 1992 u formua Qeveria Komunale e Koalicionit. Kryetar i saj ishte zgjedhur Agim Hajrizi. Nga organet e tjera që mbanin konturat institucionale në Mitrovicë, vlen t’i përmendim: Këshillin Komunal për Financim, Këshillin Komunal për Arsim, Këshillin për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut, Shoqatën e Mjekëve, SHHB “Nëna Tereze”, Sindikatën e Pavarur, Shoqatën për Kthimin e të Shpërngulurve, Forumin e Intelektualëve Shqiptarë,, Këshillin Koordinues të Subjekteve politike dhe Jopolitike, Shoqatat e ndryshme letrare, kulturore, sportive etj.
Lëvizja çlirimtare në Mitrovicë e rrethinë mori hov në vitin 1998. Aksionet e para të UÇK-së lidhen edhe në vitet e mëhershme. Në Zonën Operative të Shalës rrokën armët për t’iu kundërvënë agresionit serb qindra e mijëra luftëtarë. UÇK-ja edhe në këtë mjedis u bë faktor përcaktues në veprimin e mëtutjeshëm politik. Më 24 mars, kur forcat e NATO-s filluan të godasin caqet ushtarake serbe, forcat kriminele ushtarako-policore e paramilitare masakruan në fillim dy udhëheqësit ideorë: Latif Berishën e Agim Hajrizin, pastaj vranë shumë të tjerë, dogjën shtëpi e objekte kulturore etj. Brenda disa ditëve këto forca të errëta dogjën të gjitha fshatrat, qendrën e qytetit dhe të gjitha lagjet ku jetonin shqiptarët (Qendër, Lagjja e Kërveshëve, Bajr, Ura e Gjakut, Shipol etj). Nga qyteti dhe fshatrat u dëbuan të gjithë shqiptarët. Gjatë luftës së tmerrshme u vranë qindra njerëz, madje edhe gra, fëmijë e pleq, u dëbuan në Shqipëri e vende të tjera mijëra të tjerë. Pas luftës janë zbuluar dhjetra varreza masive. Ende nuk dihet për fatin e shumë të zhdukurve. Pas luftës banorët shqiptarë u kthyen në vatrat e tyre stërgjyshore dhe filluan t’i rindërtojnë shtëpitë e tyre. Megjithatë shumë banorëve të cilët kanë jetuar në pjesën veriore të qytetit, ende sot e kësaj dite nuk iu mundësohet kthimi. Sot shtëpitë dhe banesat e tyre i kanë përvetësuar serbët. Disa godina shkollore, si Fakulteti i Xehetarisë e Metalurgjisë, Shkolla e Lartë Teknike, Shkolla e Mesme Teknike, Shkolla e Mesme e Mjekësisë, Shkolla fillore “Nonda Bulka” dhe Shkolla fillore “Aziz Sulejmani”, sot përdoren vetëm nga nxënësit serbë e malazezë. Gjithashtu në Spitalin e Qytetit nuk u lejohet ushtrimi i veprimtarisë së tyre mjekëve shqiptarë si dhe iu pamundësohet që të shërohen në të pacientëve shqiptarë.
Spartak Poçi
Spartak Poçi, ishte Ministër i Brendshëm i Shqipërisë gjatë periudhës 27 tetor,1999 - 6 shtator, 2001.
Kejsi Tola
Kejsi Tola është një këngëtare Shqiptare dhe fituese ne "Ethet e se Premtes" ne vitin 2008. Kejsi u lind më 5 shkurt të Viti 1992 në Tiranë. Tolës kariera i filloi në vitin 2007 kur ajo mori pjesë në festivalin e njhour Ethet, ku ishte edhe edicioni i fundit. Kejsi Tola u përball me kundërshtaren e dytë Dorina Garuci që u përurua me vendin e 2-të. Gjithashtu Kejsi mori pjesë edhe në festivale tjera në shqipëri si Top Fest, Festivali i Këngës në RTSH etj. Në top Fest Kejsi mori një vend të kënaqshëm. Në atë festival fitoi Besa Kokëdhima.Ajo eshte pjese e label Threedots dhe viti 2018 ishte shume i suksesshem per te.
Fitorja e Kejsit në këtë festivali i dha mundësinë që të performojë këngën në gjysëm-finalen e dytë në Festivalin Evropian të Këngës apo Eurovizion. Kejsi u pëlqye shumë nga teleshikuesit dhe mori vendin e 7-të për tu kualifikuar me 73 Pikë. Pas Kualifikimit në Gjysëm-Finale në konferencën për shtyp për Listën e pjesmarrësve të Finales, si short Kejsit i ra që në finale të performojë e 19-ta mer rradhë.
Pas Fitores së Kejsit në Festivalin e këngës në RTSH dhe famës në Eurovizion në Moskë të Rusisë Kejsit iu dha një mundësi tjetër që të jetë pjesmarrëse edhe në festivalin e këngës në RTSH për herë të 48-të me këngën Ndonjëherë.
Popullata
parapamje|upright=1.55|Shpërndarja e njerëzve në botë sipas vitit 2018 parapamje|upright=0.7|Densiteti i njerëzve (për km2) Në biologji, popullatat, janë të gjitha organizmat e të njëjtit grup ose specie, të cilat jetojnë në një zonë të caktuar gjeografike dhe kanë aftësinë e ndërthurjes. Zona e një popullate seksuale është zona ku kryqëzimi është i mundur në mes të çdo çifti brenda zonës, dhe ku probabiliteti i ndërthurjes është më i madh se probabiliteti i kryqëzimit me individë në zonat e tjera.
Në sociologji, popullata i referohet një koleksioni njerëzish. Demografia është një shkencë shoqërore që përfshin studimin statistikor të popullsisë njerëzore. Popullsia në terma më të thjeshtë është numri i njerëzve në një qytet, rajon, vend ose botë; popullsia zakonisht përcaktohet nga një proces i quajtur regjistrimi (një proces i mbledhjes, analizimit, përpilimit dhe publikimit të të dhënave)
Vărădia de Mureş
Vărădia de Mureş është një komunë në qarkun Arad në Rumani. Ka një popullsi prej 1.867 banorësh dhe sipërfaqe 118,58 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 6 fshatrave: Baia, Juliţa, Lupeşti, Nicolae Bălcescu, Stejar, Vărădia de Mureş.
Stefan Çipa
Stefan Çipa ishte Ministër i Punëve të Brendshme të Shqipërisë gjatë periudhës 30 janar, 2002 - 12 korrik, 2002.
Putnam County (Georgia)
Putnam County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Njësia administrative Klos
Njesia Klos është një njesi në Rrethin e Elbasanit në Shqipëri.
Prova e zjarrit
Prova e zjarrit roman, me Autor Sabri Godo. Shtëpia Botuese "Naim Frashëri" Tiranë. Faqet e librit 400. Viti i botimit: 1977.
Philip Levine
Philip Levine është poet i njohur amerikan i lindur më 10 janar, 1928, në Detroit, Michigan) të SHBAve, fitues i Çmimit Pulitzer për poezi në vitin 1995.
Kantoni Saintes-Maries-de-la-Mer
Kantoni Saintes-Maries-de-la-Mer (frëngjisht: Canton des Saintes-Maries-de-la-Mer) është një kanton në departamentin Bouches-du-Rhône, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saintes-Maries-de-la-Mer. Ka sipërfaqe 374.61km2 dhe popullsi 2317 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saintes-Maries-de-la-Mer aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Qemal Stafa (libër 1976)
Qemal Stafa libër me Autor: Nasho V. Jorgaqi. Faqe: 370. Viti i botimit: 1976.
Luan Rama
Luan Rama ish-Ministër i Brendshëm i Shqipërisë gjatë periudhës korrik, 2002 - tetor, 2003 të qeverisë socialiste. Sekretar i Përgjithshëm i LSI-së.
Luan Rama është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ai i përket Lëvizja Socialiste për Integrim, ne qarkun e Tiranës
Petro Koçi
Petro Koçi ka lindur në Vlorë, Shqipëri më 15 shkurt 1961, në një familje me tradita patriotike rrënjët e të cilëve gjenden në rajonin e Myzeqesë dhe në rrethin e Vlorës. Gjyshi dhe dajua i tij morën pjesë në Luftën Antifashiste Nacionalçlirimtare. Prindërit e tij ishin njerëz të punës dhe të librit. Petro Koçi ka trashëguar nga prindërit e tij një bibliotekë shumë të pasur, falë edhe pasionit të tij për librin.
Në nëntor të vitit 2012, Petro Koçi u nderua me titullin Doctor Honoris Causa në Diplomacinë Ndërkombëtare nga Akademia e Global Global Peace.
Poezia Shqipe (1972)
Poezia Shqipe me Autor: Spiro Çomora. Faqe: 144. Viti i botimit: 1972.
Besnik Aliaj
Praktikë solide profesionale si arkitekt dhe urbanist. Ekspert i planifikimit urban në niveli komuniteti, në qeverisje vendore, dhe në institucione akademike, kërkimore e shkencore. Bashkëpunim i ngushtë me institucione të qeverisjes lokale dhe qendrore shqiptare, si dhe me organizma ndërkombëtare, përfshi këtu : Bankën Botërore, OKB, PNUD, HABITAT, UNCHS, FAO, GTZ, USAID, UNMIK, misione diplomatike të akredituara në Tiranë, agjenci joqeveritare ndërkombëtare të zhvillimit, etj. Ideues për pilotimin dhe zbatimin e projekteve me baze komunitare ne fushën e zhvillimit urban dhe ambiental, strehimit, infrastrukturës, legalizimit te ndërtimeve pa leje, pushtetit vendor, dhe arsimit. Praktikë punë në struktura drejtuese të pushtetit vendor dhe në universitet. Ekspertize e mëtejshme në fushat e planifikimit e menaxhimit urban dhe decentralizimit. Eksperience e gjerë në sektorin jo-qeveritar, përfshi çështjet organizative e institucionale, dhe partneritetin me sektorin privat. Marrëdhënie intensive pune me mediat dhe komunikimin me publikun. Trajnues në niveli kombëtar dhe Ballkanik. Ekspert ne fushën e planifikimit urban dhe shoqërinë civile ne Shqipëri dhe Kosovë. Studime, praktika profesionale dhe kërkimi shkencor në ShBA, Holandë, Itali, Danimarkë, Norvegji, Kosovë, Egjipt, Etiopi, Brazil. Atëherë ekspertet ne Shqipëri kane deklaruar se qeverisja vendore është me e kompletuar se qeverisja qendrore.
Co-Plan
Co-Plan, Qendra për Zhvillimin e Habitatit, është organizate joqeveritare profesionale, që vepron në fushën e zhvillimit urban nëpërmjet metodave që promovojnë njëkohësisht zhvillimin e qëndrueshëm dhe një vizion të ri për shoqërinë civile në Shqipëri. Co-Plan lindi në vitin 1995 nga një program azhurnimi i financuar nga organizata donatorë, duke vepruar në fushën e zhvillimit social dhe përmirësimit te infrastrukturës në lagjen e Breglumasit, Tiranë. Ne ditët e sotme, Co-Plan ka eksperiencë kombëtare dhe ndërkombëtare dhe zhvillon aktivitetin e tij në Shqipëri e Kosovë si dhe merr pjesë në kongresë dhe seminare kombëtare dhe ndërkombëtare duke publikuar artikuj dhe punë kërkimore. Co-Plan synon të përmirësoje aspektet mjedisore, sociale dhe ekonomike ne qendrat e banuara shqiptare, duke promovuar mobilizimin lokal të burimeve dhper zhvillimin, planifikimin dhe organizimin e Komunitetit.
Igli Toska
Igli Toska ishte Ministër i Brendshëm i Shqipërisë gjatë periudhës dhjetor, 2003 - 1 shtator, 2005.
Makemake
Makemake (simboli: ) është planet xhuxh, një nga pesë planetët xhuxhe te klasifikuar nga IAU (International Astronomical Union) Unioni Astronomik Ndërkombëtar.
Astrid Lindgren
thumb Astrid Anna Emilia Lindgren eshte shkrimtare e shquar suedeze.
Biografia
Astrid Lindgren u lind me 14 nentor 1907. Gjate shkollimit ishte shquar si nxenese e mire. Përveq si shkrimtare ajo punoi edhe si redaktore. Kryevepra e saj Pipi Çoropëgjata eshte perkthyer ne 30 gjuhe te botes. Ky liber eshte bere edhe film. Personazh kryesor ka qene vajza me emrin Pipi. Pipi ishte vajze e jashtezakonshme dhe e fuqishme. Ne duele gjithmon Pipi ka qene fituese madje edhe me njeriun me te forte ne bote.
Astrid Lindgren vdiq me 28 janar te vitit 2002.
Kështjellë
Një Keshtjellë është një vend i rrethuar me mure të larta e të trasha, i pajisur me sharapolle me bedena e me mjete të tjera për t'u mbrojtur për një kohë të gjatë nga sulmet e armiqve; vendbanimi i feudalëve, i fortifikuar dhe i mbrojtur mirë; banesë e fortifikuar feudale, kala.
Referime
Castle
Rabun County
Rabun County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Qyteti i ndërtuar nga njerëzit
Qyteti i ndërtuar nga njerëzit është revistë urbanistike e botuar në dy vëllime gjatë vitit 2000.
Përmbajtja
Qytetet në botë po rriten dhe gjithmonë e më shumë njerëz duhet të ndajnë mes tyre burime të pakta si toka, uji, dhe energjia. Përmirësimi i mjedisit jetësor është një sfide e përhershme si për autoritetet, ashtu dhe për komunitetet. Kjo kërkon cilësi të lartë në qeverisën e qytetit tani dhe në te ardhmen. Revista trajton aspekte të ndryshme të zhvillimit të qytetit, si rritja demografike, gjendja fizike, ekonomike sociale dhe mjedisore e tyre, si dhe rritja e rolit shoqëror që luajnë banoret mbi mjedisin e tyre jetësor. Më qellim që te reagohet pozitivisht ndaj ketyre sfidave, menaxhimi urban është përshkruar si një metodë e mundshme dhe efektive për qytetet e sotme shqiptare.
Rreth botuesit
Co-Plan, Qendra për Zhvillimin e Habitatit, është një organizatë joqeveritare profesionale, që vepron në fushën e zhvillimit urban nëpërmjet metodave që promovojnë njëkohësisht zhvillimin e qëndrueshëm dhe një vizion të ri për shoqërinë civile në Shqipëri. Co-Plan lind në vitin 1995 nga një program azhurnimi i financuar nga organizata donatore, duke vepruar në fushën e zhvillimit social dhe përmirësimit të infrastrukturës në lagjen e Bregalumasit, Tiranë. Në ditët e sotme, Co-Plan ka eksperiencë kombëtare dhe ndërkombëtare dhe zhvillon aktivitetin e tij në Shqipëri e Kosovë si dhe merr pjesë ne kongrese dhe seminare kombëtare dhe ndërkombëtare duke publikuar artikuj dhe pune kërkimore. Co-Plan synon të përmirësoje aspektet mjedisore, sociale dhe ekonomike në qendrat e banuara shqiptare, duke promovuar mobilizimin lokal të burimeve dhper zhvillimin, planifikimin dhe organizimin e Komunitetit.
Sverigedemokraterna
thumb|240px|Jimmie Åkesson, kryetar i partisë Sverigedemokraterna Sverigedemokraterna (Shqip: Demokratët Suedezë) është parti politike ne Suedi e themeluar në vitin 1988. Partia e përshkruan veten si parti e anës së djathtë. Partia ka rrënjë fashtistes sudeze dhe ishte pjesë e lëvizjes supermacia e bardhë në vitet 1980; fillimisht, ajo u karakterizua parti ekstremiste. Ndër zyrtarët e partisë themelore ishin disa njerëz që kishin shprehur më parë mbështetje të fortë për ideologjinë e Nazizmit. Jimmie Åkesson është kryetar i partisë që nga maji 2005.
Harku i Triumfit (Roman)
Harku i Triumfit (gjer.: Arc de Triomphe) është një roman nga Erih Maria Remark botuar në 1945. Në të, ai shkruan për jetën e refugjatëve pa shtet në Paris përpara Luftës së Dytë Botërore.
KF Drita (Gjilan)
K.F. Drita është klub futbollistik nga qyteti i Gjilanit i themeluar më 1947, por njëherit paraqet trashëgimtaren legjitime të klubit të parë të qytetit të themeluar që pas Luftës së Parë Botërore, më 1919.
Harku i Triumfit (Roman)
Ky roman është bërë dy herë film: Harku i Triumfit (1948) dhe Harku i Triumfit (1985) dhe eshte libri i dyte me i shitur i autorit, pas romanit "Asgje e re nga fronti i perendimit".
Andin Rashica
Andin Rashica (lindur më 19 shtator, 1990 në Gjilan) është trajner i basketbollit nga Republika e Kosovës. Rashica konsiderohet si një prej trajnerëve më të talentuar në Basketbollin Kosovar.
KF Drita (Gjilan)
Historiku i Klubit
U themelua si SH.K.A "DRITA" më 1947 me seksin e dramës, këngës, valleve dhe futbollit. Më vonë K.F. "Drita" veproi pavarësisht nga SHKA "DRITA".
Andin Rashica
Rashica filloi si lojtar, në gjeneratat e reja të Sigal Prishtinës, por ai nuk ishte në gjendje për të krijuar një karrierë domethënëse dhe filloi karrierën si trajner, ku edhe pati shumë sukses. Filloi si ndihmës trajner dhe trajner i të rinjëve në vitin 2009. Ishte asistent i Arben Krasniqit dhe Fikret Shatrit te Sigal Prishtina, para se të kalonte në vitin 2013 në klubin e RTV21, bashkë me Krasniqin. Ai mbeti në klubin e RTV21 pas largimit të Krasniqit dhe me 2 shkurt 2014, në moshën 23 vjeçare, u emërua trajneri kryesor, duke qenë trajneri më i ri në Kosovë që ka udhëhequr një klub profesionistë.
Harku i Triumfit (Roman)
Harku i Triumfit
Permbajtja: 1938: Kirurgu gjerman Ravic largohet për në Paris nga persekutimi politik nga regjimi nacional -socialist gjerman. Ai jeton ilegalisht në Francë dhe kërcënohet me dëbim në çdo kohë. Ai punon si kirurg për mjekët francezë të paskrupullt që e shfrytëzojnë ekonomikisht, duke përfituar nga pozicioni i tij pa të drejta. Raviku pi shumë, ka afera fatkeqe dhe nuk mund të harrojë torturat dhe persekutimet nga nazistët. Ai e ndan këtë fat me të përndjekurit e tjerë: hebrenjtë gjermanë dhe austriakë, spanjollët dhe rusët.
Kantoni Mauzé-sur-le-Mignon
Kantoni Mauzé-sur-le-Mignon (frëngjisht: Canton de Mauzé-sur-le-Mignon) është një kanton në departamentin Deux-Sèvres, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Mauzé-sur-le-Mignon. Ka sipërfaqe 131.42km2 dhe popullsi 7408 banorë.
KF Drita (Gjilan)
Historiku i Klubit
KF "DRITA" u themelua nga prijësit dhe qytetarët e vjetër të qytetit.
Kantoni Mauzé-sur-le-Mignon
Përbërja aktuale
Kantoni Mauzé-sur-le-Mignon aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Andin Rashica
Ai filloj të fokusohet si trajner dhe impresionoi per nje kohë të shkurtër dhe të suksesshme te ky klub, mirëpo për disa arsye të papublikuara Klubi i Basketbollit RTV21, nuk merr më pjesë në garat e organizuara nga Federata e Basketbollit e Kosovës.
KF Drita (Gjilan)
Historiku i Klubit
Që në fillim ishte halë në sytë e pushtetit komunist, sepse e rivalizonte ekipin tjetër të qytetit, të preferuarën e tyre, "Crvena Zvezda"-n, dhe sepse themeluesit e futbollistët ishin vetëm shqiptarë dhe mbante një emër shqip që tregonte se populli i këtij qyteti don "DRITË". Andaj, më 1952 ekipi shuhet nga rregjimi. Ish-futbollistët kaluan tek skuadra tanimë multietnike e Zvezdës.
Andin Rashica
Me 2 shtator, 2014 Rashica filloi të punoj si analist i basketbollit dhe gazetar i sportit në RTV21.
Harku i Triumfit (Roman)
Harku i Triumfit
Ai bie në dashuri me këngëtaren Xhoana Madu, e cila gjithashtu ka ikur nga Italia fashiste, megjithëse besonte se ai tashmë kishte humbur aftësinë e tij për të dashuruar pa kushte
Lajmet politike lënë te kuptosh që një luftë e madhe po afrohet. Një ditë Raviku rizbulon ish-torturuesin e tij, Hake, midis oficerëve të Gestapos të cilët, të maskuar si turistë, po përpiqen të gjejnë refugjatët gjermanë në Paris. Ai i ofrohet atij si një udhërrëfyes turistik, e josh atë në një pritë, e vret dhe e zhduk trupin e tij pa u zbuluar.
Andin Rashica
Pas një viti pauzë nga puna e trajnerit në basketboll, Rashica me 20 gusht 2015 rikthehet në Sigal Prishtina si asistent trajner. Poashtu
KF Drita (Gjilan)
Historiku i Klubit
Por, themeluesit dhe futbollistët e parë, apo pinjollët e tyre nuk e harruan asnjëherë Dritën. Kështu, në vitet '60 studentët gilanli në Beograd dhe gjetkë, në turne të futbollit të vogël paraqiteshin me emrin "DRITA", derisa më 1977 e riformuan edhe në futboll të madh ekipin dhe dashurinë e tyre të parë. Padyshim, më meritori për rithemelimin e Dritës ishte Demush Pajaziti-Klaiqi. Pasi që për 25 vite pushteti jugosllav ia ndaloi Dritës të garojë me këtë emër shqip, më 1977 axha Demush tregoi trimëri të rrallë për kohën, duke e rithemeluar klubin me të cilin ishte i lidhur familjarisht, dhe atë sërish me po atë emër shqip, me po atë emër të madh...DRITA. Në vitet 1978-87 Drita garon në Ligën e Dytë të Kosovës, gjerësa më 1987 plas në Ligën e Parë të Kosovës.
Harku i Triumfit (Roman)
Harku i Triumfit
Romani përfundon me Xhoan Madun të plagosur për vdekje nga një dashnor xheloz. Kur Raviku e ndihmon atë të vdesë, ata të dy rrëfejnë dashurinë e tyre për njëri-tjetrin. Menjëherë pas kësaj, gjermanët pushtuan Poloninë, duke shkaktuar Luftën e Dytë Botërore. Raviku e lejon veten të arrestohet nga policia franceze pa rezistencë dhe të çohet në një kamp internimi për gjermanët. Raviku e di se nëse Franca mposhtet, ai do të vritet nga nazistët dhe ai e pranon fatin e tij.
Andin Rashica
Më 11 janar 2018 emërohet kryetrainer i Sigal Prishtina .Andin Rashica, së fundmi e fitoi trofeun e parë si kryetrajner i prishtinasve me të gjithë lojtarë vendorë. Ai u bë trajneri më i ri në histori të basketbollit kosovar, duke e fituar Kupën e Kosovës vetëm në moshën 27-vjeçare.
KF Drita (Gjilan)
Historiku i Klubit
Pas viteve '90 Drita u morr në menaxhim nga Selami Osmani - BEZI, me të cilin për 15 vjet arriti majat e futbollit kosovar, duke u shndërruar në ankthin e të gjitha skuadrave kosovare, falë lojtarëve që sillte në Gjilan, legjenda e qytetit, BEZI, i cili për 15 vite kontribuoi me tërë qenien e vet për Dritën. Nën menaxhimin e tij Drita arriti të stolisej me titullin e kampionit të Kosovës më 2002-03, të fitojë kupën më 2000-01 dhe të ishte nënkampion më 1999-00 dhe 2001-02. Drita arriti edhe deri në gjysmëfinale më 1999-00, 2001-02 dhe 2002-03. duke thyer rekord kosovar që për katër vite rradhazi nuk zbritën më poshtë se pozita e tretë dhe për katër vite arritën së paku deri në gjysmëfinale të Kupës së Kosovës.
Harku i Triumfit (Roman)
Harku i Triumfit
Personazhet kryesore:
Andin Rashica
Në vitin 2020, Rashica emërohet përsëri kryetrajner i Prishtinës, duke fituar Super Kupën e Kosovës prapë me të gjithë lojtarët vendorë.
KF Drita (Gjilan)
Historiku i Klubit
Por, futbolli në Gjilan nuk është luajtur nga viti 1947. Gjilangjitë e vjetër janë shquar gjithnjë si burra të sevdasë e të sportit, andaj që nga fundi i viteve të 10 qyteti ynë ka pasur klubet futbollistike, por të cilat nuk i kanë përballuar kohës. Klubi i parë i qytetit u formua më 1919 dhe u quajt SKG (Klubi Sportiv i Gjilanit). Kjo tregon se ky qytet ka traditë në futboll duke pasur ndër klubet e para në Kosovë. Më pas u formuan edhe ekipet tjera të qytetit, si "Slloga", "Konkordija", "Morava", "Graxhanski", "Rapid", etj. Në këto klube luanin bashkarisht shqiptarë, turq dhe serbë. Qyteti ishte i ndarë në tabore. Shpesh ndodhte që ndjenjat e simpatizuesve të sillnin probleme rrugëve të qytetit. Ndodhte që ndeshjet të përfundonin edhe me rrahje të përgjakshme dhe dilte nevoja të intervenonte policia. Edhe gjatë viteve të Luftës së Dytë Botërore, ky qytet me dashuri dhe traditë në futboll e formoi një klub të quajtur "Bashkimi" dhe luanin me ushtarët italian.
Harku i Triumfit (Roman)
Harku i Triumfit
Raviku - një kirurg refugjat nga Gjermania i cili nuk ka shtetësi (emri i tij i vërtetë është Ludwig Fresenburg)
Andin Rashica
Rashica ishte pjesë e Kombëtarja kosovare e basketbollit si asistent trajner që nga ndeshjet e para kualifikuese të vitit 2016 deri në janar 2020.
KF Drita (Gjilan)
Historiku i Klubit
Themeluesit dhe donatorët e parë të KF DRITA ishin: Ymer Salihu, teneçexhi, Riza Uzunmehmet, këpuctar, Vehbi Sherif, tregtar, Ahmet Maksuti-Gjakova, tregtar, Hamdi Rexhepi, saraç, Kapllan Ymeri, këpuctar, Shaban Rexhepi-Qerkezi, këpuctar, Usta Ali Gagica, këpuctar, Arif Pajaziti, etj.
Harku i Triumfit (Roman)
Harku i Triumfit
Xhoana Madu - aktore, këngëtare. Babai i saj është rumun, nëna e saj është italiane. Fëmijërinë e kaloi në Itali.
Vârfurile
Vârfurile është një komunë në qarkun Arad në Rumani. Ka një popullsi prej 2.996 banorësh dhe sipërfaqe 136,00 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 8 fshatrave: Avram Iancu, Groşi, Lazuri, Măgulicea, Mermeşti, Poiana, Vârfurile, Vidra.
KF Drita (Gjilan)
Historiku i Klubit
Futbollistët e parë të KF DRITA në vitet 1947-52 ishin: Sebush Klaiqi, Ekrem Gjinolli, Jakup Karajashari, Babush Tali, Enver Tali, Tefik Hajrullahi, Mafak Sherif, Hasan Rexhepi-Cani, Qazim Klaiqi, Ramadan Haliti-Pinça, Masar Kadiu, Ramiz Shehu, etj.
Harku i Triumfit (Roman)
Harku i Triumfit
Hake - një burrë gjerman nga Gestapo që torturoi Ravikun dhe shkaktoi qe e dashura e tij Sibylla te kryej vetëvrasje. Vrarë nga Raviku në fund të romanit.
Veber - një gjinekolog nga Klinika Durand, shok i Ravikut; një njeri i familjes që i pëlqen të kujdeset për kopshtin e tij.