cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lionel Messi
2017–2018: Dopieta e trofeve në Spanjë dhe Këpuca e Artë e pestë
Messi e nisi sezonin 2017–18 duke shënuar një penallti në humbjen 3–1 në shtëpi ndaj Real Madridit në ndeshjen e parë të Supercopa de España 2017. Më këtë gol, Messi vazhdoi rekordin e tij ndaj Real Madridit duke regjistruar golin e 24të zyrtar dhe të 25të gjithsej. Më 9 shtator, Messi shënoi tregolëshin e parë në kampionat për sezonin e ri në fitoren 5–0 ndaj Espanyol në derbi barceloní. Tre ditë më pas, ai shënoi një dopietë kundër Gianluigi Buffon, me Barçën që arriti një fitore 3–0 në shtëpi kundër kampionëve të italisë Juventusit në ndeshjen e parë të fazës së grupeve të Ligës së Kampioneve. Më 19 shtator, Messi shënoi katër herë në fitoren tenistike 6–1 ndaj Eibar në Camp Nou e vlefshme për La Ligan. Tre javë më vonë, më 1 tetor, Messi kaloi ish shokun e skuadrës Carles Puyol për t'u bërë lojtari i tretë me më shumë ndeshje i klubit, duke ndihmuar ekipin të fitonte ndaj Las Palmas; Ai asistoi golin e parë të ndeshjes të shënuar nga mesfushori Sergio Busquets në ndeshjen e tij të 594të zyrtare. Kjo ndeshje u luajt pa praninë e tifozëve për shkak të dhunës në Katalonjë në lidhje me referendumin e pavarësisë.
Më 18 tetor, në ndeshjen e tij të 122të në kompeticionet evropiane, Messi shënoi golin e tij të 97të në Ligën e Kampioneve, dhe atë të 100të në kompeticionet evropiane, në një fitore 3–1 në shtëpi ndaj Olympiakos. Ai u bë lojtari i dytë në histori që arrin 100 gola në të gjitha kompeticionet pas Cristiano Ronaldos, por e arriti këtë gjë në 21 ndeshje më pak se kolegu portugez. Më 4 nëntor, ai zhvilloi ndeshjen e tij të 600të me Barcelonën në të gjitha kompeticionet në fitoren 2–1 në shtëpi ndaj Seviljes në La Liga. Pasi mori Këpucën e Artë Evropiane, Messi firmosi një marrëveshje të re me Barcelonën, duke e zgjatur qëndrimin e tij në Camp Nou deri në përfundim të sezonit 2020–21. Klauzola e tij e lirimit u bë plot 700 milion €. Më 7 janar 2018, Messi luajti ndeshjen e tij të 400të në La Liga në triumfin 3–0 në shtëpi kundër Leventes, duke e festuar këtë arritje asistin e tij të 144të dhe golin e tij të 365të në ligë; ky gol bëri që Messi të barazonte rekordin e gjermanit Gerd Müller për numrin e golave të shënuar me një klub të vetëm në pesë ligat kryesore të Evropës. Një javë më vonë, në fitoren 4–2 kundër Real Sociedadit, Messi vendosi rekordin e ri duke shënuar golin e tij të 366të me një goditje dënimi.
Më 4 mars, Messi shënoi golin e tij të 600të në karrierë me një goditje dënimi në fitoren 1–0 ndaj Atlético Madrid në La Liga. Dhjetë ditë më pas, Messi shënoi golin e tij të 99të dhe 100të në Ligën e Kampioneve në suksesin 3–0 në shtëpi ndaj Çelsit, duke u bërë lojtari i dytë që e arrin këtë gjë pas Cristiano Ronaldos; në krahasim me portugezin, Messi ishte më i ri, kishte luajtur më pak ndeshje, minuta dhe kishte goditur më pak në portë. Goli i tij i parë në këtë ndeshje, e cila erdhi pas dy minutash e tetë sekondash, ishte më i shpejti në karrierën e tij. Me këtë fitore, Barcelona përparoi në çerek-finalet e kompeticionit. Më 7 prill, ai shënoi një tregolësh në fitoren 3–1 në shtëpi ndaj Leganés përfshirë edhe golin e gjashtë me goditje dënimi për këtë sezon, duke barazuar rekordin e vendosur nga ish shoku i skuadrës Ronaldinho. Ai e mbylli sërisht sezonin në La Liga si golashënuesi më i mirë me 34 gola, duke fituar Këpucën e Artë për herë të pestë. Më 21 prill, Messi shënoi golin e dytë të Barcelonës – dhe golin e 40të sezonal – në fitoren 5–0 ndaj Seviljes në finalen e Copa del Reyt, duke asistuar edhe golin e Suárez më vonë gjatë ndeshjes; ky ishte titulli i katërt rresht për katalanasit dhe i 30ti gjithsej. Tetë ditë më vonë, Messi shënoi një tregolësh në fitoren 4–2 në transfertë ndaj Deportivo de La Coruña, duke ndihmuar Barcelonën të fitonte La Ligan për herë të 25të në histori. Më 9 maj, Messi shënoi në fitoren 5–1 të Barcelonës ndaj Villarrealit duke vendosur numrin rekord të ndeshjeve pa pësuar humbje në La Liga (43).
2018–2019: Kapiten i Barcelonës, titulli i 10të i La Liga dhe Këpuca e Artë e gjashtë
Pas largimit të kapitenit të ekipit Andrés Iniesta në maj 2018, Messi u emërua kapiteni i ri i ekipit për sezonin e ardhshëm. Më 12 gusht, ai fitoi titullin e parë si kapiten, Supercopa de España, pas triumfit 2–1 të Barcelonës ndaj Seviljes. Një javë më pas, Messi shënoi dy gola në fitoren 3–0 kundër Alavés në ndeshjen hapëse të La Ligas; goli i tij i parë me goditje dënimi, të cilën ai e ekzekutoi me një gjuajtje që kaloi poshtë murit mbrojtës që kërceu, ishte goli i 6,000të i Barcelonës në La Liga. Më 18 shtator, Messi shënoi tre gola në fitoren 4–0 ndaj PSV Eindhoven në ndeshjen e parë të Barcelonës në fazën e grupeve të Ligës së Kampioneve, duke vendosur rekordin për numrin e tregolëshave të shënuar në këtë kompeticion (8). Më 20 tetor, Messi shënoi dhe asistoi në fitoren 4–2 ndaj Seviles, por në minutën e 26të ai u dëmtua në krahun e djathtë pasi ra keq pas një dueli; ekzaminimet treguan se ai kishte pësuar frakturë në kockën radiale, që do ta mbante jashtë fushave për afërsisht tre javë. Më 8 dhjetor, Messi shënoi dy gola me goditje dënimi – të nëntin dhe të dhjetin për këtë vit kalendarik – në fitoren 4–0 në transfertë ndaj rivalëve katalanas Espanyol në La Liga; kjo ishte hera e parë që ai shënonte dy gola me goditje dënimi në kampionat. Ai arriti edhe golin e 10të sezonal, duke u bërë lojtari i parë në historinë e La Ligas që arrin shifër dyshe në 13 sezone rresht.
parapamje|243x243px|Messi duke ekzekutuar një goditje të lirë kundër [[Real Valladolid në gusht 2018.]] Më 13 janar 2019, Messi shënoi golin e 400të në La Liga në ndeshjen e tij të 435të në fitoren 3–0 në shtëpi ndaj Eibar, duke u bërë lojtari i parë në pesë ligat kryesore evropiane që e arrin këtë gjë. Më 2 shkurt, ai shënoi dy gola në barazimin 2–2 ndaj Valencias, me golin e tij të parë që erdhi nga penalltia, i 50ti në La Liga; ai u bë lojtari i tretë në historinë e La Ligas që shënon 50 gola me penallti pas Cristiano Ronaldos dhe Hugo Sánchez. Më 23 shkurt, Messi shënoi tre gola dhe asistoi golin e Suárez në fitoren 4–2 ndaj Seviljes në transfertë; kjo ishte ndeshja e 50të ku Messi kishte shënuar tre ose më shumë gola, duke arritur edhe golin e 650të me klubin dhe kombëtaren. Më 16 prill, Messi shënoi dy gola në fitoren 3–0 në fitoren 3–0 në shtëpi ndaj Manchester United në ndeshjen e kthimit të çerek-finaleve të Ligës së Kampioneve, duke ndihmuar Barcelonën të fitonte 4–0 dhe të kualifikohej në gjysëm-finalet e kompeticionit për herë të parë që nga viti 2013; këto ishin golat e parë të Messit në fazën çerek-finale të Ligës së Kampioneve që nga viti 2013.
Më 27 prill, Messi erdhi nga stoli dhe shënoi golin e vetëm të fitores 1–0 ndaj Levantes, duke i siguruar Barcelonës një tjetër titull të La Ligas; kjo ishte ndeshja e tij e 450të në La Liga si dhe titulli i parë si kapiten. Vetëm katër ditë më vonë, Messi shënoi një dygolësh në fitoren 3–0 kundër Liverpoolit në ndeshjen e parë të gjysëm-finales së Ligës së Kampioneve; realizimi i tij i dytë, një goditje dënimi nga 32 metra distancë, ishte goli i tij i 600të në nivel klubesh, të gjitha të shënuara me Barcelonën. Megjithatë, në ndeshjen e kthimit në Anfield më 7 maj, Barcelona pësoi një disfatë të rëndë 4–0, duke u eliminuar nga kompeticioni me rezultatin e përgjithshëm 4–3. Më 19 maj, në ndeshjen e fundit të Barcelonës në La Liga për këtë sezon, Messi shënoi dy gola në barazimin 2–2 ndaj Eibarit (golat e tij të 49të dhe 50të sezonal), duke fituar sërisht trofeun Pichichi si golashënuesi më i mirë i kampionatit me 36 gola në 34 ndeshje; me gjashtë tituj, ai barazoi Zarrën si lojtari me më shumë çmime golashënuesi në La Liga. Ai gjithashtu fitoi çmimin Këpuca e Artë për herë të gjashtë në karrierë dhe për herë të tretë rresht që nga sezoni 2016–17. Më 25 maj, Messi shënoi golin e fundit të sezonit 2018–19 në humbjen 2–1 ndaj Valencias në finalen e Copa del Rey 2019.
Paris Saint-Germain
Më 10 gusht 2021, Messi u transferua te Paris Saint-Germain. Ai firmosi një kontratë deri në qershor 2023 me opsion rinovimi edhe për një vit.
Inter Miami
Pas largimit nga Paris Saint-Germain, e ardhmja e Messit u lidh me disa klube, përfshirë edhe klubin arab Al-Hilal që kishte ofruar një shumë marramëndëse për t'a bindur. Megjithatë, argjentinasi firmosi me klubin amerikan Inter Miami në Major League Soccer. Ai ishte edhe objektiv i ish klubit të tij Barcelona, e cila mundi të firmoste me lojtarin në pamundësi financiare.
Më 7 qershor, Inter Miami publikoi një video në rrjetet sociale e cila jepte shenja se klubi kishte firmosur me Messin. Një të njëjtën ditë, argjentinasi zhvilloi një intervistë të përbashkët me Mundo Deportivo and Sport gjatë së cilës ai shprehu dëshirën për t'ju bashkuar klubin amerikan, duke shtuar se "nuk e kishte marrë vendimin 100%"; MLS gjithashtu deklaroi se transferimi nuk ishte kryer ende. Ai shpjegoi se edhe pse La Liga kishte pranuar dhe se ai mund të kthehej te Barcelona, kishte ende gjëra të tjera për t'u bërë si ulja e rrogave të lojtarëve si dhe shitja e disa prej tyre, gjëra që Messi nuk donte të ishte përgjegjës. Ai gjithashtu shtoi se kishte oferta nga klube të tjera evropiane, por Barcelona ishte klubi i vetëm evropian me të cilin ai donte të luante.
Mē 15 korrik, Inter Miami njoftoi se Messi kishte firmosur një kontratë për dy vite e gjysëm. Ai u prezantua zyrtarisht para tifozëve në transmetim të drejtpërdrejtë, e quajtur "La PresentaSÍon" në DRV PNK Stadium sëbashku me ish shokun e ekipit te Barça Sergio Busquets. Messi debutoi më 21 korrik në një ndeshje të Kupës së Ligës kundër Cruz Azul, duke shënuar me goditje dënimi në minutën e fundit të kohës shtesë për t'i dhënë ekipit fitoren 2–1.
2014–2015: Finalet e Kupës së Botës dhe Copa América
thumb|Messi në një duel me mbrojtësin e Gjermanisë [[Mats Hummels në finalen e Kupës së Botës 2014|234x234px]] Në ndeshjen e raundit të 16 kundër Zvicrës, Messi assistoi Golin e mesfushorit Ángel di María që rezultoi Goli i fitores në minutën e 118 të kohës shtesë. Pasi mori një top nga Rodrigo Palacio, Messi filloi të triblojë, duke kaluar mbrojtësin Fabian Schär, dhe më pas dhuroi topin te di María i cili shënoi. Messi u shpall sërisht lojtari i ndeshjes.
2018: Kupa e Botës
Pas fushatës së dobët kualifikuese nga Argjentina, që u shpëtua nga Messi, pritshmëritë për Kupën e Botës 2018 nuk ishin të mëdha, me ekipin e tij, pa Messin në fushë, u mposht 6–1 nga Spanja në mars 2018. Para ndeshjes hapëse të Argjentinës, në media po qarkullonin zëra se ky do të ishte edicioni i fundit i Kupës së Botës për Messin. Në ndeshjen e parë të fazës së grupeve kundër Islandës më 16 qershor, Messi humbi një penallti që potencialisht mund t'i jepte Argjentinës fitoren, me ndeshjen që u mbyll në barazim 1–1. Në ndeshjen e dytë të fazës së grupeve, Argjentina u mposht nga Kroacia 3–0. Pas ndeshjes trajneri i ekipit Jorge Sampaoli rreth cilësisë së pakët të ekipit që rrethonte Messin, "realiteti i ekipit të Argjentinës njollos gjenialitetin e tij". Messi e preku topin 49 herë dhe vetëm dy herë brënda zonës kroate. Sampaoli deklaroi: "neve thjesht nuk po mundim t'i pasonim topin atij për të prodhuar situatat që ai është mësuar t'i bëjë. Ne punuam fortë për t'i dhënë topin por dhe kundërshtari punoi fortë për të penguar atë të merrte topin. E humbën këtë betejë.” Mesfushori i Kroacisë Luka Modrić gjithashtu deklaroi pas ndeshjes, "Messi është një lojtar i jashtëzakonshëm por nuk mund të bëjë gjithçka i vetëm."
Jeta personale
Është i martuar dhe ka tre fëmijë. Bashkëshortja e tij quhet Antonela. Aktualisht ata janë të martuar sipas ligjit. Leo Messi ka tre djem Tiago, që është djali i madh 8 vjec dhe Mateo, djali i dyte 5 vjec dhe Ciro djali vogel.
Klube
<references group="lower-alpha"/>
Neoliti
thumb|right|250px| [[Europa neolitike, rreth 4500 p.k.]]
Neoliti (nga greq. neos - i ri dhe lithos - gur) përfaqëson etapën e fundit dhe njëkohësisht më të zhvilluarën të epokës së gurit. Ai përfshin një kohë që fillon nga mijëvjeçari i shtatë dhe mbaron nga fundi i mijëvjeçarit të katërt p.e.sonë. Arkeologjikisht neoliti ndahet në tri periudha të mëdha: e hershme, e mesme dhe e vonë. Në këtë të fundit përfshihet dhe periudha e bakrit ose eneoliti (nga bashkimi i fjalës lat. eneos - bakër dhe greq. lithos - gur), që përbën etapën e fundit dhe kalimtare për epokën e bronzit.
Jeta në vendin tonë gjatë neolitit u zhvillua në kushte shumë të përshtatshme natyrore. Klima e ftohtë dhe e lagësht e paleolitit, e cila kishte filluar që në mezolit t’i lëshonte vendin një klime më të butë, tani merr pak a shumë karakterin e klimës së sotme. Si rrjedhim edhe flora e fauna thuajse nuk ndryshojnë prej asaj të ditëve tona.
Këto rrethana të favorshme natyrore ndihmuan që vendi ynë gjatë neolitit të arrijë në një nivel të lartë zhvillimi ekonomik dhe kulturor për atë kohë. Njeriu nga skllav i natyrës, siç ishte në paleolit, shndërrohet tani, pak e nga pak, në zotërues i saj. Në këtë kohë lindin e zhvillohen forma të ndryshme të veprimtarisë prodhuese të njeriut, të cilat me plot të drejtë mund të merren si zanafilla e degëve të veçanta të ekonomisë dhe të përparimit teknik e kulturor të shoqërisë së sotme. Të tilla janë bujqësia e blegtoria, prodhimi i qeramikës, tjerrja dhe endja, teknika e ndërtimit të banesave etj. Përsoset në këtë kohë edhe teknika e punimit të veglave prej kocke dhe prej guri. Hyn në përdorim të gjerë dhe bëhet karakteristike për epokën dhe teknika e lëmimit të gurit. Nga fundi i neolitit (eneolit), për të parën herë dalin dhe veglat e objektet prej bakri, të cilat shënojnë dhe fillimet e metalurgjisë në vendin tonë.
Në këto periudha të largëta të prehistorisë, vendbanimet i ndeshim zakonisht nëpër tarraca lumore, pranë burimeve ose në vende me toka pjellore dhe të pasura me pyje që strehonin shumë kafshë të egra. Por krahas këtyre, vazhdonin të shërbenin si vendbanim edhe shpellat (shpella e Velçës, e Trenit, e Konispolit, e Blazit etj.). Banesat paraqiten dy llojesh: në formë gropash nëndhese (Cakran) dhe të tilla të ndërtuara drejt mbi tokë (Maliq, Kamnik, Kolsh etj.). Zakonisht këto kishin planimetri drejtkëndëshe dhe ishin një ose dy dhomëshe. Muret e tyre thureshin me thupra ose me kallama dhe lyheshin pastaj me baltë në njërën ose në të dy faqet e tyre. Dyshemetë ishin gjithashtu prej balte; në disa raste ato vendoseshin mbi shtroje trarësh për të izoluar lagështirën. Në Dunavec dhe në Maliq të Korçës janë zbuluar banime të ngritura mbi hunj (palafite). Mbi hunjtë vertikalë qëndronte një platformë prej trarësh të vendosur horizontalisht e mbi të ngriheshin banesat (kasollet) të shtruara me baltë. Palafiti i Maliqit ka qenë i rrethuar me një gardh që e mbronte nga vërshimi i ujit apo nga rreziqe të tjera.
Ekonomia
Nga materialet e zbuluara në vendbanimet neolitike të vendit tonë del se bujqësia përbënte një nga format kryesore të prodhimit dhe sidomos tek ato bashkësi primitive që banonin në toka pjellore, si p.sh. në pellgun e Korçës, në fushën e Cakranit (Fier) etj. Toka punohej cekët me shat prej guri ose briri dreri. Kjo ishte forma më primitive e punimit të tokës. Në këtë kohë mbillej gruri si dhe llojet e tjera të drithërave. Këtë e tregojnë farërat e karbonizuara të zbuluara në shtresat neolitike të Podgories, të Konispolit, të Maliqit apo në muret e banesave të lyera me baltë të përzier me byk drithërash, siç i gjejmë në vendbanimet më të hershme neolitike (Vashtëmi, Kolsh etj.). parapamje|Objekte nga periudha e neolitit nga muzeu [[Muzeu arkeologjik i Korçës]]
Në depozitimet neolitike të vendit tonë, përzier me mbeturina të ndryshme të kulturës, janë zbuluar me shumicë dhe kocka bagëtish të imëta dhe të trasha, që tregojnë se krahas bujqësisë banorët neolitikë merreshin edhe me blegtori. Prej bagëtive ata siguronin qumështin, mishin, leshin, lëkurën etj. Një pjesë të këtyre produkteve ata i siguronin dhe nëpërmjet gjuetisë së kafshëve të egra, kockat dhe brirët e të cilave i ndeshim gjithashtu në qendrat e banuara të kësaj kohe. Dreri ishte një nga kafshët e egra më të parapëlqyera të gjahut, i cili përveç mishit dhe lëkurës, u siguronte bujqve primitivë edhe brirët me të cilët bënin vegla të ndryshme bujqësore, si shetër, çekanë etj., dhe që i gjejmë të përfaqësuar mirë sidomos në vendbanimin e Dunavecit e të Maliqit. Po këtu janë zbuluar edhe shumë pesha rrjetash, gropa etj., që dëshmojnë se një formë tjetër e sigurimit të ushqimit të banorëve neolitikë të Dunavecit e të Maliqit ishte dhe peshkimi.
Banorët neolitikë të vendit tonë dinin gjithashtu të tirrnin fijen dhe të endnin prej saj rroba me anë të vegjës primitive vertikale. Këtë e tregojnë rrotullat e boshtit dhe peshat për tërheqjen e fijes në vegjë, të zbuluara në Maliq e gjetkë. Që në etapën më të hershme të neolitit shfaqen dhe enët prej balte të pjekur, që përbëjnë si kudo gjetjet më të shumta e më të rëndësishme në vendbanimet e kësaj kohe. Prodhimi primitiv i tyre ashtu si edhe ai i tekstilit dhe i prodhimeve bujqësore, ishte i lidhur me punën e gruas. Çdo bashkësi neolitike i përgatiste vetë enët sipas nevojave të saj. Ato punoheshin me dorë në forma e madhësi të ndryshme, me faqe të trasha ose të holla, me ose pa zbukurime sipas qëllimit të tyre praktik.
Zhvillimi i madh, për atë kohë, i prodhimit, i cili gjeti shprehjen e vet në shtimin e llojeve të veglave të punës dhe në përmirësimin teknik të punimit të tyre, në zhvillimin e formave të tilla të ekonomisë, siç ishin bujqësia dhe blegtoria etj., solli ndryshime dhe në organizimin shoqëror, që u pasqyrua në përmirësimin e mëtejshëm të strukturës gjinore. Gjinia matriarkale e lindur që në paleolitin e lartë dhe e zhvilluar dalëngadalë gjatë mezolitit arrin tani fazën e lulëzimit të saj. Në fushën ekonomike kjo fazë e zhvillimit gjinor ishte e lidhur kryesisht me zhvillimin e bujqësisë primitive, e cila duke qenë punë e gruas, i jepte asaj një vend me rëndësi në prodhimin shoqëror. Paraqitja e saj me figurat e shumta prej balte, dëshmon se ajo kishte një pozitë parësore në gjini. Martesa me grupe, karakteristike për periudhën e hershme të matriarkatit, zëvendësohet tani në periudhën e lulëzimit të saj me një formë të re më të përsosur, me martesën me çifte.
Gjatë gjithë kohës së neolitit, gjinia mbetet e vetmja njësi shoqërore dhe ekonomike në bashkësinë primitive. Në këtë gjini kishte jo vetëm bashkësi familjesh me çifte, por edhe një organizim pune dhe konsumi kolektiv. Puna e përbashkët i shpinte njerëzit në pronën e përbashkët mbi mjetet e prodhimit dhe mbi produktet e prodhimit.
Ndërmjet gjinive, që jetonin në afërsi të njëra-tjetrës, u vendosën gjatë kësaj periudhe marrëdhënie të tilla ekonomike e shoqërore që shpunë në formimin e bashkësive fisnore. Midis këtyre njësive të mëdha fisnore fqinje ose më të largëta, ekzistonin marrëdhënie këmbimi. Në vendbanimet tona neolitike janë ndeshur sende të sjella nga krahina të largëta, siç janë p.sh., importet e poçerisë diminiane të Thesalisë në depozitimet e vendbanimit të Cakranit apo të Kamnikut etj.
Arti
thumb|right|250px|An array of Neolithic artifacts, including bracelets, axe heads, chisels, and polishing tools.
Arti i bujqve dhe i blegtorëve neolitikë priret drejt formave dekorative gjeometrike dhe figurative skematike.
Në tërë kulturat neolitike të vendit tonë qeramika paraqitet e zbukuruar me ornamente të shumta të realizuara me teknika të ndryshme (pikturim, gërvishtje, ngulitje, inkrustim, etj.) dhe trajtime të veçanta stilistike, sipas fazave të zhvillimit përparues të saj. Motivet e zbukurimit përbëhen nga vija të drejta ose të përkulura me kombinime nga më të ndryshmet, si dhe nga figura gjeometrike: trekëndësha e rombe me fushë të zbrazët ose të vizatuar, nga rrathë, spirale, meandra, etj. Këto motive, përveç zhvillimit të thjeshtë për të zbukuruar enët, kanë shërbyer, në mjaft raste, edhe si simbole grafike për të paraqitur ambientin, sendet apo fuqitë e natyrës sipas botëkuptimit magjik të njerëzve neolitikë.
Arti figurativ i kësaj kohe përfaqësohet kryesisht nga figurat antropomorfe apo zoomorfe prej balte të pjekur, të cilat kryesisht janë të vogla. Tipari më karakteristik i tyre është skematizimi i formës, nganjëherë jashtë masës, ashtu sikurse është në artin dekorativ të qeramikës gjeometrizimi i theksuar i ornamentit. Këto figura qeniesh paraqiten në formë cilindrike, plaçke apo steatopigjike (vithegjera), në këmbë ose ulur. Një pjesë e tyre janë të ngjashme me tipat përkatës të Azisë së Përparme dhe të Mesdheut Lindor, gjë që tregon për lidhje e ndikime kulturore të drejtpërdrejta të kulturave neolitike të vendit tonë me ato të këtij areali.
Këto prodhime plastike, shpesh me vlera artistike, personifikonin, nga ana tjetër, ato fuqi të panjohura, të cilat sipas bujqve dhe blegtorëve primitivë, kishin në dorë pjellorinë e tokës dhe mbarështimin e kafshëve. Kështu, figurat e grave, të cilat mbizotërojnë në plastikën antropomorfe neolitike, janë të lidhura me kultin e pjellorisë së tokës-nënë, ndërsa ato që riprodhojnë figura zoomorfe - me kultin e kafshëve shtëpiake, që luanin, ashtu sikurse dhe bujqësia, një rol të rëndësishëm në ekonominë e bashkësisë neolitike. Me kultin e tokës-nënë dhe të kafshëve lidhen edhe vazot antropomorfe e zoomorfe të zbuluara në vendbanimet neolitike të Maliqit, të Dunavecit etj.
Botëkuptimi i banorëve neolitikë është shprehur edhe në kultin e varrimit. Varrosja e të vdekurve bëhej pranë ose brenda territorit të vendbanimit. Varret nuk kishin ndonjë ndërtim të veçantë; kufoma vendosej në një gropë të cekët në pozicion fjetjeje dhe këmbë të mbledhura pa takëm funeral. Riti i varrimit brenda territorit të banuar ose brenda banesës ishte i lidhur me një zakon shumë të përhapur në atë kohë në Ballkan dhe në përgjithësi në rajonin e gjerë të Mesdheut. Siç duket, ai kishte karakter flijimi dhe u kushtohej fuqive që mbronin vendbanimin.
Grupet etno-kulturore
thumb|right|250px|Excavated dwellings at [[Skara Brae Scotland, Europe's most complete Neolithic village.]] thumb|right|250px|Skara Brae [[Scotland. Evidence of home furnishings i.e. shelves, in Europe's most complete Neolithic village]]
Numri i konsiderueshëm i vendbanimeve neolitike të zbuluara në tërë territorin e Shqipërisë si edhe përkatësia kohore e tyre nga neoliti i hershëm në neolitin e mesëm, të vonë, duke përfshirë dhe epokën e bakrit, e bëjnë të mundur të veçojmë disa grupe kulturore dhe ta ndjekim zhvillimin e kulturës pa ndërprerje nga fillimet e mijëvjeçarit të shtatë e deri në fund të mijëvjeçarit të katërt p.e.sonë.
Neoliti i hershëm, përfaqësohet nga Vlushi, Podgoria I, Vashtëmia, Kolshi I, Burimi dhe Blazi I e II. Vendbanimi i Vlushit karakterizohet nga një qeramikë trashanike ngjyrë gri të zezë, me forma tepër të thjeshta e me pak zbukurime të bëra me shtypje. Qeramika gjendet së bashku me vegla pune prej stralli tipike mezolitike, ndaj Vlushi i takon periudhës kalimtare nga mezoliti në neolit.
Kultura Podgorie I, Vashtëmia, Kolshi I, Burimi dhe Blazi I, II, të cilat janë njohur e studiuar mirë, i takojnë neolitit të hershëm të zhvilluar. Kjo periudhë në territorin e Shqipërisë Juglindore është dokumentuar nga kultura Podgorie I. Falë një shtrese kulturore të trashë rreth 3 m e mjaft të qartë, në Podgorie, dhe të një lënde shumë të pasur arkeologjike mund të rindërtohet tabloja e asaj kulture, e cila karakterizohet nga qeramika njëngjyrëshe e kuqe me shkëlqim, nga qeramika e pikturuar me bojë të bardhë mbi sfond të kuq si edhe nga figurat steatopigjike prej balte e tryezat e thjeshta të kultit, të cilat i vënë në raporte të drejtpërdrejta kulturore e kronologjike me neolitin e hershëm të Thesalisë (faza Presesklo e pjesërisht Protosesklo), si edhe me neolitin e hershëm të Maqedonisë (Vrshnik-Anzabegovo Ib, c). Elementet e tjera të pranishme në Podgorie I, si qeramika impreso e tipit të Devollit e ajo e tipit adriatik, si edhe qeramika barbotine e sheshtë e vënë atë në lidhje me kulturat e neolitit të hershëm adriatik e ballkano-qendror.
Kultura përfaqësuese e Shqipërisë Verilindore, Kolshi I ka si tregues themelor qeramikën barbotine në reliev të ngritur, qeramikën e pikturuar me bojë kafe mbi sfond të kuq dhe qeramikën impreso, të cilat vendosen mjaft qartë në raporte kulturore e kronologjike me Rudnikun (Rudniku III) në Kosovë dhe me gjithë kulturat e fazës Starçevo II b të Ballkanit Qendror. Blazi I e II në zonën e Matit ka qeramikë të tipit impreso-kardium me motive të ndryshme, si edhe qeramikë njëngjyrëshe gri e të zezë me shkëlqim që i japin kulturës së këtij vendbanimi shpellor karakterin adriatik lindor (Smilçiç I).
Kalimi nga neoliti i hershëm në neolitin e mesëm shënon një kthesë në të gjithë zhvillimin kulturor të territorit të vendit tonë, gjë që është pasqyruar mjaft qartë në kulturat Dunavec I - Cakran Blaz III, të cilat përfaqësojnë dhe tri fazat kryesore të zhvillimit të neolitit të mesëm në Shqipëri. Tipar themelor për të gjitha fazat e kësaj periudhe është qeramika ngjyrë gri, gri e zezë dhe e zezë me sipërfaqe të lëmuar me ose pa shkëlqim, si edhe qeramika barbotine e impreso të trashëguara nga neoliti i hershëm. Qeramika shquhet për një larmi formash ku mbizotërojnë kupat bikonike me variante të ndryshme, tasat trung konikë me fund të lartë, enët me trup sferik me profile të ndryshme etj. Qeramika e neolitit të mesëm dallohet edhe për pasurinë e zbukurimeve të bëra me incizim e thellim, hera-herës të inkrustuara me bojë të kuqe ose të bardhë, për zbukurimet plastike variantesh të ndryshme, për zbukurimin me kanelyra, me pikturim etj.
Çdo njëra nga tri kulturat përfaqësuese ka tiparet dhe veçoritë lokale që burojnë nga diferencat në kronologjinë relative si edhe nga pozita gjeografike, nga raportet e lidhjet që ato kishin me kulturat fqinje.
Faza Dunavec I që përfaqëson shtresën më të hershme të neolitit të mesëm është e lidhur me ekzistencën e një vendbanimi palafit, i cili, sot për sot, është më i hershmi në territorin e Ballkanit. Në Dunavecin I, krahas qeramikës së zezë të cilësisë shumë të mirë vazhdoi të përdorej gjerësisht qeramika barbotine me reliev të zhvilluar, traditë kjo e neolitit të hershëm Starçevian. Por tonin kulturës së Dunavecit I ia jepnin format e reja të enëve të zbukurimit në reliev, zbukurimet me incizim e ngulitje, zbukurimet me kanelyra, pikturimi gri etj.
Gjatë Dunavecit II, krahas elementeve që u trashëguan nga periudha paraardhëse, që edhe këtu përbëjnë shumicën, ka edhe një tog elementesh të reja që e veçojnë atë si një fazë më vete. Zbukurimi në reliev njeh zhvillimin e tij më të gjerë, po ashtu bëhet tipik zbukurimi me gërvishtje i llojit adriatik, kanelyra përmirësohet cilësisht dhe, krahas pikturimit gri, del edhe qeramika e pikturuar me bojë të kuqërremtë. Në këtë fazë shfaqen edhe fragmentet e para të qeramikës dyngjyrëshe kuq e zi.
Cakrani dhe Dunaveci II kanë përputhje të plotë kulturore e kronologjike. Për t’u shënuar është gjetja në Cakran e disa fragmenteve enësh të pikturuara dhe në Dunavec II e një fragmenti, të cilat janë të importuara nga kultura Thesalike e Diminit të hershëm (faza Tsangli). Ato japin një datë të saktë për ekzistencën e njëkohshme të Cakranit e të Dunavecit II me Tsanglin dhe në të njëjtën kohë dëshmojnë për zhvillimin e këmbimit midis trevave tona me Thesalinë. Edhe kultura e Kolshit II në territorin e Shqipërisë Verilindore gjen përputhje të plotë me atë të Cakranit.
Faza fundore e neolitit të mesëm është dëshmuar nga Blazi III në territorin e Shqipërisë së brendshme qendrore. Ajo karakterizohet nga qeramika ngjyrë gri, gri e zezë e ngjyrë kafe e zbukuruar me motive linearo-gjeometrike e spiralike, të cilat janë elemente karakteristike për kulturat danilike të bregdetit dalmatin. Krahas tyre ka edhe enë të zbukuruara me ornamente me vija të thelluara, të cilat mjaft mirë e vënë këtë fazë të neolitit të mesëm në raporte kulturore e kronologjike me kulturën Lisiçiç (Hvar I) të neolitit të vonë të Adriatikut.
Kulturat e neolitit të mesëm të vendit tonë kanë edhe disa tregues të rëndësishëm të kultit e të botës shpirtërore. Si shfaqje e re dhe kryesore janë ritonet, enë jo të zakonshme me katër këmbë me grykë vezake të vendosur pjerrtas me një dorezë të madhe në pjesën e sipërme të trupit dhe të lyera me bojë të kuqe. Këto ritone sipas mendimit të shumë studiuesve duhet të kenë shërbyer në ceremoni rituale kushtuar kulteve të rëndësishme, siç është ai i pjellorisë së tokës, i nënës së madhe, kulte që ishin të lidhura me riprodhimin e jetës, me pjellorinë e tokës e të bagëtisë, të cilat ishin degët bazë të ekonomisë.
Një kult tjetër i epokës neolitike është ai i varrimit të fëmijëve në vendbanim, të vendosur në pozicion kruspull, dëshmi e një flijimi për vetë vendbanimin.
Kalimi nga periudha e neolitit të mesëm në neolitin e vonë është bërë shkallë-shkallë, gjë që provohet nga kultura e vendbanimeve të Dërsnikut, të Barçit II dhe të Maliqit I (Kamnik) ku disa tregues të kulturës vazhdojnë edhe gjatë neolitit të vonë, madje zhvillohen më tej dhe bëhen karakteristike. E tillë është qeramika me tone të çelëta e punuar me kujdes dhe e pikturuar me ngjyra të ndryshme, me motive të larmishme linearo-gjeometrike dhe meandro-spiralike. Kjo qeramikë krijon efekte shumë të ngjashme me qeramikën e neolitit të vonë të Thesalisë, që njihet arkeologjikisht si faza e Diminit klasik. Këto elemente kulturore luajtën një rol të rëndësishëm në formimin e kulturës së neolitit të vonë të vendit tonë.
Fazën finale të epokës së gurit të ri ose siç quhet ndryshe epoka e bakrit, e përfaqësojnë tri vendbanime me një vijimësi kulturore e kronologjike: Burimasi, Maliqi II a dhe Maliqi II b. Kultura e tyre karakterizohet nga përsosja e veglave të strallit, e veglave me gur të lëmuar dhe e atyre prej kocke e briri, si dhe dalja e veglave të para prej bakri (sëpata të tipit daltë, biza e grepa peshkimi), të cilat për shkak të cilësisë së butë të bakrit nuk mundën të zëvendësonin veglat e traditës neolitike. Tiparin themelor të kësaj faze e përbën qeramika, e cila dallohet për cilësinë e punimit të saj, për larminë e formave të enëve, për ngjyrën e zezë e gri të zezë shpeshherë me shkëlqim, si edhe për zbukurimet e shumëllojshme (me pikturim gri, me bojë të bardhë ose të kuqe, me incizim, me ornamente plastike apo kanelyra etj.). Kultura shquhet edhe për një pasuri e larmi objektesh kulti, si figura antropomorfe e zoomorfe, tavolina kulti e objekte të tjera të karakterit ritual.
Kultura neolitike e vendit tonë u zhvillua në lidhje e marrëdhënie të ngushta me kulturat bashkëkohëse të vendeve fqinje, si me kulturën Crnobuki-Shuplevac të Pelagonisë, me kulturën Rahmani të Thesalisë dhe me kulturat egjeane të bronzit të hershëm. Të dhënat e deriatëhershme dëshmojnë kështu se kultura neolitike në vendin tonë zhvillohet pa ndonjë ndërprerje dhe mbi një bazë autoktone. Njohuritë e deritanishme nuk janë të mjaftueshme për të përcaktuar se cilët ishin përfaqësuesit e grupeve apo të komplekseve më të gjera etnokulturore ballkanike të kësaj kohe. Mendimet e ndryshme sipas të cilave këto mund të kenë qenë ose jo popullsi indoevropiane mbeten ende të diskutueshme, sa kohë që të dhënat gjuhësore nga fusha e toponimisë së lashtë të Ballkanit është vështirë të përputhen me siguri me të dhënat arkeologjike. Në këto rrethana, banorët e kësaj lashtësie të largët, këto grupe kulturore ka shumë gjasë t’i takonin një popullsie paleoindoevropiane.
16 Gusht
16 gushti është dita e 228-të e kalendarit gregorian (dita e 229-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 137 ditë.
Mehmed Hoxha
Mehmed Hoxha (1908 – 1987) aktivist dhe luftëtar gjatë Luftës së Dytë Botërore, shqiptar nga Kosova.
Mehmedi më 1 janar 1944 nga ana e komunistëve u emërua në postin e Udhëheqësit të Komitetit Çlirimtar Popullor për Krahinën Socialiste Autonome të Kosovës.
Hedonizmi
Hedonizmi është ndjekja e kënaqësisë e cila është në vetvete një qëllim i vërtetë dhe qëllimi i të gjitha aktiviteteve. Hedonizmi i ka rrënjët në një numër të mendimeve filozofike : Epikuri dhe Epicureans, te utopistët siç ishte si Thomas More, utilitaristët, filozofët, natyralistët, dhe psikologjinë e sjelljes. Siç ka koncepte të ndryshme mbi kënaqësinë, ashtu ka versione të ndryshme të hedonizmit. Hedonizmi psikologjik është i mendimit që një individ duhet dhe patjetër duhet të punojnë për të realizuar dëshirën për kënaqësi, hedonizëm erotik egoist që invidi të japë gjithçka në mënyrë që ai sjell kënaqësi më në afat të gjatë dhe, më në fund, hedonizëm universal që një individ duhet të punojnë në përputhje me atë që do për një kohë të gjatë për të kënaqur që shumicën e njerëzve.
Praktika psikoterapeutike ka treguar se ka shumë njerëz që tërë jetën "besojnë" në kënaqësi vazhdimisht duke arritur dhe kënaqësi në këtë gjendje. Funksionimin seksual dhe sjelljen e personave të tillë shpesh është vlerësuar në mënyrë që përputhet me esencën e ekzistencës së tyre, dhe bien në një gjendje të ndryshme të frikës intensive dhe çrregullime të humorit në këtë drejtim, kur gjërat të shkojnë në mënyrë që ai nuk dëshiron.
Hedonizëm epikurian është në fakt një hedonizëm i "gjallë". Ai beson se dhimbja mendore është rëndë se trupit, sepse trupi po vuan vetëm për shkak të dhimbjes e tanishme, dhe shpirti i paraqet dhimbje nga e kaluara dhe e tashmja, dhe të ardhmen dhe ndoshta me kënaqësi përfshijnë mungesën e dhimbjes fizike dhe të stresit mendor. jeta e rahtshme ofron vetëm arsye kritike e cila vlerëson arsyet për përzgjedhjen ose refuzimin e mendimeve. Të menduarit e gabuar janë shkaku kryesor për paraqitjen e konfuzionit mendor dhe ankth.
Kantoni Saint-Dier-d'Auvergne
Kantoni Saint-Dier-d'Auvergne (frëngjisht: Canton de Saint-Dier-d'Auvergne) është një kanton në departamentin Puy-de-Dôme, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Dier-d'Auvergne. Ka sipërfaqe 130.41km2 dhe popullsi 3504 banorë.
2 p.e.s.
Mbi vitin 2 p.e.s..
3 p.e.s.
Mbi vitin 3 p.e.s..
Vitet 1070
Mbi vitet 1070.
Kantoni Nanterre-Sud-Est
Përbërja aktuale
Kantoni Nanterre-Sud-Est aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Ismet Shaqiri
Ismet Shaqiri (1918 – 1986) aktivist dhe luftëtar i Luftës së Dytë Botërore, shqiptar nga Kosova.
Aremark
Aremark është një komunë në qarkun Østfold, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 319 km² dhe popullsi 1437 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Operacioni në Tanushë
Operacioni në Tanushë ndodhi më 4 Mars 2001 kur luftëtarët e UÇK-së vendosën mina anti-tank në rrugën që shkon për në Tanushë, një fshat në Malet e Karadakut, afër kufirit me Kosovën, që rezultoi në vrasjen e 3 ushtarëve maqedonas.
Ëndrra e Osmanit
Ëndrra e Osmanit është një histori mitologjike për jetën e Osmanit I, themeluesit të Perandorisë Osmane. Historia përshkruan një ëndërr të përjetuar nga Osmani ndërsa qëndronte në shtëpinë e një figure fetare, Shejh Edebali, në të cilën ai sheh një vizion metaforik që parashikon rritjen dhe prosperitetin e një perandorie që do të sundohej nga ai dhe pasardhësit e tij. Historia u shfaq në shekullin e pesëmbëdhjetë, më shumë se njëqind vjet pas vdekjes së Osmanit, dhe mendohet se është krijuar për të ofruar një mit themelor për perandorinë, si dhe për të zbukuruar jetën e Osmanit dhe për të shpjeguar suksesin e tij të mëvonshëm.
Shkrimtarët osmanë i kushtonin shumë rëndësi kësaj ëndrre të supozuar të themeluesit të perandorisë së tyre.
Historia
Osmani, një princ i ri, ishte i njohur dhe i vlerësuar gjerësisht për devotshmërinë e tij fetare. Osmani filloi të vizitojë një njeri të shenjtë, Shejh Edebali (1206–1326), nga respekti për pastërtinë dhe diturinë e tij.
Një ditë kur Osmani dhe vëllai i tij Gokalp po vizitonin kështjellën e fqinjit të tyre, zotit të Ineanit, një forcë e armatosur iu afrua portës, e udhëhequr nga shefi i Eskişehirit dhe aleati i tij, Michael i Mjekrrës së Lartë. (Michael ishte zot grek i Khirenkias, një qytet i fortifikuar në rrëzë të Olimpit Frigjian.) Ata kërkuan që Osmani t'u jepej atyre, por zoti i Inaenit refuzoi të bënte një shkelje të tillë të mikpritjes. Ndërsa armiku qëndronte i pavendosur rreth murit të kështjellës, Osmani dhe vëllai i tij kapën një moment për një sulm të papritur. Ata e ndoqën shefin e Eskişehirit nga fusha me turp dhe e morën të burgosur Mikaelin nga Mjekra e Maja. Megjithatë, robëria dhe rrëmbyesit përfundimisht u bënë miq; më vonë, kur Osmani mbretëroi si një princ i pavarur, Mikaeli doli në anën e tij kundër grekëve, dhe që atëherë ishte një nga mbështetësit më të fortë të pushtetit osman.
Interpretimi dhe kritika
Studiuesit pajtohen se historia nuk ishte bashkëkohore e vajzës së Osmanit dhe Edebalit dhe se ajo u krijua në një periudhë të mëvonshme. Megjithatë, dihet se Shejh Edebali ishte me të vërtetë një figurë historike dhe se Osmani ka të ngjarë të martohej me vajzën e tij.
Në kulturën popullore
Kjo ëndërr u shfaq edhe në serialin turk, Kuruluş: Osman.
Aleksandër Borodin
parapamje|200px|Aleksander Porfirjeviç Borodin Aleksandër Porfirjeviç Borodin (rusisht: Александр Порфирьевич Бородин) u lind më 12 nëntor 1833 në Shën Petersburgu dhe vdiq më 27 shkurt 1887 në Shën Petersburgu të Rusisë. Borodin ishte kompozitorë rusë dhe ishte një ndër më të dalluarit kompozitorë rusë në shekullin e 19-të. Gjithashtu Borodin punonte si profesor i kimisë në universitetin e St. Petersburgut.
Gjithashtu operat më të njohura të Aleksandër Borodin ishin "Prince Igor". Borodin shkroi shumë Kënga, muzikë chamber dhe orkestra, të përfshira dy simfoni.
Gjeografia e Grenlandës
thumb|right|300px| Grenlanda nga sateliti Grenlanda është ishull me një sipërfaqe prej 2.166.086 km² nga e cila 1.755.637 km² (81%) është e mbuluar me akull. Bregdeti ka një gjatësi 39.330 km, që është gati sa gjatësia e Ekuatorit.
Në pjesën qendrore të Grenlandës, e cila është e mbuluar me akull, gjinden më së paku katër stacione hulumtuese shkencore dhe kampe. Radiostacioni Jørgen Brøndlund Fjord deri në vitin 1950 ka qenë radiostacioni më verior në botë.
Toka e Perit, gadishulli në pjesën veriore të Grenlandës, nuk është e mbuluar me akull për shkak se ajri është i thatë për tu formuar mbulesa e borës. Nëse e tërë mbulesa e akullit të shkrihet në Grenlandë, niveli i detit botëror do të rritej për 7 m dhe Grendlanda sigurisht do të shëndrrohej në arqipelag.
Tabela Mix
1 * 1 = 10 2 * 1 = 20 3 * 1 = 30 4 * 1 = 40 5 * 1 = 50 6 * 1 = 60 7 * 1 = 70 8 * 1 = 80 9 * 1 = 90 10 * 1 = 100
17 Gusht
17 gushti është dita e 229-të e kalendarit gregorian (dita e 230-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 136 ditë.
Kantoni Beausoleil
Kantoni Beausoleil (frëngjisht: Canton de Beausoleil) është një kanton në departamentin Alpes-Maritimes, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Beausoleil. Ka sipërfaqe 2.77km2 dhe popullsi 12775 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Beausoleil aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Vitet 1080
Mbi vitet 1080.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1832
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Leonora Poloska
Leonora Poloska lindi më 3 Maj 1982 Shkup Leonora Shkollimin fillor dhe te mesem e kreu ne Maqedoni dhe me sharmin dhe karizmën e saj është njëra ndër këngëtaret më të njohura jo vetëm në Maqedoni ku është lindur por në mbarë hapësirën shqiptare. Deri më tani ajo ka fi tuar disa çmime të rëndësishme, duke vërtetuar talentin dhe potencën prej këngëtareje. Më 1995, në festivalin Nota Fest, Leonora ka fi tuar çmimin për interpretim më të mirë. Pas këtij preludi, në po të njëjtin festival, në vitin 1996, kariera e saj është kurorëzuar me çmimin e parë të jurisë së këtij festivali. Festivali Nota Fest edhe dy herë tjera ka hapur dyert e suksesit për këngëtaren Leonora Poloska. Më 1999 ajo fi ton çmimin e parë nga publiku në këtë festival. Festivali Shou Fest është tjetër bastion i talentit dhe i sukseseve të Leonorës. Tre vjet radhazi ajo u shpërblye në këtë festival. Leonora është ngjitur për herë të parë në skenë që në moshën 13- vjecare. Por, ëndërra e saj për tu bërë këngëtare ka filluar edhe më herët. Që në moshën katër vjecare, Leonora këndonte në familje duke imituar këngëtarët e kohës. Ne vitin 2000 ajo merr cmimin e publikut me kengen 'Shpresa e Ardhmerise' ne 'Nota Fest 2000' dhe ne vitin 2001 merr cmimin e produksionit me kengen tjeter 'Yll i dashurise'
Lidhje e jashtme
https://www.instagram.com/leonora_poloska/?hl=en
Kantoni Vertaizon
Kantoni Vertaizon (frëngjisht: Canton de Vertaizon) është një kanton në departamentin Puy-de-Dôme, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Vertaizon. Ka sipërfaqe 85.53km2 dhe popullsi 12090 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Vertaizon aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Jean Sylvain Bailly
Jean-Sylvain Bailly (15 shtator 1736 - Paris - 12 nëntor 1793 - Paris) ishte astronom Francez dhe orator. Ishte pjesëtar në Revolucionin e Francez. Gjithashtu ai u bë dhe kryetar i parë i Parisit.
Në vitin 1793, me datë 12 nëntor Jean Sylvain Baillyit iu pre koka me gijotinë. Arsyej ishte sepse ishte përfshirë në terror.
Gjorgjije Pajkoviq
Xhorxhi, më 12 dhjetor 1953, ishte emëruar në postin e Kryetarit të Kuvendit të Krahinës Socialiste Autonome të Kosovës. Post të cilin e mbajti deri më 5 maj 1956, kur në këtë postë u emërua Pavle Joviqeviqi.
Siyanda Xulu
Siyanda Xulu (lindi më 30 dhjetor 1991) është futbollistë jugafrikan i cili luan për Maritzburg United dhe për Afrikën e Jugut.
Karriera
Në vitet e hershme, Xulu ishte në akademinë e Kaizer Chiefs para se të lirohet më 2009 ku pastaj u bashkua me Mamelodi Sundowns.
Në maj 2010 Xulu i'u ofrua një testë nga Barcelona, para se të ketë testë dy javor me Arsenalin në shtator 2010, në të cilët ai dështoi të fitoj kontratë.
Në shtator 2012 Xulu u bashkua me klubin rus FC Rostov, duke nënshkruar kontratë katër vjeçare. Në Rostov, Xulu fitoi Kupën Ruse të sezonit 2013-14.ref name=Stats>
Karriera ndërkombëtare
Xulu bëri debutimin e tij për kombëtaren jugafrikane më 15 qershor 2012 në ndeshjen kundër Gabonit, ai zëvendësoi Morgan Gould në minutën e 80. Më 28 maj 2018, ai u emërua kapiten për kombëtaren në Kupën COSAFA 2018.
Qarku i Lezhës
Qarku i Lezhës është një nga 12 qarqet në Shqipëri dhe ka një sipërfaqje prej 1.588 km². Qarku i Lezhës i përfshin rrethin e Kurbinit, rrethin e Lezhës dhe rrethin e Mirditës. Qendra e Qarkut të Lezhës ndodhet në qytetin e Lezhës. ISO 3166-2-Code është AL-08. Qarku i Lezhës kufizohet në veri me Qarkun e Shkodrës, në verilindje me Qarkun e Kukësit, në lindje me Qarkun e Dibrës, në jug me Qarkun e Durrësit dhe në perëndim me Detin Adriatik. Qarku i Lezhës ka një popullsi prej 158.377 banorë.
Gjeografia
Qarku i Lezhës ndodhet në pjesën veriperëndimore të Shqipërisë, në gjatësinë gjeografike 41o 51’ 40” në veri dhe 41o 35’ në jug dhe në gjërësi gjeografike 38° 08’ në perëndim dhe 20°10’ 03” në lindje dhe kufizohet: në veri me qarkun Shkodër, në verilindje me qarkun Kukës, në lindje dhe juglindje me qarkun Dibër, në jug me qarkun Durrës dhe në perëndim me detin Adriatik, me gjatësi vije bregdetare 38 km (nga rëra e hedhur në kepin e Rodonit).
Territori i qarkut të Lezhës ka një sipërfaqe prej 1588.4 km2 dhe shtrihet në krahinën malore-qëndrore dhe ultësirën perendimore, ku 65% e sipërfaqes shtrihet në zonën kodrinore-malore dhe 35% në zonën fushore.
Qarku i Lezhës ka një pozicion të favorshëm gjeogafik në Shqipëri, dhe ndodhet në kryqëzatën e të gjitha arterieve të transportit duke shërbyer si nyje lidhëse veri-jug dhe lindje-perëndim.
Relievi në këtë rajon prezanton kontraste të theksuara të të gjitha llojeve si bregdetar, fushor, kodrinor, malor, alpin etj me një alternim ndërmjet tyre si në asnjë rajon tjetër të vendit, ku deti, fusha dhe malet janë shumë pranë njëri tjetrit.
Në këtë rajon mbizotëron klima kontinentale për zonën malore dhe ajo mesëdhetare për zonën fushore. Temperatura mesatare është 15 °C, ndërsa reshjet e shiut variojnë nga 1200–1700 mm, me shpërndarje të çrregullt gjatë vitit. Territori i këtij rajoni është i pasur me pasuri të mëdha mbi e nëntokësore, hidrike, minerare etj.
Larmia e relievit, klimës, topografisë, gjeologjisë, gjeomorfologjisë krijojnë kushte të favorshme për gjallesën e një shumëllojshmërie të florës dhe faunën tokësore dhe ujore, të egra dhe të buta.
Elementët fiziko-gjografike të territorit të qarkut të Lezhës, gërshtuar me njëri-tjetrin, florën dhe faunën dhurojnë peisazhe dhe bukuri mahnitëse që stimulojnë kryesisht zhvillimin e agrobiznesit dhe atë të turizmit në këtë rajon, si dy burime të rëndësishme të ardhurash për rritjen e mirëqenies dhe prosperitetit të banorëve të këtij rajoni dhe zhvillimin e tij.
Në territorin e rajonit të Lezhës jeton një popullsi prej 212008 banorësh (31 janar 2007), ku 40% e saj jeton në zonat urbane dhe 60% në atë rurale.
Historia
Historia e këtij rajoni është e hershme, mbi 2000-vjet përpara lindjes së Krishtit. Lezha, Kurbini dhe Mirdita pjesë përbërëse të këtij qarku mbartin dhe trashëgojnë vlera të rëndësishme historike. Evenimente të rëndësishme të historisë sonë kombëtare kanë ndodhur në viset e këtij rajoni, ku padyshim banorët e tij dhe veçanarisht prijësit e tyre fisnikë kanë dhënë kontributin e tyre në këto ngjarje.
Ndër ngjarjet më të rëndësishme të historisë së këtij rajoni veçojmë:
Krijimi i shtetit të parë Shqiptar, shtetit të Arbërit në vitin 1190, emblema e të cilit është gjetur në Gëziq të Mirditës dhe ruhet në Muzeun Historik Kombëtar, Tiranë, ashtu si dhe emblema e Skurajve të Kurbinit e gjetur në Pllanë.
Në qytetin historik të Lezhës, nën drejtimin e Heroit kombëtar, Gjergj Kastrioti Skendërbeu, më 2 Mars 1444, u mbajt Lidhja e Lezhës (Besëlidhja e Lezhës) e cila bashkoi princat shqiptar në luftën e përbashkët antiosmane.
Në truallin e këtij rajoni u hapën shkollat e para shqipe në rafshin kombëtar, si shkolla e Ipeshvnisë së Shnapremtes në Kurbin në vitin 1632, shkollat e Pllanës dhe Velës të vitit 1638, shkolla e Blinisht të Zadrimës e vitit 1639 etj.
Ndër monumentet e trashigimisë historiko kulturore me rëndësi kombëtare janë :
“ Kanuni i Lekë Dukagjinit: ( Kanuni i Maleve ) i mbledhur dhe kodifikuar nga dijetari atdhetar At Shtjefen Gjeçovi.
“ Kanuni i Skëndëndbeut” i mbledhur nga kleriku dijetar Frano Ilia
Mbajtja e Kuvendit të Arbërit në fshatin Mërqi të Kallmetit të Lezhës, më 14 janar 1703 dhe botimi në gjuhën shqipe i “ Koncilit” 1706.
Vetëqeverisja e Mirditës me dymbëdhjetë bajrakët e saj të prirë nga dera princore e Gjonmarkajve.
Bashkëjetesa ndërfetare e trashëguar ndër kohëra është një vlerë që banorët e këtij rajoni kanë trashëguar ndër vite dhe po e çojnë më lart.
Këtë fakt të bukur e deshmojnë mijëra pelegrinë me besime të ndryshme që vijnë nga e gjithë shqipëria dhe diaspora në Kishën e Shnandout në Laç, duke e kthyer atë në një nga qendrat më të mëdha peligrinazhit fetar në Shqipëri.