cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sporti në Kosovë
Vende tjera
•  Valon Berisha
•  Etrit Berisha
•  Burim Kukeli
•  Andis Shala
•  Gzim Istrefi
•  Kosovare Asllani
•  Besim Kabashi
•  Naim Terbunja
•  Xhavit Bajrami
•  Elvir Muriqi
•  Rustemi Kreshnik
•  Azem Maksutaj
• Kujtim Shala
Shënime
<references group="lower-alpha"/>
Marta Muco
Marta Muço u diplomua në Fakultetin e Ekonomisë së Universitetit të Tiranës në vitin 1980. Ajo filloi të japë mësim në të njëjtin Universitet që nga viti 1981. Në vitin 1988 ajo mbaroi studimet pasuniversitare dhe mbrojti disertacionin në fushën e Ekonomisë së Krahasuar me një studim për reformën ekonomike hungareze.
Jetëshkrim
Në vitin 1993 ajo fitoi titullin Doktore e Shkencave në Ekonomi.
Nga viti 1990 e deri në vitin 2000 Dr Muço pati disa pozicione këshilltareje për periudha të shkurtra në Ministrinë e Financave dhe atë të Arësimit si dhe punoi ngushtë si anëtare Bordesh me një numër të madh organizatash jo qeveritare në fusha të ndryshme të kërkimit ekonomik, ekonomisë monetare dhe ekonomisë së tranzicionit si dhe pati aktivitet në fushën e mbrojtjes së të drejtave të grave në Shqipëri. Ajo ishtë për disa vjet anëtare dhe nënkryetare e bordit të Institutit të Statistikave. Ndërkohë ajo shërbeu si Vlerësuese Teknike për menaxhimin e granteve për kërkimin shkencor në fushën e ekonimisë së zhvillimit në Komisionin Europian në vitet 1995-1996 si dhe shërbeu si anëtare e Bordit të Fondacionit të Shoqërisë Civile nga viti 1997 deri në vitin 2000.
Dr Muço pati një aktivitet të ngjeshur akademik e kërkimor jashtë e brenda vendit. Ajo ishte profesore vizitore dhe dha cikle leksionesh në Univeristetin La Lumiere 2 në Lion të Francës, Departamentin e Ekonomiksit në Univeristetin e Europës Qendrore në Budapest dhe në Akademinë e Mbrojtjes në Tiranë si dhe ka fituar programe shkëmbimesh në Univeristetin e Romës La Sapienza, në Departamentin e Ekonomiksit të Universitetit të Dellëuer-it në ShBA, nga programi Europian TEMPUS ne Bruksel, dhe nga NATO Democratic Institutions Fellowship. Marta Muço është martuar me Prof. Dr Betim Muço, shkrimtar e shkencëtar i shquar, i cili u nda nga jeta në 15 Janar 2015 dhe ka tre femijë, Sagita, Fedora dhe Zinart.
Ekspertja e ekonomisë Marta Muço Muço ka punuar në Bankën Botërore si eksperte, me Fondin Monetar Ndërkombëtar, USAID-in, me qeverinë dhe sektorin privat. Ajo ka punuar në disa vende të Ballkanit, Afrikën e Veriut, Kaukaz dhe shumë vende të tjera me menaxhime projektesh. Muço ka një eksperiencë 25-vjeçare edhe në mësimdhënie si profesoreshë e politikës monetare.
Arsimimi
Ka studiuar politika ekonomike në Universitetin e Tiranës, shtator 1986 – shtator 1988;
Post Doktoraturë, një vit Departamenti i Ekonomisë, Universiteti i Delaëare, Shtetet e Bashkuara, Janar – Nëntor 1994;
Certifikatë në programimin e Politikave Financiare nga Fondi Monetar Ndërkombëtar, Shtetet e Bashkuara, janar 1999 – mars 1999;
Certifikatë në Lidershipi Ekzekutiv – Menaxhment, Universiteti Cornell, Shtetet e Bashkuara, tetor 2010 – shkurt 2011.
Veprimtaria Akademike
Nga viti 1995 dhe deri në 1999 Dr Muço mori titujt a Profesorit të Asociuar dhe më pas atë të Profesorit. Në vitin 1999 Marta Muço ishte gruaja më e re në moshë me titullin Profesore në Univeristetin e Tiranës. Ndërkohë ajo kish botuar intensivisht artikuj dhe kapituj librash brenda dhe jashtë vendit dhe kish marrë pjesë aktive në qarqet e kërkimit ekonomik në Europë, kryesisht në fushën e studimeve ekonomike krahasimore të ekonomive në tranzicion në Ballkan dhe Europën Lindore. Dr Muço ka kryer një sërë konsulencash në fushën e zhvillimit dhe marrëdhënieve ndërkombëtare, në fushën e politikës monetare dhe të reformës ekonomike në Shqipëri dhe rajon për një sere institucionesh si Bankën Botërore, UNECE, ILO, UNDP Tirana, USAID Tirana, NATO etc., si dhe OJQ, e sektorin privat in Shqipëri dhe jashtë saj.
Mbas një sërë studimesh e botimesh në fushën financiare dhe monetare nga viti 1998 ajo punoi si Shefe e Kabinetit të Guvernatorit në Bankën e Shqipërisë. Gjatë kësaj kohe ajo plotësoi të tjera studime të aplikuara pasuniversitare dhe mori certificatë në Programimin dhe Politikat Financiare nga Fondi Monetar Ndërkombëtar. Gjatë kësaj kohe ajo punoi ngushtë me misionet e Bankës Botërore dhe Fondit Monetar Ndërkombëtar si dhe shërbeu si keshillëtare e Guvernatorit për politikat Monetare në Shqipëri, si dhe mori pjesë aktive në konferenca dhe aktivitete shkencore e botuese në Europe dhe SHBA.
Ajo shërben si Drejtore Programesh në sektorin privat duke menaxhuar programe shumë milionëshe në fushën e komunikimit dhe medias, në fushën e monitorimit dhe vlerësimit të projekteve të agjensive të ndryshme të qeverisë Amerikane. Ajo është eksperte në marrëdhëniet ndërkombëtare dhe drejtuese në kërkime sociale.
Dr Muço ka fituar titullin Manaxhere e Certifikuar (PMP) e programeve dhe është anëtare e Institutit të Manxhimit të Programeve në SHBA. Ajo është gjithashtu anëtare a Vlerësuesve të Uashingtonit (Washington Evaluators), anëtare e Asosacionit të Vlerësuesve (American Evaluation Association), Shoqërisë për Zhvillim Ndërkombëtar (Society for International Development-Washington Chapter), etc. Dr. Muço e ka ruajtur dashurinë për mësimdhënjen e Makroekonimisë dhe që nga viti 2008 është profesore e jashtme e Ekonomiksit në Kolegjin Montgomeri (Montgomery College) në Merilend.
Eksperienca pembledhje
Ekonomiste e specializuar në fushën e makroekonomisë, Ekonomi Politike dhe Ekonominë e Zhvillimit. Përvojë të konsiderueshme në menaxhimin e projekteve dhe menaxhimin e kërkimeve. Ka marrë pjesë në projekte, në monitorimin dhe vlerësimin e hulumtimeve sociale.
Aktiviteti gjerë konsulent me Bankën Botërore, OKB, USAID, qeveria dhe sektori privat. Përvoja si një Menaxhere e Programit në shumë projekte milionë dollarësh. Përvoja në terren në vendet në tranzicion. Përvojë në Ballkan, Afrikën e Veriut, Kaukaz dhe në shumë vende të tjera. Si dhe 25 vjet përvojë në mësimdhënie.
Tigranocerta
Tigranocerta (greqisht: Τιγρανόκερτα, Tigranόkerta) ose Tigranakert (armenisht: Տիգրանակերտ, quhet ndryshe edhe Cholimma ose Chlomaron në antikitet) ishte një qytet dhe kryeqyteti i Mbretërisë Armene midis viteve 77 dhe 69 pes. Ajo mbante emrin e Tigranes i Madh, i cili themeloi qyteti në shekullin e parë para Krishtit. Deri më tani nuk ka asnjë marrëveshje të përbashkët për vendndodhjen e saktë të Tigranakert; ajo ishte ose afër Silvanit të sotëm, Arzan (Arzn, në provincën armene të Arzanene ose Aghdznik), në lindje të Dijarbakir, Turqi, ose në luginën e lumit Garzan ku përmendet nga TA Sinclair. Ishte një nga katër qytetet në Armeninë historike me emrin Tigranakert. Të tjerët ishin vendosur në Nakhichevan, Artsakh dhe Utik.
Verberie
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ajo shtrihet 11 km në jugperëndim të Compiègne në rrugën kryesore për në Senlis dhe Paris. Stacioni hekurudhor është në linjën nga Compiègne në Crépy-en-Valois. Banorët njihen si Sautriauts/Satriatë.
Historia
Më 1 tetor 856 Judith, e bija e Karlit Tullac, Mbretit të Francës Perëndimore, u martua me Æthelwulf, Mbretin e Wessex në pallatin mbretëror të Verbërisë.
Gjatë Luftës së Parë Botërore ajo ishte skena e luftimeve më 1 shtator 1914 dhe në 1918. Fshati ka disa varreza lufte, duke përfshirë Varrezën Kombëtare Franceze Verbëri, e cila përmban varret e 3,221 ushtarëve francezë (nga të cilët 2,339 janë të paidentifikuar), 52 ushtarakësh nga Mbretëria e Bashkuar dhe një kalorësi kanadez.
Personalitetet
Ishte vendlindja e autores dhe feministes Juliette Adam.
Shpresa Kureta
Shpresa Kureta (28 prill 1959) një diplomate e shërbimit të jashtëm të Republikës së Shqipërisë, më 29 prill 2014 është dekretuar Ambasadore Residente e Republikës së Shqipërisë në Republikën e Polonisë dhe Ambasadore joresidente në Republikën e Estonisë, Republikën e Letonisë, Republikën e Lituanisë dhe në Ukrainë.
Në shtator 2001, Shpresa Kureta u dekretua Ambasadore e Shqipërisë në Austri, ku dhe shërbeu deri në fund të vitit 2005.
Lidhje të jashtme
Shpresa Kureta në ambasadat.gov.al
Muzeu i Teatrit të Skalës
parapamje| Angelo Inganni, Rruga e Teatro alla Scala, 1852 Muzeu i Teatrit La Scala është një institucion muze privat i cili ndodhet në Kazino Ricordi, ngjitur me Teatro alla Scala. Ai ruan një koleksion të pasur pikturash që lidhen me botën e operës dhe teatrit në përgjithësi, skica skenografike, letra, portrete, autografe dhe instrumente antike muzikore.
Historia
majtas|parapamje| Giuditta Pasta, Gioacchino Giuseppe Serangeli, 1821. majtas|parapamje| Antonio Canova, Busti i Nicola Tacchinardi Historia e jashtëzakonshme e Teatro alla Scala, mbi dyqind vjet triumfesh të pavdekshme dhe nganjëherë humbje epike, u bë nga burra dhe gra po aq të jashtëzakonshme. Kompozitorët, këngëtarët, dirigjentët, valltarët, libretistët, sipërmarrësit kanë jetuar brenda këtyre viteve të rëndësishme e shpesh aventureske, gjithmonë plot punë, angazhim, pasion.
Në këtë muze tregohen ngjarje të mrekullueshme.
Bërthama e parë e muzeut u krijua në 1911 me blerjen në një ankandi parisien të koleksionit privat të tregtarit të vlerave antike në Paris Giulio Sambon, një adhurues i madh i teatrit. Blerja u bë e mundur falë një pajtimi publik dhe një alokimi të qeverisë. Tarifa e pajtimit ishte 5,000 lireta në atë kohë, një shumë e konsiderueshme, e cila është afër 15,000 euro sot. Koleksioni kishte për qëllim të dokumentonte historinë e shfaqjes nga antikiteti në bashkëkohësi, fillimisht pa ndonjë lidhje me aktivitetin specifik të teatrit La Scala. Muzeu u inaugurua zyrtarisht më 8 Mars 1913.
Në vitet në vijim, shumë donacione dhe blerje u shtuan në thelbin fillestar të koleksionit. Gjatë Luftës së Dytë Botërore koleksionet u zhvendosën në vende të sigurta për ruajtje dhe në fund të luftës, pas rindërtimit, muzeu u riorganizua nga Fernanda Wittgens. Zona e ekspozitës së muzeut përbëhet nga katërmbëdhjetë dhoma dhe ekspozon buste mermeri dhe portrete të shumë kompozitorëve, dirigjentëve dhe artistëve të sferës muzikore evropiane të dy shekujve të fundit, instrumente antikë muzikorë. Disa piktura përshkruajnë Teatrin. Një pikturë nga Angelo Inganni përfaqëson rrugën e Scala në 1852, kur hyrja në teatër ishte akoma afër ndërtesave dhe sheshi para tij nuk ishte hapur.
Ndër veprat e vlefshme të ekspozuara në muze janë instrumente muzikore, piktura dhe buste në mermer dhe bronz nga artistë të njohur:
Librari
parapamje| Një nga sallat e bibliotekës Biblioteka "Livia Simoni" i bashkangjitet muzeut, e ngritur në të njëjtën kohë me muzeun me një fillim prej rreth 10,000 vëllimesh të historisë dhe kritikës teatrore dhe rezultateve muzikore. Në vitin 1954, me trashëgiminë testamentare të kritikut dhe dramaturgut të teatrit Renato Simoni, biblioteka rriti tërë koleksionin e saj prej 40,000 vëllimesh; në kujtim të nënës së kritikut, biblioteka u emërua pas Livia Simoni. Dy koleksione të mëtejshme më pas u bashkuan në bibliotekë, ajo e aktorit Ruggero Ruggeri (e fituar nga Cassa di Risparmio e Provincave Lombard dhe dhuruar muzeut) dhe ajo e shkrimtarit Arnaldo Fraccaroli, dhuruar nga djali i tij.
Sot trashëgimia e librave të bibliotekës përbëhet nga mbi 150,000 libra të cilat e bëjnë atë një nga bibliotekat më të rëndësishme për pasurinë dhe plotësinë e koleksioneve në fushat teatrore, lirike, muzikore dhe vallëzuese. Trashëgimia bibliografike përfshin vëllime të rralla duke filluar nga shekulli i gjashtëmbëdhjetë që kanë të bëjnë me paraqitje të temave të shenjta dhe profane dhe fabula baritore, botime prestigjioze të ilustruara të shekullit XVII dhe një numër të madh kopjesh të autografuara dhe të shënuara.
Arkivi
Seksioni i arkivit të bibliotekës përmban koleksione të gjera të skicave të skenografisë, figurave të teatrit, fotografi, skema dhe postera, libretet e operës, letra nga aktorë, regjisorë, kompozitorë dhe këngëtarë të cilët me kalimin e kohës kanë bashkëpunuar me Teatro alla Scala që nga shekulli. XVII në ditët tona Ka edhe rezultate të shumta muzikore të shkruara me dorë nga Giuseppe Verdi, Gioachino Rossini, Giacomo Puccini dhe Gaetano Donizetti. Ekzistojnë gjithashtu disa dorëshkrime muzikore të veprave të plota, duke përfshirë: meshën Requiem nga Giuseppe Verdi dhe Tancredi nga Gioachino Rossini, si dhe faqe dhe skica të shpërndara nga Mozart, Beethoven, Puccini, Donizetti, Bellini.
Mitsuo Watanabe
(lindur më 4 Qershor 1953) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 28 ndeshje dhe ka shënuar 4 gola.
Arques-la-Bataille
Arques-la-Bataille është një komunë në Francë. Arques-la-Bataille bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 2541 banorë dhe sipërfaqe 14.69 km².
Psikoaktive
Psikoaktive, e quajtur gjithashtu psikotrope, është një term që aplikohet ndaj substancave kimike që ndryshojnë gjendjen mendore të një personi duke ndikuar në mënyrën se si funksionon truri dhe sistemi nervor. Kjo mund të çojë në dehje, e cila shpesh është arsyeja kryesore që njerëzit zgjedhin të marrin droga psikoaktive. Ndryshimet në funksionin e trurit të përjetuara nga njerëzit që përdorin substanca psikoaktive ndikojnë në perceptimet, disponimet dhe / ose vetëdijen e tyre.
Substancat psikoaktive gjenden në një numër medikamentesh, si dhe në alkool, drogë ilegale dhe rekreative, dhe disa bimë dhe madje edhe kafshë. Alkooli dhe kafeina janë droga psikoaktive që njerëzit më së shpeshti përdorin për të ndryshuar gjendjen e tyre mendore. Këto barna janë ligjërisht të disponueshme, por ende mund të jenë fizikisht dhe psikologjikisht të dëmshme nëse merren në tepërt.
Daimiel
Daimiel është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Campo de Calatrava, të provincës Ciudad Real, në Castile-La Mancha. Daimiel ka 18698 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 438 km2.
Psikoaktive
Zakonisht, njerëzit vendosin kur dhe si duan të përdorin drogë psikoaktive. Sidoqoftë, në disa situata, drogat psikoaktive përdoren për të ndryshuar gjendjen mendore të dikujt për të shfrytëzuar personin. Një shembull i zakonshëm i kësaj është drogi i përdhunimit Rohypnol, i cili është i paligjshëm në SHBA. Gjithashtu duhet të jeni të vetëdijshëm se marrja e barnave të përshkruara psikoaktive në mënyra të tjera nga ato që kanë për qëllim, për shembull, marrjen e barnave që janë përshkruar për dikë tjetër, ato ju janë dhënë, është e paligjshme.
Substancat natyrore, të tilla si kërpudha hallucinogenic dhe kaktus, dhe gjethet, lule, dhe buds e bimëve të caktuara mund të jetë gjithashtu psikoaktive.
Disa njerëz mendojnë se, për shkak se këto substanca ndodhin natyrshëm, ato janë më pak të dëmshme se ato të prodhuara. Megjithatë, ky nuk është rasti.
Për shembull, dikush që përdor një fabrikë psikoaktive për të ndryshuar gjendjen e tij mendore mund të ketë një rrezik më të lartë të mbidozës ose helmimit. Arsyeja për këtë është sepse personi që merr substancën nuk ka kontroll mbi fuqinë e substancës psikoaktive të bimës ose toksicitetit, siç ekziston në drogat e prodhuara.
E njëjta gjë vlen edhe për barnat e rrugës të blera nga një tregtar droge, të cilat zakonisht priten me një sërë substancash të tjera psikoaktive dhe mbushëse, disa prej të cilave mund të jenë të dëmshme.
Një ilaç apo medikament që quhet "psikoaktive" nuk është domosdoshmërisht problematike, edhe pse shumë janë.
Si klasifikohen drogat psikoaktive?
Ekzistojnë katër mënyra në të cilat klasifikohen medikamentet psikoaktive:
Nga efektet e tyre të përbashkëta (efektet që të gjithë kanë) në trurin dhe trupin - për shembull, ilaqet kundër depresionit, hipnotika (mjetet e gjumit), dhe medikamentet që përdoren për trajtimin e kushteve të tilla si çrregullimi i vëmendjes së hiperaktivitetit të deficitit (ADHD) Nga gjasat e tyre për të shkaktuar varësi (të lartë në të ulët) Nga struktura e tyre kimike Nga Administrata Amerikane për Zbatimin e Drogës cakton IV, të cilat klasifikojnë këto barna nga potenciali për abuzime ("I" është më i lartë, "V" është më i ulët) Ky artikull jep detaje mbi efektet e zakonshme të barnave psikoaktive.
Kompleksi te Muzeu Historik (Vlorë)
Kompleksi te Muzeu Historik është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Nr. Vendimi 654, Dt. 09.11.2006".
Psikoaktive
Stimulues
Shembuj të efekteve përfshijnë vigjilencë të rritur, energji më të madhe, ngacmueshmëri, përmirësim në gjendjen shpirtërore që mund të arrijë euforinë, dhe përgjigjet trupore siç është rritja e ritmit të zemrës dhe presioni i gjakut.
Shembuj të stimuluesve përfshijnë kafeinë, nikotinën , amfetaminën dhe kokainën. Shembuj të efekteve të përdorimit të tepruar të kokainës mund të përfshijnë nervozizmin, ndryshimet e disponimit, hallucinimin, palpitacionet e zemrës, dhimbjen e gjoksit dhe madje edhe vdekjen.
Depresioni
Shembuj të efekteve përfshijnë ndjenja të reduktuara të tensionit, lehtësim të ankthit dhe relaksim të muskujve. Me përdorim të tepruar, efektet mund të përfshijnë lëkurë të zhurmshme, frymëmarrje të ngadaltë dhe të cekët, puls i shpejtë dhe i dobët, koma dhe vdekje.
Shembuj të depresivëve përfshijnë alkoolin dhe qetësuesit si benzodiazepinat dhe barbituratet.
Opioidet
Pothuajse të gjitha barnat në këtë grup rrjedhin nga morfina.
Shembuj të efekteve të tyre përfshijnë lehtësimin e dhimbjeve, përgjumje, eufori, konfuzion dhe depresion respirator (ngadalësuar frymëmarrjen që mban mushkëritë nga zgjerimi i plotë dhe duke siguruar oksigjen të mjaftueshëm për trupin).
Me përdorim të tepruar, efektet mund të përfshijnë të përzier dhe të vjella, konvulsione, arrest respirator, koma dhe vdekje.
Shembuj të opioideve përfshijnë disa ilaçe kundër dhimbjeve, kodeinë të tillë, morfinë, oksikodonin dhe heroinën. Taksat e tjera kundër dhimbjes, si aspirina, acetaminofen dhe ibuprofen, nuk mund të përmbajnë opioide. Sidoqoftë, ato ende mund të shkaktojnë probleme shëndetësore dhe mbidozë nëse merren tepër.
Halugjene
Shembujt e efekteve përfshijnë paranoja, depersonalizimi (një ndjenjë e mos reale), hallucinacione, sjellje të çrregullt, dhe rritje të presionit të gjakut dhe shkallës së zemrës. Efektet e përdorimit të tepruar mund të përfshijnë probleme të të menduarit dhe të folurit, humbja e kujtesës, depresioni dhe humbja e peshës. Emergjencat mjekësore rrallë ndodhin.
Shembuj të hallucinogens përfshijnë psilocybin nga kërpudhat, "acid" (LSD), ketamine, phencyclidine (PCP), dextromethorphan, dhe peyote (mescaline).
Marijuana (kanabis)
Shembuj të efekteve psikoaktive të marihuanës përfshijnë ndryshimet në perceptimin ndijor; eufori; relaksim; ndryshimet e oreksit; memorie të dëmtuara, përqendrim dhe koordinim; dhe ndryshimet në presionin e gjakut. Marihuana është droga e vetme në klasën e saj.
Leonit Uka
__NOINDEX__
El Dorado
Disa vepra letrare kanë përdorur emrin në titujt e tyre, herë si "El Dorado", dhe herë të tjera si "Eldorado".
Ispagnac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ispagnac (Ocitanisht: Espanhac ; Shqip: Espanjaku) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Shigemi Ishii
(lindur më 7 Korrik 1951) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 15 ndeshje.
Saint-Jean-aux-Bois, Oise
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Kryengritja Irlandeze
Kryengritja e Pashkëve (Irlandisht: Éirí Amach na Cásca), e njohur gjithashtu si Rebelimi i Pashkëve, ishte një kryengritje e armatosur në Irlandë gjatë Javës së Pashkëve në Prill 1916. Rritja u nis nga republikanët Irlandezë kundër sundimit Britanik në Irlandë me qëllimtë krijimit të një Republike Irlandeze të pavarur ndërsa Mbretëria e Bashkuar po luftonte në Luftën e Parë Botërore.Ishte kryengritja më e rëndësishme në Irlandë që nga rebelimi i vitit 1798 dhe konflikti i parë i armatosur i periudhës revolucionare Irlandeze.Gjashtëmbëdhjetë nga udhëheqësit e Rising u ekzekutuan në maj 1916, por kryengritja, natyra e ekzekutimeve dhe zhvillimet e mëpasshme politike përfundimisht kontribuan në një rritje të mbështetjes popullore për pavarësinë Irlandeze.
Saint-Jean-aux-Bois, Oise
Saint-Jean-aux-Bois (Shqip: Shën Gjoni Ozbua ) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Gars
Gars është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Gars ka një popullsi prej 70 banorë dhe sipërfaqe 15.57 km², me një dendësi prej 4 banor/km².
Kryengritja Irlandeze
Organizuar nga një Këshill Ushtarak prej shtatë personash të Vëllazërisë Republikane Irlandeze, Ngritja filloi të hënën e Pashkëve, 24 Prill 1916 dhe zgjati për gjashtë ditë. Anëtarët e Vullnetarëve Irlandezë, të udhëhequr nga drejtori i shkollës dhe aktivisti i gjuhës Irlandeze Patrick Pearse, të bashkuar nga Ushtria Qytetare Irlandeze më e vogël e James Connolly dhe 200 gra të Cumann na mBan, kapën ndërtesat e rëndësishme strategjike në Dublin dhe shpallën Republikën Irlandeze. Ushtria Britanike solli mijëra përforcime, si dhe artileri dhe një varkë me armë. Kishte luftime në rrugë në rrugët për në qendër të qytetit, ku rebelët ngadalësuan përparimin britanik dhe shkaktuan shumë viktima. Diku tjetër në Dublin, luftimet kryesisht konsistonin në snajper dhe beteja me distancë të gjatë me armë. Pozicionet kryesore rebele gradualisht u rrethuan dhe u bombarduan me artileri. Kishte veprime të izoluara në pjesë të tjera të Irlandës; Udhëheqësi vullnetar Eoin MacNeill kishte lëshuar një urdhër kundër në një përpjekje për të ndaluar Rritjen, e cila uli shumë numrin e rebelëve që mobilizuan. Me një numër shumë më të madh dhe armë më të rënda, Ushtria Britanike shtypi Rritjen. Pearse ra dakord për një dorëzim të pakushtëzuar të Shtunën 29 Prill, megjithëse luftimet sporadike vazhduan pak. Pas dorëzimit, vendi mbeti nën ligjin ushtarak. Rreth 3,500 njerëz u zunë rob nga Britanikët dhe 1,800 prej tyre u dërguan në kampe internimi ose burgje në Britani. Shumica e udhëheqësve të Rising u ekzekutuan pas gjykatave ushtarake. Rritja solli republikanizmin e forcës fizike përsëri në ballë të politikës Irlandeze, e cila për gati pesëdhjetë vjet ishte dominuar nga nacionalizmi kushtetues. Kundërshtimi ndaj reagimit britanik ndaj Rritjes kontribuoi në ndryshimet në opinionin publik dhe lëvizjen drejt pavarësisë, siç tregohet në zgjedhjet e Dhjetorit 1918 në Irlandë, të cilat u fituan nga partia Sinn Féin, e cila thirri Dáil-in e Parë dhe shpalli pavarësinë. Nga 485 të vrarë, 260 ishin civilë, 143 ishin ushtarakë dhe personel policor britanik dhe 82 ishin rebelë irlandezë, përfshirë 16 rebelë të ekzekutuar për rolet e tyre në Rising. Më shumë se 2,600 njerëz u plagosën. Shumë nga civilët u vranë ose u plagosën nga zjarri i artilerisë britanike ose u gabuan si rebelë. Të tjerët u kapën në zjarr kryq gjatë luftimeve të zjarrit midis britanikëve dhe rebelëve. Granatimet dhe zjarret që rezultuan lanë pjesë të Dublinit qendror në rrënoja.
Marinëz, Belsh
Marinëz është një fshat në Bashkinë Belsh në Qarkun e Elbasanit në Shqipëri.
Saint-Germain-du-Teil
Saint-Germain-du-Teil (Ocitanisht: Sant German del Telh ; Shqip: Shën Vilhemi i Telit) është një komunë në departamentin Lozère në Francën jugore.
Hinata Hyuga
Hinata Hyuga (Japonisht: 日向 ヒナタ) është personazh fiktiv i cili luan në serialin e animuar Naruto. Hinata është protagoniste e serialit, është ninxhë nga fshati i gjethes. Ajo është anëtare e skuadrës 8 bashkë me Kiba Inuzuka dhe Shino Aburame. Zëri i saj bëhet nga Nana Mizuki në japonisht. Ndërsa në gjuhën angleze, zëri i saj bëhet nga Stephanie Sheh. Gjatë një interviste, Masashi Kishimoto ka thënë se ai do ta kishte bërë Hinatën si personazhe më kryesore se Sakura Haruno. Hinata është personazh më i popullarizuar mesin e fansave të Narutos, duke u renditur në vendin e 10-të.
Zona Arkeologjike "A" dhe "B" (Vlorë)
Zona Arkeologjike "A" dhe "B" (Vlorë) është një monument i trashëgimisë kulturore në Vlorë, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Daimús
Daimús është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Safor, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Daimús ka 3007 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 3.1 km2.
Arquettes-en-Val
Arquettes-en-Val është një komunë në Francë. Arquettes-en-Val bën pjesë në departamentin Aude të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 95 banorë dhe sipërfaqe 9.31 km².
Derrick Rose
Derrick Martell Rose (lindur më 4 tetor 1988) është një basketbollist profesionist amerikan për New York Knicks të National Basketball Association (NBA). Ai luajti një vit basketboll kolegji për Memphis Tigers para se të duke u hartuar i pari në përgjithësi nga qyteti i tij i lindjes Chicago Bulls në draftin e NBA 2008. Ai u emërua Rookie i Vitit i NBA dhe gjithashtu u bë lojtari më i ri që fitoi Çmimin e Lojtarit më të Vlefshëm i NBA në 2011 në moshën 22 vjeç.
Rose u lind dhe u rrit në Çikago dhe mori pjesë në Akademinë e Karrierës Simeon. Ai u rekrutua shumë nga kolegjet, duke zgjedhur përfundimisht të bashkohej me Universitetin e Memfisit nën trajnerin John Calipari. Rose drejtoi Tigrat në fitoret më të mëdha në historinë e NCAA (një rekord 38–2), renditjen e tyre të parë numër 1 në 25 vjet dhe një paraqitje në ndeshjen e kampionatit NCAA. Në vitin 2009, një hetim i NCAA zbuloi se rezultatet e Rose të SAT ishin shfuqizoj, dhe si rezultat, NCAA nuk llogariten gjithë sezonin 2007-08 i Memphisit.
Rose ka luftuar me dëmtime të konsiderueshme të gjurit që nga fushata e tij 2010-11 MVP. Në raundin e parë të Playoffs NBA 2012 kundër Philadelphia 76ers, Rose grisi ACL në gjurin e majtë e tij. Rose kërkoi një operacion dhe më pas u mënjanua për të gjithë sezonin 2012–13. Rose u kthye për të luajtur në 2013–14, por gjatë një ndeshje të sezonit të rregullt kundër Portland Trail Blazers më 22 nëntor 2013, Rose plagosi meniskun e tij të djathtë i cili bëri që ai të humbasë pjesën e mbetur të sezonit. Ai u kthye edhe një herë në sezonin vijues, por dëmtimet e gjurit vazhduan të ndikonin në disponueshmërinë e tij dhe prodhimin e tij. Në qershor 2016, ai u tregtua në New York Knicks, ku përfundoi vitin e fundit të kontratës së tij. Ai nënshkroi me Cleveland Cavaliers për një pagë minimale për sezonin 2017–18 NBA por u pengua nga dëmtimet në kyçin e këmbës, gjë që çoi në tregtimin e tij dhe më pas heqjen dorë nga Utah Jazz në Shkurt 2018. Ai nënshkroi me Minnesota Timberwolves një muaj më vonë me një kontratë të sezonit; ai qëndroi me ekipin gjatë sezonit vijues dhe gëzoi një rilindje në karrierë si njeri i gjashtë jashtë stolit, megjithëse humbi 31 ndeshje për shkak të menaxhimit të dëmtimit. Për sezonin 2019-2020 NBA, Detroit Pistons e nënshkroi atë për kontratën e tij të parë të pagës jo minimale që nga viti 2012, dhe ai vazhdoi të ishte i suksesshëm jashtë stolit. Sezonin vijues, ai u ribashkua me ish-trajnerin e tij Tom Thibodeau kur New York Knicks e bleu atë në një zanat.
Shkolla Normale e Shkupit
Shkolla Normale e Shkupit mund t`i referohet:
Shtith
është një fshat në Bashkinë Belsh në Qarkun e Elbasanit në Shqipëri.
Angélique Arvanitaki
Angélique Arvanitaki (11 korrik 1901 – 6 tetor 1983) ishte një neurofiziologe franceze e cila bëri kërkime mbi aktivitetin elektrik te neuroneve duke përdorur  fibrat e mëdha nervore të molusqeve të ndryshme.
Jeta
Angélique Arvanitaki ishte me origjinë greke por nga mbiemri del te jet me prejardhje arvanitase dhe ka lindur në Kajro më 11 korrik 1901. Në 1942, ajo u martua me Nick Chalazonitis, i cili ishte një student në mjekësi veterinare në atë kohë, dhe do të bëhet neurofiziolog. Vajza e tyre Alcmene Chalazonitis, i lindur në vitin 1943, më vonë, u bë edhe ajo një neuroscientist.
Kërkimet
Arvanitaki ka kontribuar në fushën e neurofiziologjisë me kërkime që të hulumtohen të gjigand fibrave nervore në përgjithshmë të gastropods, e deti krejt Aplysia dhe vendin kërmilli <i id="mwIQ">Helix</i>. Ajo ka zhvilluar konceptin e ganglionin përgatitjen e mëdha të identifikueshme nervat. Arvanitaki zbuluar gjithashtu se të rregullt me energji elektrike lëkundje mund të periodikisht të rritet në madhësi deri në një seri të veprimit potencialet u drejtuan së bashku izoluar fibrave nervore të cuttlefish, gjinie Sepia. Më tej kontributin e Arvanitaki ishte demonstrimi se një neuronal qark nuk ishte e nevojshme për një të vetme nervore për të prodhuar ritmike dhe spontane aktivitet. Gjithashtu, ajo zbuloi se kur dy fibrat nervore janë të afërt në afërsi, aktiviteti i një të vetme fibra nervore mund të gjenerojnë të aktivitetit në një afërsi fibra nervore. Arvanitaki dhe burri i saj Chalazonitis dy hulumtuar metodologjia e electrophysiological aktiviteti i sistemit nervor e detit hare gjini Aplysia. Në vitin 1955, Arvanitaki dhe Chalazonitis, si dhe Ladislav Tauc krijoi parë intracellular regjistrimet e madh të neuroneve të Kalifornisë detit hare. Arvanitaki dhe Chalazonitis' hulumtuar photoexcitability të caktuara të neuroneve.
Puna e Arvanitakit megjithëse e rëndësishme, u eklipsua nga puna  e madhe e Hodgkin dhe Huxley te gjigandet axon të squid.
Basma
Basma është një tekstil i rëndë i endur thjeshtë i bërë nga pambuku i pazbardhur dhe shpesh i papërpunuar plotësisht. Mund të përmbajë gjithashtu pjesë lëvozhgë të pandarë. Pëlhura është shumë më e trashë se muslin, por më pak e trashë dhe e trashë se kanvacë ose xhins. Megjithatë, ajo është ende shumë e lirë për shkak të pamjes së saj të papërfunduar dhe të pangjyrosur.
Pëlhura ishte fillimisht nga qyteti Calicut në Indinë jugperëndimore. Është bërë nga endësit tradicionalë të quajtur cāliyans. Pëlhura e papërpunuar u ngjyros dhe u printua me nuanca të ndezura, dhe printimet e basmas u bënë të njohura në Evropë.
Prejardhja
Basma e ka prejardhjen në Calicut, në Indinë Jugore, tani Kerala, gjatë shekullit të 11-të, ku pëlhura njihej si "chaliyan". Ajo u përmend në letërsinë indiane në shekullin e 12-të, kur dijetari dhe shkrimtari Hemachandra përshkroi printime pëlhure basme me një dizajn zambak uji. Basma është thurur duke përdorur pambuk guxharat nga Surat si për dredhë ashtu edhe për ind. Në shekullin e 15-të, basma nga Guxharat u shfaq në Kajro, në atë kohë kryeqyteti i Ejaletit të Egjiptit nën Perandorinë Osmane. Tregtia me Evropën vazhdoi nga shekulli i 17-të e në vazhdim.
Lumnimi
parapamje|[[Gjon Pali II|Papa Gjon Pali II lumturoi më shumë njerëz sesa kishin bërë të gjithë paraardhësit e tij në 400 vjet, dhe u fortlumturua gjashtë vjet pas vdekjes së tij, në Meshën Hyjnore të Mëshirës në 2011]] Lumnimi (shqipërim nga latinishitja i beatificationem, (nga latinishtja beatus, "të bekuar" dhe facere, "për të bërë")) është një njohje që i akordohet nga Kisha Katolike të vdekurve që hyjnë në Qiell për aftësinë e tyre që të ndërmjetësojnë te Zoti në emër të individëve që lutem në emrin të tyre.
Histori
Deri më 1634 Peshkopët lokalë kishin fuqinë që të lumnonin. Në atë vit Papa Urbani VIII, me kushtetutën apostolike Cœlestis Jeruzalem, në 6 korrik, ia rezervoi këtë pushtet vetëm Vatikanit.
Që nga reformat e vitit 1983, një mrekulli duhet të ketë ndodhur përmes ndërmjetësimit të personit që do lumturohet, edhe pse hetimet mjekësore të Kishës kryhen privatisht dhe prandaj janë subjekt i spekulimeve në lidhje me metodat e tyre.
Kërkesa e një mrekullie nuk është e domosdoshme për lumnimin e atyre që vdesin në martirizim, pra si dëshmorë, pasi shenjtëria është vënë në dukje nga të qenit të vrarë in odium fidei (d.m.th. në urrejtje të besimit).
Dita e festës për një të person të bekuar nuk është universale, por është e famshme vetëm në rajonet ku personi merr nderim të veçantë.
Rruga evropiane E65
parapamje|Harta e rrugës E65 me vendet nëpër të cilat kalon rruga: *🇸🇪 *🇵🇱 *🇨🇿 *🇸🇰 *🇭🇺 * *🇧🇦 *🇲🇪 * * *🇲🇰 *🇬🇷
Lumnimi
Praktikat nën Papë të ndryshëm
Papa Gjon Pali II (18 Maj 1920 – 2 prill 2005) e ndryshoi rrënjësisht praktikën e mëparshme katolike për lumnimin. Në tetor të vitit 2004, ai kishte fortlumturuar 1,340 njerëz, më shumë sesa kishin bërë të gjithë paraardhësit e tij që nga Papa Sixtus V (1585-1590), i cili themeloi një procedurë lumnimi të ngjashme me atë që përdoret sot. Pasardhësi i Gjon Pali II, Papa Benedikti XVI ndaloi zakonin që lumnimi të bëhet vetëm në Vatikan me Papën që kryeson; lumnimet tani mund të mbahen aty ku subjekti ka jetuar, gjithsesi duhet të jetë prezent Kardinalit Prefekt i Kongregatës për Shkaqet e Shenjtorëve i caktuar për të qeverisur ceremoni si i Deleguar Papnor. Papa ende mund të kryesojë, ashtu siç ndodhi më 19 shtator të vitit 2010, kur Benedikti XVI shentëroi John Henry Newman në Cofton Park, Birmingham, në ditën e fundit të vizitës së tij në Britaninë e Madhe. Benedikti XVI gjithashtu personalisht shërbeu Meshen e Shenjtërimit të paraardhësit të tij, Gjon Palit II, në Bazilikën e Shën Pjetrit, në faqen e Dytë të dielën e Pashkëve, ose të Djelën e Mëshirës Hyjnore, në 1 Maj 2011, në një ngjarje që tërhoqi më shumë se një milion njerëz.
Rruga evropiane E65
Rruga evropiane E65 është një rrugë në relacionin veri-jug që fillon në Malmö, Suedi dhe përfundon në Chania, Greqi. Rruga ka një gjatësi të përgjithshme prej rreth 4000 km.
Lumnimi
Konfirmimi i kultit
Konfirmimi i kultit është disi një procedurë e ndryshme, në të cilin kisha njeh kultin lokal të një personi, duke pohuar se një nderim i atij personi është i pranueshëm. Një konfirmim i tillë është më shumë një sanksionim zyrtar i katolicizmit popullor sesa një hap aktiv për procedurë lumnimi, por subjekti i kultit mund të trajtohet si "i bekuar."
Rruga evropiane E65
Rruga
Seksioni i rrugës midis Malit të Zi dhe Kosovës është ende i paqartë, për shkak të një problemi aktual me rrugën E80 e cila në këtë seksion nuk është në harmoni me rrugën E65. Rruga ekzistuese magjistrale që kalon përmes Podgoricës nëpër qytetin e Bijelo Poljes vazhdon në veri përmes Serbisë perëndimore si E763, larg nga drejtimi i Prishtinës. Përkundrazi, rruga duhet të kthehet në lindje, rreth 5 km para Bijelo Poljes (kryqëzimi Ribarevina), dhe drejt Prishtinës. Pas kësaj, në Rozhaje, itinerari kthehet përsëri në veri, kalon nëpër Serbinë perëndimore afër Tutinit, dhe më pas hyn në Kosovë afër Mitrovicës së Kosovës. Dikur, para vitit 1985, kjo rrugë ishte e njohur si rruga E14.
Itinerari
Itinerari i rrugës E65 është përcaktuar nga UNECE si më poshtë:
Singi (albanian rapper)
Singullar është këngëtar i njohur. Agon Anadolli aka Singullar, eshte shume i njohur per rep real dhe duete me reperat me te mire te Kosoves.
Më datë 5 Korrik 2007, Singullar Kodoshi publikon videoklipin "Ahh".
Më datë 5 Korrik 2007, Singullar Kodoshi publikon videoklipin "Terapia", në bashkëpunim me Alfayed.
Në vitin 2009, Singullar Kodoshi & 039 Crew publikojnë albumin "Embargo".
Në vitin 2010, Newporn publikojnë albumin "Newporn".
Më datë 1 Mars 2011, Dj Flow publikojnë videoklipin "N'qytetin Tem", në bashkëpunim me Lumi B, Singullar & Iliros. Videoklipi u prodhua nga Pinkmoon Creative. Me këtë këngë, Dj Flow marrin pjesë në Netët e Klipit Shqiptar 10 në vitin 2011.
Më datë 13 Korrik 2012, Singullar & Bloodychuck publikojnë videoklipin "H.S.L. (Ham Squad Life)", në bashkëpunim me Jeton.
Në vitin 2012, Singullar & Bloodychuck publikojnë albumin "Hip-Hop Me Ngjyra T'gjalla".
Më datë 13 Nëntor 2019, Mak Zøgaj publikon videoklipin "Karosel", në bashkëpunim me Singin. Teksti i këngës u shkrua nga Mak Zogaj & Singullar.
Më datë 3 Mars 2020, Singi publikon videoklipin "Drip", në bashkëpunim me Butën. Produksioni audio u realizua nga Bloodychuck.
Më datë 2 Prill 2020, Ledri Vula, Lyrical Son & Singullar publikojnë videoklipin "100".
Më datë 10 Prill 2020, Singi publikon videoklipin "KG", në bashkëpunim me Mc Kreshën. Produksioni audio u realizua nga Bloodychuck.
Festivali Evropian i Këngës 2020
Festivali Evropian i Këngës 2020 duhej të ishte edicioni i 65-të i Festivalit Evropian të Këngës. Festivali ishte planifikuar të zhvillohej në Holandë, pas fitores së atij vendi në konkursin e vitit 2019 në Tel Aviv, Izrael, me këngën "Arcade" kënduar nga Duncan Laurence, por u anulua për shkak të pandemisë së koronavirusit 2019-20. Do të ishte hera e pestë që Holanda do të organizonte garë, ku edicioni i fundit ishte në garën e vitit 1980 dhe ngjarja e parë në Eurovizion që do të organizohet në vend që nga Festivali Evropian i Këngës për Fëmijë 2012.
Që nga 20 qershori 2019, dyzet e një vende kanë konfirmuar synimet e tyre për të marrë pjesë në garë, përfshirë Ukrainën dhe Bullgarinë, të cilat do të kthehen pasi u tërhoqën nga gara e vitit 2019 për polemikat që rrethojnë kontratën me artistin e tyre përfaqësues.
Varri Monumental i Ismail Qemalit
Varri Monumental i Ismail Qemalit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Nr. 6, Dt. 15.01.1963".
Festivali Evropian i Këngës 2020
Vendndodhja
Përgatitjet për organizimin e garës 2020 filluan më 19 maj 2019, menjëherë pasi Holanda fitoi Festivalin e 2019-ës në Tel Aviv, Izrael. Jon Ola Sand, mbikëqyrës ekzekutiv i Bashkimi Evropian i Radio-Televizioneve (EBU) për konkurs, i dorëzoi AVROTROS, transmetuesit holandez, një pirg dokumentesh dhe një USB me vegla për të filluar punën e nevojshme për të pritur konkursin e ardhshëm. AVROTROS do të bashkëprodhojë ngjarjen me organizatën simotër të lajmeve Nederlandse Omroep Stichting (NOS) dhe organizatën e tyre publike të transmetimit publik, Nederlandse Publieke Omroep (OJF), secila duke marrë një rol të ndryshëm në prodhim.
Brenoux
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Brenoux (Ocitanisht: Brenosc ; Shqip: Breni) është një komunë në departamentin Lozère në Francën jugore.
Festivali Evropian i Këngës 2020
Shtetet pjesëmarrëse
Vendet e mëposhtme kanë shprehur interesin e tyre për të marrë pjesë në konkurs ose kanë konfirmuar se procesi i tyre i paraparë për përzgjedhje kombëtare do të zhvillohet:
Gjysmëfinalja e parë
Gjysmëfinalja e parë do të mbahej më 12 maj 2020 në orën 21:00 (CEST). Shtatëmbëdhjetë shtete do të merrnin pjesë në gjysmëfinalen e parë. Këto shtete dhe Gjermania, Italia dhe Holanda do të votonin në këtë gjysmëfinale.
Gjysmëfinalja e dytë
Gjysmëfinalja e dytë do të mbahej më 14 maj 2020 në orën 21:00 (CEST). Tetëmbëdhjetë shtete do të merrnin pjesë në këtë gjysmëfinale. Këto shtete dhe Spanja, Franca dhe Mbretëria e Bashkuar do të votonin në këtë gjysmëfinale.
Yoshiichi Watanabe
(lindur më 5 Prill 1954) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 6 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Antonio de Morga
Antonio de Morga Sánchez Garay (29 nëntor 1559 - 21 korrik 1636) ishte një ushtar spanjoll, avokat dhe një zyrtar i lartë kolonial për 43 vjet, në Filipine (nga viti 1594 deri në vitin 1604), Spanjën e Re dhe Perunë, ku ai ishte president i Real Audiencia (gjykatë) për 20 vjet.
Ai ishte gjithashtu një historian. Pasi u rivendos në Meksikë, ai botoi librin Sucesos de las islas Filipinas në vitin 1609, e konsideruar si një nga veprat më të rëndësishme për historinë e hershme të kolonizimit spanjoll të Filipineve. Si zëvendës guvernator në Filipine, ai rivendosi audencin dhe mori funksionin e gjyqtarit ose të dëgjuesit. Ai gjithashtu mori komandën e anijeve spanjolle në një betejë detare 1600 kundër korsave hollandezë, por pësoi disfatë dhe mezi mbijetoi.
Historia e tij u botua për herë të parë në anglisht në vitin 1868; edicione të shumta janë botuar në anglisht, përfshirë një botim të vitit 1907 që është në internet në projektin Gutenberg. Libri është ribotuar gjithashtu në spanjisht dhe gjuhë të tjera.
Edukimi dhe shërbimi në Filipine
Antonio de Morga Sánchez Garay lindi në Sevilje. Ai u diplomua në Universitetin e Salamanca në vitin 1574 dhe në vitin 1578 mori një doktoraturë në ligjin e kishës. Ai dha mësim për pak kohë në Osuna dhe më pas u kthye në Salamanca për të studiuar të drejtën civile. Në vitin 1580 ai u bashkua me shërbimin qeveritar si avokat. Midis pozicioneve të tjera në Spanjë, ai mbajti atë të auditorit të përgjithshëm të galerive. Në 1582 ai po shërbente si kryetar i bashkisë së Baracaldo në Vizcaya kur u martua për herë të parë, me Juana de Briviesca de Munotones.
Në gusht të vitit 1593 ai u njoftua se ishte zgjedhur si toger i guvernatorit të përgjithshëm të Filipineve, duke filluar atë që gradualisht do të bëhej 43 vjet shërbim kolonial. Ai udhëtoi i shoqëruar nga familja e tij, 14 shërbëtorë, tre skllevër dhe koleksionin i tij i librave. Duke ndjekur rrugën e asaj kohe, ai lundroi nga Cadiz në shkurt të vitit 1594, duke arritur në Meksikë në maj. Gjatë periudhës vijuese të përgatitjes për udhëtimin në Paqësor, ai dëgjoi dy raste të rëndësishme dhe mbikëqyri furnizimin e dy anijeve që do të përdoren. Ai gjithashtu rekrutoi 200 ushtarë për garnizonin në Manila. Ata u larguan nga Akapulco më 22 mars të vitit 1595, duke arritur në Manila më 11 qershor të vitit 1595. Ai kishte pozicionin e dytë më të fuqishëm në koloni.
Ai së pari shërbeu nën Guvernatorin e Përgjithshëm Luis Pérez Dasmariñas, i cili ishte i përkohshëm pas vdekjes së babait të tij. Francisco Tello de Guzmán shpejt e pasoi atë dhe Morga raportoi tek ai gjatë shumicës së kohës në koloni. Në rrëfimin e tij për Filipinet koloniale botuar në 1609, Morga vuri në dukje gjendjen e mjeruar të vuajtur nga shumë ushtarë spanjollë / meksikanë, të cilët ishin të rinj, të paguar keq dhe vuajtën në atë mjedis të panjohur. Pak njerëz donin të vendoseshin në Manila dhe zyrtarë të nivelit më të lartë gjithashtu kërkuan të largoheshin nga kolonia për disa vjet. Dy raportet e tij të para për Kurorën mbuluan një larmi temash, duke përmendur Japoninë, Mindanao dhe Kinën, përveç aktiviteteve civile, ushtarake dhe kishtare brenda kolonisë.
Ai lëshoi ​​rregullore për reformën administrative, të njohura si Ordenzas. Ndër reformat e tij ishte për të rivendosur audencinë. Në vitin 1598 ai dha dorëheqjen si guvernator toger për të marrë detyrën e oidor, ose gjykatës, në Audiencia e sapo-themeluar e Manila. Pozicioni kërkonte largimin e tij nga shumë jetë publike. djathtas|parapamje|Court Ladies of Former Shu,nga Tang Yin (1470–1523); Pëlhura mëndafshi të dinastisë së vonë Ming si ato të veshura nga zonjat në këtë pikturë u importuan me shumicë në territoret Spanjolle përmes Manilës, të përmendura nga de Morga. Gjatë kësaj periudhe, Morga inkurajoi rritjen e tregtisë midis Spanjës dhe Kinës, e njohur si tregtia e galerisë. Anijet kineze erdhën në Manila për të bërë tregti. Nga atje, spanjollët dërguan galeona në Akapulco, ku mallrat transportoheshin në Mexico City dhe më pas në Veracruz, për t'u transportuar në Spanjë. Ata u paguan me argjend spanjoll / meksikan, i cili u bë një monedhë në Kinë.
''... mëndafshi i papërpunuar në tufa ... mëndafshi i hollë i palidhur, i bardhë dhe i të gjitha ngjyrave ... sasi kadifeje, disa të thjeshta dhe disa të qëndisura në të gjitha llojet e figurave, ngjyrave dhe modës, me trup prej ari dhe të qëndisur me ar ; sende të endura dhe brokada, prej ari dhe argjendi mbi mëndafsh me ngjyra dhe modele të ndryshme ... damasks, saten, tafta ... ''
Mallra të tjerë që de Morga përmendi si të eksportuara në tregtinë e galerisë ishin:
''... myshk, benzoinë dhe fildish; shumë zbukurime shtrati, varëse, mbulesa dhe sixhade prej kadifeje të qëndisur ... mbulesa tavoline, jastëkë dhe qilima; këmba kuajsh për të njëjtat lëndë dhe të qëndisura me rruaza qelqi dhe margaritarë farërash; gjithashtu perlat dhe rubinët, safirët dhe kristalet; legena metali, kazan bakri dhe enë të tjera prej bakri dhe gize. . miell gruri, rezerva të bëra nga portokalli, pjeshka, palë, arrëmyshk dhe xhenxhefil dhe fruta të tjera të Kinës; kripë derri dhe mish të tjerë të kripës; zogj të gjallë të racës së mirë dhe shumë kaponë të imët ... gështenja, arra ... kuti të vogla dhe kaseta me shkrim; shtretër, tavolina, karrige dhe stola të praruara, të pikturuara në shumë figura dhe modele. Ata sjellin buaj të brendshëm; patat që i ngjajnë mjellmave; kuaj, disa mushka dhe gomarë; madje edhe zogj në kafaz, disa prej të cilëve flasin, ndërsa të tjerët këndojnë, dhe i bëjnë ata të luajnë hile të panumërta ... piper dhe erëza të tjera. ''
Lufta me piratët holandezë
Në vitin 1600 korcaret holandeze nën Olivier van Noort ishin duke kërkuar anijet që hynin në portin e Manilës. Sipas rrëfimit të Morgës, Guvernatori Francisco de Tello de Guzmán dhe Audiencia caktuan Morgën që të shkonte në Cavite dhe të mblidhej, pajiste dhe furnizonte një flotë për të sulmuar Hollandezët (31 Tetor 1600). Anijet në dispozicion ishin San Diego, San Bartolomé dhe disa anije më të vogla. Disa ndreqje ishin të nevojshme, pasi që të dy San Diego dhe San Bartolomé ishin anije mallrash. Sipas Morga, kjo u bë pa u tërhequr nga thesari kolonial (d.m.th., me shpenzimet e tij, mbase me kontribute të tjera private).
Morga kishte pasur një përvojë ushtarake, pasi kishte qenë gjeneral i një flote spanjolle disa kohë më parë dhe toger i kapitenit të përgjithshëm të Filipineve për disa vjet, por ai kurrë nuk kishte parë luftime. parapamje|250x250px|Ilustrimi i vitit 1603 që përfaqëson luftimet e San Diego të Morga kundër Mauritius të Van Noort Më 1 dhjetor të vitit 1600, guvernatori Tello emëroi Morgën kapiten të përgjithshëm të flotës, me urdhër për të sulmuar dy anijet Hollandeze. Të dy forcat u takuan në 14 dhjetor të vitit 1600. Spanjollët gjithashtu kishin dy anije dhe një lundroi në ndjekje të njërës prej anijeve hollandeze. Në pamundësi për të qëlluar - armët ishin të mbyllura sepse ishin nën vijën e ujit, sepse ai kishte lejuar që anija të mbingarkohej në mënyrë të rrezikshme - Morga urdhëroi San Diego të binte në Mauritius dhe ta kapte. Tridhjetë ushtarë dhe disa marinarë hipën në Mauritius, duke marrë në zotërim parashikimin dhe kabinën pas dhe duke kapur standardin Hollandez. Shtyllat kryesore dhe të miszen ishin hequr nga vela dhe manipulime. Hollandezët u tërhoqën në hark, ku në fillim dukej se ishin gati të dorëzoheshin. Sidoqoftë, ata së shpejti rinovuan luftën me musketa dhe artileri.
Pasoi një betejë e fortë, gjashtë orëshe, dhe shumë u vranë në secilën anë. Hollandezëve u tha që kishin shumë pak burra dhe pastaj Mauritius mori flakë. Nga frika e zjarrit, San Diego tërhoqi njerëzit e tij dhe u flak. Sidoqoftë, anija spanjolle po merrte ujë dhe po fundosej, ose nga përplasja ose nga artileria e Mauritius. (Dëshmitë ndryshojnë.)
Hollandezët e shfrytëzuan këtë mundësi për të shuar zjarrin dhe u nisën me anën e përparme, e vetmja vela e mbetur dhe me një ekuipazh të skeletit. Ata përfundimisht arritën në Borneo. Anija tjetër hollandeze, megjithatë, u kap nga San Bartolome. U dërgua në Manila, ku kapiteni dhe marinarët që mbijetuan u gërmuan me urdhër të guvernatorit.