cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teoria e substratit vascon
Si hipoteza vaskone quhet ajo teori që hamendëson se ka egzistuar një herë një familje gjuhësore "vaskone", e cila ishte përhapur në shumë pjesë të kontinentit para gjuhëve Indo-Evropiane që kanë mbizotëruar në Evropë rreth 2000 pes. Si një gjuhë të gjallë e këtyre familje e vjetër evropiane të gjuhëve, vetëm gjuha baske ka mbetur, megjithatë, kanë gjurmëve të këtij grupi gjuhës në shumë ujërash dhe emrat në terren në të gjithë Evropën Qendrore dhe Perëndimore. Emrat e lumit (hydronym e) në përgjithësi konsiderohen si emra të veçantë të qëndrueshme që mund të përballojë shumë ndryshime gjuhësore.
Gjuha Vaskone
Si vaskonishtnë kuptimin e ngushtë, e përcaktuar vetëm nga emrat e vendeve dhe mbishkrimet e shumë të shkurtër tradicionale zë mbetet e Vaskonen, i cili në antikitet greko-romake Aquitaine dhe sot Bask banuara."Vaskonische" është një formë e hershme e sotme Gjuha baske.
Argumentimi i i hipotezës
Me mbështetjen e dëshmive gjuhësore dhe gjenetike, duke përfshirë edhe një nën-disiplinë e gjuhësisë, të ashtuquajturit onomastikë përfaqësohet nga gjuhëtarit Mynihut Theo Vennemann hipoteza e "gjuhës vaskonischen origjinale", në lidhje me detajet e fluturimit nga e fundit Ice Age, një hapësirë ​​tjetër evropiane e popullsisë e sotme Bask, ajo ishte mbushur me njerëz, e cila kishte ri-zgjeruar me ngrohjen në Evropë, por atëherë ishte zëvendësuar nga indo-evropiane emigrantë.
Qasja e gjuhësore i referohet faktit se shumë në Evropë, korridor vend dhe lumit emra të njëjtë ose të ngjashme core fjala s përmbajnë, të cilat tani janë ende në gjuhën baske për t'u gjetur. Bazuar në supozimin se emrat gjeografike janë të vjetër, më shumë në zonat e gjuhës janë për të përmbushur ato, përfundon Vennemann, emri i këtyre vendeve vijnë nga një gjuhë që duhet të jetë vendosur më parë se indo-evropiane.
Zona mund vaskonische përmbledhje gjuhën e emrat e lumit me të njëjta fjalë asnutsal-/ alm (pakufizuar, Alpine ),' var-/ver (Werre, Warne ),' sal-/salm ( Saale ), is-/eis (Isar, janë Eisack) anddeterminedur-/ aur (Urach, Aurach) dhe shtrihet në të gjithë Evropën Perëndimore dhe Qendrore. Marrëdhënia me gjuhën baske është prodhuar, si në fjalën e tyre elemente karakteristike fjalorin -është, andarn ibar''-mund të gjeni, e vënë emrin në ujërat e shumë vendeve Evropiane dhe në gjuhën baske është gjithmonë një kuptim kanë në lidhje me ujë ose ujërat natyrore.
Departamenti i Gjuhësisë gjermanike dhe teorike në Universitetin e Mynihut gjetur në një studim të emrave të vendeve që shumëibar-vende "(ibar'is fjala Basque për" luginë, grykëderdhje "janë) vetëm për të luginave dhe lumenjve. 'Ujit, ujë' syllableisthe Baske do të thotë, mund të gjenden në vende në Evropë dhe watersArn-vende "(Arani':. Bask" Valley ") në lugina. Përdorimi i vigesimal s, të cilit ende janë gjurmët e të ardhshëm të gjuhëve Basque Celtic, gjuha franceze dhe daneze kanë marrë, kanë qenë karakteristike të gjuhës të vjetër evropiane. Vetëm nëpërmjet emigracionit indo-evropiane, dhjetore në Evropë kanë përhapur.
Kritika
Ndërsa këtë moshë është gjuha bazë në rajon Pyrenees perëndimor për shkak të pozicionit të saj të izoluara dhe mungesës së provave të ndonjë emigrimit përtej dyshimit, hipoteza e një shpërndarjeje Europe të gjerë të gjuhës vaskonischen origjinale ose familjare gjuhën e shumicës së gjuhëtarëve është refuzuar.Indo-Dieter Steinbauer janë për shembull, konsiderohet se do të jetë mendjemadhe, duke pasur parasysh numrin e madh të fjalëve të hua nga latinishtja dhe të tjera indo-evropiane gjuhë dhe provat relativisht të fundit historike e gjuhës baske, duke u përpjekur për të rindërtuar një të lashtë gjuhë evropiane vaskonische origjinale. Gjithashtu janë gjetur në Gadishullin Iberik disa para-indo-gjuhët,. Cilit marrëdhënie me Basque (Vaskonischen) është e diskutueshme Kështu, një shkallë të gjerë përhapjen e gjuhëve të paraardhësit të Baske të gjithë Evropën Perëndimore dhe Qendrore në vend nuk ka gjasa (shih Basque gjuhën) është....
Urinatori
parapamje| Urinator tipik me sensor në një rresht pa ndarje thumb|Urinatorë të dizajnuar për përdoruesit femra thumb|Urinatorë dygjinor (unisex) të cilët mund të përdoren nga meshkujt dhe femrat Urinatori është një pajisje hidraulike sanitare vetëm për urinim. Urinatorët shpesh ofrohen në tualete publike për përdoruesit meshkuj dhe/ose femra në vendet perëndimore (më pak në vendet muslimane).
Përmbledhje
Urinatorët zakonisht përdoren për një pozicion të urinimit në këmbë. Urinatorët mund të jenë me shpëlarje manuale, me shpëlarje automatike ose pa shpëlarje, siç është rasti i urinatorëve pa ujë. Ato mund të organizohen si pajisje të vetme sanitare (me ose pa mure privatësie) ose në një dizajn luge pa mure privatësie. Urinatorët e dizajnuar për femra ekzistojnë gjithashtu, por janë më të rralla. Është e mundur që femrat të përdorin urinator për meshkuj me një pajisje urinimi femërore.
Termi "urinator" mund të zbatohet gjithashtu për një ndërtesë të vogël ose strukturë tjetër që përmban pajisje të tilla. Mund t'i referohet gjithashtu një kontejneri të vogël në të cilin urina mund të mblidhet për analiza mjekësore, ose për përdorim ku qasja në ambientet e tualetit nuk është e mundur, si p.sh. në avionë të vegjël, në trena, gjatë mbikëqyrjeve të zgjatura ose për të shtruarit në spital.
1062
Mbi vitin 1062.
Shënime përmes shiut
Shënime përmes shiut : reportazhe, skica dhe shkrime të tjera, me autor Koço Kosta. Botuar në Tiranë në vitin 1968 nga "Naim Frashëri". Libri ka 152 faqe.
Tualeti publik
parapamje| Një tualet publik në lumin Boise Greenbelt me art publik. parapamje| Një tualet publik në një park në Viiskulma, [[Helsinki, Finlandë]] parapamje|Tualet në një stacion treni në [[Varenna, Itali]] parapamje| Mbetjet e tualetit publik nga koha romake në Ostia Antica Tualeti publik ose banjo publike është një dhomë ose ndërtesë e vogël me tualete (ose urinator) dhe lavamanë për përdorim nga publiku i gjerë. Objektet janë të disponueshme për klientët, udhëtarët, punonjësit e një biznesi, nxënësit e shkollave dhe të burgosurit dhe zakonisht ndahen në tualete për meshkuj dhe femra, megjithëse disa janë uniseks, veçanërisht për tualete publike të vogla.
Përmbledhje
Gjithnjë e më shumë, tualetet publike janë të aksesueshme për personat me aftësi të kufizuara. Në varësi të kulturës, mund të ketë shkallë të ndryshme të ndarjes midis burrave dhe grave dhe nivele të ndryshme të privatësisë. Në mënyrë tipike, e gjithë dhoma, ose një tezgë ose kabina që përmban një tualet, mund të mbyllet. Urinatorët, nëse janë të pranishme në një tualet për burra, zakonisht montohen në një mur me ose pa një ndarës midis tyre. Autoritetet lokale ose bizneset tregtare mund të ofrojnë ambiente tualeti publike. Disa janë të pambikëqyrur, ndërsa të tjerët janë të punësuar nga një kujdestar. Në shumë kultura, është zakon që t'i jepet bakshish kujdestarit, veçanërisht nëse ata ofrojnë një shërbim specifik, siç mund të jetë rasti në klubet e natës ose restorantet luksoze.
Tualetet publike zakonisht gjenden në shumë vende të ndryshme: vendndodhje në brendësi të qytetit, zyra, fabrika, shkolla, universitete dhe vende të tjera pune dhe studimi. Në mënyrë të ngjashme, muzetë, kinematë, baret, restorantet, vendet argëtuese zakonisht ofrojnë tualete publike. Stacionet hekurudhore, stacionet e karburantit dhe mjetet e transportit publik në distanca të gjata si trenat, tragetet dhe aeroplanët zakonisht ofrojnë tualete për përdorim të përgjithshëm. Tualetet portative janë shpesh të disponueshme në ngjarje të mëdha në natyrë.
Tualetet publike mund të jenë në pronësi të bashkisë apo komunës ose të menaxhohen dhe të kenë qasje direkt nga rruga. Ose ato mund të jenë brenda një ndërtese që, ndonëse është në pronësi private, lejon aksesin publik, si p.sh. një dyqan, ose mund të kufizohet tek klientët e biznesit, si p.sh. një restorant. Disa tualete publike janë pa pagesë, ndërsa të tjerët kanë një tarifë të caktuar. Në rastin e fundit ato quhen edhe tualete me pagesë dhe ndonjëherë kanë një rrotullues karikimi. Në formën më themelore, një tualet publik mund të jetë thjesht një urinator rruge i njohur si pissoir, sipas termit francez.
Aksesi për gratë
Mungesa e tualeteve publike për gratë pasqyron përjashtimin e tyre nga sfera publike në epokën viktoriane. Gjatë kësaj periudhe, pas largimit nga shtëpia e prindërve, gratë pritej të vazhdonin një karrierë si shtëpiake dhe bashkëshorte. Kështu, tualetet publike të sigurta dhe private ishin rrallë të disponueshme për gratë. Rezultati ishte se ato shpesh ishin të kufizuara në atë se sa larg mund të udhëtonin larg shtëpisë së tyre. Përndryshe, ato duhej ta bënin sa më mirë sjelljen e tyre në rrugët publike. Ato shpesh përjetonin ngacmime seksuale teksa burrat u përpoqën t'i "hidhnin një sy" ose ndryshe i shqetësonin. Disa gra përjetonin edhe fyerje dhe kalonin edhe më keq nëse nuk mund të siguronin privatësi madje edhe në shtëpi ose në vendet e tyre të punës. Problemet vazhdojnë edhe sot për gratë në të gjitha pjesët e botës.
Tualeteve gjithashtu iu caktuan ngjyrime të forta morale. Ndërsa dollapët publikë të ujit konsideroheshin të nevojshëm për arsye higjienike, ato shiheshin si ofenduese ndaj ndjeshmërisë publike. Është thënë se për shkak se objektet publike ishin të lidhura me aksesin në hapësirat publike, shtrirja e këtyre të drejtave tek gratë shihej si "imorale" dhe "e neveritshme". Si rezultat i kodeve të epokës viktoriane, gratë u deleguan në sferën private, larg publikut, duke përmbushur rolet e tyre si gra dhe nëna të përgjegjshme, ku çdo lidhje me seksualitetin ose pjesët private të trupit ishte tabu. Për gratë, tualeti femëror në një hapësirë publike shoqërohej me rrezik dhe sjellje seksuale imorale.
Sipas të dhënave të Bankës Botërore nga viti 2017, mbi 500 milionë gra nuk kishin akses në objektet sanitare për të shkuar në banjë ose për të menaxhuar higjienën menstruale. Rreziku i sulmit seksual është i lartë, në Indi deri në 50%. Amnesty International përfshin tualete të ndara sipas gjinisë në listën e masave të sugjeruara për të garantuar sigurinë e grave dhe vajzave në shkolla.
Në shumë vende radhët për tualetet e grave janë më të gjata se ato të burrave; përpjekjet për t'u marrë me këtë njihen si barazi e vogël. Është vlerësuar se gratë marrin deri në 50% më shumë kohë në tualet. Arsyet e dhëna përfshijnë shtatzëninë, menaxhimin e menstruacioneve, gjendjet shëndetësore (siç është cistiti), dizajni i veshjeve dhe ndihma e të tjerëve. Gratë kanë më shumë gjasa të shoqërohen nga fëmijë, me aftësi të kufizuara ose njerëz të moshuar.
Ndarja racore
Pas përfundimit të skllavërisë në Shtetet e Bashkuara, shtetet jugore u përpoqën të përsërisin shtypjen e saj sociale ekonomike duke miratuar ligje që kërkonin që zezakët dhe të bardhët të ndaheshin në të gjitha vendet publike dhe private. Ndarja racore përfshinte tualetet publike, të mandatuara nga ligjet e Jim Crow përpara Aktit të të Drejtave Civile të vitit 1964. 'Justifikimet' e parashikuara për objektet e ndara përfshinin "mbrojtjen e një grupi të caktuar, privatësinë, pastërtinë dhe moralin". Kjo ndarje vendosi kufizime të rëndësishme në jetën e afrikano-amerikanëve. Strategjitë për të mbajtur larg syrit afrikano-amerikanët përfshinin "zgjidhjen e bodrumit", e cila përfshinte vendosjen e tualeteve publike për njerëzit me ngjyrë në bodrumin pranë dhomave të furnizimit me portier. Punëtorëve të zinj shpesh iu desh të bënin distanca të gjata për të arritur në tualetet që u ishin caktuar.
Ata që ishin në gjendje të përballonin makinat mund të shmangnin poshtërimet e trenave dhe autobusëve të veçuar, por ata u përballën me vështirësinë për të gjetur një tualet publik që u lejohej të përdornin. Courtland Milloy i Washington Post kujton se në udhëtimet rrugore përtej vendit në vitet 1950 prindërit e tij hezitonin të ndalonin makinën për t'i lejuar fëmijët të qetësoheshin – thjesht nuk ishte e sigurt. Një zgjidhje për këtë ishte mbajtja e një tualeti portativ (një lloj rregullimi i ngjashëm me kovën) në bagazhin e makinës. Ky trajtim çoi në krijimin e Librit Green Motorist Negro, një udhërrëfyes i përditësuar çdo vit. Sapo udhëtari të gjente "banjën me ngjyrë" të duhur, ajo mund të shërbente "si një pushim nga fyerjet e botës së bardhë", e ngjashme me atë që tani quhet hapësirë e sigurt.
Personat me aftësi të kufizuara
Tualetet publike kanë qenë shpesh të paarritshme për personat me aftësi të kufizuara. Në Shtetet e Bashkuara, të gjitha tualetet publike në ndërtesat federale kërkoheshin të ishin të aksesueshme për personat me aftësi të kufizuara nga Akti i Barrierave Arkitekturore të vitit 1968. Këto kërkesa u shtrinë në të gjitha ndërtesat publike nga Akti i Amerikanëve me Aftësi të Kufizuara të vitit 1990. parapamje| Urinatorë për meshkuj me ndarje parapamje|Urinator për femra me ndarje
Simbolet në unicode
Unicode ofron disa simbole për tualetet publike.
Tregime të zgjedhura (Koço Kosta)
Tregime të zgjedhura me autor Koço Kosta, red. Sami Çabej. Botuar në Tiranë në vitin 1985 nga "Naim Frashëri". Libri ka 335 faqe.
Carter County (Montana)
Carter County është një nga  qarqet në shtetin federal Montana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Anduze
Kantoni Anduze (frëngjisht: Canton d'Anduze) është një kanton në departamentin Gard, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Anduze. Ka sipërfaqe 110.38km2 dhe popullsi 12535 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Anduze aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
1063
Mbi vitin 1063.
Kantoni Lisle-sur-Tarn
Kantoni Lisle-sur-Tarn (frëngjisht: Canton de Lisle-sur-Tarn) është një kanton në departamentin Tarn, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Lisle-sur-Tarn. Ka sipërfaqe 136.14km2 dhe popullsi 4551 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Lisle-sur-Tarn aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Evoluimi i Yjeve
Evolimi Yjor
Protoyjet
Materia ne kushte te favorshme fillon te akumulohet nga forca e gravitetit.
Embrioni yjor
Rritje e densitetit dhe temperatures se materis e akumuluar.
Yjet e qendrueshem
Fillon reaksioni termoberthamor.
Yjet e vegjel.
Nqs masa e nje ylli është 1.5 masa diellore yjet jane jetegjate.
Gjigandi i kuq.
Mbarimi i hidrogjenit, ndodh tkurrja e berthames, lind gjigandi i kuq.
Jasenoviku
Jasenovik është një vendbanim në komunën e Artanës, Kosovë.
Evoluimi i Yjeve
Nebuloza planetare.
Gjigandi i kuq hedh jashte shtresat e jashtme.
Vdekje e qete.
Ylli ftohet dhe kthehet ne nje yll te vdekur.
Yjet e medhenj
harxhojne energji shpejt dhe jetojne pak.
Supergjigandi i kuq
ndodhin reaksione te tjera CO2- O2, Fe
Vrima e Zezë
Pas shperthimit te Supernoves,ngel berthama me permasa te vogla,e cila,ne varesi te mases fillestare te yllit do te behet yll neutronik,ose ne rastin e fundit,vrime e zeze
Tomas N'evergreen
N'evergreen i lindur si Tomas Christiansen është një këngëtarë Danez-Rus, i lindur në Aarhus, Danimarkë në 1969, gjithashtu ai mori pjesë në finale e madhe për Rusinë në Festivalin Evropian të këngës 2009. N'evergreen në bashkpunim me Christina Chanée dhe këngën " In a Moment Like This " (Në një moment si ky) do ri-prezantojnë Danimarkën në Festivalin Evropian të Këngës 2010 që do mbahet në shtetin fqinj të Danimarkës, Oslo-Norvegji.
Unë dhe komiti
Unë dhe komiti : tregime me autor Koço Kosta. Botuar në Tiranë në vitin 1965 nga "Naim Frashëri". Libri ka 120 faqe.
1064
Mbi vitin 1064.
Cascade County
Cascade County është një nga  qarqet në shtetin federal Montana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Alketa Ramaj
Alketa Ramaj është artiste pamore bashkëkohore dhe ka lindur në vitin 1983 në Përmet, Shqipëri, aktualisht jeton dhe punon në Tiranë dhe Venedik. Është diplomuar në 2006 në Akademinë e Arteve të Bukura në Tiranë. Është fituese e Çmimit Onufri (2012) dhe e çmimit Ardhje (2013)
Kur përplasen... jetët
Kur përplasen... jetët : roman me autor Spiro Thomari, red. Koço Kosta. Botuar në Sarandë në vitin 2014 nga "Milosao". Libri ka 216 faqe. ISBN 9789995615819
KF Trepça '89
Klubi Futbollistik Trepça'89 është klub bazuar në Mitrovicë. Klubi luan në Superligën e Kosovës. Ekipi i Trepça'89 është shumë i ri dhe është një ekip që i kanë ndër kushtet më të mira në Kosovë.
KF Trepça'89 gjatë periudhës 1945-1989 njihej si Rudari, ndërsa gjatë periudhës 1989-2000 njihej si Minatori'89. Numri 89, simbolizon vitin e grevës së minatorëve të Kosovës 1989. Për këtë klub kanë luajtur futbollistë të njohur si Selman Berisha, Sheremet Jusufi, Sabit Osmani, Elvis Osmani, Seid Onbashi dhe të tjerë.
Historiku
Që nga formimi i klubit në vitin 1989, KF Trepça'89 ka fituar Kupën e Kosovës në futboll në sezonin 2011/12, ndërsa ky klub arritjen më të madhe e ka në sezonin 2016/17, ata u bënë kampionë për herë të parë në historinë e klubit. duke arritur vendin e parë në rradhitjen tabelare në Superligën e Kosovës dhe duke siguruar kualifikimet për në Champions League si klubi i parë në Kosovë që nga themelimi i Federatës së Futbollit të Kosovës dhe i pari pas pranimit në UEFA dhe FIFA në vitin 2016.
Rangimi i klubit sipas koeficentit në UEFA
Redaktuar më 6 dhjetor 2017
Screenshot
Një screenshot [] (sqt.: Foto ekrani / Pamje ekrani) është një imazh i marrë nga kompjuteri për të regjistruar sende të dukshme të monitorit ose një mjet tjetër prodhim pamore. Një screenshot krijohet nga sistemi operativ ose softueri që funksionon në pajisjen që fuqizon ekranin. Për më tepër, screenshoti mund të regjistrohet nga një aparat fotografik i jashtëm, duke përdorur fotografinë për të kapur përmbajtjen në ekran.
Chouteau County
Chouteau County është një nga  qarqet në shtetin federal Montana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Screenshot
Teknika fotografike
Kompletet e skreenshoteve ishin të disponueshme për kamerat standarde (filma) që përfshinin një kapuç të gjatë antireflektues për t'u lidhur midis ekranit dhe lentes së kamerës, si dhe një lente nga afër për kamerën. Filmi Polaroid ishte i popullarizuar për kapjen e pamjeve të ekranit, për shkak të rezultateve të menjëhershme dhe aftësisë së përqendrimit nga afër të kamerave Polaroid. Në 1988, Polaroid prezantoi filmin Spectra me një madhësi imazhi 9.2 × 7.3 më të përshtatshme për raportin e pamjes 4:3 të ekraneve CRT.
Bob Stookey
Bob Stookey është nje nga personazhet te The Walking Dead, (Sezoni 4 - 5), interpretuar nga Lawrence Gilliard Jr.
Eshte nje njeri i cili pranohet ne komunitetin e burgut pasi gjehet nga Glenn dhe Daryl. Para hapjes se epidemise ka qene nje mjek i ushtrise. Vuan nga alkoolismi te cilen perpiqet ta kaloje pak ng apak pas pranimit ne komunitetin e burgut. Merr pjese se bashku me Daryl, Tyresse, dhe Michonne ne gjetjen e ilaceve me qellim eliminimin e virusit te rene ne burg. Pas shkaterrimit te burgut shpeton sebashku me Maggie dhe Sasha me te cilen perfundon ne nje lidhje. Pas mberritjes ne Terminus mbahet peng sebashku me te tjeret. Ne Sezonin e peste merr pjese ne nje spedicion per te mbledhur ushqime dhe kafshohet ne shpatull nga nje i vdekur. Te njejten mbremje rrembehet nga Gareth dhe pjestare te tjere te terminus te cilet ushqehen me kemben e tij te majte. Pasi ribashkohet me grupin vdes nga semundja dhe Tyreese i jep goditjen perfundimtare. Varroset ne kishten e at Gabriel.
I porsalinduri
I porsalinduri Autori: Eleni I. Ciko. Viti i botimit: 1984. Faqet e librit 228.
Sylejman Vuçitërna
Sylejman Vuçiterna (Verbovc, 11 shtator 1898 - kampi i Vloçishtit, 15 tetor 1948) ka qenë ushtarak karriere shqiptar nga Kosova që sherbeu në ushtrinë e kohës së monarkisë, gjatë Luftës së Dytë Botërore shërbeu si komandant me kufirin verior të Shqipërisë së bashkuar me një pjesë të Kosovës. Për qëndrimet e mbajtura gjatë luftës, pas marrjes së pushtetit nga Lëvizja Nacional-Çlirimtare në Shqipëri, u arrestua dhe u gjykua nga Gjyqi Special, 1945, duke u dënuar me burgim.
Ai është gjyshi i presidentes së Kosovës, Vjosa Osmani.
Biografia
U lind në Verbovc të kazasë së Vushtrisë në sanxhak të Prishtinës, i biri hoxhës së fshatit, të fisit të Kastratit. Shkollimin fillor e mbaroi në mejtepin e vendlindjes. Familja e tij ishte e përfshirë në atë që njihet si Lëvizja Kaçake, për shkak të përfshirjes së tij iu rrezikua jeta nga autoritetet e krajlisë jugosllave.
Më 1922 kaloi me not liqenin e Shkodrës, për të jetuar në Shqipëri, ku edhe ndoqi mësimet e mesme në Normalen e Elbasanit (1929) me bursë shtetërore. Pasi kreu Normalen u vendos përkohësisht në Tiranë ku dhe u martua me Faiken, e bija e kolonelit Mustafa Spathara nga Skrapari. Së bashku do të kishin 5 fëmijë, me të cilën pati katër djem e një vajzë. Vijoi rrugëtimin akademik në Akademinë Ushtarake të Torinos, ku i diplomuar si ushtarak këmbësorie, e përfundoi më 1933. Më vonë kthehet në Shqipëri dhe emërohet në Komandën e Përgjithshme të Ushtrisë Kombëtare. Pas një viti fitoi të drejtën e një specializimi njëvjeçar për në Gratz të Austrisë për degën e prapavijës, të cilën e mbaroi në qershorin e vitit 1935. Mbas kthimit nga specializimi emërohet në prapavijat e Ushtrisë Kombëtare Shqiptare dhe më pas pedagog në Shkollën Mbretërore të oficerëve në Tiranë dhe komandant i saj deri në prillin e vitit 1939.
Pas pushtimit italian të Shqipërisë refuzoi të shërbente në ushtrinë e Shqipërisë së pushtuar, kësodore u detyrua që të kthehej në vendlindje. Pas pushtimit të Jugosllavisë nga Gjermania naziste më 1941 dhe bashkimit të një pjese të territoreve kosovare me Shqipërinë italiane, e veshi edhe njëherë uniformën dhe u emërua Komandant i Komandës së Mbrojtjes së Kufijvë Veri-lindorë të Shqipërisë, ku zhvilloi disa luftime të ashpra kundra forcave çetnike të Drazha Mihajlloviçit, në Kolashin, Novi-Pazar, Mal të Zi etj. Gjatë viteve të qëndrimit në Kosovë, Sulejmani mori pjesë aktive dhe u bë një nga mbështetësit kryesorë i Lëvizjes Nacional-Demokrate Shqiptare, ose siç njihet ndryshe “Balli Kombëtar i Kosovës”, që udhëhiqej nga profesorët Ymer Berisha dhe Luan Gashi, si dhe Bedri Pejani, Bedri Gjinaj, Rexhep bej Mitrovica, Mehmet Gradica etj. Së bashku me Mehdi Elezin e Hajredin Spahinë mbanin lidhje të vazhdueshme me kundërzbulimin ushtarak anglez, për realizimin e marrëveshjes së bërë nga Lëvizja Nacional-Demokrate Shqiptare me atë shërbim informative, për ndihmën që qeveria britanike do t` ju jepte forcave nacionaliste të Kosovës, në luftën kundra pushtuesëve italianë.
Kthimi i Sulejmanit në Shqipëri në vjeshtën e ’44-ës dhe arrestimi i tij nga komunistët më 14 nëntor të atij viti, ku të lidhur me zinxhir, disa partizanë e dërguan në fshatin Shupal, rrëzë malit të Dajtit. Gjyqin Special e dënoi me 30 vjet burg, ku edhe pse aty erdhi si dëshmitare dhe e mbrojti e ëma e Heroit të Popullit, Xhezmi Delli, duke deklaruar se ai ishte patriot dhe i kishte shpëtuar disa herë jetën të birit, vendimi i gjyqit u la në fuqi dhe ai u dërgua për të vuajtur dënimin në kampin e Vloçishit, ku nga tmerret tentoi vetëvrasjen, duke prerë gishtat e këmbës me bel dhe komandanti i kampit, Tasi Marko, nuk e lejoi ta dërgonin në spital, por e la të vdiste dhe e varrosën ende pa i dalë shpirti.
Pasi ndërroi jetë, familja e tij u nxorrën nga shtëpia e tyre dhe u dëbuan nga Tirana, pa të drejtën për t'u kthyer për aq sa zgjati diktatura komuniste.
Studime
Në librin e tij Eliminimi i lidershipit ushtarak të botuar në Tiranë më 2002, Elmas Leci e trajton historinë e Vuçiternës.
Adigjeja
Republika e Adigjesë (Rusisht : Респу́блика Адыге́я, Respublika Adygeya, Adigjeisht: Адыгэ Республик, Adygæ Respublik) është një subjekt federal (një republikë) e Rusisë. Gjendet gjeografikisht në rajonin e Kaukazit Verior të Rusisë Evropiane dhe është pjesë e Rrethit Federal Jugor. Adigjeja mbulon një sipërfaqe prej 7,600 kilometra katrorë, subjekti i pestë më i vogël federal rus sipas zonës, me territorin e saj një enklavë brenda Krasnodar Krai. Adigjeja ka një popullsi prej 453,376 (sipas regjistrimit të popullsisë 2018).
Majkop është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Adigjesë, shtëpia e një e treta e popullsisë së republikës.
Adigjeja është një nga republikat etnike të Rusisë, kryesisht përfaqëson popullin indigjen adigjezë, një grup etnik çerkez që formon 25% të popullsisë së Republikës, ndërsa rusët etnikë formojnë një shumicë me 60%, dhe me pakicë të armenëve dhe ukrainasve. Gjuhët zyrtare të Adigjesë janë gjuha ruse dhe adigjeze.
Gjeografia
Adigjeja shtrihet në Rrethin Federal Jugor të Rusisë të Evropës Lindore, në kodrinat e Kaukazit Veriperëndimor në Malet Kaukaz, me fusha në zonat veriore dhe male në zonën jugore. Pyjet (kryesisht prej ahu, lisi dhe panje evropiane) mbulojnë gati 40% të territorit të tij.
Lumi Kuban është një nga lumenjtë kryesorë të lundrueshëm në rajonin e Kaukazit. Ai formon një pjesë të kufirit verior midis Republikës së Adigjesë dhe Krasnodar Krai.
Republika është e pasur me naftë dhe gaz natyror. Burime të tjera natyrore përfshijnë ar, argjend, tungsten dhe hekur.
Klima e republikës është karakterizuar si mesatarisht e ngrohtë, me një temperaturë mesatare në janar -2 °C, në korrik 28 °C. Reshjet është rreth 700mm në vit.
Historia
parapamje|270px|right|Harta e Adigjesë Oblast Autonom Çerkez (Adyghe) u krijua brenda RSFS Ruse më 27 korrik 1922, në territoret e Oblastit Kuban-Deti i Zi, të vendosura kryesisht nga populli adigjezë. Në atë kohë, Krasnodar ishte qendra administrative. Ajo u riemërua Oblasti Autonom Adigje (Çerkez) më 24 gusht 1922, menjëherë pas krijimit të saj. Në dy vitet e para të ekzistencës së tij, zona autonome ishte një pjesë e RSFS Ruse, por më 17 tetor 1924, ajo u transferua në juridiksionin e Krait të Kaukazit të Veriut të sapokrijuar brenda RSFS Rusisë.
Më 3 korrik 1991, rajoni u ngrit në statusin e një republike nën juridiksionin e Federatës Ruse. Presidenti i parë i republikës ishte Aslan Dzharimov, i zgjedhur më 5 janar 1992.
Ndarjet
Republika e Adigjesë është e ndarë administrativisht në shtatë rrethe (raion), dy qytete / qyteza dhe (në një nivel më të ulët administrativ) pesë vendbanime të tipit urban. Komunalisht, republika është e ndarë në dy okrugë urbane, pesë vendbanime urbane dhe 46 vendbanime rurale.
Grupet etnike
Sipas regjistrimit të vitit 2010, rusët etnikë përbëjnë 63.6% të popullsisë së përgjithshme të republikës, ndërsa adigjezët etnike janë 25.8%. Grupet e tjera përfshijnë armenë (3.7%), ukrainas (1.4%), kurdë (1.1%) dhe tatar (0.6%).
Fetë
Sipas një sondazhi të vitit 2012 i cili intervistoi 56,900 njerëz, 35.4% e popullsisë së Adigjesë aderon në Kishën Ortodokse Ruse, 12.6% në Islam, 3% janë të krishterë të pa shoqëruar dhe 1% janë besimtarë të krishterë ortodoksë që nuk i përkasin kishës ose janë anëtarë të kishave të tjera ortodokse. Për më tepër, 30% e popullsisë deklaron të jetë "shpirtërore por jo fetare", 9% ateist dhe 8.6% ndjek fe të tjera ose nuk iu përgjigjën pyetjes.
Ekonomia
Edhe pse është një nga pjesët më të varfra të Rusisë, republika ka pyje të bollshme dhe tokë të pasur. Rajoni është i famshëm për prodhimin e drithërave, lulediellit, çajit, duhanit dhe prodhimeve të tjera. Zhvillohen gjithashtu mbarështimi i derrit dhe dhenve.
E diel pas vdekjes
E diel pas vdekjes : roman me autor Dhimitër Xhuvani, red. Koço Kosta. Botuar në Tiranë në vitin 1992 nga "Shtëpia Botuese e Lidhjes së Shkrimtarëve". Libri ka 162 faqe.
1067
Mbi vitin 1067.
Domosdova (gazetë)
Gazeta Domosdova është e pavarur në gjuhën shqipe, botohet në Shqipëri. Drejtore Mimoza Vasku, Kryeredaktor Vullnet Mato, Sekretar kolegjiumi P. Menaj, Redaktor Shpëtim Bozha.
Udhëve të fëmijërisë
Udhëve të fëmijërisë roman, Autori: Ramadan Pasmaçiu. Viti i botimit: 1986. Faqet e librit 260.
3 Prill
Lindje
komedian afro-amerikan
Inkscape
Inkscape është një program që lejon realizimin e objekteve grafike vektoriale
Custer County (Montana)
Custer County është një nga  qarqet në shtetin federal Montana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Hera Björk
Hera Björk (u lind më 29 mars, 1972 në Reykjavík), Hera në atmosferën e Eurovizionit filloi që nga viti 2008 duke qenë zëri i dytë për Islandën në Festivalin Evropian të Këngës 2008 në bashkpunim me grupin Eurobabnd (Eurobandið), të cilët morën vendin e 14-të. Gjithashtu ajo ka marrë pjesë prap në zërin e dytë në Festivalin Evropian të Këngës 2009 në krah të Yohanna e cila mori vendin e 2-të me baladën Is is True?. Këtë vit ajo fitoi spektaklin Islandez dhe do riprezantojë Islandën në Festivalin Evropian të Këngës 2010 më këngën Je ne sais quoi.
Pjonjangu
thumb|right|270px|Pamje nga Pjonjangu Pjonjangu (koreançe: 평양, P'yongyang /pʰjɔŋ.aŋ/, në median shqiptare prej anglishtes Pyongyang), është kryeqyteti dhe qendra më e madhe e Republikës Popullore Demokratike të Koresë (Koresë së Veriut).
Pjonjangu është i vendosur në lumin Taedong rreth 110 kilometra (68 mi) në rrjedhën e sipërme nga goja e tij në Detin e Koresë Veriore dhe, sipas rezultateve paraprake nga regjistrimi i popullsisë i vitit 2008, ka një popullsi prej 3,255,388. Qyteti u nda nga provinca e Jugut Pyongan në vitin 1946. Ajo administrohet si një qytet i qeverisur direkt (chikhalsi, 직할시) në të njëjtin nivel si qeveritë provinciale, në krahasim me një qytet të veçantë (teukbyeolsi, 특별시) siç Seoul është në Korenë e Jugut.
Klima ,Gjeografia
Pjonjangu është në pjesën perëndimore-qendrore të Koresë së Veriut; Qyteti shtrihet në një fushë të sheshtë rreth 50 kilometra (31 mi) në lindje të Koresë Bay, një krah të Detit të Verdhë. Lumi rrjedh Taedong jugperëndim nëpër qytet drejt Koresë Bay. Fusha Pjonjangu, ku qyteti është i vendosur, është një nga dy fusha të mëdha në bregun perëndimor të gadishullit Korean, të tjera duke qenë plain Chaeryong. Të dy kanë një sipërfaqe prej rreth 500 kilometra katrorë. [20]
Pjonjangu ka një klimë të lagësht kontinentale (KOPPEN klasifikimin e klimës DWA). Ftohtë, erërat e thatë mund të goditje nga Siberia në dimër, duke e bërë kushte shumë të ftohtë; temperatura e ulët është zakonisht nën zero në mes të nëntorit dhe në fillim të marsit, edhe pse mesatarja e lartë e ditës është të paktën disa gradë më lart ngrirjes në çdo muaj, përveç janar. Dimri është në përgjithësi shumë të thata se sa vera, me borë bie për 37 ditë mesatarisht.
Kalimi nga të ftohtë, dimër të thatë të verës, të ngrohtë lagësht ndodh shumë shpejt në mes të prillit dhe fillim të majit, dhe nuk është një kthim i ngjashëm menjëhershëm të kushteve të dimrit në fund të tetorit dhe nëntorit. Summers në përgjithësi janë të nxehtë dhe të lagësht, me muson Lindjes së Azisë duke u zhvilluar nga qershori deri në gusht; këto janë edhe muaj të nxehta, me temperatura mesatare e 21 deri në 25 ° C (70 deri 77 ° F), dhe arrijë ditën shpesh mbi 30 ° C (86 ° F).
Ndërtimi
Pjonjangu u shkatërrua gjatë Luftës së Koresë dhe është rindërtuar tërësisht në përputhje me një dizajn që reflekton vizionin e Kim Il Sung-së. [29] Ëndrra e tij ishte raportuar për të krijuar një kapital që do të rritur moralin në vitet e pasluftës. [30] Rezultati ishte një qytet me, bulevardet e gjerë pemë-rreshtuan dhe ndërtesa publike me peizazhit terraced, mozaikë dhe tavanet e dekoruar. [29] Arkitektura e saj Russian-style e bën atë të kujton një qyteti siberian gjatë dëbora e dimrit, edhe pse ndërtesat e dizajnit tradicional Korean disi të zbutur këtë perceptim. Në verë, ai është i dallueshëm për lumenjtë e tij, shelgjet, lule dhe park. [29]
Rrugët janë të paraqitura në një veri-jug, rrjetit lindje-perëndim, duke i dhënë qytetit një pamje të rregullt. [29] designers Koresë së Veriut aplikuar përvojën suedeze e lagjet urbane të vetë-mjaftueshme në të gjithë vendin, dhe Pjonjangu nuk është përjashtim. Banorët e saj janë kryesisht ndahen në njësi administrative e 5000 deri 6000 persona (dong). Këto njësi të gjithë kanë grupe të ngjashme të kenaqesive, duke përfshirë një dyqan ushqimor, një dyqan berber, një rrobaqepës, një bathhouse publik, një zyrë postare, një klinikë, një bibliotekë dhe të tjerët. Shumë banorë të zënë ndërtesa banimi rritje të lartë. [31] Një nga prioritetet e Kim Il Sung, ndërsa dizajnimin Pjonjangun ishte për të kufizuar të popullsisë. Autoritetet mbajnë një regjim të kufizuar të lëvizjes në qytet, duke e bërë atë atipike e Azisë Lindore si ajo është e heshtur, uncrowded dhe i gjerë. [32]
Sporti
Pjonjangu ka një numër të klubeve sportive, duke përfshirë 25 prill Sport Club dhe Pjonjangu Qytetit Sport Club. [Citim i duhur] Sporti më popullor në Pjonjang është futbolli.
1068
Mbi vitin 1068.
Tara Chambler
Tara Chambler është nje nga personazhet te The Walking Dead, (Sezoni 4 - ne vazhdim), interpretuar nga Alanna Masterson.
Mbi krahët e shpresës
Mbi krahët e shpresës : poezi me autor Spiro Thomari, red. Koço Kosta. Botuar në Sarandë në vitin 2016 nga "Milosao". Libri ka 104 faqe. ISBN 9789928436405
Tara Chambler
Eshte nje vajze e re e cila qendron e mbyllur ne apartamentin e saj se bashku me te atin david, motren Lilly dhe mbesen Meghan. Ka karakter te forte dhe eshte e afte me armet e zjarrit. Pranon ne shtepine e saj Guvernatorin me t ecilin pas vdekjes se te atit per shkak te nje kanceri largohet dhe bashkohet me nje grup te mbijetuarish te kryesuar nga Martinez ne fillim dhe nga vete Guvernatori ne fund. Aty njihet me Alisha, nje grua e cila behet dhe e dashura e saj. Terhiqet nga sulmi qe Guvernatori kryen tek burgu dhe bashkohet me Glenn ne rrugen per tek Terminus. Ne sezonin e peste pas mberritjes ne Alexandria, ben pjese ne grupin e spedicioneve ku plagoset ne koke dhe shpetohet nga kirurgu i Alexandria-s Pete Anderson dh enga kujdesi i Rosita-s. Merr pjese ne misionin per vrasjen e Shpetimtareve dhe ashtu si Glenn dhe Heath vret per here te pare nje njeri. Pas misionit niset me Heath per te gjetur ushqime per Alexandia-n ku gjen grupin e Oceanside. Plagoset qellimisht nga Dwight gjate sulmit te shpetimtareve ne Hilltop. Gjate sezonit te nente e gjejme si rojtare ne distance
Shtypi botëror rreth ngjarjeve në Kosovë
Shtypi botëror rreth ngjarjeve në Kosovë Grup Autorësh. Viti i botimit: 1981. Faqet e librit 100.
Sint-Truiden
Sint-Truiden (frëngjisht Saint-Trond) është një qytet me 39.309 banorë, që ndodhet në krahinën Flamane, provinca Limburg në Belgjikë. Kjo është një komunë që flet gjuhën holandeze. Sipërfaqja e përgjithshme është 106,90 km².
Olivia de Havilland
Olivia de Havilland, aktore amerikane e lindur më 1 korrik 1916 në Tokio të Japonisë.
Biografia
Karierën e filloi kohë pas kohe si statiste. Role të rëndësishme fitoi më 1935, ku aktroi me sukses të plotë. Është laureate e dyfishtë e Çmimit Oscar.
Më 1939 paraqitet në filmin më të famshëm të të gjitha kohrave Iku bashkë me erën përkrah Clark Gable dhe Vivien Leigh, ndërsa më 1970 është partnere e Bekim Fehmiut, në filmin amerikan Aventurierët.
.
Çmimet dhe nominimet
Më 2008, de Havilland u laurua nga SHBA-të me National Medal of Arts.
Nuri Luçi (libër)
Nuri Luçi Autori: Strato Vodica. Viti i botimit: 1982. Faqet e librit 135.
Kantoni Barjac
Kantoni Barjac (frëngjisht: Canton de Barjac) është një kanton në departamentin Gard, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Barjac. Ka sipërfaqe 146.25km2 dhe popullsi 3895 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Barjac aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
1069
Mbi vitin 1069.
1070
Mbi vitin 1070.
Trimat partizanë
Trimat partizanë Autori: Zija Kambo. Viti i botimit: 1982. Faqet e librit 200.
Borziloku që than lotin
Borziloku që than lotin : tregime me autor Koço Kosta, red. Agron Mema. Botuar në Tiranë në vitin 2019 nga "Milosao". Libri ka 280 faqe. ISBN 9789928225757
Një puro droge
Një puro droge : roman në dy pjesë, me autor Spiro Thomari, red. Koço Kosta. Botuar në Tiranë në vitin 2020 nga "Edlora". Libri ka 298 faqe. ISBN 9789928259905
1071
Mbi vitin 1071.
Zihni Sako
Zihni Sako (Gjirokastër, 27 mars 1912 - 16 shkurt 1981) ka qenë folklorist, poet, tregimtar dhe novelist, hartues tekstesh të folklorit, propagandist i ateizmit shkencor, profesor i shkencave i cili ka bërë shpjegimin e disa termave të shkencës e të teknikës për hartuesit e Fjalorit të gjuhës shqipe të botuar në Tiranë më 1980.
Biografia
U lind në Gjirokastër më 1912. Pasi kreu shkollën fillore dhe të mesme në vendlindje, ndoqi në Athinë studimet e larta për filologji gjatë viteve 1931-1936.
Më 1938 punoi si mësues në gjimnazin e Gjirokastrës dhe më pas në Korçë e Berat. Mori pjesë aktive në Luftën Nacional-Çlirimtare si agjitator dhe propagandist dhe më 1943 u hodh në radhët e Ushtrisë Nacionalçlirimtare, ku pati funksione drejtuese. Po këtë vit u pranua anëtar i PKSH.
Pas Çlirimit, Sakoja qe drejtor shtypi i Ministrisë së Kulturës dhe më 1949 u emërua kryetar i komisionit të Folklorit të Institutit të Shkencave, që i paraprinte Universitetit të Tiranës. Nga viti 1960 deri në vitin 1979 ka qenë drejtor i Institutit të Folklorit. Figurë qendrore në folkloristikën e kohës, redaktoi dhe botoi vëllime të shumta të letërsisë gojore, ku përfshihen vëllimet Mbledhës të hershëm të folklorit shqiptar, 1635-1912 (Tiranë, 1961-62) si dhe përmbledhjen katërvëllimëshe Proza popullore (Tiranë, 1963-1966). Bashkëpunoi gjithashtu me botimet në gjuhën frënge të vargjeve popullore Trésor du chansonniere populaire albanais (Tiranë, 1975) dhe Chansonniere des preux albanais (Tiranë, 1967). Së bashku me Gjikë Kuqalin dhe Besim Levonjën çmohet ndër autorët e parë të teatrit partizan socialist.
Pas Kongresit IV të Partisë në Shqipëri më 1961 qe ndër shkruesit e artikujve të propagandës komuniste që orvateshin të shpjegonin lidhjen midis besimeve fetare dhe të ashtuquajturave modele të sundimit dhe shfrytëzimit. U zgjodh gjithashtu deputet në disa legjislatura të Kuvendit Popullor dhe ka qenë anëtar i Këshillit të Përgjithshëm të Frontit Demokratik të Shqipërisë.
Nderime
Për merita pune dhe krijimtarie i janë dhënë titujt «profesor» dhe «Mësues i Popullit», Çmimi i Republikës i Klasit të Parë, Urdhri i Lirisë i Klasit të Dytë, Urdhri i Punës i Klasit të Dytë e të Tretë, Medalja e Kujtimit, Medalja e Trimërisë, etj.
Teatrit të qytetit të lindjes së tij iu vendos më 27 nëntor 1968 emri “Zihni Sako”, në nderim të tij.
Le Professionnel
Le Professionnel, Zhanri, film policor.
Shqetësime të ngjashme
Shqetësime të ngjashme : tregime me autor Fatos Kongoli. Botuar në Tiranë në vitin 1972 nga "Naim Frashëri". Libri ka 99 faqe.
Vankuvër
Vankuver (anglisht: Vancouver ) është një qytet (city) në Provincën Kolumbia Britanike, Kanada. Komuna ka një sipërfaqe 114.67 km² dhe popullsi 615,473 banorë. parapamje|left|Vancouver
Vankuvër është qytet kanadez në krahinën e Kolumbisë Britanike dhe qyteti më i madh në pjesën perëndimore të Kanadës dhe i treti për nga madhësia në Kanadë me një popullsi prej 611.869 banorësh, ndërsa së bashku me rrethinën (viti 2007) ka pasur 2.524.113 banorë.
Prefekti i Vankuvërit është Sam Sullivan. Në Vancouver do të mbahen lojrat e XXI olimpike dimërore në vitin 2010. Në Vankuvër ka lindur albanologu i shquar Robert Elsie.
Tualeti
Tualeti paraqet kthinën ose dhomën kushtuar diskrecionit dhe intimitetit të momentit të lehtësimit të nevojave fiziologjike (trupore).
Përmbledhje
Tualetet me shpëlarje përdorin ujë, ndërsa tualetet e thata ose pa ujë jo. Ato mund të dizajnohen për një pozicion ulur të popullarizuar në Evropë dhe Amerikën e Veriut me një ndenjëse tualeti, me konsiderata shtesë për ata me aftësi të kufizuara, ose për një qëndrim të ulur më të popullarizuar në Azi.
Fragmente nga epopeja e lavdishme
Fragmente nga epopeja e lavdishme Autori: Shefqet Peçi. Viti i botimit: 1984. Faqet e librit 460.
Eugene Porter
Eshte nje shkenctar i cili ben pjese ne grupin e kryesuar nga Abraham Ford dhe thote se din arsyen se perse ka plasur kjo epidemi, arsye kjo per te cilen Abraham po e drejton drejt Washingtonit. Ne Sezonin e peste pas largimit nga terminus rrefen se nuk ka dijeni per kuren dhe peson ne kete menyre zemerimin e Abraham. Ne sezonin e gjashte merr leksione nga Rosita ne perdorimin e armeve dhe gjen kurajon per here te pare per te luftuar kunder te vdekurve. Pas nje inspektimi me Abraham zbulon nje fabrike prodhimi metali dhe zotohet ne prodhimin e municioneve per Alexandria. pas deshtimit te atentatit te Rosita-s kundrejt Negan merr persiper autoresine duke u rrembyer ne kete menyre nga Negan. Perpiqet te mbijetoje ne strehezen e Shpetimtareve duke ju bindur urdherave te Negan dh eduke u bere krahu i tij i djathte me vone. Ne fund te sezonit te tete saboton prodhimin e municioneve duke i bere ato difektoze. Ne kete menyre grupi i Rick fiton betejen ndaj Negan. Ne sezonin e nente e shikojme si arkitekt ne ndertimin e ures dhe fillon te kete ndjenja per Rositen, por kjo ka nisur ne lidhje me at Gabriel
Abrahami Ford
Abraham Ford është nje nga personazhet te The Walking Dead, (sezoni 4 - 7), interpretuar nga Michael Cudlitz.
Eshte nje rreshter i ushtrise se SHBA, i cili pas humbjes se gruas dhe dy vajzave te tij behet lideri i nje grupi te formuar nga shkencetari Eugene Porter dhe nga e fejuara e tij Rosita Espinosa. Ka si objektiv dergimin e Eugene ne Washington pasi ky i fundit ka nje kure per epidemine e rene. Ne sezonin e peste zbulon se Eugine e ka genjyer rreth qellimeve te tij dhe e sulmon rende. Ne sezonin e gjashte merr pjese me Daryl dhe Sashan ne largimin e turmes se te vdekurve nga Alexandria ku ndeshet me nje grup te shpetimtareve. Vritet nga Negan i cili e godet me shkopin e tij te bejzbollit disa here ne koke.
Xhadeja
Xhadeja është një rrugë e gjerë, zakonisht e shtruar dhe jashtë qendrave të banuara, ku kalojnë mjetet dhe njerëzit.
1072
Mbi vitin 1072.
Të fejuarit : novelë dhe tregime
Të fejuarit : novelë dhe tregime me autor Fatos Kongoli, red. Ardian Klosi. Botuar në Tiranë në vitin 1982 nga "Naim Frashëri". Libri ka 242 faqe.
Udinese Calcio
Udinese Calcio është një klub futbolli italian me seli në Udine, Friuli-Venezia Giulia, dhe aktualisht luan në Serie A. E themeluar në vitin 1896, Udinese është klubi i dytë më i vjetër në Serie A, Genoa CFC pas.
Raul Castro
thumb|Raul Castro Raul Modesto Castro Ruz është vëllai më i vogël i Fidel Castro. Më 31 korrik 2006, ai u emërua nga Castro të udhëheqë Kubën për shkak se Fidel Castro iu nënshtrua një operacioni. Raul nuk mori pjesë në asnjë aktivitet publik gjatë javës së parë pas emërimit. Kjo gjë i shtoi spekulimit rreth gjendjes shëndetësore të fidel Castros dhe mënyrës se si Raul mendonte ta drejtonte Kubën. Gazeta spanjolle El-Pais njoftoi me datë 4 gusht 2006 se Raul kishte emëruar një komision prej 6 vetësh që ta ndihmonte atë për të drejtuar Kubën gjatë mungesës së Fidel Castro. Në komision merrnin pjesë Ministri i Punëve të Jashtme Felipe Pérez Roque dhe Carlos Lage, drejtuesi i reformës ekonomike në Kubë gjatë viteve 1990-1999.
Udinese Calcio
Tradicionalisht në shtëpi Ekipi kit është këmishë të zezë dhe të bardhë me shirita, pantallona të shkurtra të zeza, dhe çorape të bardhë. Klubi luan në Stadio Friuli, e cila ka një kapacitet prej 41.652 (edhe pse aktualisht është i kufizuar 30.900). Ajo ka një numër të madh të tifozëve ne Friuli dhe zonat përreth.
Lojtarët
(kapiten)
Pirro Çako
Pirro Çako lindi në Tiranë në 19 Nentor 1965 një familje artistësh. Të dy prindërit e tij ishin këngëtarë, Gaqo dhe Luiza Çako, njëri tenor dhe tjetra soprano. Mjedisi artistik familjar krijoi traditën që ndoqi më pas dhe Pirron.
Jeta dhe karriera
Pirro Çako lindi në Tiranë. Por ai kishte vendosur ndryshe, ëndrra e tij ish të bëhej kompozitor e të shkruante muzikë për të prekur zemrat e mijëra njerëzve, ti bënte ata të gjenin në këtë muzikë një ngjarje apo episod të jetës. Njohuritë e para muzikore i merr në moshen 6-vjecare, duke ndjekur degën e pianos pranë shkollës "Kongresi i Përmetit", me mesuese Lali Gabecin. Në moshën 9 vjeçare ndjek kursin e parë të kompozicionit që u hap në Pallatin e Pionerëve në Tiranë, me inisiativen e kritikut të njohur të muzikës Spiro Kalemi. Me përfundimin e shkollës 8 vjeçare në degën e pianos Pirro vazhdon studimet në liceun artistik "Jordan Misja" në Tiranë, në degën e kantos, pasi prindërit aspironin që të bëhej një pasardhës i tyre në këtë fushë. Studimet në lice, të cilat zgjatën 4 vjet, ridimensionuan formimin e tij artistik të deri atëhershëm.
Pas një përgatitje dy vjecare me kompozitorin Aritistin e Popullit Çesk Zadeja për degën e kompozicionit dhe nga ana tjetër me Artistin e Popullit dirigjentin Rifat Tejqa në degën e dirigjimit, ju dha e drejta për të ndjekur Akademinë e Arteve në degën e dirigjimit, të cilën Pirro e kreu me sukses. Me mbarimin e studimeve të larta emërohet në Radio Tirana, ku për 5 vjet me rradhë punon si redaktor muzike në programin e dytë. Por ëndrra e tij ishte të shkruante muzikë, prandaj, duke përfituar edhe nga pozicioni i favorshëm ku punonte, fillon të shkruajë këngët e para në anketat muzikore të festivaleve për pionierë. Puna e tij krijuese jep frytet e saj hap pas hapi derisa në vitin ’88 Pirro Çako merr pjesë për herë të parë në Festivalin e Këngës në RTSH dhe është fitues me këngën "E duam lumturinë". Do të pasojnë me rradhë Fest ’89 me këngën "Jemi zemrat e çdo moshe", si fitues i çmimit të dytë; Fest ’90 me këngën "Veç një herë jetojmë", fituese e çmimit të tretë dhe Fest ’91 me këngën "Horoskop ’92", gjithashtu fituese e çmimit të tretë.
Karriera e tij premtuese ndërpritet nga erërerat e forta të tranzicionit dhe ai, si mijëra bashkëatdhetarë, largohet nga Shqipëria drejt perëndimit, për një jetë aq të ëndërruar dhe të panjohur, për tu vendosur në Paris. Me kalimin e viteve fillon të ndjejë mungesën e publikut shqiptar dhe bën një tentativë të parë për tu rikthyer në dhjetorin e vitin ’94 ku merr pjesë në Festivalin e RTSH me këngën "Një tren drejt lindjes". Por situata në Shqipëri nuk premtonte, kështu që, me përmbushjen e kësaj dëshire që kish munguar prej kohësh, rikthehet në Paris dhe shkruan muzikën e filmit "Larg Barbarëve" te regjisores shqiptaro-franceze Liri Begeja.
Viti ’95 për Pirron nuk ishte si gjithë të tjerët. Për herë të parë bëhet baba dhe dëshira për ti qëndruar afër të birit, Anthony, dhe Invës, e cila ndërkohe kishte filluar të hidhte hapa gjigandë në karrierën e saj, e detyrojnë për disa vite të qendrojë larg jetës artistike shqiptare. Gjatë kësaj kohe njihet më mirë me muzikën variete franceze dhe e finalizon atë me marrjen e diplomës në "École Normale de Musique de Paris / Alfred Cortot" në degën e kompozicionit për muzikë filmi. Kjo kurorëzon dhe pasionin e tij për kompozicionin.
Ana tjetër e pasionit mbetej muzika e bukur dhe publiku që i mungonte gjithnjë e më shumë. Pas një periudhe 7 vjeçare, Pirro vendos të rikthehet jo si turist, por kësaj rradhe si kantautor, ëndrra që e kishte tunduar gjatë gjithë jetës. Ideja se ishte djali i një këngëtari të madh dhe bashkëshorti i një sopranoje po aq të talentuar e kishin vënë përpara një përgjegjësie artistike. Do të shfaqej dhe ai si këngëtar një ditë vallë?. Ëndrra u bë realitet në tetor të vitit 2000, kur Pirro Çako bashkë me Rovena Dilon fitojnë çmimin e parë në Festivalin e Kënges Magjike në interpretimin e këngës "Për një çast më ndali zemra". Kjo i dha besimin në vetvete dhe hapi portat për të vazhduar karrierën si kantautor. Po atë vit ai fiton çmimin e tretë në Festivalin e 40 në RTSH me këngën "Antinostradamus", por kësaj rradhe vetëm si kompozitor.
Një vit më vonë së bashku me Redon Makashin është fitues i çmimit të tretë me këngën "Falja njërit dashurinë" në Festivalin e Kënges Magjike, ndërsa në vitin 2003 kënga "Unë ai, Ti ajo" fiton çmimin e kantautorit më të mirë po në këtë festival. Po në atë festival kënga "Kuturù" e kënduar nga Aleksandër Gjoka fiton çmimin e dytë.
Albumet
Albumi i trete : Në ashensor