cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aplikimi i kongruencave
Zgjidhje :
Së pari zëvendsojmë shkronjat e mesazhit me numra, fitojmë MEET = 12 4 4 19, YOU = 24 14 20 , IN = 8 13 , THE = 19 7 4 , PARK = 15 0 17 10. Tani zëvendsojmë secilin nga këta numëra p, me f (p) = (p + 3) mod 26. Fitojmë MEET = 15 7 7 22, YOU = 1 17 23 , IN = 11 16 , THE = 22 10 7 , PARK = 18 3 20 13. I zëvendsojmë numrat me shkronja në bazë të alfabetit, fitojmë mesazhin e enkriptuar PHHW BRX LQ WKH SDUN Dekriptimi i një mesazhi të enkriptuar me metodën e Caesar bëhet duke gjetur f -1. Pra praktikisht shkronjat që janë në mesazhin e enkriptuar i kthejmë në numra p në bazë të renditjes së alfabetit, pastaj i zbresim për tre (p - 3) mod 26. Në ditët e sotme përdoren metoda enkriptimi më të sofistikuara, pasi që metoda e Caesar është lehtë e dekriptueshme. Metodat e sotme zëvendsojnë blloqe të shkronjave me blloqe të shkronjave, në atë mënyrë që ti bëjnë ballë sulmit brute-force.
Discrete Mathematics and Its Applications By Kenneth H. Rosen Fourth Edition Discrete Mathematics and Its Applications By Kenneth H. Rosen Seventh Edition
Vëllezërit Karamazov
Vëllezërit Karamazov (rusisht: Бра́тья Карама́зовы, Brat'ja Karamazovy) është romani i fundit i shkrimtarit rus Fedor Dostojevski. Dostojevski bëri dy vjet që të shkruante Vëllezërit Karamazov, që u botua me pjesë tek Russkij vestnik nga janari i 1879 deri në nëntorin 1880. Dostojevski vdiq më pak se katër muaj pas botimit të romanit.
Referime
Megjithëse Dostojevski filloi shënimet e tij të para për Vëllezërit Karamazov në Prill 1878, romani përfshiu elementë dhe tema nga një projekt i papërfunduar më parë, ai kishte filluar në 1869 me titull Jeta e një mëkatari të madh. Një projekt tjetër i papërfunduar, Drama në Tobolsk (Драма. В Тобольске), konsiderohet të jetë drafti i parë i kapitullit të parë të Vëllezërve Karamazov. Me datë 13 Shtator 1874, ajo tregon për një vrasje të trilluar në Staraya Russa të kryer nga një praporshchik me emrin Dmitry Ilynskov (bazuar në një ushtar të vërtetë nga Omsk), i cili mendohet të ketë vrarë babanë e tij. Më tej vërehet se trupi i babait u zbulua papritmas në një gropë nën një shtëpi. Sorokoviny (Сороковины) ngjashëm e papërfunduar, e datës 1 gusht 1875, pasqyrohet në librin IX, kapitulli 3–5 dhe librin XI, kapitulli nëntë. Në artikullin e Ditarit të Shkrimtarit të Tetorit 1877 "Për lexuesin", Dostojevski përmend një "vepër letrare që në mënyrë të padukshme dhe të pavullnetshme ka marrë formë brenda meje gjatë këtyre dy viteve të botimit të Ditarit". Ditari përfshiu një mori temash dhe çështjesh, disa prej të cilave do të hulumtoheshin më thellësisht në Vëllezërit Karamazov. Këto përfshijnë vrasjen e fëmijëve, rendin dhe një sërë problemesh shoqërore.
Personazhe kryesore Fjodor Pavloviç Karamazov Artikulli kryesor: Fjodor Pavloviç Karamazov Fjodor Pavloviç, një "sponger" 55-vjeçar dhe tifoz, është babai i tre djemve - Dmitri, Ivan dhe Alexei - nga dy martesa. Ai thuhet se ka lindur edhe një djalë jashtëmartesor, Pavel Fyodorovich Smerdyakov, të cilin e punëson si shërbëtor të tij. Fjodor Pavloviç nuk interesohet për asnjë nga djemtë e tij, të cilët, si rezultat, janë rritur përveç njëri-tjetrit dhe babait të tyre. Marrëdhënia midis Fyodor dhe djemve të tij të rritur shtyn pjesën më të madhe të komplotit në roman.
Dmitri Fjodoroviç Karamazov Dmitri Fyodorovich (a.k.a. Mitya, Mitka, Mitenka, Mitri) është djali i madh i Fyodor Karamazov dhe i vetmi pasardhës i martesës së tij të parë, me Adelaida Ivanovna Miusov. Dmitri konsiderohet të jetë një sensualist, si babai i tij, dhe kënaqet rregullisht në netët e pirjes së shampanjës dhe çfarëdo argëtimi dhe stimulimi që mund të blejë paratë. Dmitri vihet në kontakt me familjen e tij kur e gjen veten në nevojë për trashëgiminë e tij, të cilën ai beson se po i mbahet nga babai i tij. Ai ishte i fejuar për t’u martuar me Katerina Ivanovna, por e shkëput këtë pasi u dashurua me Grushenka. Marrëdhënia e Dmitrit me babanë e tij është më e paqëndrueshmeja e vëllezërve, duke u përshkallëzuar në dhunë ndërsa ai dhe babai i tij fillojnë luftën për trashëgiminë e tij dhe Grushenka. Ndërsa ai mban një marrëdhënie me Ivanin, ai është më i afërti me vëllain e tij të vogël Alyosha, duke iu referuar atij si "kerubini" i tij.
Ivan Fjodoroviç Karamazov Ivan Fyodorovich (a.k.a. Vanya, Vanka, Vanechka) është djali i mesëm 24-vjeçar, dhe i pari nga martesa e dytë e Fyodor Pavlovich. Ivan është i mërzitur dhe i izoluar, por edhe intelektualisht i shkëlqyer. Ai shqetësohet nga mizoria e patregueshme dhe vuajtjet e pakuptimta në botë. Në kapitullin "Rebelimi" (Bk. 5, Ch. 4), ai i thotë Alyosha: "Nuk është Zoti që nuk e pranoj, Alyosha, vetëm se me shumë respekt ia kthej biletën". Marrëdhënia e Ivanit me babanë dhe vëllezërit e tij është mjaft sipërfaqësore në fillim. Ai e gjen babanë e tij të neveritshëm dhe nuk ka dashuri pozitive ndaj Dmitrit. Ndërsa ai nuk i pëlqen Alexei, ai duket se nuk ka ndonjë dashuri të thellë as për të. Ivan bie në dashuri me Katerina Ivanovna, e cila ishte e fejuara e Dmitrit, por ajo nuk fillon t’i kthejë ndjenjat e tij deri në fund. Fjodor Pavloviç i thotë Alyosha se ai i frikësohet Ivanit më shumë sesa i frikësohet Dmitrit. Disa nga pasazhet më të paharrueshme dhe të vlerësuara të romanit përfshijnë Ivanin, përfshirë kapitullin "Rebelimi", "poezinë" e tij "Inkuizitori i Madh" menjëherë pas, tre bisedat me Smerdyakov dhe makthi i tij i djallit (Bk. 11, Ch. 9).
Pavel Fjodoroviç Smerdyakov Pavel Fyodorovich Smerdyakov është djali i "Reeking Lizaveta", një grua memece e rrugës që vdiq në lindje. Emri i tij, Smerdyakov, do të thotë "bir i një reeking". Ai thuhet se është djali i paligjshëm i Fyodor Pavlovich. Ai u rrit nga shërbëtori i besuar i Fjodor Pavloviçit, Grigory Vasilievich Kutuzov dhe gruaja e tij Marfa. Ai tregohet të ketë qenë intelektualisht i parakohshëm si fëmijë, pasi ishte përfshirë në diskutime të hapura dhe shpesh të parespektueshme me Grigory, mësuesin e tij të dikurshëm, për natyrën dhe ekzistencën e Zotit, gjë që çoi në një mospëlqim reciprok midis të dyve. Smerdyakov bëhet pjesë e familjes Karamazov si shërbëtor, duke punuar si lajmëtar dhe kuzhinier i Fyodor Pavlovich. Ai është i mërzitur, krenar dhe i vrenjtur dhe vuan nga epilepsia. Rrëfyesi vëren se si fëmijë, Smerdyakov mblodhi macet endacake në mënyrë që t'i varte dhe t'i varroste. Në përgjithësi larg, Smerdyakov admiron Ivanin dhe ndan ateizmin e tij. Pavarësisht nga mendjemprehtësia e tij e dukshme, ai është gabuar gjerësisht nga personazhet e tjerë si me inteligjencë subpar.
Agrafena Alexandrovna Svetlova Agrafena Alexandrovna Svetlova (a.k.a. Grushenka, Grusha, Grushka), është një grua e bukur dhe e zjarrtë 22-vjeçare me një sharm të çuditshëm për burrat. Në rininë e saj ajo u trondit nga një oficer polak dhe më pas u vu nën mbrojtjen e një koprraci tiran. Episodi e lë Grushenkën me një dëshirë për pavarësi dhe kontroll të jetës së saj. Grushenka frymëzon admirim dhe epsh të plotë si te Fjodor, ashtu edhe te Dmitri Karamazov. Rivaliteti i tyre për afeksionin e saj është një nga faktorët më të dëmshëm në marrëdhënien e tyre. Grushenka kërkon të torturojë dhe të përqeshë si Dmitrin ashtu edhe Fjodorin si një dëfrim, një mënyrë për t’u shkaktuar të tjerëve dhimbjen që ajo ka ndjerë në duart e “asaj të dikurshme dhe të padiskutueshme”. Sidoqoftë, si rezultat i miqësisë së saj në rritje me Alyosha, ajo fillon të shkelë një rrugë shpengimi shpirtëror dhe shfaqen cilësi të fshehura të butësisë dhe zemërgjerësisë, megjithëse temperamenti dhe krenaria e saj e zjarrtë janë gjithnjë të pranishme.
Katerina Ivanovna Verkhovtseva Katerina Ivanovna Verkhovtseva (a.k.a. Katya, Katka, Katenka) është e fejuara e bukur e Dmitri, pavarësisht përpjekjeve të tij të hapura me Grushenka. Fejesa e saj me Dmitri është kryesisht një çështje krenarie nga të dy pjesët e tyre, Dmitri kishte shpëtuar babanë e saj nga një borxh. Katerina është jashtëzakonisht krenare dhe kërkon të veprojë si një martire fisnike, duke vuajtur si një kujtesë e zymtë e fajit të të gjithëve. Për shkak të kësaj, ajo nuk mund ta sjellë veten të veprojë në përputhje me dashurinë e saj për Ivanin, dhe vazhdimisht krijon pengesa morale midis tij dhe vetvetes. Në fund të romanit, edhe ajo, fillon një shpengim të vërtetë dhe të sinqertë shpirtëror, siç shihet në epilog, kur i kërkon Mitya dhe Grushenka ta falin.
At Zosima, Plaku At Zosima është një Pleq dhe këshilltar shpirtëror (starets) në manastirin e qytetit dhe mësuesi i Alyosha. Ai është diçka e famshëm në mesin e banorëve të qytetit për aftësitë e tij reputacion profetike dhe shëruese. Statusi i tij shpirtëror frymëzon admirim dhe xhelozi midis murgjve të tjerë. Zosima ofron një përgënjeshtrim për argumentet ateiste të Ivanit dhe ndihmon për të shpjeguar karakterin e Alyosha. Mësimet e Zosimës formojnë mënyrën sesi Alyosha merret me djemtë e rinj që takon në tregimin e Ilyusha. Karakteri i At Zosimës u frymëzua në një farë mase nga ai i Shën Tikhon të Zadonsk.
Ilyusha Ilyusha (a.k.a. Ilyushechka, ose thjesht Ilusha në disa përkthime) është një nga nxënësit lokalë të shkollës dhe figura qendrore e një nënploti vendimtar në roman. Babai i tij, kapiteni Snegiryov, është një oficer i varfër që fyhet nga Dmitri pasi Fyodor Pavlovich e punëson atë për të kërcënuar këtë të fundit për borxhet e tij, dhe familja Snegiryov turpërohet si rezultat. Lexuesi shtyhet të besojë se është pjesërisht për shkak të kësaj që Ilyusha sëmuret, ndoshta për të ilustruar temën që edhe veprime të vogla mund të prekin shumë jetën e të tjerëve dhe se ne jemi "të gjithë përgjegjës për njëri-tjetrin
Përmbledhje Pjesa Një: Një familje e bukur e vogël Hapja e romanit prezanton familjen Karamazov dhe tregon historinë e së kaluarës së tyre të largët dhe të afërt. Kronikohen detajet e dy martesave të Fjodor Pavloviç, si dhe indiferenca e tij për rritjen e tre fëmijëve të tij. Narratori gjithashtu përcakton personalitetet e ndryshme të tre vëllezërve dhe rrethanat që kanë çuar në kthimin e tyre në qytetin e babait të tyre. Libri i parë përfundon duke përshkruar traditën misterioze Ortodokse Lindore të Pleqve. Alyosha është bërë e përkushtuar ndaj Plakut në manastirin lokal.
Pjesa  e tretë: Sensualistët Një faqe origjinale e librit 3, kapitulli 3 i Vëllezërve Karamazov Libri i tretë ofron më shumë detaje të trekëndëshit të dashurisë midis Fjodor Pavloviç, djalit të tij Dmitri dhe Grushenka. Dmitri fshihet afër shtëpisë së babait të tij për të parë nëse Grushenka do të mbërrijë. Personaliteti i tij është hulumtuar në një bisedë të gjatë me Alyosha. Më vonë atë mbrëmje, Dmitri hyn në shtëpinë e babait të tij dhe e sulmon atë: ndërsa ai u largua ai kërcënon të kthehet dhe ta vrasë. Ky libër gjithashtu prezanton Smerdyakov dhe origjinën e tij, si dhe historinë e nënës së tij, Lizaveta Smerdyashchaya. Në përfundim të këtij libri, Alyosha është dëshmitare e poshtërimit të Grushenkës ndaj Katerina Ivanovnës, e fejuar e Dmitrit.
Pjesa Katër: Laceracione / Tendosje Kjo pjesë paraqet një histori anësore e cila rishfaqet me më shumë detaje më vonë në roman. Fillon me Alyosha duke vëzhguar një grup djemsh shkollorë duke hedhur gurë në një nga bashkëmoshatarët e tyre të sëmurë me emrin Ilyusha. Kur Alyosha këshillon djemtë dhe përpiqet të ndihmojë, Ilyusha kafshon gishtin e Alyosha. Më vonë mësohet se babai i Ilyusha, një ish-kapiten i stafit i quajtur Snegiryov, u sulmua nga Dmitri, i cili e tërhoqi atë për mjekër nga një lokal. Alyosha shpejt mëson për vështirësitë e mëtejshme të pranishme në familjen Snegiryov dhe i ofron ish kapitenit të stafit para si një falje për vëllain e tij dhe për të ndihmuar gruan dhe fëmijët e sëmurë të Snegiryov. Pasi fillimisht i pranoi paratë me gëzim, Snegiryov i hedh në tokë dhe i zhyt në baltë, para se të kthehej përsëri në shtëpinë e tij.
Pjesa e pestë: Pro dhe kundër Këtu, ideologjia racionaliste dhe nihiliste që përshkoi Rusinë në këtë kohë mbrohet dhe mbështetet nga Ivan Karamazov ndërsa takonte vëllain e tij Alyosha në një restorant. Në kapitullin me titull "Rebelimi", Ivani proklamon se ai e hedh poshtë botën që Zoti ka krijuar sepse ajo është e ndërtuar mbi një themel të vuajtjes. Në mbase kapitullin më të famshëm të romanit, "Inkuizitori i Madh", Ivan i rrëfen Alyosha poezinë e tij të imagjinuar që përshkruan një takim midis një udhëheqësi nga Inkuizicioni Spanjoll dhe Jezusit, i cili ka bërë kthimin e tij në Tokë. Kundërshtia midis arsyes dhe besimit është dramatizuar dhe simbolizuar në një monolog të fuqishëm të Grand Inkuizitorit, i cili, duke urdhëruar arrestimin e Jezusit, e viziton Atë në burg natën. Pse ke ardhur tani të na pengosh? Sepse Ti ke ardhur të na pengosh dhe Ti e di se ... Ne nuk po punojmë me Ty por me të [Satanin] ... Ne morëm prej tij atë që Ti refuzove me përbuzje, atë dhuratën e fundit që të ofroi, duke të treguar Ty të gjitha mbretëritë e tokës. Ne morëm prej tij Romën dhe shpatën e Cezarit dhe e shpallëm veten sundimtarë të vetëm të tokës ... Ne do të triumfojmë dhe do të jemi Cezarë, dhe pastaj do të planifikojmë lumturinë universale të njeriut. Grand Inkuizitori akuzon Jezusin se i ka shkaktuar njerëzimit "barrën" e vullnetit të lirë. Në fund të argumenteve të gjata të Inkuizitorit të Madh, Jezusi hap në heshtje dhe puth plakun në buzë. Inkuizitori, i shtangur dhe i prekur, i thotë se nuk duhet të vijë më kurrë atje dhe e lëshon jashtë. Alyosha, pasi dëgjoi historinë, shkon te Ivani dhe e puth butë në buzë. Ivan bërtet me kënaqësi. Vëllezërit ndahen me dashuri dhe respekt të ndërsjellë.
Pjesa e gjashtë: Murgu rus
tregon jetën dhe historinë e Plakut Zosima ndërsa ai qëndron afër vdekjes në qelinë e tij. Zosima shpjegon se ai e gjeti besimin e tij në rininë e tij rebele, pas një veprimi të pafalshëm ndaj shërbëtorit të tij të besuar, për pasojë vendosi të bëhej murg. Zosima predikon që njerëzit duhet t'i falin të tjerët duke pranuar mëkatet dhe fajet e tyre para të tjerëve. Ai shpjegon se asnjë mëkat nuk është i izoluar, duke i bërë të gjithë përgjegjës për mëkatet e të afërmit të tyre. Zosima përfaqëson një filozofi që i përgjigjet Ivanit, e cila kishte sfiduar krijimin e Zotit në librin e mëparshëm.
Pjesa e shtatë: Alyosha Libri fillon menjëherë pas vdekjes së Zosimës. Isshtë një perceptim që mbahet zakonisht në qytet dhe manastir se trupat e vërtetë të njerëzve të shenjtë janë të pa korruptuar, d.m.th., ata nuk i nënshtrohen kalbjes. Kështu, pritja në lidhje me Plakun Zosima është që trupi i tij i ndjerë të mos tretet. Prandaj vjen si një tronditje e madhe që trupi i Zosimës jo vetëm që prishet, por fillon procesin pothuajse menjëherë pas vdekjes së tij. Brenda ditës së parë, aroma është tashmë e padurueshme. Për shumë njerëz kjo vë në pikëpyetje respektin dhe admirimin e tyre të mëparshëm për Zosimën. Alyosha është shkatërruar veçanërisht nga sulmimi i emrit të Zosimës për shkak të asgjë më shumë sesa korrupsioni i trupit të tij të vdekur. Një nga shokët e Alyosha në manastir - Rakitin - përdor cenueshmërinë e Alyosha për të vendosur një takim midis tij dhe Grushenkës. Sidoqoftë, në vend që Alyosha të korruptohet, ai fiton besim dhe shpresë të re nga Grushenka, ndërsa mendja e trazuar e Grushenkës fillon rrugën e shpengimit shpirtëror përmes ndikimit të tij: ata bëhen miq të ngushtë. Libri përfundon me rigjenerimin shpirtëror të Alyosha ndërsa ai përqafon dhe puth tokën jashtë manastirit (duke i bërë jehonë, ndoshta, veprimit të fundit tokësor të Zosimës para vdekjes së tij) dhe qan në mënyrë konvulsive. I përtërirë, ai kthehet përsëri në botë, siç e udhëzoi Plaku i tij.
Pjesa eTetë: Mitya Ky seksion merret kryesisht me ndjekjen e egër dhe të çrregullt të parave të Dmitrit për qëllim të arratisjes me Grushenka. Dmitri i ka borxh të fejuarës së tij Katerina Ivanovna dhe do të besojë se është një hajdut nëse nuk gjen para për ta paguar para se të fillojë kërkimin e tij për Grushenka. Dmitri i afrohet dashamirësit të Grushenkës, Samsonov, i cili e dërgon atë në një qytet fqinj me një premtim të trilluar për një marrëveshje biznesi. Gjatë gjithë kohës Dmitri është gurëzuar se Grushenka mund të shkojë tek babai i tij dhe të martohet me të për shkak të pasurisë dhe premtimeve të tij të pasura. Kur Dmitri kthehet nga marrëdhëniet e tij të dështuara në qytetin fqinj, ai shoqëron Grushenkën në shtëpinë e bamirësit të saj, por më vonë zbulon se ajo e ka mashtruar atë dhe është larguar herët. I tërbuar, ai vrapon në shtëpinë e babait të tij me një shtypës bronzi në dorë dhe e spiunon nga dritarja. Ai e merr shtypësin nga xhepi. Ka një ndërprerje në veprim, dhe Dmitri papritmas po ikën nga pasuria e babait të tij. Shërbëtori Gregory përpiqet ta ndalojë, duke bërtitur "Vrasje!", Por Dmitri e godet atë me kokë në kokë. Dmitri, duke menduar se ai e ka vrarë plakun, përpiqet të mbajë plagën me shaminë e tij, por dorëzohet dhe ikën me vrap. Dmitri është parë më tej i trullosur në rrugë, i mbuluar me gjak, me një grumbull parash në dorë. Ai së shpejti mëson se ish e fejuara e Grushenkës është kthyer dhe e çoi atë në një shtëpizë afër vendit ku sapo ishte Dmitri. Me të mësuar këtë, Dmitri ngarkon një karrocë plot me ushqim dhe verë dhe paguan për një orgji të madhe që më në fund të përballet me Grushenkën në prani të flakës së saj të vjetër, duke synuar gjatë gjithë kohës për të vrarë veten në agim. "Dashnori i parë dhe i ligjshëm" është një Pol i çuditshëm që mashtron partinë në një lojë me letra. Kur zbulohet mashtrimi i tij, ai ikën dhe Grushenka së shpejti i zbulon Dmitrit se ajo është vërtet e dashuruar me të. Festa ndizet dhe, ndërsa Dmitri dhe Grushenka po bëjnë plane për t'u martuar, policia hyn në shtëpizë dhe informon Dmitrin se ai është i arrestuar për vrasjen e babait të tij.
Pjesa e Nëntë: Hetimi Paraprak  prezanton detajet e vrasjes së Fjodor Pavloviç dhe përshkruan marrjen në pyetje të Dmitrit, i cili ruan me forcë pafajësinë e tij. Motivi i supozuar i krimit është grabitja. Dmitri dihej që ishte plotësisht i varfër herët atë mbrëmje, por papritmas është parë me mijëra rubla menjëherë pas vrasjes së babait të tij. Ndërkohë, tre mijë rublat që Fyodor Pavlovich kishte lënë për Grushenka janë zhdukur. Dmitri shpjegon se paratë që ai shpenzoi atë mbrëmje erdhën nga tre mijë rubla që Katerina Ivanovna i dha për t'ia dërguar motrës së saj. Ai kaloi gjysmën e asaj në takimin e tij të parë me Grushenka - një tjetër orgji e dehur - dhe pjesën tjetër e qepi në një leckë, duke synuar t'ia jepte Katerina Ivanovna. Hetuesit nuk janë të bindur nga kjo. Të gjitha provat tregojnë drejt Dmitri; i vetmi person tjetër në shtëpi në kohën e vrasjes, përveç Gregorit dhe gruas së tij, ishte Smerdyakov, i cili ishte i paaftë për shkak të një krize epileptike që pësoi një ditë më parë. Si rezultat i provave dërrmuese kundër tij, Dmitri akuzohet zyrtarisht për vrasjen dhe dërgohet në burg për të pritur gjyqin.
Pjesa e Dhjetë: Djemtë Djemtë vazhdojnë historinë e fëmijëve dhe Ilyusha për herë të fundit përmendur në Librin Katër. Libri fillon me prezantimin e djalit të ri Kolya Krasotkin. Kolya është një djalë i shkëlqyer që shpall ateizmin, socializmin dhe besimet e tij në idetë e Evropës. Dostojevski përdor besimet e Kolya-s, veçanërisht në një bisedë me Alyosha, për të satirizuar kritikët e tij perëndimor duke i vendosur fjalët dhe besimet e tyre në gojën e një djali të ri që nuk kupton me të vërtetë për çfarë po flet. Kolya është mërzitur nga jeta dhe vazhdimisht e mundon nënën e tij duke e vënë veten në rrezik. Si pjesë e një shakaje, Kolya qëndron midis shinave të hekurudhës ndërsa një tren kalon dhe bëhet një legjendë për këtë veprim. Të gjithë djemtë e tjerë shikojnë nga Kolya, veçanërisht Ilyusha. Që kur rrëfimi u largua nga Ilyusha në Librin Katër, sëmundja e tij u përkeqësua në mënyrë progresive dhe mjeku thotë se ai nuk do të shërohet. Kolya dhe Ilyusha kishin rënë në keqtrajtimin e Ilyusha ndaj një qeni lokal: Ilyusha i kishte ushqyer asaj një copë bukë në të cilën kishte vendosur një kunj, në ofertën e Smerdyakov. Por falë ndërhyrjes së Alyosha, nxënësit e tjerë të shkollës gradualisht janë pajtuar me Ilyusha dhe Kolya së shpejti u bashkohet me ta pranë shtratit të tij. Hereshtë këtu që Kolya takon së pari Alyosha dhe fillon të rivlerësojë besimet e tij nihiliste.
Pjesa e Njëmbëdhjetë: Vëllai Ivan Fjodoroviç kronika Ndikimi i Ivan Fjodoroviç tek ata që ishin përreth tij dhe zbritja e tij në çmenduri. Inshtë në këtë libër që Ivan takohet tre herë me Smerdyakov, duke kërkuar me ngulm të zgjidhë enigmën e vrasjes dhe nëse Smerdyakov, dhe si rrjedhojë edhe ai vetë, kishte ndonjë lidhje me të. Në takimin përfundimtar Smerdyakov rrëfen se ai kishte falsifikuar përshtatjen, kishte vrarë Fjodor Pavloviç dhe kishte vjedhur paratë, të cilat ai i paraqet Ivanit. Smerdyakov shpreh mosbesim në injorancën dhe habinë e deklaruar të Ivanit. Smerdyakov pretendon se Ivan ishte bashkëpunëtor në vrasje duke i thënë Smerdyakov se kur do të largohej nga shtëpia e Fjodor Pavloviç dhe më e rëndësishmja duke ngulitur te Smerdyakov besimin se, në një botë pa Zot, "gjithçka është e lejuar". Libri përfundon me Ivanin që ka një halucinacion në të cilin ai vizitohet nga djalli, i cili e mundon atë duke personifikuar dhe karikaturuar mendimet dhe idetë e tij. Alyosha e gjen Ivanin përçart dhe e informon atë se Smerdyakov u vetëvar vetë pak pas takimit të tyre përfundimtar, me sa duket i dëshpëruar pasi nuk arriti të fitonte admirimin e Ivanit për veprën e tij nihiliste. Koha e vetëvrasjes së Smerdyakov do të thotë se ai nuk mund të merret në pyetje në lidhje me vrasjen, duke çimentuar verdiktin fajtor të Dmitri.
Pjesa e Dymbëdhjetë: Një Gabim Gjyqësor jep detaje në gjyqin e Dmitri Karamazov për vrasjen e babait të tij. Drama e sallës së gjyqit satirizohet ashpër nga Dostojevski. Burrat në turmë paraqiten si të mllefosur dhe mizorë, dhe gratë si të tërhequra në mënyrë irracionale nga romantizmi i trekëndëshit të dashurisë së Dmitri me Katerina dhe Grushenka. Çmenduria e Ivanit merr fundin e tij të fundit dhe ai çohet nga salla e gjyqit pasi rrëfeu takimin e tij përfundimtar me Smerdyakov dhe rrëfimin e lartpërmendur. Pika e kthesës në gjyq është dëshmia mallkuese e Katerina kundër Dmitri. E pushtuar nga sëmundja e Ivanit, e cila ajo beson se është rezultat i dashurisë së saj të supozuar për Dmitrin, ajo prodhon një letër të shkruar dehur nga Dmitri që thotë se ai do ta vriste babanë e tij. Seksioni përfundon me vërejtje të gjata dhe të pasionuara mbyllëse nga prokurori dhe mbrojtësi dhe vendimi që Dmitri është fajtor.
Pjesa e Trembëdhjetë: Vëllezërit Karamazov Seksioni i fundit hapet me diskutimin e një plani të hartuar për arratisjen e Dmitri nga dënimi i tij me njëzet vjet punë e rëndë në Siberi. Plani nuk përshkruhet asnjëherë plotësisht, por duket se përfshin Ivanin dhe Katerina që rryshfet disa roje. Alyosha miraton me kujdes, sepse ai mendon se Dmitri nuk është emocionalisht i gatshëm të nënshtrohet një dënimi kaq të ashpër, se ai është i pafajshëm dhe se asnjë roje ose oficer nuk do të vuante për të ndihmuar në arratisjen. Dmitri dhe Grushenka planifikojnë të arratisen në Amerikë dhe të punojnë tokën atje për disa vjet, dhe më pas të kthehen në Rusi me emrat e supozuar amerikanë, sepse nuk mund ta imagjinojnë të jetojnë pa Rusinë. Dmitri lutet që Katerina ta vizitojë në spital, ku po shërohet nga një sëmundje, para se të merret me vete. Kur ta bëjë këtë, Dmitri kërkon falje që e ka lënduar; ajo nga ana tjetër kërkon falje për sjelljen e letrës implikuese gjatë gjykimit. Ata bien dakord të duan njëri-tjetrin për atë një moment dhe thonë se do ta duan njëri-tjetrin përgjithmonë, edhe pse të dy tani i duan njerëzit e tjerë. Romani përfundon në funeralin e Ilyusha, ku miqtë e shkollës së Ilyusha dëgjojnë "Fjalimin nga guri" të Alyosha. Alyosha premton të kujtojë Kolya, Ilyusha dhe të gjithë djemtë dhe t'i mbajë afër në zemrën e tij, edhe pse do të duhet t'i lërë ata dhe mund të mos i shohë më derisa të kenë kaluar shumë vite. Ai i lutet ata që ta duan njëri-tjetrin dhe të kujtojnë gjithmonë Ilyusha, dhe të mbajnë gjallë kujtimin e tij në zemrat e tyre, dhe të kujtojnë këtë moment në gur kur ata ishin të gjithë së bashku dhe të gjithë e donin njëri-tjetrin. Alyosha më pas rrëfen premtimin e krishterë se të gjithë do të bashkohen një ditë pas Ringjalljes. Në lot, të dymbëdhjetë djemtë i premtojnë Alyosha-s se do ta mbajnë njëri-tjetrin në kujtimet e tyre përgjithmonë. Ata bashkojnë duart dhe kthehen te familja Snegiryov për darkën e varrimit, duke brohoritur "Urra për Karamazov!"
Rrezatimet misterioze
Rrezatimet misterioze, roman me autor Gjergji M. Aleksi. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2004. Libri ka 144 faqe.
Rotonda në Qytetin e Durrësit
Rotonda në Qytetin e Durrësit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Durrësit, në qarkun e Durrësit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkeologji", i miratuar me numër "''Nr. Vendimi 411, 18.09.2003'".
Cinqueux
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cinqueux (Shqip: Seko) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore. Seko ka një popullsi prej 1 541 as of 2016, një vlerësim nga Instituti Kombëtar i Statistikave dhe Studimet Ekonomike Insee.
Gjeografia
Seko ndodhet në rajonin Hauts-de-France afërsisht 66 kilometra nga Amiens, 34 kilometra nga Beauvais dhe 52 kilometra nga Parisi.
Mësimdhënia e anglishtes si gjuhë e huaj
Mësimdhënia e anglishtes si gjuhë e huaj (TEFL) i referohet mësimit të gjuhës angleze studentëve me gjuhë amtare të ndryshme, zakonisht të përdorura për të nënkuptuar se Nxënësi i Gjuhës Angleze mund të ketë mësuar tashmë më shumë se një gjuhë, para se të mësojë anglishten. TEFL mund të ndodhë ose brenda sistemit shkollor shtetëror ose më privatisht, në një shkollë gjuhe ose me një tutor. TEFL mund të zhvillohet gjithashtu në një vend anglishtfolës për njerëzit që kanë emigruar atje ( përkohësisht për shkollë ose punë, ose përgjithmonë). Mësuesit e TEFL-it mund të jenë folës amtare ose jo-amtare të anglishtes. Akronime të tjera janë TESL (mësimdhënia e anglishtes si gjuhë e dytë),TESOL (Mësimdhënia e anglishtes për folësit e gjuhëve të tjera) dhe ESL (anglishtja si gjuhë e dytë, një term që përdoret zakonisht në vendet anglishtfolëse dhe që më shpesh i referohet të mësuarit sesa mësimdhënies). Studentët që mësojnë anglishten si gjuhë të dytë njihen si studentë të ESL (anglisht si gjuhë e dytë ) ose EFL (anglisht si gjuhë e huaj). Në përgjithësi, këta studentë referohen si studentë ELL (nxënës i gjuhës angleze). Disa nga këto terma nuk janë në përdorim të gjerë jashtë materialeve të ofruesve të programeve.
Ansonia (Connecticut)
Ansonia është qytet në Qarkun New Haven, Connecticut, SHBA. Ndodhet 16 km në veriperëndim të New Haven. Popullsia e qytetit ishte 19.249 më 2010.
Ansonia referohet si "Qyteti i Bakrës", është i njohur për historinë e saj të industrisë së prodhimit të makinës së rëndë në Luginën e Ulët Naugatuck.
Ansonia është vendlindja e kolonelit të Luftës Revolucionare Amerikane David Humphreys.
Kryetarët e Bashkisë
Gjithsej :
Klima
Klima e qytetit karakterizohet me verë të nxehtë dhe dimër të ftohtë.
Departamenti i policisë
Departamenti i policisë u themelua rreth vitit 1880 kur Ansonia ishte qytet i vogël në Qytezën e Derbit dhe Daniel Hayes u emërua shefi i parë i policisë së departamentit. Departamenti i policisë ndodhet në Rrugën Elm.
Xhamia e Sejdi beut
Xhamia e Sejdi beut është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shkolla e mesme teknike
Shkolla e mesme teknike, ishte një tip i shkollave të mesme të cilat kanë ekzistuar në shekullin XX e në disa vende janë ende funksionale.
Andi Pinari
Andi Pinari historian shqiptar. Pedagog i historisë moderne evropiane Universiteti i Tiranës, Fakulteti i Historisë dhe Filiologjisë, Departamenti i Historisë.
Sistemi i kanalizimeve antike të Durrësit me traktet e tij
Sistemi i kanalizimeve antike të Durrësit me traktet e tij është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Durrësit, në qarkun e Durrësit, Shqipëri.
Hidesaburō Ueno
thumb|Statuja e Hidesaburō Ueno dhe [[Hachikō]] Hidesaburō Ueno (Japonisht: 上野 英三郎 Ueno Hidesaburō; 19 janar 1872 – 21 maj 1925) ishte shkencëtar japonezë i bujqësisë, i famshëm në Japoni si rojtari i Hachikō, një qen besnik. Hachikō priste për Ueno në stacionin e trenit për çdo ditë edhe pse pronari i tij tashmë kishte vdekur. Qeni vazhdoi këtë deri në vitin 1935 kur qeni vdiq, nëntë vite më vonë.
Jeta dhe karriera
Ai bëri përpjekje drejt edukimit të ekspertëve teknikë në fushën e rregullimit të tokës bujqësore: studimin e inxhinierisë së drenazhimit dhe rikuperimit. Teknologjia e rregullimit të tokës bujqësore u përdor për ringjalljen e kapitalit perandorak, pas tërmetit të Madh të Kantokut të vitit 1923.
Në vitin 1916, ai u bë profesor i Universitetit Perandorak në departamentin e bujqësisë universitare, dhe ai mori përgjegjësinë e leksioneve të inxhinierisë bujqësore. Ai siguroi një program specializimi të inxhinierisë bujqësore në departamentin e bujqësisë. Ueno vdiq nga një hemorragji cerebrale më 21 maj 1925, ndërsa po jepte një leksion. Ueno u varros më vonë në varrezën Aoyama.
Xhamia e Iliaz Kukës
Xhamia e Ilijaz Kukës është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Hamami i Kalasë
Hamami i Kalasë ose Hamami i Sinan Pashës  është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "6 më 15.01.1963".
Aast
Aast është një komunë në Francë. Aast bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 192 banorë (regjistrimi 2010) dhe sipërfaqe 4.75 km².
Të lirë dhe të burgosur
Të lirë dhe të burgosur, roman me autor Ridvan Dibra. Botuar në Prishtinë nga "Gjon Buzuku", në vitin 2000. Libri ka 160 faqe.
Dobi
Dobi mund t'i referohet:
Mosdija
Mosdija, roman nga Radije Hoxha. Botuar në Prishtinë nga "Gjon Buzuku", në vitin 2001. Libri ka 116 faqe.
Tomorr Osmani
Tomorr Osmani (1935, Shkodër) është gjuhëtar, mësimdhënës dhe albanolog shqiptar nga Shkodra, përndryshe vëllai i Shefik Osmanit.
Biografia
Tomorr Osmani lindi në Shkodër, ku kreu dhe shkollën e mesme. Ndoqi studimet e larta dhe u diplomua në degën e gjuhës shqipe e të letërsisë në Universitetin e Tiranës (1958). Shërbeu disa vjet në arsimin e mesëm. Që nga viti 1963 punoi profesor në Universitetin e Shkodrës "Luigj Gurakuqi", nga viti 1995 ishte përgjegjës i sektorit shkencor të albanologjisë, ndërsa në vitet 2005- 2007 ishte drejtor i departamentit të gjuhësisë. Ka shkruar dhe publikuar studime e artikuj në shtypin shkencor profesional si dhe disa tekste universitatre për gjuhën shqipe. Ka qenë kryeredaktor i "Buletinit shkencor" (Seria e shkencave shoqërore) të Universitetit të Shkodrës (nga viti 2000). Ka qenë delegat i Kongresit të Drejtshkrimit (1972). Eshtë dekoruar me Urdhrin "Mjeshtër i Madh".
Cormeilles, Oise
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cormeilles (Shqip: Kormeja) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Montjay
Montjay është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Montjay ka një popullsi prej 104 banorë dhe sipërfaqe 27 km², me një dendësi prej 4 banor/km².
Champoléon
Champoléon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Champoléon ka një popullsi prej 140 banorë dhe sipërfaqe 98.54 km², me një dendësi prej 1 banor/km².
Antonio Inoki
Antonio Inoki (lindur si Kanji Inoki; Kinezisht: 猪木寛至 Inoki Kanji) është ish-mundës profesionist dhe politikan japonez. Inkoi u konvertua në Islam në vitin 1990 dhe e ndryshoi emrin në Muhammed Husejn Inoki. Ai e filloi profesionin e tij si mundës në vitin 1960.
Jeta
Antonio Inoki lindi në Yokohama në vitin 1943. Babai i tij, Sajio Inoki ishte biznesmen dhe politikan, vdiq kur Kanji ishte pesë vjet. Antonio hyri në politikë në vitin 1989.
Jeta personale
Antonio u martua me Mitsuko Baisho në vitin 1971 dhe u ndanë më 1987. Ata kishin një vajzë me emrin Hiroko.
Religjioni
Antonio u konvertua në shia dhe e ndryshoi emrin në Muhammed Husejn Inoki.
Parimi i mirë-rënditjes
Në matematikë, parimi i mirë-rënditjes thotë se çdo bashkësi jo bosh i numrave të plotë pozitiv përmban një element më të vogël. Me fjalë të tjera, bashkësia i numrave të plotë pozitiv është i renditur mirë sipas renditjes së tij "natyrore" ose "madhësive" në të cilën {x paraprin y nëse dhe vetëm nëse y është ose x ose shuma e x dhe disa numra të plotë pozitiv (renditjet e tjera përfshijnë renditjen {2,4,6,...}; dhe {1,3,5,...}).
Fraza "parimi i mirë-rënditjes" nganjëherë merret si sinonim me "teoremën e mirë-rënditjes". Në raste të tjera kuptohet se është propozimi që bashkësia e numrave të plotë {...,-2,-1,0,1,2,3,...} përmban një nënbashkësi të mirë-renditur, të quajtur numra natyrorë, në të cilin çdo nënbashkësi jo-boshe përmban një element më të vogël.
Në varësi të kornizës në të cilën futen numrat natyrorë, kjo veti (e rendit të dytë) e bashkësisë së numrave natyrorë është ose një aksiomë ose një teoremë e vërtetueshme. Për shembull:
Në kuptimin e dytë, kjo frazë përdoret kur ai propozim mbështetet me qëllim të justifikimit të provave që marrin formën e mëposhtme: për të vërtetuar se çdo numër natyror i përket një bashkësie të caktuar S, supozojmë të kundërtën, e cila nënkupton që bashkësia e kundërshembujve është jo bosh dhe kështu përmban një kundërshembull më të vogël. Më pas tregoni se për çdo kundërshembull ka një kundërshembull akoma më të vogël, duke prodhuar një kontradiktë. Kjo është metoda e kontra-pozitivitetit me induksion të plotë. Njihet si metoda "kriminale minimale" dhe është e ngjashme në natyrën e saj me metodën e Fermatit të "infinite-descent"("Zbritja e pafund").
Garrett Birkhoff dhe Saunders Mac Lane shkruan në Survey of Modern Algebra se kjo veti, si aksioma më e vogël e kufirit të sipërm për numrat realë, është joalgjebrike; d.m.th., nuk mund të nxirret nga vetitë algjebrike të numrave të plotë (të cilët formojnë një domen integrale të renditur).
Referencat
Princip dobrého uspořádání
Batanija
parapamje|240px|[[Le Lit (Toulouse-Lautrec)|Shtrati nga Henri de Toulouse-Lautrec përshkruan dy njerëz nën një batanije]] Një batanije është një copë pëlhure e butë mjaft e madhe për të mbuluar ose për të mbuluar pjesën më të madhe të trupit të përdoruesit dhe mjaft e trashë për ta mbajtur trupin të ngrohtë duke bllokuar nxehtësinë rrezatuese të trupit që përndryshe do të humbiste përmes konvekcionit.
Llojet
Shumë lloje të materialit të batanijeve, si leshi, përdoren sepse janë më të trashë dhe kanë pëlhurë më të konsiderueshme, por pambuku mund të përdoret gjithashtu për batanije të lehta. Batanijet e leshit janë më të ngrohta dhe gjithashtu relativisht të ngadalta për t'u djegur në krahasim me pambukun. Llojet më të zakonshme të batanijeve janë akrilik i thurur, poliestër i thurur, vizon, pambuk, dhe lesh. Batanijet vijnë gjithashtu me punime ekzotike dhe materiale ekzotike si afgan me grep ose një mbulesë mëndafshi.
Përdorimi
Batanijet janë përdorur nga ushtarakët për shumë shekuj. Ushtarakët janë disa nga konsumatorët e vetëm më të mëdhenj të batanijeve të leshta. Batanijet ushtarake priren të jenë gri të trashë, me fibra të trasha mbi 20 mikron.
Batanije speciale të njohura si batanije për fëmijë përdoren për të mbrojtur foshnjat nga i ftohti. Fëmijët e vegjël (dhe disa të rritur) mund të përdorin gjithashtu një batanije si një objekt rehati.
Batanijet mund të shtrihen në tokë për një piknik ose ku njerëzit duan të ulen në një zonë me bar ose baltë pa i ndotur rrobat e tyre. Për këtë qëllim janë krijuar batanije të përkohshme.
Haute-Savoie
Haute-Savoie është departament në rajonin Auvernia-Rhône-Alpes në jug-lindje të Francës, kufizuar me Zvicrën dhe Italinë. Kryeqyteti i saj është Annecy. Departamenti është i njohur për sportet dimërore; Lojërat olimpike dimërore 1924 u mbajtën në Chamonix.
Gjeografia
Haute-Savoie përbën 4 qarqe, 281 komuna dhe 17 kantone. Në veri kufizohet me Kantonin Genf dhe liqenin e Gjenevës; në lindje me Kantonin Valais (Zvicër) dhe luginën e Aostës (Itali); në perëndim me departamentin Ain dhe në jug me departamentin Savoie (Francë).
Kompania
4,301 kompani u krijuan në vitin 2004 në Haute-Savoie: rreth 80 për qind në sektorin e shërbimeve, me një përqindje të lartë shërbimesh për individët (hotelet, restorantet, shërbimet rekreative, kulturore, sportive, personale dhe shtëpiake). Kjo përbënte 21.6 përqind të bizneseve të reja. Sektorët më aktivë ishin pasuritë e patundshme (24 për qind), ndërtimi (15.4 për qind), shërbimet e biznesit (12.4 për qind) dhe industria ushqimore (10 për qind).
Industri
Në vitin 1999, Haute-Savoie ka pasur 2,779 kompani të industrisë duke prodhuar 13,60% të gjitha të ardhurat e biznesit.
Eksporti
Eksportet janë një pjesë e rëndësishme e ekonomisë; dyzet për qind e punonjësve të Haute-Savoie punojnë për firmat eksportuese. Eksportet janë kryesisht në Gjermani, Shtetet e Bashkuara, Zvicër, Itali dhe Mbretërinë e Bashkuar. Importet vijnë kryesisht nga Gjermania, Italia, Mbretëria e Bashkuar, Zvicra dhe Shtetet e Bashkuara.
Črnomelj
parapamje Črnomelj (Tschernembl) është një vendbani, qendër e komunës dhe një qytet zyrtar në Slloveni, në rajonin e Sllovenisë Juglindore.
Djepi i Njutonit
parapamje|Djepi në lëvizje Djepi i Njutonit është një pajisje që demonstron ruajtjen e vrullit dhe ruajtjen e energjisë me sfera lëkundëse. Kur një sferë në fund ngrihet dhe lëshohet, ajo godet sferat e palëvizshme, duke transmetuar një forcë përmes sferave të palëvizshme që e shtyn sferën e fundit lart. Sfera e fundit kthehet prapa dhe godet sferat gati të palëvizshme, duke përsëritur efektin në drejtim të kundërt. Pajisja është emëruar pas shkencëtarit anglez të shekullit të 17-të Isak Njutonit dhe i projektuar nga shkencëtari francez Edme Mariotte.
Operacioni
Kur njëra nga topat e fundit ("e para") tërhiqet anash, vargu i bashkangjitur e bën atë të ndjekë një hark lart. Kur lëshohet, godet topin e dytë dhe vjen pothuajse në një ndalesë të vdekur. Topi në anën e kundërt fiton shumicën e shpejtësisë së topit të parë dhe lëkundet në një hark pothuajse aq i lartë sa lartësia e lëshimit të topit të parë. Kjo tregon se topi i fundit merr shumicën e energjisë dhe vrullin e topit të parë. Ndikimi prodhon një valë kompresimi që përhapet përmes topave të ndërmjetëm. Çdo material elastik efikas siç është çeliku e bën këtë, për sa kohë që energjia kinetike ruhet përkohësisht si energji potenciale në ngjeshjen e materialit në vend që të humbasë si nxehtësi. Ka lëvizje të lehta në të gjitha topat pas goditjes fillestare, por topi i fundit merr pjesën më të madhe të energjisë fillestare nga ndikimi i topit të parë. Kur bien dy (ose tre) topa, dy (ose tre) topa në anën e kundërt lëkunden jashtë. Disa thonë se kjo sjellje demonstron ruajtjen e vrullit dhe energjisë kinetike në përplasjet elastike. Sidoqoftë, nëse topat përplasës sillen siç përshkruhet më sipër me të njëjtën masë që posedon të njëjtën shpejtësi para dhe pas përplasjeve, atëherë çdo funksion i masës dhe shpejtësisë ruhet në një ngjarje të tillë.
Në kulturën popullore
Grupi rok Jefferson Airplane përdori djepin në albumin e vitit 1968 Crown of Creation si një pajisje ritmi për të krijuar poliritma në një këngë instrumentale.
Cernoy
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cernoy (Shqip: Cernoja) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Lev Nussimbaum
Lev Nussimbaum (Kiev, 17 tetor, 1905 – Positano, 27 gusht, 1942), i cili shkroi me pseudonimet Esad Beu dhe Kurban Said, ishte një shkrimtar dhe gazetar, lindur në Kiev në një familje hebreje. Fëmijërinë e tij e kaloi në Baku para se të ikte nga bolshevikët në vitin 1920, në moshën 14 vjeçare. Në vitin 1922, ndërsa jetonte në Gjermani ai mori një çertifikatë duke pretenduar se ishte konvertuar në Islam në prani të imamit të ambasadës turke në Berlin. Ai shkroi për tema mbi të cilat perëndimorët në përgjithësi dinin shumë pak - Kaukazit, Perandorisë Ruse,  Revolucionit Bolshevik ,naftës së sapozbuluar, dhe Islamit. Ai shkroi nën emrin e Esad Beu në gjermanisht.
Rregullorja për Administrimin e zonës arkeologjike A dhe B të qytetit te Durrësit
Rregullorja për Administrimin e zonës arkeologjike A dhe B të qytetit te Durrësit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Durrësit, në qarkun e Durrësit, Shqipëri.
Ish Muzeu i Luftës (Elbasan)
Ish Muzeu I Luftës (Elbasan) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture / Urbanistike", i miratuar me numër "22 më 15.02.2005".
Xhamia e Sinan Qatipit
Xhamia e Jazixhi Sinanit ose e Qatip Sinanit apo Ljevishës është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Historia
Hyn ndër xhamitë më të vjetra dhe mendohet se është ndërtuar jo shumë kohë pas hyrjes së qytetit nën sundimin osman, dhe sipas Menakibit të myftiut prizrenas Mehmet Tahir efendiut shkruar në shek. 19, përcillet se Sinani ishte qatipi personal i një sulltani dhe se pas ndërtimit fillestar ajo është shkatërruar dhe ndërtuar disa herë. Gjatë regjistrimit të përgjithshëm të sanxhakut të Prizrenit është radhitur se për mesxhidin e Jazixhi Sinanit qe lënë vakëf një mulli, pra asokohe xhamia ka qenë e ndërtuar.
Jorgani
parapamje|240px|Fotografi e vitit 1940 nga [[Russell Lee (fotograf)|Russell Lee e Bill Stagg nga Pie Town, Nju Meksiko me jorgan shtetëror. ]] Jorgani është një tekstil me shumë shtresa, tradicionalisht i përbërë nga dy ose më shumë shtresa pëlhure ose fibrash. Zakonisht përdoren tre shtresa. Këto shtresa tradicionalisht përfshijnë një pjesë të sipërme prej pëlhure të endur, një shtresë mbusheje ose vatë dhe një shpinë të endur të kombinuar duke përdorur teknikat e mbushjes me tegela. Ky është procesi i qepjes për të kombinuar të tre shtresat së bashku për të përforcuar materialin. Modelet e qepjes mund të jenë një element dekorativ. Një copë e vetme pëlhure mund të përdoret për pjesën e sipërme të një jorgani (një "jorgan i tërë pëlhure"), por në shumë raste pjesa e sipërme krijohet nga copa pëlhure më të vogla të bashkuara së bashku, ose lara-lara. Modeli dhe ngjyra e këtyre pjesëve krijon dizajnin.
Jorganet mund të përmbajnë informacion të vlefshëm historik për krijuesit e tyre, "duke vizualizuar segmente të veçanta të historisë në mënyra të prekshme dhe me teksturë". Në shekullin e njëzet e një, jorganët shfaqen shpesh si vepra arti jo utilitare, por historikisht jorganët përdoreshin shpesh si mbulesa shtrati; dhe ky përdorim vazhdon edhe sot.
Domžale
parapamje Domžale (Domschale) është një vendbanim, qendër komune, dhe një qytet zyrtar në Slloveni, në rajonin e Sllovenisë Qendrore.
Dravogradi
parapamje Dravograd (Unterdrauburg) është një vendbanim, qendër komune dhe një qytet zyrtar në Slloveni, në Rajonin e Korushkës.
Ristolas
Ristolas është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Ristolas ka një popullsi prej 69 banorë dhe sipërfaqe 82.18 km², me një dendësi prej 1 banor/km².
Crillon, Oise
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Crillon (Shqip: Krijoni ) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
La Grave
La Grave është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Grave ka një popullsi prej 487 banorë dhe sipërfaqe 126.91 km², me një dendësi prej 4 banor/km².
Termat antike te Pallati i Kulturës (Durrës)
Termat antike te Pallati i Kultures (Durres) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Durrësit, në qarkun e Durrësit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkeologji", i miratuar me numër "''NR. 1886 DT. 10.06.1973'".
Heterotrofe
Heterotrofë
Heterotrofë quhen organizmat që e marrin ushqimin të gatshëm,(kafshët,njerëzit)
Cuvilly
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cuvilly (Shqip: Kuvija) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Montbrand
Montbrand është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Montbrand ka një popullsi prej 67 banorë dhe sipërfaqe 25.03 km², me një dendësi prej 3 banor/km².
Dashuria e kapitenit
Dashuria e kapitenit, roman me autor Resul Shabani. Botuar në Tiranë nga "Onufri", në vitin 2004 (Botimi i 3-të). Libri ka 158 faqe.
Kopshti Zoologjik në Shkup
Kopshti Zoologjik i Shkupit (maqedonisht: Зоолошка градина Скопје, Zoološka Gradina Skopje) është një kopsht zoologjik me 12 ha në Parkun e Qytetit, Shkup, Maqedonia e Veriut. Ai ka një kapacitet prej diku rreth 500 kafshësh që përfaqësojnë 85 specie të ndryshme.
Historiku
Kopshti zoologjik u themelua në vitin 1926 nga një komision prej tre anëtarësh i udhëhequr nga Stanko Karamani. Kur u hap, kopshti zoologjik kishte vetëm 4 ha dhe ekspozoi vetëm disa kafshë që i kishte marrë si dhuratë. Me një vendim nga këshilli i qytetit të Shkupit në vitin 1965 dhe zonimi i ri i qytetit në vitin 1966, kopshti zoologjik u zgjerua në madhësinë e tij aktuale.
Me kalimin e viteve kopshti zoologjik mori shumë kritika për kushtet e jetesës së kafshëve të tij. I vetmi elefant i mbajtur ndonjëherë nga kopshti zoologjik vdiq në moshën 23 vjeç më pak se një vit pasi u transferua nga Kopshti Zoologjik i Beogradit, dhe shimpanzeja Koko e vetmuar në depresion kronik u transferua në vitin 2009.
Sidoqoftë, në vitin 2008 Qyteti i Shkupit ndau 42 milion denarë fonde për të përmirësuar kopshtin zoologjik kur edhe filloi të bashkëpunojë me Shoqatën Evropiane të Kopshteve Zoologjike dhe Akuarive (EAZA) për të përmirësuar kushtet dhe për ta sjellë kopshtin zoologjik në standardet moderne. Deri në vitin 2010, ishin ndërtuar 18 rrethime të reja, 85% e ekspozitave të vjetra në kopshtin zoologjik ishin rinovuar dhe kopshti zoologjik ishte një anëtar kandidat i EAZA.
Kopshti zoologjik planifikon të ndërtojë rrethime të reja për elefantët dhe gjirafat (financuar nga qyteti), si dhe të ndërtojë një mbyllje të re të shimpanzesë në mënyrë që Koko të kthehet në shtëpi.
Xhamia e Suzi Çelebiut
Xhamia e Suzi Çelebiut është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Trakt i kanalit nëntokësor me tulla (Durrës)
Trakt i Kanalit Nëntokësor me Tulla është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Durrësit, në qarkun e Durrësit, Shqipëri.
Pinellopi Pirro
Pinellopi Pirro (Fier, 1927 - Fushë Aliej, 8 korrik 1944) ka qenë veprimtare e Frontit Nacional-Çlirimtar përgjatë rezistencës shqiptare. U vra në luftime në krahinën e Dibrës, u shpall nga regjimi komunist "Heroinë e Popullit".
Nxehtësia
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|Një shufër metalike me shkëlqim të nxehtë që tregon inkandeshencë, emetimin e dritës për shkak të temperaturës së saj, shpesh njihet si një burim nxehtësie. Në termodinamikë, nxehtësia përkufizohet si forma e energjisë që kalon kufirin e një sistemi termodinamik për shkak të një ndryshimi të temperaturës përtej kufirit. Një sistem termodinamik nuk përmban nxehtësi. Megjithatë, termi përdoret gjithashtu shpesh për t'iu referuar energjisë termike që përmban një sistem si një përbërës i energjisë së tij të brendshme dhe që reflektohet në temperaturën e sistemit. Për të dy përdorimet e termit, nxehtësia është një formë energjie.