cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mit’hat Havari
Hapja e dosjes
Kjo dosje ishte hapur në vitin 1982 deri në fund të vitit 1990, vit kur Havari u arrestua në demonstratën antikomuniste të Elbasanit.
Emrat e agjentëve
Pas marrjes së dosjes, Havari ka bërë publike emrat e disa prej bashkëpunëtorëve që kishin punuar për dosjen e tij. Ja si shprehet ai në një prej intervistave: ''Nga bashkëpunëtorët e Sigurimit ishte “Artilieri” (ing. Ylli Riska), “Zjarrmëtari” (Qemal Xhangolli), “Dielli” dhe “Gëlqerja”, të dy të fundit i kam identifikuar kush janë: i pari doktor Berti, i dyti Enveri, të tjerët do t’i identifikoj më vonë. Emrat legalë që më kishin denoncuar me egërsi ishin: Nasi Dimitrovski, Irfan Tosku, Agim Shkëmbi, Fahri Shkëmbi, Refik Kurti, Robert Doka, Sihat Gjomemo nga Tragjasi i Vlorës, Lili Naçi, Xhevair Xhelali, Shefqet Balla dhe shumë të tjerë, shumica e tyre punonin aty në uzinën e çelikut, por dhe jashtë saj.''
Lista e kantoneve në departamentin Gers
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Gers, në Francë.
Larroque, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Larroque (Ocitanisht: Era Arròca ; Shqip: Rrokë) është një komunë në departamentin Haute-Garonne, rajoni i Ocitanisë në Francën jugperëndimore.
Bokken
thumb|200px|Lloje të ndryshme të bokken Bokken (木剣) ose bokutō (木刀) është një shpatë japoneze prej druri e përdorur për stërvitje. Zakonisht është madhësia dhe forma e një katana, por ndonjëherë është formuar si shpatat e tjera, siç janë wakizashi dhe tantō. Disa bokken zbukuruese janë zbukuruar me perla dhe gdhendje të hollësishme.
Larroque, Haute-Garonne
Sitet
Mbetjet e një kështjelle të shekullit të 12-të, Château de Larroque, janë pronë e komunës. Seneschals e kontëve të Foix, kalaja e Rrokës u ruajt deri në shekullin e pesëmbëdhjetë, kur kaloi me martesë në dinastinë e Foix-Rabat. Zotërit e Rrokës e kishin varrimin e tyre në kishën e Shën Serninit. Auger de la roque ishte avokati i Foix-it në 1250, kur vikonti Nébouzan nuk ishte ende. Kjo kështjellë është padyshim mbrojtja më e vjetër e vendit primitiv Nébouzan i cili më vonë u bë shtet dhe mbeti i tillë deri në 1789. Është renditur që nga viti 1930 si një vend historik nga Ministria Franceze e Kulturës.
Bokken
Bokken nuk duhet të ngatërrohet me shinai, praktikë shpata të bëra nga bambu fleksibël.
Historia
Bokken ishin krijuar për të zvogëluar dëmin e shkaktuar nga luftimet me shpatat e vërteta dhe u përdorën për stërvitjen e luftëtarëve samurai në Japoninë feudale. Bokken përfundimisht u bënë armë vdekjeprurëse vetë në duart e ekspertëve të trajnuar.
Miyamoto Musashi, një mjeshtër kenjutsu, ishte i njohur për luftimin e armiqve plotësisht të armatosur me vetëm një ose dy bokken. Në një legjendë të famshme, ai mundi Sasaki Kojirō me një bokken të cilin e kishte gdhendur nga një lis, ndërsa udhëtonte me një varkë në ishullin e paracaktuar për duelin.
Megjithëse është e vështirë të përcaktohet saktësisht se kur bokken i parë u shfaq për shkak të natyrës së fshehtësisë në stërvitjen e arteve marciale të lashtë, Bokken më i vjetër që dihet se është përdorur si mjete stërvitore daton nga periudha Edo. Para epokës Meiji, Bokken ka shumë të ngjarë të prodhuar nga zdrukthëtarët jo të specializuar në prodhimin Bokken. Është në fillimin e shekullit të 20-të që filloi prodhimin e Bokken, kryesisht në Miyakonojo (rajoni Kyushu). Sot, katër punëtoritë e fundit të Japonisë janë akoma të vendosura në Miyakonojo.
"Bokken standard", i përdorur më së shumti në Kendo, Iaido dhe Aikido u krijua nga mjeshtri Aramaki në bashkëpunim me All Japan Kendo Federation në vitet 1950 dhe ishte i pari i standardizuar që Bokken u krijua ndonjëherë.
Llojet e bokken
Bokken mund të bëhet që të përfaqësojë çdo stil të armëve të kërkuara siç janë nagamaki, no-dachi, yari, naginata, kama, etj.
Për më tepër, koryu të ndryshëm (artet ushtarake tradicionale japoneze) kanë stilet e tyre të dallueshme të bokken të cilat mund të ndryshojnë paksa në gjatësi, formë tipi, ose në atë nëse shtohet apo jo një tsuba (mburojë e dorezës).
Saint-Jory
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Saint-Jory (Ocitanisht: Sent Jòri ; Shqip: Shën Jori) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Shërbehet nga stacioni Saint-Jory në linjën Bordo-Tuluzë.
Pamjet
Château de Saint-Jory është një kështjellë e shekullit të 16-të, e cila është renditur si një vend historik nga Ministria Franceze e Kulturës.
Lista e kantoneve në departamentin Haute-Garonne
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Haute-Garonne, në Francë.
Verdun-en-Lauragais
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Verdun-en-Lauragais (Shqip: Verduni mbi Laragjë) është një komunë në departamentin Aude në Francën jugore.
Stephan Kinsella
Norman Stephan Kinsella (lindur më 1965) është një avokat Amerikan për çështjet e pronësisë intelektuale dhe gjithashtu autor librash.
Education
Lindur në Prairieville, Louisiana, Kinsella ndoqi Louisiana State University ku mori një diplomë Bachelor of Science (BS) dhe një Master of Science (MS) në inxhinieri elektrike. Ai gjithashtu ka marrë një Juris Doctor (JD) prej Paul M. Hebert Law Center, sikundër dhe një LL.M nga<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);">  University of London<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);">.
Mont-Saint-Jean, Aisne
Mont-Saint-Jean është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Mont-Saint-Jean ka një popullsi prej 77 banorë dhe sipërfaqe 3.97 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Lista e kantoneve në departamentin Finistère
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Finistère, në Francë.
Rouffiac-Tolosan
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Rouffiac-Tolosan (Ocitan: Rofiac Tolosan ; Shqip: Rufjak Tuluzan ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Lista e kantoneve në departamentin Gard
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Gard, në Francë.
Kamalli
Kamall (greqisht: Διόνυσος/Diónisos) është fshat në qarkun i Beotisë, Greqi. Përpara vitit 1955, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Τζαμάλιον/Tzamálion.
Stari Grad, Sarajevë
Stari Grad ( Boshnjake shqiptim:  <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[stâːriː grâːd] ; anglisht : Qyteti i Vjetër ) është një komunë në Sarajevë, Bosnje dhe Hercegovinë. Kjo është pjesa më e vjetër dhe historikisht pjesa më e rëndësishme e Sarajevës. Në zemër të tij është Bashčarshia, sektori i tregut të vjetër të qytetit ku u themelua nga Perandoria Osmane, më saktë nga gjeneral Isa-Beg Isakoviqi në shekullin e XV.
Demografia
parapamje|219x219px|Stari Grad është shënuar me numrin 7 - Harta e Kantonit të Sarajevës. djathtas|parapamje|200x200px|Stari Gradi pamje drejt [[Sarajeva|Sarajevës]] djathtas|parapamje|200x200px|[[Bashçarshia|Bashčarshia, qyteti i Vjetër i Sarajevës,]]
1971
126,598 gjithsej
1991
50,744 gjithsej
Desetaku
Desetak është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Parku Kombëtar i Durmitorit
Durmitori ka 48 maja,lartësia e të cilit kalon 2 000 metrat.Maja më e lartë është e bobotov Kuk (2522 m).Durmitori ka 5 kanione dhe 18 liqene,më i njohuri prej të cilëveështë Liqeni i Zi.
Lista e kantoneve në departamentin Haute-Vienne
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Haute-Vienne, në Francë.
Doberët
djathtas|parapamje|250x250px| Paeonia, fiset dhe rrethinat Doberët ( Greqishtja e Lashtë : Δόβηρες; Doberi   ) ishin një fis i lashtë Paonian.
Herodoti i përshkruan Doberet si banues, me Paeoplaet, rajonin në veri të malit Pangaeum ; këto ishin pikërisht fiset të cilat ai i kishte lidhur më parë me banorët e Liqenit të Prasias. Prandaj pozicioni i tyre duhet kërkuar në lindje të lumit Strymon. Ata ndanë Malin Pangaeum me paionët dhe pierianët e tjerë, dhe banonin ndoshta në anën veriore, ku, në kohën e Perandorisë Romake, kishte një mutatio, ose vend për ndërrimin e kuajve, në Via Egnatia, të quajtur Domeros, midis Amfipolisit dhe Filipi, 13 deputetë nga i pari dhe 19 deputetë nga ky i fundit.
Kadri Mahmud Shametaj treçerek shekulli në këmbë
thumb|200px Kadri Mahmud Shametaj treçerek shekulli në këmbë është një libër i shkruajtur nga historiani Dr. Zihni Haskaj dhe publicisti Bektash Zite. Redaktor Prof. As Dr. Hamit Kaba. Konsulent: Nikollaq Sallabanda, Prof. Dr. Hektor Veshi. Korrektore letrare Aurora Gusmari. Punimet kompjuterike Irena Bame. Art Grafik Tonin LLeshi. Shtypur "GEER", 2005. Botim i Shoqatës Atdhetare-Kulturore-Shkencore Mbarëkombëtare "Ali Pashë Tepelena".
Mbi librin:
Është një libër që hyn në letërsinë e rrëfimeve historike, të nevojshëm për brezat e rinj. Ngjarjet e jetuara të heroit të librit përjetësohen nga dy autorët e librit kushtuar atdhetarit Kadri Shametaj, që me guxim, dinjitet e trimëri, luftoi për lirinë e vendit, duke ndërtuar një emër dinjitoz në historinë e popullit shqiptar.
Renens
Renens është komunë në kantonin Vaud, Zvicër. Është qyteti i katërt më i madh në kanton. Renens konsiderohet të jetë multietnike, më shumë se 50 % të banorëve janë të huaj të cilët vijnë nga vendet e ndryshme.
Gjeografia
Sipas vitit 2009, Renens ka 2,96 km². Prej sipërfaqes, 0,1 km² përdoret për qëllime agrikulturore, përderisa 0,7 km² ose 2,4 % janë me pyje.
Komuna ishte pjesë e distriktit Lausanne deri më 31 gusht 2006 dhe pastaj u bë pjesë e distriktit të ri Ouest Laussanois.
Demografia
Sipas vitit 2009, mosha në Renens është: 10.49% të banorëve janë mes 0 deri në moshën 9 vjeçare dhe 11,0 % të banorëve mes 10 dhe 19. Prej populsisë së adoleshentëve, 16,2 % të banorëve janë mes 20 dhe 29 vjet. 15,7 % janë mes 30 dhe 39, 15,3 % janë mes 40 dhe 49 dhe mes 11.5% janë mes 50 dhe 59.
Sipas vitit 2000, 7,576 të banorëve kanë qenë beqarë dhe kurrë nuk janë martuar. 8731 kanë qenë të martuar, 913 kanë qenë të ve dhe 1,186 janë të divorcuar.
Gjuha
Sipas vitit 2000, shumica e banorëve flasin frëngjisht. Italishtja është gjuha e dytë më e folur dhe portugalishtja është gjuha e tretë më folur. 567 të banorëve flasin gjermanisht dhe 11 njerëz flasin gjuhën romançe.
Politika
Në zgjedhjet federale më 2007, partia më e popullarizuar ishte SP e cila morri 23.9% të votave. Tre partitë tjera të popullarizuar ishin: SVP (21.39%), partia komuniste PdA (14,34 %) dhe Partia e Gjelbërt (13,66 %).
Laura Nezha
Laura Nezha lindi më 16 shtator, 1990. Është aktore, këngëtare dhe regjisore shqiptare, e diplomuar në Universitetin e Arteve, dega regji teatri. Lidhja e saj me muzikën është shumë e hershme. Ka filluar të interpretojë në skenë që në moshën 5 vjeçare në evente për fëmijë me këngë, recitime dhe duke luajtur në piano. Që në këtë moshë, ajo që familjarëve të saj i bënte përshtypje ishte se ajo fiksohej pas aktorëve nëpër filma dhe gjatë gjithë kohës i imitonte, shenjë kjo që përcakton atë rrugë që Laura do të ndiqte me vonë. Më pas, në moshën 12 vjeçare ajo mori pjesë në edicionin e parë të Gjeniut të Vogël ku pas një perzgjedhjeje midis mijëra fëmijëve nga Shqipëria, Kosova dhe Maqedonia, fitoi Çmimin e Tretë.
Pavarësisht pasionit të saj të madh dhe lidhjes së pandashme me muzikën, zgjodhi të vazhdonte një gjimnaz të përgjithshëm dhe jo liceun artistik meqenëse gjatë gjithë kohës ka pasur rezultate shumë të larta në mësime. Iu përkushtua shumë mësimeve, por në të njëjtën kohë ishte gjithmonë pjesë e organizimeve artistike të shkollës, përfshirë këtu dhe RinFestin. Në të njëjtin vit qe ka prezantuar RinFest fitoi Çmimin e Parë në këngë me një performancë live. Në vitin 2011, mori pjesë në Kënga Magjike me këngën "Jo s'e di", ndërsa në vitin 2012 me këngën "Edhe pse gabim" në Top Fest. Në vitin 2016, është shpallur fituese e edicionit të Endemol "Dance With Me" ekzkluzivisht nga TV Klan, si dhe ka qenë zëri dublues i personazhit kryesor Moana në klasikun e 55-të e filmave të animuar Disney me po të njëjtin titull. Në 2017 rikthehet në Kënga Magjike me këngën "Je dashuri".
Rieukaze
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Rieucaze (Ocitanisht: Riucasèr ; Shqip: Riukasë) është një komunë në departamentin Haute-Garonne, rajoni i Ocitanisë në Francën jugperëndimore.
Karizma
dinamikisht, me pasion dhe entuziazëm duke shfaqur gjuhë pozitive të trupit. Ai përfshin të mendosh pozitivisht, të kesh optimizëm dhe vetëbesim, dhe gjithashtu të jesh bindës dhe të ndërtosh respektin dhe besimin e të tjerëve. magjepsur, për të bindur, për të hipnotizuar njerëzit vetëm me fuqinë e personalitetit. Udhëheqësi karizmatik mund të mos ketë autoritet të bazuar në asgjë përveç aftësisë për të bindur dhe sharmuar.
Lista e kantoneve në departamentin Vienne
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Vienne, në Francë.
Ahiru no Sora
Ahiru no Sora (あひるの空) është një manga e shkruar dhe ilustruar nga Takeshi Hinata. Është serializuar në Weekly Shōnen Magazine të Kodansha që nga dhjetori 2003. Që nga qershori 2019, pesëdhjetë e një vëllime tankōbon janë lëshuar në Japoni. Një përshtatje e serialit televiziv anime me 50 episode, i prodhuar nga Diomedéa u transmetua nga tetori 2019 deri në shtator 2020.
Filmi shqiptar dhe koha
Filmi shqiptar dhe koha libër me shënime kritike dhe publicistike me autor Leon Qafzezi. Botuar në Tiranë nga Shoqata "Eagle Film", viti i botimit 2002. Libri ka 100 faqe.
Ahiru no Sora
Përmbajtja
Sora Kurumatani është personazhi kryesor i serisë që e pëlqen basketbollin. Ai bëri një premtim nënës së tij, "Unë do të mbizotëroj në turneun tim të parë të shkollës së mesme". Por ndërsa anëtarësohet në klubin e basketbollit pasi hyri në Shkollën e Mesme Kuzuryū, ai zbulon se është bërë një tokë penguese për delikuentët. Një vend ku bëhet gjithçka, por me zellin e vërtetë të Sora për basketbollin, gjërat fillojnë të tronditen.
Valmigère
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Valmigère (Shqip: Valmigjeni ; Ocitanisht: Valmigièra ) është një komunë në departamentin Aude në Francën jugore.
Miquel-Lluís Muntané
parapamje Miquel-Lluís Muntané (Barcelona, ​​1956) është një shkrimtar spanjoll në gjuhën katalan ase, autori i një vepre të gjerë që përfshin poezi, romane, ese dhe teatër, si dhe rrëfim për fëmijë. Ai është një kontribues i rregullt i medias mbi letërsinë, muzikën dhe teatrin. Ai ka dhënë mësim në Universitetin e Barcelonës dhe në vitin 2007 u vlerësua me Çmimin Climent Mur për punën e tij të vazhdueshme në fushën e kulturës. Një pjesë e veprës së tij letrare është përkthyer në Spanjisht, Frëngjisht dhe Portugez. Për shkak të njohurive të tij eksperte të gjuhës katalanase dhe burimeve letrare, kritikët e kanë theksuar atë si një nga zërat më sugjestionues të brezit të tij.
Linqe te jashtme
Kategorit: Shkrimtarë spanjollë
Fabiola Gianotti
Fabiola Gianotti (e lindur më 29 tetor 1960) është një fizikane italiane e grimcave eksperimentale dhe gruaja e parë që ka qenë drejtoreshë e përgjithshme në CERN (Organizata Evropiane për Kërkime Bërthamore) në Zvicër. Mandati i saj filloi në 1 janar 2016 dhe zgjati për një periudhë pesë vjeçare. Në Sesionin e tij të 195-të në 2019, Këshilli i CERN zgjodhi Gianotti për një mandat të dytë të paparë si Drejtore e Përgjithshme. Mandati i saj i dytë pesë-vjeçar filloi në 1 janar 2021 dhe vazhdon deri në 2025. Kjo është hera e parë në historinë e CERN që një Drejtore e Përgjithshme emërohet për një mandat të plotë të dytë.
Jeta dhe edukimi
Që në moshë të vogël, Gianotti interesohej për natyrën dhe botën përreth saj.
Gianotti gjeti pasionin e saj për kërkimin shkencor pasi lexoi një biografi për Marie Curie. Më parë, ajo kishte studiuar shkencat humane, duke u përqëndruar në muzikë dhe filozofi në Liceun klasik. Gianotti mori një doktoraturë në fizikën e grimcave eksperimentale nga Universiteti i Milanos në 1989.
Karriera akademike dhe profesionale
Që nga viti 1996, Gianotti ka punuar në CERN, duke filluar me një bursë dhe duke vazhduar të bëhet një fizikane e kërkimit me kohë të plotë. Në vitin 2009 ajo u gradua në udhëheqëse të projektit dhe Zëdhënëse e Bashkëpunimit ATLAS. Ajo gjithashtu ka punuar në WA70, UA2 dhe Aleph eksperimentet në CERN, ku ajo ishte e përfshirë në zhvillimin detektor, zhvillimin e programeve dhe analizën e të dhënave. Në 2016 ajo u zgjodh të jetë drejtoresha e parë femër e CERN. Ajo që nga ajo kohë është riemëruar për një mandat të dytë, i cili do të përfundojë në 2025.
Ajo ka qenë anëtare e disa komiteteve ndërkombëtare, të tilla si Këshilli Shkencor i CNRS në Francë, Komiteti Këshillues i Fizikës i Fermilab në SHBA, Këshilli i Shoqërisë Fizike Evropiane, Këshilli Shkencor i Laboratorit DESY në Gjermani, dhe Komiteti Këshillimor Shkencor i NIKHEF në Hollandë. Ajo është anëtare e Bordit Këshillmor Shkencor të Sekretarit të Përgjithshëm të KB. Ajo u zgjodh një Anëtare e Huaj e Shoqërisë Mbretërore (ForMemRS) në 2018.
Zbulimi i Higgs boson
Gjatë kohës së Gianotti si Zëdhënëse e ATLAS, eksperimenti ishte një nga dy të përfshirë në vëzhgimin e Higgs boson. Më 4 korrik 2012, Gianotti njoftoi zbulimin e grimcave. Deri në vëzhgim, Higgs boson ishte një pjesë thjesht teorike e Modelit Standard të fizikës së grimcave. Kuptimi i thellë i Gianotti për eksperimentin ATLAS dhe udhëheqja e saj, u njohën si faktorët kryesorë në zbulimin.
Publikimet
Gianotti është autore ose bashkëautore e më shumë se 500 botimeve në revista shkencore të vlerësuara nga kolegët.
Disa nga botimet e saj më të shquara përfshijnë "Vëzhgimi i një Grimce të Re në Kërkimin e Modelit Standard Higgs Boson me Detektorin ATLAS në LHC", ku CERN prezantoi vëzhgimin e Higgs boson, "Kërkimet për supersimetri në përplasësit me energji të lartë: e kaluara, e tashmja dhe e tashmja dhe e ardhmja ”në IOP Science, New Journal of Physics, dhe“ Kalorimetria për fizikën e grimcave ”në APS Physics Journal.
Nderime dhe çmime
Gianotti u përfshi në mesin e "Top 100 grave më frymëzuese" nga gazeta The Guardian në 2011, renditet e 5-ta në Personalitetin e Vitit të revistës Time në 2012, ishte nënkampione për Personin e Vitit të revistës Time në të njëjtin vit, u përfshi në mesin e "Top 100 grave më me ndikim" nga revista Forbes në 2013, dhe u konsiderua në mesin e "Leaders Global Thinkers of 2013" nga revista Foreign Policy në 2013.
Chemilly, Allier
Chemilly është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Chemilly ka një popullsi prej 632 banorë dhe sipërfaqe 16.94 km², me një dendësi prej 37 banor/km².
Fabiola Gianotti
Nderime dhe çmime
Ajo ka marrë gradë doktorature nderi nga Universiteti i Uppsala, Ecole polytechnique fédérale de Lausanne (EPFL), University McGill, Universiteti Oslo, Universiteti i Edinburgut, Universiteti i Napolit Federico II, Universiteti i Çikagos, Universiteti i Savojës, dhe Instituti i Shkencave Weizmann.
Që nga viti 2013, ajo është një profesore nderi në Universitetin e Edinburgut.
Asambleja Komunale- Mitrovicë
Asambleja Komunale
Aktet juridike dhe kompetencat e Kuvendit të Komunës
Neni 24
Kuvendi i Komunës e miraton dhe ndryshon Statutin siç parashihet me dispozitat e nenit dhe 12.3 të Ligjit mbi vetëqeverisjen lokale. Çdo vendim për miratimin apo ndryshimin e Statutit të Komunës duhet të aprovohet me së paku votim të 2/3 të anëtarëve të Kuvendit të Komunës.
Neni 25
Neni 26 Kuvendi i Komunës e miraton dhe ndryshon Rregulloren e punës. Vendimi për miratimin apo ndryshimin e Rregullores së punës, merret nga shumica e anëtarëve të Kuvendit të pranishëm në mbledhjen ku shqyrtohet propozimi.
Neni 27 Procedurat për hartimin, ndryshimin apo anulimin e rregulloreve komunale janë si në vijim:
Neni 28 28.1   Kuvendi i Komunës nuk mund të bartë kompetencën e vet për marrjen e vendimeve lidhur me:
28.2   Listës së përgjegjësive të cilat nuk mund të barten me Ligj të paraqitura në nenin 28.1 më lart, i bashkëngjiten edhe çështjet në vijim:
Filmi shqiptar (Fisnik Pulaj)
Filmi shqiptar libër me autor Fisnik Pulaj. Botuar në Tiranë nga "8 Nëntori" në vitin 1977. Libri ka 223 faqe me ilustrime.
Asambleja Komunale- Mitrovicë
28.3   Për marrjen e vendimeve, Kuvendi i Komunës mund t’ia delegojë pushtetin e tij komitetit të caktuar të Kuvendit apo Kryetarit të Komunës; 28.4   Kuvendi i Komunës mund ta tërheq delegimin në çdo kohë.
Robert Mugabe
Robert Gabriel Mugabe ka lindur 21 shkurt 1924 në Kutama në jug të Rodezisë (tani Zimbabve), është Presidenti i Republikës së Zimbabvesë nga 31 dhjetori 1987, pasi ka qenë kryeministër nga viti 1980 deri 1987. Ai është kreu më i vjetër ushtrues i shtetit në botë. Ushtria morri pushtetin më 15 nëntor 2017 dhe vendos Robert Mugabe në paraburgim, por thotë se nuk e ka rrëzuar atë dhe ende e njeh atë si kreu i shtetit1.
Ai konsiderohet si një nga "etërit e pavarësisë" të ish kolonisë britanike të Rodezisë Jugore, sepse ai ishte një nga udhëheqësit e guerrilasve që luftuan për krijimin e një vendi sovran. Sipas mandatit të tij, kritikët e tij e akuzojnë atë për një rënie të lirive individuale që nga fillimi i viteve 2000, hiperinflacioni dhe një kërcënim për mungesën më serioze të ushqimit në historinë e vendit. Megjithatë, ai vazhdon të mbetet popullor me popullin e vendit të tij dhe kontinentin afrikan për deklaratat e tij në favor të ndërtimit të një Afrike të aftë për të rimarrë burimet e saj dhe për të hequr qafe lëkundjet kolonialiste.
Ndërmjet viteve 2015 dhe 2016, ai ishte Presidenti i Bashkimit Afrikan.
Lista e kantoneve në departamentin Vendée
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Vendée, në Francë.
Adrian Gaxha
Adrian Gaxha u lind ne Shkup me 13 Shkurt 1984 është një këngëtar dhe autor këngësh shumë i njohur. Adriani vjen nga një familje prej 4 anëtarësh, babai i tij Z.Emin, mamaja Znj.Suzana dhe vëllai Dritoni.Adriani është fëmija i vogël. Adriani nis për herë të parë të këndojë në moshën 5 vjeçare ku regjistrohet në shkollë të muzikës.Gjithashtu po 5 vjeçar merrë pjesë në një festival për fëmijë të quajtur Bilbilat e Pranverës.Adriani vazhdon të frekuentojë festivalet për fëmijë deri në moshën 16 vjeçare.Adriani fitoi zemrat e publikut Shqiptar kudo që ndodhej, por ambicia e Gaxhës shkon edhe më larg.Në fillim Adriani vendos që në Ballkan të njihet duke kënduar Shqip dhe pas disa kohësh Gaxha e ndjen të arsyeshme të kënaqë edhe publikun Maqedon e Boshnjak me një album në gjuhë Maqedone, i cili shiti kopje në shuma marramendëse.Gaxha jo vetëm që rrëmbeu zemrat e çdo vajze me pamjen e tij, por edhe me stilin dhe përformancën e jashtëzakonshme. Për të mos lënë pas modelizmin, Gaxha përfaqeson Shqiperinë në Turqi ku dhe merr çmimin e parë si djali më i bukur në Ballkan. Gaxha kishte fituar zemrën e krejt publikut të Ballkanit tashmë por prapë nuk dorëzohet.Ndërkohë një tjetër karakteristikë e Adrianit po dilte në pah, ambicja.Gaxha tenton të arrijë sa më larg në skenën Maqedone duke shuar çdo racizëm që egzistonte midis Maqedonasëve dhe Shqiptarëve të Maqedonisë, kështu që merr pjesë në festivalin e Shkupit që çon finalistin në Eurovizion, por del i dyti.Megjithatë ai nuk dorëzohet sepse 2 vjet më pas del triumfues në skenën e Shkupit dhe bëhet Shqiptari i parë që prezanton Maqedoninë në Eurovizion, jo vetëm Maqedoninë por Shqiptarët e Maqedonisë.Por Adrijanin nuk mund ta quash vetëm "djali i baladave", kur i "qante" këngët ritmike me përformanca dhe koreografi.Gaxha gjithashtu cilësohet si kërcimtar shumë i mirë dhe përformues i talentuar gjithashtu.
Filmi shqiptar : 1979
Filmi shqiptar : 1979 libër i botuar në vitin 1981 nga "8 Nëntori". Libri ka 41 faqe.
Dreni (Albanik)
Dren është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Lista e kantoneve në departamentin Vaucluse
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Vaucluse, në Francë.
Derronët
djathtas|parapamje|250x250px| Paeonia, fiset dhe rrethinat Derronët (Deroni, ose Derroni) janë një fis i lashtë Paionian. Njohuritë tona për ata vijnë nga monedhat që mbajnë variacione të legjendës së DERRONIKON (ΔΕΡΡΟΝΙΚΟΝ) - DERR (ΔΕΡΡ). Shkronjat e përdorura në monedha janë greke, megjithëse kjo nuk dëshmon se Derronët flisnin të njëjtën gjuhë si fqinjët e tyre jugorë. Këto monedha, të cilat ndoshta janë bërë për eksport aq sa për tregtinë e brendshme, tradicionalisht datojnë në 500-450 para Krishtit.
Bazuar në dëshmitë numizmatike, dhe veçanërisht thesaret e monedhave, ekzistojnë dy teori në lidhje me pozicionin gjeografik të fisit.
Teoria e parë pretendon se ato duhet të vendosen në Ballkanin qendror, në pjesën veriore të Maqedonisë së Veriut (në luginën e Epërme të Strymonit ), ndërsa teoria e dytë konsideron se ky fis, të paktën në kohën e goditjes së monedhave të gdhendura (dmth fillimi i shekullit V), popullonte një zonë më në jug.
Karanda
Karandë (greqisht: Ελλοπία/Ellopía) është fshat në qarkun i Beotisë, Greqi. Përpara vitit 1916, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Καραντάς/Karantás.
Industria e filmit në Kosovë
Industria kosovare e filmit i ka fillimet e saj në vitet 1970.Më 20 shkurt 1969 parlamenti i Kosovës hodhi themelet për krijimin e Kosovafilmit, institucioni shtetëror për prodhimin, shpërndarjen dhe shfaqjen e filmave.Drejtori i parë i saj ishte aktori Abdurrahman Shala, dhe pas tij erdhi shkrimtari dhe poeti i shquar Azem Shkreli, nën drejtimin e të cilit u krijuan filmat më të suksesshëm.Drejtorë të mëvonshëm të Kosovafilmit ishin Xhevat Qorraj dhe Ekrem Kryeziu.Pas prodhimit të 17 filmave artistikë dhe një numri të amdh filmash të shkurtër dhe dokumentarësh, institucioni u mor nga autoritetet serbe rreth viteve 1990 dhe ka shumë kohë që nuk ka qenë aktiv. Në periudhën nga 1970 deri në 1976, Kosovafilm prodhoi tetë filma artistikë në BKS, pjesa më e madhe filma për luftën partizane dhe shumë prej tyre në bashkëpunim me Filmske Novosti dhe Avala Film të Beogradit.Prodhimi i parë në gjuhën shqipe ishte filmi "Kur pranvera vonohet", premiera e të cilit u shfaq më 12 korrik 1979, me regjisor Ekrem Kryeziun, mbështetur në ditarin partizan të Fadil Hoxhës.Ndër prodhimet më të sukseshme të Kosovafilmit ishte filmi Proka, që u shfaq për herë të parë më 24 qershor 1985, i cili fitoi një çmim në Festivalin e Filmit në Kanë.Regjisor i filmit ishte Isa Qosja, me skenar të Eqrem Bashës dhe skenografi të Agim Çavdarbashës.Filmi i fundit, dhe ndoshta më i njohuri nga nëntë filmat shqiptarë të asaj periudhe, ishte "Rojat e mjegullës", premiera e të cilit u shfaq më 15 qershor 1988.Regjisor i këtij filmi ishte përsëri Isa Qosja dhe në rolet kryesore luanin Xhevat Qorraj, Enver Petrovci, Florie Siarina dhe Çun Lajçi.Filmi më i fundit i Kosovafilmit është Kukumi (2005), me regjisor Isa Qosjen.
Lista e kantoneve në departamentin Var
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Var, në Francë.
Filmi shqiptar : 1980
Filmi shqiptar : 1980 libër i botuar në Tiranë nga "8 Nëntori". Libri ka 48 faqe.
Lista e kantoneve në departamentin Tarn-et-Garonne
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Tarn-et-Garonne, në Francë.
Drenova (Albanik)
Drenovë është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Lugny, Aisne
Lugny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Lugny ka një popullsi prej 111 banorë dhe sipërfaqe 4.77 km², me një dendësi prej 23 banor/km².
Lista e kantoneve në departamentin Tarn
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Tarn, në Francë.
Abasitët
Hilafeti Abasid (Arabisht: اَلْخِلَافَةُ ٱلْعَبَّاسِيَّةُ‎, al-Khilāfah al-ʿAbbāsīyah) ishte hilafeti i tretë që pasoi pejgamberin islam Muhamed. Ajo u themelua nga një dinasti me prejardhje nga xhaxhai i Muhamedit, Abas ibn Abdylmutalib (566–653 e.s.), nga i cili dinastia mori emrin e saj. Ata sunduan si kalifë për pjesën më të madhe të kalifatit nga kryeqyteti i tyre në Bagdad në Irakun e sotëm, pasi përmbysën Kalifatin Emevi në Revolucionin Abasid të vitit 750 të epokës sonë (132 hixhri). Kalifati Abasid fillimisht e përqendroi qeverinë e tij në Kufe, Iraku i sotëm, por në vitin 762 kalifi Al-Mansur themeloi qytetin e Bagdadit, pranë kryeqytetit të lashtë Sasanian, Ktesifon. Bagdadi u bë një qendër e shkencës, kulturës, filozofisë dhe shpikjes në atë që u bë e njohur si Epoka e Artë e Islamit.
Periudha e Abasidëve u shënua nga varësia nga burokratët persianë (veçanërisht familja Barmakid) për qeverisjen e territoreve, si dhe nga një përfshirje në rritje e myslimanëve joarabë në umet (komuniteti kombëtar). Zakonet persiane u adoptuan gjerësisht nga elita në pushtet dhe ata filluan patronazhin e artistëve dhe studiuesve. Pavarësisht këtij bashkëpunimi fillestar, abasidët e fundit të shekullit të 8-të kishin tjetërsuar si mavalët (klientët) joarabë ashtu edhe burokratët persianë. Ata u detyruan t'ua dorëzonin autoritetin mbi el-Andalus (Spanja dhe Portugalia aktuale) Emevitëve në 756, Maroku te Idrisidët në 788, Ifrikija dhe Siçilia Aglabidëve në 800, Horasani dhe Transoksiana te Samanidët dhe Persia te Safaridët në vitet 870, dhe Egjipti te kalifati ismaili-shia i Fatimidëve në vitin 969.
Fuqia politike e kalifëve ishte e kufizuar me ngritjen e Bujidëve iranianë dhe turqve selxhukë, të cilët pushtuan Bagdadin përkatësisht në 945 dhe 1055. Megjithëse lidershipi abasid mbi perandorinë e madhe islame u reduktua gradualisht në një funksion fetar ceremonial në pjesën më të madhe të kalifatit, dinastia ruajti kontrollin e domenit të saj Mesopotamian gjatë sundimit të kalifit el-Muktafi dhe u shtri në Iran gjatë sundimit të kalifit en-Nasir. Epoka e ringjalljes dhe frytëzimit kulturor abasid përfundoi në 1258 me plaçkitjen e Bagdadit nga mongolët nën Hulagu Han dhe ekzekutimin e el-Musta'sim. Linja e sundimtarëve abasid dhe kultura myslimane në përgjithësi, u ripërqëndruan në kryeqytetin e Mamlukëve të Egjiptit në vitin 1261. Edhe pse i mungonte pushteti politik (me përjashtim të shkurtër të kalifit el-Musta'in të Kajros), dinastia vazhdoi të pretendojnë autoritet fetar për disa vjet pas pushtimit të Egjiptit nga osmanët në vitin 1517.
Çalım
Çalım Shqiptimi tatar: [ɕʌˈlɯm] ishte një kështjellë e trupave tatare, e cili u ndërtua gjatë Luftës Ruso - Kazane. Kështjella u ndërtua nga njerëzit nën Mameshbirde në bregun e djathtë të lumit Volga në kodrën Sundır në 1555. Kështjella ndodhej 160 çaqr më lart se Kazani. Në 1556, u rrethua nga trupat ruse dhe u rrënua.
Uendi Fridman
Wendy Laurel Freedman (17 korrik 1957) është një astronome kanadezo-amerikane, e njohur për matjen e konstantës së Hubble dhe si drejtore e Observatorëve Carnegie në Pasadena, California dhe Las Campanas, Kili. Ajo është Profesore e Universitetit John & Marion Sullivan te Astronomisë dhe Astrofizikës në Universitetin e Çikagos.
Jeta dhe karriera
Freedman u rrit në një familje hebre në Toronto,. Interesi i saj i hershëm në shkencë filloi nga ora e fizikës në shkollën e mesme. Kjo e çoi atë në Universitetin e Torontos. Ajo ishte fillimisht një studente e biofizikës. U specializua në astronomi, duke marrë B.Sc. në vitin 1979. Ajo qëndroi në Toronto për punën pasuniversitare, duke marrë një Ph.D. në astronomi dhe astrofizikë në 1984. Iu bashkua Observatorëve të Carnegie në Pasadena, California, si një post-doktoraturë në 1984. Ajo u bë një anëtare e fakultetit të stafit shkencor dhe tre vjet më vonë u quajt si gruaja e parë që u bashkua me stafin e përhershëm të Carnegie. Në vitin 2003 ajo u emërua Kryetarja e Crawford H. Greenewalt dhe Drejtore e Observatorëve të Carnegie. Puna e hershme e Freedman ishte kryesisht në matjen e shkallën se distancës se yllit Cepheid.
Hubble, Astronome
Freedman ishte bashkë-drejtuese e një ekipi ndërkombëtar prej 30 astronomësh për të kryer projektin kyç të Teleskopit Hubble, një program që synon të vendosë shkallën e distancës së Universit dhe të matë shkallën aktuale të zgjerimit, një sasi e njohur si konstantja e Hubble. Kjo sasi përcakton madhësinë e universit të dukshëm dhe është thelbësore për përcaktimin e moshës së tij. Gjatë Projektit Kryesor, ekipi mati distancat në 24 galaktika duke përdorur yje të ndryshueshëm Cepheid dhe mati konstantën e Hubble duke përdorur pesë metoda të pavarura. Studiuesit e projektit, të udhëhequr nga Freedman, publikuan rezultatin e tyre përfundimtar në 2001. Kjo punë i siguroi një vlerë konstantes të Hubble me një saktësi prej 10%, duke zgjidhur, në këtë mënyrë, një debat të gjatë.
Teleskopi Gjigand Magellan
Freedman inicioi projektin Giant Magellan Telescope (GMT) dhe shërbeu si kryetare e bordit të drejtorëve nga fillimi i tij në 2003 deri në 2015. GMT është një konsorcium ndërkombëtar i universiteteve kryesore dhe institucioneve shkencore për të ndërtuar një teleskop optik 25 metra në Observatorin Las Campanas të Institucionit Carnegie për Shkencë në Andet Kile. Me një pasqyrë kryesore 80 ft në diametër, GMT është gati të jetë teleskopi më i madh në botë me bazë tokësore kur të përfundojë. Teleskopi, i cili ka hyrë në fazën e tij të ndërtimit dhe pritet të bëhet plotësisht funksional deri në vitin 2024, do të jetë në gjendje të prodhojë imazhe 10 herë më të mprehta se ato të Teleskopit Hapësinor Hubble.
Njohje
parapamje| Freedman me ambasadorin Amerikan në Kili në 2009 Freedman është zgjedhur anëtare e Akademisë Kombëtare të Shkencave të SHBA, Shoqëria Filozofike Amerikane, anëtare e Akademisë Amerikane të Arteve dhe Shkencave dhe një anëtare e Shoqatës Amerikane të Fizikës.
Ajo ka marrë disa çmime për kontributet e saj në kozmologjinë vëzhguese, duke përfshirë një Leksion Njëqindvjeçarë të Shoqërisë Fizike Amerikane (1999), Çmimin John P. McGovern në Shkencë (2000), Çmimin Premium Magellanic të Shoqërisë Filozofike Amerikane ( 2002) dhe Leksioni dhe Çmimi Marc Aaronson (1994) "në njohjen e një dekade të kontributeve themelore në zonat e shkallës ekstreme të distancës galaktike dhe popullatat yjore të galaktikave". Në 2009 Freedman ishte një nga tre bashkë-marrësit e Çmimit Kozmologji Gruber. Ajo mori Çmimin Dannie Heineman 2016 për Astrofizikën, dhënë bashkërisht nga Instituti Amerikan i Fizikës dhe Shoqëria Amerikane Astronomike, "për kontributin e saj të jashtëzakonshëm dhe rolin drejtues në përdorimin e vëzhgimeve optike dhe infra të kuqe të hapësirës dhe tokës mbi vëzhgimet e yjeve Cepheid, së bashku me teknikat inovative të analizës, për të përmirësuar në masë të madhe saktësinë e shkallës së distancës kozmike dhe në këtë mënyrë të kufizosh parametrat themelorë kozmologjikë ".
Ajo u zgjodh Anëtare e Trashëgimisë e Shoqërisë Amerikane Astronomike në vitin 2020
Asteroidi 107638 Wendyfreedman, i zbuluar nga David Healy në Observatorin Junk Bond në 2001, u emërua për nder të saj. Citimi i emërtimit zyrtar u botua nga Minor Planet Center në 6 Janar 2007 ( M.P.C. 58597 ).
Zagara
Zagarë edhe Tovarë (greqisht: Ευαγγελίστρια/Evangelístria) është fshat në qarkun i Beotisë, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Ζαγαρά/Zagará edhe Τοβαρά/Tovará.
Verzeille
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Verzeille (Ocitanisht: Vreselha ; Shqip: Verselja ) është një komunë në departamentin Aude në Francën jugore. Stacioni Verzeille ka lidhje hekurudhore me Karkasonën dhe Limusin.
Duboka
Dubokë është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Tempulli Ekambareswarar
Tempulli Ekambareswarar ose Tempulli Ekambaranathar (në gjuhën tamile: ஏகாம்பரநாதர் கோயில் = Arulmigu Kanchi Ekambaranathar Thirukoil) është një Tempull Hindu kushtuar Shivës, i vendosur në qytetin e Kanchipuramit të shtetit indian Tamil Nadu. Tempulli është i vendosur në pjesën veriore të tij dhe është tempulli më i madh i Kanchipuramit. Gopurami (kullë e portikut tempullor) i tempullit është 59 m i lartë, që përbën një nga gopuramët më të mëdhenj në Indi. Është një nga pesë tempujt kryesor të Shivës ose Pancha Bootha Sthalamët (secili prej të cilëve përfaqëson një element natyror) duke përfaqësuar elementin Tokë. Katër tempujt e tjerë në këtë kategori janë Thiruvanaikaval Jambukeswara (uji), Chidambaram Natarajari (qielli), Thiruvannamalai Arunachaleswara (zjarri) dhe Kalahasti Nathar (era). Është gjithashtu një nga 275 Paadal Petra Sthalamët, ku të katër shenjtët më të nderuar shaivitë, nayarët kanë thurur vargje për këtë tempull. Tempulli është një nga tërheqjet më të shquara të qytetit.
Legjenda
Sipas legjindës dikur Parvati, bashkëshortja e Shivës po kryente pendesë nën pemën e mangos së lashtë të tempullit pranë lumit Vegavathi. Në mënyrë që të provonte përkushtimin e saj Shiva ndezi një zjarr që e përfshiu pemën dhe atë. Hyjnesha Parvati iu lut vëllait të saj, Vishnut, për ndihmë. Në mënyrë që ta shpëtonte, ai mori Hënën nga koka e Shivës dhe i shfaqi rrezet e sajë që shuan zjarrin dhe freskuan pemën si dhe Parvatin. Shiva dërgoi përsëri lumin Ganga (lumi i Gangut si hyjneshë) ta ndërpriste pendesën e Parvatit. Parvati iu lut Gangas dhe e bindi atë që të dyja ishin motra dhe kështu nuk duhet ta dëmtonte atë. Në këtë mënyrë Ganga nuk e ndërpreu pendesën e saj dhe Parvati bëri një Shiva-Linga prej rëre të bashkohej me Shivën. Hyjni këtu u bë i njohur si Ekambareswarari ose "Zoti i Pemës së Mangos".
Sipas një tjetër legjende, besohet se Parvati e adhuronte Shivën në formën e një Prithivi Lingami (ose një Lingami të sajuar prej rëre), nën një pemë mangoje. Sipas legjendës lumi i afërt Vegavati vërshoi dhe kërcënoi të përfshinte Shiva-Lingamin dhe Parvati që ishte nën formën e Kamakshit e përqafoi Lingamin. Shiva i prekur nga gjesti u materializua në të dhe u martua me Parvatin. Në këtë kontekst në gjuhën tamile ai është përmendur si Tazhuva kuzhainthaari ("Ai që u shkri në përqafimin e saj"). Tiurkuripputhonda Nayanari, një nga 63 shenjtët shaivitë, të quajtur nayanarë ishte një larës pranë tempullit dhe po lante teshat e gjithë shaivitëve. Ai u vu në lojë nga Shiva që iu shfaq si një brahmin i moshuar dhe i kërkoi atij të lante përpara perëndimit. Në të njëjtën kohë Shiva bëri një mbrëmje me re. Me të vënë re afrimin e mbrëmjes, larësi përplasi kokën e tij në një gurë nga trishtimi. Atëherë zoti iu shfaq në formën dhe hirin e tij të vërtetë besimtarit të tij të përkushtuar.
Historia
Ky tempull i stërmadh është një nga më të vjetrit në Tamil Nadu duke ekzistuar të paktën që nga viti 600 i e.s.. Poezia tamile e shekullit të flet për Kama kottamin dhe Kumara kottamin (që përputhen përkatësisht me Tempullin Kamakashi Amman dhe atë Subramanya). Fillimisht tempulli u ndërtua nga Dinastia Pallava. Në këtë tempull ka shërbyer si prift Vedantisti Kachiyapper. Struktura ekzistuese pastaj u rrëzua dhe u rindërtua nga mbretërit e mëvonshëm Chola. Adi Sankara, shenjti i shekullit të X e rimodeloi Kanchipuramin bashkë me zgjerimin e këtij tempulli si dhe tempujve Kamakshi Amman dhe Varadaraja Perumal me ndihmën e sunduesve vendorë.
Mbretërit Vijayanagarë, gjatë shekullit të XV, bënë gjithashtu një mjaft kontribute në tempull dhe më vonë u zhvilluan nga Vallal Pachiyappa Mudaliari që e kishte zakon të shkonte rregullisht nga Chennai në Kanchipuram për të adhuruar në këtë tempull. Ai shpenzoi mjaft para që i kishte mbledhur gjatë sundimit britanik, për rikonstruksionin e tempullit. Pachiyappa Mudaliari i hipur mbi kal mund të shihet në kolonën e tempullit. Në periudhën e fundit Pachiappa Mudaliari ndërtoi në Chennai një tempull të ngjashëm dhe me të njëjtin emër, Ekambareswarar, në mënyrë që të shmangte shpenzimin e kohës për të shkuar në Kanchipuram. Raporti i Archaeological Survey of India i viteve 1905–06 tregon veprimtari të gjera rikonstruktuese të zhvilluara në tempull nga Nattukottai Chettiari. Kanchipurami është i famshëm për sarit e tij të thurur me dorë. Një dizajn sarish i quajtur Ekambaranathar e ka marë emrin e tij nga dizajni i këtyre faltoreve.
Arkitektura
Tempulli shtrihet në një sipërfaqe mbi 93.000 m2. Duke arritur një lartësi prej 59 metrash, Raxha-gopurami (Kullë në portikun hyrës të tempullit) i tempullit është një nga më të lartit në Indinë e Jugut. Një vec/ori e shquar e tempullit është Aayiram Kaal Mandapami, ose "paradhoma me njëmijë kolona", që u ndërtua nga mbretërit Vijayanagarë. Muret e brendshëm të tempullit janë të dekoruar me një gamë prej 1,008 Shiva-lingamësh. Kompleksi është gati 100.000 km me 5 prakaramë (oborre) dhe ka një sallë me njëmijë kolona. Kampai Tirtha, depozita e tempullit besohet se ushqehet nga një lum i shenjtë i nëndheshëm. Oborri i katërt përmban një tempull të vogël të Ganeshës dhe një pellg. Oborri i tretë përmban mjaft faltore më të vogla. Shenjtërorja përmban lingamin bashkë me imazhin e Shivës. Brenda kompleksit nuk ka ndonjë faltore të vec/antë për Parvatin si në tempujt e tjerë të Shivës në Kanchipuram. Sipas një besim vendor thuhet se Tempulli Kamakshi Amman është bashkëshortja e Tempullit Ekambaranathar. Brenda kompleksit tempullor ndodhet një faltore e vogël për Vishnun e quajtur Tempulli Nilaathingal Thundam Perumal. Vishnu këtu adhurohet si murti Vamana dhe faltorja nderohet nga shenjtët alvarë si një nga 108 Divya Desamët. Sthala-Virutchami ose pema e tempullit është një mango 3,500-vjec/are, degët e të cilës thuhet se prodhojnë katër tipe të ndryshme mangosh nga katër degët e saj.
Domethënia fetare e tempullit
Pancha Bhoota Stalam (sanskritisht: पन्च भूत स्थल) i referohet pesë tempujve kryesorë të Shivës, ku secili përfaqëson mishërimin e pesë elementeve kryesorë të natyrës - toka, uji, ajri, qielli, zjarri. Pancha do të thotë pesë, Bhoota do të thotë elementet dhe Stala do të thotë vend. Të gjithë këta tempuj gjenden në Indinë Jugore me katër nga këta tempuj në Tamil Nadu dhe një në Andra Pradesh. Pesë elementet besohet se janë të mishëruar në pesë lingamë ku c/do lingam që përfaqëson Shivën në tempull ka pesë emra të ndryshëm të bazuar te elementet që përfaqësojnë. Në tempull, Shiva thuhet se e shfaq veten e tij në formën e Prithvi Lingamit. Katër shfaqjet e tjera janë Appu Lingami (që përfaqëson ujin) në Tempullin Jambukeswarar në Thiruvanaikaval, Akaya Lingami, që përfaqëson qiellin, në Tempullin Thillai Nataraja në Chidambaram, Agni Lingami, që përfaqëson zjarrin, te Tempulli Annamalaiyar dhe Vayu Lingami, që përfaqëson ajrin, te Tempulli Srikalahasti. Festa Panguni Uthiram që celebrohet gjatë muajve mars–prill, është festa më popullore nga të gjitha festat tempullore të Kanchipuramit.
Mbishkrimet
Në tempull ka mbishkrime të datuara nga viti 1532 që tregojnë dhurimin e një numri fshatrash të bërë nga Achutaraya. Vira Narasingaraya Saluva Nayaka, që ishte e drejtuar nga Achutaraya theu urdhërin mbretëror duke i dhënë më shumë toka tempullit Ekambaranathar sesa tempullit Varadaraja Swamy kundër udhëzimeve për një dhurim të barabartë për të dy tempujt. Achutaraya me të dëgjuar për këtë e shpërndau tokën në mënyrë të barabartë për të dy tempujt.
Ancizan
Ancizan (Ocitanisht: Ancida ; Shqip: Ancida ) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées, rajoni i Ocitanisë në Francën jugperëndimore. Në Janar 2020 kishte një popullsi prej 268 banorësh
Lista e kantoneve në departamentin Somme
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Somme, në Francë.
Apollo 1
Apollo 1 ishte misioni i pare,i krijuar nga Shtetet e Bashkuara te Amerikes per dergimin e njeriut te pare ne Hene.Ishte e planifikuar qe ky mision te nisej ne 21 shkurt 1967.Por ky mision nuk u krye kurre,per shkak te nje shperthimi i cili vrau te tre pjesetaret e Apollo 1:Gus Grissom,Ed White,Roger B.Chaffe.
Fronton, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Fronton (Languedocien : Frontonh ; Shqip: Ballas) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Verë
Është qendra e një prej rajoneve më të vjetra të verave në Francë, që prodhon AOC Côtes du Frontonnais, bazuar (50%) mbi rrushin vendor négrette (i njohur si Pinot Saint-George në SHBA ) plus disa nga Syrah, Côt, cabernet franc, cabernet sauvignon, fer servadou, gamay, cinsaut dhe mauzac.
Cantaous
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cantaous është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées në Francën jugperëndimore. Në Janar të vitit 2020 kishte 440 banorë.
Palmistikë
Linja e zemrës është e para nga linjat kryesore të shqyrtuara nga një lexues dhe përfaqëson dashurinë dhe tërheqjen. Gjendet në drejtim të majës së pëllëmbës, nën gishta. Në disa tradita, vija lexohet sikur fillon nga buza e pëllëmbës nën gishtin e vogël dhe rrjedh nëpër pëllëmbë drejt gishtit të madh; në të tjerët, shihet sikur fillon nën gishta dhe rrjedh drejt skajit të jashtëm të pëllëmbës. Palmistët interpretojnë këtë linjë për të përfaqësuar jetën emocionale të subjektit të tyre; Prandaj besohet se jep një pasqyrë se si do të veprojë dhe do të veprojë ana emocionale e kornizës së tyre mendore gjatë jetës së tyre. Linja pretendohet gjithashtu të tregojë perspektiva romantike dhe marrëdhënie intime; për shembull, një linjë zemre e lidhur me zinxhirë ose e grirë thuhet se tregon një qëndrim flirtues ndaj dashurisë, i cili mund të jetë i prirur të dashurohet lehtë. Linja e zemrës thuhet se është e lidhur indirekt me shëndetin e zemrës: një linjë zemre e lidhur me zinxhirë shoqërohet gjoja me presion të lartë të gjakut, ose me një qëndrim 'junkie adrenalin' në jetë. Linja tjetër e identifikuar nga palmistët është vija e kokës. Kjo vijë fillon në buzë të pëllëmbës nën gishtin tregues dhe rrjedh nëpër pëllëmbë drejt skajit të jashtëm. Shpesh, vija e kokës bashkohet me vijën e jetës (shih më poshtë) në fillim. Palmistët në përgjithësi interpretojnë këtë linjë për të përfaqësuar mendjen e subjektit të tyre dhe mënyrën e funksionimit, duke përfshirë stilin e të mësuarit, stilin e komunikimit, intelektualizmin dhe etjen për dije. Besohet gjithashtu se tregon një preferencë për qasjet krijuese ose analitike të informacionit (d.m.th., truri i djathtë ose truri i majtë). Linja e jetës është mbase linja më e diskutueshme në dorë. [Kërkohet citimi] Kjo linjë shtrihet nga buza e pëllëmbës mbi gishtin e madh dhe udhëton me një hark drejt kyçit. Kjo linjë besohet se përfaqëson gjallërinë dhe vrullin e personit, shëndetin fizik dhe mirëqenien e përgjithshme. Linja e jetës besohet gjithashtu të pasqyrojë ndryshime të mëdha në jetë, duke përfshirë ngjarjet kataklizmike, dëmtimet fizike dhe zhvendosjet. Palmistët modernë në përgjithësi nuk besojnë se gjatësia e vijës së jetës së një personi është e lidhur me gjatësinë e jetës së një personi. Gjatësia e kombinuar e këtyre tre linjave kryesore (zemra, koka, jeta) gjithashtu mund të jetë me interes. Thuhet se nëse kjo gjatësi e kombinuar është më e gjatë se këmba e subjektit, ato mund të jenë mbizotëruese dhe nëse është më e shkurtër mund të dorëzohen shumë lehtë te njerëzit e tjerë, ndërsa një gjatësi e ngjashme sugjeron një individ të ekuilibruar mirë.
Pozicioni normal për rrudhjen e simianit po fillon nën gishtin tregues dhe përfundon aty ku normalisht vija e zemrës përfundon në buzë të dorës poshtë gishtit të vogël. Pjesa e sipërme e pëllëmbës që shtrihet menjëherë poshtë gishtave konsiderohet se përfaqëson natyrën më të lartë ose intelektuale dhe pjesa e poshtme e pëllëmbës për të përfaqësuar anën materialiste të natyrës. Nëse njëra nga këto pjesë është më e madhe se tjetra, siç vendoset nga vendosja qendrore e rrudhës së simianit, kjo tregon një zhvillim më të madh të këtij aspekti të natyrës.
Bazuar në këtë parim të përgjithshëm, nëse rrudha simian vendoset nën pozicionin e saj normal, kjo tregon një natyrë tepër intelektuale. Nëse vendoset mbi pozicionin e tij normal, kjo tregon një natyrë dhe interesa intensivisht materialiste. Drejtimi në të cilin mund të gjenden ndonjë degë duke qëlluar nga kjo linjë përdoret për të nxjerrë më shumë detaje rreth temperamentit të subjektit.