cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Napoleoni III
parapamje|Portret nga [[Franz Xaver Winterhalter, 1855.]] Napoleoni III (lindur Charles Louis Napoléon Bonaparte; 20 Prill 1808 – 9 Janar 1873) ishte Presidenti i parë i Francës (si Louis-Napoléon Bonaparte) nga 1848 deri në 1852, dhe monarku i fundit i Francës si Perandor i Francës nga viti 1852 deri sa u rrëzua në mungesë më 4 shtator 1870. Nip i Napoleonit I dhe kushëri i Napoleonit II të kontestuar, ai ishte personi i parë që u zgjodh në presidencën e Republikës së Dytë në 1848, dhe ai mori pushtetin me forcë në 1851, kur ai nuk mund të rizgjidhej me kushtetutë. Më vonë ai e shpalli veten Perandor të Francezëve dhe themeloi Perandorinë e Dytë, duke mbretëruar deri në disfatën e ushtrisë franceze dhe kapjen e tij nga Prusia dhe aleatët e saj në Betejën e Sedanit në 1870. Napoleoni III ishte një monark popullor që mbikqyri modernizimin e ekonomisë franceze dhe mbushi Parisin me bulevarde dhe parqe të reja. Ai zgjeroi perandorinë franceze jashtë shtetit, e bëri marinën tregtare franceze të dytën më të madhe në botë dhe u përfshi personalisht në dy luftëra. Duke mbajtur udhëheqjen për 22 vjet, ai ishte udhëheqësi më jetëgjatë i Francës që nga rënia e regjimit të lashtë, megjithëse mbretërimi i tij do të përfundonte përfundimisht në fushën e betejës.
Napoleoni III porositi një rinovim madhështor të Parisit të kryer nga prefekti i Senës, Baroni Georges-Eugène Haussmann. Ai zgjeroi dhe konsolidoi sistemin hekurudhor në të gjithë vendin dhe modernizoi sistemin bankar. Napoleoni III promovoi ndërtimin e Kanalit të Suezit dhe themeloi bujqësinë moderne, e cila i dha fund zisë së bukës në Francë dhe e bëri vendin një eksportues bujqësor. Ai negocioi Marrëveshjen e Tregtisë së Lirë Cobden-Chevalier të vitit 1860 me Britaninë dhe marrëveshje të ngjashme me partnerët e tjerë tregtarë evropianë të Francës. Reformat sociale përfshinin dhënien e punëtorëve francezë të drejtën për grevë, të drejtën për t'u organizuar dhe të drejtën e grave për t'u pranuar në një universitet francez.
Në politikën e jashtme, Napoleoni III synoi të rivendoste ndikimin francez në Evropë dhe në mbarë botën. Në Evropë, ai u bashkua me Britaninë dhe mundi Rusinë në Luftën e Krimesë (1853–1856). Regjimi i tij ndihmoi bashkimin italian duke mposhtur Perandorinë Austriake në Luftën Franko-Austriake dhe më vonë aneksoi Savojen dhe Nicën përmes Traktatit të Torinos si shpërblim të shtyrë. Në të njëjtën kohë, forcat e tij mbronin Shtetet Papale kundër aneksimit nga Italia. Ai ishte gjithashtu i favorshëm ndaj bashkimit të Principatave Danubiane të vitit 1859, i cili rezultoi në krijimin e Principatave të Bashkuara të Moldavisë dhe Vllahisë. Napoleoni III dyfishoi zonën e perandorisë koloniale franceze me zgjerime në Azi, Paqësor dhe Afrikë. Nga ana tjetër, ndërhyrja në Meksikë, e cila synonte krijimin e një Perandorie të Dytë Meksikane nën mbrojtjen franceze, përfundoi në dështim total. Nga viti 1866, Napoleoni III duhej të përballej me fuqinë në rritje të Prusisë, ndërsa kancelari i saj Otto von Bismarck kërkoi bashkimin gjerman nën udhëheqjen prusiane. Në korrik 1870, Napoleoni III pa dëshirë i shpalli luftë Prusisë pas presionit nga publiku i gjerë. Ushtria franceze u mund me shpejtësi dhe Napoleoni III u kap në Sedan. Ai u rrëzua shpejt nga froni dhe Republika e Tretë u shpall në Paris. Pasi u lirua nga paraburgimi gjerman, ai shkoi në mërgim në Angli, ku vdiq në 1873.
Siguria kombëtare
parapamje|Presidenti i Shteteve të Bashkuara Ronald Reagan në një konferencë me stafin e Këshillit të Sigurisë Kombëtare të SHBA për bombardimin e Libisë më 15 prill 1986. Siguria kombëtare, ose mbrojtja kombëtare, është siguria dhe mbrojtja e një shteti sovran, duke përfshirë qytetarët, ekonominë dhe institucionet e tij, e cila konsiderohet si detyrë e qeverisë. E konceptuar fillimisht si mbrojtje kundër sulmeve ushtarake, siguria kombëtare kuptohet gjerësisht se përfshin edhe dimensione joushtarake, duke përfshirë sigurinë nga terrorizmi, minimizimin e krimit, sigurinë ekonomike, sigurinë e energjisë, sigurinë mjedisore, sigurinë ushqimore dhe sigurinë kibernetike. Në mënyrë të ngjashme, rreziqet e sigurisë kombëtare përfshijnë, përveç veprimeve të shteteve të tjera kombëtare, veprimet e aktorëve të dhunshëm joshtetërorë, nga kartelet e narkotikëve dhe nga korporatat shumëkombëshe, si dhe efektet e fatkeqësive natyrore.
Qeveritë mbështeten në një sërë masash, duke përfshirë fuqinë politike, ekonomike dhe ushtarake, si dhe diplomacinë, për të mbrojtur sigurinë e një shteti kombëtar. Ata gjithashtu mund të veprojnë për të ndërtuar kushtet e sigurisë rajonale dhe ndërkombëtare duke reduktuar shkaqet transnacionale të pasigurisë, si ndryshimi i klimës, pabarazia ekonomike, përjashtimi politik dhe përhapja bërthamore.
Johann Smidt
thumb|Përmendorja e Johann Smidt në [[Bremerhaven]] Johann Smidt (5 nëntor 1773 – 7 maj 1857) ishte teolog, politikanë dhe themelues i qytetit të Bremerhavenit.
Biografia
Smidt ka studiuar teologjinë në Universitetin e Jenës. Ai u caktua si predikues në Zyrih më 1797. Në vendlindjen e tij ishte profesorë i historisë në Gymnasium illustre.
Smidt ishte anëtarë i devotshëm i kishës së reformuar, pastaj kisha e Bremenit u bashkua vetëm në vitin 1873 me kongregacionet të Luteranizmit për ta formuar Kishë Ungjilore të Bremenit. Ai ka punuar kundër tolerimit të religjioneve tjera brenda qytetit.
Kodi i dashurisë
Kodi i dashurisë, roman me autor Jusuf Buxhovi. Botuar në Prishtinë nga "Faik Konica", në vitin 2006. Libri ka 244 faqe.
Lojërat Evropiane
parapamje Lojërat Evropiane janë një ngjarje ndërkombëtare multi-sportive në traditën Lojërave Olimpike e ku marrin pjesë sportistët nga vendet evropiane. Lojërat organizohen dhe qeverisen nga Komitetet Olimpik Evropian (European Olympic Comittee - EOC), të cilat njoftuan nisjen e tyre në Asamblenë e 41-të të Përgjithshme në Romë, më 8 dhjetor 2012.
Historiku
Lojërat Evropiane 2015, edicioni i parë i ngjarjes, u zhvilluan në Baku, Azerbajxhan në qershor 2015, ndërsa organizime të mëtejshme janë planifikuar çdo katër vjet pas kësaj. Edicioni 2019 u mbajt në Minsk, Bjellorusi nga 21 deri në 30 qershor. Edicioni i vitit 2023 do të mbahet në Kraków, Poloni
Lojërat Evropiane janë Lojërat e 5-ta kontinentale në traditën e Lojërave Olimpike që do të inicohen, pas Lojërave Aziatike, Lojërave Pan Amerikane, Lojrave të Paqësorit dhe Lojërave Afrikane. Që nga viti 2015, çdo kontinent sportiv ka nga një organizim të lojërave kontinentale.
Sportet
Programi Sportiv i Lojërave Evropiane në Minsk 2019 do të përfshijë 15 sporte, 23 disiplina, 10 sporte kualifikuese në Tokio 2020, 4 Kampionate Sportive Evropiane, për një total prej 4082 garuesish për 201 medalje.
Shifrat në secilën qelizë tregojnë numrin e ngjarjeve për secilin sport garues në Lojërat përkatëse.
Udhëtimi i Mendim Drinit
Udhëtimi i Mendim Drinit, roman me autor Jusuf Buxhovi. Botuar në Prishtinë nga "Faik Konica", në vitin 2006. Libri ka 244 faqe.
Siguria e brendshme
Siguria e brendshme është akti i ruajtjes së paqes brenda kufijve të një shteti sovran ose territoreve të tjera vetëqeverisëse, përgjithësisht duke respektuar ligjin kombëtar dhe duke u mbrojtur kundër kërcënimeve të sigurisë së brendshme. Përgjegjësia për sigurinë e brendshme mund të variojë nga policia tek forcat paraushtarake, dhe në rrethana të jashtëzakonshme, vetë ushtria.
Paillart
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Paillart (Shqip: Pajari) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Fonetikë historike e gjuhës shqipe : hyrje në historinë e gjuhës shqipe II
Fonetikë historike e gjuhës shqipe : hyrje në historinë e gjuhës shqipe II libër nga Eqrem Çabej. Shtëpia botuese: "Çabej". Viti i botimit 2012. Faqet e librit 110.
Aventurat me ishullin lundrues
Aventurat me ishullin lundrues, roman me autor Viktor Canosinaj. Botuar në Tiranë nga "Dyrrah", në vitin 2006. Libri ka 211 faqe.
Vila-sacra
Vila-sacra është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Empordà, të provincës Girona, në Katalonia.
Alfara del Patriarca
Alfara del Patriarca është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Horta Nord, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Alfara del Patriarca ka 2985 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 2 km2.
Thourotte
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Naoji Ito
(lindur më 1 Korrik 1959) është një ish-futbollist japonez.
Thourotte
Thourotte (Shqip: Tyrota/Thurota) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Naoji Ito
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Banesa muze ku lindi Hysni Kapo
Banesa muze ku lindi Hysni Kapo është një monument i trashëgimisë kulturore në Terbaç, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Statutet e qyteteve mesjetare
Statutet e qyteteve mesjetare kanë qenë tërësi normash të shkruara e të kodifikuara, që rregullonin jetën e brendshme të qyteteve mesjetare dhe marrëdhëniet e tyre si komuna autonome ose të pavarura me zotërinjtë feudalë. Mbi bazën e tyre zgjidheshin dhe vepronin të gjitha organet e brendshme drejtuese të komunës, që kryenin detyra të caktuara me karakter legjislativ, administrativ, gjyqësor etj. Në statute përcaktoheshin të drejtat dhe detyrat e qytetarëve të komunës, rregullat për shfrytëzimin e tokës pronë të komunës, parashikoheshin sanksione për respektimin rigoroz të tyre. Ka të dhëna të shumta arkivore të shek.XIV-XVI për ekzistencën e statuteve të tilla në qytetet Durrës, Shkodër, Drisht, Ulqin, Tivar, por këto nuk kanë arritur të ruhen deri në ditët e sotme.
Ti nuk di ç'është dashuria : filozofia e plotë e dashurisë
Ti nuk di ç'është dashuria : filozofia e plotë e dashurisë, roman me autor Abaz Veizi. Botuar në Tiranë nga "Arbëria", në vitin 2006. K.s & A.Rr.
Soulac-sur-Mer
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Soulac-sur-Mer (Ocitanisht: Solac de Mar  , [suˈlak de ˈmaɾ], lit.  '  Sulac mbi Det ' ; Shqip: Sula (buzë detit)), e njohur zakonisht si Soulac ( Solac ), është një komunë në departamentin e Gironde, rajoni administrativ i Nouvelle-Aquitaine, Francë. Është një vendpushim bregdetar në Côte d'Argent, në gadishullin e Médoc, 12 km nga Royan dhe 86 km nga Bordoja.
Evrenozët
Evrenozët ishin familje komandantësh ushtarakë osmanë, veprimtaria e të cilëve lidhet ngushtë me pushtimin e Shqipërisë. Evrenoz Beu luajti rol të rëndësishëm në pushtimin e Ballkanit prej osmanëve gjatë fundit të shek. XIV dhe fillimit të shek. XV. Më 1385 së bashku me bejlerbeun e Rumelisë, Timur Tashin, udhëhoqi forcat osmane në betejën e Savrës kundër Balshës II, kurse më 1389 mori pjesë në betejën e Kosovës si komandant i pararojës së ushtrisë. Pas vitit 1390 për afro 5-6 vjet drejtoi sulmet e trupave osmane për pushtimin e trevave shqiptare. Vdiq më 1417. Djemtë e tij, Ali, Isa dhe Ahmet, morën pjesë si komandantë ushtarakë në pushtimin e tokave shqiptare gjatë shek. XV.
Marshall Eriksen
Marshall Eriksen është një personazh i trilluar në sitcomin e CBS, How I Met Your Mother, portretizuar nga Jason Segel. Bashkë-krijuesi i serisë Craig Thomas shpjegoi se ai i mbështeste Marshall dhe Lily në vetvete dhe gruan e tij Rebecca.
Le Verdon-sur-Mer
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Le Verdon-sur-Mer (, fjalë për fjalë Verdoni në Det ; Ocitanisht: Lo Verdon de Mar ; Shqip: Verdoni buzë detit) është një komunë në departamentin Gironde në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.
Hiromu Arakawa
Hiromu Arakawa (Japonisht: 荒川 弘; lindi më 8 maj 1973) është artiste i mangave prej Hokaidos. Ajo është e njohur për mangën e saj Fullmetal Alchemist.
James Vaupel
James Walton Vaupel (lindi më 2 maj 1945) është shkencëtar amerikanë në fushën e hulumtimeve të plakjes, biodemografisë dhe demografisë. Ai ka qenë i dobishëm në zhvillimin dhe avancimin e idesë së plasticitetit të jetëgjatësisë dhe ka filluar kërkimet mbi heterogjenitetin e rreziqeve të vdekshmërisë dhe ngadalësimin e normave të vdekjes në moshat më të larta.
Pozita e tanishëm
Vaupel është drejtues i Institutit Max Planck për Hulumtime Demografike në Rostok, Gjermani që nga viti 1996. Ai është poashtu profesor i hulumtimeve në Universitetin Duke dhe drejtues i Qendrës së Hulumtimeve të Popullsisë dhe Moshave. Vaupel është anëtar i Akademisë Gjermane të Shkencave Leopoldina. Ai ka qenë i përfshirë në shumë përpjekje dhe ka botuar mbi 20 libra.
SPECTRE
SPECTRE (shkurt për SPecial Executive for Counterintelligence, Terrorism, Revenge and Extortion; shqip: Ekzekutivi i Veçantë për Kundërinteligjencës, Terrorizmin, Hakmarrje dhe Grabitje) është organizatë fiktiv që paraqitet në romanet e James Bond nga Ian Fleming. Udhëhequr nga Ernst Stavro Blofeld, organizata u shfaq zyrtarisht në romanin Thunderball (1961) dhe më pas në filmin Dr.No (1962). Pas një mungese prej katër dekadash nga seritë e filmit Eon, organizata u ripërtëriti zyrtarisht në filmin e 24-të të Bond, Spectre (2015).
Kur u prezantua në vitin 1961, organizata zëvendësoi në mënyrë efektive SMERSH si antagonist kryesor të Bond-it. SPECTRE nuk është në linjë me asnjë komb apo ideologji politike, duke bërë të mundur që librat më vonë e Bond dhe filmat e Bond të konsiderohen si apolitikë. Fillimisht i konceptuar si një grup i vogël kriminelësh profesionistë në romane, SPECTRE u bë një organizatë e madhe ndërkombëtare me objektet e saj të përpunuara dhe operacionet në serinë e filmave.
Ideologjia
Në romanet e Ian Fleming, SPECTRE ishte kryesisht një ndërmarrje tregtare kryesuar nga Ernst Stavro Blofeld. Anëtarët e tyre të nivelit të lartë kanë qenë 21 individë, 18 prej të cilëve kanë trajtuar punët e përditshme dhe janë tërhequr në grupe prej tre nga gjashtë organizata më të mëdha kriminale në botë - Gestapo, SMERSH, policia sekrete e marshallit Josip Broz Tito, mafia, Unione Corse dhe një operacion masiv i kontrabandës së heroinës me seli në Turqi. Debutimi i tyre ishte në Thunderball. Në kohën e shkrimit të romanit, Fleming besonte se Lufta e Ftohtë mund të përfundonte gjatë dy viteve që do të nevojitej për të prodhuar një adaptim të filmit, i cili do ta linte të dukshme; ai, pra, mendoi më mirë të krijonte një armik politikisht neutral për Bondin.
Në filmat klasikë James Bond të prodhuar nga EON Productions, organizata kishte një rol më aktiv, shpesh si një palë e tretë në Luftën e Ftohtë në vazhdim. Qëllimi i dominimit botëror është deklaruar në You Only Live Twice, dhe SPECTRE nuk po punont vetëm për vete, por për nje qeveri aziatike te paidentifikuar, dy perfaqësues të të cilëve Blofeld përgjigjet gjatë filmit; ndoshta Kina e Kuqe, e cila më parë mbështeti Goldfinger. Qëllimet e SPECTRE në filmat e tjerë që është shfaqur kanë qenë gjithmonë më pak të larta. Strategjia e saj afatgjate, megjithatë, ilustrohet nga analogjia e tre peshqve siamez që luftojnë Blofeld mban në një akuariumi në versionin e filmit From Russia with Love. Blofeld vëren se një peshk po i përmbahet luftimit të dy të tjerëve derisa lufta e tyre të përfundojë. Pastaj, ai peshk dinak sulmon fitimtarin e dobët dhe e vret me lehtësi. Ngjashëm, strategjia kryesore e SPECTRE ishte të nxiste konflikte mes dy armiqve të fuqishëm, domethënë superfuqive, duke shpresuar se do të zhdukeshin dhe do të ishin të prekshëm kur të merrte pushtetin. SPECTRE ka punuar kështu me të dy anët e Luftës së Ftohtë.
Në të gjitha paraqitjet e romaneve dhe të filmave, disiplina organizative brenda SPECTRE ishte dramatikisht drakoniane me dënimin për mosbindje apo dështim vdekjeprurës. Me Blofeld kinematografike duke deklaruar në disa raste: "Kjo organizatë nuk toleron dështimin". Për më tepër, për të rritur impaktin e ekzekutimeve, Blofeld shpesh zgjodhi të fokusonte vëmendjen tek një anëtar i pafajshëm, duke e bërë të duket se vdekja e tij është e afërt, vetëm që papritur të godasë objektivin aktual kur ky person është jashtë rojeve. SPECTRE e Fleming kishte elemente të frymëzuara nga sindikatat mafioze dhe unazat e krimit të organizuar që u gjuan në mënyrë aktive nga zbatimi i ligjit në vitet 1950. Kode të rrepta të besnikërisë dhe heshtjes, dhe ndëshkimet e rënda që pasuan shkeljet ishin shenjat dalluese të unazave të gangsterëve të SHBA, Mafia, Unione Corse, Tonga / Triads kineze dhe Yakuza japoneze / Shoqata e Dragoit të Zi.
Zyrat qendrore
Në romanin dhe përshtatjen zyrtare të filmit Thunderball, selia fizike e organizatës ishte e vendosur në Paris, Francë, që vepronte pas një organizate të frontit që ndihmonte refugjatët ("Firco" në romanet "Vëllazëria Ndërkombëtare për Ndihmën e Personave pa Shtetësi" në filmat). Në mënyrë të ngjashme, në filmin jozyrtar 1983 "Never Say Never Again", SPECTRE mblidhet në një dhomë të fshehtë nëntokësore për mbledhje nën një bankë të panjohur franceze. Me rivendosjen e tyre zyrtare dhe reimagjinimin në filmin "Spectre" të vitit 2015, baza e operacioneve të organizatës u përqendrua kryesisht në një qendër mbledhjeje të të dhënave në shkretëtirën Sahariane, me një vend të veçantë takimi (me sa duket të jetë i përkohshëm) në Romë të Italisë.
Anëtarët
Kabineti i SPECTRE kishte gjithsej 21 anëtarë. Ernst Stavro Blofeld ishte kryetar dhe udhëheqës sepse themeloi organizatën dhe Largo u zgjodh nga kabineti për të qenë komandanti i dytë. Anëtarët e bordit të SPECTRE shkojnë sipas numrave (p.sh .: numri 1) si emra të koduar. Në romanet, numri i anëtarëve fillimisht ishte caktuar në mënyrë të rastësishme dhe pastaj rrotullohej me dy shifra çdo muaj për të parandaluar zbulimin. Në filmat numri tregon gradën: Blofeld është referuar gjithmonë si "Numri 1" dhe Emilio Largo, në filmin Thunderball, është "Numri 2".
Never Say Never Again
Kjo listë tregon të gjithë anëtarët e bordit <smallSPECTRE të përmendura në filmat jozyrtarë:
Romanet
Kjo listë tregon të gjithë anëtarët e bordit SPECTRE të përmendur në romanin e Ian Fleming Thunderball:
Katunishta (kthjellim)
Katunishta (Katunishtë) - Katundishta (Katundishtë) mund t`i referohet:
Arrast-Larrebieu
Arrast-Larrebieu është një komunë në Francë. Arrast-Larrebieu bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 102 banorë dhe sipërfaqe 7.56 km².
Katunishta (kodër)
Katunishta është një kodër në Bosnje dhe Hercegovinë. Ajo ndodhet në Entitetin Republika Serbe, në pjesën qendrore të vendit, 130 km në veriperëndim të kryeqytetit Sarajevë. Lartësia mbidetare është 469 metra mbi nivelin e detit, ose 171 metra mbi terrenin përreth. Gjerësia në bazë është 9.6 km. Terreni përreth Katunishtës është kryesisht kodrinor. Pika më e lartë aty pranë është Bjeljevine, 743 metra mbi nivelin e detit, 6.5 km në jugperëndim të Katunishtës. Rajoni përeth Katunishtës është mjaft i populluar, me 67 banorë për kilometër katror. Qyteti më i madh i afërt është Banja Luka, 7.7 km në perëndim të Katunishtës. Në zonën përreth Katunishtës ka shumë kodra dhe formacione shkëmbore. Në rrethinat e Katunishtës ka pyje gjethrënsëe. Zona është pjesë e klimës hemiboreale. Temperaturat mesatare vjetore sillen rreth 11 ° C. Muaji më i ngrohtë është korriku, kur temperatura mesatare është 22 ° C, dhe më i ftohti është dhjetori, me -2 ° C. Mesatarja e të reshurave vjetore është 1 472 milimetra. Muaji maj, me reshje mesatare prej 197 mm gjersa marsi, me86 mm reshje.
Xhamia Basharat
thumb|220px|Xhamia Basharat Xhamia Basharat (spanjisht: Mezquita Basharat) u inuagurua më 10 shtator 1982 në Pedro Abad, Kordoba, Spanjë nga Mirza Tahir Ahmet, kalifi i katërt i komunitetit muslimanë ahmedije. Xhamia është qendra e muslimanëve ahmedije në Spanjë.
Është xhamia e parë e ndërtuar që nga fundi i sundimit mysliman në fund të shekullit të 15-të. Tubimi vjetor i muslimanëve ahmedije në Spanjë (Jalsa Salana) festohet në Pedro Abad.
Ryoichi Kawakatsu
(lindur më 5 Prill 1958) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 13 ndeshje.
Qyteti i lashtë i Orikut
Qyteti Antik Orik është një monument i trashëgimisë kulturore në Pashaliman, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkeologji", i miratuar me numër "NR. 586, DT, 17. 03. 1948/NR. 4874, DT, 23. 09. 1971".
Macja e egër Europiane
Macja e egër evropian ( Felis silvestris ) është një specie macje e egër amtare në kontinentale Evropë, Skoci , Turqi dhe Kaukaz. Ai banon në pyjet nga Gadishulli Iberik, Italis , Evropës Qendrore dhe Lindore deri në Kaukaz. Ajo është zhdukur në Angli dhe Uells.
Në Francë dhe Itali, macja e egër evropiane është kryesisht kafshë nate, por gjithashtu aktive gjatë ditës kur nuk shqetësohet nga aktivitetet njerëzore.
Taksonomia
Felis (catus) silvestris ishte emri shkencor i propozuar në 1778 nga Johann von Schreber kur ai përshkroi një mace të egër bazuar në tekste nga fillimi i shekullit të 18-të dhe më parë. Në shekujt XIX dhe XX, disa ekzemplarë të tipit mace e egër u përshkruan dhe u propozuan si nënspecie, duke përfshirë:
Dy forma të ndryshme shpesh identifikohen në Gadishullin Iberik : forma e zakonshme evropiane, në veri të lumenjve Douro dhe Ebro, dhe një formë "gjigande" iberiane, e cila ndonjëherë konsiderohet një nënspecie e ndryshme F. s. tartessia , në pjesën tjetër të rajonit .Paleontologjisti Björn Kürten vuri në dukje se e nënspecia e diskutueshme "tartessian" e ka mbajtur në mënyrë unike të njëjtën madhësi dhe përmasa si formë që ishte gjetur në të gjithë Evropën kontinentale gjatë epokave të akullnajave. Habitati i të dy formave gjithashtu është i ndryshëm: popullsia veriore, tipike jeton kryesisht në gjethe të gjallë Pyjet robur Quercus dhe lloji jugor, i madh në pyjet me gjelbërim të përhershëm mesdhetar, Quercus ilex.
Modelet zoologjike të maceve që kanë origjinën në ishujt mesdhetar nuk konsiderohen vendas por të prezantuar, përfshirë:
Karakteristikat
Gëzofi i maces së egër evropiane ndryshon në ngjyrë nga kafe në të hirtë me qime kontur paler. Ka pesë shirita në ballë, të cilat mund të ndryshojnë në pika të vogla. Një shirit i errët pas shpatullave zgjerohet në një shirit kurrizor që shkon deri në bazën e bishtit. Në anët, ka vija të çrregullta, të cilat dalin tek këmbët e pasme, duke formuar kështu një model të rrahur. Bishti i saj është me dy deri me tre unaza të zeza, tërthore dhe të rrumbullakosura me majë të zezë. Pjesa e sipërme e kokës dhe e ballit mbajnë katër breza të errëta të zhvilluara mirë që ndahen në pika të vogla. Dy shirita të shkurtër dhe të ngushtë janë zakonisht të pranishëm në rajonin e shpatullave, përpara brezit dorsal. Disa individë kanë disa pika të lehta në fyt, në mes të parakrahëve ose në rajonin inguinal. Sipërfaqja dorsale e qafës dhe e kokës është e njëjta ngjyrë me atë të trupit, por është gri më e lehtë rreth syve, buzëve, faqeve dhe mjekrës. Një hije e lehtë ohreous është e dukshme në pjesën e poshtme të krahëve. Një brez dorsal i zi dhe i ngushtë fillon mbi supet, dhe shkon përgjatë shpinës deri në bazën e bishtit. Në disa kafshë, gëzofi veror është me ngjyrë ashen. Modelet në kokë dhe qafë janë aq të zhvilluara sa ato në bisht, megjithëse modelet në krahë janë pothuajse të papërceptueshme. Flokët e rojes janë 7 cm (2.8 in), majat e flokëve 5.5–6 cm (2.2–2.4 in), dhe nënshartesa 4.5–5,5 në (110–140 mm). Matjet korresponduese gjatë verës janë 5–6,7 cm (2–2,6,6 in), 4,5–6 cm (1,8–2,4 në), dhe 5,3 cm (2,1 in).
Meshkujt e mëdhenj në Spanjë arrijnë gjatësi 65 cm (26 in), me një bisht të gjatë 34,5 cm (13.6 in) dhe peshojnë deri në 7.5 kg (17 lb). Ata gjithashtu kanë një model shirit më pak të shpërndarë, dhëmbë proporcionalisht më të mëdhenj, dhe ushqehen më shpesh me lepuj sesa macet e egra në veri të Douro-Ebro, të cilat varen më shumë nga brejtësit e vegjël.
Macet e egra evropiane janë mesatarisht më të mëdha dhe më stutore se macja shtëpiake, ka gëzof më të gjatë dhe një bisht të shkurtër pa çufkë. Ka gëzof me shirita dhe një brez të errët dorsal. Meshkujt mesatarisht kanë një peshë prej 5 kg (11 lb) deri në 8 kg (18 lb), ndërsa femrat 3.5 kg (7,7 lb). Pesha e tyre luhatet sezonalisht deri në 2.5 kg (5,5 lb).
Macet e egra evropiane kanë proporcione proporcionalisht më të shkurtër të dhëmbëve me dhëmbë më të vegjël, por një surrat më të gjerë sesa macet e egra afrikane. Meqenëse macet e egra evropiane dhe macet shtëpiake mund të kryqëzohen sëbashku, është e vështirë të dallohen drejtpërdrejtë me macet e egra dhe hibridët me shirita në bazë të vetëm karakteristikave morfologjike.
Shpërndarja dhe habitati
Macja e egër evropiane jeton kryesisht në pyje me gjethe të gjera dhe të përziera. Ajo shmang zonat dhe vendbanimet e kultivuara intensivisht. Popullata më veriore jeton në Skocinë veriore dhe lindore. Ka dy popullsi të shkëputura në Francë. Një në Ardennes në veri-lindje të vendit shtrihet në Luksemburg, Gjermani dhe Belgjikë. Tjetri në Francën e Jugut mund të jetë i lidhur përmes Pireneve me popullsinë në Spanjë dhe Portugali.
Në Hollandë, macet e egra evropiane u regjistruan në 1999 afër Nijmegen dhe në 2004 në Brabantin e Veriut ; këta individë ishin shpërndarë ndoshta nga Gjermania. Në Gjermani, Rhine është një pengesë e madhe midis popullsisë në malet Eifel dhe Hunsrück në perëndim të lumit dhe popullsive në lindje të lumit, ku një autostradë me gjashtë korsi pengon shpërndarjen.
Në Zvicër, macet e egra evropiane janë të pranishme në malet Jura. Tre popullsi të fragmentuara në Itali përbëjnë një në pjesën qendrore dhe jugore të vendit, një në Alpet lindore që mund të lidhen me popullatat në Slloveni dhe Kroaci. Popullatat sicilian është e vetmja popullsi e Mesdheut ishullor që nuk është futur.
Sjellja dhe ekologjia
Në Siçili, një individ është fotografuar në vitin 2009 dhe përsëri në 2018 në afërsisht të njëjtin vend. Ishte ndoshta të paktën 10 vjeç në kohën e kapjes.
Gjuetia dhe dieta
Në Evropën Perëndimore, macet e egra ushqehen me hamster, minjtë kafe , miun e ujë , volet dhe minjtë e drurit. Herë pas here, gjuan edhe mishngrënës të vegjël si kunadhet, qelbësat evropian , buklat e mëdha , dhe nuselalat ( Mustela nivalis ), si dhe të vegjlit e drerit të kuq ( Cervus elaphus ), kaprollit ( Capreolus capreolus ), dhe dhive të egra ( Rupicapra rupicapra ). Në Karpatet, macja e egër ushqehet kryesisht me miun me qafë të verdhë (Apodemus flavicollis ),miun mbrapa i kuq verior ( Myodes rutilus ),miun e pishave Tatra ( Microtus tatricus ), dhe herë pas here edhe lepuj evropian ( Lepus europaeus ). Në Transkarpathia, dieta e maceve të egra përbëhet nga brejtës të ngjashëm si mijntë, galliformët dhe ketrat. Në  kënetat Dnestr, ajo gjuan Microtus, mijntë e ujit, dhe zogjtë, ndërsa ata që jetojnë në kënetat Prut gjuan kryesisht minjë të ujit, minj kafe, dhe muskart ( Ondatra zibethicus). Zogjtë e marra nga macet e egra të Prutit përfshijnë zogjë këngëtar, kryekuqen e vogël , porzanën pikaloshe , dhe rosën e përhimtë. Në Moldavi, dieta e dimrit të maceve të egra përbëhet kryesisht nga brejtës,por edhe me zogj, peshq dhe karavidhe. Minjtë kafe dhe mijnt e ujit, si dhe muskratt dhe shpendët ujorë janë burimet kryesore të ushqimit për macen e egra në deltën e lumit Kuban. Kafshët e egra në Kaukazin verior ushqehen me brejtës si miut dhe gjumashin e pemve, si dhe zogj, dhi të rinj dhe kaprojn në raste të rralla. Macet e egra evropiane në Detin e Zi mendohet se ushqehet me zogj të vegjël, hundgjatë dhe lepj. Në një rast, pendët e një shqiponjat e detit dhe kafkën e një fëmije u gjetën në një lokacion. Në Transk Kaukazia, dieta e maceve të egra përbëhet nga gerbil, minj, zogj dhe zvarranikë gjatë verës, dhe zogj, brejtës të ngjashëm me miun dhe lepuj në dimër.
Evolucioni
Macja e egër evropiane është një anëtar i Felidae që kishte një paraardhës të përbashkët rreth 10-15-15 vjet më parë. Gjinia Felis vlerësohet të ketë devijuar nga Felidae rreth 6-7 milionë vjet më parë, me macen e egër evropian divergjente nga Felis rreth 1.09 deri në 1.4 milionë vjet më parë.
Fosilet e maceve të vogla të egra që gjenden në Europë tregojnë se macja e egër evropiane ndoshta e kishte prejardhjen nga Felis lunensis në Villafranchian më shumë se 1 milion vjet më parë, një tranzicioni që është përfunduar nga Holstein interglacial rreth 340,000 deri në 325,000 vjet më parë.
Kërcënimet
Në shumicën e vendeve evropiane, macet e egra evropiane janë bërë të rralla. Edhe pse janë të mbrojtura ligjërisht, ata ende janë qëlluar nga njerëzit që i gabojnë ata për macet e rrugës. Në malësitë skoceze, ku përafërsisht 400 mendohej të mbeten në të egër në 2004, kryqëzimi me macet e rrugës është një kërcënim i rëndësishëm për dallueshmërinë e popullatës së egër. Popullata më e madhe e maceve të egra jeton në Spanjë dhe Portugali, por kërcënohet nga kryqëzimet me macet e rrugës dhe humbja e habitatit. Në vitet 1990, popullsia më lindore në Ukrainë, Moldavi dhe Kaukazu kërcënua nga shkatërrimi i pyjeve me gjethe të gjera, duke sjellë një zvogëlim të gamës së tyre. Vetëm numër të vogël ndodhin në zonat e mbrojtura.
Përpjekjet për ruajtje
Macja e egër evropiane mbrohet në shumicën e vendeve të vargut europian. Ajo është e shënuar në CITES Shtojca II, në Shtojcën II të Konventës së Bernës për Ruajtjen e Jetës së Egër Europiane dhe Habitateve Natyrore dhe në Bashkimin Evropian 's Direktivën e habitateve dhe specieve.
Gjermani
Në 2004, Miqtë e Tokës Gjermane inicuan projektin "Rrjeti i Sigurisë për macen e egër europian". Ky projekt kishte për qëllim të relinkonojë pyjet e Gjermanisë duke mbjellë shkurre dhe pemë midis zonave të banuara nga dhe të përshtatshme për macet e egra evropiane, dhe të cilat janë më të mëdha se 500 km 2 (190 km mi). Ata zhvilluan "Hartën e Rrugës së maceve të egra", një hartë që përshkruan rrjetin e gjatë të korridoreve 20,000 km (12,000 mi). Një Plan Veprimi për Mbrojtjen e maces së egër evropiane në Gjermani u zhvillua në vitin 2009, duke synuar dyfishimin e zonës së banuar nga macet e egra europiane dhe lidhjen e popullatave brenda Gjermanisë dhe vendeve fqinje deri në vitin 2019.
Në robëri
Macja e egër evropiane ka reputacionin që është në mënyrë efektive e pamundur të rritet si mace. Natyralisti Frances Pitt shkruajti "ka qenë një kohë kur unë nuk e besoja këtë ... optimizmi im u mërzit", duke u përpjekur të mbaja një mace të egër të cilën e quajti Beelzebina.
Në Angli, ku macja e egër është zhdukur zyrtarisht që nga vitet 1860, konservatorët planifikojnë të fillojnë një program të mbarështimit në robëri, të financuar nga Ben Goldsmith, në vitin 2019 me qëllim të rivendosjes së maceve në natyrë deri në vitin 2022.
Metodologjia e anketave
Sondazhet statistikore ndërmerren me qëllimin e marrjes së konkluzione statistikore për popullsinë që po studiohet, dhe kjo varet fuqimisht nga pyetjet e anketës. Anketat rreth shëndetit publik, anketat për hulumtimin e tregut, anketat qeveritare dhe regjistrimet, janë të gjitha shembuj të hulumtimit kuantitativ që përdorin metodologjinë bashkëkohore për t'iu përgjigjur pyetjeve në lidhje me një popullsi. Edhe pse regjistrimet nuk përfshijnë një "mostër", ata përfshijë aspekte të tjera të metodologjisë së anketave, si: pyetësorët, intervistuesit dhe teknikat që duhen ndjekur pas mospërgjigjes. Sondazhet japin informacion të rëndësishëm për të gjitha llojet e informimit publik dhe fushave kërkimore, p.sh., marketing, psikologji, shëndetësi dhe sociologji.
Përmbledhje
Një studim është i përbërë nga të paktën një mostër (ose popullsinë e plotë në rastin e regjistrimit të popullsisë), një metodë e mbledhjes së të dhënave (p.sh., një pyetësor) dhe pyetjet individuale apo mjete që bëhen të dhëna që mund të analizohen statistikisht. Një studim i vetëm mund të përqëndrohet në lloje të ndryshme të temave të tilla si preferenca (p.sh. për një kandidat presidencial), mendime (p.sh., duhet aborti të jetë i ligjshëm?), sjellje (pirja e duhanit dhe përdorimi i alkoolit), ose informacione faktike (p.sh., të ardhurat), në varësi të qëllimit të saj. Ngaqë hulumtimi i anketave është pothuajse gjithmonë bazuar në një mostër të popullsisë, suksesi i hulumtimit varet nga përfaqësimi i kampionit në lidhje me një popullsi me interes për studiuesin. Kjo popullsi mund të shkojnë nga popullsia e përgjithshme e një vendi të caktuar, në grupe të veçanta të njerëzve brenda atij vendi,ose në një listë anëtarësie të një organizatë profesionale, ose listën e studentëve të regjistruar në një sistem shkollor. Metodologjia e anketave si një fushë shkencore kërkon të identifikojë parimet në lidhje me dizajnin e mostrës, instrumentet e grumbullimit të të dhënave, rregullimin statistikorë të të dhënave, përpunimin e të dhënave, si dhe analizën përfundimtare e të dhënave që mund të krijojë gabime të anketimit sistematike dhe rastësore. Gabimet e studimit analizohen ndonjëherë në lidhje me koston e studimit. Kufizimet e kostos janë përshtatur ndonjëherë si përmirësim i cilësisë brenda kufizimeve të kostos, ose ndryshe, reduktimin e kostove për një nivel të caktuar të cilësisë. Metodologjia e anketave është edhe një fushë shkencore dhe një profesion, që do të thotë se disa profesionistë të fushës fokusohen në gabime të anketës empirikisht dhe tjerë projektojnë anketa për zvogëlimin e këtyre gabimeve. Për dizenjatorë të anketës, detyra përfshin marrjen e një sërë vendimesh rreth mijëra tipareve individuale të një sondazhi për t’a përmirësuar atë.
Tema të metodologjisë së anketave
Sfidat më të rëndësishme metodologjike të një metodologjisti anketimi, përfshijë marrjen e vendimeve mbi:
Përzgjedhja e mostrave
Mostrat e anketës mund të ndahen gjerësisht në dy lloje: mostrat probabilitare dhe mostrat jo-probabilitare. Këto janë diskutuar në disa burime, duke përfshirë Salant dhe Dillman-it. Shtresimi i mostrave është një metodë e marrjes së mostrave të probabilitetit, të tilla që nën-popullatat brenda një popullsie të përgjithshme, janë identifikuar dhe përfshirë në kampionin e zgjedhur në mënyrë të balancuar.
Mënyrat e mbledhjes së të dhënave
Ka disa mënyra të administrimit të një sondazhi. Zgjedhja ndërmjet mënyrave administrative ndikohet nga disa faktorë, duke përfshirë:
Metoda të ndryshme krijojnë efekte që ndryshojnë mënyrën si të anketuarit përgjigjen, dhe metoda të ndryshme kanë avantazhe të ndryshme. Mënyrat më të zakonshme të administrimit mund të përmblidhen si:
Sondazhet ndër seksionale dhe gjatësore
Ka një dallim në mes, anketave që zhvillohen një herë (ndër-sektoriale), të cilat përfshijnë një pyetësor të vetëm apo intervistë administruar për çdo anëtar të mostrës, dhe anketave të cilat në mënyrë të përsëritur mbledhin informacion nga të njëjtit njerëz me kalimin e kohës. Këto të fundit janë të njohur si anketat gjatësore.Sondazhet gjatësore kanë avantazhe të konsiderueshme analitike, por ato janë gjithashtu të vështirë për të zbatuar me sukses. Si pasojë, metodat e specializuara janë zhvilluar për të zgjedhur mostra gjatësore, të mbledhë të dhëna në mënyrë të përsëritur, për të mbajtur gjurmët e anëtarëve të mostrës me kalimin e kohës, për të mbajtur të anketuarit të motivuar për të marrë pjesë, dhe për të përpunuar dhe analizuar të dhënat e anketës gjatësore
Formatet e përgjigjeve
Zakonisht, një studim përbëhet nga një numër i pyetjeve që i pyeturi ka për t'iu përgjigjur në një format të caktuar. Ka një dallim mes pyetjeve të hapura dhe të mbyllura. Një pyetje e hapur kërkon të intervistuarin për të formuluar përgjigjen e tij ose të saj, ndërsa një pyetje të mbyllura i intervistuari zgjedh një përgjigje nga një numër i caktuar opsionesh. Opsionet e përgjigjeve për një pyetje të mbyllur duhet të jetë shteruese dhe reciprokisht ekskluzive. Katër llojet e shkallëve reaguese për pyetjes dallohen:
Përgjigja e një të anketuari për një pyetje të hapur mund të përkthehetnë një shkallë përgjigje, ose analizohet duke përdorur metoda më cilësore.
Reduktimi i mospërgjigjes
Mënyrat e mëposhtme janë rekomanduar për reduktimin e mos përgjigjesisë të anketave në telefon dhe ballë për ballë:
shkurtësia gjithashtu shpesh citohet si rritje norme përgjigjesh. Një shkrim i 1996 ka gjetur prova të ndryshme për të mbështetur këtë pohim për anketat me shkrim dhe me gojë, duke nxjerrë si përfundimtare, faktorë të tjerë shpesh mund të jenë më të rëndësishme. Një studim i 2010 duke kërkuar në 100.000 sondazhet online gjeti se shkalla e përgjigjes kishte rënë me rreth 3% në 10 pyetje dhe rreth 6% në 20 pyetje, pastaj duke ngadalësuar (për shembull, reduktim vetëm 10% në 40 pyetje). Studime të tjera kanë treguar se cilësia e përgjigjes degradoi nga fundi i sondazheve të gjata.
Efektet e intervistuesit
Metodologët e anketave kanë kushtuar shumë përpjekje për të përcaktuar shkallën në të cilën përgjigjet e të intervistuarit janë të prekur nga karakteristikat fizike të intervistuesit.Tiparet kryesore të intervistuesit kanë qenë të demonstruar për të ndikuar në përgjigjet e sondazhit janë raca, gjinia, dhe pesha relative e trupit (BMI). Këto efekte intervistuesi janë veçanërisht ndikuese kur pyetjet janë të lidhura me tiparet e intervistuesit. Prandaj, raca e intervistuesit ka treguar të ndikojë në përgjigjet ndaj masave në lidhje me qëndrimet racore, seksi intervistuesi ndikon në përgjigjet e pyetjeve që kanë të bëjnë me çështjet gjinore, dhe intervistuesi BMI ndikon nëpërgjigjet për ushqim dhe pyetje dieting të lidhura. Ndërsa efektet e intervistuesit janë hetuar kryesisht për sondazhet ballë për ballë, gjithashtu është treguar të ekzistojë ndikim dhe në intervistat pa kontakt vizual, të tilla si anketat telefonike dhe në anketat video zgjeruara web.
Mozaiku tek "Brezi i Çishe Murajve"
Mozaiku tek "Brezi i ish Murajve" është një monument i trashëgimisë kulturore në Mesaplik, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Siguria ndërkombëtare
parapamje|Një ukrainas fillon prerjen e parë të një rakete ajër-tokë Kh-22 gjatë aktiviteteve të eliminimit në një bazë ajrore në Ozernoye, Ukrainë. Arma u eliminua në kuadër të programit për Reduktimin e Kërcënimeve Bashkëpunuese të zbatuar nga Agjencia për Reduktimin e Kërcënimeve të Mbrojtjes. (foto DTRA, mars 2004) Siguria ndërkombëtare, e quajtur edhe siguria globale, është një term që i referohet masave të marra nga shtetet dhe organizatat ndërkombëtare, si Kombet e Bashkuara, Bashkimi Evropian dhe të tjera, për të garantuar mbijetesën dhe sigurinë e ndërsjellë. Këto masa përfshijnë veprime ushtarake dhe marrëveshje diplomatike si traktate dhe konventa. Siguria ndërkombëtare dhe ajo kombëtare janë të lidhura pa ndryshim. Siguria ndërkombëtare është siguria kombëtare ose siguria shtetërore në arenën globale.
Nga fundi i Luftës së Dytë Botërore, u shfaq një lëndë e re e studimit akademik, studimet e sigurisë, me fokus sigurinë ndërkombëtare. Filloi si një fushë e pavarur studimi, por u përthit si një nënfushë e marrëdhënieve ndërkombëtare. Që kur filloi në vitet 1950, studimi i sigurisë ndërkombëtare ka qenë në qendër të studimeve të marrëdhënieve ndërkombëtare. Ai mbulon fusha të tilla si studimet e sigurisë, studimet strategjike, studimet e paqes dhe fusha të tjera.
Kuptimi i "sigurisë" shpesh trajtohet si një term me sens të përbashkët që mund të kuptohet me "konsensus të papranuar". Përmbajtja e sigurisë ndërkombëtare është zgjeruar me kalimin e viteve. Sot ai mbulon një sërë çështjesh të ndërlidhura në botë që ndikojnë në mbijetesë. Ai varion nga mënyrat tradicionale ose konvencionale të fuqisë ushtarake, shkaqet dhe pasojat e luftës midis shteteve, fuqia ekonomike, konfliktet etnike, fetare dhe ideologjike, konfliktet tregtare dhe ekonomike, furnizimet me energji, shkencën dhe teknologjinë, ushqimin, si dhe kërcënimet. për sigurinë njerëzore dhe stabilitetin e shteteve nga degradimi i mjedisit, sëmundjet infektive, ndryshimet klimatike dhe aktivitetet e aktorëve joshtetërorë.
Delikti verbal
Delikti verbal ishte emërtimi për veprën penale të parashikuar në nenin 133 të Kodit Penal të Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë. Mbi bazën e kësaj dispozite ligjore u zhvilluan shumë procese politike, me ndëshkime drastike ndaj personave që vinin në dyshim korrektësinë e sundimit komunist jugosllav.
Siguria ndërkombëtare
Ndërsa perspektiva e gjerë e sigurisë ndërkombëtare e konsideron gjithçka si një çështje sigurie, qasja tradicionale fokusohet kryesisht ose ekskluzivisht në shqetësimet ushtarake.
Delikti verbal
Përmbledhje
Në tërësi, dispozita në fjalë thoshte:
Dispozita të ngjashme ekzistonin edhe në ligjet e shteteve të tjera komuniste dhe në disa prej tyre ekzistojnë madje edhe sot. Kështu, p.sh. personat që shprehin mospajtime me Qeverinë e Partisë Komuniste të Kubës, në përputhje me dispozitat e nenit 204 të Kodit Penal Kuban do të dënohen për veprën “defamacion de las instituciones ” me burgim nga tre muaj deri në një vit. Në vitin 2017, në këtë vend kishte rreth 100 të burgosur politikë.
Dënimet për delikte verbale u shqiptuan me ashpërsi ekstreme në Jugosllavinë komuniste. I burgosuri më i ri politik ishte Marc Petritz, i cili ishte vetëm 18 vjeç kur u arrestua në Ditën e Krishtlindjes 1986 dhe u dënua me disa vite burg në virin 1987. Kështu, në vitin 1981, Marko Veselica, disident dhe anëtar i udhëheqjes së Matica Hrvatska (Amëza Kroate), u dënua me 11 vjet burg (që më vonë u reduktua në 7 vjet) për qëndrime kritike ndaj qeverisë jugosllave të bëra në një intervistë për gazetën gjermane "Der Spiegel". Vlado Gotovac, gjithashtu punonjës i Matica Hrvatska, u dënua me katër vjet burg në vitin 1972 për fjalimin e tij kritik mbi sundimin komunist; më pas në vitin 1977 u dënua sërish me dy vjet burg për një intervistë në televizionin suedez. Mes të burgosurve me kohën më të gjatë të qëndrimit në burgje jugosllave dallohej sidomos Adem Demaçi. Madje, në bazë të kësaj dispozite ligjore, edhe këndimi i këngës me titull "Atdheu ynë i bukur" (Lijepa naša domovino), himni aktual i Republikës së Kroacisë, persekutohej ashpër. Veprime të ngjashme merreshin edhe ndaj atyre që guxonin të këndonin vargje të Himnit të Flamurit (Rreth flamurit të përbashkuar).
Alfarb
Alfarb është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ribera Alta, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Alfarb ka 1441 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 20.6 km2.
Penny and the Quarters
Penny and the Quarters janë nje grup i "humbur" i muzikës soul i cili u bë i njohur në vitin 2010 pas përdorimit të këngës së tyre "You And Me" në filmin Blue Valentine.
Adoleshentë në atë kohë, Penny & The Quarters u ftuan për një audicion nga Harmonic Sounds Studio në Columbus, Ohio, duke regjistruar tre këngë demo në total. Grupi përbëhej nga Jay Robinson, këngëtar dhe kompozitor, dhe një kengëtare kryesore femër Nannie "Penny" Coulter, disa këngëtarë meshkuj në kor si dhe një kitarist shoqërues.
Këngët janë regjistruar midis viteve 1970 dhe 1975 në Harmonic Sounds Studio ose në shtëpinë bashkë-pronarit të studios Clem Price në Columbus. Regjistrimet u zbuluan pas vdekjes së Price në vitin 2006, kur një numër i konsiderueshëm kasetash dhe regjistrimesh u blenë gjatë shitjes së pasurive të tij. Në vijim resgjistrimet u dhuruan tek një kompani arkivore regjistrimesh, Grupi Numero, në Columbus, Ohio, pasi një muzikolog arriti të posedojë regjistrimet.
Lily Aldrin
Lily Aldrin është një personazh i trilluar në serialin televiziv nga CBS, How I Met Your Mother. Lily është portretizuar nga aktorja amerikane Alyson Hannigan. Ajo është e martuar me Marshall Eriksen dhe është shoqe e ngushtë me Ted Mosby, Robin Scherbatsky dhe Barney Stinson. Lily është një mësuese kopshtesh dhe një piktore amatore. Në sezonin e tetë, ajo merr një punë si këshilltare arti. Lily është gjithashtu e vetmja anëtare e kastit kryesor origjinal të serialit që nuk është shfaqur në çdo episod, për shkak të Alyson Hannigan që mori lejen pasi solli në jetë fëmijën e saj të parë.
Shpellat Ajanta
Shpellat Ajanta në distriktin Aurangabad të shtetit të Maharashtras në Indi janë rreth 30 monumente shpellash shkëmbore budiste që datojnë që nga shekulli i II p.e.s. deri rreth vitit 480 ose 650 të e.s.. Shpellat përfshijnë piktura dhe skulptura të përshkruara nga agjensia qeveritare Archaeological Survey of India si "shembujt më të bukur të mbijetuar të artit indian, veçanërisht të pikturës", që janë kryevepra të artit fetar budist, me figura të Budës dhe piktura të rrëfenjave Jataka. Shpellat janë ndërtuar në dy faza duke filluar rreth shekullit të II p.e.s., me grupin e dytë të shpellave të ndërtuar rreth viteve 400–650 të e.s. sipas referencave më të vjetra, ose të gjitha në një periudhë të shkurtër midis viteve 460 deri në 480 sipas sugjerimeve më të fundit të Walter M. Spink. Siti është një monument i mbrojtur nën kujdesin e Archaeological Survey of India, dhe që nga viti 1983, Shpellat Ajanta janë shpallur pjesë e trashëgimisë botërore të UNESCO-s.
Bashkë me Shpellat Ellora, janë tërheqja më e rëndësishme turistike e rajonit të Marathwada-s në Maharashtra. Rreth 59 km nga stacioni hekurudhor Jalgaon në linjën Delhi – Bombei dhe linja Howrah-Nagpur-Bombei i hekurudhës së zonës qendrore dhe 104 km nga qyteti i Aurangabadit. Ato janë 100 km nga Shpellat Ellora, që përmbajnë tempuj Hindu dhe Xhainist ashtu si dhe shpella budiste, e fundit daton nga një periudhë e ngjashme me atë të Shpellave Ajanta. Shpellat Ajanta janë skalitur në faqen e rrëpirës shkëmbore që është në faqen jugore të një gryke në formë U-je në lumin e vogël Waghur, dhe megjithëse tashmë janë përgjatë dhe sipër një rrugine moderne që shkon përgjatë rrëpirës shkëmbore ato fillimisht arriheshin nga shkallë individuale nga krahu i lumit 10-35 m poshtë. Zona fillimisht ishte e mbuluar nga pyje të dendura dhe pasi siti pushoi së përdoruri shpellat u mbuluan nga xhungla deri kur aksidentalisht u rizbuluan në vitin 1819 nga një oficer britanik gjatë gjuetisë. Ato janë ndërtesa monastike budiste, që përfaqësojnë një numër të dallueshëm "manastiresh" ose kolegjesh. Shpellat janë numëruar nga 1 deri në 28 sipas vendit të tyre përgjatë rrugicës, duke filluar në hyrje. Mjaft prej tyre janë të pa përfunduara dhe disa janë të sapo-filluara dhe të tjerat janë faltore të vogla, të përfshira në numërimin tradicional si psh. "9A"; "Shpella 15A" ishte akoma e fshehur nën rrënoja kur u bë numërimi. Më tej rreth grykës janë një numër ujëvarash, që kur lumi është i mbushur me ujë janë të dëgjueshme edhe nga brenda shpellave. Shpellat formojnë korpusin më të madh të pikurave të hershme murale të Indisë; shembuj të tjerë të mbijetuar nga zona e Indisë moderne janë shumë të pakta, megjithëse janë të lidhura me pikturat e shekullit të V në Sigiriya të Sri Lankas. Skalitjet e rafinuara arkitekturore në shumë shpella janë shumë të rralla dhe stili i shumë skulpturave është më së shumti vendor, i gjetur vetën në pak raste të afërta të siteve bashkëkohëse, megjithëse tradita Ajanta mund të lidhet me Shpellat e mëvonshme Hindu Ellora dhe site të tjera.
Historia
Si manastiret e tjera të lashta budiste, Ajanta theksonte fortë mësimet dhe ishte e ndarë në mjaft shpella të ndryshme për të jetuar, mësuar dhe adhuruar nën një drejtim qendror. Murgjërit me gjasa ishin të caktuar në shpellat specifike për të jetuar. Projekti pasqyron këtë strukturë organizative, me shumicën e shpellave të lidhura vetëm me pjesën e jashtme. Studiuesi kinez i shekullit të VII, Xuanzang, duke i vizituar në informon se Dignaga, një filozof i shquar budist dhe kundërthënës, autor i librave të mirë-njohura mbi logjikën, jetoi në Ajanta në shekullin e V. Fillimisht vendbanimi duhet të ketë bujtur disa qindra mësues dhe nxënës. Shumë murgjër që e kishin mbaruar trajnimin e tyre të parë riktheheshin në Ajanta gjatë stinës së mosuneve nga një stil jetese në udhëtim. Përgjithësisht bihet dakord se shpellat janë bërë në dy periudha të ndara nga disa shekuj.