cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zbritja e Gangut
Interpretimet
Në një interpretim, një figurë në baso-reliev, që është duke qëndruar mbi një këmbë, thuhet se është Arjuna duke kryer një vetëmohim tapas për të marr bekimin e Shivës në luftën e Mahabharata-s. Tregimi i vetëmohimit rrëfehet në eposin e Mahabharata-s në nëntitullin Kiratarjuniya. Ndihma që Arjuna thuhet se e mer, quhej Pasupata, arma më e fuqishme e Shivës. Sipas mitit të rrëfyer në këtë rast, asura-t (demonët) dërgojnë një derr të egër për të vrarë Arjunan. Atëherë Shiva shfaqet në skenë për të mbrojtur Arjunan duke marrë formën e kirata-s (gjuetarit). Të dy, Arjuna dhe Shiva e qëllojnë me shigjeta derrin duke e vrarë; të dy pretenduan meritat e vrasjes së tij dhe mes të dyve pasoi një luftim të cilin e fiton Shiva. Atëherë ai i shfaq identitetin e tij të vërtetë Arjuna-s dhe e bekon atë si dhe i jep armën për të cilën Arjuna kryen vetëmohimin. Baso-relievi është skalitur në dy popla të mëdha me një plasaritje. Sipër plasaritjes ishte një ujëmbedhës dhe dikur uji mund të ketë rrjedhur përgjatë plasaritjes. Figurat në plasaritjen e shkëmbit janë mbuluar me Naga (hyjni gjarpër), në posturën anjali. Lumi thuhet se përfaqëson hyjneshën Ganga ose lumin Gang duke dalë nga koka e Shivës. Ky ofron bazën për një interpretim alternativ të relievit. Në vend të Arjunas, figura që është duke bërë vetëmohim thuhet se është Bhagiratha. Bhagiratha thuhet se e kryen vetëmohimin në mënyrë që Ganga të mund të zbresë në tokë dhe të lajë mëkatet e të afërmve të tij. Për ta ndërprerë rënien e Ganga-s nga qielli në tokë, ajo bie mbi flokun e Shivës dhe ndahet në shumë rrjedha nga gërshetat e tij; kjo mrekulli tregohet në formën e skulpturave në poplat e mëdha që shihen nga qeniet njerëzore dhe kafshët. Një tjetër interpretim për yogi-n duke kryer vetëmohimin mbi një këmbë është që është një paraqitje e Bhagiratha-s duke kryer një agjërim të ashpër vetëmohues për të zbritur Gangun në tokë për të sjellë begati dhe lumturi për njerëzit. Nagat e skalitura në plasaritje përfaqësojnë pjellorinë dhe begatinë. Shiva dhe zotat e tjerë janë paraqitur duke e bekuar shenjtin. Skena është theksuar më tej me skalitjet e mbretërve, të urtëve, artistëve dhe kafshëve. Një interpretim tjetër i mitit që shihet në një tjetër pjesë të panelit është ai i një mace duke qëndruar mbi një këmbë dhe ndoshta një figurë ikonike në baso-reliev. Është interpretuar si e lidhur me rrëfenjën e Panchatantra të një asketiku. Ai tregon për macen që josh një zog të vijë më afër kështu që ajo e kap dhe e ha atë. Artisti e ka paraqitur shprehjen e fytyrës së maces dhe motivet e saj qartësisht.
Mekaniku
parapamje|Një mekanik në një pompë avulli në një shtëpi elektrike, 1920, (nga një studim fotografik për Administratën e Progresit të Punëve (WPA)). Një mekanik është një tregtar i aftë që përdor mjete për të ndërtuar, mirëmbajtur ose riparuar makineri, veçanërisht automjete.
Detyrat
Shumica e mekanikëve specializohen në një fushë të caktuar, si mekanika e trupit të automjeteve, mekanika e ajrit të kondicionuar dhe ftohjes, mekanika e automjeteve, mekanika e biçikletave, mekanika e bojlerit, mekanika e makinave të garave, mekanika e avionëve dhe fusha të tjera.
Një mekanik zakonisht certifikohet nga një shoqatë tregtare ose pushtet i qeverisë rajonale. Mekanika mund të ndahet në dy klasa bazuar në llojin e makinerive në të cilat punojnë, në peshë të rëndë dhe të lehtë. Puna me peshë të rëndë bëhet në makineri më të mëdha ose pajisje të rënda, si traktorë dhe rimorkio, ndërsa puna me peshë të lehtë bëhet në sende më të vogla, siç janë motorët e automobilave.
Mekanika e automobilave
Mekanika e automobilave kërkon shumë vite trajnim për t'u bërë një mekanik i licencuar automobilistik. Vende të tilla si Kanadaja kanë një organ certifikues qeveritar që teston dhe ruan kualifikimet e mekanikës së automobilave. Shtetet e Bashkuara të Amerikës përdorin një organizatë që quhet ASE. Kjo organizatë ofron testim të pavarur të aftësive të mekanikës së automobilave me mbi 57 teste të ndryshme që mund të kryhen.
Fusha e Latinës
Fusha e Latinës (Valle Latina) është një zonë gjeografike historike e Lacios, e cila përkon me provincën e Frosinones (pjesa e mesme dhe e ulët te Latinës) dhe në anën jugore me qytetin e Romës (zona e lartë). Në veçanti Fusha në pjesën më të madhe përkon më së shumti me pjesën jugore të asaj që quhej Latinium në Epokën Romane, duke filluar nga zona jugore e Romës dheri në qytetin e Cassinos , përgjatë rrugës së vjetër të ashtuquajtur “Rruga Latina”.
Boshnjaca
Boshnjacë (serbisht: Бошњаце/Bošnjace) është fshat në komunën e Lebanës, Serbi.
Fero
Feronit Shabani (lindur më 8 korrik 1997) është një reper shqiptar nga Gjilani.
Qamili
Qamili është një emër e mbiemër shqiptar. Ndër shqiptarët e njohur me këtë emër janë:
Essaouira
Essaouira (Arabisht: الصويرة‎, Berbe: ⵎⵓⴳⴰⴹⵓⵔ, Mugadur) është qytet në perëndim të rajonit Marrakesh-Safi, në Oqeanin Atlantik. Deri në vitet 1960, qyteti ishte i njohur me emrin portugezë, Mogador. Kjo emër është ndoshta korrupsion i emrit të vjetër berbe Amaqdūl i cili është përmendur nga gjeografisti el-Bekri.
Arsimi
Në Essaouira ndodhet një shkollë ndërkombëtare franceze, Groupe scolaire Eric-Tabarly.
Viverroidea
Viverroidea i përket nën-rradhitjes feliformia, që përmban familjen Viverridae dhe superfamiljen Herpestoidea.
Certifikimi
Certifikimi është pjesë e testimit, inspektimit dhe certifikimit dhe dhënies nga një organ i pavarur i garancisë me shkrim (një certifikatë) që produkti, shërbimi ose sistemi në fjalë plotëson kërkesat specifike. Është vërtetimi ose konfirmimi zyrtar i disa karakteristikave të një objekti, personi ose organizate. Ky konfirmim shpesh, por jo gjithmonë, sigurohet nga një formë e rishikimit të jashtëm, edukimit, vlerësimit ose auditimit. Akreditimi është procesi i certifikimit të një organizate specifike. Sipas Këshillit Kombëtar të SHBA për Matjen në Arsim, një test certifikimi është një test kredencializimi që përdoret për të përcaktuar nëse individët kanë njohuri të mjaftueshme në një fushë të caktuar profesionale për t'u etiketuar "kompetent për të praktikuar" në atë fushë.
Tomoyasu Asaoka
(lindur më 6 Prill 1962) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 8 ndeshje.
Appius Claudius Pulcher (konsull 185 BC)
Appius Claudius Pulcher (latinisht: APP • CLAVDIVS • APP • F • P • N • PVLCHER) ishte një politikan romak i shekullit të 2 pes.
Sotiraq Naci
Sotiraq Naci (lindur më 27 mars 1960) është një poet shqiptar i lindur në Gjirokastër, Shqipëri. Sotiraq Naci mori mesimet e para te shkolles fillore ne shkollen Vasil Shanto ne Tirane. Rreth viteve 1967-1971 e ne vazhdim shkollen tetevjecare dhe te mesme i ka mbaruar ne Rreshen Mirdite ne vitin 1978. Me pas ka vazhduar disa kurse specilizimi e midis tyre te aktrimit e te rregjizures. Qe ne fillesat e tij dallohej si nje nxenes capken i etur mbas letersise dhe poezise.Fillimet e vjershave te tij e kane zanafillen qe nga fillorja qe i ka botuar here pas here ne revisten "Fatosi" e me vone si publicist ka botuar ne gazetat "Zeri i Rinise","Bashkimi" dhe "Puna". Sot gjendet jashte Atdheut, jeton ne Pire te Greqise prej vitit 2001 e ne vazhdim. Pas nje pauze shume vjecare ka filluar perseri shperthimet e tij ne vargje te cilat jane te vecanta ne menyren e te shkruarit,te ndjeshme e te permallshme si pasoje e mallit dh emigrimit. Poezite e tij jane te vecanta pasi behen teper te lexueshme ne thjeshtesine e tij dhe njekohesisht te terheqin brenda tyre si pasoje e menyres se vecante te te shkruarit!
Vojlloci i Madh
Vojlloc i Madh (serbisht: Велико Војловце/Veliko Vojlovce) është fshat në komunën e Lebanës, Serbi.
Anna Lika
Anna Lika është Aktorë. Shqiptar. Ajo njihet si aktore dhe balerine.
Dorina Laro
Dorina Laro (lindur më 1976, Tiranë) është një violonçeliste shqiptare nga Tirana, Shqipëri. Ajo momentalisht është profesore e asociuar e violonçelit dhe e muzikës së dhomës në Akademinë e Arteve.
Osamu Maeda
(lindur më 5 Shtator 1965) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 14 ndeshje dhe ka shënuar 6 gola.
Përmeti dhe trevat e tij deri në vitin 1912
Përmeti dhe trevat e tij deri në vitin 1912 libër me autor Dhimitraq Lole dhe redaktore Marie Mato. Botuar në Tiranë në vitin 2000. Faqet e librit 114. ISBN 99927-625-8-6
Sapta Puri
Sapta Puri janë shtatë qendra të shenjta pelegrinazhi hindu në Indi. Tirthat (qendrat e pelegrinazhit) janë: Ayodhya, Mathura, Haridwari (Maya), Varanasi (Kashi), Kanchipurami, Ujjaini (Avanthika) dhe Dwarka (Dwaramathi).
Historia
Sapta Puri janë vendet e lindjes së mësuesve fetarë dhe shpirtërorë, vende ku zotat kanë zbritur si avatarë (mishërime) si Ayodhya ku ka lindur Rama dhe vende të konsideruara si Nitya tirtha, pajisur në mënyrë natyrore me fuqi shpirtërore prej kohësh si Varanasi dhe Haridwari. Kanchipurami është i njohur Tempullin Kamakshi Amman kushtuar hyjneshës nënë. Dwarka përfaqëson vendin ku perëndia Krishna, pasi iku nga Mathura kaloi 100 vjet përpara se të shkonte nga aty në parajsë, sipas eposit Mahabharata. Mathura është mishërimi i ngjarjeve të jetës së Krishnës gjatë fëmijërisë dhe rinisë së tij. Haridwari me faltoret si të Shivës ashtu dhe të Vishnut, përfaqëson portën për në Uttarakhand, pasi lumi Gang shfaqet nga këto kodra në fushat e këtij vendi. Varanasi është vendi i shpëtimit pasi besohet fortësisht se vdekja në këtë vend të mundëson shpëtimin. Varanasi është më i shenjti i të gjithëve dhe është i parapëlqyeri i perëndisë Shiva, kështu që shpesh përmendet si Qyteti i Shivës. Në Hinduizëm, gjithkush duhet ti vizitoi të paktën një herë tempujt kryesorë të Varanasit. Ujjaini, gjithashtu i njohur me emrin e lashtë Avanti, ka një nga 12 Jyotirlingat e vendosura në Tempullin Mahakaleshvar. Secili nga këta qytete është gjithashtu i famshëm për melat spektakolare (panaire festive) të zhvilluar. Haridwari dhe Ujjaini janë të famshëm për Kumbh Melan e zhvilluar një herë në 12 vjet. Festa e martesës së Kamakshit në Kanchipuram është një ngjarje e shënuar. Krishna Janmashtami (ditëlindja e Krishnës – përgjithësisht e zhvilluar në gusht sipas kalendarit hindu) është një ngjarje e shënuar në Dwarka dhe Mathura. Shtatë qytetet fetare janë brenda territorit të Indisë dhe pelegrinazhi në këto vende e forcon jashtëzakonisht ndjenjën e bashkimit kombëtar, megjithë diversitetin gjuhësor dhe kulturor. Shtatë qendrat urbane janë të lidhura mirë me rrugë, hekurudha dhe transport ajror me pjesën tjetër të vendit.
Haridwari
"Haridwari", i shkruar edhe "Hardwar", do të thotë "porta për te zoti Vishnu (Hari)" ose "porta për te zoti Shiva (Har)". Është qyteti më i shenjtë i shtetit federal të Uttarakandit. Është i vendosur në mënyrë strategjike në bregun perëndimor të lumit Gang pasi ai zbret në fusha në vendndodhjen e saktë ku është ndërtuar Ghati Har-Ki-Pauri për ti ndihmuar pelegrinët të kryejnë një banjë të shenjtë (në koordinatat 29.96°N, 78.16°W). Në këtë mënyrë ai quhet edhe Gangadwara, vendi ku Gangu zbret në fusha. Çdo vit, mijëra njerëz grumbullohen në Haridwar, për të bërë banjë në ghatin Har-Ki-Pauri (ghatet janë struktura argjinaturë e ndërtuar me pllaka guri që të zbresin deri buzë ujit për të lehtësuar larjen) pasi besohet se kanë lënë gjurmët këmbët e Vishnut që ruhen në një shkëmb aty. Çdo mbrëmje në perëndim, në ghat, mijëra pelegrinë ofrojnë ‘arti’, një ritual hindu i ofrimit të dritave të llambave prej dheu në gjethe të vogla pluskues me lule, pasi zilet e tempullit kumbojnë në mes të këndimit të hymneve.
Legjendat nga shkrimet hindu pohojnë se Haridwari është një nga katër vendet ku ranë aksidentalisht disa pika të Amritas, eliksirit të pavdekësisë nga shtamba në të cilën po tejçohej nga shpendi qiellor Garuda, pas Samudra manthanit (rrahjes së oqeanit); tre vendet e tjera thuhet se janë Ujjaini, Nasiku dhe Allahabadi.
Pikërisht nga këtu Gangu del nga kodrat Shivalik të Rudra-Himalajave, udhëton rreth 2000 km përmes ultësirave pjellore Gangetike të Indisë Veriore. Është gjithashtu vendi ku lumi ka qenë përdorur për qëllime të mira si vaditja dhe gjenerimi i energjisë hidrike nga një sistem kompleks pritash me sisteme të mëdha kanalizimesh. Historia e tij e lashtë, e vërtitur rreth eposit të Mahabharatas (gjithashtu e paraqitur në udhëpërshkrimet e e udhëtarit kinez Xuan Zang), regjistron se Timurlangu e kishte plaçkitur këtë qytet në vitin 1399. Përveç ghatit të shenjt, në qytet ka një numër të madh tempujsh kushtuar Shivës, hyjneshës Shakti ose Durga (për të shkuar në këtë tempull është ndërtuar një teleferik, përveç rrugës së vjetër nëpërmjet shkallëve përgjatë kodrave), Vishnu dhe një grup hyjnish të tjera. Është vendi shpirtëror ku, hindu nga të gjitha anët e vendit, veçanërisht nga India Veriore, hedhin hirin e të vdekurve dhe kryejnë ritualet e fundit.
Përveç kohës së rregullt vjetore të pelegrinazhit nga prilli në nëntor, gjatë shkurt–marsit zhvillohet gjithashtu në masë të madhe Magh Mela. Ngjarje të tjera spektakolare që zhvillohen aty janë ‘Ardh Kumbha Mela’ (gjusëm Kumbh Mela) e zhvilluar çdo gjashtë vjet. Cikli 12 vjeçar i ‘Kumbh Melas’ zhvillohet gjatë janarit ose shkurtit në në varësi të almanakut hindu (Panchanga). Është një rast kur mblidhen qindra mijëra njerëz për një banjë të shenjtë në Gang. Kumbh Mela (që do të thotë 'festa e enëve') është "pikëbashkimi i besimit" pasi qindra mijëra njerë pavarësisht kastës së tyre e ndjekin. Kombinimi astrologjik i planeteve vendos datën e eventit; Përgjithësisht kur Jupiteri, Dielli dhe Hëna janë në shenjën zodiakale të Ujorit, por Haridwari është paracaktuar kur Dielli ndodhet te Dashi dhe Jupiteri te Ujori, që quhet 'Vaishaki snan' (Vaishaka është muaji i dytë i kalendarit hindu, ndërsa snan do të thotë banjë).
Haridwari në distancë rrugore është 214 km nga Delhi, kryeqyteti i Indisë dhe 52 km nga Dehraduni, kryeqyteti provincial i Uttarakandit.
Edesa
Emri modern i qytetit është Şanlıurfa (Syriac: ثܘܪܗܝ Urhāy, Armenisht: Yederia ose Armenisht: Ուռհա Uṙha), në rajonin e Anadollit Juglindor të Turqisë.
Sapta Puri
Dwarka
Krishna, një mishërim i Vishnut, besohet se ka migruar nga Mathura në Dwarka (në koordinatat 22.23°N, 68.97°W) 5000 vjet më parë dhe e bëri Dwarkan kryeqytetin e tij, siç tregon shkrimi i Bhagavata Puranas. Ai e krijoi qytetin në brigjet e lumit Gomti. Por pas vdekjes së Krishnës, ndodhi rrëzimi i dinastisë së tij, Yadava. Aktualisht, Dwarka është një qytet i vogël i vendosur në skajin perëndimor të gadishullit të Saurashtras në shtetin e Guxharatit në brigjet e Detit Arabik.
Kronologjia e ngjarjeve të shënuara historike e dëshmuar në tempull, daton nga viti 400 p.e.s., kur Vajranabha ndërtoi një tempull të tipit ombrellë dhe hyjnizoi aty gjyshin e tij Krishna. Ka pësuar mjaft ndryshime përgjatë kohës nën sundime të ndryshme dhe në vitin 800, Adi Shankaracharya thuhet se rikonstruktoi Tempullin Dwarkadhish në Guxharat si dhe shtoi një faltore të hyjneshës Adya Shakti. Përgjatë disa shekujve pasues u zhvilluan rikonstruksione të tjera me dhurimin e tokës shtesë deri në vitin 1261, kur tempulli u shkatërrua nga Mohamed Shah. Në vitet pasues u zhvilluan rikonstruksione të mëtejshme, por pati mosmarrveshje midis dy grupeve për kontrollin e tempullit. Në vitin 1504, Vallabhacharya e vendosi idhullin e Dwarakadeesh-it në një pus në fshatin Ladva për ta mbrojtur nga plaçkitësit myslimanë dhe përsëri u zhvendos në Dungarpur, ku tempulli u rikonstruktua. Në vitin 1861, Maharaxha Khanderao e rikonstruktoi tempullin. Gjatë sundimit britanik, u rindërtua kulla e tempullit. Një enë e artë u vendos në kullën e tempullit nga Maharaxha Gaekwad-i në vitin 1903 dhe u ndërmorën rikonstruksione të mëtejshme nga Shankarachrya i atëhershëm i Dwarka Pithës. Që nga viti 1960, konservimi i tempullit është nën drejtimin e Qeverisë së Indisë.
Tempulli i tanishëm Dwarakhadheesh, i quajtur edhe Jagat Mandir (faltorja e përbotshme) ose trilok sundar (më e bukura në të tre botët), është një strukturë me shtatë kate, 43 m e lartë, që duket e ngritur mbi Detin Arabik. Ai daton nga shekulli i XII mbi bazën e eksplorimeve oqeanografike të ndërmarra për të gjurmuar tempullin e vjetër, që u zhyt në Detin Arabik. Kulla shikara e skalitur në mënyrë elegante e tempullit është zbukuruar me një flamur të stërmadh, që thuhet se është 47.55 m i lartë me shtatë ngjyra që mund të shihen duke u valëvitur nga një largësi prej 10 km (valëvitja e këtij flamuri ka një rëndësi të madhe fetare). Në pjesën e mbrapme të tempullit është një dalje buzë Lumit Gomti, që është ndërtuar me 56 shkallë. Tempulli i ndërtuar në gurë të butë gëlqerorë ka një shenjtërore të mbyllur brenda një salle të madhe me hyrje të mbuluar nga tre krahë. Ndërsa skalitjet e jashtme paraqesin skena erotike, shenjtërorja e tempullit është e kursyer në dizajn, por idhulli kryesor është i zbukuruar në mënyrë të stërholluar.
Në Bet Dwarka, 2 km larg nga Dwarka është vendosur një tempull kushtuar Rukminit, bashkëshortes së Krishnës. Tempulli thuhet se është 2500 vjeçar por në formën e tij të tanishme llogaritet të jetë ndërtuar në shekullin e XII. Është një tempull i skalitur teprisht në pjesën e jashtme me skulptura dhe relieve të zotave me shenjtëroren që bujt idhullin kryesor të Rukminit. Në bazën e kullës janë skalitur në panele narathara (figura njerëzore) dhe gajathara (elefantët). Një legjendë interesante justifikon veçimin e tempujve nga njëri-tjetri, për Rukminin dhe bashkëshortin e saj Krishna. Thuhet se me kërkesë të të urtit Durvasa (që ishte i famshëm për gjaknxehtësinë dhe lëshimin e mallkimeve) Krishna dhe Rukmini tërhoqën një karro duke e marr të urtin Durvasa për drekë në shtëpinë e tyre. Gjatë rrugës, kur Rukmini kërkoi ujë për të shuar etjen e saj, Krishna mori ujë nga Gangu, duke e gërvishtur tokën me thoin e tij, që ajo të pinte. Rukmini e shoi etjen e saj me ujin e Gangut. Por Durvasa u ndie i fyer pasi Rukmini nuk pati kortezinë ti ofronte atij ujë për të pirë. Ai, në këtë mënyrë, e mallkoi atë që të jetonte e ndarë nga burri i saj.
Një tjetër legjendë, ndërsa Dwarka ishte kryeqyteti zyrtar i Krishnës, ku ai zhvillonte asamblenë e tij, rezidenca e tij ishte në Bet Dwarka.
Kanchipurami
Kanchipurami (12.82°N, 79.71°W), qytet pelegrinazhi, në Indinë Jugore, gjatë sundimit britanik i njohur gjithashtu si Conjeevaram, i ndërtuar gjatë Dinastisë Pallava mids shekujve të VI dhe të VIII, i vendosur në bregun e lumit Vedavathi, ka një trashëgimi arkitekturore mbi 1000 vjeçare. Përpara kësaj periudhe, ai ishte kryeqyteti i Dinastisë së Hershme Chola në shekullin e II p.e.s.. Pas sundimit të Dinastisë Pallava, pasoi Perandoria Vijayanagara dhe Dinastisa Nayaka. Para mbretërimit Pallava, bazuar në kronikat e udhëtari kinez Xuan Zang, vizitoi oborrin Pallava, mendohet se qyteti ishte nën ndikimin e Ashokës, Perandorit Mauryan në shekullin e III p.e.s. Xuan Zangu vërente gjithashtu se këtë vend e kishte vizituar Buda. Tempujt Xhainistë dhe budistë si dhe stupa të Dinstisë Chola janë përshkruar por më së shumti nuk ekzistojnë në terren. Por Arkitektura Indiano-Jugore mori shtysa vetëm gjatë sundimit Pallava, veçanërisht tempujt shkëmborë gjatë sundimit të Mahendarvarman-it të I pasi u konvertua nga Xhainizmi në Hinduizëm. Ai konsiderohet një njeri me vizion dhe inteligjencë, një studiues, muzikant dhe një dramaturg. Kanchipurami konsiderohej i dytë në famë dhe arsim vetëm përkundrejt Varanasit. Adi Shankara, shenjti filozof hindu, që përhapi filozofinë ‘Advaita’ jetoi dhe mëson aty në shekullin e VIII.
Qyteti ka 108 tempuj shaivitë dhe 18 vaishnavitë. Filozofi hindu Ramanujacharya, që përhapi filozofinë Vishishtadvaita, studioi këtu. Tempujt janë të shpërndarë në tre zona të qytetit, përkatësisht tempujt e Vishnut në zonën lindore, tempujt e Shivës janë në rrethinat e qytetit në zonën veriore, ndërsa ata xhainistë janë në lindje përgjatë lumit Vedavathi.
Disa nga tempujt e projektuar dhe ndërtuar në mënyrë të stërholluar në Stilin Arkitekturor Vijayanagara janë kulla e Tempullit Ekamabaranath, që është 58.5 me e lartë dhe Tempulli Varadaraja Swamy, që ka një sallë me 1000 kolona.
Tempulli Kamakshi Amman është një tempull i vjetër dhe tempulli më i famshëm në qytet. Ai është i lidhur me Adi Shankaran. Sipas legjendës Kamakshi i ofroi adhurim një Shivalinge të bërë prej rëre dhe u martua me Shivën. Tempulli shtrihet në një sipërfaqe prej rreth 2.025 ha dhe shenjtërore është e kryesuar nga një vimana e veshur me ar. Kamakshi është e vendosur në tempull në një pozicion në këmbë të quajtur Parabrahma Svarupini, e ulur me trininë e Brahmas, Vishnut dhe Shivës.
Është i vendosur 75 km nga Chennai, kryeqyteti provincial i Tamil Nadusë dhe 277 km nga Bangalorja, kryeqyteti provincial i Karnatakas. Ai ka një rrjet të mirë rrugësh, linjash hekurudhore dhe shërbime transporti me të gjitha pjesët e vendit, ndërsa aeroportet më të afërt kombëtar dhe ndërkombëtar ndodhen në Chennai.
Ujjaini
Ujjaini (23.18278°N, 75.77722°W) me emrin e shkrimeve të lashta Avantika ka tradita të pasura historike dhe fetare. Historia e tij lidhet me periudhën e Vikramadityas dhe Ashokas (shekulli i III p.e.s.). Traditat fetare lidhen me perëndinë Shiva që triumfon mbi mbretin demon Tripurasura dhe pastaj e riemërton qytetin si Ujjainyini (që do të thotë 'pushtues me krenari').
Ujjaini, me gjasa, shënon gjithashtu edhe përhapjen e besimit hindu në rajonin e Azisë Qendrore. Meriton të përmendet veçanërisht mbretërimi i Vima Kadphises, gjatë Dinastisë Kushane, që e konsideronte Shivën si padronin e saj mbrojtës. Gjatë mbretërimit të tij, përveç ndikimit të praktikave fetare greke, adhurimi i Shivës, në veçanti, shihej gjithashtu si një praktikë e pranuar në Iran. Kjo prirje i është atribuar fitores së Vima Kadphisesit mbi territorin indian. Në Iran, mbishkrime të kohës së tij tregojnë se ai kishte konvertuar tempullin e Dioskurëve (ndërtuar gjatë Periudhës Greko –Baktriane) në Dilberjin në një faltore për Shivën duke e dekoruar vendin me një pikturë të Shivës dhe gruas së tij, Parvati. Ai e realizoi pikturën murale të Shivës (Oeso) nga artizanë që i kishte marr nga Ujjayani (Ujjaini), përveç ndërtimit të një sistemi tejçimi të ujit për në faltoren e Shivës. Mbishkrimet dëshmojnë më tej se mbreti Kushan ia atribuonte ngjitjen e tij në pushtet Sravas (=Shiva) dhe Candaviras. Është hamendësuar se Candavira mund të jetë i njëjti zot me Candishvaran, zoti i Tempullit Mahakala në Ujjain. Është hamendësuar gjithashtu mbështetja për bashkësinë indiane (që adhuronte Shivën) të ngulitur në Iranin lindor dhe inkurajimi që ai mori nga priftërinjtë, përpara dhe gjatë fushatës së tij indiane, si dhe marrdhëniet e tij me Ujjainin, kontribuan në përfshirjen e tij të thellë me kultin e Shivës. Përkushtimi i tij u vijua madje edhe pas fushatës së tij indiane.
Perandori Ashoka luajti gjithashtu një rol të rëndësishëm si mëkëmbësi i mbretit të Ujjainit në theksimin e rëndësisë së tij. Ashoka që sundoi për tre dhjetëvjeçarë midis viteve 268 dhe 233 p.e.s. e nisi karrierën e tij në Taxila (tani në Pakistan) në veri-perëndim duke nënshtruar një revoltë. Pas kësaj, babai i tij, Bindusara, i Dinastisë Mauryane, e transferoi Ashokan si mëkëmbësin e tij në Ujjain, që ishte kryeqyteti i famshëm i mbretërisë së mëparshme të Avantit, në Indinë Qendrore.
Ai ishte qyteti më i madh dhe kryeqyteti i rajonit Malwa. Në shekullin e XVIII në qytetin e vjetër të Ujjainit, sundoi Jai Singh-u i II i Amberit. Jai Singh-u II aty ndërtoi një observator, të quaqjtur Jantar Mantar. Arsyeja e ndërtimit të observatorit ishte se ai ishte qendra e astronomisë hindu që nga kohët e lashta dhe ishte i vendosur në meridianin e parë (të gjatësisë) të paracaktuar nga kanonet e astronomisë hindu. Sipas astronomisë indiane, meridiani i parë i gjatësisë kalon përmes Ujjainit. Llogaritjet moderne kanë përcaktuar se Tropiku i Gaforres kalon përmes Ujjainit.
Ujjaini ndodhet rreth 776 km në jug të Delhit, kryeqytetit të Indisë dhe 183 km në perëndim të Bhopalit, kryeqytetit provincial të Madja Pradeshit. Ai është 402 km larg nga Ahmedabadi dhe 655 km në veri-perëndim të Bombejit.
Varanasi
Varanasi (25.282°N, 82.9563°W) i quajtur edhe Kashi dhe Benares, është një qytet i lashtë që mendohet se është qyteti më i vjetër i banuar në mënyrë të vazhdueshme. Qyteti ka qenë njohur me emra të ndryshëm si Avimuktaka, Anandakanana, Mahasmasana, Surandhana, Brahma Vardha, Sudarsana dhe Ramya.
Varanasi është gjithashtu i njohur si qyteti i parapëlqyer i perëndisë Shiva, siç është përmendur te Rigveda, se ky qytet në kohët e vjetra ishte i njohur si Kashi ose "Shiv ki Nagri". Pandavët shkuan në Kashi në kërkim të Shivës për të shlyer mëkatet e vëllavrasjes dhe bramhanahatyas (vrasjes së brahminëve) që ata i kishin kryer gjatë Luftës Kurukshetra të eposit Mahabharata.
Mes tempujve të panumërt të qytetit, më të adhuruarit janë: Tempulli Kashi Vishvanatha i Shivës; Tempulli Sankat Mochan Hanuman; dhe Tempulli i Durgës i njohur për grupin e majmunëve që qëndrojnë në pemët e mëdha në afërsi. Për më tepër ndodhen edhe dy tempuj të rinj, Tempulli Tulasi Manas dhe Tempulli i Ri Vishwanath i vendosur në kampusin e Banaras Hindu University. Manastire të lashta budiste gjenden në Sarnath, por kryesisht në rrënoja. Ka gjithashtu tempuj të ndërtuar nga ‘Maha Bodhi Society’ dhe kinezët, burmezët dhe budistët tibetianë.
Këtu zhvillohen mjaft festa fetare. Me rastin e Mahashivaratrit (që do të thotë nata e madhe e Shivës) një procesion i Shivës merret nga Tempulli Mahamrityunjaya deri te Tempulli Kashi Vishvanatha. Një tjetër festë popullore është festivali i Gangut i zhvilluar në nëntor ose dhjetor, kur Gangu nderohet me rituale arti të ofruar nga mijëra pelegrinë, lëshojnë edhe qirinj të lundrojnë në lum nga ghatet. Ngjarja historike e kthimit të Ramës pas mërgimit 14 vjeçar, i quajtur vanavas në saskritisht dhe që takoi vëllain e tij më të vogël Bharata festohet gjatë tetorit ose nëntorit si festa Bharat Milap ('Milap' do të thotë "takim"). Në Ghatin Tulsi, zhvillohet një festival i muzikës klasike, veçanërisht stilit dhrupad, gjatë marsit për 5 ditë, ku ftohen të marrin pjesë artistë të shquar nga të gjitha anët e Indisë.
Në një thënie, Mark Twain, indofil i shquar, e ka lartësuar madhështinë e Varanasit në këtë mënyrë: "Benares është më i vjetër sesa historia, më i vjetër sesa tradita, më i vjetër madje edhe sesa legjenda dhe duket dyfish i vjetër sesa të gjitha këto të marra së bashku".
Ayodhya
Ayodhya (26.8°N, 82.2°W) është vendi legjendar ku ka lindur perëndia Rama dhe ndonjëherë i përmendur si Ram Janmabhoomi ("vendlindja e Ramës"). Qyteti modern është i vendosur në brigjet e lumit Sarayu, të shkruar edhe Sarju. Në këtë qytet ndodhen tempuj të shumtë, që numërohen në mbi 100. Disa nga më të rëndësishmit janë: Tempulli i Ramës dhe bashkëshortes së tij Sita, i quajtur Kanak Bhavan; Tempulli i Hanumanit i quajtur Hanuman Garhi në krye të një kodre ku, përveç një statuje të Hanumanit në pozicion të ulur, ndodhet edhe një idhull 15 cm i lartë i Hanumanit gjithmonë i zbukuruar me lule; Tempulli Kshireshwaranath i Sitas, i krijuar nga Kausalya, nëna e Ramës. Për më tepër, ndodhen mjaft kunde ose pellgje dhe ghate të lidhur me personazhet mitologjike; siç është Brahma kundi i ndërtuar në nder të vizitës aty të Brahmas, Sita kundi, Bharat kundi, Ghati Lakshman, ku bëri banjë Lakshmani, vëllai i Ramës, Ghati i Ramës (i quajtur edhe Swargadwar që do të thotë porta për në parajsë).
Është gjithashtu vendi ku u ndërtua Xhamia Babri nga mogulët në shekullin e XVI (e shkatërruar në vitin 1992), që ka qenë përshkruar te botimi i vitit 1986 i ‘Encyclopædia Britannica’ si: "Vendlindja e Ramas, është e shënuar nga një xhami, e ngritur nga perandori mogul Babar në vitin 1528 në sitin e një tempulli të mëparshëm ". Kjo është një çështje nën debat të fortë dhe është gjykuar nga një trupë speciale e Ayodhyas, e Gjykatës së Lartë të Laknaut.
Mathura
Mathura është e mbushur me plotë ngjarje historike. Bazuar në gjetjet arkeologjike të qeramikës, veglave dhe mjeteve të lashta, historia e lashtë e Mathurës është datuar afërsith që nga vitit 1200 p.e.s. Literatura Vedike dhe Puranike gjithashtu e lidhin themelimin e Mathurës me Shatrughnas (vëllai i vogël i Ramës). Puranat përmendin edhe dy klane, përkatësisht Andhaka dhe Vrsni, ku ky i fundit ishte më i organizuar nën Krishnën, duke dëshmuar lidhjet historike me periudhën midis shekullit të VI dhe të V p.e.s. Nga shekulli i IV p.e.s. bie nën ndikimin e Perandorisë Mauryane, kur mbizotëronte kultura fetare Xhainiste dhe Budiste, që është vërejtur nga skulpturat e gjetura në Mathura. Nga kjo periudhë, është treguar se "qyteti pati një ndikim domethënës në zhvillimin e skulpturës tjetërkund në vend". Ajo gjatë kësaj periudhe ishte gjithasthu një zonë tregtare, duke përvetësuar një kulturë dhe etos fetar të përzierë, përveç krijimit të një tregtie të lulëzuar si brenda dhe jashtë kufijve të rajonit. Duke pasuar sundimin Mauryan, qyteti u sundua nga Kushanët deri në shekullin e III të e.s., kur u zhvilluan së bashku mënyra jetese të shenjta dhe shekullare. Pastaj vijon një numër sunduesish, me Perandorinë Gupta në Samudra Gupta, që sundoi midis viteve 330 dhe 380 të e.s. Gjatë Periudhës Gupta, që zgjati deri në shekullin e VI të e.s., pati një rënie në përparimin e Mathurës. Hunët e plaçkitën qytetin në shekullin e VI. Pas kësaj, qyteti u kontrollua nga Dinastia Maukhari e Kanauj-it, kur evoloi kulti i Krishnës nga shekulli i VII e më pas për ta bërë qytetin një qendër të adhurimit të Krishnës në vend. Pastaj Mahmudi i Gaznit e pushtoi dhe e plaçkiti të gjitha thesaret fetare të bëra prej ari dhe argjendi. Kjo u pasua nga sundimi i Dinastisë Sllave ose Sulltanati i Delhit nga viti 1193 dhe më pas nga Dinastia Mogule, që zgjati deri sa ra nën kontrollin e Perandorisë Britanike. Sundimi Mogul, në veçanti i Aurangzebit pati një nivel të lartë persekutimi, kur në vitin 1669 u shkatërrua Tempulli Keshava dhe në vendin e tij u ndërtua një xhami. Megjithëse bashkësia xhate e rajonit u përpoq të rindërtonte pa sukses disa nga tempuj, por shkatërrimi mysliman u përsërit dhe nuk ndodhi deri sa ra nën sundimin britanik, Pas Rebelimit Indian të vitit 1857, që adhurimi i Krishnës në Mathura pësoi një gjallërim. Arkeologët britanikë qenë të suksesshëm në rikrijimin e historisë së lashtë të qytetit dhe studimin e thellë të Kulturës Indiane. Tempujt e Krishnës dhe historia e lashtë tani janë tërheqjet kryesore të qytetit.
Tempulli i tanishëm Keshava Dev është ndërtuar në të njëjtin vend ku kanë qenë tempuj të historisë 5000 vjeçare, është daton nga Vajranabha, stërnipi i Krishnës. Një tempull madhështor u rindërtua gjatë mbretërimit të Chandra Gupta Vikramadityas në shekullin e V që u plaçkit nga Mahmud Gazni. Pastaj, në të njëjtin vend Raxha Veer Singh Deva Bundela ndërtoi një tempull 76 m të lartë gjatë sundimit të Jahangirit, që u shkatërrua nga Aurangzebi në vitin 1669 dhe në vendin e tij u ndërtua një xhami, që mund të shihet pranë tempullit të tanishëm. Tempulli i tanishëm u përfundua në vitin 1958 me vendosjen e imazheve të Radha Krishnës. Në altarët e bashkangjitur janë vendosur mjaft imazhe; në altarin e majtë shihen imazhet e Jagannathit (një formë e Krishnës), Balarama (vëllai i Krishnës) dhe Subhadra (motra e Krishnës); në altarin e djathtë janë vendosur idhujt e Ramës, Sitës dhe Lakshmanës, ku më djathtas ndodhet një idhull i Hanumanit. Brenda sallës kryesore të tempullit shihen gjithashtu imazhet e Shivës dhe Durgës. Kompleksi i tempullit kryesor ka edhe një faltore të vogël, ku Krishna lindi (thuhet se ishte burgu ku ai lindi) që paraqet imazhe të Vasudevas, Devakit dhe Krishnës me katër krahë.
Në bregun e lumit Yamuna, në Ghatin Vishrama çdo mbrëmje lumit i ofrohen rituale aarti, pasi thuhet se është vendi ku Krishna qëndroi pasi vrau mbretin Kamsa, dajën e tij. Këtu gjenden gjithashtu imazhet e hyjneshës Yamuna dhe vëllait të saj Yama, zotit të vdekjes.
Ka edhe shumë tempuj të tjerë të rëndësishëm për pelegrinët brenda Mathurës, për të përmendur vetëm disa, si Mandiri Prem Vrindavan, Tempulli Govindji, Tempulli Madan Mohan, Tempulli Radha Damodar, Tempulli Radha Gopinath, Tempulli Banke Bihari, Tempulli Krishna Balarama, Tempulli Rangaji dhe Seva Kunja. Gjithashtu, në afërsi të Vrindavanit, ku Krishna kaloi fëmijërinë e tij, ndodhet një grup tempujsh, që është një vend shumë i nderuar nga pelegrinët. Ndodhet 12 km larg nga Mathura.
Evente të tjera të rëndësishme të ndjekura nga pelegrinët në territorin e Mathurës dhe Vrindavanit janë Vrindavan Parikrama (cirkumambulacioni përreth tempujve përgjatë një rrugëtimi të paracaktuar) dhe Braxh Mandal Parikrama gjatë tetor–nëntorit, që merr 3 muaj për tu përfunduar në këmbë, pasi përfshin ecjen përreth kodrës Govardhan, përveç mjaft faltoreve të tjera.
Është i vendosur rreth 50 km në veri të Agras dhe 150 km në jug të Delhit; rreth 20 km nga qyteti i shenjtë i Vrindavanit.
Konjina
Konjinë (serbisht: Коњино/Konjino) është fshat në komunën e Lebanës, Serbi.
Rebelja (film)
Rebelja (titulli origjinal: Brave) është një film i animuar 3D, prodhuar nga Pixar Animation Studios dhe shpërndarë nga Walt Disney Pictures. Filmi është me regji të Mark Andrews dhe Brenda Chapman, kjo e fundit u bë regjisorja e parë femër e një filmi me metrazh të gjatë nga Pixar. Brave për herë të parë u bë i ditur në prill të vitit 2008 nën titullin The Bear and the Bow (Ariu dhe Harku) dhe u bë përralla e parë e prodhuar nga Pixar. Filmi fitoi çmimet Academy, Golden Globe dhe çmimin BAFTA si filmi më i mirë i animuar i atij viti.
Përmeti dhe përmetarët në faqet e historisë : nga lashtësia deri 1939
Përmeti dhe përmetarët në faqet e historisë : nga lashtësia deri 1939 libër me autor Stilian Adhami dhe redaktor Viron Andrea. Botuar në Tiranë nga "Neraida" në vitin 2001. Faqet e librit 829.
Qyteti i Panamasë
Klima
Stina e lagësht zgjat prej majit deri në dhjetor, dhe stina e thatë zgjat prej janarit deri në prill. Temperaturat mbeten konstante gjatë gjithë vitit, mesatarisht rreth 27 °C.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë më 2013, qyteti ka pasur 860,691 banorë. Ka një shumëllojshmëri të diversitetit kulturor brenda qytetit, i cili manifestohet në shumëllojshmërinë e gjerë të gjuhëve që zakonisht fliten, si gjermanishtja, portugalishtja dhe anglishtja, përveç spanjishtes.
Sportet
Gjatë shekullit të 20-të, Qyteti i Panamasë ka shkëlqyer në boks, bejsboll, basketboll, dhe futboll. Këto sporte kanë prodhuar atletë të njohur si Roberto Durán, Rommel Fernández, Rolando Blackman, Mariano Rivera, dhe Rod Carew. Sot, këto sporte kanë klube dhe shoqata që menaxhojnë zhvillimin e tyre në qytet. Panama Metro është ekipi i bejsbollit të qytetit. Ekzistojnë qendra të stërvitjes në boks në palestra të ndryshëm nëpër lagjet e qytetit. Ka edhe shumë klube të futbollit, si:
Qyteti ka katër skuadra profesionale në ligën e dytë të vendit, Liga Nacional de Ascenso:
Qyteti i Panamasë ka dy stadiume kryesore, Stadiumin Kombëtar të Bejsbollit (i njohur gjithashtu si Stadiumi Rod Carew) dhe stadiumin Rommel Fernández, me kapacitet prej 27,000 dhe 32,000 respektivisht. Përveç kësaj, Arena Roberto Duran ka një kapacitet prej 18,000.
Bashkimi i kryeqyteteve Ibero-Amerikane
Qyteti i Panamasë është pjesë e Bashkimit të kryeqyteteve Ibero-Amerikane prej 12 tetorit 1982 duke themeluar binjakëzimet me qytetet e mëposhtme:
Raphael Gualazzi
Karriera
Albumi i tij i parë Dashuria Jashtë Window u lëshua në 2005 nga etiketa rekord Edel Music. Menjëherë pas publikimit të albumit të tij të dytë Reality and Fantasy në 2011, ai fitoi në kategorinë e të ardhurve më të ri në Sanremo Festival 2011 me këngën e tij jazz Follia d’amore ('Liebeswahn'). Me pjesën - interpretuar në anglisht dhe italisht si Madnees of Love - Gualazzi përfaqësoi Italinë në Eurovision Song Contest 2011. Ky ishte kontributi i parë nga Italia që nga viti 1997. Gualazzi përfundoi i dyti pas Ell dhe Nikki nga Azerbajxhani me 189 pikë.
Pas këtij suksesi, albumi i Gualazzi Reality and Fantasy, nga i cili vjen nessmenduria e Dashurisë, e bëri atë në 50 top listat e albumeve gjermanë. Ai më pas vizitoi Evropën. Albumi i tij i ardhshëm Happy Mistake u lëshua në Gjermani në pranverën e vitit 2014.
Tavçe Grafçe
Tavçe grav çe (Maqedonisht: Тавче гравче) është një pjatë tradicionale Tetovare.Pregaditet me fasule të freskëta dhe mund të gjendet në pothuajse të gjitha restorantet në Tetovë. parapamje|Tavçe Grafçe
Përgatitja
Fasulet pastrohen dhe pastaj lihen në ujë të ftohtë për 3 orë për tu bërë e butë. Pas kësaj zihen në një tenxhere. Pas zierjes së parë, uji hidhet jashtë dhe zëvendësohet me ujë të freskët. Më pas shtohet qepja dhe piper i kuq.Veç në një tigan, një qepë së bashku me piper i zi duhet të skuqen. Kur fasulet janë zier, ato vendosen në enë prej balte së bashku me qepën dhe piperin e kuq dhe përzihen mirë. Më pas, kapaku shtrohet në enë prej argjile dhe gjellë duhet të gatuhet në një furrë në 220 ° C. Gjatë pjekjes, fasulet duhet të gatuhen me kujdes në mënyrë që ato të mos thahen.
Ena prej argjile nuk jep vetëm një pamje tradicionale në vakt, por gjithashtu mban fasulen të ngrohtë.
Fasulet mund të hahen me lloje të ndryshme të mishit.
Tavçe gravçe në stilin e Tetovës është e njohur gjerësisht në Maqedoni.
Kulloshtra
parapamje|Kulloshtra dhe qumështi Kulloshtra ose qumështi i parë pas lindjes, është një lloj i qumështit të prodhuar nga gjëndrat qumështore të gjitarëve (duke përfshirë edhe njerëzitë) gjatë shtatzënisë. Shumica e specieve gjenerojnë kulloshtër vetëm para lindjes. Kulloshtra përmban antitrupa të cilët janë shumë të rëndësishëm në mbrojtjen e të porsalindurit kundër sëmundjeve. Në përgjithësi përqendrimi i proteinave në kulloshtër është dukshëm më i lartë se sa në qumësht. Përqendrimi i yndyrës është shumë më i lartë në kulloshtrën e disa specieve sesa në qumështin e tyre, p.sh. te delet dhe kuajt, por më i ulët në kulloshtër se sa në qumësht te disa specie tjera, p.sh. te devetë dhe njerëzit. Te derrat, përqendrimi i yndyrës në qumësht në 48 deri në 72 orët e para pas lindjes, mund të jetë më i lartë se në kulloshtër ose në qumështin e periudhës së fundit të laktacionit. Përqendrimi i yndyrës në kulloshtrën e gjedhëve është jashtëzakonisht i ndryshueshëm.
20th Century Studios
thumb|250px|Logo e përdorur si 20th Century Fox. 20th Century Studios (e njohur më parë si 20th Century Fox) është një filmstudio në ShBA dhe nën-firma e The Walt Disney Company me qëndër në Los Angeles, Kaliforni, ShBA.
20th Century Studios ka prodhuar filma shumë të suksesshëm si Star Wars, Ice Age, X-Men, Die Hard, Alien, Night at the Museum, Home Alone, Predator, Alien vs. Predator, The Rocky Horror Picture Show, Revenge of the Nerds, Wall Street, Minority Report, Mr. and Mrs. Smith, Avatar, Percy Jackson, Diary of a Wimpy Kid, The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader, Rio, The Maze Runner dhe Titanic (Bashkëprodhim me Paramount Pictures).
Tomoyuki Kajino
(lindur më 11 Korrik 1960) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 9 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Stoke City F.C.
Stoke City F.C. është klub futbollistik që luan aktualisht në ligën angleze Premier League
Sukseset më të më mëdha
Kupa e parë, dhe deri më sot i vetmi trofe i tyre i madhe, Kupa u fitua në vitin 1972, kur ekipi mundi Chelsea me rezultat 2-1. Pozita më e lartë e ekipit isht në vendin e 4, e cila u arrit në 1935-36 dhe 1946-47. Stoke ka luajtur në finalen e FA në vitin 2011, duke përfunduar e dyta deri tek Manchester City dhe kanë arritur tri FA Cup gjysmë-finale; në vitin 1899, atëherë në 1971 dhe 1972. Stoke ka konkurruar në futbollin evropian në tre raste, së pari në 1972-73 pastaj në 1974-75 dhe më të fundit në 2011-12. Klubi ka fituar ligën futbollistike dy herë, në 1992 dhe në 2000.
Nonda Bulka dhe Përmeti
Nonda Bulka dhe Përmeti : artikuj, ese, kujtime, vlerësime libër me autor Nonda Bulka i mblodhi Stilian Adhami. Botuar në Tiranë nga "Neraida" në vitin 2006. Faqet e librit 351. ISBN 99943-785-3-8
Stoke City F.C.
Sukseset më të më mëdha
Sukseset e klubit gjatë sezonit 2016-16, për 26 ndeshje sa ka luajtur ka gjithsejt 8 Fitore , 8 Barazime dhe 10 Humbje. Gola të shënuar 30, gola të pësuar 40. Gol Dallim -10. Me gjithsejt 32 Pikë, java 26.
Statistikat ekipore për sezonin 2016-17: Më së shumti paraqitje : Më së shumti gola : Më së shumti Asistime : Më së shumti Kartonë të verdhë :
Ekipi
Sulmuesit : Mesfushorët : Mbrojtësit : Portjerë :
Dita Kombëtare e trashëgimisë kulturore
Dita Kombëtare e trashëgimisë kulturore festohet çdo vit më 29 shtator. Në themel të kësaj dite qëndron akti patriotik dhe atdhetar i ushtarakëve: Kamber Bënja, Bexhet Manastirliu dhe Abaz Taushani, të cilët ndaluan plaçkitjen dhe vjedhjen e objekteve arkeologjike të parkut të Apollonisë, në vitin 1916, gjatë luftës së I -rë botërore. Festimet për herë të parë, të datës 29 shtator, si Dita Kombëtare e trashëgimisë kulturore në Shqipëri u bënë në vitin 2003.
Arcade
"Arcade" (e njohur edhe si "Loving You is a Losing Game") është një këngë e këngëtarit holandez Duncan Laurence. Kënga u lançua për shkarkim dixhital në 7 Mars 2019 si kënga kryesore nga albumi i tij debutues në studio Small Town Boy dhe gjithashtu shfaqet në debutimin e tij EP Worlds on Fire. Kënga u shkrua nga Duncan Laurence, Joel Sjöö, Wouter Hardy dhe Will Knox.
"Arcade" përfaqësoi Holandën në Festivalin Evropian të Këngës 2019 në Tel Aviv, Izrael, të cilin ajo fitoi. Pasi u njoftua formacioni i plotë i këngëve, Arcade ishte favoriti i bastoreve për të fituar Eurovision, dhe kishte mbetur i tillë derisa të mbaronte konkursi. Një version akustik i këngës u publikua më 19 korrik 2019. Në Shkurt 2020, "Arcade" fitoi një Çmim Edison për këngën më të mirë pop të vitit.
Më 27 nëntor 2020, Laurence lëshoi një version duet të "Arcade" me këngëtarin amerikan FLETCHER.
Gaqo Veshi
Gaqo Veshi gazetar dhe shkrimtar shqiptar, me pseudonim letraro-humoristik, Hyskë Borobojka. Ka lindur më 25 tetor 1930 në Lavdar të Oparit, rrethi i Korçës. Nga viti 1948 deri në vitin 1952 ka kryer shkollën e mesme “Asim Zeneli” në Gjirokatër bashkë me Dritëro Agollin dhe Ismail Kadarenë. Pas këtij viti ka ndjekur studimet në Institutin e Lartë Pedagogjik dyvjeçar në Tiranë.
Gaqo Veshi mbahet mend si gazetari më me popullaritet, me karrierën më të sukseseshme dhe më të gjatë, prej më shumë se 20 vjetësh, nga viti 1970 e derisa ajo u mbyll në vitin 1991, në revistën humoristike “Hosteni” që dilte në periudhën komuniste, një revistë që, për hir të së vërtetës, nuk e kishte qejf as vetë regjimi, pasipërbënte të vetmen “opozitë” në Shqipëri, dhe ndoshta për këtë arsye edhe mbahej.
Por Gaqo Veshi mbahet mend edhe për korrespondencën më të gjatë, prej më shumë se 15 vjetësh, me mikun e tij të shkollës së mesme në Gjirokastër (miqësi qëmë pas zgjati gjithë jetën) me Dritero Agollin, që botohej në çdo numër të revistës “Hosteni” me pseudonimet: Gaqoja – Hyskë Borobojka dhe Driteroi – Bamkë Çomanga.
Ka shkruajtur mbi 15 libra humori. Edhe pas rënies së sistemeve ka botuar dhe vazhdon të botojë rrëfime, fejtone, skica humoristike, intervista, reportazhe në shtypin aktual.
Kad bi bio bijelo dugme
Albumi u rendit i 14-ti në listën e 100 albumeve më të mëdhenj jugosllavë të rockut dhe popit në librin e vitit 1998 YU 100: najbolji albumi jugoslovenske rok i pop muzike ( YU 100: Albumet më të mira të muzikës jugosllave pop dhe rock ).
Regjistrimi
Para publikimit të albumit, Bijelo Dugme pati sukses të madh me teket e tyre 7 inç. Shtëpia diskografike e grupit, Jugoton, synonte ta nxirrte albumin e parë të Bijelo Dugmes gjatë pranverës së vitit 1975, por menaxheri i grupit, Vladimir Mihaljek, arriti ti bindë drejtuesit e shtëpisë që ta publikonin albumin gjatë vjeshtës së vitit 1974. Seancat e regjistrimit filluan më 2 tetor 1974 në mjediset e Akademik Studio në Lubjanë. Albumi u prodhua nga vetë anëtarët e grupit, me ndihmën e producentit të Akademik Studios, Deço Žgur. Albumi përmbante një version të ri të këngës së titulluar, të cilën grupi e kishte lëshuar fillimisht si një teke 7-inç në 1973, ndërsa ende performonte me emrin Jutro.
Kopertina e albumit
Kopertina e albumit u dizenjua nga stilisti Dragan S. Stefanović, i cili do të vazhdonte të dizenjonte kopertina edhe për publikimet e ardhshme të grupit. Katër dekada pas publikimit të albumit, u zbulua se emri i modeles ishte Ljiljana Božanić.
Kritiku i rrokut Dražen Vrdoljak deklaroi në vitin 1981 se kopertina e albumit Kad bi bio bijelo dugme "përfaqësoi një ndryshim në konceptimin e kopertinave të albumeve vendase [jugosllave] rock, identike me ndryshimin që muzika e Bregoviqit bëri në skenën tonë rock".
Lista e këngëve
Të gjitha këngët janë shkruar nga Goran Bregoviq, përveç rasteve të shënuara.
Pritja
Albumi u prit mirë nga publiku dhe kritika. Në një përmbledhje të Džuboks, Maksa Ćatović shkroi: Tingujt e shënuar mbi këtë regjistrim mund të thuhet me bindje se janë muzikë jugosllave pop. YU Grupa përfshinte motive folk dhe tani djemtë e Bijelo Dugmes po e bëjnë, me sa duket shumë më mirë dhe shumë më afër shijes së audiencës. Ne mund ta quanim këtë pa frikë edhe albumin e parë të rockut jugosllav. Hyrja e këngës hapëse të albumit u referua si "pastirski" (si bari) nga kritiku i rrokut Dražen Vrdoljak në rishikimin e tij të botuar më 30 nëntor 1974 në Studio. Disa javë më vonë, një shkrim për albumin në Tina përdori termin "pastirski rok" ( rok barinjsh ). Termi u përqafua shpejt nga një pjesë më e gjerë e publikut jugosllav dhe u përdor shpesh në mënyrë poshtëruese, për të përshkruar tingujt hard rock të Bijelo Dugmes të ndikuara nga Deep Purple dhe Led Zeppelin të përziera me elementët e muzikës popullore ballkanike.
Hitet më të mëdha të albumit ishin titulli, hiti i ndikuar nga rock and roll "Ne spavaj, mala moja, muzika dok svira" dhe balada " Selma ". Menjëherë pas publikimit të tij, albumi theu rekordin e mbajtur nga albumi debutues i YU Grupa, i cili u shit në më shumë se 30,000 kopje. Në shkurt 1975, grupit iu dha një pllakë regjistrimi e artë në Festivalin e Opatijas, pasi ata shitën albumin e tyre debutues në më shumë se 40,000 kopje. Numri përfundimtar i kopjeve të shitura ishte rreth 141,000.
Trashëgimia
Albumi u anketua në vitin 1998 si i 16-ti në listën e 100 albumeve më të mëdhenj të rock dhe pop jugosllav në librin YU 100: najbolji albumi jugoslovenske rok i pop muzike ( YU 100: Albumet më të mira të muzikës pop dhe rock jugosllave ).
Kënga me titull u anketua në vitin 2000 si e 97-ta në listën e 100 këngëve më të mira të rock-ut jugosllav të të gjitha kohërave të Rock Express.
Në vitin 2015 kopertina e albumit Kad bi bio bijelo dugme u rendit e 20-ta në listën e 100 kopertinave më të mira të albumeve të Rock-ut Jugosllav të botuar nga revista ueb Balkanrock.
Kryengritja e viteve 1833–39
Kryengritja shqiptare e viteve 1833–39 ndodhi në Shqipëri, si një reagim kundër politikës së re të centralizimit të administratës Osmane.