cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vëmendja
Llojet e vëmendjes
Vëmendja më së miri përshkruhet si fokusim i qëndrueshëm i burimeve kognitive në informacion, përderisa filtron apo injoron informacionin e jashtëm. Vëmendja është një funksion shumë bazik që shpesh është një shenjë paralajmëruese për të gjitha funksionet e tjera neurologjike/kognitive. Siç është shpesh rasti, modelet klinike të vëmendjes ndryshojnë nga modelet e investigimit. Një nga modelet më të përdorura për vlerësimin e vëmendjes në pacientët me patologji të ndryshme neurologjike është modeli i Sohlberg dhe Mateer. 25 Ky model hierarkik është i bazuar në rikthimin e proceseve te vëmendjes së pacientëve me dëmtim të trurit pas gjendjes së komës (humbjes së thellë të ndjenjave). Pesë lloje të ndryshme të aktiviteteve të vështirësisë në rritje janë përshkruar në model; të lidhur me aktivitete ata pacientë mund të bëjnë sikur procesi i tyre i shërimit ka avancuar. •
Vëmendja e fokusuar: Aftësia për t'ju përgjigjur në mënyrë diskrete stimujve specifik vizual, auditor ose të prekshëm. •
Vëmendja e qëndrueshme (vigjilenca dhe përqendrimi): Aftësia për të mbajtur një përgjigje të qëndrueshme të sjelljes gjatë aktivitetit të vazhdueshëm dhe të përsëritur. • Vëmendja selektive: Aftësia për të mbajtur një strukturë të sjelljes apo kognicionit në sipërfaqen e stimujve shpërqëndrues apo garues. Prandaj ajo përfshin nocionin e "lirisë nga shpërqëndrimi."
•Vëmendja alternative: Aftësia e fleksibilitetit mental që lejon individët për të zhvendosur fokusin e tyre të vëmendjes dhe për të lëvizur në mes të detyrave që kanë kërkesa të ndryshme kognitive. •
Vëmendja e ndarë: Kjo është niveli më i lartë i vëmendjes dhe i referohet aftësisë për të reaguar njëkohësisht në detyra të shumëfishta apo kërkesa të shumëfishta të një detyre. Ky model ka treguar të jetë shumë i dobishëm në vlerësimin e vëmendjes në patologji të ndryshme, lidhet ngushtë me vështirësitë e përditshme dhe është veçanërisht i dobishëm në hartimin e programeve stimuluese të tilla si procesi i trajnimit të vëmendjes, një program rehabilitimi për pacientët neurologjik të të njëjtit autor.
Lidhjet nervore
Shumica e eksperimenteve tregojnë se një lidhje neurale e vëmendjes e rrit ndezjen. Nëse një neuron ka një përgjigje të caktuar ndaj një stimuli kur kafsha nuk është duke iu përgjigjur stimulit, atëherë kur kafsha i përgjigjet stimulit, përgjigja e neuronit do të shtohet edhe nëse karakteristikat e stimulit mbeten të njëjta. Në pasqyrën e vitit 2007, Knudsen 26 përshkruan një model më të përgjithshëm që identifikon katër pjesë qëndrore të proceseve të vëmendjes, me kujtesën punuese në qendër: •	Memoria punuese ruan përkohësisht informacionin për analizë të hollësishme. •	Përzgjedhja garuese është procesi që përcakton cilat informata do të kenë qasje në memorien e punës. •	Nëpërmjet kontrollit të ndjeshmërisë nga lartë-poshtë, proceset më të larta kognitive mund të rregullojnë intensitetin e sinjalit në kanalet informuese të cilat garojnë për t’u futur në memorien punuese dhe në këtë mënyrë iu jep atyre një përparësi në procesin e përzgjedhjes konkurruese. Nëpërmjet kontrollit të ndjeshmërisë nga lartë-poshtë, përmbajtja e çastit e memories punuese mund të ndikoj në zgjedhjen e informatës së re dhe në këtë mënyrë të ndërmjetësoj vullnetarisht kontrollin e vëmendjes në një lak të përsëritur (vëmendja endogjene - e brendshme).50 •	Filterat e spikatur nga poshtë-lartë automatikisht zmadhohen për të ju përgjigjur një stmuli të rrallë, ose stimujve instinktiv apo me relevancë të mësuar biologjike (vëmendja ekzogjene – e jashtme).50 Në mënyrë nervore, në nivele të ndryshme hierarkike, hartat hapësinore mund të rrisin ose të pengojnë aktivitetin në zonat shqisore dhe të nxisin sjelljet orientuese sikurse lëvizjen e syrit.
•	Në maje të hierarkisë, fushat frontale të syrit (FSF) ose FEF – shkurtesë nga anglishtja për frontal eye fields në korteksin frontal, pjesën dorzolaterale (pjesa e epërme anësore), përmbajnë një hartë hapësinore retinocentrike (me qendër në retinë). Mikrostimulimi në zonën FEF i nxitë majmunët të bëjnë lëvizje të shpejtë të syve në mes të dy pikave të fiksimit në një vend relevant (anglisht – saccade). Stimulimi në nivele shumë të ulëta për të nxitur një gjë të tillë, prapë se prapë do të rrisë përgjigjet kortikale ndaj stimujve të vendosur në fushën përkatëse. •	Në shkallën e ardhshme të ulët, një llojllojshmëri e hartave hapësinore është gjetur në korteksin parietal. Në veçanti, zona laterale ndërparietale (LIP) përmban një hartë të spikatur dhe është e ndërlidhur edhe me FEF dhe me zona shqisore. •	Disa pergjigje automatike të cilat ndikjonë në vëmendje, sikuse orientimi drejt një stimuli shumë të dukshëm, ndërmjetësohen subkortikalisht nga kollikuli superior. •	Në rrjetin e organizimit nervor, mendohet se proceset sikurse inhibicioni lateral (pengimi anësor) ndërmjetësojnë procesin e përzgjedhjes konkurruese. Në shumë raste vëmendja prodhon ndryshime në elektrocefalogram EEG. Shume kafshë, përfshirë edhe njerëzit prodhojnë valë gama (40–60 Hz) kur e fokusojnë vëmendjen në ndonjë objekt ose aktivitet të veçantë. 28 29 30 31
Nje tjetër model i përdorur për sistemin e vëmendjes është nxjerrur nga disa hulumtues sikurse Michael Posner. Ai e ndan vëmendjen në tre përbërës funksional : njoftuese, orientuese dhe vëmendje ekzekutive.20 32 •	Njoftimi është procesi i përfshirë në të bërit dhe të qëndruarit vëmendshëm kundrejt asaj që të rrethon. Njoftimi shfaqet në lobet frontale dhe parietale të hemisferës së djathtë, dhe modulohet nga norepinefrina.33 34 •	Orientimi është drejtimi i vëmendjes drejt një stimuli specifik. •	Vëmendja ekzekutive përdoret kur ka një konflikt në mes të sinjaleve të shumëfishta të vëmendjes. Në thelb është e njëjtë me qendrën ekzekutive në modelin e Baddeley-it të memories punuese. Detyra mbështetëse e Eriksenit ka treguar që kontrolli ekzekutiv i vëmendjes mund të gjendet në korteksin singular anterior. 35
Ndryshimet kulturore
Duket se fëmijët zhvillojnë modele të vëmendjes që lidhen me praktikat kulturore të familjeve të tyre, komuniteteve dhe institucioneve në të cilat ata marrin pjesë. 36
Në vitin 1955, Jules Henry sugjeron se ka dallime shoqërore në ndjeshmërinë ndaj sinjaleve nga shumë burime të vazhdueshme që bëjnë thirrje për ndërgjegjësimin e njëkohshëm rreth disa niveleve të vëmendjes. Ai i lidhi spekulimet e tij me vëzhgimet etnografike të komuniteteve në të cilat fëmijët janë të përfshirë në një bashkësi komplekse sociale me marrëdhënie të shumëfishta. 37
Shumë fëmijë indigjen në Amerikë kryesisht mësojnë duke vëzhguar dhe duke luajtur. Ka shumë studime që mbështesin atë se përdorimi i vëmendjes së mprehtë në të mësuar është shumë më e zakonshme në komunitetet indigjene të Veriut dhe në Amerikën Qendrore se sa në një mjedis të klasës së mesme. 38 Ky është një rezultat direkt i të mësuarit përmes vëzhgimit dhe lojës.
Vëmendja e mprehtë është edhe kërkesë edhe rezultat i të mësuarit përmes vëzhgimit dhe lojës. Përfshirja e fëmijëve në komunitet u jep atyre mundësinë që mprehtësisht të vëzhgojnë dhe të kontribuojnë në aktivitete që nuk janë të lidhura drejtpërdrejt me ta. Mund të shihet nga komunitete dhe kultura të ndryshme indigjene, siç janë Mayans e San Pedros, që fëmijët mund të marrin pjesë në ngjarje të shumëfishta, njëkohësisht. 37 Shumica e fëmijëve Maya kanë mësuar që t’i kushtojnë vëmendje disa ngjarjeve në të njëjtën kohë, në mënyrë që të bëjnë vëzhgime të dobishme.39 Një shembull është vëmendja e njëkohshme që përfshinë vëmendjen e pandërprerë drejt disa aktivitete që ndodhin në të njëjtën kohë. Një tjetër praktikë kulturore që mund të lidhet me strategjitë e vëmendjes së njëkohshme është koordinimi brenda grupit. Të vegjëlit dhe kujdestarët e San Pedros i koordinojnë shpesh aktivitetet e tyre me anëtarët e tjerë të grupit në një përfshirje të shumëfishtë se sa në një formë diadike. 3 Hulumtuesit konkludojnë se fëmijët me lidhje të ngushta me rrënjët indigjene amerikane kanë një tendencë të lartë veçanërisht për të qenë vëzhgues të mprehtë. 4 Kjo mënyrë e të mësuarit përmes vëzhgimit dhe lojës kërkon nivele aktive të menaxhimit të vëmendjes. Fëmija është i pranishëm përderisa kujdestarët angazhohen në aktivitetet e përditshme dhe përgjegjësitë si: thurje, bujqësi dhe shkathtësi tjera të nevojshme për të mbijetuar. Të qenurit prezent i mundëson fëmijëve t’a përqëndrojnë vëmendjen e tyre në veprimet e performuara nga prindërit, më të rriturit dhe/ose vëllezërit e motrat më të mëdhenjë në moshë. 38 Për të mësuar në këtë mënyrë, nevojitet vëmendje e mprehtë dhe fokusim. Eventualisht nga fëmija pritet që të jetë në gjendje t’i përvetësoj vet këto shkathtësi. Modelet e vëmendjes
Në fushën e vizionit kompjuterik, janë bërë përpjekje në modelimin e mekanizmit të vëmendjes njerëzore, sidomos mekanizmit të vëmendjes nga poshtë-lartë.40 Në përgjithësi, ka dy lloje të modeleve që imitojnë mekanizmin e spikatjes poshtë-lartë. Një mënyrë bazohet në analizën e kontradiktave hapësinore. Për shembull, një mekanizëm i qendrës -rrethuese është përdorur për të përcaktuar dukshmërinë nëpër shkallë, frymëzuar nga mekanizmi i supozuar nervor. 41 Është dhënë poashtu një hipotezë për atë se disa të dhëna vizuale janë në thelb të dukshme në kontekste të caktuara sfondi dhe se këto janë në fakt detyra të pavarura. Ky model e ka vendosur veten si një ekzemplar për detektimin e dukshmërisë dhe në vazhdimësi përdoret për krahasim në literaturë; 40 mënyra tjetër bazohet në shpeshtësinë e analizave të domenit. Kjo metodë është propozuar fillimisht nga Hou etl al., 42 kjo metodë është quajtur SR dhe më pas është paraqitur edhe metoda PQFT. Të dyja SR dhe PQFT përdorin vetëm fazën informative. 40 Në vitin 2012, është paraqitur metoda HFT ku përdoren edhe amplituda edhe faza informative. 43 Negelizhimi gjysmë-hapësinor
Artikulli kryesor: Neglizhimi gjysmë-hapësinor
I quajtur gjithashtu neglizhimi unilateral (një-anësor), ndodhë shpesh kur njerëzit kanë dëmtim në hemisferën e djathtë. 44 Ky dëmtim shpesh çon në një tendencë për të injoruar anën e majtë të trupit të dikujt apo edhe anën e majtë të një objekti që mund të shihet. Dëmtimi në anën e majtë të trurit (hemisfera e majtë) rrallë prodhon neglizhim signifikant të anës së djathtë të trupit ose objektit në mjedise lokale të personit. 45 Efektet e neglizhencës hapësinore, megjithatë, mund të variojnë dhe ndryshojnë në varësi të asaj se cila zonë e trurit është dëmtuar. Dëmtimi i substrateve të ndryshme nervore mund të rezultojë në lloje të ndryshme të neglizhencës. Çrregullimet e vëmendjes (të lateralizuara dhe jo të lateralizuara) mund të kontribuojnë gjithashtu në simptoma dhe efekte. 45 Shumë kërkime kanë pohuar se dëmtimi në masën gri brenda trurit rezulton në neglizhencë hapësinore. 46 Teknologjia e re ka prodhurar më shumë informacion, sikurse ekziston një rrjet i shpërndarë i zonave të trurit frontale, parietale, temporale dhe subkortikale lidhja e të cilave është shpërfillur. 47 Ky rrjet mund të lidhet me kërkime të tjera si dhe; rrjeti dorzal i vëmendjes lidhet me orientimin hapësinor. 48 Efekti i dëmtimit në këtë rrjet mund të rezultoj në pacientë që e neglizhojnë anën e tyre të majtë kur shpërqëndrohen nga ana e tyre e djathtë ose ndonjë objekt në anën e tyre të djathtë.44
Irmaj
Irmaj ishte një vendbanim antik i fortifikuar helenistik në pjesën jugore të Ilirisë, në zonën e vendbanimeve të Dassarets. Sot, rrënojat e saj ndodhen në pjesën qendrore të Shqipërisë, në zonën e fshatit Gramsh, në anën lindore të maleve të Tomorrit, në Devoll (wd) nga lumi përafërsisht. 6 kilometra në perëndim.
Rrënojat e saj u gërmuan në vitin 1960 nga Frano Prendi (wd) dhe Dhimosten Budina (wd). Me sa duket në shekullin 4 p.e.s. Irmaj ishte një nga vendbanimet më të rëndësishme ilire në luginën e Devollit (i njohur në atë kohë si Hebros). Muret e tij dhe porta e harkuar e qytetit dëshmojnë për ndikimin helenistik, ashtu si edhe gjetjet nga gërmimet, duke përfshirë volat dhe statujat. Midis këtyre të fundit, statuja prej bronzi e një atleti valltar nga nga shekulli 3 p.e.s. si dhe një kokë bronzi e mëvonshme, me sa duket romake. Iliria i. e. Pas pushtimit romak dhe gjatë ndërtimit të rrugës Via Egnatia, vendbanimi ishte ende i banuar.
Sipas disa supozimeve, rrënojat e Irmajt mund të identifikohen me Kodrionin, i cili u shkatërrua gjatë Luftës së Dytë Romako-Maqedonase në vitin 200 p.e.s.. Ajo u pushtua nga romakët gjatë fushatës sy tyre në Dasaretia.
Alaudin Frashëri
Alaudin Frashëri (Korçë, 3 maj 1912 - Tiranë, 4 qershor 1997) ka qenë agronom shqiptar.
Biografia
U lind në Korçë. Ai diplomoi si Inxhinier Gjeodet në Universitetin e Gracit në Austri në vitin 1941. Punoi në disa ndërmarrje si inxhinier në ndërtimin e hidrocentraleve, në firmën Karl Zais Jena (Carl Zeiss Jena), dhe më tej si Asistent në Katedrën e Gjeodezisë, në Universitetin e Gracit.
Në vitin 1946 kthehet në Shqipëri ku punon fillimisht në Degën e Kadastrës, pranë Ministrisë së Bujqësisë. Meritë e punës se tij në atë kohë është përgatitja përmes kurseve e një numri specialistësh, të cilët do të përbënin bërthamën e ardhshme të topografëve shqiptarë. Si drejtues teknik i tyre ai punon për zbatime gjeodetike në Elbasan, Tiranë e Fier. Më pas, në rilevimin e fushës së Kavajes dhe matjet topografike si edhe studimet për sistemimet agrare dhe bonifikimin e rreth 350 mijë ha tokë në zonat fushore-kodrinore. Këto punime pasqyrohen në hartat përkatëse e dokumentacion bazë, të trashëguar dëri në ditët e sotme.
Për 15-vjet me radhë ai punon në Fakultetin e Pyjeve të Institutit të lartë Bujqësor, sot Universiteti Bujqësor i Tiranës në përgatitjen e specilistëve të ardhshëm.
Veprat
Prof. Alaudin Frashëri është autori i parë i teksit mësimor të Gjeodezisë, Gjeodezisë së Aplikuar si edhe i hartimit të programeve mësimore të një sërë disiplinash të afërta me Gjeodezinë.
Graft-De Rijp
Graft-De Rijp është një komunë në provincën Holanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe 21.75 km² dhe popullsi 6499 banorë. De Rijp është kryeqendra e komunës.
Türk Telekom Arena
250px|thumb|right|Türk Telekom Arena
Türk Telekom Arena është një stadium futbollistik në Stambolli të Turqisë dhe shtëpia e njërit prej klubeve më të mëdha futbollistike në botë, Galatasaray. Ekipi zhvillon ndeshjet e tij në këtë stadium qysh prej vitit 2011. Pas stadiumit Olypiat Stadion të Stambolli, me 52.652 vende ky është stadiumi i dytë në Turqi e Madhe për nga kapaciteti i shikuesëve.
Diagrami i kolaboracionit
parapamje|Collaboration diagramit|300px Collaboration diagram ose ndryshe i njohur si Communication diagram grupon bashkë lidhjet ndërmjet objekteve të ndryshëm. Bashkëveprimet renditen si lidhje të numëruara të cilat ndihmojnë të ndiqet sekuenca e bashkëveprimeve. Collaboration diagrami ndihmon të identifikohen të gjitha lidhjet që ka çdo objekt me një objektet tjera. Në modelimi 4+1 i Collaboration diagrami i përket pjesës së "Pikëpamjeve Procesore" për veprime dinamike. Collaboration diagramet demonstrojnë se si objektet janë te lidhur në mënyrë statike. Collaboration diagrami është shumë i ngjashëm me diagramin e sekuencës për qëllimin që arrin, në fjalë të tjera, tregon lidhjen dinamike të objekteve në sistem.
Përshkrimi
parapamje|Një shembull i collaboration diagramit |300px Collaboration diagrami sqarohet shumë lehtë duke modeluar objektet në sistem dhe duke prezantuar si lidhje asociacionet ndërmjet objekteve. Lidhja ndërmjet objekteve paraqiten me shigjeta. Për të identifikuar thirjet rendore të këtyre objekteve, afër çdo shigjete shënohet një numër. Ata tregojnë lidhjet ndërmjet objekteve dhe rendin e mesazheve të kaluara nëpërmjet tyre. Objektet renditen si ikona dhe shigjetat tregojnë mesazhet që kalojnë ndërmjet tyre. Numrat pranë mesazheve quhen numra rendor. Siç sugjeron edhe emri, ata tregojnë rendin e mesazheve që janë duke kaluar ndërmjet objekteve. Ka plot skema të numërimit rendor që janë të pranuara në UML. Mund të përdoret edhe një format i thjeshtë 1,2,3…, siç sqaron edhe shembulli i mëposhtëm, ose për diagrame më të komplikuara dhe më të detajuara mund të përdoret edhe skema si 1, 1.1, 1.2, 1.2.1 ...
Shembull
Le ta shqyrtojmë një softuer që kontrollon një telefon celular të thjeshtë. Ky cellular përmban butona për të shtypur numra dhe një buton “Dërgo” për realizimin e thirrjeve. Ka harduer dhe softuer që merret me mbledhjen e numrave të shtypur për thirje dhe një radio celulare që kujdeset për lidhjen me rrjetin celular. Ka një mikrofonë, dëgjues dhe ekran. Të analizojmë procesin hap mbas hapi. Në rend të parë e kemi procesin ku gjatë shtypjes së butonave për numra të fillohet shënimi i numrit të telefonit. Si e din softueri që një buton është shtypur? Ka mënyra të ndryshme për ta bërë këtë: por më e thjeshta është të ketë një objekt Buton që dërgon një shifër si porosi. Cili objekt duhet të pranon këtë porosi? Duket qartë që duhet të jetë objekti Dialer. Ky objekt pastaj duhet ti tregon Ekranit të paraqesë shifrën e re, e gjithashtu ti tregojë Autoparlantit të emiton tingullin e duhur. Kjo procedurë vazhdon deri sa të shtypet butoni Dërgo. Kur shtypet butoni Dërgo, objekti Buton dërgon mesazhin Dërgo deri tek Dialeri. Ai pastaj dërgon një porosi Lidhu deri te RadiojaCelulare dhe bashkangjit numrin e telefonit. RadiojaCelulare më vonë i tregon Ekranit të prezanton shenjën NëPërdorim.
Nga Collaboration diagrami në Communication diagram
Në teknologjinë UML 2 tashmë kemi në përdorim një emër tjetër për Collaboration diagram. Paraqitja e rrjedhojës së porosive ndërmjet objekteve në një aplikacion i Orientuar në Objekte dhe për te shprehur lidhjet ndërmjet klasave, emërtohet me Communication diagram, ose diagrami i Komunikimit. Edhe pse këto diagrame i përdorim më pakë ata janë shum të dobishëm në situata ku si kërkesë fillestare nuk kemi Use Case diagrame. Këto diagrame janë tepër të përdorur nga njerëz të cilët preferojnë UML Class diagramet pasi janë të ngjashëm ndërmjet veti.
Bordi këshilldhënës evropian për hulumtime
BKEH ishte Bordi Këshilldhënës evropian për hulumtime nga viti 2001 deri në vitin 2007. Pasardhës i tij - që nga viti 2008 - është Bordi evropian i hapësirës hulumtuese (BEHH).
Për Bordin
Është një komision i nivelit të lartë, i pavarur, këshilldhënës i krijuar nga Komisioni Evropian për të ofruar këshilla për dizajnimin dhe implementimin e politikave hulumtuese të BE-së. BKEH përbëhet nga 45 ekspertët më të mirë (BEHH: 22) nga vendet e BE-së dhe jashtë saj. Anëtarët e tij janë të emëruar në cilësi personale dhe vijnë nga një numër i madh fushash akademike dhe industriale, por duke i përfaqësuar edhe intereset e tjera sociale. BKEH është e përqëndruar në realizimin e Hapësirës hulumtuese evropiane dhe përdorimin e instrumenteve për politika, siç janë Programet kornizë për HZHT të komunitetit. BKEH ofron këshilla dhe mendime për çështje specifike, me kërkesë të Komisionit Evropian ose me inicaitvë të tij. Bordi është i lirë të bashkëpunojë me organizata dhe institucione që janë të interesuara për hulumtimet në Evropë, të krijojë grupe punuese për tema specifike dhe të konsultohet me ekspertë të tjerë që mund ta pasurojnë veprimtarinë e tij. Horst Soboll ishte kryesues i BKEH deri në vitin 2007(?), ndërsa prej vitit 2001 deri në vitin 2005 ishte Helga Nowotny.
Gjeografia e Skocisë
300px|thumb|right|Harta e Skocisë
Masa territoriale e Skocisë është kryesisht ajo e përcaktuar më 1237 nga Traktati i Jorkut mes Skocisë dhe Anglisë dhe Traktati i Perthit më 1266 me Skocisë dhe Norvegjisë. Përjashtime të rëndësishme përfshijnë Ishullin e Njeriut, e cila meqë u mor nga Anglia në shekullin e 14të tani është Varësi e Kurorës jashtë Britanisë së Madhe; grupet ishullore të Orkneyt dhe Shetlandit, të cilat janë marrë nga Norvegjia më 1472; dhe Berwick-upon-Tweed, e marrë nga Anglia më 1482.
599 p.e.s.
Mbi vitin 599 p.e.s..
Standard (gazetë)
Standard është gazetë e përditshme e pavarur në gjuhën shqipe.
Lidhje të jashtme
http://www.standard.al/
Kolloleçi
Kolloleç është një vendbanim në komunën e Dardanës, Kosovë.
593 p.e.s.
Mbi vitin 593 p.e.s..
Dhori Kule
Dhori Kule (lindur më 17 shkurt 1957), është ekonomist shqiptar dhe Rektor i Universitetit të Tiranës.
Dhori Kule ka lindur në Berat më 17 shkurt 1957. Shkollën e mesme e kreu në Shkollën e Mesme të Përgjithëshme "Babë Dudë Karbunara" të qytetit të lindjes, me rezultate të shkëlqyera. Gjatë kësaj periudhe Kule ishte pjestar i ekipit të futbollit të të rinjve të Klubit Sportiv Tomori. I ati i tij Petraq Kule ishte gjithashtu sportist (alpinist), Mjeshtër Sporti.
Në vitin 1981 Kule përfundoi me rezultate të larta studimet në Fakultetin Ekonomik të Universitetit të Tiranës. Pas mbarimit të studimeve Kule punoi si përgjegjës i Departamentit të Ekonomisë në Uzinën Mekanike të Naftës në Kuçovë dhe si pedagog i jashtëm në degën e Universitetit të Tiranës në Berat. Pas tri vitesh u emërua pedagog efektiv në Fakultetin e Ekonomisë të Universitetit të Tiranës ku vazhdon edhe sot.
Në 2008, Presidenti i Republikës së Shqipërisë, dekretoi Prof. Dr. Dhori Kulen Rektor të Universitetit të Tiranës. Prof. Kule u zgjodh rektor nga një proces zgjedhor, ku morën pjesë i gjithë stafi akademik, stafi joakademik, si dhe studentët e Universitetit të Tiranës. Kule ishte gjithashtu Kryetar i Rrjetit të Universiteteve Shqipfolëse, i cili u krijua më 13 qershor 2008 me iniciativën e Universitetit të Tiranës.
Dhori Kule është autor i mjaft artikujve shkencorë, të cilët janë botuar brenda dhe jashtë vendit. Ai është bashkautor i disa teksteve, si Hyrje në Ekonomi, Ekonomi e Zbatuar etj. Ka kryer mjaft studime të karakterit ekonomik, si dhe ka marrë pjesë në shumë konferenca brenda dhe jashtë vendit. Është njohës shumë i mirë i gjuhës angleze, zotëron atë italiane e ruse. Mban titullin Profesor Doktor në Ekonomi.
Përvojat e tij profesionale janë të shumta, ndër të cilat përmendim funksionin e tij si Dekan i Fakultetit të Ekonomisë për gati 10 vjet dhe njëkohësisht Kryetar i Këshillit të këtij fakulteti.
Prof. Dr Dhori Kule është anëtar i disa bordeve te rëndësishme, ku vlen të përmendet pozicioni si Kryetar i Këshillit të Statistikave, Kryetar i Unionit të Ekonomistëve Mbarëshqiptarë, Anëtar i Bordit Drejtues të Portit të Durrësit etj. Ai është gjithashtu anëtar i Këshillit Bashkiak të Tiranës dhe Kryetar i Komisionit të Ekonomisë së këtij Këshilli.
Prof. Dr Dhori Kules i është dhënë titulli “Qytetar Nderi” i qytetit të Sarandës dhe Kukësit, për kontribute të veçanta në arsim dhe për komunitetin.
Në zgjedhjet për drejtuesit e universiteteve shtetërore të zhvilluara në shkurt 2012, Prof.Dr Dhori Kule u rizgjodh Rektor i Universitetit të Tiranës për një mandat të dytë.
Kantoni Bernaville
Kantoni Bernaville (frëngjisht: Canton de Bernaville) është një kanton në departamentin Somme, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bernaville. Ka sipërfaqe 166.47km2 dhe popullsi 4874 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Bernaville aktualisht përbëhet nga 24 komuna.
Liqeni i Butrintit
Liqeni i Butrintit është një lagunë me kripë në jug të Shqipërisë, e cila shtrihet përgjatë bregut të detit Jon.
Pozita gjeografike
Liqeni ndodhet në juglindje të Sarandës dhe në afërsi të Parkut Kombëtar të Butrintit në rrethin e Sarandës. Liqeni ka një sipërfaqe prej rreth 16,3 kilometra katrore, thellësia mesatare arrin rreth 14 metra, kurse thellësia maksimale arrin deri në 21 metra. Liqeni është 7,1 kilometra i gjatë dhe deri në 3,3 kilometra i gjerë. Sasia e përmbajtjes së kripës të ujit luat në varësi të kohës kur krijohet batica ose zbatica.
Laguna në fundin jugor të saj është i lidhur me detin Jon me anë të kanalit Vivar, që ka një gjatësi prej rreth 2,5 kilometrash. Liqeni dhe rrethinat e tij u formuan në formën e një kuaternari. Para rreth 3000 vitesh zona ishte një gji detar. Pellgu në jug të kanalit të sotëm para shumë kohësh përmbytej nga ujërat e detit Jon, si dhe nga prurjet e vazhdueshme të lumenjve Bistrica dhe Pavlla. Diku nga viti 100 zona fushore ishte zgjeruar aq shumë, sa që romakët filluan t'i përqendronin trupat e tyre aty pranë.
Flora dhe fauna
thumb|220px|djathtas|Zona tipike ku jetojnë pulat e ujit Veçanërisht në fundin verior dhe atë jugor liqeni është i rrethuar nga zona shumë të lagështa, që përkohësisht mund të ndodhen edhe të tëra nën ujë. Brigjet janë zona me kallamishte, të cilat bëjnë dhe pastrimin e ujit që rrjedh për në liqen. Këto zona janë dhe vendi ku jetojnë disa lloje shpendësh, prej të cilave nga më tipiket janë pulat e pellgjeve "Gallinula", disa zogj këngëtarë si gardelinat dhe kanerinat "Acrocephalus arundinaceus", si dhe zogu i rrezikuar "Ixobrychus minutus". Ndryshe nga fundi jugor i liqenit që ka ujëra të kripura që depërtojnë nga deti, zonat me lagështi të fundit verior përmbajnë ujë të ëmbël.
Në juglindje të liqenit të Butrintit gjendet dhe një liqen më i vogël me emrin liqeni i Bufit, forma e të cilit i përngjan një trekëndëshi të tejzgjatur. Liqeni i Bufit, i quajtur ndryshe edhe liqeni i Rrëzës, ka një gjatësi prej gati dy kilometra dhe një thellësi mesatare prej gati një metër. Tokat bujqësore në bregun e tij lindor kalojnë gradualisht në një zonë kodrinore që shtrihet në rrëzë të malit të Miles. Deri në vitet 60-të liqeni kishte ujë të ndenjur. Liqeni i Bufit dikur ishte në fundin e pjesës jugperendimore i lidhur me liqenin e Butrintit, kurse sot lidhja e e tij bëhet me të nëpërmjet një kanali që gjendet në veri të tij. Qysh prej asaj kohe uji ka në përmbajtjen e tij sasira të konsiderueshme të kripës. Zona midis dy liqeneve janë të lagështa, që përkohësisht mund të ndodhen të mbuluara nga uji. Në tokat moçalore midis dy liqeneve ngrihet kodra Kalivo me lartësi 81 metra. Karakteristike për këtë kodër është se ajo në epokën e bronxit ka qenë e banueshme, kurse në shekullin e 6-të para Krishtit ishte e rrethuar me një murr mbrojtës, që arrinte deri në 1300 metra gjatësi.
Liqeni i Butrintit dhe zonat e lagështa përreth saj mbrohen nga Konventa Ramsar. Fundi jugor i kësaj zone është pjesë e Parkut Kombëtar Butrinti. Në zonat përreth liqenit të Butrintit jetojnë 14 lloje kafshësh që janë vlerësuar si të rrezikuara nga shfarrosja. Në asnjë zonë tjetër të Shqipërisë nuk janë gjetur kaq shumë lloje kafshësh. Numri i zogjve arrin në 246, janë numëruar rreth 25 lloje reptilësh e 10 lloje amfibësh. Krahas tyre është vërtetuar që jetojnë dhe rreth 105 lloje peshqish dhe 39 lloje gjitarësh.
Bretkosa epirjote (rana epeirotica), breshka (testudo marginata), boa e rërës (eryx jaculus) dhe zhapiku (podarcis taurica jonica) janë disa nga kafshët tipike që jetojnë në mënyrë të vazhdueshme në zonat përreth liqenit të Butrintit. Edhe për shpendët shtegëtarë, sie disa lloje zogjsh, rosat "Aythya ferina", "Podiceps cristatus" dhe "Tachybaptus ruficollis", apo pula "Gallinula chloropus" etj. liqeni ofron kushte të favorshme për t'u ushqyer dhe shumuar.
Edhe Breshka e detit "Caretta caretta", qënie e rrallë e rrezikuar nga shfarrosja, është parë nga peshkatarët të notojë në ujërat e liqenit të Butrintit. Foka mesdhetare (Monachus monachus) në dokumente të ndryshme figuron si banore e liqenit të Butrintit, por kësaj hipoteze sot mund t'i vihet me të drejtë një pikëpyetje, pasi gjurmet e fundit të ekzistencës së saj, sipas shkencëtarëve shqiptarë, datojnë me vitin 1999. Atëhere ajo u vërejt dhe u vërtetua se jetonte pranë gadishullit të Karaburunit. E megjithatë mendohet që foka mesdhetare herë pas here të braktisë zonat e saj të jetesës në Greqinë veriore dhe t'i afrohet për shkaqe të ndryshme bregdetit shqiptar.
Furnizimi i pamjaftueshëm i liqenit të Butrintit me ujë të ëmbël do të kishte si rrjedhojë rritjen e eutrofisë, d.m.th. të mungesës së oksigjenit në ujë, nga ku mund të çliroheshin edhe gaze helmuese nga fundi i liqenit. Për të parandaluar këtë proçes, që rrezikon barazpeshën dhe faunën e liqenit janë marrë masa për rritjen e furnizimit të liqenit me ujë të freskët, gjë që ka çuar në përmirësimin e dukshëm të kualitetit të ujit.
Qysh prej vitit 1968 në liqenin e Butrintit kultivohet rritja artificiale e midhjeve të zeza të detit (Mytilus galloprovincialis), sasia e grumbullimit të të cilave shkon nga 2000 deri në 7000 kilogram në vit. Me grumbullimin e midhjeve në periudha të caktuara arrijnë të punësohen deri në 250 persona njëherësh.
De Administrando Imperio
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e7/Constantine_VII_Porphyrogenitus.jpg/220px-Constantine_VII_Porphyrogenitus.jpg|djathtas|parapamje| [[Kostandin VII Porfirogjeni|Kostandini VII Porfirogjeni në një fildish të gdhendur të vitit 945.]] De Administrando Imperio ("Mbi qeverisjen e Perandorisë") është titulli latin i një vepre në gjuhën greke të shkruar nga perandori romak lindor i shekullit të 10-të, Konstandini VII. Titulli grek i veprës është Πρὸς τὸν ἴδιον υἱὸν Ρωμανόν ("Për djalin tim Romanos"). Është një manual i politikës së brendshme dhe të jashtme për përdorimin e djalit dhe pasuesit të Kostandinit, perandorit Romanos II. Është një shembull i spikatur i enciklopedizmit bizantin.
Autori dhe sfondi
Perandori Konstandini VII "Porphyrogenitus" (905-959) ishte djali i vetëm i mbijetuar i perandorit Leo VI i Urti (886-912). Leo VI i dha kurorën Konstandinit VII të ri në vitin 908 dhe ai u bë bashkë-perandor. Leo VI vdiq në maj 912, dhe vëllai i tij dhe bashkë-perandori Aleksandri u bë sundimtar i Kostandinopojës, por Aleksandri vdiq në vitin 913.
Kostandini VII ishte shumë i ri për të sunduar vetë prandaj edhe u krijua guvernatori. Më vonë në maj 919 Konstandini VII u martua me Helena Lekapene, e bija e Roman Lekapenit. Në dhjetor 920, Roman I Lekapeni (920–944) u kurorëzua si një bashkë-perandor, por ai me të vërtetë mori përsipër mbretërimin perandorak në Kostandinopojë. Nga viti 920, Kostandini VII u largua gjithnjë e më shumë nga autoritetet perandorake; deri në dhjetor 944, kur djemtë e perandorit Romani I u rebeluan befas dhe e mbyllën babanë e tyre. Konstandini VII, me ndihmën e mbështetësve të tij, mbylli kunetërit e tij dhe drejtoi personalisht nga Perandoria Romake Lindore nga janari 945 deri në vdekjen e tij në nëntor 959.
Babai i Konstandinit, Leo ishte i njohur për mësimet dhe shkrimet e tij, dhe, saktë apo jo, Konstandini VII besonte gjithashtu se nëna e tij, Zoe Karbonopsina, ishte një e afërme e kronikanit Theofan Rrëfimtari, një nga Historianët e Mesëm Bizantin. Konstandini VII ishte një dijetar-perandor, i cili u përpoq të nxiste mësimin dhe arsimimin në Perandorinë Romake Lindore. Ai mblodhi një grup njerëzish të arsimuar dhe iu përkushtua shkrimit të librave për administrimin, ceremonitë dhe historinë e Perandorisë Romake Lindore. Një rreth njerëzish të arsimuar u formua përreth Konstandinit VII, shkroi tre libra të papërfunduar (De Administrando Imperio, De Ceremoniis dhe Mbi temat) dhe përfundoi një biografi të gjyshit të tij, Vasili I.
Teksti i njohur si De Administrando Imperio u shkrua nga perandori Konstandin VII Porfirogjeni, por ai kishte të paktën një "Bashkëpunëtor Anonim" të arsimuar. Thirrjet e drejtpërdrejta të Konstandinit VII për djalin e tij Romanit II dhe komentet në vetën e parë të Kostandinit gjenden si në fillim të traktatit në Proem dhe në kapitullin 13, si dhe në fund të tekstit, në kapitullin 51 Në këtë tekst, i biri i tij Romani II nuk është caktuar kurrë si një sundimtar i vetë-qëndrueshëm. Natyrisht, i gjithë De Administrando Imperio Constantine VII u shkrua kur ai ishte gjallë.
Thuhet se De Administrando Imperio u shkrua midis viteve 948 dhe 952. Kapitujt 27, 29 dhe 45 të veprës e mbështesin këtë pikëpamje. Kapitulli 29 thotë, "tani (sot) është indikcioni VII, viti 6457 nga krijimi i botës," dhe viti bizantin 6457 nga krijimi i botës korrespondon me 948/949 e.s. Kapitulli 45 thotë, " tani (sot) është indikcioni X, viti i krijimit të botës 6460 në mbretërimin e Kostandinit [VII] dhe Romanit [II] ”, dhe viti bizantin 6460 nga krijimi i botës korrespondon me 951/952 të erës sonë.  Nga kjo, duket se disa pjesë të veprës janë shkruar në periudhën 948-952 të e.s. Sipas studiuesve të tjerë, De Administrando Imperio u përpilua në një moment pas vitit 952 dhe para nëntorit 959 kur vdiq Konstandini VII.  Akoma të tjerë besojnë se libri është vetëm një dorëshkrim i papërfunduar i shkruar midis viteve 926 dhe nëntorit 959.
Në fillim të De Administrando Imperio, Konstandini VII shkroi se vepra ishte një grup njohurish që do t'i nevojiteshin djalit të tij Romanit II (lindur në 938 dhe sundoi mes viteve 959-963). Synimi i perandorit Konstandin VII për të shkruar një manual për pasardhësin e tij, Romani II, redukton mundësinë që të jenë shkruar të pavërteta të mëdha. Prandaj, De Administrando Imperio është një nga burimet më të rëndësishme për studimin e Perandorisë Romake Lindore (Bizantit) dhe fqinjëve të saj.
Ai përmban këshilla për qeverisjen e perandorisë heterogjene, si dhe për të luftuar armiqtë e huaj. Vepra kombinon dy nga traktatet e mëparshme të Konstandinit, "Mbi qeverisjen e shtetit dhe kombeve të ndryshme" (Περὶ Διοικήσεως τοῦ Κράτους βιβλίον καὶ τῶν διαφόρων Ἐθνῶν), në lidhje me historitë dhe personazhet e kombeve fqinje me Perandorinë, duke përfshirë hungarezët, peçenegët, rusët e Kievit, sllavët e jugut, arabët, lombardët, armenët dhe gjeorgjianët ; dhe "Mbi temat e Lindjes dhe Perëndimit" ( Περὶ θεμάτων Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως, i njohur në latinisht si De Thematibus ), në lidhje me ngjarjet e fundit në provincat perandorake. Këtij kombinimi iu shtuan udhëzimet politike të vetë Konstandinit ndaj djalit të tij, Romanit.
Përmbajtja
Përmbajtja e librit, sipas parathënies së tij, ndahet në katër pjesë:
Për sa i përket informacionit historik dhe gjeografik, i cili shpesh është konfuz dhe i mbushur me legjenda, ky informacion është në thelb i besueshëm.
Traktati historik dhe antikuar, të cilin Perandori e kishte përpiluar gjatë viteve 940, përmbahet në kapitujt 12-40. Ky traktat përmban histori tradicionale dhe legjendare se si territoret që rrethonin Perandorinë u pushtuan në të kaluarën nga njerëzit që jetonin në to në kohën e perandorit (saracenët, lombardët, venecianët, serbët, kroatët, magjarët, peçenegët). Kapitujt 1-8, 10-12 shpjegojnë politikën perandorake ndaj peçenegëve dhe turqve. Kapitulli 13 është një direktivë e përgjithshme mbi politikën e jashtme që vjen nga Perandori. Kapitujt 43-46 kanë të bëjnë me politikën bashkëkohore në veri-lindje (Armeni dhe Gjeorgji). Udhëzuesit për përfshirjen dhe taksimin e provincave të reja perandorake, dhe për disa pjesë të administratës civile dhe detare, janë në kapitujt 49-52. Këta kapituj të mëvonshëm (dhe kapitulli 53) u krijuan për t'i dhënë udhëzime praktike perandorit Romani II dhe ndoshta janë shtuar gjatë vitit 951–52, për të shënuar ditëlindjen e katërmbëdhjetë të Romanit (952).
Charlotte Perrelli
Charlotte Perrelli lindi më 8 tetor, 1974, në Hovmantorp, Kronobergs län dhe është një këngëtare, aktore dhe drejtuese emisionesh.
Charlotte Perrelli e fitoi Festivalin Evropian të Këngës më 1999 dhe sërish do ta përfaqësoj Suedinë në festivalin e ardhshëm të Eurovisionit në 2008. Aty ajo do të takohet me këngëtaren shqiptare Olta Boka në gjysmëfinale, Perrelli ka thënë se kënga e Olta Bokas është një nga të preferuarat e saj. Dy këngëtaret gjithashtu janë shoqëruar pas takimit në një turnir promovues.
Josip Gjergja
Josip Gjergja (serbokroatisht: Josip Đerđa, Arbanasi, Zarë, 11 shkurt 1911 - Beograd, 18 shkurt 1990), është arbëresh nga Arbanasi i Zarës, politikan dhe diplomat kroat.
Ka qenë anëtarë i PKJ nga viti 1934, i burgosur nga viti 1935-1938. Pjesëmarrës i luftës antifashiste nga 1941. Pas Luftës së Dytë Botërore ambasador i Jugosllavisë në Shqipëri, Egjipt, Libi dhe Birmani. Ndihmës i ministrit jugosllav për punë të jashtme nga viti 1959-1963, delegat dhe nënkryetarë i kuvendit federativ të RSFJ (1970-1972). Pasi ra në konflikt me udhëheqjen e LKK dhe politikën e Josip Broz Titos dha dorëheqje.
Psalteri
thumb|Psalmi i parë nga [[Bibla Hebraike.]] Psalteri apo libri i psalmeve (greq. Ψαλμοί, Emri i këtij Libri a i këtyre këngëve vjen nga vegla muzikore, me të cilën përcilleshin këto këngë kur këndoheshin. Kjo vegël quhej >Psalterion< e ishte vegël muzikore me korda. Hebraisht quhet:  >Sefer tehil'lim Tehil'lim< - >Libri i Himneve Himnet<. Vulgata si dhe Vulgata e re e quajnë:>Libri i psalmeve< që do të thotë : >Libri i këngëve të punuara për tu kënduar të përcjella me vegël muzikore me korda<. Psalmet po ashtu është emërtim që tregon 150 këngët fetare në Bibël në Besëlidhjen e vjetër. Pasiqë libri përmban një mbledhje himnesh e këngësh, emërtimi psalm mund të përdoret për të treguar një këngë fetare apo një poezi lëvdimi. Në Biblën Hebraike libri i psalmeve renditet mes Shkrimeve apo agiografëve (Ketuvim) dhe ka qenë libër lutjesh i judenjve dhe të krishterëve të hershëm. Sot psalmet përdoren në liturgjinë e sinagogës judaike, në Liturgjia e orëve në kishat katolike, ortodokse dhe anglikane, si edhe në këngët gregoriane, zakonisht edhe në liturgjinë hyrëse si lutje e përbashkët apo lutje shkëmbyese në kishat protestante.
Përmbajtja e psalmeve
Psalmet ishin këngët fetare të Izraelit të lashtë dhe kështu liturgjia, shpeshherë në formë lutjesh, e caktuar për kultin e Tempullit. Kjo shpjegon udhëzimet e ndërlikuara për ekzekutimin e disave prej tyre nga koret e ndryshme. Përdorimi i tyre i përgjigjet: a) ceremonialit të shtetit, b) festave popullore, c) devocionit të individit (p. sh. në rastin e flijimeve të mirënjohjes, betimit, lutjes, ndërmjetësimit e të tjera). Si këngët fetare e Izraelit, ato na paraqitin një mikrobotë të preokupimeve fetare të Izraelit të lashtë. Kështu ato shërbejnë si hyrje në botën e Dhiatës së Vjetër.
Psalmet citohen më shumë herë (rreth njëqind) në DhR se ndonjë libër tjetër i DhV. Ato përmbajnë shumë lëndë profetike që ose u plotësua në kohën e Jezusit, Mesisë së Izraelit, ose do të plotësohet në të ardhmën e afërme. Kështu dëshmojnë për karakterin e tyre të frymëzuar nga Shpirti i Perëndisë. Mesia pasqyrohet te Psalmet si Mbreti i shuguruar (Mesia). Te Ps 110 dhe 145 flitet për Mesinë si për Perëndinë (shih zhvillimin e argumentimit tek Letra drejtuar Hebrenjve). Ai pasqyrohet, gjithashtu, si Shërbëtori i Zotit. Flitet për zelinë reformuese e Mesisë (69a), flijimin e vetvetes (40,6- 8), përjetimin e izolimit (69,8), tradhtinë, urrejtjen dhe mospranimin e tij (41,9; 69,4; 35,19; 118,22), pësimin e përbuzjes (69,9), talljen (22,7; 69,21), zveshjen e tij (22,18), dhe gozhdimin në kryq (22,16). Fjalët e tij të fundit ishin një citim nga Ps 22,1 dhe 31,5. Jezusi shihet, gjithashtu te Psalmet, si njeriu që zëvendëson njerëzimin (8,4), mbreti që është njëkohësisht edhe kryeprift (110,4), guri që hodhën tej ndërtuesit (118,22), mbi të cilin thyhet njeriu (shih edhe Jeshaj/Isaia 8,13-15) dhe guri që dërrmon perandoritë e botës (Dn 2,34). Shih edhe Lk 20,18.
Psalmet janë shkruar në formë poezie hebraike, sipas rregullave të poezisë orientale të lashtësisë. Kjo gjini letrare karakterizohet, jo nga rima, por nga ritmi, d.m.th. nga numri i rrokjeve të theksuara në çdo varg. Megjithëse s’është e mundshme të riprodhohet në përkthim një strukturë e tillë, mund të vihet re një tipar tjetër i poezisë hebraike, d.m.th. paralelizmi që shihet në përsëritjen e vargut si jehonë, si kontrast, sintezë, ose gradacion.
Mbishkrimet e shtypura në krye të psalmeve do të jenë meloditë, sipas këtyre duhej kënduar psalmet. Shënimet e shkruara në tekstin e psalmeve (p.sh. Sela) do të jenë udhëzimet për këndimin e psalmeve (si alegretto, fortissimo) ose ndoshta ndryshimet e celësit.
Sipas traditës së çifutëve, këto pesë ndarje janë përgjigjja e Izraelit, në formë lutjesh, të pesë librave të Torës. Një shpjegim tjetër i mundshëm është se librat e Psalmave pasqyrojnë disa mbledhje që qarkullonin para se të mblidheshin në një libër i vetëm. Kjo do të shpjegonte, p.sh. pse ka dublikata psalmesh.
Disa psalme janë shkruar në formë akrostike: çdo pjesë e këtyre psalmeve fillon me një shkronjë të alfabetit hebraik. Këto janë: 9-10, 25, 34, 37, 111, 112, 119, 145. Kjo formë duhet të ketë ndihmuar adhuruesin t’i mësojë përmendsh.
Numërimi i Psalmeve
Janë gjithsenj 150 psalme në Bibël.
595 p.e.s.
Mbi vitin 595 p.e.s..
597 p.e.s.
Mbi vitin 570 p.e.s..
Bannwil
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Lee Ranaldo
Lee Ranaldo lindi më 3 shkurt të vitit 1956. Është një këngëtar, kompozitor dhe multi-instrumentist anglez i cili fillimisht e fitoi famën e vet si bashkëthemeluesi i grupit "Sonic Youth".
Diskografia
& Lydia Lunch
Bettenhausen
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Kantoni Montdidier
Kantoni Montdidier (frëngjisht: Canton de Montdidier) është një kanton në departamentin Somme, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montdidier. Ka sipërfaqe 213.66km2 dhe popullsi 11969 banorë.
Dinastia Rurik
parapamje|375x375px| Vula personale të Rurikidëve . Tridenti ( tryzub ) konsiderohet si simbol i Rusisë dhe u miratua nga Ukraina e pavarur në shekullin e 20-të si një stemë e Ukrainës. Dinastia Rurik, e njohur gjithashtu si dinastia Rurikid ishte një familje dinastike me prejardhje fisnike e themeluar nga princi Varangian Rurik, i cili sipas traditës u vendos në Novgorod rreth viti 862 pas Krishtit. Rurikidët ishin dinastia sunduese e Rusisë së Kievit (pas pushtimit të Kievit nga Olegu i Novgorodit në vitin 882) përpara se të shpërbëhej përfundimisht në mesin e shekullit të 13-të, si dhe principatat pasuese ruse dhe republikat princërore ruse të Novgorodit, Pskov, Vladimir-Suzdal, Ryazan, Smolensk, Galicia-Volhynia (pas 1199), Chernigov dhe Dukati i Madh i Moskës (nga 1263).
Pas shpërbërjes së Rusit të Kievit, shteti më i fuqishëm që u ngrit përfundimisht ishte Dukati i Madh i Moskës, fillimisht një pjesë e Vladimir-Suzdal, e cila, së bashku me Republikën e Novgorodit, vendosën bazën e kombit modern rus. Ivan III hodhi poshtë kontrollin e Hordhisë së Artë. Ivani IV mori titullin e shndërroi shtetin në Cardom të Rusisë. Linja trashëgimore e dinasitsë Rurik sundoi deri në vitin 1598, pas së cilës ata u pasuan nga Shtëpia e Romanovit, pas Kohës së Telasheve.
Dega Romanov e dinastisë sundoi Rusinë jugperëndimore dhe një pjesë të Rusisë qendrore. Këto territore u bashkuan nga Romani i Madh dhe djali i tij Daniel Romanovic, i cili u kurorëzua në 1253 nga Papa Inocenti IV si mbret i Galicia-Volhynia. Pas zhdukjes së linjës trashëgimore, principata u aneksua nga Polonia dhe Lituania, dhe titulli i princit të saj kaloi përfundimisht te sundimtari i Austro-Hungarisë. Sipas historiografisë ukrainase, sovraniteti i vazhdueshëm Rurikid nga shekulli i nëntë deri në atë të katërmbëdhjetë përfaqëson një pjesë të procesit historik të Ukrainës. Në historiografinë ukrainase të shekullit të 19-të, historiografi ukrainas Mykhailo Hrushevsky, i cili shkroi një libër me një emër të ngjashëm, i referohej qytetërimit rus si Ukraina-Rus. Sipas studimeve të tij, Rusia nuk konsiderohet të ketë përfunduar në vitin 1240, por thjesht të ketë zhvendosur qendrën e saj pak drejt perëndimit.
Si një dinasti sunduese, dinastia Rurik u vendos në disa pjesë të Rusisë për gjithsej njëzet e një breza me radhë, nga Ruriku (vdiq më 879) deri te Feodori I i Rusisë (vdiq më 1598), një periudhë prej më shumë se 700 vjet. Ato janë një nga shtëpitë mbretërore më të vjetra të Evropës, me degë të shumta ekzistuese kadetësh.
Origjina
Origjina e dinastisë Rurik është e paqartë, pasi emri i saj Rurik, një princ Varangian që supozohet se themeloi dinastinë në 862 përmes " Ftesës së Varangianëve ", konsiderohet të jetë një personazh legjendar, mitik dhe ndoshta edhe tërësisht imagjinar nga studiuesit modernë. Edhe nëse Ruriku ekzistonte, studiuesit kanë kohë që dyshojnë ose e kanë hedhur poshtë atësinë e tij të Igorit. Lidhjet midis Rurikut, Olegit dhe Igorit, siç dëshmohet në Kronikën Primare dhe Kronikën e Parë të Novgorodit, në rastin më të mirë janë të dobëta; në të gjitha rastet e tjera, këto dy kronika e bazojnë legjitimitetin e ndonjë sundimtari të veçantë në faktin se babai ose gjyshi i tyre më parë "ulej në fronin në Kiev" dhe nuk i referohen kurrë Rurikut. parapamje| Monument i Vladimirit të Madh në [[Kievi|Kiev]]
Trashëgimia
Vdekja në 1598 e Car Feodor I i dha fund sundimit të dinastisë Rurik. Dinastia u ringjall shkurtimisht në personin e Vasilit IV të Rusisë, një pasardhës i linjës Shuyskiy të dinastisë Rurik, por ai vdiq pa problem. Periudha e paqëndrueshme e njohur si Koha e Telasheve pasoi vdekjen e Feodorit dhe zgjati deri në 1613.
Aktualisht ekzistojnë degë të ndryshme ekzistuese të Rurikidëve, për shembull: Shtëpitë e Shakhovskoy, Gagarin dhe Lobanov-Rostovsky. Disa nga përfaqësuesit e të cilëve janë: Princi Dmitriy Mikhailovich Shakhovskoy (lindur 1934), Princi Dmitri Andreevich Gagarin (lindur 1973) dhe Princi Nikita Lobanov-Rostovsky (lindur 1935), pasardhës i Princit Konstantin Vasilyevich të Rostovit. Të tre janë të degës Monomakhovic. Ndërsa Shakhovskoyët pretendojnë prejardhjen nga Mstisllavi I i Kievit, Gagarinët dhe Lobanov-Rostovskyt janë pasardhës të Vsevolod III të Vladimirit, gjë që i bën Shakhovskoyët më të moshuarit.
Referime
<references group="" responsive="0">
Aziz Alili
Hafiz Aziz Halili lindi më 29 maj të vitit 1968 në Likovë, komuna e Kumanovës në Maqedoni, nga babai Bajram dhe nëna Haxhere. Shkollën fillore e kreu në vendlindje. I ka tre vëllezër dhe pesë motra. Pas përfundimit të shkollës fillore regjistrohet në medresën e gazi Husrebegut në Sarajevë. Gjatë viteve 1984-86 ka qenë mujezin në xhaminë e Gazi Husretbegut në Sarajevë, ndërsa nga viti 1989- 1993 ka qenë imam i kësaj xhamie. Nga 1. 1 1995. punon si imam, hatib dhe muallim në Zagreb, e nga viti 1995. në medresën ’’Dr. Ahmet Smajloviq’’ ligjërues. Është i martuar dhe ka tre fëmijë, dy djem dhe një vajzë. Në vitin 1998 diplomoi në fakultetin islamik në Sarajevë. Në Mekë në institutin Erkam bin Erkam u Harem-i-Sherif studioi dhjetë Kiaretet te Shejha Abduddaima Abdul Settir Al-Magribi.
Chipset
Një chipset është një microprocesor i cili mbikëqyr apo rregullon trafikun numerik mes komponentëve të një kompjuteri. Ky është i ngjitur në motherboard dhe është i konstruktuar prej dy procesorëve. I pari quhet Northbridge i cili është i ngarkuar për shkëmbimin e të dhënave mes procesorit kartës grafike dhe memories. Ndërsa tjetri Southbridge është i ngarkuar për shkëmbimin e te dhënave mes hard diskut, rrjetit, portave te komunikimit, tastaures apo shtypësit.
Disa chipset integroj edhe kartën grafike por që nuk janë të destinuar për afishime si p.sh. lojërave te gjeneratës se re. Në raste të shumta te PC aktuale chipseti merr rolin te karës ë zërit apo edhe të rrjetit. Prodhuesit më te mëdhenj të chipsetit janë : Intel, nVidia, VIA, SIS. Çdo familje e procesorëve ka edhe chipsetin e vet çë do të thotë se një chipset i AMD nuk funksionon me procesorët e Intelit si dhe anasjelltas.
Moçari
Moçar është një vendbanim në komunën e Dardanës, Kosovë.
Ladorishti
Ladorisht, (Радолишта/Radolišta) është fshat në komunën e Strugës, Maqedoninë e Veriut.
Demografia
Ladorishti është një ndër fshatrat më të mëdhenj të rajonit të Strugës me rreth 700 shtëpi dhe mbi 3100 banorë sipas vitit 2002, shumica e tyre shqiptarë. Shënim: Statistikat demografike janë nga regjistrimi i vitit 2002, që është regjistrimi i fundit i kryer në Maqedoninë e Veriut.