cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Civeti i vogël indian
Gama dhe habitati
Në vitin 2008, një civet i vogël indian u regjistrua për herë të parë në Parkun Kombëtar Jammu dhe Kashmir 's Dachigam. Kjo faqe ishte e vendosur në një lartësi prej 1.770 m (5,810 ft) në një pyll lumor. Në verilindje të Indisë, ai u regjistrua në një lartësi mbidetare prej 2.500 m (8.200 ft). Në rezervën e tigrave Tamil Nadu 's Kalakkad Mundanthurai, ai u regjistrua më kryesorja në fusha lumore dhe të kthjellët pranë një plantacion çaji gjatë anketave në 2002. Në Indinë perëndimore Ghats, civeti i vogël indian janë vërejtur në Tamil Nadu së Anamalai dhe rezervatin e tigrave Kalakkad Mundanthurai , dhe në parkun e qendrës së egër në Kerala 's Parambikulam dhe Chinnar gjatë anketave në 2008.
Në Mianmar, ajo u regjistrua në pyje të përziera gjetherënës dhe bambuje në Parkun Kombëtar Hlawga. Në Luginën Hukawng, u regjistrua në kullota dhe skajet e pyjeve në lartësi 240–580 m (790–9,900 ft) gjatë sondazheve midis 2001 dhe 2003. Në Parkun Kombëtar Alaungdaw Kathapa, ai u regjistrua edhe në një mbyll pyllin e gjatë në 1999.
Në Tajlandë, civetët e vegjëla indian janë regjistruar në Parqet Kombëtare Kaeng Krachan dhe  Khao Yai, në pyjet me gjelbërim të përjetshëm qendrës së jetës së egër e Thung Yai Naresuan, në të mesëm dhe pyllin dipterocarp i qendrës së jetës së egër e Huai Kha Khaeng , dhe në qendrën e jetës së egër Phu Khieo në 700-900 m (2,300-3,000 ft).
Në Laos, civetët e vegjël indian u regjistruan në një larmi habatesh, përfshirë pyje gjysmë të gjelbërta dhe gjetherënëse, pyje me gjethe të përziera, pyje bambuje, zona të pastruara, kullota dhe habitatin e lumenjve. Në Malet Cardamom të Kamboxhias, civetët e vegjël indian u regjistruan në pyje me gjethe dipterocarp, shpesh afër trupave të ujit dhe në këneta gjatë anketave të kryera ndërmjet viteve 2000 dhe 2009. Regjistrimet në Kamboxhian Lindore u morën kryesisht në pyje gjysmë të gjelbërta, por edhe në pyjet diptertocarp qumeshtit në pyllin e mbrojtur Siem Pang ,Sanctuary e kafshëve të egra Snoul, Parku Kombëtar i Virachey dhe qendrën e jetës së egër   Chhep.
Në provincat Guangxi, Guangdong dhe Hainan të Kinës , ai u regjistrua në arka pyjore subtropikale gjatë intervistave dhe sondazheve të bllokimit të kamerave të kryera midis 1997 dhe 2005.
Sjellja në Afrikën Lindore
Civeti i vogël indian u prezantuan në Madagaskar. Civetët e vegjël të egër indian u regjistruan në Parkun Kombëtar Ranomafana në Madagaskarin juglindore, në një pyll të thatë pa mbrojtje pranë Mariarano në Madagaskar veriperëndimore, dhe në Masoala - Makira zona të mbrojtura në verilindje të ishullit. U prezantua gjithashtu në ishullin Pemba dhe në ishullin Mafia në Arkipelagun Zanzibar, ku dikur ruhej për muskulin e saj , i cili i shtohet mjekësisë tradicionale afrikane dhe si aromë parfumesh.
Ekologjia dhe sjellja
Civetët e vegjël indian janë kafshë natë, kryesisht tokësore dhe insektivore. Ata banojnë në vrima në tokë, nën shkëmbinj ose në një kaçubë të trashë. Ndonjëherë, formohen palë (për çiftëzim dhe gjueti). Në zonat që nuk shqetësohen nga njerëzit, ata janë raportuar se ndonjëherë edhe gjuajnë ditën. Civetët e vegjël indian janë kryesisht tokësore, megjithëse ato gjithashtu ngjiten mirë. Ata mund të gërmojnë strofullën e tyre, por gjithashtu të zënë pjerrësi të braktisura të specieve të tjera. Në habitatet periferike ata përdorin ulluqet ose hapësirat e tjera të errëta.
Dieta
Civetët e vegjël indian ushqehen me minj , zogj, gjarpërinj , fruta dhe rrënjë.
Riprodhimi
Femra zakonisht ka katër ose pesë të rinj gjatë lindjes. Gjatësia e jetës është tetë deri në nëntë vjet.
Kërcënimet
Njerëzit e fshatit Traspur në Assam e gjuajnë atë për mish dhe e përdorin lëkurën e tij si ilaç.
Konservimi
Viverricula indica është renditur në Shtojcën III të CITES. Në Mianmar, është plotësisht i mbrojtur nën Ligjin e Jetës së egër të 1994.
Taksonomia dhe evolucioni
Civetta indica ishte emri shkencor i dhënë specieve nga Étienne Geoffroy Saint-Hilaire në 1803, kur ai përshkroi një lëkurë civeti të vogël indian nga India në koleksionin e Muzeut Francez d'Histoire Naturelle. Viverricula ishte emri i përgjithshëm i prezantuar nga Brian Houghton Hodgson në 1838, kur ai përshkroi gjini të reja gjitarësh dhe specie të mbledhura në Nepal. Në shekujt XIX dhe XX, u propozuan emrat e mëposhtëm shkencorë:
Filogjenia
Një studim filogjenetik tregoi se civeti i vogël indian janë të lidhura ngushtë me gjinitë Civettictis dhe Viverra. Është vlerësuar se klada Civettictis - Viverra devijuan nga Viverricula rreth 16,2 milionë vjet më parë. Autorët sugjeruan që nënfamilja Viverrinae duhet të jetë e bifurkuar në Genettinae përfshirë Poiana dhe Genetta, dhe Viverrinae përfshirë Civettictis , Viverra dhe Viverricula.
Pamela Fryman
Pamela Gail Fryman (lindur më 19 gusht 1959) është një regjisore dhe producente e sitcomit amerikan. Ajo bëri regjinë për të gjitha episodet, përveç dymbëdhjetë të serialit televiziv How I Met Your Mother.
Karriera
Fryman mori punën e saj të parë në The John Davidson Show si asistente e koordinatorit të talenteve dhe vazhdoi të ishte një asistent dhe sekretar i prodhimit të kabinave në Santa Barbara, duke u zhvendosur përfundimisht në ndihmës drejtor (AD) dhe drejtor. Në vitin 1993, producenti Peter Noah, me të cilin kishte punuar në shfaqjen e lojës Dream House, i dha Fryman një shans për të drejtuar një episod të sitcomit të shkurtër Café Americain. Këto do të ishin gurët e parë në hap drejt një karriere të gjatë dhe të suksesshme.
Fryman drejtoi pjesën më të madhe të episodeve të How I Met Your Mother. Krijuesi i serialit, Craig Thomas vlerësoi aftësitë e saj të komunikimit, duke thënë, "Ajo i bën të gjithë të ndjehen se janë dëgjuar dhe respektuar dhe ajo mund të lidhet me këdo". Megjithëse plani fillestar i karrierës së Fryman nuk përfshinte regjinë (ajo mendonte se do të "ndiqte gjurmët e babait të saj në tregti"), ajo është rritur për të kuptuar se regjia është forte dhe pasion i saj. Në revistën Variety, Fryman tha se me vazhdimin e drejtimit të How I Met Your Mother është realizuar fantazia e saj. Në vitin 2014, ajo zyrtarizoi martesën e yllit të How I Met Your Mother Neil Patrick Harris dhe David Burtka, të cilët luajtën një rol anësor në shfaqje.
Sue Grafton
Sue Taylor Grafton (lindur më 24 prill, 1940) është një shkrimtare bashkëkohore amerikane e romaneve me detektivë. Ajo është e njohur si shkrimtare e romaneve të 'serisë alfabetike' ("A" Is for Alibi, etj.) me personazh kryesor detektivin privat Kinsey Millhone në qytetin imagjinar Santa Teresa, Kaliforni. Vajza e novelistes, C. W. Grafton ka thënë se ndikim të madh në novelat e nënës së saj ka pasur shkrimtari Ross Macdonald. Para suksesit me këtë seri, Sue ka shkruar skenarë për filma televizive.
Jeta e hershme
Lindur në Louisville, Kentucky, Sue Grafton është vajza e novelistit C. W. Grafton dhe Vivian Harnsberger. Grafton dhe motra e saj Ann janë rritur në Louisville. Qyteti paraqitet në disa nga romanet e saj.
Karriera si shkrimtare
Grafton filloj të shkruajë kur ishte 18 vjeçare dhe përfundoj romanin e saj të parë mbas katër viteve. Ajo vazhdoj të shkruaj dhe përfundoj edhe gjashtë dorëshkrime të tjera. Dy nga këto shtatë novelat u publikuan. Pasi nuk pati sukses me novelat e saj, Grafton filloj të shkruaj skenarë për filma . Grafton punoj për 15 vitet e ardhëshme si shkrimtare e skenareve të filmave televiziv, duke përfshirë Sex and the Single Parent, Mark, I Love You, dhe Nurse.
Embriologjia
Embriologjia eshte dege e biologjis qe studion zhvillimin e gameteve (si: veza dhe spermatozoidi), fertilizimin dhe zhvillimin e embrionit. Studiuesit e embriologjis quhen embriolog. Studimun i trupit te njeriut ashtu sic perfshin anatomine, fiziologjine , histologjine , perfshine edhe embriologjine.
Gulia
Guli është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Caharet
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Caharet (Shqip: Caharet) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées në Francën jugperëndimore.
Flamuri i Altait
parapamje|240px|Flamuri i Republikës së Altait Flamuri i Republikës së Altait është dyngjyrëshe me të kaltërt të hapur dhe të bardhë. Gjerësia e shiritave, nga lart poshtë, janë 67+4+4+25. E bardha simbolizon përjetësinë, prirjen për ringjallje, dashurinë dhe pëlqimin e popujve brenda republikës. E kaltra simbolizon pastërtinë, malet, lumenjtë, liqenet dhe qiellin. Flamuri u hartua nga artisti V. P. Çukujev. U miratua më 2 korrik 1992, me përmasat 1:2. Përmasat u ndryshuan në 2:3 në 29 qershor 1994 dhe përsëri në 1:2 në 24 prill 2003.
Regnery Publishing
Regnery Publishing është një shtëpi botuese amerikane me qendër në Washington, D.C., dhe që vetpërshkruhet si "e kundërt me ato të botuesve 'në modë' në New York".
Arrondissements of Paris
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Arrondissements of Paris, në Francë.
Le Theil, Allier
Le Theil është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Le Theil ka një popullsi prej 407 banorë dhe sipërfaqe 28.92 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
Stanjati
Stanjat (greqisht: Οινόφυτα/Oinófita) është fshat në qarkun i Beotisë, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Στανιάταις/Staniátes.
Paioplaët
djathtas|parapamje|250x250px| Paeonia, fiset dhe rrethinat Paieoplaet ( Greqishtja e Lashtë : Παιόπλαι) ishin një fis i lashtë Paonian në Thrakë. Emri sugjeron një origjinë trakase.
Lista e kantoneve në departamentin Haute-Savoie
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Haute-Savoie, në Francë.
Edward Jenner
Edward Jenner (17 maj 1749 - 26 janar 1823) ishte një mjek dhe shkencëtar britanik i cili ishte pionier i konceptit të vaksinave duke përfshirë krijimin e vaksinës së lisë, vaksina e parë në botë. Termat vaksinë dhe vaksinim rrjedhin nga Variolae vaccinae ('lija e lopës'), termi i shpikur nga Jenner për të treguar linë e lopës. Ai e përdori atë më 1798 në titullin e gjatë Hetimi mbi Vaccinae Variolae të njohur si Lija e Lopës, në të cilën ai përshkroi efektin mbrojtës të lisë së lopës kundër lisë.
Në Perëndim, Jenner shpesh quhet "babai i imunologjisë", dhe puna e tij thuhet se "ka shpëtuar më shumë jetë se puna e çdo njeriu tjetër". Në kohën e Jenner, lija vrau rreth 10% të popullsisë, me një numër deri në 20% në qytete dhe qytete ku infeksioni përhapej më lehtë. Në vitin 1821, ai u emërua mjek i Mbretit George IV dhe u bë gjithashtu kryetar bashkie i Berkeley dhe drejtësia e paqes. Një anëtar i Shoqërisë Mbretërore, në fushën e zoologjisë ai ishte ndër të parët që përshkroi parazitizmin e pjellave të qyqes (Aristoteli gjithashtu vuri në dukje këtë sjellje në Historinë e Kafshëve). Në vitin 2002, Jenner u emërua në listën e BBC-së për 100 Greatest Britons.
Jeta e hershme
parapamje|majtas|upright|Drafti i shkruar me dorë i Jenner për vaksinimin e parë e mbajtur në [[Kolegji Mbretëror i Kirurgëve|Kolegjin Mbretëror të Kirurgëve në Londër.]] Edward Jenner lindi më 6 maj 1749 (17 maj stili i ri) në Berkeley, Gloucestershire, Angli si i teti nga nëntë fëmijët. Babai i tij, Reverend Stephen Jenner, ishte famullitar i Berkeley, kështu që Jenner mori një arsim të fortë bazë.
Arsimi dhe trajnimi
Kur ishte i ri, ai shkoi në shkollë në Wotton-under-Edge në shkollën e Katherine Lady Berkeley dhe në Cirencester. Gjatë kësaj kohe, ai u inokulua (me variacion) për lisë, e cila pati një efekt të përjetshëm në shëndetin e tij të përgjithshëm. Në moshën 14-vjeçare, ai u praktikua për shtatë vjet te Daniel Ludlow, një kirurg i Chipping Sodbury, South Gloucestershire, ku fitoi pjesën më të madhe të përvojës së nevojshme për t'u bërë vetë kirurg.
parapamje|upright|Dëshmia e Jenner e vitit 1802 për efikasitetin e vaksinimit, e nënshkruar nga 112 anëtarë të [[Shoqëria Fizike e Londrës|Shoqërisë Fizike, Londër]] Në vitin 1770, në moshën 21-vjeçare, Jenner u bë nxënës në kirurgji dhe anatomi nën kirurgun John Hunter dhe të tjerë në St George's Hospital, Londër. Pas kthimit në fshatin e tij të lindjes në 1773, Jenner u bë një mjek i suksesshëm familjar dhe kirurg, duke ushtruar praktikën në ambiente të dedikuara në Berkeley. Në 1792, "me njëzet vjet përvojë të praktikës së përgjithshme dhe kirurgjisë, Jenner mori gradën MD nga Universiteti i Shën Andreut".
Jeta e mëvonshme
Jenner dhe të tjerët formuan Shoqërinë Mjekësore Fleece ose Shoqërinë Mjekësore Gloucestershire, të quajtur kështu sepse u takua në sallonin e Fleece Inn, Rodborough, Gloucestershire. Anëtarët darkuan së bashku dhe lexuan letra mbi temat mjekësore. Jenner kontribuoi me punime mbi angina pectoris, oftalminë dhe sëmundjen e valvulave kardiake dhe komentoi për linë e lopëve. Ai gjithashtu i përkiste një shoqërie të ngjashme që u takua në Alveston, afër Bristolit.
Ai u bë mjeshtër mason më 30 dhjetor 1802, në Lozhën e Besimit dhe Miqësisë #449. Nga viti 1812 deri në 1813, ai shërbeu si mjeshtër adhurues i Lozhës Mbretërore të Besimit dhe Miqësisë në Berkeley.
Zbulimi i vaksinës
parapamje|majtas|Edward Jenner këshillon një fermer që të vaksinojë familjen e tij. Piktura në vaj nga një piktor anglez, rreth vitit 1910 Inokulimi ishte i parë tashmë në mjekësinë aziatike dhe afrikane dhe ishte një praktikë standarde, por përfshinte rreziqe serioze, një prej të cilave ishte frika se ata që ishin inokuluar do ta transferonin më pas sëmundjen tek ata rreth tyre për shkak të shndërrimit të tyre në bartës të sëmundjes. Në vitin 1721, Mary Wortley Montagu kishte importuar variolacion në Britani pasi e kishte vëzhguar atë në Kostandinopojë. Ndërsa Johnnie Notions pati sukses të madh me vaksinimin e tij të krijuar nga vetë (dhe u reputua se nuk kishte humbur asnjë pacient të vetëm), praktika e metodës së tij ishte e kufizuar në Ishujt Shetland. Voltaire shkroi se në këtë kohë 60% e popullsisë u kap nga lija dhe 20% e popullsisë vdiq prej saj. Voltaire gjithashtu thekson se çerkezët përdorën inokulimin që nga kohërat e lashta, dhe zakoni mund të jetë huazuar nga turqit nga çerkezët. Në vitin 1766, Daniel Bernoulli analizoi të dhënat e sëmundshmërisë dhe vdekshmërisë së lisë për të demonstruar efikasitetin e vaksinimit.
Në vitin 1768, mjeku anglez John Fewster kishte kuptuar se infeksioni i mëparshëm me linë e lopës e bënte një person imun ndaj lisë. Në vitet pas vitit 1770, të paktën pesë hetues në Angli dhe Gjermani (Sevel, Jensen, Jesty 1774, Rendell, Plett 1791) testuan me sukses tek njerëzit një vaksinë kundër lisë së lopës. Për shembull, fermeri i Dorsetit, Benjamin Jesty vaksinoi me sukses dhe me sa duket shkaktoi imunitet me linë e lopës tek gruaja dhe dy fëmijët e tij gjatë një epidemie të lisë në 1774, por vetëm nga puna e Jenner kjo procedurë u kuptua gjerësisht. Jenner mund të ketë qenë në dijeni të procedurave dhe suksesit të Jesty. Një vëzhgim i ngjashëm u bë më vonë në Francë nga Jacques Antoine Rabaut-Pommier më 1780.
Më 14 maj 1796, Jenner testoi hipotezën e tij duke vaksinuar James Phipps, një djalë tetë vjeçar i cili ishte djali i kopshtarit të Jenner. Ai gërvishti qelb nga flluskat e lisë së lopës në duart e Sarah Nelmes, një mjelëse që kishte kapur linë e lopës nga një lopë e quajtur Blossom[36], lëkura e së cilës tani varet në murin e bibliotekës së Shkollës Mjekësore të Shën Gjergjit (tani në Tooting). Phipps ishte rasti i 17-të i përshkruar në punimin e parë të Jenner mbi vaksinimin.
parapamje|Jenner duke kryer vaksinimin e tij të parë në [[James Phipps, një djalë 8 vjeç. 14 maj 1796]] Jenner inokuloi Phipps në të dy krahët atë ditë, duke shkaktuar më pas te Phipps një ethe dhe pak shqetësim, por jo infeksion të plotë. Më vonë, ai injektoi Phipps me materiale të variacionit, metodë rutinë e imunizimit në atë kohë. Nuk pasoi asnjë sëmundje. Djali më vonë u sfidua me materiale të ndryshme dhe përsëri nuk tregoi asnjë shenjë infeksioni. Asnjë efekt anësor i papritur nuk ndodhi dhe as Phipps dhe as ndonjë marrës tjetër nuk iu nënshtruan ndonjë rasti të 'përparimit' të ardhshëm.
Donald Hopkins ka shkruar, "Kontributi unik i Jenner nuk ishte se ai inokuloi disa persona me linë e lopës, por se ai më pas provoi [nga sfidat e mëvonshme] se ata ishin imun ndaj lisë. Për më tepër, ai tregoi se qelbi mbrojtës i lisë së lopës mund të inokulohej në mënyrë efektive. nga personi në person, jo vetëm drejtpërdrejt nga bagëtia." Jenner testoi me sukses hipotezën e tij në 23 lëndë të tjera.
Jenner vazhdoi kërkimin e tij dhe ia raportoi atë Shoqërisë Mbretërore, e cila nuk e publikoi punimin fillestar. Pas rishikimeve dhe hetimeve të mëtejshme, ai publikoi gjetjet e tij për 23 rastet, duke përfshirë djalin e tij Robertin 11 muajsh. Disa nga përfundimet e tij ishin të sakta, disa të gabuara; metodat moderne mikrobiologjike dhe mikroskopike do t'i bënin studimet e tij më të lehta për t'u riprodhuar. Institucioni mjekësor diskutoi gjatë mbi gjetjet e tij përpara se t'i pranonte ato. Përfundimisht, vaksinimi u pranua dhe në 1840, qeveria britanike ndaloi variolacionin - përdorimin e lisë për të nxitur imunitetin - dhe siguroi vaksinimin duke përdorur linë e lopës pa pagesë.
Suksesi i zbulimit të tij u përhap shpejt në Evropë dhe u përdor në masë në Ekspeditën Spanjolle Balmis (1803-1806), një mision tre-vjeçar në Amerikë, Filipine, Makao, Kinë, i udhëhequr nga Francisco Javier de Balmis me qëllimi për t'i dhënë mijëra njerëzve vaksinën kundër lisë.[40] Ekspedita ishte e suksesshme dhe Jenner shkroi: "Unë nuk e imagjinoj që analet e historisë të japin një shembull filantropie kaq fisnike, kaq të gjerë sa kjo".[41] Napoleoni, i cili në atë kohë ishte në luftë me Britaninë, i vaksinoi të gjitha trupat e tij franceze, i dha Jenner një medalje dhe me kërkesë të Jenner, ai liroi dy robër lufte angleze dhe lejoi kthimin e tyre në shtëpi.[42][43] Napoleoni tha se ai nuk mund t'i "refuzonte asgjë njërit prej dashamirësve më të mëdhenj të njerëzimit".
Puna e vazhdueshme e Jenner për vaksinimin e pengoi atë të vazhdonte praktikën e tij të zakonshme mjekësore. Ai u mbështet nga kolegët e tij dhe Mbreti në kërkesën e Parlamentit dhe iu dhanë £10,000 më 1802 për punën e tij mbi vaksinimin. Në vitin 1807, atij iu dhanë £20,000 të tjera pasi Kolegji Mbretëror i Mjekëve konfirmoi efikasitetin e përhapur të vaksinimit.
Vdekja
Jenner u gjet në një gjendje apopleksie më 25 janar 1823, me anën e djathtë të paralizuar. Ai nuk u shërua dhe vdiq të nesërmen nga një goditje e dukshme, e dyta, më 26 janar 1823, në moshën 73-vjeçare. Ai u varros në qemerin familjar në Kishën e Shën Marisë, Berkeley.
Panelet fotovoltaike
Panelet fotovoltaike janë panele të cilat e bëjnë shndërrimin e energjisë së dritës në energji elektrike duke përdorur materiale gjysmëpërçuese që shfaqin efektin fotovoltaik, një fenomen i studiuar në fizikë, fotokimi dhe elektrokimi. Efekti fotovoltaik përdoret komercialisht për prodhimin e energjisë elektrike dhe si fotosensorë. Një sistem fotovoltaik përdor module diellore, secila prej të cilave përbëhet nga një numër qelizash diellore, të cilat prodhojnë energji elektrike. Instalimet e PFV mund të jenë të montuara në tokë, të montuara në çati, të montuara në mur ose lundruese. Montimi mund të fiksohet ose të përdorë një gjurmues diellor për të ndjekur diellin nëpër qiell.
Përmbledhje
Disa shpresojnë se teknologjia fotovoltaike do të prodhojë mjaftueshëm energji të qëndrueshme të përballueshme për të ndihmuar në zbutjen e ngrohjes globale të shkaktuar nga CO2. PFV diellore kanë avantazhe specifike si burim energjie: pasi të instalohet, funksionimi i tij nuk gjeneron ndotje dhe asnjë emetim të gazrave serrë, ai tregon shkallëzim të thjeshtë në lidhje me nevojat e energjisë dhe silikoni ka disponueshmëri të madhe në koren e Tokës, megjithëse kërkohen edhe materiale të tjera në sistemin PFV prodhimi i tillë si argjendi do të kufizojë përfundimisht rritjen e mëtejshme të teknologjisë. Kufizime të tjera kryesore të identifikuara janë konkurrenca për përdorimin e tokës dhe mungesa e fuqisë punëtore në aplikimet për financim. Përdorimi i PFV-ve si burim kryesor kërkon sisteme të ruajtjes së energjisë ose shpërndarje globale nga linjat e tensionit të lartë të rrymës direkte që shkaktojnë kosto shtesë, dhe gjithashtu ka një sërë disavantazhesh të tjera specifike si gjenerimi i paqëndrueshëm i energjisë dhe kërkesa për kompanitë e energjisë për të kompensuar shumë energji diellore në përzierjen e furnizimit duke patur furnizime konvencionale më të besueshme me energji elektrike në mënyrë që të rregullojë maksimumin e kërkesës dhe furnizimin e pamjaftueshëm të mundshëm. Prodhimi dhe instalimi shkakton ndotje dhe emetim të gazrave serrë dhe nuk ka sisteme të qëndrueshme për riciklimin e paneleve pasi të jenë në fund të jetëgjatësisë së tyre pas 10 deri në 30 vjet.
Sistemet fotovoltaike janë përdorur prej kohësh në aplikime të specializuara si instalime të pavarura dhe sistemet PFV të lidhura me rrjetin kanë qenë në përdorim që nga vitet 1990. Modulet fotovoltaike u prodhuan për herë të parë në masë në vitin 2000, kur ambientalistët gjermanë dhe organizata Eurosolar morën fonde nga qeveria për një program prej dhjetë mijë çatish.
Në vitin 2019, kapaciteti PFV i instaluar në mbarë botën u rrit në më shumë se 635 gigavat (GW) duke mbuluar afërsisht dy përqind të kërkesës globale për energji elektrike. Pas hidrocentraleve dhe energjisë së erës, FV është burimi i tretë i energjisë së rinovueshme për sa i përket kapacitetit global. Në vitin 2019 Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë priste një rritje prej 700 - 880 GW nga viti 2019 në vitin 2024. Në disa raste, PFV ka ofruar burimin më të lirë të energjisë elektrike në rajonet me një potencial të lartë diellor, me një ofertë për një çmim deri në 0,01567 US$/ kWh në Katar në vitin 2020.
Etimologjia
Termi "fotovoltaik" (shkurtesa FV) vjen nga greqishtja φῶς (phōs) që do të thotë "dritë", dhe nga "volt", njësia e forcës elektromotore, volt, e cila nga ana tjetër vjen nga mbiemri i fizikanit italian Alessandro Volta, shpikës i baterisë (qeliza elektrokimike). Termi "fotovoltaik" është përdorur në anglisht që nga viti 1849.
George Cove mund të ketë shpikur një panel fotovoltaik në vitin 1909, afërsisht 40 vjet përpara se Bell Labs ta bënte atë në 1950.
LUSHTA E MBULUAR
Quhet kështu, për arsye se autoritetet komunale të pushtetit lokal të Mitrovicës në fillim të viteve të 80-ta shek.XX për shkak të ndërtimit të rrugëve dhe për të penguar vërshimet bënë mbulimin e lumit Lushta për afro dy-tri kilometra kryesisht atë pjesë ku lumi kalonte nëpër qendër të qytetit.
Lista e kantoneve në departamentin Savoie
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Savoie, në Francë.
Pema Evropiane e Vitit
parapamje Pema Evropiane e Vitit është një garë ndërkombëtare vjetore që organizohet përmes konkursit dhe me qëllim të përzgjedhjes së pemës më të mirë në Evropë. Ngjarja organizohet nga Shoqata e Partneritetit Mjedisor (EPA), një organizatë e mbështetur nga Shoqata Evropiane e Pronarëve të Tokës dhe Komisioni Evropian. Konkursi Evropian i Pemës së Vitit ka filluar që prej vitit 2011 duke zgjedhur një pemë nga vendet pjesëmarrëse në konkurs me votim publik. Si ngjarje ajo është frymëzuar nga një konkurs i mëparshëm kombëtar çek. Disa nga vendet pjesmarrëse në konkurs paraprakisht zhvillojnë një garë të ngjashme në nivel vendor përmes të cilit bëhet përzgjedhja e pjesëmarrësit të tyre. Votimi për Pemën Evropiane të Vitit fillon më 1 shkurt të çdo viti dhe zgjat deri në fund të muajit.
Caixon
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ylli Xhaferri
Ylli Xhaferri mësues dhe shkrimtar shqiptar. Mësues letërsie në qytetin e Rrogozhinës. Ylli Xhaferri është autor librash poetik dhe në prozë. U nda nga jeta nga COVID-19 më 15 nëntor 2020.
Odomantët
djathtas|parapamje|250x250px| Paionia, fiset dhe rrethinat Odomantët ishin një fis i lashtë paiono-trakas. Disa e konsiderojnë atë si paeoniane, ndërsa të tjerë pohojnë, se fisi ishte me siguri trak. Odomantët përmnden nga Herodoti, Tukididi, Stephan Bizantini dhe Plini Plaku.
Caixon
Caixon (Shqip: Kajshon) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées në Francën jugperëndimore.
Odomantët
Përmbledhje
Rajoni në të cilin jetoni odamantët, u quajt prej tyre, Odomantice ( Ὀδομαντική ). Fisi në fjalë shtrihej në të gjithë rajonin e malit të madh Orbelus, shtrihej përgjatë verilindjes së fushës së poshtme Strymonike, nga rreth Melnik (Bullgari) dhe Sidirokastro (Greqi) deri në Zikhne, ku kufizoheshin me Pangaion, dhe minierat e arit dhe argjendit prej të cilave ata punuan me Pieres dhe Satrae. (Herodi. Lc ) Të sigurt në pozicionin e tyre të paarritshëm, ata sfiduan Megabazus. (Herodi. V. 16 ) Pjesa veriperëndimore e territorit të tyre shtrihej në të djathtë të Sitalces ndërsa ai kalonte Malin Cercine ; dhe situata e tyre e përgjithshme pajtohet me përshkrimin e Tukididit (ii. 101), sipas të cilit ata banonin përtej Strymonit në veri, domethënë në veri të Strymonit të Poshtëm, ku, lumi merr një kurs në lindje për të justifikuar shprehjen. Kleoni ftoi Polles, kryetarin e tyre, të bashkohej me të me sa më shumë mercenarë thrakë që mund të merreshin. (Thuk. V. 6; Aristoph. Acharn. 156, 164; Suid. sv ἀποτεθρίακεν; Leake, Greqia Veriore, vëll. iii fq. 210, 306, 465. ) Gjatë periudhës romake, shumica e tokës së tyre i përkiste territorit ("kora") të qytetit të lashtë të Sirra (sot Serres )
Lista e kantoneve në departamentin Sarthe
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Sarthe, në Francë.
Bramevaque
Bramevaque (Ocitanisht: Brauvaca ; Shqip: Braka  ) është një komunë në departamentin Pirenejtë e Sipërm, rajoni i Ocitanisë në Francën jugperëndimore.
Hemigalinae
Hemigalinae është një nënfamiljë e Viverridae të shprehura dhe të parë të përshkruara nga John Edward Gray në 1864. Ky nënfamiljë përfshin katër monospecie  :
Anatomia
Bishtat e specieve Hemigalinae janë unazuar. Gishtërinjtë dhe mesi i pjesës së poshtme të tarsusit janë tullac. Frenum, pjesa e sipërme, dhe anët e pjesës së poshtme janë me flokë. Orbit është e papërsosur.
Hemigalinae ngjajnë me Viverrinae në mbajtjen e gjëndrave aromë të pranishme në të dy gjinitë dhe plotësisht perineal, por që ndryshojnë nga struktura e tyre më e thjeshtë, e cila konsiston në mashkullin e një qese të cekët, më të vogël, me buzë më pak të trishtuara, të vendosura në mes të skrotumit dhe penisit, por duke mos u zgjeruar në asnjërën. Tek femrat, gjëndrat aromatike përbëhen nga një palë puçrra, secila me një zbukurim në formë të çarë, e vendosur një në secilën anë të vulvës dhe pak prapa saj dhe në një eminencë të zakonshme, zona perineale pas kësaj eminence duke qenë e zhveshur. Lafshë është e gjatë dhe të varur. Këmbët janë pothuajse të ndërmjetme në strukturë midis atyre të Viverrinae dhe Paradoksurinae , por më shumë si të fundit, të dy i kyçit të dorës dhe putrat metatarsal duke u zhvilluar mirë, të dyfishtë, dhe bashkimin e shputës jastëk poshtë, dhe si të gjerë si ajo është në pikën e kontaktit. Por këmbët, janë dukshëm më të ngushta, karpalët dhe metatarsalët konvergojnë dhe takohen më lart, në mënyrë që një zonë shumë më e madhe e sipërfaqes nën sipërfaqe të jetë me flokë. Zona midis katër shifrave kryesore dhe jastëkut planar është e mbuluar me flokë të shkurtër, dhe jastekët e shifrave të treta dhe të katërta të këmbës së pasme janë të ndara si në Viverrinae, jo të përfshira si në Paradoksurinae. Kthetrat tërheqëse nuk mbrohen nga lobet e lëkurës.
Shirxhi (Fivë)
Shirxh (greqisht: Ύπατον/Ípaton) është fshat në qarkun i Beotisë, Greqi. Përpara vitit 1953, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Σύρτζι/Sírtzi.
Inkunacionet
inkuacionet jane vija te drejta te matjes me trekendsh ose vizore.Ndihmojne per matje e masave si p.sh katrori,trekendshi,ovali etj.
Inkuacionet kalojn deperdrejt bashksive ose trupave te mbyllura ose te hapura,trupa lakues,trupa te drejt, e shume te tjera.
Të pathënat e 30 viteve
Të pathënat e 30 viteve libër me autor Hasan Pasha. Botuar në vitin 2020. Ish gazetari i disa mediave të shkruara dhe vizive ka publikuar gjatë tri dekadave shkrime në shumta për trevat e Matit, Dibrës e Bulqizës. Me një gjuhë të qartë, si një dëshmitarë okularë i ngjarjeve, Ai shkon përtej lajmeve të botuara ndër vite.
Lista e kantoneve në departamentin Saône-et-Loire
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Saône-et-Loire, në Francë.
Baguette
parapamje|240px|3 baguette Baguette është një bukë e gjatë franceze, që zakonisht bëhet nga brumi (brumi, megjithëse nuk është forma, përcaktohet me ligjin francez). Dallohet nga gjatësia dhe kores së freskët.
Traditat franceze thonë se buka mund të përmbajë vetëm katër gjëra: miell, ujë, maja dhe kripë. Çdo gjë që përmban më shumë se ato gjëra nuk duhet të quhet bukë.
Një baguette është rreth 5-6 cm e gjerë, 3-4 cm i lartë, dhe i gjatë rreth 65 cm. Një baguetë e tillë zakonisht peshon rreth 250 gram.
Jashtë Francës, baguettes bëhen edhe me brumëra të tjerë. Për shembull shumë furra buke të Amerikës së Veriut bëjnë bguette të grurit, me shumë kokrra dhe të thartuar. Për më tepër, edhe recetat klasike të stilit francez ndryshojnë nga një vend në tjetrin, me disa receta që shtojnë sasi të vogla qumështi, gjalpi, sheqeri ose ekstrakti të maltos, në varësi të shijes dhe pronave të dëshiruara në bukën e fundit.
Xhamia e Shipolit
U ndërtua në këtë vendbanim në fund të viteve 80-ta shek. XX me shpenzime të banorëve vendas.Xhamia ndodhet afër magjistrales Mitrovicë-Skenderaj-Pejë. Gjatë luftës në Kosovë ky tempull i fesë u shëndrrua në strehimore për qindra-mijëra refugjatë të ikur nga krahinat e Drenicës, Llapushës dhe Gjakovës. E dogjën nga brenda forcat serbe në vitin 1999. Pas luftës u riparua nga mjetet financiare të Emirateve të Bashkuara Arabe.
Fatimitët
Hilafeti Fatimid (Arabisht: الخلافة الفاطمية, al-Ḫilāfa al-Fātimiyya) ishte një kalifat shiit ismailit që përfshinte një zonë të madhe të Afrikës së Veriut, nga Deti i Kuq në lindje deri në Oqeanin Atlantik në perëndim. Fatimidët, një dinasti me origjinë arabe, e gjurmojnë prejardhjen e tyre tek vajza e Muhamedit, Fatime dhe burri i saj Ali ibn Ebi Talib, imami i parë shiit. Fatimidët u pranuan si imamët e ligjshëm nga komunitete të ndryshme ismaili, por edhe në shumë vende të tjera myslimane, duke përfshirë Persinë dhe rajonet ngjitur. Me origjinë gjatë Kalifatit Abasid, Fatimidët pushtuan Tunizinë dhe themeluan qytetin "el-Mahdije" (arabisht: المهدية‎). Dinastia shiite sundoi territoret përgjatë bregut të Mesdheut të Afrikës dhe përfundimisht e bëri Egjiptin qendrën e kalifatit. Në kulmin e tij, kalifati përfshinte – përveç Egjiptit – zona të ndryshme të Magrebit, Sudanit, Siçilisë, Levantit dhe Hixhazit.
Fatimidët pretendonin prejardhjen nga Fatimeja, vajza e profetit islam Muhamed. Dinastia u themelua në vitin 909 të erës sonë nga kalifi Abdallah el-Mahdi Billah, i cili e legjitimoi pretendimin e tij nëpërmjet prejardhjes nga Muhamedi me anë të vajzës së tij dhe burrit të saj Aliut, imamit të parë shiit, prandaj emri arabisht: فاطمي‎, romanizuar: fāṭyy, ndezur. 'mbiemër relativ i "Fāṭima"'. Midis 902 dhe 909 themelimi i shtetit Fatimid ishte realizuar nga Berberët Kutama, pushtimi i të cilëve i Ifrikija rezultoi në themelimin e Kalifatit. Pas pushtimit të Ifriqiya, mbretëria e Rustamidëve ishte pushtuar gjithashtu në rrugën për në Sixhilmasa, ku Abdallāh el-Mahdi Billa, i cili në atë kohë ishte i burgosur, u lirua dhe më pas u pranua si Imam i lëvizjes, duke u bërë kalifi i parë dhe themeluesi i dinastia sunduese. Në vitin 921, qyteti el Mehdije u krijua si kryeqytet. Në vitin 948, ata e zhvendosën kryeqytetin e tyre në el-Mansurije, afër Kairouan. Në vitin 969, ata pushtuan Egjiptin dhe në 973 vendosën Kajron si kryeqytetin e kalifatit të tyre. Egjipti u bë qendra politike, kulturore dhe fetare e perandorisë së tyre, e cila zhvilloi një kulturë të re dhe "indigjene arabe".
Kalifët Fatimidë i përkisnin degës ismaili të Islamit Shi'it, ashtu si edhe udhëheqësit e dinastisë. Ekzistenca e kalifatit shënoi të vetmen herë kur pasardhësit e Aliut dhe Fatimes u bashkuan në çfarëdo shkalle (përveç periudhës së fundit të Kalifatit Rashidun nën vetë Aliun nga viti 656 deri në vitin 661). Emri "fatimid" i referohet Fatimes dhe autorët orientalistë ndonjëherë përdorin termin e veçantë Fatimi (ose "Fatimite") për t'iu referuar subjekteve të kalifatit.
Pas pushtimeve të tij fillestare, kalifati shpesh lejoi një shkallë të tolerancës fetare ndaj sekteve joshiite të Islamit, si dhe ndaj jehudëve dhe krishterëve. Megjithatë, udhëheqësit e saj bënë pak përparim në bindjen e popullsisë egjiptiane për të adoptuar besimet e saj fetare.
Gjatë fundit të shekullit të njëmbëdhjetë dhe të dymbëdhjetë, kalifati Fatimid ra me shpejtësi dhe në vitin 1171, Seladini pushtoi territorin e tij. Ai themeloi dinastinë Ejubid dhe inkorporoi shtetin Fatimid në sferën nominale të autoritetit të Kalifatit Abasid.
Tortë ushqimore engjëlli
parapamje|240px|Tortë ushqimore engjëlli me çokollatë Tortë ushqimore engjëlli ose tortë engjëlli është një lloj torte me pandispanjë të bërë me të bardhat e vezëve, miellin dhe sheqerin. Zakonisht shtohet një agjent fshikëzues, siç është kremi i tartarit. Ai ndryshon nga ëmbëlsira të tjera sepse nuk përdor gjalpë. Cilësia e saj e gazuar vjen nga bardhja e vezëve. Torta ushqimore e engjëllit filloi në Shtetet e Bashkuara dhe së pari u bë e njohur në fund të shekullit të 19-të. Ajo fitoi reputacionin e saj unik së bashku me emrin e saj për shkak të strukturës së saj të lehtë dhe me gëzof.
Torta shpesh shërbehet me manaferra dhe hahet për ëmbëlsirë, dhe meze e lehtë e pasdites në zyrë. Tortë ushqimore e djallit konsiderohet si homologu i tortës ushqimore engjëlli. Sidoqoftë, ndryshe nga torta ushqimore engjëlli, torta ushqimore e djallit është një lloj torte me gjalpë.
Jarinja
Jarinjë është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Gjeografia
Jarinja, është një fshat në veri të Kosovës, në kufirin verior të Kosovës me Serbinë, duke formuar një kufi në mes të Republikës së Kosovës dhe Serbisë. Jarinja është vendndodhja e një prej pikave të kontrollit të NATO-së mes Serbisë dhe Kosovës.
Demografia
Sipas vlerësimeve të vitit 2009 për regjistrimin në Kosovë të vitit 2011, fshati numëronte 82 banorë, prej të cilëve një shumicë serbë.
Historia
Në shkurt të vitit 2008, kufiri u vulos nga trupat e NATO-s, pasi serbët të zemëruar grabitën dhe i vunë zjarrin pikave kufitare në Jarinje dhe në Bërnjak. Serbia ka caktuar roje dhe agjentët doganore për të punuar në kufi. Vetëm Marrëveshja e Brukselit e vitit 2013 i bëri ato të përhershme.
Pandemia e COVID-19 në Gjeorgji
Ky artikull dokumenton ndikimin e Koronavirusit 2019–20 në Gjeorgji.
Historiku i pandemisë
Pandemia e Koronavirusit 2020 është konfirmuar edhe në Gjeorgji me rastin e parë të infektimit në Tbilisi në 26 shkurt 2020.
Të gjitha fluturimet nga Kina dhe Wuhan me destinacion aeroportin ndërkombëtar të Tbilisit ishin pezulluar deri më 27 janar. Ministria e Shëndetësisë bëri me dije përmes një deklarate zyrtare se të gjithë pasagjerët e ardhur nga Kina do të kontrolloheshin dhe ekzaminoheshin. Gjeorgjia ka mbyllur zyrtarisht të gjithë fluturimet me Iranin.
Në 26 shkurt Gjeorgjia konfirmoi rastin e parë infektiv të koronavirusit. Një burrë 50 vjeçar, i cili ishte kthyer nga Irani, u shtrua në Spitalin Infektiv në Tbilisi. Ai ishte kthyer në kufirin gjeorgjian përmes një taksije nga Azerbajxhani.
Në 28 shkurt, një tjetër rast u regjistrua. Një grua 31 vjeçare gjeorgjiane, e cila kishte udhëtuar në Itali rezultoi pozitive dhe u shtrua në Spitalin Infektiv në Tbilisi.
29 persona të tjerë po mbahen të izoluar në spitalin e Tbilisit për shkak se dyshohet se mund të jenë të infektuar.
Në 5 mars, rreth 5 persona të tjerë rezulatuan pozitiv në testin e koronavirusit, duke e rritur në këtë mënyrë në 9 numrin e të infektuarve në vend. Drejtori i Qendrës Kombëtare për Kontrollin e Sëmundjeve, Amiran Gamkrelidze u shpreh se këta pesë të infektuar i përkisnin kategorisë së udhëtarëve të kthyer nga Italia.
Në 12 mars, presidentja Salome Zourabichvili në një dalje televizive bëri thirrje për qetësi dhe solidaritet.
Leucate
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Leucate (Ocitanisht: Leucata ; Shqip: Lusara ) është një komunë në departamentin Audë në Francën jugore. Ai shtrihet midis Detit Mesdhe dhe lagunës Étang de Leucate.
Gjeografia
majtas|parapamje| Fshati naturist i plazhit të Lusarës Lusara është në brigjet e Mesdheut të Francës. Është pjesë e masivit lindor Corbières, të quajtur Corbières maritimes. Është rreth 30 km në jug të Narbonës, dhe rreth 30 km në veri të Përpinjanit.
Në një ditë të kthjellët, Phare du Cap Leucate ofron një pamje mbi Detin Mesdhe francez nga kufiri spanjoll në jug deri në Camargue në lindje.
Tortë engjëlli
parapamje|240px|Tortë engjëlli i prerë Tortë engjëlli është një lloj ëmbëlsirë me tortë pandispanjë të shtresuar që e ka origjinën në Mbretërinë e Bashkuar, dhe së pari u bë popullore në fund të shekullit të 19-të.
Kalaja e Gvozdansko
Kalaja e Gvozdansko është kështjellë në fshatin Gvozdansko, midis qyteteve Dvor dhe Glina dhe jo larg nga Kalaja e Zrinit, në Qarkun Sisak-Moslavina, Kroacia qendrore.
Historia
Kalaja e Gvozdansko ishte ndoshta e ndërtuar në gjysmën e dytë të shekullit XV, për shkak të të drejtave minerare të familjes fisnike Zrinski kroate. Kalaja u përmend për herë të parë në 1488. Nikola III Zrinski dhe djali i tij Nikola Šubić Zrinski vinin shpesh në Gvozdansko për të inspektuar minierat dhe nenexhikun.
Turqit u përpoqën të pushtojnë Kalanë e Gvozdansko në disa raste. Tre përpjekje të mëdha u bënë në 1561 nga Malkoč-beg, në 1574 nga Ferhad-beg dhe në 1576 nga Kapidži-pasha. Rrethimi i fundit nga Ferhat-paša Sokolović me 10,000 ushtarë, i cili u luftua nga 3 tetor 1577 deri në 13 janar 1578, ishte shumë më i përgatitur. Rrethimi i Gvozdansko përfundoi me një fitore tëosmanëve, pas një rrethimi të gjatë dhe të përgjakur. Otomanët arritën të shpërthejnë në kështjellë më 13 janar 1578, vetëm pasi mbrojtësit e fundit ngriu deri në vdekje në dimër të ashpër, duke mos pasur dru apo asgjë tjetër për të ndezur zjarrin. Sundimi osman në Gvozansko zgjati deri më 1718.
Kuvendi i Komunës së Prizrenit
Kuvendi komunal i Prizrenit miraton statutin dhe e ndryshon atë nëse konsideron se një gjë e tillë është e nevojshme! Kuvendi i komunës i miraton rregullat e procedurës dhe mund t’i ndryshojë ato nëse konsideron se një gjë e tillë është e nevojshme.
Funksionet e Kuvendit Komunal
11.1 Kuvendi komunal miraton statutin dhe e ndryshon atë nëse konsideron se një gjë e tillë është e nevojshme. Statuti rregullon zbatimin e përgjegjësive të komunës ashtu si është përcaktuar me këtë Rregullore. Vendimi për miratimin apo ndryshimin e statutit miratohet me më shumë se dy të tretat e anëtarëve të pranishëm në mbledhjen të cilët votojnë kur shqyrtohet propozimi i tillë.
11.2 Kuvendi i komunës i miraton rregullat e procedurës dhe mund t’i ndryshojë ato nëse konsideron se një gjë e tillë është e nevojshme. Rregullat e procedurës duhet të sigurojnë udhëheqjen dhe kontrollin,duke përfshirë kontrollin efikas financiar të administratës së komunës. Vendimi për miratimin apo ndryshimin e rregullave proceduale miratohet nga më shumë se gjysma e anëtarëve prezentë që votojnë në mbledhjen ku shqyrtohet propozimi.
11.3 Kuvendi i komunës nuk mund ta bartë përgjegjësinë e vet për vendimet lidhur me:
11.4 Kuvendi komunal mund ta autorizojë ndonjë komitet të kuvendit, kryetarin e komunës ose kryeshefin ekzekutiv për të marrë vendime. Kuvendi i komunës mund t'i revokojë këto autorizime në çdo kohë. Kompetenca e ngarkuar mund të bartet edhe më tej brenda autoritetit të dhënë me këtë Rregullore.
11.5 Vendimi për emërtimin apo riemërtimin e çfarëdo rrugice, rruge apo vendi tjetër publik duhet të miratohet nga më së paku dy të tretat e anëtarëve të kuvendit komunal.
Kryetari i Kuvendit
Artan Abrashi
Komitetet
Kuvendi i Komunës, si komitete të përhershme, formon Komitetin e Politikës dhe të Financave, Komitetin e Komuniteteve, Komisionin e Statutit dhe Komisionin Verifikues të mandatit të anëtarëve.
Kuvendi i Komunës, në çdo kohë sipas nevojës mund të themelojë edhe komitete, komisione, këshilla apo trupa tjera punuese të përhershme apo të përkohshme dhe vendos për kompetencat dhe veprimtaritë e tyre.
Kuvendi i Komunës, në çdo kohë, sipas nevojës mund të themelojë edhe komitete këshillëdhënëse nga qytetarët dhe përfaqësuesit e organizatave joqeveritare, me qëllim të pjesëmarrjes së qytetarëve në procesin e vendimmarrjes
Gjatë caktimit të anëtarëve të komiteteve të përhershme dhe të komiteteve të tjera, Kuvendi i Komunës siguron përfaqësimin e entiteteve politike.
Komitetet e krijuara sipas këtij neni, përpos KPF-së, mund të kenë në radhët e tyre anëtarë që nuk janë anëtarë të Kuvendit të Komunës, por shumica e anëtarëve të komiteteve, patjetër duhet të jenë anëtarë të Kuvendit të Komunës.
Kryesuesi dhe zëvendëskryesuesi i çdo komiteti zgjidhet nga mesi I anëtarëve dhe prej vetë anëtarëve të komitetit, përveç rasteve kur me Ligjin e Vetëqeverisjes Lokale apo me këtë Statut kërkohet ndryshe.
Kuvendi i Komunës mund t’i shtojë kompetencat dhe aktivitetet ekëtyre komiteteve të obligueshme, nëse ato nuk janë në kundërshtim me ato të parapara me Ligjin e Vetëqeverisjes Lokale.
Kompetencat dhe aktivitetet e komiteteve tjera, do të jenë ato që do të caktohen me vendimin e Kuvendit të Komunës.
Çdo komitet vendos për kohën e mbajtjes së mbledhjeve në pajtim me rregulloren e punës.
Mbledhja e komitetit caktohet (thirret) nëse kryesuesi i komitetit mendon se kjo është e nevojshme ose me kërkesën me shkrim të së paku një të tretës së anëtarëve të tij.
Wu Wei
Ideja e Wu Wei-t është që të lëshojmë kontrollin e tepërt dhe të lejojmë natyrshëm që gjërat të ndodhin pa përpjekje të madhe dhe rezistencë. Në vend që të luftojmë kundër rrjedhës së jetës dhe të kundërveprojmë, Wu Wei sugjeron të jemi të përshtatshëm dhe të lejojmë natyrën e gjërave të veprojë paqësisht.
Ky koncept i ka aplikime në shumë aspekte të jetës. Në filozofinë e veprimit, Wu Wei thotë se arritja e qëllimeve dhe suksesi nuk vjen nga përpjekje e madhe dhe përkëdhelje e vullnetit, por nga harmonia dhe qetësia që vjen nga lehtësimi i forcës së tepërt. Në lidhje me sjelljen personale, Wu Wei sugjeron të lëmë mbikëqyrjen dhe kontrollin e egos dhe të lejojmë veten të përshtatemi me rrjedhën e jetës.
Në esencë, Wu Wei inkurajon një mënyrë të qetë dhe të pranishme të jetës. Në vend që të përpjekemi të ndryshojmë dhe të kontrollojmë gjithçka, ne mund të zgjedhim të përshtatemi dhe të lejojmë natyrën e gjërave të veprojë vetvetiu. Kjo sjellë harmoni, lehtësi dhe harmoni me botën që na rrethon.
Wei dhe Wu-wei (Veprim i vlerësuar dhe Veprim pa vlerësim)
Parulla e famshme e Laozit ka ngacmuar shpjegime për shekuj dhe ka lindur në mënyra të shumta të interpretohet. Karakteri i parë nuk është problemi kryesor. "Wu" thjeshtë është "nuk ekziston". Në këtë frazë, megjithatë, interpretuesit e trajtojnë si një udhëzim negativ: "evitoni wei". Problemi më i vështirë është të kuptohet "wei".
Në mandarini modern, ky karakter ka dy ndërtime të ndryshme. Ndërtimi i katërt është zakonisht përkthyer si "për hir të". Ndërtimi i dytë, i ndërtimit të dytë, zakonisht përkthehet si "veprim". Interpretimet e teksteve shkollorë thonë se wei do të thotë "qëllim" si dhe "veprim", kështu që parulla do të thotë "veprim pa qëllim". Ndërtimi i dytë, megjithatë, ka një përdorim tjetër të rëndësishëm. Disa tekste gramatikore e quajnë atë ndërtimi i supozuar - "të mendojë, të konsiderojë ose të interpretojë". Wei funksionon në këtë kuptim në asgjësimet e Besimit Kinez të Vjetër, të cilat përqendrohen në predikatën. Kështu, një bindje se S është P merr formën de re [besimtari] merr "S" si "P". Wei gjithashtu figuron në mënyrë të lidhur në kontekste të dijes me predikate nominale - "të dijë se konsiderohet si [emër]".
Gjuha e lashtë kineze ka disa emra të ngjashëm që kanë të bëjnë me kuptimin, duke përfshirë "wei" vetëm, "wei" për të quajtur dhe "wei" të krijuar artificialisht. Këto koncepte korrespondojnë me kontrastin kyç midis tianit (natyrës) dhe renit (njerëzorit) në filozofinë Daoiste. "Wei" është diçka që bëhet nga konceptualizimi njerëzor në vend që të jetë diçka "natyrale". Nëpërmjet përfshirjes së këtij përmbajtjeje në shpjegimin tonë të përdorimit të "wei" nga Laozi, mund të shpjegojmë rolin e tij më plotësisht seç bën teoria mbi veprimet pa qëllim ose pa menduar. Pak në Laozi (ose mendimi kinez i hershëm) sugjeron zhvillimin e ndonjë dallimi midis veprimi vullnetar, të qëlluar ose me qëllim dhe të kundërtën e tij. Të vepruar pa "wei" është të heqim karakterin shoqëror dhe konceptual nga sjellja jonë dhe të veproni me instinkt ose intuicion "natyral". Ky koncept përkojnë bukur me analizën e Laozit mbi emrat dhe dijen si forma të kontrollit shoqëror.
Siç e kemi përmendur, "kapterit e brendshëm" të Zhuangziut rrallë përmendin parullën. Megjithatë, përdorimi i saj në "kapitujt e jashtëm" na fton të konstruojmë një version të mundshëm të parullës sipas Zhuangziut. Një pikëpamje e tille treguese lidh wu-wei me diskutimet e "kapitujve të brendshëm" mbi sjelljen e shkathtë që zhvillohet në një lloj gjendjeje të kënaqshme dhe të qetë të harmonizuar me veprimin, të cilën mund ta përshkruajmë si "natyrë e dytë". Në efekt, vepron ndërsa jeni në një lloj transi estetik ose performues. Shprehja më e famshme e këtij ideali vjen në përshëndetje për kasapin që gërvishte derra me yndyrën e një kërcimtari. Kjo sjellje kërkon një fokus dhe përkushtim që është i padenjë me vetëdijen normale, qëllimin dhe stërvitjen e udhëzimeve. Përveç humbjes së ndjenjës e egos, përvoja akreditohet me krijimin e një bashkësie midis aktorit dhe botës së jashtme dhe me një ndjenjë të sensibilizuar dhe qetësi që vjen me praktikimin mjeshtëror të një shkathtësie të fituar. Ne përjetojmë mjeshtërinë si "bërjen një me aktivitetin". Në një farë kuptimi, veprimet tona janë bërë [dyta?] natyrale!
Ideali i wu-wei gjithashtu ndikon në parullën Neo-Daoiste "Weisen brenda; mbret jashtë." Kjo sugjeron (në ndjekje të Zhuangziut) se wu-wei daoist mund të jetë i përputhshëm me qenë një Konfucian i mirë. Të qenit një shkencëtar-funksionar është aq shumë një shkathtësi sa të qenit një kasap dhe një mund ta praktikojë atë me të njëjtën qasje të zbrazëtis