cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ibn Kajim el-Xheuzije
Burgosja
Ibn el-Kajimi u burgos me mësuesin e tij Ibn Tejmije nga viti 1326 deri në vitin 1328, kur Ibn Tejmije vdiq dhe Ibn el-Kajimi u lirua. Sipas historianit el-Makrizi, dy arsye e çuan në arrestimin e tij: e para ishte një predikim që Ibn el-Kajimi kishte mbajtur në Jeruzalem, në të cilin ai dënonte vizitën e varreve të shenjta, duke përfshirë varrin e profetit Muhamed në Medine, e dyta ishte pajtimi i tij me pikëpamjen e Ibn Tejmijes për çështjen e shkurorëzimit, e cila binte ndesh me pikëpamjen e shumicës së dijetarëve në Damask.
Ndërsa ishte në burg, Ibn el-Kajimi vazhdimisht lexonte Kuranin dhe studionte kuptimet e tij. Ibn Rexhebi vuri në dukje se gjatë asaj periudhe izolimi, ai fitoi sukses të gjerë shpirtëror, si dhe zhvilloi një urtësi të madhe analitike, njohuri dhe kuptim të traditave profetike.
Vdekja
Ibn el-Kajim vdiq në kohën e namazit të jacisë, më 13 Rexheb 751 hixhri (15 shtator 1350) në moshën 60 vjeç. Ai u varros krahas babait të tij në varrezat Bab es-Saghir.
Lavaudieu
Lavaudieu (Shqip: Lavzoti ) është një komunë në departamentin Haute-Loire në Francën jug-qendrore.
Villers-le-Tourneur
Villers-le-Tourneur është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Villers-le-Tourneur ka një popullsi prej 171 banorë dhe sipërfaqe 7.85 km², me një dendësi prej 22 banor/km².
Vaux-lès-Rubigny
Vaux-lès-Rubigny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Vaux-lès-Rubigny ka një popullsi prej 52 banorë dhe sipërfaqe 3.92 km², me një dendësi prej 13 banor/km².
Anievas
Anievas është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Besaya valley, të provincës Cantabria, në Komunitetin Cantabria. Anievas ka 361 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 20.9 km2.
Bavay
Bavay është një komunë në Francë. Bavay bën pjesë në departamentin Nord të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 3516 banorë dhe sipërfaqe 10.12 km².
Vaux-Montreuil
Vaux-Montreuil është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Vaux-Montreuil ka një popullsi prej 110 banorë dhe sipërfaqe 8.35 km², me një dendësi prej 13 banor/km².
Bavelincourt
Bavelincourt është një komunë në Francë. Bavelincourt bën pjesë në departamentin Somme të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 125 banorë dhe sipërfaqe 7.75 km².
Isaiah Thomas (basketbollistë)
Isaiah Jamar Thomas (lindi më 7 shkurt 1989) është basketbollistë amerikanë i cili luan për Boston Celtics. Ai shkoi në shkollën e lartë Curtis Senior në University Place, Washington, deri në klasën e 11-të dhe pastaj u transferua në një shkollë tjetër në South Kent, për ta përsëritur klasën e 11-të për shkak mangësive akademike. Ai diplomoi prej shkollës në South Kent në vitin 2008.
Psherëtima e humbjes
Psherëtima e humbjes libër me autor Bujar Skëndo. Botuar në Tiranë nga "Onufri" në vitin 2022. Libri ka 256 faqe. ISBN 9789928354853
Pallati i Stokholmit
Pallati i Stokholmit ose Pallati mbretëror (Suedisht Stockholms slott ose Kungliga slottet) është rezidenca zyrtare dhe pallati kryesor mbretëror i monarkisë suedeze (vendbanimi aktual i mbretit Carl XVI Gustaf dhe Mbretëreshës Silvia është në Pallatin Drottningholm). Pallati i Stokholmit ndodhet në Stadsholmen, në Gamla stan në kryeqytetin Stokholm. Zyrat e Mbretit, anëtarët e tjerë të familjes mbretërore suedeze dhe zyrat e Gjykatës Mbretërore të Suedisë janë vendosur këtu. Pallati përdoret për qëllime përfaqësimi nga Mbreti ndërsa kryen detyrat e tij si kreu i shtetit.
Psherëtima e humbjes
Shënime: Letërsia shqipe, romane.
Isaiah Thomas (basketbollistë)
Jeta personale
Isaiah u emërua sipas babait të tij i cili ishte basketbollistë i skuadrës Detroit Pistons. Para lindjes së tij, familja menduan që ta emërojn me emrin James, por nëna e tij Tina Baldtrip insistoi që ta vëj emrin biblik "Isaiah". Isaiah u rrit në Inglewood, Kalifornia.
Anna, Valencia
Anna, Valencia është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Canal de Navarrés, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Anna, Valencia ka 2753 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 21.4 km2.
Stadiumi Përparim Thaçi
Stadiumi Përparim Thaçi është një stadium për përdorim të shumëfishtë në Prizren, Kosovë. Ai është përdorur kryesisht për ndeshjet futbollistike të KF Liria nga Superliga e Kosovës. Stadiumi ka një kapacitet prej 15 mijë shikuesish.
Saint-Floret
Saint-Floret (Ocitanisht: Sent Floret ; Shqip: Shën Florenci) është një komunë në departamentin Puy-de-Dôme në Auvergne-Rhône-Alpes.
Historia
Shën-Florenci është një vend kalimi në Rrugën e Shën Jakobit, një rrugë kryesore pelegrinazhi katolik e origjinës në shekullin e 9-të.
Villers-sur-le-Mont
Villers-sur-le-Mont është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Villers-sur-le-Mont ka një popullsi prej 99 banorë dhe sipërfaqe 5.3 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Sauville
Sauville është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Sauville ka një popullsi prej 281 banorë dhe sipërfaqe 14.76 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Bavent
Bavent është një komunë në Francë. Bavent bën pjesë në departamentin Calvados të rajonit Basse-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 1760 banorë dhe sipërfaqe 18.45 km².
Kit Harington
Christopher Catesby Harington (lindur më 26 dhjetor 1986 ), i njohur më mirë si Kit Harington, është një aktor anglez. Fama e tij u rrit duke luajtur rolin e Jon Snow në serinë televizive Game of Thrones. Harington gjithashtu luajti edhe rolin kryesor Milo në filmin e vitit 2014, Pompeii dhe ka dubluar me zë karakterin Eret në filmin animacion How to Train Your Dragon 2.
Monflanquin
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Monflanquin (Languedocien : Montflanquin ; Shqip: Malflaku) është një komunë në departamentin Olt-dhe-Garonë në Francën jugperëndimore. E ndërtuar në vitin 1256 si një qytet bastidë ushtarake në një rrugë strategjike veri-jug, ai ndryshoi duart disa herë gjatë Luftës Njëqindvjeçare.
Fshati është anëtar i shoqatës Les Plus Beaux Villages de France ("Fshatrat më të bukur të Francës").
Shqipe Nixha
Shqipe Nixha (1 tetor 1949, Gjakovë - 25 nëntor 2015, Prishtinë) ka qenë inxhiniere e arkitekturës dhe mësimdhënëse universitare.
Biografia
Shqipe Nixha lindi në Gjakovë, shkollimin fillor dhe të mesëm i kreu në vendlindje dhe në Prishtinë, ndërsa studimet e larta për arkitekturë dhe urbanizëm në Universitetin e Sarajevës. Studimet pasuniversitare i kreu në Universitetin e Zagrebit. Në fillim punoi në byronë për projektim të kombinatit industrial "Ramiz Sadiku", pastaj në Entin për Urbanizëm në Prishtinë. Në vitin 1980 u zgjodh asistente, më pas ligjëruese në Fakultetin e Ndërtimtarisë dhe të Arkitekturës të Universitetit të Prishtinës (1987). Që nga viti 1987 drejtoi katedrën e historisë së arkitekturës dhe mbajti lëndën historia e arkitekturës dhe e mbrojtjes së trashëgimisë kulturore. Fushë kryesore e interesimit të saj shkencor ishte mbrojtja e trashëgimisë kulturore. Ishte autore e projektit të konservimit, restaurimit dhe rivitalizimit të Kullës së Kuklecit në Isniq, të strategjisë për mbrojtjen e trashëgimisë kulturore në projektin e planit të përgjithshëm të Prizrenit (2003-2013). Ishte anëtare e bordit të ekspertëve për projektet e restaurimit dhe të rehabilitimit të monumenteve të trashëgimisë kulturore në Kosovë. Mori pjesë me kumtesa në konferenca shkencore dhe profesionale brenda dhe jashtë vendit.
Sezoni 2017–18 i Juventus F.C.
Sezoni 2017-18 është i 120-ti në historinë e klubit Juventus dhe i 11-ti radhazi në elitën e futbollit Italian. Duke filluar nga data 1 Korrik 2017, Juventus Stadium do njihet si Allianz Stadium për gjashtë sezone deri më 30 Qershor 2023. Gjatë sezonit të kaluar, presidenti Agnelli lajmëroi se një logo e re e Juventus do prezantohej, duke zbuluar një video që e tregonte atë. Agnelli tha se logoja reflektonte "mënyrën e të jetuarit Juventus". Në këtë sezon, Juventus tregoi logon në fanellat e reja.
Beauvernois
Beauvernois është një komunë në Francë. Beauvernois bën pjesë në departamentin Saône-et-Loire të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 92 banorë dhe sipërfaqe 8.94 km².
Memorandumi SANU
Memorandumi i Akademisë Serbe të Shkencave dhe të Arteve, i njohur thjesht si Memorandumi SANU (Меморандум САНУ), ishte një draft dokument i hartuar nga një komision 16-anëtarësh i Akademisë Serbe të Shkencave dhe Arteve (Srpska akademija nauka i umetnosti - SANU) në vitet 1985-1986. Pjesë të draftit rrodhën dhe u publikuan nga e përditshmja Veçernje novosti në shtator të vitit 1986.
Memorandumi tërhoqi menjëherë vëmendjen e publikut në Jugosllavi, pasi që u bënte jehonë pikëpamjeve kontraveze mbi gjendjen e vendit dhe kërkonte riorganizim thelbësor të shtetit. Preokupimi kryesor i memorandumit ishte që decentralizimi po e çonte Jugosllavinë drejt shpërbërjes dhe që struktura kushtetuese e Jugosllavisë i diskriminonte serbët. Memorandumi pretendonte se zhvillimi i Serbisë u dëmtua nga mbështetja që u jepej pjesëve të tjera të Jugosllavisë. Ai u dënua zyrtarisht në vitin 1986 nga qeveria e Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë dhe qeveria e Republikës Socialiste të Serbisë për nxitje të nacionalizmit. Disa e konsiderojnë publikimin e tij si një moment kyç në shpërbërjen e Jugosllavisë dhe një kontribues për luftërat jugosllave.
Pasqyrë e përgjithshme
Në maj të vitit 1985, pasi Stamboliqi i kërkoi qeverisë të diskutonin për çështjen e Kosovës për herë të parë që nga viti 1981, SANU zgjodhi një komision prej 16 akademikësh të dalluar, për të hartuar një memorandum i cili do të adresonte shkaqet e krizës ekonomike dhe politike si dhe mënyrat për t'i trajtuar ato probleme. Ishte planifikuar të miratohej nga Akademia para se të paraqitej para Partisë Komuniste dhe organeve shtetërore. Megjithatë, drafti i fundit i ra në dorë gazetës serbe Veçernje novosti në shtator të vitit 1986. Gazeta në fjalë e sulmoi atë duke e përshkruar si reaksionar dhe nacionalist, por nuk e publikoi. Zyrtarët e partisë dhe  të shtetit serb nisën një fushatë zyrtare kundër memorandumit.
Memorandumi ndahej në dy pjesë: e para për "Krizën në Ekonominë dhe Shoqërinë Jugosllave", kurse tjetra "Statusi i Serbisë dhe i Kombit Serb". Pjesa e parë fokusohet në fragmentimin ekonomik dhe politik të Jugosllavisë, që pasoi shpalljen e kushtetutës së vitit 1974. Pjesa e dytë fokusohet në atë që autorët e shihnin si status inferior i Serbisë në kuadër të Jugosllavisë, ndërsa përshkruanin statusin e serbëve në krahinën e Kosovës dhe në Kroaci
Memorandumi pretendonte se në fund të Luftës së dytë Botërore, Josip Broz Tito qëllimisht kishte dobësuar Serbinë duke copëtuar pjesën më të madhe të territoreve serbe, përkatësisht, Serbinë, Malin e Zi, Republikën e Maqedonisë, Bosnjën dhe Kroacinë.
Sipas memorandumit, Tito kishte dobësuar edhe më tej Repulikën Socialiste të Serbisë, duke e ndarë territorin e saj dhe duke krijuar krahinat autonome të Kosovës dhe Vojvodinës, shembull të cilin nuk e ndoqi në republikat tjera jugosllave.
Pritja
Memorandumi u dënua nga Lidhja e Komunistëve të Jugosllavisë, duke përfshirë edhe Sllobodan Millosheviqin, presidenti i ardhshëm i Serbisë, i cili publikisht u shpreh se ai s'ishte "asgjë më shumë se nacionalizmi më i errët". Ndërsa Radovan Karaxhiq, udhëheqësi i ardhshëm i serbëve të Bosnjës,  u shpreh se "Bolshevizmi është i keq, por nacionalizmi është edhe më i keq". Përkundër këtyre deklarimeve, Sllobodan Millosheviqi, Karaxhiqi, dhe politikanët e tjerë serbë publikisht ranë dakord me pjesën më të madhe të memorandumit, dhe më vonë krijuan lidhje politike me disa hartues të tij si Mihailo Markoviq, i cili u bë zëvendës-president i Partisë Socialiste të Serbisë dhe Dobrica Qosiq i cili u emërua president i Republikës Federale të Jugosllavisë në vitin 1992.
Stadiumi Zahir Pajaziti
Stadiumi i Qytetit Zahir Pajaziti (Stadiumi i Qytetit Zahir Pajaziti) është një stadium multifunksional në Podujevë, Kosovë. Ai aktualisht shfrytëzohet për ndeshje të futbollit nga ana e KF Llapi nga Besiana ne Superligen Kosovare. Stadiumi mban rreth 9.000 njerëz.
Lidhje të jashtme
Koordinatat: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=Stadiumi_Zahir_Pajaziti&params=42_54_18_N_21_11_41_E_type:city_source:kolossus-plwiki <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 42°54′18″N 21°11′41″E  ﻿ / ﻿ <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">42.90500°V 21.19472°L ﻿ / 42.90500; 21.19472   ]
Ibn el-Xheuzi
Abd el-Raḥman bin Ali bin Muhamed Ebu el-Farash bin el-Xheuzi, i referuar shpesh si Ibn el-Xheuzi (arabisht: ابن الجوزي, Ibn al-Jawzī; rreth vitit 1116 – 16 qershor 1201) ishte jurist, predikues, orator, hereziograf, muhadith, historian, gjykatës, hagiograf dhe filolog mysliman arab, i cili luajti një rol të rëndësishëm në përhapjen e shkollës së jurisprudencës ortodokse sunite Hanbeli në vendlindjen e tij në Bagdad gjatë shekullit të dymbëdhjetë. Gjatë "një jetës me aktivitet të madh intelektual, fetar dhe politik", Ibn al-Xheuzi u admirua gjerësisht nga shokët e tij hanbelitë për rolin e palodhur që luajti në sigurimin që ajo shkollë e veçantë – historikisht, më e vogla nga katër shkollat kryesore juridike sunite – gëzojnë të njëjtin nivel të "prestigjit" të dhënë shpesh nga sundimtarët në ritet Maliki, Shafi'i dhe Hanefi.
Ai u bë më i famshëm gjatë sundimit të el-Mustadiut (v. 1180), kalifit të tridhjetë e tretë abasid, mbështetja e të cilit për Hanbelizmin e lejoi Ibn al-Xheuzin të bëhej efektivisht "një nga personat më me ndikim" në Bagdad, për shkak të miratimi i kalifit për predikimin publik të Ibn al-Xheuzit para turmave të mëdha si në zonat baritore ashtu edhe në ato urbane në të gjithë Bagdadin. Në shumicën dërrmuese të predikimeve publike të mbajtura gjatë sundimit të el-Mustadiut, Ibn el-Xhevzi shpesh paraqiti një mbrojtje të ashpër të shembullit të profetit Muhamed dhe kritikoi fuqishëm të gjithë ata që ai i konsideronte si skizmatikë në besim. Në të njëjtën kohë, reputacioni i Ibn al-Xheuzit si dijetar vazhdoi të rritej për shkak të rolit thelbësor që luajti në menaxhimin e shumë prej universiteteve më të rëndësishme në zonë, si dhe për shkak të numrit të madh të veprave që ai shkroi gjatë kësaj periudhe. Për sa i përket pikës së fundit, është e rëndësishme të theksohet se një pjesë e trashëgimisë së Ibn al-Xheuzit mbështetet në reputacionin e tij se ka qenë "një nga shkrimtarët më produktivë" të të gjitha kohërave, me dijetarë të mëvonshëm si Ibn Tejmije (v. 1328) duke studiuar mbi një mijë vepra të shkruara nga Ibn el-Xhevzi gjatë viteve të trajnimit të tyre. Siç kanë vënë në dukje studiuesit, korpusi i mrekullueshëm i Ibn el-Xheuzit, "i ndryshëm në gjatësi" ashtu siç ndodh, prek pothuajse "të gjitha disiplinat e mëdha" të studimit klasik islam.
Shëndetësia në Shqipëri
Shqipëria ka një sistem universal të kujdesit shëndetësor. Jetëgjatësia llogaritet në 78.30 vjet, duke u renditur e 61-ta në botë dhe duke tejkaluar një numër vendesh të Bashkimit Evropian, si Hungaria, Polonia, Kroacia, Sllovakia etj.[25] Shkaqet më të zakonshme të vdekjes janë sëmundjet e qarkullimit të gjakut, të ndjekura nga sëmundjet kancerogjene. Sondazhet Demografike dhe Shëndetësore përfunduan një sondazh në prill 2009, duke dhënë detaje mbi statistikat e ndryshme shëndetësore në Shqipëri, përfshirë rrethprerjen e meshkujve, abortin dhe më shumë.[26]
Përmirësimi i përgjithshëm i kushteve shëndetësore në vend pasqyrohet në shkallën më të ulët të vdekshmërisë, deri në rreth 6.49 vdekje për 1,000 në vitin 2000, krahasuar me 17.8 për 1,000 në vitin 1938. Në vitin 2000, jetëgjatësia mesatare u vlerësua në 74 vjet, krahasuar me 38 vjet në fund të Luftës së Dytë Botërore. Vdekshmëria foshnjore e Shqipërisë, e vlerësuar në 20 për 1,000 lindje të gjalla në vitin 2000, gjithashtu ka rënë gjatë viteve që nga shkalla e lartë e 151 për 1,000 lindje të gjalla në vitin 1960. Në vitin 1999 kishte 69,802 lindje dhe shkalla e lindshmërisë në vitin 1999 ishte 2,5, ndërsa shkalla e vdekshmërisë së nënave ishte 65 për 100,000 lindje të gjalla në vitin 1993. Përveç kësaj, në vitin 1997, Shqipëria kishte norma të larta imunizimi për fëmijët deri në një vit: tuberkulozi në 94%; difteria, pertusis dhe tetanoza, 99%; fruthi, 95%; dhe polio, 99.5%. Në 1996, incidenca e tuberkulozit ishte 23 në 100,000 njerëz. Në vitin 1995 ka pasur dy raste të raportuara të AIDS dhe shtatë raste në vitin 1996. Në vitin 2000 numri i njerëzve që jetojnë me HIV / AIDS është vlerësuar në më pak se 100. Shkaqet kryesore të vdekjes janë sëmundjet kardiovaskulare, trauma, kanceri dhe sëmundjet e frymëmarrjes. Në vitin 2015 ende kishte vdekshmërinë më të lartë në Evropë, në 766 për 100,000 banorë, shkalla më e lartë e vdekjes nga sëmundjet jo të transmetueshme (672 për 100,000) dhe shkalla e dytë më e lartë e duhanpirësve meshkuj në Evropë - 51%.
Sigurimi Shëndetësor në Shqipëri është kryesisht publik. Shteti siguron pjesën më të madhe të shërbimeve që i ofrohen popullatës si në fushën e promovimit, parandalimit, diagnostikimit dhe kurimit. Sektori privat është akoma në hapat e para dhe mbulon pjesën më të madhe të shërbimit farmaceutik, shërbimit stomatologjik dhe disa klinika diagnostikuese specialitetesh të cilat janë përqëndruar kryesisht në Tiranë.
Ne sektorin publik rolin e liderit e luan Ministria e Shendetesise e cila eshte hartuese dhe pergjegjese per politikat dhe strategjite e sistemit shendetesor, per rregullimin e tij si dhe per koordinimin e te gjithe aktoreve brenda dhe jashte sistemit.
Shërbimi shëndetësor diagnostikues dhe kurues është i organizuar në tre nivele: shërbimi parësor, shërbimi spitalor dytësor, dhe spitalor terciar.
Krahas këtyre ofrojnë shërbimet e tyre edhe një sërë institucionesh nacionale si Qendra Kombetare e Transfuzionit të Gjakut, Qendra Kombetare e Mirërritjes, Zhvillimit dhe Rehabilitimit të Femijës, Klinika Stomatologjike Universitare, etj.
Në mbështetje të institucioneve shëndetësore funksionojne edhe Qendra Kombetare e Inxhinierise Biomjekesore, Qendra Kombëtare e Kontrollit të Barnave dhe Qendra Kombëtare e Cilësisë Sigurisë dhe Akreditimit të Institucioneve Shëndetësore.
Me përjashtim të Tiranës ku në kuadrin e një projekti pilot është riorganizuar shërbimi shëndetësor parësor dhe ështe krijuar ASHR–ja, në çdo distrikt funsionon një DSHP-Drejtoria e Shëndetit Publik e cila duhet të koordinojë te gjitha shërbimet shëndetësore të rrethit. Në 12 rrethet e medha (qendra të rajoneve) krahas DSHP-ve, funksionojnë si drejtori të veçanta Drejtoria Spitalore dhe Drejtoria e Kujdesit Shëndetësor Parësor. Ky organizim do të rishikohet me përfundimin e projektit pilot të ASHR-së duke synuar krijimin e autoriteteve rajonale që do të koordinojnë funksionimin e shërbimeve shëndetësore në rang rajoni.
Instituti i Sigurimeve të Kujdesit Shëndetësor
Sigurimi Shëndetësor në Republikën e Shqipërisë është institucionalizuar në bazë të Ligjit “Për Sigurimet Shëndetësore në Republikën e Shqipërisë” (Nr. 7870), datë 13.10.1994. Ai është i tipit Bismarkian. Skema e Sigurimeve Shëndetësore ka hyrë në zbatim me 1 mars 1995 si një mekanizem i rëndësishëm në reformimin e sistemit shëndetësor, si në drejtim të menyrës së financimit dhe rritjes së burimeve për kujdesin shëndetësor, ashtu dhe të përmirësimit të cilësisë së shërbimeve.
Institucione nacionale
Sistemi shëndetësor në Shqipëri mbështetet edhe nga një sërë institucionesh nacionale, të cilat varen direkt nga Ministria e Shëndetësisë.
Instituti i Shëndetit Publik
Institucioni më i larte teknik në fushën e shëndetit publik është Instituti i Shëndetit Publik i cili është një institucion nacional nën varësine direkte të Ministrisë së Shëndetësisë. Detyrat e tij përfshijnë studimin dhe monitorimin e faktoreve të riskut, survejancën e semundjeve ngjitëse, referencën laboratorike si edhe menaxhimin e programeve të vaksinimit. Zbatimi i mjaft programeve afatshkurtra me natyrë studimore apo promovuese të shendetit është gjithashtu pjesë e aktivitetit të tij. Instituti i Shëndetit Publik luan edhe një rol të rëndësishëm lidhur me trainimin në fushën e shëndetit publik.
Qendra Kombëtare Kontrollit të Barnave
Qendra është institucioni përgjegjës për kontrollin e çdo veprimtarie në fushën farmaceutike. Ajo ushtron kontroll mbi :
b) tregtimin me shumicë dhe pakicë si dhe kushtet e ruajtjes së barnave,
c) lëndët e para medikamentoze dhe lëndët ndihmese ambalazhuese
d) barnat e importura nga të gjitha subjektet e licensuara.
Qendra Kombëtare e Transfuzionit të Gjakut
Qendra Kombetare e Transfuzionit të Gjakut ka si qëllim sigurimin e gjakut dhe produkteve të tij për të plotësuar në mënyren me optimale kërkesat për transfuzione që nevojiten për, trajtimin e personave të aksidentuar, pacientëve që vuajne nga anemia e rende dhe kronike, pacientëve me kancer, pacientëve që do t'u nënshtrohen ndërhyrjeve kirurgjikale, grave që kanë hemoragji të madhe gjatë lindjes.
Shërbimi Kombëtar i Transfuzionit është i përbërë nga 29 banka gjaku, 3 banka gjaku në Tiranë dhe 26 në rrethe.
Qendra Kombëtare e Mirërritjes, Zhvillimit dhe Rehabilitimit të Fëmijëve Tiranë
Misioni saj është përmirësimi i cilësisë së jetës së fëmijëve me nevoja të veçanta, si dhe mbështetja e familjeve të tyre, për ti pasur partnerë ato në rrugën e gjatë të rehabilitimit, kujdesit dhe edukimit të këtyre fëmijëve.
Qendra Kombëtare e Inxhinierisë Biomjeksore
Qëllimi i saj është profilaksia dhe mirëmbajtja e pajisjeve mjeksore me qëllim që pajisjet mjeksore të kombinuara me personelin e institucioneve shëndetësore (mjekë, specialistë, infermierë) t`i shërbejnë sa më mirë pacientëve, duke rritur cilësinë në shërbimin ndaj tyre.
Qendra Kombëtare e Cilësisë Sigurisë dhe Akreditimit të Institucioneve Shëndetësore
QKCSA-ISH do te mbeshtese Ministrine e Shendetesise ne zbatimin e strategjise nacionale shendetesore afatgjate ne fushat e meposhtme: Klinika Stomatologjike Unversitare
Funksionon në bazë të rregullores si dhe të udhezimeve përkatese të Ministrisë së Shëndetesise.
Ofron shërbime të specializuara në: Kirurgji maximofaciale, Terapi, Ortopedi, Pedodonti dhe siguron forminin profesional të mjekëve specializante.
NJËSIA E TRANSPORTIT MJEKËSOR ME HELIKOPTER
Misioni eshte mbulimi i urgjencave mjekësore kur paraqitet nevoja për ofrimin e një shërbimi të tillë. Veprimtaria kryesore: Transportimin e specializuar mjekësor me helikopter të pacientëve në raste akute.
KLINIKA E SHËRBIMEVE SHËNDETËSORE (QEVERITARE)
Misioni eshte ofrimi i shërbimit të urgjencës dhe kujdesit parësor për autotitet e larta të shtetit.
Shërbimet :Shoqëron delegacionet qeveritare për të mundësuar dhënien e ndihmës së shpejtë shëndetësore në rast nevoje.
QENDRA KOMBETARE E EDUKIMIT NE VAZHDIM
Misioni eshte nxitja realizimi dhe përmirësimi i zhvillimit profesional të gjithë kategorive të personelit profesional me synim rritjen e njohurive dhe zhvillimin e aftësive të këtij personeli.
Veprimtaria kryesore:Hartim i planit kombëtar të veprimeve të formimit të vazhdueshëm të punonjësve të shëndetësisë.
Vaux-lès-Mouzon
Vaux-lès-Mouzon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Vaux-lès-Mouzon ka një popullsi prej 88 banorë dhe sipërfaqe 7.64 km², me një dendësi prej 12 banor/km².
Agatharkidi
Agatharkidi (Ἀγαθαρχίδης ose Ἀγάθαρχος, Agatharchos) i njohur edhe si Agatharkidi nga Knidi ishte një historian dhe gjeograf grek (që jetoi në shekullin II para Krishtit).
Biografia
Agatharkidi besohet të ketë lindur në Cnidus. Siç vëren Stanley M. Burstein, "provat për jetën e Agatharkidit janë të pakta". Fotius e përshkruan atë si një threptos, një lloj asistenti me origjinë servile, për Cinaeun dhe deklaron se ai ishte më vonë një sekretar i Heraklides Lembus. Cinnaeu shërbeu si këshilltar i Ptolemeut VI ; Heraklidi është më i njohur për negocimin e traktatit që i dha fund pushtimit të Egjiptit nga Antiokusi IV në 169 para Krishtit.
Agatharkide jep pak të dhëna për jetën e tij. Në përfundim të librit të tij me titull Mbi Detin Eritrean - On the Erythraean Sea, ai kërkon falje që nuk ishte në gjendje të përfundonte veprën e tij "pasi epoka jonë nuk është në gjendje të përballojë në mënyrë të ngjashme mundin" dhe "si rezultat i trazirave në Egjipt" ai nuk mund të hynte më në të dhënat zyrtare. (një fragment i cituar nga Photius në Kodin e tij Bibliotheca 250.110, 460b). Ka dy raste të mundshme kur kjo mund të kishte ndodhur: e para ishte në vitin 145 para Krishtit, kur Ptolemeu VIII spastroi Aleksandrinë nga intelektualët që mbështetën rivalët e tij për fronin; dhe në vitin 132 para Krishtit pasi Ptolemeu, i cili ishte përzënë nga mbretëria e tij nga një rebelim në Aleksandri, u kthye dhe mori hakmarrje ndaj atij qyteti. Ndërsa shumica e studiuesve kanë favorizuar datën e mëvonshme, Burstein argumenton për atë më të hershmen.
Ekstrakte nga libri i tij i parë me titull Mbi Detin Eritrean, i shkruar në vetën e parë dhe duke mbrojtur një fushatë ushtarake në tokat në jug të Egjiptit, i shtynë studiuesit e hershëm të nxjerrin përfundimin se Agatharchidi ishte një figurë e rëndësishme politike e kohës së tij dhe shërbeu si kujdestar për njërin prej djemve të Ptolemeut VIII. Dodwell u përpoq të tregonte se ky ishte djali i vogël, Aleksandri, dhe kundërshton Soterin, që duket se mbretëroi së bashku me nënën e tij. Megjithatë, ky ishte rasti me Aleksandrin gjithashtu. Wesseling dhe Henry Fynes Clinton mendojnë se vëllai i madh do të ishte ai që synohej, pasi Soter kishte më shumë gjasa të kishte qenë i mitur në pranimin e tij në vitin 117 pes sesa Aleksandri në vitin 107 pes, dhjetë vjet pas vdekjes së babait të tyre; botimi i dytë i artikullit të Oxford Classical Dictionary mbi Agatharchide pajtohet se djali ishte Soter. Për më tepër, data e Dodwell do të linte një interval shumë të shkurtër midis botimit të veprës së Agatharchides mbi Detin Eritrean (rreth 113 para Krishtit) dhe veprës së Artemidorus. Megjithatë, të paktën që në vitin 1810, kur BG Niebuhr vuri në dukje se këto fragmente ishin nga një fjalim, dhe jo pjesë e tregimit të librit të tij, kjo teori është njohur si në kundërshtim me faktet e tjera të njohura historike.
Shkrimet
Agatharkidi nuk ishte i njohur në kohët e lashta. Nga dy veprat e tij kryesore, Çështjet në Azi (Ta kata ten Asian) në dhjetë libra dhe Çështjet në Evropë (Ta kata ten European) e njohur edhe si "Europaiko" (Ευρωπαϊκα) në dyzet e nëntë libra, vetëm disa fragmente kanë mbijetuar, shumë pak për të na dhënë ndonjë kuptim të përmbajtjes së secilës vepër. Megjithatë, për librin e tij Mbi Detin Eritrean (Peri tes Erythras Thalasses ose De Mari Erythraeo) në pesë libra, pothuajse i gjithë libri i pestë, një traktat gjeografik mbi Bririn e Afrikës dhe tokat përreth Detit të Kuq, kanë mbijetuar pothuajse të paprekur. Sipas Burstein, "kthjelltësia krahasuese e trajtimit të Agatharkides në krahasim me rrëfimet e mëparshme dhe pasuria e informacionit të përfshirë në të çoi në një njohje të shpejtë... [që ishte] një përmbledhje e vlefshme e rezultateve të eksplorimit të Ptolemeut."
Në librin e parë të veprës Mbi Detin Eritrean - On the Erythraean Sea ishte një diskutim për të respektuar origjinën e emrit. Në të pestën Agatharkidi përshkroi mënyrën e jetesës midis sabeanëve në Arabi dhe Ichthyophagi, (Peshkngrënësi), mënyrën në të cilën elefantët u kapën nga elefantngrënësit dhe mënyrën e punës së minierave të arit në malet e Egjiptit., pranë Detit të Kuq. Tregimi i tij për ihtiofagët dhe për mënyrën e punës së minierave të arit, është kopjuar nga Diodorus (iii.12-18). Ndër kafshët e tjera të jashtëzakonshme ai përmend devenë, e cila u gjet në vendin e Troglodytae, dhe rinocerontët.
Materiali nga ky libër është cituar drejtpërdrejt ose tërthorazi nga Diodorus Siculus, Straboni, Plini Plaku, Aeliani (Claudius Aelianus), Josephus dhe autorë të tjerë. Megjithëse vepra e Agatharkidit u zëvendësua nga tregime më të detajuara në shekullin II pas Krishtit, Foti gjeti një kopje të veprës Mbi Detin Eritrean në shekullin IX, nga i cili ruajti ekstrakte të gjera në Bibliotekën e tij. Foti pohon se Agatharkides shkroi në dialektin atik, me një stil që ishte dinjitoz, i dukshëm, dhe i bollshëm me pasazhe të dhimbshme - duke frymëzuar një mendim të favorshëm nga Foti. Në përbërjen e fjalimeve të tij Agatharkide ishte një imitues i Tukididit, të cilin ai e barazonte në dinjitet dhe shquhej për pastërti. Ai ishte i njohur me gjuhën e etiopianëve (de Rubr. M. p. 46), dhe duket se ka qenë i pari që zbuloi shkakun e vërtetë të përmbytjeve vjetore të Nilit. (Diod. i. 41.)
Një Agatharchides tjetër, nga Samosi, përmendet nga Plutarku, si autor i një vepre mbi Persinë, dhe një περὶ λίθων. J.A. Fabricius, megjithatë, hamendëson se leximi i vërtetë është Agathyrsides, e jo Agatharchides. (Dodwell në Hudson's Geogr. Script. Gr. Minores; Clinton, Fasti Hell. iii, fq. 535.)
Agatharkidi nga Knidi, në librin e tridhjetë e tetë të veprës “Europaiko” thotë se "dardanët kanë aq shumë skllevër, sa dikush kishte njëmijë ... kurse të tjerë edhe më shumë. Secili nga këta [skllevër] në kohë paqeje punon tokën, kurse në kohë lufte merr pjesë në ushtri, duke pasur si prijës të zotin e vet”.
Asistimi gravitacional
Në mekanikën orbitale dhe inxhinierinë e hapësirës ajrore, një asistim gravitacionale, llastiqe gravitacionale, manovër e ndihmës së gravitetit ose lëkundje është përdorimi i lëvizjes relative (p.sh. orbita rreth Diellit ) dhe graviteti i një planeti ose objekti tjetër astronomik për të ndryshuar rrugën dhe shpejtësinë e një anije kozmike, zakonisht për të kursyer forcën shtytës dhe për të zvogëluar shpenzimet.
Ndihma për gravitetin mund të përdoret për të përshpejtuar një anije hapësinore, domethënë për të rritur ose ulur shpejtësinë e saj ose për të ridrejtuar rrugën e saj. "Ndihma" sigurohet me lëvizjen e trupit gravitues ndërsa tërhiqet në anijen. Manovra e ndihmës së gravitetit u përdor për herë të parë në vitin 1959 kur sonda sovjetike Luna 3 fotografoi anën e largët të Hënës së Tokës dhe ajo u përdor nga sondat ndërplanetare nga Mariner 10 e tutje, përfshirë këtu edhe dy fluturimet e njohura të sondave Voyager në Jupiter dhe Saturn.
Shpjegimi
parapamje| Shembull takim. Në kornizën e referencës së planetit, sonda hapësinore ikën me të njëjtën shpejtësi me të cilën kishte mbërritur. Por kur vërehet në kornizën referuese të Sistemit Diellor (fiksuar Diellin), përfitimi i kësaj manovre bëhet i dukshëm. Këtu mund të shihet se si sonda fiton shpejtësinë duke shtypur energjinë nga shpejtësia e planetit ndërsa orbiton Diellin. (Nëse trajektorja është krijuar për të kaluar përpara planetit në vend që të qëndrojë pas saj, ndihma e gravitetit mund të përdoret si një manovër frenimi dhe jo përshpejtuese). Për shkak se masa e sondës është shumë e vogël me madhësi se ajo e planetit, ndërsa rezultati në sondë është mjaft domethënës, reagimi i ngadalësimit të provuar nga planeti, sipas [[Ligjet e Njutonit|ligjit të tretë të Njutonit, është jashtëzakonisht i papranueshëm. ]] parapamje| Rezultatet e mundshme të një manovre të ndihmës së gravitetit në varësi të vektorit të shpejtësisë dhe pozicionit fluturues të anijes hyrëse Një ndihmë graviteti përreth një planeti ndryshon shpejtësinë e një anijeje (në lidhje me Diellin ) duke hyrë dhe duke lënë sferën gravitacionale të ndikimit të një planeti. Shpejtësia e anijes rritet ndërsa afrohet planetit dhe zvogëlohet ndërsa lar tërheqjen e saj gravitacionale (e cila është afërsisht e njëjtë), por për shkak se planeti orbiton Diellin, anija kozmike ndikohet nga kjo lëvizje gjatë manovrës. Për të rritur shpejtësinë, anija kozmike fluturon me lëvizjen e planetit, duke përftuar një pjesë të energjisë orbitale të planetit në proces; për të ulur shpejtësinë, anija kozmike fluturon kundër lëvizjes së planetit për të transferuar disa nga energjitë e veta orbitale në planet - në të dy llojet e manovrës transferimi i energjisë në krahasim me energjinë orbitale totale të planetit do të jetë i papërfillshëm. Shuma e energjive kinetike të të dy trupave mbetet konstante. Prandaj, një manovrim i asistuar mund të përdoret për të ndryshuar trajektoren e hapësirës së anijes dhe shpejtësinë në lidhje me Diellin.
Një analogji e ngushtë tokësore sigurohet nga një top tenisi që perplaset para një treni lëvizës. Imagjinoni të qëndroni në një platformë treni, dhe të hidhni një top në 30 km/h drejt një treni që afrohet në 50  km/h. Shoferi i trenit sheh topin që i afrohet 80 km/orë dhe më pas largohet 80 km/orë pasi topi të kthehet në mënyrë elastike në pjesën e përparme të trenit. Për shkak të lëvizjes së trenit, megjithatë, ai largim është në 130 km/h në krahasim me platformën e trenit; topi ka shtuar dy herë shpejtësinë e trenit në vetvete.
Origjina historike
Në këtë punim shkencor Тем кто будет читать, чтобы строить (Për ata që do të lexojnë [këtë punim] në mënyrë që të ndërtojnë [një raketë ndërplanetare]), botuar në 1938 por që daton nga vitet 1918-1919, Yuri Kondratyuk sugjeroi që një anije hapësinore që udhëtonte midis dy planeteve mund të përshpejtohej në fillim dhe në fund të trajektores së saj duke përdorur gravitetin e hënave të dy planeteve. Në punimin shkencor e tij në vitin 1925 "Проблема полета при помощи реактивных аппаратов: межпланетные полеты" [Problemet e fluturimit me anë të shtytjes së avionëve: fluturime ndërplanetare], Friedrich Zander dhe Guido von Pirquet bënë një argument të ngjashëm.
Manovra e ndihmës së gravitetit u përdor për herë të parë në 1959 kur sonda sovjetike Luna 3 fotografoi anën e largët të Hënës së Tokës. Manovra u mbështet në hulumtimet e kryera nën drejtimin e Mstislav Keldysh në Institutin e Matematikës Steklov nga, ndër të tjerët, Vsevolod Alexandrovich Egorov
Qëllim
Një anije kozmike që udhëton nga Toka në një planet të brendshëm do të rrisë shpejtësinë e saj relative sepse po bie drejt Diellit, dhe një anije kozmike që udhëton nga Toka në një planet të jashtëm do të ulë shpejtësinë e saj sepse po largohet nga afërsia e Diellit.
Megjithëse shpejtësia orbitale e një planeti të brendshëm është më e madhe se ajo e Tokës, një anije hapësinore që udhëton në një planet të brendshëm, madje me shpejtësinë minimale të nevojshme për të arritur atë, është akoma i përshpejtuar nga graviteti i Diellit në një shpejtësi dukshëm më të madhe se shpejtësia e orbitës të atij planeti destinacion. Nëse qëllimi i anijes është vetëm të fluturojë pranë planetit të brendshëm, atëherë zakonisht nuk ka nevojë të ngadalësojë anijen. Sidoqoftë, nëse anija kozmike duhet të futet në orbitë rreth këtij planeti të brendshëm, atëherë duhet të ketë një mënyrë për ta ngadalësuar atë.
Baverans
Baverans është një komunë në Francë. Baverans bën pjesë në departamentin Jura të rajonit Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 406 banorë dhe sipërfaqe 3.41 km².
Lods
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Lods është një komunë në departamentin Dubs në rajonin Burgonja-Konteja Franceze në Francën lindore.
Gjeografia
Lodi ndodhet 12 km në juglindje të Ornans në luginën e lumit Loue.
Ekonomia
Vreshtaria ishte aktiviteti parësor deri në infektimin me filokserë. Ardhja e hekurudhës bëri që vreshtat dhe farkëtaria të bien për shkak të konkurrencës së jashtme.
Llazar Siliqi
Llazar Siliqi (1924–2001) ka qenë partizan dhe poet shqiptar. Si poet u ndikua nga Majakovski.
Biografia
Siliqi lindi në Shkodër, bir i poetit Risto Siliqi. Ndoqi gjimnazin e përgjithshëm të qytetit, por maturën e bëri në liceun klasik Illyricum, ku u diplomua më 1942. Ai qe partizan në  rezistencën shqiptare gjatë Luftës së dytë Botërore, dhe është arrestuar dhe internuar në një kamp përqendrimi Nazist në Prishtinë, sot pjesë e Kosovës.
James Figg
240px|right James Figg (1684 - 7 dhjetor 1734) është boksier anglezë, i cili ekspozoi dhe mësoi metoda të luftimit me shpata, shkopa dhe grushta nga një bazë në Londër në shekullin e tetëmbëdhjetë. Ai njihet gjerësisht si kampioni i parë anglez i boksit pa gunga, duke mbretëruar nga viti 1719 deri në 1730.
Llazar Siliqi
Biografia
Siliqi ishte libretisti i operës së parë shqiptare, Mrika, të kompozuar nga Prenkë Jakova, si edhe i operës Gjergj Kastrioti Skënderbeu (Skënderbeu) që u përfundua në 1969, një vepër epike-heroike për të përkujtuar 500 vjetorin e vdekjes së Skënderbeut, heroit kombëtar të Shqipërisë, me muzikë nga gjithashtu nga Prenkë Jakova.
James Figg
Biografia
James Figg lindi në Thame, Oxfordshire tek prindërit Francis dhe Elizabeth Figg. Ai arriti njohjen duke luftuar dhe duke fituar luftimet dhe çmimet e tij të para në qytet. Në vitin 1719 ai filloi shkollën e tij me qendër në një amfiteatër në Tottenham Court Road, Londër, ku mësoi boks, Ata performuan luftime dhe shfaqje të tjera. Ai e mbajti kampionatin e tij deri në pensionimin e tij në vitin 1734. Ai luftoi 270 luftime dhe vetëm me një humbje. Ai ishte kampioni i parë anglez i boksit, por "gjithashtu trajneri i parë, menaxher dhe promovues." Figg konsiderohet "babai i boksit" dhe u përfshi në Sallën Ndërkombëtare të Famshme të Boksit në vitin 1992.
Llazar Siliqi
Biografia
Siliqi është i njohur edhe për poemën epike Prishtina (Prishtinë) e 1949, e dedikuar kujtimeve të kampit të përqendrimit të Prishtinës gjatë Luftës së dytë Botërore, dhe për skenarin i filmit Komisari i Dritës, i vitit 1966.
Një kohë të gjatë anëtar i Lidhjes shqiptare të Shkrimtarëve dhe Artistëve, si dhe Sekretar i saj per Artet Figurative. Gjithashtu, ai mori pjesë në Kongresin e Drejtshkrimit të vitit 1972, ku u standardizuan rregullat e gjuhës shqipe, dhe ishte një nga nënshkruesit.
Bavilliers
Bavilliers është një komunë në Francë. Bavilliers bën pjesë në departamentin Territoire de Belfort të rajonit Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 2969 banorë dhe sipërfaqe 4.8 km².
Frangjishtja e vjetër (Gjuhë)
Frangjishtja e vjetër (franceis, françois, romanz, français franceze moderne) ishte gjuha e folur në Francën Veriore nga shekulli 8 deri në shekullin e 14-të. Në shekullin e 14-të, këto dialekte u njohën kolektivisht si langue d'oïl, në kontrast me langue d'oc ose gjuhës okuliane në jug të Francës. Mesi i shekullit të 14-të merret si periudhë kalimtare në frëngjishten e mesme, gjuha e Rilindjes Franceze, e bazuar në mënyrë të veçantë në dialektin e rajonit të Île-de-France.
Vendi dhe zona ku frëngjishtja e vjetër u fol në mënyrë të natyrshme përafërsisht e shtrirë në Mbretërinë historike të Francës dhe të vazaleve të saj (përfshirë pjesët e Perandorisë Angeviane, të cilat gjatë shekullit të 12-të mbetën nën sundimin anglo-norman) dhe Burgundy, Lorraine dhe Savoy në Lindja e Lindjes (që korrespondon me veriun qendror të Francës, Vallonisë Belge, Zvicrës perëndimore dhe Italisë veriperëndimore), por ndikimi i frëngjishtes së Vjetër ishte shumë më i gjerë, siç ishte transportuar në Angli, Sicili dhe shtetet Crusader si gjuhë e elitës feudale dhe e tregtisë.
Dimri vullkanik i vitit 536
Dimri vullkanik i vitit 536 pas Krishtit ishte episodi më i rëndë dhe më i zgjatur i ftohjes klimatike në hemisferën veriore në 2000 vitet e fundit. Dimri vullkanik u shkaktua nga të paktën 3 shpërthime të njëkohshme me origjinë të pasigurt, me disa vendndodhje të mundshme të propozuara në kontinente të ndryshme. Shumica e rrëfimeve bashkëkohore të dimrit vullkanik janë nga autorë në Kostandinopojë, kryeqyteti i Perandorisë Romake Lindore, megjithëse ndikimi i temperaturave më të ftohta u shtri përtej Evropës. Studimi modern ka përcaktuar se në fillim të vitit 536 pas Krishtit (ose ndoshta në fund të vitit 535), një shpërthim nxori sasi masive të aerosoleve sulfate në atmosferë, të cilat reduktuan rrezatimin diellor që arrinte në sipërfaqen e Tokës dhe ftohën atmosferën për disa vite. Në mars 536, Kostandinopoja filloi të përjetonte qiej të errët dhe temperatura më të ftohta.
Studiuesi mesjetar Michael McCormick shkroi se viti 536 ishte viti më i keq në histori për të qenë gjallë: "Ishte fillimi i një prej periudhave më të këqija për të qenë gjallë, nëse jo viti më i keq".
Dëshmi dokumentuese
Historiani romak Procopius regjistroi në vitin 536 pas Krishtit në raportin e tij mbi luftërat me vandalët, "gjatë këtij viti ndodhi një ngjarje shumë e tmerrshme. Sepse dielli lëshonte dritën e tij pa shkëlqim ... dhe dukej jashtëzakonisht si dielli në eklips., për trarët që derdhi nuk ishin të qarta”.
Në vitin 538, burrështetasi romak Kasiodor i përshkroi sa vijon njërit prej vartësve të tij në letrën 25:
Michael Sirian (1126–1199), një patriark i Kishës Ortodokse Siriane, raportoi se gjatë viteve 536–537 dielli shkëlqeu dobët për një vit e gjysmë.
Analet irlandeze galike  regjistruan sa vijon:
Rekordi Annales Cambriae i mesit të shekullit të 10-të për vitin 537:
Fenomene të mëtejshme janë raportuar nga burime të pavarura bashkëkohore:
Deflacioni
Deflacioni është një term që tregon zbritjen e përgjithshme të ofertës monetare (parasë) në një ekonomi të caktuar në një periudhë të caktuar. Fenomen i kundërt në efekt është inflacioni.
Dimri vullkanik i vitit 536
Dëshmi dokumentuese
= Dëshmi shkencore = Analiza e unazave të pemëve nga dendrokronologu Mike Baillie, i Universitetit të Mbretëreshës në Belfast, tregon rritje anormalisht të vogël në lisin irlandez në 536 dhe një rënie tjetër të mprehtë në 542, pas një rikuperimi të pjesshëm. Bërthamat e akullit nga Grenlanda dhe Antarktida tregojnë dëshmi të depozitave të konsiderueshme të sulfatit në rreth 534 ± 2, që është dëshmi e një velloje të madhe pluhuri acid.
Mosset
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ambronay
Ambronay është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Ambronay ka një popullsi prej 2503 banorë dhe sipërfaqe 33.55 km², me një dendësi prej 75 banor/km².
Dimri vullkanik i vitit 536
Shpjegime të mundshme
Fillimisht u teorizua se ndryshimet klimatike të vitit 536 pas Krishtit u shkaktuan ose nga shpërthimet vullkanike (një fenomen i njohur si "dimri vullkanik") ose nga ngjarjet e ndikimit (meteorit ose kometës).
Mosset
Mosset (Shqip: Moseti) është një komunë në departamentin Pirenejtë Orientalë në Francën jugore.
Dimri vullkanik i vitit 536
Shpjegime të mundshme
Në vitin 2015, rishikimi i kronologjive të bërthamës polare të akullit daton depozitat e sulfatit dhe një shtresë kriptotefra në vitin e saktë 536 pas Krishtit (më parë datuar në 529 pas rishikimit). Kjo është dëshmi e fortë se një shpërthim i madh vullkanik shpërthyes shkaktoi zbehjen dhe ftohjen e vëzhguar, duke hequr nevojën për një shpjegim jashtëtokësor, por një ngjarje ndikimi rreth kësaj periudhe kohore nuk mund të përjashtohet.
Mosset
Gjeografia
Moseti ndodhet në kantonin Pirenejtë Katalanë dhe në qarkun e Pradesit. qendër|parapamje|300x300px| Harta e Mosetit dhe komunave përreth saj
Dimri vullkanik i vitit 536
Shpjegime të mundshme
Analiza gjeokimike e kriptotefras 536 AD dallon të paktën tre ngjarje sinkrone shpërthyese në Amerikën e Veriut. Analiza e mëtejshme lidh një nga shpërthimet me një tefra të përhapur mono-kraterësh të identifikuar në Kaliforninë verilindore. Dy shpërthimet e tjera ka shumë të ngjarë të kenë origjinën nga Aleutët lindorë dhe provincën vullkanike të Kordilerit Verior.
Pasojat historike
Ngjarja e vitit 536 dhe uria që pasoi janë sugjeruar si një shpjegim për depozitimin e rezervave të arit nga elitat skandinave në fund të periudhës së migrimit. Ari ishte ndoshta një sakrificë për të qetësuar perënditë dhe për të rikthyer dritën e diellit. Ngjarjet mitologjike si Fimbulwinter dhe Ragnarök janë teorizuar të bazohen në kujtesën kulturore të ngjarjes.
Një libër i shkruar nga David Keys spekulon se ndryshimet klimatike kontribuan në zhvillime të ndryshme, si shfaqja e Murtajës së Justinianit (541–549), rënia e avarëve, shpërngulja e fiseve mongole drejt perëndimit, fundi i shek. Perandoria Sasanide, rënia e Perandorisë Gupta, ngritja e Islamit, zgjerimi i fiseve turke dhe rënia e Teotihuacan. Në vitin 2000, një prodhim televiziv 3BM (për WNET dhe Channel Four) kapitalizoi librin e Keys. Dokumentari, me emrin Katastrofa! Si Ndryshoi Bota, u transmetua në SHBA si pjesë e serialit Sekretet e të Vdekurve të PBS. Megjithatë, ideve të Keys dhe Wohletz-it u mungon pranimi kryesor. Duke rishikuar librin e Keys, arkeologu britanik Ken Dark komentoi se "shumë nga provat e dukshme të paraqitura në libër janë shumë të diskutueshme, të bazuara në burime të dobëta ose thjesht të pasakta. [...] Megjithatë, si shtrirja globale ashtu edhe theksi i 6-të shekulli i erës sonë si një kohë ndryshimesh të gjera janë të dukshme dhe libri përmban disa informacione të paqarta që do të jenë të reja për shumë njerëz. Megjithatë, ai nuk arrin të demonstrojë tezën e tij qendrore dhe nuk ofron një shpjegim bindës për ndryshimet e shumta të diskutuara".
Filologu Andrew Breeze në një libër të fundit (2020) argumenton se disa ngjarje të Mbretit Arthur, përfshirë Betejën e Camlann, janë historike duke ndodhur në vitin 537 si pasojë e urisë që lidhet me ndryshimin e klimës së vitit të kaluar.
Bavinchove
Bavinchove është një komunë në Francë. Bavinchove bën pjesë në departamentin Nord të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 929 banorë dhe sipërfaqe 8.31 km².
Rrjeti hekurudhor në Kosovë
Historiku
Në Kosovë, ndërtimi i linjave të para hekurudhore linjave filloi në vitin 1874, kur u ndërtua vija e parë hekurudhore në relacionin Hani i Elezit për Fushë Kosovë dhe Mitrovicë. Ky ishte fillimi i shtrirjes së rrjetit hekurudhor nëpër Kosovë dhe ngadal kjo linjë u bë shumë e rëndësishme për transportimin e udhëtarëve dhe të mallrave. Gjithashtu, ajo ishte po aq e rëndësishme për zhvillimin ekonomik të vendit. Po kështu, ishte mundësuar edhe lidhja me rajonet e tjera. Me ndërtimin e kësaj linje hekurudhore, transporti hekurudhor hyri në mesin e vendeve të cilat siguronin vende të reja të punës. Gjatë vitit 1934 ndërtimi i rrjetit hekurudhor vazhdoi edhe në linjën Mitrovicë - Leshak, në vitin 1934 Fushë Kosovë - Prishtinë, në vitin 1936 Fushë Kosovë - Pejë, në vitin 1949 Prishtinë - Podujevë - Livadhi, dhe në vitin 1963 Kline - Prizren.
Më 27 shtator të vitit 1999 Kosova Train for Life mbërriti në Prishtinë, duke sjellë ndihma të aksioneve të forcave paqeruajtëse të Kosovës.
Në vitin 2014 Hekurudhat e Kosovës arritën shtrirje gati në tërë territorin e Kosovës, me përjashtim të dy qyteteve - Gjilan dhe Gjakovë.
Trenat
Transporti hekurudhor, është njëra ndër linjat më të sigurta transportuese në Kosovë. Infrastruktura dhe automjetet e saj janë teknikisht më të sigurta në krahasim me mjetet tjera të transportit. Megjithatë, ata janë të imunizuar për kushtet e vështira të motit të tilla si bora, mjegulla etj. Përveç kësaj, transporti hekurudhor është më ekologjik, si dhe pasi që ata janë të pajisur me lëndë djegëse nga lokomotivat "Diesel Electric" si burim primar i karburantit.