cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Çeta Territoriale e Fterrës
Çeta Territoriale e Fterrës organizim ushtarak vullnetar
Historia
U krijua më 27 qershor 1942 me 25 luftëtarë dhe më vonë u shumua duke arritur në 55 pjesëtarë me komandant Iljaz Kofina e zëvendëskomandant Muhedin Haderi, komisar Hiqmet Dusha dhe zëvendëskomisar Shaban Mita. Çeta mori pjesën për çlirimin e Komunës së Kuçit dhe të nënprefekturës së Gusmarit në Nëntor 1942, në aksionin e postbllokut të Borshit (30 janar 43), si dhe në luftime të tjera në zonën e Bregdetit e të Kurveleshit. Në aksionin e postbllokut të Borshit (30 janar 43) ra dëshmor Fuat Mato. që nga ajo kohe çeta mbajti emrin e tij.
Lidhje te jashtme
https://fterra.webnode.com/njohuri-per-fterren/
I mërguar nga Dukati
I mërguar nga Dukati : poezi të përziera : (tematika të ndryshme) me autor Axhem Çapo, red. Zef Lleshi. Botuar në Tiranë në vitin 2001 nga "Epos". Libri ka 216 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Në dhomën katër me tre
Në dhomën katër me tre është një shfaqje teatrale e luajtur në teatrin Dodona në Prishtinë. Premiera e kësaj shfaqjeje ishte më 18 dhjetor të vitit 1999.
Eni Cani
Eni Cani është aktore shqiptare, e cila ka marrë pjesë në filmin Gjallë. Ajo ka kaluar vite në Vjenë, ku ka studiuar në First Film Academy përpara se të lëvizë në Londër dhe është pregatitur në HB Studios, New York.
John Penrice
John Penrice (5 dhjetor 1818 – 1892) ishte ushtarë, fotograf britanikë dhe autor i fjalorit të Kuranit në gjuhën angleze (1873) bazuar në botimin e Gustav Leberecht Flügel (1834).
Ai kishte vëllezër dhe motra, përfshirë Thomas Penrice i Kilvrough (lindi më 1820), Kapiten Herbert Newton Penrice i Inxhinierisë Mbretërore makineria e tunelit e të cilit ishte përdorur gjatë Luftës së Krimesë. and Rev. Charles Berners Penrice.
Penrice ishte kapiten, pastaj u bë major (1855) në Regjimentin Mbretëror të Norfolk në ushtrinë britanike, Penrice shfaqi pikëpamje arkitekturore dhe peizazhore në ekspozitat e Shoqatës Fotografike 1854 dhe 1855 në Londër dhe në ekspozitën e Institutit Fotografik të Londrës 1855. Puna e tij pas kësaj ishte në kolodion. Libri i tij Fjalori i Kuranit së pari u botua më 1873. Penrice shërbeu në Egjipt dhe Nubia me trupat britanike, dhe u supozua të jetë punë autoritative. Në 150 vitet e fundit janë botuar botime të shumta të fjalorit,
Branko Oravec
Branko Oravec (lindur më 6 korrik 1951, Kosice) është politikan dhe kritik letrar sllovake
Biografike
Branko Oravec ka lindur ne 6 korrik 1951 në Kosice me prinderit.
Oravec u diplomua në vitin 1980 në Abovska 36.
Oravec shkronjat me A-Z në 1982
Branko Oravec Branko Oravec Branko Oravec Branko Oravec Branko Oravec Branko Oravec Branko Oravec Branko Oravec Бранко Оравец Branko Oravec
Lokaliteti arkeologjik Gërnçarica
Lokaliteti arkeologjik Gërnçarica është një monument i trashëgimisë kulturore në Koretisht, Artanë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-118/80.
Ballkania (shteti i propozuar)
parapamje|Ballkania: Kosova (e kuqe e lehtë), [[Republika e Serbisë (1992–2006)|Serbia (e verdhë) dhe Mali i Zi (blu e lehtë)]] Ballkania ishte emri i një shteti të propozuar në Ballkan, i sugjeruar nga politikani Adem Demaçi në vitin 1993.
I synuar si një rrugëzgjidhje për konfliktin etnik serbo-shqiptar, ai do ta kishte transformuar Jugosllavinë e tretë në një konfederatë demokratike të përbërë nga Serbia, Kosova dhe Mali i Zi.
Propozimi doli jashtë loje kur Mali i Zi shpalli pavarësinë në vitin 2006, dhe pasi Kosova shpalli pavarësinë në vitin 2008.
Një konfederatë me emrin "Ballkania" e udhëhequr nga Rumania u propozua gjithashtu nga historiani rumun Victor Papacostea në 1936 për të zgjidhur konfliktet rajonale.
Ismaili
parapamje|[[Abrahami me Ismailin]] Ismaili (Arabisht: إسماعيل‎) është profet në Judaizëm, Krishtërim dhe Islam si biri i Abrahamit dhe i Hagares. Historia e Ismailit nuk përmendet aq shumë në Kuran, ai përmendet vetëm kur i ndihmoi babait të tij.
Historia
Ismaili është biri i parë i Ibrahimit, historia e tij konsiderohet i rëndësishëm në Islam. Ibrahimi i morri Haxherën dhe Ismailin në Mekë, pasi që Zoti e urdhëroi atë. Në Mekë ai e ndihmoi Ibrahimit në ndërtimin e Qabes.
Sakrifica
Në Islam thuhet se Ibrahimi ishte urdhëruar që ta sakrifikoj djalin e tij, teksa tentonte të therë djalin, Ibrahimi dëgjoi një zë nga qielli. Kur ktheu kokën, dalloi Xhibrilin me një dash të majmë, duke zbritur nga qielli. Ai nuk ishte nga deshtë e tokës, por ishte dash që ishte ushqyer në xhenet.
Ndërtimi i Qabes
Një nga vizitat e Ibrahimit i tha djalit të tij: Zoti më ka ngarkuar me një përgjegjësi. Ismaili u përgjigj: Vepro sipas asaj që të ka urdhëruar Zoti.
Teksa po hapte themelet, Ibrahimi zbuloi themelin që e ka hedhur Shithi. Baba e bir, vazhduan ndërtimin e Qabes, ku muret ishin pa baltë, ishin mure të thatë, gurë të vendosur mbi njëri-tjetrin. Kur ndërtimi kishte mbërritur në lartësinë e Ibrahimit a.s dhe e kishte të pamundur të vazhdojë, ai i kërkoi Ismailit t'i sjellë një gur që të qëndrojë sipër tij gjatë punës. Ismaili a.s i solli një gur, mbi të cilin Ibrahimi qëndronte këmbëzbathur. Për shkak të qëndrimit të gjatë, guri mori formën e këmbëve të Ibrahimit. Që atë herë, guri njihet me emrin "vendqëndrimi i Ibrahimit" (mekam Ibrahim). Më parë, ky gur qëndronte ngjitur me murin e Qabes dhe njerëzit shtyheshin nga dëshira për ta parë gurin dhe gjurmët e këmbëve të Ibrahimit a.s. Kjo shkaktonte shumë probleme gjatë tavafit. Të falesh pranë mekamit të Ibrahimit është diçka e pëlqyeshme, por nëse nuk pengon njerëzit që bëjnë tavafin. Në të kundërt, mund të falesh në çdo vend tjetër në Qabe.
Ismaili në Kuran
Përkujtoju në këtë Libër Ismailin! Ai ka qenë shumë besnik nën premtimet e veta dhe i dërguar, pejgamber. Ai urdhëronte familjen e vet me faljen e namazit dhe me zeqatë, dhe ishte dhumë i pranishëm te Zoti i tij. (Merjem: 19:54-55)
Kakanji
parapamje|Kakanji Kakanji është qytet dhe qendër e komunës në Bosnje dhe Hercegovinë. Ndodhet në veri të qytetit Visoko dhe në juglindje të Zenicës. I takon Kantonit Zenica & Doboj.
Marion Ross
Marion Ross (9 prill, 1903 - 3 janar 1994) ishte një fizikane skoceze e njohur për punën e saj në kristalografi dhe dinamikën e fluideve me rreze X. Ajo lindi në Edinburgh, Skoci, dhe ishte një nga pesë vajzat e William Baird Ross, organist, kompozitor dhe themelues i Shoqërisë së Organistëve të Edimburgut (ESO).
Jeta dhe karriera
Marion Ross lindi në vitin 1903. Pas përrfundimit të shkollës në Kolegjin e Vajzave të Edinburgut, Marion Ross studioj Matematikë dhe Filozofi Natyrore në Universitetin e Edinburgut, duke marr bursa prestigjioze në Matematikë. Ross pastaj studioi në kolegjin e trajnimit të mësuesve në Kembrixh për një vit dhe dha mësim lëndën e matematikës në një shkollë të mesme në Woking, Surrey për dy vjet. Në vitin 1928, ajo mori një post si Asistent Ligjërues në Departamentin e Fizikës në Universitetin e Edinburgut dhe nxiti një kurs në Akustikë për studentët e muzikës. Puna e saj me Profesor C.G.Barkla rezultoi në dhënien e një doktorate në vitin 1943.
Për një vit, ajo punoi nën drejtimin e William Lawrence Bragg në Universitetin e Mançesterit, dhe së bashku me Arnold Beevers, hulumtoi strukturën e kristal Beta Alumina.
Vdiq më 3 janar 1994.
Palokë Gj. Berisha
Palokë Gjelosh Berisha (1935) është pedagog, profesor universitar dhe historian i arsimit nga Malësia e Madhe.
Biografia
Palokë Gjelosh Berisha u lind në fshatin Gurrës të Malësisë së Madhe. Kreu Shkollën Normale dhe studimet e larta në Degën e Pedagogjisë të Fakultetit Filozofik të Universitetit të Prishtinës. Ka mbrojtur doktoratën në Universitetin e Zagrebit.
Sytë e gjyshes
Sytë e gjyshes është një shfaqje teatrale e luajtur në teatrin Dodona në Prishtinë. Premiera e kësaj shfaqjeje ishte më 10 tetor të vitit ????????? pas së cilës pasuan edhe 115 repriza duke arritur një numër prej 17799shikuesish.
Një reprizë e kësaj shfaqjeje është dhënë edhe në fshatin Skivjan të Gjakovës, në stinën e dimrit. Gjatë kthimit, trupa e kësaj shfaqjeje ishte penguar nga bora e madhe dhe mandej ishte kthyer mbrapsht, për të provuar sërish nga qyteti i Pejës. Diku në rrugë, në dalje të qytetit, ishin ndaluar nga policia dhe nuk ishin lejuar të vazhdojnë tutje, për shkak të rrugës që ishte mbuluar nga bora. Me xhepat bosh, ishin kthyer të bëjnë natë në hotel.
Fakulteti i Shkencave Islame (Shkup)
Fakulteti i Shkencave Islame në Shkup (Факултет за исламски науки во Скопје) është një institucion publik i arsimit të lartë nga fusha e studimeve të shkencave islame i cili ndodhet në kryeqendren e Republikës së Maqedonisë në Shkup.
Historiku
Fakulteti i Shkencave Islame është institucioni më i lartë edukativo arsimorë i Bashkësisë Fetare Islame në Republikën e Maqedonisë dhe njëherit ai ishte nevojë e kamotshme e myslimanëve të këtyre trojeve. Për një fakultet të tillë Bashkësia Fetare Islame angazhohej vazhdimisht. Ajo e kuptoi imperativin e kohës dhe menjëherë ndërmori iniciativën për ndërtimin e Fakultetit të Shkencave Islame që kryesisht do të shërbej për përgatitjen e kuadrove të saj dhe për ngritjen e vetëdijes dhe ndërgjegjes së pastër islame te pjesëtarët e vet. Në të vërtet nevoja për një fakultet të këtillë u paraqit menjëherë pas diplomimit të gjeneratës së parë të medresesë së “Isa Beut”, te të cilët ekzistonte dëshira e madhe për ti vazhduar studimet.
Kërkesa e parë më 1990 për marrjen e lejes përkatëse për hapjen e Fakultetit të Shkencave Islame u përcoll me peripeci të ndryshme. Pas një angazhimi të mundshëm shumëvjeçar të BFI-së, leja për hapjen e Fakultetit të Shkencave Islame u morr në janar të vitit 1995, ku edhe në mënyrë solemne në Kondovë u vendos gurrëthemeli i këtij institucioni të lartë edukativo arsimorë. Viti i parë akademik filloi më 1997/1998.
Iliasi
Iljas ose Iliaz (arabishtإلياس ose إليا) përmendet në Kuran si profet. ai u dërgua në Balabek. Sipas disa dijetarëve, ai e brastisi dhe u zhduk pa lënë asnjë gjurmë. Kurse disa të tjerë mendojnë se ai vdiq duke i fituar në besimin në monoteist.
Beteja e Qafës së Skërficës
Beteja e Qafës së Skërficës ishte betejë kundër andartëve grekë.
Iliasi
Iljasi në Kuran
Në Kuran transmetohet se Iljasi i thirri njerëzit e tij që të adhurojnë Allahu dhe të hiqin dorë prej adhurimeve në Idhuj. Në Kuran thotë: Edhe Iljasi ishte prej të dërguarve Tanë. Kur ai, popullit të vet i tha: A nuk jeni kah frikësoheni? A e adhuroni Baël-in (emër i një statuje) e braktisni adhurimin ndaj ë mirit që është Krijues? All-llahun, Zotin tuaj e të prindërve tuaj të hershëm!! (Saffat 37:123-126)
Beteja e Qafës së Skërficës
Gjendja
Skërfica në Fushëbardhë bën pjesë në ato luftra lokale, ku greku synonte jugun e Shqipërisë, shfarrosjen e një popullate autoktone. Kjo çoi Greqinë drejt objektivit strategjik të vjetër. Atë që nuk mund ta bënte ushtria e bënin andartët që shkaktuan shkatërrime masive e barbare në fshatra dhe, si pasojë e mosfunksionimit të rendit dhe ligjit, banda të armatosura grabisnin e terrorizonin popullatën civile. Flakët e luftës në Ballkan përfshinë dhe jugun e Shqipërisë. Beteja e Skërficës nuk është një betejë e shkëputur e vitit 1914, por një vijimësi qëndrese e nisur në frontin e kryeqendrës së vilajetit Janinës si dhe në frontet e tjera të luftës.
Iliasi
Iljasi në Kuran
Siq thuhet në Kuran njerëzit e Iljasit vazhduan t'i adhurojnë idhujt, por disa prej tyre filluan ta ndjekin Iljasin dhe ta adhurojnë Allahun. Në Kuran thotë: Ata e përgënjeshtruan, andaj ata medoemos janë të sjellë në Xhehennem. Me përjashtim të robërve besnikë ndaj All-llahut. (Saffat 37:127-128)
Beteja e Qafës së Skërficës
Historia
Grekët duke shfrytëzuar mosekzistencën e shtetit kishin depërtuar dhe në fshatrat e Labërisë. Për betejën e Skërficë kishte ardhur ora e së vërtetës. Forcat pjesëmarrëse në betejë nga çeta e Fushëbardhës ishin rreth 120 luftëtarë, me komandant çete fushëbardhasin trim Halil Sullo, por dhe pjesëmarrës nga Zhulati, Golemi, Picari, Libohova, Gjirokastra, Delvina, Rrëzoma, etj.
Iliasi
Iljasi në Kuran
Zoti e lavdëron Iljasin dy herë: Selamun - qoftë i mëshiruar Iljasi (ose edhe besimtarët e Iljasit). Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit. Ska dyshim, ai ishte besimtar nga robërit Tanë. (Saffat 37:129-132) (En'am 6:85)
Beteja e Qafës së Skërficës
Historia
Pala greke kishte fillimisht rreth 450 andartë dhe ushtarë grekë, të drejtuara nga shtabi madhor i vendosur në Jorgucat e Delvinë. Batalioni me andartë e ushtarë greke komandohej nga major Korjaskonis. Ishte ngritur një shtab madhor akademik ushtarak kundër kryengritësve popullorë të formuar në “akademinë” e betejave popullore. Shtabi Madhor përbëhej nga kolonel Dhuli në Gjirokastër, koloneli Joanidhi në Delvinë; koloneli Mavroidhi në Përmet; kolonel Zira në Tepelenë, koloneli Leonjdokanaki në Leskovik. Gjeneral Papulia në krye të shtabit madhor grek ishte vendosur në Jorgucat. Drejtimet e operacionit ishin: Delvinë–Qafa e Skërficës–Fushëbardhë–Zhulat-Golem dhe Kakavi–Jorgucat–Gjirokastrës–Cepo dhe Ura e Kardhiqit–Hormovë-Tepelenës. Grabitja e e tokës për ta vënë Evropën përballë fakteve përfshiu çdo fshat të Labërisë.
Lufta në Skërficë dhe në Cepo, në dy pozicione strategjike të spikatura. Por forcat e saj në total në drejtim të Rrëzomës e Skërficës shkonin deri në 1500 andartë dhe ushtarë të skalionuar. Kundërshtari ishte pajisur me armatime të kohës dhe mbështetej me artileri. Qafa e Skërficës u kthye për një javë istikami i qëndrese të përgjakshme. Garantimi i tërheqjes së banorëve të fshatrave në drejtim të Vlorës si mungesa e mëtejshme e municioneve dhe mbështetjes dhe futja në veprim e “kalit të Trojës”, që depërtuan përmes malit të Pilloit, duke marrë forcërisht udhërrëfys seniciotë për të krahëmarrë forcat që mbronin “Patkoin strategjik” të Skërficës bëri që luftimet të vijonin në vija të tjera më në thellësi. Shtrirja e frontit të luftës ishte nga Kameniku në Vraholl, mbi gurët e Bashe, Gropa e Dërrasës, Qafa e Skërficës që pika ekstreme e thellësisë së pritës. Forcat greke vinin nga Lavani dhe nga Mali i Gjerë. Çeta e parë e Fushëbardhës por dhe fashtrave të tjerë përbëhej nga Halil Sullo, Çobo Golemi, Dalip Kondi, Halil Nora, Rizal Muho, Sejdi Baho, Surja Tefa, Besim Bello, Ismail Nora, Habil Poçi, Kasëm Golemi, Hadër Uzeiri, Dervishi Uzeiri, Medi Uzeiri, Murat Cama, Llano Gjoça, Haxhi Muxhai, Rasho Gërxholli, Veip Gërxholli, Shamo Pula, Aliko Ago, Veliko Kondi, Hajro Bizhga, Kalo Bizhga, Mane Bizhga, Velishan Peçi, Rexho Bajko, Hasan Bajko, Jonuz Çarçani, Nazif Çarçani, Ismail Golemi, Sejdi Kondi, Pëllumb Kondi, Bajko Hasani, Bako Çarçani, Rasho Myrto, Kalo Stroka, Vejo Stroka, Birçe Basho, Dullah Kondi..etj.
Në mbështetje të frontit të luftës së Skërficës ishin edhe Manxhar Muho, Avdi Onjea, Neki Golemi, Belul Golemi si dhe shumë djem të tjerë të Kazajve, Muhajve, Norrajve etj. Burrat e Fushëbardhës dhe të gjithë krahinës së Kardhiqit e Rrëzomës me në krye Halil Sullo, riorganizuan forcat luftarake për mbrojtjen në Qafë të Skërficës. Në kohën kur Skërfica mbrohej, komandanti i luftës dërgoi korrierin e luftës Cenko Onjea, me deyrë në interes të frontit, por grekët e pikasën dhe e plagosën rëndë, aq sa dhe kartën e leu me gjakun e tij, duke shkruar faqe heroizmi në një lëndinë të blertë sipër Fushëbardhës në Qafë Dardhë.
Çeta që luftonte kundër andartëve dhe ushtrisë greke bëri një qëndresë të pashembullt në histori duke luftuar me të gjitha mënyrat. Andartët “civilë”, të armatosur ushtarakisht, kampin e kishin ngritur në Luvadh dhe që vrojtonin gjithë lëvizjet e fshatarëve nga fusha në drejtim të Qafës së Skërficës. Kërcënimi i Qafës së Skërficës që ishte edhe një ndër pesë portat hyrëse të Labërisë, ishte serioz dhe u mbrojt me gjak. Në Qafë të Skërficës, në këtë istikam natyror çeta bëri një qëndresë heroike nga 20 deri në 26 qershor 1914. Rajoni i Qafës së Skërficës u kthye në një xhephane të vërtetë lufte. Rezistenca ishte mjaft e fortë dhe pati përgjakje nga të dy palët. Lufta filloi në Gurët e Bashe, ku kishin dalë fillimisht në pritë 12 fushëbardhas dhe më tej vijoi tek Shpella e Dhespinës, Shkëmbi i Kaze, Nomeja e Qershisë, Përroi i Shtrembër, Përroi i Shametit, Qafa e Trullave, Gropa e Dërrasës, Vrahull e deri në Qafë të Skërficës. Lufta e Skërficës i ngjante një patkoi të gozhduar ashpër në dy faqe të maleve Gramati dhe Pillua. Ishte një luftë për jetë a vdekje; e cila vazhdoi me pushkë, thika, kama e bajoneta, por edhe me gurë nga luftëtarët e çetës së Fushëbardhës si dhe me artileri e armatimin e pajisjet më modern të kohës nga ana e andartëve.
Fushëbardha dhe fshatrat në Qafën e Skërficës përreth dhanë shumë dëshmorë në emër të një kauze të madhe si Halil Sullo komandanti i çetës dhe organizatori kryesor i cili u vra në hyrje të Shkëmbit të Skamanos; Dalip Kondi u plagos rëndë tek “Përroi i Shametit” dhe vdiq poshtë “Varrit të Plakës” tek piksaret, eshtrat e të cilit janë gjetur pas tre vjetësh në sipërfaqe bashkë me pjesën metalike e pushkës; Mete Jonuzi ra heroikisht tek Kroi i Resule, pranë Gurëve të Bashe; Sejdi Baho u plagos rëndë në “Gropën e Gjeshtrës” dhe ndërroi jetë në spital në Tepelenë; Cenko Onjea u plagos dhe u masakrua në Qafë Dardhë; Rizal Muho u vra tek Nomeja e Panjës mbi Kamenik; Halil Nora u vra në Qafë të Skërficës; Surja Tefa i plagosur rëndë luftoi trimërisht në Qafën e Trullave me mauxer dhe nagant, pa u dorëzuar edhe kur jeleku ishte mbuluar me gjak lufton deri në vdekje dhe nuk dorëzohej edhe kur andartët i bëjnë tortura çnjerëzore. Por nga Rrëzoma në Cepo ishte një xhephane lufte dhe në gjithë këtë hapësirë u vranë dhe dëshmorë të tjerë: Haxhi Zeman Muxhai nga Zhulati; Ismail Haki Hoxha nga Nepravishta; Siri Hasan Peçi nga Picari; Vejo Dervish Stroka nga Golemi. Dëshmorët e trevës labe e më gjerë kanë rënë në çdo fshat në fushë e në mal, ku një vend nderi zënë edhe dëshmorë të tjerë të Rëzomës: Bako Çako e Hysen Roboçi nga Kopaçeza; Bilal Axhem Leka nga Vergoi; Kol Foto Loli nga Senica etj.
Dëshmorët e Qafës së Skërficës pranë Fushëbardhës janë në panteonin e përjetshëm të mirënjohjes së kombit. Lufta kishte edhe dhjetra të plagosur si Murat Cama, Hadër Uzeiri, të cilët pas shërimit të plagëve morën pjesë dhe në Luftën e Vlorës më 1920.
Lufta ishte e ashpër dhe më në thellësi të Labërisë, në Zhulat, Golem e deri në Kuç, Kallarat, Bolenë etj. Shqiptarët u trupëzuan me qafën-kala natyrore të Skërficës, dhe ngelën në panteonin e kombit dhe në memorien popullore të Fushëbardhës, Kardhiqit, Rëzomës, Labërisë dhe të mbarë kombit shqiptar. Dëshmorët në Skërficë i dhanë emër të ri kësaj qafe mali, ku pas një shekulli quhet “Qafa e Dëshmorëve” në Fushëbardhë, qafa historike midis Gjirokastrës dhe Sarandës. Beteja e Skërficës vërtetoi se qëllimi i shtabit madhor grek pranë “qeverisë autonome” të Zografos ishte të grabisnin tokën e fqinjëve, që kurrë nuk ka qenë pjesë e tyre. Por u përballën nga Cepua, Fushëbardha, Skërfica, Kurveleshi e Labëria me zjarrin e papërmbajtur të luftëtarëve popullorë.
Literatura
http://illyriapress.com/beteja-popullore-e-fushebardhes-ne-jug-te-shqiperise/
Fort Lauderdale, Florida
Fort Lauderdale është një qytet në shtetin amerikan Florida, 28 milje (45 km) në veri të Miami. Është zyra qendrore e qarkut Broward. Sa i përket regjistrimit të vitit 2018, qyteti ka një popullsi të vlerësuar prej 182.595. Fort Lauderdale është një qytet kryesor i zonës metropolitane të Miamit, e cila ishte shtëpia e rreth 6,198,782 njerëzve në vitin 2018.
Fort Lauderdale është emëruar pas një seri kalatë të ndërtuara nga Shtetet e Bashkuara gjatë Luftës së Dytë Seminole. Kalatë morën emrin e tyre nga Majori William Lauderdale (1782–1838), vëllai më i ri i nënkolonel James Lauderdale. William Lauderdale ishte komandanti i shkëputjes së ushtarëve që ndërtuan fortesën e parë. Zhvillimi i qytetit nuk filloi deri 50 vjet pasi kalatë u braktisën në fund të konfliktit.
Historia
Zona në të cilën qyteti i Fort Lauderdale do të themelohej më vonë u banua për më shumë se dy mijë vjet nga Indianët Tequesta. Kontakti me eksploruesit spanjollë në shekullin e 16-të rezultoi katastrofike për Tequesta, pasi evropianët pa dashje sollën me vete sëmundje, të tilla si lia, për të cilat popullsitë vendase nuk patën rezistencë. Për Tequesta, sëmundja, e shoqëruar me konflikt të vazhdueshëm me fqinjët e tyre Calusa, kontribuan shumë në rënien e tyre gjatë dy shekujve të ardhshëm. Deri në vitin 1763, kishin mbetur vetëm disa Tequesta në Florida, dhe shumica e tyre u evakuuan në Kubë kur spanjollët ia lëshuan Florida-në bitanikëve në vitin 1763, nën kushtet e Traktatit të Parisit (1763), i cili i dha fund Luftës Shtatë Vjeçare. Megjithëse kontrolli i zonës ndryshoi midis Spanjës, Mbretërisë së Bashkuar, Shteteve të Bashkuara dhe Shteteve të Konfederatës së Amerikës, ajo mbeti kryesisht e pazhvilluar deri në shekullin e 20-të.
Zona e Fort Lauderdale ishte e njohur si "Zgjidhja e Re e Lumit" para shekullit të 20-të. Në vitet 1830 kishte afro 70 kolonistë që jetonin përgjatë lumit të Ri. William Cooley, ishte një bujk dhe shkatërrues, i cili tregtonte me indianët Seminole. Më 6 janar 1836, ndërsa Cooley po drejtonte një përpjekje për të shpëtuar një anije të shkatërruar, një bandë e Seminoles sulmoi fermën e tij, duke vrarë gruan dhe fëmijët e tij dhe mësuesin e fëmijëve. Fermat e tjera në vendbanim nuk u sulmuan, por të gjithë banorët e bardhë në zonë braktisën vendbanimin, duke ikur së pari në Fanari Cape Florida në Key Biscayne, dhe më pas në Key West.
Gardhi i parë i Shteteve të Bashkuara me emrin Fort Lauderdale u ndërtua më 1838, dhe më pas ishte një vend luftimesh gjatë Luftës së Dytë Seminole. Kalaja u braktis në 1842, pas përfundimit të luftës, dhe zona mbeti praktikisht e papopulluar deri në vitet 1890. Mbasi Frank Stranahan mbërriti në zonë në vitin 1893 për të operuar një traget përtej lumit të Ri, dhe përfundimi i hekurudhave në Florida East Coast përfundoi një rrugë nëpër zonë më 1896, që filloi çdo zhvillim i organizuar. Qyteti u përfshi në vitin 1911, dhe më 1915 u caktua selia e qarkut të Broward County të sapoformuar.
Kur filloi Lufta e Dytë Botërore, Fort Lauderdale u bë një bazë e madhe amerikane, me një Stacion Ajror Detar për të trajnuar pilotët, operatorët e radarit dhe operatorët e kontrollit të zjarrit. U krijua gjithashtu një bazë roje bregdetare në Port Everglades.
Deri në korrik të vitit 1961 vetëm të bardhët ishin të lejuar në plazhet e Fort Lauderdale. Nuk kishte plazhe për afrikano-amerikanët në qarkun Broward deri në vitin 1954, kur "Plazhi me ngjyra", sot Dr. Von D. Mizell-Eula Johnson State Park u hap në Dania Beach; megjithatë, nuk u ndërtua asnjë rrugë për të deri në vitin 1965. Më 4 korrik 1961 afrikano-amerikanët filluan një seri protestash, ecje, në plazhe që ishin jashtë kufijve të tyre, për të protestuar kundër "dështimit të qarkut për të ndërtuar një rrugë në plazhin e Negros”. Më 11 korrik 1962 një verdikt nga Ted Cabot shkoi kundër politikës së qytetit për ndarjen racore të plazheve publike, dhe plazhet e qarkut Broward u dekretuan në vitin 1962.
Sot, Fort Lauderdale është një qendër kryesore e jahteve, një nga destinacionet më të mëdha turistike të vendit dhe qendra e një divizioni metropolitane me 1.8 milion njerëz.
Gjeografia
Sipas Zyrës së Regjistrimit të Shteteve të Bashkuara, qyteti ka një sipërfaqe gjithsej prej 38.6 milje katrorë (99.9 km2), 34.7 milje katrore (90.0 km2) është tokë dhe 3.8 milje katrore (9,9 km2) është ujë (9.87%). Fort Lauderdale është i njohur për rrjetin e gjerë të kanaleve; ka 165 milje (266 km) rrugë ujore brenda kufijve të qytetit.
Qyteti i Fort Lauderdale është ngjitur me Oqeanin Atlantik, përfshin 7 milje (11 km) plazhe.
Nirvana (kthjellim)
Nirvana është koncept në traditën fetare indiane.
Nirvana mund gjithashtu të referohet për:
Gustav Leberecht Flügel
Gustav Leberecht Flügel (18 shkurt 1802 – 5 korrik 1870) ishte orientalist gjermanë. Ai studioi teologjinë dhe filologjinë në Universitetin e Lajpcigut. Ai studioi gjuhët orientale në Vjenë dhe Paris. Në vitin 1832, ai u bë profesor në Fürstenschule të Saint-Afra në Meissen, por shëndeti i keq e detyroi atë të jepte dorëheqjen nga kjo pozitë në vitin 1850 dhe në vitin e ardhshëm shkoi në Vjenë, ku ishte i punësuar në katalogimin e dorëshkrimeve arabe, turke dhe persiane të librarisë së gjykatës. Ai vdiq në Dresden.
Trélou-sur-Marne
Trélou-sur-Marne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Trélou-sur-Marne ka një popullsi prej 964 banorë dhe sipërfaqe 20.35 km², me një dendësi prej 47 banor/km².
Konkursi (teatër)
Konkursi është një shfaqje teatrale e luajtur në teatrin Dodona në Prishtinë. Premiera e kësaj shfaqjeje ishte më dhjetor të vitit 2001 pas së cilës pasuan edhe 33 repriza.
Lidhja pn
Lidhja(Kontakti) pn te materialet gjsmëpërçuese
-Kemi nje copëz të pastër të silicit(Si),njëres pjesë të kësaj copëze i shtojmë papastërti trivalente ndërsa pjesës tjetër papastërti pesëvalente,një lidhje e quajtur pn krijohet mes tipeve rezultuese p dhe n te gjysmëpërçuesit.
-Një gjysmëpërçues i tipit p,i përbërë nga atome te silicit dhe atome papastërtie trivalente të borit(B).Atomit të borit(B) i shtohet një vrimë pasi të lidhet me atomet e silicit(Si).Përderisa numri i protoneve është i barabartë me numrin e elektroneve përgjatë gjithë materialit (gjysmëpërçuesit),ai është elektroneutral.
-Nje gjysmëpërçues tjetër i tipit n,i përbër nga atome të silicit(Si) dhe atome papastërtie pesëvalente të antimonit(Sb).Atomi i antimonit(Sb),lëshon një elektron kur lidhet me katër atomet e silicit(Si).Përderisa numri i protoneve është i barabartë me atë të elektroneve(duke përfshirë edhe elektronet e lira)përgjatë gjithë materialit atëherë materiali është elektroneutral.
-Në momentin kur dy materialet e tipeve të ndryshme bashkohen,formojnë te ashtuquajturën lidhjen pn ose kontaktin pn (nga edhe fitohet dioda). Regjioni p ka më shumë vrima(bartës kryesor) nga atomet e papastërtisë dhe vetëm pak elektrone të lira(bartës minor) të gjeneruara termikisht. Regjioni n ka më shumë elektrone të lira (bartës kryesor) nga atomet e papastërtisë dhe vetëm pak vrima(bartës minor) të gjeneruara termikisht.
Chris Hardwick
Chris Hardwick lindi më 23 nëntor 1971 në Louisville, Kentucky si Christopher Ryan Hardwick. Ai është një producent dhe aktor, i njohur për Talking Dead (2011), @midnight (2013) dhe The Wall (2016). Ai është i martuar me Lydia Hearst që prej 20 gushtit 2016.[1 ]
Lidhja pn
-Elektronet e lira në regjionin n normalisht lëvizin në  të  gjitha drejtimet.Në  momentin e formimit të  lidhjes pn ,elektronet e lira afër lidhjes në  regjionin n fillojnë  të  përhapen përmes lidhjes brenda në  regjionin p ku kombinohen me vrimat afër lidhjes.
-Kur formohet lidhja pn,regjioni n i humbë elektronet e lira pasi që  ato shpërndahen përtej lidhjes.Kjo krijon një  shtresë  të  ngarkesave pozitive (joneve pozitive pesëvalente),afër lidhjes pn.Pasi që  elektronet lëvizin përmes lidhjes pn,regjioni p i humbë  vrimat pasi të  kombinohen elektronet me vrima.Kjo krijon një  shtresë  negative të  ngarkesave (joneve trivalente) afër lidhjes pn.
-Këto dy shtresa të ngarkesave pozitive dhe negative formojnë  regjionin e varfëruar,siç është  treguar në  (Fig.2). -Ky regjion quhet i varfëruar për shkak të mungesës së  bartësve të  lirë .Regjioni i varfëruar krijohet shumë  shpejtë  dhe është  shumë  më  i hollë  në  krahasim me regjionin p dhe n.
-Përderisa elektronet vazhdojnë të  difuzohen(shpërndahen) përtej lidhjes pn,dhe shumë  e më  shumë  ngarkesa pozitive dhe negative të  jenë  krijuar afër lidhjes pn,derisa të  jetë  krijuar regjioni i varfëruar.Kusht ky i cili arrihet kur totali i ngarkesave negative në  regjionin e varfëruar mohojnë  përhapjen e elektroneve në  regjionin p(sikurse ngarkesat e emrave të  njëjtë  që  dëbohen) dhe difuzioni ndalet.Me fjalë  të  tjera regjioni i varfëruar sillet sikur një  barrierë  për lëvizjen e mëtejme të  elektroneve përtej lidhjes pn.
Barriera e potencialit
-Barrierë e potencialit quajmë  ndryshimin e potencialit të  fushës elektrike në  regjionin e varfëruar dhe shumën e tensionit që  nevojitet për ti lëvizur elektronet përmes(përtej) fushës elektrike,dhe shprehet në  volt(V). -Barriera e potencialit varet nga disa faktorë : 1.Tipi i materialit gjysmëpërçues 2.Dopingu dhe 3.Temperatura -Barriera e potencialit për silicin(Si) është ≈ o.7(V) dhe për germaniumin(Ge) është ≈0.3(V),në  temperaturë  25 °C.
Referime:
Haki Spaho
Haki Spaho ish aktor shqiptar, i cili ka marrë pjesë në filmin Mysafiret. Gjithastu ai ka qenë edhe aktor estrade nga Saranda. U nda nga jeta më 26 korrik 2021.
Paulo Wanchope
Kombëtarja
Për reprezentacionin kosta rikan ka luajtur 73 ndeshje.
Lokaliteti arkeologjik Kalaja në Kulinë
Historiku
Lokaliteti arkeologjik i Kalasë së Teneshdollit i njohur edhe si Kalaja e Kulinës është një vendbanim i fortifikuar kodrinor shumështresor, i cili përmban material arkeologjik që nga periudha parahistorike deri në mesjetë. Kalaja ndodhet në juglindje të Tenezhdollit, në anën e majtë të luginës së Lumit të Llapit, pranë magjistrales antike Naissus - Lissus. Lokacioni ngrihet mbi kodrën në formë trekëndëshi dhe njihet edhe me emrin "Kulina e Vogël" dhe ka një sipërfaqe prej rreth 1.2 ha.
Shandia
Shandia (Japonisht: シャンディア) është një fis fikiv që shfaqen në anime dhe manga One Piece. Ata me origjinë janë prej Hënës dhe kanë jetuar në Jaya. Ata tani jetojnë në Skypiea.
Paraqitja
Veshja e tyre në përgjithësi ngjason me atë të amerikanëve vendas dhe lëkura e tyre shpesh është zbukuruar me tatuazhe që mbulojnë zona të mëdha të trupave të tyre (duke i çuar kapelat e kashtës që vazhdimisht t'i referohen atyre si "guerile"). Krahët e tyre janë të ngjashëm me ato të Skypieans' në formë dhe drejtim lart, megjithatë, ato kanë tendencë të kenë edhe disa pendë të tjera, të cilat janë më të gjata dhe kanë një formë më të përcaktuar se Skypianët.
Fuqia
Nga anëtarët e fisit të paraqitur, vetëm Aisa ka shfaqur ndonjë shenjë të Mantras. Prifti që vdiq para Kalgara foli për "dëgjimin e zërit të Zotit", megjithatë ndërsa ai ishte gati të vdiste ai mund të ketë qenë në një gjendje mashtrimi në atë kohë. Prifti poashtu përmend se pasi Jaya vdes, ai nuk mund ta ndëgjoj zërin e Zotit.
Besimi
Sidoqoftë, Shandia moderne ende adhuron paraardhësit e tyre, aq sa ka ndryshuar gjatë shekujve që kalojnë dhe ata kanë braktisur shumë prej besimeve të tyre tradicionale. Ata ndaluan bindjet e tyre më tradicionale, siç janë sakrifica dhe besimi në perëndi, pasi Mont Blanc Noland shëroi fshatin e tyre të sëmundjes. Që atëherë, Shandia kanë adhuruar vetëm paraardhësit e tyre, veçanërisht Kalgara. Kur u dërguan në qiell, ata u hidhëruan nga prijësi Skypiean sepse tha "Unë jam Zoti" për shkak të kësaj dhe menjëherë hodhën poshtë statusin e tij.
Ata, si Skypiea, nuk shohin asnjë vlerë në ar pavarësisht se fillimisht kanë një qytet të tërë prej ari, pasi për ta Vearth është shumë më i vlefshëm.
Historia
Shandia dikur quheshin Shandorianë. Ata jetuan në Hënë, së bashku me racat e hënës, Birkans dhe Skypieans. Të tre racat kishin ndërtuar gjithashtu një racë robotike të quajtur automatikë. Sidoqoftë, kur burimet në Hënë u vunë vesh, të tre racat duhej të linin automatikat pas, ndërsa ato u drejtuan për në Tokë.
Ndërsa Birkans dhe Skypianans u vendosën në Skypiea, Shandorianët e bëri atë deri në Detin Blu. Ata u vendosën në ishullin Jaya. Ata dikur ishin një nga shoqëritë më të fuqishme në Grand Line, por qyteti i tyre i Shandoras u pushtua gjatë Shekullit të Zbrazëtisë nga Njëzet Mbretëritë. Mbretëria e tyre ra dhe vetëm një fis i vogël mbeti.
Megjithëse Shandorianët u zhdukën, ata u lanë pasardhësve të tyre një trashëgimi, përfshirë rrënojat e qytetit të artë të Shandora dhe Këmbanën e Artë Shandoriane Belfry. Ky ishte gjithashtu një nga dy poneglyphs, që përmbante detajet e Poseidonit që ata i kishin ruajtur me jetën e tyre për breza.
Që atëherë, Shandia e ka bërë si detyrë të ruajnë Shandorën, këmbanën e artë dhe poneglyph tjetër, duke vrarë të gjithë ndërhyrës. Sidoqoftë, katërqind vjet pas shkatërrimit të Shandorës (dhe katërqind vjet para afatit kohor të tanishëm), fisi kapi një sëmundje që po vriste ngadalë njerëzit e tyre. Me shpresën për të shpëtuar fisin dhe me fjalët e një prifti që po vdiste, luftëtari i Shandorës, Kalgara, u përpoq të sakrifikojë vajzën e tij Mousse tek perëndia e tyre, Kashigami. Sidoqoftë, Mont Blanc Noland, një eksplorues nga Lvneel, shpëtoi Mousse dhe vrau Kashigami, duke shkaktuar zemërim të menjëhershëm.
Megjithë refuzimin e tij, Noland arriti të bindë Kalgara që ai kishte shërimin e sëmundjes. I bindur, Kalgara vrau vajzën e Kashigami, duke kryer atë që ai besonte se ishte blasfemi dhe duke i besuar eksploruesit. Noland shëroi të sëmurët në fshat, por kur Shandia zbuloi se Noland kishte prerë pemët për të cilët besonin se strehonin paraardhësit e tyre, ata ndoqën ekuipazhin e Noland larg nga ishulli. Sidoqoftë, ata më vonë zbuluan se pemët ishin shkaku i sëmundjes dhe falën Noland. Atëherë ata i binin kambanës së tyre të artë çdo ditë për ta çuar Noland përsëri në ishull një ditë.
Pesë vjet më vonë, për shkak të Knock Up Stream, një pjesë e madhe e ishullit, përfshirë zonën ku banonin të gjithë, u dërgua duke fluturuar në qiell, duke zbritur në Detin e Bardhë. Jaya ra në majën e një fasule gjigande, e cila hyri pikërisht nën këmbanën e artë, duke bërë që ajo të zile. Duke dëgjuar zilen, Skypianët pushtuan ishullin sepse toka konsiderohej e shenjtë. Tokën e morën Skypianët, të cilët e quanin atë Oborrin e Epërm, duke e detyruar Shandinë të dilte jashtë. Që atëherë, Shandia dhe Skypieans kanë qenë në luftë të vazhdueshme për kontrollin e Oborrit të Epërm.
394 vjet në luftë, Enel shkatërroi atdheun e tij të Birka, dhe mori përsipër vendin e Epërme dhe ishullin e afërt Angel (Skypiea). Enel e shkatërroi Perëndinë e tanishëm, Gan Fall dhe pushtoi Skypiea. Shandia vazhdoi t'i rezistojë Ushtrisë së Zotit, por kurrë nuk e pushtoi Oborrin e Epërme.
Xhuxhi nga Taxhuxhi (shfaqje)
Xhuxhi nga Taxhuxhi është një shfaqje teatrale e luajtur në teatrin Dodona në Prishtinë. Premiera e kësaj shfaqjeje ishte më 4 maj të vitit 2002 pas së cilës pasuan edhe 13.
Kritika
"Kjo shfaqje, natyrisht, ishte e dedikuar krejtësisht për botën e ëndrrave përrallore të fëmijëve, por që kësaj radhe e dalë në një nivel tjetër, së paku jo nga ajo derë që hyhet dhe dilet çdoherë kur dëshirohet të rrëfehet diçka për fëmijët, konkretisht preokupimet e tyre imagjinative. Në këtë shfaqje me kukulla, prezentohen një numër i konsiderueshëm i personazheve, por katër prej tyre janë shtyllat e konfliktit që zhvillohet dhe e çon atë drejt zgjidhjes. Këta janë: Xhuxhi i Vogël, Xhuxhi Plak, Kusari dhe Kuçedra me shtatë kokë. Natyrisht, edhe ngjarja vendoset në një hapësirë fiktive, në të cilën shpirtëzohen edhe krijesat jonjerëzore. Aktorët që i interpretuan rolet e këtyre personazheve shpesh herë komunikonin me publikun, gjegjësisht me të vegjlit që e përcillnin shfaqjen dhe kjo pak a shumë e intensifikonte vëmendjen e fëmijëve për kontinuitetin e ngjarjes".
Tyrbja e Bajraktarit
Tyrbja e Bajraktarit është një monument i trashëgimisë kulturore në Shkabaj, Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 244/50/1977.
Oshri Gita
Oshri Gita (אושרי גיטא; lindi më 2 korrik 1985) është futbollist izraelitë në pension. Ai e mban titulli si më i shpejti në vrapimin në dhjetë metra e cila ky rekord e mposhti rekordin e kaluar i cili e ka mbajtur Yakubu Aiyegbeni.
Suela Bako
Suela Bako është një regjizore dhe aktore shqiptare që ka luajtur në filmin Legjenda e bastunit dhe regjizore dhe skenariste e filmit Mëngë këmishe dhe dokumentarit Dritë.
Roy Smith
Roy Smith (lindur më 19 Prill 1990) është një futbollist kosta rikan.
Kombëtarja
Për reprezentacionin kosta rikan ka luajtur 2 ndeshje.
Lawrence Kohlberg
Lawrence Kohlberg ( 25 tetor 1927 - 19 janar 1987 ) ishte një psikolog amerikan më i njohur për teorinë e tij të fazave të zhvillimit moral.
Ai shërbeu si profesor në Departamentin e Psikologjisë në Universitetin e Çikagos dhe në Shkollën Pasuniversitare të Edukimit në Universitetin e Harvardit. Edhe pse konsiderohej e pazakontë në epokën e tij, ai vendosi të studionte temën e gjykimit moral, duke zgjeruar rrëfimin e Jean Piaget për zhvillimin moral të fëmijëve nga njëzet e pesë vjet më parë. Në fakt, Kohlberg-ut iu deshën pesë vjet para se të ishte në gjendje të botonte një artikull bazuar në pikëpamjet e tij. Puna e Kohlberg pasqyroi dhe zgjeroi jo vetëm gjetjet e Piaget, por edhe teoritë e filozofëve George Herbert Mead dhe James Mark Baldwin. Në të njëjtën kohë ai po krijonte një fushë të re brenda psikologjisë: "zhvillimin moral".
Në një studim empirik duke përdorur gjashtë kritere, të tilla si citimet dhe njohja, Kohlberg u zbulua se ishte psikologu i 30-të më i shquar i shekullit të 20-të.
Veprat
Disa nga botimet më të rëndësishme të Kohlberg u mblodhën në veprën e tij me titull Ese mbi Zhvillimin Moral, vëll. I dhe II, The Philosophy of Moral Development (1981) dhe Psychology of Moral Development (1984), botuar nga Harper & Row. Punime të tjera të botuara nga Kohlgainz ose rreth teorive dhe kërkimeve të Kohlberg përfshijnë Konsensusin dhe Kontradiktën, Kuptimi dhe Matja e Zhvillimit Moral, Qasja e Lawrence Kohlberg ndaj Edukimit Moral dhe Psikologjia e Fëmijëve dhe Edukimi i Fëmijërisë: Një Pamje Kognitive Zhvillimore.
Bijelina
parapamje|Bijelina Bijelina është qytet dhe qendër e komunës në Bosnje dhe Hercegovinë. Shtrihet në fushën pjellore të Semberisë.
Koordinatat: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=Bijelina&params=44_45_N_19_13_E_region:BA_type:city <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 44°45'N 19°13'  / <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">44.750°N 19.216°D / 44.750; 19.216   ]
Sokol Behri
Sokol Behri është aktor shqiptar, i cili ka marrë pjesë në filmin Mysafiret.
Rosak pastërtori
Rosak pastërtori është një shfaqje teatrale e luajtur në teatrin Dodona në Prishtinë. Premiera e kësaj shfaqjeje ishte më 16 qershor të vitit 2001 pas së cilës pasuan edhe 36 repriza duke arritur një numër prej 17000shikuesish.
Kritika
"... shfaqja si lojë dhe tekst nuk bëhet monotone me stërpërsëritjen e porosive direkte, që mund të tingëllonin si urdhëra për fëmijët, por shfaqja kombinohet edhe me një lojë të këndshme të kukullave të tyre të dashura, në mënyrë që porosia të përcillet tek fëmijët sa më natyrshëm dhe pa imponime. Loja e aktorëve, kënga dhe muzika të gërshetuara së bashku dhanë një shfaqje të këndshme për fëmijët e të gjitha moshave".
Licy-Clignon
Licy-Clignon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Licy-Clignon ka një popullsi prej 79 banorë dhe sipërfaqe 4.09 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Irgen Çela
Irgen Çela është një aktor shqiptar që ka luajtur në filmin Legjenda e bastunit.
Arush pelushi
parapamje Një nga ish-presidentët amerikanë, Theodore Roosevelt, organizoi një udhëtim në shtetet jugore për t'i dhënë fund problemit të vazhdueshëm kufitar midis Luizianës dhe Misisipit dhe për të kundërshtuar ndërmjetësin. Por presidenti ishte kategorikisht kundër kësaj ngjarjeje. Pas këtij incidenti u bë subjekt i karikaturës në Postën e Uashingtonit, emigrantët nga Rusia Morris Micht, i cili e bëri përshtypje këtë histori, i kërkoi gruas së tij të ngrihej për të bërë një arush pelushi. Ai e vendosi atë në një dritare dyqanesh të dyqanit të tij në Brooklyn.
Në fytyrën e interesit të treguar për arushën e pelçosur, ai dërgoi një mostër të ariut në Shtëpinë e Bardhë dhe i kërkoi presidentit të bëhej babai i këtij emri. Megjithëse Roosevelt nuk e donte këtë, në fund ai doli me emrin "Teddy Bear" (1903).
Histori të tjera; Në të njëjtën kohë, Gjermania Wurttemberg nga krahina, e cila jetonte në një fshat të vogël dhe Stuttgart "në një shkollë artistike profesionale teknike vazhdoi Richard Steish, një ndikim i madh në ari gjatë një vizite në kopshtin zoologjik në rajon. Stepufa planifikoi të përfshijë lëvizjen e pelushi në rangun e kukullave të rrumbullakëta për një kompani binjake që prodhon mallra për lodra. Ai përgatiti një mostër dhe i ofroi atij në tregun amerikan. Në këto shembuj të parë, ari prej pelushi me kodin e PB 55, të cilat më vonë u bënë nga Mohair dhe mbanin emblemën e kompanisë, nuk tërhoqën vëmendjen në këtë treg derisa tregtari amerikan tërhoqi vëmendjen e tregtarit amerikan në Panairin e Leipzigit në vitin 1903..
Dhe për momentin, arush pelushi konsiderohet një dhuratë e shkëlqyer për të dy fëmijët dhe njerëzit vendas dhe  kjo lodër të japë ndonjë rast.
Andrej Panadić
Andrej Panadiq (lindur më 9 Mars 1969) është një ish-futbollist.
Kombëtarja
Për kombëtaren jugosllave ka luajtur 3 ndeshje.
Burim Haliti
Burim Haliti është Profesor dhe Regjisor Filmi nga Kosova, fitues i shumë cmimeve kinematografike në Festivalet Ndërkombëtare të filmit nëpër Botë!
Drejtor Artistik i festivalit “Art Without Limit International Film Festival”
Ai ishte Regjisor i 150 episodave të serialit televiziv Cimerat i cili ishte transmetuar në Radio Televizionin RTV21 në Prishtinë. Është regjisor, producent dhe skenarist i disa filmave me metrazh të shkurtër, dokumentarë dhe tre filma me metrazh të gjatë, për të cilët filma ai u vlerësua me shumë çmime në Festivale Ndërkombëtare të Filmit nëpër Botë.Dy nga ҫmimet e mëdha janë “Ariu i Artë” në Austri, dhe medalja “Unica” (Ky çmim jepet nga rrjeti i kinemave evropiane dhe e ka zanafillën që nga viti 1937)
Ai është gjithashtu profesor i aktrimit dhe Regjisë së Filmit, dhe ka qenë pjesë e jurisë profesionale në disa festivale ndërkombëtare të filmit si në; Angli, Turqi, Gjermani, Shqipëri etj. Poashtu ligjëruar në disa ngjarje të mëdha kulturore në Gjermani, Zvicër, Poloni, Austri etj.
Ndriçim Kulla
Ndriçim Kulla (Vergo, 19 gusht 1954) është botues, studiues dhe krijues shqiptar.
Biografia
Ka lindur në fshatin Vergo të Delvinës. Ka mbaruar shkollën tetë-vjeçare në fshatin Vergo, Delvinë, ka mbaruar shkollën e mesme të përgjithshme,gjithashtu ka mbaruar shkollën e lartë në Universitetin e Tiranës (dega gjuhë - letërsi shqipe) me vonesë, ne vitin 1993, pasi i është refuzuar vazhdimisht e drejta e studimit për arsye politike nga ana e regjimit komunist. Për pasojë është detyruar të punojë mbi 8 vjet në minierën e Valiasit në Tiranë. Ka ushtruar profesione të ndryshme si minator, mësues, gazetar, pedagog në Akademinë e Arteve dhe këshilltar për kulturën dhe arsimin i Presidentit të Shqipërisë Bujar Nishani. Ka drejtuar për rreth 20 vjet me radhë shtëpitë botuese Phoenix dhe "Plejad" të njohura për botimet filozofike, albanologjike dhe sidomos botime te elitës së ndaluar shqiptare nga koha e komunizmit. Si intelektual aktiv, gjithmonë është i pranishëm në opinionin publik me ide që  botohen në shtypin e ditës duke lëvruar një gazetari të stilit iluminist dhe kulturorologjik. Është aktivizuar si kryetar i Shoqatës së Botuesve “Aleanca për Librin” dhe Anëtar i Këshillit Kombëtarë të librit. Ka fituar dy çmime mbarëkombëtare si krijues për librin akademik “Historia e mendimit Shqiptar” dhe veprën e albanologut me famë qartësisht ndërkombëtare At Giuseppe (Zef) Valentinit. Ka botuar si autor libra të shumtë në gjini të ndryshme. Gjithashtu ka bashkëorganizuar me instucionet e larta akademike dhe arsimore në Shqipëri konferenca shkencore mbarëkombëtare mbi trashëgiminë tonë mendore. Eshtë iniciatori i parë dhe vazhduesi këmbëngulës i kërkimit shkencor, përgatitjes për botim dhe rivlerësimit të literaturës së elitës së ndaluar shqiptare prej sistemit komunist, duke dhënë një kontribut të pazakontë. Ka drejtuar për mbi 15 vjet me radhë punën studimore dhe bibliografike për mbledhjen, strukturimin dhe botimin e librave të Mendimit Shqiptar si dhe veprave të shkrimtarëve të burgosur politikë, për të cilat ka bërë një punë të papërsëritshme kërkuese, përgatitëse,botuese dhe afirmuese. Ka drejtuar punën akademike, kërkimoro-bibliografike, tekstologjike dhe botuese të gjithë serisë prej 32 vëllimesh të veprës së albanologut dhe albanofilit At Giuseppe (Zef) Valentinit,punë e denjë për një akademi shkencore, e botuar nga Shtëpia Botuese “Plejad”, e cila po vazhdon me vepra të tjera që pritet të botohen në të ardhmen. Ka redaktuar me dhjetëra e dhjetëra libra të suksesshëm me karakter filozofik, historik dhe albanologjik. Është dekoruar nga Presidenti Nishani me rastin e 100 vjetorit të pavarësisë: “Për kontribut të veçantë patriotik që ka dhënë në rivlerësimin e vlerave shqiptare të mendimit, ”ndërsa nga Presidenti Bamir Topi është dekoruar me titullin e lartë “Mjeshtër i madh” me motivacionin: “Për kontribut të rëndesishem në botimin e veprave të zgjedhura të elitës së mendimit shqiptar dhe botëror, si studiues dhe krijues me profil origjinal në editorinë dhe letrat shqipe”. Në vitin 2022 është dekoruar nga Presidenti Ilir Meta me titullin “Nderi Kombit”. Aktualisht është duke përfunduar librin e tij me rëndësi për studimet dhe kulturën shqiptare “Mentaliteti juridik pasaporta historike aftësiqeverisëse e shqiptarëve”.
FluxBB
FluxBB - është një souftver i gjeneruar si Burim i hapur(Open Source) nen GNU - General Public License (Leje Gjithëpërfshirese Publike), është një aplikacion papagesë ku kushdo mund ta shkarkoj dhe ta përdori. FluxBB për herë të parë u nisë si projekt në SourceForge ku zuri vendin e parë në kategorin e "Best new project" (Projekti me i mirë i ri).
Ekonomia monetare
Ekonomia monetare është shkenca që merret me monedhën.
FluxBB
FluxBB 2.0 - Është nënzhvillim akoma i cili ndryshon nga versionet paraprake tëresisht, Versioni qe po vjen do të përdor PHP dhe Strukturen (FrameWork) e quajtur si Laravel
Lidhjet e jashtme
PunBB
Shpella e Radacit (lokalitet arkeologjik)
Shpella e Radacit (Lokalitet Arkeologjik) është një monument i trashëgimisë kulturore në Radac, Pejë, Kosovë. U krijua para 2 milion vitesh si pasoj e rrjedhjës nëntokësore të ujit (Drini i Bardhë) i cili sot ka ndërruar vendburim natyralisht. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik" në të cilin janë gjetur mbetje arkeologjike që nga koha e neolitit e më konkretisht një ndër etapat e fundit dhe më të zhvilluara të kohës së gurit, i miratuar me numër 987/66. Sipas studiuësve të ndryshëm të cilët po kryejn studime brenda lokalitetit arkeologjik (Shpella e Radacit), janë gjetur eshtra njerëzish dhe artefakte si punime guri dhe shkrime apo vizatime në mur. Ndërkaq hyrja e shpellës që qon tek ky lokalitet është mbyllur për vizitor për shkak të gjurmimeve që po kryhen. Kjo shpell u hap për vizitor në vitin 2016 pas zbulimit dhe rregullimit të saj.
Spiro Guma
Spiro Guma është aktor shqiptar, i cili ka marrë pjesë në filmin Mysafiret. Gjithashtu ka qenë skenograf i një teatri, i quajtur "Nentoriada".
Salvador Allende
parapamje|djathtas|Presidenti i 29të i Kili Salvador Allende Guillermo Gossens (spanjisht: [salβaðoɾ aʝende ɣosens]; 26 qershor 1908 - 11 shtator 1973) ishte një mjek kilian dhe politikan, i njohur si marksisti i parë me postin e presidentit të një vendi të Amerikës Latine si pasojë e zgjedhjeve të lira.
Përfshirja e Allende në jetën politike kiliane shtrihet në një periudhë prej gati dyzet vjet. Si një anëtar i Partisë Socialiste, ai ishte një senator, deputet dhe ministër. Ai kandidoi pa sukses për presidencën në zgjedhjet e 1952, 1958, dhe 1964. Në vitin 1970, ai fitoi presidencën në një garë të ngushtë midis tre kandidateve. Ai u zgjodh në një balotazh nga Kongresi pasi asnjë kandidat nuk fitoi shumicën e votave.