cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aleksandri VI
Trashëgimia kulturore
Përveç artit, Aleksandri VI ishte po ashtu i përfshirë në zhvillimin e arsimimit. Në vitin 1495, ai lëshoi vulën papnor me kërkesë të William Elphinstone, Peshkopit të Aberdenit, dhe Mbretit Xhejmsi IV të Skocisë, themelues i King's College, Aberdeen. Kolegji i Mbretit tani paraqet një element integral të Universitetit të Aberdenit.
Aleksandri VI, sipas papës rival Giuliano della Rovere, ishte një marrano, gjë që e tregoi vetë me sjelljen e mirë ndaj hebrenjve. Pas vitit 1492 dëbimi i hebrenjve nga Spanja, rreth 9,000 hebrenj të varfër zbarkuan në kufijtë e Shteteve të Papës. Aleksandëri iu uroi mirëseardhje në Romë, duke deklaruar se ata ishin "të lejuar të udhëhiqnin jetën e tyre, të lirë nga ndikimi i kristianizmit, për të vazhduar me ritet e tyre, të fitojnë pasuri dhe të gëzojnë shumë privilegje të tjera." Ai ngjashëm e lejoi imigrimin e hebrenjve nga Portugalia në vitin 1497 dhe nga Provenca në vitin 1498.
Është vënë në dukje se shkeljet e supozuara të Aleksandërit VI janë të ngjashme për nga natyra me ato të princave të tjerë të Rilindjes, me një përjashtim nga pozicioni i tij në Kishë. Siç tha De Maistre në veprën e tij Du Pape, Këta të fundit sfalin asgjë, sepse çdo gjë pritet prej tyre, prandaj veset e kaluara mbi një Luis SIV bëhen më fyese dhe skandaloze në një Aleksandër VI."
Sidoqoftë, pavarësisht nga armiqësia e Juliusit II, baronët roman dhe famullitarët e Romangnas nuk ka qenë kurrë problem i njëjtë për papatin dhe sukseset e Juliusit i detyrohen shumë themeleve të vendosura nga Borgias. Ndryshe nga Juliusi, Aleksandëri nuk bënte luftë nëse nuk ishte absolutisht e nevojshme, duke preferuar negociatat dhe diplomacinë.
Mollë të pjekura
Mollët lahen dhe rreth e qark bishtit u hiqet zemra, pa prishur fundin e mollës. Boshllëku i krijuar mbushet me sheqer ose me reçel të trashë. Mollët e përgatitura vihen në tavë të lyer me gjalpë dhe piqen në furrë. Që të mos pëlcasin gjatë pjekjes, lëkura e tyre shpohet me pirun para se të futet në furrë.
Për 4-5 persona duhen :
Huazim (sport)
Në sport, huazimi përfshin që një lojtar i caktuar të jetë në gjendje të luajë përkohësisht për një klub tjetër nga ai me të cilin janë kontraktuar aktualisht. Marrëveshjet e huazimit mund të zgjasin nga disa javë në një sezon të plotë, ndonjëherë duke vazhduar për disa sezone në të njëjtën kohë. Një tarifë huazimi mund të organizohet nga klubi mëmë, si dhe ata që kërkojnë të paguajnë një përqindje të pagës së tyre.
Futboll
Lojtarët mund të huazohen në klube të tjera për disa arsye. Më së shpeshti, të rinjtë e mundshëm do t'i huazohen një klubi në një ligë më të ulët për të fituar përvojë të paçmuar në ekipin e parë. Në këtë rast, klubi mëmë mund të vazhdojë të paguajë pagat e lojtarit plotësisht ose pjesërisht. Disa klube vendosin një marrëveshje formale me një klub furnizues për këtë qëllim, si Manchester United dhe Royal Antwerp, Arsenal dhe Beveren, ose Chelsea dhe Vitesse. Në liga të tjera si në Serie A të Italisë, disa klube më të vogla kanë një reputacion si një "klub ferme" dhe rregullisht marrin lojtarë, veçanërisht lojtarë më të rinj, në huazim nga klube më të mëdha.
Një klub mund të marrë një lojtar në huazim nëse nuk ka fonde transferimi, por ende mund të paguajë pagat, ose si mbulim i përkohshëm për dëmtimet ose pezullimet. Klubi mëmë mund të kërkojë një tarifë ose që klubi huazues të paguajë disa ose të gjitha pagat e lojtarit gjatë periudhës së huazimit. Një klub mund të kërkojë të huazojë një lojtar të skuadrës për të bërë një kursim në pagat e tij, ose një lojtar të ekipit të parë për të rifituar aftësinë në ndeshje pas një dëmtimi.
Mund të merret një hua për të shmangur një dritare transferimi. Një hua e tillë mund të përfshijë një tarifë të rënë dakord për një transferim të përhershëm kur të hapet dritarja e ardhshme e transferimit.
Disa lojtarë janë huazuar sepse janë të pakënaqur ose në mosmarrëveshje me klubin e tyre aktual dhe asnjë klub tjetër nuk dëshiron t'i blejë ata përgjithmonë.
Në Premier League, lojtarët në huazim nuk lejohen të luajnë kundër skuadrës që mban regjistrimin e tyre (seksioni 7.2 i rregullit M.6). Megjithatë, të huazuarit u lejohet të luajnë kundër klubeve të tyre 'pronarë' në garat e kupave, përveç rasteve kur ata janë të lidhur me kupa (d.m.th. kanë luajtur për klubin e tyre në atë kupë gjatë atij sezoni).
Pjetër Zarishi
Pjetër Zarishi (Blinisht, 1806 - Kallmet, 1866) ka qenë prift katolik shqiptar dhe poet, me prejardhje nga Mirdita. Si poet themeloi traditën e letërsisë katolike të shek. XIX në viset veriore.
Biografia
lindi Blinisht te Zadrimës, kreu studimet e mesme e të larta në Romë, ku edhe u doktorua për filozofi e teologji. Me t’u kthyer në vendlindje, ai u zhgënjye si prej eprorëve të huaj, që shërbenin në Shqipëri, ashtu edhe prej feudalëve vendas që mbanin ofiqet dhe uniformat e administratës së Stambollit. Është, pikërisht, ky zhgënjim që e frymëzoi poezinë e tij, e cila u botua pjesërisht pas vdekjes së poetit dhe ende sot e kësaj dite nuk i është dhënë e plotë lexuesit. Dora d’Istria shkruante që në vitin 1872 se “Zarishi, që ishte një bashkëkohës yni, ka bërë poezi të bukura shqipe”, ndërsa Zef Skiroi shkruante: “Poezitë e fuqishme dhe përkthimet e mrekullueshme (të Zarishit) ... janë destinuar për të bërë një përshtypje të thellë” (1918). Pjetër Zarishi është më i pari që shkroi një poezi për Shqipërinë (“Kanga e Shqipnis”), më i pari dhe, ndoshta, i vetmi që na la një poemë kozmogonike (“Krijimi i rruzullimit”) të strukturuar në 13 tingëllima.
Timo Flloko
Timoleo Flloko ose Timo siç njihet nga publiku (lindur në Pejë më 28 prill 1948) është një aktor shqiptar.
Jetëshkrimi
Rrjedh nga një familje gjirokastrite. Shkollën e mesme e mbaroi në Vlorë dhe Institutin e Lartë të Arteve në degën Dramaturgji në Tiranë në vitin 1970. Timo Flloko pa mëdyshje mund të quhet një yll i kinematografisë shqiptare, nga të paktët aktorë shqiptarë të cilët ia kanë kushtuar karrierën e tyre ekskluzivisht filmit. Është gjithashtu një nga pedagogët më të respektuar të Akademisë së Arteve. Prej disa vitesh ka zgjedhur të jetojë duke ndarë kohën e tij mes Amerikës dhe Shqipërisë. Gjatë qëndrimit të tij në Amerikë prej shtatë vitesh arriti të futet edhe në botën e Holliwood-it, ku interpretoi në disa filma. Pas kthimit nga Amerika u kthye në Tiranë, ku tani punon si pedagog në Akademinë e Arteve në Tiranë në degën e aktrimit dhe regjisë
Hyri në kinema shumë i ri, vetëm 19 vjeç. Por dy filmat e tij të parë, Ngadhënjim mbi vdekjen (1967) dhe Përse bie kjo daulle patën fat të keq. U ndaluan nga regjimi i kohës për arsye banale. Brezat e njohën dhe e çmuan talentin e tij më së pari në rolet e Meços në filmin Kur zbardhi një ditë dhe atë të Kabos në Malet me blerim mbuluar, të xhiruar në vitin fatlum 1971. Niveli i interpretimeve të tij filmike erdhi gjithmonë duke u rritur. Pasuan Kanani tek Shtigje lufte (1976) dhe Luani tek Lulëkuqet mbi mure, ky i fundit i nderuar me Medaljonin e Festivalit të Filmit, më 1977.
Shpërdorimi i detyrës
Shpërdorimi i detyrës, në formën e "shpërdorimit zyrtar të detyrës", është kryerja e një veprimi të kundërligjshëm, të kryer në cilësinë zyrtare, që cenon kryerjen e detyrës zyrtare. Mosfunksionimi në detyrë është shpesh një shkak i drejtë për largimin e një zyrtari të zgjedhur me statut ose për tërheqjen e zgjedhjeve. Zyrtarët që abuzojnë me pushtetin e tyre shpesh janë të korruptuar.
Në Shtetet e Bashkuara, shpërdorimi i pushtetit është përmendur në shkarkimin e të paktën pesë zyrtarëve federalë. Dy prej tyre (Gjyqtari George English dhe Presidenti Richard Nixon) dhanë dorëheqjen përpara se gjykimi i tyre në Senat të mund të bëhej dhe dy të tjerë u liruan nga Senati. Gjyqi i parë i shkarkimit të Presidentit Donald Trump përfundoi me shpalljen e presidentit të pafajshëm për të dy nenet e shkarkimit, me njërin prej tyre akuzën e shpërdorimit të pushtetit. Në nivel shtetëror, Guvernatori Rod Blagojeviq i Illinois u fajësua dhe u hoq njëzëri nga detyra nga Senati i Illinois në vitin 2009 për shkelje, duke përfshirë abuzimin e pushtetit.
Kantoni Lauzet-Ubaye
Kantoni Lauzet-Ubaye (frëngjisht: Canton du Lauzet-Ubaye) është një kanton në departamentin Alpes-de-Haute-Provence, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Le Lauzet-Ubaye. Ka sipërfaqe 270.59km2 dhe popullsi 1060 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Lauzet-Ubaye aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Lista e ambasadorëve të Shqipërisë në Itali
Kjo është lista e ambasadorëve shqiptarë që kanë përfaqësuar Shqipërinë në Itali:
Bernisse
Bernisse është një bashki në provincën Hollanda e Jugut në Holandë me sipërfaqe 68.59 km² dhe popullsi 12454 banorë. Abbenbroek është kryeqendra e bashkisë.
D-1
Topi obus D-1 M1943 (152-mm gaubitsa obr. 1943 g. (D-1)) është një obus Sovjetik i Luftës së dytë botërore.
Grossaffoltern
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Kolë Thaçi
Kolë Thaçi (Shkodër, 2 dhjetor 1886 - 17 korrik, 1941) ka qenë arsimtar, nëpunës, anëtar i Senatit të Shqipërisë nga 27 mars 1920 deri më 20 dhjetor 1920.
Biografia
Mësimet fillore dhe teknike e shkollimin tregtar e mori nga kolegji Saverian në vendlindje. Nga viti 1903 deri më 1910 punoi si mësues në kolegjin në fjalë. Në shtatë muajt e Rrethimit të Shkodrës qe sekretar i doganës së qytetit.
Rikthehet në detyrë në janar të 1916 me hyrjen e trupave austro-hungareze, ndërsa më 18 gusht 1917 u emërua drejtor i doganës. Më 23 maj 1918 e deri në ikjen e austro-hungarezëve pati detyrën e kontrollorit në kryedrejtorinë e Shkodrës. Më 1 dhjetor 1918 deri në 31 janar 1920 vijoi në ofiqin e drejtorit të doganës.
Kol Thaçi u zgjodh nga populli i Shkodrës si senator për ti përfaqësuar ata në Mbledhjet e Larta. Sipas Vllamasit, Thaçi me Pashuk Saraçin e Halit Rrojin, nëpërmjet Musa Jukës ishin të lidhur me Ahmet Zogun dhe simpatizonin Partinë Popullore. Ka qenë disa herë Ministër i Financave në vitet 20-te dhe 30-te dhe Kryetar i Keshillit Kontrollues. Në vitin 1932 ai u caktua delegat i dytë i Komisionit për Shpenzimin e huadhënieve të dhëna nga Italia sipas Marrëveshjes se vitit 1931. Ka qenë deputet i Shkodrës. Kol Thaçi ka qenë edhe letrar.
Poezitë e tij më të njohura janë "Mbi ndërtesë të lartë, bri Rozafës","Vasha dhe Trendafili","Tek tempulli Marisë, Poema "28 Nentori'. Ka qenë mik i Luigj Gurakuqit dhe Hile Mosit dhe njihej me pseudonimin "Dora e harrrueme". Kol Thaçi ka qenë graduar me titullin e lartë "Oficer i Madh" si dhe Doktor me diplomën "Honoris Causa", nga Universiteti i Barit që në 1936. Gjithashtu është nderuar në Paris me urdhrin e më të mirit "The order of the best". Njihte gjuhen frenge, italiane, gjermane.
Xërxa (Sharr)
Xërxë është një vendbanim në komunën e Sharrit, Kosovë.
Justin Rrota
Justin Rrota, lindur Ndoc Rrota (Shkodër, 17 shkurt 1889 - 20 dhjetor, 1964) ka qenë frat françeskan, arsimtar, filolog dhe historian shqiptar i letërsisë, ekspert i autorëve të hershëm në gjuhën shqipe. Pas marrjes së pushtetit nga Lëvizja Nacional-Çlirimtare pas Luftës së Dytë Botërore, ndryshe prej shumë sivëllezërve të tij, i mbijetoi përndjekes nga regjimi komunist, por iu kufizuan mundësitë e botimit.
Është vëllai i vogël i diplomatit Kolë Rrota, piktorit Simon Rrota dhe fotografit e folkloristit Gjon Rrota.
Biografia
U lind në Shkodër, i pagëzuar me emrin Ndoc, ishte djali i tretë i Gjush Rrotës dhe Marie Vjerdhës. Mësimet e para i mori në shkollën shtëpiake të Tinës së Nikës në Serreq. Pastaj pesë klasë fillore e një klasë qytetëse i kreu te françeskanët. Më 22 gusht 1902 hyni në kolegjën françeskane, ku ishte drejtor At Fishta. Më 1904 veshi zhgunin e rishtarit për frat në Rubik e qé me këtë rast që iu dha emri Justin. Mbas një viti kaloi në Troshan ku studjoi teologji.
Gushtin e 1907 shkoi në Villach (Korincie) të Austrisë për studimet teologjike. Por u kthehet pa mbushur motin për arsye shëndetësore dhe i kryen studimet në Shkodër nën drejtimin e Fishtës dhe Marlaskajt. Shugurohet meshtar me 11 gusht 1914 në Kishën e Fretënve, në Gjuhadol.
Gjatë viteve 1911-1917 shërbeu si profesor i gjuhës shqipe e i besimit në shkollën françeskane në Shkodër. Korrikun e 1917, në kohën e pushtim-administrimit austro-hungarez, çeli shkollën e fshatit Plan. Kur filloi botimin gazeta "Posta e Shqypnís", u bë redaktor i së përkohshmes. U emërua profesor i gjuhës dhe letërsisë shqipe, si dhe i gjuhës latine në kolegjin Illyricum të françeskanëve. Më 1925 u prek nga paraliza progresive, kjo nuk e pengoi në punën e tij që e vazhdoi me këmbëngulje.
Më 1929 solli në Shqipëri tri kopje të fotografuara të Mesharit të Buzukut, duke qenë edhe studjuesi më i hershëm i tij. Më 1940, Instituti i Studimeve Shqiptare në Tiranë e zgjedh anëtar të tij në cilësinë e lëvruesit të gjuhës. Në periudhën e mëvonshme, veprimtaria shkencore e Justin Rrotës bie, rrjedhojë e ardhjes në pushtet të regjimit komunist dhe të sëmundjes së rëndë që e shqetësonte prej vitesh.
Vepra
Në qendër të interesave të tija filologjike qenë veprat e para letrare të gjuhës shqipe, dhe është falë punës së tij që autorët e hershëm të shqipes nisën të njiheshin nga gjerësia e lexuesve. Ka qenë ndër të parët studjues të Mesharit të Buzukut, për të cilin shkroi dhe botoi artikuj të shumtë.
Nderime
Pas vitit 1990, me përmbysjen e regjimit në fuqi, puna e tij vlerësohet, duke i dhënë titullin “Mësues i Popullit” (1994) me motivacionin: “''Mësues i devotshëm e plot pasion. Ka punuar me përkushtim, duke dhënë një kontribut të shquar si gjuhëtar dhe studiues''”. Një vit më vonë, në 1995 mori titullin tjetër “Punonjës i shquar i shkencës dhe i teknikës”. Edhe Universiteti i Shkodrës “Luigj Gurakuqi” e nderoi me titullin “Profesor nderi” (1994).
Hagneck
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Llambi Goxhomani
Llambi Goxhomani ka qënë politikan shqiptar nga Berati.
Llambi Goxhomani lindi në Berat në vitin 1848. Mbaroi studimet në gjimnazin "Zosimea" të Janinës. Zotëronte disa gjuhë të huaja. Shoqëroi delegatët e Beratit në Kuvendin e Vlorës në 1912.
Veprimtaria Politike
27 mars 1920 deri më 20 dhjetor 1920 - senator i Senatit të Shqipërisë.
21 prill 1921 deri më 30 shtator 1923 - deputet i Beratit në Këshillin Kombëtar të Shqipërisë.
21 janar 1924 deri më 2 qershor 1924 - deputet i Beratit në Kuvendin Kushtetues të Shqipërisë.
Hermrigen
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Lista e haditheve
Lista e haditheve të Profetit Muhamet
Kantoni Bourg-Saint-Maurice
Kantoni Bourg-Saint-Maurice (frëngjisht: Canton de Bourg-Saint-Maurice) është një kanton në departamentin Savoie, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bourg-Saint-Maurice. Ka sipërfaqe 569.1km2 dhe popullsi 16236 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Bourg-Saint-Maurice aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Portofoli
__NOINDEX__ parapamje|Një portofol trefish me xhepa për shënime dhe karta dhe një dritare për të shfaqur një kartë identifikimi. Një portofol është një kuti ose çantë e sheshtë që përdoret shpesh për të mbajtur sende të vogla personale si kartëmonedha, karta krediti; dokumente identifikimi si patentë shoferi, kartë identiteti, kartë klubi; fotografi, leje tranziti, kartëvizita dhe karta të tjera letre ose të laminuara. Kuletat në përgjithësi janë prej lëkure ose pëlhure dhe zakonisht janë me madhësi xhepi dhe të palosshme.
Kuletat mund të përfshijnë kapëse parash, çantë monedhash, një mbërthyes zinxhiri, rrip ose frerë ose një zinxhir. Ka kuleta të specializuara për mbajtjen e pasaportave, kartave të identitetit që vishen dhe librezave të çeqeve. Disa kuleta të pazakonta vishen në dore ose këpucë. Kuletat mund të përdoren si një aksesor mode, ose për të demonstruar stilin, pasurinë ose statusin e pronarit.
Numrat e Catalanit
Numri Catalanit pra termi n të i vargut të Catalanit jepet si koeficient i binomit me formulën
Disa nga termat e para të vargut të Catalanit janë :1, 1, 2, 5, 14, 42, 132, 429, 1430, 4862, 16796, 58786, 208012, 742900, 2674440, 9694845, 35357670, 129644790, 477638700, 1767263190,, …
Zbatimet në kombinatorikë
Libri Enumerative Combinatorics: Volume 2 i matematikanit të shquar aerikan Richard P. Stanley përmban një përmbledhje problemesh të cilat japin 66 interpretime të ndryshme të numrave të Catalanit. Në vazhdim do të paraqesim disa interpretime të rëndësishme të këtyre numrave.
XXXYYY   XYXXYY     XYXYXY     XXYYXY     XXYXYY.
()
450px|center
Best (Holandë)
Best është një komunë në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 35.12 km² dhe popullsi 28943 banorë. Best është kryeqendra e bashkisë.
Mytesim Këlliçi
Mytesim efendi Këlliçi ose Këllëçi (1866 - 1924) ka qenë myfti, kadi dhe senator i Senatit të Dhomës së Këshillit Kombëtar të Shqipërisë nga 27 mars 1920 deri më 20 dhjetor 1920.
Biografia
U lind në mesin e një familjeje tiranase, vëlla me Myslym dhe Masar Këlliçin, motra e tyre Nailja, qe e ëma e Qazim Mulletit.
Shkollimin e lartë teologjik e kreu në Stamboll dhe në gusht të 1912 ishte i emëruar myfti i Kavajës. Me një përfaqësi të parisë vendase shkoi pas grishjes së Hasan Prishtinës në Shkup për miratimin e memorandumit 14 pikësh për autonominë shqiptare. Më pas qe po Myfti Këlliçi që mori pjesë në ngritjen e flamurit kombëtar në Kavajë. Ka shërbyer po ashtu si kadi dhe njëherit myfti, në Kavajë, Durrës dhe Tiranë.
Portofoli dixhital
Një portofol dixhital, i njohur gjithashtu si një portofol elektronik, është një pajisje elektronike, shërbim online ose program softuerik që lejon një palë të kryejë transaksione elektronike me një palë tjetër duke shkëmbyer njësi të monedhës dixhitale për mallra dhe shërbime. Kjo mund të përfshijë blerjen e artikujve ose në internet ose në pikën e shitjes në një dyqan me tulla dhe llaç, duke përdorur ose pagesën celulare (në një smartphone ose pajisje tjetër celulare) ose (vetëm për blerje online) duke përdorur një laptop ose kompjuter tjetër personal. Paratë mund të depozitohen në portofolin dixhital përpara çdo transaksioni ose, në raste të tjera, llogaria bankare e një individi mund të lidhet me portofolin dixhital. Përdoruesit mund të kenë gjithashtu patentën e shoferit, kartën e shëndetit, kartën(at) e besnikërisë dhe dokumente të tjera ID të ruajtura brenda portofolit. Kredencialet mund t'i kalohen terminalit të një tregtari me valë nëpërmjet komunikimit në terren afër (NFC).
Mytesim Këlliçi
Biografia
Në punimet e mbajtura për Kongresin e Lushnjës, qe përfaqësues i Durrësit, Kavajës, ose Tiranës.
Portofoli dixhital
Gjithnjë e më shumë, kuletat dixhitale po bëhen jo vetëm për transaksionet themelore financiare, por edhe për të vërtetuar kredencialet e mbajtësit. Për shembull, një portofol dixhital mund të verifikojë moshën e blerësit në dyqan gjatë blerjes së alkoolit. Sistemi tashmë ka fituar popullaritet në Japoni, ku kuletat dixhitale njihen si "celularët e portofolit".
Një portofol i kriptomonedhës është një portofol dixhital ku ruhen çelësat privatë për kriptomonedha si bitcoin.
Maria Montessori
thumb Maria Montessori (31 gusht 1870, Kiaravale, Ankona – 6 maj 1952, Noordwijk, Holandë) ishte një mësimdhënëse, pedagoge, filozofe, mjeke, neuropsikiatër i fëmijëve dhe shkencëtare italiane, e njohur ndërkombëtarisht për metodën edukative Metoda Montesori, të zbatuar në mijëra kopshte, shkolla fillore, të mesme dhe të larta në mbarë botën; ishte ndër femrat e para që u diplomuan në mjekësi në Itali.
Biografia
Maria Montessori u lind më 31 gusht 1870 në Kiaravale pranë Ankonës, Itali. Prindërit e Marias, Alessandro Montessori dhe Renilde Stoppan, kanë qenë njerëz të arsimuar dhe personalitete të njohura me jetën shoqërore dhe politike të Italisë. Ata ndikuan drejtpërsëdrejti në formimin e personalitetit të shkencëtares së ardhshme, bijës së tyre. Ka ndodhur që ata shpesh nuk binin dakord në pikëpamjet e tyre se si duhej të rritej Maria. Ajo ishte shumë e lidhur me të atin, derisa ai vdiq, por mbështetej dhe inkurajohej shumë edhe nga e ëma. Pa qëllimet e mira të së ëmës, ajo nuk do të kishte bërë lëvizjen e saj të zgjuar në karrierën arsimore, për të hyrë në shkollë teknike në moshën trembëdhjetëvjeçare. Maria Montessori filloi studimet për Inxhinieri në Regia Scuola Tecnica Michelangelo Buonarroti. Pikërisht këtu ajo filloi të mendonte dhe të kuptonte se si duhej të punonte më me efektivitet në shkollë për t‘i bërë gjërat që mësohen atje sa më të kuptueshme, të kapshme dhe reale.
Nga kjo eksperiencë ajo filloi të ndërtonte modelin se si duhej të ishte një shkollë. Ajo e kuptoi se pasioni i saj do të ishin fëmijët, edukimi shkencor e pedagogjik i tyre në aspektin e zhvillimit psikologjik gjatë etapave të ndryshme të rritjes fiziologjike. E duke e kuptuar se inxhinieria nuk ishte e ardhmja e saj, vendosi të ndërpriste studimet për Inxhinieri, e të futej për Mjekësi. Duke iu përkushtuar me një pasion të madh studimeve, ajo arriti të mbaronte shkëlqyeshëm universitetin për t‘u bërë kështu e para femër mjeke në Itali. Jeta e saj aktive filloi vetëm një muaj pas diplomimit, duke u emëruar asistent kirurge në Santo Spirito. Ajo punonte gjithashtu në spitalin e fëmijëve dhe ndiqte me shumë kujdes procesin e trajtimit mjekësor, psikologjik dhe shoqëror të tyre.
Kështu, gjatë punës si mjeke, ajo analizonte nga afër mënyrën sesi fëmijët mësojnë. Në bazë të këtyre analizave, dr. Montessori arriti në konkluzionin se fëmijët formohen dhe ndërtojnë karakterin e tyre në varësi të ambientit që e rrethon. Kjo e bëri t‘i largohet vëmendjes së saj profesionale nga trupi i njeriut, për t‘iu dedikuar studimit të mendjes. E për këtë ajo iu kthye universitetit në 1901-shin; këtë herë për të studiuar Psikologji dhe Filozofi. Dhe më 1904-ën u emërua profesoreshë e antropologjisë në Universitetin e Romës. Gjatë këtyre eksperiencave ajo hartoi një teori arsimore, e cila kombinonte idetë e studiuesit Froebel, antropologut Giuseppe Sergi, mjekëve francezë, Jean Itard dhe Edouard Seguin, me metodat që ajo vetë i kishte gjetur në mjekësi, arsim dhe antropologji. Pikërisht në 1907-ën, Montessori filloi të shpallte teoritë dhe metodat e saj të pedagogjisë, që sot në të gjithë botën njihen me emrin: "Metodat e edukimit Montessori".
Dhe dëshira e saj e madhe për të ndihmuar fëmijët ishte aq e fortë, sa e bëri atë të braktisë punën në universitet, po ashtu edhe klinikën e saj mjekësore për të punuar dhe kujdesur me një grup prej 60 fëmijësh të vegjël që vinin nga familje të një lagjeje të varfër të Romës. Këtu ajo krijoi për herë të parë një Casa dei Bambini (shtëpi fëmije). Metodat që ajo vendosi të zbatonte ishin si eksperimentale, ashtu edhe çudibërëse. "Ne vërtet duhet të gjejmë mënyra të mësojmë fëmijën përpara se si ai të kryejë një detyrë", shprehej Montessori. Për këtë, ajo sugjeroi që mësuesit ta shihnin vetveten si inxhinier social. Si eksperiencë e parë, fëmijët e filluan programin e saj si "të egër dhe të padisiplinuar". Dhe ndodhi që fëmijët të reagonin pozitivisht ndaj metodave të saj të mësimdhënies. Montessori gjithmonë i trajtonte ata me shumë respekt dhe kërkonte që edhe mësuesit e shkollës të bënin të njëjtën gjë. Që në fillim ndodhën gjëra të mahnitshme. Fëmijë më të vegjël se tre deri katër vjeç filluan të lexonin, shkruanin dhe filluan respektin për vetveten. Metoda Montessori nxiti atë që Maria pa si aftësi të brendshme të fëmijëve për të "përthithur" njohuri nga ambientet rrethuese, si dhe interesi i tyre i pakufi për të vrojtuar dhe punuar me materialet që u jepeshin. "Dhe më pas ne i pamë ata të ‘përthithin‘ akoma më shumë se thjesht shkrim dhe këndim... ishte botanika, zoologjia, matematika, gjeografia dhe të gjitha këto me shumë lehtësi, vetvetiu dhe pa u lodhur", shkruan ajo në veprën e saj "Mendje përthithëse".
Çdo pajisje, çdo ushtrim, çdo metodë që Montessori zhvilloi është bazuar në vëzhgimet e saj mbi aktivitetet që fëmijët i bëjnë në mënyrë të natyrshme, vetë dhe pa ndihmën e të rriturve. Ajo tashmë po hynte në histori. Që nga 1907-a e deri në mesin e viteve 1930, dr. Montessori ia kushtoi të gjithë kohën dhe energjitë e saj krijimit dhe zhvillimit të shkollave të metodës së vet në të gjithë Evropën dhe Amerikën. Fama e dr. Montessori-t arriti deri atje sa u nominua për çmimin "Nobel" të paqes tri herë në vitet 1949, 1950 dhe 1951. Maria Montessori vdiq në Noordwijk, Holandë, në vitin 1952, por puna e saj jeton dhe vazhdon të zgjerohet dhe zhvillohet nëpërmjet Association Montessori Internationale (AMI), organizatës që ajo themeloi në Amsterdam në vitin 1929, për të vazhduar veprën e saj, që gjithashtu ka përfaqësinë e saj pranë OKB-së që nga viti 1985.
Eugene Charles Catalan
thumb|right|200px|Eugène Charles Catalan Eugène Charles Catalan (lexo Ezhen Sharl Katallan) (30 maj 1814 – 14 shkurt 1894) ishte matematikan belg i njohur kryesisht për koontributin e tij në kombinatorikë dhe teorinë e numrave.
Biografia
Catalani lindi në Bruges (sot i takon Belgjikës, por atëherë i takonte mbretërisë franceze), bir i vetëm i një argjendari francez. Në vitin 1825, ai erdhi në Paris dhe mësoi matematikë në École polytechnique, ku u takua me matematikanin e shquar Joseph Liouville (1833). Më 1834 pas diplomimit ai u emërua si mësues në Châlons-en-Champagne. Catalani u këthye prapë në École polytechnique, nën mbikqyrjen e Liouvilleit mori titullin doktor i matematikës. Pastaj u emërua si ligjërues i gjeometrisë deskriptive në Charlemagne College.
Veprat
Ai punoi në thyesat e pafundme, Gjeometri deskriptive, teorinë e numrave dhe në Kombinatorikë. Ai në vitin 1844 e dha të ashtuquajturën hipotezë të Catalanit e cila u vërtetua si e saktë në vitin 2002 nga matematikani rumun Preda Mihăilescu. Ai i futi në matematikë Numrat e Catalanit të cilat paraqiten si zgjidhje ose gjatë zgjidhjeve të shumë problemeve nga Kombinatorika.
Zaplluxha
Zaplluxhë është një vendbanim në komunën e Sharrit, Kosovë.
Jens
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Leonora Morina
Leonora Morina Duraku ka lindur më 10.07.1977 në Prirzen. Ka të përfunduar gjimnazin gjuhësor dhe ka vijuar Shkollën e Lartë Pedagogjike. E punësuar në arsim, si mësuese e gjuhës shqipe në Shkollën e Mesme “Lekë Dukagjini” pesë viteve të fundit. Aktiviteti i saj politik fillon në vitin 1997 si nënkryetare e UPS – SHLP Prizren, ndërsa vijon me kyçjen e saj në Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës, në vitin 1998. Po të njëjtin vit ka qenë edhe e burgosur politike. Pas luftës është anëtare e shoqatës së të burgosurve politik, saktësisht mes viteve 2000 – 2002.
Është aktiviste e Lëvizjes Vetëvendosje.
Kantoni Digne-les-Bains-Est
Kantoni Digne-les-Bains-Est (frëngjisht: Canton de Digne-les-Bains-Est) është një kanton në departamentin Alpes-de-Haute-Provence, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Digne-les-Bains. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 10562 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Digne-les-Bains-Est aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Kallnach
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Nirvana (grup muzikor)
Nirvana ishin një grup muzikor rok nga ShBA-të. Grupi u themelua në Aberdeen, Washington nga vokalisti/kitaristi Kurt Cobain dhe nga basisti Krist Novoselic, në vitin 1987. Ky grup ndërroi disa bateristë deri sa Dave Grohl u fut në grup në vitin 1990 dhe ndenji deri sa grupi u shpërbë. Në fundet e viteve 1980, Nirvana u fut në skenën e muzikës grunge pas publikimit të albumit të tyre të parë Bleach, me Sub Pop ne 1989. Pasi lidhen një kontratë me DGC Records, ata gjetën sukses të papritur me single-in a parë nga albumi i tyre më i dytë Nevermind (1991). Ndersa albumi i trete i tyre In Utero, nuk e arriti numrin e shitjeve të Nevermind, por gjithsesi pati një sukses të madh komercial. Si vokalisti i Nirvana, Kurt Cobain referohej prej medias si "përfaqësues i brezit" X. Periudha e shkurtër e Nirvana përfundoi me vdekjen e Kurt Cobain, në prill të vitit 1994, por popullariteti i grupit vazhdon akoma. 8 vite më vonë, u publikua një album i quajtur Nirvana, ku ishin përmbledhur këngët e tyre më të mira dhe mes tyre një këngë e papublikuar më parë e quajtur "You Know You're Right". Që nga debutimi i tyre, grupi ka shitur mbi 25 milionë albume vetëm në ShBA dhe mbi 80 milionë albume në të gjithë botën.
Diskografia
Artikulli kryesor: Nirvana dicsography
Albumet
Referime
Come as You Are: The Story of Nirvana
Husni Mubarek
parapamje|left|Mubarak në [[Berlin në 1989]] parapamje|Me [[Presidentin e Brazilit, Lula da Silva, në 2003.]]
Ibrahim Muhammed Sayyid Hosni Mubarak, i njohur zakonisht si Hosni Mubarak (arabisht: محمد حسنى سيد إبراهيم مبارك, Sayyid Muhamed Husni Mubarak, Ibrahim, el Kafr-Musilha, 4 maj 1928 - 2020) është një politikan egjiptian dhe Presidenti i katërt i Egjiptit për më shumë se çerek shekulli, pra që nga 14 tetor 1981.
Mubarak u emërua nënkryetar i Egjiptit, pas një karriere të shkëlqyer ushtarake që zhvilloj në radhët e armëve të forcave ajrore egjiptiane. Mori presidencën, duke pasues Presidentit Anwar Al Sadat, i cili vra më 6 tetor 1981.
Si President i Egjiptit është konsideruar si një nga udhëheqësit më të fuqishëm në rajonin e Lindjes së mesme. Në sajë të Kushtetutës së 1971, Presidenti Mubarak ka ushtruar kontroll të fortë në vendë.
Referime
9. Mubarak: "U.S withdrawal would hurt Iraq"
Nikël (fshat)
Nikël është një fshat në Komunën Nikël në Rrethin e Krujës të Shqipërisë.
Canberra
parapamje|right|Hapja e Kuvendit në maj të 1927 parapamje|right|Canberra e parë nga sateliti left|parapamje|ABC Canberra studios right|parapamje|Rugby në stadiumin e Canberra parapamje|Spitali i Canberras
Canberra (IPA: kænbɹə) është kryeqyteti i Australisë dhe, me popullsinë e saj të rreth 333.000 banorë është edhe qyteti më i madh i Australisë.
Administrativisht përkon me Australian Capital Territory (ACT), urbanizmi në fakt zë vetëm sektorin verior, pjesa tjetër është braktisur pothuajse. ACT është përqafuar plotësisht nga shteti i New South Wales, pa dalje në det. Canberra ndodhet 300 km në jug-perëndim të Sidneit dhe 650 km në veri-lindje të Melburnit. Zona është zgjedhur si vend ku qëndron kryeqytetit i vendit nga 1908 dhe, si Brazili dhe disa kryeqytete të tjera të botës, ky qytet është i projektuar veçanërisht për këtë qëllim. Konkursi ndërkombëtar për ndërtimin e saj u fitua nga Walter Burley Griffin amerikan nga Chicago, dhe ndërtimi filloi 20 shkurt 1913. Struktura e qytetit është ndikuar fuqimisht nga lëvizja e qytetit "kopsht" dhe përfshin zona të gjera të bimësisë natyrore për këtë Canberra ka fituar titullin "kryeqytetin shkurre". Megjithëse rritjen e saj u ngadalësuar nga të dy luftërave botërore dhe Depresioni i Madh i 1929, Canberra është shfaqur si një qytet në zhvillim të plotë pas Luftës së Dytë Botërore.
Si selinë e qeverisë Australiane, Canberra është selia e Kuvendit, të Gjykatës së Lartë së Australisë dhe disa institucioneve të tjera qeveritare. Ajo është edhe qendra e shumë organizatave kulturore dhe sociale me rëndësi kombëtare. Qeveria federale kontribuon me shumicën e prodhimit kombëtar bruto vendas dhe është punëdhënësi më i madh në Canberra.
Canberra është edhe një destinacion për kohë të lirë të udhëtimit kombëtar dhe ndërkombëtar.
Shumica e australianëve thonë emrin në dy rrokje, si /kæn.bɹə/ ose /kæm.bɹə/. Një pakicë e shqiptojnë atë si /kæn.bə.ɹə/, shqiptim /kæn.be.ɹə/ është konsideruar i padrejtë, edhe pse ai është ndoshta më afër me origjinën etimologjike të emrit.
Kantoni Arzano
Kantoni Arzano (frëngjisht: Canton d'Arzano) është një kanton në departamentin Finistère, rajonin Région Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Arzano. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 5077 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Arzano aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Jonatan Franzen
Admiruesit e veprës së tij, që është një kronikë e familjes amerikane, kanë pritur 9 vjet rresht për romanin e radhës pas suksesit të të famshmit “The corrections”. Por të gjitha shenjat flasin se pritja ia ka vlejtur…
Janë të paktë ata autorë të aftë të shkruajnë një roman të madh amerikan në shekullin e 21. Gjatë gjysmës së dytë të dhjetëvjeçarit që shkoi, bota letrare ka përcjellë për në banesën e fundit të mëdhenjtë e letrave si : Mailer, Updike, Vonnegut, Bellow dhe Salinger. David Foster Wallace, më i riu dhe më ambiciozi shkrimtar amerikan i brezit të tij vrau veten në vitin 2008. E megjithatë në këtë klimë ku jepen vazhdimisht çmime, por asnjëra prej veprave nuk meriton që të quhet “roman i madh amerikan”, dikush ka shkruar dy të tillë. Ai është Jonathan Franzen. E para “The corrections” është publikuar para sulmeve të 11 shtatorit në Shtetet e Bashkuara dhe është lëvduar gjerësisht për finesën e fikshënit, që është karakteristike për mijëvjeçarin e ri, edhe pse është një roman që flet dhe është shkruar për ditët e fundit të shekullit që lamë pas. “Befas autori nisi të intervistohej dhe për të nisën të flisnin radiot e televizionet amerikane e më pas edhe të të gjithë botës”, thotë e dashura e Franzen, Kathrin Chetkovich, në lidhje me suksesin e menjëhershëm dhe të madh që pati romani i parë. “Qartësisht që libri kishte lindur jo për të qenë “një libër”, por “libri” dhe çdo ditë sjell fakte të reja në lidhje me shndërrimin e veprës në atë gjë të rrallë që konsiderohet vepra me përmasa kombëtare dhe ndërkohore”, shkruan një gazetë e famshme amerikane në vitin 2003. Nga ana tjetër, vetë autori i ri është mësuar tashmë si me suksesin ashtu edhe me anën tjetër të tij, zilinë. Një nga miqtë e tij të afërt ishte edhe i ndjeri Wallace, i cili edhe pse ishte vetë brilant në të shkruar, sërish e kishte zili kolegun dhe mikun e tij për suksesin e beftë e të madh që përjetoi. Por të përjetosh suksesin e madh në veprën e parë është një bekim dhe mallkim në të njëjtën kohë.
Është bekim, sepse një sukses mund të të vlejë si një nxitje dhe si një mjet i mirë financiar, por, nga ana tjetër, mund të merret gjithmonë si referencë dhe në krahasim me këtë vepër të parë, të tjerat mund të duken më të zbehta. Për të mos folur për rastin kur bëhet fjalë për një bllokim mundësish të autorit. Një gjë e tillë i ndodhi edhe shkrimtarit tonë, që për 8 vjet rresht e pati të pamundur që të mblidhte forcat dhe të sillte një tjetër vepër po aq, ose më pak të denjë. Vetëm viti 2008 i dha frymëzimin dhe formën e duhur për të përfunduar një vepër, të cilën kishte kohë që e kishte nisur pa e përfunduar dot. “Erdhi një moment që i thashë vetes : puno, ulu dhe përfundoje atë libër që ke nisur, mos kërko që të jesh prodhues i një libri të vetëm, që të bëri të famshëm dhe të mallkoi njëherë e mirë që të mos shkruash më”, rrëfen shkrimtari për momentin kur vendosi të mbaronte me çdo kusht pas një kohe të gjatë romanin e tij të dytë. Por ai nuk ishte një roman me pak faqe dhe ndoshta koha e kaluar për ta shkruar dhe për të reflektuar ia kishte vlejtur. Bëhet fjalë për një roman me 562 faqe, një sagë e vërtetë familjare me emrin “Freedom”, e cila do të mbërrijë në tregun amerikan javën e ardhshme. Madje, Presidenti Obama i ka bërë një reklamë shumë të mirë këtij libri, duke e marrë kopjen e librit të dhuruar nga autori me vete për ta lexuar gjatë pushimeve të kësaj vere. Ndërkaq, autorit i është dhënë një hapësirë shumë e rrallë dhe e jashtëzakonshme në kopertinën e revistës “Time”. Është një gjë e rrallë, sepse janë shumë të paktë shkrimtarët që e kanë merituar më parë këtë nder. I fundit i racës së shkrimtarëve që ka qenë në kopertinën e revistës prestigjioze amerikane ka qenë Stephen King, 10 vite të shkuara. Në këtë mënyrë shkrimtari i ri amerikan është në një radhë me më të mëdhenjtë e dhjetëra viteve të fundit, si me të famshmin JD Salinger, apo Updike që respektivisht kanë qenë edhe ata në kopertinën e revistës. Ajo çka është e rëndësishme, është se veprat e Franzen i detyrohen shumë jetës së shkrimtarit. Ai ka lindur në Çikago në vitin 1959 dhe është rritur në një ambient shumë modest në rrethinat e St Louis Missuri. Një pjesë e mirë e ambienteve dhe njerëzve që popullojnë dy romanet e tij të suksesshëm janë marrë nga vendet në të cilat ai ka kaluar fëmijërinë. Romani i tij i parë, ai me të cilin debutoi në botën letrare, doli në vitin 1988 dhe quhej “The twentyseventh City”. Ishte një histori e marrë nga vendi në të cilin ai u rrit. Ishte një libër që u prit mjaft mirë nga kritika e lexuesit, edhe pse nuk u shoqërua me ndonjë superlativë të jashtëzakonshme. Por ishte i rëndësishëm, sepse e bëri Franzën një nga zërat e letërsisë amerikane të kohës, edhe pse një zë ende modest dhe jo shumë bindës.
Libri i dytë ishte “Strong Motion” i botuar në vitin 1992 dhe pati të njëjtën pritje të ngrohtë e dashamirëse dhe personazhet e rrëfimet e këtij libri në lidhje me mënyrën e funksionimit të keqe të marrëdhënieve njerëzore në shoqërinë amerikane e veçanërisht në familjen amerikane do të përbënin edhe linjat kryesore, të cilat ai do t’i ndiqte në dy romanet vijues, me të cilët fitoi me të vërtetë një pozicion shumë të nderuar në panteonin e shkrimtarëve aktualë e të gjatë amerikanë. Pikërisht me të përfunduar këtë roman të dytë, Franzenit iu deshën edhe plot 7 vite të tjera për t’i sjellë publikut veprën e parë të madhe jo vetëm për të, por për letërsinë amerikane të dekadës “The corrections”. Por, ndërkohë, kishte shkruar disa ese e shënime dhe një libër me tregime. Janë të gjitha libra që po t’i lexosh do ta kuptosh se sa shumë u është referuar autori ngjarjeve dhe personazheve të hasura gjatë jetës së tij. E për t’iu rikthyer jetës, Franzën u largua nga periferitë e St Louisit ku ishte rritur për të shkuar në Pensilvani. Pasi përfundoi dy romanet e parë, ai gjeti për të jetuar një apartament të vogël në Kembrixh të Masaçusesit dhe më pas u zhvendos drejt Nju Jorkut, ku nisi që të shkruante për revista të ndryshme.
Shkrimtari është i njohur për një proces krijimi që e përfshin në një shkëputje tërësore nga modernizmi. Ai nuk ka pasur asnjëherë një marrëdhënie të mirë me internetin dhe gjithë shpikjet teknologjike që i përdorin sot njerëzit rëndom. Franzen përdor një laptop të vjetër për të shkruar, me të cilin ndihet shumë komfort. Rregullat kryesorë dhe të patjetërsueshëm për krijimtarinë, sipas tij, janë shkëputja nga bota teknologjike. “Nuk mendoj se dikush që tenton të shkruajë dhe njëherazi është i lidhur edhe me internetin në të njëjtën kohë është në gjendje që të ofrojë një prozë të mirë”, ka deklaruar së fundi për një revistë amerikane. Prirja për izolim gjatë procesit krijues dhe shkëputja nga realiteti përreth u duk edhe pas botimit të librit të tij të parë, kur u ftua në një emision televiziv për të folur për librin. Ndërkohë ishte në proces krijues për romanin e katërt e të dytin të famshëm dhe e ndërpreu në mes intervistën, duke thënë se nuk ndihej mirë dhe se dëshironte që të shkonte në shtëpi të shkruante. Ai ndodhej në një program të së famshmes Oprah, e cila u inatos aq shumë nga veprimi i shkrimtarit, sa deklaroi se ai nuk do të shkonte shumë larg me famën e tij, pas asaj që i kishte bërë. Por, në fakt, e gjithë kjo skenë e ndihmoi shumë nga ana tjetër për reklamimin e librit dhe shndërrimin e tij në një bestseller, që qëndroi në krye të klasifikimit të librit amerikan më të shitur për javë të tëra, duke thyer rekordet e viteve të fundit. Libri “The correstions” ka fituar shumë çmime vendase dhe ndërkombëtare që kur e pa dritën e botimit dhe ka shitur në të gjithë botën 2,85 milionë kopje. Franzën ndërkohë në jetën e tij private është martuar dhe divorcuar me një shkrimtare të re, edhe ajo e famshme, Valeri Cornell. Kur takoi të dashurën e tij të fundit Chetkovich, ishte duke punuar me korrigjimet e fundit të “The corrections”. Ajo rrëfen se e ka zili të dashurin e saj për talentin e jashtëzakonshëm që ka dhe për mënyrën se si e organizon procesin e vet krijues. Në fakt, ajo çka është karakteristike për këtë shkrimtar, i cili tashmë futet si ndër më të mëdhenjtë e Amerikës ende gjallë, është se kur i vjen frymëzimi duhet ta kapë edhe sikur të jetë në avion duke fluturuar, apo në makinë, sepse është një moment magjik. Sipas tij, kur të ndodh ndërsa je në lëvizje, duhet të ndalesh dhe të hapësh laptopin e të shkruash menjëherë.
Edhe romani i ri “Freedom”, ashtu si edhe ai i mëparshmi, është një roman që portretizon një familje socialist dhe financiarisht në kushte të mira, që gëzon lirinë e demokracisë perëndimore, por anëtarët e së cilës janë të përfshirë nga pakënaqësi të ndryshme dhe kërkojnë gjithnjë e më shumë nga jeta e tyre. Personazhet e këtij romani mund të jenë të sajuar, por edhe në këtë libër ata që janë të vëmendshëm mund të vënë re ndikimin që ka e kaluara e shkrimtarit gjithmonë në veprat e tij. Është një roman që flet në fakt për kufijtë e lirisë individuale e shoqërore dhe personazhet e tij kanë një dialog të shkëlqyer që të mbërthen dhe të lë pa frymë për vërtetësinë dhe mprehtësinë. Ka nga ata shkrimtarë që e kanë kritikuar veprën e Franzën për një arkaizëm në mënyrën e trajtimit të subjektit, që duket sikur i kthehet pas në kohë metodave të shekullit të 19-të, ndërsa për të tjerë pikërisht ky rikthim, kjo shije e së shkuarës, është merita e tij më e madhe
Lumi i Shalës
parapamje|Lumi i Shalës|250x250px Lumi i Shalës është lumi i cili buron rrëzë Alpeve Shqiptare.
Shalë (forma e shquar e shqipes: Shala) është një lumë që rrjedh brenda Alpeve Shqiptare në Shqipërinë veriore. Burimi i tij është në Alpet Shqiptare, pranë fshatit Theth, afër kufirit me Malin e Zi. Shalë rrjedh përgjithësisht në jug përmes njësive komunale Shalë, Shosh dhe Temal. Ai derdhet në rezervuarin e Komanit, ushqehet dhe kullohet nga lumi Drin, pranë fshatit Telum. Ka një gjatësi prej 37 km nga burimi në majë të Radohinës deri në Dri, buron në burimin e Shtrazës në majë të fshatit Theth, rrëzë majës së Radohinës, prej nga zbret poshtë përmes luginës së Shala, nga Thethi, Ndërlysa dhe Musha, nga Breg-Lumi në Portën e Shalës (Gryka e Rrshqëm), përmes Lotajt dhe në luginën e Shoshit, ndërsa shkarkimi shkon në Lesniqe të Drit (sot liqeni i Komanit). Është një lumë malor me një rënie mesatare prej 22 metrash në një kilometër.
Ngjyra blu e ftohtë e ujit është karakteristikë e këtij lumi, shkëmbinjtë e thepisur që e rrethojnë, duket sikur prekin qiellin me dorë. Në lumin e Shalës ka një bukuri të rrallë, ku është e vështirë të thuhet vetëm me fjalë. Lumi i Shalës në vitet e demokracisë është kthyer në një destinacion turistik si për të huajt ashtu edhe për vendasit, nga ku shumë vizitorë e cilësojnë si perla e bukurive të Komanit dhe Shqipërisë.
Ka një gjatësi prej 37 km prej burimit në majën e Radohinës e deri në Dri, buron tek kroi i Shtrazës në krye të fshatit Theth, në rrëzë të majës së Radohinës, nga ku zbret poshtë nëpër luginë të Shalës, nga Thethi, Ndërlysa e Musha, nga Breg-Lumi tek Porta e Shalës (Gryka e Rrshqëmit), nëpër Lotaj e në luginën e Shoshit, dërisa derdhja e tij shkon në Lesniqe në Dri (sot liqeni Koman). Është lumë malor me rënie mesatare 22 metra në një kilometër.
Osman Lita
Osman Lita senator i Senatit të Dhomës së Këshillit Kombëtar të Shqipërisë nga 27 mars 1920 deri më 20 dhjetor 1920.
Kent Beck
Kent Beck është një inxhinier softuerik dhe krijues i metodologjive për ndërtimin e softuerëve, Extreme Programming dhe Test Driven Development. Beck ishte një prej 17 nënshkruesëve të Agile Manifesto në vitin 2001.
Kent Beck ka një diplomë M.S. në shkenca kompjuterike nga Universiteti i Oregonit.
Ai është nismëtari i software design patterns, rizbulimin e zhvillimit të test-driven, si dhe aplikacionin komercial të Smalltalk. Beck e popullarizoi kartelën CRC me Ward Cunningham dhe së bashku me Erich Gamma krijoi JUnit unit testing framework.
Kent jeton në Medford, Oregon.
Vilajeti i Selanikut
parapamje|240px|Vilajeti i Selanikut më 1900 Vilajeti i Selanikut (turqishtja osmane: ولايت سلانيك, romanizuar: Vilâyet-i Selânik) ishte një ndarje administrative e nivelit të parë (vilajet) e Perandorisë Osmane nga viti 1867 deri më 1912. Në fund të shekullit të 19-të thuhet se kishte një sipërfaqe prej 33,500 km2.
Vilajeti kufizohej nga Principata (më vonë Mbretëri), e Bullgarisë në veri; Rumelia Lindore në verilindje (pas Traktatit të Berlinit); Vilajeti i Edrenesë në lindje; Deti Egje në jug; Vilajeti i Manastirit dhe sanxhaku i pavarur i Selfixhes në perëndim (pas 1881); Vilajeti i Kosovës në veriperëndim.
Vilajeti u shpërbë pas Luftërave Ballkanike dhe u nda midis Mbretërisë së Greqisë, Mbretërisë së Serbisë dhe Carisë së Bullgarisë në vitin 1913.
Ndarjet administrative
Sanxhaket e vilajetit ishin:
Demografia
Sipas regjistrimit osman të viteve 1881/82-1893, vilajeti kishte një popullsi totale prej 1.009.992 banorësh, etnikisht si:
Sipas regjistrimit osman të vitit 1906/07, vilajeti kishte një popullsi prej 921,359 banorësh, etnikisht i përbërë nga:
Sipas një vlerësimi të Aram Andonjan në vitin 1908, në vilajet kishte shpërndarjen e mëposhtme etnike:
Beuningen
Beuningen është një komunë në provincën Gelderland në Holandë me sipërfaqe 47.17 km² dhe popullsi 25528 banorë. Beuningen është kryeqendra e bashkisë.
Shajnea
Shajne është një vendbanim në komunën e Sharrit, Kosovë.
Gjeografia
Supozohet se emri i fshatit Shajne ka qene Zolc (Zuc-sipas nje vendi qe ende therritet me kete emer ne territorin e ketij fshati). Me emrin Zolc, Shajnen e gjejme ne dokumentet Osmane te vitit 1571'. Ne anen tjeter emri i sotem Shajne mendohet se eshte formuar nga fjala shqipe "shale" sikunder qe ka gjasa te kete prejardhje edhe nga emri turk "Shahin", te cilin e gjejme ne emertim edhe aktualisht per emra njerezish ne Opoje dhe gjetiu ne trojet shqipetare.
Vende karakteristike jane : "Gurishtat","Guri i Stenices ", " Kroji i Vjeter" etj.
Fshati Shajne shtrihet afer 1km ne verilindje te dragashit, fshat tersishte i banuar me popullat autoktone shqipetare. Supozohet se lokaliteti eshte mjafte i vjeter dhe kufizohet me Dragashin si qender komunale, ndersa ne fshatrat e Gores kufizohet me Radeshen dhe Rapqen , dhe me fshatrat Xerxe , Plave dhe Rrenc te treves se Opojes. Distanca deri ne qender komunale - eshte afer 1.5 Km, qe lidhet permes rruges se kubezuar, poashtu me rruge lokale lidhet me fshatrat Xerxe dhe Pllajnik per te depertuar permes kesaj rruge edhe ne fshatrat tjere te Opojes, me rruge jo te pershtateshme per qarkullim te automjeteve lidhet edhe me fshatrat Rrence dhe Radeshe. Siperfaqja e pergjitheshme e fshatit - eshte 9.57 Km2, prej te cilave siperfaqe me ara jane 152 Ha, siperfaqe me livadhe 116 Ha , me kullosa 533 Ha dhe me siperfaqe me pyje 126 Ha. Terreni - eshte i kombinuar me pjese maloro-kodrinore dhe nje pjese e rrafshte e cila pjeserishte mbillet e pjesa tjeter eshte me livadhe artificiale dhe natyrale. Poashtu terreni i fshatit ka nje sasi te maleve ( kryesishte dru ahu, dushku dhe lajthije ) si dhe dru verri , shelgu dhe kumbulle. Klima - Klima prezente ne komunen e Dragashit ( Sharrit ) eshte klima malore-kontinentale e ashper, me dimra te gjate dhe te ftohte , kurse me vere te shkurter.