cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Firdeusiu
Sfondi
Pushtimet islamike të shekullit VII sollën ndryshime të graduale gjuhësore dhe kulturore në rrafshnaltën e Iranit. Nga fundi i shekullit IX, meqenëse fuqia e kalifatit ishte dobësuar, në Iranin e Madh u shfaqën dinasti të shumta vendase. Firdeusi u rrit në Tus, një qytet nën sundimin e Samanidëve, njërës prej këtyre dinastive, të cilët pohonin prejardhje nga gjenerali sasanid Behram Çubin (i përfshirë në Shahname) Burokracia samanide përdorte persishten e re, e cila ishte përdorur për të sjellë Islamin në rajonet lindore të botës iraniane dhe zëvendësoi gjuhët vendase. Ata autorizuan përkthimet nga gjuha pahlavi në persishten e re. Guvernatori i Tusit, dehkani Ebu Mensur Muhamet, kishte urdhëruar ministrin e tij Ebu Mensur Mamari të ftonte disa dijetarë vendasë për të hartuar një libër të mbretërve (shehnahme) në prozë. Ky u përfundua më 1010. Edhe pse nuk ka mbijetuar deri në ditët e sotme, Firdeusi e përdori atë si burim për epin e tij. Sundimtarët samanidë i mbështesnin poetët e rëndësishëm persë si Rudaki dhe Dakiki, dhe Firdeusi ndoqi gjurmët e këtyre shkrimtarëve.
Jeta si vjershëtar
Është e mundur që Firdeusi ka shkruar disa vjersha të hershme të cilat nuk kanë mbijetuar. Ai filloi punën në Shahname rreth vitit 977, duke e menduar si vazhdim të veprës së vjershëtarit Dakiki, i cili ishte vrarë nga një skllav. Ashtu si Dakiki, Firdeusi përdori si burim Shahnamenë në prozë nga ʿAbd el-Razzāk. Nën patronazhin bujar të princit Mensur, ai e përfundoi motërzimin e parë të Shahnamesë në vitin 994. Kur ghaznavidët turq përmbysën Samanidët në fund viteve të 990-ta, Firdeusi vijoi punën në poemë, duke rishkruar disa pjesë për t'i thurur lavde sulltanit ghaznavid, Mahmudit. Qëndrimi i Mahmudit ndaj Firdeusit dhe çështja se sa e shpërbleu vjershëtarin, kanë qenë prej kohësh pikë mosmpajtimesh dhe kanë bërë të lindin legjenda rreth vjershëtarit dhe patronit të tij (shih më poshtë). Mahmudi turk mund të ketë qenë më pak i interesuar në rrëfime nga historia e Iranit sesa Samanidët. Pjesët e mëvonshme të Shahnamesë kanë pasazhe që zbulojnë luhatje disponimi të Firdeusit: në disa ai ankohet për pleqërinë, varfërinë, sëmundjen dhe vdekjen e birit të tij, kurse në pasazhe tjera, ai duket më i lumtur. Më në fund, Firdeusi e përfundoi epin e tij më 8 mars 1010. Pothuajse asgjë nuk dihet me siguri mbi vitet e fundit të jetës së tij.
Legjenda
Sipas legjendës, Sulltan Mahmud Ghazni i ofroi Firdeusit nga një monedhë ari për çdo kuplet të Shahnamesë që ai shkruante. Vjershëtari pranoi t'i merrte paratë njëherësh pasi ta kishte përfunduar poemën. Ai e bëri nijet t'i përdorte ato për të rindërtuar digat në vendlindje. Pas një pune tridhjetë vjeçare, Firdeusi përfundoi kryeveprën e tij. Sulltani u bë gati për t'i dhënë atij 60,000 monedha ari, nga një për çdo kuplet, siç ishin marrë vesh. Megjithatë, oborrtari të cilit Mahmudi ia kishte lënë në dorë paratë, e përbuzte Firdeusin dhe e shihte si heretik, prandaj i zëvendësoi monedhat e arta me monedha argjendi. Firdeusi po lahej në hamam kur ia çuan shpërblimin. Me të kuptuar se monedhat ishin nga argjendi dhe jo nga ari, ai ua fali ato pronarit të hamamit, shitësit të pijeve freskuese dhe skllavit që i kishte bartur. Kur oborrtari i tregoi sulltanit për sjelljen e Firdeusit, ai u tërbua dhe kërcënoi ta ekzekutonte atë. Firdeusi iku prej Horasani, pasi kishte shkruar më parë një satirë mbi Mahmudin, dhe kaloi pjesën më të madhe të jetës së mbetur në mërgim. Në fund Mahmudi mori vesh të vërtetën rreth dredhisë së oborrtarit dhe e dëboi ose e ekzekutoi atë. Në këtë kohë, Firdeusi plak ishte kthyer në Tus. Sulltani i dërgoi atij një dhuratë të re prej 60,000 copash ari, por mu kur karvani me para hyri në portat e Tusit, një kortezh mortor doli nga to: poeti kishte ndërruar jetë.
Veprat
Shahnameja e Firdeusit është epi kombëtar më i shquar dhe më me ndikim në Iran dhe në vendet tjera ku flitet persishtja. Ajo është vepra e vetme e mbijetuar e Firdeusit, autorësia e së cilës quhet e padiskutueshme. Ai mund të ketë shkruar edhe poema dhe vjersha tjera por ato nuk kanë arritur deri në ditët e sotme. Një poemë narrative, Yūsof o Zolaykā (Jusufi dhe Zuleika), një kohë mendohej se ishte e tij, por kjo ide tani është hedhur poshtë me konsensus akademik. Ka pasur gjithashtu spekulime rreth satirës që Firdeusi thuhet se ka shkruar mbi sulltanin Mahmud Ghazni, pasi ai nuk e shpërbleu mjaftueshëm. djathtas|parapamje|Skena nga Shehnameja, gdhendur në reliev në mauzoleun e Firdeusit në Tus, Iran.
Arkeologjia nënujore
Arkeologjia nënujore
Si një disiplinë e ndërlidhur dhe që shtrihet brenda vet arkeologjisë, është arkeologjia nënujore, e cila studion të kaluarën përmes mbetjeve të mbytura, qofëshin këto me interes për arkeologjinë detare ose jo. Një shembull i tillë nga periudha prehistorike janë mbetjet e vendbanimeve të përmbytura ose depozitave që tani gjenden nën ujë, të cilat dikur shtriheshin në toka të thata kur niveli i detit ishte i ulët. Studimi i avionëve të mbytur në liqene, lumenj ose në det është një nga shembujt e epokave historike, industriale ose moderne. Shumë nën-disiplina të specializuara brenda kategorive më të gjera të arkeologjisë detare dhe nënujore kanë dalë në vitet e fundit.
Arkeologjia nënujore në Shqipëri
Në Shqipëri përpjekjet e para për studime në fushën e arkeologjisë detare janë bërë nga disa arkeolog të njohur të tillë si Vangjel Toçi. Por, botimi i parë mbi këtë disiplinë të arkeologjisë është bërë nga arkeologu i njour shqiptar Neritan Ceka në vitin 1984. Ndërsa sot studimet në këtë fushë kryen nga arkeolog të specializuar në këtë drejtim, të tillë si Adrian Anastasi, i cili ka drejtuar shumë ekspedita dhe studime në arkeologjinë nënujore dhe navale shqiptare.
Firdeusiu
Ndikimi
Firdeusi zë një vend të veçantë në historinë perse për shkak të hapave që bëri në rigjallërimin dhe rigjenerimin e gjuhës dhe traditave kulturore perse. Veprat e tij janë cituar si një komponent thelbësor në vazhdimësinë e gjuhës perse, meqë mundësuan që një pjesë e madhe e gjuhes të mbetej e kodifikuar dhe e paprekur. Në këtë drejtim, Firdeusi tejkalon Nizamin, Khajamin, Asadi Tusin dhe figura tjera letrare perse. Shumë iranianë modernë e shohin atë si babain e Persishtes moderne.
Ndikimi i Firdeusit në kulturën persiane shpjegohet nga Encyclopedia Britannica:
Malcolm Allen (futbollistë)
Malcolm Allen (lindi më 21 mars 1967) ishte futbollistë uellsianë i cili luajti për Watford, Aston Villa, Norwich City, Millwall dhe Newcastle United. Ai luajti 14 ndeshje dhe shënoi 3 gola për kombëtaren uellsiane mes vitit 1986 dhe 1993. Ai u largua nga futbollit në moshën 28 vjeçare për shkak lëndimit.
BSON
BSON është një format i shkëmbimit të të dhënave kompjuterike që përdoret kryesisht për ruajtjen e të dhënave dhe format i transferimeve të rrjetit në databazën MongoDB. Është formë binare që përfaqëson struktura të të dhënave të thjeshta dhe vargje (të quajtura objekte ose dokumente në MongoDB). The name "BSON" is based on the term JSON and stands for "Binary JSON".
Lloji i të dhënave dhe sintaksa
Dokumentet (objektet) BSON përbëhen nga një listë e rënditur e elementeve. Secili element përbëhet nga fushat emri, lloji dhe vlera. Fusha e emrit është tekst - en:string. Llojet përfshijnë:
Shembull
Një dokument siç është hello="world" do të ruhet si:
Gratë në Kosovë
djathtas|parapamje|280x280px|Një grua [[Shqiptarët në Kosovë|shqiptare nga Kosova.]] Gratë në Kosovë janë gra që jetojnë në Kosovë ose janë me prejardhje nga Republika e Kosovës. Si qytetarë të një kombi të pasluftës, disa gra kosovare janë bërë pjesëmarrëse në procesin e ndërtimit të paqes dhe krijimin e forcimin e barazisë gjinore në procesin e rehabilitimit në Kosovë. Gratë në Kosovë kanë qenë aktive në politikë dhe në zbatimin e ligjit në Republikën e Kosovës. Një shembull i tillë është zgjedhja e Atifete Jahjagës si Presidente e Kosovës, dhe si e tillë ajo u bë e para femër,  jopartiake e cila zgjidhej në detyrën e kryetares së shtetit. Para se të bëhej presidente, ajo ka shërbyer si Zëvendës Drejtor i Policisë së Kosovës,  me gradën e Gjeneral Major,  pozita më e lartë në mesin e grave në Evropën Juglindore.
Karl Paç
Carl Ludwig Patsch Карл Пач (Kowatsch, 14 shtator 1865 – Vienë, 21 shkurt 1945) ka qenë albanolog, sllavist, arkeolog dhe historian austriak.
Biografia
Në vitet 1890-1892 mbajti bursën si asistent në Seminarin e Arkeologjisë-Epigrafisë. Më 1891 u bë anëtarë i vëllazërisë Moldavia në Vienë.
Massillon, Ohio
Massillon, Ohio (City of Massillon) është një qytet në qarkun Stark të shtetit federal Ohio, SHBA. Në Massillon, Ohio jetojnë 32149 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 668.1 banor/km2 (1730.3 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 48.59 km2 (18.76 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 289 m (948 ft).
Le Monêtier-les-Bains
Le Monêtier-les-Bains është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Le Monêtier-les-Bains ka një popullsi prej 1003 banorë dhe sipërfaqe 97.87 km², me një dendësi prej 10 banor/km².
Mjedis i integruar për zhvillim
parapamje|300px|[[Anjuta, një IDE e C dhe C++ për mjedisin e GNOME]] Një mjedis i integruar për zhvillim ose një integrated development environment (shkurt IDE) është në aplikacion softuerik që i oforn programerëve të kompjuterit një mjedis të plotë me mjete për zhvillimin e softuerëve. Zakonisht një IDE përbëhet nga editori i kodit burimor, mjetet për ndërtimin e automatizuar dhe debugger.
Historia
IDE-t fillimisht u bën të mundura kur programuesit filluan të zhvillojnë në console ose terminal. Maestro I është një produkt i Softlab Munich dhe ka qënë mjedisi i parë i integruar për zhvillim në botë 1975 për softuerë.
Adervielle-Pouchergues
Adervielle-Pouchergues është një komunë në Francë. Adervielle-Pouchergues bën pjesë në departamentin Hautes-Pyrénées të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 104 banorë dhe sipërfaqe prej  9.14 km².
Kinemaja e autorit
parapamje|[[Çarli Çaplin|Ç aplin në filmin Çapkëni]] Filmi i autorit është një shprehje e përdorur për të cilësuar të gjithë filmat e një regjisori ose një skenaristi që pasqyrojnë personalitetin e tij artistik. Ky term synon mbi të gjitha të lidhë punën e një regjisori me temat e preferuara dhe koherencën e një stili novator dhe të veçantë. Megjithatë, është një nocion subjektiv për të cilin nuk ka një përkufizim rigoroz.
Ky përkufizim zgjerohet dhe ndryshon formën pas Luftës së Dytë Botërore, kur fillon një periudhë e re, ajo e Neorealizmit në Itali. Kjo periudhë e karakterizon kinemanë e autorit, duke u interesuar më shumë tek stili realist dhe te jeta e përditshme e rrugëve, pra një kinema e krijuar jashtë strukturave të ndërtuara hollivudiane, një pasqyrim i botës reale.
Historia
Nocioni i "film d'auteur" lindi në Francë në vitet 1950 kur kritikët e ndikuar nga teoritë e Louis Delluc, Alexandre Astruc dhe André Bazin , të cilët më vonë do të përbënin Valën e Re - veçanërisht François Truffaut - kërkuan që kinemaja e tyre të thyente akademikizmin e të moshuarve të tyre që mishërojnë cilësinë franceze (për shembull Jean Delannoy dhe Claude Autant-Lara ) dhe duke marrë frymëzim nga kineastët amerikanë si Alfred Hitchcock , Howard Hawks dhe John Ford.
Çarli Çaplin, konsiderohet si i pari në këtë listë me filma si Çapkëni, Dritat e Qytetit, Cirku etj. Ndër më të spikaturit në historinë e kinemasë janë: Ingmar Bergman, Robert Breson, Orson Welles, Andrei Tarkovski, Aleksandër Dovzhenko, Luis Bunuel, Akira Kurasaua, Kenji Mizoguçi, Jasujiro Ozu, Mikelanxhelo Antonioni, Vitorio De Sica, Pier Paolo Pasolini, Federico Felini, Roberto Roselini, Theo Angelopoulos, Martin Skorsese, Francis Copola, Terence Malik, Stanli Kubrik, Mario Peishoto, Alejandro Jodorowsky, Zhan Vigo, René Klair, Zhan Luk Godard, Sergej Iosifovič Paradžanov e të tjerë.
Charlotte Cracker
Charlotte Cracker (シャーロット・クラッカー Shārotto Kurakkā) është personazh fiktiv në One Piece. Ai është djali i dhjetë dhe fëmija i 15-të i Familjes Charlotte. Ai është gjithashtu një nga Tre Komandantët e Ëmbël të Piratëve Big Mom dhe shërben si Ministri i Biskotave i Vendit Totto (ビ ス ケ ッ ト 大臣 Bisuketto Daijin), duke qeverisur ishullin e Biskotave.
Personaliteti
Cracker është shumë i sigurt në fuqinë e tij dhe preferon të merret vetëm me armiqtë, duke urryer ndërhyrjen e jashtme nga anëtarët e tjerë të ekuipazhit. Ai merr gëzim në përdorimin e fuqive të tij të frutit të detit dhe duke mposhtur armiqtë e tij me shkathtësinë e tyre; nga ana tjetër, ai e urren atë kur njerëzit hanë krijimet e tij të biskotave pasi nuk i pëlqen të dhurojë biskota falas. Cracker gjithashtu absolutisht e përçmon duke ndier çdo dhimbje dhe preferon të luftojë të tjerët me krijimet e tij të biskotave. Ai është gjithashtu shumë krenar për anonimitetin e tij, duke iu referuar fotografisë së pasaktë të Qeverisë Botërore të tij në posterin e tij të kërkuar.
Si pjesa tjetër e familjes së tij, Cracker është shumë arrogant dhe e shikon veten superior ndaj kundërshtarëve të tij, duke tallur Luffy gjatë gjithë pjesës më të madhe të luftës. Ai gjithashtu tenton të mburret gjatë luftimeve të tij për shkak se sa i fuqishëm mund të jenë ushtarët e tij të biskotave. Ai vendosi të tregojë Luffy se si funksionuan fuqitë e tij pasi ky i fundit ishte në gjendje të zbulonte pamjen e tij të vërtetë si një gjest tallës. Kjo më vonë u vërtetua se ishte një gabim i kushtueshëm nga ana e tij, pasi Luffy dhe Nami ishin në gjendje të përfitonin nga njohuritë që u dha Cracker për të mposhtur atë.
Fibromialgjia
Shkaku i fibromialgjisë është i panjohur, megjithatë, besohet se përfshin një kombinim të faktorëve gjenetikë dhe mjedisorë. Kjo gjendje është e trashëguar dhe mendohet se përfshin shumë gjene. Faktorët mjedisorë mund të përfshijnë stresin psikologjik, traumat dhe infeksione të caktuara. Dhimbja mendohet se vjen nga procese në sistemin nervor qendror dhe gjendja quhet "sindroma e sensibilizimit qendror". Fibromialgjia njihet si një çrregullim nga Instituti Kombëtar i Shëndetit i SHBA dhe Kolegji Amerikan i Reumatologjisë. Nuk ekziston asnjë test diagnostikues specifik. Diagnoza përfshin përjashtimin si fillim të shkaqeve të tjera të mundshme dhe verifikimin e pranisë së një numri të caktuar simptomash.
Charlotte Cracker
Aftësitë
Si një nga Tre Komandantët e Ëmbël të Piratëve Big Mom, autoriteti i Cracker në ekuipazh është i dyti vetëm për nënën e tij. Si Ministër i Biskotave, Cracker vendos mbi ishullin e biskotave dhe është përgjegjës për blerjen dhe shpërndarjen e biskotave për këdo që ka nevojë për to. Ai është gjithashtu i aftë të urdhërojë flota të mëdha në betejë.
Fibromialgjia
Trajtimi i fibromialgjisë mund të jetë i vështirë. Rekomandimet shpesh përfshijnë gjumin e mjaftueshëm, ushtrimet e rregullta dhe dietën e shëndetshme. Terapia njohëse dhe e sjelljes (CBT) mund të jetë gjithashtu e dobishme. Mund të përdoren ilaçet duloksetinë, milnacipran ose pregabalin. Përdorimi i opioidëve si ilaçe kundër dhimbjes është i diskutueshëm, ku disa autorë shprehen se dobia e tyre mbështetet nga prova të pamjaftueshme dhe të tjerë deklarojnë se opioidet me efekt të dobët mund të jenë praktike nëse ilaçe të tjera nuk janë të efektshme. Ka mungesë të të dhënave që mbështesin përdorimin e suplementeve dietike. Ndonëse fibromialgjia mund të zgjasë për një kohë të gjatë, ajo nuk çon në vdekje apo dëmtim të indeve.
Fibromialgjia përllogaritet të prekë 2-8% të popullsisë. Gratë preken rreth dy herë më shpesh se burrat. Përqindja duket e ngjashme në zona të ndryshme të botës dhe midis kulturave të ndryshme. Fibromialgjia u karakterizua për herë të parë në vitin 1990, me kritere të përditësuara në vitin 2011. Ekzistojnë polemika rreth klasifikimit, diagnostikimit dhe trajtimit të fibromialgjisë. Ndërkohë që disa mendojnë se diagnoza e fibromialgjisë mund të ndikojë negativisht tek një person, kërkime të tjera mendojnë se kjo diagnozë është e dobishme. Termi "fibromialgji" vjen nga latinishtja e re fibro-, që do të thotë "inde fibroze", greqisht ja μυώ myo-, "muskuj" dhe άλγος algos, "dhimbje"; pra, fjalë për fjalë ky term do të thotë " dhimbje e muskujve dhe e indit lidhor fibroz".
Charlotte Cracker
Aftësitë
Zëri dhe prania vetëm e Cracker është e mjaftueshme për të bërë që homies të tkurren dhe të thahen nga frika, duke treguar se fuqia e tij urdhëron frikë dhe respekt të jashtëzakonshëm midis shokëve të tij të ekuipazhit. Shpërblimi i tij prej 860,000,000 beli tregon që Qeveria Botërore e konsideron atë shumë të rrezikshme dhe kërcënuese për operacionet e tyre. Fuqia dhe ndikimi i tij është aq i madh sa kur u mposht, Qyteti i Ëmbël u fut në një gjendje mbylljeje. Big Mom ishte gjithashtu e sigurt se Cracker mund të mposhte Monkey D. Luffy, i cili arriti të mposht Donquixote Doflamingo, duke dëshmuar më tej për forcën e tij luftarake. Megjithëse Urouge nga Gjenerata më e Keqe arriti të mposhtë një prej komandantëve, Cracker e mposhti më pas, megjithëse ai nuk arriti të vriste Supernova.
Në betejë, Cracker ka shfaqur aftësi të jashtëzakonshme në mashtrime; kur luftoi Luffy, ai e bëri atë të duket sikur ai kishte aftësi të frutit të detit në lidhje me shumëzimin e gjymtyrëve dhe armëve, dhe kur Luffy e goditi atë, Cracker kolliti me bllokime të gjakut si në rregull të shfaqet i plagosur keq nga goditja. Ai ishte në gjendje të mashtronte në mënyrë efektive të gjithë Qeverinë Botërore dhe marinsat pavarësisht se ishte një pirat i fuqishëm, duke qenë në gjendje të fshehë identitetin e tij të vërtetë dhe ta bëjë ushtarin e tij prej biskotës të pozojë si ai vetë deri në pikën që posteri i tij i kërkimit përshkruan ushtarin dhe jo atë.
Cracker ka treguar gjithashtu sasi të mëdha të qëndrueshmërisë, duke qenë në gjendje të luftojë dhe të ndjekë Luffy për njëmbëdhjetë orë.
Fruti i detit
Cracker ka ngrënë frutat e biskotave, një lloj i Paramecias, i cili e lejon atë të krijoj dhe manipuloj biskota sipas dëshirës. Me frutin e tij, Cracker ka krijuar një kukëll i cili qëndron brenda saj duke e fshehur indentitetin e tij të vërtetë nga armiqtë. Ai poashtu mund ta forcoj gjymtyrën e kukullës me Ambicien e Armatimit. Ai mund të krijoj gjymtyrë të shumta me kukullën e tij dhe siç thuhet nga Luffy, mburoja e tij prej biskotës është më e fuqishmja që ka parë pasi nuk mundi të shkatërroj edhe me Ambicien e tij të Armatimit.
Busoshoku Haki
Cracker ka një mjeshtëri të jashtëzakonshme të Ambicies së Armatimit, të cilën ai e përdor për të forcuar shpatën dhe armaturën e tij të biskotave. Luffy, një ekspert mjaft i aftë i Armatimit, e përshkroi Ambicien e Cracker-it të Armatimit si jashtëzakonisht të ashpër, i cili lehtë mund t'i rezistojë goditjeve të zgjeruara të Hakit të Luffy. Pasi forcoi shpatën e tij me Haki, Cracker ishte në gjendje të prerë krahun e Luffy ndërsa ai po luftonte në Marshin e Katërt, duke demonstruar më tej fuqinë e Haki-t të tij.
Arma
Arma e Cracker quhet Pretzel, një shpatë e gjatë me dy tehe. Kur Cracker është brenda kukullës së tij prej biskotës, ai jep kopje të Pretzel të bëra nga biskota që janë shumë më të mëdha, e cili e bën një njeri mesatar të duket si i vogël.
Kinemateka franceze
parapamje|Ndërtesa aktuale e Kinematekës franceze në rrugën Bercy në Paris. Ndërtesa, e bërë në vitin 1994 me arkitekturë të Frank Gehry-t, mbajti Qendrën Amerikane për 19 muaj derisa u mbyll për mungesë frekuentimi, u bë selia e tretë në historinë e Kinematekës në vitin 2003. Kinemateka franceze (La Cinémathèque française) është institucion kulturor për shfaqjen, studimin dhe prezantimin e kinematografisë në rrugën Bercy të lagjes (arrondissement-it) XII në Paris të Francës.
Kinemateka franceze pati fituar statusin e një farë vendi kulti në Paris, si vend i preferuar për botën kulturore të qytetit që hodhi tharmin e lëvizjes së re kinematografike të pas-luftës, Valës së re franceze (La Nouvelle Vague), si shkëndijë e lëvizjeve të 1968-ës në Francë, dhe si institucioni që formoi një sërë kineastësh të njohur të gjysmës së dytë të shekullit XX.
Charlotte Cracker
Dublimi
Cracker dublohet nga Takuya Kirimoto në japonisht.
Kinemateka franceze
Me tre salla projektimi, hapësira ekspozimi, arkivë kinematografike dhe bibliografike, dhe një librari, kinemateka shfaq 2000 filma në vit nga e gjithë kinematografia botërore, të organizuara në tematika, në konferenca studimi, apo të dhëna në mënyrë eklektike.
Historia
Kinemateka i ka fillimet në vitin 1936 si nismë private e një grupi kinefilësh të mbledhur rreth një koleksionisti të obsesionuar dhe ekscentrik filmash, Henri Langlois, dhe regjisorit Georges Franju. Por një sallë të rregult shfaqjesh ajo arriti ta ketë vetëm në vitin 1948, kur u zhvendos në bulevardin e Mesinës (avenue de Messine) në lagjen VIII, dhe u bë vendgrumbullimi i preferuar i asaj që më vonë u bë Vala e re (Jean-Luc Godard, François Truffaut, Éric Rohmer, Susanne Schiffman, e të tjerë). Ajo ndërroi tre vende deri sa u vendos në adresën e sotme ngjitur me Parkun Bercy në lagjen XII. Viteve 50 ajo gjendej në Rrugën e Ulmit (Rue d’Ulm), lagjja V. Prej vitit 1963, shteti francez e mori në administrim dhe e vendosi në Pallatin Chaillot në Trokaderó në qendër të Parisit. Prej vitit 1998, ajo gjendet në një ndërtesë të dizenjuar nga arkitekti amerikan Frank Gehry në rrugën Bercy në lindje të qytetit.
Kinemateka u kthye në një Mekë për shumë të njerëz që u bënë regjisorë të njohur të kinemasë. Kineastët e Kinemasë së re gjermane Volker Schlöndorff dhe Wim Wenders, apo amerikani Jim Jarmush e kanë quajtur si vendin që u hapi horizontet e kinemasë.
Përplasjet e 1968-ës
Gjatë një përplasjeje me shtetin francez kinemateka u kthye në shkëndijën që çoi në lëvizjen studentore të majit të1968-ës në Paris dhe fundin e epokës konservatore të Gjeneralit de Gaulle në Francë. Në fillim të atij viti, Ministri i Kulturës francez, shkrimtari André Malraux, i cili ndikoi që shteti të merrte nën administrim Kinematekën, u përpoq të pushonte nga puna Henri Langlois-në.
Por protestat e regjisorëve të Valës së re, e më pas të të gjithë botës së kinemasë e të artit në Perëndim (ndër firmëtarët e peticioneve të protestës ishin dhe regjizori suedez Ingmar Bergman dhe shkrimtari amerikan Truman Capote), gjë që solli në ndërprerjen e Festivalit të Kanës për atë vit, e zbrapsën Maurois-in. Pavarësisht se nuk ishte arësyeja e drejtpërdrejtë, ajo u pasua menjëherë nga protestat masive të dhunshme që bllokuan Parisin dhe Francën në maj të atij viti.
Në këtë sfond zhvillohen ngjarjet e filmit The Dreamers (Ëndërrimtarët, 2003) të regjisorit italian Bernardo Bertolucci.
Prindërimi
parapamje| Foshnja në shpinë në Lima, Peru parapamje| Një baba dhe një vajzë në Trivandrum, [[India|Indi]]
Prindërimi ose rritja e fëmijëve promovon dhe mbështet zhvillimin fizik, emocional, social dhe intelektual të një fëmije nga foshnjëria deri në moshën madhore. Prindërimi i referohet më shumë kujdesit dhe rritjes së një fëmije dhe jo ekskluzivisht raportit biologjik.
Përmbledhje
Kujdestari më i zakonshëm në konceptin e prindërimit është babai ose nëna, ose që të dy prindërit biologjikë të fëmijës në fjalë. Megjithatë, një zëvendësues mund të jetë një vëlla ose motër më i madh, njerk, gjysh, gjyshe, kujdestar ligjor, halla, xhaxhai, anëtarë të tjerë të familjes ose një mik i familjes. Qeveritë dhe shoqëria mund të kenë gjithashtu një rol në rritjen e fëmijëve. Në shumë raste, fëmijët jetimë ose të braktisur marrin kujdes prindëror nga lidhje jo prindërore ose nga një lidhje jo e gjakut. Të tjerët mund të birësohen, të rriten në kujdestari ose të vendosen në një jetimore. Aftësitë prindërore ndryshojnë dhe një prind ose zëvendësues me aftësi të mira prindërimi mund të quhet prind i mirë.
Stilet e prindërimit ndryshojnë nga periudha historike, raca/etnia, klasa shoqërore, preferenca dhe disa veçori të tjera shoqërore. Për më tepër, hulumtimi mbështet se historia prindërore, si për sa i përket lidhjeve me cilësi të ndryshme, ashtu edhe psikopatologjisë prindërore, veçanërisht në vazhdën e përvojave negative, mund të ndikojë fuqishëm në ndjeshmërinë e prindërve dhe rezultatet e fëmijës. Koncepti më i përafërt i prindërimit ështo edukimi me të cilin nganjëherë edhe ngatërrohen
Mbi edukimin estetik të njeriut
Mbi edukimin estetik të njeriut (Über die ästhetische Erziehung des Menschen - 1795) është një vepër teorike e poetit dhe mendimtarit Friedrich Schiller në përbërje të së cilës janë 27 letra. Teza themelore e veprës është fisnikërimi i karakterit njerëzor, i ngritur në thelbin e një edukimi të njeriut dhe njerëzimit, për një shtet a shoqëri vërtet racionale. Kjo gjendje e konceptuar në mënyrë ideale nga arsyeja mund të realizohet vetëm nga njeriu moral: ai, aftësitë racionale dhe emocionale të të cilit nuk janë në kundërshtim. Në këtë mënyrë, Shileri sugjeron një kritikë ndaj arsyes iluministe (themeluesi më i madh i së cilës ishte Kanti), pasi ajo ende nuk ka arritur të përmbushë idealin e një shteti vërtet racional, pasi një arsye e tillë ka dështuar në praktikë, megjithëse jo në teori. Është për t'u theksuar se Shileri niset nga parimet kantiane, për t'i kapërcyer ato. Ideja e tij për sintezën dhe bukurinë, bazohet në lojë, një moment i përbashkët në të cilin njeriu është i lirë.
Hyrje
Siç sugjerohet në vepër, mjeti për të kryer këtë proces fisnikërimi është bukuria, pasi kjo, si parim lirie apo autonomie në pamjen e ndjeshme, lidhet ngushtë me thelbin moral të qenies njerëzore, që është pikërisht për lirinë. Prandaj, edukimi i njeriut, me synimin për të zgjidhur problemin politik të një shoqërie plotësisht racionale dhe të lirë, duhet të jetë “estetik”. Kjo është pikënisja e Artit të rëndësishëm për Shilerin.
Nuk duhet harruar as polemikat e ngritura nga vepra Mbi edukimin estetik të njeriut, pasi ajo u hodh poshtë si nga ndjekësit e iluminizmit, ashtu edhe nga bashkëkohësit romantikë të kohës. Megjithatë, ajo u prit mirë nga miku i tij Friedrich Hölderlin. Tradita marksiste e shekullit XX pa përgjithmonë në këtë vepër shileriane një realizim të çoroditur të mendimit idealist, ndoshta sepse përmbante kritikat më të mprehta të njohura për marrëzitë e përgjakshme të Revolucionit Francez dhe përmbante në mënyrë implicite ato edhe më serioze të Revolucionit Sovjetik dhe epokës së stalinizmit.
Nëse, përveç shkrimeve estetike kushtuar sublimes dhe patetikes, eseja me titull " Për poezinë naive dhe poezinë sentimentale " mund të thuhet se përbën të gjithë Poetikën e tij, estetikën e vërtetë të Friedrich Schillerit dhe në një kuptim të përgjithshëm, është "''Letra mbi estetikën". edukimi i njeriut''. Kjo vepër, si gjithë autori, çon edhe në një teori të lirisë.
Finalja e UEFA Ligës së Kampioneve 2010
parapamje|djathtas|Finalja e UEFA Ligës së Kampioneve 2010.
Kjo fitore i dha Interit Kupën Evropiane e tretë në histori, dhe të parën që nga viti 1965; për më tepër, kjo ishte finalja e parë që ata merrnin pjesë që nga viti 1972 si dhe u bë ekipi i parë italian që luan në finale që nga Milani në vitin 2007. Ndërkohë, Bayerni e kishte fituar këtë kompeticion për herë të fundit në vitin 2001 – e cila gjithashtu ishte edhe finalja e fundit që merrnin pjesë – edhe pse ekipi i fundit gjerman që kishte marrë pjesë në një finale ishte Bayer Leverkusen në vitin 2002. Kjo ishte finalja e parë që nga viti 2004 (Porto vs Monaco) ku nuk merr pjesë një ekip anglez, kjo pasi Manchester United u eliminua në çerek-finale me rregullin e golit jashtë fushe nga Bayerni. Kjo ishte finalja e katërt e luajtur në Santiago Bernabéu, pas finaleve të viteve 1957, 1969 dhe 1980.
Si fituesit e kompeticionit, Interi luajti kundër fituesve të Ligës së Evropës Atlético Madrid në UEFA Super Kupën 2010, si dhe u kualifikua në gjysëm-finalen e FIFA Kupës së Botës për Klube.
Sfondi
Para finales së vitit 2010, Bayerni dhe Interi kishin luajtur gjithsej katër herë në kompeticionet evropiane. Në këto katër ndeshje, Bayerni mbante avantazhin me dy fitore kurse Interi kishte një; ndeshja tjetër ishte mbyllur në barazim. Ndeshja e parë midis dy ekipeve u luajtë në raundin e tretë të Kupës UEFA 1988–89; Interi fitoi ndeshjen 2–0 në Olympiastadion të Mynihut, por Bayerni u kundërpërgjigj me një fitore 3–1 në Milano duke u kualifikuar më tej me rregullin e golit jashtë fushe. Dy ekipet u vendosën në grup B në Ligën e Kampioneve gjatë sezonit 2006–07, sëbashku me Spartak Moskën dhe Sporting CP. Ndeshja e parë midis dy ekipeve u luajt në San Siro, ku Bayerni fitoi 2–0; ndeshja e kthimit u mbyll në barazim 1–1.
Të dy ekipet shkuan në finale me objektivin për të plotësuar tripletën, një arritje që nuk e kishte arritur asnjë ekip nga të dy shtetet respektive. Interi i shkoi më afër në vitin 1965, kur ata fituan Serie A dhe Kupën Evropiane por u mposht 1–0 nga Juventusi në finalen e kupës. Bayerni fitoi titullin e Bundesligës në javën e fundit të sezonit falë një fitore 3–1 në transfertë ndaj Hertha BSC më 8 maj 2010, para se të arritin dopietën me një fitore 4–0 kundër Werder Bremen në finalen e kupës më 15 maj. Ndërkohë, Interi mposhti Romën më 5 maj për të fituar kupën për herë të gjashtë në histori, kurse më 16 maj, falë fitores 1–0 në transfertë ndaj Sienës, fitoi titullin e 18të të Serie A si dhe dopietën e dytë. Me të dy ekipet që do të luanin në finale si fituese të kampionatit dhe kupës respektivisht, ishte e garantuar që tripleta do të fitohej për të dytin sezon rresht, pas suksesit të të Barcelonës në sezonin 2008–09.
Kakuda
Conium maculatum është bimë shumë helmuese dyvjeçare me origjinë nga Evropa dhe Afrika Veriore.
Finalja e UEFA Ligës së Kampioneve 2010
Sfondi
Trajnerët e të dy ekipeve e kishin fituar Ligën e Kampioneve më parë: trajneri i Bayernit Louis van Gaal e kishte fituar këtë kompeticion me klubin holandez Ajax në vitin 1995, kurse José Mourinho i Interit triumfoi me Porton në vitin 2004. Trajneri fitues (në këtë rast Mourinho) do të bëhej trajneri i tretë në historinë e kompeticionit që fiton me dy klube të ndryshme, duke ndjekur hapat e Ernst Happel (me Feyenoordin në 1970 dhe Hamburgun në 1983) dhe Ottmar Hitzfeld (me Borussia Dortmundin në 1997 dhe Bayern Munich në 2001). Kjo ishte finalja e pestë në histori ku dy trajnerët e ekipeve e kishin fituar më parë kompeticionin: finalet e tjera ishin ato të viteve 1962, 1978, 2002 dhe 2007.
Në Stadiumin Santiago Bernabéu më parë ishin luajtur tre finale të Kupës Evropiane (1957, 1969 dhe 1980). Real Madridi vetë fitoi finalen e vitit 1957 – fitorja e tyre e dytë nga pesë rresht – duke mposhtur Fiorentinën para 120,000 spektatorëve, pjesmarrja e dytë më e madhe në historinë e finaleve të Kupës Evropiane. Milani fitoi finalen e dytë në stadium, duke mposhtur Ajaxin 4–1 kurse Nottingham Forest mposhti 1–0 Hamburg në finalen e fundit që ishte luajtur në këtë stadium.
Stadiumi u hap në vitin 1947 pas zgjedhjes së Santiago Bernabéu Yestes si president i Real Madrdit. Pas ndërtimit, stadiumi kishte kapacitetin maksimal 75,000 ulëse, por u rrit në 125,000 pas shtimit të tribunës së katërt në vitin 1954. Stadiumi u zgjodh si një nga dy vendet për ndeshjet e Kupës Evropiane të Kombeve 1964, duke pritur dy ndeshjet e Spanjës, përfshirë edhe fitoren 2–1 në finale kundër Bashkimit Sovjetik. Si përgatitje për Kupën e Botës 1982, kërkesat e FIFA-s bënë që stadiumi të rinovohej, duke shtuar një mbulesë në tre nga katër tribunat dhe duke zvogëluar kapacitetin në 90,800 ulëse. Stadiumi priti të gjitha ndeshjet e grupit B si dhe finalen. Kthimi në një stadium i rrethuar me ulëse e paksoi kapacitetin në 75,000 ulëse. Zgjerimi i fundit ndodhi në vitin 2006 dhe stadiumi u bë me kapacitet 80,000 ulsëe. Megjithatë, vetëm rreth 75,000 ulëse ishin të disponueshme për finalen e vitit 2010.
Stadiumi
parapamje|majtas|Pjesa ballore e stadiumit para zhvillimit të finales. Stadiumi Santiago Bernabéu në Madrid u zgjodh si vëndi mikpritës i finales pas një mbledhje të komitetit ekzekutiv të UEFA-s në Vaduz të Lihtenshtajnit më 28 mars 2008. Komiteti – që gjithashtu zgjodhi stadiumin ku do të zhvillohej finalja e Ligës së Evropës – e bazoi vendimin e saj në bazë të kritereve, kapacitetit të stadiumit dhe sigurisë. Më para ishte vendosur që finalja do të luhej të shtunën; kjo ishte hera e parë që një finale e Ligës së Kampioneve do të luhej në këtë ditë. Ky vendim u mor nga komiteti në Luzern të Zvicrës më 30 nëntor 2007.
Indentiteti vizual unik i finales së vitit 2010 u zbulua në ceremoninë e veçantë në Ciudad del Fútbol Español të Madridit më 20 nëntor 2009. Pjesmarrës në këtë ceremoni ishin ambasadori i finales Emilio Butragueño, presidenti i federatës spanjolle Ángel María Villar Llona dhe drejtori i kompeticioneve të UEFA-s Giorgio Marchetti. UEFA i ka dhënë finaleve të Ligës së Kampioneve një identitet vizual unik që nga viti 1999, me qëllim për t'i dhënë "një shije dalluese qytetit mikpritës". Në logo ishte trofeu i Ligës së Kampioneve në bërthamë, e rrethuar nga elemente të stemës së Ligës së Kampioneve; në logo ndodhej stadiumi Santiago Bernabéu si dhe Puerta de Alcalá. Logoja u modelua për të kapur aspektet "kulturale" dhe "fiesta" të Madridit për të cilat shquhet.
Dorëzimi i trofeut ndodhi në Palacio de Cibeles të Madridit më 16 prill 2010, kur Johan Cruyff dhe Joan Laporta – si përfaqësues të Barcelonës kampione të vitit 2009 – i rikthyen trofeun e Ligës së Kampioneve presidentit të UEFA-s Michel Platini. Platini më pas i dorëzoi trofeun presidentit të federatës spanjolle Ángel María Villar Llona dhe kryetarit të bashkisë Madrid, Alberto Ruiz-Gallardón, me qëllim për t'u ekspozuar në qytet deri në ditën e finales. Presidenti i Real Madridit Florentino Pérez, lojtarët Raúl, Kaká dhe Cristiano Ronaldo, dhe ambasadori i finales Emilio Butragueño ishin të pranishëm në këtë ceremoni.
Biletat
Pavarësisht se kapaciteti i stadiumit Santiago Bernabéu ishte mbi 80,000 ulëse, kapaciteti i disponueshëm për finalen e Ligës së Kampioneve ishte rreth 75,000 ulëse. Dy klubet finaliste morën nga 21,000 bileta secila, kurse 11,000 bileta të tjera u bënë të disponueshëm për publikun. Aplikimet për biletat u hapën më 8 mars 2010 dhe u mbyllën më 19 mars; fituesit u zgjodhën me llotari. Një numër i caktuar i këtyre biletave ishin veçanërisht vetëm për fëmijët; 2,000 bileta nga secila klub shkuan për fëmijët dhe të rriturit shoqërues të tyre, kurse nga publiku shkuan 1,000 bileta. Së fundmi, 500 bileta ishin rezervuar për fëmijët që merrnin pjesë në aktivitetet në Festivalin e Kampioneve të UEFA-s në javën e finales.
Një ngjarje për nisjen e shitjeve të biletave u mbajt në Madrid në 5 mars 2010, në të cilën u njoftua se si do të bëhej shitja biletave për finalen. Ngjarja u përdor gjithashtu për të promovuar fillimin e shitjes së biletave për ndeshjen, dhe u ndoq nga ambasadori i finales, Emilio Butragueño, presidenti i Komunitetit të Madridit, Esperanza Aguirre, përfaqësues nga UEFA, Federata Mbretërore e Futbollit Spanjoll dhe klubi pritës, Real Madrid. Në ngjargje, Aguirres ju dha bileta e parë e finales nga Cristiano Ronaldo dhe Raúl.
Topi i ndeshjes
parapamje|Topi i finales së Ligës së Kampioneve në festivalin e Ligës së Kampioneve 2011 në Hyde Park, Londër. Topi zyrtar i ndeshjes për finalen e Ligës së Kampioneve, i quajtur Adidas Finale Madrid, u prezantua për herë të parë më 9 mars 2010. Ky ishte topi i dhjetë që kishte modelin "Starball", e cila ishte bërë sinonimi i Ligës së Kampioneve. Çdo yll që ndodhej në top kishte një element të çdo logoje të dhjetë finaleve të fundit të Ligës së Kampioneve, të vizatuara me ngjyrë ari. Në referencë të ngjyrave të flamurit spanjoll, çdo yll i artë ka një vizë të kuqe, ndërsa ngjyra bazë e topit ishte e bardhë, duke j'u referuar fanellës së bardhë të Real Madridit. Topi ruajti strukturën "goosebump" të dy versioneve të mëparshme, por konfigurimi i panelit u ndryshua, duke u bërë Finale Madrid, me panelet që ndjekin modelin e yllit në top.
Gjyqtarët
parapamje|majtas|upright|[[Howard Webb, gjyqtari i zgjedhur për ndeshjen finale.]] Gjyqtari për finalen e Ligës së Kampioneve 2010 ishte Howard Webb, i cili përfaqsonte Shoqatën e Futbollit të Anglisë. Webb u bë gjyqtar ndërkombëtar në vitin 2005, duke drejtuar ndeshjen e parë në Ligën e Kampioneve në gusht të atij viti; ndeshja ishte Haka kundër Vålerenga, e vlefshme për raundin e dytë kualifikues. Ndeshja e tij e parë në një ndeshje të fazës së grupeve erdhi një vit më pas, duke drejtuar përballjen midis Steaua Bucureşti dhe Lyon më 26 shtator 2006. Para finales së vitit 2010, ai kishte qënë gjyqtar në 17 ndeshje në Ligën e Kampioneve dhe nëntë në Kupën UEFA. Ai gjithashtu gjyqtar në UEFA Euro 2008 dhe FIFA Kupën e Konfederatave 2009. Pas finales, ai gjithashtu ishte gjyqtar në Kupën e Botës 2010 si përfaqësues i Federatës Angleze.
Gumnishti (Gjilan)
Gumnisht është një vendbanim në komunën e Gjilanit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Lamisht.
Finalja e UEFA Ligës së Kampioneve 2010
Transmetimi
Për herë të parë në Shtetet e Bashkuara, mbulimi televiziv i finales së Ligës së Kampioneve u transmetua në një rrjet tokësor mbarëkombëtar. Televzionet partner të Fox kapën mbulimin, duke filluar me një shfaqje para lojës në 14:30 (ora perëndimore)/11:30 (ora e paqsorit).
Kakuda
Shtrirja
Rritet në rajonet me klimë të butë të Evropës, Azisë Perëndimore dhe Afrikës Veriore. Por, është natyralizuar edhe në Amerikë, Australi dhe Zelandë të Re. Kryesisht gjendet në terrene jo fort të kulluara, përgjatë rrjedhave të ujit dhe kanaleve. Rritet, po ashtu, në mezhda të tokave të punuara, përskaj rrugëve dhe në tokë të lënë shkret. Është bimë invazive dhe e vështirë të çrrënjoset.
Finalja e UEFA Ligës së Kampioneve 2010
Ceremonia e hapjes
Finalja e Ligës së Kampioneve u hap zyrtarisht me Festivalin e Kampionëve të UEFA-s më 15 maj. Festivali u zhvillua në Parque del Retiro të Madridit dhe zgjati për një javë deri në ditën e finales. Aty u zhvilluan disa aktivitete dhe ekspozita për tifozët që të merrnin; disa aktivitete përfshinin edhe lojëra në fusha të vogla, si dhe tifozët kishin mundësi që të njiheshin me historinë e Ligës së Kampioneve. Në ditën e finales, festivali kulmoi me një ndeshje midis ish lojtarësh spanjoll dhe ish lojtarësh evropian.
Teqja e Rufaive
Teqja e Rufaive është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Finalja e UEFA Ligës së Kampioneve 2010
Ceremonia e hapjes
Himni i UEFA Ligës së Kampioneve u performua nga tenori peruan Juan Diego Flórez.
Përzgjedhja e ekipit
Formacioni i Interit që nisi finalen nuk ishte asnjë italian, kurse në formacionin e Bayernit kishte pesë gjerman, të gjithë pjesë e kombëtares gjermane që luajtën në Kupën e Botës 2010. Franck Ribéry ishte mungesa më e rëndësishme e Bayernit, i cili ishte pezulluar me tre ndeshje për shkak të kartonit të kuq të marrë në ndeshjen e parë gjysëm-finale kundër Lyon për një faull ndaj sulmuesit Lisandro López, kurse për Interin mungonte mesfushori Thiago Motta, i cili ishte pezulluar me dy ndeshje pas kartonit të kuq të marrë në gjysëm-finalen e dytë kundër Barcelonës.
Kakuda
Helmet
Të gjitha pjesët e bimës janë të helmueshme, po sidomos rrënjët dhe farat. Bima përmban alkaloide piperidine: koniinin dhe koniceinin. Koniini vepron në sistemin qendror nervor dhe mund të shkaktojë edhe vdekjen te njerëzit dhe kafshët, nëse gëllititet në sasi jo shumë të mëdha. Vetëm një e dhjeta e gramit (100 mg) të koiniinit është e mjaftueshme të shkaktojë vdekjen te të rriturit, që do të thotë se 6-8 gjethe të freskëta të kakudës nëse gëlltiten do të jenë fatale. Helmi shkakton paralizë të muskujve, duke filluar nga ekstremitetet deri sa në fund njeriu vdes nga asfiksimi për shkak të dështimit të sistemit të frymëmarrjes.
Finalja e UEFA Ligës së Kampioneve 2010
Përmbledhja
parapamje|Koreografia e tifozëve të Interit para fillimit të ndeshjes. Ndeshja u fitua nga Interi 2–0. Italianët luajtën me një startegji kundër-sulmi, e cila lejonte Bayernin ta mbante më shumë topin, por Interi e ruajti kryesimin me saktësi. Të dy golat u shënuan nga sulmuesi argjentinas Diego Milito në minutat 35të dhe 70të. Goli i tij i parë erdhi pas një topi të gjatë të portierit Júlio César, që u ul nga Milito te Wesley Sneijder, i cili i riktheu pasimin Militos që më pas shënoi. Goli i dytë i Militos erdhi pas një pasimi të Samuel Eto'os; ai shënoi pasi dribloi mbrojtësin Daniel Van Buyten në një duel një-kundër-një. Milito u zëvëndësua disa momente para përfundimit të takimit, duke u duartrokitur nga të gjithë tifozët zikaltër. Pas ndeshjes, ai deklaroi se fitorja solli një "lumturi të jashtëzakonshme" dhe gjithashtu shtoi se ekipi i tij e meritoi fitoren. Kapiteni i Bayernit Mark van Bommel deklaroi se Interi ishte "ekipi më efektiv", duke ju referuar taktikave të suksesshme të Interit në kundër-sulm. José Mourinho zbuloi pas ndeshjes se ai kishte dëshirë të jepte dorëheqjen për të ndjekur objektivin e të qënit trajneri i parë që fiton Ligën e Kampioneve me tre ekipe të ndryshme. Raportimet e kishin lidhur atë me një kalim të mundshëm te Real Madridi.
Kakuda
Helmet
=Përdorimi= Kakuda (Conium maculatum) ka qenë përbërësi kryesor në përgatitjen e helmit për të kryer ekzekutimet e të dënuarve në Greqinë antike. Viktima më e famshme e kësaj mënyre të ekzekutimit ka qenë filozofi i famshëm antik grek, Sokrati. Platoni, nxënësi i Sokratit, i përshkruan momentet e fundit të jetës së mësuesit të vet në veprën e tij Fedoni
Finalja e UEFA Ligës së Kampioneve 2010
Pas ndeshjes
Si rezultat i fitores së Interit në finale, Italia ruajti vendin e tretë në renditjen e shteteve sipas e koeficientëve të UEFA-s, duke ruajtur kështu katër vënde për Ligën e Kampioneve të sezonit 2010–11. Pasi kishte fituar kupën dhe Scudetton, Interi kompletoi tripletën duke u bërë klubi i parë italian në histori që e arrin këtë gjë.
Kakuda
Helmet
Kritoni i bëri shenjë shërbëtorit, i cili qëndronte pranë tij; dhe ai doli, pasi u vonua për ca kohë, u kthye së bashku me xhelatin që mbante kupën me helm. Sokrati tha: “Ti, miku im i mirë, që ke përvojë në këto punë, do të më japësh udhëzime se si të veproj”.
Burri u përgjigj: “ti duhet vetëm të ecësh deri sa të rëndohen këmbët dhe pastaj të shtrihesh dhe helmi do të veprojë”.
Finalja e UEFA Ligës së Kampioneve 2010
Pas ndeshjes
Pavarësisht suksesit të arritur, José Mourinho dha dorëheqjen si trajner i Interit më 28 maj dhe zëvëndësoi kilianin Manuel Pellegrini si trajner i Real Madridit, duke cituar dëshirën e tij për tu bërë trajneri i parë në histori që fiton Ligën e Kampioneve me tre klube të ndryshme si arsyen e largimit. Megjithatë, ai nuk e realizoi dëshirën e tij, duke u rikthyer te ish klubi i tij Çelsi në qershor 2013. Ai u zëvëndësua nga trajneri italian Carlo Ancelotti.
Si fitues të Ligës së Kampioneve, Interi luajti në ndeshjen e UEFA Super Kupës 2010 kundër fituesve të UEFA Ligës së Evropës Atlético Madrid. Ata u mposhtën 2–0 në Monako; golat u shënuan nga José Antonio Reyes dhe Sergio Agüero. Ata gjithashtu morën pjesë në FIFA Kupën e Botës për Klube 2010, duke nisur rrugëtimin e tyre në me një fitore 3–0 ndaj Seongnam Ilhwa Chunma, ekipi fitues i Ligës së Kampioneve Aziatike. Në finale, ata fituan sërisht 3–0, këtë herë ndaj TP Mazembe, ekipit fitues të Ligës së Kampioneve Afrikane, duke marrë edhe trofeun.
Kakuda
Helmet
Në të njëjtën kohë ai ia dha kupën Sokratit, i cili e mori atë lehtësisht dhe në mënyrë gjentile, pa fijen e frikës apo ndërrim të ngjyrës apo të fytyrës, por duke shikuar burrin drejt në sy, siç ishte zakoni i tij, e pyeti: “Çfarë thua të derdhim pak nga kjo kupë për perënditë? Mundem, apo jo?” Burri u përgjigj: “Ne përgatisim, Sokrat, vetëm aq sa mendojmë që është i mjaftueshëm”.
“E kuptoj”, tha ai; “por unë mundem, madje dhe më duhet t’i lus perënditë ta ndihmojnë udhëtimin tim nga kjo botë në tjetrën. Këtë po bëj me këtë lutje dhe le të më plotësohet”.
Pastaj ofroi kupën te buzët dhe me vendosmëri dhe kënaqësi piu helmin. Deri këtu shumica prej nesh ishim në gjendje të kontrollonim pikëllimin; por tash kur e pamë atë duke pirë; dhe pamë, po ashtu, që e përfundoi kupën, nuk mundëm të përmbaheshim më, kundër vetes time edhe mua lotët më rridhnin çurg; mbulova fytyrën dhe qava, jo për të, por për fatin tim të zi që duhej të ndahesha nga një mik i tillë. Nuk isha unë i pari; pasi Kritoni, kur nuk mundi t’i përmbante lotët ishte ngritur në këmbë, dhe ashtu bëra dhe unë; dhe në atë moment Apollodori, që vajtonte gjithë kohën, shpërtheu në të qarë me zë që na ligështoi të gjithëve.
I vetmi Sokrati ruajti qetësinë e vet: “Çka është kjo shamatë e çuditshme?”, tha. Unë i largova gratë pikërisht që të mos silleshin në këtë mënyrë, pasi më është thënë që njeriu duhet të vdesë në qetësi. Andaj heshtni dhe bëhuni të fortë”. Kur dëgjuam fjalët e tij u turpëruam dhe ndalëm lotët; ai eci rrotull derisa, siç tha, këmbët filluan ta linin dhe pastaj u shtri në shpinë, siç ishte udhëzuar dhe burri që ia dha helmin kohë pas kohe ia prekte shputat dhe këmbët; pas një kohe ia ndrydhi shputën shumë dhe e pyeti se a e ndiente; dhe ai tha “jo”; dhe pastaj këmbët dhe ashtu më lartë e më lartë, dhe na tregoi se ai ishte i ftohtë dhe i ngurtësuar. Pastaj i preku edhe një herë dhe tha: “kur helmi të mbërrijë në zemër ai do të vdesë”. Ijët e tij kishin filluar të ftoheshin kur ai zbuloi fytyrën, pasi më parë kishte mbuluar veten, dhe foli fjalët, që ishin të fundit të tij: Kriton, ia kam borxh një gjel Asklepiut; mos harro ta paguash! “Borxhi do të paguhet”, tha Kritoni; “a ke edhe ndonjë gjë tjetër që do të na thuash?”. Në këtë pyetje nuk pati përgjigje; por pas disa çastesh u dëgjua një dridhje, dhe ai burri ia hoqi mbulesën; sytë i kishte të ngurtësuar, dhe Kritoni ia mbylli sytë dhe gojën.
Ky ishte fundi i mikut tonë; për të cilin mund të them se nga të gjithë njerëzit në kohën e tij që i kam njohur, ai ishte më i dituri, më i drejti dhe më i miri.
Shkencëtarët modernë e quajnë “romantik” këtë përshkrim që ia bën Platoni momenteve të fundit të jetës së Sokratit, pasi ata thonë që vdekja nga helmi i kakudës nuk është e qetë si në këtë përshkrim, por mjaft e dhunshme dhe e përcjellë me dhimbje të mëdha. Megjithatë, mendohet se Sokrati kishte zgjedhur vetë këtë mënyrë të ekzekutimit, pasi besonte në pavdeksinë e shpirtit. Vdekjen e konsideronte shërim, andaj edhe i kërkoi Kritonit të bënte fli një gjel për Asklepiun, zotin grek të mjekësisë. Personi i helmuar me këtë helm humb kontrollin ndaj të gjitha organeve, por mendja e tij është e kthjellët deri në momentet e fundit.
Identifikimi i kakudës (Conium maculatum) është i vështirë, pasi që shumë bimë të tjera në familjen Apiaceae apo Umbelliferae, (familja e selinos, karotës, majdanozit me rreth 3700 specie) janë shumë të ngjashme. Helmimet në kohët moderne kamë ndodhur sepse njerëzit e kanë përzier këtë bimë me Anthriscus sylvestris (stërpuja e malit) apo me Daucus carota (karota e egër) të cilat janë të ngrënshme.
=Galeri e fotove=
Angelika Steger
Edukimi dhe karriera
Pasi perfundoi studimet ne Universitetin e Freiburgut dhe Universitetin e Heidelberg, ajo mori diplomen e masterit nga Universiteti Stony Brook në 1985. Ajo përfundoi doktoraturen ne Universitetin e Boniet në 1990. Pas nje vizite në Universitetin e Kiel, ajo u bë pedagoge në Universitetin e Duisburgut në 1995, u transferua në Universitetin Teknik të Mynihut në 1996 dhe u zhvendos përsëri në ETH Cyrih në 2003.
Librat
Steger është autorja e nje libri ne gjuhen gjermane per kombikatorikat te quajtur, "Diskrete Strukturen 1: Kombinatorik, Graphentheorie," "Algjebra " dhe e një monografie mbi problemin pemë te Steinerit, "pema Probleme e Steiner: një turne përmes grafikëve, algoritmeve dhe kompleksitetit."