cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Springfield
Historia
Emri origjinal i Springfield ishte Calohun, sipas senatorit të North Carolina, John C. Calhoun. Toka në të cilën sot shtrihet Springfield banohej fillimisht nga tregtarë që erdhën në lumin Sangamon në 1818. Banesa e parë e atij vendbanimi u ndërtua nga John Kelly në 1820, vendndodhja e saj gjendet në veriperëndim të kryqëzimit të rrugëve Second Street dhe Jefferson Street. Në 1821, Calohun u bë përfaqësuesi i kontesë Sangamon ; fal tokës pjellore dhe mundësive të mira për tregti shumë persona nga Kentucky, Virginia, dhe North Carolina shkuan në qytet. Rreth vitit 1832, senatori Calohun nuk kishte më të njëjtin favorizim nga opinioni publik dhe qyteti u riemërua Springfield. Kaskaskia ishte kryeqyteti i parë i Illinoisit, nga 1809 deri në vitin e parë si shtet më 1819. Vandalia ishte kryeqyteti i dytë nga 1919 deri më 1839. Springfield u bë kryeqyteti i tretë dhe aktual i Illinoisit në 1839.
Vepra 65, Enver Hoxha
Përmbajtja:
- Parathënie për botimin e parë të librit "Imperializmi dhe revolucioni" - prill 1978
- Shënime për botimin e dytë - dhjetor 1978
Pjesa e parë
-I-
- Strategjia e imperializmit dhe e revizionizmit modern
- Strategjia e imperializmit botëror
- Strategjia e socialimperializmit sovjetik
- Strategjia e socialimperializmit kinez
- Roli i titizmit dhe rrymave të tjera revizioniste në strategjinë globale të imperializmit e të socialimperializmit
- Teoria leniniste mbi imperializmin mbetet gjithnjë aktuale -III-
- Revolucioni dhe popujt
- Të mbrojmë e të zbatojmë mësimet marksiste-leniniste mbi revolucionin
- Lufta çlirimtare e popujve - pjesë përbërëse e revolucionit botëror
- Revolucionarët e vërtetë u bëjnë thirrje proletarëve e popujve të ngrihen për botën e re, për botën socialiste Pjesa e dytë
- Teoria e "tri botëve" - teori kundërrevolucionare dhe shoviniste
- Koncepti mbi "tri botët" - mohim i marksizëm-leninizmit
- Qëndrimi i revizionistëve kinezë ndaj kontradiktave është një qëndrim idealist, revizionist e kapitullant
- Pikëpamja kineze mbi unitetin e "botës së tretë" është reaksionare
- Plani i Kinës për t'u bërë supërfuqi -III-
- Maocedunideja - teori antimarksiste
- Mbrojtja e marksizëm-leninizmit - detyrë e madhe për të gjithë revolucionarët e vërtetë - Treguesi i lëndës
- Treguesi i emrave
- Treguesi gjeografik dhe i emërtimeve të tjera
- Lënda
Savrova
Savrovë është një vendbanim në komunën e Therandës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Ujmirë.
Vlist
Vlist është një qytet dhe komunë në provincën Hollanda e Jugut në Holandë me sipërfaqe 56.52 km² dhe popullsi 9760 banorë. Stolwijk është kryeqendra e komunës.
Kantoni Amiens 1er (Ouest)
Kantoni Amiens 1er (Ouest) (frëngjisht: Canton d'Amiens 1er (Ouest)) është një kanton në departamentin Somme, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Amiens. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Amiens 1er (Ouest) aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Romi Shnajder
parapamje|Romi Shnajder Romi Shnajder (e lindur me emrin Rozmari Albah Reti, 23 shtator 1938 - 29 maj 1982) ishte aktore gjermano-franceze. Ajo e filloi karrierën e saj artistike me zhanrin "Heimatfilm" në fillim të viteve '50 në moshën 15-vjeçare. Në vitet 1955-1957, ajo luajti në rolin kryesor të Perandoreshës Elizabeta të Austrisë në triologjinë e filmit "Sisi". Shnajderi u zhvendos në Francë, ku bëri filma mjaft të suksesshëm dhe të vlerësuar nga kritika me disa nga regjisorët më të shquar të filmit të asaj epoke.
Jeta personale
Pas përfundimit të marrëdhënies së saj me Delonin, Shnajderi u martua me regjisorin dhe aktorin gjerman Harry Majen në korrik të 1966-s; ata më vonë u divorcuan. Çifti kishte një djalë, David Kristofer (1966-1981). Në korrik 1981, Davidi vdiq në moshën 14-vjeçare, pasi u përpoq të ngjitej në një gardh në shtëpinë e prindërve të njerkut të tij dhe duke shpuar arterien e tij femorale gjatë procesit. Ajo kishte lidhje dashurie me Oswalt Kolle (1964) dhe aktorin Bruno Ganz (fillimi i viteve 1970). Ajo pati një lidhje të shkurtër me Jean-Louis Trintignant gjatë xhirimeve të "The Train" (1973). Ajo gjithashtu pati në vitin 1974 një lidhje të shkurtër me Jacques Dutronc gjatë xhirimit të asaj Gjëja më e rëndësishme: Dashuria.
Në vitin 1975, Shnajderi u martua me Daniel Biasinin, sekretarin e saj privat; ata u divorcuan në vitin 1981. Vajza e tyre, Sara, është një aktore. Partneri i saj i fundit romantik ishte producenti i filmit Laurent Pétin [fr] (lindur më 1949).
Vdekja
parapamje|Varri i Romi Shnajderit dhe djalit të saj në Boissy-sans-Avoir Romi vdiq në një moshë, kur mund të krijonte akoma më tepër, duke lënë një vend të zbrazur në artin e shtatë botëror, kur edhe Hollivudi ishte i interesuar për atë aktore të madhe mitike e cila krijonte role të përsosura. Vdiq në moshën 44-vjeçare në vitin 1982, nga dhembja e madhe për vdekjen e djalit të saj i cili ishte vdekur aksidentalisht.
Filmografia
Artikulli kryesor: Filmografia e Romi Shnajderit
Lloji (biologji)
Në biologji, një lloj ose një specie është njësia themelore e klasifikimit dhe gradës taksonomike, si dhe një njësi e biodiversitetit, por është provuar e vështirë të gjendet një përkufizim i kënaqshëm. Shkencëtarët dhe konservatorët kanë nevojë për një përkufizim të specieve që u lejon atyre të punojnë, pavarësisht nga vështirësitë teorike. Nëse Lineu mendonte se speciet ishin të fiksuara dhe të dallueshme qartësisht nga njëra tjetra, nuk do të kishte problem, por proceset evolucionare shkaktojnë që speciet të ndryshojnë vazhdimisht dhe të klasifikohen në njëra-tjetrën. Një specie shpesh përkufizohet si grupi më i madh i organizmave në të cilat çdo dy individë të gjinive të përshtatshme ose lloje të çiftëzimit mund të prodhojnë pasardhës pjellor, zakonisht nga riprodhimi seksual. Ndërsa ky përkufizim është shpesh i përshtatshëm, kur shihet më shumë nga afër, është problematike. Për shembull, me hibridizim, në një kompleks specifik të qindra mikrospecie të ngjashme, ose në një unazë, kufijtë midis specieve të lidhura ngushtë bëhen të paqarta. Midis organizmave që riprodhojnë vetëm aseksualisht, koncepti i një lloji riprodhues prishet, dhe secili klon është potencialisht një mikrope. Gjithashtu lindin probleme kur merren me fosile, meqë riprodhimi nuk mund të shqyrtohet; koncepti i kronospecies është përdorur në paleontologji. Mënyra të tjera për përcaktimin e specieve përfshijnë kariotipin e tyre, sekuencën e ADN-së, morfologjinë, sjelljen ose ngrohtësinë ekologjike.
Secilës specie i jepen dy emra; emri i parë që është i gjinisë që specia i përket dhe emri specifik (që njihet si nomeklatura binomiale). Për shembull, Panthera tigris është një nga pesë speciet e gjinisë Panthera.
Forma e klasifikimit
Në biologjinë e tij, Aristoteli përdori termin γένος (génos) për të nënkuptuar një lloj, të tillë si një zog apo peshk dhe εἶδος (eidos) që nënkupton një formë specifike brenda një lloji, si (brenda zogjve) vinça, shqiponja, gjeli, apo harabeli. Këto terma u përkthyen në latinisht si "gjini" dhe "specie", megjithëse nuk përputhen me termat Linnean që quhen kështu; sot zogjtë janë një klasë, vinçat janë një familje dhe gjeli është një gjeni. Një lloj u dallua nga atributet e tij; për shembull, një zog ka pupla, një sqep, krahë, një vezë dhe gjak të ngrohtë. Një formë u dallua duke u ndarë nga të gjithë anëtarët e saj, të rinj duke trashëguar çdo ndryshim që mund të kishin nga prindërit e tyre. Aristoteli besonte që të gjitha llojet dhe format të jenë të dallueshme dhe të pandryshueshme. Qasja e tij ka mbetur me ndikim deri në Rilindjen. parapamje|Një kugar, luan mali, panteri, ose puma, pavarësisht nga emrat e tjerë të zakonshëm: emri i tij shkencor është [[Kugari|Puma concolor.]]
Emri i zakonshëm dhe ai shkencor
Emrat e përdorur zakonisht për llojet e organizmave janë shpesh të dykuptimshme: "mace" mund të nënkuptojë macen shtëpiake, Felis catus ose familjen e maceve, Felidae. Një tjetër problem me emrat e zakonshëm është se ata shpesh ndryshojnë nga vendi në vend, kështu që puma, puma, panteri, piktori dhe luani i malit të gjitha të thonë Puma concolor në pjesë të ndryshme të Amerikës, ndërsa "panteri" mund të nënkuptojë edhe një jaguar (Panthera onca) të Amerikës Latine ose leopardi (Panthera pardus) të Afrikës dhe Azisë. Në të kundërt, emrat shkencorë të llojeve zgjidhen të jenë unike dhe universale; ata janë në dy pjesë të përdorura së bashku: gjini si në Puma, dhe epiteti specifik si në konkurrencë.
Komuna e Vushtrrisë
Ky artikull merret me Komunën e Vushtrrisë. Për qytetin e Vushtrrisë shiko në faqën përkatëse. thumb|Pozita e komunës së Vushtrrisë në hartën e Kosovës
Clara, Fantasiosa
Clara, fantasiosa është pjesë filmi nga seriali meksikan, Mujeres asesinas.
Komuna e Vushtrrisë
Komuna e Vushtrrisë është një komunë në Kosovë, ndodhet në rrethin e Mitrovicës ndërsa selia administrative e komunës është në qytetin e Vushtrrisë.
Clara, Fantasiosa
Interpretohet nga aktorja Edith Gonzalez, dhe u transmetua me 14 korrik 2009.
Komuna e Vushtrrisë
Gjeografia
Komuna e Vushtrrisë ndodhet në pjesën qendrore të Kosovës. Kufizohet me Mitrovicën e Jugut në veri, Podujevën në lindje, Kastriotin në jug, Drenasin në jugperëndim dhe Skënderajn në perëndim. Ka gjithsej 67 fshatra në kuadër të komunës, me një sipërfaqe prej 345  km². Së bashku me komunat e Albanikut, Mitrovicës, Skënderajt, Zubin Potokut dhe Zveçanit, formon rrethin e Mitrovicës.
Clara, Fantasiosa
Kjo është seria e parë e sezonit të dytë. Flet për një grua Clara, e cila fantazon sikur një fqinje e saj është e dashura e burrit të saj. Ajo fantazon se ajo quhet Beatriz, por ne fakt ajo quhet Marcela dhe nuk ka lidhje fare me burrin e saj. Për këtë arsyje ajo e vret, duke e goditur 64 here me thike. Clara deklarohet si skizofrene dhe vuan denimin e saj ne spitalin psikiatrik.
Komuna e Vushtrrisë
Demografia
Regjistrimi i vitit 2011 tregoi se territorin e komunës së Vushtrrisë jetojnë 69.870 banorë, nga të cilët 66.840 ishin shqiptarë, 384 serbë, 287 turq, 143 ashkali, 68 romë, 33 bosnjanë, 3 goranë dhe 1 egjiptian nga Ballkani.
Clara, Fantasiosa
Interpretojnë
Edith Gonzalez	 ... Clara Soler
Ana Layevska	 ... Marcela Rodríguez
Konservimi
Konservimi nënkupton paketimin e ndonjë tërësie materiale që zakonisht është ushqimi apo lëndët të tjera me aftësi të shpejta zbërthyese.
Konservimi në aspektn kulturorë nënkupton krijimin e kushteve të përshtatshme dhe marrjen e masave paraprake për ruajtjen e trashёgimisё kulturore, duke përfshirë edhe mirëmbajtjen.
Konservimi i ushqimit
Me konservimin e ushqimit, me zierje në shtëpi apo të konservuara nëpër fabrika, humbja e vitaminave të këtyre produkteve është diku rreth 50%. Për produkte e konservuara me qëndrueshmëri deri në dy vite kësaj humbje vitaminash i shtohen edhe 20% të tjera.Se Cilat substanca konservuese janë futur në konservat industriale shkruhet në etiketen që i është ngjitur asaj. Tek bimët këto substanca kryesisht janë kripëra dhe te perimet substacat e sheqerit.
Dozat e konservuara në teneqe të bardha janë më të përshtatëshme se ato të tejdukshmet nga qelqi. Sasia e një konserve të hapur duhet që sa më parë të konsumohet.Nga specialist të ndryshëm njerëzve urekomandohet të mos konsusmojnë shumë ushqime të konservuara pasi përmbajnë substanca tepër të dëmshme për shëndetin e njeriut.
Mateo Kovačić
Mateo Kovačić (lindur më 6 maj 1994) është një futbollist profesionist kroat i cili luan si mesfushor për klubin anglez Chelsea në huazim nga Real Madrid dhe kombëtaren kroate. Ai mund të luaj në qëndër të mesfushës, mund të luaj si organizator i skuadrës, por e ka vendosur mesfushor të gjithanshëm, gjithashtu Kovačić mund të luaj si mesfushor në krahun e majtë. Kovačić e filloi karrierën e tij profesioniste me [[GNK Dinamo Zagreb|Dinamo Zagreb që në moshën 16 vjeçare, ku arriti të fitoj dy kampionate, përpara se të transferoheshe te gjigandi italian Inter në janar 2013.
Një lojtar i kombëtares kroate që nga viti 2013, ai u zgjodh për të luajtur në Kupën e Botës të vitit tjetër.
Vitet e para
Lindur në Linz të Austrisë, me prindër Boshnjako-Korat, të cilët lëvizën në vitin 1991 nga Kotor Varoš të Bosnjas, Kovačić filloi të luante futboll në akademinë e LASK Linz. Në vitin 2007, ku Kovačić ishte 13 vjeç, shumë klube europiane si: VfB Stuttgart, AFC Ajax, Juventus dhe Bayern München, shikuan talentin e mesfushorit Kroat, dhe dëshironin që ta transferonin në akademinë e tyre, por familja e Kovačić insistuan që të transferoheshin në Zagreb, ku Mateo Kovačić u transferua tek Dinamo Zagreb. Kovaçiç pësoi një dëmtim të rëndë në vitin 2009, pasi theu këmbën në një ndeshje, por pas një kohe të gjatë riaftësimi, Kovačić u rikthye të luante futboll 31 maj 2010, dhe luajti ndeshjen e fundit me Kroacinë U–17, në ndeshjen kundër RNK Split U–17, ndeshja u fitua nga Kroacia U–17 me rezultatin 5–0.
Dinamo Zagreb
Kovačić nisi stërvitjen me ekipin e parë nën drejtimin e trajnerit Vahid Halilhodžić katër muaj më vonë, më 6 tetor 2010, por vazhdoi të luante me akademinë në ndeshjet e kampionatit gjatë muajit tetor. Më vonë në atë muaj, gazeta e përditëshme lokale Sportske novosti reportoi se shefi i akademisë së Arsenalit, Steve Rowley, kishte mbërritur në Zagreb për të parë talentin e lojtarit në ndeshjet e ekipit nën-17 kundër Cibalia dhe NK Zagreb. Në skuadrën e pare, Kovačić mori fanellën me numrin 8, një numër që e kishte mbajtur një nga legjendat më të mëdha të klubit, Robert Prosinečki.
Kovačić bëri debutimin e tij zyrtar si profesionist më 20 nëntor 2010 në ndeshjen e kampionatit në transfertë kundër Hrvatski Dragovoljac, duke shënuar golin e katërt të fitores 6–0. Në moshën 16 vjeç e 198 ditë, ai u bë lojtari më i ri që shënon gol në kampionat, duke thyer rekordin e vendosur vetëm një javë më parë nga Dino Špehar (16 vjeç e 278 ditë). Në sezonin e tij të parë me Dinamo Zagreb, Kovačić luajti shtatë ndeshje dhe shënoi një gol, duke kontribuar në fitimin e titullit.
Në fillim të sezonit 2012–13, ai pësoi një lëndim të kockave metatarsal, duke bërë që të humbasë disa ndeshje të fazës kualifikuese për në Ligën e La,[opmeve. Ai u rikthye në kohë për të luajtur në ndeshjen e parë të fazës së grupeve kundër Portos. Kovačić luajti në të gjitha ndeshjet e Dinamo Zagrebit në fazën e grupeve të 2012–13 Ligës së Kampioneve, kundër Portos, Paris Saint-Germain, dhe Dynamo Kyiv. Ai vazhdoi të impresionojë të tjetër me pjekurinë e tij në moshë të re gjatë gjysmës së parë të sezonit. Në tetor 2012, ai u nomia për Golden Boy, një çmim që jepet nga gazetarë sportiv për talentin më impresionues gjatë një sezoni. Gjatë merkatos dimërore të sezonit, bordi drejtues i klubit hodhi poshtë të gjithë spekullimet për një largim të mundshëm të Kovačić dhe gjithashtu thanë se ata kanë ndërtuar një talent tjetër të madhë me emrin Alen Halilović. Më 30 janar 2013, media zbuloi se Kovaçiç u shit tek klubi italian Inter në Serie A.
Gjatë kohës së tij me Dinamo Zagrebin, Kovačić fitoi dy herë ligën dhe dy herë Kupën e Kroacisë, duke luajtur në total 73 ndeshje zyrtare, përfshirë 12 ndeshje në Ligën e Kampioneve.
Internazionale
parapamje|djathtas|Kovačić në aksion me Interin gjatë një ndeshje të UEFA Ligës së Evropës. Më 31 janar 2013, Kovačić pranoi të transferohej te Inter. U zbulua se marrëveshja ishte me vlerë 15 milion €, ku 13 milion € u paguan menjëherë dhe 2 milion € do të paguheshin nqs Inter do të kualifikohej për në Ligën e Kampioneve. Raportimet italiane gjithashtu zbuluan se Real Madrid, Manchester City, dhe Çelsi ishin interesuar për lojtarin, por ai më në fund u bashkua me skuadrën Nerazzurre. Pas mbërritjes, atij j'u dhurua fanella me numrin 10, që më parë e kishte Wesley Sneijder.
Sezoni 2012–13
Kovačić bëri debutimin e tij me Interin tre ditë më vonë, më 3 shkurt, duke u futur në fushë në fillim të pjesës së dytë humbjen 3–1 kundër Sienës në Serie A. Edhe pse u njoftua se do të luante titullar në ndeshjen tjetër të Serie A kundër Chievos, Kovačić humbi ndeshjen për shkak të një dëmtimi të vogël në muskuj. Më 14 shkurt, Kovačić bëri debutimin e tij europian në San Siro në ndeshjen kundër CFR Cluj. Ai dhuroi një asist shumë të bukur për Rodrigo Palacion, i cili shënoi golin e dytë duke i dhuruar skuadrës fitoren 2–0. Ai gjithashtu luajti edhe 90 minuta në fitoren 3–0 në ndeshjen e kthimit kundër CFR Cluj, me Interin që avancoi për në raundin tjetër të 2012–13 UEFA Ligës së Evropës.
Kovačić bëri debutimin e tij në Serie A si titullar në humbjen 4–1 kundër Fiorentinës. Në raundin e 16 të UEFA Ligës së Europës, Inter u vendos për të luajtur kundër Tottenham Hotspur. Pas humbjes 3–0 në Londër, Interit i duhej një fitore me rezultatin 4–0 në Milano për të kaluar në raundin tjetër. Ndeshja përfundoi me fitoren 4–1 të Zikaltërve pas kohës shtesë, me Kovačić që luajti si titullar. Ai impresionoi me vetëpërmbajtjen e tij dhe stilin e të luajturit, duke u duartrokitur nga tifozët. Pas ndeshjes, trajneri Andrea Stramaccioni e cilësoi aftësinë e tij të pasimit "të pabesueshëm".
Më 30 mars, Kovačić luajti si titullar në Derby d'Italia e parë të tij kundër Juventusit në San Siro. Derbi përfundoi me fitoren 1–2 të Juventusit, me Kovačić që nisi aksionin e golit të barazimit të Rodrigo Palacios. Pas humbjes kundër Juves, Inter duhej të kthehej te fitoret për të arritur një vend për t'u kualfikuar për në Ligën e Kampioneve. Kovačić ishte titullar në ndeshjen tjetër të Serie A kundër Sampdorias, dhe sigurisht në ndeshjen tjetër kundër Atalantës në San Siro ku Inter humbi me rezultatin 3–4, me Kovačić që dhuroi një asist për golin e dytë të ndeshjes të shënuar nga Ricky Álvarez. Deri në fund të sezonit, Kovačić ishte titullar në të gjithë ndeshjet e Serie A, me Interin që e mbylli sezonin në vendin e nëntë duke mos u kualifikuar në kupat europiane. Kovačić luajti gjithsej 18 ndeshje në të gjitha kompedicionet. Në maj, atij iu dhurua çmimi "Gentleman Revelation of the Year" nga tifozët e klubit.
Sezoni 2013–14
Kovačić humbi shumicën e stërvitjes para-sezonale me skuadrën për shkak të disa dëmtimeve të vogla dhe bëri rikthimin e tij disa ditë para ndeshjes së parë zyrtare kundër Cittadellës në San Siro e vlefshme për Kupën e Italisë. Gjatë intervistave para-sezonale, trajneri i ri i Interit Walter Mazzarri, duke thënë se Kovačić do t'i jepej një rol tjetër në fushë, një rol i ngjashëm që Marek Hamšík ka te Napoli. Gjatë pjesës së parë të sezonit 2013–14, Kovačić luajti rregullisht edhe pse luftoi për t'u përshtatur me rolin e ri në fushë. Ai dhuroi assistin e parë të sezonit në ndeshjen kundër Livornos, duke assistuar golin e dytë të shënuar nga Yuto Nagatomo. Më 10 maj 2014, në ndeshjen e fundit zyrtare të kapitenit Javier Zanetti në San Siro, Kovačić dhuroi tre assista në fitoren 4–1 kundër Lazios. Kjo ishte hera e parë për sezonin 2013–14 që një lojtar dhuron tre assista në një ndeshje të vetme. Ai e mbylli sezonin me 35 paraqitje në të gjitha kompeticionet.
Sezoni 2014–15
Kovačić luajti ndeshjen e parë zyrtare për sezonin 2014–15 kundër islandezëve Stjarnan në ndeshjen e parë të fazës play-off të Ligës së Evropës. Në ndeshjen e kthimit, Kovačić shënoi golin e parë për Interin dhe më vonë edhe dy të tjerë duke kontribuar në fitoren 6–0 në San Siro, me Interin që u kualifikua në fazën e grupeve me rezultatin e përgjithshëm 9–0. Ai shënoi golin e parë në kampionat si dhe asistoi edhe dy të të tjerë në fitoren shkatërrimatre 7–0 kundër Sassuolos më 14 shtator.
Kovačić shënoi golin e pestë të sezonit më 21 shtator në barazimin 1–1 në Stadio Renzo Barbera kundër Palermos; ai e shënoi golin në minutën e 42 pas një goditje të bukur jashtë zone, dhe më pas u zëvëndësua në minutën e 79 me argjentinasin Rodrigo Palacio. Ai vazhdoi formën e tij fantastike duke shënuar golin e parë në fitoren 2–0 jashtë fushe kundër Chievo Veronës më 15 dhjetor si dhe një gol nga jashtë zone në barazimin 2–2 kundër Lazios në San Siro, në ndeshjen e fundit të vitit.
Më 6 janar 2015, në ndeshjen e parë për vitin 2015, Kovačić u nxorr jashtë nga fusha me karton të kuq në barazimin 1–1 kundër Juventusit pas një faulli nga mbrapa kundër Stephan Lichtsteiner. Tre ditë më vonë, ai rinovoi kontratën e tij deri në vitin 2019.
Real Madrid
Më 16 gusht 2015, trajneri i Interit Roberto Mancini konfirmosi se klubi u detyra ta shiste Kovačić te Real Madridi për shkak të Fair Play Financiar. Duke folur në konferencën për shtyp pas ndeshjes miqësore kundër ekipit grek AEK Athens, Mancini tha: "Janë rregulla që duhen respektuar. Nuk mendoj se kishte ndonjë që donte që kjo të ndodhte por ne kemi rregullat e Fair Play Financiar për të ndjekur. Na vjen të gjithëve keq për këtë: mua, presidentit, stafit drejtues dhe vetë lojtarëve. Real Madridi gjithashtu zyrtarizoi transferimin dy ditë më vonë, duke njoftuar se Kovačić kishte firmosur një kontratë gjashtë-vjeçare. Sipas raportit financiar të Interit (Italisht: Relazione sulla Gestione) shuma e transferimit ishte 29 milion €. Kovačić u prezantua si lojtari më i ri i Real Madridit në Stadiumin Santiago Bernabéu, ku edhe mori fanellën me numrin 16 për sezonin e ri. Kovačić u bë lojtari i pestë kroat, pas Robert Prosinečki, Davor Šuker, Robert Jarni dhe Luka Modrić, që j'u bashkua klubit madrilen.
Karriera ndërkombëtare
thumb|djathtas|200px|Kovačić gjatë një ndeshje në vitin 2013. Kovačić ka luajtur me kombëtaren kroate me mosha të ndryshme, duke debutuar në maj 2008 në një ndeshje miqësore të kombëtares U–15 kundër Sllovakisë. Që nga viti 2011, ai është një lojtar titullar i kombëtareve U–19 dhe U–21. Në gusht 2012, Kovačić mori thirrjen e parë për të luajtur me kombëtaren kryesore për një ndeshje miqësore kundër Zvicrës, por ai nuk mundi të bëjë debutimin për shkak të një dëmtimi. Më pas, ai u thirr për të luajtur në ndeshjet zyrtare për kualfikueset e 2014 FIFA Kupa e Botës kundër Serbisë dhe Uellsit në Mars 2013.
Ai bëri debutimin e tij me kombëtaren kundër Serbisë më 22 Mars 2013, duke luajtur si mesfushor qëndre sëbashku me Luka Modrić, në vend të titullarit Ognjen Vukojević. Në intervistat pas ndeshjes, shoku i tij, Niko Kranjčar, e vlersoi performancën e tij duke e quajtur "profesor të futbollit". Katër ditë më vonë, ai luajti edhe kundër Uellsit duke hyrë në pjesën e dytë si zëvëndëues në fitoren 1–2. Ndeshja e tij e tretë në këto kualifikuese erdhi në qershor, kur Kroacia u përball kundër Skocisë në Zagreb dhe mori një humbje frustruese pavarësisht rasteve të mira që kishin. Deri fund të kualifikueseve, Kovačić luajti edhe dy ndeshje të tjera, me Kroacinë që e përfundoi grupin e dyta duke arritur në fazën play-off të kualifikueseve. Pavarësisht se nuk luajti në ndeshjen e parë në Reykjavík kundër Islandës që u mbyll pa gola, Kovačić e nisi si titullar pjesën e dytë në Zagreb duke dhuruar assistin e golit të dytë të skuadrës duke u kualifikuar përfundimisht për në Kupën e Botës 2014 me rezultatin e përgjithshëm 2–0.
Stili i lojës
170px|majtas|parapamje|Në stërvitjen me kombëtaren në mars 2013. Kovačić është përshkuar si një lojtar me talent të madhë dhe aftësi të mira teknike dhe tribluese. Ai është konsideruar të jetë një mesfushor i gjithanshëm, duke luajtur në pozita të ndryshme në mesfushë. Ai e filloi si mesfushor sulmues te Dinamo Zagreb, por kur ai u transferua te Inter ndyshoi pozicionin e tij duke u bërë regjizor dhe organizator nën drejtimin e trajnerit Andrea Stramaccioni. Nën drejimin e trajnerit të ri Walter Mazzarri, Kovačić është vendosur në një pozicion më sulmues në fushë.
Trajneri i kombëtares nën-17, Martin Novoselac, ka thënë për Kovačić: " unë kurr nuk kam parë një djalosh me aq talent që nga kohët e Robert Prosinečki", duke iu referuar zhvillimit të tij të shpejtë dhe talentit të madhë. Kovačić ka thënë së është pikërisht Prosinečki lojtari që ai adhuron. Patrioti i tij, Zvonimir Boban, i cili ka luajtur për Milanin për më shumë se një dekadë, në një intervistë për Sky Italia ka thënë: "Ai ka talent gjë që mund ta bëjë më të mirë se unë, ai është shumë serioz për moshën që ka. Kovačić është një lojtari i kompletuar. Ai është një talent i plotë që ende mund të rritet - ai ka potencial të pabesueshëm. Ish trajneri i Interit, Andrea Stramaccioni, ka përshëndetur ndeshjet e tij në disa raste, duke e përshkruar atë si "ylli i së ardhmes". Trajneri italian, Giovanni Trapattoni, e ka përshkuar atë i një "përzirje e Kakásë dhe Clarence Seedorf", për shkak të stilit të tij të lojës dhe të karakteristikave teknike. Kapiteni legjendar i Interit Javier Zanetti, deklaroi se pas mbërritjes së Ronaldos në klub kur ishte 21 vjeç, Kovačić është talenti i dytë më i madhë gjatë 19 viteve të qëndrimit të tij si lojtar i klubit.
Klube
Redaktuar më 29 gusht 2014
Kombëtarja
Kroacia
Miçan
Miçani është një fshat në komunën Frashër në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Heaven Shall Burn
Heaven Shall Burn është një grup muzikor nga Saalfeld/Saale në Turingia të Gjermania. Deri tani, grupi publikoi tetë albume dhe një EP të cilat nganjëherë kanë qenë të përfaqësuar në toplista. Grupi përbëhet nga Marcus Bischoff (Këngëtar), Maik Weichert (Kitara), Alexander Dietz (Kitara), Eric Bischoff (E-Bas) dhe Christian Bass (Drums).
Robur Siena
Siena luan ndeshjet e saj në Stadiumin Artemio Franchi. Kapaciteti i stadiumit është vetëm 15,725 mij ulëse dhe e ka vendndodhjen në Siena, më sakt në Florence. Në Mars të vitit 2011, Siena lajmëroi planin se do të ndërtonin një stadium të ri në Isola d’Arbia, në jug të qytetit. Stadiumi me 20,000 mij ulëse përmban në dezajn unik nën-toksorë, për këtë projekt ndërtimi, klubit të Sienas u dha çmimi "MIPIM AR Future Projects" për projektin më të mirë të vitit 2011.
Në 2014 A.S. Siena falimentoi dhe u rikrijuar me emrin e ri Robur Siena dhe u regjistrua në kampionatin amator italian (Serie D).
Siena gjatë gjithë historisë së saj ka fituar: 1 Serie B, 1 kampionat të Divizionit të parë, 1 Serie C, 1 Serie C1, 1 Lega di Prima Divisione.
Numrat e tërhequr
4 🇮🇹 Michele Mignani, Mbrojtës (1996–97, 1998–2006)
Statistikat Individuale
Redaktuar më 26 Gusht 2013: Lisa e lojtarëve me më shumë Ndeshje dhe Gola në historinë e Sienës.
Nju Jork (qytet)
parapamje|275px|Vendndodhja e qytetit të Nju Jorkut në shtetin më të njëjtin emër Nju Jork Siti, shkurt Nju-Jork (shkurtesa: NYC ose NY), zyrtarisht Qyteti i Nju Jorkut (City of New York) për ta dalluar atë nga shteti i Nju Jorkut, në të cilin bën pjesë, është qyteti më i populluar në Shtetet e Bashkuara dhe qendra e zonës metropolitane të Nju Jorkut, porta krysore për emigracionin e ligjshëm në Shtetet e Bashkuara dhe një nga aglomeratët urbanë më të populluar në botë. Nju Jorku ushtron një ndikim të rëndësishëm në tregëti, financë, media, art, modë, kërkime shkencore, teknologji, arsim dhe argëtim. Në Nju Jork e ka selinë Organizata e Kombeve të Bashkuara, duke e bërë Nju Jorkun një qendër të rëndësishme për diplomacinë ndërkombëtare dhe kryeqytetin kulturor dhe financiar të botës.
Nju Jorku ndodhet në një nga portet natyrorë më të mëdhenj në botë. Ai përbëhet nga pesë rajone administrativë të quajtur "borough" (borou), që janë njëkohësisht edhe qarqe të shtetit të Nju Jorkut. Ato janë: Bruklin, Kuins, Mënhetën, Bronks, dhe Stejtën Ajllend. Këto pesë rajone u konsoliduan në një qytet të vetëm në vitin 1898. Sipas vlerësimeve të regjistrimit të vitit 2013, popullsia e Nju Jorkut ishte 8.405.837 banorë. Sipërfaqja e tij është 790 km². Nju Jorku është qyteti me dendësinë më të madhe të popullsisë ndër qytetet e mëdhenjë në Shtetet e Bashkuara. Në Nju Jork fliten rreth 800 gjuhë, duke zënë vendin e parë në botë, për sa i përket gjuhëve të folura.
Nju Jorku është banuar për herë të parë në vitin 1624 si një pikë tregëtare nga kolonistët e Republikës Hollandeze dhe u emërua New Amsterdam në vitin 1626. Qyteti dhe rrethinat e tij u vu nën kontrollin anglezëve në vitin 1664. Nju Jorku ka shërbyer si kryeqyteti i Shteteve të Bashkuara nga viti 1785 deri më 1790. Ai ka qenë qyteti më i madh i vendit që nga viti 1790. Statuja e Lirisë është një simbol i njohur globalisht i Shteteve të Bashkuara dhe demokracisë së tyre.
Vendndodhja gjeografike
New York City është zgjeruar nga ishulli Manhattan, i cili sot është qendra e tij dhe përparon si kep i mprehur ndërmjet Hudson dhe East River. Është i vendosur në 40.42 gradë gjerësi veriore dhe 74.00 gradë gjatësi perëndimore në bregun lindor të Shteteve të Bashkuara në New York Bay dhe në fqinjësi të drejtëpërdrejtë me Jersey City. I përqafon gojat të Hudson River dhe East River në Oqeanin Atlantik dhe ngrihet mesatarisht gjashtë metër mbi nivelin e detit. Ndërtesat dhe infrastruktura e qytetit kalojnë kufitë nga brigjet e lumenjve në një bollëk lagjesh periferie tek qytetet e mëdha të tjera dhe zgjasin deri larg në brendësi. Zona e qytetit ka një sipërfaqe tokësore prej 785.6 km² (Qarku i Durrësit ka 766 km²), ndërsa gjithsej zona e pandërprerë e ndërtuar (aglomerati) ka 8683.2 km². New York-Northern New Jersey-Long Island Metropolitan Statistical Area përfshin 17 405 km², kurse New York-Newark-Bridgeport Combined Statistical Area që rrok më tepër ka 30 671 km² (Shqipëria përfshin 28 748 km²).
Gjeologjia
Rrafshina bregdetare, ku qendron New York-u, arrin si ultësirë e Maleve Apallaçe deri në Jacksonville. Ajo përbëhet nga rëra dhe argjili, të cilat vijnë nga morenat depozitat lumore. Plazhe pengese të zgjatura i nënshtrohen grykëderdhjeve të cekët dhe të strukturuar bollshëm (si p.sh. në Delaware Bay); në hinterland baticat prekin larg deri në brendësi. Afërsisht në gjerësinë gjeografike të New York-ut, në Long Island, rrafshina bregdetare bie nën nivelin e detit.
Klima
Qytetit i Nju Jorkut ka një klimë të butë. Kryesisht preket nga masat ajrore kontinentale në perëndim të rajonit. Stina e verës është përgjithësisht e nxehtë, dhe në dimër shumë e ftohtë, me stuhi të shpeshta dëbore. Korriku dhe gushti regjistrojnë pothuajse çdo ditë temperaturë mbi 30 gradë celsius, ndërsa janari temperatura bie shumë herë dhe poshtë -20 gradë celsius.
Ndarja administrative
Nju Jorku ndahet në pesë rajone administrative: Manhattan (Mënhetën), Queens (Kuins), Brooklyn (Brukllin), Bronx (Bronks) dhe Staten Island (Stejtën Ajllend).
Manhattan-i ka rreth 1.600.000 banorë dhe një sipërfaqe rreth 59 km². Është zona më e populluar e SHBA-ve me dendësi popullsie 66.940,1 banorë për milje katrori. Kjo zonë përbëhet nga 4 ishuj, vetë Manhattani që është më i madhi nga katër ishujt, Roosevelt Island, Ward’s Island dhe Governors Island.
Queens-i është rajoni më i madh në siperfaqe në Nju Jork, ku banojnë rreth 2.500.000 banorë dhe e cila ka një sipërfaqe nga 282 km². U themelua më 1683. Aty gjenden dhe dy aeroportet të Nju Jorkut, La Guardia dhe JFK Airport.
Brooklyn-i ka 2.400.000 banorë dhe është pjesa më e populluar e Nju Jorkut. Gjendet në pjesën juglindore të qytetit dhe ka siperfaqe rreth 182 km².
Bronx-i ka afërsisht 1.300.000 banorë dhe një siperfaqe rreth 108 km². Është zona e vetme e Nju Jorkut që gjendet sipër kontinentit dhe jo mbi një ishulli. U emërtua kështu ndoshta nga një emigrant suedez, i cili ishte ardhësi i parë në këtë zonë.
Staten Island-i ka rreth 500.000 banorë dhe një sipërfaqe rreth 151 km².
Kultura dhe vende per te vizituar
Nju Jorku ka shume vende per te vizituar, reth 500 galeri arti, 150 muzeume, mbi 100 teatre, dhjetra dyqane tregetare dhe 17.000 restorante. Qyteti konsiderohet si qendra kulturore artistike e Bregut lindor te SH.B.A-se. Padyshim simboli I Nju Jorkut është Statuja e Lirise, qe ne 1886 u vendos ne ishullin e Lireise ne juge te Manhatanit, si dhurat e Republikes Franceze. Krijuesi I tij ishte skulptori Frederik Bartoldi (Frédéric Auguste Bartholdi). Vende te tjera per te vizituar ne Nju Jork janë ura e Bruklinit, Madison Square Garden dhe stacioni madheshtor hekurudhor "Grand Central Terminal", I ndertuar ne 1903. Me fame boterore janë gjithashtu edhe muzeumet Guggenheim, Muzeu Metropolitan I Artit (Nju Jork) dhe Muzeu I Artit Modern (MoMa), por eksistojne dhe dhjetra vende te tjera qe ia vlen ti vizitosh.
Historia
parapamje|Plani i Neu-Amsterdam, 1660 parapamje|New York City, Hester Street në [[Manhaten|Manhattan në vitin 1903 (Little Italy)]] parapamje|Manhattan 1942 Në regjionin ku sot shtrihet NYC vizitat e para i'u bën qysh në vitin 1524 nga Giovanni de Verrezano dhe në vitin 1609 nga Henry Hudson. Kurse Nju Jorku u themelua ne vitin 1613.
Statuja e Lirisë është vendosur nga francezët si dhuratë në vitin ?.
Kurse në historin e re me 11 shtator 2001 u sulmua nga Al-Qaida në kullat binjake WTC
Shekulli i 17
Mbritjet e para ne zonen e Nju Jorkut te sotem, u bene ne 1524 dhe 1609. Qe nga 1610 filluan tregetaret Holandez nje tregeti fitimprurese lekure me banoret e atjeshem Indian. Me 27. 3. 1614 u krijua firma Holanda e Re. kolonizatoret e pare filluan te mbrinin ne Nju Jork ne 1624 dhe ishin Holandez. Ne vitin 1626 u ble ishulli Manhatan prej indjanëve per 24 dollar dhe keshtu u vendosen me shume Holandez. Kjo koloni e re mori emertimin Amsterdami I ri. Me kalimin e kohes u ndertua ketu spitali I pare, shkolla e pare dhe burgu I pare. Ne 1652 u ndertua aty ku sote gjendet e famshmja Wall Street nje mure mbrojtes. Ne 1664 pushteti kaloi nga Holandezet tek Anglezet te cilet sulmuan dhe pushtuan qytetin pa gjakderdhje. Atehere u emertua Nju Jork per nder te dukes se Jorkut, vellait te mbretit te asajkohe te Anglise. Ne vitin 1673 qyteti kaloi perseri ne duart e Holandezeve, por per shume pake kohe. Sepse ne vitin 1674 ai kaloi serish dhe perfundimisht ne duart e Anglezeve.
Shekulli i 18
Ne shekullin e 18-te Nju Jorku mori pjese ne menyre te theksuar ne luften per Pavaresin e Amerikes. Ne 1776 u be strehimi kryesor I George Washington. Ne 1783 anglezet e fundit braktisen Nju Jorkun, meqenese u njoh Pavaresia e Amerikes. Qe nga 1788 deri ne 1790 Nju Jorku ishte kryeqyteti I (atehershem) i SH.B.A-se. ne vitin 1792 u themelua zyra e Bursave te Nju Jorkut.
Shekulli i 19
Ne fillim te shekullit te 19-te qyteti filloi te ritet sa asnje here me pare. Ne 1811 u ndertuan ne gjithe Manhatanin rruge. Ne 1825 u inagurua kanali I liqenit Iri dhe keshtu liqenet e medha lidheshin me Nju Jorkun dhe me Oqeanin Atlantik. Nju Jorku u be epiqendra e shtetit amerikan. Nga mesi I shekullit te 19-te filluan planet per ndertimin e nje parku te madhe qendror, Sentral Park dhe ne vitin 1866 ky park gjigant ishte tashme gati. Ne gjysmen e dyte te shekullit te 19 u rit jashtezakonisht shume emigracioni ne Nju Jork. Vecanterisht vinin emigrant nga Irlanda, Italia dhe gjermania me shprese per nje te neserme me te mirë. Por kriminaliteti ishte teper I theksuar dhe kushtet jetesore per te sapo ardhurit teper te veshtira.
Shekulli i 20
Ne gjysmen e pare te shekullit te 20-te, Nju Jorku u be qendra nderkombetare e industries dhe tregetise. Nderkaq kriza ekonomike boterore e 1929-se preku shume thelle qytetin. Numri i papunesise u rite ne 25%. Gjendja filloi te permirësohej ne 1933. Atehere filluan te ndertohen dhe rrokaqiejt e pare. Mbas luftes se dyte boterore u verejt nje renie e re ekonomike. Klasa e mesme urbane u zhvendosur në periferi dhe industria filloi te prishej. Në 1960 u bene intensive dhe veprimet raciste, veçanërisht kundra afrikanoamerikanëve. Ndersa që nga viti 1980 filloi një zhvillim i madh ekonomik. Wall Street ashtu sic quhet Bursa e qytetit, qe gjendet në rrugën me te njejtin emer, u be serish një fuqi botërore. Ndërsa paralelisht u shenua një ulje e ndjeshme te kriminalitetit nepermjet filozofisë se "tolerancës zero" te kryetarit te bashkise Giuliani (Juliani).
Politika
Kryetari i NYC është Michael Bloomberg që nga 1 janari 2002.
Panoramët
600px|parapamje|center|Skyline i Nju Jorkut 600px|parapamje|center|Pamja nga Rockefeller Center 600px|parapamje|center|180°-Panorama, [[Manhateni|Manhattan nga Empire State Building, natën]] 600px|parapamje|center|360°-Panorama, [[Manhateni|Manhattan nga Empire State Building, në ditën]]
Të tjera
Më 19 nëntor 2005, Nju Jorku nderoi presidentin të atëhershëm të Kosovës, Ibrahim Rugovën, me çmimin nderi për paqe, Proclamation.
Emma Watson
Emma Charlotte Duerr Watson (lindi më 15 prill 1990) është një aktore dhe aktiviste angleze. E njohur për rolet e saj si në filma të suksesshëm ashtu edhe në filma të pavarur, si dhe për punën e saj për të drejtat e grave, ajo ka marrë një përzgjedhje të vlerësimeve, duke përfshirë një Young Artist Award dhe tre MTV Movie Awards. Watson është renditur ndër aktoret më të paguara në botë nga Forbes dhe Vanity Fair, dhe u emërua një nga 100 njerëzit më me ndikim në botë nga revista Time në vitin 2015.
Watson ndoqi Dragon School dhe u trajnua për aktrim në degën e Oksfordit të Stagecoach Theatre Arts. Si fëmijë, ajo u ngrit në yll pasi mori rolin e saj të parë të aktrimit profesional si Hermione Granger në serinë e filmave Harry Potter, pasi më parë kishte luajtur vetëm në shfaqjet e shkollës. Watson gjithashtu luajti në përshtatjen televizive të vitit 2007 të romanit "Ballet Shoes" dhe huazoi zërin e saj në The Tale of Despereaux (2008). Pas filmit të fundit të Harry Potter, ajo mori një rol dytësor në My Week with Marilyn (2011), përpara se të luante si Sam, një studente flirtuese dhe me shpirt të lirë në The Perks of Being a Wallflower (2012) drejt suksesit kritik. Një vlerësim i mëtejshëm erdhi nga portretizimi i Alexis Neiers në The Bling Ring të Sofia Coppola dhe vajza birësuese e personazhit titullar në epikën biblike Noah të Darren Aronofsky. Po atë vit, Watson u nderua nga Akademia Britanike e Arteve të Filmit dhe Televizionit, duke fituar Artistin Britanik të Vitit. Ajo gjithashtu luajti si Belle në përshtatjen live-action të fantazisë muzikore romantike Beauty and the Beast (2017), i cili renditet ndër filmat me fitimet më të larta të të gjitha kohërave, dhe Meg March në dramën e moshës së re të Greta Gerwig, Little Women (2019).
Nga viti 2011 deri më 2014, Watson e ndau kohën e saj mes punës në filma dhe vazhdimit të arsimimit, duke u diplomuar në Brown University me një diplomë bachelor në letërsinë angleze në maj 2014. Atë vit, ajo u emërua ambasadore e vullnetit të mirë të UN Women dhe ndihmoi në hapjen e UN Women fushata HeForShe, e cila mbron barazinë gjinore. Në vitin 2018, ajo ndihmoi në nisjen e Time's Up UK si një anëtare themeluese. Watson u emërua në një organ këshillues të G7 për të drejtat e grave në vitin 2019, duke u konsultuar me udhëheqësit për politikën e jashtme. Puna e saj e modelimit ka përfshirë fushata për Burberry dhe Lancôme. Ajo gjithashtu ia dha emrin e saj një linjë veshjesh për markën e qëndrueshme People Tree. Në vitin 2020, ajo iu bashkua bordit të drejtorëve të Kering, një grup markash luksoze, në cilësinë e saj si avokate për modën e qëndrueshme.
Jeta e hershme
Emma Watson lindi më 15 prill 1990 në Paris, nga avokatët anglezë Chris Watson dhe Jacqueline Luesby. Watson jetoi në Maisons-Laffitte afër Parisit deri në moshën pesë vjeçare. Prindërit e saj u divorcuan kur ajo ishte e re, dhe Watson u transferua në Angli për të jetuar me nënën e saj në Oxfordshire ndërsa kalonte fundjavat në shtëpinë e babait të saj në Londër. Watson ka thënë se ajo flet pak frëngjisht, megjithëse "jo aq mirë" sa dikur. Pasi u transferua në Oksford me nënën dhe vëllain e saj, ajo ndoqi Dragon School, duke qëndruar atje deri në vitin 2003. Që në moshën 6-vjeçare, ajo donte të bëhej aktore, dhe u trajnua në degën e Oksfordit të Stagecoach Theatre Arts, një shkollë teatri me kohë të pjesshme ku studioi këndim, vallëzim dhe aktrim.
Në moshën dhjetë vjeç, Watson kishte interpretuar në produksionet e Stagecoach dhe shfaqjet shkollore, duke përfshirë Arthur: The Young Years dhe The Happy Prince, por ajo kurrë nuk kishte vepruar në mënyrë profesionale përpara serisë Harry Potter. Pas Dragon School, Watson kaloi në Headington School, Oksford. Ndërsa ishte në sete filmash, ajo dhe shokët e saj të aktorit morën mësim deri në pesë orë në ditë.
Watson mori një vit pushim pas mbarimit të shkollës së mesme, për të filmuar Harry Potter dhe Dhuratat e Vdekjes Pjesët 1 & 2 duke filluar në shkurt 2009, por pohoi se kishte ndërmend të vazhdonte studimet dhe më vonë konfirmoi se ajo kishte zgjedhur Brown University në Providence, Rhode Island. Në mars 2011, pas 18 muajsh në universitet, Watson njoftoi se po e shtynte kursin e saj për "një ose dy semestra", edhe pse ajo ndoqi Worcester College, Oxford gjatë vitit akademik 2011–12 si pjesë e Programit të Studentëve Vizitues. Në një intervistë të vitit 2014 në The Ellen DeGeneres Show, Watson tha pak para diplomimit se u deshën pesë vjet për të përfunduar diplomën e saj në vend të katër, sepse, për shkak të punës së saj në aktrim, ajo "përfundoi duke marrë dy semestra të plotë". Më 25 maj 2014, ajo u diplomua në Universitetin Braun me një diplomë Bachelor of Arts në letërsinë angleze.
thumb|right|Emma Watson
Ushqimi i ngrirë
Ushqimi i ngrirë apo ushqimi i friguar janë pemë e perime a produkte tjera të cilat për të pasur një qëndrueshmëri më të madhe ngrihen.
Perime para se të ngrihen zakonisht zhyten në ujë të nxehtë. Kjo nxehtësi shkatërron një pjesë të vitaminave dhe një pjesë e mineraleve shpërlahet me ujin. Si do që të jetë humbjet janë shumë më të vogla se tek konservat. P.sh humbjet e vitaminës C varësisht nga produkti sillen nga 10 deri 70 për qind nëse ato mbahen 1 vit në temperaturë -18 C
Pas shkrirje së këtyre ushqimeve, sasia e shkrirë duhet të përdoret gjithsesi, sidomos e mishit. Sasia e mbetur nuk bënë të ngrihet përsëri.
Kantoni Ligné
Kantoni Ligné (frëngjisht: Canton de Ligné) është një kanton në departamentin Loire-Atlantique, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Ligné. Ka sipërfaqe 140.2km2 dhe popullsi 11990 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Ligné aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Dosjet Uorren
Dosjet Uorren (The Conjuring) është një film horror nga James Wan me skenar të Chad Hayes dhe Carey W. Filmi i parë lidhet dhe me çështjen e parë të trajtuar nga çifti Uorren dhe përbën serinë e parë të Dosjeve Uorren. Vera Farmiga dhe Patrick Wilson janë në rolet kryesore si Ed dhe Lorein Uorren, investigues të aktiviteteve paranormale. Çifti Uorren iu vjen në ndihmë familjes Perron, e cila pas zhvendosjes në shtëpinë e re në fermën Rhode Island përjetojnë një sërë aktivitetesh dhe eksperiencash paranormale në vitin 1971.
Dosjet Uorren u shfaq për herë të parë në Shtetet e Bashkuara, Kanada në 19 korrik 2013 dhe mori kritika dhe vlerësime pozitive nga publiku i gjerë. Ky film arriti të ardhura 319 milion dollarë kundrejt buxhetit të tij shumë më të vogël rreth 20 milion dollarë. Një film i ngjashëm, 'Dosjet Uorren 2' u publikua më 10 qershor 2016 dhe autorët thonë se janë në një bashkëpunim për një të tretë.
= Historia = Në 1971, Roxher dhe Karolina Perron shpërngulen në një shtëpi të re në Harrisville, Rhode Island, me pesë vajzat e tyre Andrea, Nensi, Kristina, Sindi, dhe Ejpril. Qeni i tyre Sedi refuzon të hyjë brenda dhe një nga fëmijët, duke luajtur një lojë , gjejnë një hyrje të mbyllur me dërrasa që të çon në një bodrum të vjetër të shtëpise.
Aktivitetet e dyshimta zënë fill qysh në netët e para: të gjitha orët e shtëpisë ndalojnë në orën 3:07 të mëngjesit dhe Ejprili gjen të ngordhur qenin Sedi pranë shtëpisë. Një natë në shtrat, Kristina sheh një qënie djallëzore të cilën vetëm ajo mund ta shohë, duke pretenduar se e do të gjithë familjen e saj të vdekur. Në një tjetër natë, Karolina dëgjon zhurma dhe përplasje në korridor. Kur shkon të kontrollojë,duke ndjekur zhurmat, ajo bllokohet në bodrum nga shpirti. Në të njëjtën kohë, Andrea dhe Sindi sulmohen nga shpirti nga maja e dollapit të tyre.
Për mbledhjen e provave, Edi dhe Loreina vendosin kamera, zile dhe kryqe rreth shtëpisë. Ata shohin Sindin duke ecur somnanbul drejt dhomës së Andreas, dhe nga shenjat që vijnë nga radiot, ata dëgjojnë shpirtin që udhëzon Ejprilin të futet në dolllap, ku Loreina zbulon një sekret të errët. Loreina hyn dhe rrëshqet derisa del në bodrum, ku zbulon shpirtin e një gruaje të cilin Bathsheba e kishte përdorur dhe kishte vrarë fëmijën kohë më parë. Familja Perron vendos të zhvendoset në një hotel ndërsa çifti Uorren dërgon provat në Kishë. Vajza e çiftit Uorren, Xhudi sulmohet në shtëpinë e tyre nga Bathsheba, ndërkohë që Ed Uorren nxiton për ta shpëtuar. Karolina, tashmë e pushtuar nga Bathsheba, merr Kristinën dhe Ejprilin dhe kthehen sërish tek shtëpia. Edi dhe Loreina pasi kthehen gjejnë Karolinën në bodrum duke sakrifikuar Kristinën për djallin siç bëri Bathsheba. Pasi e lidhën Karolinën në një karrige, Ed vendos që Karolinës i nevojitet menjëherë një proces ekzorcizmi, por nuk ka kohë për të pritur përfaqësuesin e kishës. Ed vendos ta bëjë vetë procesin e ekzorcizmit ndërkohë që sulmohet nga Bathsheba. Karolina e pushtuar tashmë arratiset dhe vihet në ndjekje të Ejprilit për ta vrarë, Loreina përpiqet me gjithë aftësitë e saj të ndalojë Karolinën duke i kujtuar kujtimet e bukura me familjen e saj, duke i dhënë kohë Edit të përfundojë ekzorcizmin, dhe shpëtuar Karolinën dhe Ejprilin nga kthetrat e Bathshebës përgjithmonë.
Gjatë kthimit në shtëpi, Loreina i tregon Edit se kisha kishte aprovuar një proces të mirëfilltë ekzorcizmi. Ata kanë edhe një çështje tjetër për të shqyrtuar në Rhode Island. Para se të ikin, Edi shton një kuti muzike nga familja Perron tek koleksioni i objekteve të cilat ata i kanë ruajtur nga çështjet e kaluara. Ajo lëshon muzikë vetëm pasi ekrani i pasqyrës saj bëhet i zi.
= Aktorët & Kasti =
= Shiko edhe =
= Shënime dhe referenca =
= Lidhje të jashtme =
Muzika malazeze
Muzika e Malit të Zi përfaqëson një përzierje të traditës muzikore të vendit dhe ndikimeve muzikore të huaja. Muzika malazeze ka qenë e ndikuar nga muzika shqiptare, muzika osmane, sllave, cigane, austro-hungareze dhe së fundmi nga muzika perëndimore.
Historia
Prezenca e muzikës malazeze është dëshmuar që në mesjetë. Në fund të shekullit të 12-të u shkrua Kronika e Priftit të Dukljes ( Ljetopis Popa Dukljanina ), e cila përshkruante përdorimin laik të instrumenteve muzikore. Gjatë shekullit të 15-të në bregdetin e Malit të Zi (atëherë i njohur si Shqipëria veneciane) u prezantua "stili venecian"; nga ai shekull kanë mbijetuar shtatë liturgji nga një autor venecian në manastirin e Shën Klarës së Kotorrit. Muzika e Malit të Zi humbi fuqinë nën sundimin osman. parapamje|246x246px| Një [[Lahuta|lahulë .]] Në shekullin e 19-të, zhvillimi i muzikës fetare u promovua me themelimin e një akademie katolike të këndimit në Kotorr. Deri në rilindjen muzikore të shekullit të 20-të, muzika e Malit të Zi bazohej kryesisht në një instrument të thjeshtë tradicional, guzla. Po ashtu në shekullin XIX u kompozuan opera me librete të frymëzuara nga Mali i Zi dhe kultura e tij, si “Perandoresha e Ballkanit”. Është shkruar nga Dionisio de Sarno San Giorgio, një kompozitor italian që kishte kaluar pjesën më të madhe të jetës së tij atje.