cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prokop Mima
Prokop Mima shquhej për diksionin e tij, një mjeshtër i gjuhës shqipe, një aktor brilant karakteresh. Që i ri ishte i pasionuar pas recitimeve. Veprimtarinë e tij në skenë e ka filluar që në vitin 1945, me krijimin e Teatrit Popullor. Roli i tiji i parë është në dramën “Topazi” e më vonë në dhjetëra role të suksesshëm. Deri në vitin 1982 ai interpretoi mbi 70 role, ku veçohen Zbisheku tek “Morali i znj. Dulska”, Vurni tek “Intrigë dhe dashuri”, Adhamudhi tek “Pas vdekjes”, Xhivola tek “Arturo Ui”, Hamleti tek “Hamleti”, Dom Marku tek “Cuca e maleve”, gjeneral – leintenanti tek “Gjenerali i ushtrisë së vdekur”, etj.
Ka interpretuar disa role të spikatur edhe në filmin artistik shqiptar. Është nderuar me titullin “Artist i merituar”. Ishte i ati i politikanit Florion Mima, daja i aktores Anisa Markarian dhe kunat i përkthyesit Robert Shvarc.
Habia
Habija Ndjenjë a përshtypje që na krijohet nga diçka e jashtëzakonshme, e papritur, e çuditshme ose e pakuptueshme për ne; gjendje hutimi përpara diçkaje të papritur ose të pakuptueshme; çudi. Me habi të madhe. Britmë habie. Shpreh habi. Ngjalli (shkaktoi) habi. E pa (e vështroi, e priti) me habi. Më vjen habi habitem. Mbeti (shtangu) nga habia.
Sokrat Mio
Sokrat Mio (Korçë, 16 mars 1902 - 14 gusht 1992) ka qenë regjisor dhe pioner i regjisurës në Shqipëri.
Biografia
Ishte vellai i piktorit të madh Vangjush Mio. Në vitin 1923 pati fatin e madh të shohë në skenë aktorin e madh Aleksandër Moisiu në turneun e tij në Bukuresht. Ishte kjo nxitja që e bëri djaloshin t'i përkushtohej më shumë ëndrës së tij për t'u marrë me teatër. Më 1927 Mio niset për studime në Francë së bashku me Kristo Konon në Konservatorin "Artur Berlioz", në degën e instrumentit të violonçelit. Më vonë pas një konkursi fiton të drejtën të ndjekë shkollën e lartë të Muzikës dhe atë të Deklamacionit. Pas gjashtë viteve studime në Francë, kthehet në atdhe në vitin 1933. Ka filluar aktivitetin e tij artistik në lëvizjen amatore në Korçë e në Tiranë, që në vitin 1932. Vjen në Tiranë në 1945, ku punon si regjisor. Ka vënë deri në vitin 1953 rreth 15 pjesë në skenë si “Topuzi”, “Deputeti”, “Martesa”, “Tartufi”, “Motori”, etj. Në vitin 1950 kthehet në Korçë, ku jep kontrubutin e tij të çmuar në ngritjen dhe konsolidimin e teatrit.
Lista e shoqërive sportive të Ulqinit
Lista e shoqërive sportive të Ulqinit:
Andromeda (yjësia)
Andromeda është njëra nga 48 yjësitë e listuara nga Ptolemeu dhe mbahet në listën e 88 yjësive moderne. E vendosur në pjesën veriore të ekuatorit qiellor, emrin e ka marrë nga Andromeda, e bija e Kasiopesë në mitologjinë greke, e cila ishte lidhur me zinxhirë për një gur, për t'u ngrënë nga përbindëshi i detit, Cetus. Andromeda është më dominuese gjatë mbrëmjeve të vjeshtës në hemisferës veriore.
400 px|thumb|Andromeda|center
Qarqe në Tennessee
border|right|375px Shteti federal Tennessee në Shtetet e Bashkuara të Amerikës përbëhet nga 95 Countet.
Ahmet Izet Pasha
Ahmed Izet Pasha (1864–31 mars 1937) i njohur si Ahmed İzzet Furgaç pas Ligjit mbi Mbiemrin Turk të vitit 1934, ishte një gjeneral osman me prejardhje etnike shqiptare gjatë Luftës së Parë Botërore. Ai ishte gjithashtu një nga vezirët e mëdhenj të Perandorisë Osmane dhe Ministri i fundit i Punëve të Jashtme. Ai u lind në Manastir në një familje shqiptare.
Jetëshkrimi
Ai lindi në Nasliç, Vilajeti i Manastirit, në një familje shqiptare. Babai i tij ishte një nëpunës i shquar civil i zonës. Nga viti 1887 deri më 1890 ai u shkollua për strategji dhe gjeografi ushtarake në Kolegjin Ushtarak Osman, ndërsa më vonë deri në vitin 1894 ai studioi në Gjermani nën Colmar Freiherr von der Goltz. Si rezultat i pjesëmarrjes së tij në Luftën Greko-Turke ai u gradua në gradën Miralay (kolonel). Në vitin 1908 pas Revolucionit të Turqve të Rinj ai u bë shefi i shtabit të përgjithshëm osman. Gjatë asaj periudhe (nën qeverinë e Xhonturqve) ai ishte kundër veprimeve ushtarake të ushtrisë osmane nën udhëheqjen e Mahmut Shevket Pashës kundër nacionalistëve shqiptarë gjatë revoltave shqiptare të vitit 1910. Kundërshtimi i tij i fortë ndaj politikave të Mahmud Pashës çoi në shkarkimin dhe riemërimin e tij në Jemen në shkurt 1911.
Në vitin 1916, ai u emërua komandant i Ushtrisë së Dytë e cila luftoi në Kaukaz së bashku me Ushtrinë e Tretë. Në vitin 1917, ai u emërua për të komanduar grupin anadollak të ushtrive, i cili përbëhej nga ushtritë e dytë dhe të tretë. Grada më e lartë që ai mbante ishte ajo e marshallit.
Pas luftës, ai u thirr për të udhëhequr qeverinë që nënshkroi Armëpushimin e Mudros. Megjithëse periudha e tij e detyrës ishte me një kohëzgjatje të shkurtër, ai u shqua duke qenë nënshkruesi i Armëpushimit të Mudros në emër të Perandorisë Osmane më 30 tetor 1918, duke i dhënë kështu fund Luftës së Parë Botërore për osmanët. Ai gjithashtu shërbeu njëkohësisht si Ministër i Punëve të Jashtme gjatë kryeministrisë. Ai u pushua nga puna më 8 nëntor 1918. Më pas, ai u kritikua për lejimin e të Tre Pashallarëve që të arratiseshin jashtë vendit natën e 2–3 nëntorit para se ata të mund të gjykoheshin në Gjykatat ushtarake turke të 1919–1920 për krime duke përfshirë mizori ndaj armenëve të Perandorisë. Ahmed Izzet Pasha kaloi pjesën më të madhe të 25 ditëve të tij të kryeministrisë të shtrirë në shtrat pasi kapi gripin spanjoll të vitit 1918.
Pas shpërbërjes së Perandorisë Osmane dhe humbjes pasuese të titullit pasha pas themelimit të Republikës së Turqisë, Ahmed Izzet miratoi mbiemrin Furgaç në vitin 1934. Ai vdiq më 31 mars 1937 në Stamboll.
Vendimet e Ahmed Izzet Pashait gjatë Fushatës së Kaukazit gjithashtu janë kritikuar dhe konsiderohen si një nga faktorët e dështimit të saj, ndërsa reputacioni i tij i lartë pasues në Turqi i është atribuar veprimtarisë së tij të suksesshme gjatë Luftës së Pavarësisë Turke.
Fushëza
Fushëzë (greqisht: Φούσια/Foúsia ose Φούσα/Foúsa; vllahisht: Fușa; bullgarisht: Фусия/Fusia ose Фуша/Fusha), ishte fshat në qarkun i Kosturit, Greqi.
Gjeografia
Në mes të Luftërave Ballkanike dhe Luftës së Parë Botërore, fshati Fushëzë u bë e braktisur dhe nuk u ripopullua me njerëz. Nga veriu Fushëza kufizohet me Nikolicën, nga jugu me Vretenikun e Zagarin, nga lindje me Slimicën e Pilkatin dhe nga perëndimi me Butkën e Kozelin. Para vitit 1923, Fushëza kishte këto lagje: Hasanllarë dhe Hadërllarë.
Toponimet të fshatit Fushëzë: (Para vitit 1923)
Demografia
Familjet në fshatin Fushëzë: (Para vitit 1923)
Aliu, Arshini, Fejziu, Gega, Kamberi, Muke, Nure, Qazimi, Telhai, Xhipe etj. Nga fiset e shuara mbahen mend Gjinvarfët dhe Skëndopirrot.
Dashi (yjësia)
Dashi (lat. Aries) është njëra nga dymbëdhjetë yjësitë e horoskopit. Është e vendosur në hemisferën veriore të ekuatorit qiellor, ndërmjet yjësisë Peshqit në përëndim dhe yjësisë Demi në lindje. Emri Aries është emër latin për dashin dhe ka simbolin 20px (♈) që paraqet brirët e dashit. Është njëra nga 48 yjësitë e përshkruara nga astronomi i shekullit 2, Ptolemeu si dhe pjesë e 88 yjësive moderne.
400 px|thumb|Dashi|center
Kantoni Aubervilliers-Est
Përbërja aktuale
Kantoni Aubervilliers-Est aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Linus Torvalds
Linus Benedict Torvalds ( / l I n ə s t ɔːr v ɔː l d z / ;    lidhje=| Për këtë tingull   ;  lindur më 28 dhjetor 1969) është një inxhinier softuerësh finlandezo- amerikan  i cili ka krijuar bërthamën e Linux (baza e të gjithë distribucioneve Linux, dhe sistemeve Android e Chrome OS) dhe është historikisht zhvilluesi kryesor i saj. Ai gjithashtu ka krijuar sistemin Git të kontrollit të versionieve të softuerëve dhe sistemin e planifikimit të zhytjeve nëntokësore. Linus Torvalds u nderua (së bashku me Shinya Yamanaka) me Çmimin Teknologjik të Mijëvjeçarit 2012 nga Akademia e Teknologjisë Finlandeze "në njohjen e krijimit të një sistemi operativ të ri me burim të hapur për kompjuterët që çuan në kernelin Linux të përdorur gjerësisht". Ai është edhe marrësi i çmimit "Pioner i kompjuterikës, 2014" nga shoqëria e kompjuterikës IEEE dhe çmimit "Masaru Ibuka për elektronikën e konsumatorëve", IEEE 2018.
Vitet e para
Torvalds u lind në Helsinki, Finlandë, në vitin 1969. Ai është djali i gazetarve Anna dhe Nils Torvalds dhe nipi i statisticienit Leo Tornqvist dhe poetit Ole Torvalds.
Gazmend Kapllani
Gazmend Kapllani ka lindur në vitin 1967 në Lushnjë, Shqipëri. Ka emigruar nga Shqipëria në Greqi në vitin 1991. Ai është tani një shkrimtar i suksesshëm, dramaturg, gazetar dhe mbrojtes i të drejtave të emigrantëve shqiptarë në Greqi.
Demi (yjësia)
400 px|thumb|Demi|center
Provinca Haskovo
Provinca Haskovo (bullgarisht: Хасково Област - Oblast Haskovo) është një provincë në Bullgarinë jugore, fqinje me Greqinë dhe Turqinë në juglindje, e cila përfshin në territorin e saj pjesët e luginës Trake përgjatë lumit Marica. Quhet kështu sipas qendrës së saj administrative dhe industriale - qyteti Haskovo. Provinca përfshin një territor prej 5,533.3 km² që është i ndarë në 11 komuna me një popullsi të përgjithshme prej 256.408 banorësh.
Data Link Layer
Data Link Layer ose Shtresa e Data Link është shtresa e dytë mbas shtresës fizike, në komunikimin e makinave në rrjetat kompjuterike.
Funksionet e dizajnit të Data Link Layer
Data Link ka një sasi të funksioneve specifike për të cilat kujdeset. Këto funksione përfshijnë:
Për të përmbushur qëllimin shtresa Data link merr paketat nga shtresa e rrjetit dhe i ndan ato në "frame" pët transmetim (transportim). Secili frame përmban "frame header" koka, "payload field" pjesa kryesore e të dhënave, dhe "frame trailer".
Kantoni Corte
Kantoni Corte (frëngjisht: Canton de Corte) është një kanton në departamentin Haute-Corse, rajonin Corse në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Corte. Ka sipërfaqe 149.27km2 dhe popullsi 6329 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Corte aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Lidhja hidrogjenore
Lidhja Hidrogjenore është tërheqje elektrostatike midis atomit te Hidrogjenit te njërës molekulë dhe atomit me elektronegativitet te lartë të molekulës tjetër. Lidhja hidrogjenore midis molekulave te ujit kushtëzon rritjen e forcave te kohezionit midis tyre. Në përgjithsii te gjitha komponimet te cilat formojnë lidhje hidrogjenore kane konstanta te larta fizike (pik te larte te shkrirjes dhe pik te lart te vlimit) kjo rezulton pershkat te tërheqjes se madhe midis molekulave. Për shkëputjen e këtyre lidhjeve duhet te shpenzohet një sasi e madhe e energjisë.
Lidhja hidrogjenore ndikon edhe ne gjendjen e ujit duke asocuar molekulat e ujit kjo është arsyeja se pse uji ne kushte normale është ne gjendje te lengshme ky shkak kushtezon edhe egzistencen e te gjitha qenieve te gjalla (duke ditur se uji është kusht egzistence për qeniet e gjalla).Pra po te mos egzistonte lidhja hidrogjenore uji ne ksuhte normale do te ishte ne gjendje te gazet me pike vlimi rreth -80C.Keshtu,nuk do kishte as shi as lumenje as liqene dhe as gjallesa.
Roli i Lidhjes hidrogjenore është i madh. Struktura dhe funksioni i shume komponimeve përbërëse te shume organizmave te gjalle janë te kushtëzuara nga prania e lidhjes hidrogjenore. Te gjitha funksionet jetësore që i zhvillojnë organizmat e gjallë janë te kushtëzuara nga lidhjet hidrogjenore midis komponimeve organike që janë përbërës te tyre. Prandaj, mund te themi se ky lloj i lidhjes mundëson zhvillimin e jetës ne planetin tone.
ATO JANË SHUME TE LEHTA PËR TU SHKËPUTUR. LIDHJA HIDROGJENORE MUNDËSON QËNDRIMIN E INSEKTEVE MBI UJË, KJO PËR ARSYE SE FORCAT E KOHEZIONIT JANEME TE MËDHA SE FORCAT E ADHEZIONIT.
Fillor Çaushaj
Fillor Çaushaj shqiptaro - amerikan, ka lindur nga dy prindër shqiptarë të emigruar në Amerikë në vitin 1944. Është doktor me një karrierë të spikatur, ka një eksperiencë pune 30- vjeçare dhe mban titullin profesor në mbi 70 spitale dhe universitete në mbarë botën. Specialitetet e tij janë kujdesi intensiv ndaj pacientëve në gjendje të rëndë, kirurg i zorrës rektale dhe kirurgji të përgjithshme.
Neveria
Neveria konsiderohet si ndjenjë përbuzjeje të thellë për dikë a për diçka; Ndien neveri për dikë a diçka. Të ngjall neveri. I shtiu neveri. E flaku me neveri.
Pandi Stillu
Pandi Stillu u lind në Korçë, më 1 maj të vitit 1914 dhe vdiq më 1 qershor të vitit 1970, ishte aktor dhe regjisor i njohur shqiptar.
Aktivitetin e tij artistik e filloi në vitin 1934. Në vitin 1937 niset për studime në Rumani në Akademinë e Arteve Dramatike në Bukuresht. Në vitin 1942 diplomohet për aktor dhe fillon punë pranë Teatrit Nacional të Bukureshtit, ku për një vit interpreton disa role në shfaqjet e asaj kohe. Gjatë këtij viti kryen edhe një kurs për regjisurë. Më 1946 vjen nga Korça si regjisor në Teatrin Popullor. “Qypi me flori" është premiera e parë e tij. Ka vënë në skenë 33 premiera dhe disa të tjera në qytete të ndryshme të vendit, si për shembull, "Për ata që janë në det", "Zëri i Amerikës", "Toka jonë", "Shtatë shaljanët", "Një letër e humbur”, “Borgjezi fisnik”, “Mbreti Lir”, “Karnavalet e Korçës”, "Syleshi", "Morali i zj. Dulska", etj. Pandi Stillu ishte krijues i cili dinte e kërkonte tek loja e aktorit, të zbërthente, të shprehte individualitetin, stilin e tij. Ka vënë në skenë edhe operën e parë shqiptare, “Mrika”, 1959.
Pas vdekjes iu dha titulli "Artist i Popullit", 1979.
Linjiti
Linjiti është xehe prej së cilës fitohet energjia elektrike. Kështu p.sh i kontribuon 97 % të prodhimit të energjisë totale elektrike me 3 % të bazuar në Hidrocentrale në Kosovë. Me 14700 milion ton, Kosova zotëron vendin e peste që rezervat industriale të linjitit. Linjiti është i shpërndare përmes pellgjeve të Kosovës, Dukagjinit dhe Drenicës. Po shfrytëzimi ka qënë i kufizuar vetëm në pellgun e Kosovës.
Historia
thumb|200px|Zhveshje që tregon shtresëzimin e linjitit dhe llumrat e ngurtësuara gëlqerore
Historikisht shfrytëzimi i linjitit daton qysh prej vitit 1922, kur filloi shfrytëzimi me punime nëntokësore të cekëta në shkallë të vogël në pellgun e Kosovës. Shfrytëzimi në shkallë të gjerë filloi me prodhimin e parë në qiell të hapur në Mirash (1958) dhe Bardh (1969) duke përdorur ekskavatorë modernë dhe transportjere.
Lumi i Erzenit
Lumi i Erzenit është një lumë në Shqipërinë e Mesme, i gjatë 108 km, dhe me prurje rreth 102 l/sek. Pellgu i lumit Erzen është 760 km2
Përshkrimi
Erzeni buron nga Mali me Gropa, në një lartësi ~ 1200 m mbi nivelin e detit, 25 km në lindje të Tiranë, pranë Shëngjergjit dhe derdhet në Gjirin e Lalëzit, në veri të Durrësit.
Në zonën e sipërme të rrjedhës së tij, Erzeni ka gërryer një shtrat të ngushtë në shkëmb, dhe më pas deri në afërsi të Tiranës ka një shtrat me zhavorr, që i le vendin një shtrati më të ngushtë e më baltor pasi i afrohet Durrësit.
Viktor Gjoka
Viktor Gjoka lindi më 11 korrik të vitit 1917 në Tepelenë dhe vdiq me 26 tetor 2007, është aktor i njohur shqiptar.
Aktivitetin e tij artistik e filloi që në rininë e tij me amatorët. Në Teatrin Kombëtar u pranua në vitin 1946 dhe punoi deri në vitin 1971. Ndër rolet e tij më të suksesshme përmendim pjesët "Revizori", “Gratë gazmore të Uindsorit”, “Fytyra e dytë”, “Karnavalet e Korçës”, etj. Shfquhej për humorin e hollë dhe interpretimin e shkëlqyer të roleve. Në vitin 1959 merr një bursë për studime në BS, ku studion për dy vjet dhe me ndërprejrjen e mardhënieve në vitin 1961 kthehet në Tiranë dhe i vazhdon ato në Konservatorin e Tiranës. Në Teatrin Kombëtar rikthehet në vitin 1991, pas një mungese të gjatë prej më shumë se dy dekadash, ku fillimisht e shohim në rolin e Spirakes në komedinë rumune "Valsi i Titanikut" dhe më pas në komedinë "Revizori", me regji të vetë Viktorit. Veprimtraria e tij artistike është e suksesshme sidomos në Estradën e Tiranës. Edhe në filmin artistik ka interpretuar disa role.
Filmat e tij kryesore jane:
Bep Jubani
Bep Jubani (Shkodër, 2 nëntor 1935 - 7 janar 2014) ka qenë profesor, kërkues shkencor dhe arkeolog i mirënjohur shqiptar.
MiG-17
Mikoyan-Gurevich MiG-17 Rusisht (Микоян и Гуревич МиГ-17). (Me emrin e raportuar nga NATO "Fresco") është një avion i krijuar në Bashkimin Sovjetik dhe ka hyrë në shërbim në aviacion që nga viti 1952.
Trishtimi
Trishtimi është një dhimbje emocionale e shoqëruar ose e karakterizuar nga ndjenjat e disavantazhit, humbjes, dëshpërimit, pikëllimit, pafuqisë dhe zhgënjimit. Një individ që përjeton trishtim mund të bëhet i qetë ose letargjik dhe të tërhiqet nga të tjerët. Një shembull i trishtimit të rëndë është depresioni, një gjendje shpirtërore që mund të shkaktohet nga çrregullimi i madh depresiv ose çrregullimi depresiv i vazhdueshëm. E qajtura mund të jetë një tregues i trishtimit.
Trishtimi është 1/6 emocionet bazë të përshkruara nga Paul Ekman, së bashku me lumturinë, zemërimin, habinë, frikën dhe neverinë.
Kundërveprim
Kundërveprimi përkufizohet si veprim kundër dikujt që ka vepruar më parë kundër meje, i përgjigjem një veprimi a një force të drejtuar kundër meje. Kundërveproj me ashpërsi (me shpejtësi me të gjithë forcën). Kundërveproj menjëherë,
El-Hakim el-Nishapuri
Ebu Abdullah Muhamed ibn Abdullah el-Hakim el-Nishapuri (Persisht: أبو عبدالله محمد بن عبدالله الحاكم النيسابوري), gjithashtu i njohur si Ibn el-Bajjiʿ, ishte një dijetar sunit persian dhe tradituesi kryesor i epokës së tij, i referuar shpesh si "imami i muhadithëve" ose "muhadithi i horasanit." Ai është gjerësisht i njohur për ekspertizën e tij në kritikën e hadithit dhe konsiderohet si Shejhu i Hadithit në kohën e tij.
Biografia
El-Hakimi nga Nishapuri mori transmetime nga 2000 mijë dijetarë të autoritetit nga Horasani, Transoksia, Iraku, Persia dhe vende të tjera duke e çuar atë në senedin (zinxhirët e transmetimit) më të lartë si në Irak ashtu edhe në Horasan. Ndër mjeshtrit kryesorë dhe të njohur të hadithit nga të cilët transmetoi el-Hakimi ishin mësuesit e tij Ibn Hibban, el-Hattabi, ed-Darakutni and el-Halimi. Ai kishte shumë studentë që transmetonin hadithe prej tij dhe ata përfshijnë el-Bejhekiun (nxënësin kryesor), Ebu Nuajm el-Isfahani, el-Kushejri, Muhamed bin Husejn el-Sulami dhe të tjerë.
Ndrek Shkjezi
Ndrek Shkjezi (Shkodër, 4 qershor 1922 - 11 korrik 1998) ka qenë ndër bashkëthemeluesit e Teatrit të Shtetit (më pas Popullit) dhe aktor i teatrit dhe kinematografisë shqiptare. Për meritat e tij artistike Ndrekë Shkjezi është vlerësuar me Urdhrin “Naim Frashëri”, dhe në vitin 1989 me titullin “Artist i Merituar”.
Kantoni Aulnay-sous-Bois-Nord
Kantoni Aulnay-sous-Bois-Nord (frëngjisht: Canton d'Aulnay-sous-Bois-Nord) është një kanton në departamentin Seine-Saint-Denis, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Aulnay-sous-Bois. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 55471 banorë.
Ndrek Shkjezi
Biografia
Pas mbarimit të shkollës shtatëvjeçare do të fillonte të luante në kitarë apo të këndonte në një orkestrinë të vogël. Më vonë do të interpretonte dhe role të vogla në trupa teatrale joprofesioniste. Largohet nga Shkodra menjëherë pas mbarimit të luftës dhe në vitin 1945 së bashku me artistët Naim Frashëri, Kadri Roshi dhe Mihal Popin do të themelonte Teatrin e Shtetit, që më vonë do të quhej Teatri Popullor (sot Teatri kombëtar). Në kohën e shërbimit të detyrueshëm ushtarak punon në Ansamblin e Ushtrisë. Në teatër ka luajtur rreth 100 role. Kështu mund të përmendim: “Cuca e maleve” e Loni Papës, “Deputeti”, “Fytyra e dytë”, “Halili dhe Hajria” e Kolë Jakovës, “Hamleti” i Shekspirit, “Gjenerali i ushtrisë së vdekur” e Pirro Manit, “Gjido” etj.
Kantoni Aulnay-sous-Bois-Nord
Përbërja aktuale
Kantoni Aulnay-sous-Bois-Nord aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Ndrek Shkjezi
Biografia
Në kinematografi ka luajtur në më se 30 role të ndryshëm. Kështu, mund të përmendim rolin e tij të parë, atë të Jakobinit në filmin “Skënderbeu”, që do të jetë edhe filmi i parë Kinostudios “Shqipëria e re”, në bashkëpunim me Kinostudion Ruse “Mosfilm”. Më tej do të vazhdonin rolet e tij në filmat “Debatik” në vitin 1961, “Plagë të vjetra” në vitin 1969, “Gjenerali i ushtrisë së vdekur” në vitin 1978, në vitin 1978 në filmin “Radiostacioni”, në filmin televiziv “Kur hidheshin themelet” në vitin 1984, në vitin 1986 “Kur vjen një ditë” etj. Megjithëse del në pension, vazhdon interpretimin në filma të ndryshëm, si “Rikonstruksioni”, “Këmishët me dyllë”. Ndahet nga jeta në vitin 2000.
Kinematografi
1990 -- Fletë të bardha...........................Xhaxhai i Kristinës
1990 -- Një djalë dhe një vajzë.............................Gjyshi i Artanit
1988 -- Bregu i ashpër........................................
1988 -- Tre vetë kapërcejnë malin..........................Një nga fshatarët
1987 -- Këmishët me dyllë....................................Hanxhiu
1986 -- Bardhësi...............................................Gjyshi i gruas shtatëzënë
1986 -- Dhe vjen një ditë....................................Nikolla,portieri i Hotelit të Beqarëve
1986 -- Fjalë pa fund.........................................I apasionuari pas gjyqeve
1986 -- Kur hapeshin dyert e jetës..........................Gjin Kryebardhu
1985 -- Mondi dhe Diana.....................................Peshkatari
1985 -- Të paftuarit..........................................Shefi i Policisë
1984 -- Fejesa e Blertës.....................................Themiu,babai i Blertës
1984 -- Vendimi..............................................Tregtari
1983 -- Apasionata.......................................Xha Nasi,roja e Institutit
1983 -- Fundi i një gjakmarrjeje...........................Alushi
1982 -- Rruga e lirisë...........................................Preng Ujkani
1982 -- Besa e kuqe......................................Plaku pa shkrepëse
1981 -- Shoku ynë Tili.......................................Mësuesi i Gjeografisë
1981 -- Në prag të lirisë.....................................Hajdar Kasimati
1980 -- Skëterrë '43..........................................Zoti Kiço
1979 -- Ne vinim nga lufta..................................Nikollaqi
1979 -- Radiostacioni........................................Një nga ish pasanikët
1978 -- Gjenerali i ushtrisë së vdekur.....................Ish oficeri
1978 -- Në pyjet me dëborë ka jetë.......................Allaman Uka
1978 -- Vajzat me kordele të kuqe........................Babai i Jetës
1971 -- Mëngjese luftë.............. Et'hem Beu
1969 -- Plagë të vjetra......................................Llambi
1963 -- Detyrë e posaçme..................................Mali
1961 -- Debatik..............................................Tregtari
1953 -- Skënderbeu.........................................Gjeto Gjokaj
Njësitë administrative të Austrisë
Njësitë administrative të Austrisë:
Stema e Gjermanisë
Stema e Gjermanisë është zyrtare pallto e Armëve i Gjermanisë. Ajo ka të ngjyrave të Flamurit Gjerman Flag Zi-kuq-ari. Tregon një ilustrim i kuq përforcuar shqiponjë të zezë mbi një tokë të artë, të ashtuquajturit Bundesadler.
Kate Abdo
Kate Giles (lindur më 8 shtator 1981), njohur më mirë si Kate Abdo, është një gazetare Britanike e cila punon për Sky Sports News në Mbretërinë e Bashkuar.
Karriera e transmetimit
Abdo prezantonte programin World Sport në Londër dy herë në ditë. Më parë, ajo kishte ankoruar sportet te DW-TV, një kanal gjerman televiziv. Abdo u bashkua me CNN në korrik 2009. Ai ka intervistuar shumë sportistë të mëdhenjë si Clarence Seedorf, David Ginola, Jackie Stewart dhe Lawrence Dallaglio. Në gusht 2011, ai u largua nga CNN dhe u bashkua me Sky Deutschland. Ajo prezantonte kanalin televiziv Sky Sport News HD, e cila filloi transmetimin më 1 dhjetor 2011. Paraqitja e saj e fundit në këtë program ishte më 24 nëntor 2013.
Në korrik 2013, ajo filloi prezantimin në Sky Sports News në Mbretërinë e Bashkuar. Ai gjithashtu prenzantoi Kupën e Italisë (Coppa Italia) në Sky Sports.
Në janar 2015, ajo prezantoi ceremoninë e 2014 FIFA Ballon d'Or duke folur me konkurentët dhe të ftuarit në katër gjuhë të ndryshme.
Gjuhët e zotëruara
Lindur në Manchester, ajo u diplomua nga Universiteti i Salfordit me diplomën e klasit të parë për degën e gjuhëve evropiane. Përpara se të kalonte në Londër, Kate ka jetuar në Spanjë, Francë dhe Gjermani, dhe flet rrjedhshëm spanjishten, frëngjisht dhe gjermanisht përveç gjuhës së saj amtare anglisht.
Beteja e Albulenës (pikturë)
Beteja e Albulenës është pikturë e piktorit Fatmir Haxhiu, e krijuar në vaj, rreth viteve 1970, me dimenzione 150x300cm (dimensioni i përafërt). I frymëzuar me heroizmin e popullit shqiptar në krye me Skënderbeun, ai realizoi një vepër që për nga dimensioni artistik i kishte thyer caqet e deriatëhershme të artit piktural shqiptar. Piktori merr si trajtim një nga betejat më të lavdishme të ushtrisë shqiptare kundër ushtrisë osmane, betejën e Albulenës. Kjo´´Betejë..``si vepër artistike i ka të gjitha premisat e një pikture historike, ku reflektohet një akt sulmimi, një dramatikë ngadhënjuese e Skënderbeut dhe e ushtarëve të tij.
Robert Plutchik
Robert Plutchik u lind më 21 tetor 1927. Profesor i merituar ne Albert Einstein College dhe ass/profesor ne Universitetin South Florida. U nda nga jeta më 29 prill 2006.
Kantoni San-Martino-di-Lota
Kantoni San-Martino-di-Lota (frëngjisht: Canton de San-Martino-di-Lota) është një kanton në departamentin Haute-Corse, rajonin Corse në Francë. Kryeqëndra e kantonit është San-Martino-di-Lota. Ka sipërfaqe 30.27km2 dhe popullsi 7271 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni San-Martino-di-Lota aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Santa Diabla
Santa Diabla (Lit: Holy Devil / Anglisht: Broken Angel / Shqip: Ëngjëll i thyer) është një telenovelë me gjuhë spanjolle prodhuar në Shtetet e Bashkuara të Amerikës nga rrjeti televiziv Telemundo në Miami. Gaby Espino dhe Aarón Díaz janë protagonistët kryesorë të telenovelës, kurse Carlos Ponce, Ximena Duque dhe Wanda D'Isidoro janë personazhet negativë. Santa Diabla është shkruar nga José Ignacio Valenzuela dhe kjo telenovelë përmban hakmarrje, rracizëm, dashuri dhe tradhti.
Përmbledhje
Santa Diabla është historia e Santa Martinez (Gaby Espino), një femër e cila kërkon hakmarrje për vdekjen e bashkshortit të saj Willy Delgado (Lincoln Palomeque). Hakmarrja e Santës përfshinë martesën me Humberto Canon (Carlos Ponce), avokatin më të mirë në Marrero. Willy Delgado u përpoq që ti mësonte pianon në shtëpinë e Canove, Daniela Milan (Ana Osorio), mbesa e Hmbertos. Bárbara Cano (Wanda D'Isidoro), mamaja e Danielës dhe motra e Hmbertos, kishte akuzuar Willyn për tentativ përdhunimi kundër vajzës së saj Danielës.
Marco van Ginkel
Marco Van Ginkel është një futbollist hollandez, i cili luan si mesfushor për Milanin dhe Hollandën.
Santa Diabla
Produksioni
Santa Diabla shënon kthimin e Gaby Espinos vite pas pjesëmarrjes në Mas Sabe el Diablo dhe Ojo Por Ojo. Kjo telenovelë shënon edhe rolin e parë negativ të Carlos Ponces, dhe debutimin me Telemundon të Aarón Díaz i cili nënshkroi një marrëveshje ekskluzivitetit me Telemundon në vitin 2013. Carlos Ponce dhe Aarón Díaz të dy kompozuan tekstin dhe këngën e telenovelës duke e bërë këngën kryesore të serialit. Filmimet e telenovelës filluan vonë në maj 2013 dhe mbaruan në dhjetor 2013.
Transmetimi në Shqipëri
Transmetimi i Santa Diablës në Shqipëri filoi më 18 nëntor 2013. Santa Diabla transmetohet nga e Hëna në Premte nga ora 19:40 në Albanian Screen. Minutazhi i një episodi është 30 deri në 35 minuta dhe momentalisht ka arritur në episodin e 71.
Produksioni
• 3
Meteori Apofis
Përshkrimi
Meteori Apofis është meteor i cili me një shpejtësi supersonike i është drejtur Tokës dhe që besohet se më 2036 ai do jetë shkatërrimtar për Tokën si pasoj e përplasjes.
Burimi
Faqja Shkenca burimi i këtij artikulli
Muzgu
Muzgu është koha pas perëndimit të diellit ose periudha përpara lindjes së tij, gjysmerrësira e mbrëmjes ose e agimit; koha kur zë e ngryset ose kur zë e gdhin.
Liqenet e Lurës
thumb|Liqeni i Lurës Liqenet e Lurës (dibrançe: Liqetë e Lurës) në parkun e Lurës kanë një sipërfaqe prej 1.280 hektarë dhe ndodhen në pjesën lindore të malit masiv të quajtur "Kunora e Lurës".
Me 7 liqenet e tij akullnajorë krijon një peisazh tërheqës në një lartësi nga 1.350 deri 1.720 metra mbi nivelin e detit. Midis këtyre liqeneve, më të mëdhenjtë janë:
Në dimër këto liqene janë të mbuluara nga akulli. Liqeni i Madh gjendet në lartësinë e 1600 metrave të malit të Kurorës së Lurës dhe përbën një liqen akullnajor me ujë të kristaltë. Karakteristika të ngjashme shfaq dhe Liqeni i Zi, që dallon për faktin se është liqeni më i thellë i të gjithë parkut, e prej andej rrjedh dhe ngjyra e errët e tij.
Pirro Dhima
Pirro Dhima emri i greqizuar Πύρρος Δήμας u lind më 13 tetor 1971, atlet olimpik i peshëngritjes dhe deputet me PASOK në zgjedhjet e 2012. Ka fituar tre herë medalje ari ( Barcelonë 1992, Atlantë 1996 dhe Sydney 2000 ) edhe një herë madalje bronzi Lojëra Olimpike të Athines më 2004. Atleti me i suksesshëm ne historinë e sportit grek, është i vetmi deri më sot me tre medalje ari dhe një bronzi në olimpiada. Piro Dhima është oficer rezervë i ushtrisë greke, dhe i diplomuar nga seksioni Pedagogjik në arsimin fillor nga universiteti i Athinës. Është i martuar dhe baba i katër fëmijëve.
Rruga e suksesit
Lindi në Himarë, Shqipëri, dhe filloi të merret me peshëngritjen rreth vitit 1978 në moshën shtatë vjec. 'Ka fituar tri herë medaljen e artë olimpike, në Barcelonë 1992 në kategorinë 82,5 kile, Atlanta 1996 në kategorinë 83 kile dhe në Sydney 2000 në kategorinë 85 kile, ndërsa në Lojëratë Olimpike në Athinë në vitin 2004 ai fitoi medaljen e bronzit. Ka fituar dhe tre tituj botērorē (1993, 1995 edhe 1998).
Do mbetet në histori për dy rekorde botërore që do të jetojnë përgjithmonë, sepse i ka arritur në kategorinë e 83 kg., e cila nuk ekziston më, në Lojërat Olimpike në Atlanta. Ngriti atëherë 180k. në rrokje dhe 392,5 ms në total. Ai mban rekordin botëror në rrokje në kategorinë e 85 kg, ngriti 180 kg me të cilat fitoi titullin kampion bote në Athinë më 1999. Në vitin 1992 ai fitoi vendin e tretë në Kampionatin Europian dhe mori biletën për të marrë pjesë në Lojërat Olimpike në Barcelonë. Në 1993,në Kampionatin Evropian mori vendin e tretë në 83 kile dhe në të njëjtën kohë, në Kampionatin Botëror në Melburn fitoi vëndin e parë në të njëjtën kategori.
Në kampionatin Evropian të peshëngritjes në Varshavë, maj ​​1995, fitoi tre medalje të arta në 83 kile, akoma atje ariti tre rekorde botërorë në rrokje,në hov dhe totale, ndërsa në vitin 1998 në Finlandë renditet i dyty me 377,5 kg në total. Në Lojërat Olimpike në Atlanta dhe Athinë ishte mbajtës i flamurit olimpik grek.
Për dallimet e tijë është nominuar pesë herë si atleti më i mirë i Greqisë nga gazetarëtë sportiv grek ( ΠΣΑΤ ) në vitet 1992, 1993, 1995, 1996 dhe 2000. Në mars 2005, në Stamboll, mori nga ana e Federatës Ndërkombëtare të Peshëngritjes titullin "atleti më i madhë i shekullit".
Në maj 2012, së bashku me atletin kineze të gjimnastikës Li Niig ndezi altarin në fushën Panathenaiko gjatë ceremonisë së dorëzimit të flakës olimpike në qytetin nikoqir të Londrës.
Për kontributin e tij në sportin grek ai është nderuar me "Kryqin e Artë" nga Republika Greke.
Pozicione administrative
Agjencia Anti-Doping Botërore (WADA), në nëntor 2011 e quajti ambasadorë për të luftuar dopingun në sport.
Më 2 dhjetor, 2009 në Katerini, Pieria ka themeluar klubin e parë sportiv që mban emrin "Athletic Club Dimas Pirros" i cili tashmë fillon të prodhojë kampionët në sportin e peshëngritjes.
Marshi i Pavarësisë
Marshi i Pavarësisë (turqisht: İstiklâl Marşı), i njohur si Marshi i Lirisë, është himni kombëtar i Republikës së Turqisë, zyrtarisht i adpotuar më 12 mars 1921 (2 vjet e gjysëm para themelimit të republikës më 29 tetor 1923) si një sagë muzikore motivuese për trupat që luftonin në Luftën turke për pavarësi, dhe si një himin për Republikën që ishte ende për t'u themeluar.
Pirro Dhima
Karriera politike
Në Zgjedhjet më 6 maj, 2012 Piro Dhima zgjidhet deputet me PASOK (ΠΑΣΟΚ),.
Marshi i Pavarësisë
E shkruar nga Mehmet Aqif Ersoj, dhe e kompozuar nga Osman Zeki Üngör dhe muzikanti armen Edgar Manas, ky himn ka temë dashurinë ndaj atdheut turk, lirinë dhe besimin, si dhe lavdërimin për virtytet e shpresës, përkushtimit dhe flijimit në kërkimin e lirisë, të gjitha të paraqitura përmes imazheve vizuale, prekëse dhe kinestetike, sepse këto koncepte lidhen për flamurin, shpirtin e njeriut dhe atdheun. Dorëshkrimi origjinal nga Ersoji mbart titullin Kahraman Ordumuza – "Ushtrisë sonë heroike", duke iu referuar ushtrisë së popullit turk që përfundimisht fitoi Luftën turke për pavarësisë, me tekstin që reflekton mbi flijimet e ushtarëve gjatë luftës.
Pirro Dhima
Karriera politike
Evangelos Venizellos, në fjalimin e tij deklaroi se: "Pirro me katër medalje olimpike, simbolizon Greqin që përpiqet, lufton dhe arrin. Simbolizon Greqin që duhet të ngrihet edhe të qëndroj në këmbë".
Marshi i Pavarësisë
E dukshme në këtë vepër patriotike të kësaj natyre është mungesa e përmendjes së veçorive kombëtare, pasi himni nuk përmban fjalët 'Turk' ose 'Turqi'.
Kompozimi gjithashtu është miratuar si himni kombëtar i Republikës Turke të Qipros Veriore, një shtet i panjohur ndërkombëtarisht në ishullin e Qipros që u shpall i pavarur nga komuniteti turk qipriot në vitin 1983 pas ngjarjeve të vitit 1974.
Teksti
Teksti i Marshit të Pavarësisë përfshinë një poemë të gjatë me 41 vargje. Vetëm 8 vargjet e para (me shkronja të trasha) këndohet në ceremoni zyrtare.
Kostandin Koçi
Kostandin Koçi ka lindur më 29 janar 1995, në Kavalla, nga prindër shqiptarë. Babai, Sokrati, është nga fshati Piqeras dhe nëna, majlinda, nga Saranda. Filloi të luajë pingpong në moshën 8-vjeç, që i përket klasës së dytë, ose vitit 2003. Talentin e tij e zbuloi trajneri greko-çek Perikli Stavropulos, një nga pingpongistët e shquar çekë të para disa dhjetëvjeçarëve. Kanë kaluar thuajse 4 vjet, qysh nga dita e parë e nisjes së stërvitjes së rregullt me ekipet zinxhir të Kavallës, rajoni verior i Greqisë dhe sot, Kosta ka arshivuar titujt kampion i Greqisë së Veriut, me qendër në Selanik, si dhe në kampionatin e para të rinjve, zhvilluar në 19 maj në Athinë, ka zënë vendin e tretë në takimet individuale, vendet e dyta në çiftet djem dhe vendin e dytë në konkurrimin e përzier, çiftet djalë-vajzë. I pyetur për ëndrrën dhe dëshirën e tij, se deri ku duhet të arrijë si sportist, thotë se “dua të bëhem lojtar kampion, pjesëtar i skuadrës kombëtare të Greqisë dhe nëse do të më kërkojë Shqipëria ta përfaqësoj, do të kisha shumë dëshirë të vishja uniformën kuq e zi. Kjo është ëndrra ime”. Mësimet në shkollë i merr në gjuhën helene, por flet shumë mirë shqipen, gjë që e quan meritë të prindërve dhe vëllait më të rritur. Sot gjendet para “dilemës” të vazhdojë pingpongun, apo të hyjë në shkollën sportive, pasi e kanë kërkuar edhe skuadrat e para të rinjve në atletikë, basketboll, volejboll, ku premton për rezultate të nivelit të lartë.
Kantoni Aulnay-sous-Bois-Sud
Kantoni Aulnay-sous-Bois-Sud (frëngjisht: Canton d'Aulnay-sous-Bois-Sud) është një kanton në departamentin Seine-Saint-Denis, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Aulnay-sous-Bois. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 27054 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Aulnay-sous-Bois-Sud aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Kantoni Castifao-Morosaglia
Përbërja aktuale
Kantoni Castifao-Morosaglia aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Ndërtesa e Bankës Qendrore të Kosovës
djathtas|parapamje| Pamje e ndërtesës. Objekti i Bankës Qendrore të Kosovës ndodhet në kryeqytetin e Kosovës, Prishtinë, në rrugën Garibaldi, afër Hotel Grand Prishtina.
Historia
Objekti i Bankës Qëndrore të Kosovës u ndërtua në vitet 1970 si selia e Zyrës Rajonale për Kontrollin Financiar (SDK), projekti përfundoi në vitin 1976 dhe puna ndërtimore filloi jo shumë kohë më vonë. Është projektuar nga arkitekti i Sarajevës Halid Muhasilovi për zyrën e projektit Dom, e cila ka projektuar edhe Pallatin e Rinisë dhe Sporteve, një nga ndërtesat ikonë të kryeqytetit të Kosovës. Një vend ishte rezervuar për ndërtesën e bankës në zonën e qendrës moderne të qytetit të sapokrijuar, e vendosur në jugperëndim të qendrës historike të Prishtinës, ku fillimisht ishte vendosur pazari turk. Ndërtesa trekatëshe me planimetri drejtkëndore është projektuar nga Muhasilović me një fasadë të ndarë në mënyrë të habitshme, ku kati përdhes dhe kati i parë janë të lidhura optikisht. Kati i dytë dhe i tretë formojnë njësi unike vizualisht të ndara nga një sfond i bardhë. Bie në sy edhe shkallët, të vendosura në skajet e ndërtesës, të cilat krijojnë përshtypjen e kolonave masive që mbështesin të gjithë ndërtesën.
Pas shpalljes së pavarësisë së Kosovës në vitin 2008, Banka Qendrore e Kosovës u krijua nga Kuvendi i Kosovës në bazë të Ligjit 03/L-209, i cili u krijua nga transformimi i institucionit origjinal që ishte vendosur në këtë ndërtesë.
Literatura
Arbër I. Sadiki: Arkitektura e objekteve publike në Prishtinë në periudhën 1945-1990: Faktorët social dhe të projektimit
Fjalimi i At Gjergj Fishtës në Konferencën e Paqes (1919)
thumb|[[Gjergj Fishta në Paris]] Prej brigjeve gjëmuese të Euksinit e deri në borën e amshueshme të Alpeve Julie ; prej brigjeve bubulluese të Ekrakeraunve e deri ndër karma të thepisuna të Karpateve, ende të rime me gjak njeriu, në ato shekuj të kaluem, banonte ajo familja e madhe trako-ilire, në namë e në za në histori të fiseve dhe të kombeve.
Sot kjo familje asht shue. Marrë përbri prej tallazeve të luftave të gjata e të pandame, ajo u përpi dhe u zhduk përbrenda gërmazave të pangishëm të vorbujve te historisë, e kështu nuk mundi ma, ç’më atë ditë kur Gentiusi, mbreti i mbramë i Ilirëve, më 168 para Krishtit, ndriti triumfin e Lucë Emil Palit për me pa diellin e majes së lumnisë së vet të hershme.
Porse, si të thuesh, si nji shkatërrinë e dhimbshme anijeje të mbytun në det, prej humbjes së kësaj familjeje trako-ilire, sot, atje ndërmjet Thesalisë dhe Malit të Zi, prej brigjeve lindore të Adriatikut e deri në bregore të Vardarit, shpëtoi gjallë nji grusht njerëzish, të cilët kishin zanë vend ose mbas mburojes së disa maleve titanike, ose nën hijen e kandshme të disa fushave pjellore dhe plot jetë, banesë e përmallshme e hyjnive të moshës përrallëzore. Ata u banë ballë me fuqi kurrë të përkulshme të shpirtit të vet bujar, qoftë thellimeve të furive të shekujve, qoftë edhe padrejtësisë së hipokrizisë njerëzore. Të stolisun me nji forcë të jashtzakonshme qëndrese, ende këta e flasin atë gjuhë të të Parëve të vet ma të hershëm; ende e ruejn të pandryshueshëm karakterin e hekurt e fisnik të stërgjyshëve të vet dhe sot ata gjithnji e punojnë shi atë tokë të cilën e punuen të parët e tyne prehistorikë.
Ky popull asht bash ai populli i vogël shqiptar, aq pak i njohun dhe aq zi i gjykuem në Europë. I vjetër sa fosilet, sa stalaktitat e shpellave jehuese të maleve të veta vigane, dhe i lindun të thuesh prej vetë rrenjeve të vjetra, ai asht sot zot autokton i pakundershtueshëm i tokave të veta.
Po qe se përnjimend parimi i autodeterminacionit asht marrë prej Konferencës së Paqes si karakter themelor për trajtimin e shteteve si dhe përcaktimin e kufijve të tyne, e drejta e lypë që Shqipnia të qitet shtet më vete përmbrenda kufijve të vet etnikë dhe gjeografikë. Por çka se, simbas teorisë wilsonjane (të Presidentit amerikan Willson) për me mundë nji popull me u sundue në vetvete, përpos kombësisë, duhet të mirret para sysh edhe ndërgjegja e tij kombëtare. Tashti, për në qoftë se si ndërgjegje kombëtare duhet të kuptohet ndjesia për liri si edhe ai dëshir që mund të ketë nji popull për t’u zhdrivillue në vetvete, gjithnji përmbrenda qarkut të forcave të veta, unë them se edhe në këtë pikpamje Konferenca duhet t’ia njohë Shqipnisë pamvarësinë si dhe sovranitetin e vet. E njimend, e po thomëni, cili popull në Ballkan ka ndjesi ma të thella për lirinë e vet sesa populli shqiptar ?
Kaluen po pushtuesit mbi Shqipni, por nuk qenë kurrë zotnuesa mbi shqiptarë. Ashtu si ai cubi, i cili hyn tinës dhe me trathti në shtëpinë e qytetarit të paqtë e, si shtjen mbrenë drojen dhe pshtjellimin, del jashtë pa mundun kurrë me thanë se ka sundue aty mbrendë: njashtu hynë pushtuesit e huej në Shqipni pa mujtë kurrë me i shtrue dhe me i zotnue shqiptarët. E mos kujtoni, zotni, se unë këtu jam tuj ju thanë sende të cilat mos t’i kenë vu re edhe shkrimtarë të huej me vlerë. Kështu, fjala vjen, e ndritshmja Miss Durham, thotë në nji libër të vetin mbi Shqipni :
Për lirinë e vet, zotni, shqiptari ban fli shpinë, tokën dhe mjerisht edhe besimin. Fakti veç që shqiptari në mes të sa ndollive dhe te papriturave politike e për nji periudhë kaq të gjatë shekujsh, ka mbrrijtë me e ruejt gjuhën, doket dhe karakterin e vet kombëtar, - dhe këtë jo vetëm në Shqipni, por edhe jashtë kufijve të sajë, - kjo difton çiltas se ai asht dhe don të mbesë shqiptar. E gjithë kjo ngjet sepse ndërgjegja kombëtare ka lëshue rrajë të thella në shpirt të tij. Por ma mirë se kurrkund njeti, dashunia e popullit shqiptar për liri dhe pamvarësi kombëtare, duket në faqet e historisë, për të cilën mundemi me thanë se asht e endun vetëm prej luftash për liri e pavarësi. Unë këtu, për mos me e vu fort në provë durimin e Zotnisë suej, po ju përmend vetëm punët e mëdha, që ndërgjegja kombëtare e këti populli, kreu që prej të XV qindvjetë e mbrapa.
Botën mbarë në zi do ta mbështillte. - Të flegruem droje shuejtën zanin mbretnitë e Europës. Kur qe, mbi kep të Krujës titanike, po del nji hije burri, vetullat ngërthye si dy hulli rrufeje, me dy sy zjarmi e nji mjekër të thinjtë, e cila shtëllungë gjatë nofullës i derdhej, si ajo mjegulla rreth nji shkëmbu të thepisun. Mbi krye trishtueshëm flakë i shkëlqen tarogëza përkrenarja me brirë që tmerrshëm kah i vezullon nën rreze të diellit, kometë zharitëse danë ndër sytë e armikut. Ai asht fatosi i ndimun Gjergj Kastrioti, i madhi Gjergj Kastrioti, Skanderbegu. Me flamurin kuq e zi shpalosun përpara, poshtë rrëmoreve të maleve të thepisuna, stuhi bore prej ndonji kulmi të rrëmbyeshëm, vërsulen vetëtimthi mbi formacionet e turqve, të cilët, prej së largu tuj ua pa hovin, thonë se kulshedra me dragoj po u turret.
Por mundet ndokush me më thanë se Skanderbegu këto lufta i ka ba për qëllime fetare, dhe jo i shtymë prej nji ndërgjegjeje kombëtare, pra për me i dalë zot lirisë dhe pamvarësisë së vendit të vet.
Valleta
VALLETA eshte kryeqyteti i Maltes.Ajo ndodhet ne pjesen lindore qendrore te ishullit te Maltes I cili ka nje popullsi prej 6315. Valleta permban ndertesa te shek. te 16-te, te ndertuara gjate sundimit te kaloresit te Shen Xhon te Jeruzalemit. Qyteti është në thelb barok në karakter, me elemente të manerist, Neo-klasike dhe arkitekturës moderne në fushat e zgjedhura. Qyteti i Vallettes u njoh zyrtarisht si pjese e Trashëgimisë Botërore nga UNESCO në vitin 1980. Qytetit është emëruar për nder te Zhan de la Valette Parisot, i cili kontriboi në mbrojtjen e ishullit nga një pushtimit otoman në 1565. Emri zyrtar i eshte dhënë nga Urdheri i Shën Gjonit. Histori Qyteti e ka historine e tij te hershme paralele me ate te Maltes. Menjehere pas rrethimit te Maltes te vitit 1565 Rendi vendosi te gjente nje qytet te ri ne gadishullin Xiberas per te perforcuar Rendin e Maltes. Themeli I Valettes eshte hedhur nga Mjeshtri i madh i Rendit te Shën Gjonit, Zhan Parisot de la Valette më 28 mars 1566. La Valette ka vendosur gurin e parë në Zoja e fitores se Kishës. Grand Master La Valette vdiq më 21 gusht 1568 në moshën 74-vjecare.Ai kurrë nuk e pa kompletimin e qytetit të tij. Francesco Laparelli ishte projektuesi i qytetit dhe plani i tij u largua nga arkitektura mesjetare malteze, me rrugët dredha-dredha të ekspozuara të parregullt. Ai synonte nje forme te re në një rrjete drejtkëndëshe, dhe pa ndonjë collacchio (zonë të kufizuar për ndërtesat e rëndësishme). Rrugët ishin projektuar të gjera dhe të drejta, duke filluar nga qendra nga porta e qytetit dhe duke i dhënë fund në Fort Saint Elmo pamje Mesdheut; Disa bastione janë ndërtuar 153 feet (47 m) te gjatë. arkitekti maltez Gerolamo Cassar ishte përgjegjës për një numër të ndërtesave. Pas largimit të kalorësise dhe okupimit të shkurtër frëng, ndërtimi i projekteve në Valeta u rifillua nën sundimin britanik. Bastisje naziste dhe fashiste e ajrit gjatë Luftës së Dytë Botërore ka shkaktuar shkatërrimin e shumë ndertesave. Royal Opera House, ndërtuar në hyrje të qytetit në shekullin e 19, ishte një prej ndërtesave qe humbi ndaj sulmeve. Ne vitin 1980 olimpiada e 24 e shahut u zhvillua ne Valletta.
Gjeografi Gadishulli i Vallettes ka dy porte natyrore, Marsamxett dhe Grand Harbour. Grand Harbour është porti kryesor i Maltës. Një lundrim-terminal astar ndodhet përgjatë pendës se vjetër të Waterfront Valletta qe Mjeshtri i madh i Manuel Pinto de Fonseca kishte ndertuar.