cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia e Taekwondo-së në Shqipëri
Viti 2016
Në 9 – 10 janar organizohet seminari Europian për instruktor dhe mjeshtra në Znojmo, REPUBLIKA CEKE. Ky seminar i rëndësishëm drejtohet nga Grandmater Trevor NICHOLL S. Nga Federata Shqiptare mori pjesë Mjeshtër Ndërkombëtar Bujar-ARI CAUSHI (VI-Dan). Seminari ishte efikas dhe shumë i rëndësishëm për teknikat agoniste si dhe për stabilitetin e mësimdhënies në Taekwondo.
Në 5 Shkurt organizohet festa e 21-vjetorit të formimit të Federatës Shqiptare Taekwondo I.T.F, gjithashtu zhvillohen testimet e Brezave të Zinj në Tiranë. Sportistët e testuar për instruktor Brezi i Zi I-Dan ishte: Klajdi TORO ndërsa sportistë të testuar për Brez i Zi II-Dan ishin: Dorian POTKA dhe Muhamet PUSHAJ si dhe për Brezin e Zi III-Dan Manuel GAXHJA.
Në 13 mars zhvillohet Seminar Kombëtar teknik dhe organizativ në Shkodër. Ky seminar u organizua nga: palestra “Shqipnia”, instruktori i ekipit të Shkodrës Zefi HILA dhe u drejtua nga mjeshtër ndërkombëtar Bujar-Ari CAUSHI Brez i Zi VI Dan. Në këtë aktivitet morën pjesë 45 anëtarë nga 22 ekipe mbarëkombëtare, të cilët arritën të përfitonin njohuri maksimale për rolet si: trajner, gjyqtar dhe instruktor të Federatës Shqiptare Taekwondo I.T.F..
Në 15 maj u zhvillua Kupa e 21 e Republikës në Kucovë. Në këtë aktivitet morën pjesë 220 sportistë të moshave nga 5-55 vjec femra dhe meshkuj përbërës të 23 ekipeve Kombëtare. Sportistët pjesëmarres u përballën në garat e teknikave të mëposhtme: Ushtrime, Dyluftime, Teknikë Speciale dhe Teknika e Forcës. Drejtuesit e komisioneve të Federatës, Mjeshtër Ndërkombëtar Bujar-ARI CAUSHI(Brez i Zi VI-Dan), Mjeshtër Ndërkombëtar Ardjan CAUSHI(Brez i Zi V-Dan) dhe instruktor Andon PAPAJORGJIU(Brez i Zi III-Dan) bashkëpunuan në grup me sukses për organizimin e Kupës së 21 të Republikës. Sportistët kampionë të kategorive: Arber HAJDINI, Geralda HOXHA, Egi XHAFA, Bruno PAPAJORGJIU, Elijet SHAHOLLI, Sabjan KUQARI, Ermal KAPRI, Kristi PASHKO. Renditja e skuadrave në këtë aktivitet rezultoi: Skuadra Kampione “Ari Master Academy” Tiranë, Skuadra nën-Kampione “Rimi Sport Academy” Vlorë, në vend të tretë me barazim pikësh “Adi KWAN” Tiranë dhe “Akademia e Arteve Marciale Korçë”. Ky aktivitet u mbështet nga sponsorat tanë: Bashkia e qytetit Kucove, ARB Security dhe Kompleksi “OSLO” Vlorë.
Shëtitje turistike nëpër fshatrat e rrethit të Tiranës : Komuna Dajt
Shëtitje turistike nëpër fshatrat e rrethit të Tiranës : Komuna Dajt libër me autor Skënder Farka dhe Loredan Bubani (red.). Botuar në Tiranë nga "Ilar", në vitin 2012.
Geneta e Kepit
Geneta e Kepit  ( Genetta tigrina), e njohur gjithashtu si genet njollë-madh i Afrikës së Jugut , është një lloji endemik genete e Republikës Jugafrikane. Meqenëse është e zakonshme dhe nuk kërcënohet, ajo renditet si shqetësimi më i vogël në listën e kuqe të IUCN. Ashtu si genetat e tjera, ajo është një kafshë nate dhe arbërore , duke preferuar të jetojë në zonat bregdetare të pyjeve, për sa kohë që këto nuk janë zona kënetore.
Karakteristikat
Geneta e Kepit është gri hiri me njolla të çrregullta kafe dhe një shirit i zi përgjatë shtyllës kurrizore. Fytyra e saj është e bardhë, dhe ka njolla të bardha poshtë syrit. Veshët e saj janë gri. Bishti i saj është i zi dhe i bardhë me një majë të zezë. Disa individë që jetojnë në zona me më shumë se 375 mm reshje vjetore janë më të errët se individët nga zonat më të thata.
Matjet e meshkujve të rritur variojnë nga 460 deri në 580 mm nga koka deri tek trupi me një bisht të gjatë 390 deri 459 mm dhe një peshë prej 1.6 deri në 2.1 kg. Femrat e rritura variojnë nga 427 deri në 560 mm në kokë dhe trup me 385 deri 432 mm me një bisht të gjatë dhe peshë prej 1.36 deri 1.870 kg.
Si të gjithë genetat, ajo ka gjëndra muskulare dhe qese anale.
Ai ndryshon nga genetat e tjera nga një kreshtë e shkurtër dorsale dhe këmbët e pasme me njolloa të dobëta, të cilat janë të errëta në pjesën e prapme.
Ekologjia dhe sjellja
Geneta e Kepit janë regjistruar të vetmuara, dhe kryesisht lëvizin natën. Gjatë ditës, ata pushojnë në pemë të larta mbi tokë. Ata janë të dy tokësorë dhe arborë, por gjuajnë dhe ushqehen në tokë. Ata shënojnë duke depozituar një sekrecion nga pjesa anale. Nuk dihet nëse ato janë territoriale.
Geneta e Kepit bëhen aktive pas errësirës për të kërkuar gjahun. Duke kombinuar shpejtësinë dhe fshehtësinë, ata tërhiqen përpara në një mënyrë të pakapshme, të thyer nga pauza të shkurtra. Ata zhurmojnë dhe rriten në situata stresuese. Komunikimi olfaktor ka shumë të ngjarë të jetë shumë i rëndësishëm në jetën e genetave të Kepit, mjedisit të tyre shoqëror dhe ciklit jetësor. Kur ecin nëpër degë, ato qëndrojnë të ulëta dhe anash rrëshqasin me këmbë, në mënyrë që çdo gabim të jetë lehtësisht i korrigjueshëm.
Ekologjia
Geneta e Kepit ushqehen kryesisht me brejtës të tillë si minjtë vlei afrikanë, minjtë shkëmborë , minjtë dhe zogjtë. Gjithashtu farat, gjethet dhe bari u gjetën në stomakun e tyre, si dhe brumbujt, karkaleca dhe termitet. Ata e gjejnë pjesën më të madhe të gjahut të tyre në shkurre të ulëta dhe mbeturina gjethesh, duke përfshirë shumë llojesh brejtësish. Ata konsiderohen gjithçkangrënës, pasi ato gjithashtu kapin dhe ushqehen me insekte, merimangat, akrepat dhe peshqit në plazh. Ushqimi i barit mund të ndihmojë tretjen, largimin e flokëve në zorrë, të shkaktojë të vjella për të hequr qafe toksina të gëlltitura, lehtësimin e inflamacionit në fyt dhe acarimin e stomakut. Zogjtë duket se nuk janë të pjesë në dietën e tyre.
Riprodhimi
Geneta e Kepit me sa duket riprodhohet gjatë muajve të ngrohtë të verës. Femrat shtatzëna janë vërejtur në shtator deri në nëntor. Dy të rinj peshonin 70 g gjatë lindjes.
Një çift i mbarështuar në robëri kishte rregullisht dy të rinjë në një pjellë. Periudha e shtatzanisë zgjat rreth 70 ditë. Femrat bëjnë fole në pemë, në vrima ose midis gurëve. Të rinjtë hapin sytë 10 ditë pas lindjes, dhëmbët e tyre të qenit prishen në moshën katër javësh. Ata largohen rreth 2.5 muajsh dhe gjuajnë vetë kur janë rreth shtatë muajsh.
Geneta e Kepit në robëri jeton për 15 vjet.
Kërcënimet
djathtas|parapamje|Geneta e Kepit në robëri Geneta e Kepit nuk përballen me kërcënime të mëdha. Ndërsa ndonjëherë vrasin shpendët, ata vriten në hakmarrje nga fermerët.
Ruatja
Geneta e Kepit është regjistruar në dhjetëra zona të mbrojtura. Rezervat e jashtme ato janë të pambrojtura dhe nuk janë të listuara në Librin e të Dhënave të Kuqe të Afrikës së Jugut dhe në ndonjë shtojcë të CITES.
Masahiro Ando
(lindur më 2 Prill 1972) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Flladi i Tetorit : frymëzime nga lufta për çlirimin e Tiranës
Flladi i Tetorit : frymëzime nga lufta për çlirimin e Tiranës libër me autor Kolë Jakova. Botuar në Tiranë nga Ndërmarrja Shtetërore e Botimeve, në vitin 1956. Faqe 64.
Gjuha etruske
Gjuha etruske ishte gjuha e folur dhe e shkruar e qytetërimit etrusk, në Itali, në rajonin e lashtë të Etrurisë (Toskana moderne plus Umbria perëndimore dhe Latiumi i veriut) dhe në pjesë të Campania, Lombardia, Veneto, dhe Emilia-Romagna, ku Etruskët u zhvendosën më vonë nga Gallia. Etruskët ndikuan në latinisht, por në fund u zëvendësua plotësisht nga ai. Etruskët kanë lënë rreth 13.000 mbishkrime që janë gjetur deri më tani, vetëm një pakicë e vogël e të cilave janë me gjatësi të konsiderueshme, disa mbishkrime dygjuhësore me tekste edhe në latinisht, greqisht, fenikas dhe disa duzina fjalëkalimesh, si emri Roma nga Ruma etruskane), por ndikimi i etruskëve ishte i rëndësishëm. parapamje E dëshmuar nga 700 para Krishtit deri në vitin 50, lidhja e etruskëve me gjuhët e tjera ka qenë burim i spekulimeve dhe studimeve të gjata, me të cilat ndonjëherë përmendet si një gjuhë e izoluar, një nga gjuhët tyrseniane dhe një numër tjetër mundësi të njohura. Gramatikisht, gjuha është agglutinuese, me emra dhe folje që tregojnë mbaresa të përkulura dhe flakë në disa raste. Nouns tregojnë katër raste, njëjës dhe numra shumës, dhe gjinitë mashkullore dhe femërore. Fonologjikisht, etruskët duken të pakomplikuar, me një sistem me katër zanore dhe një kontrast të dukshëm midis ndalimeve të aspiratuara dhe të papunuara. Gjuha tregon ndryshimin fonetik me kalimin e kohës, me humbjen dhe pastaj rivendosjen e zanoreve të brendshëm të fjalës për shkak të efektit të forcës së fortë etruskane-fillestare.
Feja etruske ndikoi në atë të romakëve dhe shumë nga pak objekte të mbijetuara të gjuhës etruske janë të një rëndësie votive ose fetare. Etruskët u shkruan në një alfabet që rrjedh nga alfabeti grek; ky alfabet ishte burimi i alfabetit latin. Gjithashtu, gjuha etruske besohet të jetë burim i disa fjalëve të rëndësishme kulturore të Evropës Perëndimore, siç janë 'ushtria' dhe 'populli', të cilat nuk kanë rrënjë indo-evropiane.
Historia e shkrim-leximit etrusk
parapamje|majtas|Vizatimi i mbishkrimeve në Mëlçinë e Piacenzës Shkrim-leximi etrusk ishte i përhapur mbi brigjet e Mesdheut, siç dëshmohet nga rreth 13,000 mbishkrime (dedikime, epitete, etj.), Më të shkurtra, por disa me gjatësi të konsiderueshme. Ato datojnë rreth vitit 700 pes.
Etruskët kishin një literaturë të pasur, siç vërehet nga autorë latine. Livy dhe Ciceroni ishin të dy të vetëdijshëm se ritet fetare shumë të specializuara etruske u kodifikuan në disa grupe librash të shkruara në etrusk sipas titullit të përgjithshëm latin Etrusca Disciplina. Libri Haruspicini merrej me parardhjen nga zorret e kafshës së sakrifikuar, ndërsa Libri Fulgurales shpjegoi artin e paragjykimit duke vëzhguar vetëtimat. Një grup i tretë, Libri Rituales, mund të ketë dhënë një çelës për qytetërimin etrusk: fushëveprimi i tij më i gjerë përqafoi standardet etruske të jetës shoqërore dhe politike, si dhe praktikat rituale. Sipas shkrimtarit latine të shekullit të 4 Maurus Servius Honoratus, ekzistonte një grup i katërt i librave etruske; që kanë të bëjnë me perënditë e kafshëve, por nuk ka gjasa që çdo dijetar që jeton në atë epokë mund të ketë lexuar etruskisht. Megjithatë, vetëm një libër (në krahasim me mbishkrimin), Liber Linteus, mbijetoi, dhe vetëm për shkak se liri në të cilin ishte shkruar është përdorur si mbështjellës mumie. Nga viti 100 AD, etruskët u zëvendësuan nga latinishtja. Rreth 180, autori latin Aulus Gellius përmend etruskën së bashku me gjuhën Gaulish në një anekdotë.
Në kohën e zhdukjes së saj, vetëm disa romakë të arsimuar me interesa antikuare, si Marcus Terentius Varro, mund të lexonin tekstet etruske. Personi i fundit i njohur për të qenë në gjendje të lexonte etruskët ishte perandori romak Claudius (10 pes - 54 pas Krishtit), i cili shkroi një traktat në 20 vëllime në etruskisht, të quajtur Tyrrenikà (tani i humbur), dhe përpiloi një fjalor (gjithashtu të humbur) duke intervistuar rustikët e fundit të moshuar që ende flisnin gjuhën. Plutia Urgulanilla, gruaja e parë e perandorit, ishte etruskë.
Etruskët kishin një ndikim në latinisht, si disa dhjetra fjalë etruskë dhe emrat u huazuan nga romakët, disa prej të cilave mbesin në gjuhë moderne, ndër të cilat ndoshta columna "columnna", voltur "supë", tuba "trumpet", vagina " ", populus" njerëz ".
Kota Yoshihara
(lindur më 2 Shkurt 1978) është një ish-futbollist japonez.
Ymer Distafa, pishtar i arsimit në zonën e Shëngjergjit dhe Qarkun e Tiranës dhe veprimtar i shquar shoqëror
Ymer Distafa, pishtar i arsimit në zonën e Shëngjergjit dhe Qarkun e Tiranës dhe veprimtar i shquar shoqëror libër me autor Halit Y. Distafa dhe Naim Distafa (red.). Botuar në Tiranë nga "Albpaper", në vitin 2012. Faqe 400.
Hail
Hail (Arabisht: حائل) është qytet në veri-perëndim të Arabisë Saudite.
Historia
Qyteti i Hailit ishte kryeqyteti i emiratit të Xhebel Shamirit prej vitit 1836 deri në pushtimin sauditë më 1921. Emirati u udhëhoq nga monarkia e dinastisë Rashidi. Emiri i parë, Abdullah bin Rashidi morri fuqinë me vëllaun e tij emirin Omar dhe djemtë e Xhabarit.
Abdullah bin Rashid vazhdoi ndërtimin e Pallatit Barzan në Hail, i cili ishte nisur nga Muhammed Ibn Aliu. Pas vdekjes së Abdullah bin Rashidit (më 1847 ose 1848), djali dhe pasuesi i tij, Talali (ose Telali), përfunduan pallatin.
Gjatë periudhës së El Rashidit shumë udhëtarë të huaj vizituan Hailin dhe emrat e Rashidit dhe i përshkruan përshtypjet e tyre në revista dhe libra të ndryshëm, përfshirë ato të Georg August Wallin (1854), Gifford Palgrave (1865), Anne Blunt (1881), Charles Montagu Doughty (1888) dhe Gertrude Bell (1914).
Emiri i fundit El Rashid u rrëzua nga pushteti nga Abdulaziz El Saudi në vitin 1921. Ibn Saudi jepi urdhër që ta shkatërrojnë pallatin Barzan dhe poashtu urdhëroi udhëheqësit El Rashidi dhe El Sabhan që të zhvendosen prej Hailit në Riad dhe ai caktoi një person nga familjet e përmendura, si emiri i përkohshëm "Princi Ibrahimm bin Salem El Sabhan", për të siguruar besnikërinë e popullit Hail dhe Shammar.
Sot Haili është qendra e programit bujqësor të Arabisë Saudite dhe shumica e kulturave të grurit të mbretërisë vijnë nga zona që rrethon qytetin. Ka gjithashtu një numër të fermave të qumështit për prodhimin e produkteve të qumështit në afërsi të qytetit.
Klima
Hail ka një klimë kontinentale shkretëtirë me verë të nxehtë dhe dimra të ftohtë. Qyteti ka klimë disi më të butë se sa qytetet e tjera saudite për shkak të lartësisë së saj më të lartë.
Transporti
Hail ndodhet në autostradat 65,700 dhe 400 dhe lidhet me 3 autostrada kryesore, Medina, Burejde dhe Sakakah, që lidh Hailin me kufijtë veriore të Arabisë Saudite dhe mbretërisë së Jordanisë.
Lamborghini Aventador
parapamje|Lamborghini Aventador LP 700-4. Lamborghini Aventador është një makinë sportive me motor të mesëm e prodhuar nga prodhuesi italian i automobilave Lamborghini. Në përputhje me traditën e Lamborghini, Aventador është emëruar pas një demi luftarak spanjoll që luftoi në Zaragoza, Aragón, më 1993. Aventador është pasardhësi i Murcielago dhe është bërë me dorë në Sant'Agata Bolognese, Itali.
Historia
Aventador u lançua më 28 shkurt 2011 në Motor Show në Gjenevë, pesë muaj pas zbulimit të tij fillestar në Sant'Agata Bolognese, automjeti, i koduar nga brenda LB834, ishte projektuar për të zëvendësuar Murciélago-n e atëhershme dekade si modeli i ri kryesor.
Menjëherë pas zbulimit të Aventador-it, Lamborghini njoftoi se kishte shitur 12 makina, me dërgesat që fillonin në gjysmën e dytë të 2011. Deri në mars 2016, Lamborghini kishte ndërtuar 5,000 Aventadorë. Ata janë disa nga Lamborghini më të shitur.
Universiteti i Salamankës
parapamje|Biblioteka e vjetër e Universitetit të Salamankës. Universiteti i Salamankës (Spanjisht: Universidad de Salamanca) është një institucion i arsimit të lartë spanjoll, i vendosur në qytetin e Salamanca, në komunitetin autonom të Castile dhe Leon. Ajo u themelua në 1218 nga mbreti Alfonso IX. Është universiteti më i vjetër në botën hispanike dhe një nga më të vjetrit në botë në funksionim të vazhdueshëm. Ka mbi 30,000 studentë nga 50 kombësi të ndryshme.
= Shiko edhe =
Artix, Ariège
Artix është një komunë në Francë. Artix bën pjesë në departamentin Ariège të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 118 banorë dhe sipërfaqe 7.35 km².
Universiteti i Salamankës
= Referime =
Pourron
Pourron është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Lidhje të jashtme
Pourron Pourron
Geneta me njolla të ndryshkura
Geneta me njolla të ndryshkura ( Genetta maculata), është një genet që është shpërndarë gjerësisht në Afrikën sub-Sahariane. Konsiderohet si e zakonshme dhe për këtë arsye renditet si shqetësimi më i vogël në listën e kuqe të IUCN.
Karakteristika
Geneta me njolla të ndryshkura është gri në të bardhë, të zbehtë me ngjyrë të verdhë me pika të errëta dhe një linjë të vazhdueshme të errët përgjatë shpinës. Pikat e dy rreshtave të sipërme dorsale janë të rrumbullakëta ose katrore, kafe në qendër dhe të errëta jashtë. Në gjatësinë kokë-trup ajo varion nga 42 në 52 cm. Bishti i gjatë 40 deri 53 cm është i mbështjellë dhe ka një majë të errët. Këmbët e saj janë me të njëjtën ngjyrë si gëzofi. Peshon nga 1.3 në 3 kg.
Taksonomia
Në vitin 1830, John Edward Grey përshkroi për herë të parë një genet me njolla të ndryshkur duke përdorur emrin Viverra maculata bazuar në një ekzemplar zoologjik që jetonte në Kullën e Londrës. Në shekujt 19 dhe 20, disa taksonomist propozuar llojet dhe nënllojet për mostrat e marra nga muzeumet e historisë natyrore
Universiteti i Padovës
parapamje|Universiteti strehon teatrin më të vjetër anatomik të përhershëm të mbijetuar në Evropë, që daton nga viti 1595. Universiteti i Padovës (italisht: Università degli Studi di Padova, UNIPD) është një universitet italian i vendosur në qytetin e Padovës, rajoni i Venetos, Italia veriore. Universiteti i Padovës u themelua në vitin 1222 nga një grup studentësh dhe mësuesish nga Bolonja. Padova është universiteti i 2të më i vjetër në Itali dhe universiteti i 5të më i vjetër në botë i mbijetuar. Në vitin 2010, universiteti kishte rreth 65,000 studentë. Në vitin 2021, ai u rendit i dyti "universiteti më i mirë" midis institucioneve italiane të arsimit të lartë me më shumë se 40,000 studentë sipas institutit Censis, dhe ndër 200 universitetet më të mira në botë sipas ARWU.
Geneta e zakonshme
Geneta e zakonshme ( Genetta genetta) është një viverrid i vogël vendas në Afrikë që u fut në Evropën jugperëndimore dhe në ishujt Balearik. Ёshtë shpërndarë gjerësisht në veri të Saharasë, në zonat e savanave në jug të Saharasë deri në Afrikën Jugore dhe përgjatë bregdetit të Arabisë , Jemenit dhe Omanit. Ёshtë renditur si lloji jo i rrezikuar në listën e kuqe të IUCN.
Karakteristikat
parapamje|Kafka e genetës së zakonshme Geneta e zakonshme ka një trup të hollë e ngjashme me macen, një kokë të vogël me një surrat të theksuar, veshë të mëdhenj ovale, sy të mëdhenj dhe mustaqe të zhvilluara mirë deri 7 cm në gjatësi. Këmbët e saj janë të shkurtra, e ngjashme si macet dhe kthetra gjysmë të tërheqme. Gëzofi i saj është i dendur dhe i butë, dhe pallto është gri i zbehtë, me shenja të shumta të zeza. Pjesa e pasme dhe krahët janë të njollosura me rreth pesë rreshta me pika të zeza, dhe një shirit i gjatë i zi shkon përgjatë mesit të shpinës nga shpatullat deri në gunga. Në ballë ka edhe një shirit të zi, dhe copëza të errëta poshtë syve, të cilat kompensohen kundër leshit të bardhë të mjekrës dhe fytit. Bishti është me shirita, me tetë deri në trembëdhjetë unaza përgjatë gjatësisë së tij. Trupi i tij është i gjatë 43 deri 55 cm me një bisht me madhësi 33 deri 52 cm. Meshkujt peshojnë mesatarisht 2 kg. Ka një kreshtë me flokë në shpatulla deri në bazën e bishtit, një majë bishti të bardhë dhe këmbë të zeza të pasme.
Gama dhe habitati
Ёshtë e zakonshme në Marok dhe Algjeri,  por e rrallë në Libi , Egjipt dhe Zambia. Në Afrikën e Jugut, është e zakonshme në KwaZulu-Natal -perëndimore ,  në Provincën e Kepit , dhe në Parkun Kombëtar QwaQwa në provincën e Shtetit të Lirë.
Preferon të jetojë në zona me bimësi të dendur, të tilla si shkurre dhe pyje me gjelbërim të përhershëm. Si vende pushimi përdor pemë me gjeth të dendur. Në zonat veriore, preferon lartësi të ulëta me temperatura të larta dhe reshje të ulta. Në Parkun Manzanares në Spanjën qendrore, jeton më së shumti në zona me lartësi prej 1,000–1.200 m me shumë shkëmbinj dhe shkurre. Ajo toleron afërsinë me vendbanimet.
Geneta e zakonshme dhe miu i drurit ndajnë të njëjtat habitate dhe nyje, konkretisht pyjet mesdhetare.
Në savanën Lindore të Sudanit, ajo u regjistrua në kompleksin ndërkufitar të zonave të mbrojtura Dinder - Alatash gjatë sondazheve ndërmjet 2015 dhe 2018. Në Etiopinë veriore, ajo u regjistrua në rrethin malor Degua Tembien.
Ekologjia dhe sjellja
Geneta e zakonshme jeton vetëm. Të rriturit janë kafshë nate dhe krepuskular, me nivelet më të larta të aktivitetit të tyre pas perëndimit të diellit dhe vetëm para lindjes së diellit; të miturit mund të jenë aktivë gjatë ditës. Ata pushojnë gjatë ditës në pemë të zbrazëta ose në mes të trashë, dhe shpesh përdorin të njëjtat vende pushimi. Në Spanjën jugore, individë të rritur zënë mesatarisht shtëpitë prej rreth 7.8 km2 .Gama e meshkujve dhe femrave mbivendosen, por ato të anëtarëve të të njëjtit seks nuk e bëjnë. Në Spanjën veriore, vargu i shtëpive prej tre femrash shkonin nga 2.1 to 10.2 km2.
Gjatë një studimi në Spanjën verilindore, meshkujt janë zbuluar të jenë më aktivë se femrat gjatë natës për shkak të madhësisë së tyre më të madhe, gjë që tregon se meshkujt kanë kërkesa më të mëdha energjie për të kënaqur nevojat e tyre fiziologjike. Femrat zakonisht peshojnë më pak, dhe ato janë zbuluar se janë më pak aktive në përgjithësi. Sipërfaqja e shtëpive të femrave është gjithashtu më e vogël se ajo e meshkujve. Meshkujt kishin një mesatare vjetore të shtëpive prej 113 ha (280 hektarë), dhe femra 72 ha (180 hektarë). Ndërsa meshkujt kanë varg më të madh shtëpish në të gjitha stinët, ndryshimet midis territoreve të meshkujve dhe femrave janë më të rëndësishme gjatë dimrit. Sferat e shtëpive të tyre janë pak më të mëdha gjatë pranverës sepse janë më aktivë, jo vetëm gjatë natës, por në kërkimin e një bashkëshorti. Për shkak të aktivitetit të tyre të shtuar, ata kërkojnë më shumë energji dhe janë më aktivë për të fituar mirëmbajtjen e nevojshme.
Të dy meshkujt dhe femrat shënojnë aromën në vargjeve të shtëpive të tyre. Femrat shënojnë territorin e tyre duke përdorur gjëndra aromale në krahët, këmbët e pasme dhe perineum. Meshkujt shënojnë më rrallë se femrat, shpesh duke spërkatur urinën, sesa të përdorin gjëndrat e tyre të aromës, dhe e bëjnë këtë kryesisht gjatë sezonit të mbarështimit. Shenjat e aromave nga të dy gjinitë u lejojnë individëve të identifikojnë statusin riprodhues dhe shoqëror të genetave të tjera. Geneta e zakonshme gjithashtu defektojnë në vendet specifike për të kryer proceset e jashtëshitjes, të cilat shpesh ndodhen në skaj të territoreve të tyre, dhe kryejnë një funksion të ngjashëm me shenjat e aromave të tjera.
Janë raportuar pesë thirrje komunikimi. Sjellja kërcënuese konsiston me ngritjen e qimeve, një qëndrim të harkuar nga mbrapa, hapjen e gojës dhe kërcitjen e dhëmbëve.
Ajo ka një dietë të larmishme, që përfshin gjitarë të vegjël, hardhucë, zogj, vezë zogjsh, amfibë, centipedë , milipedë , akrepa , insekte dhe fruta, përfshirë fiq dhe ullinj. Miu i druri është një pre e preferuar, ai gjithashtu gjuan edhe ketra të kuq ( Sciurus vulgaris) dhe gjumashë ( Eliomys quercinus ). Genetat e lokalizojnë prenë e tyre kryesisht me aromë dhe vrasin me një kafshim në qafë, si macet. Brejtësit e vegjël kapen nga shpina dhe vriten me një kafshim në kokë, pastaj hahen duke filluar me kokë.
Në Spanjë, geneta e zakonshme mund të vuajnë nga infektimi i helminthëve parazitare, si dhe rriqrat , pleshtat ( Hippobosca )  , dhe morrat. Geneta e zakonshme gjithashtu  parazitohet edhe nga Eutrichophilus genettaedhe Lorisicola (Paradoxuroecus) genettae.
Në Afrikë, grabitqarët përfshijnë leopardi, serval , karakalin  dhe llojet e mëdha të bufave. Grabitqarët e mundshëm janë gjithashtu dhelpra e kuqe dhe gjeraqina.
Riprodhimi
Në Spanjë, geneta e zakonshme riprodhohet midis janarit dhe shtatorit, me një kulm në shkurt dhe mars dhe një tjetër në verë. Sjellja e çiftimit dhe zhvillimi i të rinjve është studiuar tek individët e robëruar. Kopulimi zgjat rreth dy deri në tre minuta, dhe përsëritet deri në pesë herë në të njëjtën natë. Pas një periudhe shtatzënie nga 10 deri në 11 javë, lindin deri në katër të rinj. Genetat e zakonshme të porsalindura peshojnë 60 deri në 85 g. Ata fillojnë të hanë mish në moshën rreth shtatë javë, dhe janë tretur plotësishtnë moshën katër muajsh. Kur janë pesë muajsh, ata janë të aftë të gjuajnë vetë. Kur janë 19 muajsh, ata fillojnë të shënojnë, dhe mendohet se janë pjekur seksualisht në moshën dy vjeçare. Geneta e zakonshme e robëruar kanë jetuar deri në 13 vjet.
Kërcënimet
Nuk dihen kërcënime të mëdha për genetat e zakonshme. Në Afrikën e Veriut dhe disa lokalitete në Afrikën Jugore, ata janë gjuajtur për leshin e tyre. Në Portugali, ata vriten në kurthet e grabitqarëve. Në Ibiza, urbanizimi dhe zhvillimi i infrastrukturës shkaktojnë humbje dhe copëzim të habitatit.
Taksonomia
Viverra genetta ishte emir shkencor i propozuar nga Karl Lineu.
Genetta felina është riklasifikuar si një lloji i bazuar në diagnozat morfologjike duke krahasuar 5500 ekzemplarë viverrinae në koleksionet zoologjike.
Municioni
parapamje|270x270px|Krahasimi i Fishekëve të Kalibrave të Ndryshëm. Municioni është materiali i shkrepur, i shpërndarë, i hedhur ose i shpërthyer nga çdo armë ose sistem armatimi. Municioni është si armë shpenzuese (p.sh., bomba, raketa, granata, mina tokësore) dhe pjesë përbërëse e armëve të tjera që krijojnë efektin mbi një objektiv (p.sh., plumba dhe predha luftarake).
Qëllimi i municionit është të projektojë një forcë kundër një objektivi të përzgjedhur që të ketë një efekt (zakonisht, por jo gjithmonë, vdekjeprurës). Një shembull i municionit është fisheku i armës së zjarrit, e cila përfshin të gjithë komponentët e nevojshëm për të dhënë efektin e armës në një paketë të vetme. Deri në shekullin e 20-të, pluhuri i zi ishte shtytësi më i zakonshëm i përdorur, por tani është zëvendësuar pothuajse në të gjitha rastet nga komponimet moderne.
Municionet vijnë në një gamë të madhe madhësish dhe llojesh dhe shpesh janë të dizajnuara për të punuar vetëm në sisteme specifike të armëve. Megjithatë, ekzistojnë standarde të njohura ndërkombëtarisht për disa lloje municionesh (p.sh., 5.56×45 mm NATO) që mundësojnë përdorimin e tyre nëpër armë të ndryshme dhe nga përdorues të ndryshëm. Ekzistojnë gjithashtu lloje specifike të municioneve që janë krijuar për të pasur një efekt të specializuar mbi një objektiv, si p.sh. predha blind-shpuese dhe municione gjurmuese, të përdorura vetëm në rrethana të caktuara. Municioni zakonisht etiketohet ose ngjyroset në një mënyrë specifike për të ndihmuar në identifikimin e tij dhe për të parandaluar që llojet e gabuara të municioneve të përdoren aksidentalisht ose në mënyrë të papërshtatshme.
Lamborghini Urus
parapamje|Kapsula e Lamborghini Urus Pearl në Festivalin e Shpejtësisë në Goodwood 2021. Lamborghini Urus është një SUV luksoz i prodhuar nga prodhuesi italian i automobilave Lamborghini. U prezantua në dhjetor 2017 si një automjet i prodhimit të vitit 2018. Urus është SUV i parë Lamborghini dhe automjeti me pesë dyer në epokën moderne (nën pronësinë e Grupit Volkswagen), dhe SUV i dytë në historinë e markës pas LM002, i cili u prodhua midis 1986 dhe 1993.
E ndërtuar në platformën MLB Evo të Grupit Volkswagen, Urus ndan shumë komponentë me SUV-të e tjerë luksoz të Grupit Volkswagen, si Audi Q7, Bentley Bentayga, Porsche Cayenne dhe Volkswagen Touareg. Me një shpejtësi maksimale prej 305 km/h, Urus konsiderohet si një nga SUV-të e prodhimit më të shpejtë në botë.
Hidemasa Morita
Hidemasa Morita (守田 英正) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje.
The Suite Life of Zack & Cody
The Suite Life of Zack & Cody është një sitcom amerikan i krijuar nga Danny Kallis dhe Jim Geoghan. Seriali u transmetua në Disney Channel nga 18 mars 2005 deri më 1 shtator 2008. Seriali u nominua për një Emmy Award tre herë dhe gjithashtu u nominua për një Nickelodeon Kids' Choice Award tre herë.
Seriali është vendosur kryesisht në Hotelin Tipton në Boston dhe përqendrohet Zack dhe Cody Martin (Dylan dhe Cole Sprouse), një grup vëllezërish binjakë që jetojnë në suitën e hotelit. Personazhet e tjerë kryesorë të serisë përfshijnë trashëgimtaren e hotelit Tipton, London Tipton (Brenda Song), vajzën e hotelit, Maddie Fitzpatrick (Ashley Tisdale), menaxherin, Mr. Marion Moseby (Phill Lewis}}) dhe nëna beqare e djemve që është gjithashtu këngëtarja e hotelit, Carey Martin ([[Kim Rhodes). Seriali është i treti Disney Channel Original që ka më shumë se 65 episode, pas That's So Raven dhe Kim Possible.
The Suite Life lançoi një serial vazhdimësie, ku gjithashtu luajtën binjakët Sprouse në rolet e tyre përkatëse si Zack dhe Cody, i quajtur The Suite Life on Deck, i cili u transmetua në Disney Channel nga viti 2008 deri në 2011. Një film televiziv i bazuar në të dy seritë, The Suite Life Movie, u shfaq premierë në Disney Channel më 25 mars 2011.
Përmbajtja
Seriali përqendrohet në Zack dhe Cody Martin, vëllezër binjakë 12-vjeçarë që jetojnë në hotelin luksoz Tipton në Boston, ku nëna e tyre Carey këndon dhe performon në sallën e hotelit. Binjakët identikë shpesh shkaktojnë trazira në vendbanimin e tyre. Seriali ndjek gjithashtu vajzën adoleshente të pronarit të hotelit, London Tipton (një parodi e Paris Hilton), vajzën e hotelit, Maddie Fitzpatrick, dhe Mr. Moseby, menaxherin e hotelit, i cili shpesh bie në kontrast me skemat e Zack dhe Cody.
Shfaqja vendoset shpesh në Hotelin Tipton, por ka mjedise të tjera si shkolla e Zack dhe Cody, Cheevers High, dhe shkolla private e Maddie dhe London, Our Lady of Perpetual Sorrow Catholic. Zack dhe Cody shpesh gjenden në telashe dhe dalin me ide për të dalë prej saj. Në sezonin e 3-të, shfaqja është vendosur gjithashtu në dyqanin që Zack and Cody punojnë për: Paul Revere Mini Mart, dhe kampin për të cilin punon Maddie: Camp Heaven on Earth.
Prodhimi
The Suite Life of Zack & Cody u shfaq premierë në mars 2005, me Dylan and Cole Sprouse, Brenda Song, Ashley Tisdale, Phill Lewis dhe Kim Rhodes. Presidenti i Disney Channels Worldwide Gary Marsh i përshkroi aktorët si një kastë ansambli. Seriali u filmua para një auditori live në studio në Hollywood. Seriali u prodhua nga It's a Laugh Productions, krijuar nga Danny Kallis and Jim Geoghan.
Seriali u rinovua për një sezon të tretë në nëntor 2006, pasi kishin përfunduar tashmë 65 episode. Prodhimi ishte planifikuar të rifillonte në janar 2007.
Epizodet
Seriali filmoi një episod i cili u transmetua si pjesë e speciale të crossover të rrjetit, That's So Suite Life of Hannah Montana, i cili u transmetua më 28 korrik 2006, si një crossover me That's So Raven dhe Hannah Montana.
Llazari i Serbisë
parapamje|Afresk i Princit Lazar Hrebeljanoviq në Manastirin e Ravanicës, [[Serbia|Serbi.]] Llazar Hrebelanoviqi (Serbisht cirilik: Лазар Хребељановић Lazar Hrebeljanović; rreth 1329 – 15 qershor 1389) ishte një sundimtar serb mesjetar që krijoi shtetin më të madh dhe më të fuqishëm në territorin e Perandorisë Serbe të shpërbërë.
Shteti i Llazarit, i referuar nga historianët si Serbia Moraviane, përbëhej nga pellgjet e lumenjve Moravë e Madhe, Moravë Perëndimore dhe Moravë Jugore. Llazari sundoi Serbinë Moraviane nga viti 1373 deri në vdekjen e tij në 1389. Ai u përpoq të ringjallte Perandorinë Serbe dhe të vendosej në krye të saj, duke pretenduar se ishte pasardhësi i drejtpërdrejtë i dinastisë Nemanjiq, e cila u zhduk në 1371 pasi sundoi mbi Serbinë për 2 shekuj. Programi i Llazarit kishte mbështetjen e plotë të Kishës Ortodokse Serbe, por fisnikëria serbe nuk e njohu atë si sundimtarin e tyre suprem. Ai shpesh përmendet si Car Lazar Hrebeljanoviq (serbisht: Цар Лазар Хребељановић / Car Lazar Hrebeljanović); megjithatë, ai mbante vetëm titullin princ (serbisht: кнез/knez).
Llazari u vra në Betejën e Kosovës në qershor 1389 ndërsa drejtonte një ushtri të krishterë të mbledhur për t'u përballur me Perandorinë pushtuese Osmane, të udhëhequr nga Sulltan Murati I. Beteja përfundoi pa një fitues të qartë, me të dyja palët që pësuan humbje të mëdha. E veja e Llazarit, Milica, e cila sundoi si regjente për djalin e tyre adoleshent Stefan Lazareviq, pasardhësin e Llazarit, pranoi sundimin osman në verën e vitit 1390.
Llazari nderohet në kishën e krishterë ortodokse si martir dhe shenjtor dhe vlerësohet shumë në historinë, kulturën dhe traditën serbe. Në poezinë epike serbe, ai përmendet si Car Lazari (serbisht: Цар Лазар / Car Lazar).
Beaulieu-sur-Layon
Beaulieu-sur-Layon është një komunë në Francë. Beaulieu-sur-Layon bën pjesë në departamentin Maine-et-Loire të rajonit Pays de la Loire. Komuna ka një popullsi prej 1448 banorë dhe sipërfaqe 12.78 km².
Midis Ankarasë dhe Tiranës : 1990-2000 : nga ditari i një atasheu ushtarak
Midis Ankarasë dhe Tiranës : 1990-2000 : nga ditari i një atasheu ushtarak libër me autor Hajro Limaj dhe Xhevat Mustafa (red.). Botuar në Tiranë nga "Emal", në vitin 2012. Faqe 236.
Zeburi
Zeburi sipas besimit mysliman është njëri prej katër qitapet qiellore, frymëzuar profetit Daut (Davud), që përmban vargëzime e himne të njohura në traditën e krishterë si Psalteri ose Psalmet e Davidit.
Rrethimi i Sarajevës
parapamje|Rrethimi i Sarajevës, 1992-1996. Rrethimi i Sarajevës (serbo-kroatisht: Опсада Сарајева Opsada Sarajeva) ishte një bllokadë e zgjatur e Sarajevës, kryeqytetit të Bosnje dhe Hercegovinës, gjatë Luftës së Bosnjës. Pasi u rrethua fillimisht nga forcat e Ushtrisë Popullore Jugosllave, qyteti më pas u rrethua nga Ushtria e Republikës Srpska nga 5 prilli 1992 deri më 29 shkurt 1996 (1,425 ditë). Ai zgjati 3 herë më shumë se Beteja e Stalingradit, më shumë se një vit më shumë se rrethimi i Leningradit dhe ishte rrethimi më i gjatë i një kryeqyteti në historinë e luftës moderne.
Kur Bosnja dhe Hercegovina shpalli pavarësinë nga Jugosllavia pas referendumit të pavarësisë së Bosnjës në vitin 1992, serbët e Bosnjës – qëllimi strategjik i të cilëve ishte krijimi i një shteti të ri serb boshnjak të Republika Srpska (RS) që do të përfshinte zonat me shumicë boshnjake – rrethuan Sarajevën me një forcë rrethimi prej 13.000 të stacionuar në kodrat përreth. Nga atje ata sulmuan qytetin me artileri, tanke dhe armë të vogla. Nga 2 maji 1992, serbët bllokuan qytetin. Forcat mbrojtëse të qeverisë boshnjake (ARBiH) brenda qytetit të rrethuar, rreth 70,000 trupa, ishin të pajisura dobët dhe të paaftë për të thyer rrethimin.
Gjithsej 13,952 njerëz u vranë gjatë rrethimit, duke përfshirë 5,434 civilë. ARBiH pësoi 6,137 viktima, ndërsa viktimat ushtarake serbe të Bosnjës numëruan 2,241 ushtarë të vrarë. Regjistrimi i vitit 1991 tregon se përpara rrethimit, qyteti dhe zonat përreth tij kishin një popullsi totale prej 525,980 banorësh. Sipas disa vlerësimeve, popullsia e përgjithshme e qytetit përpara rrethimit ishte 435,000. Vlerësimet e popullsisë së Sarajevës pas rrethimit varionin nga 300,000 deri në 380,000. Popullsia e Sarajevës duroi deri në gjashtë muaj pa furnizim me gaz, energji elektrike ose ujë gjatë disa fazave të rrethimit.
Pas luftës, Gjykata Penale Ndërkombëtare për ish-Jugosllavinë (ICTY) dënoi 4 zyrtarë serbë për akuza të shumta të krimeve kundër njerëzimit që ata kryen gjatë rrethimit, duke përfshirë terrorizmin. Stanislav Galiq dhe Dragomir Millosheviq u dënuan përkatësisht me burgim të përjetshëm dhe 29 vjet burgim. Eprorët e tyre, Radovan Karaxhiq dhe Ratko Mlladiq, gjithashtu u dënuan me burgim të përjetshëm.
Stacioni Qendror i Zjarrfikësve në Kopenhagë
Stacioni Qendror i Zjarrit në Kopenhagë (Danez: Københavns Hovedbrandstation) është selia e Departamentit të Zjarrit të Kopenhagës dhe ndodhet në bulevardin H.C. Andersens direkt pas bashkisë së Kopenhagës dhe përballë Kopshteve Tivoli. Ndërtesa është projektuar nga Ludvig Fenger dhe inauguruar në vitin 1892.
Historia
Në mes të shekullit të 19-të, stacioni i zjarrfikësve në ish- Kishën e Shën Nikollait ishte vjetëruar. Prandaj u vendos që të ndërtohej një stacion i ri qendror zjarri i ndërtuar për qëllime në ish-territorin e Rampart perëndimor të qytetit. Fortifikimet e bastionuara që deri tani mbyllnin Kopenhagën ishin shpërndarë kohët e fundit dhe toka e lirë u përdor tani për një numër të projekteve të mëdha të ndërtimeve publike.
Ludvig Fenger u vu në krye të projektit, si i emëruar në postin e "Arkitektit të Qyetit|".
Rōnin
thumb|right|Një shtypje blloku prej druri nga mjeshtri [[Ukiyo-e|ukiyo-e Utagawa Kuniyoshi që përshkruan rōnin e famshëm Miyamoto Musashi duke pasur fatin e tij.]] Një rōnin (Japonisht: 浪人, "vagabond") ishte një samurai pa zotëri ose mjeshtër, gjatë periudhës të Japonisë feudale (1185-1868). Një samurai u bë pa mjeshtër pas vdekjes së mjeshtrit të tij, ose pas humbjes së favorit ose privilegjit të zotërisë së tij.
Stacioni Qendror i Zjarrfikësve në Kopenhagë
Arkitektura
Stacioni Qendror i Zjarrfikësve është ndërtuar sipas një modeli historianist. Me gablat e tij të kreneluara, portat ogival dhe kullën, burimi kryesor i frymëzimit është arkitektura mesjetare e kalasë së Italisë Veriore.
Rōnin
Në përdorimin modern japonez, ndonjëherë termi përdoret për të përshkruar një salaryman që është i papunë ose një i diplomuar i shkollës së mesme i cili ende nuk është pranuar në universitet.
Statusi
Sipas Bushido Shoshinshu ("Kodi i Luftëtarit"), samurai i kërkohej të kryente vetëvrasje rituale (seppuku) pas vdekjes së zotërisë së tij. Ai që zgjodhi të mos e respektonte kodin ishte "më vete" dhe ishte menduar të vuante turp të madh. Padëgjueshmëria e statusit të rōnin ishte kryesisht një diskriminim i imponuar nga samurai të tjerë dhe nga daimyō (zotërinj feudal).
Stacioni Qendror i Zjarrfikësve në Kopenhagë
Stacioni Qendror i Zjarrfikësve në Kopenhagë sot
Në stacionin e zjarrfikësve gjende qendra e alarmit për të gjithë zonën e Kopenhagës. Ai gjithashtu përmban shumicën e funksioneve administrative të departamentit të zjarrfikësve të Kopenhagës. Rrethi i reagimit të stacionit mbulon Kopenhagenin qendror siç përcaktohet nga porti i brendshëm, Dannebrogsgade, Vester Søgade, Gothersgade, St. Kongensgade dhe Esplanaden. Departamenti i Zjarrfikjes së Kopenhagës operon gjashtë stacione të tjera zjarrfikëse brenda komunës.
Rōnin
Statusi
Si samurai të tjerë, rōnin kishin dy shpata. Rōnin përdori edhe një sërë armësh të tjera. Disa rōnin - zakonisht ata që nuk kishin para - do të mbanin një bō (armë shkopi) ose jō (shkop më të vogël ose bastun) ose një yumi (hark). Shumica e armëve do të pasqyronin ryū (shkollën e arteve marciale) nga e cila ata do të vinin nëse ata ishin studentë.
Gjatë periudhës Edo, me sistemin dhe ligjet e ngurta të klasës së shogunatit, numri i rōnin u rrit shumë. Konfiskimi i çifligjeve gjatë sundimit të shōgun të tretë të Tokugawas Iemitsu rezultoi në një rritje veçanërisht të madhe të rōnin. Gjatë epokave të mëparshme, samurai mund të lëvizte midis zotërinjve dhe madje edhe midis profesioneve. Ata gjithashtu mund të martoheshin midis klasave. Sidoqoftë, gjatë periudhës Edo, samurai ishin të kufizuar dhe - mbi të gjitha - ishte e ndaluar të punësoheshin nga një mjeshtër tjetër pa lejen e zotërisë të tyre të mëparshëm.
Për shkak se ish-samurai nuk mund të merrte ligjërisht një tregti të re, ose për shkak të krenarisë të ishte e mjerë për ta bërë këtë, shumë rōnin kërkonin mënyra të tjera për të jetuar me shpatat e tyre. Ata rōnin që dëshironin punësim të qëndrueshëm dhe të ligjshëm u bënë mercenarë që ruanin karvanët e tregtisë ose truprojat për tregtarë të pasur. Shumë rōnin të tjerë u bënë kriminelë, duke vepruar si banditë dhe autobanë, ose u bashkuan me krimin e organizuar në qytete. Rōnin ishin të njohur që vepronin ose shërbenin si muskuj të punësuar për bandat që drejtonin unaza kumari, bordello, grupe mbrojtjeje dhe aktivitete të ngjashme. Shumë ishin hajdutë të vegjël dhe tallen. Segmenti kriminal i dha rōnin të periudhës Edo një reputacion të vazhdueshëm të turpit, me një imazh të të qenit banditë, ngacmuesit, prerjet dhe vagabond.
Universiteti i Sienës
parapamje|Via Roma, Pallati i San Galgano (1474). Universiteti i Sienës (italisht: Università degli Studi di Siena, shkurtesa: UNISI) në Siena, Toskanë, është një nga universitetet më të vjetra dhe të para të financuara nga publiku në Itali. I quajtur fillimisht Studium Senese, institucioni u themelua në vitin 1240. Ai kishte rreth 20,000 studentë në 2006, gati gjysma e popullsisë së përgjithshme të Sienës prej rreth 54,000. Në vitin akademik 2022–2023, ajo kishte një regjistrim total universitar prej 17,00 dhe regjistrim të diplomuar prej 2,989. Sot, Universiteti i Sienës është më i njohur për Shkollat e tij të Drejtësisë, Mjekësisë dhe Ekonomisë dhe Menaxhimit.
Puilly
Puilly është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Lidhje të jashtme
Puilly Puilly
2013 në Shqipëri
parapamje|Edi Rama duke folur në [[Vlorë gjatë fushatës zgjedhore më 18 maj 2013. Doli fituese Partia Socialiste me Edi Ramën si kryetar.]] Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 2013 në Republikën e Shqipërisë.
Masaaki Sawanobori
(lindur më 12 Janar 1970) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 16 ndeshje dhe ka shënuar 3 gola.
Rron Broja
Rron Broja (lindi më 9 prill 1996) është futbollistë shqiptarë i cili luan si mesfushor mbrojtës për Trepça'89.
Karriera
Në janar 2015, Broja nënshkroi për klubin belgë Gent.
Më 1 korrik 2016, Broja u bashkua klubit kosovarë Trepça'89.
Shqipëria
Më 8 qershor 2015, Broja u thirr prej Shqipëria U-21 për ndeshje miqësore kundër Kazakistanit U-21 dhe Suedisë U-21 dhe më 16 qershor 2015, ai bëri debutimin e tij në ndeshjen miqësore kundër Suedisë U-21.
Kosova
Më 13 mars 2016, u njoftua se Broja ka pranuar ftesë për ta përfaqësuar Kosovën. Më 21 mars 2017, Broja u thirr prej Kosova U-21 për një ndeshje në kampionatin e kualifikimit në UEFA 2019 kundër Republikës së Irlandës U-21.
Takehiro Tomiyasu
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 18 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Universiteti i Napolit Federico II
parapamje|Universiteti i Napolit Federico II (5662). Universiteti i Napolit Federico II (italisht: Università degli Studi di Napoli Federico II) është një universitet publik në Napoli, Itali. E themeluar në vitin 1224, është universiteti më i vjetër publik jo-sektar në botë dhe tani është i organizuar në 26 departamente. I njohur si universiteti më i vjetër i financuar nga shteti, besohet të jetë universiteti më i vjetër shtetëror laik në botë.
Ai ishte universiteti i parë në Evropë i dedikuar për trajnimin e stafit administrativ laik dhe është një nga institucionet akademike më të vjetra në funksionim të vazhdueshëm. Federico II është universiteti i tretë në Itali për nga numri i studentëve të regjistruar, por pavarësisht nga madhësia e tij është ende një nga universitetet më të mira në Itali dhe në botë, në Italinë jugore kryeson renditjen e parë që nga fillimi, duke u dalluar veçanërisht për kërkime; në vitin 2015 u rendit ndër 100 universitetet më të mira në botë sipas citimeve për punim. Sipas renditjes CWUR (Center for World University Rankings), në 2022-2023 konfirmohet si universiteti i gjashtë italian në renditjen botërore.
Universiteti mban emrin e themeluesit të tij Frederick II. Në tetor 2016, universiteti priti Akademinë e parë të Zhvilluesve të Apple IOS dhe në 2018 Laboratorin e Transformimit Dixhital të Cisco.
Rade Kruniq
Rade Krunić (( Serbisht: [râːde krǔːnitɕ]; lindur me 7 tetor 1993) është një futbollist profesionist boshnjak i cili luan si mesfushor për klubin italian Milan dhe kombëtaren boshnjake.
Rrapi i Hipokratit
parapamje|Rrapi i Hipokratit në Kos - Greqi parapamje|Burimi i ujit pranë Rrapit të Hipokratit më mbishkrimin në [[Gjuha arabe|gjuhën arabe. Kos - Greqi.]] parapamje|Hipokrati dhe studentët e tij nën hijen e rrapit Rrapi i Hipokratit është një pemë e rrapit që ndodhet në ishullin Kos të Greqisë. Nën hijen e tij, sipas legjendës, Hipokrati (që konsiderohet babai i mjekësisë) u mbante ligjërata studentëve të tij në fushën e artit të mjekësisë. Aktiviteti dhe veprimtaria edukative dhe arsimore nën hijën e këtij rrapi kishte vazhduar edhe shumë kohë pas vdekjes së Hipokratit, madje mes personaliteteve të shquara të cilët kishin ligjëruar këtu kishte qenë edhe Pali i Tarsit (Shën Pavli). Rrapi (Platanus) në Kos është një rrap oriental (Platanus orientalis), me një diametër të kurorës prej rreth 12 metrash, e që konsiderohet të jetë pema më e madhe e rrapit në Evropë.
Rade Kruniq
Krunić e nisi karrierën e tij si profesionist te Sutjeska Foča, para se në vitin 2013 të kalonte te Donji Srem. Në vitin 2015, ai u transferua te Borac Čačak. Po në atë vit, ai u bashkua me Empolin, dhe pas katër vitesh, u transferua te gjigandët e Milanit.
Rrapi i Hipokratit
Rrapi i Hipokratit ndodhet në vendin e quajtur Sheshi i Rrapit ose Platja Platanou, përpara Kalasë së Kalorësve dhe ngjitur me Xhaminë e Gazi Hasan Pashës (ngritur në vitin 1776) në qendër të qytetit Kos. Trupi i pemës së tanishme është vetëm rreth 500 vjet i vjetër, por ndoshta mund të jetë një pasardhës i pemës origjinale e cila gjoja qëndronte atje 2400 vjet më parë, në kohën e Hipokratit. Me kalimin e viteve, zemra e trungut është dëmtuar pothuajse tërësisht kështu që disa degë mbahen në këmbë me skela metalike. Pranë pemës është një burim i ujit me një rubinet të bardhë me shkronja të gdhendura në gjuhën arabe, i ndërtuar gjithashtu nga guvernatori turk Gazi Hasan Pasha.
Farërat, filizat dhe mënjollat e këtij trungu janë përhapur pothuajse në të gjithë botën. Një filiz i prerë nga degët e këtij rrapi i'u dha dhuratë nga ishulli Kos për Shtetet e Bashkuara dhe Bibliotekën Kombëtare të Mjekësisë, që u mboll atje më 14 dhjetor 1961 në rrethinat e bibliotekës. Shumë kolegje mjekësore, biblioteka ose institucione tjera kanë, ose pretendojnë të kenë, filiza ose fara origjinale të kësaj peme në Kos.
Rade Kruniq
Krunić ka qënë lojtar i sistemit të të rinjëve të Bosnje dhe Hercegovinës, kurse me ekipin e parë debutoi në vitin 2016.
Provat matematikore
Një provë matematikore është një argument inferential për një deklaratë matematikore. Në argument, mund të përdoren deklarata të tjera të mëparshme, të tilla si teorema. Në parim, një provë mund të gjurmohet pas deklaratave të vetëkuptueshme ose të supozuara, të njohura si aksioma,, së bashku me rregullat e pranuara të përfundimit. Aksiomat mund të trajtohen si kushte që duhet të plotësohen para se të zbatohet deklarata. Dëshmitë janë shembuj të arsyetimit deduktiv shterues ose arsyetim induktiv dhe dallohen nga argumentet empirike ose arsyetimet indirekte (ose "pritjet e arsyeshme"). Një dëshmi duhet të tregojë se një deklaratë është gjithmonë e vërtetë (herë pas here duke renditur të gjitha rastet e mundshme dhe duke treguar se ajo mban në secilën), në vend që të numërojë shumë raste konfirmuese. Një propozim i pa provuar që besohet të jetë i vërtetë është i njohur si një hamendje.
Provat përdorin logjikën por zakonisht përfshijnë disa sasi të gjuhës natyrore që zakonisht pranojnë disa paqartësi. Në fakt, shumica dërrmuese e provave në matematikë të shkruar mund të konsiderohen si aplikacione të logjikës rigoroze joformale. Prova të pastra, të shkruara në gjuhë simbolike në vend të gjuhës natyrore, konsiderohen në teorinë e provës. Dallimi në mes të provave formale dhe joformale ka çuar në shqyrtimin më të madh të praktikës matematikore aktuale dhe historike, kuazi-empiricizmit në matematikë dhe të ashtuquajturës matematikë popullore (në të dyja aspektet e atij termi). Filozofia e matematikës është e lidhur me rolin e gjuhës dhe logjikës në prova, dhe matematika si një gjuhë.
Historia dhe etimologjia
Fjala ""proof" vjen nga gjurma latine që do të thotë "për të provuar".