cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oppenheimer (film)
Arka
Në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada, Oppenheimer do të shfaqet së bashku me Barbie dhe parashikohet të fitojë 45–50 milionë dollarë nga 3600 kinema në fundjavën e hapjes. Javën e daljes së tyre, AMC Theaters njoftuan se mbi 40,000 anëtarë të AMC Stubs kishin prenotuar tashmë biletat për të dy filmat në të njëjtën ditë.
Në vitin 2021, Variety spekuloi, bazuar në vlerësimet nga burime në studiot rivale, se filmi do të duhej të fitonte rreth 350 milionë dollarë në mbarë botën për të qenë fitimprurës.
Përgjigje kritike
Shqyrtimet fillestare të filmit Oppenheimer vlerësuan skenarin, performancat e kastit, me vlerësime të veçanta për shfaqjet e Murphy dhe Downey Jr., së bashku me efektet vizuale, por disa kritikuan mënyrën e shkrimit të personazheve femra. Ata treguan se filmi është "një arritje e jashtëzakonshme dhe me siguri do të jetë një nga filmat më të mirë të vitit 2023". Në Rotten Tomatoes, k onsensusi i faqes në internet thotë: " Oppenheimer shënon një tjetër arritje magjepsëse nga Christopher Nolan që përfiton nga performanca e Murphy-t në tour-de-force dhe pamjet mahnitëse." Metacritic, e cila përdor një mesatare të peshuar, i vuri filmit një vlerësim prej 90 nga 100, bazuar në 58 kritika, gjë që tregon "lëvdata dhe vlerësime universale".
Richard Roeper i Chicago Sun-Times i dha Oppenheimer 4 nga 4 yje të përsosur, duke e përshkruar atë si "madhështor" dhe "një nga filmat më të mirë të shekullit të 21-të".
FK Sveikata
Futbolo klubas Sveikata, FK Sveikata është klub futbollistik nga Kybartai, Lituani që është krijuar në qershor të vitit 1919. Stadiumi i stadiumi "Centrinis".
Sukseset
<...>
Lojtarët
Përditësuar më 2019-03-22.
Trazirat e vitit 2004 në Kosovë
Trazirat e Marsit(serbisht: Мартовски погром Martovski pogrom) është rasti më i keq i konfliktit etnik në Kosovë që nga fundi i konfliktit 1999 shpërtheu në qytetin e ndarë të Mitrovicës, duke lënë qindra të plagosur dhe të paktën 14 njerëz të vdekur. Trazirat u përshpejtuan nga raporte në mediat shqiptare të Kosovës se tre djem shqiptarë të Kosovës ishin mbytur pasi ishin ndjekur në lumin Ibër nga një grup serbësh të Kosovës. Paqeruajtësit e OKB-së dhe trupat e NATO-s u përpoqën të përmbajnë një betejë të ndezur me armë midis serbëve dhe shqiptarëve etnikë.
Gjykatat ndërkombëtare në Prishtinë kanë ndjekur penalisht disa persona që sulmuan disa kisha ortodokse serbe, duke dhënë dënime me burg që variojnë nga 21 muaj deri në 16 vjet. Një pjesë e kishave të shkatërruara janë rindërtuar që nga Qeveria e Kosovës në bashkëpunim me Kishën Ortodokse Serbe dhe misionin e OKB-së në Kosovë.
Prapaskenat
Ushtria Çlirimtare e Kosovës (UÇK) ishte një organizatë paraushtarake etnike-shqiptare e cila kishte si qëllim themelimin e saj bashkimin e tokave të banuara shqiptare në Ballkan, duke theksuar kulturën, etninë dhe kombin shqiptar. Konflikti u përshkallëzua nga viti 1997 e tutje për shkak të ushtrisë jugosllave që hakmerret me një goditje në rajon që rezulton në dhunë dhe zhvendosje të popullsisë. Gjakderdhja, spastrimi etnik i mijëra shqiptarëve që i shtyn ata në vendet fqinje dhe potenciali i tij për të destabilizuar rajonin provokoi ndërhyrje nga organizata dhe agjenci ndërkombëtare, të tilla si Kombet e Bashkuara, NATO dhe OJQN. Disa njerëz nga komunitetet jo-shqiptare si serbët dhe romët u larguan nga Kosova duke pasur frikë nga sulmet hakmarrëse nga njerëz të armatosur dhe kthimin e refugjatëve ndërsa të tjerët u bënë presion nga UÇK-ja dhe bandat e armatosura për t'u larguar. Pas konfliktit, Kosova u vendos nën një kornizë ndërkombëtare të Kombeve të Bashkuara me Misionin e Administratës së Përkohshme të OKB-së në Kosovë (UNMIK) që mbikëqyr çështjet administrative dhe KFOR-in që merret me mbrojtjen. Brenda shoqërisë shqiptare të Kosovës pas konfliktit, bën thirrje për hakmarrje për dhunën e mëparshme të bërë nga forcat serbe gjatë luftës që qarkulloi nëpër kulturën publike. Në vitin 2004, negociatat e zgjatura mbi statusin e ardhshëm të Kosovës, problemet sociopolitike dhe ndjenjat nacionaliste rezultuan në trazirat e Kosovës.
Hyrje
Më 15 mars 2004, një djalosh serb 18 vjeçar Jovica Iviq u vra Çagllavicë.
Më 16 mars, tre fëmijë shqiptarë u mbytën në lumin e Ibrit në fshatin Çabër, afër Zubin Potokut. Një djalë i katërt mbijetoi. Ishte spekuluar se ai dhe miqtë e tij ishin ndjekur në lumë nga serbët në shenjë hakmarrje për pushkatimin e Iviqit një ditë më parë, por ky pretendim nuk është provuar.
Zëdhënësi i policisë së OKB-së Neeraj Singh tha se djali i mbijetuar kishte qenë nën presion të madh nga gazetarët shqiptarë etnikë të cilët kishin sugjeruar atë që ai duhet të thoshte. Versioni i tij i ngjarjeve ndryshonte nga ai i dy fëmijëve të tjerë që kishin qenë gjithashtu në lumë, tha Singh në një konferencë shtypi në Prishtinë. Zëdhënësi tha se kishte mospërputhje "shumë të rëndësishme" në llogaritë e dhëna nga fëmija gjatë dy intervistave të ndara, dhe mungesa e vërtetimit të historisë së tij. "Në fakt, është logjikisht në kundërshtim në disa aspekte me provat e tjera," tha Singh. OKB nuk gjeti prova se serbët ishin përgjegjës për mbytjen e tre fëmijëve shqiptarë.
Dhuna
Më 17 dhe 18 mars 2004, një valë trazirash të dhunshme përfshiu Kosovën, të shkaktuara nga dy incidente të perceptuara si akte të motivuara etnikisht. Demonstratat, edhe pse në fillim dukej spontane, shpejt u përqendruan te serbët në mbarë Kosovën.
Mijëra shqiptarë u mblodhën në skajin jugor të urës përtej Ibrit në Mitrovicën Veriore, e cila ndan distriktet, serbe dhe shqiptare të qytetit. Një turmë e madhe serbësh u mblodh në skajin verior për të penguar kalimin e shqiptarëve. Paqeruajtësit e KFOR-it të udhëhequr nga NATO bllokuan urën, duke përdorur gaz lotsjellës, plumba gome dhe granata trullosëse për të mbajtur larg turmat. Megjithatë, persona të armatosur nga të dyja palët hapën zjarr me automatikë dhe granata, duke vrarë të paktën 8 persona (2 shqiptarë dhe 6 serbë) dhe duke plagosur mbi 300. 11 paqeruajtës u plagosën gjithashtu, nga të cilët dy në gjendje të rëndë.
Dhuna u përhap shpejt në pjesë të tjera të Kosovës, me komunitetet serbe të Kosovës dhe trashëgiminë kulturore serbe (kisha dhe manastiret) të sulmuara nga turma shqiptarësh. Serbët e kthyer u sulmuan. Disa nga lokacionet ishin gjoja nën mbrojtjen e KFOR-it në atë kohë. Gjatë trazirave dhe dhunës, të paktën 35 kisha u dëmtuan, duke përfshirë 18 monumente të kulturës, të cilat u shkatërruan, u dogjën ose u dëmtuan rëndë. Sipas Human Rights Watch, dhuna rezultoi në vdekjen e 19 personave; 8 serbë dhe 11 shqiptarë të Kosovës. Më shumë se 1000 u plagosën duke përfshirë më shumë se 120 pjesëtarë të KFOR-it. Më shumë se 4000 serbë u dëbuan nga shtëpitë e tyre dhe më shumë se 900 shtëpi të joshqiptarëve u dogjën.
Sipas një vlerësimi, më shumë se 50.000 njerëz morën pjesë në trazira. Seksioni i Monitorimit të Sistemit Ligjor i Misionit të OSBE-së në Kosovë ka monitoruar nga afër hetimet dhe gjykimet që nga marsi 2004 e deri më tani. Me monitorimin e 73 rasteve (gjykatat komunale, të qarkut dhe gjykatat për kundërvajtje) në pritje ndërmjet dhjetorit 2005 dhe marsit 2008, OSBE-ja tani ndjek raportin e parë të dhjetorit 2005.
Çagllavicë
Në Çagllavicë, 12.000 rebelë shqiptarë të Kosovës u përpoqën të sulmonin zonat e banuara me serbë. Paqeruajtësit e KFOR-it nga Suedia, Norvegjia dhe Finlanda të udhëhequr nga nënkoloneli suedez Hans Håkansson krijuan një bllokadë duke përdorur gaz lotsjellës, plumba gome dhe granata trullosëse, në mënyrë që të mbanin të dy grupet larg njëri-tjetrit. Një kamion është drejtuar nga një shqiptar i Kosovës me shpejtësi të plotë drejt barrikadës në tentativë për të depërtuar në linjë. Pasi qëlluan me të shtëna paralajmëruese në kamion, paqeruajtësit duhej të përdornin forcën vdekjeprurëse për të shmangur viktimat miqësore dhe qëlluan shoferin. 16 paqeruajtës u plagosën dhe 13 u desh të evakuoheshin.
Një njësi tjetër e KFOR-it, e përbërë kryesisht nga ushtarë suedezë, gjithashtu mori pjesë në mbrojtjen e Çagllavicës atë ditë, të mbështetur nga njerëz nga kazermat që normalisht punonin në detyra joushtarake. Nënkoloneli Hans Håkansson, i cili komandonte 700 njerëz gjatë trazirave, raportoi se luftimet vazhduan për 11 orë dhe se shumë prej tyre nuk rezistuan më për shkak të dehidrimit dhe lëndimeve ndërsa përpiqeshin të shmangnin valët e rebelëve. Në total, 35 persona u plagosën gjatë mbrojtjes së qytetit. Hans Håkansson u nderua me një medalje për veprimet e tij nga Akademia Mbretërore Suedeze e Shkencave të Luftës në 2005.
Prishtinë
Pas sulmeve në Çagllavicë, turma e shqiptarëve e ktheu vëmendjen tek pak serbët e mbetur që jetonin në Prishtinë në apartamentet e Programit YU. Banesat u sulmuan pasi turma e shqiptarëve bllokoi të gjitha hyrjet dhe i vuri flakën katit përdhesë. Serbët që u përpoqën të largoheshin nga banesat u qëlluan me armë zjarri ose u goditën me thikë nga anëtarët e turmës. Turma filloi të plaçkiste banesat dhe brohorisnin pro Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe bënin thirrje për vrasjen e serbëve. KFOR-it (kryesisht ushtarëve irlandezë) dhe policisë së UNMIK-ut iu deshën më shumë se 6 orë për të evakuuar serbët që ishin nën zjarr të vazhdueshëm nga shqiptarët e armatosur. Pas evakuimit, turma filloi të mblidhej në Kishën e Krishtit Savor duke djegur dhe dëmtuar fasadën dhe brenda.
Pejë
Shqiptarët bënë trazira në qytetin e Pejës, duke sulmuar zyrat e OKB-së. Një shqiptar u vra nga policia e OKB-së. Të kthyerit serbë u sulmuan në Fusha e Bardhë.
Lipjan
Shqiptarët dhe KFOR-i janë përfshirë në përleshje me armë në qytetin e Lipjanit. Katër serbë u vranë, ndërsa serbët e strehuar në kishën lokale ortodokse u sulmuan.
Vushtrri
Të gjitha shtëpitë serbe në fshatin Frashër në Vushtrri të banuara nga serbët, afër Mitrovicës Veriore, janë djegur.
Prizren
Më 17 mars, shqiptarët etnikë filluan të sulmojnë vendbanimin serb në Prizren, duke përfshirë edhe Seminarin, dhe thuhet se nuk ishte UNMIK-u, Policia e Kosovës dhe KFOR-i aty në atë kohë. Turma i vuri zjarrin Seminarit, me njerëz brenda dhe rrahu disa të moshuar, ndërsa një njeri vdiq gjatë djegies.
Refuzimi i KFOR-it gjerman për t'u mobilizuar që të mbrojë serbët vendas është një nga dështimet kryesore të sigurisë në trazirat e vitit 2004. UNMIK-u në Prizren tha se terrori, 56 shtëpi serbe dhe 5 kisha historike që u dogjën, ka mundur të parandalohet nga KFOR-i.
Kishat e Shkatërruara
parapamje|[[Kisha e Shën Andrejës|Kisha ortodokse serbe e Shën Andrejës në Podujevë u shkatërrua në trazirat e vitit 2004 shkatterua nga shqiptarët e Kosovës]]
Në një apel urgjent, të lëshuar më 18 mars nga seanca e jashtëzakonshme e Thirrjes së Zgjeruar të Sinodit të Shenjtë të Kishës Ortodokse Serbe (SPC), u raportua se një numër kishash dhe faltoresh aerbe në Kosovë ishin dëmtuar ose shkatërruar nga protestuesit. Të paktën 30 vende u shkatërruan plotësisht, pak a shumë të shkatërruara, ose të shkatërruara më tej (vendet që ishin dëmtuar më parë). Përveç kishave dhe manastireve, dhjetëra ndërtesa mbështetëse (të tilla si ndërtesat e famullisë, ndërtesat ekonomike dhe rezidencat) u shkatërruan, duke e çuar numrin afër 100 ndërtesave të SPC të shkatërruara.
Reagimet në Kosovë
Politikanët shqiptarë të Kosovës si presidenti Ibrahim Rugova dhe kryeministri Bajram Rexhepi iu bashkuan guvernatorit të OKB-së Harri Holkeri, komandantit jugor të NATO-s Gregory Johnson dhe zyrtarëve të tjerë të KFOR-it në dënimin e dhunës dhe apelin për paqe në Kosovë.
Hashim Thaçi, ish-udhëheqësi i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), "kundërshtoi ndarjen etnike të Kosovës dhe tha se pavarësia është një parakusht për stabilitetin në rajon". Ai ka thënë gjithashtu se "Kosova, NATO dhe Perëndimi nuk kanë luftuar për Kosovën vetëm për shqiptarët, as për një Kosovë të sunduar nga dhuna. Dhuna nuk është mënyra për të zgjidhur problemet, dhuna vetëm krijon probleme".
Policia e Kosovës krijoi një ekip të posaçëm hetimor për të trajtuar rastet lidhur me trazirat e vitit 2004 dhe sipas Këshillit Gjyqësor të Kosovës deri në fund të vitit 2006, 326 akuzat e ngritura nga prokurorët komunalë dhe të qarkut për vepra penale në lidhje me trazirat kishin rezultuar në 200 aktakuza: dënime. në 134 raste, dhe gjykatat shpallën të pafajshëm tetë dhe pushuan 28; 30 çështje ishin në pritje. Prokurorët dhe gjyqtarët ndërkombëtarë trajtuan rastet më të ndjeshme. Deri në mars të vitit 2010, 143 kosovarë të përkatësisë etnike shqiptare u dënuan, prej të cilëve 67 u burgosën mbi një vit.
Reagimet në Serbi
Ngjarjet në Kosovë sollën një reagim të menjëhershëm të zemëruar në rrugët e Serbisë. Në mbrëmjen e 17 marsit, turmat u mblodhën në Beograd, Novi Sad dhe Nish për të demonstruar kundër trajtimit të serbëve të Kosovës. Pavarësisht thirrjeve për qetësi nga Mitropoliti Amfilohije, Xhamisë Bajrakli të shekullit të 17-të iu vu zjarri. Xhamia e Islam-agës në qytetin jugor të Nishit u dogj gjithashtu, ndërsa demonstruesit brohorisnin "Vrisni, vrisni shqiptarët!" Kur policia mbërriti xhamia tashmë ishte djegur dhe disa media raportuan se policia nuk e lëvizi turmën, kështu që ata bllokuan hyrjen e zjarrfikësve në xhami, duke i lënë ata të paaftë për të shuar zjarrin. Të dy ndërtesat u dëmtuan shumë, por u shpëtuan nga shkatërrimi i plotë me ndërhyrjen e policisë dhe zjarrfikësve. Gjithashtu pronat e pakicave myslimane, si goranët, turqit apo shqiptarët u vandalizuan në Novi Sad dhe qytete të tjera anembanë Serbisë. Human Rights Watch ka arritur në përfundimin se shteti serb ka dështuar në ndjekjen penale të dhunës në Novi Sad.
Qeveria serbe denoncoi publikisht dhunën në Kosovë. Kryeministri Vojislav Koshtunica kritikoi ashpër dështimin e NATO-s dhe OKB-së për të parandaluar dhunën dhe bëri thirrje për vendosjen e gjendjes së jashtëzakonshme në Kosovë. Ai mbajti një fjalim duke fajësuar separatistët e organizuar shqiptarë: "Ngjarjet në Kosovën veriore-Metohi zbulojnë natyrën e vërtetë të separatizmit shqiptar, natyrën e tij të dhunshme dhe terroriste... [Qeveria do të bëjë gjithçka që mundet për të ndalur terrorin në Kosovë". Ministri për të drejtat e pakicave të Serbisë dhe Malit të Zi, Rasim Ljajiq, edhe vetë mysliman, tha se “Kjo që po ndodh tani në Kosovë konfirmon dy gjëra: se ky është një kolaps i misionit ndërkombëtar dhe një disfatë totale e bashkësisë ndërkombëtare”. Nebojsha Çoviq, kryenegociatori i qeverisë serbe për çështjet që kanë të bëjnë me Kosovën, është dërguar në Mitrovicë më 18 mars në përpjekje për të qetësuar situatën atje. Forcat serbe të sigurisë ruanin gjithashtu kufirin midis Serbisë dhe Kosovës në një përpjekje për të parandaluar hyrjen e demonstruesve dhe paraushtarakëve në provincë për të nxitur trazira të mëtejshme. Ngjarjet u krahasuan nga kryeministri Koshtunica me spastrim etnik.
Serbët, të përfaqësuar nga “Bashkimi i Serbëve në Kosovë dhe Metohi”, e cilësuan kalvarin si “gjenocid” në një letër dërguar patriarkëve serb dhe rus, presidentit rus Vladimir Putin dhe qeverisë serbe, ku përveç kësaj ata citojnë djegien e shtatë fshatrave gjatë Luftës së Dytë Botërore-pushtimi gjerman tek "disa qindra" të djegura "nën sundimin e trupave të Evropës së krishterë dhe Amerikës" dhe sipas të cilave "pushtimi i Kosovës tejkalon gjithçka që duhej të mbanim nën fashizmi”. Fshatrat e kursyera serbe krahasohen me "kampet e përqendrimit" për shkak të mungesës së lirisë së lëvizjes, energjisë elektrike dhe ngrohjes. Sipas letrës, pas vitit 1999 kanë ndodhur 8.500 vrasje apo zhdukje të personave joshqiptarë pa asnjë bashkëpunëtor të vetëm të gjykuar.
''Në më pak se 72 orë u dogjën 35 kisha dhe manastire, shumë prej të cilave datojnë në shekullin e 14-të apo edhe më larg histori, gjë që përfaqëson një humbje të pakthyeshme për njerëzimin. Dhjetra njerëz u vranë. Disa mijëra u plagosën. Mijëra shtëpi dhe dyqane u rrafshuan me tokë. Më shumë se 4.000 serbë të Kosovës u dëbuan nga shtëpitë e tyre.''
Në Serbi ngjarjet u quajtën edhe Pogromi i Marsit.
Reagimi Ndërkombëtar
Komuniteti ndërkombëtar u befasua nga rritja e papritur e dhunës. Kosova ka qenë mjaft e qetë që nga fundi i vitit 1999, megjithëse ka pasur herë pas here përplasje etnike në shkallë të vogël gjatë pesë viteve të fundit dhe një tension të vazhdueshëm ndërmjet serbëve dhe shqiptarëve. Megjithatë, kjo kishte kaluar kryesisht pa u vënë re nga mediat perëndimore që nga viti 1999.
Trupat e KFOR-it mbyllën kufijtë e Kosovës me pjesën tjetër të Serbisë dhe Malit të Zi dhe OKB-ja pezulloi fluturimet brenda dhe jashtë provincës. NATO njoftoi më 18 mars se do të dërgonte 1.000 trupa të tjera - 750 prej tyre nga Mbretëria e Bashkuar - për të përforcuar 18.500 trupat tashmë në Kosovë.
OKB-ja dhe Bashkimi Evropian bënë thirrje për qetësi, duke u bërë thirrje udhëheqësve vendas të frenojnë mbështetësit e tyre. Sekretari i Përgjithshëm i OKB-së Kofi Annan u kërkoi të dyja palëve të bashkëpunojnë me forcat paqeruajtëse, por në mënyrë të theksuar u kujtoi shqiptarëve të Kosovës se ata kishin përgjegjësi "të mbrojnë dhe promovojnë të drejtat e të gjithë njerëzve brenda Kosovës, veçanërisht të pakicave të saj".
Një zyrtar austriak i OSBE-së i quajti ngjarjet një plan të orkestruar për të dëbuar serbët e mbetur, ndërsa një zyrtar anonim i UNMIK-ut thuhet se iu referua ngjarjes si Kristallnacht e Kosovës. Komandanti i krahut jugor të NATO-s, admirali Gregory G. Johnson, tha më 19 mars se dhuna ishte në kufi me spastrimin etnik të serbëve nga shqiptarët. Më 20 mars, administratori i OKB-së i Kosovës, Harri Holkeri, u tha gazetarëve se "Ndoshta fillimi ishte spontan, por pas fillimit disa grupe ekstremiste patën një mundësi për të orkestruar situatën dhe kjo është arsyeja pse ne po punojmë urgjentisht për t'i nxjerrë ata autorë para drejtësisë."
Sipas Amnesty International, të paktën 27 njerëz vdiqën - 11 shqiptarë dhe 16 serbë - dhe mbi 1.000 u plagosën ndërsa rreth 730 shtëpi që u përkisnin pakicave, kryesisht serbë të Kosovës, si dhe 36 kisha ortodokse, manastire dhe objekte të tjera fetare dhe kulturore u dëmtuan, ose të shkatërruara. Në më pak se 48 orë, 4.100 anëtarë të komuniteteve pakicë u zhvendosën rishtazi (më shumë se gjithsej 3.664 që ishin kthyer gjatë vitit 2003), nga të cilët 82% ishin serbë dhe 18% e mbetur përfshinin romë (dhe ashkali) si dhe rreth 350. Shqiptarët nga zonat me shumicë serbe të Mitrovicës së veriut dhe Leposaviqit.
Acigné
Acigné është një komunë në Francë. Acigné bën pjesë në departamentin Ille-et-Vilaine të rajonit Bretagne. Komuna ka një popullsi prej 6167 banorë dhe sipërfaqe prej  29.55 km².
DJ Blunt (Edon Dedi)
DJ Blunt i lindur më 1 tetor 1980 në Prishtinë është muzikant nga Kosova.
Sinopsi
DJ Blunt numëron 18 vite karrierë. Një pjesë në Austri dhe më pas në Shqipëri. Ai ka luajtur më parë në bateri. Ka qenë pjesë e grupit “Nr“, me BimBimma, Real 1 dhe Ergen. Blunt ishte DJ dhe producenti i grupit. Grupi “Nr” u shpërbë dhe Blunt vazhdoi si dyshe me Real. Ai ka 7 albume dhe 3 mixtape. Bashkë me Real realizojnë vazhdimisht klipe dhe këndojnë në koncerte. më vonë si DJ. Blunt krijon muzikë dhe shkruan tekstet e këngëve të tij, gjithashtu.
Fëmijëria dhe adoleshenca
DJ Blunt lindi në Prishtinë në 1 Tetor 1980. Emri i vërtetë është Edon Dedi. Disa vite pas lindjes së tij familja u shpërngul në Austri dhe që në klasën fillore studioi për art, specifikisht për bateri. Më pas studioi për biznes. Adoleshencën e kaloi po në Austri. Angazhimet muzikore nisën në adoleshencë. Në Austri, por edhe jashtë saj, DJ Blunt luante si baterist në “Rock Band-e” të ndryshme.
Karriera me grupin
DJ Blunt studioi për bateri dhe luajti në grupe të ndryshme Rock për disa vite gjatë adoleshencës, në këngë anglisht dhe gjermanisht për publikun e huaj. Më pas luajti si DJ për herë të parë në vitin 1999. Në vitin 2000 u krijua grupi muzikor “NR” dhe bashkë me të edhe emri i tij Blunt. Hera e parë kur këndoi ishte në albumin “Nr – egjeli”. Kur grupi u shpërnda Blunt vazhdoi karrierën me Real dhe menjëherë nxorën albumin e parë, vetëm.
Blunt ka krijuar vazhdimisht projekte muzikore dhe e para që krijoi ishte për grupin rock në Austri.
Këngët e para që këndoi në shqip ishin “Afrim roboti” dhe “Mr Problematiku”.
Achères-la-Forêt
Achères-la-Forêt është një komunë në Francë. Achères-la-Forêt bën pjesë në departamentin Seine-et-Marne të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 1246 banorë dhe sipërfaqe prej  12.6 km².
DJ Blunt (Edon Dedi)
Karriera me grupin
Videoklipi i parë është “Unstoppable” në bashkëpunim me Lyrical Son dhe White O.G. Kënga e klipit ishte pjesë e albumit të parë “The Big Picture”. Më pas realizoi klipin e dytë me Kaos dhe Bardool që titullohet “Hey”. Bashkëpunimet e DJ Blunt janë shumë në numër.
Shkrimi i teksteve ka nisur në një kohë më të vonë. Deri tani ka 7 albume muzikore dhe 3 mixtape.
Karriera me Real
Blunt dhe Real kanë bashkëpunuar që në kohën kur ishin pjesë e “Nr”. Pas shpërndarjes së grupit publikuan albumin e parë vetëm, “The Big Picture”. Në të ishin të ftuar shumë nga reperat e asaj kohe. Blunt dhe Real këndojnë ende bashkë në çdo projekt. Kolaborimet e tyre të fundit të muzikës Trap dhe Rap publikohen nën emrin Shaolin Gang.
Tempulli Thayumanaswami në fortesën shkëmbore
Tempulli Thayumanavar ose Thayumanaswami është një tempull hindu i vendosur në kompleksin e Fortesës shkëmbore në qytetin e Tiruchirappallit në shtetin indian Tamil Nadu. Tempulli gjendet pranë bazës së Fortesës shkëmbore dhe u ndërtua nga mbreti Pallava, Mahendravarmani I në shekullin e VI të e.s.. Në këtë tempull Shiva adhurohet në formën e Thayumanavarit dhe është i paraqitur nga lingami ndërsa bashkëshortja e tij Parvati është paraqitur si Mattuvar Kuzhalammai. Perëndia kryesuese është lartësuar në veprën kanonike tamile shaivite të shekullit të VII, Tevarami, i shkruar nga poetët e shenjtë tamilë të njohur si nayanarë dhe për rrjedhojë tempulli klasifikohet si Paadal Petra Sthalam. Sipas legjendave hindu, një grua shtatzanë e quajtur Rathnavathi ishte një besimtare e flaktë e Shivës dhe ai mbërriti në formën e nënës së saj për të pritur lindjen e saj. Në këtë mënyrë perëndia është quajtur Thayumanasway, ai që veproi si nënë. Fortesa shkëmbore është një fortesë që qëndron në majë të një shkëmbi 83 metra të lartë, që konsiston në një grupi prej shkëmbinjsh monolitikë që bujtin shumë tempuj shpellorë të skalitur në shkëmb. Fillimisht të ndërtuar nga Dinastia Pallava, më vonë u rikonstruktuan dhe rimodeluan nga Madurai Nayakët dhe sunduesit Vijayanagara. Kompleksi kryesor në tempull besohet se u ndërtua gjatë shekullit të VIII nga Perandoria Pandya. Tempulli ka gjashtë rituale të përditshëm nga ora 5:30 e mëngjesit deri në orën 10 të darkës dhe dymbëdhjetë festa vjetore në kalendarin e tij. Festa Chittirai gjatë muajit tamil të Chittirait (prill - maj) zhvillohet për pesëmbëdhjetë ditë, duke portretizuar ngjarjet e ndryshme të lidhura me legjendën e tempullit. Tempulli mirëmbahet dhe administrohet nga Bordi i Përkrahje së Besimit Hindu i Qeverisë së Tamil Nadusë.
Vladislav Grammarian
Vladislav Grammarian ishte një murg i krishterë, shkrues, historian dhe teolog aktiv në Serbinë dhe Bullgarinë mesjetare, konsiderohet si pjesë e dy serbëve  dhe korpusit letrar bullgare. Koleksionet e dorëshkrimeve të tij përbëjnë një përmbledhje të përkthimeve dhe teksteve origjinale bullgare dhe serbe të prodhuara midis shekujve XIII dhe XV.
Tempulli Thayumanaswami në fortesën shkëmbore
Legjenda
Sipas mitologjisë hindu, një grua shtatzanë e quajtur Rathnavathi ishte një besimtare e zjarrtë e Shivës. Ndërsa i afrohej lindjes, ai i kërkoi nënës së saj të vinte te ajo. Mamaja e saj nuk mundi të vinte për shkak të vërshimit të ujërave të lumit Cauvery. Duke u afruar koha e lindjes, Rathnavathi iu lut Shivës, që, i prekur nga përkushtimi i Rathnavathit, mori formën e mamasë së saj dhe e ndihmoi me lindjen e saj të lehtë. Pas lindjes, Shiva u zhduk dhe mbërriti nëna e Rathnavathit që ishte me vonesë. Familja mësoi se ishte Shiva që priti lindjen. Në këtë mënyrë, Shiva në tempull u bë i njohur si Thayumanaswamy, që do të thotë Zoti që mund të veproi si një nënë. Tempulli e mori emrin nga epiteti i hyjnisë kryesore, Thayumanaswamy. Sipas mitologjisë hindu, qyteti i Tiruchirappallit e ka marrë emrin e tij nga legjenda e lidhur me Tempullin Thayumanaswamy. Demoni asura me tre koka Trishira, që meditonte mbi Thayumanavar pranë qytetit të sotëm për të marr përkrahjen e zotit. Një etimologji alternative, e pa pranuar në mënyrë të përgjithshme, është se burimi i emrit të qytetit është fjala sanskrite "Trishirapuram"—Trishira, që do të thotë "tre-kokësh" dhe palli ose puram që do të thotë "qytet".
Historia
Tiruchirappalli ishte pjesë e mbretërisë Chola dhe bujtëte një numër tempujsh dhe fortesash të skalitura mjeshtërisht, qendra e të cilit është Tempulli i Fortesës shkëmbore. Tempulli është ndërtuar në Stilin Arkitekturor Dravidian; Tempujt shpellorë të skalitur në shkëmb të Fortesës shkëmbore, bashkë me Portikun dhe Tempullin Erumbeeswarar, janë listuar si monumente të rëndësisë kombëtare nga Archaeological Survey of India (ASI). Fortesa shkëmbore është një fortesë që qëndron në majë të shkëmbit 83 metra të lartë. Ai konsiston në një grup shkëmbinjsh monolitikë që bujtin shumë tempuj shpellorë të skalitur në shkëmb. Fillimisht të ndërtuar nga Dinastia Pallava, ata më vonë u rikonstruktuan dhe modeluan nga Dinastia Madurai Nayak dhe sunduesi Vijayanagara. Kompleksi kryesor në tempull mendohet se u ndërtua gjatë shekullit të VIII nga Perandoria Pandyane.
Arkitektura
Kompleksi tempullor ka tre faltore, dy prej të cilave i janë kushtuar Ganeshës, njëra në fund dhe Tempulli Ucchi Pillayar në majë, ndërsa Tempulli Thayumanavar midis tyre. Tempulli Thayumanavar, më i madhi prej të treve, bujt një faltore për hyjneshën Amman ashtu si dhe hyjninë kryesore. Fortesa shkëmbore është e dukshme pothuajse në çdo pjesë të veriut të qytetit. Teppakulami në fundin e Fortesës shkëmbore është i rrethuar nga pazare. Ai ka një mandapë në qendrën e tij dhe ka mundëson shërbimin e lundrimit me varkë. Të gjitha festat e pluskimit të lidhura me tempullin zhvillohen në depozitën e tempullit. Tempulli gjendet në mes të rrugës së Fortesës shkëmbore. Tempulli ka strukturë të mbajtur nga kolonat dhe faltorja qendrore e Thayumanaswamyt është e vendosur një nivel mbi gjysmën e poshtme që bujt faltoren e Mattuvar Kuzhalammait. Niveli i poshtëm bujt edhe niket e Vinayagarit, Arumugarit, Navagrahas dhe Veerabadraswamit. Muret përreth faltores qendrore bujtin imazhin e Dakshinamurthyt, Somaskandarit, Natarajarit, Suryas, Brahmas dhe Durgas.
Adhurimi dhe festat
Priftërinjtë e tempullit kryejnë rituale puxha gjatë festave dhe mbi një bazë ditore. Si tempujt e tjerë të Shivës në Tamil Nadu, priftërinjtë i përkasin bashkësisë Shaivite, që është një nënkastë brahmine. Ritualet e tempullit kryehen gjashtë herë në ditë; Ushathkalami në orën 5:30 të agimit, Kalasanthi në orën 8:00 të mëngjesit, Uchikalami në orën 10:00 po të mëngjesit, Sayarakshai në orën 6:00 të pasdites, Irandamkalami në orën 8:00 po të pasdites dhe Ardha Jamami në orën 10:00 të darkës. Çdo ritaul përfshin tre faza: abhisheka (banja e shenjtë), alangarami (dekorimi), neivethanami (ofrimi i ushqimit) dhe deepa aradanai (tundja e fenervëve) si për Thayumanaswamin ashtu dhe për Mattuvar Kuzhal Ammanin. Adhurimi kryhet mes muzikës që luhet nagaswaram (instrument frymor) dhe tavil (instrument me perkursion), ndërsa priftërinjtë recitojnë udhëzime fetare nga vedat dhe adhuruesit përkulen përpara imazheve hyjnore. Në tempull zhvillohen rituale javore si somavarami dhe sukravarami, rituale dy-javore si pradosha dhe festa mujore si amavasai (dita e hënës së re), kiruthigai, pournami (dita e hënës së plotë) dhe sathurthi.
Tempulli zhvillon një dyzinë festash përgjatë vitit. Festa e Chittirait gjatë muajit tamil të Chittirait (prill - maj) zhvillohet për pesëmbëdhjetë ditë, duke portretizuar ngjarje të ndryshme të lidhura me legjendat e tempullit. Festa e karros zhvillohet gjatë ditës së nëntë, kur perënditë procesionale të Thayumanswamyt dhe Mattuvar Kuzhalammait merren në karro të veçanta përreth tempullit në rrugën NSB, rrugën Nandikovil, rrugët Andar në veri dhe lindje si dhe Malaivasal. Festa e Karthigait zhvillohet gjatë muajit tamil të Karthikait, midis nëntorit dhe dhjetorit, duke përfunduar me celebrimin e Karthikai Deepamit. Gjatë Deepamit, në majë të kodrave Malaikottai ndizet një fener i stërmadh në një kazan që përmban tre tonë gi. Për të celebruar festën, hyjnia festive e Thayumanaswamit qarkullon në mënyrë rituale përreth malit. Çdo hënë të plotë, dhjetra mijëra pelegrinë adhurojnë Thayumanaswamin duke qarkulluar në mënyrë rituale përreth kodrës së Tiruchirappallit të zbathur. Qarkullimi ritual mbulon të gjithë perimetrin përreth kodrës dhe referohet si Girivalami. Në ditën e përvjetorit të Chitra Pournamit, hëna e plotë e kalendarit tamil, qindra mijëra pelegrinë vijnë nga e gjithë bota për të adhuruar Thayumanaswamin.
Shenjtët dhe përmendja në shkrime
Tirugnana Sambandari, një shenjt poet tamil i shekullit të VII, e lartëson Thayumanavarin në njëmbëdhjetë vargje te Tevarami, të hartuar si Tirumurai i parë. Appari, një bashkëkohës i Sambandarit, e lartëson po ashtu në 10 vargje të Tevaramit Thayumanavarin, të hartuar si Tirumurai i pestë. Duke qenë se tempulli lartësohet në vargjet e Tevaramit, ai është klasifikuar si Paadal Petra Sthalam, një prej 276 tempujt që përmenden në kanonin shaivit. Muthukumaraswamy në tempull është lartësuar te Tirupugazhi, hymnet e Arunagirinatharit, një shenjt i shekullit të XV. Thayumanavari (1705–1742), një shenjt shaivit Siddantha e ka lavdëruar hyjninë kryesore në vargjet e tij. Në rrugën jugore të Fortesës shkëmbore ndodhet një i marr i emërtuar sipas shenjtit, që celebron përvjetorin e tij të lindjes.
Vladislav Grammarian
Tekstet e tij janë porositur në mënyrë kronologjike, duke filluar me Koleksionin e 1465 pasuar nga Koleksioni i Zagrebit (1469), Koleksioni Adrianti (1473), Rila Panegyric (1479) dhe dy koleksione të tjera tekstesh të përpiluara në vitet 1470 dhe 1480.
Jeta personale
Vladislav lindi më 1420 në fshatin Artana (në Kosovën e sotme ), në Despotatin serb. Artana ra në duart e osmanëve në 1455, kurse Despotati në 1459. Historianët pohojnë se ai e mori arsimin në shkollën e Kostandinit të Kostenets. Më 1455 u transferua në fshatin Mlado Nagorichane, vetëm në veri të Kumanovës. Vladislav e kaloi pjesën më të madhe të jetës në një manastir rrëzë malit të Karadakut. Ka prova që ai qëndroi në manastirin e Rilës ; atje, ai shkroi mbi Reliket e Shën Gjonit dhe vepra të tjera mbi mbrojtësin bullgar Shën Gjonin e Rilës.
Klaus Trot vëren se gjuha e tij përmban tipare të dialekteve shktokavisht dhe ijekavisht në afërsi të Artanës. Gjuha e tij, megjithëse pasqyron veçoritë fonetike dialekteve shktokavisht dhe ijekavisht, gjithashtu pasqyron veçori morfologjike dhe sintaksore bullgare.
Trashëgimia kulturore
Ai është pjesë e korpusit letrar të Serbisë dhe Bullgarisë.
Agramunt
Agramunt është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Urgell, të provincës Lleida, në Komunitetin Katalonia. Agramunt ka 5434 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 79.65 km2.
Fronesis
Fronesis është një fjalë e lashtë greke për një lloj mençurie ose inteligjence që lidhet me veprimin praktik, që nënkupton gjykimin e mirë dhe përsosmërinë e karakterit dhe zakoneve. Nganjëherë referuar si "virtyt praktik", fronesia ishte një temë e zakonshme diskutimi në filozofinë e lashtë greke
Fjala u përdor në filozofinë greke, dhe diskutime të tilla janë ende me ndikim edhe sot. Në etikën aristoteliane, për shembull në Etikën Nikomakase, ajo dallohet nga fjalët e tjera për mençuri dhe virtyte intelektuale - të tilla si episteme dhe techne. Për shkak të karakterit të tij praktik, kur nuk përkthehet thjesht me fjalë që do të thotë mençuri ose inteligjencë, shpesh përkthehet si "mençuri praktike", dhe ndonjëherë (më tradicionalisht) si "maturi", nga prudentia latine. Thomas McEvilley ka propozuar që përkthimi më i mirë të jetë "vëmendja"
Platoni
Në disa nga dialogët e Platonit, Sokrati propozon që të menduarit me fronizën përfaqëson virtytin. Kjo pikëpamje barazon fronizën me virtytin duke e bërë tërë virtytshmërinë një formë të fronizimit. Të jesh i mirë, do të thotë të jesh një person inteligjent ose i arsyeshëm me mendime inteligjente dhe të arsyeshme. Fhronesis lejon që një person të ketë forcë morale ose etike.
Në Menon e Platonit, Sokrati shpjegon se si fronoza, një cilësi sinonim me kuptimin moral, është atributi më i rëndësishëm për të mësuar, megjithëse nuk mund të mësohet dhe në vend të kësaj fitohet përmes zhvillimit të të kuptuarit të vetvetes
Aristoteli
Në librin e 6-të të Etikës së tij Nikomakase, studenti dhe miku i Platonit, Aristoteli, dalloi shumë mirë midis dy virtyteve intelektuale: sofisë (mençurisë) dhe fronezës, dhe përshkroi marrëdhëniet midis tyre dhe virtyteve të tjera intelektuale. Sofia është një kombinim i nous, aftësia për të dalluar realiteti dhe epistēmē, një lloj njohurie që ndërtohet logjikisht dhe mësohet, dhe që nganjëherë barazohet me shkencën. Kjo përfshin arsyetimin në lidhje me të vërtetat universale. Fronesis përfshin jo vetëm aftësinë për të vendosur se si të arrihet një fund të caktuar, por edhe aftësinë për të reflektuar dhe përcaktuar qëllimet e mira në përputhje me qëllimin për të jetuar mirë në përgjithësi.
Aristoteli thekson se megjithëse Sofia është më e lartë dhe më serioze sesa fronesia, kërkimi më i lartë i mençurisë dhe lumturisë i kërkon të dyja, sepse fronezia lehtëson Sofinë. Ai gjithashtu e lidh fronezën me aftësinë politike
Sipas teorisë së retorikës së Aristotelit, foneza është një nga tre llojet e tërheqjes së karakterit (etos). Dy të tjerët janë përkatësisht thirrje për arete (virtyt) dhe eunoia (vullnet i mirë).
Fitimi i fronezës kërkon përvojë, sipas Aristotelit i cili shkroi se:
megjithëse të rinjtë mund të jenë ekspertë në gjeometri dhe matematikë dhe degë të ngjashme të njohurive [sophoi], ne nuk konsiderojmë që një i ri mund të ketë [phronimos] të matur. Arsyeja është se Maturia [fronesis] përfshin një njohuri të fakteve të veçanta, dhe kjo rrjedh nga përvoja, të cilën një i ri nuk e posedon; sepse përvoja është fryt i viteve
Fronesis ka të bëjë me veçoritë, sepse ka të bëjë me atë se si të veprohet në situata të veçanta. Dikush mund të mësojë parimet e veprimit, por zbatimi i tyre në botën reale, në situata që nuk mund të parashikohen, kërkon përvojën e botës. Për shembull, nëse dikush e di që duhet të jetë i sinqertë, ai mund të veprojë në situata të caktuara në mënyra që shkaktojnë dhimbje dhe ofendim; të dish të zbatosh ndershmërinë në ekuilibër me konsiderata të tjera dhe në kontekste specifike kërkon përvojë.
Achères
Achères është emër i disa komunave të Francës:
Mark Williams (lojtar snooker)
Mark Williams (lindi më 21 mars 1975) është një lojtar profesionist snooker uellsian i cili është një kampion botëror tre herë, duke fituar më 2000, 2003 dhe 2018. Ai ishte 43 vjeç kur triumfoi në maj 2018, duke u bërë fituesi i dytë më i vjetër i Kampionatit Botëror në Crucible (Ray Reardon ishte fituesi më i vjetër në 1978, në moshën 45 vjeç).
Williams është renditur në numrin 1 në botë për gjithsej tre sezone në karrierën e tij (1999–00, 2000–01, dhe 2002–03). Sezoni i tij më i suksesshëm deri më tani ishte 2002/2003, kur ai fitoi trefishin e mirënjohur të turneve (i njohur si Triple Crown): UK Championship, Masters dhe Kampionati Botëror Snooker. Duke vepruar kështu, ai u bë vetëm lojtari i tretë, pas Steve Davis dhe Stephen Hendry, që fitoi të tre ngjarjet Triple Crown në një sezon. Përveç kësaj, ai është lojtari i parë (dhe deri më sot, lojtari i vetëm) që fitoi të tre versionet e Kampionatit Botëror profesional - Kampionatin Botëror të Snooker, Kampionatin Botëror Six-Red dhe World Seniors Championship.
Lojtari i parë me dorën e majtë për të fituar Kampionatin Botëror, Williams ka fituar 22 turne renditje në përgjithësi, duke përfshirë dy UK Championship (1999 dhe 2002), duke e bërë atë të pestin në listën e të gjitha kohërave. Ai gjithashtu ka fituar Masters në dy raste (1998 dhe 2003). Forma e tij filloi të bjerë pas titullit të tij të dytë të Kampionatit Botëror më 2003; ai më pas u largua nga 16 kryesuesit pas sezonit 2007–08, por ai e rimori vendin e tij për 2009–10. Williams ka përpiluar 486 century break gjatë karrierës së tij, si dhe dy maximum break në konkurrencë.
Brive-la-Gaillarde
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Brive-la-Gaillarde (Dialekti limuzin i Ocitanishtes: Briva la Galharda ; Shqip: Briva-Gajarda) është një komunë e Francës. Është një nënprefekturë dhe qyteti më i madh i departamentit Korrezë. Ka rreth 46,000 banorë, ndërsa popullsia e aglomeracionit ishte 75,579 në vitin 2019.
Megjithëse deri tani është komuna më e madhe në Korrezë, kryeqyteti është Tulle. Në kulturën popullore franceze, qyteti lidhet me një këngë të Georges Brassens.
Historia
Edhe pse banorët u vendosën rreth shekullit të 1-të, qyteti filloi të rritet shumë më vonë. Nga rreth shekullit të 5-të e tutje, qyteti origjinal filloi të zhvillohej rreth një kishe kushtuar shenjtorit Saint-Martin-l'Espagnol. Gjatë shekullit të 12-të rreth qytetit u ndërtuan mure dhe gjatë Luftës Njëqindvjeçare u ndërtua një mur i dytë. Këto fortifikime nuk ekzistojnë më dhe janë zëvendësuar nga bulevardet.
Komuna mori emrin "Brive" deri në vitin 1919, kur u riemërua "Brive-la-Gaillarde". Fjala "Gaillarde" (që përdoret ende në frëngjishten e sotshme) ndoshta përdoret për trimërinë ose forcën në emrin e qytetit, por mund t'i referohet gjithashtu mureve të qytetit. Brive tani shtrihet jashtë kufijve të saj origjinalë në Malemort dhe Ussac.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Briva-Gajarda ishte një kryeqytet rajonal i Rezistencës, duke vepruar si seli e disa rrjeteve klandestine të informacionit dhe disa prej lëvizjeve kryesore të rezistencës, duke përfshirë Armée Secrète (ose " Ushtria Sekrete ") dhe ''Mouvements Unis. de la Résistance'' (ose "Lëvizjet e Bashkuara të Rezistencës").
Briva-Gajarda ishte qyteti i parë i Francës së pushtuar që u çlirua me mjetet e veta, më 15 gusht 1944. Për këtë, qyteti mori dekoratën ushtarake " Croix de guerre 1939–1945 ".
Transporti
Stacioni hekurudhor Brive-la-Gaillarde ofron lidhje me Limozhin, Perigënë, Bordonë, Tuluzën dhe disa destinacione rajonale. Autostrada A20 lidh Brivën me Limozhin dhe Tuluzën, A89 me Bordonë.
Aeroporti Brive–Souillac shtrihet në jug të qytetit. Ai u hap në vitin 2010 për të zëvendësuar aeroportin e vjetër Brive-La Roche.
Sport
Qyteti është shtëpia e një ekipi të sindikatës së regbit, CA Brive. Ai gjithashtu priti kampionatin botëror të kanotazhit për të rinj në vitin 2009.
Brashovi
Brașov është qytet në Rumani. Sipas regjistrimit të popullsisë më 2011, qyteti ka pasur 253.200 banorë, duke u bë qyteti i 7-të më i popullarizuar në Rumani. Brașov ndodhet në pjesën qendrore të vendit, 170 kilometra në veri të Bukureshtit.
Emri
Prej vitit 1950 deri më 1960, gjatë kohës së komunizmit në Rumani, qyteti ka pasur emrin Orașul Stalin (Qyteti i Stalinit), sipas emrit të udhëheqësit sovjetik Josif Visarionoviç Stalini.
Aguilar de Campoo
Aguilar de Campoo është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Montaña Palentina, të provincës Palencia, në Komunitetin Castile dhe León. Aguilar de Campoo ka 7242 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 30.62 km2.
Subkoshienca
Subkoshienca në psikologji, ndërvetëdija është pjesa e mendjes që nuk është aktualisht në vetëdijen fokale.
Përdorimi studimor i termit
Fjala ndërvetëdije përfaqëson një version të anglicizuar nga frangjishtja subkoshiente, të krijuar nga psikologu Pierre Janet (1859-1947), i cili argumentoi se nën shtresat e mendimit kritik funksionet e koshiencës shtrihet një vetëdije që ai e quajti mendje subkoshiente. të mendjes së
Në kuptimin e rreptë psikologjik, mbiemri përkufizohet si "diçka që operon ose ekziston jashtë vetëdijes ".
Locke dhe Kristof shkruajnë se ekziston një kufi për atë që mund të mbahet në vetëdijen e ndërgjegjshme fokale, nevojitet një magazinë shtesë për dijet dhe përvojat e mëhershme, të cilën ata e etiketojnë si subkoshienca.
Psikoanaliza
Sigmund Freud përdori termin "subkoshiencë" në vitin 1893 për të përshkruar lidhjet dhe impulset të cilat nuk janë të aksesueshme në vetëdije. Më vonë ai e braktisi këtë term për termin jo-vetëdije, duke thënë: " Nëse dikush flet për subkoshiencës, nuk mund të them nëse është në kuptimin topografik - që tregon diçka që shtrihet nën vetëdije - ose në kuptim kualitativ - diçka që tregon një tjetër vetëdije, diçka të fshehtë, të groposur. Mbase ai person nuk është i qartë për ndonjër prej tyre. E vetmja antitezë e besueshme është ajo në mes vetëdijes dhe jo-vetëdijes."
Në 1896, në Letrën 52, Frojdi prezantoi shtresëzimin e proceseve mendore, duke vërejtur se gjurmët e kujtesës herë pas here rregullohen në përputhje me rrethanat e reja. Në këtë teori, ai bëri diferencimin midis Wahrnehmungszeichen ("Tregimi i perceptimit"), Unbewusstsein ("i pandërgjegjshëm") dhe Vorbewusstsein ("i Parandërgjegjshëm "). Nga kjo pikë përpara, Frojdi nuk përdori më termin "subkoshiencë" sepse, sipas mendimit të tij, nuk arriti të dallojë nëse përmbajtja dhe përpunimi kanë ndodhur në mendjen e pavetëdijshme apo të parandërgjegjshme.
Psikologjia analitike
Carl Jung tha se meqenëse ekziston një kufi në atë që mund të mbahet në vetëdijen e ndërgjegjshme fokale, nevojitet një depo alternative e njohurive dhe përvojave të mëparshme.
"Epoka e Re" dhe modalitete të tjera që synojnë subkoshiencën
Ideja e subkoshiencës si një agjenci e fuqishme ose potente ka lejuar që termi të bëhet i spikatur në Epokën e Re dhe letërsinë vetë-ndihmuese, në të cilën hetimi ose kontrolli i njohurive ose fuqisë së tij të supozuar shihet si i dobishëm. Në komunitetin e Epokës së Re, teknika të tilla si autosugjestioni dhe pohimet besohet se shfrytëzojnë fuqinë e subkoshiencës për të ndikuar në jetën e një personi dhe rezultatet e botës reale, madje shërojnë sëmundjet. Revista Skeptical Inquirer kritikoi mungesën e falsifikimit dhe testueshmërisë së këtyre pretendimeve. Fizikanti Ali Alousi, për shembull, e kritikoi atë si të pakalueshme dhe vuri në dyshim gjasat që mendimet mund të ndikojnë në ndonjë gjë tjetër jashtë kokës. Për më tepër, kritikët kanë pohuar se provat e ofruara janë zakonisht anekdotike dhe se, për shkak të vetë natyrës së përzgjedhjes së raporteve pozitive, si dhe natyrës subjektive të çdo rezultati, këto raporte janë të ndjeshme ndaj paragjykimit të konfirmimit dhe paragjykimit të përzgjedhjes.
Psikologët dhe psikiatër përdorin termin "pa vetëdije" në praktikat tradicionale, ku letërsia metafizike dhe Epoka e Re, shpesh përdorin termin ndërdije. Sidoqoftë, nuk duhet të konstatohet se koncepti i pavetëdijës dhe koncepti i Epokës së Re të ndërdijes janë saktësisht ekuivalent, edhe pse të dy garantojnë marrjen në konsideratë të proceseve mendore të trurit. Psikologët dhe psikiatrit marrin një pamje shumë më të kufizuar të aftësive të pa-vetëdijes sesa përfaqësohen nga përshkrimi i Epokës së Re. Ekzistojnë një numër metodash në përdorim në epokën bashkëkohore të Epokës së Re dhe ato paranormale që prekin këtë të fundit:
Shahist
__NOINDEX__
Achères, Yvelines
Achères është një komunë në Francë. Achères bën pjesë në departamentin Yvelines të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 19733 banorë dhe sipërfaqe prej  9.44 km². Dendësia e poullsisë llogaritet 2.100/km.
Achères është një komunë në departamentin Yvelines në veri-qendër të Francës. Ajo ndodhet 23.7 km (14.7 mi) nga qendra e Parisit.
Qyteti i Achères shtrihet në jug të Seine në një lak të lumit, në buzë të pyllit të Saint-Germain-en-Laye. Ajo kufizohet Saint-Germain-en-Laye dhe Poissy në jug Andrésy dhe Carrières-sous-Poissy në perëndim, Conflans-Sainte-Honorine dhe Herblay në veri, dhe Maisons-Laffitte dhe La Frette-sur-Seine në lindje.
Popullsia
Banorët e Achères quhen Achérois.
Tansu Çiller
Tansu Çiller (lindi më 24 maj 1946) është akademike, ekonomike dhe politikane turke që shërbeu si Kryeministre e 22-të e Turqisë mes viteve 1993 dhe 1996. Ajo u bë e vetmja femër dhe e para që ka mbajtur postin e kryeministrit. Si udhëheqëse e Partisë së Rrugës së Vërtetë, ajo shkoi njëkohësisht për të shërbyer si Zëvendëse e Kryeministrit dhe Ministre e Punëve të Jashtme mes viteve 1996 dhe 1997.
Si profesore e ekonomisë, Çiller u emërua Ministre e Shtetit me përgjegjësi ekonomike nga kryeministri Süleyman Demirel në vitin 1991.
Jeta e hershme
Çiller lindi në Stamboll, babai i saj së pari ishte ekonomist dhe pastaj guvernator i Provincës Belxhik gjatë viteve 1950. Ajo diplomoi në shkollën ekonomike në Kolegjin Robert pas mbaroi Kolegjin Amerikan për vajza në Stamboll. Ajo morri M.S. në Universitetin e Nju Hëmpshërit dhe PhD në Universitetin e Keneriket.
Çiller mësoi ekonominë në Kolegjin Franklin dhe Marshall në Lancaster, Pennsylvania. Në vitin 1978, ajo u bë ligjëruese në Universitetin Boğaziçi në Stamboll dhe në 1983 u bë profesore në njëjtin institucion.
Karriera politike
Çiller hyri në politikë më 1990, duke i'u bashkuar Partisë së Rrugës së Vërtetë (DYP) si këshilltare ekonomike e ish-kryeministrit Süleyman Demirel. Ajo u zgjodh në parlament më 1991 si zëvendëse duke përfaqësuar Stambollin. DYP u bë partia më e madhe me 27% të vendeve në parlament dhe Demirel formoi koalicion qeveritar. Ajo u zgjodh në bordin ekzekutiv të DYP dhe fitoi pozitën zëvendëse e kreut.
Jeta personale
Tansu Çiller është e martuar me Özer Uçuran Çiller dhe ka dy fëmijë.
Rënditjet ndërkombëtare të Shqipërisë
Në vijim janë rënditje ndërkombëtare të Shqipërisë.
Shpella e Konispolit
Shpella e Konispolit e njohur nga vendasit edhe me emrin Shpella e Kreshmoit (Kërçmoit), ndodhet pranë majës së malit të Saraqinit, në një lartësi prej 400 metrash mbi nivelin e detit.