cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
KF Sopoti
Sukseset
Në sezonin 2006/07 KF Sopoti u rendit në vend të 10të në Kategorinë e Parë duke mbledhur 26 pikë me një golaverazh 26-34. Golashënuesi më i mirë i KF Sopoti gjatë këtij sezoni ishte Shkëlqim Hajdari me 12 gola.
Gegërishtja
Përdorimi letrar
Formula e Pagëzimit e ritit latin (8 nëntor 1462) e Pal Ëngjëllit ( 1417-1469), kryepeshkop i Durrësit dhe bashkëpunëtor i ngushtë dhe këshilltar i Skënderbeut, është shkruar gegërisht, në Mat, dhe me alfabet latin. " Un' të pagëzoj pr'emënit Atit e t'birit e t'shpirtit shenjt".
Shqipja standarde dhe gegërishtja
Shqipja standarde megjithëse mbështetet në dialektin toskë të zonës juglindore të Shqipërisë, ka në përbërjen e saj fjalë apo formime nga gegërishtja, pa të cilat nuk do të bëhej i mundur formimi i disa fjalëve. Disa nga shembujt janë fjalët meqenëse, humnerë dhe folja synoj. Fjala "meqenëse" vjen nga paskajorja me qenë e gegërishtes, dhe një formim i kësaj fjale duke u mbështetur vetëm në toskërisht do të ishte duke qenë se. Fjala humnerë vjen nga folja humb dhe fjala në erë, dhe gjuha standarde e ka formuar këtë fjalë nga format gegë hum (humb)+ nerë (nder). Edhe folja synoj vjen nga fjala syni: synoj=ia ve synin (gegërisht) dhe jo syroj siç mund të ishte nëse do të formohej nga toskërishtja e cila nuk e përmban këtë folje. Gjithashtu duhet përmendur tema "krye" me të cilën shqipja formon qindra fjalë, teksa me formën toske "kokë" formohen shumë fjalë. Kemi kryeshkamb, por nuk mund të themi kokëshkëmb; teksa forma kokëfortë e toskërishtes, jepet lehtë edhe në gegërisht, me kryefortë, etj.
Shembuj dhe krahasime
Këshilli Populluar i Komunës së Prishtinës, Prishtina (monografi), 1959, fq. 19:
David Villa
David Villa Sánchez (lindur më 3 dhjetor 1981) është një ish futbollist profesionist spanjoll i cili luante si sulmues. Villa konsiderohet nga specialistët si një nga sulmuesit më të mirë të gjeneratës së tij dhe një nga sulmuesit më të mirë spanjoll të të gjitha kohërave.
Pavarësisht një dëmtimi që pësoi kur ishte fëmijë, Villa filloi karrierën e tij profesioniste me Sporting de Gijón. Ai u transferua te Real Zaragoza pas dy sezonesh, ku bëri edhe debutimin e tij në La Liga, gjithashtu duke fituar edhe trofetë e tij të parë (Kupën e Mbretit dhe Superkupën e Spanjës). Ai u transferua te Valencia CF në vitin 2005 për 12 milion € dhe ishte pjesë e skuadrës që fitoi Kupën e Mbretit në sezonin 2007–08. Në vitin 2010, Villa u transferua te Barcelona për 40 milion €, ku në sezonin e parë fitoi titujt e La Ligas dhe Ligës së Kampioneve.
Villa bëri debutimin e tij me Spanjën në vitin 2005. Që nga ajo kohë ai mori pjesë në katër turnamente madhore, duke qënë një lojtar i rëndësishëm në ekipet që fituan Euro 2008 dhe Kupën e Botës 2010. Ai shënoi tre gola në Kupën e Botës 2006, ish golashënuesi më i mirë në Euro 2008 dhe fitoi Këpucën e Argjendë në Kupën e Botës 2010. Ai u bë lojtari i parë spanjoll që arriti 50 gola ndërkombëtar, dhe pas një rikthimi të shkurtër në vitin 2017, ai u tërhoq nga ekipi kombëtar me 59 gola në 98 ndeshje, duke qënë golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave i Spanjës. Ai është gjithashtu shënuesi më i mirë i Spanjës në Kupën e Botës me nëntë gola.
Jeta e hershme
Villa ka lindur në Tuilla, një fshat i vogël në Langreo, Asturias, një rajon në veri të Spanjës. Ai është djali i José Manuel Villa, që ka qënë një minator. Kur Villa ishte i ri, karriera e tij futbollistike u vu në rrezik sepse ai pësoi një frakturë të rëndë në këmbën e djathtë, por u shërua tërësisht. Gjatë kohës kur Villa ishte i dëmtuar, babai i tij u përpoq shumë që këmba e tij të shërohej sa më shpejtë.
Villa pranoi se ai ishte afër tërheqjes nga futbolli në moshën 14 vjeç, pasi ai kishte ulje-rritje në marrëdhënjen me tranjerin e tij. Megjithatë, falë inkurajimit të prindërve të tij, ai vazhdoi ëndërrën për tu bërë futbollist, duke thënë: "Në ato ditë, nuk fitova asnjë qindarkë dhe gjatë gjithë sezonit qëndrova në stol, unë kisha dëshirë që të largohesha dhe të futboll me shokët e mi." Ai gjithashtu shtoi: "Babai im gjithmon më ka mbështetur mua dhe ka brohoritur për mua deri sa karriera ime u kthye. Ai filloi karrierën e tij futbollistike te UP Langreo, dhe kur mbushi 17 vjeç ai u bashkua me shkollën e futbollit Mareo.
Sezonet 2000–2003
Villa kishte tërhqur interesimin e shumë skuadrave asturiake, por edhe një nga skuadrat më të mëdha të krahinës, Real Oviedo, kishte deklaruar se ai ishte shumë i shkurtër dhe se nuk kishte potencial të mjaftueshëm/ Ai më pas filloi karrierën e tij profesionste me klubin lokal të qytetit të tij Sporting Gijón, duke filluar të ndjekë hapat e idhullit të tij Quini. Ai filloi duke luajtur me skuadrat e moshave dhe bëri debutimin e tij me skuadrën e parë në sezonin 2000–01. Pasi shënoi 25 Gola në 2 sezone, ai u bë lojtar i skuadrës së parë. Pepe Acebal, trajneri i Sporting Gijón në atë kohë, ka thënë se Villës i mungonte qëndrueshmëria për të dhënë impakt në fushën e lojës, por gjithashtu tha se kapaciteti i Villës për punë ishte "i pakrahasueshëm".
Edison Tërnava
Edison Tërnava Gt (lindur 25 qershor 1982, Mitrovicë) arqitetkt, këngëtar i muzikës zbavitëse të drejtimit rap, shqiptar nga Kosova.
Edisoni filloj të merret me muzik si argëtim e më vonë më 2007, pas studimeve filloj që të bëjë edhe regjistrime të këngëve nëpër studio të muzikës të sapo hapura në Kosovë. Një një studio të till të "Sony Music Entertainment" edhe punon. Ka të kryer studimet në fakultetin e arqitekturës në "University of Oxford".
Edisoni apo Gt për publikin e gjërë u bë i njohur jo vetem nëpërmjet video klipeve por edhe me pjesëmarrje në koncerte humanitare.
Capsicum
Lista e anëtarëve
Peter O'Toole
Peter Seamus Lorcan O'Toole lindi më 8 August 1934-14 December 2013, është një aktor ireland. Ai u bë i famshëm me rolin e tij në filmi Lawrence of Arabia y Troy.
Aleanca e shenjtë
Aleanca e shenjtë thirrej marrëveshja e bërë më 26 gusht 1815 në mes të Perandorisë Ruse, Perandorisë Austriake dhe Prusisë. Aleanca e shenjtë filloi që në shtator 1814 deri më 9 Korrik 1815. Në këtë Aleancë morrën pjesë Prusia,Austria dhe Rusia,e me vonë u bashkua dhe Holanda e Franca.
parapamje|200px|Aleanca e shenjtë
Kjo marrëveshje ishte nxitur nga ana e perandorit rus Aleksandërit I-rë dhe pas vendosjes së saj, marrëveshja u zgjerua me praninë e shteteve të tjera. Me këtë marrëveshje, mbretërit deklaronin qëndrimin e tyre për mirëmbajtjen e fesë, paqes dhe drejtësisë. Në shenjë të kësaj marrëveshjeje u mbajtën kongresi europian në Ahën (1818), në Tropau (1820), në Laibach (Lubjanë, 1821), dhe në Veronë (1822). Rrjedha politike të ngushta me marrëveshjen si duket nuk ka pasur, mirëpo kjo shprehje u lidh ngushtë me shprehjen e politikës restauruese. Marrëveshja u thye si pasojë e interesave kundërthënëse të perandorëve me rastin e luftës greke për pavarësi. Në këtë Kongres u modifikua edhe harta gjeografike.
Çinamak
Çinamaku është një fshat në komunën Surroj në rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Urdhri Shpirti i Shenjtë
Urdhri Shpirti i Shenjtë është urdhër fetar krishterë i themeluar nga mbreti Hainrih III-të i Francës më 1578.
Urdhri u themelua si urdhër më i lartë, me një klasë, si urdhri i parë shpirtërorë jashtë urdhrit të kalorësve, i cili si shenjë veçimi kishte kryqin (me krahë të mëdhenj), me shirit të kaltër (nga këtu edhe cordon blue). Sot, ky urdhër i jepet pretenduesve të fronit mbretëror të Francës.
Shkolla Shqipe në Kantonin VAUD të Zvicrës
Shkollat me mësim plotësues në gjuhën shqipe, në Kantonin VAUD, ku në këtë pjesë të Zvicrës flitet gjuha frënge, kanë funksionuar edhe para pavarësimit të kësaj shkolle prej asaj jugosllave. Ajo deri në fund të vitit shkollor 1989/1990 veproi në kuadër të shkollës së ashtuquajtur jugosllave. Prej vitit 1990 e tutje, ishte koha kur Kosovën, pa i llogaritur viset tjera shqiptare në ish Jugosllavi, e braktisën 45 mijë e 530 nxënës dhe më se 1.150 arsimtarë.
Edhe në këtë kanton mbërritën një numër i madh i këtyre arsimtarëve dhe nxënësve të cilët nga dhuna dhe represioni serb u detyruan ti braktisin vatrat e të parëve tanë.
Prandaj aktivistët në diasporë u vunë në veprim edhe atë sa më të shpejtë sepse situata diktonte se duhej vepruar që të evitohej dhe pengohej asimilimi gjuhësor e kombëtar i moshave të reja të fëmijëve që arritën me shumicë në emigracion.
Puna e aktivistëve ishte shumë e rëndësishme dhe specifike. Në këtë drejtim u dalluan mësuesit sepse ata e dinin më së miri se misioni i tyre është i shenjtë dhe i çmuar për situatën. Vlen të përmendet se para formimit të Lidhjes të Prindërve Shqiptarë për Kantonin VAUD, pjesa më e madhe e arsimtarëve janë angazhuar pa konkurs dhe pa pëlqimin dhe rekomandimin Ministrisë së Arsimit të Republikës së Kosovës.
Ata u angazhuan në procesin edukativo arsimor shpesh nga organizatat joprofesionale, nga klubet, shoqatat, partitë politike, bashkësitë e prindërve e asociacionet tjera.
Shkolla Shqipe më mësim plotësues e arriti kulmin e vet, në Kantonin VAUD, me formimin e Lidhjes së Prindërve Shqiptarë në nivel të kantonit.
Kjo gjë hapi rrugën që shkolla shqipe me mësim plotësues në gjuhën shqipe në këtë kanton të vihet në binarët institucionalë.
Kështu në vitet 1997-2000 Vaudi kishte 28 klasë në kuadër të 17 shkollave komunale, duke përfshirë këtu 500 nxënës e 13 arsimtarë.
Mësues më të dalluar atëherë u shpallën, Musa Pali dhe Burbuqe Ahmetaj.
Sot si dhe në tërë Zvicrën nga të gjithë aktivistë e LAPSH-ës bëhen përpjekje për integrimin e mësimit plotësues në shkollën Zvicerane, me qëllim që kjo do të sjell pjesëmarrje më të madhe të fëmijëve tanë në këtë shkollë dhe në mënyrë që të përmirësohet kualiteti i mësimdhënies. Prej themelimit të shkollës shqipe në kantonin VAUD të Zvicrës e gjerë më sot, Musa Pali ishte në pozita të ndryshme udhëheqëse si herë kryetar i LAPSH kantonal, herë sekretar dhe prej vitit 2006 e gjerë në shkurt 2010 ishte koordinator. Pozita e koordinatorit kantonal përveç që koordinonte punën në tërë këshillat komunale luante edhe rolin e udhëheqësit të shkollës shqipe. Përveç pozitës kantonale, në strukturën udhëheqëse të shkollës shqipe, Musa Pali është përgjegjës prej vitit 1990, dhe punon në tri paralele, në komunat e kantonit VAUD, Vevey Montreux dhe Villëneuve. Në këto tri paralele numri i nxënësve sillet rreth pesëdhjetë nxënës për çdo vit shkollor. Shkolla e mësimit plotësues në gjuhën shqipe në Vevey, Montreux dhe Villeneuve, arsimoi dhe edukoi në frymën kombëtare prej themelimit të saj qindra të rinj e të reja. Në këtë shkollë morën dituri në gjuhën shqipe, jo vetëm nxënësit e moshës shkollore por edhe të rriturit qofshin zviceranë apo të tjerë, të cilët ishin të interesuar ta mësojnë gjuhën shqipe.
Gjithashtu nje paralele e shkolles shqipe  eshte hapur ne wattwil kantoni st gallenit
Angazhim i vazhdueshëm për veprimtarët e shkollës shqipe ka qenë hapja e paraleleve në gjuhën shqipe me qëllim që të përfshihen sa më shumë fëmijë shqiptarë në mësimin plotësues. Një përpjekje e tillë rezultoi me suksese nga ana e prindërve që jetojnë dhe punojnë në Wattwil të St. Gallenit.
14 maji i vitit 2016, në këtë qytezë piktoreske zvicerane ishte shndërruar në festë për familjet shqiptare. Pas shumë viteve rifilloi mësimi në këtë pikë shkollore në gjuhën shqipe. Në fytyrat e prindërve shihej një ditë e rëndësishme për fëmijët e tyre. Edhe pse në kurbet, ata tani janë më afër gjuhës dhe kulturës shqiptare. Për nxënësit e shkollës shqipe, Aulonën, Aurorën, Fionën, Eronën, Erikun, Arlindin, Florentin, Emirin, Sarën, Kaltrinën, Medinën, Drianën, Arbnorin, Tringën, Almirën, Azrën, Omerin, Sufjanin, Altinën etj., po fillonte një ditë e re.
Në fillim kryetari i Këshillit Iniciues të prindërve, Taip Ibraimi, falënderoi prindërit, duke thënë se një mirënjohje e veçantë iu takon atyre që janë angazhuar gjatë këtyre ditëve, si Dritan Bajrami, Orhan Abazi, Arben Selmanaj, Haki Dautaj, Shaban Halilaj, Avni Jahmurtaj, Fehmi Aliu, Amir Ebibi, Rexhep Ajeti, Demirali Alija, Agim Hamdiu, Gafur Emini, Resul Sherifi, Ramadan Sherifi, Alush Maliqi, Agron Sherifi dhe Valdet Hoxha, për angazhimin e tyre në hapjen e kësaj pike shkollore, si dhe po ashtu falënderoi mësuesin dhe kryetarin e Këshillit të Arsimtarëve për Kantonin e St. Gallenit, z. Vaxhid Sejdiu, i cili së bashku me ta u angazhua në realizimin e këtyre përpjekjeve. Ai njoftoi prindërit se mësimi do të mbahet në shkollën Wis, ku sot kishin ardhur bashkërisht prindër, fëmijë, nxënës dhe aktivistë e dashamirë të mësimit plotësues të shkollës shqipe.
Dr. Vaxhid Sejdiu, kryetar i Këshillit të Arsimtarëve të Kantonit të St. Gallenit, iu shpërndau tekstet shkollore nxënësve të shkollës shqipe.
Pas tij fjalën e mori Dr.Vaxhid Sejdiu, i cili në fjalën hyrëse i informoi prindërit e kësaj pike shkollore për rëndësinë e gjuhës shqipe, planprogramin mësimor dhe tekstet shkollore me të cilat punojnë nxënësit në mërgatën shqiptare. Ai mes tjerash iu tha prindërve se emrat e bukur shqip nuk kanë kuptim pa gjuhën shqipe, se fëmijët shqiptarë nuk guxojnë të mbesin analfabetë sa i përket njohurive në gjuhën e nënës. “Për këtë arsye të angazhohemi që fëmijët shqiptarë, përveç gjuhës së vendit, duhet ta mësojnë dhe gjuhën amtare, sepse kjo gjuhë është gjuha jonë, gjuha që ruan identitetin tonë kombëtar.”, tha Sejdiu
“Ne si shkollë shqipe jemi të angazhuar në të gjitha pikëpamjet që t`iu bëjmë apel prindërve shqiptarë që ta ruajnë gjuhën dhe shkollën shqipe, një pikë shkollore do të thotë një rreze drite. Pastaj të gjithë nxënësve iu uroi suksese, duke ua shpërndarë edhe tekstet shkollore”, tha mes tjerash Vaxhid Sejdiu
Suksese nxënësve të kësaj pike shkollore iu dëshiruan edhe veterani i arsimit, mësuesi Shaban Halilaj dhe mësuesi i ri Evzal Selmani, të cilët po ashtu theksuan rëndësinë dhe nevojën për ruajtjen e gjuhës amtare.
Dhe, në fund Këshilli i prindërve ftoi të pranishmit të shijojnë ushqimet nga kuzhina shqiptare, të përgatitura enkas për këtë ditë.
L.A.P.Sh. “Naim Frashëri” i Kantonit të St. Gallenit Këshilli për informim
Lidhje te jashtme
https://www.albinfo.ch/hapet-nje-paralele-e-shkolles-shqipe-ne-wattwil/
Jeta ime me Enverin
Jeta ime me Enverin kujtime me Autore Nexhmije Hoxha. Botuar nga Enti Botues "LIRA" Tiranë 1998.
Tryeza e lëndës
1. Parathënie
2. Njohja e parë me Enverin
3. Dita e një rrjedhe të re në jetën time
4. Kur u vra Qemal Stafa 5. Dashuri që lindi dhe u rrit në luftë
6. Terror i madh në Tiranë 7. Delegate në konferencën e Pezës
8. Konferenca e Parë e Vendit e PKSH-së. Enveri zgjidhet Sekretar i Përgjithshëm 9. Në Kucakë - një tjetër misionar jugosllav
10. Shtabi i Përgjithshëm dhe Enver Hoxha i afrohen Tiranës 11. Drejt jetës së lirë - në male
12. Ditë të paharruara në Lirëz - në mes të të rinjve
13. Në Berat - takim me Kryetarin e Qeverisë
14. Çlirimi i kryeqytetit. Qeveria e re Demokratike në Tiranë 15. Dasma jonë partizane
17. Kur mbledhjet e Byrosë Politike bëheshin në shtëpinë tonë 18. Konferenca e Paqes në Paris. Miq të rremë
19. Tri figurat kryesore të prapaskenës së Beratit
20. Sovjetikët hyjnë në skenë 21. Qëndrimi i Enver Hoxhës ndaj çështjes së Kosovës 22. Regjimi ditor i jetës dhe i punës i Enverit 23. Enveri përballë tradhtisë së Hrushovit
24. Presione e shantazhe mbi Enverin dhe PPSH-në 25. Me pushime në Karlovi - Vari
Dollogozhda
Dollogozhdë, (Делогожда/Delogožda) është fshat në komunën e Strugës, Maqedoni. Fshati ndodhet rrëzë malit Karaorman në verilindje të Strugës në një largësi prej rreth 11 kilometrash. Nga viti 1996 deri 2004 ishte e organizuar si komunë në vete, por me riorganizimin e sistemit të vetëqeverisjes lokale u shkri në komunën e Strugës. Dollogozhda si komunë numëronte 7884 banorë por si fshat rreth 3000 banorë, sipas regjistrimit të popullsisë në vitin 2002.
Jeta ime me Enverin
Tryeza e lëndës
26. Vizita zyrtare në Çekosllovaki
Dollogozhda
Demografia
Është vendbanim i banuar me shumicë shqiptare.
Jeta ime me Enverin
Tryeza e lëndës
27. Udhëtim me tren për në Moskë (1959)
Dollogozhda
Demografia
Tabela e Popullsisë (2002)
Jeta ime me Enverin
Tryeza e lëndës
28. Ç'e solli Hrushovin në Shqipëri? 29. Lindja e kontradiktave mes Bashkimit Sovjetik dhe Kinës
Dollogozhda
Histori
Në shekullin XIX Dollogozhda i takonte rrethit apo kazasë së Оhrit në imperinë otomane. Në librin "Етнография на вилаетите Адрианопол, Монастир и Салоника", i botuar në Stamboll më 1878 që e tregon statistikën e banorëve meshkuj nga viti 1873, Dollogozhda ka pasur 25 familje, me 65 banorë meshkuj të gjithë mysliman.
Jeta ime me Enverin
Tryeza e lëndës
30. Mbledhja e 81 Partive komuniste (nëntor 1960 - Moskë)
Dollogozhda
Histori
Sipas statistikës së Васил Кънчов ("Македония. Етнография и статистика") nga viti 1900 Dollogozhda ka 730 banorë shqiptarë mysliman.
Jeta ime me Enverin
Tryeza e lëndës
31. Lindja e tre fëmijëve - gëzimi i familjes sonë të re
Dollogozhda
Etimologjia e emrit "Dollogozhdë"
Në fshat ekzistojnë disa variante për emrin e Dollogozhdës. Pleqtë e fshatit e lidhin me fjalën që kanë përdorë banorët e fshatit Poum, këta kur kanë zbrit poshtë pasi që janë shumë lartë prej Dollogozhdës, kanë thënë -“Dola Poshtë“ dhe kështu ka ngelur emri Dollogozhdë. Një variant tjetër thot se fshati ndodhet në luginën më të ngushtë - Te lugu i ngushtë, që do të thotë se fshati i vjetër nuk ka mundur të duket, dhe pyetjes se ku ndodhet fshati “Te Lugu Osht” ose “Te Logu Oshtë“ që d.m.th. Dollogozhdë. Njëherë nga fusha e Tateshit ka ardhur një udhëtar, kur ka hypur lartë te Zabeli i Beut nuk ka mund të vërej fshatin, udhëtarit I kanë thënë se kur të kalosh zabelin do të shohësh një fshat të vogël, udhëtari pasi nuk e sheh fshatin, kur ka arritur te Vromi ka takuar një bari dhe e ka pyetur ku ndodhet fshati, ai i ka thënë: “se te Lugu Osht”, po si e ka emrin ky fshat e ka pyetur udhëtari, po ja i ka thënë bariu ne i themi Te Lugu Osht, jo më mirë i ka thënë udhëtari ju ti thoni Dollogozhdë. Varianti i parë që kanë thën fshatarët e Poumit “Dola poshtë“, me të vërtet kur kanë zbrit nga mali kanë thënë “Dola poshtë“ sepse me të vërtet kan zbrit në rrafshirë këta janë variante të Dollogozhdës. Varianti më i sigurt është se vendbanimi në të kaluarën është quajtur “Guri i bardhë“, por me ardhjen e sllavëve ashtu si që indërruan emrata e shum venbanimeve kështu vepruan edhe me emrin guri i bardhë. Sot në fshat ka dy vende ku quhen Gurët ose guri i bardhë, njëri është mbi fshat kurse tjetri në krastë. Këta gurë të bardhë në krastë mund ti vëresh prej Struge dhe më largë. Flitet se emri Dollogozhdë është me prejardhje sllave siç dëshirojnë ta interpretojnë disa njerëz, por pjesa e dytë e emrit nuk korrespondon me asnjë emër sllav.
Jeta ime me Enverin
Tryeza e lëndës
32. Përmbajtja
Dollogozhda
Gjeografia
parapamje|400px| image_skyline nga juguDollogozhda është e vendosur në rrëzën jugore të malit Karaorman, me lartësi mbidetare afër 800 m dhe kufizohet në lindje me fshatin Zhepin (1,6 km) dhe Koroshisht (2,3 km), në jug me fshatrat: Livadhi (2,8 km) dhe Bixhovë (3,7 km). Në jugperendim me fshatin Novo Sellë (3,1 km), në perendim kufizohet me fshatin Tatesh i Poshtëm (2,9 km), kurse në veri me fshatin Poum (2,9 km).
Lidhjet komunikative të fshatit: Në lindje, Dollogozhda është e lidhur me fshatin Zhepin dhe Koroshisht dhe nëpërmjet rrugëve që kalojnë lumin Sateska dhe dalin në magjistralen Ohër-Shkup. Në juglindje, Dollogozhda lidhet me fshatin Livadhi, përtej lumit Sateska me fshatrat Volin dhe Trebenishtë dhe përsëri lidhet me magjistralen Ohër-Shkup. Ne jugperendim, Dollogozhda lidhet me fshatrat Bixhovë, Novo Sellë, Llozhan dhe del në magjistralen Strugë-Dibër-Shkup, Strugë-Dibër-Peshkopi. Në perdenim, Dollogozhda lidhet me fshatrat Tatesh i Poshtëm, Tatesh i Epërm, Dobovjan, Veleshtë dhe me magjistralen Strugë-Dibër. Nëpërmjet fshatit Tatesh i Poshtëm Dollogozhda lidhet me fshatrat Misllodezhdë, Bogovicë-Toskët dhe përtej me fshatrat e Malësisë Bërcevë, Presojan, Zbazhd, Razhnov dhe përtej me Komunën e Dibrës. Dollogozhda lidhet gjithashtu edhe me rrugët që rrugëtojnë në malin Karaorman. Këtu vlen të permendet rruga e lashtë Dollogozhdë-Cërrckë-Ledina e Koritave, Rrafshat e vogla dhe Rrafshat e mëdha, si dhe rruga Dollogozhdë-Koshare-Kumbulla-Livadhi i Karaxhit deri te Rrafshat e mëdha.
Rrugë të asfaltuara janë rrugët Dollogozhdë-Livadhi-Drasllavicë-Strugë, si dhe rrugët Dollogozhdë-Zhepin-Koroshisht, Dollogozhdë-Tatesh i poshtëm-Misllodezhdë dhe Dollogozhdë-Poum. Edhe rrugët mbrenda në fshat janë të asfaltuara.
Reliefi
Dollogozhda shtrihet në vend kodrinor. Në veri duket mali i bukur i Karaormanit, kurse në jug është fusha e Dollogozhdës që është pjesë e fushës së Strugës. Në lindje është krasta e mbuluar me gurë të bardhë gëlqeror ku rriten shkurret, ferrat dhe një lloj bagrem i egër. Në perendim është toka e kuqe, e cila është emëruar si Kuqlina, në cilën kultivohen të lashtat, gruri por me shumë sukses rritet hardhia. Dollogozhda është e njohur për prodhimin rrushit kualitativ me sasi të madhe të sheqerit. Në perëndim është lumi i thatë i ashtuquajtur "Vromi", cili më parë ka bërë vershime shumë të mëdha. Që të eliminohet kjo e keqe e fshatit u ndërtua kanali me bankina i cili për rreth u mboll me bagrema, gështenja e pisha kështu që vershimet janë eliminuar dhe uji rrjedh vetëm në stinën e dimrit. Ky aksion dhe pyllëzimi i kodrave për rreth ka filluar kah viti 1950 dhe ka ndikuar pozitivisht në pengimin e vërshimeve që ishin një rrezik për fshatin, pasi që më parë disa herë është goditur duke u shkaktur dëme të mëdha. Pyllëzimi ndikoi edhe në zbukurimin e kodrinave të fshatit Dollogozhdë.
Klima
Prej të gjitha vendbanimeve për rreth, Dollogozhda është mesi më i ngrohtë. Në veri mbrohet nga mali Karaorman. Prej erës së Veriut që sjell lumi Sateska mbrohet nga Krasta, kurse prej erërave të perendimit e mbron Zabeli i Beut.
Është e vërtet se bora e parë në ultësirën e Strugës shkrihet në Dollogozhdë. Në të dalë prej fshatit Zhepin, aty ku është krasta më e ulët ose ku mbaron krasta, rritet një fik i egër dhe aty bora shkrin më parë. Banorët e Dollogozhdës thonë se këtë copë vend e rrahin erërat e ngrohta të Jugut.
Me rritjen e drunjëve në mal si dhe me paksimin e të rreshurave të shiut dhe borës disa vite me radhë, nga burimi i Dollogozhdës, që rrjedh në fund te krastës, buron pak ujë dhe nuk mjafton as për furnizim e e fshatit me ujë për pije. Edhepse më parë nga po ky burim është vaditur toka pjellore e fshatit. Kjo ndikon në mikrokrimen e Dollogozhdës. Më të vjetrit thonë, se më parë në male ka rënë mbi 2 m borë, dhe atëherë burimi ka pasur mbi 10 vijë ujë për ujitjen e fushës dhe ka punuar edhe mulliri i fshatit.
Vegjetacioni
Dollogozhda ka vegjetacion të llojllojshëm. Duke filluar qysh në ditët e para të muajit mars nëpër kodra çel thana, kukureku, luledelja dhe manushaqja. Në prill fillojnë të çelin dhe të gjithë pemët tjera.
Në pjesën kodrinore rritet dushku, ahu, pisha, bagremi, gështenja, kreka, frashëri, pali etj. Prej pemëve me sukses rriten kumbullat, ftoi, dardhat, mollat, qershit, hardhia etj. Prej barnave është shumë e sukseshme jonxha dhe trendelina. Pra, nëse Dollogozhda ka ujë për vaditjen e fushës gjatë stinës së verës, ka kushte për prodhimin e rendimenteve të larta të shumë kulturave bujqsore. Kur burimi i Dollogozhdës ka patur ujë për vaditjen e fushës janë kultivuar me shumicë në Dollogozhdë specat, duhani, misri, fasulja etj.
Dollogozhdarët thonë me të drejtë, se në Dollogozhdë më mirë është të ketë ujë për vaditje se sa një fabrik. Ka disa vite me radhë që në Dollogozhdë nuk mbillet as misri, as duhani dhe as specat për shkak se mungon uji për vaditjen e arave pjellore.
Ekonomia
Bujqsia ka qenë, është dhe siç duket, derisa te arrihet zhvillimi ekonomik i Komunës tonë, do të mbetet si degë kryesore e zhvillimit edhe për banorët e Dollogozhdës. Me të ardhurat nga bujqsisa është ruajtur familja. Më parë toka është punuar me mjete primitive, me parmendë dhe me qe. Gati çdo familje e ka pasur parmendën, pllugun, zgjedhën, etj. Është kultivuar gruri, elbi, thekrat, vardari. Drithërat janë mbjellë zakonisht para Shën Mitrit. Pjesa perendimore e tokës sidomos "Kuqlinat" janë mbjellur një herë në 2 vite, kurse pjesa tjetër, "Shavarushtet", "Skripsat", "Nder Krasta" janë mbjellur një vit misër ose kulture tjetër dhe një vit drithra.
Misri, grosha, duhani, specat, domatet mbilleshin mbas "Shën Gjergjit". Të korrat vini zakonisht pas 15 korrikut. Me rritjen e numrit te banorëve rriteshin edhe nevojat për shtimin e prodhimtarisë, prandaj dollogozhdarët ne vitin 1968/69, bënë tentim për ndertim të ujësjellësit dhe ndërtuan vijen e ujit nëpër krastë dhe nxorrën ujin prej Zhepini në fund të fshatit, për ta ujitur fushën. Kjo ka qenë koha kur në Dollogozhdë kultivohej me të madhe duhani. Kjo vijë ka funksinuar nja 2 vite. Në vitin 1976/77 e bë tentim tjetër që të ndërtohet një sistem tjetër për vaditje. Por me gjithë mundim e dhënë dhe mjetet finaciare edhe ky sistem punoi disa vite dhe nuk funksionoi më tutje. Siç duket pompat u montuan gabim dhe gypat edhe sot e kësaj dite ngelën në tokë, kurse pompat më shumë se dhjetë vite nuk punojnë.
Është me rëndësi të përmendet periudha pas vitit 1960, kur në fushën e Dollogozhdës prodhoheshin speca te kualitetit të lartë. Gjithashtu edhe duhani ishte me kualitet të lartë. Por për shkak të mungesës të ujit për vaditje, kultivimin i këtyre kulturave ka rënë krejtësisht. Tani fusha mbillet me jonxhe dhe drithra.
Arsimimi
Dollogozhdarët janë arsimdashës,Por kushtet ekonomike dhe politike që kanë dominuar në të kaluarën nuk premtonin një zhvillim më të shpejtë të arsimit në këtë vend.
Shkollat e para happen në kohën e Mbreterisë Sërbo-Kroato-Sllovene në gjuhën sërbe. Mësuesit po ashtu kanë qenë nga Sërbia ose Mali i Zi. Përveç lëndeve të tjera, që janë përshkruajtur në monografinë e Sh.F. "Naim Frashëri", mësohej vetëm një lëndë që u interesonte fshatarëve, lënda për fenë islame të cilën e ka ligjëruar hoxha ose dikush tjetër qe ka pasur njohuri mbi fenë. Por dëshira për të mësuar në gjuhën amtare ka qenë shumë e madhe.
Në gjuhën shqipe u hapën shkollat e para gjatë Luftës së dytë botërore nga ministria e atëhershme e mbretërisë së Shqipërisë kanë vazhduar me punë deri në çlirimin e vendit. Pas mbarimit të Luftës Nacional-Çlirimtare. Prej këtyre shkollave fillore nxënësit e dalluar i vazhduan mësimet në Shkollën e Mesme Normale të Shkupit, ku u regjistruan shumë nxënës nga Dollogozhda.
Mësimet në Normalen e Shkupit në atë kohë i mbaruan me sukses dhe u emëruan mësues keta nxënës nga Dollogozhda: Remzi Qoku, Xhemail Qoku, Ali Zhaku-Aliu, Belqia Dervishi dhe Osman Sela. Para tyre si mësues me kursin e kryer kanë punuar me nxënësit Aqif Dalipi dhe Bilal Bilali. Kuadri me arsim të lartë u krijua më së shumti nga Universiteti i Prishtinës, dhe nga univerzitetet e Shkupit, Beogradiit dhe Zagrebit. Për emrat e të shkulluarve gjegjësisht intelektualëve nuk janë të prezentuara në këtë punim, pasi që janë përmendur në monografinë e shkollës, që është botuar në vitin 1998.
Sa i perket arsimit dhe edukimit te gjenerateve te reja, në këtë drejtim apelojmë që në të ardhmen të insistohet me çdo kusht, që gjeneratat e reja të mësojnë sa më shumë dhe të vazhdojnë shkollimin në shkollat e mesme të përgjithshme dhe profesionale prej ku do ti vazhdojnë studimet në universite të ndryshme. Sepse vetëm duke u shkolluar mund të ecim përpara si dollogozhdarë, por edhe si komb dhe sa më lehtë të mund të integrohemi në proceset demokratike evropiane.
Shkolla fillore në fshatin Dollogozhdë është ndertuar në vitin 1969. Si objekt shkollor ajo nuk i plotësonte kushtet minimale për mesim bashkëkohor me planet dhe metodat e reja të mesimit interaktiv. Shkolla u rindërtua në vitin 2001 me inciativë të qytetarëve të Dollogozhdës nga fonde të oragnizuara me vetiniciativë. Më 5 maj të vitit 2006, shkolla mbante emrin e Rilindasit tonë të madhë "Naim Frashëri", emërohet me emrin e luftëtarit dhe Komandantit të UÇK-së, "Nuri Mazari-Komandant Struga".
Shoqatat kulturore
Shoqëria Kulturore-Artistike "BESA" është formuar në vitin 1974,si rezultat i dëshirës së madhe të rinisë Dollogozhdare, për të afirmuar vlerat dhe traditën kulturore-artistike të Dollogozhdës dhe Trevës Strugane. Ndër iniciatorët e parë që formuan këtë shoqëri kanë qenë disa të Rinjë dhe Intelektualë të fshatit Dollogozhdë sic janë: Minir Zhaku, Nuhi Pollozhani, Afrim Sela, Adi Useini etj. Për shkaqe tashmë të njohura politike në këto treva, kjo Shoqëri ndërpret Aktivitetin e sajë disa vite dhe përsëri rinis Aktivitetin e saj në vitet 1991/92, ku si Kryetar i sajë zgjidhet Juristi Adi Useini. Në vitet që rrodhën Shoqeria "BESA" merr pjesë në një numër të madhë Koncertesh dhe Festivalesh si në: " Këngë Jeho"- Strugë; "Sharri Këndon"- Tetovë; "Oda Dibrane"-Peshkopi dhe të tjera manifestime kulturore, ku prezanton të gjitha të arriturat e kësaj Shoqërie ndër vite. Në vazhdën e prezantimeve të suksesshme, Shoqëria "BESA" në vitin 1994 me Vallen "Vallja e Plakut" fiton cmimin e Parë për vallen më të mirë në Festivalin " Këngë Jeho"- Strugë 1994. Në Kuadër të kësaj Shoqërie në maj të vitit 1999 u organizua një Koncert madhështor në Stadiumin e fshatit për përcjelljen e Vëllezerve tanë Kosovarë në trojet e veta Etnike, me moton "Kosovë e gëzofsh Lirinë dhe Pavarsinë". Në gusht të vitit 2002, falë një pune të palodhëshme disa vjecare, Shoqëria Kulturore-Artistike "BESA" fiton cmimin e Dytë në Festivalin " Këngë Jeho"- Strugë 2002, kurse në po të njëjtin Muaj të vitit 2003 laureohet me cmimin e Parë të po këtij Festivali. Ky cmim ndikoi mjaftë në punën e vetë Shoqërisë "BESA", dhe qe një pikë shtytëse që aktivitet e ardhëshme të kësaj Shoqërie të jenë edhe më të suksesshme dhe më profesionale nga ana Artistike. Pas prezantimit dinjitoz në Festivalin e njohur të Strugës, SHKA "BESA" pranon Ftesë Zyrtare që të prezantohet edhe para publikut dhe Artëdashësve Kosovarë në Prishtinë, dhe njëherit Programi i sajë i pasur kulturoro-artistik transmetohet edhe në Programin në Gjuhën Shqipe pranë Radio Televizionit Shtetëror të Maqedonisë. Me angazhimin e Shoqërisë Kulturore-Artistike "BESA", u bë i mundur edhe realizimi i një Dokumentari për vetë fshatin Dollogozhdë, i cili për qëllim pati prezantimin e të gjithë vlerave dhe traditave etno-kulturore, folkloristike e të tjera që i ka fshati Dollogozhdë. Për t'a mbajtur gjallë këtë Shoqëri që sot krenohet e gjithë Dollogozhda, kontribut të vecantë kanë dhënë Kurbetqarët e Amerikës, Zvicrës, Gjermanisë dhe Austrisë të cilët asnjëherë nuk kursyen mundin dhe djersën e tyre që kjo shoqëri të vazhdojë me sukseset e saj.
Ndër aktivitetet e shumta të SHKA "BESA" mund të vecojmë:
Sporti
Klubi Futbollistik i fshatit Dollogozhdë u formua ne vitin 1977/78 me emrin "Vllaznimi". Kryesia e Parë e Klubit përbëhej nga Zejadin Islami (Kryetar), Alit Aliti (arketar), Mustafa Useini dhe Resul Bekteshi (Trajnerë). Ndër iniciatorët e parë për formimin e Klubit ka qenë zoteriu i ndjerë Alit Aliti, emrin e të cilit e mbanë aktualisht Qendra Sportive e fshatit. Në stinorin e parë të garimit, Klubi Futbollistik i fshatit Dollogozhdë garonte në Ligën Komunale B, ku pas nje Stinori Klubi u ngjit në Ligën Komunale A. Në vitin 1986 nga situata e krijuar politike në ish Jugoslavi, organet Shtetërore e Kontestuan emrin e Klubit "Vlaznimi" gjë që sipas Organeve shtetërore Klubi duhej të mbante emrin "Bratstvo", dhe mu për këtë shkak Kryesia e Klubit morri vendimin qe Klubi tash e tutje të mbante emrin e vetë fshatit pra Klubi Futbollistik "Dollogozhda". Për shkak të padrejtësivë të shumta dhe të vazhdueshme nga ana e Strukturave shtetërore, Klubi Futbollistik "Dollogozhda" që nga viti 1989 deri në vitin 1992 pushoi së funksionuari. Në vitin 1992 me iniciativën e disa Dollogozhdarëve dhe të njërit prej Lojtarëve më të dalluar të KF "Dollogozhda", Zamir Danit Klubi riaktivizohet dhe garon në Ligën Komunale. Pas disa vitesh garimi në Ligën Komunale, në vitin 1996 Klubi u ngjit në Ligën e Tretë Perëndimore të Maqedonisë, duke shënuar suksese mjaft të mira. Por suksesin më të madhë gjatë gjithë historisë së tijë KF "Dollogozhda" e arriti në vitin 2004 ku u shpall Kampione në Ligën e Trete Rajonale (Liga Liqenase- siq quhet Zyrtarisht nga FFM) dhe mori pjesë në ndeshjet kualifikuese për tu ngjitur ne Ligën e dytë të përbashkët të Maqedonisë, të mbajtura në Shkup, ndeshje kualifikuese të cilat Klubi nuk i kaloi me sukses. Meritat më të mëdha për këtë sukses i ka Zoteriu Lulzim Zhaku-Aliu i cili njëherit e ndihmon Klubin Financiarisht që nga viti 2000. Ndër kontributet e vecanta që ka dhëne zotëri Lulzim Zhaku-Aliu për KF "Dollogozhda" janë:
Ndër Lojtarët më të shquar nga gjeneratat e vjetra që ka nxjerrë KF "Dollogozhda" janë: Mair Ziba, Zamir Dani, Nexhmedin Pollozhani, Mentor Ibrahimi, Atmi Ziba, Xhavit Mazari, Mugni Alimi(Portier),Nadi Aliti, ndërsa nga gjeneratat e reja vlejnë të theksohen: Selami Ameti, Juni Ziba, Zaim Dauti, Nadi Ameti, Vebit Imeri, Mushteba Kica (Portier), Atmi Shazimani, Dritan Dani, Femi Kurtishi, Ardian Dani, Argjend Zhaku etj.
Gjithashtu për Kontributin e tyre të pashoqë për KF "Dollogozhda" vlejnë të përmenden edhe emrat e zotërinjve : Osman Sela, Sadulla Bakiu, Subi Dani, Shefqet Dani, Alim Zhaku, Fatmir Neziri, Rushan Sela, Maherr Pollozhani, Rufon Zhakut-Foni (për mirëmbajtjen e Fushës) etj.
Veshjet popullore
Me ndryshimin e kohërave kanë ndryshuar edhe veshjet në Dollogozhdë. Por pëlhurat e endura janë ruajtur edhe sot e sidomos këmishat me oja, pështëmallat dhe veshjet e nuseve dhe grave të tjera.
Veshjet e nuseve-grave
Këmishat prej pelhure të endura në razboj (tërkuzë), këmishat shalle, këmishat me varra, këmishat me topa, këmishat me honxa, këmisha mendafshi ose e ashtuquajtura pelhurë e mirë.
Kantoni Maizières-lès-Metz
Kantoni Maizières-lès-Metz (frëngjisht: Canton de Maizières-lès-Metz) është një kanton në departamentin Moselle, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Maizières-lès-Metz. Ka sipërfaqe 28.22km2 dhe popullsi 27244 banorë.
FIFA
Fédération Internationale de Football Association ( shk.: FIFA) (Federata Ndërkombëtare e Shoqatës së Futbollit) është një shoqatë botërore e futbollit, e cila u themelua më 21 maj 1904 në Paris. Qendrën sot e ka në Cyrih, Zvicër. Presidenti i saj është Gianni Infantino. FIFA është përgjegjse e organizimit të FIFA Kupës së Botës.
Dollogozhda
Veshjet e nuseve-grave
Bofçat me drugëz, bofçat me topa të bardha, çarçafe shalle, çarçaf me topa, çarçafe rende. Dullaku i nuses ishte prej kadife ose atllasi. Mbi këmishen vehej jeleku, brezi gjysëm dimie, te cilët brezër kanë qenë prej kadife, atllasi, basme etj. Këto tesha i kanë qepur gratë nëpër shtëpija dhe të cilat ruhen ende kësaj dite. Si pjesë e veshjes së nuses kanë qenë edhe komat te thurura me dore prej gajtani. Gratë më të vjetra kanë veshur këmisha prej pëlhurë me onxa të kaltërta, pështëmallat, pështërkat, ndersa çirkat kanë shërbyer si pallto prej kadifes së zezë ose të kuqe.
Kantoni Maizières-lès-Metz
Përbërja aktuale
Kantoni Maizières-lès-Metz aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
FIFA
Konfederatat
FIFA përfshin 6 konfederatat e ndryshme (të njohura zyrtarisht nga federata) të cilat janë përgjegjëse për organizimin dhe mbikëqyrjen e veprimtarisë së futbollit në kontinente të ndryshme të botës:
Dollogozhda
Veshjet e burrave
Burri ka veshur këmishe të bardhë me sqepa, pallto, pantollona prej shajaku e më vonë prej shtofi, opinga dhe më vonë këpucë, çorape të cilat kanë qenë të bardha e të thuruara prej leshi. Më të vjetrit kanë mbajtur tirqe koprone etj.
Dasmat në Dollogozhdë
Njëra nga traditat më të lashta të kombit që është ruajtur me xhelozi dhe besnikëri në Dollogozhdë janë dasmat. Kjo tradit e bukur që bënë pjesë në grupin e këngëve familjare për të cilën dollogozhdarët janë të njohur për ruajtjen autoktonike të saj nga ceremonija e fejesës deri te ajo e martesës. Është normale se me ndryshimin e kushteve, me ndryshimin e gjendjes ekonomike edhe kjo tradite ka pësuar ndryshime, por ajo që është qenësore (thellbësore), është ruajtur. Dasmat për kohezgjatje mund ti ndajme në 3 grupe: Ditët e fillimit dhe mbarimit të dasmave nuk caktohen. Dasmat bëhen për një ditë, fillojn në mëngjez dhe mbarojn në mbrëmje.
Më parë dasmat janë bërë në stinën e dimrit, kurse tani bëhen në stinën e verës për shkak të ardhjes së gurbetqarëve.
Dasma te dhëndërri
Dasma fillon me çuarjen e bojës. Bojali caktoheshin 3 vetë nga më të afërmit e familjes së dhëndrrit, të cilët ne tre kuaj e me pase me qerre kali apo arab dhe tani me veture, shkonin ose shkojnë te shtepia e nuses me një arkë, ku e çonin bojën dhe dhuratat tjera për nusen dhe të afërmit e tjerë të familjes së saj. Bojalitë në mëngjez çojn peshqeshe për nusen, peshqeshe për të afërmit e nuses, kanë ëmbelsira të ndryshme, rrush të thatë, elbebia dhe dikund gështenja të ziera.
Kur kthehen bojalitë në shtëpin e dhëndrrit fillon shtypja e grurit dhe fillonin njerëzit e afërt të përgatisin drekën dhe më pas pergatitjen për marrjen e nuses dhe pergatitje të ndryshme që do të ceken me vonë... Ditën e dasmës vinë edhe lodrat(daullet)dhe pizgat. Luhej valle rruhej dhëndrri dhe atëherë nisen krushqit për marrjen e nuses. Edhe te shtëpia e nuses luhej valle por këtu përparsi kishin burrat nga ana e nuses dhe pas një ore e merrshin nusen me këngë dhe niseshin krushqit për në shtëpin e dhëndrrit. Nusja hynte në qerre e fundit. E afronin njerëzit e afërt të shtëpisë së saj. Rregullisht pas qerres shkonte një krushk i hypur në kal i cili quhej "pas qerres". Kur nusja arrinte në shtëpin e dhëndrrit kryhej ceremonia me ibrikun, oxhakun, maxhen dhe bukën. Kur nusja hynte ne ajat dhëndrri i hidhte sheqerka në fytyre. Më në fund nusja nxirrej para krushkave.
Ky rit përdoret edhe sot në dasma në Dollogozhdë. Vlen të përmendet edhe ajo, se më parë dasmat i kanë bërë edhe me të grishur, kur i zoti i dasmës i thirrte disa ditë para dasmorët dhe i lajmëronte se dasmën do ta bëj me të grishur. Dasmorët si dhurat sillnin nga një dash dhe merrnin me vete diku edhe 10 vetë të tjerë. Të grishurit priteshin dhe përcilleshin me lodra, të cilët në dasëm rrishin një natë.
Dasma te nusja
Si iknin bojalitë, nuses i vendohej boja. Me këtë rast bëhet një rit me vajzat e rritura, cilat nuk lejojnë që nuses, shoqes së tyre, t'i vendohet kana. Më pasë ato dakordohen dhe nuses i bëhen ceremonit e bojës, dhe me pas e veshin nusen me fustan të bardh. Ne ditën e dasmës caktohen 2 gra ne fillim për pregaditjen e drekës dhe darkës, edhe te nusja edhe te dëendrri të cilat i qujam MAXHENICA. Posaçëirsht caktohen edhe sherbyesit, të cilët te ftuarve u japin ujë, llokum, cigare, ushqim dhe kujdesen për zjarrin. Gjithashtu caktohej edhe KRYETARI I DASMËS i cili është i afërm i zotit të dasmës.
Vallet qe luheshin me lodra dhe pizga me te njohurjane: "VALLJA E BABËS", "Çollakja", "Koxhikja", "Toskarçja", "Vranishtja", etj. Pasi kryhej ceremonija e darkes se dhendrrit kryhej ceremonia e mbylljes se dhendrrit, aty pervec njerezve te aferm te dhendrrit merrnin pjese dhe shoket e tij dhe imami i fshatit. Pas kryerjes se ritit fetar dhenderri ja merrte doren babes, imamit dhe me te vjeterve dhe nisej për te nusja, ne ate moment me te rinjte i binin me shuplaka shpines. Jashte fillonte rrahja e daulleve dhe e pizges dhe ne ato momente ndizej zjarr me teshat e zotit dhe zonjes se dasmes. Diten e neserme pa lere dielli fillonte riti i ngritjes se dhendrrit i veshun me tesha te reja zbret dhe e luante vallen e fundit te dhenderrise. Pas pushimit te daulleve dhe pizgave perfundon dasma.
Me ndryshimin e kohrave ndryshuan dhe menyrat e organizimit të dasmave në Dollogozhdë. Por ritet dhe ceremonit e lartëpermendura origjinale janë të ruajtura edhe sot. Në ditët e sotme lodrat dhe pizgat merren vetëm deri në momentin e ardhjes së nuses në shtëpin e dhëndrrit, ndërsa prej momentit të ardhjes së nuses në shtëpin e dhëndrrit fillon ahengu me orkestrinë dhe këngetar të shquar. Në ditët e sotme dasmat organizohen edhe në restorante.
Kantoni Marcilly-le-Hayer
Kantoni Marcilly-le-Hayer (frëngjisht: Canton de Marcilly-le-Hayer) është një kanton në departamentin Aube, rajonin Champagne-Ardenne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Marcilly-le-Hayer. Ka sipërfaqe 408.6km2 dhe popullsi 6868 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Marcilly-le-Hayer aktualisht përbëhet nga 22 komuna.
Gjinia jobinare
parapamje|Parada e gejve në Valencia Gjinia jobinare ose kuir janë terma gjithëpërfshirës të cilat i referohen një game të gjerë kategorish të identiteteve gjinore jo vetëm mashkullore por dhe femërore. Identitetet jobinare futen nën ombrellën transgjinore, pasi njerëzit jobinarë zakonisht identifikohen me gjini të ndryshme nga seksi i lindur.
Njerëzit jobinarë që identifikohen si një gjini e tretë e ndërmjetme ose e veçantë, kanë më shumë se një gjini,  nuk kanë gjini ose identitet gjinor fluid (genderfluid). Identiteti gjinor ndahet nga orientimi seksual apo romantik; njerëzit jobinarë kanë orientime të ndryshme seksuale, ashtu si janë njerëzit cisgjinorë. Të jesh jobinar nuk do të thotë të jesh si ndërseksualët; shumica e njerëzve interseksualë identifikohen si meshkuj ose femra.
Njerëzve jobinarë iu referohen me shprehje të ndryshme gjinore dhe disa mund ta refuzojnë plotësisht identitetin gjinor. Disa njerëz jobinarë trajtohen nga ana mjekësore për disfori gjinore me kirurgji ose hormone, siç janë zakonisht burrat dhe gratë trans.
Historia
Në vitin 1776, Public Universal Friend u identifikua si një ungjillor pa gjini i cili më pas nuk përdori emrin e lindjes dhe përemrat vetorë si: ai/ajo dhe ata/ ato, rast i hershëm i një amerikani që identifikohej publikisht si jobinar.
Mirsa Kerçeli
Mirsada apo Mirsa u bë e njohur për publikun e gjërë shqiptar me rastin e marrjes pjesë në një nga edicionet e festivalit "Kënga Magjike" në të cilin fitoi një çmim. Kënga me të cilën ajo përvetsoj ardhuruesit e saj në këtë edicion ishte "Djaloshi im". Ngjyra karakteristike e zërit të saj bërë që ajo së shpejti të jetë dhe e adhuruar e studiove xhiruese të video klipeve. Deri më tani ka arritur të krijojë një diskografi të dukshme, sidomos me xhirime të video copave.
Gjinia jobinare
Historia
Në vitin 1781, Jens Andersson nga Norvegjia, e lindur vajzë dhe që identifikohej si burrë, u burgos dhe shkoi në gjyq, pasi u martua me Anne Kristine Mortensdotter në një kishë luterane. Kur u pyet për gjininë e tij, përgjigja ishte "Hand troer at kunde henhøre til begge Deele" ("Ai beson se u përket të dyve").
Në vitin 2012, Projekti i Njohjes Intersex & Genderqueer filloi të advokonte për zgjerimin e opsioneve gjinore në dokumentacionin zyrtar. Në vitin 2016, Elisa Rae Shupe ishte personi i parë me gjini jobinare në dokumentet zyrtare në Shtetet e Bashkuara.
Në vitin 2015, ligjvënësi Estefan Cortes-Vargas u shfaq jobinar në Asamblenë Legjislative të Albertës gjatë një debati mbi përfshirjen e të drejtave transgjinore në kodin provincial të të drejtave të njeriut.
Përemrat dhe titujt
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/Non-binary_preferred_pronouns_chart.png/220px-Non-binary_preferred_pronouns_chart.png|parapamje| Sipas një sondazhi të vitit 2021, pesë grupet më të njohura të përemrave të përdorur nga njerëzit jobinarë janë ata, ai, ajo, asnjë/shmang përemrat dhe ajo. lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/Gender_recognition_pins_cropped.jpg/170px-Gender_recognition_pins_cropped.jpg|parapamje| Distinktivët e kunjave të përemrave nga një festival arti dhe teknologjie i vitit 2016 Disa njerëz jobinarë ose gjinorë përdorin përemra asnjanës lidhur me gjininë e tyre. Përdorimi përemrave vetorë në vetën e tretë njëjës e shumës dhe përemrat pronorë "ata", "e tyre" dhe "ato" janë më të zakonshëm; përemrat jostandardë quhen neopëremra, të tilla si: xe, ze, sie, co dhe ey. Disa të tjerë përdorin përemrat vetorë "ai", "ajo", të dyja "ai" dhe "ajo" ose përdorin vetëm emrin e tyre dhe asnjë përemër fare. Shumë përdorin gjuhë shtesë neutrale, siç është titulli Mx.
Diskriminimi
Vende të ndryshme gjatë historisë i kanë konsideruar identitetet gjinore, transgjinore dhe jobinare si akte kriminale.
Në SHBA, shumica e të anketuarve në Anketën Kombëtare të Diskriminimit Transgjinor zgjodhën "Një gjini që nuk renditet këtu". Të anketuarit "jo të listuar këtu" kishin nëntë pikë përqindjeje (33%) më shumë gjasa të raportonin braktisjen e kujdesit shëndetësor për shkak të frikës nga diskriminimi sesa kampioni i përgjithshëm (36% krahasuar me 27%). Nëntëdhjetë për qind raportuan se kishin përjetuar paragjykime anti-trans në punë dhe 43 për qind raportuan se kishin tentuar vetëvrasje.
Diskriminimi i raportuar me të cilin përballen njerëzit jobinarë përfshin mospërfilljen, mosbesimin, ndërveprimet përçmuese dhe mungesën e respektit. Njerëzit jobinarë gjithashtu konsiderohen edhe si pjesëmarrës në një drejtim dhe kështu konsiderohen të pasinqertë ose që kërkojnë vëmendje. Si një grumbullim, fshirja është shpesh një formë e rëndësishme e diskriminimit me të cilin përballen njerëzit jobinar.
Simbolet dhe festat
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/Anjali_gopalan.jpg/285px-Anjali_gopalan.jpg|parapamje|285x285px| Anjali Gopalan dhe Gopi Shankar Madurai duke inauguruar Paradën e parë të Krenarisë Genderqueer të Azisë në Madurai me një ylber dhe flamur genderqueer Komunitetet jobinare përdorin flamuj të ndryshëm për të përfaqësuar identitete të ndryshme. Ekzistojnë flamuj të dallueshëm të krenarisë jobinare dhe gjinore. Flamuri i krenarisë për gjininë kuire u dizajnua në vitin 2011 nga Marilyn Roxie. Ngjyra e livandës përfaqëson androgjininë, e bardha përfaqëson identitetin e gjinisë dhe jeshile përfaqëson ata identitetet e të cilëve janë të përcaktuara jashtë binarit. Flamuri jobinar i krenarisë u krijua në 2014 nga Kye Rowan. E verdha përfaqëson njerëzit gjinia e të cilëve ekziston jashtë binarit, vjollca përfaqëson ata, gjinia e të cilëve është një përzierje ose qëndron mes mashkullit dhe femrës, e zeza përfaqëson njerëzit që nuk kanë gjini dhe e bardha përfaqëson ata që përqafojnë shumë ose të gjitha gjinitë.
Personat me gjini fluide, të cilët futen në gjininë kuire kanë flamurin e tyre. Roza përfaqëson feminilitetin, e bardha përfaqëson mungesën e gjinisë, vjollca përfaqëson gjininë e përzier ose androgjininë, e zeza përfaqëson të gjitha gjinitë e tjera dhe bluja përfaqëson mashkulloritetin.
Personat agjinorë, të cilët ndonjëherë identifikohen edhe me gjininë kuir, kanë flamurin e tyre. Ky flamur ka vija bardhezi për të përfaqësuar mungesën e gjinisë dhe një shirit të gjelbër për të përfaqësuar gjinitë jobinare.
Dita ndërkombëtare e njerëzve jobinarë festohet më 14 korrik.