cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gjergj Pekmezi
Biografia
Studimet e para i kreu në Ohër e Manastirit (Perandoria Osmane). Më 1887 shërbeu si mësues në Llëngër të krahinës së Mokrës. Më 1890 u zhvendos në Beograd ku qëndroi deri më 1894. Studimet e universitare i bëri në Beograd e në Vjenë, ku u diplomua më 1898 për filozofi dhe filologji. Më 1903 u emërua shef i katedrës së gjuhës shqipe në Universitetin Oriental të Vjenës. Pas një viti themeloi Shoqërinë Kulturore Patriotike "DIJA". Më 1908 zbulon memorandumin e famshëm të 1878-ës që Vaso Pasha e Sami Frashëri i dërguan Kongresit të Berlinit. Kontribuoi pranë Komisionit Ndërkombëtar të Kufijve duke vërtetuar shqiptarësinë e banorëve në viset jugore kundrejt orekseve synimeve greke. Punoi si përkthyes pranë këtij komisioni nga vjeshta e 1913 dhe më 1914 u emërua përkthyes i misionit austro-hungarez në Durrës.
Më 1916 me pushtim-administrimin austro-hungarez, u emërua kryetar i "Komisisë Letrare të Shkodrës", ku me Luigj Gurakuqin, Gjergj Fishtën, Ndre Mjedën e patriotë të tjerë bënë punë të mëdha për gjuhën, tekstet dhe shkollën shqipe. Pasi shkoi për çështje private në Vienë, kur u kthye në Shkodër gjeti të miratuar Parimet e rregullat mbi orthografinë e gjuhës shqipe të shkrueme, gjë për të cilën dha dorëheqjen duke parë miratimin në mungesë të tij një veprim jokorrekt.
Në vitet 1920-24 emërohet Konsull i Përgjithshëm i Shqipërisë pranë Republikës së Austrisë. Riemërohet në këtë detyrë më 1926-28, vit në të cilën emërohet profesor në Universitetin e Vjenës, Katedra e Gjuhës Shqipe. Këtë detyrë e kreu deri më 24 shkurt 1938, kur ndërroi jetë.
Vepra
Pekmezi është autor i: Përveç veprave të lartpërmendura, ka lënë dorëshkrim një punim mbi dialektologjinë shqiptare "Tiparet dalluese thelbësore të dialekteve kryesore të shqipes, gegërishtes dhe toskërishtes". Gjithashtu ka mbledhur e dorëzuar 8177 faqe të daktilografuara me materiale e relacione të konsujve austro-hungarezë të Shkodrës, Prizrenit, Janinës, Stambollit, nxjerrë nga arkivi i Ministrisë të jashtme të Perandorisë Austro-Hungareze.
Manikyri
Manikyri është një trajtim kozmetik i thonjëve dhe duarve që bëhet në shtëpi ose sallon.
Kurdët
Kurdët (Kurdisht: کورد Kurd) janë një grup etnik iranik vendas në rajonin malor të Kurdistanit në Azinë Perëndimore, i cili përfshin Turqinë juglindore, Iranin veriperëndimor, Irakun verior dhe Sirinë veriore. Ka ekklava kurdësh në Anadollinë Qendrore, Horasan dhe Kaukaz, si dhe komunitete të rëndësishme të mërgatës kurde në qytetet e Turqisë perëndimore (në veçanti Stambollin) dhe Evropën Perëndimore (kryesisht në Gjermani). Popullsia kurde vlerësohet të jetë midis 30 dhe 45 milionë.
Kurdët flasin gjuhët kurde dhe gjuhët zaza-gorani, të cilat i përkasin degës iraniane perëndimore të gjuhëve iraniane në familjen e gjuhëve indo-evropiane.
Pas Luftës së Parë Botërore dhe humbjes së Perandorisë Osmane, aleatët fitimtarë perëndimorë parashikuan një shtet kurd në Traktatin e Sèvres të vitit 1920. Megjithatë, ky premtim u thye tre vjet më vonë, kur Traktati i Lozanës caktoi kufijtë e Turqisë moderne dhe nuk parashikoi një dispozitë të tillë, duke i lënë kurdët me statusin e pakicës në të gjitha vendet e reja. Historia e fundit e kurdëve përfshin gjenocidet dhe rebelimet e shumta, së bashku me konfliktet e armatosura të vazhdueshme në Kurdistanin turk, iranian, sirian dhe irakian. Kurdët në Irak dhe Siri kanë rajone autonome, ndërsa lëvizjet kurde vazhdojnë të ndjekin të drejta më të mëdha kulturore, autonomi dhe pavarësi në të gjithë Kurdistanin. Qyteti i Piranshehr është kryeqyteti i rrethit Mukerian.
Për shkak të aktiviteteve të Partisë së Punëtorëve të Kurdistanit (PKK), emri "kurd" shpesh lidhet me konceptët "terrorist" dhe "separatist". Kurdet janë ende ne lufte me disa shtete si Turqia, Iran, Irak etj.
Morihei Ueshiba
Morihei Ueshiba (植芝盛平,Ueshiba Morihei) (Tanabe, 14 dhjetor 1883 - 26 prill 1969) ka qene themeluesi i artit marcial japonez. Konsiderohet nje nga mjeshterit e medhenj te artit marcial me te medhenj te shekullit XX, ka qene themeluesi i artit marcial Aikidō dhe quhet nga Aikidoka -t Ōsensei (mjeshtër i madh).
Jeta
Ne moshe te vogel ishte femijë i dobët fizikisht dhe me i shkurtër se bashkmoshataret e tij. Ky fakt e shtyu babain e tij ta regjistronte ne shkollat ku praktikohej sumo dhe te ushtronte notin. Fillon duke praktikuar me intensitet te madh artet marziale, ky fakt sepse kur ishte ne moshe te vogel ishte i pranishem ne momentin kur babai i tij u rrah per se vdekuri nga kundershtaret e tij politik. Nga ai moment vendosi te mesonte artet marziale per te mbrojtur veten dhe personat e dashur.
Frekuenton shumë shkolla, mëson stile te ndryshme dyluftimi si Jujutsu dhe Bukijutsu. Arti qe i la gjurmë te thella ne jetë është arti marzial Daito ryu Aiki Jujutsu, arti i samurajit nga familja Takeda. Maestro i tij ishte Takeda Sokaku i konsideruar nga disa ,,samurai i fundit,,, i cili i mesoi artin Daitō ryū duke i dhene graden qe eshte vetem poshte grades Menkyō kaiden dhe ia dha çertifikaten, maestro i Daitō ryū Aiki Jūjutsu. Me vone hapi nje dojo te tijen ne Tokyo, ku filloi ti mesojë nxenesit e tij teknikat Aiki Daitō ryū dhe Aiki Jūjutsu, që është "skeleti" i ,,Aikido,,. Shume shpejt themeloi asociacionin Aikikai Foundation dhe Kobukan dōjō ku behet honbu dōjō.
Gjate qendrimit ne Tokyo meson se babai i tij eshte afer vdekjes, prandaj kthehet ne shtepi per ti qendruar prane, gjate udhetimit u takua me nje person, i cili pati rol te rendesishem, ne jeten e tij dhe ne themelimin e Aikido-s. Ky ishte Ōnisaburō Deguchi kapo i nje organizate fetare shintoiste e quajtur Ōnisaburo Deguchi.
Themelimi i artit, "ai - ki - do"
Pastaj shkoi në Iwama, ne prefekturen e Ibaraki ku e themeloi dojo-n Ibaraki dhe Aiki Jinja tempullin e Aikido-s. dhe iu përkushtua filozofisë Budo. Nga kjo periudh thuren shumë histori te cilat e pershkruanin si Mbreti Dragua i cili ka ardhur ne toke per te perhapur Aikido-n.
Vdiq më 26 prill 1969 nga kanceri ne stomak.
Lauderdale County (Tennessee)
Lauderdale County është një nga  qarqet në shtetin federal Tennessee të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Holmes County (Florida)
Holmes është një nga 67 Countet në shtetin federal Florida në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Maj 2005
31 maj 2005
Prishtinë - Kosova merr kodin ndërkombëtarë të Postës
Me rastin e pesë vjetorit të fukonimit të Postës Ndërkombëtare të Kosovës, sot fillohet të punohet me kodin e ri. Kodi i ri për Prishtinën është 10 000, për Prizrenin 20 000, Pejën 30 000, Mitrovicën 40 000, Gjakovën 50 000, Gjilanin 60 000 dhe Ferizajn 70 000. Ministri i Postë-telekomunikacionit Qemajl Ahmeti tha se kjo është ditë e madhe për Kosovën, ashtu siç do të jetë edhe ndarja e prefiksit telefonik.
28 maj 2005
Leitmotivi i tij është thenja e Mohammad Ali : "Ju nuk mund të goditni çfarë nuk mund të shihni".
Fitore K.o e gjermano-shqiptarit Luan Krasniqi në raundin e gjashtë. Me një goditje të fuqishme si çekiç me të djathtën mbi kokën e Lance Whitaker, boksieri gjermano-shqiptar Luan Krasniqi siguroi ndeshjen kundra kampionit botëror të WBO në peshat e rënda, amerikanit Lamon Brewster. 34-vjeçari mundi më datë 28 maj 2005, para rreth 4000 të pranishmëve në sallën e Hanns-Martin-Schleyer në Stuttgart, amerikanin Lance Whitaker me një Knockout në raundin e gjashtë.
Për Luan Krasniqin kjo ishte fitorja e 28 pas 30 ndeshjeve profesionale, si dhe e 14-ta me K.o. Whitaker pësoi humbjen e 3-të pas 33 ndeshjeve dhe 29 fitoreve.
4 maj 2005
Rom - Riçard Hollbruk Ish-ambasador amerikan në OKB, thotë se Uashingtoni do t'i ndihmojë Kosovës.
3 maj 2005
Kajro - Egjipti shënon 2OO-vjetorin e ardhjes së Muhamed Ali Pashës.
Martesa në Romen e lashtë
parapamje|307x307px| Çifti romak duke bashkuar duart; brezi i nuses mund të tregojë nyjën që simbolizon se burri ishte "i lidhur dhe i lidhur" me të, të cilin ai duhej ta zgjidhte në shtratin e tyre (sarkofagu i shekullit të 4-të) Martesa në Romën e lashtë ishte një institucion rreptësisht monogam : një qytetar romak me ligj mund të kishte vetëm një bashkëshort/e në të njëjtën kohë. Praktika e monogamisë i dalloi grekët dhe romakët nga qytetërimet e tjera të lashta, në të cilat meshkujt e elitës zakonisht kishin shumë bashkeshorte. Monogamia greko-romake mund të ketë lindur nga egalitarizmi i sistemeve politike demokratike dhe republikane të qyteteve-shtete. Është një aspekt i kulturës së lashtë romake që u pelqye nga krishterimi i hershëm, i cili nga ana e tij e përjetësoi atë si një ideal në kulturën perëndimore.
Martesa kishte precedentë mitikë, duke filluar me marrjen e grave sabine, të cilat mund të pasqyrojnë zakonin arkaik të marrjes të nuses. Romulusit dhe grupit të tij të emigrantëve meshkuj iu refuzuan konubium, e drejta ligjore për martesë të përzier, nga sabinët. Sipas Livy, Romulus dhe njerëzit e tij moren vajzat Sabine, por u premtuan atyre një martesë të nderuar, në të cilën ata do të gëzonin përfitimet e pronës, shtetësisë dhe fëmijëve. Këto tre përfitime duket se përcaktojnë qëllimin e martesës në Romën e lashtë.
Konventat e martesës romake
parapamje| Detaje e një medaljoni prej xhami ari me një portret të një familjeje, nga [[Aleksandria ( Egjipti romak ), shekulli 3-4 ( Brescia, Museo di Santa Giulia ) ]] Sipas ligjit të hershëm romak, mashkulli më i vjetër i gjallë ishte udheheqesi i një familjeje dhe kishte autoritet absolut mbi anetaret e tjere te familjes. Kështu, familja e tij u kuptua se ishte nën udheheqjen e tij. Ai kishte të drejtën dhe detyrën të kërkonte një ndeshje të mirë dhe të dobishme për fëmijët e tij dhe mund të organizonte fejesën e një fëmije shumë kohë përpara se ai ose ajo të arrinte moshën e pjekurise. Për të çuar përpara interesat e familjeve të tyre të lindjes, djemtë e elitës duhet të ndjekin baballarët e tyre në jetën publike, dhe vajzat duhet të martohen në familje të respektuara. Nëse një vajzë mund të provonte se burri i propozuar ishte me karakter të keq, ajo mund të refuzonte në mënyrë legjitime martesen.
Ligjet e martesës
E drejta e hershme romake njihte tre lloje martesash: confarreatio, e simbolizuar nga ndarja e bukës së shkruar, coemptio, "me blerje"; dhe nga usus (bashkëjetesa e zakonshme). Patricët martoheshin gjithmonë me confarreatio, ndërsa plebejasit martoheshin me coemptio ose usus : në këtë të fundit, një grua mund të shmangte kontrollin ligjor të burrit të saj thjesht duke munguar në shtëpinë e tyre të përbashkët për tre netë radhazi. Midis familjeve elitare të Republikës së hershme, martesa manus ishte normë; nusja kaloi nga ("dora") e babait të saj në "doren" e burrit të saj, duke mbetur nën një ose një formë tjetër të udheqesit mashkullor. parapamje| Mbishkrimi ( [[Korpusi i mbishkrimve latine|CIL 14.5326) nga Ostia Antica që regjistron një dekret që të porsamartuarit duhet të luten dhe të sakrifikojnë para altarit çiftit perandorak Antoninus Pius dhe Faustina, si shembull i Concordia, harmonisë martesore ]]
Ceremonitë e dasmës
parapamje|300x300px| Një dhëndër inkurajon nusen e tij të përulur ndërsa një shërbëtor shikon (pikturë në mur, Casa della Farnesina, rreth 19 pes) Ceremonia e martesës ishte një ngjarje e veçante, e rezervuar për shtresat më të larta të elitës së Romës. Kryesuan Flamen Dialis dhe Pontifex Maximus, me dhjetë dëshmitarë të pranishëm, dhe nusja dhe dhëndri ndanë një tortë me shkronja (në latinisht far ose panis farreus ), prandaj emri i ritit. Një martesë më tipike e klasës së lartë të mesme në periudhën klasike ishte më pak prestigjioze se një confarreatio, por mund të ishte po aq bujare. Ndonjëherë nusja dhe dhëndri shkëmbenin dhurata para dasmës.
Ndezja e një pishtari të shenjtë për nder të Ceres ishte pjesë e festimit, me shpresën për t'i dhënë pasardhes çiftit Gjithashtu u ofrua një sakrificë martese, me një dosë që ishte viktima më e mundshme. Një ditë pas dasmës, burri do të organizonte një darkë dhe nusja u bëri një ofertë Lares dhe hyjnive të tjera shtëpiake të shtëpisë së saj të re.
Rimartesa
Frekuenca e rimartesave mes elitës ishte e lartë. Rimartesa e shpejtë nuk ishte e pazakontë, dhe ndoshta edhe e zakonshme, për romakët aristokratë pas vdekjes së njërit nga çifti gruas apo burrit. Ndërsa nuk diktohej një periudhë formale pritjeje për një grua të ve, ishte zakon që një grua të qëndronte në zi për dhjetë muaj përpara se të martohej përsëri. Kohëzgjatja mund të lejojë shtatzëninë: nëse një grua do të kishte mbetur shtatzënë pak para vdekjes së burrit të saj, periudha dhjetë mujore siguron që lindja nuk do t'i bashkëngjitet asnjë çështje atësisë, e cila mund të ndikojë në statusin social dhe trashëgiminë e fëmijës. Asnjë ligj nuk i ndalonte gratë shtatzëna të martoheshin, dhe ka raste të njohura: Augusti u martua me Livia kur ajo mbante fëmijën e ish-burrit të saj dhe Kolegji i Papëve vendosi që kjo ishte e lejueshme për sa kohë që babai i fëmijës caktohej i pari. Madje në dasmë mori pjesë edhe bashkëshorti i mëparshëm i Livias.
Martesa e të njëjtes gjini
Perandori Neron dihet se ishte martuar me një sherbetor mashkull të quajtur Sporus. Neroni e tredhi Sporusin dhe e trajtoi atë si një grua. Neroni u martua në mënyrë te ligjshme me Sporusin, madje i caktoi atij një prikë. Neroni gjithashtu u martua me një sherbetor të quajtur Pitagora. Megjithatë, burimet nuk pajtohen nëse ato martesa ishin apo jo te ligjshme.
Halil Budakova
Halil Budakova ka lindur me 8 gusht 1975 në Prishtinë është aktor dhe regjisor i cili në filmat e tij më një guxim të rrallë trajton plagën më të rëndë të shoqërisë kosovarë - krimin e organizuar, dhe në mënyrë direkte ngre zërin kundër çerdhes së bandave kriminalë, e cila ndodhet në organet e larta të pushtetit.
Ndër regjisorët më produktiv i gjeneratës së re është Halil Budakova. Emri i këtij regjisori më shumë respekt përmendët nga rinia dhe masa e gjerë e shtresës popullorë. Halili menjëherë në vitet e para të pasluftës e përfitoi publikun më filmat e tij të zhanrit policor. Në vitet e pasluftës, për një pjesë të regjisorëve tanë Kosova u shndërrua në vend ku mund të fitohej paraja pa djersë. Disa prej këtyre regjisorëve harruan vitet e tmerrshme të luftës, pasojat e luftës ku shumë nëna kishin mbetur më duar në gjinj, ku lufta kishte lindur komandantë e luftëtarë që shquheshin për guxim e trimëri, një pjesë e regjisorëve tanë i shikonin si materie e lëndës së parë prej të cilëve mund të arrihej deri të paraja. Tipa të tillë u lëshuan pas gjahut të tyre dukë shkuar herë të familjarët e herë të shokët e komandantëve të ndryshëm për t’i influencuar dhe bindur së duhet bërë filma dokumentarë e madje artistik për luftën dhe komandantët. Këta nën sqetulla mbanin vetëm sinopsiset pa skenarë, por nuk harronin të thoshin së kishin shkruar shumë materialë. Prej asaj kohë e deri sot u punuan shumë filma dokumentarë, por deri më tani prej të gjithë atyre filmave të realizuar vetëm katër ose pesë prej tyre mund të llogaritën së janë bërë mirë, të tjerët jo vetëm që nuk shikohen, por edhe aq keq të punuar sa që mëkat është për paratë që u derdhen për të punuar filma të tillë.
Çuditërisht, në çdo vend ku u zhvilluan luftëra çlirimtarë gazetarët, kameramanët dhe regjisorët janë ata që luftës i japin jehonë në opinionin e huaj. Ç’u bë më jehonën e problemeve që ballafaqohej popullsia e jonë që nga vitet e ’90-ta?! Ç’u bë më jehonën e viteve të luftës sonë ? Ç’bënin kjo shtresë nga e cila varej çdo fjalë e shkruar në shtyp dhe çdo filmim në shirit?! Asgjë ose shumë pak gjë, sepse pjesa më e mirë e gazetarëve dhe regjisorëve tanë do të futeshin në parti politikë. I fshehën kamerat, i humbën lapsat e fletoret, dh iu përveshen politikës.
Në rast padrejtësie që i bëhet popullsisë gazetari dhe regjisori janë ndër të parët që rrezikojnë punën e në rast luftë këta rrezikojnë jetën e tyre. E në Kosove erdhën gazetarë të huaj që vdiqën nga plumbat e ushtrisë serbë. Erdhën kameramanë dhe regjisorë të huaj që rrezikuan jetën për t’i dhënë jehonë luftës sonë e tanët i fshehën kamerat e tyre për t’i ruajtur që t’i përdornin pas luftës. Dhe i përdorën, fituan për vetë, por nuk bënë asgjë për ta informuar opinionin e huaj për atë që kishte ndodhur të në. Bënë filma për të fituar para dhe për t’i joshë familjarët.
Halil Budakova, si regjisor, vetës ia vuri një detyrë më ndryshe së të tjerët. Problemet socialë që përjetonte populli ynë në vitet e pasluftës e preknin këtë regjisor të ri. Këtë djalosh thellë në shpirt do ta prekë padrejtësia që u bëhej familjeve të dëshmorëve dhe viktimave të luftës nga personalitete mafiozë-politikë. Halili do t’i përvishet punës dhe para publikut do të dalë më filmat e tij, ku denoncohen padrejtësitë e njëpasnjëshme që po i bëheshin popullsisë së varfër e të vuajtur. Halil Budakova është regjisori i parë i cili në filmat e tij e denoncon dhe e lufton korrupsionin e disa personaliteteve politikë. Në objektivin e tij e ka vërë në spikamë luftën kundër krimit të organizuar, i cili origjinën e ka diku lartë në pushtët dhe shtrihet deri të shtresat më të ulëta. Në secilin prej filmave të Halil Budakoves trajtohet lufta kundër vetive më negativë, por në asnjërin prej tyre nuk mund të hasim së policia e jonë është e involvuar në këtë luftë të rrezikshme. Halil Budakova në filmat e tij e tregon një respekt e një simpati të veçantë për Shërbimin Policor të Kosovës, që e trajton si një forcë të pakorruptuar dhe përmes së cilës luftohet krimi i organizuar. Djelmoshat e SHPK-së, në filmat e Halil Budakoves janë simpatikë, të stërvitur dhe të përkushtuar që deri në fund ta luftojnë çdo veti negativë, si drogën, prostitucionin dhe korrupsionin, nga së këto tri segmente janë destruktive, jo vetëm për një familje, por për të shoqërinë tonë.
Halil Budakova, në filmin “Djelmoshat e rrezikshëm”, e trajton temën problemeve që përballët rinia e pasluftës kosovarë dhe ky film gjen simpati të madhe sidomos të të rinjtë tanë, të cilët mbushnin sallat e kinemave në tërë Kosovën ku shfaqej filmi. Më këtë film, Halil Budakova po i thyente rekordet e shikueshmërisë në tërë Kosovën, e madje të rinjtë tanë preferonin më shumë filmin e Halil Budakoves, së sa filmat më yje të Holivudit. Rinisë sonë i interesonte për të shikuar problemet më të cilat ballafaqoheshin të rinjtë çdo ditë dhe i adhuronin aktorët vendorë që ishin bërë model për rininë tonë. Më këtë film Halil Budakova ia siguroi vetës emrin e regjisorit që po i thyente rekordet e shikueshmërisë dhe këtë deri më tash ëndë nuk ka arritur t’ia rrezikojë asnjë regjisor tjetër.
Guximi i rrallë krijues për tema aktualë
Më filmin “Krim pa krisma”, që është një dramë familjarë socialë, Halil Budakova do vëntë në pah problemet e dashurisë së një çifti të pasur. Në këtë film, burri më lidhjet e tij më njerëzit e pushtetit arrin të pasurohet brenda pak kohë, ku shohim thyerjen e këtij çifti dikur shumë të dashuruar.
Në filmin “Nëntoka”, Halil Budakova trajton një operacion të suksesshëm të njësitit policor të SHPK-së kundër krimit të organizuar, që në Kosovën e pasluftës ka arritur kulmin. Shefi i njësitit, një polic ambicioz dhe i pakorruptuar, dëshiron asgjësimin e bandave kriminelë, të cilët e terrorizojnë popullsinë e pafajshme e madje edhe rininë. Por, posa ndërmerr aksione seriozë dhe konfiskon sasinë e drogës më vlerë prej pesë milionë eurosh, kreu i bandës i kundërvihet familjes së tij, dukë ia vra gruan dhe fëmijët, që për fat njëri prej tyre plagosët rëndë dhe mjekët arrijnë t’ia shpëtojnë jetën. Pas përjetimit të tragjedisë familjarë, shefi i njësitit dëshiron ta zbaton drejtësinë, por sharra i has në gozhdë, sepse bandat mafiozë kanë lidhje direkte më ministrin, i cili po ashtu është pjesë e këtyre bandave.
Halil Budakova është regjisori i parë i cili më një guxim të rrallë trajton plagën më të rëndë të shoqërisë kosovarë - krimin e organizuar dhe në mënyrë direkte ngre zërin kundër çerdhes së bandave kriminalë, që ndodhet në organet e larta të pushtetit. Halil Budakova nuk e akuzon vetëm krimin e organizuar dhe bandat kriminelë, por tërë Qeverinë e Kosovës, që nuk kujdesët për luftëtarët e lirisë, për familjet e dëshmorëve dhe për skamjen që e ka kapluar skajshmërisht tërë Kosovën.
Për punën e regjisorit Halil Budakova një pjesë e madhe profesionistësh flasin më respekt, ndërsa një pjesë tjetër më skepticizëm, ndonjë tjetër më injorim, por publiku i Kosovës flet më admirim.
Shabran (rajon)
Shabran është një  pjesë e rajonit ekonomik Quba-Khachmaz në Azerbajxhan. Sipas regjistrimeve të vitit 2011 përllogaritet se ka një popullsi prej 53000 banorësh. Sipërfaqja e është 1090 km².
Referime
Shabran
Indian River County
Indian River është një nga 67 Countet në shtetin federal Florida në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Prill 2005
25 prill 2005
Duhet kapërcyer mentaliteti i përdorimit të parasë në dorë dhe vlerësoi se marrëveshja e firmosur për kalimin e pagave të administratës shtetërore nëpërmjet bankave është një sinjal pozitiv në këtë fushë.
Strakënaja
parapamje|Hartë e Strakënasë Strakënaja ose Thonuzi (greqisht Οθωνοί/Othoní, italisht Fanò) është një ishull grek në detin Jon pranë Korfuzit. Ka më pak se 400 banorë (2011).
Emri
Thonuzi dhe Othanasi rrjedhin nga emri grek i ishullit (Othoni). Në shqip përdoret kryesisht emri Strakëná që mendohet se vjen nga greqishtja dorike Aστακονήσι/Astakonisi që do të thotë karavidhe. Emri i Strakënasë përdoret edhe në mallkimet e Kallaratit dhe Dhërmiut ("Vafsh në Strakëna!"). Gjendet po ashtu në një këngë himarjote: Qeparotë në Himarë Muarr gjemit' e vanë Kaluanë Strakënanë
Historia
Strakënaja gjatë kohës së Perandorisë Osmane shpesh u bë shtrehë të familjeve të arratisura nga Piluri (pas 1650), Qeparoi dhe Kallarati. Fisi Bragjinaj nga Qeparoi mërgoi drejt Strakënasë për shkak të konflikteve ndërfisnore me fshatrat Borsh dhe Kuç.
Gjeografia
Strakënaja ndodhet në detin Jon, përballë Himarës dhe në veriperëndim të Korfuzit. Ndodhet 20 milje detare larg nga bregu i Himarës. Rreth 6,6 milje detare në lindje të Strakënasë ndodhet ishulli i Dymalit.
Vendbanimet
Lagjet janë: Ammos, Argyratika, Arvanitika, Benardatika, Dafni, Horio i Thonuzit, Kasimatika, Katsouratika, Mastoratika, Pagkalatika, Papadatika, Thonuzi, Vitsetzatika.
Pickett County
Pickett County është një nga  qarqet në shtetin federal Tennessee të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Salvatore Cuoci
Salvatore Cuoci (lindi më 26 janar 1965) është anëtar i Forcave të Armatosura Italiane, dhe komandanti i 22-të KFOR-it. Para se të hyj në ushtri, ai shkoi në Akademinë Ushtarake Italiane më 1983. Në vitin 1987, pas diplomimit në akademinë ushtarake, ai shkoi në Shkollën Ushtarake për Oficerë në Torino. Në shtator të vitit 1987, Couci u emërua si toger i trupave të blinduara.
Universiteti Europian i Tiranës
Universiteti Europian i Tiranёs (UET) ёshtё një universitet privat fitimprurës i themeluar në vitin 2006 nga një grup prej gjashtë intelektualёsh, ku përfshihen katёr akademikёt Adri Nurellari, Blendi Kajsiu, Ermal Hasimja and Henri Çili, manaxheri Laert Duraj dhe gazetari Robert Rakipllari dhe nën pronësinë e shoqërisë European Education Initiative Holding. UET–i është licencuar nga Ministria e Arsimit më datë 20 shtator 2006 bazuar në vendimin e Këshillit të Ministrave të Republikës së Shqipërisë Nr. 636, datë 20.09.2006. Në bazë të vendimit të Këshillit të Ministrave nr. 796, datë 22.07.2009, UET–i, nga “Shkollë e Lartë Universitare” u strukturua ligjërisht në “Universitet” dhe është një institucion arsimor i akredituar nga Agjencia Publike e Akreditimit të Arsimit të Lartë.
Viti 2018 përkon me dekadën e dytë të Universitetit Europian të Tiranës si një universitet më universal në ofertën e tij akademike e shkencore. Eksperienca dhe rezultatet inkurajuese të dhjetë viteve të para, konsolidimi i treguesve të cilësisë së mësimdhënies dhe kërkimit shkencor, vlerësimet pozitive të akreditimit për të tre ciklet e studimit dhe sidomos vlerësimi maksimal i akreditimit britanik, na shtyjnë të ndërtojmë një strategji e objektiva të reja të konkretizuara në hapjen e mjaft programeve të reja në fushën e mjekësisë, inxhinierisë, arkitekturës, arteve dhe sportit, informatikës dhe teknologjive moderne, agrobiznesit dhe zhvillimit rural, burimet natyrore, etj. E gjithë kjo do mbështetet nga një staf akademik cilësor dhe mbi të gjitha nga ndërtimi i një kampusi të ri modern, i pajisur dhe kompletuar më së miri në funksion të realizimit të këtij objektivi.
Salvatore Cuoci
Më pas, ai shërbeu si komandant i togut për Batalionin e 9-të të blinduar "M.O. Butera" në L'Aquila, në Batalionin e 6-të të Tankeve "M.O. Scapuzzi", kur ishte në Civitavecchia ai shërbeu si Komandant i Kompanisë, S2 dhe S3.
Universiteti Europian i Tiranës
Filozofia
Kombinimi i dijeve teorike me aftësi konkrete, si dhe aftësia për të zbatuar në praktikё koncepte abstrakte teorike, janë bazat e filozofisë liberale mbi të cilën bazohet Universiteti Europian i Tiranёs (UET).
UET–i, gjithashtu, në bazë të filozofisë së tij ka bashkëpunimin e gjerë ndërkombëtar, organizimin e aktiviteteve të përbashkëta me universitete e institucione të huaja, si dhe aplikimin e programeve të veçanta të shkëmbimit akademik mes studentëve dhe stafeve akademike reciproke.
Universiteti Europian i Tiranës vendos çdo vit një numër të caktuar bursash në dispozicion për studentët. Studentët mund të jenë përfitues të bursave të pjesshme apo të plota.
Bursat e Ekselencës përveçse vlerësojnë arritjet e studentëve, nxisin edhe konkurrencën në dobi të rritjes së nivelit të përgatitjes së studentëve; Bursa Talenti që u vijnë në ndihmë të rinjve të talentuar që tregojnë se kanë prirje dhe arrijnë të spikatin në fusha të ndryshme si: arti, politika, sporti dhe shkenca. Bursa Sociale për shtresat në nevojë, ndonjëherë edhe në bashkëpunim me aktorë të tjerë shoqërorë dhe institucionalë.Bursa lidershipi për të rinjtë që kanë treguar se kanë aftësi lideri dhe që duan të përfshihen akoma më shumë në zhvillimin e shoqërisë. Bursa “Pashko”e cila është një bursë e veçantë që bazohet mbi dy kritere: ekselencën dhe problemet sociale.
''Ndërkohë që Universiteti Europian i Tiranës bëhet universiteti i parë privat, i cili do të hapë të gjithë gamën e degëve të shkencave humane dhe sociale, edhe pse shpesh ato janë të vështira në treg për t’u financuar nga përdoruesit. Për këtë qëllim, një kontingjent bursash i është dedikuar promovimit të këtyre degëve me anë të bursave apo gjysmëbursave në degë të tilla, si: filozofia, antropologjia, sociologjia, letërsia, gjuha, artet, historia, studimet religjioze etj., pra të gjitha degët sokratike.''
Programi
Programi akademik i Universitetit Europian të Tiranës është i ndërtuar sipas parimeve të Sistemit të Bolonjës. Kjo do të thotë që Diploma e ciklit të parë Bachelor përftohet pas një studimi 3 vite akademike, gjatë të cilit studenti duhet të përmbushë një ngarkesë prej 180 kreditesh mësimore, nga të cilat 60 % janë lëndë të detyrueshme dhe 40 % lëndë me zgjedhje. Lëndët ndahen në të detyrueshme, me zgjedhje brenda degës dhe me zgjedhje jashtë degës, ku studentët kanë mundësi që të zgjedhin mes disa lëndëve të ndryshme.
Struktura
Universiteti Europian i Tiranës përbëhet nga pesë fakultete :
UET–i jep diploma në Ekonomi, Shkenca Politike, Marrëdhënie Ndërkombëtare, Gazetari, Marrëdhënie me Publikun, Juridik, etj. Diplomat jepen nga Fakultetet dhe Departamentet përkatëse.
Marrëdhëniet me jashtë
Universiteti Europian i Tiranës përkrah bashkëpunimin ndërkombëtar dhe shkëmbimet e lektorëve dhe të ftuarve me Universitetet perëndimore, organizimin e konferencave ndërkombëtare shkencore të përbashkëta dhe shkëmbimin e studentëve me institucionet partnere.
UET–i ka një marrëdhënie të gjerë Bashkëpunimi me Aston University, në Birmingham, Angli, me të cilin UET–i shkëmben gjerësisht programe, pedagogë dhe studentë. UET–i, gjithashtu, ka marrëveshje bashkëpunimi me Universitetin Paris 2 – Sorbonë dhe me Universitetin e Marsejës, në Francë ; me Universitetin e Barit, në Itali ; me Universitetin Bar-Ilan, në Izrael ; me Universitetin e Malit të Zi ; me Universitetin e Evropës Juglindore, në Maqedoni ; me Universitetin e Santiagos, në Kili dhe të tjera Universitete të huaja.
UET–i është anëtar i Qendrës Ndëruniversitare për Kërkime dhe Bashkëpunim me Europën Lindore dhe Juglindore (CIRCEOS - Bari), që nga muaji maj i vitit 2010.
UET–i synon që në një të ardhme të afërt të ofrojë diploma të përbashkëta, programe Masteri dhe Doktoratura të përbashkëta me Universitetet perëndimore partnere.
Botimet dhe kërkimi shkencor
Universiteti Europian i Tiranës i kushton një vëmendje të veçantë zhvillimit të kërkimit shkencor. Brenda UET–i funksionojnë dy Qendra Kërkimore që merren me studime sociale, politike dhe ekonomike të vendit.
Përveç botimit të punimeve shkencore të pedagogëve dhe personaliteteve të Universiteteve shqiptare, UET–i boton edhe disa revista periodike shkencore : POLIS (Departamenti i Shkencave Politike dhe Marrëdhënieve Ndërkombëtare), ECONOMICUS (Fakulteti i Ekonomisë) dhe JUS & JUSTICIA (Fakulteti Juridik).
1701
Mbi vitin 1701.
Jackson County (Florida)
Jackson është një nga 67 Countet në shtetin federal Florida në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Erik Axel Karlfeldt
Erik Axel Karlfeldt (Folkärna, 20 korrik 1864 - Stockholm, 8 prill 1931), poet suedez. Fitues i Çmimit Nobel për letërsi, për vitin 1931
I lindur në një familje bujqësore në Karlbou në provincën e Dalarna, si Erik Axel Eriksson, një emër i ndryshuar, më vonë, më 1889, në një një përpjekje për tu distancohuar nga babai i tij, i cili ishte në sy të keq për dënim penal. Ai ka studiuar në Universitetin e Uppsala. Për të financuar studimet, ai ka punuar mësues edhe në disa shkolla. Pas diplomimit pesë vjet ai ka qenë i punësuar në Bibliotekën Mbretërore në Stockholmit.
Karlfelt në vitin 1904 është zgjedhur anëtar i Akademisë suedeze dhe ishte ulur në vendin me nr. 11. Ai u zgjodh më 1905 u zgjodhë  anëtar i Institutit Nobel Norvegjez të Akademisë, dhe në 1907 i Komitetit të Nobel-it. Ai u zgjodh në vitin 1912, Sekretari i përhershëm i Akademisë, një post që e mbajti deri në vdekje. Universiteti Uppsala i dha atij një doktoratë nderi në vitin 1917.
Jefferson County (Florida)
Jefferson është një nga 67 Countet në shtetin federal Florida në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
1703
Mbi vitin 1703.
Lafayette County (Florida)
Lafayette është një nga 67 Countet në shtetin federal Florida në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
1704
Mbi vitin 1704.
Mathraqi
Mathraki është një ishull grek.
Amorgos
Amorgos është një ishull grek.
Kantoni Marseille-Les Grands-Carmes
Kantoni Marseille-Les Grands-Carmes (frëngjisht: Canton de Marseille-Les Grands-Carmes) është një kanton në departamentin Bouches-du-Rhône, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Marseille. Ka sipërfaqe 5.15 km2 dhe popullsi 30579 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Marseille-Les Grands-Carmes aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Kantoni Beauchamp
Kantoni Beauchamp (frëngjisht: Canton de Beauchamp) është një kanton në departamentin Val-d'Oise, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Beauchamp. Ka sipërfaqe 14.89km2 dhe popullsi 24393 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Beauchamp aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Icod de los Vinos
Icod de los Vinos është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Tenerife, të provincës Tenerife, në Ishujt Kanare. Icod de los Vinos ka 23092 Instituto Canario de Estadística banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 95.9 km2.
Perry County (Tennessee)
Perry County është një nga  qarqet në shtetin federal Tennessee të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Anafi
parapamje është një ishull grek.
1705
Mbi vitin 1705.
Rim'K
Abdelkrim Brahmi gjithashtu i njohur si Rim'K (lindi më 21 qershor 1978) është reper francezë me prejardhje algjeriane. Familja e tij vijnë nga Barbacha, Algjeri. Ai u rrit në Vitry-sur-Seine, një komunë në periferi të kryeqytetit francezë.
Albumet
Vetëm
me Mafia K'1 Fry
Fizuli (rajon)
Fizuli është një  pjesë e rajonit ekonomik Yukhari-Karabakh në Azerbajxhan. Sipas regjistrimeve të vitit 2011 përllogaritet se ka një popullsi prej 118900 banorësh. Sipërfaqja e është 1390 km².
Kantoni Bellegarde
Kantoni Bellegarde (frëngjisht: Canton de Bellegarde) është një kanton në departamentin Loiret, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bellegarde. Ka sipërfaqe 150.16km2 dhe popullsi 7054 banorë.
Polk County (Tennessee)
Polk County është një nga  qarqet në shtetin federal Tennessee të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Chaussin
Kantoni Chaussin (frëngjisht: Canton de Chaussin) është një kanton në departamentin Jura, rajonin Franche-Comté në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Chaussin. Ka sipërfaqe 151km2 dhe popullsi 6884 banorë.
1707
Mbi vitin 1707.
Esencat
Disa bime dhe droga bimore dallohen nga njera tjetra prej eres karakteristike qe kane, ere e cila vjen nga lende te avullueshme. Qe te perziera se bashku, perbejne te ashtuquajturen esence ose vaj esencial ose vaj eteror. Quhet vaj eteror sepse ne prekje ajo eshte e yndyrshme kurse eshte e avullueshme si eteri. Esencat jane lende aromatike qe prodhohen nga specie te caktuara bimore. Aftesia e bimeve per te formuar esenca nuk eshte gjithperfshirese, qe do te thote se te gjitha bimet nuk mund te formojne esenca. Te pasura me esenca jane bimet e familjes Pinaceae, Lauraceae, Apiaceae, Lamiaceae etj. Esencat gjenden te grumbulluara ne sasi jo te barabarta neper pjeset e ndryshme te bimeve, ku depozitohen ne formacione te posacme, ku te gjitha se bashku quhen APARAT ESENCIAL. Aparati esencial ndahet ne : Aparatin esencial te jashtem ( njollat ghenderore, qimet gjenderore si dhe gjenderat) Aparatura esenciale te brendshme ( qelizat sekretore, xhepat dhe shtigjet me kanale te vogla sekretore.)
Lee County (Florida)
Lee është një nga 67 Countet në shtetin federal Florida në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Selimi I
250px|parapamje|Sulltan Selimi i I Selimi i I ose Sulltan Selim Javuzi (Osm. سليم الأول بن بايزيد الثاني بن محمد الفات‎‎;) lindi në vitin 1470 dhe jetoi gjer me 1520. Pushtetin e kishte prej vitit 1512. Sipas shkrimeve të historianëve osman Selimi i I ishte edhe Kalifi i parë i Perandorisë Osmane.
Jeta e tijë
Ia merr pushtetin babait Bajazitit të II. Selimi lufton kundër Shiitve, dhe e zgjeron perandorinë në Siri dhe Egjipt. Sulltan Selimi I mbahet mend për shkak të luftës së njohur dhe ekspeditës së madhe në Egjipt, gjatë të cilës shtetit Osman ia bashkoi Sirinë, Palestinën, Irakun verior, Hixhazin dhe Egjiptin. Kur kthehej nga ajo ekspeditë për në Stamboll dhe u afrua afër qytetit, ai mësoi se banorët e Stambollit kishin dëgjuar për kthimin e tij, ndaj për çdo ditë dilnin në rrugët e Stambollit duke pritur kthimin e tij, të etur për ta parë dhe për t’i përgatitur një pritje dinjitoze dhe për të festuar që është kthyer i gjallë dhe që atë ekspeditë ushtarake e kurorëzoi me fitore të lavdishme.
Sulltan Selimi I mësoi këtë dhe kjo informatë e shtrëngoi në gjoks. Prandaj urdhëroi që ushtria të vendosin kampin e tyre në pjesën aziatike dhe të mos hynë në Stamboll, e cila në atë kohë ishte në pjesën evropiane, deri sa të mos merret urdhër tjetër Vezirët, komandantët dhe ushtria u habitën me këtë veprim, meqë nuk e dinin shkakun dhe as që kishin guxim të pyesin sulltan Selimin I për përgjigje ndaj kësaj fshehtësie. Akoma ishte ditë dhe deri në Stamboll kishte gjithsejtë edhe një deri dy orë ecje, ndaj vezirët, komandantët dhe ushtria pyeteshin përse ndodh vonesa e qëllimshme e hyrjes në qytet. Të gjithë ata dëshironin që sa më parë të kthehen në shtëpitë e tyre dhe t’i takojnë të dashurit e tyre.
Pas të gjithave, përse është vonesa kur banorët e Stambollit presin me padurim kthimin e tij dhe duan t’u përgatitin mirëpritjen e merituar dhe të bëjnë dua për Sulltanin e vet dhe ushtrinë e tij të madhe. Ushtria dhe komandantët ishin në siklet dhe çdonjëri priste dhe shpresonte se sulltan Selimi I do të ndërroj vendimin dhe do të lejoj hyrjen në Stamboll. Megjithatë, orët kalonin dhe dielli i afrohej perëndimit, ndërsa akoma nuk ka asnjë shenjë ndryshimi. Mandej filluan të mendojnë kush ka mundësi dhe të drejtë që të bisedoj me Sulltanin rreth vonimit të hyrjes në Stamboll. Vezirët dhe komandantët jepnin sugjerime dhe nuk gjetën person më të përshtatshëm se dijetarin e njohur, shejh Ibnul-Kemalin të cilin sulltani e donte dhe respektonte jashtë mase. I sugjeruan Shejh Ibën-Kemalit dhe ai pranoi. Kërkoi të merr leje tek sulltan Selim I dhe ai e pranoi.
Pasi që ul para Sulltanit, Ibnul-Kemali i tha: “Sulltani im, kam ardhur të pyes dhe transmetojë atë që pyeten komandantët dhe ushtria.” Sultan Selim I iu përgjigj: “Thuaj lirshëm çfarë ke, shejh Ibnul-Kemal.” Ibn-Kemal ka thënë: “Sulltan, ushtria juaj është e hutuar. Ata pyesin veten pse sulltani nuk lejon hyrjen në Stamboll, ndërsa banorët e qytetit janë duke na pritur për të festuar kthimin e tij dhe ta falënderoj Allahun që është i gjallë dhe mirë dhe për të festuar një fitore të madhe.” Sulltan Selim I me dinjitet iu përgjigj: “O Ibnul-Kemal, ty sikur nuk më njeh mua?! Ty e di që unë nuk bëj xhihad për famë dhe reputacion, dhe që pas kthimit nga betejat dikush të kremtoj që jam kthyer i gjallë. Unë luftoj dhe bëj xhihad vetëm në emër të Allahut dhe arritjen e kënaqësisë së tij.”
Kur ra nata, sulltan Selimi I urdhëroi lëvizjen dhe hyrjen e ushtrisë në qytet. Mandej ai me disa shokë dhe rojet hipi në barkë dhe hyri në Stamboll dhe shkoi në drejtim të kalasë së tij, ndërkaq banorët e Stambollit nuk e panë dhe nuk e dinin që sulltan Selimi ka hyrë në Stamboll.
Krenar Alimehmeti
Krenar Alimehmeti (lindur më 17 gusht 1966) është një ish futbollist shqiptarë dhe një trajner. Shumë tifozë e njohin atë si Krenar Zhubi. Si lojtarë, gjatë gjithë karrierës së tij ka përfaqsuar Tiranën që më parë njihej si 17 nëntori Tirana. Ai u emërua si trajner i Elbasanit përpara fillimit të sezonit 2007–08, dhe e la klubin pas vetëm një sezon në drejtim. Ai gjithashtu ka përfaqsuar kombëtaren shqiptare në ndeshjen e vitit 1988 kundër Polonisë e vlefshme për kualifikueset e Kupës së Botës 1990. Ai e nisi ndeshjen si startues dhe luajti 90 minuta por kurrë nuk u paraqit më për Shqipërinë. Në mars 2013, Alimehmeti u vendos i administratori i Tiranës.
Ëndra
Ëndër, (Greqisht: Άνδρος/Ándros) është një ishull në Greqi. Ishulli është i ndarë nga rajonë administrative të tjerë dhe formon komunën e vet si qarkun Ëndra i Egjeut Jugore. Ai përfshin përreth ishuj dhe gurë. Selia dhe qendra kryesore e ishullit është qyteza Ëndra.
Saliagos
Saliagos është një ishull grek.
Igualada
Igualada është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Anoia, të provincës Barcelona, në Katalonia. Igualada ka 38918 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 8.12 km2.
Stratford mbi Avon
thumb|Stratford mbi Avon Stratford mbi Avon (quhet kështu sepse del nga rrjedha e lumit Avon). Ndodhet në qendër të Midland në Britaninë e Madhe. Është një qytet rreth 23.676 banore (2001).
Popullsia e vlerësuar në vitin 2007 ishte 25,505, duke u rritur në 27,445 në vitin 2011.
Qyteti është një destinacion popullor turistik për shkak të statusit të saj si vendlindja e dramaturgut anglez dhe poetit William Shakespeare, dhe ka rreth 2.5 milion vizitorë në vit.
Antiparos
Antiparos është një ishull grek.
Dymali
parapamje|Dymali nga lart Dymali (greqisht Ερεικούσσα/Erikusa, italisht Merlera) është një ishull grek në detin Jon pranë Korfuzit. Ka më pak se 500 banorë (2011) dhe një sipërfaqe prej 3,7 km².
Emri
Erikusa është emri grek për ishullin. Në shqip quhet Dymal se nga Himara duken dy majat kodrinore të ishullit: Gritsiatika dhe Nikolaitika.
Gjeografia
Dymali ndodhet në detin Jon, përballë Himarës dhe në veriperëndim të Korfuzit. Ndodhet 14 milje detare larg nga bregu i Himarës. Rreth 6,6 milje detare në perëndim të Dymalit ndodhet ishulli i Strakënasë.
Dymali ka dy plazhe: plazhin Porto te porti dhe plazhin ranor Bragjini në skajin lindor. Emri i këtij plazhi lidhet me fisin Bragjinaj që mërguan në Dymal nga Qeparoi.
Historia
Dymali, bashkë me Strakënanë, gjatë kohës së Perandorisë Osmane shpesh u bënë shtrehë të familjeve të arratisura nga Piluri (pas 1650), Qeparoi dhe Kallarati. Fisi Bragjinaj nga Qeparoi mërgoi drejt Dymalit për shkak të konflikteve ndërfisnore me fshatrat Borsh dhe Kuç.
Vendbanimet
Lagjet janë: Dendra, Gjitonia, Paliokaliva, Porta, Soukia dhe Tandoulis.
Perandoria Bizantine
Vetë emri Bizantin shfaq keqkuptimet me të cilat është rënduar historia e perandorisë, duke ditur që banorët e saj nuk do ta konsideronin aspak të përshtatshëm. Sipas tyre, ata nuk i përkisnin askujt tjetër përveç Perandorisë romake, të themeluar pak përpara fillimit të Periudhës së krishterë me aprovimin e Zotit për të bashkuar popullin në pregatitje për ardhjen e të birit. Krenarë për prejardhjen e krishterë dhe romake, ata e quanin veten Romaioi ose romakë. Historianët modernë bien dakord me ta vetëm pjesërisht. Termi Roma Lindore përshkruan saktësisht njësitin politik që përfshinte provincat lindore të Perandorisë së vjetër romake deri në 476, kur akoma kishte dy perandorë. I njëjti term mund të përdoret deri në fund të pjesës së dytë të shekullit të 6-të, sa kohë që njerëzit vazhdonin të vepronin e të mendonin jo ndryshe nga ata të Perandorisë së hershme romake. Në po këtë kohë, megjithatë, pati ndryshime aq të shumta saqë pas shekullit të 7-të, shteti dhe shoqëria në Lindje ndryshonin dukshëm me format më të hershme. Për të shfaqur këtë ndryshim, historianët tradicionalisht e kanë përshkruar perandorinë mesjetare si Bizantine.
Termi i dytë vjen nga emri Bizant, prej një kolonie të lashtë greke në anën evropiane të Bosforit, midis Mesdheut dhe Detit të Zi; qyteti ishte, për shkak të vendndodhjes, një pikë natyrore tranziti midis Evropës dhe Azisë së vogël (Anadolli). I rithemeluar si Roma e re nga perandori Kostandini i Madh, iu dha emri Kostandinopojë, qyteti i Kostandinit. U quajt prej Bizantit sepse thekson një aspekt qendror të qytetërimit bizantin: shkalla në të cilën administrata dhe jeta intelektuale e perandorisë u përqendrua në Kostandinopojë nga 330 deri në 1453, viti i mbrojtjes së fundit dhe të pasuksesshme të qytetit nga Kostandini XI Paleologu. Rrethanat e mbrojtjes së fundit janë interesante, kur në 1453 e lashta, mesjetarja dhe modernia u takuan për një kohë të shkurtër. Kostandini i fundit ra duke mbrojtur Romën e re të ndërtuar nga Kostandini i parë. Muret që rezistuan në Mesjetën e hershme gjermanët, hunët, avarët, sllavët dhe arabët u hodhën poshtë nga artileria moderne, misteret e së cilës teknikët evropianë ia kishin mësuar pushtuesve më të suksesshëm të Azisë qendrore: turqve osmanë.
Bajaziti II
260x260px|parapamje|Sulltan Bajazit II Bajaziti i II u lindë në vitin 1447 dhe jetoi gjer në vitin 1512. Sulltan i Perandorisë Osmane ishte prej vitit 1481 gjer me 1512. Për shkak se ishte fetarë i madh njihet edhe me emrin Bajaziti i Shenjtë. Mamaja e tij ishte vajza e nje tregtari shqiptar.
Perandoria Bizantine
Fatet e perandorisë ishin kësisoj të lidhura ngushtë me popujt e tjerë, arritjet dhe dështimet e të cilëve karakterizuan historinë mesjetare të Evropës dhe Azisë. Jo gjithmonë pati armiqësi në marrëdhëniet midis bizantinëve dhe atyre që ata i quanin barbarë. Edhe pse intelektuali bizantin besonte thellë se qytetërimi mbaronte në kufijtë e botës së tij, ai e hapi atë edhe për barbarin, nëse ky i fundit (bashkë me fisin) do të pranonte të pagëzohej dhe të shprehte besnikëri ndaj perandorit. Falë lëshimeve që vinin prej këtyre politikave, shumë emra, në dukje grekë, fshihnin origjina të ndryshme: sllave, ose ndoshta turke. Si pasojë, analfabetizmi barbar errëson brezat e hershëm të disa familjeve të destinuara për të qenë parësore në shërbimin civil ose ushtarak të perandorisë. Bizanti ishte një shoqëri e përzierë, e karakterizuar në shekujt e tij të hershëm nga një shkallë mobiliteti shoqëror që hedh poshtë stereotipin shpeshherë të atribuar të një shoqërie të palëvizshme dhe të vendosur me kastë.
Bajaziti II
Sundimi dhe arritjet e tij
Bajezit II në vitin 1481 kur merr lajmin e vdekjes së të atit të tij niset menjëherë për në Stamboll mirëpo vëllau i tij më i vogël Xhem nuk e pranon sundimin e tij dhe me ndihmën e mamlukëve ai ballafaqohet me Bajazitin mirëpo ai mposhtet dhe arratiset për në Rodos nën mbrojtjen e Papa Inocentit VIII. Në anën tjetër Bajaziti kurorëzohet si sulltani i tetë i Perandorisë Osmane. Papa u mundua ta përdorte Xhemin si mjet anti-osman mirëpo pasi e pa se ishte e kotë ai e liroi atë për në Napoli ku në vitin 1492 edhe ndëroi jetë.
Perandoria Bizantine
Shënime:
Bajaziti II
Sundimi dhe arritjet e tij
Pasi Bajaziti si 34 vjeçar morri fronin osman ai menjëherë filloi me konsolidimin e perandorisë dhe fillon me ekspedita ushtarake kundër Venedikut në Morea e në Mesdheun lindor. Këto luftëra zgjatën gjer në vitin 1501 e cila rezultoi më pas me vënien nën kontroll të tërë Peloponezit nga ana e osmanëve. Ndërsa në lindje filloi formimi i një perandorie të re e cila proklamonte mbrojtjen e shiismit dhe e cila udhëheqej nga Shah Ismajli ushtarët e të cilit e vranë vezirin e lartë Ali Pashën pas rebelimit të tyre kundër osmanëve.
Perandoria Bizantine
Uniteti dhe diversiteti në Perandorinë e vonë romake
Perandoria romake, paraardhësja e bizantines, arriti të kombinojë jashtëzakonisht mirë unitetin dhe diversitetin. Gjuha latine e përbashkët, monedha, ushtria ndërkombëtare e legjioneve romake, rrjeti urban, ligjet dhe trashëgimia e kulturës civile greko-romake shquheshin nga hallkat që Augusti dhe pasardhësit e tij shpresonin se do sillnin bashkim dhe paqe në një botë mesdhetare të lodhur nga shekuj luftërash civile. Për të lidhur këto nyje të qytetërimit perandorak, perandorët shpresonin se një tregti e gjallë dhe e lirë do të zhvillohej në provincat e perandorisë. Në krye të piramidës së kësaj bote qëndronte vetë perandori, burrë i mençur që do të strehonte shtetin nga çfarëdo problemesh që fati fshihte në errësirë. Perandori i vetëm mund të jepte këtë mbrojtje dhe duke qenë se konsiderohej mishërim i të gjithë virtyteve, zotëronte në perfeksion ato cilësi të shfaqura vetëm të paplota nga nënshtetasit e tij.
Bajaziti II
Imigrimi i hebrenjëve dhe myslimanëve nga Spanja
Në korrikun e vitit 1492 mbreti i ri i Spanjës dha urdhër për dëbimin e gjithë hebrenjëve edhe myslimanëve nga vendi i tij. Ndërsa Bajaziti dërgoi një ushtri nën udhëheqjen e Qemal Reisit që ti evakuonte myslimanët e hebrenjt dhe ti merrte e ti vendoste në trojet e Perandorisë Osmane. Poashtu ai u dha urdhër që të gjithë bejlerët e tij ti pranonin refugjatët dhe tiu garantonin siguri e mirëseardhje e tu jepnin atyre epitetin e një qytetari të lirë osman. Dhe poashtu i uli taksat për ta. Këta myslyman e hebrenj të ardhur kryesisht nga Iberia ndikuan pozitivisht në zhvillimin e perandorisë pasi sollën metoda të reja jetese në trojet osmane. parapamje|263x263px|Xhamia e Sulltan Bajazidit II Gjatë sundimit të Bajazitit thuhet se hebrenjt përjetuan kulmin e tyre kulturor pasi u njohën poet si: Solomon len Elijah Shalbethai, Cohen e shkenctar si Comtino e dijetar si Talmudisti.