cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kategoria Superiore 2016–17
Golashënuesit
Redaktuar më 2 Nëntor 2016
Xhenifer Doudna
Zbulimi i redaktimit të gjenomit CRISPR-Cas9
Përveç përparimit të CRISPR, Doudna ka zbuluar se virusi i hepatitit C përdor një strategji të pazakontë për të sintetizuar proteinat virale. Kjo punë mund të çojë në ilaçe të reja për të ndaluar infeksionet pa shkaktuar dëm në indet e trupit.
Kategoria Superiore 2016–17
Assistuesit
Redaktuar më 21 Shtator 2015
Xhenifer Doudna
Biologjitë mamuth
Në vitin 2017, Doudna bashkë-themeloi Mammoth Biosciences, një  fillestare te teknologjisë bio-inxhinierike me baze në San Francisko. Financimi fillestar mblodhi 23 milion dollarë, me një raund financimi nga seria B në vitin 2020 duke mbledhur 45 dollarë milion  Biznesi është përqendruar në përmirësimin e aksesit në testet bio-sensing të cilat adresojnë "sfidat në të gjithë kujdesin shëndetësor, bujqësinë, monitorimin e mjedisit, mbrojtjen biode dhe më shumë".
Përgjigja COVID-19
Si drejtore ekzekutive e Institutit Inovator të Gjenomikës (IGI) në UC Berkeley, Doudna po udhëheq një qendër testimi COVID-19. Kjo qendër përpunon më shumë se 1.000 mostra të pacientëve në ditë. Mammoth Biosciences njoftoi një vlerësim të rishikuar nga kolegët e një pike të shpejtë, të bazuar në CRISPR të diagnostikimit të nevojës COVID-19, e cila është më e shpejtë dhe më pak e kushtueshme se testet e bazuara në qRT-PCR.
Jeta personale
Si studiuese e doktoraturës në Universitetin e Kolorados, Doudna takoi Jamie Cate, atëherë një student i diplomuar; ata punuan së bashku në projektin për të kristalizuar dhe përcaktuar strukturën e rajonit katalitik intron P4-P6 të Grupit Tetrahymena. Ata u martuan kur ajo po jepte mësim në Yale, dhe të dy pranuan pozicionet e fakultetit në UC Berkeley dhe u transferuan atje së bashku. Cate aktualisht është një profesor i UC Berkeley dhe punon në maja për redaktimin e gjeneve për të rritur fermentimin e tyre të celulozës për prodhimin e biokarburanteve. Doudna dhe Cate kanë një djalë të lindur në 2002 i cili tani ndjek Universitetin e Kalifornisë, Berkeley dhe po studion Inxhinieri Elektrike dhe Shkenca Kompjuterike.
Çmime dhe nderime
Doudna ishte një Studiuese Searle dhe mori çmimin Beckman Young Investigators 1996. Në vitin 2000, asaj iu dha Çmimi Alan T. Waterman, nderi më i lartë i Fondacionit Kombëtar të Shkencës që njeh çdo vit një studiues të shquar nën moshën 35 vjeç, për përcaktimin e strukturës së saj të një ribozime. Në vitin 2001, ajo mori Çmimin Eli Lilly në Kimi Biologjike të Shoqërisë Amerikane të Kimisë.
Në vitin 2015, së bashku me Emmanuelle Charpentier, ajo mori Çmimin zbulim i madh në Shkencave të Jetës për kontributin e saj në CRISPR / Cas9 gjenomit teknologjisë redaktimi. Në vitin 2016, së bashku me Charpentier, Feng Zhang, Philippe Horvath dhe Rodolphe Barrangou, ajo mori Çmimin Ndërkombëtar të Kanadasë Gairdner. Gjithashtu në vitin 2016, ajo mori Çmimin Heineken për Biokimi dhe Biofizikë. Ajo ka qenë gjithashtu një bashkë-marrëse e Çmimit Gruber në Gjenetikë (2015), Tang Prize (2016),  Japan Prize (2017) dhe Albany Medical Center Prize (2017). Në vitin 2018, Doudna u vlerësua me Çmimin NAS në Shkencat Kimike, Çmimin Pearl Meister Greengard nga Universiteti Rockefeller,  dhe një Medalje Nderi nga Shoqata Amerikane e Kancerit. Në 2019 ajo mori Çmimin Harvey të Technion / Israel për vitin 2018 (së bashku me Emmanuelle Charpentier dhe Feng Zhang ) dhe Çmimin LUI Che Woo në kategorinë e Mirëqenies në Mirëqenie. Në vitin 2020, ajo mori Çmimin Ujku në Mjekësi (së bashku me Emmanuelle Charpentier ). Gjithashtu në vitin 2020, Doudna dhe Charpentier u dha Çmimi Nobel në Kimi "për zhvillimin e një metode për redaktimin e gjenomit".
Ajo u zgjodh në Akademinë Kombëtare të Shkencave në 2002, Akademia Amerikane e Arteve dhe Shkencave në 2003, Akademia Kombëtare e Mjekësisë në 2010 dhe Akademia Kombëtare e Shpikësve në 2014. Ajo u zgjodh një Anëtare e Huaj e Shoqërisë Mbretërore (ForMemRS) në 2016. Në vitin 2017, Doudna u vlerësua me Çmimin e Pjatës së Artë të Akademisë Amerikane të Arritjeve. Në vitin 2020, asaj iu dha një Bursë Guggenheim.
Brax, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Brax (Ocitanisht: Brats ; Shqip: Braç ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne, rajoni i Ocitanisë, Franca jugore.
Ndodhet pranë kryeqytetit rajonal të Tuluzës pranë Pyllit të Bouconne. Fshati është pjesë e Metropolit të Tuluzës.
Popullsia
Banorët e komunës njihen si Braxéens në frëngjisht ose Braçarë në shqip.
Transporti
Qasja në Brax është nëpërmjet Route Nationale 124 ose në linjën SNCF midis Tuluzës dhe Aushit.
Pamjet
Kalaja e rrënuar, Château de Brax, daton në shekullin e 13-të. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, grupi i rezistencës Réseau Morhange i Marcel Taillandierit përdori kështjellën si selinë e saj.
Lista e 80 diplomatëve shqiptarë nga viti 1912 deri në vitin 1944
Lista e 80 diplomatëve shqiptarë nga viti 1912 deri në vitin 1944
2. Ali Asllani, konsull në Itali, në vitet 1922 -1925; ambasador në Bullgari, në vitet 1925 – 1926 dhe ambasador në Greqi, nga viti 1930 deri në 1932
3. Fuad Asllani, ambasador në Angli, në vitet 1934 – 1935
4. Reshad Asllani, konsull në Itali, në vitet 1923 -1924; konsull në Manastir, në vitet 1938 - 1939
5. Rexha Bega, konsull në Turqi, në vitin 1938
6. Xhaferr Belegu, kryekonsull në Bari, konsull në Itali në vitet 1938 -1939
7. Dhimitër Berati, kryekonsull në Bullgari, në vitin 1924; ambasador në Francë në vitet 1924 -1925 8. Haki Blloshmi, konsull në Boston, SHBA, nga viti 1925 deri në vitin 1929
9. Selaudin Blloshmi, ambasador në Rumani, në vitet 1926 – 1928
10. Kostandin Boshnjaku, ambasador në Turqi, në vitin 1922
11. Kostandin Çekrezi, ambasador në SHBA, në vitet 1921 – 1922
13. Lazër Çeta, konsull në Jugosllavi, në vitin 1925
14. Sofokli Çomora, konsull në Korfuz, Greqi, në vitet 1928 – 1933
15. Ferid Dervishi, kryekonsull në Bari, Itali, në vitet 1925 1926; konsull në Selanik, Greqi, në vitet 1932 – 1933; kryekonsull, në Turqi 1934 -1936
16. Xhemil Dino, ambasador në Itali, nga viti 1926 deri në 1931, dhe ambasador në Angli, në vitet 1932 – 1933
17. Vasil Dogani, kryekonsull në Rumani në vitet 1922 – 1936
18. Asdreni, konsull në Rumani në vitet 1921- 1926
19. Dervish Duma, konsull në Londër, Angli, në vitet 1936-1939
20. Rauf Fico, ambasador në Turqi, në vitet 1926-1928; ambasador në Jugosllavi, në vitet 1928 – 1929 dhe 1932- 1937, ambasador në Greqi në vitet 1937-1938; ambasador në Gjermani, në vitet 1938 -1939
21. Mehdi Frashëri, ambasador në OKB, në vitet 1926-1929
22. Mit‘hat Frashëri, ambasador në Francë, në vitet 1922 -1923; Greqi në vitet 1923 – 1926
23. Qemal Frashëri, konsull në Korfuz, Greqi, në vitet 1925-1926
24. Xhemal Frashëri, konsull në Londër, në vitet 1925-1927; kryekonsull në Manastir në vitet 1935-1938; kryekonsull në Stamboll, Turqi, 1938-1939
25. Shemzi Gabrani, konsull në Bari, Itali, në vitin 1925,
Habeas corpus
Habeas corpus është një normë/veprim ligjor që kërkon që një person nën arrest të dali para një jurie apo një gjyqtari, si një e drejtë themelore e individit për proces të drejtë gjyqësor
Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut, në paragrafin 4 ka dispozitën "habeas corpus", e cila i jep cdo personi të arrestuar ose të ndaluar të drejtën "të bëjë ankim në gjykatë me qëllim që kjo e fundit të vendosë, brenda një afati të shkurtër, për ligjshmërinë e ndalimit të tij dhe të urdhërojë lirimin, në qoftë se ndalimi është i paligjshëm". Procedura duhet të jetë e tillë që t’u japë mundësi të dyja palëve të shprehen, dhe të dyja palët duhet të kenë barazi armësh, çfarë do të thotë që personat e ndaluar dhe avokatët e tyre duhet të kenë akses në dokumentet bazë, mbështetur në të cilat është kërkuar ndalimi. "Brenda një afati të shkurtër" nënkupton që nuk duhet të ketë vonesa të pajustifikuara për ngritjen e procedruave para gjykatës (si për shembull, vonesa në përkthimin e dokumenteve të përdorura në proceset gjyqësore). Në rast se ndalimi urdhërohet nga një gjykatë, në përgjithësi kjo e përmbush këtë të drejtë. E drejta përfshin normalisht të drejtën periodike të hapjes së një procedure rishikimi për ligjshmërinë e ndalimit.
Lista e 80 diplomatëve shqiptarë nga viti 1912 deri në vitin 1944
26. Gjergj Geco, kryekonsull në Egjipt, në vitet 1934-1935; kryekonsull në Janinë, Greqi, në vitet 1935-1936
27. Rrok Gera, ambasador në Gjermani, në vitin 1944
28. Fahredin Gjata, ambasador në Greqi, në vitet 1926 -1927
29. Shaqir Hajrullahu, konsull në Stamboll, Turqi, 1936-1938
30. Sabri Hamzaj, konsull në Stamboll, Turqi, në vitin 1926
31. Maksud Hulusi, kryekonsull në Janinë Greqi, në vitet 1937-1939
32. Remzi Janina, kryekonsull në Janinë, Greqi, në vitet 1926-1931
33. Qemal Jusfuti, kryekonsull në Selanik, Greqi në vitet 1934-1935
34. Angjelin Kakariqi, konsull në Korfuz Greqi, në vitet 1938-1939
35. Vasil Kalluci, konsull në Korfuz, Greqi, në vitin 1926
Henrik Petersson
Biografi
Henrik Peterson u bë mjek në Matematikë në 2001. Në 2010 ai u bë një mësues i shkollës së mesme të matematikës.
Lista e 80 diplomatëve shqiptarë nga viti 1912 deri në vitin 1944
36. Hamdi Karazi, konsull në Itali, në vitet 1927-1928, kryekonsull në Korfuz Greqi në vitet 1933-1934
37. Nikollë Kasneci, konsull në Itali, në vitet 1920-1921
Henrik Petersson
Biografi
Midis 2005 dhe 2008, ai botoi 12 raporte shkencore dhe tekste. Petersson është më i njohur për librin e tij, Problemlösningens grunder.
Lista e 80 diplomatëve shqiptarë nga viti 1912 deri në vitin 1944
38. Ndrio Katundi, konsull në Jugosllavi, në vitet 1922-1924
Henrik Petersson
Biografi
Ky libër u botua në vitin 2013.
Lista e 80 diplomatëve shqiptarë nga viti 1912 deri në vitin 1944
39. Stavri Katundi, konsull në Manastir, në vitet 1938-1939
Henrik Petersson
Biografi
Në 2019 Petersson botoi dy libra me titujt Avancera I dhe Avancera II.
Lista e 80 diplomatëve shqiptarë nga viti 1912 deri në vitin 1944
40. Atlante Koçi, konsull në Bullgari, në vitet 1936-1939
Henrik Petersson
Performanca si mësues
Disa nga studentët e tij kanë arritur sukses të madh në garat ndërkombëtare të matematikës.
Lista e 80 diplomatëve shqiptarë nga viti 1912 deri në vitin 1944
41. Mark Kodheli, kryekonsull në Bari, konsull Itali, në vitet 1927-1933
43. Faik Konica, ambasador në SHBA, në vitet 1926-1939
44. Mehmed Konica, ambasador në Angli, në vitet 1920-1925
45. Skënder Konica, konsull në Bullgari, në vitet 1932-1934
46. Stelio Kostandini, konsull në Egjipt, në vitet 1923 -1925
47. Dhimitër Kosturi, konsull në Francë, në vitet 1928-1932; konsull në Janinë, Greqi, në vitet 1932-1935; kryekonsull në Egjipt, në vitin 1935
48. Kostandin Kote, konsull në Itali, në vitet 1922-1923
49. Ceno Kryeziu, ambasador në Jugosllavi, në vitet 1926-1927, ambasador në Çekosllovaki, në vitet 1927-1934
50. Lec Kurti, konsull në Bari, Itali në vitet 1921-1922; ambasador në Greqi, nga viti 1925 - 1926; ambasador në OKB, në vitet 1930-1935
51. Sotir Laci, konsull në Greqi, në vitet 1936 -1937
52. Nezir Leskoviku, konsull në Stamboll, 1922-1925; kryekonsull në Bullgari, në vitet 1932- 1933; konsull në Greqi në vitet 1936-1938
53. Xhavid Leskoviku, ambasador në Jugosllavi, në vitet 1925-1926; ambasador në Turqi në vitet 1933-1934, ambasador në Greqi në vitet 1934-1936
54. Asaf Libohova, konsull në Bari, Itali, në vitin 1939
55. Eqerem Libohova, ambasador në Itali, në vitet 1925-1927, ambasador në Francë në vitet 1933-1936
56. Maliq Libohova, konsull në Londër, konsull në Angli, në vitet 1926-1927; kryekonsull në bari, Itali, në vitin 1939
58. Kosta Meksi, konsull në Manastir, në vitet 1933-1934; kryekonsull në Stamboll, Turqi në vitin 1937
59. Qemal Mesarea, ambasador në Greqi, në vitet 1933-1934
60. Kostandin Mima, konsull në Trieste, Itali, në vitet 1925-1927
61. Gjergj Naçi, konsull në Turqi, në vitin 1937
63. Fan Noli, ambasador në OKB, në vitet 1921-1922
64. Gjergj Pekmezi, konsull në Austri, në vitet 1921-1925; konsull në Jugosllavi, në vitet 1925 1926
65. Nik Pema, konsull në Hungari, në vitet 1923 -1925
66. Dhimitër Popa, ambasador në Bullgari, në vitet 1932-1934
67. Nikollë Rrota, kryekonsull në Austri, në vitet 1921-1926
68. Çatin Saraçi, kryekonsull në Bari, Itali, në vitin 1925; konsull në Austri, në vitet 1926- 1929
69. Xhemal Sojli, konsull në Kostancë, Rumani, në vitet 1921-1923
70. Rrok Stani, konsull në Rumani, në vitet 1926-1927; kryekonsull në Korfuz, Greqi, në vitet 1937-1939
71. Stavro Stavri, ambasador në Jugosllavi, në vitin 1925; ambasador në Greqi, në vitet 1926-1928
Claude Garamond
Claude Garamont (1510–1561), i njohur zakonisht si Claude Garamond, ishte një stilist francez, botues dhe prerës grushtash me seli në Paris. Garamond punoi si një gdhendës, mjeshtrat që përdornin vulosjen e matricave, format e përdorura për të hedhur llojin e metaleve. Ai punoi në traditën që tani quhet modeli i vjetër i stilit të serifit, i cili prodhonte shkronja me një strukturë relativisht organike që i ngjan shkrimit të dorës me një stilolaps, por me një dizajn pak më të strukturuar dhe të drejtë. Konsiderohet si një nga stilistët kryesorë të të gjitha kohërave, ai njihet deri më sot për elegancën e llojeve të tij. Shumë lloje të tipit serif të stilit të vjetër njihen kolektivisht si Garamond, që mban emrin e projektuesit.
Lista e 80 diplomatëve shqiptarë nga viti 1912 deri në vitin 1944
72. Avdyl Sula, konsull në Nju Jork, SHBA në vitet 1923-1925; kryekonsull në Selanik, Greqi, në vitet 1926-1927; ambasador në Egjipt, në vitet 1938-1939
Claude Garamond
Garamond ishte një nga kasapët e parë të pavarur, i specializuar në dizajnin e tipit dhe prerjen e grushtave si një shërbim për të tjerët në vend se të punonte në shtëpi për një printer specifik. Prandaj karriera e tij ndihmoi për të përcaktuar të ardhmen e shtypjes komerciale me formimin e llojit si një industri e veçantë për shtypjen e librave.
Lista e 80 diplomatëve shqiptarë nga viti 1912 deri në vitin 1944
73. Xhelal Shaska, konsull në Bari, Itali, në vitin 1938
74. Tahir Shtylla, ambasador në Jugosllavi, në vitet 1927-1929
75. Koço Tashko, konsull në Nju Jork, SHBA, në vitet 1922-1924
76. Xhaferr Vila, konsull në Francë dhe Angli njëkohësisht, në vitin 1925; ambasador në Jugosllavi në vitet 1929-1932, ambasador në Greqi, në vitet 1932-1933, ambasador në Itali në vitin 1936-1938
77. Eqerem Vlora, ambasador në Angli, në vitet 1927-1929, ambasador në Greqi, në vitin 1929
78. Iljaz Vrioni, ambasador në Francë, në vitet 1925-1927
79. Asaf Xhaxhuli, kryekonsull në Shkup, në vitet 1933-1936; ambasador në Turqi, në vitet 1938-1939
80. Zaharia Zamifresku, konsull nderi në Rumani, në vitet 1921-1929.
Madita
Jeta e hershme
E lindur si Edita Malovçiq në Vjenë, vajza e këngëtarit popullor boshnjak Kemal Malovçiq nga martesa e tij e parë me një grua serbe. Madita ka deklaruar se ajo nuk ka qenë në kontakt me babanë e saj për shumë vite dhe se ajo nuk ka "kujtime të mira" për të.
Granma (jaht)
Granma është jahti që u përdor për transportimin e 82 luftëtarëve të Revolucionit Kuban nga Meksika në Kubë në nëntor 1956 me qëllim të përmbysjes së regjimit të Fulgencio Batista. Kryqëzuesi i kabinës prej 18 metrash u ndërtua në vitin 1943 nga Wheeler Shipbuilding i Brooklyn NY si një varkë e blinduar e praktikës së synuar, marina amerikane C-1994 dhe i modifikuar pas luftës për të akomoduar 12 vetë. "Granma", në anglisht, është një term dhembshurie për një gjysh; jahtet thuhet se janë emëruar për gjyshen e pronarit të mëparshëm.
Madita
Karriera si aktore
Ajo studioi muzikologjinë dhe mori mësime private. Në vitin 1999 aktroi në filmin austriak Nordrand, i cili fitoi shumë çmime. Subjekti i filmit ishte Lufta e Bosnjes. Pas suksesit të saj të parë, ajo ka luajtur në shumë filma, si Berlin Is In Germany (2001), Kaltfront (2003), Želary (2003) dhe Vier Minuten (2006). Dhe gjithashtu luajti rolet në serialin televiziv SOKO Kitzbühel, Inspektori Rex dhe Medicopter 117.
Granma (jaht)
Roli në revolucionin kuban
Jahti u ble më 10 tetor 1956 për 50,000 peso meksikane (15,000 dollarë amerikanë) nga një shtetas meksikan i quajtur Schuylkill Products Company, Inc., një tregtar i Meksikës, i cili tregonte se ishte tregtari i armëve të Meksikës, Antonio "The Friend" del Conde, Fidel Kastro. Ndërtuesi, Wheeler Shipbuiding, pastaj i Brooklyn NY, tani i Chapel Hill NC, gjithashtu ndërtoi Pilar Hemingway. Ende nuk dihet se kush e hoqi forca të blinduara të lehta dhe zgjeroi kabinën e pasluftës për të kthyer anijen e stërvitjes në një anije civile. Lëvizja e 26 Korrikut të Kastros kishte tentuar të blinte një avion fluturues Catalina ose një anije shpëtimi detare amerikane me qëllim që të kalonte Gjirin e Meksikës në Kubë, por përpjekjet e tyre ishin penguar nga mungesa e fondeve. Paratë për të blerë Granma ishin rritur në shtetin e Floridës nga ish-Presidenti i Kubës Carlos Prío Socarrás dhe Teresa Casuso Morín.
Madita
Karriera si këngëtare
Herën e parë që veproi si këngëtare ishte në vitin 2002, kur këndoi për duetin dZihan & Kamien dhe albumin e tyre Gran Riserva. Albumi i saj i parë solo Madita u lirua në 2005. Në dhjetor 2005 albumi u lirua gjithashtu në iTunes Music Store, ku ajo arriti në krye të 3 të "Listës Elektronike të Albumeve". Muaj më vonë ajo gjithashtu arriti shumë grafikë në vende të tjera. Më i madhi "suksesi i shkarkimit" ishte duke arritur numrin 1 në skedarin iTunes të World Music UK. Në vitin 2007, kënga "Ceilon" nga ky album u shfaq në një episod të Dëmshpërblimeve.
Granma (jaht)
Roli në revolucionin kuban
Menjëherë pas mesnatës më 25 nëntor 1956, në portin meksikan të Tuxpan, Veracruz, Granma u fsheh fshehurazi nga 82 anëtarë të lëvizjes së 26 korrikut duke përfshirë udhëheqësin e tyre, Fidel Kastro, vëllain e tij Raul Castro, Che Guevara dhe Camilo Cienfuegos. Grupi - i cili më vonë u bë i njohur kolektivisht si los expedicionarios del yate Granma (ekspedituesit e jahtit Granma) - pastaj u nis nga Tuxpan në orën 2 të mesnatës. Pas një varg ngjarjesh dhe fatkeqësish, duke përfshirë furnizime të pakta, sëmundje të detit dhe të afërmit, u shpërndanë më 2 dhjetor në Playa Las Coloradas, komuna e Niquero, në provincën moderne Granma (pas anijes), ish pjesë e Provincës më të madhe të Oriente. Granma u pilotua nga Norberto Collado Abreu, një veteran i Marinës Kubane të Luftës së Dytë Botërore dhe aleat i Kastros. Vendndodhja u zgjodh për të simuluar udhëtimin e heroit kombëtar José Martí, i cili kishte rënë në të njëjtin rajon 61 vjet më parë gjatë luftërave të pavarësisë nga sundimi kolonial spanjoll.
Madita
Karriera si këngëtare
Në vitin 2008 ajo lëshoi ​​albumin e saj të dytë Too në Austri. Në SHBA albumi u lirua më 28 mars 2008, gjithashtu është në dispozicion në iTunes Store. Dy vjet më vonë, Madita lëshoi ​​"Flavours", një album me nëntë këngë me pesë këngë të pashpjeguara më parë dhe katër këngë remixed. Albumi ka një total prej 50 minutash dhe është lëshuar nën etiketën Gran Depot Music. Albumi ishte gjithashtu pjesë e një koleksioni më të madh, të titulluar "Madita Deluxe", i cili përmbante një koleksion të madh të shumicës së këngëve të mëparshme dhe të reja të Madita.
Granma (jaht)
Pas revolucionit
Menjëherë pasi forcat revolucionare triumfuan më 1 janar 1959, kryqëzori i kabinës u transferua në Gjirin Havana. Norberto Collado Abreu, i cili kishte shërbyer si drejtues kryesor për udhëtimin e vitit 1956, mori detyrën e ruajtjes së jahteve.
Madita
Jeta personale
Madita ka një djalë (lindur më 2003).
Granma (jaht)
Pas revolucionit
Që nga viti 1976, jahti ka qenë në shfaqje të përhershme në një mbyllje xhami në Memorialin e Granmës pranë Muzeut të Revolucionit në Havana. Një pjesë e Provincës së vjetër të Orientës, ku ekspedita bëri rrëzimin, u emërua Provinca Granma për nder të anijes. UNESCO ka shpallur uljen e Parkut Kombëtar të Granma themeluar në vendin (Playa Las Coloradas)-një Trashëgimisë Botërore për habitatin e saj natyror.
Madita
Filmografia
Serialet
Granma (jaht)
Pas revolucionit
Kuba feston 2 dhjetor si "Dita e Forcave të Armatosura Kubane", dhe një kopje gjithashtu është parakaluar në funksionet shtetërore për të përkujtuar udhëtimin origjinal. Në tribute të tjera, gazeta zyrtare e Komitetit Qendror të Partisë Komuniste Kubane është quajtur Granma. Emri i anijes u bë një ikonë për komunizmin kuban.
Sharra e Qelë Bicaj
Sharra e Qelë Bicaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Vrellë, Istog, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Susanna Amatuni
Susanna (Shushanik) Amatuni ( Armene, 28 shkurt 1924, Jerevani - 20 Mars 2010, Jerevani) ishte një kritike arti, armene sovjetike, muzikolog e, Dr. e Arteve (1988), profesore (1997), Mësuese e nderuar e BRSS (1966). parapamje| Amatuni Susanna, Geghuni Chitchyan et al.
Biografia
Susanna (Shushanik) Babken Amatuni lindi në 1924 në Jerevan, Armeni. Në 1943 ajo u diplomua në Universitetin Shtetëror të Shirakut në Leninakan,ne Armeni, Departamenti i Fizikës dhe Matematikës dhe në 1944 Kolegji Muzikor Kara-Murza në Leninakan. Ajo studioi në Institutin e Muzikës dhe Pedagogjisë në Gnesin, Departamentin e Teorisë dhe Përbërjes i cili u vlerësua si më i vështiri atje. Në 1951 ajo u kthye në Armeni dhe deri në vitin 1968 dha mësime për tema teorike në Shkollën e Muzikës Chaikovsky, Jerevani. Në vitin 1961 ajo ishte e ftuar për të dhënë mësim në Konservatorin Shtetëror të Komitasit të Jerevvanit ku ajo sajoi metodën e saj unike dhe dha mësim ne një kurs të veçantë të Analizës Muzikore për Departamentin e Teorive. Përveç kësaj lënde, SB Amatuni dha leksione mbi Metoden e Mësimdhënies në Piano dhe kurse të tjera. Në vitin 1988 ajo u nderua me titullin Doktoresh e Arteve për monografinë e saj " Arno Babajanian . Përbërjet instrumentale ".
Këzllar-Aga
parapamje|Këzllar-Aga Këzllar-Aga (turqishtja osmane: قيزلر اغاسي, turqisht: kızlar ağası, fjalë për fjalë. '"aga i vajzave"'), zyrtarisht Agha i Shtëpisë së Lumturisë (turqisht osmane: دار السعاده اغاسي, turqisht: Darüssaade Ağası), ishte kreu i eunukëve që ruanin haremin perandorak të sulltanëve osmanë në Kostandinopojë.
I themeluar në vitin 1574, posti i renditur ndër më të rëndësishmit në Perandorinë Osmane deri në fillim të shekullit të 19-të, veçanërisht pas administrimit të dy qyteteve të shenjta të Mekës dhe Medinës dhe pas mbikëqyrjes së të gjitha fondacioneve bamirëse (vakëfëve) në Perandorinë e tij erdhi nën fushëveprim. Pasuria e grumbulluar në këtë mënyrë, afërsia me sulltanin dhe roli që zonjat e haremit luanin në intrigat e oborrit ("Sulltanati i Grave") nënkuptonin se banori i tij kishte ndikim të konsiderueshëm politik; disa aga kizlar ishin përgjegjës për rënien e vezirëve të mëdhenj dhe ardhjen në pushtet të sulltanëve. Menjëherë pas krijimit dhe deri në shfuqizimin e saj, afër fundit të Perandorisë Osmane, posti u pushtua nga skllevërit eunukë afrikanë të zinj, dhe për këtë arsye quhet edhe Kryeeunuku i Zi.
Historia
Posti i kizar agait u krijua në mbretërimin e Murad III (r. 1574–1595) në vitin 1574, me Habeshi Mehmed Agën si banuesin e parë të tij. Deri atëherë, pallati osman ishte dominuar nga eunukët e bardhë, kryesisht të tërhequr nga popullsitë e krishtera të Ballkanit ose Kaukazit. Megjithatë, shekulli i 16-të pa një rritje të shpejtë të popullsisë së Pallatit Topkapı, duke përfshirë edhe eunukët, numri i të cilëve u rrit nga 40 nën Selim I (r. 1512–1520) në mbi një mijë nën Murad III. Ndërsa eunukët e zinj kishin shërbyer së bashku me eunukët e bardhë në pallat, deri në vitin 1592, për arsye që janë të paqarta, ishte vendosur si ndarja e roleve ashtu edhe epërsia e eunukëve të zinj mbi të bardhët: eunukët e bardhë ishin të kufizuar në mbikëqyrje. page të meshkujve (içoğlan), ndërsa eunukët e zinj morën mbikëqyrjen shumë më prestigjioze të apartamenteve private të sulltanit dhe të grave të pallatit (haremit). Rrjedhimisht, "kryeeunuku i zi" eklipsoi shpejt "kryeunukun e bardhë" ose kapi agën (kapı ağası, "agai i portës"), i cili deri atëherë kishte qenë kreu i personelit të pallatit dhe u ngrit për t'u bërë, sipas fjalëve. i orientalistit Clifford Edmund Bosworth, "në praktikë oficeri kryesor i të gjithë pallatit". Në kulmin e pushtetit të postit në shekujt e 17-të dhe të 18-të, kizlar agha ishte një vezir i rangut të parë dhe doli i treti në hierarkinë shtetërore, pas vetëm kryeministrit të Perandorisë, vezirit të madh, dhe autoriteti kryesor fetar, shejh ul-Islam.
Përgjegjësitë
Fuqia e postit buronte jo vetëm nga afërsia me sulltanin, por edhe nga shoqërimi me nënat e sulltanëve, valide sulltanet e fuqishme, të cilat shpesh dominonin politikën (e ashtuquajtura periudha e "Sulltanatit të Grave"). Kizlar agha ishte gjithashtu de fakto ndërmjetësi i vetëm midis botës së mbyllur të haremit dhe lagjes së jashtme mashkullore të pallatit (selamlik), duke kontrolluar furnizimin e tij, si dhe mesazhet. Për më tepër, ai ishte i vetmi individ i lejuar të çonte komunikimet e vezirit të madh te sulltani dhe kishte një rol të njohur në ceremonitë publike. Ndër detyrat e tij në pallat ishte edhe mbikëqyrja e edukimit të princave perandorakë deri në moshën e pubertetit, kur u regjistruan në shkollën e pallatit.
Islami në Bosnje dhe Hercegovinë
Nga 3,531,159 banorët e Bosnjës dhe Hercegovinës (sipas regjistrimit të vitit 2013), 1,790,454 banorë u deklarouan si pjesëtarë të fesë islame, që është më shumë se gjysma e popullsisë së përgjithshme të shtetit, përkatësisht 50,70%.
Bashkësia Islame e Bosnjës dhe Hercegovinës
Bashkësia Islame e Bosnjës dhe Hercegovinës, në bazë të Kushtetutës së bashkësisë Islame, të miratuar nga Kuvendi i bashkësisë islame në mbledhjen e tij në Sarajevë, më 26 nëntor 1997, përfaqëson të vetmen bashkësi të myslimanëve në Bosnje dhe Hercegovinë, të boshnjakëve në diasporë dhe të myslimanëve të tjerë të cilët e pranojnë atë si të tyren.
Si pjesë përbërëse të Bashkësisë Islame në Bosnje dhe Hercegovinë janë: Meshihati i bashkësisë islame të Sanxhakut, Meshihati i bashkësisë islame në Kroaci dhe Meshihati i bashkësisë islame në Slloveni, të cilët përfaqësojnë organet fetare dhe administrative për zonat që mbulojnë.
Udhëheqësia shpirtërore e myslimanëve në Bosnje dhe Hercegovinë quhet Rijaseti i Bashkësisë Islame.
Organizimi
Bashkësia islame në Bosnjë dhe Hercegovinë është e përbërë nga këto njësi organizative:
Pritë afër Koshares
Operacioni Feniks ishte një operacion i kryer nga luftëtarët e Njësitit "KOBRA" të UÇK-së më 30 Shtator 1998, i cili kreu dy prita jashtë territorit shqiptar pranë postës kufitare të Koshares ndaj forcave serbo–jugosllave. Gjatë operacionit u vranë 6 ushtarë serbë të Ushtrisë Jugosllave. UÇK-ja nuk pësoi viktima, dhe kapi municione, pajisje jugosllave dhe grabiti sendet personale nga trupat e ushtarëve të vdekur.
Prapaskena
Në vitin 1989, Beogradi hoqi vetëqeverisjen në dy krahinat autonome të Serbisë, Vojvodina dhe Kosovë. Kosova, një krahinë e banuar kryesisht nga shqiptarët, ishte me rëndësi të madhe historike dhe kulturore për serbët. Para mesit të shekullit të 19-të ata kishin formuar një shumicë në provincë, por deri në vitin 1990 përfaqësonin vetëm rreth 10 përqind të popullsisë. Të alarmuar nga numri i tyre në rënie, serbët e krahinës filluan të kenë frikë se po "shtyheshin" nga shqiptarët, me të cilët tensionet etnike kishin filluar që nga fillimi i viteve 1980. Sapo u shfuqizua autonomia e Kosovës, një qeveri e pakicës e drejtuar nga serbët dhe malazezët u caktua nga Presidenti serb Sllobodan Millosheviç për të mbikëqyrur krahinën, e zbatuar nga mijëra paramilitarë të armatosur rëndë nga Serbia. Kultura shqiptare u shtyp sistematikisht dhe qindra mijëra shqiptarë që punonin në ndërmarrjet shtetërore humbën punën.
Në vitin 1996, një grup nacionalistësh shqiptarë që e quanin veten Ushtria Çlirimtare e Kosovës (UÇK) filloi të sulmonte Ushtrinë Jugosllave dhe Policinë Serbe në Kosovë. Qëllimi i tyre ishte ndarja e krahinës nga pjesa tjetër e Jugosllavisë, e cila pas shkëputjes së Sllovenisë, Kroacisë, Maqedonisë dhe Bosnjë–Hercegovinës në 1991–1992, u bë një federatë e përbërë nga Serbia dhe Mali i Zi. Në fillim UÇK-ja kreu sulme të goditura dhe të drejtuara: 31 në 1996, 55 në 1997 dhe 66 në Janar dhe Shkurt 1998. Grupi shpejt fitoi popullaritet në mesin e të rinjve shqiptarë të Kosovës, shumë prej të cilëve favorizuan një qasje më agresive dhe refuzuan rezistencën jo të dhunshme të politikanit Ibrahim Rugova. Ai mori një nxitje të konsiderueshme në 1997 kur trazirat civile në Shqipërinë fqinje çuan në plaçkitjen e mijëra armëve nga depot e Ushtrisë Shqiptare. Shumë nga këto armë përfunduan në duart e UÇK-së. Popullariteti i grupit u rrit pasi Ushtria Jugosllave dhe Policia Serbe sulmuan kompleksin e udhëheqësit të UÇK-së Adem Jasharit në mars 1998, duke e vrarë atë, bashkëpunëtorët e tij më të ngushtë dhe shumicën e familjes së tij të gjerë. Sulmi motivoi mijëra të rinj shqiptarë të Kosovës për t'u bashkuar me UÇK-në, duke nxitur kryengritjen kosovare që shpërtheu përfundimisht në pranverën e vitit 1998.
Beteja
Burrat një pjesë e njësitit "KOBRA" të UÇK-së së pari u përgaditën për aksion duke vendosur mina anti–tank. Më vonë një tank jugosllav erdhi dhe shkeli në një nga minat antitank. Shpërthimi vrau një ushtar serb dhe plagosi 4 të tjerë. Një helikopter i Ushtrisë Jugosllave u dërgua për të gjetur ushtarët e mbijetuar. Kur mbërriti u qëllua nga luftëtarët e UÇK-së. Një sulm i dytë ndodhi pak pas kësaj kohe shumë afër postës kufitare të Koshares. Luftëtarët e UÇK-së i vunë pritë një automjeti të Ushtrisë jugosllave. Ata hapën zjarr mbi automjetin dhe i hodhën granata dore. Kjo vrau 6 ushtarë serbë dhe plagosi dy të tjerë. Ata më pas mblodhën municionin dhe pajisjet nga automjeti dhe nga trupat e ushtarëve të vdekur u grabitën sendet personale të tyre. Më pas ata hapën zjarr ndaj një helikopteri tjetër i cili erdhi për të evakuuar të plagosurit.
Pasojat
Gjykata më e lartë në qytetin jugor serb të Nishit më 17 shkurt 2016 shpalli fajtorë Shaqir Malokun, Xhafer Gashin, Demush Gacaferrin, Demë Malokun, Agron Isufin, Anton Qunin, Rabit Alijën dhe Rrustem Berishën për akte terroriste dhe urdhëroi secilin prej tyre të dënohen me 15 vjet burg për përfshirjen e tyre në dy sulme ndaj trupave të Ushtrisë Jugosllave në Koshare në të njëjtën ditë në 1998. Rrustem Berisha aktualisht është një politikan dhe oficer ushtarak kosovar. Ai aktualisht është Ministër i Mbrojtjes i Kosovës. Ai iu përgjigj dënimit duke thënë këtë: "Ne kishim uniforma. Ne ishim ushtarë dhe luftonim kundër ushtarëve. Ata (ushtarët serbë) vranë civilë, përfshirë të moshuar, fëmijë dhe gra". Ish-kryeministri i Kosovës Isa Mustafa tha se vendimi i gjykatës serbe për të dënuar tetë ish-luftëtarë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës për vrasjen e trupave të Ushtrisë Jugosllave në shtator 1998 ishte një farsë. Mustafa tha se gjykatat në Serbi nuk kanë të drejtë të gjykojnë qytetarët e Kosovës dhe aq më pak të gjykojnë ish-luftëtarët e UÇK-së të cilët ishin përfshirë në atë që ai e quajti luftë çlirimtare dhe respektuan ligjet dhe zakonet e luftës.
Asnjë nga ish-ushtarët e UÇK-së nuk e ka kryer dënimin që iu dha.
Ronela Hajati
Ronela Hajati (e lindur më 2 shtator 1989), e njohur ndryshe si Ronela, është një këngëtare, kantautore dhe kërcimtare shqiptare. E lindur dhe e rritur në Tiranë, ajo filloi të performonte në konkurse të ndryshme kënge dhe kërcimi që në fëmijëri përpara se të ndiqte karrierën në muzikë. Hajati shquhet për shkathtësinë e saj në muzikë, stil dhe interpretim. Pas fitores në edicionin e 60-të të Festivali i Këngës në vitin 2021, ajo u caktua si përfaqësuesja shqiptare në Festivalin Evropian të Këngës 2022 me këngën "Sekret".
1989–2016: Jeta e hershme dhe fillimet e karrierës
Ronela Hajati lindi më 2 shtator 1989 në një familje shqiptare në qytetin e Tiranës, në atë kohë pjesë e Republikës Popullore Socialiste, Shqipëria e sotme. Nëna e saj ishte me origjinë nga Korça, ndërsa babai i saj, Marash Hajati, ishte nga Shkodra. Duke shfaqur interes për muzikën që në moshë të vogël, Hajati studioi balet dhe piano në vitet e shkollës fillore. Ajo gjithashtu mori pjesë në një sërë konkursesh shqiptare për këndim dhe vallëzim. Hajati vazhdoi karrierën e saj të hershme me pjesëmarrje në evente të ndryshme muzikore në raste të ndryshme, si Top Fest dhe Kënga Magjike. Ajo u bë e njohur në Ballkanin shqipfolës pas publikimit të këngës së mirënjohur "Mala Gata" në maj 2013. Në fund të vitit 2013, ajo mori pjesë në edicionin e 15-të të Kënga Magjike me këngën "Mos ma lsho", e cila i dha asaj çmimin e internetit në finalen e madhe. Në Dhjetor 2015, Hajati publikoi këngën e saj vijuese "A do si kjo" dhe kulminoi në vendin e 13-të në Shqipëri. Kënga pasardhëse, "Marre", pasoi në qershor 2016 dhe arriti kulmin në vendin e 13-të gjithashtu.
2017–sot: RRON dhe suksesi i vazhdueshëm
Në harkun kohor të 2017 dhe 2018, Hajati publikoi katër këngë të mëvonshme, duke përfshirë "Mos ik", "Sonte", "Maje men" dhe "Do ta luj", me sukses komercial duke arritur në 30 më të mirat në Shqipëri. Në dhjetor 2018, Hajati u rikthye me sukses në Kënga Magjike për të konkurruar në edicionin e 20-të të konkursit me këngën "Vuj", në të cilën ajo përfundimisht përfundoi në vendin e katërt. Në mars të 2019-ës, pas një mungese, këngëtarja publikoi “Pa dashni” dhe arriti në vendin e gjashtë në Shqipëri. Suksesi i saj në listë pasoi në qershor 2019 me këngën "Çohu", një bashkëpunim me reperin shqiptar Don Phenom, duke debutuar në vendin e shtatë në top 100 të vendit. Duke pasuar këngën e 10 më të mirë "Lage", Hajati shënoi këngën e saj të parë numër një me "MVP" pasuese të lëshuar më vonë atë vit në shtator 2019. Në korrik 2020, klubi shqiptar i futbollit KF Tirana iu afrua Hajatit për të prodhuar dhe interpretuar himnin e klubit "Bardh' e blu" si pjesë e festimeve për të shënuar njëqindvjetorin e tij.
Në mars 2021, Hajati shpalli albumin e saj debutues në studio, RRON, i planifikuar të dilte në vitin e ardhshëm. Kënga e saj kryesore, "Prologue", debutoi në të njëjtin muaj në vendin e 19 në Top 100 shqiptar dhe u ngjit në numrin dy një muaj më vonë. Kënga e dytë, "Shumë i mirë" e cila kishte arritur në vendin e 15-të në fund të vitit 2021, u nominua për çmim në gala Netët e Klipit Shqiptar 2021 në Ulqin të Malit të Zi. Pas suksesit të këngës "Shumë i mirë", kënga e tretë, "Aventura" e publikuar në maj të vitit 2021, vazhdoi të arrijë në vendin e tretë në vendlindjen e saj. Në qershor 2021, Hajati bashkëpunoi me muzikantin shqiptar nga Kosova Vig Poppa në këngën e katërt të albumit, "Alo", i cili u bë një nga 15 këngët më të mira atë muaj. I lëshuar në tetor 2021, vazhdimi "Leje" përfundimisht arriti numrin 13. Transmetuesi shqiptar, Radio Televizioni Shqiptar (RTSH), raportoi në nëntor 2021 se Hajati u përzgjodh mes 20 garuesve për të konkurruar në edicionin e 60-të të Festivali i Këngës. Ajo u angazhua po ashtu në të njëjtin muaj për të performuar në Festivalin e njohur Nata e Bardhë në Tiranë. Gjatë finales së madhe të Festivalit të Këngës, Hajati u shpall fituese e konkursit dhe u shpall kështu përfaqësuesja e Shqipërisë në Eurovision 2022.
Arti
Hajati është shquar si e gjithanshme në muzikën, stilin dhe interpretimin e saj. Ajo karakterizohet kryesisht si një artiste pop, megjithëse ka eksperimentuar me zhanre të ndryshme muzikore, duke përfshirë R&amp;B dhe reggae. Ajo e ka quajtur muzikantin amerikan Michael Jackson si idhullin e saj dhe një nga ndikimet më të mëdha muzikore. Hajati është gjithashtu një fanse e muzikantit portorikan Ricky Martin dhe ndoqi koncertin e tij në New York City në tetor 2021.
Jeta personale
Hajati konsiderohet një imazh për trupin dhe vetëbesimin. Ajo konsiderohet gjithashtu si një person i matur për sa i përket jetës personale. Në vitin 2015, ajo filloi një lidhje me muzikantin shqiptar Young Zerka, me të cilin bashkëpunoi në këngë dhe videoklipe të shumta përpara se të ndahej në vitin 2018. Hajati banon me nënën e saj në Tiranë.
Cadours
Cadours (Ocitanisht: Cadors ; Shqip: Caduri ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Qyteti mbante Qarkun e Cadurit midis 1948 dhe 1961.
Neue Slowenische Kunst
djathtas|parapamje|155x155px| Logo e Neue Slowenische Kunst Neue Slowenische Kunst (një frazë gjermane që do të thotë "Arti i ri slloven"), njohur edhe si NSK, është një kolektiv arti kontrovers që është formuar në Slloveni në vitin 1984, kur Sllovenia ishte pjesë e Jugosllavisë. Emri i NSK, duke qenë gjerman, përputhet me motivin e vazhdueshëm në artin e NSK: marrëdhëniet e ndërlikuara që Sllovenët kanë pasur me gjermanët. Emri i krahut muzikor të NSK-së, Laibach, është gjithashtu emri gjerman i kryeqytetit slloven Ljubljana. Emri krijoi polemika sepse disa mendonin se evokonte kujtime të aneksimit nazist të Sllovenisë gjatë Luftës së Dytë Botërore. Ai gjithashtu i referohet shtatë shekujve të mëparshëm të Sllovenisë si pjesë e Monarkisë së Hapsburgut.
Përbërja
Anëtari më i njohur i NSK është gjithashtu themeluesi i tij, grupi muzikor Laibach. Anëtarët e tjerë të NSK përfshijnë grupe të tilla si IRWIN (art pamor), Scipion Nasice Sisters Theatre (i njohur gjithashtu si Red Pilot dhe Cosmokinetic Theatre Noordung), New Collective Studio (grafika; i njohur edhe si New Collectivism), Retrovision (film dhe video), dhe Departamenti i Filozofisë së Pastër dhe i Aplikuar (teori). Grupet themeluese të NSK ishin Laibach, IRWIN, dhe Scipion Nasice Sisters Theater. Anëtarësimi ka qenë tradicionalisht i hapur për të gjitha grupet artistike që tregojnë interes për të sfiduar normat dhe tabutë e identitetit kombëtar slloven.
Karakteristikat
Arti NSK shpesh mbështetet në simbole të nxjerra nga lëvizje totalitare apo nacionaliste esktreme, shpesh duke ripërvetësuar kitsch-in totalitar në një stil pamor të ngjajshëm me Dada. Artistët e NSK shpesh bashkojnë simbole nga ideologji politike të ndryshme (dhe shpesh që bien në kundërshtim me njëra-tjerën). Për shembull, një poster i krijuar në 1987 nga NSK shkaktoi një skandal kur fitoi një konkurs për Festimin e Ditës së Rinisë Jugosllave. Posteri përvetësoi një pikturë të artistit nazist Richard Klein, duke zëvendësuar flamurin e Gjermanisë naziste me flamurin jugosllav dhe shqiponjën gjermane me një pëllumb. Synuar si një shaka ironike, piktura shpejt ra në buzë të autoriteteve, të cilët e interpretuan atë si barazimin e Marshallit Josip Broz Tito me Adolf Hitlerin. Ajo u riprodhua më vonë në kopertinën e revistës Mladina, dhe u ndalua botimi i atij numri të revistës.
Si IRWIN ashtu edhe Laibach theksojnë se puna e tyre është kolektive e jo individuale. Këngët dhe aranzhimet origjinale të Laibach gjithmonë i kreditohen grupit dhe muzikantë individualë nuk listohen në kopertinat e albumit të tyre. Në një moment, ishin edhe dy grupe të ndara që udhëtonin nën emrin Laibach në të njëjtën kohë. Të dy kishin anëtarët e grupit origjinal. Në mënyrë të ngjashme, artistët IRWIN kurrë nuk e nënshkruajnë punën e tyre individuale; në vend të kësaj, ato "nënshkruhen" me një pullë ose vërtetim që tregojnë miratimin si një punë nga kolektivi IRWIN.
NSK ishte subjekt i një filmi dokumentar të vitit 1996 me titull Parashikimet e zjarrit ( Prerokbe Ognja), cili u shkrua dhe u drejtua nga Michael Benson. Midis të intervistuarve është intelektuali slloven Slavoj Žižek.
Shteti NSK
Që nga viti 1991, NSK ka pretenduar të jetë një shtet sovran i llojeve, një pretendim i ngjashëm me atë të mikroshteteve. Si i tillë, shfaqjet e punës së anëtarëve të saj kryhen nën maskën e një ambasade, ose një territori të "shtetit" të supozuar. Që nga viti 1994, NSK ka mirëmbajtur konsullata në disa qytete, përfshirë Umag, Kroaci. Ata gjithashtu kanë shkuar aq larg, sa të lëshojnë pasaporta dhe pulla postare. Në vitin 2006, Laibach regjistroi Himnin Kombëtar të NSK për LP e tyre Volk. Himni merr melodinë e tij nga një tjetër këngë e Laibach "The Great Seal". Ai përfshin një recitim të një fragmenti nga fjalimi i famshëm i Winston Churchill " Ne do t'i luftojmë ata në plazhe /Ne kurrë nuk do të dorëzohemi". Pasaportat e NSK-së konsiderohen një projekt arti.Si të tilla, ato nuk janë të vlefshme për udhëtime. Megjithatë, shumë njerëz të dëshpëruar kanë rënë pre e mashtrimeve të lëshimit të pasaportave NSK. Shumica e këtyre mashtrimeve kanë origjinë në Nigeria dhe Egjipti. Në 2017 NSK vendosi një pavijon në Bienalen e Venecias, ku Slavoj žižek deklaroi se "unikaliteti i NSK është kjo ide e "shtetit pa shtet"
Pallati Abdin
Pallati Abdin (arabisht: قصر عابدين Qasr 'Abdin) është një pallat historik i Kajros i ndërtuar si një nga rezidencat zyrtare për ish-monarkinë në pushtet dhe familjen mbretërore të Egjiptit. Tani është një nga rezidencat zyrtare dhe vendi kryesor i punës së Presidentit të Egjiptit, i vendosur mbi rrugën Kasr el-Nil në qendër të qytetit lindor të Kajros, Egjipt.
Neue Slowenische Kunst
Referime
<references group="" responsive="0">
Pallati Abdin
Pasqyrë
E ndërtuar në vendin e një rezidence të vogël në pronësi të Abidin Bey, Pallati Abdin, i cili mban emrin e tij, ka zbukurime, piktura dhe një numër të madh orëve të shpërndara nëpër sallone dhe krahë, shumica e të cilave janë të zbukuruara me të pastër. ari. I ndërtuar nën sundimin e Ismail Pashës, për t'u bërë selia zyrtare e qeverisë së Egjiptit në vend të Kështjellës së Kajros (e cila kishte qenë qendra e qeverisë egjiptiane që nga Mesjeta), ky pallat përdorej edhe për ngjarje dhe ceremoni zyrtare.
Kendall Jenner
thumb|Kendall Jenner Kendall Jenner (lindi me 3 Nentor 1995) eshte nje modele amerikane dhe personalitet televiziv. Jenner ne fillim u shfaq ne emisionin televiziv Keeping Up with the Kardashians,dhe tani ajo eshte gjthashtu nje modele  në një lëvizje të quajtur "epoka Instagirl" ose "Social Media Modeling", ku modelet përzgjedhen për praninë e tyre online dhe mediat sociale në vijim. Pas punës në fushatat komerciale të reklamave të shtypura dhe fotot, Jenner kishte sezonet e pushimeve në 2014 dhe 2015, duke ecur në pistat për dizajnerët e modës së lartë gjatë Nju Jorkut, Milanit dhe Paris Fashion Week. Jenner ka bërë redaktime të shumta dhe ka mbuluar shoots për LOVE dhe botime të ndryshme ndërkombëtare Vogue, ka ecur për Victoria's Secret dhe vepron si ambasadore e markës për fushatat e reklamave multimediale Estée Lauder. Jenner bëri debutimin e saj në numrin 16 në listën 2015 të revistës Forbes të modeleve më të mira të fitimit, me një të ardhur vjetore prej 4 milionë dollarë. Që nga prilli i vitit 2017, ajo është një nga 15 më të njohurit më të famshëm në Instagram. Në vitin 2017, Jenner u bë modelja më e paguar në botë në listën e modeleve me fitim të Forbes.
Pallati Abdin
Pasqyrë
Ndërtimi filloi në vitin 1863 dhe vazhdoi për 10 vjet dhe pallati u përurua zyrtarisht në vitin 1874. I ngritur në një sipërfaqe prej 24 feddan, pallati u projektua nga arkitekti francez Léon Rousseau së bashku me një numër të madh egjiptianësh, arredues italiane, franceze dhe evropiane. Një krah i ri u shtua nga Joseph Urban në vitin 1891. Megjithatë, kopshti i pallatit u shtua në vitin 1921 nga Sulltan Fuad I në një sipërfaqe prej 20 feddan. Kostoja e ndërtimit të pallatit arriti në £E700,000 përveç £E2 milion për mobilimin e tij. Ndërmjet katër pallateve, mbreti Fuad shpenzoi më shumë se 18 milionë franga franceze me vetëm një prodhues parizian të mobiljeve Linke & Cie. Më shumë para u shpenzuan gjithashtu për ndryshimin, ruajtjen dhe mirëmbajtjen e pallatit nga sundimtarët e njëpasnjëshëm. Pallati ka 500 dhoma.
Muzeu
Pallati sot është një muze, i vendosur në lagjen e Kajros së Vjetër të Abdinit. Katet e sipërme (ish-banimet e familjes mbretërore) janë të rezervuara për të vizituar personalitete të huaja. Katet e poshtme përmbajnë Muzeun e Argjendit, Muzeun e Armëve, Muzeun e Familjes Mbretërore dhe Muzeun e Dhuratave Presidenciale. Një muze i ri, Muzeu i Dokumenteve Historike, u hap në janar 2005. Ndër dokumentet e tjera, ai përmban fermanin perandorak osman, ose dekretin, i cili vendosi sundimin e Muhamed Aliut dhe familjes së tij, dhe një certifikatë për Urdhrin e Kurorës së Hekurt, nga mbretëria jetëshkurtër e Amerikës së Jugut të Araucanía dhe Patagonia.