cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arkitektura e Maharashtras
Art Deco
Art Deco është një nga stilet arkitekturorë të Bombejit më pak të vënë re, megjithëse Bombeji dhe rrethinat e tij kanë numrin më të lartë të ndërtesave të stilit Art Deco në botë pas Miamit. Art Deco në Indi (dhe veçanërisht në Bombej) evoluan në një stil unik që u quajt stili Deco-Saraçen. Thelbësisht, ai ishte një kombinim i stileve arkitekturore islamike dhe Hindu. Veçoritë kryesore të stilit Indo-Saraçen ishin ndërtimi i kubeve, harqeve, majëzat, xhamat e pikturuar dhe minaret. Interioret kishin ndikime Viktoriane ndërsa eksteriori ishte Indian. Detajet Art Deco prekën çdo aspekt arkitekturor – llampat, dyshemetë, panelet e drurit, ashensorët, parmakët dhe kangjellat, muntinët, chajjiat ose strehët e motit, blindat dhe moduldimet, kornizat, verandat dhe ballkonet, elementet prej bronxi dhe çeliku të paoksidueshëm, kllapat, skulpturat zbukuruese që u shtrinë deri te emrat e skalitur me gërma gjigande etj. Art Deco i Bombejit qëndron jo vetëm pasi ai përdor përzierjen e lehtë Deco-Saraçene por gjithashtu pasi arkitektët përdornin një varietet materialesh për të shprehur lirisht dizajnin. Për shembull, shumë ndërtesa u ndërtuan tërësisht prej betoni të përforcuar por ka një faqe prej guri Malad. Pllakat Bharat, prodhuesit më të vjetër të pllakave në Indi, luajtën gjithashtu një pjesë të pandashme në dhënien formë të interioreve të Art Deco-s. Disa nga ndërtesat më të vizituara në Bombej janë: Arkitektura Art Deco në Bombej u zhvillua gjatë viteve 1930 dhe prodhoi në mënyrë të dalluar ndërtesa këndore me façata. Bombeji ka numrin e dytë më të madh të ndërtesave Art Deco në botë. Stili Art Deco është gjithashtu skajshmërisht popullor mes sallave të ndryshme të kinemasë që u shfaqën në fillim të mesit të shekullit të XX, duke përfshirë Metro Cinema-në, Eros Cinema-në, Liberty Cinema-në dhe madje edhe Regal Cinema-në. Eros Cinema është një ndërtesë tipike e stilit Art Deco, e projektuar nga arkitekti Sohrabji Bhedwar. Themelimi i Eros Cinema-së u bë në vitin 1935. Kinemaja u hap në vitin 1938 dhe ndërtimi i kësaj godine në, zonën e sapo shfaqur të Backbay-t që bujtëte dyqane dhe biznese të tjera, përveç kinemasë, mori rreth dy vjet e gjysëm për tu përfunduar. Pjesërisht e veshur me gurë të kuq ranor nga Agra, kjo ndërtesë është lyer në ngjyrë kremi. Dy krahët e kësaj ndërtese Art Deco takohen në një bllok qendror. Holli është në mermer të bardhë dhe të zi me disa nuanca ari. Shkallët e mermerit me doreza anësore të kromuara të çojnë në katin e mësipërm. Muralet janë në ngjyra të zbehta që paraqesin arkitektura indiane. Metro Adlabs Cinema, e vendosur në Rrugën Mahatma Gandhi, në kryqëzimin Dhobitalao është gjithashtu një shembull i mirë i stilit Art Deco të arkitekturës që u shfaq në vitet 1930 në qytet. Metro Cinema u hap më 8 qershor 1938 dhe u projektua nga arkitekti i shquar amerikan i teatrove Thomas W. Lamb. U ndërtua për Metro Goldwyn Mayer dhe ndenjëset u mundësuan për 1,491 njerëz në orkestër dhe nivele ballkonesh. Auditori u rihap në vitin 2006 dhe u nda në gjashtë pjesë të mëdha luksoze. Kinemaja paraqet kryesisht filma të Bollywoodit dhe Hollywoodit.
Cakonisht
Cakonisht, Cakonian, Cakontshe Cakonik (Greek : Τσακωνική διάλεκτος or Τσακώνικα) është ndofta një gjuhe greke, e folur ne rajonin Tsakonian te Peloponezit, Greqi. Cakonishtja vjen ndoshta nga dorishtja, dhe shihet e vemja mundësi pasardhese. Cakonishtja eshte e rrezikuar seriozisht, meqe vetem pak qindra te moshuar e flasin akoma.
Dialektet
Sido qe te ketë qene, ka qene ne kontakt me Koinene greke. Folësit dhe kjo gjuhe është ndikuar edhe nga dialektet fqinje greke, ka disa fjale baze te marra nga Arvanitika dhe turqishtja.
Prullans
Prullans është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Cerdanya, të provincës Lleida, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
Prullans
Pashallëqet shqiptare
Pashallëqet shqiptare ishin tre shtete shqiptare gjysmë të pavarura të sunduara nga pashallarët shqiptarë nga viti 1760 deri në 1831 dhe mbulonin territorin e Shqipërisë moderne, Kosovës, pjesën më të madhe të Malit të Zi, Serbisë jugore, Maqedonisë së Veriut dhe pjesën më të madhe të Greqisë kontinentale. Shkalla e pavarësisë së këtyre shteteve ndryshonte me kalimin e kohës, nga gjysmë autonome në de facto të pavarura.
Lista e pashallëqëve shqiptare
alt=Kara Mahmud Pasha|djathtas|parapamje|250x250px| [[Kara Mahmud pashë Bushati|Kara Mahmud Pasha]]
Pashallëku i Shkodrës
Pashallëku i Shkodrës (1757–1831) ishte një njësi gjysmë autonome dhe nganjëherë de facto e pavarur brenda Perandorisë Osmane, e krijuar nga udhëheqësit shqiptarë të Shqipërisë Veriore Osmane, që mbulonte Shqipërinë Veriore të sotme, pjesën më të madhe të Malit të Zi, Serbinë jugore, pjesën më të madhe të Kosovës dhe pjesën veriperëndimore të Maqedonisë së Veriut. Pashallëku i Shkodrës u zgjerua gjithashtu në Shqipërinë Qendrore, Maqedoninë e Veriut dhe një pjesë të Maqedonisë Perëndimore. Dobësimi i autoritetit qendror osman dhe sistemi i timarit sollën anarki në trojet e populluara nga shqiptarët. Në fund të shekullit XVIII, u shfaqën tri qendra të pushtetit shqiptar: Shkodra, nën familjen Bushati; Janina nën Ali Pashën e Tepelenën dhe Pashallëku i Beratit. Kur u përshtatej qëllimeve të tyre, të tri vendet bashkëpunuan me Portën Sublime dhe kur ishte e nevojshme të sfidohej qeveria qendrore, secili vepronte në mënyrë të pavarur. Më 1757, Mehmed Bej Bushati u vetëshpall pasha i Shkodrës, duke u ngritur në një shkallë autonomie/pavarësie që Mehmet Ali Pasha kishte krijuar për vete në Egjipt. Djali dhe pasardhësi i tij Kara Mahmudi ndoqi një politikë të zgjerimit ushtarak; vendosi kontrollin e tij mbi Shqipërinë veriore (deri në lumin Shkumbin) dhe mbi pjesën më të madhe të Kosovës. Ai ndërmori dy sulme ndaj Malit të Zi (1785, 1796) dhe pengoi disa ekspedita osmane të dërguara për ta nënshtruar. Pashallëku autonom i Kara Mahmudit tërhoqi vëmendjen e zyrës së jashtme austriake dhe ruse, që të dyja duke e konsideruar atë një aleat të mundshëm kundër Portës së Lartë. Në vitin 1796, Kara Mahmudi u vra kur pësoi disfatë nga malazezët. Ai u pasua nga vëllai i tij Ibrahim Pasha, një personalitet më pak luftarak dhe më besnik ndaj Perandorisë Osmane (-1810). Dinastia e Bushatit vazhdoi të mbante pashallëkun derisa një ushtri osmane nën drejtimin e Mehmed Reshid Pashës rrethoi Kështjellën e Rozafatit në Shkodër në vitin 1831 dhe e detyroi Mustafa Bushatin të dorëzohej (1831). Pashallëku u shpërbë, dhe prej tij u krijuan Vilajetet e Shkodrës dhe të Kosovës. Një kryengritje në Shkodër në vitet 1833-1836 dështoi në rivendosjen e autonomisë që gëzonte nën Bushatin. Ky i fundit themeloi Bibliotekën e Bushatit në vitet 1840, e cila luajti një rol të rëndësishëm në zgjimin kulturor të Shqipërisë së Veriut.
Pashallëku i Janinës
alt=Ali Pasha of Tepelenë|djathtas|parapamje|248x248px| [[Ali Pashë Tepelena|Ali Pasha i Tepelenës]]
Pashallëku i Janinës (1787–1822) ishte një entitet de fakto i pavarur nën Perandorinë Osmane, i krijuar nga Ali Pasha, një udhëheqës shqiptar i Shqipërisë Jugore Osmane, duke përfshirë pjesën më të madhe të Greqisë kontinentale (Maqedonia Perëndimore), Shqipërisë Jugore dhe Qendrore dhe pjesën jugperëndimore të Maqedonisë së Veriut. Në vitin 1787 Ali Pashës iu dha pashallëku i Trikalasë si shpërblim për mbështetjen e tij për luftën e sulltanit kundër Austrisë. Kjo nuk mjaftoi për të kënaqur ambiciet e tij; dhe pak më vonë, ai mori kontrollin e Janinës, e cila mbeti baza e tij e pushtetit për 33 vitet e ardhshme. Ashtu si udhëheqësit e tjerë rajonalë që u shfaqën në atë kohë, si Osman Pazvanogllu, ai përfitoi nga një qeveri e dobët osmane për të zgjeruar territorin e tij akoma më tej derisa fitoi de facto kontrollin e pjesës më të madhe të Shqipërisë, Greqisë perëndimore dhe Peloponezit, Jula drejtpërdrejt ose përmes djemëve të tij. Politika e Aliut si sundimtar i Janinës udhëhiqej nga pak më shumë se sa thjesht përshtatshmëri; ai veproi si një despot efektivisht i pavarur dhe u bashkua me këdo që i ofronte më shumë përparësi në atë kohë. Për të fituar një port detar në bregdetin shqiptar, Ali krijoi një aleancë me Napoleonin I të Francës, i cili kishte vendosur Francois Pouqueville si konsullin e tij të përgjithshëm në Janinë. Pas Traktatit të Tilsitit ku Napoleoni i dha Carit planin e tij për të shpërbërë Perandorinë Osmane, Aliu ndërroi anën dhe u bë aleat me Mbretërinë e Bashkuar të Britanisë së Madhe dhe Irlandës në vitin 1807. Makinacionet e tij u lejuan nga qeveria osmane në Stamboll për një përzierje të përshtatshmërisë - mendohej më mirë ta kishim Aliun si gjysmë aleat sesa si armik - dhe dobësisë, pasi qeveria qendrore nuk kishte fuqi të mjaftueshme për ta larguar në atë kohë. Poeti Xhorxh Gordon Bajroni, Baroni i 6-të Bajroni vizitoi oborrin e Aliut në Janinë në vitin 1809 dhe e regjistroi takimin në veprën e tij Çajld Harold. Me sa duket ai kishte ndjenja të përziera për despotin, duke vënë në dukje shkëlqimin e oborrit të Aliut dhe ringjalljen kulturore greke që ai kishte inkurajuar në Janinë, të cilën Bajroni e përshkroi si "superior në pasuri, përsosje dhe mësim" ndaj çdo qyteti tjetër grek. Megjithatë, në një letër drejtuar nënës së tij, Bajroni shprehu keqardhje për mizorinë e Aliut: "Lartësia e tij është një tiran i papenduar, fajtor për mizoritë më të tmerrshme, shumë trim, një gjeneral aq i mirë sa e quajnë atë "Buonaparte Muhamedan ..."por aq barbar sa që ai është shumë i suksesshëm, për pjekur rebelë, etj, etj."
Në vitin 1820, Aliu urdhëroi vrasjen e një kundërshtari politik në Kostandinopojë. Reformisti Sulltan Mahmudi II, i cili kërkoi të rivendoste autoritetin e Portës së Lartë, shfrytëzoi këtë rast për të lëvizur kundër Aliut duke urdhëruar deponimin e tij. Aliu refuzoi të jepte dorëheqjen nga postet e tij zyrtare dhe bëri një rezistencë të frikshme ndaj lëvizjeve të trupave osmane, duke ndihmuar në mënyrë indirekte Pavarësinë Greke, ndërsa rreth 20,000 trupa turke po luftonin kundër ushtrisë së frikshme të Aliut. Megjithatë, në janar 1822, agjentët osmanë vranë Ali Pashën dhe kokën e tij ia dërguan Sulltanit. Pas vdekjes së tij pashallëku pushoi së ekzistuari.
Pashallëku i Beratit
Pashallëku i Beratit ishte një pashallëk i krijuar në Shqipërinë e sotme qendrore nga Ahmet Kurt Pasha në vitin 1774 ndërsa u shpërbë pasi aleati i Ahmetit, Ibrahim Pasha i Beratit u mund nga Ali Pasha në vitin 1809, duke e përfshirë Pashallëkun e Beratit me Pashalikun e Janinës. Ky pashallëk ishte një nga tre pashallëqet e krijuar nga shqiptarët në periudhën e pashallëqëve shqiptarë. Pashallëku i Beratit u krijua pasi Ahmet Kurt Pasha arriti të bashkohej me Portën e Lartë kundër Mehmed Pashë Bushatit në vitin 1774. Për shërbimin e tij, sulltani i dha territore në Shqipërinë e mesme. Ai arriti të rritë pashallëkun e tij deri në vdekjen e tij në vitin 1787, duke përfshirë territoret e gjithë Shqipërisë së mesme, në kufi me Pashallëkun e Shkodrës në veri dhe me Pashallëkun e Janinës në jug. Ahmet Kurt Pasha ishte gjyshi i Ali Pashës dhe babai i nënës së Aliut, Hankës. Pas vdekjes së Ahmet Kurt Pashës, territori i pashallëkut sundohej nga një aleat i ngushtë i tij, Ibrahim Pasha i Beratit. Duke qenë se ky territor i përkiste Shqipërisë së Mesme, Ibrahim Pasha u zgjua nga ky cenim. Kjo bëri që Ali Pasha të niste një luftë me Pashallëkun e Beratit. Pas disa negociatash të pafrytshme, Ibrahim Pasha dërgoi një dyzinë trupash nën komandën e vëllait të tij Sefer bej të Vlonës. Kundër këtyre, Aliu thirri armatolët e Thesalisë; dhe pasi fshatrat u dogjën, fshatarët u grabitën dhe u varën, dhe tufat e tyre u çuan nga të dyja anët, pas së cilës u rivendos paqja. Ibrahimi i dha për martesë vajzën e tij Muhtarit, djalit të madh të Aliut, dhe territorin e diskutueshëm si pajë. Meqenëse Sefer beu kishte shfaqur cilësi që mund të ishin të frikshme më pas, Aliu shpiku që ta helmonte atë nga një mjek.; dhe, sipas mënyrës së tij të zakonshme, ai vari agjentin e krimit, që të mos mbetej asnjë dëshmitar për të. Ali Pasha kishte thënë se duhet të mbizotërojë mbi Pashallëkun e Beratit, të bëhet vezir i Epirit, të luftojë me Sulltanin dhe të shkojë në Kostandinopojë. Më 1808, Ali Pasha mundi Ibrahim Pashën, duke përfshirë territorin e tij në Pashalikun e Janinës.
Vendbanimi prehistorik në Vashtemi
Vendbanimi prehistorik në Vashtemi është një monument i trashëgimisë kulturore në Vashtemi, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "1886" më "10.06.1973".
Pignicourt
Pignicourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Pignicourt ka një popullsi prej 193 banorë dhe sipërfaqe 7.01 km², me një dendësi prej 28 banor/km².
Objekti i ish depos ushtarake turke
Objekti i ish depos ushtarake turke është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër .Në qytetin e Gjilanit, përballë stacionit të autobusëve, gjendet ish Depoja Ushtarake Turke, më vonë spital dhe për disa vite gjykatë për kundërvajtje, ndërsa tani është duke u shfrytëzuar nga partitë politike në Gjilan, si seli e tyre. Ky ndërtim u realizua në shek. XVIII. Sipas emërtimit, ky objekt ka pasur funksion të depos ushtarake turke, e më vonë ka ndërruar dedikimin dhe në të shumtën e rasteve është përdorur për zyre të pushteteve në vazhdimësi. Objekti ka dy kate, ku çdo ambient ka pasur rolin e caktuar. Në kohën e ish Jugosllavisë ka qenë gjykatë për kundërvajtje. Kryesisht, objekti ruan gjendjen fillestare, pos rinovimeve në fasadë që iu kanë bërë në vazhdimësi dhe restaurimit të kulmit. Ndërtimi i takon tipit shtëpi dhe ka elemente të stilit neoklasik. Objekti është realizuar nga gurë, tulla, drunj dhe tjegulla kulmi. I takon teknikës qytetare dhe ka një arkitekturë të veçantë. Dritaret kanë formë katërkëndëshi. Edhe pse janë zëvendësuar me të reja, ato kanë ruajtur formën që kanë pasur. Dera e hyrjes, në pjesën e sipërme ka formën e gjysmëharkut.
Donald Kokona
Donald Kokona është një aktor shqiptar.
Administrues i rrjetit
Detyrat
Roli i administratorit të rrjetit ndryshon në varësi të madhësisë së organizatës, vendndodhjes dhe gjendjes sociale-ekonomike. Disa organizata punojnë në bazë të raportit mbështetës nga një përdorues teknik, ndërsa të tjerët zbatojnë strategji të tjera.
Përgjithësisht, në termat e situatave reaguese (p.sh. ndërprerje e papritur e shërbimit, ose përmirësime në shërbim), aksidentet e mbështetësit të IT janë rritur nëpërmjet një sistemi gjurmues ndaj problemeve. Problemet kalojnë nëpërmjet një Help desk dhe më pas dërgohen në zonën e përshtatshme teknologjike për zgjidhje. Në rastet e problemeve lidhur me rrjetin, një çështje do t'i drejtohet administratorit të rrjetit. Nëse administratori i rrjetit nuk është në gjendje ta zgjidhë problemin, një biletë dërgohet në drejtim të inxhinierave të rrjetit, që kanë më tepër eksperiencë, për rirregullim të shërbimit ose për një grup me aftësi më të përshtatshme.
Administratorët e rrjetit, më së shumti janë të përfshirë në punë kontrolluese dhe parandaluese. Kjo lloj pune, shpesh do të përfshijë: Administratorët e rrjetit janë për të siguruar që hardware-t kompjuterik dhe infrastruktura e rrjetit, lidhur me rrjetin e të dhënave të një organizate janë të mirëmbajtura në mënyrën më efektive.Në organizatat e vogla, ata janë kryesisht të përfshirë në sigrimin e hardware-ve të rinj, përdorimin e software-ve të rinj, mirëmbajtjen e imazheve të diskut për instalimin e kompjuterave të rinj, sigurimin e licensave të paguara dhe qe janë brenda afatit për software-t që kanë nevojë, ruajtjen e standardeve për instalimin e serverave dhe aplikacioneve, monitorimin e performancës së rrjetit, kontrollimin e shkeljeve të sigurisë dhe praktikat e menaxhimit të të dhënave të dobëta. Zakonisht, brenda organizatave të mëdha, këto role ndahen në shumë role ose funksione të tjera, sipas ndarjeve të ndryshme dhe nuk zbatohen nga një person i vetëm. Në organizata të tjera, disa nga rolet e përmendur, kryhen nga administratorët e sistemit.
Duke pasur shumë role teknike, pozicioni i administratorit të rrjetit kërkon njohuri të thella teknike dhe aftësinë pë të mësuar shpejt kompleksitetin e rrjetit të ri dhe paketat e software-it server. Brenda organizatave të vogla, roli i inxhinierit të lartë të rrjetit është shpesh herë i lidhur me përgjegjësitë  e administratorit të rrjetit. Within smaller organizations, the more senior role of network engineer is sometimes attached to the responsibilities of the network administrator. Organizatat e vogla e transferojnë këtë funksion.
Llamba LED
parapamje|250x250px|Llambë LED me vidë Edison. Llamba LED ose Llambë LED është një dritë elektrike që prodhon dritë duke përdorur diodat që lëshojnë dritë (LED). Llambat LED janë dukshëm më efikase ndaj energjisë sesa llambat inkandeshente ekuivalente dhe mund të jenë dukshëm më efikase se shumica e llambave fluoreshente. Llambat LED më efikase të disponueshme në treg kanë efikasitet prej 200 lumen për vat (Lm/W). Llambat LED komerciale kanë një jetëgjatësi shumë herë më të gjatë se llambat inkandeshente.
Llambat LED kërkojnë një qark elektronik drejtues LED për të funksionuar nga linjat e energjisë elektrike dhe humbjet nga ky qark do të thotë që efikasiteti i llambës është më i ulët se efikasiteti i çipave LED që përdor. Qarku i drejtuesit mund të kërkojë veçori të veçanta që të jenë të pajtueshme me dimmerat e llambave të destinuara për përdorim në llambat inkandeshente. Në përgjithësi, forma e valës aktuale përmban njëfarë shtrembërimi, në varësi të teknologjisë së ndriçuesve.
Tregu i llambave LED parashikohet të rritet nga 75.8 miliardë dollarë në vitin 2020 dhe të rritet në 160 miliardë dollarë në vitin 2026.
LED-të vijnë në ndriçimin e plotë menjëherë pa vonesë të ngrohjes. Ndezja dhe fikja e shpeshtë nuk e zvogëlon jetëgjatësinë si me ndriçimin fluoreshent. Prodhimi i dritës zvogëlohet gradualisht gjatë jetës së LED-it (shih seksionin e uljes së efikasitetit).
Disa llamba LED janë zëvendësuese për llambat inkandeshente ose fluoreshente. Llambat LED mund të përdorin paketa të shumta LED për shpërndarje të përmirësuar të dritës, shpërndarje të nxehtësisë dhe kosto të përgjithshme. Teksti në paketimin e llambave LED me pakicë mund të tregojë daljen e dritës në lumen, konsumin e energjisë në vat, temperaturën e ngjyrës në Kelvin ose një përshkrim ngjyrash si "e bardhë e ngrohtë", "e bardhë e ftohtë" ose "drita e ditës", diapazoni i temperaturës së funksionimit, dhe nganjëherë fuqia ekuivalente e një llambë inkandeshente që jep të njëjtën dalje në lumen.
Akın Akınözü
Süreyya Akın Akınözü (lindi më 22 shtator 1990) është një aktor turk i njohur për rolin e tij si Miran në serialin e suksesshëm turk Hercai. Ai është djali i aktores Özlem Akınözü.
Jeta e hershme
Akın Akınözü ka lindur më 22 shtator 1990, në Ankara, Turqi dhe është fëmija i vetëm i aktores Özlem Akınözü dhe pronarit të restorantit Tamer Akınözü. Gjyshi i tij nga nëna, Süreyya Arın ishte një nga prezantuesit e parë televizivë në TRT (Radio dhe Televizioni Turk). Xhaxhai i tij Süha Arın njihet si "Babai i Dokumentarëve Turk". Akınözü ndoqi shkollën e mesme TED në Ankara dhe më pas studioi matematikë në Universitetin e Kalifornisë, Berkeley, ku jetoi për rreth 6 vjet përpara se të vendoste të bëhej aktor.
Karriera
Performanca e Akınözü si Miran në Hercai i ka dhënë atij çmime si: "Aktori më i Mirë në një Serial Dramatik" (Çmimet e 24-të Golden Lens of the Magazine Journalists Association 2019), dhe "Çifti më i Mirë në një Serial Televiziv", të cilat ai i ndan me bashkë-yllin e Hercai Ebru Şahin (Çmimet e Gazetës Ayaklı 2020). Atij iu dha gjithashtu çmimi i stacionit televiziv spanjoll Nova Atresmedia, Premio Nova Mas, Aktori më i Mirë Mashkull në 2019 dhe Mister Nova 2019. Që nga viti 2021, ai ndan rolet kryesore me Öykü Karayel dhe Sarp Apak në dramën e Star TV 'Kaderimin Oyunu'.
Xhamia në Vllahi
Xhamia në Vllahi është një monument i trashëgimisë kulturore në Vllahi, Mitrovicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Mettenberg
Mettenberg (i shkruar gjithashtu Mättenberg ) është një mal i Alpeve Bernare, me pamje nga Grindelwald i në Malësinë Bernare. Shtrihet në veri të Schreckhornit dhe formon një mbështetëse të madhe të vargmalit Schreckhorn.
Guri në mes të lumit
Guri në mes të lumit : tregime, me autor Andon Andoni, red. Dhimitër Xhuvani. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Vatra". Libri ka 120 faqe. ISBN 9992781122
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Emirateve të Bashkuara Arabe
Marrëdhëniet Kosovë-Emirate të Bashkuara Arabe janë marrëdhënie të jashtme ndërmjet Kosovës dhe Emirateve të Bashkuara Arabe.
Historia
Kosova e shpalli pavarësinë e saj nga Serbia më 17 shkurt 2008 dhe Emiratet e Bashkuara Arabe e njohu atë më 14 tetor 2008. Kosova ka një ambasadë në Abu Dhabi. Më 27 prill 2010, Emiratet e Bashkuara Arabe emëroi Khalid Khalifa Al-Mualla, i cili është ambasadori i Emirateve të Bashkuara Arabe në Turqi, po ashtu edhe ambasadori pa rezidencë në Kosovë.
Lufta e Kosovës
Pasi qeveria serbe filloi një ofensivë të madhe kundër popullatës etnike shqiptare në Kosovë më 1998, Emiratet e Bashkuara Arabe bënë thirrje për ndërhyrje ndërkombëtare dhe filloi një program të madh të ndihmës humanitare përmes Shoqërisë së Kryqit të Kuq. Më 1999, Emiratet e Bashkuara Arabe ishin ndër shtetet e para jo-NATO që shprehën mbështetje për fushatën e bombardimeve të NATO-s. Gjatë periudhës së administratës së KB, Emiratet e Bashkuara Arabe mbajtën gati 1.500 trupa paqeruajtëse dhe operacione speciale në Kosovë. Emiratet e Bashkuara Arabe ishte i vetmi shtet arab që ofroi të marrë pjesë në Forcën e Kosovës dhe angazhimi i tij ishte dislokimi i parë operacional i forcave të Emiratet e Bashkuara Arabe jashtë rajonit të Lindjes së Mesme. Që nga tetori i vitit 2008, këto forca mbetën në Kosovë dhe midis 1998 dhe 2008, ndihma e dhënë Kosovës nga Autoriteti i Kryqit të Kuq të Emirateve të Bashkuara Arabe kushtoi vetëm 125 milionë dirhamë, misioni më i madh ndërkombëtar humanitar në historinë e Emirateve të Bashkuara Arabe.
Proaza
Proaza është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Oviedo, të provincës Asturias, në Asturias. Proaza ka 795 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 76.79 km2.
Sytë e Zotit : tregimet e Kosovës
Sytë e Zotit : tregimet e Kosovës, me autor Dhimitër Xhuvani, red. Ardita Repishti. Botuar në Tiranë në vitin 2005, libri ka 91 faqe.
26 minuta
parapamje| 26 minuta (program televiziv) dhe 120 sekonda (radio) u prodhuan të dyja nga Radio televizioni suisse. 26 minuta ( 26' ) ,me të gjithë rijetësimet e tij, është një program komedi javor i televizionit zviceran në gjuhën franceze me Vincent Kucholl dhe Vincent Veillon. Emisioni u transmetua midis 2015 dhe 2017 në RTS Un, duke pasuar programin e tyre të përditshëm radiofonik 120 sekonda ( 120 ''  ) nga 2011 deri në 2014 në kanalin Couleur 3 ( Radio télévision suisse ).
Në vitin 2017, 26 minuta u transmetua edhe me titra gjermanisht në kanalin SRF zwei.
Që nga gushti i vitit 2018, Vincent Kucholl dhe Vincent Veillon ringjallën serialin me 120 minuta çdo muaj në RTS Un dhe emisionin 120 sekonda çdo javë në La Première.
Kasti
Vincent Kucholl, i lindur në 1975, ka studiuar shkenca politike në Universitetin e Lozanës dhe është drejtor i koleksionit të librave "Comprendre" nga botimi Éditions loisirs et pédagogie [ fr ] (Koha e lirë dhe Edukimi). Ai është gjithashtu botues i disa librave lidhur me historinë, demokracinë dhe ekonominë e Zvicrës.
Vincent Veillon, i lindur në 1986, studioi media të reja në École cantonale d'art de Lausanne. Ai është djali i Pierre-François Veillon, i cili ishte anëtar i Këshillit të Madh të Vosë, Këshillit të Shtetit të Vosë dhe Këshillit Kombëtar të Zvicrës.
120 sekonda
Formati 120 sekonda është një intervistë e një personaliteti fallco të luajtur nga Vincent Kucholl i cili intervistohet nga Vincent Veillon në rolin e gazetarit. Vincenti vë në lojë personazhet tipikë të shoqërisë zviceriane duke filluar nga:
Transmetohej çdo ditë në orën 7:50 të mëngjesit në Couleur 3 dhe më pas disponohej në YouTube dhe Dailymotion ; çdo video e prodhuar shikohej rreth 60,000 herë duke arritur 80,000 për pyetje të nxehta.
26 minuta
Pas programit të mëparshëm radiofonik, programi televiziv 26 minuta u zhvillua nga viti 2015 deri në vitin 2017. Ai filmohej të premteve në një klub nate të Lozanës (Chauderon 18) dhe transmetohej të shtunave në orën 20:10 në RTS Un dhe të dielave në orën 20:00 në RTS Deux. Në vitin 2015, Vincent Kucholl dhe Vincent Veillon u ftuan gjithashtu për të performuar në Festivalin Paléo.
Vendbanimi prehistorik në Barc
Vendbanimi prehistorik në Barc është një monument i trashëgimisë kulturore në Barç, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkeologji", i miratuar me numër "1886" më "10.06.1973".
Djepi i lashtë : tregime
Djepi i lashtë : tregime / mbl. nga Dhimitër Xhuvani ; mbl. nga Tatjana Haxhimihali. Botuar në Tiranë në vitin 1981 nga "Naim Frashëri". Libri ka 390 faqe.
Skaje : tregime
Skaje : tregime, me autor Myzafer Berberi, red. Dhimitër Xhuvani. Botuar në Tiranë në vitin 2010, libri ka 240 faqe.
Provinca e Novarës
Provinca e Novarës (italisht: Provincia di Novara) është një krahinë italiane e Rajonit të Piemontes
Recesioni
Në ekonomi, një recesion është një tkurrje e ciklit të biznesit kur ka një rënie të përgjithshme të aktivitetit ekonomik. Recesionet zakonisht ndodhin kur ka një rënie të përhapur të shpenzimeve (një tronditje e kërkesës së pafavorshme). Kjo mund të shkaktohet nga ngjarje të ndryshme, të tilla si një krizë financiare, një tronditje e tregtisë së jashtme, një tronditje e furnizimit të pafavorshëm, shpërthimi i një flluskë ekonomike, ose nga një katastrofë natyrore ose antropogjenike në shkallë të gjerë (p.sh. një pandemi). Në Shtetet e Bashkuara, ai përkufizohet si "një rënie e konsiderueshme në aktivitetin ekonomik të përhapur në treg, duke zgjatur më shumë se disa muaj, normalisht i dukshëm në PBB reale, të ardhura reale, punësim, prodhim industrial dhe shitjet me pakicë me shumicë". Në Mbretërinë e Bashkuar, përcaktohet si një rritje negative ekonomike për dy tremujorë radhazi.
Qeveritë zakonisht reagojnë ndaj recesioneve duke miratuar politika makroekonomike ekspansioniste, të tilla si rritja e ofertës së parave ose rritja e shpenzimeve qeveritare dhe ulja e taksave.
Müller
Müller (lindur më 31 Janar 1966) është një ish-futbollist brazilian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin brazilian ka luajtur 56 ndeshje.
Maciek Malish
Maciek Malish (1962 - 12 shtator 2015) ishte një redaktor muzikor Amerikano-Polak. Malish mori dhjetë kandidatura Emmy Awards gjatë karrierës së tij për punën e tij në X-Files, Millennium, Lost, dhe The Tick. Ai fitoi dy Primetime Emmy Awards në vitin 1996 dhe 1997 për punën e tij në redaktimin muzikor në X-Files. Malish gjithashtu mori nëntë nominime Motion Picture Sound Editors Award, duke fituar dy herë për punën e tij në Lost dhe film 2000 televizion, ''Noriega: God's Favorite. ''
Art & Trashëgimi, Vlora
Art & Trashëgimi, Vlora Gjinia: Revistë kulturore. Shtëpia botuese: "Argjiro". Viti i botimit 2012. Faqe 190.
Maciek Malish
Malish ishte i lindur në Poloni. Malish u vra në një aksident trafiku më 12 shtator 2015, ndërsa ecte me biçikletë në MOORPARK, Kaliforni. [2]. Biçikleta e Malish u godit nga një makinë, ndërsa ai ishte duke ecur në Moorpark Road. [2
Brissy-Hamégicourt
Brissy-Hamégicourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Brissy-Hamégicourt ka një popullsi prej 640 banorë dhe sipërfaqe 12.38 km², me një dendësi prej 52 banor/km².
Art & Trashëgimi, Vlora
Mbi revistën
Numri i pestë i periodikut Art & Trashëgimi i kushtohet qytetit të Vlorës. Në këtë numër do të gjeni pjesë të historisë mijëravjeçare të këtij qyteti, konceptuar si një dossier, ku përfshihet arti, kultura, tradita tregtaro – ekonomike, monumentet historike dhe ato të kultit, si dhe personalitetet dhe figurat e shquara që ka nxjerrë ky qytet. E konceptuar si një revistë dygjuhëshe, në shqip dhe anglisht, Art & Trashëgimi synon të promovojë historinë dhe kulturën e vendit tonë, për ta sjellë atë sa më pranë publikut vendas dhe të huaj.
"Pas viteve të gjata të izolimit, tashmë jeta kulturore po merr një zhvillim të qëndrueshëm. Pjesë të së shkuarës po rizbulohen, shprehjet kulturore po shpalosen në forma dhe rrafshe të ndryshme, modernja ka zënë vend. Jam e bindur që në Austri, në të ardhmen, do të dëgjojmë shumë për artistët shqiptarë. Revista "Art & Trashëgimi" jo vetëm i dokumenton këto oferta kulturore shumë interesante, por dhe i bën ato të njohura botërisht." shkruan në parathënien e këtij numri Elisabeth Gehrer, ish – ministre e kulturës dhe e arsimit të Austrisë.
Në editorialin e revistës, Kryebashkiaku i Vlorës, z. Shpëtim Gjika, shprehet se Vlora është "themeli i shtetit shqiptar". 100 vjet më parë, Vlora ishte toka e duhur për të lëshuar farën e mëvetësisë, sovranitetit, prosperitetit të bijve të shqipes. Ky është një fakt i pakundërshtueshëm historik. Rrënjët e shtetit shqiptar u hodhën në Vlorë dhe ndaj ne pas 100 vjetësh, megjithë furtunat e forta që kemi kaluar nga pushtimet e deri tek anarkitë e tmerrshme, jemi ende në këmbë pasi kjo tokë di ta mbajë fort këtë pemë që quhet Pavarësi. Një moment i rëndësishëm në historinë e Vlorës është Deklarata e Pavarësisë, më 28 nëntor të vitit 1912, nga Ismail Qemali, që shënoi fundin e 500 viteve të sundimit Osman në Shqipëri.
"Pasuria e një portreti historiko – kulturore e artistike të një qyteti e bën një ndërrmarje të tillë tepër komplekse, por të arrirë. Vlora që na sjell ky botim, është ajo e shfaqjes së qytetit, e gjurmëve të para, e historisë së tij, nëpërmjet historive të personazheve që e bënë këtë qytet. Tek rrëmoj në librat e historisë për Vlorën, tek përshkoj shkrimet e Emin Rizës, Aleksandër Meksit, Neritan Cekës, Bardhosh Gaçes, Norvruz Bajramajt, Fatos Baxhakut, Nevila Nikës, etj, mendja me vete tek një shprehje e filozofit francez Bernard de Chartres: "Ne jemi xhuxha mbi supet e gjigandëve. Dhe ne shohim më larg se ata, jo sepse e kemi shikimin më të mprehtë apo shtatin në të gjatë, por sepse ata na mbajnë lart dhe nga ngrenë me lartësinë e tyre gjigande". Ky botim është një kontribut modest në ruajtjen e historisë dhe vlerave të Vlorës e që do të shërbejë si një udhërrëfyes për të gjithë ata që duan të rizbulojnë historinë e saj." shkruan drejtoresha e Art & Trashgimi, Ilda Mara.
Ky botim shoqërohet me një CD me këngë të përzgjedhura nga iso-polifonia labe nga studiuesi dhe akademiku Vaso Tole.
Zhong Nanshan
parapamje|Zhong Nanshan￼ Zhong Nanshan（1936-），Emri kinez është：钟南山. Shkencëtari i njohur i Republikës Popullore të Kinës, akademik i Akademisë së Inxhinierisë Kineze. Zhong Nanshan aktualisht është drejtori i Qendrës Kombëtare të Kinës për sëmundje të frymëmarrjes Klinika Mjekësore Klinike dhe udhëheqësi i grupit të nivelit të lartë të ekspertëve të Komisionit Kombëtar të Shëndetit dhe Sigurisë së Kinës.
Jeta
Në Tetor 1936, Zhong Nanshan lindi në Nanxhing, Kinë. Në 2003, një shpërthim i rëndë SARS ndodhi në Kinë. Zhong Nanshan performoi mirë në epideminë SARS dhe fitoi respektin e të gjithë kinezëve. Pas shfaqjes së epidemisë së re të koronavirusit në vitin 2020, Zhong Nanshan mori drejtimin duke theksuar faktin se "transmetimi nga njeriu te njeriu" siguroi bazë shkencore për mbylljen e Wuhan. Pa Zhong Nanshan, situata e Kinës në këtë epidemi do të jetë shumë më e rrezikshme.
Kisha e Manastirit të Shën Marisë
Kisha e Manastirit të Shën Marisë është një monument i trashëgimisë kulturore në Lubonjë, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "6" më "15.01.1963".
Nádson Rodrigues de Souza
Kombëtarja
Për reprezentacionin brazilian ka luajtur 2 ndeshje.
Belo Betty
Belo Betty (ベロ・ベティ Bero Beti) është personazh fiktiv në One Piece krijuar nga Eiichiro Oda. Ajo është komandante e Ushtrisë Lindore në Ushtrinë Revolucionare. Zëri i saj bëhet nga Yūko Kaida në japonisht.
Personaliteti
Betty trajton njerëzit që ajo i ndihmon shumë keq, duke i fyer ata dhe duke u referuar vetëm atyre me kushte degraduese. Pavarësisht nga ky qëndrim, synimi i saj ende është t'i rekrutojë ata në Ushtrinë Revolucionare duke i inkurajuar ata që të bëjnë zgjedhjet e tyre. Ajo beson se kryerja e veprimeve heroike është një vendim që bëhet për veten e tyre. Kur njerëzit e Mbretërisë Lulusia morën armë dhe luftuan, ajo e theu qëndrimin e saj të shkurtër për t'i përgëzuar ata për veprimet e tyre. Përkundër qëndrimit të saj të vrazhdë dhe pa respekt, ajo ndan me bashkëqeverisësit e saj të njëjtat ndjenja të mëshirës dhe një dëshirë për të ndihmuar ata që janë në vështirësi. Gjithashtu, ajo tregon respekt dhe vlerësim për ata që qëndrojnë për të luftuar armiqtë e tyre dhe problemet, pasi ajo buzëqeshi dhe ngrohtësisht lavdëroi popullin e Mbretërisë Lulusia për ngritjen dhe luftimin e Piratëve Pinkbeard.
Aftësitë
Si ekzekutive dhe komandante e Ushtrisë Lindore, Betty ka kontroll mbi ushtarët e saj. Ajo është oratire jashtëzakonisht frymëzuese. Me fuqitë e frutit të saj, ajo frymëzon njerëzit të luftojnë. Morley e quajti Betty si mbajtëse e flamurit.
Puente Genil
Puente Genil është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Campiña Sur, të provincës Córdoba, në Andalusia. Puente Genil ka 30033 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 171.05 km2.
Lidhje të jashtme
Puente Genil
Rhya
Rhya (ライア Raia) është një personazh fiktiv në Black Clover krijuar nga Yūki Tabata. Ai është një nga 10 apostuj të Sephirah. Ai është rimishëruar në një nga anëtarët e organizatës Syri i Diellit të Mesnatës.
Paraqitja
Rhya është një i ri me një tatuazh të kuq nën syrin e majtë. Ai ka flokë të zeza të çrregullt me një pjesë të bardhë. Syri i tij i tretë fshihet në ballin e tij nën flokët e tij.
Si një nga fisi elf, ai ka flokë të çrregullt me ngjyra të ndezura dhe një nofulla më të këndëshme.
Pas ringjalljes së plotë, flokët e Rhya bëhen të lehta me ngjyrë të errët. Veshët e tij bëhen të theksuara, dhe tatuazhi i tij shkon më poshtë nofullës së tij dhe lart mbi syrin e tij.
Personaliteti
Rhya është një person përtac, por i shpejtë në betejë, megjithëse nuk dëshiron, për ta mbrojtur një aleatë të tij. Ai kujdeset shumë dhe brengoset për Palotellin. Ai duket disi feminist, gjatë një beteje ai propozoi Charlotte, një nga kalorësit e magjisë, për pije nëse ai fiton. Ai poashtu shfaq interesim në librat e magjisë të tjerëve.
Aftësitë
Rhya ka magji të imitimit, gjë që e lejon atë të kopjoj çdo magji. Për ta kopjuar magjinë atij i duhet të prekë librin e kundërshtarit. Një nga dobësitë e këtij magjisë është se Rhya nuk mund ta kopjoj anti-magjinë e Astës dhe poashtu është i kufizuar se sa magji mund të bëj në të njëjtën kohë.
Magjitë që ka kopjuar Rhya janë: magjia e hapësirës, dritës, errësirës, ujit, padukshmërisë dhe zjarrit.
Lëshoma hisen e diellit
Lëshoma hisen e diellit : roman, me autor Adem Istrefi, red. Dhimitër Xhuvani. Botuar në Tiranë në vitin 1984 nga "Naim Frashëri". Libri ka 172 faqe.
Provinca e Kuneos
thumb|265px| image_map e Provincës së Kuneos
Provinca e Kuneos (italisht: Provincia di Cuneo) është një provincë e Rajonit të Piemontes në Itali. Ajo kufizohet në perëndim nga Franca, në veri nga Provinca e Torinos, në lindje nga Provinca e Astit dhe në jug nga Provinca e Savonës dhe Provinca e Imperias të rajonit të Ligurias.
Njihet gjithashtu si 'La Provincia Granda ', që do të thotë 'Provinca e madhe' në dialektin piemonteze, sepse është provinca e katërt më e madhe në Itali (pas provincave të Sassari, Bolzano dhe Foggia) dhe më e madhja në Piemonte.
Ekonomia
Ndërmarrjet aktive në provincë përfshijnë:
Dorishtja
thumb|300px|Zonat e përhapjes së dialekteve greke. Dorishtja (greqisht: Δωρική διάλεκτος; latinisht: Dialectus Dorica) është një dialekt i greqishtes së lashtë që ndoshta u fut në gadishullin grek nga Ballkani gjatë pushtimit Dorian (rreth 1150 para Krishtit) dhe që në klasicitet flitej në shumë pjesë të Peloponezit, në Greqinë veriperëndimore, në Korint, në Megara, në ishujt e Kretës dhe Rodos, si dhe në jug të Italisë së sotme (Magna Graecia).
Greqishtja tsakoniane, pasardhëse e greqishtes dorike, flitet ende në bregun jugor të Peloponezit, më saktësisht në prefekturën moderne të Arkadisë dhe është një burim i konsiderueshëm interesi për gjuhëtarët.
Teknologjia e mjedisit
thumb|[[Inovacioni dhe projektimi urban i qëndrueshëm: Photovoltaic ombrière SUDI është një stacion i pavarur dhe i lëvizshëm që rigjeneron energji për makinat elektrike duke përdorur energjinë  diellore.]] Teknologjia e mjedisit ose teknologjia mjedisore (envirotech), teknologjia e gjelbër (greentech) ose teknologjia e pastër (cleantech) është aplikimi i një ose më shumë nga shkenca e mjedisit, kimia e gjelbër, monitorimin e mjedisit dhe pajisjeve elektronike për të monitoruar, modeluar dhe ruajtur mjedisin dhe burimet natyrore, dhe për të frenuar ndikimet negative të përfshirjes së njerëzve. Ky term gjithashtu përdoret për të përshkruar teknologjitë për prodhimin e energjisë së qëndrueshme siç janë fotovoltaikët (një metode të konvertimin e energjisë diellore në energji elektrike), turbina me erë, reaktorët biologjik etj. Zhvillimi i qëndrueshëm është thelbi i teknologjive mjedisore. Termi teknologjia mjedisore është përdorur edhe për të përshkruar një klasë të pajisjeve elektronike që mund të nxisin menaxhimin e qëndrueshëm të burimeve.
Mënyra se si teknologjia po ndihmon mjedisin sot.
Energjia e Rinovueshme
Disa nga avancimet më të njohura dhe më të rëndësishme të teknologjisë ekologjike në vitet e fundit kanë qenë në sektorin e energjisë së pastër. Burimet e ripërtërishme të energjisë si dielli, era dhe energjia hidroelektrike janë bërë shumë më të përhapura, si dhe më të lira.
Teknologjia po përparon gjithashtu. Përmirësimet teknologjike kanë bërë që burimet e ripërtëritshme të jenë më efikase. Produkte si panelet diellore të Teslës, të cilat duken si pllaka të rregullta të mbulimit, i kanë bërë ato më të kapshme dhe tërheqëse për konsumatorët.
Dixhitalizimi
Bizneset dhe individët po përdorin më pak letër se sa në vitet e kaluara, në sajë të kompjuterëve, smartfonëve dhe ruajtjes së reve.
Shumë kompani dërgojnë faturat, gazetat dhe komunikimet e tjera me anë të postës elektronike në vend të postës së rregullt. Dosjet ruhen në re, e cila është lehtësisht e kapshme nga kudo, në vend se në kabinetet fizike. Njerëzit më shpesh marrin shënime dhe menaxhojnë oraret e tyre në telefonat e tyre të mençur sesa në biletat fizike dhe kalendarët.
Monitorimi i Mjedisit
Në zonat ku luftëtarët shpesh gjuajnë kafshë të rrezikuara, konservatorët kanë filluar përdorimin e dronëve për të mbajtur një sy në këtë zonë. Drones veprojnë si kamera të sigurisë që mund të mbulojnë distanca të mëdha, duke e bërë më të vështirë për ata që gjuajnë në mënyrë të paligjshme të largohen nga shkelja e ligjit.
Ekonomia e ndarjes është një zhvillim i kohëve të fundit që redukton ndikimin tonë mjedisor duke u mundësuar individëve të blejnë më pak dhe të përdorin më pak materiale.
Kompanitë si Uber bëjnë më të lehtë për të marrë rreth pa pasur nevojë për një makinë. Airbnb ndihmon pronarët e shtëpive dhe udhëtarët të përfitojnë nga hapësira që nuk përdoren, gjë që konsolidon zonën dhe burimet e nevojshme për të udhëtuar. Shërbimet si Netflix kanë zvogëluar numrin e DVD Rentals në favor të streaming online, e cila është reduktuar nevojën për postare, transportimin e artikujve dhe krijimin e kopjeve fizike të filmave.
Makina elektrike
Ndërsa kompanitë ridesharing na mundësojnë të përdorim më pak automjete, ato mjete gjithashtu po bëhen më të qëndrueshme. Numri i makinave elektrike në përdorim është rritur vazhdimisht gjatë viteve të fundit. Automjetet hibride gjithashtu janë bërë më të zakonshme.
Çmimi i veturave elektrike po bie gjithashtu, për shkak të përmirësimeve teknike në kostot e baterive të nevojshme për t'i drejtuar ato. Në fakt, ekspertët parashikojnë se do të jenë më të lirë për të zotëruar automjetet tradicionale deri në vitin 2022.
Shtepite "e zgjuara"
Shtëpia është një nga përdoruesit më të mëdhenj të energjisë, por teknologjitë e reja po ndihmojnë për ta ndryshuar këtë. Pajisjet si termostatet e mençur dhe ndriçimi i aktivizuar me lëvizje e bëjnë më të lehtë përdorimin e energjisë vetëm kur ju keni nevojë për të, e cila kursen paratë dhe energjinë. Këto pajisje mund të përdoren si në shtëpi private ashtu edhe në biznese, dhe ato kanë potencial për të reduktuar ndjeshëm përdorimin tonë të energjisë.
Ndërsa teknologjia dhe mjedisi mund të duken si dy fusha krejtësisht të ndryshme, natyra dhe pajisjet tona më të teknologjisë janë më të ndërlidhura sesa mund të mendojmë.
Natyra frymëzon teknologjinë. Kjo na jep një referencë nga e cila mund të përtërijmë dhe na mëson se çfarë do dhe nuk do të funksionojë. Teknologjia ka aftësinë për të ndryshuar natyrën - ose për mirë ose për keq.
Një mësim që sapo mësojmë nga natyra është se ne duhet të përdorim teknologjinë tonë në një mënyrë të qëndrueshme. Teknika mund të na ndihmojë të përdorim më pak energji jetët tona ndryshe dhe të jemi më të vetëdijshëm për efektin tonë në mjedis. Teknika mund të jetë pjesë e zgjidhjes ose pjesë e problemit. Ne po gjejmë gjithnjë e më shumë mënyra për t'u siguruar që na ndihmon më mirë sesa të na dëmtojë, gjë që është një prirje që duhet të sigurohemi që të qëndrojmë rreth.
Referimet
Ato lidhen me vendbanimet
Medelpad
Medelpad është një provincë në veri të Suedisë. Kufizohet me Hälsingland në jug, Härjedalen në perëndim, Jämtland në veriperëndim, Ångermanland në veri dhe Detin e Botnisë në lindje.
Medelpad është provinca e 13-të me sipërfaqen më të madhe, i 13-ti me dendësi më të madhe të popullsisë dhe i 16-ti me popullsinë më të madh. Nga nëntë provincat e Norrland, Medelpad ka sipërfaqen e dytë më të vogël, të gjashtën më të madhe të popullsisë dhe të dytin me dendësinë më të madhe të popullsisë. Gjatësia më e madhe në lindje-perëndim është 140 kilometra, dhe gjerësia më e madhe në veri-jug 90 kilometra.
Administrata
Provincat e Suedisë nuk shërbejnë për qëllime administrative apo politike, por janë entitete historike dhe kulturore. Në rastin e Medelpad, provinca përfshin afërsisht pjesën jugore të qarkut administrati (län), Qarku Västernorrland.
Tri komuna kanë selitë e tyre në Medelpad:
Gjeografia
Provinca ndodhet në një lartësi mesatare prej 200-300 metra mbi nivelin e detit. Malet më të larta nuk janë më shumë se 500 metra të larta - më i larti është Myckelmyrberget me 577 metra. Nga sipërfaqja e përgjithshme, rreth 500 km² është ujë. Liqeni më i madh është Holmsjön, i vendosur në 200 metra lartësi, i ndjekur nga Leringen, në një lartësi të ngjashme.
Shenja e veçantë : roman
Shenja e veçantë : roman, me autor Pertef Isufaj, red. Dhimitër Xhuvani. Botuar në Tiranë në vitin 1980 nga "Naim Frashëri". Libri ka 195 faqe.
Medelpad
Gjeografia
Ka gjithashtu dy lumenj të mëdhenj që rrethojnë provincën: Ljungan dhe Indalsälven.
Sporti
Futbolli në provincë administrohet nga Medelpads Fotbollförbund dhe përfshin klube të tilla si Ljustorps IF. Skuadra e vetme e futbollit e provincës aktualisht në ligën më të lartë Allsvenskan është GIF Sundsvall. Hokeji mbi akull është gjithashtu popullor, me Timrå IK, dhe basketbolli me Sundsvall Dragons.
Lisa Allkokondi
Lisa Allkokondi (e lindur më 17 maj 1995) është një çikliste garash profesioniste shqiptare. Ajo nënshkroi për të garuar për ekipin e grave UCI Conceria Zabri-Fanini për sezonin e vitit 2019 të çiklizmit të grave.
Udhëkryqet e një jete
Udhëkryqet e një jete : roman, me autor Gaqo Bushaka, red. Dhimitër Xhuvani. Botuar në Tiranë në vitin 1990 nga "Naim Frashëri". Libri ka 250 faqe.
Provinca e Torinos
Provinca e Torinos (italisht: Provincia di Torino) është një krahinë italiane e Rajonit të Piemontes.
Valët e Drinit
Valët e Drinit është gazetë në gjuhën shqipe. Botim periodik i Shoqatës "Gryka e Vogël", Dibër. Numri 1 doli në shkurt 2018.
La Flamengrie, Aisne
La Flamengrie është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. La Flamengrie ka një popullsi prej 1158 banorë dhe sipërfaqe 26.43 km², me një dendësi prej 44 banor/km².
Bijtë e shtrëngatës
Bijtë e shtrëngatës : roman, me autor Thoma Kacorri, red. Dhimitër Xhuvani. Botuar në Tiranë në vitin 1989 nga "Naim Frashëri". Libri ka 240 faqe.
Xhamia e Shtimes
Xhamia e Shtimes është një monument i trashëgimisë kulturore në Shtime, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Oso Kuka : roman
Oso Kuka : roman, me autor Sulejman Krasniqi, red. Dhimitër Xhuvani. Botuar në Tiranë në vitin 1990 nga "Naim Frashëri". Libri ka 354 faqe.
Xhamia e Shtimes
Përshkrimi
Salla e lutjeve dritësohet nga 9 dritare, duke mos marrë parasysh dritaret e shumta të aneksit. Muret janë suvatuar në vitin 2004, ndërsa nga dyshemeja deri te parmaku i dritareve muri është dekoruar me dërrasa dekorative. Mihrabi është i dekoruar me stalaktite të nxjerra në reliev, vetëm në pjesën konike të tij, ndërsa minberi prej druri ka pozicionin, sikundër e hasim në xhamitë e vjetra: diku në mes të mihrabit dhe murit anësor. Ai është i dekoruar me hapje konike dhe drugdhendjesh me motive gjeometrike. Në një trekëndësh dekorues të minberit ndodhet një yll 7 cepash. Të tillë yll hasim për herë të parë, ndërsa imami i xhamisë, thotë se nuk kanë rëndësi cepat e yllit, - yjësia flet për dashurinë ndaj perëndisë.
Salla ka kube të verbër, ndërtuar mbi tamburanë tetëkëndëshe. Kubeja është e dekoruar me dërrasa të përpunuara, - si formë halash peshku. Në pjesën më të lartë të kubesë është një pllakë druri rrethore e dekoruar e dekoruar me motive gjeometrike, të cilën e rrethojnë tre rrathë koncentrikë. Një tip frizi që ndodhet në pjesën e sipërme të murit perimetral, kalon edhe nëpër bazën e tamburesë tetëkëndëshe. Nga aty, ku shihet kompozimi i objektit të vjetër me aneksin e ri(viti 2006) fillon mahfili masiv me një kube me bazë rrethore. Mahfili dhe kubeja kanë dritare të veçanta. Minarja e xhamisë është ndërtuar në vitin 1996. Trungpiramida e saj është punuar me material të ri (betonarme), ndërsa shtati i saj me tulla. Trungpiramida është dekoruar me gurë fasade, ndërsa shtati me tulla fasade. Ka dy sherife, ndërsa kazanët e sherifeve janë dekoruar me stalaktite të nxjerra në reliev. Peteku si zakonisht është më i ngushtë se shtati i minares, i cili përfundon me qylahun, në maje të të cilit ndodhet gjysmëhëna, a më drejtë thënë - hëna drapër.
Provinca e Verbano-Kuzio-Osolës
Provinca e Verbano-Kuzio-Osolës (italisht: Provincia di Verbano-Cusio-Ossola) është një krahinë italiane e Rajonit të Piemontes.