cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Derri vietnamez
Karakteristikat
Derri I është një derr i vogël, me një peshë mesatare afërsisht 50 kg, dhe një lartësi mesatare prej rreth 36 cm. Është kryesisht i zi, me lëkurë të rrudhur e të rëndë. Ai ka bark të madh e të varur, saqë kur derri femër është e mbarsur, barku i saj rritet kaq shumë sa prek dhe zvarritet në tokë. Koka është e vogël, me një feçkë të kthyer lart, veshë e sy të vegjël dhe nofulla të rëna. [2]
Derri vietnamez është i fortë dhe ka rezistencë të mirë ndaj sëmundjeve dhe parazitëve. Zakonisht ka përmasa të gjera dhe ushqehet me kashtën e orizit dhe bimët e ujit të zonës së tij amtare. Përshtatet veçanërisht mirë me terrenin kënetor e me baltë, ku zakonisht jeton: ka këmbë të planifikuara e me peshë të tillë që mbështetet në të katër gishtat e secilës këmbë. [2]
Ekzistojnë dy lloje kryesore të kësaj race: Raca I-mo ose dhjamor I është derri tipik i vogël me këmbë të shkurtër, me veshë të vegjël me drejtim lart dhe një feçkë të shkurtër; I-pha ose Large I është më i gjatë, ka këmbë më të gjatë dhe një feçkë më të gjatë, me veshë më të mëdhenj të mbajtur horizontalisht. [2]
Le Hérie-la-Viéville
Le Hérie-la-Viéville është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Le Hérie-la-Viéville ka një popullsi prej 239 banorë dhe sipërfaqe 9.27 km², me një dendësi prej 26 banor/km².
Ahmed el-Shugairi
Ai ishte i njohur për programin e tij të quajtur "Khawatir" i cili u transmentua nga viti 2005 deri në vitin 2015 gjatë muajit të Ramazanit.
Sistemi i njohjes së fëtyrës
parapamje|Portë e biletave automatike me sistem njohje të fytyrës në Stacionin Osaka Metro Morinomiya Një sistem i njohjes së fytyrës është një teknologji e aftë të përputhë një fytyrë njerëzore nga një imazh dixhital ose nga një sekuencë video nga një baze të dhënash fëtyrash. Kërkuesit aktualisht janë duke zhvilluar metoda të shumta në të cilat funksionojnë sistemet e njohjes së fytyrës. Metoda më e përparuar e njohjes së fytyrës, e cila përdoret gjithashtu për të vërtetuar përdoruesit përmes shërbimeve të verifikimit të ID-së, funksionon duke identifikuar dhe matur saktësisht tiparet e fytyrës nga një imazh i dhënë.
Shtëpia e ish-qendrës së Organizatës Bashkimi (Tiranë)
Shtëpia e ish-qendrës së Organizatës Bashkimi (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "1886 më 10.06.1973".
Santa Cristina d'Aro
Santa Cristina d'Aro është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Empordà, të provincës Girona, në Katalonia. Santa Cristina d'Aro ka 5017 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 67.58 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Cristina d'Aro
Mustafë Venhari
Biografia
Mustafë Venhari u lind më 6 mars të vitit 1922 në qytetin e Vushtrrisë. Ishte i biri i Ismajl Venharit dhe fatime Tunuzliut. Mustafë Venhari shkollën fillore e kreu në Vushtrri në gjuhën serbokroate. Për një periudhë kohore mësimet i plotësoi tek mësuesi Emin Efendi Hoti. Gjatë Luftës së Dytë Botërore kur në Kosovë u hapën një varg shkollash shqipe, Mustafë Venhari punoi si ndihmës mësues dhe mësues. Kishte fatin dhe nderin që si 20 vjeçar ta hapte të parën shkollë shqipe në fshatin Sveçël të Podujevës. Në vitin shkollor 1942/43 u emërua mësues në shkollën e parë shqipe "Teuta" në Gojbulë. Më 1943 e kreu edheKursin Pedagogjik. Në periudhën 1943 - 1945 punoi si mësues edhe në Istog, Vrellë e Budisalc. Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore Mustafë Venhari vazhdoi aktivitetin e tij arsimor. kështu nga 1 shkurti 1948 e deri më 1 tetor 1948 punoi së inspektor i shkollave në Lipjan. Krahas punës, Mustafë Venhari e vazhdoi edhe arsimimin dhe aftësimin e tij profesional. Provimin e pjekurisë për mësuesi e kreu më 30.IX.1947 në Gjakovë ndërsa provimin profesional për mësuesi e përfundoi më 20 prill 1954 në Prishtinë.
Mustafë Venhari gjatë jetës së tij u burgos tri herë. Herën e parë burgoset në vitin 1952 dhe qëndron tre muaj në burg. Herën e dytë arrestohet në dhjetor të vitit 1963 dhe herën e tretë më 1964 kur dënohet me tri vite burg.
Në ndërkohë, në periudhat mes arrestimesh ai punoi si mësimdhënës edhe në vende të tjera, madje edhe jashtë Kosovës, gjë që ia shtonte "rrezikshmërinë". Kështu pas arrestimit të tij të parë punoi së mësimdhënës në fshatin Tërnoci i Madh si dhe në fshatin Muhoc të Bujanocit në Luginën e Preshevës - Kosova Lindore.
Pas Luginës së Preshevës mësuesi i palodhur Mustafë Venhari punoi edhe në disa fshatra të Republikës së Maqedonisë, si p.sh. në Mateç, Likovë dhe në disa fshatra tjera përreth. Madje në Likovë ai punoi edhe si drejtor shkolle dhe për një kohë ishte edhe këshilltar pedagogjik. Në vitin 1961 kthehet nga Maqedonia dhe me ndërprerje punon në Shkollën Fillore "Muharrem Bekteshi", në Shkollën Fillore "Abdullah Shabani" si dhe në Gjimnazin "Silvira Tomazini" në Mitrovicë. Në këtë të fundit punoi deri më 30 prill 1973 kur në mënyrë të njëanshme i ndërpritet marrëdhënia e punës, për të mos punuar më në arsim. Ripunësohet një vit më vonë si referent i administratës financiare "Trepça - comerc" në Mitrovicë, ku punoi deri në vitin 1986 kur pensionohet.
Tomás Estrada Palma
Tomás Estrada Palma (lindi më 9 korrik 1835 - vdiq më 4 nëntor 1908) ishte politikan kubanez. Ai ishte presidenti i parë i Kubës mes vitit 1902 dhe 1906. Ai ishte biri i Andrés Duque de Estrada dhe María Candelaria de Palma. Ai u martua me Genoveva Guardiola Arbizu më 15 maj, 1881, vajza e José Santos Guardiola, presidentit së Hondurasit.
New Market, Indiana
New Market, Indiana (New Market, Indiana) është një qytet në qarkun Montgomery të shtetit federal Indiana, SHBA. Në New Market, Indiana jetojnë 636 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 877 banor/km2 (2271.4 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 0.73 km2 (0.28 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 245 m (804 ft).
Druri
parapamje|250px|Druri i prerë në feta Druri është një ind strukturor poroz dhe fijor që gjendet në kërcellet dhe rrënjët e pemëve dhe bimëve të tjera drunore. Është një material organik - një përbërje natyrale e fibrave celuloze që janë të forta në tension dhe të ngulitura në një matricë linjine që i reziston ngjeshjes. Druri ndonjëherë përkufizohet si vetëm xylema dytësore në kërcellin e pemëve, ose përkufizohet më gjerësisht për të përfshirë të njëjtin lloj indi diku tjetër, si në rrënjët e pemëve ose shkurreve. Në një pemë të gjallë. kryen një funksion mbështetës, duke u mundësuar bimëve drunore të rriten të mëdha ose të ngrihen vetë. Ai gjithashtu përcjell ujë dhe lëndë ushqyese midis gjetheve, indeve të tjera në rritje dhe rrënjëve. Druri gjithashtu mund t'i referohet materialeve të tjera bimore me veti të krahasueshme, dhe materialit të krijuar nga druri, ose copa druri ose fibra.
Druri është përdorur për mijëra vjet si lëndë djegëse, si material ndërtimi, për prodhimin e veglave dhe armëve, mobiljeve dhe letrës. Kohët e fundit ajo u shfaq si një lëndë ushqyese për prodhimin e celulozës së pastruar dhe derivateve të saj, të tilla si celofan dhe acetat celulozë.
Që nga viti 2005, stoku në rritje i pyjeve në mbarë botën ishte rreth 434 miliardë metra kub, 47% e të cilave ishte komerciale. Si një burim i rinovueshëm i bollshëm, neutral ndaj karbonit, materialet prej druri kanë qenë me interes intensiv si burim i energjisë së rinovueshme. Në vitin 1991 u korrën rreth 3.5 miliardë metra kub dru. Përdorimet dominuese ishin për mobilje dhe ndërtime.
Historia
Një zbulim i vitit 2011 në provincën kanadeze të New Brunswick dha bimët më të hershme të njohura që kishin rritur dru, afërsisht 395 deri në 400 milionë vjet më parë.
Druri mund të datohet nga datimi me karbon dhe në disa specie nga dendrokronologjia për të përcaktuar se kur është krijuar një objekt prej druri.
Njerëzit e kanë përdorur drurin për mijëra vjet për shumë qëllime, duke përfshirë si lëndë djegëse ose si material ndërtimi për të bërë shtëpi, vegla, armë, mobilje, paketim, vepra arti dhe letër. Ndërtimet e njohura që përdorin dru datojnë dhjetë mijë vjet më parë. Ndërtesat si shtëpia e gjatë e neolitit evropian ishin bërë kryesisht prej druri.
Përdorimi kohët e fundit i drurit është rritur me shtimin e çelikut dhe bronzit në ndërtim.
Ndryshimi nga viti në vit në gjerësinë e unazave të pemëve dhe bollëkun izotopik jep të dhëna për klimën mbizotëruese në kohën kur u pre një pemë.
Bahar Pars
thumb|Bahar Pars gjatë koleksionit vjeshtor Dramat në gusht 2015 dhe tani në "Marodörer" Bahar Pars (Persisht: بهار پارس; lindi më 28 mars 1979) është aktore iraniano-suedeze. Pars fitoi Medeapriset për aktorin e vitit 2015 dhe STOCKmotion për filmin më të mirë të vitit 2015 për filmin e shkurt Rinkebysvenska që e regjisoi.
Karriera
Në vitin 2008, ajo portretizoi rolin e Nina në skenën e Farnaz Arbabi në Backateatern. Në teatrin e qytetit të Uppsalës, Pars gjithashtu luajti rolin e titullit në shfaqjet Anna Karenina (2010), versioni i skenës së Let the Right One In (2011) dhe Hedda Gabler (2013).
Më 2014, Pars mori pjesë në rolin e Valeria në dramën e vlerësuar nga Jonas Hassen Khemiri “Jag ringa mina bröder” në Kulturhuset Stadsteatern. Pëveç aktrimit, Pars gjithashtu ka drejtuar dhe ka qenë një nga krijuesit  Nyårsklockan , në të cilën shfaqen pesëmbëdhjetë personalitete të kulturës së grave.
Ajo luajti rolin kryesor si Bertha në pjesën teatrale “Marodörer” të Jens Ohlin dhe mori pjesë në “Ungefär” të Farnaz Arbabit në Teatrin Mbretëror Dramatike në pranverë të vitit 2016.
Më 31 korrik 2017, Bahar Pars ishte një mikpritës veror në Sommar i P1, pastaj foli për zhvendosjen e saj në Suedi, edukimin e saj, amësinë e saj dhe si ishte udhëtimi për në Shtetet e Bashkuara dhe çmimet Oskar.
Jeta personale
Pars është e martuar me regjisorin Linus Tunström dhe së bashku kanë një vajzë lindur më 2001.
Jean-François Lyotard
Kushti Postmodern: Raport mbi Situatën e Dijes (La Condition Postmoderne: Rapport sur le Savoir) është botuar për herë të parë në vitin 1979, në Paris. Në vitin 2011 ky libër është përkthyer në shqip nga Orgest Azizi dhe është botuar si pjesë e Kolanës së Filozofisë dhe Shkencave Politike. Kushti Postmodern: Raport mbi Situatën e Dijes është një libër filozofik i shkurtër por tejet ndikues ku analizohet epistemologjia e kulturës postmoderne dhe fundi i metanarracioneve, thelb i modernitetit. Për Lyotard-in, metanarracionet, mes së cilave, reduksionizmi dhe nocionet teleologjike të historisë njerëzore si Iluminizmi dhe Marksizmi janë zhvleftësuar prej zhvillimit teknologjik në fushat e komunikimit, masmediave dhe shkencave kompjuterike; shkenca moderne shkatërron metanarrativën e vet. Lyotard parashikon mbizotërimin e pluralitetit të narrativave të vogla konkurruese mes tyre si zëvendësim të totalitarizmit të metanarrativave, për çka vepra u akuzua si relativiste. Por Lyotard-i nuk mungon të propozojë edhe ekzistencën e të vërtetave objektivave, por këto, për shkak të kufizimit të aftësive kuptuese të njeriut mbi një dije në vetvete gjithashtu të kufizuar, nuk do të mund të perceptohen kurrë prej tij. Me fjalë të tjera Lyotard-i mendon se nuk ka siguri idesh por vetëm mënyra më shumë a më pak efiçente të interpretimit të gjërave. Kjo është edhe vepra që përdori së pari termin "postmodernizëm".
Shtëpia ku e Konferencës së Pezës (Pezë, Tiranë)
Shtëpia ku e Konferencës së Pezës (Pezë, Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në Pezë, rrethi i Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "6 më 15.01.1963".
Şemdin Sakık
Şemdin Sakık (lindi më 1959), i njohur me nofkën Parmaksiz Zeki (Zeki pa gishta) pasi humbi gishtin duke gjuajtur një raketë, është një ish komandant i forcave ushtarake të Partisë së Punëtorëve të Kurdistanit (PKK). Ai njihet më së miri për urdhërinë e kurthit të 24 majit 1993 të PKK-së. Ai është burgosur që nga kapja e tij nga forcat turke më 1998, dhe ishte një dëshmitar kryesor në proceset gjyqësore të Ergenekon. Vëllai i tij Sırrı Sakık është anëtar i Partisë së Paqes dhe Demokracisë (BDP).
Kurthi i vitit 1993
Sakık pretendoi se komandantët ushtarakë ishin të vetëdijshëm për kurthin e tij të planifikuar më 24 maj 1993, dhe qëllimisht i linin ushtarët të paarmatosur dhe të pakujdesshëm. Ai identifikoi një grup brenda ushtrisë së quajtur Doğu Çalışma Grubu, duke thënë se kishte përdorur kurth si pjesë e planeve të tij të grushtit të shtetit. Abdullah Oxhalan pretendon se Sakık urdhëroi pritë në vitin 1993 si pjesë e një përpjekje të Ergenekon për të sabotuar procesin e paqes që po zhvillohej atëherë midis PKK-së dhe qeverisë turke, duke thënë se Sakık ishte përdorur nga Ergenekon.
Dëshmia e Ergenekon
Ai ishte së pari një dëshmitar i fshehtë në proceset gjyqësore të Ergenekon deri sa hiqte dorë nga anonimiteti i tij vullnetarisht. Udhëheqësit ushtarakë të ndjekur penalisht në gjyqe ishin kundër faktit se një ish-drejtues i PKK-së do të dëshmonte kundër tyre. Sakık thotë se Irani i ktheu armët që i kishte dhënë PKK-së pasi PKK shpalli armëpushim në vitin 1993. Ai tha se Veli Küçük u dha trajnim ushtarëve të PKK-së. Ai gjithashtu pretendoi se PKK kishte njoftim paraprak të grushtit të shtetit të vitit 1980.
Sakık ka shkruar një libër në lidhje me ekzekutimet e supozuara të PKK të disidentëve të brendshëm - njerëz që sfiduan udhëheqjen ose më vonë hoqën dorë nga dhuna - për të cilën ai thotë se arrin në rreth 2000 njerëz.
Ish-sekretari i përgjithshëm i Këshillit të Sigurisë Kombëtare Tuncer Kılınç është raportuar të ketë thënë se fjala e Sakık mund të besohet.
Santa Comba, Galicia
Santa Comba, Galicia është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Xallas, të provincës A Coruña, në Galicia. Santa Comba, Galicia ka 10487 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 203.7 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Comba
Gjuhët ocitano-romane
Occitano-Romance ose Gallo-Narbonnese ( Katalanisht: llengües occitanoromàniques ; Ocitanisht: lengas occitanoromanicas ), ose rrallë iberishtja lindore, është një degë e grupit të gjuhëve romane që përfshin gjuhët katalanase / valenciane dhe ocitane të folura në pjesë të Francës jugore dhe në Spanjën verilindore.
Shtrirja
Grupi mbulon gjuhët e pjesës jugore të Francës ( Ocitania duke përfshirë Katalunjën Veriore ), Spanjën lindore ( Katalunia, Komuniteti Valencian, Ishujt Baleare, La Franja, Carche, Aragoni Verior), së bashku me Andorrën, Monakon, pjesë të Italisë ( Luginat Ocitane, Alghero, Guardia Piemontese ), dhe historikisht në Qarkun e Tripolit dhe zotërimet e Kurorës së Aragonit. Ekzistenca e këtij grupi të gjuhëve diskutohet mbi baza gjuhësore dhe politike.
Klasifikimi i katalanishtes
Çështja është sa politike aq edhe gjuhësore, sepse ndarja në gjuhë gallo-romane dhe ibero-romane rrjedh nga shtetet aktuale kombëtare të Francës dhe Spanjës dhe kështu bazohet më shumë në kritere territoriale sesa në kritere historike dhe gjuhësore. Një nga ithtarët kryesorë të bashkësisë së gjuhëve të Gadishullit Iberik ishte filologu spanjoll Ramón Menéndez Pidal, dhe për një kohë të gjatë, të tjerë si gjuhëtari zviceran Wilhelm Meyer-Lübke ( Das Katalanische, Heidelberg, 1925) e kanë mbështetur lidhjen farefisnore oksitane-katalanase. Gjithashtu, për shkak se aragonishtja nuk është studiuar aq shumë sa katalanishtja dhe ocitanishtja, shumë njerëz ende e etiketojnë atë si një dialekt spanjoll.
Nga shekulli i VIII-të deri në shekullin e XIII-të, nuk kishte asnjë dallim të qartë sociolinguistik midis Ocitanisë dhe Katalonjës. Për shembull, trubaduri provansal, Albertet de Sestaró, thotë: "Murgj, më thoni cilët janë më të mirët sipas njohurive tuaja: francezët apo katalanasit? dhe këtu do të vendos Gaskonin, Provence, Limousin, Auvergne dhe Viennois ndërsa atje do të jetë toka e dy mbretërve”. Në Marsejë, një këngë tipike provansale quhet "kënga katalanase".
Dallimet midis Katalonjës dhe Oksitanit
Shumica e dallimeve të sistemit të zanoreve rrjedhin nga neutralizimet që ndodhin në rrokjet e patheksuara. Në të dyja gjuhët, një rrokje e theksuar ka një numër të madh zanoresh të mundshme të ndryshme, ndërsa zanoret fonologjikisht të ndryshme përfundojnë duke u artikuluar në të njëjtën mënyrë në një rrokje të patheksuar. Edhe pse ky neutralizim është i përbashkët për të dyja gjuhët, detajet ndryshojnë dukshëm. Në ocitanisht, forma e neutralizimit varet nëse një zanore është pretonike (para rrokjes së theksuar) ose posttonike (pas rrokjes së theksuar). Për shembull artikulohet si  në pozicionin paratonik dhe si  në pozicionin posttonik, dhe vetëm si  në pozicionin e theksuar. Në të kundërt, neutralizimi në katalanisht është i njëjtë pavarësisht nga pozicioni i rrokjes së patheksuar (edhe pse ndryshon nga dialekti në dialekt). Shumë nga këto ndryshime ndodhën në shekullin e XIV-të ose në fund të shekullit të XIII-të.
Pak më të vjetra janë palatalizimet e pranishme në ocitanisht para një bashkëtingëllore qiellzore ose vellore:
Krahasimi leksikor
Ndryshimet në drejtshkrimet dhe shqiptimet e numrave në disa dialekte oksitano-romatike: Numrat 1 dhe 2 kanë trajta femërore dhe mashkullore që pajtohen me objektin që modifikojnë.
Referime
<references group="" responsive="1">
Homotetia
Në matematikë Homotetia do të thotë një pasqyrim ose transformim i një figure gjeometrike. Me pak fjalë, një pikë S mund ta pasqyroj M tek një pikë tjetër N por i shkallëzuar nga një faktorë. Sipas gjeometrisë së euklidit citohet se homotetia është "ngjajshmëri" (anglisht: Similarity ) të cilat mund të ruajn ose të ndryshojnë drejtimin e vektorëve.
Në gjeometrinë e Euklidit, thuhet se homotetia e një raporti λ shumëzon distancat e pikëve sipas |λ| dhe hapësirat sipas λ në katror.
Homotetia dhe matja
Nëse pika S është e barabartë me qendrën O (S ≡ O), atëherë secila homoteti me faktorin matës λ është e barabartë me shkallën izotropike të të njëjtit faktorë, domethënë
Në rastin S ≡ O homotetia kthehet në trasnformim linear e cila ruan jo vetëm pikat kolineare, por edhe mbledhjen e vektorëve dhe shumëzimin e skalarëve.
Teorema 1. Homotetia drejtezat paralele i pasqyron ne drejteza paralele.
Teorema 2. Homotetia nuk e nderron renditjen e pikave ne drejtez.
Shiko
Transformimi i Lezhandrit (Legendres)
Njësia e Helikopterëve e Policisë Serbe
parapamje|Stema: Njësia e helikopterëve të Policisë Serbe. Njësia e helikopterëve (serbisht: Хеликоптерска јединица, romanizuar: Helikopterska jedinica) është njësia e mbështetjes ajrore e Policisë serbe.
Njësia mund të gjurmojë origjinën e saj në vitin 1967 në Jugosllavi dhe u krijua në formën e saj aktuale në 2002. Njësia është në proces të modernizimit të flotës së saj me shtimin e helikopterëve Airbus H145M dhe ka porositur gjithashtu helikopterët Airbus H215.
Jonida Maliqi
Jonida Maliqi (e lindur më 26 mars 1983 në Tiranë) është një këngëtare  dhe prezantuese shqiptare.
Ygrande
Ygrande është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Ygrande ka një popullsi prej 778 banorë dhe sipërfaqe 52.71 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
Jonida Maliqi
Jeta dhe karriera
Jonida Maliqi filloi karrierën e saj të këngës në Festivalin e Këngës kur ishte 13 vjeç me këngën "Planeti i fëmijëve", në një duet me Aleksandër Rrapin. Në vitin 1997 ajo kthehet në Festival me një tjetër duet, këtë herë me Kastriot Tushën, një këngë kushtuar Nënë Terezës. Karriera e saj solo filloi në vitin 1999, me këngën e saj "Do jetoj pa ty", duke fituar vendin e dytë në festival.
Maliqi është gjithashtu e njohur për portretizimin e Zhulietës në versionin shqiptar të muzikalit të njohur Romeo dhe Zhulieta, së bashku me Alban Skënderaj. Ajo ishte prezantuese në sezonin e katërt të Dancing with the Stars Albania, gjithashtu ka qenë pjesë e jurisë në sezonin e pestë të The Voice of Albania në 2016.
Çmime dhe nominimet
Festivali i Këngës
Kënga Magjike
Video Fest Awards
Top Fest
Zhurma Show Awards
Le Mont Saint-Michel
Le Mont Saint-Michel (Shqip: Mali i Shën Mikailit) është një komunë në rajonin Normandi, Francë. Sipas vitit 2009, popullsia e qytetit ishte 44.
Një nga monumentet më të njohura të Francës, vizitohen nga 3 milionë njerëz çdo vit, Mont Sanit-Michel është në listën e Vendeve të trashëgimisë kulturore. Mbi 60 ndërtesa brenda komunës janë të mbrojtura në Francë si monument historiques.
Nicolás Enríquez
Nicolás Enríquez de Vargas (1704-1790)  ishte një piktor novoskanik. Ai ishte një student i Juan Rodríguez Juárez.
Biografia
Kemi informacion për Enríquez vetëm nga viti 1722.
Në 1728, së bashku me José de Ibarra, ai mbështeti themelet e Akademia de Pintores (Akademia e Piktorëve) në Spanjën e Re, e cila ishte vazhdimësi e Real Academia de San Carlos të mëparshme. Pjesa më e madhe e punës së tij mbetet në Guadalajara.
Gara Garayev
Gara Abulfaz oghlu Garayev (Qara Əbülfəz oğlu Qarayev, 5 shkurt, më 1918, në Baku – maj 13, 1982 në Moskë), emri i të cilit gjithashtu është shqiptuar si Qara Qarayev ose Kara [Abulfazoviç] Karayev, ishte një kompozitor i shquar azerbajxhanas i periudhës Sovjetike. Garayev shkroi gati 110 pjesë muzikore, duke përfshirë këngë për baletin, operën, simfonike dhe dhomat standarte, solo për piano, kantata, këngë, dhe Marshime, dhe u bë i njohur jo vetëm në Azerbajxhan RSS, por edhe në pjesën tjetër të Bashkimit Sovjetik dhe në mbarë botën.
Rimanishti
Rimanishtë është një vendbanim në komunën e Prishtinës, Kosovë.
Gjeografia
Etimologjia e toponimit Rimanishtë është me prejardhjen arumune, prej një kohë në të kaluarën kur arumunët (vlleh) jetonin në atë trevë.
Rimanishtë është një fshat i cili gjendet 15 kilometra në verilindje të Prishtinës, në aksin rrugor Prishtinë-Podujevë.
Fshati Rimanishtë nga Prishtina është larg 15 km dhe kufizohet me këto fshatra, me Besinë, Vranidollin, Serocin, Ternavën, Vanocin, Sharbanin, Siqevën dhe Lebanën.
Naltësia mbidetare e Rimanishtës është prej 600 m deri në 1000 m, në malet e këti fshati ekzistojnë shumë llojë të drunjeve, poashtu ka bimë nga më të ndryshmet, edhe prej atyre që përdoren edhe në mjekësi për barna, toka është e cilësisë së lartë, por këtu kultivohen të gjitha kulturat bujqësore, madje edhe përimet e të gjitha llojeve, këtu gjenden edhe shumë llojë të pemëve, të cilësisë së mirë me rëndimente shumë të mira. Rrugët e Rimanishtës janë të gjitha të kalueshme me automjetë dhe mjetë tjera motorike.
Banorët e Rimanishtës janë të ndarë në disa lagje si Rexha, Musliu, Lahu, Arifi, Mustafa, Syla etj. Më tepër së gjysma e territorit të fshatit është mal kurse gjysma tjetër është livadhe dhe tokë e punushme e cilësisë tejet të mirë.
Demografia
Ma tepër se gjysma e popullsisë së këti fshati janë autokton, të besimit musliman, me kulturë dhe tradita të pastërta shqiptare.
Ka rreth 140 shtëpi me 950 banorë.
Historia
Sipas disa studimeve të pakonfirmuara, Rimanishta si vendbanim ka ekzistue edhe para shekullit XIV.
Rimanisht fshat malore i cili shtrihet në veri lindje të Prishtines në dokumentet e gjetura daton qe nga shekulli i XIV i njohur me emrin Rimaniste.
Disa persona nga Rimanishta janë edhe: Nazmi Mustafa (kryetar i Prishtinës), Dibran Rexha dhe Qerim Arifi (te burgosur politik), Rrahman Fetahu (aktor), Muhamed Arifi (aktor), Kastriot Rexha-Majk (kengetar) dhe shume te tjere.
Subway Surfers
Subway Surfers është një lojë e pafundme konkurruese për celularë e bashkë-zhvilluar nga Kiloo dhe SYBO Games, kompani private me qendër në Danimarkë. Është në dispozicion në platformat Android, iOS, Kindle dhe Windows Phone dhe përdor makinën e lojës Unity. Në lojë, lojtarët marrin rolin e artistëve të rinj me mbishkrime, të cilët pasi kapen në aktin e aplikimit të mbishkrimeve në ("etiketim") në një vend hekurudhor metrosh, kalojnë nëpër shinat hekurudhore për të shpëtuar nga inspektori dhe qeni i tij. Ndërsa vrapojnë, ata kapin monedha ari, ngritje të energjisë dhe sende të tjera gjatë rrugës, ndërsa njëkohësisht u shmangen përplasjeve me trena dhe objekte të tjera, dhe gjithashtu mund të hidhen në majë të trenave dhe të rrëshqasin me hoverboard për të shmangur kapjen derisa personazhi të përplaset në një pengesë, duke u kapur nga inspektori ose duke u goditur nga një tren. Ngjarje të veçanta, të tilla si Hunt Weekly, mund të rezultojë në shpërblime dhe personazhe në lojë.
Subway Surfers u lëshua më 24 maj 2012 me përditësime të bazuara në festat sezonale. Që nga janari 2013, përditësimet janë bazuar në një temë "World Tour", e cila përditëson vendosjen e lojës çdo tre (ose katër, zakonisht për pushime sezonale) javë.
Në vitin 2017, Subway Surfers ishte loja më e shkarkuar në të gjithë globin.
Në mars 2018, Subway Surfers u bë loja e parë në Google Play Store që kaloi pragun e një miliard shkarkimeve. Në maj të vitit 2018, Subway Surfers kaloi në pragun e shkarkimit prej dy miliardë dollarësh. App Annie raportoi Surfers Subway si loja #2 e shkarkuar e të gjitha kohërave në iOS App Store.
Në dhjetor 2019, Lojërat SYBO njoftuan se Subway Surfers, sipas statistikave të AppAnnie, kaloi në 2.7 miliardë pragun e shkarkimit. Subway Surfers ishte loja më e shkarkuar në celular e dekadës nga 2012 deri më 2019.
Luajtja
Subway Surfers është një video lojë e pafundme vrapuese. Loja fillon duke shtypur ekranin e prekjes, ndërsa Jake (karakteri fillestar i lojës) ose ndonjë personazh tjetër spërkat mbishkrime në një tren, dhe më pas kapet në veprim nga inspektori dhe qeni i tij, i cili fillon të ndjekë karakterin. Ndërsa kandidon, lojtari mund të rrëshqasë lart, poshtë, majtas ose djathtas për të shmangur përplasjen në pengesa që vijnë, veçanërisht duke lëvizur trenat, polet, muret e tunelit dhe pengesat. Duke lëvizur me shpejtësi ndërsa rritet shpejtësia, mund të fitohen më shumë pikë. Një përplasje rezulton në mbarim loje, por lojtari mund të vazhdojë të vrapojë duke përdorur çelësat. Lojtari mund të mbledhë sende të ndryshme të tilla si monedha, çelësa, shumëzues rezultati, super atlete, jetpacks, magnete, kuti të fshehta dhe kërcyes të energjisë. Një kërcyes i energjisë siguron djegie duke nxjerrë në pah karakterin, ndërsa një jetpack ka një aftësi për të fluturuar, një magnet monedhash që tërheq të gjitha monedhat në pista, super atlete që i jep mundësinë të hidhen më lart dhe një shumëzues të rezultatit. Artikujt, si një hoverboard, lejojnë personazhin të shmangë përplasjet që zgjasin rreth 30 sekonda.
Pritja
Subway Surfers mori vlerësime të mira. Kritikët vlerësuan stilin vizual të lojës dhe lojën argëtuese, por e kritikuan atë për botën e tij monotone dhe kontrollet jo reaguese. Rishikimi i uebfaqes së agregatorëve Metacritic i dha lojës një vlerësim prej 71 nga 100 bazuar në 8 shqyrtime.
Mahmoud Darwish
parapamje|Mahmud Darwish Mahmoud Darwish (محمود درويش, El-Birwa me 13 mars 1941 – 9 gusht 2008) ishte një poet dhe autor palestinez i cili konsiderohej si poeti kombëtar i Palestinës.
Ai fitoi çmime të shumta për veprat e tij. Mahmud Darwish përdori Palestinën si një pasqyruese për humbjen e Edenit, lindjen dhe ringjalljen, ankthin e shpronësimit dhe mërgimit. Ai është përshkruar si mishërues dhe "pasqyrues i traditës së poetit politik në Islam, njeriu i veprimit, veprimi i të cilit është poezia". Ai gjithashtu shërbeu si redaktor për disa revista letrare në Palestinë.
Konservatizmi liberal
Konservatorizmi liberal është një ideologji politike që kombinon politikat konservatore me qëndrimet liberale, veçanërisht për çështjet ekonomike, por edhe për çështjet sociale dhe etike, që përfaqëson një shenjë konservatorizmi politik të ndikuar fuqishëm nga liberalizmi.
Ideologjia përfshin pikëpamjen klasike liberale të ndërhyrjes minimale të qeverisë në ekonomi, sipas së cilës individët duhet të jenë të lirë të marrin pjesë në treg dhe të gjenerojnë pasuri pa ndërhyrjen e qeverisë. Megjithatë, konservatorët liberalë mendojnë gjithashtu se individët nuk mund tu besohet që të veprojnë me përgjegjësi në sfera të tjera të jetës; prandaj, ata besojnë se një shtet i fortë është i nevojshëm për të garantuar ligjin dhe rendin dhe se institucionet shoqërore janë të nevojshme për të ushqyer një ndjenjë detyre dhe përgjegjësie ndaj kombit. Konservatorët liberalë gjithashtu mbështesin liritë civile, së bashku me disa pozicione shoqërore konservatore. Ato ndryshojnë në çështjet sociale, me disa që janë konservatorë dhe të tjerë socialisht, megjithëse pothuajse të gjithë konservatorët liberalë mbështesin gjerësisht sundimin e ligjit në lidhje me të drejtat civile, barazinë sociale dhe mjedisin. Kjo nënkupton krijimin e një shoqërie kohezive dhe tolerante me nivele të rritura të përgjegjësisë vetjake dhe më pak pabarazi.
Konservatorizmi liberal ndan parimet klasike liberale të përkushtimit ndaj individualizmit, besimit në lirinë negative, një tregu të lirë të rregulluar pak dhe një minimum të shtetit ligjor. Një numër komentuesish politikë kanë deklaruar se shumë rryma konservatore në vitet 1980, si Thaçerizmi, ishin liberalë klasikë të rinovuar në të gjitha aspektet përveç emrit. Megjithatë, në kontrast me liberalizmin klasik ka një axhendë më të fortë shoqërore dhe mbështetje për një shkallë më të madhe të ndërhyrjes së shtetit, veçanërisht në fusha të caktuara të jetës shoqërore, të cilat konservatorët liberalë besojnë se nuk duhet t'u nënshtrohen forcave të tregut. Veçanërisht për sa i përket familjes, seksualitetit, shëndetit dhe edukimit, këto duhet ose të rregullohen në mënyrë periodike ose të mbrohen minimalisht nga shteti.
Në Evropë, konservatorizmi liberal është forma dominuese e konservatorizmit modern dhe politikës së qendrës së djathtë. Shumica e partive liberal-konservatore evropiane aderojnë në gjirin e Partisë Popullore Evropiane, të formuar fillimisht nga kristiandemokratët.
Deborah Doniach
Deborah Doniach MD FRCP (lindur më 6 Prill 1912, Gjenevë, Zvicër - vdiq më 1 Janar 2004, Londër, Angli, Mbretëri e Bashkuar ) ishte një imunologe dhe pioniere e dalluar në fushën e sëmundjeve autoimune.
Jeta e hershme dhe personale
Deborah Abileah lindi në Gjenevë, Zvicër, më 6 Prill 1912 nga prindër rusë. Babai i saj, Arieh Abileah (i lindur Joseph Niswitzki), me origjinë hebraike, ishte një pianist i koncertit dhe mësues muzike; nëna e saj, Fée Héllès, me origjinë ruso-gjermane (lindi Fea Geller), drejtoi një shkollë romane vallëzimi në Paris. Familja lëvizte shpesh gjatë fëmijërisë së Deborah, duke jetuar në kohë të ndryshme në Paris, Vjenë dhe Itali. Për shkak të lëvizjeve të shpeshta dhe stilit të jetës bohem të prindërve të saj, ajo nuk filloi asnjë arsim zyrtar deri në moshën nëntë vjeç, kur ajo dhe motrat e saj po qëndronin në një manastir italian ndërsa nëna e saj po shërohej nga tuberkulozi në një sanitium dhe babai i saj ishte duke shoqëruar violinistin Josef Szigeti në një turne në Shtetet e Bashkuara. Familja më vonë u vendos në Tel Aviv, Palestinë, ku babai i saj dha mësim pianoje në. Konservatorin e Tel Avivit. Ata u larguan nga Palestina për në Paris, ku Deborah u shkollua në Ajo filloi të studionte mjekësi në Sorbonne por ndërpreu studimet e saj në 1933 për t'u zhvendosur në Londër pasi u martua me Izraelin "Sonny" Doniach, një patolog britanik të cilin ajo e kishte takuar për herë të parë në Palestinë në 1925. Pas lindjeve të një djali dhe vajze, ajo mësoi anglisht dhe rifilloi studimet e saj mjekësore në Shkollën Mbretërore Falas të Mjekësisë, duke u diplomuar në 1945.
Deborah dhe Sonny Doniach ishin së bashku për 75 vjet (deri në vdekjen e tij në 2001) dhe kishin dy fëmijë, Sebastian Doniach (i lindur më 1934), i cili vazhdoi të bëhej një fizikan i çështjes së kondensuar në Universitetin e Stanfordit dhe Vera Doniach (1936– 1958).
Skeleti
Një skelet është struktura e fortë që mbron organet e brendshme të një gjallese. Skeletet mund të jenë brenda trupit ose jashtë trupit. Tek gjitarët, ku përfshihen njerëzit, skeleti përbëhet nga kocka. Të gjitha kockat, kur bashkohen, bëjnë "sistemin skeletor" të një trupi. Sistemi skeletor ose "skeleti" është nën lëkurë, muskul dhe indet e trupit. Skeleti mbështet lëkurën, muskujt dhe indet, si dhe të gjitha organet që janë brenda trupit. Skeleti mbron organet e brendshme të rëndësishme si truri, zemra dhe mushkëritë. Nëse njerëzit nuk do të kishin një skelet, atëherë trupi do të ishte i sheshtë pasi skeleti i jep trupit kornizën e tij.
Deborah Doniach
Karriera
Në vitet 1960, ajo u bashkua me Departamentin e ri të atëhershëm të Imunologjisë në Middlesex ku u emërua si një nga imunopatologët e parë konsulentë. Në 1974 ajo u bë Profesoreshë e Imunologjisë Klinike.
Skeleti
Kockat e kokës
Kockat e kokës të gjitha së bashku quhen kafkë.
Kockat e shtyllës kurrizore
Shpina mbështet kokën, gjoksin dhe strukturën që mban krahët. Ai përbëhet nga kocka të vogla të quajtura rruaza. Shtylla kurrizore, e gjitha së bashku, quhet shtylla kurrizore. Nuk është i drejtë, por ka kthesa që ndihmojnë në mbështetjen e trupit, dhe ndihmojnë personin të lëvizë dhe të përkulet. Një kockë është një "rruazë". Më shumë se një janë "rruaza". “Rruazat” kanë emra të ndryshëm, në varësi të pjesës së trupit me të cilën janë bashkuar.
Kockat e legenit
Kjo pjesë e trupit përbëhet nga sakrumi dhe dy kockat e legenit të cilat janë të bashkuara me të në të dyja anët. Kockat e legenit barten nga kockat e këmbëve dhe ato mbështesin "kolonën kurrizore". Çdo kockë e legenit ka një strukturë të fortë në të cilën mund të përshtatet kocka e këmbës, në mënyrë që një person të mund të qëndrojë, të ecë, të vrapojë dhe të kërcejë. Çdo kockë e legenit përhapet në një pllakë të madhe të sheshtë e cila mbështet "organet e brendshme" të personit. Legeni i gruas shtrihet në një formë më të gjerë se ajo e burrit, kështu që kur gruaja është shtatzënë, foshnja mbështetet nga legeni, derisa të jetë gati për të lindur. Në fund të legenit është një hapje e madhe, mjaft e madhe për të kaluar një fëmijë.
Kockat e gjoksit
Gjoksi quhet kraharor dhe rruazat që bëjnë pjesë në të janë rruaza torakale. Thorax është i përbërë nga kocka të gjata të sheshta të lakuara të quajtura brinjë. Në pjesën e pasme, brinjët janë të bashkuara me rruazat. Në pjesën e përparme, shumica e brinjëve janë të bashkuara me sternumin, i cili shpesh quhet "kocka e gjirit". Të gjitha së bashku, "thorax" mbron zemrën, mushkëritë dhe stomakun.
Në majë të "koraksit" është brezi i shpatullave. Kjo është bërë nga dy kocka të holla horizontale në pjesën e përparme, të bashkuara me "sternum". Këto dy kocka quhen klavikulat ose "kockat e jakës". Në pjesën e prapme të "koraksit" janë dy kocka të sheshta në formë trekëndore të quajtura skapula, ose "thika e shpatullave". "Klavikulat" dhe "skapulat" bashkohen në secilën anë për të bërë "sup". Kockat e krahëve futen në fole (vrima si kupa) në "skapula".
Kockat e gjymtyrëve
Të dy krahët dhe këmbët kanë një kockë më të trashë në krye dhe dy kocka më të holla në fund. Ata të dy kanë një nyje rrotulluese në krye dhe një nyje menteshe në mes. Duart dhe këmbët kanë shumë kocka dhe janë të bashkuara me krahët dhe këmbët me kocka të vogla me pjesë rrëshqitëse.
Keidi Bare
Keidi Bare (lindur më 28 gusht 1997) është një futbollist profesionist shqiptar i cili luan si mesfushor sulmues për klubin spanjoll Málaga dhe kombëtaren shqiptare.
Apolonia
I lindur në Fier, Bare e nisi karrierën si profesionist në janar 2010 me Olimpic CF. Pas dy sezonesh e gjysëm, ai kaloi te klubi i qytetit të lindjes Apolonia. Ai luajti me të gjitha ekipet e moshave, përfshirë edhe ekipin nën-19, me të cilën luajti 18 ndeshje dhe shënoi 4 gola në sezonin 2013–14. Bare u përfshi në ekipin e parë për herë të parë në nëntor 2013 në moshën 13 vjeç për ndeshjen ndaj Tërbunit, ku ai qëndroi në stolin e rezervave. Ai bëri debutimin e tij si profesionist më 6 nëntor 2013 në fitoren në transfertë ndaj Pogradecit, duke u aktivizuar si zëvëndësues në pjesën e dytë. Në dhjetor 2013, ai shkoi në provë te klubi spanjoll Atlético Madrid.
Atlético Madrid
Më 26 dhjetor 2013, Bare u bë zyrtarisht lojtar i Atlético Madridit pasi kaloi me sukses provën gjatë një mini-turnamenti në Tbilisi të Gjeorgjisë, ku u shpall edhe mesfushori më i mirë.
Në janar 2014, Bare u përfshirë në ekipin kryesor për herë të parë nga trajneri Diego Simeone për ndeshjen e Copa del Rey ndaj Las Palmas; ai arriti të debutojë në atë ndeshje, duke zëvëndësuar argjentinasin Angel Correa në minutat e fundit. Gjat kohës së tij me Atlético Madrid B, Bare ndihmoi ekipin që të ngjitej në Segunda División B pas fitores me rezultatin e përgjithshëm 3–0 kundër Gimnástica de Torrelavega, duke shënuar në ndeshjen e dytë.
Bare u bë zyrtarisht pjesë e ekipit të parë për sezonin 2017–18 pasi klubi j'u ndalua e drejta për të blerë lojtarë në merkato. Ndeshja e tij e parë për sezonin e ri erdhi më 25 tetor në raundin e 32-tave të Copa del Rey kundër Elches.
Málaga
Më 31 gusht 2018, Bare u transferua te Málaga CF dhe fillimisht u bë pjesë e ekipit rezervë në divizionin e tretë. Gjatë kohës së tij te Málaga B, Bare ishte titullar i padisikutueshëm në formacion, duke luajtur në çdo ndeshje të mundshme. Megjithatë, disa kohë më vonë, ai u promovua në skuadrën e parë, duke debutuar në Segunda División më 11 nëntor në barazimin 2–2 në transfertë ndaj Sporting de Gijón. Ai më pas vazhdoi të luante rregullisht për të dyja ekipet.
Shqipëria nën-17
Bare mori thirrjen e parë në ekipin kombëtar nën-17 nga trajneri Džemal Mustedanagić për raundin kualifikues të UEFA Kampionatit Evropian nën-17 të Futbollit 2014. Ai luajti në të tre ndeshejt e grupit A me Shqipërinë që u kualifikua me sukses në raundin elitë.
Shqipëria nën-21
Në tetor 2015, Bare mori ftesën e parë në ekipin nën-21 nga trajneri Redi Jupi për ndeshjen kualifikuese të Kampionatit Evropian nën-21 të Futbollit 2017 kundër Hungarisë. Megjithatë, ai debutoi një muaj më vonë në një tjetër ndeshje kualifikuese, këtë herë kundër Portugalisë në transfertë; ai u aktivizua si zëvëndësues në vend të Rron Brojës. Ai luajti edhe pesë ndeshje të tjera në pjesën e mbetur të kualifikueseve me Shqipërinë që e përfundoi grupin e saj në vendin e 4të.
Bare vazhdoi të ishte pjesë e ekipit nën-21 edhe për nisjen e fushatës kualifikuese të Kampionatit Evropian të ardhshëm, duke marrë një ftesë në qershor 2017 për miqësoren kundër Francës dhe ndeshjen hapëse të kualifikueseve kundër Estonisë.
Liberalizmi në Shqipëri
Ky artikull jep një pasqyrë të liberalizmit në Shqipëri. Kështu ai është i kufizuar në partitë liberale me mbështetje të konsiderueshme, e dëshmuar kryesisht nga përfaqësimi në parlament.
Keidi Bare
Ekipi i parë
Në mars 2017, Bare mori ftesën e parë ndërkombëtare nga kombëtarja e parë e drejtuar nga italiani Gianni De Biasi për ndeshjen miqësore kundër Bosnje dhe Hercegovinës. Megjithatë, debutimi i tij erdhi një vit më vonë në një tjetër ndeshje miqësore, këtë herë ndaj Norvegjisë në Elbasan Arena, ku Shqipëria u mposht 0–1; ai u aktivizua në pjesën e dytë në vend të mesfushorit Kamer Qaka.
Liberalizmi në Shqipëri
Historia
Një formë e liberalizmit radikal ishte dominuese menjëherë pas pavarësisë, por u shtyp. Pas rivendosjes së demokracisë në vitet 1990, liberalizmi ishte dhe është një faktor i dobët politik. Dy parti mund të konsiderohet se përqafojnë vlerat liberale: Partia Aleanca Demokratike ( anëtare LI, ELDR ) dhe Partia Bashkimi për të Drejtat e Njeriut, e cila është partia e pakicave etnike.
Keidi Bare
Golat me kombëtaren
. Rezultatet e Shqipërisë të listuara të parat, kolonat e golave tregojnë rezultatin pas çdo goli të shënuar nga Bare.
Liberalizmi në Shqipëri
Partia Aleanca Demokratike
1992: Një fraksion liberal i konservatores Partia Demokratike e Shqipërisë u shkëput për të formuar të sotmen Partia e Aleancës Demokratike.
Piano Tiles
Piano Tiles (e njohur në iOS si Piano Tiles - Don't Tap the White Tile dhe në Android si Don't Tap the White Tile) është një lojë për celular me një lojtar, e lansuar më 28 mars 2014 nga Umoni Studio, konkretisht nga krijuesi Hu Wen Zeng. Loja përmban gjashtë mënyra; këto mënyra janë mënyra klasike; modaliteti Arcade; mënyra e Zenit; mënyra Rush; modaliteti Arcade+ (i cili përfshin pllaka Bomb, Rrufeja, Bilayer dhe Double); dhe mënyra Relay. Në fund të prillit 2014, loja ishte aplikacioni më i shkarkuar në të dyja platformat iOS dhe Android. Në fillim të korrikut ajo u lëshua për Windows Phone.
Një vazhdim, Piano Tiles 2, u krijua nga Hu Wen Zeng dhe u nis nga Cheetah Mobile më 19 gusht 2015.
Luajtja
djathtas|parapamje|266x266px| Një pamje nga një lojë e Piano Tiles në zhvillim Piano Tiles është një lojë ku qëllimi i lojtarit është të ngjit në pllaka të zeza pasi ato shfaqen nga maja e ekranit duke shmangur të bardhën. Kur të shtypet çdo pllakë e zezë, ajo do të lëshojë një tingull pianoje. Në vazhdimësi të shpejtë, formojnë kompozime të famshme si Für Elise dhe Ode gëzimit. Bluestone Alley i kompozuar nga Congfei Wei është Piano Tiles 2 niveli i këngës është përbërje origjinale e Piano Tiles 2, këngë të tjera nga Congfei Wei është Aurora dhe Forest of Blocks. Nëse lojtari prek një pllakë të bardhë, ai do të humbasë lojën dhe do të sinjalizohet nga një shënim jashtë rregullit. Piano Tiles 2 kishte pllaka të gjata, pllaka dyshe, pllaka të shpejta dhe pllaka rrëshqitëse, dhe përdor një këngë në lojë, do të zhbllokojë 3 këngë të reja në nivel lart dhe kënga e saj e nivelit të parë është Little Star.
Spin-offs
Pas suksesit të lojës dhe vazhdimin e saj, loja dhe mënyrat e saj u kopjuan shumë herë, më së shumti nga White Tiles 4, e cila gjithashtu kopjoi shumë stilistë të tjerë të lojërave.
Puna
Puna është thelbësore për të gjitha shoqëritë, por mund të ndryshojë gjerësisht brenda dhe ndërmjet tyre, nga grumbullimi i burimeve natyrore me dorë, tek përdorimi i teknologjive komplekse që zëvendësojnë përpjekjet fizike apo edhe mendore nga shumë qenie njerëzore. Të gjitha, përveç detyrave më të thjeshta, kërkojnë gjithashtu aftësi specifike, pajisje ose mjete, dhe burime të tjera (siç është materiali për prodhimin e mallrave). Kulturat dhe individët përgjatë historisë kanë shprehur një gamë të gjerë qëndrimesh ndaj punës. Jashtë çdo procesi apo industrie specifike, njerëzimi ka zhvilluar një sërë institucionesh për vendosjen e punës në shoqëri.
Përveç dallimeve objektive, një kulturë mund të organizojë ose t'i bashkëngjisë roleve të punës statusin social ndryshe nga një tjetër. Gjatë historisë, puna ka qenë e lidhur ngushtë me aspekte të tjera të shoqërisë dhe politikës, si pushteti, klasa, tradita, të drejtat dhe privilegjet. një koncept abstrakt dhe një karakteristikë e kulturave individuale.
Disa njerëz janë marrë edhe me kritikën e punës dhe kanë shprehur dëshirën për ta shfuqizuar atë. Për shembull, Paul Lafargue në librin e tij E drejta për të qenë dembel.
Definicioni i punës
Puna është një emërtim që mund të tregojë:
Lufta Osmano-Venedikase (1570-1573)
Lufta e katërt osmano-venedikase gjithashtu i njohur si Lufta e Qipros (Italisht: Guerra di Cipro) u luftua midis viteve 1570 dhe 1573. U bë midis Perandorisë Osmane dhe Republikës së Venedikut, kësaj të fundit iu bashkua Lidhja e Shenjtë, një koalicion i shteteve të krishtera të formuara nën kujdesin e Papës, i cili përfshinte Spanjën (me Napolin dhe Siçilinë), Republikën e Gjenovës, Dukatin e Savojës, Kalorësit e Maltës, Dukatin e Madh të Toskanës dhe shtete të tjera italiane.
Lufta filloi me pushtimin osman në ishullin e Qipros të mbajtur nga Venediku. Kryeqyteti Nikosia dhe disa qytete të tjera ra shpejt në ushtrinë dukshëm superiore osmane, duke lënë vetëm Famagusta në duart venedikëve. Përforcimet e krishtera u vonuan dhe Famagusta përfundimisht ra në gusht 1571 pas një rrethimi 11 muajsh. Dy muaj më vonë, në Betejën e Lepantos, flota e bashkuar e krishterë shkatërroi flotën osmane, por nuk ishte në gjendje të përfitonte nga kjo fitore. Osmanët shpejt rindërtuan forcat e tyre detare dhe Venediku u detyrua të negociojë një paqe të veçantë, duke iu dhënë Qipros qëndrime osmane dhe duke paguar një haraç prej 300,000 dukatesh.
Prapaskena
Ishulli i madh dhe i pasur i Qipros kishte qenë nën sundimin venedikas që nga viti 1489. Së bashku me Kretën, ajo ishte një nga zotërimet kryesore të huaja të Republikës, me popullsinë autoktone greke të vlerësuar në 160,000 në mesin e shekullit të 16-të. Përveç vendndodhjes së tij, e cila lejonte kontrollin e tregtisë Levantine, ishulli posedonte një prodhim fitimprurës pambuku dhe sheqeri. Për të mbrojtur koloninë e tyre më të largët, venedikasit paguanin një haraç vjetor prej 8,000 dukatesh ndaj Sulltanatit të Mamlukut të Egjiptit, dhe pas pushtimit të tyre nga osmanët në vitin 1517, marrëveshja u rinovua me Porten e Lartë. Sidoqoftë, vendndodhja strategjike e ishullit në Mesdheun Lindor, midis zemrës osmane të Anadollit dhe krahinave të fituara rishtas të Levantit dhe Egjiptit, e bëri atë një objektiv tërheqës për zgjerimin e ardhshëm osman. Për më tepër, mbrojtja e ofruar nga autoritetet lokale venedikase për korrespondentët që ngacmonin transportin osman, përfshirë pelegrinët myslimanë për në Mekë, u rendit me udhëheqjen osmane. thumb|Një vendim i Divanit që i drejtohet kadiut të Uskudarit në lidhje me racionet para shpërthimit të luftës.
Pasi përfunduan një luftë të zgjatur në Hungari me Hapsburgët në vitin 1568, osmanët ishin të lirë të tërhiqnin vëmendjen e tyre drejt Qipros. Sulltan Selimi II e kishte bërë pushtimin e ishullit përparësinë e tij të parë tashmë para pranimit të tij në vitin 1566, duke shpërndarë ndihmën osmane në Kryengritjen e Morisco kundër Spanjës dhe sulmet kundër veprimtarive portugeze në Oqeanin Indian në një përparësi dytësore. Jo për çudi për një sundimtar të mbiquajtur "Sot", legjenda popullore ia atribuoi këtë vendosmëri dashurisë së tij për verërat qipriote, por nxitësja kryesore politike e konfliktit, sipas raporteve bashkëkohore, ishte Joseph Nasi, një hebre portugez që ishte bërë një mik i afërt i Sulltanit, dhe i cili ishte emëruar tashmë në postin e Dukes së Naxos pas pranimit të Selimit. Nasi kishte pakënaqësi ndaj Venecias dhe shpresonte në emërimin e tij si mbret të Qipros pas pushtimit të tij - ai tashmë kishte një kurorë dhe një flamur mbretëror të bërë për këtë qëllim.