cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roger Machado Marques
Roger Machado Marques (lindur më 25 Prill 1975) është një ish-futbollist brazilian.
St. Michael, Alaska
St. Michael, Alaska (St. Michael) është një qytet në qarkun Nome të shtetit federal Alaska, SHBA. Në St. Michael, Alaska jetojnë 401 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej 72.7 km2 (28.1 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 8 m (26 ft).
Roger Machado Marques
Kombëtarja
Për reprezentacionin brazilian ka luajtur 1 ndeshje.
Besmont
Besmont është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Besmont ka një popullsi prej 161 banorë dhe sipërfaqe 15.86 km², me një dendësi prej 10 banor/km².
Robert da Silva Almeida
Robert da Silva Almeida (lindur më 3 Prill 1971) është një ish-futbollist brazilian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin brazilian ka luajtur 3 ndeshje.
Kampionati Botëror i Formula Një 2016
Kampionati Botëror i Formula Një 2016 ishte një kampionat garash për makinat e Formula Një dhe edicioni i 67të i Kampionatit Botëror të Formula Një. Formula Një njihet nga organi qeverisës i garave automobilistike, Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), si kompeticioni më i rëndësishëm dhe klasi i parë i garit me makina. Plotët dhe ekipet garuan në njëzetenjë Çmime të mëdha për titujt kampion të pilotit dhe konstruktorit.
Pjesë e kampionatit u bë edhe ekipi më i ri amerikan i quajtur Hass F1 Team. Renault u rikthye në sport si kontruktorë pas një mungese katër-vjeçare pasi blenë Lotus F1 para fillimit të sezonit. Kalendarit j'u shtua një garë, Çmimi i madhë i Gjermanisë, e cila u rikthye pas një mungese një-vjeçare. U rikthye edhe Çmimi i madh i Evropës, që do të zhvillohej në Baku, kryeqytetin e Azerbajxhanit.
Nico Rosberg fitoi titullin e tij të parë dhe të fundit për pilotë në garën e fundit të sezonit. Me nëntë fitore dhe shtatë podiume të tjera, Rosberg mposhti shokun e skuadrës dhe kampionin e botës në fuqi Lewis Hamilton me pesë pikë. Duke bërë kështu, Rosberg ndoqi suksesin e babait të tij në vitin 1982 dhe u bë çifti i dytë baba-bir që shpallet kampion në Formula Një. Rosberg deklaroi tërheqjen nga sporti pak ditë pasi u shpall kampion. Nga fillimi i viteve 2010, ky ishte i vetmi kampionat që nuk u fitua nga Sebastian Vettel ose Lewis Hamilton.
Në garën për titullin e konstruktorëve, Mercedes mbrojti titullin për të dytin vit rresht, duke mposhtur Red Bull Racing me 297 pikë diferencë. Ferrari përfundoi në vendin e tretë, 70 pikë të tjera më mbrapa.
Pujalt
Pujalt është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Anoia, të provincës Barcelona, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
Pujalt
St. Paul, Alaska
St. Paul, Alaska (St. Paul) është një qytet në qarkun Aleutians West të shtetit federal Alaska, SHBA. Në St. Paul, Alaska jetojnë 479 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej 765.4 km2 (295.5 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 7 m (23 ft).
Hasan Çipuri
Hasan Çipuri (Tomin, 10 shtator 1935 - Tiranë, 29 shtator 2017) ka qenë ushtarak, leksikograf dhe terminolog shqiptar.
Historia e Emirateve të Bashkuara Arabe
Historia e Emirateve të Bashkuara Arabe
Që nga shekulli i XVIII-të, tokat të cilat më vonë do të njihen si Emirate, gjendeshin nën ndikimin e britanikëve. thumb|right|200px|[[Trucial State]] Pirateria e evropianëve dhe vendasve u ndal më marrëveshjen në mes Britanisë së Madhe dhe shtatë emirëve të bregdetit më 1820. Lidhja e shtatë shteteve daton që më 1892, m marrëveshjen e quajtur Trucial State ku njeh si të vetmin patron mbrojës Britanin e Madhe.
Pas largimit të trupave britanike më 2 dhjetor 1971, 6 shtetet e marrëveshjes themelojnë Lidhjen/Federatën e Emirateve të Bashkuara Arabe. Për këtë qëllim, Britania e lëshon hapësirën në protektoriatin e të cilës ishte, sipas një marrëveshjeje miqësie. Kryetari i shtetit, sheiku Said Ibn Sultan an Nahjan, u rizgjodh më 1976-të. Më 1972, kësaj federate, si emirat i shtatë, i bashkangjitet edhe Ras al-Khaimah-u. Pason anëtarsimi i federates në Oragnizaten e Kombeve të Bashkuara, në Ligën Arabe dhe në Organizaten OPEC. Në politikën e jashtme, posaçërisht në konfliktet e lindjes së afërt, federata ndjekë një vijë të lehtë politike gjatë viteve 1976/77 deri tek centralizimi në disa drejtime ndër të cilat, centralizimi i policisë dhe shërbimeve të sigurimit.
Së bashku me vendet tjera arabe në gjirin persik, mundohen që të arrijnë një koncept të përbashkët të mbrojtjes në rajonin e gjirit.
Emirati i Dubait
Kryeqendra e emiratit është Dubai, sipas të cilit është emëruar. Në dhjetor të vitit 1971, Emirati i Dubait u bashkua me Emiratin e Abu Dabit dhe emiratet tjera për të formuar Emiratet e Bashkuara Arabe. Deri atëherë emiratet ishin nën protektoratin britanik. Emiri i emiratit është Muhamed bin Rashid el Maktum.
Sharxha
Sharxha ishte një nga qytetet më të pasura në këtë rajon me një zgjidhje në ekzistencë për më shumë se 5000 vjet. Klani Kavasimi (fisi Huvaila) e kanë themeluar Sharjahin dhe pëafërsisht 1727 e shpallë Sharxhain pavarësi.
Më 2 dhjetor 1971, së bashku me Ebu Dhabi, Dubain, Axhmanin, Umm el-Kavain dhe Fuxhaira u bashkuan pë ta formuar Emiratet e Bashkuara Arabe. Emirati i shtatë, Res el-Haime u bashkua më 10 shkurt 1972, i cili ka fqinjë të madhe të cilët nuk janë arab.
Semafori
parapamje|qendër Semafori përdoret për rregullimin e komunikacionit në më shumë shirita të komunikacionit,njëkohësisht ose për çdo shirit veç e veç.Dritat janë të vendosurua në pozitë vertikale në formë të rrethit.Në këtë rast shoferëve u  lejohet levizja në të gjitha drejtimet,përveç nëse me shenjën e  vendosur të komunikacionit (p.sh. kahje e obliguar ose  ndalohet  kthimi) nuk është caktuar ndryshe. Shenjat ndriçuese mund të vendosen edhe në pozitë horizontale(mbi sipërfaqen rrugore,domethënja e tyre është e njejtë.Mund të vendosen edhe mbi shirit të komunikacionit për rregullim të ndryshueshëm të lëvizjes së mjeteve.
Shenjat ndriçuese për rregullimin e komunikacionit të biçiklistëve
Shenjat ndriçuese të komunikacionit rrugor për biqiklistë shërbejnë për rregullimin e komunikacionit në vendkalimet e shtegut të biçiklistëve nëpër rrugë.Renditja e dritave dhe domethënia e tyre është e njejtë sikurse te shenjat ndriçuese për rregullimin e komunikacionit për mjeta tjera.
Shenjat ndriçuese pçr rregullimin e komunikacionit të tramvajit
Për rregullimin e komunikacionit të tramvajit mund të përdorën aparatet e veçanta për dhënjen e dritave njëngjyrëshe dritave të bardha.Dritat e bardha mund të jenë në formën e vijave horizontale,vertikale dhe të tërthortë. -vija horizontale nënkupton ndAlimin e qarkullimit të tramvajit, -vija vertika dhe e tërthortë kalim i  lirë per  tramvajin në drejtimin përkatës:drejt,majtas,djathtas.
Shenjat ndriçuese për shënimin e vendkalimeve të rrugëve mbi hekurudhë në nivel
Shenja ndriçuese e komunikacionit që paraljmëron ardhjen e trenit e detyron shoferin që të ndalë mjetin e vet para vendkalimit hekurudhor.
Kjo shenjë ka formën e trekëndëshit me drita të kuqe të vendosura në bazën e trekëndëshit,të cilat ndizen edhe  fikën me ndërprerje(njëpasnjëshme)duke i informuar pjesëmarrësit në komunikacion se kalimi është i mbyllur.Me këtë shenjë lajmërohet edhe lÝshimi i mbroijtësve ose  gjysmëmbrojtësve,apo mbrojtëset ose  gjysmëmbrojtëset janë të lëshuar. Kalimi mbi hekurudhë është i hapur kur dritat nuk janë të ndezura dhe mbrojtësit apo gjysmëmbrojtësit nuk janë të lëshuara.
Shenjat ndriçuese të komunikacionit për shënimin e punimeve në rrugë,dhe pengesave të tjera
Për zhvillimin normal të komunikacionit rrugor,pjesa e rrugës në të cilën zhvillohen punimet,sipërfaqja rrugore është e dëmtuar ose paraqitet ndonjë pengesë tjetër,duhet të jetë e shënuar me shenja ndriçuese.Për të siguruar një dukshmëri sa më të mirë shenjat ndriçuese me ndërprerje vendosen në mbrojtëse të ngjyrosura me ngjyrë të kuqe dhe të bardhë të veshura me materie reflektuese ose me vendosjen e xhamave të kuq reflektues ose të dritave ngjyrë portokalli.
Çufo TV
Çufo TV është një kanal televiziv (kanali vëlla i Bang Bang dhe i Junior TV), pjesë e platformës DigitAlb në Shqipëri. Ai transmeton 24 orë filma dhe seriale të animuar për fëmijë. Filmat dhe serialet janë të gjitha të dubluara në gjuhën shqipe.
Rajoni Perëndimor (Islandë)
Rajoni Perëndimor (Islandisht: Vesturland ) është një nga tetë rajonet tradicionale të Islandës, i vendosur në bregun perëndimor të ishullit. Qyteti më i madh i këtij rajoni është Akranes, me një popullsi prej 6300 banorë.
Çufo TV
Brandi i këtij kanali përfshin një derrkuc maskotë që u modelua sipas shkronjave të emrit të kanalit. Emri dhe kolona zanore e kanalit janë bazuar në filmin e famshëm të animuar Ndodhitë e Çufos, i krijuar nga Kinostudioja Shqipëria e Re më 1982.
Rajoni Perëndimor (Islandë)
Lidhje të jashtme
Rajoni Perëndimor  udhëzime për udhëtim nga Wikivoyage
Puigverd d'Agramunt
Puigverd d'Agramunt është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Urgell, të provincës Lleida, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
Puigverd d'Agramunt
Ronaldo Rodrigues de Jesus
Ronaldo Rodrigues de Jesus (lindur më 19 Qershor 1965) është një ish-futbollist brazilian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin brazilian ka luajtur 14 ndeshje.
Historia e Koresë Veriore
Historia
thumb|200px|[[Daedongyeojido, hartë e gadishullit korejan]] Pas okupimit japonez të Koresë, që përfundoi me disfatën e Japonisë në Luftën e Dytë Botërore më 1945, Koreja u nda në paralelen e 38-të me vendim të Kombeve të Bashkuara dhe veriu iu dha për ta administruar Bashkimit Sovjetik, ndërsa jugu Shteteve të Bashkuara. Historia e Koresë së Veriut fillon formalisht me themelimin e Republikës Popullore Demokratike më 1948.
Ndarja e Koresë
Në gusht 1945, ushtria sovjetike themeloi autoritetit civil sovjetik për të drejtuar vendin derisa të mund të themelohej një regjim vendor, miqësor ndaj BRSS-së. Vendi u qeveris nga Komiteti Popullor i Përkohshëm i Koresë së Veriut deri më 1948. Pas largimit të forcave sovjetike më 1948, agjenda kryesore viteve vijuese në veri dhe në jug ishte bashkimi i Koresë derisa konsolidimi i regjimit të Singman Risë në jug me ndihmë ushtarake amerikane dhe shtypja e kryengritjes së tetorit 1948 i dha fund shpresave se vendi do të mund të bashkohej përmes një revolucioni komunist në jug. Më 1949, Koreja e Veriut shqyrtoi një ndërhyrje ushtarake në Korenë e Jugut, por nuk arriti të fitojë mbështetje nga Bashkimi Sovjetik, që kishte luajtur rol kyç në themelimin e shtetit të pavarur.
Tërheqja në qershor e shumicës së forcave të Shteteve të Bashkuara nga jugu dobësoi gramatikisht regjimin jugor dhe inkurajoi Kim Ir-Senit të mendonte sërish një plan për invadim kundër jugut. Ideja nuk u mbështet fillimisht nga Josif Stalini, por me zhvillimin e armëve bërthamore sovjetike, fitoren e Mao Cedunit në Kinë dhe paralajmërimet kineze se do të dërgonin trupa për ta mbështetur Korenë e Veriut, Stalini miratoi invadimin që çoi në Luftën e Koresë.
Lufta e Koresë
thumb|left|Monument Lufte ne Pyongyang. thumb|right| Traktati i Paqes i Luftes se Korese Lufta e Koresë, ndërmjet Koresë së Veriut dhe të Jugut, filloi më 25 qershor 1950 dhe mbaroi me armëpushim të nënshkruar më 27 korrik 1953. Konflikti shpërtheu pas ndarjes së Koresë nga Kombet e Bashkuara dhe gjatë përpjekjeve të dy qeverive koreane për të bashkuar Korenë nën pushtetin e vet përkatës. Ndarja çoi në luftë të plotë civile, që u kushtoi të dy palëve më shumë se 2 milion civilë dhe ushtarë. Periudha në prag të luftës u përshkua prej konflikteve të përshkallëzuara kufitare përgjatë paraleles së 38-të dhe përpjekjeve për të organizuar zgjedhje për mbarë Korenë.
Këto përpjekje morën fund kur ushtria e Koresë së Veriut sulmoi Jugun, më 25 qershor 1950. Me mbështetjen e Kombeve të Bashkuara, vendet alete të Shteteve të Bashkuara ndërhynë për t'i dalë krah Koresë së Jugut. Pas përparimeve të shpejta të në një kundërmësymjeje të Koresë së Jugut, forcat kineze, aleate të Veriut, ndërhynë në mbështetje të Koresë së Veriut, duke e luhatur baraspeshën e luftës dhe duke çuar përfundimisht në armëpushim, që përafërsisht riktheu kufijtë paraprakë mes Koresë së Veriut dhe Jugut.
Ndonëse disa e kanë quajtur konfliktin luftë civile, ka disa faktorë të tjerë që duhet marrë parasysh. Lufta e Koresë ishte gjithashtu i pari ballafaqim i armatosur i Luftës së Ftohtë dhe vendosi standardin për shumë konflikte të mëvonshme. Krijoi idenë e luftës së subvencionuar, ku dy superfuqi do të luftonin në një vend të tretë, duke bërë që populli në atë vend të pësonte më së shumti nga shkatërrimi dhe humbja e jetës që sjell lufta mes dy vendeve aq të mëdha. Superfuqitë iu shmangën plasjes së luftës së gjithëmbarshme kundër njëra-tjetrës, si dhe përdorimit reciprok të armëve bërthamore. Lufta e Koresë po ashtu zgjeroi Luftën e Ftohtë, që deri në atë kohë kishte qenë e përqendruar vetëm në Evropë. Një zonë e demilitarizuar, e vendosur në paralelen 38 dhe nën vëzhgim e rreptë nga të dy palët, vazhdon të ndajë sot gadishullin, ndërsa ndjenjat antikomuniste dhe anti-verikoreane janë akoma të pranishme në Korenë e Jugut.
Që nga armëpushimi i Luftës së Koresë më 1953, kanë mbetur të tendosura marrëdhëniet mes qeverisë koreanoveriore dhe Koresë së Jugut, Bashkimit Evropian, Kanadasë, Shteteve të Bashkuara dhe Japonisë. Luftimet u ndërprenë me armëpushimin, por të dy Koretë janë teorikisht në luftë. Koreja e Veriut dhe e Jugut nënshkruan Deklaratën e Përbashkët Veri-Jug të 15 qershorit më 2000, ku të dy palët premtuan të përpiqen për bashkim paqësor. Veç kësaj, më 4 tetor 2007, udhëheqësit e Koresë së Veriut dhe të Jugut u zotuan të zhvillojnë takime që zyrtarisht t’i japin fund luftës dhe të ripohojnë parimin e mosagresionit.
Fundshekulli XX
thumb|right|Ushtar korean duke treguar zonene e demilitarizuar Paqja relative mes veriut dhe jugut u ndërpre prej përleshjeve përgjatë kufirit dhe atentateve. Veriu dështoi në disa atentate kundër udhëheqësve të Koresë së Jugut, posaçërisht më 1968, 1974 dhe në sulmet e Rangunit më 1983; shpesh u gjetën tunele nën zonën e demilitarizuar dhe gati sa nuk shpërtheu lufta për shkak të incidentit të vrasjeve me sëpatë në Panmungjom më 1976. Më 1973, kontakte tejet sekrete të nivelit të lartë filluan të zhvilloheshin përmes zyrave të Kryqit të Kuq, por morën fund pas incidentin të Panmungjom – ndër të arriturat e pakta ishte ideja që dy Koretë të anëtarësoheshin ndaras në organizata ndërkombëtare.
Në fundvitet 1990, me vendosjen e demokracisë në Jug, përparimin e shënuar përmes strategjisë Nordpolitik, marrjen e pushtetin në Veri nga Kim Xhong-Ili, i biri i Kim Ir-Senit, të dy vendet filluan për herë të parë të afroheshin publikisht, me shpalljen nga Koreja e Jugut të Politikës së Rrezediellit (Sunshine Policy).
Shekulli XXI
Më 2002, Presidenti Amerikan George W. Bush e cilësoi Korenë e Veriut si pjesë së "boshtit të së ligës" dhe "avanpost të tiranisë". Kontakti më i lartë, që qeveria ka pasur me Shtetet e Bashkuara, ishte me Sekretaren Amerikane të Shtetit Madeleine Albright, e cila vizitoi Phjonianin në vitin 2000, por të dy vendet nuk kanë marrëdhënie zyrtare diplomatike. Nga viti 2006, rreth 37 mijë ushtarë amerikanë qëndronin në Korenë e Jugut, megjithëse nga qershori 2009, ky numër kishte rënë në 30 mijë. Kim Xhong-Ili ka thënë privatisht se pajtohet për praninë e trupave amerikane në gadishull, edhe pas ribashkimit të mundshëm. Publikisht, Koreja e Veriut kërkon fuqishëm tërheqjen e trupave amerikane nga Koreja.
Gjatë këtyre viteve Koreja e Veriut u përball me vështirësi të rënda ekonomike. Amnesty International vlerëson se më 2003 mbi 13 milion banorë nuk ushqeheshin si duhet. Më 2001, RDPK-ja mori afro 300 milion dollarë në ndihma nga Koreja e Jugut, Japonia, SHBA-të dhe Bashkimi Evropian. Që prej vitit 1997, Koreja e Veriut është përballur me emigracionin e paligjshëm, ndërkohë që mijëra banorë kanë rrezikuar të kalojnë kufirin verior me Kinën. Shumë prej emigrantëve, të cilët po të kapen në Kinë kthehen në Kore të Veriut, shkojnë deri në Mongoli ose gjejnë ndonjë shteg tjetër për të kaluar në Korenë e Jugut. Atje, ata kanë ndarë rrëfime rrënqethëse për gjendjen në Kore të Veriut.
Më 2010, qeveria koreanoveriore ndërmori një reformë fiskale që, duke lëshuar kartmonedha të reja dhe duke caktuar shumën maksimale që banorët mund të këmbenin nëpër banka, ua asgjësoi kursimet shumë prej qytetarëve. Kjo thuhet se thelloi krizën ekonomike, duke dëmtuar tregtinë private që ishte lejuar viteve të fundit. left|200px|thumb|Pamje nga [[Seoraksani|Mali Seorak.]] Më 13 qershor 2009, agjencia e lajmeve Associated Press njoftoi se në kundërpërgjigje ndaj sanksioneve të OKB-së, Koreja e Veriut shpalli se do të çonte përpara programin e saj për pasurimin e uraniumit. Ky ishte rasti i parë që RPDK-ja ka pranuar publikisht se po zhvillon program të pasurimit të uraniumit. Në gusht 2009, ish-Presidenti Amerikan Bill Clinton u takua me Kim Xhong-Ilin për të siguruar lirimin e dy gazetareve amerikane, të cilat ishin dënuar për kalim të paligjshëm të kufirit.
Në nëntor 2010, Koreja e Veriut ndërmori një sulm ndaj një ishulli të Koresë së Jugut, me ç'rast u vranë dy ushtarë dhe dy civilë jugkoreanë.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Danimarkës
djathtas|parapamje| Ambasada e Shqipërisë në Kopenhagë Marrëdhëniet Shqipëri-Danimarkë janë marrëdhënie të jashtme midis Shqipërisë dhe Danimarkës. Shqipëria ka një ambasadë në Kopenhagë, dhe Danimarka ka një ambasadë në Tiranë. Rreth 8,000 shqiptarë jetojnë në Danimarkë. Të dyja vendet janë anëtare të NATO-s. Gjithashtu Shqipëria është një kandidat i BE-së dhe Danimarka është anëtare e BE-së. Marrëdhëniet diplomatike u krijuan më 1970. Më 23 qershor 1971, u nënshkrua një marrëveshje tregtare.
Vizita të nivelit të lartë
Në vitin 2006, Ministri i Jashtëm danez Per Stig Møller vizitoi Shqipërinë. Vizita u përqëndrua në bashkëpunim dhe çështje politike. 3 milionë DKK u ndanë për të drejtat e njeriut dhe qeverisjen e mirë.
Ndihmë dhe bashkëpunim
Pas rënies së Shqipërisë komuniste, Danimarka ndihmoi me institucionet e ndërtimit dhe ndihmën për pjesët e varfëra të Shqipërisë.
Danimarka gjithashtu ndihmon Shqipërinë me shoqërinë civile dhe mediet e pavarura. Shqipëria është pjesë e Programit danez të Evropës Juglindore. 73 milionë DKK i është dhënë programit. Në shtator 2009, filloi një program për zhvillimin e qëndrueshëm të biznesit.
Në shtator 2012, Christian Friis Bach vizitoi Shqipërinë dhe Kosovën për zhvillimin demokratik dhe ekonomik.
Në vitin 2006, Danimarka nënshkroi një marrëveshje për ta ndihmuar Shqipërinë në zbatimin e protokollit të Mekanizmit të Zhvillimit të Pastër (CDM) dhe të ndihmojë në uljen e emetimit të tyre të gazrave serë.
Enver Idrizi
Enver Idrizi (lindur më 4 gusht 1966) është një ish -karateist kroat me prejardhje shqiptare dhe ish-kampion i botës.
Biografia
Enver Idrizi është një shqiptar nga Maqedonia e Veriut, i lindur në Shkup. Ai ishte kampion i Jugosllavisë në karate në moshën 16 vjeçare. Dita kur fitoi medaljen e tij të parë për Kroacinë ishte dita kur Kroacia u njoh zyrtarisht si një vend i pavarur. Për shkak të tij, karateja është bërë një sport popullor në Kroaci pasi që nga pavarësia e Kroacisë ka sjellë shumë trofe. Ai performoi edhe në kick-box. Enveri fitoi disa medalje për ekipin kroat të karatesë.
Ai ndër të tjera ishte kampion i Botës dhe i Europës në kategorinë absolute. Në Kupën e Botës 1995, për shkak të një incidenti të shkaktuar nga Enver Idrizi dhe tifozët e tij, Shoqata Kroate e Karatesë u pezullua për dy vjet. Pas vitit 2000 ishte akuzuar se ka marrë pjesë në trajnimin e pjesëtarëve të UÇK-së në Kosovë, për këtë arsye ka refuzuar të performojë në Serbi.
Është fakt që ai është përballur dhe madje e ka mundur Chuck Norrisin madje dy herë. Enveri luajti një rol në filmin e vitit 1996 Mos më harro, me regji të Jakov Sedlar.
Idrizi është marrës i Urdhrit të Danica Hrvatska me fytyrën e Franjo Buçarit.
Plumbi zgjerues (municion)
Shiko edhe
Plumbi, Fisheku, 5.56×45mm NATO, 7.62×51mm NATO.
Age of Empires II: The Age of Kings
Age of Empires II: Age of Kings është një lojë video strategji në kohë reale e zhvilluar nga Ensemble Studios dhe botuar nga Microsoft. Lëshuar në vitin 1999 për Microsoft Windows dhe Macintosh, kjo është loja e dytë në serinë e Age of Empires. Një ekspansion, The Pushtuesit, u lëshua në vitin 2000.
Dana Hill
Dana Lynne Goetz lindi më 1964. Është një aktore dhe komediane amerikane.
Historia e Laosit
Mëmëdheu i popullit të Laosit që kanë emigruar në Indokinë është Kina. Nuk ka të dhëna konkrete për historinë e Laos'it para shekullit XIV. Mbretëria e parë e Laosit është formuar në mes të shekullit XIV. Në vitin 1453 Fraya Fa Ngum, formoi mbretërinë e Lanxang që nënkupton (Me Miliona Elefant). Në fund të shekullit XVI kjo mbretëri u bë pjesë e Komonveltit.
Rajoni Veriperëndimor (Islandë)
Rajoni Veriperëndimor (Islandisht: Norðurland vestra ) është një nga tetë rajonet tradicionale të Islandës, i vendosur në veri të ishullit. Qyteti më i madh i rajonit është Sauðárkrókur, me një popullsi prej 3000 banorë.
Historia e Laosit
Me shfaqjen e Luftës Civile kjo mbretëri u nda në shtet mbretërie dhe Principatën e Sampasak'ut.Në vitin 1893 u nënshkrua marrëveshja ku Laosi hyri nën koloninë Franceze.
Në vitin 1942 Japonezët pushtuan rrethin e lumit Mekong. Me humbjen e Japonisë në Luftën e Dytë Botërore, në maj 1946 Laos'i shpalli pavarësinë. Franca insistoi të ndalonte këtë por nuk pati sukses. Në vitin 1953 Franca dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës njohën pavarësinë e Laosit. Ndërsa në muajin korrik të vitit 1962 në Konferencën Ndërkombëtare të Gjenevës pavarësinë e Laosit njohën të gjitha shtetet e botës. Në vitin 1963 filluan probleme në shtet. Kjo vazdhoi deri në krijimin e Republikës Popullore Demokratike e Laosit nga Potent-Lao në vitin 1975. Laosi ende qeveriset me Komunizëm, dhe pas kalimit në këtë lloj të qeverisjes, zgjedjket e para janë bërë në Mars 1989.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Francës
Marrëdhëniet Shqipëri-Francë u referohen marrëdhënieve aktuale dhe historike të Shqipërisë dhe Francës.
Vendet janë anëtare të Organizatës së Traktatit të Atlantikut të Veriut (NATO) dhe Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë. Si themeluese dhe anëtare e Bashkimit Evropian (BE), Franca është një nga vendet e vetme që nuk e mbështet Shqipërinë në rrugën e saj të integrimit në euro.
Manastiri Duboki Potok
Manastiri Duboki Potok është një monument i trashëgimisë kulturore në Çitlluku, Zubin Potok, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 2003/48.
Rôni
Rôni (lindur më 28 Prill 1977) është një ish-futbollist brazilian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin brazilian ka luajtur 5 ndeshje.
Lisi Wiedźmin
djathtas|parapamje|372x372px| Elm "Wiedźmin", 2011 Wiedźmin (i njohur edhe si Mieszko) është një pemë elmësh e bardhë në Evropë (Ulmus laevis), një nga elmët më të mëdhenj në Evropë. Ndodhet në Komorów, Lubusz Voivodeship, Poloni.
Ky elm ka një bagazh të shkurtër, të gjerë dhe me vrimë të madhe afër bazës. Perimetri i tij matet në 1,3 lartësia m (CBH) ishte 930 cm (në vitin 2011).
Lartësia e pemës ishte 19 m. Wiedźmin ishte dukshëm më i gjatë (rreth 35,5 m). Fatkeqësisht, një pjesë e kurorës u shemb në vitin 2004, kur stuhia e ashpër i sulmoi ato troje.
Mosha e pemës, sipas metodave dendrokronologjike, është mbi 460 vjet (në vitin 2016).
Emri i pemës, "wiedźmin" vjen nga seria e librave nga Andrzej Sapkowski "The Witcher" dhe është një formë mashkullore e "wiedźma" ("shtrigë"). U zgjodh nga një sondazh i famshëm lokal.
Emri tjetër i pemës, "Mieszko", është ende i zakonshëm në mesin e pylltarëve lokalë. I referohet Mieszko I, një nga sundimtarët e parë të Polonisë.
Shiko edhe
51.96384°N, 14.7661°W
Chalandry
Chalandry është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Chalandry ka një popullsi prej 242 banorë dhe sipërfaqe 7.66 km², me një dendësi prej 32 banor/km².
Sprachbund-i ballkanik
Sprachbund-i ballkanik ose zona e gjuhëve ballkanike është një zonë gjuhësore me veçori të përbashkëta në gramatikë, sintaksë, fjalor dhe fonologji midis gjuhëve të Ballkanit. Në këto gjuhë gjenden disa veçori, ndonëse jo të gjitha këto dukuri zbatohen për secilën gjuhë. Sprachbund-i ballkanik është një shembull i theksuar i konceptit sprachbund.
Gjuhët e sprachbund-it ballkanik kanë ngjashmëri mes vete, pavarësisht se u përkasin degëve të ndryshme të familjes gjuhësore (gjenetike). Degët e gjuhëve sllave, helene, romane, shqipe dhe indo-ariane i përkasin të gjitha familjes së madhe indoevropiane dhe gjuha turke është joindoevropiane.
Disa nga gjuhët i përdorin këto veçori për gjuhën e tyre standarde (d.m.th. ato, atdheu i të cilave shtrihet pothuajse tërësisht brenda rajonit) ndërsa popullsitë e tjera, për të cilat toka nuk është një vatër kulturore (pasi kanë komunitete më të gjera jashtë saj) mund të përvetësojnë ende tiparet për regjistrin e tyre vendor.
Ndonëse disa nga këto gjuhë mund të kenë pak fjalor, gramatikat e tyre kanë ngjashmëri shumë të gjera; për shembull:
Arsyeja për këto ngjashmëri është një problem i pazgjidhur midis ekspertëve. Të përbashkëtat gjenetike, kontaktet gjuhësore dhe historia gjeopolitike e rajonit duket se janë faktorë të rëndësishëm, por shumë nuk pajtohen për specifikat dhe shkallën e këtyre faktorëve.
Arduba
Arduba (greqishtja e vjetër: Αρδουβαν, latinisht: Arduba) ishte një vendbanim i fisit ilir të Desidiatëve në Iliri. Pas pushtimit romak, vendbanimi u përfshi në provincën romake të Dalmacisë. Arduba ndodhej diku afër qytetit modern të Zenicës në Bosnjë dhe Hercegovinë. Me shumë mundësi qyteti mbretëror Vranduk ka ekzistuar në kohën e ilirëve, me emrin Arduba.
Historiku
Kryengritja e Madhe Ilire (latinisht: Lufta e Batos - Bellum Batonianum) ishte një konflikt ushtarak i zhvilluar në provincën romake të Ilirikut në shekullin I pas Krishtit, në të cilin një aleancë e popujve vendas të dy rajoneve të Ilirisë, (Dalmacia dhe Panonia), ngritën krye kundër romakëve. Vendndodhja e fundit kryesore e konfliktit midis ilirëve dhe romakëve ishte Arduba.
Një nga arsyet pse takimi në fjalë u kujtua dhe vazhdon të kujtohet qëndron në përshkrimin e heroizmit të grave ardubane, siç raporton Dion Kasi. Thuhet se ata refuzuan të dorëzoheshin dhe preferuan më shumë vdekjen përpara robërisë. Ndërsa ka histori të ngjashme gjatë historisë së lashtë, ky është një nga rastet e pakta ku heroizmi raportohet nga një historian i forcave kundërshtare. Burrat e qytetit u dorëzuan, por gratë nuk pranuan. Një konflikt i brendshëm shpërtheu i nxitur pikërishtë nga gratë që nuk donin të binin në robëri nga romakët. Duke mbajtur në krahë fëmijët e tyre, ata u hodhën në zjarr, u hodhën në humnera ose u hodhën në lumë për t'u mbytur.
Germanicus e ktheu vëmendjen e tij te strofkat e fundit në Arduba, e cila ishte një qytet i fortifikuar me një lumë rreth bazës së tij. Brenda qytetit kishte tension midis dezertorëve rebelë që donin të vazhdonin luftën dhe banorëve që donin paqe. Tensioni përfundimisht u shndërrua në dhunë. Gratë thuhet se i ndihmuan dezertorët sepse, ndryshe nga burrat e tyre, ata nuk donin të vuanin nga robëria. Dezertorët u mundën dhe u dorëzuan. Gratë morën fëmijët e tyre dhe u hodhën në flakë ose në lumë. Cassius Dio nuk specifikoi se çfarë e shkaktoi zjarrin. Qytetet aty pranë u dorëzuan vullnetarisht. Germanicus u ribashkua me Tiberius dhe dërgoi Gaius Vibius Postumus për të nënshtruar rrethet e tjera. Bato premtoi se do të dorëzohej nëse ai dhe ndjekësit e tij do të faleshin. Tiberius pranoi dhe më pas e pyeti pse njerëzit e tij ishin rebeluar. Sipas Cassius Dio, ai u përgjigj: " Ju romakët e keni fajin për këtë, sepse dërgoni si roje të tufave tuaja jo qen apo barinj, por ujqër. "
Në një farë mënyre Arduba u bë më pas një emërtim kryesor për Rebelimin e Madh Ilir, por edhe një simbol i historisë tragjike që populli i saj ka përjetuar brez pas brezi për më shumë se dy mijëvjeçarë.
Hulumtimi
Wilhelm Tomaschek (1880) e ka vendosur qytetin Arduba në Vranduk afër Zenicës. Por gërmimet arkeologjike (1968) nuk dhanë as gjetje parahistorike dhe as antike për ta konfirmuar këtë.
Pjesa urbane e Zenicës së sotme tashmë është formuar në neolitin e epokës së gurit, e veçanërisht më vonë në kohën e ilirëve. Sot për këtë dëshmojnë toponimet e gradinave (qyteteve të fortifikuara) të tyre: Gradišće, Graçanica, Gradac. Kështu supozojmë se qyteti mbretëror i Vrandukut ka ekzistuar ndoshta në kohën e ilirëve, me emrin Arduba.
Filologu thotë se Arduba ndodhet në lindje të lumit Neretva, përtej kufirit lindor të Dalmacisë etnike.
John Wilkes duket se e lidh rënien e Ardubës me operacionet ushtarake të Germanicus dhe Gaius Vibius Postumus kundër Desidiates dhe Perustae.
Burimet kryesore të informacionit për qytetin Arduba janë shkrimet e Cassius Dio dhe Velleius Paterculus.
Arduba duhet të ketë qenë një bastion dhe vendbanim i madh kryengritës në zonë, pasi refugjatët nga pjesë të tjera të rajonit dhe bastionet u bashkuan me të. Megjithëse kishte një ushtri shumë më të madhe se njerëzit që mbronin Ardubën, Germanicus u përball me fortifikime të forta mbrojtëse përballë vendbanimit, gjë që e bëri të mos e lehtësonte thjesht pushtimin e Ardubës. Përveçse ishte shumë e fortifikuar, Arduba ndodhej pranë një lumi me rrjedhje të shpejtë. Kjo tregon qartë se Arduba duhet të jetë vendosur diku në zonën malore të një lumi më të madh, që do të thotë rrjedha e sipërme ose e mesme e tij. Eksplorimi i vendndodhjes së Ardubës duhet të marrë parasysh pikat e mëposhtme që mund të nxirren nga të dhënat nga teksti përkatës i Cassius Dio dhe interpretimi i tij:
Sean Faris
Sean Hardy Faris (I lindur më 24 Mars, 1982) është një aktor Amerikan, model, dhe producent.Ai është i njohur për rolet e tij si JakeTyler në Never Back Down, Kyo Kusanagi në The King of Fighters, dhe Rick Penning in Forever Strong. Jeta dhe karriera Faris u lind më 25 Mars, 1982, në Houston, Texas, i biri i Katherine(ne Miller) dhe Warren Stephen Faris.Familja e tij i përkiste klasës punëtore dhe kanë jetuar në një shtëpi të vogël në Houston; ai u shpërngul në Ohio në moshën 12 vjeçare, ku ai mori pjesë në Barbizon Modeling dhe aktroi në Cleveland.Më 1999, Faris konkuroi në Modelin Ndërkombëtarë dhe në Shoqatën e Talentit.Pas diplomimit nga shkolla e mesme Padua Franciscan në 2000, ai u zhvendos në Los Angjelos ,Kaliforni për ta ndjekur karrierën ë tij si aktorë.
Rajoni Lindor (Islandë)
Rajoni Lindor (Islandisht:Austurland, gjithashtu i njohur si Austfirðir: "Fjordet lindore") është një rajon në lindje të Islandës. Sipërfaqja e tij është 22,721 km² dhe me një popullsi prej 15,300 banorë (2007). Qyteti më i madh në rajon është Egilsstaðir, me një popullsi prej 2,300 banorë. Komuna më e vjetër është Seyðisfjörður, e themeluar në vitin 1895, me një popullsi prej 706 banorë në vitin 2009.
Sean Faris
Faris u shfaq gjithashtu edhe në Sleepover me Alexa Vega në 2004.Faris ishte i nominuar për çmimin e Aktorëve të Rinj në 2004.Në 2007 Faris u rikthye për të punuar në tre filma,Forever Strong, Never Back Down dhe Brooklyn to Manhattan.Never Back Down u realizua më 14 Mars,2008, së bashku me dy filmat e tjerë të cilët u realizuan po ashtu në 2008.Aktualisht, Faris është duke prodhuar The Glass Eye së bashku me menaxherin e tij Dino May.
Më 22 Mars, 2013, u njoftua që Faris do të interpretoj Oficerin e Policis të shtetit të Pensilvanis Gabriel Holbrook në Pretty Little Liars. Më 25 shkurt, 2014 është raportuar se Faris ka mar njërin ndër rolët kryesorë në Supernatural:Bloodlines.
Filmografia
Çmimet dhe nominimet
Referimet
Qendra rehabilitimit - Nëna dhe fëmija
Qendra rehabilitimit - Nëna dhe fëmija është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Stebbins, Alaska
Stebbins, Alaska (Stebbins) është një qytet në qarkun Nome të shtetit federal Alaska, SHBA. Në Stebbins, Alaska jetojnë 556 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej 95.6 km2 (36.9 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 5 m (16 ft).
Gjon Balshaj
Ivan Strez Balshiq (serbisht: Јован Стрез Балшић Ivan Strez Balšić) ose Gjon Balsha (fl. 1444–1469) dhe vëllezërit e tij Gjergj Stres Balshaj dhe Gojko Balshaj ishin zotër të Mizias, një zonë bregdetare nga Drini i Bardhë drejt Adriatikut. Vëllezërit ishin anëtarë të familjes Balshaj, e cila më parë mbante Zetën, por tashmë ishte vendosur në fisnikërinë e Arbërisë. Ata morën pjesë në themelimin e Lidhjes së Lezhës, një aleancë e drejtuar nga daja i tyre nga nëna Skënderbeu. Ivani dhe Gojko e mbështetën Skënderbeun derisa ai vdiq në vitin 1468 dhe më pas vazhduan të luftojnë kundër osmanëve së bashku me forcat venedikase. Pas vdekjes së Skënderbeut, Venediku vendosi Gjon Balshën si pasues të Skënderbeut.
Familja
Sipas Gjon Muzakës dhe Karl Hopfit, Gjon Balshaj dhe vëllai i tij Gojko ishin fëmijë të Vlajka Kastriotit dhe Stefan Strezit; i cili ishte fëmijë jashtëmartesor i Gjergj I Balshajt. Sipas Fan Nolit, Ivani kishte dy vëllezër (Gjergji dhe Gojko) të cilët ishin të gjithë fëmijë të Jela Kastriotit dhe Pavle Balshajt. Të dyja pikëpamjet konfirmojnë se Gojko ishte nipi i Skënderbeut.
Jeta
Tre vëllezërit Balshaj u bashkuan me Lidhjen e Lezhës, një aleancë arbërore e krijuar nga daja i tyre nga nëna Gjergj Kastrioti Skënderbeu, pasi u takuan në Lezhë më 2 mars 1444. Anëtarët ishin Lekë Zaharia, Pjetër Spani, Lekë Dushmani, Andrea Topia, Gjergj Arianiti, Theodor Muzaka, Stefan Gjurashi, dhe vartësit e tyre. Skënderbeu u zgjodh udhëheqës i saj dhe komandant i përgjithshëm i forcave të saj të armatosura që numëronin gjithsej 8000 luftëtarë.
Gjoni ishte komandanti i një njësie prej 500 kalorësish të dërguar nga Skënderbeu për të mbështetur Ferdinandin I të Napolit, sundimi i të cilit u kërcënua nga Dinastia e Anzhuinëve, përpara se vetë Skënderbeu të drejtonte një ekspeditë ushtarake në Itali.
Gjon Balsha u perceptua nga Venediku si pasardhësi i Skënderbeut. Pas vdekjes së Skënderbeut, Gjoni dhe vëllai i tij Gojko Balsha, së bashku me Lekën, Progonin dhe Nikolla Dukagjinin, vazhduan të luftojnë për Venedikun. Në vitin 1469 Gjoni kërkoi nga Senati venedikas që t'i kthente pasurinë e tij të konfiskuar që përbëhej nga Kalaja e Petrelës, zonjë e "Terra nuova" e Krujës (pozicioni i panjohur), territori midis Krujës dhe Durrësit dhe fshatrat në rajonin e Bushneshit (sot pjesë e Kodër-Thumanës). Venediku në masë të madhe pranoi dëshirat e Gjon Balshës dhe e vendosi atë si pasues të Skënderbeut.
Vdekja
Kronisti venedikas Stefano Magno regjistroi detaje rreth vdekjes së Gjonit. Gjoni këmbënguli që furnizimet me drithëra veneciane për Krujën e rrethuar prej osmanëve mund të transportoheshin përmes territorit të tij vetëm pasi t'i paguhej një licencë vjetore. Guvernatori venedikas i Shkodrës, Leonardo Boldü, e kuptoi se kërkesat e Gjonit mund të kishin pasoja të rënda. Ai mblodhi forcat e përbëra nga milicia venedikase nga Shkodra, të komanduara nga vojvoda e tyre dhe u bashkua me forcat e shumë familjeve fisnike nga Arbëria që ishin besnike të Venedikut. Gjon Balsha përgatiti një pritë në shtëpinë ku u takua me venedikasit, por ata arritën ta vrisnin atë në përleshjen që pasoi dhe ia hodhën kokën jashtë shtëpisë para ndjekësve të tij të habitur.
Diagramat e Fajmanit
Ne fiziken teorike, Diagramat e Feynmanit jane disa skema matematikore qe shpjegojne sjelljen e grimcave nen atomike. Keto diagrame jane supozuar nga Richard Feynman ne vitin 1948. Keto skema jane shume te nevojshme per mekaniken kuantike dhe jane mjaft te perdorura ne Akseleruesin e Grimcave te CERN ne Gjeneve.
Kongresin e 8-të
Kongresi i 8-të i Bashkimit të Rinisë së Punës së Shqipërisë zhvilloi punimet në datat 4 - 6 tetor 1982. Raporti i Komitetit Qendror të BRPSH-së u mbajt nga sekretarja e parë e Komitetit Qendror të BRPSH-ë, Lumturi Rexha.
Kongresi zgjodhi organet e reja drejtuese të BRPSH-së: Komitetin Qendror, përbërë nga 171 veta, si dhe Komisionin Qendror të Revizionimit, përbërë nga 11 veta.
Komiteti i Qendror në mbledhjen e parë zgjodhi Byronë e BRPSH-së, përbërë nga 21 veta, si dhe Sekretariatin. Sekretar i Parë i KQ të BRPSH-së u zgjodh Mehmet Elezi, ndërsa sekretarë u zgjodhën Dese Jako, Haxhire Xhani, Jani Ballta dhe Nezir Selimi.
Kryetar i Komisionit Qendror të Revizionimit o zgjodh Gjergj Grabova.
Rajoni Verilindor (Islandë)
Rajoni Verilindor (Islandisht: Norðurland eystra ) është një nga tetë rajonet tradicionale të Islandës, i vendosur në veri të ishullit. Qyteti më i madh i rajonit është Akureyri, me një popullsi prej rreth 18,000 banorësh.
Përpunimi i letrës
Letra si izolues
Përbërësi kryesor i letrës është celuloza që përfitohet nga druri.Për përfitimin e letrës izoluese përdoret celuloza e pastërt, e cila pasi te ndahet ngamasa e drurit, lëshohet nëpër cilindra metalikë dhe përpunohet në dimensione te dëshiruara, dhe ne fund duke e nxehur ne temperatura të caktuara, largohet lagështia e tepërt. Në elektroteknikë letra, përdoret për izolimin e kabllove energjetike, mbështjellës te kabllove elektrike për izolimin e vazhdimeve te mbështjellseve të makinave elektrike dhe transofmatorve dhe si materjale dielektrike e cila vendoset nv mes elektrodaave te kondesatorve, etj. ajri që është prezent ne përbërjen e letrës, si pjesë me rëndësi të vëllimit te saj, ndikon në masë të konsiderueshme në veqoritë dielektrike te letrës.Celuloza  e pastërt ka një vlerë relativisht të madhe  te permabilitetit (5.5 deri ne 6) por ngase ajri i mbush  poret e fijeve te celulozës  bije vlera e permabilitetit relativ Er. Humbjet ne dielektrik te letrës janë relativisht të vogla por rezistenca specifike dhe soliditeti dielektrik kanë vlera te medha. e metë e letës si materjal izolues është se e thith shumë ujin.Sasia e tepërt e ujit ia ndryshon dukshëm vleren dielektrike te ujit.Gjithashtu lagështia i rrit humbjet dielektrike bën zvoglimin e soliditetit dielektrik dhe dobësimin e veqorive mekainike. Për eleminimin e dobësive te letrës impregnohet me ndonjë material te lengët me llakna te ndryshem.ose rëshira izoluese artificiale. Rezultate te mira arrinë me rrëshira dhe llakna te ndryshem edhe me ngjitjen e shtresave te letrër në mes veqori duke formuar tërësi te fortë mekanikisht.Nëse impregnimi bëhet me bakelit perfitohen letra e bakelizuarqë ka veqori te posaqme izoluese.
Qeveria e Serbisë
thumb|220px|Ndërtesa e qeverisë së Serbisë në [[Beogradi|Beograd]] Qeveria e Serbisë (Serbisht: Влада Србије / Vlada Srbije) zyrtarisht Qeveria e Republikës së Serbisë (Serbisht: Влада Републике Србије / Vlada Republike Srbije) shkurt Qeveria Serbe (Serbisht: Српска Влада / Srpska Vlada) është degë ekzekutive e qeverisë së Serbisë.
Punët e qeverisë bëhen nga Kabineti i Ministrave, i cili udhëhiqet nga Kryeministri.
Qeveria në pushtet
Kabineti në pushtet u betuan më 29 qershor 2017 nga shumica e votave në Kuvendin e Serbisë. Është kabineti i parë i Ana Brnabić, e cila u bë kryeministër pasi që Aleksandar Vuçiq hoqi dorë nga pozita për t'u bërë President i Serbisë. Kabineti i tanishëm ka 21 anëtarë (dy më shumë se kabineti i mëparshëm), 18 me ministri dhe 3 ministra pa portofol.
João Paulo
João Paulo (lindur më 9 Korrik 1964) është një ish-futbollist brazilian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin brazilian ka luajtur 17 ndeshje.
Kongresi i 8-të i BRPSH
Kongresi i 8-të i Bashkimit të Rinisë së Punës së Shqipërisë zhvilloi punimet në datat 4 - 6 tetor 1982. Raporti i Komitetit Qendror të BRPSH-së u mbajt nga sekretarja e parë e Komitetit Qendror të BRPSH-ë, Lumturi Rexha.
Mbretëria e Sardenjës
parapamje|Flamuri detare i periudhës rreth 1783/85-1802. parapamje|Flamuri i Mbretërisë së Sardenjës nga 1848, ku stema sabaude është e vendosur në trengjyrëshin italian, në linjë të plotë me idealet e rilindjes. Nga ky flamur është i frymëzuar ai i Mbretërisë së Italisë.
Robert Owen
thumb|Robert Owen Robert Owen (14 maj 1771 – 17 nëntor 1858), ishte një prodhues uellsian i tekstilit, filantrop dhe reformator social, një bashkëthemelues i socializmi utopik. Ai është i njohur për përpjekjet e tij për të përmirësuar kushtet e punës për punëtorët në fabrikat e tij duke promovuar komunitetet eksperimentale socialiste.
Mbretëria e Sardenjës
Mbretëria e Sardenjës është emërtimi i shteteve të Savojës, ish-shtetit evropian, midis viteve 1720 dhe 1861.
Kongresi i 8-të i BRPSH
Kongresi zgjodhi organet e reja drejtuese të BRPSH-së: Komitetin Qendror, përbërë nga 171 veta, si dhe Komisionin Qendror të Revizionimit, përbërë nga 11 veta.
Robert Owen
Biografia
Në fillim të viteve 1800, ai u bë i njohur si një investitor dhe menaxher i madh i prodhimeve të tekstilit në New Lanark,   Skocia. Ai fillimisht ishte trajnuar si draper në Stamford, Lincolnshire, dhe pastaj kishte punuar në Londër, para se të zhvendosej në moshën 18 vjeçare në Manchester për t'u bërë një prodhues tekstili. Në vitin 1824, Owen udhëtoi në Amerikë ku kishte investuar në një organizim eksperimental socialist në New Harmoni, Indiana, që paraqet një model paraprak të Owenit të një shoqërie utopike. Në vitin 1828, Owen u kthye në Londër, ku vazhdoi aktivitetin e tij si aktivist i klasës punëtore, duke udhëhequr zhvillimin e kooperativave dhe lëvizjes së bashkimit të sindikatave, duke mbështetur kalimin e ligjit të punës së fëmijëve si dhe shkollat e lira koedukative për fëmijë.
Mbretëria e Sardenjës
Titulli i Mbretisë të Sardenjës u mor nga Dukët e Savojës si pasojë e shpërbërjes së detyruar të Mbretërisë së Sicilisë në Austri nga Savoja më 1720, si pasojë e Traktatit të Londrës (1718)
Kongresi i 8-të i BRPSH
Komiteti i Qendror në mbledhjen e parë zgjodhi Byronë e BRPSH-së, përbërë nga 21 veta, si dhe Sekretariatin. Sekretar i Parë i KQ të BRPSH-së u zgjodh Mehmet Elezi, ndërsa sekretarë u zgjodhën Dese Jako, Haxhire Xhani, Jani Ballta dhe Nezir Selimi.
Kryetar i Komisionit Qendror të Revizionimit o zgjodh Gjergj Grabova.
Mbretëria e Sardenjës
Territori
Mbretëria e Sardenjës përfshinte territoret e rajoneve të sotme italiane së Piemontit, Valle d'Aosta-s (Lugina e Aostas), Liguri-s (nga 1815), Sardenjës, territoret e Lomellina-s dhe Oltrepo Pavese-s në Lombardi dhe Kontenë e Nicës dhe Dukatin e Savojës, që sot janë territore të Francës.
Selma Rıza
Selma Riza (lindur në 5 shkurt 1872- 5 tetor 1931) ishte gazetarja e parë vajzë në Turqi. Ajo ishte gjithashtu një nga novelistet e para në Turqi. Pas vdekjes së saj, të afërmit treguan se mbiemri i saj ishte Feraceli, ndaj ajo njihet ndryshe dhe si Selma Riza Feraceli.
Biografia
Ajo lindi në 5 shkurt 1872. Babai i saj ishte Ali Riza, një diplomat i Perandorisë Otomane në Austro-Hungari, kurse e ëma, Naile ishte austriake.
Pasi u edukua nga mësuese private në Konstandinopoj, ajo udhëtoi drejt Parisit, në 1898 për tu takuar me vëllain e saj më të madh Ahmet Riza, i cili ishte pjesë e lëvizjes së xhonturqve. Ajo studioi në Universitetin e Sorbonës dhe ishte e lidhur me Komitetin e Porgresit. Ajo ishte pjesëtarja e vetme vajzë e këtij komiteti. Në Paris ajo shkruajti për dy gazeta të publikuara nga komiteti me emër: "Mechveret Supplément Français" në frëngjisht dhe "Şura'i Himmet" në turqisht. Në 1908 ajo u rikthye në Stamboll ku shkruajti për dy gazeta: “Gazeta për gratë” dhe “Bota e grave”. Ajo gëzonte gjithashtu pozicionin e sekretares së përgjithshme për organizatën “Turkish Red Crescent” midis viteve 1908-1913. Gjatë viteve të fundit të Perandorisë Otomane, ajo punoi fort për ta transformuar pallatin mbretëror të sulltanit Adile në një shkollë për vajzat. Me ndihmën e vëllait të saj ajo ia arriti këtij qëllimi dhe pallati u quajt gjimnazi për vajza “Kandilli” deri në vitin 1986, kur dhe u dogj pjesërisht.
Ajo vdiq në 5 tetor 1931.
Në 1892, teksa ishte vetëm 20 vjeçe, ajo shkruajti novelën e papublikuar me titull “Miqësia”. U publikua në 1999, vite pas vdekjes së saj nga Ministria e Kulturës.
Hans Martin Sutermeister
Hans Martin Sutermeister (me pseudonim Hans Moehrlen; lindur më 29 Shtator 1907 në Schlossrued, Zvicra; vdiq më 4 Maj 1977 në Bazeli, Zvicra) shkrimtar zvicran.
Biografia
Sutermeister ishtë Mjëk dhe luftontë për Njerz të pafajshme në Burg. Aj shkruajte shum Libra per Medicin dhe per Historijen ë jetes vet (Zwischen zwei Welten, 1942). Prej vitit 1968 deri 1971 ishte Direktor i shkolles ne Bern.
Liqeni Solina
Liqeni Solina (Jezioro Solińskie) është një liqen artificial në rajonin e Maleve Bieszczady, më saktësisht në Qarkun Lesko të Voivodship Subcarpathian të Polonisë. Koordinatat e saj janë 49.37417°N, 22.45222°W.
Hans Martin Sutermeister
Biografia
Sutermeister vdiq në Bazeli më maj 1977, në moshën 69 vjeçare.
Liqeni Solina
Liqeni u krijua në vitin 1968 nga ndërtimi i Digës Solina në lumin San. Ka një sipërfaqe prej 22 kilometrash katrorë    dhe përmban 472,000,000 metra katrorë ujë, duke e bërë atë liqenin më të madh artificial të Polonisë.
Është tërheqja më e njohur turistike e rajonit, me fshatrat buzë detit si Solina, Myczkowce dhe Polańczyk që ofrojnë ushqim për entuziastët e sporteve ujore. Thellësia e madhe e liqenit, qartësia e ujit dhe peizazhet malore e bëjnë atë një destinacion shumë të njohur e liqenit i është vënë nofka "Deti Bieszczady".
Duke filluar në vitet 1970 Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Turystyczne (Ndërmarrja Shtetërore e Turizmit) "Bieszczady" bleu një numër anijesh për liqenin dhe themeloi Flotën e Bardhë të liqenit. Anijet kryesore të flotës ofrojnë lundrime në liqen. s'ka|parapamje|200x200px| Varka me vela në liqen.
Rënia e një miti ose Partia Demokratike e Shqipërisë
Rënia e një miti ose Partia Demokratike e Shqipërisë me autor Ylli Polovina, red. Moikom Zeqo. Botuar në Tiranë në vitin 1996, libri ka 82 faqe.
Njësitë administrative të Turqisë
Turqia ka një strukturë unitare sa i takon administrimit dhe ky aspekt është një nga faktorët më të rëndësishëm në formësimin e administratës publike turke. Kur tre pushtetet (ai ekzekutiv, legjislative dhe gjyqësor) merren parasysh si funksionet kryesore të shtetit, administratës lokale i mbetet pak pushtet. Turqia ka një sistem unitar dhe jo federal, dhe provincat janë në vartësi të shtetit. Administratat lokale janë themeluar që të shërbejnë në vend dhe qeveria është e përfaqësuar nga prefektë dhe prefektë të qytetit. Përveç prefektëve dhe prefektëve të qytetit, zyrtarë të tjerë të lartë publikë emërohen nga qeveria qendrore në vend që të emërohen nga kryetarët e bashkive ose të zgjedhur nga zgjedhësit. Bashkitë turke kanë organe lokale legjislative (turqisht: belediye meclisi) për vendimmarrje në çështjet bashkiake.
Brenda kësaj kornize unitare, Turqia është e ndarë në 81 provinca për qëllime administrative. Çdo provinë është e ndarë në qarqe, me një total prej 923 qarqesh. Turqia gjithashti është e ndarë në 7 rajone dhe 21 nënrajone për qëllime gjeografike, demografike dhe ekonomike, megjithatë, ata nuk përfaqësojnë një strukturë administrative.
Qarqet
parapamje|majtas|280px|Qarqet e Turqisë