cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ana e Malit
Ana e Malit, ose Anamali, është një krahinë gjeografike dhe etnografike e ndarë mes Shqipërisë dhe Malit të Zi, përkatësisht mes Bashkisë Shkodër dhe Komunës së Ulqinit. Shkrihet nën shpatet e malit të Krajës dhe malit të Taraboshti në veri, lumit të Megjureçit në perëndim, lumit Buna në lindje dhe liqenit të Shasit në jug. Popullsia e kësaj e përbëjnë Shqiptarët me rreth 99%.
Gjeografi, Nexhad Avdiu, nga fshati Sukubinë thotë se ky vendbanim, i banuar qind për qind me shqiptarë, me shumicë dërmuese të besimit islam dhe një numër të vogël të besimit katolik, që nga lashtësia shtrihet në pjesën verilindore të Ulqinit dhe ka një sipërfaqe rreth 113 km² që njëherazi përbën diku afër 44.3 % të sipërfaqes së përgjithshme të komunës së Ulqinit. Në veri kufizohet më zonën e Krajës, në lindje me lumin Buna dhe komunën Ana-Malit, që ndodhet brenda territorit të Shqipërisë e pikërisht me fshatrat: Vidhgarë, Shtuf, Muriqan dhe Goricë, ndërsa në përëndim me komunën e Tivarit. Ana e Malit ka terren fushor të alternuar më atë kodrinoro–malor. Lartësia mesatare e relievit shkon nga 4 m. mbi nivelin e detit e deri në mbi 400–500 m mbi nivelin e detit.
Maja më e lartë është ajo e Lipojës, meë një lartësi rreth 1200 m mbi nivelin e detit; kjo shtrihet në pjesen veriore të kësaj zone duke i qënderuar si “kurorë” mbrojtëse Anës së Malit. Relievi i kësaj zone ka përbërje të ndryshme gjeologjike si flishe, ranorë, dolomite, gelqerorë, formacione lymore etj. Në formacionet gëlqerore të kësaj zone, që përbëjnë pjesët e relievit të lartë malor dhe kodrinor, është zhvilluar një veprimtari karstike tepër interesante si në malin e Shasit etj. Për hir të pozitës së përshtatshme gjeografike duke u gjendur pranë qendrave të njohura tregtare si Shkodra dhe Ulqini i njohur për detari, tregti etj. prej vitesh në këtë trevë kanë kaluar rrugë të rëndësishme si ajo Tivar – Katërkollë – Shkodër, e ndërtuar nga austrohungarezët gjatë viteve 1916-1918, pastaj rruga Ulqin – Katërkollë – Shkodër etj.
Ana e Malit karakterizohet nga një klimë e butë e ngrohtë dhe më lagështi, duke favorizuar kultivimin e kulturave të ndryshme bujqësore si atyre mesdhetare dhe të atyre tradicionale. Temperatura mesatare vjetore në këtë zonë sillet rreth 16 °C ku mesatarja e janarit sillet rreth 5.8 °C, ndërsa ajo e korrikut i kalon mbi 25 °C. Sasia e reshjeve vjetore shkon nga 1400–1500 mm reshje. Ngricat janë dukuri e zakonshme në këtë zonë, ndërsa bora është e rrallë. Në këtë zonë karakteristikë është edhe formimi i mikroklimave, sidomos pranë brigjeve të lumit Buna dhe liqenit të Shasit. Si pasojë e kushteve topografike në këtë zonë zotërojnë kryesisht erërat verilindore, lindore e përendimore si dhe erërat juglindore. Erërat karakteristike për këtë zonë janë: murlani, shiroku, veriu si dhe erërat vendore që shfaqen në periudha të ndryshme të vitit, të ndikuara edhe nga prania e mikroklimave etj.
Në zonat pyjore të kësaj treve që përfaqësohen nga dushku, shkoza e shkurret mesdhetare dhe që mbulojne zonat kodrinore rritet një botë e pasur shtazore e përfaqësuar nga: derri i egëer, lepuri, çakalli, dhelpra etj. Ana e Malit në këtë aspekt përbën edhe një rezervë të mirëfilltë gjuetie. Ngjarjet e ndryshme historike që shoqëruan popullin shqiptar në periudha të ndryshme padyshim që u pasuruan edhe në Anë të Malit, ku kulmi arriti më ndarjen nga Fuqitë e Mëdha të trevave shqiptare në vitin 1913.
Kështu, Ana e Malit u nda mekanikisht në dy pjesë: në Anën e Malit, që shtrihet brenda teritorit te Shqipërisë dhe në Anën e Malit, tjetër, që ndodhet brenda teritorit të Malit të Zi. Në vitin 1948, goditjen më të rëndë kësaj treve ia dha mbyllja e kufirit, i cili qëndroi i pakalueshëm deri në vitin 2002, kur u rivëndosën marrëdhëniet familjare, shpirtërore, ekonomike etj. midis dy vendeve. Në kohën e Jugosllavisë së vjetër kjo trevë kishte disa vendkalime kufitare me Shqipërinë, kurse sot ka vetëm një.
Banorët kryesisht duke u bazuar edhe tradita merren me bujqësi dhe blegtori si dhe me tregti, por për fat të keq çdo ditë më e pak.
Dita ditës popullsia po largohet për në mërgim pasi që kushtet ekonimike janë të vështira.
Struktura etnike
Shumica e banorëve të Anës së Malit janë shqiptarë.
Castañeda, Cantabria
Castañeda, Cantabria është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Pas and Miera valleys, të provincës Cantabria, në Cantabria. Castañeda, Cantabria ka 1917 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 19.19 km2.
Nolay
300px|right Nolay është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Magden
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Bushatllinjtë
parapamje|Bajraku i Karamahmud Pashës Bushatllinjtë, në Shkodër beglerët Bushatlij, kanë qenë një familje ajanësh e njohur në historinë e Perandorisë Osmane, kur spikatën në gjysmën e dytë të shekullit 18, si dhe për kontributin e tyre në para dhe pas pavarësisë së Shqipërisë.
Llagëpi
Pavarësisht konvencionit për ta emërtuar këtë oxhak Bushatllinj, dokumentacioni tregon se ky emërtim është relativisht më i rishtë sesa mendohet për mënyrën se si janë pasqyruar ndër anale, gojëdhëna, dokumentime e letërkëmbime anëtarët e këtij oxhaku. Vetë fshati me të cilin llagëpi ka lidhje të drejtëpërdrejtë, dokumentohet herët, por në bashkërendim me këtë familje për herë të parë e pasqyron kronisti turk Çelebi me togfjalëshin Bushatllar kasabasi (sq. qyteza e Bushatllijve). Pas tij i vetmi që e përdor shkoqur llagëpin është Ahmet Xhevdet Pasha më 1895. Çelebiu kur takoi çifligarin e Bushatit, e identifikon "pasardhës i Jusuf Beut, trashëgimtar i pallatit nga Jusuf bej Plaku, që prej kohës së sulltan Mehmet Fatihu II".
Prejardhja
Nga radhitja e varianteve, origjinat e lakuara nga historishkruesit janë:
Mirdita
Ky variant i mbështetur tek një gojëdhënë popullore, e cila thotë se të parët e tyre ranë nga fshati Gojan i Mirditës dhe u vendosën në fshatin Bushat të Shkodrës rreth vitit 1630. Përafërsisht vitit 1650 i pari i tyre i njohur, Ymer beu, u bë spahi i fshatit dhe i zonës përreth.
Ky variant bëhet i pavlefshëm sipas argumentimit të H. Bushatit, i cili shpjegon se bëhet fjalë për një situatë kur Reshiti i Mehmed begut (jo Plaku) u strehua në Gojan pas vrasjes së të atit, për 6 vjet tek familja e Gjin Lekës. Prej kësaj i mbeti nofka Beu i Gojanit, duke dhënë shkas për bashkëshoqërimin e një origjine me Gojanin e divulguar si tezë edhe prej Dom Ndoc Nikës.
Dukagjinët
parapamje|Qazim Bushati, pushkatuar nga komunistët Lidhja me Mirditën bëhet më e hershme duke e çuar mbrapa në kohë mundësinë e prejardhjes nga familja e Dukagjinëve mesjetarë, meqë edhe Mirdita ishte ndër zotërimet e tyre. Ndër përkrahësit e këtij varianti ishin Sami Frashëri, Tefë Curani, Dora d'Istria dhe Hekardi pohojnë se "... ky bark rrjedh prej parisë së Dukagjinit që janë përmendë qysh në kohë të Skënderbeut." Për H. Bushatin e tyrja është vetëm këmbëngulje.
Sumej-Beganji
Autorët e tekstit "Historia e Shqipërisë" më 1967 kanë arritur gjithashtu të njëjtin konkluzion kundrejt prejardhjes nga kjo familje.
Bushatlinjtë e Bosnies
Një degëzim i familjes u zhvendos drejt viseve boshnjake, duke u vendosur në Livanji ku blenë prona dhe u bënë bejlerët e vendit. Njëri prej tyre Mahmut beg Bushatlija kundërshtoi austriakët kur e aneksuan Bosnien më 1878. Për shkak të kësaj qendrese, 80 anëtarë të familjes së tij u shpërngulën dhe plaçkitën. Disa prej tyre u vendosën në Bugojna dhe Donjeg Vakufi dhe Ibrahim bej Bushatliu u vendos në Vitinë, ku bleu toka për nevojat e familjes së tij.
Prej të birit të Ibrahim beut, Mehmet beut martuar me Miralem hanmin, patën jetë Kana, Asimi (mjek primar, epidemiolog), Zlata Bušatlija-Haračić (filologe e gjuhëve romance, arsimtare e frëngjishtes, italishtes dhe latinishtes), Emina (Minka) Bušatlija-Stojanović e ëma e drejtorit të Teatrit Jugosllav të Dramës dhe regjizorit Gorčin Stojanović, dhe gjeografi, gjeomorfologu e akademiku jugosllav Ibrahim Bušatlija (Vitinë, 1930 - Sarajevë, 28 janar 1989).
Pushime
parapamje| Pushuesit në plazh në Broadstairs, Kent, [[Mbretëria e Bashkuar e Britanisë së Madhe dhe Irlandës së Veriut|MB]] Pushimi ose pushimet mund të nënkuptojë marrjen e një pushimi nga një punë e rregullt ose udhëtime për kohën e lirë larg shtëpisë. Njerëzit shpesh bëjnë pushime gjatë festimeve specifike të festave, ose për festivale ose festime specifike. Pushimet shpesh kalohen me miqtë ose familjen.
Përmbledhje
Pushimet mund të përfshijnë një udhëtim ose udhëtim specifik, zakonisht për qëllime rekreacioni ose turizmi. Një person mund të marrë një pushim më të gjatë nga puna, si p.sh. pushimi vjetor, një vit pushimi ose pushim në karrierë.
Koncepti i pushimeve është një shpikje e kohëve të fundit dhe është zhvilluar gjatë dy shekujve të fundit. Historikisht, ideja e udhëtimit për rekreacion ishte një luks që vetëm njerëzit e pasur mund ta përballonin (shih Grand Tour). Në kulturën puritane të Amerikës së hershme, marrja e një pushimi nga puna për arsye të tjera përveç respektimit javor të Shabatit ishte e pakëndshme. Megjithatë, koncepti modern i pushimeve u udhëhoq nga një lëvizje e mëvonshme fetare që inkurajonte tërheqjen dhe rekreacionin shpirtëror. Nocioni i shkëputjes nga puna zuri rrënjë periodikisht në klasën e mesme dhe punëtore.
Follorina
Follorinë apo Fllërinë (greqisht: Φλώρινα/Flórina; bullgarisht/maqedonisht: Лерин/Lerin) është një qytet i Greqisë dhe qendra administrative e Rrethit të Follorinës. Popullata e qytetit, sipas regjistrimit të popullsisë të vitit 2001, ishte 17,622 banorë. Emri i qytetit rrjedh nga fjala greko-maqedone φλωρός floros (χλωρός hloros në greken standarde) që përkthehet si "gjelbër" ose "freskët". Gjysma e popullsisë së Follorinës ishte me prejardhje shqiptare dhe e besimit mysliman në shek. e 19-të. Sot popullsia shqipfolëse është ortodokse dhe shumica nuk e tregojnë hapur kombësinë e tyre në publik.
Pushime
Përmbledhje
Në Mbretërinë e Bashkuar, dikur pushimet i referoheshin në mënyrë specifike pushimit të gjatë të verës të marrë nga gjykatat dhe më vonë termi u aplikua në universitete. Zakoni u prezantua nga Uilliam Pushtuesi nga Normandia ku lehtësoi vjeljen e rrushit. Në të kaluarën, shumë familje të klasës së lartë zhvendoseshin në një shtëpi verore për një pjesë të vitit, duke e lënë shtëpinë e tyre të zakonshme bosh.
Follorina
Historia
thumb|130px|left|Hyrja verirore të Follorinës me [[Xhamia|xhami në sfond (1916-1918)]] Në 1896 diplomati dhe udhëtari francez Victor Bérard vizitoi Follorinën dhe përshkroi qytetin të përmbante 1500 shtëpi të shqiptarëve dhe "sllavët të konvertuar" me rreth një 100 familje "turke" së bashku me 500 familje të krishtera.Hart, Laurie Kain (2006). "Provincial anthropology, circumlocution, and the copious use of everything." Journal of Modern Greek Studies. 24. (2): 309. "Just as in the countryside local oral geography preserves Turkish, Albanian, and Slavic toponyms, traces of the urban Muslim presence are well known in the town: this pile of rubble was the hammam; this stump of stones the last standing minaret."; p. 310: "The extreme population movements of the late nineteenth and early twentieth centuries in (what was to become) the western Macedonian border area of Greece expose what Patrick Finney has called the “longue durée quality of nation-formation (Finney 1993). They include not only the 1919 Bulgarian-Greek population exchange and the Greek-Turkish exchange of 1923, but also innumerable significant, informal, earlier shifts to towns such as Florina by Muslim and Christian Albanians, Turks, Vlachs, Gypsies, Jews, as well as the immigration of Greek Christians from the South after the mid-nineteenth century Ottoman Tanzimat reforms."; p. 314. "Florina was not much admired by European travelers in the dying days of the Ottoman Empire, particularly, it seems, in contrast to its rival a little to the south, Kastoria. The French traveler Bérard describes it in 1896 as consisting of 1500 houses of Albanians and “converted Slavs,” with perhaps a hundred “Turkish” families and 500 Christian families. “These Slavs nonetheless call themselves Greek and speak Greek—with us at least” (Bérard 1911 (1896):307). Bérard identifies only a few hundred Bulgarian sympathizers, but notes that the local Turkish administration is pro-Bulgarian." p. 324. "The regionalism of Florina had included, in the course of turn of the century politics, a certain advocacy of Muslim-Christian pluralism: local Christians (from at least five regional language groups including Turkish and Albanian) in Florina lobbied for the return of the mufti (Muslim cleric) who had been exiled by the Venizelists in 1914."; p. 323. "In official pamphlets Floriniotes describe the mix of populations as “yigeneis (autocthonous), Vlachs, Arvanites, Pontii, Mikrasiates, and ‘tsinganoi’ (Gypsies).” The circumlocution “yigeneis” (literally earthborn) covers the unnamed Macedonian-speaking population and implies that they are part of a larger category of regional natives."; p. 341. "This intentional vagueness is lost in translation. In the English translations of local folkloric publications, where they exist, yiyeneis is reduced to the nationalistic locution “local ethnic Greeks”: e.g., “The population comprises local ethnic Greeks, Arvanites, Vlachs, and mrefugees from Monastir (1913–14), from Pontus, Thrace, and Asia Minor (1922)” (Mouseio 1994:88).
Pushime
Përmbledhje
Pushimet, në Amerikën e Veriut që flet anglisht, përshkruan udhëtime rekreative, të tilla si një udhëtim i shkurtër kënaqësie ose një udhëtim jashtë vendit. Njerëzit në vendet e Komonuelthit përdorin termin festë për të përshkruar mungesën nga puna, si dhe për të përshkruar një pushim ose udhëtim. Pushimet mund të nënkuptojnë ose të qëndrosh në shtëpi ose të shkosh diku.
Kanadezët shpesh përdorin festimet dhe pushimet në mënyrë të ndërsjellë duke iu referuar një udhëtimi larg shtëpisë ose pushimit nga puna. Në Australi dhe MB, pushimet mund t'i referohen një pushimi ose një feste publike.
Në hungarisht, fjala vakáció mund të nënkuptojë një udhëtim rekreativ, një mungesë të lejuar zyrtarisht nga puna (përgjithësisht në muajt e ngrohtë) dhe pushimin veror (më të gjatë) të shkollës. Për mungesën nga puna, fjala szabadság (liri/liri) mund të përdoret, ndoshta si betegszabadság (liri nga sëmundje/liri sëmundjeje) kur arsyeja e mungesës është e natyrës mjekësore.
Orqusha (Sharr)
Orqushë është një vendbanim në komunën e Sharrit, Kosovë.
Caltojar
300px|right Caltojar është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Dragoslav Mihailović
Mihailloviqi u diplomua për letërsi jugosllave në Universitetin e Beogradit në vitin 1957 dhe ishte anëtar i Akademisë Serbe të Shkencave dhe Arteve që nga viti 1981. Në vitin 1950 arrestohet dhe më pas burgoset 15 muaj në Goli Otok.
Dragosllav Mihailloviqi jetonte në 2022.
Mihailloviqi jetonte në Beograd. Ai vdiq më 12 mars 2023, në moshën 92 vjeçare.
Sh.B. Furkan ISM
Shtëpia Botuese “Furkan ISM”, me seli në Shkup, Republika e Maqedonisë së Veriut, është themeluar në vitin 1994. Deri më tani nga edicioni i SHB “Furkan ISM” kanë parë dritën më shumë se 600 tituj të ndryshëm. Një numër i konsiderueshëm i tyre janë ribotuar edhe nga disa herë. Pjesa dërrmuese e botimeve të “Furkan ISM” janë me tematikë fetare islame, por nuk mungojnë as librat shkencorë e universitarë, romane e poezi.
Rheinfelden
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Sh.B. Furkan ISM
Nga titujt e kërkuar të SHB “Furkan ISM” janë:
“Përmirësimi i zemrave”,
“Tabloja e paqes”,
“Strategji të të menduarit”,
“Më në fund zbulova lumturinë”,
“Historitë e profetëve”,
“Mesazhi ynë në epokën e globalizmit,
“Faleminderit armiqtë e mi”,
“Drita e zemrës”,
“E Drejta penale”,
“Tiparet e shoqërisë së synuar”,
“Trillimet ndaj historisë sonë”,
“Dilemat bashkëkohore muslimane”, etj.
SHB “Furkan ISM” posedon edhe shtypshkronjën e vet.
Stresi posttraumatik
Stresi posttraumatik përmbledh tërësinë e sjelljeve patologjike të shfaqura mbas përjetimit të një traume, reale apo imagjinare për individin. Ne boten e civilizuar per mbare njerezimin ende mbetet I pranishem crregullimi I stresit posttraumatik qe vjen si pasoje e lufterave te vazhdueshme, aksidenteve, fatkeqesive natyrore, kercenimeve te ndryshme qe rrezikojne jeten e njeriut cdo moment dhe le pasoja jo te deshirueshme. Duke pasur parasysh vendin tone si vend qe perjetoi luften me pasoja te renda mund te thuhet qe ankthi dhe depresioni jane nder crregullimet qe kane prekur nje pjese te konsiderueshme te popullates duke mos anashkaluar as moshen e adoleshenteve.
Referimet
American Psychiatric Association ( 1994 ) Diagnostic and Statistical Manual of Mental Pango Y. ( 2004 ) Psikoterapi, Libri Universitar, Tiranë. Nushi P.( 1987 ).Fjalor I psikologjise. Prishtinë. Nushi P. (2002 ). Psikologjia e pergjithshme. Prishtinë.
Mërtish
Mërtishi është një fshat në komunën Gradishtë në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Forca Ajrore Shqiptare
Forca Ajrore Shqiptare (FASH) janë një nga tre armët e Forcave të Armatosura Shqiptare.Forca Ajrore përbëhet nga Komanda dhe Shtabi i FAj, Baza Ajrore Farkë, Baza Ajrore Kuçovë, Qendra e Vëzhgimit Ajror, Shërbimi Meteorologjik Ushtarak dhe Kompania e Mbështetjes e FAj.
Misioni
Sigurimi i kapaciteteve të nevojshme për vëzhgimin dhe kontrollin e sovranitetit të hapësirës ajrore të Republikës së Shqipërisë në bashkëpunim me NATO, mbështetjen në operacionet luftarake e joluftarake,HNS dhe ato të kërkim-shpëtimit (SAR), si dhe realizimin e komandim-kontrollit të mjeteve ajrore në hapësirën ajrore të Republikës së Shqipërisë.
Historia e FASH
Shteti shqiptar bëri përpjekje të shumta për krijimin e armës së aviacionit luftarak, por për arsye politike një gjë e tillë nuk u arrit dot deri mbas Luftës së Dytë Botërore. Në vitin 1945 një grup ish-partizanësh filloi përgatitjen për pilotë luftarakë në shkollën e aviacionit jugosllav. Ky grup përbëhej nga Niko Hoxha, Edip Ohri, Fahri Bubësi, Pertef Myftari, Ibish Vokshi, Zyhdi Rada, Sazan Xhelo, Irakli Grazhdani, Masar Aga, etj. pas prishjes së marrëdhënieve mes Shqipërisë dhe Jugosllavisë, grupi e vazhdoi përgatitjen në Bashkimin Sovjetik. Forcat Ajrore Shqiptare u krijuan zyrtarisht me 24 prill 1951. Avionët e parë ishin avionë sovjetikë të prodhuar mbas Luftës së Dytë Botërore Yak-18 dhe fillimisht u dislokuan në Laprakë në periferi të kryeqytetit të Shqipërisë, Tirana. Pak vite më vonë, Forcat Ajrore Shqiptare do të pajiseshin edhe me avionë luftarakë reaktive. Skuadrilja e parë me avionë luftarakë MiG-15Bis, kodi i NATOs 'Fagot' e titulluar "Peza" u krijua në vitin 1955. Kjo skuadrilje u dislokua në aeroportin e Kuçoves.
Në vitet e mëvonshme, në kuadrin e ndihmës ushtarake nga Bashkimi Sovjetik, Forcat Ajrore Shqiptare do të pajisen edhe me avionë luftarakë të tipeve MiG-17, kodi i NATOs 'Fresco' dhe MiG-19, kodi i NATOs 'Farmer', dhe në fillim të viteve 70-të edhe me avionë luftarakë MiG-21 të prodhimit kinez. Avionët luftarakë që erdhën nga Kina kishin marka prodhimi të ndryshme nga ata sovjetikë, por në Forcat Ajrore Shqiptare, ata u njohën gjithmonë me markën sovjetike të prodhimit. Në qershor 1957 u krijua regjimenti i parë transportues i pajisur me helikopterë Mi-1 (3 copë), helikopterë të rinj Mi-4 (3 copë) si edhe disa avionë me helikë Yak-18 dhe PO-2. Në vitin 1967 ky regjiment u zgjerua në kapacitet me ardhjen e 30 helikopterëve Mi-4.
Në vitin 1962 u krijua Regjimenti i Rinasit me avionë luftarakë MiG-17 dhe avione MiG-19. Avionët luftarakë MiG-19 ishin 'shtylla' e kësaj force për shkak të numrit të tyre të madh (mbi 70 avione). Po në të njëjtin aeroport u dislokuan për një kohë të shkurtër avionët luftarakë të sapoardhur nga Kina; avionët luftarakë të tipit F-7A 'Fishbed C' të cilët ishin versioni kinez i avionit luftarak sovjetik MiG-21F-13 (modeli i parë i prodhuar në masë). Por pas pak kohe këta avionë (12 në numër) u transferuan në bazën ajrore më të re të Forcave Ajrore Shqiptare; ajo e Gjadrit, ndryshe e njohur edhe si Lezha-Zadrima. Avionët F-7A (MiG-21F-13) u grupuan në një skuadrilje. Gjithashtu, baza ajrore e Gjadrit kishte edhe 2 skuadrilje me avione F-6S (MiG-19) dhe një skuadrilje me avionë F-5 (MiG-17) si edhe disa avionë mësimorë MiG-15UTI dy-vendësh. Baza ajrore e Gjadrit dallohej nga dy bazat e tjera nga një tunel i nëndheshëm i ndërtuar nën malin e Gjadrit. Edhe pse kishte shumë lagështi, ky tunel përbënte një mbrojte ideale kundër sulmeve ajrore armike. Në periudhën 1950-1975, Forcat Ajrore Shqiptare ishin një nga forcat ajrore më moderne në rajon, por edhe në botë si për sa i përket pajisjes logjistike, ashtu edhe përgatitjes së lartë të kuadrit që ajo dispononte. Pilotët shqiptarë dalloheshin nga pilotët e tjerë në shkollat e huaja të përgatitijes së pilotëve luftarakë si ato të Jugosllavisë, Bashkimit Sovjetik dhe Kinës për aftësitë e larta profesionale që tregonin.
Nuk do të ishte nje koment aspak i fryre nëse do të thuhej që ishin Forcat Ajrore Shqiptare që e pajisën Kinën me teknologji radari. Në vitin 1962, Bashkimi Sovjetik furnizoi Forcat Ajrore Shqiptare me 12 avionë luftarakë MiG-19PM, kodi i NATOs 'Farmer E' të pajisur me radarë.Pas prishjes së marrëdhënieve me Bashkimin Sovjetik, Shqipëria u miqesua me Kinën. Qeveria kineze i bëri një propozim qeverisë shqiptare që ti shkëmbenin avionët luftarakë MiG-19PM me një numër më të madh MiG-19S të prodhimit kinez. Ky propozim u pranua nga qeveria shqiptare dhe të 12 MiG-19PM u shkembyen me avione më pak të sofistikuar të variantit MiG-19S. Këta avione nuk ishin të pajisur me radarë dhe mund të fluturonin vetem ditën në kushte optimale atmosferike. Po në vitin 1962, Akademia e Aviacionit u krijua në Vlorë, akademi e cila kishte statusin e shkollës së lartë. Kjo akademi kishte në dispozicionin e saj, avionë mësimore për stërvitjen bazë CJ-6 (Jak-18), avionë luftarakë reaktive MiG-15bis dhe avionë mësimorë dy-vendësh MiG-15UTI.
Bazat Ajrore të FASH'së
Baza Ajrore Gjadër (R)
Koordinatat: 41° 53' 43V 19° 35' 55L (41.895277,19.598611) | Kodi Ndërkombëtar: LAGJ
Baza Ajrore e Gjadrit është e veçantë nga bazat e tjera fale infrastrukturës që ka. Pista ajrore u ndërtua në një mënyrë që pas uljes në pistë, avioni mund futej në një tunel të nëndheshem. I ndërtuar në vitet 70'të, kjo bazë ishte "shtëpia" e avionëve MiG-21 dhe MiG-19. Avioni i parë që përdori pistën e kesaj baze për herë të parë ishtë me 10 korrik 1973. Fillimisht, Regj. 5646 u krijua me një skuadrilje avionësh MiG-19. Më vonë, 6 MiG-17UTI (FT-5) mbërritën dhe gjithashtu, skuadrilje e MiG-21 u transferua nga Rinasi në Gjadër. Më 16 tetor 1976, nje skuadrilje e dytë mbërriti nga Kuçova në Gjadër e pajisur me MiG-19. Gjatë luftës në Bosnje-Hercegovinë ne 1995, në këtë baze u bazuan avionë pa pilot UAV Predator që kryenin misione vrojtimi dhe spiunimi mbi forcat serbe. Tashmë kjo baze shërben si një baze rezerve dhe përdoret për mbajtjen e avionëve që janë jo-operacionale.
Avionë të tërhequr nga shërbimi aktiv
MiG-15bis "Fagot" & MiG-15UTI
Avioni MiG-15 ishte avioni i parë reaktiv (teorikisht turboreaktiv) në shërbim. Varianti trajnues u titullua MiG-15UTI. Ky lloj avioni ishte i pari reaktiv që fluturoj mbi qiellin e Shqipërisë. Avionët e pare ishin të prodhimit rus. Këta avionë fillimisht u bazuan në Kuçovë ku u krijua edhe skuadrilja e parë reaktive titulluar 'Peza'.
MiG-17 "Fresco C" Shumica e këtyre avionëve erdhen nga Kina falë falë prishjes së marëdhenieve diplomatike me ish Bashkimin Sovjetik. Forcat Ajrore Shqiptare ishin forca e vetme evropiane që dispononte avione MiG-17 (dhe 19 e 21) të prodhuar nga Kina. Shumica e këtyre avionëve u bazuan në Kuçovë. Gjithashtu FASH'ja disponon versionin trajnues të MiG-17 (FT-5). I titulluar MiG-17UTI në shërbimin shqiptar, disa avionë të tillë janë në përdorim nga Krahu Ajror Rinas.
MiG-19 "Farmer S"
Ky avion ishte avioni kryesor i FASH'së. I bazuar në tre baza ajrore; Kuçovë, Rinas dhe Gjadër ky avion ka luajtur një rol kryesor në këtë armë. Avionët e parë ishin të prodhimit sovjetik (MiG-19PM) të pajisur me radare primitive. Këto avionë më vonë u shkëmbyen me një sasi të madhe avionësh më pak të afët të tipit MiG-19S (F-6S)të prodhimit kinez. Kinezët ishin të interesuar tek sistemi i radarit në MiG-19PM sepse në atë kohë Kina nuk dispononte teknologji të tillë. Një numër i vogël i këtyre avionëve janë në gjendje operacionale në Rinas ndërsa pjesa tjetër ose janë vënë në rezervë ose janë çmontuar.
MiG-21F-13 "Fishbed C"
Të transferuar nga Kina në fillim të viteve 70'të dhe të konsideruar si avionet më modernë të FASH'së, shumica e këtyre avionëve tashmë janë vënë në rezervë në bazën ajrore të Gjadrit. Një avion është i bazuar në Rinas dhe mendohet që të jetë në gjëndje aktive. Nga 12 copë, 10 të tille ekzistojne sot. Një u shkatërrua në ngritje duke i marre jetën edhe pilotit dhe avioni i dyte mendohet të jetë demtuar pasi doli nga pista.
Organizimi i Forcave Ajrore
thumb|Identifikuesi ndërkombëtar i FASH FASH janë të organizuara sipas një strukture hierarkike, ku komandanti i kësaj force kontrollon çdo aktivitet në FASH. Nën Komandën e Forcave Ajrore bëjnë pjesë Detashmenti Ajror, Regjimenti i Helikopterëve, Akademia e Forcës Ajrore Shqiptare, Forcat e Mbrojtes Ajrore, Shërbimi Meteologjik dhe Batalioni Logjistik i Forcave Ajrore.
Komandanti i Forcës
Që nga data 11 gusht 2000, komandanti i Forcave Ajrore Shqiptare është Gjeneral Brigade Astrit Fuat Jaupi. Ai e ka filluar karrierën e tij si pilot i avionëve të shpejte. Ai i ka pilotuar të gjithë llojet e avionëve reaktive shqiptarë duke përfshirë këtu edhe F-7A (MiG-21F-13).
Z. Komandanti i Forcës
Që nga data 11 gusht 2000, Zëvëndës Komandanti i Forcave Ajrore Shqiptare është Kolonel Syrja Selim Gjoka. Ai gjithashtu ka qënë pilot avionësh dhe ka mbaruar studimet në Akademinë e Forcave Ajrore.
thumb|Stema e Detashmentit Ajror thumb|Stema e Batalionit Logjistik së Forcës thumb|Stema e Regj. së Helikopterëve
Detashmenti Ajror
Detashmenti Ajror është i bazuar në Rinas dhe tani ka në përdorim të vetmit avionë luftarakë reaktivë. Këta avionë janë të tipit mësimorë MiG-15UTI si edhe disa avione MiG-17PF, të cilët shërbejnë për mbajtjen në aktivitet të pilotëve të avionëve të shpejtë. Në çdo forcë ajrore, çdo pilot duhet të kryejë një numër të caktuar orësh fluturimi në një vit. Ky numër varet nga rregullorja e asaj force, por numri mesatar është rreth 30 orë fluturimi. Planet afatgjate për këtë hallkë së forcës nuk janë shumë të qarta për vetë faktin se FASHja po shndërrohet për një rol aerotransportues dhe mbështetës në raport me forcat e tjera. Diçka e tillë nuk jep sinjale të mira për të ardhmen e kesaj hallke.
Regjimenti i Helikopterëve është i dislokuar në afërsi të Tiranës. Ky regjiment është pjesë e planeve afatgjate të Forcave Ajrore. Ky regjiment pritet të zgjerohet dhe të pajiset me helikopterë të mesëm ushtarak dhe me helikopterë të shërbimit kërkim-shpëtim (SAR- Search and Rescue). Infrastruktura e kësaj njësie bën të mundur uljen dhe ngritjen e njëkohshme të helikopterëve. Kjo njësi është e pajisur me një uzinë moderne për mirëmbajtjen e helikopterëve si dhe ambiente jetese për pilotët dhe punonjësit.
Brigada e Mbrojtjes Ajrore
Brigada e Mbrojtjes Ajrore është e dislokuar ne Selite, Tirane. Kjo Brigade është arma me e vjeter e FASH, e krijuar qe ne vitin 1931. Sot, Brigada ka ne perdorim rraketa dhe topa KA te tipeve dhe kalibreve te ndryshme. Midis tyre, janë rraketat e mesme te tipit HQ-1. 4 bateri rraketash HQ-1 janë te dislokuara ne afersi te Tiranes si dhe ne afersi te portit te Pasha Limanit. Mbi 250-300 rraketa portative te tipit HN-5A si dhe Sa-16 "Igla" perdoren nga njesite e kesaj Brigade. Artileria kundra-ajrore perbehet nga topa te drejtuara me radar te kalibrave 100mm, 85mm, 76mm, 56mm, 37mm, 23mm, 14.2mm si dhe njesi te shumta me mitroloza kundra-ajror 12.7mm. Ne te ardhmen, shumica e siteme luftarake te kesaj Brigade do hiqen nga perdorimi për tu zevendsuar me sisteme me moderne dhe perendimore te tipave MIM-23B "I-HAWK", rraketa portative "Stinger", rraketa SHORAD si dhe artileri kundra-ajrore me moderne. Gjithashtu, radaret e vezhgimit te larget apo te afert do te zevendsohen me radar perendimor te firmes Locheed-Martin (nje radar i ketij tipi është ne perdorim qe nga viti 1999, dhe 4 te tjer priten te merren ne perdorim ne vitet e ardhshme.)
Sistemi Identifikues i FASH
Njësitë e FASH mund të identifikohet nga numrat e vendosur në avionët dhe helikopterët. Numërimi i avionëve dhe helikopterëve është standart në çdo forcë ajrore. Në atë shqiptare, formati është y-xxx ku 'y' përfaqëson njësine ajrore ku avioni ose helikopteri është i dislokuar, dhe 'xxx' përfaqëson numrin identifikues të vetë avionit dmth tipin, datën e prodhimit etj.
Forcat Ajrore Shqiptare në të ardhmen
Forcat Ajrore Shqiptare janë në një periudhë tranzicioni. Tashmë, një plan 10-vjeçar, për modernizimin e forcës është në veprim. Sipas këtij plani, FASH do të jenë një forcë e orientuar në rolin aero-transportues dhe atë mbështëtës të dy armëve të tjera. Kështu, Regjimenti i Helikopterëve i dislokuar në Farkë do të zgjerohet dhe do të pajiset me helikopterë të mesëm me aftesi të transportit të rëndë dhe aftësi për kryerjen e operacioneve "Kërkim-dhe-Shpëtim" (SAR).Regjimenti i Helikopterëve do të ketë tre skuadrilje helikopterësh, dy transporti dhe nje sulmuese.thumb|left|220px Në shumë artikuj flitet se FASH'ja do të formojë një skuadrilje helikopterësh sulmues me helikopterë të prodhimit italian ose amerikan. Kjo gjë është e konfirmuar edhe nga Ministria e Mbrojtjes së Shqipërisë.
Avionët reaktive luftarakë që ishin krenaria e FASH për dekada, tashmë janë tërhequr nga shërbimi. Këto avionë janë avionë MiG-15 bis, MiG-17PF (tip kinez), MiG-19S (tip kinez) dhe MiG-21F-13 (tip kinez). Sic u përmend me parë, plane të tanishme për blerjen e avionëve të rinj nuk ka dhe dicka e tillë nuk përmendet në planin 10-vjeçar.
Po ashtu, sistemi kundërajror do të modernizohet. Raketat me rreze të gjatë veprimi HQ-1 do të zëvendesohen me sistemin 'Hawk MIM-23B'. Gjithashtu, raketat portative HN-5A do të zëvendësohen me raketat te tipit 'Stinger'.
Operacionet Luftarake të FASH
Operacionet e para luftarake të FASH u ndërmorrën nga Regjimenti kundërajror "Ali Demi". Në gusht të vitit 1948 njësitë KA goditën dhe rrëzuan një avion Grek të tipit "Spitfire" që kishte shkelur hapësirën ajrore Shqiptare për mision spiunazhi. Avioni Grek u shkatërrua dhe piloti u gjet i vdekur. Në gusht të vitit 1949 njësitë KA të po këtij Regjimenti goditën dhe rrëzuan një avion tjetër Grek gjatë Provokacioneve të gushtit. Avioni Grek, i dëmtuar nga zjarri KA, u detyrua të ulej në fushë ku u kap nga njësitë luftarake Shqiptare. Piloti Grek u kap dhe u burgos si rob lufte.
Njësitë fluturuese të FASH panë aksionin e parë luftarak të tyre në vitin 1957. Më 23 dhjetor të këtij viti, një avion luftarak Amerikan i tipit T-33 shkeli hapësiren ajrore Shqiptare. Dy avionë të tipit MiG-15 u ngritën nga baza ajrore e Kuçovës, të pilotuar nga Anastas Ngjela dhe Mahmut Hysa. Avioni Amerikan u rrethua dhe u detyrua të ulet në pistën e pambaruar të aeroportit të Rinasit. Avioni u sekuestrua dhe piloti Amerikan u kap rob. Piloti Amerikan u lirua më 11 janar 1958, ndërsa avioni u vendos në muzeun e kështjellës së Gjirokastrës, ku ndodhet edhe sot. Në vitin 2015 artist vizual Armando Lulaj ringriti simbolikisht në ajër avionin amerikan gjatë realizimit të filmit me metrazh të shkurtër "Përsëritje". Më 31 dhjetor të po këtij viti, vetëm disa ditë më vonë nga ky incident, një avion tjetër i huaj shkeli hapësirën ajrore Shqiptare. Ky ishte nje avion transporti i tipit DC-7 i Independent Air Travel që po fluturonte nga Gjermania drejt Singaporit. Dy avionë të tipit MiG-15 u lëshuan për ta kapur. Transportuesi u rrethua dhe u detyrua të ulej në aeroportin e Kuçovës.Të 5 pilotët dhe avioni civil u liruan më pas më 4 janar 1958 mbasi u vendos që ishte vetem nje gabim navigacioni. Më 31 dhjetor 1958, një avion tjetër i huaj u kap nga avionët reaktivë të bazës së Kuçovës. Ky ishte një C-54D "Skymaster" që përdorej nga CIA për të transportuar armë në Indonezi. Avioni u detyrua të ulej në bazën e Kuçovës, dhe më pas pilotët dhe avioni u liruan për t'u kthyer në Angli. Nje fitore e rendesishme kjo e FASH.
Në 21 korrik 1967 një incident i rëndë ndodhi mbi hapësirën ajrore Shqiptare. Një avion jugosllav i tipit F-84 "Thunderjet", i armatosur me rraketa të paderjtuara dhe bomba, shkeli hapësirën ajrore të Shqipërisë në afërsi të Dibrës duke fluturuar në drejtimin Peshkopi-Martanesh-Tiranë. Avioni jugosllav me numër regjistrimi 11 ishte i dislokuar në aerodromin ushtarak të Zemunit, rreth 15–20 km në veri-perëndim të Beogradit. Avioni pilotohej nga Boidar Vojevic dhe detyra e tij ishte të fluturonte për në aerodromin ushtarak të Kumanovës, Maqedoni, ku do të merrte pjesë në stërvitje. Shërbimet e radarit nuk arritën të diktonin shkeljen e hapësirës ajrore të Shqipërisë për shkak se avioni jugosllav fluturonte ulët duke ndjekur relievin. Avioni u diktua vetëm kur ai iu afrua bazës së Forcave Ajrore në Rinas. Pilotë të gatshëm ishin Koço Biku dhe Roland Sofroni. 3 avionë reaktivë të tipit MiG-19, të komanduar nga pilotët Koço Biku, Mahmut Hysa dhe Gëzdar Veipi, u ngriten nga baza ajrore e Rinasit për të interceptuar avioni jugosllav. Avioni Jugosllav u rrethua dhe u detyrua të ulej në aerodromin e Rinasit. Mbas uljes piloti jugosllav deklaroi de ai kishte humbur orientimin gjatë fluturimit. Avioni dhe piloti u kthyen në Jugosllavi mbas një marrëveshjeje mes Shqipërisë dhe Jugosllavisë.
Disa incidente dhe operacione luftarake të tjera u kryen mbi Shqipëri në vitet 60-70, për të cilët nuk dihet shumë. Në vitet 60, dy avionë të Forcave Ajrore Italiane të tipit F-84 "Thunderjet" u ulën në bazën ajrore të Rinasit në rrethana të panjohura (sipas një versioni tjetër, flitet vetem për një F-84 Italian që u ul në Rinas). Në vitet 70, një avion i vogël civil Grek u kap mbi Vlorë nga një MiG-15. Ai u detyrua të ulej në pistën ajrore të Vlorës, ku piloti, një shtetas Grek, u arrestua.
Gjithashtu, në fund të viteve 70 një avion Shqiptar i tipit MiG-21F-13 gabimisht shkeli hapësirën ajrore Jugosllave gjatë një stërvitjeje. Avioni Shqiptar, i pilotuar nga Luto Sadikaj, u kap nga 2 avionë Jugosllavë të tipit MiG-21. Avioni Shqiptar u rrethua dhe u detyrua të ulej në një aerodrom në Kosovë. Por piloti Shqiptar, në momentin kur avioni bëri kontakt me pistën e aerodromit, e futi në forsazh avionin dhe u ngrit përsëri, duke lënë prapa dy avionët Jugosllavë që tashmë kishin hapur parashutat e frenimit. Luto Sadikaj iu drejtua Shqipërisë me shpejtësi të madhe dhe u kthye në atdhe. Fatkeqsisht, Sadikaj vdiq në një aksident me po të njëjtin avion në vitin 1982. Që nga viti 1948, njësitë KA dhe ajrore të FASH kanë arritur 8-9 fitore kundër avionëve të huaj mbi hapësirën Shqiptare pa pësuar humbje. Ky fakt flet për aftesitë operacionale dhe gatishmërinë e lartë të pilotëve të FASH.
Dëshmorët që ranë në krye të detyrës
Forcat Ajrore Shqiptare janë një forcë me një histori shumë krenare. Lista e dëshmoreve është fatkeqësisht e gjate por është e rëndësishme që ata pilotë që flijuan jetën e tyre për atdheun, të mos harrohen.
Pilotët që ranë në krye të detyrës
Ali Ajeti
Ali Ajeti i takonte nje grupi të organizuar dhe të armatosur të cilët organizonin demostrata dhe sulme mbi okupuesit. Veprimtaria e këtij grupi i përkaste "Çështjës Kombëtare". Ky grup më vonë (dhjetor 1989) u quajt "Çeta e Llapit".
Më 31 maj 1989 Ali Ajeti në luftë me forcat serbe bie heroikisht në fshatin Shtedim në Podujevë.
Sot emrin e këtij heroi e mbajnë shkolla, rrugë, shoqata (humanitare, Kulturo-artistike,etj.).
Si p.sh.:
Obermumpf
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Baarn
Baarn është një bashki në provincën Utrecht në Holandë me sipërfaqe 33.03 km² dhe popullsi 24314 banorë. Baarn është kryeqendra e bashkisë.
Robert A. Heinlein
Robert Anson Heinlein lindi më 7 korrik 1907 në Butler, Missouri; vdiq më 9 maj 1988 në Camel, Kalifornia. Ishte një shkrimtar amerikan të zhanrit science fiction.
Jeta
Pas vizitimet të akademisë marinës ishte Heinlein i stacionuar në anijët të ndryshme (u. a. në USS Lexington, atëherë aeroplanmbajtëse më moderne), para se ai 1934 për shkak një Tuberkuloze karrierën e tij detare e përfundoj.
Ai punoi në puna të ndryshme dhe studioi në Kaliforni. Animuar prej një reklamë e gazetës shkruaj ai 1939 tregimin e parë të tij, që u publikua në një revistë science fiction. Prandaj i përkushtoj Heinlein veç literaturës.
Kantoni Quintin
Kantoni Quintin (frëngjisht: Canton de Quintin) është një kanton në departamentin Côtes-d'Armor, rajonin Région Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Quintin. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 8365 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Quintin aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Kantoni Vailly-sur-Aisne
Kantoni Vailly-sur-Aisne (frëngjisht: Canton de Vailly-sur-Aisne) është një kanton në departamentin Aisne, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Vailly-sur-Aisne. Ka sipërfaqe 162.3km2 dhe popullsi 10124 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Vailly-sur-Aisne aktualisht përbëhet nga 26 komuna.
Gjergj Merula
Gjergj Merula, i quajtur dhe Georgius Merula Alexandrinus që si çdo humanist nënshkruante shkrimet e veta në latinisht. Ishte një humanist e historian italian.
Lindi në Alessandria të krahinës së Piemontes në Italinë veri-perëndimore. Studioi në Milano nën Francesco Filelfo-n më 1444-46 dhe më vonë në Romë, Padova dhe Mantova. Nga 1462-82 ishte profesor i retorikës në Venecie. I ftuar në Milano nga Ludovik Zeshkani nga dinastia Sforza, dha mësim në Padova (1482-85) dhe përfundimisht në Akademinë e Milanos (1485-1494). Hartoi një përshkrim për Rrethimin e Parë të Shkodrës më 1474, të dështuar, Bellum Scodrense të brendësuar në Rrethimin e Shkodrës nga Marin Barleti të përkthyer nga Henrik Lacaj më 1967.
Komuna e Peçevës
Komuna e Peçevës është komunë që shtrihet në pjesën lindore të Maqedonisë. Qendra e komunës është Peçeva.
Gjeografia
Komuna e ... ka një pozitë gjeografike ...
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 2002 në Komunën e ... jetojnë 5 517 banorë nga të cilët x % janë ...
Ekonomia
Popullata e komunës së ... më së shumti merret me ...
Vendbanimet
Komuna e Peçevës i përfshin këto vendbanime :
Rancid
Rancid është një bend i muzikës punk rock, i formuar në Berkeley, California, USA në vitin 1991 nga Matt Freeman e Tim Armstrong.
Goriçaj
Goriçaji është një fshat në komunën Gradishtë në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Mumpf
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Shtrati
Sipas Komedisë "Katërmbëdhjetvjeç dhëndër" të Andon Zako Çajupit, në regji të Adem Mikullovcit. Për të parën herë është shfaqur në Teatrin Oda(skena kamertale) në Prishtinë me aktorët Ryvë Kajtazi dhe Shpëtim Kastrati.
“Shtrati” – Një Komedi për jetën bashkëshortore-dje dhe sot. Burrë e grua në shtrat: dy miq dy dashnor, dhe dy armiq me kokë në një jastëk. Çka është shtrati bashkëshortor? Një arenë e përgjakshme, një oazë në jetën e zymtë të njeriut ku shpërthejnë epshet dhe ndjenjat, apo është një ring ku njëri nga boksierët duhet të nokautohet gjithsesi.Këto janë disa nga pyetjet dhe dilemat që shtrohen në këtë komedi. ”Shtrati” është një kundërvështrim tjetër i komedisë katërmbëdhjetvjeç dhëndër. Personazhet e njëjta, vend i ngjarjes është i njëjti, teksti dhe dialogu nuk ndryshojnë fare por mbetet interpretimi dhe artikulimi i veçante i tekstit të gjuhës së vjetër te Çajupit. Pra kjo komedi e shkruar para gati një shekulli trajtohet në formën dhe stilin e një anti drame të stilit të Joneskos apo Beketit.
Tërstika
Tërstikë (greqisht: Ακόντιον/Akóntion) është fshat në qarkun i Kosturit, Greqi. Përpara vitit 1928, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Τέρστικα/Térstika.
Gjeografia
Toponimet të fshatit Tërstikë:(Para vitit 1923)
Demografia
Familjet në fshatin Tërstikë:(Para vitit 1923)
Demirseitër, Hajredinllinj, Hysenmalenj, Sulejmanenj, etj.
Pllajniku
Pllajnik është një vendbanim në komunën e Sharrit, Kosovë.
Castalla
Castalla është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alcoià, të provincës Alicante, në Komunitetin e Valencias. Castalla ka 10327 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 114.6 km2.
Schupfart
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Sopez
Sopezi është një fshat në komunën Gradishtë në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Dyert e Mëdha
Dyert e Mëdha Shqiptare jan gjithashtu e njohur si Oxhaqet e Mëdhenj Shqiptarë.
Sfondi historik
Dyert e Mëdha Shqiptare ose Oxhaqet e Mëdhenj Shqiptarë, i korrespondojnë një kategorie të caktuar të shtresës së elitave tradicionale shqiptare të formësuara përgjatë historisë osmane shqiptare dhe më konkretisht, shtresës së feudalëve të mëdhenj shqiptarë, të cilët qenë njëherësh prijësit politikë të qeverisjes lokale dhe administratorë pasurish të patundshme.
Titujt distinktivë që mbaheshin nga anëtarët e këtyre familjeve, zakonisht Pasha ose Bej, korrespondonin me poste të catuara në administratën e Perandorisë Osmane, qendrore apo lokale, tituj të cilët u akordoheshin nominalisht së bashku me postin përkatës personave të caktuar nëpërmjet një Fermani ose Berati (Dekrete), lëshuar prej autoritetit sullanor të Perandorisë Osmane.
Në rastin kur nga e njëjta derë emëroheshin më shumë se një ose dy titullarë dhe ofiqarë të lartë lokalë ose qendrorë, zakonisht sanxhakbej, vali apo vezirë, dera niste të njihej si familje bejlerësh dhe pjesëtarët e këtyre familjeve identifikoheshin me titullin Bej ose Pasha. Këta tituj, fillimisht vetëm nominalë, në kushtet tejet specifike të trevave shqiptare nën autoritetin osman, gjatë periudhës së fundit të historisë osmane shqiptare, nisën të trashëgohen edhe në rast të mungesës së Fermanit apo Beratit nominal.
Pas reformave të Tanzimatit, kur administrata qendrore osmane vendosi t'i reformojë kushtet e bartjes të titujve të fisnikërisë, duke e demokratizuar shpërndarjen e tyre ndër gjithë ofiqarët dhe burokratët e perandorisë, titujt Bej dhe Pasha sigurisht që pësuan një inflacion të rëndësishëm, duke krijuar kështu konfuzion midis bartësve të tyre aristokratë tradicionalë dhe zyrtarëve të rinj pa prejadhje domosdoshmërisht fisnike.
Në vazhdën e këtij konfuzioni vijon të spikasë, në një masë të caktuar, edhe konfuzioni i sotëm lidhur me këta tituj dhe emërtimet e entiteve sociale, të cilat identifikoheshin tradicionalisht me ta në trevat shqiptare. Pjesë e këtij konfuzioni është edhe ai i cili ka nisur të haset shpesh në hapësirën shqiptare, në të cilën familjet me tradita patriotike të caktuara kanë nisur të emërtohen Familje ose Dyer të Mëdha.
Nuk ka asgjë të keqe që familje të caktuara të traditës patriotike shqiptare të krijojnë një emërtim specik i cili të përmbledhë kontributin e tyre historik nën një emërtim të caktuar, për sa kohë që ky emërtim nuk krijon konfuzion duke mos u specifikuar si i ndryshëm me atë të Familjeve Tradicionale Feudale Shqiptare, të cilat shkenca e historisë i njeh nën emërtimin Oxhaqe ose Dyer të Mëdha Shqiptare.
Për të ndihmuar lexuesin dhe amatorin shqipfolës të historisë për t'u orientuar sa më qartë në këtë terren konfuz të krijuar nga përshtjellimet terminologjike të krijuara kohët e fundit, lista e mëposhtme e Familjeve të Mëdha Feudale Tradicionale Shqiptare, përbën një listë të mirënjohur dhe verifikuar prej disa burimesh shkencore. Për fat të keq, kjo listë nuk mundet të jetë krejtësisht e plotë pikërisht sepse gjurmët e disa prej këtyre familjeve, sidomos ato të kohëve më të hershme, nuk janë ruajtuar mirë nga historia e trazuar shqiptare e shekullit XX. Sidoqoftë, hulumtimet e mëtejshme premtojnë të nxjerrin në pah më qartë identitetin dhe rolin e këtyre familjeve në historinë e trevave shqiptare.
Keqtrajtimet dhe keqkuptimet historike
Historia osmane shqiptare njihet përgjithësisht pak dhe keq prej publikut të gjerë. Një pjesë e mirë e familjeve të mëdha feudale tradicionale, e sidomos ato që mundën t'i mbijetojnë me gjatë historisë duke iu impozuar skenës politike shqiptare deri në mes të shekullit të XX, janë keqtrajtuar prej shkollës së historiografisë marksiste të sistemit diktatorial shqiptar prej 50 vitesh. Rrjedhimisht, roli i tyre historik është përshkruar në trajta legjendare tejet negative, trajta të cilat mbijetojnë edhe sot në segmente të caktuara të imagjinarit kolektiv.
Pas rënies së regjimit diktatorial, terreni i legjendës negative rreth rolit të këtyre familjeve, qoftë në historinë osmane shqiptare e qoftë në atë moderne shqiptare, është përshtjelluar ende më rëndë për shkak të ndërhyrjeve dhe trajtimeve të pakualifikuara që individë të caktuar, qoftë edhe qëllimmirë, janë munduar t'i bëjnë rolit të këtyre familjeve për t'i rehabilituar në sytë e opinionit publik në emër të së vërtetës së shtrembëruar.
Sidoqoftë, historia është një shkencë e mirëfilltë. Si e tillë, edhe ndërhyrjet qëllimmira të individëve të caktuar në kërkim të rehabilitimit të emrit dhe dinjitetit familjar apo personal, në rast se mbeten të pakualifikuara, krijojnë efektin e kundërt ndaj atij që dëshirohet. Ato i bashkëngjiten kështu banalizimit të historisë së shqiptarëve, gjendje prej të cilës e gjithë shkenca e historisë shqiptare mëton ta tejkalojë me shumë mundim.
Behold... The Arctopus
Biografia
Behold... The Arctopus aktualisht kanë kontratë të lidhur me Metal Blade Records për albumin e tyre të parë, Skullgrid, i cili është lëshuar më 16 tetor 2007. Bendi shkoi në turne me Genghis Tron dhe The Dillinger Escape Plan për ta promovuar albumin e ri, por turneja zgjati shkurtë, për shkak të lëndimit të njërit anëtar të The Dillinger Escape Plan.
Kryekuq
Kryekuqi është një fshat në komunën Remas në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
KF Llapi
KF Llapi është një klub futbollistik që luan në superligën e Kosovës dhe korrë shumë suksese. KF Llapi ka marrë emrin e tij nga lumi Llap që kalon komunën e Podujevës.