cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lilim Kiss
Lilim’s Kiss (në shqip Puthja e Lilim - Ririmu Kisu) është një manga nga Mizuki Kauashita dhe është publikuar nga Jump Comics. Manga ka gjithsej 24 kapituj të përmbledhura në 2 volume. Volumi i parë përfshin 11 kapituj dhe volumi i dytë përbëhet nga 12 kapituj. Libri i parë titullohet “Puthja e Parë Magjike” që përkon me kapitullin e parë, ndërsa libri i dytë titullohet “Puthje Lotësh” që përkon me kapitullin e njëzet.
Historia rrotullohet rreth gjimnazistit Takaja Saiki të shkollës Nishikou dhe Lilim-it (Makthi Lilim) një demoni me pamjen e një vajze të re. Lilim ushqehet me energjinë e njerëzve që e garanton duke puthur individë të ndryshëm qoftë në realitet, qoftë në ëndrrat e viktimave të saj (pa i vrarë ata). Historia ndjek ngritjet dhe zbritjet e saj në vazhdim dhe përfundon që të dy personazhet kryesorë të bien në dashuri me njëri tjetrin.
Konflikti i vërtetë i të gjithë ngjarjes fillon në kapitujt e fundit të volumit të dytë. Manga nuk ka një version zyrtar në gjuhën shqipe.
Historia
left|thumb|150px|Shembull i ilustrimeve. Ishte thjeshtë një rastësi ose fat, takimi i Takaja Saikit dhe Lilim-it. Takaja Saiki është një gjimnazist në një shkollë vetëm për djem dhe me sa duket gëzon një reputacion si më i forti kur bëhet fjalë për grushte. Sidoqoftë, ai gjen një varëse me një shishe të vogël në të, pas një grindjeje. Mbasi e hap atë, Lilim shfaqet në çast. Shumë shpejtë sqarohet se Lilim është një demon që jeton në formë parazitare duke marrë energji nga njerëzit që ajo puth. Ajo mund të futet edhe në ëndrrat e personave që dëshiron për të njëjtin qëllim. Duke menduar në fillim se ajo është thjeshtë një ëndërr e keqe, Takaja zbulon shpejtë se gjithçka kishte qenë e vërtetë. Ditën tjetër në shkollë ai shikon se të gjithë djemtë e klasës (përveç Kozhimës) mungonin për arsye se Lilim kishte marrë energjinë e tyre jetësore në gjumë. Sa do tragjike dhe serioze që ngjan situata në kapitullin e parë, shumë shpejt manga merr pamjen e saj komike dhe me sa kuptohet askujt nuk i vjen keq që Lilim i “shteron” nga fuqitë (më pas mësohet se shkëmbimi energji-ëndrra të bukura, është më se e natyrshme). Mbasi Takaja dhe miku i tij Kozhima tentojnë ta rifusin atë në shishen nga ajo doli (personazhi kryesor ka akoma dyshime në se ajo duhet të eliminohet apo jo), Lilim vendos që të marrë energji vetëm nga Saiki, për mos shqetësuar të tjerët. Kjo shprehet në një premtim të ndërsjellë midis të dyve. Mbas këtij premtimi Takaja kthehet zyrtarisht në “ushqimin” e Lilim-it. Në një sërë eventesh dhe ngjarjesh, personazhe të rinj dalin në skenë edhe pse historia inkuadrohet vetëm në dy personazhet kryesorë. Konflikti midis Mijut dhe Lilim-it për Takajën spikat në disa kapituj. Në kapitullin e pesëmbëdhjetë dhe gjashtëmbëdhjetë del edhe një tjetër Lilim por as kjo e fundit nuk e ndikon shumë rrjedhën e ngjarjeve. Më pas nga kapitulli 20 deri në kapitullin e fundit, trajtohet në mënyrë të shpejtë çështja midis dy personazheve kryesorë. Përfundimisht (siç ndodh zakonisht në manga), ata lidhen bashkë. Është për tu theksuar se manga ka një karakter komik në përgjithësi.
Mitologji
Lilim është një figurë e frymëzuar nga mitologjia. Në ndryshim të vogël emri, pra nga Lilim në Lilith, figura e kësaj personazhe kryesore është marrë nga folklori Semitik. Sipas kësaj Lilim (pra Lilith) është një figurë demonike e cila sulmon zakonisht fëmijët. Ndryshimet në manga janë të dukshme. Lilim nuk sulmon fëmijët dhe për më tepër nuk i vret ata (edhe pse thuhet se më parë Lilim-ët mund edhe t’i konsumonin njerëzit deri në vdekje).
Lidhje te jashtme
Lilim Kiss Lilim kiss
Ali Daci
thumb|right|300px| Ali Daci Ali Daci shkrimtar shqiptar nga Mali i Zi. Lindi më 3. dhetor 1959 në Dacaj të Rozhajës nga prindërit Nezir Daci e Begie Nikçi*. Klasët e para të fillores i kreu në fshatin e lindjes në gjuhën serbe, ndërsa katër të fundit në shqip pranë shkollës në Novosellë. Pas fillores, kreu të mesmen në Pejë dhe vazhdoi studimet për Gjuhë shqipe dhe Letërsi në SHLP «Bajram Curri» në Gjakovë. Pas kryerjes së studimeve u kthye në katund dhe punësohet mësimdhënës ku punon akoma sot.
Përveç si arsimues i brezave, Ali Daci përcjell dhe është aktiv në lëvizjet shoqërore brenda shqiptare dhe më gjërë në Ballkan e Evropë ku merr rolin e prijësit për ndryshime dhe ardhmëri.
Më 09 shtator 1990, bashkë me intelektualë të tjerë, vendosin dhe themelojnë në Tuz, Lidhjen Demokratike në Mal të Zi, subjekt politik i cili u lakmua edhe nga joshqiptarët. Këtu zgjidhet në krye të partisë në fjalë, Dega në Rozhajë, detyrë të cilën e ushtron edhe sot.
Mbajti lidhje të afërta me udhëheqësit politik shqiptare e sidomos me LDK-në dhe kryetarin Dr. I. Rugovën… Ali Daci është veprimtar i Konferencës Shkencore për të Djathtën Shqiptare. Është bashkëpuntor i RZMZ-Redaksia në gj. Shqipe dhe pas luftës dy vjet me rradhë ka qenë korrespondent i Radio Pejës. Bashkëpunoi me gazetat dhe shtypin e kohës ku më së shumti shkruajti për gjendjen dhe pozitën e shqiptarëve në Mal të Zi e Sanxhak si dhe dha fillet e para të veprimtarisë humane- atdhetare të Mulla Jakup Kombit, Aqif Blytës, Xhemail Konicës… "Shtigjet e përgjakura" është libri i tij i parë kurse ka botuar në bashkëautorësi me Rrahman Jasharin me titull " Zemër e madhe një Malësi" (2006).
Nga komuna e Pejës me rastin e dekorimit të anëtarit të kryesisë Ali Daci, me titullin Qytetar Nderi të Pejës.
Dhimitër Pojanaku
Dhimitër Pojanaku është poet i gjeneratës së re që arriti të imponohet pranë lexuesit me një poezi të kulluar, të pastruar nga foljet e tepërta gati të bezdisshme që hasen shpesh në poezinë tonë bashkëkohore. Në vargjet e zgjedhura, ndaj sa për ilustrim vjershën "Dimër në lokalet e plazhit" në të cilën, me tri folje, Pojanaku krijon varg "horizontesh" shpirtërore tek lexuesi...
Pojanaku lindi në qytetin me traditë poetike, në Pogradecin piktoresk... Është diplomuar për drejtësi në Universitetin e Tiranës dhe aktualisht punon gjyqtar në Gjykatën e Rrethit Gjyqësor në Pogradec.
Ka botuar vëllimet poetike : "Shiu lexon trishtimin tim", "Mëngjes dhe pak natë", "Xhindët kërcejnë polka". Vëllimit poetik "Gurët zbardhin natën", botuar në vitin 2002, i është akorduar çmimi "Penda e argjendtë", si libri më i mirë i vitit 2003. Pojanaku është laureat i shumë çmimeve kombëtare dhe ndërkombëtare. Në shkallë ndërkombëtare ka fituar çmimin për poezinë "Nënës" në Itali, dhe Francë. Poezitë e tij janë përkthyer në disa gjuhë të huaja.
Në vitin 2005, për poezinë e veçantë Pojanakut i akordohet titulli "Qytetar nderi i Pogradecit". Tani ka në proces krijimin e vëllimin poetik "Qielli vdes në hon".
KF KAMNIKI
Historiku i Klubit
Kamniki u themelua nga disa djem entuziast te cilet perkuder kushteve jo te mira, nuk hoqen dore nga deshira per te vazhduar perpara, derisa tani jane bere nje superfuqi.
KF "KAMNIKI" u themelua nga qytetarët e vjetër të lagjes Kamnik ne Gjilan. Vlen te permenden Behar Xhelili, Argjend Uka, Genc Beqiri, Adnan Salihu, Rexhep Kqiku, Genc Ahmeti si dhe Valmir Kastrati (ky i fundit nuk ishte banor i Kamniku-t por dha nje kontribut te madh per kete ekip)
Futbollistët e parë të klubit stërviteshin në rrethana të jashtëzakonshme dhe në kushte të vështira, vetëm e vetëm për të arritur sukses. Ata dëshmuan talentin e tyre me vullnetin e pathyeshem të tyre.
Ekipi per sezonen 2011/2012
Kapiten
Ujëvara e Sotirës
Ujëvara e Sotirës është 100 metra, dhe buron nga mali i Tomorit. Ajo ndodhet rreth 22 kilometra larg Gramshit dhe për të arritur në zonën e ujëvarës duhet të ecësh rreth 1 orë në këmbë nga fshati Sotirë nga ku ka marë dhe emrin ujëvara.
KF KAMNIKI
Derbi më i madh në trojet shqiptare
Fitorja me e thelle njeherit edhe rekordi ndaj ketij ekipi eshte ajo e dates 03.03.2012 ku KF Kamniki triumfoi me rezultat hiq me pak se 12-0.
Ujëvara e Sotirës
Në verilindje të Tomorit, ndodhet burimi i madh që vjen nga një e çarë gjatësore në shkëmbin gëlqeror të thepisur. Lartësia e rënies së ujit varion nga 5 m, deri 20 m lartësi. Peisazhi i shpatit ku uji del, në mes të pyjeve e pemëve të lisit, është i mrekullueshëm. Zhurma e ujit mund të dëgjohet shumë larg.
Bota bimore rreth ujëvarës është tepër e pasur, me pemë bliri, lofate, frashëri, lisi e deri edhe te gështenja e egër që është e rrallë në gjendje të egër.
Historia e Kojës
Relievi
Koja është vend malor.Vet pamja e katundit të Kojës i përngjan një tepsije të thellë. Është një gropë jo e rrafshtë e rrethuar me male rreth e përqark, kurse në mes të gropës gjendet një rrafshinë pak si ma e thellë e që quhet Leskofçi e krijuar me siguri nga akullnajat në kohërat e hershme siç janë krijuar edhe gropat tjera në përgjithësi në këto anë. Afër Leskofçit, pak më lartë në lindje gjëndet kisha e katundit, në oborrin e të cilës janë varrezat e kojasve për të cilat folëm më parë. Varrezat këtu janë thonë qysh me zaman. Në jug të kishës gjëndet një breg jo i madh por me rëndësi në historinë e bajrakut të Kojës e që quhet Gomila e Kojës. Ky vend deri vonë ka qenë ventubimi i Këshillit të Pleqëve ku pleqnohej për problemet e bajrakut dhe punë tjera të ndryshme. Problemet e kojasve zakonisht zgjidheshin me mençuri - mendjemprehtësi të pleqnarve të bajrakut në fjalë. Gomila e Kojës është e njohur se mu këtu një kojas e vret vojvodën e Kuçit Çubrin. Ja çka thot një pasardhës i vrasësit të Çubrit, Prelë Gjekë Prenç Hasa, kojas i vëllazërisë Kolçaj, i moshuar (87 vjeç me banim në Vrella afer Podgorice):
Fragment nga monografia ende e pa botuar, për Kojën. Autor Mark P.Gjokaj, historian.
Prejardhja e emrit Koje
Lidhur me prejardhjen e emrit të Kojës ose Koja e Kuçit është folur e flitet shumë, sidomos në kohët e fundit (me rastin e zgjimit dhe të aktivizimit të ndjenjës kombëtare, ma konkret në dekadën e fundit të shekullit XX-të) madje shumherë i iket edhe thënjes Koja e Kuçit qellimisht, duke tentuar te injorohet se ajo është e Kuçit. Mirëpo, megjithse është folur shume në këtë temë, fare pak është shkruar, ose mund të themi se aspak nuk është shkruar për këtë çështje. Pra nuk ka deri tash ndonjë shkrim apo punim shkencor se si është drejtë te quhet, Koja e Kuçit apo vetëm Kojë, megjithëse, në shkrimet e herëpashershem, kur permendet ky bajrak (lexo katund) thuhet vetëm Kojë, pa “e kuçit” e që mendoj se është apsolutisht e drejtë (MPGJ). Mirëpo, as ata që edhe sot e kësaj dite e quejn Koja e Kuçit, nuk bëjnë ndonjë mëkat të pafalshëm, duke pasur parasysh se me përemrin pronor në aspektin gjeografik nuk e afrojnë kah Kuçi më tepër se është. Aq më i falshëm është gabimi kur dihet se i krejt Kuçi ka qenë i banuar nga pasardhësit e ilirëve siç janë edhe vet kojasit, trieshjanët e krejt shqiptarët. Siç dihet, shkenca e ka vërtetuar se shqiptarët janë pasardhësit e ilirëve. Pra edhe kuçasit poashtu janë pasardhësit e ilirëve, por me kohë janë sllavizuar e me këtë rast shumë adete të mëparshme të trashëguara nga paraardhësit e tyre (ilirët) i kanë tjetërsuar dhe fare pak sosh u kanë mbetur deri më sot. Me rastin e asimilimit në sllavë, kuçasit e humbin edhe gjuhën duke marrë atë sllavishten1. Zakonet më të theksuara të popullatës së asimiluar (sllavizuar) me ato të shqiptarëve (malësorëve) kanë qenë me rastin e martesave, lindjes, festive e veçanarisht të vdekjes. Edhe ata i thërrasin vaj (gjamë) të vdekurit, duke ia numëruar virtytet pozitive të të vdekurit të shtrirë në arkivol, por kuptohet serbisht. Këto adete janë aplikuar edhe anasjelltas, por çdo kush në gjuhë të vet. Pra nëse kuçasi i ka thirrë vaj malësorit i ka thirrë serbisht e malësori kuçasit shqip. Kuçasit (sllavë) iu thërrasin vaj edhe grave, ndërsa shqiptari (malësori) jo. Kojën serbisht e quajnë Koqi. Edhe në shqipe (lexo në malësorishte) jo rrallë i kanë thane Koqë. E banorëve të saj koqas, koqase. Si për shembull:" E kemë gjetë nusen në Koqë; Erdhën koqasit-set në festë, darsëm, hatër; I kam dhënë berret të bërzana për bjeshkë në Koqë të Kuçit e tjera. Eshtë interesant se në serbishte kurrkun nuk e gjejmë në shkrim as në të folur “Koja e Kuçit”, ”Kuçke Koqi” (siç është në Shqip), por vetëm Koqi-Koja.
Për prejardhjen e emrit Kojë (Koja e Kuçit) ekzistojnë disa verzione. Njëra nga to janë se: -Koja e Kuçit vjen nga “Goja” e kuçit, kinse kjo u gjetka si në gojë të Kuçit ose i përngjaka gojës së Kuçit. Ky version është lansuar me hamendje, nga të pa informuarit sa duhet. Duket se shkak I supozimit të tillë ka qenë ngjajshmëria e fjalës Kojë me fjalën gojë? Kjo hipotezë, ky version kategorikisht bie në ujë, si i papranueshëm, si i pa argumentuar, si jo shumë i njohur dhe si jo i vertetë. Në versionin tjetër thuhet se emri Kojë vjen prej emrit "Korçë" qyteti në Shqipëri. Ky version është më pak i njohur se versioni i parë dhe jo shumë kojas, përkatësisht persona  kanë ndëgjuar për këtë version. (Edhe unë, MPGJ mendoj se nuk ka baza për tu besuar se është i vërtetë). Versioni tjetër edhe më pak i njoftun se dy të parët, të sipërpërmendur, është se emri Kojë rjedhë nga sllavishtja “ko je” që do të thot “ kush është “? Sipas tregimit të ruajtur brez pas brezit, grupet sllave kur paskan pas ardhur në territorin e Kojës, paskan pas thirrë nga kodrat për rreth vendbanimit “koje tamo” - kush është atje? Dhe kështu kinse ky vendbanim e merr emrin Kojë. Sipas të gjithë argumentave as ky version nuk qendron. Një version tjetër (që edhe shkruesit të këtyre rreshtave i duket më i besueshëm dhe ma bindës) është se emri Kojë vjen prej emrit "Kodex" fjalë latine që do të thotë kushtetutë, ligj. Pas okupimit të ilirëve nga romakët, përsëri avansohet Meduni, që gjendet jo larg territorit të Kojës (fundi i shekullit të II para Krishtit)2. Poashtu aty vendoset administrata romake, pasi që Meduni ishte qytet me rëndësi edhe në kohën ilire. Pasi që romakët vazhdimisht benin luftëra të shumta kishte edhe dezerterë luftërash (ushtarë që dezertonin, iknin prej ushtrie - sherbimit ushtarak). Ushtarët që i nxenin i denonin në Medun, sepse aty ishte edhe gjyqi ushtarak. Këtu aplikoheshin rregullat nga kodexi, e të dënuarit dergoheshin me vuajtur burgun në vendin ku sot gjendet Koja, se aty ishte edhe burgu për të dënuarit sipas kodexit. Mendohet se në germallat e burgut më vonë u ndertua kisha, e në oborr të saj varret. Diku kah vitet e 60-ta të  shekullit XX-të, këtë kishë e rrënojnë, duke mos pasur parasysh rëndësinë e saj historike, apo ndoshta dikush qellimisht e ka bërë këtë?! Në vend të saj ndërtohet një kishë e vogël. Arsyetimi për rrenimin e kishës së vjetër ishte, kinse zinte shumë vend dhe nuk kishte vend për ndertimin e varreve tjera për popullatën e Kojës. Kojasit qysh me zaman varret e tyre i ndërtuan në oborr të kishës. Kjo është rregull në gjithë Malësinë e Madhe. Pra prejardhja e emrit (toponimit) Kojë rrjedh nga fjala Kodex e jo prej ndonjë emri tjetër. Fjala Kodex është evoluar dhe gradualisht është transformuar në toponimin Kojë. Ky emër-toponim, për herë të pare, i plotë, përdoret në shekullin e XIV- të (1317). Për këtë ekzistojnë shkrime në biblioteken e Vatikanit.
Historikisht dihet se Kuçi, para se u sllavizua, ishte një nga Nentë Malet e Malësisë së Madhe (se dikur ishin 9 Male të Malësisë e jo 7 si llogariten më vonë). Ndoshta në atë kohë Koja quhej Koja e Kuçit se atëherë ishte në kuadër të Malit të Malësisë së Madhe.Ky mbetet supozim... Mark Paloka Gjokaj - Profesor i historisë
Shenim i rrallë dhe i vlefshëm për historinë e Kojës
Malet tona në flake janë mb’lua, Djemtë sokola në kamë janë çua, Me armë në dorë me luftua. Pra në këtë luftë e në këtë vjet, Me njëmijë e nanqine e njimlletë.
Kjo krahinë,në këtë Malësi, Eshtë e njoftun për trimni, Si drakoj këtu trimat kishin pasë lindun, Dhe kudo thirreshin në luftë për Atdhe, E bashin dekën si me le.
Nga këto bjeshkë,çdo shkrep dhe kodër, Qe mi thane, Koja e Vogël. Janë betua trimat me Besë shqiptare, Tue marrë armët dhe taganet, Dhe furishëm i kaluen malet.
Njaj Dokë Preçi nji shqipe malit, Në llogor të turkut hyn i pari. Për krye të turkut i siell taganin. Djali i ri ra si luani. Metka trimi i Ucit Caku.
Me trima të forte,në ato qeta, met Tomë Uci e Gjeto Gjeka. Në këtë luftë me pushkë e topa, Marash Luca e Kolë Doka. Dhe kudo që bahej nami, Gjeto Toma azgan, azgani* E kur Koja flamurin e mori, Faqe të bardhë vendit i solli. Që është trim e sypatrembur,guximtar etj. Këtë këngë e shenova në një dasëm. E kendoi këngëtari me emrin Rrok. Më 9 gusht 2008. Rochester Hills, SH.B.A. M.P.Gj
Siç dihet, lufta nuk muar fund me kaq, ajo vazhdoi edhe më tutje, e kojasit marrin pjesë në luftë edhe ma. Ata luftuan duke sulmuar edhe fortifikata tjera ku ishin nizamat turq si në Pllanicë, majë më e ulët se Deçiqi etj. Pasardhësit e këtyre luftëtarëve stoik nuk i harruan të parët e tyre që heroikisht e dhanë jetën në ball të llogorit duke luftuar për liri, të cilën, fatkeqsisht nuk e fituan por në vend të turqve i okupuan sllavët. Në shenjë mirënjohjeje kojasit në mërgim, në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, deshmorëve të rënë në "Luftën në Deçiq " më 6 prill të vitit 1911 ndermorën aksion dhe mblodhën më se 130 mijë dollarë dhe në Gomilë të Kojës (të cilën e kam permendur në  “Kuvend” numër 12 dhjetor të vitit 2004, faqe 156,157 dhe 158, duke shkruar shkurtimisht për rëndësinë e saj historike)  e ndertuan pllakën perkujtimore për shtatë kojasit që ranë deshmorë në Deçiq. Aksionin në fjalë e ndermorën kryesisht kojasit e Diasporës në Detroit, ku edhe janë më së shumti të përqendruar. Paraprirës të aksionit ishin aktivistët nga vëllazëria Ivanaj. Pllaka përkujtimore u inagurua më 21 gusht të vitit 2005.
Mark Paloka Gjokaj - Profesor i historisë
Referimet 1.)Historijani sllav, Marjan Gërbiçiqi – Bollica; shkruan se në fillim të shekullit 17-të (1614) të gjithë Kuçasit kanë qenë shqiptarë të besimit katolik. Ai shkruan kujtimet për eprorët e fisit të Kuçit, si dhe për princat: Lalën e Drekalit dhe për Nikën e Raiçit. Ai në shkrimin e tij konstaton se në vitin 1614 i tërë Kuçi kishte 490 shtëpi me 1500 luftëtarë të gatshëm për çdo luftë. Dr.J.Erdelanoviq ”Kuçi,Bratonozhiqi dhe Pipri” faqe 60.
2.) Sipas Tit Livie, Meduni ka ekzistuar me emrin Medeon ose Meteon qysh në shekullin e II-të para Krishtit. Ka qenë tokë e fisit Ilir Labeat dhe në vitin 168 p.K.e kanë pushtua Romakët. Sic.
GJOKAJT E KOJES
Në Kojë, fshatin e Malësisë së Madhe, jashtë shtetit amë (Shqipërisë) bën pjesë edhe vëllazëria Gjokaj. Ata dikur më heret ishin në kuadër të Gorvokajve. Mirëpo, më vonë ndahen vëllezëri në vehte. Kjo ndarje ndodhi para 250 vjetëve. Kështu na del në qoftë se një brez llogaritet 25 vite (e sipas kritereve që di unë brezi llogaritet 25-30 vjet), sepse prej atëhere janë larguar 10 breza. Pra sot Gjokajt përpiqen me Gorvokaj në brezin e 10-të. Kjo duket kështu: 1. Palokë Roberti 2. Robert Marku 3. Mark Paloka 4. Palokë Smajli 5. Smajl  Uci 6. Uc Gjoka 7. Gjokë Gjokali 8. Gjokal Leka 9. Lekë Gjeloshi 10. Gjelosh Gorvoka
Pra Gjoka ishte ai që u bë mbiemër për vëllezërin e vet që do të vazhdoj të zhvillohet e të përparoi ndaras nga Gorvokët. Mbiemri Gorvokë është toponim (emër gjeografik, emër i njerës nga lagjet e fshatit, përkatësisht bajrakut të Kojës). Edhe sot gjallëron edhe vëllazëria Gorvokaj që u zhvillua në kahun tjetër pararel me vëllazërinë e Gjokajve. Sipas gojëdhënave Gjoka kishte këta djem: 1. Marashin 2. Ucin 3. Mirashin 4. Prelën 5. Smakën 6. Gjekën 7. Franin
Autor: Mark Palokë Gjokaj, Profesor i Historisë
Referimet: 1.Dr Jovan Erdelanoviq “Kuçi, Bratonozhiqi, Piperi”, Beograd 1907-flitet në kapitujt ku behet fjalë për Kojën edhe për Gjokajt e Kojës. Mirëpo, ai i quan Gjokiqi, si zakonisht, që i kanë quajtur sllavët në shkrimet e veta. 2. Marko B.Rashoviq “Pleme Kuçi “(Etnografsko istoriski pregled)-Beograd 1963. Edhe ky autor ndokund i përmend Gjokajt e Kojës në librin e tij kur shkruan për Kojën në tërësi. 3.Milan M.Jokanoviq “Pleme Kuçi, etniçka istorija”, Podgorica 1999- shkruan për Gjokajt e Kojës në faqet: 80, 644-645. 4. Ndihmesë e madhe për hartimin e këtij shkrimi kanë qenë edhe rrëfimet e disa kojasve, si Palokë Smajl Uc Gjokajt, Marash Vatë Hasit Gjokaj, Mark Lucë Hasi e të tjerëve. 5. “Koja ndër shekuj” Fran Mirash Gjeloshaj, në pjesën integrale shkruan edhe për Gjokajt e Kojës. Libri u shtyp nga shoqata Ilirikumi, në Tuz më 2010.
Gjokë Prelë Luca Gjokaj
Literatura: “Në flakën e revolucionit”, nga Instituti i Historisë së Kosovës, libri XI,faqe 83,84,85 dhe 86. Prishtinë 1984.
GJOKAJT E KOJES == Në Kojë, fshatin e Malësisë së Madhe, jashtë shtetit amë (Shqipërisë) bën pjesë edhe vëllazëria Gjokaj. Ata dikur më heret ishin në kuadër të Gorvokajve. Mirëpo, më vonë ndahen vëllezëri në vehte. Kjo ndarje ndodhi para 250 vjetëve. Kështu na del në qoftë se një brez llogaritet 25 vite (e sipas kritereve që di unë brezi llogaritet 25-30 vjet), sepse prej atëhere janë larguar 10 breza. Pra sot Gjokajt përpiqen me Gorvokaj në brezin e 10-të. Kjo duket kështu: 1. Palokë Roberti 2. Robert Marku 3. Mark Paloka 4. Palokë Smajli 5. Smajl  Uci 6. Uc Gjoka 7. Gjokë Gjokali 8. Gjokal Leka 9. Lekë Gjeloshi 10. Gjelosh Gorvoka
Pra Gjoka ishte ai që u bë mbiemër për vëllezërin e vet që do të vazhdoj të zhvillohet e të përparoi ndaras nga Gorvokët. Mbiemri Gorvokë është toponim (emër gjeografik, emër i njerës nga lagjet e fshatit, përkatësisht bajrakut të Kojës). Edhe sot gjallëron edhe vëllazëria Gorvokaj që u zhvillua në kahun tjetër pararel me vëllazërinë e Gjokajve. Sipas gojëdhënave Gjoka kishte këta djem: 1. Marashin 2. Ucin 3. Mirashin 4. Prelën 5. Smakën 6. Gjekën 7. Franin
Referimet: 1.Dr Jovan Erdelanoviq “Kuçi, Bratonozhiqi, Piperi”, Beograd 1907-flitet në kapitujt ku behet fjalë për Kojën edhe për Gjokajt e Kojës. Mirëpo, ai i quan Gjokiqi, si zakonisht, që i kanë quajtur sllavët në shkrimet e veta. 2. Marko B.Rashoviq “Pleme Kuçi “(Etnografsko istoriski pregled)-Beograd 1963.
Kombinati metalugjik "Çeliku i Partisë"
Kombinati metalugjik në Elabasn sot funksionon  vtem me  disa fabrika shrirje pra furrnaltat që trajtohen nga firma turke "Kurum"
Zaberzani
është një fshat në Shqipëri...
Fushë Kosova
Fushë Kosova (ose Fushë Kosovë, serbisht Косово Поље/Kosovo Polje) është qytezë dhe komunë në pjesën qendrore të Kosovës. Komuna i takon Regjionit të Prishtinës ajo është formuar në vitin 1989 nga një pjesë e Komunës së atëhershme të Prishtinës. Sot është një nga komunat më dinamike e cila po përjeton ndryshime të mëdha urbanistike.
Qyteza ndodhet përafërsisht 6 km në jug-perëndim të qendrës së Prishtinës. Demografia e kësaj komune ka ndryshuar në dekadat e fundit. Në kohët e fundit e sidomos pas trazirave të marsit popullsia serbe është kocentruar në fshatrat Uglare Bresje dhe Graçanicë.
Historia
Kushtet relativisht të mira natyrore në të kaluarën, pozita e mirë gjeografike, pasuritë natyrore dhe kushtet e përshtatme klimatike për zhvillimin e gjuetisë, blegtorisë, bujqësisë dhe më vonë edhe të degëve të tjera, si dhe relievit që mundësonte sigurinë, lokaliteti i këtij vendbanimi ishte i banuar që në kohët më të lashta, në shekullin e VII p.e.r (Bardhi i Madh), neoliti (Harilaçi) etj. nga banorët vendës iliro-dardanët. Pastaj i banuar edhe nga koha antike e mesjetare si Ulari (Uglari), Kumanova (afër Vragolisë), Bardhi i Vogël, Harilaçi etj. Këtë e dëshmojnë gjetjet e shumta arkeologjike në lokalitetet e kësaj komune.
Sikurse edhe vendbanimet tjera të Kosovës ashtu edhe në territorin e kësaj komune gjatë të kaluarës historike, janë zhvilluar ngjarje të ndryshme. Ky territor që nga lashtësia ishte i banuar me popullatë autoktone iliro-dardane. Nga fundi i shek. XII u pushtua nga serbët. Ndërsa në të shekullit XIV u pushtua nga osmanet. Në territorin e Livragolisë(Vragoli), u zhvillua edhe Lufta e Dytë e Kosovës, në vitin 1448, ndërmjet ushtrisë osmane dhe hungareze.
Gjatë kësaj periudhe, vendbanimet e kësaj komune, kanë luajtur një rol me rëndësi, pasi që kanë pasur një pozitë të mirë gjeostrategjike. Duhet theksuar se në Kosovë, gjatë gjysmës së dytë të shekullit XIX, janë vendosur disa familje çerkeze, të dëbuara nga atdheu i tyre Çerkestani në Kaukaz. Ato u vendosen në Kosovë në mes të viteve 1860-1864. Disa nga ato familje u vendosën edhe në territorin e sotëm të komunës së Fushë Kosovës, siç janë fshati Sllatina e Madhe, Miradi e Epërme, Bardhi i Madh, Mesbardh, Uglar etj. .
parapamje|Emri i Fushë Kosovës
Gjeografia
Kjo komunë shtrihet rreth koordinantav gjeografike 42°63 V dhe 21°12 L. Komuna e Fushë Kosovës shtrihet ne 99 km2. Komuna e Fushë Kosovës përbëhet nga këto njësi kadastrale: Fushë Kosovë, Albanë e vogël, Albanë e madhe, Bardh i madh, Bardh i vogël, Mesbardh, Harilaq, Henc, Gurshkabë, Miradi e poshtme, Miradi e epërme, Livragonë, Lismir,Nakaradë, Kuzmin. Në përputhje me propozimin e Ahtisaarit Kuvendi i Kosovës ka nxjerr ligj me të cilin fshatrat Uglarë dhe Batuse shkëputen nga teritori i komunës.
Territori i Fushë Kosovës ,sipas shënimeve të vitit 1987,përfshinë 16 zona kadastrale me sipërfaqe 9.573 ha, 63 ari, 24 m2, përkatësisht 96 km2. Komuna e Fushë Kosovës zë pozitën qendrore të Rrafshit të Kosovës. Shtrihet në përendim të qendrës të Kosovës - Prishtinës,rreth 4–5 km,larg saj, apo më mirë të themi, tani është bashkuar me të. Kufizohet në lindje me komunën e Prishtinës, në jug me komunën e Lipjanit, në përendim me komunën e Drenasit dhe në veri me komunën e Kastriotit. Fushë Kosova është nyja kryesore e komunikacionit hekurudhor të Kosovës. Nga qendra komunale degëzohen rrugët hekurudhore për në Mitrovice e më tutje në veri,për në Shkup e më tutje në jug, në verilindje për në Prishtinë, trevën e Llapit e më tutje në verilindje me Nishin, në përendim për në Pejë dhe në jugpërendim në Prizren. Tani kjo komunë është edhe qendër e komunikacionit ajror. Në fshatin Albanë e Madhe ( Sllatinë e Madhe) që nga viti 1965 është hapur Aeroporti i Prishtinës. parapamje|Mali i Goleshit. Lartësia mesatare mbidetare e territorit të kësaj komune është 530–550 m. Relievi është kryesisht fushor që shtrihet rreth lumit Sitnica dhe Drenica, kurse një pjesë e vogël e territorit në përendim është kodrinoro-malor, që përfshinë malin Golesh (Harilaq), Blinishtë (Albanë e Madhe) dhe Gospojë (Bardhi i Madh). Nga aspekti pedologjik ,tokat në këtë territor janë më tepër toka të zeza të quajtura smolicë,rreth lumit janë disa rrafshina aluviale dhe disa teraca liqenore. Pra, tokat janë mjaft pjellore dhe të përshtatshme për zhvillimin, kryesisht të bujqësisë.
Kjo trevë ka klimë të theksuar kontinentale. Veçoritë themelore të kësaj klime janë se stinët e verës e bëjnë me temperaturë të lartë dhe të thatë, ndërsa ajo e dimrit është e ftohtë dhe relativisht më e lagështë. Pranvera dhe vjeshta janë stinë të ndryshueshme. Në territorin e kësaj komune kalon lumi Sitnica, ku në fshatin Livragonë derdhen në të, Lumi Drenica dhe Gracanka, kurse afër fshatit Kuzmin - Prishtevka. Këta lumenj janë elemente të rëndësishme të fizionomisë së peizazhit të territorit të Fushë Kosovës.
Ekonomia
Një pjesë e zonës industriale e Prishtinës gjendet në teritorin e Komunës së Fushë Kosovës. Para luftës komuna ka pasur disa objekte industriala si KBI Miradia, Fabrika e Mishit por pas privatizimit nuk janë në prodhim.
Komuna e Fushë Kosovës është e pasur me begatintë natyrore të cilat paraqesin bazën objektive për zhvillimin e përshpejtuar të kësaj treve. Kjo komunë posedon me sipërfaqe tokësore: tokë punuese 7670 ha, kopshte 591 ha, pemtari 97 ha, livadhe-kullosa 522 ha,pyje 3670 ha2. Shikuar nga mënyra e shfrytëzimit të hapësirës,konstatohet se pjesa më e madhe e territorit është tokë bujqësore me mbi 60%, ku zhvillimi i bujqësië si sektor i poasçëm në komunën e Fushë Kosovës ka parakushte reale për një zhvillim më të sukseshëm, meqenëse boniteti i tokës është mjaft pjellor. Roli i bujqësisë në zhvillimin e komunës është i madh,e sidomos kur dihet lidhëmeria e saj me kapacitetet prodhuese dhe përpunuese të industrisë së komunës. Sipërfaqja poseduese e livadheve,terreni i përshtatshëm për kullosa si dhe interesimi i vazhdueshëm i fermerëve për blegëtorinë dhe shpezëtarinë janë potenciale të rëndësishme për zhvillimin ekonomik në fshat.
Shumë banorë serbë e malazezë,kolonë të vendbanimeve kolone sllave,në Drenicë por edhe të fshatrave të tjera, për shkak të kushteve më të mira për jetesë,mundësia e punësimit e tjerë ndikoi që ata të vendosën në Fushë Kosovë dhe në vitet e para të Jugosllavisë Socialiste shtohet numri i serbVve dhe malazezëve. Nga aspekti ekonomik, në vitet e para të ish Jugosllavisë Socialiste,sikurse edhe vendbanimet tjera,ishte një fazë e stagnimit,apo të një zhvillimi të ngadalshëm. Mirëpo, me zhvillimin e komunikacionit, Fushë Kosova u shndërrua në nyje kryesore të komunikacionit hekurudhor të Kosovës. Nga ky vendbanim degëzoheshin të gjitha rrugët hekurudhore të Kosovës, si në veri e jug, ashtu edhe në verilindje e perëndim etj. Edhe pasuritë xehtare me xehen e linjitit në Bardh të Madh,ndikuan në zhvillimin e xehtarisë. Në vitet e fundit u ngrenë edhe disa kapacitete të industrisë së tekstilit. Në këtë peridhë, vendbanimet e kësaj komune përjetusn njv transformim të zhvillimit ekonomik, shoqëror, kulturor, arsimor, shëndetsor etj. Kështu që Komuna e Fushë Kosovës krijoi kapacitete të konsiderueshme për prodhim,për përpunim dhe për qarkullim.
Në territorin e kësaj komune,përkatësisht në fshatin Albanë e Madhe (Sllatinë e Madhe) është ndërtuar aeroporti, i cili në deceniet e fundit është shndërruar në një qendër ndërkombëtare të komunikacionit ajror.
Gjatë viteve të shtatëdhjeta dhe të tetëdhjeta pati ndryshime të ndjeshme të strukturës ekonomike, në favor të zhvillimit të industrisë, gjë që bëri të mundshme nxitjen e mëtutejshme të veprimtarive ekonomike dhe joekonomike. Kjo ndikoi në rritjen e të punësuarve në organizatat ekonomike dhe joekonomike, të cilat realizonin të ardhura të konsideruara, rezultate afariste e më këtë edhe përmirësimin e standardit të banorëve në përgjithësi. Me suspendimin e autonomisë së Kosovës dhe pushtimin klasik nga forcat ushtarake e policore, më 1989 nga Serbia, filluan të rrënohen të gjitha të arriturat e deriatëherëshme. Me vendosjen e masave të dhunshme, filloi largimi nga puna, së pari i kuadrave, e pastaj pothuajse i të gjithë shqiptarëve të punësuar në objektet ekonomike, joekonomike, në administratë etj. Me anë të integrimeve të ndryshme të ndërmarrjeve në territorin e Kosovës, edhe në këtë komunë me ato tV Serbisë, me qëllim të shfrytëzimit dhe të plaçkitjes së pasurisë të krijuar me mund për shumë vite, filloi shkatërrimi i bazës materiale. Në këto kushte të rënda gjendja e banorëve të kësaj komune u keqësua tepër, filloi të bie standardi jetësor etj.
Demografia
Në strukturën demografike të komunës së Fushë Kosovës përpos dyndjeve natyrale dhe ekonomike kanë luajtur një rol të madhe dhe vendosja e popullatës për shkaqe të tjera si kolonizimi serb rreth 396 familje dhe vendosja e popullsisë refugjate nga Toplica e pjesë tjera të perandorisë Osmane si Sanxhaku i Tregut Ri dhe Bosnja.
Në tabelat e më poshtme janë mbledhur disa shënime dhe të dhëna që tregon shkallen e manipulimit me numrin e popullsisë gjatë viteve. Kështu p.sh edhe pse regjistrimi i popullsisë në vitin 1991 nga popullsia shqiptare ishte bojkotuar agjencia e statistikave të regjimit Jugosllav në Beograd e ka prezantuar një regjistrim të imagjinuar politik në të cilin siq shihet nga tabela më se 2,960 banorë të etnive tjera janë regjistruar si serbë dhe në të njëjten kohë është fryer numri i banorve serbë dhe zvogluar numri i shqiptarëve të imagjinuar në regjistra. Llogaritet që me mbështetjen e agjencive ndërkombëtare agjencisë kosovare për statistika është arritur një nivel evropian në këtë lëmi dhe numrat e prezantuara nga kjo agjenci janë njëherit më të besueshëm edhe pse kjo agjenci ende nuk ka arritur të bëjë regjistrimin e popullsisë dhe pasurisë së patundshme.
Nisur nga fakti se territori i Komunës së Fushë Kosovës gjithmonë ishte një hapësirë gjeografike, që ofronte mundësi të mëdha ekzistenciale, është e qartë se edhe lëvizjet e popullsisë drejtoheshin për vendosje dhe për të jetuar në këtë trevë. Këtë e dëshmojnë faktet pothuajse gjatë periudhave historike, e posaçërisht në deceniet e fundit. Pozita e mirë gjeografike, afërisa me qendrën administrative, kulturore, universitare etj. me Prishtinën,qendrën industriale Kastriotin (ish Obiliqin),Mihjen Sipërfaqësore në Bardh të Madh,mundësia për punësim, ndikoi që Fushë Kosova dhe fshatrat përreth të rriten dhe të zgjerohen. Kështu Fushë Kosova shndërrohet në qendër industriale, nyje e komunikacionit dhe me këtë u bë edhe tërheqës për gravitimin e popullsisë, sidomos nga viset e ndryshme të Kosovës, të Kosovës Lindore, të Maqedonisë etj. Edhe në fshatrat e afërta po ashtu u vendos një numër i madh i banorëve nga viset e ndryshme të Kosovës dhe jashtë saj. Pra, të gjitha ato ndikuan që territori i Fushë Kosovës të ketë një dendësi më të madhe të popullsisë në Kosovë.
Në anën tjetër,disa kolonë serbë e malazezë, duke gjetur vende më të mira të punës, banesa në Prishtinë si dhe në qendra të Serbisë,duke e shitur pasurineë, që ia kishte dhuruar pushteti agrar,me çmime të majme popullatës shqiptare, fillori ta lëshoj Fushë Kosovën dhe disa vendbanime tjera. Në vend të tyre vendoset popullata shqiptare e ardhur nga viset e ndryshme të Kosovës, e sidomos të Kosovës Lindore. Kështu që sot, popullata shqiptare e Fushë Kosovës dhe e disa fshatrave të tjera është nga viset e ndryshme,sidomos nga Presheva, Medvegja, Gallapi, Llapi, Anadrini, Llapusha, Drenica etj.
Duke shfrytëzuar gjendjen e krijuar politike në atë kohë, në Jugosllavinë Socialiste, sidomos pas vitit 1981, atëherë pushteti serb me metoda të ndryshme perfide mundohet të pengonte këtë zhvillim. Ajo ,me moton e kthimit të serbëve dhe të malazezëve të shpërngulur nga Kosova,përdori masat më radikale ndaj rinisë e intelegjencës shqiptare,me burgosje,me vrasje dhe me largimin nga puna e deri te marrja e autonomisë,kurse në fund edhe të zbatimit të territorit më të egër ndaj popullatës shqiptare në vitet 1998-99. Popullata shqiptare ,edhe pse ishte në pozitë më të vështirë,në krahasim me travat tjera të Kosovës,në forma të ndryshme i bëri rezistencë kësaj politike shoviniste serbe,të udhëhequr nga disa lider serbo-malazezë të dirigjuar nga beogradi. Shumë të rinjë nga kjo popullatë u inkuadruan në rezistencë të armatosur në radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës,disa prej tyre ranë dëshmorë të kmbit. Pushteti serb, policia, ushtria dhe paramilitarët e saj,përveç masakrave,vrasjeve,dhunimeve etj.,ndaj popullatës shqiptare,filluan dëbimin masovik të banorëve shqiptarë nga vatrat e tyre. Popullata me dhunë u dëbua nga shtëpitë,u dërguan kryesisht në Shqipëri,Maqedoni e gjetiu. Nga aty u shpërndan nëpër vende të ndryshme të botës. Nga popullata e Fushë Kosovës, një pjesë e vogël, e sidomos e fshatit Bardhi i Vogël, ishte zënë peng në fshat. Ndaj popullatës së kësaj treve,sikurse edhe të trevave tjera të Kosovës,u bë një pastrim etnik. Mirëpo, pushteti serb edhe përkundër kësaj, nuk arriti qëllimin e caktuar. Falë angazhimit edhe përkrahjes së forcave progrescive botërore, Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Aleancës Veriatlantike- NATO-s,angazhimit dhe kontributit të Ushtrisë sonë Çlirimtare,popullatës në tërësi, ushtria,policia e forcat paramilitare serbe të mundura e lëshuan Kosovën, e bashkë me ta edhe kriminelët dhe vendorët,që kishin bashkëpunuar me ta. Popullata shqiptare u kthye në vatrat e veta. Filloi një jetë e re në Kosovë. Atë jetë të lirisë që me mijëra vjet e dëshironin dhe luftonin për te. Edhe popullata e kësaj komune u kthye në vratrat e veta duke vazhduar jetën e re, në kushtet e reja të krijuara, në liri. Filloi faza e rindërtimit dhe e zhvillimit. Mirëpo,lufta në këtë trevë si dhe në tërë Kosovën la pasoja të tmerrshme. Sipas disa burimeve, nga pasojat e luftës së fundit, të vitit 1999, nga ana e agresionit, sipas Raportit të Këshillit Komunal, Komisionit për HCL dhe persona të humbur në territorin e Komunës së Fushë Kosovës është një gjendje e tmerrshme. Janë të vravë dhe të humbur 165 persona civil per fatin e të cilëve nuk dihet asgjë (23 të vrarë dhe të djegur në 8 shtëpi), 62 të vravë dhe të varrosur, 18 të vravrë dhe të pavarrosur, 61 të zhdukur.
Pas kthimit të poullatës në shtëpitë e veta, ende pa filluar të arrijnë ndihmat nga Bashkësia Ndërkombëtare, banorët filluan punën rreth ndërtimit dhe meremetimit të shtëpive të banimit. Me fillimin e arritjes së ndihmave nga Oragnizatat Qeveritare dhe Organizatat Joqeveritare ndërkombëtare të shumë vendeve të botës, puna në këtë drejtim u intensifikua edhe më shumë. Kështu që sot shumë vendbanime kanë marrë pamjen e mëparshme. Menjëherë,pas kësaj,në kushtet e reja të krijuara politike u bë konstituimi i organeve komunale. Tani,komuna është njësi territoriale - administrative në të cilën qytetarët realizojnë vetëqeverisjen e tyre në pajtim me dispozitat e Rregullores mbi vetëqeverisjen lokale të Kosovës nr.2000/45. Pra,Komuna rregullon dhe udhëheq çështjet publike në territorin e vet dhe siguron një jetë të qetë dhe normale për të gjithë banorët e territorit të saj. Fushë Kosova në vitin 2001 ka pasur këtë gjendje: 7 vendbanime, 5.866 banorë, 479 shtëpi, 19 shkolla etj. Pas mbarimit të luftës, organizimit të pushtetit dhe funksionimit të organece komunale dhe të oragnizmave të tjerë, një prej objektivave të organizmave vendore dhe atyre qendrore shkencore,kulturore,politike etj. të Kosovës ishte edhe standradizimi i emrave të vendbanimeve të Kosovës. Në nivel të Kosovës është formuar Komisioni Qendror për Standrardizimin e Emërvendeve, ndërsa në nivel të Asambleve komunale janë formuar komisionet komunale. Në bazë të studimeve të gjithanshme shkencore, historike,gjuhësore etj. komisionet në fjalë kanë aprovuar Listën e merave të vendbanimeve të Komunës së Fushë Kosovës.
Kultura
Para masave të dhunëshme serbe të viteve 1990-1999, komuna e Fushë Kosovës ka pasur 4 biblioteka publike me një numër prej gjithsejt 49.250 librash. Biblioteka kryesore ka pasurr 19.500 libra, kurse degët në Bardh i Madh, Sllatinë… kanë pasur 29.750 libra, por gjatë luftës, "dora e zezë" serbe ka zhdukur 13.500 libra dhe biblioteka në Bardhi i Madh nuk ekziston më fare. Po ashtu, bibliotekat në Fushë-Kosovë dhe Sllatinë janë të dëmtuara.
Klubet dhe Infrastruktura sportive në Komuneë e Fushë Kosovës :
Klubet:
Objekte sportive:
Aktivitetet:
Blezenca
është një fshat në Shqipëri...
Kombinati ushqimor "Ali Kelmendi"
Kombinatit Ushqimor "Ali Kelmendi", ndodhet buzë rrugës nacionale Tiranë - Durrës, Rruga e Kavajës, dhe është inaguruar zyrtarisht në 10 korrik të vitit 1960. Si pjesë e tij ka qenë edhe një kantinë. Kantina është ndërtuar në vitin 1959 si Fabrikë Likernash, ka filluar prodhimin në muajin mars 1960 dhe ka zgjeruar dy herë kapacitetin e saj: në vitin 1962 dhe në vitin 1974. Kantina ka qënë pronë shtetërore dhe pjesë e Kombinatit Ushqimor "ALI Kelmendi" deri në 7 dhjetor të vitit 1994.
Kantoni Neuvy-Saint-Sépulchre
Kantoni Neuvy-Saint-Sépulchre (frëngjisht: Canton de Neuvy-Saint-Sépulchre) është një kanton në departamentin Indre, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Neuvy-Saint-Sépulchre. Ka sipërfaqe 269.74km2 dhe popullsi 6157 banorë.
Riorkestrimi
Një remix (sq: remiks) ose riorkestrim, është një pjesë e medias e cila është ndryshuar ose shtrembëruar nga gjendja e saj origjinale duke shtuar, hequr ose ndryshuar pjesë të artikullit. Një këngë, pjesë e veprës artistike, libër, video, poezi ose fotografi mund të jenë të gjitha remiks. E vetmja karakteristikë e një remix është se përvetëson dhe ndryshon materiale të tjera për të krijuar diçka të re.
Kantoni Neuvy-Saint-Sépulchre
Përbërja aktuale
Kantoni Neuvy-Saint-Sépulchre aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Riorkestrimi
Më së shpeshti, remikset janë një nëngrup i përzierjes audio në regjistrimet e muzikës dhe këngëve. Këngët mund të ripërpunohen për një sërë arsyesh:
Remikset nuk duhet të ngatërrohen me modifikimet, të cilat zakonisht përfshijnë shkurtimin e një masteri përfundimtar stereo për qëllime marketingu ose transmetimi. Duhet bërë një dallim tjetër midis një remix, i cili rikombinon pjesë audio nga një regjistrim për të krijuar një version të ndryshuar të një kënge, dhe një kopertinë: një ri-regjistrim të këngës së dikujt tjetër.
Rrënjët e ripërzierjes së tingujve
Përzierja moderne i kishte rrënjët në kulturën e sallës së vallëzimit të Xhamajkës së fundviteve 1960/fillimit të viteve 1970. Evolucioni i rrjedhshëm i muzikës që përfshinte ska, rocksteady, reggae dhe dub u përqafua nga miksuesit e muzikës vendase që dekonstruktuan dhe rindërtuan këngët për t'iu përshtatur shijeve të audiencës së tyre. Prodhuesit dhe inxhinierët si Ruddy Redwood, King Tubby dhe Lee "Scratch" Perry popullarizuan përzierjet instrumentale të zhveshura (të cilat ata i quajtën "versione") të melodive reggae. Në fillim, ata thjesht hoqën pjesët vokale, por së shpejti u krijuan efekte më të sofistikuara, duke lëshuar këngë të veçanta instrumentale brenda dhe jashtë përzierjes, duke izoluar dhe përsëritur grepa dhe duke shtuar efekte të ndryshme si jehona, reverberimi dhe vonesa. Grupi gjerman krautrock Neu! gjithashtu përdorën efekte të tjera në anën e dytë të albumit të tyre Neu! 2 duke manipuluar këngën e tyre të lëshuar më parë Super/Neuschnee në mënyra të shumta, duke shfrytëzuar riprodhimin me shpejtësi të ndryshme të gramafonit ose duke përdorur një regjistrues kasetë.
Nga mesi i viteve 1970, DJ-të në diskotekat e hershme po kryenin truke të ngjashme me këngë disko (duke përdorur loop dhe redaktime kasetë) për t'i futur kërcimtarët në dysheme dhe për t'i mbajtur ata atje. Një figurë e rëndësishme ishte Tom Moulton i cili shpiku remiksin e kërcimit siç e njohim tani. Edhe pse jo një DJ (një keqkuptim popullor), Moulton e kishte filluar karrierën e tij duke bërë një kasetë miks të bërë vetë për një klub vallëzimi në Fire Island në fund të viteve 1960. Kasetat e tij përfundimisht u bënë të njohura dhe ai ra në vëmendjen e industrisë së muzikës në qytetin e Nju Jorkut. Në fillim, Moulton thjesht iu kërkua të përmirësonte estetikën e regjistrimeve të orientuara nga kërcimi përpara publikimit ("Unë nuk e bëra remiksin, e bëra përzierjen" - Tom Moulton). Përfundimisht, ai kaloi nga të qenit një njeri i "ndrequr" në disqet pop në specializimin në remix për pistën e vallëzimit. Gjatë rrugës, ai shpiku seksionin e ndarjes dhe formatin vinyl të vetëm 12 inç. Walter Gibbons ofroi versionin e kërcimit të këngës së parë komerciale 12 inç ("Ten Percent", nga Double Exposure). Në kundërshtim me besimin popullor, Gibbons nuk e përzjeu rekordin. Në fakt versioni i tij ishte një ri-editim i përzierjes origjinale. Moulton, Gibbons dhe bashkëkohësit e tyre (Jim Burgess, Tee Scott, dhe më vonë Larry Levan dhe Shep Pettibone) në Salsoul Records rezultuan të ishin grupi më me ndikim i remiksuesve për epokën e disko. Katalogu Salsoul shihet (veçanërisht në MB dhe Evropë) si "kanuni" për formën e artit të mikserëve të disko. Pettibone është në mesin e një numri shumë të vogël të ripërpunuesve, puna e të cilëve kaloi me sukses nga disko në epokën e House. (Ai është sigurisht remiksuesi më i profilit të lartë që e bën këtë.) Bashkëkohësit e tij përfshinin Arthur Baker dhe François Kevorkian.
Njëkohësisht me disko në mesin e viteve 1970, kulturat e dub-eve dhe të remiksit të disko-ve u takuan përmes emigrantëve xhamajkanë në Bronx, duke i dhënë energji të dyjave dhe duke ndihmuar në krijimin e muzikës hip-hop. Shifrat kryesore përfshinin DJ Kool Herc dhe Grandmaster Flash. Prerja (duke alternuar midis kopjeve të dyfishta të të njëjtit disk) dhe gërvishtja (lëvizja manuale e pllakave të vinylit poshtë gjilpërës së gramafonit) u bënë pjesë e kulturës, duke krijuar atë që revista Slate e quajti "kolazh në kohë reale, me veprim të drejtpërdrejtë". Një nga sukseset e para kryesore të këtij stili remix ishte kënga Rockit e vitit 1983 nga Herbie Hancock, e ripërpunuar nga Grand Mixer D.ST. Malcolm McLaren dhe ekipi krijues që qëndron pas ZTT Records do të shfaqnin stilin "e prerë" të hip hopit në disqe të tilla si "Duck Rock". Remiksi i dyshes angleze Coldcut të "Paid in Full" të Eric B. & Rakim, i lëshuar në tetor 1987 thuhet se "ka hedhur themelet për hyrjen e hip hopit në rrjedhën kryesore të Mbretërisë së Bashkuar". Dorian Lynskey i The Guardian e quajti atë një "remix standard" dhe e vendosi atë në listën e tij të dhjetë të remixeve. Remiksi i Coldcut "Seven Minutes of Madness" u bë një nga remikset e para të suksesshme komerciale, duke u bërë një hit i pesëmbëdhjetë në vende të tilla si Gjermania, Holanda dhe Mbretëria e Bashkuar.
Historia
Remikset e hershme pop ishin mjaft të thjeshta; në vitet 1980, "përzierjet e zgjeruara" të këngëve u lëshuan në klube dhe dyqane komerciale në këngët vinyl 12 inç. Këto zakonisht kishin një kohëzgjatje prej gjashtë deri në shtatë minuta dhe shpesh përbëheshin nga kënga origjinale me 8 ose 16 shufra instrumentesh të futura, shpesh pas refrenit të dytë; disa ishin po aq të thjeshtuar sa dy kopje të këngës të qepura nga fundi në fund. Meqenëse kostoja dhe disponueshmëria e teknologjive të reja lejuan, shumë nga grupet që ishin përfshirë në prodhimin e tyre (si Orkestra e Magjisë së Verdhë, Depeche Mode, New Order, Erasure dhe Duran Duran) eksperimentuan me versione më të ndërlikuara të përzierjes së zgjeruar. Madonna filloi karrierën e saj duke shkruar muzikë për klubet e vallëzimit dhe përdori remixes gjerësisht për të nxitur karrierën e saj; një nga të dashurit e saj të hershëm ishte DJ John "Jellybean" Benitez, i cili krijoi disa përzierje të punës së saj.
Art of Noise i çoi stilet e remiksit në një ekstrem - duke krijuar muzikë tërësisht të mostrave. Ata ishin ndër grupet e para popullore që shfrytëzuan me të vërtetë potencialin që ishte shfaqur nga kompozimet e bazuara në sintetizues të muzikantëve elektronikë si Kraftwerk, Yellow Magic Orchestra, Giorgio Moroder dhe Jean-Michel Jarre. Bashkëkohor me Art of Noise ishte pjesa kryesore e punës nga Yello (kompozuar, aranzhuar dhe miksuar nga Boris Blank). Kryesisht për shkak se shfaqnin tinguj të mostruar dhe të sintetizuar, Yello dhe Art of Noise do të prodhonin një punë të madhe me ndikim për fazën tjetër. Të tjerë si Cabaret Voltaire dhe Jarre i lartpërmendur (Zolook i të cilit ishte një përdorim epik i kampionimit dhe renditjes) ishin po aq me ndikim në këtë epokë.