cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Operacioni Wuambushu
Kundër
Më 5 prill, organizatat e shoqërisë civile komorase mbajtën një konferencë shtypi për të paralajmëruar për një "masakër që do të vijë".
Presidenti i Komoreve, Azali Assoumani i kërkoi qeverisë franceze të braktiste operacionin.
Kyosuke Tagawa
Kyosuke Tagawa (田川 亨介) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Lufta kundër-tank
parapamje|250x250px|Një ushtar lëshon një raketë antitank FGM-148 Javelin. Lufta antitank e ka origjinën nga nevoja për të zhvilluar teknologji dhe taktika për të shkatërruar tanket gjatë Luftës së Parë Botërore. Që kur Antanta e Trefishtë vendosi tanket e para në 1916, Perandoria Gjermane zhvilloi armët e para antitank. Arma e parë antitank e zhvilluar ishte një pushkë e shkallëzuar me bulona, Mauser 1918 T-Gewehr, që gjuante një fishek 13 mm me një plumb të fortë që mund të depërtonte në armaturën e hollë të tankeve të kohës dhe të shkatërronte motorin ose rikoshetin. brenda, duke vrarë operatorët. Për shkak se tanket përfaqësojnë projeksionin e forcës së fortë të armikut në tokë, strategët ushtarakë kanë përfshirë luftën antitank në doktrinën e pothuajse çdo shërbimi luftarak që atëherë. Armët më mbizotëruese antitank në fillimin e Luftës së Dytë Botërore në 1939 përfshinin armët e montuara në tank, armët antitank dhe granatat antitank të përdorura nga këmbësoria dhe avionët e sulmit tokësor.
Që nga fundi i Luftës së Ftohtë në 1992, kërcënimet kryesore të reja për tanket dhe automjetet e tjera të blinduara janë shpërthyer në distancë nga pajisjet shpërthyese të improvizuara (IED) të përdorura në luftën asimetrike dhe sistemet e armëve si RPG-29 dhe FGM-148 Javelin, të cilat mund të mposhtin armaturën reaktive ose armaturën e predhave. Të dy këto sisteme armësh përdorin një kokë luftarake tandem ku faza e parë e kokës së bashku aktivizon forca të blinduara reaktive dhe faza e dytë e kokës së njëpasnjëshme mposht armaturën e predhës me anë të një ngarkese në formë antitank (HEAT) me eksploziv të lartë.
Shiko edhe
RPG-7
RPG-29
Katër të Mëdhenj (Lufta e Parë Botërore)
parapamje|240px|Këshilli i Katërve nga ana e majtë në të djathtë: [[David Lloyd George, Vittorio Emanuele Orlando, Georges Clemenceau dhe Woodrow Wilson në Versajë.]] Katër të Mëdhenjtë ose Katër Kombet u referohen katër fuqive kryesore aleate të Luftës së Parë Botërore dhe udhëheqësve të tyre që u takuan në Konferencën e Paqes në Paris në janar 1919. Katër të Mëdhenjtë njihen gjithashtu si Këshilli i Katërve. Ai ishte i përbërë nga Woodrow Wilson i Shteteve të Bashkuara, David Lloyd George i Britanisë së Madhe, Vittorio Emanuele Orlando i Italisë dhe Georges Clemenceau i Francës.
Këshilli i Katërve është krijuar me sugjerimin e Woodrow Wilson për të diskutuar çështje të rëndësishme privatisht para konferencës së paqes, në të cilën marrin pjesë më shumë se njëzet vende aleate. Këta krerë shtetesh ose qeverive janë arkitektët kryesorë të Traktatit të Versajës midis Gjermanisë dhe Aleatëve, të Traktatit të Saint-Germain-en-Laye me Austrinë, të Traktatit të Neuilly me Bullgarinë, të Traktatit të Trianonit me Hungarinë dhe Traktati i Sèvres me Perandorinë Osmane. Në një moment Orlando u tërhoq përkohësisht nga konferenca sepse kërkesat italiane nuk u plotësuan, duke lënë tre vendet e tjera si arkitektët e vetëm kryesorë të bisedës, të referuar si "Tre të Mëdhenjtë". Delegacioni italian u kthye pas 11 ditësh.
Mehmet Hetemaj
Mehmet Hetemaj (lindi më 8 dhjetor 1987) është futbollist finlandezë me prejardhje shqiptare. Ai luan në skuadrën SJK. Para se të themelohet kombëtarja kosovare, ai ka përfaqësuar kombëtaren finlandeze.
Karriera
Mehmeti ka filluar karrierën e tij në skuadrën HJK Helsinki ku luajti 17 ndeshje nga viti 2006 deri në vitim 2007. Gjatë sezonit 2007, ai shkoi në skuadrën Viikingit si huazim ku luajti 9 ndeshje.
Në vitin 2008, Mehmeti pranoi të shkojë në skuadrën greke Panionios. Në qershor 2009, ai shkoi në skuadrën italiane U.C. AlbinoLeffe si huazim.
Finlandë
Mehmeti luajti për herë të parë për kombëtaren finlandeze kundër kombëtares japoneze në shkurt të vitit 2009. Ai u thirrë pësëri për të luajtur në maj të vitit 2010 kundër Estonisë.
Jeta personale
Mehmeti lindi në Skënderaj, Kosovë dhe shkoi në Finlandë në vitin 1992. Ata së pari kanë qenë në Oulu, por më vonë u zhvendosën për në Helsinkë për shkak motit dhe për shkak se babai i tij ka astmën. Ai ka një vëlla të madh i cili është po ashtu futbollist dhe dy motra.
Teruaki Kurobe
(lindur më 6 Mars 1978) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Dacia Maraini
parapamje|Shkrimtarja Dacia Maraini në vitin 2012. Dacia Maraini (Fiesole, 13 nëntor 1936) është një shkrimtare e rëndësishme italiane e gjysmës së dytë të shekullit XX.
Pishina
parapamje|Pishinë në oborrin e shtëpisë. Pishina ose banjë noti, është një strukturë e krijuar për të mbajtur ujin për të mundësuar notin ose aktivitete të tjera të kohës së lirë. Pishinat mund të ndërtohen në tokë ose të ndërtohen mbi tokë (si një ndërtim i pavarur ose si pjesë e një ndërtese ose strukturë tjetër më të madhe) dhe mund të gjenden si një veçori në bordin e anijeve oqeanike dhe anijeve turistike.
Vështrim
Pishinat në tokë ndërtohen më së shpeshti nga materiale të tilla si betoni, guri natyror, metali, plastika ose tekstil me fije qelqi dhe mund të kenë një madhësi dhe formë të personalizuar ose të ndërtuara në një madhësi të standardizuar, më e madhja prej të cilave është pishina me përmasa olimpike.
Shumë klube shëndetësore, qendra fitnesi dhe klube private kanë pishina që përdoren kryesisht për stërvitje ose rekreacion. Është e zakonshme që komunat e çdo madhësie të ofrojnë pishina për përdorim publik. Shumë nga këto pishina komunale janë pishina të jashtme, por pishina të brendshme mund të gjenden gjithashtu në ndërtesa të tilla si natatoriumet dhe qendrat e kohës së lirë. Hotelet mund të kenë pishina në dispozicion për mysafirët e tyre për t'i përdorur në kohën e lirë. Pishinat si veçori në hotele janë më të zakonshme në zonat turistike ose pranë qendrave të konventave. Objektet arsimore si shkollat e mesme dhe universitetet ndonjëherë kanë pishina për klasat e edukimit fizik, aktivitetet rekreative, kohën e lirë dhe atletikën konkurruese si ekipet e notit. Vaskat e nxehta dhe llixhat janë pishina të mbushura me ujë që nxehet dhe më pas përdoret për relaksim ose hidroterapi. Pishinat e projektuara posaçërisht përdoren gjithashtu për zhytje, sporte ujore dhe terapi fizike, si dhe për trajnimin e shpëtimtarëve dhe astronautëve. Pishinat më së shpeshti përdorin ujë të klorur ose ujë të kripur, dhe mund të jenë të ngrohur ose të pa ngrohur.
Gaspër Benusi
Gaspër Benusi (1850 - 1931) ishte një mësimdhënës dhe veprimtar i arsimit në fund të shekullit XIX dhe fillim të shekullit XX me prejardhje italiane.
Gajur Dëralla
250px|thumb
Gajur Dëralla ishte një ushtarak i divizionit të Balli Kombëtar. Dëralla lindi në Tetovë  në 1909. Gajur ishte biri i atdhetarit shqiptar Mehmet Pashë Dërralla.
Wadimont
Wadimont është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Bas
Basi është zëri më i ulët për meshkujt. Zakonisht vokali i një basi shtrihet nga Mi e dytë para Do së mesit deri në Fa #(diezis) sipër saj, por kjo mund të ndryshojë nga personi ne person. Basi është klasifikimi më i rrallë i zërit i mundshëm që shpjegon faktin pse përdoret kaq pak në kompozime. Këngëtarët që këndojnë basin janë zakonisht më të vjetër në moshë për të mundësuar pjekurinë dhe volumin e notave më të ulta. Disa shembuj të këngëtarëve që këndojnë basin janë Tim_Storms,J.D.Sumner etj.
Boroneddu
Boroneddu (Boronèddu) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 4.59 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 206 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 149 banorë.
Natalia Gordienko
Natalia Gordienko (Наталя Гордієнко, gjithashtu shkruhet Gordienco; e lindur më 11 dhjetor 1987) është një këngëtare dhe vallëzuese moldav. Së bashku me Arsenium dhe Connect-R, ajo përfaqësoi Moldavinë në Festivalin Evropian të Këngës 2006 me këngën "Loca" dhe u rendit e 20-ta. Ajo u zgjodh për ta përfaqësuar Moldavinë në Festivalin Evropian të Këngës 2020 me këngën "Prison"; megjithatë, konkursi i vitit 2020 u anulua për shkak të pandemisë së COVID-19. Kjo do të ishte hera e saj e dytë në konkurs dhe hera e parë si këngëtare solo. Më vonë u konfirmua se ajo do të kthehej në Eurovision në vitin 2021.
Beaumetz-lès-Loges
Beaumetz-lès-Loges është një komunë në Francë. Beaumetz-lès-Loges bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 964 banorë dhe sipërfaqe 4.98 km².
Dyqani i madh
parapamje|Bon Marché, [[Parisi|Paris - pamje e brendshme.]] Një supermarket apo dyqan i madh është një ndërmarrje me pakicë që ofron një gamë të gjerë të mallrave të konsumit në zona të ndryshme të dyqanit, çdo zonë ("departament") e specializuar në një kategori produkti. Në qytetet e mëdha moderne, dyqani i mallrave bëri një pamje dramatike në mesin e shekullit të 19-të dhe riformoi përgjithmonë zakonet e blerjeve dhe përkufizimin e shërbimit dhe luksit. Zhvillime të ngjashme ishin duke u zhvilluar në Londër (me Whiteleys), në Paris (Le Bon Marché) dhe në Nju Jork (Stewart's).
Sot, departamentet përfshijnë shpesh sa vijon: veshje, kozmetikë, bëjeni vetë, mobilje, kopshtari, pajisje, pajisje shtëpiake, pajisje shtëpiake, bojëra, mallra sportive, produkte tualeti dhe lodra. Për më tepër, ndonjëherë përfshihen linja të tjera produktesh si ushqimi, librat, bizhuteritë, elektronika, shkrimi, pajisje fotografike, produkte për fëmijë dhe produkte për kafshët shtëpiake. Klientët në përgjithësi kontrollojnë pranë pjesës së përparme të dyqanit në dyqanet me zbritje, ndërsa dyqanet tradicionale të nivelit të lartë përfshijnë sportelet e shitjeve brenda secilit departament. Disa dyqane janë një nga shumë brenda një zinxhiri më të madh të shitjes me pakicë, ndërsa të tjerët janë shitës të pavarur.
Që nga vitet 1980, ata kanë qenë nën presion të madh nga zbritjet dhe janë nën presion edhe më të madh nga faqet e tregtisë elektronike që nga vitet 2000.
Mario Cimarro
Mario Antonio Cimarro Paz (lindi më 1 qershor 1971) është aktorë kubanez.
Emiri
parapamje|[[Jaber Al-Ahmad Al-Sabah, emiri i tretë i Shtetit të Kuvajtit]] Emir (arabisht: أمير ʾamīr), është një fjalë me prejardhje arabe që mund t'i referohet një monarku, aristokrat, mbajtës të posteve të larta ushtarake ose politike mashkull, ose një personi tjetër që zotëron autoritet aktual ose ceremonial. Titulli ka një histori të gjatë përdorimi në botën arabe, Afrikën Lindore, Afrikën Perëndimore, Afganistan dhe nënkontinentin Indian. Në epokën moderne, kur përdoret si një titull formal monarkik, është afërsisht sinonim i "princit", i zbatueshëm si për një bir të një monarku të trashëguar, ashtu edhe për një monark në fuqi të një principate sovrane, përkatësisht një emirat. Forma femërore është emira (أميرة ʾamīrah), e ngjashme me princeshën. Para përdorimit të tij si titull monarkik, termi "emir" përdorej historikisht për të treguar një "komandant", "gjeneral" ose "udhëheqës" (për shembull, Emir el-Muminin). Në përdorimin bashkëkohor, "emir" përdoret ndonjëherë edhe si titull nderi ose zyrtar për kreun e një organizate ose lëvizjeje islame, ose arabe (pavarësisht fesë).
Gradat dhe titujt ushtarakë
Që në fillim, emir ka qenë një titull ushtarak. Në shekullin e 9-të, termi u përdor për të treguar një sundimtar të një shteti, d.m.th., Emiratet e Siçilisë të Italisë.
Në disa ushtri myslimane të organizuara në mënyrë dhjetore, emiri ishte një gradë oficeri. Për shembull, në Indinë Mogule, emirët komandonin 1000 kalorës (të ndarë në dhjetë njësi, secila nën një sipah salar), dhjetë prej tyre nën një malik. Në ushtrinë perandorake të Persisë Kaxhare:
Muhammad Amin Bughra, Nur Ahmad Jan Bughra, dhe Abdullah Bughra e deklaruan veten emirë të Republikës së Parë të Turkestanit Lindor.
Vidoe Podgorec
Vidoe Podgorec (8 qershor 1943 - prill 1997) ishte një shkrimtar dhe poet maqedonas. Ai ishte i lindur në Koleshino afër Strumicës dhe jetoi ne Shkup. Ai shkroi një numër të madh poemash,tregimesh dhe novelash. Një nga novelat të tij më të famshme ishte "Jevgu i Bardhë".
Bosa
Bosa (Bòsa, 'Osa) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 128.02 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 2 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 7.929 banorë.
Bar-et-Harricourt
Bar-et-Harricourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Ushtari
parapamje|300x300px|Një ushtar hungarez i këmbësorisë në pozicion mbrojtës gjatë stërvitjes Saber Junction 15, NATO, Gjermani, 20.04.2015. Një ushtar është një person që është pjesëtar i një ushtrie. Një ushtar mund të jetë një person i rekrutuar ose vullnetar, një nënoficer ose një oficer.
Monninkylä
Monninkylä (Monby), është një fshat në Finlandë në komunën e Askola, 15 kilometra nga Porvoo. Është fshati më i madh në komunë, si në aspektin e dhe popullsisë; në vitin 2017 ajo kishte 1323 banorë. Së bashku me kishën e Askolës, është një nga fshatrat kryesore të komunës.
Daizen Maeda
Daizen Maeda (前田 大然) është një futbollist japonez.
Zahi Hawass
parapamje|Zahi Hawass Zahi Hawass (Arabisht: زاهي حواس, i lindur më 28 maj 1947) është egjiptolog dhe arkeolog egjiptian, gjithashtu dhe ish-Ministër i Shtetit për Çështjet e Antikiteteve. Ai ka gërmuar në sitet arkeologjike të deltës së Nilit, në shkretëtirën perëndimore dhe në luginën e sipërme të Nilit.
Bell V-280 Valor
__NOINDEX__ parapamje|300x300px|Nisja e Bell V-280 Valor, Show Air Alliance 2019, Fort Worth, Teksas. Bell V-280 Valor është një avion tiltrotor i zhvilluar nga Bell dhe Lockheed Martin për programin Future Vertical Lift (FVL) të Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara. Avioni u zbulua zyrtarisht në Forumin dhe Ekspozitën Vjetore Profesionale të Shoqatës së Aviacionit të Ushtrisë së Amerikës 2013 (AAAA) në Fort Worth, Teksas. V-280 bëri fluturimin e tij të parë më 18 dhjetor 2017 në Amarillo, Teksas.
Më 5 dhjetor 2022, V-280 u zgjodh nga Ushtria Amerikane si fituesi i programit Future Long-Range Assault Aircraft për të zëvendësuar Sikorsky UH-60 Black Hawk.
Lidhjet e jashtme
Video Bell V-280 Valor Multi Domain Operations
Këmbësoria
parapamje|300x300px|Ushtarët e Divizionit të 2-të të Këmbësorisë kryejnë një mision të zbulimit të zonës në Bagdad. Këmbësoria është një specializim ushtarak i cili angazhohet në luftime tokësore në këmbë. Këmbësoria në përgjithësi përbëhet nga këmbësoria e lehtë, këmbësoria malore, këmbësoria e motorizuar, këmbësoria e mekanizuar, këmbësoria ajrore, këmbësoria e sulmit ajror dhe këmbësoria detare. Edhe pse e papërdorur në kohët moderne, këmbësoria e rëndë gjithashtu përbënte pjesën më të madhe të shumë ushtrive historike. Këmbësoria, kalorësia dhe artileria kanë përbërë tradicionalisht thelbin e profesioneve të armëve luftarake të ushtrive të ndryshme, ku këmbësoria pothuajse gjithmonë përbënte pjesën më të madhe të këtyre forcave.
Gjuha analitike
Në tipologjinë gjuhësore, një gjuhë analitike është një gjuhë që përcjell kryesisht marrëdhëniet midis fjalëve në fjali me anë të fjalëve ndihmëse (pjesëza, parafjalë, etj.) dhe rendit të fjalëve, në krahasim me përdorimin e lakimeve (ndryshimi i formës së një fjale për ta bartur një rol në fjali). Për shembull, fraza në gjuhën shqipe "Macja ndjek topin" përcjell faktin se macja po vepron te top në mënyrë analitike përmes renditjes së fjalëve. Kjo mund të jetë në kontrast me gjuhën sintetike, të cilat mbështeten kryesisht në lakime për të përcjellë marrëdhënie fjalësh (p.sh., frazat "Macja ndjek topin" dhe "Macja ndoqi topin" përcjell korniza të ndryshme kohore me anë të ndryshimit të formës së fjalës ndjek). Shumica e gjuhëve nuk janë thjesht analitike, por shumë mbështeten kryesisht në sintaksën analitike.
Në mënyrë tipike, gjuhë analitike kanë një raport të ulët morfemë-per-fjalë raport, veçanërisht në lidhje me morfemat infleksionale. Një ndërtim gramatikor mund të jetë në mënyrë të ngjashme analitike nëse përdor morfema të palidhura, të cilat janë fjalë të ndara, ose renditja e fjalëve. Gjuhët analitike mbështeten më shumë në përdorimin e artikujve të caktuar dhe të pacaktuar (të cilët priren të përdoren më pak në mënyrë të dukshme ose mungojnë në gjuhë fort sintetike), renditje më e rreptë e fjalëve; të ndryshme si parafjalët, pasfjalët, pjesëzat, dhe modifikuesi; dhe konteksti.
Sfondi
Termi analitik zakonisht përdoret më shumë në kuptimin relativ sesa në kuptimin absolut. Gjuha analitike indo-evropiane aktualisht më e spikatur dhe e përdorur gjerësisht është anglishtja moderne, e cila ka humbur shumë nga morfologjia infleksionale e trashëguar nga proto-indo-evropianishtja, proto-gjermanikishtja dhe anglishtja e vjetër gjatë shekujve dhe nuk ka fituar ndonjë morfemë të re lakimi në ndërkohë, duke e bërë atë më analitike se shumica e gjuhëve të tjera indo-evropiane.
Takuya Yamada
(lindur më 24 Gusht 1974) është një futbollist japonez.
Gjuha analitike
Sfondi
Për shembull, ndërsa gjuha Proto-Indo-Europiane kishte shumë më komplekse zgjedhim gramatikor, gjinitë gramatikore, numri dual dhe fleksionet për tetë ose nëntë rasa në emrat e saj, përemrat, mbiemrat, numërorët, pjesoret, pasfjalët dhe përcaktuesit, anglishtja standarde ka humbur gati të gjitha prej tyre (përveç tre rasteve të modifikuara për përemrat) së bashku me gjinitë dhe numrin e dyfishtë dhe të thjeshtuar bashkimin e saj.
Arabia para-Islamike
parapamje|240px|Rrugët tregtare Nabataean në Arabinë para-Islamike Arabia para-Islamike (Arabisht: شبه الجزيرة العربية قبل الإسلام) i referohet Gadishullit Arabik para shfaqjes së Islamit në vitin 610 të erës sonë.
Takuya Yamada
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Gjuha analitike
Sfondi
Latinishtja, spanjishtja, gjermanishtja, greqishtja dhe rusishtja janë gjuhë sintetike. Emra në gjuhën ruse të lakuar për të paktën gjashtë rasa, shumica e të cilave zbriti nga rastet Proto-Indo-Europiane, funksionet e të cilëve në anglisht përkthehet duke përdorur strategji të tjera si parafjalët, diatezat, për fjalën dhe pronorët.
Arabia para-Islamike
Fetë para-islamike në Arabi përfshinin besimet politeiste indigjene arabe, fetë e lashta semite (fetë që paraprijnë fetë abrahamike, të cilat vetë e kanë origjinën midis popujve të lashtë që flisnin semitisht), forma të ndryshme të krishterimit, judaizmit, manikeizmit, zoroastrianizmit dhe rrallë budizmit.
Gjuha analitike
Sfondi
Hebraishtja moderne është shumë më analitike se hebraishtja klasike "si me emra ashtu edhe me folje".
Gjuhë izoluese
Një koncept i lidhur është gjuha izoluese, e cila ka të bëjë me një numër të ulët të çdo lloj morfeme për fjalë, duke marrë parasysh edhe morfemat derivative. Një gjuhë thjesht izoluese do të ishte analitike nga domosdoshmëria dhe do të kishte mungesë morfemash lakimi sipas përkufizimit. Sidoqoftë, e kundërta nuk është domosdoshmërisht e vërtetë, dhe një gjuhë mund të ketë morfema derivative, por i mungojnë morfemat e lakimit. Për shembull, kinezishtja mandarinisht ka shumë fjalë të përbëra, duke i dhënë asaj një raport mesatarisht të lartë morfemash për fjalë, por meqenëse nuk ka pothuajse fare afiksa lakimi për të përcjellë marrëdhënie gramatikore, është një gjuhë shumë analitike.
Arabia para-Islamike
Studimet
Studimet shkencore të arabëve paraislamikë nisin me arabistët e fillimit të shekullit të 19-të, kur ata arritën të deshifrojnë epigrafin e arabishtes së vjetër jugore (shek. 10 p.e.s.), arabishten e lashtë veriore (shek. 6 p.e.s.) dhe shkrime të tjera të Arabisë paraislamike. Kështu, studimet nuk kufizohen më në traditat e shkruara, të cilat nuk janë lokale për shkak të mungesës së tregimeve të mbijetuara të historianëve arabë për atë epokë; pamjaftueshmëria e materialit kompensohet nga burime të shkruara nga kultura të tjera (si p.sh. egjiptianët, grekët, romakët etj.), ndaj nuk njihej me shumë hollësi. Nga shekulli i 3-të e.s., historia arabe bëhet më e prekshme me ngritjen e himiaritëve dhe me shfaqjen e kaḥṭanitëve në Levant dhe asimilimin gradual të nabataeanëve nga kaḥṭanitët në shekujt e parë të e.s., një model zgjerimi i tejkaluar në pushtimet myslimane të shekullit të 7-të. Burimet e historisë përfshijnë dëshmi arkeologjike, rrëfime të huaja dhe tradita gojore të regjistruara më vonë nga studiuesit islamikë - veçanërisht në poemat paraislamike - dhe hadithin, plus një numër dokumentesh të lashta arabe që mbijetuan deri në mesjetë, kur pjesë të tyre u cituan ose u regjistruan. Eksplorimi arkeologjik në Gadishullin Arabik ka qenë i rrallë, por i frytshëm; dhe shumë vende antike janë identifikuar nga gërmimet moderne. Studimi më i fundit i detajuar i Arabisë para-islamike është "Arabët dhe Perandoritë Para Islamit" (Arabs and Empires Before Islam), botuar nga Oxford University Press në vitin 2015. Ky libër mbledh një gamë të larmishme tekstesh dhe mbishkrimesh të lashta për historinë veçanërisht të rajonit verior gjatë kësaj periudhe kohore.
Läyliäinen
Läyliäinen është një fshat në Finlandë në komunën e Loppi. Në vitin 2017 ajo kishte 872 banorë.
Fshati, në vitet 1950, ishte epoka e artë e hekurudhës. Kishte mbi 1500 banorë dhe dy banka, katër dyqane, një qumësht, një fabrikë mobiljesh dhe prej lëkure, një kinema dhe një bujtinë.
Simon Shuteriqi
Simon Shuteriqi (1883-1951) ishte veprimtar kulturës dhe i arsimit kombëtar shqiptar, Mësues i Popullit nga Elbasani, babai i Dhimitër Shuteriqit.
Sadri Alışık
Mehmet Sadrettin "Sadri" Alışık (5 prill 1925 - 18 mars 1995) ishte aktorë dhe komedian më i mirë në Turqi. Ai ka luajtur në serialin e famshëm turk, "Kartallar Yüksek Uçar".
Trashëgimia
Qendra kulturore në Stamboll u themelua nga gruaja e Sadrisë, Çolpan İlhan dhe e vendosi emrin e burrit të saj, Sadri Alışık Kültür Merkezi (Qendra e Kulturës Sadri Alışık).
Lera Auerbach
Lera Auerbach (Лера Авербахlindur Valeria Lvovna Averbakh, Валерия Львовна Авербах; 21 tetor 1973, Chelyabinsk) është një kompozitore dhe pianiste klasike ruse.
Jeta e hershme dhe edukimi
Auerbach u lind në një familje hebreje në Chelyabinsk, një qytet në Malet Urale në kufi me Siberinë. Nëna e saj ishte mësuese e pianos, shumë nga paraardhësit e të cilëve kishin qenë edhe muzikantë. Lera filloi të kompozonte muzikën e saj në moshë të re; ajo më vonë i tha një intervistuesi: "Unë kam lindur për të bërë këtë, për të punuar në art ... Unë kisha këtë ndjenjë kur isha katër vjeç dhe e pata kur erdha në Nju Jork ...". Ajo mori leje për të vizituar Shtetet e Bashkuara në një turne koncert në 1991; edhe pse nuk fliste Anglisht, ajo vendosi të defektonte kështu që ajo të mund të qëndronte në vend për të ndjekur karrierën e saj muzikore. Në pamundësi për të paguar tarifat metros, ajo ecte më shumë se njëqind blloqe çdo ditë për të studiuar në Shkollën e Muzikës në Manhattan. Auerbach më pas fitoi diploma në piano dhe kompozim nga Shkolla Juilliard, ku studioi piano me Joseph Kalichstein dhe kompoziminhttps://sq.wikipedia.org/wiki/Lera_Auerbach#cite_note-3 me Milton Babbitt. Studimet e saj pasuniversitare u mbështetën nga bursat e Paul & Daisy Soros për amerikanët e rinj. Ajo gjithashtu u diplomua nga programi solisti i pianos i Hochschule für Musik Hannover.
Kuortti
Kuortti është një fshat në Finlandë në komunën e Pertunmaa. Në vitin 2017 ajo kishte 257 banorë. Fshati ndodhet përgjatë autostradës mes Mikkeli dhe Lahti, 12 kilometra nga qendra e Pertunmaa.
Mefail Shehu
250px|thumb|Mefail Shehu në mes
Mefail Shehu, i njohur edhe si Mefail i madh ose Mefail Zajazi ishte një komandant ushtarake Balli Kombëtar në rajonin e Kërçovës gjatë Luftës së dytë Botërore. Ai ishte një bashkpuntor i Xhem Hasa.
Biografia
Mefail Shehu u lind në Zajaz të Kërçovës. Nacionalizmi shqiptar i Mefail Shehut u formua gjatë viteve të tij të adoleshencës pasi u bë dëshmintar i territorit dhe masakrave sërbo-sllave ndaj 22 fshatrave shqiptar në rajonin e Kërçovës. Gjatë gjithë jetës së tij deri sa të vritet Mefail Shehu endërroi dhe luftoi për Shqipërinë etnike ashtu siç thotë edhe vet ai në amanetin e tij:
''në bëfshim vëllazërim me sllavët, na mallkon gjaku i pafajshëm që është derdhur, na mallkojnë nënat që nuk jua dinë varret, na mallkojnë bunaret e mbushura me kokat e familjarëve tanë, ai që ka guxim të ther një fëmijë, nuk ka besë, kjo u dëshmua edhe sot. Udha jonë është Shqipëria etnike, nuk ka rrugë tjetër''.
Panthera tigris trinilensis
Panthera tigris trinilensis, njohur si "tigri Trinilez", është një nënlloj i zhdukur i tigrave që daton rreth 1.2 milion vjet më parë që u gjet në lokalitetin e Trinilit, Javës dhe Indonezisë. Mbetjet fosile tani ruhen në Koleksionin të Muzeut Kombëtar të Historisë Natyrore në Leiden të Holandës. Edhe pse këto fosile janë gjetur në Java, tigri Trinil nuk është ndoshta një paraardhës i drejtpërdrejtë i tigrit Javan. Tigri Trinil ndoshta u zhduk 50.000 vjet më parë. Tigri Bali gjithashtu nuk ishte i lidhur ngushtë me Trinil për shkak të dallimeve të kohës së tyre.
Taksonomia
Shumë kërkime janë bërë por nuk ka shumë njohuri për këtë nënspecie. Shkencëtarët kanë zbuluar një fosil që besohet se i përket tigrit Trinil. Megjithatë kishte dyshime për fosilin sepse ishte tepër i madh që t'i përkiste atij. Por tani mendohet se ai mund të ketë qenë pak më i vogël se tigrat Bengalez dhe i ngjashëm me madhësinë e tigrave Indokinez.
Silvana Mangano
Silvana Mangano (21 prill, 1930 - 16 dhjetor, 1989) ishte një aktore italiane e filmit, e cila në vitin 1950 ka gëzuar famë si një simbol seksi i kinemasë italiane, e më pas ka fituar një reputacion falë një serie të shfaqjeve me role të shquara në filma, te Pasolini dhe Visconti. Karriera e saj ka ndihmuar në masë të madhe martesës me producentin Dino De Laurentiis, me të cilin ka lindur katër fëmijë.
Përpunimi
parapamje|Guinea e Re në 1943. Kamion i [[Ushtria e Shteteve të Bashkuara të Amerikës|Ushtrisë Amerikane për makineri të lëvizshme me makinistë që punojnë në pjesët e automobilave.]] Përpunimi është një proces në të cilin një material (shpesh metal) pritet në formën dhe madhësinë përfundimtare të dëshiruar nga një proces i kontrolluar i heqjes së materialit. Proceset që kanë këtë temë të përbashkët quhen kolektivisht prodhim zbritës, i cili përdor veglat e makinerive, në ndryshim nga prodhimi shtesë (printimi 3D), i cili përdor shtimin e kontrolluar të materialit.
Përpunimi është një pjesë e prodhimit të shumë produkteve metalike, por mund të përdoret gjithashtu në materiale të tjera si druri, plastika, qeramika dhe materialet e përbëra. Një person i specializuar në përpunimin quhet makinist. Një dhomë, ndërtesë ose kompani ku kryhet përpunimi quhet makineri. Pjesa më e madhe e përpunimit të ditëve moderne kryhet nga kontrolli numerik kompjuterik (CNC), në të cilin kompjuterët përdoren për të kontrolluar lëvizjen dhe funksionimin e mullinjve, tornove dhe makinave të tjera prerëse. Kjo rrit efikasitetin, pasi makina CNC funksionon pa pilot, duke ulur kështu kostot e punës për dyqanet e makinerive.
Belval-et-Sury
Belval-et-Sury është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Instituti i Letërsisë Maksim Gorki
Instituti i Letërsisë Maksim Gorki ( Литературный институт им. А. М. Горького) është një institucion i arsimit të lartë në Moskë. Ndodhet në Bulevardin Tverskoy 25 në qendër të Moskës.
Historia
Instituti u themelua në vitin 1933 me iniciativën e Maxim Gorky, një shkrimtar, themelues i metodës letrare të realizmit socialist dhe një aktivist politik. Ajo mori emrin e saj aktual pas vdekjes së Gorky në 1936.
Instituti ka qenë në të njëjtin vend, jo shumë larg Sheshit Pushkin, për më shumë se shtatëdhjetë vjet, në një kompleks ndërtesash historike që datojnë në shekujt 18 dhe 19. Ndërtesa kryesore në Bulevardin Tverskoy 25 ishte vendlindja e Alexander Herzen dhe frekuentohej nga shkrimtarë të njohur të shekullit të 19-të, duke përfshirë Nikolai Gogol, Vissarion Belinsky, Pyotr Chaadayev, Aleksey Khomyakov dhe Yevgeny Baratynsky.
Në vitet 1920 strehonte organizata të ndryshme shkrimtarësh dhe një muze letrar. Ai gjithashtu siguroi strehim për shkrimtarët, duke përfshirë Andrei Platonov, Vsevolod Ivanov, Osip Mandelstam dhe Boris Pasternak. Mikhail Bulgakov e përdori atë si model për "Shtëpinë Griboyedov" në "Mjeshtri dhe Margarita".
Kurrikula
Kurrikula e institutit përfshin kurse në shkencat humane dhe shoqërore dhe seminare mbi një sërë zhanresh letrare, duke përfshirë prozën, poezinë, dramën, letërsinë për fëmijë, kritikën letrare, shkrimin për shtypin popullor dhe përkthimin letrar. Ajo ka programe të diplomimit dhe doktoraturës dhe një komitet të përhershëm për mbrojtjen e doktoraturës dhe disertacionit të kandidatit. Instituti ofron një program dyvjeçar të kurseve të avancuara letrare për studentë me kualifikim të lartë dhe Instituti i tij Letrar mbikëqyr një Shkollë të Avancuar të Përkthimit Letrar, si dhe kurse në Redaktimin, Kopjimin dhe Gjuhët e Huaja. Gjithashtu ka një shkollë të mesme dhe ofron kurse përgatitore për aplikantët në Institutin Letrar.
Politikanë
djathtas|parapamje|270x270px| Maithripala Sirisena
Raif Halimi
Raif Halimi – Cernica (15 shkurt 1926 në Cernicë të Gjilanit; 01 maj 1999 në Ferizaj). Ishte atdhetar i denjë, bashkëluftëtar i Shaban Polluzhës, si dhe njëri ndër themeluesit e Lëvizjes Nacionale Demokratike Shqiptare. Për veprimtarinë e tij patriotike dënohet (1945) nga pushteti serbo-komunist me pushkatim, dënim ky që iu shndërrua në 20 vjet burg të rëndë. Pothuaj 18 vite burg (1945-1962) i mbajti në Mitrovicën e Sremit, ku mbi 8 vite i kaloi në izolim. Aty hartoi fjalorin e parë shqip-serbokroatisht, të cilin e donte pushteti por pa emrin e autorit të vërtetë. Si kundërshtar i përbetuar i pushtimit të Kosovës ishte përherë i ndjekur, i persekutuar dhe dënuar nga pushteti i ish-Jugoslavisë. Ishte anëtarë i Kryesisë së Partisë Nacional Demokratike Shqiptare.
Biografia
Raif Halimi u lind në Cernicë të Gjilanit, në një familje me traditë patriotike. Ishte nip i Mulla Halimit, bashkëluftëtarit të Idriz Seferit dhe bir i Ramiz Cernicës, i cili me Jo-në e tij në Mbledhjen e Dytë të Prizrenit, korrik 1945, tregoi vendosmërinë e tij dhe të popullit që e përfaqësonte, se populli shqiptar nuk do të jetojë me njerkën Serbi, por do të bashkohet me nënën Shqipëri.
Arsimimi
Si 7 vjeçar u regjistrua në shkollën fillore në. Mësimet e para ishin në gjuhën serbe si arnaut me mbiemër të sllavizuar Raif Alimoviç. Gjuha shqipe s’guxonte të përmendej për mësim në shkollat e asaj kohe. Kjo vlente edhe për termin shqiptar. Pastaj e regjistroi shkollën qytetare, ku ishin 11 shqiptarë. Pas vitit të parë kaloi në gjimnaz të Gjilanit, ku ishte i vetmi shqiptar. Më 1941 u hap në Gjilan një kurs për të mësuar alfabetin e gjuhës shqipe. Mësimdhënës ishte Haki Taha. Si 13 vjeçar e dërgon i ati në Gjermani (Hanover) për t’u shkolluar. Gjuhën gjermane e kishte mësuar pak në gjimnaz. Kjo i ndihmoi në fillim të komunikojë. Në Gjermani ia afruan mundësinë të shkollohej, por kusht ia vunë të regjistrohej në organizatën e rinisë hitleriane. Raif Halimi nuk pranoi një gjë të tillë dhe pas një viti kërkoi të kthehej në Kosovë.
Si 14 vjeçar u nis me tren për Kosovë me emër të rremë. Nuk quhej Raif Halimi, por Rajko Mirosavleviç. Si shqiptar ishte e pamundur të udhëtonte nëpër Serbi. Të gjitha dokumentet i kishte të falsifikuara. Treni ishte i përmbushur plot me serbë, të cilët gjithë kohën e shfryenin mllefin e tyre ndaj shqiptarëve, duke e mos ditur që në mesin e tyre është një shqiptar. Kur hipë në tren prej Kralevës në Rashkë i këputet lidhësja e këpucës. Rastësisht i shpëton goja dhe flet në shqip. Aty zbulohet se është shqiptar. Kur mbërrijnë në Rashkë, dikush nga udhëtarët e lajmëron te çetnikët. Ata e marrin dhe e çojnë në burg. E mbajnë 4 ditë duke i bërë kërcënime të ndryshme; me nxjerrjen e syve, me prerje qafe...etj. Pas 4 ditësh e lirojnë atë dhe ai niset për Kosovë.
Pasi kthehet nga Gjermania, regjistrohet në shkollën e mesme “Sami Frashäri” në Prishtinë, e cila ishte lice dhe shkollë normale. Njëri ndër mësuesit ishte Ymer Berisha.
Veprimtaria atdhetare
Si i ri u angazhua në Rininë komuniste Shqiptare (1942). Me tërheqjen e Italianëve dhe Gjermanëve nga Kosova (1944), mbetet popullata shqiptare e pambrojtur, e paarmatosur e duarthatë. Më 16 nëntor 1944 hynë në Gjilan forcat bullgare duke premtuar se nuk do të bëjnë gjë, por vetëm duan të kalojnë. Prapa shpinës vijnë Brigada III kosovare, Brigada e 25 dhe Divizioni 46 serb. Qëllimi i këtyre forcave ishte asgjësimi i popullatës shqiptare. Menjëherë filluan burgosjet, rrahjet, varjet, pushkatimet pavarësisht prej moshës dhe gjinisë. Me këtë rast e mbulon zija e përgjithshme kombin shqiptar. Në lagjet e Gjilanit s’ka pasur njeriu nga të kalojë prej kufomave të shqiptarëve të masakruar.
Në nëntor të vitit 1944 filloi pushteti okupues serb të bëjë mobilizimin e shqiptarëve, me qëllime të shumanshme; që t’i shpërndajë ata në të gjitha anët e ish-Jugosllavisë, që të nxisë luftën vllavrasëse partizanë e ballistë, si dhe të humbin jetën e tyre gjatë përleshjeve me çetnikë. Në këtë mënyrë do të realizohej ëndërra e pastrimit etnik.
Raif Halimi u paraqit në mënyrë vullnetare në UNÇ, me qëllim që të armatoset. Brenda një kohe të shkurtër janë regjistruar 4-5 mijë vullnetarë, nga të cilët plotësohet Brigada e Shtatë dhe disa brigada të tjera. Nga këta vullnetarë formohet edhe Batalioni i Rinisë së Gjilanit prej 450 personash. Ky batalion niset për Prishtinë, ku vendoset në kazermat e Prishtinës. Aty bëhet zgjedhja e kuadrit komandues.
Isuf Ibrahimi-Kiki, i njohur si Isuf Gjilani u zgjodh komandant i Batalionit të Rinisë, e më vonë edhe i Batalionit të Katërt në Brigadën e Parë Sulmuese të Kosovës, kurse Raif Halimi Komisar i Batalionit të Rinisë, e më vonë edhe i Batalionit të Katërt në Brigadën e Parë Sulmuese të Kosovës. Pas tri-katër ditësh, batalioni vazhdoi rrugën për Drenas (Gllogovc) për t’iu bashkangjitur Brigadës së Parë Sulmuese të Kosovës. Më pas e vazhdon rrugën për në Istog, ku qëndron një kohë më të gjatë. Në ndërkohë fillon Lufta e Drenicës. Sipas direktivave të Milladin Popoviqit batalioni duhet të kthehet nga Burimi (Istogu) në Drenicë, për të luftuar kundër forcave shqiptare të udhëhequra nga Shaban Polluzha, i cili veç kishte dezertuar në Besiana (Podujevë) dhe ishte nisur për në Drenicë. Batalioni niset për në Drenicë duke menduar se do të luftonin fashizmin. Kur e kuptojnë se prapaskena e kësaj lufte është një kurthë vëllavrasëse, udhëheqësi i batalionit Isuf Ibrahimi dhe komisari Raif Halimi ndërruan kahjen. Ata e dorëzuan një skuadër, të cilën e qitën në anën e kundërt për të lajmëruar se të gjithë janë shqiptarë dhe të mos vriten vëllau me vëlla. Kështu që të dy palët bënë një rezistencë formale, gjuanin në ajër pa vrasje.
Vuk Popoviqi kërkon llogari nga Raif Halimi se si është e mundur që sapo filloi lufta të dorëzohet një skuadër. Raif Halimi arsyetohet se iu mungonte armatimi. Në këtë mënyrë arrin ai ta furnizoj batalionin me armatim dhe u shpërndanë në tri fshatra të Drenicës; në Klinë të Epërme - Kompania e Parë, në Prekaz - Kompania e Dytë (aty ishte Shtabi i Batalionit) dhe në Klinë të Ndërmjeme - Kompania e Tretë. Më 31 janar 1945 Raif Halimi bisedon me bashkëluftëtarët më të ngushtë të batalionit, të cilët ishin edhe bashkëvendasit e tij Shaban Dervishin, Mulla Abdyl Bllacën e Nezir Hoxhën për të bërë likuidimi i Shtabit të Batalionit të Katërt të Brigadës së Parë të Kosovës në Prekaz të Drenicës, në shtëpinë e Ali Kodrës. Isuf Ibrahimi informohet më vonë për këtë. Ali Kodra e dha pëlqimin që likuidimi i shtabit të bëhej në shtëpinë e tij, me qëllim vetëm e vetëm që të ndalojë dhuna e paparë në ato anë. Sipas direktivave të Raif Halimit dhe Isuf Ibrahimit u veprua. Nga ana e vendasve Drenicakë morën pjesë në likuidimin e shtabit partizan-çetnik: Sefer Vesel Shabani, Hashim Lushtakun, Bislim Tahiri dhe Rashit Istogu. Nga ana e luftëtarëve të Batalionit të Rinisë morën pjesë: Mulla Avdyli Hyseni, Xhafer Lladova, Tahir Devaja, Hajrush Ramjani nën komandën e Shaban Dervishit.
Plani u diskutua mirë e mirë. Sefer Vesel Shabani nga Mikushnica e Drenicës dhe Shaban Dervishi nga Cernica e Gjilanit i treguan Isuf Ibrahimit për ujdinë e arritur. Sefer Shabani mori përsipër që të angazhonte disa të rinj trima. Seferi vuri kontakt me Hashim Lushtakun që iu përgjigj kërkesës së Seferit, të cilin e kishte njeri shumë të besueshëm. Hashim Lushtaku e angazhoi Bislim Tahirin dhe Rashit Istogun. Ky i fundit ishte për vizitë te Bislim Tahiri dhe, kur i kuptoi qëllimet e aksionit kundër shtabit partizan-çetnik më vetëdëshirë iu bashkua grupit. Bashkë më ta u angazhuan edhe luftëtarët e Batalionit të Rinisë së Gjilanit Mulla Avdyli Hyseni, Xhafer Lladova, Tahir Devaja, Hajrush Ramjani nën komandën e Shaban Dervishit.
Në fund të gjithë anëtarët e batalionin i bashkohen aradhës së heroit legjendar Shaban Polluzhës. Pas shpartallimit të forcave të Shaban Polluzhës, Raif Halimi së bashku me kushëririn e tij Nezir Hoxhën largohen nga Drenica. Ata bunkerizohen në Gadish të Gjilanit. Me ushqim furnizohen për çdo natë nga familja Ajvazi (Saqipi e Mustafa). Pas një muaji rrethohen nga Brigada e Tetë Maqedonase dhe zihen rob.
Prej aty i çojnë në Radivojc e më pastaj në burgun e Vitisë. I fusin të dy në një dhomë. Në dhomën tjetër e kishin ndezur një stufë, kurse çymkat i kishin qitur aty ku ishin ata dy. Fillon të mbushet dhoma me tym. Kështu donin t’i helminin. Ata afrohen te dera dhe për vrime të derës marrin frymë me ndërrime gjer në mëngjes. Fytyrat e tyre u bënë futë të zeza, pot mbetën gjallë. Këta të dy i ndajnë duke i quar në drejtime të ndryshme. Nezir Hoxhën e quan në Gjilan, pastaj në Ferizaj, Prishtinë, e në fund në Mitrovicë për ta likuiduar. Aty përpiqen t’i helmojnë të burgosurit përmes të ushqimit.
Raif Halimin e dërguan për Prishtinë, ku më 23 prill 1945 dënohet me pushkatim. Për shkak të moshës jomadhore pati një amnesti dhe ky dënim i shndërrohet në 20 vjet burg të rëndë. Burgun e fillon në Kullën e Sheremetit në Pejë. Në këtë kohë ishte i sëmurë nga tifoja e morrit. Shokët e tij i pushkatojnë: Xhafer Lladovën nga Lladova, Isuf Ibrahimin nga Gjilani, Abdyl Hysenin e Shaban Cernicën nga Cernica.
Serbët nuk mund të pajtoheshin me faktin se një shqiptari mund t’i falet jeta. 6 partizanë shkojnë një ditë në Kullë të Sheremetit për ta kindapuar Raif Halimi dhe për ta luquiduar. Mustafë Elshani, truproje shqiptar ia shpëtoi jetën.
Prej burgut të Pejës e qojnë në Prishtinë, pastaj në Kurshumli, në Prokuple, Nish, Pozharevc dhe në fund në Mitrovicë të Sremit, ku i mbajti pothuaj 18 vjet burg. E kishte numrin 10. Lirohet nga burgu më 30 mars 1962.
Aktivitetet në burgun e Mitrovicës së Sremit
Jeta në kazamatet serbo - jugosllave për të burgosurit politik shqiptarë në dhjetevjeteshin e parë ishte shumë e vështirë. Presioni ishte i dyfishtë. Nga çetnikët (brenda në burg) dhe nga pushtetmbajtësit (jashtë). Ishin gjithnjë të uritur. Nga mundimet fizike e torturat, shumë veprimtarë dhe luftëtarë të shquar shqiptarë vdiqën në burg, si Kolë Mark Gjini i Prizrenit, kolonel Qazim Komoni i Gjakovës, Nijazi Çarkaxhiu nga Ferizaj, Muderrizi Haki Efendiu nga Gjilani, Hilmi Zariqi nga Drenica e shumë të tjerë.
Në këtë burg ishin edhe Ramadan Rexha, Ismet Boletini, Rustem Statovci, Rexhep Abdullahu, Ramadan Bogujevci, Shemsi Perani, Jashar Bajraktari, Xhemil Fluku, Shaqir Curri, Ramadan Agushi etj.
Më 20 mars 1946 Raif Halimi, Ramadan Rexha dhe Ismet Boletini formuan “grupin kospirativ” dhe nisën veprimtarinë në Organizatën Nacionale – Demokratike Shqiptare, për të mbajtur në nivelin e duhur moralin dhe dinjitetin njerëzor të të burgosurve, për të penguar demoralizimin e tyre, për të moslejuar thyerjen e tyre fizike e morale, si dhe për t’iu dhënë ndihmë materiale, sepse ushqimi nuk ishte i mjaftueshëm dhe gjendja e tyre shëndetësore ishte shumë e rëndë.
Kjo organizatë “treshe” gjeti më pastaj përkrahje te të burgosurit e tjerë politik dhe në qershor të vitit 1947 u shndërrua në Komitet prej nëntë anëtarësh, ku ishin: Rrustem Statovci, Destan lsmajli, Ramadan Rexha, Raif Halimi, Fahri Hasani, Ismet Boletini, Hilmi Ejupi, Ramadan Agushi dhe Xhemil Fluku. Komiteti mori këtë vendim:
Në përbërje të komitetit për funksionimin e tij janë zgjedhur këta persona:
Pos organizimeve të tjera, komiteti organizonte për të burgosurit çdo vit festën e 28 Nëntorit. Po në këtë burg erdhi më vonë edhe Ramiz Cernica, babai i Raif Halimit. Babë e bir ndenjën tri vjet në të njejtin burg, në të njejtën dhomë pa e marrë vesh pushteti. Pas tri vitesh e lajmëron dikush drejtorinë e burgut se janë babë e bir, dhe menjëherë i ndajnë. Fehmi Hoxha, vëllai i madh i Raifit dhe djali i dytë i Ramizit luan një rol të veçantë për qëndrimin e tyre në burg, si dhe në jetën dhe zhvillimin e mëtutjeshëm të anëtarëve të tjerë të familjes. Atij i ra e gjithë barra e përgjegjësisë së familjes mbi supe. U kujdes së bashku me nënën e tij Hatixhen dhe bashkëshorten e tij Hyrishanë për veshmbathje, ushqim e arsimim jo vetëm për fëmijët e tij, por edhe për vëllezërit e tij. Babain e tij Ramiz Cernicën dhe vëllain e tij Raif Halimi e furnizonte me gazetat e ditës dhe paketa ushqimore, të cilët pastaj i ndanin me të burgosurit e pranishëm. Pushtetmbajtësit mundoheshin ta bindnin Fehmi Hoxhën herë me intriga e herë me kërcënime për të mos u kujdesur për anëtarët e familjes jashtë burgut, por edhe brenda burgut. Fehmi Hoxha edhe pse ishte i ri, nuk ju nënshtrua intrigave të pushtetit, e as nuk ia pati frikën kërcënimeve të atij pushteti gjakpirës. Ai e vazhdoi punën e tij më tutje me shumë sakrifica, vuajtje e mundime, por krenar. Gjatë pastrimit etnik në Kosovë, kur Kosova shpërngulej, masakrohej, dhunohej, digjej e piqej, më 1999 u dogj edhe Fehmi Hoxha së bashku me bashkëshorten e tij Hyrisha Hoxhën në shtëpinë e tij.
Veprimtaria letrare-leksikografike: Hartues i fjalorit të parë shqip-serbokroatisht
Gjatë qëndrimit në burg, Raif Halimi shkroi fshehurazi një histori të popullit shqiptar. Ai shkrim u zbulua nga pushtetarët e kohës ndaj u dënua edhe njëherë me mbi 8 vite izolim. Për t’i mbijetuar gjithë ato persekutime, gjeti forcë për të shkruar fjalorin e parë shqip-serbokroatisht, në të cilin punoi mbi 10 vite dhe e la në dorëshkrim.
Lekë Lukaj ishte i pari, i cili u përpoq më 1935 të përpiloj një fjalor shqip-serbokroatisht. Ai arriti të punojë në fjalor prej shkronjës A gjer në shkronjën GJ. Fjalori kishte vetëm 14 mijë fjalë.
Raif Halimi, fjalorin e ka përpunuar tri herë prej shkronjës A gjer në shkronjën ZH. Pra ky ishte fjalori i parë i plotë shqip-serbokroatisht. Thuhet se fjalori i ka përafërsisht 75 mijë fjalë. Një verifikim të tillë mund ta bëjnë në të ardhmen leksikografët dhe gjuhëtarët në përgjithësi.
Ai i shkruante fjalët në skajet e gazetave dhe i fuste në thes. Kur dilte në shëtitje të burgut, gardianët ia shkyenin dhe zhduknin këto shënime. Dikur filloi ta mirrte thesin me vete në shëtitjet e tij të burgut. Në këtë mënyrë i ruante shënimet e tij, të cilat filloi t’i shkruaj nëpër fletore.
Më 1962 u lirua nga burgu. Ai ia ktheu burgut shpinën me një fjalor voluminoz. Shtypi i atëhershëm bënte reklamë, se burgjet e ish-Jugosllavisë janë aq të mira saqë ia mundësojnë të burgosurve edhe përpilimin e fjalorëve.
Pushteti i atëhershëm donte me këmbëngulje ta botojë këtë fjalor, por pa emrin e tij. Ky fjalor e pa përherë të parë dritën me sy me emrin e autorit të vërtetë, 18 vite pas vdekjes së autorit. Për shkak të volumit, botimi është ndarë në dy pjesë. Fjalori është me kopertina të trasha dhe ka 1872 faqe. Pjesa e parë ka 940 faqe, pjesa e dytë ka 932 faqe. Fjalori i Raif Halimit, u botua në dhjetor 2016, në Itzehoe të Gjermanisë, shtëpia botuese “Emigrantibuch”.
Fjalori është shkruar në gegërishte, ashtu siç janë shkruar edhe dokumentet më të vjetra të shqipes.
Aktivitetet e pasburgut
Pas lirimit nga burgu, Raif Halimit iu mohuan për 10 vite të drejtat qytetare. Ai s’kishte të drejtë të punojë gjer në vitin 1971. Brenda kësaj kohe ka bërë përkthime të literaturës universitare, por s’kishte të drejtë të përmendej emri i tij. Ai s’kishte të drejtë t’i lëshojë kufijtë e ish-Jugosllavisë. S’kishte të drejtë pasaporte as ai e as anëtarët e familjes së tij të ngushtë. Raif Halimi për herë të parë merr pasaportë në vitin 1992, pasi që ndryshojnë edhe rrethanat politike në Kosovë. Fëmijët e tij s’kishin të drejtë burse, të drejtë ushqimi në menzë dhe të drejtë banimi në konvikt. Ndjekjet dhe persekutimet e përcollën në vitet e pasburgut jo vetëm atë, por gjithë familjen e tij.
Pas demostratave të vitit 1981 u burgos edhe njëherë, pa pasur prova, më 13 nëntor 1981, duke e akuzuar për vepër penale rreth ngjarjeve të njohura të vitit 1981. Në mungesë të fakteve lirohet nga burgu më 24 shkurt 1982.
Më 16 nëntor 1996 kryesia qëndrore e PNDSH në Prishtinë dhe kryesia e degës se PNDSH në Ferizaj organizuan në fshatin Bibaj të Ferizajt një manifestim për 70 vjetorin e Raif Halimit. U mbajtën fjalime të ndryshme nga personalitete të ndryshme. Njëri ndër ta ishte edhe Hajriz Demaku nga Drenica: “E vërtetë është që Raif Halimi ka lindur në Cernicë të Gjilanit dhe Gjilani thonë se Raif Halimi është i yni. E vërtetë është se Raif Halimi jeton në Ferizaj dhe Ferizaji thotë se Raifi është i yni. E vërtetë është se Raifi ka luftuar në Drenicë dhe Drenica thotë se Raifi është i yni. Raifi është i krejt Kosovës, por më së tepërmi i takon Drenicës. Ooo Raif, po të thërret Drenica! Po të presin pleq e të rinj! E vërteta është që je i sëmurë, por nëse ka nevojë me lese do të të mbajmë, veç eja në Drenicë!”
Në verë të vitit 1997, si 71 vjeçar shkoi Raif Halimi në Drenicë, ku u takua me drenicakë dhe bëri incizimin e vendeve ku ka luftuar me shokë. U diskutua edhe për likuidimin e shtabit më 1945. Për herë të parë u diskutua hapur se organizatori i këtij likuidimi ishte Raif Halimi. Drenicakët e kanë mbajtur këtë të vërtetë me vite të tëra të fshehur vetëm e vetëm për të mos e ngarkuar Raif Halimin te pushteti i kohës. Më 1998, kur krisi lufta në Drenicë, drenicakët i bëjnë thirrje Raif Halimit për të shkuar në Drenicë për t’iu dhënë vullnet, forcë dhe moral luftarak pishtarëve të lirisë. Ai shkoi atje në shoqërimin e Adem Metushit nga Ferizaj. *
Formimi i celulave të para të UÇK në Ferizaj e Gjilan u bënë përmes këshillave të Raif Halimit në shtëpinë e tij. Edhe pse i thyer në moshë, gjer në frymën e tij të fundit e dha kontributin e tij për lirinë e Kosovës. Vdiq më 01 maj 1999 në shtëpinë e bijës së tij Lirijes, në kohën kur po shpërngulej e gjithë Kosova. Fjalët e tij të fundit, të cilat nuk mundi t’i thoshte gjer në fund, i përfundoi me një rrumbullakim të gishtit, që donte të thonte se po vdes, pa e parë kombin të bashkuar.,