Lezha
Historia e njërit prej qyteteve më të vjetër të Shqipërisë
Eshte pikerisht Polibi, i cili thote se Filipi V, mbreti i Maqedonise shpresonte të shtinte në dorë Lezhën dhe Akrolisin. Ai përpiloi një plan strategjik, u nis me ushtri të madhe tokësore dhe mbas një udhëtimi 2-ditor, qëndroi pranë lumit Ardoksan, pranë Lezhes. Polibi u impresionua dhe qe i kujdesshem para këtij qyteti të fortifikuar shumë mirë. Akrolisi ishte më i lartë dhe akoma më i fortifikur, duke e bërë të pamundur pushtimin e tij. Filipi i V, synoi në hapsirën midis Lezhës dhe rrëzës së malit të Akrolisit. Ai pjesën më të zgjedhur të ushtarëve të armatosur lehtë e fshehu në disa lugina të pyllëzuara nga ana e brendshme e tokes. Me pjesën tjetër të ushtrisë, ai sulmoi nga ana e detit nga perendimi. Polibi shënon "brenda në Lezhë ishin grumbulluar forca të mëdha, nga krahinat e afërme ilire, të ardhura menjëhere aty, sapo kishin degjuar për ardhjen e Filipit. Sa per Akrolisin iliret kishin besim aq të madh në fortifikimin e tij, saqe kishin lënë atje vetëm një ushtri të pakët për ta ruajtur". Atëherë Filipi V përdori nje strategji ushtarake, mbajti në fushë ushtaret e armatosur rënd, kurse ata që ishin armatosur lehte i nisi sulm drejt kodrave. Vendasit i thyen lehtë pararojat e Filipit dhe duke marr guxim nga kjo dolën nga qyteti dhe zbritën në fushë. Të njëjtën gjë, bënë edhe ushtarët që ruanin Akrolisin, që kujtuan se Filipi u kthye dhe po tërhiqej nga fusha e betejes. Por, në këtë cast, ushtarët maqedonas, që ishin të fshehur u turren me forcë kunder ilireve. Gjithashtu edhe ushtaret e armatosur rënde në fushë të Filipit kundërsulmuan. Trupa mbrojtëse e Akrolisit nuk pati kohë te rikthehet në fortifikimin e tyre, sepse ju pre rruga nga ushtaret maqedonas, që i kishin zënë pritë. Fale kesaj strategjie dinake, Filipi V, mbas luftimesh te medha dhe te pergjakshme e pushtoi Lezhën dhe Akrolisin. Kjo gje ndodhi ne vitin 213 para eres sone. Filipi V me 216 dhe 214 para eres sone kish sulmuar dy here edhe qytetin e Apolonise dhe kish kercenuar edhe Epidamnin, por nuk mundi t'i pushtonte. Por pushtimi maqedonas qe i shkurter. Eshte Polibi, qe e permend qytetin e Lezhes, ne shek e II para eres sone si qytet rezidencial i Gentit, mbretit te famshem dhe te fundit ilir. Ne kete qytet te fortifikuar, Genti, priti delegacionin maqedonas, te derguar nga Taseu, mbreti i Maqedonise, per te finalizuar nje marreveshje per lidhjen e nje alenace miqesore mes shtetit ilir dhe atij maqedon. Keto bisedime me kthim dhe dergim delegacionesh perfunduan ne qytetin Meteon te Labeatisë. Marreveshja u arrit dhe mbreti Gent dergoi përfaqësuesit e tij së bashku me ato të Perseut për të shkuar në ishullin e Rodit për të bërë së bashku një aleance tripaleshe kundër Romës. Sipas kronikave historike, Genti i pozicionuar në luftë të hapur kundër romakëve, mblodhi në qytetin e Lezhes 15.000 luftetarë të armatosur. Ai nisi një njësi luftarake prej 1000 këmbësorësh dhe 10 kalorësish të kryesuar nga i vëllai, për të nënshtruar fisin e Kavove, ndërsa vete u nis kundër qytetit ilir Basanje, 5 milje larg Lisit, që në atë lak kohor ishte aleat i romakëve. Gjithashtu, Genti dërgoi dhe 80 anije, për të placitur tokat e epidamnasve dhe apoloniateve, që ishin pro Romes. Këto veprime të Gentit patën një kundërveprim të fuqishëm të romakëve dhe në luftën iliro-romake të vitit 168 para.K., Genti u dorëzua në qytetin e tij, që ishte kryeqendër e shtetit ilir, Shkodër.