cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universiteti i Mynihut
Universiteti i Mynihut (Ludwig-Maximilians-Universität München) është një universitet kërkimor publik në Mynih, Gjermani, i themeluar fillimisht si Universiteti i Ingolstadit në vitin 1472 nga Duka Ludwig IX i Bavarisë-Landshut, ai është universiteti i gjashtë më i vjetër i Gjermanisë në funksionim të vazhdueshëm.
Vështrim
Në 1800, universiteti u zhvendos nga Ingolstadt në Landshut nga Mbreti Maximilian I i Bavarisë kur qyteti u kërcënua nga francezët, përpara se të zhvendosej në vendndodhjen e tij të sotme në Mynih në 1826 nga Mbreti Ludwig I i Bavarisë. Në 1802, universiteti u emërua zyrtarisht Ludwig-Maximilians-Universität nga Mbreti Maximilian I i Bavarisë për nder të tij dhe Ludwig IX.
Deri në vitin 2020, Universiteti u Mynihut kishte 43 laureat të Çmimit Nobel, mes të cilëve ishin Wilhelm Röntgen, Max Planck, Werner Heisenberg, Otto Hahn and Thomas Mann. Profesorë dhe absolventë të shquar të këtij institucioni arsimor mes tjerash ishin edhe Pope Benedict XVI, Rudolf Peierls, Josef Mengele, Richard Strauss, Walter Benjamin, Joseph Campbell, Muhammad Iqbal, Marie Stopes, Wolfgang Pauli, Bertolt Brecht, Max Horkheimer, Karl Loewenstein, Carl Schmitt, Gustav Radbruch, Ernst Cassirer, Ernst Bloch and Konrad Adenauer. Martin Camaj, etj. Kohët e fundit këtij institucioni i është dhënë titulli "Universiteti i Ekselencës" nën Iniciativën e Përsosmërisë së Universiteteve Gjermane dhe është anëtare e U15 si dhe Lidhjes së Universiteteve Kërkimore Evropiane.
Fakultetet
Universiteti përbëhet nga 18 fakultete të cilat mbikëqyrin departamente dhe institute të ndryshme. Numërimi zyrtar i fakulteteve dhe numrat që mungojnë 06 dhe 14 janë rezultat i ndarjeve dhe shkrirjeve të fakulteteve në të kaluarën. Fakulteti i Operacioneve Pyjore me numër 06 është integruar në Universitetin Teknik të Mynihut në vitin 1999 dhe fakulteti numër 14 është bashkuar me fakultetin numër 13.
Mohammed Akram Nadwi
Shkollimi
Nadwi u shkollua në Indi, Arabinë Saudite dhe Britani.
Shkrimet
Nadwi ka shkruar 25 libra në fushën e hadithit, fikhut, biografinë Islame, sintaksë dhe gramatikën arabe. Ai ka përfunduar 53 vëllime të fjalorit të biografisë së muhadithaat (dijetaret e hadithit).
Publikimet
Shaykh ’Abū Al-Hasan ‘Alī Nadwī – Jeta dhe Veprimtaria e tij (Nadwi Foundation, 2013)
Al-Muhaddithat: Dijetaret në Islam
Ebu Hanife: Jeta, trashëgimia dhe metoda e tij ligjore (Leicester: Kube, 2010)
Al-Fiqh Al-Islami: Sipas medh'hebit Hanefi: Pastërtia, Namazet dhe Varrimet vëllimi 1 (London: Angelwing, 2007) Një përpilim origjinal i fikh-ut të Imam Ebu Hanifes dhe shkollës së tij. Për herë të parë në anglisht, vendimet e hollësishme të kësaj shkolle paraqiten së bashku me provat mbi të cilat ato bazohen; çdo argument janë cekur plotësisht dhe me kujdes. Nadwi merr në konsideratë rrethanat aktuale, duke e bërë këtë libër llogarinë e parë autentike, të besueshme dhe relevante të praktikës Hanefi në gjuhën angleze.
Madrasah Life (London: Turath, 2007)
Tmerre, lutemi për ju!
Tmerre, lutemi për ju! : proza me autor Bajram Dabishevci, Dalina S. Doke. Botuar në Prishtinë në vitin 2017 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 200 faqe.
Qarku Marennes
Qarku Marennes është një qark në Francë.
High Priestess of Soul
High Priestess of Soul është një album nga këngëtarja e xhazit, pianistja dhe tekstshkruesja Nina Simone (1933–2003). Këngët janë të shoqëruara nga një bandë e madhe të drejtuar nga Hal Mooney. Albumi përmban këngë të njohura (siç është "Don't You Pay Them No Mind") dhe këngë popullore dhe fetare në lidhje me afrikano-amerikanët të shkruara nga vetë Simone (siç është "Take Me to the Water" dhe "Come Ye").
Antemiusi
Prokopi Anthemius (/æ n θ ɛ m i ə s / - 11 korrik 472) ishte perandori Romak perëndimor nga 467 në 472.
Jeta e hershme
Procopius Anthemius i përkiste një familje fisnike, Procopii, e cila i dha disa oficerë të lartë, civilë dhe ushtarakë, në Perandorinë Romake të Lindjes. Nëna e tij Lucina,  lindur c. 400,  rrjedh nga Flavius Philippus, prefekt pretorian i Lindjes në 346, dhe ishte vajza e Flavius Anthemius, prefekt pretorian i Lindjes (404–415) dhe konsull në 405 Babai i tij ishte Prokopi, magister militum për Orientem nga 422 në 424, i cili rridhte nga Procopius i cili kishte qenë kushëri i Perandorit Julian II dhe uzurpator kundër Perandorit Valens (365–366).
Lindur në Konstandinopojë rreth vitit 420, ai shkoi në Aleksandri për të studiuar në shkollën e filozofit neoplatonik Proclus ; midis shokëve të tij studentë ishin Marcellinus (magister militum dhe guvernator i Illyricum), Flavius Illustrius Pusaeus (prefekt pretorian i Lindjes dhe konsull në vitin 467), Messius Phoebus Severus (konsull në 470 dhe praefectus urbi ) dhe Pamprepius (poet pagan).
Në vitin 453 ai u martua me Marcia Euphemia, vajza e Perandorit Lindor Marcian (450–457); pas martesës ai u ngrit në rangun e rei militaris dhe u dërgua në kufirin Danubian me detyrën e rindërtimit të mbrojtjes kufitare, të lënë pas dore pas vdekjes së Attila në 453. Në vitin 454 ai u tërhoq në Kostandinopojë, ku ai mori titullin patricius në 454 ose 455 dhe u bë një nga dy milicët magistri militum ose magister utriusque milicitë e Lindjes. Në vitin 455 ai mori nderin e mbajtjes së konsullatës me Perandorin Perëndimor Valentinian III si koleg.
Avitus u rrëzua në tetor 456; është e mundshme që Marcian e konsideroi Anthemius si pasardhës, por Perandori Lindor vdiq në janar 457 para se të zgjidhte kolegun e tij. Prandaj, të dy perandoritë nuk kishin asnjë perandor, dhe pushteti ishte në duart e gjeneralëve perëndimorë, Ricimer dhe Majorian, dhe të militantit Magjistri Lindor, Alan Aspar. Ndërsa Aspar nuk mund të ulej në fron për shkak të origjinës së tij barbare, ai iu kundërvu Anthemit prestigji i të cilit do ta bënte të pavarur dhe zgjodhi një oficer të rangut të ulët ushtarak, Leo; në Perëndim, ndërsa origjina e tij barbare e ndaloi Ricimer-in nga froni, ishte Majoriani ai që mori vjollcën.
Ngritja në fron
Perandori i sapozgjedhur Romak Lindor, Leo I, kishte një problem të madh të punëve të jashtme: Vandalët e Mbretit Geiseric dhe sulmet e tyre në brigjet italiane. Pas vdekjes së Libius Severus në 465, Perëndimi nuk kishte asnjë perandor. Gaiseric kishte kandidatin e tij, Olybrius, i cili ishte i lidhur me Gaiseric sepse të dy Olybrius dhe një djalë i Gaiseric ishin martuar me dy vajzat e Perandorit Valentinian III.
Me Olybrius në fron, Gaiseric do të bëhej fuqia e vërtetë pas fronit të Perandorisë Perëndimore. Nga ana tjetër, Leo, donte ta mbante Gaiseric sa më shumë të ishte e mundur nga oborri perandorak në Ravenna, dhe kërkoi kohë për të zgjedhur një pasardhës të Severus. Për ta vendosur Leon nën presion, Gaiseric i shtriu sulmet e tij mbi Siçilinë dhe Italinë në territoret e Perandorisë Lindore, duke grabitur dhe skllavëruar njerëzit që jetonin në Illyricum, Peloponez dhe pjesë të tjera të Greqisë, kështu që Leo ishte i detyruar të merrte masa.
Seksioni 9 i Sigurisë Publike
Seksioni 9 i Sigurisë Publike (Japonisht: 公安9課, Kōan Kyūka) është një departament i inteligjencës në varësi të Ministrisë së Punëve të Brendshme në anime dhe manga Ghost in the Shell krijuar nga Masamune Shirow. Në filmin origjinal, ajo njihet si Skuadra e Shellit ose Seksioni 9 i Policisë së Sigurisë.
Antemiusi
Ngritja në fron
Më 25 Mars 467,  Leo I, me pëlqimin e Ricimer,  caktoi Perandorin Perëndimor Anthemius si Cezar  dhe e dërgoi në Itali me një ushtri të udhëhequr nga Magister militum për Illyricum Marcellinus. Më 12 Prill, Anthemius u shpall Perandor në miljen e tretë ose të dymbëdhjetë nga Roma. Zgjedhja e Anthemius u festua në Konstandinopojë me një panegjirik nga Dioscorus.
Seksioni 9 i Sigurisë Publike
Operatorët e saj janë trajnuar në metoda të ndryshme duke filluar nga hetimet deri te lufta në internet, pasi struktura e tyre bazohej në GSG 9 gjermane. Ata kishin ushtrime ndër-stërvitëse në të kaluarën me Regjimentin e 22-të të SAS britanike.
Antemiusi
Ngritja në fron
Duke zgjedhur Anthemius, Leo mori tre rezultate: ai dërgoi një kandidat të mundshëm në fronin lindor shumë larg; ai e zmbrapsi përpjekjen e Gaiseric për të vendosur një kukull të tijën në fronin perëndimor; dhe ai vendosi një gjeneral të aftë dhe të provuar me një ushtri të stërvitur në Itali, të gatshëm për të luftuar Vandalët.
Seksioni 9 i Sigurisë Publike
Historia
Seksioni 9 i Sigurisë Publike u krijua si një organizatë kërkimi dhe shpëtimi. Ndërtuar zyrtarisht si një organizatë ndërkombëtare, në të vërtetë është një rrjet kundër-terrorizmit dhe njësi antikrimin që vepron në Komisionin Kombëtar Japonez të Sigurisë Publike. Operatorët e tij lejohen të veprojnë me ose pa pëlqimin e qeverisë pasi ato janë pothuajse të panjohura për publikun. Në veçanti, Seksioni 9 dhe anëtarët e tij janë ndër operativët më të mirë të luftës kibernetike në vend, dhe si rezultat zakonisht përfundojnë të përfshirë në raste që lidhen me internetin. Anëtarët janë zgjedhur posaçërisht nga grupet e tjera, dhe kështu nuk pranohen vullnetarë.
Ghost in the Shell
Motoko Kusanagi u dërgua nga Seksioni 9 për të spiunuar një ndërtesë në New Port City. Një fuqi e huaj po komploton për të rekrutuar një inxhinier vendas për të rregulluar "gabimin" e Projektit 2501. Ekipi sulmon ndërsa Majori aktivizon kamuflazhin e saj termo-optik. Zyrtari i huaj refuzon të kthejë inxhinierin, ndërsa Kusanagi futet brenda dhe e vret atë.
Antemiusi
Marrëdhënia me Perandorinë Lindore
Mbretërimi i Anthemius u karakterizua nga një marrëdhënie e mirë diplomatike me Perandorinë Lindore; për shembull, Anthemius është Perandori i fundit Perëndimor që është regjistruar në një ligj Lindor. Të dy gjykatat bashkëpunuan në zgjedhjen e konsujve vjetorë, pasi secila gjykatë zgjodhi një konsull dhe pranoi zgjedhjen e tjetrit. Anthemius kishte nderin të mbante konsullatën sine Collega (pa koleg) në 468, vitin e parë që ai filloi si Perandor, pas një nderimi të ngjashëm që iu dha Leos në 466. Vitin tjetër dy konsujt ishin djali i Anthemius, Marcianus dhe dhëndri i Leos, Zeno (pasardhësi i mëvonshëm i Leos në fronin Lindor).
Në 470 konsuj ishin Messius Phoebus Severus, shoku i vjetër i Anthemit dhe shoku i tij student në shkollën Proclus, dhe Magister militum për Orientem Flavius Iordanes. Në vitin 471, viti në të cilin Leo mbajti konsullatën e tij të katërt me prefektin pretorian të Italisë Caelius Aconius Probianus si koleg, të dy perandorët forcuan lidhjet e tyre me një martesë midis djalit të Anthemius, Marcianus dhe vajzës së Leos, Leontia ; Marcian u nderua me konsullatën e tij të dytë vitin vijues, këtë herë të zgjedhur nga gjykata Lindore.
Seksioni 9 i Sigurisë Publike
Stand Alone Complex
Në përgatitje të një sulmi në selinë e tyre nga trupat e shokut të Umibozu dhe robotët e tyre të Armatosur Type 303, të gjithë anëtarët e mbetur të Seksionit 9 barrikaduan veten e tyre në ndërtesë dhe luftuan pushtuesit me të gjitha armët e rënda që mund të mblidhnin. Duke mos arritur kështu, ata mblodhën një devijim dhe shpëtuan përmes një vendkalimi të vendosur në kanalizimet e New Port City. Të gjithë ata janë kapur përfundimisht, me majorin siç duket u vranë.
Antemiusi
Marrëdhënia me Perandorinë Lindore
Politika martesore e Anthemius përfshinte gjithashtu martesën e vajzës së tij të vetme, Alypia, dhe të fuqishmit Magister militum Ricimer. Poeti Sidonius Apollinaris arriti në Romë me rastin e dasmës në fund të vitit 467 dhe përshkroi festimet në të cilat ishin të përfshira të gjitha klasat shoqërore; ai gjithashtu lë të kuptohet se Alypia mund të mos i pëlqente burri i saj, një barbar.
Seksioni 9 i Sigurisë Publike
2nd GIG
Sezoni i 2-të fillon me Seksionin 9 akoma jo ekzistues në një kapacitet zyrtar për shkak të një ndryshimi në projektligjin e Forcave Speciale. Episodi i parë përfshin një situatë pengje në të cilën njëmbëdhjetë terroristë, të cilët e quajnë veten Njëmbëdhjetë Individë, mbajnë Ambasadën Kineze duke kërkuar një ndryshim të shpejtë në Politikën e Veprimit për Refugjatët. Me fjalë të tjera, ata kërkojnë lirinë e refugjatëve nga pikëpamja që refugjatët kullojnë vendin. Kryeministri i mëparshëm i Japonisë nxori një projekt-ligj të përkohshëm që lejonte hyrjen e refugjatëve në zona të caktuara, por projektligji nuk u shfuqizua kurrë. Për shkak se kryeministri i ri, Kayabuki, planifikoi të shfuqizonte politikën së shpejti, ajo duhej të vepronte shpejt kundër terroristëve para se kërkesat e tyre të bëheshin të njohura në mënyrë që të siguroheshin që nuk do të dukej sikur ajo po i lakonte presionit terrorist.
Antemiusi
Fushata kundër Vandalëve
Vandalët ishin problemi kryesor i Perandorisë Perëndimore. Në fund të vitit 467, Anthemius organizoi një fushatë të ushtrisë romake perëndimore, ndoshta nën komandën e Marcellinus, por rezultati ishte një dështim: moti i keq e detyroi flotën romake të kthehej në bazën e saj përpara se të përfundonte operacionin.
Seksioni 9 i Sigurisë Publike
2nd GIG
Seksioni 9 është premtuar rivendosje e plotë, dhe miratimi i propozimit të tyre të ri buxhetor që përfshin rikthimin e qendrave të mendimit (Tachikomas), me kushtin që të mos ketë viktima pengje në procesin e ndalimit të terroristëve para se të përfundojë shtypja. Nga kjo pikë në sezonin e 2-të vazhdon të përqendrohet në çështjen e refugjatëve nga këndvështrime të shumëfishta, së bashku me sigurimin e informacionit që mungon në pothuajse të gjithë personazhet.
Antemiusi
Fushata kundër Vandalëve
Në 468, Leo, Anthemius dhe Marcellinus organizuan një operacion të madh kundër mbretërisë Vandal në Afrikë. Komandant i përgjithshëm i operacionit ishte kunati i Leos, Basiliscus (i cili do të bëhej perandor Lindor shtatë vjet më vonë). Një flotë e përbërë nga lart nga një mijë anije u mblodh për të transportuar ushtrinë e kombinuar Lindore-Perëndimore-Ilire, dhe ndërsa shumica e shpenzimeve u paguan nga Perandoria Lindore, Anthemius dhe thesari Perëndimor kontribuan në kostot. Flota u mund në Betejën e Kepit Bon, megjithatë, me Marcellinus të vrarë në duart e Romakëve në prag të saj.
Seksioni 9 i Sigurisë Publike
2nd GIG
Shenja të dukshme të vetëm krimeve komplekse të përqendruara në politikat japoneze të refugjatëve fillojnë të ndodhin që duket se janë të ndikuara nga një palë e tretë.
Bergbieten
Bergbieten është një komunë në Francë. Bergbietenbën pjesë në departamentin Bas-Rhin të rajonit Alsace. Komuna ka një popullsi prej 612 banorë dhe sipërfaqe 4.24 km².
Antemiusi
Fushata kundër Vandalëve
Leo vendosi të nënshkruajë një paqe të veçantë me Gaiseric. Anthemius humbi aleatët e tij dhe, me thesarin perandorak pothuajse të zbrazur nga operacioni i dështuar, hoqi dorë nga marrja e Afrikës përsëri. Në vend të kësaj ai u përqendrua në problemin e dytë të Perandorisë së tij, duke mbajtur nën kontrollin e tij provincat perëndimore të shënjestruara nga zgjerimi Visigothic.
Seksioni 9 i Sigurisë Publike
Solid State Society
Seksioni 9 është reformuar rrënjësisht pasi Majori largohet për të ndjekur hetimet e veta. Seksioni është rritur në madhësi, dhe tani drejtohet nga Togusa, sepse Batou nuk pranoi pozicionin. Solid State Society fillon duke u përqëndruar në vetëvrasjet në internet të anëtarëve të një organizate terroriste që fituan azil në Japoni. Ky rast çon në konstatimin se rreth njëzet mijë fëmijë mund të jenë rrëmbyer. Mendja kryesore për krimet njihet si "The Puppeteer", dhe klasifikohet si një haker Wizard Class.
Antemiusi
Fushata kundër Visigothëve
Pas fushatës katastrofike në Afrikë, Anthemius u kthye në ripushtimin e Galisë, të pushtuar nga Visigothët nën Mbretin ambicioz Euric i cili kishte shfrytëzuar kontrollin e dobët Romak të shkaktuar nga paqëndrueshmëria politike. Sfera e ndikimit të Euric gjithashtu kishte ndarë disa provinca perandorake nga pjesa tjetër e Perandorisë. Edhe pse Arelate dhe Marseja në Galinë Jugore ende qeveriseshin nga gjykata Perëndimore, Avernia ishte e izoluar nga pjesa tjetër e Perandorisë dhe drejtohej nga Ecdicius, djali i Perandorit Avitus, ndërsa territori i përfshirë më vonë në të ashtuquajturin Domain of Soissons ishte vendosur më në veri.
Seksioni 9 i Sigurisë Publike
Ghost in the Shell (live action 2017)
Seksioni 9 ishte një organizatë klandestine, e drejtuar nga Aramaki, ata hetojnë terrorizmin kibernetik dhe Ghost Hacking. Seksioni 9 u rrit në madhësi, me shumë kombësi të përfshira. Seksioni 9 u shkatërrua gati nga Hanka Robotics në fund, por u parandalua. Majori në fund duke marrë të njëjtin rol si filmi origjinal i vitit 1995 dhe Stand Alone Complex.
Vendndodhja
Seksioni 9 i Sigurisë Publike ndodhet në qytetin japonez të Niihama-shi (i njohur edhe si New Port City). Vendndodhja e saktë e selisë së Seksionit 9 mbahet si sekret i lartë dhe njihet vetëm nga qeveria japoneze dhe punonjësit e Seksionit 9. Ndërtesa e tyre është e njohur për publikun si një kompani e rreme e sigurisë.
Antemiusi
Fushata kundër Visigothëve
Në 470, Anthemius rekrutoi britanikë që jetonin në Britani ose Armorica për të luftuar Euric. Britanikët, nën mbretin Riothamus, fillimisht ishin të suksesshëm dhe pushtuan Bourges me dymbëdhjetë mijë burra. Sidoqoftë, kur ata hynë në thelbin e territorit Visigoth, duke u përpjekur të pushtonin Déols, ata ishin më të shumtë në numër dhe u mundën nga një ushtri Visigoth dhe Riothamus u detyrua të ikë te Burgundians, të cilët ishin aleatë Romakë.
Seksioni 9 i Sigurisë Publike
Vendndodhja
Seksioni 9 Objektet e selisë përfshijnë një helipad të çatisë, parkun nëntokësor të makinave, sallë kontrolli të menaxhuar nga operatoret, sallë për luftën kundër kibernetikës dhe mbledhjen e informacionit, qelitë mbajtëse, salla takimesh dhe punëtori Tachikoma / Fuchikoma / Uchikoma.
Antemiusi
Fushata kundër Visigothëve
Anthemius e mori çështjen në duart e tij dhe vendosi të sulmonte Visigothët drejtpërdrejt. Ai mblodhi një ushtri nën udhëheqjen nominale të djalit të tij, Anthemiolus, por në të vërtetë komanduar nga gjeneralët Torisarius, Everdingus dhe Hermianus. Anthemiolus u zhvendos nga Arelate dhe kaloi lumin Rhone, por ai u përgjua nga Euric, i cili mundi dhe vrau gjeneralët Romakë dhe plaçkiti zonën.
Punët e brendshme dhe marrëdhëniet me Senatin Romak
Ndërsa Afrika ishte e humbur dhe kontrolli mbi provincat perëndimore ishte i lëkundur, pushteti i Anthemius mbi Italinë u kërcënua nga kundërshtimi i brendshëm; ai ishte me origjinë Greke, ishte zgjedhur nga Perandori Lindor nga anëtarët e oborrit Lindor dhe dyshohej se ishte pagan.
Në mënyrë që të merrte mbështetjen e aristokracisë senatoriale, Anthemius u dha gradën patricius anëtarëve të klasës qeverisëse italiane dhe galike. Ai prezantoi praktikën, e zakonshme në Lindje, të emërimit edhe të civilëve në gradën patriciane dhe nderoi kaq shumë anëtarë të aristokracisë me këtë titull sa pësoi një lloj inflacioni. Midis patricive të reja kishte senatorë italianë, p.sh. Romanus dhe Messius Phoebus Severus, por kundër praktikës së zakonshme ai gjithashtu emëroi senatorë Galikë dhe madje aristokratë pa karriera të rëndësishme, të tilla si Magnus Felix dhe poeti Galik Sidonius Apollinaris.
Monedha
Marrëdhënia e mirë midis dy Perandorëve Romakë ishte një lajm i mirë në punët e fundit midis dy gjysmave të Perandorisë Romake dhe u përdor në propagandën perandorake. Anthemius kishte mintat e tij (në Mediolanum, Ravenna dhe Romë) solide që përshkruanin dy Perandorët duke bashkuar duart në një shfaqje uniteti.
Anthemius kishte rivendosur oborrin e tij në Romë, dhe kështu kjo nenexhik u bë gjithnjë e më e rëndësishme, duke lënë në hije dy mentet e tjera.
Disa monedha janë në emër të gruas së tij Marcia Euphemia ; midis tyre ekziston një solidus që përshkruan dy Perandoresha në fron, ndoshta një referencë për martesën e Alypia.
Vdekja
parapamje|250x250px| Bazilika e Vjetër e Shën Pjetrit, e ndërtuar nga Perandori [[Kostandini i Madh|Konstantin I, ishte streha e Anthemius nga mbështetësit e Ricimer në 472]] Shifra më e rëndësishme në gjykatë perëndimore ishte Ricimer, i militum fuqishëm Magister, i cili kishte vendosur tashmë fatin e disa perandorëve. Perandori i ri, megjithatë, ishte zgjedhur nga gjykata Lindore dhe, pavarësisht lidhjes së martesës midis Ricimer dhe vajzës së Anthemius, Alypia, ata nuk ishin në marrëdhënie të mira. Pika informimin e marrëdhënies së tyre ishte gjyqi i Romanus, një senator italian dhe patricius mbështetur nga Ricimer; Anthemius akuzoi Romanusin për tradhti dhe e dënoi atë me vdekje në 470.
Ricimer kishte mbledhur 6,000 burra për luftën kundër Vandalëve dhe pas vdekjes së Romanusit ai u zhvendos me njerëzit e tij në veri, duke lënë Anthemius në Romë. Mbështetësit e të dy partive luftuan disa përleshje, por Ricimer dhe perandori nënshkruan një armëpushim një vjeçar pas ndërmjetësimit të Epiphanius, Peshkopit të Pavia.
Në fillim të vitit 472, lufta midis tyre u rinovua dhe Anthemius u detyrua të trillonte një sëmundje dhe u strehua në Bazilikën e Shën Pjetrit. Perandori Romak Lindor, Leo, dërgoi Olybrius të ndërmjetësonte midis Ricimer dhe Anthemius, por, sipas John Malalas, i kishte dërguar një letër sekrete Anthemius, duke e nxitur atë të vriste Olybrius. Ricimer e kapi letrën, ia tregoi Olybrius dhe e shpalli Perandor.
Lufta u bë një luftë e hapur. Anthemius, me aristokracinë dhe njerëzit e qytetit, u përballën me magjistarin gotik militant dhe njësitë barbare të ushtrisë, që përfshinte njerëzit e Odoacer. Ricimer bllokoi Anthemin në Romë; pasuan pesë muaj luftime. Ricimer hyri në qytet dhe arriti të ndajë portin në Tiber nga Palatine, duke uritur mbështetësit e Perandorit.
Të dy palët i bënë thirrje ushtrisë në Gali, por luftëtarët Magister për Gallias, Gundobad Burgundian, mbështeti xhaxhain e tij Ricimer. Anthemius e ngriti Bilimerin në gradën e Rektorit Galliarum dhe e bëri atë të hynte në Itali me ushtrinë besnike. Bilimer arriti në Romë, por vdiq duke u përpjekur të parandalonte Ricimer-in që të hynte në qendër të qytetit nga ana tjetër e Tiberit, përmes Pons Aelius përpara Mauzoleumit të Hadrianit.
Duke humbur çdo shpresë për ndihmë të jashtme dhe të shtypur nga mungesa e ushqimit, Anthemius u përpoq të mblidhej, por njerëzit e tij u mundën dhe u vranë në një numër të madh. Perandori iku për herë të dytë në Shën Pjetër (ose, sipas burimeve të tjera, në Santa Maria në Trastevere ), ku u kap dhe u pre koka nga Gundobad ose nga Ricimer më 11 korrik 472.
Burimet primare
Burimet për jetën e Anthemius janë më të pasura se sa për shumicën e perandorëve perëndimorë të shekullit të pestë, pjesërisht për shkak të origjinës së tij në Kostandinopojë, ku tradita e historive të gjykatave u mbajt gjallë, dhe pjesërisht për shkak të detajeve që mund të nxirren nga një panegjirik i dorëzuar më 1 janar 468 nga poeti galo-romak Sidonius Apollinaris.
Fagnon
Fagnon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Fagnon ka një popullsi prej 327 banorë dhe sipërfaqe 9.98 km², me një dendësi prej 33 banor/km².
Kërkimi dhe Shpëtimi
parapamje|300x300px|[[Eurocopter EC145|Eurocopter EC635 SAR, Forcat Ajrore të Zvicrës, Axalp 2011.]] Kërkimi dhe shpëtimi (SAR) është kërkimi dhe ofrimi i ndihmës për njerëzit që janë në ankth ose rrezik të afërt. Fusha e përgjithshme e kërkim-shpëtimit përfshin shumë nënfusha specialiteti, të përcaktuara në mënyrë tipike nga lloji i terrenit në të cilin kryhet kërkimi. Këto përfshijnë shpëtimin malor; kërkimi dhe shpëtimi në tokë, duke përfshirë përdorimin e qenve të kërkim-shpëtimit; kërkimi dhe shpëtimi urban në qytete; kërkim-shpëtim luftarak në fushën e betejës dhe shpëtim ajror-detar mbi ujë.
Përkufizimet
Ka shumë përkufizime të ndryshme të kërkimit dhe shpëtimit, në varësi të agjencisë së përfshirë dhe vendit në fjalë.
Historia
Një nga përpjekjet më të hershme të SAR të dokumentuara mirë në botë pasoi pas mbytjes së anijes tregtare holandeze Vergulde Draeck në 1656 në brigjet perëndimore të Australisë. Të mbijetuarit kërkuan ndihmë dhe si përgjigje u kryen tre misione të veçanta SAR, pa sukses.
Kërkim dhe shpëtim në tokë (ultësirë)
Kërkimi dhe shpëtimi tokësor është kërkimi i personave të humbur ose në ankth në tokë ose në rrugët ujore të brendshme. Njerëzit mund të zhduken për një sërë arsyesh. Disa mund të zhduken vullnetarisht, për shkak të çështjeve si abuzimi në familje. Të tjera zhduken për arsye të pavullnetshme si sëmundje mendore, humbje, aksident, vdekje në një vend ku nuk mund të gjenden ose, më rrallë, për shkak të rrëmbimit. Misionet e kërkim-shpëtimit tokësor që ndodhin në zonat urbane nuk duhet të ngatërrohen me "kërkimin dhe shpëtimin urban", i cili në shumë juridiksione i referohet vendndodhjes dhe nxjerrjes së njerëzve nga ndërtesat e shembura ose bllokime të tjera.
Në disa vende, policia është agjencia kryesore për kryerjen e kërkimeve për një person të zhdukur në tokë. Disa vende kanë ekipe vullnetare kërkimi dhe shpëtimi që mund të thirren për të ndihmuar këto kërkime.
Agjencitë e kërkim-shpëtimit mund të përmbajnë ekipe të vogla të specializuara për ekzekutimin e operacioneve ku ka rreziqe specifike mjedisore. Shembujt përfshijnë shpëtimin e shpejtë nga uji, reagimin ndaj përmbytjeve, shpëtimin teknik me litar, shpëtimin në hapësirë të kufizuar, shpëtimin nga bora dhe shpëtimin e hollë të akullit.
Shpëtimi malorë
Shpëtimi malor lidhet me operacionet e kërkim-shpëtimit veçanërisht në terrene të thyer dhe malore.
Steve Harvey
Broderick Stephen "Steve" Harvey (lindi më 17 janar 1957) është komedian, prezantues televiziv, producent, aktor, dhe autor amerikan. Ai është autor i Act Like a Lady, Think Like a Man, e cila u botua në mars 2009 dhe librat Straight Talk, No Chaser: How to Find dhe Keep a Man. Ai është tri herë fitues i Çmimit Daytime Emmy.
Kërkimi dhe Shpëtimi
Shpëtimi në shpella
Shpëtimi në shpellë është një formë shumë e specializuar e shpëtimit për shpëtimin e eksploruesve të shpellave të plagosur, të bllokuar ose të humbur.
Steve Harvey
Jeta e hershme
Harvey lindi më 17 janar 1957 në Welch, West Virginia. Ai është djali i Jesse Harvey, minator i qymyrit dhe gruasë së tij Eloise Vera.
Kërkimi dhe Shpëtimi
Kërkimi dhe shpëtimi urban
Kërkimi dhe shpëtimi urban (US&R ose USAR), i referuar edhe si Kërkimi dhe Shpëtimi Urban i Rëndë (HUSAR), është vendndodhja dhe shpëtimi i personave nga ndërtesat e shembura ose bllokime të tjera urbane dhe industriale. Për shkak të natyrës së specializuar të punës, shumica e ekipeve janë multidisiplinare dhe përfshijnë personel nga policia, zjarrfikësit dhe shërbimet e urgjencës mjekësore. Ndryshe nga punonjësit tradicionalë të kërkimit dhe shpëtimit në tokë, shumica e reaguesve të SHBA dhe R kanë gjithashtu trajnim bazë për kolapsin strukturor dhe rreziqet që lidhen me telat elektrikë të ndezur, linjat e prishura të gazit natyror dhe rreziqe të tjera. Ndërsa tërmetet kanë qenë tradicionalisht shkaku i operacioneve të SHBA dhe R, sulmet terroriste dhe moti ekstrem si tornadot dhe uraganet kanë rezultuar gjithashtu në vendosjen e këtyre burimeve.
Kërkim dhe shpëtimi në betejë
Kërkimi dhe shpëtimi luftarak (CSAR) janë operacionet e kërkim-shpëtimit që kryhen gjatë luftës që ndodhen brenda ose afër zonave luftarake.
Steve Harvey
Jeta e hershme
Familja e Harvey u zhvendosën në Cleveland, Ohio, duke jetuar në East 112th Street, e cila më vonë u riemërua Steve Harvey Way më 2015. Ai u diplomua në Glenville High School më 1974. Ai ka qenë si boksier, ka punuar në industrinë e automobilave, shitës i sigurimeve, pastrues i tepihave dhe postier.
Kërkimi dhe Shpëtimi
Kërkim dhe shpëtimi detarë
Kërkimi dhe shpëtimi detar kryhet në det për të shpëtuar marinarët dhe pasagjerët në fatkeqësi, ose të mbijetuarit e avionëve të rrëzuar. Lloji i agjencisë që kryen kërkimin dhe shpëtimin detar ndryshon sipas vendit; mund të jenë në mënyra të ndryshme rojet bregdetare, marina ose organizata vullnetare. Kur gjendet një anije e dëmtuar ose e humbur, këto organizata vendosin helikopterë, anije shpëtimi ose ndonjë anije tjetër të përshtatshme për t'i kthyer ato në tokë. Në disa raste, agjencitë mund të kryejnë një shpëtim ajror-detar (ASR). Kjo i referohet përdorimit të kombinuar të avionëve (të tillë si varkat fluturuese, avionët lundrues, helikopterët amfibë dhe helikopterët joamfibë të pajisur me ngritës) dhe anijet sipërfaqësore. Konventa Ndërkombëtare për Kërkim dhe Shpëtim Detar (Konventa SAR) është kuadri ligjor që zbatohet për shpëtimin ndërkombëtar detar dhe ajror-detar.
Avionët
Avionët rrotullues dhe me krahë fiks përdoren për shpëtimin ajror dhe detar. Lista e avionëve të zakonshëm të përdorur:
Steve Harvey
Jeta personale
Harvey ka qenë i martuar tre herë dhe ka shtatë fëmijë. Prej martesës së parë me Marcia Harvey, ai ka dy vajza binjake dhe një djalë. Prej martesës së dytë me Maria Shackelford, ai ka një djalë tjetër.
Në qershor 2007, ai u martua me Mariejoe Bridges, e cila ka thënë se është përgjegjëse që t'ia ndryshoj Harvey jetën e tij. Mariejoe ka tre fëmijë. Steve i ka rritur si të jenë fëmijët e tij. Harvey është i krishterë.
Muharrem Blakçori
Muharrem Blakçori (Pejë, 1894 – 1968) ishte autor dhe aktivistë shqiptarë i njohur për përkthimin në versionin e parë të gjuhës shqipe të Kuranit.
Biografia
U lind në Pejë në një familje zejtarësh, brez pas brezi dyfekxhinj. Mësimin fillor e mori në vendlindje, të mesmin po në vendlindje te Medreseja e Vjetër, ku nxuri arabishten, persishten e turqishten, si dhe shqipen që e thelloi në mënyrë autodidakte. I përndjekur nga autoritetet jugosllave, kaloi në Shqipëri, ku punoi mësues në Shijak dhe më tej në Kavajë. Qe anëtar i shoqërisë "Bashkimi", dhe qe ndër përkrahësit e Lëvizjes së qershorit.
Me rikthimin e Zogut në dhjetor 1924, burgoset dhe dënohet me vdekje, por falë një ndjese u internua në Skrapar për dy vite, për t'u kthyer më pas sërish në Kavajë. Pas pushtimit italian të Shqipërisë dhe atij gjerman të Jugosllavisë, u caktua nga Misioni i Jashtëzakonshëm Shkollor mësues në Pejë.
Ndërroi jetë më 1968 në Shqipërinë komuniste.
Bilall Destan Selimi
Bilall Destan Selimi lindi më 1948 në Koritë të Gostivarit, RSFJ (sot IRJM)
Golgota Shqiptare
GJURMËVE TË NDRIÇIMIT TË VRASJES SË INXHINIERIT TË DIPLOMUAR TË MAQINERISË BILALL DESTAN SELIMI 1948-1977 Gjurmëve të ndriçimit të vrasjes së Bilall Destan Selimit (1948-1977) Material i shkëputur nga dorëshkrimi GOLGOTA SHQIPTARE pjesa e VI 1980-1990 Fare rastësisht takohem me një malësor nga Mali i Thatë, i cili që kur u njohëm vite më parë, sa e sa herë më thoshte se punët që bëj unë janë vepra madhore. Por, disi malësori ruante në vete një rrëfim dhe, sikur kishte drojë të më thoshte. Pasi unë botova golgotën shqiptare nr. 5, më tha se ka diçka të më tregojë. Dhe vërtetë ashtu ndodhi para dy vitesh (2009) pasi dola nga puna (nga USHT-ja), u takuam në qendër të Tetovës. Sikur malësori që me profesion është Hoxhë, mori guximin e më rrëfeu për një vrasje të pandriçuar që paska ngjarë në vitin 1977 në fshatin Koritë të malësisë së Malit të Thatë. Më zgjoi interesim vrasja se, që në fillim më tha se i ndjeri Bilall Selimi paska qenë shok i mirë me Jusuf Gërvallën dhe se edhe sot e kësaj ditë në shtëpinë e tij gjendet një çifteli që ia paska falur këtij malësori. U përpoqa të kuptoj më shumë për personalitetin e inxhinierit të makinerisë, por Hoxha nga Korita më tha se e ka dajë dhe se, është duke biseduar me dajën e vet (vëllain e Bilall Selimit), por, ai nuk është i gatshëm që të takohemi e të bisedojmë ngase arsyeja e vetme është se ka drojën tash e 34 vjet, se gjithmonë vrasjen e tij dikush ka desh ta keqpërdor e ta interpretojnë sipas tekeve të sistemit komunist se gjoja Bilalli paska bërë vetëvrasje në muajin shtator të 1977. Dhe fare rastësisht në javën e dytë të muajit shtator të këtij viti (2011), më takoi Hoxha e më nxitim më pyeti, mos vallë e botove librin e ri “Golgota shqiptare” nr. 6 e viteve 1980-990, unë i thash se jo! Por, e kam gati.
Më tha se, javën e ardhshme do të shkojmë në fshatin Koritë të Malit të Thatë në Gostivar e, do ta vizitojmë Dajën Ramazan se ka pranuar të bisedojë në lidhje me vrasjen e Bilall Selimit. Dhe vërtet ashtu ndodhi, ditë e shtunë e shtatorit u nisëm për në Koritë. Atje më priti një burrë malësor siç e do zakoni. Me të hyrë në dhomën e pritjes vërejta një diplomë në kornizë dhe një fotografi ku ishin absolventët e vitit 1973 dhe në anën tjetër të murit në një rrëgall ku kishte fotografitë e Bilall Selimit dhe ca orendi të blera diku në Stamboll. Pasi u përshëndetëm, nipi i tij i tha se erdhëm që së fundi ta ndriçojmë vrasjen e dajës Bilall e ta nxjerrim në shesh.
Gjithashtu, nga kjo familje malësor, fisnike e bujare me tradita kombëtare paskan pësuar nga sunduesit si gjyshi i tyre Sulë Qehaja të cilin e kanë vrarë pushtuesit bullgarë pas 1912, dhe atë e paska ekzekutuar duke e djegur në turmën e drunjve diku afër Samakovit me të vetmen arsye se gjatë periudhës së kryengritjes së Shën Ilisë (Ilindenit) 1903, fare rastësisht u paska dhënë bukë dy veprimtarëve të kësaj lëvizjeje duke mos e ditur se kush janë ngase ata të dy kanë punuar në Koritë në blegtori. Dhe, vrasja tjetër qenka e Kasamit, mixha i cili është vrarë në masakrën e Dubrovnikut 1945 dhe fare në fund edhe tragjedia e vrasjes së vëllait të tij Bilall Selimit në shtator të 1977.
Pasi m’i rrëfeu të gjitha, pranoi ta flasë për vrasjen e vëllait. “Ishte muaji shtator i vitit 1977, pasi hëngrëm syfyr. Në këtë natë të kobshme, Bilalli më tha se sonte pasi të hamë syfyr unë do të arratisem për në Amerikë se këtu nuk kam më jetë se herën e fundit së bashku me te fejuarën e vet në Strugë i ka shpëtuar atentatit dhe se dikush e ndjek dhe se duan ta likuidojnë dhe më tha se niset për në Amerikë ku do të qëndrojë 5 vjet e më pas mund ta merr edhe të fejuarën e tij Lutfijen nga Kërçova, por nëse ajo e prit nesh jo më tha i qoftë rruga e mbarë dhe le të ketë fat në jetë. Pasi mbaroi fakultetin në Shkup 1976, menjëherë shkoi në Ferizaj ku ishte i angazhuar pos në fabrikë e gypave, po ashtu edhe si profesor në një shkollë me emrin “Marshall Tito”. Edhe pse Bilalli në vitin e parë të studimeve ka punuar mësues në fshatin e lindjes këtu në Koritë.
Por, Bilalli në Ferizaj kishte shumë shokë, ndërsa gjatë studimeve në Shkup ka qenë cimer me Maksut Deharin-këngëtar nga Gostivari, ndërsa shokë studimesh me dr. Harunin nga Tetova dhe spec. gjinekologun Abaz Halilin nga Kërçova e shumë të tjera. Më kujtohet sikur tani se me të qëndroja net të tëra në dhomë duke më mësuar për konstruksione të ndërtimit e shumëçka, dhe po ashtu me një rast më pat thënë se çiftelinë qe e ruajmë edhe sot e kësaj dite ia kishte dhuruar Jusuf Gërvalla, që atëherë ka qenë gazetar në Radio Shkupin dhe se është këngëtar, por më tregoi se prej nga është, por falë Jusuf Gërvallës, ai shkoi të punojë në Ferizaj, pra e ka pasur shokë shumë të mirë dhe me atë dhe shokë të tjerë ka shkuar të punojë në Ferizaj, edhe pse këta të Shkupit e kanë kërkuar që të vjen e të punojë këtu në minierën e Tajmishtes në Krçovë ku edhe punoi deri në shtator të 1977, edhe pse nuk e kishin mirëprit si kuadër i ri kuptohet si shqiptar se ka qenë bursist i tyre. Edhe pse ne si familje kemi traditë nga muzika se të parët dhe babi im u kemi rënë kavalleve (fyjeve), por pasi ma vranë vëllain, unë më kurrë nuk i kam prek me dorë.” Në pyetjen se kur e përcollët vëllain për në Amerikë, dhe pas sa ditësh kuptuat se ai është gjetur i vrarë. Si e pranuat lajmin e kobshëm për vrasjen e Bilallit? Ramazani, me lot në sy duke iu dridhur buza e sytë me lot mezi mu përgjigj:” Më zi nuk ka, edhe sot e kësaj dite nuk mund ta harrojmë, por jeta vazhdon…!?”. Me të kuptuar se është gjetur i vdekur aty te vendi i quajtur Qafa e Çegranit, shkuam me vrapë dhe ishim diku mbi 200 burrat e katundit, por po ashtu aty ishte edhe milicia dhe nuk na lejonin t’i afrohemi trupit të pajetë. Pasi erdhën edhe milicia dhe shërbimet e krimmilicisë dhe atyre që bënin obduksionin nga Shkupi.
Kufoma e vëllait tim kishte qëndruar në vendin e quajtur Qafa e Çegranit ndër ca shkurre gati 10 ditë. Këtë e kanë gjetur fare rastësisht do banorë nga Korita. E morën organet e sigurimit dhe e kishin bërë punën e vete dhe e thirrën babain tonë dhe i kishin thënë se Bilalli ka bërë vetëvrasje. Mirëpo, atëherë unë mora guximin dhe reagova para milicit dhe i thash se si është e mundshme të ketë bërë vetëvrasje me pistoletën e vet, cilat janë shkaqet? Ja edhe ju keni pistoletë përse nuk e vritni vetveten? Ndërsa milici me emrin Zdravko që ishte nga Vollkovia (që është i ndjerë), në mënyrë kërcënuese mu drejtua maqedonisht duke më thënë “pazi shto govorish” (ke kujdes se farë je duke thënë). Por, vrasja e tij, më nuk u përfol prej familjes sonë të ngushtë si nga unë dhe nga babai im. Shokë e dashamirë na sugjeronin që më mos flasim me askënd për vrasjen e Bilallit se do ta pësojmë si familje. Dhe, ne për shkak të kohës dhe regjimit komunist nuk kemi folur kurrë, por kemi heshtur dhe kemi vuajtur si familje.
Kjo ishte shkas që prindi im tash i ndjerë na u lut që sa më larg të jemi nga politika dhe të heqim dorë në kohën e komunizmit nga shkollimi si përndryshe do ta pësojmë dhe se ai gjithmonë na thoshte se mjaftë më djega se e humba babanë e nuk e di ku e ka varrin, ma vranë vëllain dhe së fundi ja edhe djalin, andaj heshtin dhe duron se durimi i ka rrënjët e hidhura, por frutet e ëmbla e një ditë ju pasardhësit e mi do ta shijoni dhe keni kujdes se shkiet (sllavët) kurrë nuk zihen besë.
Bilalli duheshe pas dy javësh, pra mbas Bajramit në tetor të 1977, ta bënim dasmën, ta martonim me të fejuarën e tij Lutfijen nga Kërçova, por ai vendosi që të ikte nga këtu se më thoshte se këtu bukë për mua dhe shqiptarët nuk ka. Më tregoi se ishte ndarë nga e fejuara duke i thënë se nëse pajtohet ta presë që pas pesë vjetësh do ta merr me vet në Amerikë, që rruga për në Amerikë i doli e kobshme ashtu siç e paralajmëroi se organet e sigurimit janë përpjekur ta likuidojnë dhe në këtë natë shtatori të 1977 edhe e vrasin ashtu siç kanë bërë me shumë e shumë shqiptarë të tjerë. Ne kemi vuajt dhe do të vuajmë si shqiptarë. Natën që doli nga shtëpi doli në skaj të Koritës dhe e shprazi revolen në ajër me arsyen që tu jep haber të rrejshëm përcjellësve të cilët edhe ia morën jetën se ai do të niset në atë kahe, edhe pse ani nisi në drejti të kundërt ngase ishte thellë i bindur se e ndjekin. Do të shkoj në Amerikë se atje ka përparim për ne shqiptarët, ndërsa komunizmit shumë shpejt do të bjere dhe do të shkatërrohet dhe se Shqipëria e Enver Hoxhës është po ashtu komuniste. Pra, Bilalli kishte mundësi të mira për të ikur në Shqipëri dhe atë nëpër male, por nuk e donte komunizmin.
Të ritheksoj se baba Sulë Qehaja, në kohën e tij ka qenë plakë katundi, ndërsa Korita në atë kohë (1912-1915) ka qenë në kuadër të komunës së Brodit të Maqedonisë.”. Ramazan Selimi, është i lindur më 03.08.1944, atë ditë kur forcat atdhetare të Koritës të udhëhequra nga Shaban Korita ia kanë sprapsur keq partizanët, ndërsa nga Korita e Malit të Thatë vetëm në Luftën e Dytë Botërore janë vrarë 17 malësor dhe se kurrë nuk u ndriçua vrasja makabre e tyre. Pra, nga familja atdhetare Selimi që në këto anë e njohin si Kacipuli, janë vrarë tre burra, Sulë Qehaja nga Bullgarët më 1912, Kasami në Dubrovnik në masakrën e organizuar kundër shqiptarëve dhe intelektuali i rrallë antikomunist në moshën 29 vjeçare Bilall Selimi-Kacipuli në shtator të 1977, nga dora gjakatare e komuniste se i kishin rënë në fije se dëshironte të emigrojë në SHBA që ndoshta edhe kishte marrë udhëzime nga i Madhi Jusuf Gërvalla. Për këtë dëshmon vetë Ramazani vëllai i Bilallit që ka punuar në vitet e 80 të shekullit të kaluar në Zvicër, ku shokë nga Kosova kanë kuptuar se ky është vëllai i Bilallit, që në qarjet e aktivistëve të ilegalitetit kombëtar në perëndim ky emër është çmuar lartë, por Ramazani kurrën e kurrës nuk e ka përmendur jo se nuk ka dashur, por ka pasur drojën e pësimeve të tij dhe të familjes së tij. Por, kjo vrasje mbetet ende e pandriçuar fare, ndoshta në të ardhmen e afërt do të gjenden dëshmi dhe argumente të reja të veprimtarisë së këtij atdhetari antikomunist. Por, habit fakti se as në varrim as pas 34 viteve askush nga gjenerata e tij e shkove të studimeve nuk kanë qenë as për kreshendosh e lërë që të pyesin se çfarë u bë me këtë inxhinier.
Sido që të jetë, jeta dhe vepra e Bilall Selimit, ishte e shkurtër se gjakatarët nuk deshën intelektual të kalibrit të tillë që të emigrojë në SHBA e t’i kundërvihet sistemit totalitar antishqiptar. Më të kthyer nga Korita, u ndalëm më shokët që më shoqëruan tek vendi i quajtur Qafa e Çegranit, ku edhe është ekzekutuar Bilall Selimi, që sipas dëshmitarëve të kohës, herët në mëngjes të shtatorit të 1977, është dyshuar e shtënë në këtë vend, këtë e kanë dëshmuar banorët e Çegranit që janë shumë pranë këtij vendi. Andaj, Qafa e Çegranit mbetet vendi ku u likuidua Bilall Selimi. Ndoshta së shpejti, për aktivitetet dhe veprimtarinë e këtij atdhetari do ta botoj një monografi për të mos e harruar kurrë brezat e rinj se këtë ia kemi borxh këtij intelektuali dhe së ardhmes sonë.
Bibliografia
Golgota Shqiptare
Lidhje të jashtme
Faqja në Facebook
Pandemia e COVID-19 në Rusi
Rastet e para të pandemisë COVID-19 u konfirmuan në Rusi më 31 janar 2020. Masat e parandalimit të hershëm përfshinin mbylljen e kufirit me Kinën dhe testimin e gjerë. Masat e mëvonshme, pas përhapjes së infeksionit nga Italia më 2 mars, përfshinin anulimin e ngjarjeve, mbylljen e shkollave, teatrot dhe muzetë, mbylljen e kufirit dhe shpalljen e një periudhe jopune, e cila aktualisht është në fuqi deri të paktën 30 prill. Deri në fund të marsit, bllokimet u vendosën në pjesën dërrmuese të subjekteve federale, përfshirë Moskën. Deri më 17 prill, rastet u konfirmuan në të gjitha subjektet federale.
Që nga 20 Nëntor, ka pasur 2,039,926 raste të konfirmuara, 1,551,414 të shëruar, 35,311 vdekje dhe mbi 71.2 milion teste të kryera. Qyteti i Moskës aktualisht është subjekti më i prekur federal, duke pasur shumicën e rasteve të konfirmuara.
Isë Havolli
Familja
Isa pas vetes la një djalë dhe një vajzë të cilët jetojnë në Shkup.
Shkatërrimi i tankut serb
Gjatë Betejës së Podujevës, në mëngjesin e hershëm të 24 dhjetorit të vitit 1998 forcat serbe ndërmorën ofensivë befasuese në drejtim të pozicioneve të UÇK-së, te Tabet e Llapashticës. Luftëtarët e UÇK-së ishin në pozicione. Edhe Isai ishte në pozicionin e tij në tabe. Me një arsenal të madh luftarak forcat armike mësynë pozicionet e UÇK-së, por hasën një rezistencë të madhe të luftëtarëve të lirisë. U zmbrapsën disa herë dhe pas një beteje të ashpër që u zhvillua atë ditë, pas përforcimeve të mëdha që ju erdhën forcave armike në teknikë dhe njerëz dhe pas humbjeve të mëdha të pësuara, ata prapë mësynë tabet dhe kur tanku i parë deshi të depërtoi në tabe, Isë Havolli me trimëri të pashoqe u hodh mbi tankun e armikut dhe ua futi granatën në tank. Tanku tjetër shtiu në drejtim të Isës, ku ai ra dëshmor. Aty u thye miti se ushtria serbe është e pathyeshme.
Lidhje të jashtme
Radio Kosova e Lirë - Isë Arif Havolli - https://www.radiokosovaelire.com/ise-arif-havolli-11-01-1943-24-12-1998/
Schlüchtern
Vendndodhja gjeografike
Schlüchtern ndodhet në pjesën lindore të Qarkut Main-Kinzig-Kreis në një lartësi prej 207m mbi nivelin e detit, rreth 30 km në jugperëndim të qytetit Fulda. Lugina ku ndodhet Schlüchtern, quhet ultësira Schlüchterniane. Nëpër qytet kalon lumi Kinzig, i cili buron në Sinntal-Sterbfritz dhe i bashkohet lumin Main në Hanau.
Komunitetet fqinjë
Schlüchtern kufizohet në veri me bashkitë Flieden dhe Kalbach të qarkut Fulda. Në lindje dhe jug ndodhet qyteti Sinntal dhe në perëndim ndodhet qyteti Steinau an der Straße.
Njësitë bashkiake të Schlüchtern
Schlüchtern përbëhet nga njësitë bashkiake:
thumb|300px|Qendra e Elm-it
Periudha parahistorike dhe historia e hershme
Supozimi se ka ekzistuar një vendbanim Celtic në zonën Shlihtërnit u vërtetua nga gjetjet gjatë gërmimeve për ndërtimin e një godine të re. Këto gjetje janë skelete, mbetje muresh, që mendohet të kishte qenë një mur mbrojtës i një vendbanimi të hershëm, relievet e disa monumenteve varresh dhe copëza të ndryshme. Gjetjet u dërguan në Universitetin Humboldt të Berlinit, ku u shqyrtuan.
Jo vetëm në Schlüchtern, por edhe në qytete të tjera kishte prova për vendbanime shumë herëshme. Sidomos në malet e ulëta Spessart dhe Rhon, bashkëngjitur me Bergwinkel, mund të vërtetohet një vendbanim i hershëm nga gjetjet e varret. Në disa qytete, në zonën ​​Dirlammen dhe Hosenfeld janë gjetur shumë pirgje, që e kanë origjinën kryesisht nga Epoka e Bronzit. Këto rezultate sugjerojnë se vendbanimet e hershme të gjermanëve dhe keltëve nuk ishin të pazakonta në Bergwinkel. Gjithashtu në Lahnau rreth një orë larg u bë një i ashtu-quajtur "zbulim sensacional". Gjatë ndërtimit të një objekti tregëtar prej 3.6 hektarësh u gjetën fragmente që mund t'i përkasin kohëve romake.
Mesjeta
Sipas gjuhëtarit dhe historianit Ernst Erich Metzner emrin Schlüchtern vjen nga emri Walstatt "Sluhti" ose "Sluht-warim" ("rezidentë / banorë / kujdestarë të betejës dhe fushë betejës"). Ka prova të ekzistencës së një manastiri rreth vitit 750, vetëm pak vjet pas themelimit të manastirit të Fulda-s nga Boniface në vitin 744. Dëshmia më e vjetër e shkruar është një dokument nga viti 993. Qendra e fshatit ishte në manastirin Schlüchtern.
Vendi që ishte fillimisht në pronësi të perandorit ishte iu dha manastirit. Më vonë ai ishte një feud i Peshkopatës së Würzburgut të kontëve Rieneck, që i dhanë atë në vitin 1316 Hanaut. Pronari i tokës ishte abati i manastirit Schlüchtern. Qyteti ishte periferi e Zyrës Schlüchtern, Zyra verilindore e dominimit dhe - që nga viti 1429 - qarkut Hanau, që nga 1458: Hanau-Münzenberg. Schlüchtern ndodhej në rrugën e rëndësishme tregëtare të mesjetës dhe fillimi të kohës moderne, "Via Regia", nga Frankfurti në Leipzig. Manastiri Schlüchtern po ndikohej gjithnjë e më shumë në Mesjetën e vonë nga burrat dhe Kontët e mëvonshëm të Hanaut. Në vitin 1457 ai ra më në fund në patronazhin e Hanaut.
Për famullinë e Schluechtern, e cila ishte në dioqezën e Würzburgut dhe nën patronazhin e Marisë, kishte në vitin 1167, kishat e Elm-it, Kressbach-ut dhe Hintersteinau-t.
Format historike të emrit të qytetit
Në certifikatat e marra, Schlüchtern përmendej me emrat e mëposhtëm (në kllapa është viti i referencës):
Kohët e hershme moderne
Konteja Hanau-Münzenberg u bashkua në Reformimin e parë të Denominimit Lutheran. Përballja me humanizmin dhe Reformimin luajti një rol vendimtar gjatë sundimit nga viti 1534 të abatit të Schlüchtern, Peter Lotichius. Në vitin 1540 ai e konvertoi manastirin në një qendër trajnimi për të rinjtë e kishës. Ai evoluoi si rezultat në një shkollë latine, e cila nga ana e saj është paraardhësja e Gjimnazit të sotëm Ulrich von Hutten. Philipp Melanchthon e këshilloi atë në lidhje me shkollën dhe i bëri vizitë atij. Në hapin e parë, ai i dërgoi shtatë nga studentët e tij më të mirë në vitin 1544 për të studiuar teologji në Universitetin Philipps në Marburg. Reformimi ndryshoi manastirin, por edhe çoi në një situatë të pasigurtë në lidhje me Dioqezën e Würzburg-ut. Ajo ishte sunduesja e Kontesë, sepse ishte kujdestare për Kontin ende të mitur, Philipp III të Hanau-Münzenbergut që mbështeste vetë Reformimin. Ai i dha mbrojtje manastirit ndaj Würzburgut dhe zgjeroi sovranitetin territorial rrotull Schlüchtern.