cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kisha katolike
Pagëzimi
Në krezmim (përforcim) i krishteri merr Shpirtin Shenjt, sikurse e morën Apostujt ditën e Rrëshajëve. Ata ishin përpara frikacakë, por mbasi morën plotësinë e Shpirtit që Krishti ua kishte premtuar, u bërën dëshmitarë dhe përhapësit guximtarë të mësimeve ungjillore.
Shpirti Shenjt edhe ne na forcon, që fenë tonë ta pranojmë me qëndrueshmëri para njerëzve dhe për të edhe të luftojmë. Krezmimi shenjtë na ndihmon që të jemi dëshmitarë dhe apostuj të Krishtit në familjen tonë, në thirrjen tonë si edhe në jetën tonë.
1999 në Kosovë
Korrik
10 korrik 1999
Kisha katolike
Pagëzimi
1.    shumëzimin e hirit shenjtërues;
2.    fuqinë për të jetuar si i krishterë i vërtetë dhe për të dëshmuar parimet ungjillore;
3.    begatin e dhuratave të Shpirtit Shenjt;
4.    shenjën e pashlyeshme në shpirt, me të cilën Krishti na shënjon si luftëtarë dhe bashkëpunëtorë të tij në mbretërinë hyjnore.
Rëndomtë krezmon ipeshkvi, por gjithashtu edhe meshtari, i cili ka leje të posaçme për mbarështimin e këtij sakramenti. Pos lutjeve tjera që thuhen me rastin e ndarjes të këtij sakramenti, fjalët kryesore që përdoren, ndërsa lyhet balli me vaj të shenjtë, janë: “E… (Emri) prano vulën e dhuratës së Shpirtit Shenjt!”
Për këtë sakrament lypset një përgatitje e zellshme në mësim-besim, përcjellë me uratë, rrëfim paraprak, si edhe kungimi i shenjtë. Edhe në krezmim lypset kumbara ose ndrikulla, të cilët mbajnë dorën e djathtë mbi krah të djathtë të kandidatit, ndërsa ipeshkvi lyen ballin e atij që krezmohet me vaj shenjtë. Kumbara ka për detyrë që me fjalë, dhe me tepër me jetë të vet të nxisë famullin që të jeton me një jetë vërtet të krishterë.
Kungimi
Çdo hir që na jep Shëlbuesi nëpërmjet sakramenteve, buron prej flisë së tij, bërë mbi kryq për ne. Prandaj thuhet se ky sakrament është më i madhi ndër të gjithë të tjerët, dhe kah ky, sakramentet tjera. Ndërsa në sakramentet tjera fitojmë hiret dhe fuqinë e Zotit, në kungim ne marrim vetë Zotin, gurrën e çdo hirit dhe të shenjtërisë.
Krishti ka thënë: „Nëse nuk e hani Korpin e Birit të njeriut e nuk e pini Gjakun e tij, nuk keni jetë në vetvete! Kush ushqehet me Korpin tim dhe pinë Gjakun tim ka jetën e pasosur.“ Nëse pra dëshirojmë t`a ruajmë në shpirtin tonë jetën shpirtërore që dikur kemi marrë në pagëzim, dhe nëse dëshirojmë një ditë të jetojmë me jetë të pasosur, lypset të ushqehemi me Korpin dhe me Gjakun e Krishtit. majtas|parapamje|Moment gjatë kungimit Shëlbuesi s`ka mundur të na bëjë ndonjë dhuratë më të madhe se Eukaristinë. Në këtë mënyrë na e la vetveten që t`a marrim në zemër, me të të bashkohemi dhe kështu të sigurojmë edhe jetën e amshuar. Kungimi na e shumëzon hirin shenjtërues, na pastron prej mëkateve të lehta, pakëson në prirjet e këqija, na mbushë me fuqi të re, që të jetojmë porsi bij të Hyjit. Për të marrë Krishtin në zemër denjësisht, lypset të jemi të pastër në shpirt ose të kemi hirin e Zotit, dmth. pa mëkat të rëndë në shpirt, por edhe të kemi qëllimin e drejtë.
Kungimi është një pjesë përbërëse e meshës, dhe prandaj është me vend të kungohemi brenda meshës së shenjtë. Sa më shpesh merre Krishtin në zemër në kungim shenjtë. Çdo herë përgatitu për këtë sakrament të madhërishëm, që ta marrësh me zemër të pastër, me fe të gjallë, me shpresë dhe me dashuri të flaktë.
Lutja para kungimit
O Zot, Jezu Krisht,që u ke thënë apostujve të tu: po ju lë paqen, po ju jap paqen time, mos i shiko mëkatet e mia por fenë e Kishës sate: jepi asaj, sipas vullnesës sate, paqe dhe bashkim.
O Zot, Jezu Krisht, Bir i Hyjit të gjallë, që për vullnet të Atit, me bashkëpunim të Shpirtit Shenjt ke gjallëruar botën me vdekjen tënde: më liro për këtë Korp e Gjak tëndin prej të gjitha mbrapshtive dhe të këqijave, dhe bën që unë të jem gjithherë besnik urdhërimeve të tua dhe që të mos ndahem kurrë prej teje.
O Zot, Jezu Krisht, marrja e Korpit tënd, që unë i padenjë po guxoj ta marr, mos të dalë për bjerrje dhe dënim, por për mëshirën tënde, të më vijë mbrojtje të trupit dhe shpirtit, si edhe për shërim prej çdo mëkatit.
Falënderimi pas Kungimit
Pasi të jesh kunguar, mos dil menjëherë prej kishe. Ndalu e mendo pak mbi dashurinë e atij që ka ardhur në zemrën tënde. Ripërtërij vendimet e mira tuat. Lyp prej Krishtit çka ke më nevojë.
Pasi të kalojnë disa çaste, thuaj me përkushtim:
Rrëfimi
Në ditët tona ky sakrament quhet edhe sakramenti i pajtimit, sepse shumëfish na pajton, si do të shohim më vonë. Sikurse çdo jetesë, gjithashtu edhe jetesa e krishterë din për mungesa ose sëmundje të veta. parapamje|Rrëfimi Sëmundjet religjioze dhe morale janë mëkatet. Nëse dëshiron të shërohet ai që ka mëkatuar, duhet të përmirësohet. Kjo mënyrë e përmirësimit ose e shërimit quhet Pendesa
Qëllimi i pendesës është:
2.    Pajtimi me Zotin, me vetveten dhe me të afërmin;
3.    Satisfakcioni (pendesa) për mëkatet e bëra.
Kështu pra pendesa-rrëfimi ka një kuptim të trefishtë: nuk është vetëm një veprim kalues i rrëfimit të mëkateve, por aq më tepër është një qëndrim i ri ndaj Zotit, botës dhe jetës. Rrëfimi i vërtetë kërkon kthimin e përhershëm kah e mira. Ai është ndryshim i vetvetes, ripërtëritje, rilindje, kuptim i ri, rrugë dhe jetë e re.
Krishti e themeloi këtë sakrament kur u tha Apostujve: “Merrni Shpirtin Shenjt! Atyre që ua falni mëkatet, u falen, e atyre që nuk ua falni, nuk u falen”. Të njëjtin pushtet apostujt ua lanë trashëgimtarëve të tyre ipeshkvijve, e këta ndihmësve të vet meshtarëve. Ne çdo rrëfim elementi më kryesor është pendimi, pa të cilin s`mund të kemi faljen e mëkateve. Duhet të na vijë keq se me mëkate e kemi fyer zotin, Atin tonë. Gjithashtu nuk ka pendim të vërtetë pa premtim se do të përmirësohemi dhe do të largohemi nga e keqja.
Pendesa është një shenjë e dukshme se dëshirojmë, me mundimet e Krishtit, t`i japim satisfakcion të duhur Atit tonë. Rrëfeju, pra, sa më shpesh, nëse dëshiron që të kalosh një jetë të qetë. Por, përherë rrëfeju me një pendim të vërtetë dhe me një premtim të fortë, që do t`i plotësosh me ndihmën e Krishtit.
Lutja para Rrëfimit
O Zot, po të falem nderës për të gjitha të mirat që më ke bërë, por sidomos pse më ke krijuar, pse më ke falur fenë e shenjtë tënden dhe pse më ke shpërblyer me gjakun e Jezu Krishtit të mëshirshëm.
Të lutem m`i fal mëkatet e mia, dhe më jep një shpirt pendimi të vërtetë.
Shpirti shenjt, që shenjtëron zemrat, ma jep një shpirt pendimi të vërtetë.
Rrëmimi i mëkateve (përpiqem ti rikujtoj mëkatet e bëra)
Gjatë rrëmimit të shpirtit ki ndër mend se: njeriu mund të mëkatojë me mendime, dëshira, fjalë, vepra dhe duke mos plotësuar detyrat, e jo vetëm me fjalë;
Mëkati më i rëndë ose mortar është një shkapërcim vullnetar i urdhërimeve të Zotit ose të Kishës në një gjë të madhe ose të rëndë, që kemi bërë me dije të plotë. Tashti mendo: a je duke iu afruar rrëfimit me zemër të sinqertë dhe me vullnet të ripërtërish jetën tënde dhe miqësinë me Zotin? Mandej mendo se kur je rrëfyer herën e fundit? Mos ke harru ndonjë gjë pa thënë? A e ke kryer pendesën, kompensuar dëmin dhe padrejtësinë që i ke shkaktuar të afërmit? A je me secilin në paqe?
Ja një ndihmë, mënyrë për shqyrtuar sa më mirë ndërgjegjen para çdo rrëfimi:
I. Krishti ka thënë: “Duaje Zotin, Hyjin tënd, me gjithë zemrën tënde”. Prandaj unë po pyes vetveten para Zotit:
1.    A e kam zemrën të drejtuar kah Zoti, kështu që atë ta dua mbi të gjitha gjërat tjera, duke plotësuar besnikërisht urdhërimet e tija, njashtu si do i Biri Atin? Mos kujdesem më tepër për gjërat e kësaj jete?
2.    A kam një besim të vërtetë në Zotin, i cili na foli nëpërmjet Birit të vet Jezu Krishtit? A e pranoj veten si të krishterë faqe botës, apo ndoshta me vjen turp për këtë gjë para tjerëve?
3.    A i lutem Zotit çdo ditë? A ia paraqes punët e mia, gëzimet dhe vuajtjet?
4.    A e nderoj si duhet emrin e tij? Mos e marr nëpër gojë kot? Mos e dhunoj me sharje, me be në rrenë?
5.    A kam marrë pjesë në meshë ditën e diel dhe të kremteve të mëdha? A jam vonuar në meshë pa ndonjë arsye? A e kam kryer rrëfimin dhe kungimin për Pashkë?
6.    Mos kam ndoshta “zota të tjerë”, që më shqetësojnë më tepër se Zoti i vërtetë, siç janë paret, pasuria, karriera, nami, fama para njerëzve?
II. Krishti ka thënë: “Sikurse unë ju desha juve, duani edhe ju njëri tjetrin”. Prandaj të pyesim vetveten:
1.    A dua përnjëmend të afërmin tim, apo ndoshta vetëm atëherë, kur kam ndonjë interes? A i bëj atë çka nuk dëshiroj të më bëjnë mua të tjerët?
2.    A jam munduar, me duresë dhe dashuri të vërtetë të bëj që të gjithë anëtarët e familjes të janë të lumtur dhe të kënaqur? A u ndihmojë në pikëpamje materiale dhe shpirtërore? Prindërit a kujdesohen për edukimin fetar të fëmijëve? Bashkëshortët a janë besnikë njëri tjetrit dhe a jetojnë në paqe dhe dashuri?
3.    A kam ndihmuar skamnorët, nevojtarët, të mjerët, pleqtë dhe ata, të cilët kanë pritur ndihmë prej meje?
5.    A e kam kryer punën dhe detyrën time përherë me nderë, duke mos mashtruar askënd?
6.    A i kam dalë zot gjithmonë të drejtës, apo ndoshta me fjalë të rrejshme, shpifje, prozhmime kam shkaktuar dëm të afërmit?
7.    A e kam ruajtur jetën e tjetërkujt? A kam skandalizuar të tjerët me fjalë, vepra dhe sjellje? A kam ndërmarrë ndonjë gjë kundër fëmijëve të pafaj, të cilët ende s`kanë lindur? A kam drejtuar veturën në mënyrë të arsyeshme, apo në gjendje të palejueshme?
8.    Mos kam vjedhur gjë? E gjënë e vjedhur a e kam kthyer dhe dëmin shpërblyer?
9.    Nëse ndokush më ka bërë padrejtësi, a jam i gatshëm, i frymëzuar nga dashuria e Krishtit, të pajtohem me të dhe të harroj atë gjë?
1.    çfarë është drejtimi im jetësor? A jam duke përparuar në jetën shpirtërore, të cilën duhet t`a ushqej me uratë të rregullt, me të dëgjuarit e fjalës së Zotit dhe me marrjen e sakramenteve? A jam i gatshëm të frenoj epshet e mia? A kam lartësuar vetveten, kurse përbuzur dhe poshtëruar të tjerët?
4.    A i kam ruajtur të pafajshme dhe të pastra ndjenjat e mia dhe trupin tim porsi tempullin e Shpirtit Shenjt? A kam kontrolluar fjalët, mendimet, dëshirat dhe veprat e mia? A kam lexuar, biseduar dhe këqyrur atë, çka i kundërshton nderit njerëzor dhe të krishterë? Mos kam nxitur, me sjelljen time, ndokënd në mëkat? E në kurorë a i kam përmbushur përherë ligjet morale?
5.    Mos kam vepruar kundër ndërgjegjes sime nga frika ose dyfytyrësia?
6.    A jam munduar gjithnjë të veproj porsi bir i lirë, sipas ligjit të Shpirtit Shenjt, apo ndoshta kam qenë skllav i epsheve të mia?
Kalo nëpër mend veset kryesore, detyrat e veçanta që rrjedhin prej thirrjes sate. Mandej pendohu me gjithë zemër. Hyn në rrëfyestore, bjer në gjunjë, bëj kryq, tregoj meshtarit qysh kur s`je rrëfyer. Mandej me rend tregoj të gjitha mëkatet: më parë ato të rëndat, si edhe numrin e mëkateve. Më parë ato të lehtat sa të bien ndër mend. Dëgjo mirë këshillat dhe mbaj në mend pendesën që të ka caktuar rrëfyesi dhe, gjersa të jep zgjidhjen, thuaj me gjithë zemër punën e pendimit.
O Zot, të falem nderës për këtë të mirë kaq të madhe që më ke bërë duke më falur mëkatet e mia. Më jep, po të lutem, hiret e nevojshme të qëndroj në dashurinë tënde dhe mos të bie më kurrë në mëkatet të rënda.
Vajimi
Porsi nënë e kujdesshme, Kisha përcjellë anëtarët e vet me dashuri që prej fillimit dhe deri ne mbarim: që nga lindja deri në vdekje. Për të krishterin që është sëmurë rëndë, Krishti ka themeluar sakramentin e vajimit. Ky i jep të sëmurit hirin e Zotit, që në kohën e ankthit të vdekjes mos ta mundë frika as tundimet, mos të luhatet në mendime dhe mos të dyshojë ne fe. Ky sakrament është një takim i Krishtit shëlbues me vëllain ose motrën që vuan në sëmundje. qendër|parapamje|307x307px|Vajimi Vajimi nuk është një sakrament për ata që vdesin, por për të sëmurët. Prandaj, nuk duhet të na frikësoj aspak ky sakrament, si mjerisht dëgjohet shpesh herë edhe ndër të krishterët. Krishti e ka themeluar që të na jap hirin, fuqinë dhe lehtësinë në sëmundje, e shpesh herë edhe shërimin, nëse është për të mirën tonë shpirtërore. Për këtë sakrament shkruan Shën Jakobi: “Është ndokush ndër ju i sëmurë? Le t’i thërrasë udhëheqësit e Kishës! Ata le të luten mbi të duke i lyer me vaj në emër të Zotit dhe dhurata e fesë do ta shpëtojë të sëmurin dhe Zoti do ta ripërtëritë e, në qoftë se ka bërë mëkate, do t’i falen”.
Ç’dobi ka i krishteri prej vajimit të shenjtë?
Vajimi i jep të sëmurit:
1. Një begati të hirit shenjtërues;
2. Faljen e mëkateve të lehta. Nëse për shkak të sëmundjes dhe të ligështisë së madhe nuk mundë të rrëfehet, i falen edhe mëkatet e rënda, për të cilat pendohet me gjithë zemër;
4. Lehtësim kah trupi dhe shpesh herë ia kthen shëndetin.
Këtë sakrament duhet dhe mundë ta marrë çdo i krishterë që është sëmurë rëndë. Mund ta marrin edhe pleqtë e molisur, sepse edhe vet pleqëria është një lloj sëmundje. Gjithashtu mund t’u jepet edhe fëmijëve të sëmurë, të cilët ende nuk janë rrëfyer dhe kunguar, mjaft që të kuptojnë se ky sakrament është një përforcim shpirtëror. Por, nuk duhet të presim çastin e fundit për marrjen e këtij sakramenti, sepse vendin e ka në fillim të sëmundjes, e jo “në fund”. Për më tepër, anëtarët e familjes e kanë për detyrë, që të sëmurit t’ia thërrasin meshtarin me kohë. Kjo vlen sidomos për ata, të cilët i çojmë për shërim në spital.
Me këtë rast i sëmuri rrëfehet, kungohet dhe i jepet bekimi papnor si dhe ndjesa e plotë. Në dhomë ku gjendet i sëmuri lypset përgatitur: Një tavolinë që mbulohet me çarçaf të bardhë; mbi tavolinë vendoset kryqi, së paku një qiri, uji i bekuar…, një rizë që meshtari të mundë të fshijë duart. Anëtarët e familjes, si edhe të pranishmit, përcjellin ndarjen e këtij sakramenti me lutje, përgjigje që bëjnë me të sëmurin ose në emër të tij, që ky sa më frytshëm të marrë këtë sakrament të shenjtë.
Urdhri i shenjtë
Krishti është i vetmi ndërmjetësi ynë te Zoti, sepse Ai vetëm ia paraqiti Hyjit flinë e denjë madhërisë së tij, dhe me atë fli u fitoi njerëzve jetën me hire. Jezu Krishti vazhdon në Kishën shenjtë detyrën e vet meshtarake duke paraqitur Atit të amshueshëm flinë e Korpit dhe të Gjakut të vet në meshën e shenjtë dhe duke ndarë, me anë të sakramenteve, jetën e hireve.Në këtë veprimtari Ai shërbehet me njerëz si me ndihmës të vet, të cilëve u jep pushtetin e vet mbi sakramente, si edhe mbi gjymtyrët e Korpit të tij mistik,dmth. besimtarët. Këtë pushtet u jep Krishti njerëzve nëpërmjet Urdhrit të shenjtë. Gjatë jetës së vet tokësore Krishti ka mbledhur rreth vetes apostujt dhe shumë nxënës. Duke ditur se së shpejti ka për të lënë këtë botë,deshi të përgatisë ata, të cilët pas tij kanë për të vazhduar misionin e filluar. parapamje|311x311px|Shugurimi priftëror (dhënia e urdhrit të shenjtë) Meshtarët e parë i ka shuguruar vetë Krishti, kur në darkën e fundit u dha pushtetin apostujve, që të shndërrojnë bukën në Korp dhe verën në Gjak të tij. Ditën e të ngjallurit u ka dhënë pushtetin që të mund të falin mëkatet atyre që pendohen, kurse ditën e Shëlbuemit, para se të ngjitej në qiell, u urdhëroi që të shkojnë në tërë botën dhe të predikojnë Ungjillin të gjithë njerëzve, të ndajnë sakramentet dhe të udhëheqin Kishën deri në mbarim të botës.
Në këtë mënyrë Krishti ua ndau apostujve sakramentin e Urdhrit të shenjtë. Shëlbuesi u dha pushtet t’ua dorëzojnë edhe atyre, që këta do të zgjidhnin për këtë detyrë. Kështu, pra, dorë pas dore, ky sakrament ka arritur deri në ditët tona. Shkrimi Shenjt na tregon si kanë vepruar apostujt në këtë pikëpamje në Kishën e parë:
Me anën e këtij sakramenti (presbiteratit) meshtari ka të drejtë:
Të predikojë, ose të mësojë njerëzit atë, çka Hyji na ka zbuluar;
Të paraqesë Hyjit flinë e meshës së shenjtë;
Të falë mëkatet në emër të Zotit dhe të ndajë sakramentet;
Urdhri i shenjtë ka disa shkallë: diakonatin, presbiteratin dhe episkopatin, që është plotësia e këtij sakramenti. Edhe ky sakrament len në shpirtin e meshtarit një shenjtë të pashlyeshme. Në saje të kësaj shenje, meshtari është shënuar si meshtar i Krishtit. Edhe më tepër: meshtari bëhet instrument (mjet) në duart e Krishtit. Meshtari meshon, por Krishti është Meshtari kryesor; meshtari ndan sakramentet, por Krishti është ndarësi dhe hirëdhënësi kryesor. Meshtaria është një dhuratë e mirësisë hyjnore kundrejt njerëzve. Nuk është thirrur çdokush në këtë shërbim të shenjtë. Sikurse motit, kur Krishti zgjodhi dymbëdhjetë apostujt prej shumë ndjekësve, njashtu edhe sot, në një mënyrë të posaçme, thërret dhe zgjedhë meshtarët. Kush dëshiron të ndjekë këtë rrugë, lypset të ketë një fe të gjallë dhe të vërtetë, të jetë i përshpirtshëm dhe i gatshëm që të vuajë shumë për shëlbimin e shpirtrave dhe për nderë të Hyjit. Kush mendon se është i thirrur në këtë rrugë, duhet të vazhdojë pa pasur frikë prej vështirësive të ardhshme. Zoti s’harron askënd!
Është një nder e madhe për atë familje ose famulli, prej kah del një meshtar. Prandaj, prindërit si edhe besimtarët tjerë le të luten për thirrje meshtarake dhe rregulltare, dhe me një shembull të një jetë të mirë, t’u prijnë të rinjve kah lteri. Me ndihma zemërgjera t’u mundësojnë që një ditë të arrijnë te caku i dëshiruar që kanë zgjedhur, duke pasur ndër mend fjalët e Krishtit: “Të korrat janë të mëdha, kurse punëtorë ka pak. Lutuni, pra, Zotërisë të të korrave, të dërgojë korrtarë në të korrat e veta”.
Kurora e shenjtë
parapamje|271x271px|Martesë në kishë Zoti ka krijuar njerëzit e parë, burrin dhe gruan, dhe i ka lidhur në jetë të përbashkët, në një bashkim të shenjtë jetësor. Kështu, pra vetë Zoti themeloi sakramentin e kurorës së shenjtë. Kurora e ka fillimin kur dy palë, dmth. burri dhe gruaja me një pëlqim të dyanshëm dhe të pakthyeshëm, me të cilin bashkëshortët lirisht dhe dyanësisht i dorëzohen njëri tjetrit dhe poashtu pranohen në dashuri, pa të cilën s’ka kurorë të vërtetë.
Bashkëshortet lidhen në kurorë në një bashkim të shenjtë dhe të pazgjidhshëm: vetëm vdekja mundë t’i ndajë. Kurora e krishterë është një ndër sakramentet që ka themeluar Jezu Krishti. Çdo i krishterë që hynë në këtë bashkësi, ka për detyrë të fillojë jetën e përbashkët me bekim, se përndryshe gabon rëndë dhe fyen Zotin.
Ata që hyjnë në kurorë të shenjtë;
Fitojnë hirin e veçantë të sakramentit të kurorës;
Fitojnë prej Zotit ndihmë të posaçme, për të kryer si duhet detyrat e kurorës;
Fitojnë prej Zotit pushtet, që të lindin fëmijë dhe t’i edukojnë si lypset.
Sipas fjalëve të Koncilit të II Vatikanas, bashkëshortët duhet të jenë “njëri tjetrit dhe fëmijëve dëshmitarë të fesë dhe të dashurisë së Krishtit”. Prandaj nuk duhen harruar, por, përkundrazi lypset që shpesh herë të përsërisin fjalët e kurorëzimit që gjinden në ritin e ri: “Unë E… po të marrë ty E… për gruan (burrin) tim, dhe të premtoj besnikëri në të mira dhe në të vështira, në shëndet të mirë dhe në sëmundje. Do të dua dhe do të nderoj në të gjitha ditës e jetës sime”.
Kurora e martesës është një sakrament i rëndësishëm: prej tij varet lumturia e përbashkët bashkëshortore, si edhe ajo e fëmijëve të tyre… Larg nesh të jetë zakoni i keq dhe aspak kristian, që të fejojmë të rinjtë pa i pyetur dhe pa marrë pëlqimin e tyre. Kurrsesi mos iu përziej kujt në kurorë, sepse është në pyetje fati i jetës së tij. Lutu vazhdimisht që tërë jetën bashkëshortore ta kalosh sipas vullnetit të Zotit
Hierarkia (kryesia) e kishës katolike
Kur themeloi Kishën e Tij, Jezusi u ngarkoi apostujve të Tij kujdesjen për besimin, duke u mësuar atyre besimin dhe kujdesjen për shpirtërat e tyre. Ai vendosi Pjetrin në krye të kishës së tij. Sipas kësaj renditjeje apostolike, e njëjta hierarki e vendosur nga Jezusi, ekziston sot në Kishën moderne me Papën (pasues i Shën Pjetrit) në krye të saj, që prin peshkopët (pasuesit e apostujve) që drejtojnë vetë besimin në Kishat e tyre vendore.
Papa
Papa është thirrur të drejtojë mbarë Kishën e Krishtit si pasues i Shën Pjetrit dhe Ipeshkëv i Romës. Ai është Patriark i Perëndimit, Kryetari i Italisë, Kryeipeshkëvi dhe Metropoliti i Krahinës së Romës, Qeverisësi i Qytet-Shtetit të Vatikanit. Papa është Zëvendësi i Krishtit mbi Tokë. Ai qëndron në vendin e Krishtit, në interesat e tij, të ruajë grigjën e Krishtit.
"Papa" është një nderimi përemëror, jo një zyrë apo një titull, që do të thotë "Atë". Nderimi "Papa" ka vazhduar të përdoret nga fillimi i shek. III-të për çdo ipeshkëv në Perëndim. Në Lindje, "Papa" është ende një formë e zakonshme e adresësimit për klerin në Kishën Ortodokse Ruse, dhe është stili i ipeshkëvit të Aleksandri së.
Si ipeshkëv, Papa është si një Zëvendësi i Krishtit. Ky titull ishte i për të gjithë ipeshkëvinjtë nga shek. IV – XII-të, pastaj ka qëne i ipeshkëvit të Romës nga shek.XII-XX dhe e gjithë ipeshkëvinjëve në Koncilin II të Vatikanit.
Si ipeshkëv i Kishës së Romës, ai është pasues i Shën Pjetrit. Si e tillë, Kisha e Romës, dhe ipeshkëvi i saj, ka pasur gjithmonë një rëndësi në bashkësinë katolike dhe të paktën në një farë parësisë në mes të kolegëve të tij, ipeshkëvintë, sikur Shën Pjetri që kishte një përparësi të caktuar në mesin e kolegëve të tij, apostujt e tjerë.
Papa banon në Qytetin e Vatikanit, një shtet i pavarur në kuadër të qytetit të Romës.
Mënyra e adresimit të ipeshkëvit të Romës është "Shenjtëria e Tij".
Ipeshkëvinjtë
parapamje|majtas|Ipeshkëv me veshjen e tij tradicionale Nën Papën vijnë në renditje hierarkike kryepeshkopët dhe peshkopët. Kisha katolike ndahet në Krahina kishtare me një kryedioqezë dhe e organizuar në shumë dioqeza. Në fund të vitit 2004 numëroheshin 2755. Ipeshkinjtë mblidhen rregullisht në një Konferencë ipeshkvnore apo Këshill ekumenik. Megjithëkëtë, edhe këshilli ekumenik duhet të njihet dhe miratohet nga Papa si i vlefshëm.
Ipeshkëvinjtë, të cilët posedojnë dhënien e urdhrave të shenjtë (shugurimi i priftërisë dhe ai diakonal), janë si një trup (Kolegji i Ipeshkvijve) të konsideruar si trashëgimtarët e Apostujve dhe janë "Barinj në Kishë, mësues të doktrinës, priftërinj të adhurimit të shenjtë dhe ministrat e qeverisjes " si dhe" përfaqësojnë Kishën. " Vetë Papa është një ipeshkëv (ipeshkëvi i Romës) dhe tradicionalisht përdor titullin" Vëlla i  nderuar " kur shkruan nje ipeshkëvi tjetër.
Roli tipike e një ipeshkëvi është qeverisja baritore e një dioqeze. Ipeshkëvinjtë mund të njihet si hierarkë në Kishat katolike të Lindjes. Ipeshkëvinj të tjerë mund të caktohet për të ndihmuar një ipeshkëv (ipeshkëv ndihmës), ose për të kryer një funksion në një fushë më të gjerë të shërbimit ndaj Kishës.
Peshkopët e një vendi apo rajoni mund të formojnë një konferencë ipeshkvore dhe takohen periodikisht për të diskutuar problemet aktuale. Vendimet në fusha të caktuara, sidomos liturgji, bien në kompetencën ekskluzive të këtyre konferencave. Vendimet e konferencave miratohen vetëm kur dy e treta e pjestarëve janë dakort dhe të konfirmuara nga Selia e Shenjtë.
Shugurimi ipeshkëv konsiderohet përfundimi i sakramentit të Urdhrit të Shenjtë; edhe kur një ipeshkëv del në pension nga shërbimi i tij aktiv, ai mbetet një ipeshkëv, pra Urdhri i Shenjtë është i përhershëm.
Rrethi i Kardinalëve
parapamje|Kardinal Megjithëse nuk bëjnë pjesë në hierarkinë zyrtare të Kishës, disa ipeshkëvinjëve u jepet një status dhe pozitë e veçantë brenda Kishës duke i ngritur në Rrethin e Kardinalëve. Të gjithë bashkë, kardinalët formojnë Kolegjin e Kardinalëve, i cili këshillon Papën, dhe ato kardinalët nën moshën 80 në vdekjen apo dorëheqjes së Papës zgjedhin pasardhësin e tij. Disa nga kardinalët punojnë në Kuri, drejtimi qendror kishëtar në Romë; të tjerë janë arqipeshkëvinj apo ipeshkëvinj në shtete të ndryshme të botës. Çdo kardinal me pak përjashtime është ipeshkëv.
Kardinalët janë « princat » e Kishës emëruar nga Papa. Ai zakonisht zgjedh ipeshkëvinj të cilët janë në krye të dioqezave apo arqidioqezave.
Jo të gjithë kardinalët janë ipeshkvë. Kardinali shqiptar Ernest Simoni Troshani është një shembull i kardinalit jo-ipeshkëv. Në vitin 1917 Kodi i së Drejtës Kanonike shtoi një rregull që një kardinal duhet të jetë të paktën një prift. Më parë, ata mund të bëheshin kardinalë vetëm duke pasur urdhëra të vegjël ose diakon. Teodolfo Mertel, i cili vdiq në vitin 1899, ishte i fundit kardinal jo prift.
Kampi i përqëndrimit Dachau
Kampi i përqendrimit të Dachau (gjermanisht: Konzentrationslager Dachau ose KZ Dachau) ishte kampi i pare i përqendrimi nazist. Kampi u hap në Gjermani, e vendosur mbi baza të një fabrike të braktisur municioni afër qytetit mesjetar të Dachaut, rreth 16 km në veriperëndim të Mynihut në shtetit e Bavarisë në Gjermaninë jugore.
Kampi u hap në mars 1933 dhe ishte i pari kamp i regullt përqëndrimi i hapur nga udhëheqja naziste.
Heinrich Himler, Shefi i Policisë së Mynihut, zyrtarisht kampin e përshkroi si "kami i parë i përqëndrimit për të burgosurit politikë".
Dachau shërbeu si një model prototip për kampet e tjera të përqendrimit që pasuan. "Në Dachau, u shpikën rregullat e funksionimit për të gjitha kampet e mëvonshëm të përqendrimit. - Wolfgang Benz, historian."Të burgosurit mbaheshin atje si skllevër që i përdornin për ndërtimin e rrugëve, në miniera dhe më vonë për prodhimin e armatimeve. Puna në kampin e përqendrimit në Dachau ishte aq rraskapitëse sa që, sipas të dhënave të kampit, deri në përfundim të luftës aty gjetën vdekjen rreth 32,000 të burgosur. Të parët u vranë vetëm tre javë pas hapjes së kampit.
Shqiptarët në kamp
Organizimin e saj themelore, layout kamp si dhe planin për ndërtesa janë zhvilluar nga Kommandant Theodor Eicke dhe ishin aplikuar në të gjitha kampet e më vonë. Ai kishte një kamp të veçanta të sigurta pranë qendrës komanduese, i cili përbëhej nga lagjet e jetesës, administratën, dhe ushtria kampe. Eicke vetë u bë kryeinspektori për të gjithë kampet e përqëndrimit, përgjegjës për formim të tjerët sipas modelit të tij.[4] Në total, mbi 200.000 të burgosur nga më shumë se 30 vendet ishin të vendosur në Dachau nga të cilët dy të tretat janë burgosurit politikë dhe pothuajse një e treta kanë qenë jehudi.[5] 25.613 të burgosurve besohet të kenë vdekur në kamp dhe pothuajse 10.000 tjetër në subcamps tij,[6] kryesisht nga sëmundje, kequshqyerja dhe vetëvrasje. Në fillim të 1945, atje ishte një epidemi tifo në kampin e ndjekur nga një evakuimit, në të cilën një numër të madh të dobët burgosurve vdiq. Së bashku me shumë më i madh Aushvicit, Dachau ka ardhur të simbolizoj kampet naziste të përqendrimit shumë njerëz. Konzentrationslager (KZ) Dachau mban një vend të rëndësishëm në kujtesën publike sepse ishte kampi i dytë të çliruar nga forcat britanike apo amerikane. Prandaj, ishte një nga vendet e para ku bota perëndimore u ekspozuar ndaj realitetit të brutalitetit nazist përmes llogaritë direkt gazetar dhe përmes newsreels.[7]
1436
Mbi vitin 1436.
Divizioni VI "Sulmues" në fletët e një ditari
Divizioni VI "Sulmues" në fletët e një ditari Autori: Resul Arshi Bedo. Viti i botimit: 2000. Faqet e librit 60.
Fusha e Prizrenit
Fusha e Prizrenit është një fushë që ndodhet në pjesën jugore të Rrafshit të Dukagjinit dhe shtrihet në zonën rrafshinore përreth qytetit të Prizrenit.
Përmbledhje
Fusha e Prizrenit kufizohet me Fushën e Pejës në veri, malësinë e Hasit dhe të Gjakovës në veriperëndim dhe jugperëndim, Malet e Sharrit në jugperëndim dhe zonën e Drenicës në verilindje. Fusha e Prizrenit ka shtrirje të përzgjatur veriperëndim - juglindje deri në 46 km gjatësi, gjerësi 16-24 km dhe lartësi 265-500 m mbi nivelin e detit. Ndërtohet kryesisht nga zhavorre, rëra, deltina e lymra pliocenike e kuaternare. Pjesa veriperëndimore midis Gjakovës dhe Junikut përshkohet nga kurrize kodrinore me lartësi relative 50-80 m, ndërsa pjesa juglindore, midis Rugovës dhe Prizrenit, ka reliev gati të rrafshët. Dallohet për klimë relativisht më të ngrohtë dhe më të lagësht se Fusha e Kosovës. Temperatura mesatare janarit është 1° C, e korrikut 23° C, kurse sasia mesatare vjetore e reshjeve arrin 700 mm. Dallohet për rrjet ujor të pasur, të përfaqësuar nga Drini i Bardhë me degët Topluha, Lumbardhi i Prizrenit etj. Mbulesa bimore përfaqësohet nga kati i dushkut, pjesa më e madhe e së cilës është zëvendësuar me atë të kultivuar.
Kojncka (Resnjë)
Kojnckë, (maqedonisht: Коњско/Konjsko) ёshtё fshat nё Komunën e Resnjës, Maqedoni.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 0 banorë.
Kupa e Shqipërisë 2010-11
Statistika të Kupës së Shqipërisë në sezonin 2010-11.
Ky ishte edicioni i 59të i Kupës në Shqipëri. Nisi në 21 shtator, 2010 me Turin e Parë Eliminator dhe përfundoi në 22 maj, 2011 me ndeshjen Finale.
KS Besa ishin fitues në fuqi, pasi fituan Kupën e tyre te 2të edicionin e fundit. Kupa u fitua nga KF Tirana.
Dy turet e para eliminatore u luajtën me sistem një takim. Më pas, ndeshjet u luajtën me sistem dy takimesh eliminatore. Nëse rezultati i përgjithshëm i të dyja ndeshjeve ishte i barabartë, fituesi vendosej me kohë shtesë dhe më pas nga gjuajtjet e penalltive. Fituesit e Kupës kualifikohen për në Turin e 1rë Eliminator të edicionit 2011-12 të Kupës UEFA.
Sezoni i kaluar: 2009-10. Sezoni i rradhës: 2011-12.
Turi i 1rë Eliminator
Ndeshjet u luajtën në 21 shtator, 2010.
Turi i 2të Eliminator
Ndeshjet u luajtën në 28 shtator, 2010.
Turi i 1rë
Ndeshjet u luajtën në 19 tetor & 2 nëntor, 2010.
Turi i 2të
Ndeshjet u luajtën në dhjetor, 2010.
Cerek Finalet
Ndeshjet u luajtën në Mars, 2011. Marrin pjesë 8 fituesit e turit të mëparshëm.
Gjysmë Finalet
Ndeshjet u luajtën në prill, 2011. Marrin pjesë 4 fituesit e turit të mëparshëm.
Finale
Ndeshja u luajt në 22 maj, 2011. Marrin pjesë 2 fituesit e turit të mëparshëm.
Njësia administrative Sinjë
Komuna Sinjë është një komunë në Rrethin e Beratit në Shqipëri.
Pawnee County (Nebraska)
Pawnee County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Universal Pictures 1941-1950
Më poshtë është lista e filmave të kinostudios Universal Pictures të prodhuar gjatë viteve 1941- 1950.
Jackson County (Oklahoma)
Jackson është një nga 77 Countet në shtetin federal Oklahoma në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Shtegtim i largët
Shtegtim i largët (Ditar lufte i një divizioni shqiptar në Bosnje, janar-shkurt 1945), Autori: Resul Bedo. Botuar në Tiranë, 2000. Faqet e librit 150.
Vajza flamur
Vajza flamur rrëfim për motrën dëshmore Frosina Plaku : monografi. Autori: Ilia Plaku. Viti i botimit: 1998. Faqet e librit 150.
Jefferson County (Oklahoma)
Jefferson është një nga 77 Countet në shtetin federal Oklahoma në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
1437
Mbi vitin 1437.
Lupçi i Epërm
Lupç i Epërm është një vendbanim në komunën e Besianës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Gurisht dhe Klysyrë.
Gjeografia
Lupçi i Epërm është i vendosur në grykën e lumit Kaçanoll, (degë kryesore e lumit Llap). Fshati ka një pozitë gjeografike, e cila e bën të ketë distancë të ngushtë me katër qendrat komunale veri-lindore të Kosovës: Podujevë (10 km), Vushtrri (11 km), Mitrovicë (19 km), Prishtinë (21 km).
Lupçi i Epërm kufizohet me tre fshatra të tjerë: Popovën në veri, Majacë në jug, dhe me fshatin sot gati krejtësisht të pabanuar Zagora (Komuna e Vushtrrisë) në jug-perëndim. Lagjet kryesore të vetë fshatit janë: Buzolli, Dushaj (Dushi), Menxhiqi dhe Grabofcët.
Emri i ri i propozuar i fshatit është Klysyrë, bazuar në mikrotoponimin Klysyra e Maxhunit që gjendet në fshat, gjithashtu propozim i mëparshëm ishte edhe emri Gurishtë.
Rezistenca e NDSH-së 1945-47
Lupçi i Epërm dhe rrethinat e tij ishin arenë e luftimeve mes Ushtrisë Nacional Demokratike Shqiptare (formacion ushtarak i NDSH-së) dhe njësive speciale të Armatës Jugosllave, luftimet kanë zgjatur deri në muajin shkurt 1947. Në betejën përfundimtare, e njohur si "Beteja e bunkerëve", luftuan deri në vdekje trembëdhjetë luftëtarë nacionalistë të prirë nga Shaban Bunjaku nga Samadrexha. Ushtarët jugosllavë kishin pushkatuar edhe pesë banorë të fshatit, nën akuzat se kishin ofruar ndihma dhe strehim për luftëtarët. Sipas dëshmitarit të mbijetuar të ngjarjeve, Idriz Menxhiqit (1920), jatakët e nacionalistëve të ekzekutuar nga Ushtria Jugosllave janë: Rexhep Tahir Dushi, Bajram Jonuz Menxhiqi, Bajrush Menxhiqi, Deli Grabovci dhe Rrahim Retkoceri.
Me 19 qershor 2005, u zbulua varreza masive e luftëtarëve, ku përveq trembëdhjetë luftëtarëve të rënë në bunkerët e Lupçit, u gjetën edhe mbetjet mortore të Ukshin Kovaçicës dhe dy bashkëluftëtarëve të rënë në Vllahi të Shalës së Bajgorës.
Lufta Çlirimtare 1998-99
Gjatë luftës së armatosur kundër kontrollit serb mbi Kosovën, Lupçi i Epërm ishte i mbrojtur nga njësia vendore e Mbrojtjes Territoriale nën koordinimin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Gjatë kohës së konfliktit grupe civilësh kanë gjetur strehim në këtë zonë. Është raportuar se UNHCR ka qenë i involvuar në ndihmën e dhënë civilëve të strehuar. Për shkak të pozitës qendrore në grykën e lumit Kaçanoll, e cila ishte nën kontrollin e plotë të UÇK-së, Lupçi i Epërm ishte një zonë relativisht e sigurt me distancë prej rreth 7 km (përveç gjatë muajit maj 1999) nga Lupçi i Poshtëm ku gjendej vija e parë e frontit në mes të UÇK-së dhe forcave serbe. Më 15 maj 1999, gjatë fushatës ajrore të NATO në objektiva ushtarake serbe, aeroplanët luftarak të Aleancës Veri-atlantike lëshuan katër raketa kundër forcave serbe të cilat i ishin afruar fshatit. Sipas vetë burimeve serbe, në zonën e cila përfshinte edhe fshatra të afërta, ishin të organizuara rreth tre mijë forca lokale të pauniformuara të koordinuara nga Ushtria Çlirimtare e Kosovës.
Kantoni Lapoutroie
Kantoni Lapoutroie (frëngjisht: Canton de Lapoutroie) është një kanton në departamentin Haut-Rhin, rajonin Alsace në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Lapoutroie. Ka sipërfaqe 122.3km2 dhe popullsi 10168 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Lapoutroie aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Otoe County
Otoe County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Argumentum ad ignorantiam
Argumentum ad ignorantiam (shqip: Argumenti nga injoranca), ku "injoranca" nënkupton 'mungesë provash për të kundërtën', është konkluzioni se një propozim P është i pavërtetë vetëm nga fakti se P nuk është e provuar ose është njohur të jetë e vërtetë. Argumente nga padituria (injoranca) bazohen në mungesë te provave dhe mund të dështojnë, sepse mungesa e provave që tregojnë se P është e vërtetë nuk provon se P nuk është e vërtetë. .
Raleigh
Raleigh (shqiptohet Ralli) është kryeqyteti i shtetit amerikan të Karolinës së Veriut dhe qendra e Rrethit Wake. Raleigh është i njohur si "Qyteti i lisave" për sasinë e madhe të lisave që ka. Sipas Zyrës së Regjistrimit të SHBA-së, popullsia e qytetit më 1 korrik 2009 ishte 405.791 banorë. Raleigh është nje nga qytetet me rritje më të shpejtë në Shtetet e Bashkuara dhe aktualisht, qyteti i 45-të më i madh në Shtetet e Bashkuara. Qyteti i Raleigh mban emrin e Sir Walter Raleigh, një aristokrat anglez.
1998 në Kosovë
Ngjarje nga viti 1998 në Kosovë
Garafía
Garafía është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Palma, të provincës Santa Cruz de Tenerife, në Ishujt Kanare. Garafía ka 1804 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 103 km2.
Gjuha indoneziane
Gjuha Indoneziane (indonezishtja) flitet në Indonezi dhe Timorin lindor. Kjo gjuhë ka për përdorim alfabetin latin dhe i takon familjes Austroneziane, Malajo-Poloneziane. Flitet nga 200 milionë banor. U shpall si gjuhë zyrtare në Indonezi më 1945.
Shiko dhe këtë
Malaiische Sprache
Kafshët fantastike dhe ku mund të gjenden - skenari origjinal
Kafshët fantastike dhe ku mund të gjenden : Skenari origjinal është libri zyrtar që përmban skenarin origjinal të shkrujtur nga J.K. Rowling për filmin me të njëjtin emër. Në 1 shtator 2016, Pottermore lançoi kopertinat finale për botimet britanike dhe amerikane të skenarit. Ky libër u dizenjua nga MinaLima, një studio dizajni e vlerësuar me shumë çmime, e themeluar nga Miraphora Mina dhe Eduardo Lima, të cilët ishin dizenjuesit grafikë që punuan për filmin Kafshët fantastike dhe ku mund të gjenden dhe për tetë filmat e Harry Potterit.
Kopertina dhe ilustrimet e këtij libri janë bazuar te krijesat e kësaj historie dhe janë frymëzuar nga stili dekorativ i viteve 1920. Vizatimet janë bërë me dorë dhe janë përsosur në mënyrë dixhitale me Adobe Illustrator.
Roskoveci (gazetë)
Roskoveci gazetë social - kulturore - historike.
Kafshët fantastike dhe ku mund të gjenden - skenari origjinal
U përkthye dhe botua në shqip nga Shtëpia Dituria në 2018.
Skenari
Gelert Grindelvaldi shfaqet përpara sheshkalldrëmit të një kështjellje të madhe të braktisur ku vret pesë aurorë. Ai ecën duke lënë pas trupat e tyre me vështrimin e ngulur në qiellin e natës. Shfaqet një skenë montazhi me fragmente titujsh gazetash të vitit 1926 për sulmet e Grindelvaldit. Ai kërkohet në të gjithë botën për t'u vënë përpara drejtësisë. Shpaloset në fund një artikull që tregon foton e Statujës së Lirisë.
Njut Skamandëri qëndron i ulur në stolin e një anijeje të madhe pasagjerësh që është duke kaluar pranë Statujës së Lirisë. Një nga kapëset e valixhes që ai mban me vete hapet papritmas. I pëshpërit Dugalit dhe i thotë të rrijë urtë.
Osmënzeza 1
është një fshat në Rrethin e Beratit në Shqipëri.
Kafshët fantastike dhe ku mund të gjenden - skenari origjinal
Skenari
Ndërsa zbarkojnë në Nju Jork, Njuti duhet të kalojë përmes kontrollit të doganës të Jomagjëve (personave jomagjistarë).Një doganier e pyet atë se çfarë mban brenda valixhes. Më pas prapë një nga kapëset e valixhes lirohet dhe doganieri i kërkon ta hapë valixhen. Njuti pa u vënë re shtyp një buton të vogël me emrin " Për babanacët" dhe e hap valixhen ku shihen rroba, një gazetë, harta, një orë me zile, një lupë dhe një shall baldoskuqësh.
Ngjarjet zhvillohen në vitin 1926 në qytetin e Nju Jorkut, ku ngjarjet e pak njerëzve dhe disa krijesave do të përcaktojnë fatin e shumë të tjerëve. Njut Skamandëri është i pari dhe ndoshta i vetmi magjizoolog, i cili lufton për të mbrojtur kafshët magjike të botës, tani ndodh që papritur ato ja mbathin prej valixhes. Tina Golldstin është një ish-Aurore amerikane, e punësuar në Ministrinë e Magjisë të SHBA, e cila dëshiron me gjithë shpirt të kthehet në këtë detyrë dhe është e sigurt se lëvizja kundër magjistarëve, e quajtura " Trashëgimtarët e Salemit", është strofull e vetë së Keqes. Kuini Golldsdtin, e motra e Tinës, është e bukur, e hijshme dhe e paturpshme, një leximagje, e aftë të lexojë mendimet e të tjerëve. Për të mos harruar, Jomagjin Xhejkob Kovalskin, i cili dëshiron të hapë një furrë për të shitur bukë dhe ëmbëlsira të ndryshme.
Përkthimi në shqip
Libri u përkthye botua në gjuhën shqipe nga Mira Kroqi dhe u botua nga shtëpia botuese Dituria në nëntor te vitit 2018. Paraqitja grafike u bë nga Ulinda Selenica.
Dedikim
Libri i dedikohet njërkut të mëvonshëm të autores i cili ishte një veteriner.
Falenderime
Rowling u jep nje falenderim jashtëzakonisht të madh Steve Kloves-it dhe David Yates-it për durimin e tyre dhe ndihmën në krijimin e skenarit të Kafshëve fantastike. Ata i dërgonin vazhdimisht shënime dhe mbështetje ndërkohë që ajo ecte nëpër rrugëtimin e saj për skenarin e saj të parë. Më pas ajo falenderon David Heyman-in, i cili ka qenë me të qysh në hapat e parë të kalimit të Harry Potterit në ekranin e madh dhe pa të, Kafshët fantastike do të kishin qenë tejet modeste.
Falenderon gjithashtu edhe Kevin Tsujiharan, i cili e ndihmoi të sillte në jetë Njut Skamanderin. Mbështetja e tij ka qenë e paçmueshme dhe atij i takon merita më e madhe që projekti u realizua.
Së fundmi, por jo nga rëndësia, ajo falenderon familjen e saj, burrin e sal Neilin dhe tre femijët e saj, Xhesikën, Davidin  dhe Kenzin që besuan në të për të vazhduar skenarin.
Ambasadoret e rinj
Grupi me i njohur ne Kosove është Ambasadoret e Rinj i cili takimet i tij i mbanë ne Qendrën Kulturore të Fëmijëve në Prishtinë. Ky grup bën takime jashtë shtetit. Vizita e tij e fundit ka qenë në Mynih-Bayern edhe ne tetor ose në nëntor kanë një plan qe ta bëj një vizitë ne Belgjikë nëse ndokush dëshiron te behet pjese e grupit fillon gjithmonë nga muaji shtator kur të bëhet anëtarë të grupit atëherë duhet te zgjidhni nga një shtet që ta përfaqësoni p.sh. të mësoni te gjitha te dhënat për te ne internet kush është president kush ministër etj e gjera te tjera... Drejtoreshë ne Qendrën Kulturore të Fëmijëve ne Prishtinë është Teuta Musa regjisor; Bekim Sele...
Por kjo pune ka shumë rëndësi e cila neve na pëlqen shume. Ju mirëpresim..!
Komuna e Hanit të Elezit
Ky artikull merret me Komunën e Hanit të Elezit. Për qytetin e Hanit të Elezit shiko në faqen përkatëse. thumb|Pozita e komunës së Hanit të Elezit në hartën e Kosovës Komuna e Hanit të Elezit është një komunë në Kosovë. Ndodhet në Rajonin e Ferizajt. Selia administrative e komunës është qyteti i Hanit të Elezit.
Gjeografia
Komuna e Hanit të Elezit ndodhet në juglindje të Kosovës. Në veri, komuna kufizohet me komunën e Kaçanikut dhe në jug me vendin fqinj të Maqedonisë Veriore. Ka gjithsej 10 fshatra në këtë komunë. Zona e komunës ka një sipërfaqe prej 82.9 km². Së bashku me komunat e Ferizajt, Kaçanikut, Shtimes dhe Shtërpcës, formon Rajonin e Ferizajt.
Popullsia
Regjistrimi i vitit 2011 tregoi një popullsi prej 9403 për komunën e Hanit të Elezit, nga të cilët 9357 (99.51%) ishin shqiptarë, 42 boshnjakë.
Vendbanime
Komuna e Hanit të Elezit ka gjithësej 11 vendbanime.
1439
Mbi vitin 1439.
Nemaha County (Nebraska)
Nemaha County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Stanfour
Stanfour është një rock band gjermanë që u formua në 2004.
Tipa dhe tertipe
Tipa dhe tertipe Autori: Idajet Hoxha. Viti i botimit: 1998. Faqet e librit 130.
Johnston County (Oklahoma)
Johnston është një nga 77 Countet në shtetin federal Oklahoma në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Griva
Griva roman, Autori: Petro Marko. Botuar nga "Mësonjëtorja e parë". Viti i botimit: 1999. Faqet e librit 130.
Emblema - Bashkia Vau i Dejës
thumb|200px Emblema e Bashkisë Vau i Dejës është ...
Dushaj
Dushaj është një fshat në komunën Fierzë-Tropojë në rrethin e Tropojës të Shqipërisë. Fshati është gjithashtu edhe seli administrative e Komunës Fierzë-Tropojë.
Fshati shtrihet pranë Liqenit të Fierzës në trevën e Krasniqes dhe jo larg fshatit gjendet vendi i quajtur maja e Krasniqes. Afër fshatit bashkohen lumenjtë Valbonë dhe Dri. Vet fshati dikur quhej fshati Krasniqe. Në fshat janë ende rrënojat e një kishe të shek të XVII me një numër të madhe varrezash rreth saj, për të cilen Frang Bardhi në vitin 1638 kishte shkruar se ishte kisha e Shëngjergjit e fshatit Krasniqe.
Sot, fshati ka 168 banorë të ndarë në 31 familje (viti 2001), gjithsejt 50 banorë janë të punësuar.
Sipas gojedhënës banorët e fshatit Lupç i Epërm në Kosovë kanë prejardhjen nga Dushaj.
Kay County
Kay është një nga 77 Countet në shtetin federal Oklahoma në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Garcia, Tarragona
Garcia, Tarragona është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ribera d'Ebre, të provincës Tarragona, në Katalonia. Garcia, Tarragona ka 594 banorë (2006), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 52.4 km2.
Gazeta e Bashkisë Çorovodë
Gazeta e Bashkisë Çorovodë është organ i Bashkisë dhe del një herë në muaj.
1997 në Kosovë
Ngjarje nga viti
Mali i Gjalicës
Gjalica është mali më i lartë i rrethit Kukës, 2489m mbi nivelin e detit i cili bën pjesë në vargun malor të Korabit (vargmal në skajin lindor të Shqipërisë, midis rrethit të Kukësit e atij të Dibrës) dhe shtrihet në skajin veri-lindor të këtij vargu, midis pellgut të Kukësit në veri-perëndim dhe pllajës së Shishtavecit në jug-lindje. Në veri-lindje Gryka e Vanave e ndan nga mali i Koritnikut, kurse kanioni i Bicajt e quajtur ndryshe "Shkalle e Keqe" ku kalon dhe përroi i Shejës në jug-perëndim e ndan nga mali i Kolesjanit. Pjesa kulmore formon një kreshtë të mprehtë, që bie pingul mbi Grykën e Vanave, kurse shpatet janë mjaft të pjerrëta duke formuar rrëpira të dukshme tektonike në gëlqerorët e pjesës së poshtme të tyre. Ka formë vezake(11 x 5 km) me drejtim veri-lindor dhe jug-perëndimor, me shpate shumë të pjerrëta që bien thikë mbi lumin Lumë, pellgun e Kukësit dhe pllajën e Shishtavecit.
Nga ana perëndimore, nga të gjitha pikat, me një vështrim mund të perceptohet e gjithë përmasa e Gjalicës që ngrihet si një piramidë gjigande mbi Rrafshën e Lumës, skematikisht në formën e një trekëndëshi të stërmadh gati dybrinjënjëshëm me një bazë prej afro 11 km (Gryka e Vanave-Kanioni i Bicajve) dhe lartësi mbi 2100m. Në rreth 90% të perimetrit të Gjalicës dallohet lartësia prej më se 2000 metër dhe sipërfaqet e shpateve nga rrëza deri në majë, dukuri që nuk hasen te asnjë mal i vargmalit të Korabit, Alpeve të Shqipërisë apo gjetkë.
Historia e emrit të Gjalicës
Në gjysmën e I të shekullit XVII u quajt Mali i Galijes. Në Bicaj tingëllon në formën G(j)alliçe ku G(j) fonetikisht me gjasa paraqet një fazë të ndërmjetme të ndërrimit G :GJ diçka midis G-ës dhe GJ-ës. Malësorët e Tropojës e përmendin me emrin Galica. Në Has e quajnë Galliçja. Në Serbi quhet Gallaiç. Ndërsa torbeshët e Gorës e quajnë Gallaiç dhe Gallaçec dhe në fjalorin Enciklopedik Shqipëtar quhet Gjallica e Lumës. Kuksianët e sotëm e artikulojnë në formën Gjalica. Sa i takon etimologjisë së këtij emri janë shprehur dy mendime nga studiues të ndryshëm. Sipas mendimit të parë ka prejardhje sllave ndërsa për të dytin (etimologjia popullore) i takon burimit vendas dhe lidhet me fjalët shqipe gjallë, gjallesë, gjallërim, jetë etj…
=Ndërtimi gjeologjik=