cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universiteti Teknik i Rigës
Instituti Politeknik i Rigës, 1862 - 1918
Politekniku i Rigës së pari u themeluar në vitin 1862 dhe ishte instituti i parë politeknik në Rusia Perandorake. Ai ofronte studime në agrikulturë, kimi, inxhinieri, mekanikë, tregti dhe arkitekturë, me eduktim në Gjermani. Në vitin 1896, ai u riemërua Instituti Politeknik i Rigës dhe gjuha e ligjëratave u ndryshua në rusisht.
Kur Lufta e Parë Botërore filloi në vitin 1914, Instituti Politeknik i Rigës u evakuua në Moskë dhe punoi atje deri në vitin 1918. Pas kësaj, pjesë të fakultetit u kthyen në Letoni dhe iu bashkuan Universitetit të Letonisë. Të tjerat qëndruan në Rusi dhe vazhduan punën atje.
Universiteti Teknik i Rigës, 1958 - aktualisht
Instituti Politeknik i Rigës u rithemelua në vitin 1958 nga ndarja e departamenteve të inxhinierisë nga Universiteti Shtetëror i Letonisë. Në vitin 1990, ai u riemërua në Universiteti Teknik i Rigës. Universiteti aktulisht ka 8 fakultete:
Në vitin 2003, ajo pati 17,281 studentë.
Shkolla e Rigës për Biznes
Shkolla e Biznesit është institucion menagjment-edukativ brenda Universitetit Teknik të Rigës. U themelua në vitin 1991, në bashkëpunim të ngushtë me Universitetin Shtetëror të Nju Jorkut në Buffalo (SHBA) dhe Universiteti i Ottaëa-së (Kanada), dhe ishte i pari institucioni i edukimit të lartë në vendet baltike që ofronte programe mastër të administrimit të biznesit në anglisht.
Shkolla aktualisht ka më shumë se 800 të diplomuar. Standardet e edukimit dhe struktura janë adaptuar nga stili i Amerikës Veriore, e cila përmban punën në grupe dhe pjesëmarrjen aktive nëpër klasa.
Byçmeti i Mesëm
Demografia
Nga 657 banor sa kishte në vitin 1948 numri i banorëve ka rënë në 207. Dikur i banuar nga shqiptarët para vitin 1878, ndërsa tash vetëm nga serbët.
Dushqet e Manastirit
Dushqet e Manastirit gjenden në afërsi të fshatit Djellas të komunës së Prespë të rrethit të Korçës, pranë objektit të kultit fetar të krishterë. Kanë trung me diametër rreth 80 cm, lartësi mesatare 10 m, moshë 550 – vjeçare. Ato përfaqësojnë një mbetje të pyllit të dendur të dikurshëm, zhdukur nga prerjet dhe mbikullotja. Në këtë aspekt kanë vlera shkencore (biologjike) didaktike dhe fetare. Vizitohet sipas rrugës automobilistike Korçë – Diellas.
Kantoni L'Hermenault
Kantoni L'Hermenault (frëngjisht: Canton de L'Hermenault) është një kanton në departamentin Vendée, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është l'Hermenault. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 9225 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni L'Hermenault aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Alt Camp
Alt Camp është komarka (qark) në provincën Tarragona, në komunitetin e Katalonjës, Spanjë. Ky qark ka një popullsi prej 44,578 banorë (2014), dhe një sipërfaqe prej 544.7 km2.
Komunat
Në vitin 2014, jetonin 44,578 banorë në këtë qark: 24,570 prej tyre jetonin në Valls; 5,131 në Alcover; 2,344 në El Pla de Santa Maria; 1,670 në Vallmoll; 1,264 në Vila-rodona; 1,115 në Cabra del Camp dhe 1,083 në Puigpelat. 8,401 banorë të tjerë jetonin në komunat e tjera me më pak se 1000 banorë.
Fituesit e Çmimit Nobel 1944
Fituesit e Çmimit Nobel 1944 është listë në të cilën janë të radhitur fituesit e Çmimit Nobel për këtë vit në të gjitha lëmitë në të cilat dhurohet ky çmim. Gjithashtu janë të radhitur dhe të nominuarit e këtij viti si dhe fakte mbi nomiminmin dhe zgjedhjen e fituesve.
Amerikan
Amerikan ose amerikanë mund të referohet tek:
Universiteti i Shkencës së Informacionit dhe Teknologjisë "Shën Apostull Pauli"
Universiteti i Shkencës së Informacionit dhe Teknologjisë "Shën Apostulli Paul" , (maqedonisht: Универзитет за информатички науки и технологии "Св. Апостол Павле", Univerzitet za informatički nauki i tehnologii "Sv. Apostol Pavle") është universitet shtetëror i vendosur në Ohër, Republika e Maqedonisë.
Ky universitet u themelua nga parlamenti i Republikës së Maqedonisë në vitin 2008. Në vitin 2010, studentët e krijuan superkompjuterin e parë në Republikën e Maqedonisë.
Shpërndarjet ndërkombëtare të universitetit rezultuan në pasjen e studentëve multinacional nga më shumë se 40 vende nga mbarë bota. Më shumë se 450 studentë lokal dhe të huaj studiojnë në këtë universitet. Ai ka akreditim për 15 programe bachelor dhe master në anglisht. Sipas Vlerësimit Botëror për Universitete për vitin 2013/2014, Universiteti "Shën Apostulli Paul" u rëndit i katërti në Maqedoni nga 20 universitete.
Ky universitet përbëhet nga 5 fakutete:
Ky universitet ka bashkëpunim ndërkombëtar dhe memorandum bilateral me disa universitete:
Palermo
Palermo, në shqip Palerma ose Palermë, është një qytet në Italinë jugore, kryeqyteti i rajonit autonom të Siçilisë dhe i qytetit metropolitane të Palermos, provinca metropolitane përreth qytetit. Qyteti shquhet për historinë, kulturën, arkitekturën dhe gastronominë e tij, duke luajtur një rol të rëndësishëm gjatë gjithë ekzistencës së tij; është mbi 2700 vjet i vjetër. Palermo është në veriperëndim të ishullit të Siçilisë, pranë Gjirit të Palermos në Detin Tireno.
Qyteti u themelua në vitin 734 pes nga Fenikasit si Sus ("lule"). Palermo më pas u bë një zotërim i Carthage. U krijuan dy koloni greke, të njohura kolektivisht si Panormos; Carthaginianët e përdorën këtë emër në monedhat e tyre pas shekullit të 5-të pes. Si Panormus, qyteti u bë pjesë e Republikës Romake dhe Perandorisë për më shumë se një mijë vjet. Nga viti 831 deri në vitin 1072 qyteti ishte nën sundimin arab në Emiratin e Siçilisë kur qyteti u bë kryeqyteti i Siçilisë për herë të parë. Gjatë kësaj kohe qyteti njihej si Balarm. Pas pushtimit norman, Palermo u bë kryeqyteti i një mbretërie të re, Mbretëria e Siçilisë, që zgjati nga viti 1130 deri më 1816.
Popullsia e zonës urbane të Palermos vlerësohet nga Eurostat të jetë 855,285, ndërsa zona metropolitane e saj është e pesta më e populluar në Itali me rreth 1.2 milion njerëz. Në zonën qendrore, qyteti ka një popullsi prej rreth 676,000 njerëz. Banorët njihen si Palermitani ose, poetikisht, panormiti. Gjuhët që flasin banorët e saj janë italishtja dhe dialekti palermitano i gjuhës siçiliane.
Në krahinën e Palermës gjenden nga më shumë se pesëqind vjet rreth 33.000 arbëreshë: më afër kryeqytetit është Hora e Arbëreshëvet, qytezi më i madh dhe i populluar shqiptar në Itali; larg 5 kilometra nga kjo ndodhet Sëndastina, kolonia më e re dhe e vogël; dhe pastaj më shumë në brendësi Kundisa, katundi më i vjetër arbëresh. Dy vende e tjera (Munxifsi dhe Pallaci) humbën gjuhën dhe identitetin, por ruajnë ritin fetar bizantin, elementë që ende sot i kujtonë se janë arbëreshë. Palermo është edhe vendi ku është arratisur shkrimtari i njohur shqiptar Petro Marko.
Katolicizmi Romak është shumë i rëndësishëm në kulturën palermitane. Shenjti mbrojtës i Palermos është Santa Rosalia, festa e së cilës festohet më 15 korrik. Zona tërheq një numër të konsiderueshëm turistësh çdo vit dhe njihet gjerësisht për tregjet e saj shumëngjyrëshe të frutave, perimeve dhe peshkut në zemër të Palermos, të njohur si Vucciria, Ballarò dhe Capo.
Epoka e hershme moderne
Nga 1479 deri në 1713 Palermo u sundua nga Mbretëria e Spanjës, dhe përsëri midis 1717 dhe 1718. Palermo ishte gjithashtu nën kontrollin e Savojës midis 1713 dhe 1717 dhe 1718-1720 si rezultat i Traktatit të Utrecht. Ajo u sundua nga Austria midis viteve 1720 dhe 1734.
Dy Siçili
Pas Traktatit të Utrecht (1713), Siçilia iu dorëzua Shtëpisë së Savojës, por në vitin 1734 ajo ishte në zotërimin e Bourbonit. Charles III zgjodhi Palermon për kurorëzimin e tij si Mbret i Siçilisë. Charles kishte shtëpi të reja të ndërtuara për popullsinë në rritje, ndërsa tregtia dhe industria u rritën gjithashtu. Megjithatë, Palermo ishte bërë vetëm një qytet tjetër provincial pasi Oborri Mbretëror banonte në Napoli. Djali i Charles, Ferdinand, edhe pse i papëlqyer nga popullata, u strehua në Palermo pas Revolucionit Francez në vitin 1798. Djali i tij Alberto vdiq rrugës për në Palermo dhe u varros në qytet.
Kur u themelua Mbretëria e Dy Sicilive, kryeqyteti origjinal ishte Palermo (1816), por një vit më vonë u zhvendos në Napoli.
parapamje|Revolucioni në Palermo (12 janar 1848)
Nga viti 1820 deri më 1848 Siçilia u trondit nga trazirat, të cilat kulmuan më 12 janar 1848, me një kryengritje popullore, e para në Evropë atë vit, e udhëhequr nga Giuseppe La Masa. U shpall një parlament dhe një kushtetutë. Presidenti i parë ishte Ruggero Settimo. Burbonët ripushtuan Palermon në vitin 1849 dhe ai mbeti nën sundimin e tyre derisa Ekspedita e Mijërave, e udhëhequr nga Giuseppe Garibaldi, pushtoi qytetin pas rrethimit të Palermos në maj 1860. Pas plebishitit më vonë atë vit Palermo, së bashku me pjesën tjetër të Siçilisë, u bë pjesë e Mbretërisë së re të Italisë (1861).
Bashkimi italian
parapamje|[[Giuseppe Garibaldi duke hyrë në Palermo më 27 maj 1860]]
parapamje|[[Grand Hotel et des Palmes historike]]
Shumica e siçilianëve preferuan pavarësinë në vend të aneksimit në mbretërinë e Savojës; më 1866, Palermo u bë selia e një rebelimi popullor njëjavor, i cili më në fund u shtyp pasi u shpall ligji ushtarak. Qeveria italiane fajësoi anarkistët dhe Kishën, veçanërisht Kryepeshkopin e Palermos, për rebelimin dhe filloi të zbatonte politika anti-siçiliane dhe antiklerikale. Një rritje e re kulturore, ekonomike dhe industriale u nxit nga disa familje, si Florio, Ducrot, Rutelli, Sandron, Whitaker, Utveggio, dhe të tjerë. Në fillim të shekullit të njëzetë, Palermo u zgjerua jashtë mureve të qytetit të vjetër, kryesisht në veri përgjatë bulevardeve të rinj Via Roma, Via Dante, Via Notarbartolo, dhe Viale della Libertà. Këto rrugë së shpejti do të mburren me një numër të madh vilash në stilin Art Nouveau. Shumë prej tyre janë projektuar nga arkitekti Ernesto Basile. Grand Hotel Villa Igiea, i projektuar nga Ernesto Basile për familjen Florio, është një shembull i mirë i Palermitan Art Nouveau. Teatro Massimo u projektua në të njëjtën periudhë nga Giovan Battista Filippo Basile, babai i Ernesto, dhe u ndërtua nga firma e ndërtimit Rutelli & Machì e familjes industriale dhe të vjetër italiane Rutelli në Palermo, dhe u hap në vitin 1897.
Lufta e Dytë Botërore
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Palermo u bombardua rëndë nga forcat ajrore aleate në vitet 1942 dhe 1943, deri në kapjen e tij gjatë pushtimit aleat të Siçilisë më 22 korrik 1943. Porti (objektivi kryesor i sulmeve ajrore) dhe lagjet përreth u shkatërruan efektivisht, si dhe një pjesë e konsiderueshme e qytetit, me viktima të rënda civile. Kur trupat amerikane hynë në Palermo në vitin 1943, ata u pritën me "një mirëseardhje të zhurmshme nga ajo që dukej se e gjithë popullata tregonte ndjenjat e saj për sundimin fashist". Dy gjeneralët italianë të kapur pohuan se ishin të lumtur sepse sipas tyre "sicilianët nuk ishin qenie njerëzore, por kafshë". Paragjykimi anti-sicilian ishte pjesë e botëkuptimit të regjimit fashist, i cili u promovua nga gazetat profashiste, veçanërisht në veri të Italisë.
Republika Italiane dhe sot
Një temë në epokën moderne të qytetit ka qenë lufta kundër mafies siçiliane, Brigadave të Kuqe dhe të jashtëligjshmëve si Salvatore Giuliano, i cili kontrollonte zonën fqinje të Montelepre. Shteti italian efektivisht i është dashur të ndajë kontrollin e territorit, ekonomikisht dhe administrativisht, me mafian.
“Plaçkitja e Palermos” ishte një nga pasojat dramatike të këtij problemi. Ky term popullor i referohet praktikave spekulative të ndërtimit që rezultuan në shkatërrimin e një numri të madh ndërtesash historike dhe zonave të gjelbra në favor të ndërtesave të varfra, kryesisht midis viteve 1950 dhe 1980. Rëndësia e zvogëluar e bujqësisë në ekonominë siciliane ka çuar në një migrim masiv drejt qyteteve, veçanërisht Palermos, i cili u rrit në madhësi, duke çuar në zgjerimin e shpejtë drejt veriut. Planet rregullatore për zgjerim u injoruan kryesisht në bum. Pjesë të reja të qytetit u shfaqën pothuajse nga askund, por pa parqe, shkolla, ndërtesa publike, rrugë të duhura dhe pajisje të tjera që karakterizojnë një qytet modern.
Cosa Nostra ka qenë tradicionalisht grupi më i fuqishëm në Palermo. Një artikull i CNN në korrik 2019 tregoi se aktiviteti i mafies siçiliane në Palermo ishte veçanërisht i njohur në një zonë: qytetin e Passo Rigano. “Sipas policisë italiane, mafia jo vetëm që angazhohet në zhvatje atje, por gjithashtu ka një rol të madh në ekonominë ligjore të qytetit – me përfshirjen e saj në biznese të tilla si furnizimet me shumicë ushqimore, bastet online dhe lojërat e fatit”. Hetimi i policisë në atë kohë konfirmoi gjithashtu lidhje të forta midis mafies së zonës së Palermos dhe krimit të organizuar amerikan, veçanërisht familjes së krimit Gambino. Sipas La Repubblica, "Ata largohen, nëpër rrugët e Passo di Rigano, Boccadifalco, Torretta dhe në të njëjtën kohë, Brooklyn, Staten Island, New Jersey. Sepse nga Siçilia në SHBA, mafia e vjetër është kthyer".
Demografia
Në vitin 2010, kishte 1.2 milion njerëz që jetonin në zonën më të madhe të Palermos, 655,875 prej të cilëve banonin në kufijtë e qytetit, nga të cilët 47.4% ishin meshkuj dhe 52.6% ishin femra. Personat nën moshën 15 vjeç ishin 15.6% krahasuar me pensionistët që përbënin 17.2% të popullsisë. Kjo krahasohet me mesataren italiane prej 14,1% të personave nën 15 vjeç dhe 20,2% të pensionistëve. Mosha mesatare e një banori të Palermos është 40.4 vjeç krahasuar me mesataren italiane 42.8. Në dhjetë vitet midis 2001 dhe 2010, popullsia e Palermos ra me 4,5%, ndërsa popullsia e Italisë, në tërësi, u rrit me 6,0%. Arsyeja për rënien e Palermos është ikja e popullsisë në periferi dhe në Italinë veriore. Norma aktuale e lindjeve në Palermo është 10.2 lindje për 1000 banorë krahasuar me mesataren italiane prej 9.3 lindjesh.
Që nga viti 2006, 97,79% e popullsisë ishte me prejardhje italiane. Grupi më i madh i emigrantëve erdhi nga Azia Jugore (kryesisht nga Bangladeshi dhe Sri Lanka): 0.80%, vende të tjera evropiane (kryesisht nga Shqipëria, Rumania, Serbia, Maqedonia e Veriut dhe Ukraina): 0.3% dhe Afrika e Veriut (kryesisht nga Tunizia): 0,28%.
Kultura
parapamje|majtas|[[Kisha e Shën Kollit së Arbëreshëve në Martoranën, kisha shqiptare e Palermos]] parapamje|majtas|Kisha e Shën Kollit së Arbëreshëve, pllakë mermeri në kujtim të [[Skënderbeut]]
Kultura arbëreshe në Palermë
Deri në Luftën e Dytë Botërore, para një bombë e shkatërroi, Palerma ka pasur "Seminarin Arbëresh", themeluar nga i madhi Bekuar At Gjergji Guxeta, një shkollë prestigjioze ku studiuan intelektualët më të shquar arbëreshë (për shembull Papa Nikolla Keta, Gavril Dara i Riu, Papa Dhimitër Kamarda, Zef Skiroi, etj.).
Arbëreshët në Palermë kanë edhe sot kishën e tyre, "Kisha e Shën Kollit së Arbëreshëve në Martoranën", ku është mesha në gjuhën greke e vjetër (si tradit e çdo kishë lindore, katolike dhe ortodokse) dhe në arbërisht tek liturgjiat dhe shërbesat bizantine. Eparkia e Horës së Arbëreshëvet, pjesë e Kishës Bizantine Arbëreshe, ka në Palermo një kongregacion fetar i grave arbëreshe/shqiptare të ritit bizantin: Kongregacioni i Motrave Basilian e Shën Makrinës, pranishëm edhe në Shqipëri dhe Kosovë.
Tek Universiteti i Palermës është "Katedra e Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe", një nga ata më të vjetër në Itali themeluar nga i madhi arbëresh Gaetano Petrotta. Në fund të shekullit të nëntëmbëdhjetë, themeluar nga arbëreshët e Siçilisë, ekzistoj në Palermë "Komiteti Italo-Shqiptar", pas "Lidhja Italo-Shqiptare", për pavarësinë e Shqipërisë, lidhjë rëndësishme për pavarësinë e ardhshme. parapamje|Katedralja e Palermës
Feja
Rrëfimi fetar më i përhapur është ai i krishterë katolik i ritit latin. Afër ndihmat/shejtrat e lashtë katolikë të qytetit (Shënt'Ahta/Sant'Agata, Shëndahstina/Santa Cristina, Shën Ninfa dhe Shën Oliva) u bashkua në 1624 Shën Rruzullia (Santa Rosalia), e njohur nga të gjithë si shejtja mbrojtësi kryesor i Palermës. Më pak i përhapur është kulti i shenjtit tjetër mbrojtës të qytetit, Shën Benedhiti (San Benedetto il Moro). Palermo ishte vendlindja e dy papëve (Agatoni dhe Serxhio I), të dy të shenjtëruar.
Famullia e Shën Kollit (San Nicolò dei Greci alla Martorana) dhe komuniteti i murgeshave baziliane në kishën e Shën Makrinës (Santa Macrina), që i përkasin enklavës historike arbëreshe të krahinës, praktikojnë ritin bizantin të traditës së krishterë lindore.
Gjatë periudhës së dominimit mysliman, vendet e adhurimit të krishterë u shndërruan në xhami. Pushtuesit arabë u dëbuan më pas nga normanët në shekullin e 13-të, kur Siçilia u kthye në krishterim. Në vitet e fundit, me mbërritjen e emigrantëve nga vendet e Afrikës veriore, një xhami u krijua në 1990, e marrë nga kisha e përdhosur e Shën Palit, në koncesion nga kisha katolike për komunitetin islamik marokine.
Komuniteti hebre që ka qënë në Palermë u largua ose u konvertua pas vitit 1492, për shkak të dekretit të Granadës. Pas gati pesë shekujsh, në 2018 oratori e "Santa Maria del Sabato" iu dha si sinagogës së qytetit, duke u bërë kështu një pikë referimi për të gjithë komunitetin e vogël hebre të ishullit.
Eid
Eid është një komunë në qarkun Sogn og Fjordane, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 469 km² dhe popullsi 5848 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Gropa e Panairit
Gropa e Panairit ndodhet afër fshatit Radomirë, 2115 m mbi nivelin e detit. Përbën një cirk të madh kompleks akullnajor të formuar në rreshpe. Është i gjatë 800 metra, i gjerë deri në 230 m. Ka formën e një amfiteatri gjigand me fund të sheshtë e shpate të thepisura. Ka vlera shkencore (gjeologjike, gjeomorfologjike) didaktike, ekologjike, turistike dhe kulturore. Vizitohet, duke marrë rrugën Peshkopi – Radomirë.
Kur hidheshin themelet
Kur hidheshin themelet është film shqiptar i vitit 1978 me regji nga Vladimir Prifti dhe skenar nga Kolë Jakova.
Greqishtja e lashtë
thumb |right| 300px| Fillimi Odisesë (nga [[Homeri)]] Greqishtja e lashtë është gjuhë e shkruar Indo-Evropiane me rrënjë në gjuhën që flisnin greqishtfolësit dhe ka histori të dokumentuar prej 3400 vitesh. Shkrimi dhe gramatika e greqishtes së lashtë është zhvilluar vazhdimisht dhe disa pika të theksuara të këtij zhvillimi nga gjuhëtarët e shkolluar janë klasifikuar dhe për qëllime studimore edhe janë emërtuar. Këto emërtime zakonisht janë bërë duke i shtuar emrit të greqishtes si mbiemra emrat e fisit, dijetarëve, hapësirave, etj. që kanë marrë fronin e zhvillimit të gjuhës apo sundimit në hapësirën e Ballkanit perëndimorë. Kështu që studiuesit, me Greqishten e lashtë kuptojnë gjuhën apo variantet e saj të shkruara, si gjuhë e qytetërimit të atëhershëm të popullit të Ballkanit perëndimorë në trojet e Greqisë së sotshme dhe më gjerë. Po ashtu një variant gjithëpërfshirës i greqishtes së lashtë ishte edhe gjuhë e dytë në një pjesë të madhe të Perandorisë Romake dhe është gjuhë zyrtare e disa kishave të sotshme ortodokse. Kjo gjuhë studiohet në shkolla e universitete në mbarë botën që nga koha e Rilindjes.
Këshilli i Ministrave i Shqipërisë
Ndërtimi
Anëtarët e këshillit ndahen në tre gradë të rëndësishme:
Greqishtja e lashtë
Grekët e lashtë flisnin dialekte të ndryshme, ku katër janë më kryesorët. Spartanët përdornin dialektin dorik, Athinasit dialektin atik, Jonët atë jonik etj. Por ndryshimet nga njëri dialekt në tjetrin nuk ishin të rëndësishme, kështu mund të komunikonin shumë lehtë midis tyre. Për shembull, fjala “metera” «μητέρα» (nënë) për Athinasit ishte “meter” «μήτηρ» ndërsa për Spartanët “mater” «μάτηρ».
Këshilli i Ministrave i Shqipërisë
Roli
Këshilli është përgjegjës para Kuvendit të Shqipërisë. Kuvendi mund të zgjedhë të kalojë një lëvzje kundërshtuese duke detyruar Këshillin e Ministrave të japë dorëheqjen. Kjo ka si qëllim të detyrojë që Qeveria të përbëhet nga anëtarët e partisë me shumicë politike në Kuvend ose të jetë besëlidhës me shumicën në një lidhje. Ministrat kërkohet t'u përgjigjen pyetjeve me shkrim ose me gojë të parashtruar nga kuvendarët, të njohur si pyetje të qeverisë. Për më tepër, ministrat marrin pjesë në mbledhjet e Kuvendi kur ligjet në lidhje me sektorët e tyre të caktuar dhe portofolet e departamenteve janë në shqyrtim.
Greqishtja e lashtë
Megjithatë, më vonë, nga viti 300 pr.e.s (pas sundimit maqedonas) deri në 300 të erës sonë greqishtja u bë një gjuhë e përbashkët. Kjo gjuhë u zhvillua kryesisht nga dialekti atik dhe gradualisht u bë gjuha e të gjithë njerëzve që jetonin në vendet e Azisë dhe Afrikës që kishte pushtuar Aleksandri i Madh. Banorët e Sirisë, Azisë së Vogël, Persisë dhe Egjiptit, flisnin dhe shkruanin greqisht. Me fjalë të tjera, greqishtja ishte gjuha ndërkombëtare e asaj epoke (si anglishtja sot). Me kalimin e kohës, gjuha i nënshtrohet një sërë ndryshimesh. Ndryshimet në gjuhë vazhdojnë dhe gjatë viteve bizantine. Në greqishten bizantine shikojmë shumë fjalë që përdoren njëlloj si sot. Në 1453, perandoria Bizantine bie në duart e osmanëve dhe Greqia qëndron e pushtuar për rreth 400 vjet. Gjuha që flitej dhe shkruhej në atë periudhë nuk është shumë e ndryshme nga gjuha e sotme, ajo që quajmë greqishtja e re. Në shekullin e 18-të, figura të shquara të letrave punuan për çlirimin e Greqisë, që erdhi në 1832 bashkë me zhvillimin e gjuhës greke. Perpjekjet e tyre për “pastrimin” e gjuhës nga elementet e huaja drejtuan në “probleme gjuhësore”. Gjuha letrare ndahet në dy kategori: në «καθαρεύουσα» (katharevousa) dhe «δημοτική» – popullore, kjo e dyta përdoret nga pjesa dërrmuese e popullsisë. Për shumë vite vendi – dhe gjuha – vuajtën nga ajo luftë që jo rrallë herë mori dhe karakter politik. Përfundimisht, në 1978 gjuha «δημοτική» ose siç quhet ndryshe popullore bëhet gjuha zyrtare e Greqisë.
Greqishtja e sotme
Gjuha greke e sotme është gjuha me historinë më të gjatë të dokumentuar, pasi ka më shumë se 3600 vjet dëshmi të shkruara. Grekët sot flasin një dialekt të greqishtes së vjetër dhe asnjë gjuhë tjetër, fjalët moderne janë të lashta ose rrënjë të greqishtes së vjetër.
Këshilli i Ministrave i Shqipërisë
Roli
Kabineti luan një rol të madh në përcaktimin e rendit të Kuvendit. Ai mund të propozojë ligje dhe ndryshime gjatë mbledhjeve kuvendore. Ai gjithashtu ka në prirje një sërë procedurash për të përshpejtuar shqyrtimet e gazetarëve.
Greqishtja e lashtë
Greqishtja e sotme
Gjuha greke është nëna e gjuhëve evropiane, përmes shkrimeve të lashta greke dhe gjuhës latine, sot të gjitha gjuhët evropiane kanë trashëguar mijëra fjalë greke.
Është gjuha e teknologjisë, e shkencës mjekësore, e filozofisë, por edhe gjuha e fesë së krishterimit.
Greqishtja është gjuha më e gjerë dhe më e plotë në botë.
Gjuha e lashtë greke, nga ana e fjalorit si dhe nga ana e sintaksës dhe morfologjise gjendet me afer me greqishten e sotme sesa italishtja me latinishten. Gjuha greke është dokumentuar shume heret te Mikenasit, që me shkrimin Linear B rreth 1400 vjet pr.e.s. Ne kete kuptim greqishtja permban te njejtin fond morfologjik dhe te fjalorit qe nga koha e Homerit deri me sot.
Fjalorin etimologjik të greqishtes se lashtë me krahasime me gjuhet e tjera indoevropiane është ai i J. B. Hofmann (GEW, 1950.
Leximi i greqishtes së lashtë dhe asaj moderne
Palofshati
Palofshat (greqisht: Παλαιοχώρι/Palaiokhorí) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi.
Gjeografia
Nga veriu Palofshati kufizohet me Gollain, nga jugu me Muzhakën, nga lindja me lumin Kalama and nga perëndimi me Sollopinë e Sklavin. Fshati Vilë ka qenë ndonjëherë si lagje e Palofshatit.
Toponimet të fshatit Palofshat:(Kjo nuk është një listë e plotë të toponimeve për këtë fshat. Për më shumë informacion, shih shënimin më poshtë)
Demografia
Familjet në fshatin Palofshat:
Nusja (film)
Përmbajtja e filmit
Shqipëria e Veriut në 1911. Sadik Aliaj marton të birin Baliun me Bardhën e cila në të vërtetë dashuron Sokol Demën të cilit i ka premtuar martesë por që Turqit e kanë futur në burg. Natën e Martesës Bardha i tregon Baliut sekretin e saj. Ky rrëfim i prerë dhe i pazakontë e ve Baliun në dilemë: ose ta vrasë nusen siç e do kanuni ose ta dorëzojë tek prindërit e Sokol Demës.
Palofshati
Demografia
Boraçenjt, Boborenjt, Buzhurenjt, Daflenjt, Dukenjt, Kaçenjt, Koçonenjt, Kuçokristatë, Papadhenjt, Stavrenjt, Shokolenjt, Sholenjt.
Nusja (film)
Aktorët dhe rolet
Narzeczona (film)
Kantoni Saint-Denis-7
Kantoni Saint-Denis-7 (frëngjisht: Canton de Saint-Denis-7) është një kanton në departamentin La Réunion, rajonin La Réunion në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Denis. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 15435 banorë.
Niamh Kavanagh
Niamh Kavanagh (u lind me 13 shkurt, 1968) është këngëtare nga Irlanda
Festivali Evropian i Këngës
Niamh ka marrë pjesë në Festivalin Evropian të Këngës 2 herë.
Festivali Evropian i Këngës 1993
Në Festivalin Evropian të Këngës 1993, që u mbajt në Millstreet të Irlandës, Niamh riprezantoi shtetin e vet. Ajo mori vendin e parë.
Festivali Evropian i Këngës 2010
Pas 17 vjetësh eksperiencë në Festivalin Evropian, Niamh mori pjesë prap në finalen e madhe të Irlandës për Eurosong. Ajo fitoi 144 pikë, që ishte maksimumi i pikëve dhe do të riprezantojë Irlandën në Festivalin Evropian të Këngës 2010 me këngën It's for You.
Geisha
thumb|240px|Geishat nga [[Niigata duke vallëzuar]] Geisha (Japonisht: 芸者), geiko (芸子), ose geigi (芸妓) janë femra japoneze që argëtohen duke performuar tradita të lashta të artit, vallëzimit dhe këndimit. Ato karakterizohen me veshje dhe grime tradicionale.
Geisha nuk janë të barabartë me prostitutat; një keqkuptim me origjinë në Perëndim për shkak të ndërveprimeve me kurtizanë japonezë Oiran, veshja tradicionale e të cilëve është e ngjashme me atë të geishës.
Termi
Një nxënëse geisha quhet maiko (舞妓) që do të thotë “Gruaja e Vallëzimit” ose Hangyoku (半玉), “Gjysmë e Çmuar” që do të thotë se ato paguhen gjysmë nga paga e një geisha të plotë. Një femër që hynë në komunitetin e geisha nuk duhet të filloj si maiko, në mënyrë që të filloj karrierën si geisha. Një femër e cila është 21 vjeçare, ajo konsiderohet e vjetër të filloj si maiko dhe ajo bëhet një geisha e plotë. Historikisht, geisha shpesh fillojnë hapat e hershme për trajnime në moshën shumë të hershme qysh në moshën 6 vjeçare.
Gjenocidi i Srebrenicës
parapamje|200px|Varri i një djaloshi 13-vjeqar Gjenocidi i Srebrenicës ose Tragjedia e Bosnjës është një krim lufte i zbatuar në korrik të vitit 1995 në Bosnje dhe Hercegovinë, ku u vranë më shumë se 8,000 boshnjakë myslimanë, kryesisht burra dhe djem të moshës 12 deri 77 vjet.
Geisha
Historia
Në fazat e hershme të historisë japoneze, kishte artistë femra: Saburuko (vajzat që shërbenin) ishin kryesisht vajzat që përshkuan familjet e të cilëve u zhvendosën nga betejat në fund të viteve 600. Disa prej këtyre vajzave saburuko shisnin shërbime seksuale, ndërsa të tjerët me një arsimim më të mirë bënin jetesë duke kënduar në tubime shoqërore të klasit të lartë. Pasi që gjykata perandorake e zhvendosi kryeqytetin në Heian-kyo (Kiotos) në vitin 794, filluan të shfaqeshin kushtet që do të formonin kulturën geisha, pasi ajo u bë shtëpia e një elite të obsesionuar bukuri. Artistë të aftë femra, si kërcimtarë Shirabyōshi.
Japonia tradicionale përqafoi kënaqësitë seksuale dhe burrat nuk ishin të detyruar të jenë besnikë ndaj grave të tyre. Gruaja ideale ishte një nënë modeste dhe menaxhere e shtëpisë; nga dashuria konfuciane doganore kishte rëndësi dytësore. Për kënaqësi seksuale dhe shtojcë romantike, burrat nuk u shkojnë grave të tyre, por me kortizanë. Në shekullin e 16-të u ndërtuan lagjet e njohura si yukaku (遊 廓, 遊 郭) dhe në vitin 1617 shogunata përcaktoi "lagjet e kënaqësisë", jashtë të cilave prostitucioni do të ishte i paligjshëm dhe brenda së cilës yūjo do të klasifikohet dhe liçensohet. Klasa më e lartë yūjo ishte paraardhësi i geishës, i quajtur tayuu, një kombinim i aktores dhe prostitutës, fillimisht duke luajtur në faza të vendosura në shtratin e thatë të lumit Kamo në Kyoto. Ata bënë valle dhe skica erotike, dhe ky art i ri u quajt kabuku, që do të thotë "të jesh e egër dhe mizore". Vallet u quajtën kabuki, dhe ky ishte fillimi i teatrit kabuki.
Gjenocidi i Srebrenicës
Gjenocidi është zbatuar në rajonin e Srebrenicës nga Ushtria e Republikës Serbe (VRS) nën udhëheqjen e gjeneralit Ratko Mlladiq, duke përfshirë njësinë paraushtarake "Škorpioni" (sq. Akrepat), e cila ishte pjesë e Ministrisë së punëve të brendshme të Serbisë, si dhe disa qindra vullnetarë grekë dhe rusë.
Geisha
Historia
Paraardhësit e geisha ishin odoriko (“valltaret e reja”) që ishin të popullarizuar në shtëpitë private të samurai të klasit të lartë, edhe pse shumë prej tyre u shëndërruan në prostituta në shekullin e 18. Ishte afër shekullit të tetëmbëdhjetë që u shfaqën artistët e parë të dhomave të kënaqësisë, të quajtur geisha. Geishat e parë ishin burra, klientë të këndshëm duke pritur për të parë më të njohurit dhe dhuratat e kurtezanëve (oiran). Femra e parë që e quajti veten geisha ishte një prostitutë e Fukugawa, rreth vitit 1750.
Gjenocidi i Srebrenicës
Gjykata Ndërkombëtare e Hagës ka marrë vendimin që masakra e Srebrenicës të njihet si gjenocid (popullvrasje)
Geisha
Pamja
Geisha e pjekur ose Geiko zakonisht mbajnë veshje, grime dhe flokët të zbutura, në kontrast me veshjen më të gjallë, përbërjen e rëndë dhe flokët e përpunuar të maikos. Gratë që paraqesin si maiko, Kyoto, që mbajnë furisode dhe okobo tradicionale. Pamja e një geisha ndryshon gjatë gjithë karrierës së saj, nga vajza maçiane me grimë, deri në pamjen më të zymtë të një geisha më të vjetër. Stili i ndryshëm i flokëve dhe furqetë tregojnë fazat e ndryshme të zhvillimit të një vajze të re dhe madje edhe një detaj si minutë sa gjatësia e vetullave është e rëndësishme. Vetullat e shkurtra janë për vetullat e reja dhe të gjata që shfaqin pjekurinë.
Emblema e Tiranës
thumb|130px|Emblema e Tiranës. Stema e Bashkisë së Tiranës është emblema e qytetit të Tiranës.
Historia
Stema e Bashkisë është miratuar me vendim të Këshillit Bashkiak Nr. 215, me 14 nëntor 2000. Ka në bazë të saj stemën e Skurajve, e cila është familja që sundonte Tiranën në Mesjetë, në shekujt XIV-XV. Një nga gjurmët e gjetura nga kjo familje, në zonën rrëzë Malit të Dajtit, është Stema e Skurajve, e gjetur në një bllok guri, që sot gjendet në Muzeun Historik Kombëtar. Për qytetin e Tiranës, të lindur në vitin 1614, për të gjithë banorët e tij të dyqind vjetëve të fundit, si simbol dhe si pikë referimi ka shërbyer Kulla e Sahatit, që është monumenti më domethënës i shekujve të tij të fundit. Në stemën e qytetit përfshihet edhe një kurorë me tre kulla, e vendosur përsipër shqytit, që do të jetë një simbol i përbashkët për të gjitha stemat e qyteteve.
Geisha
Grimi
Bërja e grimit është e vështirë për ta përkryer dhe merr shumë kohë dhe bëhet para veshjes së kimono, në mënyrë që të mos bëhet pistë. Maiko të cilët janë në hapat e fundit nganjëherë ngjyrosin edhe dhëmbët e tyre për një periudhë të shkurtër.
Veshja
Geiko veshë nagajuban të kuq ose rozë, ose nën kimono. Një maiko vesh me ngjyrë të kuqe me modele të shtypura të bardha. Jakë e vogël e maikos është kryesisht e kuqe me qëndisje të bardhë, argjend ose ari. Dy deri në tre vjet në stërvitjen e saj, jakë e kuqe do të jetë tërësisht e qëndisur në të bardhë (kur shihet nga përpara) për të treguar vjetërsinë e saj. Në moshën 20-vjeçare, jakë e saj do të kthehet nga e kuqe në të bardhë.
Flokët
thumb|Mamechiho si një geiko. Stilet e flokëve të geisha kanë ndryshuar nëpër histori. Në të kaluarën, ka qenë e zakonshme që gratë të mbajnë flokët e tyre poshtë në disa periudha, por në të tjerat. Gjatë shekullit të 17-të, gratë filluan të rimarrin të gjithë flokët e tyre, dhe gjatë kësaj kohe është zhvilluar stili tradicionale i flokëve shimada, një lloj chignon tradicionale i veshur nga geisha më i themeluar. Ekzistojnë katër lloje kryesore të shimadës: taka shimada, një shigjetë e lartë e veshur zakonisht nga gratë e reja, të vetme; tsubushi shimada, një shigjetë më e rrafshët e veshur përgjithësisht nga gratë e moshuara; uiwata, një chignon që zakonisht lidhet me një copë pambuk me ngjyrë; dhe një stil që i ngjan një pjeshke të ndarë, e cila është e veshur vetëm nga maiko. Stilet tjera të flokëve: Ofuku, Katsuyama, Yakko-shimada dhe Sakkō. Maiko e Miyagawa-chō dhe Pontochō do të veshin gjashtë stile të flokëve shtesë që çojnë deri në Sakko, përfshirë Umemodoki, Oshidori no Hina, Kikugasane dhe Osafune.
Geisha të huaj
Që nga vitet 1970, të huaj filluan në bëhen geisha. Liza Dalby punoi për një kohë me geisha në Pontochō, por nuk bëri zyrtarish debutim si vetë geisha. Antropologja australiane Fiona Graham debutoi si geisha në Asakusa në vitin 2007 nën emrin Sayuki.
Distrikti i Gion në Kyoto, nuk pranon që gratë jo-japoneze të stërviten për t'u bërë një geisha për shkak të mjedisit të tyre ultra-tradicionalist.
Panairi i botës
Panairi i botës është emri gjenerik që përdoret panaire të mëdha që janë mbajtur që nga mesi i shekullit të 19-të. Organizata zyrtare pranuese është Bureau International des Expositions ose BIE.thumb|right|Logo e BIE
Panairet e aprovuara nga BIE klasifikohen në universale, dhe ndërkombëtare ose të specializuara, të cilat zgjasin nga 3 në 6 muaj. Nga ana tjetër shtetet mund të organizojnë panairet apo ekspozitat e tyre pa mbështetjen e BIE.
Panairët Universalë
BIE ka vendosur që të zhvillohen panairë universalë çdo 5 vjet me fillimin e shekullit të 21-të; kjo për shakak të numrit të shumtë të panaireve pergjatë viteve '80 dhe '90. Kjo sepse duke pasur panaire çdo vit kostot për një shtet janë shumë të larta, shëmbull për këtë është Australia e cila vendosi të mos marrë pjesë në Expo '98 për arsyen se Sevilja ishte shume afër në gjeografi dhe kohë për të justifikuar pjesëmarrjen.
Rregullat e BIE gjithashtu thone që panairet e specializuara ose ndërkombëtare mund të mbahen një herë ndërmjet perjudhës prej 5 vjetësh që ndan një panair universal nga tjetri.
Panairët ndërkombëtar dhe të specializuar
Panairët e specializuar kanë një temë akoma më të ngushtë si për shëmbull Panairi Ndërkombëtar i Oborreve, mbajtur në Osaka në 1990 dhe, Kunming, Kinë, 1999.
Panairët e specializuar dhe ndërkombëtare janë më te vegjël dhe më të lirë për tu organizuar nga komiteti drejtues dhe vëndet pjesëmarrëse sepse zakonisht kostot arkitektonike janë më të lira dhe hapsira ku ngrihet panairi vetëm merret me qera nga vendet e ndryshme pjesëmarrëse. Zakonisht strukturat ofrohen te gatshme nga komiteti drejtues i panairit. Disa thonë se kjo është zgjidhje më e mirë përderisa më shumë para investohen në interierin e strukturës.
Pas Panairit
Disa pavjone nga ana tjetër janë lëvizur menjëherë në atdhe si për shëmbull pavjoni i BRSS në Expo '67 ndodhet tani në Moskë.
Shumë ekspozita dhe lojra të krijuara nga Walt Disney dhe kompania e tij WED Enterprises për panairin botëror të Neë York-ut në 1964 (i cili vazhdoi deri në 1965), u tranferuan në aktualin Disneyland dhe vazhdojnë të punojnë edhe sot.
Drenoci (Ranillug)
Drenoc është një vendbanim në komunën e Ranillugut, Kosovë.
Avokati i Popullit (Shqipëri)
Avokati i Popullit shqyrton ankesat ose kërkesat: ndaj organeve të administratës qendrore, pushtetit vendor dhe të tretëve që veprojnë për llogari të tyre, ndaj policisë, shërbimit sekret, burgjeve, forcave të armatosura dhe pushtetit gjyqësor si dhe ankesa apo kërkesa të tjera që nuk përfshihen në dy seksionet me sipër, bashkëpunon me organizatat joqeveritare si dhe bën studime në fushën e zbatimit të të drejtave dhe lirive të njeriut. Njësia për Parandalimin e Torturës merret me inspektimet dhe vizitat në ambientet ku është privuar liria e individit, me qëllimin për të parandaluar rastet e torturës apo dënimeve të tjera çnjerëzore dhe degraduese.
Institucioni i Avokatit të Popullit është parashikuar për herë të parë në Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë, miratuar me referendum më 28 nëntor 1998.
Kushtetuta, në pjesën e saj të dytë, në katër nene, 60 deri 63, përcakton funksionin, parimet e veprimtarisë, statusin dhe kompetencat e Avokatit të Popullit, kurse në nenin 134, pika “dh” përcakton të drejtën e Avokatit të Popullit për të vënë në lëvizje Gjykatën Kushtetuese.
Ligji përkatës nr.8454 datë 04.02.1999 “Për Avokatin e Popullit” u miratua nga Kuvendi i Shqipërisë në shkurt të vitit 1999. Ky ligj është hartuar duke pasur parasysh legjislacionin e vendeve të tjera të Evropës, të cilët e kanë krijuar më parë një Institucion të tillë. Pas ndryshimeve të bëra në Ligjin “Për Avokatin e Popullit”, në maj 2005, ky ligj mund të konsiderohet një nga ligjet më të mira në Evropë përsa u përket çështjeve të juridiksionit dhe kompetencave të Avokatit të Popullit.
Kodi i Procedurave Administrative, ligji “Për të drejtën e informimit për dokumentet zyrtare”, ligji “Për të drejtat dhe trajtimin e të dënuarve me burgim” si dhe ligji “Për mbrojtjen e Konsumatorit”, përbëjnë bazën ligjore, ku përcaktohen thuajse të gjitha të drejtat dhe detyrat funksionale të Avokatit të Popullit.
Juridiksioni i Avokatit të Popullit është mjaft i gjerë. Sipas nenit 60 të Kushtetutës dhe nenit 2 të ligjit përkatës, Avokati i Popullit mbron të drejtat, liritë dhe interesat e ligjshme të individit nga veprimet ose mosveprimet e paligjshme e të parregullta të organeve të administratës publike ose të të tretëve që veprojnë për llogari të saj. Juridiksioni i tij përfshin Qeverinë, ministritë, institucione të tjera qendrore, siç janë Shërbimet Sekrete, Banka Kombëtare dhe Bankat me pjesëmarrje kapitali shtetëror, Entet Publike etj; organet e pushtetit vendor, ku përfshihen prefekturat, qarqet, bashkitë, komunat si dhe ato institucione apo autoritete publike që veprojnë për llogari të këtyre organeve të administratës publike dhe institucionet në varësi të tyre në qendër dhe rrethe.
Në rubrikën përkatëse do të gjeni bazën ligjore, mbi të cilën bazohet veprimtaria e Avokatit të Popullit.
Historia e institucionit kushtetues Avokati i Popullit
Institucioni i Avokatit të Popullit ka pasur në të kaluarën e tij një aktivitet mjaft të spikatur, lidhur me evidentimin dhe parandalimin e rasteve të torturës, trajtimit çnjerëzor dhe degradues. Krijimi i një fizionomie të tillë në këtë fushë ka ardhur si rezultat i përmbushjes me seriozitet të kompetencave që gëzon ky organ nga Kushtetuta dhe Ligji Nr.8454 dt.04.02.1999 “Për Avokatin e Popullit” (i ndryshuar).
Si rrjedhojë e natyrshme e veçorive dhe arritjeve të punës tonë në këtë fushë, në qershor të vitit 2007 Avokati i Popullit në bashkëpunim me Qendrën Shqiptare për Rehabilitimin e Viktimave të Torturës zhvilloi një seminar të përbashkët me Temë “Shqipëria pa Torturë”. Qëllimi i këtij takimi ishte të hidheshin ide dhe të jepeshin propozime mbi mënyrën se si do te vihej ne zbatim Ligji Nr. 9094 dt.03.07.2003 “Për Ratifikimin e Protokollit Opsional të Konventës kundër Torturës dhe Ndëshkimeve të tjera Çnjerëzore dhe Degraduese (OPCAT)”.
Sipas OPCAT, veprimtaria e Mekanizmit Kombëtar për Parandalimin e Torturës (MKPT) synon në realizimin e vizitave të rregullta në të gjitha ambientet e institucioneve publike ku liria e individit është e kufizuar apo dalja prej tyre bëhet kundrejt një vendimi gjyqësor apo urdhri administrativ. Me këtë nënkuptohet se institucione të tilla si burgjet, paraburgimet, komisariatet e policisë, spitalet psikiatrike, repartet ushtarake etj, do të jenë objekt i përhershëm inspektimi. Me tej, problemet që do të dalin nga këto vizita do të ngrihen në rekomandime dhe raporte periodike kombëtare dhe ndërkombëtare me qëllim respektimin dhe përmirësimin e vazhdueshëm të standardeve të trajtimit të individëve në këto ambiente.
Në përfundim të diskutimeve dhe analizave të gjithanshme mbi rolin e MKPT-se, në praninë edhe të përfaqësuesve të qeverisë dhe shoqërisë civile, Institucioni i Avokatit te Popullit u evidentua si organi me i përshtatshëm që plotësonte të gjitha kushtet për të kryer një veprimtari të tille. Ky institucion, sipas tyre, plotësonte tërësisht kriteret ndërkombëtare të ashtuquajtura “Parimet e Parisit” duke qene i pavarur dhe duke gëzuar kompetenca të plota ligjore për të realizuar inspektime dhe për të pasur akses në çdo ambient sigurie.
Me këtë rast nga të gjithë të pranishmit u hodh propozimi që Avokati i Popullit duhet të merrte në të ardhmen atributet ligjore për të ushtruar detyrën e MKPT-se.
Për të formalizuar një qëndrim te tillë, Avokati i Popullit i drejtoi një rekomandim Kuvendit të Shqipërisë dhe Kryeministrit ku i kërkoi zyrtarisht autorizimin për të kryer rolin e MKPT-se, duke parashtruar si kërkesë shtimin e 5 vendeve të reja pune për kryerjen e këtij funksioni.
Vizioni i ndërtimit dhe vënies ne punë me efiçense të MKPT-së është strukturuar nga ana e Avokatit te Popullit në 5 drejtime kryesore të cilat janë inspektimet në Polici, Burgje dhe Paraburgime, Ushtri, Spitale dhe Qendra Sociale. Në qershor të vitit 2008 për të realizuar funksionin e MKPT-së krijohet Njësia për Parandalimin e Torturës e përberë nga 5 punonjës. Në vitet në vijim kjo strukturë fillon një aktivitet të dendur monitorues dhe parandalues. Në vitin 2009 kjo strukturë fillon bashkëpunimin me Nënkomitetin e Parandalimit të Torturës së OKB-së dhe Këshillin e Evropës. Ne qershor 2010 kjo strukturë kryen raportimin e parë pranë OKB-së lidhur me rezultatet e punës së saj.
Efimeri poli
Efimeri poli është film shqiptaro-grek i vitit 2000 me regji nga Giorgos Zafiris dhe skenar nga Christos Koulinos. Filmi u shfaqur në Greqi në vitin 2000.
Byçmeti i Poshtëm
Byçmet i Poshtëm (serbisht: Доњи Бучумет/Donji Bučumet) është fshat në komunën e Medvegjës, Serbi.
Gjeografia
Kufizohet me komunen e Lebanes ne veri e lindje, ne jug me Rukocin, ne juglindje me fshatin Gurgotovo, ne perendim me Byçmetin i Epërm dhe ate te Mesëm.
Demografia
Nga 616 banor sa kishte në vitin 1948 numri i banorëve ka rënë në 186.
Dikur i banuar nga shqiptarët para vitin 1878, ndërsa tash vetëm nga serbët.
Federika Munsenj
Federika Munsenj Mane { Federica Montseny i Mañé } (12 shkurt 1905 – 14 janar 1994) ishte anarkiste spanjolle, intelektual edhe Ministre e Shëndetësisë gjatë revolucioni spanjoll që ndodhi në Spanjë paralelisht me Luftën Civile. Ajo ishte e njohur edhe si noveliste dhe eseiste.
Biografia
Federika u lind në Madrid më 12 shkurt 1905. Prindërit e saj ishin bashkëredaktorë të revistës anarkiste, La Revista Blanca (1898 – 1905). Federika Munsenji ishte, sipas fjalëve të saj, vajzë e një familjeje të vjetër anarkiste; babai i saj, Joan Montseny (Federico Urales) ishte kundër autoritarëve dhe propagandistëve; nëna e saj, Soledad Gustavo, ishte po ashtu një aktiviste anarkiste. Në vitin 1912, familja e saj u kthye në Kataluni dhe më vonë themeloi një kompani botuese veçanërisht për literaturë liberale. Munseji iu bashkua unioni anarkist të punë CNT (Confederacion Nacional del Trabajo) dhe shkroi për gazetat anarkiste si Solidaridad Obrera, Tierra y Libertad dhe Nueva Senda. Në vitin 1927, Munseji iu bashkua Federatës Anarkiste Iberike (FAI).
Lufta Civile dhe Ministria e Shëndetësisë
Gjatë Luftës Civile Spanjolle, Munseji mbështeti qeverinë republikane. Ajo ishte kundër dhunës së mbajtur në territorin republikan: “një etje për gjak e pakonceptueshme në një njeri të sinqertë”. Në nëntor të vitit 1936 Francisco Largo Caballero e bëri Munsejin Ministre të Shëndetësisë. Në këtë mënyrë, ajo u bë gruaja e parë në historinë spanjolle që ishte anëtare e kabinetit të ministrave. Ajo ishte gruaja e parë ministre në Evropën Perëndimore (por e paraprirë edhe nga Ministrja daneze e Arsimit, Nina Bang dhe Miina Sillanpää e Finlandës). Si ministre ajo pati për qëllim të transformonte shëndetin publik për të përmbushur nevojat e të varfërve dhe klasës punëtore. Në fund, ajo përkrahu decentralizimin, në nivel lokal të përgjegjshëm dhe programet parandaluese të kujdesit shëndetësor që mobilizuan gjithë klasën punëtore për përpjekjet e luftës. Ajo ishte e ndikuar nga lëvizja anarkiste feministe, e cila që nga vitet e 1920-ta u fokusua në të drejtat riprodhuese dhe në vitin 1936 Dr. Félix Martí Ibáñez, drejtori anarkist i përgjithshëm i Shëndetit dhe i Ndihmës Sociale të Bashkimit të Katalunisë, bëri Eugenic Reform of Abortion (Reformën Eugjenike të Abortit), një dektret që në mënyrë efektive e bëri abortin legal në Kataluni.
Me traditsë familjare liberale, vendimi për të hyrë në Frontin Popullor ishte veçanërisht i vështirë. Edhe pse, bashkimi me qeverinë ishte një lëvizje e inkurajuar nga anarko-sinikalistët Confederación Nacional del Trabajo (CNT), në bashkëpunim me qeverinë me qëllim që të prezantojnë një front të bashkuar ndaj kërcënimit fashist që vinte nga ushtritë rebele të Frankos, ishte marrë në pyetje gjerësisht gjatë luftës dhe edhe pasi ajo mbaroi. Sidomos, ajo ishte e përfshirë në polemika me Ema Goldmanin dhe marrësin e kritikave të ashpra në letrën e hapur të Kamillo Bernerit të vitit 1937. Për disa anarkista, subjekti i bashkëpunimit – me marksistët dhe me qeveritarët – është ende e diskutueshme.
Emigrimi
Ajo u zhvendos në Francë në vitin 1939 ku ajo shkroi disa libra, vetëm një pjesë e së cilës ishte politike.
Fituesit e Çmimit Nobel 1945
Fituesit e Çmimit Nobel 1945 është listë në të cilën janë të radhitur fituesit e Çmimit Nobel për këtë vit në të gjitha lëmitë në të cilat dhurohet ky çmim. Gjithashtu janë të radhitur dhe të nominuarit e këtij viti si dhe fakte mbi nomiminmin dhe zgjedhjen e fituesve.
Koha javore (gazetë)
"Koha javore" është gazetë në gjuhën shqipe, botohet në Mal të Zi. Ajo u krijua dhe u lartësua posaçërisht për të hedhë dritë për çështjen e shqiptarëve në Mal të Zi. Parimet themelore të politikës redaktuese janë informimi objektiv për gjithë atë që ndodhë në Mal të Zi, në trojet shqiptare dhe më gjerë.
Lidhje të jashtme
https://web.archive.org/web/20081217110916/http://www.kohajavore.cg.yu/index.phtml
Kategoria e Tretë
Kategoria e Tretë është kampionati i nivelit të katërt dhe më minimal të futbollit profesionist në Shqipëri. Në sezonin 2018-19 marrin pjesë 10 skuadra dhe skuadrat në dy vendet e para fitojnë të drejtën për tu ngjitur në Kategorinë e Dytë. Skuadrat e renditura të fundit bien në Kategorinë Amatore.
Ekipet pjesëmarrëse sezoni 2018-19
Ekipet që do marrin pjesë në sezonin 2018-19:
Sallatë me rrepa të kuqe
Sallatë me rrepa të kuqe është përgatitje ushqimore e përbërë kryesisht nga rrepa e kuqe dhe përbërës të tjerë.
Përbërja
Për përgatitjen e kësaj sallate për 4 persona nevojiten: