Gjitari
Gëzofi
parapamje|Ferrgjatët përdorin gjembat e tyre për mbrojtje. Leshi i gjitarëve ka shumë përdorime për mbrojtjen, qëllimet ndijore, hidroizolimin dhe maskimin, me përdorimin primar që është thermoregulation. Llojet e flokëve përfshijnë qimet, të cilat mund të hiqen pas arritjes së një gjatësi të caktuar; vibrissae, të cilat janë flokë shqisore dhe janë më së shumti mustaqe;flokët, e cila përbëhet nga qime roje;gjembat , të cilat janë një lloj i flokëve të ashpra për të përdorur për mbrojtje , për shembull,ferrgjati ; shpohet, të cilat janë qime të gjata zakonisht të përdorura në sinjale vizuele, të tilla si mana e një luani; velli, shpesh i quajtur "poshtë lesh", i cili insulon gjitarët e porsalindur; dhe leshie e cila është e gjatë, e butë dhe shpesh kaçurrel. Gjatësia e flokut është e papërfillshme në termoregulimin, pasi disa gjitarë tropikalë, si për shembull përtaci, kanë të njëjtën gjatësi gjërash leshi si disa gjitarë arktik, por me izolim më pak; dhe, anasjelltas, gjitarët tjerë tropikale me flokë të shkurtër kanë të njëjtën vlerë izoluese si gjitarët arktik. Dendësia e leshit mund të rrisë vlerën e izolimit të një kafshe, dhe gjitarët arktikë veçanërisht kanë lesh të dendur; për shembull,bualli i myshkut ka qime gërryese që janë 30 cm, si dhe një thëngjill i dendur, i cili formon një shtresë hermetike, duke i lejuar ata të mbijetojnë në temperatura prej -40 ° C (-40 ° F). Disa gjitarë të shkretëtirave, të tilla si devetë, përdorin lesh të dendur për të parandaluar nxehtësinë e diellit nga arritja e lëkurës së tyre, duke lejuar që kafsha të qëndrojë e ftohtë; një lesh deveje mund të arrijë në 70 ° C (158 ° F) gjatë verës, por lëkura qëndron në 40 ° C (104 ° F). Gjitarët ujorë, anasjelltas, thithin ajrin në gëzofin e tyre për të ruajtur nxehtësinë duke e mbajtur lëkurën të thatë. parapamje|Lëkura e [[Leopardi|leopardit siguron maskim,e cila duhet pë t’u fshehur kur gjuan.]] Lëkura e gjitarëve janë të ngjyrosura për një sërë arsyesh, presionet kryesore selektive duke përfshirë maskimin, përzgjedhjen seksuale , komunikimin dhe proceset fiziologjike siç është rregullimi i temperaturës. Kamouflazhi është një ndikim i fuqishëm në një numër të madh të gjitarëve, pasi ajo ndihmon për të fshehur individë nga grabitqarët apo pre. Aposematism, duke paralajmëruar grabitqarët e mundshme, është shpjegimi më i mundshëm i qime zi dhe bardhë e shumë gjitarë të cilat janë në gjendje për të mbrojtur veten e tyre, të tilla si vjedulla e mjaltit të fuqishme dhe agresive  . Në gjitarët arktik dhe subarkik të tillë si dhelpra arktike (Alopex lagopus ),lemingu ( Lemus lemus ), stoati ( Mustela erminea ), dhe lepuri i dëborës( Lepus americanus ), ndryshimi sezonal ngjyrë mes kafe në verë dhe të bardhë në dimër është nxitur kryesisht nga maskimi. Dallimet në ngjyrën e palltove femra dhe meshkuj mund të tregojnë nivelet e ushqyerjes dhe të hormoneve, të rëndësishme në përzgjedhjen e meshkujve. Disa gjitarë arboreal, veçanërisht primatët dhe marsupialët, kanë hije të lëkurës vjollce, jeshile ose blu në pjesë të trupave të tyre, duke treguar një avantazh të veçantë në habitatin e tyre kryesisht mbi pemë për shkak të evolucioni konvergjent. Ngjyrosja e gjelbër e përtacave, megjithatë, është rezultat i një marrëdhënieje simbiotike me algat. Ngjyra e veshjes ndonjëherë është seksualisht dimorfike, si në shumë specie primatësh. Ngjyra e veshjes mund të ndikojë në aftësinë për të mbajtur ngrohjen, varësisht se sa drita reflektohet. Gjitarët me një shtresë me ngjyrë të errët mund të thithin më shumë nxehtësi nga rrezatimi diellor dhe të qëndrojnë më të ngrohtë, dhe disa gjitarë të vegjël. Leshi i bardhë, pa pigment i gjitarëve arktik, si ariu polar, mund të pasqyrojë më shumë rrezatim diellor direkt në lëkurë.