cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zuzana Çaputova
Të drejtat LGBT
Çaputova ka deklaruar se mbështet partneritetet e regjistruara për çiftet e të njëjtit seks dhe edukimin e publikut e gjerë për këto marrëdhënie. Në një diskutim të organizuar nga SME Journal, ajo ligjeroi mbi mundësinë e adoptimit nga çiftet homoseksuale: "Më pëlqen që fëmija të ketë një nënë biologjike dhe një baba biologjik. Nëse ai do të rritet në kujdesin institucional, mendoj se do të ishte më mirë me dy qenie të dashura, edhe sikur të ishin me të njëjtin seks."
Aborti dhe të drejtat riprodhuese
Çaputova mbështet ruajtjen e status quos lidhur me abortin: "Nëse ka një situatë ekstreme dhe dilema është në mes të vendosjes nëse duhet të miratojë një normë ligjore që do të ndërhyjë në jetën personale të qytetarëve ose do ta lërë atë në përgjegjësinë e grave dhe zgjedhjen e tyre personale, unë zgjedh përgjegjësinë e një gruaje ".
Jeta personale
Çaputova është e divorcuar dhe ka dy vajza. Ajo praktikon Zen yoga. Ajo ende jeton në Pezinok.
Çmime
parapamje| Çaputova (e treta nga e djathta) me fituesit e tjerë të vitit 2016 të çmimit Goldman, së bashku me udhëheqësin e pakicës së Shtëpisë së SHBA [[Nancy Pelosi.]] Për udhëheqjen e saj të fortë dhe të vendosur në lidhje me çështjen e deponisë Pezinok, Çaputova-s iu dha Çmimin e Mjedisit Goldman në vitin 2016. Fituesit e këtij çmimi përzgjidhen nga një juri ndërkombëtare dhe ekspertë nga e gjithë bota të cilët kanë dalluar veten për një ndikim të qëndrueshëm dhe të rëndësishëm në mbrojtjen e mjedisit. Çmimi Goldman iu dorëzua në Çaputova-s në San Francisko. Lufta e saj e gjatë dhe përfundimisht triumfuese është krahasuar me atë të amerikanit Erin Brockovich. Teksti i çmimit shprehet se ajo u nderua për "fushatën e pandërprerë kundër hapjes së një deponi në qytetin e Pezinok, i cili, nëse hapej, do të përkeqësonte më tej rreziqet e mundshme shëndetësore dhe do të kontribuonte në ndotjen urbane".
Referime
<references group="" responsive="1">
Rasih bej Dino
Rasih bej Dino (Prevezë, 1865 - Adanë, 1927 ose 1928) ka qenë zyrtar shqiptar i Perandorisë Osmane, politikan, diplomat dhe një figurë e lëvizjes kombëtare shqiptare, në fillim të shekullit të 20-të.
Jeta
U lind më 1865 në Prevezë, nga familja e shquar Dino, i biri i Abedin pashë Dinos, themeluesi e Lidhjes së Prizrenit dhe Gjylsyme hankos.
Familja Dino përfshin një karikaturist dhe anëtar të parlamentit të Greqisë, Lejla Dino Ileri, Abedin Dinon, dhe Ahmet Dinon. Në vitin 1908 ai financoi, së bashku me Musa Demin në Filat shkollën e e parë në gjuhën shqipe në shkollën e qytetit. Në 1913 ai ishte udhëheqës i delegacionit të Shqipërisë që ka nënshkruar Traktatin e Londrës, i shoqëruar nga Mehmet bej Konica dhe Filip Noga. Kur arritën më 2 janar 1913, të nesërmen i paraqiti kryetarit të konferencës, ministrit të Punëve të Jashtme të Perandorisë Britanike, Eduard Greit vijën e kufirit shtetërore të viseve etnike shqiptare, një pasqyrë të hollësishme të mbi përbërjen e popullatës që banonte krahinat që duheshin përmbledhur brenda shtetit shqiptar.
Ndërroi jetë në fund të 1927 ose në fillim të vitit 1928 në Adana të Turqisë.
E folmja e Përmetit. Fjalor krahinor i Përmetit. Fjalor i emërtimeve trashëguese të bimësisë
'''E folmja e Përmetit. Fjalor krahinor i Përmetit. Fjalor i emërtimeve trashëguese të bimësisë : me rreth 5000 fjalë''' me autor Nexhip Mërkuri dhe redaktor Leka Skëndaj. Botuar në Vlorë nga "Triptik" në vitin 2009. Faqet e librit 460.
Monkey D. Garp
parapamje Monkey D. Garp (モンキー・D・ガープ Monkī Dī Gāpu) është personazh fiktiv në anime dhe manga One Piece. Ai është një zëvendësadmiral jashtëzakonisht i famshëm dhe i fuqishëm i Marinës. Ai është babai i Monkey D. Dragon, gjyshi i Monkey D. Luffy dhe gjyshi i adoptuar i Portgas D. Ace. Ai ishte përgjegjës për mbikëqyrjen e lindjes së Ace dhe rritjen e një Luffy të ri, përpara se t'i besonte ata të dy familjes Dadan.
Garp u prezantua për herë të parë ku ai mori përgjegjësinë për trajnimin e Koby dhe Helmeppo pas ngjarjeve të tij. Pas luftës, ai u bë instruktor i Marinës për të trajnuar rekrutët e rinj, megjithëse ende mban gradën e zëvendësadmiralit.
Personaliteti
Garp është një njeri i çuditshëm por i kujdesshëm, i cili është besnik ndaj familjes së tij kriminale dhe Shtabit Detar, të cilin ai ka shërbyer për dekada të tëra. Ai është me zë të lartë, zhurmëmadh, i bollshëm dhe vepron përgjithësisht në një mënyrë të ngjashme me nipin e tij. Ai ka një zakon të bie në gjumë gjatë bisedave dhe mund të mungojë në mendje. Ekuipazhi i Luffy vuri në dukje, egoizmin e tij, me sa duket të trashëguar, gjatë ndërveprimit të Garp me Luffy në Water 7.
Ndryshe nga shumë Marinsat, Garp nuk beson se prejardhja e një personi përcakton rrugën e tyre. Në një shënim të ngjashëm, ai nuk beson se duke u etiketuar si një kriminel e bën domosdoshmërisht një person të keq. Edhe pse Garp donte që nipërit e tij të bëheshin marinarë, ai ia besoi kujdesin e tij një grupi malor, të cilin ai nuk kishte pranuar të kthehej për ndjekje penale.
Garp beson se hedhja e fëmijëve në kushte të vështira do t'i bëjë ata të fortë, dhe nuk ka problem t'i godasë fëmijët për të drejtuar një pikë në shtëpi. Përkundër kësaj, Garp është një person mbështetës. Kur Ace pyeti Garpin nëse ai duhet të ketë lindur, Garp përgjigjet se Ace do të gjejë përgjigjen nëse ai vazhdon të jetojë. Kur Momousagi tha se Luffy ishte në shënjestër nga dy perandorët, Garp nuk shprehu shumë shqetësime në lidhje me të.
Megjithëse Garp në fund do të pajtohet me urdhrat më serioze të seksionit detar, ai e vlerëson shumë lirinë dhe familjen e tij, shpesh në një pikë ku ai përkul rregullat për t'i akomoduar këto vlera. Ai fillimisht refuzoi të kapte Luffy në Water 7 derisa të urdhërohej në mënyrë eksplicite për ta bërë këtë. Përveç kësaj, Garp në përgjithësi është i kënaqur nga shfrytëzimet e Luffy si një pirat, dhe vetëm seriozisht ankohet për zgjedhjen e të dy nipave të tij për t'u bërë piratë pasi Ace është kapur. Ai gjithashtu e lejoi Luffy që ta godiste për shkak të vlerësimit të familjes së tij më shumë se detyra e tij si një detare gjatë luftës në Marineford.
Ashtu si Luffy, Garp është jashtëzakonisht i hapur dhe i sinqertë kur flet me njerëzit, siç shihet kur ai e keqtrajtoi hapur Sterry, mbretin aktual të Mbretërisë Goa, pa frikë nga pasojat në këtë mënyrë. Ai i konsideron Dragonjtë Qiellor si plehra dhe nuk ka frikë ta shprehë këtë me zë të lartë. Arsyeja kryesore që ai refuzoi të bëhej admiral është sepse ai nuk dëshiron të jetë vartësi i drejtpërdrejtë i tyre. Në një rast, ai tha gjithashtu emrin e Monkey D. Dragon para Luffy, miqve të tij dhe vartësve të tij pa asnjë konsideratë në Water 7. Kur e kuptoi se nuk duhej ta thoshte këtë, ai thjesht qeshi duke i pyetur ata kush degjoi ta harronte.
Aftësitë
Garp është një nga marinsat më të fuqishëm dhe një nga personazhet më të fortë, nëse jo më të fortë të parë në seri.
Një dëshmi e forcës së tij është se ai ishte një nga të paktët njerëz që konsiderohej rival i "Mbretit të Piratëve" Gol D. Roger dhe atij iu ofrua grada e admiralit disa herë gjatë gjithë jetës së tij. Duhet të theksohet se ata që mbajnë gradën e admiralit konsiderohen si "Fuqitë më të mëdha Ushtarake" të Qeverisë Botërore dhe janë luftëtarët individualë më të fortë brenda strukturës së qeverisë botërore dhe marinsave.
Për sa i përket aftësive luftarake, Garp ka pasur përvojë disa dekadash, si në luftime ashtu edhe në lundrimin në oqeanet më të ashpër brenda "Botës së Re" të paqëndrueshme. Krahas Rogerit, ai luftoi dhe mbizotëroi kundër ekuipazhit shumë të fuqishëm, Piratët e Rocks, duke i dhënë atij epitetin "Hero i Marinsave". Ai ishte gjithashtu i mirënjohur për goditjet dhe luftimet me Roger shumë herë. Roger gjithashtu deklaroi se ai dhe Garp pothuajse kishin vrarë njëri-tjetrin në shumë raste. Si një dëshmi tjetër e fuqisë së tij të madhe, Garp mundi dhe për pak sa nuk vrau Don Chinjaon në të kaluarën me një grusht të vetëm, shpërblimi i të cilit vlente 542,000,000 beli dhe thuhej se ishte në gjendje të ndante një kontinent me një goditje me kokë.
Një shembull tjetër i forcës së Garp është kur ai u tregua se mund ta godiste me lehtësi Marco e Piratëve të Mjekërrbardhit dhe ta rrëzonte atë, pavarësisht se aftësitë e tij të Frutit të Detit të aktivizuara në atë kohë, ishte diçka që Kizaru dhe Akainu dukeshin të paaftë për ta bërë.
Në mënyrë të ngjashme, kur u zbulua në mbarë botën se Luffy është nipi i Garp, fama e Luffy u rrit bazuar në këtë fakt, pasi Demaro Black u përpoq ta përdorte atë si një nga pikat e forta në imitimin e tij të Luffy. Charlotte Linlin iu referua Garp kur Luffy e sfidoi atë. Ai ka merita dhe ndikim aq të madh sa që edhe fisnikët botërorë të mos guxojnë ta heqin qafe, pavarësisht personalitetit të tij rebel. Një nga Pesë Pleqtë vërejti se si rekordi i Luffy është i kuptueshëm, duke qenë nipi i Garp.
Duke qenë një zëvendësadmiral i Marinës dhe oficer komandues i Degës së 153-të të Marinës, Garp zotëron aftësi drejtuese dhe respektohet mirë nga shumë prej marinsave, pasi ka mentoruar shumë figura të tjera të shquara në marinsat, duke përfshirë ish-admiralin Kuzan.
Ai është një mësues i madh, pasi mundi të bënte luftëtarë të aftë Koby dhe Helmeppo në një periudhë të shkurtër kohore, si dhe u zgjodh për të qenë instruktor. Ai ishte gjithashtu ai që stërviti Luffy dhe Ace që të ishin mjaft të fortë për të lundruar vetë.
Haki
Si zëvendës admiral, Garp është plotësisht i aftë të përdorë Haki. Përveç mjeshtërisë së tij mbi Busoshoku Haki, Garp është gjithashtu i ditur për Haoshoku Haki. Edhe pse nuk u tregua se ishte përdorues i tij, Garp komentoi se Luffy lindi me të kur e lëshoi në mënyrë të pandërgjegjshme.
Busoshoku Haki
Garp demonstron aftësi jashtëzakonisht të aftë në Ambicien e Armatimit, duke qenë në gjendje të plagosë Luffy disa herë, duke anashkaluar trupin e tij prej gome.
Duke forcuar grushtin e tij, Garp u bë i aftë të kundërshtonte dhe madje të shtypte kokën në formë stërvitjeje të përmirësuar me Ambicien e Armatimit të Chinjao 30 vjet më parë, duke dëshmuar mjeshtërinë e tij më të lartë në krahasim me Chinjao, i cili vetë është një përdorues mjeshtëror i Ambicies së Armatimit në vetvete. Gjatë Luftës së Marinefordit, ai arriti të godiste me grusht dhe të lëndonte Marco, pavarësisht se ky i fundit ishte në formën e tij rigjeneruese të feniksit.
Kenbunshoku Haki
Garp zotëron aftësinë për të përdorur Ambicien e Vëzhgimit.
Kur Koby zgjoi Ambicien e Vëzhgimit, Dr. Fishbonen rekomandoi që Koby ta pyeste Garpin se si ta zotëronte atë, duke sugjeruar se ai kishte mjaft ekspertizë në të për të mentoruar të tjerët.
Armët
Garp hedh gjyle topi me duar të zhveshura. Gjyle topi fluturojnë shumë më shpejt sesa kur gjuhen nga një kanon, për shkak të forcës së Garp. Ai gjithashtu zotëron një top gjigant hekuri, të montuar në një zinxhir, i cili është në madhësinë e një luftanijeje të tij detare.
E kaluara e tij
Monkey D. Garp u bashkua në Marine 56 vjet më parë së bashku me Tsuru dhe Sengoku. Ai fitoi epitetin "Hero i Marinës" gjatë kohës së njohur si "Era e Rocks" 40 vjet më parë. Ai gjithashtu i ndoqi piratët e tjerë si Shakuyaku si pjesë e detyrave të tij.
Tridhjetë vjet më parë, ai luftoi kundër Chinjao dhe mori epitetin e tij si "Garp Grushti" dhe gjithashtu fitoi urrejtjen e tij pas shtypjes së kokës së tij, i cili ishte më i forti i asaj kohe dhe vjedhjen e mjeteve për të blerë thesarin nga kontinenti i akullit. Ai u bë i famshëm për kurdisjen dhe luftimin e Mbretit të Piratëve, Gol D. Roger, shumë herë në karrierën e tij. Garp u ofrua një promovim në pozitën e admiralit shumë herë nga admirali i flotës Kong, por ai gjithë herë e refuzoi.
Kur Shiki sulmoi Marinefordin një javë para ekzekutimit të Roger, Garp dhe Sengoku sfiduan atë së bashku. Pas një beteje rraskapitëse që shkatërroi gjysmën e Marineford, ata arritën ta mposhtnin atë. Disa muaj pas vdekjes së Mbretit të Piratëve, Garp shkoi në Baterilla dhe vizitoi Portgas D. Rouge. Ai ishte i pranishëm në lindjen e Ace dhe vdekjen e Rouge pas kësaj. Duke respektuar kërkesën e fundit të Roger, Garp e mori Ace në ishullin Dawn për t'u rritur nga Dadan. Garp do të vizitonte Ace gjatë pushimeve të tij.
Herët në jetën e Luffy, Garp e trajnoi atë të bëhej një marinar. Luffy u hodh në lugina, u la vetëm në pyje të rrezikshme dhe u lidh me balona mbi lartësi të larta, të gjitha për hir të ta bërë atë më të fortë. Pas kësaj, ai u largua nga Luffy në kujdesin e Dadanit. Pavarësisht nga fakti që Dadani nuk donte të kujdeset për një fëmijë të Garp, ajo u pajtua. Kur Dadani shprehu pakënaqësinë e Garp për t'u kujdesur për ta vetë, u zemërua, duke e bërë Dadanin të bënte atë që tha.
Gjatë vizitave të tij, ai shpesh do të mbante "sesione trajnimi" me Luffy dhe Ace dhe në një rast me Sabo. Kur Garp lexoi së pari në gazetë se Ace ishte bërë kapiten i Piratëve Spade, ai ishte i zemëruar.
Toru Sano
(lindur më 15 Nëntor 1963) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 9 ndeshje.
Anëtarët e Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës
A
• Abdylmenaf Bexheti • Agim Çavdarbasha • Alajdin Abazi • Aleksandar Stipčević • Ali Hadri • Ali Podrimja • Anton Berishaj • Anton Pashku •
B
• Bahri Beci • Besim Bokshi • Brian D. Joseph
E
• Ekrem Myrtezai • Emin Riza • Engjëll Berisha • Enver Gjerqeku • Eric P. Hamp • Esad Mekuli • Esat Stavileci • Eshref Ademaj
F
• Fehmi Agani • Ferid Murad • Fetah Podvorica • Françesko Altimari • Frashër Demaj
G
• Gazmend Zajmi • Gjyljeta Mushkolaj
H
• Hajredin Hoxha
I
• Ibrahim Rugova • Idriz Ajeti • Irena Sawicka • Ismail Kadare
J
• Jashar Rexhepagiq
K
• Kolec Topalli
L
• Latif Susuri • Luan Mulliqi
M
• Mark Krasniqi • Matteo Mandala • Mehmet Halimi • Mentor Petrela • Muhamed Mufaku • Muharrem Berisha • Musa Haxhiu • Muslim Mulliqi • Myzafere Limani
N
• Noel Malcolm • Nysret Krasniqi
O
• Oliver J. Schmitt • Osman Imami
P
• Pajazit Nushi
Q
• Qamil Haxhibeqiri
R
• Radoslav Katičić • Remzi Bakalli • Ruzhdi Pllana
S
• Salih Gashi • Shkumbin Munishi • Syrja Popovci
V
• Victor Friedman • Vladeta Vukoviç • Vukashin Filipoviq
Xh
• Xhevdet Xhafa
Z
• Zef Mirdita
Revolta e Përmetit : 6 mars 1919 : kushtuar patriotit Sihat Bega (1885-1919)
Revolta e Përmetit : 6 mars 1919 : kushtuar patriotit Sihat Bega (1885-1919) libër me autor Zenel Merjo dhe redaktor Ilir Balili. Botuar në Tiranë në vitin 2010. Faqet e librit 95.
Pashalimani
parapamje|Pashalimani para rinovimit nga [[turqit]] Baza Detare Pashaliman (turqisht: Paşalimanı) është një nga dy bazat kryesore të marinës shqiptare (tjetra është në Durrës). Ajo është e vendosur në fundin jugperëndimor të Gjirit të Vlorës pranë Orikumit. Gjithashtu baza e vogël detare në 25 Kilometra më tej në veri të ishullit të Sazanit i përket bazës detare Pashaliman.
Pashaliman u bë i njohur ndërkombëtarisht kur, pas themelimit të Paktit të Varshavës në vitin 1955, në të cilin Shqipëria ishte një anëtar themelues, Bashkimi Sovjetik u vendos në dymbëdhjetë nëndetëset e saj të NATO-s të përcaktuara si një klasë e uiski. Pashaliman ishte baza e vetme ushtarake sovjetike në Mesdhe në vitet 1950 dhe sovjetikët investuan shuma të konsiderueshme në zgjerimin e bazës së dhënë me qira. Kur liderja shqiptare dhe lideri i partisë Enver Hoxha e kapi partinë kineze në vitet 1960/61 në fillim të mosmarrëveshjes midis Bashkimit Sovjetik dhe Kinës dhe i bëri thirrje BRSS-së për t'i dhënë fund pranisë së saj ushtarake në Shqipëri, Moska kërcënoi të vriste Vlorën në prill 1961 Largimi i humbjes së bazës dhe njoftimi i të gjitha ndihmave ekonomike dhe ushtarake. Megjithatë, pushtimi i Vlorës nuk ndodhi, pasi përshkallëzimi i Luftës së Ftohtë pushtoi Moskën në vende të tjera.
Kur Bashkimi Sovjetik atëherë tërhoqën nëndetëset e tyre nga Shqipëria, Hoxha përshtatshme për katër nga 1955 dhe 1956 anije të ndërtuar (S-241, S-242, S-358, S-360) me Shqipërinë ekipet u dëbuan dhe prandaj, sipas tij, janë pronë shqiptare. Anije fillimisht u operuan me ndihmë kineze. Kur kjo nuk ndodhi në fund të viteve 1960, u bë gjithnjë e më e vështirë. Anija e parë u mbyll në vitin 1976 dhe u përdor si furnizues i pjesëve rezervë për të tjerët. Varkë e fundit u çaktivizua në vitin 2003. Të katër këta ishin më pas në gjendje gjithnjë e neglizhente në një skelë në pjesën veriore të portit të Pashalimanit. Megjithatë, në 2012, tre nga katër nëndetëset thuhet se janë shitur dhe hedhur si hekur. Ngjarjet përreth tërheqjen e sovjetikëve dhe blerjen shqiptar të nëndetëseve nga Ismail Kadare përshkruar në romanin Dimri i madh ( "Dimri i Madh", 1977). Pas përfundimit të regjimit komunist u poshtërua baza, dhe në të ashtuquajturën rebelim të lotarisë të vitit 1997, u shkatërrua. Pas kësaj, ajo u rinovua nga Turqia si pjesë e një marrëveshjeje shqiptaro-turke, e cila që atëherë ka edhe të drejtën e përdorimit. Në maj të vitit 2009, i pari ri-ndërtuar në Shqipëri luftanije vrapoi në Pashaliman nga rafte. Ishte 13 vjeç. Komisionuar në Pashaliman në shtator. Anija patrulluese P-132 Oriko (e emëruar pas qytetit të lashtë të Oricum) u ndërtua atje në bashkëpunim me kantjerin holandez Damen Shipyards, i cili tashmë në 2008 P-131 Iliria, i pari prej katër anijeve të tipit Stan Patrol 4207 për shqiptarët Detare, e ndërtuar në Holandë.
Reshov
Rzeszów (Ukrainisht: Ряшiв, Rjashiv; Gjermanisht: Resche; Latinisht: Resovia) është qyteti më i madh në juglindje të Polonisë, me 187,327 banorë në vitin 2016.
Klima
Stina e verës në Rzeszów është e nxehtë dhe stina e dimrit është e ftohtë. Temperatura mesatare në verë arrinë prej 18 në 19.6 °C, ndërsa në dimër prej −2.1 në 0 °C.
Aeroporti
Aeroporti Rzeszów–Jasionka ndodhet në një fshat të Jasionkas i cili është 10 kilometra në veri të qytetit.
Autobusat
Rzeszów ka 49 linja të autobusave përfshirë edhe autobusat gjatë natës. Rzeszów ka gjithashtu porta me shumë autobusa të cilët shkojnë për në Sanok.
Nexhdi
parapamje|240px|Vendodhja e rajonit të Nexhdit Nexhdi ose Nexhid (Arabisht: نَجْدٌ‎) është një rajon historik në pjesën qendrore të Arabisë Saudite. Që nga Emirati i Dirijes, vepron si bazë për të gjitha fushatat e bashkimit nga Shtëpia e Saudit për ta sjellë Arabinë nën një politikë të vetme dhe jurisprudencën islame. Qyteti më i rëndësishëm është Riadi, kryeqyteti i Arabisë Saudite.
Nexhdi historik u nda në tre rajone moderne administrative që përdoren edhe sot. Rajoni i Riadit që përfshin Uadin Hanifa dhe skarpatën Tuvaik i cili strehon drejt lindjes së el-Jamama me kryeqytetin saudit, Riad që nga viti 1824, dhe rajonin e Sudairit që ka kryeqendrën e tij në el-Maxhma'a. Njësia e dytë administrative, el-Kasim, strehon oazet pjellore dhe pemishtet e palmave të hurmës të shpërndara në malësitë e rajonit përgjatë Uadi Rummah në Nexhd qendrore me kryeqendrën e saj në Burejde (qyteti i dytë më i madh i Nexhdit) me rajonin e kontestuar historikisht nga Shtëpia e Rashidit për në veri të saj dhe Shtëpinë e Saudit në lindje dhe në jug të saj. Njësia e tretë administrative është Provinca Ḥail në veri, i cili përmban malet e Xhebel Shammar që strehon Hailin.
Ushtria Sekrete Armene për Çlirimin e Armenisë
thumb|240px|Flamuri i ASALA-s Ushtria Sekrete Armene për Çlirimin e Armenisë ose shkurt ASALA (Armenisht: Հայաստանի Ազատագրութեան Հայ Գաղտնի Բանակ, ՀԱՀԳԲ, Hayasdani Azadakrut'ean Hay Kaghdni Panag, HAHKP) ishte një organizatë militante armene që funksiononte nga viti 1975 deri në vitet 1990. Ajo u përshkrua si një organizatë terroriste nga disa burime,    dhe si një organizatë guerile    dhe e armatosur nga të tjerët. ASALA u rendit si një organizatë terroriste nga Shtetet e Bashkuara në vitet 1980. Sulmet dhe atentatet e ASALA-s rezultuan në vdekjen e 46 personave dhe 299 të plagosur.
Synimi i deklaruar i ASALA-s ishte "të detyrojë qeverinë turke të pranojë publikisht përgjegjësinë e saj për gjenocidin armen në vitin 1915, të paguajë dëmshpërblime dhe t'i heqë territorin një atdheu armen". Qëllimi kryesor i ASALA-s ishte të krijonte një Armeni të Bashkuar (ose "Armeninë e Madhe") që do të përfshinte gjashtë vilajetet e Perandorisë Osmane (Armeninë Perëndimore) dhe Armeninë Sovjetike. Megjithëse traktati i Sèvres nuk u miratua kurrë, grupi u përpoq të kërkonte zonën (e quajtur Armenia Wilsoniane) që u ishte premtuar armenëve nga presidenti amerikan Woodrow Wilson në marrëveshjen e vitit 1920.
Grupi mori mbështetje të konsiderueshme sekrete nga diaspora armene në Evropë dhe në Shtetet e Bashkuara. Duke vuajtur nga skizmat e brendshme, grupi ishte relativisht joaktiv në vitet 1990, megjithëse më 1991 pretendoi një sulm të pasuksesshëm ndaj ambasadorit turk në Hungari. Motot e grupit ishin "Lufta e armatosur dhe linja e duhur politike janë rruga për në Armeni" dhe "Viva solidariteti revolucionar i njerëzve të shtypur!"
Grupi humbi përkrahjen dhe organizatën në vitin 1982 kur filloi pushtimi izraelitë në Liban. Organizata për Çlirimin e Palestinës (PLO) tërhoqi mbështetjen e tyre dhe u kaloi materialeve shërbimeve të inteligjencës franceze më 1983, duke detajuar operativët ASALA. Themeluesi i ASALA-s Hagop Hagopian u vra më 1988 në Athinë. Sipas Nuri Gündeş, zyrtar i Organizatës Kombëtare e Inteligjencës (MİT), ASALA u shpërbë pas vrasjes së Hagop Hagopianit. Sipas burimeve turke, një arsye tjetër është se mbështetja financiare u tërhoq nga diaspora armene pas sulmit në Aeroportin Orly më 1983. Sulmi më i fundit i ASALA-s u zhvillua në Bruksel më 1997, ku një grup militantësh që pretendojnë të jenë ASALA bombarduan ambasadën turke në qytet. Organizata nuk është angazhuar në aktivitete militante që atëherë.
Musa Haxhiu
Musa Haxhiu (1939, Pejë - 2007, SHBA) ka qenë doktor i mjekësisë, profesor universitar dhe anëtar i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës.
Biografia
Lindi më 15 mars 1939 në Pejë. Shkollën fillore dhe gjimnazin i mbaroi në vendlindje. Në vitin 1958/59 regjistroi Fakultetin e Mjekësisë në Beograd, ku diplomoi në vitin 1963. Specializimin nga fusha e sëmundjeve të mushkërive e kreu në Beograd, në vitin 1968. Në studimet pas­universitare për kardiologji u regjistrua në vitin 1968/69, po ashtu në Beograd. Në vitin 1971 kreu magjistraturën nga kardiologjia. Më 1973, në Zagreb mbrojti disertacionin dhe u promovua doktor i shkencave mjekësore.
Interesimi kryesor shkencor i tij është kontrolli neutral i respiracionit dhe i rrugëve ajrore në kushtet normale dhe gjatë sëmundjes. Ishte profesor i Fakultetit të Mjekësisë në Prishtinë dhe ligjëroi lëndët: anatomia, pediatria, fiziologjia dhe biofizika. Në vitet 1973-1975 ishte dekan i Fakultetit të Mjekësisë, ndërsa në vitet 1978-79 ishte kryetar i Lidhjes së Shoqatave të Fiziologëve të Jugosllavisë dhe anëtar i shumë asociacioneve profesionale-shkencore në vend dhe jashtë. Në vitet 1990-92 ishte kryetar i Akademisë së Shkencave dhe të Arteve të Kosovës. Ka ushtruar edhe detyra të tjera me përgjegjësi në ente dhe institucione të ndryshme shëndetësore të Kosovës. Një kohë të gjatë ka jetuar dhe ka punuar në SHBA. Vdiq në vitin 2007 në Ohajo të SHBA-së.
Arthez-d'Asson
Arthez-d'Asson është një komunë në Francë. Arthez-d'Asson bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 501 banorë dhe sipërfaqe 7.32 km².
KF Ramiz Sadiku
KF Ramiz Sadiku (Klubi Futbollistik Ramiz Sadiku) është një klub futbollistik nga Prishtina.Ky klub nisi te formohej ne vitin 1974 e ne vitin 1975 u perfundua edhe stadiumi me po të njejtin emër Ramiz Sadiku. Aktualisht ramiz sadiku garon ne ligen e parë te kosovës.Ka nje akademi te zhvilluar dhe ka qenë një herë kampion i Superligës rajonale kosovare dhe ishte në sezonin 1982/1983.
Trëndafilet e Përmetit : portrete
Trëndafilet e Përmetit : portrete me autor Sefedin Sinani. Botuar në Tiranë në vitin 2010. Faqet e librit 58.
KF Ramiz Sadiku
Klubi është emëruar sipas Ramiz Sadikut (një prej organizatorëve të Luftës Nacionalçlirimtare të Kosovës)
Vera greke
parapamje|Vreshti në [[Nausa, Maqedonia qendrore]] parapamje|Rrush [[Moschofilero]] Greqia është një nga rajonet më të vjetra të prodhimit të verës në botë dhe ndër territoret e para prodhuese të verës në Evropë. Dëshmia më e hershme e verës greke është datuar në 6500 vjet më parë ku vera prodhohej në baza shtëpiake ose komunale. Në kohët e lashta, ndërsa tregtia me verë u bë e gjerë, ajo transportohej nga skaji në skaj i Mesdheut; Vera greke kishte prestigj veçanërisht të lartë në Itali nën Perandorinë Romake. Në periudhën mesjetare, verërat e eksportuara nga Kreta, Monemvasia dhe portet e tjera greke arritën çmime të larta në Evropën veriore.
Historia
Origjina e prodhimit të verës në Greqi daton 6500 vjet më parë dhe provat që sugjerojnë prodhimin e verës konfirmojnë se Greqia është shtëpia e mbetjeve të verës së rrushit të dytë më të vjetër të zbuluar në botë dhe dëshmia më e hershme në botë e rrushit të grimcuar. Ndërsa qytetërimi grek u përhap në Mesdhe, pasoi kultura e verës. Grekët e lashtë prezantuan hardhi të tilla si Vitis vinifera dhe bënë verë në kolonitë e tyre të shumta në Itali, Siçili, Francën jugore, dhe Spanjë.
Në vitin 1937 u krijua Instituti i Verës nga Ministria e Bujqësisë. Gjatë viteve 1960, retsina befas u bë pije kombëtare. Me turizmin në rritje të shpejtë, retsina u lidh në mbarë botën me Greqinë dhe verën greke. Vreshti i parë Cabernet Sauvignon në Greqi u mboll në vitin 1963. Në vitet 1971 dhe 1972, legjislacioni vendosi ligjet e emërtimit.
Rajonet e verës
Rajonet kryesore të rritjes së verës - të ashtuquajturat emërtime të Greqisë - janë:
Ishujt e Egjeut
parapamje|480px|Rajonet e verërave greke parapamje|Vreshti në Santorini parapamje|Një vresht në Peloponez parapamje|Fuçitë e verës në [[Samos]] parapamje|160px|Vera e kuqe e Zakynthos
Arratisja e pamundur
Arratisja e pamundur, roman me autor Halil Laze. Botuar në Tiranë nga "Omsca-1", në vitin 2007. Libri ka 290 faqe.
Kalvari i jetës së Hasan dhe Ismail Sakollarit
Kalvari i jetës së Hasan dhe Ismail Sakollarit : (kujtime të familjes Sakollari nga Fratari i Përmetit) libër me autor Ismail H. Sakollari. Botuar në Tiranë nga "Alb-Shop" në vitin 2010. Faqet e librit 182.
Ain't Got No, I Got Life
"Ain't Got No/I Got Life" është një këngë nga tekstshkruesja amerikane Nina Simone. Kënga gjithashtu ka dalë në albumin e saj të viti 1968, 'Nuff Said.
Covers
Kënga u regjistrua edhe nga një grup britanik Red Box dhe i lëshuar në vitin 1986.
Në vitin 1970, këngëtarja Merry Clayton në albumin e saj debutues Gimme Shelter, futi një version të kësaj kënge.
Këngëtari gjerman Patrice regjistroj një version të këngës për albumin e tij në vitin 2010, One, duke marrë edhe pjesë nga zëri orgjinal i Nina Simone.
Këngëtarja kanadeze Kellylee Evans e futi këtë këngë në albumin e saj Nina, i lëshuar në vitin 2010.
Ish anëtarja e grupit Spice Girls, Melanie C e regjistroj këngën për albumin e saj të vitit 2012, Stages
Grupi RNDM këndoj një version të këngës në turneun e tyre në vitit 2012.
Shembjet e ndërtesave në Tiranë
Tirana përdor instrumentin e shëmbjes së ndërtesave për objekte me ose pa leje, që janë ndërtuar kryesisht pas rënies së dikaturës në Shqipëri si pasojë e rritjes së madhe demografike në kryeqytet. Ky instrument përdoret nga administrata e bashkisë sepse politikat bashkiake nuk kanë mundur t'i paraprinë zhvillimit të shpejt.
Autoritetet përgjegjëse: Inspektoriati Kombëtar për Mbrojtjen e Territorit (IKMT), Autoriteti Rrugor Shqiptar (ARrSh), Agjencia Shtetërore e Kadastrës (AShK), Agjencia e Legalizimit, Urbanizimit dhe Integrimit të Zonave dhe Ndërtimeve Informale (ALUIZNI).
Ndërtesat mbi Lanë
2001-2002
Teatri Kombëtar
2017
Teatri Kombëtar u shemb në orët e para të mëngjesit të së dielës të 17 majit 2020.
Selita
2016
Shkoza
2017-2020
Lagjja Astiri
2018-2021
Lagjja 5 Maji
2021-2022
Paskuqani (Bashkia Kamëz)
2022
Kodra e Priftit
Në maj të vitit 2022, disa banorë të Kodrës së Priftit në Tiranën lindore protestuan kundër prishjes së banesave të tyre për ndërtimin e segmentit Shkozë-Kodra e Priftit. Ata deklaruan që shtëpitë i ndërtuan jashtë itinerarit e rrugës së planifikuar më 1989, dhe që me devijimin e ri do të preken rreth 80 banesa. Protestuesit kërkuan t'i përmbahet itinerarit të parë që do të shembte numrin minimal të banesave.
Katsumi Oenoki
(lindur më 3 Prill 1965) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 5 ndeshje.
Arthez-de-Béarn
Arthez-de-Béarn është një komunë në Francë. Arthez-de-Béarn bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 1759 banorë dhe sipërfaqe 27.92 km².
'Salem's Lot
'Salem's Lot është një roman horror i vitit 1975 nga autori Stephen King. Ky është romani i tij i dytë. Historia vërtitet rreth një shkrimtari të quajtur Ben Mears i cili rikthehet në qytetin e Jerusalem's Lot (ose 'Salem's Lot për shkurt) në Maine, ku kishte jetuar nga mosha pesë deri në nëntë vjeç, vetëm për të zbuluar se banorët po kthehen në vampirë. Ky qytet vizitohet sërish në tregimet "Jerusalem's Lot" dhe "One for the Road", të dyja nga koleksioni i tregimeve të King, Night Shift (1978). Romani u nominua për Çmimin World Fantasy për Romanin më të Mirë në vitin 1976, dhe për Çmimin Locus si Romani Fantastik më i Mirë i të Gjitha Kohërave në vitin 1987.
Libri i dedikohet vajzës së King, Naomi.
Mall (këngë)
"Mall" është një këngë e kompozuar dhe shkruar nga këngëtari dhe kompozitori shqiptar Eugent Bushpepa. Ajo u publikua si një këngë teke më 6 prill 2018 nga Radio Televizioni Shqiptar (RTSH) dhe Universal Music. Kënga është përshkruar si një baladë klasike popullore e frymëzuar në vitet 1980. Në lirikën e saj me temë dashurie, ajo kap ndjenjën e mallit dhe gjithashtu pasqyron si vetminë e thellë ashtu edhe dëshirën e zjarrtë të një ribashkimi.
Kënga e përfaqësoi Shqipërinë në Festivalin Evropian të Këngës 2018 në Lisbonë, Portugali, pasi fitoi garën e para-përzgjedhjes Festivali i Këngës. Në fund të fundit arriti vendin e njëmbëdhjetë në një fushë prej njëzet e gjashtë, duke shënuar gjithsej njëqind e tetëdhjetë e katër pikë duke shënuar vendosjen e tretë më të lartë të Shqipërisë deri më tani. Gjatë performancës së tij minimaliste, Bushpepa u shoqërua nga dy vokalistë mbështetës dhe grupi i tij i përbërë nga një daulle, basist dhe një kitarist.
Një video muzikore shoqëruese u shfaq premierë në kanalin zyrtar në YouTube të Festivalit Evropian të Këngës më 26 mars 2018. E filmuar bardh e zi, ajo përfshin elementë të kulturës etnike shqiptare dhe konceptin e dashurisë me shikim të parë. "Mall" mori një përgjigje të favorshme nga kritikët e muzikës me publikimin e saj, me disa që vlerësuan kompozimin, tekstin dhe vokalin e Bushpepës. Për promovim dhe mbështetje, këngëtari e interpretoi këngën drejtpërdrejt në shumë raste, përfshirë Amsterdamin dhe Madridin.
Tempulli Olakkannesvara
Tempulli Olakkannesvara ("syri i zjarrtë"; i njohur thjesht si Olakkanatha; po ashtu i njohur edhe si "Fari i vjetër") gjendet në qytetin e Mahabalipuramit, në drejtim të bregut të Coromandelit në gjirin e Bengalit në distriktin Kancheepuram të shtetit indian Tamil Nadu. Ashtu si dhe Tempulli bregdetar, Tempulli Olakkannesvara është një tempull strukturor. Ndërtuar në shekullin e VIII, është i vendosur drejtpërdrejtë sipër Mahishasuramardini mandapa në një kodrinë që ofron pamje skenike të qytetit. Duke qenë se zona është brenda një zone të sigurisë së lartë për shkak të stacionit me fuqi bërthamore pak kilometra në jug të tij, fotografimi është i ndaluar. Tempulli Olakkannesvara ndonjëherë është quajtur gabimisht si një tempull Mahishasura. I është kushtuar një mishërimi të Shivas. Është pjesë e Grupit të monumenteve në Mahabalipuram që janë shpallur si trashëgimi botërore e UNESCO-s që nga viti 1984.
Etimologjia
Zakonisht, ndërtesa ka qenë njohur si "Tempulli Olakkanatha". Emri i tij zanafillor gjithësesi ishte Olakkannesvara, një deformim i emrit "Ulaikkannisvaram" (që do të thotë: tempulli i Sivës balli i të cilit përmban gjysëm-hënën ose syrin e diturisë). Olakkannesvara është quajtur gabimisht një tempull Mahishasura pasi gjendet sipër Mahishasuramardini mandapa-s (tempull shpellor).
Gjeografia
Tempulli Olakkannesvara gjendet në qytetin e Mahabalipuramit, i drejtuar nga lindja dhe arrihet vetëm nga një seri shkallësh të skalitura në shkëmb. Ai është i vendosur mbi majën e një kodre, sipër Mahishasuramardini mandapa afër farit modern. Është afërsisht 58 km nga qyteti i Chennai-t (më parë i njohur si Madras) dhe rreth 32 km nga Chingelpeti. Zona është një zonë e sigurisë së lartë pasi pak kilometra në jug të tij është një central me energji bërthamore.
Historia
Ashtu si dhe Tempulli bregdetar, Tempulli Olakkannesvara u ndërtua gjatë dinastisë Pallava nga mbreti Rajasimha. Arkeologu A. H. Longhurst vëren se para ndërtimit të farit aktual në këtë sit në vitin 1900, çatia e Tempullit Olakkannesvara shërbente si far ndoshta me një strukturë druri në çatinë e tij që shpërndante dritën. Në këtë tempull kryeheshin ritualet fetare deri në shekullin e XIX.
Veçoritë
Struktura është ndërtuar me granitë me ngjyrë gri dhe të bardhë. Shikhara ose kulla e tempullit është interpretuar se ka qenë ndërtuar fillimisht në të njëjtin stil si Tempulli bregdetar në arkitekturën dravidiane, por që nuk ekziston më. Një Ardha-mandapa (gjysëm holl) e vogël të çon në një faltore drejtëkëndore. Një veçori e pazakontë është ajo e skalitjes së dvarpala-ve (rojet) e faltores kryesore, që janë në një gjysëm-profil, megjithëse hapësira e disponueshme mund të përdorej për ti bërë me profile të plota si në praktikën tradicionale të stilit të paraqitjes ballore. Ky është stili tiptik Mahabalipuram Pallava dhe është një profil i ngjashëm i dvarpala-ve vërehet në Tempullin shpellor të Trimurtit. Kjo është interpretuar si një kalim nga stili Mahendra i arkitekturës në atë Rajasimha; shndërrimi kaloi nga një profil i plotë ballor në një profil me tre të katërtat dhe më vonë në një gjysëm profile të drejtuar nga njëri-tjetri. Megjithatë, gardianët e skalitur në murin e mbrapëm të tempullit janë paraqitur me profile të plota ballore. Ndërtesa ishte më parë e rrethuar me mur tulle. Në muret e jashtme, ndodhen dy imazhe të skalitura në niket e ardha-mandapa-s. I rrethuar me gjysëm-kolona, këta imazhe të Shivës si Kalari duke vrarë "Kaala-n" (Yama) janë shtesa të mëvonshme, që nuk i atribuohen dinastisë Pallava. Në muret e jashtme të faltores kryesore, ndodhen nike të tjera ose devkoshta; në murin jugor është skulptura e Shivës si Dakshinamurti i ulur nën një pemë, në faqen perëndimore një imazh i Shivës dhe Parvatit të ulur mbi malin Kailash me Ravana-n që përpiqet ta tund malin dhe një imazh në murin verior i Shivës në posturën Nataraja. Skulpturat janë shumë të rrënuara dhe megjithëse fillimisht ishin të suvatuara dhe pikturuara nga këto elemente kanë mbetur pak gjurmë. Në mure ndodhet një numër i madh gjysëm-kolonash me luanë. Brenda tempullit nuk ka ndonjë imazh hyjnish.
Me putrat tona shëtitëm botën
Me putrat tona shëtitëm botën, roman nga Xhulia Xhekaj. Botuar në Tiranë nga "Bilal Xhaferri", në vitin 2007. Libri ka 95 faqe.
Naruto: Përplasja e Ninxhave në Tokën e Dëborës
Përmbledhja
Filmi fillon me një heroinë të panjohur më parë në vazhdimësinë e Narutos: Princesha Fūn (Princesha Gale në versionin amerikan). ndëshkimi i drejtë i Fūn, Mao, sfidoi grupin e saj me një ushtri të ushtarëve të padhunshëm. Qëllimet e tij të errëta dukej se mbizotëronin; domethënë, derisa Princesha Fūn dhe grupi i saj, Shishimaru, Brit dhe Tsukuyaku, ia lëshuan fuqinë e Çakrës Shtatë-Ngjyrës mbi të. Ata shpëtuan ditën, dhe Naruto, duke shikuar nga larg, nuk mund të kishte qenë më i gëzuar.
Siç doli, Naruto ishte në të vërtetë duke shikuar skenën në një film, ashtu si pjesa tjetër e Ekipit 7. Megjithatë, audienca e filmit filloi të hedhte objekte në ekip për të bërë kaq shumë zhurma duke argumentuar me menaxherin e kinemasë. Ndërsa ekipi është i detyruar të largohet nga teatri pa qenë në gjendje ta shohë fundin, papritmas aktorja që ka luajtur Princeshën Fūn, Yukie Fujikaze kalon me kalë, duke u ndjekur nga burra të blinduar edhe në kuaj. Ndërsa Naruto, Sakura dhe Sasuke arrijnë të mundin me lehtësi sulmuesit, rezulton se ata ishin në të vërtetë kaskader të veshur si truproja, të udhëhequr nga menaxheri i Yukie, Sandayū Asama. Ndërsa Kakashi vjen për të informuar ata për këtë keqkuptim, ai zbulon se ai i kishte dërguar për ta parë atë si përgatitje për misionin e tyre të ardhshëm: të shoqëronte Yukie ndërsa ekuipazhi bëri filmin e ardhshëm në Tokën e Dëborës. Siç doli, Yukie ishte në fakt princesha e Tokës së Dëborës, Koyuki Kazahana. Toka ishte marrë nga xhaxhai i saj, Dotō Kazahana dhe ekipi i tij mashtrues kur ajo ishte një fëmijë. Dotō kërkoi gjerdanin kristal Yukie për të zhbllokuar thesarin e Tokës së Dëborës, të cilin babai i Yukie, daimyō kishte fshehur para se të vriteshin. Ndërsa shumë qytetarë dyshonin se ajo kishte mbijetuar, me sa duket Kakashi ishte përgjegjës për shpëtimin e saj gjatë ditës së revoltës. Sandayu përfundimisht do ta gjente atë në skenë një ditë dhe e konsideroi veten me fat që ishte bërë menaxheri i saj. Pas diskutimit, drejtori do të vendosë që filmimi do të vazhdojë, i intriguar nga ideja që kishte një princeshë të vërtetë që do të luajë rolin e princeshës në film.
Përfundimisht, Dotō do të mbërrinte me ekipin e tij dhe disa vartës të ninxhave me tren pas shkrirjes së akullit që mbulonte gjurmët në një sistem hekurudhor të vjetër. Ndërsa Sandayu, i cili drejton një grup prej 50 samurajësh përpjekje për të ngarkuar pas tyre, ndarjet e montuara me mortaja lëshojnë valë të mëdha kunai që masakrojnë të gjithë brigadën. Sandayu, duke u ngjitur në jetë, kalon pasi i ka thënë Yukie të mos qajë për të. Papritmas, rrufeja e Dotōs arrin të kapë Yukie dhe të fluturojë larg, por jo para se Naruto të arrijë të kapet me një litar të lidhur me kunai. Ndërsa të dy janë marrë në rezidencën e tij, Kakashi, Sasuke dhe Sakura përfundimisht bashkohen me ta. Pas betejave të ndryshme ndërmjet Ekipit 7 dhe ninxhave mashtrues, duke rezultuar në vdekjen e të gjithë skuadrës mashtrues, Dotō arriti të merrte gjerdanin kristal të Yukie, vetëm për të zbuluar se "thesari" i Tokës së Dëborës është një gjenerator i projektuar për t'u shkrirë bora dhe kështu të sjellë Pranvera në vendin e dëborës. Pas një konfrontimi me Sasuke dhe Naruto, Dotō u vra nga Naruto me Rasenganin e tij në një mënyrë që i kujton humbjen e Maonit nga Princi Fūn, që përfshin "çakrën e ylberit".
Me ninxha të papërgatitur të gjitha ikur, Yukie vendosi të rifillojë pozitën e saj si princesha e Tokës së Dëborës, e cila përfundimisht do të bëhet Toka e Pranverës pasi teknologjia pas gjeneratorit u përsos. Pavarësisht se ishte një princeshë, Yukie kishte për qëllim të vazhdonte rolin e saj si aktore. Në fund të filmit, Naruto, i cili kishte kërkuar dëshpërimisht një autograf nga aktorja, iu dha një zarf nga Sasuke më pas, i cili mori pamje të tronditur nga anëtarët e tjerë të skuadrës 7, përfshirë vetë Naruto. Brenda zarfit ishte një fotografi e nënshkruar nga Yukie. Fotografia ishte e lidhur me Naruton (dhe me sa duket pa ndjenja) në spital, i cili po merrte një puthje të butë në faqe nga aktorja.
Vjosana, bija e delfinit
Vjosana, bija e delfinit, roman me autor Fran Ukcama. Botuar në Fier nga "Ymeraj", në vitin 2007. Libri ka 236 faqe.
Të drejtat LGBT në Bosnja dhe Hercegovina
Të drejtat LGBT në Bosnja dhe Hercegovina janë të garantuara nëpërmjet legjislacionit kundër diskriminimit. Personat gej, lezbike, biseksualë dhe transgjinorë në Bosnja dhe Hercegovinë përballen me sfida ligjore që personat jashtë këtij komuniteti nuk i përjetojnë. Aktiviteti seksual brenda gjinisë së njëjtë është dekriminalizuar në Bosnja dhe Hercegovinë që prej vitit 1996. Të mirat ekonomike brenda një çifti homoseksualësh nuk gëzojnë mbrotje ligjore sikurse çiftet heteroseksuale. Diskriminimi me bazë orientimin seksual, identitetin gjinor dhe karakteristikat seksuale është i ndaluar.
Legjislacioni lidhur me aktivitetin seksual brenda së njëjtës gjini
Bosnja dhe Hercegovina qeveriset prej dy entitetesh politike: Federata e Bosnje-Hercegovinës dhe Republika e Srpska. Aktiviteti seksual midis homoseksualëve u dekriminalizua në Federatën e Bosnje-Hercegovinës në vitin 1996 kurse në Republikën e Srpska në vitin 1998. Dy entitetet ndryshuan ligjet penale.
Njohja e martesave dhe bashkëjetesës civile brenda gjinisë së njëjtë
Martesat brenda së njëjtë gjini nuk njihen ligjërisht në Bosnje dhe Hercegovina. Kushtetuta në vend vijon të përjashtojë komunitetin LGBT sa i përket të drejtës për martesë. Kodi i familjes në të dyja entitetet limiton të drejtën e martesë për çiftet brenda së njëjtës gjini.
Mbrojtja nga Diskriminimi
Ligji i Mbrojtjes nga Diskriminimi, i miratuar në vitin 2003 dhe i amenduar në 2009, e ndalon diskkriminimin me bazë seksin dhe orientimin seksual (Neni 2). Në versionin e vitit 2003 të këtij ligji seksi përkufizohej si gjini. Orientimi seksual nuk ishte i përkufizuar. Që prej amendimit të tij, ligji e bën të qartë dallimin midis seksit dhe gjinisë. Të dyja mbulohen nga ky ligj, por orientimi seksual vijon të mbetet i papërkufizuar. Ligji aplikohet në nivel shtetëror. Mbrotja nga diskriminimi me bazë orientimin seksual gjendet në Kushtetutën e distriktit të Brčko. Ligji kundër diskriminimit u miratua në vitin 2009 duke ndaluar diskriminimin me bazë seksin, të shprehurit të seksualitetit dhe orientimin seksual (Neni 2). Gjithsesi ky ligj nuk përfshin identitetin gjinor siç supozohej që në fillim. Mbetet e paqartë se çfarë nënkuptohet me të shprehurit seksual, as koncepti i orientimit seksual nuk shpjegohet në këtë ligj. Për më tepër teksa ky ligj ndalon çdo iniciativë apo advokim kombëtar për urrejtje me bazë racore, religjioze apo kombësie, nga ana tjetër nuk e ndalon gjuhën e urrejtjes me bazë orientimin seksual ose identitetin gjinor (Neni 4).
Koncepti i orientimit seksual vijon të mbetet i përjashtuar nga draftet ligjore që propozohen vazhdimisht në paragrafet kundër diskriminimit, për të cilat diskutimet në parlament “kanë ngecur” për gjysëm dekade. Shteti i Bosnje-Hercegovinës ka nisur negociatat për anëtarësim me Bashkimin Europian. Ky i fundit kërkon nga të gjitha shtetet anëtare si dhe shtetet kandidate një legjislacion, pjesë e së cilës të jetë mbrojtja nga diskriminimi me bazë orientimin seksual, identitetin gjinor dhe karakteristika seksuale.
Në korrik të 2016 parlamenti i Bosnje dhe Hercegovinës miratoi amendimin e ligjit kundër diskriminimit, duke specifikuar se ligji lufton diskriminimin me bazë orientimin seksual, identitetin gjinor dhe karakteristikat seksuale.
Krimet e urrejtjes
Në prill të 2016 parlamenti miratoi amendimet ndaj Kodit Penal duke i dënuar krimet e urrejtjes me bazë orientimin seksual dhe identitetin gjinor. Masa ndëshkuese të ngjashme ekzistonin më përpara në Republikën e Srpska si dhe në distriktin e Brčko.
Aktivizmi
Disa organizata kanë punuar për të drejtat e komunitetit LGBT në Bosnje dhe Hercegovinë. “Organisation Q” është organizata e parë për komunitetin LGBT e regjistruar në këtë shtet. “Organizata Q” ka për qëllim promovimin dhe mbrojtjen e kulturës, identiteteve dhe të drejtave njerëzore për personat queer. Ajo u themelua në shtator të 2002 dhe formalisht e regjistruar në shkurt të 2004. Organizata “Logos” u regjistrua në vitin 2005 fillimisht nën emrin “Iniciativa për vizibilitet për myslimanët queer”, por më pas emri i organizatës ndryshoi dhe u quajt thjesht “Logos”. Organizata “Sarajevski Otvoreni Centar” edhe pse nuk është një organizatë për LGBT, ka punuar mbi projekte të LGBT që prej qershorit të 2010.
Incidenti famëkeq i festivalit “queer” të Sarajevës
Dhjetëra persona u sulmuan në fund të ditës së parë të “Festivalit queer të Sarajevës”. Rreth 13 persona, duke përfshirë këtu dhe një polic, u raportua se janë sulmuar pasi një grup i gjerë fundamentalistësh islamik dhe huliganësh sulmuan vizitorët në festival. Sipas organizatorëve të këtij festivali 4 ditor, policia lejoi që turma e protestuesve kundër gejve të afrohej pranë vendit ku zhvillohej festivali, duke rrezikuar në këtë mënyrë të pranishmit në festival.
Këto sulme i shtynë organizatorët që ta kthenin pjesën tjetër të mbetur të festivalit në një aktivitet privat, duke sjellë në këtë mënyrë anullimin e këtij festivali. Ky festival ishte i pari në llojin e tij kulturor që organizohej për komunitetin LGBT në Sarajevë.
Opinioni publik
Sipas një ankete të publikuar në 2017, 13% e të anketuarve në Bosnje dhe Hercegovinë i mbëshhtesin martesat brenda së njëjtës gjini, teksa 84% e të anketuarve kishte qëndrim jo-mbështetës.
Kryengritja e vitit 1910
Kryengritja shqiptare e vitit 1910 ishte kryengritje e shqiptarëve kundër Perandorisë Osmane. Ajo qe reagim ndaj politikave të reja të centralizimit të pushtetit Xhonturqëve Osman në Shqipëri. Kjo ishte e para nga një seri kryengritjesh të mëdha. Taksat e reja vëna në muajt e parë të vitit 1910 çoi në veprimtarinë e Isa Boletinit për të bindur liderët shqiptarë të cilët tashmë ishin të përfshirë në një kryengritje në vtin 1909, për të provuar një tjetër kryengritjen kundër Perandorisë Osmane. Sulmet shqiptare mbi osmanët në Prishtinë dhe Ferizaj, vrasja e komandantit osman në Pejë, dhe bllokimin i hekurudhës të Shkupit në grykën e Kaçanikut nga kryengritësit, çoi në shpalljen e ligjit ushtarak të qeverisë Osmane për këtë zonë. Kryengritësit korrën një sërë fitoresh por u mundën nga forcat superiore osmane të cilat shtypën kryengritjen dhe ushtruan terror mbi popullsinë