cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Edukimi seksual
Përkufizimet
Leepson e sheh edukimin seksual si udhëzim në aspekte të ndryshme fiziologjike, psikologjike dhe sociologjike të përgjigjes seksuale dhe riprodhimit. Kearney (2008) gjithashtu përcaktoi edukimin seksual si "një kurs gjithëpërfshirës të veprimit nga shkolla, i llogaritur për të sjellë qëndrime, praktika dhe sjellje të dëshirueshme shoqërore nga ana e fëmijëve dhe të rriturve, që do ta mbrojnë më së miri individin si njeri dhe familjen si një institucion shoqëror". Kështu, edukimi për seksin mund të përshkruhet gjithashtu si "arsim seksual", që do të thotë se përfshin arsimimin në lidhje me të gjitha aspektet e seksualitetit, duke përfshirë informacione në lidhje me planifikimin familjar, riprodhimin (fekondim, konceptim dhe zhvillim të embrionit dhe fetusit, deri në lindjen e fëmijëve), plus informacione për të gjitha aspektet e seksualitetit të një personi, përfshirë: imazhin e trupit, orientimin seksual, kënaqësinë seksuale, vlerat, marrjen e vendimeve, komunikimin, takimet, marrëdhëniet, infeksionet seksualisht të transmetueshme (STIs) dhe mënyrën e shmangies së tyre, dhe metodat e kontrollit të lindjes.
Aspekte të ndryshme të edukimit seksual konsiderohen të përshtatshme në shkollë në varësi të moshës së nxënësve ose asaj që fëmijët mund të kuptojnë në një moment të caktuar kohor. Rubin dhe Kindendall u shprehën se edukimi seksual nuk është thjesht tema e riprodhimit dhe mësimit se si konceptohen dhe lindin foshnjat. Përkundrazi, ajo ka një hapësirë dhe qëllim shumë më të pasur për t'i ndihmuar fëmijët të përfshijnë seksin më kuptimplotë në jetën e tyre të tanishme dhe të ardhshme dhe t'u sigurojnë atyre një kuptim themelor të pothuajse çdo aspekti të seksit deri në kohën kur arrijnë pjekurinë e plotë.
Provat
Provat tregojnë se një kombinim i edukimit gjithëpërfshirës të seksit dhe qasjes në kontrollin e lindjes duket se ul nivelin e shtatëzënive të paqëllimta midis adoleshentëve. Një meta-analizë që krahasoi programet gjithëpërfshirëse të edukimit seksual me programet e abstenencës vetëm zbuloi se programet vetëm abstenim nuk zvogëluan gjasat e shtatzënisë, por përkundrazi mund ta kenë rritur atë. Studime të shumta tregojnë se kurrikulat që ofrojnë informacion të saktë në lidhje me prezervativët dhe kontracepsionin mund të çojnë në zvogëlimin e sjelljeve të rrezikshme të raportuara nga të rinjtë, si dhe në zvogëlimin e shtatëzënive të padëshiruara dhe STIs. Programet që mësojnë vetëm abstenencën nuk janë treguar efektive.
Sipas UNFPA, "Një përmbledhje e vitit 2010 zbuloi se kurrikulat të përqendruara në gjini "- që do të thotë kurrikula që integrojnë barazinë gjinore në materialin mësimor - ishin në thelb më të efektshme në zvogëlimin e sjelljeve të rrezikshme sesa programet që nuk konsideronin gjininë." Studimi ka treguar gjithashtu se vonesa në inicimin seksual, përdorimi i prezervativëve dhe praktika e kontracepsionit ka qenë rezultat i të rinjve që adoptojnë qëndrime egalitare për rolet gjinore. Këta individë gjithashtu u zbuluan se ishin më pak të predispozuar për marrëdhënie të dhunshme dhe kanë një shkallë më të ulët të STIs, përfshirë HIV-in dhe shtatzaninë e paqëllimshme.
"Pak ndërhyrje të shëndetit seksual janë të dizajnuara me kontribut nga adoleshentët. Adoleshentët kanë sugjeruar që edukimi seksual duhet të jetë më pozitiv me më pak theks në anatominë dhe taktikat e frikësimit; duhet të përqendrohet në aftësitë e bisedimeve në marrëdhëniet seksuale dhe komunikimin; dhe detajet e klinikave të shëndetit seksual duhet të reklamohen në vendet që adoleshentët i frekuentojnë më shpesh (për shembull, tualete shkollore, qendrat tregtare)."
Gjithashtu, një përmbledhje e SHBA-së përfundon se "pesha e madhe e provave tregon se edukimi seksual që diskuton kontracepsionin nuk rrit aktivitetin seksual". Studimi i vitit 2007 zbuloi se "Asnjë program gjithëpërfshirës nuk nxitoi fillimin e seksit ose rriti shpeshtësinë e seksit, rezultate nga të cilat shumë njerëz kanë frikë." Më tej, raporti tregoi "Programe gjithëpërfshirëse të punuara për të dy gjinitë, për të gjitha grupet kryesore etnike, për adoleshentët pa përvojë seksuale dhe me përvojë, në ambiente të ndryshme dhe në komunitete të ndryshme".
Fondi i Popullsisë së Kombeve të Bashkuara (UNFPA) rekomandon edukim gjithëpërfshirës seksual, pasi u mundëson të rinjve të marrin vendime të informuara në lidhje me seksualitetin e tyre. Sipas UNFPA,
"Mësohet gjatë disa viteve, duke prezantuar informacione të përshtatshme për moshën, në përputhje me kapacitetet evoluese të të rinjve. Ai përfshin informacione të sakta shkencore, të bazuara në kurrikul, në lidhje me zhvillimin njerëzor, anatominë dhe shtatëzaninë. Ai gjithashtu përfshin informacione rreth kontracepsionit dhe infeksioneve seksualisht të transmetueshme (STIs), përfshirë HIV-in. Dhe tejkalon informacionin, për të inkurajuar besimin dhe aftësitë e përmirësuara të komunikimit. Kurrikulat gjithashtu duhet të adresojnë çështjet sociale që lidhen me seksualitetin dhe riprodhimin, përfshirë normat kulturore, jetën familjare dhe marrëdhëniet ndërnjerëzore".
Çështjet e të drejtave të njeriut, barazia gjinore dhe rolet gjinore duhet të integrohen në çdo aspekt të këtyre diskutimeve. Kjo përfshin mbrojtjen e të drejtave të njeriut, përmbushjen dhe fuqizimin; ndikimin e diskriminimit gjinor; rëndësinë e barazisë dhe ndjeshmërisë gjinore; dhe idetë në themel të roleve gjinore. Abuzimi seksual, dhuna me bazë gjinore dhe praktikat e dëmshme gjithashtu duhet të diskutohen. Të marra së bashku, e gjithë kjo informatë u mëson të rinjve aftësitë e jetës së nevojshme për të marrë përgjegjësinë për sjelljen e tyre dhe të respektojnë të drejtat e të tjerëve."
Edukimi gjithëpërfshirës i seksualitetit "u mundëson të rinjve të marrin vendime të informuara në lidhje me seksualitetin dhe shëndetin. Këto programe ndërtojnë aftësi jetësore dhe rrisin sjelljet e përgjegjshme, dhe për shkak se bazohen në parimet e të drejtave të njeriut, ato ndihmojnë në avancimin e të drejtave të njeriut, barazinë gjinore dhe fuqizimin e të rinjve."
Referime
parapamje| Një perzervativë i gjatë 67m në Obelisk të Buenos Aires, [[Argjentina|Argjentinë, pjesë e një fushate ndërgjegjësimi për Ditën Botërore të AIDS-it, 2005 ]] Edukimi seksual mund të mësohet jozyrtarisht, siç është kur dikush merr informacion nga një bisedë me një prind, mik, udhëheqës fetar ose përmes mediave. Edukimi seksual gjithashtu mund të mësohet përmes autorëve të vetë-ndihmës seksuale, opinionistave për këshilla të revistave, opinionistave seksual ose faqeve të internetit të edukimit seksual. Trajnimi mund të ofrohet gjithashtu përmes burimeve multimediale. Adoleshentët e kalojnë shumë kohën e tyre në media sociale, ose duke shikuar televizion. Të njëjtët adoleshentë mund të kenë gjithashtu një kohë të vështirë të flasin me familjet e tyre për çështje seksuale. Një studim ka treguar që ndërhyrjet në media; për shembull, përdorimi i mësimit të edukimit seksual përmes reklamave të treguara në televizion, ose reklamave në mediat sociale, janë treguar efektive dhe kanë ulur sasinë e seksit të pambrojtur. Edukimi formal i seksit ndodh kur shkollat ose ofruesit e kujdesit shëndetësor ofrojnë edukim seksual. Slyer deklaroi se edukimi seksual i mëson të riut atë që duhet të dijë për sjelljen e tij personale dhe marrëdhëniet me të tjerët. Gruenberg gjithashtu deklaroi se edukimi seksual është i domosdoshëm për të përgatitur të rinjtë për detyrën përpara. Sipas tij, zyrtarët në përgjithësi pajtohen që një lloj edukimi i planifikuar i seksit është i nevojshëm.
Ndonjëherë arsimi zyrtar seksual mësohet si një lëndë e plotë si pjesë e kurrikulës në shkollë fillore ose shkollë të mesme. Herë të tjera është vetëm një njësi brenda një klase më të gjerë të biologjisë, shëndetit, ekonomisë shtëpiake ose klasës së edukimit fizik. Disa shkolla nuk ofrojnë edukim seksual, pasiqë ajo mbetet një çështje e diskutueshme në disa vende, veçanërisht Shtetet e Bashkuara (sidomos në lidhje me moshën në të cilën fëmijët duhet të fillojnë të marrin një edukim të tillë, sasinë e detajeve që zbulohen, përfshirë arsimin LGBT për seks, dhe temat që merren me sjelljen seksuale të njeriut, p.sh. praktikat e sigurta të seksit, masturbimi, seksi paramartesor dhe etika seksuale).
Wilhelm Reich komentoi se edukimi seksual i kohës së tij ishte një punë mashtrimi, duke u përqendruar në biologji ndërsa fshihte ngacmimin-zgjimin, gjë që është ajo që një individ adoloshent është më së shumti i interesuar. Reich shtoi se ky theksim errëson atë që ai besonte se ishte një parim themelor psikologjik: që të gjitha shqetësimet dhe vështirësitë burojnë nga impulset seksuale të pakënaqshme. Leepson pohoi se shumica e njerëzve favorizojnë një lloj mësimi seksi në shkollat publike, dhe kjo është bërë një çështje intensivisht e diskutueshme sepse, ndryshe nga shumica e lëndëve, edukimi seksual ka të bëjë me një pjesë veçanërisht të ndjeshme dhe tejet personale të jetës njerëzore. Ai sugjeroi që edukimi seksual të mësohej në klasë. Problemi i shtatëzanisë tek adoleshentët është delikat dhe i vështirë për tu vlerësuar duke përdorur edukimin seksual. Por, Calderone besonte ndryshe, duke thënë se përgjigjja për problemet seksuale të adoleshentëve dhe shtatëzaninë nuk mund të qëndrojë kryesisht në programet shkollore të cilat në rastin më të mirë mund të jenë vetëm përmirësuese; ajo që është e nevojshme është edukimi për parandalimin dhe prindërit si të tillë duhet të përfshihen.
Kur edukimi seksual debatohet shumë, çështjet kryesore të diskutimit janë nëse mbulimi i seksualitetit të fëmijëve është i vlefshëm ose i dëmshëm; nëse edukimi seksual LGBT duhet të jetë i integruar në kurrikul; përdorimi i kontrollit të lindjes siç janë prezervativët dhe kontracepsioni hormonal; dhe ndikimi i një përdorimi të tillë në shtatëzaninë jashtë martesës, shtatëzania në adoleshencë dhe transmetimi i STIs. Rritja e mbështetjes për edukimin seksual vetëm për abstenencën nga grupet konservatore ka qenë një nga shkaqet kryesore të kësaj polemike. Vendet me qëndrime konservatore ndaj edukimit seksual (përfshirë Mbretërinë e Bashkuar dhe SHBA) kanë një incidencë më të lartë të STIs dhe shtatëzanisë adoleshente.
Opinioni publik
Një studim i kryer në Britani, Kanada dhe Shtetet e Bashkuara nga Angus Reid Public Opinion në Nëntor 2011 u kërkoi të anketuarve të rritur që të shikojnë kohën kur ishin adoleshentë dhe të përshkruajnë se sa të dobishëm ishin disa burime për t'i bërë të mundur ata të mësojnë më shumë rreth seksit. Deri më tani, përqindja më e madhe e të anketuarve në të tre vendet (74% në Kanada, 67% në Britani dhe 63% në Shtetet e Bashkuara) thanë që bisedat me miqtë ishin "shumë të dobishme" ose "të dobishme në mënyrë të moderuar". Burimi tjetër me reputacion ishte media (televizion, libra, filma, revista), të përmendura nga tre-në-pesë britanikë (65%) dhe kanadezë (62%) dhe më shumë se gjysma e amerikanëve (54%) si të dobishëm.
Ndërsa gjysma e Kanadezëve (54%) dhe Amerikanëve (52%) vlerësuan se kurset e tyre të edukimit seksual në shkollë ishin të dobishme, vetëm 43% e Britanikëve kanë të njëjtin mendim. Dhe ndërsa më shumë se gjysma e amerikanëve (57%) thonë se bisedat me familjen ishin të dobishme, vetëm 49% e kanadezëve dhe 35 përqind e britanikëve thanë kështu.
Afrikë
Edukimi për seksin në Afrikë është përqendruar në frenimin e epidemisë në rritje të SIDA-s. Shumica e qeverive në rajon kanë krijuar programe edukimi për SIDA-n në partneritet me Organizatën Botërore të Shëndetit dhe OJQ-ve ndërkombëtare. Këto programe u nënvlerësuan ndjeshëm nga Rregulla Global Gag, një iniciativë e vendosur nga Presidenti Ronald Reagan, e pezulluar nga Presidenti Bill Klinton dhe u ri-inkurajua nga Presidenti George W. Bush. Rregulla Globale e Gagit kërkoi që "... organizatat joqeveritare të bien dakord si kusht i marrjes së tyre të fondeve Federale që organizata të tilla as nuk do të kryenin dhe as do të promovonin në mënyrë aktive abortin, si një metodë e planifikimit të familjes në kombet e tjera...." Rregulla Global Gag u pezullua përsëri si një nga aktet e para zyrtare nga Presidenti i Shteteve të Bashkuara Barack Obama. Incidencat e transmetimeve të reja të HIV në Ugandë u ulën në mënyrë dramatike kur Klinton mbështeti një qasje gjithëpërfshirëse të edukimit seksual (përfshirë informacionin për kontracepsionin dhe abortin). Sipas aktivistëve të AIDS në Ugandë, Rregulla Global Gag minoi përpjekjet e komunitetit për të zvogëluar prevalencën e HIV-it dhe transmetimin e HIV-it
Egjipti mëson njohuri në lidhje me sistemet riprodhuese të meshkujve dhe femrave, organet seksuale, kontracepsionin dhe STD-të në shkollat publike në vitin e dytë dhe të tretë të fazës përgatitore të mesme (kur studentët janë në moshën 12-14 vjeç). Një program i koordinuar midis UNDP, UNICEF dhe ministrive të shëndetësisë dhe arsimit promovon edukimin seksual në një shkallë më të madhe në zonat rurale dhe përhap vetëdijen për rreziqet e gjymtimit të organeve gjenitale të grave.
Azi
Gjendja e programeve të edukimit seksual në Azi është në faza të ndryshme të zhvillimit, si në Filipine ku tema e edukimit seksual konsiderohet të jetë shumë e diskutueshme sepse merret me tema të ndryshme të cilat ndonjëherë janë shumë të paqarta dhe shumë të gjera për t’u zbatuar kryesisht në shoq.
Tajlandë
Në Tajlandë ka pasur përparim në edukimin e seksit, me kufijtë që shtyhen përpara me çdo rishikim të kurrikulës. Politika e parë kombëtare për edukimin seksual në shkolla u njoftua në 1938, por edukimi seksual nuk u mësua në shkolla deri në 1978. Ajo u quajt atëherë "Studimet e jetës dhe familjes", dhe përmbajtja e saj përbëhej nga çështje që lidheshin me sistemin riprodhues dhe higjenën personale. Kurrikula e arsimit është rishikuar disa herë, duke përfshirë përpjekje nga sektori qeveritar dhe joqeveritar, dhe edukimi seksual është pranuar si mjet për zgjidhjen e problemeve për riprodhimin seksual të adoleshentëve dhe çështjet shëndetësore. Kjo ka qenë një pasojë e reformës arsimore pas Aktit Kombëtar të Arsimit B.E. 2542, duke rritur ndërgjegjësimin për problemet që lidhen me praktikat seksuale të adoleshentëve dhe shfaqjen e seksualitetit të grave dhe lëvizjeve dyshuese. Një tjetër qasje e re në kurrikulat e edukimit seksual në Tajlandë ka qenë Projekti Teenpath i zhvilluar nga PATH, Tajlandë. PATH gjithashtu ka arritur të institucionalizojë kurrikulat e edukimit seksual në shkolla që nga 2003.
Indi
Në Indi ka shumë programe që promovojnë edukimin e seksit, përfshirë informacionin për SIDA-n në shkolla, si dhe edukimin dhe reklamimin publik. Sidoqoftë klinikat e SIDA-s nuk janë të disponueshme në mënyrë universale.India ka një parandalim të fortë i cili shkon paralelisht me kujdes, mbështetje dhe trajtim. Ne kemi qenë në gjendje të përmbajmë epideminë me një mbizotërim prej vetëm 0.31%. Ne gjithashtu kemi sjellë një rënie prej 50% të infeksioneve të reja çdo.
Sidoqoftë, ende nuk ka një program të strukturuar të edukimit seksual i cili është miratuar nga qeveria. UnTaboo një kompani e përkushtuar për edukimin seksual ka megjithatë programe të përshtatshme për moshën mbi seksin dhe edukimin e sigurisë të cilat zhvillohen në shkolla dhe në grupe të vogla private jashtë shkollave.
Kinë
Në vitin 2000, një projekt i ri pesë-vjeçar u prezantua nga Shoqata e Planifikimit të Familjes në Kinë për "të promovuar edukimin e shëndetit riprodhues midis adoleshentëve kinezë dhe të rinjve të pamartuar" në dymbëdhjetë rrethe urbane dhe tre qarqe. Kjo përfshinte diskutimin për seksin brenda marrëdhënieve njerëzore, si dhe shtatzëninë dhe parandalimin e HIV-it. Që nga viti 2010 ka pasur një rritje të madhe të librave për edukimin seksual për fëmijë dhe të rinjë.
Shtete te tjera
Indonezia, Mongolia dhe Koreja e Jugut kanë një kornizë sistematike të politikave për të dhënë mësim në lidhje me seksin brenda shkollave. Malajzia dhe Tajlanda kanë vlerësuar nevojat e shëndetit riprodhues të adoleshencës me qëllim të zhvillimit të trajnimeve, mesazheve dhe materialeve specifike për adoleshentët.
Bangladeshi, Myanmari dhe Pakistani nuk kanë programe të koordinuara për edukimin e seksit.
Në Nepal, edukimi seksual është i detyrueshëm në Shkollë.
Në Japoni, edukimi për seks është i detyrueshëm që nga mosha 10 ose 11 vjeç, kryesisht duke përfshirë tema biologjike siç janë menstruacioni dhe ejakulimi.
Në Sri Lanka, edukimi seksual përbëhej tradicionalisht nga leximi i seksionit të riprodhimit të librave shkollorë të biologjisë. Në Sri Lanka të rinjtë mësohen kur janë 17-18 vjeç.
Federata Ndërkombëtare e Prindëruar e Planifikuar dhe Shërbimi Botëror i BBC zhvilluan një seri prej 12 pjesësh të njohur si Sexwise, e cila diskutoi edukimin e seksit, edukimin e jetës familjare, kontracepsionin dhe prindërimin. Fillimisht u lançua në Azinë e Jugut dhe më pas u zgjerua në të gjithë botën.
Evropë
Organizata Botërore e Shëndetësisë dhe Zyra Federale Gjermane e Edukimit Shëndetësor rekomandojnë edukimin seksual për fëmijë të të gjitha moshave.
Finlandë
Në Finlandë, edukimi seksual zakonisht përfshihet në kurse të ndryshme të detyrueshme, kryesisht si pjesë e mësimeve të biologjisë (në klasat më të ulëta) dhe më vonë në një kurs që lidhet me çështje të përgjithshme të shëndetit.
Francë
Në Francë, edukimi seksual ka qenë pjesë e kurrikulave shkollore që nga viti 1973. Shkollat pritet të ofrojnë 30 deri në 40 orë edukim seksi dhe t'u kalojnë kondoma studentëve në klasat 8 dhe 9 (të moshës 15–16). Në janar 2000, qeveria franceze filloi një fushatë informuese për kontracepsionin me spote TV dhe radio dhe shpërndarjen e pesë milion fletëpalosjeve për kontracepsion tek nxënësit e shkollave të mesme. Në Shtator 2013, qeveria nisi një program të ri të quajtur "les ABCD de l'égalité" (ABCD e barazisë) Qëllimi kryesor i të cilit është "të luftojë stereotipet gjinore në shkollë". Qëllimi përfundimtar është të nxisë respektin e ndërsjellë midis djemve dhe vajzave në fillim, në mënyrë që kjo të ndikojë në konceptimin e tyre për botën më vonë.
Gjermani
Kurset e para të sponsorizuara nga shteti për edukimin e seksit u prezantuan në Breslau, Prusia c. 1900 nga Dr. Martin Chotzen.
Në Gjermani, edukimi seksual ka qenë pjesë e kurrikulave shkollore që nga viti 1970. Që nga viti 1992 edukimi për seks është një detyrë qeveritare me ligj.
Zakonisht përfshin të gjitha lëndët në lidhje me procesin e rritjes, ndryshimet trupore gjatë pubertetit, emocionet e përfshira, procesin biologjik të riprodhimit, aktivitetin seksual, partneritetin, homoseksualitetin, shtatzënitë e padëshiruara dhe ndërlikimet e abortit, rreziqet e dhunës seksuale, abuzimin e fëmijëve etj. dhe sëmundjet që transmetohen nga seksi. Është mjaft gjithëpërfshirëse që ndonjëherë përfshin edhe gjëra në kurrikulat e saj, siç janë pozicionet seksuale. Shumica e shkollave ofrojnë kurse për përdorimin e saktë të kontracepsionit.
Një studim seksual nga Organizata Botërore e Shëndetësisë në lidhje me zakonet e adoleshentëve evropianë në vitin 2006 zbuloi se adoleshentët gjermanë kujdesen për kontracepsionin. Shkalla e lindjes midis 15 dhe 19-vjeç ishte shumë e ulët — vetëm 11.7 për 1000 persona, krahasuar me 27.8 lindje për 1.000 njerëz në Mbretërinë e Bashkuar, dhe 39.0 lindje për 1.000 njerëz në Bullgari (i cili, rastësisht, ka lindjen më të lartë në Evropë).
Gjykata Kushtetuese Gjermane dhe më vonë, në 2011, Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut, hodhi poshtë ankesat e disa Baptistëve kundër Gjermanisë në lidhje me edukimin e detyrueshëm seksual.
Humppila
Humppila (Humppilan kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Jugore, dhe është pjesë e rajonit Tavastia Proper.
Edukimi seksual
Poloni
Nga një këndvështrim perëndimor, edukimi seksual në Poloni kurrë nuk është zhvilluar. Në kohën e Republikës Popullore të Polonisë, që nga viti 1973, ajo ishte një nga lëndët e shkollës; megjithatë, ajo ishte relativisht e dobët dhe nuk arriti ndonjë sukses aktual. Pas vitit 1989, ajo praktikisht u zhduk nga jeta shkollore aktualisht është një temë e quajtur "Edukimi i Jetës Familjare" ( wychowanie do życia w rodzinie )më mirë se "Edukimi Seksual" ( edukacja seksualna ) dhe shkollat kërkojnë në mënyrë të qartë pëlqimin e prindërve për fëmijët e tyre ndjekin klasat ed seksuale. Kjo politikë është kryesisht për shkak të kundërshtimit të fortë kundër edukimit seksual të ngritur nga Kisha Katolike.
Portugali
Disa edukime seksuale mësohen si pjesë e kurrikulave të lidhura me biologjinë. Ekziston gjithashtu një program zyrtar që synon të sigurojë edukim seksual për studentët.
Suedi
Në Suedi, edukimi seksual u krijua në 1921 për shkollimin e mesëm dhe në 1942 për të gjitha klasat. Lënda zakonisht fillohet në kopshtin e fëmijëve dhe vazhdon gradualisht gjatë gjithë shkollimit të studentit. Ky edukim seksual është përfshirë në lëndë të ndryshme si biologjia dhe historia. Shoqata Suedeze për Edukim Seksualiteti (RFSU) ka një edukim seksual që thekson "diversitetin seksual, lirinë dhe kënaqësinë", dhe RFSU bashkëpunojnë shpesh me organizata qeveritare siç është Instituti Kombëtar i Shëndetit Publik. Krahas këtij theksimi të diversitetit seksual, edukimi seksual në Suedi ka përfshirje të barabarta të seksit lezbike dhe gay, si dhe seksualitetit heteroseksual. Ato ofrojnë njohuri në lidhje me masturbimin, seksin oral dhe anal, si dhe marrëdhëniet heteroseksuale, gjenitale.
Zvicër
Në Zvicër, përmbajtja dhe sasia e edukimit seksual vendoset në nivelin kantonal. Në Gjenevë, kurset janë dhënë në nivelin e mesëm së pari për vajzat që nga viti 1926 dhe programet e detyrueshme janë zbatuar në nivelin sekondar për të gjitha klasat që nga vitet '50. Në shumicën e kantoneve që flasin frëngjisht që nga vitet '70, kurset e përgjithësuara janë zbatuar nga shtete me specialistë të formuar dhe trajnuar siç duhet që punojnë brenda shërbimeve shëndetësore të shkollës në nivelin e mesëm.
Ndërhyrjet në shkollat fillore filluan gjatë viteve '80, me objektivin themelor të fuqizimit të fëmijëve, forcimin e burimeve të tyre dhe dhënien e aftësisë për të diskriminuar atë që është e drejtë ose e gabuar bazuar në atë që është dhe nuk lejohet nga ligji dhe shoqëria. Atyre u jepet njohuri për të drejtat e tyre, u tha që ata mund të kenë ndjenjat e tyre për veten e tyre, dhe të informuar me kë të bisedojnë në rast se ndjehen të pakëndshëm për një çështje private dhe dëshirojnë të flasin për të.
Më në fund, objektivat përfshijnë një zbatim të aftësive të tyre për të vendosur vetë dhe aftësinë e tyre për të shprehur ndjenjën e tyre për një situatë dhe të thonë "Jo". Në shkollat e mesme, ka programe në moshat 13-14 dhe 16–17 vjeç me qëllimin themelor për t'u dhënë studentëve një moment të sigurt me të rritur të kujdesshëm, të informuar mirë. Me konfidencialitet dhe respekt të ndërsjellë, studentët mund të flasin me një të rritur që i kupton nevojat e të rinjve dhe ato që duhet të dinë për jetën seksuale në përputhje me moshën dhe pjekurinë.
Në pjesën gjermane të vendit, situata është disi ndryshe. Edukimi seksual si një program i zbatuar në shkollë është një temë mjaft e folur kohëve të fundit, përgjegjësi që u është dhënë mësuesve të shkollës. Megjithëse strukturat federale i japin autorizim secilit shtet për të vendosur, ka përpjekje, veçanërisht nën kujdesin e Santé sexuelle Suisse - dega zvicerane e IPPF (Federata Ndërkombëtare e Planifikuar e Prindërimit) - të kërkojë dhe të propozojë modele të mundshme të aplikimit të cilat marrin parasysh të gjitha faktorët e edukimit seksual sipas niveleve të ndryshme të shqetësimit të tyre, prindërit, mësuesit dhe ekspertët e jashtëm.
Angli dhe Uells
Cecil Reddie zhvilloi kursin e parë të edukimit seksual në një shkollë britanike në tetor 1889 në Abbotsholme School.
Në Angli dhe Uells, edukimi për seks dhe marrëdhënie ( SRE ) aktualisht është i detyrueshëm, pjesërisht, nga mosha 11 e tutje. Ai përfshin mësimin e fëmijëve për riprodhimin, seksualitetin dhe shëndetin seksual. Nuk promovon aktivitete seksuale të hershme ose ndonjë orientim seksual të veçantë. Pjesët e detyrueshme të edukimit për seks dhe marrëdhënie janë elementet që përmbahen në kurrikulën kombëtare për shkencë. Prindërit aktualisht mund të tërheqin fëmijët e tyre nga të gjitha pjesët e tjera të edukimit seksual dhe marrëdhënieve nëse dëshirojnë.
Disa shkolla në mënyrë aktive zgjedhin të japin marrëdhënie të përshtatshme për moshën dhe edukimin seksual nga Faza e Fondacionit, e cila përfshin ndryshimet midis djemve dhe vajzave, emërtimin e pjesëve të trupit, cilat fusha të trupit janë private dhe nuk duhet të preken nëse fëmija është i lumtur dhe jep pëlqimi.
Pas presionit të qëndrueshëm politik,   në Mars 2017 u njoftua nga Departamenti për Edukim (DofE) se nga shtatori 2019, Edukimi i Marrëdhënieve (RE) në shkollat fillore dhe Marrëdhënia dhe Edukimi Seks ( RSE) në shkollat e mesme do të bëhet e detyrueshme në Angli nga qeveria e Mbretërisë së Bashkuar. Kategoria ekzistuese e SRE ( Edukimi mbi Seksin dhe Marrëdhëniet ), tani është referuar si RSE (Marrëdhënie dhe Edukim Seksi) nga qeveria britanike.
Një konsultë u mbajt nga DofE nga 19 Dhjetor 2017 deri më 12 Shkurt 2018 për të informuar udhëzimet e azhurnuara që do të lëshohen para se lënda e re e detyrueshme të shtohet në programin mësimor në Angli në vitin 2019.
Kanadë
Meqenëse edukimi është një shqetësim krahinor, edukimi për seks ndryshon në të gjithë Kanadën. Ontario ka një kurrikul provinciale të krijuar në 1998. Përpjekja për ta përditësuar ka rezultuar e diskutueshme: një reformë e parë u vendos në vitin 2010 dhe një kurrikul e re e prezantuar në 2015 nga qeveria Liberale nën Kathleen Wynne u përmbys tre vjet më vonë nga Konservatorët nën Doug Ford, duke i ftuar prindërit të paraqesin ankesa kundër mësuesit që nuk do të pajtohen me ndryshimin. Edukimi i detyrueshëm i seksit u hoq nga kurrikula provinciale e Kebekut në 2005, duke e lënë atë në diskrecionin e secilit mësues. Me rritjen e niveleve të sifilizit dhe gonorresë në krahinë që nga ky ndryshim, disa studiues dhe edukatorë të seksit po kritikojnë politikën aktuale, veçanërisht Lisa Trimble dhe Stephanie Mitelman. Ajo u kthye si një lëndë josistematike në 2016–2017, më pas e detyrueshme për vitin shkollor 2017–2018.
Shtetet e Bashkuara
Pothuajse të gjithë studentët amerikanë marrin një formë të edukimit seksual të paktën një herë midis klasave 7 dhe 12; shumë shkolla fillojnë të adresojnë disa tema në klasat 5 ose 6. Sidoqoftë, ajo që mësojnë studentët ndryshon shumë, sepse vendimet e kurrikulave janë kaq të decentralizuara. Shumë shtete kanë ligje që rregullojnë atë që mësohet në klasa të edukimit seksual dhe përmbajnë dispozita për t'i lejuar prindërit të zgjedhin. Disa ligje shtetërore i lënë vendimet e kurrikulave në rrethe shkollore individuale.
Vetëm dy forma të edukimit seksual mësohen në shkollat amerikane: "abstinenca plus" dhe " abstinencë-vetëm ". "Abstinenca plus" (e njohur edhe si edukim gjithëpërfshirës seksual) mbulon abstenencën si një zgjedhje pozitive, por gjithashtu mëson për kontracepsionin dhe shmangien e STI-ve kur janë seksualisht aktive. Një studim i vitit 2002 i kryer nga Fondacioni Familjar Kaiser zbuloi se 58% e drejtorëve të shkollave të mesme e përshkruajnë kurrikulën e tyre për edukimin seksual si "abstinencë plus".
Edukimi seksual vetëm nga abstenenca u thotë adoleshentëve se ata duhet të jenë abstenualë seksual deri në martesë dhe nuk japin informacione rreth kontracepsionit. Në studimin Kaiser, 34% e drejtorëve të shkollave të mesme thanë se mesazhi kryesor i shkollës së tyre ishte abstinencë-vetëm.
Ndër 48 nga 50 shtetet e SH.B.A.-së (përjashtime ishin Dakota e Veriut dhe Wyoming) në ligjet dhe politikat e tyre shtetërore për vitin 2005, 21 theksuan edukimin seksual si abstinencë-vetëm dhe 7 theksuan që abstenenca duhet të mësohet në programet e edukimit seksual të shtetit të tyre. Vetëm 11 shtete kërkojnë që studentët të marrin arsim gjithëpërfshirës dhe abstenim dhe 9 shtete nuk përmendin asnjë lloj edukimi seksual në ligjet dhe politikat e tyre.
Përkrahësit e edukimit gjithëpërfshirës të seksit, të cilat përfshijnë Shoqatën Psikologjike Amerikane, Shoqatën Mjekësore Amerikane, Shoqatën Kombëtare të Psikologëve Shkollorë, Akademin Amerikane të Pediatrisë, Shoqaten Amerikane të Shëndetit Publik, Shoqatën për Mjekësi Adoleshente dhe Shoqatën Shëndetësore të Kolegjit Amerikan, argumentojnë se sjellja seksuale pas pubertetit është e dhënë, dhe për këtë arsye është e rëndësishme të sigurohen informacione rreth rreziqeve dhe si mund të minimizohen; ata gjithashtu pretendojnë se mohimi i informacioneve të tilla adoleshente çon në shtatzëni të padëshiruar dhe STIs.
Nga ana tjetër, përkrahësit e edukatës seksuale vetëm për abstenencën kundërshtojnë kurrikulat që nuk mësojnë standardin e tyre të sjelljes morale; ata pohojnë se një moral i cili bazohet në seks vetëm brenda kufijve të martesës është "i shëndetshëm dhe konstruktiv" dhe se njohja pa vlera e trupit mund të çojë në praktika imorale, jo të shëndetshme dhe të dëmshme. Brenda dekadës së fundit, qeveria federale ka inkurajuar arsimin vetëm për abstenim duke drejtuar mbi një miliard dollarë programe të tilla. Rreth 25 shtete tani heqin fondet në mënyrë që ata të mund të vazhdojnë të japin mësime gjithëpërfshirëse për seksin. Financimi i një prej dy programeve kryesore të financimit të abstenencës, Titulli V, u zgjat vetëm deri më 31 dhjetor 2007; Kongresi po debaton nëse do ta vazhdojë atë gjatë asaj date.
Ndikimi i rritjes së arsimit vetëm për abstenim mbetet një çështje. Deri më tani, asnjë studim i publikuar i programeve vetëm për abstenim nuk ka gjetur efekte të qëndrueshme dhe të rëndësishme të programit në vonimin e fillimit të marrëdhënies seksuale. Në vitin 2007, një studim i urdhëruar nga Kongresi amerikan zbuloi se nxënësit e shkollave të mesme që morën pjesë në programe të edukimit seksual vetëm për abstinencën kishin të njëjtën gjasa që të bënin seks (dhe të përdorin kontracepsion) në vitet e tyre të adoleshencës sikurse ata që nuk kishin marrë pjesë fare. Mbrojtësit e abstinencës-vetëm pohuan se studimi ishte i gabuar sepse ishte shumë i ngushtë dhe filloi kur kurrikulat vetëm abstinente ishin në fillimet e tyre, dhe se studimet e tjera kanë demonstruar efekte pozitive.
Sipas një raporti të Qendrave për Kontrollin dhe Parandalimin e Sëmundjeve në 2007, shtatzënitë e adoleshentëve në Shtetet e Bashkuara treguan një rritje prej 3% të nivelit të lindjes së adoleshentëve nga 2005 në 2006, në gati 42 lindje për 1000.
Sipas Anna Mulrine nga US News & World Report, të dhënat tregojnë se profesionistët ende nuk e dinë se cila metodë e edukimit seksual funksionon më mirë për t'i mbajtur adoleshentët të mos përfshihen në aktivitete seksuale, por ata ende po punojnë për ta zbuluar.
Virgjinia
Virginia përdor programin e edukimit seksual të quajtur Kampanja Kombëtare për të parandaluar adoleshencën dhe shtatzëninë e paplanifikuar. Fushata Kombëtare u krijua në 1996 dhe përqendrohet në parandalimin e shtatzënive adoleshente dhe të paplanifikuara të të rriturve. Fushata Kombëtare vendosi një qëllim për të zvogëluar nivelin e shtatzënisë së adoleshentëve me 1/3 në 10 vjet. Departamenti i Shëndetit në Virxhinia renditi Virxhininë në vendin e 19-të në nivelet e lindjes së shtatzënisë adoleshente në 1996. Virxhinia u vlerësua gjithashtu 35.2 lindje adoleshente për 1000 vajza të moshës 15-19 vjeç në 2006. Qëllimi i njerëzve të shëndetshëm 2010 është një normë shtatëzënieje adoleshente në ose nën 43 shtatzëni për 1000 femra të moshës 15–17 vjeç.
Qarku Brignoles
Qarku Brignoles është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Var.
Edukimi seksual
Texas
Për më tepër, rrethet shkollore nuk janë të autorizuar të shpërndajnë prezervativë në lidhje me udhëzimet në lidhje me seksualitetin njerëzor.
Që nga miratimi i kësaj politike, janë bërë disa studime kërkimore për të vlerësuar Politikën e Edukimit të Seksit, përkatësisht aspektin e vetëm abstinencës së mësimdhënies. Drs. David Wiley dhe Kelly Wilson publikuan raportin Just Say Don't Know: Edukimi për Seksualitetin në Shkollat Publike të Teksasit ku zbuluan se:
Sipas Përfaqësuesit të Shtetit të Teksasit, Mike Villarreal, "Ne kemi një përgjegjësi të sigurojmë që fëmijët tanë të marrin informacion të saktë në klasë, veçanërisht kur shëndeti i studentëve është në rrezik", tha Villarreal. "Ne kemi të bëjmë me një mori problemesh në Teksas, si rezultat i niveleve të larta të shtatzënisë së adoleshencës. Ne nuk mund t'i lejojmë shkollat tona të japin informacione të gabuara — aksionet janë shumë të larta." Duke pasur parasysh këtë, shumë ligjvënës të shtetit kanë propozuar fatura për të përmirësuar edukimin seksual në shkollat e Teksasit.
Provat shkencore të grumbulluara gjatë shumë dekadave tregojnë qartë se kurrikula e abstinencës-vetëm-e-martuar (AOUM) e mësuar në shkollat e Teksasit është e dëmshme dhe joefektive në uljen e shkallës së shtatzënisë së adoleshencës në Teksas. Përkundër këtyre fakteve, botuar së fundmi në Gazetën e Shëndetit të Adoleshencave, programet AOUM vazhdojnë të financohen nga qeveria amerikane. Në fakt, qeveria amerikane ka shpenzuar më shumë se 2 miliard dollarë gjatë 20 viteve të fundit për të ndaluar arsimin shumë të nevojshëm për seks në shkollat publike, duke zgjedhur në vend të kësaj të financojë kurrikulën AOUM ndërsa nivelet e shtatzënisë së adoleshencës vazhdojnë të rriten.
Kisha Katolike beson se prindërit janë edukatorët e parë dhe duhet të luftojnë me të drejtë për detyrën e tyre si të tillë në lidhje me edukimin seksual:
Australi
Qeveria e Victoria (Australi) hartoi një politikë për promovimin e Edukimit të Shëndetit dhe Marrëdhënieve Njerëzore në shkolla në 1980 që u fut në shkollat fillore dhe të mesme të Shtetit gjatë vitit 1981. Nisma u zhvillua dhe u implementua nga Deputeti i nderuar Norman Lacy, Ministër për Shërbime Edukative nga 1979-1982.
Një Këshill Konsultativ për Edukimin e Shëndetit dhe Marrëdhënieve Njerëzore u krijua në dhjetor 1980 nën kryesinë e Dame Margaret Blackwood ; anëtarët e saj poseduan ekspertizë të konsiderueshme në zonë.
Këshilli kishte tre funksione kryesore:
Shërbimet mbështetëse për Këshillin Konsultativ u siguruan nga një njësi e re e shëndetit dhe marrëdhënieve njerëzore brenda Divizionit të Shërbimeve Speciale të Departamentit të Edukimit në Victoria dhe ishte përgjegjëse për zbatimin e politikës dhe udhëzimeve të qeverisë në këtë fushë. Njësia këshilloi drejtorët, këshillat shkollorë, mësuesit, prindërit, institucionet terciare dhe të tjerët në të gjitha aspektet e Edukimit për Shëndetin dhe Marrëdhëniet Njerëzore.
Në 1981 Këshilli Konsultativ rekomandoi miratimin e një grupi udhëzimesh për sigurimin e Edukimit të Shëndetit dhe Marrëdhënieve Njerëzore në shkolla, si dhe një Deklaratë të Kurrikulës për të ndihmuar shkollat në zhvillimin e programeve të tyre. Këto u paraqitën në kabinetin Victorian në dhjetor 1981 dhe u miratuan si politikë e qeverisë.
Zelandë e Re
Në Zelandën e Re, edukimi seksual është pjesë e kurrikulës së Shëndetit dhe Edukimit Fizik, e cila është e detyrueshme për dhjetë vitet e para të shkollimit (Vitet 1 deri në 10), por opsionale përtej kësaj. Edukimi shëndetësor seksual dhe riprodhues fillon në Vitin 7 (përafërsisht mosha 11), megjithëse çështje më të gjëra si zhvillimi fizik, emocional dhe shoqëror, aftësitë personale dhe ndërpersonale dhe marrëdhëniet (jo seksuale) fillojnë që nga viti 1 (përafërsisht mosha 5).
Kurrikula e Shëndetit / Hauora, përfshirë përbërësin e edukimit seksual, është e vetmja pjesë e Kurrikulës së Zelandës së Re / Te Matauranga o Aotearoa (e para për shkollat e mesme angleze, e dyta për shkollat e mesme Māori) në të cilën shtetet dhe shtetet e integruara shkollat duhet të konsultohen ligjërisht me komunitetin e shkollës në lidhje me shpërndarjen e saj, dhe konsultimet duhet të bëhen të paktën një herë në dy vjet. Prindërit mund të kërkojnë që fëmijët e tyre të largohen nga përbërësi i edukimit seksual të kurrikulës shëndetësore për ndonjë arsye, me kusht që ata të aplikojnë me shkrim drejtorin e shkollës, dhe ta bëjnë këtë të paktën 24 orë më parë, në mënyrë që të mund të bëhen aranzhime alternative. Sidoqoftë, kjo nuk e pengon një mësues të përgjigjet në pyetjet e edukimit seksual nëse një student, i përjashtuar ose jo, i pyet ata.
Moraliteti
Ekzistojnë dy anë kundërshtuese të argumentit të edukimit seksual midis prindërve. Liberalët seksual i shohin njohuritë mbi seksin si aftësimin e individëve për të marrë vendime të informuara për seksualitetin e tyre personal, dhe ata janë në favor të edukimit gjithëpërfshirës seksual gjatë gjithë shkollimit, jo vetëm në shkollë të mesme. Konservatorët seksual i shohin njohuritë mbi seksin si adoleshente inkurajuese për të bërë seks dhe ata besojnë se seksi duhet të mësohet brenda familjes në mënyrë që morali i tyre të përfshihet në bisedë. Konservatorët seksual e shohin rëndësinë e mësimit të edukimit seksual, por vetëm përmes programeve vetëm për abstenim.
Një këndvështrim tjetër mbi edukimin e seksit, i frymëzuar historikisht nga seksologët si Wilhelm Reich dhe psikologë si Sigmund Freud dhe James W. Prescott, pohon se ajo që është në diskutim në edukimin e seksit është kontrolli mbi trupin dhe çlirimi nga kontrolli shoqëror. Përkrahësit e kësaj pikëpamjeje kanë tendencë për të parë çështjen politike si nëse shoqërisë apo e individit duhet të mësojnë seksuale zakonet. Kështu, edukimi seksual mund të shihet se u siguron individëve njohuri të nevojshme për të çliruar veten nga shtypja seksuale e organizuar shoqërore dhe për të bërë mendjet e tyre. Për më tepër, shtypja seksuale mund të shihet si e dëmshme shoqërore. Ekspertët e seksit dhe marrëdhënieve si Reid Mihalko i "Reid About Sex" sugjerojnë që dialogu i hapur për intimitetin fizik dhe edukimin shëndetësor mund të gjenerojë më shumë vetëbesim, vetëbesim, humor dhe shëndet të përgjithshëm.
Disa pretendojnë se kurrikula të caktuara të edukimit seksual prishin nocione para-ekzistuese të modestisë ose inkurajojnë pranimin e asaj që ata konsiderojnë praktika imorale, siç janë homoseksualiteti ose seksi paramartesor. Natyrisht, ata që besojnë se homoseksualiteti dhe seksi paramartesor janë një pjesë normale e diapazonit të seksualitetit njerëzor nuk pajtohen me ta.
Edukimi seksual LGBT
Një burim kryesor i polemikave në fushën e edukimit seksual është nëse edukimi seksual LGBT duhet të jetë i integruar në kurrikulat shkollore. Edukimi për seksin LGBT përfshin mësime gjithëpërfshirëse të praktikave të seksit të sigurt për individët lezbike, gay, biseksualë dhe transgjinorë dhe udhëzime të përgjithshme në tema që lidhen me orientimin seksual dhe identitetin gjinor. Studimet kanë treguar që shumë shkolla nuk ofrojnë arsim të tillë sot. Tetë shtete (Alabama, Arizona, Luiziana, Misisipi, Oklahoma, Karolina e Jugut, Teksasi dhe Juta) kanë ekzistuar ligje që ndalojnë mësimin e edukimit për seksin LGBT. Vetëm 20% e studentëve LGBT kanë dëgjuar ndonjë gjë pozitive në lidhje me komunitetin e tyre dhe ata raportuan në një raport të Rrjetit Gay, Lesbian dhe Straight Education (GLSEN) të vitit 2011 që kishin më shumë gjasa të dëgjonin informacione pozitive për njerëzit LGBT nga një klasë e historisë ose studimeve shoqërore sesa një klasë shëndetësore.
Për-LGBT
Përkrahësit e edukimit seksual LGBT argumentojnë se përfshirja e homoseksualizmit në kurrikula do t'u ofronte studentëve LGBT informacionin e shëndetit seksual që u duhen, dhe të ndihmojnë për të përmirësuar problemet siç janë vetëvlerësimi i ulët dhe depresioni që studimi ka treguar mund të jetë i pranishëm tek individët LGBT. Ata gjithashtu pretendojnë se kjo mund të zvogëlojë ngacmimin homofob.
Një shembull i kurrikulës gjithëpërfshirëse LGBT është prezantuar nga Standardet Kombëtare të Edukimit për Seksualitetin të parashtruara nga Ardhmëria e Nismës për Edukim Seksi. Këto standarde arsimore përshkruajnë shtatë tema thelbësore që duhet të adresohen në edukimin e seksit; një nga ato temat thelbësore është identiteti. Tema e identitetit paraqet identitete lezbike, gay, biseksuale dhe transgjinore si mundësi për studentët ndërsa ata përparojnë gjatë jetës dhe arrijnë të kuptojnë se kush janë. Këto standarde, argumenton Ardhmëria e Edukimit Seks, do të fillojnë në kopshtin e fëmijëve dhe do të evoluojnë në tema më komplekse përgjatë shkollimit, pasi nxënësit piqen dhe rritin moshën. Në Mbretërinë e Bashkuar, programi BigTalk Education's Growing Up Safe përfshin edukimin e marrëdhënieve LGBT nga mosha e Shkollës Fillore, iu dha çmimi 2017 Pamela Sheridan për inovacion dhe praktikë të mirë në marrëdhëniet dhe edukimin seksual (RSE), shërbimet dhe projektet për të rinjtë.
Kundër-LGBT
Kundërshtarët shpesh argumentojnë se mësimi i edukimit për seksin LGBT do të ishte mosrespektues ndaj disa feve dhe do t'i ekspozojë studentët në tema të papërshtatshme. Ata thonë se përfshirja e homoseksualizmit në kurrikul do të shkelë të drejtat e prindërve për të kontrolluar atë që fëmijët e tyre u ekspozohen dhe që shkollat nuk duhet të shkaktojnë një pikëpamje të veçantë politike te nxënësit. Aktualisht, shumë kurrikula të edukimit seksual nuk përfshijnë tema LGBT, dhe hulumtimet kanë raportuar që studentët shpesh mendojnë se nuk marrin udhëzime adekuate në temat e seksit LGBT.
Krsto Hegedushiq
thumb|240px|Krsto Hegedushiq Krsto Hegedushiq (26 nëntor 1901 - 7 prill 1975) ishte piktorë kroatë. Ai ishte një nga themeluesit e Earth Group.
Ai lindi në Petrinja, por kur babai i tij vdiq, familja u kthyen në Hlebine, fshat në rajonin e Podravinës prej ku e kanë pasur prejardhjen.
Në vitin 1920, Hegedushiqi shkoi në kolegjin e artit në Zagreb, ku bëri pikturimin e parë idilik të Podravinës.
Në vitin 1926 ai u dha një bursë të qeverisë franceze dhe kaloi dy vite në Paris. Ai këtu studioi pikturat e Pieter Bruegel.
Hegedushiqi bëri ekspozitën e tij të parë me Juraj Plančić në Galerinë Ulrich në Zagreb në vitin 1926. Ai bëri piktura me tema sociale, duke treguar shfrytëzimin e fshatarëve kroatë. Më 1929 u bashkua me piktorët Ivan Tabakoviç dhe Oton Postruzhnik, si dhe Leo Junek në Paris. Ata themeluan Zmelja, grupi i parë i artistëve kroat që promovuan Marksizmin.
Belfays
Belfays është një komunë në Francë. Belfaysbën pjesë në departamentin Doubs të rajonit Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 104 banorë dhe sipërfaqe 3.2 km².
Mourvilles-Basses
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Mourvilles-Basses (Ocitanisht: Morvilas Bassas ; Shqip: Morvila e Poshtme ) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme, rajoni Ocitania, të Francës jugperëndimore.
Berber
Në kohët e mëparshme, berberët (të njohur si kirurgë berber) kryenin gjithashtu kirurgji dhe stomatologji. Me zhvillimin e brisjeve të rrojes dhe prevalencën në rënie të mjekrës, në kulturat anglofonike, shumica e berberëve tani specializohen në prerjen e flokëve të kokës së meshkujve në krahasim me qimet e fytyrës.
Kundrinori-kryefjala-kallëzuesi
KRYEFJALA
Gjuha Natçez
parapamje Natchez është gjuha stërgjyshore e njerëzve Natchez që kanë banuar historikisht në Misisipi dhe Luiziana, dhe të cilët tani jetojnë kryesisht në mesin e njerëzve të Creek dhe Cherokee në Oklahoma. Gjuha konsiderohet të jetë ose e palidhur me gjuhët e tjera indigjene të Amerikave ose të lidhura ngushtë me gjuhët muskogean.
Fonologjia e Natchez është atipike për të shprehur dallimin në sonorantët e saj, por jo në pengesat e saj; ajo gjithashtu ka një gamë të gjerë të proceseve morfofonemike. Morfologjikisht, ka një zbutje komplekse verbale dhe një zbutje nominale relativisht të thjeshtë (lënda specifike shënon emra në dispozita kalimtare), dhe sintaksa e tij karakterizohet nga shtrirja aktive-stative dhe nga rendi i fjalëve-objekt-folje (ose më saktë Agjenti- Folje dhe folje-lëndë). Tregimtarët Natchez përdorën një regjistër të veçantë, "fjalim i kanibalit" për të imituar kanibalët, një karakter i përsëritur në literaturën letrare Natchez.
Shefi i Natchez u shkatërrua në 1730 nga francezët; Folësit e Natchez u strehuan në mesin e fqinjëve të tyre dhe i shoqëruan kur u dërguan në Oklahoma në Trail of Tears. Kjo do të thoshte se folësit e Natchez ishin shpesh shumëgjuhëshe në Creek, Cherokee, Natchez dhe Anglisht, dhe gjuha gradualisht u rrezikua dhe tani konsiderohet përgjithësisht e zhdukur pavarësisht përpjekjeve të fundit të ringjalljes. Ajo që njihet nga gjuha vjen kryesisht nga folësit e saj të rrjedhshëm, Watt Sam dhe Nancy Raven, të cilët kanë punuar me linguistin Mary R. Haas në vitet 1930.
Ndërmarrje
Ndërmarrjet janë njësi themelore të prodhimit ose të shërbimeve tregëtare në kuadër të një sistemi ekonomik të një vendi. Komponentet kryesore të ndërmarrjes janë njerëzit, lënda e parë ose materiali që e përpunon , teknologjia të cilën e shfrytëzon , produkti ose shërbimi që ofron dhe ambienti ku punon. Përveç këtyre komponentve, ndërmarrja duhet të i plotësojë edhe dy kushte të tjera për të ekzistuar. Duhet të jetë legale kuptimin e ligjit. Për punën e vet duhet të kërkojë leje prej shtetit dhe shteti e legalizon duke e regjistruar në zyrën për regjistrimin e ndërmarrjeve kushti tjetër që e mundëson ekzistencën e ndërmarrjes është nevoja e tregut. Ndërmarrjet ekonomike janë të llojllojshme por në bazë të disa kritereve mund të bëhet një klasifikim i tyre.
Gjuha Natçez
Kombi i Natchez tani po punon për ta ringjallur atë si një gjuhë të folur. Që nga viti 2011, gjuhëtarët e fushës nga komuniteti po stërviten në teknikat e dokumentacionit dhe gjashtë anëtarë të fisit Natchez në Oklahoma tani flasin gjuhën, nga rreth 10,000.
Ndërmarrje
Ndërmarrje Publike
Ndërmarrje që kryejnë shërbime publike si : Shkollat, Posta , Televizioni , Spitalet , Korporatat Energjetike , Shërbimet Komunale ( ujësjellësi , kanalizimi). Këto ndërmarrje zakonisht kanë numër të madhë të punëtorëve dhe këto i financon shteti.
Gjuha Natçez
Klasifikimi
Gjuha Natchez përgjithësisht konsiderohet një gjuhë e izolua r. Mary Haas studioi gjuhën me Sam dhe Raven në vitet 1930 dhe tregoi se Natchez ishte i lidhur ngushtë me gjuhët muskogean, një hipotezë e pranuar nga Geoffrey Kimball dhe fillimisht e propozuar nga JR Swanton në vitin 1924.
Ndërmarrje
Ndërmarrje Private
Ndërmarrje me pronësi të një individi ose të disa partnerëve. Ndërmarrjet private janë karakteristikë e sistemit kapitalist. Qëllimi i tyre është duke ofruar produkte ose shërbime për konsumatorët, sa më shumë të rrisin profitin përkatësisht fitimin personal për pronarin ose partnerët bashkëpronarë. Këto mund të prodhojnë produkte të llojllojshme. Përmes procesit të privatizimit, shumë ndërmarrje që kanë qenë pronë publike janë bërë pronë private.
Në bazë të llojit të veprimtarisë ndahen në :
Gjuha Natçez
Klasifikimi
Kimball (2005: 402) paraqet propozimin e afërt të vendosur në Tabelën 1. si një shembull i lidhjes midis gjuhëve Natchez dhe Muskogean me format e ndërmjetme të rindërtuara:
Ndërmarrje
Ndërmarrje Prodhuese
Janë ndërmarrje që për veprimatari të veten kryesore e kanë prodhimin e të mirave materiale, qofshin ato prodhime bujqësore, industriale , ndërtimore , ushqimore.