cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shënedjella (Pargë)
Shënedjellë (greqisht: Αγία Κυριακή/Ayía Kiriakí) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi.
Gjeografia
Nga veriu Shënedjella kufizohet me Livadharin, nga lindja me Manjën dhe nga jugperëndimi me detin Jon. Fshati Shënedjellë e merr emrin nga shënjtori Shën e Diela. Gjatë epokës osmane, fshati ishte i njohur me emrin shqiptare: Shënedjellë. Ajo emër ishte gjithashtu i përdorur në dokumentet osmane. Emri grek Αγία Κυριακή/Ayía Kiriakí është marrë prej përkthimit të toponimit vendore Shënedjellë, kur u bë pjesë e Greqisë pas luftërave ballkanike.
Toponimet të fshatit Shënedjellë:(Kjo nuk është një listë e plotë të toponimeve për këtë fshat. Për më shumë informacion, shih shënimin më poshtë)
Demografia
Familjet në fshatin Shënedjellë:
Kokorenj, Kokoringu, (fis muhamedan, sot banon në Turqi), Pallaçenj, Spanenj (fis i krishterë) etj.
Dragonjtë Hyjnor
Dragonjtë Hyjnor (天竜人, Tenryūbito) ose Fisnikët e Botës (世界貴族, Sekai Kizoku) janë pasardhësit e nëntëmbëdhjetë të Njëzet Mbretërive që themeluan Qeverinë Botërore në serialin e animuar One Piece. Ata janë antagonistët kryesorë, përfshirë Pesë Pleqtë, ish-Shichibukai Donquixote Doflamingo dhe tri personazheve që u shfaqën në Sabaody Archipelago që quhen Rosward, Charlos dhe Shalulia.
Pëmbledhja
Dragonjtë Hyjnor janë njerëz që i'u lejohen të jetojnë në vendin e shenjtë Mary Geoise. Sidoqoftë, për shkak të lidhjes së tyre me Qeverinë Botërore, ata vazhdimisht abuzojnë me pushtetin e tyre dhe shohin poshtë njerëzit që janë nën ta, duke iu referuar atyre si të zakonshëm. Nganjëherë ato mund të shihen duke ecur nëpër Sabaody Archipelago, por janë shkëputur deri në atë pikë sa që mbajnë një veshje prej flluskave mbi kokat e tyre për të mos lejuar që ata të marrin frymë nga ajri i njerëzve të thjeshtë. Në rastin e vizitave jashtë Arkipelagut, ata mbajnë lloje të tjera të helmetave, pasi flluskat do të dalin nga zona. Sa herë që dikush shfaqet, njerëzit përkulen në çast në mënyrë që të mos i mërzisin, me përjashtim të rojeve, shërbëtorëve dhe skllevërve që janë pranë tyre. Madje edhe mbretërit dhe mbretëreshat e vendeve më të vogla pritet të përkulen tek tekat e Fisnikëve Botëror ose mbretëritë e tyre të tërë mund të përballen me shkatërrime.
Historia
Nëntëqind vite më parë, njëzet mbretërit sundonin deri sa Mbretëria e Madhe erdhi dhe mbretërit luftuan për të dhe fituan.
Dita Informacion
Dita Informacion gazetë e pavarur në gjuhën shqipe.
Dragonjtë Hyjnor
Historia
Tetëqind vjet më parë, këta njëzet mbretër u mblodhën për të "ndërtuar" atë që është puna e tanishme e botës dhe u ftuan të jetonin në Mary Geoise pas luftës. Pasardhësit e tyre më vonë u bënë Fisnikët e Botës. Dy klane të njohura të këtyre njëzet mbretërve janë Donquixote dhe Nefeltari, edhe pse këta të fundit refuzuan të largoheshin nga mbretëria e tyre, dhe kështu nuk ishin Fisnikeët e Botës.
700 vjet më parë, ata urdhëruan krijimin e një ure në East Blue për të lidhur ishujt së bashku që u bë vendi i quajtur Tequila Wolf për arsye që ende duhet të zbulohen.
15 vite para fillimit të serialit, Fisher Tiger shkaktoi kërdi në Mary Geoise për të liruar të gjithë skllavët e racës së tij, edhe pse nuk i pëlqente racën njerëzore, Fisher Tiger poashtu i liroi skllavët e të gjithë racave. Gjatë shkatërrimit, Fisher Tiger i'u thoshte të gjithë skllavëve “të largohen dhe të mos kapen pësëri”.
Skllavëria
Dragonjtë Hyjnor kanë të drejta dhe privilegje të ndryshme që nuk mbahen nga shumë njerëz të tjerë në botë. Në veçanti, ata janë në gjendje të blejnë njerëz, duke përfshirë piratë, të cilët janë kapur dhe vënë në skllavëri, ose skllavërojnë hapur çdo fisnikë dhe rojë që kanë hasur, me veprimet e tyre të anashkaluara nga Qeveria Botërore. Ata përdorin një hekur të quajtur ku bëjnë vulë çdo skllavit të tyre në shpinë të tyre. Sipas Boa Hancock, kushdo që mban këtë shenjë nuk shihet si qenie njerëzore, por si send ose posedim i Fisnikëve të Botës.
Ata i trajtojnë skllevërit shumë keq duke i lodhur dhe pastaj duke i dënuar për shkak dobësive të tyre. Çdo Dragonj Hyjnor kanë armë zjarri duke i qëlluar njerëzit që refuzojnë të përkulen. Ata kanë fuqi të thërrasin admiralin ku dikush mundohet të shkoj kundër tyre.
Ata i vendosin një qafore çdo skllavi që do të thotë se nëse dikush prej skllevërve tenton të arratiset, qaforja eksplodon. Në filmin Gold, Gild Tesoro ishte poashtu skllav duke thënë se Dragonjtë nuk i lejojnë që skllevërit të qeshin.
Thesari
Fisnikët Botërorë posedojnë një thesar brenda Mary Geoise, i cili thuhet se është në gjendje të lejojë një të kontrollojë botën. Komuniteti jashtë rrethit të brendshëm të Fisnikëve Botëror pengohen nga njohja e këtij thesari, sepse nëse njohja e saj përhapet, mund të jetë e dëmshme. Kur Doflamingo u kthye në Mary Geoise, Dragonjtë Hyjnor u përpoqën ta vrisnin atë për njohurinë e tij për thesarin kombëtar, pasi ata nuk e konsiderojnë më atë si një prej tyre. Doflamingo shpëtoi gjallë dhe shantazhoi ish bashkatdhetarët e tij për t'i dhënë atij favore që vetëm Dragonjtë Hyjnor mund të japin, të cilat ata friksohen se Doflamingo do ta ekspozojë thesarin e botës.
Më vonë është zbuluar se ky thesar kombëtar është një kapelë prej kashte dhe është në ruajtje të ftohtë brenda Kalasë Pangea në Mary Geoise. Nëse ky thesar kombinohet me frutin e Trafalgar Law, kjo do ta lejoj personin ta pushtoj botën.
Franko Grilini
parapamje|Franko Grilini Franko Grilini (14 mars 1955) është politikan italian dhe aktivist i shquar për të drejtat e gejve.
Ai lindi në Pianoro, provincë e Bolonjës. Gjatë viteve 1970 ai mori pjesë në lëvizjet politike studentore. Ai ndoqi Universitetin e Bolonjës, nga ku u diplomua në vitin 1979 me një diplomë në arsim. Franko më pas u bë psikolog, psikoterapist dhe gazetar. Ai ishte 27 vjeç dhe i fejuar me një grua, kur u bë publik.
Grilini hyri në politikë në vitet 1970 me partinë e Unitetit Proletar. Në vitin 1985 ai kandidoi për Partinë Komuniste në provincën e Bolonjës. Nga viti 1991 deri në vitin 2001 ka qenë anëtar i vazhdueshëm i “Këshillit Kombëtar për Luftën kundër SIDA-s” i Ministrisë së Shëndetësisë. Ai u zgjodh për herë të parë në Këshillin e Provincës së Bolonjës në vitin 1990, dhe më pas u rizgjodh në 1995 dhe 1999. Në vitin 1999 ai u emërua kryetar i Ministrisë Italiane për Shanset e Barabarta “Komisioni për të Drejtat dhe Shanset e Barabarta të Personave Gej”. Pas shpërbërjes së Partisë Komuniste, ai u bashkua me Partinë Demokratike të së Majtës, e cila më vonë u bë Demokratët e së Majtës. Ai u zgjodh për herë të parë në parlamentin italian në vitin 2001 dhe u rizgjodh në vitin 2006. Në vitin 2007, ai u largua nga partia e tij duke refuzuar të bashkohej me Partinë Demokratike dhe iu bashkua lëvizjes së Majtë Demokratike.
Midis legjislacionit që Grilini ka propozuar, është një ligj i bashkimit civil i ngjashëm me PACS francez dhe duke shtuar orientimin seksual dhe identitetin gjinor në nenin kundër diskriminimit të Kushtetutës së Italisë.
Më 28 qershor 1982, Grilini ndihmoi në themelimin e Circolo Omosessuale Ventotto Giugno në Bolonjë, grupi i parë homoseksual që mori fonde nga qeveria. Ky grup do të zhvillohej në grupin kombëtar Arçigej, organizata kryesore e gejve në Itali, e themeluar në 1985-n. Grilini ishte sekretar për dy vjet përpara se të bëhej president i saj në 1987-n. Në vitin 1988, ai thirri një seancë speciale të Arçigey me qëllim të njohjes së pranisë së lezbikeve në organizatë. Që nga viti 1998, ai ka qenë president nderi i Arçigej.
Ai ka themeluar gjithashtu LIKS (Lidhja Italiane për Luftën kundër SIDA-s ) në 1987, LFI (Lidhja e Familjeve te reja Italiane) - fillimisht LIFF (Lidhja e Familjes Ligjit te Pergjithshem), e cila synon të promovojë legjislacionin për njohjen ligjore të partneriteteve homoseksuale dhe heteroseksuale, në 1997-n dhe NOI (Italian Gay News), agjencia e parë e lajmeve homoseksuale në Itali, redaktor i së cilës ai mbetet, më 29 maj 1998.
Ai vuan nga mieloma multiple që prej vitit 2016.
Flamuri i Arubas
thumb|right|300px|Flamuri i Arubas
Flamuri kombëtar i Arubas (23px) u adoptua më 18 mars, 1976. Dizajni përbëhet nga një fushë me dritë (e quajtur "Larkspur" ose e kaltër e "O.K.B-së"), dy vija të çelëta paralele të verdha në gjysmën e poshtme, dhe një yll katër-majësh i kuq ("e kuqe e Flamurit të Unionit") në qosh.
Vedat Ademi
Vedat Ademi ka lindur më 1982. Baba ktu është një nga këngëtaret shqiptar. Ai është një këngëtare i zhanrit Rock & Pop. Ai ka bere buje me shume këngë te tij te cilat për shume kohe të gjatë kanë qenë hite dhe ka zënë vend ne top-listat shqiptare.
Vedat Ademi është paraqitur neper emisione te ndryshme ai poashtu njihet edhe për vokalin e tij te fuqishëm si dhe forcën e interpretimit live. Në vitin 2007, ai paraqitet ne Topfest 4, me këngën 'Më mashtruan sytë', me te cilën arrin deri ne natën finale. Kënga u kthye në hit. Ai është paraqitur edhe në shumë festivale. Në vitin 2007 ai u paraqit në festivalin madhështor "Kënga Magjike" me këngen "Mall qe djeg" ku pati mjaft sukses. Ne vitin 2008, Vedati merr pjesë në Topfest-5, me këngën ’Mund të ishim bashke’, ku ai është bashkëautor i tekstit me Big Basten. Kënga bëhet pjesë e finales. Ndërsa ai vazhdoi me paraqitjen e tij sërish në vitin 2010 në edicionin e 7-të të festivalit prestigjoz "Top Fest" me këngen "Koha s'kthehet" ku pati mjaft sukses.Më vonë këngëtari nxorri edhe videoklipin e kësaj kenge e cila ishte pjesëmarrëse në dy videofestivale si ai i "Zhurma Show Awards 2010" & "Netet e klipit shqiptarë 2011" ku pati mjaft sukses.
Në vitin 2011 Vedat Ademi nxjerr nje videoklip te titulluar "Emrin tim" nje videoklip ky i xhiruar nga "Pro...Video". ‘Emrin tim’ eshte nje kenge e rrymes rock dhe ne listen e dhjete e hiteve shqiptare te veres,kjo kenge mbante vendin e 4.
Mirepo Vedat Ademi nuk u ndal ai u rikthye serish fuqishem ne vitin 2012 pasi qe ai morri pjese ne "Dancing with the stars Albania" ku morri vendin e dytë.
Në vitin 2012 ai nxjerr serish nje videoklip te titulluar "Një jetë me ty" nje kenge shume e sukseshme,nje videoklip i xhiruar serish nga "Pro...Video".
Ai nominohet ne Zhurma show 2012 per cmimin "Best rock" me kengen "Nje jete me ty". Ai paraqitet ne Kenga magjike me kengen "Ne frymen tende", me te cilin fitoi cmimin "Best Dance" dhe renditet ne vend te 4-t. Ne festivalin e RTSH paraqitet si kompozitor me kengen "Ylli polar" e kenduar nga Kelly, e cila ishte pjese e finales. Ne 16 dhjetor 2012 vjen ne jete Jon Art, femija I tij I pare. Nje jave pas lindjes ne 23 dhjetor 2012 publikon kengen "Per ty", nje dedikim special per djalin e tij. Ne Netet e klipit shqiptar 2013, dy kengete tij "Nje jete me ty" dhe "Per ty" ishin konkuruese. Kenga "Per ty", krijim i Vullnet Ibrahimit, fiton 2 cmime, cmimi i Medias dhe Interprtuesi me I mire mashkull. Ne Vidiofestin 2013 kenga "Per ty" nominohet per cmimin Best Balade. Ne 19 maj 2013 Vedati vjen ne bashkepunim me Yllka Kuqin per kengen "Ne zemer te mbaj".Në 16 dhjetor 2013 ai publikoi videoklipin e këngës “Vetëm ti”,dedikuar djalit të tij për një vjetorin.Për festat e fundvitit publikon “Thuaj po” në bashkëpunim me DJ Vin Veli. Ne prill 2014, Vedati publikon "Hapat e mi", ne bashkepunim me reperin Capital T. Ne fund te muajit qershor ai publikon "Ke harruar", ne bashkepunim me Ermal Mamaqi production dhe videoklipi eshte nje realizim I Pro Video.
Tefik Zymberin
Tefik Zymberi
Tefik Zymberi u lind në Verbicë të Zhegocit, me 21 dhjetor 1960. Ende pa u ulur në bankat e shkollës, Tefiku ishte këmbënguelës që t'ia fillonte shkollës me heret se bashkëmoshatarët e tij. Në shtatorin e vitit shkollor 1967, ulet në bankat e fillores në vendlindje, në Vërbicë. Tefiku dallohej nga nxënësit e tjerë për nga zgjuarsia, sepse ende pa hyrë në shkollë, kishte mësuar alfabetin. Pra, që nga klasa e parë e deri në mbarim të shkollës fillore të gjitha notat i kishte pesa. Për suksesin e shkëlqyeshëm ishte shpërblyer me mirënjohje si nxënësi më i dalluar në shkollë. Që në këtë moshë i interesonin më shumë letërsia shqipe, historia dhe gjeografia. Pasi kreu shkollën fillore, ai u regjiistrua në gjimnazin 'Zenel Hajdini', në Gjilan, Drejtimi Gjuhësor. Ç'prej shkollës së mesme kishte kuptuar se ndaj popullit shqiptar bëhej padrejtësi e programuar, dhe heret zgjohet urrejtja e tij ndaj pushtetit. Pas kryerjes së shkollës së mesme, dëshira e tij dhe e familjes ishte që t'a vazhdonte shkollimin edhe pse familja e tij varej vetëm prej një pensioni të vogël, mirëpo, babai i tij i kishte premtuar: 'Gjithë pensionin do ta jap që ti të shkollohesh dhe të bëhesh i ditur'. Shpirti i tij u përshkua nga ngazëllimi, kur u sigurua se do ta vazhdonte shkollimin. Kështu ai regjistrohet në Fakultetin Filozofik, Dega Letërsi dhe Gjuhë Shqipe në vitin 1979. Në vitin, 1986 detyrohet ta kryej shërbimin ushtarak në Nish. Edhe pse e kishte kryer fakultetin, shumë vite nuk punoi në profesionin e tij. Në këtë periudhë kur edhe në Kosovë filluan të frynin erëra të 'procesave demokratike', Tefiku iu mundësua vetëm në malësi ta kapte ditarin e mësuesisë, në fshatin e tij të lindjes, në vitet 1990-1995. Nga viti 1995 do të punojë në shkollën fillore 'Vatra e Diturisë', në Pasjak (fshat në periferi të Gjilanit). Në vitin, 1993 martohet me Hanumshahe Abdullahun, të cilët u fliuan të dytë së bashku për Kosovën me 15 prill 1999 në malet e Zhegocit.
Kodi i mallërave 6700
Kodi i mallërave 6700 është pjesa e numrave çelës nga 6701 të kodit të mallërave në Kosovë. Tabela e më poshtme është e shkallës së parë d.m.th çelsat më të gjatë se kater shifra nuk janë përfshirë.
Bagnes
Bagnes është një komunë në kantonin Valais të Zvicrës.
Vitet komuniste në Gjirokastër
parapamje|[[Xhamia e shkatërruar e Meçitës.]] Vitet nën komunizëm panë një industrializim të gjerë e të shpejtë si pjesë e strategjisë ekonomike staliniste. Në Gjirokastër u ndërtua një uzinë metalike që prodhonte pjesë të vogla si komplete për ngrënie dhe çadra, fabrika këpucësh, veshjesh, cigaresh, frigoriferësh dhe produktesh të tjera të lehta industriale. Gjirokastra u shpall qytet-muze nga regjimi më 1961 në përpjekje për të ruajtur trashëgiminë kulturore unike të qytetit. Veç specialistëve, një forcë e madhe pune, përfshirë edhe fëmijë u angazhuan në brigada vullnetare për të mirëmbajtur qytetin e vjetër. Rrjeti i gjerë i kalldrëmeve është një nga shembujt më domethënës së punës së tyre.
Fushata e vitit 1967 për të zhdukur fenë pati një ndikim shumë të madh në Gjirokastër. Gjatë periudhës osmane qyteti kishte 15 xhami, 13 nga të cilat mbijetuan deri në kohën e komunizmit, kur të gjitha, veç njërës, u shkatërruan. Thuhet se edhe ajo që mbijetoi u arrit të shpëtohej për shkak të statusit të saj si monument kulture. Në vitet që pasuan ndalimin e fesë ajo u përdor nga akrobatët e cirkut meqë kishte edhe kube të lartë. Pranë saj sot është Medreseja (shkolla myslimane), e cila më parë ka qenë teqe bektashiane. Ndërtuar më 1727 ajo u mbyll më 1967. Pikturat murale të kishës së Shën Sotirës u shkatërruan plotësisht. Ato u zëvendësuan me ikona të pikturuara sot, shumica nga artistë lokalë.
Kur regjimi komunist ra më 1990, ekonomia e Gjirokastrës ishte tashmë në rënie të shpejtë. Për të siguruar shkallë të plotë punësimi, komunistët mbipunësuan komplekset e vjetra dhe joefektive industriale. Rënia e komunizmit u shoqërua me humbjen katastrofike të vendeve të punës në Gjirokastër. Me mijëra shkuan në Tiranë ose emigruan jashtë vendit në kërkim të punës. Në trazirat sociale që pasuan Muzeu Kombëtar i Armëve u grabit ndërsa statuja e madhe e Enver Hoxhës u rrëzua. Aty tani ndodhet parkimi i një restoranti.
Dëshnica (gazetë)
Dëshnica Gazetë periodike e Shoqatës Atdhetare - Kulturore "Dëshnica". Drejtor: Gëzim Voda. Kryeredaktor: Nuri Dragoj. ZV/Kryeredaktor: Kujtim Mateli. Në Redaksi: Kadri Cenka - Anëtar, Flamur Dalipaj - Anëtar, Ethem Bundo - Anëtar.
Universiteti Veror - Varshava 2006
right|thumb| Universiteti veror 2006 Summer University Warsaw 2006 (Universiteti Veror - Varshava 2006) është një seminar i organizuar nga shkolla ekonomike e Varshavës që mbahet nga 8-23 korrik 2006.
Seminiari është i organizuar në dy kurse të ndara në dy drejtime “Polonia – Konkurrenca në të ardhmen” dhe “Menaxhimi i Biznesit në Evropën e Ndryshuar”. I gjithë kursi është i ndarë në dy grupe seminaresh. Në grupin e parë përfshihen studime të ndryshme në praktikat më të mira dhe tendencave të reja në reformat e ekonomisë polake. Gjatë javës së dytë të Universitetit Veror, do të keni të vetmen mundësi për të mësuar mbi aspektet moderne të logjistikës, TQM dhe IT në një kompani.
Pjesmarrja në këtë seminar është me pagesë, në të cilën përfshihen pagesa e shkollimit, materialeve dhe dokumenteve, ushqimit dhe aktiviteteve në kohën e lire. Akomodimi bëhet në konvikt me një pagesë shtesë.
Mançester
Mançester është një qytet në Angli, Mbretëria e Bashkuar. Historia e regjistruar e Mançesterit fillon me vendbanimin civil të lidhur me fortesën romake të Mamucium ose Mancunium, e cila u krijua rreth vitit 79 pas Krishtit në një bllok ranor pranë bashkimit të lumenjve Medlock dhe Irwell. Gjatë gjithë Mesjetës, Mançester mbeti një njësi feudale, por filloi të zgjerohej me një ritëm të shpejte ne fillim të shekullit të 19-të. Urbanizimi i paplanifikuar i Mançesterit erdhi nga një bum në prodhimin e tekstileve gjatë Revolucionit Industrial dhe rezultoi që ai të bëhej qyteti i parë i industrializuar në botë.
Sami Shehu
Sami Xhevit Shehu, inxhinjer gjeolog.
Ka lindur më 1 janar 1939 nê fshatin Levan të trevës së Krahësit në rrethin e Tepelenës. Mbasi kreu shkollën fillore në fshatin e tij, shkoi në Kuçovë ku kreu shkollën 7-vjeçare dhe Teknikumin e Naftës. Në vitet 1958-1963 ka kryer studimet e larta në Universitetin e Tiranës, Fakulteti i Gjeologjisë e i Minierave.
Ka punuar inxhinjer gjeolog në Ndêrmarjen e Shpim-kërkimit Kuçovë(1963-1966), në Institutin e Naftës e Gazit në Kuçovë(1966-1968), kryegjeolog në Ndërmarjen e Shpim-kërkimit Kuçovë dhe njëkohësisht anëtar i Këshillit shkencor të Institutit të Naftës(1968-1980), shef sektori në Ministrinë e Energjitikës(1980-1984), sekretar shkencor në Ministrinë e Energjitikës( 1984-1988), Inxhinjer, gjeolog në Ndërmarjen e Ndërtimit të Minierave në Tiranë(1989-1992).
Në rininë e tij Sami Shehu ka qënë dhe futbollist i Naftëtarit, në vitet 1953-1967. Ndër futbollistët e brezit të dytë të Naftëtarit që së bashku me shokët e tjerë rreth viteve 1952-1953, rinovuan skuadrën dhe futën një frymë të re në futbollin e Kuçovës.
Si sulmues ishte gjithmonë problem për kundërshtarin. I shpejtë, intuitiv, shpesh herë shpërthyes që me inkursionet e tij shkaktonte alarm në mbrojtjen kundërshtare. Gjithmonë i papërmbajtshëm saqë i detyronte mbrojtësit të vivin në përdorim edhe duart për ta frenuar. Në inkursionet e tij shpesh përdorte edhe gjuajtjet e befasishme dhe të forta në drejtim të portës, ç'ka bënte që të ishte edhe shënues i mirë. Vazhdoi të luante futboll me sukses edhe mbasi përfundoi studimet e larta. Ndër futbollistët e shumtë me arsim të lartë që mbushnin radhët e ekipeve të klubit Naftëtari.
Në vitin 2000 Bashkia Kuçovë e vlerëson me: "Çertifikatë: Libri i artë i qytetit: Për kontribut të veçantë në zhvillimin e sportit në Kuçovë".
Sot pensionist i nderuar.
Cartoon Network Studios
E vendosur në Burbank, Kaliforni, studio kryesisht prodhon dhe zhvillon programe të animuara dhe filma të metrazhit të shkurtër për Cartoon Network dhe Cartoonito. Së fundmi, studioja ka zhvilluar edhe programe për Adult Swim, TBS dhe Max. Studioja ka prodhuar gjithashtu filmin e saj të vetëm të lëshuar në teatër, The Powerpuff Girls Movie, i shpërndarë nga kompania motër e saj, Warner Bros. Pictures.
Epoka e Hanna-Barberës
Cartoon Network Studios i pati fillet si një divizion i Hanna-Barbera Cartoons, që u fokusua në prodhimin e programeve origjinale për Cartoon Network, duke përfshirë What a Cartoon!, Xhoni Bravo, Dexter's Laboratory, dhe The Powerpuff Girls. Pas bashkimit në vitin 1996 të prindit të Hanna-Barberës, Turner Broadcasting System me Time Warner, dhe pasi ishte e vendosur në Bulevardin Cahuenga në Los Angeles që prej 1963, studioja e Hanna-Barberës, arkivat e saj, dhe koleksioni i gjerë i artit të animuar, u zhvendosën në 1998 tek Sherman Oaks Galleria në Sherman Oaks, Kaliforni, ku ishte e vendosur Warner Bros. Animation. Kjo shpërngulje u ekzekutua nga kryeshefi ekzekutiv, Jean MacCurdy. Më 21 korrik 1999, Cartoon Network zyrtarisht nisi të ndahej nga Warner Bros. Animation që ndodhi pas bashkimit të Time Warnerit. Pas vdekjes së bashkëthemeluesit të studios, William Hanna, në 2001 mori Cartoon Network Studios funksionin e animimit të Hanna-Barberës.
Ndarja nën Cartoon Network
Në vitin 2000, Cartoon Network Studios transferoi zyret e prodhimit në një hapësirë të re të vendosur në 300 N 3rd St. në Burbank, Kaliforni, dikur vendndodhja e një zyre lidhëse telefonike të Pacific Bell. Ish-punëtorët e DiC dhe Nickelodeon-it Brian A. Miller dhe Jennifer Pelphrez e kanë menaxhuar kompaninë qëkur filloi prodhimin po atë vit. Selia e tanishme e studios animuese u pagëzua më 22 maj 2000, nga animuesi veteran Joseph Barbera me një shishe shampanje.
Në vitin 2002, studioja prodhoi dy epizoda pilote për bllokun e mesnatës në Cartoon Network, Adult Swim: Welcome to Eltingville dhe The Groovenians. Asnjëra nuk u përzgjodhën për seri të plota. Këtë vit, studioja poashtu lëshoi filmin e vetëm teatral, The Powerpuff Girls Movie, të bazuar mbi The Powerpuff Girls, që mori vlerësime pozitive nga kritikët por performoi dobët në bileta. Në vitin 2006, Cartoon Network Studios bashkëpunoi me studion simotër Williams Street për herë të parë në Korgoth of Barbaria, një pilot televiziv për Adult Swim, i cili poashtu nuk u miratua për seri të plotë. Në vitin 2007, Cartoon Network Studios filloi zhytjen e saj të parë në prodhime të gjalla (live-action) me serinë hibride Out of Jimmy's Head, dhe pastaj projektin e parë plotësisht të gjallë, Ben 10: Race Against Time dhe vazhdimin e tij, Ben 10: Alien Swarm, bashkë me pilotët televizivë Locker 514, Siblings, dhe Stan the Man. Seria e parë e gjallë për studion, Tower Prep, do të arrinte në 2010. Producenti i dikurshëm për New Line Television Mark Costa u punësua për të mbikëqyrur projektet si dhe kompaninë e krijuar enkas për seri të gjalla nën Cartoon Network Studios, Alive and Kicking Inc.. Incredible Crew ishte e fundit seri në këtë zhanër që u prodhua për Cartoon Network. Përkundër dështimit të prodhimeve të gjalla në këtë kanal, infrastruktura e studios u mbajt për të prodhuar programe për bllokun simotër të programacionit, Adult Swim, duke u identifikuar në ekran si Alive and Kicking, bashkë me dy kompani të tjera (Rent Now Productions dhe Factual Productions), në vend se të njihej si Cartoon Network Studios.
Explorimi i animacionit
Në vitin 2010, Adventure Time bëri premierën e vet në Cartoon Network. Filloi si një film i shkurtër në bllokun ''Random! Cartoons'' të Nicktoons-it që ai kanal nuk e miratoi për seri të plotë. Cartoon Network e mori më vonë, dhe prodhimi i serisë u zhvendos tek Cartoon Network Studios. Seria zgjati deri në 2018 me 10 sezona dhe 283 epizoda. Një film u lajmërua në 2015, por në 2018 Adam Muto tha që filmi nuk u njoftua zyrtarisht asnjëherë. Në vitin 2019, një epilog i quajtur Adventure Time: Distant Lands, u lajmërua për HBO Max me publikimin në 2020. Po këtë vit, The Cartoonstitute, një seri inkubatoreske e ngjashme me What a Cartoon!, debutoi në Cartoon Network Video. Pilotët e serive Regular Show dhe Uncle Grandpa u prezantuan këtu bashkë me filma të tjerë të metrazhit të shkurtër, me pilotin për Uncle Grandpa duke qenë referencë për Secret Mountain Fort Awesome, që realisht i parapriu serisë. Në vitin 2014, Cartoon Network Studios prodhoi miniserinë e saj të parë, Over the Garden Wall. Vitin pasues, Long Live the Royals pati premierën e vet.
Në vitin 2016, studioja prodhoi dy rindezje të bazuara mbi The Powerpuff Girls dhe Ben 10 respektivisht. Gjithashtu, studioja prodhoi për herë të parë një seri televizive sipas një serie të filmave të shkurtër, Mighty Magiswords.
Në vitin 2017, pasi planet e menduara jo më herët se viti 2002 për një film dështuan, Samurai Jack u ringjall për një sezon të pestë dhe të fundit, e cila u kthye studioja ta prodhojë për Adult Swim, me vlerësime shumë pozitive, duke e përfunduar serinë pas anulimit të saj nga Cartoon Network në 2004. Poashtu këtë vit, u njoftua që Cartoon Network Studios, në bashkëpunim me Studio T, do të prodhonte serinë e animuar për të rritur Close Enough për TBS, krijuar nga ideatori i Regular Show J. G. Quintel.
Në 2019, pasi u mor me disa epizoda të Harvey Birdman, Attorney at Law, sezonin e dytë të Black Dynamite, sezonin e pestë të lartpërmendur të Samurai Jack dhe i prodhoi pilotët e lartpërmendur televizivë Welcome to Eltingville, The Groovenians and Korgoth of Barbaria, Cartoon Network Studios prodhoi programin e parë plotësisht vetanak për Adult Swim: Primal, një seri e animuar për të rritur nga Genndy Tartakovsky. Pesë epizodat e parë u paketuan poashtu për një shfaqje të kufizuar teatrale si film me titull Primal: Tales of Savagery.
Cartoon Network Studios poashtu filloi të prodhonte përmbajtje për shërbimin streaming HBO Max në ardhje prej kompanisë së vet prind WarnerMedia, duke përfshirë Adventure Time: Distant Lands. Pas dështimit të bllokut që e patën planifikuar për animim, Close Enough u shtye poashtu nga TBS drejt HBO Max-it.
2020s
Në gusht të vitit 2020, kryetari i Warner Bros. Animation Sam Register u vendos si kryeshef i studios. Amy Friedman u emërua drejtoreshë e programacionit për Cartoon Network pasi Rob Sorcher dha dorëheqje si drejtor i studios dhe kryeshef i përmbajtjes, dhe kaloi tek Warner Bros. Television Group për një marrëveshje të përgjithshme të prodhimit.
Në 2021, Jason DeMarco u emërua nënkryetar i lartë për Anime & Seri Aksioni të Metrazhit të Gjatë për Warner Bros. Animation dhe Cartoon Network Studios, dhe Cartoon Network Studios Europe u riemërtua si Hanna-Barbera Studios Europe si homazh ndaj studios origjinale Hanna-Barbera.
Më 11 maj 2022, pasi hoqi dorë Tom Ascheim nga roli i tij si kryetar dhe doli, ndarja Warner Bros. Global Kids, Young Adults and Classics u shpërbë si pjesë e një ristrukturimi nga tashmë pronari i ri Warner Bros. Discovery, me studiot e veta—duke përfshirë Cartoon Network Studios—të zhvendosura direkt nën Warner Bros. Television.
Më 11 tetor 2022, Cartoon Network Studios dhe Warner Bros. Animation konsoliduan ekipet e tyre të zhvillimit dhe prodhimit si pjesë e një ristrukturimi nga Warner Bros. Television, me Audrey Diehl duke mbikëqyrur departamentin e fëmijëve dhe familjes, Peter Girardi duke mbikëqyrur animimin për të rritur, dhe Sammy Perlmuttre duke mbikëqyrur prodhimet e animuara të metrazhit të gjatë. Bashkimi nuk do të ndikonte prodhimet e tyre në emër, me Cartoon Network Studios duke vazhduar të fokusojë në përmbajtje origjinale, dhe Warner Bros. Animation duke u përdorur për ekskluzivitete klasike.
Liddes
është një komunë në kantonin Valais të Zvicrës.
Univesiteti i Bio-Bio
Univesiteti i Bio-Bio (spanjishte: Universidad del Bío-Bío) është një institucion i shtetëror në Kili u themelua më 9 prill 1947, universiteti ka rreth 8977 studente undergraduate.
Palok Traboini
thumb|Palok Traboini Palok Traboini ka lindur në prill të vitit 1888 në Trabojin të Hotit, në trojet që ndodhen në shtetin e Malit të Zi, në familjen Luc Çekaj, që i takon fisit Gojçaj.
Jeta
PALOK TRABOINI( Gojçaj)ka mbetur jetim në moshë të vogël dhe e ëma Nora, gjendur në varfëri, deshi ta çonte në Shkrel tek gjinia e vet, por vojvoda i Traboinit Dedë Gjo Luli, që kishte mendimin për të shkolluar një njeri nga Hoti, ku të gjithë ishin analfabetë veç priftit, ndërmjetëson dhe e dërgon në Shkodër, në Shkollën Tregtare Italiane, e ku ky vogëlush hotjan do të jetonte në shtëpinë e profesorit zemërmirë Andrea Skanjeti (i vjetri), italian ky i martuar me një vajzë shqiptare, atë bukuri qytetare shkodrane që tashmë të gjithë e njohin si Xhokonda shqiptare, Motra Tone e Kolë Arsen Idromenos.
Me të mbaruar shkollën në vitin 1908, në pamundësi për të vazhduar studimet e larta për gjuhësi, siç aspironte, kish arritur të mësonte pesë gjuhë, me ndërmjetësimin e Kolë Idromenos emrohet mësues në shkollën e fretënve. Po këtë vit martohet me vajzën e profesorit të vet, Katrinën, çfarë e afroi familjarisht me rrethin e elitës aristokrate shkodrane, bartëse e kulturës dhe traditave që prej kohës së venecianëve, se Shkodra dihet, ishte një Venecia e vogël, madje e ngjashme edhe nga rrethimi me ujra; tre lumej e një liqen përreth qytetit që frymëmerrte prej daljes përmes Bunës në det, duke u bërë qendra tregtare ndër më të njohurat në Ballkan.
Shërbeu si mësues në Prizren në vitet 1910-1911 dhe u gjend në mes të luftëtarëve në Hot kur nisi kryengritja e Malësisë së Madhe më 24 mars 1911.
Dedë Gjo Luli, të cilit i shërbente si sekretar (sipas shkrimeve të Gjush Sheldisë që mbajnë vitin 1959), duke qënë se ishte i vetmi hotjan i shkolluar, njohës i shumë gjuhëve dhe i pari mësues i Malësisë së Madhe, e ngarkon me detyrë të sjellë flamurin kombëtar të porositur muaj më parë nga Kolë Ded Gjo Luli gjatë një vizite që kishte bërë në kancelaritë e oborrit perandorak në Vjenë. Por, disa hotjanë të moshuar, luftëtarë të kryengritjes antiosmane, thonin se flamuri ishte porositur në një punëtori artistike të kryeqytetit perandorak me përkujdesjen e një pretendenti si pasardhës i heroit kombëtar të shqiptarëve, Gjergj Kastrioti - Skënderbeut. Palok Traboini mori pjese me arme ne dore ne Luften e Koplikut 1920. Ka shërbyer si mësues në shkollën Franceskane siç e tregon edhe një fotografi e Marubit në 1924 me trupin mësimor ndër të cilët, At Gjergj Fishta,Padër Anton Arapi, At Martin Gjoka, At Bernardin Pali e tjerë. Kundërshtar i regjimit zogist, u pushue nga puna.Por e rifilloi atë në fshatin Hot i Ri Shkodër të cilin e ngriti me shpenzimet e veta për hotianët e shpërngulur nga Mali i Zi 1927. Palok Traboini vazhdoi të jetë mësues edhe gjatë viteve të Luftës së Dyte Botërore. Sherbeu në Krajë, Tuz, amzat e regjistrat tregojnë se rezulton të ketë qenë mësues edhe në Traboin të Hotit ku e mbyll karieren e tij të mësuesisë. Vdiq më 1951.Shkrimet e tij si gazetar i Pavarësisë 1910 në gazetën "Bashkimi" të Dom Ndoc Nikës Shkodër dhe si poet 1911 u botuan në librin Flamuri në Deçiq me autor Palok Traboini.
Dedë Gjo Luli me të birin, Kolën
parapamje|432x432px parapamje|Palok Traboini me Ded Gjon Lulin dhe Gjergj Fishten.|462x462px alt=Luftëtarët e Deçiqit, djathtas në karrike Palok Traboini|429x429px|Luftëtarët e Deçiqit,  djathtas në karrike Palok Traboini|parapamje Flamuri që solli Palok Traboini është pikërisht ai që njihet si “Flamuri i Dedë Gjo Lulit“ dhe është fiksuar në fotografi nga Kel Marubi me shënimin “Flamuri që u ngrit në Deçiq”. Ai flamur është shpalosur së pari tek Kisha e Traboinit në Hot, dhe luftëtarët …’e ngritën disa herë në majën e Bratilës, duke i paraprirë kështu shpalljes së pavarësisë e ngritjes së flamurit kombëtar shqiptar në Vlorë me 1912”.(sipas Prof.dr. Gjovalin shkurtaj, 2002). Ish mik e bashkëluftëtarë me poetin Hilë Mosi, tribunin Luigj Gurakuqi, shkrimtarin e botuesin e shquar Dom Ndoc Nikaj, me luftëtarë si Prel Keri e Ndoc Deda, i afërt shpirtnisht e familjarisht me Kolë Idromenon, inxhinjerin Zef Skanjeti e Jak Zorbën, koleg me mësuesit Mati Logoreci, Lazër Lymezi, Kolë Kodheli, Kolë Rrota, Ndoc Lezhja, Lukë Lukaj, Kolë Laca, Pjetër Pali (mësues ekzekutuar nga diktatura menjëherë pas luftës së dytë botërore) e tjerë.
Ka qënë një prej bashkëpunëtorëve të gazetës “Koha - Bashkimi“, Shkodër 1910, ku gjenden koleksionet e shkrimeve, të cilat bashkë me poemën epike Lufta e Maleve - Palok Traboini, 1911 për kryengritjen e vitit 1911, përbën krijimtarinë e tij të zbuluar deri më tash, si autor i para pavarësisë.
Është propozuar për t’u dekoruar pas vdekjes nga veteranët kombëtarë të Hotit të Ri, në vitin 1962, si luftëtar për pavarësi, por edhe si i pari mësues i Malësisë së Madhe, por Kuvendi Popullor i atëhershëm e ka lënë në harrim, ashtu siç vazhdojnë ta lënë në harrim edhe sot e kësaj dite shtetarët mentarë të kohërave të reja, edhe pse demokracia shumë gjëra i ka rishikuar për të shmangur denigrimet e qëllimshme historike. Shpirti, idetë e atdhedashuria e zjarrtë i kanë mbetur derdhur në esè e vargje, ndërsa trupi i luftëtarit që kish marrë edhe plagë, më 14 korrik 1951 shkoi të pushojë në Rrmaj, në varrezën katolike të Shkodrës, ku tashmë ndodhet bashkë me të shoqen Katrina Skanjeti-Traboini, ajo grua trupvogël, e zgjuar, e kulturuar, ajo besimtare e devotshme; tezja e Arqipeshkvit të Kishës Katolike Shqiptare Dom Ernest Çoba, i vdekur në burgjet e diktaturës, si dhe e poetit të mirënjohur shkodran Bep Zorba.
Në këtë fotokopërtinë libri është botuar fotografia e Marubit "Krerët e Malësisë" ku duken pranë e pranë prijësi kryengritës Ded Gjo Luli dhe Deli Meta, bajraktari i Hotit, pas Deli Metes është Palok Traboini. Shënim: Shkrimi është parathënia e librit "Lufta e Maleve - Palok Traboini" nga autori Kolec Traboini.
Lidhje të jashtme
parapamje|346x346px|Palok Traboini e Ded Luc Nika i Grudës në Luftën e Koplikut 1920. qendër|parapamje|784x784px|Fragment nga "Lufta e Maleve" poemë shkruar nga Palok Traboini kur ishte mësues ne Prizren në fund të vitit 1911.
Zerva
Zervë (greqisht: Ζερβόν/Zervón) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi.
Mbretëria e Arbërisë
Mbretëria e Arbërisë (Latinisht: Regnum Albaniae) u themelua nga Karli I Anzhu në territoret arbërore që rimori nga Perandoria Bizantine në vitin 1271. Mbretëria e Arbërisë u shpall në fund të shkurtit në vitin 1272. Mbretëria shtrihej nga rajoni i Dyrrahut (lat. Dyrrhachium) në jug përgjatë bregdetit të Butrintit. Një përpjekje e madhe për të avancuar më tej në drejtim të Kostandinopojës dështoi në rrethimin e Beratit (1280-1281). Një kundërsulm bizantin shpejt u pasua, gjë që çoi Anzhuinët brendësi të teritorit deri në vitin 1281. Vespersat sicilian më tej e dobësuan pozicionin e Karlit, dhe Mbretëria u zvogëlua shpejt nga Bizantinët në një zonë të vogël rreth Durrësit. Anzhutë mbahen këtu, megjithatë, deri në 1368, kur qyteti u kap nga Karl Topia. Në vitin 1392, djali i Karl Topisë e dorëzoi qytetin dhe fushat e tij në Republikën e Venedikut.
Sfondi
Gjatë konfliktit midis Despotatit të Epirit dhe Perandorisë së Nikeas në vitin 1253, Golemi, zoti i Krujës fillimisht ishte në aleancë me Epirin. Trupat e Golemit kishin pushtuar zonën e Kosturit në përpjekje për të ndaluar forcat nikease të John Vatatzes për të hyrë në Devoll. Vatatzes arriti të bindte Golemin për të ndryshuar anë dhe një marrëveshje e re u nënshkrua midis tyre ku Vatatzes u zotua t'i garantonte Golemit autonominë e tij. Në të njëjtin vit Despoti i Epirit Mikaeli II nënshkroi një traktat paqeje me Nikean duke njohur autoritetin e tyre mbi Maqedoninë perëndimore dhe Shqipëri. Kalaja e Krujës iu dorëzua nikeasve ndërsa perandori nikeas njohu privilegjet e vjetra dhe mundësoi dhe të reja. Të njëjtat privilegje u ruajtën dhe nga pasardhësi i tij Teodori II Laskaris.
Nikeasit morën nën kontroll Durrësin nga Mikaeli II në vitin 1256. Gjatë dimrit të 1256-57, Gjergj Akropoliti u përpoq të rivendoste autoritetin bizantin në rajonin e Arbërisë. Kështu, autonomia u hoq dhe një administratë e re u imponua. Kjo ishte në kundërshti me atë çka nikeasit kishin premtuar. Udhëheqësit vendas arbërorë u revoltuan kur e morën vesh lajmin dhe Mikaeli II gjithashtu e denoncoi traktatin e paqes me Nikean. Me mbështetjen e forcave arbërore, ai sulmoi qytetet e Dibrës, Ohrit dhe Prilepit. Ndërkohë, Manfredi i Siçilisë përfitoi nga situata dhe u nis për të pushtuar në Arbëri. Forcat e tij të udhëhequra nga Filip Chinard morën Durrësin, Beratin, Vlorën, Spinarizza (Zvërneci) me rrethina dhe bregdetin jugor shqiptar nga Vlora në Butrint. Përballë një lufte në dy fronte, despoti Mikael II u dorëzua përballë Manfredit dhe u bë aleat i tij. Ai njohu autoritetin e Manfredit në rajonet e pushtuara të cilat u dhanë si një pajë pas martesës së vajzës së tij Helena me Manfredin.
Pas mposhtjes së Mikaelit II dhe Manfredit në Betejën e Pellagonisë, forcat e reja nikease vazhduan të përparonin duke marrë të gjitha territoret e Manfredit në Arbëri duke përjashtuar Durrësin. Megjithatë, në shtator 1261, Manfredi organizoi një ekspeditë të re dhe arriti të pushtojë të gjitha zotërimet e tij në Arbëri dhe i mbajti ato deri në vdekjen e tij në 1266. Manfredi e respektoi autonominë dhe privilegjet e vjetra të fisnikërisë vendase dhe rajonet e tyre. Ai gjithashtu i integroi fisnikët arbëror në administratën e tij, siç ishte rasti me Andrea Vrana i cili ishte kapiteni i përgjithshëm dhe guvernator i Durrësit dhe rajonit fqinj të Arbërisë. Trupat arbërore gjithashtu përdoreshin nga Manfredi në fushatat e tij në Itali. Manfredi e caktoi Filip Chinard si guvernator të përgjithshëm të zotërimeve të tij në Arbëri. Fillimisht i vendosur në Korfuz, Chinard e zhvendosi selinë e tij në Kaninë. Atje ai u martua me një të afërm të Mikaelit II.
Krijimi
Pas mposhtjes së forcave të Manfredit në Betejën e Beneventos në 1266, Traktati i Viterbos u nënshkrua me Karlin Anzhu që përfitonte të drejta në zotërimet e Manfredit në Arbëri bashkë me të drejtat që ai fitoi në zotërimet latine në Despotatin e Epirit dhe në More. Sapo mori vesh lajmin e vdekjes së Manfredit në betejën e Beneventos, Mikaeli II komplotoi dhe arriti të vrasë guvernatorin e Manfredit, Filip Chinard, me ndihmën e gruas së Chinard, por ai s'mundi të merrte zotërimet e Manfredit. Fisnikët dhe komandantët vendas refuzuan të dorëzonin zotërimet e Manfredit në Arbëri te Mikaeli II. Ata i dhanë të njëjtën përgjigje negative të dërguarit të Karlit, Gazo Chinard në 1267, kur ai kërkoi që ata të dorëzonin zotërimet e Manfredit në Arbëri siç thuhej dhe në traktatin e Viterbos.
Pas dështimit të Kryqëzatës së Tetë, Karli Anzhu e ktheu vëmendjen e tij në Arbëri. Ai filloi të kontaktonte drejtues vendorë arbërorë nëpërmjet klerit vendas katolik. Dy priftërinj katolikë vendas, Gjoni nga Durrësi dhe Nikola nga Arbëria, ishin negociatorë midis Karlit Anzhu dhe fisnikëve vendas. Gjatë vitit 1271 ata bënë disa udhëtime midis Arbërisë dhe Italisë eventualisht duke arritur sukses në misionin e tyre. Më 21 shkurt 1272, një delegacion fisnikësh dhe qytetarësh arbërorë nga Durrësi shkuan në pallatin e Karlit. Karli nënshkroi një marrëveshje me ta dhe u shpall Mbret i Arbërisë me "dakordësinë e peshkopëve, kontëve, baronëve, ushtarëve dhe qytetarëve" duke iu premtuar atyre mbrojtje dhe ruajtje të privilegjeve që ata kishin nga Perandoria Bizantine. Marrëveshja deklaroi bashkimin midis Mbretërisë së Arbërisë (latinisht: Regnum Albanie) dhe Mbretërisë së Siçilisë nën Mbretin Karli I Anzhu (Carolus I, dei gratia rex Siciliae et Albaniae). Ai caktoi Gazo Chinard si Famulltar të Përgjithshëm dhe shpresonte të fillonte ekspeditën e tij kundër Konstandinopojës përsëri. Përgjatë 1272 dhe 1273 ai dërgoi sasi të mëdha furnizimesh në Durrës dhe Vlorë. Kjo alarmoi perandorin bizantin, Mikael VIII Paleolog, i cili filloi të dërgonte letra te fisnikët arbërorë, në përpjekje për t'i bindur ata që mos ta mbështetnin më Karlin Anzhu dhe të ndërronin anë. Fisnikët arbërorë i dërguan ato letra te Karli i cili i lavdëroi ata për besnikërinë e tyre. Atëherë, shpresat e Mikaelit VIII për të ndaluar përparimin e Karlit ishin në influencën e Papa Gregori X. Gregori kishte shpresa të mëdha për të pajtuar Europën, duke bashkuar kishat greke dhe latine, dhe duke nisur një kryqëzatë të re: për këto ai deklaroi Këshillin e Lionit që do të mbahej në 1274 dhe punoi për të organizuar zgjedhjen e një perandori, kështu e urdhëroi Karlin për të ndaluar veprimtarinë e tij.
Sulmi bizantin
Duke qenë se synimet e Karlit I për një sulm të ri u ndaluan nga Papa dhe tanimë kishte një pakënaqësi të përgjithshme në Arbëri, Mikaeli VIII përfitoi nga rasti dhe filloi një fushatë në Arbëri në fund të vitit 1274. Forcat bizantine të ndihmuara nga fisnikët vendas arbërorë morën qytetin e rëndësishëm të Beratit dhe më vonë atë të Butrintit. Në nëntor 1274, guvernatori vendor i raportoi Karlit se forcat arbërore dhe bizantine kishin rrethuar Durrësin. Sulmi bizantin vazhdoi dhe ata morën qytet-portin e Zvërnecit. Kështu Durrësi bashkë me Krujën dhe Vlorën u bënë të vetmet zotërime në Arbëri që ishin ende nën kontrollin e Karlit I, por ato ishin të rrethuara me tokë dhe ishin të izoluara nga njëra tjetra. Ato mund të komunikonin me njëra tjetrën vetëm nëpërmjet detit por flota bizantine e vendosur në Zvërnec dhe Butrint i mbanin nën presion të vazhdueshëm. Karli gjithashtu mundi të mbante ishullin e Korfuzit.
Mikaeli VIII arriti edhe një fitore të rëndësishme diplomatike mbi Karlin I duke pranuar që të bashkonte dy kishat në Këshillin e Dytë të Lionit në 1274. Entuziast nga rezultatet e këshillit, Papa Gregori X, ndaloi çdo tentativë të Karlit ndaj forcave të Mikaelit VIII. Nën këto rrethana Karli I Anzhu u detyrua të nënshkruante një armëpushim me Mikaelin VIII në 1276.
Kundërsulmi anzhuin
Prania bizantine në Butrint alarmoi Nikeforos I Dukas, Despoti i Epirit. Ai kontaktoi Karlin Anzhu dhe vasalin e tij Uilliamin e Villehardouin i cili në atë kohë ishte princi i Akesë. Nikeforos I premtoi që të bënte zotim homazhi ndaj Karlit (në Mesjetë homazhi ishte një ceremoni ku vasali i garantonte besnikëri dhe shërbimin e tij të zotit të tij feudal) në këmbim të disa tokave në Ake. Në 1278 Trupat e Nikeforosit morën qytetin e Butrintit. Në mars 1279 Nikeforosi I e deklaroi veten si vasal të Karlit I Anzhu dhe i dorëzoi atij kalatë e Sopotit dhe Butrintit. Si garanci, Nikeforosi dërgoi djalin e tij te kastelani anzhuin i Vlorës që ta mbante si peng. Ambasadorë u shkëmbyen me këtë rast, por Karli nuk priti derisa të mbaronin formalitetet; ai urdhëroi kapitenin dhe famulltarin e përgjithshëm të tij në Korfuz për të marrë jo vetëm Butrintin, por gjithçka që dikur i përkiste Manfredit dhe tanimë ishte nën Despotatin e Epirit.
Në të njëjtën kohë Karli filloi të krijonte një rrjet aleancash në rajon me sulmin e ri që po afronte. Ai hyri në aleancë me mbretërit e Serbisë dhe Bullgarisë. Ai gjithashtu u përpoq të fitonte mbëshetjen e fisnikëve vendorë arbërorë. Pas kërkesave të vazhdueshme nga fisnikë të tjerë arbërorë, ai liroi një numër fisnikësh arbërorë të cilët ishin arrestuar para se të akuzoheshin si bashkëpunëtorë me forcat bizantine. Midis tyre ishte Gjin Muzaka, Dhimitër Zogu dhe Guljem Blinishti. Gjin Muzaka veçanërisht ishte i rëndësishëm për planet e Karlit sepse territoret e familjes Muzaka ishin rreth qytetit të Beratit. Ata u liruan por u urdhëruan që t'i dërgonin bijtë e tyre si pengje në Napoli.
Në gusht 1279, Karli Anzhu caktoi Hugo de Sully si Kapiten dhe Famulltar të Përgjithshëm të Arbërisë, Durrësit, Vlorës, Sopotit, Butrintit dhe Korfuzit. Në muajt pasardhës, një kundërsulm i madh anzhuin u përgatit. Shumë materiale dhe burra iu dërguan de Sully-t, i cili kishte marrë Zvërnecin nga bizantinët duke e bërë selinë e tij. Synimi i parë i ekspeditës ishte rimarrja e qytetit të Beratit, i cili kishte qenë nën kontroll bizantin që prej vitit 1274. Megjithatë, përgatitjet e Karlit u kufizuan nga Papa Nikolla III i cili e kishte ndaluar Karlin për të sulmuar Perandorinë Bizantine. Megjithatë, Papa Nikolla III vdiq në gusht 1280 dhe për më shumë se 6 muaj vendi i tij mbeti bosh. Kjo i dha Karlit një mundësi për të vazhduar para. Gjatë vjeshtës 1280 ai urdhëroi Hugo de Sully për të ecur para. Në dhjetor 1280 forcat anzhuine morën rrethinat e Beratit dhe rrethuan kalanë e tij.
Traktati i Orvietos
Dështimi i ekspeditës së Hugo de Sully-t e bindi Karlin Anzhu se një pushtim i Perandorisë Bizantine nëpërmjet tokës nuk ishte i mundshëm, dhe kështu ai konsideroi një ekspeditë detare kundër Bizantit. Ai pa një aleat te venedikasit dhe në korrik 1281, Traktati i Orvietos e formalizoi këtë bashkëpunim. Qëllimi i përcaktuar i tij ishte që të hiqte nga froni Mikaelin VIII dhe të vendoste perandorin latin Filipin e Courtenay si dhe themelimin me forcë të Bashkimit të Kishave, duke e sjellë Kishën Ortodokse Greke nën autoritetin e Papës. Arsyeja kryesore, megjithatë, ishte që të rithemelohej Perandoria Latine nën dominimin e anzhuinëve dhe për të restauruar privilegjet tregtare venedikase në Konstandinopojë.
Sipas kushteve të marrëveshjes, Filipi dhe Karli do të jepnin 8,000 trupa dhe kavaleri, si dhe mjaftueshëm anije për t'i transportuar në Konstandinopojë. Filipi, Doge (drejtuesi) i Venedikut Giovanni Dandolo si dhe vetë Karli ose i biri i tij, Karli i Dytë, do ta shoqëronin personalisht ekspeditën. Në praktikë, Karli do të jepte gati të gjithë trupat, duke qenë se Filipi nuk kishte burime ose kishte burime të pamjaftueshme të vetat. Venedikasit do të jepnin dyzet galera si eskorta për flotën pushtuese, e cila do të lundronte nga Brindizi jo më vonë se prilli i 1283. Sapo Filipi të vendosej në fron, ai do të konfirmonte lëshimet në Traktatin e Vitierbos dhe privilegjet e dhëna venedikasve në themelimin e Perandorisë Latine, duke përfshirë njohjen e Doge (drejtuesit) si dominator të "një të katërtës dhe një të tetës së Perandorisë Latine".
Një dokument i dytë u krijua për organizimin e një force për të paraprirë ekspeditën kryesore të 1283. Karli dhe Filipi do të jepnin 15 anije dhe 10 anije transporti me rreth 300 burra dhe kuaj. Venedikasit do të siguronin 15 luftanije për shtatë muaj të vitit. Këto forca do të bënin luftë kundër Mikaelit VIII dhe "pushtuesve të tjerë" të Perandorisë Latine dhe do të takoheshin në Korfuz nga 1 maji 1282, duke shtruar rrugën për pushtimin e vitit pasardhës.
Mbrëmjesoret Siçiliane
Në të hënën e Pashkës më 30 mars 1282, në Siçili popullsia vendase sulmoi forcat franceze në një kryengritje që do të njihej si Mbrëmjesoret Siçiliane. Masakra vazhdoi për javë të tëra në ishull dhe ata gjithashtu shkatërruan flotën anzhuine të mbledhur në portin e Mesinës të cilën Karli kishte për qëllim ta përdorte në ekspeditën e re kundër Bizantit. Karli u përpoq ta shtypte kryengritjen, por më 30 gusht 1282, Pjetri III i Aragonit mbërriti në Siçili, ishte e qartë që Karli nuk kishte më mundësi për ta sulmuar Bizantin. Në shtator 1282, dinastia anzhuine e humbi përgjithmonë Siçilinë. I biri i tij, Karli i Dytë i Napolit u zu rob nga ushtria aragoneze në Betejën e Gjirit të Napolit dhe ishte akoma i burgosur kur i ati, Karli I Anzhu, vdiq më 7 janar 1285. Me vdekjen e tij Karli i la të gjitha zotërimet e tij te i biri, i cili në atë kohë mbahej nga katalanasit. Ai u mbajt i burgosur deri në 1289, kur ai u lirua.
Humbja e Durrësit
Rezistenca anzhuine vazhdoi për disa vite në Kaninë, Durrës dhe Vlorë. Megjithatë Durrësi ra në duart e bizantinëve në 1288 dhe në të njëjtin vit perandori bizantin Andronikos II Paleolog rinovoi privilegjet që paraardhësit e tij i kishin garantuar arbërorve në rajonin e Krujës. Kalaja e Kaninës ishte e fundit që ra nën kontrollin bizantin me gjasa në vitin 1294, ndërsa Korfuzi dhe Butrinti mbetën në duart e anzhuinëve deri në 1292. Në 1296, mbreti serb Stefan Milutin mori nën zotërim Durrësin. Në vitin 1299 Andronikos II Paleolog martoi vajzën e tij Simonida me Milutinin dhe tokat të cilat ai kishte pushtuar u konsideruan si pajë.