cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rruga SH 8
Itinerari
Rruga e Kombit SH8 degëzohet nga Rruga e Kombit SH4 në Fier dhe drejton qytetin e Vlorës. Nga Vlora rruga kalon në Qafën e Llogarasë, në Rivierën Shqiptare pranë Dhërmiut dhe përmes Himarës në Sarandë. Ajo përfundon në qendër të qytetit të Sarandës.
Zealand
thumb|220px|Shkëmbi [[Stevns Klint në Zealandën Jugore në lindje të Danimarkës]] Zealand (Danisht: Sjælland) është ishulli më i madh dhe më i popullarizuar në Danimarkë. Ishulli kishte 2,267,659 banorë më 2016. Zealanda është ishulli i 96-të më i madh sipas sipërfaqes dhe ishulli i 35-të më i popullarizuar. Kryeqyteti i Danimarkës Kopenhaga ndodhet në bregun lindor të Zealandës, por edhe në ishullin Amager.
Re dhe vetëtima
Re dhe vetëtima, roman me autor Hekuran Bida. Botuar në Tiranë nga "Xhuvani", në vitin 2000. Libri ka 149 faqe.
Babatincët
Babatincët- këta erdhën nga fshati Babatincë i Toplicës.I përkasin fisit Krasniq.Nga kjo vëllezëri erdhën vetëm një familje ,tani prej tyre janë 10 sosh.Një familje është shfarosur ndërkaq një tjetër ka migruar për Turqi.Madje 4 familje kanë rënë në Podujevë edhe 2 në Prishtinë.
Abdyl Hamiti II
parapamje|majtas|Abdylhamit Hani në rini Modernizimi i Perandorisë Osmane ndodhi gjatë sundmit të tij, që përfshinte reformën e burokracisë, zgjerimin e Hekurudhës së Rumelisë dhe Hekurudhës së Anadollit dhe ndërtimin e Hekurudhës së Bagdadit dhe Hekurudhës së Hixhazit (Meka dhe Medina). Përveç kësaj, u krijua një sistem për regjistrimin e popullsisë dhe kontrollin e shtypit së bashku me ligjin e parë modern vendas për shkolla në vitin 1898. Më të gjerat nga këto reforma ishin në arsim: u krijuan shumë shkolla profesionale, duke përfshirë Shkollën e Drejtësisë, Shkollën e Arteve, Shkollën e Tregtisë, Shkollën e Inxhinierisë Civile, Shkollën Veterinare, Shkollën Doganore, Shkollën e Bujqësisë, Shkollën Gjuhësore etj. Universiteti i Stambollit, megjithëse i mbyllur nga Abdyl Hamiti në vitin 1881, u rihap në vitin 1900 dhe një rrjet i shkollave të mesme, fillore dhe ushtarake u shtri në të gjithë perandorinë. Sistemet hekurudhore dhe telegrafike u zhvilluan kryesisht nga firma gjermane. Midis viteve 1871 dhe 1908, Porta e Lartë kështu "arriti një shkallë të re të elaborimit dhe artikulimit organizativ".
Të gjithë kthehen : kronikë e një pajtimi
Të gjithë kthehen : kronikë e një pajtimi, roman me autor Fuat Çeliku. Botuar në Tiranë nga "Shtëpia Botuese e Ushtrisë", në vitin 2000. Libri ka 385 faqe.
Abdyl Hamiti II
Për më tepër, Abdyl Hamiti II u sulmua shpesh dhe u quajt "sulltani i kuq" nga gazetarët perëndimorë pro-sionistë, për shkak të masakrave të kryera kundër armenëve gjatë sundimit të tij dhe për shkak të pretendimeve të rreme sipas tyre për përdorimin e policisë sekrete për të heshtur disidentët dhe republikanizmin. Këto iniciativa çuan në një përpjekje të dështuar për ta vrarë në vitin 1905. Sadrazemi i fundit ishte shqiptari Ferid pashë Vlora.
Si pasojë e gjendjes përkeqësuese të Perandorisë Osmane pas rrëzimit të Abdyl Hamitit, Rıza Tevfik Bölükbaşı, i cili ishte anëtar i Komitetit të Bashkimit dhe Përparimit (İttihat ve Terakki Cemiyeti), i cili rrëzoi nga froni Abdyl Hamitin II, shkroi një poemë të quajtur "İstimdad", e cila tregon pendim e turqve në lidhje me rrëzimin e Abdyl Hamitit.
Honkajoki
Honkajoki (Honkajoen kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Satakunta.
Popullsia e Honkajoki është 1,800 banorë (30 qershor 2015) dhe komuna përfshinë një sipërfaqe prej 331.22 km2 (127.88 sq mi) prej të cilave 1.80 km2 (0.69 sq mi) janë ujra të brendshme (1 janar 2011). Dendësia e popullsisë është 5.43/km2 (14.1/sq mi).
Komuna është një-gjuhësore finlandisht.
Afresket e Rubikut
Afresket e Rubikut janë pjesë të një ansambli të vitit 1272, me piktura bizantine në stil komnen në kishën e Rubikut. Afresket e Rubikut kanë ngjyra të çelëta të harmonizuara, kontur të theksuar dhe figura që spikatin nga sfondi prej së largu. Skena e kungimit me apostujt dallohet për ndërtimin origjinal të kompozimit. Afresket e Rubikut formojnë një grup me pikturën e vjetër të kishave në Vaun e Dejës dhe në Kallmet të Lezhës. Ato janë shumë afër nga stili dhe cilësia e lartë me afresket e kishës së manastirit të Shën Pandelimonit në Nerez të Shkupit. Mbishkrimet latine dhe hollësi të tjera dëftejnë për lidhjet e afreskeve të Rubikut me Italinë e Jugut.
André the Giant
thumb|240px|André the Giant duke ecur për në ring në fund të viteve 1980 André René Roussimoff (19 maj 1946 - 27 janar 1993), i njohur si André the Giant, ishte një mundës profesionist dhe aktor francez.
Ai është shumë i njohur në ngridjen e tij me Hulk Hogan, duke arritur kulmin në WrestleMania III në vitin 1987. Roli i tij më i kujtuar i filmit ishte ai i Fezzik, në The Princess Bride. Madhësia e tij ishte një rezultat i gjigantizmit i shkaktuar nga hormoni i tepërt i rritjes, i cili më vonë rezultoi në akromegali. Ajo gjithashtu çoi në atë që u quajt "Mrekullia e Tetë e Botës".
Në Federatën Botërore të Mundjes (WWF, e njohur tani si WWE), Roussimoff ishte një kampion botëror WWF në peshat e rënda dhe një herë në WWF Kampionati Tag Team.
Jeta e hershme
André René Roussimoff lindi në Grenoble me prejardhje sllave, fëmija i tretë i Boris dhe Marianne Roussimoff. Prindërit e tij ishin emigrantë në Francë; babai i tij ishte bullgar dhe e ëma ishte polake. Nofka e tij që u rrit ishte Dédé. Si fëmijë, ai shfaqi simptoma të gjigantizmit shumë herët, duke arritur një lartësi prej 191 cm dhe një peshë prej 94 kg deri në moshën 12 vjeç.
Roussimoff ishte një student i mirë, veçanërisht në matematikë, por ai doli pas klasës së tetë pasi ai nuk mendoj se të paturit një shkollim të mesëm ishte e nevojshme për një punëtor ferme. Ai kaloi vite duke punuar në fermën e të atit në Molien, ku, sipas vëllait të tij Zhak, ai mund të kryente punën e tre burrave. Ai gjithashtu përfundoi një praktikë në përpunimin e drurit, dhe më pas punoi në një fabrikë që prodhonte motorë për deng të sanëve. Megjithatë, asnjë prej këtyre profesioneve nuk i solli kënaqësi.
Kur jetoi në qytetin francez Ussy-sur-Marne në vitet 1950, dramaturgu irlandez dhe laureati i Çmimit Nobel në Letërsi, Samuel Beckett ishte një nga disa të rriturit që nganjëherë i çuan fëmijët vendas në shkollë, përfshirë André dhe vëllezërit e motrat e tij. Një djalë francez me origjinë irlandeze dhe bullgare kishte një tokë të përbashkët befasuese, dashurinë e tyre për kriket, me André kujton se ata të dy rrallë flisnin për ndonjë gjë tjetër.
Vdekja
Roussimoff vdiq në gjumin e tij të dështimit kongjestiv të zemrës natën e 27 janarit 1993, në një dhomë hoteli në Paris. Ai u gjet nga shoferi i tij. Ai ishte në Paris për të marrë pjesë në varrimin e babait të tij. Ndërsa ishte atje, Roussimoff vendosi të qëndrojë në Francë më gjatë për të qenë me nënën e tij në ditëlindjen e saj. Ai e kaloi një ditë para vdekjes së tij duke vizituar dhe duke luajtur letra me disa nga miqtë e tij më të vjetër në Molien.
Pasionet
Pasionet, roman me autor Ahmet Golemi. Botuar në Tiranë nga "Shtëpia Botuese Enciklopedike", në vitin 2000. Libri ka 224 faqe.
Amarillo, Texas
Amarillo, Texas (City of Amarillo) është një qytet në qarkun Potter Randall të shtetit federal Texas Texas, SHBA. Në Amarillo, Texas jetojnë 190695 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 746 banor/km2 (2075.5 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 233.9 km2 (90.3 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 1099 m (3605 ft).
Bavarishtja qendrore
Bavarishtja qendrore, e njohur edhe si Austro-bavarishtja Qendrore, formon një nëngrup të dialekteve bavareze në pjesë të mëdha të Austrisë dhe të shtetit gjerman të Bavarisë përgjatë lumit Danub, në anën veriore të Alpeve Lindore. Ata fliten në rajonet e "Bavarisë së Vjetër" të Bavarisë së Epërme (me Mynihun), Bavarinë e Ulët dhe në pjesët e afërta të rajonit të Pfalzit të Epërme rreth Regensburgut, në Austrinë e Sipërme dhe Ulët, në Vienë e Salzburgut, si dhe në pjesën veriore dhe lindore të Steiermarkit dhe Burgenlandit.
Diferenca
Ka dallime të dukshme në gjuhën brenda grupit, por ndryshimet ndodhin përgjatë një kontinuiteti dialektesh perëndim-lindje në të dy anët e kufirit historik të Dukatit të Bavarisë me Dukatin e vonë të Austrisë. Kjo do të thotë që gjuhët e veçanta të Vjenës dhe Munihut janë shumë të ndryshme nga njëri-tjetri, por dialektet e çdo dy qyteteve fqinje në mes do të jenë mjaft të ngjashme. Sidoqoftë, për shkak të ndikimeve të qendrave përkatëse politike, ndryshimi i ndërprerë tani është i dukshëm përgjatë kufirit kombëtar ndërmjet Austrisë dhe Gjermanisë. Në përgjithësi, vjenez ka disa karakteristika që e dallojnë atë nga dialektet e tjera bavareze për shkak të ndikimit të gjuhëve të folura nga njerëzit që lëvizin në Vienë nga shumë zona të Austro-Hungarisë gjatë shekullit të 19-të.
Karakteristikat
Një karakteristikë e Bavarishtes Qendrore është vocalization e l dhe r pas e ose i. P.sh. vielja standarde gjermane bëhet ose vui (në Bavarinë Qendrore Perëndimore) ose vüü (në Bavarinë Qendrore Lindore). Kufiri ndërmjet nëngrupeve perëndimorë dhe atyre lindorë përputhet përafërsisht me kufirin midis Bavarisë dhe Austrisë.
Sant Joan de Mollet
Sant Joan de Mollet është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Gironès, të provincës Girona, në Katalonia. Sant Joan de Mollet ka 522 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 3.16 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Joan de Mollet
Godina e ish të përndjekurve (Tiranë)
Godina e ish të përndjekurve (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Ndërtuar në fund të viteve 20’ për te qenë muze arkeologjik. Ka një stil te theksuar neo-klasik.
Gott mitt uns
thumb|“Gott mitt uns” në [[Emblema e Prusisë|emblemën e Prusisë]] Gott mitt uns (“Zoti me ne”) është shprehje gjermane e përdorur në heraldikë në Prusia (prej vitit 1701) dhe meë vonë nga ushtria gjermane gjatë periudhës që përfshinë Perandorinë Gjermane (1871 deri më 1918), Perandorinë e Tretë (1933 deri më 1945), dhe në vitet e hershme të Gjermaninë Perëndimore (1949 deri më 1962).
Origjina
Në kapitullin e parë të Ungjillit të Mateut, i referohet profecisë shkruar në Isaiah 7:14, duke komentuar emrin “Emanuel” si “Zoti me ne”.
"“...Emanuel, që do të thotë: "Zoti me ne".” (Mateu 1:23)"
Fjala u përdoreë për herë të parë në Gjermani nga Urdhri Teutonik. Në shekullin e 17-të, fraza “Gott mitt uns” u përdor si një "fjalë fushore", një mjet njohjeje të ngjashme me një fjalëkalim nga ushtria e Gustavus Adolphus në betejat e Breitenfeld (1631), Lützen (1632) dhe Wittstock (1636) në Luftën Tridhjetëvjeçare.
Urina
djathtas|parapamje| Një mostër e urinës njerëzore. Urina është një nënprodukt i lëngshëm i trupit, zakonisht steril (në mungesë sëmundjesh), i sekretuar nga veshkat, depozitohet në fshikëz dhe ekskretohet përmes uretrës. Metabolizmi qelizor gjeneron disa nënprodukte, shumë të pasura me azot, të cilat duhet të eliminohen nga qarkullimi i gjakut. Këto nënprodukte jashtëqiten nga trupi në një proces të njohur si urinim, metoda kryesore për nxjerrjen e substancave kimike të tretshme në ujë nga trupi. Është një mënyrë për të pastruar trupin duke çliruar yndyrna, kripëra etj.
Tek gjitarët, urina është e lëngshme dhe rezulton nga filtrimi i gjakut në veshka. Tek zogjtë dhe zvarranikët është një sekretim i ngurtë ose gjysmë i ngurtë.
Urina rezulton nga filtrimi i plazmës me rithithja e lëndëve ushqyese ende të pranishme, përmes tubulit proksimal. Filtrimi bëhet në nefronet, brenda të cilave enët e gjakut thithin lëndët ushqyese që i nevojiten trupit dhe çojnë nëpërmjet ureterëve, në fshikëz, ku akumulohet dhe kalohet në uretër për t'u nxjerrë përfundimisht.
Urina e njeriut
Urina e njeriut, ashtu si urina e kafshëve të tjera, përbëhet nga rreth 3000 përbërës, por kryesisht ujë (95% mesatarisht). Përmban gjithashtu rreth 3% ure dhe acid urik, kripë dhe substanca të tjera, të cilat largohen gjatë akti i urinimit. Vëllimi, aciditeti dhe përqendrimi i kripërave në urinë rregullohen nga hormonet, duke përfshirë hormonin antidiuretik dhe aldosteronin. Këto hormone punojnë në veshka për të siguruar që uji i trupit, kripërat dhe ekuilibri acid-bazë (aciditeti ose alkaliniteti i gjakut dhe lëngu intersticial) të mbahen brenda parametrave të sakta. Rreth gjysma e lëndëve të ngurta në urinën e njeriut janë ure, produkti kryesor i shpërbërjes së metabolizmit të proteinave, dhe pjesa tjetër përfshin azot, klorure, ketosteroide, fosfor, amon, kreatininë dhe acid urik. Prania në urinë e sheqerit, albuminës, pigmenteve biliare ose sasive jonormale të disa substancave, duke përfshirë përbërësit e zakonshëm, është një tregues sëmundjeje. Urina është normalisht sterile kur del dhe ka vetëm një erë të dobët. Era e pakëndshme e urinës së prishur është për shkak të veprimit të baktereve që shkaktojnë çlirimin e amoniakut.
Përmbajtje jonormale të urinës
parapamje|200x200px| Kristalet e uratit të amonit në urinë: trupa të verdhë-kafe me thumba të gjera dhe të parregullta. Konsiderohen patologjike vetëm nëse shfaqen në urinën e sapo nxjerrë.
Bavarishtja jugore
Bavarishtja jugore, apo Austro-bavarishtja jugore, është një grup i dialekteve të gjermanishtes së epërme të grupit bavarez. Ata fliten kryesisht në Tirol (domethënë shteti federal austriak i Tirolit dhe krahinës italiane të Tirolit Jugor), në Karintie dhe në pjesën perëndimore të Stiririt të Epërm. Për shkak të izolimit gjeografik të këtyre rajoneve alpine, shumë karakteristika të gjuhës së vjetër bavareze nga periudha e Mesme e Lartë gjermane janë ruajtur. Nga ana tjetër, zona dialektike e Bavarisë Jugore ndikohet nga gjuhët sllovene, italiane dhe ladinase të minoriteteve.
Zona e fjalimit historikisht përfshinte ish-enklavat gjuhësore në Karnevë (Sllovenia e sotme) rreth Koçevjes në Gottschee (Gottscheerish), Sorica (Zarz) dhe Nemški Rovt (Deutsch Ruth).Gjuha e Cimbrianit ende e folur në disa gjuhë-ishuj në Italinë veri-lindore (Friuli, Veneto dhe Trentino) kryesisht llogaritet si një variant i veçantë në gjuhën bavareze.Bavarishtja e jugut është folur edhe në rajon Werdenfelser Toka rreth Mittenwald dhe Garmisch-Partenkirchen në gjermanisht Bavaria e Epërme.
Unterlandi i Tirolit, rajonet alpine të Salzburgut (Pinzgau, Pongau dhe Lungau), si dhe pjesët e afërta të Steiermarkit dhe Burgenlandit jugor formojnë kontinuitetin dialektik me zonën e gjuhës qendrore bavareze në veri.
Sofistët
Sofistët ishin mësues të veçantë në Greqinë e lashtë, në shekullin e pestë dhe të katërt p.e.s. Shumë prej tyre ishin të aftë në përdorimin e mjeteve të filozofisë dhe retorikës, ndërkaq të tjerë mësonin lëndë të tilla si muzika, atletika dhe matematika. Në përgjithësi, ata pretendonin të mësonin arete ("përsosmëri" ose "virtyte", të aplikuara në fusha të ndryshme), kryesisht për burrështetasit e rinj dhe fisnikërinë.
Sofistët më të njohur ishin: Protagora; Gorgia; Prodiku; Antifonti ; Kritsia; Trasimaku; Likofroni; Alksidamanti.
Mikofenolati
Acidi mikofenolik, i quajtur edhe mikofenolat , është një ilaç imunosupresiv që përdoret për të parandaluar refuzimin në transplantimin e organeve. Ajo u prezantua fillimisht si prodrug mycophenolate mofetil (MMF, emri tregtar CellCept) për të përmirësuar bioavailability oral. Kohët e fundit, kripë mikofenolat natriumi (emri tregtar Myfortic) gjithashtu është futur.
Zbuluar nga shkencëtari italian Bartolomeo Gosio në vitin 1893, acidi mikofenolik ishte antibiotik i parë që sintetizohej në formë të pastër dhe të kristaltë. Por aplikimi i tij mjekësor u harrua derisa dy shkencëtarë amerikanë CL Alsberg dhe OM Black e risinktojnë atë në vitin 1912 dhe i dha emrin e saj kimik. Përfundimisht u zbulua se ishte një ilaç që vepronte me spectrum të gjerë që kishte veti antivirale, antifungale, antibakteriale, antikancerike dhe antipsoraze. Medikamenti klinik i përdorshëm Cellcept u zhvillua nga gjenetisti i Afrikës së Jugut Anthony Allison dhe bashkëshortja e tij Elsie M. Eugui. Ajo u miratua për herë të parë në Shtetet e Bashkuara në 1995 për përdorim në transplantin e veshkave.
Përdorime mjekësore
Mikofenolati përdoret për parandalimin e refuzimit të transplantit të organeve. Micofenolati mofetil tregohet për parandalimin e refuzimit të transplantit të organeve në të rriturit dhe refuzimin e transplantit të veshkave tek fëmijët mbi 2 vjet; ndërsa mikofenolat natriumi është treguar për parandalimin e refuzimit të transplantit të veshkave tek të rriturit. Mikofenolati natriumi është përdorur gjithashtu për parandalimin e refuzimit në transplantet e mëlçisë, zemrës ose mushkërive tek fëmijët më të vjetër se dy vjet. Ajo përdoret gjithashtu për fibroze retroperitoneale së bashku me një numër medikamentesh të tjera.
Një imunosupresant që ka zvogëluar incidencën e refuzimit akut në marrësit e transplantit të ngurtë, mikofenolati përdoret gjithnjë e më shumë si një trajtim i kursyer i steroideve në sëmundjet autoimune dhe çrregullime të ngjashme imune të ndërmjetme, përfshirë sëmundjen e Behçet, pemfigus vulgaris, lupus erythematosus sistemik i papërpunuar, imunoglobulin Një nefropati, vasculitide të vogla enësh dhe psoriasis.
Aplikimi i saj në rritje në trajtimin e nefritit lupus ka treguar përgjigje më të shpeshtë të plotë dhe komplikime më të shpeshta krahasuar me terapinë me ciklofosfamid bolus, një regjim me rrezikun e shtypjes së palcës së eshtrave, infertilitetit dhe keqdashje. Puna e mëtejshme që trajton terapinë e mirëmbajtjes demonstroi mikofenolat superiorë ndaj ciklofosfamidit, përsëri në drejtim të reagimit dhe efekteve anësore. Walsh propozoi që mikofenolati duhet të konsiderohet si një terapi fillestare për trajtimin e nefritit lupus tek njerëzit pa mosfunksionim të veshkave.
Krahasimi me agjentët e tjerë
Krahasuar me azathioprine ka incidencë më të lartë të diarresë, dhe nuk ka dallim në rrezikun e ndonjë efekti anësor tjetër. Acidi mikofenolik është 15 herë më i shtrenjtë se azatioprini. Roli i saktë i mikfenolatit vs azatioprine ende nuk është vendosur përfundimisht.
Efektet anësore
Reaksionet e zakonshme të drogës (≥ 1% e pacientëve) të shoqëruara me terapinë me miofenolat përfshijnë diarre, vjellje, dhimbje të përbashkët; infeksionet, leukopenia dhe / ose anemia reflektojnë natyrën imunosupresive dhe mielosupresive të drogës. Natriumi i mikofenolës është gjithashtu i lidhur zakonisht me lodhje, dhimbje koke, kollitje dhe / ose probleme të frymëmarrjes. Administrimi intravenoz (IV) i mikofenolat mofetil gjithashtu lidhet zakonisht me thrombophlebitis dhe trombozë. Efektet negative të pakta (0.1-1% të pacientëve) përfshijnë ezofagitin, gastrin, hemoragjinën e traktit gastrointestinal dhe / ose infeksionin invaziv të citomegalovirusit (CMV). Më rrallë ndodh fibroza pulmonare ose neoplazia e ndryshme: melanoma, limfoma, malignancies të tjera që kanë një dukuri prej 1 në 20 në 1 në 200, varësisht nga lloji, me neoplazinë në lëkurë që është vendi më i zakonshëm. Disa raste të apasisë së qelizave të kuqe të pastër (PRCA) janë raportuar gjithashtu.
Administrata Amerikane e Ushqimit dhe Barnave (FDA) ka lëshuar një paralajmërim se pacientët në mikofenolat mofetil dhe acid micophenolic janë në rritje të rrezikut të infeksioneve oportune, të tilla si aktivizimi i infeksioneve latente virale, duke përfshirë herpes infeksionet e tjera, citomegalovirus dhe virusin BK nefropati. Përveç kësaj, FDA po heton 16 pacientë që kanë zhvilluar një sëmundje të rrallë neurologjike gjatë marrjes së drogës. Kjo është një infeksion viral i njohur si leukoencefalopati progresive multifocale ; sulmon trurin dhe zakonisht është fatal.
Acidi mikofenolik shoqërohet me abort dhe me keqformime kongjenitale kur përdoret gjatë shtatëzanisë dhe duhet të shmanget sa herë që të jetë e mundur nga gratë që përpiqen të krijojnë.
Intoleranca e GI në rreth 10% të pacientëve që marrin mykofenolat mofetil mund të kapërcehen kryesisht duke zëvendësuar atë me natriumin mikofenol ose azatioprin. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2014)">citim i nevojshëm  ]
Mekanizmi i veprimit
Purinat mund të sintetizohen <i id="mwUg">de novo</i> duke përdorur ribozën 5-fosfat ose mund të shpëtohen nga nukleotidet e lira. Acid mikofenolik është një inhibitor i fuqishëm, i kthyeshëm dhe jo konkurrues i dehidrogjenazës inozinë -5'-monofosfat (IMPDH), një enzimë esenciale për sintezën de novo të guanozin-5'-monofosfat (GMP) nga inozinë-5'-monofosfat (IMP ). Ndalimi i IMPDH ndikon veçanërisht tek limfocitet pasi ato mbështeten pothuajse ekskluzivisht në sintezën de novo purine. Në të kundërt, shumë lloje të qelizave përdorin të dyja rrugët, dhe disa qeliza, të tilla si neuronet e diferencuar terminalisht, varen plotësisht nga rikuperimi i nukleotidës purine. Kështu, përdorimi i acidit mikofenolik çon në një ndalim relativisht selektiv të replikimit të ADN-së në qelizat T dhe qelizat B.
Farmakologji
Mikofenolat mund të rrjedhin nga kërpudhat Penicillium stoloniferum, P. brevicompactum dhe P. echinulatum. Mikofenolate mofetil metabolizohet në mëlçi në acidin mykofenik të pjesës aktive. Ajo pengon inosine monofosfat dehydrogenase, enzimë që kontrollon shkallën e sintezës së monofosfat guanine në rrugën de novo të sintezës purine të përdorur në përhapjen e limfociteve B dhe T. Qelizat e tjera rimarrin purinat nëpërmjet një rruge të veçantë shpëtimi dhe kështu janë në gjendje të ikin nga efekti.
Mikofenolati është i fuqishëm dhe mund të, në shumë kontekste, të përdoret në vend të vjetër anti-proliferative azatioprine. Zakonisht përdoret si pjesë e një regjimi tre-përbërës të imunosupresantëve, duke përfshirë edhe një inhibitor calcineurin ( ciklosporin ose tacrolimus ) dhe një glukokortikoid ( prednisolon ose prednisone).
Kimi
Mofetil mikofenolat është morfolino ester i acidit mycophenolic; ester maskon grupin karboksil. Mikofenolat mofetil raportohet të ketë vlera pKa prej 5.6 për morfolinë dhe 8.5 për grupin fenol.
Histori
Acidi i mikofenolit u zbulua nga shkencëtari italian Bartolomeo Gosio. Gosio mblodhi kërpudhat nga misri i prishur dhe e quajti Penicillium glaucum. (Lloji tani quhet P. brevicompactum . ) Në 1893 ai gjeti se kërpudhat kishin aktivitet antibakterial. Në vitin 1896 ai izoloi kristalet e kompleksit, të cilat ai demonstroi me sukses si përbërës aktiv antibakterial kundër bakterit antraks. Ky ishte antibiotiku i parë që u izolua në formë të pastër dhe të kristaltë. Por zbulimi u harrua. Ajo u rizbulua nga dy shkencëtarë amerikanë CL Alsberg dhe OM Black në vitin 1912, dhe i dha emrin acid mickofenik. Përbërja u demonstrua përfundimisht që kishte aktivitete antivirale, antifungale, antibakteriale, antikancer dhe antipsoriasis. Megjithëse nuk është komercializuar si antibiotik për shkak të efekteve të saj të dëmshme, përbërja e modifikuar e saj (derivat ester) është një ilaç i miratuar imunosupresiv në transplantin e veshkave, zemrës dhe mëlçisë dhe është tregtuar nën markat CellCept (mycophenolate mofetil nga Roche ) dhe Myfortic mikofenolat natriumi nga Novartis ).
Cellcept u zhvillua nga një gjenetist i Afrikës së Jugut Anthony Allison dhe bashkëshortja e tij Elsie M. Eugui. Në vitet 1970, ndërsa punonte në Këshillin e Kërkimeve Mjekësore, Allison hetoi shkaqet biokimike të mungesës së imunitetit tek fëmijët. Ai zbuloi shtegun metabolik që përfshin një enzimë, inozinë monofosfat dehidrogjenazë, e cila është përgjegjëse për përgjigjen e padëshiruar imune në sëmundjet autoimune, si dhe për refuzimin imun në transplantimin e organeve. Ai konceptonte një ide se nëse zbulohet një molekulë që mund të bllokojë enzimin, atëherë do të bëhet një ilaç imunosupresiv që mund të përdoret për sëmundjet autoimune dhe transplantimin e organeve. Në vitin 1981 ai vendosi të shkojë për zbulimin e drogës dhe iu afrua disa kompanive farmaceutike, të cilat e kthyen atë një nga një pasi nuk kishte njohuri parësore për kërkimin e drogës. Megjithatë, Syntex i pëlqente planet e tij dhe e kërkoi që të bashkohej me kompaninë me gruan e tij. Ai u bë Vice President për hulumtimin. Në një nga eksperimentet e tyre Allisons përdor një përbërës antibacterial, mycophenolate mofetil, i cili u braktis në përdorim klinik për shkak të efekteve të tij të dëmshme. Ata zbuluan se kompleksi kishte aktivitet imunosupresiv. Ata sintetizuan një variant kimik për rritjen e aktivitetit dhe reduktuan efektet negative. Më pas ata demonstruan se ishte e dobishme në transplantimin e organeve në minjtë eksperimentale. Pas gjyqeve të suksesshme klinike, kompleksi është miratuar për përdorim në transplantim të veshkave nga Food and Drug Administration e SHBA, më 3 maj 1995, dhe u komercializuar nën emrin e markës CellCept.
Hulumtim
Mikofenolate mofetil ka filluar të përdoret në menaxhimin e çrregullimeve auto-imune siç janë purpura idiopatike trombocitopenike (ITP), lupus erythematosus sistemik (SLE), skleroderma (skleroza sistemike ose SSc) dhe pemfigus vulgaris (PV) me sukses për disa pacientë.
Russell Westbrook
Russell Westbrook (i lundur më 12 Nëntor 1988) është një lojtar profesionist amerikan i basketbollit për Oklahoma City Thunder të Shoqatës Kombëtare të Basketbollit (NBA). Ai është një NBA All-Star shtatë herë dhe një dy herë lojtar i të gjitha niveleve të NBA-së, duke fituar çmime të njëpasnjëshme në 2015 dhe 2016. Ai është gjithashtu një anëtar i Ekipit të All-NBA gjashtë herë dhe udhëhoqi kampionatin në duke shënuar 2014-15 dhe 2016-17. Në vitin 2017, Westbrook u bë një nga dy lojtarët në historinë e NBA-së, mesatarisht trefishtë-double për një sezon, së bashku me Oscar Robertson në vitin 1962. Ai gjithashtu vendosi një rekord për më të trefishtë në një sezon me 42. Ai më pas u emërua lojtar më i vlefshëm i 2016-17 NBA.
Jeta e hershme
Westbrook ka lindur në Long Beach të Kalifornisë, tek Russell Westbrook Jr dhe Shannon Horton. Ai ka një vëlla më të vogël të quajtur Raynard. Duke u rritur në Hawthorne, Westbrook dhe shoku i tij më i mirë, Khelcey Barrs III, kishin shpresën për të shkuar në UCLA dhe duke luajtur së bashku. Megjithatë, në Maj të vitit 2004, Barrët vdiqën nga një zemër e zmadhuar gjatë një lojëje tërheqëse.
Karriera e shkollës së mesme
Westbrook hyri në shkollën e lartë Leuzinger si një roje e pashkelur 5-këmbë-8, 140-pound freshman me këpucë me madhësi 14. Ai nuk filloi në ekipin e shkollës së shkollës së tij deri në vitin e tij të vogël, dhe nuk mori postën e tij të re të rekrutimit të kolegjit deri në verën para vitit të tij të lartë. Westbrook arriti lartësinë e tij të rritur 6'3 "të njëjtën verë. Gjatë vitit të tij të lartë, Westbrook mesatarisht 25,1 pikë, 8,7 kërcime, 3,1 vjedhe, dhe 2,3 ndihmon dhe ndihmoi të çojë ata në një rekord 25-4. Në të njëjtin sezon, ai regjistroi 14 dyshe dyshe, shënoi 30 ose më shumë pikë në tetë raste të veçanta dhe regjistroi një karrierë më të mirë 51 pikë në Carson më 6 janar 2006. Westbrook nuk tërhoqi shumë vëmendje nga programet e lartë të basketbollit të kolegjve deri në kokë trajneri Ben Howland i ofroi atij një bursë për të luajtur për Bruins UCLA pasi Jordan Farmar deklaroi për draftin e NBA.
Karrierë në kolegj
Westbrook duke luajtur mbrojtje në O. J. Mayo të USC Westbrook mbante numrin 0 gjatë gjithë karrierës së tij në UCLA. Në vitin e tij të parë, ai luajti një rol në Darren Collison dhe u përdor kryesisht si mbrojtës dhe lojtar i energjisë jashtë stol. Westbrook mesatarisht 3,4 pikë, 0,8 kërcime, dhe 0,7 ndihmon në këtë vit. Sezoni i ardhshëm, Collison u plagos dhe Westbrook u emërua starter. Ai përfundoi sezonin mesatarisht 12.7 pikë, 3.9 kërcime, 4.7 ndihmon dhe 1.6 vjedh. Në fund të vitit, ai u emërua All-Pac-10 Ekipi i Tretë dhe fitoi Lojtarin Pac-10 Mbrojtës të Vitit. UCLA ka avancuar në Final Four gjatë secilës prej sezoneve të Westbrook me ekipin. Në vitin 2007, ata humbën ndaj kampionit të mundshëm kombëtar Florida, 76-66 dhe në vitin 2008, ata humbën 78-63 në Memphis. Pas dy vitesh në UCLA, ai vendosi të heqë dorë nga dy vitet e fundit dhe të hyjë në draftin e vitit 2008 të NBA.
Karriera profesionale
Oklahoma City Thunder (2008-i pranishëm) Rookie dhe playoffs e parë (2008-10)
Durant në post kundër Bostonit në vitin 2010. Westbrook u zgjodh i katërti i përgjithshëm në draftin e NBA 2008 nga Seattle SuperSonics (i cili më pas u zhvendos në Oklahoma City dhe u bë Thunder gjashtë ditë më vonë). Ai nënshkroi me ekipin më 5 korrik 2008. [13] Më 2 mars 2009, Westbrook regjistroi karrierën e tij të parë të trefishtë me 17 pikë, 10 kërcime dhe 10 asistime. Ai ishte rishtar i parë që nga Chris Pauland, rishtar i tretë në historinë e Sonics / Thunder franchise (Art Harris dhe Gary Payton) për të regjistruar një trefishtë të dyfishtë. Westbrook mesatarisht 15.3 pikë, 5.3 asistime, 4.9 kërcime dhe 1.3 vjedhje në sezonin. Ai përfundoi në vendin e katërt në vitin 2008-09 NBA Rookie of the Year duke votuar pas Rookie of the Year, Derrick Rose (Chicago Bulls), O. J. Mayo (Memphis Grizzlies) dhe Brook Lopez (New Jersey Nets). Ai u emërua në ekipin e parë të NBA-së për të gjithë Rookie. Në vitin e tij të dytë, dhe sezonin e parë si një motor me kohë të plotë, Westbrook vazhdoi mesatarisht 16.1 pikë, 8.0 asistime, 4.9 kërcime dhe 1.3 vjedhje në sezonin. Më 4 prill 2010, ai regjistroi 10 pikë dhe një karrierë 16 të lartë ndihmon në një fitore 116-108 mbi Minnesota Timberwolves. Thunder bëri një kthesë të madhe nga dyfishimi i fitimeve të tyre nga sezoni i kaluar dhe u kualifikua për playoffs me një rekord 50-32. Megjithatë, Thunder u eliminua nga kampioni i mundshëm Los Angeles Lakers në raundin e parë. Në seri, Westbrook e rriti lojën e tij nga sezoni i rregullt, mesatarisht 20.5 pikë, 6.0 kërcime, 6.0 asistime dhe 3.2 vjedhje. All-Star dhe playoff suksesi (2010-13)
Karriera e ekipit kombëtar
Westbrook me ekipin e SHBA në 2012 Në vitin 2010, ai u përzgjodh në ekipin e Kampionatit Botëror FIBA ​​në Stamboll, Turqi. Në një ekip pa një All-Star ose një anëtar të vetëm nga ekipi i tij i artë olimpik i vitit 2008, Westbrook u konsiderua një yll në ekip. Ekipi i vitit 2010 mbështetej shumë në një formacion të vogël, dhe Westbrook përfundoi në pesë të parët në ekip në minuta për lojë, dhe tre të lartë në pikë dhe ndihmon për lojë. Ekipi amerikan shkoi 9-0 për të fituar Kampionatin e Parë Botërore që nga viti 1994. Fitorja automatikisht kualifikoi ekipin amerikan për Olimpiadën e vitit 2012 në Londër dhe ata arritën Argjentinën për renditjen botërore nr. Westbrook u zgjodh gjithashtu për të luajtur për ekipin Olimpik të Verës 2012 në Londër, ku fitoi një medalje të dytë të artë. Ai nuk pranoi një ftesë për t'u bashkuar me ekipin olimpik 2016.
Profili i lojtarit
Westbrook dribbling në 2015. Duke qëndruar në 6 metra e gjatë (1,91 m) dhe duke peshuar 200 kilogramë (91 kg), Westbrook është një roje që ka vendosur veten si një nga lojtarët më atletikë në historinë e NBA-së. Ai është gjithashtu i njohur gjerësisht për të luajtur në një nivel të lartë intensiteti dhe për të qenë në gjendje ta mbajë atë intensitet për shumicën e kohës së tij të lojës. Westbrook shpesh do të kërkojë të shtyjë ritmin e lojës për pikat e tranzicionit dhe të sulmojë shportën. Megjithëse sulmimi i rimut është forti i tij, ai shpesh do të ngrihet për të shtëna me kërcime të mesme. Westbrook rregullisht krijon mundësi të mira të rezultateve për shokët e tij, duke rezultuar në atë mesatarisht mbi shtatë asistime për lojë për karrierën e tij. Westbrook njihet gjerësisht si një nga lojtarët më të mirë në NBA, duke regjistruar 103 ndeshje të trefishta gjatë karrierës së tij (95 sezonin e rregullt, 8 playoff). Skuadra e tij e rregullt 95 e trefishtë dyshe renditet e katërta në pjesën më të madhe të kohës dhe tetë playoff triple-doubles e tij është e lidhur për pjesën e shtatë më të gjatë. 42 nga 95 sezonet e rregullta të triple-dysheve erdhën gjatë sezonit 2016-17, duke thyer rekordin e vetëm të sezonit të Oscar Robertson prej 41, një rekord që ai vendosi gjatë sezonit 1961-62. Ai më pas u bashkua me Robertsonin si lojtarët e vetëm në historinë e NBA-së, në mesatare një të trefishtë të dyfishtë për një sezon. Shpërthimet e Westbrook-it me tre pikë dhe turnet shpesh sjellin vëmendje kur ekspertët e kritikojnë lojën e tij. Ai mesatarizon 30 % në tri pikë të tentativave në fushën e fushës dhe 3.9 turnovers një lojë për karrierën e tij.
Lista e kërkimfaljeve të bëra nga Gjon Pali II
djathtas|parapamje|196x196px| Papa Gjon Pali II më 12 gusht 1993 në Denver (Kolorado) Papa Gjon Pali II disa herë gjatë jetës së tij ka kërkuar falje. Gjatë mbretërimit të tij të gjatë si Papë, ai u kërkoi falje hebrenjve, grave, njerëzve të dënuar nga inkuizicioni, myslimanëve të vrarë nga kryqtarët dhe pothuajse të gjithë atyre që kishin vuajtur nga Kisha Katolike gjatë viteve. Edhe para se të bëhej Papë, ai ishte një redaktor dhe mbështetës i shquar i nismave si Letra e Pajtimit të Peshkopëve Polakë drejtuar peshkopëve gjermanë nga viti 1965. Si Papë, ai kërkoi zyrtarisht falje publike për mbi 100 nga këto keqbërje, duke përfshirë:
Në dhjetor 1999, me kërkesë të Joseph Kardinal Ratzinger, atëherë Prefekt i Kongregacionit për Doktrinën e Fesë, i cili më vonë do të bëhej Papa Benedikti XVI, Komisioni Teologjik Ndërkombëtar paraqiti studimin e tij mbi temën Kujtesa dhe Pajtimi: Kisha dhe gabimet e së kaluarës. Qëllimi i këtij dokumenti nuk është "të shqyrtojë raste të veçanta historike, por përkundrazi të sqarojë supozimet që bazojnë pendimin për gabimet e së kaluarës". Ai shqyrton pendimin për gabimet e së kaluarës në kontekstin e sociologjisë, kishës dhe teologjisë.
Pashoi
Pasho (greqisht: Πάσιον/Pásion) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi.
Dora (rast studimi)
parapamje| Ida Bauer (Dora) dhe vëllai i saj Otto Dora është pseudonimi i dhënë nga Sigmund Freud ndaj një pacienteje të cilin e diagnostikoi me histeri dhe e trajtoi për rreth njëmbëdhjetë javë në vitin 1900. Simptoma më e qartë e histerisë së saj ishte afonia, ose humbja e zërit. Emri i vërtetë i pacientes ishte Ida Bauer (1882-1945); vëllai i saj Otto Bauer ishte një anëtar drejtues i lëvizjes Austro-Marksiste.
Sfondi familjar
Dora jetonte me prindërit e saj, të cilët kishin një martesë pa dashuri, që ndodhi në kohë të afërt me një çift tjetër, Herr dhe Frau K. Kriza që e shtyu babanë e saj ta sillte Dorën te Frojdi ishte akuza e saj që Herr K kishte ngacmuar seksualisht atë që bëri Dorën ta godasë Herrin në fytyrë - një akuzë të cilën Herr K e mohoi dhe të cilën as babai i Dorës nuk e besoi.
Frojdi rezervoi gjykimin fillestar për këtë çështje. Dora i tregoi menjëherë se babai i saj kishte një marrëdhënie me Frau K, dhe se ajo mendonte se ai ishte fshehurazi ishte duke e shtyrë Herri K-në te ajo si rrjedhojë. Duke pranuar fillimisht verzionin e saj të ngjarjeve, Freud ishte në gjendje të hiqte simptomën e saj të kollës; por në anën tjetër duke e shtyrë atë ta pranonte implikimin e saj në dramën e ndërlikuar ndërfamiljare, dhe një tërheqje për Herri K-në, ai tjetërsoi pacientin e tij, e cila përfundoi vrazhdë trajtimin pas 11 javësh, duke rezultuar, siç Frojd raportoi me hidhërim, në një dështim terapeutik.
Ëndrrat
Frojdi fillimisht mendoi ta quante çështjen 'Ëndrrat dhe Hysteria' dhe të ishte si një kontribut në analizën e ëndrrave për Interpretimin e Ëndrrave të tij, që Frojdi pa të arsyeshme për botimin e analizës fragmentare.
Ida i tregoi Frojdit për dy ëndrra të saj. E para: "[një] shtëpi ishte në zjarr. Babai im ishte duke qëndruar pranë shtratit tim dhe më zgjoi. U vesha shpejt. Nëna dëshironte të ndalonte dhe të shpëtonte kutinë e saj të xhevahireve; por Babai tha: 'Unë nuk pranoj të lejoj veten time dhe dy fëmijët e mi të digjen për shkak të kutisë tënde të xhevahirit'. U ngutëm në shkallët e poshtme dhe, sapo dola jashtë, u zgjova." Ëndrra e dytë është dukshëm më e gjatë: "Unë po shëtisja në një qytet që nuk e njihja. Pashë rrugë dhe sheshe që ishin të çuditshme për mua. Pastaj hyra në një shtëpi ku jetoja, shkova në dhomën time dhe gjeta një letër nga Nëna të shtrirë aty. Ajo shkroi se ndërsa unë kisha dalë nga shtëpia pa dijeninë e prindërve të mi, ajo nuk kishte dëshiruar të më shkruante për të më thënë se babai ishte i sëmurë. 'Tani ai ka vdekur, dhe nëse dëshiron mund të vish'. Pastaj shkova në stacion dhe pyeta me qindra herë: 'Ku është stacioni?' Gjithmonë merrja përgjigjen: 'Pesë minuta'. Pastaj pashë një dru të trashë para meje, në të cilën hyra, dhe atje pyeta një njeri të cilin e takova. Ai më tha: 'Edhe dy orë e gjysmë'. Ai ofroi të më shoqëronte. Por unë refuzova dhe shkova vetëm. Pashë stacionin para meje dhe nuk mund ta arrija. Në të njëjtën kohë, unë kisha ndjenjën e pazakontë të ankthit që kemi në ëndrra, kur nuk mund të ecim përpara. Pastaj isha në shtëpi. Unë duhet të kem qenë duke udhëtuar ndërkohë, por nuk dija asgjë për këtë. U futa në shtëpizën e derëtarit dhe pyeta për banesën tonë. Shërbëtorja më hapi derën dhe u përgjigj se Nëna dhe të tjerët ishin tashmë në varreza." Frojdi interpreton të dy ëndrrat duke iu referuar jetës seksuale të Ida Bauerit - çështja e xhevahirit që ishte në rrezik duke qenë një simbol i virgjërisë që babai i saj po dështonte ta mbronte nga Herr K. Ai interpretoi stacionin hekurudhor në ëndrrën e dytë si një simbol i krahasueshëm. Këmbëngulja e tij që Ida (Dora) i ishte përgjigjur ngacmimeve të Herr K ndaj saj me dëshirë - "ju keni frikë nga Herr K; ju keni edhe më shumë frikë nga vetja juaj, nga tundimi për t'ju dhënë atij", tjetërsonte atë gjithnjë e më shumë. [Sipas Idas, dhe besuar nga Frojdi, vetë Herr K kishte ngacmuar vazhdimisht Idën, qysh kur ajo ishte 14 vjeç. (Frojdi, Fragment i një analize të një rasti të histerisë ('Dora') ].
Në fund, Frojdi e sheh Ida-n si shtypëse të një dëshire për babanë e saj, një dëshire për Herr K dhe një dëshire për Frau K. Kur ajo papritmas ndërpreu terapinë e saj — në mënyrë simbolike në datën 1.1.1901, vetëm 1 dhe 9 si Berggasse 19, adresa e Frojdit - Frojdi e pa këtë si dështim të tij si analist, predikoi se ai e kishte shpërfillur transferimin.
Një vit më vonë (Prill 1902), Ida u kthye për të parë Frojdin për herë të fundit dhe shpjegoi se simptomat e saj ishin pastruar kryesisht; se ajo ishte përballur me Ks, të cilët rrëfenin se kishte patur të drejtë tërë kohën; por që ajo kohët e fundit kishte filluar të kishte dhimbje në fytyrën e saj. Frojdi shtoi detajet e kësaj në raportin e tij, por prapë e shikonte punën e tij si një dështim të përgjithshëm; dhe (shumë më vonë) shtoi një fusnotë ku fajësonte veten që nuk theksoi lidhjen e Ida me Frau K, në vend se me Herri K-në, burrin e saj.
Interpretimi i Frojdit
Përmes analizës, Freud interpreton histerinë e Ida-s si një manifestim i xhelozisë së saj ndaj marrëdhënies midis Frau K dhe babait të saj, e kombinuar me ndjenjat e përziera të qasjes seksuale të Herr K ndaj saj. Megjithëse Frojdi ishte i zhgënjyer nga rezultatet fillestare të rastit, ai e konsideroi të rëndësishëm, pasi ngriti vetëdijen e tij për fenomenin e transferimit, për të cilin ai fajësoi dështimet e tij në këtë rast.
Anuria
Anuria është një ulje e vëllimit të urinës në më pak se 100 ml në 24 orë tek të rriturit. Është e nevojshme të sigurohet që nuk ka mbajtje akute të urinës, më tej të hetohet urgjentisht shkaku i kësaj anurie nëse paraqitet papritur.
Oligoanuria përkufizohet si një vëllim i urinës më pak se 500 ml në 24 orë ose 20 ml në orë tek të rriturit.
Fadil Podgorica
Fadil Podgorica (Shkodër, 11 gusht 1918 - 1993) ka qenë pedagog dhe studjues i folklorit, gjuhës, letërsisë dhe arsimit.
Parduzët
Parduzët kanë ardhur nga fshati Parduz i Toplicës, rrethi i Kurshumlisë. Këta i perkasin fisit Kelmend. Në fillim prej tyre erdhi vetëm një familje, tani janë 15 sosh, tri familje janë shpërngulur në Turqi, ndërsa tri janë transferuar në Leskovc, gjë kjo jo aq e zakonshme. Më pastaj 4 shtëpi kanë shkuar në Podujevë dhe në Prishtinë.
Fadil Podgorica
Biografia
U lind më 11 gusht 1918 në Shkodër, i biri i Nuto beg Podgoricës. I ati më tej qe ndër njerëzit që punuan për Triumfin e Legalitetit duke rikthyer kështu qeverinë e ligjshme, rrugë që çoi drejt viteve të dominancës së Zogut mbi politikën shqiptare. Fadili mësimet e para dhe të mesme i kreu në vendlindje, kurse të lartat në Padova.
Pas çlirimit i shërbeu arsimit shqiptar deri më 1975, vit kur doli në pension. Punoi në gjimnazin e Shkodrës, liceun e Korçës, shkollën pedagogjike të Tiranës dhe Elbasanit.
Gilda (këngëtare)
Miriam Alejandra Bianchi (11 tetor 1961 - 7 shtator 1996), e njohur me emrin artistik si Gilda, ishte një këngëtare dhe kompozitore Argjentinase.
Karriera
Emri i saj i skenës u zgjodh në nder të karakterit femme fatale të luajtur nga Rita Hayworth në filmin Gilda. Gilda filloi të përfshihej në muzikë ndërsa organizonte festivale në një shkollë katolike. Pas takimit me muzikantin dhe agjentin Juan Carlos "Toti" Giménez, Gilda u bë një këngëtare rezervë, duke u bashkuar me një grup të quajtur La Barra dhe së shpejti mori pjesë në një grup të dytë të quajtur Crema Americana. Në vitin 1993, Giménez e bindi atë që të filloj një karrierë solo, duke regjistruar De corazón a corazón ("Nga zemra në zemër"), pas nënshkrimit me kompaninë lokale Magenta. Një vit më pas u lëshua albumi La única ("Një dhe i vetëm") që përmbante këngët hit Corazón herido ("Zemër thyer") dhe La puerta ("Dera").
Në vitin 1995 u lëshua albumi Pasito a pasito ("Hap pas hapi"), duke përfshirë këngën hit (dhe një nga këngët e saj më të njohura) No me arrepiento de este amor ("Unë nuk pendohem për këtë dashuri").
Vdekja
Më 7 shtator 1996, Gilda vdiq në një aksident tragjik derisa ishte në turne për të promovuar albumin e saj të fundit dhe më të suksesshëm, Corazón valiente ("Zemra e guximshme"). Gilda, së bashku me nënën e saj, vajzën e saj, tre nga muzikantët e saj dhe shoferi i autobusit vdiqën kur një kamion e kaloi kordonin ndarës të autostradës dhe goditi autobusin e saj përballë në kilometrin 129 të Rrugës Kombëtare 12 në Provincën e Entre Ríos, Argjentinë.
Sant Joan de Vilatorrada
Sant Joan de Vilatorrada është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Bages, të provincës Barcelona, në Katalonia. Sant Joan de Vilatorrada ka 10474 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 16.42 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Joan de Vilatorrada
Shqiptarët në Egjipt
Shqiptarët mërguan për herë të parë në Egjipt si ushtarë dhe mercenarë në gjysmën e dytë të shekullit 18, duke bënë emër dhe duke fituar respekt në luftën osmane për të dëbuar trupat franceze në vitet 1798–1801. Mehmet Ali Pasha (1769–1849) themeloi dinastinë shqiptare të Egjiptit, e cila zgjati deri në vitin 1952. Në shekullin 19 dhe fillimin e shekullit 20, shumë shqiptarë të tjerë u vendosën në Egjipt për arsye ekonomike dhe politike. Pas rënies së dinastisë, me Revulucionin egjiptian të vitit 1952, komuniteti shqiptar u zvogëlua dhe humbi ndikimin.
Periudha e Mehmet Ali Pashës
Mehmet Ali Pasha përdori shërbimet e shqiptarëve, mercenarë dhe ushtarë, për të fuqizuar sundimin e tij. Mercenarët shqiptar, të njohur si arnautë, përfaqësonin shtyllën kryesore të ushtrisë së Mehmet Aliut, dhe ishin të njohur si ushtarë elitarë, por të padisiplinuar, të ushtrisë perandorake osmane. Me rritjen në pushtet të Mehmet Aliut, shumë shqiptarë do të vendosen për të shërbyer në Egjipt.
Periudha e Rilindjes kombëtare
Mërgimi i shqiptarëve në Egjipt vazhdoi gjatë gjithë shekullit 19 dhe në tre dekadat e para të shekullit 20. Shqiptarët në Egjipt, me shoqëritë e tyre patriotike dhe veprimtaritë botuese, kanë luajtur një rol të rëndësishëm në Rilindjen kombëtare shqiptare në fund të shekullit 19. Shoqëria e parë shqiptare në Egjipt u themelua në vitin 1875, dhe shumë të tjera pasuan. Me disa përjashtime, shumica e veprimtarëve ishin anëtarë të arsimuar të komunitetit ortodoks nga Shqipëria jugore, që bashkëjetonin në afërsi të komuniteteve greke. Disa prej tyre botuan artikuj në gazetat e komunitetit grek, shpesh duke polemizuar në lidhje me identitetin shqiptar.
Figura nacionaliste dhe shkrimtarë siç janë Thimi Mitko, Spiro Dine, Filip Shiroka, Jani Vruho, Thanas Tashko, Stefan Zurani, Andon Zako Çajupi,Mihal Zallari,Milo Duçi,Loni Logori,Qerim Haxhiu,Fan Noli, Aleksandër Xhuvani dhe shumë të tjerë ishin të gjithë aktiv në Egjipt në një pikë të karrierës së tyre. Disa prej tyre e përdorën atë si zgjidhje të përkohshme para se të vendoseshin në SHBA apo gjetkë,ndërsa disa të tjerë u vendosën përgjithmonë.Spiro Dine themeloi në vitin 1881 degën lokale të Shoqërisë e të shtypurit shkronjavet shqip në Shibin Al Kaum, si pararendëse e Mësonjtores së parë shqipe në Korçë.
Shumë gazeta dhe koleksione do të botohen, siç janë "Shkopi", "Rrufeja", "Bleta shqiptare" etj. Organizatat të shquara shqiptare ishin: Vëllazëria Shqiptare, e themeluar më 1 maj 1894 në Beni Suef, dhe Bashkimi, e cila gjendej kudo në vendet e populluara shqiptare dhe të mërgatës.
Ishte një zyrtar i lartë shqiptar në Egjipt, i cili sponsoroj operën "Aida" të Xhuzepe Verdit në Shtëpinë hidive të Operas në vitin 1871.
Periudha e hershme e shekullit 20
Në vitin 1922, Milo Duçi themeloi Shoqërinë botonjesé Shqipetare në Kajro. Më vonë në shekullin 20, komuniteti bektashian shqiptar kishte teqenë e vet në Egjipt, të vendosur në periferi të Kajros, e cila u kryesuar nga Baba Ahmet Sirri Glina nga Përmeti.
Periudha e rënies
Pak shqiptarë do të vazhdonin të vinin në Egjipt, gjatë dhe pas Luftës së Dytë Botërore, kryesisht për t'i shpëtuar regjimit komunist, të vendosur në nëntor të vitit 1944. Ndër ta ishin Baba Rexhebi, një murg bektashi, ish-ministrat Mirash Ivanaj e Branko Merxhanit, dhe madje vetë Mbreti Zog me familjen e tij. Komuniteti shqiptar mbijetoi në Egjipt deri pas Luftës së Dytë Botërore. Pasi Mbreti Zog dhe familja mbretërore shqiptare u detyrua të largoheshin nga Shqipëria gjatë luftës, ata u strehuan në Egjipt në vitet 1946–1955 dhe u pritën nga Mbreti Faruk që mbretëroi në vitet 1936–1952, i cili si një pasardhës i Mehmet Ali Pashës, ishte vetë me origjinë shqiptare.
Me ardhjen në pushtet të Gamal Abdel Naserit dhe rritjen e nacionalizimit arab në Egjiptit, jo vetëm familja mbretërore, por edhe i gjithë komunitetin shqiptar me rreth 4,000 familje u detyruan të largoheshin nga vendi, duke mbyllur kapitullin shqiptar në Egjipt. Pjesa më e madhe e komunitetit bektashian u shpërngul në SHBA apo Kanada.