Zanafilla_e_ditarit
Samuel Pepys Shumë ditarët e figurave të shquara janë botuar dhe të formojnë një element të rëndësishëm të letërsisë autobiografike. Samuel Pepys (1633-1703) është ai që mban ditar hershme i cili është i njohur sot, ditarët e tij, të ruhet në Magdalene College, Cambridge, janë transkriptuar dhe botuar së pari në 1825. Pepys ishte ndër të parët që mori ditarin përtej transaksionit simbol të thjeshtë të biznesit, në fushën e personale. Bashkëkohor Pepys John Evelyn gjithashtu mbante një ditar të dukshëm, dhe veprat e tyre janë ndër burimet më të rëndësishme parësore për periudhën e Restaurimit angleze, dhe përbëhet nga llogaritë e dëshmitarëve okularë të shumë ngjarjeve të mëdha, të tilla si murtaja e Madhe të Londrës, dhe zjarri i Madh i Londër. Praktika e botimit pas vdekjes së ditarin e shquar letrare dhe të tjera filluan në shekullin e 19. Si shembuj, Gazeta Grasmere e Dorothy Wordsworth simbolit 1771-1855) u botua në vitin 1897, në Revista e Fanny Burney simbolit 1752-1840) u botua në vitin 1889, ditaret e Henry Crabb Robinson (1776-1867) u botua në vitin 1869. Në mesin e ditarëve të rëndësishme amerikane të Luftës Civile janë ato të George Templeton Fortë, një avokat New York, dhe Mary Chesnut, gruaja e një oficeri aleate. Ditari i Jemima Condict, që jetojnë në zonën e asaj që është tani West Orange, New Jersey, përfshin vrojtimet lokale të Luftës Revolucionare Amerikane. Që nga shekulli 19-botimi i ditarëve nga autorët e tyre është bërë e zakonshme - sidomos në mesin e politikanëve që kërkojnë arsyetim, por edhe në mesin e artistëve dhe litterateurs të gjitha përshkrimet. Ndër ditaret fundi i shekullit të 20-britanike publikuara politike, ato të Richard Crossman, Tony Benn dhe Alan Clark janë përfaqësues, ky i fundit duke qenë më shumë i pamatur në traditën e ditaret e patate të skuqura Channon. Në Britani, në fushën e arteve ditaret dukshëm janë botuar nga James vjetra-Milne, Roy Fortë dhe Peter Hall. Një nga ditaret më të famshme moderne, gjerësisht lexuar dhe përkthyer, është botuar pas vdekjes Ditari i një vajzë e re nga Anne Frank, i cili shkroi atë ndërsa i fshehur gjatë pushtimit gjerman të Amsterdamit në vitet 1940. Otto Frank redaktuar ditarin e vajzës së tij dhe të rregulluar për publikimin e saj pas Luftës së. Shkrimi i ditaret ishte gjithashtu praktikohet shpesh nga këtej shekullit të 20, si një akt të vetëdijshëm e vetë-eksplorimi-(e sinqeritetit më të madh ose të vogël) -. Shembuj qenë ditaret e Carl Jung, Aleister Crowley dhe Anaïs Nin [2] Në mesin e ditareve të rëndësishme nga 20-shekullit figurat letrare janë ato të Franz Kafka dhe Edmund Wilson. Një efekt të fortë psikologjik mund të lindin nga të paturit e një audiencë për një të vetë-shprehje, edhe nëse ky është një libër shkruan në të, vetëm duke lexuar veten - veçanërisht në vështirësi. Anne Frank shkoi aq larg sa për të adresuar ditarin e saj si "Kitty". Friedrich Kellner, një zyrtar i gjykatës në Gjermaninë naziste, mendohet ditarin e tij si një armë për çdo luftën e ardhshme kundër tiranëve dhe terrorizmit, dhe e quajti atë "Mein Widerstand", "Opozita ime". Victor Klemperer ishte i shqetësuar në mënyrë të ngjashme me incizim për të ardhmen tiranitë dhe hypocrisies e Gjermanisë naziste dhe të Lindjes gjerman gjendjen e saj trashëgues, në ditarin e tij. Në asnjë prej këtyre rasteve megjithatë kanë autorët parashikojnë hershme - botim - ose ndonjë të vërtetë.