cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andrej Tarkovski
Vitet '80
Në vitin 1985, falë interesit të Ingmar Bergman, Tarkovskij shkoi në Suedi për të xhiruar Sakrifica (Offret), filmi i tij i fundit. Sakrifica u realizua në 1986 dhe u prezantua në Kanë, duke ngjallur entuziazëm unanim. Palma e Artë, megjithatë, u fitua nga Misioni i Roland Joffé, duke shkaktuar protesta shumë të forta edhe nga presidenti francez François Mitterrand, i cili madje foli për një 'skandal'.
Sakrifica në Kanë fitoi katër çmime, një arritje e paparë, si dhe lavdërime të mëdha. Filmi tregon historinë e Aleksandrit, një njeriu që sheh shkatërrimin e gjithçkaje që ai beson në një kolaps pas shpërthimit të papritur të një lufte bërthamore. I dëshpëruar ai i lutet Zotit për të shpëtuar botën, duke u betuar që të heqë dorë nga gjithçka që ai zotëron, nëse lutja e tij përmbushet. Duke ndjekur këshillën e një shoku, Aleksandri bën dashuri me Marinë, një kameriere për të cilën thuhet se është një shtrigë. Të nesërmen në mëngjes ai zbulon se bota është kthyer një ditë prapa dhe asnjë luftë nuk po afron. parapamje|Andrej Tarkovski, [[Italia|Itali 1985.]] Besnik i premtimit të tij, Aleksandri i vë flakën shtëpisë së tij dhe mbyllet në një heshtje të padepërtueshme përpara se të merret nga një ambulancë. Me këtë film Tarkovskij nënshkruan plot homazhe për Bergman, duke filluar nga fotografia shumë e gjallë e Sven Nykvist, deri në ambientet e një ishulli të vogël që të kujton shumë ishujt Farø, ku në të cilët Bergman doli në pension.
Vdekja
Sëmundja e kancerit (Tumor mushkërie) e vrau Tarkovsky natën e 28-29 dhjetorit 1986 në një klinikë në Paris. Gruaja e tij Larisa refuzoi ofertën e autoriteteve sovjetike për të riatdhesuar trupin për ta varrosur në tokën e tij amtare. Andrej Tarkovskij u varros, dhe ende qëndron, në varrezat e vogla ortodokse ruse të Sainte-Geneviève-de-Bois.
Forma kinematografike
Për Tarkovskij-n lënda e parë e kinemasë nuk është narracioni, por koha. Kinemaja është arti i vetëm që mund të regjistrojë kohën në formatin e saj faktik ose të vërtetë. Më 29 janar 1973 ai shkroi në ditarin e tij: ''«Nuk mund të thuhet që kinemaja përbëhet nga disa «histori »të interpretuara dhe të filmuara. Kjo nuk ka asnjë lidhje me kinemanë. Së pari, filmi është një mjeshtëri që është e pamundur të arrihet me çfarëdo mjeti tjetër artistik. Kinemaja është vetëm ajo që mund të krijohet me mjetet kinematografike, dhe vetëm me to'.''
(A. Tarkovskij, Martirologji. Ditarët, Instituti Ndërkombëtar i Tarkovskij, Firence, 2014, f. 90.)  Në këtë kuptim ai shihte në kinema më shumë afrimitet me poezinë dhe me muzikën sesa me trillimin. Në përputhje me këto premisa teorike, aspekti zyrtar i punës së tij paraqet një thellësi të konsiderueshme dhe gjithashtu, ndryshe nga temat narrative, një evolucion të konsiderueshëm. Në këtë drejtim, janë identifikuar dy faza krijuese. vija ndarëse e të cilave vendoset midis Pasqyrës dhe Përndjekësi-t. Faza e parë karakterizohet nga vepra stilistikisht shumë të ndryshme nga njëra-tjetra, por të bashkuara nga një konceptim akoma plastik dhe dinamik i hapësirës dhe kohës filmike që materializohen në një përdorim të shpeshtë të panoramës, në kompozimin e imazheve nga vija të zhdrejta, në përdorimin e ngjyrave shpesh intensive. Kjo fazë mbaron pas vitit 1980.
Faza e dytë paraqet një rinovim të dukshëm të të gjitha kodeve gjuhësore. Gjatësia mesatare e shkrepjeve rritet ndjeshëm, ritmi bëhet më i ngadaltë, orientimi i boshtit vizual është fiksuar, duke u bërë gjurmimi i lëvizjes mbizotëruese së kamerës, por mbi të gjitha shfaqet një përdorim jashtëzakonisht i kursyer i ngjyrës, pothuajse në kufi me të zezën dhe të bardhën. Është vërejtur më sipër, sesi kalimi nga versoni bardhë e zi në atë me ngjyrë të filmit Andrej Rublëv është një ngjarje e habitshme ndërsa me filmin Sakrifica është vetëm një nuancë. Të gjitha këto ndryshime janë interpretuar si rezultati i një aspirate për të gjetur në gjuhën e kinemasë një ekuivalent të idealit artistik të pikturës së ikonave ruse.
Stili
Filozofi francez Henri Bergson besonte se përvojat tona jetësore, të mbledhura dhe të ruajtura në mendjet tona si kujtime, nuk mund të harrohen kurrë. Sipas Bergson, ka dy lloje të kujtesës: kujtesa e përhershme (mekanizmat motorikë të organizmit) dhe kujtesa e pastër (kujtime të pavarura). Kujtimet e përhershme janë të ruajtura në tru në formën e sjelljeve mekanike njerëzore, ndërsa kujtimet e pavarura janë të ruajtura në ndërgjegje. Bergson hulumtoi se kujtimet e pavarura janë superiorë ndaj kujtimeve të përhershëm, sepse formimi i kujtimeve të tilla mundëson kreativitet dhe individualitet. Gjithashtu, Bergsoni sugjeroi ekzistencën e një lloji të tretë të kujtesës të përshkruar si “të dhënë nga nevojat e perceptimit.” Nocioni i “kujtesës së pavullnetshme”, zhvilluar nga romancieri francez Marcel Proust, është ekuivalente e kujtesës pa emër të Bergsonit.
Koncepti i kujtesës së pavullnetshme pasqyrohet në shumë prej punëve të Tarkovskit dhe veçanërisht në konceptimin kinematografik të Nostalghia, në të cilën realiteti jetësor i protagonistit shkrihet vazhdimisht me kujtesën e tij.
Fudejl ibn Ijad
El-Fuḍejl ibn Ijad ibn Bishr ibn Mesud Ebu Ali et-Tamīmī el-Jarbui el-Horasani (Arabisht: الفضيل بن عياض بن مسعود بن بشر أبو على التميمي اليربوعي الخراساني) ishte hajdut i cili hoqi dorë nga krimet e tij dhe u bë asket musliman.
Jeta e hershme dhe banditizmi
Janë përmendur shumë vende se ku u lind Fudejli, përfshirë Samarkand, Merv, Mosul and Balkh; që do të thotë se ai u identifikua si turkmenë, irakianë, azerbajxhanë etj.
Para se të bëhet myslimanë, Fudejli e udhëhoqi një grup banditazh ose hajdutë rrugëve, në Siri dhe Horasan, duke bastisur karavane dhe duke vjedhur udhëtarëve. Edhe gjatë kësaj kohe, ai ishte myslimanë dhe falte namaz, agjëronte dhe i ndalonte burrat e tij të mos i zbulonte gratë të gjetura në mesin e viktimave. Gjatë kësaj kohe, ai ishte në dashuri me një femër.
Fudejli po ngjitej në një mur thjesht duke parë një karvan që kalonte; kur Fudejli dëgjoi një person që lexonte ajetin e 16-të të kapitullit el-Hadid, që thotë "A nuk është koha që zemrat të zbuten me këshillat e Allahut dhe ne atë të vërtetën që zbriti (me Kuran), e të mos bëhen si ata, të cilëve u është dhënë libri më parë e zhgjati koha dhe zemrat e tyre u shtangën e shumë prej tyre janë jashtë rrugës.", ai e kuptoi se ishte hipokrit që pretendonte se ishte i nënshtruar ndaj Perëndisë, ashtu edhe vjedhjes.
Pas kësaj, Fuḍejli u përpoq të vizitonte secilën prej viktimave të tij të njohura për t'i ripaguar ato që kishte vjedhur prej tyre, dhe kur ai doli jashtë mallrave të vlefshme, ai i vizitoi ata për të kërkuar faljen e tyre. Megjithatë, një hebre nuk pranoi ta falte derisa ai të ishte shlyer, dhe urdhëroi Fuḍejlin të lëvizte një grumbull të ndotura para shtëpisë së tij për të shlyer borxhin e tij. Pas disa ditësh pune, një stuhi shpërtheu grumbullin e fëlliqur, dhe Fudejli i shpjegoi hebreut se Allahu e kishte ndihmuar atë. Hebreu pastaj vendosi një çantë të poshtër në shtratin e tij dhe kërkoi Fuḍejlit ta sillte atë tek ai dhe vërejti duke zbuluar se pëlhura ishte kthyer në ari që ai tani besonte në fenë e Fudejlit dhe kërkoi të bëhej myslimanë.
Jeta e mëvonshme
Pas konvertimit, el-Fuḍejli u zhvendos në Kufe dhe studioi nën Xhafer Sadikut dhe Abdul Uahid bin Zejd dhe i mësoi Ibrahim ibn Edhemit, Bishr ibn Hareth dhe Sari Saktit. Ai shkoi në Mekë dhe qëndroi këtu për shumë kohë dhe studioi nën Ebu Hanifes. Ai kishte një djalë me emrin Ali dhe dy vajza.
Djali i Fudejlit kishte infeksion në urinë, i cili u shërua ku Fudejli u mbështetë lutjes dhe besimit.
Fudejli vdiq gjatë namazit në vitin 803, sipas disa të dijetarëve kanë thënë se ishte dita e tretë e muajit Rebi el-Evvel.
Bribiri
Bribiri është emër i cili mund ti referohet:
Kosovë, loti i diellit : poezi
Kosovë, loti i diellit : poezi me autor Maxhun Lokaj dhe Hasan Lekaj (red.). Botuar në Shkodër nga "Camaj-Pipa", në vitin 1999. Faqet e librit 65. ISBN 99927-41-13-9
Azalët
parapamje|250x250px| Azalët fillimisht jetonte në Panoninë jugore. Në epokën romake, ata u zhvendosën në kufirin verior romak në rajonin e Brigetio (Hungaria veriore) Azalët ishin një fis i lashtë ilirë panonian të cilët fillimisht jetonin në Panoni, në Ilirinë veriore. Ata ishin njëri nga grupet fisnore që ngritën krye në të ashtuquajturën Bellum Batonianum dhe si ilirët e tjerë panonianë, u shpërngulën me forcë nga rajoni.
Përmbledhje
Kultura e ilirëve azalë është përshkruar në relievet e varreve në Brigtion dhe Szomód. Gratë azale që janë paraqitur në gurët e varreve mbanin "fustane me mëngë të gjata nën një rrobe", mbulesë koke dhe herë pas here një vello.
Mali i Shëngjinit
Mali i Shëngjinit eshte mal qe ndodhet në af'rsi te Shëngjinit, Shqipëri. Mali ndodhet në prefekturën e Qarkut të Lezhës, në pjesën veriore të vendit, 60 km në veri të Tiranës, kryeqytetit të vendit. Mali i Shëngjinit ndodhet 353 metra mbi nivelin e detit, ose 15 metra mbi terrenin rrethues. Baza e tij është rreth 0.66 kilometra e gjerë.
Përmbledhje
Zona përreth Malit të Shëngjinit është pothuajse e mbuluar me fusha. Kjo zone ka nje popullsi mjaft të dendur me rreth 144 banorë për kilometër katror. Klima është e butë. Temperatura mesatare 16 °C. Muaji më i nxehtë është korriku, më 27 °C, dhe janari më i ftohtë, me 4 °C. Reshjet mesatare vjetore jane 1,578 milimetra në vit. Muaji më i lagësht është nëntori me 185 milimetra shi dhe më i thati është gushti me 37 milimetra.
Karriera ushtarake e Mustafa Qemal Ataturkut
Mustafa Qemal Ataturku (1881 – 10 nëntor 1938) ishte një marshall, burrë shteti revolucionar dhe themelues i Republikës së Turqisë si dhe presidenti i saj i parë. Karriera ushtarake e Mustafa Kemal Atatürk shpjegon jetën e tij midis diplomimit në Kolegjin e Luftës Osmane në Stamboll si toger në vitin 1905 deri në dorëheqjen e tij nga Ushtria Osmane më 8 korrik 1919, si dhe udhëheqjen e tij ushtarake gjatë gjithë Luftës për Pavarësi Turke pasuese (armëpushimi 11 tetor 1922).
Kreshnikja Kosovë : poezi
Kreshnikja Kosovë : poezi me autor Gjergj Pacani dhe Gjergj Zheji (red.). Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1999. Faqet e librit 127. ISBN 99927-1-207-4
Karriera ushtarake e Mustafa Qemal Ataturkut
Kapiten i shtabit në Ushtrinë e Pestë (1905–1907)
Mustafa Qemal u diplomua në Kolegjin e Shtabit Ushtarak Osman si kapiten shtabi (Kurmay Yüzbaşı) në vitin 1905 dhe u caktua në Ushtrinë e Pestë me bazë në Damask. Atje ai u bashkua shpejt me një shoqëri të vogël sekrete revolucionare të oficerëve reformistë të quajtur "Mëmëdheu dhe Liria" (turqisht: Vatan ve Hürriyet) dhe u bë një kundërshtar aktiv i regjimit të Abdülhamid II.
Kapiten i lartë në Ushtrinë e Tretë (1907–1910)
Në vitin 1907, ai u gradua në gradën e kapitenit të lartë (Kolağası) dhe u caktua në Ushtrinë e Tretë në Manastir (tani Bitola, Maqedonia e Veriut). Gjatë kësaj periudhe ai u bashkua me Komitetin e Bashkimit dhe Përparimit (CUP).
Në vitin 1908, Revolucioni xhonturk mori pushtetin nga Sulltani në atë kohë sundues Abdülhamid II dhe Mustafa Kemal u bë një figurë e lartë ushtarake. Si një nga anëtarët e parë të CUP, ai luajti një rol në revolucionin e vitit 1908. Ai u vendos në Tarabulluz ku u përpoq pa sukses të bindte fisnikët vendas arabë për politikat e CUP. Megjithatë, në vitet e mëvonshme ai u bë i njohur për kundërshtimin e tij dhe kritikat e shpeshta ndaj politikave të ndjekura nga udhëheqja e CUP. Menjëherë pas kësaj, marrëdhëniet e Mustafa Kemalit me Enver Pashën u përkeqësuan. Si rezultat, kur Enver Pasha doli si udhëheqësi kryesor ushtarak pas vitit 1913, Mustafa Qemal u përjashtua nga qendra e pushtetit.
Ministria e Luftës (1910–1911)
Në vitin 1910, Atatürk mori pjesë në manovrat e ushtrisë në Pikardi të Francës dhe më 1911 hyri në shërbim në Ministrinë e Luftës (turqisht: Harbiye Nezareti) në Kostandinopojë (tani Stamboll).
Lufta Italo-Turke (1911-1912)
Më vonë në vitin 1911, ai doli vullnetar për të luftuar në Luftën Italo-Turke në vilajetin osman të Tarabulluzit (Libia e sotme) për të kundërshtuar pushtimin italian. Pas mbrojtjes me sukses të Tobrukut më 22 dhjetor 1911, ai u emërua komandant i forcave në Derna më 6 mars 1912.
Luftërat Ballkanike (1912–1913)
Ai u kthye në Konstandinopojë pas shpërthimit të Luftërave Ballkanike në tetor 1912. Gjatë Luftës së Parë Ballkanike, Mustafa Kemal luftoi kundër ushtrisë bullgare në Galipoli dhe Bulair (Bolayır) në bregdetin e Trakisë. Ai gjithashtu luajti një rol vendimtar në rimarrjen e Adrianopojës (Edrene) dhe Didymoteicho gjatë Luftës së Dytë Ballkanike.
Atasheu ushtarak në Sofje (1913–1914)
Në vitin 1913, ai u emërua atashe ushtarak në Sofje, pjesërisht sepse Enver Pasha e shihte atë si një rival të mundshëm dhe kërkonte të kufizonte përfshirjen e tij në çdo intrigë politike në Stamboll. Në mars të vitit 1914, ndërsa shërbente në Sofje, u gradua në gradën e nënkolonelit. Ndërsa ishte në Sofje, ai u bë një kritik i zëshëm i hyrjes së Perandorisë në luftë nga ana e Gjermanisë. Më 16 korrik 1914, ai dërgoi një dërgesë zyrtare nga Sofja në Ministrinë e Luftës në Kostandinopojë, duke kërkuar një politikë neutraliteti në rast lufte, me synimin për një ndërhyrje të mundshme të mëvonshme kundër Fuqive Qendrore. Megjithatë, Enver Pasha, Ministri i Luftës, favorizoi një aleancë me Gjermaninë, duke çuar në nënshkrimin e një traktati të fshehtë aleance midis dy qeverive. Perandoria Osmane përfundimisht hyri në Luftën e Parë Botërore në anën e Gjermanisë.
Krimet kundër lirive dhe të drejtave të njeriut në Kosovë
Krimet kundër lirive dhe të drejtave të njeriut në Kosovë libër me autor Ali L. Bajgora. Botuar në Prishtinë nga Qendra për të Drejtat e Njeriut - Gruas "Elena", në vitin 1998. Pj. 1, me 264 faqe.
Tamarite de Litera
Tamarite de Litera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Litera, të provincës Huesca, në. Tamarite de Litera ka 3604 banorë (2014), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 110.6 km2.
Lidhje të jashtme
Tamarite de Litera
Ismet Shaini
__NOINDEX__
Bibliografia e librit shkollor në Kosovë : 1945-1985
Bibliografia e librit shkollor në Kosovë : 1945-1985 libër nga Abdyl Ramaj (Përg.). Botuar në Prishtinë nga Enti i Teksteve dhe i Mjeteve Mësimore, në vitin 1985. Faqe 260.
Evrazia
Eurasia / jʊreɪʒə / është një tokë e kombinuar kontinentale e Evropës dhe Azisë. Termi është një portier i kontinenteve përbërëse (Evropa dhe Azia). E vendosur kryesisht në hemisferat veriore dhe lindore, që kufizohet me Oqeanin Atlantik në perëndim, Oqeani Paqësor në lindje, Oqeani Arktik në veri, dhe nga Afrika, Deti Mesdhe, dhe Oqeani Indian në jug. Ndarja midis Evropës dhe Azisë si dy kontinente të ndryshme është një konstrukt historik shoqëror pa ndarje të qartë fizike midis tyre; Kështu, në disa pjesë të botës, Eurasia njihet si më e madhe e pesë ose gjashtë kontinenteve. Në gjeologji, Eurasia shpesh konsiderohet si një megablock i vetëm i ngurtë. Megjithatë, ngurtësia e Euroazisë debatohet në të dhënat paleomagnet
La Liga 1972-73
Sezoni i La Ligas 1972-73, i 42-ti që prej themelimit, filloj në 02 shtator, 1972 dhe mbaroj në 20 maj, 1973.
Evrazia
Eurasia mbulon rreth 55,000,000 kilometra katrorë (21,000,000 sq mi), ose rreth 36,2% të sipërfaqes së tokës së Tokës. Masa tokësore përmban rreth 5.0 miliardë njerëz, që barazohet me rreth 70% të popullsisë njerëzore. Njerëzit u vendosën për herë të parë në Eurazi midis 60.000 dhe 125.000 vjet më parë. Disa ishuj të mëdhenj, përfshirë Britaninë e Madhe, Islandën dhe Irlandën, dhe ato të Japonisë, Filipineve dhe Indonezisë, shpesh përfshihen nën përkufizimin popullor të Euroazisë, pavarësisht se janë të ndara nga toka masive.
Fizikografikisht, Eurasia është një kontinent i vetëm. Konceptet e Evropës dhe të Azisë si kontinente të dallueshme datojnë në antikitet dhe kufijtë e tyre janë gjeologjikisht arbitrare. Në kohët e lashta e Detit të Zi dhe Detit të Marmarasë, së bashku me ngushticat e tyre të lidhur, shiheshin si ndan kontinentet, por sot vargjet e Ural dhe Kaukazit janë më të shihen si përndarësit kryesor në mes të dy. Eurasia është e lidhur me Afrikën në Kanalit të Suezit, dhe Euroazi është e kombinuar shpesh me Afrikën për të bërë toke madh puthitur në Tokë quajtur Afro-Eurasia. Për shkak të toke gjerë dhe dallimet në gjerësi, Eurasia ekspozitave të gjitha llojet e klimës nën klasifikimin Koppen, duke përfshirë llojet më të ashpër të temperaturave të nxehtë dhe të ftohtë, reshje të lartë dhe të ulët dhe llojet e ndryshme të ekosistemeve.
Historia
Eurasia u formua 375 deri 325 milion vjet më parë me bashkimin e Siberisë, Kazakistanës dhe Baltikës, e cila u bashkua me Laurentia, tani Amerikën e Veriut, për të formuar Euramerica. Kratonët kinez u përplasën me bregun jugor të Siberisë.
Eurasia ka qenë mikpritësja e shumë qytetërimeve të lashta, duke përfshirë ato të bazuara në Mesopotaminë, Luginën e Indus dhe Kinën. Në Epokën Axial (në mes të mijëvjeçarit të parë para Krishtit), një rrip i vazhdueshëm i qytetërimeve u shtri në zonën subtropikale të Euroazisë nga Atlantiku në Paqësor. Ky brez u bë rrjedha kryesore e historisë botërore për dy mijëvjeçarë.
Gjeopolitika
Fillimisht, "Eurasia" është një nocion gjeografik: në këtë kuptim, është thjesht kontinenti më i madh; toka e kombinuar e Evropës dhe Azisë. Megjithatë, gjeopolitikisht, fjala ka disa kuptime të ndryshme, duke reflektuar interesat specifike gjeopolitike të secilit komb. "Eurasia" është një nga konceptet më të rëndësishme gjeopolitike; si Zbigniew Brzezinski vëren:"'... se si Amerika' menaxhon 'Eurasia është kritike. Një fuqi që dominon 'Eurasia' do të kontrollonte dy nga tri rajonet më të përparuara dhe ekonomikisht produktive në botë. Një vështrim i thjeshtë në hartën gjithashtu tregon se kontrolli 'Eurasia' pothuajse do të nënkuptonte automatikisht nënshtrimin e Afrikës, duke e bërë Hemisferën Perëndimore dhe Oqeanin gjeopolitikisht periferik në kontinentin qendror të botës. Rreth 75 për qind e njerëzve të botës jetojnë në 'Eurasi', dhe shumica e pasurisë fizike të botës ekziston gjithashtu, si në ndërmarrjet e saj dhe nën tokë. 'Eurasia' përbën rreth tre të katërtat e burimeve të njohura të energjisë në botë. '"Për momentin, një nga projektet më të shquara të Bashkimit Evropian (BE) është Iniciativa e katër Spektave të përbashkëta Rusia - BE. Një union politik dhe ekonomik i ish-shteteve sovjetike të quajtur Bashkimi Ekonomik Euroazian u krijua në vitin 2015, ngjashëm në konceptin e BE-së.
Koncepti rus i "Euroazisë" korrespondonte fillimisht pak a shumë me zonën e tokës të Rusisë Imperiale në vitin 1914, duke përfshirë pjesë të Evropës Lindore. Një ndër interesat kryesore gjeopolitike të Rusisë qëndron në një integrim gjithnjë e më të ngushtë me ato vende që i konsideron pjesë e "Euroazisë". Ky koncept është i integruar më tej me eskatologjinë komuniste nga autori Alexander Dugin si parimi udhëheqës i "vetëjaftueshmërisë së një hapësirë "gjatë zgjerimit.
Margaret Hamilton (shkencëtare)
Më 22 nëntor 2016, ajo fitoi Medaljen Presidenciale të Lirisë nga Presidenti amerikane Barack Obama për punën e saj që udhëheqi zhvillimin e softuerit të fluturimit në bord për misionet e hënës Apollo të NASA-së.
Jeta e hershme
Margaret Harfield lindi në Paoli, Indiana. Pas diplomës prej gjimnazit Hancock më 1954, ajo filloi në matematikë në Universitetin e Miçiganit në vitin 1955 dhe më pas morri gradën bachelor të arteve në matematikë me një të mitur në filozofi nga Kolegji Earlham në vitin 1958.
Banka Kombëtare e Gjeorgjisë
Banka Kombëtare e Gjeorgjisë (საქართველოს ეროვნული ბანკი) është banka qendrore e Gjeorgjisë. Statusi i saj është i përcaktuar nga Kushtetuta e Gjeorgjisë.
Banka e parë qendrore e Gjeorgjisë u themelua në 1919. Në formën e saj aktuale banka ka ekzistuar që nga viti 1991. Sipas Kushtetutës së Gjeorgjisë, ajo është e pavarur nga kontrollit i shtetit, dhe është e ngarkuar me sigurimin e stabilitetit të çmimeve.
Këshilli
Trupi suprem i Bankës Kombëtare i saj është Këshilli i saj i përbërë nga shtatë anëtarë. Kryetari i Këshillit është Presidenti i Bankës Kombëtare. Këshilli, përveç Kryetarit, është i përbërë nga dy nënkryetarët dhe anëtarët e tjerë. Anëtarët e këshillit të BKGJ  kanë mandat shtatë vjeçar  dhe zgjidhen nga ana e Parlamentit të Gjeorgjisë, me shumicën e votave të numrit të përgjithshëm të anëtarëve të saj, me propozimin e Presidentit të Gjeorgjisë.
Bribiri (Vinodol)
Bribir është një fshat në qarkun Primorje-Gorski Kotar të Kroacisë. Ndodhet pranë Crikvenicës dhe Novi Vinodolskit, në një luginë 5 km nga deti Adriatik. Ka një popullsi prej 1,695 (regjistrimi 2011) dhe kodin postar HR-51253. Është selia e Komunës Vinodol.
Përmbledhje
Mbetjet e mureve të vjetra dhe të kullës së qytetit të kujtojnë kohën e princave të Frankopanit, sundimi i të cilëve për katër shekuj la gjurmë të thella shpirtërore dhe materiale në Vinodol. Lulëzimin më t[ madh Bribiri e përjetoi gjatë sundimit të princit Bernardin Frankopan, i cili fortifikoi kështjellën dhe muret e qytetit. Kur prona e Bribirit u shfuqizua në vitin 1848, qeveria komunale shkatërroi portat e Velës dhe Malës bashkë me kështjellën dhe në vend të saj u ndërtua një shkollë. Kështu përfundoi historia e gjatë dhe e lavdishme e Kalasë së Bribirit në gërmadha. E vetmja mbetje e kalasë së Bribirit është një kullë drejtkëndëshe që daton nga viti 1302 dhe një pjesë e mureve. Nga kodra në të cilën ndodhet qyteti i vjetër ka një pamje të luginës dhe Novi Vinodolski. Veprat e artit të Rilindjes në Kishën e Shën Pjetrit dhe Palit dëshmojnë për nivelin e lartë të shtrirjes kulturore dhe qytetëruese të Bribirit mesjetar dhe lidhjeve të tij të forta me Evropën.
Antanta
parapamje|240px|Harts e aleancave në Evropë më 1914 me Aleancën e Trefishtë (kafe) dhe Antantën e Trefishtë (me të gjelbër) Antanta e Trefishtë përshkruan marrëveshjen informale mes Perandorisë Ruse, Republikës së Tretë Franceze dhe Britanisë së Madhe. Ajo u ndërtua mbi aleancën franko-ruse të vitit 1894, Antanta Kordiale të vitit 1904 midis Parisit dhe Londrës dhe antantës anglo-ruse të vitit 1907. Ajo formoi një kundërpeshë të fuqishme ndaj Aleancës së Trefishtë të Gjermanisë, Austro-Hungarisë dhe Italisë. Antanta e Trefishtë, ndryshe nga Aleanca e Trefishtë ose vetë Aleanca Franko-Ruse, nuk ishte një aleancë e mbrojtjes së ndërsjellë.
Në fillim të Luftës së Parë Botërore më 1914, të tre anëtarët e Antantës së Trefishtë hynë në të si Fuqitë Aleate kundër Fuqive Qendrore: Gjermania dhe Austro-Hungaria. Më 4 shtator 1914, Antanta e Trefishtë lëshoi ​​një deklaratë duke marrë përsipër të mos përfundonte një paqe të veçantë dhe vetëm të kërkonte kushte paqeje të rëna dakord midis tre palëve. Historianët vazhdojnë të debatojnë për rëndësinë e sistemit të aleancës si një nga shkaqet e Luftës së Parë Botërore.
Montclar-Lauragais
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Shtëpi banimi (Ehat Musës)
Shtëpi banimi (Ehat Musës) është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 949/55.
E gëzofsh Kosovë lirinë! : poezi
E gëzofsh Kosovë lirinë! : poezi me autor Gani Skura dhe Muhamet Muça (red.). Botuar në Tiranë nga "Mokra", në vitin 2000. Faqet e librit 68. ISBN 99927-658-9-5
Baskin-Robbins
Baskin-Robbins seri dyqan akullore Burt Baskin dhe Irv Robbins prodhuar për akullore, e themeluar në vitin 1953, mbulon mjedisore, globale Glendale, Kaliforni. Kompania ka 5800, është një qarqet profesionale të akullore në botë është bërë në 2.800 degë në SHBA atë. Baskin-Robbins shpërndarjes akullore në më shumë se 30 vende të botës. Kompania me seli në Canton, Massachusetts.
Hualien (qytet)
'Hualien (Kinezisht: 花蓮市) është qytet dhe zyra qendrore e qarkut Hualien, Tajvan. Ndodhet në bregdetin lindore të Tajvanit në Oqeanin Paqësor.
Klima
Hualien ka klimë tropikale që kufizohet në një klimë subtropikale të lagësht.
Temperatura të verës: 25–32 °C Temperatura të dimrit: 15–21 °C Temperatura mesatare vjetore: 23 °C Rreshjet mesatare: 2177 mm
Arsimi
Hualien ka 3 universitete, 16 shkolla fillore, 37 kisha dhe 31 tempuj.
Maja e Velës
Maja e Velës është një mal në Shqipëri. Ndodhet në pjesën veriore të vendit, 60 km në veri të Tiranës, kryeqytetit të vendit. q  b   c   Maja e Velës ndodhet 1,170 metra mbi nivelin e detit, ose 851 metra mbi terrenin rrethues. Rrëzët e saj janë rreth 27.3 kilometra të gjera.
Përmbledhje
Relievi përreth Majës së Velës është kryesisht kodrinore. Maja e Mëllezës është vendi më i lartë i zonës, 1,219 metra mbi nivelin e detit, 18.5 km në jug të Majës së Velës. Qyteti më i afërt më i madh është Lezha, 7.6 km në jugperëndim të Majës së Velës. Në rajonin përreth Majës së Velës, malet janë tepër të zakonshme.
Zona përreth Majës së Velës është pothuajse e mbuluar me pyje të përziera. Zona perreth Majes se Veles eshte e populluar me rreth 108 banorë për kilometër katror. Klima është mesdhetare. Temperatura mesatare 14 °C. Muaji më i nxehtë është korriku, më 26 °C, dhe dhjetori më i ftohtë, me 4 °C. Reshjet mesatare 1,578 milimetra në vit. Muaji më i lagësht është nëntori me 185 milimetra shi dhe më i thati është gushti me 37 milimetra.
Stacioni hekurudhor i Elbasanit
thumb|220px|Stacioni i trenit në Elbasan Stacioni Hekurudhor i Elbasanit shërben qytetin e Elbasanit, Shqipëri.
Stacioni është hapur në vitin 1950. Në hapje, ajo ishte përfundimi i një zgjatje nga Peqini. Ajo mbeti përfundimi deri në mars të vitit 1974, kur një zgjerim i Përrenjas përfundoi.
Vija përtej Elbasanit, e cila kalon nëpër rajonet jashtëzakonisht të pakta të vendit, u mbyll në vitin 2012 dhe Elbasani përsëri u bë një vend përfundimtar. Planet kanë ekzistuar që nga fundi i viteve 2000 për të ndërtuar një linjë të re drejt Elbasanit nga kryeqyteti Tiranës për të lejuar lëvizje më të drejtpërdrejtë ndërmjet dy qyteteve dhe për të zëvendësuar rrugën që aktualisht ekziston.
Dyqani Urahara
Dyqani Urahara (浦原商店, Urahara Shōten) është dyqan fiktiv që shfaqet në anime dhe manga Bleach. Ajo ndodhet në Karakura. Pronari i saj është Kisuke Urahara.
Ndërsa duket se nuk është më shumë se një dyqan mesatar në pjesën e jashtme, është një dyqan që plotëson nevojat e Shinigami. Kjo dyqan shërben si bazë e funksionimit për pronarin e saj, Kisuke Urahara, dhe të gjithë punonjësit posedojnë aftësi të mëdha shpirtërore. Rukia Kuchiki vjen herë pas here këtu ose për të blerë diçka duke qëndruar me Ichigo Kurosaki në Botën Njerëzore ose për të marrë informacion nga vetë Urahara; Renji Abarai qëndron këtu kur ka misione në Botën Njerëzore. Herë pas here, një furgon i vogël mund të shihet jashtë dyqanit. Yuzu Kurosaki është gjithashtu një kliente e dyqanit, duke e frekuentuar atë, megjithë kundërshtimet e Jinta, pasi ajo është në gjendje të blejë një sasi të madhe meze për vetëm 500 jen.
Shtatëmbëdhjetë muaj pas humbjes së Sōsuke Aizen, Karin Kurosaki fillon të vizitojë dyqanin, duke blerë disa produkte anti-Hollow. Urahara lejon që t’i blejë ato falas, duke thënë se ai është në borxh ndaj Ichigo. Karin viziton sepse ajo pa Ichigo duke luftuar për të mbrojtur diçka, dhe se është radha e tyre për ta mbrojtur atë.
Nën dyqan shtrihet një dhomë gjigande e krijuar nga Urahara në ngjashmëri me fushën e trajnimit që ai krijoi në Shoqatën e Shpirtërave. Përdoret si një bazë sekrete / terren trajnimi dhe përmban një portë Senkaimon për të udhëtuar në Shoqatën Shpirërore, si dhe postimet midis të cilave Urahara gjeneron një Garganta.
Margaret Hamilton (infermiere)
Margaret Hamilton (19 tetor 1840 - 11 janar 1922) ishte infermiere gjatë Luftës Civile Amerikane.
Jeta e hershme
Margaret Hamilton lindi në Rochester, New York. Ajo ishte fëmija e vetme e Cornelius Mahoney dhe Mary Sheehan. Margareta ishte afër prindërve të saj deri në vdekjen e nënës më 1857. Ajo u shkollua në shkolla publike dhe seminarin e Shën Xhozefit në Emmitsburg, Maryland. Në seminarë, ajo u bashkua me Motrat e Bamirësisë, edhe pse babai i saj nuk pranoi.
Jeta fetare
Në vitin 1860, Hamilton hyri në një strehim jetimore në Albany, New York, duke synuar të ishte një motër. Ajo përjetoi një periudhë prove tri mujore, pas së cilës ajo u dërgua në Shtëpinë e Nënës në Emmitsburg, Maryland për mësim. Pas gjashtë muajsh, Hamilton iu dha zakonit të Rendit, dhe e dërgoi atë në një jetimore në Albany për të mësuar.
Glintidionët
Glinditionët (në latinisht glinditiones) ishin një fis ilir që jetonte në rajonin e Panonisë në Iliri, në qarkun e sotēm të Lubunjës ( Hercegovinë ). Ata përmenden nga Plini Plaku.
Emri i trendafilit
Emri i trendafilit (Italisht: Il nome della rosa ) është romani i parë i shkrimtarit italian Umberto Eco. Është roman mister vrasje e vendosur në një manastir italian më 1327; një mister intelektual që ndërthur semotikën në trillime, analiza biblike, studime mesjetare dhe teori letrare.
Përmbajtja
Në vitin 1327, frati françeskan William i Baskerville dhe Adso i Melk, një rishtar i Benediktinit që udhëtonte nën mbrojtjen e tij, mbërrijnë në një manastir Benediktini në Italinë Veriore për të marrë pjesë në një debat teologjik. Kjo abati është duke u përdorur si terren neutral në një mosmarrëveshje midis Papës Gjon XXII, dhe françeskanëve, të cilët dyshohen për herezi.
Manastiri është i shqetësuar nga vdekja e Adelmo të Otrantos, një ilustrues i nderuar për ilustrimet e tij. Adelmo ishte i aftë në veprat e artit komik, veçanërisht në lidhje me çështjet fetare. William ngarkohet me abatin e manastirit, Abo i Fossanova, të hetojë vdekjen, dhe ai ka një debat me një nga murgjit më të vjetër në abati, Jorge of Burgos, për kuptimin teologjik të të qeshurës, të cilin Jorge e përçmon.
Të nesërmen, një studiues i Aristotelit dhe përkthyes i greqishtes dhe arabishtes, Venantius i Salvemecit, është gjetur i vdekur në një vazo gjaku të derrit. Më parë, William dhe Adso ishin ndaluar të hynin në bibliotekën e labirintëve nga bibliotekari Malachi i Hildesheim, kështu që ata depërtojnë në labirint, duke zbuluar se duhet të ketë një dhomë të fshehur, me titullin finis Africae. Benno i Uppsala, një studiues retorik, i zbulon William se Malachi, dhe ndihmësi i tij Berengar i Arundel, kishin një lidhje homoseksuale, derisa Berengar joshte Adelmo, i cili kreu vetëvrasje nga konflikti i turpit fetar. Të vetmit murgj të tjerë që morën vesh rreth padive ishin Jorge dhe Venantius.
Në ditën e katërt, Berengar është gjetur e mbytur në banjë, megjithëse ai mban njolla të ngjashme me ato të Venantius. Bernard Gui, një anëtar i Inkuizicionit, arrin të kërkojë vrasësin përmes zbritjes së papës. Për shkak të kësaj ardhjeje, Gui arreston vajzën fshatare Adso të dashur, si dhe Salvatore, duke i akuzuar ata të dy për herezi.
Remigio merret në pyetje nga Gui, i cili e frikëson atë në zbulimin e së kaluarës së tij heretike, si dhe rrëfen rremë për krimet e Abbey. Severinus atëherë është gjetur i vdekur në dhomën e tij, të cilës Jorge i përgjigjet duke udhëhequr një predikim për ardhjen e Antikrishtit.
Malachi kthehet në predikimin e hershëm atë ditë afër vdekjes, dhe fjalët e tij të fundit kanë të bëjnë me akrepat. Nicholas of Morimondo, glazier, i thotë William se kushdo që është bibliotekari, atëherë do të bëhej Abati, dhe me dritë të re, William shkon në bibliotekë për të kërkuar prova. Abati është i shqetësuar që William nuk e ka zgjidhur krimin, dhe se Inkuizicioni po e dëmton atë, kështu që ai e zjarr William. Atë natë, William dhe Adso depërtojnë në bibliotekë edhe një herë në kërkim të finis Afrikanës.
William dhe Adso zbulojnë Jorge duke i pritur në dhomën e ndaluar. Ai thotë se ai ka qenë duke udhëhequr Abbey me vite, dhe viktima e tij e fundit është vetë Abati, i cili është bllokuar në një pasazh të fshehtë të bibliotekës. Abati mbyt, dhe Jorge u thotë atyre se libri i fshehur i Venantius ishte Poetika e Dytë e Aristotelit, që flet për virtytet e të qeshurës, diçka që Jorge e përçmon. Jorge vuri helm në faqet në libër, duke e ditur që një lexues do të duhej të linte gishtat për t'i kthyer ato. Venantius ishte duke përkthyer librin dhe vdiq. Berengar e gjeti trupin dhe e hodhi atë në gjakun e derrit, nga frika e ekspozimit, përpara se të lexonte vetë librin dhe të vdiste. Malachi ishte i bindur nga Jorge që të merrte librin, i cili u ngjit me Severinus, kështu që ai vret Severinus dhe merr librin, para se të bëhej kurioz dhe të vdiste gjithashtu.
Të gjitha vrasjet përfundojnë me Shtatë Bori, të cilat bëjnë thirrje për objekte që bien nga qielli (Adelmo u hodh nga një kullë), pishina gjaku, helm nga uji, pjekja e yjeve (Severinus u vra me kokën e futur me një grykë qiellore), akrepa, karkaleca dhe zjarr. Jorge konsumon faqet e helmuara të librit dhe përdor fenerin e Adso-s për të filluar një zjarr, i cili digjet bibliotekën. Ndërsa zjarri përhapet në pjesën tjetër të abatit, Uilliam ankohet për dështimin e tij. Të hutuar dhe të mposhtur, William dhe Adso shpëtojnë nga abati. Vite më vonë, Adso, tani i moshuar, kthehet në rrënojat e abatit dhe mbledh libra që u shpëtuan nga zjarri, duke krijuar një bibliotekë më të vogël.
Ylfete Fanaj
Biografia
Ylfete Fanaj ka lindur më 11 korrik 1982 në qytetin jugor të Kosovës të Prizrenit, i cili në atë kohë ishte pjesë e Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë. Babai i saj ka punuar si punëtor sezonal në Zvicër në vitet 1980. Në vitin 1990 gruaja e tij dhe dy nga vëllezërit e motrat më të vogla të Ylfetes u transferuan në shtëpi, ndërsa ajo dhe motra e saj më e madhe qëndruan me gjyshen e tyre. Kur situata politike në Kosovë vazhdoi të përkeqësohej në vitin 1991, Ylfete dhe motra e saj më e madhe ndoqën familjen në Evropën Qendrore dhe shkuan në shkollë në Sursee.
Më pastaj Ylfete Fanaj kreu shkollën e mesme deri në klasën e 10-të. Pas kësaj ajo gjeti një punë praktikë si nëpunëse në ECAP. Në vitin 2003, ajo filloi të punojë si sekretare në departamentin e integrimit të Kantonit të Lucernit dhe përfundoi diplomën e shkollës së mesme profesionale, të cilën e përfundoi me sukses në vitin 2005. Në vitin 2009 ajo përfundoi studimet për punë sociale në Universitetin e Shkencave të Aplikuara dhe Arteve të Lucernit dhe u diplomua me diplomë bachelor. Pas kësaj, ajo punoi si punonjëse sociale në departamentin e promovimit dhe integrimit shëndetësor për kantonin Nidwalden. Më pas ajo fitoi një Master Shkencor në Punë Sociale nga universitetet e Bernës, Lucernit, St. Gallenit dhe Cyrihut. Ajo është aktualisht drejtuese e Zvicrës gjermanishtfolëse në projektin për të rinjtë LITFT në Bernë, një program integrimi dhe parandalimi për të rinjtë me pikënisje të vështira në ndërlidhjen midis shkollës dhe punës.
Karriera politike
Ylfete Fanaj filloi karrierën e saj politike në Secondos, dega e Lucernit e Second@s Plus Zvicër. Në vitin 2007 ajo u bë anëtare e bordit të kësaj shoqate. Në të njëjtin vit ajo u zgjodh edhe në Këshillin e Qytetit të Lucernit si kandidate për Partinë Social Demokrate Zvicerane. Në vitin 2008 ajo zuri një vend në bordin e shoqatës mbarëkombëtare të Secondos dhe u bë presidente e saj në 2009. Që nga viti 2006 ajo është anëtare e menaxhmentit të PS Stadt Luzern në departamentin e komunikimit dhe në mars 2011 kaloi në drejtimin e seksionit kantonal të partisë.
Në prill 2011 ajo u zgjodh në Këshillin Kantonal të Lucernit. Fanaj ishte kështu këshilltari i parë kantonal zviceran me rrënjë kosovare. Në mars 2015 ajo u zgjodh për një mandat të dytë dhe u rizgjodh në vitin 2019. Në këshillin kantonal fillimisht ishte anëtare e Komisionit Politik Shtetëror. Më pas ajo u bë anëtare dhe më pas nënkryetare e Komisionit të Drejtësisë dhe Sigurisë. Nga viti 2015 deri në vitin 2019 ajo ka drejtuar grupin parlamentar të PS-së në parlamentin kantonal. Më datën 17 qershor 2019 Fanaj u bë fillimisht nënkryetare dhe më 23 qershor 2020 u zgjodh Kryetare e Këshillit të Kantonit për periudhën 2020/2021.
Më datën 9 mars 2022, ajo shpalli kandidaturën e saj për zgjedhjet e këshillit të qeverisë së Lucernit në 2023. Kongresi partiak i PS-së e emëroi atë më 24 shtator 2022 si kandidat për këshillin qeveritar.
Aktivitete në klube
Fanaj është e martuar dhe jeton me bashkëshortin dhe djalin në qytetin e Lucernit.
Ditionët
Ditionët ishin një fis ilir, i cili banonte në viset nga Krka dhe Zrmanja (në perëndim) e deri në rajonin e sotëm Grahovo dhe Glamoćkopolje dhe Livno- Polje, duke përfshirë malin që sot quhet Ilica. Përmes kësaj zone kalonte një komunikacion i rëndësishëm në drejtimin jugperëndim - verilindje, nga lugina e Kërkës në luginat e lumenjve të pellgut Una. Duket se Romakët kishin lidhjet kryesore nga brendësia e kësaj pjese të Ballkanit përmes grykës së Grabit ( Rastello di Grab ), në një kalim relativisht të ulët të Dinarideve të brendshme (l / m 813 m). Fqinjët jugorë ishin dalmatët, në veriperëdim (me gjasë) Liburnët, në verilindje Mezejët (me të cilët ata ndanin një pjesë të territorit në pellgun e lumit Sana).
Ashtu si Mezejët, edhe Ditionët përmendet së pari në shkrimet e Strabos, i cili i konsideron ata Panonianë. Mund të thuhet se, në atë kohë, ata ishin një popull i madh, me 239 dekurie, i cili vlerësohet si ekuivalent i 60,000 banorëve (sipas disave, 47.800 banorë).
Sipas disave, kufiri i Panonisë dhe Dalmacisë ishte në këtë zonë, e cila në kuptimin hapësinor-gjeografik mund të korrespondonte me marrëdhëniet e sotme gjeografike në terren.
Nga personalitetet e famshme që mund të lidhen me këtë fis dhe rajonin e tyre është edhe Jeronimi nga Stridoni i njohur edhe si Shën Jeronimi (Sophronius Eusebius Hieronymus Stridonensis, Εὐσέβιος Σωφρόνιος Ἱερώνυμος) i cili dihet se ka lindur në qytezën Stridon (Strido Dalmatiae?). Sidoqoftë, kjo nuk është vërtetuar ende, kështu që është e mundur që qyteza Stridon të mos ishte një zonë e banuar nga Ditionët. Sipas Bojanovskit, është e mundur që vendbanimi Arduba ndodhej në territorin e tyre ose të Mezejëve, ndërsa Mesihović beson se vendbanimi Seretion është në fakt Stridoni dhe ndodhej atje.
Llapllasella
Llapllasellë edhe Llobnasellë është një vendbanim në komunën e Graçanicës, Kosovë.
Terrebasse
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Terrebasse (Ocitanisht: Tèrrabaisha ; Shqip: Tërbasa) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
The Politically Incorrect Guide to Capitalism
The Politically Incorrect Guide to Capitalism ka si qëllim të përgënjeshtrojë keqkuptimet që lindin nga ekonomia keynesiane rreth asaj se çfarë kapitalizmi është në të vërtetë.
Pertti Alaja
Më 14 tetor 2012, Alaja u zgjodh presidenti i 15-të i Shoqatës së Futbollit Finlandezë.
Çiang Kai-shek
parapamje|Çiang Kai-Sheku Çiang Kai-Sheku (kinezçe: 蔣中正 Chiang Kai-Shek, l. 1887 në Kinë, v. 1975 në Taipei) ishte lideri politik dhe ushtarak i Republikes se Kines.
Çiang Kai-Sheku ishte nje gjeneral i cili drejtoi Republiken e Kinëss ndaj madheshtise se ushtrise japoneze. Gjithashtu ishte dhe pjese e revolucionit kinez, ku forcat komuniste arriten ti zmbrapsnin demokratet ne ishullin e Tajvanit, ku eshte nje pike e nxehte referimi edhe ne ditet e sotme.
Nina Simone and Her Friends
Nina Simone and Her Friends është një album i lëshuar nga labeli Bethlehem Records me këngët e këngëtares së xhezit Nina Simone, Carmen McRae dhe Chris Connor. Të tre artistët e kishin lënë këtë studio regjistrimi dhe kishin nënshkruar kontrata me studio të tjera në kohën që Bethlehem lëshoj këtë album.
Lyonpo Sangay Ngedup
Lyonpo Sangay Ngedup (lindi më 1 korrik 1953) ishte kryeministri i Butanit nga viti 1999 deri në vitin 2000. Ai pësëri u bë kryeministër në vitin 2005 deri në vitin 2006.
Maja e Mëllezës
Maja e Mëllezës është një majë mali në Shqipëri. Ndodhet në prefekturën e Qarkut të Lezhës, në pjesën veriore të vendit, 40 km në veri të Tiranës, kryeqytetit të vendit. Maja e Mëllezes ndodhet 1,219 metra mbi nivelin e detit, ose 265 metra mbi terrenin përreth. Rrëzët e saj janë rreth 2.2 kilometra të gjera.
Permbledhje
Relievi përreth Majës së Mëllezës është kodrinore në veri, por në jug janë malet. Maja e Mëllezzes ndodhet në një lartësi që jep drejtim veri-jug. Vendi më i lartë në zonë është Maja e Liqenit, 1,723 metra mbi nivelin e detit, 14.9 km në jug të Majës së Mëllezës. Qyteti më i afërt më i madh është Laçi, 9.3 km në perëndim të Majës së Mëllezës.
Zona përreth Majës së Mëllezës është pothuajse e mbuluar me pyje të përziera. Zona perreth Majës së Mëllezës është mjaft e populluar dhe ka rreth 54 banore për kilometër katror. Klima është mesdhetare. Temperatura mesatare 13 °C. Muaji më i nxehtë është korriku, më 25 °C, dhe janari më i ftohtë, në 2 °C. Reshjet mesatare 1,578 milimetra në vit. Muaji më i lagësht është nëntori me 185 milimetra shi dhe më i thati është gushti me 37 milimetra.
Keraunët
Keraunët (Κεραύνιοι - Keraunioi, Ceraunii) ishte emri i një fisi ilir që jetonte afër pirustëve aq sa nganjëherë konsideroheshin si nënfis i tyre. Territori i tyre shtrihej diku në Malin e Zi modern. Ata kishin 24 dekuriae. Emri i tyre duket se rrjedh nga fjala greke për 'vetëtimën'.
Valentina Rama
Valentina Rama e lindur më 14.08.1982 në Skënderaj Dikur ishte shumë aktive në skenën e muzikës shqiptare dhe shumë e pëlqyer nga publiku aso kohe.
Këngët e saj ishin prezentë kudo, në: TV, Radio etj, deri sa në një moment u largua nga skena dhe nuk u pa më të rikthehet asnjëherë.
Këngëtarja Valentina Rama ka më shumë se një dekadë që nuk ka publikuar ndonjë projekt të ri muzikor, duke u tërhequr tërësisht nga muzika, madje është larguar edhe jashtë vendit.
Përkundër faktit që ndodhet larg, Telegrafi ra në gjurmët e saj për t’u rikthyer në kujtimet e vjetra – në kohën kur ajo shquhej si njëra ndër këngëtaret më të pëlqyera dhe atraktive.Valentina, pati disa hite, por e la shpejtë muzikën, për të mos u rikthyer më asnjëherë në skenë.
Këngëtarja nga Drenica nuk jeton më në Kosovë, pasi prej vitesh është zhvendosur në Suedi, ku edhe punon.
Ajo është martuar dhe është bërë nënë e dy femijeve. Valentina duket më bukur se asnjëherë më parë.dikur ishte mjaftë e pranishme dhe e njohur, por ka vite që e ka braktisur muzikën, shkruan “Kosovarja”.
Këngëtarja e hitit “Ti je si hije”, më as që e ka ndërmend ti rikthehet muzikës, dashurisë së madhe të dikurshme.
Këngëtarja po duket shumë bukur pas lindjes, madje edhe më bukur se dikur
Zef Lush Marku
Biografia
U lind në prill të vitit 1885 në një familje zejtare të Prizrenit. Shkollën fillore dhe dy vitet e para të shkollës së mesme teologjike i kreu në Prizren në gjuhën serbe. Përkundër vullnetit të tij, për arsye të kushteve ekonomike Zefi u detyrua të ndërpresë shkollimin dhe të angazhohet në punëtorinë zejtare të babait të tij.
Për shkaqe ekonomike, babai i Zefit, Gjergj Marku, emigroi me familjen e tij nga Prizreni në Shkup. Por, pas një kohë, Zefit i vdiq babai dhe atij, si djali më i madh, në moshë relativisht të re, i takoi barra që të kujdeset për mirëqenien materiale të familjes. Në fillim Zefi punonte si krah pune ndër punëdhënësit e ndryshëm privatë, pastaj do të inkuadrohet në mardhënie të rregullt pune në Monopolin e Duhanit në Shkup. Nga viti 1912 Zefi do të kalojë në marrëdhënie të përhershme pune në Bankën Serbo-Franceze në Shkup, fillimisht si korrier dhe pastaj si nëpunës, ku do të punojë edhe pas Luftës së Parë Botërore. Zefi, si punëtor në Monopolin e Duhanit në Shkup, që herët (1909) do të inkuadrohet në lëvizjet politike. Ai do t'i bashkohet grupit sociaI-demokrat (socialist) të Shkupit, duke u përcaktuar kështu për opcionin ideologjik e politik të qendrës së majtë.
Në natën e 2-3 dhjetorit 1920 do të likuidohet në Gjakovë nga ana e organeve policore serbo-kroato-sllovene, i konsideruar si viktima e parë e Terrorit të Bardhë në Mbretërinë Serbo-Kroato-Sllovene.
George Routledge
George Routledge (23 shtator 1812 - 13 dhjetor 1888) ishte botues britanezë dhe themelues i shtëpisë botuese Routledge.
Karriera
Ai fitoi përvojën e tij më të hershme të biznesit me Thurnam & Sons, librashitës, në Carlisle. Duke vepruar në Londër në 1833, ai filloi biznesin për vete si libërshitës më 1836 dhe si botues në 1843, duke bërë suksesin e tij të parë serioz duke riprintuar komentet biblike të një shkrimtari amerikan Albert Barnes.
Megjithatë, fama e tij si botuese qëndron kryesisht në numrin e madh të librave të lirë që ai lëshoi. Një seri vëllimesh të quajtur Libraria Hekurudhore ishte një sukses i madh, duke përfshirë edhe romanin Kabina e Xhaxhit Tom të Harriet Beecher Stowe dhe gjithashtu publikoi në formë popullore disa nga shkrimet e Washington Irving, James Fenimore Cooper, Bulwer-Lytton dhe Benjamin Disraeli. Ai gjithashtu solli një numër librash shilingash në Librarin Universale të Routledge (e njohur edhe si Libraria Universale e Morley).
Jeta personale
Ai u martua me Maria Elizabeth Warne, e cila vdiq më 25 mars 1855. Martesa e tij e dytë ishte me Mary Grace Bell më 11 mars 1858.
Djali i tij Robert Warne Routledge u bë partner më 9 nëntor 1858 dhe firma u bë Routledge, Warne, & Routledge
Djali i tij Edmund Routledge u bë partner më 1865, dhe firma u bë George Routledge & Sons.
Jasët
djathtas|parapamje|280x280px| Fise ilire Jasët ( lat Iasi ) ishin një fis iliro - kelt që banonte në të dy brigjet e lumit Drava në kohërat antike. Kontakti i parë i Jasëve me Romakët u bë gjatë pushtimit romak të vendbanimit të Segesticas (Sisakut), në vitin 159 ose 156 para Krishtit. Pas shtypjes së kryengritjes së Batos (6-9), romakët krijuar një kamp ushtarak në luginën e Daruvarit, në vendin e një opidumi të dikurshëm të Jasëve. Gjatë procesit të Romanizimit, vendbanimi kryesor i tyre fitoi statusin e Res Publike Jasorum. Gjatë mbretërimit të Hadrianit, emigrantët italianë, veteranët dhe përfituesit e huaj të të drejtave qytetare Romake, së bashku me popullsinë vendase, organizuan të ashtuquajturin Municipium Jasorum në vendin e një opidumi antik. Qyteti ishte qendra administrative e Jasëve, në territorin e madh të të cilit u formuan vendbanime të tjera, të tilla si Aquae Iasae dhe Civitas Iovia (Ludbreg).
Sarah Bohndiek
Sarah Elizabeth Bohndiek është një fizikane hulumtimi i të cilit përfshin zhvillimin e qasjeve të reja të imazhit  për zbulimin e hershëm të kancerit. Ajo është një Profesore në Fizikën Biomjekësore në Universitetin e Kembrixhit dhe një Drejtuese e Grupit në Institutin e Kembrixhit në Mbretërinë e Bashkuar të Kërkimit të Kancerit.
Arsimi
Bohndiek mori BA në Fizikën Eksperimentale dhe Teorike nga Universiteti i Kembrixhit në 2005. Ajo pastaj vazhdoi të përfundonte një PhD në Fizikën e Rrezatimit në University College London në 2008 duke zhvilluar një instrument të ri për identifikimin e kancerit në mostrat e biopsisë së gjirit duke përdorur metodat e difraksionit të rrezeve X.
Karriera dhe hulumtimi
Pas përfundimit të doktoratës, Bohndiek u transferua në Universitetin e Kembrixhit ku punoi si një studiuese post doktorale në Departamentin e Biokimisë mbikëqyrur  nga Prof. Kevin Brindle. Hulumtimi i saj gjatë kësaj periudhe u përqëndrua në përdorimin e metodave të reja të rezonancës magnetike të  imazheve për zbulimin e hershëm të përgjigjes së trajtimit në kancer.
Në vitin 2011, Bohndiek mori pozicionin e Studiuesit të Doktoratës në Departamentin e Radiologjisë të Universitetit Stanford i mbikëqyrur nga Prof. Sam Gambhir.