cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ishulli
thumb|djathtas|[[Qipro]] thumb|majtas|150px|Ball’s Pyramid Ishulli, ujdhesa ose rethujëza është pjesë tokësore e cila është e rrethuar nga të gjitha anët me ujë. Ishulli mund të jetë në lum, liqe ose det. Ishujt në grup quhen arkipelag.
Ditar për çështje ndërkombëtare 7, Enver Hoxha
Ditar për çështje ndërkombëtare 7, me autor Enver Hoxha ky vëllim përmbledh vitet 1972 - 1974. Instituti i studimeve Marksiste - Leniniste pranë K Q të PPSh. Tiranë, 1983.
Përmban periudhat:
- janar - shkurt 1972 - mars - prill 1972 - maj - qershor 1972 - korrik - shtator 1972 - tetor - dhjetor 1972 - janar - shkurt 1973 - mars - maj 1973 - qershor - korrik 1973 - gusht - dhjetor 1973 - janar - dhjetor 1974 - Treguesi tematik i lëndës
- Treguesi i emrave
- Treguesi gjeografik
- Lënda
Shkarashniku
Shkarashnik është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë.
Call Me No One
Call Me No One është një bend i muzikës hard rock, i formuar në Georgia, USA, në vitin 2012.
Gjuha islandeze
Islandishtja është gjuhë veriore gjermanike edhe gjuha zyrtare e Islandës. Është gjuhë indoevropiane e cila i përket degës veriore gjermanike ose nordike të gjuhëve gjermanike. Historikisht, ishte gjuha më perëndimore e gjuhëve indo-evropiane para kolonizimit të Amerikave. Islandishtja, feroishtja, nornishtja edhe norvegjishtja perëndimore bënin pjesë në nordiken perëndimore, danishtja, norvegjishtja lindore dhe suedishtja bënin pjesë në nordiken lindore. Norvegjishtja e re (moderne) bokmål, është ndikuar nga të dyja grupet, duke drejtuar gjuhët nordike të ndahen në gjuhët kontinentale skandinave edhe në gjuhët nordike ishullore (duke përfshirë islandishten)
Shumica e gjuhëve europiane perëndimore kanë nivele të reduktuara të lakimit (dhe zgjedhimit), veçanërisht lakimit të emrave. Në ndryshim, islandishtja ruan një gramatikë sintetike katër-rasore krahasuar me gjermanishten, ndonëse goxha më të ngurtësuar dhe të zgjeruar. Ngaqë islanidshtja është në familjen gjermanike, e cila në tërësi, ka reduktuar sistemin rasor indo-evropian, është shumë larg gjuhëve balltike edhe sllave të familjes indo-evropiane, shumë prej të cilave ruajnë gjashtë ose më shumë rasa. Islandishtja dallohet nga një klasifikim të gjerë të lakimeve të çrregullta. Islandishtja, gjithashtu ka shumë shembuj ‘rasës’ së zhdrejtë pa asnjë kryefjalë, pak a shumë si latinishtja. Për shembull shumica e shkurtimeve që gjenden në gjuhën latine kanë një korrespondencë në dhanoren e islandishtes. Ngurtësimi i gjuhës islandeze edhe izomorfizmi rezultant i ngjashëm me nordiken e vjetër (e cila cilësohet në mënyrë ekuivalente edhe si islandishtja e vjetër nga gjuhëtarët) nënkupton se islandezët modernë mund të lexojnë lehtësisht Edat, sagat edhe klasikë të tjerë të gjuhës nordike të vjetër të krijuara ndërmjet shekujve X dhe XIII.
Shumica dërrmuese e folësve islandezë – afërsisht 320.000 – jetojnë në Islandë. Më shumë se 8.000 folës islandezë jetojnë në Danimarkë prej të cilëve afërsisht 3.000 janë nxënës. Gjuha flitet gjithashtu nga 5.000 njerëz në SHBA edhe nga më shumë se 1.400 në Kanada, veçanërisht në provincën e Manitobës.
Ndërkohë që 97 % e popullsisë konsiderojnë islandishten gjuhën e tyre amëtare, gjuha është në rënie sidomos në Kanada. Folës islandezë jashtë Islandës përfaqësojnë emigrimin e përkohëshëm në pothuajse të gjitha rastet përveç Gimlit në Manitoba që është themeluar më 1880.
Instituti Árni Magnússon për Studime Islandeze shërben si qendër për të ruajtur dorëshkrimet, studimin e gjuhës edhe letërsinë mesjetare. Këshilli Gjuhësor Islandez që përbëhet nga përfaqësues të universiteteve dhe të arteve, gazetarë edhe nga Ministria e Kulturës, Shkencës edhe Arsimit, këshillon autoritetet në lidhje me politikën gjuhësore. Që nga viti 1995, më 16 nëntor çdo vit, ditëlindja e poetit të shekullit XIX Jónas Hallgrímsson festohet si Dita e Gjuhës Islandeze
Historia
Tekstet më të vjetra të ruajtura në gjuhën islandeze u shkruajtën rreth 1100 pes. Shumë nga tekstet janë bazuar në poezi dhe ligje tradicionalisht të ruajtura gojarisht. Më të famshmet prej teksteve, të cilat u shkruajtën në Islandë nga shekulli XII e më vonë, janë Sagat Islandeze. Ato përbëhen nga vepra historika edhe poema edaike.
Gjuha e sagave është islandishtja e vjetër, një dialekt perëndimor i nordikes së vjetër. Dano-norvegjishtja edhe pushtimi i mëvonëshëm danez i Islandës nga 1536 deri më 1918 kishte një efekt fare të vogël në lidhje me evolimin e gjuhës islandeze (në kundërshtim me gjuhën norvegjeze), e cila mbeti në përdorim të përditshëm ndërmjet popullatës së përgjithshme. Ndonëse më arkaike se gjuhët e tjera gjermanike në jetë, islandishtja ndryshoi dukshëm në shqiptim nga shekulli XII deri në shekullin XVI, sidomos në shqiptimin e zanoreve (në veçanti: á, æ, au, and y/ý)
Përveç shtimit të një fjalori të ri, islandishtja e shkruar nuk ka ndryshuar në përbërje që nga shekulli XI, kur shkrimet e para u shkruajtën në pergamene. Folësit bashkëkohorë mund të kuptojnë sagat origjinale edhe Edat të cilat u shkruajtën rreth 800 vjet më parë. Sagat, lexohen zakonisht me drejtshkrim të përditësuar edhe me shënime ose ndryshe të paprekura. Me pak përpjekje islandezët munden gjithashtu të kuptojnë edhe dorëshkrimet origjinale.
Statusi Ligjor dhe Njohja
Sipas një akti (61/2011) të vendosur nga Kuvendi më 2011 islandishtja është ‘gjuha zyrtare e Islandës’
Islandishtja është pjesë e Këshillit Nordik, një forum për bashkëpunim midis shteteve nordike, i cili fatkeqësisht përdor vetëm hollandishten, suedishten edhe norvegjishten si gjuhët e tij të operimit (edhe pse Këshilli boton materiale në gjuhën islandeze). Sipas Konventës së Gjuhësisë Nordike, që nga viti 1987, qytetarët islandezë kanë pasur të drejtën të përdorin islandishten kur po komunikonin me institucione shtetërore në vende të tjera nordike, pa u bërë përgjegjës për ndonjë interpretim ose kosto të përkthimit. Konventa mbulon vizitat në spitale, qendra punësimi, policinë edhe oficerët shoqërorë të sigurisë. Nuk ka aq shumë efekt pasi nuk është aq e njohur për shkak se islandezët nuk njohin gjuhë të tjera skandinave edhe sepse shpesh kanë një zotërim të mjaftueshëm të gjuhës angleze për të komunikuar me institucionet në atë gjuhë (edhe pse eksziston evidencë se dijet e përgjithshme të islandezëve në lidhje me anglishten kanë qenë disi të mbivlerësuara). Vendet nordike i janë përkushtuar mundësimit të shërbimeve në gjuhë të tjera, por kjo nuk përbën asnjë të drejtë absolute, përveçse për sa i përket çështjeve penale dhe gjykatave.
Fonologjia/Fonetika
Islandishtja ka shumë ndryshime të vogla dialektore fonetike. Ajo ka monoftongë dhe diftongë si dhe bashkëtingëllore të zëshme edhe jo të zëshme.
Zëri luan një rol kryesor në diferencimin e shumicës së bashkëtingëlloreve duke përfshirë hundoret dhe duke përjashtuar të mbyllurat. Bashkëtingëlloret b, d, g janë jo të zëshme edhe kanë ndryshim nga bashkëtingëlloret p, t, k nga mungesa e aspirimit (frymëmarrjes gjatë shqiptimit). Tt-ja e paraaspiruar është analoge etimologjikisht edhe fonetikisht me cht-ën gjermane dhe daneze (duke krahasuar fjalët nótt, dóttir) me fjalët gjermane: Nacht, Tochter të ngjashme me tingullin χ në greqisht.
Gramatika
Islandishtja ruan shumë karakteristika gramatikore nga gjuhët e lashta gjermanike, dhe ngjan me norvegjishten e vjetër, para se të humbasë shumica e fluksit të saj fizionomik. Islandishtja moderne është ende një gjuhë që bazohet në lakime dhe ka katër rasa: emëroren, kallëzoren, dhanoren dhe gjinoren. Emrat islandezë kanë tre gjini: mashkulloren, femëroren dhe asnjanësen. Emrat për çdo gjini ndahen në emra të fortë dhe në emra të dobët, të cilat më tej ndahen në nënklasa, të bazuara kryesisht mbaresën e  njëjësit të gjinores dhe në shumësit të emërores të një emri të caktuar. Për shembull përbrenda emrave mashkullorë që kanë një lakim të fortë, ekziston një nënklasë që lakohet me -s (Hests) në gjinoren e njëjësit dhe me –ar (Hestar) në emëroren e shumësit. Megjithatë, ekziston një nënklasë tjetër e emrave të fortë mashkullorë që lakohen me –ar në gjinoren e njëjësit dhe me –ir në emëroren e shumësit (Hlutir). Gjithashtu, islandishtja lejon një kryefjalë të çuditshme, e cila është një fenomen në të cilën folje të caktuara, qartlsojnë se kryefjalët e tyre duhet të jenë në një rasë tjetër përveç emërores.
Foljet zgjedhohen në kohë, mënyrë, vetë, numër dhe formë. Ekzistojnë tri forma: veprore, pësore ose joveprore dhe mesore, por mund të debatohet nëse forma mesore është një formë ose një klasë e pavarur e foljeve në vetvete (sepse çdo folje e formës mesore ka një folje paraardhëse veprore por shoqëruese, janë ndonjëherë ndryshime drastike në kuptim dhe fakti që foljet e formës mesore formojnë një zgjedhim në vetvete. Shembuj mund të jenë koma (vij) kundër komast (shkoj atje), drepa (vras) kundër drepast (zhdukem turpshëm) dhe taka (marr) kundër takast (bëj ballë). Në çdo rast të mësipërm, kuptimi ka qenë aq i ndryshëm, saqë dikush mundet me vështirësi t’i shoh si folje të njëjta në forma të ndryshme. Islandishtja ka më shumë se dhjetë kohë dhe formon shumicën e tyre, ashtu si në shqip, me folje ndihmëse. Ekzistojnë tre ose katër grupe kryesore të foljeve të dobëta në islandisht, në varësi të nëse njëra merr një pamje historike apo të formalizuar: -a, -i dhe –ur duke iu referuar mbaresave të foljeve kur ato janë në të parën e njëjësit të së tashmes. Disa nga infinitivitët islandezë mbarojnë me mbaresën –ja, disa me mbaresën –á dhe dy me u (munu, skulu), një me ­–o (þvo: ‘laj’) dhe një me –e (huamarrja daneze ske e cila është ndoshta duke tërhequr praninë e saj). Për shumë folje që kanë nevojë një kundrinor, një përemër vetvetor mund të përdoret në vend të tij. Rasa e përemrave varet nga rasa që rregullon folja. Sa për klasifikimin e mëtejshëm të foljeve në islandisht, islandishtja sillet si shumë si gjuhë të tjera gjermanike, me një ndarje kryesore në folje të dobëta dhe të forta, dhe ndarja e doljeve të forta, aq të pakta sa mund të jenë (afro 150-200), ndahet në gjashtë folje të dyfishueshme. Ato ende përbëjnë disa nga foljet më shpesh të përdorshme. (Að vera,‘jam’ është një shembull ekselent, duke pasur dy lidhore dhe dy urdhërore përveç se të qënit e përbërë nga pjesë të ndryshme). Ekziston edhe një klasë foljesh ndihmëse të quajtura foljet –ri­  (4 ose 5 në varësi të atij që numëron) edhe e parregullta að valda (shkaktoj), e quajtur e vetmja folje e parregullt në islandisht edhe pse çdo formë e tij është shkaktuar nga ndryshime të zakonshme dhe të rregullta të zërit.
Rendi kryesor i fjalëve në islandisht është kryefjalë-folje-kundrinor. Megjithatë, ngaqë fjalët lakohen shumë, rendi i fjalëve është goxha elastik edhe çdo kombinim mund të ndodhë në poema, KrFKu, KrKuF, FKrKu, FKuKr, KuKrF dhe KuFKr janë të gjitha të lejueshme për arsye metrike. Pavarësisht kësaj, ashtu si shumica e gjuhëve gjermanike, islandishtja përputhet me rendin e fjalëve V2, kështu që folja e lakuar zakonisht duket si element i dytë në fjali, e paraprirë nga fjala ose fraza që theksohet. Për shembull:
Në shembujt e mësipërm, foljet e zgjedhuara veit dhe fór janë gjithmonë elemento i dytë në fjalitë e tyre përkatëse.
Fjalori
Fjalori i Hershëm Islandik ishte kryesisht Nordikja e Vjetër. Prezantimi i Kirishtërtimit në Islandë gjatë shekullit XI solli një nevojë për përshkrimin e koncepteve fetare, Shumica e fjalëve të reja u morën nga gjuhët e tjera skandinave, kirkja për shembull (kishë). Gjuhë të shumta patën ndikimin e tyre tek islandishtja: frengjishtja solli me vete shumë fjalë lidhur me gjykatat dhe kalorësinë; fjalë në një fushën kuptimore të tregtisë u morën hua nga gjermanishtja e ulët për shkak të lidhjeve tregtare, Në shekullin XVIII, pastërtia gjuhësore filloi të fitonte terren të dukshëm në Islandë edhe që nga shekulli XIX ka qenë në politikën gjuhësore të shtetit. Ditët e sotme është praktikë e zakonshme të shpiken fjalë të prejardhura nga fjalët e tjera në islandisht.
Indrit Sejko
Indrit Sejko (l. 1 shtator 2005, Sarandë, Albania) është një futbollist profesionist shqiptar që luan si sulmues për Butrintin.
Gjuha islandeze
Fjalori
Emrat personale islandeze janë patronime dhe ndonjëherë matronime në atë që ata pasqyrojnë babanë e menjëhershëm ose nënën e fëmijës dhe jo linjën e familjes historike. Ky sistem - i cili më parë u përdor në të gjithë zonën nordike dhe më gjerë - ndryshon nga shumica e sistemeve të emrit të familjes perëndimore.
Pastërtia Gjuhësore
Gjatë shekullit XIX, një lëvizje filloi nga shkrimtarët dhe njerëzit e tjerë të arsimuar të vendit për të hequr gjuhën e fjalëve të huaja sa më shumë të jetë e mundur dhe për të krijuar një fjalor të ri dhe të përshtas gjuhën Islandeze në evoluimin e koncepteve të reja, dhe kështu të mos të jetë nevoja t'i teferohemi neologjizmave të huazuara, si në shumë gjuhë të tjera. Shumë fjalë të vjetra të cilat kanë rënë në mospërdorim, u ricikluan dhe iu dhanë kuptime të reja në gjuhën e re dhe neologjizma u krijuan nga nordikja e vjetër. Për shembull: fjala rafmagn ('elektricitet') e cila fjalë për fjalë do të thotë fuqi qelibari, duke nxjerrë rrjedhën e rrënjës ndërkombëtare  'elektr-' fjala greke elektron, 'qelibar'. Po ashtu fjala simi (telefon) që si kuptim të parë ka fjalën kabllo, dhe tölva (kompjuter) që është një portmanteau për fjalën tala (shifër) dhe völva (fallxhore).
Sistemi i të Shkruarit
Alfabeti islandez është i dallueshëm për mbajtjen e dy shkronjave të vjetra të cilat nuk ekzistojnë më në alfabetin anglez: Þ, þ (þorn, shqip "thorn") dhe Ð, ð (eð e shqipëruar si "edh", duke përfaqësuar tingujt "th" të zërit dhe të shprehur, përkatësisht. Alfabeti i plotë islandez është:
Ditar për çështje ndërkombëtare 8, Enver Hoxha
Ditar për çështje ndërkombëtare 8, me autor Enver Hoxha ky vëllim përmbledh vitet 1975 - 1976. Instituti i studimeve Marksiste - Leniniste pranë K Q të PPSh. Tiranë, 1984.
Përmban periudhat:
- janar - mars 1976 - prill - korrik 1976 - gusht - nëntor 1976 - dhjetor 1976
Bishtazhini
Bishtazhin është një vendbanim në komunën e Gjakovës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Bishtaxhin.
Ditar për çështje ndërkombëtare 8, Enver Hoxha
- Treguesi tematik i lëndës
- Treguesi i emrave
- Treguesi gjeografik
- Lënda
Laarbeek
Laarbeek është një komunë në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 56.17 km² dhe popullsi 21599 banorë. Beek en Donk është kryeqendra e komunës.
Jeff Foxworthy
Jeffrey Marshall Foxworthy njohur si Jeff Foxworthy lindi më 6 shtator të vitit 1958 në Atlanta, Georgia të ShBA-ve. Është një komedian dhe aktor amerikan.
Lumi i Drinës
thumb|300px|Drina në Vishegrad
Lumi Drina i takon ujëmbledhësit të Malit të Zi, krijohet nga bashkimi i lumit Tara dhe lumit Piva pran lokalitetit Shqepan Pole në lartësinë mbidetare 470 m. Ujëmbledhësi i lumit Drina përfshinë një pjesë të Serbisë jugore dhe jugperëndimore, pjesën veriore të Malit të Zi dhe një pjesë të Bosnnjës lindore. Drejtimi i rrjedhës së Drinës është nga jugu në drejtim të veriut dhe i bashkohen shumë rrjedha ujore. Rrjedhat më të mëdha ujore nga ana e majtë i bashkohen: Sutjeska, Bistrica, Praqa, Drinjaqa dhe Janja, ndërsa nga ana e djathtë: Qehotina, Lim, Rzav, Lubovija dhe Jadar. Lumi Drina ka një gjatësi nga krijimi e deri te grykëderdhja në lumin Sava 329 km. Lumi Drina kalon nëpër këto qytete: Foçë (400 m lartësi mbidetare), Gorazhdë (350 m), Vishegrad (300 m), Bajna Bashtë (260 m) dhe Zvornik (140 m).
Edmundston
Edmundston është një qytet në Kontea Madawaska, provinca New Brunswick, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 106.9 km² dhe popullsi 16643 banorë.
Seniku
Senik është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Besfort dhe Sanik.
Gaston Camara
Gaston Camara (lindur më 3 mars 1996) është një futbollist giuneas i cili luan si anësor për klubin italian Internazionale në Serie A.
Trestenik
parapamje|293x293px|Inside Trestenik Tresteniku është një fshat në komunën Qendër (Devoll) në rrethin e Devollit të Shqipërisë.
Tresteniku ndodhet 942 metra (3,091 feet) mbi det. Popullsia është reth ≈320 në vitin 2022 ndërsa në vitin 1990 ishte ≈1010.
Historia
Statistikat greke të vitit 1905 e paraqesin fshatin si turk - me 170 banorë turq. Fshati ra në Shqipëri në vitin 1912. Në vitin 1913, fshati kishte 401 banorë, ndërsa në vitin 1920 – 376.
Në hartën etnike të Vëllazërisë së Kosturit në Sofje të vitit 1940, deri në vitin 1942, Trastenika ishte shënuar si vendbanim shqiptar.
Fshati dërgoi bashibozukun, i cili gjatë kryengritjes së Ilindenit dogji dhe plaçkiti fshatrat fqinje bullgare.
Georgi Hristov e shënon fshatin si Trastenik në hartën e tij.
Gjeografia
Trasteniku ndodhet në rajonin e Devolit, rreth 32 kilometra në lindje të qytetit të Korçës dhe pak kilometra në perëndim të kufirit shqiptaro-grek, rrëzë degëve më perëndimore të malit të Korbetit mbi lumin Devoll.
alt=Trestenik|qendër|parapamje|239x239px|Trestenik parapamje|Entry of the village|qendër
Xvezde
është një fshat në Republikën e Shqipërisë
Kantoni Issoudun-Nord
Kantoni Issoudun-Nord (frëngjisht: Canton d'Issoudun-Nord) është një kanton në departamentin Indre, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Issoudun. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 13056 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Issoudun-Nord aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Ditar për çështje ndërkombëtare 9, Enver Hoxha
Ditar për çështje ndërkombëtare 9, me autor Enver Hoxha ky vëllim përmbledh vitin 1977. Instituti i studimeve Marksiste - Leniniste pranë K Q të PPSh. Tiranë, 1984.
- janar - shkurt 1977 - mars - prill 1977 - Në vazhdim të tezave të Kongresit të VII-të të PPSH-së - prill 1977 - maj - 7 qershor 1977 - 9 qershor - 12 korrik 1977 - 12 korrik - 31 korrik 1977 - 1 gusht - 11 gusht 1977 - 12 gusht - 31 gusht 1977 - 1 shtator - 19 shtator 1977 - 19 shtator - 19 tetor 1977 - 24 tetor - 30 nëntor 1977 - 2 dhjetor - 17 dhjetor 1977 - 18 dhjetor - 31 dhjetor 1977 - Treguesi tematik i lëndës
- Treguesi i emrave
- Treguesi gjeografik
- Lënda
The O.C.
Përmbajtja
Ky serial flet për jetën e familjes Cohen dhe Cooper në Orange County ( O.C. ) në Kaliforni.
Larry the Cable Guy
Daniel Lawrence Whitney njohur si Larry the Cable Guy lindi më 17 shkurt të vitit 1963 në Pawnee City, Nebraska të ShBA-ve. Është një komedian dhe aktor amerikan.
Shëngjini
Shëngjini është qytezë turistike në qarkun e Lezhës në Shqipërinë veri-perëndimore. Qyteti dallohet për portin e tij dhe për plazhin e gjërë. Shëngjini ndodhet rreth 7 km në perëndim të Lezhës dhe ka një popullsi rreth 4,000 banorë.
Historia
Sipas historisë, Julius Caesa r do të kishte zbritur në këtë vend gjatë luftës kundër Pompeut. Në vitin 1313 qyteti u vërtetua për herë të parë me emrin San Giovanni di Medua.
Vija bregdetare e Shëngjinit ka qenë gjithmonë një pasuri kyce për zonën për mbi një mijë vjet. Në atë kohë qyteti i Shëngjinit funksiononte si pikë kryesore në qyetin e madh të Shkodrës. Qyteti u pushtua vazhdimisht nga osmanet. Gjatë kësaj periudhe qyteti njihej me emrin Şingin. Në vitin 1912 u pushtua nga ushtritë serbe dhe malazeze, së bashku me Shkodrën. Në vitin 1915 Serbia e ripushtoi qytetin e Shëngjinit derisa ushtria serbe u dëbua nga ajo e austro-hungarisë në vitin 1916.
Qeveria e Nolit e pas revolucionit të qershorit 1924 i vuri emrin Qyteti Willson qytetit të Shëngjinit në nder të presidetit të SHBA-ve Woodrow Wilson. Kjo për shkak të mbështetjes që ai dha për pavarësinë e Shqipërisë. Në prill të vitit 1939 Shëngjini së bashku me vende të Shqiperisë veriore u gjend përsëri nën pushtim, kësaj here nga ushtria Italiane. Duke u quajtur kështu përsëri San Giovanni di Medua. Megjithatë pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore qyeti mori emrin me te cilin njihet dhe sot "Shëngjin".
Ne vitet nëntëdhjetë të shekullit XX porti ka përjetuar një ringjallje të tregtisë dhe plazhet e qytetit kanë parë një fluks në rritje të turistëve.
Gjeografia
Ndodhet në skajin verior të një gjiri të madh 7 km larg kryeqytetit krahinor të Lezhës. Në jug të qytetit është zona e Lagunës së Deltës së Drinit, e cila formon oazin natyralist të mbrojtur Kune-Vaini. Këtu ka një port, i hapur në vitin 2009, që lidh qytetin me Barin. Ai është një vend me një panoramë të këndshme dhe një det të pastër, i rrethuar nga male jo shumë të larta por me një shkëmb të veçantë. Vitet e fundit qyteti ka pësuar një evolucion të thellë, veçanërisht përmes zhvillimit të industrisë së ndërtimeve.
Gjeografia antropike
Vend
Komuna përbëhet nga vendet e mëposhtme:
Shëngjin
Ishull Shëngjin
Ishull Lezhë
Mali Shëngjin
Mali Rrenc
Demografia
Popullsia në Shengjin duhet thënë që mban përgjithësisht të njëjtat statistika. Mosha mbizotëruese është e përzier. Duke qene që Shengjini është një vend që zhvillohet cdo ditë dhe nevoja per të migruar ose emigruar është e pakët. Gjithashtu dhe shpërndarja gjeografike po bëhet e njëjtë me zhvillimin e infrastrukturave të nevojshme.
Ekonomia
Porti i qyteti ka përjetuar një konvertim të fortë industrial që nga fundi i viteve 1990 duke investuar dhe ndërtuar shumë me të ardhurat e turizmit në plazh. Kjo sepse qyeti është i fokusuar në dy industritë që ai ofron më së miri, ate te portit detar dhe turizmit. Porti i Shëngjinit renditet si i treti më i madh në vend, është i vetmi në veri të Durrësit, port më i madh në Shqipëri. Porti mbrohet nga mure të gjata shkëmbore që shtrihen në det. Në vitin 2009, mallrat u përpunuan me një peshë totale prej 369,000 ton. Fronti i plazhit në Shengjin arrin rreth 3 km.
Kultura
Shëngjini ofron mundësi për të praktikuar sporte dhe hobi të ndryshme si noti, peshkimi, udhetime me varke etj. Pikat kryesore që i japin rëndesi me të madhe Shëngjinit janë Rana e Hedhun, plazhi i paster i Kunës dhe Shëtitorja Willson.
Shëngjini njihet për gatimet e detit. Prodhimet e detit në tavolinat e Shëngjinit i japin një krenari të madhe qyetit. Duhet permendur që një zë të madh i dha dhe festivali Unum, i cili i ka dhënë një dorë të mirë emrit dhe turizmit të Shëngjinit. Duke bërë që këto tre vitet e fundit Shëngjini të popullohet me të huaj nga e gjithë bota.
Klima
Klima në Shëngjin është e butë, tipike për rajonin. Temperatura gjatë ditës varion nga 9.5 °C deri në 30,1 °C përkatësisht nga janari dhe gushti. Temperaturat e natës variojnë nga 3,0 °C në 20,2 °C nga janari dhe korriku.
Temperaturat mjaft të përshtatshme e kanë bërë këtë qytet shumë të dashur për të banuar gjatë gjithë vitit dhe turizmi të mos mungojë në asnjë stinë.
Lidhje të jashtme
Shtrydhur mes lagunave, detit dhe kodrave, Shëngjini është i arritshëm vetëm nga Lezha në një rrugë të ngushtë midis lagunës dhe kodrave. Nuk ka rrugë përgjatë bregdetit verior ose jug.
Lombardo Boyar
Lombardo Boyar lindi më 1 dhjetor të vitit 1973 në El Paso, Texas të ShBA-ve. Është një komedian dhe aktor amerikan.
Gjuha mongoleze
Gjuha mongoleze (mongolishtja ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ ᠬᠡᠯᠡ) është gjuha që flitet nga ... folës.
Sheq Musalalaj
Sheq Musalalaj është një fshat në Komunën Frakull në Rrethin e Fierit të Shqipërisë.
Në këtë fshat prodhohet bujqësia, blektoria etj. Sheq Musalalaj ka një popullsi rreth 700 banor. Ky fshat ka 9 fise, të cilët janë: Fisi Lalaj, Trokaj, Brakaj, Gjelaj, Zeqaj, Idrizaj, Rrapaj, Rrapushi dhe Halilaj. Në këtë fshat gjendet shkolla 9 vjeçare Riza Braka. Në Sheq Musalalaj gjenden lokale dasmash, kafene, markete si dhe dyqane.
Gjeografia:
Sheq Musalalaj është një fshat afër lumit të vjosës. Në verilindje kufizon me fshatin Frakull e vogel, në veriperëndim me fshatin Adë Bunacë dhe në jug me fshatin Kashisht. Është afër qytetit të Fierit dhe i përket zonës së Myzeqes.
Historia:
Themeluesi i fshatit Sheq Musalalaj ka qënë Musa Lalaj (I), i cili u zhvendos nga lumi vjosa dhe ndërtoj shtëpin e parë në Sheq. Nga kjo kohë Sheqi mer emrin e tij Musalalaj.
Ditar për çështje ndërkombëtare 10, Enver Hoxha
Ditar për çështje ndërkombëtare 10, me autor Enver Hoxha ky vëllim përmbledh periudhën janar 1978 - qershor 1978. Instituti i studimeve Marksiste - Leniniste pranë K Q të PPSh. Tiranë, 1984.
Përmban periudhat:
- janar 1978 - shkurt 1978 - 1 mars - 20 mars 1978 - 20 mars - 7 prill 1978 - 7 prill - 29 prill 1978 - maj 1978 - 1 - 16 qershor 1978 - 16 - 30 qershor 1978 - Treguesi tematik i lëndës
- Treguesi i emrave
- Treguesi gjeografik
Kantoni Versailles-Nord
Kantoni Versailles-Nord (frëngjisht: Canton de Versailles-Nord) është një kanton në departamentin Yvelines, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Versailles. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 32177 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Versailles-Nord aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Kantoni Saint-Gaultier
Kantoni Saint-Gaultier (frëngjisht: Canton de Saint-Gaultier) është një kanton në departamentin Indre, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Gaultier. Ka sipërfaqe 274.51km2 dhe popullsi 4708 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Gaultier aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Faton Toski
Faton Toski (* 17. shkurt 1987 në Gjilan) është futbollist shqiptaro-gjerman. Për momentin luan për ekipin e VfL Bochum, mban fanellën me numër 32 dhe luan në pozita të ndryshme në mesfushë. Ai poashtu Ka mbrojtur ngjyrat e kombëtares gjermane për grupmoshat deri në 19 vjeç.
Biografia
Lojtari në shpinë mban numrin 20 ka lindur më 17 shkurt 1987 në Gjilan. Si fëmijë ka ardhur së bashku me familjen e tij në Gjermani dhe iu është bashkëngjitur lojtarëve të rinj të ekipit të ligës së parë Eintracht Frankfurt. I shtyrë nga trajneri gjerman i ekipit të të rinjve U-19, Horst Hrubesch, Toski më 2005 ka marrë shtetësinë gjermane, për të garuar kështu për kombëtaren e të rinjve. Pas pesë ndeshjeve për njëmbëdhjetëshin U-19, më 12 maj 2007 ai ka debutuar si mesfushor i majtë për Eintracht-in kundër Werder Bremen. Gjatë kësaj sezone Faton Toski ka luajtur dhjetë ndeshje dhe ka shënuar dy gola dhe 2 asistime. Duke iu falënderuar mënyrës korrekte të lojës së tij ai gjatë gjithë kësaj kohe ka marrë vetëm një karton të verdhë. Arritjet e lojtarit të ri ia kanë tërhequr vëmendjen edhe trajnerit të kombëtares shqiptare Otto Bariq. Mirëpo Toski't nuk i është lejuar nga FIFA të luaj për kombëtaren shqiptare. Gjatë pushimit të vitit 2007 në Kosovë Fatoni ka kuptuar se fillimisht mbiemri i familjes së tij ka qenë „Toska”. Dhe pa u hamendur vendosi ta vazhdojë traditën e vjetër. Kështu ai pritet të bart fanelën e Eintracht-it ku mbi numrin 32 do të qëndrojë mbiemri „Toska” dhe kështu ndoshta do t`i gëzojë shikuesit herë pas here prapë me gola.
Emri
Fatoni është në proces të përmirësimit të emrin të tij në "Toska". Poashtu, trajneri i kombëtarës së Shqipërisë në futboll, ka shprehur interesim për Fatonin, dhe ai pritet së shpejti të pajiset me pasaportë shqiptare.
Ismet Munishi
Ismet Munishi, lindi më 3 tetor 1974 në Gjilan të Kosovës, ai është futbollist shqiptar, i njohur edhe në stadiumet ndërkombëtare. Aktualisht ndodhet në Kosovë. Ka luajtur edhe për ekipin e superligës shqiptare KF Partizani. Momentalisht Ismet Munishi kryen detyrën e Trajnerit në Suharek tek Ballkani.
Biografia
Që në moshë të re filloi aktivizohet me KF Prishtina në ekipin e pionerëve. Më pas u aktivizua si profesionist në ekipet e futbollit në Kosovë. Në atë kohë sporti i futbollit në Kosovë përballej me shumë probleme si pasojë e pavarësimit të tij nga futbolli i atëhershëm jugosllav. Ismet Munishi arriti rezultate të larta dhe përparoi në karrierën e tij në klubet KF Flamurtari dhe KF Prishtina, dhe më pas kaloi në Slloveni, në vitin 1997, dhe bëhet kampion i Sllovenisë me ekipin Maribor Branik, ku edhe pati shansin që të luaj në fazat kualifikuese të Ligës së Kampionëve të UEFA-s.
Pas arritjeve që pati në Slloveni ai u aktivizua në futbollin turk, në klubin që në atë kohë renditej në Ligën e parë turke, Shekerspor të Ankarasë, ku luajti për një vit e gjysëm. Më pas ai shkon në Izrael përkatësisht në Klubin Maccabi Herzliya. Qëndrimi i tij në Izrael zgjati vetëm gjashtë muaj. U rikthye përsëri në kampionatin slloven në klubin Olimpija të Lubjanës, dhe më vonë u aktivizua në kampionatin bullgar.
Ai u rikthye në Kosovë pas luftës dhe u aktivizua me disa klube të Ligës së Parë si KF Flamurtari, KF Kosova. Më vonë ai u aktivizua edhe me klube shqiptare të Ligës së Parë si KS Laçi të Laçit dhe KF Besa të Kavajës për tu transferuar përsëri në Ukrainë në ekipin e Ligës së Parë Vorskla të Poltavës së bashku me bashkëkombasit e tij Armend Dallku dhe Debatik Curri.
Pas qendrimit të tij 15 mujor në Ligën Elite të Ukrainës kthehet në Shqipëri për tu inkuadruar në Kampionatin Shqiptar me ekipin KS Besa të Kavajës, ku aty përfundoi sezonin 2005/2006. Ne sezonin 2006/2007 ishte pjesë e ekipit kosovar në Superligë, KF Trepca. Por në këtë Klub qëndroj vetëm 6 muaj, dhe më në fund në mars 2007 është bërë pjesë në ekipin tjetër të Superligës Kosovare, KF Vllaznimi. Ndërsa aktivitetin e tij si menaxher i futbollistve e vazhdon edhe më tutje.
Aktivizimi me klubet sportive
{| ! Vite aktiv !! Klubi !! Vendi
Omar Gooding
Omar M. Gooding lindi më 19 tetor të vitit 1976 në Los Angeles, California të ShBA-ve. Është një komedian dhe aktor amerikan.
Gjuha estoneze
Gjuha estoneze (estonishtja) është gjuhë që flitet nga rreth 1.1 milionë folës në Estoni dhe në komunitetet e emigrantëve estonezë, këta të fundit gjenden kryesisht në Suedi, Finlandë, Kanada, SHBA dhe vende të tjera të BE-së. Gjuha estoneze është gjuhë e ngjashme me finlandishten, dhe bën pjesë në familjen e gjuhëve fino-ugrike, dhe disa studime e lidhin këtë familje dhe me familjen e gjuhëve uralike.
Dialektet
Gjuha estoneze ka dy dialekte kryesore, atë të veriut dhe atë të jugut. Dialektet e jugut janë Võro dhe Seto.
Alfabeti
Alfabeti i gjuhës estoneze ka 27 shkronja, të cilat janë:
A, B, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, R, S, Š, Z, Ž, T, U, V, Õ, Ä, Ö, Ü
Shkronjat F, Š, Z dhe Ž gjenden kryesisht në fjalët e huazuara nga gjuhë të tjera. Gjuha estoneze është gjuhë fonetike që do të thotë që çdo shkronjë shqiptohet ashtu siç është shkruar.
Fjalori
Estonishtja ka shumë fjalë të huazuara nga gjermanishtja, pastaj vijnë fjalë nga suedishtja, finlandishtja dhe rusishtja. Shembuj fjalësh estoneze janë:
Shembuj në estonisht
Tallinna linna ja linnaomavalitsuse ajaloos, mille pikkust võib mõõta rohkem kui seitsme ja poole sajandiga, leidub nii helgeid kui ka süngeid peatükke.
Në shqip :
Historia e qytetit të Talinit dhe bashkisë së tij, një histori që shtrihet në shtatë shekuj e gjysmë, ka kapitujt e saj të ndritur e të zymtë.
Enciklopedia e artit shqiptar
Enciklopedia e Artit Shqiptar është një enciklopedi që trajton artet në të gjitha hapësirat shqiptare, në Shqipëri, në Kosovë, Maqedoni, Mal të Zi edhe në diasporë.
Bashkëpunëtoret
Në të kanë punuar studiuese si Josif Papagjoni, Zana Shuteriqi, Ferid Hudhri, Moikom Zeqo, Jakup Mato, Kristaq Dhamo në Shqipëri, apo Nebi Islami, Engjëll Berisha në Kosovë, e Luljeta Isaku në Maqedoni, të cilët përbëjnë bordin që ndjek ecurinë. Pjesa dërrmuese e punimeve është hartuar nga ky bord, por janë afruar edhe shumë e shumë studiues të tjerë të njohur për zërat e ndryshme të arteve.
Historiku
Kjo enciklopedi është e para i këtij lloji ne hapesieren shqipfolese. Ky është një projekt ambicioz në kuadrin e Shqipërisë, kur ne e dimë se Shqipëria ende nuk ka enciklopedinë e saj. Ka pasur një fjalor të hershëm enciklopedik dhe tani ka dale ne botim fjalori i ri vetem me dy vëllime, pritet i treti, ndërsa Enciklopedia Shqiptare do të ketë gjashtë, apo tetë vëllime totale për hapësirën mbarëshqiptare.
Fjalori i ri enciklopedik i artit shqiptar, që po përgatitet tashmë për botim, është enciklopedi dhe jo fjalor, dhe dallimi qëndron se ky i fundit është më i kufizuar. Arti ka rreth 400-500 zëra nga 1200 që do të ketë në Enciklopedinë e Artit Shqiptar, e cila ka si specifikë se mbart elementë vlerësues për çdo autor; çfarë ai përfaqëson, cilat janë tiparet, profili i tij, nga se çmohen veprat e tij.
Botimi është një produkt i Qendrës së Studimeve të Artit, pjesë e Akademisë së Shkencave, mendohet se mbart vlerësimin e mundshëm më të drejtë, nga vlerësime që mund të jepen nga studiues që punojnë në mënyrë individuale. Enciklopedia ka një bord prej 10 vetësh, emrat më të shquar në fushat e tyre, e kësisoj mendoj se ka dhe një lloj objektiviteti. Duke qenë se janë studiues që njohin mirë lëmitë e veta, vetvetiu ata do të dinë si ta vendosin e t’i japin vendin e duhur çdo zëri të veçantë.
Dhe nuk do të jenë vetëm anëtarët e bordit, që do të përgatisin Enciklopedinë, do të ketë edhe të tjerë që do të shkruajnë. Për artet figurative, për shembull, ka tre nga Shqipëria, dy nga Kosova. Por ama peshën kryesore do ta mbajnë bordistët.
Në tetor 2007 kane mbaruar edhe hallkat përfundimtare si skanimet e fotove, faqosjet dhe Enciklopedia prej rreth 1000 e ca faqesh bëhet gati për publikun.
Metodika
Janë disa lloje zërash, në të vërtetë pesë kategori ; zëri informativ me gjashtë-shtatë rreshta, ku bëjnë pjesë artistët minorë, por që kanë një kontribut; zëri i vogël deri në 18 rreshta ; zëri i mesme deri në 35 rreshta, zëri i madh deri në 60 dhe artikulli, që zakonisht do të vlerësojë gjinitë e artit si ; kinematografia, arti figurativ, piktura monumentale, akuareli, grafika, simfonia, muzika orkestrale etj do të jenë mbi 60 rreshta. Mendoj që në këtë enciklopedi të bëjmë një sistemim të plotë, të ngjeshur të vlerave që ka krijuar arti shqiptar në shekuj, të emrave dhe them se do të jetë një kontribut goxha i mirë.
Vendin më të madh e zënë emrat, sepse në fund të fundit emri është kryesori. Dukuritë universale për shembull dihet që janë ato që janë edhe për to flitet pak fillimisht e pastaj futet në kontekstin shqiptar.
Ne nuk do të bëjmë plotësisht historinë. Ajo do të jetë tejet e përmbledhur, koncizë. Por nuk do të lihen pa përmendur edhe institucionet e artit, kompani muzikore, teatrale, galeritë që janë pjesë përbërëse e artit.
Arti pas viteve 1990 sa do të pasqyrohet dhe a ju duket i vështirë për t’u rrokur, sepse dihet që ai është në formim e sipër dhe sa kohë është i tillë mund të mbartë mungesë qartësie ?
Po shtypi i këtyre viteve, i cili mund të mos jetë përfshirë në botime dhe mund të përmbajë mjaft gjëra interesante, a është llogaritur?
Edhe shtypi periodik me të rejat e tij në fushat e artit do të zërë vend, por nuk besoj të jetë parësor si libri, botimet universitare, shtypi shkencor, arkivat, etj.
Arti i përpara viteve 1990 mbetet një problem i mprehtë, por mendoj se koha ka bërë punën e saj, ka filtruar mjaft; mendimi kritik ka operuar, mendimi shoqëror gjithashtu; të gjitha këto kanë krijuar një lloj vlerësimi. Nuk mund të themi se tashmë jemi në fillim të viteve ’90. Kanë kaluar 14 vjet dhe pak a shumë është krijuar një ide se çfarë lloj arti qe dhe çfarë poziviteti ka. Nuk mund të pohojmë në mënyrë a priori, sikur nuk mund të mohojmë në mënyrë a priori. Nuk ka dhe aq shumë për të stërholluar; nëse politikisht mohimi dhe pohimi bëhet më shpejt, vepra e artit jeton më ndryshe dhe më tej politikës.
Veprat e realizimit socialist janë pjesë e historisë dhe nuk mund të veçohen. Ka pasur bota pjesë të errëta dhe përsëri shkruhet për to. Ashtu edhe ne, - kemi qenë ky popull, kemi pasur këtë kulturë - dhe kjo do të thuhet. Më i vështirë është aspekti historik, se njerëzit janë akoma gjallë, konfliktet janë ende të freskëta, por është gjë e madhe krijimi i hapit të parë. Nëse bëhet një ribotim tjetër, i pari mund të rishikohet vende-vende dhe kështu ecet drejt ekuilibrit.
Nuk ka shumë që është botuar një fjalor enciklopedik, i cili qarkullon në shitje, nga një shtëpi botuese private, në bashkëpunim me emra të njohur akademikësh. Si u duket krahasimisht me këtë që po përgatitet?
Ky që po përmendni ju ka shumë pasaktësira, unë nuk mund të flas dhe shumë për të, por nga aq sa e kam parë ka dhe mungesë hierarkie; në fund të fundit është një enciklopedi private që bëhet shpejt e shpejt edhe për të fituar. Ndërsa në rastin tonë ka një lloj përgjëgjësie se është botim akademik, bëhet nga njerëz që paguhen për këtë punë dhe çdo gjë kalohet me përgjegjësi në një sitë profesionistësh.
Të dhënat dhe botimet, suplementet e artit, të dhënat e reja që dalin edhe në shtypin periodik do të shfrytëzohen sigurisht. Çfarë janë botime për artin do të kalohen të gjitha në filtër. Por kjo nuk do të thotë se nuk do të ketë gjëra të reja.
Problematika
Enciklopedia i ka kaluar te gjitha fazat dhe ate perfundimtare dhe ende nuk e ka pare dritën e botimit megjithese behet fjale për një vepër me rendesi kombëtare. As mediat qofshin ato te shtypit qofshin radio apo tv nuk informojne për këtë dem kombëtar qe i behet kultures shqiptare. Politika s qe e ka zene ne goje. Mbetja e Akademise se Shkencave e as qeveria nuk shprehen me asnje fjale për këtë problem edhe ne fund te vitit 2017
Çerven
Çerveni është një fshat në Komunën Frakull në Rrethin e Fierit të Shqipërisë.
Amelia Earhart
Amelia Earhart është e lindur më 24. korrik 1897, në Atchinsons, Kansas, SHBA, u zhduk mbi Pacifik më 2 korrik të vitit 1937, ka qenë pionere e aviacionit amerikan, shkrimtare dhe luftëtare për të drejtat e grave. Earhhart ishte pilotja e parë që fluturoi mbi Oqeanin Atlantik. Ajo vendosi edhe mjaft rekorde të tjera, shkroi libra për eksperiencat e saj të pilotimit dhe ndihmoi në formimin e "The Ninety-Nines", një organizatë për pilotet femra.
Biografia
Amelia ka qenë gruaja e parë e cila me aeroplanin tremotor ka fluturuar Atlantikun verior si udhëtare më 17 dhe 18 qershor të vitit 1928.
Fëmijëria
Earheart ishte vajza e Samuel “Edwin” Stanton Earheart (1867-1930) dhe Amelias “Amy”. Ajo lindin në Atchison, Kansas, në shtëpinë e gjyshit nga mamaja, Alfred Gideon Otis (1827-1912), i cili ishte gjykatës federal, gjithashtu president i bankës së Atchison. Alfred Otis fillimisht nuk e kishte pranuar martesën dhe nuk ishte i kënaqur me progresin e Edwinit si avokat. Amelia ishte fëmija i dytë i cifit, pas foshnjës së lindur në gusht të 1896-s. Ajo kishte prejardhje gjermane. Alfred Otis fillimisht nuk e kishte aprovuar martesën dhe nuk ishte i kënaqur me përparimin e Eduinit si avokat.
Earhart u quajt sipas si dy gjysheve të saj, Amelia Josephine Harres dhe Mary Wells Patton, sipas një tradite familjare. Që në moshë të vogël, Amelia ishte kryetarja ndërkohë që motra e saj Grace Muriel Earhart (1899-1998), dy vite më e vogël, luante pasuesen që kryente me kujdes detyrat. Amelian e thërrisnin “Meeley” (shpeshherë “Millie”) dhe Grejsin e quanin “Pidge”; të dyja vajzat vazhduan tu përgjigjesin emrave të tyre të fëmijërisë edhe në moshë madhore. Rritja e tyre ishte origjinale, pasi Amy Earhart nuk besonte që të rriste fëmijët e tij të ishin “vajza të vogla të mira”. Por gjyshja e tyre nga mamaja nuk ishte dakort që ato të vishnin “bloomers”, dhe megjithëse Earhart e pëlqente lirinë e levizjes që ato i mundësonin, ishte e ndjeshme ndaj faktit që vajzat e fqinjëve vishnin fustane.
Ndikimi i hershëm
Dukej se shpirti i aventurës jetonte në fëmijët Earhart, teksa dyshja nisej shpesh në aventura për të eksploruar lagjen e tyre. Në fëmijëri, Earhart kalonte orë të gjata duke luajtur me motrën Pidge, duke ngjitur pemë, duke gjuajtur minj me një pushkë dhe duke rrëshqitur me bark tatëpjetë në slitën e saj. Megjithëse dashuria për të qëndruar jashtë dhe loja e rrëmujshme pa rregulla ishte e përhapur mes të rinjve, disa biografë e përshkruajnë Earhart-en e re si një “tomboy.” Vajzat mbanin në koleksionin e tyre të rritjes që kishin mbledhur jashtë “krimba, mola, karkaleca të llojit ‘Katydids’ dhe një zhabë peme”. Në 1904, me ndihmën e xhaxhait të saj, Amelia krijoi në shtëpi një tatëpjetë, sipas modelit të një “roller coaster” që kishte parë në një udhëtim për në Shën Luis, dhe e siguroi atë në njërën anë mbi çatinë e magazinës së veglave të familjes. Fluturimi i parë i dokumentuar në këtë tatëpjetë për Earhart pati një fund dramatik. Ajo doli nga kutia e thyer që kishte shërbyer si slitë me një buzë të carë, fustan të shqyer dhe një “ndjesi dehjeje”. Ajo u shpreh, “Oh, Pidge, duket sikur po fluturon!”
Megjithëse kishte pasur ca hapa të gabuar në karrierën e Eduin Earheart deri në atë kohë, në 1907 puna e tij si oficer kërkesash për Hekurudhën e “Rock Island” çoi në një transferim në Des Moines, Iowa. Vitin tjetër, në moshën 10-vjeçare, Earhart pa avionin e saj të parë në Iowa State Fair në Des Moines. I ati i saj u përpoq të ngjallte kuriozitetin te të bijat për të fluturuar. Por një vështrim në “veturën e vockël” rakitike ishte e mjaftueshme për Earhart, e cila menjëherë kërkoi të ktheheshin në karusel. Ajo më vonë e përshkroi biplanin si “një gjë me tela të ndryshkur e dru dhe aspak interesante”.
Edukimi
Motrat Amelia dhe Muriel (të cilat zgjodhën të prezantoheshin me emrat e dytë që nga adoleshenca) mbetën me gjyshërit e tyre në Atchison ndërsa prindërit e tyre u shpërngulën në lagje të reja e më të vogla në Des Moines. Gjatë kësaj periudhe, vajzat Earhart u shkolluan në shtëpi nga mamaja e tyre dhe guvernantja. Amelia më vonë tregon se ishte “jashtëzakonisht e dhënë pas leximit” dhe shpenzonte orë të pafundme në bibliotekën e madhe të familjes. Në 1909, kur familja u ribashkua më në fund në Des Moines, fëmijët Earhart u regjistruan në shkollë publike për herë të parë dhe Amelia, 12 vjeç, u fut në klasën e shtatë.
Ziçisht
Ziçishti është një fshat në komunën Miras në rrethin e Devollit të Shqipërisë.
Ditar për çështje ndërkombëtare 11, Enver Hoxha
Ditar për çështje ndërkombëtare 11, me autor Enver Hoxha ky vëllim përmbledh periudhën korrik 1978 - dhjetor 1978. Instituti i studimeve Marksiste - Leniniste pranë K Q të PPSh. Tiranë, 1984.
- 3 - 24 korrik 1978 - 28 korrik - 5 gusht 1978 - 6 gusht - 19 gusht 1978 - 19 gusht - 31 gusht 1978 - shtator 1978 - tetor 1978 - nëntor 1978 - 7 dhjetor - 18 dhjetor 1978 - 21 dhjetor - 31 dhjetor 1978 - Treguesi tematik i lëndës
- Treguesi i emrave
- Treguesi gjeografik
- Lënda
Soçi
Soçi (Rusisht: Со́чи Sochi) është një qytet në subjektin federal Krasnodar Krai në Rusia (Çerkesia). Qyteti ndodhet në lumin Soçi, përgjatë Detit të Zi në Rusinë Jugore, me një popullsi prej 432,322 banorë.
Duke qenë një pjesë e Rivierës Kaukaziane, është një nga vendet e pakta në Rusi me një klimë subtropikale, me verë të ngrohtë e të nxehtë dhe dimër të butë e të freskët.
Me ngjarjet alpine dhe nordike të mbajtura në vendpushimin e afërt të skive Rosa Hutor në Krasnaja Poljana, Soçi priti Lojërat Olimpike Dimërore dhe Lojërat XI Paralimpike Dimërore më 2014, si dhe Russia Grand Prix të Formula 1 nga viti 2014 deri në të paktën 2020. Ishte gjithashtu një nga qytetet pritëse për FIFA Kupën e Botës 2018.
Binjakëzimet
Soçi binjakëzohet me:
Dallashaj
Dallashaj është një vendbanim në komunën e Gjakovës, Kosovë.
Beshiktash
Beşiktaş është një distrikt dhe komunë e Stambollit, Turqi, e vendosur në bregun evropian të ngushticës së Bosforit. Kufizohet në veri me Sarıyer dhe Şişli, në perëndim me Kağıthane dhe Şişli, në jug me Beyoğlu dhe në lindje me Bosforin. Direkt përtej Bosforit është distrikti i Uskudar.
Rrethi përfshin një sërë vendesh të rëndësishme përgjatë bregut evropian të Bosforit, nga Pallati Dolmabahçe në jug deri në zonën e Bebekut në veri. Është gjithashtu shtëpia e shumë lagjeve të brendshme (dhe relativisht të shtrenjta, të klasës së mesme të lartë) si Levent dhe Etiler. Disa nga lagjet e tjera të njohura përfshijnë Jëlldëz, Kuruçeşme, Ortaköy dhe Arnavutqoj.
Edhe pse është një lagje relativisht e vogël e Stambollit, si për nga popullsia ashtu edhe për nga sipërfaqja, Beşiktaş është një nga zonat më të rëndësishme të qytetit për shkak të zonave të tij tregtare dhe tregtare, vendeve historike, universiteteve, pamjeve piktoreske të ngushticës së Bosforit dhe rrugëve ushqyese. për urat e Bosforit dhe Fatih Sultan Mehmet që kalonin nëpër të. Distrikti është gjithashtu qendra kryesore financiare e Turqisë.
Në një renditje të vitit 2013 të rretheve turke, Beşiktaş u rendit i pari në përgjithësi për shkak të cilësisë së lartë të jetës, prosperitetit dhe nivelit kulturor. Beşiktaş është gjithashtu distrikti turk i renditur më të lartë për sa i përket Indeksit të Zhvillimit Njerëzor, me një IZHNJ prej 0,864, ndërsa renditet gjithashtu i pari në indekset individuale për të ardhurat dhe arsimin. Komuna po merr pjesë në fushatën Cities4Europe dhe është kualifikuar si "Qyteti Evropian me 12 Yje".
Emri
Distrikti e ka marrë emrin nga lagjja Beşiktaş e vendosur në lagjen e sotme Sinanpaşa. Së bashku me Çarşı, kjo qendër historike nganjëherë përmendet si Köyiçi (përafërsisht "fshat i brendshëm") nga vendasit.
Fjala beşik në turqisht do të thotë "djep", ndërsa taş do të thotë "gur".
Sipas një historie, ekzistonte një kishë bizantine në Beşiktaş e sotëm me emrin Kounopetra, greqisht për "djep guri". Kisha u ndërtua për të nderuar një relike, një gur që thuhet se është marrë nga stalla në Betlehem ku lindi Jezusi. Ky gur u zhvendos më vonë në Ajasofja dhe u zhduk gjatë Kryqëzatës së Katërt, ndoshta për t'u shitur në tregun e relikeve të Evropës.
Një histori tjetër thotë se një klerik nga një kishë e Shën Menas (Aya Menas) ku Beşiktaş tani është kthyer nga një pelegrinazh në Jerusalem me një gur në formë djepi të përdorur në pagëzimin e Jezusit dhe e vendosi atë në kishë.
Një shpjegim tjetër është se emri është një prishje e beş taş, turqisht për "pesë gurë", duke iu referuar pesë shtyllave prej guri të ndërtuara për të ankoruar anijet nga Barbarosa Hajredin Pasha.
Historia
parapamje|Beşiktaş rreth vitit 1850 Bosfori ka qenë i vendosur për një kohë të gjatë, dhe ka shumë vende me interes historik në Beşiktaş. Zona besohet të jetë vendosur nga Konstandini i Madh gjatë mbretërimit të tij (306–337 es). Kjo shtrirje e bregut të Bosforit është disi e mbrojtur nga erërat e forta verilindore që sjellin stuhi në Stamboll dhe kështu formon një vend ideal ankorimi për anijet.