cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nalanda
Mbetjet
Pas rënies së saj, Nalanda u harrua në një masë të madhe deri sa Francis Buchanan-Hamilton shqyrtoi sitin në vitet 1811–1812 pasi vendasit i tërhoqën vëmendjen për një kompleks të madh rrënojash në zonë. Ai, megjithatë, nuk i lidhi rrënojat me Nalandan e famshme. Ajo lidhje u vendos nga majori Markham Kittoe në vitin 1847. Alexander Cunningham dhe Archaeological Survey of India (ASI) e sapo-formuar organizoi një studim në vitet 1861–1862. Gërmime sistematike të rrënojave nga ASI filluan në vitin 1915 dhe përfunduan në vitin 1937. Një raund i dytë gërmimesh dhe restaurimi mori udhë midis viteve 1974 dhe 1982. Mbetjet e Nalandas sot shtrihen në rreth 488 m nga veriu në jug dhe rreth 244 m nga lindja në perëndim. Gërmimet kanë zbuluar njëmbëdhjetë manastire dhe gjashtë tempuj të rëndësishëm me tulla të vendosur në një planimetri të rregullt. Një kalim 30.5 m i gjerë shtrihet nga veriu në jug me tempuj në përëndimin e tij dhe manastiret në lindje të tij. Shumica e strukturave tregojnë për periudha të shumë-fishta ndërtimi me ndërtesa të reja të ngritur mbi rrënojat e të vjetrave. Shumë nga ndërtesat paraqesin edhe shenja të dëmtimit nga zjarri të paktën në një rast. Të gjithë manastiret në Nalanda janë shumë të ngjashëm në projekte dhe pamjen e përgjithshme. Planet e tyre përbëhen nga një formë drejtëkëndore me një oborr qendror katërkëndësh që është i rrethuar nga një verandë që është e kufizuar nga një radhë e jashtme qelash për murgjit. Qela qendrore që drejtohet nga hyrja që të çon në oborr është një dhomë faltoreje. Pozicioni i saj strategjik nënkupton se ajo ka qenë gjëja e parë që tërhiqte vëmendjen kur hyej në ndërtesë. Me përjashtim të atyre të përcaktuara si 1A dhe 1B, manastiret janë të gjithë të drejtuar nga perëndimi me kanalet kulluese që derdheshin në lindje dhe shkallët të pozicionuara në këndin jug-perëndimor të ndërtesave. Manastiri 1 është konsideruar më i vjetri dhe më i rëndësishmi i grupit të manastireve dhe tregon deri në nëtë nivele ndërtimi. Manastiri i tij i poshtëm besohet se është ai i financuar nga Balaputradeva, mbreti Srivijayan, gjatë mbretërimit të Devapala-s në shekullin e IX. Ndërtesa fillimisht ishte të paktën dy kate e lartë dhe përmbante një statujë kolosale të një Bude të ulur.
Më përfaqësuesja nga strukturat e Nalandas është tempulli nr. 3 me shkallët e tij të shumë-fishta që të çonin në majë. Tempulli ishte fillimisht një strukturë e vogël që u ndërtua dhe zgjerua nga ndërtuesit e mëvonshëm. Dëshmitë arkeologjike tregojnë se struktura përfundimtare ishte një rezultat i të paktën shtatë etapave të njëpasnjëshme ndërtuese. I pesti nga këta tempuj të shtresëzuar është më interesanti dhe më mirë i ruajturi me katër kulla këndore nga të cilat tre janë të dukshme. Kullat ashtu si dhe anët e shkallëve janë të dekoruara me panele mjeshtrore të artit Gupta që paraqesin një larmi figurash me stuko duke përfshirë Budën dhe Bodhisattvat, skena nga rrëfenjat e Jataka-s, hyjni brahmanike si Shiva, Parvati, Kartikeya dhe Gajalakshmi, kinnara duke u rënë instrumenteve muzikore, paraqitje të larmishme të makarave, ashtu si dhe çifte njerëzore në pozicione dashurore. Tempulli është i rrethuar nga stupa të shumta kushtimore disa nga të cilat kanë qenë ndërtuar me tulla të shkruara me pasazhe nga tekstet e shenjta budiste. Kulmi i tempullit nr. 3 përmban një dhomë faltoreje që tani përmban vetëm piedestalin mbi të cilin duhet të ketë qëndruar një statujë e stërmadhe e Budës. Tempulli nr. 2 i shquar për një dado prej panelesh të skalitur që paraqesin një larmi motivesh fetare ashtu si dhe skena artistike të jetës së përditshme. Vendi i tempullit nr. 13 përmban një furrë shkrirjeje me tulla me katër dhoma. Zbulimi i metalit të djegur dhe baltës xeherore sugjeron se përdorej për të krijuar objekte metalike. Në veri të këtij tempulli qëndrojnë mbetjet e tempullit nr. 14. Këtu u zbulua një imazh i stërmadh i Budës. Piedestali i imazhit përmban fragmente të muralit të vetëm të pikturuar që ka mbijetuar në Nalanda. Brenda rrënojave të Nalandas janë zbuluar skulptura të shumta, murale, pllakata bakri, mbishkrime, vula, enë qeramike dhe punime në gur, bronx, stuko dhe terrakotë. Skulpturat më të shquara budiste të zbuluara përfshijnë ato të Budës në postura të ndryshme, Avalokiteshvara-n, Jambhala-n, Manjushri-n, Marichi-n dhe Tara-n. Në rrënoja janë gjetur gjithashtu idhuj brahmanik të Vishnu-t, Shiva-Parvathi-t, Ganesha-s, Mahishasura Mardini-t dhe Suryas. Një pjesë e strukturave të tjera të rrënuara mbijetojnë akoma. Në afërsi gjendet Surya Mandir-i, një tempull hindu. Rrënojate njohura dhe të gërmuara shtrihen në një zonë prej rreth 150,000 metra2, megjithëse nëse përshkrimi i shtrirjes së Nalandas nga Xuanzangu krahasohet me gërmimet e sotme, pothuajse 90% e mbetjeve të tij janë të pagërmuara. Nalanda nuk është më e banuar, megjithatë vendbanimi i sotëm më i afërt është një fshat e quajtur Bargaon.
Përpjekjet rigjallëruese
Në vitin 1951, Nava Nalanda Mahavihara (Nalanda Mahavihara e Re), një qendër moderne për pali-n dhe budizmin në frymën e institucionit të lashtë, u themelua nga qeveria e Biharit afër rrënojave të Nalandas. Në vitin 2006 u mendua të bëhej një universitet.
Një shtatori i vitit 2014 pa nisjen e vitit të parë akademik të një universiteti modern të Nalandas, me 15 studentë, në Rajgirin e afërt. Është vendosur në një ndërtesë për të rigjallëruar selinë e vjetër të mësimit. Universiteti ka blerë 455 akre tokë për kampusin e tij dhe janë caktuar rreth 454 milionë dollarë nga qeveria indiane. Është i financuar gjithashtu edhe nga qeveritë e Kinës, Singaporit, Australisë, Tailandës të tjera.
Turizmi
Nalanda është një destinacion i rëndësishëm turistik në që tërheq një numër të madh turistësh indianë dhe të huaj. Është gjithashtu një vendndalim i rëndësishëm në turin turistik budist. ASI mban një muze afër rrënojave për interesin e vizitorëve. Muzeu shfaq antika që janë zbuluar në Nalanda ashtu si dhe nga Rajgiri i afërt. Nga 13,463 objekte, vetëm 349 janë të ekspozuara në katër galeri. Salloni përkujtimor i Xuanzangut është një ndërtmarje indo-kineze në nder të murgut dhe udhëtarit të famshëm budist. Një relike, që përfshinë një kafktë të murgut kinez, është e ekspozuar në sallonin përkujtimor. Një tjetër muze i bashkangjitur me sitin arkeologjik është Muzeu privat multimediatik i Nalandas. Ai e tregon historinë e Nalandas nëpërmjet animimit 3 përmasor dhe prezantimeve të tjera multi-mediatike.
Sapogne
Sapogne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Uretra
Ajo shtrihet nga qafa vezikale në hapjen apo meatusin urinar.
Tek femra është një tub rreth 3 cm i gjatë që përshkon dyshemenë e përparshme
perinatale.Ajo përmban një shtresë mukoze, një muskulare dhe një shtresë
seroze.
Tek mashkulli është një tub rreth 15 cm i gjatë, me një trajektore më komplekse
dhe në pothuajse tërësinë e rrugës së tij, është një tub njëherësh urinar dhe
Tolui
Tolui Han (Mongolisht: ᠲᠥᠯᠦᠢ Тулуй хаан, Kinezisht: 拖雷; rreth vitit 1190 - 1232) ishte djali i katërt i Xhingis Han nga gruaja e tij Börte Hatun. Ulusi i tij, ose trashëgimia territoriale, në vdekjen e babait të tij më 1227 ishte atdheu në Mongoli, dhe ai gjithashtu shërbeu si administrator civil deri në vitin 1229, koha që u desh për të konfirmuar Ögedei si hani i dytë i madh i Perandorisë Mongole (1206–1368). Para kësaj ai kishte shërbyer me dallim në fushatat kundër dinastisë Jin, Xia Perëndimore dhe Perandoria Harezmshah, ku ai ishte i rëndësishëm në kapjen dhe masakrën në Merv dhe Nishapur. Ai është një paraardhës i drejtpërdrejtë i shumicës së Ilhanidëve.
Tolui kurrë nuk e përdori titullin e haganit; as Xhingis Han dhe as tre pasardhësit e tij të menjëhershëm nuk do të përdornin kurrë ndonjë tituj mbretërorë ndryshe nga dinastitë fqinje kineze në jug.
Jeta
Gjatë ngritjes së Xhingis Han, Tolui ishte shumë i ri për t'u përfshirë në beteja. Tolui pothuajse u vra nga një tatar kur ishte rreth pesë vjeç. Ai u shpëtua nga motra e tij Altani dhe dy shoqërues të Xhingisit. Në vitin 1203, babai i tij i dhuroi Tolui gruan e tij Sorghaghtani, mbesa e Ong Han (një mik i gjyshit të Tolui Yesugei). Djali i tyre i parë Möngke lindi në vitin 1209.
Ai së pari hyri në luftime kundër dinastisë Jin në vitin 1213, duke shkallëzuar muret e Dexing me kunatin e tij Chiqu.
Në vitin 1221, Xhingis Han e dërgoi atë në Horasan në Iran. Qytetet në këtë zonë ishin revoltuar disa herë. Mbrojtësit e Nishapurit vranë Toquchar, kunatin e Toluit në nëntor 1220. Ushtria e Toluit evakuoi Nishapurin në fusha. Ai urdhëroi masakrat totale të Nishapurit dhe Mervit.
Pasimi i Xhingis Han
Kur Xhingis Han po vendoste se kush duhet ta pasonte atë, ai kishte vështirësi të zgjidhte midis katër djemve të tij. Tolui kishte një reputacion të fortë për aftësitë e tij ushtarake dhe ishte shumë i suksesshëm si gjeneral, por Xhingis Han zgjodhi Ögedein, i cili ishte më i aftë politikisht. Xhingis Han mendonte se Tolui do të ishte shumë i kujdesshëm për të qenë një udhëheqës efektiv. Tolui ishte me babanë e tij në fushatë kundër Xi Xia më 1227.
Pas vdekjes së Xhingis Hanit, Tolui përgjithësisht mbikëqyri Perandorinë Mongole për dy vjet. Fisnikët mongol e pranuan këtë pjesërisht për shkak të traditës që djali i vogël trashëgon pronat e babait të tij, dhe pjesërisht sepse Tolui kishte ushtrinë më të madhe dhe më të fuqishme në Mongoli qendrore në atë kohë. Tolui mbështeti zgjedhjen e haganit tjetër me zgjedhje, dhe Ögedei u zgjodh, duke përmbushur dëshirat e babait të tij.
Tolui bëri fushatë me Ögedei në Kinën veriore, duke shërbyer si strateg dhe komandant fushor më 1231–32. Dy ushtri ishin dërguar për të rrethuar Kaifeng, kryeqytetin e Jin. Pasi u thyen shumica e mbrojtjes së Jin, ata u kthyen në veri.
Standard Liège
Royal Standard de Liège, zakonisht të referuara si Standard Liège (shqiptuar: [stɑdaʁ ljɛːʒ]; holandisht: Standard Luik [stɑndɑrt lœy̯k]; gjermanisht: Standard Lüttich [standaʁt lʏtɪç] ose [ʃtandaʁt lʏtɪç]), është një klub belg të futbollit nga qyteti i Liège. Ata janë një nga klubet më të suksesshme në Belgjikë, duke fituar kampionatin belg në dhjetë raste, më të fundit në 2007-08 dhe 2008-09. Ata kanë qenë në fluturim të lartë pa ndërprerje që nga viti 1921, më shumë se çdo anën tjetër belg. Ata kanë fituar edhe shtatë Kupa belge, dhe në 1981-82 arritën në finalen e Kupës së Fituesve të Kupës Evropiane, të cilat ata humbën 2-1 kundër Barcelonës. [2]
lojtarët standarde janë nofkën e "Rouches" për shkak të jerseys e tyre të kuqe. Fjala franceze për të kuq, kuq, kur shqiptohet me një theks Walloon, tingëllon si "Rouche."
Muhaxhirët (Libri 1)
Muhaxhirët (Libri 1) libër me autor Jusuf Osmani, red. Ibrahim Berisha. Botuar në Prishtinë në vitin 2021 nga Qendra Dokumentare Shkencore. Libri ka 578 faqe. ISBN 9789951763042
Beaumarchés
Beaumarchés është një komunë në Francë. Beaumarchés bën pjesë në departamentin Gers të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 666 banorë dhe sipërfaqe 32.47 km².
Muhaxhirët (Libri 1)
Ky titull është pjesë e: Shqiptarët në Sanxhakun e Nishit.
Shënime : Historia, shpërngulja me forcë, shqiptarë, dokumente.
Aftësitë e mbijetesës
Aktivitetet në natyrë, si ecja me shpinë, kalërimi, peshkimi dhe gjuetia, të gjitha kërkojnë aftësi themelore të mbijetesës në shkretëtirë, veçanërisht për të trajtuar urgjencat. Individët që praktikojnë aftësitë e mbijetesës si një lloj rekreacioni ose hobi në natyrë mund ta përshkruajnë veten si mbijetues. Aftësitë e mbijetesës përdoren shpesh nga njerëzit që jetojnë në mënyrë jetese jashtë rrjetit, si p.sh. Bushcraft dhe jeta primitive më së shpeshti zbatohen vetë, por kërkojnë shumë nga të njëjtat aftësi. Ka gjithashtu shumë raste të aftësive të mbijetesës që përdoren nga kriminelët, të tillë si të arratisurit, shmangësit e skicave (Shmangiësit e skicave nganjëherë quhen në mënyrë pejorative si shmangës të projektit, megjithëse në kontekste të caktuara ky term është përdorur gjithashtu në mënyrë jogjykuese ose si nderim). gjuetarë pa leje, vrasës serialë, emigrantë të paligjshëm, të burgosur të arratisur, kriminelë të organizuar dhe terroristë, të cilët shmangin kapjen nga autoritetet duke u fshehur në zona të shkreta. Për më tepër, si rojtarët e parkut ashtu edhe oficerët e ruajtjes u mësohen aftësitë e mbijetesës për t'i ndihmuar ata të gjejnë personat e zhdukur dhe në rast se ata mbeten të bllokuar gjatë hetimit të krimeve në shkretëtirë. Forcat e Armatosura të Shteteve të Bashkuara kanë një program trajnimi të quajtur SERE, në të cilin personeli ushtarak, civilët e Departamentit të Mbrojtjes, personeli i inteligjencës dhe kontraktorët ushtarakë privatë mësohen aftësitë e mbijetesës dhe teknikat për t'iu shmangur kapjes dhe arratisjes nga robëria nëse kanë nevojë të mbijetojnë dhe të fshihen në zonat e shkretëtirës duke shmangur kapjen nga luftëtarët e armikut.
Ashensori
parapamje|Jashtë ashensorëve tipikë, të paraqitur në një ndërtesë zyre në Portland, Oregon. Një ashensor është një makinë që transporton vertikalisht njerëz ose mallra midis niveleve. Ato zakonisht fuqizohen nga motorë elektrikë që drejtojnë kabllot tërheqëse dhe sistemet e kundërpeshës, si p.sh. një ngritës, edhe pse disa pompojnë lëng hidraulik për të ngritur një piston cilindrik si një fole.
Ashensorët me shpejtësi të lartë janë ashensorë që lëvizin më shpejt se ashensorët e zakonshëm dhe janë të zakonshëm në rrokaqiejt dhe kullat.
Disa ashensorë mund të udhëtojnë gjithashtu horizontalisht përveç lëvizjes së zakonshme vertikale.
Lucky Luciano
Charles "Lucky" Luciano lindur si Salvatore Lucania (24 nëntor 1987 - 26 janar 1962) ishte një mafioz me infulencë me origjinë italiane, organizator grupesh kriminale dhe baron krimi i cili venpronte kryesisht në SHBA.Luciano konsiderohet si babai i krimit të organizuar modern në SHBA duke themeluar Komisionin e parë.Ai ishte gjithashtu shefi i parë i familjes kriminale moderne Xhenoveze.Ai ishte,bashkë me bashkëpuntorët e tij,i dobishëm në krijimin e Sindakatës Kombtare të Krimit.
Luciano u gjykua dhe u dënua me sukses për prostitucion dhe mashtrim në 1936 pas vitesh hetim nga prokurori i qarkut Thomas E. Dewey.Ai u dënua me 30 vjet burg,por gjatë Luftës së Dytë Botërore u arrit një marrveshje me Departamentin e Marinës me anë të bashkëpuntorit të tij Meyer Lansky në mënyrë që të ruhej porti i New York-ut nga sulmet e anijeve armike.Dewey pothuajse dështoj në mbjatjen e premtimit, dhe u deshën muaj që të arrihej përfundimisht një marrëveshje për të liruar Luciano-n.Ai u deportua për të jetuar lirisht jashtë SHBA-së.
Jeta e hershme
Salvatore Lucania u lind më 24 nëntor 1897, në Lercara Friddi, Sicili, Itali.Prindërit e Lucianos, Antonio dhe Rosalia Capporelli-Lucania, patën edhe 4 fëmijë të tjerë: Bartolomeo (lindur më 1890), Giuseppe (lindur më 1898), Filippa (lindur më 1901) dhe Concetta. Babai i Lucianos punonte në një minierë squfuri në Sicili.
Në adoleshencë, Luciano krijoj bandën e tij dhe ishte antar i i bandës së vjeter Five Points Gang. Ndryshe nga bandat e tjera të rrugve,të cilat merreshin me krime të vogla, Luciano u ofronte mbrotje çifutëve të rinj nga bandat italiane dhe irlandeze për 10 cent në javë. Ai po mësonte gjithashtu edhe biznesin e prostitucionit rreth viteve të Luftës së Parë Botërore. Rreth asaj kohe, Luciano u njoh edhe me Meyer Lansky-n, ortaku i ardhshëm në biznes dhe shokë i ngushtë.
Nuk është ende e qartë se si Luciano fitoj nofkën "Lucky" (me fat). Mund të ketë ardhur nga mbijetimi i një rrahje të rëndë nga 3 persona në 1929-ën,bashkë me një prerje fyti. Kjo sepse ai refuzoj të punonte për një tjëter shef mafje. Nofka mund ti jet dhënë edhe për fatin që kishte në bixhoz apo dhe një keqshqiptimi të emrit të tij. Nga viti 1916 deri në 1936, ai qe arrestuar 25 herë duke filluar nga akuza për agresion, kumar i paligjshëm,shantazh dhe grabitje, por nuk kaloj aspak kohë në burg. Është gjithashtu e paqartë se si mbiemri i tij u shndërrua në "Luciano". Kjo mund të ketë qenë gjithashtu një keqshqiptim i shpeshtë nga gazetat.
Ndalimi me ligj i alkoolit dhe fillimi i viteve 20.
Në 17 Janar 1920, amendamenti i 18-ë i kushtetutës amerikane u vu në zbatim dhe Prohibition (ndalimi me ligj i alkolit) zgjati deri sa amendamenti u shfuqizua në 1933-ishin.Amendamenti ndalonte me ligj prodhimin,shitjen dhe transportin e pijeve alkolike.Duke qënë se kishte kërkesë të konsiderueshme për pije alkoolike,kjo bëri të mundur që kriminelve t'ju shtohej një tjeter burim të ardhurash.
Deri më 1920-ën Luciano kishte takuar shumë lider të ardhshëm të mafias,duke përfshirë këtu Vito Genovese dhe Frank Costello,shoku i tij përhershëm dhe ortaku në biznes që nga banda Five Points Gang.Në po të njëjtin vit,shefi i mafias Joe Masseria në Lower Manhattan rekrutoj Luciano si një nga banditët e tij.Luciano dhe ortakët e tij të ngushtë filluan të punonin për kumarxhiun Arnold "Koka" Rothstein,ku pa menjëherë mundësi të arta ke Prohibition dhe mësoj Lucianon në drejtimin e aktivitetit të akoolit ilegal.Luciano,Costello dhe Genovese filluan aktivitetin e tyre kontrabandë me financimin e Rothstein.
Rothstein shërbeu si mentor për Lucianon; ndër të tjera, i mësoj atij se si të ngjitej në shoqërinë e lartë.Në 1923-ishin,Luciano u kap në një operacion duke shitur heroin agjentëve të infiltruar.Megjithse nuk bëri burg,ngjarja dëmtoj imazhin e tij tek ortakët e klasit të lartë dhe klientët e tij.Për të shpëtuar imazhin e tij,Luciano bleu 200 bileta të shtrenjta për ndeshjen e boksit midis Jack Dempsey dhe Luis Firpo dhe u a dha gangsterve të mëdhenj dhe politikanve.Rothstein më pas mori Lucionon për të blerë rroba të shtrenjta në departamentin e rrobave në Manhattan  Wanamaker për evenimentin e boksit.Strategjia funksionoj dhe reputacioni i Lucianos u shpëtua.
Deri në 1925-ën,Luciano fitonte më shumë se 12 milion dollar në vit.Ai kishte një fitim neto prej 4 milion dollarësh çdo vit mbas kostosh së korruptimit të politikanve dhe policëve.Luciano dhe ortakët e tij kishin biznesin më të madh të kontrabandës së alkoolit në New York,i cili shtrihej deri në Philadelphia.Ai importonte uiski skocez nga Skocia,rum nga Karaibet dhe uiski nga Kanadaja.Luciano ishte përfshirë edhe në kumarin ilegal.
Ngitja në pushtet dhe fundi i viteve 20
Luciano shumë shpejt u bë një ndihmës kryesorë në organizatën kriminale të Masserias.Ndyshe nga Rothstein,Masseria ishte i paedukuar, me sjellje të keqe dhe me aftësi menaxheriale të dobëta.Nga fundi i viteve 20,rivali kryesor i Masserias ishte shefi i mafias Salvatore Maranzano, i cili kishte ardhur nga Sicilia për të drejtuar klanin Castellammarese.Maranzano refuzonte ti paguante përqindjen Masserias.Rivaliteti midis tyre u përshkallzua deri në luftë të përgjakshme dhe rezultoj me vdekjen e të dyve.
Masseria dhe Maranzano ishin të ashtu quajtur "Mustache Petes",shefa të vjeter dhe tradicional të cilët kishin filluar karrierën e tyre kriminale në Itali.Ata besonin në ruajtjen e të ashtu quajturës "Mafia e vjetër" e cila bazohej në "nder","traditë","respekt" dhe "dinjitet".Keto kapo refuzonin të punonin me jo-italian dhe ishin skeptik të punonin me jo-sicilian.Disa nga kapot më konservativ punon vetëm me ato persona që kishin rrënjë nga fashti i tyre i Sicilisë.Luciano,në kontrast,ishte i gatshëm të punonte jo vetem me jo-italian por edhe me gangster çifut dhe irlandez, për sa kohë behej para.Luciano ishte i shokuar teksa dëgjonte mafioz sicilian tradicional që i jepnin mësim për aferat e tij me shokun e afërt Costello të cilin e quanin "kalabrezi i ndyrë".
Luciano shumë shpejt filloj të lidhej me gangster të tjerë të rinj të cilët kishin lindur në Itali por kishin filluar aktivitetin e tyre kriminal në SHBA.Te njohur si "Turqit e rinj", ata shfrynin për konservatorizmin e shefave të tyre.Luciano donte të përdorte mësimet e Rothstein që të shndërronte aktivitetet e tij kriminale në perandori.Teksa lufta vazhdonte,ky grup filloj të përfshinte lider të ardhshëm si Costello,Genovese,Albert Anastasia,Joe Adonis,Joe Bonanno,Carlo Gambino,Joe Profaci,Tommy Gagliano dhe Tommy Lucchese.Turqit e rinj besonin se lakmia dhe konservatorizmi i shefave të tyre po i mbanin të varfër ndërsa bandat irlandeze dhe çifute po pasuroheshin.Vizioni i Luciano-s ishte të krijonte një sindakatë krimesh kombtare në të cilën italianët,çifutet dhe irlandezët mund të mblidhnin risurset e tyre dhe ta kthenin krimin e organizuar në një biznes fitimprurës për të gjithë.
Në Tetor 1929,Luciano u detyrua të hynte me forcë në një limuzinë nën kërcënimin e armëve nga tre persona,të cilët e rrahën,plagosën me thikë dhe në fund e hodhën në një plazh në Staten Island.Ai i shpëtoj ngjarjes së rëndë në një farë mënyre por i la atij një të çarë në fëtyrë dhe një sy të rënë.Identiteti i rrëmbyesve të tij nuk është përcaktauar asnjëherë.Kur u gjet nga policia mbas rrahjes,Luciano tha se nuk e kishte idenë se kush mund ta kishte bërë.Megjithatë,në 1953-ishin,Luciano i tha një intervistuesi që kishte qënë policia e cila e kishte rrëmbyer dhe rrahur në një përpjekje për të gjetur Jack "Legs" Diamand.Një tjetër version ishte se Maranzanno e kishte urdhëruar sulmin.Pasoja më e rëndësishme e ngjarjes ishte mbulimi që pati në gazeta, duke prezantuar Lucianon tek publiku i New York-ut
Ardhja në pushtet
parapamje|Foto arkivi e policisë se New York-ut e vitit 1931 Në fillim të vitit 1931,Luciano kishte vendosur të eliminonte Masserian.Lufta kishte vajtur dobët për Masserian dhe Luciano pa një mundësi për të ndryshuar aleancë.Në një marrveshje sekrete me Maranzanon,Luciano pranoj të planifikonte vdekjen e Masserias në këmbim të marrjes së aktivitetive të tij si dhe të qënurit "krahu i djathtë" i Maranzanos.Më 15 Prill,Luciano ftoj Masserian dhe dy bashkëpuntor të tjerë në një restorant në Coney Island për drekë.Pasi mbaruan vaktin, ata vendosën të luanin me letra.Në këtë moment, sipas një legjende,Luciano shkoj në banjo.Katër banditë me armë - Genovese,Anastasia,Adonis dhe Benjamin "Bugsy" Siegel - shkuan në dhomën e ngrënies, qëlluan dhe vranë Masserian.Me "bekimin" e Maranzanos,Luciano mori pushtetin e Masserias dhe u bë vartësi i Maranzanos.Lufta Castellamarese mbaroj.
Disa ditë më vonë,në 13 Shator, kufomat e dy prej aleatve të Maranzanos,Samuel Monaco dhe Louis Russo,u gjetën në Newark Bay,me shenja torturash.Ndërkohë,Joseph Siragusa, lideri i familjes kriminale të Pittsburg,u qëllua për vdekje në shtëpinë e tij.Zhdukja e Joe Ardizonne e 18 Tetorit,shefi i famijes së Los Angelos-it, do të cilësohej më vonë si plani i supozuar për të eliminuar shpejt të gjithë shefat sicilain të "brezit të vjetër". Por, ideja e një spastrimi masiv i drejtuar nga Luciano është konsideruar si mit.
Riorganizimi i Koza Nostras
Me vdekjen e Maranzanos, Luciano bë shefi kryesorë i mafias në SHBA. Ai kishte kapur majën e botës së krimit në SHBA,duke drejtuar aktivitetin bashkë me shefat e tjerë të krimit.Familja e tij kontrollonte biznese ilegale fitimprurse në New York City si kumari ilegal,zhvatjet,bastet,fajdet dhe trafiku i drogës.Luciano u bë me shumë influencë në aktivitetet e sindakatave të punës dhe kontrollonte Manhattan Waterfront,transportin e plehrave,ndërtimin,bizneset e veshjeve dhe transportin me kamion.
Megjithse do kishte patur pak refuzime nëse Luciano do e kishte shpallur veten shef i gjithë shefave,ai e shfuqizoj këtë titull,duke besuar se ky pozicion krijonte probleme midis familjeve dhe se e bënte atë një shënjester të një ndonjë konkurenti tjeter ambicioz.Në vënd të kësaj,Luciano vendosi të mbante qetësisht kontrollin nëpërmjet Komisionit duke krijuar aleanca jozyrtare me shefa të tjerë.Megjithatë,Luciano nuk i hodhi poshtë të gjitha ndryshimet a Maranzanos.Ai besonte se ceremonia e të qënurtit një "made man",ose një "mik i joni" në një familje kriminale ishte një anakronism sicilian.Por,Genovese ja mbushi mëndjen tjerë.Megjithatë,Lucianos që ta mbante këtë titull,duke arguentuar se të rinjtë duhe të kishin rituale që të promovonin bindje ndaj familjes.tjerë.tjerë.Megjithatë,Luciano mbeti i bindur ndaj omertas ,betimin i heshtjes, për të mbrojtur familjet nga ndjekja ligjore.Përveç kësaj,ai ruajti strukturën e 5 familjeve mafioze në New York City të Maranzanos.
Luciano i ngriti bashkëpuntorët e tij më të besuar italian në pozicione të larta në atë që tani quhet si familja kriminale Luciano.Genovese u bë nën-shefi ndërsa Costello u bë këshilltar.Adonis,Micheal "Trigger Mike" Coppola,Anthonz Strollo,Willie Moretti dhe Anthony Carfano shërbyen të gjithë si shefa-regjimi.Meqënëse Lansky dhe Siegel nuk ishin italian,asnjëri prej tyre nuk mund të kishte pozicione zyrtare brënda asnjërës familjeje mafioze.Megjithatë,Lansky ishte një këshilltar i lartë i Lucianos dhe Sielgel një bashkëpuntor i besuar.
Dizajni i një kërkimi
Dizajni i një kërkimi është dokumenti i studimit. Hartimi i një studimi përcakton tipin e studimit (përshkrues, korrelacional, gjysmë-eksperimentale, eksperimentale, shqyrtim, meta-analitik) dhe nën-tipi (për shembull, përshkruese-gjatësore rast studimi), pyetje kërkimore, hipoteza, variablave të pavarura dhe të varura, projektimit eksperimental, dhe nëse është e aplikueshme, metodat e mbledhjes së të dhënave dhe një plan analizë statistikore. Dizajni i kërkimit është kuadri që është krijuar për të kërkuar përgjigje për pyetjet e kërkimit.
Tipe të dizanjit dhe nën-tipet
Ka shumë mënyra për të klasifikuar dizajnet e kerkimit, por ndonjëherë dallimi është artificial dhe herë të tjera dizajne të ndryshme janë të kombinuara. Megjithatë, lista më poshtë ofron një numër të dallimeve te dobishme ndermjet diznjave te kerkimit te mundshëm Ndonjëherë eshte bere nje dallim ndermjet dizanjeve kerkimore "fikse" dhe "elastike", ose sinonimisht, "sasiore" dhe "cilesore".
Megjithatë, dizanjet fikse nuk eshte e nevojshme te jene sasiore, dhe dizanjet elastike nuk kane nevoje te jene cilesore. Në dizajnet fikse, dizajni i studimit është i fiksuar para se faza kryesore e mbledhjes së të dhënave te ndodh. Dizanjet fikse jane normalisht teori te shtyra; përndryshe është e pamundur për të ditur paraprakisht të cilat ndryshore duhet të jenë të kontrolluara dhe të matur. Shpesh, këto ndryshore janë të matur në mënyrë sasiore. Dizajnet elastike lejojne me shume liri gjatë procesit të mbledhjes së të dhënave. Një arsye për të përdorur një dizajn kerkimi elastike mund të jetë se ndryshorja qe interesohemi nuk ështëe matshme nga sasia, të tilla si kultura. Në raste të tjera, teoria mund të mos jetë e disponueshme para se te filloj kerkimi. Gjithsesi, këto dallime nuk njihen nga shumë studiues, si Stephen Gorard i cili paraqet një përkufizim me te thjeshte dhe te qarte per perkufizimin e dizanjit kerkimor. Grupimi Zgjedhja se si pjesemarresit e grupit shperndahen varet nga hipoteza e kërkimit dhe se si pjesëmarrësit janë mostra. Në një studim tipik eksperimentale, do të ketë të paktën një kusht "eksperimentale"(p.sh., "trajtimi") dhe një kusht "kontroll" ("mostrajtim"), por metoda e përshtatshme e grupimit mund të varet nga faktorë të tillë si kohëzgjatja e fazës se matjes dhe karakteristikat e pjesemarrsve. Studim grup Studim kryq-seksional Studim kryq-sekuencial Studim gjatësore
Konfirmues kundrejt hulumtimeve paraprake
Kerkimi konfirmues teston hipotezat-parashikime rezultati që janë bërë para se të fillojë faza e matjes. Hipoteza të tilla rrjedhin zakonisht nga një teori ose nga rezultatet e studimeve të mëparshme. Avantazhi i nje kerkimi konfirmuese është se rezultati është më kuptimplotë, në kuptimin që ajo është shumë më e vështirë për të thenë se një rezultat i caktuar është statistikisht i rëndësishëm. Arsyeja për këtë është se në kërkimin konfirmuese, një mënyrë ideale përpiqet për të reduktuar probabilitetin e nje raportimi te rremë i një rezultat jo të rëndësishme si të rëndësishme. Ky probabilitet është i njohur si nivel alfa ose një gabim i tipit I. Duke folur lirshem, në qoftë se ju e dini se çfarë jeni duke kërkuar, ju duhet të jenë shumë të sigurt kur dhe ku ju do të gjeni atë; në përputhje me rrethanat, ju pranoni vetem një rezultat si te rëndësishme në qoftë se ajo, pothuajse e pamundur, eshte vene re nga rastesia. Hulumtimet paraprake në anën tjetër kërkojne të gjenerojne hipotezat posteriore duke shqyrtuar një grup datash dhe duke kërkuar për marrëdhënie të mundshme ndermjet ndryshoreve. Është gjithashtu e mundur që të ketë një ide për një lidhje midis ndryshoreve, por me mungese te njohurise së drejtimit dhe forcës se relacionit. Nëse studiues nuk ka ndonjë hipoteze të caktuar paraprakisht, studimi është eksplorues në lidhje me ndryshoret në fjalë (edhe pse kjo mund të jetë konfirmuese për të tjerët). Avantazhi i hulumtimeve paraprake është se ajo është më e lehtë për të bërë zbulime të reja për shkak të mospatjes se kufizimeve të rrepta metodologjike. Këtu, studiuesi nuk dëshiron të humbasë një lidhje potencialisht interesante dhe për këtë arsye ka për qëllim te minimizoj mundësinë e refuzimit te një efekti te vërtetë apo lidhje, ky probabilitet është referuar disa herë si β dhe gabimi i matur është i tipit II. Me fjalë të tjera, në qoftë se ju doni të shihni se disa nga ndryshoret tuaj të matur mund të jenë te lidhur, ju do të doni të rrisni shanset tuaj për të gjetur një rezultat të rëndësishëm duke ulur pragun e asaj që ju konsideroni të jetë i rëndësishëm. Ndonjëherë, një studiues mund të kryejë hulumtime paraprake, por të raportojnë atë sikur ajo eshte konfirmua (Hypothesizing After the Results are Known', Harking); ky eshte nje kerkim i dyshimte qe konsiderohet si mashtrim.
Percaktimi i problemit kundrejt procesit te problemit
Një dallim mund të bëhet ndermjet percaktimit te problemit dhe procesit te problemit. Percaktimi i problemit ka per qellim ti pergjigjet cili eshte gjendja e nje fenomeni në një kohë të caktuar, ndërkohë që procesi i problemit merret me ndryshimin e fenomenit me kalimin e kohës. Shembuj te gjendjes se problemit janë niveli i aftësive matematikore të fëmijëve gjashtëmbëdhjetë vjeçare apo nivel, aftësi kompjuterike të moshuarve, niveli i depresionit i një personi, etj. Shembuj të procesit te problemit janë zhvillimi i aftësive matematikore nga pubertetit në moshën e rritur, ndryshimi në aftësitë kompjuterike, kur njerëzit rriten dhe se si simptomat e depresionit ndryshojnë gjatë terapisë.
Gjendja e problemit janë më të lehta për tu matur se sa proceset e problemit. Gjendjet e problemit vetëm kërkojnë një matje të fenomeneve të interesit, ndërkohe qe proceset e problemit gjithmonë kërkojnë matje të shumta. harton kërkimore si masat e përsëritura dhe studim gjatësore janë të nevojshme për të adresuar problemet e procesit.
Shembuj të dizajneve fikse
Në një dizajn eksperimentale, studiuesi aktivisht përpiqet për të ndryshuar situatën, rrethanat, apo përvojën e pjesëmarrësve (manipulimit), e cila mund të çojë në një ndryshim në sjellje apo ne rezultatet e pjesëmarrësve te studimit. Studiuesi rastësisht u cakton pjesëmarrësve të kushteve të ndryshme, mat ndryshoret e interesit dhe përpiqet kontrollojne ndryshoret e ngatërruar. Prandaj, eksperimente janë shpesh shumë të fiksuar madje edhe para se mbledhjea e të dhënave te filloj.
Në një dizajn të mirë eksperimental, disa gjëra janë të një rëndësie të madhe. Para së gjithash, është e nevojshme të mendojnë për mënyrën më të mirë per te operacionalizuar ndryshoret që do të maten. Prandaj, është e rëndësishme të marrin në konsideratë se si do të matet ndryshorja(et), si dhe cilat metoda do të ishte më e përshtatshme për t'iu përgjigjur pyetjes kërkimore. Përveç kësaj, analiza statistikore duhet të merret parasysh. Kështu, studiuesi duhet të marrë parasysh se cilat jane pritshmerite e studimit si dhe, si te analizojne këtë rezultat. Së fundi, në një dizajn eksperimental studiuesi duhet të mendojmë për kufizimet praktike, duke përfshirë disponueshmërinë e pjesëmarrësve si dhe se sa përfaqësuesjane pjesëmarrësit të popullsisë së synuar. Është e rëndësishme të marrin në konsideratë secilin nga këta faktorë para fillimit të eksperimentit. Përveç kësaj, shumë hulumtues punësojnë analizen e energjisë para se të kryejnë një eksperiment, për të përcaktuar se sa i madh mostra duhet të jetë për të gjetur një efekt të një madhësie të caktuar me nje dizanj te dhene me probabilitetin e dëshiruar për të bërë një gabim te Tipi 1 ose Tipi 2.
Dizajnet e kerkimit jo-eksperimental
Dizanjet e kerkimit jo-eksperimental nuk përfshijnë manipulimin e situatës, rrethanave ose përvojen e pjesëmarrësve.Dizanjet e kerkimit jo-eksperimental mund të klasifikohen gjerësisht në tri kategori. Së pari, harton lidhje, në të cilën një numer i ndryshoreve është matur. Këto dizanje janë quajtur edhe studime nderlidhese?, për shkak se të dhënat nderlidhese janë përdorur më shpesh në analizë. Është e rëndësishme për të sqaruar këtu se nderlidhja nuk nënkupton shkak, dhe në me teper identifikon varësinë e një ndryshore në një tjetër. Kerkimet nderlidhese janë të dobishme në identifikimin lidhjen e një ndryshore në një tjetër, dhe duke parë frekuencën e bashkë-shfaqjes në dy grupe natyrore (shih lidhjen dhe varësinë). Lloji i dytë është hulumtim krahasues. Këto dizanje krahasojne dy ose më shumë grupe në një ose më shumë ndryshore, të tilla si efekti i gjinisë në nota. Lloji i tretë i kerkimit jo-eksperimentale është një dizajn gjatësore. Një dizajn i gjatësisë shqyrton ndryshore të tilla si ecurinë e ekspozuar nga një grup apo grupe me kalimin e kohës.
Teruyoshi Ito
(lindur më 31 Gusht 1974) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 27 ndeshje.
Sami Muleci
parapamje|Sam Official Sami Muleci ka lindur më 21 qershor 1997 në qytetin e Skenderajit, shteti i Kosovës, por jeton në Austri, në qytetin e Gracit.
Prindërit e Sami Mulecit quhen babai Muharrem Muleci, nëna Kimete Muleci, ai ka 2 vëllezër të quajtur Avni Muleci & Flamur Muleci. Shkollën fillore e kreu në Austri si dhe gjimnazin në Austri, dega Shkenca Kompjuterike.
Samiu së bashku me familjen e tij të ngushtë kanë një biznes ndërtimi në Austri ku të gjithë austriakët e njohin këtë kompani si një nga kompanitë më të mëdha në Austri dhe babai i Samiut e quajti këtë kompani Sam Bau, ku trashëgimtari i këtij biznesi është vetë Samiu.
Që në fëmijëri, prindërit e tij e zbuluan talentin e Samiut në muzikë dhe e mbështesin gjithmonë, edhe pse ai vazhdon studimet, që të mos e lërë kurrë mënjanë muzikën sepse ishte një talent shumë i rrallë.
Sami Muleci e ka nisur me muzikë që në moshë shumë të vogël, ka nisur disa projekte të ndryshme muzikore, por në vitin 2021 Samiu i cili në degën e muzikës njihet me pseudonimin SAM. Projekti muzikor me titull Where are you, ku Sam me këtë projekt muzikor arriti të jetë mjaft i suksesshëm, ku pati një audiencë të madhe dhe shpërndarje nga publiku në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni, Zvicër dhe Austri. Për këtë projekt dhe talentin e Sam shkruajnë edhe shumë gazeta nga vendet e lartpërmendura.
Të gjitha tekstet e Samit janë shkruar nga ai, kur u pyet se ku e merr frymëzimin tha nga jeta që jeton. Sami do të ketë së shpejti projektet e radhës dhe në një intervistë përfundoi duke thënë se tani është koha ime.
Uragani i ndërprerë
Uragani i ndërprerë: ardhja e Migjenit në letërsinë shqipe është një sprovë eseistike e shkrimtarit Ismail Kadare, botuar së pari më 1988 në Kosovë me titullin Ardhja e Migjenit në letërsinë shqipe si parathënie për veprën e Migjenit.
Ribotime
U ribotua, pa lejen e autorit, nga shtëpia botuese "8 nëntori" në Tiranë më 1991. Recensimin veprës ia bënë Pirro Misha dhe Nasi Lera dhe redaktor Arshin Xhezo.
Si vepër më vete në botimin e kolanës së veprës të plotë më 2009 nga shtëpia botuese "Onufri". Vepra u ribotua më 2015, tek e cila iu bënë disa retushime që autori dha shpjegimet përkatëse në shtyp rreth qëndrimeve të tij kundrejt vetë Migjenit dhe përmendjeve të Fishtës dhe Koliqit.
Fatkeqësia
Shembuj të rreziqeve natyrore përfshijnë ortekët, përmbytjet, valët e ftohta dhe valët e të nxehtit, thatësirat, tërmetet, ciklonet, rrëshqitjet e dheut, vetëtimat, cunami, aktiviteti vullkanik, zjarret dhe reshjet e dimrit. Shembuj të rreziqeve antropogjene përfshijnë kriminalitetin, çrregullimin civil, terrorizmin, luftën, rreziqet industriale, rreziqet inxhinierike, ndërprerjet e energjisë elektrike, zjarrin, rreziqet e shkaktuara nga transporti dhe rreziqet mjedisore.
Vendet në zhvillim vuajnë kostot më të mëdha kur godet një fatkeqësi -- më shumë se 95% e të gjitha vdekjeve të shkaktuara nga rreziqet ndodhin në vendet në zhvillim dhe humbjet për shkak të rreziqeve natyrore janë 20 herë më të mëdha (si përqindje e produktit të brendshëm bruto) në vendet në zhvillim sesa në vendet e industrializuara.
Shqiptarët në Sanxhakun e Nishit
Shqiptarët në Sanxhakun e Nishit me autor Jusuf Osmani, red. Ibrahim Berisha. Botuar në Prishtinë në vitin 2021 nga Qendra Dokumentare Shkencore. ISBN 9789951763035
Ky titull përbëhet nga:
Muhaxhirët
Vendbanimet në Kazanë e Leskovcit
Vendbanimet në Kazatë Vranjë, Nish, Pirot dhe Tërn
Vendbanimet në Kazatë, Kurshumli dhe Prokuple
Sausseuil
Sausseuil është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Yeat
thumb Noah Olivier Smith (lindur me 26 shkurt 2000) i njohur me mire me nofkën Yeat. Ai është rapper.
Kento Hashimoto
Kento Hashimoto (橋本 拳人) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 7 ndeshje.
Gjelat këndonin ndryshe
Gjelat këndonin ndryshe roman me autor Artur Spanjolli. Botuar në Tiranë nga "Onufri" në vitin 2022. Libri ka 96 faqe. ISBN 9789928391032
Gjuha Kunza
Kunza aka Cunza, e njohur ndryshe si Likanantaí, Lipe, Ulipe ose Atacameño, është një Gjuhë e izoluar e zhdukur që flitet dikur në shkretëtirën e Atacamait në veri të Kili dhe Perusit jugor (veçanërisht në Peine, Socaire (Salar de Atacama) dhe Caspana) nga Lickan-antay njerëz, të cilët që kanë zhvendosur që në spanjisht.
Njeriu i fundit qe fliste gjuhë e Kunzës u gjet në vitin 1949, megjithëse disa prej tyre janë gjetur që nga antropologët. Ka 2.000 Atacameños (W. Adelaar).
Kaufman (1990) gjeti një lidhje të propozuar midis Kunzës dhe të Kapixanës së paklasifikuar si të besueshëm; megjithatë, kur kjo gjuhë u përshkrua më plotësisht në vitin 2004, doli të ishte një izoluar.
Elçin Sangu
Sangu njihet më së shumti për rolin e saj kryesor Defne në serialin komedi romantike Kiralık Aşk (2015–2017). Për këtë vepër, ajo është nominuar dhe ka marrë çmime të shumta në Turqi, duke përfshirë tre Golden Butterfly Awards. Sangu u shfaq edhe në seriale televizive Öyle Bir Geçer Zaman ki (2011), Aşk Kaç Beden Giyer (2012–2013), Bir Aşk Hikâyesi (2013–2014),  Kurt Seyit ve Şura (2014), dhe Sevdam Alabora (2015).
Jeta dhe karriera
Elçin Sangu lindi si fëmija i vetëm i një familjeje etnike çerkeze nga İzmiri në bregun perëndimor të Turqisë. Ajo u diplomua në Departamentin e Operas në Universitetin e Mersinit dhe mori mësime aktrimi në Teatrin Sahne Tozu.
Në vitin 2011, ajo u luajt si Jale në serialin dramatik të Kanal D, Öyle Bir Geçer Zaman ki, ku gjithashtu këndoi dhe luajti piano. Ndërmjet viteve 2012–2013, ajo luajti rolin kryesor të Nehirit në Aşk Kaç Beden Giyer. Nga viti 2013 deri në 2014, ajo luajti si Eda në Bir Aşk Hikâyesi. Në vitin 2014, ajo portretizoi Güzide në serialin dramatik historik Kurt Seyit ve Şura të filmuar në Rusi, Turqi dhe Ukrainë. Pas një roli tjetër kryesor në serialin televiziv të vitit 2015, Sevdam Alabora, ajo filloi të aktrojë në Kiralık Aşk në të njëjtin vit. Në vitin 2016, ajo u bë fytyra e produkteve të kujdesit Sunsilk, dhe Boyner.
Jeta personale
Sangu ka një lidhje të gjatë me Yunus Özdiken, i cili mban një punë në një firmë private jashtë botës së artit dhe argëtimit.
Sangu u zgjodh si aktorja e dytë më e njohur në Turqi në vitin 2016, bazuar në një numër sondazhesh të ndryshme. Që nga shtatori 2016, ajo është e dhjeta e famshme turke më e ndjekur në Instagram.
Nicolò Barella
Nicolò Barella ( Italisht: nikoˈlɔ bbaˈrɛlla; lindur më 7 shkur 1997) është një futbollist profesionist italian i cili luan si mesfushor për klubin italian Internazionale dhe kombëtaren italiane.
Cagliari
Barella është një produkt i akademisë së të rinjëve të Cagliarit. Ai debutoi në Serie A më 4 maj 2015 kundër Parmës, duke zëvëndësuar Diego Farias në minutën e 68të, me Cagliarin që fitoi 4–0 në shtëpi.
Në janar 2016, ai u huazua te Como në Serie B, ku ishte titullar në formacion gjatë pjesës së dytë të sezonit.
Abbasanta
Abbasanta (Abbasànta) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 39.85 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 315 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 2.729 banorë.
Nicolò Barella
Cagliari
Më 17 shtator 2017, Barella shënoi golin e parë si profesionist dhe në Serie A në një fitoren 2–0 në shtëpi ndaj SPAL.
Internazionale
Më 17 shtator, në debutimin e tij në UEFA Ligën e Kampioneve, Barella hyri si zëvëndësues dhe shënoi golin e barazimit në minutën e 93të të ndeshjes hapëse të fazës së grupeve ndaj Slavia Pragës.
Karriera ndërkombëtare
Në vitin 2016, me kombëtaren nën-19, Barella luajti në Kampionatin Evropian nën-19, duke ndihmuar Italinë të shkonte në finale, ku u mposhtën nga Franca. Një vit më vonë, ai ishte pjesë e Italisë nën-20 në Kupën e Botës nën-20; të kaltrit u renditën në vendin e tretë. Barella debutoi me ekipin nën-21 më 1 shtator 2017 në një miqësore të humbur 3–0 kundër Spanjës. Në qershor 2019, ai ishte pjesë e skuadrës që luajti në Kampionatin Evropian nën-21, e cila kishte Italinë dhe San Marinon si shtetet pritëse.
Në tetor 2017, Barella mori ftesën e parë në ekipin kryesor nga trajneri Gian Piero Ventura për ndeshjet kualifikuese të Kupës së Botës 2018 kundër Maqedonisë dhe Shqipërisë. Megjithatë, ai mundi të debutonte një vit më vonë më 10 tetor 2018, tashmë nën drejtimin e trajnerit Roberto Mancini, në një barazim 1–1 në miqësoren kundër Ukrainës në Xhenova. Më 23 mars 2019, Barella shënoi golin e parë për Italinë në fitoren 2–0 kundër Finlandës e vlefshme për kualifikueset e UEFA Euro 2020.
Stili i lojës
Barella konsiderohet një mesfushor shumë premtues dhe i talentuar nga mediat sportive evropiane. Ai u emërua lojtari më i mirë i ri italian i lindur në vitin 1997 në vitet 2012 dhe 2013. Gazetarja italiane e futbollit Mina Rzouki e ka përshkruar atë si një mesfushor inteligjent, premtues dhe të qetë, dhe pavarësisht moshës së tij, me një sërë aftësish. Ajo gjithashtu shtoi se Barella "mund të driblojë mes mbrojtjes, të shënojë me të majtën si dhe të nisi kunder-sulme. Ai di ku ti gjejë pasimet e duhura dhe është një mesfushor i kudondodhur. Më e rëndësishmja është që ai e rikuperon topin shpejtë."
Performancat e Barellas janë vlersuar edhe nga legjendat e futbollit italian si Andrea Pirlo dhe Alessandro Del Piero. Gazeta italiane sportive La Gazzetta dello Sport e ka krahasuar atë me anglezin Steven Gerrard, duke e përshkruar si një lojtar me teknikë, vizion, rezistencë dhe forcë fizike të mirë, pavarësisht trupit të vogël, si dhe një lojtar i aftë për të rikuperuar topa, gjë e lejon atë për të nisur aksione të reja sulmuese. Një lojtar i shkathët, Barella mund të luaj kudo në mesfushë, pasi ai është përdorur si mesfushor sulmues dhe mesfushor mbrojtës, edhe pse roli i tij i preferuar është mesfushor qëndror.
Barella zotëron gjuajtje të mirë nga jashtë zone, dhe njihet edhe për inkursionet në minutat e fundit të ndeshjes. Ai është i saktë edhe në gjuajtjet e goditjeve të dënimit dhe penalltive. Ai njihet edhe për karakterin e fortë, gjë që i ka shkaktuar edhe kritika për protestat e tij dhe debatet verbale me gjyqtarët gjatë ndeshjeve.
Golat me kombëtaren
. Rezultatet e Italisë të listuara të parat, kolonat e golave tregojnë rezultatin pas çdo goli të shënuar nga Barella.
Var
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Var (, Ocitanisht: Var [ˈbaɾ] ; Shqip: Vari) është një departament në rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francën Juglindore. Kufizohet në lindje nga departamenti Alpes-Maritimes ; në perëndim nga Bouches-du-Rhône ; në veri të lumit Verdon nga departamenti Alpes-de-Haute-Provence ; dhe në jug nga Deti Mesdhe. Kishte një popullsi prej 1,076,711 banorësh në 2019.
Tuloni është qyteti më i madh dhe kryeqyteti administrativ i Varit. Qytete të tjera të rëndësishme në Var përfshijnë Fréjus, Saint-Raphaël, Draguignan, Brignoles, Hyères dhe La Seyne-sur-Mer. Departamenti Var është i njohur për portin e Tulonit, portin kryesor të Marinës Franceze, për vendpushimet e tij bregdetare, më i famshmi prej të cilëve është Saint-Tropez, për disa shembuj të shkëlqyer të arkitekturës romane dhe të tjera mesjetare, si Abacia Le Thoronet dhe Katedralja Fréjus, për verërat e saj, veçanërisht verërat e Bandolit, si dhe për pistën e saj të garave të motorsportit Circuit Paul Ricard, e vendosur në Le Castellet.
vitet e hershme
Departamenti i Var u krijua në kohën e Revolucionit Francez, më 4 mars 1790, nga një pjesë e ish- provincës mbretërore të Provencës. majtas|parapamje| Tulon, kryeqyteti historik i Var, iu kthye ai titull në 1974. majtas|parapamje| Napoleoni mbërrin në Fréjus, 1799 Kryeqyteti i saj ishte fillimisht Tuloni, por ai u zhvendos në Grasse në 1793 për të ndëshkuar Tulonasit që ia dhanë qytetin britanikëve në 1793. Më pas, kryeqyteti u zhvendos në Brignoles në 1795, pastaj në Draguignan në 1797. Ajo nuk u kthye në Toulon deri në 1974.
Shekulli i 19
Në 1815, pas humbjes së Napoleonit në Waterloo, departamenti u pushtua nga trupat austriake deri në nëntor 1818. Në 1854, hekurudha e parë arriti në Tulon.
Me krijimin e departamentit të ri të Alpes-Maritimes në 1860 dhe pas aneksimit nga Franca të Nicës, pjesa lindore e departamentit, që korrespondon me rrethin e Grasse, u zhvendos në departamentin e ri. Kjo lëvizje gjithashtu zhvendosi lumin Var, i cili i kishte dhënë emrin departamentit, në departamentin e ri.
Kohët e fundit
Në vitet 1960, rreth 100,000 qytetarë francezë u riatdhesuan nga Algjeria pas Luftës së Pavarësisë së Algjerisë dhe u vendosën në departamentin Var. Në vitin 2014, kryebashkiaku i Fréjus, David Rachline u bë senatori i parë nga Vari i zgjedhur nën flamurin e Frontit Kombëtar (më vonë Tubimi Kombëtar); së bashku me Stéphane Ravier nga fqinji Bouches-du-Rhône, të dy u bënë anëtarët e parë të Frontit Kombëtar në Senat nën Republikën e Pestë.
Gjeografia
Departamenti Var ka një sipërfaqe prej 6,032 km 2. Kishte 420 km vijë bregdetare, duke përfshirë ishujt në det të hapur. 56% e sipërfaqes së saj është e mbuluar me pyje. Formacionet e saj gjeologjike ndahen në dy rajone; një i përbërë nga gurë gëlqerorë në veriperëndim të një linje midis Tulonit dhe Draguignan dhe nga shkëmbi kristalor ( kuarci ) në juglindje.
Rrafshnalta e Canjuers (frëngjisht: Plan de Canjuers ) në verilindje të Varit ngrihet gradualisht nga 500 në 1000 metra. Në jug dhe perëndim ka disa pllaja, si pllaja e Siou Blanc në veri të Tulonit, të cilat ngrihen nga 400 në 700 metra në lartësi.