cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gjeografia historike
Hipoteza e Kant - Laplasit
Hipotezën e parë shkencore mbi formimin e Tokës dhe të sistemit diellor e paraqiti filozofi gjerman Emanuel Kant (1724-1804), në vitin 1754. Duke mos e ditur për hipotezën e Kantit, më 1796, mendim të ngjashëm parashtroi edhe mekaniku, matematikani dhe astronomi francez, Pjer Simon Laplasi (1749-1827). Më vonë mendimet e tyre u bashkuan në një dhe njihen në shkencë me emrin hipoteza e Kant-Laplasit ose hipoteza nebulare. Sipas kësaj hipoteze sistemi diellor është krijuar nga mjegullina e madhe e zjarrtë dhe shumë e rrallë, e cila është rrotulluar ngadalë rreth boshtit të vet, në drejtim të kundërt të akrepave të orës, nëpër hapësirën e ftohtë të gjithësisë dhe gradualisht është ftohur, dendësuar dhe zvogëluar. Duke u ftohur dhe duke e zvogëluar vëllimin e vet, mjegullina sferike, sipas ligjeve të mekanikës, vazhdimisht është rrotulluar më shpejt. Nën ndikimin e forcës centrifugale, mjegullina është shtypur në pole dhe është zgjeruar tepër në ekuator, ku forca centrifugale është më e madhe. Kohë pas kohe forca centrifugale ka qenë më e madhe se ajo centripentale. Prandaj, nga pjesa ekuatoriale e mjegullinës së zjarrtë janë ndarë disa mjegullina të zjarrtë më të vogla, në formë të unazave koncentrike. Këto unaza koncentrike kanë vazhduar edhe me tutje të rrotullohen rreth masës qendrore të mjegullinës - Diellit, i cili ka ndikuar në të me fuqinë e tij tërheqëse - me gravitetin. Pjesët unazore të mjegullinës janë ftohur, dendësuar dhe prej tyre me kohë janë krijuar planetët, ndër të cilët edhe Toka. Satelitët e planetëve, ndër këta edhe sateliti i Tokës - Hëna, janë krijuar prej unazave, të cilat janë ndarë prej masave të planetëve, para ngurtësimit të sipërfaqes së kores së tyre.
Hipoteza e Kant-Laplasit ka disa të meta :
Krijimi i planetëve sipas hipotezës së Kant - Laplasit
Kjo hipotezë kah fundi i shekullit XVIII dhe gjatë tërë shekullit XIX ka qenë mjaft e popullarizuar dhe është konsideruar si e pazëvendësueshme dhe gjeniale, ndërsa tani për shkak të metave të saj, që u përmendën më lartë, në literaturën shkencore është lënë krejtësisht pas dore. Kjo hipotezë përmendët si tentativë e parë shkencore për shpjegimin e krijimit të sistemit diellor dhe të Tokës. Pra, tani rëndësia e saj është kryesisht historike.
Hipoteza e Xhems Xhinsit
Një prej astronomëve të njohur anglez të shekullit XX ka qenë Xhems Xhinsi. Ai më 1919 supozon se para disa miliarda vitesh pranë Diellit ka kaluar një yll përmasa gjigante. Për shkak të fuqisë së madhe tërheqëse të tij, në Diell janë krijuar dy protuberanca, prej të cilave njëra ka qenë e drejtuar kah ylli, ndërsa tjetra në anën e kundërt. Nënkuptohet se protuberanca e formuar në anën e Diellit të kthyer kah ylli ka qenë më e madhe. Pjesa e shkëputur prej masës së Diellit, nuk ka mundur të bashkohet me yllin, i cili është larguar, por nën ndikimin e fuqisë tërheqëse të Diellit ka vazhduar të rrotullohet rreth tij. Duke u ftohur, duke u dendësuar dhe duke u bashkuar, bulëzat e zjarrta të pjesës së shkëputur nga ajo qendrore, janë formuar planetët më të mëdhenj, ndërsa nga pjesët periferike planetët më të vegjël, e ndër ta edhe Toka. “Protuberancat” e shkëputura prej Diellit kanë dhënë material edhe për formimin e satelitëve, asteroideve, meteorëve dhe kometave. Për shkak të forcës tërheqëse të Diellit dhe rotacionit të Tokës prej saj është shkëputur sateliti i saj - Hëna.
Xhems Xhinsi, siq përmendëm më lart, ka dhënë hipotezën e vet më 1919. Në fillim ka pasur shumë ithtarë, ndërsa sot pak janë ata që i besojnë hipotezës së tij. E meta më e madhe e kësaj hipoteze qëndron në faktin se krijimin e sistemit diellor e shpjegon si gjë krejtësisht të rastit, siç është rasti me kalimin e dy yjeve afër njëri-tjetrit. Hipoteza e Xhinsit u luhat edhe më shumë kur astronomi amerikan, Herri Noris Rasel i zbulon gabimet në llogaritjet matematike që i kishte bëtë Xhinsi, me rastin e paraqitjes së hipotezës së vet.
Hipoteza e Shmitit
Në kohën e fundit gjithnjë e më shpesh janë të pranishmë hipotezat, të cilat flasin se Toka dhe planetët tjerë janë krijuar nga dendësimi i grimcave të ftohta të pluhurit kozmik. Një hipotezë të këtillë më të njohur e ka paraqitur, në vitin 1946, shkencëtari dhe akademiku sovjetik, Oto Juleviq Shmit (1891-1956). Sipas hipotezës së tij, Dielli duke lëvizur rreth boshtit të Galaktikës, para rreth 6 miliardë vitësh, ka kaluar nëpër mjegullinën e pluhurit kozmik dhe ka tërhequr me vete një pjesë të kësaj mjegulline. Pastaj, kjo pjesë e mjegullinës është rrotulluar rreth Diellit. Në të janë ndeshur vazhdimisht thërmijat e pluhurit kozmik, duke u dendësuar në masë më të madhe edhe në fund janë formuar planetët. Edhe vetë planetët i kanë tërhequr pjesët e vogla të mbeturinave të mjegullinë së pluhurit kozmik, dhe prej atyre pjesëve janë krijuar satelitët e tyre. Dielli me afërsinë e vet, ka tërhequr tërë pluhurin që ka qenë në afërsi të Merkurit dhe të Afërditës, prandaj Merkuri dhe Afërdita nuk kanë satelitë të tyre. Planetët e mëdhenj, që gjenden më largë nga Dielli, kanë tërhequr sasi më të mëdha të pluhurit kozmik, prandaj kanë një numër më të madh të satelitëve.
Në dallim nga hipoteza e Kant - Laplasit ose hipoteza e Xhinsit, sipas hipotezës së Shmitit, Toka, planetët e tjerë dhe satelitët janë krijuar si trupa të ftohtë. Pjesa e brendshme e ftohtë dhe e rrallë ngjeshet, ndërsa nga fërkimi dhe presioni fillon ngadalë të nxehet. Kur temperature arrin në një shkallë të lartë, fillojnë reaksionet termobërthamore të shndërrimit të hidrogjenit në helium. Në këtë mënyrë në brendësi të planetëve, pra edhe të Tokës, është sajuar nxehtësia. Me rritjen e temperaturës masa e Tokës gradualisht shndërrohet në masë plastike. Për këtë shkak ka ardhur deri te depërtimi gradual i materjeve më të lehta kah sipërfaqja, ndërsa ato më të rënda, kanë zbritur në qendrat e tyre. Ky proces ende vazhdon. Prandaj, disa pjesë të sipërfaqes së Tokës gradualisht vijnë duke u lartësuar, ndërsa të tjerat më të rënda, ulen dhe fundosen. Kohë pas kohe këto procese janë të përcjella me tërmete dhe erupcione vullkanike.
Duhet të përmendim edhe hipotezat e Çembërlenit, të Miltonit, të Vajsekerit, të Arenijusit, të Kuperit, të Xhefrejsit, të Kameronit dhe atë të Hojlit.
Aranitasi
Aranitasi është një fshat në komunën Aranitas në rrethin e Mallakastrës të Shqipërisë.
Lista e komedianëve
Kjo është lista e komedianëve
Vitet 1710
Mbi vitet 1710.
Kantoni Malaucène
Përbërja aktuale
Kantoni Malaucène aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Vladimir Semiçastny
Vladimir Yefimovich Semichastny (Rusisht : Владимир Ефимович Семичастный, 15 janar 1924 - 12 janar 2001), ishte Drejtues i KGB nga 13 nëntori i 1961 deri në prill të 1967.
Lles de Cerdanya
Lles de Cerdanya është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Cerdanya, të provincës Lleida, në Katalonia. Lles de Cerdanya ka 271 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 101.51 km2.
Lidhje të jashtme
Lles de Cerdanya
Peshku i kuq
Peshku i kuq është një peshk i ujrave të ëmbla, i familjes së krapit. Zakonisht mbahet si kafshë shtëpiake në akuariume të brendshme dhe është një nga peshqit më të njohur të akuariumit.
Historia
Peshku i kuq e ka prejardhjen nga zbutja dhe rritja e krapit në Kinë. Gjatë rritjes së krapit në pellgje, ndodhi një ndryshim natyror gjenetik që prodhoi krapa me ngjyrë të verdhë. Perandori kinez ndaloi rritjen e peshqve me ngjyrë të verdhë për njerëzit e zakonshëm, pasi ngjyra e verdhë ishte ngjyrë perandorake dhe vetëm familja perandorake mund të kishte peshq të kuq me ngjyrë të verdhë. Kjo solli dhe përhapjen masive të peshqve të kuq me ngjyrë të kuqe dhe portokalli të ndezur, nga vjen dhe emri në shqip.
Llojet
Me anë të kryqëzimit, njeriu ka arritur të krijojë lloje të shumta peshqish të kuq të cilët dallojnë jo vetëm nga ngjyra, por dhe nga forma trupore. Ka rreth 330 lloje të dala nga kryqëzimi i peshqve të kuq.
Rritja në akuariume
Peshqit e kuq mbahen kryesisht në akuariume. Megjithëse në shumë foto shihen peshq të kuq që mbahen në vazo të rrumbullakta qelqi, kjo nuk rekomandohet pasi peshku i kuq ka nevojë për një akuarium të oksigjenuar mirë.
Vitet 1720
Mbi vitet 1720.
Jim Florentine
James "Jim" Florentine lindi më 1964. Është një aktor dhe komedian amerikan.
Amfiteatri i Durrësit
Amfiteatri i Durrësit, më i madhi dhe më i rëndësishmi, jo vetëm në Shqipëri, por edhe në Ballkan, është ndërtuar në fillim të shek të II të e.s gjatë sundimit të perandorit Trajan.
Përshkrimi
Ai ka vlera të veçanta arkitekturore dhe artistike dhe mund të krahasohet me monumentet e kësaj periudhe të Pompeit dhe Kapuas në Itali. Amfiteatri ka trajtë elipsi me diametër 136 metra dhe lartësi rreth 20 m. Shkallarja për shikuesit e veshur me pllaka të bardha merrte 16-20.000 veta, ndërsa në arenë zhvilloheshin luftimet e gladiatorëve.
Ky amfiteatër ka arkitekturë romake dhe ndërtimi i tij në qendër të qytetit 351 m larg detit, fillon në rrafshin e arenës 5,5 m mbi nivelin e detit, ndërsa 2/3 mbështetet në kodër. Amfiteatri 1800-vjeçar qëndron mes 30 amfiteatrove të zbuluar të botës antike nga Roma deri në Budapest dhe Lion. Pas viteve 90 një sërë projektesh synojnë të realizojnë zbulimin e plotë të ndërtesës dhe bashkëpunimi me Universitetin e Parmës pritet të formësojë përfundimisht në të ardhmen të gjithë gjeografinë e shkueshme të Amfiteatrit.
Historiku i gërmimeve
Amfiteatri i Durrësit është zbuluar në vitin 1966 nga bashkëpunëtori i vjetër shkencor Vangjel Toçi, vit në të cilin kanë nisur dhjetëra ekspedita të sektorëve kërkimorë e shkencorë, shqiptare e të huaja. Në mënyrë intensive gërmimet janë përqendruar në vitet 1967-1970 të cilat detyruan zhvendosjen e 55 familjeve dhe prishjen e 33 banesave private për t’i hapur rrugë zbulimit të ndërtesës antike.
Niko Stillo
Niko Stillo, (Greqisht: Νίκος Στύλος/Níkos Stílos) është aktivist, autodidakt, autor çam ortodoks nga Greqia. Që nga viti 1973 jeton dhe vepron në Gjermani.
Biografia
Niko Stillo u lind më 1946 në fshatin Ftinë në Qarkun i Prevezës. Ai është i quajtur ndryshe si djali i Ftinës të Çamofshatrave mbi Prevezë dhe është endur nëpër disa vende evropiane duke iu futur studimeve ekonomike derisa përfundon në Gjermani si mjeshtër i interierëve të brendshëm të restoranteve.
Prindërit e tij flisnin në gjuhën shqipe në familje. Gjuhën greke Niko e mësoi në një moshë pak të rritur, gjatë kohës që filloi të ndiqte shkollën fillore, shkollën e letrave, siç i thoshin shqiptarët e Greqisë, gjuhës zyrtare greke vite të shkuara.
Në krahinën e tij, njëri fshat dallonte nga fshati tjetër në gjuhë. Diku flitej shqip, diku greqisht edhe me tutje vllahisht.
Me idenë e një gjuhe të përbashkët, fanatikët të udhëhequr nga mësuesit e shkollave, gjetën terren për realizimin e qëllimeve të tyre. Mësuesit grekë numëronin fjalët e dëgjuara nga fëmijët që vinin nga familjet me origjinë shqiptare në gjuhën shqipe dhe i qëllonin me shkop në duar. Me gjithë kërkesat dhe metodat e rrepta për të mos folur gjuhën e prindërve, moshatarët e Niko Stilos e mësuan gjuhën e prindërve, shqipen.
Kur ishte në gjimnaz e mundonte pyetja se, ç’janë këta shqiptarët, këta arvanitasit. Me vite, njëra-tjetra, librat, ambienti i ndryshëm nga ai familjar dhe shkollor etj, dhanë një përgjigje. Gjeti shkrime 500, 800 vite para Krishtit. Mësoi se ajo gjuha e vjetër është shqipja. Duke lexuar gramatikat më të lashta greke të mbijetuara, i bëri përshtypje që në 12 vjetët e shkollës nuk kishte dëgjuar qoftë edhe një fjalë për to.
Duke u angazhuar gjithnjë e më tepër me temën e arvanitasve (shqiptarëve), gjeti fjalorin më të vjetër të gjuhës shqipe të Frang Bardhit “Dictionarium Latino-Epiroticum”. Arriti në përfundimin se librat me të cilat ishte informuar në shkollë, jo vetëm nuk shkruanin të vërtetën, por përpiqeshin edhe ta mbulonin atë. U njoh me epigrame të palexuara të pellgut Mesdhetar të shkruara me alfabetin grek, prej atyre që perëndimorët i quajnë etruske, e vetëm një pakicë studiuesish i konsiderojnë ato se bëhet fjalë për gjuhën e shqiptarëve.
Pjesëmarrje
Në shtator të vitit 2004 mori pjesë në Simpoziumin shkencor për arvanitasit si dhe për të botuar librin e tij të parë në gjuhën shqipe “Historia e shenjtë e arvanitasve”. Libri flet për historinë e shqiptarëve në kohën antike. Në veçanti, në libër shkruhet për mumien e Egjiptit që ndodhet në muzeun e Zagrebit.
Niko Stillo "devijon", drejt një kauze tjetër duke ndenjur afër Spiro Muselimit, në rrugët e mërgimit i kushtohet përfundimisht studimit të historisë, gjuhës së popullit të vet, Çamërisë, Shqipërisë dhe lashtësisë së tyre. Si autodidakt, arriti të bëhej një studiues i mirëfilltë, duke kulmuar me veprat "Historia e shenjtë e Arvanitëve" dhe "Fjalori i Marko Boçarit". Në jetëshkrimin për të shkruhet se "ai ecën në gjurmët e Aristidh Kolës, të cilin e ka pasur mik të dashur e shok të ngushtë jo vetëm në fushën e letrave, por dhe të veprimit.
Referime
www.bksh.al
Crow Wing County
Crow Wing County është një nga  qarqet në shtetin federal Minnesota të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Korça (gazetë)
Korça është gazetë e pavarur, social patriotike, letrare, kulturore - artistike, satirike, humoristike, sportive, e përmuajshme në gjuhën shqipe. Gazeta korça është e vetme gazetë në rajonin e Korçës si dhe një nga gazetat e para të fillimit të pluralizmit në Shqipëri. Është licencur me Urdhër Nr.75, dt.23.12.1992 nga Ministri i Drejtësisë. Sipas vendimit të Këshillit Bashkiak të qytetit të Korçës Nr.14, Dt.1.12.1992 krijohet Shoqata e Pavarur e Gazetarve Korçë dhe për Bashkëpunim gazetaresk Korçë-Selenik, Korçë-Shkup. Kryetar i Shoqatës vendoset: Z. Vehbi Furxhi. Gazeta Korça mban slloganin e kopjes së parë të saj edhe në ditët e sotme: "Dhe drita e diturisë përpara do të na shpjerë" Gazeta është regjistruar me titullin: "Korça". Nr i parë i gazetës ka dalë në gusht 1993 (e përdyjavshme), me Format: 70 x 45 cm. Në fillim 4 faqe, më vonë 12 faqe + supplement “Vëzhguesi” 8 faqe (suplementi frut i bashkepunimit me ARZH-ne me destinacion antikorrupsion. Sot Gazata është e përmuajshme 12 faqe + 8 faqe “Vëzhguesi” dhe Tirazhi: 1000 kopje.  Shpërndarja e kësaj gazete vazhdon në Bashki, Komuna, Institucione, Biznes, dhe në shitje të lirë në Qarkun e Korçës si dhe me shërbim postar në bazë të Abonimit.
Lidhje të jashtme
https://web.archive.org/web/20120630115016/http://gazeta-korca.com/
Vitet 1730
Mbi vitet 1730.
Fituesit e Çmimit Nobel 1909
Fituesit e Çmimit Nobel 1909 është listë në të cilën janë të radhitur fituesit e Çmimit Nobel për këtë vit në të gjitha lëmitë në të cilat dhurohet ky çmim. Gjithashtu janë të radhitur dhe të nominuarit e këtij viti si dhe fakte mbi nomiminmin dhe zgjedhjen e fituesve.
Shvientokloviq
Świętochłowice (sqt. Shvientokloviq / []) është një qytet në Województwo śląskie në Poloni. Ajo ndodhet në mes të Górny Śląsk rreth 7 km perëndimore nga kryeqyteti i Województwo Katowice.
Vitet 1740
Mbi vitet 1740.
Aleksandr Nikolajeviç Shelepin
Aleksandr Nikolayevich Shelepin (Rusisht : Алекса́ндр Никола́евич Шеле́пин, 18 gusht 1918 - 24 tetor 1994) ishte drejtues i KGB nga 25 dhjetor 1958 deri 13 nëntor 1961.
2 Shtator
2 shtatori është dita e 245-të e kalendarit gregorian (dita e 246-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 120 ditë.
Ngjarje
thumb|150px|Kolegji Oberlin në vitin [[1909.]]
Urologjia
Urologjia është specialitet degë e kirurgjisë që merret me traktin e urinës (meshkuj dhe femra), dhe me sistemin riprodhues të meshkujve. Mjekët profesionistë të specializuar në fushën e urologjisë quhen urologë dhe janë trajnuar për të përcaktuar diagnostikojnë, trajtojnë, dhe menaxhojnë pacientët me çrregullime urologjike. organet urologji përfshijnë uretra(ruuget e urines prej fshikzes deri tek veshka), fshikëza e urinës, organet riprodhuese mashkullore (testisi, epididimisi, prostata, penisi etj).
Objekti i studimit
Te mashkulli, sistemi urinar përputhet me sistemin riprodhues. Në të dy gjinitë, rrugët urinare dhe sistemi riprodhues janë afër, dhe shpesh çrregullimet ndikojnë në njëri tjetrin. Urologjia kombinon menaxhimin mjekësore konservativ (do të thotë jokirurgjik) të problemeve të tilla si infeksionet e rrugëve urinare, problemeve të tilla si korrigjime të abnormaliteteve kongjenitale dhe menaxhimin e kancerit. Urologjia lidhet ngushtë, dhe në disa raste përputhet me fushat e onkologjisë, nefrologjisë, gjinekologjisë, andrologjisë, pediatrisë, kirurgjisë, kirurgjisë plastike, dermatologjisë, endokrinologjisë etj.
Kantoni L'Haÿ-les-Roses
Kantoni L'Haÿ-les-Roses (frëngjisht: Canton de L'Haÿ-les-Roses) është një kanton në departamentin Val-de-Marne, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është L'Haÿ-les-Roses. Ka sipërfaqe 3.88km2 dhe popullsi 29660 banorë.
Provinca e Katanxaros
Provinca e Katanxaros (italisht:Provincia di Catanzaro) është një provincë italiane e Kalabrisë 368.265 banorë, me kryeqendër Katanzaro.
Kantoni L'Haÿ-les-Roses
Përbërja aktuale
Kantoni L'Haÿ-les-Roses aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Provinca e Katanxaros
Provinca e Katanxaros kufizohet në veri me Provincën e Kozencës, në veri-lindje me Provincën e Krotones, në jug Provincën e Rexhio Kalabrisë,  në jug-perëndim me Provincën e Vibo Valentias, në lindje laget nga Deti Jon dhe në perëndim nga Deti Tirren.
Kampionati Botëror i Formula Një 1999
Formula 1 sezoni i vitit 1999 ishte kampionati i 50të i ogranizuar nga FIA në garimet në Formula 1. Ky kampionat u mbajt nga 7 mars gjer më 31 tetor, 1999 me gjithësej 16 gara të zhvilluara.
- komente
Koment mbi sezonin ....
Pilotët dhe ekipet
Tabela e mëposhtme paraqet listën e pilotëve dhe konstruktorëve pjesmarrës në kampionatin e vitit 1999 në Formula 1 të organizuar nga FIA.
Vitet 1750
Mbi vitet 1750.
Ndikimi i njeriut mbi floren dhe faunen
Rreziku vjen nga dora e njeriut dhe mungesa e ndërgjegjësimit. Mungesa e rezervateve për mbrojtjen e gjitarëve në Shqipëri, një vend i pasur në florë dhe faunë, ende pak i njohur për shumëllojshmërinë dhe veçantitë që ofron, konsiderohet si një ndër strehat e vetme në Europë të gjitarëve të mëdhenj, të zhdukur në pjesën më të madhe të Europës, mund të çojë në zhdukjen e tyre. Zhvillimi ekonomik përgjatë viteve, mungesa e gjatë e vëmendjes, faktorët klimatikë, por edhe presioni human, konsiderohen "armiqtë" kryesorë në zhdukjen dhe minimizimin e shumëllojshmërisë në florë dhe faunë. Dikur në qytete kishte më shumë shpendë, ndërsa në zonat malore krahas dhive të egra dhe kapronjve, kishte shumë shpendë të egër si shqiponja, huta, skifteri. Sot ato janë më të paktë në numër, ndërsa rreziku për zhdukjen e tyre është evident. Shqipëria njihej si vendi i koranëve, peshk i rrallë që rritet në liqenin e Ohrit (Pogradec), por sot ky lloj peshku është drejt zhdukjes. Në vendin tonë në të 28 mijë metra katrorë të sipërfaqes gjenden afro 84 lloje gjitarësh, 320 lloje shpendësh, 37 lloje reptilësh, 15 lloje amfibësh, 313 lloje peshqish (4 prej të cilëve endemike) dhe 3850 lloje insektesh (900 prej të cilëve flutura). Gjitarë të mëdhenj të rrallë si ariu, ujku, rrëqebulli, që janë zhdukur në pjesën më të mëdha të Europës, sot gjenden në Shqipëri. Por ambjentalistët shpesh ngrenë pyetjen "Edhe sa kohë do të mund të mburremi me ekzistencën e tyre?". Është ky një paralajmërim që shtrohet në kohën e duhur për të ndërgjegjësuar gjithkënd, që nesër askush të mos përdorë shprehjen: "Na ishte nji herë një vend, në malet e të cilit mund të gjeje gjitarë të rrallë, apo ku strehoheshin edhe shpendët migratorë, veçanërisht dimëronjës të ujit".
Vera Gjevori
Vera Gjevori Hima shqiptare nga Kosova. Ish folëse në Televizionin e Prishtinës.
Suresnes
Suresnes është komunë në perëndim të Parisit, në departamentin e Hauts-de-Seine. Është një nga rrethinat më të pasura të Parisit.
Ndikimi i njeriut mbi floren dhe faunen
Studimet
Prof. Dr. Qamil Haxhiu ka rreth 10 vite që hulumton faunën shqiptare dhe bashkë me ambjentalistë të tjerë kryen studime intensive bioekologjike për një popullatë breshkash detare në gjirin e Rodonit. Breshkat Detare përfaqësohen me numër të madh individësh nga lloji Caretta caretta, si dhe nga shumë pak individë të llojit Chelonia mydas, që janë markuar (targuar) sipas një programi të veçantë për Shqipërinë. Prania e breshkës detare në Shqipëri, sidomos e llojit C. caretta, përbën një rast me vlera të rëndësishme shkencore për shtegtimin e gjatë të këtij individi. Vitet e fundit shtegtimi i breshkave nga vendet e tjera në brigjet e vendit tonë ka ardhur në rritje, që lidhet me kushtet klimaterike. "Prania shumë e madhe e gaforreve të llojit Carcinus mediterraneus dhe i kandilave të detit, Risostoma pulmo duhet të jetë e lidhur me prishjen e ekulibrave natyrorë në Gjirin e Rodonit, gjë e cila ka të bëjë me ngarkesën (ndotjen) e madhe organike që ka kjo zonë, e shkaktuar nga prurjet, sidomos të lumit Ishëm", thonë ambjentalistët. Por, për mbrojtjen e kësaj specie të rrallë është i domosdoshëm edukimi i njerëzve, sidomos peshkatarëve, të cilët jo pak herë i dëmtojnë ato. Po kështu, ndodh me koranin, peshkun karakteristik të Liqenit të Ohrit, mjaft i rëndësishëm nga pikëpamja ekonomike. Korani është peshku i ujrave shumë të pastra dhe ky është kushti kryesot për mirërritjen e tij. Por, peshkimi pa kriter gjatë viteve, faktor negativ në prishjen e ekuilibrave natyrorë në Liqen, po çon drejt zhdukjes së këtij specie e rrallë endemike në rajon. Korani peshkohet edhe në kohën e shumimit të tij, që është katastrofale. Pas vitit 1992, në liqen nisën të peshkojnë me qindra peshkatarë në Pogradec, Hudënisht dhe në Lin, në mjaft raste pa liçencë e pa asnjë kriter. Në muajin dhjetor 2009 Inspektorati i Peshkimit ndaloi peshkimin gjatë periudhës së shumimit në liqenin e Ohrit (dhjetor-mars), duke sekuestruar mjetet te peshkimit dhe rrjetat e peshkatarëve. Ndërkaq për mbrojtjen dhe ruajtjen e ekosistemit të biodiversitetit të Liqenit te Ohrit po zbatohet një projekt prej dy milionë dollarësh financuar nga Banka Botërore.
Shpendët
Karabullaku i Vogël, një shpend i vogël, është lloj strikt i mbrojtur në Shqipëri që i përket kategorisë së llojeve tepër të rrezikuar, sipas Librit të Kuq Shqiptar (2007), përveçse një lloj globalisht i kërcënuar dhe i listuar në disa konventa ndërkombëtare, si një lloj i një rëndësie të veçantë, i cili gjendet në ligatinat shqiptare gjatë gjithë vitit, ndërsa numri më i madh vërehet në dimër me 900-3000 individë. Shqetësimi nga njeriu gjatë periudhës së folezimit është ndër faktorët kryesorë kufizues të pranisë së karabullakut të vogël folezues në Shqipëri. Kolonitë që gjendeshin në të kaluarën në Shqipëri janë zhvendosur në vendet fqinje. Sot karabullakët e vegjël, që shihen gjatë folezimit, bëjnë pjesë më tepër tek individët që përdorin territorin shqiptar si vend ushqimi. Ndërsa folezuesit janë zhvendosur në Malin e Zi (Liqeni i Shkodrës ose lumi i Bunës), ose në Greqi në Liqenin e Prespës së Vogël. Sipas një raporti në vitin 1998, kjo specie nuk folezon më në Shqipëri, ndërsa kërkimet e fundit në vitin 2004 tregojnë se llojet mund të folezojnë akoma në liqenin e Shkodrës me rreth 25 çifte folezues. Kolonitë e mëparshme ishin brenda zonave të mbrojtura si në rezervatin e Velipojës dhe Kune-Vain. Sot karabullakët e vegjël, që shihen gjatë folezimit, bëjnë pjesë më tepër tek individët që përdorin territorin shqiptar si vend ushqimi. Kompleksi Divjakë-Karavasta në Ultësirën Perëndimore të vendit vazhdon të jetë një nga zonat më të rëndësishme për shpendët e ujit, ndonëse pjesa më e madhe e tij është objekt i ndërhyrjeve negative nga aktiviteti i njeriut.
Nevado del Ruiz
thumb|250px|Pamje nga Mali Ruiz thumb|250px|Mali Ruiz në Hartë
Nevado del Ruiz apo Mount Ruiz është Vullkan diku në Kulumbi. Është për afërsisht 80 milje apo 129 km në periferi të Bogotas, afër një qyteti të quajtur Armero.
Stomatologjia
parapamje Stomatologjia, e njohur edhe si mjekësia dentare dhe mjekësia orale, është degë e mjekësisë e fokusuar në dhëmbë, mishrat e dhëmbëve dhe gojës. Përbehet nga studimi, diagnostikimi, parandalimi, menaxhimi dhe trajtimi i sëmundjeve, çrregullimeve dhe gjendjeve të gojës, më së shpeshti të fokusuara në dhëmbët (zhvillimi dhe rregullimi i dhëmbëve) si dhe në mukozën e gojës. Stomatologjia mund të përfshijë gjithashtu aspekte të tjera të kompleksit kraniofacial, duke përfshirë artikulacionin temporomandibular. Praktikuesi quhet Stomatolog.
Lëvizja moderne e stomatologjisë së bazuar në prova kërkon përdorimin e kërkimeve shkencore me cilësi të lartë dhe provave për të udhëhequr vendimmarrjen si p.sh. në ruajtjen manuale të dhëmbëve, përdorimin e trajtimit të ujit me fluor dhe pastës së dhëmbëve me fluor, trajtimin e sëmundjeve orale si prishja e dhëmbëve dhe periodontiti, si dhe sëmundjet sistematike si osteoporoza, diabeti, sëmundja celiac, kanceri, HIV/AIDS të cilat mund të ndikojnë edhe në zgavrën e gojës.
Praktika tjera të rëndësishme për stomatologjinë të bazuara në prova përfshijnë radiologjinë e gojës për të inspektuar deformimet e dhëmbëve ose sëmundjet e gojës, hematologjinë (studimin e gjakut) për të shmangur komplikimet e gjakderdhjes gjatë operacionit dentar, kardiologjinë (për shkak të komplikimeve të ndryshme të rënda që vijnë nga operacioni dentar me pacientët me zemër. sëmundje), etj.
Socket
Socket është një plakëz plastike e vendosur në motherboard mbi të cilen vendoset procesori. Njëkosisht përmes socket bëhet edhe furnizimi me rrymë i procesorit. Dy prodhuesit me të mëdhenjë të procesoreve Intel dhe AMD kanë zhvilluar socketet në mënyrë të vete edhe pse kanë ngjajshmëri të madhe një socket i destinuar për pentium nuk pranon një procesor të AMD dhe anasjelltas. Shpeshëhërë zhvillimi i procesoreve të rinjshoqërohet me socket të ri. Numri pas fjales socket paraqet se ne sa pika është i lidhur procesori per socket një tabel e vogël për socket dhe procesorin të cilin mund ta vendosim në te.
Socket Sockets du domaine Internet Elektros lizdas
Departamenti i Gjeografisë i Universitetit të Prishtinës
Departamenti i Gjeografisë i Universitetit te Prishtinësright|220px thumb|right|250px|Prof. Musa Gashi me ish studentët e tij me rastin e 40 vjetorit të departamentit
Historia
Katedra e Gjeografisë filloi punën në vitin shkollor 1963/1964. Drejtues i parë i emeruar i saj ishte akademik Anatasie Uroshevici. Ndersa nga pala shqiptare u pranua si sekretar mr. Musa Gashi
Pas A. Uroshevicqit shef i Katedrës së Gjeografisë në vitin 1972 u emrua mr. M.Gashi, kurse nga viti 1972 kjo detyrë iu besua prof. Mark Krasniqit, i cili njëkohësisht ushtronte edhe detyrën e Dekanit të Fakultetit Ekonomiko-Juridik të Universitetit të Prishtinës.
Në fillim të punës së Katedrës së Gjeografisë pedagogët e parë u angazhuan nga Universiteti i Beogradit dhe Universiteti i Shkupit.
Duke filluar nga regjistrimi i gjeneratës së parë në vitin shkollor 1963/1964 e deri tani në Departamentin e Gjeografisë janë diplomuar rreth 750 studentë.
Siç dihet, në fillim ligjëratat dhe ushtrimet janë mbajtur në gjuhën serbokroate për studentë shqiptarë, serbë dhe pë rata të bashkësive tjera etnike. Pedagogët dhe asistentët e parë shqiptarë atëherë kan mbajtur mësimin dhe ushtrimet vetëm në gjuhën serbokroate.
Pas demostratave të studentëve në nëntor të viti 1969 filloi një process i rëndësishëm në avancimin e mësidhënies në gjuhën amtare edhe në Seksionin e Gjeografisë dhe në seksionet tjera të fakulteteve të Prishtinës.
Pas demostratave shefi i Seksionit, prof A Urosheviq dhe disa pedagoë të tjerë janë larguar pa u vërejtur. Me angazhimin e e prof. Dr. Mark Krasniqit fillojnë ligjëratat e para në gjuhen shqipe. Ligjërues të parë ishin mr. Musa Gashi dhe prof. dr. Mark Kraniqi. Pastaj filloi procesi i përshpejtimit të zgjedhjes së pedagogëve shqiptarë. Kështu, u zgjodhën: mr. Qazim Lleshi, prof. Zeqir Bajrami, prof. Riza Çavolli etj.
Kantoni Carpentras-Sud
Kantoni Carpentras-Sud (frëngjisht: Canton de Carpentras-Sud) është një kanton në departamentin Vaucluse, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Carpentras. Ka sipërfaqe 118.71km2 dhe popullsi 38589 banorë.
Dakota County (Minnesota)
Dakota County është një nga  qarqet në shtetin federal Minnesota të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Carpentras-Sud
Përbërja aktuale
Kantoni Carpentras-Sud aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Japodët
Japodët, ishin fise ilire që banonte në krahinat veriore të Ilirisë, në shpinë të liburnëve. Në shek. IV p.e.r. u përzien me keltët, Straboni i quan fis ilir kelt. Për një kohë të gjatë në shek. II-I p.e.r. japodët kundërshtuan me armë në dorë pushtuesit romak. Në sulmin e romakëve kundër japodëve dhe ilirëve të tjerë të Veriut më 35 të e.r. ka mbetur si shembull i madh lufta për mbrojtjen e Metulit, qytetit kryesorë të tyre. Romakët mundën ta pushtonin qytetin vetëm kur u shkatërrua i tëri dhe vranë në luftë të gjith mbrojtësit e tij. Gratë metulase me fëmijët e tyre, për të mos rënë në duart e pushtuesve, u hodhën në zjarrin që diqte qytetin.
Polisakaridet
Polisakaridet Polisakaridet janë polimerë të formuar nga kombinimi i shumë molekulave monosakaride. Monosakaridet lidhen me anë të lidhjeve glikozide, të cilat formohen gjatë reaksioneve të kondensimit. Meqenëse polisakaridet janë molekula shumë të mëdha, ato janë të patretshme. Kjo veçori i bën ato të përshtatshme për ruajtje në rezervë. Kur hidrolizohen, polisakaridet zbërthehen në disakaride ose monosakaride. Disa polisakaride, si celuloza , nuk përdoren për ruajtje , por për t'u dhënë mbështetje bimëve. right|thumb|3D Struktura e celulozës. Polisakaridet janë karbohidrate me formulë të përgjithshme (C6H10O5)
Ato përbëhen nga më shumë se 10 molekula të monosakarideve. Me hidrolizë shpërbashkohen në shumë molekula monosakaridesh. Kanë formulë Cn(H2O)<. Polisakaridet më të rëndësishme janë: amidoni, celuloza dhe glikogjeni. Me origjinë bimore janë amidoni dhe celuloza ndërsa me origjinë shtazore është glikogjeni. Polisakaridet formohen me procesin e polikondensimit. Polikondensimi është proces i bashkimit të molekulave të vogla për të formuar formula të mëdha me eliminimin e molekulave të vogla, siç është zakonisht molekulat e ujit. Kur në polisakaride të gjitha tipat e monosakarideve janë të njëta, ato komponime quhen homopolisakaride, ndërsa kur monosakaridet janë të ndryshme quhen heteropolisakaride.
Lliçà d'Amunt
Lliçà d'Amunt është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Oriental, të provincës Barcelona, në Katalonia. Lliçà d'Amunt ka 13491 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 22.3 km2.
Lidhje të jashtme
Lliçà d'Amunt
Jetmir Sefa
Jetmir Sefa (lindur më 30 janar 1987 në Vlorë) është një futbollist shqiptar i cili luan me klubin shqiptar KF Tirana në Kategorinë Superiore si mesfushor. Ai ka edhe dy paraqitje me kombëtaren shqiptare. Roli i tij natyror është mesfushor qëndror, por ai mund të luaj edhe në krahun e majtë dhe të djathtë, sikundër dhe në pozicione të avancuara.
Kantoni Nice-2
Kantoni Nice-2 (frëngjisht: Canton de Nice-2) është një kanton në departamentin Alpes-Maritimes, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Nice. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 19774 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Nice-2 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Faik Hima
Faik Hima shqiptar nga Kosova. Ish folës në Televizionin e Prishtinës.
Gjeto Leka
Gjeto Leka ish gazetar-redaktor nga Kosova.
Bayer 04 Leverkusen
Bayer 04 Leverkusen Fußball GmbH, njohur gjithashtu si Bayer 04 Leverkusen ([ˌbaɪ̯ɐ ˈleːvɐˌkuːzn̩]), Bayer Leverkusen, Leverkusen ose thjeshtë Bayer, është një klub futbolli gjerman me seli në Leverkusen, Veri Rhine-Westphalia. Klubi luan në Bundesligë, elita e futbollit gjerman, dhe luan ndeshjet si vendas në stadiumin BayArena.
Klubi u themelua në vitin 1904 nga punëtoret e një kompanie gjermane farmaceutike e quajtur Bayer, selia e së cilës është në Leverkusen nga i cili buron edhe emri i klubit. Më përpara klubi është njohur si pjesë e departamentit sportiv TSV Bayer 04 Leverkusen, anëtarët e të cilët merrnin pjesë në aktivitete gjimnastikore, atletike dhe në basketboll dhe sporte të tjera përfshirë RTHC Bayer Leverkusen (rowing, tenis dhe hokej). Në vitin 1999, ky departament u nda nga klubet sportive dhe tani klubi mban emrin Bayer 04 Leverkusen Fußball GmbH.
Bayer Leverkusen ka fituar një DFB-Pokal dhe një Kupë UEFA. Rivalët e tyre lokal janë 1. FC Köln.
Themelimi dhe vitet e para
Më 27 nëntor 1903, Wilhelm Hauschild shkruajti një letër – e firmosur nga 170 puntorët e tij – punëdhënësit të tij Friedrich Bayer and Co., duke kërkuar mbështetjen e kompanisë në krijimin e një klubi sportiv. Kompania ra dakord që të mbështeste iniciativën, dhe më 1 korrik 1904, Turn- und Spielverein Bayer 04 Leverkusen u themelua. Në kulturën gjermane sportive të asaj kohe, ekzistonte një armiqësi e dukshme midis gjimnastëve dhe atletëve të sporteve të tjera. Si përfundim kjo solli ndarjen e klubit në dy pjesë: më 8 qershor 1928, futbollistët formuan një shoqatë të ndarë – Sportvereinigung Bayer 04 Leverkusen – që gjithashtu përfshinte lojtarët e handball dhe fistball, atletët dhe boksierët, kurse gjimnastët vazhduan me TuS Bayer 04 Leverkusen. SV Bayer 04 Leverkusen i mori atyre ngjyrat tradicionale të klubit, të kuqen dhe të zezën, kurse gjimnastët morën blunë dhe të verdhën.
300px|parapamje|Grafikë që tregon performancën e Bayer Lervekusen në kampionat pas [[Lufta e Dytë Botërore|Luftës së Dytë Botërore.]]
Gjatë kësaj periudhe, dhe deri në fillim të viteve 1930', SV Bayer 04 Leverkusen luajti në divizionin e tretë dhe të katërt. Në vitin 1936, ata u ngjitën në ligën e dytë gjermane. Ai ishte edhe viti kur klubi veshi kryqin familjar "Bayer" për herë të parë. Ata zhvilluan paraqitjen e parë në ligën më të lartë gjermane në vitin 1951, në Oberliga West, ku luajtën deri në vitin 1956, vit ku u rrëzuar një kategori më poshtë. Ata nuk do të riktheshin në elitë deri në vitin 1962, vetëm një sezon para themelimit të ligës së re profesionale të Gjermanisë, Bundesliga. Viti i ardhshëm e pa klubin të luante në Regionalliga West, divizioni i dytë, ku performancat e tyre në sezonet në vijim ishin zhgënjyese.
2. Bundesliga, Bundesliga, Kupa UEFA, dhe DFB-Pokal
SV Bayer 04 Leverkusen pati një far përmirësimi në vitin 1968 duke fituar titullin e divizionit, por nuk mundën të avanconin në divizionin e parë nga raundi play-off. Klubi ra sërisht në vitin 1973, por u rikthye shpejtë në atë që sot quhet 2. Bundesliga pas një sezoni të shpenzuar në divizionin e tretë. Katër vite më vonë, klubi në mënyrë komode siguroi një vend në Bundesliga ku ata filluan të luanin që nga sezoni 1979–80.
Nga mesi i viteve 1980', SV Bayer 04 Leverkusen kishte arritur të bëheshe një skuadër mesatare dhe të përfundonte në gjysmën e parë të renditjes në ligë. Në vitin 1984, dy pjesët e klubit që ishin ndarë rreth gjysëm shekulli më parë u ribashkuan nën emrin TSV Bayer 04 Leverkusen e.V. Klubi më pas përdori të kuqen dhe të bardhën si ngjyrat kryesore.
3 Shtator
3 Shtatori është dita e 246-të e kalendarit gregorian (dita e 247-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 119 ditë.
Bayer 04 Leverkusen
2. Bundesliga, Bundesliga, Kupa UEFA, dhe DFB-Pokal
Në të njëjtin vit, Reiner Calmund, ekzekutivi për një kohë të gjatë në klub, u bë menaxheri i përgjithshëm i klubit. Kjo u konsiderua si një nga lëvizjet më të rëndësishme në historinë e klubit; ai i dha klubit një sukses të madhë për rreth një dekadë e gjysëm, duke kryer blerje largpamëse dhe mendjemprehtë.
Pas bashkimit të Gjermanisë në vitin 1990, Calmund nxitoi të blinte yjet e Gjermanisë Lindore si Ulf Kirsten, Andreas Thom dhe Jens Melzig. Këta lojtarë do të fitonin menjëherë zemrat e tifozëve, duke dhënë një kontribut të rëndësishëm në ekip. Calmund gjithashtu krijoi lidhje dhe kontakte me futbollin brazilian, duke bërë shok Juan Figer, një nga agjentët sportiv më të fortë në Brazil. Në vitet e ardhshme, superyjet në zhvillim si Jorginho dhe Paulo Sérgio, ju bashkuan ekipit; atyre ju bashkuan edhe ylli çek Pavel Hapal. Klubi gjithashtu firmosi me lojtarë karizmatik si Bernd Schuster, dhe Rudi Völler, duke siguruar sukses dhe popullaritet.
Klubi fitoi trofeun e rradhës në vitin 1993 me një fitore 1–0 kundër një skuadre amatore të Hertha BSC në DFB-Pokal më 12 qershor 1993. Në sezonin e ardhshëm, në një ndeshje që njihet për "Golin e Vitit Gjerman" nga 45 metra nga Schuster (ky gol më vonë u quajt edhe si "Goli i Dekadës"), Bayer u ndesh kundër Eintracht Frankfurt nga fillimi i sezonit, dhe përdori për herë të parë fanellat e treta, që ishin të një stili të vjetër me shirita të kuqë dhe të zezë, të ngjashme me ato që Frankfurti përdorte në ato kohë. Kjo u bë shumë e famshme dhe tifozët e pelqyen, duke bërë që kjo fanellë, të përdoreshe si fanella e parë e skuadrës që nga ajo ditë.
Në vitin 1996, klubi përpak përjetoi katastrofën pasi siguroi me vështirësi mbijetesën. Pas kësaj, ata u bën një skuadër e fortë, duke luajtur një futboll taktikisht dhe ofensivisht argëtues nën drejtimin e trajnerit të ri Christoph Daum, i cili gjithashtu ndihmoi në afrimin e lojtarëve si Lúcio, Emerson, Zé Roberto dhe Michael Ballack. Daum më pas u shkarkua me bujë për shkak të një skandali me kokainë që gjithashtu i kushtoi edhe konsiderimin që kombëtarja gjermane kishte për ta vendosur si trajner.
Pothuajse kampionë
parapamje|160px|[[Ulf Kirsten, tre herë golashënuesi më i mirë i Bundesligës gjermane.]] Klubi arkivoi katër vende të dyta në periudhën 1997–2002. Vendet e dyta të arritura në vitet 2000 dhe 2002 thyen zemrat e tifozëve pasi në të dyja rastet ekipi ishte shumë pranë fitimit të kampionatit. Në vitin 2000, Bayer kishte nevojë të merrte vetëm një barazim në ndeshjen e fundit të kampionatit kundër SpVgg Unterhaching, por një autogol i Michael Ballack i hapi rrugë distafës 2–0, kurse Bayern Munich siguroi titullin me një fitore 4–1 kundër Werder Bremen. Dy vite më vonë, klubi shpërdëroi një avantazh prej pesë pikësh duke humbur dy nga tre ndeshjet e fundit, duke i dhënë mundësi Borussia Dortmund të merrte trofeun dhe tre fitore në tre ndeshjet e fundit. Sezoni 2002 u etiketua si "Horrori i trefishtë" pasi ekipi humbi edhe finalen e DFB-Pokal nga Schalke 04 si dhe finalen e Ligës së Kampioneve 2–1 nga Real Madrid, duke bërë që mediat angleze t'i vendosnin pseudonimin "Neverkusen". Leverkusen ishte ekipi i i parë në histori që arriti finalen e Ligës së Kampioneve pa fituar kampionatin kombëtar.
Vitet e fundit
parapamje|majtas|230px|Leverkusen duke rivalëve të [[1. FC Köln|Köln në Bundesligë në 2012.]] Klubi përjetoi disa momente negative në dy sezonet e ardhshme. Para fillimit të sezonit 2002–03, ata humbën shërbimet e dy yjeve të mesfushës, Michael Ballack dhe Zé Roberto, që kaluan tek rivalët e Bayern Munich. Klubi flirtoi me rrezikun e rënjes nga kategoria gjatë pjesës më të madhe të atij sezoni, gjë që solli shkarkimin e trajnerit Klaus Toppmöller, i cili kishte drejtuar ekipin gjatë periudhës më të suksesshme të tyre; ai u zëvëndësua nga trajneri pa përvojë Thomas Hörster. Trajneri karizmatik Toppmöller drejtoi ekipin në dy ndeshjet e fundit të kampionatit duke ndihmuar në shmangien e katastrofës me një fitore ndaj ish klubit të tij 1. FC Nürnberg. Ai më pas udhëhoqi Bayer Leverkusenin në një vend të tretë në ligë që siguroi një prezencë në Ligën e Kampioneve.
Sezoni 2004–05 pa Bayer Leverkusen të hakmerrej ndaj Real Madridit në Ligën e Kampioneve me një fitore 3–0 në shtëpi, që kontriboi edhe në fitimin e grupit. Leverkusen, megjithatë, u eliminua në raundin e parë me eliminim direkt nga Liverpool, që në fund fitoi trofeun. Ata e përfunduan kampionatin në vendin e gjashtë duke siguruar kualifikimin për në Kupën UEFA sezonin e ardhshëm.
Në fillim të 2005, trajneri Augenthaler u shkarkua nga posti pasi klubi kishte arritur fillimin më të keq në Bundesligë në 20 vitet e fundit, duke fituar vetëm një nga katër ndeshjet e para në kampionat që u pasua edhe me një disfatë 0–1 në shtëpi nga rusët e CSKA Sofia në ndeshjen e parë të raundit play-off të Kupës UEFA. Ish trajneri i kombëtares gjermane Rudi Völler, i cili para fillimit të sezonit kishte qënë edhe drejtor sportiv, u vendos i trajner i përkohëshëm. Michael Skibbe, i cili ishte ndihmës-trajneri i Völlerit në kombëtare, u emërua si pasuesi i tij në tetor 2005. Skibbe ktheu fatet e sezonit për ekipin duke e udhëhequr drejt një vend të gjashtë në kampionat, duke siguruar një tjetër prezencë në Kupën UEFA; ai arriti të njëjtin rezultat edhe në sezonin 2006–07.
Sezoni 2007–08 nuk ishte i suksesshëm për Bayer Leverkusen pavarësisht një fillimi pozitiv; pesë nga dhjetë ndeshjet e fundit të ligës u humbën nga ekipeve të renditura në pjesën e poshtme të renditjes. Michael Skibbe u kritikua shumë nga fundi i sezonit pasi ai e ndryshonte shpesh formacionin titullar. Bayer Leverkusen gjithashtu humbi edhe mbështetjen e tifozëve: në humbjen 1–2 kundër Hertha BSC, tifozët e Leverkusenit shkaktuan shumë trazira, duke bërë kore që kërkonin shkarkimin e Skibbes, kurse ultrasit, të cilët kishin parë mjaftueshëm, i vunë flakën fanellave të tyre dhe i hodhën në fushë. Michael Skibbe u shkarkua shpejt pas këtyre incidenteve, duke u larguar nga klubi më 21 maj 2008, me drejtuesit e klubit duke thënë se arsyeja e shkarkimit të tij ishte dështimi për tu kualifikuar për në fazën e grupeve të Kupës UEFA për sezonin e ardhshëm.
Sezoni 2008–09 filloi mbarë për Leverkusenin nën drejtimin e trajnerit të ri Bruno Labbadia, të cilin klubi e kishte blerë nga SpVgg Greuther Fürth i 2. Bundesliga. Me sezonin që vazhdonte, klubi dështoi të fitonte ndeshje kundër ekipeve më të mira në Bundesligë. Ata megjithatë mundën të arrinin në finalen e DFB-Pokal më 30 maj 2009 në Berlin, por u mposhtën 0–1 nga Werder Bremen. Leverkusen e përfundoi sezonin në vendin e nëntë në renditjen e Bundesligës, duke bërë që Labbadia të kalonte tek Hamburger SV në qershor 2009. Menjëherë pas kësaj, Leverkusen prezantoi Jupp Heynckes si trajnerin e ri të ekipit, i cili më parë kishte drejtuar Bayern Munich pas largimit të Jürgen Klinsmann.
Kultura e klubit
parapamje|djathtas|240px|[[BayArena, stadiumi i Bayer Leverkusen.]] Ndryshe nga shumë klube të tjera gjermane futbolli, të cilët kanë lidhje të forta me klasën punëtore, Bayer Leverkusen buron nga imazh i pastër familjaro-miqësor. BayArena ka reputacionin e të qënit një nga stadiumet e futbollit më familjaro-miqësor në Gjermani. Ironikisht, Bayer 04 ishte klubi i parë i Bundesligës ku tifozët e të cilës e identifikuan veten si Ultras dhe qyteti i Leverkusenit është një nga qytetet më të vjetra industriale të Gjermanisë.
Origjina industriale e Bayer Leverkusen, megjithatë, nuk është aq unike sa duket. Klube të tjera si PSV, Carl Zeiss Jena dhe Sochaux, ndajnë të njëtin repucation të të qënit klub i klasës punëtore. Ndryshe nga ekipet e tjera të Red Bullit (Salzburg, New York dhe Leipzig) që janë themeluar në të shkuarën e afërt për qëllime reklamuese, themelimi i Bayer Leverkusen u motivua nga ideja e krijimit të kushteve të jetesës për punëtorët e fabrikës në fillim të shekullit të 20të. Në këndvështrimin e kësaj tradite, UEFA lejon klubin që të përdor markën "Bayer" në kompedicionet evropiane, duke i hequr më pas të drejën klubeve në veçanti si Red Bull Salzburg që të bëjë një gjë që ngjashme.
Liga
Bundesliga: 2. Bundesliga Veri:
Kupa
DFB-Pokal DFB-Supercup:
Evropa
Kupa UEFA: UEFA Liga e Kampioneve:
Lista e trajnerëve
parapamje|240x240px|[[Heiko Herrlich është trajneri aktual i Bayer 04.]] • Lori Polster (1950)
• Raimond Schwab (1950–51)
• Franz Strehle (1951–53)
• Hans-Josef Kretschmann (1953–56)
• Emil Melcher (1956–57)
• Edmund Conen (1957–59)
• Erich Garske (1960–62)
• Fritz Pliska (1962–65)
• Theo Kirchberg (1965–71)
• Friedhelm Renno (1973–74)
• Manfred Rummel (1974–75)
• Radoslav Momirski (1976–76)
Monosakaridet
Monosakaridet janë karbohidratet më të thjeshta pasi që nuk mund të hidrolizohen në njësi karbohidratesh më të vogla. Ato janë aldehide ose ketone me dy ose më shumë grupe hidroksil. Formula e përgjithshme kimike e një monosakaridi të pamodifikuar është (C•H2O)n, e thënë fjalë për fjalë një "hidrat karboni". Monosakaridet janë burim i rëndësishëm energjie, si dhe blloqe ndërtuese për acidet nukleike. Monosakaridet më të vogla, për të cilët n=3, janë dihidroksiacetoni dhe D- dhe L-gliceraldehidet.
Bayer 04 Leverkusen
Lista e trajnerëve
• Willibert Kremer (1 korrik 1976–22 nëntor 81)
• Gerhard Kentschke (23 nëntor 1981–30 qershor 82)
Monosakaridet
Klasifikimi i monosakarideve
parapamje|166x166px|Anomerët α dhe β të glukozës. Vini re pozicionin e grupit hidroksil (i kuq ose jeshil) në karbonin anomerik në lidhje me grupin CH2OH të lidhur me karbonin 5: ata ose kanë konfigurime  identike (R,R ose S,S) (α), ose konfigurime të kundërta( R,S ose S,R) (β) Monosakaridet klasifikohen sipas tre karakteristikave të ndryshme: vendosja e grupit karbonil, numri i atomeve të karbonit që përmbajnë dhe kiraliteti i tyre. Nëse grupi karbonil është një aldehid, monosakaridi është një aldozë; nëse grupi karbonil është një keton, monosakaridi është një ketozë. Monosakaridet me tre atome karboni quhen triozë, ato me katër quhen tetroz, pesë quhen pentoz, gjashtë janë heksoze etj. Këto dy sisteme klasifikimi shpesh kombinohen. Për shembull, glukoza është një aldohekzozë (një aldehid me gjashtë karbon), riboza është një aldopentozë (një aldehid me pesë karbon), dhe fruktoza është një ketohekzozë (një keton me gjashtë karbon). Çdo atom karboni që mban një grup hidroksil (-OH), me përjashtim të karbonit të parë dhe të fundit, është asimetrik, duke i bërë ato qendra stereo me dy konfigurime të mundshme secila (R ose S). Për shkak të kësaj asimetrie, për çdo formulë monosakaridi  mund të ekzistojnë një numër izomerish. Duke përdorur rregullin e Le Bel-van't Hoff, aldoheksoza D-glukoza, për shembull, ka formulën (C·H2O)6, nga e cila katër nga gjashtë atomet e saj të karbonit janë stereogjene, duke e bërë D-glukozën një nga 24=16 stereoizomerë
Bayer 04 Leverkusen
Lista e trajnerëve
• Dettmar Cramer (1 korrik 1982–30 qershor 85)