cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Metafizika Libri i Tetë (Aristoteli)
Cili është shkaku i unitetit të tyre për t'iu kthyer vështirësisë që është thënë në lidhje me përkufizimet dhe numrat? Në rastin e të gjitha gjërave që kanë disa pjesë dhe në të cilat tërësia nuk është, si të thuash, një grumbull i thjeshtë, por e tëra është diçka përveç pjesëve, ekziston një shkak; sepse edhe në trupat kontakti është shkak i unitetit në disa raste, dhe në të tjera viskoziteti ose ndonjë cilësi tjetër e tillë. Dhe një përkufizim është një grup fjalësh që është një jo duke u lidhur së bashku, si Iliada, por duke u marrë me një objekt.-Po atëherë, a është ajo që e bën njeriun një; pse është ai një dhe jo shumë, p.sh. kafshë + bipeded, veçanërisht nëse ka, siç thonë disa, një kafshë vetë dhe një biped vetë? Pse nuk janë ato Forma vetë njeriu, në mënyrë që njerëzit të ekzistojnë duke marrë pjesë jo në njeri, as në një Formë, por në dy, kafshë dhe bipeded, dhe në përgjithësi njeriu nuk do të jetë një, por më shumë se një gjë, kafshë dhe biped?
Është e qartë, pra, nëse njerëzit veprojnë kështu në mënyrën e tyre të zakonshme të përkufizimit dhe të folurit, ata nuk mund ta shpjegojnë dhe zgjidhin vështirësinë. Por nëse, siç themi, një element është lëndë dhe një tjetër është formë, dhe njëri është potencialisht dhe tjetri në të vërtetë, pyetja nuk do të mendohet më si një vështirësi. Për këtë vështirësi është e njëjtë me atë që do të paraqitej nëse "bronzi i rrumbullakët" do të ishte përkufizimi i "mantelit"; sepse kjo fjalë do të ishte një shenjë e formulës përcaktuese, kështu që pyetja është, cili është shkaku i unitetit të "rrumbullakët" dhe "bronzit"? Vështirësia zhduket, sepse njëra është lëndë, tjetra formë. Atëherë, çfarë e shkakton këtë - atë që potencialisht do të ishte në të vërtetë - përveç, në rastin e gjërave që krijohen, agjentin? Sepse nuk ka asnjë shkak tjetër që sfera potenciale të bëhet në të vërtetë një sferë, por ky ishte thelbi i njërës ose tjetrës. Për materien disa janë të kuptueshme, disa të perceptueshme dhe në një formulë ekziston gjithmonë një element i materies, si dhe një i aktualitetit; p.sh. rrethi është 'një figurë e rrafshët'. Por nga gjërat që nuk kanë rëndësi, qoftë të kuptueshme ose të perceptueshme, secila është nga natyra e saj në thelb një lloj uniteti, pasi në thelb është një lloj qenie-substancë individuale, cilësi ose sasi (dhe kështu as 'ekzistuese' as ' një 'është i pranishëm në përkufizimet e tyre), dhe thelbi i secilit prej tyre është nga natyra e tij një lloj uniteti pasi është një lloj qenieje-dhe kështu që asnjëri prej tyre nuk ka ndonjë arsye jashtë vetvetes, për të qenë një, as për të qenit një lloj qenieje; sepse secili është nga natyra e tij një lloj qenieje dhe një lloj uniteti, jo si qenie në gjini "qenie" ose "një", as në kuptimin që qenia dhe uniteti mund të ekzistojnë përveç veçorive.
Për shkak të vështirësisë në lidhje me unitetin, disa flasin për 'pjesëmarrje' dhe ngrenë pyetjen, cili është shkaku i pjesëmarrjes dhe çfarë është për të marrë pjesë; dhe të tjerët flasin për 'bashkësi', siç thotë Likofroni njohuria është një bashkim i njohjes me shpirtin; dhe të tjerët thonë se jeta është një 'përbërje' ose 'bashkim' ​​i shpirtit me trupin. Megjithatë e njëjta llogari zbatohet për të gjitha rastet; për të qenë i shëndetshëm, gjithashtu, në këtë shfaqje do të jetë ose një "bashkim" ose një "bashkim" ose një "përbërje" e shpirtit dhe shëndetit, dhe fakti që bronzi është një trekëndësh do të jetë një "përbërje" prej bronzi dhe trekëndëshi, dhe fakti që një gjë është e bardhë do të jetë një 'përbërje' e sipërfaqes dhe bardhësisë. Arsyeja është se njerëzit kërkojnë një formulë unifikuese dhe një ndryshim midis fuqisë dhe realitetit të plotë. Por, siç është thënë, materia e afërt dhe forma janë një dhe e njëjta gjë, njëra potencialisht, dhe tjetra në të vërtetë. Prandaj është si të pyesësh se cili është në përgjithësi shkaku i unitetit dhe i një gjëje; sepse secila gjë është një unitet, dhe potenciali dhe aktualja janë disi një. Prandaj këtu nuk ka asnjë shkak tjetër nëse nuk ka diçka që shkaktoi lëvizjen nga fuqia në aktualitet. Dhe të gjitha gjërat që nuk kanë rëndësi janë në thelb pa unifikim.
Bizoni
parapamje|Një grup imazhesh nga Eadweard Muybridge, për të ilustruar lëvizjen e bizonëve parapamje|Bizonët e fundit kanadez (1902 - fotografuar nga Steele & Company) Bizonët janë kafshë dythundrake të mëdha, në kuadër të gjinisë së Bizonëve brenda nënfamiljes së Gjedheve (Bovinae). Deri më tani njihen dy specie ekzistuese dhe gjashtë të zhdukura.
Përmbledhje
Nga gjashtë speciet e zhdukura, pesë u zhdukën në kohën e shuarjes Kuaternare. Prej tyre Bison palaeosinensis evoluoi në kohën e Pleistocenit të Hershëm në Azinë Jugore dhe ishte paraardhësi evolucionar i Bison priscus ( bizonit të stepës ) i cili ishte paraardhësi i të gjitha llojeve të tjera të Bizonëve. Duke filluar prej para rreth 2 milion vjetësh e deri rreth viteve 6,000 pes, bizonët e stepave varionin nëpër stepën e mamuthëve, duke banuar në Evropë dhe Azinë Veriore me Bison schoetensacki (bizonët e pyjeve) dhe Amerikën e Veriut me Bison antiquus, Bison latifrons dhe Bison occidentalis. Speciet e fundit që u zhdukën janë, Bison occidentalis, pasuar nga Bison bison rreth viteve 3000 pes.
Nga dy speciet e mbijetuara, bizoni amerikan, B. bison, i gjetur vetëm në Amerikën e Veriut, është numerikisht më i madhi. Edhe pse zakonisht njihet si një buall në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada, ai lidhet vetëm me buallin e vërtetë. Speciet e Amerikës së Veriut përbëhen nga dy nënlloje, bizonet e rrafshët, B. b. bison, dhe bizoni i pyjeve, B. b. athabascae, i cili është edhe emri i Parkut Kombëtar të Wood Buffalo në Kanada. Një nënlloj i tretë, është bizoni lindor ( B. b. Penncilvanicus ) që nuk konsiderohet më një takson i vlefshëm, duke qenë një sinonim i vogël i species B. b. bison. Referencat për "bizonët e pyjeve" ose "bizonët e drurëve" nga Shtetet e Bashkuara lindore i referohen në mënyrë konfuze këtij nënlloji, dhe jo B. b. athabascae, e cila nuk gjendet fare në rajonin në fjalë. Bizoni evropian, B. bonasus, gjendet në Evropë dhe Kaukaz, rishfaqur pasi që u zhduk në natyrën e egër.
Ndërsa të gjitha speciet e bizonit janë klasifikuar në një gjini të tyre, ata ndonjëherë janë mbarështuar me bagëtinë e gjedheve (gjinia Bos) dhe për të prodhuar ndonjëherë pasardhës fertilë të quajtur beefalo ose zubron.
Gërhitja
Gërhitja është dridhja e strukturave të frymëmarrjes dhe tingulli që rezulton për shkak të pengimit të lëvizjes së ajrit gjatë frymëmarrjes gjatë gjumit. Tingulli mund të jetë i butë ose i lartë dhe i pakëndshëm. Gërhitja gjatë gjumit mund të jetë një shenjë, ose alarmi i parë, i apneas obstruktive të gjumit (OSA). Hulumtimet sugjerojnë se gërhitja është një nga faktorët e mungesës së gjumit. parapamje|Gërhitja e derrit
Shkaqet
Gërhitja është rezultat i relaksimit të uvulës dhe qiellzës së butë. Këto inde mund të relaksohen mjaftueshëm për të bllokuar pjesërisht rrugët e frymëmarrjes, duke rezultuar në rrjedhje të parregullt të ajrit dhe dridhje. Gërhitja mund t'i atribuohet një ose më shumë nga sa vijon:
Mjekimi
Deri më tani, nuk ka një trajtim të caktuar që mund të ndalojë plotësisht gërhitjen. Pothuajse të gjitha trajtimet për gërhitjen sillen rreth zvogëlimit të shqetësimit në frymëmarrje duke pastruar bllokimin në kalimin e ajrit. Medikamentet zakonisht nuk janë të dobishme në trajtimin e simptomave të gërhitjes, megjithëse ato mund të ndihmojnë në kontrollin e disa prej shkaqeve themelore të tilla si bllokimi i hundës dhe reaksionet alergjike. Prandaj, mjekët shpesh rekomandojnë ndryshime në stilin e jetës si një trajtim i linjës së parë për të ndaluar gërhitjen. Kjo është arsyeja pse gërhitësit këshillohen të humbin peshë (për të ndaluar dhjamin të shtypet në fyt), të ndalojnë duhanin (duhani dobëson dhe bllokon fytin), të shmangin alkoolin dhe ilaçet qetësuese para gjumit (ato relaksojnë muskujt e fytit dhe të gjuhës, të cilat në ktheni ngushtoni rrugët e frymëmarrjes) dhe flini në anën e tyre (për të parandaluar që gjuha të bllokojë fytin).
Ushtrimi i gjuhës
Terapia miofunksionale, e cila përfshin ushtrime orofaringeale dhe gjuhësore, redukton gërhitjen tek të rriturit bazuar në pyetësorët subjektivë dhe studimet objektive të gjumit. Intensiteti i gërhitjes u reduktua me 51%.
Jastëkë ortopedikë
Jastëkët ortopedikë janë opsioni më pak ndërhyrës për reduktimin e gërhitjes. Këta jastëkë janë krijuar për të mbështetur kokën dhe qafën në një mënyrë që siguron që nofulla të qëndrojë e hapur dhe pak përpara. Kjo ndihmon në mbajtjen e rrugëve të frymëmarrjes të pakufizuara sa më shumë që të jetë e mundur dhe nga ana tjetër çon në një reduktim të vogël të gërhitjes.
Sali Vata
alt="Hero i Punës Socialiste"|parapamje|Sali Vata
Sali Kadri Vata lindi më 6 qershor të vitit 1915 në fshatin Surroj të rrethit të Kukësit.Fëmijërinë e kaloi po në atë fshat duke bërë jetë baritore apo duke punuar si mullixhi deri në vitin 1936, vit ky ku u mobilizua si ushtar në Gramoz dhe Leskovik gjatë luftës Italo-Greke. Në 1937 kapet rob nga forcat italiane që tentuan ta internonin në Itali. Pas kësaj ai dezerton dhe rikthehet në fshatin e tij të lindjes.
Gjatë viteve 1938-1940 shërben si xhandar në Gostivar ndërsa në vitet 1940-1943 rikthehet në vendlindje për të punuar si mullixhi. Në vitin 1943 ai merr pjesë në çetën e Lumës dhe në 1944 antarësohet në brigadën e 24 sulmuese të Luftës Nacional çlirimtare. Pas çlirimit të Shqipërisë ai shërben në komandat e vendit.
Në vitet 1946-1947 Sali Vata merr pjesë aktive në ndërtimin e “Rrugës së Rinisë” Kukës-Peshkopi. Një vit më pas merr pjesë në ndërtimin e hekurudhave Durrës-Tiranë e Durrës-Peqin.Nga viti 1948 deri në vitin 1951 punoi për ndërtimin e hidrocentralit “Lenin” në Lanabregas, Tiranë. Katër vitet në vijim ai do të kontribuonte në ndërtimin e hidrocentraleve “Karl Marx” e “Friedrich Engles” përkatësisht në Ulëz e Shkopet.
Gjatë 1955-1957 punoi si minator në minierën e kromit, Bulqizë.Në 1957 riangazhohet në ndërtimin e hidrocentraleve këtë herë në Bistricë, Sarandë për hidrocentralin “Stalin” e më pas në 1964 angazhohet në ndërtimin e TEC-it në Fier. Prej vitit 1966 punoi si drejtor në Minierën e Bakrit në Gjegjan të Kukësit deri në vitin 1970 kur del në pension. Pas daljes në pension me kontributi vullnetar punon për ndërtimin e banesave të qytetit të ri të Kukësit ku zgjidhet dhe Komandant i Shtabit.
Në vitet 1973-1976 punon sërish vullnetarisht në hekurudhën Prrenjas—Gur i Kuq si këshilltar ndërtimi. Ai u dekorua me mjaft medalje e urdhëra pune, por mbase titulli më i rëndësishëm i tij ishte ai i dhënë në mars të vitit 1951 si “Hero i Punës Socialiste” nga Presidiumi i Kuvendit popullor.
Përsa i përket karierës së tij politike, në vitin 1952 u antarësua në Partinë e Punës së Shqipërisë. U zgjodh anëtar i këshillit të përgjithshëm të Kongresit të Katërt të Bashkimeve Profesionale. Per tre legjislatura radhazi nga 1958-1970 zgjidhet deputet i Kuvendit Popullor për zonën Surroj-Fanë, rrethi i Kukësit.Zgjidhet gjithashtu anëtar i Kongresit të Pestë të Frontit Demokratik të Shqipërisë. Ka qenë anëtar i Komitetit të Përgjthshëm të Veteranëve të Luftës Nacional-Çlirimtare.
Sali Vata është radhitur nga Akademia e Shkencave në Enciklopedinë e Popullit Shqiptar për merita të veçanta. Ishte babai i tetë fëmijëve dhe u nda nga jeta në 2 korrik 1989.
Ndërtesë dy katëshe në rr.Rinia Nr.1 (Elbasan)
Ndërtesë 2 Kat.rr.rinia Nr.1 (Elbasan) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture / Urbanistike", i miratuar me numër "22 më 15.02.2005".
Governorati i Irbidit
parapamje|Governorati i Irbid|250px Irbid, apo Irbed (إربد) është një governorat i Jordanit, i vendosur në veri të Amanit, kryeqytetit të vendit. Kryeqyteti i governoratit është qyteti i Irbid. Ky governorat është i dyti më i madh për nga numri i popullsisë në Jordani pas Governoratit të Amanit, dhe me dendësi të popullsisë më të lartë në vend.
Historia
parapamje|Qyteti i [[Um Qais|Um Qais (Gadara)|250px]]
Demografia
Popullsia e rretheve sipas statistikave të regjistrimit:
Winthrop, Arkansas
Winthrop, Arkansas është një qytet në qarkun Little River të shtetit federal Arkansas, SHBA. Në Winthrop, Arkansas jetojnë 186 banorë (2000). Qyteti ka një sipërfaqe prej 2.8 km2 dhe lartësi mbidetare prej (335 ft).
Mont-Dauphin
Mont-Dauphin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Mont-Dauphin ka një popullsi prej 152 banorë dhe sipërfaqe 0.58 km², me një dendësi prej 262 banor/km².
Mbi Shpirtin Libri i Dytë (Aristoteli)
Pjesa 1 (Libri i Dytë)
Le të mjaftojë sa më sipër, si llogaria jonë e pikëpamjeve në lidhje me shpirtin, të cilat janë dorëzuar nga paraardhësit tanë; le t'i hedhim poshtë ata dhe të bëjmë si të ishte një fillim krejt i ri, duke u përpjekur t'i japim një përgjigje të saktë pyetjes, Çfarë është shpirti? d.m.th. të formulojë përkufizimin më të përgjithshëm të mundshëm të tij.
Ne jemi në zakon të njohim, si një lloj përcaktues të asaj që është, substanca, dhe atë në disa kuptime, (a) në kuptimin e materies ose atë që në vetvete nuk është 'a kjo', dhe (b) në kuptimi i formës ose esencës, që është ai pikërisht në sajë të së cilës një gjë quhet 'a kjo', dhe së treti (c) në kuptimin e asaj që përbëhet nga të dy (a) dhe (b). Tani çështja është potencial, forma e aktualitetit; nga këto të fundit ka dy nota të lidhura me njëra-tjetrën si p.sh. njohuri për ushtrimin e njohurive.
Midis substancave janë me pëlqim të përgjithshëm trupa të llogaritur dhe veçanërisht trupa natyrorë; sepse ato janë parimet e të gjithë trupave të tjerë. Nga trupat natyrorë disa kanë jetë në to, të tjerët jo; me jetë nënkuptojmë vetë-ushqyerjen dhe rritjen (me prishjen e tij korrelative). Nga kjo rrjedh se çdo trup natyror që ka jetë në të është një substancë në kuptimin e një përbërjeje.
Por meqenëse është gjithashtu një trup i një lloji të tillë, dmth. duke pasur jetë, trupi nuk mund të jetë shpirt; trupi është subjekt ose lëndë, jo ajo që i atribuohet. Prandaj, shpirti duhet të jetë një substancë në kuptimin e formës së një trupi natyror që ka jetë potencialisht brenda tij. Por substanca është aktualitet, dhe kështu shpirti është aktualiteti i një trupi siç karakterizohet më sipër. Tani fjala aktualitet ka dy shqisa që i përgjigjen përkatësisht zotërimit të diturisë dhe ushtrimit aktual të diturisë. Shtë e qartë se shpirti është aktualitet në kuptimin e parë, dmth. ajo e dijes si e poseduar, pasi gjumi dhe zgjimi presupozojnë ekzistencën e shpirtit, dhe nga këto zgjimi korrespondon me njohjen reale, gjumin me njohuritë e zotëruara, por jo të përdorura, dhe, në historinë e individit, dija vjen para punësimit ose ushtrimit të saj.
Ne nuk duhet të kuptojmë me atë që është 'potencialisht e aftë të jetojë' atë që ka humbur shpirtin që kishte, por vetëm atë që ende e ruan atë; por farat dhe frutat janë trupa të cilët posedojnë kualifikimin. Si pasojë, ndërsa zgjimi është aktualitet në një kuptim që korrespondon me prerjen dhe shikimin, shpirti është aktualitet në kuptimin që korrespondon me fuqinë e shikimit dhe fuqinë në mjet; trupi korrespondon me atë që ekziston në potencial; pasi nxënësi plus fuqia e shikimit përbën syrin, kështu që shpirti plus trupi përbën kafshën.
Nga kjo pa dyshim rrjedh se shpirti është i pandashëm nga trupi i tij, ose në çdo rast që janë pjesë të caktuara të tij (nëse ka pjesë) sepse aktualiteti i disa prej tyre nuk është gjë tjetër veçse aktualiteti i pjesëve të tyre trupore. Megjithatë, disa mund të jenë të ndashëm, sepse ato nuk janë aspak aktuale e asnjë organi. Për më tepër, nuk kemi dritë mbi problemin nëse shpirti nuk mund të jetë aktualiteti i trupit të tij në kuptimin në të cilin marinari është aktualiteti i anijes.
Kjo duhet të mjaftojë pasi skica ose përcaktimi ynë përcakton natyrën e shpirtit.
Pjesa 2
Meqenëse ajo që është e qartë ose logjikisht më e qartë del nga ajo që në vetvete është e hutuar, por më e vëzhgueshme nga ne, ne duhet të rishikojmë rezultatet tona nga kjo pikëpamje. Sepse nuk mjafton që një formulë përfundimtare të shprehet, siç bëjnë tani shumica e faktit; duhet të përfshijë dhe të ekspozojë tokën gjithashtu. Aktualisht, përkufizimet jepen në një formë analoge me përfundimin e një silogjizmi; p.sh. Çfarë është katrorizimi? Ndërtimi i një drejtkëndëshi barabrinjës i barabartë me një drejtkëndësh të dhënë të zgjatur. Një përkufizim i tillë është në formë ekuivalente me një përfundim. Një që na tregon se katrorizimi është zbulimi i një linje e cila është një proporcion mesatar midis dy anëve të pabarabarta të drejtkëndëshit të dhënë zbulon bazën e asaj që përcaktohet
Ne rifillojmë kërkimin tonë nga një pikënisje e re duke tërhequr vëmendjen për atë që ka shpirt në të ndryshon nga ajo që nuk ka, në atë që e para tregon jetën. Tani kjo fjalë ka më shumë se një kuptim, dhe me kusht që ndokush prej tyre të gjendet në një gjë që themi se ajo gjë është e gjallë. Të jetosh, domethënë, mund të nënkuptojë mendim ose perceptim ose lëvizje lokale dhe pushim, ose lëvizje në kuptimin e të ushqyerit, prishjes dhe rritjes. Prandaj, ne i mendojmë bimët edhe si të gjalla, sepse ato vërehen se posedojnë në vetvete një fuqi fillestare përmes së cilës ato rriten ose ulen në të gjitha drejtimet hapësinore; ata rriten lart e poshtë, dhe gjithçka që rritet rritet pjesa më e madhe e saj në të dy drejtimet ose vërtet në të gjitha, dhe vazhdon të jetojë për aq kohë sa mund të thithë lëndë ushqyese.
Kjo fuqi e vetë-ushqyerjes mund të izolohet nga fuqitë e tjera të përmendura, por jo të paktën nga qeniet e vdekshme. Fakti është i qartë në bimë; sepse është e vetmja fuqi psikike që ata posedojnë.
Kjo është fuqia fillestare, posedimi i së cilës na bën të flasim për gjërat si të gjalla fare, por është zotërimi i ndjesisë që na bën për herë të parë të flasim për gjallesat si kafshë; sepse edhe ato qenie që nuk kanë fuqi të lëvizjes lokale, por posedojnë fuqinë e ndjeshmërisë që ne i quajmë kafshë dhe jo thjesht gjallesa.
Forma kryesore e shqisës është prekja, e cila u përket të gjitha kafshëve. ashtu si fuqia e vetë-ushqyerjes mund të jetë e izoluar nga prekja dhe ndjesia në përgjithësi, kështu prekja mund të izolohet nga të gjitha format e tjera të shqisës. (Me fuqinë e vetë-ushqyerjes nënkuptojmë atë fuqi departamentale të shpirtit që është e zakonshme për bimët dhe kafshët: të gjitha kafshët çfarëdo që vërehet se kanë ndjesinë e prekjes.) Cili është shpjegimi i këtyre dy fakteve, ne duhet të diskutojmë më vonë. Aktualisht ne duhet të kufizohemi duke thënë se shpirti është burimi i këtyre fenomeneve dhe karakterizohet prej tyre, dmth. nga fuqitë e vetë-ushqyerjes, ndjesisë, të menduarit dhe motivimit.
A është secila nga këto një shpirt apo pjesë e një shpirti? Dhe nëse një pjesë, një pjesë në çfarë kuptimi? Një pjesë thjesht e dallueshme nga përkufizimi apo një pjesë e veçantë edhe në situatën lokale? Në rastin e disa prej këtyre fuqive, përgjigjet për këto pyetje janë të lehta, në rastin e të tjerëve ne habitemi se çfarë të themi. ashtu si në rastin e bimëve të cilat kur ndahen vërehet se vazhdojnë të jetojnë edhe pse janë hequr në një distancë nga njëra tjetra (duke treguar kështu që në rastin e tyre shpirti i secilës bimë individuale para ndarjes ishte në të vërtetë një, potencialisht shumë), kështu që vërejmë një rezultat i ngjashëm në llojet e tjera të shpirtit, dmth në insektet të cilat janë prerë në dysh; secili prej segmenteve posedon ndjesi dhe lëvizje lokale; dhe nëse ndjesi, domosdoshmërisht edhe imagjinatë dhe oreks; sepse, ku ka ndjesi, ka edhe kënaqësi dhe dhimbje, dhe, kur këto, domosdoshmërisht edhe dëshirojnë.
Ne nuk kemi ende asnjë provë rreth mendjes ose fuqisë për të menduar; duket se është një lloj shpirtëror shumë i ndryshëm, që ndryshon nga ajo që është e përjetshme nga ajo që prishet; vetëm ai është i aftë të ekzistojë i izoluar nga të gjitha fuqitë e tjera psikike. Të gjitha pjesët e tjera të shpirtit, është e qartë nga ajo që kemi thënë, janë, megjithë deklarata të caktuara për të kundërtën, të paaftë për ekzistencë të veçantë edhe pse, natyrisht, dallohen nga përkufizimi. Nëse opinimi është i dallueshëm nga perceptimi, të jesh i aftë të mendosh dhe të jesh i aftë të perceptosh duhet të jetë i veçantë, dhe kështu me të gjitha format e tjera të të jetuarit sipër të numëruara. Për më tepër, disa kafshë i posedojnë të gjitha këto pjesë të shpirtit, disa të caktuara vetëm prej tyre, të tjera vetëm një (kjo është ajo që na mundëson të klasifikojmë kafshët); shkaku duhet të konsiderohet më vonë. ' Një rregullim i ngjashëm gjendet gjithashtu brenda fushës së shqisave; disa klasa të kafshëve kanë të gjitha shqisat, disa vetëm disa prej tyre, të tjerët vetëm një, prekja më e domosdoshme.
Meqenëse shprehja "ajo përmes së cilës ne jetojmë dhe perceptojmë" ka dy kuptime, ashtu si shprehja "që përmes së cilës ne e dimë" - që mund të nënkuptojë ose (a) dituri ose (b) shpirt, sepse ne mund të flasim për të ditur nga ose me ose, dhe në mënyrë të ngjashme që përmes së cilës jemi në shëndet mund të jetë ose (a) shëndeti ose (b) trupi ose ndonjë pjesë e trupit; dhe meqenëse nga të dy termat njohuria ose shëndeti i kontrastuar kështu është emri i një forme, thelbi ose raporti, ose nëse e shprehim kështu një aktualitet të një çështje marrës-njohuri për atë që është në gjendje të dijë, shëndeti i asaj që është i aftë të duke u bërë i shëndetshëm (për funksionimin e asaj që është e aftë të fillojë ndryshimi mbaron dhe e ka vendin në atë që ndryshohet ose ndryshohet); më tej, meqenëse është shpirti me të cilin, kryesisht, ne jetojmë, perceptojmë dhe mendojmë: - rrjedh se shpirti duhet të jetë një raport ose thelb i formulueshëm, jo ​​një çështje ose subjekt. Sepse, siç thamë, fjala substancë ka tre kuptime formë, lëndë dhe kompleksi i të dyve dhe prej këtyre treve ajo që quhet materie është potenciali, ajo që quhet aktualitet i formës. Që atëherë kompleksi këtu është gjëja e gjallë, trupi nuk mund të jetë aktualiteti i shpirtit; është shpirti që është aktualiteti i një lloji të caktuar trupi. Prandaj, drejtësia e pikëpamjes se shpirti nuk mund të jetë pa trup, ndërsa ai nuk e njeh trupin; nuk është trup por diçka relative me trupin. Kjo është arsyeja pse ajo është në një trup dhe një trup i një lloji të caktuar. Ishte një gabim, pra, të bësh siç bënë ish-mendimtarët, thjesht për ta futur atë në një trup pa shtuar një specifikim të caktuar të llojit ose karakterit të këtij trupi. Reflektimi konfirmon faktin e vëzhguar; aktualiteti i çdo sendi të caktuar mund të realizohet vetëm në atë që tashmë është potencialisht në atë gjë, d.m.th. në një çështje të vetën të përshtatshme për të. Nga e gjithë kjo rrjedh se shpirti është një aktualitet ose një thelb i formulueshëm i diçkaje që zotëron një potencial të të qenit i shitur.
Pjesa 3
Është e qartë se mënyra për të dhënë përkufizimin më adekuat të shpirtit është të kërkosh në rastin e secilës prej formave të tij për përkufizimin më të përshtatshëm
Pjesa 4
Është e nevojshme që studenti i këtyre formave të shpirtit së pari të gjejë një përkufizim të secilës, shprehës të asaj që është, dhe pastaj të hetojë vetitë e tij derivate, etj. Por nëse duam të shprehim atë që secila është, dmth. cila është fuqia e të menduarit, ose perceptimi, ose ushqyesi, ne duhet të shkojmë më larg dhe së pari të japim një llogari të të menduarit ose të perceptuarit, sepse në rendin e hetimit pyetja se çfarë bën një agjent i paraprin pyetjes, çfarë i mundëson asaj të bëj atë që bën. Nëse kjo është e saktë, ne duhet të shkojmë në të njëjtën terren edhe një hap më larg dhe të kemi një pamje të qartë të objekteve të secilit; kështu duhet të fillojmë me këto objekte, p.sh. me ushqim, me atë që është e perceptueshme ose me atë që është e kuptueshme.
Nga kjo rrjedh se para së gjithash ne duhet të trajtojmë të ushqyerit dhe riprodhimin, sepse shpirti ushqyes gjendet së bashku me të gjithë të tjerët dhe është fuqia më primitive dhe e shpërndarë gjerësisht e shpirtit, duke qenë në të vërtetë ajo që në virtyt të së cilës thuhet se kanë të gjithë jeta Aktet në të cilat ajo manifestohet janë riprodhimi dhe përdorimi i riprodhimit të ushqimit, them unë, sepse për çdo gjallesë që ka arritur zhvillimin e saj normal dhe që është e paqëruar, dhe mënyra e gjenerimit e së cilës nuk është spontane, akti më i natyrshëm është prodhimi i një tjetri si vetë, i një kafshe që prodhon një kafshë, e një bime të një bime, në mënyrë që, për aq sa e lejon natyra e saj, të marrë pjesë në të përjetshmen dhe hyjnoren. Ky është qëllimi drejt të cilit të gjitha gjërat përpiqen, që për hir të të cilit ata bëjnë gjithçka që bën e mundur nga natyra e tyre. Fraza 'për hir të së cilës' është e paqartë; mund të nënkuptojë ose (a) fundin për të arritur të cilin, ose (b) qenien në interes të së cilës, veprimi është kryer. Që atëherë asnjë gjallesë nuk është në gjendje të marrë pjesë në atë që është e përjetshme dhe hyjnore nga një vazhdimësi e pandërprerë (sepse asgjë e prishur nuk mund të mbetet përherë një dhe e njëjtë), ajo përpiqet ta arrijë atë qëllim në mënyrën e vetme të mundshme për të, dhe suksesi është i mundur në shkallë të ndryshme; kështu që ai mbetet jo në të vërtetë si i njëjti individ, por vazhdon ekzistencën e tij në diçka si vetvetja - jo numerikisht, por specifikisht një.
Shpirti është shkaku ose burimi i trupit të gjallë. Termat shkak dhe burim kanë shumë shqisa. Por shpirti është shkaku i trupit të tij njësoj në të tre kuptimet që ne i njohim në mënyrë të qartë. (Shtë (a) burimi ose origjina e lëvizjes, është (b) fundi, është (c) thelbi i gjithë trupit të gjallë.
Është e qartë se shpirti është gjithashtu shkaku përfundimtar i trupit të tij. Për Natyrën, ashtu si mendja, gjithmonë bën gjithçka që bën për hir të diçkaje, e cila diçka është fundi i saj. Asaj diçka i përgjigjet në rastin e kafshëve shpirti dhe në këtë ndjek rendin e natyrës; të gjithë trupat natyrorë janë organe të shpirtit. Kjo është e vërtetë për ato që hyjnë në përbërjen e bimëve, si dhe për ato që hyjnë në atë të kafshëve. Kjo tregon se hirësia e së cilës janë është shpirti. Këtu duhet të kujtojmë dy shqisat e 'asaj për hir të së cilës', dmth. (a) fundi për të arritur të cilin, dhe (b) qenia në interes të së cilës është bërë ose është bërë diçka.
Më tej, duhet të themi se shpirti është gjithashtu shkaku i trupit të gjallë si burimi origjinal i lëvizjes lokale. Megjithatë, fuqia e lëvizjes nuk gjendet në të gjitha gjallesat. Por ndryshimi i cilësisë dhe ndryshimi i sasisë janë gjithashtu për shkak të shpirtit. Ndjesia vlerësohet të jetë një ndryshim cilësor, dhe asgjë përveç asaj që ka shpirt është e aftë të ndiejë. E njëjta gjë vlen për ndryshimet sasiore që përbëjnë rritjen dhe prishjen; asgjë nuk rritet ose prishet natyrshëm përveç asaj që ushqen vetveten dhe asgjë nuk ushqehet vetvetiu përveç asaj që ka një pjesë të shpirtit në të.
Empedokli është i gabuar duke shtuar se rritja në bimë duhet të shpjegohet, rrënjosja në rënie nga prirja natyrore e tokës për të udhëtuar poshtë, dhe degëzimi lart nga tendenca e ngjashme natyrore e zjarrit për të udhëtuar lart. Sepse ai keqinterpreton lart e poshtë; lart e poshtë nuk janë për të gjitha gjërat ato që janë për tërë Kozmosin: nëse duam të dallojmë dhe identifikojmë organet sipas funksioneve të tyre, rrënjët e bimëve janë analoge me kokën te kafshët. Më tej, ne duhet të pyesim se cila është forca që mban tokën dhe zjarrin që tentojnë të udhëtojnë në drejtime të kundërta; nëse nuk ka forcë kundërvepruese, ato do të copëtohen; nëse ka, ky duhet të jetë shpirti dhe shkaku i të ushqyerit dhe rritjes. Nga disa elementi i zjarrit konsiderohet të jetë shkaku i të ushqyerit dhe rritjes, sepse vetëm ai i trupave ose elementeve primarë është vërejtur të ushqehet dhe rritet vetë. Prandaj sugjeron që te bimët dhe kafshët është ajo që është forca operative. Një shkak i njëkohshëm në një kuptim sigurisht që është, por jo shkaku kryesor, më tepër është shpirti; ndërsa rritja e zjarrit vazhdon pa kufi për sa kohë që ka furnizim me karburant, në rastin e të gjitha komplekseve komplekse të formuara në rrjedhën e natyrës ekziston një kufi ose raport i cili përcakton madhësinë dhe rritjen e tyre, dhe kufirin dhe raportin janë shenja të shpirtit por jo të zjarrit dhe i përkasin anës së thelbit të formulueshëm sesa asaj të materies.
Ushqimi dhe riprodhimi janë për shkak të së njëjtës fuqi psikike. Firstshtë e nevojshme së pari të japim saktësi në llogarinë tonë të ushqimit, sepse pikërisht nga ky funksion i thithjes së ushqimit kjo fuqi psikike dallohet nga të gjitha të tjerat. Pikëpamja e tanishme është se ajo që shërben si ushqim për një gjë të gjallë është ajo që është në kundërshtim me të - jo se në çdo palë kontraceptive secili është ushqim për tjetrin: të jesh ushqim një e kundërt nuk duhet vetëm të transformohet në tjetrën dhe anasjelltas, gjithashtu duhet që në këtë mënyrë të rritet pjesa më e madhe e tjetrit. Shumë një e kundërt shndërrohet në tjetrën dhe anasjelltas, ku as nuk është as një kuantik dhe kështu nuk mund të rritet me shumicë, p.sh. një invalid në një subjekt të shëndetshëm. Shtë e qartë se as ato kundërvënie që plotësojnë të dy kushtet e përmendura më lart nuk janë ushqim për njëri-tjetrin në të njëjtën kuptim; uji mund të thuhet se ushqen zjarr, por jo ujë zjarri. Kur anëtarët e çiftit janë trupa themelorë, vetëm njëra prej tyre mund të thuhet se ushqen tjetrën. Por këtu ka një vështirësi. Një grup mendimtarësh pohojnë se si të ushqyerit, ashtu edhe të rriturit në sasi, nga pëlqimet. Një grup tjetër, siç kemi thënë, ruan anasjelltas, dmth. se ajo që ushqen dhe çfarë ushqehet janë në kundërshtim me njëra-tjetrën; si, argumentojnë ata, nuk është në gjendje të ndikohet nga si; por ushqimi ndryshohet në procesin e tretjes dhe ndryshimi është gjithmonë në atë që është e kundërt ose në atë që është e ndërmjetme. Më tej, ushqimi veprohet nga ajo që ushqehet prej tij, dhe jo e kundërta, pasi druri punohet nga një marangoz dhe jo e kundërta; ka një ndryshim në marangoz por është thjesht një ndryshim nga mos puna në punë. Duke iu përgjigjur këtij problemi, ndryshimi bëhet nëse kuptojmë me 'ushqim' produktin 'e gatshëm' ose 'të papërpunuar'. Nëse përdorim fjalën ushqim të të dyve, dmth. të çështjes plotësisht të patretur dhe plotësisht të tretur, ne mund të justifikojmë të dy llogaritë rivale të saj; marrja e ushqimit në kuptimin e materies së patretur, është në kundërshtim me atë që ushqehet prej tij, marrja e tij si e tretur është si ajo që ushqehet prej tij. Si pasojë është e qartë se në një kuptim të caktuar mund të themi se të dy palët kanë të drejtë, të dy gabojnë.
Prandaj fuqia psikike të cilën ne po studiojmë tani mund të përshkruhet si ajo që tenton të ruajë gjithçka që ka këtë fuqi të vazhdojë siç ishte, dhe ushqimi e ndihmon atë të bëjë punën e tij. Kjo është arsyeja pse, nëse privohet nga ushqimi, duhet të pushojë së qeni.
Procesi i të ushqyerit përfshin tre faktorë, (a) çfarë ushqehet, (b) atë me të cilin ushqehet, (c) çfarë bën ushqimi; nga këto (c) është shpirti i parë, (a) trupi që ka atë shpirt në të, (b) ushqimin. Por meqenëse është e drejtë t'i quash gjërat pas përfundimeve që ata i kuptojnë dhe fundi i këtij shpirti është të krijosh një qenie tjetër si ajo në të cilën është, shpirti i parë duhet të quhet shpirti riprodhues. Shprehja (b) 'me të cilën ushqehet' është e paqartë ashtu si shprehja 'me të cilën drejtohet anija'; kjo mund të nënkuptojë ose (i) dorën ose (ii) timonin, d.m.th. ose ose (i) çfarë lëviz dhe vendos në lëvizje, ose (ii) çfarë thjesht lëvizet. Këtë analogji mund ta zbatojmë këtu nëse kujtojmë se i gjithë ushqimi duhet të jetë i aftë të tretet dhe se ajo që prodhon tretjen është ngrohtësia; kjo është arsyeja pse gjithçka që ka shpirt në të zotëron ngrohtësi
Tani kemi dhënë një përmbledhje të natyrës së ushqimit; detajet e mëtejshme duhet të jepen në vendin e duhur.
Pjesa 5
Pasi të kemi bërë këto dallime, le të flasim tani për sensacionin në kuptimin më të gjerë. Ndjesia varet, siç kemi thënë, nga një proces lëvizjeje ose afeksioni nga jashtë, sepse konsiderohet se është një lloj ndryshimi i cilësisë. Tani disa mendimtarë pohojnë se pëlqimi ndikohet vetëm nga pëlqimi; në çfarë kuptimi është e mundur dhe në çfarë kuptimi e pamundur, ne e kemi shpjeguar në diskutimin tonë të përgjithshëm për të vepruar dhe vepruar.
Këtu lind një problem: pse nuk i perceptojmë vetë shqisat si dhe objektet e jashtme të shqisave, ose pse pa stimulimin e objekteve të jashtme nuk prodhojnë ndjesi, duke parë që ato përmbajnë në vetvete zjarr, tokë dhe të gjitha të tjerat elementet, cilat janë objektet e drejtpërdrejta apo indirekte është kaq kuptimore? Shtë e qartë se ajo që është e ndjeshme është vetëm potencialisht, jo në të vërtetë. Fuqia e shqisës është paralele me atë që është e djegshme, sepse kjo kurrë nuk ndez vetveten në mënyrë spontane, por kërkon një agjent i cili ka fuqinë e fillimit të ndezjes; përndryshe ajo do të mund të digjej vetë dhe nuk do të kishte nevojë për zjarr aktual për ta ndezur atë
Giraumont, Oise
Giraumont (Shqip: Gjiramonti) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Mbi Shpirtin Libri i Dytë (Aristoteli)
Në përgjigje duhet të kujtojmë se ne e përdorim fjalën 'perceptoj' në dy mënyra, sepse themi (a) se ajo që ka fuqi të dëgjojë ose të shohë, 'sheh' ose 'dëgjon', edhe pse në atë moment është në gjumë, dhe gjithashtu (b) se ajo që në të vërtetë është duke parë ose dëgjuar, 'shikon' ose 'dëgjon'. Prandaj 'kuptimi' gjithashtu duhet të ketë dy kuptime, potencialin e sensit dhe sensin aktual. Në mënyrë të ngjashme 'të jesh i ndjeshëm' do të thotë ose (a) të kesh një fuqi të caktuar ose (b) të shfaqësh një aktivitet të caktuar. Për të filluar, për një farë kohe, le të flasim sikur të mos kishte ndryshim midis (i) lëvizjes ose prekjes dhe (ii) të qenit aktiv, sepse lëvizja është një lloj aktiviteti - një lloj i papërsosur, siç është shpjeguar diku tjetër. Çdo gjë që veprohet ose lëvizet, veprohet nga një agjent i cili aktualisht është në punë. Prandaj është që në një kuptim, siç është thënë tashmë, si janë ato që veprojnë dhe çfarë veprojnë, në një tjetër ndryshe, d.m.th. para dhe gjatë ndryshimit të dy faktorët nuk janë ndryshe, pasi të pëlqen.
Por tani duhet të bëjmë dallimin jo vetëm midis asaj që është potenciale dhe asaj aktuale, por edhe shqisave të ndryshme në të cilat gjërat mund të thuhet se janë potenciale ose aktuale; deri më tani kemi folur sikur secila prej këtyre frazave të kishte vetëm një kuptim. Ne mund të flasim për diçka si 'një njohës' ose (a) si kur themi se njeriu është një njohës, që do të thotë se njeriu bie në klasën e qenieve që njohin ose kanë njohuri, ose (b) si kur flasim për një njeri që zotëron një njohuri të gramatikës; secila prej tyre quhet ashtu si të ketë tek ai një potencial të caktuar, por ekziston një ndryshim midis potencialit të tyre përkatës, njëri (a) është një njohës i mundshëm, sepse lloji ose materia e tij është e tillë dhe e tillë, tjetri (b), sepse ai në mungesë të ndonjë shkaku të jashtëm kundërveprues mund ta kuptojë njohurinë e tij në njohjen aktuale sipas dëshirës. Kjo nënkupton një kuptim të tretë të 'një njohësi' (c), ai që tashmë po e kupton njohurinë e tij-ai është një njohës në realitet dhe në kuptimin më të duhur është njohja, p.sh. kjo A. Të dy të parët janë njohës të mundshëm, të cilët i realizojnë potencialet e tyre përkatëse, ai (a) me ndryshimin e cilësisë, dmth kalimet e përsëritura nga një gjendje në të kundërtën e tij nën udhëzim, tjetri (b) nga kalimi nga posedimi joaktiv të kuptimit ose gramatikës për ushtrimin e tyre aktiv. Dy llojet e tranzicionit janë të dallueshme.
Gjithashtu shprehja 'për të vepruar' ka më shumë se një kuptim; kjo mund të nënkuptojë ose (a) zhdukjen e njërit prej dy kundërvajtjeve nga tjetri, ose (b) mirëmbajtjen e asaj që është e mundshme nga agjencia e asaj që është aktuale dhe tashmë e ngjashme me atë që veprohet, me një ngjashmëri të tillë që është në përputhje me dikush është aktual dhe tjetri potencial. Për atë që zotëron njohurinë bëhet një njohës i vërtetë përmes një tranzicioni i cili ose nuk është aspak një ndryshim i saj (duke qenë në të vërtetë një zhvillim në vetveten e tij të vërtetë ose aktualitetin) ose të paktën një ndryshim në një kuptim krejt të ndryshëm nga kuptimi i zakonshëm.
Prandaj është e gabuar të flasësh për një njeri të mençur si 'të ndryshuar' kur ai përdor mençurinë e tij, ashtu si do të ishte absurde të flasësh për një ndërtues si të ndryshuar kur ai po përdor aftësitë e tij në ndërtimin e një shtëpie.
Ajo që, në rastin e njohjes ose kuptimit, çon nga potenciali në aktualitet, nuk duhet të quhet mësimdhënie, por diçka tjetër. Ajo që, duke filluar me fuqinë për të ditur, mëson ose fiton njohuri përmes agjenturës së një personi që e di në të vërtetë dhe ka fuqinë e mësimdhënies ose (a) nuk duhet të thuhet "për të vepruar" fare ose (b) duhet ta njohim dy shqisat e ndryshimit, dmth. (i) zëvendësimi i një cilësie me një cilësi tjetër, e para është në kundërshtim me të dytën, ose (ii) zhvillimi i një cilësie ekzistuese nga potenciali në drejtim të qëndrueshmërisë ose natyrës.
Në rastin e asaj që do të posedojë kuptim, tranzicioni i parë është për shkak të veprimit të prindit mashkull dhe ndodh para lindjes në mënyrë që në lindje gjallesa të jetë, në lidhje me ndjesinë, në fazën që korrespondon me posedimin e njohuri Ndjesia aktuale korrespondon me fazën e ushtrimit të njohurive. Por midis dy rasteve të krahasuara ka një ndryshim; objektet që ngacmojnë fuqitë shqisore për aktivitet, të parët, të dëgjuarit, etj., janë jashtë. Baza e këtij ndryshimi është se ajo që kupton ndjesia aktuale është individi, ndërsa ajo që kupton është universale dhe këto në një farë kuptimi janë brenda shpirtit. Kjo është arsyeja pse një njeri mund të ushtrojë njohuritë e tij kur dëshiron, por ndjesia e tij nuk varet nga vetja e tij që një objekt i arsyeshëm duhet të jetë atje. Një deklaratë e ngjashme duhet të bëhet në lidhje me njohuritë tona për atë që është e ndjeshme - në të njëjtën terren, dmth. se objektet e ndjeshme janë individuale dhe të jashtme.
Një rast i mëvonshëm më i përshtatshëm mund të gjendet plotësisht për të sqaruar të gjitha këto. Tani duhet të jetë e mjaftueshme për të njohur dallimet e bëra tashmë; një gjë mund të thuhet se është potenciale në secilën prej dy kuptimeve, (a) në kuptimin në të cilin mund të themi për një djalë që ai mund të bëhet gjeneral ose (b) në kuptimin në të cilin mund të themi të njëjtën gjë për një i rritur, dhe ka dy shqisa përkatëse të termit 'një ndjesi e mundshme'. Nuk ka emra të veçantë për dy fazat e potencialit; ne kemi theksuar se ato janë të ndryshme dhe se si ato janë të ndryshme. Ne nuk mund të ndihmojmë në përdorimin e termave të pasaktë 'duke vepruar ose ndryshuar' nga dy kalimet e përfshira. Siç kemi thënë, a ka fuqia e ndjesisë potencialisht si ajo që në të vërtetë është objekti i perceptuar; domethënë, ndërsa në fillim të procesit të veprimit të tij mbi të dy faktorët bashkëveprues nuk janë të ngjashëm, në fund ai që vepron asimilohet me tjetrin dhe është identik në cilësi me të.
Pjesa 6
Në trajtimin e secilës prej shqisave duhet së pari të flasim për objektet që janë të perceptueshme nga secila. Termi 'objekt i kuptimit' përfshin tre lloje të objekteve, dy lloje të të cilave, në gjuhën tonë, perceptohen drejtpërdrejt, ndërsa ai që mbetet është vetëm rastësisht i perceptueshëm. Nga dy llojet e para, një (a) përbëhet nga ajo që është e perceptueshme nga një shqisë e vetme, tjetra (b) nga ajo që është e perceptueshme nga çdo dhe të gjitha shqisat. Unë e quaj me emrin e një objekti të veçantë të këtij apo atij kuptimi atë që nuk mund të perceptohet nga asnjë kuptim tjetër përveç atij dhe në lidhje me të cilin nuk është i mundur asnjë gabim; në këtë kuptim ngjyra është objekt i veçantë i shikimit, tingullit të dëgjimit, aromës së shijes. Prekja, në të vërtetë, diskriminon më shumë se një grup cilësish të ndryshme. Çdo kuptim ka një lloj objekti të cilin e dallon, dhe nuk gabon kurrë kur raporton se ajo që është para tij është me ngjyra ose tinguj (megjithëse mund të gabojë për atë që është me ngjyrë ose ku është, ose çfarë është që tingëllon ose ku është.) Objekte të tilla janë ato që ne propozojmë t'i quajmë objekte të veçanta të kësaj apo asaj kuptimi.
Ne flasim për një objekt rastësor të kuptimit ku p.sh. objekti i bardhë që ne shohim është djali i Diares; këtu sepse 'të qenit djali i Diares' është i rastësishëm për patch-in e bardhë që shihet drejtpërdrejt, ne flasim për djalin e Diares-it që (rastësisht) perceptohet ose shihet nga ne. Për shkak se ky është vetëm rastësisht një objekt i shqisës, në asnjë mënyrë si i tillë nuk prek shqisat. Nga dy llojet e mëparshme, që të dyja janë në natyrën e tyre të kuptueshme nga kuptimi, lloji i parë - ai i objekteve të veçanta të disa shqisave - përbëjnë objektet e kuptimit në kuptimin më të ngushtë të termit dhe është për ata që në natyra e gjërave përshtatet struktura e secilit kuptim.
Pjesa 7
Laramanët
Fenomeni ishte i përhapur në mes të epokës osmane të vonë si midis shqiptarëve të veriut dhe jugut, dhe u ngrit pas konvertimeve gjysmë zemre në kontekstin e persekutimit antikristian, për të shmangur pagesën e taksave të votimit dhe për të marrë përfitime të kësaj bote si punësimi në qeveri. Ndërkohë që kisha ortodokse lindore në mënyrë tipike toleronte kripto-kristianët midis tufave të saj, politika katolike romake ndryshonte sipas vendit dhe kohës midis udhëtimit të priftërinjve në shtëpitë e laramanëve në fshehtësi dhe refuzimit kategorik të kujtdo që e quante veten mysliman në sakramentet publike. Ligjërisht, individët laraman konsideroheshin nga myslimanët nga shteti osman në lidhje me sistemin e miletit, ku qytetarë të besimeve të ndryshme ekzistonin në kategori të ndryshme ligjore. Individët laraman shpesh mbanin dy emra, një mysliman dhe të krishterë, dhe vëzhgonin një përzierje ritualesh të krishtera dhe myslimane.
Me kalimin e kohës, shumë komunitete laraman u bënë tërësisht myslimane. Në shekullin e nëntëmbëdhjetë, komunitete të ndryshme laraman, veçanërisht kripto-katolikët në Kosovë, deklaruan hapur krishterimin e tyre dhe kërkuan që shteti osman të njiheshin edhe një herë ligjërisht si të krishterë. Në disa rajone të Kosovës dhe Shqipërisë së Mesme, ka pasur komunitete që kanë mbetur laraman në shekullin e njëzetë, dhe në shekullin e njëzet e një, ka disa raste në Kosovë ku individët që pretendojnë një prejardhje laraman janë bashkuar zyrtarisht (ose "u janë kthyer") komunitetit katolikë romakë.
Collabora
Collabora është një kompani globale private e themeluar nga Robert McQueen, Philippe Kalaf dhe Robert Taylor me seli në Kembrixh, Mbretëria e Bashkuar, me zyra në Kembrixh dhe  Montreal. Ajo siguron konsulencë, trajnime dhe produkte të burimeve të hapura për kompanitë.
Fokusi fillestar i Collabora ishte IM (Instant Messaging), Voice over IP (VoIP) dhe teknologjitë e videokonferencave, por kompania ka zgjeruar që oferta e saj për të përfshirë multimedia të përgjithshme, teknologji të internetit celular, infrastrukturë bashkëpunimi, platforma automatike, optimizim grafikë dhe software të produktivitetit. Është një nga zhvilluesit kryesorë të LibreOffice.
Ndërtesë dy katëshe në rr.Rinia, Parfumeri Eri (Elbasan)
Ndërtesë 2 Kat.rr.rinia Parfumeri eri (Elbasan) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture / Urbanistike", i miratuar me numër "22 më 15.02.2005".
Anila Sulstarova
parapamje|Anila Sulstarova, psikologe Anila Sulstarova është psikologe klinike, pedagoge në departamentin e pedagogjisë dhe psikologjisë në Universitetin e Tiranës, autore tekstesh në fushë të psikoterapisë dhe eksperte në organizata ndërkombëtare dhe kombëtare, si UNICEF, Save the Children, Terres des Homes, CRCA etj.
Edukimi
Anila ka studiuar në Fakultetin e Shkencave Sociale dhe në 2011-n mori doktoratën me disertacionin “Maksimalizimi i funksioneve të hemisferës së djathtë të trurit, përmes ndërhyrjes diadike, tek foshnjat 0-10-muajshe në institucion”, ndërsa punimi i saj shkencor në nivelin master ka qenë “Etika në këshillim”. Ajo ka kryer specializime të ndryshme brenda dhe jashtë vendit, ku veçohet specializimi në Universitetin e Nebraskas (SHBA), me fokus depistimin e sjelljeve prosociale tek adoleshentët dhe psikoterapi individuale.
Karriera profesionale
Që prej vitit 2001, Sulstarova punon si psikologe klinike dhe prej 2005-s e është pedagoge në departamentin e pedagogjisë dhe psikologjisë të Universitetit të Tiranës. Është titullare e disa lëndëve, si “Terapia familjare: parimet dhe metodat klinike”,“Praktikum në terapi arti dhe loje”, “Këshillimi i familjes”, “Psikologji e zhvillimit të adoleshencës”, “Kuptimi i dhunës dhe i agresivitetit” në programet e studimit “Bachelor në psikologji”, “Master i shkencave në psikologji klinike”, “Master i shkencave në psikologji shkollore”, “Master profesional në këshillim”. Anila është edhe lektore në Shkollën e Magjistraturës të Republikës së Shqipërisë si dhe ka përvoja mësimdhënieje jashtë Shqipërisë, si në SHBA, Portugali etj.
Paraqitja në media
Anila është aktive në media, kryesisht në emisione radiofonike që lidhen me mirërritjen e fëmijëve dhe sfidat e prindërimit. Është aktiviste për mbrojtjen e të drejtave të njeriut, fëmijëve, grave dhe komunitetit LGBTQI+.
Xhamia e Xërxës
Xhamia e Xërxës është një monument i trashëgimisë kulturore në Xërxë, Rahovec, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
OpenOffice Basic
OpenOffice Basic (formalisht i njohur si StarOffice Basic ose StarBasic or OOoBasic) është një dialekt i gjuhës programuese BASIC që filloi me paketën office StarOffice dhe u përhap nëpërmjet OpenOffice.org dhe derivateve si LibreOffice (ku njihet si LibreOffice Basic).
Shëmbull
Edhe pse vetë OpenOffice Basic është e ngjashme me dialektet e tjera të BASIC, si Visual Basic for Applications (VBA) nga Microsoft, API (interface application programming) është shumë e ndryshme, siç ilustron më poshtë një makro. Ndërsa ekziston një mënyrë shumë më e lehtë për të marrë numrin e paragrafit të pronës së dokumentit, shembulli tregon metodat themelore për të hyrë në çdo paragraf në një dokument teksti, në mënyrë sekuenciale.
Guiscard
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Guiscard (Shqip: Giskarda) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Hainvillers
Hainvillers (Shqip: Hani) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Grandrû
Grandrû (Shqip: Grandruja) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Montmaur
Montmaur është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Montmaur ka një popullsi prej 522 banorë dhe sipërfaqe 48.77 km², me një dendësi prej 11 banor/km².