cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teqja e Sheh Banit
Një ajet tjetër Kur’anor tregon se si Zoti i jep drejtimin e duhur njeriut nëse ai i përgjigjet Atij dhe beson tek Ai: "... le t’i përgjigjen thirrjes Sime dhe le të më besojnë Mua..." Kur'an (2:186).
Shtëpia e Llazar Fanit
Shtëpia e Llazar Fanit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Teqja e Sheh Banit
Njeriu i devotshëm - insani kamil ha e pi, fle e zgjohet, vepron e sillet përgjithësisht në dukje si të gjithë njerëzit, kurse në brendësi janë krejt të ndryshëm, ashtu siç janë njerëzit që shërbyen në rrugë të All-llahut pranë kësaj tyrbeje (mjedis i bekuar). Shejh Mehmeti la pas pesë djem: Shabanin, Riza efendiun, Lytfi efendiun, Shani efendiun, Shaban efendiun (Shejh Bani III). Shejh Shabanin e ri e zgjodhi si trashëgimtar të vetin i cili nga dora e tij përgatiti edhe vëllezërit Shejh Rizanë, Shejh Lytfiun dhe djalin e tij, Shejh Diamantin. Shpirti i tij i ndritur kaloi në jetën tjetër në vitin 2013.
* Nga dora e ndritur e Shejh Hysenit pranoi hilafetin edhe djali i vogël i Shejh Banit II Prof. Shejh Nekia me datë 19.12.1987. Ceremonia u bë në Prizren nga shumë shejhlerë, dervishë, murid dhe ashikë të ehli-bejtit. Hirësia e tij Shejh Nekiu përgatiti djalin e tij të madh Shejh Leonardin si zëvendës me 6 korrik 2014 (me rastin e 101 vjetorit të marrjes hilafet të Shejh Banit II), të cilin e udhëzoi në rrugën e ndershme të tarikatit Saadie e Shejbanie, si ndjekës në shkallë lartësimi e posedimi të shtatë gjendjeve. U obligua për këtë, si edukues i ndjekësve të kësaj rruge të ndershme e të bekuar, në rrugën e burimit të hakikatit. Kjo rrugë e bartur nga myrshydi Shejh Nekiu e ky prej myrshydit tij, hallkë pas hallke përbëjnë zinxhirin e pa ndërprerë deri te burimi i dritës së bindjes, zotëri pas zotërie deri te Pejgamberi a.s.
I dërguari i All-llahut tha: “Veprat shkruhen, frymët numërohen, ditët kalojnë, Zoti i sheh punët tuaja. Bëni çka të doni pa dyshim Ai i sheh ato”.
Kur’an (87:16,17) “Por ju, përkundrazi, më shumë po e parapëlqeni jetën e kësaj bote, ndonëse jeta tjetër është më e mirë dhe e amshuar.”.
Pejgamberi a.s ka thënë: “Keni kujdes prej largpamësisë së besimtarit, pasi ai sheh me dritën e All-llahut’’, besimtarëve të devotshëm All-llahu xh.sh ju ka dhënë dy lloj dijesh: dija ekzoterike (dhahir, e dukshme) e cila arrihet me të mësuar dhe ajo ezoterike (batin, e brendshme) e që kjo dije është që trashëgohet (Zoti e jep me frymëzim).
Kempele
Kempele (Kempeleen kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Provinca Oulu, dhe është pjesë e rajonit Ostrobothnia Veriore.
Popullsia e Kempele është 16,940 (30 qeshor 2015) dhe kjo komunë përfshinë një sipërfaqe prej 110.33 kilometra katrorë (42.60 sq mi) (pa detin), prej të cilave 0.21 kilometra katrorë (0.081 sq mi) janë ujra të brendshme (2011-01-01). Dendësia e popullsisë është 154 banorë për kilometër katror (400/sq mi) (30 qershor 2015). Komuna është themeluar në vitin 1867.
Big Mommas: Like Father, Like Son
Big Mommas: Like Father, Like Son (Shqip: Nëna e Madhe: Si Babai, Si Biri) është një film komedi krimi amerikan i vitit 2011 dhe pjesa e tretë dhe e fundit në serinë e filmave Big Mamma, i cili është një vazhdim i Big Momma's House të vitit 2000 dhe Big Momma's House 2 i vitit 2006. Filmi u drejtua nga John Whitesell dhe luan Martin Lawrence duke ripërsëritur rolin e tij si agjent i FBI-së, Malcolm Turner. Lawrence është i vetmi yll që kthehet nga kasti origjinal, Trent Pierce, thjeshtêr i Turner, i cili është një personazh nga dy filmat e mëparshëm, tani luhet nga Brandon T. Jackson, pasi Jascha Washington refuzoi të riprodhonte rolin e tij. Filmi u publikua më 18 shkurt 2011, nga 20th Century Fox.
Përmbajtja
Agjenti i FBI-së Malcolm Turner (Martin Lawrence) është i gëzuar kur mëson se djali i tij, Trent Pierce (Brandon T. Jackson), është pranuar të ndjekë Universitetin Duke në Durham, North Carolina. Megjithatë, Trent nuk është i interesuar dhe në vend të kësaj dëshiron që Malcolm të nënshkruajë një kontratë regjistrimi për të pasi ai është i mitur. Kur Malcolm refuzon, miqtë më të mirë të Trentit e inkurajojnë që t'i zërë pritë Malcolm në punë për të marrë nënshkrimin.
Malcolm, në një përpjekje për të kapur anëtarin e bandës ruse Chirkoff (Tony Curran), përdor një informator të quajtur Canetti për t'i dhënë një flash drive bandës, ndërsa Trent përpiqet t'i zërë pritë Malcolm në punë. Canetti (Max Casella) zbulon se flash drive është bosh dhe një dublikatë është fshehur me një mik në Shkollën e Vajzave të Xhorxhias për Arte.
Gjatë shkëmbimit, Canetti i fryhet kopertina dhe ai vritet, gjë që Trent e dëshmon. Malcolm përfundimisht e shpëton Trentin dhe ata ikin, por meqenëse makina e Trentit mbeti në vendngjarje, Malcolm e di që anëtarët e bandës do të jenë në gjendje t'i gjurmojnë, kështu që Malcolm dhe Trent detyrohen të fshihen të fshehtë. Malcolm bëhet edhe një herë gjyshja e Sherry, Big Mamma, dhe gjithashtu maskon Trentin si një vajzë obeze të quajtur "Charmaine", mbesa e Big Momma. Big Mamma merr një punë si nënë shtëpie në Shkollën e Arteve të Vajzave në Xhorxhia, ndërsa Charmaine regjistrohet si studente.
I rrethuar nga gra të reja tërheqëse, Trent gati sa nuk i jep mbulesën, por arrin të miqësohet me një vajzë të quajtur Haley Robinson (Jessica Lucas). Drejtoresha njofton se një kuti muzikore historike është vjedhur nga libraria dhe Malcolm nxjerr përfundimin se kjo kuti muzikore përmban flash drive. Teksa po kërkonte librarinë, Big Momma takon rojen e sigurisë Kurtis Kool (Faizon Love), i cili përpiqet ta joshë atë ndërsa bën një turne. Duke parë një foto të Kurtisit me Canettin, Malcolm kupton se ai është shoku dhe përpiqet të mësojë më shumë për kutinë muzikore.
Ndërkohë, anëtarët e bandës afrohen me miqtë më të mirë të Trentit, duke u paraqitur si producentë diskografike dhe i inkurajojnë që t'i njoftojnë për vendndodhjen e Trentit. Charmaine cakton një takim mes Haley-t dhe tij, megjithëse dyshon se do të jetë e interesuar për "Prodi-G" në dukje egoiste, pseudonimi hip-hop i Trent. Trent rikthehet në veten e tij të vërtetë dhe data shkon mirë, por një takim me miqtë më të mirë të Trent i bën anëtarët e bandës t'i bëjnë bisht.
Trent e ndihmon Haley të përsosë performancën e saj muzikore për eventin e ardhshëm "Showcase", duke e kthyer atë në një duet dhe të dy shkëmbejnë një puthje në fund të takimit, ndërsa Haley inkurajon Trentin të ndjekë kolegjin. Përpara se anëtarët e bandës mund të kapin Trentin, ai ndryshon maskimin e tij Charmaine, duke i hedhur ato. Duke mësuar për një shkëmbim mes dy studentëve dhe Kurtis Kool, Big Mamma përpiqet të flirtojë me Kurtisin për ta kapur atë për vjedhjen e kutisë së muzikës, por shkëmbimi i fshehtë përfundon të jetë goca e vjedhur nga shkolla e djemve Ignatius.
Trent dhe Haley pajtohen, dhe Malcolm nënshkruan kontratën rekord të Trent, vetëm për ta bërë atë ta grisë atë dhe të zbulojë planin e tij të ri për të ndjekur kolegj. Ndërsa filmi përfundon, Malcolm dhe Trent bëjnë një marrëveshje për ta mbajtur të fshehtë të gjithë përvojën nga Sherry.
Prodhimi
New Regency Productions shpenzoi 32 milionë dollarë për të bërë filmin, më pak se filmat e mëparshëm të serisë. Ata ishin në gjendje të reduktonin kostot sepse Lawrence pranoi të bënte një ulje pagash dhe falë stimujve tatimorë në Xhorxhia. Fotografia kryesore filloi në prill 2010.
Testimi për COVID-19
alt=CDC 2019-nCoV Laboratory Test Kit.jpg|parapamje| Test testimi laboratorik COVID‑19 e CDC-së amerikane Testimi për COVID-19 mund të ndihmojë në gjetjen e virusit SARS-CoV-2. Ekzistojnë dy lloje të provave; njëri mund të gjejë virusin, dhe tjetri që mund të gjejë antitrupa të prodhuar në përgjigje të infeksionit.
Big Mommas: Like Father, Like Son
Box office
Filmi u shfaq në Amerikën e Veriut më 18 shkurt 2011, duke u renditur në vendin e pestë atë fundjavë, me një bruto prej $16,300,803 nga 2,821 kinema. Që nga 26 maj 2011, Big Mommas ka fituar 37,915,414 dollarë në Shtetet e Bashkuara dhe 44,770,652 dollarë gjetkë, për një total prej 82,686,066 dollarë në mbarë botën.
Testimi për COVID-19
Një normë e saktë e vdekshmërisë së sëmundjes dhe niveli i imunitetit të tufës në popullatë mund të gjendet nga rezultatet e këtyre testeve. Sidoqoftë, ende nuk dihet se sa do të zgjasë imuniteti dhe sa efektiv do të jetë ai.
Për shkak të testimit të kufizuar, që nga marsi i vitit 2020, asnjë shtet nuk kishte të dhëna të besueshme për virusin.
Metodat e OBSH-së
Që nga 7 prilli 2020, OBSH kishte pranuar dy teste diagnostikuese nën procedurën e Listës së Përdorimit Emergjent (EUL) për përdorim gjatë pandemisë COVID ‑ 19. Të dy diagnostikimet in vitro, testet janë gjenesig PCR Coronavirus në kohë reale (COVID‑19) krijuar nga Primerdesign, dhe provë cilësore cobas SARS-CoV-2 për përdorim në sistemet cobas® 6800/8800 nga Roche Molecular Systems. Miratimi do të thotë që këto teste mund të jepen gjithashtu nga Kombet e Bashkuara.
Sa e saktë është kjo?
Në mars 2020 Kina raportoi probleme me saktësinë në kompletet e tyre të provës.
Në Shtetet e Bashkuara, kompletet e provave të zhvilluara nga CDC kishin "të meta".
80% e kompleteve të provës Republika Çeke e blerë nga Kina dha rezultate të gabuara.
Shpikje
Një grup shkencëtarësh nga Universiteti Hokkaido zhvilluan një test antitrupi që mund të zbulojë antitrupa të gripit të shpendëve në vetëm 20 minuta Ata thanë se testi i tyre mund të ndryshohet për të zbuluar SARS-CoV-2.
Islami në Ulqin
Islami është feja më e ndjekur në Ulqini, qytet në Mal të Zi. Sipas censusit të popullsisë së vitit 2011, në Komunën e Ulqinit jetonin 14,308 myslimanë (ose 72% e popullsisë), ndërsa vetëm në qytetin e Ulqinit jetonin 7,297 myslimanë (ose 68% e popullsisë).
Historia
Pasi Ulqini u bë pjesë e Perandorisë Osmane në korrik të vitit 1571, popullsia e krishterë pothuajse tërësisht mungonte në Ulqin. Një pjesë u largua nga qyteti, ndërsa pjesa tjetër e banorëve përqafoi fenë islame. Në vitin 1614 Ulqini kishte treqind shtëpi, e në vitin 1646 trajtohet si një vendbanim plotësisht mysliman. Kalaja e Ulqinit ishte e pajisur plotësisht nga osmanët në fund të shekullit të XVI. Në të ishin të vendosur shtëpitë e dizdarëve dhe ushtarëve, përfaqësuesve të sundimit dhe gjygjësorit, pjesërisht dhe shtëpitë e qytetarëve. Kalaja kishte edhe një xhami, hambarë, cisterna për ujë, depon për armë dhe municione, dhe objekte të tjera.
Pasi Ulqini u bë pjesë e Principatës së Malit të Zi në vitin 1880, në krye të Myftinisë së Mali të Zi u vendos Haxhi Salih efendi Huli nga Ulqini. Në këtë kohë në Ulqin gjendej dhe zyra e kadiut, si dhe tre mejtepe (dy për djem, një për vajza).
Xhamitë
Xhamitë e para u ndërtan gjatë periudhës osmane, e para e cila ishte Xhamia e Meterizit. Në regjistrimin e pronave të vakëfit të vitit 1888 në territorin e Ulqinit, si dhe në rrethinën e ti kishte 12 prona të vakëfit: 11 xhami (Xhamia e Qytetit, Xhamia e Pashës, Xhamia e Meterizit, Xhamia e Ranës, Xhamia e Mezgjahut, Xhamia e Kryepazarit, Xhamia e Lamit, Xhamia e Merasë, Xhamia e Bregut, Xhamia e Kollomzës, Xhamia e Zogajve) si dhe mejtepi “Fejzije”, me 2.385 rrënjë ullinj, 37 rallë toke dhe 17 shtëpi, duke i llogaritur edhe dyqanet me 4 bahçe. Në Komunën e Ulqinit gjenden 26 xhami, ku vetëm në në qytetin e Ulqinit gjenden 6 xhami aktive: Xhamia e Lamit (1689), Xhamia e Pashës (1719), Xhamia e Nazmazgjahut (1728), Xhamia e Kryepazarit (1749),  Xhamia e Bregut (1783) dhe Xhamia e Detarëve (1798).
Objektet tjera
Sahat Kulla e Ulqinit u ndërtua në vititn 1754. Në Ulqinin osman ekzistonin 11 tyrbe, ku vetëm katër janë ruajtur. Ndër më të njohurat janë Tyrbja e Fanëve dhe Tyrbja e Murat Dedesë.
Kintarō
thumb|240px|Kintarō duke mbajtur një krap me një sëpatë (Masakari) Kintarō (金太郎, shpesh përkthehet "djali ar") është një djal me fuqi mbinjerëzore në folklorin japonez. Ai u rrit nga Yama-uba (shtriga e malit) në Malin Ashigara. Ai u bë miqësor me kafshët e malit, dhe më vonë, pasi kapi Shuten-dōji, ai u bë një ndjekës besnik i Minamoto no Yorimitsu nën emrin e ri Sakata no Kintoki (坂 田 金 時). Ai është një figurë e njohur në dramën Bunraku dhe kabuki, dhe është zakon të vendosësh një kukull Kintarō në ditën e fëmijëve me shpresën se djemtë do të bëhen njësoj të guximshëm dhe të fortë.
Kintarō supozohet se bazohet në një person të vërtetë, Sakata Kintoki, e cila ka jetuar gjatë periudhës Heian dhe me siguri ka ardhur nga ajo që është tani qyteti i Minamiashigara, Kanagawa. Ai shërbeu si mbajtës për samurai Minamoto no Yorimitsu dhe u bë i njohur për aftësitë e tij si një luftëtar. Ashtu si me shumë individë më të mëdhenj se jeta, legjenda e tij është rritur me kohën.
Legjenda
Disa histori konkurruese tregojnë për fëmijërinë e Kintarō. Në një, ai u rrit nga nëna e tij, Princesha Yaegiri, bija e një burri të pasur me emrin Shiman-chja, në fshatin Jizodo, afër malit Ashigara. Në një legjendë konkurruese, nëna e tij e lindi në atë që tani është Sakata, Yamagata. Ajo u detyrua të ikte, sidoqoftë, për shkak të luftimeve midis burrit të saj, një samurai të quajtur Sakata dhe xhaxhai i tij. Më në fund u vendos në pyjet e malit Ashigara për të rritur djalin e saj. Përndryshe, nëna e vërtetë e Kintarō e la fëmijën në pyll ose vdiq dhe e la atë një jetim, dhe ai u rrit nga një yama-uba ose "shtriga malore" (një përrallë thotë se nëna e Kintarō e rriti atë në një vend të pabanuar, por për shkak të pamjes së saj të dërrmuar, ajo erdhi të quhet yama-uba). Në versionin më fantastik të përrallës, yama-uba ishte nëna e Kintarō, e mbarsur nga një rrëmujë e bubullimave, dërguar nga një dragua i kuq i malit Ashigara.
Legjendat pajtohen që edhe si vogëlush, Kintarō ishte aktiv dhe i padepërtueshëm, i shëndoshë dhe i kuq. Në veshjen e tij ka kanji (金) që do të thotë "ar". Arritja e tij e vetme tjetër ishte një sëpatë (ono ose masakari). Ai ishte fenomenalisht i fortë, i aftë të shkatërronte shkëmbinjtë në copa, të çrrënjoste pemët dhe të përkulë trungje si degëza. Shokët e tij kafshë i shërbenin si lajmëtarë dhe malësorë, dhe disa legjenda thonë se ai madje mësoi të fliste gjuhën e tyre. Disa tregime tregojnë për aventurat e Kintarō, duke luftuar përbindësha dhe oni (demonët), duke rrahur arinjtë në mundjen sumo dhe duke ndihmuar druvarët të presin dru.
Si i rritur, Kintarō e ndryshoi emrin e tij në Sakata no Kintoki. Ai u takua me samurai Minamoto no Yorimitsu ndërsa kaloi nëpër zonën përreth Malit Kintoki. Yorimitsu ishte i mahnitur nga forca e jashtëzakonshme e Kintarō, kështu që e mori atë si një nga mbajtësit e tij personal për të jetuar me të në Kyoto. Kintoki studioi artet marciale atje dhe përfundimisht u bë shefi i Shitennō i Yorimitsu ("katër guximtarë"), i njohur për forcën dhe aftësinë e tij luftarake. Ai përfundimisht u kthye përsëri për nënën e tij dhe e solli edhe atë në Kyoto.
Tigri i bardhë
thumb|Tigri i bardhë Tigri i bardhë ose tigri i zbardhur është një variant pigmentimi i tigrit bengalez ose i tigrit siberian i cili raportohet herë pas here në shtetet indiane të Madhya Pradesh, Assam, Bengal të Perëndimit dhe Bihar në rajonin e Sunderbans dhe veçanërisht në ish shtetin e Rewa. Një tigër i tillë ka vija të zeza tipike të tigrave të Bengalit, por mbart një pallto të bardhë. Ka raste qe ky tiger te mos kete vija fare.
Pamja
thumb|left|Tigri i pare i Bardhe u zbulua ne 1820 Tigrat e bardhë bengalez janë të dallueshem për shkak të ngjyrës së leshit të tyre. Leshi i bardhë i shkaktuar nga mungesa e pheomelaninës së pigmentit, e cila gjendet në tigrat e Bengalit me lesh ngjyrë portokalli. Kur krahasohen me tigrat e Bengalit, tigrat e bardhë të Bengalit priren të rriten më shpejt dhe te behen më të rënda se tigri portokalli Bengal. Ata gjithashtu kanë tendencë që të jenë disi më të mëdha në lindje, dhe si të rriturit plotësisht të rritur. Tigrat e Bengalit të Bardhë rriten plotësisht kur janë 2-3 vjeç. Tigrat e bardha meshkuj arrijnë peshë prej 200 deri 230 kilogramë dhe mund të rriten deri në 3 metra në gjatësi. Si me të gjitha tigrat, vija e bardhë e tigërve të Bengalit është si shenjat e gishtërinjve, pa dy tigrat që kanë të njëjtin model. Vijat e tigrit janë një pigmentim i lëkurës; nëse një individ do të rruhej, modeli i tij i veshjes së dallueshme do të ishte akoma i dukshëm.
Për t'u lindur një tigër bardhë, të dy prindërit duhet të mbajnë gjenin e pazakontë recesiv për ngjyrosje të bardhë, e cila ndodh vetëm natyrshëm rreth një herë në 10,000 lindje. Individët e bardhë me shirita të errët janë të dokumentuara mirë në nëngrupet e tigrit të Bengalit (Panthera tigris tigris), si dhe janë raportuar historikisht në disa nëngrupë të tjerë. Aktualisht, disa qindra tigra të bardhë janë në robëri në mbarë botën, me rreth njëqind të gjetura në Indi. Leshi unik i tyre me ngjyrë të bardhë i ka bërë ato popullore në zbavitjen e shfaqjes së kafshëve ekzotike, dhe në kopshtet zoologjik.
Zhvillimit i llojit
Tigrat e bardhë njihen prej shumë kohësh. Tigri i parë u zbulua rreth vitit 1820. Një tigër i bardhë u vra në Assam në 1899. Raca e famshme e tanishme, e ka prejardhjen nga një mashkull i bardhë, i kapur në Rewa në 27 maj 1951. Ky i fundit u kryqëzua me një tigreshë normale. Këlyshët e parë patën ngjyrë normale. Njëra nga femrat u kryqëzua me të atin dhe dha 4 këlyshë të bardhë në 30 Tetor 1958. kështu pati fillimin dhe brezi i tigrave të bardhë. Aktualisht ka disa tigra të bardhë që jetojnë në Indi. Bëhet fjalë për tigra të kryqëzuar me tigrat e bardhë të kopshteve zoologjike, për të mos humbur llojin dhe të ruajnë tigrin e bardhë.
Tigrat pa shirita
Një gjendje tjetër gjenetike mund të heqë shumicën e shiritave të një tigri të bardhë, duke e bërë kafshën pothuajse të bardhë të pastër. Një ekzemplar i tillë u ekspozua në Exeter Change në Angli në 1820 dhe u përshkrua nga Georges Cuvier si "Një larmi e bardhë e Tigri nganjëherë shihet, me vija shumë të errëta dhe nuk duhet të rrespektohet përveç në disa kënde të dritës".Natyralisti Richard Lydekker tha se, "një tigër i bardhë, në të cilin leshi ishte me ngjyrë të butë, me vija të zakonshme të dukshme në pjesë të caktuara, u shfaq në zyrën e vjetër të Exeter Change në lidhje me vitin 1820." Hamilton Smith tha: "Një tigër tërësisht i bardhë, me shiritin të dukshëm vetëm nën dritën e reflektuar, si modeli i një mace të bardhë, u shfaq në Exeter Change Menagerie në 1820. Dhe John George Wood deklaroi se" një tiger i bardhë e i butë, me vija të zakonshme të tigrinës, shënoi aq lehtë se ata ishin të dukshëm vetëm në disa drita. " Edwin Henry Landseer gjithashtu e tërhoqi këtë tigër në 1824.
Trenda moderne e tigrave të bardha të dëborës erdhi nga përsëritja e vëllezërve të motrës së Bhim dhe Sumita në kopshtin zoologjik të Cincinnati. Gjeni i përfshirë mund të ketë ardhur nga një tigër siberian, nëpërmjet paraardhësit të tyre, Siberian Tony. Bërja e gjallë e vazhdueshme duket se ka shkaktuar një gjen recesiv për gjurmimin e shiritave. Rreth një e katërta e pasardhësve të Bhimit dhe Sumitës ishin pa viza. Pasardhësit e tyre të bardhë me shirita, të cilat janë shitur në kopshtet e zoologjikëve në mbarë botën, gjithashtu mund të mbajnë gjenin me shirit. Për shkak se gjenomi i Tony është i pranishëm në shumë breza të bardha të tigrave, gjen gjithashtu mund të jetë i pranishëm në tigrat e tjerë të bardhë. Si rezultat, tigrat me vija të bardha janë shfaqur në kopshtin zoologjik aq larg sa Republika Çeke (Libereci), Spanja dhe Meksika. Magjistarët e fazës Siegfried & Roy ishin të parët që përpiqeshin të bënin breza selektive të tigrave për shiritat; ata posedonin tigrat bengale të bardhë, të marra nga Cincinnati Zoo (Tsumura, Mantra, Mirazh dhe Akbar-Kabul) dhe Guadalajara, Meksikë (Vishnu dhe Jahan), si dhe një tigër të zhveshur siberian të quajtur Apolloo.
Referimet
1. McDougal, C. (1977) The Face of the Tiger. Rivington Books and André Deutsch, London.
2. Cuvier, Georges (1832). The Animal Kingdom they can grow to as tall as. G & C & H Carvill.
3. Lydekker, R. (1893). The Royal Natural History. Frederick Warne.
4. Litter of white tigers debuts in Mexico". MSNBC. 6 July 2007. Archived from the original on 2007-08-28.
5. Xu, Xiao; Dong, Gui-Xin; Hu, Xue-Song; Miao, Lin; Zhang, Xue-Li; Zhang, De-Lu; Yang, Han-Dong; of White Tigers". Current Biology. 23 (11): 1031– * 5. doi:10.1016/j.cub.2013.04.054. PMID 23707431
Sulejmani II
Sulejmani II ose Sylejmani (Turqishtja osmane: سليمان ثانى Süleymān-i sānī, 15 prill 1642 - 22 qershor 1691) ishte sulltani i 20-të i Perandorisë Osmane nga viti 1687 deri më 1691. Pasi Sulejmani erdhi në front, ai dhe vizieri i tij Fazël Mustafa Pasha ishin në gjendje të ripushtonin me sukses Beogradin në vitin 1690.
Jeta e hershme
Sulejmani II lindi në vitin 1642, djali i Ibrahimit, sulltani i 18-të, dhe Ashub Sulltan, një serbe e cila fillimisht kishte emrin Katarina. Sulejmani ishte vetëm 3 muajsh më i ri se gjysmë-vëllau i tij Mehmeti IV, i cili lindi më 2 janar 1642. Pas depozitimit dhe ekzekutimit të babait të tij në vitin 1648, gjysmë-vëllai i Sulejmanit Mehmeti erdhi në fron. Në vitin 1651 Suleiman u mbyll në kafes (kafaz), një lloj burgu luksoz për princat e gjakut brenda Pallatit Topkapı (ai ishte projektuar për të siguruar që askush nuk mund të organizonte një rebelim) dhe ai qëndroi atje për 36 vjet derisa ai mori fronin në vitin 1687.
Virgil van Dijk
Virgil van Dijk (lindur më 8 korrik 1991) është një futbollist profesionist holandez i cili luan si qëndër-mbrojtës për klubin anglez Liverpool dhe kombëtaren holandeze, ku është edhe kapiten.
I konsideruar si një nga mbrojtësit më të mirë në botë, Van Dijk njihet forcën, lidershipin dhe aftësinë në ajër.
Transliterimi
Transliterimi është një lloj i shndërrimit të një teksti nga një shkrim në një tjetër që përfshin shkëmbimin e shkronjave (pra trans- + liter-) në mënyra të parashikueshme, të tilla si shkronja greke ⟨α⟩→⟨a⟩, cirilike ⟨д⟩→⟨d⟩, greke ⟨χ⟩→dyshkronjëshi ⟨ch⟩, shkronja armene ⟨ն⟩→⟨n⟩ ose shkronja latine ⟨æ⟩→⟨ae⟩.
Për shembull, për termin e greqishtes moderne "Ελληνική Δημοκρατία", e cila zakonisht përkthehet si "Republika e Greqisë", transliterimi i zakonshëm i shkrimit latin është ⟨Ellēnikḗ Dēmokratía⟩ dhe emri për Rusinë në shkrimin cirilik, "Россия", zakonisht transliterohet si ⟨Rossija⟩.
Transliterimi nuk ka të bëjë kryesisht me përfaqësimin e tingujve origjinalë, por përkundrazi me përfaqësimin e grafemave, në mënyrë ideale me saktësi. Kështu, në shembullin e mësipërm grek, ⟨λλ⟩ është transliteruar si ⟨ll⟩ pse ajo është e theksuar, ⟨Δ⟩ është transliteruar si ⟨D⟩, edhe pse theksohet dhe ⟨η⟩ është transliteruar si ⟨ē⟩ edhe pse ajo është e theksuar  (tamam si ⟨ι⟩ dhe nuk është e gjatë.
Në të kundërt, transkriptimi vë në dukje më shumë tingujt sesa ortografinë e një teksti. Kështu që "Ελληνική Δημοκρατία" mund të transkriptohet si, që nuk specifikon se cili nga tingujt është shkruar me shkronjën greke ⟨η⟩ dhe cili me ⟨ι⟩.
Kllapat këndore mund të përdoren për të vendosur transliterimin, në krahasim me fraksionet dhe kllapat katrore për transkriptimin fonetik. Kllapat këndore mund të përdoren gjithashtu për të vendosur grafema në shkrimin origjinal. Varet nga konventat dhe preferencat e autorit.
Përkufizimi
Transliterimi sistematik është një transformim nga një sistem i të shkruarit në një tjetër, në mënyrë tipike grafemë për grafeme. Shumica e sistemeve të transliterimit janë një-me-një, kështu që një lexues që njeh sistemin mund të rindërtojë shqiptimin origjinal.
Transliterimi është e kundërta e transkriptimit, i cili harton tingujt e një gjuhe në një sistem shkrimi. Sidoqoftë, shumica e sistemeve të shndërrimit hartojnë shkronjat e tekstit burimor tek shkronjat e shqiptuara në mënyrë të ngjashme në tekstin e synuar, për disa palë specifike të gjuhës burimore dhe të synuar. Nëse marrëdhëniet midis shkronjave dhe tingujve janë të ngjashme në të dy gjuhët, transliterimi mund të jetë shumë afër transkriptimit. Në praktikë, ekzistojnë disa sisteme të përziera të transliterimit/transkriptimit që transliterojnë një pjesë të tekstit origjinal dhe transkriptojnë pjesën tjetër.
Për shumë çifte tekstesh, ekziston një ose më shumë sisteme standarde të transliterimit. Sidoqoftë, transliterimi josistematik është më i njohuri.
Sfidat
Një shembull i thjeshtë i vështirësive në transliterim është shkronja arabe qāf. Në arabishte letrare, shqiptohet afërsisht si [k] e anglishtes, përveç që gjuha bën kontakt jo në qiellzën e butë, por në uvulë, por shqiptimi ndryshon midis dialekteve të ndryshme të arabishtes. Shkronja është transliteruar ndonjëherë si "g", nganjëherë si "q" dhe rrallë edhe si "k" në anglisht. Një shembull tjetër është shkronja ruse "Х" (kha). Ajo është e theksuar si fërkimore velare e shurdhët si shqiptimi skocez i ⟨ch⟩ch në "loch". Ky tingull nuk është i pranishme në shumicën e formave të anglishtes, dhe shpesh transliterohet si "kh", si te Nikita Hrushçov. Shumë gjuhë kanë tinguj fonemikë, siç janë bashkëtingëlloret klike, të cilat janë krejt ndryshe nga çdo fonemë në gjuhën në të cilën ato janë transliterohen.
Në gjuhën shqipe
Në shqip, transliterimi bëhet edhe nga Elifbaja (shkrimi arab). Me këtë lloj shkrimi, shqipen e kanë shkruar autorët bejtexhinj, si Nezim Berati, Hasan Zyko Kamberi, Muhamet Kyçyku, etj..
Zërat e natës
Zërat e natës roman me autor Grigor Banushi, red. Petrit Ymeri. Botuar në Tiranë në vitin 2020 nga "Dituria". Libri ka 253 faqe. ISBN 9789928292766
Remdesivir
200px|djathtas 200px|djathtas Remdesivir është një ilaç me spektër të gjerë antiviral i krijuar nga kompania biofarmaceutike Gilead Science. Është krijuar për të trajtuar Ebolën.
Që nga viti 2020, remdesivir po testohet si një trajtim specifik për COVID-19. Ajo është duke u përdorur për më të sëmurët pacientë gjatë pandemisë. Mund të shkurtojë kohën që duhet për t'u rikuperuar nga infeksioni. Trajtimi bëhet me injeksion në venë.
Më 1 maj, Administrata e Barnave dhe Ushqimit e Shteteve të Bashkuara u dha mjekëve leje të përdorin remdesivir për pacientët me COVID-19. Zakonisht, FDA fillimisht do të testonte remdesivir për të parë nëse funksiononte te pacientët me COVID-19, por për shkak të pandemisë COVID-19, ata u thanë mjekëve se mund të fillonin të përdorni ilaçin para se të mbaronin testet.
Në tetor 2020, Instituti Kombëtar i Shëndetësisë i tha botës rezultatet e testeve të tij: Ata studiuan 11,000 njerëz dhe zbuluan se remdesivir nuk ndihmonte për të mbajtur gjallë pacientët me COVID-19. Gilead dhe disa shkencëtarë thanë se rezultatet e testeve mund të mos ishin të sakta.
Sandra Faber
Sandra Moore Faber (e lindur më 28 dhjetor të vitit 1944) është një astrofizikante e njohur për kërkimin e saj mbi evolucionin e galaktikave. Ajo është Profesore në Universitetin e Astronomisë dhe Astrofizikës në Universitetin e Kalifornisë, Santa Cruz, dhe punon në Observatorin Lick. Ajo ka bërë zbulime të rëndësishme që lidhin shkëlqimin e galaktikave me shpejtësinë e yjeve brenda tyre dhe ishte bashkë-zbuluese e marrëdhënies Faber-Jackson. Faber ishte gjithashtu i dobishëm në dizajnimin e teleskopëve Keck në Hawaii.
Karriera dhe kërkimi
Në vitin 1972, Faber u bashkua me fakultetin e Observatorit Lick në Universitetin e Kalifornisë, Santa Cruz, duke u bërë gruaja e parë në staf. Në vitin 1976, Faber vërejti marrëdhënien midis shkëlqimit dhe spektrit të galaktikave dhe shpejtësive dhe lëvizjeve orbitale të yjeve brenda tyre. Ligji që rezultoi do të njihej si relacioni Faber-Jackson, pas vetë dhe bashkëautor, student i diplomuar Robert Jackson. Tre vjet më vonë, ajo dhe bashkëpunëtori John S. Gallagher botoi një letër të përbashkët që grumbullonte të gjitha dëshmitë për ekzistencën e lëndës së errët që ishte botuar në atë pikë. Në vitin 1983, ajo botoi hulumtime origjinale që tregonin se materia e errët nuk përbëhej nga neutrini me lëvizje të shpejtë ("materie të nxehtë të nxehtë") dhe se, në vend të kësaj, ajo ishte e përbërë nga grimca të ngadalta që ende duhet të zbuloheshin.
Rreth vitit 1984, Faber bashkëpunoi me Joel Primack, George Blumenthal dhe Martin Rees për të sqaruar teorinë e tyre se si materia e errët ishte pjesë e formimit dhe evolucionit të galaktikës. Ky ishte propozimi i parë i asaj se si galaktikat janë formuar dhe evoluar nga Big Bang deri sot. Derisa disa detaje janë provuar të gabuara, letra qëndron ende si paradigma aktuale e punës për informacionin e strukturës në univers. Ajo dhe bashkëpunëtorët e saj zbuluan rrjedha të galaktikës me shpejtësi të lartë.
Në vitin 1985, Faber ishte e përfshirë në ndërtimin e teleskopit Keck dhe në ndërtimin e kamerës së parë të gjerë planetare për Teleskopin Hubble të Hapësirës. Fizikanti i UC Berkeley Jerry Nelson krijoi teleskopin Keck, por Faber ndihmoi të shiste idenë e teleskopëve të mëdhenj optikë në të gjithë botën. Teleskopi Keck është teleskopi më i madh optik në botë, me një pasqyrë primare prej 10 metrash të një lloji të ri që përbëhet nga 36 segmente gjashtëkëndore.
Sandra Faber bashkë-kryesoi Komitetin Drejtues të Shkencës, i cili mbikqyri instrumentin e dritës së parë për Keck I. Ajo gjithashtu vazhdoi të këmbëngulte për cilësi të lartë optike për pasqyrën kryesore të Keck I dhe vazhdoi të punonte edhe në Keck II.
Gjatë viteve 1980, Faber u përfshi në një projekt tetëvjeçar të quajtur bashkëpunimi "Shtatë Samurai", i cili u përpoq të katalogonte madhësinë dhe shpejtësitë orbitale të 400 galaktikave. Megjithëse ky objektiv nuk u përmbush, grupi zhvilloi një mënyrë për të vlerësuar distancën për çdo galaktikë, e cila u bë një nga mënyrat më të besueshme për të matur densitetin total të universit.
Në vitin 1990, ajo ndihmoi me vendosjen në orbitë të kamerës së gjerë planetare për Teleskopin Hubble të Hapësirës. Ajo e cilëson këtë si një nga fazat më emocionuese dhe më të njohura të karrierës së saj. Optika e Hubble ishte me të meta, dhe Faber dhe ekipi i saj ndihmuan për të diagnostikuar shkakun si shmangie sferike. Në 1995, Faber u emërua Profesor Universiteti në UCSC.
Faber ishte gjithashtu hetuesi kryesor i Ekipit Nuker, i cili përdori teleskopin Hubble Space për të kërkuar vrima të zeza supermassive në qendrat e galaktikave. Një nga veprat e saj më të fundit përfshin shtimin e një spektrografi të ri optik për teleskopin Keck II, i cili pa dritën e tij të parë në vitin 1996. Shtesa e re do të rriste fuqinë e Keck II për të vëzhguar galaktikat larg nga 13 herë. Ajo gjithashtu është bashkuar me shkencëtarë të tjerë për të krijuar projektin CANDELS, që është studimi më i madh i universit i marrë nga teleskopi Hubble.
Tyrbja e Teqes Bektashive
Tyrbja e Teqes Bektashive është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Kulti i individit të Josif Stalinit
parapamje|350px|Posteri i Stalinit u shfaq në një ngjarje publike në [[Leipzig në vitin 1950]] thumb|270px|Një festë e 70-vjetorit të supozuar të Stalinit në [[Kina|Republikën Popullore të Kinës]]
Sandra Faber
Karriera dhe kërkimi
Në UCSC ajo përqendroi hulumtimin e saj mbi evolucionin e strukturës në univers dhe evolucionin dhe formimin e galaktikave. Përveç kësaj, ajo udhëhoqi zhvillimin e instrumentit DEIMOS në teleskopët Keck për të marrë spektra të galaksive kozmologjike të largëta. Më 1 gusht të vitit 2012 ajo u bë Drejtorja e Përkohshme e Observatorëve të Universitetit të Kalifornisë.
Shtëpia e Llazar Jani Nanos
Shtëpia e Llazar Jani os është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Kulti i individit të Josif Stalinit
Kulti i individit të Josif Stalinit u bë një tipar i shquar i kulturës popullore sovjetike në vitin 1929, pas një festimi madhështor të ditëlindjes së tij të supozuar të 50-të. Për pjesën tjetër të sundimit të Stalinit, shtypi sovjetik e prezantoi Stalinin si një udhëheqës të plotfuqishëm, të gjithëdijshëm, me emrin dhe imazhin e Stalinit duke u shfaqur kudo. Historiani Archie Brown vendos festimin e ditëlindjes së 50-të të Stalinit më 21 dhjetor 1929 si pikënisje për kultin e tij të individit.
Sandra Faber
Karriera dhe kërkimi
Sandra Faber është bashkë-redaktore e Revistës Vjetore të Astronomisë dhe Astrofizikës.
Nderime dhe Cmime
, Swarthmore College, and Williams College
Kulti i individit të Josif Stalinit
Imazhi i Stalinit në propagandë dhe media
parapamje|270 px|Anëtaret femra të [[Rinia Gjermane e Lirë|FDJ mbajnë fotografitë e Stalinit në Festivalin e 3-të Botëror të Rinisë dhe Studentëve në Berlinin Lindor]]
Ndërtimi i kultit të individit rreth Stalinit duhej të vazhdonte me maturi, siç shpjegon historiani britanik Ian Kershaw në historinë e tij të Evropës në gjysmën e parë të shekullit të 20-të, To Hell and Back:
"Një kult i Stalinit duhej ndërtuar me kujdes. Kjo nuk ndodhi vetëm sepse vetë njeriu ishte fizikisht i paprekshëm – i zbehtë dhe i ulur, fytyra e tij e dominuar nga një mustaqe e madhe deti dhe e gërmuar rëndë nga lija – ose se ai ishte një individ i fshehtë, shumë privat që fliste me një zë të qetë dhe jodemonstrativ, rusishtja e tij shtrohej me një theks të fortë gjeorgjian që nuk e braktiste kurrë. Problemi i vërtetë ishte hija gjigante e Leninit. Stalini nuk mund të shihej se po uzurponte imazhin legjendar të heroit të madh bolshevik dhe udhëheqësit të revolucionit. Pra, në fillim Stalini eci me kujdes."
Lenini nuk kishte dashur që Stalini ta pasonte atë, duke deklaruar se "Shoku Stalin është shumë i pasjellshëm" dhe duke sugjeruar që partia të gjente dikë "më të durueshëm, më besnik, më të sjellshëm". Stalini nuk ia doli plotësisht të shtypte Testamentin e Leninit duke sugjeruar që të tjerët ta largonin Stalinin nga pozicioni i tij si udhëheqës i partisë komuniste. Megjithatë, pas vdekjes së Leninit, në të gjithë Bashkimin Sovjetik u shfaqën 500,000 kopje të një fotografie të Leninit dhe Stalinit duke biseduar me sa duket si miq në një stol. Përpara vitit 1932, shumica e posterave të propagandës sovjetike tregonin Leninin dhe Stalinin së bashku. Kjo propagandë u përqafua nga Stalini, i cili e përdori këtë marrëdhënie në fjalimet drejtuar proletarit, duke thënë se Lenini ishte "mësuesi i madh i proletarëve të të gjitha kombeve" dhe më pas duke e identifikuar veten me proletarët nga farefisi i tyre si studentë të përbashkët të Leninit. Megjithatë, përfundimisht të dy figurat u bashkuan në shtypin sovjetik; Stalini u bë mishërimi i Leninit. Fillimisht, shtypi ia atribuoi çdo sukses brenda Bashkimit Sovjetik udhëheqjes së mençur të Leninit dhe Stalinit, por përfundimisht vetëm Stalini u bë shkaku i shpallur i mirëqenies sovjetike.
Festimet për ditëlindjen e 50-të të Stalinit në dhjetor 1929 shënuan fillimin e vërtetë të ndërtimit të kultit rreth Stalinit. Publikisht, Stalini ishte modest, duke hedhur poshtë sugjerimet se ai ishte i barabartë me Leninin, por duke lejuar që të vazhdonte një festë e dyfishtë e dy burrave, përpara se më vonë ta zhvendoste atë kryesisht tek ai. Deri në vitin 1933, Moska qendrore kishte dy herë më shumë buste dhe imazhe të Stalinit sesa të Leninit, dhe Stalini do të merrte duartrokitje në paraqitjet e tij të rralla publike që zgjasnin 15 minuta ose më shumë.
Shtypi sovjetik e lavdëronte vazhdimisht Stalinin, duke e përshkruar atë si "i madh", "i dashur", "i guximshëm", "i mençur", "frymëzues" dhe "gjeni". Kjo e portretizoi atë si një figurë baba të kujdesshëm, por të fortë, me popullsinë sovjetike si "fëmijët" e tij. Nga viti 1936, shtypi sovjetik filloi t'i referohej Stalinit si "Babai i Kombeve" duke i kujtuar fshatarëve imazhin e tyre të sundimtarit të tyre të mëparshëm, carit, i cili shihej si një "patriark i ashpër i familjes". Pas vitesh revolucionesh dhe lufte civile, populli rus dëshironte një udhëheqje të fortë dhe të qëllimshme
Ndërveprimet midis Stalinit dhe fëmijëve u bënë një element kyç i kultit të individit. Stalini shpesh angazhohej në shkëmbime publike të dhuratave me fëmijë sovjetikë nga një sërë prejardhjesh të ndryshme etnike. Duke filluar nga viti 1935, shprehja, "Faleminderit i dashur shoku Stalin për një fëmijëri të lumtur!" u shfaqën mbi portat e çerdheve, jetimoreve dhe shkollave; Fëmijët gjithashtu brohorisnin këtë slogan në festivale.
Fjalimet e përshkruanin Stalinin si "Punonjësi ynë më i mirë i fermës kolektive", "punëtori ynë i goditjes, më i miri ynë" dhe "I dashuri ynë, ylli ynë udhëzues". Imazhi i Stalinit si baba ishte një mënyrë në të cilën propaganduesit sovjetikë synonin të përfshinin simbolet dhe gjuhën tradicionale fetare në kultin e individit; titulli "baba" tani para së gjithash i përkiste Stalinit, në krahasim me priftërinjtë ortodoksë rusë. Kulti i individit përshtati gjithashtu traditat e krishtera të procesionit dhe përkushtimit ndaj ikonave përmes përdorimit të paradave dhe figurave staliniste. Duke riaplikuar aspekte të ndryshme të fesë në kultin e personalitetit, shtypi shpresonte të zhvendoste përkushtimin larg kishës dhe drejt Stalinit.
Fillimisht, shtypi synonte gjithashtu të demonstronte një lidhje të drejtpërdrejtë midis Stalinit dhe njerëzve të thjeshtë; gazetat shpesh publikonin letra kolektive nga punëtorët e fermave ose të industrisë që lavdëronin udhëheqësin, si dhe rrëfime dhe poezi për takimin me Stalinin. Menjëherë pas revolucionit të tetorit 1917, Ivan Tovstukha hartoi një seksion biografik që shfaq Stalinin për Fjalorin e Enciklopedisë Granat Ruse. Edhe pse pjesa më e madhe e përshkrimit të karrierës së Stalinit ishte shumë e zbukuruar, ajo kishte fituar aq shumë favor nga publiku, saqë ata publikuan vetëm një broshurë prej katërmbëdhjetë faqesh të quajtur Joseph Vissarionovich Stalin: Një Biografi e Shkurtër me një botim prej 50,000. Megjithatë, këto lloj llogarish ranë pas Luftës së Dytë Botërore; Stalini u tërhoq nga jeta publike dhe shtypi në vend të kësaj filloi të përqendrohej në kontaktet e largëta (d.m.th., rrëfimet e marrjes së një telegrami nga Stalini ose duke parë liderin nga larg). Një pjesë tjetër e spikatur e imazhit të Stalinit në mediat masive ishte lidhja e tij e ngushtë me Vladimir Leninin. Shtypi sovjetik pohoi se Stalini kishte qenë shoqëruesi i vazhdueshëm i Leninit derisa ky i fundit ishte gjallë, dhe se si i tillë, Stalini ndoqi nga afër mësimet e Leninit dhe mund të vazhdonte trashëgiminë bolshevike pas vdekjes së Leninit. Stalini mbrojti ashpër korrektësinë e pikëpamjeve të Leninit në publik, dhe duke bërë këtë, Stalini la të kuptohej se, si një ndjekës besnik i leninizmit, udhëheqja e tij ishte po aq e patëmetë.
Ahmeti II
Ahmeti II (Turqishtja osmane: احمد ثانى Aḥmed-i sānī) (25 shkurt 1643 – 6 shkurt 1695) ishte sulltani i 21-të i Perandorisë Osmane prej vitit 1691 deri më 1695. Ai ishte djali i Ibrahimit dhe Muzzazez Sultan. Gjatë sundimit të vëllezërve të tij, Ahmeti u mbajt në kafes (kafaz) për afër 43 vite.
Sundimi
Gjatë sundimit të tij, Sulltan Ahmeti II i kushtoi më së shumti vëmendjen e tij luftërave kundër Habsburgëve dhe politikave të jashtme, çështjeve qeveritare dhe ekonomike. Nga këto, më të rëndësishmit ishin reformat tatimore dhe futja e sistemit të fermave tatimore gjatë gjithë jetës (malikane). Pas rimëkëmbjes së Beogradit nën paraardhësin e tij, Sulejman II, kufiri ushtarak arriti një pengesë të përafërt në Danub, me Habsburgët që nuk ishin më në gjendje të avancoheshin nga jugu, dhe osmanët tentuan, përfundimisht pa sukses, të rifitonin iniciativën në veri të saj.
Ndër tiparet më të rëndësishme të sundimit të Ahmetit ishte mbështetja e tij në Fazil Mustafa Pashë Kypriljoti. Pas pranimit të tij në fron, Sulltani Ahmeti II konfirmoi Köprülüzade Fazël Mustafa Pasha në zyrën e tij si vezir i madh. Në zyrën e vitit 1689, Fazël Mustafa Pasha ishte nga familja e famshme Qyprillinjtë e vezirëve të madh, dhe si shumica e paraardhësve të tij të Qyprillinjëve në të njëjtën zyrë, ishte një administrator i aftë dhe komandant ushtarak. Ashtu si i ati i tij, Mehmed pashë Qyprilliu (veziri i madh 1656-61), ai urdhëroi largimin dhe ekzekutimin e dhjetëra zyrtarëve të korruptuar shtetëror të regjimit të mëparshëm dhe i zëvendësoi ata me burra besnikë ndaj vetes. Ai rishikoi sistemin e taksave duke e përshtatur atë me aftësitë e taksapaguesve të prekur nga luftërat e fundit. Ai gjithashtu reformoi mobilizimin e trupave dhe rriti grupin e rekrutëve të disponueshëm për ushtrinë duke hartuar tribuerë në Ballkan dhe Anadoll. Në tetor 1690 ai rimori Beogradin (veriun e Serbisë), një fortesë kyçe që urdhëroi bashkimin e lumenjve Danub dhe Sava; në duart osmane që nga viti 1521, kështjella ishte pushtuar nga Habsburgët në vitin 1688.
Nën ndjekësit e Fazil Mustafa Pashës, osmanët pësuan humbje të mëtejshme. Në qershor 1692 Habsburgët pushtuan Várad (Oradea, Rumani), selia e një guvernatori osman që nga viti 1660. Në vitin 1694 ata u përpoqën të rimarrin Váradin, por pa asnjë dobi. Më 12 janar 1695, ata dorëzuan kështjellën e Gyulës, qendra e një sanjak osman ose nënprovinci që nga viti 1566. Me rënien e Gyulës, i vetmi territor ende në duart osmane në Hungari ishte në lindje të lumit Tisa dhe në jug të lumit Maros, me qendër në Timoshtar. Tre javë më vonë, më 6 shkurt 1695, Ahmeti II vdiq në Pallatin Edrene.
Simfonia e pambaruar
Simfonia e pambaruar roman me autor Grigor Banushi, red. Eni Myrtollari. Botuar në Tiranë në vitin 2017 nga "Dituria". Libri ka 306 faqe. ISBN 9789928217547
Colmars
Colmars është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Colmars ka një popullsi prej 397 banorë dhe sipërfaqe 81.82 km², me një dendësi prej 5 banor/km².
Mësuesja
Sa dëgjoj të flitet për mësuesin ideal, menjëherë në mendje më vjen mësuesja ime. Jam i sigurtë se shumë mësues janë afër të qenit ideal, por kjo ndryshon nga një nxënës tek tjetri.
isha ulur prane dritares kur degjova nje ze te njohur. Qe mesuesja ime e fillores .Vrapova th perqafoja,vec ai perqafim me njalli deshiren per te mesuar akoma me .E nje dite te behem dikushi,e te mos mes askushi
== '''E kam vizituar gjatë vitit të dytë të shkollës së mesme dhe kur kam pasur vështirësi, gjithmonë vrapoja tek ajo. Në vitin e ri erdhi një mëues i ri dhe kisha  shumë vështirësi në përshtatjen me të. Ishte një mësues më i vendosur, jo shumë emocionues e gazmor siç ishte mësuesja ime.''' ==
Kerava
Kerava (Keravan kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Jugore, dhe është pjesë e rajonit Uusimaa.
Qyteti ka një popullsi prej 35,362 banorë (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 30.79 kilometra katror (11.89 sq mi) prej të cilës 0.17 km2 (0.066 sq mi) është uji. Dendësia e popullsisë është 1,154.87 banorë për kilometër katror (2,991.1/sq mi). Komuna është një-gjuhësore finlandisht.
Polo G
Taurus Tremani Bartlett (lindur Janar 6, 1999), i njohur profesionalisht si Polo G, është një rreper, këngëtar dhe tekstshkrues Amerikan. Ai u bë tepër i njohur me këngën "Pop Out" (një bashkëpunim me Lil Tjay), e cila u rendit e 11-ta në Billboard Hot 100. Albumi i tij debutues, Die a Legend (2019) u rendit në vendin e 6-të në Billboard 200. Albumi i tij i dytë, The Goat, u publikua më Maj 15, 2020.
Shtëpia e Llazar Kondakçiut
Shtëpia e Llazar Kondakçiut është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Henri Andréani
Henri Andréani (10 prill 1877 - 30 prill 1936) ishte aktorë, regjisorë dhe skenaristë francezë i filmave pa zë.
Kryeministri i Këshillit Shtetëror të Republikës Popullore të Kinës
Kryeministri i Këshillit Shtetëror të Republikës Popullore të Kinës është personi i dytë në pushtet në Kinë dhe është i dyti vetëm për Presidentin Kinez në Kinë. Që nga themelimi i Republikës Popullore të Kinës në 1949, Ka shtatë kryeministra në Republikën Popullore të Kinës.
Kohë
Hua Guofeng：1976-1980
Zhao Ziyang：1980-1987
Li Peng：1987-1998
Zhu Rongji：1998-2003
Tigri Sumatran
Tigri sumatran është një tigër popullsia e së cilës jeton në  ishullin e Sumatrës. Kjo popullatë u rendit si e rrezikuar në mënyrë kritike në Listën e Kuqe të IUCN në 2008, pasi vlerësohej në 441 deri në 679 individë, pa asnjë nënpopullim më të madh se 50 individë dhe një prirje në rënie.
Kryeministri i Këshillit Shtetëror të Republikës Popullore të Kinës
Kohë
Wen Jiabao：2003-2013
Li Keqiang：2013-2023
Tigri Sumatran
Tigri sumatran është e vetmja popullatë e mbijetuar tigër në Ishujt Sunda, ku tigrat Bali dhe Javan janë zhdukur. Sekuencat nga gjenet e plota mitokondriale të 34 tigërve mbështesin hipotezën se tigrat sumatran janë diagnostikisht të dallueshëm nga speciet e kontinentit.
Kryeministri i Këshillit Shtetëror të Republikës Popullore të Kinës
Kohë
Li Qiang：2023-
Tigri Sumatran
Në vitin 2017, Task Force për Klasifikimin e Maceve të Grupit të Specialistëve të Mace rishikoi taksonominë e faljeve dhe njeh popullsinë e tigërve të gjallë dhe të zhdukur në Indonezi si P. t. sondaica
Krenar Arifi
Krenar Arifi është një aktor, i njohur për Nga mesi i errësirës (1978), Lulekuqet mbi mure (1976) dhe Nxënësit e klasës sime (1984).
Tigri Sumatran
Taksonomia
Felis tigris sondaicus ishte emri shkencor i propozuar nga Coenraad Jacob Temminck në 1844 për një ekzemplar tigri nga Java.
Gjinia Panthera u propozua nga Reginald Innes Pocock në 1929 i cili përshkroi një lëkurë dhe një kafkë të një ekzemplari tigri nga Sumatra duke përdorur emrin Panthera tigris sumatrae. Kafka dhe modeli i pelazhit të ekzemplarëve të tigërve nga Java dhe Sumatra nuk ndryshojnë ndjeshëm. P. t. sondaica konsiderohet pra emri i vlefshëm për popullsinë e tigërve të gjallë dhe të zhdukur në Indonezi.
Evolucioni
Analiza e ADN-së është në përputhje me hipotezën se tigrat sumatran u izoluan nga popullsitë e tjera të tigërve pas një rritje të nivelit të detit që ndodhi në kufirin Pleistocene deri në Holocene rreth 12,000-6,000 vjet më parë. Në marrëveshje me këtë histori evolucionare, tigri sumatran është i izoluar gjenetikisht nga të gjitha tigrat e gjallë të kontinentale, të cilat formojnë një grup të veçantë të lidhur ngushtë me njëri-tjetrin.
Karakteristikat
Charles Frederick Partington shkroi se tigrat Sumatran dhe Javan ishin mjaft të fortë për të thyer këmbët e kuajve apo te buallit me putrat e tyre, edhe pse ato nuk ishin aq të rëndë sa tigrat e Bengalit.