cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peter Gustav Lejeune Dirichlet
Berlin (1826-1855)
Duke pasur pikëpamje liberale, Dirichlet dhe familja e tij mbështetën revolucionin e 1848-ës; madje ruante me pushkë pallatin e Princit të Prusisë. Pasi revolucioni dështoi, Akademia Ushtarake u mbyll përkohësisht, duke i shkaktuar atij një humbje të madhe të të ardhurave. Kur u rihap, mjedisi u bë më armiqësor ndaj tij, pasi oficerët që ai mësonte pritej të ishin besnikë ndaj qeverisë së krijuar. Disa nga shtypi që nuk kishin marrë anën e revolucionit e vunë në dukje atë, si dhe Jacobi dhe profesorë të tjerë liberalë, si "kontigjenti i kuq i stafit".
Në 1849 Dirichlet mori pjesë, së bashku me mikun e tij Jacobi, në jubileun e doktoraturës së Gausit.
Göttingen (1855–1859)
Megjithë ekspertizën e Dirichlet-it dhe nderimet që ai mori, dhe megjithëse, në vitin 1851, ai më në fund kishte plotësuar të gjitha kërkesat formale për një profesor të rregullt, çështja e rritjes së pagës së tij në Universitet ishte ende e zvarritur dhe ai ende nuk ishte në gjendje të linte Akademinë Ushtarake. . Në 1855, pas vdekjes së Gausit, Universiteti i Göttingen vendosi të thërriste Dirichlet si pasardhësin e tij. Duke pasur parasysh vështirësitë e hasura në Berlin, ai vendosi të pranojë ofertën dhe u transferua menjëherë në Göttingen me familjen e tij. Kummer u thirr për të marrë pozicionin e tij si profesor i matematikës në Berlin.
Dirichlet e shijoi kohën e tij në Göttingen, pasi ngarkesa më e lehtë e mësimdhënies i lejoi atij më shumë kohë për kërkime dhe ai ra në kontakt të ngushtë me brezin e ri të studiuesve, veçanërisht me Richard Dedekind dhe Bernhard Riemann. Pasi u transferua në Göttingen ai ishte në gjendje të merrte një pagë të vogël vjetore për Riemann për ta mbajtur atë në stafin mësimor atje. Dedekind, Riemann, Moritz Cantor dhe Alfred Enneper, megjithëse të gjithë kishin fituar tashmë doktoraturën e tyre, ndoqën klasat e Dirichlet për të studiuar me të. Dedekind, i cili mendonte se kishte boshllëqe në arsimin e tij në matematikë, konsideroi se rasti për të studiuar me Dirichlet e bëri atë "një qenie të re njerëzore". Më vonë ai redaktoi dhe botoi leksionet e Dirichlet-it dhe rezultate të tjera në teorinë e numrave nën titullin Vorlesungen über Zahlentheorie (Leksione mbi Teorinë e Numrave).
Në verën e vitit 1858, gjatë një udhëtimi në Montreux, Dirichlet pësoi një atak në zemër. Më 5 maj 1859, ai vdiq në Göttingen, disa muaj pas vdekjes së gruas së tij Rebecka. Truri i Dirichlet-it ruhet në departamentin e fiziologjisë në Universitetin e Göttingen-it, së bashku me trurin e Gausit. Akademia në Berlin e nderoi atë me një fjalim zyrtar përkujtimor të paraqitur nga Kummer në 1860, dhe më vonë urdhëroi botimin e veprave të tij të mbledhura të redaktuar nga Kronecker dhe Lazarus Fuchs.
Teoria e Numrave
Teoria e numrave ishte interesi kryesor i kërkimit të Dirichlet-it, një fushë në të cilën ai gjeti disa rezultate të thella dhe në vërtetimin e tyre prezantoi disa mjete themelore, shumë prej të cilave më vonë u emëruan pas tij. Në 1837, teorema e Dirichlet-it mbi progresionet aritmetike, duke përdorur konceptet e analizës matematikore për të trajtuar një problem algjebrik dhe duke krijuar kështu degën e teorisë analitike të numrave. Në vërtetimin e teoremës, ai prezantoi karakteret e Dirichlet dhe funksionet L. Gjithashtu, në artikull ai vuri në dukje ndryshimin midis konvergjencës absolute dhe të kushtëzuar të serive dhe ndikimit të saj në atë që më vonë u quajt teorema e serisë Riemann. Në 1841, ai përgjithësoi teoremën e tij të progresioneve aritmetike nga numrat e plotë në unazën e numrave të plotë Gaussian.
Ai fillimisht përdori parimin e pëllumbave, një argument bazë numërimi, në vërtetimin e një teoreme në përafrimin diofantine, e cila më vonë u emërua pas tij teorema e përafrimit të Dirichlet-it. Ai botoi kontribute të rëndësishme për Teoremën e Fundit të Fermatit, për të cilën ai vërtetoi rastet n = 5 dhe n = 14, dhe në ligjin e reciprocitetit bikuadratik. Problemi i pjesëtuesit Dirichlet, për të cilin ai gjeti rezultatet e para, është ende një problem i pazgjidhur në teorinë e numrave, pavarësisht nga kontributet e mëvonshme nga matematikanët e tjerë.
Analizat
parapamje|Dirichlet gjeti dhe vërtetoi kushtet e konvergjencës për zbërthimin e serisë Furier. Në foto: katër përafrimet e para të serisë Furier për një valë katrore. I frymëzuar nga puna e mentorit të tij në Paris, Dirichlet botoi në 1829 një kujtim të famshëm duke dhënë kushtet, duke treguar se për cilat funksione vlen konvergjenca e serisë Fourier. Përpara zgjidhjes së Dirichlet, jo vetëm Fourier, por edhe Poisson dhe Cauchy ishin përpjekur pa sukses për të gjetur një provë rigoroze të konvergjencës. Kujtimet vuri në dukje gabimin e Cauchy dhe prezantoi testin e Dirichlet për konvergjencën e serive. Ai prezantoi gjithashtu funksionin Dirichlet si një shembull të një funksioni që nuk është i integrueshëm (integrali i caktuar ishte ende një temë në zhvillim në atë kohë) dhe, në vërtetimin e teoremës për serinë Fourier, prezantoi bërthamën e Dirichlet dhe integralin Dirichlet.
Dirichlet studioi gjithashtu problemin e parë të vlerës kufitare, për ekuacionin Laplace, duke vërtetuar uniken e zgjidhjes; ky lloj problemi në teorinë e ekuacioneve diferenciale të pjesshme u quajt më vonë problemi Dirichlet pas tij. Një funksion që plotëson një ekuacion diferencial të pjesshëm që i nënshtrohet kushteve kufitare të Dirichlet-it duhet të ketë vlera fikse në kufi. Në provë ai përdori veçanërisht parimin se zgjidhja është funksioni që minimizon të ashtuquajturën energji Dirichlet. Riemann më vonë e quajti këtë qasje parimi Dirichlet, megjithëse ai e dinte se ishte përdorur gjithashtu nga Gauss dhe nga Lord Kelvin.
Prezantimi i konceptit modern të funksionit
Ndërsa përpiqet të vlerësojë gamën e funksioneve për të cilat mund të tregohet konvergjenca e serisë Fourier, Dirichlet përcakton një funksion nga vetia që "për çdo x korrespondon një y i vetëm i fundëm", por më pas e kufizon vëmendjen e tij në funksionet e vazhdueshme pjesë-pjesë. Bazuar në këtë, atij i njihet merita e prezantimit të konceptit modern për një funksion, në krahasim me kuptimin e vjetër të paqartë të një funksioni si formulë analitike. Imre Lakatos citon Hermann Hankelin si origjinën e hershme të këtij atribuimi, por kundërshton pretendimin duke thënë se "ka prova të shumta që ai nuk e kishte idenë e këtij koncepti për shembull, kur ai diskuton funksionet e vazhdueshme pjesë-pjesë, ai thotë se në pikat e ndërprerjes funksioni ka dy vlera”.
Nderimet
Dirichlet u zgjodh anëtar i disa akademive:
Në 1855 Dirichlet iu dha medalja e klasës civile të Urdhrit Pour le Mérite me rekomandimin e von Humboldt. Krateri Dirichlet në Hënë dhe asteroidi Dirichlet 11665 janë emëruar pas tij.
Xhamia e Segrates
Xhamia e Segratit (Moschea di Segrate), e njohur edhe si Xhamia e Rahmanit ose Xhamia e të Mëshirshmit, është një xhami në Segrate të Italisë. Ndodhet në kufi në lagjen Milano Due. Ishte xhamia e parë me një kupolë dhe minare që do të ndërtohej në Itali, pas prishjes së xhamive të fundit në Lucera në 1300. Xhamia u hap më 28 maj 1988. Ajo ishte xhamia më e rëndësishme e Milanos dhe xhamia e dytë më e rëndësishme në Itali pas Xhamisë së Romës.
Xhamia varet nga shoqata kulturore "Qendra myslimane për Milano dhe Lombardia", e cila boton një nga revistat më të rëndësishme muslimane në italisht, Il Messaggero dell'Islam ("I Dërguari i Islamit").
Xhamia e Jashar Pashës
parapamje|Xhamia e Jashar Pashës Xhamia e Jashar Pashës (Osmanisht: مسجد يشار باشا Mesxhid-i Jashar Basha) është ndërtuar në vitin 1834 nga kryetari i Shkupit Jashar Mehmet Pasha. Xhamia ndodhet në rrugën Nazim Gafurri, Prishtinë dhe është një nga xhamitë më të vjetra në Republiken e Kosoves.
Vështrim
Bazuar në të dhënat e shkruara, ndërtimi i kësaj xhamie daton në shekullin e 15-të, ndërsa pamja e saj daton kryesisht nga shekulli i 19-të. Kjo përkon me kohën kur Jashar Pasha, si qytetar i Prishtinës, financoi zbatimin e rinovimeve të rëndësishme në këtë xhami, dhe që nga ajo kohë kjo xhami quhet Xhamia e Jashar Pashës. Ndërtesa është në formë katrore - 10,50 m x 10,50 m, ka një strukturë guri të tipit kupolë me një derë prej druri të tipit të hapur, minarja është prej guri. Brendësia është një dhomë unike e ndriçuar nga dritaret e rregulluara në nivele, me mure të pikturuara dhe të përbërë nga mahvil, mimber dhe mihrap. Fasada e hyrjes dhe tavani prej druri janë zbukuruar gjithashtu me motive bimore. Minarja me dhjetë anë e vendosur pranë xhamisë ka një zbukurim skulpturor në pjesën e poshtme. Burimi është vendosur në qendër të oborrit të xhamisë dhe është me ndërtim të thjeshtë guri. Edhe pse kjo xhami ka pësuar shumë transformime nga pamja e saj origjinale gjatë shekujve, ajo ka të gjitha elementet karakteristike të ruajtura në shekuj. Kjo xhami përveç që ka një rëndësi të madhe për komunitetin islam, gjithashtu konsiderohet si një punë ndërtimore e rëndësishme për zhvillimin e arkitekturës dhe peizazhit kulturor-historik të qytetit të Prishtinës.
Banesa e Mustafa Shires
Banesa e Mustafa Shires është një monument i trashëgimisë kulturore në Zalle Dardhe, rrethi i Dibrës, në qarkun e Dibrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "''URDHERUES/08.01.1977'".
Lista e personaliteteve nga komuna e Gjilanit
Gjilani ka qenë vendlindja apo shtëpi e rëndësishme e shumë personaliteteve të njohura. Gjithashtu, shumë “Gjilanas” janë bërë të denjë për t'u përmendur përmes aktiviteteve të ndryshme bamirëse, donacioneve dhe kontributeve. Lista e mëposhtme përmban persona të rëndësishëm që kanë lindur, janë rritur ose kanë kaluar një pjesë të jetës së tyre në Gjilan.
Agim Ramadani
parapamje| Permendorja Agim Ramadani Agim Ramadani (3 maj 1964 – prill 1999) ishte lider shqiptar i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Ka lindur në Zhegër të Gjilanit. Gjatë luftës ishte ushtar që kontribuoi për lirinë e Kosovës. Ai ka jetuar në Prizren, ndërsa ishte duke punuar në Gjermani. Gjatë luftës ai dëshmoi se ishte një strateg i lartë dhe një udhëheqës i mirë për ushtarët. Ishte një nga hartuesit e planit për thyerjen e kufirit shqiptar, gjë që e realizoi me bashkëmoshatarët e tij. Ishte i pari që tërhoqi kufirin gur-piramidë-Koshare. Emri i tij konspirativ ishte Katana. Ai u cilësua gjithashtu si një nga heronjtë më të famshëm të historisë së fundit. Ramadani la pas tre pasardhës, dy djem dhe një vajzë.
Rexhep Malaj
Rexhep Malaj konsiderohet simbol kombëtar i rezistencës dhe hero i kombit. U lind më 29.03.1951 në Hogosht-Kamenicë. Ari ideal i Malajt ishte Pavarësia e Kosovës që fatkeqësisht u persekutua nga barbarët përfundimisht. Malaj, anëtar i Lëvizjes Nacionalçlirimtare në vitin 1974, së bashku me Adam Demaçin dhe shumë anëtarë të tjerë u arrestuan dhe u dënuan me 9 vjet burgim. Tashmë ai është simbol i lirisë dhe shpresës, që sot vlerësohet shumë nga shqiptarët.
Nuhi Berisha
Nuhi Rexhep Berisha, u lind më 3 tetor 1961, në Sfircë (Kamenicë). Berisha kishte një vizion të qartë për të ardhmen e Kosovës dhe guximin për të vepruar kundër regjimit. Nuhi Berisha themeloi Partinë e Luftës së Kosovës. Ai ishte shkëndija e parë e luftës.
Xherdan Shaqiri
parapamje| Xherdan Shaqiri – Zvicra vs. Argjentinë, 29 shkurt 2012 Xherdan Shaqiri është një futbollist zviceran i cili luan si mesfushor për ekipin e futbollit FC Bayern Munich. Ai ka lindur më 10 tetor 1991. Si fëmijë Xherdan u shpërngul në Zvicër me familjen e tij. Karriera e të rinjve Shaqiri filloi në SV Augst, më pas iu bashkua ekipit të të rinjve të FC Basel. Në moshën 15-vjeçare Xherdani u shpall lojtari më i mirë i Kupës Nike U-15, falë të cilit doli në dritë në botën e futbollit. Pavarësisht ftesave nga klube të ndryshme të njohura, Shaqiri ka vendosur të mos largohet nga Basel. Më 2 janar 2009, Xherdan nënshkroi kontratën e tij të parë profesionale me klubin zviceran dhe më 2 korrik, futbollisti i ri luajti ndeshjen e tij të parë kundër St. Gallen. Më 9 nëntor, ai shënoi golin e tij të parë profesional në një ndeshje kundër Neuchâtel Xamax. Falë paraqitjes së shkëlqyer për Baselin, zvicerani u vu re sërish nga klube të njohura. Në shkurt 2012 ai u transferua te Bayern Munich për 11.5 € milion. Xherdan nënshkroi një kontratë katërvjeçare me klubin e tij të ri deri më 30 qershor 2016. Që nga depërtimi i tij në ekipin e parë të Baselit, Shaqiri ka marrë lëvdata të shumta për shpejtësinë e tij, si brenda dhe jashtë topit. Xherdan Shaqiri ka një shtetësi të dyfishtë: zviceran dhe shqiptar.
Artan Latifi
Artan Latifi u lind në Gjilan më 5 prill 1983. Ai është portier i skuadrës së njohur KF Drita Gjilan. Latifi ka luajtur për skuadra të njohura si: KF Drita, KF Kek, KF Hysi dhe KF Besiana. Ai është një futbollist profesionist shqiptar i Kosovës, portier i KF Drita dhe Capitan i cili në vitet 2002–2003 u shpall kampion i Superligës së Kosovës. Latifi është shpërblyer me Kupën me skuadrën Hysi dhe ka fituar edhe kupën e Kosovës. Në vitin 2011, Artan Latifi u shpall sportist dhe portier i vitit. Gjithashtu, ai ka marrë një çmim nga Federata e Futbollit të Kosovës.
Armend Kastrati
Armend Kastrati u lind më 14 shkurt 1985 dhe ishte lojtar i KF Drita Gjilanit, ku kishte mbajtur edhe kapitenin. Kastrati është një futbollist profesionist i lindur në Gjilan. Ai është 29 vjeç. Kastrati është futbollisti i tretë kosovar që luan për Bylisin në Shqipëri. Gjatë kalimit në Bylis ai kishte thënë: “Kam ardhur këtu me shumë besim dhe shpresoj të jetë kështu gjatë gjithë qëndrimit tim”.
Liridon Zeqiri
Liridon Zeqiri është shpallur boksieri më i mirë i turneut ndërkombëtar “Mustafa Hajrulakouq” që u zhvillua në Sarajevë, ku tregoi ekselencë në gjysmëfinale dhe në finale. Liridon Zeqiri për herë të katërt është shpallur sportisti i vitit në konkurrencën e meshkujve. Në palestrën “Bashkim Selishta” në Gjilan më 9 prill 2011 u zhvillua një ndeshje ku e gjithë publiku u ngrit në këmbë. Kjo ndeshje po zhvillohej mes Zeqirit dhe Velky Patrik dhe sado e ashpër të ishte gara e boksit, fitues doli Liridon Zeqiri. Ai ka filluar të fitojë edhe garat në kampionatin botëror për boks, i cili u mbajt në Alamati të Kazakistanit. Ai mundi të gjithë kundërshtarët e tij në çdo raund të vetëm.
Agim Latifi
Agim Latifi, me nënshtetësi gjilanase ka lënë gjurmë të pashlyeshme në botën e boksit. Karrierën e ka nisur që fëmijë, me synimin për të sunduar dhe fituar çdo betejë në botën e boksit. Ai ishte ai me një forcë të jashtëzakonshme për të tronditur çdo skenë boksi kudo në botë. Nga mosha 16 vjeçare vite, të gjithë njerëzit vunë re talentin e tij të jashtëzakonshëm. Në vitin 1980, pasi mbushi 18 vjeç, shpallet kampion në shtetin e boksit, më konkretisht në ish-Jugosllavi. Gjatë atij viti fitoi medaljen e parë ndërkombëtare si nënkampion në turneun ballkanik që u mbajt në Turqi. Në vitin 1986/1987 është shpallur kampion edhe në Latah të Sirisë. Megjithatë, përjashtimet e tij nga palestra e goditën shumë rëndë. Ka shkuar jashtë Kosovës, por është kthyer prapa dhe ka hyrë në Federatën Sportive të Kosovës. sukseset: 1980 - Kampion i ish-Jugosllavisë (për të rinj) 1980 - nënkampion në kampionatin ballkanik në Izmir, Turqi (medalje argjendi) 1982 - Fitues i turneut në Stokholm, Suedi (medalje ari) 1983 - Fitues i turneut. në Stokholm, Suedi (medalje ari) 1985 - Kampion i Prishtinës (gara ekipore) 1986 - nënkampion i ish-Jugosllavisë (medalje argjendi) 1987 - Kampion i Ballkanit në Prishtinë, Kosovë (Artë) 1987 - Kampion i Lojërave Mesdhetare në Lataki, Siri (Ar)
Agim Latifi së shpejti do të gjendet në rubrikën e boksierëve tanë “Legjendat” dhe do të mbahet mend gjithmonë për arritjet e tij të suksesshme.
Fortesa Orana
Fortesa Orana është përfaqësuese e Kosovës në karate. Ajo është anëtare e klubit Elite Karate nga Gjilani, i cili përfaqëson vendin tonë në aktivitete të ndryshme të mbajtura në shumë lokacione ndërkombëtare. Ajo ka fituar dy medalje të arta në Ozawa Cup dhe një medalje të bronztë në Junior International Open. Garuesja nga Kosova, Orana me medaljen e artë është suksesi më i madh i përfaqësueses së rrugëtimit të Kosovës në Katar. Orana u cilësua si sportistja e karatesë e vitit 2012 në një ceremoni të organizuar nga Rinia, Kultura dhe Sporti, me përkrahjen e kryetarit, e cila u shpall si më e shquara në Gjilan. Fortesa Orana është shpallur edhe sportiste e vitit 2012 nga FKK (Federata e Karatesë në Kosovë).
Fatmir Spahiu
Fatmir Spahiu u lind në Beograd në vitin 1981, ku mbaroi shkollën fillore dhe vazhdoi në “Zejnel Hajdini” në Gjilan dhe Fakultetin e Arteve, Dega e Aktrimit, në Prishtinë. Ai është një nga aktorët më të njohur të brezit të tij. Deri më tani ka luajtur në shumë shfaqje të ndryshme në teatrot e Kosovës, në shumë filma artistikë, si dhe është bërë i njohur në serialet televizive si “Kafeneja jone”. Ai gjithashtu ka qenë folës i shumë emisioneve televizive. Fatmir Spahiu është i martuar dhe ka dy djem.
Adriana Matoshi
Adriana Matoshi ka lindur më 5 shkurt 1980 në Gjilan. Shkollën fillore dhe të mesme e kreu në Gjilan, ndërsa më vonë i vazhdoi dhe i kreu në Prishtinë. Ajo konsiderohet si një nga aktoret më të talentuara në Gjilan. Matoshi është i martuar dhe ka katër fëmijë. Ajo është shpërblyer me disa çmime. Në Greqi u vlerësua si aktorja më e mirë. Në Festivalin Italian “FilmLabFestival”, ajo u vlerësua si “Aktorja më e mirë” e festivalit. Gjithashtu, ajo është nderuar me çmimin “Adriana” nga roli i saj në shfaqjen “Zija”.
Naser Berisha
Naser Berisha në moshën 13-vjeçare hodhi hapat e parë muzikorë dhe kuptoi se duhet ta ecnin edhe në ditët e sotme, duke i sjellë gëzim dhe lumturi. Në shkollën e mesme, Berisha së bashku me një shok klase dhe vëllain e tij formuan Band-in "Premiera" i cili kontribuoi në muzikë për rreth 6. vjet. Ai ndoqi një shkollë për Audio-Inxhinier-SAE College në Frankfurt të Gjermanisë, ku pritej pjesa teknike që mësoi atje, ai gjithashtu kishte mundësinë të mësonte për biznesin dhe tregun në përgjithësi. Ai përdori gjithashtu të njëjtat njohuri, sepse punoi menjëherë duke filluar nga ana muzikore në anën e strategjive të marketingut për të shënuar një sukses më të madh.
Nijazi Ramadani
Nijazi Ramadani ka lindur në vitin 1964 në Kokaj të Gjilanit. Mësimet e para dhe gjimnazin i kreu në Gjilan, ndërsa në Universitetin e Prishtinës të Prishtinës Matematikë dhe Informatikë. Ramadani njihet si krijues letrar, ku krijimtaria e tij letrare është e përqendruar kryesisht në trajtimin e motiveve kombëtare, përkatësisht në temën e atdhedashurisë. Kjo vepër me krijimet e tij letrare u shfaq në vitet '80 në shtypin vendas, ku ai botoi veçanërisht poezi. Gjatë punës së tij është marrë me të gjitha gjinitë e shkrimeve publicistike. Është mësues, koordinator i artistëve, krijuesve dhe gazetarëve, Rrjedha, drejton edicionin Rrjedha, ku ka botuar një sërë veprash, ka redaktuar revistën Ushtima e maleve, si dhe është anëtar i Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës. Ai jeton dhe ende kontribuon me aftësitë e tij në karrierë në Gjilan.
Lutfi Haziri
Lutfi Haziri u lind në Gjilan më 8 nëntor 1969. Është zëvendëskryeministër dhe ministër i Kosovës për Kulturë, Rininë, Sportin dhe Çështjet Jo-Rezidenciale. Ai drejtoi delegacionin e Kosovës në bisedimet për statusin politik të Kosovës. Haziri është një figurë qendrore në politikën kosovare dhe kandidat për pasardhës të presidentit të ndjerë të Kosovës Ibrahim Rugova për kryesimin e Lidhjes Demokratike të Kosovës (LDK). Ai ka udhëhequr Ministrinë e Kulturës, Rinisë dhe Sportit, nga qershori deri në tetor 2010, dhe ka qenë kryetar i Grupit Parlamentar të LDK-së nga viti 2008 deri në vitin 2010. Aktualisht është kryetar i Degës së LDK-së në Gjilan dhe deputet i Kuvendit të Republikës së Kosovës. Lutfi Haziri është i martuar dhe ka tre vajza.
Zenun Pajaziti
Zenun Pajaziti u lind në Gjilan më 12 shtator 1966. Është zëvendësministër i Punës dhe Mirëqenies Sociale në Qeverinë e Republikës së Kosovës. Pajaziti është përzgjedhur kryetar i Partisë Demokratike në Gjilan për 4 mandati i vitit. Gjatë luftës së Kosovës, Pajaziti ka shërbyer në Komitetin Emergjent të Kosovës në Prishtinë, ku ka qenë përgjegjës për shumë çështje. Nga viti 2005 deri në 2007 ai ishte konsulent me Administratën Publike Ndërkombëtare dhe një grup konsulence për menaxhimin e sektorit publik të financuar nga Departamenti për Zhvillim Ndërkombëtar në MB. Pajaziti është i martuar dhe ka dy djem dhe një vajzë.
Daut Dauti
Daut Dauti ka lindur në vitin 1960 në fshatin Kokaj të Gjilanit .Shkollën fillore dhe të mesmen e kreu në Prishtinë, gjimnazin, në Gjilan. Ka një diplomë juridike në Universitetin e Prishtinës dhe studime pasuniversitare drejtoreshë në Universitetin Thames Valley të Londrës - dega e Bashkimit Evropian. Artikujt e parë të botuar në New World, pastaj vazhdoi të shkruante revistën javore The Voie, ku nga viti 1994 deri në 1999 ai ishte korrespondent nga Londra. Ai është gazetar dhe studiues i cili ka punuar si këshilltar i qeverisë së Kosovës për çështje politike dhe sociale. Ai ka treguar një interes të veçantë për ndryshimin e pamjes fetare në zonë.
Riverdale
Riverdale është një seri televizive amerikane dramë bazuar në karakteret e Archie Comics. Seria u adaptua për The CW nga shefi i krijimtarisë kreative të Archie Comics, Roberto Aguirre-Sacasa, dhe është prodhuar nga Warner Bros. Television dhe CBS Television Studios, në bashkëpunim me Productions Berlanti dhe Archie Comics. Fillimisht konceptuar si një përshtatje film për Warner Bros Pictures, ideja u ri-imagjinua si një seri televizive për Fox. Në vitin 2015, projekti u transferua në The CW, ku u urdhërua seria për një episod pilot. Xhirimet bëhen në Vankuver, British Columbia.Riverdale eshte show me i mire. Sezoni i 5 del 20 janar 2021 ne kanalin cw ndersa 21 janar ne netflix.Une e dashuroj kete serial.Eshte nje murder mystery i perzier me romance perfekt dhe sigurisht shumica e shikuesve e shikojne per lidhjen e Betty dhe Jughead ndryshe Bughead.
Seria televizive përmban një kast ansambë të hedhur në bazë të karaktereve të Archie Comics, me KJ Apa në rolin e Archie Andrews; Lili Reinhart si Betty Cooper, Camila Mendes si Veronica Lodge dhe Cole Sprouse si Jughead Jones, transmetuesi i ngjarjeve. Kasti i aktorëve gjithashtu përmban Madelaine Petsch si Cheryl Blossom, Ashleigh Murray si Josie McCoy, Casey Cott si Kevin Keller, Charles Melton (nga sezoni i 2 e në vijim) dhe Ross Butler (në sezonin e 1) si Reginald "Reggie" Mantle dhe Vanessa Morgan si Toni Topaz. Karaktere të tjera në seri përfshijnë prindërit e personazheve kryesore: Luke Perry si Fred Andrews, Mädchen Amick si Alice Cooper, Marisol Nichols dhe Mark Consuelos si Hermione dhe Hiram Lodge, dhe Skeet Ulrich si FP Jones.
Riverdale debutoi më 26 janar 2017, me komente pozitive. Një sezon i dytë me 22 episodë u shfaq më 11 tetor 2017 dhe përfundoi më 16 maj 2018. Më 2 prill 2018, The CW rinovoi serinë për një sezon të tretë, i cili u shfaq më 10 tetor 2018. Më 31 janar 2019, CW rinovoi serinë për një sezon të katërt.
Kasti i aktorëve
KJ Apa si Archie Andrews: Një futbollist i shkollës së mesme që ka një pasion për muzikën. Ai është në miqësi me Jughead Jones dhe Betty Cooper dhe gjithashtu ai lidhet me Veronica Lodge dhe te dy kane nje lidhje shume terheqese per audiencen. Lili Reinhart si Betty Cooper: Një vajzë e zgjuar me një interes romantik të gjatë për Archie por ai interes zhduket kur ajo bie ne dashuri dhe lidhet me Jughead Jones te cilet bejne ciftin me perfekt te Riverdale. ajo bëhet mikeshë me Veronica Lodge për të ndihmuar në përmirësimin e jetës së saj. Camila Mendes si Veronica Lodge: Një ish-vajzë e pasur nga New York City që shkon në Riverdale dhe krijon shoqëri me Archie, Betty dhe Jughead. Cole Sprouse si Jughead Jones: Një introvert filozof që është shoku më i mirë i Archit dhe i dashuri i Betty. Marisol Nichols si Hermione Lodge: Nëna e Veronica, e cila është kthyer në Riverdale me vajzën e saj pas burgosjes së bashkëshortit të saj Hiram Lodge. Madelaine Petsch si Cheryl Blossom: Një vajzë e pasur, e drejtë dhe manipuluese e cila është një shoqe klase e Archie dhe shokëve të tij. Cheryl bëhet romantikisht e përfshirë me Toni në sezonin e dyte. Ashleigh Murray si Josie McCoy: Këngëtarja e Josie dhe Pussycats dhe një shoqe klase e Archie dhe shokëve të tij. Mädchen Amick si Alice Cooper: Nëna e Betty dhe Polly Cooper, e cila është redaktore e gazetës lokale. Luke Perry si Fred Andrews: babai i Archit, i cili zotëron një kompani ndërtimi. Mark Consuelos si Hiram Lodge: babai i Veronikës, i cili ishte burgosur kohët e fundit për veprimtari të paligjshme. Consuelos iu bashkua kastit për sezonin e dytë pasi karakteri i tij ishte përmendur vetëm me emër në sezonin e parë. Casey Cott si Kevin Keller: Një student haptazi homoseksual i shkollës së mesme, i cili është shok me Archie, Betty dhe Veronica dhe është biri i sherifit të Riverdale-it. Cott u gradua në personazh të rregullt në sezonin e dytë. Skeet Ulrich si F. P. Jones: babai i huaj i Jughead dhe udhëheqësi i Southside Serpents ose Serpentëve Jugorë, një bandë që jetojnë dhe veprojnë në skajet jugore të Riverdale. Ulrich u promovua në personazh të rregullt në sezonin e dytë. Charles Melton si Reggie Mantle: mik i gjatë i Archie dhe një rival, një lojtar futbolli në Riverdale High dhe shakaxhi i njohur. Melton u hodh për të marrë rolin e Reggie në sezonin e dytë pas largimit të Ross Butler, i cili luajti Reggie në sezonin e parë; Melton u promovua pastaj në personazh të rregullt në sezonin e tretë. Vanessa Morgan si Toni Topaz: Një anëtare e Serpentëve të Jugut, e cila miqësohet me Jughead në sezonin e dytë. Ajo është në një marrëdhënie me Cheryl. Morgan u promovua në personazh të rregullt në sezonin e tretë.
Mouzon, Ardennes
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Mouzon (Shqip: Muzoni) është një komunë në departamentin e Ardeneve në Francën veriore. Ndodhet në lumin Meuse. Më 1 janar 2016, ish-komuna Amblimont u shkri në Muzon.
Papagalli i Fisherit
Papagalli i Fisherit (Agapornis fischeri) është një specie e vogël papagalli e gjinisë Agapornis. Ato u zbuluan fillimisht në fund të shekullit të 19-të dhe u edukuan për herë të parë në Shtetet e Bashkuara në 1926. Ata janë emëruar pas eksploruesit gjerman Gustav Fischer.
Përshkrim
Zogu i dashurisë së Fischer ka shpinë, gjoks dhe krahë të gjelbër. Qafa e tyre është e verdhë e artë dhe ndërsa përparon lart bëhet portokalli më e errët. Pjesa e sipërme e kokës është e gjelbër ulliri, dhe sqepi është i kuq i ndezur. Sipërfaqja e sipërme e bishtit ka disa pupla të purpurta ose blu. Rreth syve ka një rreth të bardhë të lëkurës së zhveshur (unaza e syrit[3]). Zogjtë e rinj janë shumë të ngjashëm me të rriturit, përveç faktit se janë më të shurdhër dhe baza e mandibulës së tyre ka shenja kafe. Ata janë një nga zogjtë më të vegjël të dashurisë, rreth 14 cm (5,5 in)[4] në gjatësi dhe 43-58 g peshë. Ndërsa shumica e zogjve të dashurisë së Fischer janë jeshile, disa variacione ngjyrash janë edukuar. Variacioni blu është mbizotërues; me mungesë të verdhë, ka një shpinë, bisht dhe gjoks blu të ndezur, një qafë të bardhë, një kokë gri të zbehtë dhe një sqep rozë të zbehtë. Ky mutacion u edukua për herë të parë nga R. Horsham në Afrikën e Jugut në vitin 1957. Ekziston një mutacion i verdhë lutino, i cili u shfaq për herë të parë në Francë. Këta zogj janë zakonisht të verdhë të zbehtë me një fytyrë portokalli dhe një sqep të kuq. Mutacionet e mëtejshme janë mutacione pied, me sy të zi ose të errët të bardhë, kanellë, të bardhë dhe mutacione albino që janë edukuar gjithashtu.
Morfizmi seksual
Papagallët i Fisherit nuk tregojnë dimorfizëm seksual; prandaj, është e pamundur të thuhet nëse një individ është mashkull apo femër vetëm përmes pendës.
Gjinitë e Agapornis fischeri duken të njëjta, dhe dallohen me siguri përmes testimit të ADN-së, dhe më pak sigurisht nga zakonet e tyre në ulje. Në përgjithësi, femrat ulen me këmbët e tyre më larg se meshkujt, sepse legeni i femrës është më i gjerë.
Shpërndarja dhe habitati
parapamje| Kope në pemë në Serengeti, [[Tanzania.]] Papagalli i Fisherit është vendas në një zonë të vogël të Afrikës lindore-qendrore, në jug dhe juglindje të Liqenit Victoria në Tanzaninë veriore. Në vitet e thatësirës, disa zogj lëvizin në perëndim në Ruandë dhe Burundi duke kërkuar kushte më të lagështa. Ata jetojnë në lartësitë 1,100-2,200 m në tufa të vogla. Ata jetojnë në tufa të izoluara pemësh me rrafshina bari mes tyre. Popullsia vlerësohet të jetë midis 290,000 dhe 1,000,000, me dendësi të ulët jashtë zonave të mbrojtura për shkak të kapjes për tregtinë e kafshëve shtëpiake; licencat e eksportit u pezulluan në 1992 për të ndaluar çdo rënie të mëtejshme të specieve. Edhe pse ato janë vërejtur në të egra në Porto Riko dhe Florida, ato ndoshta janë rezultat i kafshëve shtëpiake të arratisura dhe asnjë riprodhim nuk është regjistruar. Rreth 100 çifte çiftëzimi mund të gjenden në natyrë midis Porches dhe Armacao de Pera dhe zonës Lagoa në rajonin Algarve të Portugalisë. Ato janë vërejtur edhe në Ishujt e Virgjër të Shteteve të Bashkuara.
Sjellje
parapamje| Pas banjës, atyre u pëlqen të bëjnë diellin vetë. Papagalli i Fisherit ka një fluturim të shpejtë dhe zhurma e krahëve të tyre ndërsa fluturojnë mund të dëgjohet. Si të gjithë të afërmit e tij, ata janë shumë të zëshëm dhe kur bëjnë zhurmë ata kanë një cicërimë të lartë dhe mund të jenë shumë të zhurmshme.
Ushqimi dhe ushqyerja
Papagalli i Fisherit hanë një larmi të madhe ushqimesh, përfshirë farërat dhe frutat. Ata ndonjëherë janë dëmtues për fermerët, pasi hanë të lashtat e tyre si misri dhe mileti.
Mbarështimi
parapamje| Agapornis fischeri - MHNT. Papagalli i Fisherit, si të afërmit e tij në gjininë Agapornis, bashkohen për jetën. Termi shpend i dashurisë lindi nga lidhjet e forta që bashkëshortët krijojnë me njëri-tjetrin. Kur ndahen, shëndeti fizik i secilit individ do të ulet. Bashkëshortëve u pëlqen të jenë në kontakt fizik sa më shumë që të jetë e mundur. Sezoni i shumimit është nga janari në prill dhe qershori deri në korrik. Foleja është në një vrimë në një pemë 2 deri në 15 metra mbi tokë. Vezët janë të bardha dhe zakonisht ka katër ose pesë në një tufë, por mund të ketë deri në tre ose më shumë se tetë. Femra inkubon vezët për 23 ditë, dhe zogjtë fluturojnë nga foleja rreth 38-42 ditë pas çeljes.
Blegtori
djathtas|parapamje| Zogjtë e dashuruar janë shumë aktivë dhe duan të përtypin gjëra. Papagalli i Fisherit janë zogj të vështirë për tu mbajtur të shëndetshëm në robëri. Ata janë zogj aktivë që kanë nevojë për shumë hapësirë. Kur kufizohen në një kafaz, shëndeti i tyre tenton të ulet.
Chiry-Ourscamp
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Chiry-Ourscamp (Shqip : Qiri-Arikamp ) është një komunë franceze në departamentin Oise, rajoni i Hauts-de-France.
Historia
Një referencë e hershme për komunitetin daton në shekullin e shtatë, kur u referua si Ursi campus. Kështjella Mennechet, e ndërtuar në fund të shekullit të 19-të në Qiri-Arikamp qëndron në rrënoja pasi u la bosh pas Luftës së Dytë Botërore.
Iain Armitage
Iain Armitage (i lindur më 15 korrik 2008) është një aktor amerikan. Ai është i njohur për rolin e Sheldon Cooper në Young Sheldon, një serial që pason The Big Bang Theory, dhe Ziggy Chapman në Big Little Lies. Në vitin 2018, Armitage mori çmimin Artisti i Ri për performancën më të mirë në një seri televizive – Aktori kryesor i ri për rolin e mëparshëm. Ai gjithashtu bëri zërin për të riun Shaggy Rogers në Scoob! (2020), dhe për qenushin e policisë Chase në PAW Patrol: The Movie (2021).
Jeta e hershme
Armitage banon në Arlington, Virxhinia, dhe është djali i aktorit Euan Morton, i cili ka lindur në Falkirk, Skoci, dhe producentes teatrore Lee Armitage. Është raportuar se ai u emërtua sipas Sir Ian McKellen. Ai është nipi i ish Zëvendës Sekretarit të Shtetit të Shteteve të Bashkuara, Richard Lee Armitage.
2010-ta
Armitage fillimisht fitoi rëndësi përmes serisë së tij në YouTube, Iain Loves Theatre, ku ai shqyrton shfaqjet skenike nga teatri muzikor. Videot e tij tërhoqën vëmendjen e industrisë së teatrit, duke përfshirë disa agjentë që donin ta nënshkruanin atë. Gjatë çmimeve Tony 2015, ai shërbeu si korrespondent për Perez Hilton dhe madje u referua në numrin e hapjes së shfaqjes.
Në janar 2017, Armitage luajti në një episod të Law & Order: Special Victims Unit ("Ndjekja e Theo"), duke luajtur një fëmijë të vogël, Theo Lachere, i cili është rrëmbyer. Ai u shfaq në Impractical Jokers "Look Out Below", ku u fol nga Murr në "Who Let The Dogs Out?", në sfidën e dytë të atij episodi. Ai luajti Ziggy Chapman në miniserialin e HBO Big Little Lies dhe ai u shfaq në The Glass Castle, një adaptim filmik i kujtimeve të Jeannette Walls me të njëjtin emër. Në të njëjtin vit, ai ishte gjithashtu në filmat I'm Not Here dhe <i id="mwTA">Our Souls at Night</i>, ku luajtën gjithashtu Jane Fonda dhe Robert Redford.
Në vitin 2017, Armitage ishte përzgjedhur për rolin e Sheldon Cooper si fëmijë në Young Sheldon, një seri pasardhëse e komedisë situacionale The Big Bang Theory. Në dhjetor 2018, ai u shfaq në një episod të The Big Bang Theory, duke luajtur Sheldonin e ri në një regjistrim videokasetë që synonte të gëzonte dhe inkurajonte një Sheldon më të vjetër.
2020-ta
Në vitin 2021, Armitage zëroi Chase në PAW Patrol: The Movie, duke zëvendësuar Justin Paul Kelly nga seriali televiziv Nickelodeon.
Babidi
Babidi (バビディ) është personazh fiktiv në serinë Dragon Ball. Ai shfaqet në Dragon Ball Z dhe Dragon Ball GT.
Babidi është një magjistar i keq alien dhe djali i Bibidit.
Fuqia
Babidi është fizikisht i dobët por fuqia e tij e vërtetë qëndron në aftësitë e tij magjike të jashtëzakonshme, fillimisht ai posedonte vetëm një pjesë të fuqisë së Bibidit, duke fituar të gjitha me vdekjen e Bibidit dhe duke e tejkaluar atë shumë gjatë kohës së përpjekjes së tij për të ringjallur Buu. Kur ai priste të luftojë Shinin, ai shprehet se energjia e tij magjike është më e madhe se babai i tij dhe beson se ai mund ta mposht Shinin. Ai është në gjendje të ndërtojë barriera energjetike që mund të rezistojnë pjesërisht duke u goditur nga sulmet nga Buu i pafajshëm të cilat mund të dëmtojnë Majin Vexhita në formën e tij Super Saiyan 2. Sidoqoftë sulmet e tij në Pikolo si Super Namekian provuan të ishin asgjë më shumë sesa një bezdi dhe me përpjekje Pikolo vazhdoi të prishë pengesën e tij dhe ta ndante lehtësisht në gjysmë.
Ramazan Hoxha
Ramazan Hoxha kryetar i shoqatës atdhetare “Haziz Lila-Golloborda”. Ka lindur në Steblevë të Dibrës dhe ka studiuar dhe është diplomuar për shkenca ekzakte – Matematikë dhe Ekonomi. Ka shërbyer në pozicione të ndryshme si mësues matematike, drejtues institucioni dhe pedagog në universitetin shtetëror të Tiranës. Me daljen në pension, ai ju përkushtua historisë së krahinës së tij, Gollobordës së Dibrës.
Muhamed Tahir ibën 'Ashur
parapamje|220px|Muhammed el-Tahir ibn Ashur Muḥammed et-Ṭahir ibn ʿAshur (Arabisht: محمد الطاهر بن عاشور) ishte një nga dijetarët e njohur të shekullit të 20-të. Ai u bë gjykatës pastaj Sheikulislam në vitin 1932. Ai ishte i njohur për shpjegimin e tij të Kuranit, al-Tahrir wa'l-tanwir (Verifikimi dhe Sqarimi).
Jeta e hershme
Muhammed el-Tahir ibn Ashur lindi në muajin gusht 1879 në një familje të pasur dhe vdiq më 12 gusht 1973. Ai ishte me prejardhje andalusiane. Familja gjithmonë ka treguar përkushtim në kërkim të dijes për gjenerata. Ai ka qenë mësues në Universitetin Ez-Zitouna gjatë jetës së tij. Ai ishte i njohur për refuzimin e presidentit të Tunizisë për një fetva për ta dëshmuar lërjen e agjërimit në muajin e Ramazanit. Ai i'u përgjigj duke thënë "Urdhëri për ty është të agjërosh" dhe ka thënë në radio: "Zoti e ka thënë të vërtetën, ndërsa Habibi ka folur gënjeshtrën. Kjo ishte shkaku për shkarkimin e tij nga pozita.
Punimet
Ibn Ashuri ka shkruar shumë libra, mesin e tyre janë :
Disa prej librave që janë përkthyer në Anglisht :
Kroatistika
Përveç Kroacisë, studimet kroate studiohen edhe në universitetet në Hungari, Ukrainë, Sllovaki, Republika çeke, Poloni, Bullgari, Rumani, Indi, Kanada, Australi dhe Kinë.
Ekziston edhe fakulteti në Zagreb i njohur si Qendra për Studime Kroate si pjesë e Universitetit të Zagrebit.
Ali Erebara
Ali Erebara (Dibër, 1897 - ) ka qenë avokat dhe kryetar i bashkisë Tiranë në vitet 1940-1942.
Biografia
U lind në Dibër, i biri i Jashar Erebarës.
Në vitin 1944 pjesmarrës në organizatën Bashkimi Dibran, (Komiteti për Lirinë e Pavarësinë Etnike). Është arrestuar pas Lëvizjes së Postribës, ku mbante lidhje në Tiranë me grupin e opozitës. Kaloi gjithë periudhën komuniste në burg dhe internim. Së bashku me J. Radin, ka hartuar një bazë të dhënash me përshkrim të një “regjistri civil e penal” për 1000 të internuar të Savrës, Lushnje, që nga momenti i hapjes së kampit të përqendruar të Lushnjes në fillim vitet ’50, kohën e vuajtjes së dënimit, gjenealogjitë dhe përhapjen gjeografike të të internuarve duke i konsideruar si pjestarë të një trungu familjar.
Prerje, Oise
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cuts është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Torero
thumb|240px|Një matador në Plaza de Toros [[Las Ventas, Madrid, në fazën e fundit të përleshjes, tercio de muerte]] Torero ose toureiro  janë fjalët spanjolle dhe portugeze për luftëtarët e demave dhe përshkruajnë të gjithë interpretuesit në sportin e demave siç praktikohen në Spanjë, Portugali, Meksikë, Peru, Francë, Kolumbi, Ekuador, Venezuela dhe vende të tjera të ndikuara nga kultura portugeze dhe spanjolle. Performuesi dhe drejtuesi kryesor i rrethimit në një përleshje, dhe i cili më në fund vret demin, adresohet si maestro (mjeshtër), ose me titullin zyrtar matador de toros (vrasës i demave). Varkëtarët e tjerë në rrethim quhen subalternos dhe kostumet e tyre janë të qëndisura në argjend në krahasim me arin e matadorit. Ato përfshijnë picadorët, rejoneadores dhe banderilleros''.
Një grup e vogël femrash kanë qenë luftëtare demash, një shembull është Cristina Sánchez.
Akti i luftimit të demave nuk quhet ose konsiderohet si një sport i vetëm, por më tepër një art i performancës. Nuk ka konkurs, as ndonjë klasifikim zyrtar; megjithëkëtë, luftëtari demash merr një çmim simbolik, i cili është menduar të jetë në përpjesëtim me cilësinë e performancës së tij. Për më tepër, ndeshja e demave, historikisht, filloi më shumë me fisnikët mbi kalë, të gjithë demat e shoqëruar me shoqërues në këmbë, duke bërë punë ndihmëse. Me kalimin e kohës, puna e të zakonshëmve në këmbë u rrit në rëndësi deri në atë pikë sa u bënë akti kryesor dhe i vetëm. Luftimi i demit mbi kalë u bë një veprim i veçantë i quajtur "rejoneo" i cili kryhet edhe sot, edhe pse më rrallë.
Për shkak të dekorimeve dhe elaboratitetit të kostumit, spanjollët e quajnë veshjen e toreros si traje de luces, që do të thotë "kostum i dritave". Megjithëse pa dyshim që është i zjarrtë, struktura e kostumit të matadorit siguron lehtësi të madhe të lëvizjes.
Rosoy, Oise
Rosoy (Shqip: Rozojë) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Banesa e Reshit Zunes
Banesa e Reshit Zunes është një monument i trashëgimisë kulturore në Sohodoll, rrethi i Dibrës, në qarkun e Dibrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "''URDHËRUES/08.01.1977'".
Edda
" Eda " është një term i vjetër nordik që nga studiuesit modernë, i është atribuar kolektivit të dy veprave letrare mesjetare islandeze: ajo që tani njihet si Edda prozaike dhe një koleksioni më i vjetër i poezive pa titull origjinal, i njohur tashmë si Edda poetike. Termi historikisht i referohej vetëm Eddës prozaike, por kjo ka dalë jashtë përdorimit për shkak të konfuzionit me veprën tjetër. Të dyja veprat u shkruan në Islandë gjatë shekullit të 13-të në islandisht, megjithëse ato përmbajnë materiale nga burime të mëparshme tradicionale, duke arritur deri në epokën e vikingëve. Librat janë burimet kryesore të traditës skaldike mesjetare në mitologjinë e Islandës, Norvegjisë dhe vendeve nordike.
Etimologjia
Të paktën pesë hipoteza janë sugjeruar për origjinën e fjalës Edda :
Eda poetike
Edda poetike, e njohur gjithashtu si Sæmundar Edda ose Edda e vjetër, është një përmbledhje e poezive të vjetra nordike nga dorëshkrimi mesjetar islandez Codex Regius ("Libri Mbretëror"). Së bashku me prozën Edda, Edda poetike është burimi më i gjerë në mitologjinë norvegjeze. Pjesa e parë e Codex Regius ruan poezi që rrëfejnë krijimin dhe shkatërrimin dhe rilindjen e parashikuar të botës mitologjike të vjetër nordike, si dhe mite individuale rreth perëndive në lidhje me hyjnitë nordike. Poezitë në pjesën e dytë rrëfejnë legjenda për heronjtë dhe heroinat nordike, si Sigurd, Brynhildr dhe Gunnar.
Codex Regius u shkrua në shekullin e 13-të, por asgjë nuk dihet për vendndodhjen e tij deri në vitin 1643, kur ai ra në zotërim të Brynjólfur Sveinsson, atëherë peshkopi i Kishës së Islandës në Skálholt. Në atë kohë, versionet e Prozës Edda ishin të njohura në Islandë, por studiuesit spekuluan se dikur ishte një Edda tjetër - një Plaku Edda - që përmbante poemat pagane që Snorri citon në librin e tij. Kur u zbulua Codex Regius, u duk se ky spekulim ishte vërtetuar i saktë. Brynjólfur ia atribuoi dorëshkrimin Sæmundr të Mësuarit, një prift islandez i shekullit të 12-të më i madh se jeta. Ndërsa ky atribut refuzohet nga studiuesit modernë, emri Sæmundar Edda ende haset ndonjëherë.
Peshkopi Brynjólfur i dërgoi Codex Regius si dhuratë Mbretit Christian IV të Danimarkës, prej nga vjen emri Codex Regius. Për shekuj me radhë ajo u ruajt në Bibliotekën Mbretërore në Kopenhagë, por në vitin 1971 u kthye në Islandë.
Edda prozaike
Proza Edda, nganjëherë referuar si Edda e Re ose Edda e Snorrit, është një manual poetik islandez i cili gjithashtu përmban shumë histori mitologjike. Qëllimi i tij ishte t'u mundësonte poetëve dhe lexuesve islandezë të kuptonin hollësitë e vargjeve aliterative dhe të kuptonin aludimet mitologjike që qëndronin pas dredhive të shumta që përdoreshin në poezinë skaldike.
Është shkruar nga studiuesi dhe historiani islandez Snorri Sturluson rreth vitit 1220. Ai mbijeton në katër dorëshkrime të njohura dhe tre fragmente, të shkruara mes viteve 1300 deri në rreth 1600.
Proza Edda përbëhet nga një Prolog dhe tre libra të veçantë: Gylfaginning, në lidhje me krijimin dhe shkatërrimin dhe rilindjen e parashikuar të botës mitike nordike; Skáldskaparmál, një dialog midis Ægir, një perëndi norvegjez i lidhur me detin, dhe Bragi, perëndia skaldike e poezisë; dhe Háttatal, një demonstrim i formave të vargjeve të përdorura në mitologjinë nordike.
Shumëzuesi Keynesian
Shumëzuesi Keynesian është një teori e prezantuar për herë të parë nga ekonomisti britanik Richard Kahn në vitet e tridhjeta të shekullit të kaluar. Ai tregon se çfarë ndikimi të mëtutjeshëm në Bruto Produktin Vendor do të kishin rritjet apo zvogëlimet e shpenzimeve për investime, shpenzimeve për konsumim personal apo shpenzimeve neto të qeverisë(shpenzimet bruto të qeverisë – fitimet e qeverisë nga taksat).
Si llogaritet shumëzuesi Keynesian?
Shumëzuesi Keynesian zakonisht përdoret në rast të ndryshimit në shpenzimet e qeverisë, por edhe në rast të uljes apo ngritjes së taksave nga ana e saj.
Shpenzimet e qeverisë
Kur rasti është për shpenzimet e qeverisë shumëzuesi Keynesian llogaritet me formulën:
Prirja marxhinale për konsumim tregon se sa perqind të të ardhurave shtesë do të përdoreshin për konsumim. Pjesa tjetër e cila nuk përdoret për konsumim shfaq prirjen marxhinale për ruajtje. Pra nëse prirja marxhinale për kosumim është 75% apo 0.75, atëherë prirja marxhinale për ruajtje është 25% apo 0.25, kështu që shumëzuesi do të ishte 1/0.25= 4. Kjo tregon se nëse shpenzimet do të rriteshin apo zvogëloheshin për një shumë të caktuar, ndikimi i saj do të ishtë 4 herë më i madh sesa ishte paramenduar. Pra nëse do të shpenzoheshin 100 milion më shumë, kjo do të thotë se në të vertëtë ndikimi i saj në Bruto Produktin Vendor do të ishte 400 milion (100mx4).
Ulja apo ngritja e taksave
Sikur në rastin e shpenzimeve shumëzuesi Keynesian mund të llogarit ndikimin që do ta ketë ulja apo ngritja e taksave në Bruto Produktin Vendor. Ajo përdoret kryesisht për të rreguluar inflacionin e shkatuar nga kërkesa e madhe. Përsëri edhe kjo është e lidhur drejtpërdrejt me prirjen marxhinale për kosumim dhe prirjen marxhinale për të ruajtur.
Formula për gjetjen e shumëzuesit Keynesian e cila tregon ndikimin që do të ketë ndyshimi i taksave është: PMK/ 1-PMK apo PMK/PMR.
Nese prirja marxhinale për të kosumuar do të ishtë 0.75, do të bënte prirjen marxhinale për të ruajtur 0.25. Nëse do të bëhej një ngritje në taksë për 100 milion sipas formulës shumësuesi do të ishte 3 (0.75/0.25) dhe ndikimi i tij do ta z do të jetë 100m x 3= 300m.
Kritikat e shumëzuesit Keynesian
Edhe pse shumëzuesi Keynesian shfaq shumë raporte të rëndësishme prapë besohet që të ketë dobësitë e tij. Për këtë shkak mendohet se shumëzuesi e mbivlerëson ndikimin e ndryshimeve në shpenzime, përkatsisht të ndryshimeve në taksa. Kritikuesi më i madh i shumëzuesit Keynesian është ekonomisi i famshëm Milton Friedman. Ai njofton se shumëzuesi nuk llogarit se si do të financohej rritja e shpenzimeve dhe si kjo mund të ketë një efekt negativ në të ardhmen, me rritje të taksave apo edhe me inflacion. Tjetër kritikë është se shumëzuesi Keynesian parasheh se të gjitha paratë do të mbeteshin në shtetin përkatës duke mos marrë parasysh shpenzimet që do të bëheshin jashtë tij. Pavarsisht kësaj shumëzuesi Keynesian ka marrë një përdorim të gjerë në fushën e makroekonomisë sot e kësaj dite.
Funafuti
Funafuti është një atol dhe kryeqyteti i Tuvalus. Ka pasur 6,025 banorë më 2012.
Rosa mandarin
Rosa mandarin (Aix galericulata) është një lloj i rosës së gjelbër, origjina e së cilës është në Palearktikun Lindor. Ka një trup mesatar, që varion nga 41 –: Ka një gjatësi të hapjeve të krahëve 65 –. Është e lidhur ngushtë me rosën e drurit të Amerikës së Veriut, i vetmi anëtar tjetër i gjinisë Aix. 'Aix' është një fjalë e lashtë greke e cila u përdor nga Aristoteli për t'iu referuar një zogu të panjohur zhytës dhe 'galericulata' është latinishtja për një parukë, që rrjedh nga galerum, një kapak ose mbulesë.
Shpërndarja dhe habitati
Mostrat shpesh ikin nga koleksionet, dhe në shekullin e 20 -të, një popullsi e madhe, e egër u krijua në Britaninë e Madhe; kohët e fundit, një numër i vogël janë rritur në Irlandë, të përqendruar në parqet e Dublinit. Tani, rreth 7,000 janë në Britani me popullsi të tjera në kontinentin evropian, më e madhja prej të cilave është në rajonin e Berlinit. Popullsitë e izoluara ekzistojnë në Shtetet e Bashkuara. Qyteti i Malit të Zi, Karolina e Veriut, ka një popullsi të kufizuar, dhe një popullsi e egër e fluturimit të lirë prej disa qindra mandarina ekziston në Qarkun Sonoma, Kaliforni. Kjo popullsi është rezultat i disa rosave që ikin nga robëria, pastaj riprodhohen në të egra. Në vitin 2018, një zog i vetëm, i quajtur "Mandarin Patinkin", u pa në Central Park të qytetit të Nju Jork.