cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xhohar Dudajev
Jeta e hershme
Dudajev lindi në Yalkhoroy, RASS Çeçeno-Ingush, vetëm disa ditë para dëbimit të detyruar të familjes së tij së bashku me tërë popullin çeçen dhe ingush me urdhër të Josif Stalinit. Familja e tij ishte e Teipit Yalhoroy. Ai ishte fëmija i trembëdhjetë më i vogël i veterinerit Musa dhe Rabiat Dudajev. Ai i kaloi 13 vitet e para të jetës së tij në mërgim të brendshëm në Republikën Socialiste Sovjetike Kazake. Familja e tij ishte në gjendje vetëm të kthehej në Çeçeni në vitin 1957. Pas riatdhesimit të ceçenëve dhe ingushëve në vitin 1957, ai studioi në shkollën e mbrëmjes në çeçeno-ingush dhe u kualifikua si elektricist. Në vitin 1962, pas dy vitesh duke studiuar elektronikë në Vladikavkaz, ai hyri në shkollën e lartë të aviacionit ushtarak për pilotët nga të cilët u diplomua në vitin 1966. Dudayev u bashkua me Partinë Komuniste të Bashkimit Sovjetik më 1968 dhe në vitet 1971-1974 studioi në prestigjiozin Akademinë e Forcave Ajrore Gagarin. Ai u martua me Alla Dudajeva, një poete ruse dhe vajza e një oficeri sovjetik me të cilin pati tre fëmijë (një vajzë dhe dy djem).
Lufta e parë çeçene
Më 1 dhjetor 1994, rusët filluan të bombardonin aeroportin e Grozny dhe shkatërruan forcën ajrore çeçene (ish-avionët e trajnimit sovjetik u morën nga republika në vitin 1991). Si përgjigje Içkeria i shpalli luftë Rusisë dhe mobilizoi forcat e saj të armatosura. Më 11 dhjetor 1994, pesë ditë pasi Dudayev dhe Ministri i Mbrojtjes i Rusisë Pavel Graçev kishin rënë dakord për të shmangur përdorimin e mëtejshëm të forcës, trupat ruse pushtuan Çeçeninë. U raportua gabimisht se njëri nga dy djemtë e Dudajev u vra në fillim të luftës; të dy janë gjallë që nga viti 2009.
Para rënies së Grozni, Dudajev braktisi pallatin presidencial, u zhvendos në jug me forcat e tij dhe vazhdoi udhëheqjen e luftës përgjatë vitit 1995, raportohet se nga një silu rakete afër kryeqytetit historik çeçen të Vedeno. Ai vazhdoi të këmbëngulë që forcat e tij do të mbizotëronin pasi lufta konvencionale do të kishte mbaruar, dhe luftëtarët guerile çeçene vazhduan të veprojnë në të gjithë vendin duke zgjedhur njësitë ruse dhe duke demoralizuar ushtarët e tyre.
Vdekja
Më 21 prill 1996, ndërsa përdori një telefon satelitor, Dudajev u vra nga dy raketa, pasi vendndodhja e tij u zbulua nga një aeroplan zbulues rus, i cili përgjoi thirrjen e tij telefonike. Në kohën kur Dudajev raportohej se po fliste me një deputet liberal të Dumës në Moskë, gjoja Konstantin Borovoi. Avionë shtesë u dërguan (një Su-24MR dhe një Su-25) për të gjetur Dudajev dhe për të hedhur zjarr një raketë të udhëzuar. Detaje të sakta të këtij operacioni nuk u publikuan kurrë nga qeveria ruse. Avionët rusë të zbulimit në zonë kishin monitoruar komunikimet satelitore për mjaft kohë duke provuar të përputheshin me nënshkrimin e zërit të Dudayev me mostrat ekzistuese të fjalimit të tij. Pretendohej se Dudayev ishte vrarë nga një kombinim i një sulmi me raketa dhe një gracke. Ai ishte 52 vjeç.
Vdekja e Dudayev u njoftua në televizionin e ndërprerë të transmetuar nga Shamil Basajev, komandanti gueril çeçen. Dudayev u pasua nga zëvendës presidenti i tij Zelimhan Jandarbijev (si president i përkohshëm) dhe më pas, pas zgjedhjeve popullore të 1997, nga shefi i tij i stafit të luftës, Asllan Maskadov.
Kombinimet
Leksiku/Perdorimi__
Gramatika
Zanoret A+u+I+u Dy zanore perdorimi kater,dy (u)nje (a) nje (i)
Mizuho Sakaguchi
Mizuho Sakaguchi (阪口 夢穂) është një futbolliste japoneze.
Mehë Uka
Mehë Uka ishte arsimtar, i burgosur politik, atdhetar dhe i dekoruar si Hero i Kosovës. Mehë Uka lindi më 20 dhjetor 1962 në Bajgorë ku edhe kreu shkollën fillore. Të mesmen e vazhdoi në Mitrovicë kurse në Prishtinë diplomoi në Universitetin e Prishtinës, në Fakultetin e shkencave matematikore. Kurse më 29 dhjetor të vitit 1996, në fshatin Lushtë, Komuna e Mitrovicës, u vu në pritë nga ushtria serbe ku edhe u vra.
Mizuho Sakaguchi
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 124 ndeshje dhe ka shënuar 29 gola.
Sa Pobla
Sa Pobla është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Raiguer, të provincës Ishujt Balearik, në Ishujt Balearik. Sa Pobla ka 12766 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 48.59 km2.
Lidhje të jashtme
Sa Pobla
Ismail Haki Beu
Ismail Hakki Bey (Ai lindi në 1865 në Stamboll i, Turqia) Ai është kompozitor dhe muzikant turk gjatë Perandoria Osmane
Një zë po del nga gryka e Mezhgoranit
Kush e ka kenduar
Mentor Xhemali
Lidhje te jashtme
https://www.youtube.com/watch?v=-KGv3NWh9IE
After Ever Happy
After Ever Happy (në disa vende u lansua si After Ever After ose After Forever) është një film dramatik romantik amerikan i vitit 2022 me regji nga Castille Landon, dhe skenar nga Sharon Soboil. Bazuar në romanin e vitit 2015 me të njëjtin emër nga Anna Todd, është një vazhdim i After We Fell, dhe pjesa e katërt e përgjithshme në serinë e filmave After. Në film luajnë Josephine Langford dhe Hero Fiennes Tiffin, duke ripërsëritur rolet e tyre si Tessa Young dhe Hardin Scott, respektivisht. Komploti vazhdon premisën e tre filmave të mëparshëm.
After Ever Happy pati premierën botërore në Londër më 10 gusht 2022 dhe u shfaq në teatër më 7 shtator 2022. Pjesa e pestë e titulluar After Everything është aktualisht në post-produksion, ndërsa një paraardhës dhe një vazhdim shtesë i përqendruar rreth fëmijëve të personazheve kryesore të serialit janë gjithashtu në zhvillim.
Përmbajtja
Disa orë pasi Christian Vance i zbulon Hardinit se ai është babai biologjik i Hardinit, Hardin kthehet në dasmën e nënës së tij me Tessa, ku ai përballet me të për mashtrimin. Vance përpiqet të shpjegojë veten, por Hardin sulmon me një shishe uiski. Atë mbrëmje, Tessa gjen një Hardin të dehur duke hyrë në shtëpinë e Trishit dhe duke i vënë zjarrin vendit. Hardin e kupton gabimin e tij dhe përpiqet të shuajë zjarrin, pa dobi, por Vance mbërrin dhe e nxjerr fshehurazi Hardin nga pjesa e pasme e makinës së Tessa-s ndërsa zjarrfikësja arrin. Hardin zgjohet të nesërmen në mëngjes dhe Tessa i thotë se Vance i tha policisë se e kishte vënë zjarrin vetë. Ata vozisin me makinë në një kodër ku bëjnë seks.
Tessa dhe Hardin kthehen në hotelin e tyre ku ajo i rrëfehet Kimberley, të fejuarës së Vance, për problemet e saj në lidhje me çështjet e zemërimit të Hardinit përpara se të zbulojë se Hardin është larguar nga hoteli. Tessa e gjurmon atë në një festë ku e gjen atë të dehur dhe të lodhur. Ajo i ofron atij një shans të largohet me të, por ai nuk pranon dhe ajo kthehet në SHBA. Pas kthimit në banesën e saj, Tessa gjen të atin, të vdekur nga një mbidozë e dukshme. Landon e telefonon Hardin dhjetëra herë për ta njoftuar para se të marrë më në fund. Ai kthehet te Tesa dhe përpiqet ta ngushëllojë, por ajo fshihet prej tij. Hardin debaton me nënën e saj, Carol, nëse ai është i mirë për Tessa-n dhe se si ai e braktis gjithmonë atë.
Megjithatë, Hardin, së bashku me Landon, marrin pjesë në funeralin e Riçardit për të mbështetur Tessa-n. Hardin dhe Tessa shkojnë në një darkë të organizuar nga babai i Hardinit, Ken, dhe mamaja e Landon, Karen, së bashku me Landon dhe shoqen e tij, Nora, për t'i thënë lamtumirën Landon ndërsa ai shkon në Nju Jork për shkollë, ku jeton edhe Nora. Pas darkës, Tessa e nxjerr Hardinin jashtë për të folur. Ajo i thotë se ata kanë nevojë për kohë për t'u shëruar nga traumat e tyre të fundit familjare dhe ajo ka vendosur të largohet nga Vance Publishing për t'u transferuar në Nju Jork me Landon. Hardini lëndohet nga bomba dhe për pak e godet Landon nga inati që nuk ia ka thënë, por Landon i kujton atij se ai është gjithashtu shoku i Tessa-s po aq sa Hardini është vëllai i tij. Tessa i jep Hardinit një ultimatum që nëse ai e do atë, ai nuk do ta ndjekë atë në Nju Jork dhe do t'i lërë të kalojnë kohën e tyre larg, për të cilën ai pa dëshirë pranon.
Tessa transferohet me Landon dhe fillon të punojë me Norën në një restorant elegant dhe Hardin fillon të shkojë në AA dhe diplomohet nga universiteti. Muaj më vonë, Hardin vjen në Nju Jork për punë dhe Landon i ofron ta presë. Tessa merr dy turne për të shmangur Hardin, por Landon dhe Hardin vijnë në restorantin e saj dhe e kërkojnë atë si serverin e tyre. Hardin qëndron derisa ajo është jashtë punës dhe ata flasin se si kanë qenë; Kthimi i Hardinit dhe Tesa në pritje për t'u pranuar në NYU. Gjatë dy ditëve të ardhshme, ata kalojnë kohë së bashku, ngadalë duke u rilidhur, gjatë së cilës Landon më në fund fillon një marrëdhënie romantike me Norën, për lumturinë e Hardin dhe Tessa. Një natë kur Landoni është te Nora, Tessa dhe Hardin dorëzohen dhe bëjnë seks sërish. Të nesërmen në mëngjes pasi Hardin largohet, Tessa gjen një libër në çantën e tij, të titulluar "Pas", duke dokumentuar të gjithë marrëdhënien e tyre. Kur Hardin kthehet, Tessa përballet me të për librin, duke mos dashur që jeta e saj të botohet që të gjithë ta lexojnë, por Hardin i thotë se tashmë ka një luftë ofertash për librin. Ai e kishte lexuar ditarin e tij gjatë terapisë dhe një botues përfundoi duke e lexuar dhe gjithçka u përshkallëzua që atëherë. Tessa deklaron se lidhja e tyre ka përfunduar zyrtarisht.
Dikur më vonë, libri i Hardinit është shpallur më i shitur nga New York Times. Me pak miq në shkollë dhe Landon që në thelb është transferuar me Norën, Tessa i drejtohet Robertit, mikut të Norës, për shoqëri. Atë natë, Tessa futet fshehurazi në librin e Hardinit duke nënshkruar pa e ditur ai, në mënyrë që ajo të dëgjojë. Ajo keqinterpreton një vështrim midis Hardinit dhe një gruaje dhe ndërsa Tessa largohet, Hardin e shikon atë.
Zhvillimi
Në shtator 2020, një përshtatje e filmit artistik të After Ever Happy u njoftua se ishte në zhvillim e sipër. Zhvilluar në të njëjtën kohë me After We Fell, filmat u njoftuan se do të drejtoheshin nga Castille Landon me Sharon Soboil që shërbente si skenariste. Josephine Langford dhe Hero Fiennes-Tiffin u konfirmuan për të ripërsëritur rolet e tyre si Tessa Young dhe Hardin Scott, respektivisht.
Xhirimet
Filmi hyri në paraprodhim në shtator 2020, përpara publikimit të After We Collided. Xhirimet u zhvilluan, krah për krah me After We Fell. Në dhjetor 2021, Louise Lombard, Kiana Madeira, Chance Perdomo, Rob Estes, dhe Carter Jenkins u konfirmuan se kishin ripërsëritur rolet e tyre nga filmat e mëparshëm. Traileri i parë ngacmues u publikua në dhjetor 2021.
Xhirimet u zhvilluan në Bullgari dhe përfundoi prodhimi në dhjetor 2020. Gjatë produksionit, aktorët punuan ngushtë së bashku dhe qëndruan në një hotel në një mënyrë më të izoluar, ndërkohë që kamerat nuk po rrotulloheshin, për shkak të kufizimeve dhe protokolleve të pandemisë COVID-19.
Alavieska
Alavieska (Alavieskan kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Provinca Oulu, dhe është pjesë e rajonit Ostrobothnia Veriore.
Filantropinumi
Historiku
Qëllimi i themelimit të Shkollës “Filantropinum,” në Desau, mes tjerash ishte edukimi i njeriut të ri dhe në të njëjtën kohë reformimi i shoqërisë. Duhet theksuar se pikëpamjet pedagogjike të Bazedovit ishin nën ndikimin e teorive mbi arsimin të pedagogëve të shquar të kohës si, Xhon Lloku (John Locke), Zhan Zhak Ruso (Jean-Jacques Rousseau) dhe Jan Amos Komenski (John Amos Comenius), e pjësërisht edhe të mendimeve mbi edukimin të juristit francez Louis-René de Caradeuc de La Chalotais (1701 – 1785).
Vincenzo Peruggia
thumb|240px|Mug shot i Vincenzo Peruggia, i cili besohet se ka vjedhur pikturën [[Mona Liza]] Vincenzo Peruggia (8 tetor 1881 – 8 tetor 1925) ishte një hajdut italian, i cili vodhi pikturën Mona Liza më 21 gusht 1911. Kjo vjedhje u quajt si vjedhja më e madhe e artit të shekullit të 20-të.
Filantropinumi
Historiku
Shkolla e Filantropisë u hap më 27 dhjetor të vitit 1774, me moton, “çdo gjë sipas natyrës”. Të pasur dhe të varfër do të arsimoheshin së bashku, kurrikula bazohej në praktikë ndërsa mësimi zhvillohej në gjuhën gjermane (dhe jo në atë latine apo greke), mësohej edhe zejtaria, ushtrimet fizike dhe lojërat, e gjithashtu edhe uniforma shkollore ishte më e thjeshtë dhe më e rehatshme se zakonisht. Vetë Bazedovi institucionin e tij arsimor në Desau e quante “Shkollë e filantropistëve, nxënësve dhe mësuesve,” (School for Philanthropists, Learners and Teachers). Edhe pse shkolla funksionoi për një kohë relativisht të shkurtër, deri në vitin 1793, ndikimi i saj në reformimin e shkollave gjermane doli të jetë i konsiderueshëm dhe frymëzoi themelimin edhe të shumë institucioneve tjera të ngjashme jo vetëm në Gjermani por edhe jashtë saj.
Vincenzo Peruggia
Historia
Sipas marrjes në pyetje të Peruggia në Firence pas arrestimit të tij, ai hyri në muze të hënën, 21 gusht rreth orës 7 të mëngjesit, përmes derës ku po hynin punëtorët e tjerë të Luvrit. Ai tha se kishte veshur njërën prej tymrave të bardha që punonjësit e muzeut kishin veshur zakonshëm dhe ishte i dallueshëm nga punëtorët e tjerë. Kur Salon Carré, ku ishte varur Mona Liza, ishte e zbrazët, ai ngriti pikturën nga katër kunjat e hekurt që e siguruan atë në mur dhe e çoi në një shkallë shërbimi aty pranë. Atje, ai hoqi rastin dhe kornizën mbrojtëse. Disa njerëz raportojnë se ai fsheh pikturën (të cilën Leonardo e pikturoi në dru) nën veshjen e tij. Por Peruggia ishte vetëm 160 cm, dhe masat Mona Lizës përafërsisht 53 cm × 77 cm, kështu që nuk do të përshtatet nën një fustan të veshur nga dikush me përmasat e tij. Në vend të kësaj, ai tha se hoqi veshjen e tij dhe e mbështolli atë rreth pikturës, e kapi nën krahun e tij dhe la Luvrin përmes të njëjtës derë që kishte hyrë.
Filantropinumi
Historiku
Në fillim “Filantropinumi” i Bazedovit kishte vetëm një mësues dhe tre studentë, por numri i tyre u rrit me shpejtësi si rezultat i përhapjes së reputacionit të saj edhe përtej qytetit Desau.
Vincenzo Peruggia
Historia
Peruggia fshehu pikturën në banesën e tij në Paris. Me sa duket, kur policia arriti të kontrollonte banesën e tij dhe ta merrte në pyetje, ata pranuan justifikimin e tij se ai kishte punuar në një vend tjetër në ditën e vjedhjes.
Pasi e mbajti pikturën të fshehur në një bagazh në banesën e tij për dy vjet, Peruggia u kthye në Itali me të. Ai e mbajti atë në banesën e tij në Firence, Itali, por u rrit i paduruar, dhe më në fund u kap kur ai kontaktoi Alfredo Geri, pronarin e një galerie arti në Firence. Historia e Geriut bie ndesh me atë të Peruggias, por ishte e qartë se Peruggia priste një shpërblim për kthimin e pikturës në atë që ai e konsideronte si "atdheun" e saj. Geri thirri në Giovanni Poggi, drejtorin e galerisë Uffizi, i cili vërtetoi pikturën. Poggi dhe Geri, pasi morën pikturën për "ruajtje", njoftuan policinë, i cili arrestoi Peruggia në hotelin e tij. Pas rimëkëmbjes së saj, piktura u ekspozua në të gjithë Italinë me tituj flamuj që gëzuan kthimin e saj dhe më pas u kthye në Luvri në vitin 1913. Ndërsa piktura ishte e famshme para vjedhjes, famëkeqja që mori nga titujt e gazetave dhe nga hetimi në shkallë të gjerë policore ndihmuan vepra arti të bëhet një nga më të njohurit në botë.
Filantropinumi
Historiku
Themelimi dhe mbarëvajtja e punës së Filantropinumit u përkrah edhe nga pedagogë të tjerë si: Christian Heinrich Wolke (1741–1825), Ernst Christian Trapp (1745-1818) dhe Christian Gotthilf Salzmann (1744-1811). Nga viti 1779 deri në vitin 1787, edhe August Friedrich Wilhelm Crome (1753-1833) ka punuar në këtë shkollë gjersa artisti Carl Wilhelm Kolbe (1759-1835) punoi si profesor i artit dhe frëngjishtes në vitet 1780 – 1784. Edhe poeti Friedrich von Matthisson dhe artisti Friedrich Rehberg gjithashtu kanë punuar në Shkollën e Filantropisë.
Katër kërkesat themelore të Bazedovit, gjatë aktivitetit të tij në Shkollën e Filantropisë “Filantropinum” në Desau ishin:
Vincenzo Peruggia
Shkaku
Aktualisht ekzistojnë dy teori mbizotëruese në lidhje me vjedhjen e Mona Liza.
Patriotizmi
Peruggia tha se ai e bëri atë për një arsye patriotike: ai dëshironte ta kthejë pikturën për t’u shfaqur në Itali "pasi u vodh nga Napoleoni". Edhe pse ndoshta i sinqertë në motivin e tij, Vincenzo mund të mos e ketë ditur që Leonardo da Vinçi e mori këtë pikturë si një dhuratë për Francis I kur u transferua në Francë për t'u bërë një piktor në oborrin e tij gjatë shekullit të 16-të, 250 vjet para lindjes së Napoleonit.
Filantropinumi
Historiku
Në vitin 1777, i impresionuar nga veprimtaria edukative e arsimore e Bazedovit, Princi Franc Leopoldi III, një pjesë të Pallatit Dietrich e vuri në dispozicion të shkollës, gjersa në vitet 1780 – 1793 shkolla kishte qasje të plotë në të gjithë Pallatin. Në vitin 1778, Bazedovi dha dorëheqje nga pozita e drejtuesit të institucionit. Pasardhësi i tij ishte Joachim Heinrich Campe (1746-1818), por për shkak të konfliktit me mësuesit e rinj, edhe ai u largua dhe shkoi e themeloi një shkollë të ngjashme në Hamburg. Më pas shkolla u drejtua nga një këshill drejtues.
Në kulminacionin e autoritetit të saj, 1782 – 83, “Filantropinumi” kishte 53 nxënës, zakonisht nga familjet përparimtare e fisnike të kohës, disa prej të cilëve erdhën nga Evropa Perëndimore, Veriore dhe Lindore. Edhe Imanuel Kanti ishte një mbështetës i madh i Shkollës “Filantropinum,” duke bërë thirrje për një “revolucion të shpejtë” në arsim në vend të “reformës së ngadaltë”.
Vincenzo Peruggia
Patriotizmi
Ekspertët kanë vënë në dyshim motivin e 'patriotizmit' me arsyetimin se — nëse 'patriotizmi' do të ishte motivi i vërtetë — Peruggia do t’i dhuronte pikturën një muzeu italian, në vend se të kishte provuar të përfitonte nga shitja e tij. Pyetja e parave konfirmohet edhe me letrat që Peruggia i dërgoi babait të tij pas vjedhjes. Më 22 dhjetor 1911, katër muaj pas vjedhjes, ai shkruajti se Paris ishte aty ku "Unë do të bëj fatin tim dhe se (pasuria) e tij do të arrijë në një goditje." Vitin tjetër (1912), ai shkroi: "Unë po bëj një zotim për ju që të jetoni gjatë dhe të shijoni çmimin që djali juaj do të realizojë për ju dhe për të gjithë familjen tonë."
Në gjyq, gjykata pranoi, në një farë mase, se Peruggia kreu krimin e tij për arsye patriotike dhe i dha atij një dënim të butë. Ai u dërgua në burg për një vit dhe 15 ditë, por u përshëndet si një atdhetar i madh në Itali dhe shërbeu vetëm shtatë muaj në burg.
Komploti kriminal
Një teori tjetër u shfaq më vonë. Vjedhja mund të jetë inkurajuar ose ideuar nga Eduardo de Valfierno, një njeri që kishte porositur arkëtarin francez të artit Yves Chaudron për të bërë kopje të pikturës, në mënyrë që t'i shiste ato si origjinalin që mungonte. Kopjet do të ishin rritur në vlerë nëse origjinali do të ishte vjedhur. Kjo teori bazohet tërësisht në një artikull të vitit 1932 nga ish-gazetari i Hearst Karl Decker në The Saturday Evening Post. Decker pretendoi se kishte njohur "Valfierno" dhe e kishte dëgjuar historinë prej tij më 1913, duke premtuar se nuk do ta shtypte atë derisa të mësoi për vdekjen e Valfierno. Nuk ka asnjë konfirmim për këtë përrallë.
Neuilly-Saint-Front
Neuilly-Saint-Front është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Neuilly-Saint-Front ka një popullsi prej 2152 banorë dhe sipërfaqe 17.89 km², me një dendësi prej 120 banor/km².
Tokiwa Gozen
Tokiwa Gozen (常盤御前) (1138 – rreth vitit 1180), or Zonja Tokiwa, ishte një grua japoneze në fund të periudhës Heian dhe nëna e gjeneralit dhe samurait Minamoto no Yoshitsune. Burimet nuk pajtohen nëse ajo ishte konkubine ose gruaja e Minamoto no Yoshitomo, me të cilin kishte tre fëmijë; njëri prej tyre ishte Yoshitsune. Ajo më vonë u kap nga Taira no Kiyomori, ku ajo shërbeu si konkubine në shkëmbim për sigurinë e familjes së saj, dhe me të cilin ajo kishte një vajzë.
Zonja Tokiwa shoqërohet kryesisht në literaturë dhe art, me një incident në të cilin ajo iku nëpër borë, duke mbrojtur tre djemtë e saj të rinj brenda rrobave të saj, gjatë Rebelimit të Heiji të vitit 1160.
Ajo ishte gjithashtu e njohur Hotoke Gozen, ose Zonja Buddha.
Armando Castellazzi
Armando Castellazzi ( Italisht: [arˈmando kastelˈlattsi]; 7 tetor 1904 – 4 janar 1964) ishte një ish futbollist profesionist italian dhe trajner i cili luante si mesfushor.
Karriera me klube
I lindur në Milano, Castellazzi e shpenzoi të gjithë karrierën futbollistike duke luajtur për klubin e qytetit Inter, në atë kohë me emrin Ambrosiana-Inter. Gjatë periudhën 1924–1936, Castellazzi luajti 261 ndeshje dhe shënoi 16 gola, duke ndihmuar ekipin të fitonte Scudetton në sezonin 1929–30. Debutimi i tij erdhi më 24 shkurt 1924 në fitoren 2–1 në transfertë ndaj Padovës.
Karriera ndërkombëtare
Castellazzi luajti tre ndeshje me kombëtaren italiane nga viti 1929 e deri në vitin 1934; debutimi i tij erdhi më 1 dhjetor 1929 në fitoren 6–1 kundër Portugalisë në miqësoren e zhvilluar në Milano. Ndeshja e tij e dytë erdhi më 9 shkurt 1930 në një tjetër ndeshje miqësore, këtë herë kundër Zvicrës në Romë, me Italinë që fitoi 4–2. Ai gjithashtu zhvilloi një ndeshje – të tretën me kombëtaren – në fushatën e suksesshme të Italisë në Kupën e Botës 1934, duke u aktivizuar si titullar në ndeshjen çerek-finale kundër Spanjës më 31 maj në Firence; ndeshja u mbyll në barazim 1–1.
Karriera si trajner
Pasi u tërhoq nga futbolli në vitin 1932, Castellazzi vazhdoi të qëndronte te Interi, këtë herë në rolin e trajnerit. Në vitin 1938, ai u bë personi i parë që fiton kampionatin e Serie A si lojtar dhe trajner.
Kombëtarja
Burimi:
Ezopi i Dibrës : Haziz Ndreu : jeta dhe arti i tij
Ezopi i Dibrës : Haziz Ndreu : jeta dhe arti i tij, libër me autor Xhezair Abazi, rec. Moikom Zeqo, rec. Shaban Sinani. Botuar në Tiranë në vitin 2013 nga "Onufri". Libri ka 320 faqe dhe me foto. ISBN 9789928164766
Avaux
Avaux është një komunë në Francë. Avaux bën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 464 banorë dhe sipërfaqe 13.19 km².
Haziz Ndreu
Haziz Ndreu këngëtar popullor shqiptar, kishte origjinë prej një familje me tradita të rezistencës kombëtare, por edhe me traditë në këndimin e këngëve të trimërisë. Në sajë të angazhimit dhe talentit që kishte derdhur në këndimin e këngëve dhe interpretimin e shkëlqyer me çifteli, Haziz Ndreu shpallet “Artist i merituar”. Në moshë të re u angazhua si këngëtar popullor në Shtëpinë e Kulturës, në Peshkopi. Ka qenë i afirmuar si këngëtar popullor në nivel kombëtar. Ka marrë pjesë në Festivalin e këngës, muzikës dhe valles në Tiranë më 25-27 nëntor të vitit 1959, ku vlerësohet me çmimin e lartë “Rapsod popullor”. Pas kësaj, merr pjesë rregullisht në të gjitha festivalet folklorike të Gjirokastrës dhe në Festivalin e këngës popullore të Beratit, në vitin 1995.
Këngët e rapsodit dibran, Haziz Ndreu janë të veçanta në shumë segmente krijuese dhe interpretuese. Për dallim nga rapsodët e tjerë që kanë krijuar e kënduar dhjetra e qindra këngë, albumi i këngëve të tij duket modest, por origjininaliteti i këngës së tij është tej mase i veçantë, qoftë me zërin burrëror, të lindur apo të trashëguar, qoftë me përzgjedhjen e këngëve, meqë ai ka kënduar vetëm këngë historike dhe këngë trimërie, qoftë me melodinë dhe kompozimin e shquar artistik, qoftë me mënyrën arkaike të të kënduarit, qoftë me forcën e brendshme shpirtërore, mobilizuese, që iu ka dhënë këngëve.
Ka vdekur në vitin 2000 në moshë 65-vjeçare.
Taunton, New York
Taunton, New York është një qytet në qarkun Onondaga të shtetit federal New York, SHBA.
Shqipja si çelës për dy fraza enigmatike
Shqipja si çelës për dy fraza enigmatike : nga Zogjtë e Aristofanit (shekulli V-të p.e.r) : sprovë, me autor Ruzhdi Ushaku, rec. Halit Halimi, red. Moikom Zeqo. Botuar në Ulqin në vitin 2011, libri ka 70 faqe dhe me foto. ISBN 9788690873937
Filantropizmi
parapamje|Pallati Dietrich, në Dessau, ku veproi Shkolla Philanthropinum Filantropizmi (apo filantropinizmi) si term rrjedh nga greqishtja e vjetër: filos, φιλος (mik) dhe anthropos, ανθροπος (njeri). Kjo ishte një lëvizje progresive e reformiste edukative arsimore e cila u paraqit në Gjermani në kohën e iluminizmi t në gjysmën e dytë të shekullit tetëmbëdhjetë. Synimi i saj ishte edukimi i njeriut të ri dhe në të njëjtën kohë reformimi i shoqërisë. Idetë filantropiste në mësimdhënie dhe arsim bazohen pjesërisht në teoritë pedagogjike e arsimore të Xhon Llokut (John Locke) (1632-1704), Zhan-Zhak Rusosë (Jean-Jacques Rousseau) (1712-1778) dhe Jan Amos Komenskit.
Dinastia Abaside
parapamje|240px|Flamuri i dinastisë Abaside Dinastia Abaside ose Abasidët (Arabisht: بنو العباس‎, romanizuar: Banu Abbas) ishin një klan arab me prejardhje nga Abas ibn Abdylmutalib, që u bë familja sunduese e kalifatit, dhe kështu krerët suprem të botës islame midis 750 dhe 1258. Kalifati Abasid ndahet në tri periudha kryesore: epoka e hershme abasidike (750–861), epoka e mesme e abasidëve (861–936) dhe epoka e mëvonshme e abasidëve (936–1258). Dega kadet e dinastisë sundoi gjithashtu si sundimtarë ceremonialë për Sulltanatin Mamluk si kalif (1261–1517).
Mami Yamaguchi
Mami Yamaguchi (山口 麻美) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 18 ndeshje dhe ka shënuar 8 gola.
Portat pa epilog
Portat pa epilog : proza në muzg, me autor Moikom Zeqo, përgatiti botimin Fatos Tarifa. Botuar në Tiranë në vitin 2014 nga "Fan Noli". Libri ka 322 faqe. ISBN 9789928165695
Kurenda
Kurendë (greqisht: Κούρεντα/Koúrenta) është fshat në qarkun i Janinës, Greqi.
Aveize
Aveize është një komunë në Francë. Aveize bën pjesë në departamentin Rhône të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 1063 banorë dhe sipërfaqe 16.64 km².
IPKO
IPKO Telecommunications L.L.C., njohur shkurt si IPKO, është kompani kosovare e cila ofron shërbime telekomunikimi në Kosovë. Është operatori i dytë mobil në vend. Disa nga shërbimet e tyre janë: telefonia mobile, telefonia fikse, internet dhe televizioni kabllor. Aksionari kryesor është Telekom Slovenije. Deri në marrjen e plotë të kodin shtetëror +383, IPKO përdori kodin shtetëror të Sllovenisë +386.
Historiku
Më 20 shtator 1999 themelohet organizata joqeveritare Internet Projekti Kosova.
Mbulueshmëria
Kompania e telekomunikieve IPKO ka të ndërtuar një rrjet i cili mbulon 99.7% të popullatës së Kosovës dhe 98.5% të territorit. Ka filluar operimet e saja mobile më 14 dhjetor 2007.
3G/4G dhe Wi-Fi
Duke filluar nga 1 dhjetor 2013, IPKO ka filluar me rrjetin e 3G. Që nga fillimi, IPKO me rrjetin e saj 3G mbulon 80% të popullatës së kosovës që është e barabartë me 43.7% të territorit shtetëror. Mbulueshmëria e rrjetit 3G ka filluar fillimisht në qendrat e qyteteve të mëdha të Kosovës, derisa ishte në plan që për 2014 të zgjerohej rrjeti 3G për të mbuluar 75% të territorit dhe 88% të popullatës. IPKO ofron gjithashtu rrjetin 4G në të gjithë Kosovën dhe ofron qasje në Wi-Fi falas në qytetet kryesore.
Soissons
Soissons është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Soissons ka një popullsi prej 28309 banorë dhe sipërfaqe 12.32 km², me një dendësi prej 2298 banor/km².
Grosseto
Grosseto është një qytet në Itali, kryeqendër e provincës së Grossetos.
Popullsia e Grossetos në vitin 2019 ishte 82 mijë banorë.
Misaki Amano
Misaki Amano (天野 実咲) është një ish-futbolliste japoneze.
Valverde del Camino
Valverde del Camino është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Andévalo, të provincës Huelva, në Andalusia. Valverde del Camino ka 12902 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 218.7 km2.
Lidhje të jashtme
Valverde del Camino
Justini I
Justin I (latinisht: Flavius Iustinus Augustus, në greqishten e lashtë Ἰουστίνος; 2 shkurt 450 – 1 gusht 527) ishte perandor i Parandorisë Lindore Romake nga viti 518 në 527. Ai u ngrit në karrier nga radhët e ushtrisë dhe në fund u bë Perandor, pavarësisht faktit se ishte analfabet dhe pothuajse rreth të 70-tave në kohën e kurorzimit. Mbretërimi i tij, ishte i rëndësishëm për vendosjen e Dinastisë Justiniane që përfshin nipin e tij Justinian I, i shquar për krijimin e ligjeve të cilat hoqën ndikimin e vjetër së patricëve romak.
Bashkëshortja e tij ishte Perandoresha Eufemi.
Në vitet e fundit
Në vitet e fundit së mbretërimit të Justin kanë ndodhur edhe konfliktet/betejat midis Perandorisë, Ostrogotëve dhe  Persianëve. Në 526, Antioku u shkatërrua nga një tërmet, ndërsa shëndeti i Justinit filloi të bjerë dhe ai zyrtarisht emëroi Justiniani si bashkë-perandori, kurse më 1 prill 527 si pasardhësin i tij. Në 1 gusht të po atij viti, Justini vdiq dhe u pasua nga Justiniani.
Trashëgimia
Qyteti i Anazarbusit u riemërua Justinopolis në vitin 525, për nder të Justin I.
Balena e kaltër
Balena e kaltër (lat. Balaenoptera musculus) është një gjitar deti që i përket balenave me mustaqe (Mysticeti). E gjatë deri në 30 metra dhe me një peshë maksimale te regjistruar prej 173 tonësh, është kafsha e gjallë më e madh dhe më e rëndë e njohur ndonjëherë.
E gjatë dhe, me hijeshi, e hollë, trupi i balenës së kaltër është ngyrë hirtë në të kaltër sipër dhe diçka më i pakët poshtë. Ka të paktën tre nënlloje të dallueshëm: B. m. musculus i Atlantikut të Veriut dhe Paqësorit të Veriut, B. m. intermedia i Oqeanit Jugor dhe B. m. brevicauda (e njohur edhe si balena e kaltër xhuxhe) i Oqeanit Indian dhe Paqësorit të Jugut. B. m. indica, që gjendet në Oqeanin Indian, mund të jetë një tjetër nënlloj. Njëjti si me balena të tjera me mustaqe, dietën e balenës së kaltër e përbëjnë pothuajse vetëm krustacetë e voglël, të njohur si krilla.
Emrat e zotit : tregime
Emrat e zotit : tregime me autor Moikom Zeqo, red. Fatmir Minguli. Botuar në Tiranë në vitin 2014, libri ka 192 faqe. ISBN 9789928423931
Rajku
Rajk (greqisht: Ράικο/Rájko) është fshat në qarkun i Janinës, Greqi.
Si ta mësojë peshku abetaren?
Si ta mësojë peshku abetaren? : vjersha me autor Moikom Zeqo, red. Anila Haruni (Konomi). Botuar në Tiranë në vitin 2014, libri ka 208 faqe. ISBN 9789928123909
Digi24
Digi 24 është një kanal televiziv lajm i pavarur rumun në format 24 orë që u lansua në 1 Mars 2012 nga kompania e telekomunikacionit RCS & RDS.
Poliçan P84
P84 SMG ishte një armë shqiptare e prodhuar në Cekin Gramsh, Shqipëri. Kjo ishte një armë klasë SMG dhe një silenciator te inkorporuar dhe ishte kryesisht për njësitë e sabotazhit. Në 1980 një numër i këtyre armëve u dha Brigadave te Kuqe italiane dhe njësive të tjera Komuniste. Kur regjimi komunist u shua, P84 ishin nxjerrë jashtë shërbimit. Tani kjo si shumë armë të Luftës së Ftohtë u braktisën.
Informacion themelor
P84 ishte një armë shumë e rrallë e brendshme shqiptare dhe kishte një fabrikë arsenale shtetërore. Republika Popullore e Shqipërisë, e themeluar në vitin 1946, ishte në rrethana të Bashkimit Sovjetik, por nuk ishte në gjendje të merrte asistencë teknike duke vazhduar sistemin e saj komunist. Si rezultat i ndarjes me Bashkimin Sovjetik në vitin 1961, Shqipëria iu afrua Kinës. Ndërsa merrnin ndihmë ekonomike, një numër armësh u importuan nga Kina, duke përfshirë një armë kalororie 56-vjeçare dhe kopje kallashnikovi tip 56, dhe në atë pikë, modernizimi i ushtrisë shqiptare u promovua. Të dyja, Kina dhe Shqipëria do ti prishnin marrëdhëniet në vitin 1978. E riemëruar si Republika Popullore Socialiste e Shqipërisë, u fut në izolim nga të gjitha shtetet. Pra nën rrethana të tilla, kjo armë është dizajnuar dhe prodhuar nga Shqipëria.
Detaje
Struktura është një tub prej hekuri prej rreth 4 cm në diametër nga xhaketa e fuçisë deri tek marrësi dhe një rrokullisje drejtkëndore e formuar nga shtypja është e lidhur në mënyrë oblique nga fundi i pjesës së prapme të marrësit. Një lloj sirtar i llojit të telit si një armë yndyrore ka një pllakë disi të përpunuar, dhe në gjendjen e kontraktuar mbulon tërësisht pjesën e pasme të kapjes. Shkaktari është një trekëndësh i deformuar i cili ka prerë një pllakë hekuri të hollë me ngjyrë të ndryshme dhe fillimisht nuk ka roje shkelësish. Megjithëse duket të jetë e lehtë të evoluojë në shikim të parë, njëra dorë mbërthen mbërthimin dhe tjetri mbërthen revistën së bashku me stokun e revistës dhe në atë kohë vendos gishtin e madh në unazën prapa magazinës së revistës dhe e tërheq atë drejt saj Safe It do të anullohet. Revista që mund të shmanget ashtu siç është në ushtrinë italiane mund të devijohet, pasi është për të treguar faktin se shumë armë të shkurtra Beretta mbetën në Shqipëri pas Luftës së Dytë Botërore. Në disa pamje të tjera, kjo është një revistë tip banane që nuk mund të shihet në Beretta, nuk dihet nëse është formale. Magazina për Beretta është mbyllur plotësisht nga kapja e revistës (e vendosur pas strehimit të revistës). Megjithëse bashkëngjitja e silenciatorëve është e mundur dhe e përshkruar në materiale të tjera, nuk është një strukturë e tillë. Është një armë më e thjeshtë dhe më e vogël se një armë sten. Ushtria shqiptare e pajisur më së shumti ishte një armë e shkurtër sovjetike PPS 43. Një armë e shkurtër e mitralozit P84 u prodhua si armë e shkurtër e makinës së tij, dhe një numër shumë i vogël u përdorën nga Forcat Speciale të Shqipërisë dhe BOS (Batalioni i Operacioneve Speciale). Turqia ka bërë (MKEK) MP5 mitralozë të shkurtër tani është zëvendësuar. Ajo u përdor në organizatën terroriste ekstreme të Italisë "Le Brigate Rosse" dhe ekzistenca e saj ishte e njohur për herë të parë në Evropë dhe Shtetet e Bashkuara.
Historiku
Trupat shqiptare u armatosën me armë zjarri, me armë ushtarake dhe me armë pa ndonjë armë shtëpiake menjëherë pas Luftës së Dytë Botërore. Pas kësaj, për shkak të arsyeve politike, ai u largua nga pajisjet sovjetike dhe duke u mbështetur vetëm në armë kineze, vetëm arma e shkurtër e makinës P84 ishte e vetmja armë e brendshme shqiptare e zhvilluar, duke e lënë emrin si një pjesë të historisë ushtarake shqiptare. Le të prekim lehtë historinë e Shqipërisë moderne pse vendi i vogël i Evropës u bë pajisje kineze. Deri në fund të Luftës së Dytë Botërore, Shqipëria kishte një regjim kukull i Italisë. Pra, kishte një sasi të madhe të armëve të ushtrisë italiane në vend. Në pjesën jugore të gadishullit ballkanik, Shqipëria fqinje partizane e udhëhequr nga Tito, e udhëhequr nga Shtetet e Bashkuara dhe Britania, po lufton luftën kundër guerilasve kundër vendeve të Boshtit dhe Partisan Komunist poashtu kryen aktivitete guerile kryesisht në ushtrinë gjermane në Shqipëri, Tito · luftova me arma e njejte si Partisan.
Kur përfundoi Lufta e Dytë Botërore, Partia Komuniste themeloi "Republikën Popullore Shqiptare" në vitin 1946 dhe themeloi Ushtrinë Shqiptare. Në këtë moment vendi ishte i armatosur me armë të ndryshme të masave si ish-Bashkimi Sovjetik Italia, Gjermania, vendi donator Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe Bashkimi Sovjetik që kishin përparuar nga lindja. Menjëherë pas themelimit të Japonisë, marrëdhëniet me Jugosllavinë u përkeqësuan ndërkohë që po kërkoj udhëzime nga Jugosllavia me industrinë e armëve me një marrëdhënie të mirë me Jugosllavinë fqinje në të njëjtin vend komunist dhe unifikimin e armëve. Enver Hoxha, themelues i Republikës Popullore të Shqipërisë, ishte Marx-Leninist, Jugosllavia synonte të ndërtonte një shtet unik socialist të ndryshëm nga Bashkimi Sovjetik dhe në vitin 1948 ndërpreu marrëdhëniet diplomatike. Në vitin 1956 për mënyrën e përdorimit të pajisjeve sovjetike si boshti kryesor, Hrushovi, kreu i katërt më i lartë i Bashkimit Sovjetik, kritikoi Stalinin dhe filloi të veprojë në një vend tjetër, kështu që marrëdhëniet me Bashkimin Sovjetik gjithashtu janë përkeqësuar.
Kina, e cila është një vend stalinist, gjithashtu u bë anti-sovjetik së bashku me kritikën e Hrushovit për Stalinin dhe Mao Zedong filloi t'u ofrojë ndihmë të ndryshme Shqipërisë, sepse Shqipëria është një komandant me mendim. Në mes të viteve 1960, Bashkimi Sovjetik ndërhyri në Hungari dhe Çekosllovaki dhe Shqipëria e la Paktin e Varshavës. Përveç importimit të armëve nga Kina duke e marrë Bashkimin Sovjetik si një vend hipotetik armiku, ne kemi bërë me sukses prodhimin vendas të 56 armëve të tipit kalorës të Kinës (SKS të bëra në Kinë) dhe 56 pushkë automatike të tipit. Derisa prodhimi vendas i 56 armëve të tipit kalorës i ishte dhënë e drejta e prodhimit të licencuar nga 1962 dhe u prodhua nga 15,000 deri në 20,000 para vitit 1978. Nuk ishte çudi që ata prodhuan armë të vogla të tyre automatike në vitet 1980, pasi këto ishin armë me cilësi më të lartë sesa origjinali Kineze dhe sovjetike.
Informacion shtesë
P84 armë e shkurtër e makinës në Shqipëri është një armë që papritmas është bërë e interesuar për ardhjen e aksioneve të reja në sy.
Në shikim të parë duket sikur rezistencat janë ndërtuar gjatë Luftës së Dytë Botërore, por siç sugjeroi emri që u zhvillua në vitet 1980.
Në Itali, në anën tjetër, të ndara nga Shqipëria në det, u ndërtuan Spectra M4 dhe Beretta M12S.
Quartiere Coffee
Këngët më të rëndësishme të grupit përfshijnë Sweet Aroma (2010), Italian Reggae Familia (2013) dhe In Jamaica (2016). Në vitin 2011 DJ Mr Rez, në bashkëpunim me këngëtarin Kg Man, krijuan një version të ri të këngës Sweet Aroma me titull Sweet Albanian Sensimilla.
Adem Kastrati (aktor)
Adem Kastrati (Shkodër, 13 shkurt 1909 - 14 qershor 1972) ka qenë zanatçi, humorist, aktor i teatrit dhe Estradës së Shkodrës. Luajti me sukses në më shumë se 40 premiera nga repertori kombëtar dhe i huaj, për kontributin e tij u nderua me titullin Artistit i Merituar. Ademi është po ashtu autori i këngës së famshme të ahengut shkodran "Jallah u shofsh moj Karahase".
Kathrine Switzer
Kathrine Virginia "Kathy" Switzer (lindur më 5 janar të vitit 1947, në Amberg, Gjermani ) është një vrapuese amerikane maratone, autore dhe komentuese televizive.
Në vitin 1967, ajo u bë gruaja e parë që vrapoi Maratonën e Bostonit si një pjesëmarrëse me numër. Gjatë vrapimit të saj, zyrtari i garës Jock Semple u përpoq të ndalonte Switzer dhe të rrëmbejë bibin e saj zyrtar; megjithatë, ai "u shemb" në tokë nga i dashuri i Switz, Thomas Miller, i cili po vraponte me të, dhe ajo e përfundoi garën. Ishte deri në vitin 1972 që gratë u lejuan të vrapojnë zyrtarisht Maratonën e Bostonit.
Jeta dhe karriera
Kathrine Switzer lindi në Amberg të Gjermanisë, e bija e një gjenerali në Ushtrinë e Shteteve të Bashkuara. Familja e saj u kthye në Shtetet e Bashkuara në vitin 1949. Ajo u diplomua në Shkollën e Mesme George C. Marshall në Fairfax County, Virginia, pastaj ndoqi kolegjin Lynchburg. Ajo u transferua në Universitetin Siracuse në vitin 1967, ku studioi gazetari dhe letërsi angleze. Ajo fitoi një diplomë bachelor atje në vitn 1968 dhe një diplomë master në 1972.
1967 Maratona e Bostonit
Pasi trajneri i saj këmbënguli se një maratonë ishte shumë larg për t'u kandiduar nga një "grua e brishtë", Switzer u trajnua për dhe përfundoi Maratonën e Bostonit të vitit 1967 nën numrin e hyrjes 261 me klubin atletik Syracuse Harriers. Kishte pesë vjet të tjera përpara se gratë të lejoheshin zyrtarisht të garonin. Koha e saj e mbarimit prej afro 4 orësh dhe 20 minutash ishte afërsisht një orë pas përfundimtares së parë femër, Bobbi Gibb, e cila vrapoi e paregjistruar. Ajo u regjistrua nën emrin neutral "K. V. Switchzer", për të cilën ajo tha se nuk është bërë për të mashtruar zyrtarët. Ajo deklaroi se kishte përdorur prej kohësh shkurtimin "K. V. Switchzer" për të nënshkruar artikujt që shkroi për letrën e saj universitare. Ajo gjithashtu deklaroi që emri i saj ishte keqshkruar në certifikatën e lindjes, kështu që ajo shpesh përdorte inicialet e saj për të shmangur hutimin. Fotografi të zyrtarit të garës Jock Semple që përpiqeshin të hiqnin numrin e SWVZ-së ishin të përhapura në media.
Hoobastank
thumb|300px|Hoobastank
thumb|300px|Hoobastank në 2007
Hoobastank është një grup amerikan rock, i formuar në 1994 në Agoura Hills, Kalifornia Me këngëtarin kryesor Doug Robb, kitaristin Dan Estrin, bateristin Chris Hesse dhe basistin origjinal Markku Lappalainen. Ata u nënshkruan në Island Records nga 2001 në 2012 dhe kanë lëshuar pesë albume dhe një extended play deri tani. Albumi i tyre i pestë në studio, '' Fight ose Flight u lirua më 11 shtator 2012. Ata kanë shitur 10 milionë albume në mbarë botën.
Sukseset
Hoobastank deri me tani kanë prodhuar këngë si: "The Reason", "Crawling in the Dark", "Running Away", "Out of Control", "Same Direction", "Disappear", " If I Were You".
Fatbardh Sallaku
Fatbardh Sallaku profesor shqiptar. Është diplomuar si agronom i përgjithshëm në lnstitutin e Lartë Bujqësor, ku filloi menjëherë punë si asistent lektor. Studimet e doktoraturës i mbaroi më 1996. Nga viti 2010 dhe në vazhdim mban titullin profesor. Gjatë gjithë karrierës së tij pedagogjike ka ushtruar edhe funksione drejtuese: përgjegjës departamenti, dekan dhe rektor. Ka kryer specializime dhe kërkim shkencor në disa universitete europiane me fokus kryesor studimin dhe analizimin e aspekteve mjedisore që lidhen me tokën, degradimin dhe mbrojtjen e saj, problematikat e zhvillimit rural, politikat agro-mjedisore etj. Ka botuar mbi 60 artikuj shkencorë, nga të cilët 10 në revista shumë të njohura dhe të indeksuara të shkencave bujqësore, si: Ekologjia, Natyra dhe Mbrojtja; Revista për Kërkime në Shkencat e Agrikulturës; Revista e Inxhinierisë Ekologjike; Revista e Ushqimeve Bujqësore dhe Natyrës. Ka marrë pjesë në shumë kongrese dhe konferenca shkencore ndërkombëtare, si dhe ka qenë organizator i disa prej tyre. Në vitin 2019 ka organizuar e drejtuar konferencën europiane të shkencës së tokës. Bashkëpunon me shumë universitete jashtë vendit, duke udhëhequr, bashkëpunuar ose marrë pjesë në shumë projekte kombëtare dhe ndërkombëtare. Ka veprimtari intensive bashkëpunuese me pjesëmarrjen e tij në projekte të nivelit vendor apo rajonal në bashkëpunim me organizata dhe kompani ndërkombëtare dhe lokale, ku ka kryer shumë ekspertiza në pozicione të ndryshme si drejtues projektesh dhe ekspert ndërkombëtar apo lokal, për çështje të lidhura me politikën e përbashkët bujqësore të BE në fushën e mbrojtjes së mjedisit dhe zhvillimit rural. Prof. dr. Fatbardh Sallaku është Kandidat për titullin akademik i asociuar në shkencat bujqësore.
Emil Boc
Emil Boc ( shqiptimi: <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[eˈmil ˈbok] ; lindur më 6 shtator 1966) është një politikan rumun i cili ishte Kryeministër i Rumanisë nga 22 dhjetori 2008 deri më 6 shkurt të vitit 2012 dhe është kryetari aktual i bashkisë së Cluj-Napoca, qyteti më i madh i Transilvanisë, ku ai iu zgjodh fillimisht në qershor 2004. Boc ishte edhe kryetari i Partisë Liberale Demokratike, e cila e propozoi dhe e mbështeti atë si Kryeministër në fund të vitit 2008, nga dhjetor 2004 deri në qershor 2012. Në 13 tetor të vitit 2009, kabineti i tij ra pas humbjes së një mocioni votëbesimi në parlament. Ai ishte duke vepruar si kreu i ushtruesit të detyrës së kabinetit derisa një Kryeministër dhe një kabinet i ri u konfirmuan nga parlamenti. Më 17 dhjetor të vitit 2009, Presidenti Traian Băsescu e caktoi atë përsëri për të formuar një qeveri të re, duke marrë më pas votën e besimit nga Parlamenti.
Më 6 shkurt 2012, Boc i paraqiti dorëheqjen presidentit, duke cituar nevojën për të "uliur tensionin politik dhe social" mbi shkurtimet e shpenzimeve.
Emil Boc kandidoi për kryetar bashkie të Cluj-Napoca në qershor të vitit 2012 dhe fitoi zgjedhjet.
Jeta personale
Emil ishte i biri i Ioan dhe Ana Boc. Lindi në fshatin Răchițele, komuna Mărgău, Qarku Cluj. Ai ka tre vëllezër më të mëdhenj (Ioan, Gheorghe, dhe Traian) dhe një motër (Dorina). Emil Boc dhe bashkëshortja e tij, Oana, një lektore universiteti me të cilën ai u martua në korrik të vitit 1994, kanë dy vajza, Cezara dhe Patricia. Ai dhe familja e tij i përkasin Kishës Ortodokse rumune.
Karriera politike
Hyrja e Boc në  politikën rumune ishte në vitin 2003, kur ai u zgjodh ekzekutiv kryetari i Partisë Demokratike; ai ishte propozuar nga Traian Băsescu. Puna e tij origjinale ishte për të përcaktuar në mënyrë të qartë identitetin Partisë Demokratike në mënyrë që ajo të mos ngatërrohej me Partinë Kombëtare Liberale.
De Rada- rishpikja e Arbërisë
De Rada- rishpikja e Arbërisë : sprovë kritike për një lexim të ri, libër me autor Moikom Zeqo, red. Anila Haruni (Konomi). Botuar në Tiranë në vitin 2014, libri ka 400 faqe. ISBN 9789928123893
Brumbulli
parapamje| Brumbujt (Koleoptera) në Muzeun Staatliches für Naturkunde Karlsruhe, Gjermani Brumbujt janë insekte që formojnë rendin Coleoptera, në superorder Endopterygota. Çifti i krahëve të tyre të përparmë janë ngurtësuar në krahë, elytra, duke i dalluar ata nga shumica e insekteve të tjera. Coleoptera, me rreth 400,000 specie të përshkruara, është më e madhja nga të gjitha rendet, duke përbërë pothuajse 40% të insekteve të përshkruara dhe 25% të të gjitha formave të njohura të jetës së kafshëve; specie të reja zbulohen shpesh, me vlerësime që sugjerojnë se ka nga 0.9 deri në 2.1 milion specie në total. Të përhapura pothuajse në çdo habitat, përveç detit dhe rajoneve polare, ato ndërveprojnë me ekosistemet e tyre në disa mënyra: brumbujt shpesh ushqehen me bimë dhe kërpudha, shpërbëjnë mbeturinat e kafshëve dhe bimëve dhe hanë jovertebrorë të tjerë. Disa lloje janë dëmtues seriozë bujqësorë, si p.sh. brumbulli i patates së Kolorados, ndërsa të tjera si Coccinellidae (mollëqet ose mollëkuqet) hanë afide, insekte me luspa, thrips dhe insekte të tjera thithëse të bimëve që dëmtojnë të korrat.
Etimologjia
Emri i rendit taksonomik, Coleoptera, vjen nga greqishtja koleopteros (κολεόπτερος), dhënë këtij grupi nga Aristoteli për krahët e tyre elytra, të ngurtësuar si mburojë, nga koleos, këllëf dhe pteron, krah. Emri anglisht beetle vjen nga fjala e vjetër angleze bitela, pak i hidhur, që lidhet me bītan (të kafshosh), nga e cila rrjedh në anglishten e mesme betylle. Një tjetër emër në anglishtën e vjetër për brumbullin është ċeafor, chafer, i përdorur në emra të tillë si cockchafer, nga proto-gjermanishtja * kebrô ("beetle"; krahaso gjermanisht Käfer, holandisht kever ). parapamje| Rrumbullakët me kuadrate Trichodes alvearius duke u ngritur, duke treguar elytra të fortë (krahët e përparmë të përshtatur si flatra) të mbajtur fort larg krahëve të fluturimit
Përmbledhje
Brumbujt janë të spikatur në kulturën njerëzore, nga skarabët e shenjtë të Egjiptit të lashtë te arti i brumbullit dhe përdorimi si kafshë shtëpiake ose insekte luftarake për argëtim dhe lojëra të fatit. Shumë grupe brumbujsh kanë ngjyra të ndezura dhe tërheqëse duke i bërë ato objekte koleksioni dhe ekspozitash dekorative. Mbi 300 lloje përdoren si ushqim, kryesisht si larva ; speciet e konsumuara gjerësisht përfshijnë krimbat e miellit dhe larvat e brumbullit të rinocerontit. Megjithatë, ndikimi kryesor i brumbujve në jetën e njeriut është si dëmtues bujqësor, pyjor dhe hortikulturor. Dëmtuesit seriozë përfshijnë guaskën e pambukut, brumbullin e patates së Kolorados, brumbullin e kokosit dhe brumbullin e pishës së malit. Shumica e brumbujve, megjithatë, nuk shkaktojnë dëme ekonomike dhe shumë, si p.sh. brumbujt e zonjëve dhe brumbujt e plehut, janë të dobishëm duke ndihmuar në kontrollin e dëmtuesve të insekteve.
Lavoine
Lavoine është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Lavoine ka një popullsi prej 159 banorë dhe sipërfaqe 17.53 km², me një dendësi prej 9 banor/km².
Vuça
Vuça është një vendbanim në komunën e Kurshumlisë (Lapsit) në rajonin e Toplicës.
Ibishi
Ibishi është mbiemër shqiptar, ndër personat që e mbajnë janë:
Gryka e Oroshit
Gryka e Oroshit është një grykë në Krahinën e Mirditës.
Historia e Patosit (Lindita Qalliaj)
Historia e Patosit libër nga Lindita Qalliaj, rec. Moikom Zeqo, red. Fiqirete Muçaj. Botuar në Fier në vitin 2014 nga "Ymeraj 1". Libri ka 292 faqe dhe me foto. ISBN 9789928108616
Rendimente të larta në duanin oriental : eksperiencë e Kooperativave Bujqësore Zervaskë-Pogradec
Rendimente të larta në duanin oriental : eksperiencë e Kooperativave Bujqësore Zervaskë-Pogradec broshurë me autor Neshet Muçaj. Botuar në Tiranë nga Instituti i Lartë Bujqësor, në vitin 1969. Faqe 32.