Nikolla_II
Revolucioni I 1905
Të përballur me opozitën në rritje dhe pas konsultimit me Witte dhe Prince Sviatopolk-Mirsky, Car lëshoi një reformë më 25 dhjetor 1904 me premtime të paqarta. Me shpresën e shkurtimit të rebelimit, shumë demonstrues u qëlluan në të Bloody Sunday (1905), ndërsa ata u përpoqën të marshonin në Pallatin e Dimrit në Shën Petersburg. Dmitri Feodorovich Trepov u urdhërua të merrte masa drastike për të ndaluar aktivitetin revolucionar. Grand Duke Sergei u vra në shkurt nga një bombë revolucionare në Moskë kur u largua nga Kremlini. Më 3 mars, Car dënoi revolucionarët. Ndërkohë, Witte rekomandoi që të lëshohej një manifest. Skemat e reformës do të përpunohen nga Goremykin dhe një komision i përbërë nga përfaqësues të zgjedhur të zemstvos dhe këshillat bashkiake nën presidencën e Witte. Në qershor, Potemkin, pjesë e Flotës së Detit të Zi, goditi ankthet. Rreth gushtit / shtatorit, pas suksesit të tij diplomatik në përfundimin e Luftës Ruso-Japoneze, Witte i shkroi Carit duke theksuar nevojën urgjente për reforma politike në shtëpi. Car mbetet mjaft i pasigurt dhe i këndshëm; ai kaloi shumicën e atij gjueti të vjeshtës. Me humbjen e Rusisë nga një pushtet jo-perëndimor, prestigj dhe autoritet i regjimit autokratik ranë ndjeshëm. Car Nikolla II, i befasuar nga ngjarjet, reagoi me zemërim dhe hutim. Ai i shkroi nënës së tij pas disa muajsh çrregullimi: Kjo më bën të sëmurë për të lexuar lajmin! Asgjë, përveçse goditjet në shkolla dhe fabrika, vranë policë, kozakë dhe ushtarë, trazira, çrregullime, mutinë. Por ministrat, në vend që të veprojnë me vendim të shpejtë, vetëm të mblidhen në këshill si shumë pula të frikësuar dhe të shqetësohen për sigurimin e veprimeve të bashkuara ministrore ... filluan ditë të qeta dhe të zymta, të qeta, me të vërtetë, sepse kishte rrugë të plotë në rrugë, njëkohësisht të gjithë e dinin se diçka do të ndodhte - trupat po prisnin sinjalin, por pala tjetër nuk do të fillonte. Njëri kishte të njëjtën ndjenjë, si para një stuhie në verë! Të gjithë ishin të buzëqeshur dhe jashtëzakonisht nervozë dhe natyrisht, ky lloj i tensionit nuk mund të vazhdonte shumë ... Ne jemi në mes të një revolucioni me një aparat administrativ që është krejt i çorganizuar dhe në këtë qëndron rreziku kryesor. Në tetor, një grevë hekurudhash u zhvillua në një grevë të përgjithshme që paralizoi vendin. Në një qytet pa energji elektrike, Witte i tha Nikollës II "se vendi ishte në prag të një revolucioni kataklizmik". Sipas Orlando Figes Car, kërkoi xhaxhai i tij Grand Duke Nicholas të marrë rolin e diktatorit. "Por Duka i Madh ... nxorri revolverin dhe kërcënoi të qëllonte atje dhe pastaj nëse Cari nuk pranoi të mbështeste memorandumin e Witte-s." Nikolla II nuk kishte zgjidhje tjetër përveçse të bënte një numër hapash në drejtimin liberal kushtetues. Car pranuar draftin, përshkruar me ngut nga Aleksei D. Obolensky.Perandori dhe autokrat i të gjitha rusëve u detyrua të nënshkruante Manifestin e Tetorit duke rënë dakord me themelimin e Dumës perandorake dhe të heqë dorë nga një pjesë e autokracisë së tij të pakufizuar. Për gjashtë muajt e ardhshëm, Witte ishte kryeministër. Sipas Harold Williams: "Kjo qeveri pothuajse u paralizua që nga fillimi. Më 26 tetor Cari caktoi Masterin e Pallatit Trepov (pa konsultuar Witte) dhe kishte kontakte të përditshme me Perandorin, ndikimi i tij në gjykatë ishte i dorës së parë. Më 1 nëntor 1905, Princesha Milica e Malit të Zi paraqiti Grigori Rasputin tek Car Nikolla dhe bashkëshortja e tij në Pallatin Peterhof.