cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konferenca ndërministrore e Mbretërisë së Jugosllavisë e 20 shtatorit të vitit 1935
Teksti i dytë paraqet projekt planin për shpërngulje të cilin e ka hartuar komiteti i ngushtë ndërministror, që është miratuar në mbledhjen e 24 shtatorit 1935 në Beograd. Ndër konkluzionet e këtij projekti të cilin e kanë përpiluar së bashku përfaqësuesit e pesë ministrive dhe Gjeneralshtabit dominon nevoja e miratimit urgjent të konventave dypalëshe me Turqinë dhe Shqipërinë, ndërsa në rast të problemeve me shpërnguljen e shqiptarëve në Shqipëri është propozuar të zhvendosen nga zonat kufitare në brendësi të territorit të Jugosllavisë. Lehtësime tatimore janë paraparë për ata të cilët do të heqin dorë vullnetarisht nga shtetësia, ndërsa për transport pa pagesë deri në Selanik mund të llogarisnin vetëm ata të cilët pasurinë e tyre të paluajtshme ua lënë shtetit. Pothuajse të gjithë propozimet e përfaqësuesve të Shtabit të Përgjithshëm u miratuan unanimisht si masa të cilat projekti propozon për “shpërngulje të suksesshme dhe më të shpejtë të popullsisë jo-sllave në Turqi ose Shqipëri”: Shtypjen e propagandës kundër dëbimeve që vinin nga Tirana, si dhe thirrjet sa më të shpeshta të regrutëve nga rrethet kufitare në stërvitje ushtarake dhe manovra, ndalimin e pranimit në shërbimin civil “të personave të cilët vijnë në shprehje për dëbim”, transferimi e zyrtarëve shqiptarë në pjesë të tjera të vendit, nacionalizimin e toponimeve dhe mbishkrimeve, etj. Të dy këto dokumente janë ruajtur në Arkivin e Jugosllavisë, në kuadër të Fondit të Ambasadës së Mbretërisë së Jugosllavisë në Turqi-Stamboll, Ankara (370), dosje 9, njësia arkivore 42, faqe 637-643. Tekstin po e paraqesim (të përkthyer nga autori) në formën e vet origjinale, pa asnjë ndërhyrje stilistike apo gjuhësore.
Prezent:
– nga Ministria e Punëve të Jashtme: Z. Ilia Milikiq, Shef i Seksionit të IV repartit politik, g. Milivoje Milçiq, këshilltar, g. Peter Çabriq, këshilltar, zoti Radovan Mitroviq, sekretar;
– nga Ministria e Bujqësisë: g. Vojislav Magovçeviq, inspektor, g. Gjuro Tataloviq, shef i seksionit financiar ;
– nga Ministria e Punëve të Brendshme: Z. Dushan Tadiç, inspektor; – Nga Shtabi i Përgjithshëm: Z. Jovan Sokolloviq, gjeneral kolonel;
– nga Ministria e Financave: Z. Dushan Trajkoviq, këshilltar;
– nga Ministria e Transportit: g. Milosh Popoviç, zyrtar i lartë Komercial. Departamenti General i drejtorisë së hekurudhës.
Seancën e udhëhoqi g. I Milikiq. Procesmajtje e udhëhoqi g. Dr. Feodor Koreniç dhe g. Dr. Jozo Logar, notar të Ministria e Punëve të Jashtme. Seanca u hap në ora 18
G. Ilija MILIKIQ thotë se zoti V. Magovçeviq shprehu dëshirën që në një konferencë ndërministrore të trajtohet çështja e shpërnguljes së turqve dhe myslimanëve të tjerë nga rajonet jugore. Kjo çështje duhet të zgjidhet sa më shpejt që të jetë e mundur, sepse në masë kompakte turqit dhe arnautët përgjatë kufirit të Arbërisë ( Shqipërisë) paraqesin problem kombëtar dhe në aspektin ushtarak problem të rëndësishëm. Numri i shqiptarëve, i cili është mbi gjysmë milion, nga viti 1931 është rritur për rreth 65.000 veta. Arsyeja e dështimit të nacionalizimit të elementit jo sllav, arsyeja është se popullsia ortodokse në rajonet jugore numerikisht është e vogël (në rajonet jugore ka vetëm 165.000 ortodoks) dhe për shkak se elementi jonë nuk ishte mjaft e përgatitur për ushtrimin e nacionalizimit. Prandaj, nuk mbetet gjë tjetër përveç dëbimit të elementit jo-sllave nga vendi.
Ministria e Punëve të Jashtme konstaton se vëmendje e veçantë duhet t’i kushtohet Arbanasëve [Shqiptarëve], sepse ata janë kompakt dhe në kontakt të vazhdueshëm me Arbëninë [Shqipërinë] fqinje, ku, pavarësisht pa përcaktimit politik, megjithatë, ngadalë krijuan një ndjesi kombëtare.
Qeveria e Shqipërisë, e cila më parë ka qenë e gatshëm të pranojë një numër të caktuar të shqiptarëve tanë, tani thotë se kjo nuk mund të bëhet për arsye financiare. Megjithatë, ne besojmë se këtë nuk e bënë për shkaqe kombëtare: ajo nuk dëshiron të reduktojë numrin e Arbanasëve [Shqiptarëve] tek ne për shkak të pretendimeve të ardhshme territoriale. Qeveria turke, në të kundërtën, ka miratuar për emigrantët e saj deri në vitin 1936. 3.000.000 lira turke. Ligjit mbi Shtetësinë e bëri të mundur për dëbimin e popullatës jo-sllave; por megjithatë ka disa vështirësi nga ana jonë.
Në radhë të parë është vërejtur se është bërë një gabim, për shkak se në mesin e deklaratave për largim gjinden edhe një numër i madh i kërkesave të myslimanëve nga Sanxhaku, të cilët janë megjithatë njerëz tanë. Prandaj nuk ka arsye që ata të largohen nga vendi. Ne ia kemi tërheqë vëmendjen Ministrisë së Brendshme se deklarata të tilla në të ardhmen të popullatës sonë sllave mos të pranohen.
Vështirësi tjetër është likuidimi i pasurisë së patundshme të të shpërngulurave. Kjo çështje deri diku mund të zgjidhet me huanë të cilën Ministria e Bujqësisë mori nga Bankën Hipotekare Kombëtare në vlerë prej 21,800.000 dinarë.
G. Milivoje MILÇIQ konstaton se çështja e shpërnguljes së myslimanëve nuk është e re, sepse ka ekzistuar që nga viti 1878 (Muhaxhirët). Është e re në raport me § 55, i cili deri në vitin 1933 mbeti vetëm në letër. Më në fund në këtë vit qeveria shqiptare e ka ngitë këtë çështje, me qëllim ë zgjidhjes çështjen e shtetësisë të atyre shqiptarëve, të cilët për çfarëdo arsye kishte ikur nga vendi ynë në Arbani. § 55 vlera e së cilës u cilësua më 1 nëntor të 1933 është vazhduar me kërkesë të Ministrisë së Punëve të Jashtme deri më 1 nëntor 1938. Nga ata që dhënë deklarata, rrallë  kush është shpërngulur duke marrë parasysh faktin, që qeveria shqiptare nuk ka dhënë leje për imigrim.
Deri më tani, janë shpërngulur në Turqi vetëm rreth 20.000. Për Shqipëri janë dhënë rreth 2000 deklarata, por asnjë nga këto nuk iu është dhënë leje për tu vendosur në Shqipëri. Turqit në vendin tonë paraqesin një element të qetë, të shkëputur nga metropoli (Stambolli) nuk u janë nënshtruar propagandës nacionaliste. Tek Shqiptarët situata është krejt e ndryshme në lidhje me faktin se u vendosën në masë të dendur në rajonet kufitare (në disa rrethe mbi 90% nga numri i popullsisë së përgjithshme).
Ne jemi në marrëdhënie miqësore me Turqinë dhe brenda disa muajsh ne mund të zgjidhim çështjen e dëbimit të turqve. Turqia pranon të gjithë njerëzit e kulturës turke dhe në këtë mënyrë do të jemi në gjendje t’i shpërngulim një pjesë të Arbanasëve.
Në asnjë mënyrë viktimat nuk do të ishin të shumta, për tu zgjidhur kjo çështje. Ministria e Bujqësisë, me anë të një organizimi të planifikuar, duhet ta shkatërroj kompleksin Arnaut, duke i vendosur në çdo fshat disa familje tona, dhe përgjatë kufirit me Shqipërinë duhet krijuar një brez të pastër pa shqiptarë. Z. Vojislav MAGOVÇEVIQ thotë se Ministria e Bujqësisë kryen kolonizimin për 15 vjet me radhë. Më së shumti u shpërngulën nga rajonet pasive(Bosnja, Lika, Hercegovina, Mali i Zi). Me këtë veprim janë konsumuar të gjitha sipërfaqet e lira që i kishim në dispozicion, por janë edhe 17.000 familje të cilat kanë aplikuar për ndarjen e tokës dhe janë në pritje për t’iu krijuar mundësinë për vendosje (kolonizim ) në rajonet jugore. E vetmja zgjidhje e problemit do të ishte, shpërngulja e elementit turk dhe shqiptar, i cili është veçanërisht i fortë në 17 rrethe; atje relacioni është 73% me 27% në dëm të popullatës sonë. Arsyet kombëtare kërkojnë të vazhdojmë me kolonizimin pikërisht pran kufirit shqiptar. Për këtë qëllim, tani Ministria e Bujqësisë ka marrë një kredi prej 21,000.000 dinarë në Bankën Hipotekare Kombëtare për blerjen e pronave turke dhe shqiptare në jug të Serbisë. Nëse dëshirohet të blihen 15.000 hektarë tokë, ku do të mund të vendosen 3000 familjet e kolonistëve tanë, atëherë do të ishte e nevojshme një shumë prej 30.000.000 dinarë. Megjithatë, disa do të donin të fitojnë transport falas deri te kufiri turk, dhe për këtë kishin me dhënë pasuritë e tyre pa pagesë.
Përgjatë zonës kufitare me Shqipërinë, ku është rreth 85% e popullsisë shqiptare, është aktiv edhe Komiteti Shqiptarë, të cilin e ndihmon qeveria shqiptare, e cila inkurajon shqiptarët të mos shpërngulen.
Ne do t’u jepnim para për prona vetëm personave të cilët marrin pasaportë valide, të cilët kanë kryer shërbimin ushtarak dhe kanë të paguara të gjitha taksat; ata menjëherë do të hipin në tren. Praktika e mëparshme e policisë së qeverisë sonë, kur ka lëshuar pasaportë me vlefshmëri prej gjashtë muajsh, ishte e gabuar, sepse këta persona nuk kanë humbur shtetësinë, dhe kështu ata u kthyen.
Duhet përpiluar një plan dhe program për shpërngulje me idetë kryesore. Në këtë drejtim, me siguri do të mund të shërbejë si një marrëveshje bazë me Rumaninë. G. Ilija MILIKIĆ pastaj kalon tek masat të cilat duhen ndërmarrë për eliminimin e vështirësive, të cilat po pengojnë shpërnguljen e popullsisë jo-sllave në bazë të § 55 të Ligjit mbi Shtetësinë. Këtu do të vinte në shprehje: lëshimi i pasaportave pa pagesë, lirimi nga të gjitha detyrimet, dhënia e mundësisë që pa pagesë të arrihet në kufirin shtetëror në këmbim të pasurive të paluajtshme në shfrytëzim të shtetit, nënshkrimi i një konvente me Turqinë, të ngjashme me atë të Rumanisë, lirimi nga shërbimi ushtarak. Gjithashtu, duhet thjeshtuar procedurat administrative me rastin e nxjerrjes së certifikatave të shumta, të cilat janë të nevojshme për të shpërngulurit.
Me qëllim të zbatimit sa më të shpejtë të këtyre masave në jetë, g.Milikiq propozon organizimin e një Komiteti të ngushtë, në të cilin do të hyjnë g. M. Milçiq, kolonel, J. Sokolloviq, D. Tadiç dhe V. Magovçeviq, me detyrë të hartimit të një projekti të masave të cilat duhet të ndërmerren për të shpejtuar emigrimin e popullsisë jo-sllave, e cila do të paraqitet në Këshillin Ministror për miratim.
Të gjithë të pranishmit u pajtuan me këtë propozim.
Z. Kolonel J. Sokoloviç, thotë se ai ka disa propozime pavarësisht Konventës, e cila do të arrihet me Turqinë, për të përshpejtuar shpërnguljen e popullsisë jo-sllave. 1. Me forcën e ligjit t’i detyrojmë t’i kryejnë të gjitha detyrimet tatimore; 2. Emigrantët të largohen nga trevat e banuara me turq dhe shqiptar, sepse edhe ata të cilët llogariten si miq tanë, bëjnë propagandë kundër shpërnguljes; 3. për shkak se turqit tanë nuk konsiderohen si pakicë kombëtare, të detyrohen fëmijët e tyre të vijojnë shkollat tona kombëtare, sepse deri tani ka ndodhur që tre të katërtat e të rinjve të kësaj ane, të cilët vijnë në shërbim ushtarak, shkruajnë vetëm turqisht; 4. të lëshohen njoftime konfidenciale për ata që nuk shpërngulen, të mos pranohen në shërbime shtetërore dhe as në shërbime publike ; 5. këto treva të shënohen me emra tonë nacional ; 6. të krijojmë zonën e banuar me elemente tona përgjatë kufirit shqiptar. Për këtë qëllim, të fillojmë kolonizimin e hapësirave pran kufitare, kështu që të shkojnë në mënyrë sistematike në drejtim të brendshëm. Kjo çështje të zgjidhet pjesë-pjesë, planin e aprovuar për 10 vitet e ardhshme.
Të gjithë që ishin të pranishëm u akorduan me këtë propozim.
Konferenca sjell konkluzionin e mëposhtëm:
1. Duhet iniciuar çështjen e shpërnguljes me qeverinë turke dhe të përpiqemi për të zgjidhur të njëjtën gjë në një mënyrë të ngjashme si ajo që bëri Rumania, pra përmes një konvente speciale.
2. Kushdo që dëshiron të shpërngulet, duhet t’iu epen pasaporta pa pagesë.
3. Të gjitha këta persona duhet të jenë të liruar nga detyrimet ndaj shtetit (tatimet, taksat vendore, etj).
4. Atyre që ofrojnë pasuritë e tyre të patundshme në këmbim të transport falas deri në kufi, t’ju bëhet e mundur një gjë e tillë, ndërsa atyre të cilët i kanë shitur pasuritë t’ju mundësohet 75% zbritje.
5. Këta persona duhet liruar nga pagesa e detyrimeve të inventarit të vdekur, të cilin e bartin me veti, sikurse edhe paratë.
6. Ministria e Ushtrisë dhe Marinës tashmë ka nxjerrë një urdhër që të gjithë personave, të cilëve u jepet leja për shpërngulje pa marrë parasysh se a kanë obligime ushtarake. Gjithashtu, duhet liruar ata që duan të shpërngulen, edhe nëse janë në kryerjen e shërbimit ushtarak.
Komiteti i ngushtë, do të përpiloj një plan projekt për shpërngulje, i cili në konferencat e ardhshme ndërministrore definitivisht të pranohen dhe t’i dorëzohet Ministrit të Bujqësisë. Zoti ministër i Bujqësisë do ta sjellë para Këshillit Ministror, i cili do të sjellë zgjidhjen e caktuar.
U mor vendim që komiteti i ngushtë të takohet më 24 shtator 1935. Në ora 9 në Ministrinë e Punëve të Jashtme. Seanca përfundoi në ora 20.
Proces mbajtës Dr. Feodor Koreniç d.v, Dr. Jozo Logar d.v.
Takimin e kryesoi Ilia Milikić d. v.
20 shtator 1935. Beograd
Projekti i Konferencës së Komitetit të Ngushtë mbi shpërnguljen e elementit jo-sllav nga jugu i Serbisë
Për zgjidhjen e vendimeve te Konferencës ndërministrore të 20 shtatorit të 1935, komiteti i ngushtë është takuar më 24 shtator të këtij viti, i cili për çështjen e shpërnguljes së popullsisë jo-sllaves së vendit tonë, konkretisht nga Serbia Jugore, sipas nenit 55 të Ligjit për Shtetësi, ka marrë këtë përfundim:
1. Çështjen e shpërnguljes duhet rregulluar sa më shpejt sipas konventës speciale midis vendit tonë dhe Turqisë, si dhe në mes vendit tonë dhe Shqipërisë, sipas formës që kjo çështje është rregulluar ndërmjet Turqisë dhe Rumanisë.
2. Në rast se me Shqipërinë nuk mundemi të arrijmë marrëveshje për shpërnguljen e Shqiptarëve në Shqipëri, ose shqiptarët të cilët nuk dëshirojnë të shpërngulën në Turqi, duhet menjëherë të aplikohen ligjet në fuqi për detyrimin e këtij elementi të zhvendoset nga zona kufitare në brendësi dhe të njëjtat treva të popullohen me popullsi sllave.
3. Për të gjithë ata persona të cilët, në bazë të nenit 55 të Ligjit për Shtetësi t’u ipen deklaratat me të cilat do të heqin dorë nga shtetësia jonë, për një kohe të caktuar të shpërngulen jashtë vendit tonë, t’u mundësohen përfitimet e mëposhtme:
a) t’iu lëshohen pa pagesë pasaporta të emigrantëve, sipas rrethanave edhe kolektive;
v) në rastin kur personat të cilët shpërngulën, kanë hipoteka dhe borxhe private (letra me vlerë, obligacione dhe dokumente të ngjashme), të bëra deri më 1 shtator 1935, t’iu paguhen pasuritë të tyre të paluajtshme në vlerën e paraparë ;
g) t’ju sigurohet transporti pa pagesë deri në Selanik dhe Svilengrad, nëse kanë deklaruar se të gjithë pasurinë e tyre e paluajtshme t’ia lënë shtetit tonë. Gjithashtu kjo vlen edhe për emigrantët e varfër;
d) t’ju lejohet zbritje në shfrytëzimin e hekurudhave për 75% e personave të cilët qëndrojnë mirë financiarisht apo që më herët kanë shitur pronat e tyre; f) të lirohen nga të gjitha pagesat për eksportin e inventarit të vdekur dhe të të hollave;
e) të lirohen nga momenti i dhënies së deklaratës për shpërngulje nga: rekrutimi, dërgimit në ushtri, shërbimit ushtarak, ushtrime ushtarake. Nga kjo mund të bëhet përjashtim, nëse shpërngulën brenda një viti nga data e dhënës së deklaratës.
4. Për një migrim më të suksesshëm dhe më të shpejtë të popullsisë jo-sllave në Turqi, ose Shqipëri, komiteti ka ardhë në përfundim se është e dobishme për të marrë këto masa:
b) nga popullsia jo-sllave që vjen në konsiderim për shpërngulje, të kërkohet zbatimi i ligjeve dhe rregulloreve ekzistuese, veçanërisht ato që lidhen me pagesën e detyrimeve fiskale (tatimet, mbi-tatimet, shërbimet ushtarak, etj);
v) sa më shpesh të jetë e mundur në territorin e Serbisë së Jugut, veçanërisht nga trevat kufitare të thirren në ushtrime ushtarake, ushtri rezervë me origjinë jo-sllave, pa marrë parasysh ushtrime apo manovra, qoftë për ndërtimin e rrugëve ose objekteve fortifikuese;
e) të zbatohet në mënyrë rigoroze principi i arsimimit të detyrueshëm të fëmijëve të këtyre trevave në shkollat tona fillore;
f) në mënyrë strikte të zbatohen të gjitha rregullat e popullimit të rajoneve jugore, kryesisht viset kufitare) menjëherë të ndërmerren masat e shtetëzimit të objekteve gjeografike (vendbanime,lumenj, male, etj) me emërtime tona. Kjo vlen për mbishkrimet publike, emrat e kompanive, reklamave, etj;
e) Të gjitha masat e përmendura, tërësisht dhe menjëherë duhet të zbatohen duke filluar nga vija kufitare me Shqipërinë drejt brendësisë së vendit tonë.
24 shtator 1935. Beograd
Feyenoord
Feyenoordi është një nga klubet më të suksesshme të futbollit holandez, duke fituar kampionatin 15 herë, Kupën KNVB 13 herë dhe Superkupën 4 herë. Në nivel ndërkombëtar, ata kanë fituar një Kupë Evropiane, dy Kupë UEFA dhe një Kupë Ndërkontinentale. Klubi ka luajtur në mënyrë të vazhdueshme në elitën e futbollit holandez që pas ngjitjes së tyre në vitin 1921. Ata kanë shpenzuar më shumë sezone në elitë se çdo klub tjetër holandez, duke lënë mbrapa klube si Ajax dhe PSV Eindhoven.
Feyenoordi njihet si klubi i popullit me mbështjetje të madhe kombëtare dhe ndërkombëtare. Periudha më e suksesshme e klubit ishte në vitet 1960 dhe 1970, ku trajnerët Coen Moulijn dhe Ove Kindvall udhëhoqën klubin drejt fitimit të gjashtë kampionateve, dy trofeve evropian dhe një Kupe Ndërkontinentale. Në shekullin e 21të, Feyenoordi i dha fund zbraztisë në vitin 2017 duke fituar kampionatin e parë pas 18 vitesh kurse në vitin 2002 fitoi Kupën UEFA kundër klubit gjerman Borussia Dortmund; ky sukses e bënë Feyenoordin klubin e fundit holandez që ka fituar një trofe evropian.
Feyenoordi ka një rivalitet të madh me gjigandin tjetër holandez Ajax; dueli midis klubeve që ndodhen në dy qytetet më të mëdha të Holandës quhet De Klassieker (Klasikja). Himni i klubit është Hand in Hand.
1908–1918: Themelimi dhe vitet e para
parapamje|Stema e parë e klubit (1912). Klubi i futbollit Wilhelmina u themelua në pabin De Vereeniging më 19 korrik 1908. Ata fillimisht luanin me bluze të kuqe me mëngë blu si dhe me të shkurtra të bardha. Në vitet 1908, 1910 dhe 1911, klubi ndryshoi emrin dhe ngjyrat në disa raste; ata u bënë Hillesluise Football Club dhe më pas RVV Celeritas. Pasi u ngjit në shoqatën kombëtare të futbollit në vitin 1912, klubi u riemërua "SC Feijenoord" (i emëruar pas rrethit të qytetit në të cilin u themelua ekipi) dhe ndryshoi ngjyrat sërisht, duke adoptuar fanella bardh e kuq, pantallona të shkurtra të zeza dhe çorape të zeza që i mbajnë edhe sot. Në vitin 1918, Feijenoord u promovua në elitën e futbollit holandez dhe kaloi në fushën Kromme Zandweg.
1919–1956: Sukseset e para
Feyenoordi fitoi trofeun e parë në histori 18 vite pas themelimit të tyre në vitin 1924 duke ngritur trofeun e kampionatit kombëtar. Ekipi shijoi sukses gjatë dekadës së dytë, duke fituar titujt e divizionit në vitet 1926, 1927, 1928 dhe 1929, kurse në vitin 1928 fituan kampionatin kombëtar për herë të dytë.
Feyenoordi fitoi Kupën e parë në histori në vitin 1930 duke mposhtur në finale klubin rival Excelsior. Ata vazhduan të dominonin në divizionin e tyre, duke fituar edhe tre tituj rresht por nuk fituan kampionatin kombëtar. Pesë vite pas triumfit tyre të parë në kupë, Feijenoordi fitoi kupën për herë të dytë në vitin 1935, duke mposhtur në finale HVV Helmond.
Feyenoordi filloi të tërhiqte më shumë shikues në stadiumin e tyre në Kromme Zandweg. Në vitin 1933, ata vendosën të ndërtonin një stadium të ri. Katër vite më pas, klubi u zhvendos në Feijenoord Stadion, e cila njihej gjithashtu si "De Kuip". Ata luajtën ndeshjen e parë më 27 mars 1937 kundër Beerschot. Gjatë kësaj periudhe klubi fitoi tre tituj divizioni rresht në vitet 1936–1938 si dhe dy kampionate kombëtare në vitet 1936 dhe 1938.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Feyenoordi i luajti ndeshjet si vendas në stadiumin e Sparta Rotterdamit, Kasteel, pasi stadiumi i tyre ishte nën kontrollin e nazistëve. Kur Kasteel ishte i padisponueshëm për ekipin për shkak të axhendës së ndeshjeve të Spartës, Feyenoordi i luante ndeshjet si vendas në ish fushën e tyre Kromme Zandweg.
Feyenoordi fitoi kampionatin kombëtar për herë të pestë në histori në vitin 1940, duke shtuar gjithashtu edhe titullin e divizionit. Gjatë kohës që Holanda ishte e pushtuar nga gjermanët, futbolli vazhdoi të luhej rregullisht pavarësisht se kampionati i vitit 1945 u anullua për shkak të përfundimit të luftës. Gjatë kësaj periudhe, klubi fitoi vetëm një titull divizioni në vitin 1943. Pas përfundimit të luftës, Feyenoordi e humbi statusin si një nga ekipet konkuruese për trofe, duke performuar nën nivel.
Më 30 qershor 1954, presidenti i tre klubeve më të mëdha të Rotterdamit organizoi një mbledhje në Utrecht, e cila u ndoq nga disa president klubesh të ndryshme dhe një delegacion i KNVB për të diskutuar nisjen e futbollit profesionist në Holandë. Epoka e futbollit profesionist nisi me sezonin e parë të Eredivisies në 1954–55. Feyenoordi ishte një nga klubet që garuan në sezonin hapës të Eredivisies dhe janë një nga klubet që nuk kanë rënë kurrë nga kategoria. Një nga ndeshjet më të dalluara të viteve të para të futbollit profesionist në Holandë ishte fitorja 11–4 e Feyenoordit kundër Volewijckers më 2 prill 1956; mesfushori Henk Schouten shënoi plot nëntë gola në këtë ndeshje. Gjatë kësaj kohe klubi nisi një rivalitet intensiv me Ajaxin, dhe ndeshjet midis të dy klubeve quheshin de Klassieker (Klasikja). Një nga klasiket më të paharrueshme për Feyenoordin ishte fitorja 7–3 më 11 nëntor 1956; protagonisti kryesor i ndeshjes ishte Daan den Bleijker me katër gola të shënuar.
Martin Schulz
Martin Schulz (lindi më 20 dhjetor 1955) është politikan gjerman dhe ish-kryetar i Partisë Social Demokratike Gjermane nga viti 2017 deri më 2018, dhe shërben si anëtar i Bundestag që nga viti 2017. Ai më parë ishte President i Parlamentit Evropian nga viti 2012 deri më 2017, kryetar i Aleancës Progresive të Socialistëve dhe Demokratëve nga viti 2004 deri më 2012 dhe anëtar i Parlamentit Evropian nga Gjermania nga viti 1994 deri më 2017.
Feyenoord
1957–1999: Epoka e artë
parapamje|majtas|[[Henk Schouten ishte një nga lojtarët më të dalluar të klubit në vitet 1950' dhe 60'.]] Feyenoordi fitoi titullin e parë të Eredivisies dhe kampionatin e gjashtë holandez në vitin 1961. Gjatë atij sezoni ekipi regjistroi një fitore historike 9–5 kundër Ajaxit në De Kuip, me Henk Schouten i cili shënoi katër gola. Një vit më pas ekipi zhvilloi përballjen e parë në Kupën Evropiane kundër klubit suedez IFK Göteborg; Feyenoordi fitoi ndeshjen e parë 3–0 në Gothenburg dhe të dytën 8–2 në Rotterdam. Pas kësaj ata u eliminuan në raundin pasues nga Tottenham Hotspur. Në vitin 1962, Feyenoordi fitoi titullin e Eredivisies sërisht si dhe arriti në finalen e Kupës Intertoto 1961–62, duke u mposhtur nga Ajaxi me rezultatin 4–2.
Martin Schulz
Në nëntor 2016, Schulz njoftoi se nuk do të kërkojë një mandat të tretë si President i Parlamentit Evropian, por përkundrazi do të qëndronte në vitin 2017 si kandidat i SPD-së për Kancelarinë Gjermane. Në janar 2017, Sigmar Gabriel njoftoi se nuk do të qëndrojë në rizgjedhje si kryetar i partisë dhe si kandidat i SPD-së për Kancelarinë Gjermane, Gabriel rekomandoi Schulz si zëvendësimin e tij.
Feyenoord
1957–1999: Epoka e artë
Në vitin 1963, Feyenoordi arriti në gjysëm-finalen e Kupës Evropiane, duke u mposhtur me rezultatin e përgjithshëm 3–1 nga Benfica. Pavarësisht kësaj, viti 1963 do të sillte fillimin e epokës më të suksesshme në historinë e klubit. Feyenoordi arriti dopietën në sezonin 1964–65 (kampionati dhe kupa), një arritje që ata e përsëritën në vitin 1969. Fitimi i kampionatit në vitin 1965 bëri që Feyenoordi të siguronte pjesëmarrjen në Kupën e Evropës; ata u eliminuan në raundin paraeliminator nga Real Madridi me rezultatin e përgjithshëm 7–2, pavarësisht se Feyenoordi fitoi ndeshjen e parë në Rotterdam.
Feyenoordi mori pjesë në Kupën Evropiane si kampioni i Holandës në vitin 1969. Pasi fitoi me rezultatin e përgjithshëm 16–2 kundër Knattspyrnufélag Reykjavíkur, ekipi u ndesh kundër Milanit në raundin e rradhës; ata u mposhtën 1–0 në ndeshjen e parë në San Siro por arritën një fitore të madhe 2–0 në Rotterdam, duke u kualifikuar në çerek-finale. Çerek-finalja kundër klubit gjerman ASK Vorwärts Berlin pati të njëjtin skenar, me Feyenoordin që u mposht 1–0 në ndeshjen e parë por fitoi 2–0 në të dytën. Nē gjysëm-finale, Feyenoordi mposhti me rezultatin e përgjithshëm 2–0 polakët e Legia Varshavës, duke u kualifikuar në një finale evropiane për herë të parë. Në finale ekipi u përball kundër Celtic në San Siro të Milanos; Celtic kaloi fillimisht në avantazh me golin e Tommy Gemmell në minutën e 29të, por Rinus Israël barazoi për Feyenoordin dy minuta më pas. Në minutën e 27të të kohës shtesë, bomberi Ove Kindvall shënoi golin e fitores për Feyenoordin e cila arriti suksesin e parë evropian në historinë e tyre.
Martin Schulz
Pas zgjedhjeve të vitit 2017, të cilat rezultuan në një ultë të pasluftës për SPD, Schulz shpalli fundin e koalicionit të madh nën Angela Merkel dhe në mënyrë të shprehur refuzoi të shërbente në një qeveri Merkel. Më 7 shkurt 2018, bisedimet e koalicionit përfunduan dhe Schulz njoftoi se ai do të pasojë Sigmar Gabriel si Ministër të Jashtëm dhe do të linte kryesinë e partisë së tij te Andrea Nahles. Pas kritikave të rënda publike dhe të brendshme, Schulz vendosi të mos hynte në kabinetin e ri. Më 13 shkurt 2018 Schulz u tërhoq si kryetar partie.
Feyenoord
1957–1999: Epoka e artë
Pas suksesit në Kupën Evropiane, Feyenoordi fitoi edhe Kupën Ndërkontinentale, duke u bërë ekipi i parë holandez që arrin këtë sukses. Në finale ata mposhtën argjentinasit e Estudiantes La Plata me rezultatin e përgjithshëm 3–2. Feyenoordi hyri nē Kupën Evropiane të sezonin 1970–71 si kampioni në fuqi, por pësoi një eliminim surpirzë që në raundin e parë nga klubi rumun UTA Arad. Në përfundim të sezonit, ekipi fitoi kampionatin holandez për herë të 10të në histori.
Martin Schulz
Jeta e hershme
Martin Schulz është një nga pesë fëmijët e Albert dhe Clara Schulz. Ai u rrit në një zonë në kufi mes Gjermanisë, Holandës dhe Belgjikës.
Feyenoord
1957–1999: Epoka e artë
Në vitin 1974, klubi ndryshoi emrin nga Feijenoord në Feyenoord, për shkak se njerëzit jashtë Holandës nuk e thonin dot gërmën holandeze "ij". Ata morën pjesë në Kupën UEFA të sezonit 1973–74, duke arritur finalen pasi mposhtën me rezultatin e përgjithshëm 4–3 VfB Stuttgart në gjysëm-finale. Në finale ata u ndeshën kundër Tottenham Hotspurit; ndeshja e parë në White Hart Lane u mbyll në barazim 2–2, kurse ndeshja e kthimit në De Kuip u mbyll me një fitore komode 2–0 të Feyenoordit falë golave të Wim Rijsbergen dhe Peter Ressel. Ky sukses e bëri Feyenoordin klubin e parë holandez që fitonte Kupën UEFA. Si rezultat i kësaj, tifozët e Tottenhamit shkaktuan trazira, duke i prezantuar futbollit holandez spektrin e huliganizmit. Në vitin 1978, klubi ndau ekipin profesionist dhe amator nga njeri-tjetri; ekipit amator ju vu emri SC Feyenoord kurse atij profesionist Feyenoord Rotterdam.
Martin Schulz
Jeta e hershme
Pas katër vjetësh në shkollën fillore, nga viti 1962 deri në vitin 1966, Schulz ndoqi gjimnazin Heilig-Geist (Fryma e Shenjtë), një shkollë private katolike romake e drejtuar nga Etërit e Frymës së Shenjtë, në Broich (tani Würselen), një rreth i qyteti i Broichweiden, për nëntë vjet. Si i ri, ai shkoi në Francë në një program shkëmbimi shkollor. Ai u largua nga shkolla pa e kaluar Abiturin e tij pasi dështoi dy herë në klasën e 11-të.
Feyenoord
1957–1999: Epoka e artë
parapamje|djathtas|Sulmuesi legjendar [[Johan Cruyff e mbylli karrierën e tij te Feyenoordi.]] Në vitin 1980, Feyenoordi fitoi Kupën e Holandës për herë të pestë në histori duke mposhtur Ajaxin 3–1 në finale. Katër vite më pas, klubi regjistroi një tjetër sezon historik, duke fituar kupën dhe kampionatin sërisht. Ekipi në atë vit përbëhej nga emra si Johan Cruyff, Ruud Gullit dhe Peter Houtman (i cili më pas do të bëhej spikeri i stadiumit). Transferimi i Cruyff te Feyenoordi shkaktoi bujë media dhe rriti rivalitetin midis Ajaxit dhe Feyenoordit; sulmuesi, i cili ishte në perëndim të karrierës, nuk ju ofrua një kontratë e re nga Ajaxi dhe ai në shenjë hakmarrjeje firmosi me Feyenoordin. Kjo lëvizje i motivoi lojtarët e Ajaxit për të mposhtur Feyenoordin; në Stadiumin Olimpik Feyenoordi pësoi humbjen më të rëndë në histori duke u mposhtur 8–2 në Eredivisie. Megjithatë, Feyenoordi i mposhti 4–1 në ndeshjen e kthimit si dhe i eliminoi nga kupa për të dytin sezon rresht. r Feyenoordi fitoi kupën duke mposhtur në finale Fortuna Sittard.
Martin Schulz
Jeta e hershme
Nga viti 1975 deri më 1977 Schulz atëherë u trajnua për të qenë një shitës librash. Dy vitet e ardhshme ai punoi për një numër shtëpish botuese dhe librari. Schulz vuante nga alkoolizmi dhe u përpoq të vetëvritej më 26 qershor 1980. Pas një rehabilitimi të suksesshëm Schulz hapi librarinë e tij në Würselen në vitn 1982.
Feyenoord
1957–1999: Epoka e artë
Pas këtij suksesi, ekipi pati vështirësi për të fituar trofe, duke arritur vetëm një vend të tretë në kampionat. Në sezonin 1989–90, ekipi rrezikoi rënjen nga kategoria por arriti të siguronte qëndrimin. Klubi gjithashtu kishte probleme financiare, kjo dhe për shkak se sponsori i tyre kryesor, HCS, falimentoi. Megjithatë, gjërat filluan të përmirësoheshin pas emërimit të Wim Jansen si trajner i përkohshëm. Feyenoordi nën drejtimin e tij eliminoi PSV-në, në atë kohë ekipi më i fortë holandez, nga kupa falë një goli të Henk Fräser në Eindhoven. Ekipi shkoi deri në finale, duke mposhtur BVV Den Bosch. Si fitues të kupës, Feyenoordi mori pjesë në Superkupën e Holandës 1991, duke u përballur me sërisht me PSV-në; ky ishte edicioni i parë i superkupës që nga viti 1949. Feyenoordi fitoi minimalisht 1–0 falë një goli të Marian Damaschin. Ata e fituan sërisht kupën në vitin 1992, duke mposhtur në finale Roda JC 3–0.
Martin Schulz
Karriera politike
Në vitin 1974, në moshën 19 vjeç, Schulz u bashkua me SPD, u përfshi me Socialistët e Rinj dhe më 1984 u zgjodh në Këshillin Bashkiak Würselen, duke mbetur anëtar për pak më shumë se dy terma elektorale, deri në vitin 1998, nga 1987 e tutje si kryetar. Ai ishte atëherë kryetari i ri i komunës në Nordrhein-Westfalen. Ai e mbajti këtë pozitë deri më 1998.
Që nga viti 1999, Schulz ka qenë pjesë e udhëheqjes së SPD nën kryetarët e partive Gerhard Schröder (1999–2004), Franz Müntefering (2004–05 dhe 2008–09), Matthias Platzeck (2005–06), Kurt Beck (2006–08) dhe Sigmar Gabriel (2009–17). Brenda partisë, ai shërben si bashkë-kryetar i Komisionit për Politikë Ndërkombëtare, së bashku me Niels Annen.
Feyenoord
1957–1999: Epoka e artë
Në vitin 1998, FIOD-ECD (Shërbimi i Informacionit dhe Hetimit Fiskal/Shërbimi i Hetimit Ekonomik) vizitoi klubin me dyshimin për mashtrim. Ky organ e bazonte dyshimin mbi transferimet e Aurelio Vidmar, Christian Gyan dhe Patrick Allotey. Çështja më pas u kthye në skandal dhe presidenti i klubit Jorien van den Herik ishte i dyshuari kryesor. Më 25 prill 1999, Feyenoordi fitoi kampionatin për herë të 14të. 250,000 tifozë dolën të festonin me ekipin në qëndrën e Rotterdamit. Megjithatë, disa orë më pas ndodhën trazira të mëdha. Në gusht 1999, Feyenoordi fitoi superkupën për herë të dytë në histori duke mposhtur Ajaxin 3–2 në stadiumin e tyre.
Martin Schulz
Karriera politike
Në zgjedhjet evropiane të vitit 1994 Schulz u zgjodh në Parlamentin Evropian dhe midis 2000 dhe 2004 ishte kryetar i delegacionit të SPD. Që nga viti 2009, Schulz gjithashtu ka vepruar si përfaqësues për Çështjet Evropiane për partinë SPD të Gjermanisë dhe pikëpamjet e tij kanë ndikuar thellë në politikën pro-evropiane të partisë së tij.
Feyenoord
2000–2008: Mijëvjeçari i ri
parapamje|majtas|[[Pierre van Hooijdonk shënoi tetë gola në Kupën UEFA 2001–02 e cila u fitua nga Feyenoordi.]] Feyenoordi mori pjesë në Ligën e Kampioneve për herë të dytë në histori në sezonin 1999–2000. Këtë herë, ekipi arriti ta kalonte grupin duke u renditur në vendin e dytë, mbrapa Rosenborg BK dhe para Borussia Dortmund. Feyenoordi arriti fazën e dytë të grupeve dhe siguroi fitore në shtëpi kundër Marseille dhe në transfertë kundër Lazio, por humbën të dy ndeshjet kundër Chelsea. Ata kishin nevojë për një fitore për t'u kualifikuar në fazën me eliminim direkt, por nuk shkuan më shumë se një barazim pa gola kundër Marseille, duke u eliminuar.
Martin Schulz
Karriera politike
Më 15 shtator 2011, anëtarët e Aleancës Progresive të Socialistëve dhe Demokratëve në Parlamentin Evropian emëruan unanimisht Schulz si kandidatin e tyre për President të Parlamentit Evropian. Më 17 Janar 2012, Schulz u zgjodh si President i Parlamentit Evropian, me 387 vota pro nga 670 të hedhura. Kandidatët e tjerë ishin Nirj Deva (142 vota) dhe Diana Wallis (141 vota).
Si president i Parlamentit Evropian, Schulz u tregua jashtëzakonisht i aftë në misione delikate diplomatike, siç është vizita e tij me presidentin turk Rexhep Taip Erdoan në vijën e përpjekjes për grusht shteti 2016 dhe vizitën e tij me presidentin iranian Hasan Ruhani në nëntor 2015 për të "intensifikuar dialogun" midis BE-së dhe Irani disa muaj pas nënshkrimit të Planit të Përbashkët të Aksionit.
Feyenoord
2000–2008: Mijëvjeçari i ri
Pjesëmarrja e tyre e rradhës në Ligën e Kampioneve ndodhi në sezonin 2001–02. Feyenoordi dështoi të kalonte grupin e përbërë nga Bayern München, Sparta Prague dhe Spartak Moscow. Ata u renditën të tretët dhe do të vazhdonin rrugëtimin e tyre evropian në Kupën UEFA. Zhgënjimi i mos kalimit të grupit u kthye optimizëm dhe festë. Pasi fillimisht eliminuan SC Freiburg dhe Rangers, Feyenoordi u përball në çerek-finale me PSV-në. Të dyja ndeshjet u mbyllën në barazim 1–1 duke bërë që fituesi të vendosej nga penalltitë. Pierre van Hooijdonk, i cili në ndeshjen e dytë kishte barazuar rezultatin me një goditje dënimi në minutën e 90të, shënoi penalltinë vendimtare duke kualifikuar Feyenoordin në gjysëm-finale. Një fitore 1–0 në Milano dhe një barazim 2–2 në Rotterdam kundër Interit bëri që ekipi të kualifikohej në finale. Finalja e zhvillua në De Kuip dhe Feyenoordi u përball me Borussia Dortmundin. Holandezët shënuan dy gola në pjesën e parë me van Hooijdonk kurse në pjesën e dytë danezi Jon Dahl Tomasson shënoi golin e tretë me Feyenoordin që fitoi 3–2.
Pas suksesit në Kupën UEFA 2002, ekipi përjetoi një periudhë zbrazëtie. Në sezonin 2002–03, ata u renditën në vendin e tretë në kampionat si dhe arritën finalen e kupës, duke u mposhtur 4–1 nga Utrecht. Gjatë kësaj kohe, klubi dhe presidenti Jorien van den Herik u shpallën të pafajshëm për akuzën e mashtrimit. Pas apelit të prokurorit dhe dhe një hetimi tre-vjeçar, vendimi u mbajt në fuqi. Pavarësisht vendimit, prokurori deklaroi se nuk do ta braktiste çështjen.
Në sezonin 2005–06, ekipi konkuroi për kampionatin por në fund u rendit në vendin e tretë. Një sezon më pas, klubi shiti dy nga lojtarët e tyre më të rëndësishëm, Salomon Kalou dhe Dirk Kuyt. Gjatë kësaj kohe, ishte e dukshme që klubi ishte në vështirësi financiare pavarësisht se presidenti Jorien van den Herik deklaronte të kundërtën. Tifozët ishin të pakënaqur me klubin pas firmosjen me sulmuesin grek Angelos Charisteas, i cili ishte rezervë te Ajaxi. Pas protestave të vazhdueshme nga ana e tifozëve, presidenti dha dorëheqjen dhe klubi nisi një reformë manaxheriale. Feyenoordi u përjashtua edhe nga kompeticionet evropiane pas sjelljes huliganiste nga ana e tifozëve në ndeshjen kundër Nancy; apeli i klubit nuk ishte i suksesshëm.
Martin Schulz
Karriera politike
Me papunësinë duke goditur rënie të reja çdo muaj gjatë fushatës, Schulz më vonë u përpoq të fitonte tërheqje me një mesazh që përqendrohej në sëmundjet e pabarazisë në Gjermani. Pak para zgjedhjeve, ai rivotoi fushatën e tij mbi rrezikun e një krize të përhapur të migrantëve evropiane. Në korrik 2017, sëmundja e detyroi menaxherin dhe mikun e fushatës së Schulz Markus Engels të hiqte dorë. Në zgjedhjet federale të 24 shtatorit, Social Demokratët u zvogëluan në 20.5 përqind, një nivel i ri i pasluftës.
Feyenoord
2009–2012: Kriza financiare
Në sezonin 2008–09 Feyenoordi festoi 100 vjetorin e themelimit duke organizuar shumë evente përgjatë vitit. Klubi gjithashtu prezantoi stemën speciale të 100 vjetorit e cila ishte e artë dhe ishte prezantuar për herë të parë në vitin 2007. Gjatë verës klubi organizoi një turnament miqësor, i quajtur Feyenoord Jubilee Tournament, duke ftuar Borussia Dortmund, Tottenham Hotspur dhe Celtic.
Gjatë mesit të sezonit, trajneri Gertjan Verbeek u shkarkua për mungesë rezultatesh në kampionat. Ai u zëvëndësua nga ndihmësi i tij Leon Vlemmings, i cili qëndroi deri në përfundim të sezonit, të cilën Feyenoordi e mbylli në vendin e 7të. Për sezonin 2009–10, klubi punësoi Mario Been si trajnerin e ri të ekipit; ai më parë kishte qënë futbollist dhe ndihmës trajner në klub. Leo Beenhakker u vendos si drejtori i ri teknik i klubit, duke u larguar nga puna e tij si trajner i kombëtares polake. Falë pozitës së tij të re, Beenhakker tërhoqi interesin e disa investitorëve, duke bërë që klubi të afronte lojtarë si Sekou Cissé, Dani Fernández dhe Stefan Babović.
Më 24 tetor 2010, Feyenoordi regjistroi një nga humbjet më të rënda në histori, duke u mposhtur 10–0 nga PSV në kampionat. Tre muaj më vonë, Beenhakker dha dorëheqjen pas disa përplasjeve me stafin drejtues të klubit, duke u zëvëndësuar nga Martin van Geel, i cili në atë ishte drejtori teknik i Rodës kurse në të kaluarën kishte luajtur me Feyenoordin.
Në korrik 2011, një shumicë lojtarësh votuan për shkarkimin e trajnerit Been; u zbulua se 13 nga 18 lojtarët e ekipit kishin humbur besimin se Been mund ta drejtonte ekipin drejt suksesit. Shkarkimi i tij bëri bujë në media si dhe u bë trend në Twitter. Ai u zëvëndësua nga Ronald Koeman, i cili kishte luajtur me klubin në vitet 1990'. Ai u bë njeriu u parë që kishte luajtur si futbollist dhe kishte qënë trajner i "tre klubeve të mëdha" të futbollit holandez: Ajax, PSV dhe Feyenoord.
parapamje|majtas|[[Ronald Koeman ishte trajner i ekipit për tre vite si dhe luajti si futbollist në vitet 1990'.]] Në fillim të sezonit 2011–12, ekipi humbi disa lojtarë të rëndësishëm si Leroy Fer, Georginio Wijnaldum dhe André Bahia, por afroi lojtarë si Jordy Clasie, Miquel Nelom, Guyon Fernandez dhe Kaj Ramsteijn, të cilët ishin në moshë të re. John Guidetti dhe Otman Bakkal erdhën në huazim respektivisht nga Manchester City dhe PSV. Në dhjetor, u raportua se Feyenoordi ishte transferuar në "Categorie 2" nga KNVB, gjë që do të thoshte se klubi nuk ishte më në borxhe dhe se e kishte anashkaluar krrizën financiare. Ata arritën riklasifikimin pas transferimit të disa lojtarëve të rëndësishëm dhe një injeksioni të madh kapitali të bërë nga organizata VVF (Friends of Feyenoord, Vrienden Van Feyenoord). Megjithatë, për të mbetur në kategorinë e dytë, Feyenoordit i duhej të merrte të njëjtin numër pikësh të fituara, të paktën 65 pikë.
Më 13 prill 2012, Feyenoordi ishte zyrtarisht jashtë asaj që është përshkruar si "zona e rrezikut financiar" dhe u vendos zyrtarisht në kategorinë e dytë. Sipas kryetarit të klubit Eric Gudde, vendosja në kategorinë më të favorshme erdhi më herët se sa ishte parashikuar; ai gjithashtu uroi tifozët dhe premtoi se do të mbajë të njëjtën politikë derisa Feyenoord të jetë plotësisht i shëndetshëm përsëri, duke thënë se klubi nuk do të kthehet kurrë në kategorinë e parë. Feyenoordi e mbylli kampionatin në vendin e dytë, duke u rikthyer në Ligën e Kampioneve pas disa vitesh mungesë.
2013–vazhdon: Ringjallja dhe rikthimi te trofetë
Feyenoordi ishte aktiv në merkaton verore para fillimit të sezonit 2012–13, duke firmosur me lojtarë si John Goossens, Ruud Vormer dhe Daryl Janmaat me kosto të lirë. Mitchell te Vrede u promovua nga akademia kurse Harmeet Singh dhe Lex Immers ishin të vetmit lojtarë për të cilën klubi pagoi. Sezoni nisi me një eliminim të shpejtë në raundin e tretë kualifikuese të Ligës së Kampioneve nga Dynamo Kyiv. Në Ligën e Evropës ekipi pësoi një tjetër eliminim të shpejtë, këtë herë nga Sparta Prague. Pas këtyre ngjarjeve, klubi huazoi sulmuesin italian Graziano Pellè nga Parma për një sezon dhe firmosi me Wesley Verhoek në këmbim të Jerson Cabral. Pellè do të ishte protagonisti kryesor i këtij sezoni për Feyenoordin, duke shënuar 27 gola në 29 ndeshje në kampionat, të cilën ekipi e mbylli në vendin e 3të. Performancat e tij bënë që Feyenoordi t'i ofronte një kontratë të re deri në vitin 2017.
Feyenoordi bëri nisjen më të keqe në histori në sezonin 2013–14, duke humbur tre ndeshjet e para në Eredivisie. Performancat e tyre ishin me ulje-ngritje përgjatë sezonit, por gjithsesi ata arritën një vend të 2të në kampionat. Në Ligën e Evropës, ata u eliminuan në raundin e tretë kualifikues nga Kuban Krasnodar, duke shënuar vitin e pestë që Feyenoordi dështonte të arrinte fazën e grupeve të një kompeticioni evropian. Më 1 shkurt 2014, Koeman njoftoi se do të jepte dorëheqjen në përfundim të sezonit. Një muaj më vonë, Fred Rutten u konfirmua si zëvëndësuesi i tij për sezonin 2014–15.
Më 24 prill 2016, Feyenoordi fitoi Kupën KNVB për herë të 12të në histori, duke u rikthyer te trofetë pas tetë vitesh pritje. Në Eredivisie ekipi u rendit në vendin e tretë duke u kualifikuar në Ligën e Evropës. Në sezonin e ardhshëm ekipi pati një nisje rekord duke fituar nëntë ndeshjet e para të kampionatit, si dhe duke arritur një fitore të madhe 1–0 kundër Manchester United në fazën e grupeve të Ligës së Evropës. Pavarësisht kësaj fitoreje, ekipi u eliminua në fazën e grupeve. Në kampionat, pavarësisht disa rrëshkitjeve, ekipi arriti t'a mbyllte fazën e parë në vendin e parë me një avantazh prej 5 pikësh. Feyenoordi e nisi vitin 2017 duke fituar shtatë ndeshje rresht, por ndërkohë pësoi një eliminim nga kupa. Në javën e fundit të kampionatit, ekipi mposhti 3–1 Heracles duke fituar kampionatin për herë të 15të në histori. Të tre golat u shënuan nga kapiteni Dirk Kuyt, i cili pas ndeshjes njoftoi tërheqjen nga futbolli. Feyenoordi u bë ekipi i dytë në historinë e futbollit holandez që qëndronte në krye të kampionatit nga java e parë e deri në të fundit.
Feyenoordi mori pjesë në edicionin e parë UEFA Liga e Konferencës Evropiane në sezonin 2021–22, duke arritur në finale. Në finale ata u mposhtën 1–0 në Air Albania Stadium.
Fanella
parapamje|djathtas|Një fanellë tradicionale e Feyenoordit.
Media
Që nga viti 2000, Feyenoordi ka pasur programin e vetë televiziv e cila shfaqet çdo javë në kanalin SBS6. Në program përfshihen intervista me lojtarët dhe anëtarët e tjerë të stafit si dhe dokumentarë rreth ekipit. Që nga sezoni 2006–07, Feyenoordi lançoi kanalin e vetë televiziv të quajtur Feyenoord TV, e cila mund të ndiqet në uebfaqen e klubit. Në këtë kanal jepen lajmet ditore dhe gjithçka në lidhje me ekipin dhe klubin. Në vitin 1993, Feyenoordi publikoi gazëtën e tyre të parë të quajtur Feyenoord Krant, duke u bërë klubi i parë që e bënte këtë. Gazeta botohet çdo dy javë, me një tirazh prej 25,000 kopjesh. Gjithashtu botohen botime shtesë që të përkojnë me ndeshjet evropiane. Gazeta përbëhet nga lajme, intervista të ndryshme dhe raportime si dhe mund të gjenden kolona nga figurat e lidhura të Feyenoordit.
Feyenoordi ishte një nga klubet e fundit holandeze që hapi uebfaqen e vetë më 21 maj 2001. Faqja është e disponueshme në holandisht dhe anglisht si dhe në gjuhë të tjera në varësi të kombësive të lojtarëve më të mirë të klubit. Nga viti 2007, uebfaqja u bë e disponueshme në gjuhet japoneze dhe koreane falë popullaritetit të futbollistëve Shinji Ono dhe Song Chong-Gug në vendet e tyre respektive.