cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tanusha (Çuçer)
TANUSHA GJATË PERIUDHËS ANTIKE
Tanusha është një fshat qe sot shtrihet mbi një lokacion të pasur arkeologjik, ku ndërlidhen shtresime të ndryshme, por që ajo më dominuesja është e periudhës së antikitetit. Ndonëse nuk ka pasur ndonjë studim  të specializuar për këtë problematikë, me të cilën do të dëshmohen me saktësi se cilat mbetje të cilës periudhë do t’i takonte, megjithatë janë mbetjet që e dëshmojnë një vazhdimësi kulturore e etnike të Tanushës që nga antikiteti i hershëm e deri më sot. Tanusha me rrethinë gjatë periudhës antike ka qenë pothuajse zemra e Dardanisë, duke qene në një afërsi, për të mos thënë në lidhje të drejtpërdrejhtë me Shkupin. Dëshmi për këtë pohim janë gjetjet e shumë lokacioneve te mbetura arkeologjike, si p.sh. “Tuma ilire” Kodra Varreve te Kodra e Selishtës, po aq sa edhe të dhënat toponomastike e gjuhësore të shpërndara nëpër gjithë këtë territor. Këto mbetje arkeologjike,  pjesë të së cilave janë gjetur në mënyrë fragmentare dhe nga kërkuesit amatorë, dëshmojnë se popullata vendore ka jetuar që nga lashtësia në këto troje e deri në ditët e sotme. I mbetet shkencës e në veçanti arkeologjisë që të merret me hulumtimin dhe zbulimin e monumenteve historike të kësaj treve, veçmas duke u nisur nga fakti se në kodrat e Tanushës dhe në  fshatrat përreth ka pasur qytete shumë të vjetra që janë zhdukur dhe mbuluar nga dheu. Nga vetë banorët e Tanushës, gjatë punimeve bujqësore, ka ndodhur të zbulohet tubacioni i ujësjellësit të përmasave të një qyteti të madh, por që me këtë zbulim, për shkak të rrethanave të atëhershme, nuk është marrë kush seriozisht në aspektin shkencor.
Eno Peçi
Eno Peçi lindur në Tiranë është primo balerin i arsimuar në Akademinë e Baletit të Tiranës dhe në Shkollën e Baletit të Operës Shtetërore të Vjenas “Wiener Staatsoper” ku dhe jeton e punon në Austria. Njihet si i pari balerin shqiptar i cili performoi live në Koncertin e Vjenës të fillim vitit 2014.
Duke gdhirë viti 1945 : drama me dy pjesë
Duke gdhirë viti 1945 : drama me dy pjesë, me autor Teodor Laço. Botuar në Tiranë në vitin 1975 nga "Naim Frashëri". Libri ka 83 faqe.
Ahmet Brahimaj
Ahmet Brahimaj u lind më 06.12.1953 në Novosellë, Pejë. Shkollën e Mesme të Baletit (1968-1972) e kreu në Shkup, dhe I takon Gjeneratës së Parë të Baletit të Kosovës. Në vitin 1972, ai së bashku me balerinët e tjerë u kthyhen ne Prishtinë dhe kështu formuan Ansamblin e Baletit.
Si solist I kësaj Trupe, Ahmet Brahimaj ka luajtur në të gjitha shfaqjet që janë pregaditur atëkohë, pra ka luajtur në 38 Premiera baleti, e në shumë premiera të tjera të Dramës. Shumë role kryesore, në të cilat ai është paraqitur me mjaft sukses, si në: “Karmen” (Don Hose), “Romeo e Xhyljeta” (Romeo), “Zhizela dhe Interplay” (Albert), “Era dhe Kolona” (Komandanti), “Piter Pan” (Kryeplaku Indian),” Kopelia” (Prefekti), “Don Kishoti” (Espado), “Halili e Hajria” (Sadiku), “Bolero e Shtrausiana”, “Vallja pranverore”, “Trëndafili I përgjakur” (Luisillo), “Ritme të zgjuara”, “Kënga e Rexhës” (Valleheqësi), “Besa” (Princi), “Balloja e Kadetëve”, “Zef Lush Marku” (Tri hije të vdekjes), “Loja e Sizifit” (Udhëheqësi I), “E bukura More” (Thanasi), “Legjenda mbi ngadhnjimin” (Vdekja), “Mbrëmje baleti”, kurse Hans Fyelltarin te “Fyelltari” dhe te shfaqja “Tranzicion II” ka luajtur pas luftës, në vitin 2001/02. Në vitin 1985 Brahimaj emërohet Shef I Baletit. Për punën e tij krijuese ai mori shumë lëvdata, si dhe për nder të 48 vjetorit, u dekorua me “Plaketën e Teatrit Popullor Krahinor” (1986), dhe me rastin e 60 vjetorit të Teatrit Kombëtar të Kosovës, është shpërblyer për punën artistike e krijuese.
Nga viti 1972-1991 përveç si Solist I Baletit dhe Shef I Baletit, Ahmet Brahimaj ka qenë edhe në disa mandate drejtuese të Teatrit Popullor Krahinor, si:
Anëtar I Këshillit Artistik dhe pleqësisë të Teatrit Popullor Krahinor të Kosovës, ndërsa pas luftës ai ka qenë
Anëtar I Këshillit Artistik të Ansamblit Kombëtar të Këngëve dhe Valleve “Shota”
Anëtar I Këshillit Udhëheqës të A.K.K. V. “Shota”
Kryetar I Këshillit Udhëheqës të Teatrit Kombëtar të Kosovës
Anëtar I Këshillit Udhëheqës të Teatrit Kombëtar të Kosovës
Tani, Ahmet Brahimaj është Drejtor I Baletit të Kosovës dhe është njeriu kyç I rithemelimit të Shkollës së Baletit respektivisht Baletit të Kosovës. Pas luftës, së bashku me disa nga kolegët e tij hapin Shkollën e Mesme të Baletit, në kuadër të shkollës së muzikës “Prenkë Jakova”, Prishtinë. Klasa e Ahmet Brahimajt u diplomua në vitin 2005, dhe është gjenerata e parë pas luftës e njëherit edhe bërthama e Baletit të Kosovës. Gjithashtu, Brahimaj ka kontribuar dhe në formulimin e Ligjit të Operës, Filharmonisë dhe Baletit, Ligj I cili është në funksion tani dhe është aprovuar në vitin 2005.
Gjatë udhëheqjes së Brahimajt, Baleti I Kosovës ka bashkëpunuar dhe vazhdon të bashkëpunojë me shumë koreografë të shquar nga e gjithë Bota, gjë që rezulton me suksese të njëpasnjëshme.
Më datën 26/11/2010, me Urdhërin e Presidentit të Kosovës, me Rastin e 28 Nëntorit, Ditës së Flamurit Kombëtar, Ahmet Brahimaj nderohet me çmimin e madh “Artist I Merituar” për kontributin e dhënë në zhvillimin e Artit të Baletit në Republikën e Kosovës.
Perandoria e Persisë
Perandoria Achaemenid (550-330 pes), i njohur edhe si Perandoria Persiane, ishte shteti pasues i Perandorisë Mediane, pushtet mbi pjesë e rëndësishme e çfarë do të bëhet e Madhe Irani. Persishtja dhe Perandorisë Mediana të marra së bashku janë të njohur edhe si Medo-Persian Empire, duke pasuar Neo-perandorisë asiriane. Kjo u pasua nga ana e tij nga Perandoria Seleucid. parapamje|Persia
Në kulmin e pushtetit të saj, perandoria e përfshiu përafërsisht 8 milion km² Perandoria ishte falsifikuar nga Kiri i Madh, dhe u shtri në tre kontinente, duke përfshirë edhe territoret e Iranit, Afganistanit dhe Pakistanit, pjesë të Azisë Qendrore, Azi të vogla, Thrakë, shumë të rajoneve bregdetare të Detit të Zi, Iraku, Arabia Saudite e veriut, Jordania, Palestina, Izraeli, Libani, Siria, dhe të gjitha qendrat e rëndësishme popullsia e Egjiptit të lashtë deri në perëndim të Libisë. Vihet re në historinë perëndimore si armik të qytetit shteteve greke gjatë luftërave greko-persiane, për të liruar çifutët nga Babylonian robërisë së tyre, dhe për të krijimit të aramaike si gjuhë zyrtare të perandorisë së. Perandoria Persian Achaemenid u pushtua nga Alexander III e maqedonase, pas së cilës ai u rrëzua dhe u shpërbë në 330 p.e.s. në atë që më vonë u bë dinastisë Ptolemeut dhe perandorive Seleucid.
Në histori universale rolin e perandorisë persiane të themeluar nga Kirit të Madh shtrihet në modelin e tyre shumë i suksesshëm për administrimin e centralizuar dhe e një qeverie të punojnë për të përfituar dhe fitim të gjitha.
Historia
Dominimi persian nga perandoria e Achaemenidëve mbi popullin iranian filloi nga një zgjerim i dinastisë Achaemenide që zgjerohet në pushtet në fillim të klanit të tyre mbi Persianët e sipër, ndoshta, prapa në shekullin e 9 pes. Eponym të kësaj dinastie ishte Achaemenes (Persishte e vjetër: Haxāmaniš, një kompleks bahuvrihi përkthyer me "ka mendjen e një shoku"). Achaemenes edhe në qoftë se ai ishte një personazh historik, mund të ketë ndërtuar Parsumash shtetit. Teispes (Cišpi), i cili ishte i pari për të marrë titullin Mbret i Anšān pas konfiskimit të qytetit Anšān nga Elamites dhe zgjerimit mbretëria e tij për të përfshirë Persis.[3] sundimtarët e hershëm Teispid e Achaemenids, identifikohet vazhdimisht veten e tyre me emrin indigjene të malėsisė Elamite, Anshanite. Për më tepër, nuk është e nuk e përmend në Achaemenes Gjenealogji of Teispids, në Kir Cylender.[5] Sipas Kirit, cilindër[6] dhe mbishkrimet e tjera, Teispes kishte një djalë të quajtur Kir pasuar ati i tij si "Mbret i Anshan".
Nuk ka argumente[7] në favor të parë të mbajtur më parë se mbretëria e Teispes mund të ketë qenë e ndarë në mes të Kirit dhe Ariaramnes vëllai i tij (Ariyāramna, "Duke iranianët në paqe"), të cilët u doli nga e tyre përkatëse bijtë Kambizi I Anshan (Kambūjiya, "Plaku"), dhe Arsames (Aršāma "Një mund të Hero's") e Persis, duke krijuar kështu dy degët e shtëpisë mbretërore Achaemenid.
Formimi dhe zgjerimi i perandorisë
Perandori mori formën e saj të unifikuar virgjër me një administratë qendrore rreth Pasargadae ngritur nga Kiri i Madh. Perandori përfundoi pushtues dhe zgjerimit perandorisë Mediana të përfshijë përveç Egjipt dhe Azi e Vogël. Gjatë mbretërimit të Dariut I dhe Asuero (Kserksit) djalin e tij unë ajo është përfshirë në konfliktin ushtarak me disa nga qytetshtetet e Greqisë së lashtë, dhe edhe pse ajo erdhi fare pranë fitores kundër ushtrisë greke, kjo luftë ishte shkaku përfundimtar i përmbysjes eventuale të Pernadorisë. Megjithatë dëshmi të elementëve të vazhdimësisë duke përfshirë restaurimin e perandorisë gati në kufijtë e saktë të dhënë atij nga Dariut të Madh dhe mirëmbajtjen e sistemit të satrapies ka bërë disa dijetarë modern të rishikojë Aleksandrin e Maqedonisë si "Achaemenidu i fundit".[9]
Në vitin 559 pes, Kambizi unë, Plaku u pasua si mbreti i Anšān nga Kiri II djali i tij i Madh, i cili gjithashtu pasoi ende-gjallë Arsames si Mbreti i Persisë, duke ribashkimin e dy mbretërive. Kiri është konsideruar të jetë mbreti i parë i vërtetë i perandorisë persiane, si paraardhësit e tij ishin nënshtruar për Media. Kiri II pushtoi Media, Lidia, dhe Babiloni. Kiri ishte politikisht mendjemprehtë, modelimit veten si shpëtimtar "të vendeve të pushtuara. Për të përforcuar këtë imazh, ai ka themeluar politikat e lirisë fetare, dhe tempujt restauruar dhe infrastruktura të tjera në qytetet e fituar rishtas. (Shumica e veçanërisht çifutët e Babilonisë, të regjistruar si në cilindrin e Kirit dhe Tanakh).
Pasardhësit e tij të menjëhershme ishin më pak të suksesshme. Biri i Kirit 'Kambizi II pushtoi Egjiptin, por vdiq në korrik 522 pes, si rezultat i aksidentit ose ose vetëvrasje, gjatë një revolte të udhëhequr nga një fis i priftërinjve që kishte humbur pushtetin e vet pas pushtimit të Kirit' e Mediave. Këto priftërinjtë, të cilët Herodoti quhet Magi, uzurpuar fronin e një prej tyre, Gaumata, i cili pastaj ka pretenduar të jenë më të rinj Kambizi II vëllai Smerdis (Pers. Bardiya), i cili kishte qenë vrarë rreth tri vite më parë. Për shkak të sundimit despotik të Kambizit dhe mungesa e tij të gjatë në Egjipt, "të gjithë njerëzit, Perses, Mediasve dhe të gjitha kombet e tjera", pranoi si uzurpator, veçanërisht pasi ai i dha një lirim nga taksat për tre vjet (Herodoti iii. 68).
Pretendojnë se Gaumata kishte shtrirë si Smerdis, rrjedh nga Darius. Historianët janë të ndarë në lidhje me mundësinë se ngjarja e mashtrues u shpik nga Darius si justifikim për grusht shteti e tij[2]. Dr Pal Ranajit mban se Gaumata ishte e njëjtë si Gotama Buda. Sipas pikëpamjes së tij, Davadatta, kundërshtari i Gotama ishte Zoroaster.[10] Dar bërë një kërkesë të ngjashme ai kapën më vonë kur të Babilonisë, duke njoftuar se mbreti Babylonian nuk ishte, në fakt, Nebukadnetsari III, por një mashtrues me emrin Nidintu-bel.[3]
Sipas Regjistrohuni Behistun, pseudo-Smerdis sundoi për shtatë muaj para se të rrëzuar në 522 pes nga një anëtar i një degë anësore e familjes Achaemenid, Dari I (Old Persian Dāryavuš "Kush e mban të fortë të mirë", e njohur edhe si Darayarahush ose Dari Madh). The Magi, edhe pse i persekutuar, ka vazhduar të ekzistonte, dhe një vit pas vdekjes së parë pseudo-Smerdis (Gaumata), kishte një pseudo-Smerdis dytë (i quajtur Vahyazdāta) përpjekje për një grusht shteti. Grushtit të shtetit, edhe pse në fillim të suksesshëm, dështoi.
Herodoti shkruan[11] që udhëheqja amtare kanë debatuar formën më të mirë të qeverisë për të Perandorisë. Ai u ra dakord që një oligarki do ta ndante ata kundër njëri-tjetrit, dhe demokracia do të sillte për sundimin turmë që rezultojnë në një udhëheqës karizmatik rifillimin e monarkisë. Prandaj, ata vendosën një monark i ri ishte në rregull, veçanërisht pasi ata ishin në një pozicion për të zgjedhur atë. Dariu I u zgjedhur monark midis krerëve. Ai ishte kushëri të Kambizit II dhe Smerdis, duke pretenduar se Ariaramnes ishte paraardhësi i tij.
Dari kam sulmuar territorin grek, i cili kishte mbështetur kolonitë rebele greke nën patronazhin e tij, por si rezultat i humbjes së tij në betejën e maratonën, ai u detyrua të tërhiqet në kufijtë e perandorisë së tij të kthehet në Azinë e Vogël.
Perandorët e Persisë
539-530 Kir
530-522 Kambys
522-486 Dariu
486-465 Kserksi
464-423 Artakserksi I
423-404 Dariu II 404-539 Artakserksi II
359-338 Artakserksi III
338-336 Arsi
336-331 Dariu III
331-323 Aleksandri
Luftërat greko-persiane
Megjithatë, nga shek 5 pes mbretërit e Persisë vendosi mbi territoret rreth përfshirë Iranin e sotem, Irak, Armenia, Pakistan, Afganistan, Taxhikistani, Usbekistan, Turqia, Bullgaria, Egjipti, Siria, Jordania, Izraeli, Libani, Kaukazit, pjesë shumë e Greqi, pjesë të Azisë Qendrore, Libi dhe pjesët veriore të Saudite. Përfundimisht nga 480 pes Achaemenids vazhdoi të mbajë përqindjen më të madhe të popullsisë së botës për një perandori,[12][13] dhe u bë perandoria më e madhe në historinë e lashtë.
Lee Van Cleef
jeta e hershme Van Cleef ka lindur Clarence LeRoy Van Cleef, Jr në Somerville, New Jersey, i biri i Marion Levinia (Van Nee flotës) dhe Clarence LeRoy Van Cleef, Sr të dy me origjinë holandeze. [1] [2] [3] Van Cleef shërbeu në Shtetet e Bashkuara të marinës në bordin minesweepers dhe subchasers gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe u bë një aktor pas një karriere të shkurtër si një kontabilist. [4]
Perandoria e Persisë
Luftërat greko-persiane
Revolta Jon në 499 p.e.s, dhe revolta të lidhura në Aeolis, Doris, Qipro dhe Caria, ishin kryengritjet ushtarake nga disa rajone të Azisë së Vogël kundër sundimit persian, që zgjat 499-493 BC. Në zemër të rebelimit ishte pakënaqësia e qyteteve greke të Azisë së Vogël me mizorisht emëruar nga Persia në sundimin e tyre, së bashku me veprimet individuale të dy tiranet milesian, Histiaeus dhe Aristagoras. Në 499 pes atëhere tiran e Mileti, Aristagoras, nisi një ekspeditë të përbashkët me Artaphernes satrap persian për të pushtuar Naxos, në një përpjekje për të forcuar pozitën e tij në Mileti (si financiare ashtu dhe në drejtim të prestigjit). Misioni ishte një përmbysje, dhe ndjerë largimin e tij të afërt si tiran, Aristagoras zgjodhi të nxiste tërë Ionia në rebelim kundër mbretit persian Dari së Madh.
Persianët vazhdoi të reduktuar qytetet përgjatë bregdetit perëndimor që ende mbahen kundër tyre, para se në fund vendos një marrëveshje paqe në 493 pes në Ionia që ishte konsideruar përgjithësisht të dy vetëm dhe të ndershme. Revolta Jon përbënin konflikti i parë i madh midis Greqisë dhe Perandorisë Achaemenid, dhe si i tillë paraqet fazën e parë të luftërave greko-persiane. Azia e Vogël kishte qenë kthehen në persisht dele, por Darius kishte premtuar për të ndëshkuar Athinë dhe Eretria për mbështetjen e tyre për revoltë.[67] [Mbështetja athinas ishte veçanërisht shqetësuese për të Darit që ai kishte ardhur në ndihmë e tyre gjatë konfliktit të tyre me Sparta]. Për më tepër, duke parë se situata politike në Greqi përbën një kërcënim të vazhdueshëm për stabilitetin e Perandorisë së tij, ai vendosi të nisë të pushtimit të gjithë Greqisë. Megjithatë, forcat e persisht u mundën në betejën e maratonën. Dariu do të vdesin para se të nisë një pushtim formal të Greqisë.
Asuero I (Ksersksi - 485-465 p.e.s, persianisht i lashtë Xšayārša "Hero Midis Mbretërve"), bir i Dariut I, u zotua për të përfunduar këtë punë. Ai organizoi nje pushtim masiv me qëllim për të pushtuar Greqinë. Ushtria e tij hyri në Greqi nga veriu, duke u takuar pak ose aspak rezistencë nëpërmjet Maqedonisë dhe Thesalisë, por ishte shtyrë nga një forcë të vogël greke për tri ditë në Thermopylae. Një betejë detare në të njëjtën kohë Artemisium u tërhoq i pavendosur taktikisht si stuhitë e madhe e anijeve të shkatërruara nga të dyja palët. Beteja u ndalua para kohe kur grekët kanë marrë lajmin e humbjes në Thermopylae dhe u terhoqen. Beteja ishte një fitore strategjike për persianët, duke u dhënë atyre një kontroll pakontestueshme të Artemisium dhe Detit Egje.
Pas fitores së tij në betejën e Thermopylae, Asuero (Kserksi) shkarkoi qytetit evakuuar të Athinës dhe të përgatitur për të përmbushur grekët në Isthmus strategjik të Korinthit dhe të Gjirit Saronic. Në 480 p.e.s grekët fituan një fitore vendimtare në betejën e Salamis Asuero dhe u detyrua të largohej në Sardis. Ushtria që ai u largua në Greqi nën Mardonius ripushtoi Athinës, por u shkatërrua përfundimisht në 479 p.e.s në betejën e Plataea. Humbjen përfundimtare të persianët në Mycale ka inkurajuar qytetet greke të Azisë në revoltë, dhe shënoi fundin e zgjerimit persian në Evropë.
Lee Van Cleef
Ai vdiq nga një atak në zemër në Oxnard, Kaliforni dhe u varros në Batist Forest - Hollywood Hills Cemetery në Los Anxhelos. Varri i Tij thotë "Lee Van Cleef 9 janar 1925 - 16 dhjetor 1989 'Më të mirat e Bad' Dashuria dhe Light". [Redaktoni] Filmography
Noon Lartë (1952) Xanxar Kufi (1952) Kansas City Konfidenciale (1952) Beast Nga 20.000 pashë thellësi (1953) Breed Lawless (1953) Bandits e Korsikë (1953) White Lightning (1953) Arena (1953) Zv Squad (1953) Jack Slade (1953) Nebraskan (1953) Sytë Private (1953) Tumbleweed (1953) Colt Cigane (1954) Arrow Në Dust (1954) Binarët Into Laramie (1954) Tomahok Yellow (1954) Princesha e Nilit (1954) (Part Uncredited Bit) Desperado (1954) Në agim Socorro (1954) Thesarin e Hills Ruby (1955) Dhjetë Men Wanted (1955) Rruga Naked (1955) Njeriu Pa A Star (1955) (Part Uncredited Bit) Unë Cover Underworld (1955) Road To Denver (1955) A Man Alone (1955) American konvergjence e vijave paralele (1955) Pushtuesi (1955) Big Combo (1955) Ajo pushtuar Botërore (1956) Tribute To një njeri i keq (1956) Pardners (1956) Akuzuar për vrasje (1956) Njeriu Lonely (1957) Tin Star (1957) Gun Quiet (1957) Përleshje në O.K. Kamp rrethor me karro (1957) Kinë Porta (1957) Distinktiv i Brennan Marshall (1957) Last karrocë poste West (1957) Joe Dakota (1957) Beteja e Monterey Gun (1957) Raiders e Vjetër California (1957) Dita e njeri i keq (1958) Bravados (1958) Luanët e vegjël (1958) Machete (1958) Armë, Vajzat, dhe Gangsters (1959) Ride Lonesome (1959) Gun ngadalti në Perëndim (TV) (1960) Posse From Hell (1961) The Twilight Zone "Grave" (1961) Njeriu që Shot Liberty fruda (1962) Si në Perëndim u fitua (1962) (uncredited) Për disa dollarë më shumë (1965) Good, Bad, dhe Ugly (1966) Big Gundown (1966) Vdekja e një kali Rides (1967) Dita e zemërimit (1967) Përtej të Ligjit (1968) Commandos (1968) Sabata (1969) Barquero (1970) Kondor El (1970) Kapiten Apache (1971) Kthimi i Sabata (1971) Grand Duel (Storm Rider) (1972) Man River Bad-së (1972) Magnificent Seven Ride! (1972) Mesatarja Frank dhe Crazy Toni, arratisjes aka Nga Death Row (1973) Stranger dhe Gunfighter (1974) Merrni një Ride Hard (1975) Gun Zotit (1976) Hakmarrja Kid (1977) (Gran Canaria filmuar në) Perfect Killer (1977) Askund për Hide (1977) (TV) Shtrydh (1978) Hard Way (1979) (TV) Tetëkëndësh (1980) Escape from New York (1981) Machine Killing (1983) Emri i koduar: rosat e egra (1984) Master (1984) (TV seri) Jungle Raiders (1985) Përgjigje të Armatosura (1986) Komandanti Der (1988) Zone Speed! Ethet aka Cannonball (1989) Hajdutë of Fortune (1989)
Era e tokës (tregime)
Era e tokës tregime me autor Teodor Laço. Botuar në Tiranë në vitin 1965 nga "Naim Frashëri". Libri ka 139 faqe.
Ylber Zeraliu
thumb|Ylber Zeraliu. Ylber Zeraliu (Tiranë, 3 shtator 1950 - 15 tetor 2005) ka qenë përkthyes dhe redaktor i filmave.
Biografia
Lindi në Tiranë më 3 shtator 1950. Kreu studimet e larta në Universitetin e Tiranës, fakultetin gjuhë - letērsi, për gjuhën frënge. Në vitin 1973 u emërua përkthyes pranë Agjencisë Telegrafike Shqiptare (ATSH). Nga viti 1976 deri në 1981 punoi si përkthyes pranë Ambasadave të ndryshme si ajo Meksikane, Italiane dhe së fundmi në Ambasadën Zvicerane. Në këtë periudhë punoi edhe si përfaqësues pranë Drejtorisë së Shërbimit së Trupit Diplomatik në sektorin e marrëdhenieve me jashtë. Në vitin 1981 u emërua si përkthyes në sektorin e jashtëm të Kinostudios "Shqipëria e re". Fitoi njē pervojë të madhe dhe kulturë kinematografike nëpërmjet literaturës dhe përkthimit të shumë filmave duke u perfeksionuar përherë e më tepër në gjuhën bazë. Paralelisht studioi dhe përvetësoi edhe gjuhën italiane dhe angleze duke u bërë jo vetëm njohës i kualifikuar i këtyre gjuhëve por edhe i kinematografisë shqiptare e botërore në përgjithësi. Paralelisht me korrespondencën dhe përkthimin e filmave shqiptarë dhe të huaj, ai u mor edhe me redaktimin e teksteve për filmat e huaj që u subtitruan për të qarkulluar në rrjetin kinematografik të vendit duke u perfeksionuar përherë e më tepër në këtë sektor. Përvoja e madhe në këtë fushë si dhe njohja e kinematografisë shqiptare dhe të huaj ndikoi në përfaqësimin dinjiotoz të kinematografisë tonë në disa veprimatari ndërkombetare si panaire, festivale etj. në vende të ndryshme të botës. Ai qe përkthyes e redaktor i filmave të njohur si "Përrallë nga e kaluara" (nga shqip në frengjisht), "Njeriu me top" (nga shqip në frengjisht), "Dy njerez të një qyteti" (nga frengjisht në shqip), "Xhandari dhe xhandarkat" (nga frengjisht në shqip), "Fantomasi" (nga frengjisht në shqip) e shumë të tjerë. Atij iu besua përkthimi i filmit "Gjenerali i ushtrisë së vdekur" (i bazuar në romanin e Ismail Kadare; regizor Michel Piccolì) i cili u censurua për arsye politike. Për një përiudhë kohore punoi si gazetar dhe redaktor në gazetën Albania Daily News. Ai dha një kontribut të vyer për mikpritjen në Shqipëri të festivalit kinematografik për fëmijë Giffoni Film Festival duke bashkëpunuar me themeluesin i këtij festivali z.Claudio Gubitosi. Ai u bë një urë lidhëse ndërmjet kulturash duke shoqëruar dhe përkthyer shumë personazheve të njohur si Michel Piccolì, Albano Carrisi, Bud Spencer etj. Ka qenë një ndër përkthyes më të kualifikuar gjatë javës së Filmit Francez dhe javës së Filmit Italian në Tiranë. Ylber Zeraliu u nda nga jeta më 15 tetor 2005, në moshën 55 vjeçare.
Këmbimi i mallrave
Këmbimi i mallrave është pjesë e ekonomisë i cili nënkupton ndërrimin e mallrave për mall ose për para. Këmbimi i mallrave është veprim ekonomik i nevojshëm, më që në një vend nuk mund te prodhohen të gjitha prodhimet e nevojshme për jetën e njerëzve.
Fazat
Këmbimi ndërkombëtar i mallrave ka kaluar nëpër disa faza
Në fazën parakapitaliste këmbimi i mallrave ishte i vogël dhe bëhej me prodhime te shtrenjta: pëlhurë, ari, diamante, qelibar, mëlmesa. Në ekonominë subsistante prodhohej kryesisht për veti, prandaj teprica për treg kishte pak.
Në fazën kapitaliste kur prodhimtaria e disa produkteve u shumëfishuar dhe kur u tejkaluan kërkesat e vetprodhuesve, u paraqit nevoja për këmbimin e mallrave jo vetëm në tregun e brendshëm, por edhe të jashtëm.
Me zhvillimin e komunikacionit tokësor (hekurudhor e automobilistik), ujor e ajror, tregtia mori përmasa ndërkombëtare. Ne kapitalizëm rriten kërkesat për lendet e para (xehet, prodhimet bujqësore), lendet energjetike (qymyr, naftë, gaz natyror), për prodhimet industriale (metale, makina, prodhime konsumi). Tregu bëhet vend për këmbimin e mallrave dhe vendi ku takohen oferta e kërkesa, te cilat ia caktojnë çmimin e mallit.
Me paraqitjen e socializmit në një pjesë të botës, diferencohen tregjet dhe metodat e tregtisë ndërkombëtare. Gjatë një kohe gati 50 vjeçare (pas Luftës së Dytë botërore deri në vitet 90-ta) u formuan grupacionet e shteteve kapitaliste dhe socialiste, me interesa te ndryshme që e pengonin tregtinë e lirë ndërkombëtare. Pas viteve te 90-ta fillon një fazë e re në këmbimin ndërkombëtar, në të cilën u përfshi e tërë bota në tregtinë botërore.
Tregu i brendshëm
Tregu mund te jetë i nivelit lokal, regjional, nacional dhe botërore. Këmbimi I mallrave në tregun lokal, regjional e nacional bëhet brenda kufinjëve te një shteti, përkatësisht brenda kufinjëve doganor dhe quhet tregu i brendshëm.
Tregu ndërkombëtar
Në tregun botëror kontrollin Poejekekehekehoeheyeuehkrifktkitkr
mbi shumë prodhime agrare, xehe, koncentrate e mbajnë kompanitë e mëdha, te cilat e kanë monopolin mbi çmimet e tyre. Në tregtinë ndërkombëtare nuk është krijuar ndonjë mekanizëm botëror, i cili do t`i rregullonte raportet në mes të shteteve të zhvilluara dhe të pazhvilluara, të mëdha dhe të vogla.
Në strukturën e eksportit të vendeve në zhvillim marrin pjesë zakonisht 1.2 ose 3 prodhime kryesore. Kështu p.sh. nafta eksportin e Kuvajtit, Venezuelës, Irakut etj. merr pjesë me mbi 90 %; bananet, kafja, kakao, sheqeri në disa shtete te Amerikës Latine (Ekuador, Kostarikë, Kolumbi, Panama, Kubë etj.) marrin pjesë në vlerën e eksportit në mes 70-90 % ; xeheroret e kallajit, volframit, plumbit, bakrit marrin pjesë me rreth 80 %, pambukut, kikirikëve, duhanit dhe agrumeve në mes 50-70 % ose misri, misri i Argjentinës rreth 40 % etj.
Me qellim te krijimit te disa lehtësive në mes shteteve dhe regjioneve janë formuar asociacione tregtare te cilat i rregullojnë raportet në mes shteteve pjesëmarrëse dhe shteteve jashtë tyre.
Kantoni Montreuil-Nord
Kantoni Montreuil-Nord (frëngjisht: Canton de Montreuil-Nord) është një kanton në departamentin Seine-Saint-Denis, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montreuil. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 32772 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montreuil-Nord aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Familja Mediqi
Shtëpia e Medici ose Familja De Mediqi '(shqiptimin italisht: [de mɛ ː ditʃi]; ishte një dinasti politike, familjare bankare dhe më pas shtëpisë mbretërore që e parë filluan të mbledhur rëndësi nën kosimo de Medici "në Republikën e Firences, gjatë shekullit të 14-të. Familja origjinën në rajon Mugello e fshat toskan, gradualisht në rritje deri sa ata ishin në gjendje për të gjetur Banka Medici. Banka ishte më i madhi në Evropë gjatë shekullit të 15-të, duke parë fuqinë politike të fitojë Medici në Firencë - edhe pse zyrtarisht ata mbetën thjesht qytetarë jo monarkët.Medici prodhuar katër papëve [1] e Kishës Katolike dhe në 1531 familje u bë Dukes trashëgimore të Firences. Në 1569, Dukatit ishte ngritur në një Dukatit të Madh pas zgjerimit territorial. Ata sunduan Dukatit të Madh të Toskanës nga fillimi i tij deri në 1737, me vdekjen e Medici Gian Gastone de '. Dukatit të Madh dëshmuar shkallë të rritjes ekonomike sipas dukes më parë i madh, por nga koha e Medici Kosimo III ne Toskana. thumb|Stema e familjes Mediqi
Pasurinë e tyre dhe ndikimin që rrjedhin fillimisht nga tregtia e tekstilit udhëhequr nga esnaf e Lanës della Arte. Ashtu si familjet e tjera signore ata dominuan qeverinë e qytetit të tyre. Ata ishin në gjendje të sjellin Firence nën pushtetin e familjes së tyre, duke i lejuar për një mjedis ku arti dhe humanizmit të mund të lulëzojnë. Ata nxitun dhe frymëzuan lindjen e Rilindjes italiane së bashku me familjet e tjera të Italisë, të tilla si Visconti dhe Sforza të Milanos, Este e Ferrara, dhe Gonzaga e Mantua.
Banka Medici ishte një nga institucionet më të begatë dhe më të respektuara në Europë. Ka disa vlerësime që familja Medici ishin familja më të pasura në Evropë për një periudhë kohe. Nga kjo bazë, ata fituan pushtet politik fillimisht në Firence dhe më vonë në Italin më të gjerë dhe në Evropë. Një kontribut të dukshëm në profesionin e kontabilitetit ishte përmirësimi i sistemit të përgjithshëm librit përmes zhvillimit të sistemit me dy hyrje kontabilitetit për kredi ndjekjen dhe debits. Ky sistem është përdorur më parë nga kontabilistët punuar për familjen Medici në Firence.
Origjina
Familja Medici erdhi nga rajoni bujqësorë Mugello, [2] në veri të Firences, që përmendet për herë të parë në një dokument të 1230. [citim i duhur] Origjina e emrit është i pasigurtë, edhe pse Medici është shumësi i mjekëu, që do të thotë "mjek". [3] thumb|160px|Giovanni de' Medici, themelues i bankës Medici
Fuqia e Familjes
Familja Medici ishte i lidhur me shumicën e familjeve të tjera elitare të kohës me anë të martesave strategjike, partneritetit, ose të punësimit, si rezultat i të cilit kishte një familjes Medici pozitën e centralizimit në rrjetin sociale: disa familje kanë pasur qasje sistematike për pjesën tjetër të elita familjet vetëm përmes Medici, ndoshta të ngjashëm me marrëdhëniet bankare. Kjo ka qenë e sugjeruar si një arsye për rritjen e familjes Medici. [4] Anëtarët e familjes u rrit në disa rëndësi në fillim të shekullit të 14 në tregti leshi, veçanërisht me Francën dhe Spanjën. Pavarësisht nga prania e disa Medici në institucionet e qytetit të qeverisë, ata ishin ende shumë më pak të rëndësishme se familjet e tjera të mbetura të tilla si Albizzi apo Strozzi. Një Salvestro de 'Medici ishte kryetari i woolmakers' repartit gjatë revoltës Ciompi, dhe një Antonio u dëbua nga Firence në 1396. [5] përfshirje në një komplot në 1400 shkaktoi të gjitha degët e familjes që do të ndalohen nga politika për të fiorentin njëzet vjet, me përjashtim të dy: nga një prej këtyre të fundit, atë të Medici Averardo de ', origjinën dinastisë Medici. thumb|160px|Papa Klementi VII nga Familja Mediqi
Familja Mediqi gjatë Shekullit XVI
Djali Averardo së, Xhovani di Bicci, rritja e pasurisë e familjes së tij nëpërmjet krijimit të Bankës Medici, dhe u bë një nga njerëzit më të pasur në qytetin e Firences. Edhe pse ai nuk mbajti ndonjë akuzë politike, ai fitoi mbështetjen e fuqishme popullore për familjen nëpërmjet mbështetjen e tij për futjen e një sistemi proporcional tatimit. Cosimo Giovanni djali Plaku e mori në 1434, si gran maestro, dhe Medici u bënë krerët jozyrtare të shtetit të Republikës Fiorentinës.
"Cosimo, Piero, dhe Lorenzo, tre breza pasardhës me të Medici, sunduan Firence me pjesën më të madhe të shekullit 15, pa krejt heqjen e qeverisë përfaqësuese, por ndërkohë në mënyrë të qartë dominojnë atë." [7] Këto tre anëtarë të familjes Medici kishte aftësi të mëdha në menaxhimin e një "qytet i trazuar dhe të pavarur një" si Firence, por "kur vdiq në vitin 1492 Lorenzo, Piero i biri i tij doli mjaft i paaftë, dhe brenda dy viteve që ai dhe mbështetësit e tij ishin të detyruar në mërgim [me] një qeveria republikane replac [ing] atë. "[7]
Piero de 'Medici (1416-1469), biri Cosimo, të qëndroi në pushtet për vetëm pesë vite (1464-1469). Ai u quajt "Piero ënjtur nga cerma" për shkak të përdhes që infektuar këmbën e tij, dhe përfundimisht çoi në vdekjen e tij. Ndryshe nga i ati i tij, Piero kishte pak interes në artet. Për shkak të sëmundjes së tij, ai më së shumti qëndroi në shtëpi qëndron në shtrat, dhe prandaj bëri shumë pak për më tej kontrollin Medici e Firences, ndërsa në pushtet. Si e tillë, Medici rregull stagnuar deri në gjeneratën e ardhshme, kur djali Lorenzo Piero mori përsipër. Djali i paligjshëm Piero-së, Lenihanio, iku nga Italia dhe jetoi në Alpet për 15 vjet.
Lorenzo de Medici "(1449-1492), i quajtur" mrekullueshëm ", ishte më i aftë për të udhëhequr dhe pushtet një qytet, megjithatë, ai lënë pas dore biznesin bankar familjes, duke çuar drejt shkatërrimit të saj përfundimtar. Për të siguruar vazhdimësinë e suksesit të familjes së tij, Lorenzo planifikuar karrierat e fëmijëve të tij të ardhshëm për ta. Ai pastër kokëfortë Piero II për të ndjekur si pasuesin e tij në udhëheqjen civile, Giovanni [8] (ardhmen Papa Leo X) është vendosur në kishën në moshë të re, dhe Maddalena bija e tij është dhënë një dhunti të kushtueshëm kur bëhet politikisht martesa e dobishme për një bir i Pope Innocent VIII. [9] Nuk ishte një komplot për të vrarë në 1478 Lorenzo me Giuliano vëllain e tij gjatë shërbimeve të Pashkëve, orvatje vrasjeje duke përfunduar me vdekjen e Giuliano dhe vetëm duke plagosur Lorenzo (më vonë Giuliano dhe Lorenzo u varrosën së bashku në Chapel Medici). [10] konspiracionit të përfshirë familjet Pazzi dhe Salviati, të cilët ishin të dy familjeve rivale bankare kërkuar t'i jepte fund ndikimit Medici, prifti kryesuar shërbimet e kishës, Arqipeshkvi i Pizës dhe madje edhe Papa Sixtus IV të një shkallë.Sixtus IV komplotistët qasur në shpresën e fitimit të miratimit të tij, si ai dhe Medici kishte një rivalitet të gjatë, gjë që Papa nuk pranoi të japë zyrtarisht, por lejohet komplot për të vazhduar megjithatë pa ndërhyrë, dhe, pas vrasjes dështuar të Lorenzo, gjithashtu i dha leje për krime në shërbim të kishës. Pas kësaj, Lorenzo miratuar djali i tij i paligjshëm, Giulio de Medici "(1478-1535), Klementi VII ardhmen. Për fat të keq, planifikim të kujdesshëm të gjitha Lorenzo ra përveç deri në një shkallë nën II paaftë Piero, i cili mori si kreu i Firences pas vdekjes së tij Lorenzo babait. Piero ishte përgjegjës për dëbimin e Medici 1494-1512.
Familja e gjat shekullit XIV
Ky mërgim zgjati vetëm deri në 1512, megjithatë, dhe "e lartë" degë e familjes - ata zbritën nga Cosimo Plaku - ishin në gjendje të shtetit në dhe jashtë deri në vrasjen e Alessandro de Medici ", i parë Duka i Firence, në 1537. Këtij shekulli-të gjatë sundimit u ndërpre vetëm në dy raste (në mes të 1494-1512 dhe 1527-1530), kur revolta popullore dërguar Medici në mërgim. Pushtet pastaj kaloi në "vogël" degë Medici - ata zbritën nga Lorenzo djali i madh, të rinj e Xhovani di Bicci, duke filluar me Cosimo madhe-madh-nipi i tij i Madh. Rritja Medici erdhi në pushtet ishte kronikë në detaje nga Benedetto Dei. Cosimo dhe babai i tij ka filluar themelet Medici në fushën e bankave, prodhim - duke përfshirë një formë të drejtat ekskluzive - pasuria, artit, patronazhit kulturore, dhe në papat që siguroi suksesin e tyre për brezat. Të paktën gjysma, ndoshta më shumë, të njerëzve të Firences u punësuar prej tyre dhe degët e tyre themelore në biznes.
Megjithatë, Medici mbetur zotër të Italisë nëpërmjet dy papë e tyre të famshme të shekullit 16, Leo X dhe Klementi VII, të cilët ishin de facto sundues e të dy Romë dhe Firence. Ata ishin dy patronët e artit, por në fushën fetare që ata provuar në gjendje për të frenuar përparimin e ideve të Martin Luterit. Klementi VII ishte papa i gjatë thes e Romës nga Charles V, Perandori i Shenjtë Romak, dhe më vonë u detyrua të kurorën e tij. Clement shpesh ndryshuar aleancat e tij në mes të Perandorisë dhe Franca, e cila përfundimisht çoi atë të martohej me kushëririn e tij të parë jashtë, hoqi dy herë, Catherine de Medici ", të birit të Françeskut I të Francës, e ardhmja Henry II të Francës. Kjo çoi në gjak Medici u transferuar, me bijat e Catherine, për të familjes mbretërore të Spanjës përmes Elisabeth e Valois, dhe Shtëpia e Lorraine nëpërmjet Klod të Valois. Një tjetër Medici u bë Papa: Medici Alessandro Ottaviano de '(Leo XI).
Shifra më i shquar i shekullit të 16 ishte Medici Cosimo I, i cili, që vijnë nga fillimet relativisht modeste në Mugello, u ngrit në supremacinë në gjithë Toscana, pushtues më i urryer Florentines 'Sienës rivale dhe themelimin e Dukatit të Madh të Toscana. Cosimo blerë një pjesë të ishullit të Elbës nga Republika e Genoa dhe në bazë të marinës toskan atje. Ai vdiq në vitin 1574, pasua nga djali i tij i madh mbijetuar Francesco. Paaftësinë e tij për të prodhuar trashëgimtarë meshkuj çoi në suksesion e vëllait të tij më të ri, Ferdinando, pas vdekjes së tij në 1587. Francesco martuar Johanna të Austrisë, dhe kishte 'Medici, dukeshës së Mantua, dhe Marie de' Medici Eleonora de, mbretëresha e Francës dhe të Navarre. Nëpërmjet këtij të fundit, çdo monark pasuar French (bar çizme), janë zbritur nga Francesko.
Ferdinando padurim mori qeveria e Toscana. Ai urdhëroi teper e marshlands toskan, ndërtuar një rrjet rrugor në jug të Toscana dhe tregtinë e kultivuar në kapelë kashte. [12] Për të shtuar të industrisë toskan mëndafshi, ai mbikqyri mbjelljen e pemëve Manit përgjatë rrugëve kryesore (krimba mëndafshi ushqehen me gjethe Manit ). [13] Ai zhvendosur Toscana larg Habsburgëve [14] hegjemonisë duke u martuar e parë kandidati jo Habsburgëve që 'Medici, Duka i Firences, Christina Lorraine, një mbesa e Catherine de' Medici Alessandro de. Reagimi spanjolle ishte për të ndërtuar një kështjellë në pjesën e tyre të ishullit të Elbës. [12] Për të forcuar aleancën e re franko-toskan, ai u martua me mbesën e tij, Marie, Henry IV i Francës. Henry në mënyrë eksplicite tha se ai do të mbrojë Toscana nga agresioni spanjolle, por më vonë nuk iu përmbajt. Ferdinando u detyrua të martohet trashëgimtarit të tij, Cosimo, Maria Maddalena për të Austrisë të ulë Spanjë (ku motra Maria Maddalena ishte bashkëshorte e detyrë Queen). Ferdinando sponsorizuar një ekspeditë toskan në Botën e Re me synimin e krijimit të një koloni toskan. Përkundër të gjitha këto stimuj për rritjen ekonomike dhe prosperitetin, popullsia e Firences në agim të shekullit të 17 ishte 75.000 thjeshtë, shumë më e vogël se kryeqytetet e tjera të Italisë: Roma, Milano, Venecia, Palermo dhe Napoli [15] Francesco. dhe Ferdinando, për shkak të dallimit të buta midis Medici dhe pronën toskan shtetërore, mendohet të jenë më të pasur sesa paraardhësi i tyre, Medici Kosimo de ', themeluesi i dinastisë. [16] Duka i Madh i vetëm kishte e drejta për të shfrytëzuar mineral të shtetit dhe burimet e kripë. Fatin e Medici u lidhur drejtpërdrejt me ekonominë toskan. thumb|250px|anëtarët e familjes Medici vendosur alegorike në rrethim e një mbreti nga [[Magi Biblike|Tre njerëz të urtë në fshat toskan në një Benozzo Gozzoli afresk, c. 1459.]]
Si Arriti Famija Medici te behej Familje Mbretërore
Mediqit ishin shumëm familje e pasnikësh e bankieresh italian ata doni me qdo kusht te behenin familje mbretrore qendra e tyre ishte Firencia mirpo ata kish lidhje me Romën e sidomos me Vatikanin Papa Klementi IV nga familja Mediqi negocioj mertes e mbesës se tij Katerin De Mediqi me Princin Francez Henrin II Kjo martes zheroi dinastin mediqi nga Firenica e deri ne Francë mir po Henri i shte djali i dyte i Mbretit Fancisi I kshtu qe Froni francez dot te trashigoj Francist II e jo Henrit kshtu qe Katerina e hellmoi Vellaun e Madh te Henrit Francisin dhe ai vdiq duke luajtur tenis mjeket than se shkau i vdekejes ishte nje e ftohur. Italijanet njiheshishi si helmues me nam kshtu qe Froni arriti te trashigoj froni nga i ati pas marrjes se froni Katerina u be Mbretresh e Francës ajo nuk lind pe 10 vite femij ,mbas 10 ajo i solli 6 F fëmij Henrit disa thane se ajo perdori magji per tu ber pjellore. ne at koh filluan trazira fetre ne kshtjellen e Parist Katerian thirri austrologun e Famshem Nostradamusin parshikimet e tij nuk ishin ogure te mira per familjen e Medici pashikimi i tij i par ishte se mbreti Henri i II do te vdiste gjat ne turneu me prbalje ashtu u be Henri i II vdiq gjat Turrnet ku nje prbalje u godit me Shtiz dhe morri plagë te rend ne sy Mbreti i France vdiq nga hemoragjia parshikimi i Nostradamusi ishte se froni i Frances do te kalonte ne nje Familje tjeter ajo ishte Familja franceze Bourbon dhe ashtu ndodhi trashgimtari i fundit Henry i Tret u vra nga një murg i cili supozohej qe ishte i semur mendor kshtu froni ra ne duart e familjes se Bourbon e cila solli Henrin e IV ne Fron.
Por Medicit nuk u ndalen me kaq pas divorcimit te Henrit IV me gruan e tij te parë Mediqit i ofruan një Martes me Konteshën e Pasur Maria de Medici ai pranoi ket ofert por Henri IV u vra nga nje mesues i pa pun.
Por Maria me von ajo u martua me Trashigimtarin e fronit Francez Luigin e II ajo lindi nje djal Luigjin e XIII por dinastia e tyre ne francë u shua kur populli e egzekutoj mbretin e pa deshiruar e Tiran Luigjin e XIV thumb|Katerin me Mediqi ne prag te martes me Henrin e Dyt te Francës
Ariel Sharon
Ariel Sharon (hebraisht: אריאל שרון, Ariʼēl Sharōn, i lindur Ariel Scheinermann, אריאל שיינרמן; 26 shkurt 1928 – 11 janar 2014) ishte kryeministri i 11-të i Izraelit.
Një veteran i dhjetra betejave në radhët e ushtrisë izraelite, ku madje edhe është plagosur rëndë, ai ndërtoi figurën e një lideri karizmatik dhe ngjiti shkallët e politikës gradualisht deri kur më 7 mars të vitit 2001 erdhi në pushtet ku qëndroi deri më 4 janar të 2006-ës, kur u godit nga sëmundja dhe ra në koma. Ish-kryeministri izraelit do të mbahet mend për luftën e zhvilluar kundër Palestinës, por edhe për vendimin e tij shokues për t’u tërhequr nga Rripi i Gazas.
Sharon ndërroi jetë më 11 janar 2014, në Qendrën Mjekësore të Shebas, në Tel Aviv-Jafa të Izraelit.
.ru
.ru është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Rusisë. Ky domen është aktivizuar në vitin 1994 dhe është regjistruar nga Instituti Rusë për Rrjetet e Telekomunikacionit - RIPN (Russian Institute for Public Networks).
Lidhje të jashtme
סיומת אינטרנט
.ro
.ro është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Rumenisë. Ky domen është aktivizuar në vitin 1993 dhe është regjistruar nga Instituti Nacional Rumunë për Rrjetet e të Dhëna Informatike - (National Institute for R&D in Informatics.).
Domeni nuk ka ndonjë nën-domen shtetrore të niveleve më të ulta por janë disa nëndomene nga një kompani. Nga këto në domene :co.ro, .ne.ro, .or.ro, .sa.ro & .srl.ro kjo kompani bënë regjistrimin që përdisa kuptohet si zyrtar.
Korbat mbi mermer
Korbat mbi mermer : roman me autorë Teodor Laço ; Natasha Dulaku. Botuar në Tiranë në vitin 1981 nga "Naim Frashëri". Libri ka 285 faqe.
Ingolstadt
Ingolstadt është qytet në shtetin federal Bavaria, Gjermani. Gjeografikisht, Ingolstadt është qyteti i katërt më i madh në Bavaria pas Mynihut, Nyrëmbergut dhe Augsburgut. Në vitin 2016, qyteti ka pasur 133,638 banorë, duke u bërë qyteti i pestë më i madh në Bavaria.
Ingolstadt është vendi i selisë së prodhuesit të automobilave gjermanë Audi, prodhuesit e avionëve të mbrojtjes Airbus (ish Cassidian Air Systems) dhe dyqanet elektronike Media Markt dhe Saturn.
Historia
Ingolstadt së pari u përmend në një dokument të Karlit të Madh më 6 shkurt 806 si “Ingoldes stat”, vendi i Ingoldes. Ingolstadt u bë qytet rreth vitit 1250.
Ingolstadt ishte kryeqyteti i dukatit Bavaria-Ingolstadt mes vitit 1392 dhe 1447. Pastaj u bashkua me Bavaria-Landshut.
Në vitin 1472 Louis IX i Bavarisë themeloi Universitetin e Ingolstadt, i cili u bë Universiteti i Mynihut Ludwig Maximilians. Në vitin 1800 ajo u zhvendos në Landshut dhe më 1826 përfundimisht në Mynih. Universiteti i Ingolstadt ishte një mbrojtës i rëndësishëm i Kishës Katolike Romake gjatë epokës së Reformimit, të udhëhequr nga studiues të tillë të dukshëm si Johann Eck.
Më 30 prill 1632, marshalli i terrenit gjerman Johann Tserclaes Tilly vdiq në Ingolstadt gjatë një rrethimi suedez të qytetit. Marshalli në terren ishte plagosur rëndë në një angazhim të mëparshëm me suedezët nën mbretin Gustav II Adolf. Ingolstadt provoi të ishte kalaja e parë në Gjermani që mbajti gjatë gjithë gjatësisë së rrethimit suedez dhe suedezët u tërhoqën.
San Marino (qytet)
Qyteti San Marino, i njohur edhe thjesht si San Marino, është kryeqyteti i Republikës së San Marinos në gadishullin italian, pranë Detit Adriatik. Qyteti ka një popullsi prej 4.493 banorësh. Ndodhet në shpatet perëndimore të pikës më të lartë të Monte Titano.
Karakteristika
Ai është qyteti i tretë më i madh (pas Doganas dhe Borgo Maggiore) si dhe kryeqyteti i kështjellës me të njëjtin emër (4294 banorë me një sipërfaqe prej 7,09 km²)
Traktati i Gaeta-s
Traktati i Gaeta-s ka qene nje marreveshje politike e permbyllur  ne Gaeta ne 26. mars 1451 midis Alfonso V. dhe dy ambasadoreve te  Skënderbeut. Në traktat Zot i Shqipërisë, Skënderbeu dhe mbreti i Napolit dalin të dy të barabartë dhe jo njëri kryezot e tjetri vasal.Më pas Skenderbeu i shkon Donikes ne krevat dhe kryejne marrdhenie intime dhe pas 9 muajsh lind gjon gungsteri.
Mevlan Osmani
Mevlan Osmani i lindur më 7 mars 1979 në Tetovë të R. Maqedonisë, është një ndër kompozitorët shqiptar që bën komponimin e këngëve dhe muzikës së filmave të metrazhit të shkurtë dhe të gjatë.
Biografia
Mevlan Osmani është një ndër krijuesit e Rock grupit shqiptar nga Tetova SYNDROM. Në vitin 1995 ai mori iniciativën që të formonte këtë Rock grup.
Momentalisht ka Audio & Post Produkcionin në Tetovë me emrin ZANI Production. Këtu ai ka komponuar këngë për shumë artist shqiptar si shkurte Fejza, Mahmut Ferati, Grupi SYNDROM, Violetë Kukaj, Merita Bunjaku, Nazife Bunjaku, Violeta Kajtazi, Nijazi Thaci, Lori, Shqipe Kastrati, HANA Band, Afërdita Demaku, Paro. Ganimete Asllani, Jetmir Rexhepi, Grupi Eclips, Remzi Ukshini si dhe ka komponuar këngë për fëmi në Festivalet : Zëri i lirë, Bletëzat, Pëllumbat e artë, Ylberi, etj.
Projekt i madh i kompozitorit është komponimi i muzikës se filmit të parë Shqiptar i financuar nga Ministria e Kulturës së R. Maqedonisë me titull "Babai Im" nga regjisorja Shqipe N Duka. Gjithashtu në këtë film ai ka bërë edhe miximin Dolby Surround 5.1 të cilin është një ndër Shqiptarët e parë të cilët bëjnë mixim Dolby Surround 5.1.
Projekte të tjera janë filmi i dytë me metrzh të gjatë si dhe një dokumentar i shkurtë.
Dicography
SYNDROM - Qyteti i shuar ( Album )
Mahmut Ferati - Kurgjo s'po i marim kësaj bote ( Single )
shkurte Fejza - Guri i Pavarsisë ( këngë për DR. Ibrahim Rugovën ), Brumaxhiu
Violetë Kukaj - Karajfili kuq si gjaku
Violeta Kajtazi & Zana Paloja - Live
Violeta Kajtazi - Le të bjer tupani
Ganimete Asllani - M'ke pas than, U kall Tetova
Arba Mehmeti & PARO - Iso labe e Ciftelia
Margaritarët & Nijazi Thaçi - Herdokurë, Le't kendohet deri në sabah
Remzi Ukshini - Paraja, Aman t'kam xhan , O cke bylbyl
Jetmir Rexhepi - Album me kenge te vjetra qytetare
Merima Zeqiri Mike -
Grupi LebBejk - Album me ilahi
Red Spot (aka Eklips)- Me mire ...
Lidhje
Reth filmit "Babai Im" nga MIA
"My Father" Movie in English
Lëndina e lotëve (roman)
Lëndina e lotëve roman me autor Teodor Laço. Botuar në Tiranë në vitin 1978 nga "Naim Frashëri". Libri ka 383 faqe.
Dafina (bimë)
Dafina (Laurus nobilis), është një pemë aromatike me gjelbërim të përhershëm ose shkurre e madhe me gjethe të gjelbra, glabrous (të lëmuara). Është në familjen e bimëve të lulëzuara Lauraceae. Është vendas në rajonin e Mesdheut dhe përdoret si gjethe dafine për erëza në gatim. Laurus nobilis figuron dukshëm në kulturën klasike greko-romake.
Në mbarë botën, shumë lloje të tjera bimësh në familje të ndryshme quhen gjithashtu "gji" ose "dafinë", përgjithësisht për shkak të ngjashmërisë së gjetheve ose aromës me Laurus nobilis.
Përshkrimi
parapamje|majtas|Laurus nobilis Dafinat janë të ndryshme në madhësi dhe lartësi, me përmasa të ndryshueshme dhe ndonjëherë arrin 7–18 m e lartë. Gjinia Laurus përfshin katër lloje të pranuara, karakteret kryesore diagnostike të të cilave shpesh mbivendosen.