cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kolinda Kitaroviq
Jeta dhe Edukimi
Me vone gjate viteve 2002-2003 ajo shkoi perseri ne Sh.B.A per te studiuar serish ajo morri pjese ne Universitetin George Washinton dhe me pas ajo fitoi disa bursa dhe me pas morri pjese edhe ne Univeristetin Johns Hopkins
Sekti
Sekti rrjedh nga fjala latine sequi dhe fillimisht ka kuptimin: të pësosh dikë, të ndjekësh parimet e ndokujt; grupim a shoqatë e vogël fetare e cila është ndarë prej ndonjë grupi më të madh.
Fjala sekt në përkufizimin më të saktë është një grup njerëzish që kane të njëjtin interes dhe ide mbi një doktrinë të caktuar filozofike apo fetare. Çdo sekt ka ritet e veta dhe në shumë raste dallohet për manipulimin mendor qe i bën anëtareve, për qellim përvetësimi pasurie apo favoresh. Zakonisht kur dëgjojmë fjalën sekt menjëherë na shkon mendja te feja, por shumë psikologe mendojnë se ky term përdoret jo rrallë dhe për te treguar një organizate kriminale.
Etimologjia e fjalës sekt
Origjina e fjalës sekt rrjedh nga latinishtja « secte « (ndjekës) ose « sectare » (pres). Në kuptimin e dytë përdoret për të venë një kundërshti me fenë që në latinisht është religare (lidh). Ne greqisht barasvlerësi i termit sekt është hairesis (zgjedhje, préférence për një doktrine). Në të dyja rastet anëtaret mblidheshin nga një mjeshtër, nga i cili thuhet se udhehiqeshin tërësisht i përsheshem. Polemikat e shumta mbi kuptimin e kësaj fjale nuk lejojnë një përkufizim të saktë.
Kohët moderne
Gjatë viteve 80 si pasojë e disa skandaleve (vetëvrasje kolektive, çështje të rënda politiko-financiare, abuzim posti, etj.) termi sekt mori një nuancë të fortë përkeqësuese, duke u bëre kështu sinonim i grup totalitar dhe i rrezikshëm. Për të paraprirë këto situata janë formuar dhe shoqata për ti luftuar sektet.
Një sekt dallohet për:
Këto kritere nuk janë te njëjtat për çdo sekt dhe si rrjedhoje nuk aplikohen nga të gjithë organizatat e kësaj natyre.
Skandale në lidhje me sektet
Disa sekte kanë gjithnjë në qendër të vëmendjes gjatë 20 vjeçarit 1978 - 1998. Vetëvrasje masive, sakrifikim fëmijësh, apo ngjarje të tjera të kësaj natyre jo rrallë kanë tronditur mbarë opinionin publik.
Qarqe në Wisconsin
border|right|375px Shteti federal Wisconsin në Shtetet e Bashkuara të Amerikës përbëhet nga 72 Countet.
Alida Hisku
Alida Hisku lindi në Tiranë. Ka filluar të këndojë që në festivalet e pionierëve në Tiranë, festivalet e të rinjve dhe në shumë festivale të tjera në Shqipëri dhe jashtë saj. Ka marrë pjesë në 10 festivale kombëtare të RTSH-së.
Kantoni Villepinte
Kantoni Villepinte (frëngjisht: Canton de Villepinte) është një kanton në departamentin Seine-Saint-Denis, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Villepinte. Ka sipërfaqe 10.37km2 dhe popullsi 35740 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Villepinte aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Çërçishti
Çërçisht (greqisht: Τσάρτσιστα/Tsártsista; Чрчишта/Črčišta ose Чарчишта/Čarčišta) ishte fshat në Qarkun i Kosturit, Greqi.
Gjeografia
Gjatë periudhës midis dy luftërave, fshati Çërçisht u bë e braktisur për shkak të lëvizjeve së popullsisë dhe nuk u rivendos me njerëz. Sot vendbanimi është i pabanuar. Nga veriu Çërçishti kufizohet me Prapackën e Sipërme, nga jugu me Dobrolishtin, nga lindje me Shënedjellin dhe nga verilindja me Oshanjin.
Toponimet të fshatit Çërçisht:(Para vitit 1923)
Demografia
Familjet në fshatin Çërçisht:(Para vitit 1923)
Merollinj, Zonja, etj.
Nick Stahl
Nicolas Kent "Nick" Stahl (i lindur 5 dhjetor 1979) është një aktor amerikan. Duke filluar karieren si aktor fëmijë, ai u njoh për performancën në filmin The Man Without a Face në vitin 1993 dhe  më pas filloj një karrierë të suksesshme si një aktor fëmijë. Më vonë vazhdoj karrierë si një aktor i rritur në filmat Sin City, Bully, In the Bedroom, seriali Carnivàle i HBO, dhe Terminator 3: Rise i Machines, në të cilën ai mori rolin e John Connor, i luajtur fillimisht nga Edward Furlong. Ai gjithashtu luajti në filmin Mirrors 2.
Jeta Personale
Stahl ka lindur në Harlingen, Texas, biri i Donna Lynn, një asistente broker. Ai u ngrit në Plano dhe Richardson. Ai udhëtin për filmimin dhe aktualisht jeton në Austin, Texas, me gruan e tij, Rose, dhe vajza, Marlo Stahl.
Kariera
Filmi The Man Without a Face -1993, bashke me Mel Gibson, i ndihmuan aktorit qe te kete nje karierë në moshën 13. Roli i tij i parë profesional ishte në Stranger në "My Door", edhe pse ai kishte aktruar si akror fëmijë që kur ai ishte katër vjet.
Filmat e fundit përfshijnë How to Rob a Bank (2007), Sleepwalking (2008), Quid Pro Quo (2008).
Stahl nuk e përsërisë rolin e tij si John Connor në Terminator Salvation. Në vend të tij aktori Christian Bale mori përsipër rolin.
.tm
.tm është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Turkmenistanit, një shtet në pjesen qendrore të Azisë. Ky domen ka hyrë në përdorim në vitin 1997 dhe është regjistruar nga "NIC.TM".
Në fillim dominonte përdorimi i këtij domeni për qëllime tregtare, për shkakë të shteses "TM" që nga përdoruesit e internetit kuptohej si tregti nën "Trade Marke". Regjistrimi i ri i domenit është suspenduar nga qeveria e Turkmenistanit me arsyen se është përdorur për qëllime "amorale".
Superkupa e Shqipërisë 2008
Superkupa e Shqipërisë 2008 është edicioni i 15-të i këtij evenimenti që nga themelimi në 1989.
Finalja u diskutua më 24 gusht, 2008 mes fituesve të Kampionatit dhe Kupës dhe u fitua nga KS Dinamo.
Studenti (Suplement)
"Studenti" (Suplement) është gazetë në gjuhën shqipe, botim i Panorama Grup.Ky suplement doli per here te pare ne treg ne date 8 prill 2009. Qellimi i ketij suplementi eshte te jete nje pasqyre e asaj ç'ka ndodh ne arsimin universitar shqiptar sot duke perfshire ketu anet pozitive dhe negative.
Kantoni Niolu-Omessa
Kantoni Niolu-Omessa (frëngjisht: Canton de Niolu-Omessa) është një kanton në departamentin Haute-Corse, rajonin Corse në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Calacuccia. Ka sipërfaqe 358.34km2 dhe popullsi 1943 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Niolu-Omessa aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Filozofia e mendjes
Filozofia e mendjes është degë e filozofisë e cila studion natyrën e mendjes, ngjarjeve mendore, funksioneve mendore, tipareve të mendjes, vetëdijes, dhe marrëdhënien e tyre me trupin fizik, veçanërisht me trurin. Problemi mendje-trup, d.m.th. marrëdhënia e mendjes me trupin, zakonisht merret si një ndër çështjet kryesore në filozofinë e mendjes, edhe pse ekzistojnë çështje tjera që merren me natyrën e mendjes të cilat nuk përfshijnë lidhjen me trupin fizik, të tilla si çështja e ekzistencës së vetëdijes dhe natyra e gjendjeve të caktuara mendore.
Kujtim i shkurtër mbi pasardhësit e familjes sonë të Muzakajve
Fisniku shqiptar, Gjon Muzaka, i cili kishte ikur nga Arbëria në vitin 1479 dhe ndodhej i mërguar në Napoli, ishte shumë i moshuar për t’i hipur kalit dhe për të marshuar i armatosur, krahas aleatëve të tij evropianë për të çliruar atdheun e tij.
Ai përgatiti “Memorien”, të shkruar në formën e një testamenti, për t’u dokumentuar bijve dhe pasardhësve të tij se ku shtrihej shteti i Principatës së Muzakajve, cilat ishin pronat dhe pasuritë e tyre, cilat ishin kufijtë e shtetit të tij, marrëdhëniet e Muzakajve me familjet e tjera princërore të Arbërisë, marrëdhëniet e shtetit të tyre me Perandorinë e Bizantit dhe me shtetet e tjera të Republikës së Venedikut, Serbisë, Mbretërisë së Napolit, Greqisë, Bullgarisë, Turqisë etj. Kush ishte Gjon Muzaka ? Ai ishte i biri i fisnikut shqiptar, Gjin Muzaka, despotit të Beratit, zot dhe sundimtar i Myzeqesë, Selenicës së Vlorës, Tomorricës, Skraparit, Oparit, Devollit, Korçës, Kosturit e deri në Janinë. Pas vdekjes së tij, titullin e despotit e trashëgoi djali i madh, Gjon Muzaka. Edhe Gjoni, ashtu si i ati, vijoi aleancat me Skënderbeun dhe fisnikët e tjerë shqiptarë, duke i qëndruar besnik dhe duke luftuar përkrah tij me armë në dorë kundër pushtuesve turq. Pas pushtimit të plotë të Shqipërisë nga Turqia, Muzaka ishte i fundit fisnik shqiptar që u largua nga atdheu i tij, në vitin 1479. Vdiq në Itali më 1510, vit kur shkroi edhe “Memorien” e tij të famshme. Trupi i Gjon Muzakës u varros në Frankavilë të Otrantos.
Historiku i dorëshkrimit
Në vitin 1510, kur u hartua “Memoria”, kryqëzata që nisi me aq bujë të madhe dhe që ngjalli aq shumë shpresë tek shqiptarët, për fat të keq dështoi dhe nuk u riorganizua më kurrë. Po atë vit, vdiq edhe Gjon Muzaka. Titullin e despotit dhe “Memorien” e trashëguan bijtë e tij. Njëri nga djemtë e Gjonit, Kostandini, e plotësoi më tej “Memorien”, duke e pajisur me shënime dhe duke i shtuar shkrime të tjera. Pas Kostandinit, “Memoria” u trashëgua nga pjesëtarët e tjerë të familjes Muzaka dhe ky dokument u ruajt deri në vitin 1600, kur mendohet që u shua kjo familje. Pas këtij viti besohet se “Memoria”, që ishte në dorëshkrim, në pergamenë, të ketë kaluar në Bibliotekën e Brankaçiones të Napolit. Noli, në librin e tij “Gj. K. Skënderbeu 1405-1468”, përshkruan zbulimin në vitin 1863 të dorëshkrimit nga albanologu gjerman Karl Hopfi : “Hopfi zbuloi dorëshkrimin dhe mori një kopje nga bibliotekari Volpiçela. Ai e bëri të njohur zbulimin e vet më 1864 dhe vuri në dukje rëndësinë e tij”. Katër vjet më pas, historiani rus Makushev, botoi disa pjesë të zgjedhura nga “Gjenealogjia”, çka e detyroi Hopfin që ta botonte të plotë “Gjenealogjinë” në librin “Kronikat greko-romane” (Chroniques Greco-Romanes), në vitin 1873 pas gati dhjetë vjet pas zbulimit. Por, a është viti 1863 viti i zbulimit të dorëshkrimit? Historiani shqiptar Gegaj, i cili ka shkruar në vitin 1937 një histori të Shqipërisë me titull “Shqipëria dhe invadimi turk në shekullin e pesëmbëdhjetë”, shkruante se “Gjenealogjinë” e Muzakës e pat botuar më herët se Hopfi, Rika (Ricca). Por ky i fundit, sipas Nolit, botoi vetëm një dokument ku është përmendur “Gjenealogjia”. Ky informacion është shumë i rëndësishëm, pasi dëshmon se “Gjenealogjia” e Muzakës njihej të paktën që në vitin 1606.
Një historik të shkurtër të gjetjes së “Gjenealogjisë” së Gjon Muzakës nga Karl Hopf, na e tregon edhe historiani Pëllumb Xhufi në librin e tij “Nga Paleologët te Muzakajt” (2009). Xhufi shkruan se dorëshkrimin Hopfi e gjeti në shtëpinë e sekretarit mbretëror Skipion Volpiçela në Napoli. Një ekzemplar të saj, Hopf ia dhuroi albanologut Hahn me qëllim që ai t’ia bënte të njohur atë botës shkencore. Në pamundësi që t’i shkelte vetë vendet e përshkruara në kronikën e Muzakës, Hahn ia besoi një kopje dr. Auerbahut, mjekut të karantinës së Vlorës. Xhufi, në veprën e përmendur, shkruan se kopja e ekzemplarit të “Gjenealogjisë” së gjetur nga Hopfi, kishte mbërritur edhe në Shqipëri që në vitin 1885. Kjo kopje përfundoi në koleksionin e Peshkopit të Beratit, Anthim Aleksudhi, i cili, me një shënim të tij, e dorëzoi në Bibliotekën Kombëtare të Athinës, ku u gjet në sektorin e dorëshkrimeve të rralla. “Memoria” e Gjon Muzakës është dokumenti më i rëndësishëm i shkruar nga një bashkëkohës i Skënderbeut. Albanologu austriak Johan Georg fon Han (1811-1869) e ka vlerësuar zbulimin e Hopfit, duke e quajtur një “margaritar të zbulimeve të tij”. Por pati edhe nga ata historianë, veçanërisht të huaj, që e panë me rezerva “Gjenealogjinë” e Muzakës. Historiani gjerman Franc Babinger shkruan se te “Don Gjon Muzaka, në shumë gjëra të veçanta në të vërtetë janë të diskutueshme”. Kurse Ducellier e konsideron atë “një material me të dhëna konfuze”. Por, pavarësisht kritikave, “Memoria” e Gjon Muzakës është vlerësuar nga shumë studiues të huaj dhe shqiptarë, si një pasqyrë e realitetit shqiptar të periudhës skënderbejane të shekullit XV. Ajo ka qenë një dokument i vyer historik që ka shërbyer si bazë për tekstin e Historisë së Shqipërisë për periudhën e shekullit XV. Pëllumb Xhufi e konsideron kronikën e Gjon Muzakës si “një burim të dorës së parë dhe të pazëvendësueshëm për historinë mesjetare të Shqipërisë”. Në vitet ‘30 të shekullit XX u bënë përpjekje nga disa priftërinj katolikë të qytetit të Shkodrës, për ta kthyer në shqip “Memorien” e Gj. Muzakës, duke përkthyer disa pjesë të tij në revistën periodike “Hylli i Dritës”. Në vitin 1996 “Memoria” u përkthye dhe u botua nga studiuesi Dhori Qiriazi.
Superkupa e Shqipërisë 2009
Superkupa e Shqipërisë 2009 është edicioni i 16-të i këtij evenimenti që nga themelimi në 1989.
Sezoni i kaluar: 2008. Sezoni i rradhës: 2010
.tl
.tl është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Timorit Lindor. Në fillim (1997) ishte parapar prapshtesa .tp mirpo me regjistrimin e këtij shteti nën emrin "East Timor" në OKB më 2002, IANA merrë vendimin për ndryshimin e prapashtesës.
Ky domen është aktivizuar si pasardhës i domenit .tp (Timori Portugezë) nga "Timor-Leste NIC".
Frazeologjia
Termi frazeologji vjen nga greqishtja phrasis (shprehje, njësi e ligjërimit) dhe logos (dije, dituri, fjalë). Nën këtë term përmblidhen dy kuptime: frazeologjia si degë e leksikologjisë që studion bashkimet leksiko-semantike të fjalëve dhe tërësia (fondi) e njësive frazeologjike të një gjuhe të caktuar. Për të shënuar këtë njësi gjuhësore janë përdorur dhe përdoren terma të ndryshëm, si : lokucion, idiomë, togfjalësh frazeologjike, frazeologjizëm, shprehje etj., por më i ngulitur dhe i pranuar nga gjuhësia shqiptare është emërtimi njësi frazeologjike. Njësia frazeologjike është njësi gjuhësore me kuptim të mëvetësishëm, e përbërë nga dy ose më shumë fjalë shënjuese (emërtuese), me gjymtyrë e ndërtim të qëndrueshëm, e formuar historikisht e për një kohë të gjatë, që ka vlerën e një fjale tëvetme, riprodhohet në ligjërim si njësi e gatshme dhe funksionon në gjuhë si njësi e pandashme. NEW ENTERY:Shendeti iken e vjen po puna nuk pret...(Anonim) Shprehje frazeologjike hyne menjehere ne fuqi pas botimit ne wikipedia. Arsyeja e krijimit: why not!?
Origjina Shqiptare e Qytetërimit në Sardenjë
Origjina Shqiptare e Qytetërimit në Sardenjë libër nga Prof. Alberto G. Areddu. Viti i botimit 2007. Në studimin e tij të fundit, autori me kërkimet e tij arrin deri tek burimet origjinale te gjuhës Sarde, duke dëshmuar dhe duke nxjerr në pah prespektivën paleoilirike si më bindëse bazuar në elementët e shumtë të toponomastikës dhe të lesemave të pashpjeguara deri më sot.
Filozofia e shkencës
Filozofia e shkencës është degë e filozofisë që studion themelet, pohimet dhe implikimet e shkencës. Në përgjithësi, filozofia e shkencës është e lidhur me epistemologjinë. Ajo përpiqet të shpjegojë natyrën e koncepteve dhe të pohimeve shkencore, mënyrën se si prodhohen; se si e shpjegon shkenca natyrën, se si e parashikon dhe se si e përdor për qëllimet e veta; mjetet për të përcaktuar vlefshmërinë e informacioneve; formulimin dhe përdorimin e metodës shkencore; mënyrën e arsyetimit që përdoret për të mbërritur në përfundime, etj. Përpos këtyre pyetjeve gjenerale për shkencën në tërësi, filozofët e shkencës konsiderojnë problemet që aplikohen në shkencat e veçanta, si në biologji apo në fizikë. Disa filozofë të shkencës përdorin gjithashtu rezultate bashkëkohore të shkencës për të arritur konkluzione mbi vetë filozofinë.
Pyetjet më të përgjithshme të filozofisë së shkencës lindin gjithashtu me një specifikë më të madhe në disa shkenca të veçanta. Për shembull, çështja e vlefshmërisë së arsyetimit shkencor shihet në një tjetër mënyrë në bazat e statistikave. Çështja se çfarë llogaritet si shkencë dhe çfarë jo, paraqitet si një çështje jete-vdekje sidomos në filozofinë e mjekësisë. Për më tepër, filozofitë e biologjisë, të psikologjisë dhe të shkencave shoqërore eksplorojnë nëse studimet shkencore të natyrës njerëzore mund të arrijnë objektivitetin apo të formësohen në mënyrë të pashmangshme nga vlerat dhe nga marrëdhëniet shoqërore.
KS Shkumbini
KS Shkumbini është klub i futbollit shqiptar u themelua më 1924, më 1951 merrë emrin Puna Peqin, ndërsa në vitin 1958 i rikthehet emri i vjetër me të cilin është prezent edhe sot. Më 1994 për herë të parë hyri në ligën e parë të futbollit shqiptarë dhe qe ateherë kanë qëndruar në këtë kategori.
Tani klubi udhëhiqet nga presidenti i klubit Bashkia Peqin dhe lojtarët udhëhiqen nga trajneri i klubit Kristaq Mile.
Sukseset
Shkumbini ka qënë disa herë pretendent për të fituar Kupën e Shqipërisë, por pa mundur të ja dalë. Duke u eleminuar në gjysëm-finale.
DC Comics
DC Comics, Inc. (duke bërë biznes si DC) është një botues amerikan i librave komik dhe njësia kryesore e DC Entertainment, një degë e Warner Bros. Discovery.
DC Comics është një nga kompanitë më të mëdha dhe më të vjetra amerikane të librave komikë, me komikën e tyre të parë nën flamurin DC që u botua në vitin 1937. Shumica e botimeve të saj zhvillohen brenda Universit imagjinar të DC dhe shfaqin shumë personazhe heroikë kulturalisht ikonë, si Superman, Batman, Wonder Woman, Flash, Aquaman, Green Lantern dhe Cyborg; si dhe ekipe të famshme imagjinare duke përfshirë Justice League, Justice Society of America, Justice League Dark, Doom Patrol dhe Teen Titans. Universi përmban gjithashtu një shumëllojshmëri të super të këqijve të njohur si Lex Luthor, Joker, Cheetah, Reverse-Flash, Black Manta, Sinestro dhe Darkseid. Kompania ka publikuar materiale jo të lidhura me DC Universe, duke përfshirë Watchmen, V for Vendetta, Fables dhe shumë tituj nën gjurmët e tyre alternative Vertigo dhe tani DC Black Label.
Fillimisht në Manhattan në 432 Fourth Avenue, zyrat e DC Comics janë vendosur në 480 dhe më vonë 575 Lexington Avenue; 909 Tretë Avenue; 75 Rockefeller Plaza; 666 Fifth Avenue; dhe 1325 Avenue of the Americas. DC kishte selinë e saj në 1700 Broadway, Midtown Manhattan, New York City, por DC Entertainment e zhvendosi selinë e saj në Burbank, Kaliforni në prill 2015.
Penguin Random House Publisher Services shpërndan librat e DC Comics në tregun e librarive, ndërsa Diamond Comic Distributors furnizoi tregun e drejtpërdrejtë të dyqaneve të komikeve deri në qershor 2020, kur Lunar Distribution dhe UCS Comic Distributors, të cilët tashmë dominonin shpërndarjen e drejtpërdrejtë të tregut për shkak të ndërprerjes në Dia që rezultoi nga pandemia COVID-19, zëvendësoi Diamond për t'u shpërndarë në atë treg.
DC Comics dhe konkurrenti i saj kryesor prej kohësh Marvel Comics (i blerë në 2009 nga The Walt Disney Company, konkurrenti kryesor i Warner Bros. Discovery) së bashku ndanë afërsisht 70% të tregut amerikan të librave komik në 2017, megjithëse ky numër mund të japë një pamje të shtrembëruar që nga grafiku romanet janë të përjashtuara. Me shitjet e të gjithë librave të përfshirë, DC është botuesi i dytë më i madh, pas Viz Media, dhe Marvel është i treti.
Samuel Morse
Samuel Breese Finli Morse (27 prill, 1791 - 2 prill, 1872) shkencëtar amerikan njihet si shpikës i telegrafit dhe Kodi Morse gjithashtu piktor i skenave historike.
Lindja dhe edukimi
Samuel F.B. Morse lindi në Charlestown, Massachusetts, ishte fëmija i parë i gjeografit Jedidiah Morse (1761-1826) dhe Elizabeth Ann Finli Breese (1766-1828). Babai i Morse ishte një predikues i madh i besimit Kalvinist dhe përkrahës i Partisë Federaliste. Ato jo vetëm që e panë atë si një shpëtimi i madh për traditat (respektimin strikt i të shtunës), por besonte në idenë e një aleancë me Britaninë në lidhje me një të forcë qendrore qeveritare. Jedidiah fort besonte në arsimin Kalvinist dhe deshte ta fusë atë në sistemin arsimor Federalist. Ai ndiqte mësimet në akademinë Phillips në Andover, Massachusetts, pastaj vazhdoi në Yale College ku mori leksione për lëndët e fetare, filozofinë, matematikën, energjin elektrike nga Benjamin Silliman dhe Jeremia Dita. Ai fitonte para nga pikturat. Në 1810, ai u diplomua në Yale College me dekoratën Phi Beta Kappa.
Telegrafi
200px|right|thumb|Telegrafi orgjinal i Samuel Morse
Histori me mbret
Gazetari Armir shkurti ka përmbledhur mbresat e tij nga 55 ditët e vitit 1997, kur i biri i Ahmet Zogut, Mbreti Leka i Parë, testoi shansin e vet duke hedhur referendum për kthimin e monarkisë në një vend që nuk po largohej dot nga traumat e skemave piramidale dhe rënies së përgjithshme të shtetit.
Muzeu Historik i Shkodrës
parapamje|Banesa e [[Oso Kuka|Oso Kukës]] Muzeu Historik i Shkodrës ka nisur të organizohet që në vitin 1947 (nën emërtimin Muzeu Popullor), por mori formë të plotë më 1949. Ai u vendos në qendër të qytetit, në një ndërtesë monumentale të shek 19, vlerat e së cilës ia shtonte "Kulla e Sahatit" bashkëngjitur me të. Muzeu fillimisht u ngrit mbi bazën e koleksioneve të vjetra të kuvendeve të Jezuitëve dhe Franceskanëve themeluar që nga fundi i shek te XIX, si dhe nga koleksione të familjeve shkodrane. Me pas ato erdhen duke u shtuar përmes dhurimeve, blerjeve, gjetjeve te rastit dhe gërmimeve arkeologjike.
Më 1953, me pasurimin e mëtejshëm të tij u bë riorganizimi i tij, i cili ndahet në disa sektorë, ku për shkak të ideologjizimit të sistemit monist, përparësi merr ai i Luftës Nac-Çlirimtare dhe i ndërtimit socialist. Gjatë viteve në vazhdim ngrihen edhe muze e shtëpi-muze të tjera, duke formuar një rrjet muzeal prej 7 qendrash muzeale.
Pas ndërrimit të sistemit, me reformat e thella që u ndërmorën në fillim të viteve '90 dhe për pasojë shtëpitë ku ishin ngritur muzetë iu kthyen ish pronarëve, ky rrjet muzeal u shpërbë, duke mbetur në funksion vetëm Muzeu qëndror ku u grumbulluan të gjitha objektet muzeale të qendrave muzeale të mëparshme. Muzeu Historik u transferua në banesën monumentale të sapo restauruar (shtëpi karakteristike shkodrane që mban emrin Oso Kuka), ku ndodhet edhe sot.
Folja
Folja është pjesë e ndryshueshme e ligjëratës që tregon një veprim apo një gjendje. Në gjuhën shqipe ajo ka kategori gramatikore të mënyrës, kohës, vetës dhe numrit. Foljet janë fjalë që tregojnë sendin se si vepron ose pëson diçka ose ndodhet në një gjendje të caktuar. Kur themi motra ose macja, e kuptojmë se është fjala për njerëz, kafshë dhe sende, po nuk dimë se çfarë bëjnë ose çfarë ndodh me ta. Por kur themi motra punon, mollët u poqën ose macja fle, atëherë prej fjalës punon mësojmë se motra po kryen një veprim (punon), prej fjalës u poqën mësojmë se mollët pësuan diçka (u poqën), prej fjalës fle mësojmë Folja ështe shpikur në gjylekarë
Foljet kalimtare dhe jokalimtare
Disa folje përdoren herë si kalimtare, herë si jokalimtare. Për të gjetur se cilit grup i përkasin duhet parë se në ç'kuptim janë përdorur.
Foljet kalimtare
Foljet kalimtare quhen veprimi i të cilave i kalon një njeriu ose sendi tjetër, d.m.th. që pranojnë një kundrinor: Foljet që pranojnë një kundrinor të drejtë janë folje kalimtare të drejta: Foljet që mund të marrin kundrinor të zhdrejtë pa parafjalë janë kalimtare të zhdrejta: Ndodh që një folje të marrë njëkohësisht një kundrinor të drejtë dhe një kundrinor të zhdrejtë pa parafjalë, pra të jëtë njëkohësisht folje kalimtare e drejtë dhe e zhdrejtë:
Foljet jokalimtare
Foljet jokalimtare janë ato që nuk pranojnë kundrinor: fle, eci, rri, qëndroj, dal etj.:
Foljet gjysmëndihmëse
Foljet gjysmëndihmëse janë foljet qe përdoren me kuptimin leksikor të zbehtë. Ato nuk mund te kryejne te vetme punën e kallëzuesit të përbërë. Folje kalimtare:
Kohët e foljeve
Kohët themelore të foljes janë e tashmja, e shkuara dhe e ardhmja.
Përveç përdorimeve themelore kohët kanë edhe përdorime të tjera më të veçanta. Kohët e foljeve janë: të thjeshta dhe të përbëra. Të thjeshta janë e tashmja, e pakryera, e kryera e thjeshtë dhe e ardhmja e thjeshtë. Ato formohen kryesisht me mbaresa që i shtohen foljes: mëso-j, mëso-n, mëso-j-a, mëso-je, mëso-v-a, mëso-v-e. Kohët e përbëra janë: Këto formohen me ndihmën e foljeve ndihmëse.
Mënyrat e foljeve
Kuptimi i asaj që shprehet nga folja mund të paraqitet prej folësit në mënyra të ndryshme:
Trajtat e ndryshme që merr folja për të shprehur pikërisht këta kuptime quhen mënyra. Në gjuhën shqipe folja ka gjashtë mënyra: Mënyra dëftore paraqet kuptimin e shprehur prej foljes si diçka të vërtetë, qoftë ky pohim, mohim ose pyetje: Mënyra lidhore paraqet kuptimin e shprehur prej foljes si diçka që dëshirojmë ose presim të ndodhë: Mënyra kushtore e paraqet kuptimin e shprehur të foljes si diçka të mundshme që varet (kushtëzohet) nga një veprim tjetër: Mënyra habitore paraqet kuptimin e shprehur prej foljes si diçka të papritur që shkakton habi. Ajo ka katër kohë: e tashme, e pakryer, e kryer dhe më se e kryer: Mënyra dëshirore paraqet kuptimin e shprehur prej foljes në formë urimi ose mallkimi: Mënyra urdhërore paraqet kuptimin e shprehur prej foljes në formë urdhëri, kërkese ose këshille:
Dëftorja, lidhorja, kushtorja, habitorja, dëshirorja dhe urdhërorja kanë trajta të veçanta për kohë dhe për veta të ndryshme të çdo numri. Veç këtyre mënyrave ka edhe trajta foljore të pashtjelluara të cilat nuk kanë as kohë as vetë as numër. Trajtat e pashtjelluara të foljes janë: pjesorja, paskajorja, përcjellorja dhe mohorja: Në këto trajta, ajo që shprehet nga folja nuk mund të paraqitet prej folësit në mënyra të ndryshme, prandaj ato nuk merren si mënyra.
Vetat dhe numrat e foljeve
Vetat e foljes quhet trajta foljore që tregon se kush e kryen veprimin e caktuar. Numër i foljes quhet trajta foljore që tregon se veprimi kryhet nga një ose më shumë qënie apo sende. Folja ka dy numra, njëjësin dhe shumësin:
Rëndësia e foljes
Folja është mjaft e rëndësishme, së pari tregon veprimin ose veprueshmërinë e kryefjalës. Pa folje, fjalia nuk do të kishte qenë.
Georg Vilhelm Fridrih Hegel
thumb|right|250px| G.W.F. Hegel George Wilhelm Friedrich Hegel (Georg Vilhelm Fridrih Hegel; jetoi nga 27 gushti 1770 - 14 nëntor 1831), ishte filozof gjerman.
Shkolla e krijuar rreth tij dote ushtronte nje ndikim te madh ne opinionin publik dhe qarqet intelektuale ne vitet 1820. Nje organ i shperndarjes se mendimit Hegelian ishte dhe "Jahrbucher fur wissenschaftliche Kritik" (Analet e Kritikes Shkencore)qe dote botohej per here te pare me 1827. Megjithate, ajo qe mbahet si vepra me e rendesishme e Hegelit qe botuar para 6 vitesh dhe titullohej "Grundlinien der Philosphie des Rechts" (Parime te Filozofise te se Drejtes). Ky ishte nje traktat filozofik-politik mbi teorine e shtetit. Njekohesisht, ishte i pari dhe i vetmi cikel konferendash berlineze te botuara nen kujdesin e vete Hegelit. Ai i vizitonte rregullisht qendrat me te medha intelektuale te Europes. Me 1830, mori postin e rektorit te Universitetit te Berlinit. Gjithesesi, ai nuk e mbajti kete post gjate. Me 14 nentor 1831, Hegeli nderroi jete. Ai u varros prne Fihtes ne varrezen protestante te kishes se Berlinit. Shume nga mendimet dhe parimet qe u botuan me vone ne "Vepren e Plot te G.W.F. Hegel" ishin ne te vertete leksione qe u botuan nga studentet pasi Hegeli nuk i la te shkruara.
Filozofia e Hegelit
Merita kryesore filozofike e Hegelit është krijimi i nje sistemi teresisht te ri dhe te thjështë te mendimit filozofik. Ai e konkretizonte : "...une them nje pohim. Ky pohim quhet ndryshe edhe teze.  Bashkebiseduesi im me kundershton dhe ky kundershtim interpretohet si antiteze. Nese ne ulemi dhe nxjerrim nje perfundim te perbashket me konsensus ,ajo qe del quhet sinteze e dy mendimeve te meparshme..." Sot ne e shohim se sa i dobishem është ky parim, pasi vetem kompromisi nuk e bllokon ecurine e gjerave dhe nxjerr ne pah me te miren e te dyja paleve. Duhet pasur parasysh se ne kohen e Hegelit, ekzistonte nje rivalitet i madh mes empiristeve dhe racionalisteve. Edhe pse gjeografikisht, Hegeli gjendej ne gjirin e racionalisteve, ai nuk u fut as ne kampin e tyre, as ne ate te moralisteve. Shumica mund ta quajne Hegelin nje pozitivist te bazuar te historia.
Carlo Collodi
Karlo Kolodi (Carlo Collodi), emri i lindjes Karlo Lorenzini (Carlo Lorenzini) lindi më 24 nëntor 1826 në Firence dhe vdiq më 26 tetor 1890. Një nga shkrimtarët më të famshëm për fëmijë, italianë dhe botërorë, me përrallën e famshme Pinoku.
Jeta dhe veprimtaria
Domeniko Lorencini, i ati, ishte kuzhinier dhe nëna, Anxholina Orxali rrobaqepëse me origjinë nga Kolodi (Collodi), fraksion i Pesha (Pescia), emër që frymëzoi Karlon për ta përdorur si pseudonimin më vonë. Të dy prindët punonin për Markezin Xhinori Lishi (Ginori Lisci)) i cili financoi studimet e tij në seminarin teologjik Colle di Val d'Elsa, për t'u bërë prift. Por Karlo nuk donte të bëhej prift dhe kështu ai vijoi studimet e tin në College of the Scolopi Fathers në Firence ndërmjet viteve 1842 dhe 1844, ku ndoqi leksione mbi retorikën dhe filozofinë. Lorencini i ri jetoi në Palazzo Ginori në fasadën e të cilit gjendet sot një pllakë përkujtimore. Në 1843, pa mbaruar akoma studimet, fillon të punojë si shitës në librarinë Piatti në Firence. Në 1845 siguron një lejë nga kisha, që i jep mundësi të lexojë Indeksin e Librave të ndaluar. Në vitin 1847 fillon të shkruajë komente dhe artikuj për Rivista di Firenze. Në vitin 1848, me shpërthimin e Luftës së Parë të Pavarësisë, u regjistrua vullnetar në rradhë me studentë të tjerë toskanë. Pas kthimit në Firence themelon një revistë satirike, Il Lampione (Feneri, censuruar pak më vonë). Në vitin 1849 bëhet sekretar ministrie, në vitin 1850, drejtor i librarisë Piatti, e cila, siç ndodhte shpesh në atë kohë, kishte edhe veprimtari botuese. Në vitin 1853 themelon një revistë të re, Scaramuccia (Sherri), një gazetë teatrale ku shkruan komedi e farsa të shkurtra. Në 1856 shkruan një artikull duke përdorur për herë të parë pseudonimin Kolodi. Në të njëjtin vit botohen veprat e tij të para madhore: Miqtë e familjes dhe Një roman në avullore. Nga Firence në Livorno. Guidë historiko-humoristike. Në vitin 1859 merr pjesë në Luftën e Pavarësisë, si një ushtar i thjeshtë në Regjimentin e kalorësisë së lehtë, Novara. Pas fushatës ushtarake kthehet në Firence. Në vitin 1860 bëhet cenurues teatral. Në vitin 1868, me ftesë të Ministrisë së Arsimit, merr pjesë në formulimin e një fjalori të gjuhës së folur Novo vocabolario della lingua italiana secondo l'uso di Firenze. Në 1875 ngarkohet nga botuesi Feliçe Paxhi (Felice Paggi) me përkthimin e përallave më të famshme franceze. Këto botohen një vit më vonë me titullin Rrëfimet e Zanave. Më 1880, ai filloi të shkruante Historia e një marionete (Storia di un burattino), e quajtur gjithashtu Aventurat e Pinokut (Le avventure di Pinocchio), e cila botohej çdo javë në revistën Giornale per i bambini. Në vitin 1883 Karlo botoi Aventurat e Pinokut të mbledhura në një vëllim. Në të njëjtin vit u bë drejtor i Giornale per i bambini.
parapamje
Vdekja
Kolodi vdiq papritur më 26 tetor 1890 në moshën 63 vjeçare dhe u varros në Varrezat Monumentale "Portat e Shenjta" në Firence. Vepra e tij, Aventurat e Pinokut fitoi popullaritet në mbarë botën.
Avni Alcani
AVNI ALCANI[Redakto nëpërmjet kodit]
Avni Alcani ka lindur më 14 gusht 1953
Vendlindja: Elbasan, Shqipëri
Shkolla e kryer: Universiteti i Tiranës
Profesioni" Skulptor, Restaurator i objekteve arkeologjike
Vepra më të njohura: Shahin Zharri. Monografi (2006), Librazhdi, Histori e shkurtër (2008) Zana dhe Dita e Verës në Çermenikë dhe në viset e tjera shqiptare (2015), Neshta e Çermenikës (2018)
Përmbajtja:
Biografia
Edukimi
Kualifikimi
Karriera
Veprat
Avni Alcani është lindur në qytetin e Elbasanit më 14 gusht 1953. Shkollën fillore dhe 8-vjeçare i ka kryer në qytetin e Librazhdit, shkollën e mesme në Liceun Artistik “Jordan Misja” (dega skulpturë) në Tiranë dhe shkollën e lartë në Universitetin e Tiranës, Fakultetin e Histori-Filologjisë Në vitin 1973 ka filluar punë në Shtëpinë e Kulturës të qytetit të Librazhdit, si skenograf. Në vitin 1977 ka filluar punë si mësues vizatimi në qytetin e Librazhdit. Në vitin 1978 është emëruar mësues vizatimi në Stravaj të Librazhdit. Në 1 qershor të vitit 1978 ka filluar punë në Muzeun Historik të qytetit të Librazhdit, prej të cilit është larguar në vitin 1986. Ka punuar si instruktor i artit pamor (mesues vizatimi) në ish Shtëpinë e Pionierit (sot Qendra Kulturore e fëmijëve) në Librazhd. Zotëron teknikat e vizatimit, pastelit, akuarelit, mozaikut, qeramikës etj. Ka marrë pjesë në disa ekspozita kolektive të arteve figurative të qytetit të Librazhdit dhe në Tiranë. Disa nga veprat e tij ndodhen Muzeun Historik të Librazhdt, në Galerinë e Arteve dhe Bibiliotekën e Librazhdit, në galeri e koleksione private etj. Që nga viti 1987 punon si restaurator në Institutin e Arkeologjisë të Tiranës dhe pas vitit 2011 restaurator në Institutin e Arkeologjisë në Prishtinë. Gjatë këtyre viteve është marrë me publiçistikë, studime dhe hulumtime të ndryshme, kryesisht në fushat e historisë dhe të kulturës tradicionale (etnografi dhe folklor) të trevave të rrethit të Librazhdit. Ka botuar artikuj dhe studime në shtypin periodik e shkencor, kushtuar ngjarjeve dhe figurave historike të trevave të Librazhdit, traditave të kulturës materiale dhe shpirtërore të popullsisë së Librazhdit, studime folklorike kushtuar këngës së Gjorg Golemit, baladave dhe këngëve historike të krahinës së Çermenikës etj.
Ka kryer studimet në Universitetin e Tiranës, Fakulteti Histori-Filologji (Dega gjuhë-letërsi shqipe).
20 maj – 20 qershor 1992, specializim në Universitetin Politeknik të Athinës (Greqi): “Pastrimi, restaurimi dhe konservimi (ruajtja) i objekteve arkeologjike prej qeramike”; 22 qershor – 10 korrik 2009, kualifikim (trainim) në Muzeun Romano-Gjerman të qytetit të Kelnit (Gjermani): “Pastrimi, restaurimi dhe konservimi (ruajtja) i objekteve arkeologjike prej qeramike, qelqi, bronzi dhe hekuri”
1973-1974: Ka punuar si skenograf në Shtëpinë e Kulturës të qytetit të Librazhdit. 1977-1978: Mësues vizatimi në qytetin e Librazhdit dhe në Stravaj. 1978-1986: Punonjës (ciceron) i Muzeut Historik të rrethit të Librazhdit. 1980: Drejtor i Muzeut. Ka punuar si instruktor i artit pamor (mesues vizatimi) në ish Shtëpinë e Pionierit (sot Qendra Kulturore e fëmijëve) në Librazhd. 1987-2008: Punonjës në Qendrën e Kërkimeve arkeologjike (Sot Instituti i Arkeologjisë). 1990" Restaurator i objekteve arkeologjike.
Kompetencat profesionale. Pjesëmarrës në ekspozita, projekte, ekspedita dhe sesione kërkimore-shkencore:
Veprat: “Shahin Zharri, Kënga e Gjorg Golemit, Vepra të fjetura”, Monografi, Tiranë 2006; “Librazhdi, Histori e shkurtër”, Tekst historie, Tiranë 2008; “Librazhdi, Vështrim gjeografik, historik dhe kulturor” (me bashkautor), Tekst mësimor, Tiranë 2010; "Zana dhe Dita e Verës në Çermenikë dhe në viset e tjera shqiptare" (me bashkautor). Studim. Tiranë 2015; "Neshta e Çermenikës" (me bashkautor) Histori, Etnologji. Tiranë 2018. Artikuj/shkrime në revista shkencore, në buletine dhe në vepra me bashkautorsi: “Mjekë dhe atdhetarë të shquar” (me bashkautor), Revista mjeksore, Tiranë 1983; “Tradita të punimit të gurit në fshatrat Kostenjë dhe Prevall”; ALMANAK “Librazhdi-1”, Tiranë 1985; “Mbi disa tradita blegtorale në zonën e Polisit. Sistemi i numurimit me rabush”, Revista “Etnografia Shqiptare”, Nr.15, Tiranë 1986; “Një sistem numërimi popullor te barinjtë e Polisit”, Revista “Shkenca dhe jeta”, 1/1988; “Vështrim i shkurtër gjeografik, historik e kulturor i krahinës së Çermenikës”, “Çermenika – 1”, Përmbledhje studimesh, Tiranë 2004; "Shtjefën Gjeçovi, Arkeologu i parë shqiptar", ALAMANAK "Gjurmë të Gjeçovit 2001", Prishtinë 2001, faqe 49-52; “Çermenika dhe Aranitët në “Memorien” e Gjon Muzakës”, “Çermenika – 1”, Përmbledhje studimesh, Tiranë 2004; “Kadri Hoxha (1913-1998)-Komandant i luftës Naçl”, “Çermenika – 1”, Përmbledhje studimesh, Tiranë 2004; “Balada e murimit në fshatin Funarës”, “Çermenika – 1”, Përmbledhje studimesh, Tiranë 2004; “Këngët heroike në folklorin çermenikas”, “Çermenika – 1”, Përmbledhje studimesh, Tiranë 2004; “Kënga e Gjorg Golemit dhe figura e Gjergj Aranitit në letërsi dhe arte”, Revista “Kuvendi” (ShBA), Nr. 3, Mars 2010; "Shahin Zharri dhe Kënga e Gjorg Golemit". Revista "Çështje të folklorit shqiptar", Nr. 10, 2010’ “Muzhaqi i Angjelinës. Princi i Çermenikës dhe i Tomadhesë”. Aranitët në Librazhd”, Tiranë 2019.
Beliza
Belize është një shtet në Amerikën qëndrore. Në veri të saj ndodhet Meksika dhe në perëndim Guatemala ndërsa në lindje saj është Karibi.
21 shtatori, dita e pavarësisë është dita nacionale e saj. Që nga viti i pavarësimit më 1981 ajo bënë pjesë në Kombet e Komonveltit.
Historia
Bregdeti i Belizes ishte i përshtatshëm për anijet e piratëve anglezë, nga aty ata sulmonin anijet e flotës Spanjolle. Kjo pjesë u shfrytëzua për këtë deri sa anglezet dhe spanjollët në Madrid në vitin 1670 vendosen me në marrëveshje të ndalojnë praktikimin e piraterisë. Anijet pirate të njohura si ´´Baymen´´ përshake të aktivitetit të tyre në gjirin ´´Bay´´ të Hondurasit pas ndalimit të piraterisë, nga nevoja e ekzistencës filluan të tregtojnë me druajë tropik. Më 1673, spanjollët bëjnë të njohur në Paris se për anijet pirate të kësaj pjese vë në dispozicion një pjesë të pasur me drunjtë të Belicës. Për rreth një shekull kjo ishte e vetmja tregti e kolonizatorëve anglezë që kishin kolonizuar këtë pjesë. Gjatë shekullit XVII kolonizatorët evropianë filluan të sjellin këtu skllave të robëruar në pjesë të ndryshme të Afrikës të cilët tani përdoreshin për punën e rëndë në pyjet e Belicës. Përqindja e skllaveve në punën e bërë në përgjithësi duke mos i numëruar banorët vendas në vitin 1790 ishte 75. Pas ndalimit të skllavërisë në perandorin angleze, poseduesit e skllaveve morën dëmshpërblime për lirimin e skllaveve ndërsa skllavet nuk kanë marruar asgjë as së paku leje të posedimit të tokës.
Po thuaj se gjatë tërë kohës në Amerikën e mesme ka qenë nën ndikimin spanjollë. Me kalimin e kohës spanjollët ju lejonin kolonizatorëve britanik më shumë kontroll. Më humbjen përfundimtare të spanjollëve më 10 shtatori 1798 në betejën e St. Georges Caye, ky vend bije de facto nën kontrollin britanik. Më 1862 shpallet si koloni britanike e thirrur si ´´ Hondurasi britanik´´. Kolonizatorët e gjirit Bay jetonin po thuaj se të pavarur edhe gjatë kohës së spanjollëve këtë lloj pavarësie e kanë mbajtur edhe gjatë sundimit britanik. nga viti 1765, Barnaby's Code“ - një lloj rregullore është zbatuar si kushtetutë apo ligj.
Gjatë viteve 1847-1901 në gadishullin Yucatán (Meksikë) vije gjer te një luftë në mes të pasardhësve të majave dhe parisë kolonizator spanjolle. Gjatë kësaj kohe britanikët e Hondurasit britanikë i furnizonin me armatim, kjo ishte edhe një mundësi e mirëpritur për tregti. Në anën tjetër ky vend zgjidhet si vendstrehim nga shumë refugjatë të kësaj lufte. Së pari fillojnë të vijnë pjesëtarë të parisë Meksikane të cilët iknin nga kryengritësit ndërsa pas marrjes në kontroll nga refugjatët maja të cilët me vete sjellin edhe ndikimin e tyre në përpunimin e tokës.
Në fillim ë shekullit XX fillon një rezistencë e popullsisë jo evropiane (maja dhe pasardhësit e skllaveve) kundër ushtrisë kolonizatorë britanike. Ushtarët që kishin marrë pjesë në Luftën e I-rë botërore në anën e britanikëve, merrnin detyra vetëm përbrenda llogoreve punues, përshake të ngjyrës së trupit të tyre. Kjo edhe rriste paraqesin e banorëve në kohën në mes të dy luftërave mirëpo në anën tjetër angazhimi i tyre në produksion e ndihmoj ekonomin e vendit. Deri më 1962 në Belice ishin krijuar parti politike si dhe vendi kishte një vetëqeverisje të gjerë. Në vitin 1973 ndryshohet emri nga Hondurasi britanik në Belize.
Më 21 shtator 1981 si vazhdimësi e asaj vetëqeverise vije deri te pavarësia e këtij vendi nga Britania e Madhe. Problematike ishin marrëdhëniet me fqiun Guatemale e cila kishte pretendime territoriale të cilat mund të pengoheshin vetëm me qëndrimin e trupave ushtarake britanike.
Pavarësinë e Belizes, Guatemala nuk e pranojë gjer në vitin 1992 ku e nënshkruan marrëveshjen me të cilën bëhet njohja e Belicës por jo edhe heqja dorë nga pretendimet territoriale të Guatemalës në përendem të vendit. Që nga viti 2000 diplomatet e dy vendeve janë duke bërë përpjekje që merren veshë që Guatemala të ketë së paku një dalje në det në këtë anë.
Belice për dallim nga vendet tjera të regjionit po thuajse gjatë tërë kohës ka qenë e qetë pa ndonjë kryengritje apo lufta qytetare siç është i njohur ky regjion. Mirëpo në vitin 2005 përshake të rritjes së tatimeve dhe sanimit të buxhetit ka pasur disa trazira.
Të tjera
Qeveria Kryetari Parlamenti Ministria
Rrahman Hallaçi
Rrahman Hallaçi (lindur më 12 nëntor 1983) është një trajner shqiptar futbolli dhe ish futbollist profesionist i cili është aktualisht ndihmës trajner i klubit shqiptar Kukësi.
Partizani
Hallaçi filloi karrierën e tij si profesionist me klubin kryeqytetas Partizani në vitin 2002. Ai fitoi trofeun e parë në karrierë më 19 maj 2004, Kupën e Shqipërisë, ku në finale ekipi mposhti Tiranën me rezultatin 2–0; ishte suksesi i 15të i Partizanit në kupë, një rekord. Trofeu i tij i dytë erdhi po në atë vit, ku Partizani sërisht mposhti Tiranën për të Superkupën e Shqipërisë.
Elbasani
Më 9 janar 2009, Hallaçi u transferua te klubi tjetër elitar Elbasani në një marrëveshje deri në fund të sezonit. Ai zhvilloi 15 ndeshje në kampionat dhe dy në kupë, duke koleksionuar 17 ndeshje gjithsej; Elbasani ra në Kategorinë e Parë si dhe u eliminua në çerek-finalen e kupës.
Vllaznia
Hallaçi arriti kushtet personale dhe firmosi për Vllazninë më 25 qershor 2009 si lojtar i lirë. Në Shkodër ai gjeti trajnerin e tij te Partizani, Hasan Lika, i cili kërkoi transferimin e lojtarit. Atij iu dha fanella me numrin 17 dhe u përfshi në ekipin për turet eliminatore të UEFA Ligës së Evropës.
Hallaçi debutoi zyrtarisht për klubin më 2 korrik në ndeshjen e parë të raundit të parë kualifikues të kompeticionit ndaj Sligo Rovers; ai kontriboi në fitoren 2–1 në The Showgrounds. Ai gjithashtu luajti edhe në ndeshjen e kthimit ku Vllaznia vulosi kualifikimin për në raundin e dytë kualifikues pas një barazimi 1–1 në Stadiumin Loro Boriçi.
Hallaçi luajti në të dyja ndeshjet e raundit të dytë kualifikues, ku Vllaznia u eliminua me rezultatin e përgjithshëm dërrmues 0–8 nga austriakët e Rapid Wien. Ai e përfundoi fushatën e tij evropiane me 4 ndeshje.
Rikthimi te Partizani
Më 20 janar 2010, Hallaçi u rikthye te klubi i tij i parë Partizani, tashmë në Kategorinë e Parë, duke firmosur deri në fund të sezonit. Gjatë pjesës së dytë të sezonit 2009–10, Hallaçi luajti 15 ndeshje në kampionat, të cilën Partizani e mbylli në vendin e pestë, duke humbur mundësinë për të arritur play-off e ngjitjes për vetëm tre pikë.
FK Partizani Tirana
Futboll Klub Partizani është klub futbolli i themeluar më [4 shkurt]të vitit 1946 në Tiranë si klub përfaqësues i partizanëve që luftuan në Luftën e Dytë. Më 7 prill 1946 skuadra paraqitet për herë të parë me emrin Partizani dhe nis rivalitetin me 17 Nëntorin, që ishte kampione me një fitore 2-0. Partizani nuk mori pjesë në kampionat atë vit ,por zhvilloi 9 ndeshje miqësore që përfunduan me një golavarazh 26-9.
Më 1947 Partizani debuton në ligën e parë të futbollit shqiptar dhe menjeherë fiton titullin gjithashtu duke arritur fitoren me te madhe qe eshte regjistruar deri me tani ne te gjithe Shqiperine ne ndeshjen Partizani 8-0 17 Nëntori Tirana, duke u quajtur si ndeshja me e suksesshme ne radhet e demave. F.K Partizani cilësohet si klubet me më shumë tifoza në Shqipëri por edhe në Kosovë.
Pas rënies nga Superliga pas sezonit 2008/09, Partizani arriti të ngjitet përsëri pasi në sezonin 2012/13 u rendit në vend të dytë në Kategorinë e Parë. Partizani bëri një merkato cilësore në verën e vitit 2013 duke u bërë një skuadër mbarëkombetare, me lojtarë shqiptarë nga Shqipëria, Kosova dhe Maqedonia.Partizani u shpall kampion ne sezonin 2018/2019,duke bere blerje te zgjuara dhe duke u shpallur kampione per here te pare pas 26 viteve. Partizani gjithashtu është
Kampion në Superligë 1947, 1948, 1949, 1954, 1957, 1958, 1959, 1961, 1963, 1964, 1971, 1979, 1981, 1987, 1993, 2019, 2023.
Fitues i Kupës së Shqipërisë 1948, 1949, 1957, 1958, 1961, 1964, 1966, 1968, 1970, 1973, 1980, 1991, 1993, 1997, 2004.
Kampion i Ballkanit 1970.
Sukseset ndërkombëtare -Ekipi i kuq është i vetmi ekip shqiptar që ka fituar një trofe ndërkombëtar, në vitin 1970 ai fitoi Kupën Ballkanike për klube, i cili ishte një kompeticion i luajtur në vitet 1960-1993 ku merrnin pjesë vetëm klubet sportive ballkanike të Shqipërisë, Jugosllavisë, Bullgarisë, Rumanisë, Greqisë dhe Turqisë.
Gjithashtu është një ndër skuadrat më të njohura shqiptare në arenën ndërkombëtare, kështu KF Partizani ka marrë pjesë tetë herë në ligën e kampionëve Evropian, tri herë në kupën e UEFA-së, një herë ka luajtur për kupën Intertoto, katër herë për kupën e fituesve të kupave dhe pesë herë për kupën e Ballkanit. Rezultatet më të suksesshme kanë qënë fitoret 1-0 kundër Celtic dhe Torinos në Tiranë.
Sukseset
Suksesi më i madh i Partizanit është Kupa e Ballkanit e fituar në vitin 1970 kundër PFC Beroe Stara Zagora. Ky është trofeu i vetëm ndërkombëtar, jo vetëm i Partizanit, por për cdo skuadër shqiptare deri më sot.
Partizani është 16 herë kampion në Kategorinë Superiore shqiptare, ka fituar 15 Kupa Kombëtare dhe ka fituar 3 herë Superkupën e Shqipërisë. Gjithashtu Partizani ka fituar një herë Kategorinë e Parë.
Sukseset ndërkombëtare
Ekipi i kuq është i vetmi ekip shqiptar që ka fituar një trofe ndërkombëtar, në vitin 1970 ai fitoi Kupën Ballkanike për klube, i cili ishte një kompeticion i luajtur në vitet 1960-1993 ku merrnin pjesë vetëm klubet sportive ballkanike të Shqipërisë, Jugosllavisë, Bullgarisë, Rumanisë, Greqisë dhe Turqisë.
Veshjet sportive
Ngjyrat e uniformës së Partizanit për ndeshjet vendase janë bluzë e kuqeme tuta të kuqe, ndërsa në ndeshjet si mike janë bluza të bardha me tuta të bardha. Në sezonin 2016-17 uniformat e Partizanit janë të firmës Joma. Më parë janë përdorur dhe firma të tjera si Legea, Adidas dhe Umbro. Në sezonin 2018-19, në uniformën e tretë të ekipit u përdor edhe ngjyra e zezë në bluzën dhe tutat sportive.
Stadiumi
Partizani i luante ndeshjet në stadiumin Kombëtare të qytetit të Tiranës Qemal Stafa para fillimit të rikonstruktimit të tij dhe Selman Stërmasi që është në pronësi të Bashkisë së Tiranës e në përdorim të skuadrës rivale SK Tirana. Në sezonin 2006/07 Partizani ka luajtur shumicën e ndeshjeve në Qemal Stafa dhe disa në Selman Stërmasi kur kishte konflikt me skuadrat e tjera të kryeqytetit. Tashmë ndeshjet zhvillohen edhe në stadiumin më të ri të ndërtuar, “Air Albania”.
Lojtarët e njohur
Kjo është lista e lojtarëve të njohur të cilët kanë luajtur për KF Partizanin.
Udhëheqja
Tani klubi udhëhiqet nga presidenti i klubit Gazmend Demi që është aksioneri kryesor. Skuadra drejtohet nga Drejtori Pergjithshem Genci Tomori dhe drejtori sportiv Olsi Rama me trajner Ilir Daja.
Skuadra aktuale
Redaktuar më ?
Dita e parë (tregime)
Dita e parë : tregime për Pipilone me autor Zihni Sako. Botuar në Tiranë në vitin 1953 nga "NSHB". Libri ka 32 faqe me ilustrime.