cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bashkia Peqin
Bashkia Peqin është një bashki në Rrethin e Peqinit në Shqipëri.
Lista e vezirëve shqiptarë në Perandorinë Osmane
Kjo është lista e vezirëve të mëdhenj shqiptarë në Perandorinë Osmane.
Posta e Kosovës
Posta e Kosovës është kompania përgjegjëse për shërbimin postar në Kosovë. Është një filial i PTK -së, ofruesi më i madh i telekomunikacionit në Kosovë. Kompania u themelua më 21 dhjetor 1959 në Prishtinë dhe fillimisht quhej Post, Telefon dhe Telegraf - PTT.
Çeta
është një fshat në Rrethin e Beratit në Shqipëri.
Nemanjiqët
parapamje|Stema e Nemanjiqet Nemanjiqët (serbisht: Немањићи / Nemanjići) ishin familje mbretërore dhe sundimtarë të Serbisë mesjetare.
Ishte dinasti e madhe serbe. Sundimtari i parë i dinastisë ishte zhupani i madh Stefan Nemanja i cili sundoi nga 1166-1196, më vonë ai u bë murg. Ai kishte tre djem - Stefanin, Vukanin dhe Rastkon. Rastko u bë murg dhe tani ai njihet si Shën Sava. Stefani mori fronin me sukses nga babai në vitin 1217, u bë mbret, dhe drejtoi deri në 1228. Ai është i njohur si Stefan Prvovenčani (i pari i kurorëzuar). Ai u ndihmua nga djali i tij i madh, Stefan Radosllav, i cili sundoi nga 1228-1234, derisa vëllai i tij i vogël Stefan Vladislavi e rrëzoi atë. Vladislavi mbretëroi deri më 1243, dhe u pasua nga vëllai i tij Uroshi I, i cili mbretëroi më së gjati nga të gjithë Nemanjiqët - nga 1243-1276. Djali i tij më i madh, Stefan Dragutini e rrëzoi atë, por ai mbretëroi vetëm gjashtë vjet, deri në vitin 1282, sepse ra nga kali. Ai u pasua nga vëllai i vogël, Milutin. Milutini ndërtoi mbi 40 manastire dhe kisha, përfshirë Manastirin e Graçanicës në Serbinë e sotme të jugut. Djali i tij, Stefan Deçanski, mbretëroi nga 1321-1331. Pas kësaj, froni iu dha Stefan Dushanit, i njohur gjithashtu si Dushani i Fuqishëm. Ai pushtoi territore të mëdha - nga Bosnja deri në Bullgari dhe Greqi. Ai u pasua nga djali i tij i vetëm, Uroshi i Dobët, në 1355. Uroshi ishte shumë i ri në atë kohë, kështu që nëna e tij sundoi në vend të tij. Ai ishte mbret deri në vitin 1371.
Kujtim Bevapi
parapamje|Kujtim Bevapi, drejtor i bibliotekës, 1991-2000 Kujtim Bevapi (1948) ka lindur në Elbasan. Ai ka punuar si bibliograf dhe drejtues në bibliotekën “Qemal Baholli” Elbasan dhe si profesor në universitetin “Aleksandër Xhuvani”. Ka dhënë kontribute në fushën e gjuhës dhe në historinë e arsimit.
Jeta
Kujtim Bevapi në vitet 1968-1972 ka kryer studimet në universitetin shtetëror të Tiranës, në fakultetin e Histori-Filologjisë, dega Gjuhë-Letërsi. Në janar të vitit 1973, emërohet bibliotekar dhe më pas bibliograf-klasifikator në bibliotekën “Qemal Baholli” të qytetit të Elbasanit. Në vitet 1991-1999 ka punuar si drejtor në këtë bibliotekë. Po ashtu, gjatë kësaj kohe ka punuar edhe si pedagog i jashtëm në universitetin "Aleksandër Xhuvani" Elbasan, më vonë, në vitin 2000 emërohet si profesor i brendshëm pranë këtij universiteti. Është i specializuar në fushën e Bibliotekonomisë, ka botuar disa bibliografi të karakterit tekniko-shkencor, monografi, studime, artikuj në revista të ndryshme shkencore brenda dhe jashtë vendit, që i përkasin sferës së traditës, ngjarjeve, figurave të spikatura atdhetare. Në vitin 1992 merr gradën "Doktor i Shekncave", dhe në vitin 1999 titullin "Profesor i Asociuar".
Dubioza kolektiv
Dubioza kolektiv është një grup muzikor boshnjak , muzika e të cilëve përfshin stile si reggae, dub dhe rock të miksuar me tekste politike.
Historiku
Dubioza kolektiv janë një bandë nga Bosnia dhe Hercegovina, e themeluar në vitin 2003 nga Adis Zvekić dhe Almir Hasanbegović dhe Brano Jakubović dhe Vedran Mujagić. Bandës më vonë ju bashkuan dhe kitaristi Armin Bušatlić, bateristi Senad Šuta, inxhinier zëri Dragan Jakubović dhe në vitin 2011 edhe saksofonisti Mario Ševarac.
Grupi njihet për stilin midis rrymave hip-hop, reggae, dub, rock dhe folklor boshnjak. Fillimisht, qëllimi i bandës ishte të ngrinte zërin për problematikat në shoqërinë e Bosnjës, duke i treguar në të njëjtën kohë botës jetën në Ballkan pa steriotipet mediatike e familjare. Për këtë arsye, pjesa më e madhe e teksteve të tyre flasin për temën e paqes, kuptimin e tolerancës si dhe kritikat për nacionalizmin ekstrem dhe padrejtësitë.
Dubioza Kolektiv
Shtëpia diskografike 'Gramofon' nxorri në treg albumin e parë të grupit, në prill të vitit 2004. Në dhjetor të 2004-s, grupi lançoi albumin e dytë: EP Open Wide, i cili përmbante tekste nga poeti i dub, Benjamin Zephaniah dhe Mush Khan nga grupi Fun-da-mental. Në qershor 2006 Dubioza kolektiv nxorri album të ri, nga e njëjta shtëpi diskografike. Albumi me titull 'Dubnamite' përmbante 10 këngë të reja dhe ishte regjistruar në periudhën 2005/2006.
Wild Wild East
Albumi i vitit 2001, Wild Wild East arriti të tërhiqte vëmendje ndërkombëtare. Pjesa më e madhe e këngëve janë në gjuhën angleze, gjë që i mundëson grupit audiencë të re. Kritikët e kanë vlerësuar pozitivisht këtë album dhe kanë vënë dukje origjinalitetin e tyre në miksimin e stileve të ndryshme të muzikës.
Qikoviqi
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 2985 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 3089 banorë. Popullsia ka ndryshuar me %.
Kantoni Barre-des-Cévennes
Përbërja aktuale
Kantoni Barre-des-Cévennes aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Bashkia Prrenjas
Bashkia Prrenjas është një bashki në Qarkun e Elbasanit në Shqipëri. Bashkia e Prrenjasit kufizohet në veri me Bashkinë Librazhd, në lindje me Republikën e Maqedonisë, në jug me Bashkinë Pogradec dhe në perëndim me Bashkinë Elbasan. Kryeqendra e Bashkisë është Qyteti i Prrenjasit është krijuar si njësi administrative në vitin 1958. Popullsia sipas Regjistrit Civil shkon ne 33,031 banorë. Për fëmijët dhe të rinjtë e ketij qyteti dy janë shkollat kryesore, Shkolla nëntëvjeçare “Qybra Sokoli” dhe Shkolla e mesme “Halit Bërzeshta”.
Qyteti i Përrenjasit ka pasuri te shumta minerare e në bazë të tyre janë ngritur miniera për përpunimin e tyre.
Vendbanimet
Kushtet Klimatike
Bashkia e Prrenjasit, sipas ndarjes klimatike të Shqipërisë, ndodhet në zonën klimatike mesdhetare paramalore, ne zonën klimatike mesdhetare paramalore jugore. Larmia e formave të relievit të kësaj nënzone ndikon në regjimin e elementeve klimatik. Pozicioni që ka kjo bashki, larg bregdetit dhe në lartësi mbi nivelin e detit, bën që temperature e ajrit të karakterizohet nga vlera relativish të ulta.Kjo ështe më e theksuar gjatë stinës se dimrit ku erërat që fryjnë nga brendësia e territorit ndikojnë dukshëm në uljen e temperaturës. Temperatuta mesatare e ajrit varion nga 2.70C në Janar deri në 21.00C në Korrik. Temperatura mesatare maksimale luhet nga 6.80C në Janar deri në 28.20C në Korrik. Temperatura mesate vjetore ëshë 13.40CNjë parametër tjetër I rëndësishëm që shpreh regjimin e temperaturës së ajrit është vlera ekstreme që ka arritur temperature në këtë zonë. Konkretisht, temperature maksimale e regjistruar është 40.70C më 14 Shtator 1957 dhe temperature minimale është regjistruar -15.70C në vitin 1968.Regjimi I reshjeve në zonën e Prrenjasit është një regjim mesdhetar. Ky regjim karakterizohet nga sasi të bollshme gjatë gjysmës së ftohtë të vitit dhe reshje të pakta gjatë stinës së verës.Shume vjetore e reshjeve është rreth 870mm, 63% e së cilës bie gjatë stinës së vjeshtës dhe dimrit dhe 37% në dy stinës e tjera. Muaji në të cilin bien më shumë reshje është muaji Nëntor gjatë të cilit bien mesatarisht 119.0 mm, ndërsa muaji më I thatë është muaji Korrik në të cilin bien vetëm 26.6mm shi.
Numri I ditëve me reshje është një parametër tjetër I rëndësishëm I cili shpreh regjimin e reshjeve. Numri I ditëve me reshjë më shumë se 1 mm që vrojtohen gjatë një viti është mesatarisht 92.1 ditë. Shpërndarja gjatë vitit e numrit të ditëve me reshje është praktikisht e njejtë me atë të sasisë se reshjeve. Muaji me numrin më të madh të ditëve me reshje është muaji Dhjetor (10.7 ditë), ndërsa muaji me numër më të vogël të ditëve me reshje është muaji Korrik (3.9 ditë). Një indicator me përdorim të gjerë në ndërtim, hidroteknikë, agrokulturë, etj. është edhe intensiteti me të cilin bien reshjet. Në këtë kuadër treguesi kryesor dhe më I përdorshëm është maksimumi 24 orë I reshjeve si dhe vlerat e pritura për periudha përsëeritje të ndryshme. Vlera më e lartë e reshjeve të vrojtuara, të rëna Brenda 24 orëve, është 102.3 mm/24 orë, është regjistruar në Nëntor 1962. Kryesisht vlerat më të mëdha të maksimumeve 24 orëshe të reshjeve vrojtohen gjatë peridhës së ftohtë të vitit, por nuk përjashtohen rastet kur edhe në stinën e ngrohtë të vitit të vrojtohen vlera të larta të reshjeve që bien Brenda 24 orëve. Konkretisht mund të përmendim sasinë prej 90.5 mm të rënë në Qershor 1981. Në qytetin e Prrenjasit, mesatarish në një vit vrojtohen 12.1 ditë me shtresë dëbore. Lartësia më e madhe e shtresës së dëborës e vrojtuar është 57 cm.
Sărata
Sărata është një komunë në qarkun Bacău në Rumani. Ka një popullsi prej 2,304 banorësh dhe sipërfaqe km². Komuna është formuar nga bashkimi i 2 fshatrave: Bălţata e Sărata.
446 p.e.s.
Mbi vitin 446 p.e.s..
447 p.e.s.
Mbi vitin 447 p.e.s..
Karajpeli
Karajpeli është bimë barishtore shumëvjeçare e përhapur buzë rrugëve e livadheve, sidomos në zonat me pyje ahu. (emra të tjerë për karajpelin janë krizantema, rozmarina e egër, kallamperi etj.)
Familja ku bën pjesë karajpeli (Asteraceae) është më e madhja në botën e bimëve, e organizuar në 1530 gjini me një total prej rreth 22.750 lloje. Në klasifikimet e vjetra familja Asteraceae është quajtur edhe Compositae. Gjinia ku bën pjesë karajpeli (Tanacetum) është mesatarisht e madhe dhe përfshin rreth 70 lloje, të shpërndara pothuajse ekskluzivisht në rajonet e butë të hemisferës veriore.
Shiko edhe
Lista e bimëve
Olèrdola
Olèrdola është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Penedès, të provincës Barcelona, në Katalonia. Olèrdola ka 3280 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 30.15 km2.
Lidhje të jashtme
Olèrdola
445 p.e.s.
Mbi vitin 445 p.e.s..
Marko Kraleviqi
parapamje|250px|Princi Marko parapamje|Mbretëria e Përlepit Marko Mrnjaçeviq (serbisht: Марко Мрњавчевић Marko Mrnjavčević, vdiq 1395) ose Marko Kraleviqi (serbisht: Краљевић Марко Kraljević Marko) është hero serb dhe vasal i dëgjueshem i Perandorisë Osmane në Maqedoni me kryeqytetin Përlep.
Marko Kraleviqi u vra përderisa po luftonte për Sulltanin Bajazit I kundër serbëve pas Betejës se Kosovës.
Sintaksa
Në gjuhësi, sintaksa është grup i rregullave, parimeve dhe proceseve që rregullojnë strukturën e fjalisë në një gjuhë të caktuar, zakonisht duke përfshirë rendin e fjalive. Termi sintaksë përdoret gjithashtu për t'iu referuar studimit të parimeve dhe proceseve të tilla. Qëllimi i shumë sintaksistëve është të zbulojnë rregullat sintaksore të përbashkëta për të gjitha gjuhët.
Etimologjia
Fjala sintaksë vjen nga greqishtja e lashtë: σύνταξις "koordinim", e cila përbëhet nga σύν syn, "së bashku", dhe τάξις táxis, "rend".
Renditja e kryefjalës, kallëzuesit dhe kundrinorit
Një përshkrim themelor i sintaksës së një gjuhe është sekuenca në të cilën zakonisht shfaqen kryefjala (Kr), kallëzuesi (K) dhe kundrinori (Kd) në fjali. Mbi 85% e gjuhëve zakonisht e vendosin kryefjalën të parën, ose në sekuencën Kr-K-Kd ose sekuencën Kr-Kd-K. Sekuencat e tjera të mundshme janë K-Kr-Kd, K-Kd-Kr, Kd-K-Kr dhe Kd-Kr-K, tri të fundit janë të rralla. Në shumicën e teorive gjeneruese të sintaksës, këto ndryshime sipërfaqësore lindin nga një strukturë më komplekse e sintagmës klauzale, dhe secili rend mund të jetë i pajtueshëm me ndarje të shumta.
Historia e hershme
Aṣṭādhyāyī i Paninit (c. Shekullin e 4 pes në Indinë e Lashtë ), është përmendur shpesh si një shembull i një pune paramoderne që afrohet sofistikimin e një teori moderne sintaksore (si punon në gramatikë janë shkruar shumë kohë para se të ndodhte sintaksa moderne). Në Perëndim, shkolla e mendimit që u bë e njohur si "gramatikë tradicionale" filloi me punën e Dionysius Thrax.
Roli qendror i sintaksës brenda gjuhësisë teorike u bë i qartë vetëm në shekullin e 20-të, i cili në mënyrë të arsyeshme mund të quhet "shekulli i teorisë sintaksore" për sa i përket gjuhësisë. (Për një studim të hollësishëm dhe kritik të historisë së sintaksës në dy shekujt e fundit, shih veprën monumentale të Giorgio Graffi (2001). )
Teoritë e sintaksës
Ekzistojnë një numër qasjesh teorike të disiplinës së sintaksës. Një shkollë e mendimit, e themeluar në veprat e Derek Bickerton, sheh sintaksën si një degë të biologjisë, pasi ajo koncepton sintaksën si studimin e njohurive gjuhësore të mishëruara në mendjen njerëzore. Gjuhëtarët e tjerë (p.sh., Gerald Gazdar) marrin një pamje më Platoniste, pasi që ata e konsiderojnë sintaksën si studimin e një sistemi abstrakt formal. Megjithatë të tjerët (p.sh., Joseph Greenberg) e konsiderojnë sintaksën një pajisje taksonomike për të arritur përgjithësime të gjera nëpër gjuhë.
Gramatika e varësisë
Gramatika e varësisë është një qasje ndaj strukturës së fjalisë ku njësitë sintaksore rregullohen sipas raportit të varësisë, në krahasim me relacionin elektoral të gramatikave të strukturës së sintagmës. Varësitë janë lidhje të drejtuara midis fjalëve. Folja (e fundme) shihet si rrënja e të gjithë strukturës së fjalisë dhe të gjitha fjalët e tjera të fjalisë varen drejtpërdrejt ose indirekt nga kjo rrënjë. Disa teori të spikatura të sintaksës të bazuara në varësi janë:
444 p.e.s.
Mbi vitin 444 p.e.s..
Kantoni Sainte-Anne-1
Kantoni Sainte-Anne-1 (frëngjisht: Canton de Sainte-Anne-1) është një kanton në departamentin Guadeloupe, rajonin Guadeloupe në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sainte-Anne. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sainte-Anne-1 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Gazi Buxheli
Gazi Buxheli ka mbaruar Fakultetin e Mjekësisë. Pas diplomimit punoi mjek në Spitalin e Përgjithshëm Ushtarak në Tiranë dhe më vonë pedagog në Shkollën e Lartë të Infermierisë, po në Tiranë. I përqendruar në punën e mjekut dhe të studimit të bimëve mjekësore letërsia i mbeti më shumë një kënaqësi se sa synim i tij, gjithsesi kurrë nuk ka qëndruar larg saj. Ka botuar shumë shkrime publicistike, mjekësore e letrare, në shumë organe shtypi brenda e jashtë Shqipërisë, si dhe këto libra :
Gjeologjia e Marsit
Gjeologjia e Marsit është studim shkencëror i sipërfaqes, kores dhe pjesës së brendshme të planetit të Marsit.
Pjesa me e madhe e siperfaqes se marsit eshte shume e vjeter dhe me kretore(rrezultat i perplasjeve te asteroideve), por ka edhe shume vende te reja si, kreshtat, kodrat dhe fushat. (Asnje nga keto nuk eshte e dukshme me hollesi duke perdorur nje teleskop. Gjithe ky informacion vjen nga anijet qe jane derguar ne mars.)
Hemisfera jugore e marsit eshte kryesisht marole dhe shume e lashte me kretore qe kane nje ngjashmeri me ato ne Hene. Ne te kundert, shumica e hemisferes veriore perbehet nga fushat te cilat jane shume te reja, me te ulura ne lartesi dhe kane nje histori shume me komplekse. Nje ndryshim i papritur prej disa kilometra duket te ndodhe ne kufi. Arsyet per kete ndarje ne dy pjese globale jane te panjohura. Anija mars Global Surveyor ka prodhuar nje harte te bukur ne 3D nga marsi, qe tregon qarte keto karakteristika.
Pjesa e brendeshme e marsit eshte njohur vetem nga konkluzionet dhe te dhenat ne lidhje me siperfaqen dhe statistikat. Skenari me i mundshem eshte baza e dendur rreth 1700 km ne rreze, nje pjese te shkrire shkembore disi me te dendur se ato te Tokes, dhe nje kore te holle. Te dhenat nga Anija mars Global Surveyor tregon se korja e marsit "eshte rreth 80 km e trashe ne hemisferen jugore, por vetem rreth 35 km ne ate veriore . dendesi relativisht te ultet te marsi "ne krahasim me planetet e tjera tokesore tregon se Thelbi - Berthama permban ndoshta nje pjese relativisht te madhe te squfurit perveç hekurit. Si Merkuri dhe Hena, marsi nuk ka pllaka tetonike aktive te momentit., dhe nuk ka prova te fundit per levizjen horizontale te siperfaqes ,sic jane malet e palosur ne menyre te zakonshme ne Toke. Nuk ka deshmi aktuale te aktivitetit vullkanik ne mars, megjithate deshmite nga Anija mars Global Surveyor ka shume mundesi te kete pasur aktivitet tektonik dhe vullkanik ne te kaluaren.
Ka deshmi shume te qarte te erozionit ne shume vende ne mars, duke perfshire sistemet e permbytjeve te medha dhe te vogla te lumit. Ne disa kohe ne te kaluaren ka pasur ne menyre te qarte nje lloj lengu ne siperfaqe. Nuk mund te kene qene liqene te medha, prova per te eshte forcuar nga disa imazhe shume te mira te terrenit te nga Anija mars Global Surveyor dhe rezultatet [b]mineralology nga Mer Opportunity. Megjithate, imazhe nga [b]Anija mars Express i leshuar ne fillim te 2005 tregojne qe duket te jete nje det i ngrire, dhe ka qene i lengshem dikur (ndoshta 5.000.000 vjet me pare). Ne kohen e hershme marsi ishte me shume si Toka, qe dioksidi i karbonit eshte elementi kryesor per formimin e shkembinjve karbonik. Duke pasur mungesen e Pllakave Tetonike marsi nuk eshte ne gjendje te coje dioksidin e karbonit ne atmosfere dhe te krijoje nje te tille si ajo e Tokes. Siperfaqja e marsit eshte shume me e ftohte se sa ajo e Tokes per shkak te distances me te larget me Diellin kundrejt asajt distance qe ka Toka.
marsi ka nje atmosfere shume te holle e perbere kryesisht nga sasia e vogel e mbetur te dioksidit te karbonit (95,3%), azot (2,7%), argon (1,6%),, gjurmet e oksigjenit (0,15%), dhe ujit (0,03%). Presioni mesatar mbi siperfaqen e marsit eshte vetem rreth 7 millibars (me pak se 1% e) Tokes, por ajo ndryshon shume me lartesi mbidetare nga pothuajse 9 millibar ne pellgjet me te thella, dhe rreth 1 millibar ne maje te Mons Olimp - Mali Olimp. Presioni eshte i larte dhe i mjaftueshem per te mbeshtetur ererat e forta dhe stuhite e gjera te pluhurit, qe perhapen ne te gjithe planetin mars me muaj te tere. Atmosfera e holle e marsit prodhon nje Greenhouse - Sere te holle, por kjo eshte e mjaftueshme vetem per te ngritur tempraturen ne siperfaqen e marsit ne 5 Grade shume me pak se ajo qe ne shohim ne Toke dhe planetin Venus.
Vezhgimet e fundit me teleskop kane zbuluar se kushtet gjate misioneve Viking nuk mund te kete qene tipike. Atmosfera e marsit tani duket te jete ne te dyja variacionet te ftohte dhe te ngrohte informacione keto te dhena nga Rroboti Landers Viking. Landers Viking ka kryer eksperimente per te percaktuar ekzistencen e jetes ne mars. Rezultatet ishin disi te paqarta, por tani shkencetaret besojne se ata nuk tregojne asnje prove per jeten ne mars (ka ende disa polemika). Optimistet vene ne dukje se jane matur vetem dy pjese te vogla te mostrave te marra nga marsi, dhe keto te fundit nuk jane mare ne vende te favorshme sipas shkencetareve. Fusha magnetike te medha egzistojne tek marsi, por nuk jane Globale. Ky zbulim i papritur eshte bere nga Anija mars Global Surveyor vetem pak dite pasi ajo hyri ne orbiten e planetit. Ato ndoshta jane mbetjet e nje fushe globale te se kaluares, qe eshte zhdukur. Kjo mund te kete implikime te rendesishme per strukturen e brendshme ne mars, dhe per te kaluaren e atmosferes se saj dhe per mundesine e jetes se lashte. marsi eshte i dukshem dhe pa ndihmen e teleskopit pasi shkelqen dhe ka nje ndriçim te dukshem, duke perdour nje teleskop sado amator, mund te kesh nje pamje te marsit sado qe ky i fundit eshte objekt teper i veshtire per t'u pikasur.
Agron Musaraj
Agron Musaraj ishte deputet i Partisë Demokratike në Kuvendin e Shqipërisë (1992 - 1996) dhe Ministër i Punëve të Brendshme të Shqipërisë gjatë periudhës 1993 - 1996.Agron Musaraj përëpara se të ishte deputet dhe Kryetar i partisë ai ishte profesor fiskulture ne Kozare.
Shiko edhe
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 1996-1997
Olesa de Bonesvalls
Olesa de Bonesvalls është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Penedès, të provincës Barcelona, në Katalonia. Olesa de Bonesvalls ka 1556 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 41.8 km2.
Lidhje të jashtme
Olesa de Bonesvalls
442 p.e.s.
Mbi vitin 442 p.e.s..
Një për të gjithë dhe të gjithë për një (pikturë)
Një për të gjithë dhe të gjithë për një është pikturë e piktorit Minella Saro, e vitit 1969. Stili: Realizmi socialist; Teknika e përdorur: vaj, përmasat: 207 x 248 cm. Pronësia: Galeria Kombëtare e Arteve në Tiranë,, e cila e ka blerë 3500 lek në vitin 1969. Historia e kësaj tablloje çasti është një fatkeqësi natyrore që lidhet me tërmetin e vitit 1967, i rënë në zonat e Veriut të Shqipërisë.
Burimi i të dhënave
Gazeta "Milosao", e diel 31 gusht 2008.
Leikanger
Leikanger është një komunë në qarkun Sogn og Fjordane, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 180 km² dhe popullsi 2199 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Cres
Cres (në Kroatisht ) është një qytet në zhupaninë Primorje-Gorski Kotar në Kroaci.
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 2275 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 2281 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 2333 banorë. Popullsia ka ndryshuar me -0.26%.
Nastradin Hoxha
parapamje|Nasredin Hoxha Nasredin Hoxha ose Nasr el-Din Hoxha (نصر الدین خواجه) më së shumti haset në shqipe në formën Nastradin është njëri ndër filozofët më të njohur të humorit në historinë botërore. Anekdotat e tij, të rrëfyera mbi një hapësirë të gjerë prej Gjermanisë deri ne Japoni, përmbajnë mësime ku përmes theksimit të një të mete njerëzore apo një  pike të dobët synohet ngritja e të kuptuarit të njerëzve për të si dhe shërimi i asaj  mangësie. Nasr el-Din Hoxha njihet me emra të ndryshëm nëpër botë. Ai njihet si Artin në Armeni, si Oylen Sipikel në Gjermani, si Mac Antash në Skoci, si Xhuha në Arabi, apo me emra tjerë në vende tjera si Mulla Hoxha në Persi, Ero, Koso, Iter Pejo e kështu me radhë. Kjo mund të jetë për arsye se në çdo shtet ndodhej një person i ngjashëm si Hoxha apo për shkakun se anekdotat e Hoxhës duhej të kishin një figurë të cilës mund t’i atribuoheshin.
Jeta
Gati si me çdo personazh tjetër popullor, edhe jeta e Nasr el-Din Hoxhës është e mjegulluar nëpër legjendat e shumta të trashëguara. Megjithatë, kërkimet e bëra mbi jetën e tij që nga mesi i shekullit paraprak, pothuajse të gjitha janë në ujdi se ai u lind në Sivihistar, në rrethin e provincës Eskisehir në Turqinë qendrore. Sipas të dhënave që O.S. Gökyay i jep në artikullin të cilin e shkroi për Islam Ansiklopesiski ("Një Enciklopedi e Islamit", Istanbull 1986), Fuat Köprűlű (Nasreddin Hoxha, Islanbull, 1918) shkruan se njëri nga muftitë e vonshëm të Sivrihisarit i quajtur Hasan Effendi shënon në librin e tij të pa përfunduar Maxhmu’a-i Ma’arif ("Enciklopedia e Edukimit") se Nasr El-Din Hoxha u lind në fshatin Horto afër Sivihisarit ku edhe shërben si imam për një kohë duke e pasuar të atin i cili po ashtu  kishte qenë imam, për të migruar më vonë në Akşehir, në rrethinën e provincës Konya të Turqisë qendrore ku edhe e kompleton jetën e tij.
Megjithatë, ka disa pohime se Nasr el-Din Hoxha është fryt i vonshëm i shpikjes popullore. Sipas pohimeve të tilla, ekzistonte një njeri me emrin Nasr el-Mahmud i cili merr besimin e Gayhatus, atëherë komandant i armatës Mongole në Turqi, dhe e parandalon atë nga të këqijat dhe gjakderdhja. Pasi se ky njeri ishte i mençur dhe i dashur nga njerëzit, thëniet e tij të urta bënë që populli të krijoj një Nasr el-Din Hoxha. Mirëpo, supozimet e tilla janë hedhur poshtë nga studiues serioz. Në mes tyre, Haqqi Konyali, i cili shkroi një vepër voluminoze rreth Nasr el-Din Hoxhës dhe Akşehirit të titulluar Nasreddin Hoca’nın Şehri Akşehir : Tarihĭ, Turistik Kılavuz (‘Udhëzues historik dhe turistik për në Aksehir, Qytetin e Nasr el-Din Hoxhës’), Istanbull 1945, shkruan se atëherë ishin katër Nasr el-Dina të cilit jetuan në të njëjtën kohë dhe që bënë punë të njëjtë si Nasr el-Din Mahmudi, andaj të njëjtat pretendime mund të bëhen për të gjithë ata. Por Nasr el-Din Hoxha mund të jetë asnjëri nga ta. Ky është ai që me të vërtetë jetoi në Akşehir.
Në artikullin e tij "A propos de quelques tentatives d’identification de Nasreddin Hodja" (Internationaler Kongress der Volkszerzählungsfarcher, Kiev and Kopenhagen, 1959), Perter Naili Boratav shkruan se në disa gjenealogji përpiluar kohëve të fundit, Khidr Çelebiu, kadiu i famshëm i Istanbollit gjatë kohës së Mehmetit II dhe babai i Sinan Pashës, autorit të Tedarru’name (Një Lutje Zotit), është shënuar të ketë qenë nga Sivrihisari dhe pasardhës i familjes së Nasr el-Din Hoxhës. Boratav gjithashtu shënon se në një dorëshkrim që e kishte gjetur në Bibliothèque Nationale në Paris, disa nga anekdotat atribuuar Nasr el-Din Hoxhës i janë mveshur po ashtu edhe popullit të Sivihisarit dhe një njeriu të quajtur Khadji. Disa studiues Perëndimor si H.Ethè, M. Hartmann, A. Wesselski pretendojnë se anekdotat atribuuar Nasr el-Din Hoxhës janë anekdota anonime të treguara pothuajse në çdo pjesë të botës, andaj Nasr el-Din Hoxha na del një shpikje. Ca të tjerë si R. Basset dhe Christensen janë të opinionit se anekdotat atribuuar Nasr el-Din Hoxhës janë përshtatje e thënieve të mençura dhe anekdotave që i takojnë Xhuhës, i cili jetoi në Irak në shekullin e 10-të ku edhe u bë mjaftë i famshëm. Mirëpo, pohime të tilla rrjedhin nga një gjeneralisim i mangët. Duke qenë se njerëzit e urtë dhe të mençur si Nasr el-Din Hoxha mund të kenë jetuar pothuaj në çdo vend, anekdotat e Nasr el-Din Hoxhës mund të jenë transmetuar nëpër vende tjera përmes rrugëve të ndryshme të komunikimit. Padyshim se një njeri i quajtur Nasr el-Din Hoxha, shumë perspektiv dhe i mençur i aftë t’i dalloj pikat e dobëta dhe mangësitë në karakterin njerëzor i cili u mundua t’i shëroj ato përmes humorit dhe zgjuarsisë, vërtetë ka ekzistuar.
Varri i Nasr el-Din Hoxhës ndodhet në Akşehir. Ismail Haqqi Konyali shënon se personalisht ka parë një mbishkrim në njërën nga gjashtë shtyllat që mbajnë kuben e brendshme. Sipas atij mbishkrimi njëri nga ushtarët e Bajzitit I, sunduesit Osmanli i cili vdiq më 1403, i quajtur Mehmet, vizitoi atë varr më 1393. Kurse në një regjistër të vakëfeve dhe tokave shtetërore, të përgatitur me urdhër të Gedik Ahmet Pashës, i cili në emër të Osmanlinjve pushtoi Akşehirin më 1476, është shënuar edhe varri i Nasr el-Din Hoxhës dhe një medrese dhuruar nga ai në shërbim të popullit.
Write once, run anywhere
"Write once, run anywhere" ose shkurtimisht WORA (sq. "Shkruaj një herë, ekzekuto kudo") është parulla e krijuar nga Sun Microsystems për shkaqe të ilustrimit të përfitimeve që sjell natyra ndër-platformike e gjuhës programuese Java. Prej një këndvështrimi ideal, kjo d.t.th. që me anë të gjuhës programuese Java mund të krijohen programet të cilat pasi që të përpilohen në bajtkod ato do mund të ekzekutohen në çfarëdo pajisje që përmban JVM.
Pra, një programor mund të zhvilloj programe në kompjuter personal dhe më pas t'i ekzekutoj ato në telefona celular, ose serverë të pajisur me Java, pa pasur nevojë që të bëj ndonjë ndryshim. Kjo veti e gjuhës programuese Java i kursen kohë programorëve me atë që ata nuk kanë nevojë që të shkruajnë versione të ndryshme të softuerit për secilën platformë ose sistem operativ.
Kriçi
Kriçi (Кричи Kriči) ishin një fis mesjetar shqiptar, i cili fillimisht banonin në rajonin e Hercegovinës ndërsa më vonë tërhiqen në rajonin përreth lumit Tara, që afërsisht korrespondon me rajonin modern të Mojkovacit. Kriçi (dhe emra të ngjashëm) është përmendur periodikisht në burimet historike, në literaturën gjeografike dhe etnologjike. Ata, si fiset tjera autoktone parasllave në rajon, përfundimisht u asimiluan në sllav. Nga emri i këtij fisi rrjedhin disa toponime dhe mbiemra në Mal të Zi.
Etimologjia
Vladimir Ćorović (1885–1941) dhe Tatomir Vukanović (1907–1997) argumentuan se emri rrjedh nga shprehja thrakase krisio ose krüsi ilire, që sipas termit shqip kryeziu do të thotë “njerëz të zinj, me flokë të errët ose të zbehtë”. . Profesor Momçilo Poleksić nga Pljevlja, me origjinë nga Drobnjaku, vëren në një deklaratë gojore se emri mund të ketë qenë një transformim nga shprehja grčki ("greqisht") në krički. Në serbo-kroatisht, kričiti dhe kriknuti do të thotë "bërtitje"; kričak do të thotë "person që bërtet".
Historia
Ata konsiderohen të kenë qenë emigrantë të kohëve të fundit me origjinë shqiptare, me autorë si Hrabak dhe Imami që i shohin ata si pjesë e grupeve të emigrantëve baritorë shqiptarë, të cilët përfshinin komunitete si Mataruga, Žurovići dhe Burmazi, që emigruan në shekujt 12 dhe 13. përgjatë Zetës deri në Neretva. Është vërtetuar se në rajonin e Tarës kishte "grupe arbanase (shqiptare)" në vitin 1278. Gjatë shekullit të 14-të, katuni shqiptar (një bashkësi vetëqeverisëse mesjetare) ishte asimiluar në masë të madhe nga komunitete të shumta vllahe, të cilat vetë ishin në një proces sllavizimi.
Emri Kriçan përmendet si rajon në statutin e Stefan Uroshit I të vitit 1260 në lidhje me kufijtë e fshatit Prošćenje (afër Mojkovcit); Kriçani kufizohet me fshatin në veri. Toponimi mund t'i ketë dhënë emrin popullit, ose anasjelltas. Rreth viti 1300 përmendet edhe emri personal Kriçan.
Ata disa herë luftuan dhunshëm me fisin Drobnjaci (përfshirë vojvodën Kriçi Kalok ) dhe u zhvendosën mbi lumin Tara. Më pas tokat e banuara nga Sutjeska deri në Kolashin. Qendra e tyre ishte në Pljevlja (me toponimin lokal Kriçak midis saj dhe Bijelo Polje). S. Tomić në veprën e tij antropologjike Drobnjak (1902), përmendi Shpanjen dhe Kriçovën si popullsinë e vjetër të Drobnjakut.
Dokumentet nga Kotori përmendin Dije Kričko (Lore de Criçco) në vitin 1326, dhe Kriče Vitomirov (Krisë Vitomiri) në vitin 1327. Arkivi i Dubrovnikut përmend Dobrija dhe Nenadić nga Krički (de Crizche) në vitin 1453. Në defterin osman nga viti 1477 është regjistruar nahija Kriçak, me 5 džemat (katune), një nga knez Jarosav, një tjetër me emrin Nikolla i biri I Kriçkos, si dhe nahija Mataruga me 3 katune. Në vitin 1492, në Poljicë në Dalmaci është regjistruar David Kričković. Në vitin 1528, Nikola Grubanić Kričak nga fshati Kruševica transkriptoi një libër kishtar. Në memorialin e Hilandar nga shekulli 16h ose 17th përmendet Filip Kričak dhe disa të afërm të tij Kričak. Në Vitin 1694 në Drniš përmendet prifti Radojica Kričak, ndërsa vitin 1762 prifti Maksim Kričković.
Emri i tyre fisnor mbeti në antroponominë (mbiemri Kriçkoviq), dhe toponimia e tokave ku banonin; Kričak dhe Kričačko polje në Sinjajevina, Kričina afër Bribirit, fshati Kričke afër Drnishit, dy fshatra të tjerë homonime afër Pakracit dhe Kričići afër Jajces.
Trashëgimia
Për Kriçët dhe historinë e tyre janë ruajtur dhe regjistruar tradita të ndryshme popullore. Siç është konkluduar në, tradita popullore për Kriçët është shumë e ndryshme, megjithëse është e qartë nga tradita dhe literatura se fisi jetonte si një njësi e pavarur dhe dikur përfshinte një zonë relativisht të madhe.
Sipas traditës gojore, Kriçi banonte në Jezera dhe Sharanci dhe në një pjesë të mirë të Sinjajevinës. Sipas Mula Joksimoviqit nga Bijelo Polje, siç shënon Petar Rudić, një traditë popullore e transmetuar në vëllazërinë Joksimoviç thoshte se Kriçët kishin prejardhjen nga ilirët, "por sot nuk ka më pasardhës të tyre të drejtpërdrejtë". Një besim tjetër i regjistruar nga P. Rudić, me gjasë i ndikuar nga letërsia, ishte se Kriçët mund të kenë qenë pasardhës të saksonëve ( Sasi</i> ) që punonin në minierat e Brskovës dhe rreth Pljevlja. A. Luburić (1891–1944), përshkruan një traditë popullore të Drobnjacit, në të cilën ata rrëfehen si pjesë e fisit Mataruga, të cilët pas sulmit të parë të sllavëve në Hercegovinë dhe vdekjes së mbretit Matarugas Sumor në fund të shekullit të 7-të ose fillimi i shekullit të 8-të, u tërhoqën në zonat përreth Tarës. Këtu, sllavët i dhanë fisit emrin Kriči, sepse fjalori i tyre tingëllonte si "bërtitës" ( kričanje ). Fisi e pranoi emrin dhe u përhap në Potarje të mesme. Sipas M. Peruničić dhe P. Čabarkapa (lindur rreth 1880) dhe konfirmuar nga një traditë e ngjashme nga B. Ćorović (lindur rreth 1894) dhe S. Bojović i ri nga Pljevlja, Kriçët dikur ishin një fis i shumtë, që jetonte në rajonin e Kriçakut (në juglindje të Kosanicës, ndërsa Matarugët kishin vetëm një nga vëllazëritë e saj të shumta Kjo traditë "mbështetet" nga fakti se rajoni i Mataruges është më i vogël dhe merret si pjesë periferike e më të madhes, në kuptimin më të gjerë, rajoni i Kriçakut   Anasjelltas, tradita popullore në Polimlje dhe Potarje i konsideron Matarugët si të palidhur me Kriçin. vendi i një “vendbanimi luftëtarësh grekë”
441 p.e.s.
Mbi vitin 441 p.e.s..
Kantoni Florac
Kantoni Florac (frëngjisht: Canton de Florac) është një kanton në departamentin Lozère, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Florac. Ka sipërfaqe 293.12km2 dhe popullsi 4038 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Florac aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Mainët
Mainet është emri i një fisi të vjetër mesjetar shqiptar, sipas të cilëve quhet edhe një fshat në pjesën veriore të Budvës, Mali i Zi, i vendosur buzë lumit Grgjevica, midis Budvës dhe Poborit. lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/20/Montenegro%2C_Budva_-_Podmaine_monastery_01.jpg/220px-Montenegro%2C_Budva_-_Podmaine_monastery_01.jpg|parapamje| Manastiri Podmaine ishte vendi i grumbullimit të fisit historik të Maines. Zona ishte e banuar nga një fis i vogël eponim shqiptar, Mahine (i quajtur edhe Mainjani ose Maini ) në kufirin midis Bregdetit Malazez ( Primorje ) dhe Malit të Zi të Vjetër në shekullin e 17-të, i vendosur nën Lovçen midis Manastirit Stanjeviq dhe Budvës. Në shekullin 17 Fisi mori pjesë në Betejën e Vrtijeljka (1685). Në 1838, tri knezhina të vogla të Maines, Pobori dhe Braići, mbi Budvë, kishte 1705 banorë, të gjithë të besimit ortodoks. Manastiri Podmaine ndodhet në fshat; Manastiri ishte vendi i grumbullimit të fisit Maine, i cili tradicionalisht mbante mbledhje në ditën e festës së Shën Gjergjit.
Afrim Krasniqi
Afrim Krasniqi (1971) studiues i historisë politike. Është diplomuar në fakultetin Histori – Filologji, Universiteti i Tiranës (1994). Ka kryer studimet pasuniversitare në Gjermani, ka mbrojtur titullin Master në Universitetin Evropian Viadrina, Frankfurt (Oder), Gjermani (2003) dhe ka mbrojtur titullin Doktor ne Histori e Marredhenie Nderkombetare (2012), dhe Profesor i Asociuar ne UAMD (2014). Nga viti 2017 Krasniqi është kërkues shkencor dhe prej shtatorit 2021 është drejtor i Institutit të Historisë në Akademinë e Studimeve Albanologjike në Tiranë. Nga 2014 ka drejtuar Institutin e Studimeve Politike (www.isp.com.al). Prej vitesh ai është pedagog i lendëve mbi historinë e shtetit, sistemet politike, partite politike dhe sistemeve zgjedhore në Universitetin e Tiranës dhe disa universitete të tjera.
Gjatë viteve 1991-1994 dhe 2000-2002 ka ushtruar profesionin e redakorit dhe komentatorit politik në disa nga gazetat më të njohura në Shqipëri. Për një periudhë të shkurtër ka punuar në Ministrinë e Punëve të Jashtme dhe më pas është angazhuar në politikë, duke u zgjedhur deputet në Kuvendin e Shqipërisë (1996-1997). Që nga muaji tetor 2002 - 2007 ishte këshilltar politik i Presidentit të Republikës, Alfred Moisiu. Ne vitet 2007-2008 ishte Sekretar i Përgjithshëm në Ministrinë e Shëndetësisë. Gjatë vitit 2010-2012 ishte këshilltar politik i Presidentit të Republikës, Bamir Topi. Krasniqi ka kryer kurse kualifikimi ne qendren Marshall ne Gjermani dhe ne institucione te tjera nderkombetare.
Krasniqi është anëtar/këshilltar i disa bordeve, komiteteve organizatore, institucioneve,, etj, në fushën kërkimore, të shoqërisë civile dhe të historisë. Ai është autor i një numri të konsiderueshëm librash dhe studimesh, si dhe kapitujsh e artikujsh për revista e botime politike brenda e jashtë vendit.
440 p.e.s.
Mbi vitin 440 p.e.s..
Garana
Garanë, (Гарани/Garani) është fshat në komunën e Kërçovës, Maqedoni.
Gjeografia
Garana kufizohet me Shitoven, Cërvicen Osllomen dhe Lazdrovcë. Malet janë te pasura me pyje halore.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 542 banorë nga të cilët 541 ishin Shqiptarë dhe 1 Maqedonas.
Historia
Xhamija e vjetër e Garanës është një ndër xhamijatë më të vjetra në Kërçovë me rrethinë dhe daton prej shekullit të XV. Është një dëshmi e gjallë që tregon se Feja Islame në këta troje është shumë herët, ne mund të kuptojmë se brezat para nesh gjegjësishtë baballarët tanë kanë qenë musliman që para 500 vjetëve. Kjo xhami gjendet në pjesën ku quhet Garana e Epërme për arsye se atje ka qenë fshati Garanë dhe sot e kësaj dite përreth xhamisë gjenden shtëpi të vjetra, disa prej tyre kanë fillu të rënohen por që janë tregues se në atë vend ka pasur fshat dhe kanë jetuar njerëz. Xhamija e vjetër e Garanës thuajse për pesë shekuj ka shërbyer për të kryer njerzitë obligimet fetare islame. Në këtë rast vlen të theksohet se në këtë xhami nuk janë falur vetëm banorët e fshatit Garanë por edhe banor të fshatrave që kanë qenë për rreth fshatit Garanë porn ë atë kohë të banuar me popullatë muslimane. Xhamija e vjetër e Garanës është rindërtuar disa herë por herën e fundit është rinovuar më 1994 vjet edhe atë me vetkontributin e popullatës. Këtë xhami sëpaku njëher në vjet shkojmë e pastrojmë dhe në mënyrë të organizuar e falim namzin e xhumasë. Afër xhamisë më vitin 2007-2008 është ndërtuar një objektë që shërben si pushimore për të gjithë ata që dëshirojnë të pushojnë në atë anë. Tendenca është që në të ardhmen të mendojmë sa më shumë për këtë vend, të mendojmë për xhaminë sesi ta zhvillojmë sa më shumë, të jetë sa më e pastër, ta vizitojmë sa më shpesh. Xhamija padyshim se ka vlerë të madhe Islame, ka vlerë edhe aj që kujdeset për mirëmbajtjen e saj, ka sevabe edhe ai që e viziton. Mbesim me shpresë se në të ardhmen e afërt do ta ndërtojmë edhe rrugën me alsfalt që çon deri të xhamija, poashtu ngelim me shpresë që edhe rrumën elektrike ta dërgojmë deri te xhamija, dhe ashtu të na mundësohet që sa më shpesh ta vizitojmë këtë xhami o bile edhe gjatë muajit të Ramazanit në mënyrë të organizuar të falim namazin e taravisë në xhaminë e vjetër të Garanës. Për çdo kujdesje për objekte fetare padyshim se pason shpërblimi i All-llahut xh.sh. Ne e lusim All-llahun xh.sh. për shpërblimin e Tij. Ves-selamu alejkum ve rrahmetull-llahi ve berekatuhu.
Lidhje të jashtme
http://www.youtube.com/watch?v=YRGRWGaRxx0&feature=related
439 p.e.s.
Mbi vitin 439 p.e.s..
Koha e ribërjes
Koha e ribërjes ështe nje liber me Autor Ismet Hajrullahu. Shtëpia botuese: Andena. Viti i botimit 2011. Faqet e librit 240. ISBN 978-9951-468-08-4
Kantoni Sainte-Anne-2
Kantoni Sainte-Anne-2 (frëngjisht: Canton de Sainte-Anne-2) është një kanton në departamentin Guadeloupe, rajonin Guadeloupe në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sainte-Anne. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Koha e ribërjes
Permbajtja
Marrëveshja e Kongresit të Berlinit e vitit 1878 e detyronte Serbinë që t'i kthente në trojet e veta të gjithë shqiptarët e përzënë dhunshëm nga Sanxhaku i Nishit dhe nga rajoni i Toplicës, por ajo për 130 vjet nuk është respektuar kurrë nga Serbia. Nëse marrëveshja, sot për dikë, duket e pamundur të zbatohet, për shkak të kohës së gjatë që ka kaluar, edhe pse sipas mendimit tim nuk qëndron, së paku sot do të duhej të negociohej me palën serbe që shqiptarëve t'u rikthehen ose t'u kompensohen pasuritë e grabitura nga shteti dhe nga kolonizatorët serbë.
Kantoni Sainte-Anne-2
Përbërja aktuale
Kantoni Sainte-Anne-2 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Gjon Pali II
Gjon Pali II (latinisht: Ioannes Pauluss II; italisht Giovanni Paolo II; polonisht Jan Paweł II), lindur si Karol Józef Wojtyła (18 maj 1920 - 2 prill 2005), ishte pape nga 1978-2005. Ai i zgjodh Pape nga konklava e dyte e vitit 1978, qe u mblodh pasi Papa Gjon Pali I vdiq pas 33 ditesh te emerimit te tij. Kardinali Vojtila u zgjodh ne diten e trete te konklaves dhe mori emrin e paraardhesit ne nder te tij.
Ai perkrahu mesimet e kishes mbi ceshtjet sociale sidomos ate te familjes. Ai eshte lideri qe ka udhetuar me shume, duke vizituar 129 shtete gjate papatit te tij. Nje objektiv i rendesishem i tij ishte edhe kthimi i reputacionit te Kishes Katolike. Eshte papa i dyte qe ka qendruar me shume ne krye te Kishes Katolike (27 vite) pas Piu IX (32 vite). Gjon Pali II, lindur dhe rritur ne Poloni, u be Papa i pare jo italian pas Papa Adriani VI, qe ishte gjerman.
Rinia
Në vitin 1938, Wojtyła dhe babai i tij u largua Wadowice dhe u zhvendosen në Kraków, ku ai u regjistrua në Universitetin Jagiellonian. Ndërsa studionte çështje të tilla si filologji dhe gjuhë të ndryshme, ai ka punuar si një bibliotekar vullnetar dhe ishte i obliguar për të marrë pjesë në trajnimin ushtarak të detyrueshëm në Legjionin akademik, por ai refuzoi te shtinte zjarr me arme. Ai ka performuar me grupe të ndryshme teatrale dhe ka punuar si dramaturg. Gjatë kësaj kohe, talenti i tij për gjuhën beri qe te mësoje më shumë si 12 gjuhë të huaja, nëntë nga të   cilat ai përdoret gjerësisht si Papë. parapamje|206x206px|Prinderit e Karol Vojtiles Ne vitin 1939, forcat nazito-gjermane mbyllen universitetin pas pushtimit te Poloninë. Meshkuj e aftë për punë ishin të detyruar për të punuar, kështu që nga 1940 në 1944 Vojtila beri pune te ndryshme si : ne një restorant, punëtor krahu në një gëlqerore dhe te fabrika kimike Solvay, për të shmangur dëbimin në Gjermani. Në vitin 1940 ai u godit nga një tramvaj dhe pati nje frakture te rende ne kafke. Në të njëjtin vit ai u godit nga një kamion në një gurore, qe beri te kete nje shpatull me lart se tjetren dhe nje kerrusje te perhershme. Babai i tij, një ish-austro-hungarez nen-oficer dhe me vone oficer në ushtrinë polake, vdiq nga një atak në zemër në vitin 1941, duke lënë Vojtila si anëtar i vetëm mbijetuar i familjes. « Unë nuk isha në vdekjen e nënës sime, unë nuk isha në vdekjen e vëllait tim, unë nuk kam qenë në vdekjen e babait tim », « Ne moshen njezet vjecare, unë tashmë i kisha humbur të gjithë njerëzit e mi te dashur »,-tha ai, duke reflektuar mbi jeten e tij, rreth dyzet vjet më vonë.
Priftëria
Pas mbarimit të studimeve të tij në seminar në Kraków, Vojtila u shugurua prift në Ditën e Gjithë Shenjterve, më 1 nëntor 1946, nga Arqipeshkvi i Kraków, Kardinali Sapieha. Me 26 nëntor 1946 Sapieha dërgoi Vojtilen ne Romës për të studiuar nën Fratin francez Domenikan Reginald Garrigou-Lagrange. Wojtyła mori një licencë në korrik të vitit 1947, kaloi provimin e doktoraturës në 14 qershor 1948 dhe mbrojti me sukses tezën e doktoraturës me titull Doktrina de fide apud S. Ioannem a Cruce (Doktrina e Besimit sipas Shen Gjoni te Kryqit) në filozofi më 19 qershor 1948. Gjithashtu Vojtila studioi hebraisht me gjermanin Dominikan Peter G. Duncker, autori i Compendium grammaticae linguae hebraicae biblicae. qendër|parapamje|Karol Vojtila i sapo bere prift me disa nga shoket e tij ne Krakovi Sipas nje shoku klase te Vojtilës i ardhshmi Kardinali austriak Alfons Stickler, në vitin 1947, tha qe gjate studimeve Vojtila vizitoi Padre Pion, i cili i tha se një ditë ai do të ngjitet në "postin më të lartë të Kishës". Kardinali Stickler shtoi se Vojtila besoi se profecia u përmbush kur ai u bë një kardinal.
Wojtyła u kthye në Poloni në verën e vitit 1948 për detyrën e tij të parë baritore në fshatin Niegowić, 24 kilometra nga Kraków, në Kishën e Zojes. Ai arriti në Niegowić në kohën e korrjes, ku veprimi i tij i parë qe beri ishte ra ne gjunje dhe puthi token. Gjatë papatit të tij ai e përsëriti këtë gjest, të cilën ai e mori nga shenjtori francez Gjon Mari Pagezuesi Vianney.
Në mars 1949, Vojtila u transferua në famullinë e Shën Florian në Kraków. Ai mësoi etikën në Universitetin Jagiellonian dhe më pas kaloi në Universitetin Katolik të Lublin. Ndërsa mësim, ai krijoi një grup prej rreth 20 të rinjve, të cilët filluan të quajnë veten Rodzinka, "familja e vogël". Ata u takuan për lutje, diskutime filozofike, dhe për të ndihmuar të verbër dhe të sëmurë. Grupi përfundimisht u rrit për rreth 200 pjesëmarrës, dhe aktivitetet e tyre u zgjeruan duke përfshirë ski dhe kayaking dhe udhëtime vjetore.
Gjatë kësaj periudhe, Vojtila ka shkruar një seri artikujsh në gazetën katolike Krakow-së, Tygodnik Powszechny, që kanë të bëjnë me çështjet e kishës bashkëkohore. Lufta, jeta nën komunizëm, dhe përgjegjësitë e tij baritore e frymezuan per poezite e tij. Vojtila botoi veprën e tij në dy pseudonimet-Andrzej Jawień dhe Stanisław Andrzej Gruda -për të dalluar letrare e tij nga shkrimet e tij fetare. Në vitin 1960, Vojtila botoi libri me ndikim teologjik Dashuria dhe Përgjegjësia, një mbrojtje të mësimeve tradicionale të Kishës mbi martesën nga pikëpamja e ri filozofik.
Ndërsa ishte prift në Kraków, ca grupe studentesh të rregullt u bashkuan me Wojtyla për ngjitje, ski, ciklizem, kampe dhe kayaking, shoqëruar me lutje, meshat në natyrë dhe diskutime teologjike. Ne epoken e Stalinit ne Poloni nuk ishte e lejuar udhetimi i prifterinjeve me studentet, keshtu qe At Vojtila iu kerkoi shokëve te tij të rinj qe ta thirrnin "Wujek" ("Dajë") për të parandaluar qe të tjeret te mos ta njihnin si prift. Pseudonimi i tij fitoi popullaritet në mesin e ndjekesve qe kishte. Në vitin 1958, kur Wojtyła u emërua ipeshkv ndihmës i Kraków, te afermit e tij shprehen shqetesime se ky post do te sillte ndryshime tek ai. Wojtyła iu pergjigj miqtë e tij duke iu thene "Wujek do të mbetet Wujek," dhe ai ka vazhduar të jetoje një jetë të thjeshtë, duke shmangur zbukurimet që erdhen nga pozita e tij si ipeshkv. Ky pseudonim i ngeli Wojtyłes për tërë jetën e tij dhe vazhdon të përdoret akoma sot, veçanërisht nga populli polak.
Periudha si Ipeshkëv dhe Kardinal
majtas|parapamje|266x266px|Karol Vojtila, ipeshkev gjate nje meshe Më 4 korrik 1958, ndërsa Vojtila ishte në një pushime kayaking në liqenet e rajoninit te Polonisë veriore, Papa Pius XII e emëroi atë si ndihmës Ipeshkv i Kraków. Ai u thirr më pas në Varshavë për të takuar, Kardinal Stefan Wyszyński, i cili e informoi atë për emërimin e tij. Ai ra dakord për të shërbyer si ndihmës Ipeshkv Arqipeshkvit te Kraków Eugeniusz Baziak, dhe u shugurua ipeshkev më 28 shtator 1958. Në moshën 38, Wojtyla u bë ipeshkvi me i ri në Poloni. Baziak vdiq në qershor 1962 dhe më 16 korrik Vojtila u zgjodh si administratori i përkohshëm i Arqipeshkvise deri sa te emrohej Arqipeshkvi i ri.
Në tetor të vitit 1962, Vojtila mori pjesë në Koncilit II të Vatikanit (1962-1965), ku ai ka dhënë një kontribut ne dy perfundimet më historike dhe me ndikim te Koncilit qe jane Dekreti mbi Lirinë Fetare (në latinisht, Dignitatis Humanae) dhe Kushtetuta baritore mbi Kishën në botën bashkëkohore (Gaudium et spes).
Ai gjithashtu mori pjesë në kuvendet e Sinodit të Ipeshkvijve. Më 13 janar 1964, Papa Pali VI e emëroi Arqipeshkev i Kraków. Më 26 qershor 1967, Pali VI njoftoi futjen e Arqipeshkvit Karol Wojtyla ne Kolegjin e Kardinalëve dhe u emërua kardinal-prift.
Në vitin 1970, sipas një dëshmitari bashkëkohor, Kardinali Wojtyła ishte kundër shpërndarjes së një letër rreth Kraków, duke deklaruar se Konferenca Ipeshkvnore Polake po pergatitej për 50 vjetorin e Luftës polake-sovjetike.
Në vitin 1973 Kardinali Vojtila u takua filozofen Anna-Tereza Tymieniecka, bashkëshorte e Hendrik S. Houthakker, Profesor i Ekonomisë në Universitetin e Harvardit, dhe anëtar i Këshilltarëve Ekonomikë të presidentit Nixon (presidenti i asokohe i SH.B.A).Tymieniecka bashkëpunuar me Wojtyła në një numër të madh projektesh përfshirë një përkthim anglisht të librit të Wojtyłës "osoba i czyn" (Personi dhe Akti). Personi dhe Akti, një nga veprat më të shquar Papa Gjon Palit II, qe u shkrua fillimisht në polonisht. Tymieniecka mundesoi versionin në gjuhën angleze. Keta te dy me kalimin e viteve u bene shoke te mire. Kur Vojtila vizitoi Angline, Shtetet e Bashkuara në verë të vitit 1976, Tymieniecka e ftoi si një mysafir në shtëpinë e familjes së saj.