cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valdet Gashi
Biografia
Në janar 2015, Valdeti u largua nga Gjermania në Siri dhe u bashkua në organizatën terroriste të ashtuquajtur ISIS. Babai i tij Enveri ka deklaruar nëpër media që djali i tij të kthehej tek familja e tij, por djali i tij nuk pranoi duke thënë se "po mundohet të ndërtoj kalifatin në Siri" duke thënë "se nëse vdes duke bërë mirë, natyrisht që do të gëzohem". Më 6 korrik 2016, vëllai i tij konfirmoi se Valdeti vdiq më 4 korrik.
Granulocite neutrofile
thumb| Granulociti neutrofil i ri thumb| Granulocite neutrofile të segmentuara
Granulocite neutrofile janë pjesëza të rruzave të bardha të gjakut (Leukocite) dhe përbëjnë diku 50%-65% të qelizave në pasqyrën diferenciale të gjakut. Varësisht nga forma e bërthamës së qelizës, ato ndahen në qeliza bërthamore të reja si dhe në ato qeliza të bërthamore të segmentuara të pjekura. Granulocitet neutrofile përmbajn një numër të madh të granuleve. Bëhet fjalë për lizozomet.
Édith Piaf
Édith Piaf (19 dhjetor 1915 – 11 tetor 1963; e lindur si Édith Giovanna Gassion) ishte një këngëtare kabare franceze, tekstshkruese dhe aktore e cila u bë e njohur si këngëtarja e klubeve kombëtare e Francës si dhe një nga yjet më të mëdha ndërkombëtare të Francës.
Muzika e saj shpesh ishte autobiografike dhe këngët e saj reflektonin jetën e sa. Ndër këngët e saj të njohura janë "La Vie en rose" (1946), "Non, je ne regrette rien" (1960), "Hymne à l'amour" (1949), "Milord" (1959), "La Foule" (1957), "l'Accordéoniste" (1955), dhe "Padam ... Padam ..." (1951).
Familja
Pavarësisht nga biografitë e shumta, shumë pjesë nga jeta Piaf janë të fshehura në mister. Ajo lindi si Édith Giovanna Gassion  në Belleville, Paris. Gojëdhënat flasin se ajo ka lindur në një trotuar të rrugës Rue de Belleville 72, por certifikata e lindjes citon spitalin Hôpital Tenon, më 19 dhjetor 1915,  i cili është pjesë e Belleville.
Jeta e hershme
left|thumb|Piaf si fëmijë Piaf është braktisur nga nëna që në lindje, dhe ajo ka jetuar për një kohë të shkurtër me gjyshen e saj nga ana e nënës, Emma (Aïcha). Kur babai i saj u rekrutua nga armata franceze në vitin 1916 për të luftuar në Luftën e Parë Botërore, ai e dërgoi atë  pranë nënës së tij, e cila drejtonte një bordello në Normandi. Atje, prostitutat ndihmonin të kujdesen për Piaf.
Nga mosha tre deri në shtatë, pretendohet se Piaf ishte e verbër si pasojë e keratitis. Sipas njërit prej biografëve të saj, asaj i rikthehet shikimi pasi prostitutat e gjyshes së saj grumbulluan të holla për të shoqëruar atë në një pelegrinazh për nder të Shën Terezja e Lisjës. Piaf pretendonte se ky ishte rezultat i një shërimi të mrekullueshëm.
Karriera si këngëtare
thumb|Piaf at the ABC music hall in Paris in 1951 Në vitin 1935, Piaf u zbulua në zonën Pigalle të Parisit  nga pronari i klubit të natës Louis Leplée,  klubi i të cilit Le Gerny në Champs-Élysées  ishte i frekuentuar nga klasa e ulët edhe nga klasa e lartë. Ai e bindi atë për të kënduar, pavarësisht nervozizmit saj ekstrem, e cila, e kombinuara me lartësinë e saj prej vetëm 142 centimetra (4 ft 8 in),  e frymëzoj atë për ti dhënë asaj pseudonimin që do të qëndronte me të për pjesën tjetër të jetës së saj dhe të shërbejë si emri i saj në skenë, La Môme Piaf  Leplée i mësoi asaj bazat e paraqitjes skenike dhe i tha asaj të veshë një fustan të zi, i cili u bë veshja e saj markë. Më vonë, ajo gjithmonë do të shfaqet në të zezë.
Diskografia
Titujt e mëposhtme janë përmbledhjet e këngëve të Piaf, dhe jo titujt e lëshuar derisa Piaf ishte aktiv.
Lokaliteti arkeologjik "Maja e Llapit" (Vërhllab)
Lokaliteti arkeologjik -maja e Llapit (Vërhllab) është një monument i trashëgimisë kulturore në Bollasicë, Podujevë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-475/58.
Shqipëri 0 - 0 Marok (miqësore 31 gusht 2016)
Ndeshja miqësore e futbollit Shqipëri - Marok u luajt në Shkodër më 31 gusht 2016 në stadiumin "Loro Boriçi". Ndeshja përfundoi me rezultat të barabartë 0-0.
Le Brethon
Le Brethon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Le Brethon ka një popullsi prej 349 banorë dhe sipërfaqe 44.61 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Mali i Olimpit
djathtas|parapamje| Maja më e lartë e Olimpit, Mytikas parapamje| Pamje stratosferike e malit të Olimpit Mali i Olimpit (Όλυμπος Olympos, në greqishten moderne gjithashtu transliterohet si Olimbos, ose ) është mali më i lartë në Greqi. Ai është e vendosur në vargmalet e Olimpit në kufirin midis Thesalisë dhe Maqedonisë, midis njësive rajonale të Pieria dhe Larisa, rreth 80 km    në jugperëndim nga Selaniku. Mali i Olimpit ka 52 maja, gryka të thella dhe biodiversitet të jashtëzakonshëm. Pika më e lartë, Mytikas (Μύτικας Mýtikas ), që do të thotë "hundë", është në lartësi prej 2917.727 m. Kjo është një nga majat më të larta në Evropë në aspektin e rëndësisë topografike.
Olimpi është i njohur në mitologjinë greke si shtëpia e perëndive greke, në majën Mytikas. Mali Olimp është gjithashtu i njohur për florën e pasur. Ai ka qenë një Park Kombëtar, i pari në Greqi, që nga viti 1938. Është gjithashtu një Rezervë e Biosferës Botërore.
Çdo vit, mijëra njerëz vizitojnë Olimpin për të admiruar faunën dhe florën e tij, për të vizituar shpatet e tij dhe për të ngjitur majat e tij. Vendstrehime malore dhe rrugë e ndryshme të alpinizmit dhe ngjitjeve janë në dispozicion për vizitorët që duan të eksplorojnë atë. Pika e zakonshme fillestare për ngjitje në Olimp është qyteti i Litochoro, në ultësirën lindore të malit, 100km nga Selaniku.
Gjeografia
Forma e Olimpit u formua nga shiu dhe era, të cilat prodhuan një kullë të izoluar pothuajse 3000 m mbi det, e cila është vetëm 18 km larg nga Litochoro. Olimpi ka shumë majat dhe një formë pothuajse rrethore. Mali ka një perimetër prej 150 km, një diametër mesatar prej 26 km dhe 500 km2. Në veriperëndim gjendet fshati Vlaç i Kokkinoplou. Përroi Makryrema ndan Olimpin nga masivi i Voulgaras. Fshatrat Petra, Vrontou dhe Dion shtrihen në veriperëndim, ndërsa në anën lindore gjendet qyteti i Litochoro, ku Enipeas ndan në dysh masivin e Olimpit. Në anën juglindore, gryka Ziliana ndan malin Olimpit nga Kato Olympos (Olimp i Ulët), ndërsa në ultësirën e saj jugperëndimore gjenden fshatrat Sykaminea dhe Karya. Manastiri Agia Triada Sparmou dhe fshati Pythion shtrihen në perëndim.
Sipërfaqet e thata të Olimpit, të njohura si Xirokampi, janë të mbuluara me shkurre dhe sigurojnë habitatin për kafshët si derri i egër. Më tej në lindje, rrafshina e Dionit është pjellore dhe e ujitur nga rrjedhat që vijnë nga Olimpi.
Gjeologjia
Mali i Olimpit është i formuar nga shkëmbinj sedimentar i vendosur 200 milion vjet më parë në një det të cekët. Ngjarje të ndryshme gjeologjike që çuan në shfaqjen e të gjithë rajonit dhe detit. Rreth një milion vjet më parë, akullnajat mbuluan Olimpin dhe krijuan rrafshnalta dhe gropa. Me ngritjen e temperaturës që pasoi, akulli u shkri dhe rrjedhat që u krijuan zhdukën sasi të mëdha të shkëmbinjve të grimcuar në vendet më të ulta, duke formuar aluvialë, të shpërndarë në të gjithë rajonin nga ultësirat e malit në det. Muzeu Gjeologjik i Malit Olimp, i vendosur në Leptokarya, jep informacion të detajuar mbi strukturën gjeologjike të malit.
Morfologjia
E kaluara e ndërlikuar gjeologjike e rajonit është e dukshme nga morfologjia e Olimpit dhe Parkut Kombëtar të tij. FKarakteristikat përfshijnë gryka të thella dhe dhjetra maja të larmishme, shumica prej tyre në lartësi prej më shumë se 2000 m, duke përfshirë Aghios Antonios (2815 m), Kalogeros (2700 m), Toumpa (2801 m) dhe Profitis Ilias (2803 m). Megjithatë, është majat qendrore, pothuajse vertikale, shkëmbore, që i bëjnë përshtypje vizitorit. Mbi qytetin e Litochoro, në horizont, relievi i malit shfaq një V të dukshme, midis dy majave me lartësi pothuajse të barabartë. Krahu i majtë është maja e quajtur Mytikas (ose Pantheon – 2918 m). Është maja më e lartë e Greqisë. Pastaj, në të djathtë është Stefani (ose Thronos Dios [Froni i Zeusit – 2902 m]), i cili paraqet majën më mbresëlënëse dhe të pjerrët të Olimpit, me 200 metra të fundit të tij që po shfaqin sfidën më të madhe për alpinistët. Më tej në jug, Skolio (40.0829°N, 22.3571°W) maja e dytë më e lartë – 2912 m) kompleton një hark prej rreth 200 shkallë, me shpatet e saj të pjerrta që formojnë në anën perëndimore, si një mur, një grykë mbresëlënëse amfiteatriale, 700 m në thellësi dhe 1000 m në perimetër, 'Megala Kazania'. Në anën lindore të majave të larta, shpatet e pjerrëta formojnë zonën si palosje paralele, 'Zonaria'. Edhe rruga më e ngushtë dhe më e thellë e shënuar, "Loukia", të çon në majë.
Në anën veriore, midis Stefanit dhe Profitis Ilias, shtrihet Platia e Muses, në 2550 m, ndërsa në jug, pothuajse në qendër të masivit, shtrihet rajoni i tundrës alpine, Bara, në një lartësi prej 2350 m. Olimpi ka shumë lugina dhe gryka. Luginat më e dalluara janë ato të Mavrologos-Enipeas (14 km) dhe Mavratzas-Sparmos (13 km) pranë Bara-s dhe 'presin' masivin në dy pjesë ovale. Në ultësirat jugore gryka e madhe e Ziliana, e gjatë 13 km, përbëhet nga një kufi natyror që ndan malin nga Olimpi i Ulët. Ka edhe shumë humnera dhe një numër të shpellave, edhe sot të paeksploruara. Forma dhe shtrirja e shkëmbinjve favorizojnë daljen e burimeve të shumta, kryesisht më të ulëta se 2,000 m, ë liqeneve dhe rrjedhave të vogla sezonale dhe të një lumi të vogël, Enipeas, me burimet e saj në vendin Prionia dhe grykëderdhjen e saj në Detin Egje.
Qasja
Masivi i Olimpit gjendet në mes të Greqisë kontinentale dhe është lehtë të afroheni nga rrjeti hekurudhor kombëtar në linjën Athinë-Selanik dhe rrugët dytësore që lidhin qytete dhe fshatra rreth malit, me bazën kryesore për ekskursione që është qyteti i Litochoro, ku ka shumë hotele dhe taverna. Përveç kësaj, në zonën bregdetare të Pierës ka shumë vende për kampim dhe strehim. Aeroporti më i afërt ndërkombëtar është ai i Selanikut, dhe stacionet hekurudhore janë ato të Litochoro, Katerini dhe Leptokarya. Ka shërbime të shpeshta nga autobusët e KTEL dhe një stacion taksi është në sheshin qendror të Litochoro-s.
Harta për një vështrim të përgjithshëm: Harta më e detajuar e rajonit të Olimpit:
Njësia e Operacioneve Speciale Kobrat (Serbi)
parapamje|Emblema e Kobrave të Policisë Ushtarake. Detashmenti i Policisë Ushtarake për Operacione Speciale "Kobra" (sërbisht: Одред војне полиције специјалне намене „Кобре“ Odred vojne policije specijalne namene "Kobre") është njësi e policisë ushtarake të Forcave të Armatosura Serbe në varësi të drejtpërdrejtë të Shtabit të Përgjithshëm. Njësia është përgjegjëse për mbrojtjen e afërt, kundër terrorizmin dhe operacionet speciale.
Historia
Njësia u krijua për herë të parë me urdhër të Sekretarit Federal të Mbrojtjes së Popullit, Nikolla Ljubiçiq, më 14 prill 1978. Njësia u përfshi në një "Departament antiterrorist" të posaçëm (Odeljenje Vojne policije za protivteroristička dejstva) brenda batalionit 282 të Jugosllavisë - Ushtria Popullore (JNA). Në vitin 1985 departamenti u zgjerua dhe u shndërrua në një 'togë antiterroriste' (Vod za protivteroristička dejstva) brenda Brigadës së Gardës. Në vitin 1992 u transferua në Korpusin e Njësive Speciale të Forcave të Armatosura të sapoformuara të Serbisë dhe Malit të Zi, që përfshinte Brigadën e 63-të të Parashutës, Batalionin e 72-të të Zbulimit-Komando dhe Brigadën e Parë të Gardës. Në vitin 2000 njësia u vendos nën komandën e drejtpërdrejtë të Shefit të Shtabit të Përgjithshëm. Njësia u zgjerua më tej, me ndihmën e kolonelit Stojan Kljajiq i cili komandonte njësinë deri në vitin 2005. Në këtë periudhë u adoptua simboli i një kobre me krahë të përdredhur rreth një shpate. Ajo u organizua si një detashment antiterror në vitin 2006 dhe që prej atëherë është pjesë e Policisë Ushtarake. Që nga viti 2013 një numër grash janë përfshirë në njësi.
Misionet
Njësia përbëhet nga një detashment prej 100 anëtarësh dhe përgjegjësitë e saj kryesore në vitet e fundit përfshijnë mbrojtjen personale dhe teknike të Presidentit të Serbisë, Ministrit të Mbrojtjes dhe Shefit të Shtabit të Përgjithshëm.
Nihat Hatipoğlu
thumb|Nihat Hatipoğlu, 2014 Nihat Hatipoğlu (lindi më 11 maj 1955) është akademikë dhe teolog turk.
Biografia
Nihat Hatipoğlu lindi në Diyarbakır më 11 maj 1955. Ai përfundoi shkollimin e tij në Malatya dhe Kajser. Ai studioi në Shkollën İmam Hatip dhe diplomoi në Universitetin e Ankarasë.
Jeta personale
Nihat Hatipoğlu është i martuar dhe ka 3 fëmijë.
Bimët me farë
Bimët ato kane  qelizat e thjeshta dhe janë grupi më i madh i të gjithe boten. Sot njihen rreth 240 mijë lloje por pretendohen se ekzistojnë rreth 300.000 mijë lloje. Këtu bëjnë pjësë të gjitha [bimët] e rëndësishme që i përdor njeriu: drut, pemt ene perimet ene drithërat dhe bimët mjeksore. Organet vegjetative të bimëve me farë janë: [renja], kërcelli dhe rrenja.Në farë gjendet embrioni, ku në embrion themelohen këto tri organet e përmendura. Embrioni gjatë fillimit të mbirjes ushqehet nga indi ushqyes që quhet endosperm. Endosperma gjendet në farë. Dallimi i embrionit të bimëve me farë dhe fiernave është se bimët me farë kanë embrion bipolar(dy kone vegjetative:njërin kon të biskut dhe konin tjetër në pol të kundërt me rrënjen). Fara krijohet nga ovula e cila pjesë themelore e ka nucellusin.Në fillim bëhet (zhvillohet) gametofiti femëror, pasi të pllenohet qeliza vezë formohet embrioni. Mbështjellësi ovulës formon një cipë (shtresë të hollë) të farës, pastaj kjo ovulë shndërrohet në farë. Me anë të farës përhapen bimët. Tek bimët me farë kemi ndërrimin heteromorf (dy apo më shumë forma të bimëve) të gjeneracioneve. Gjeneracion shumë dominues (Dominant-shfaqet gjtihmonë në pamje) është sporofiti që fillon nga zigoti, embrioni dhe gjithë bima gjelbërt. Gjeneracioni gametofit është shumë i reduktuar (i fshehur) që zhvillohet brenda pjesëve të luleve. Gametofiti femëror zhvillohet brenda qeses embrionale, ndërsa gametofiti mashkullor zhvillohet brenda kokërrzave të polenit. Përveq ndërrimit të gjeneracioneve ekziston edhe ndërrimi i fazave qelizore: Haploide dhe Diploide. Haploide janë gametet (qelizat spermale, qesja embrionale, qeliza vezë), ndërsa faza diploide fillon me zigot, përfundon me qelizat amë të kokërrzave të polenit dhe qelizën amë të qeses embrionale. Tek bimët me farë ekziston grupi i bimëve me farë të zhveshur (gjimnosperme) dhe me farë të veshur (angjiosperme). Kjo ndarje përdoret sa më pak për shkak se brenda grupit të farëzhveshurave ekzistojnë dy grupe bimësh që dallojnë nga tipi gjetheve. Një grup i farëzhveshurave i takon nëndivizionit Koniferofitineve, grupi tjetër në Cikadofitine. Grupi i bimëve farëveshur që është grupi më i madh i bimëve me farë i takojnë nëndivizionit të Magnoliofitineve.
Ähtäri
Ähtäri (Ähtärin kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Ostrobothnia Jugore.
Granulocite euzinofile
thumb|Granulocite euzofile
Granulocite euzinofile apo dhe shkurt euzinofile jenë pjesë të leukocitëve. Ato përbëjnë rreth 3 - 5% të pasqyrës së gjakut dhe janë qeliza që marrin pjesë në imunitetin. Emërtimi i tyre bazohet në pigmentin e ngjyrës Eozinë, me të cilën dhe e merr ngjyrën.
Monumente historike në Prishtinë
thumb|300px|right|Monumentet Kulturore në Prishtinë Monumentet historike në Prishtinë përbëhen nga 21 monumente nga gjithsej 426 monumente të mbrojtura në mbarë Kosovën. Një numër i madh i këtyre monumenteve datojnë nga periudhat bizantine dhe osmane. Që nga viti 1945, autoritetet jugosllave ndoqën idenë e ndërtimit të një ndërtese moderne Prishtina duke u mbështetur në moton e zhvillimit urban "shkatërrojnë të vjetrat, ndërtojnë të reja dhe kjo ka rezultuar me ndryshime të mëdha në strukturën e ndërtesave, funksionin e tyre dhe mjedisin e tyre rrethues. Megjithatë, janë ruajtur lloje të shumta monumentesh, duke përfshirë katër xhami, një kishë ortodokse të rivendosur, një banjë otomane, një burim publik, një kullë orësh, disa shtëpi tradicionale si dhe ndërtesa të arkitekturës të ndikuara nga Europa, siç është Muzeu i Kosovës. simbolizojnë karakterin historik dhe kulturor të Prishtinës, siç është zhvilluar gjatë shekujve në frymën e perandorive pushtuese (romake, bizantine, osmane dhe austro-hungareze).
Moulins, Aleir
Moulins (Ocitanisht: Molins ; Shqip: Molin ) është një komunë në Francën qendrore, kryeqyteti i departamentit Aleir. Ndodhet në lumin Aleir.
Ndër tërheqjet e shumta turistike janë Maison Mantin, Muzeu Anne de Beaujeu dhe Qendra Kombëtare e Kostumeve dhe Skenografisë.
Gjeografia
Molini ndodhet në brigjet e lumit Aleir.
Stacioni Moulins-sur-Allier, në qendër të qytetit, ka trena të drejtpërdrejtë për në Paris ( Gare de Bercy ), udhëtimet e të cilëve zgjasin rreth 2 orë 25 minuta. Autostrada A79 kalon në jug të qytetit. Aeroporti Montbeugny është një aeroport i vogël që ndodhet afër Molinit.
Politika dhe administrata
Molini në prefekturën e Aleirit, edhe pse nuk është komuna më e populluar e departamentit.
Ladoga, Indiana
Ladoga, Indiana (Ladoga, Indiana) është një qytet në qarkun Montgomery të shtetit federal Indiana, SHBA. Në Ladoga, Indiana jetojnë 985 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 704.3 banor/km2 (1824.1 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 1.4 km2 (0.54 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 250 m (820 ft).
Rrëza e Kanalit
Rrëza e Kanalit është mal në bregdetin e Jonit, në rrethin e Vlorës, midis Gadishullit të Karaburunit në veriperëndim dhe Qafës së Llogarasë në juglindje, me gjatësi 23 km dhe gjerësi 3-7 km. Nga lindja zbret pjerrët mbi luginën e Dukatit, kurse nga perëndimi mbi detin Jon, ku formon një bregdet të lartë shkëmbor me shumë gjire të vogla si gjiri i Gramës, i Arushës, i Shëndreut etj. Nga ana tektonike bën pjesë në zonën e Sazanit dhe në Qafën e Llogarasë vjen në kontakt me zonën Jonike. Relievi vjen duke u ngritur nga veriperëndimi në juglindje dhe në majën e Shën Iliut arrin lartësinë më të madhe (1499 m).
Passy-sur-Marne
Passy-sur-Marne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Passy-sur-Marne ka një popullsi prej 146 banorë dhe sipërfaqe 3.71 km², me një dendësi prej 39 banor/km².
Citoplazma
Citoplazma nënkuptojmë përmbajten që përmban qeliza siç janë: Citosoli, Citoskelet, organëzat citoplazmatike si dhe membrana qelizore.
Citoplazma
Kryesisht përbëhet nga materiet organike dhe inorganike. Prania e ujit është tejet e madhe, përmban diku 85% ujë. Kompononetet e tjera të cilët përbëjnë citoplazmën janë këto:
Aida Garifullina
Aida Garifullina (lindur në 30 shtator 1987) është një soprano ruse me origjinë nga Tatarstani. Ajo është fituesja e konkursit operistik në 2013 “Operalia” dhe ka marrë pjesë në disa produksione në Teatrin Mariinsky, në Shën Petersburgu si dhe Wiener Staatsoper. Ajo ka nënshkruar një kontratë me shtëpinë diskografike “Decca Records”.
Fillimet në karrierë
Garifullina ka lindur në 1987 në Kazan, kryeqytetin e republikës së Tatarstanit. Mamaja e saj, Lyalya Garifullina (dirigjente kori) është momentalisht drejtuese e Qendrës për Muzikën Bashkëkohore “Sofia Gubaidulina”. Që prej fëmijërisë mamaja e saj ka shërbyer si influencë për zhvillimin e saj muzikor dhe ishte një shtyllë e fortë në zhvillimin profesional të Aidës. Në moshën 18 vjeçare ajo lëvizi drejt Nuernverg për të studiuar muzikë.
Në 2007 ajo nisi studimet në Universitetin Vjenez për Muzikë dhe Artin performativ nën udhëheqjen e Claudia Visca. Dy vite më vonë Garifullina debutoi në produksionin e Moxartit me titull “Così fan tutte”. Në 2010 ajo fitoi konkursin për këngëtaren më të mirë, konkursi me emër “Muslim Magomayev” në Moskë. Pasi u diplomua në 2011, ajo performoi në ceremoninë përmbyllëse në Shenzhen si dhe këndoi në duetin me Alessandro Sfina në Kazan.
Në 2012 Garifullina këndoi në hapjen e Lojërave Olipmike verore në Londër. Në Londër ajo u njoh me Valery Gergiev, drejtorin artistik të teatrit “Mariinsky Theater” në Shën Petërsburg. Në janar 2013 ajo debutoi në skenën e teatrit “Marinsky Theater” në rolin e Susanna në operën "Buffa" të Mozartit “The Marriage of Figaro”. Ajo më vonë shtoi në repertorin e saj rolin e Gildës në pjesën “Rigoletto” si dhe rolin e Adinës në pjesën “L'elisir d'amore”.
Në qershor ajo performoi në ceremoninë hyrëse në “Summer Universiade” në 2013 në Kazan. Ajo gjithashtu performoi në ceremoni përmbyllëse së bashku me orkestrën në teatrin “Mariinsky”, të dirigjuar nga Valery Gergiev.
Çmimi Operalia
Karriera e Garifullinës mori një hov zhvillimi kur fitoi çmimin e parë në “Operalia” në 2013. Gjatë 2013 dhe 2014 ajo u përfshi në një seri performancash të shquara, së bashku me José Carreras, Plácido Domingo dhe Dmitri Hvorostovsky. Në 2014 ajo performoi në recitalin “Rosenblatt” të zhvilluar në hollin “Wigmore” në Londër. Në 2015 ajo nënshkroi kontratën me shtëpinë diskografike “Decca Records”.
Që prej fillimit të sezonit 2014-2015, ajo është pjesëtare e asamblit në Operën Vjeneze.
Ajo portretizoi sopranon amerikano-franceze Lily Pons duke performuar “The Bell Song” nga opera “Lakmé” në filmin e 2016 me titull “Florence Foster Jenkins”. Në shkurt 2017 ajo publikoi albumin nëpërmjet shtëpisë diskografike “Decca”, një album që përmban 15 pjesë muzikore të regjistruara në Radion e Orkestrës Simfonike, nën dirigjimin e Cornelius Meister.
Brawn GP
Brawn GP ishte një konstruktorë në Formula Një, e krijuar në vitin 2009 nga Ross Brawn pas blerjes manaxheriale të Honda Racing F1 Team, pasi Honda deklaroi tërheqjen nga sporti në fund të vitit 2008. Ekipi konkuroi vetëm në Kampionatin Botëror të vitit 2009, me pilotët Jenson Button dhe Rubens Barrichello.
Në debutim, në garën hapëse të sezonit në Çmimin e madh të Australisë 2009, ekipi mori pol pozitë dhe vendin e dytë në kualifikuese, kurse në garë morën dy vendet e para. Button fitoi gjashtë nga shtatë garat e para të sezonit, dhe në Çmimin e madh të Brazilit, ai siguroi titullin kampion për pilot kurse ekipi fitoi titullin kampion për konstruktorë. Barrichello fitoi dy gara dhe u rendit i treti në renditjen për pilotë. Ekipi fitoi tetë nga shtatëmbëdhjetë garat e sezonit, duke fituar titujt për pilotë dhe konstruktorë, çka e bëri ekipin e parë që arrin të fitojë 100% të kampionave të marra pjesë.
Më 16 nëntor 2009, u konfirmua se kompania që furnizonte ekipin me motorrë, Mercedes-Benz, në bashkpunim me Aabar Investments, kishte blerë 75.1% të aksioneve të Brawn GP, e cila u riemërua Mercedes GP për sezonin 2010.
Origjina
Brawn GP e ka origjinën nga Tyrrell Racing Organisation, një ekip i krijuar nga Ken Tyrrell në vitin 1958 që mori pjesë në disa kampionate garimi. Pasi hyri në Formula Një në vitin 1968, Tyrrel fitoi titullin për konstruktorë dhe tre tituj për pilotë me Jackie Stewart në vitet 1970'. Ekipi garoi në Formula Një deri në vitin 1998, ku rezultatet në rënje bënë që Tyrrell t'a shiste ekipin te British American Tobacco. BAT më pas hyri në Formula Një dhe krijoi ekipin e tij të quajtur British American Racing, kurse fabrika ndodhej në Brackley. Ekipi konkuroi për gjashtë vite, duke pasur rezultatin më të lartë në vitin 2004, duke u renditur në vendin e dytë. Rritja e kufizimeve ndaj reklamimit të tabakos solli që Honda, furnizuesi i motorrave të ekipit, të merrte të gjithë kontrollin e ekipit në fund të vitin 2005, duke garuar me emrin Honda Racing F1.
Kur po mendohej emri për ekipin, emri Tyrrell ishte një nga mundësitë, ashtu siç ishte edhe "Pure Racing".
Pas humbjes së motorrëve Honda, Brawn deklaroi se disa furnizues motorrësh i kishin bërë ofertë, por që në fund ishin motorrët Mercedes-Benz që u zgjodhën si më të përshtatshmet për makinën. Jenson Button dhe Rubens Barrichello ishin dy pilotët e zgjedhur për sezonin 2009. U raportua gjithashu se ekipi do të hynte në sezonin 2009 me brazilianin Bruno Senna si pilot rezervë, i cili do të sillte edhe sponsorët personal në ekip.
Pavarësisht se Honda u mendua të ishte ekipi i parë që do të përdorte sistemin KERS në vitin 2008, Brawn deklaroi në një intervistë se për shkak të rrethanave në çështjen e pronësisë, ekipi nuk e kishte kohën e mjaftueshme për të zhvilluar sistemin KERS. Më 20 mars, u konfirmua se ekipi do të merrte vendin e fundit në pitlane, duke bërë që Force India të ngjitej një vend më lartë. Bernie Ecclestone deklaroi se kjo ndodhi për shkak të ndryshimit të emrit, duke thënë se "Nëse [...] do të quhej Honda. Çfarëdo të ishte nga Honda, ata [Brawn GP] do t'i kishin marrë." Për këtë sezon fillimisht Brawn GP j'u dhanë numrat 20 dhe 21 pasi Force Indias j'u dhanë numrat e vjetër të Hondës 18 dhe 19. Megjithatë, kjo u ndryshua me kërkesë të Force Indias për shkak se materiali i tyre promovues ishte printuar 20 dhe 21. Brawn nuk pati kundërshtime dhe j'u dhanë numrat 22 dhe 23, duke lënë numrat 18 dhe 19 bosh.
Sezoni 2009
parapamje|djathtas|220px|Button në [[Çmimi i madh i Spanjës 2009|Çmimin e madh të Spanjës ku doli fitimtar.]] Ekipi e nisi fuqishëm në praktikën e premtes në Çmimin e madh të Australisë, duke përfunduar në pesë vendet e para. Në provat zyrtare, Jenson Button arriti pol pozitë, kurse shoku i tij i skuadrës Rubens Barrichello u rendit i dyti, i ndjekur nga Sebastian Vettel me Red Bull Racing. Kjo u ndoq me fitoren në garë, me Button i cili udhëhoqi në çdo xhiro dhe u rendit i pari, i ndjekur nga Barrichello, duke i dhënë Brawn një rezultat 1–2 në debutim, gjë që nuk kishte ndodhur që në Çmimin e madh të Francës 1954 me Mercedes-Benz.
Button fitoi garën e shkurtër në Malajzi nga pol pozita si dhe vendosi xhiron më të shpejtë. Me fitoren në Malajzi, Brawn GP u bë konstruktori më i ri pas Alfa Romeos (në sezonin 1950) që fiton dy Çmime të mëdha të para ku merr pjesë.
Në Çmimin e madh të Kinës, Barrichello u kualifikua për herë të parë para Button, por në garën me shi, britaniku u rendit i treti kurse braziliani i katërti mbrapa pilotëve të Red Bull Sebastian Vettel dhe Mark Webber.
parapamje|majtas|220px|[[Rubens Barrichello duke garuar në Çmimin e madh të Kinës.]] Button fitoi sërisht në Çmimin e madh të Bahrainit duke u nisur nga vendi i katërt; Barrichello u rendit i pesti pasi u nis i gjashti. Button e zhvilloi shumicën e garës në ajër të pastër dhe e ruajti kryesimin pasi makinat Toyota hyn në bokse. Kjo ishte hera e parë që ata ishin të ngadaltë, kurse sasia karburanti korrigjoi kohët e kualifikueseve.
Në Çmimin e madh të Spanjës, Brawn arriti rezultatin 1–2 për herë të dytë në këtë sezon; Button fitoi sërisht i ndjekur nga Barrichello, i cili parakaloi Kimi Räikkönen jashtë piste në kthesën e parë. Button kryesoi ndaj Barrichellos, Räikkönen dhe Felipe Massës për pjesën më të madhe të garës. Ishte fitorja e tretë sezonale për britanikun, i cili rriti avantazhin në renditjen për pilotë.
parapamje|djathtas|220px|Jenson Button duke garuar në [[Çmimi i madh i Gjermanisë 2009|Çmimin e madh të Gjermanisë.]] Çmimi i madh i Britanisë ishte gara e shtëpisë së Brawn GP. Të dy pilotët patën vështirësi, duke pasur probleme me ngrohjen e gomave dhe me balancimin e makinës. Button arriti rezultatin më negativ në kualifikuese, duke u renditur i gjashti, kurse Barrichello u rendit i dyti. Në garë, pilotët u përmirësuan dhe patën një garë përgjithësisht të qetë, me Button i cili arriti një vend të tretë kurse Barrichello u rendit i gjashti.
Pilotët patën sërisht probleme me temperaturën e gomave në Çmimin e madh të Gjermanisë, ashtu si në Bahrain. Ekipi megjithatë arriti një rezultat pozitiv në provat zyrtare, duke siguruar vendin e dytë dhe të tretë në nisje. Pavarësisht se fillimisht kryesoi, Barrichello nuk mori më shumë se një vend të gjashtë pasi pati probleme probleme me karburantin. Button sërisht humbi pikë pasi e kaloi shumicën e garës mbrapa finlandezit Kovalainen, por në fund ai kaloi Barrichellon dhe u rendit i pesti. Ekipi i shkëmbeu pit-stopet e pilotëve për të paksuar disavantazhin ndaj pilotëve Webber dhe Vettel që përfunduan respektivisht i pari dhe i dyti.
parapamje|majtas|Barrichello duke garuar në [[Çmimi i madh i Italisë 2009|Çmimin e madh të Italisë ku mori fiton e dytë të sezonit.]] Button arriti rezultatin më negativ të sezonit në kualifikueset e Çmimit të madh të Hungarisë, duke qënë i ngadaltë, çka i dha jo më shumë se vendin e 8të në nisje. Barrichello nuk ishte më mirë dhe u kualifikua vetëm i 13ti. Arsyeja e paraqitjes negative të Barrichellos ishte një prishje e sustave të makinës, njëra prej të cilave u shkëput nga makina dhe goditi në kokë Felipe Massën e Ferrarit, duke i shkaktuar dëmtime serioze në kokë. Ky aksident solli shqetësime edhe për Buttonin i cili ishte më i kujdesshëm në seancën e tretë për të mos pasur të njëjtin problem me brazilianin, duke i përfunduar provat zyrtare me më shumë karburant se duhej. Në garë të dy pilotët nuk ishin shumë të shpejtë, edhe pse kur temperatura shënonte 45°C, Button ishte piloti më i shpejtë në fushë. Button arriti të kalonte Trullin pas pit stopeve dhe fitoi vendin e shtatë kurse Barrichello përfundoi i dhjeti i ndjekur afër nga Nakajima and Trulli.
Barrichello arriti fitoren e parë të sezonit dhe të parën pas pesë vitesh në Çmimin e madh të Evropës, duke vendosur rekordin për kohën më të gjatë për fitimin e një Çmimi të madh. Ai e nisi garën i treti mbarapa dy makinave McLaren të Hamilton dhe Kovalainen. Button u nis nga vendi i pestë por në garë nuk shkoi më shumë se vendi i shtatë, por gjithsesi rriti avantazhin në renditjen për pilotë, kjo edhe falë tërheqjes së Sebastian Vettel.
parapamje|djathtas|Button në [[Çmimi i madh i Singaporit 2009|Çmimin e madh të Singaporit ku u rendit i pesti.]] Në Çmimin e madh të Belgjikës, Button pësoi tërheqjen e parë sezonale pasi u përplas në xhiron e parë nga Romain Grosjean. Barrichello e nisi garën në vendin e katërt, por në fillimin e garës pati probleme me freksionin, megjithatë ai arriti të rikuperoj disa pozicione dhe në fund u rendit në vendin e shtatë; motorri i tij mori flakë pasi hyrjes në bokse. Në garën e rradhës në Itali, të dy makinat Brawn ishin furnizuar shumë me karburant, duke arritur vetëm vendin e pestë dhe të gjashtë respektivisht me Barrichellon dhe Button. Megjithatë, në startin e garës, të dy pilotët arritën të kalonin Kovalainen i cili ishte furnizuar rëndë me karburant, dhe gjatë vazhdimit, të dy pilotët ishin shumë të shpejtë, duke realizuar rezultatin e fundit një-dy për këtë sezon, me Barrichellon fitues i ndjekur nga Button.
Të dy pilotët patën probleme gjatë kualifikueseve të Çmimit të madh të Singaporit. Barrichello u kualifikua vetëm në vendin e pestë kurse Button nuk u kualifikua për në seancën e tretë. Pavarësisht se u kualifikua i pesti, Barrichello mori një penalitet me pesë pozicione për shkak se kishte ndryshuar kutinë e shpejtësisë para fillimit të kualifikueseve. Në garë, pas 61 xhirosh, Button u rendit në vendin e pestë i ndjekur nga braziliani.
parapamje|majtas|Barrichello dhe Button mblodhën 172 pikë për Brawn GP, duke i dhënë ekipit britanik titullin kampion për konstruktorë. Button kishte mundësi të siguronte matematikisht titullin botëror për pilotë në Çmimin e madh të Japonisë, por në kualifikuese arriti vetëm kohën e shtatë më të shpejtë kurse Barrichello të pestën. Në garë ekipi pësoi rënje, me Button u rendit i teti kurse Barrichello një pozicion më lartë. Pas garës, kujdestarët e garës lajmëruan se ata po hetonin Nico Rosberg për shpejtësi mbi kufirin nën regjimin e makinës së sigurisë. Një penalitet i zakonshëm në të tilla raste do ti kishte ngjitur të dy pilotët e Brawn nga një pozicion më lartë secili, gjë që do ti kishte siguruar ekipin titullin kampion për konstruktorë, megjithatë, gjermani doli i pafajshëm dhe nuk mori asnjë penalitet.
Button siguroi matematikisht titullin kampion në garën e parafundit të sezonit në Brazil, pasi vendi i pesti i arritur në garë ishte i mjaftueshëm për të triumfuar, kurse Barrichello (i cili u nis nga pol pozita) u rendit në vendin e tetë, duke fituar një pikë, mjaftueshëm për ti siguruar Brawn GP titullin kampion për konstruktorë. Në garën e fundit të sezonit në Abu Dabi, Button mori një podium duke u renditur i treti kurse Barrichello u rendit një pozitë më poshtë. Falë suksesit në sezonin debutues, Brawn GP fitoi Çmimin Laureus World Sports për Ekipin e Vitit.
Ekipi fitoi 8 nga 17 garat në të cilat mori pjesë, duke pasur një mesatare fitoresh 47.05%. Ekipi gjithashtu fitoi titujt kampion për pilotë dhe konstruktorë, duke u bërë ekipi i vetëm në histori që ka mesataren e fitoreve 100%.
Shitja te Mercedes-Benz dhe trashëgimia
Më 16 nëntor 2009, u lajmërua se Daimler AG në bashkpunim me Aabar Investments kishte blerë 75.1% të aksioneve të Brawn GP (Daimler AG: 45.1%; Aabar: 30%). Raportet treguan se dyshja kishte paguar 110 milion £ për 75.1% të aksioneve. Ekipi u riemërua Mercedes GP për sezonin 2010. Pjesa e mbetur e aksioneve, 24.9%, qëndruan në pronësi të Ross Brawn në bashkpunim me Nick Fry. Ekipi i ri vazhdoi të përdorte bazën e Brawn GP në Brackley për aktivitetin e tyre, kurse Ross Brawn qëndroi si drejtor i përgjithshëm deri në sezonin 2013.
Gjatë kohës së Brawn te Mercedes, ekipi arriti 3 pol pozita dhe 3 fitore. Që nga largimi i Ross Brawn, Formula Një riktheu motorrët me turbo. Për shkak të punës së kryer nga Brawm dhe avantazheve teknike për shkak të motorrit të zhvilluar në krahasim nga rivalët e tjerë që kishin kufizime, ekipi dominoi fuqishëm tre sezonet e rradhës: ata arritën 56 nga 59 pol pozita të mundshme (duke humbur ndaj Massës në Austri 2014, Vettel në Singapor 2015 dhe Ricciardos në Monako 2016). Ata gjithashtu arritën 51 fitore në 59 gara. Për shkak se dominimi i tyre ishte i madh, të paktën një makinë ishte në podium në të gjithë garat përveç tre (të dy makinat u aksidentuan në Hungari 2015; Hamiltoni pati një problem në motorr në Singapor 2015 ku të dy Mercedesët ishin çuditërisht më të ngadaltë se Ferrari dhe Red Bull, dhe në Spanjë 2016 ku të dy makinat u përplasën në xhiron e parë).
BGP 001
Në fund, makina përfundoi falë ekipit të ri të sapokrijuar Brawn GP, dhe u modifikua për t'ju përshtatur motorrit Mercedes-Benz në vend të motorrit Honda. Jenson Button e prezantoi makinën për herë të parë, e cila kishte ngjyrë të bardhë, fosforeshente të verdhë dhe të zezë. Makina u provua për herë të parë në Circuit de Catalunya më 9 mars 2009, duke regjistruar kohët më të shpejta. Pas provave në Circuito de Jerez, Brawn GP vazhdoi të ishte më i shpejti, duke udhëhequr dy nga tre provat e zhvilluara. Në një intervistë Brawn deklaroi se makina do të ishte më e shpejtë pasi ai shpjegoi se '...Makina BGP 001 është rezultat i një pune intensive 15 mujore dhe ekipi ka qënë asgjë më pak se fantastik në angazhimin e tyre për të prodhuar dy makina në kohë për garën e parë'. Në garën e parë të sezonit, katër ekipe ishin ankuar rreth difuzorëve të makinave Williams FW31, Toyota TF109 dhe Brawn BGP 001, me arsyen se nuk kishin përmasat e duhura në përputhje me rregulloren sportive, por pas analizimit të makinave, kujdestarët e garës dolën në përfundimin se makinat ishin të ligjshme. Ky vendim u apelua në garën e dytë të sezonit në Malajzi. Megjithatë, edhe ky apel u hodh poshtë nga organi qeverisës i Formula Një. Një tjetër ankues ndaj Brawn u shqaf në Malajzi; BMW Sauber u bashkua me ekipet e tjera për akuzat ndaj difuzorëve të Brawn. Megjithatë, ishte një tjetër përpjekje e kotë pasi difuzorët u konsisderuan sërisht të ligjshëm. Ekipi bëri përmirsimin e parë të sezonit në Çmimin e madh të Spanjës, që më së shumti kishin të bënin me motorrin Mercedes. Në këtë garë, ekipi arriti një rezultat një-dy.
Button përdor vetëm një shasi të modelit Brawn BGP 001 gjatë sezonit 2009, duke e bërë shasinë "BGP 001-02" një nga më të suksesshmet në historinë e Formula Një (Rubens Barrichello voziti me shasinë "BGP 001-01" deri sa u përplas gjatë një seance kualifikuese në Çmimin e madh të Singaporit. Pas kësaj, ai përdori një shasi të re të quajtur "BGP 001-03" për pjesën e mbetur të sezonit). Pas mbarimit të sezonit, Ross Brawn arriti të mbante pronësinë e shasisë BGP 001-02, që fillimisht u përdor për eksperimente dhe më pas u dërgua në Festivalin e Shpejtësisë 2016 në Goodwood të Mbretërisë së Bashkuar. Ndërkohë, shasia BGP 001-01 u bë pronë e Jenson Button si një nga kushtet e kontratës së tij me Brawn GP, që nënvizonte se nëse do të fitonte kampionatin, makina do të bëhej pronë e tij. Megjithatë, ai arriti të zotëronte shasinë vetëm pas një beteje ligjore të gjatë me pronarët e rradhës të ekipit (Mercedes). Shasia BGP 001-03 (e përdorur nga Barrichello) u bë pronë e Mercedes pas blerjes së ekipit.
Sponsorizimi
parapamje|majtas|'Shtëpia' e Brawn GP ku qëndronte ekipi dhe sponsorët e tij në shumicën e garave. Sponsorët që ishin ende pjesë e ekipit Honda në përfundim të sezonit 2008, përfshirë Bridgestone, qëndruan si sponsor edhe në sezonin 2009.
Më 26 mars 2009, Brawn GP lajmëroi një bashkpunim me fabrikën britanike të veshjeve Henri Lloyd. Henri Lloyd, e cila u bë "Furnizuesi zyrtar i veshjeve dhe këpucëve" i Brawn GP sipas marrëveshjes, pranoi të furnizonte ekipin me veshje dhe këpucë, kurse stema e kompanisë u vendos edhe te shasitë e makinave. Dy ditë më pas, Sir Richard Branson lajmëroi se Virgin do të ishte një nga sponsorët më të rëndësishëm të ekipit. Më 17 prill, Brawn njoftoi arritjen e një marrëveshje me MIG Investments, stema e së cilës do të ishte pjesë e makinës. Një tjetër marrëveshje u konfirmua dy ditë më pas me Ray-Ban, një fabrikë prodhimi i syzeve të djellit, e cila do të sponsorizonte ekipin, kurse stema e saj do të ishte pjesë e kaskave të pilotëve. Në Çmimin e madh të Bahrainit, makinat kishin stemën Virgin Galactic në vend të stemës Virgin. Ekipi rifirmosi me Endless Advance dhe NCE Corporation, e cila u pasua një marrëveshje furnizimi me kompaninë e rripave të sigurimit Willans; kjo marrëveshje u firmos para fillimit të Çmimit të madh të Spanjës.
Sony Pictures u bashkua ekipit si sponspor vetëm për Çmimin e madh të Spanjës, duke bërë që figura reklamuese e filmit Terminator Salvation të vendosej te makinat. Në Çmimin e madh të Monakos, bashkë-themeluesi i Google, Larry Page, u raportua se ishte në bisedime me Brawn GP për t'u bërë sponsor i ekipit britanik për vitin 2010. Edhe pse ishte i ftuar i McLaren-Mercedes, Page besohej se dëshironte që emri Google të shfaqej në një ekip fitues. Ekipi siguroi një tjetër sponsorizim për një garë me Wuppertal. Para fillimit të Çmimit të madh të Britanisë, ekipi arriti një marrëveshje sponsorizimi me Graham-London, stema e së cilës do të shfaqej në pasqyrat e BGP 001 (makina e Button). Po në atë garë, stema e Monster Energy u bë pjesë e kaskave të pilotëve dhe vazhdoi të ishte pjesë deri në përfundim të sezonit.
majtas|parapamje|Stema e Qatar Telecom në garën e fundit të sezonit në Abu Dabi. Richard Branson, pronari i Virgin Group, deklaroi se me shumë mundësi bashkpunimi me Brawn GP nuk do të vazhdonte për vitin e ardhshëm, duke nënvizuar shpenzimet si një pengesë. Për Çmimin e madh të Evropës, Brawn garoi me stemën e Virgin Active. Në Çmimin e madh të Italisë, BGP 001 garoi me stemën e kompanisë italiane të zinxhirëve Raccagni. Në Çmimin e madh të Singaporit, Brawn arriti një marrëveshje me Canon si dhe ndryshoi sërisht stemën e Virgin, duke mbajtur atë të Virgin Media. Për Çmimin e madh të Japonisë, ekipi siguroi një marrëveshje vetëm për një garë me Angfa Co. Ltd, bërësin e shampos mjeksore Scalp-D, e cila ishte shumë e njohur në Japoni që nga dalja në treg për herë të parë në vitin 2005. Gjithashtu, në garë ekipi ndryshoi sërisht stemën e Virgin, duke garuar këtë herë me stemën e Virgin Atlantic.
Në Çmimin e madh të Brazilit ekipi siguroi titujt kampion për pilotë dhe konstruktorë, Brawn GP pati marrëveshje me Banco do Brasil dhe Petrópolis brewery për të shfaqur ngjyrat e tyre si dhe për të reklamuar kompaninë e birrës Itaipava dhe pijen energjitike TNT në të dyja makinat. Ekipi gjithashtu pati një marrëveshje të shkurtër me kompaninë spanjolle të siguracioneve Mapfre. Në këtë garë, ekipi riktheu stemën Virgin Galactic.
Në Çmimin e madh të Abu Dabit e cila ishte e fundit për sezonin 2009, Brawn GP firmosi një marrëveshje me Qatar Telecom, si dhe garoi sërisht me stemën Virgin Galactic.
Granulocite bazofile
thumb| Granulocite bazofile
Brawn GP
Rezultatet në Formula Një
(Rezultatet me të trasha tregon pol pozitën) (Rezultatet me të pjerrta tregon xhiron më të shpejtë) ‡ Vetëm gjysma e pikëve u shpërndanë pasi më pak se 75% e garës u krye.
Granulocite bazofile
Granulocietet bazofile janë pjesëza të gjakut që ju takon leukocitëve. Ato përmbajnë një numër të madh të granulave jo të rregullta, ndër tjerash përmbajnë Histamina si dhe Heparinin. Në pasqyrën e gjakut ato përmbëjnë vetëm (< 2 %). Bazofilet janë granulocite që prodhohen dhe vijnë prej palcës së ashtit. Aktivizimi i qelizës imunologjike, të cilat përmbajnë receptorë IgE, mund të shpiej deri tek një reaksion i menjëhershëm alergjik, siç është Rhinitis. Një aktivizim sistematik i kësaj qelizeje (pra aktivizim në tërë trupin) mund të shpiej deri tek shok-anafilatik. Tek shumëzimi i granulociteve bazofile në gjak mund të vij deri tek sëmundjet mieloproliferative, veçanërisht leukemi mielotike kronike.
Katrot
Katrot (Çetiri, shek.XVIII-XIX) ishin familje piktorësh të afreskut e të ikonave, që punuan kryesisht në Myzeqe dhe në Shqipërinë e Mesme. Ishin me prejardhje nga Grabova e Elbasanit. I pari që përmendet është Gjergj Prend Çetiri Grabovari. Pikturoi ikona në kishën e Shën Mitrit në katundin Mazhan të Myzeqesë më 1775. Së bashku me të vëllain Joan Çetirin pikturoi disa kisha në fshatrat e Myzeqesë. Joani figuron si autor i disa afreskeve në kishat e Myzeqesë. Në mbishkrime emri i tij gjendet së bashku me atë të nipit Nikolla dhe djalit të tij Naumit. Joani pikturoi pjesën më të madhe të ikonave të katedrales së kalasë në Berat. Në kisha të ndryshme gjendet edhe emri i Gjergj Çetirit si dhe i një piktori tjetër të kësaj familje me emrin Ndin, i cili është pinjolli i fundit i këtij brezi piktorësh.
Rampoux
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Rampoux (Ocitanisht: Rampons ; Shqip: Rampu ) është një komunë në departamentin Olt në Francën jugperëndimore.
Werner Grossmann
Werner Großmann (9 mars 1929 – 28 janar 2022) ishte një nënkryetar gjerman i Ministrisë së Sigurimit të Shtetit ( Stasi ).
Biografia
I lindur në vendbanimin Oberebenheit, Saksoni, Großmann filloi karrierën e tij si murator, por në vitin 1952 ai iu bashkua Ministrisë së Sigurimit të Shtetit ku studioi për spiunazh politik dhe ushtarak. Ai u ngrit me shpejtësi në grada dhe u gradua zëvendësdrejtues i divizionit të spiunazhit ushtarak në 1956, duke u bërë drejtues divizioni në 1962.
Në vitin 1983, ai u gradua nënkryetar i Administratës së Përgjithshme të Zbulimit (HVA), krahu i spiunazhit të huaj të Stasit. Në vitin 1986, kur Markus Wolf doli në pension, Großmann u vu në krye të HVA-së duke qënë gjithashtu edhe zëvendësministër i sigurimit të shtetit. Në vitin 1989, atij iu dha grada Generaloberst. Kur Stasi u shpërbë pas ndryshimeve politike të vitit 1990, Großmann, si të gjithë anëtarët e tjerë, humbi pozicionin e tij. Großmann u shfaq në disa ngjarje të organizuara nga partia politike Die Linke.
Großmann vdiq në Berlin më 28 janar 2022, në moshën 92 vjeçare.
Bajram Daklani
Bajram Daklani - atdhetar dhe veprimtar I dalluar I lëvizjes për çlirimin nga zgjedha osmane dhe për bashkim kombëtare. Lindi në Gjakovë në një familje me tradita atdhetare. Luftoi kundër politikës shoviniste antishqiptare të turqve të rinj, të cilët më 1909 e dënuan me vdekje në mungesë. Me çetën e tij mori pjesë në kryengritjen antiosmane të vitit 1910; organizoi vrasjen e të dërguarit të sulltanit, Ethem Pashës më 1911, afër fshatit Hereç, Gjakovë. Është bashkautor ikushtrimit të lëshuar nga “Krerët e Kryengritjes së Kosovës” në maj të vitit 1912 drejtuar popullit shqiptar për bashkimin e shoqërive atdhetare në luftë për autonominë administrative të Shqipërisë. Gjatë luftës së parë botërore qëndroi me armë në dorë në mbrojtje të trojeve etnike shqiptare. Me 1919 u lidh me Komitetin “MKK” dhe luftoi kundër politikës shoviniste serbomadhe ndaj tokave shqiptare, derisa u vra në korrik të vitit 1923.
Boucieu-le-Roi
Boucieu-le-Roi është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Boucieu-le-Roi ka një popullsi prej 285 banorë dhe sipërfaqe 8.94 km², me një dendësi prej 32 banor/km².
René Vignal
René Vignal (12 gusht 1926 – 21 nëntor 2016) ishte futbollistë francezë i cili luante si portier. Ai poashtu ka luajtur në kombëtaren franceze.
Coupru
Coupru është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Coupru ka një popullsi prej 183 banorë dhe sipërfaqe 7.82 km², me një dendësi prej 23 banor/km².
Maqedonia e Veriut në Festivalin Evropian të Këngës
Maqedonia e Veriut, e prezantuar më parë në festival si Ish-Republika Jugosllave e Maqedonisë (I.R.J. e Maqedonisë), ka marrë pjesë në Festivalin Evropian të Këngës 19 herë që nga debutimi i saj zyrtar më 1998. Vendi kishte provuar të marrë pjesë më 1996, por nuk arriti të kualifikohej në raundin kualifikues të vetëm audio. Shefi aktual i Delegacionit është Meri Popova.
Para vitit 2019, rezultati më i mirë i Maqedonisë së Veriut ishte një përfundim i vendit të 12-të me Elena Risteska më 2006. Pasi u kualifikua në raundin gjysmëfinal vetëm një herë në dhjetë nga njëmbëdhjetë garat e mëparshme (2008–18), Maqedonia e Veriut arriti rezultatin e saj më të mirë deri më sot në vitin 2019, kur Tamara Todevska u kualifikua dhe përfundoi në vendin e shtatë në finale pasi fitoi votat e jurisë.
Historia
Si Ish-Republika Jugosllave e Maqedonisë (IRJ e Maqedonisë), vendi paraqiti hyrjen e parë, "Samo ti" (Само ти) kënduar nga Kaliopi, për edicionin e vitit 1996. Sidoqoftë, vendi nuk arriti të kualifikohej përmes raundit para-përzgjedhës jo-transmetues. Përpjekjet e saj për të hyrë në konkurs u penguan përsëri më 1997, kur u prezantua një sistem tjetër i ri ku vendet me rezultatet më të ulët mesatare gjatë katër viteve të mëparshme u përjashtuan nga pjesëmarrja. Vendi bëri debutimin e tij më 1998, me "Ne zori, zoro" të Vlado Janevskit.
Rezultati më i mirë i vendit para vitit 2019 (dhe rezultati më i mirë me emrin e tij të vjetër) ishte në vitin 2006, kur Elena Risteska këndoi "Ninanajna" (Нинанајна) në Athinë, Greqi dhe doli e 12-ta. Është i vetmi vend që është kualifikuar nga çdo gjysmëfinale nga 2004 deri më 2007 (vendet e tjera janë kualifikuar për çdo finale, por për shkak se ata përfunduan në 10 më të mirët vitin e kaluar, nuk u duhej të garonin në gjysmëfinale). Pavarësisht se nuk përfunduan kurrë në top 10, rekordi i tyre i kualifikimit për çdo finale u thye vetëm në vitin 2008, kur vota e jurisë e përdorur në gjysmëfinale zgjodhi Suedinë si finaliste, megjithëse Tamara, Vrčak dhe Adrian Gaxha kishin dalë të 10-it në televotim. Që atëherë, vetëm në vitin 2012 ata mbërrinë deri në finale.
Radio Televizioni Maqedonas, i cili transmeton festivalin, ka përdorur festivalin Skopje Fest për ta përzgjedhur hyrjen kombëtare që nga debutimi i shtetit, megjithëse bëri disa ndryshime në formatin përfundimtar kombëtar, kështu që finalet kombëtare 2004, 2005, 2006, 2007 dhe 2012 u organizuan jashtë Festivalit të Shkupit.