cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Artizanati Shqiptar
Për mënyrën e punimit, ornamentet, vlerat utilitare e estetike, prodhimet e këtij lloji kanë ngjallur interesimin e tregëtarëve të shtetit fqinj, Greqisë. Në Korçë e Përmet është zgjeruar tradita e prodhimit të objekteve prej guri, hekuri dhe druri. Këtu mund të përmendim gdhëndjen në gur të kuq të sofateve e çezmave nga mjeshtrat e Polenës, po kështu mund të thuhet edhe për prodhimin e oxhaqeve dekorativë po gjejnë përdorim për zbukurimin mjedisor shtëpijak.
Nisur nga interesi që kanë jo vetëm për blerësit vendas por edhe të huaj, dhe zhvillimi që ka marrë artizanati shqiptar, janë organizuar shumë panaire dhe ekspozita të këtij artizanati jashtë shteti për promovimin e këtyre vlerave të trashëgimisë kulturore shqiptare.
Gjithashtu janë ngritur edhe shumë shoqata të artizanëve të cilët organizojnë shumë veprimtari promovuese si brenda ashtu edhe jashtë vendit.
Parku Zoologjik i Tiranës
parapamje Parku Zoologjik në Tiranë është hapur në vitin 1971. Gjendet pranë Kopshtit Botanik, në fund të digës së liqenit artificial të Tiranës, e quajtur shëtitorja "Lasgush Poradeci".
Përmasimi
Ky kopsht ka një sipërfaqe prej 5,97 hektarësh, nga të cilat 4,35 hektarë janë sipërfaqe e gjelbër, 1,3 hektarë janë sipërfaqe ujore e përbërë nga basene të vegjël me ujë, 1,8 hektarë zihen nga rrugë dhe sheshe të vogla dhe 0,14 hektarë janë sipërfaqe ndërtimi të destinuara për kafshët dhe shpendët. Veçanërisht pas viteve 90‘, ka pasur një pakësim të ndjeshëm të kafshëve të egra, ndërkohë kopshti zoologjik frekuentohet për lulishtet dhe sipërfaqet e tij të gjelbërta. Vitin e fundit aty është ngritur edhe një qendër për sensibilizimin e mbrojtjes së natyrës.
Lista e shqiptarëve
Lista e shqiptarëve është listë e cila përmban kategoritë e shqiptarëve të grupuar sipas profesioneve ose veprimtarive përmes të cilëve kan arritur famë.
Lipidet
400px|thumb|Disa lloje lipidesh
Lipidet (lipos-gr-yndyrë) në përgjithësi përkufizohen si yndyrëra të patretshme në ujë, por treten në tretës tjerë organik p.sh. tretës të lipideve janë acetoni ose benzeni. Në natyrë ndodhen edhe si molekula të tilla si vajra, kolesterole, sterole, vitamina (A, D, E dhe K ), monogliceride, digliceride, fosfolipide, etj. Funksionet kryesore biologjike të lipideve janë: depozitimi i energjisë, veprojnë si komponentë strukturor në membranën qelizore, dhe si molekula sinjalizuese.
Ndarja e lipideve
Lipidet janë një grup komponimesh që kanë shumë funksione biologjike, të tilla si komponente strukturore në membranën qelizore, deponimin e burimeve të energjisë etj. Lipide në përgjithësi janë hidropfobik apo amfifilike të vogla që kanë origjinë tërësisht ose pjesërisht nga dy lloje substancash biokimike: ketonet dhe grupet izofrene. Duke marrë parasysh këtë, lipidet ndahen në: Megjithëse fjala lipid nganjëherë përdoret si sinonim për yndyrën, e cila është nëngrup i quajtur triglicerid lipid dhe nuk duhet të ngatërrohen me termin acid yndyror. Lipide gjithashtu përfshijnë molekulat të tilla si acid yndyror dhe derivatet e tyre (duke përfshirë edhe trigliceridet, digliceridet, monogliceridet dhe fosfolipidet), dhe të tjera që përmbajnë sterole metabolike ngjajshëm si kolesteroli. Lipidet janë një grupi i gjerë i natyrshem i molekulave që përfshin yndyrna, sterols, vitamina yndyrore (si vitamina A, D, E dhe K), monogliceridet, digliceridet, polipeptidet dhe të tjerët. Funksionet kryesore biologjike te lipideve përfshijnë ruajtjen e energjisë, si komponente strukturore e membranave qelizore, dhe si të rëndësishme për sinjalizimin e molekulave.
Lipide mund të përkufizohet me gjerësisht si molekula hidrofobike apo amfibilike të vogla, me natyrën e disa lipideve amphiphilic i lejon ata të formojnë struktura të tilla si Fshikëza, lipozome, ose membranat në një mjedis ujor. lipidet biologjike e kane origjinën tërësisht ose pjesërisht nga dy lloje të nënnjësive biokimike ose "blloqeve të ndërtimit":. grupe ketakil dhe izopren.Duke përdorur këtë qasje, lipidet mund të ndahen në tetë kategori: acile yndyrore, gliceropeptide, glicerofosfolipede, sfingolipide, sakrolipide dhe poliketide (që rrjedhin prej kondensimit të nënnjësise se ketoacilit); dhe lipidet sterole dhe prenole (që rrjedhin prej kondensimit të nënnjësi izoprene).
Edhe pse termi lipid është përdorur ndonjëherë si një sinonim për yndyrna, yndyrnat janë një nëngrup i lipideve i quajtur triglicerdie. Lipidet gjithashtu përfshijnë molekulat të tilla si acide yndyrore dhe derivatet e tyre (duke përfshirë edhe tri-, di-, dhe monogliceridet dhe fosfolipidet), si dhe të tjera që përmbajnë sterol-metabolik të tilla si kolesterol. [5] Edhe pse njerëzit dhe gjitarë të tjerë përdornin rrugë të ndryshme për të biosintetike,të dy prishen dhe sintetizojnë lipide, disa lipideve thelbësore nuk mund të bëhen në këtë mënyrë dhe duhet të merren nga dietat Lipidet ndahen ne disa llojra te vetive
Tito Vilanova
Francesc "Tito" Vilanova Bayó (lindur më 17 shtator 1968 – 25 prill 2014) ishte një ish futbollist profesionist spanjoll dhe trajner.
Leksiku i kulturës popullore shqiptare (Robert Elsie)
Leksiku i kulturës popullore shqiptare. Besime, mitologji, fe, doke, rite, festa dhe veçori kulturore. Autori: Robert Elsie. Shqipëroi: Abdurrahim Myftiu. Shtëpia botuese: Skanderbeg Books. Viti i botimit 2005, Tirana. Faqet e librit 282. ISBN 99943-683-4-6
Parathënie
Sipas dokumenteve historike, shqiptarët kanë qenë të pranishëm në Evropën juglindore që prej rreth një mijë vjetësh, por rrënjët e tyre zbresin shumë më thellë në mjegullat e lashtësisë. Në fillim, një bashkësi e vogël baritore në hapësirat më të thella të Ballkanit, shqiptarët u shtuan në numër dhe përhapën ngulimet e tyre në mbarë trevat jugperëndimore të gadishullit. Me kalimin e kohës, si dhe me gjallërinë e këmbënguljen që i kanë në gjak, e me shumë fat, ata erdhën e zunë vendin që kanë sot në radhën e shteteve kombëtare të Evropës.
Mirëpo, edhe sot, në të hyrë të shekullit XXI, termi 'shtet kombëtar në Evropë' nuk është krejtësisht i përshtatshëm për shqiptarët. Jeta e tyre dhe kultura e tyre janë ato të një vendi në zhvillim, të një vendi të Botës së Tretë që lufton për të mbijetuar në të gjitha kuptimet e kësaj fjale. Në pikëpamje materiale, ata kanë qenë të privuar nga gjithçka përveç gjërave më të domosdoshme për të mbajtur frymën gjallë. Madje, zhvillimi historik, politik, ekonomik dhe kulturor i shqiptarëve ka qenë aq i mundimshëm sa që ata që i njohin mirë nuk mund të mos mahniten se si kanë arritur të mbijetojnë si popull.
Vetëm në një kuptim kanë qenë të pasur shqiptarët. Kultura popullore tradicionale e tyre, e cila ka ardhur e është zhvilluar gjatë shekujve në kushtet e një veçimi relativ, paraqet një begati befasuese elementesh. Megjithatë, kjo kulturë, pa dijen e së cilës Ballkani kurrsesi nuk ka si të kuptohet, ka mbetur pak e njohur për botën Perëndimore, madje edhe ndër antropologët dhe etnografët që merren posaçërisht me Ballkanin. Punimi që po paraqesim këtu synon ta mbushë këtë zbraztësi, sado në mënyrë modeste.
Ky Leksiku të Kulturës Popullore Shqiptare paraqet dhe jep për herë të parë në gjuhën angleze një gamë të gjerë informacioni të panjohur ose pak të njohur në Perëndim. Madje një pjesë të mirë të këtij informacioni e kanë humbur edhe vetë shqiptarët e sotëm. Në këto rrethana, ky fjalor mund të shërbejë si bazë të dhënash për lexuesit dhe studiuesit e një numri fushash. Aty ku ka qenë e mundur, në ndihmë të atyre që duan të thellohen më tej, janë paraqitur të dhëna bibliografike të hollësishme.
Kultura popullore shqiptare ndodhet sot në një gjendje interesante. Nga njëra anë, sikundër u tha më sipër, ajo është dhe paraqitet jashtëzakonisht e begatë, sidomos duke pasur parasysh se për dhjetëvjeçarë, madje për shekuj me radhë, shqiptarët kanë jetuar të veçuar nga pjesa tjetër e Evropës. Kultura tradicionale e tyre, me shumë elemente e besime që ndofta nuk hasen gjetiu, vazhdon të mbetet një minierë ari për antropologët dhe etnografët. Në disa kuptime, Shqipëria është një muze i gjallë i së kaluarës. Në malet e veriut, për shembull, ende vihen re mbeturina të dukshme të një kulture e shoqërie fisnore, e cila ka ruajtur vlera të forta patriarkale e madje shumë nga prirjet epike të së kaluarës.
Nga ana tjetër, kultura popullore në Shqipëri është sot, për fat të keq, jashtëzakonisht e varfër, e varfëruar në mënyrë të ndërgjegjshme gjatë një gjysëm shekulli diktature staliniste. Regjimi komunist që sundoi në Republikën Popullore Socialiste të Shqipërisë së kohës (1944-1990) u përpoq me të gjitha mënyrat për të krijuar "njeriun e ri socialist", duke shkatërruar gjithçka para tij. Nën sundimin e Enver Hoxhës (1908-1985), të gjitha besimet dhe zakonet paramarksiste mendoheshin se binin në kundërshtim dhe vinin në rrezik ndërtimin e socializmit dhe pushtetin e Partisë e, për rrjedhojë, të paktën në pjesën më të madhe, u fshinë nga mendjet, zemrat dhe shpirti i shqiptarëve. Si pasojë e drejtpërdrejtë e diktaturës staliniste, të paktë janë sot në Shqipëri ata individë që dijnë diçka për traditat e tyre popullore, për shembull për mitologjinë shqiptare ose për fenë dhe besimet popullore. Mirëpo, një pjesë e mirë e asaj çka ka humbur në Shqipëri fatmirësisht është ruajtur në kulturat më tradicionale të bashkësive shqiptare në Kosovë e në Maqedoninë perëndimore. Disa elemente arkaike gjithashtu janë ruajtur gjatë shekujve në ngulimet e vjetra shqiptare të Italisë jugore e të Greqisë.
Sidoqoftë, është koha që kjo kulturë popullore tradicionale të studiohet me imtësi para se të ikë e të zhduket përgjithmonë. Disa arritje janë shënuar ndër vite nga studiues shqiptarë vendës, të cilët kanë regjistruar, dokumentuar, kataloguar e botuar vepra të rëndësishme, sidomos në Institutin Albanologjik të Prishtinës dhe në Institutin e Kulturës Popullore të Tiranës. Po ende mbetet shumë për të bërë. Nëse ky vëllim jep ndihmesë për të zgjuar interesime për këtë fushë ose për kulturën shqiptare në përgjithësi, atëherë mund të thuhet se synimi kryesor është arritur.
Më mbetet të shpreh falënderimin tim për shumë veta, që nga studiuesit dhe specialistët deri te blegtorët e bujqit, që kanë dhënë ndihmesën e tyre me dijet, mendimet, kohën dhe interesimin e shfaqur për këtë projekt. Për ndihmën e një natyre më konkrete do të përmendja në veçanti Heinz Bothien-in (Frauenfeld), Bardhyl Demirajn (Mynih), Arthur Liolin-in (Boston), Abdurrahim Myftiun (Tiranë), Joan Pelushin (Korçë) dhe Frances Trix-in (Ann Arbor).
Shestimi i këtij libri nisi në muajt e parë të vitit 1998, në një kohë kur revoltat e vitit 1997 i kishin shkatërruar tashmë strukturat e shoqërisë e të kulturës popullore në Shqipëri, duke shkaktuar, ndër të tjera, një eksod tjetër masiv të fiseve malësore drejt vendbanimeve qytetëse pranë brigjeve të detit. Ishte gjithashtu koha kur hegjemonia e huaj, me strategjinë e saj të mbrapshtë të spastrimit etnik dhe urrejtjes së verbër, po orvatej të fshinte e të zhdukte kulturën shekullore, po ende të brishtë, të shqiptarëve të Kosovës, një kohë kur gjenocidi në Ballkan përsëri po ngrinte kokën e vet të shëmtuar.
Për shqiptarët, vështirësitë dhe privacionet gjithmonë kanë qenë pjesë e jetës. Mbetet të shpresojmë që populli i shumëvuajtur i Kosovës e i Shqipërisë të rimëkëmbet dhe, me energjinë dhe vrullin e vet tradicional, të kapërcejë vështirësitë e papërshkrueshme të kohës së sotme.
Robert Elsie
shkurt 2000
Rrashi
Rrashi është një fshat në komunën Postribë në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Trashëgimtarët - Partia Socialiste midis transformimeve dhe vazhdimësisë
"Trashëgimtarët - Partia Socialiste midis transformimeve dhe vazhdimësisë" me AUtore Luljeta Progni. Shtëpia botuese "Ideart", botuar nëntor 2009. Faqet e librit 264. ISBN 978-99956-29-40-3
Bedri Hoxha (shkrimtar)
Bedri Hoxha lindi ne Deshat, Dibër, më 13 gusht 1975. Ka botuar dy libra me poezi, “Qetësi e rikthyer” 1996 dhe “Tingujt që agojnë”, 2004 si dhe përmbledhjen në prozë “Botë e përbuzjeve”, 2001. Pjesëmarrës në “Antologji e e poezisë dibrane”, 2003. Pas mbarimit të studimeve për dramaturgji në Selanik të Greqisë ku aktualisht jeton, ushtron veprimtarinë e aktorit. Përfshirë në mediat e shkruara në Shqipëri dhe në Greqi. Anëtar i Klubit të Shkrimtarëve Emigrantë nga Shqipëria, “Drita”, në Selanik. Autor i njëzet këngëve popullore dhe një albumi.
Webster County (Missouri)
Webster County është një nga  qarqet në shtetin federal Missouri të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Tajar Zavalani - Misioni i shekullit XX
"Tajar Zavalani - Misioni i shekullit XX" Përmbledhje shkrimesh dhe studimesh të përgatitur nga Ndriçim Kulla. Shtwpia botuese "Plejad", viti i botimit 2008. Faqet e librit 320.
17 Dhjetor
17 dhjetori është dita e 351-të e kalendarit gregorian (dita e 352-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 14 ditë.
Kantoni Ribérac
Kantoni Ribérac (frëngjisht: Canton de Ribérac) është një kanton në departamentin Dordogne, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Ribérac. Ka sipërfaqe 187.12km2 dhe popullsi 8790 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Ribérac aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Masllorenç
Masllorenç është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Penedès, të provincës Tarragona, në Katalonia. Masllorenç ka 453 banorë (2001), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 6.59 km2.
Lidhje të jashtme
Masllorenç
La Liga 1951-52
Statistika të sezonit 1951/52. Sezoni La Liga 1951-52, filloj më 9 shtator , 1951 dhe mbaroj më  13 prill , 1952.
Ekipet pjesmarrëse
Sezon La Liga 1951-52 ishte i përbërë prej këtyre ekipe:
Tabela finale
Poz=Pozicioni, Ek=Ekipi , Nd=Ndeshje  ,  Fi=Fitore , Bar=Barazime  ,  Hu= Humbje  ,  Gsh=Gola të shënuar  ,  Gp=Gola të pësuar  , Gd=Diferenca e golave.
Worth County (Missouri)
Worth County është një nga  qarqet në shtetin federal Missouri të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Shtatë vjet prolog
"Shtatë vjet prolog", Rravgime sociolinguistike në lëmë të shqipes me Autore Ledi Shamku-Shkreli. Me parathënie nga Ardian Vehbiu. Shtëpia botuese "Çabej", viti i botimit 2005. Faqet e librit 190.
Njësitë administrative të Arabisë Saudite
Njësitë territoriale në Arabinë Saudite
Arabia Saudite ka 13 njësi administrative (mintaqat, njëjës - mintaqah).
Vilza
Vilza është një fshat në komunën Postribë në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Amaneti (tregimet e fundit)
"Amaneti" tregimet e fundit me Autor Teodor Keko. Shtëpia botuese "Toena", viti i botimit 2008. Faqet e librit 182.
Kantoni Le Puy-en-Velay-Sud-Ouest
Kantoni Le Puy-en-Velay-Sud-Ouest (frëngjisht: Canton du Puy-en-Velay-Sud-Ouest) është një kanton në departamentin Haute-Loire, rajonin Auvergne-Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Le Puy-en-Velay. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 8119 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Le Puy-en-Velay-Sud-Ouest aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Mehr Licht!
Mehr Licht! (do të thotë “Më shumë Dritë” në gjermanisht) është revistë letrare dhe kulturore e botuar në Shqipëri, e themeluar nga Mira Meksi dhe Vebi Velija në vitin 1966.
Titulli i revistës është në gjermanisht dhe i referohet fjalëve të fundit të Johan Volfgang Gëte që do të thotë “më shumë ndriçim, më shumë dituri, më shumë realitet”.
Kristaq Antoniu
parapamje Kristaq Antoniu (1909 - 1979) - këngëtar, tenor dhe bariton (Artist i Popullit). Me origjinë nga Korça, ai lindi në Rumani, ku dhe përfundoi Akademinë Mimodramatike të Bukureshtit. Interpretoi rolet e para në disa filma kinematografie, ku dhe u bë i njohur. Si koncertist dhe këngëtar operetash, zhvilloi turne me një trupë nëpër Evropë.
Në Shqipëri u kthye në vitin 35, ku dhe nisi një veprimtari të gjallë artistike. U shqua në interpretimin e arieve nga operat klasike dhe të këngëve popullore.
Lidhje te jashtme
Lidhje e jashtme
Lapsi
parapamje| Lapsa [[grafiti HB]] parapamje| Një laps tipik i ditëve moderne. 1. Bërthama prej grafiti 2. Druri 3. Trupi i lyer 4. Metali 5. Goma parapamje| Dy lapsa grafiti. Të dyja janë etiketuar "HB", por etiketa numerike ndryshon midis "2" dhe "2".1⁄2 " Lapsi është një mjet shkrimi ose vizatimi me një bërthamë të fortë pigmenti brenda një shtresë mbrojtëse që redukton rrezikun e thyerjes së bërthamës dhe e mban atë të mos dëmtojë dorën e përdoruesit.
Përmbledhje
Lapsat krijojnë shenja nga gërryerja fizike, duke lënë një gjurmë materiali bërthamor të fortë që ngjitet në një fletë letre ose sipërfaqe tjetër. Ato dallohen nga stilolapsat, të cilët shpërndajnë bojë të lëngshme ose xhel në sipërfaqen e shënuar.
Shumica e bërthamave të lapsit janë bërë nga pluhur grafiti i përzier me një lidhës balte. Lapsat e grafitit (të njohura tradicionalisht si "lapsa plumbi") prodhojnë shenja gri ose të zeza që fshihen lehtësisht, por ndryshe rezistente ndaj lagështirës, shumicës së kimikateve, rrezatimit ultravjollcë dhe plakjes natyrale. Llojet e tjera të bërthamave të lapsit, si ato të qymyrit, përdoren kryesisht për vizatim dhe skicë. Lapsat me ngjyra përdoren ndonjëherë nga mësuesit ose redaktorët për të korrigjuar tekstet e paraqitura, por zakonisht konsiderohen si pajisje arti, veçanërisht ato me bërthama të bëra nga lidhës me bazë dylli që priren të njollosen kur aplikohen gomat mbi to. Lapsat me yndyrë kanë një bërthamë më të butë dhe të yndyrshme që mund të lërë shenja në sipërfaqe të lëmuara si qelqi ose porcelani.
Mbulesa më e zakonshme e lapsit është druri i hollë, zakonisht në seksion gjashtëkëndor, por ndonjëherë cilindrike ose trekëndore, e lidhur përgjithmonë me bërthamën. Grupet mund të jenë prej materialeve të tjera, të tilla si plastika ose letra. Për të përdorur lapsin, kutia duhet të gdhendet ose të zhvishet për të ekspozuar fundin e punës të bërthamës si një pikë të mprehtë. Lapsat mekanikë kanë mbështjellës më të përpunuar të cilat nuk janë të lidhura me thelbin; në vend të kësaj, ato mbështesin bërthama të veçanta, të lëvizshme të pigmentit që mund të zgjerohen ose tërhiqen (zakonisht përmes majës së kutisë) sipas nevojës. Këto mbështjellje mund të ringarkohen me bërthama të reja (zakonisht grafit) pasi ato të mëparshmet janë shteruar.
Historiku
Megjithëse lapsi arketip ishte një furçë artisti, majë shkruese, një shkop i hollë metalik i përdorur për gërvishtje në papirus ose tableta dylli, ai u përdor gjerësisht nga romakët dhe për dorëshkrimet me gjethe palme.
Si një teknikë për vizatim, paraardhësi më i afërt me lapsin ishte pika e argjendtë ose pika kryesore derisa në vitin 1565 (disa burime thonë që në vitin 1500), një depozitë e madhe grafiti u zbulua në vendin Grey Knotts afër fshatit Seathwaite në famullinë Borrowdale, Cumbria, Angli. Kjo depozitë e veçantë e grafitit ishte jashtëzakonisht e pastër dhe e fortë, dhe mund të sharrohej lehtësisht në shkopinj. Mbetet e vetmja depozitë e grafitit në shkallë të gjerë e gjetur ndonjëherë në këtë formë solide. Kimia ishte në fillimet e saj dhe substanca mendohej të ishte një formë plumbi. Rrjedhimisht, u quajt plumbago (latinisht për " xeheror plumbi "). Për shkak se bërthama e lapsit quhet ende si "plumb", ose "një plumb", shumë njerëz kanë keqkuptimin se grafiti në laps është plumb, dhe bërthama e zezë e lapsave ende quhet plumb, madje. edhe pse nuk përmbante kurrë elementin plumb.
Vlera e grafitit së shpejti do të kuptohej se ishte e madhe, kryesisht për shkak se ai mund të përdorej për të rreshtuar kallëpet e topave ; minat u morën nga kurora dhe u ruajtën gjatë. Kur ishin grumbulluar rezerva të mjaftueshme grafiti, minierat u përmbytën për të parandaluar vjedhjen derisa të kërkohej më shumë.
Më vonë u zbulua gjithashtu dobia e grafitit për lapsa, por grafiti për lapsa duhej të kontrabandohej. Për shkak se grafiti është i butë, ai kërkon një formë mbështjelljeje. Shkopinjtë e grafitit fillimisht mbështilleshin me fije ose lëkurë delesh për stabilitet. Anglia do të gëzonte një monopol në prodhimin e lapsave derisa një metodë e rindërtimit të pluhurit të grafitit u gjet në 1662 në Gjermani. Megjithatë, lapsat e dallueshëm katrorë anglezë vazhduan të bëheshin me shkopinj të prerë nga grafiti natyror deri në vitet 1860. Qyteti i Keswick, pranë gjetjeve origjinale të grafitit të bllokut, ende prodhon lapsa, fabrika është gjithashtu vendndodhja e Muzeut të Lapsave Derwent. Kuptimi i "mjeteve të shkrimit me grafit" me sa duket evoluoi në fund të shekullit të 16-të.
Shtojca e gomës
parapamje| Gomë e bashkangjitur në të majtë; maja e lapsit në të djathtë Më 30 mars 1858, Hymen Lipman mori patentën e parë për ngjitjen e një gome në fund të një lapsi. Në 1862, Lipman ia shiti patentën e tij Joseph Reckendorfer për 100,000 dollarë, i cili vazhdoi të padisë prodhuesin e lapsave Faber-Castell për shkelje. Në Reckendorfer v. Faber (1875), Gjykata e Lartë e Shteteve të Bashkuara vendosi kundër Reckendorfer, duke e shpallur patentën të pavlefshme.
Grafiti
Lapsat e grafitit janë llojet më të zakonshme të lapsave dhe janë të mbështjellë në dru. Ata janë bërë nga një përzierje balte dhe grafiti dhe ngjyra e tyre varion nga gri e lehtë në të zezë. Përbërja e tyre lejon goditjet më të buta.
Solid
Lapsat e grafitit të ngurtë janë shkopinj të ngurtë prej grafit dhe përbërje argjile (siç gjenden në një 'laps grafiti'), me diametrin e një lapsi të zakonshëm, të cilët nuk kanë shtresë tjetër përveç një mbështjellësi ose etikete. Ata shpesh quhen lapsa "pa dru". Ato përdoren kryesisht për qëllime arti pasi mungesa e mbështjelljes lejon mbulimin më të lehtë të hapësirave më të mëdha, krijimin e efekteve të ndryshme dhe sigurimin e ekonomisë më të madhe ndërsa përdoret e gjithë lapsi. Ato janë të disponueshme në të njëjtin gamë të errët si lapsat e grafitit të veshur me dru.
Qymyr druri
Lapsat e qymyrit janë bërë prej qymyr druri dhe japin të zeza më të plota se lapsat e grafitit, por priren të njollosen lehtësisht dhe janë më gërryes se grafiti. Lapsa me ngjyrë sepia dhe të bardha janë gjithashtu të disponueshme për teknikat e duotoneve.
Lapsa karboni
Lapsat e karbonit janë bërë përgjithësisht nga një përzierje balte dhe llambë e zezë, por ndonjëherë përzihen me qymyr ose grafit në varësi të errësirës dhe prodhuesit. Ata prodhojnë një ngjyrë të zezë më të plotë se lapsat e grafitit, janë më të lëmuar se qymyri dhe kanë pluhur dhe njolla minimale. Ata gjithashtu përzihen shumë mirë, njësoj si qymyri.
Lapsi i ngjyrosur
Lapsa me ngjyra, ose shkumësa me ngjyra, kanë bërthama të ngjashme me dyllin me pigment dhe mbushës të tjerë. Disa ngjyra shpesh përzihen së bashku.
Lapsi i yndyrshëm
Lapsat me yndyrë mund të shkruajnë pothuajse në çdo sipërfaqe (përfshirë xhamin, plastikën, metalin dhe fotografitë). Lapsat e yndyrës që gjenden më shpesh janë të mbështjellë në letër (Berol dhe Sanford Peel-off), por ato mund të mbështillen edhe në dru (Staedtler Omnichrom).
Akuarel
Lapsat me bojëra uji janë krijuar për t'u përdorur me teknikat e akuarelit. Bërthamat e tyre mund të hollohen me ujë. Lapsat mund të përdoren vetë për linja të mprehta dhe të theksuara. Goditjet e bëra nga lapsi gjithashtu mund të ngopen me ujë dhe të përhapen me furça.
18 Dhjetor
18 dhjetori është dita e 352-të e kalendarit gregorian (dita e 353-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 13 ditë.
Ngjarje
Duke marrë parasysh numrin e madh dhe gjithnjë në rritje të emigrantëve në mbarë botën, Asambleja e Përgjithshme e OKB-së themeloi 18 dhjetor si Ditën Botërore të Emigrantëve. Në të njëjtën ditë, në vitin 1990, u miratua “Konventa Ndërkombëtare për Mbrojtjen e të Drejtave të të gjithë punëtorëve migrantë dhe anëtarëve të familjeve të tyre”.
Lasgush Poradeci, Bibliografi e arsyetuar
"Lasgush Poradeci, Bibliografi e arsyetuar" me Autor Ilir Shyta. Shtëpia botuese "Dija-Poradeci", faqet e librit 320. ISBN 978-99956-791-1-8
Ringjallet, Rilindja e Lasgshit, po unë?
"Ringjallet, Rilindja e Lasgshit, po unë?" me Autor Petro Prifti. Shtëpia botuese "Dija-Poradeci", botuar mars 2009. Faqet e librit 336. ISBN 978-99956-734-6-8
Masquefa
Masquefa është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Anoia, të provincës Barcelona, në Katalonia. Masquefa ka 7747 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 17.06 km2.
Lidhje të jashtme
Masquefa
Shkaku
Shkaku (lat. causa) është parimi, qenia, shkaktari, apo ngjarja që krijon një pasojë. Çdo gjë pararendëse e veçuar e një ngjarjeje. Shkaku është diçka që paraprin dhe sjell një pasojë apo përfundim. Një arsye për një veprim, kusht, vendim apo shfajësim.
Në psikologji dallohen, shkaku logjik ose shkaku i njohjes (lat. ratio) që është ajo që arsyeton tjetrën. Shkaku i njohjes është shkak ideal, përderisa ai thirret në dituri dhe cakton mënyrat e ardhjes deri tek përfundimi i drejtë. Në anën tjetër shkaku i vërtet (shkaku real) arsyeton qenien e një sendi ose rrjedhën e një dukurie. Po që se shkaku qëndron në vete, atëherë flitet për shkakun e qenies (lat. causa) ndërsa po që se gjendet jashtë vetvetes atëherë është shkaktari. Shkaku real psikologjik i veprimeve merret si motiv. Rrjedh diçka e pashmangshme nga shkaku atëherë ajo thirret pasojë.
Bllazh Slishkoviq
Bllazh Slishkoviq ("Baka") është trener futbolli kroato nga Croatia.
Biografia
Bllazh Slishkoviq " Baka" është lindur në Mostar më 30 maj të vitit 1959.
St. Louis County (Missouri)
St. Louis County është një nga  qarqet në shtetin federal Missouri të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Pasoja
Pasoja (lat. effectus, nga efficere - kryej) është përfundimi i sjellë nga një shkak, veprim apo rrethanë; fuqia apo aftësia e krijimit të një përfundimi të dëshiruar.
Muzeu Kombëtar Etnografik Berat
Muzeu Kombëtar Etnografik është një muze etnografik në qytetin e Beratit, i përuruar në vitin 1979. Në të përfshihet kultura popullore etnografike e trevës së Beratit, si edhe ajo e Shqipërisë së Jugut. Muzeu është vendosur në një godinë dykatëshe trishekullore, tipike e trevës beratase. Në katin e parë është ngritur një sallë në të cilën është imituar një rrugicë mesjetare me dyqane tradicionale në të dy anët e saj. Në këtë sallë është vendosur edhe pavioni i lashtësisë. Po kështu, në katin e parë janë vendosur objekte që janë përdorur për përpunimin e ullirit.Në katin e dytë ndodhet çardaku i hapur për pritje miqsh. Në këtë kat ndodhen me radhë arkivi, tezgjahu, dhoma e pritjes e fshatit, kuzhina dhe dhoma e pritjes e qytetit. Në mjediset e jashme të muzeut janë vendosur shumë objekte origjinale, masive dhe funksionale të kulturës sonë popullore.
Kantoni Saint-Philippe
Kantoni Saint-Philippe (frëngjisht: Canton de Saint-Philippe) është një kanton në departamentin La Réunion, rajonin La Réunion në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Denis. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 4860 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Philippe aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Etnedal
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Njësia administrative Zerqan
Njësia Administrative Zerqan shtrihet në pjesën qendrore të rrethit të Bulqizës verilindje të Shqipërisë. E shtrirë midis koordinatave gjeografike 20° 21’ gjatësi gjeografike dhe 41° 31’ gjerësi gjeografike, ajo ka një sipërfaqe prej 8180,4 ha.
Kjo njesi kufizohet me njësin administrative te Ostrenit në pjesën jugore dhe juglindore, në pjesën lindore kufizohet me njësin administrative te gjorices, në veri menjësin administrative te Shupenzës, në veriperëndim me njësin administrative te Fushë-Bulqizës dhe në perëndim dhe jugperëndim me rrethin e Matit.
Territori i kësaj njësi shtrihet pjesërisht përgjatë luginës se Zallit të Bulqizës,degë e djathtë e rrjedhjes së poshtme të lumit Drini Zi. Nëpër territorin e kësaj njësie kalon rruga nacionale që lidh Bulqizën me Peshkopinë.
Kjo njësie ka një lartësi mesatare e qendrave të banuara 700 m mbi nivelin e detit. Njësie shtrihet nga 330m mbi nivelin e detit deri ne 1800m mbi nivelin e detit. Njësia Administrative Zerqan shtrihet pjesërisht në tarracën e maleve të luginës së së Zallit të Bulqizës dhe pjesërisht në rrezën e shpatit te kodrave.
Njësia Administrative Zerqan  përbëhet nga 13 fshatra që janë : Valikardhë, Zerqan, Sopot, Strikçan ,Godvi, Krajkë, Peladhi, Sofraçan, Zall-Sopot, Zall-Strikçan, Tërnovë e Madhe, Tërnovë e vogël, Smollik.
Qendra e Njësië është fshati Zerqan me një largësi prej 25 km nga qyteti i Bulqizës, në krah të djathtë të rrugës nacionale Tiranë-Dibër.
Fshatrat e Njësia Administrative Zerqan kane një numër popullsie totale rreth 5300 banore.
Të dhëna të detajuara lidhur me secilin nga fshatrat jepen në tabele :
Nr  Fshati        Popullsia gjithsej  Nr. Familjeve 1. Zerqan               568            188 2. Valikardhe           947            264 3. Peladhi              419            122 4. Krajke               266             76 5. Godvi                269             71 6. Sofracan             226             57 7. Zall-Strikcan        191             52 8. Zall-Sopot           222             62 9. Strikcan             655            171 10. Sopot               1004            275 11. Smollik              142             37 12. Ternove e Madhe      296             76 13. Ternove e Vogel       84             21 Shuma                   5289           1472
Gabriel Iglesias
Gabriel Jesus Iglesias lindi më 1976. Është një aktor dhe komedian amerikan.
Njësia administrative Zerqan
Lugina e Grykës se Madhe dhe krahinës së Zerqanit ka qenë banuar prej kohësh relativisht te vjetra. Në fshatin Krajkë duken edhe sot shenjat e një vendbanimi të hershëm në vendin e quajtur “Qafa e Qytetit”. Po kështu në fshatin Strikçan, në vendin e quajtur “Fusha e Gurrës” gjatë punimeve të tokës fshatarët kanë gjetur qynje ujësjellësi, tulla, kapitale kolonash të stilit korintik dhe sende të tjera të kulturës materiale, të cilat dëshmojnë se kjo zonë ka qenë banuar prej kohësh. Në dokumentet historike mesjetare krahina në fjalë njihet me emrin “Tamadia” dhe fshati Zerqan, Zirclan (që në latinisht d.m.th. Zir-vend dhe clan –artë ; pra vendi i artë) daton me 18 maj 1273 në një diplomë të Karlit të Parë Anzhu, ku i dhuron fisnikut arbëresh Pal Gropës disa feude. Ndër këto feude regjistrohej edhe Zirclani.
Burim tjetër dokumentar konsiderojmë defterin turk të vitit 1467. Në faqen 88-të të regjistrit përmendet timari ASHCI Skënderit që korrespondon me fshatin Zerqan (në tekst është shkruar Zirclan).
Zerqani ka qenë një ndër zonat më të zhvilluar nga ana arsimore. Që më 1910 në Zerqan u ndie nevoja për të mësuar gjuhën shqipe në mënyrë të organizuar që të ringjallej ndenja e atdhedashurisë. Kështu që me 10 maj të vitit 1910 u hap shkolla e parë e cila kishte si staf pedagogjik 18 mësues, dhe si ndërtesë, shtëpinë e një fshatari të thjeshtë. Në 1914 kjo shkollë u detyrua të mbyllej pasi në këtë kohë Zerqani u bë shesh lufte për shtetet e huaja me fillimin e luftës së pare botërore. Edhe pse ishte atmosferë lufte me 5 prill të vitit 1916 u arrit të rihapet shkolla, tani me 40 nxënës, nga këta 10 vajza dhe 30 djem. Në shkollë mësohej gjuha shqipe, aritmetikë dhe këngë. Shkolla u mbyll përsëri më 1918 pasi në vend erdhën serbët dhe politika e tyre ishte shumë e ashpër. Në 1921 u rihapën shkollat vit i cili përkon me ikjen e serbëve. Në fillim jepej mësim me klasa kolektive por si pasojë e shtimit të numrit të nxënësve klasat u detyruan të ndaheshin. Në 1925-1926 shkolla kishte 75 nxënës vetëm në qendrën e komunës klasa e pare 49 nxënës, klasa e dytë 7 nxënës, klasa e tretë 16 nxënës, dhe klasa e katërt 18 nxënës. Në vitet 1931-1932 vlen për tu përmendur hapja e shkollës femërore, por numri i tyre u zvogëlua shumë gjë që solli ribashkimin e shkollës.
Shkolla e kësaj Njësie ka ditur ti rezistoje shumë mirë pushtimeve të huaja përveç atyre që përmendëm më lart në 1939-1944 fashistët u përpoqën ta shkombëtarizonin por nuk ia arritën qëllimit pasi populli dhe nxënësit ruajtën traditat e zakonet kombëtare dhe kundërshtuan politiken fashiste. Si pasoje e luftës së dytë botërore ashtu si te gjithë sektorët e jetës edhe shkolla pati vështirësitë e veta në pragun e çlirimit. Vendi dhe orendit ku zhvillohej mësimi ishin shkatërruar, të gjithë dhanë kontribut për ta rindërtuar sërish. U bë një reformë në arsim, u hoq feja si lëndë, u hapën kurse të veçanta për lëndët si abetare, aritmetikë, në mënyrë që të zhdukej analfabetizmi. U hap e para shkollë 7-vjeçare, përmendim klasën e pestë e cila kishte 33 nxënës nga të cilët vetëm 16 e morën dëftesën e lirimit të klasës së 7-të. Tjetër reformë ishte hapja e shkollave nëpër fshatrat e tjera të komunës, arsimi 7-vjeçar u bë i detyrueshëm dhe mund të themi se më 1954 pothuajse u zhduk analfabetizmi në këtë komunë. U rrit numri i femrave të shkolluar në 21,06 % të shkollës, gjithashtu u ngritën terrene sportive për edukimin dhe kalitjen e nxënësve. Ndërsa sot komuna Zerqan është e përbërë nga 9 kopshte, 11 shkolla fillore, 7 shkolla 9-vjeçare, dhe një shkollë e mesme e përgjithshme.
Njësia Administrative Zerqan bën pjesë në zonën klimatike mesdhetare para malore nën zona veriore. Ajo ndryshon shumë në drejtim të lartësive të mëdha. Është një klimë e shëndetshme por gjithashtu me kontraste të dallueshme gjatë stinëve.
Temperatura është një nga indikatorët e klimës e marrë në analizë. Kështu nga të dhënat shumëvjeçare të analizuara ka rezultuar se temperatura mesatare shumëvjeçare e korrikut është 20,8 °C. Ndërsa temperatura mesatare shumëvjeçare e janarit është 0,6 °C.
Temperatura maksimale absolute në komunën Zerqan është 37 °C, ndërsa temperatura minimale absolute është -20 °C. Përsa i takon dy stinëve të tjera, në këtë zonë shfaqen temperatura optimale dhe të pranueshme për kushtet e shtrirjes gjeografike dhe të terrenit të kësaj zone.
Arahau
Arahau është një gjuhë e krijuar nga shkrimtari rusë Ivan Karasev më 2007.
Gjuha gjetur ngjashmëri me Baske dhe gjuhët kaukaziane.
Alfabeti arahau bazohet në alfabetin latin: a, ä, b, c, d, e, ë, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, ö, p ,r, s, t, u, ü, v, y, z.
Klasifikimi
Gjuha artificiale Arahau është pjestare e familjes gjuhësore a priori dhe tip morfologjik polysynthetik (si gjuha Çukçi apo gjuha eskimez).
Arahau është një gjuhë e krijuar, a priori gjuhë, fonologjia nga gjuhët Fino-Hungare, strukturë nga gjuhët eskimeze dhe arabishtja. Arabishtja: kataba – ai ka shkruajtur, kutiba – me shkrim, ā-ktaba – аi ishte i detyruar për të shkruar, kātib – shkrim, kitāb – letër, ma-ktab'' – shkollë (vend për të shkruar). Krahasuar të njëjtën fjalë në arahau: sasarf – ai ka shkruajtur, tussarf – me shkrim, toessarf – аi ishte i detyruar për të shkruar, kasarf – shkrim, gasarf – letër, fasarf'' – shkollë (vend për të shkruar). Eskimeze: аŋjаŋllа-rаhki-ghа-kukut "varkë-do-shpejt-tani-ne" (arahau: taa-mnes-izü ne-shpejt duke e bërë-varkë).
Numri
Në arahau:
Ontologjia
Ontologjia (greq. ὄντος, ontos - qenie; dhe λογία, logia - fjalë, dituri, mësim) është studimi i konceptimeve të realitetit dhe natyrës së të qenurit. Në filozofi, ontologjia është studimi i qenies apo ekzistencës dhe formon lëndën themelore të subjektit të metafizikës. Ajo orvatet të përshkruajë apo vendosë kategoritë bazë dhe marrdhëniet e qenies apo ekzistencës për të përkufizuar vehtjen dhe llojet e vehtjeve brenda sferës së saj.
Si subjekt filozofik, ontologjia merret me përdorimin e përpiktë të fjalëve si përshkruese të vehtjes apo realitetit.
Kantoni Savignac-les-Églises
Kantoni Savignac-les-Églises (frëngjisht: Canton de Savignac-les-Églises) është një kanton në departamentin Dordogne, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Savignac-les-Églises. Ka sipërfaqe 240.45km2 dhe popullsi 9516 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Savignac-les-Églises aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
St. Francois County
St. Francois County është një nga  qarqet në shtetin federal Missouri të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
I dashur armik
është një film shqiptar i prodhuar në Shqipëri në vitin 2004, dhe leshuar ne vitin 2006 edhe ne Gjermani. Eshte xhiruar ne Tiranë dhe Shkodër. Regjizori ia ka dedikuar filmin gjyshit te tij. Personazhi i Harunit bazohet mbi kete karakter real.
Aktorët dhe rolet
Aktorët dhe rolet e tyre në këtë film janë:
Përmbajtja
Shqipëri, viti 1943: Pas dorezimit te trupave italiane, gjermanet pushtojne vendin. Situata behet kaotike. Harun Bonata, nje tregetar matrapaz, por zemergjere, fsheh tre te kerkuar ne qilarin e shtepise ku jeton me familjen: partizanin Qazim, orendreqesin hebre nga Sarajeva Hoakin, dhe ish-ushtarin italian Giulio. Nderkohe, Haruni eshte mik me oficerin gjerman Franz dhe me anetarin e larte te Ballit Kombetar Et'hem. Ne familjen e Harunit, vec te shoqes e te birit, bejne pjese edhe nenemadhja plake, e motra shtepiake e martuar me nje burre te pazot e te papune, dhe i vellai intelektual i martuar me nje grua austriake, qe e ka njohur gjate studimeve jashte shtetit. Filmi flet per ndervepeprimin mes ketyre personazheve te ndryshme prej njeri-tjetrit, por njekohesisht te bashkuar nga ndjenja njerezore.
Mbretërit e Arabisë Saudite
Mbreti i Arabisë Saudite është kreu i shtetit dhe kreu i qeverisë së Arabisë Saudite që mban pushtetin absolut. Ai është kreu i familjes mbretërore të Arabisë Saudite, Shtëpia e Saudit. Mbreti quhet "Mbrojtësi i Dy Xhamive të Shenjta" (خادم الحرمين الشريفين), një titull që nënkupton juridiksionin e Arabisë Saudite mbi xhamitë e Mesxhid el Haram në Mekë dhe Mesxhid en-Nebevi' në Medine. Titulli është përdorur shumë herë gjatë historisë së Islamit. Monarku i parë saudit që përdori titullin ishte Mbreti Feisal, megjithatë, Mbreti Halid nuk e përdori titullin pas tij. Në vitin 1986, Mbreti Fehd zëvendësoi "Madhështinë e Tij" me titullin e Kujdestarit të Dy Xhamive të Shenjta dhe që atëherë është përdorur nga Mbreti Abdullah dhe Mbreti Selman bin Abdulaziz.
Historia
Abdulaziz Al Saudi (i njohur në Perëndim si Ibn Saud) rifitoi trashëgiminë e tij, e cila njihet si Arabia Saudite e sotme në vitin 1902. Duke rivendosur familjen e tij si emirë të Emiratit të Riadit, ai më pas krijoi Sulltanatin e Nexhdit si selinë e tij në vitin 1922. Pas vendosjes së Riadit si kryeqytet i shtetit të tij, mbreti Abdulaziz më pas pushtoi Hexhazin në vitin 1925.
Fuksione tjera
Mbreti i Arabisë Saudite konsiderohet gjithashtu kreu i Shtëpisë së Saudit dhe kryeministër. Princi i Kurorës është edhe “zëvendëskryeministri”. Mbretërit pas Feisalit kanë emëruar një "zëvendëskryeministër të dytë" si trashëgimtarin e mëvonshëm pas princit të kurorës.
Falmuri mbretëror
Flamuri mbretëror përbëhet nga një flamur i gjelbërt, me një mbishkrim arab dhe një shpatë të paraqitur në të bardhë, dhe me emblemën kombëtare të qëndisur në ar në kantonin e poshtëm djathtas.
Shkrimi në flamur është shkruar në shkrimin Thuluth. Është shehadeti ose deklarata islame e besimit:
Vila Mbretërore e Durrësit
thumb|260px|Vila e Mbretërore e Durrësit Vila Mbretërore e Durrësit ose ashtuquajtur Vila e Mbretit Zog ndodhet në qytetin e Durrësit.
Historia
Historia fillon në vitin e largët 1925, kur Zogu i posashpallur President i Republikës, i gjendur ngushtë për para iu drejtua Italisë. Në datë 26.05.1925, midis Qeverisë Shqiptare dhe Qeverisë Italiane, u lidh Konvencioni “Mbi Huan për Punët Botore të Shqipërisë”, në shumën prej 50 milionë franga ari, me kushte favorizuese dhe me interes të ulët. Fondet e kësaj huaje do të menaxhoheshin nëpërmjet një komisioni të përbashkët, me përfaqësues të Qeverisë Shqiptare dhe të një Agjencie mbikëqyrëse e quajtur “Societa per lo Svilupo Economico del Albania (SVEA)”, me qëllim që ato të mos keqpërdoreshin. Pas kësaj, nëpërmjet diskutimeve dypalëshe dhe disa vendimeve të Qeverisë, u përcaktua lista e objekteve publike që do të financoheshin me këto fonde. Në këto objekte përfshihej ndërtimi i disa akseve rrugore kryesore, ndërtimi i disa urave, porteve, veprave bonifikuese etj.
Më pas, në qershor të vitit 1927, u vendos në parim që në këtë kredi të përfshiheshin edhe ndërtimi i një numri godinash qeveritare, ushtarake etj. Kështu, me VKM nr. 179, dt. 16.06.1927, u vendos, ndër të tjera, edhe financimi i “Rezidencës Presidenciale në Durrës”. Duhet të kemi parasysh se në kushtet e atëhershme, shteti dhe administrata gjendej në ngushticë shumë të madhe për godina qeveritare dhe shumë ministri ishin sistemuar nëpër objekte private ku qëndronin duke paguar qira. Një muaj më pas, në korrik 1927, me një vendim qeverie u vendos “financimi i Vilës Presidenciale në Durrës, nga fondet e ndërtesave të parapame me Huan (50 milionëshe) me shumën 335.000 fr. ar”. Nga dokumentet rezulton se menjëherë pas këtij vendimi, më 31.07.1927, kjo shumë u është likuiduar ndërmarrjeve që ndërkohë i kishin kryer punimet e ndërtimit në Vilë. Në një farë mënyre, punimet ishin kryer ende pa u çelur fondet, siç do të thoshim me terminologjinë e sotme.
Më pas, Parlamenti shqiptar miratoi edhe një ligj të veçantë për të ligjëruar këtë rrugë financimi, mbi bazën e të cilit në vitin 1928, midis Ministrisë së Punëve Botore dhe ing. Silvestro Raia lidhet kontrata: ”Për ndërtimin dhe Kompletimin e Vilës Presidenciale në Durrës, punim për t’u kryer me Huan 50 milionëshe”. Kjo kontratë e firmosur nga Ministri i Punëve Botore në cilësinë e investitorit dhe nga përfaqësuesi i firmës në cilësinë e sipërmarrësit, parashikonte një investim aforfe prej 485.000 fr. ar, të cilat do të saktësoheshin sipas preventivave. Meqenëse këto fonde nuk mjaftuan për ndërtimin e godinës, më pas me vendime të tjera qeverie janë shtuar shuma të tjera, si për shembull me VKM nr. 598, dt. 15.09.1928, u vendos një shtesë kontrate prej 35.860 fr. ar apo me VKM nr. 846, dt. 19.09.1929, u vendos një financim shtesë prej 174.500 fr. ar.
Ky proces, por me shuma më të vogla vazhdoi edhe në vitet ’30, duke lidhur kontratat përkatëse sa herë ka qenë e nevojshme të bëheshin punime shtesë apo investime të reja në këtë objekt. Dy kontratat e fundit për punime i përkasin: E parafundit është kontrata dt. 04.11.1937 midis Ministrisë së Punëve Botore, e përfaqësuar nga Kryeministri dhe Sipërmarrjes Pellegrini, për shumën prej 3.900 fr. ar. Historikisht këto punime duhen lidhur me përgatitjet për festimet e 25-vjetorit të Indipendencës. Hera e fundit që për Vilën e Durrësit janë dhënë fonde publike, ka qenë Shtojcë-Kontrata dt. 06.04.1938, gjithashtu midis Ministrisë së Punëve Botore, e përfaqësuar nga Kryeministri dhe Sipërmarrjes Pellegrini, për shumën prej 4.500 fr. ar. Historikisht këto punime lidhen me përgatitjet e ceremonive të martesës së Mbretit.
Gjithsej mund të thuhet se për financimin e ndërtimit dhe pajisjes me mobilie të Vilës së Durrësit, janë investuar mbi 1.5 milionë franga ar, shumë kjo e barabartë me ndërtimin e secilës prej godinave që përbëjnë kompleksin e ministrive në Tiranë, edhe këto të ndërtuara ngjatë të njëjtës periudhë dhe gjithashtu me fonde nga kredia SVEA. Në dokumentet e hershme, vila përcaktohet si “Vila Presidenciale”, pasi Zogu ishte President i Republikës, ndërsa pas vitit 1928, me shpalljen e Monarkisë, ajo përcaktohet si “Vila Mbretnore”.
Sofika Morcka
parapamje|530x530px|Në 1972 mori pjesë si delegate ne Kongresin e Drejtshkrimit të Gjuhës Shqipe alt=Gjuhetarja Sofika Morcka, terminologjia e gjuhes shqipe. Seanca plenare e Kongresit te Drejtshkrimit.|parapamje|Gjuhetarja Sofika Morcka ne seancat e Kongresit te Drejtshkrimit, nentor 1972. Sofika Morcka (1925 - 1992) ishte një gjuhëtare shqiptare.
Rinia e hershme
Lindi në Drenovë të Korçës në 6 mars 1925 në një familje të përbërë nga 3 fëmijë. I ati Themel (Melo) vinte nga një familje fshatarësh te mesëm, e ëma, Eleni, ishte vajza e tretë e një prifti orthodoks, Papa Trajko. Shkollën fillore e bëri në Korçë. Më pas vazhdoi shkollën shkollën e mesme pedagogjike ``Nëna Mbretëreshë`` në Tiranë dhe perfundoi studimet në shkollën ``Normale`` të Elbasanit.
Aktiviteti dhe jeta personale
U emërua mësuese në Arrëz të Leskovikut. Pas luftës së dytë botërore u caktua mësuese në një gjimnaz të Korçës. Në vitin 1951 shkoi në Tiranë dhe filloi punë në Institutin e Shkencave në sektorin e gjuhës shqipe. Ishte bashkëpuntore e Aleksandër Xhuvanit dhe Sejfulla Malëshovës në kërkimet e para shkencore mbi gjuhën shqipe. U martua me kolonel Vangjel Dogën ne 1955 me të cilin pati 3 femijë, Leonardin (1956), Dianën ( 1961) dhe Adrianin (1962). Më pas, me ndarjen e Institutit të shkencave kaloi në Institutin e Gjuhësisë dhe Letersisë. Paralelisht kreu studimet e larta në Universitetin Shtetëror te Tiranës dhe u caktua si bashkëpuntore shkencore, në sektorin e terminologjisë, nën varësi të Lirak Dodbibës. Punoi në një ekip me prof. Eqrem Çabej-in, Mahir Domin, Androkli Kostallarin, Koço Bihikun, etj. Në 1972 mori pjesë si delegate ne Kongresin e Drejtshkrimit të Gjuhës Shqipe, një ngjarje madhore kjo për njësimin e gjuhës letrare shqipe në të gjitha trevat shqipfolëse ne Ballkan. U specializua në zotërimin e gjuhëve të huaja, italisht, frëngjisht, rusisht, anglisht. Ne vitet 1980 iu vu punës për hartimin e shumë fjalorëve terminologjikë me synim zëvendësimin e termave shkencore të huaja me fjalë shqip, një ndërmarrje e suksesshme që u kurorëzua me botimin e 32 fjalorëve terminologjike 3-4 gjuhësh. Bëri ekspedita ne zonën e Korçës per mbledhjen e fjalëve të rralla të gjuhës shqipe për studimet toponimike. Botoi artikuj në revistën Studime Filologjike mbi frazeologjinë e shqipes. Mori pjesë si bashkautore në hartimin e fjalorit drejtshkrimor të gjuhës shqipe, vepra më e rëndësishme në veprat albananologjike të shekullit të 20. Në vitin 1985 doli në pension, por pasioni e shtyu të vazhdojë të punojë deri në fund të jetës. U nda nga jeta në 15 nëntor 1992 pas një sëmundjeje të rëndë.
19 Dhjetor
19 dhjetori është dita e 353-të e kalendarit gregorian (dita e 354-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 12 ditë.
Shtatë ëndrrat e Shqipërisë
"Shtatë ëndrrat e Shqipërisë" libër me Autor Hafiz Ali Korça. Përgatiti për ribotim Ermal Bega.
19 Dhjetor
Festa dhe përvjetore
2009 - Liberalizimi i vizave për, Maqedoninë, Serbinë dhe Malin e Zi.
Sylbica
Sylbica është një nder bjeshkët e veriut te Shqipërisë. Historikisht bjeshke e fisit te Bytycit, ajo ndodhet ne pjesën veriore te rrethit te Tropojës, pak kilometra nga mali me i larte i Kosovës, Gjerovica. Ka pasuri natyrore te shumta, ku përmenden lumi i Sylbices bashke me degëzimet dhe përrenjtë përreth, shtate liqenet e Sylbices, natyra shume e përshtatshme për ushqimin e bagëtive, etj. Lartësia maksimale e Sylbices i kalon 2200 metra. Sylbica është një nder bjeshkët me te bukura e me pjellore te Tropojës dhe përmendet shpesh ne këngët popullore te kësaj zone.
St. Clair County (Missouri)
St. Clair County është një nga  qarqet në shtetin federal Missouri të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Massalcoreig
Lidhje të jashtme
Massalcoreig
20 Dhjetor
20 dhjetori është dita e 354-të e kalendarit gregorian (dita e 355-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 11 ditë.
Greva e urisë e ish të përndjekurve politikë (2012)
Gjatë grevës, dy grevistë Gjergj Ndreca (51 vjeçar) dhe Lirak Bejko (47 vjeçar) i vunë zjarrin vetes me benzinë në shenjë proteste për neglizhencën që po u bëjnë strukturat shtetërore. Greva u mbyll në ditën e saj të 31-të.