cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ndue Bytyçi
Ndue Bytyçi (1847-1917) ka qenë një poet, meshtar dhe mësues shqiptar nga rrethina e Shkupit.
Biografia
Ndye Bytyçi lindi në fshatin Bytyç, në rrethinë të Shkupit. U shkollua në Kolegjin Saverian të Jezuitëve në Shkodër. Shërbeu si prift në Pejë, Prizren, Gjakovë dhe në lokalitete të tjera të Malësisë së Mbishkodrës. Njëkohësisht punoi si mësues në Dioqezën e Shkupit dhe të Pejës. Kishte njohuri të gjithanshëm fetare, filozofike dhe filologjike. Ishte njohës i mirë i letërsisë klasike.
Jorge Amado
Jorge Amado de Faria (10 gusht 1912, Itabuna, Bahia - 6 gusht 2001, Salvador, Bahia) ishte një shkrimtar brazilian i shkollës moderniste. Ka botuar librin me titull “Shqipëria e re”. Në Shqipëri u botua i përkthyer nga frëngjishtja, dhe ky përkthim, ishte mbas shumë botimeve në gjuhë të huaja të këtij libri në frëngjisht, portugalisht, spanjisht, çekisht, rumanisht, rusisht, dhe në gjuhën kineze.
Jorge Amado erdhi për herë të parë dhe të fundit në Shqipëri në marsin e vitit 1950. Ai ishte delegat i Komitetit Botëror të Partizanëve të Paqes dhe mori pjesë në Kongresin e Partizanëve të Paqes që u bë në Tiranë në 1950.
Qëndroi më pak se 2 javë në Shqipëri. Njohu jetën dhe rindërtimin e Shqipërisë. Takoi personalitetet e politikës dhe kulturës, njerëzit e thjeshtë të popullit, pa me sytë e tij realitetin. Në atë kohë Jorge Amado njihej si shkrimtar dhe poet i madh revolucionar.
Battrans
Battrans është një komunë në Francë. Battrans bën pjesë në departamentin Haute-Saône të rajonit Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 234 banorë dhe sipërfaqe 5.32 km².
Galatea
parapamje| Skulptura e Falconet e vitit 1763 Pygmalion dhe Galatea ( Muzeu i Artit Walters, Baltimore) Galatea (Γαλάτεια, Galateia; "ajo që është e bardhë si qumështi") është një emër i përdorur gjerësisht në mitologjinë greke për dy personazhe femra: Statujën e gdhendur prej fildishi nga Pygmalion i Qipros, e cila më pas mori jetë në mitologjinë greke. Në anglishten moderne, emri Galatea zakonisht aludon për atë histori. Galatea është gjithashtu emri i objektit të dashurisë së Polifemit në veprën me titull Idilet VI dhe XI të Teokritit dhe është e lidhur përsëri me Polifemin në mitin e Acis dhe Galatea në Metamorfozën e Ovidit.
Galatea, Polifemi dhe Acisi
Sipas mitologjisë Galatea ishte një nereidë nga Siçilia me të cilën ishte dashuruar ciklopi Polifemi. Prindërit e saj ishin Nereo dhe Doris. Kur Galatea refuzoi ciklopin në favor të Acisit, një bari xheloz sicilian, Polifemi, e vrau duke e shtypur me një gur të madh. E dëshpëruar për dhimbje, Galatea e shndërroi gjakun e të dashurit të saj në lumin Acis (në Siçili). Sipas historianit Apiani, Galatea përfundoi si grua e Polifemit me të cilin lindi fëmijët Iliri, Kelti dhe Gali, përkatësisht perënditë eponime të ilirëve, keltëve, dhe galatasve.
Mbretëria e Britanisë së Madhe
Mbretëria e Britanisë së Madhe, e quajtur zyrtarisht Britania e Madhe, ishte një shtet sovran në Evropën Perëndimore nga 1 maji 1707 deri më 31 dhjetor 1800. Shteti u krijua nga Traktati i Bashkimit i vitit 1706 dhe u ratifikua nga Aktet e Bashkimit 1707, të cilat bashkonin mbretëritë e Anglisë (e cila përfshinte Uellsin) dhe Skocisë për të formuar një mbretëri të vetme që përfshin të gjithë ishullin e Britanisë së Madhe dhe ishujt e saj periferikë, me përjashtim të Ishullit të Manit dhe Ishujt e Kanalit. Shteti unitar qeverisej nga një parlament i vetëm në Pallatin e Westminster, por sisteme të veçanta juridike – ligji anglez dhe ligji skocez – mbetën në përdorim.
Mbretëritë e dikurshme të ndara kishin qenë në bashkim personal që nga "Bashkimi i Kurorave" të vitit 1603 kur James VI i Skocisë u bë Mbreti i Anglisë dhe Mbreti i Irlandës. Që nga mbretërimi i James, i cili ishte i pari që e quajti veten "mbret i Britanisë së Madhe", bashkimi politik midis dy mbretërive kontinentale britanike ishte tentuar dhe ndërprerë vazhdimisht si nga Parlamenti i Anglisë ashtu edhe nga Parlamenti i Skocisë. Mbretëresha Anne nuk krijoi një trashëgimtar të qartë protestant dhe rrezikoi linjën e trashëgimisë, me ligjet e trashëgimisë që ndryshonin në dy mbretëritë dhe kërcënonin një kthim në fronin e Skocisë të Shtëpisë Katolike Romake të Stuartit, i internuar në Revolucionin e Lavdishëm të vitit 1688.
Britania e Madhe u shkri në Mbretërinë e Bashkuar të Britanisë së Madhe dhe Irlandës më 1 janar 1801, me Aktet e Bashkimit 1800, të miratuara nga Britania e Madhe dhe Irlanda.
Steyr AUG
parapamje|300x300px|Steyr AUG Steyr AUG është një pushkë sulmi bullpup austriake me dhomë për fishekun e ndërmjetëm të NATO-s 5.56×45mm, i projektuar në vitet 1960 nga Steyr-Daimler-Puch, dhe tani i prodhuar nga Steyr Arms GmbH & Co KG.
Ajo u miratua nga Ushtria Austriake në 1978 si StG 77 (Sturmgewehr 77), ku zëvendësoi pushkën automatike 7.62×51mm të NATO-s StG 58 (një FN FAL i ndërtuar me licencë). Në prodhim që nga viti 1978, është krahu i vogël standard i Bundesheer-it dhe njësive të ndryshme të policisë federale austriake, dhe variantet e tij janë miratuar gjithashtu nga forcat e armatosura të dhjetëra vendeve, me disa që e përdorin atë si një pushkë shërbimi standarde.
Importimi i Steyr AUG në Shtetet e Bashkuara filloi në vitet 1980 si AUG/SA (SA që tregon gjysmëautomatik). Presidenti George H.W. Bush e ndaloi AUG-un nëpërmjet një urdhri ekzekutiv nën ndalimin e importit të armëve sulmuese të vitit 1989. Gjashtë vjet pas ndalimit, blerësit e AUG fituan një pushim pasi ndryshimet kozmetike në dizajnin e karabinës lejuan importimin edhe një herë. Ndryshimet përfshinin ndryshimin e dorezës së pistoletës në një vrimë gishti dhe tytën e armës e lënë pa fileto për të parandaluar ngjitjen e fshirëseve dhe silenciatorëve të blicit. Ndalimi u mbyll në vitin 2004 dhe në 2008 Steyr Arms punoi me Saber Defense për të prodhuar pjesë legalisht në SHBA.
Operacioni Shining Hope
Operacioni Shining Hope (anglisht: Joint Task Force Shining Hope) ishte kontributi i Shteteve të Bashkuara në Operacionin Allied Harbor. Misioni i Operacionit Shining Hope ishte kryerja e operacioneve të huaja të ndihmës humanitare në mbështetje të agjencive qeveritare amerikane dhe organizatave joqeveritare dhe ndërkombëtare të angazhuara në ofrimin e ndihmës humanitare për rreth 1.5 milion refugjatët kosovarë në Shqipëri, Maqedoni të Veriut dhe vende tjera. Operacioni Shining Hope komandohej nga gjeneralmajor William S. Hinton Jr. nga Forca Ajrore e Shteteve të Bashkuara.
Sfondi
Shtetet e Bashkuara vazhduan të punojnë ngushtë me Komisionerin e Lartë të Kombeve të Bashkuara për Refugjatët (UNHCR) dhe organizata të tjera të ndihmës për të siguruar një përgjigje gjithëpërfshirëse dhe adekuate ndaj krizës humanitare të shkaktuar nga spastrimi etnik dhe mizoritë që po kryhen nga forcat serbe.
Shtetet e Bashkuara dhe forcat e tjera ushtarake të NATO-s ofruan mbështetje për operacionet humanitare në mënyra të ndryshme, duke përfshirë transportin ajror dhe sipërfaqësor të furnizimeve dhe pajisjeve ndihmuese, përgatitjen e kampeve, ndërtimin e strehimoreve, sigurinë dhe detyra të tjera të përshtatshme në mënyrë unike për forcat ushtarake. Departamenti i Mbrojtjes premtoi mbi 25 milionë dollarë ndihmë humanitare, e cila, përveç sa më sipër, përfshinte edhe ushqim (racione humanitare ditore), strehim (çadra), shtrat, furnizime mjekësore dhe automjete.
Për përpjekjet e Operacionit Shining Hope, njësisë iu dha Njësia e Përbashkët Meritore (JMUA) në gusht 1999 nga Hugh Shelton, Kryetar i Shefave të Përbashkët të Shtabit. Datat përfshirëse për çmimin janë 3 prill 1999 deri më 1 korrik 1999.
Joni Aliraj
Joni Aliraj (Jonid Aliraj) është këngëtar dhe Kantautor i njohur Shqipëtar.
Joni Aliraj Lindi ne Vlorë më 25.09.1987
Biografia
Hapat e para të muzikes për Joni Aliraj nisën në moshën 16 vjec kur nisi të merrte leksione në kitare. Ky instrument i sherbeu për të ushtruar zërin me akordat dhe notat.
Pak nga pak me kalimin e kohes filloi të mësoje covera këngësh dhe po ashtu nisi të shkruajë dhe të kompozojë vetë këngë në kitare.
Diskografia
Në Maj 2014, Joni Aliraj merr pjesë në Top Fest 11 me këngën "Larg Si Yjet".
Më datë 17 Nëntor 2014, Joni Aliraj publikon videoklipin "Njesoj Si Ty".
Në Maj 2015, Joni Aliraj merr pjesë në Top Fest 12 me këngën "Ne Perralle".
Anëtarësimi i Malit të Zi në Bashkimin Evropian
Aderimi i Malit të Zi në Bashkimin Evropian (BE) është në agjendën aktuale për zgjerimin e ardhshëm të BE-së.
Joni Aliraj
Diskografia
Në Shtator 2015, Joni Aliraj merr pjesë në Kënga Magjike 2015 me këngën "Ne Kerkim Te Endrrave".
Anëtarësimi i Malit të Zi në Bashkimin Evropian
Unioni Shtetëror i Serbisë dhe Malit të Zi filloi procesin e pranimit në Bashkimin Evropian në nëntor 2005, kur filluan negociatat për një Marrëveshje të Stabilizim Asociimit. Në maj 2006, Mali i Zi votoi për pavarësi në një referendum dhe Unioni Shtetëror i Serbisë dhe Malit të Zi u shpërbë. Serbia vazhdoi me negociatat ekzistuese dhe negociatat e ndara u nisën me Malin e Zi në Shtator 2006. Marrëveshja u inicua më 15 Mars 2007 dhe u nënshkrua zyrtarisht më 15 Tetor 2007. Në vitin 2010, Komisioni lëshoi një mendim të favorshëm për aplikimin e Malit të Zi, duke identifikuar shtatë përparësitë kryesore që duhen adresuar për të filluar negociatat, dhe Këshilli i dha asaj statusin e kandidatit. Në dhjetor 2011, Këshilli filloi procesin e pranimit me qëllim të hapjes së negociatave në qershor 2012. Bisedimet e anëtarësimit me Malin e Zi filluan më 29 qershor 2012. Me 32 kapituj të hapur, vendi gëzon një mbështetje të gjerë midis zyrtarëve të anëtarëve të BE-së, dhe pranimi i vendit në BE konsiderohet i mundur deri në vitin 2025. Në vlerësimin e përparimi të anëtarësimit të saj për vitin 2016, Komisioni Evropian ka identifikuar Malin e Zi si nivelin më të lartë të përgatitjes për anëtarësim midis shteteve negociuese.
Mali i Zi aktualisht po merr 507 milion euro ndihmë zhvillimore deri në vitin 2020 nga Instrumenti i Ndihmës Para-Anëtarësimit, një mekanizëm financimi për vendet kandidate të BE.
Joni Aliraj
Diskografia
Më datë 29 Gusht 2017, Joni Aliraj publikon videoklipin "Njerez". Muzika e këngës dhe teksti u shkruan nga vetë Joni Aliraj. Videoklipi u prodhua nga SWART.
Më datë 2 Tetor 2018, Joni Aliraj publikon videoklipin "Dedikim" dhe është kujdesur vetë për muzikën dhe tekstin e këngës. Orkestrimi i këngës u punua nga Joniad Banushi. Videoklipi u prodhua nga kompania DArt Channel.
Joan Ørting
djathtas|parapamje|Joan Ørting në Panairin e Librit Danez 2014 Joan Ørting (e lindur më 26 Mars 1960) është një seksologe daneze, editore dhe ish prezantuese televizive.
Ajo redaktoi kolonën e shkrimit seksual për gazetën e përditshme Ekstra Bladet, dhe ka bashkë-autorizuar disa libra për vetë-ndihmën mbi temat seksuale. Që nga viti 2006 ajo ka drejtuar një shkollë për seksologët.
Joan Ørting ka punuar si drejtore në teatrin e fëmijëve dhe të rinisë Gawenda në Gladsaxe dhe ka dhënë mësim në disa shkolla të mesme. Më vonë ajo studioi për t'u bërë një seksologe e çertifikuar, terapiste kognitive, trajnere e jetës dhe mësuese e meditimit.
Joan Ørting është e martuar me autorin Carsten Islington dhe jeton në Langeland në jug të Danimarkës.
Ajo u shkarkua nga Ekstra Bladet në vitin 2011.
FN SCAR
parapamje|300x300px|FN SCAR FN SCAR (Pushkë e Sulmit Luftarake e Forcave të Operacioneve Speciale) është një familje pushkësh automatike me piston me goditje të shkurtër me gaz, të zhvilluara nga prodhuesi belg FN Herstal (FN) në 2004. Është ndërtuar me modularitet për Komandën e Operacioneve Speciale të Shteteve të Bashkuara (SOCOM) për të përmbushur kërkesat e konkurrencës SCAR. Kjo familje pushkësh përbëhet nga dy lloje kryesore. SCAR-L, për "dritë", është e dhomës në NATO 5.56×45mm dhe SCAR-H, për "të rëndë", është e dhomës në NATO 7.62×51mm. Të dyja janë të disponueshme në variantet Close Quarters Combat (CQC), Standard (STD) dhe Long Barrel (LB).
Në fillim të vitit 2004, Komanda e Operacioneve Speciale të Shteteve të Bashkuara (USSOCOM) lëshoi një kërkesë për një familje pushkësh sulmi luftarake të Forcave të Operacioneve Speciale, të ashtuquajturat SCAR, të dizajnuara rreth dy kalibrave të ndryshëm, por që shfaqin ngjashmëri të lartë të pjesëve dhe ergonomi identike. Sistemi SCAR përfundoi testimin fillestar të prodhimit me shkallë të ulët në qershor 2007. Pas disa vonesave, pushkët e para filluan të lëshoheshin për njësitë operacionale në prill 2009 dhe një batalion i Regjimentit të Ranger-s të 75-të të SHBA-së ishte njësia e parë e madhe e vendosur në luftim me 600 e pushkëve në vitin 2009. Komanda e Operacioneve Speciale të SHBA më vonë anuloi blerjen e SCAR-L dhe planifikoi ta hiqte pushkën nga inventari i tyre deri në vitin 2013. Megjithatë, ata do të vazhdojnë të blejnë versionin SCAR-H, dhe gjithashtu planifikojnë të blejnë Kompletet e konvertimit 5.56mm për SCAR-H, duke e lejuar atë të zëvendësojë SCAR-L.
Deri në fund të vitit 2022, SCAR është në shërbim në mbi 20 vende.
Republika e Samarinës
Republika e Samarinës ose Republika e Pindit është një emër historiografik për përpjekjen dhe propozimin për të krijuar një kanton arumun nën mbrojtjen e Italisë gjatë Luftës së Parë Botërore. Një deklaratë e pavarësisë u lëshua më 29 gusht 1917 nga disa figura arumune në Samarina dhe fshatra të tjera të maleve të Pindit të Greqisë veriore gjatë periudhës së shkurtër të pushtimit nga Italia të zonës në korrik dhe gusht 1917. Në tërheqjen e menjëhershme të italianëve disa ditë më vonë, trupat greke rimorën kontrollin e rajonit të pretenduar nga kantoni pa hasur në asnjë rezistencë.
Sfondi
Që nga formimi i Rumanisë në 1859, ajo u përpoq të fitonte ndikim mbi popullsinë arumune (dhe gjithashtu megleno-rumune ) të Perandorisë Osmane. Në vitet 1860, ajo financoi veprimtarinë e Apostolos Margaritis, i cili themeloi shkolla rumune në territoret osmane të Epirit dhe Maqedonisë, pasi gjuha arumune ka shumë të përbashkëta me gjuhën rumune. Rumania, me mbështetjen e Austro-Hungarisë, arriti të pranojë arumunët si një milet më vete me dekretin ( irade ) të 22 majit 1905 të Sulltan Abdulhamidit, kështu që Ullah Millet ("Mileti Vllah", për arumunët) mundi. kanë kishat dhe shkollat e tyre. Ky ishte një sukses diplomatik i Rumanisë në Turqinë Evropiane në pjesën e fundit të shekullit të 19-të.
Rumania më pas financoi ndërtimin dhe funksionimin e shumë shkollave në rajonin e gjerë të Maqedonisë dhe Epirit. Këto shkolla kanë vazhduar funksionimin e tyre edhe kur disa nga territoret e rajonit të Maqedonisë dhe Thrakisë i kaluan autoritetit grek në vitin 1912. Financimi i tyre nga Rumania vazhdoi në vitin 1913 me marrëveshjen e kryeministrit të atëhershëm Eleftherios Venizelos. Në shkolla të tilla rumune, kishte një përpjekje të koordinuar për të promovuar idenë e identitetit rumun tek arumunët. Maturantët e këtyre shkollave që dëshironin të vazhdonin shkollimin zakonisht shkonin në institucionet arsimore në Rumani.
Më pas, gjatë Luftës së Parë Botërore, në vitin 1916, Shqipëria, duke përfshirë Epirin e Veriut, u nda midis Mbretërisë së Italisë e cila pushtoi Gjirokastrën ( Ljurocastru, Iurucasta ose Iurucast ) dhe Franca që pushtoi Korçën ( Curceauã , Curceao ose Curciau ), ndërsa në Shqipërinë veriore dhe qendrore ishin të pushtuara nga trupat e Austro-Hungarisë.
Më 10 dhjetor 1916, francezët themeluan Republikën Autonome Shqiptare të Korçës. Si kundërpërgjigje, Austro-Hungaria shpalli pavarësinë e Shqipërisë si protektorat më 3 janar 1917, në Shkodër, ndërsa më 23 qershor 1917, italianët shpallën protektoratin italian mbi Shqipërinë në Gjirokastër. Më pas forcat italiane përparuan dhe ata pushtuan Janinën ( Ianina ose Enine ).
Në këtë mjedis pushtimi dhe copëtimi të territoreve në Shqipërinë Jugore dhe në Greqinë Veriperëndimore, trupat italiane pushtuan Samarinën ( Samarina, Xamarina ose San Marina ) dhe fshatra të tjerë të Pindit për disa ditë në fund të gushtit 1917 deri në dy ditët e para të shtatorit 1917.
Historia
djathtas|parapamje| "Terra Vlachorum", kërkesa e vitit 1919 për një shtet arumun në Konferencën e Paqes në Paris. Në vitin 1917, gjatë pushtimit të territoreve të Shqipërisë dhe Vorio Epirit, italianët u përpoqën të fitonin mbi arumunët për t'i kthyer marrëdhëniet arumune-rumune në favor të Italisë, bazuar në marrëdhëniet historike dhe gjuhësore dhe për t'i shndërruar arumunët prorumunë në pro. -Arumunët italianë.
Les Hautes-Rivières
Les Hautes-Rivières është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Les Hautes-Rivières ka një popullsi prej 1574 banorë dhe sipërfaqe 31.34 km², me një dendësi prej 50 banor/km².
Republika e Samarinës
Historia
Në periudhën e shkurtër të pushtimit italian të Shqipërisë së Jugut, kur edhe forcat italiane hynë në territorin grek në vitin 1917, arumunët nga disa fshatra të malit të Pindit kërkuan autonomi nën mbrojtjen e Italisë, duke iu drejtuar Rumanisë për ndihmë. Në disa vende u dërguan letra, nga kryetarët e komunave dhe përfaqësuesit e 13 fshatrave.” Më 29 gusht 1917 u dërgua një proklamatë nga Samarina e nënshkruar nga shtatë përfaqësues, të cilët kishin rolin e një komiteti të përkohshëm dhe kërkuan ndihmë dhe mbrojtje nga Konsullata italiane e Janinës. Një nga anëtarët e komitetit provizor, Alcibiades Diamandi, shkoi në Janinë për të marrë një përgjigje. Të nesërmen erdhi një përgjigje e menjëhershme nga konsullatat rumune dhe italiane: Një përgjigje e qartë se këto veprime ishin të gabuara dhe të papërshtatshme, nuk miratoheshin nga askush dhe nuk mund të mbështeteshin nga asnjë palë.
Këto ngjarje përshkruhen në bibliografinë e mëvonshme si një përpjekje për të formuar një "Principatë të Pindit", ndërsa në burime të tjera, ngjarjeve të vitit 1917 nuk u është caktuar asnjë emër
Më vonë, në Konferencën e Paqes në Paris të viteve 1919 dhe 1920, një delegacion arumun kërkoi autonomi për arumunët.
Fshatrat dhe njerëzit e përfshirë
Një letër drejtuar kryeministrit të Rumanisë Ion C. Brătianu, dërguar më 27 korrik 1917, u nënshkrua nga kryetarët e komunave dhe të njohurit e fshatrave në vijim: Samarina, Avdella ( Avdhela ), Perivoli ( Pirivoli ), Vovoza ( Bãiasa, Baiesa ose Baiasa ), Mecovë ( Aminciu ), Konicë ( Conitsa ), Pades ( Padzes ), Kranea ( Turia ), Distrato ( Briaza ), Laista ( Laca ), Iliochori ( Dovrinovo ), Armata ( Armata ) dhe Smixi ( Zmixi ).
Për më tepër, kërkesa për ndihmë në Konsullatën Italiane u nënshkrua nga shtatë anëtarët e Komitetit të Përkohshëm:
Personat e arrestuar nga autoritetet greke në Samarinë më 8 shtator 1917 ishin:
Pasojat
Në vitin 1918, një grup arumunësh nga Pindi shpallën “Republikën e Pindit” në Korçë, e cila zgjati një ditë. Një përpjekje e ripërtërirë për krijimin e një shteti të pavarur në Pind do të ndodhte gjatë Luftës së Dytë Botërore me Principatën e Pindit.
Batz-sur-Mer
Batz-sur-Mer është një komunë në Francë. Batz-sur-Mer bën pjesë në departamentin Loire-Atlantique të rajonit Pays de la Loire. Komuna ka një popullsi prej 3089 banorë dhe sipërfaqe 9.27 km².
Vanë
është një fshat në Bashkinë Delvinë në rrethin e Delvinës të Shqipërisë.
Qarku Thann-Guebwiller
Qarku Thann-Guebwiller është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Alto Rin.
Guri i Topit
Guri i Topit është mal në kufi midis rrethit të Gramshit e atij të Pogradecit me lartësi 2120 m. Në jug kufizohet me Valamarën, kurse në veriperëndim me Gurin e Zi. Ka një kreshtë të valëzuar me forma të relievit akullnajor (mbi 1600-1700 m), të përfaqësuar nga lugje, cirqe, morena dhe liqene akullnajore. Në shpatin perëndimor burojnë disa degë të Devollit, kurse në atë lindor degë të Shkumbinit. Bimësia përbëhet kryesisht nga pyje ahu, pishe dhe kullota alpine.
Batzendorf
Batzendorf është një komunë në Francë. Batzendorf bën pjesë në departamentin Bas-Rhin të rajonit Alsace. Komuna ka një popullsi prej 896 banorë dhe sipërfaqe 6.74 km².
Qarku Forbach-Boulay-Moselle
Qarku Forbach-Boulay-Moselle është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Moselle.
Anëtarësimi i Bosnjës dhe Hercegovinës në Bashkimin Evropian
Aderimi i Bosnjës dhe Hercegovinës në Bashkimin Evropian është qëllimi i deklaruar i marrëdhënieve aktuale midis dy entiteve. Bosnja dhe Hercegovina është njohur nga BE si "një vend kandidat potencial" për anëtarësim që nga vendimi i Këshillit Evropian në Selanik në vitin 2003 dhe është në agjendën aktuale për zgjerimin e ardhshëm të BE-së. Bosnja dhe Hercegovina merr pjesë në Procesin e Stabilizim Asociimit dhe marrëdhëniet tregtare rregullohen me Marrëveshje të Përkohshme.
Bosnja dhe Hercegovina aplikoi zyrtarisht për anëtarësimin në Bashkimin Evropian më 15 shkurt 2016, pas viteve të reformave kushtetuese dhe angazhimeve me Marrëveshjen e Paqes në Dejton. Mosarritja e Bosnjës për të përmbushur kushtet për mbylljen e Zyrës së Përfaqësuesit të Lartë (OHR) në Bosnje dhe Hercegovinë, përfshirë adresimin e çështjeve të pronësisë shtetërore dhe ushtarake dhe zbatimin e reformave kushtetuese, e kishte penguar vendin të paraqesë një kërkesë deri në vitin 2016.
Shumë vëzhgues vlerësojnë se Bosnja dhe Hercegovina është në fund për sa i përket integrimit në BE midis shteteve të Ballkanit Perëndimor që kërkojnë anëtarësimin në BE.
Gerard Deulofeu
Gerard Deulofeu Lázaro (lindur me 13 Mars 1994) është një futbollist spanjoll i cili luan si sulmues anësor në Premier League per klubin Watford dhe kombëtaren spanjolle.
Ai filloi karrierën e tij me Barcelonën i cili debutoi në moshën 17 vjeç, dhe pastaj u huazua në klubin anglez Everton dhe pastaj në klubin Sevilla. Në verën e vitit 2015, ai bëri kontratë me Evertonin ku luajti për dy vite. Pas një huazim të suksesshëm në klubin italiane Milan, ai u kthye në Barcelonë në qershor të vitit 2017.
Më 29 janar 2018, ai bëri publike se ai do të bashkohet me Watford si huazim në fund të sezonit. Në qershor të njëjtin vit, ai bëri kontratë me Watford për një tarifë prej 13 milionë euro.
Challerange
Challerange është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Challerange ka një popullsi prej 488 banorë dhe sipërfaqe 11.13 km², me një dendësi prej 44 banor/km².
Lena Headey
Lena Kathren Headey (lindur më 3 tetor 1973)  është një aktore angleze.
Prej kur u zbulua në moshën 17 vjeçare, Headey ka punuar në mënyrë të vazhdueshme si aktore në role të vogla dhe dytësore në filma gjatë viteve 1990të, para se të gjente famë për performancat kryesore në filma me buxhet të madh siç është filmi fantazi The Brothers Grimm (2005), filmi aksion 300 (2007), duke portretizuar Gorgo, Mbretëreshën e Spartës, dhe në filmin aventurë dhe biografi The Red Baron (2008).
Ndërtesa Plasco
thumb|Pamja e ndërtesës në vitin 2011 thumb|Pamja e ndërtesës pas shembjes Ndërtesa Plasco (Persisht: ساختمان پلاسکو‎‎) ishte ndërtesa më e lartë në Teheran gjatë viteve të 60-ta. Më 19 janar 2017, rreth orës 07:50 ndërtesa u shemb për shkak të zjarrit. Disa persona dolën shpejt jashtë ndërtesës para se të shembet, ndërsa 25 persona tjerë janë humbur.
Anne-Cath. Vestly
'''Anne-Cath. Vestly''' (15 shkurt 1920 - 15 dhjetor 2008) ishte autore norvegjeze. Librat e saj të fëmijëve mundet disi të krahasohet me librat e Astrid Lindgren në mesin e suedezëve.
Vdekja
Anne-Cath. Vestly ishte e diagnostikuar me sëmundjen e Alzheimerit në vitin 2006. Në vitet e fundit, ajo i kaloi në një shtëpi pleqësh në Mjøndalen, ku edhe vdiq më 15 dhjetor të vitit 2008 në moshën 88 vjeçare.
Blerimas (Delvinë)
është një fshat në Bashkinë Delvinë në rrethin e Delvinës të Shqipërisë.
Gjeografia
Nga veriu fshati Blerimas kufizothet me Mavropullin, nga jugu me Finiqin dhe nga perëndimi me lumin e Kalasës.
Toponimet të fshatit Blerimas:
Demografia
Familjet në fshatin Blerimas:
Fetahenjtë (nga Karbunari i Paramithisë), Hasanaj, (nga Dragomia - Paramithi), Mananj (nga Karbunarë-Paramithi), Resulatë (nga Karbunarë-Paramithi), Skëndaj (nga Nuneshati-Gumenicë).
Historia
Përbehet prej 40 familjesh, që të gjitha të ardhura nga Çamëria (1944). Fshati merret me bagëti e bujqësi.
Marc Baecke
Marc Baecke (24 korrik 1956 - 21 janar 2017) ishte futbollistë belgë i cili ka luajtur si mbrojtës. Ai ka luajtur 15 ndeshje në kombëtaren belge.
Stadiumi Halid Bin Velidi
Stadiumi Halid Bin Velidi (Arabisht: ملعب خالد بن الوليد‎‎) është stadium i cili ndodhet në Homs, Siri. Është stadiumi i tretë më i madh në Siri dhe përdoret për ndeshje të futbollit. Stadiumi mbanë rreth 32,000 spektatorë. Stadiumi është hapur në vitin 1960. Në vitin 1967, ka pasur 2,000 spektatorë. Në vitin 2004, stadiumi u rinovua dhe kapaciteti u bë me 32,000 spektatorë Emri i stadiumit u emërua pas emrit e një sahabiut Halid bin Velidi.
Qarku Thionville
Qarku Thionville është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Moselle.
Gjuha griko
Griko, nganjëherë shkruhet Grico, është dialekti i greqishtes italote që flitet nga njerëzit Griko në Salento (provinca e Leçes) dhe (i quajtur edhe Grecanico    ) në Kalabri. Disa gjuhëtarë grekë e konsiderojnë atë si një dialekt modern grek dhe shpesh e quajnë atë Katoitaliótika ( Greek , "italishtja jugore") ose Grekanika ( Γραικάνικα ), kurse folësit e vet e quajnë Greko ( Γκραίκο , në Kalabri) ose Griko ( Γκρίκο , në Salento). Griko flitet në Salento ndërsa Greko flitet në Kalabri. Griko dhe greqishtja moderne standarde janë pjesërisht të kuptueshme ndërsjellazi.
Lefterhori (Delvinë)
është një fshat në Bashkinë Delvinë në rrethin e Delvinës të Shqipërisë.
Banesa e Ramiz Lekës
Banesa e Ramiz Lekës është një monument i trashëgimisë kulturore në Lene, rrethi i Bulqizës, në qarkun e Dibrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Urdherues/08.01.1978".
Geni Nishtulla
Geni Nishtulla (Origlen Sulejmani) është këngëtar dhe autor këngësh i njohur në Shqipëri.
Origlen Sulejmani Lindi më 23 Prill 1999 në Durrës.
Diskografia
Më datë 27 Dhjetor 2016, Geni Nishtulla publikon videoklipin "Nishtulla".
Më datë 13 Qershor 2017, Geni Nishtulla publikon videoklipin "Me Mungon".
Më datë 30 Shtator 2017, Geni Nishtulla publikon videoklipin "Mi Amor".
Më datë 9 Mars 2018, Geni Nishtulla publikon videoklipin "Bow Down". Teksti u shkrua nga Eri Qerimi, Geni Nishtulla.
Më datë 7 Shtator 2018, Geni Nishtulla publikon videoklipin "Zemren E Pushtove".
Më datë 6 Shtator 2019, Xheni publikon videoklipin "Ti Amo", në bashkëpunim me Geni Nishtullën. Muzika dhe orkestrimi i këngës janë punuar nga Albert Sula.
Më datë 1 Nëntor 2021, Geni Nishtulla Publikon videoklipin "MA KADALE" në bashkëpunim me Mikel Elmazin, Muzika e këngës u punua nga Geni Nishtulla & Mikel Elmazi, ndërsa teksti u shkrua nga Geni Nishtulla. Videoklipi u prodhua nga FRAME Pro, ndërsa produksioni audio u realizua nga Mikel Elmazi.
Faqet Zyrtare
Instagram
Youtube
Beauteville
Beauteville është një komunë në Francë. Beauteville bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 162 banorë dhe sipërfaqe 4.49 km².
Qarku Sarrebourg-Château-Salins
Qarku Sarrebourg-Château-Salins është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Moselle.
Qarku Beaune
Qarku Beaune është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Côte-d'Or.
El Far d'Empordà
El Far d'Empordà është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Empordà, të provincës Girona, në Komunitetin Katalonia.
RTV Armakedon
Radio Televizion Armakedon është një radio interneti me bazë në Tiranë, i cili transmeton 24 orë në 7 ditë të javës këngë, emisione dhe tregime në gjuhën vllahe.
Historia
Radio Televizion Armakedon është krijuar në Tiranë nga avokati i njohur me origjinë vllahe Edmond Petraj, dhe ka filluar transmetimin në Prill të vitit 2020.
Shiko edhe
Vllehët
Cauroy
Cauroy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Cauroy ka një popullsi prej 187 banorë dhe sipërfaqe 17.46 km², me një dendësi prej 11 banor/km².
Névian
Névian (Shqip: Borasi ; Ocitanisht: Nevian) është një komunë në departamentin Audë, Ocitania.
Sopot (kthjellim)
Sopot ose Sopoti mund të referohet për:
Peter Dinklage
Peter Hayden Dinklage (, lindi më 11 qershor, 1969) është një aktor amerikan. Që nga roli në The Station Agent (2003) që e zbuloi atë në publikun e gjerë, ai është shfaqur në një numër të madh të filmave duke përfshirë edhe rolin me zë Ghost në video lojën Destiny.
Që nga viti 2011, Dinklage ka luajtur rolin Tyrion Lannister në serinë e HBO, Game of Thrones. Ai fitoi një Emmy dhe një Golden Globe Award për Aktorin Mbështetës në vitin 2011, gjithashtu ka qen i kandiduar për Primetime Emmy nga viti 2012 deri më 2014. Ai gjithashtu fitoi një Emmy të dytë për Aktorin më të Mirë Mbështetës në Serinë Dramë në vitin 2015.
Moux
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Moux (Ocitanisht: Mos ; Shqip: Muxi) është një komunë në departamentin Audë, rajoni Ocitania.
Çupëza e ngjyrave
Çupëza e ngjyrave libër me autor Beqir Buzuku, red. Zejnullah Halili. Botuar në Prishtinë në vitin 1996 nga "Pionieri". Libri ka 78 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, poezia.
Baubigny, Côte-d'Or
Baubigny është një komunë në Francë. Baubigny bën pjesë në departamentin Côte-d'Or të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 252 banorë dhe sipërfaqe 10.31 km².
Kulla e Llaxhaçeve (Bulqizë)
Kulla e Llagjaçeve (Bulqizë) është një monument i trashëgimisë kulturore në Strikcan, rrethi i Bulqizës, në qarkun e Dibrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "08.01.1977". Kjo kulle është tre kat e ndarë në mënyrë simetrike në dy pjesë për dy familje vëllezërish. Kulla ka një planimetri të thjeshtë katër-këndore.
Qarku Dijon
Qarku Dijon është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Côte-d'Or.
Sint-Niklaas
Sint-Niklaas (Frëngjisht: Saint-Nicolas) është komunë në Rajonin Flemish. Komuna është e njohur për marketin më të madh në Belgjikë. Në një moment, komuna ka bërë edhe pemën më të madhe të krishtlindjeve dhe vezën më të madhe të pashkëve.
Kulla e Sahatit
parapamje|upright=.85|[[Kulla e Sahatit, Tiranë]] Kullat e sahatit janë një lloj strukture specifike që strehojnë një orë frëngji dhe kanë një ose më shumë faqe të orës në muret e sipërme të jashtme. Shumë kulla sahati janë struktura të pavarura, por ato gjithashtu mund të ngjiten ose të vendosen në majë të një ndërtese tjetër. Disa ndërtesa të tjera gjithashtu kanë faqet e orës në pjesën e jashtme të tyre, por këto struktura shërbejnë për funksione të tjera kryesore.
Kullat e sahatit janë një pamje e zakonshme në shumë pjesë të botës, ku disa janë ndërtesa ikonike. Një shembull është Kulla Elizabeth në Londër (zakonisht e quajtur "Big Ben", megjithëse rreptësisht ky emër i përket vetëm kambanës brenda kullës).
Historia
Edhe pse sot kullat e sahatit admirohen më së shumti për estetikën e tyre, ato dikur i shërbenin një qëllimi të rëndësishëm. Para mesit të shekullit të njëzetë, shumica e njerëzve nuk kishin orë, dhe para shekullit të 18-të edhe orët e shtëpisë ishin të rralla. Orët e para nuk kishin faqe, por ishin vetëm orë goditëse, të cilat binin këmbanat për të thirrur komunitetin përreth në punë ose në lutje. Prandaj ato u vendosën në kulla në mënyrë që këmbanat të dëgjoheshin për një distancë të gjatë. Kullat e sahatit ishin vendosur pranë qendrave të qyteteve dhe shpesh ishin strukturat më të larta atje. Ndërsa kullat e sahatit u bënë më të zakonshme, projektuesit kuptuan se një numërues në pjesën e jashtme të kullës do t'u lejonte banorëve të qytetit të lexonin kohën sa herë të dëshironin.
upright=.85|parapamje|[[Kulla e Erërave në Athinë, e ndërtuar rreth 50 p.e.s. gjatë Greqisë Romake]] Përdorimi i kullave të sahatit daton që nga lashtësia. Kulla më e hershme e orës ishte Kulla e Erërave në Athinë, e cila përmbante tetë orë diellore dhe u krijua në shekullin e 1 p.e.s. gjatë periudhës së Greqisë Romake. Në brendësi të saj kishte edhe një orë uji (ose klepsydra), e drejtuar nga uji që zbriste nga Akropoli.
Në dinastinë Song, një kullë ore astronomike u projektua nga Su Song dhe u ngrit në Kaifeng në vitin 1088, duke shfaqur një mekanizëm escapement të lëngjeve. Në Angli, një orë u vendos në një kullë sahati, pararendësi mesjetar i Big Benit, në Westminster, në vitin 1288; dhe më 1292 u vendos një orë në Katedralen Canterbury. Ora më e vjetër e mbijetuar e frëngjisë, dikur pjesë e një kulle sahati në Evropë, është ora e Katedrales së Salisburit, e përfunduar në vitin 1306; dhe një orë tjetër e vendosur në St. Albans, më 1326, 'tregonte fenomene të ndryshme astronomike'.
El-Xhazari i dinastisë Artukid në Mesopotaminë e Epërme ndërtoi një orë të përpunuar dhe e përshkroi në librin e tij të Libri i Njohurive të Pajisjeve Mekanike Zgjuese në vitin 1206. Ishte rreth 3.3 metra e lartë dhe kishte funksione të shumta krahas matjes së kohës. Ai përfshinte një shfaqje të zodiakut dhe shtigjeve diellore dhe hënore, dhe një tregues në formën e gjysmëhënës, e cila udhëtonte në majë të një porte, e lëvizur nga një karrocë e fshehur dhe duke shkaktuar hapjen e dyerve automatike, secila duke zbuluar një manekin, çdo orë. Ishte e mundur të riprogramohej gjatësia e ditës dhe natës çdo ditë për të llogaritur gjatësinë e ndryshimit të ditës dhe natës gjatë gjithë vitit, dhe gjithashtu paraqiti pesë muzikantë robotikë që luajnë automatikisht muzikë kur lëvizen nga llozi të drejtuara nga një bosht me gunga e fshehur. ngjitur në një rrotë uji. Komponentët e tjerë të orës së kështjellës përfshinin një rezervuar kryesor me një notues, një dhomë notuese dhe rregullator rrjedhjeje, pllakë dhe valvula, dy rrotulla, disk gjysmëhënës që shfaq zodiakun dhe dy automatikë skifterë që hedhin topa në vazo. Ora e kështjellës së Al-Jazari konsiderohet të jetë kompjuteri analog më i hershëm i programueshëm.
Sahat Kulla ka më shumë përdorime dhe mund të referohet për:
Rekordet
parapamje|majtas|180px|[[Kulla e Sahatit Përkujtimore e Joseph Chamberlain|Old Joe në Birmingham, MB - kulla e sahatit më e lartë në botë]] Kulla e orës më e lartë e pavarur në botë është Kulla e Sahatit Përkujtimore e Joseph Chamberlain (Old Joe) në Universitetin e Birminghamit në Birmingham, Mbretëria e Bashkuar. Kulla është 100 metra e lartë dhe u përfundua në vitin 1908. Kulla e sahatit e Philadelphia City Hall ishte pjesë e ndërtesës më të lartë në botë që nga viti 1894, kur kulla u mbyll dhe ndërtesa u pushtua pjesërisht, deri në vitin 1908.
Abraj Al Bait, një kompleks hotelesh në Mekë i ndërtuar në vitin 2012, ka orën më të madhe dhe më të lartë në një ndërtesë në botë, me Kullën e saj mbretërore të sahatit të Mekës që ka një lartësi të zënë prej 494.4 m dhe një lartësi maje prej 601 m. Kulla ka katër faqe të orës, dy prej të cilave janë 43 m në diametër, në rreth 400 m lartësi.
Romelu Lukaku
Romelu Menama Lukaku Bolingoli ( Holandisht: [ˈroːmeːlu luˈkaːku]; lindur më 13 maj 1993) është një futbollist profesionist belg i cili luan si sulmues për klubin anglez Chelsea dhe kombëtaren belge.
I lindur në Antwerp, Lukaku e nisi karrierën e tij si profesionist me klubin belg Anderlecht në Ligën Pro Belge, ku ai debutoi me ekipin e parë në moshën 16 vjeç. Në sezonin e parë, ai u shpall golashënuesi më i mirë i kampionatit, me ekipin që doli në vendin e parë. Pas një suksesi personal të ngjashëm në sezonin e dytë, ku ra në dukje edhe fitimi i Këpucës Ebony, Lukaku kaloi në Angli ku firmosi me klubin e Premier Ligës Çelsi në vitin 2011 për 12 milion €.
Lukaku luajti pak në sezonin e tij të parë me Çelsin, dhe pas kësaj, ai vendosi të kalonte te West Bromwich Albion në huazim në vitin 2012. Ai shkëlqeu me ekipin e tij të ri, duke regjitruar 17 gola në kampionat, duke udhëhequr ekipin drejt në vendi të tetë. Megjithatë, pas rikthimit te Çelsi, situata e tij nuk ndryshoi, duke bërë që ai të huazohej sërisht, këtë herë te Evertoni në gusht 2013. Pasi shënoi 15 gola dhe ndihmoi ekipin e tij të arrinte një rekord pikësh në kampionat, kalimi i Lukakut u bë i përhershëm duke nisur nga vera e vitit 2014, me klubin që pagoi rreth 28 milion £, një transferim rekord.
Një lojtar ndërkombëtar i Belgjikës, Lukaku ka luajtur 81 ndeshje për shtetin e tij, duke regjistruar 48 gola, duke qënë golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave i Belgjikës. Lukaku debutoi për kombëtaren në vitin 2010, në moshën 17 vjeç, dhe që ka ajo kohë ka marrë pjesë në tre turnamente madhore, përfshirë dy edicione të Kupës së Botës dhe një edicion të Kampionatit Evropian. Në Kupën e Botës 2018, Lukaku udhëhoqi Belgjikën drejt një vendi të tretë duke qënë shënuesi i dytë më i mirë i turnamentit sëbashku me katër lojtarë të tjerë, gjë që i dhuroi Këpucën e Bronztë.
Vitet e hershme
Lukaku u bashkua me klubin lokal Rupel Boom në moshën pesë vjeç. Pas katër sezonesh atje, Lukaku u zbulua nga zbuluesit e talentëve të Lierse, një klub i Ligës Pro Belge me një akademi të shquar. Ai luajti për Liersen nga viti 2004 e deri në 2006, duke shënuar 121 gola në 68 ndeshje. Pasi Lierse ra nga Liga Pro Belge, Anderlecht i bleu 13 lojtarë të rinjë në mesin e sezonit 2006, përfshirë edhe Lukakun. Ai luajti edhe tre vite me të rinjtë e Anderlechtit, duke shënuar 131 gola në 93 ndeshje.
Anderlecht
Kur Lukaku mbushi 16 vjeç më 13 maj 2009, ai firmosi një kontratë profesioniste me Anderlechtin deri në vitin 2012. Njëmbëdhjetë ditë më vonë, ai debutoi në elitën e futbollit belg, duke luajtur në ndeshjen play-off kundër Standard Liège si zëvëndësues në minutën e 69të në vend të Víctor Bernárdez; Anderlecht u mposht 1–0. Lukaku u bë titullar në formacionin e ekipit në sezonin 2009–10, duke shënuar golin e parë si profesionist më 28 gusht 2009 në një ndeshje kundër Zulte Waregem; ai shënoi në minutën e 89të pasi kishte hyrë në fushë si zëvëndësues në vend të Kanu. Pas këtij goli, ai deklaroi për gazetarin e UEFA.com Berend Scholten: "Pasi shënova u zhyta në detin e lumturisë. Mendova se mund të fluturojë dhe të marrë të gjithë botën." Ai e mbylli sezonin 2009–10 si golashënuesi më i mirë i Ligës Pro me 15 gola, duke ndihmuar Anderlechtin të fitoj titullin e 30të të saj. Ai gjithashtu shënoi katër gola në Ligën e Evropës, ku ekipi i tij arriti deri në raundin e 16-tave. Gjatë sezonit 2010–11, Lukaku shënoi 20 gola në të gjitha kompeticionet, por Anderlecht dështoi të fitonte kampionatin sërisht pavarësisht se e mbylli sezonin e rregullt në krye të renditjes.
Chelsea
thumb|140px|upright|right|Lukaku në nxemje për [[Chelsea F.C.|Çelsin në vitin 2013.]]
Transferimi
Në gusht 2011, Lukaku u bashkua me klubin e Premier Ligës Çelsi për një shifër të raportuar prej 12 milion € (10 milion £), e cila arrite në 20 milion € me bonuse. Ai mori fanellën me numrin 18 dhe firmosi për pesë vite.
Sezoni 2011–12
Lukaku debutoi në Stamford Bridge më 27 gusht 2011 në fitoren 3–1 kundër Norwich City; ai u aktivizua si zëvëndësues në vend të spanjollit Fernando Torres në minutën e 83të. Ai luajti për herë të parë si titullar në një ndeshje të Kupës së Ligës kundër Fulhamit, ku Çelsi fitoi me penallti. Lukaku e shpenzoi shumicën e sezonit duke luajtur me rezervat, duke luajtur ndeshjen e parë si titullar në Premier Ligë më 13 maj 2012 kundër Blackburn Rovers: ai zhvilloi një paraqitje të shkëlqyer, duke asistuar golin e mbrojtësit John Terry. Megjithatë, në fund të sezonit, Lukaku shfaqi zhgënjimin e tij me përfshirjen e tij gjatë sezonit, duke zbuluar se, pas fitimit të UEFA Ligës së Kampioneve nga ekipi i tij, ai refuzoi të mbante trofeun pasi nuk u ndje si fitues.
Sezoni 2012–13: Huazimi te West Bromwich Albion
parapamje|140px|upright|majtas|Lukaku duke luajtur për [[West Bromwich Albion F.C.|West Bromwich Albion në vitin 2012.]]
Pas disa zërave që e lidhnin atë me një kalim te Fulhami, më 10 gusht 2012, Lukaku u bashkua me West Bromwich Albion në formë huazimi për një sezon. Ai shënoi golin e parë në kampionat tetë ditë më vonë në një fitore 3–0 kundër Liverpoolit pavarësisht se luajti në 13 minutat e fundit. Ai luajti ndeshjen e parë si titullar kundër Reading në The Hawthorns, duke shënuar golin e vetëm të takimit. Më 24 nëntor, Lukaku hyri në fushë në minutën e 70të në vend të Shane Long dhe shënoi me penallti dhe më pas asistoi golin e Marc-Antoine Fortuné, duke ndihmuar West Brom të fitonte 4–2 kundër Sunderland në Stadium of Light. Kjo ishte fitorja e katërt rresht në elitë e ekipit, një gjë që nuk ndodhte nga viti 1980. Më 12 janar 2013, Lukaku shënoi dopietën e parë në Premier Ligë, duke i dhënë ekipit të tij avantazhin e përkohshëm prej dy golash ndaj Reading, para se këta të fundit të shënonin tre gola në dhjetë minutat e fundit për të marrë një fitore 3–2 në Madejski Stadium. Pas raportimeve të mediave që thonin se Lukaku dëshironte të qëndronte te West Brom për një tjetër vit, veçanërisht nga Daily Mail, Lukaku i konfirmoi mediave se ai dëshironte të bëhej një legjendë në Stamford Bridge. Më 11 shkurt, Lukaku shënoi golin e dhjetë sezonal në Premier Ligë në fitoren 2–0 kundër Liverpoolit; ai u aktivizua sërisht së zëvëndësues.
Lukaku shënoi dopietën e dytë sezonale më 23 shkurt në fitoren 2–1 kundër Sunderland. Më 9 mars, në një ndeshje kampionati kundër Swansea City, Lukaku shënoi golin e barazimit dhe më pas humbi një penallti; megjithatë, West Brom arriti të fitonte ndeshjen falë autogolit të Jonathan de Guzmán. Më 19 maj, pasi hyri si zëvëndësues, Lukaku shënoi një tregolësh të përkryer kundër Manchester United, me West Brom që rikuperoi tre gola disavantazh për të arritur një barazim të jashtëzakonshëm 5–5. Kjo ishte ndeshja e 1,500 dhe e fundit e trajnerit legjendar Sir Alex Ferguson në krye të Unitedit, dhe barazimi me më shumë gola në historinë e Premier Ligës. Pavarësisht se ishte i huazuar, Lukaku shënoi më shumë se çdo lojtar i Çelsit në Premier Ligën e atij sezoni, duke qënë shënuesi i gjashtë më i mirë i sezonit 2012–13 me 17 gola. Lukaku luajti dy ndeshje në Premier Ligë për Çelsin në fillim të sezonit 2013–14. Ai gjithashtu luajti si zëvëndësues në UEFA Super Kupën 2013, duke humbur penalltinë vendimtare në gjuajtjet e penalltive që i shkaktoi Çelsit në disfatë 5–3 ndaj Bayern Munich.
Sezoni 2013–14: Huazimi te Everton
parapamje|upright|Lukaku në stërvije me [[Everton F.C.|Evertonin në vitin 2014.]]
Në ditën e fundit të merkatos verore 2013, Lukaku u bë pjesë e Evertonit në huazim për një sezon. Sulmuesi debutoi zyrtarisht me ekipin më 21 shtator 2013, duke shënuar golin e tretë të fitores 3–2 ndaj West Ham United. Gjatë momentit të shënimit të golit me kokë, ai u përplas me një lojtar kundërshtar dhe u nxorr nga fusha e lojës për disa momente për të marrë trajtimin e duhur. Fizioterapisti i kishte treguar atij se do të shënonte golin e fitores. Nëntë ditë më vonë, në debutimin e tij në shtëpinë e klubit, ai shënoi dy gola si dhe asistoi golin e Ross Barkleyt në triumfin 3–2 kundër Newcastle United. Në ndeshjen e rradhës, ai shënoi sërisht, por Evertoni u mposht 3–1 nga Manchester City. Ai vazhdoi nisjen mbreslënë me klubin duke shënuar golin e parë të fitores 2–0 ndaj Aston Villës, e cila u ndoq me një dopietë në barazimin 3–3 kundër Liverpoolit, në derbin e tij të parë të Merseyside.
Në janar 2014, ai u emërua nga The Guardian si një nga dhjetë talentet e rinjë më premtues të Evropës. Po në atë muaj, ai dëmtoi ligamentin e gjurit dhe u nxorr me barrelë pasi Gareth Barry shkeli në gjurin e tij pasi sulmuesi u përpoq të bllokonte gjuajtjen e Steven Gerrard në derbin e Merseyside kundër Liverpoolit. Megjithatë, gjuajtja që ai u përpoq të ndalonte përfundoi në rrjetë dhe Evertoni u mposht 4–0. Lukaku u rikthye nga dëmtimi në mars 2014 në ndeshjen ndaj West Ham, duke shënuar golin e vetëm të takimit në minutën e 81të pasi kishte hyrë në fushë si zëvëndësues. Më 6 prill, ai shënoi dhe asistoi në fitoren 3–0 të Evertonit kundër Arsenalit në Goodison Park, duke regjistruar fitoren e gjashtë rresht në Premier Ligë. Goli i tij i fundit si lojtar i huazuar erdhi në ditën e fundit të sezonit, ku ai shënoi golin e dytë të fitores 2–0 kundër Hull Cityt. Lukaku shënoi 15 gola në 31 ndeshje në Premier Ligë, me Evertonin që e mbylli sezonin në vendin e pestë me 72 pikë të mbledhura, një rekord i klubit.
Sezoni 2014–15
parapamje|180px|majtas|Lukaku duke luajtur për Evertonin në vitin 2015.
Rrëshqitje në udhëkryq
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Romelu Lukaku
Sezoni 2014–15
Lukaku firmosi një marrëveshje pesë-vjeçare me Evertonin në korrik 2014 për 28 milion £, duke u bërë blerja më e shtrenjtë e klubit. Ai mori fanellën me numrin 10, dhe shënoi golin e tij të parë sezonal më 13 shtator kundër ish klubit të tij West Brom. Lukaku nuk e festoi golin, duke fituar duartrokitjet e tifozëve të West Bromit për veprimin e tij në shenjë respekti. Më 19 shkurt 2015, Lukaku shënoi tregolëshin e parë për Evertonin në ndeshjen e raundit të 32-tave të Ligës së Evropës kundër BSC Young Boys; ai shënoi fillimisht me kokë, më pas me këmbën e djathtë e më pas të majtën. Ai shënoi një dopietë në fitoren 3–1 në ndeshjen e kthimit një javë më vonë. Me tetë gola, ai ishte shënuesi më i mirë i turnamentit sëbashku me brazilianin Alan të Red Bull Salzburg.
Sezoni 2015–16
Në ndeshjen e javës së dytë të Premier Ligës, Lukaku shënoi një dygolësh në pjesën e parë me dy gjuajtjet e tij të para në portë në fitoren 3–0 të Evertonit si vizitor ndaj Southampton më 15 gusht 2015. Para ndeshjes, ai i dha një fanellë një tifozi të cilin ai e kishte goditur aksidentalisht me top gjatë nxemjes. Më 25 gusht, ai shënoi një tjetër dygolësh në fitoren 5–3 në kohën shtesë ndaj Barnsley në një ndeshje të Kupës së Ligës. Më 28 shtator, Lukaku shënoi dy gola si dhe asistoi një tjetër kundër West Brom, duke ndihmuar ekipin e tij të përmbyste disavantazhin 0–2. Ai regjistroi një tjetër gol në derbin e Merseysides, ku këtë herë Evertoni barazoi 1–1 në Goodison Park. Më 21 nëntor, Lukaku shënoi një dopietë në fitoren 4–0 kundër Aston Villës, duke u bërë lojtari i pestë nën 23 vjeç që shënon të paktën 50 gola në Premier Ligë, pas Robbie Fowler, Michael Owen, Wayne Rooney dhe Cristiano Ronaldos. Më 7 dhjetor, Lukaku shënoi nga një distancë e afërt në barazimin 1–1 kundër Crystal Palace, duke regjistruar golin e 50të në 100 ndeshje zyrtare me klubin. Pesë ditë më vonë, Lukaku u bë lojtari i dytë në historinë e Evertonit që shënon në gjashtë ndeshje rresht në Premier Ligë, ku ai shënoi të parin e barazimit 1–1 ndaj Norwich City; lojtari i fundit që e kishte arritur këtë gjë ishte Bob Latchford 40 vite më parë. Në ndeshjen e rradhës ku Everton u mposht 3–2 nga Leicester City, Lukaku u bë lojtari i parë që nga Dave Hickson në vitin 1954 që shënon në tetë ndeshje rresht.