cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dodona ndodhet në Dëshnicë të Përmetit
Monedhat e gjetura në luginën e Carakovistës prej Konstandin Karapanos dhe që i përkasin Epirit janë 20.
1- monedha me prerje: Apeirotan 9 copë.
2- monedha me prerje:  Mollosson 2 copë.
3- monedha me prerje: Kassopaion 1 copë.
4- monedha me prerje: Kassopaion dhe Mollosson 1 copë.
5- monedha me prerje: Ambracie 5 copë.
6- monedha me prerje: të mbretit Pirro 2 copë.11)
Siç shihet numrin më të madh e formojnë monedhat që i kanë prerë institucionet epirote: Aleanca Epirote (mesi shek. IV-232) dhe Lidhja epirote (viti 232 -167 para Krishtit). Monedhat që vijnë nga qytetet e tjera janë në numër më të vogël. Ndërsa qyteteve të tjera u dihet vendndodhja, monedhat që u përkasin institucioneve epirote është ky qytet ku dhe ato gjenden. Monedhat dëshmojnë se ky qytet ka qenë qendra e institucioneve epirote, në emër të të cilave janë prerë këto monedha.
Monedhat e luginës së Carakovistës provojnë që ky qytet nuk i ka përkitur Dodonës dhe në të njëjtën kohë vërtetojnë se është krijuar për të qenë Selia e Institucioneve Epirote dhe jetëgjatësia e tij gati dy shekullore është e lidhur me jetëgjatësinë që patën institucionet e Epirit. Nëse ky qytet do të kishte qenë Dodona, do të ishte gjetur qoftë dhe një monedhë e vetme që do t`i përkiste periudhës romake. Dodona ka ekzistuar përgjatë gjithë periudhës romake, madje dhe në periudhën e Krishtërimit. Mungesa e monedhave të periudhës romake formon provën e dhjetë ku vërtetohet se ky qytet i luginës së Carakovistës nuk i ka përkitur Dodonës.
Mateli arrin në përfundimin se nuk gjendet asnjë e dhënë nga autorët antikë që ta vendosë Dodonën në mes të Epirit, ndërkohë që të gjitha dëshmitë e autorëve antikë e vendosin Dodonën në veri të Epirit, në tokën e Molosisë. Gjetjet arkeologjike në luginën e Carakovistës vërtetojnë se ky qytet nuk i përket Dodonës, sepse nuk gjendet asnjë dëshmi arkeologjike që të provojë se ky qytet i përket Dodonës. Faltorja e Di Naios vërteton që nuk është qyteti i Dodonës, sepse në Dodonë nderohej Di Dodonen e provuar me dëshmi të shumta në librat e autorëve antikë.
Citimet:
2-Karapanos, Konstandin, “Dodonë e ses ruins” faqe 1.
5-Karapanos, Konstadin, “Dodonë e ses ruins” faqe 39-47.
7-Parke, Herbert William “The oracles of Zeus: Dodona, Olympia, Ammon, Blackwell, 1967”, faqe 259-273
8-Konstandin Karapanoss, Dodonë e ses ruines, faqe 10.
9-Dakaris, S.I. “Organization politique et urbanistique de la ville dans l`Epire antique” faqe 73-75.
10- Pierre Cabanes, “Reflexions sur quelques historiques des confins illyro- epirotes, IVe-Ie J.-C.), faqe 80.
11- Karapanos, Konstadin, “Dodonë e ses ruins”, faqe 108-109
Burimet:
3-Arkivi i Institutit të Historisë, Gërmime epirote (në Epir) prej Evangjellis, Dh.
4-Kristo Frashëri, Janullatosi tregon..., gazeta shqiptare dt. 17 nëntor 2010.
5-Karapanos, Konstadin, “Dodonë e ses ruins” Paris 1878
7-Parke, Herbert William “The oracles of Zeus: Dodona, Olympia, Ammon, Blackwell, 1967
8-Konstandin Karapanoss, Dodonë e ses ruines, Paris 1878,
10- Pierre Cabanes, dans “L`Ylliri meridionale et l`Epir dans l`Atiquite, Actes du colloque de Clermont-Ferrand, 22-25 octobre 1984, faqe 80.
11- Karapanos, Konstadin, “Dodonë e ses ruins”, Paris 1878
Operacioni Eagle Eye (1999)
Operacioni Syri i Shqiponjës (serbisht: Operacija Orlovo oko) ishte rezultat i Marrëveshjes së Misionit Verifikues ne Kosovë i NATO-s, e cila u nënshkrua në Beograd më 15 tetor 1998, dhe sipas së cilës Republika Federale e Jugosllavisë pranon të krijojë një sistem mbikëqyrjeje ajrore të përbërë nga avionë zbulues jo-luftarak të NATO-s dhe mjete ajrore pa pilot.
Rreth 80 avionë morën pjesë në operacionin Syri i Shqiponjës. 4 prej të cilëve ishin avionë luftarakë gjermanë Panavia Tornado. Kjo ishte edhe hera e parë që nga Lufta e Dytë Botërore që u përdor ushtria gjermane. Monitoruesit përbëheshin nga 1400 vëzhgues në terren. Serbët nuk respektuan rezolutat dhe marrëveshjet.
Si rezultat i aktiviteteve të trupave jugosllave dhe formave të tjera të mospërputhjes, vëzhguesit tokësorë u tërhoqën duke përmendur "një nivel të papranueshëm rreziku për misionin e verifikimit të mbështetjes së paqes", i cili rezultoi në përfundimin e verifikimit ajror më 24 mars 1999.
Prapaskena
Prapaskena e ndërhyrjes së NATO-s është represioni brutal, dëbimi dhe vrasja e popullatës shqiptare në Kosovë. Ministri i Jashtëm Joschka Fischer e quan këtë vetë-mandat të NATO-s një "përjashtim shumë të madh". Sekretari i Përgjithshëm, Kofi Annan, pranoi se "përdorimi i tepruar dhe pa dallim i forcës nga forcat serbe të sigurisë dhe Ushtria Jugosllave ka rezultuar në viktima të shumta civile, dhe zhvendosjen e më shumë se 230.000 njerëzve nga shtëpitë e tyre". Këto fjalë u inkorporuan në rezolutën 1199 të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara, të miratuar më 23 shtator, e cila kërkonte armëpushim në Kosovë, dialog ndërmjet palëve ndërluftuese, përfundimin e aksionit të forcave të sigurisë kundër civilëve dhe kthimin e sigurt të refugjatëve në Kosovë.
Operacioni
Vëzhguesit përbëheshin nga 1.400 vëzhgues tokësorë, si dhe 80 avionë për patrullimin e Ushtrisë Jugosllave. Ai zgjati 5 muaj e 26 ditë derisa u ndërpre më 24 mars 1999. Michael E. Short komandonte operacionin.
Përfundimi
Kur u krijua Operacioni “Syri i Shqiponjës”, serbët nuk i respektuan kushtet aq shpejt. Trupat jugosllave filluan të kryejnë aktivitete dhe forma të tjera të mosrespektimit, gjë që detyroi të gjithë 1.400 vëzhguesit tokësorë të tërhiqeshin nga Kosova dhe operacioni u ndërpre.
Dragan Veliç
parapamje|220px|Dragan Veliq Dragan Veliq (Serbisht: Драган Велић Dragan Velić; lindi më 1 nëntor 1958) është politikanë serbë, i cili punon si president i Asamblesë së Komuniteteve të Komunave i Krahinës Autonome të Kosovës dhe Metohisë.
Vitet e hershme
Dragani lindi në Shushicë pranë Prishtinës dhe ka diplomuar në Fakultetin e Inxhinierisë, departamentin e ndërtimit në vitin 1982 në Prishtinë.
Prej 6 dhjetorit 2001 deri më 28 shtator 2004, ai ishte kreu i distriktit të Kosovës; ai ishte poashtu kreu i këshillit serb të Kosovës dhe Metohisë prej 2002 deri më 2006.
Jeta personale
Dragan Veliqi banon në Novi Badovac në komunës e Prishtinës dhe është i martuar dhe ka tre fëmijë.
Imer Alushani
Imer Muharrem Alushani lindi në fshatin Bushat - ish Komoran të Komunës së Gllogocit, tani të Drenasit. Shkollën fillore e kreu në Komoran e atë të mesmen në Drenas. Familja e tij, si shumë familje të tjera të Drenicës, jetonte në kushte të vështira ekonomike, andaj nuk pati kushte për të vazhduar studimet, por mori rrugën e kurbetit në shtetin kroat.
Ishte aktiv në demonstratat dhe protestat Anti-Jugosllave por mllefin e tij e paraqiti që nga vitet 1980, 1981, 1989 ku mori pjesë në çdo protestë që organizohej në Drenicë dhe në mbarë Kosoven. Per këtë arsye ishte në shenjestër nga UDB-ja, që e burgosën dhe e denuan me katër vite burgim.
Pas mbarimit të burgut famëkeq kyçet në radhet e UÇK-së përmes Komandantit Legjendar Adem Jasharit së pari në Likoc ku i kreu edhe stervitjet ushtarake. Por ishte i pergatitur për luftë, fizikisht e psiqikisht. Imeri edhe pse ishte shtatgjatë mbi dy metra, gjatë luftës njihej me pseudonimin "Voglushi".
Mori pjesë ne luftimet ne fshatrat: Gjergjicë, Balincë, Arllat dhe ishte strategu dhe kordinatori i iniciatives për mbylljen e Grykes së Llapushnikut më 9 maj te vitit 1998 dhe mbylljes së arteries së armikut nga Gryka e Carraleves e deri në Kaçanik. Arma e tij kryesore ishte raketahedhës, me të cilen ju doli ne ndihmë shokëve te tij, gjithmon aty ku kerkonte nevojë. Shoket e Luftës që i kishte duke filluar nga Komondantët Çeliku, Kumamova, Çerqizi etj si dhe bashkëluftëtarët e pamboshtur: Gani Kastrati, Hilmi Sopen, Faik Bujupin, Musli Hasani, Agon Krasniqin, Milaim Behen, Salih Krasniqin, Sylë Qeriqin, Xhelal Hajdinin, Ramiz Qeriqin e shumë te tjerë qe shumica prej tyre tani kan dhënë jetën per liri. Shoket më të ngushtë dhe bashkëluftëtarët e tij ishin: Fatmir Limaj, Ilaz Derguti, Rifat Mziu etj.
Ditët më të veshtira për Imerin me shokë ishin të 25 dhe 26 korrikut 1998 në mbrojtje të Grykës së Llapushnikut, sepse forcat armike kishin vendosur ta djegin tokën e Drenicës dhe ta hapin këtë pikë strategjike që e mbajtën të mbyllur ushtarët e lavdishëm të Ushtrisë Çlirimtare Të Kosovës në krye me trimat e njohur të saj, në mesin e të cilëve luftonte me krenari edhe komandanti i tyre Imer Alushani "Voglushi" Fshatrat përreth Grykes së Llapushnikut ishin të rrethuar me të gjitha llojet e armëve që posedonte armiku, nga mjetet e motorizuara e deri te raketat tokë-tokë, me 25 korrik qe nga ora 3 e mëngjesit Imeri me shokë kishin vendosur që të mos i leshonin istikamet per së gjalli. Nga largesira armiku gjuante me armë të rënda dhe e digjte token perreth grykes, por Imeri me shokë i zmbrapsnin me gjuajtjet e tyre te furishme. Kjo beri që ditën e natën e parë armikut t'i pamundësohet thyrja e Grykes. Por te nësermen me 26 korrik 1998, Luftetarëve të lirisë iu veshtirsua resistanca sepse edhe Armatimi ishte ne perfundim te siper,andaj Imerin e goditi një perdhë e topit dhe e la pa jetë. Mirpo, e realizoi premtimin që e kishte dhenë "Sa t'jam gjall Vrastarët Serb kurrë nuk do të kalojnë nëpër Grykën e Llapushnikut" Në ketë betejë ra dëshmor edhe Ali Zogaj.
Sipas disa analistëve ushtarake thuhet se ne ketë betejë forcat armike kan angazhuar më shumë mjete motorike ne artileri të rëndë,nga frika se sa kishte në numër ushtarë e municion në rradhet e ushtarave te UÇK-së.
Tani Imeri është varrosur me nderimet ushtarake në varrezat e Dëshmorve në fshatin Kleçkë, e ka bustin në vendin e rënies dhe Përmendoren në fshatin Komoran.
Snajperi
parapamje|240px|Një snajper i [[Forcat tokësore të SHBA|ushtrisë amerikane duke përdorur Barrett M82.]] parapamje|240x240px|Snajperë francezë dhe britanikë (në qendër) të pajisur me [[Pushka snajper FR F2|pushkë FR F2, Accuracy International AWM dhe PGM Hécate II (nga e majta në të djathtë, 2012).]] Një Snajper është një gjuajtës ushtarak/paraushtarak që godet shënjestra nga pozicioni i fshehjes ose në distanca që tejkalojnë aftësitë e zbulimit të objektivit. Snajperët në përgjithësi kanë trajnime të specializuara dhe janë të pajisur me pushkë me precizion të lartë dhe optikë me zmadhim të lartë, shpesh shërbejnë edhe si zbulues/vëzhgues që dergojnë informacionin taktik në njësitë e tyre ose shtabin e komandës.
Snajperët duhet të kenë kontroll të plotë të trupave dhe shqisave të tyre në mënyrë që të jenë efektivë. Ata gjithashtu duhet të kenë aftësitë për të përdorur të dhëna nga qëllimi i tyre dhe monitorët për të rregulluar qëllimin e tyre për të goditur objektivat që janë jashtëzakonisht larg. Në stërvitje, snajperëve u jepen tabela mbi të cilat janë shpuar për t'u siguruar që mund të bëjnë llogaritjet e minutës së fundit kur janë në fushë.
Sima Qian
Jeta e hershme dhe edukimi
Sima Qian ka lindur në Xiayang në Zuopingyi (pranë Hanchengit modern, Provinca Shaanxi) rreth vitit 145 pes, megjithëse disa burime japin vitin e tij të lindjes 135 pes. Viti i lindjes i saktë i Sima-s është ende i debatuar, por përgjithësisht është pajtuar që ai ka jetuar pjesën më të madhe të jetës së tij gjatë sundimit të perandorit Wu, mbretërimi i tij i gjatë zgjati 141-87 para K. Rreth vitit 136 pes babai i tij, Sima Tan, mori një takim në pozicionin relativisht të ulët të "historianit të madh" (tàishǐ 太史, "shkrimtari i madh" ose "astrolog i madh"). Detyra primare e historianit të madh ishte të formulonte kalendarin vjetor, duke identifikuar se cilat ditë ishin ritualisht të mbara ose të pafatshme dhe ta paraqitnin para perandorit para Ditës së Vitit të Ri. Përveç këtyre detyrave, historiani i madh po udhëtonte me perandorin për ritualet e rëndësishme dhe për të regjistruar ngjarjet e përditshme si në gjykatë dhe brenda vendit. Nga llogaria e tij, deri në moshën dhjetë vjeç, Sima ishte në gjendje të "lexonte shkrimet e vjetra" dhe konsiderohej të ishte një studiues premtues. Sima u rrit në një mjedis konfucian dhe ai e konsideronte gjithmonë veprën e tij historike si një akt të devotshmërisë konfuciane të babait të tij.
Në vitin 126 pes, rreth moshës njëzetvjeçare, Sima Qian filloi një turne të gjerë rreth Kinës, siç ekzistonte në dinastinë Han. Ai filloi udhëtimin e tij nga kryeqyteti imperial, Çang'an (Siani modern), pastaj shkoi në jug të lumit Chang Jiang në Çangsha (Provinca moderne Hunan), ku vizitoi vendin e lumit Miluo ku poeti tradicional i lashtë Qu Yuan ka mbytur veten. Ai pastaj shkoi për të kërkuar vendin e varrimit të sundimtarëve legjendat të dinastisë Xia, Yu në Malin Kuaiji dhe Shun në Malet Jiuyi (sot-Ningyuan Qarku Hunan).Ai pastaj shkoi në veri të Huaiyin (Huai'an moderne, Provinca Jiangsu) për të parë varrin e dinastisë Han Xin, pastaj vazhdoi në veri të Qufu-s, qytetin e lindjes të Konfucit, ku ai studioi ritual dhe tema të tjera tradicionale.
Si zyrtar i gjykatës Han
Pas udhëtimeve të tij, Sima u zgjodh për të qenë një kujdestar i Pallatit qeveritar, detyrat e të cilit ishin të inspektonin pjesë të ndryshme të vendit me perandorin Wu në 122 para K. Sima u martua dhe kishte një vajzë. Në vitin 110 pes, në moshën tridhjetë e pesë vjeç, Sima Qian u dërgua në perëndim në një ekspeditë ushtarake kundër disa fiseve "barbare". Atë vit, babai i tij u sëmur dhe nuk mund të merrte pjesë në Sacrifice Imperial Feng. Duke dyshuar se koha e tij po mbaronte, ai thirri djalin e tij në shtëpi për të përfunduar punën historike që kishte filluar. Sima Tan donte të ndiqte analet e pranverës dhe të vjeshtës - kronika e parë në historinë e letërsisë kineze. I ushqyer nga frymëzimi i babait të tij, Sima Qian filloi të përpilojë Shijin, e cila u bë e njohur në anglisht si Regjistrimet e Historianit të Madh, në 109 para Krishtit. Tre vjet pas vdekjes së babait të tij, Sima Qian mori pozitën e mëparshme të babait të tij si gjykatës astrolog. Në 105 pes, Sima ishte ndër studiuesit e zgjedhur për të reformuar kalendarin. Si një zyrtar i lartë perandorak, Sima ishte gjithashtu në pozitë për të ofruar këshillë për perandorin për çështjet e përgjithshme të shtetit.
Çështja e Li Ling
parapamje|Portret i Sima Qian Në vitin 99 pes, Sima Qian u përfshi në çështjen Li Liing, ku Li Ling dhe Li Guangli, dy oficerë ushtarakë që drejtuan një fushatë kundër Xiongnu në veri, u mundën dhe u morën robër. Perandori Wu ia atribuoi humbjen Li Ling, me të cilin të gjithë zyrtarët qeveritarë më pas e dënuan atë për të. Sima ishte personi i vetëm i cili mbronte Li Ling-un, i cili kurrë nuk kishte qenë mik i tij, por që ai e respektoi. Perandori Wu interpretoi mbrojtjen e Sima nga Li si një sulm ndaj vëllait të tij, Li Guangli, i cili kishte luftuar gjithashtu kundër Xiongnu pa shumë sukses, dhe e dënoi Sima-n me vdekje. Në atë kohë, ekzekutimi mund të komutohej me para ose me kastrim. Meqenëse Sima nuk kishte para të mjaftueshme për të shlyer "krimin" e tij, ai zgjodhi këtë të fundit dhe pastaj u hodh në burg, ku ai duroi tre vjet. Ai e përshkroi dhimbjen e tij: "Kur sheh kapitenin, me ballin tënd e prek tokën me bollëk, në sytë e nënshtetasve të tij, ti je kapur me terrori ... Kjo poshtërim kurrë nuk mund të fshihet". Sima e quajti kastrimin-tredhjen e tij "më të keqen e të gjitha dënimeve".
Në vitin 96 para Krishtit, në lirimin e tij nga burgu, Sima zgjodhi të jetonte si një eunuk pallati për të përfunduar historitë e tij, në vend që të bënte vetëvrasje siç pritej nga një zotëri-dijetar i cili ishte turpëruar me tredhje. Siç shprehet Sima Qian në letrën e tij për Ren An:Nëse edhe shërbëtori më i ulët skllav dhe skllav mund të bartë vetëvrasje, pse nuk duhet një njeri si unë të jetë në gjendje të bëjë atë që duhet të bëhet? Por arsyeja pse nuk kam refuzuar t'i mbaj këto sëmundje dhe kam vazhduar të jetoj, duke u banuar në turp dhe poshtërim pa marrë lejen time, është se unë brengos se kam gjëra në zemrën time, të cilën unë nuk kam qenë në gjendje të shpreh plotësisht, dhe unë jam i turpëruar të mendoj se pasi të kem shkuar, shkrimet e mia nuk do të njihen me brezat e ardhshëm. Shumë të shumta për të regjistruar janë burrat e lashtë që ishin të pasur dhe fisnikë dhe emrat e të cilëve janë zhdukur ende. Janë vetëm ata që ishin mjeshtër dhe të sigurtë, burra vërtet të jashtëzakonshëm, të cilët ende kujtohen. ... Edhe unë kam guxuar të mos jem modest, por kam besuar tek shkrimet e mia të padobishme. Kam mbledhur dhe mblodha traditat e vjetra të botës të cilat ishin të shpërndara dhe të humbura. Kam shqyrtuar veprat dhe ngjarjet e së kaluarës dhe kam hulumtuar parimet prapa suksesit dhe dështimit të tyre, rritjes dhe prishjes së tyre, në njëqind e tridhjetë kapituj. Dëshiroja të shqyrtoj në gjithçka që ka të bëjë me qiellin dhe njeriun, të depërtojë në ndryshimet e së kaluarës dhe të tashmes, duke plotësuar të gjitha si vepër të një familjeje. Por, para se të kisha mbaruar dorëshkrimin tim të përafërt, u takova me këtë fatkeqësi. Kjo është për shkak se unë pendohem se nuk ishte përfunduar që unë dorëzuar në dënimin ekstreme pa rancor. Kur e përfundova me të vërtetë këtë punë, do ta depozitoj në Malin e Famshëm. Nëse mund t'u jepet njerëzve që do ta vlerësojnë atë dhe do të depërtojnë në fshatra dhe qytete të mëdha, atëherë edhe pse duhet të pësoj një mijë gjymtime, çfarë keqardhjeje duhet të kem?
"Historiani i Madh"
djathtas|parapamje|Faqja e parë e Shiji. Megjithëse stili dhe forma e shkrimeve historike kineze varioheshin nëpër moshë, të dhënat e historianit të madh (Shiji) e kanë përcaktuar cilësinë dhe stilin që nga ajo kohë e tutje. Para Simas, historitë u shkruan si ngjarje të caktuara ose periudha të caktuara të historisë së shteteve; ideja e tij për një histori të përgjithshme prek historianët e mëvonshëm si Zheng Qiao (郑樵) me shkrim Tongzhi dhe Sima Guang në shkrim Zizhi Tongjian. Forma historike kineze e historisë së dinastisë, ose historia e dinastive jizhuanti, u kodifikua në historinë e dytë dinastike nga Libri i Hanit të Ban Gu, por historianët e konsiderojnë punën e Simas si modelin e tyre, i cili qëndron si "formati zyrtar" i historisë së Kinës. Shiji përbëhet nga 130 kapituj që përbëhen nga gjysmë milion karaktere.
Me shkrim Shiji, Sima filloi një stil të ri të shkrimit duke paraqitur historinë në një seri biografish. Puna e tij shtrihet mbi 130 kapituj - jo në renditje historike, por të ndarë në tema të veçanta, duke përfshirë analet, kronikat dhe traktatet - për muzikën, ceremonitë, kalendarët, religjionin, ekonominë dhe biografitë e zgjatura. Puna e Simas ndikoi në stilin e shkrimit të historive të tjera jashtë Kinës, si historia e Goryeo (Koreane) Sagi Samguk. Sima miratoi një metodë të re në zgjidhjen e të dhënave historike dhe një qasje të re në shkrimin e shënimeve historike. Në fillim të Shijës, Sima shprehu veten si një ndjekës i qasjes së Konfucit në Analektet për të "dëgjuar shumë, por të lërë në një anë atë që është e dyshimtë dhe të flasë me kujdes për pjesën e mbetur". Duke reflektuar këto metoda rigoroze analitike, Sima deklaroi se nuk do të shkruante për periudhat e historisë ku ata kishin dokumentacion të pamjaftueshëm. Si e tillë, Sima shkroi "moshat para dinastisë Ch'in janë shumë larg dhe materiali në to është tepër i vogël për të lejuar një përshkrim të detajuar të tyre këtu". Në të njëjtën mënyrë, Sima zbriti llogaritë në të dhënat tradicionale që ishin "qesharake" të tilla si pretendimi që Princi Tan mund përmes përdorimit të magjisë të bëjë që retë të mbijnë kokrra dhe kuajt të rritnin brirët. Sima krahasoi vazhdimisht llogaritë e gjetura në dorëshkrime me atë që ai konsiderohej si burime të besueshme si klasikët Confucian si Libri i Odes, Libri i Historisë, Libri i Riteve, Libri i Muzikës, Libri i Ndryshimeve dhe Pranvera dhe Vjeshta. Kur Sima hasi një tregim që nuk mund të kontrollohej me klasikët Confucian, ai sistemikisht e krahasoi informacionin me dokumente të tjera. Sima përmendi të paktën 75 libra që ai përdorte për të kontrolluar në tërësi. Për më tepër, Sima shpesh i pyeste njerëzit për ngjarjet historike që kishin përjetuar. Sima përmendi një nga udhëtimet e tij anembanë Kinës: "Kur kisha rastin të kaloj përmes Feng dhe Beiyi pyeti të moshuarit që ishin rreth vendit, vizituan shtëpinë e vjetër të Xiao He-s, Cao Can-it, Fan Kuai-t dhe Xiahou Ying-it dhe mësoi shumë për ditët e para. Sa ndryshe ishte nga historitë që dëgjohen! " Duke reflektuar nderimin tradicional kinez për moshën, Sima deklaroi se preferonte të intervistonte të moshuarit pasi besonte se ata ishin më të prirur ta furnizonin atë me informacione të sakta dhe të vërteta që kanë ndodhur në të kaluarën. Gjatë një prej këtyre udhëtimeve, Sima përmendi se ai u kapërcye me emocione kur pa transportin e Konfucit së bashku me rrobat e tij dhe sende të tjera personale që i përkisnin Konfucit.
Përkundër borxheve të tij të mëdha ndaj traditës konfuciane, Sima ishte një novator në katër mënyra. Për të filluar, puna e Sima kishte të bënte me historinë e botës së njohur. Historianët e mëparshëm kinezë kishin përqëndruar vetëm në një dinasti ose një rajon. Historia Sima-s e 130 kapitujve filloi me perandorin legjendar të Verdhë në kohën e tij, dhe mbuloi jo vetëm Kinën, por edhe vendet fqinje si Koreja dhe Vietnami. Në lidhje me këtë, Sima ishte i rëndësishm si historiani i parë kinez që ka trajtuar popujt që jetonin në veri të Murit të Madh si Xiongnu si qenie njerëzore të cilat ishin në mënyrë të nënkuptuar të barabartë me Mbretërinë e Mesme, në vend të qasjes tradicionale që kishte portretizuar Xiongnu si egërsi që kishin pamjen e njerëzve, por mendjet e kafshëve. Në komentet e tij në lidhje me Xiongnu, Sima nuk pranoi të ngrinte pretendime lidhur me superioritetin moral të lindur të Hanit mbi "barbarët e veriut", që ishin tropet standarde retorike të historianëve kinezë në këtë periudhë. Po ashtu, Sima në kapitullin e tij rreth Xiongnu dënon ata këshilltarë të cilët e veshin "përshtatshmërinë e momentit", që këshillon Perandorin të mbajë politika të tilla si pushtimet e kombeve të tjera që sjellin një moment të shkurtër lavdie, por e ngarkojnë shtetin me kostot e mëdha financiare dhe shpesh njerëzore për mbajtjen në tokën e pushtuar. Sima po angazhohej në një kritikë të tërthortë të këshilltarëve të perandorit Wu, të cilët po i kërkonin atij të ndjekte një politikë agresioni ndaj Xiongnu dhe të pushtonte të gjithë tokën e tyre, një politikë që Sima me sa duket kundërshtonte.
Sima gjithashtu thyen terren të ri duke përdorur më shumë burime si intervistimi i dëshmitarëve, vizitimi i vendeve ku ka ndodhur ngjarje historike dhe shqyrtimi i dokumenteve nga rajone dhe / ose kohë të ndryshme. Para se historianët kinezë kishin prirjen të përdorin vetëm historitë e sundimit si burimet e tyre. Shiji ishte më shumë novelë në historiografinë kineze duke shqyrtuar ngjarjet historike jashtë gjykatave, duke ofruar një histori më të gjerë sesa historitë tradicionale të bazuara në gjykata. Së fundi, Sima shpërtheu me strukturën tradicionale kronologjike të historisë kineze. Sima në vend të kësaj e kishte ndarë Shijin në pesë divizione: analet themelore që përfshinin 12 kapitujt e parë, tabelat kronologjike të cilat përbëheshin 10 kapitujt e ardhshëm, traktatet për tema të veçanta që përbëjnë 8 kapituj, llogaritë e familjeve në pushtet që marrin 30 kapituj, dhe biografitë e njerëzve të ndryshëm të shquar të cilët janë 70 kapitujt e fundit. Analet ndjekin modelin tradicional kinez të historive të bazuara në gjykata të jetës së perandorëve të ndryshëm dhe familjeve të tyre. Tabelat kronologjike janë grafikët që tregojnë historinë politike të Kinës. Traktatet janë ese mbi tema të tilla si astronomi, muzikë, fe, inxhinieri hidraulike dhe ekonomi. Seksioni i fundit që merret me biografitë mbulon të dy njerëzit e famshëm, kinez dhe të huaj. Ndryshe nga historianët tradicionalë kinezë, Sima shkoi përtej historive androcentrike, të përqendruara në perandori duke u marrë me jetën e grave dhe burrave si poetët, burokratët, tregtarët, vrasësit dhe filozofët. Seksioni i traktateve, seksionet e biografive dhe seksionet e artikujve që lidhen me dinastinë Qin (si një dinastinë e mëparshme, kishte më shumë liri për të shkruar për Qin sesa për dinastinë Han) që përbëjnë 40% të Shijit kanë ngjallur interesin më të madh nga historianët dhe janë pjesët e vetme të Shijit që janë përkthyer në anglisht.
Kur Sima i vendosi subjektet e tij, shpesh ishte mënyra e tij për të shprehur gjykime morale të pjerrëta. Empress Lü dhe Xiang Yu ishin sundimtarët efektivë të Kinës gjatë kohës së sundimit Hui të Hanit dhe të Yi të Chu, kështu që Sima vendosi dy jetët e tyre në analet themelore. Po kështu, Konfuci përfshihet në seksionin e katërt, në vend të pestë, ku ai i përkiste siç duhet një mënyrë për të treguar virtytin e tij të shquar. Struktura e Shifit lejoi Siman të tregonte të njëjtat histori në mënyra të ndryshme, të cilat i lejonin atij të kalonte gjykimet e tij morale. Për shembull, në seksionin e analeve bazë, perandori Gaozu portretizohet si një udhëheqës i mirë, ndërsa në pjesën që merret me rivalin e tij Xiang Yu, perandori portretizohet përfitirues. Po ashtu, kapitulli mbi Xiang e paraqet atë në një dritë të favorshme ndërsa kapitulli mbi Gaozun e portretizon atë në ngjyra më të errëta. Në fund të shumicës së kapitujve, Sima zakonisht shkroi një koment në të cilin ai vlerësoi se si individi jetonte me vlerat tradicionale kineze si devotshmëria filiale, përulësia, vetëdisiplina, puna e vështirë dhe shqetësimi për më pak fitime. Sima i analizoi të dhënat dhe zgjodhi ato që mund të shërbenin për qëllimin e Shijit. Ai synonte të zbulonte modelet dhe parimet e zhvillimit të historisë njerëzore. Sima gjithashtu theksoi, për herë të parë në historinë kineze, rolin e burrave individualë që ndikojnë në zhvillimin historik të Kinës dhe perceptimin e tij historik se një vend nuk mund të shpëtojë nga fati i rritjes dhe prishjes.
Ndryshe nga Libri i Hanit, i cili u shkrua nën mbikëqyrjen e dinastisë perandorake, Shiji ishte një histori e shkruar në mënyrë private, pasi që refuzoi të shkruante Shijin si një histori zyrtare që mbulonte vetëm ata të rangut të lartë. Puna mbulon edhe njerëzit e klasave të ulëta dhe prandaj konsiderohet një "rekord i vërtetë" i anës së errët të dinastisë. Në kohën e Sima-s, literatura dhe historia nuk shiheshin si disiplina të ndara siç janë tani, dhe Sima shkroi opusin e tij të magnumit në një stil shumë letrar, duke përdorur në mënyrë të gjerë ironik, sarkazëm, ngjitjen e ngjarjeve, karakterizimin, fjalimin e drejtpërdrejtë dhe fjalimet e shpikura, që e udhëhoqi historianin amerikan Jennifer Jay të përshkruante pjesë të Shijit si lexues më shumë si një roman historik sesa një vepër historike. Për shembull, Sima tregon historinë e një eunuku kinez të quajtur Zhonghang Xue, i cili u bë këshilltar i mbretërve Xiongnu. Sima ofron një dialog të gjatë midis Zhonghang dhe një të dërguari të dërguar nga perandori Wen i Kinës, gjatë së cilës ky i fundit e çmon Xiongnu si "egërsi", zakonet e të cilave janë barbare, ndërsa Zhonghang mbron zakonet e Xiongnu si të justifikuara dhe / ose si moralisht të barabarta me zakonet kineze, ndonjëherë madje edhe moralisht më lart se Zhonghang tërheq një kontrast ndërmjet luftrave të përgjakshme të njëpasnjëshme në Kinë ku anëtarët e familjes do të vrisnin njëri-tjetrin për të qenë Perandor kundër renditjes më të rregullt të mbretërve Xiongnu. Historiani amerikan Tamara Chin shkroi se edhe pse Zhonghang ekzistonte, dialogu ishte thjesht një "pajisje e shkrim-leximit" për Sima-n për të bërë pika që nuk mund të bënte ndryshe. Pamja e favorshme e tradhtarit Zhonghang, i cili shkoi në Xiongnu, i cili më së miri i dërguar i besueshëm i perandorit në një argument etnografik rreth asaj se cili është kombi moralisht superior, duket se është mënyra e Sima-s për të sulmuar të gjithë sistemin e gjykatës kineze ku Perandori preferonte gënjeshtrat e thëna nga këshilltarët e tij syçofantë mbi të vërtetën që u treguan nga këshilltarët e tij të ndershëm si të korruptuar dhe të nënçmuar. Çështja është përforcuar nga fakti që Sima ka Zhonghang të flasë gjuhën e një zyrtari të idealizuar konfucian, ndërsa gjuha e të dërguarit të perandorit është hedhur poshtë si "thjesht përgjimi dhe bërtitja". Diku tjetër në Shiji Sima portretizoi Xiongnuun më pak të favorshëm, kështu që debati ishte pothuajse me siguri më shumë mënyra e Sima-s për të kritikuar sistemin gjyqësor kinez dhe për lavdërimin më pak të sinqertë për Xiongnu.
Sima shpesh është kritikuar për "historizimin" e miteve dhe legjendave, ndërsa i caktoi datat figurave mitike dhe legjendare nga historia e lashtë kineze së bashku me atë që duket të jetë gjenealogji me dyshim të saktë të familjeve udhëheqëse përgjatë disa mijëvjeçarëve (përfshirë këtu edhe vendin ku ai gjurmon zbritja e familjes Sima nga perandorët legjendarë në të kaluarën e largët). Sidoqoftë, zbulimet arkeologjike në dekadat e fundit kanë konfirmuar aspekte të Shijit dhe sugjeruan që edhe nëse pjesët e Shijit që kanë të bëjnë me të kaluarën e lashtë nuk janë tërësisht të vërteta, të paktën Sima shkruan atë që ai besonte se ishte i vërtetë. Në veçanti, gjetjet arkeologjike kanë konfirmuar saktësinë themelore të Shijit duke përfshirë mbretërimet dhe vendndodhjet e varreve të sundimtarëve të lashtë.
Figura letrare
Shiji i Sima-s është respektuar si një model i literaturës biografike me vlerë të lartë letrare dhe ende qëndron si një tekst për studimin e kinezishtes klasike. Punimet e Sima-s kanë ndikim në shkrimin kinez, që shërbejnë si modele ideale për lloje të ndryshme të prozës brenda lëvizjes neoklasike ("rinisje") të periudhës së Tang-Song. Përdorimi i madh i karakterizimit dhe komplotit gjithashtu ndikoi në shkrimin letrat, duke përfshirë tregimet klasike të periudhës së mesme dhe të vonë mesjetare (Tang-Ming) si dhe romanin e vjetër të periudhës së vonë perandorake. Sima kishte ndikim të madh në historiografinë jo vetëm në Kinë, por edhe në Japoni dhe Kore. Për shekuj me radhë, Shiji u konsiderua si libri më i madh historik i shkruar në Azi. Sima është pak i njohur në botën anglishtfolëse-perendimore gjithashtu dhe shqiptare, pasi një përkthim i plotë i Shijit nuk është tentuar kurrë.
Ndikimi i tij rrjedh kryesisht nga elementët e mëposhtëm të shkrimit të tij: përshkrimi i tij i shkathët i personazheve historikë duke përdorur detajet e fjalës, bisedave dhe veprimeve të tyre; përdorimi i tij novator i gjuhës joformale, humoristike dhe të ndryshme; dhe thjeshtësinë dhe ngushëllimin e stilit të tij. Edhe kritiku letrar i shekullit të 20-të, Lu Xun e konsideronte Shijin si "këngën më të përsosur të historianëve, një" Li Sao ", pa rimën" në "Hanwenxueshi Gangyao" (汉 文学 史 纲要).
Punime të tjera letrare
Letra e famshme e Sima për shokun e tij Ren An rreth vuajtjeve të tij gjatë afatit të Li Ling dhe këmbëngulja e tij për të shkruar Shiji-n është konsideruar sot si një shembull shumë i admiruar i stilit të prozës letrare, i studiuar gjerësisht në Kinë edhe sot.
Sima Qian shkroi tetë rapsodie (fu 赋), të cilat janë të listuara në traktatin bibliografik të Librit të Hanit. Të gjithë, përveç një, "Rapsodi në vajtim për Zotërinj që nuk takojnë kohën e tyre" (士 不 遇 赋) kanë humbur, dhe madje shembulli mbijetuar ndoshta nuk është i plotë.
Astrolog
Sima dhe babai i tij ishin të dy astrologët e gjykatës (taishi) 太史 në dinastinë e mëparshme Han. Në atë kohë, astrologu kishte një rol të rëndësishëm, përgjegjës për interpretimin dhe parashikimin e rrjedhës së qeverisjes sipas ndikimit të Diellit, Hënës dhe yjeve, si dhe fenomeneve të tjera si eklipset diellore dhe tërmetet.
Para se të përpilohej Shiji, në vitin 104 para erës sonë, Sima Qian krijoi Taichuli-n (太初 历), i cili mund të përkthehet si 'Kalendari i parë' në bazë të kalendarit Qin. Taichuli ishte një nga kalendarët më të avancuar të kohës. Krijimi i Taichulit u konsiderua si një revolucion në traditën kalendarike kineze, pasi deklaroi se kishte 365.25 ditë në një vit dhe 29.53 ditë në një muaj.
Marakeshi
Marakesh (Arabisht: مراكش; Berber: ⴰⵎⵓⵔⴰⴽⵓⵛ) është qyteti i katërt më i madh në Mbretërinë e Marokut. Ndodhet 574 kilometra në jugperëndim të Tangierit, 323 kilometra larg kryeqytetit të Marokut Rabat, 242 kilometra në jug të Casablanca dhe 259 kilometra në lindje të Agadirit.
Rajoni ishte banuar nga fermerët berber që nga koha e Neolitit, por qyteti aktual u themelua më 1602 nga Ebu Bekër ibn Umer, kushëriri i liderit të Marokut, Jusuf ibn Tashfin. Murët e kuq të qytetit u ndërtuan nga Ali ibn Jusuf më 1122-1123, dhe ndërtesa të ndryshme të ndërtuara në gur ranor të kuq gjatë kësaj periudhe, dhe qyteti u quajt "Qyteti i Kuq".
Klima
Temperaturat mesatare arrijnë prej 12 °C në dimër deri 32–45 °C në verë. Mes viteve 1961 dhe 1990, rreshjet mesatare kanë qenë 281.3 mm.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë më 2014, qyteti ka pasur 928,850 banorë krahasuar me popullsinë e vitit 2004 e cila ishte 843,575.
Xhamia Kutubija
Xhamia Kutubija është xhamia më e madhe, e cila ndodhet në qytetin e vjetër të Marrakeshit. Xhamia është bërë gurët e kuq dhe tulla dhe është 80 metra e gjatë dhe 60 metra e gjerë.
Xhamia Ben Jusif
Xhamia Ben Jusif është xhamia më e vjetër në Marrakesh. Është ndërtuar në shekullin e 12-të nga Ali ibn Jusuf në nder të Jusuf ibn Ali el-Sanhaxhi. Kur u ndërtua, ka qenë xhamia më e madhe, por tani është gjysma krahasuar me madhësinë origjinale. U rindërtuar nga Abdallah el-Ghalib në vitet 1560. Ai poashtu ka ndërtuar një medrese me një librari të madhe, por kjo gjithashtu u përkeqësua me kalimin e kohës, duke lënë vetëm xhaminë e shekullit të 19-të të paprekur.
Xhamia Mouassine
Xhamia Mouassine (ndryshe i njohur si Xhamia El Ashraf) u ndërtua në shekullin e 14-të. Xhamia ka librari, banjo, medrese dhe shatërvan (burim të ujit).
Selena Gomez & the Scene
I formuar në vitin 2009, Selena Gomez & the Scene ishte një grup pop i cili u përbë nga Selena Gomez në vokal, Ethan Roberts në kitarë, Clement Joey në bas, Greg Garman në bateri dhe Dane Forrest në tastierë. "Kiss & Tell" është albumi debutues dhe u lëshua më 29 shtator, 2009 nga Hollywood Records. Më 5 mars, 2010, albumi ishte certifikuar Gold nga RIAA. [2] Kenga "Naturally", ishte certifikuar Platinum nga RIAA më 15 korrik, 2010. Albumi i dyte grupit "A Day Wthout Rain" u leshua më 17 shtator, 2010.Rekord i debutimit në Billboard 200 në numrin 4, shitur 66.000 kopje. Më 19 janar, 2011, albumi ishte certifikuar Gold nga RIAA.Albumi i tretë i grupit "When the Sun goes Down" (Otherside i titulluar më parë), lëshuar më 28 qershor, 2011. Albumi debutoi në numrin 4 në Billboard 200, duke shitur 78.000 kopje javën e saj të parë, Kenga "Who Says" ishte certifikuar Platinum nga RIAA më 23 qershor. Ajo konsiderohet si nje nga femrat me te bukura ne bote. Gomez u largua nga grupi që të fokusohet më shumë në karrierën e aktrimit.
Nobuyuki Kojima
(lindur më 17 Janar 1966) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Mendimi politik e shoqëror i Rilindjes Kombëtare Shqiptare (Vëllimi I)
Mendimi politik e shoqėror i Rilindjes Kombėtare Shqiptare (pėrmbledhje artikujsh nga shtypi) Vëllimi I 1879 - 1908. Libri është përgatitur për shtyp nga Zihni Haskaj. Botim nga Universiteti i Tiranës, Instituti i Historisë dhe i Gjuhësisë. Shtypur në NISH të Shtypshkronjave "Mihal Duri" Tiranë 1971. Numri i faqeve 512.
Botimi nga sektori i historisë së re dhe të sotme të Institutit të historisë e të gjuhësisë i materialeve të shtypit të Rilindjes me titullin "Mendimi politik e shoqėror i Rilindjes Kombėtare Shqiptare" ka për qëllim të vërë në dispozicion të studjuesve të vendit tonë artikujt më të rën[dësishëm të shtypit të Rilindjes dhe të ndihmojë kështu në zgjerimin e studimeve shkencore të periudhës në fjalë si edhe të njohurive historike .. Vëllimi i parë përfshin organet e shtypit shqiptar që nga koha e Lidhjes së Prizrenit deri në revolucionin e turqve të rinj (1879 - 1908)...
Yasak Elma (2018)
Yasak Elma (Shqip: Mollë e Ndaluar) është serial turk me skenar të Melis Civelek. Transmetimi i parë i serialit ishte më 19 mars 2018 në kanalin turk FOX.
Enver Kazazi
Enver Kazazi (1962), historian i letërsisë, kritik letrar, poet dhe publicist boshnjak.
Yasak Elma (2018)
Përmbledhja
Zejnepe dhe Jëlldëz janë dy motra që jetojnë në Stamboll. Edhe pse ato janë motra, ato janë ndryshe nga njëra tjetra. Zejnepe punon si ndihmëse në një kompani. Kur kompania punon me një tjetër kompani, Zejnepe fillon të punon me një biznesmenë Alihan. Alihan është arrogantë, i pasur dhe nuk e ndalon veten duke i lënduar të tjerët. Në ditën e parë, Alihan dhe Zejnepe luftojnë me njërin-tjetrin. Alihan e pëlqen sjelljen e Zejnepes dhe fillon të shfaq ndjenja për të.
Enver Kazazi
Biografia
Enver Kazaz është i lindur në Kamenicë, në komunën e Ilijashit në Bosnje dhe Hercegovinë. Studimet i përfundoi në Departamentin për letërsi jugosllave në Fakultetin Filozofik në Sarajevë në vitin 1985. Studimet pasuniversitare i vazhdoi në Fakultetin Filologjik në Beograd, ku mbrojti tezën me titull: "Poezia e Musa Qazim Qatiqit – trashëgimia letrare dhe shpirti modern" në vitin 1991. Temën e disertacionit të doktoraturës me titull: "Romani boshnjak në shekullin XX" e mbrojti në Fakultetin Filozofik në Sarajevë në vitin 2000. Ai ka punuar në Institutin për letërsi në Sarajevë në periudhën 1986-1992. Në Departamentin e letërsisë të popujve të Bosnjes dhe Hercegovinës në Fakultetin Filozofik në Sarajevë në vitin 1996. Profesor i letërsisë së Bosnje - Hercegovinës dhe Kroacisë si dhe të Sllavistikës Komparative ( krahasuese). Gjatë vitit 2005 ishte një profesor vizitor në Institutin e Sllavistikës Perëndimore dhe Jugore, në Universitetin e Varshavës.
Yasak Elma (2018)
Përmbledhja
Në anën tjetër, Jëlldëz ka një ëndërr që të ketë jetë të pasur. Në mënyrë që të jetë afër njerëzve të pasur, ajo punon si kamariere në një restaurant të njohur. Ajo ka filluar të ketë një lidhje me një të pasur dhe dëshiron që të martohet me të që t'i largohet jetës me të ardhurat e ulët. Megjithatë, ajo kupton se i dashuri i saj nuk e ka ndonjë qëllim të martohet me të.
Jeta e Jëlldëzit ndryshon dramatikisht kur ajo merr një ofertë pune nga mbretëresha e shoqërisë së lartë, Ender. Ender është e martuar me një të pasur, Halit. Ajo është gruaja e tretë e Halitit dhe jeton së bashku me djalin e saj dhe me dy vajza (nga martesa e kaluar). Në sytë e njerëzve, Ender dhe Halit janë një çift i lumtur, por në realitet ata nuk e dojnë njërin-tjetrin dhe kanë konflikt gjatë gjithë kohës.
Enver Kazazi
Biografia
Studimet e tij nga fusha e historisë së letërsisë dhe esetë i janë përkthyer në disa gjuhë si p.sh. në: gjuhën angleze, gjermane, polake, hungareze dhe bullgare e ku janë përfshirë disa përmbledhje të punimeve shkencore ndërkombëtare. Eshtë përfshirë edhe në Antologjinë boshnjake të eseve përgatitur nga Shtëpia botuese, Alef dhe Alija Isaković.
Yasak Elma (2018)
Përmbledhja
Ender dëshiron të divorcohet nga burri i saj, por pa humbur statusin e saj shoqëror dhe financiar. Ajo din se burri i saj është i mençur. Halit është divorcuar dy herë pas i dhënë grave të tyre ndonjë kompensim. Ender nuk dëshiron të ketë fatin si dy ish-gra të Halitit dhe për këtë arsye ajo bën një plan.
Sipas planit të Ender, ajo merr Jëlldëzin dhe e bën si ndihmëse të Halitit. Ajo bën atë që ta josh Halitin dhe të ketë lidhje romantike me të. Jëlldëzi pranon ofertën e Enderit, por edhe ajo ka planet e saja. Vendimi i saj nuk ndikon vetëm në jetën e saj, por edhe motrës së saj, Zejnepes.
Plani i Enderit dështon kur Haliti e kuptoi dëshirën e saj që të divorcohej. Pastaj Haliti u divorcua nga Enderi me konflikt, dhe u fejua me një vajzë që quhej Shahika. Enderi dhe Jëlldëzi u bënë bashkë që Haliti të ndahej nga Shahika dhe kështu u shkaktuan shumë probleme dhe vuajtje, Më pas Enderi dhe Jëlldëzi u hidhëruan me njëra - tjetrën dhe shkaku se mendonin se e kishin mashtruar njëra tjetrën.
Diamant Terpo
Diamant Terpo, patriot shqiptar i cili dhuroi godinën ku u hap Mësonjtorja e Parë Shqipe në Korçë më 7 mars 1887.
Beaujeu, Rhône
Beaujeu është një komunë në Francë. Beaujeu bën pjesë në departamentin Rhône të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 2011 banorë dhe sipërfaqe 17.85 km².
Shqipëria në Lojërat Olimpike Dimërore "Pekin 2022"
Shqipëria mori pjesë në Lojërat Olimpike Dimërore 2022 në Pekin të Kinës nga 4 - 20 shkurt të vitit 2022. Skiatori Deni Xhepa ishte flamurmbajtësi ynë në parakalimin simbolik të Lojërave. Ai ishte sportisti që përfaqësojë Shqipërinë në këto Lojëra Olimpike.
Flamuri i Romëve
parapamje|300px|Flamuri i Romët Flamuri i Romëve është i ngjashëm me flamurin e Indisë, nga të cilët vijnë nga ciganë të vendit. Flamuri ose flamuri Romani i Romëve (Romani) është flamuri ndërkombëtar i popullit Rom. Ai u aprovua nga përfaqësuesit e komuniteteve të ndryshme rome në Kongresin e parë Botëror të Romëve (WRC), të mbajtur në Orpington në 1971. Flamuri përbëhet nga një sfond i kaltër dhe jeshil, që përfaqëson përkatësisht qiejt dhe tokën; ajo gjithashtu përmban një chakra të kuqe 16-folëse, ose timon kartoni, në qendër. Elementi i fundit qëndron për traditën shëtitëse të popullit Rom dhe është gjithashtu një homazh për flamurin e Indisë, shtuar në flamur nga studiuesi Weer Rajendra Rishi. Ky model ishte veçanërisht i popullarizuar në Jugosllavinë Socialiste, e cila i dha asaj njohje zyrtare pas miratimit.
Flamuri i vitit 1971 zëvendësoi një version mes luftës, dyngjyrëshin blu-jeshil të thjeshtë, i cili thuhet se u krijua nga aktivisti Gheorghe A. Lazareanu-Lazurica. Një version trengjyrësh, i fluturuar nga të mbijetuarit e gjenocidit Romak, ra nga përdorimi për shkak të akuzave se qëndronte për komunizmin. Varianti përfundimtar i hartuar në Orpington fitoi popullaritet gjatë dekadave të mëvonshme, duke u shoqëruar veçanërisht me grupe që promovojnë unitetin transnacional të njerëzve dhe duke luftuar emërtimin e tij si "ciganë". Flamuri u promovua nga aktori Yul Brynner dhe violinisti Yehudi Menuhin, dhe gjithashtu u miratua nga Florin Cioabă, i vetëshpallur "Mbreti i Romëve".
Origjina
Disa burime të shekullit të 15-të raportojnë ekzistencën e simboleve heraldike të lidhura me "Princat Cigan" nomade nga Perandoria e Shenjtë Romake. Një figurë e tillë, e quajtur Panuel, përdorte një shqiponjë të artë të kurorëzuar, ndërsa një tjetër, Bautma, kishte një stemë komplekse, duke përfshirë një skimitar ; të dy figurat gjithashtu përdorën zagarë si kafsha e tyre heraldike, me një simbol të Panuelit. Një epitaf i vitit 1498 në Pforzheim përkujton një Freigraf të "Egjiptit të Vogël", në fakt një udhëheqës fisnor Romak. Stema e tij e bashkangjitur ka yllin dhe gjysmëhënën në kombinim me drerin. Simbole të tjera të hershme rome përfshijnë një banderolë të kuqe të mbajtur nga romakët turq, të organizuar si një esnaf i Perandorisë Osmane.
Shqipëria në Lojërat Olimpike "Rio 2016"
Shqipëria mori pjesë në Lojërat Olimpike 2016 në Rio de Janeiro, Brazil, nga 5 gusht deri 21 gusht në vitin 2016. Luiza Gega ishte flamurmbajtësja e Shqipërisë. Ekipi shqiptar përbëhej nga Luiza Gega, Izmir Smajlaj, Nikol Merizaj, Sidni Hoxha, Briken Calja dhe Evangjelia Veli.
Metropoli i Sarajevës
Metropoli i Sarajevës  është aglomerati më i madh në Bosnje dhe Hercegovinë i cili përfshinë një zonë të gjerë të kryeqytetit të Sarajevë s me një popullsi të llogaritur prej 688,354 banorësh.
Zona metropolitane
Zona metropolitane e Sarajevës përbëhet nga Kantoni i Sarajevës me një popullsi të llogaritur prej 469,400 banorë, Sarajeva Lindore, me rreth 77,000 banorë, komunat Breza, Visoko, Fojnica, Kiselak, Ollovo dhe Kreshevo. Zona Metropolitane e Sarajevës edhe ekonomikisht është zona më e fortë në Bosnjë dhe Hercegovinë dhe gjeneron më shumë se 45%  të Bruto Produktit Kombëtar. Në paraqitjen dhe zhvillimin historik të Zonës Metropolitane të Sarajevës një kontribut të pazëvendsueshëm e ka dhënë edhe funksionimi mbi njëshekullor i Tramvajave të Sarajevës.
Arkitektura e Uttar Pradeshit
Shumë krijime arkitekturore në Uttar Pradesh janë përzjerje e elementeve arkitekturore hindu me ato islamike. Trashëgimi të shquara arkitekturore mogule ruhen në qytetin e Fatehpur Sikrit, Taxh Mahali dhe Fortesa e Agras. Ekzemplarë të shquar arkitekturorë hindu mund të gjenden në Brindavan dhe Varanasi. Arkitektura Hindu e Uttar Pradeshit përbëhet kryesisht nga ajo tempullore. Vendet më të rëndësishme të bukurisë arkitekturore të Uttar Pradeshit janë Laknau, Varanasi, Agra dhe Vrindavani.
Mogulët, që sunduan shumicën e nënkontinentit indian, e bënë Agra dhe Delhin kryeqytetet e tyre, ndërsa perandori i tretë mogul, Akbari, u përpoq të ruante harmoninë midis hinduizmit dhe islamit. Ai u përpoq gjithashtu në arkitekturë të përziente shkencat praktike të Hinduizmit me Stilet Arkitekturore Islamike. Ai përfshiu teknologjinë e ndërtimit me kolonë dhe tra të Stilit Arkitekturor Hindu dhe zhvilloi stilin e tij unik të arkitekturës. Ky stil është pasqyruar në varrin e tij në Sikandra, jashtë Agras dhe në qytetin e ri që ndërtoi, të quajtur Fatehpur Sikri. Kopshtet Mogule të ndërtuar nga Babur në Agra janë një shembull i shquar i Arkitekturës Islamike të Uttar Pradeshit. Elementet kryesore të Arkitekturës Mogule ishin guri i kuq ranor dhe mermeri. Arkitektura e Taxh Mahalit është monumenti më mbresëlënës i Uttar Pradeshit. Laknau, kryeqyteti i Uttar Pradeshi është një depo e arkitekturës islamike me Imambarat e Lucknowt si Bara Imambara, Chota Imambara dhe Xhamia e të Premtes Xhami Masxhidi.
Vrindavani është një vend i arkitekturës hindu në Uttar Pradesh. Shumica e tempujve të Vrindavanit u ndërtuan nën sundimin e perandorit mogul Akbar, kështu që në këta tempuj janë futur disa elemente arkitekturore islamike. Në Varanasi ka një përzierje të arkitekturës raxhputase, hindu dhe myslimane.
Ndërtesat koloniale britanike që u ndërtuan për administrim, gjykata, spitale, stacione policie, hekurudha, banka etj. shihen akoma në shumicën e qyteteve; arkitektura e tyre në shumicën e rasteve është thjesht funksionale. Panorama arkitekturore e Uttar Pradeshit është një bashkim bujar i arkitekturës hindu dhe islamike.
Periudha Budiste
Shumica e ndërtesave dhe strukturave të lashta në Sarnath u dëmtuan ose u shkatërruan nga pushtuesit turq. Megjithatë, mes rrënojave mund të dallohen: Për budistët, Sarnathi (ose Isipatana) është një nga katër qendrat e pelegrinazhit të përcaktuara nga Gautama Buda, ku tre të tjerat janë Kushinagari, Bodh Gaya dhe Lumina.
Monumentet hindu
Tempuj të famshëm janë Tempulli Kashi Vishvanatha në Varanasi dhe Krishnajanmabhoomi në Mathura.
Sulltanatet
Atala Masjidi i Jaunpurit paraqet mjaft ndikime të Arkitekturës Hindu. Në fakt, ka një ngjashmëri të dukshme të stilit arkitekturor hindu, në të gjithë xhaminë. Arsyeja e kësaj ngjashmërie ka të bëjë me faktin se Atala Masjidi është vendosur mbi sitin e një tempulli të Atala Devit. Në këtë mënyrë, Atala Masjidi në Jaunpur e ka marr emrine e saj po nga ai i këtij tempulli hindu.