cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ricardo Álvarez
Karriera ndërkombëtare
Më 18 gusht 2011, ai u thirr për herë të parë nga trajneri Alejandro Sabella për të luajtur në dy ndeshjet kundër Venezuelës dhe Nigerisë. Ai arriti të bëjë debutimin e tij më 2 shtator në ndeshjen kundër Venezuelës, ai luajti për 60 minuta dhe u zëvendësua me Javier Pastoren. Më 11 nëntor 2011, ai luajti një ndeshje të rëndësishme për kualifikueset e Kupës së Botës 2014 kundër Bolivisë. Në vitin 2013, ai u rikthye që të luante një tjetër ndeshje me kombëtaren, ai luajti në ndeshjen miqësore kundër Italisë më 14 gusht.
Më 2 qershor 2014, Álvarez ishte në listën e 23 lojtarëve të thirrur nga trajneri Alejandro Sabella për në luajtur në Kupën e Botës 2014 sëbashku me shokët e tij te Inter, Campagnaro dhe Rodrigo Palacio.
Ai bëri debutimin e tij në këtë turnament më 25 qershor, duke luajtur rreth 30 minuta në fitoren 3–2 kundër Nigerisë në ndeshjen e fundit të Grupit B.
Golat me kombëtaren
''Lista e golave dhe rezultateve me kombëtaren argjentinase
Klube
Redaktuar më 4 shkurt 2015
Kombëtarja
Redaktuar më 4 shkurt 2015
Kantoni Damville
Kantoni Damville (frëngjisht: Canton de Damville) është një kanton në departamentin Eure, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Damville. Ka sipërfaqe 183.05km2 dhe popullsi 6886 banorë.
Behare Sahitaj
Behare Rexhepi Sahitaj ka lindur në Prizren më 1957. Ka të përfunduar Fakultetin e Psikologjisë, ndërsa tani është kandidate e magjistraturës në Psikologjinë Klinike në Tiranë. Beharja është shkrimtare dhe publiciste, dhe boton në “Kosova Sot” dhe revistën “Medica”.
Behare Rexhepi Sahitaj për shkaqe politke detyrohët të lëshon Kosovën për të jetuar në Belgjikë. Në Bruksel ndjek studimët e arkitekturës. Në vitin 1983, bashkë me Enver Hadrin, Gani Azemin dhe Reshat Sahitajn themelojnë “Komitetin për Mbrojtjën e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut”. Pas vrasjës së Enver Hadrit në vitin 1990, Behare Rexhepi, në Bruksel krijon “Byron Informative të Republikës së Kosovës”.
Gjer më tani ka botuar këto romane “Në kërkim të dashurisë”, “ Dashuri e humbur” dhe “Idealistët 1 “.
Njëri ndër romanët e saj është ekranizuar dhe është bërë film me titullin “Krim pa krisma”. Që nga 12 qershori 1999, jeton në Prishtinë.
Kafazi i Faradeit
Kafazi i Faradeit është nje kafaz i mbyllur nga nje perçues elektrik (P.sh. nje rrjet metalike ose nje fletë metalike) që punon si nje mburojë elektrike. Pjesa e brendshme e kafazit nuk preket nga influenca e fushve elektroststike qe ndodhen për rreth kafazit. Kafazi mund t'i ndal proceset e ndryshueshme elektrike gjatë kohes, por nuk mund t'i ndal fushat magnetike statike ose te ndryshueshme ngadal sikurse fusha magnetike e tokës. Kafazi i Faradeit u emërua sipas shkenctarit anglez majkëll Faradei, i cili e zbuloi atë në vitin 1836.
Historia
Në vitin 1836, majkëll Faradei vërejti se ngarkesat e tepërta në një përcues të ngarkuar ndalen në sipërfaqe të tij dhe nuk kanë asnjë ndikim brenda. Për ta demonstruar këtë fakt, ai ndërtoi një dhomë të mbuluar me petë metalike dhe që pranonte një tension të lartë i cili shkarkohej nga një gjenerator elektrostatikë nga jashtë dhomës. Ai përdori një elektroskop për të treguar se nuk ka asnjë ngarkesë elektrike të vendosur brenda mureve të dhomës.
Megjithëse efekti i këtij kafazi i atribuohet eksperimentit të famshëm të majkëll Faradeit me kovën e akulltë të shfaqur në vitin 1843, ishte Benjamin Franklini ai i cili në vitin 1755 e vërejti këtë gjë.
Funksionimi
Kafazi përçues ka një siperfaqe ekuipotenciale e cila quhet mur elektrik. E vërteta është se kafazi vepron vetëm kundër fushave të jashtme elektrike. Nese kemi të bëjmë me një fushë të ndryshueshme atëherë kafazi mund të jetë i ndërtuar jo vetëm nga një sipërfaqe të mbyllur por edhe nga një rrjetë metalike.
Përdorimi
Kafazi i Faradeit përdoret ne ato vende ku fushat e jashtme elektrike ose magnetike nuk guxojnë të futen brenda sepse mund të kenë veprim negativ në ndonjë paisje elektrike, ose ne ato vende ku fushat elektrike ose magnetike nuk duhet të dalin jashtë.
Vrith (Malësi e Madhe)
Vrithi është një fshat në komunën Shkrel në rrethin e Malësisë së Madhe të Shqipërisë.
Berat Lahu
Berat Lahu I lindur më 19.09.1976, në Prishtinë. Rrjedh nga një familje patriotike dhe është rritur në frymë kombëtare. Mësimet i ka ndjekur në gjimnazin “Sami Frashëri”, për të studiuar më pas në “Universitetin AAB-Riinvest”, ku në vitin 2010 ka diplomuar në drejtimin juridik. Berati ka kaluar një pjesë të jetës së tij si mërgimtar në Gjermani, ku është shquar për aktivitetin e tij shoqëroro-politik në organizata të ndryshme shqiptaro-gjermane. Është aktivist i Lëvizjes vetëvendosje.
Marko Arnautović
Marko Arnautović (lindur më 19 prill 1989) është një futbollist profesionist austriak i cili luan si sulmues për klubin italian Internazionale në huazim nga Bologna dhe kombëtaren austriake.
Arnautović e nisi karrierën e tij futbollistike duke luajtur për disa klube lokale në Vjenë para se të transferohej në Holandë te Twente në vitin 2006. Ai ra në sy falë performancave të tij, sidomos në sezonin 2008–09. Kjo gjë bëri që ai të kalonte te klubi italian Inter në huazim gjatë sezonit 2009–10, duke fituar tripletën pavarësisht se ai luajti vetëm tre ndeshje gjithsej. Arnautović u transferua te Werder Bremen në qershor 2010, duke luajtur rregullisht si titullar para se të kalonte në Premier Ligë te Stoke City në vitin 2013. Pas katër vitesh qëndrim, ai firmosi me klubin tjetër anglez West Ham United dhe u shpall lojtari i vitit i klubit në sezonin e tij të parë. Ai luajti për dy sezone dhe në verën e vitit 2019 u transferua në Kinë te Shanghai Port. Në gusht 2021, Arnautović u rikthye në Evropë duke firmosur për Bolonjën në Serie A.
Vitet e para
Arnautović e nisi karrierën e tij te Floridsdorfer AC sëbashku me vëllain e tij Danijel. Në vitin 1998, ai u transferua te FK Austria Wien ku pati probleme me sjelljen e tij, duke bërë që ai t'i ndërronte klubet shpesh në gjashtë vitet e ardhshme. Pavarësisht kësaj, në vitin 2006 ai u bë pjesë e akademisë së FC Twente.
Twente
Arnautović shënoi 22 gola në 24 ndeshje me ekipin nën-19 në sezonin 2007–08, duke i ndihmuar të fitonin kampionatin. Gjatë kësaj kohe, ai u aktivizua me Jong FC Twente, duke regjistruar 32 ndeshje dhe 27 gola. Arnautović bëri debutimin e tij si profesionist me Twenten në prill 2007 në ndeshjen kundër PSV Eindhoven; ai u aktivizua si zëvëndësues në vend të Kennedy Bakircioglu. Në korrik 2008, ai rinovoi kontratën e tij me Twenten pavarësisht interesit të Feyenoord.
Ai luajti 16 ndeshje në sezonin 2007–08 duke ndihmuar ekipin të kualifikohej në UEFA Ligën e Kampioneve. Në sezonin 2008–09, Arnautović shënoi 14 gola në 41 ndeshje në të gjitha kompeticionet; Twente e mbylli kampionatin në vendin e dytë dhe arriti fazën me eliminim direkt të Kupës UEFA. Në mars 2009, pas përfundimit të ndeshjes së kampionatit kundër Willem II, një lojtar i këtij ekipi, Ibrahim Kargbo, akuzoi Arnautovićin për rracizëm.
Jeta Personale
Arnautović ka lindur në Floridsdorf, një lagje në pjesën veriore të Vienës. Babai i Arnautović është serb, kurse mamaja e tij është austriake. Ai flet rredhjshëm gjermanisht, serbisht, anglisht dhe gjuhën austriake.
Malësorja
Malesorja eshte roman i cili eshte shkruar nga Nazmi Rrahmani (1965) dhe qe trajton fatin e nje malesoreje.
Permbajtja
Në një fshat të Gollakut (ne mes Prishtinës dhe Podujevës), para Luftës së Dytë Botërore rritet duke u zbukuruar baresha Hajrije, bijë e Hasanit dhe e Salës. Kur mbush të gjashtëmbëdhjetat përjeton një tentim përdhunimi nga dy të rinj, ngjarje që përcakton fatin e saj të hidhur. I jati vdes nga dëshpërimi dhe i ungji e marton me një i pse be reniitë gjymtë, me të cilin bën një djalë. Më pas i vdes dhe burri. I ungji e kthen në gjini dhe e marton me një pasanik në moshë, si grua të tretë, për të siguruar trashëgimtarin që nuk e kishte me gratë e para; dhe me të ajo lind edhe një djalë. Vëllai i burrit të parë të Hajrijes meqë ka dashur të mbajë të venë e vëllait për një nip, tani hyn në hasmëri me burrin e dytë të Hajrijes, dhe e vret. Mbetet kështu të marrin gjak mes njëri-tjetrit të dy djemtë e rritur të Hajrijes, pra vëllezërit nga nëna... Hajrija që ka duruar dhe heshtur gjatë tërë jetës e që shpreh pozitën e gruas në atë mjedis, kur ballafaqohet me këtë realitet tragjik, ndërhyn, e ngre zërin dhe arrin ta bindë djalin e dytë që të heqë dorë nga vendimi për vrasjen e vëllait, që është në fund të fundit triumfi moral i Hajrijes. Romani "Malësorja" është rrëfim i degëzuar mbi jetën e personazhit kryesor, Hairijes, por dhe rrëfim mbi një numër bartësish të tjerë të ngjarjeve që së bashku sajojnë tablonë reale dhe realiste të një mjedisi kosovar mes dy luftërave botërore. Kryepersonazhi, Hajrija, në këtë vepër nuk është i tipit të formuar, të gatshëm, por formohet gjatë rrëfimit, i cili rrjedh sipas teknikës kronologjike, të ndërprerë dhe të ndërpleksur herë-herë.
Formimi i Hajrijes ndiqet sipas linjës së brendshme të shpalimit, nga motivet, pretendimet, vizioni i saj i brendshëm, kryesisht i ndrydhur, i heshtur, dhe jo nga veprimet e saj. Nga përjetimi i një drame tek tjetra, ajo gradualisht vetëdijësohet për pozitën e vet të nënshtruar, për mundësitë e veta të kufizuara, por tërë atë ngarkesë e bart në heshtje dhe dhimbje të plotë. Autori nganjëherë e bën të zëshëm vajin e saj të brendshëm vetëm përmes monologieve të saj, dhe më rrallë përmes ndonjë dialogu, ndërhyrjeje apo sqarimi të çastit. Pikërisht përmes kësaj pjese të tekstit narrativ, autori arrin ta shpalosë botën e brendshme të Hajrijes nëpërmjet rrëfimit psikologjik. Ngjarja në këtë roman rrëfehet në vetën e tretë dhe nga pozicioni i narratorit të gjithëditur, që nënkupton distancën e autorit, përkatësisht mundësinë e pozicionimit objektiv rrëfyes. Tërë bota e rrëfyer shikohet me sytë e Hajrijes: nga ky kënd sajohen mekanizmat Anësimi në favor të kryepersonazhit, bëhet i dukshëm sidomos në momente kur narratori nuk përmbahet dot nga ndërhyriet e motive të llojit: "e mjera (Hajrija), e ngrata, ..." etj. Vizionin e vet për vlerat jetësore, Hajrija arrin ta shpalosë botërisht pothuajse në mbyllje të rrugës së vet jetësore. Kur e ndien se fundi i saj do të jetë shumëfish më tragjik nga ç'ka qenë Golgota e përjetuar, ajo vendos të veprojë dhe të ketë rezultat.Triumfi i saj moral, në të njëjtën kohë është dhe paralajmërim për një cilësi të re jete, sidomos në rrafsh të pozitës së gruas, por dhe një trajtim i gjakmarrjes kanunore. Këmbëngulja e saj vjen dhe si një sprovë, si një sfidë që i bëhet qëndrueshmërisë së kësaj plage. Dhe vetëm pas disa dekadave nga data e botimit të romanit (1965), në fillim të viteve nëntëdhjetë, në mbarë Kosovën do të shtrihet dora e pajtimit. Vetëdija se gjakmarrja mes shqiptarëve është pasojë e jetës në robëri, u formua pikërisht në valën e terrorit sllav mbi shqiptarët e Kosovës. Mund të thuhet se romani mbi fatin e Hajrijes, degëzohet në një mori rrjedhash jetësore që derdhen të gjitha drejt rritjes së personalitetit të saj dhe drejt sfidës ndaj konvencioneve tradicionale me pasoja tragjike.
Një Milion Euro
Një Milion Euro është film televiziv në gjuhën shqipe i cili është prodhuar në Kosovë. Premiera e këtij filmi ishte më 12.05 në Kino ABC në Prishtinë. Konsiderohet filmi më i shikuar në kinematë e Kosovës për vitin 2005.
Përmbajtja
Protagonisti i filmit Robert Berisha (I.Rexhepi), një shqiptaro-amerikan, biznesmen i njohur nga Amerika, kthehet për të jetuar dhe investuar në Kosovë. Në kohën kur Roberti dhe kompania e tij fillojnë ndërtimin e një fabrike textili, cdo gjë do të ndryshojë në jetën e tij. Një bandë e prirë nga Beka (E.Petrovci) papritur do ta rrëmbejnë vajzën e tij dhe për kokën e saj kërkojnë një milion euro. Pas ndërhyrjes së policisë arrihet kapja e autorëve të këtij krimi dhe që pastaj të vazhdoj me sukses përfundimi i investimeve në Kosovë.
Bejtush Isufi
Bejtush Isufi Lindur më 03.03.1961 në Gjyrishec të Dardanës. Ka kryer arsimin e lartë në Fakultetin Juridik (1982-87) në Prishtinë. Aktualisht është duke ndjekur studimet në ECDP (E Drejta Ndërkombëtare e Biznesit). Ka punuar në Sarajevë në 1988. Në vitin 2000 ka punuar në UNMIK-OSCE gjatë qeverisë së përkohshme. Prej 2001-2010 punon si avokat. Aktivitetet e tij intelektuale nisin në vitin 1990-1993 në Forumin e Intelektualëve të Gjilanit. Në 1993-1997 ka qenë Kryetar i degës së LDK-së dhe në 2000-2001 Sekretar i degës së PDK-së dhe KQZ-së.
Është aktivist i Lëvizjes vetëvendosje.
Josif Papagjoni
Josif Papagjoni
Studiues e kritik i teatrit, kinematografisë e letërsisë, profesor shqiptar.
Biografia
Lindi në Sarandë, më 16 shkurt 1950. Kreu studimet në Institutin e Lartë të Arteve (dega e dramës, 1972) Tiranë dhe për një kohë të shkurtër punoi po aty si pedagog.
Edukimi
Në vitet 1973 - 1977 ishte regjisor dhe drejtor i Shtëpisë së Kulturës në Pukë dhe Fushë-Arës; në vitet 1977-1987 ka qenë regjisor, përgjegjës i kulturës së rrethit në Komitetin Ekzekutiv. Nga 1987 punonjës shkencor në Qendrën e Studimeve të Artit dhe drejtor i saj (1999-2008), ndërsa në vitin 2008 e në vijim është shef i departamentit të arteve në Qendrën e Studimeve Albanologjike.
Veprimtaria shkencore krijuese
Ka botuar 15 libra për teatrin, dramaturgjinë, ndër të cilët: Si dhe një varg artikujsh e studimesh për artin teatrot shqiptar dhe për figurat e shquara të tij, Është anëtar i disa shoqatave e forumeve botërore për teatrin, kritikën, trashëgiminë kulturore etj. Ka shkruar edhe disa drama, si: Është kryeredaktor i revistës "Studime për artin" (1999), pedagog i jashtëm në Akademinë e Arteve, Tiranë, në Fakultetin e Gjuhëve të Huaja (cikli Master) dhe në Fakultetin e Arteve të Universitetit të Prishtinës (cikli Master), Kosovë.
Ludwig Feuerbach
Ludwig Andreas Feuerbach (lindi më 28 korrik 1804 në Rechenberg - vdiq më 13 shtator 1872, Rechenberg, në afërsi të Nyrëmberg) filozofë gjrmanë. Filloi studimet e teologjisë në Heidelberg, i ndërpret pas një viti dhe bëhet disipël (nxënës) i Hegelit në Berlin. Idhtar i profesorit të vet, në fillim, kreu punimet mbi Bacon-in dhe Spinozën të titulluar « Histori e filozofisë se re » dhe pas kësaj vepre, u shkëput nga idetë hegeliane duke i quajtur si tepër idealiste e mësuesin e tij e konsideron si teolog. Në veprën e tij kryesore, « Esenca e krishtenizmit », bën analizë mbi fenë si një shtrembërim mendor dhe thor se njeriu e çpiku duke qenë koshient për dobësitë e veta dhe kështu, në Perendinë kërkon horizontet e nevojave të veta. Religjionin e vendon në shkallë të një vizioni antropologjik ku vet Perendia s’është vetëm një ideal. Kjo ndikoi në masë mbi hegelianët e majtë, si dhe mbi Engelsin et Marx-in (Marks). Filozofia e Feuerbach-ut sheh në njeriun një « esencë » dhe « sentiment » që janë fillim dhe fund i çdo realiteti.
Më 1837 u martua me pasaniken Bertha Loew e kjo i mundësoi ti jepet plotësisht filozofimit dhe shkrimit. Shkroi shum artikuj por si që u tha më lartë vepra që bëri bujë është « Esenca e krishtenizmit » të cilën megjithate e « nxini Stirner-i me veprën e vet « Njëshi dhe pasuria e tij ». Stirner arrin të paraqes Feuerbachu të çorroditur në vend të religjionit të çorrditur që e quante ky i fundit.
Në fund, pas mossuksesit në zgjedhjet për Asamblenë Nacionale te Frankfurtit dhe pas debatit të revolucionit e rikthimit të Restoracionit ne Gjermani, tezat e ti humbin plotësisht ndikimin në opinion.
Dhjetë vjetët e fundit te jetës iu zvogluen drastikisht të ardhurat, kështuqë u detyrua të largihet nga saraji i Bruckbergut për të jetuar pranë Nurbergut ku edhe vdes më 13 shtator të vitit 1872. Libraria Univerzitare në Heidelberg.
Vuç-Kurtaj
Vuç-Kurtaji është një fshat në komunën Shkrel në rrethin e Malësisë së Madhe të Shqipërisë.
Mërgata shqiptare
parapamje|Mërgimi i shqiptarëve në Greqi Mërgata shqiptare (ose Diaspora shqiptare), i njohur si Gurbeti ose Kurbeti, është term me të cilin përfshihen të gjithë shqiptarët të cilët jetojnë dhe veprojnë jashtë trojeve autoktone shqiptare.
Mërgata shqiptar me kalimin e kohës ka shkuar gjithnjë e më tepër duke u rritur. Edhe tek Shqiptarët, sikurse tek popujt tjerë të botës ka pasur migrim të popullsisë. Nga këta banorë që kanë migruar për shkaqe të ndryshme në vende të ndryshme të botës, shpesh herë janë krijuar grupe të organizuara në shoqata kulturore.
Në historinë e kombit shqiptar aktiviteti i këtyre grupeve të mërgatës, jo rrallë ka luajtur një rolë të madh në vendimet të ndryshme politike që janë marrë mbi qeverisjen e tokave Shqiptare. Po ashtu ka raste ku nga këto grupe janë iniciuar edhe veprime të cilat kanë ndikuar në gjuhën dhe kulturën shqiptare.
Qendrat e mërgatës shqiptare kanë lëvizur varësisht nga zhvillimet e përgjithshme botërore. Kështu që nga fillimi i shekullit I në pjesë të ndryshme të Italisë së sotshme, bashkëvendësit janë organizuar në grupe të ndryshme, disa nga këto grupe në fillim kanë pasur ndikim në vendimet e Romës e me kalimin e kohës edhe kanë marrë pozicione qeverisëse në udhëheqjen e perandorisë Romake.
Fazë tjetër e krijimit të grupeve të diasporës është perandoria e Bizantit. Edhe këtu edhe pse në histori deri më tani nuk flitet për ndonjë organizim të diasporës, vetë fakti i prezencës së personave me prejardhje nga territoret shqiptare në qarqet e udhëheqjes së perandorisë Bizantine, lë të kuptoi për një formë të organizimit të këtyre personave në Stambollin e sotshëm.
Me pushtimin e Ballkanit nga Perandoria Osmane, diaspora në Itali organizohet në atë shkallë saqë këtu mund të flitet për një koloni. Në anën tjetër edhe diaspora në perandorin Osmane luan një rolë gjithnjë e më të madh.
Para shkatërrimit të perandorisë Osmane qendra e mërgatës nuk duket si e koncentruar në njërin nga metropolet po ajo disi shpërndahet dhe shkon duke u rritur ndikimi i saj. Këtu janë prezentë grupet e organizuara në Stamboll, Bukuresht dhe Misir në Egjiptin e sotshëm.
Gjatë zhvillimit industrial të Evropës Perëndimore si duket mërgata në këtë anë të botës nuk ka qenë aq prezentë dhe e organizuar. Kështu vërehet një organizim në Shtete e Bashkuara të Amerikës gjatë kohës më të re.
Me fillimin e kryengritjes në Kosovë, mërgata shqiptare në Evropën Perëndimore katapultohet për nga numri. Kjo rritje e numrit të mërgimtarëve ka sjellë nevojën e një organizimi i cili kryesisht është bërë në grupe në nivele të qyteteve të cilat kanë bashkëpunuar ndërmjet tyre në nivel të shtetit ku kanë qenë. Gjatë kësaj kohe financimi i këtyre gupeve është bërë vetëm nga vetë amtarët dhe ndikimi i shteteve ku ato grupe kanë vepruar ka qenë i vogël.
Pas luftës organizimi i mërgatës në Evropën Perëndimore bëhet kryesisht nga studentët ndërsa në Shtetet e Bashkuara të Amerikës duket se kjo ndihmohet edhe nga aktivistë atdhetarë.
Me zbulimin e internetit komunikimi i mërgatës me vendlindjen edhe pse nuk është në shkallën më të lartë ai zhvillohet në një masë të pa parë deri më tani.
Në Bosnje dhe Hercegovinë
Shqiptarët janë pakicë etnike në Bosnje dhe Hercegovinë. Sipas censusit të fundit të popullsisë në vitin 1991, në Bosnje dhe Hercegovinë jetonin 4,922 shqiptarë, por sot llogaritet të jenë nga 8 deri në 12 mijë.
Në Greqi
Shqiptarët në Greqi ndahën në disa komunitete të ndryshme, si rezultat i valëve të ndryshme të mërgimit.
Shqiptarët mërguan për herë të parë në Greqi gjatë fundit të mesjetës (fundi i shekullit 13). Pasardhësit e popullsisë shqiptare që u vendos në Greqi gjatë mesjetës janë arvanitët. Sot, ata flasin një nën-dialekt të veçantë të toskërishtes, që njihet si arbërisht (me shkronja greke: αρbε̰ρίσ̈τ; greqisht: αρβανίτικα, arvanitika).
Shqiptarët çamë janë një grup që mërgoi gjatë së njëjtës periudhë në Greqi, që dikur banonin pjesën bregdetare të Epirit, të njohur si Çamëri, në Greqi veriperëndimore. Ata u dëbuan me dhunë nga nga Çamëria gjatë Luftës së Dytë Botërore nga grekët.
Krahas këtyre dy grupeve, një valë e madhe e mërgimtarëve nga Shqipëria u vendosën në Greqi, për shkaqe ekonomike, pas rënies së komunizmit (1991), dhe formuan komunitetin më të madh të mërgimtarëve në vend, i cili numëron nga 480,824  deri në 600,000 njerëz.
Në Kroaci
Shqiptarët janë pakicë autoktone në Kroaci, të njohur nga Kushtetuta e Kroacisë. Si të tillë, ata zgjedhin një përfaqësues të veçantë për Parlamentin e Kroacisë, të ndarë me katër pakica të tjera.
Në censusin e vitin 2011 në Kroaci jetonin 17,513 shqiptarë, ose 0.41% e popullsisë së përgjithshme. Sipas fesë, shqiptarët në Kroaci janë kryesisht myslimanë (9,594 ose 54.8% prej tyre) ose katolikë (7,109 ose 40.6% prej tyre).
Në Mal të Zi
Shqiptarët janë pakica më e madhe jo-sllave në Mal të Zi. Numri i përgjithshëm i shqiptarëve në Mal të Zi është 30,439 banorë, që përfaqëson rreth 5% të popullsisë. Pakica shqiptare jeton kryesisht në pjesët juglindore dhe lindore të vendit, gjëgjësisht në komunat: Ulqin (71%), Plavë (19%), Tivar (6%), Podgoricë (5%) dhe Rozhajë (5%). Qyteti më i madh shqiptar në Mal të Zi është Ulqini.
Në Maqedoni
Shqiptarët janë grupi i dytë më i madh etnik në Maqedoninë e Veriut. Numri i përgjithshëm i shqiptarëve në Maqedoni është 509,083 banorë, që përfaqëson rreth 25% të popullsisë. Shqiptarët jetojnë kryesisht në pjesët veriperëndimore dhe perëndimore të vendit. Numri më i madh i shqiptarëve jeton në komunat: Tetovë (70%), Gostivar (67%), Dibër (58%), Strugë (57%), Kërçovë (55%), Kumanovë (26%) dhe Shkup (20%).
Në Serbi
Përveç këtyre trevave, shqiptarët jetojnë edhe në jugperëndim të Serbisë, gjegjësisht në Sanxhakun e Pazarit të Ri. Popullsinë e Peshterrit e përbëjnë kryesisht boshnjakët që janë kryesisht pasardhës të shqiptarëve. Për shkak të çështjeve politike që lidhen me shqiptarët pas Luftës së Dytë Botërore, banorët shqiptar kanë deklaruar veten e tyre si boshnjakë për të shmangur diskriminimin. Gjuha shqipe ende flitet nga disa fshatarët shqiptarë në Peshterr. Në Serbi është shumë e përhapur ndjenja antishqiptare, apo albanofobia.
Në Austri
Shqiptarët në Austri përbëjnë një komunitet mërgimtarësh me rreth 35,000 deri 85,000 banorë, shumica e të cilëve vijnë nga Kosova, ndërsa një pakicë vjen nga Shqipëria dhe Maqedonia e Veriut. Sipas censusit të vitit 2001, në Austri jetojnë 28,212 folës amtarë të gjuhës shqipe. parapamje|Refugjatët shqiptarë në [[Bari (Itali)|Portin e Barit më 8 gusht 1991.]]
Në Itali
Shqiptarët në Itali ndahën në dy komunitete, si rezultat i valëve të ndryshme të mërgimit.
Komuniteti i parë i shqiptarëve që u vendosën në Itali janë arbëreshët, të cilët sot jetojnë në Italinë jugore, gjëgjësisht në rajonet: Pulia, Bazilikata, Molize, Kalabria dhe Sicilia. Arbëreshët u vendosën në Itali në mes shekujve 15 dhe 18, si pasojë e sundimit osman në Shqipëri. Numri i tyre varion nga 80,000 deri në 100,000.
Komuniteti i dytë janë mërgimtarët shqiptarët që u vendosën në Itali pas rënies së komunizmit në Shqipëri, gjëgjësisht pas vitit 1990. Sipas të dhënave të Institutit Kombëtar të Statistikave të Italisë, më 1 janar 2014, në Itali banonin 502,546 banorë me origjinë nga Shqipëria.
Në Mbretërinë e Bashkuar
Shqiptarët në Mbretërinë e Bashkuar përbëjnë një komunitet prej 70,000 deri 100,000 banorësh. Sipas censusit të vitit 2011, në Angli e Uells jetonin 13,415 banorë të lindur në Shqipëri dhe 28,446 të lindur në Kosovë, në Skoci 196 nga Shqipëria dhe 215 nga Kosova dhe në Irlandën Veriore 55 nga Shqipëria dhe 44 nga Kosova.
Në Zvicër
Shqiptarët në Zvicër janë që nga viti 1990 një ndër grupet më të mëdha të emigrantëve në vend, kryesisht të ardhur nga Kosova dhe Maqedonia e Veriut, ndërsa një numër i vogël edhe nga Shqipëria. Aktualisht, Zvicra është kthyer në një nga qendrat më të rëndësishme të mërgatës shqiptare. Llogaritet të ketë nga 94,937 deri në 300,000 shqiptarë në Zvicër.
Në Afrikë e Azi
parapamje|258x258px|Një arnaut në [[Kajro (Jean-Léon Gérôme)]]
Në Egjipt
Shqiptarët mërguan për herë të parë në Egjipt si ushtarë dhe mercenarë në gjysmën e dytë të shekullit 18, duke bënë emër dhe duke fituar respekt në luftën osmane për të dëbuar trupat franceze në vitet 1798–1801. Mehmet Ali Pasha (1769–1849) themeloi dinastinë shqiptare të Egjiptit, e cila zgjati deri në vitin 1952. Në shekullin 19 dhe fillimin e shekullit 20, shumë shqiptarë të tjerë u vendosën në Egjipt për arsye ekonomike dhe politike. Pas rënies së dinastisë, me Revulucionin egjiptian të vitit 1952, komuniteti shqiptar u zvogëlua dhe humbi ndikimin.
Në Siri
Shqiptarët në Siri përbëjnë një komunitet prej rreth 5,000 deri 10,000 banorësh, kryesisht të vendosur në Damask dhe në qytetet Hama, Halep dhe në Latakije. Shqiptarët mërguan për të parën herë në Siri në kohën e Perandorisë Osman, gjëgjësisht nga fundi i shekullit 19 dhe fillimi i shekullit 20. Vala më e madhe e mërgimit në Siri ishin vitet 1912–1913, ku shqiptarë mërguan për t’i shpëtuar represionit serb të kohës.
Në Shtetet e Bashkuara të Amerikës
Në Shtetet e Bashkuara jetojnë rreth 201,118 amerikanë me origjinë shqiptare.
Në Kanada
Shqiptarët në Kanada përbëjnë një komunitet prej 31,030 banorësh, sipas censusit të vitit 2011.
Në Australi
Shqiptarët në Australi përbëjnë një komunitet prej 13,142 banorësh, sipas censusit australian të vitit 2011. Shqiptarët filluan të nguliten në Australi nga fillimi i viteve 20-të, duke ndaluar me Luftën e Dytë Botërore. Ngulitja rifilloi në vitin 1950 si pasojë e mbarimit të luftës dhe fillimit të regjimit komunist në Shqipëri. Në fillim të viteve 1990, shqiptarë mërguan në Australi nga Kosova, Shqipëria, Maqedonia e Veriut dhe Mali i Zi, si pasojë e luftërave dhe trazirave në Ballkan.
Në Argjentinë
Shqiptarët në Argjentinë përbëjnë një komunitet prej rreth 50 mijë banorësh. Shumica e shqiptarëve që mërguan në Argjentinë ishin arbëreshë nga Italia jugore, ndërsa rritja e numrit të mërgimeve kah Argjentina ndodhi në fillim të shekullit 20, me mbërritjen e rreth 20,000–30,000 shqiptarëve.
Shoqatat dhe shoqëritë kulturore
Gjatë zhvillimeve historike nga Mërgata shqiptare janë themeluar shoqëri të ndryshme kulturore të cilat varësisht prej shkallës së zhvillimit të shoqërisë kanë pasur edhe gazetat e tyre. Në kohën më të re kjo bëhet duke prezantimin e fletëve elektronike dhe radio stacioneve elektronike. Disa gupe të mërgatës shqiptare që kanë arritur të organizohen në shoqëri kulturore janë:
Kujtim Çashku
Kujtim Çashku lindi më 5 gusht të vitit 1950 në Tiranë, është regjisor dhe skenarist shqiptar, fitues i shtatë shpërblimeve.
Kryetarët e Komunave të Malit të Zi
Lista e Kryetarët e Komunave të Malit të Zi:
Klaus Gjasula
Klaus Fatmir Gjasula (lindi më 14 dhjetor 1989) është një futbollist profesionist shqiptar cili luan për SC Paderborn.
Ai ka shtetësi shqiptare dhe gjermane. Ai është vëllai i vogël i Jürgen Gjasulës.
21 Dhjetori (lagje)
21 Dhjetori quhet lagjja në njësinë administrative "Tirana 7" në Bashkinë e Tiranës. Emri vjen për shkak të ditëlindjes së Stalinit, për nder të të cilit gjatë periudhës komuniste ju vu emri. Sot ajo quhet sheshi Atatürk në nder të presidentit turk Mustafa Kemal Atatürk por ende në popull vazhdon të përdoret 21 dhjetori. Kjo mund te jet e ndikuar nga halucinacione shume te fuqishme!
Esat Musliu
Esat Musliu është regjisor, skenarist dhe producent shqiptar.
Viti 1977 do të jetë viti në të cilin ai do të shfaqet përpara publikut si regjisor i mirëfilltë, duke realizuar fillimisht në bashkëpunim me regjisorin Kujtim Çashku (Artist i Merituar)) regjinë e filmit “Ata ishin katër” dhe më pas në vitin 1978 punon me me regjisorin Esat Ibro regjin e filmit artistik "Zemra qe nuk plaken".
Ne vitin 1979 punon ne filmin dokumentar dhe realizon "Mjeshtret e vogla gjimnaste", filmin "Ylli i te trembedhjetve" "Ne udhet e vitit 2010" Filma qe sollen nje koncept te ri novator ne filmin dokumentar. Bashke me regjisorin Viktor Gjika realizon " Koha e partise"film dokumentar kushtuar jubileut te PPSH me 1980.Nderohet me kupen e festivalit si dokumentari me i mire 1980.
Filmi i tij i parë si regjisor i pavarur do të jetë filmi“Rruga e lirisë” në vitin 1981. Më tej do të vazhdonin dhe filma të tjerë si filmi “Nata e parë e lirisë” në vitin 1982, filmi “Hijet që mbeten pas” në vitin 1984, regjia e të cilit do të vlerësohej me Çmimin “Aleksandër Moisiu” si filmi më i mirë i vitit 1985, dhe Çmimin e III-të për “Regjinë Filmike” në Festivalin e VII-të të Filmit Shqiptar.
Me 1985 xhiron ne Austri filmi dokumentar "Nuk harrojme" kushtuar viktimave shqiptare ne kampin e cfarosjes ne Mathauzen i cili fiton kupen e festivalit per filmat dokumentar shqiptar 1986.
“Rrethi i kujtesës” në vitin 1987, filmi “Vitet e pritjes" në vitin 1989, film për të cilin do të vlerësohet Çmimin e III-të si për për “Regjinë Filmike” ashtu edhe për “Skenarin Filmik” në Festivalin e IX-të të Filmit Shqiptar në vitin 1991, filmi “Nata” në vitin 1996.
Esat Musliu pas viteve 1990 ka realizuar dhe regjinë e shumë filmave dokumentarë me të cilët ka marrë pjesë në shumë festivale filmash boteror “Të zhdukurit” që do të nderohej me Çmimin FIAT/IFTA (FIAT/IFTA Archive Achievement Award) të dhënë nga Federata Ndërkombëtare e Arkivave Filmike (International Federation of Television Archives FIAT/IFTA) në vitin 1995 ne Washington.
Me dokumentarin“Homos Balcanicus – Liqeni i Prespës” merr pjesë në Festivalin e XIV-të Ndërkombëtar të Filmave me tema Arkeologjike (Rassegna Internazionale del Cinema Archeologico) të mbajtur nga data 6 deri në 11 prill të vitit 2003 në Roveretto, Itali, ku dhe do të vlerësohej nga juria ndërkombëtare me Çmimin “Paolo Orsi” (ex aequo) (Premio Biennale “Paolo Orsi”) i cili jepet një herë në çdo dy vjet, në Edicionin e VI-të të konkursit me të njëjtin emër që zhvillohet në këtë festival. Nje vit me pas po ne kete festival mer cmim special per filmin me teme arkeologjike ""Ku buron shkumbini"film per varret e Selces
Në vitin 1990 specializohet në Itali po për regjizurë. Përmendim në karrierën e tij të gjatë artistike edhe realizimin e regjisë së filmit të parë me kukulla “Vajza me pata” në vitin 1975.
Nga viti 2000 e deri në vitin 2003 ka punuar si regjisor pranë televizionin privat “Vizion Plus” ku ka realizuar regjinë e mëse 148 filmave dokumentar. Kështu cikli i tij “Tunel” i trasmetuar prej këtij televizioni pati një pritje të ngrohtë nga publiku. Nga viti 2004 deri në vitin 2009 ka punuar Specialist i Projekteve Filmike prane Qëndrës Kombëtare të Kinematografisë.
Ne vitin 2008 - 2010 kalon si pedagog prane Akademise se arteve per lenden e regjise se film - televizion.
Aktualisht Esat Musliu është ne pension dhe punon si Pedagog i Jashtëm në Akademinë e Arteve dhe drejton Forumin per mbrojtjen e te drejtave te autorve film - televizion F.M.A.A.
Njësia administrative Macukull
është një komunë në Rrethin e Matit në Shqipëri.
Historia
Nga pikëpamja historike Macukulli është i lidhur me ngjarje të rendësishme të historisë tonë kombëtare. Me Macukullin lidhet historia e formulës së pagëzimit e cila është dokumenti i parë i shqipes së shkruar e shkruar prej peshkopit Pal Engjelli. Sipas studiuesit Dilaver Kurti vendodhja e kishës së Shën Trinisë e cilesuar në dokument ndodhet në Macukull pikërisht në lagjen Dasnjane ku ndodhen dhe rrënojat e saj. Pak më tutje ndodhet kalaja e Skenderbeut (stelushit) mbi gryke të varoshit dhe sipas studimeve dhe gojëdhenave popullore ngjitur me kalanë ishte një qendër madhe mjaft e zhvilluar urbane mesjetare në të cilën Kastriotët kishin selinë e tyre. Shumë burime historike të besueshme lidhin vendëlindjen e Skenderbeut pikërisht me ketë zonë. Në fshatin Shqefen ndodhet një fis me mbiemrin Kastrioti dhe një varr që në popull njihet me emrin "varri i Vojsaves" (Dilaver Kurti). Studime te metejshme do hedhin drite mbi këto fakte që për banorët e kësaj zone janë me mjaft interes për historinë dhe të kaluaren e paraardhësve të tyre. Deri në fillim të shekullit te 18 popullsia vazhdonte të ishte kristiane e ritit latin, megjithëse besimi në popull kishte degraduar nga mungesa e vazhdueshme e klerit gjë që beri që pas viteve 1700 popullsia gradualisht të islamizohej. Kjo ndodhi më vonë se në gjithë zonat e tjera te Matit. Me Macukullin lidhet edhe nje ngjarje tjeter e rendesishme. Macukulli bashke me matjane te tjere ju beri balle hordhive serbe në betejën e shkallës së deshve duke ju shkaktuar dëme të shumta dhe perzënë përfundimisht nga këto zona. Si pak zona të tjera ne Shqiperi, Macukulli ka bere nje rezistence heroike ndaj komunisteve me ne krye Bilal Kolen dhe vetëm pas disa betejava te ashpra forcat e Shefqet Pecit arrtitën më në fund ta shtinin në dore Macukullin. Komunistët ushtruan një terror të paparë me vrasje torturime djegia shtëpish etj. Macukulli është ndër fshatrat që më së shumti ka vuajtur regjimin komunist dhe ka një numër të madh të vrarësh e burgosurish në atë regjim.
Demografia
Komuna Macukull e përbëre nga pesë fshatra, nga 4870 banorë është reduktuar shumë me lëvizjet demografike të pas vitit '1990 duke qenë tani me 2130 banorë. Aktualisht ka një ndalesë të banorëve për tu larguar nga vendi, për të thëne se ka nga ata të ikur që kanë filluar edhe investime nv ish trojet e tyre për të pasur mundësi kthimi për pushim apo banim veror.
Ekonomia
Ekonomia e kësaj komune është drejtuar nga blegtoria. Kushtet e pafavorshme klimatike në disa zona dhe mungesa e ujit vaditës në disa të tjera, nuk ka dhëne rezultate pozitive në bujqësi. Banorët jetojnë me të ardhura nga emigrantët apo të ardhura të pakta nga ekonomitë e tyre blegtorale e bujqësore
Kënga e Çelo Mezanit
Kënga e Çelo Mezanit është një këngë popullore polifonike. Kjo kënge shihet si nje nga këngët më të bukura të çamëve. Kënga rriti vëmendjen për vlerat shqiptare nga Çamëria dhe historinë e saj.
Historia
Kënga u kompozua gjate periudhës së Rilindjes Kombëtare dhe tregon e vajton vdekjen e Çelo Mezanit, a një kryengritës Çam nga fshati i Perdikës në Çamëri). Çelo Mezani jetoi nga fundi i shekullit të 19-të dhe ishte kaçak që luftonte kundër osmanllinjve.  Spiunë osmanë e vranë me pabesi.
Kënga
Kënga e Çelo Mezanit përbehet nga tre pjesë dhe këndohet nga dy solistë dhe një grup isoje. U incizua në 1957 në Fier dhe në Skelë, Vlorë, nga refugjatë çamë që ishin zhvendosur në ato vise pasi dëbimit të tyre nga Greqia. Ne te dyja regjistrimet nuk ka vegla muzikore dhe kënga është vetëm me zëra.
Kënga ishte në plan të këndohej ne Festivalin Folklorik Kombëtar të Gjirokastrës në 1973, po regjimi politik e censuroi. Në 1978 u këndua në Festivalin Folklorik Kombëtar të Gjirokastrës nga një grup këngëtaresh nga Rrogozhina dhe u shoqërua me violinë, klarinetë, llautë and dajre. U pëlqye shumë nga publiku dhe u bë sinonim i muzikës shqiptare çame. Sipas kompozitorit Agim Krajka, kënga ishte një nga mënyrat më të mira për publikun shqiptar që ta njihte më mirë krahinën e Çamërisë dhe historinë e saj.
Fjalët
Solisti i parë këndon duke treguar, kurse solisti i dytë përsërit pjesën e dytë të vargut. Grupi i korit pason zërin. Vargjet e para janë:
Weesp
Weesp është një qytet dhe komunë në provincën Holanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe 21.88 km² dhe popullsi 17623 banorë. Weesp është kryeqendra e komunës.
Sadovina e Çerkezëve
Sadovinë e Çerkezëve është një vendbanim në komunën e Vitisë, Kosovë.
Bajram Binaku
Bajram Binaku Ka lindur më 07.08.1951 në Studenicë. Ka mbaruar studimet e larta ne Fakultetin e Shkencave Natyrore për matematikë dhe kimi në 1971-76. Ka punuar në shkollën teknike “Shaban Spahija” në Pejë prej 1978-82. Gjithashtu ka punuar në fabrikën e materialit ndërtimor në Mitrovicë 1983-86 si dhe në fabrikën e birrës prej 1986-2005. Ka qenë pjesëmarrës në mjaft aktivitete politike dhe shoqërore duke filluar me burgosjen e tij për literaturë shqipe në 1972. Është larguar nga gjimnazi i Istogut për shkak të pikëpamjeve të tij politike në 1976 dhe në 1982 po për të njëjtën arsye është larguar nga shkolla “Shaban Spahija” Pejë. Në 1990 ka qenë bashkëthemelues i LDK-së për Istogun dhe në 1997 kryetar i të burgosurve po në Istog. Në 1998 ka qenë udhëheqës për shpërndarjen e ndihmave për zonat e luftës në Istog si dhe pjesëtar i UÇK-së.
Është aktivist i Lëvizjes vetëvendosje.
Kantoni Gaillon
Kantoni Gaillon (frëngjisht: Canton de Gaillon) është një kanton në departamentin Eure, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Gaillon. Ka sipërfaqe 17.82km2 dhe popullsi 10680 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Gaillon aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Jet Li
Li Lianjie (Emri i stilit: Yangzhong, lindi më 26 prill 1963) i njohur si Jet Li, është aktor, prodhues i filimit, artist i arteve luftarake singaporean i lindur në Pekin.
Pas tre vjet stërvitje me mësuesin e mirënjohur të Wushu Wu Bin, Li fitoi kampionatin e tij të parë kombëtar Wushu të Pekinit. Pasi u tërhoq nga Wushu konkurrues në moshën 19 vjeç, ai vazhdoi të fitonte vlerësime të mëdha në Kinë si aktor, duke bërë debutimin e tij me filmin Shaolin Temple (1982). Ai vazhdoi të luante në shumë filma epikë të arteve marciale të vlerësuara në mënyrë kritike, veçanërisht si kryesorja në Hero të Zhang Yimou (2002), Fist of Legend (1994) dhe tre filmat e parë në serinë Once Upon a Time in China (1991 –1993), në të cilën ai portretizoi heroin popullor Wong Fei-hung.
Jeta personale
Li është një mjek i budizmit tibetian. Mjeshtri i tij është Lho Kunsang.
Në 1987, Li u martua me anëtaren e Ekipit Wushu të Pekinit Huang Qiuyan, me të cilin ai ka dy vajza, Si dhe Taimi. Ata u divorcuan në vitin 1990. Në vitin 1999, Li u martua me Nina Li Chi, një aktore e Hong Kongut e lindur në Shangai. Ai ka dy vajza me të, Jane (lindur më 2000) dhe Jada (lindur më 2002).
Li u emërua nga Shoqata Kineze e Wushu si "Ambasadori i Imazhit të Wushu", (ose ambasadori IWUF) në Kampionatin Botëror të Wushu në Pekin 2007.
Në vitin 2009, Li, i cili më parë kishte shtetësinë amerikane pas viteve të punës në Shtetet e Bashkuara, hoqi dorë nga shtetësia e tij amerikane. Ai mendohej se kishte marrë nënshtetësinë singaporean, megjithëse autoritetet e Singaporit fillimisht nuk ofruan ndonjë konfirmim për këtë. Më 28 korrik 2009, kryetari i One Foundation (fondi i bamirësisë i Li) njoftoi se Li ishte bërë me të vërtetë një qytetar singaporean. Ai u tha të ketë zgjedhur Singaporin për sistemin e tij arsimor për dy vajzat e tij më të vogla.
Në vitin 2013, Li zbuloi se ai vuan nga hipertiroidizmi dhe ishte marrë me këtë çështje për tre vitet e fundit. Në vitin 2016, ai deklaroi se ishte shëruar nga sëmundja e tij dhe se pranimi i më pak ofertave të filmit ishte për shkak të punës së tij bamirëse dhe jo për shkak të kushteve të tij shëndetësore.
Në kohën e tij të lirë ai pëlqen të luajë badminton dhe pingpong, të ngasë biçikletën e tij, të lexojë dhe të meditojë. Ai mbledh rruaza të rralla tibetiane. Ai thotë se nuk është mërzitur kurrë në kohën e tij të lirë.
Videoloja
Ne vitin 2003 del zyrtarisht loja për PlayStation 2 Jet Li: Rise to Honor.
Sallatë me patate
Për këtë sallatë zakonisht përdoren patate të vogla, të cilat bëjnë shumë firo në qoftë se qërohen të paziera. Prandaj ato lahen dhe zihen të paqëruara në ujë të vluar me kripë për 20-25 minuta. Pasi të jenë zier kullohen dhe shpëlahen me ujë të ftohtë që t'u hiqet më lehtë lëkura (duhet të qërohen të nxehta që të pastrohen më shpejt dhe të bëjnë më pak firo).
Patatet e qëruara priten në formë rrethi dhe vendosen bukur në pjatë. Këtyre u hidhet qepë e grirë në formë gjysmërrethi, kripë, piper i zi, vaj e uthull dhe në fund majdanoz i grirë hollë.
patate 1 kg, vaj 4-5 lugë gjelle, uthull 3 lugë, qepë 1 kokërr e madhe, kripë, piper i zi, dhe pak majdanoz.
Kylie Minogue
Kylie Ann Minogue lindi më 28 maj 1968. Është një këngëtare australiane dhe fitues e çmimit Grammy, po ashtu dhe aktore rastësishme. Minogue ngriti famë në fundin e viteve 1980, si rezultat të rolit saj në serinë australiane (soap opera) Neighbours, para se ajo filoi karrierën si këngëtare popit.
Ne 2005 zbuloi qe ishte e semure me kancer dhe vendos te kurohet, per rrjedhim anullon turin e saj te quajtur "Showgirl". Por e kalon semundjen dhe ne 2007 rikthehet perseri ne skene.
Apaçët
Apache (lexo:Apaçë) fise indianë në pjesën jug-veriore të SH.B.A.-së në ndërkohë Mescalero, Lipan. Apaçët merren si malësorë, një fis luftarakë pjesëtarë të njohur të të cilëve janë Cochise (Koçise) dhe Geronimo (Xherenimo). Sot, pjesëtarët e këtij fis merret kryesisht me rritjen dhe kultivimin e kafshëve në rezervate indiane.
Kantoni Olette
Kantoni Olette (frëngjisht: Canton d'Olette) është një kanton në departamentin Pyrénées-Orientales, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Olette. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 1665 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Olette aktualisht përbëhet nga 15 komuna.
Titulli "Nderi i qarkut"
Titulli "Nderi i qarkut" është një titull vendor i nderit që jepet nga Këshilli i qarkut, me propozim të çdo anëtari të këshillit të qarkut ose kryetarit të këshillit të qarkut.
Ky titull u jepet personaliteteve shqiptare ose të huaja për veprimtari të shquar në dobi të qarkut përkatës apo për veprimtari për mbrojtjen dhe promovimin e interesave të tij.
Sallatë me rrepa
Kjo sallatë përdoret më tepër në stinën e dimrit sepse atëherë rrepat janë më të shijshme dhe më të lëngshme. Pasi u hiqet lëkura dhe lahen mirë, ato grihen në rende, u kullohet lëngu duke i shtrydhur lehtë, vendosen në pjatë dhe hidhet vaj, uthull, kripë e majdanoz i grirë hollë.
Shënim: në këtë sallatë është mirë të hidhet dhe pak salcë kosi e përzier me hudhra të shtypura.
Për 500 g rrepa duhen :
Zagorë
Zagora është një fshat në komunën Shkrel në rrethin e Malësisë së Madhe të Shqipërisë.
Aqua
Aqua përdoret në kombinim me fjalë tjera si për ujin e pastërt të fituara me metoda kimike, Ujin e destiluar. Shih Uji
Albert County
Albert County është një konte (county) në provincën New Brunswick, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 1806.54 km² dhe popullsi 28846 banorë.
Mohamed Sobhy
Sobhy luajti për Egjiptin U-20 i cili fitoi vendin e tretë në Kupën e Botës Rinore në Argjentinë 2001.
Sobhy luajti gjithashtu për kombëtaren egjiptiane i cili mbrojti me sukses titullin e tyre në Kupën Afrikane 2008 në Gana.
Mestan Ujaniku
Mestan Musabelliu Ujaniku (Ujanik, 1902 - korrik 1948) qe bujk, kaçak, themelues dhe kryetar i çetës "Plakë" të Skraparit, oficer me gradën nënkolonel pas çlirimit.
Jeta
Lindi në Ujanik, fshat në gji të Tomorrit, në lartësinë mbi 1000 m mbi nivelin e detit dhe shumë pranë vendit të shenjtë të Abaz Aliut. Fshati ishte i tëri një fis dhe mbante mbiemrin Musabelliu, Mestani ishte i biri i Hatemit dhe i Hurmasë.
Që në moshën 18 vjeç, Mestani radhitet në ata 300 burra skraparllinj që nën udhëheqjen e Riza Cerovës dhe Ali Koprenckës morën pjesë në luftën e Vlorës Në vitin 1924 atë e gjejmë përkrah forcave fanoliste në Lëvizjen e qershorit, ndërsa në vitin 1935 arrestohet si pjesëmarrës në Lëvizjen e Fierit, një nga organizatorët e së cilës ishte Riza Cerova.
Pushtimi fashist i 7 prillit të vitit 1939 e gjeti në burgun e Beratit për një vrasje banale në fisin e tij. Në rrëmujën e atyre ditëve ai del nga burgu dhe në vend të shkojë në shtëpi, bashkë me shumë patriotë të tjerë nga Berati dhe Skrapari krijon një çetë me 15 vetë, ku merr edhe djemtë dhe kushërinjtë e tij. Kjo çetë e vogël e krijuar që në vitin 1941 është bërthama e çetës së madhe që u krijua më 14 mars të vitit 1942, që u quajt Çeta Plakë e Skraparit dhe ku komandant u caktua Mestan Ujaniku. Partia Komuniste nëpërmjet Qarkorit të Korçës sa mori vesh këtë, dërgoi menjëherë përfaqësuesin e saj në këtë çetë, anëtarin e Grupit Komunist të Korçës, Gjin Markun për ta mbajtur këtë çetë nacionaliste në krahun dhe nën ndikimin e saj.
Më pas, me shkrirjen e çetave në formacione të tjera partizane, Mestani emërohet komandant i Shtabit të Qarkut të Beratit, ku komisar i këtij shtabi ishte Kahreman Ylli. Pas çlirimit caktohet në detyra të ndryshme, emërohet nënkolonel pranë Shtabit të Përgjithshëm në Tiranë, më tej transferohet nga Tirana në Shkodër, por s’kalon shumë dhe dënohet nga regjimi i atëhershëm për pjesëmarrje në të ashtuquajturin "Grupi i deputetëve". Vdes në burg dhe ende nuk i është gjetur varri!
Ithaca, New York
right|thumb|300x300px|Vila Clinton, një godinë e shekullit të 19-të në qendër të qytetit right|thumb|284x284px|Cornell University nga Kulla McGraw
Qyteti i Itakës (en: Ithaca ) është një qytet që ndodhet në rajonin Jugperëndimor të shtetit të New York-ut dhe është kryeqendra e Qarkut Tompkins, i cili përfshin gjithashtu edhe qytezën e Itakës, fshatin e Cayuga Height, e qyteza e fshatra të tjera. Qyteti është vendosur në bregun jugor të liqenit Cayuga, në Nju Jorkun Qendror. Ajo është emëruar në nder të ishullit grek të I takës.
left|thumb|Ujvara e përrojit Cascadilla
Në Itakë ndodhet Cornell University, një Universitet kërkimor me mbi 20,000 studentë dhe anëtar i grupimit të universiteteve elitare amerikane "Ivy League". Universiteti shtrihet në kodrat në lindje të Qytetit, duke u kufizuar në jug nga lagjia "Collegetown", e njohur si zonë e frekuentuar kryesisht nga studentët e Cornellit, çka i shton atmosferën e të qenit një "qytet universitar" Itakës.
Politika
Banorët e qytetit kanë prirje politike liberale dhe qytetit konsiderohet si bastion i Partisë Demokratike.
Në vitin 2010, qyteti i Itakës kishte një popullsi prej 30,014 banorë. Në vitin 2004, Gayraud Townsend, një student 20-vjeçar në Shkollën e Marrëdhënieve Industriale dhe të Punës të Cornell University, u zgjodh si anëtar i Këshillit Bashkiak, duke u bërë kështu i pari mashkull me ngjyrë që zgjidhet në këshillit dhe Afrikano-Amerikani më i ri i zgjedhur ndonjëherë për një rol publik në historinë e Shteteve të Bashkuara.
Në vitin 2011, Svante Myrick, alumni i klasës së 2009-ës në Cornell u zgjodh si kryetar i Bashkisë së Itakës, duke u bërë kryebashkiaku më i ri në historinë e qytetit.
Qafë-Gradë
Qafë-Grada është një fshat në komunën Shkrel në rrethin e Malësisë së Madhe të Shqipërisë.
Mediana
Me këtë emër njihen këto:
Njëqind majmunë zbardhën dhëmbët...
Njëqind majmunë zbardhën dhëmbët... fabula dhe mikrofabula me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 2003 nga "Toena". Libri ka 72 faqe me ilustrime.
Hapi rrugë Nodit
Hapi rrugë Nodit (ang. Make Way for Noddy) ishtë një serial vizatimor për fëmijë i bazuar në personazhe të krijuar nga shkrimtari Enid Blyton dhe u transmetua midis 2001 dhe 16 qershor 2007.
Në Kosovë, ishtë transmetuar në kanalin televiziv 21 Junior.
Episodët
Disa episode të Hapi rrugë Nodit:
Werkendam
Werkendam është një qytet dhe komunë në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 121.73 km² dhe popullsi 26382 banorë. Werkendam është kryeqendra e komunës.
Varri i Bamit
Varri i Bamit ose siç njihet prej banorëve autoktone të asaj lagje Vorri Bomit.
Historiku
Mbas viteve 1970 u dha vendimi që të bëhen ndërtime me komplekse banimi civile. Ndërtimet kryesisht kryheshin nga të burgosurit ordinere. Si fillim në zonën e quajtur fusha e Skaderbegsave në slengung e lagjesfusha e begsave. Kryesisht ndërtimet nga "Xhamlliku" e nga krahu verior i rrugës Qemal Stafa janë me tullë silikate kurse që nga "Antibiotiku" e sipër kryesisht me parafabrikat.