cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
CEZ Shpërndarje
Historiku
Më 11 mars 2009, qeveria e Shqipërisë dhe CEZ Group hartuan dhe nënshkruan kontratën për përvetësimin e 76% të aksioneve të Operatorit të Sistemit të Shpërndarjes (OSSH). Duke pasur ofertën më të mirë, CEZ u përzgjodh si fitues nga komisioni tenderues në tetor 2008 dhe kompania filloi të administrohej zyrtarisht nga CEZ më 30 mars 2009. Vlera e kontratës për shumicën e aksioneve të OSSH ishte 102 milionë Euro. Objektivi kryesor i CEZ Group ishin "rritja e efikasitetit teoperimit, ulja e humbjeve dhe krijimi e një shoqerie furnizimi te energjisë elektrike të qëndrueshme dhe të besueshme". Që prej 1 tetorit 2010 kompania mban emrin CEZ SHPËRNDARJE.
Dy funksionet thelbësore që CEZ Shpërndarje kryen në aktivitetin e saj janë: shpërndarja e energjisë elektrike me tension të mesëm dhe të ulët (nga 35 KV deri në 04 KV) dhe shitjen e energjisë elektrike tek konsumatorëve fundorë.
Heqja e liçensës
Pas problemeve të shumta të furnizimit dhe humbjeve të mëdha në rrjet të raportuara nga CEZ Group dhe konstatimeve të ERE dhe të KESH u zbuluan abuzime të shumta nga kompania çeke, sidomos në shpërdorimin e fondeve të cilat raportoheshin si humbje në rrjet. Ndaj edhe në prill 2012 ERE fillon një proçes të gjerë monitorimi të CEZ Shpërndarje. Në maj 2012 grupi i punes i ERE-s, i ngritur per qellime te monitorimit te gjendjes financiare, ka konstatuar se gjendja kritike eshte shkaktuar kryesisht nga tejkalimi nga ana e CEZ Shperndarje e shpenzimeve te lejuara si pasoje e keqmenaxhimit te shoqerise. Në rrethana të tilla kompanisë në teto 2012 i vendoset masë adminstrative (gjobë).
Pulla postale shqiptare
right|150px|Pullë postale shqiptare
CEZ Shpërndarje
Heqja e liçensës
ERE duke konstatuar mosreagimin e shoqerise CEZ Shperndarje sh.a, e cila ka vijuar me deformimin e metejshem te tregut dhe shkeljeve te kryera nga shoqëria CEZ Shpërndarje sh.a. te kushteve te përcaktuara ne Licensën për aktivitetin e Shpërndarjes se Energjisë Elektrike dhe Licensën e aktivitetit te Furnizimit Publik me Pakice në nëntor 2012.
Pulla postale shqiptare
Pullat postalet shqiptare janë dëshmi për pagesën e shërbimeve të postës në kuadër të territorit të Shqipërisë, si dhe identifikojnë postën e Shqipërisë jashtë vendit. Ato ngjiten nga dërguesit e dërgesave dhe çvlerësohen nga nëpunësit e postës zakonisht duke e vulosur.
CEZ Shpërndarje
Menaxhimi
Që prej marrjes në dorë të kontrollit të kompanisë nga Shteti Shqiptar në krye të CEZ Shperndarje u vendos ish drejtori i UKT Sahit Dollapi si administrator i kompanisë.
Pulla postale shqiptare
Historiku
Pulla e parë shqiptare konsiredoret të jetë botuar në vitin 1913 nga posta e perandorisë otomane në Shqipëri.
Në Shqipëri pullat postale shtypen nga Posta e Shqipërisë, kurse në Kosovë nga Posta dhe Telekomi i Kosovës.
Kulturë
P.S.Zëvendëso noimage.png me emrin e figurës përaktëse.
Arkitekturë
P.S.Zëvendëso noimage.png me emrin e figurës përaktëse.
Sport
P.S.Zëvendëso noimage.png me emrin e figurës përaktëse.
Lule
P.S.Zëvendëso noimage.png me emrin e figurës përaktëse.
1411
Mbi vitin 1411.
Eliza Hoxha (Albumi)
Eliza Hoxha është album i Pare nga këngëtares shqiptare Eliza Hoxha.
Wheeler County (Nebraska)
Wheeler County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Shurlenca
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 89 banorë nga të cilët 88 ishin Maqedonas dhe 1 tjetër.
Delaware County (Oklahoma)
Delaware është një nga 77 Countet në shtetin federal Oklahoma në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
1412
Mbi vitin 1412.
Vepra 20 (Ismail Kadare)
Vepra 20 me Autor Ismail Kadare. Shtëpia Botuese "Onufri". Faqet e librit 592.
Në këtë vëllim përmbyllës të veprës së Kadaresë, përveç dy librave dokumentaro-artistikë "Nga një dhjetor në tjetrin" dhe "Pesha e kryqit", janë përmbledhur dy dialogë të tij, i pari me revistën shqiptare "Hylli i Dritës", i dyti "E vërteta që del nga qilarët", me shkrimtarin dhe publicistin e shquar francez Stephane Courtois.
Ky dialog i dytë është botuar së pari nga shtëpia botuese franceze "Odile Jacob", si pasthënie e botimit frëngjisht të librit "Dosja K.", e prof. Shaban Sinanit. "Sorkadhet e trembura", një synops i gjerë për tjetër art, siç e ka karakterizuar autori, si edhe sprova "Identiteti europian i shqiptarëve", janë përfshirë gjithashtu në këtë vëllim.
Me përjashtim të sprovës së fundit, si edhe të intervistës në "Hyllin e Dritës", të gjitha veprat e tjera botohen për herë të parë në Shqipëri.
Brezi asteroidal
Brezi i asteroideve (ose Brezi i Kuiperit) është i përbërë nga trupa të vegjël hapësinor që rrotullohen rreth Diellit të quajtura asteroide. Shumë asteroide nga Rripi i Kuiperit po ngrehen nga graviteti i planetëve për shkak se asteroidet janë trupa të vegjël në krahasim me planetët. Kjo rrezikon shumë jo vetëm Rripin e Kuiperit por edhe planetët. Në qoftë se një asteroid ngrehet me forcë të graviteti nga Toka, atëherë do të kishte dëme të mëdha në Tokë.
Rripi i Kuiperit rrezikohet më së shumti nga Jupiteri për shkak të forcës së gravitetit të Jupiterit.
Fisnik Mehmeti
Fisnik Mehmeti është basketbollist profesionist nga Gjilani që aktualisht luan për klubin KB Bashkimi Prizren.
1413
Mbi vitin 1413.
Kantoni Rouffach
Kantoni Rouffach (frëngjisht: Canton de Rouffach) është një kanton në departamentin Haut-Rhin, rajonin Alsace në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Rouffach. Ka sipërfaqe 113.88km2 dhe popullsi 12432 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Rouffach aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
York County (Nebraska)
York County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Stereotip
Stereotip mund te konsiderohet si nje lidhje e qëndrueshme nervore, që formohet në koren e trurit nga veprimi i ngacmuesve të përsëritur dhe që sjell një mënyrë të caktuar veprimi a sjelljeje të organizmit sa herë që përsëriten po ato rrethana. Stereotip dinamik.
Cotton County
Cotton është një nga 77 Countet në shtetin federal Oklahoma në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Holger Pedersen
Holger Pedersen (1867–1953) ishte gjuhëtar i shquar danez, profesor në Universitetin e Kopenhagenit, indoeuropianist me interesa shkencore të gjera dhe me punime të vlefshme. Vëmendjen fillestare ia kushtoi gjuhës shqipe, dhe më vonë u përqëndrua në studimet e armenishtes, keltishtes etj. Ai vizitoi Shqipërinë e jugut më 1893, dhe për gjuhën shqipe ka botuar disa punime me vlerë, si “Kontribut në historinë e gjuhës shqipe” (1894), “Tingujt I të shqipes” (1897), “Asnjanësi i shqipes” (1899) etj. Me shumë interes është edhe vepra e tij “Tekste shqipe me fjalor” (1905) ku janë botuar disa përralla dhe këngë popullore, të shoqëruara me shënime gjuhësore dhe fjalor. Ka dhënë mendime të vyera për shqipen edhe në studimet krahasuese të gjuhëve të tjera. Pedersen mbrojti tezën e prejardhjes së shqipes nga ilirishtja.
Craig County (Oklahoma)
Craig është një nga 77 Countet në shtetin federal Oklahoma në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Fleurance
Kantoni Fleurance (frëngjisht: Canton de Fleurance) është një kanton në departamentin Gers, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Fleurance. Ka sipërfaqe 267.17km2 dhe popullsi 9896 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Fleurance aktualisht përbëhet nga 20 komuna.
Jankoveci
Jankovec, (maqedonisht: Јанковец/Jankovec) ёshtё fshat nё komunën e Resnjës, Maqedoni.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 1169 banorë nga të cilët 1149 ishin Maqedonas, 6 Turq, 7 Vleh, 6 Serb, dhe 1 tjetër.
Hanna Krall
Hanna Krall (e lindur më 20 maj 1935 në Varshavë ) është një shkrimtare polake me një diplomë në gazetari nga Universiteti i Varshavës, e specializuar në mesin e lëndëve të tjera në historinë e "Holokaustit në Poloninë e pushtuar".
Haxhillëku
parapamje|250px|Ditët në Haxhxh Haxh ose Haxhillëku (arabisht: حج‎‎ Ḥaxhxh "pelegrinazh", turqisht: Hac) është pelegrinazhi i myslimanëve në Mekë. Si një nga pesë shtyllat e fesë islame është një detyrim fetare që duhet të kryhet të paktën një herë në jetën e të gjithë myslimanëve të rritur të cilët janë fizikisht dhe financiarisht të aftë për të ndërmarrë udhëtimin, dhe që mund të mbështesin familjet e tyre gjatë mungesës së tyre.
Hanna Krall
Biografia
Krall është me origjinë çifute, e bija e Salomon Krall dhe Felicia Jadwiga (vajz. Reichold). Ajo ishte katër vjeçe, dhe jetonte në Lublin, kur Lufta e Dytë Botërore filloi me pushtimin e Polonisë nga Nazistët. Krall ka humbur shumicën e të afërmve të saj të ngushtë në Holokaust. Ajo i mbijetoi deportimeve në kampet e vdekjes vetëm sepse ajo ishte e fshehur nga nazistët, prej shpëtuesve polakë.
Haxhillëku
All-llahu xh. sh. në suren Ali Imran, ajetet 96/97, thotë : "Shtëpia (xhamia) e parë e ndërtuar për njerëz është ajo që ungrit në Bekë (Meke), e dobishme, udhërrëfyese për mbarë njerëzimin. Aty ka shenja të qarta: vendi i Ibrahimit dhe kush hyn në të, ai është i sigurt. Për hirë të Allahut xh.sh., vizita e shtëpis (Qabes) është obligim pët ata që kanë mundësi udhëtimi te ajo, e kush nuk e beson (ai nuk e viziton), Allahu xh.sh. nuk është i nevojshëm për (ibadetin që e bëjnë) njerëzit".  Këto dy ajete argumentojnë qartë mbi obligimin e haxhit, që duhet kryer sipas mundësive. Haxhi duhet kryer një herë në jetë, e kush ka mundësi edhe më shumë, duke u bazuar në hadithin e Pejgamberit paqa qoft mbi të i cili thotë : "Haxhi, është një herë në jetë, e kush e përsëritë bën punë të mirë". Sipas mundësisë haxhin duhet kryer në atë kohë kur të arrijnë mundësitë materiale dhe shëndetësore. Nuk duhet vonuar edhe ky është urdhëri i pejgamberit alejhisselam i cili thotë: "Shpejtoni për në haxh, se askush nga ju nuk di se çka mund t'i ndodhë". Haxhi është bërë obligim në vitin e nëntë të hixhretit.
Kino Lumbardhi
Kino Lumbardhi (Kinema Lumbardhi) është një pikë referimi kulturore dhe ish-kinema me seli në Prizren, Kosovë. E hapur në vitin 1952, ka qenë kinemaja kryesore publike në Prizren pas Luftës së Dytë Botërore. E përbërë nga një hapësirë e brendshme dhe një kinema të hapur, ishte një vend kyç për shfaqje filmash, koncerte dhe tubime shoqërore në Prizren. E njohur për faktin se është shtëpia e DokuFest - festivali ndërkombëtar i filmit dokumentar, Zambaku i Prizrenit dhe dy betejave qytetare kundër privatizimit dhe rrënimit të tij, aktualisht funksionon si qendër e pavarur kulturore e drejtuar nga Fondacioni Lumbardhi.
Vitet 50 - 90
Kinemaja Lumbardhi është themeluar si Kino Bistrica në vitin 1952 në Prizren, në Jugosllavinë e atëhershme Socialiste. E nisur si pjesë e një ndërtimi kulturor modern në një vend të saposhfaqur, ajo fillimisht funksionoi si një kinema e mbyllur me një kapacitet prej 700 vendesh. Në vitin 1959 u hap për publikun kinemaja e jashtme me një kapacitet prej 1000 vendesh. Kinemaja Lumbardhi ishte epiqendra e aktiviteteve kulturore dhe tubimeve shoqërore në Prizren me shfaqje filmash dhe festivale muzikore si Zambaku i Prizrenit dhe Kitariada, derisa u bënë transformimet në teknologji me ardhjen e televizionit. Gjatë embargos dhe trazirave politike në ish-Jugosllavi në vitet '90, Kino Bistrica funksionoi si një ndërmarrje shoqërore e vetëmenaxhuar, pjesërisht si kinema, duke shfaqur filma ilegalisht si dhe duke zgjeruar repertorin e saj, i cili tashmë kishte filluar të ndryshonte me filma erotikë, drejt shfaqjes së filmave më eksplicite pornografikë.
Fillimi i viteve 2000 - 2014
Pas luftës së vitit 1999, dhe për shkak të vështirësive financiare dhe logjistike, Kino Bistrica jofunksionale u shndërrua në një aset për t'u likuiduar nga agjencia e privatizimit. Emri i objektit u ndryshua nga Bistrica në Lumbardhi. Pavarësisht nga fati i saj institucional në pritje në situatën e re të pasluftës, kinemaja ringjalli domethënien e saj kolektive si një vend memorie, tubimesh informale dhe festivale. Festivali i njohur i filmit dokumentar dhe i filmit me metrazh të shkurtër i qytetit, Dokufest, i cili hapi edicionin e parë në vitin 2002 në Lumbardhi, ishte një shkëndijë e rëndësishme për të sjellë vëmendjen kulturore dhe politike për Kino Lumbardhin. Ndërmjet viteve 2012-2014 hapësira është shfrytëzuar si kafene, bar, ekspozita të vogla dhe vend koncertesh, i quajtur SHKA - Shoqëria Kulturore Artistike.
Në dy dekadat e fundit, për shkak të madhësisë së saj monumentale dhe këmbënguljes së saj kundër privatizimeve, ndërtesa u bë një vend polemikash. Pas një nisme që e shpëtoi atë nga shembja në vitin 2007, pati një tjetër përpjekje për ta privatizuar në vitin 2014. Plani i parë i prishjes së kryetarit të atëhershëm të qytetit u ndërpre në vitin 2007. Përpjekja e dytë për rrënimin dhe privatizimin e objektit në vitin 2014 u kundërshtua ashpër nga fushata e udhëhequr nga EC Ma Ndryshe, DokuFest dhe Rrjeti i Organizatave Kulturore - RrOK, që ia dolën të ndalonin procesin e privatizimit. Me mbështetjen e Ministrisë së Kulturës dhe Qendrës Rajonale të Trashëgimisë Kulturore, Lumbardhi u shndërrua në një vend të trashëgimisë kulturore. parapamje| Kinema në natyrë Në vitin 2014, komuna e shpalli Lumbardhin si një vend me interes publik, me një apel për “aktivizimin e kinemasë, ofrimin e aktiviteteve kulturore, restaurimin dhe rivitalizimin e objekteve në atë zonë dhe zgjerimin e rrugës ngjitur me Lumbardhin”.
Hanna Krall
Gazetari
Pasi Krall përfundoi studimet e saj në gazetari, ajo ka filloi punën në gazetën polake lokale "Życie Warszawy" ("Jeta e Varshavës") në vitin 1955. Në vitin 1966 ajo u largua nga gazeta dhe filloi të shkruajë për revistën e njohur Polityka ("Politika").
Haxhillëku
Historia
Forma e sotme e haxhit është themeluar nga Muhammedi. Sidoqoftë, sipas Kuranit, elemente të haxhit datojnë që nga koha e Ibrahimit. Sipas traditës islame, Ibrahimi u urdhërua nga Allahu për të lënë vetëm në shkretëtirën e Mekës së lashtë, gruan e tij Haxheren dhe djalin e tij Ismailin. Në kërkim të ujit, Haxherja dëshpërimisht vrapoi shtatë herë mes dy kodrave, mes Safasë dhe Merves, por nuk arriti të gjej ujë. Duke u kthyer e dëshpëruar kah Ismaili, ajo pa që fëmija po gërryente tokën me këmbën e tij dhe një burim uji u hap nën këmbën e tij. Më vonë, Ibrahimi u urdhërua të ndëroj Qabenë (të cilën e bëri me ndihmën e Ismailit) dhe të ftoj njerëzit që të bëjnë pelegrinazh aty. Kurani i referohet këtyre ngjarjeve në ajetet 2:124–127 dhe 22:27–30. Thuhet se meleku Xhebraili solli Gurin e Zi nga Qielli për ta vendosur në Qabe.
Gjatë mesjetës, pelegrinët mblidheshin në qytetet e mëdha të Sirisë, Egjiptit, dhe Irakut për të shkuar në Mekë në grupe dhe karvane që përbëheshin nga dhjetëra mijëra pelegrinë, shpesh nën kujdesjen e shtetit. Karvanët e haxhit, sidomos me ardhjen e Sulltanatit Memluk dhe pasardhësit të tij, Perandorisë Osmane, u përcillte nga një forcë ushtarake e shoqëruar nga mjekë nën komandën e Emir el-haxhit (arabisht: أمير الحج‎‎, "komandanti i pelegrinazhit"). Kjo është bërë për të mbrojtur karvanet nga grabitës beduinë ose nga rreziqet natyrore, dhe për të siguruar që pelegrinët janë furnizuar me dispozitat e nevojshme. Udhpërshkruesit myslimanë si Ibën Xhubejri dhe Ibën Batuta kanë regjistruar me hollësi udhëtimet e haxhit gjatë mesjetës. Karvanët ndoqën rrugë të mirëpërcaktuara, të njohura në arabisht si darb el-haxh (që do të thotë "rruga e pelegrinazhit").
Synetet e Haxhillëkut
Synetet e haxhit janë të shumta, mirëpo ne do t'i përmendim disa nga ato :
Umreja
Vizita e Qabes në mënyr të veçantë: Umreja përbëhet prej: Ibrahimit, Tavafit dhe S'ajit pasë të cilave duhet qethur oserruajtur.
Hanna Krall
Libra
Gjatë kohës që Krall ishte duke punuar për "Polityka", ajo botoi librin e saj të parë të quajtur Na wschód od Arbatu ("Drejt lindjes nga Arbat") në vitin 1972, shkruar pasi ajo kaloi disa vite si korrespodente në Moskë. Libri përshkruar ditë-për-ditë të jetës në Moskë gjatë viteve 1960.
Haxhillëku
Fjala perfundimtare mbi haxhillëkun
Kur është pyetur Pejgamberi alejhisselam se:
Kjo është fjala e Pejgamberit alejhisselam për rëndësinë e haxhxhit, sepse haxhi i vlefshëm dhe i pranuar te All-llahuxh.sh. trajtohet ai i cili është kryer me para të fituara me nderë - hall, dhe është kryer me devotshmëri dhe sinqeritet, duke e pasur frikën e All-llahut xh.sh., e jo për qëllime të tjera ose interesa personale.
Kino Lumbardhi
2015 - sot
Fondacioni Lumbardhi u krijua në Prill 2015 si një organizatë bazë, pas kërkesave të Nismës për Mbrojtjen e Kinemasë Lumbardhi. E themeluar nga përfaqësuesit e DokuFest, EC Ma Ndryshe dhe Rrjeti i Organizatave Kulturore në Prizren, misioni i saj ishte të transformonte Kinemanë e braktisur Lumbardhi në një institucion kulturor bashkëkohor përmes programimit dinamik artistik, rivitalizimit në faza të hapësirës së saj, ndërtimit të kapaciteteve institucionale dhe mbështetjes së pjesëmarrjes së palëve të interesuara. në përcaktimin e statusit të saj të përhershëm dhe vizionit afatgjatë.
Me shfaqje filmash, koncerte dhe shfaqje, ekspozita, leksione dhe forma të ndryshme të mbledhjes së komunitetit, përmes administratës së Fondacionit Lumbardhi, ish kinemaja u bë një qendër e gjallë e arteve dhe komunitetit në Prizren me mbi 700 programe publike të prodhuara nga organizata dhe më shumë se 150 të ftuar të tjerë, duke u vendosur si një nga vendet më të frekuentuara të trashëgimisë kulturore në Kosovë, me mbi 100,000 vizitorë.
Ringjallja e Kinemasë Lumbardhi është një proces në vazhdim, që pritet të finalizohet me përfundimin e projektit të restaurimit dhe ripërdorimit adaptiv të planifikuar për vitin 2022.
Programi i Fondacionit Lumbardhi
Lumbardhi është shtëpia e programeve të ndryshme afatgjata dhe afatshkurtra brenda një kuadri konceptual që ushqen orientimin e tij institucional të bazuar në kërkime. Të iniciuara nga ekipi i tij i brendshëm, shpesh duke përfshirë edhe bashkëpunime të jashtme, programet e Lumbardhit synojnë të zgjerojnë funksionin fillestar të Kino Lumbardhit si një hapësirë për shfaqjen e filmave në një hapësirë që gjeneron dhe ruan njohuri nëpërmjet arkivimit të së kaluarës së tij, si dhe asaj të qytetit dhe kulturës kinematografike të vendit. Lumbardhi pret të ftuar, ngjarje artistike dhe kulturore dhe zgjeron të kuptuarit e ndërveprimeve sociale dhe angazhimit. Kjo përfshin programe filmash dhe muzikore, shfaqje, programe dhe ngjarje të lidhura me gastronominë lokale, biseda, ekspozita si dhe programe ndërdisiplinore që lidhen me kërkimin dhe të mësuarit.
Në vitin 2016, Fondacioni Lumbardhi u nderua me çmimin inaugurues të KCSF-së për demokraci.
Don Destani
Don Destani, is a faggot who pays for Spotify accounts to be hacked and play his dogshit music. është një reper dhe këngëtar Gjerman / Shqiptar. I lindur dhe i rritur në Düsseldorf të Gjermanis, Don Destani filloi të merrej me muzikë që në moshë të vogël përpara se të ndiqte një karrierë profesionale si reper. parapamje|383x383px|Don Destani         Singer
Jeta dhe Karriera
Don Destani lindi në një familje shqiptare në qytetin Düsseldorf të Gjermanisë. Muzika e parë nga Don Destani u regjistrua nga Nego, Don Destani publikoi këngën e parë ANGELINA më 29 dhjetor 2021. Në 8 Prill 2022 Në Prill 2020, Don Destani njoftoi një të ardhme Single gjatë një postimi në rrjetet sociale Kënga e lartpërmendur, "Corona", u shfaq premierë në të njëjtin muaj dhe kryesoi listat në Kosovë, Maqedoni, Shqipëri.
Don Destani ka publikuar projektin e tij me te ri "Loco" me 10 Qershor 2022 te cilin e gjeni te te gjitha platformat.
Biografia
Don Destani ka lindur në një familje shqiptare në qytetin e Düsseldorf të Gjermanisë, familja e tij është shqiptare. Destani jeton në Gjermani.
Prindërit e Don Destanis janë themelues të kompanisë ndërkombëtare të armëve ECOLOG.
Deti i Zi
Deti i Zi (në mesjetë, i njohur si Pontus Exinus) është pjesë lindore e Detit Mesdhe.
Gjeografia
Shtrihet në mes Evropës dhe Azisë. Ky det kufizohet me Ukrainën në veri, Rusinë në verilindje, Gjeorgjinë në lindje, Turqinë në jug dhe Bullgarinë dhe Rumaninë në perëndim. Me detin Marmara lidhet nëpërmjet ngushticës së Bosforit, ndërsa me detin Azov me ngushticën Kerç.
Deti i Zi, në formë afërsisht ovale, zë një pellg të madh të vendosur strategjikisht në skajin juglindor të Evropës, por i lidhur me ujërat e largëta të Oqeanit Atlantik nga Bosfori (i cili del nga këndi jugperëndimor i detit), Deti Marmara, Dardanelet, Deti Egje dhe Deti Mesdhe. Gadishulli i Krimesë futet në Detin e Zi nga veriu dhe vetëm në lindje të tij ngushtica e ngushtë Kerç lidh detin me detin më të vogël të Azov. Vija bregdetare e Detit të Zi është ndryshe mjaft e rregullt. parapamje| Bregdeti i Detit të ZiShtrirja maksimale lindje-perëndim e detit është rreth 1,175 km, dhe distanca më e shkurtër midis majës së Krimesë dhe Kepit Kerempe në jug është rreth 260 km. Sipërfaqja, duke përjashtuar Detin Marmara, por duke përfshirë Detin Azov, është rreth 422,000 km². Një thellësi maksimale prej më shumë se 2,210 metra arrihet në sektorin jug-qendror të detit.
Rrjedha e përgjithshme nëpër ngushticën e Bosforit është 200 km³ ujë në vit. Ndërsa sasia e ujërave të ëmbla që derdhen në Detin e Zi është 320 km³ në vit.
Disa qytete të rëndësishme në brigjet e Detit të Zi janë Stambolli, Varna, Burgas, Sevastopoli, Odesa, Soçi etj.
Irena Eichlerówna
Irena Eichlerówna (19 prill 1908 - 12 korrik 1990) ishte një aktore polake. Ajo është konsideruar "Eleonora Duse e Polonisë".
Zef Serembe
Zef Serembe (it.: Giuseppe Serembe) lindi më 6 mars të vitit 1844 në Strigari (it.: San Cosmo Albanese) të krahinës së Kozencës, ishte poet lirik arbëresh. Studioi në Kolegjin e Shën Adrianit në Shën Mitrin ku pati mësues De Radën, me të cilin më vonë u bë mik. Varfëria dhe shëndeti i keq e detyruan Seremben të ndërpresë shkollën dhe të kthehet në fshatin e lindjes.
Ra në dashuri në moshë të re me një bashkëfshatare të tij, e cila më vonë u shpërngul familjarisht në Brazil dhe vdiq pak kohë pasi kishte arritur aty. I pushtuar nga kjo humbje ai mori detin për në Brazil në vitin 1874 në kërkim të një jete të re si dhe me mendimin të gjente të paktën atje varrin e saj. Me ndihmën e një letre-porosi nga Dora d`Istria, ai u prit në oborrin perandorak të Dom Pedro II. Pas një dashuriçke këtu, ai u kthye në Evropë, i zhgënjyer e i pikëlluar nga jeta e oborrit. Me kthimin e tij më 1875 ai pësoi edhe një kthesë tjetër fati edhe më të keqe. Atij iu vodhën te gjitha paratë që kishte, me sa duket në portin e Marsejës. Iu desh të kthehej në këmbë për në Itali dhe thuhet se gjatë rrugës humbi shumë dorëshkrime. Në Livorno Dhimitër Kamarda e pajisi me një biletë treni për pjesën e mbetur të rrugës për në Kozencë. Hidhërimi dhe depresioni kohor ose forma të tjera të çrregullimit mendor apo shpirtëror e shoqëruan atë gjithnjë dhe e kthyen atë në një vetmitar dhe njeri të pasigurt. Në vetminë e tij ndjenjësore, Italia u bë për të gjithnjë e më tepër dheu i huaj. Në vitin 1866 ai shikoi ngulimet arbëreshe në Sicili, te Hora e Arbëreshëve, duke u lidhur më tepër me zakonet, me folklorin, me të folmet e ndryshme të arbëreshëve, me ndjenjat dhe ëndërrimet e tyre, me ndjenjën e madhe të çlirimit të atdheut të të parëve. Po nuk gjeti asgjëkundi qetësinë e shpresuar. Gjatë këtyre shtegtimeve ai improvizonte poezi dhe i recitonte ato kudo që shkonte, si një poet popullor. Disa prej këtyre vjershave qarkulluan si poezi popullore. Në vitin 1893 udhëtoi për në Amerikë, ku jetoi për dy vite.
Një vëllim i vargjeve të tija në italishte u botuan në vitin 1895 në Nju Jork. Në vitin 1897 ai emigroi nga Kalabria për në Amerikën e Jugut për herë të dytë dhe u përpoq të rifillonte një jetë të re në Buenos Aires Argjentinë. Në vitet që pasuan u sëmur dhe vdiq në vitin 1901 në Shën Pali, Brazili.
Veprat letrare
Shumë prej veprave (punëve) të Serembes (poezi, drama dhe një përkthim i Psalmeve të Davidit) që ai shpesh i rishikonte e i ndryshonte, humbën gjatë jetës së tij endacake. Sa qe gjalle ai botoi vetëm: "Poesie italiane e canti originali tradotti dall`àlbanese" (Poezi italiane e këngë origjinale të përkthyera nga shqipja), Kozencë 1883 në italisht dhe shqip, "Il reduce soldato, ballata lirica", 1895 Nju Jork (Kthimi i ushtarit, baladë lirike); vargje vetëm në italisht, dhe "Sonetti vari" (Sonete të ndryshme) Napoli 1891, një përmbledhje shumë të rrallë prej 42 sonetesh me një parathënie (hyrje), me një shkrim të imtë të ndrydhur në vetëm 4 faqe. Ja këtu një copë e parathënies : “ E ky është motivi për të cilin, o Rini e shkëlqyeshme Italiane, vendosa me zemër të thyer të jap për botim këtë vëllimth ku, së bashku me përkthimin fjalë për fjalë të disa këngëve të mia origjinale shqipe, kam futurë edhe disa poezi të miat italisht, të diktuara pothuaj në mënyrë të improvizuar, sipas kërkesës së miqve, me shpresë që me të hollat nga shitja e këtyre të mund t’i grumbulloj mjetet që më janë të nevojshme për t’ia arritur qëllimit që i kam caktuar vetes.”
Një poemë u duk edhe në revistën e Zef Skiroit (Giuseppe Schiro) Arbri i Ri me 31 mars 1887. 39 prej poemave te tij shqipe "Vjersha" u botuan pas vdekjes së tij në vitin 1926 në Milano nga nipi i tij Cosmo (Kozmo) Serembe. Punë të tjera tij u gjendën në arkiva të ndryshme dhe dorëshkrimet në vitet e fundit dhe disa prej poemave në të vërtetë mbijetuan në përcjellje gojore midis fshatarëve të San Cosmo Albanese. Kjo shenjë e popullaritetit te tij ne vendlindje është tepër për t’u habitur nga që ai pjesën më të madhe të jetës së tij e kaloi larg tij.
Vjershat e Serembes kanë karakter të trishtë e melankolik, por shpesh janë patriotike e idealistike në frymëzim. Njohës të letërsisë e radhisin midis poetëve më të mirë lirikë që letërsia shqipe ka pasur ndonjëherë, të paktën para kohëve moderne. Temat e tij shtrihen nga lirika melodioze në dashurinë e evlogisë (fjalëve të ëmbla) për vendlindjen e tij (qoftë Italia, vendlindja e tij apo Shqipëria, toka e ëndrrave të tija), poema elegante mbi miqësinë dhe bukuritë e natyrës (amtyrës), dhe vjersha me frymëzim fetar. Ndër poemat e tij romantike të mallit kombëtar, të cilat fuqizojnë lidhjen letrare me ngritjen e brezit të poetëve të Rilindjes në shekullin e 19-të në Shqipëri, janë lirikat e kushtuara atdheut të tij të humbur, Ali Pashë Tepelenës, Dora d`Istrias dhe Domeniko Mauros. Megjithëse ai mund të ketë qenë atdhetar, ai nuk ishte një poet intelektual që mund të na afrojë kronika poetike mbi të kaluarën e Shqipërisë. Ai qe një poet i ndjenjave, idealeve, vetmisë e zhgënjimit.
Zogj të bukur këndojnë me hare, Po zëmra do më plasë mua në gji. I helmuar e shkoj jetën te ky dhe: Mërzitem në katund, në vetëmi.
Tërë shkëlqim m’hapet përpara deti, Që zgjon te trutë e mi mendime shumë, Zëmra m’u shqerr nga tmerri mua të shkretit, Aq sa vetëm pushoj kur bje në gjumë.
Arbria matanë detit, na kujton Se ne të huaj jemi te ky dhe! Sa vjet shkuan! E zëmra nuk harron Që ne turku na la pa Mëmëdhe...
Hakmarrja na jep shpresë e na ndriçon, Por fryn era dhe akulli me zë, Se ç'ka qenë Arbëreshi po harron: Dhe s'i vjen turp aspak, po rri e fle.
Në këtë vjershë këndohet vetmia në dimensionet e veta romantike: si vetmi personale dhe vetmi e kolektivitetit. Serembe del nga skema e romantikëve shqiptarë Naim Frashëri e Jeronim de Rada, sepse ai si lirik i kulluar, nuk predikon asgjë, ai vetëm shpreh dhe rikthehet në vetvete. Me këtë Serembe u afrohet dhe bëhet romantik i vërtetë evropian.
Ferdinando Milone
Ferdinando Milone(lindur në Napoli më 1896 dhe vdekur më 1987 në Romë), ka qenë një gjeograf i shquar, pedagog në Universitetin e Napolit dhe të Romës, anëtar i Akademisë Kombëtare të Lincei, autor i librave të shumtë, të një rëndësie të madhe për studimin e gjeografisë ekonomike.
Richardson County
Richardson County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Çaja
thumb|300px|Rajoni i begatuar i Çajës në Kukës Çajë është rajon i veçantë historik dhe turistik që ndan kufirin administrativ të Kukësit me Dibër, por dhe kufirin shtetëror Shqipëri-Kosovë- Maqedoni, udhëtimi nga Kukësi zgjat më shumë se 4 orë në një rrugë që zvarritet në skërka mali, aq sa po të hedhësh sytë poshtë është lartësi. Prej këtij rajoni është dhe origjina e vezirit të njohur në Perandorinë Otomane Sinan Pashë Topojani.
Reportazhi
Sipas R. Hoxha : "Jemi në kufi nga 3 anë, vetëm një anë na lidh me Shqipërinë, jemi në mal", thotë Sulejman Ivani, shoferi që na jep gajret për të mos u frikësuar nga rruga, që duket sikur do ta përmbysë furgonin nga çasti në çast. "Në verë ne shohim gjysmën e Shqipërisë, se jemi më lart dhe me këtë krenohemi. Sa për të tjerat, shih e shkruaj", shton ai. Furgoni tundet në rrugën tërë gropa. Kur mbrrijmë, fshati duket i heshtur dhe nga shtëpitë e pakta të shpërndara nëpër mal duket sikur nuk pipëtin njeri. Bile as fëmijë. "Mos u çudit, Çaja është një fshat me shtrirje të gjerë, ndërsa banorët tani janë në punë pas dimrit të gjatë", thotë plaku Burim Ivani, që kthehet nga qendra e komunës, e cila quhet komuna Fshat. "Këtu miqtë janë të shumtë, bile më shumë dimrit. Janë hallexhjinj, se mysafirë pa halle rrallë e tek vijnë te ne. Edhe atëherë vijnë vetëm kandidatët e jo të tjerë dhe ata për interesin e votës", thotë 64-vjeçari. Fshati që jeton me blegtori Fshati me rreth 350 banorë po shkon duke u tkurrur. Kush mundet, largohet, mjaft të ketë pak para. Vexhi Shehu, mësues dhe ish-kryetar komune, thotë se dhe shkolla 9 vjeçare në këtë fshat tani ka klasa kolektive. "Thjesht ka rënë numri i nxënësve. Vetëm këtë 6 mujor janë larguar nga fshati 8 familje, e nuk është pak", thotë Vexhiu. Në Çajë, veç 9 mësuesve, gjithë familjet e tjera jetojnë me ndihmë ekonomike, pasi banorët nuk kanë toka produktive. Mesatarisht familjet që kanë mbetur, kanë jo më shumë se 200 metër katrore për frymë, ndërsa krenohen me kullotat e shumta që nuk ua prek kush në ato lartësi. Kjo i ka bërë që t'i përkushtohen blegtorisë. Çajanët janë të njohur në zonën verilindore për emigrimin e blegtorisë gjatë dimrit në zonën fushore. Çdo familje ka mbi 30 krerë të imta, ndërsa shumiça e familjeve mbarështrojnë mbi 80 krerë. "Blegtoria këtu është biznesi më fitimprurës", thotë Selman Matranxhi, 79 vjeç, ish punëtor në uzinën e bakrit, që në pension që nga viti '90, nuk i ndahet fshatit të lindjes, edhe pse banon në Kukës. "Në qytet s'kam çfarë të bëj, kurse këtu ndihmoj dhe fëmijët, dhe kaloj kohën. Në pranverë blej qingja, në vjeshtë shes dele", thotë gjysëm me shaka Selmani, që ka dy djem në emigracion. "Atyre ua kam hequr vizën, nuk kthehen më, kanë krijuar familje në Angli", thotë plaku. Në Çajë celulari punon, bile me të tre shtetet.
Dhëndërr në kohë të vështirë
Si vend kufitar dhe malor, Çaja ka qenë vendkalimi për emigrantët dhe strehë e tyre. "Ehu, sa herë u kemi shpëtuar jetën djemve, duke qenë gati në të ngrirë në dëborë", tregon Mevlan Matranxhi, që shton edhe se "edhe i kemi kërkuar gjatë gjithë natës kur na është dhënë alarmi." Një ish-emigrant nga Puka, rrezikoi të ngrinte në dëborë kur kalonte për në Maqedoni, derisa e gjetën çajanët dhe i ofruan ngrohtësinë e tyre. "Ishte nëntori i vitit 2005, kur erdhi lajmi se 4 të rinj kishin mbetur në dëborë pa mundur të kalonin kufirin. Kemi dalë gjithë burrat e fshatit për t'i kërkuar. Pas 3 orësh i kemi gjetur gjysmë të ngrirë dhe i mora në shtëpi. Gëzimi ishte më keq. Ka qenë kjo ngjarje që e bëra dhëndër", tregon Hysniu.
Kufiri i pronës
Çajanët kanë edhe ndonjë problem me miqtë matanë kufirit. Ata kanë toka të tyre edhe në Kosovë, edhe në Maqedoni. "Është një problem ende i pazgjidhur, por tash ka ardhur koha të zgjidhet mes shteteve, se vetë banorët e pranojnë se është tokë e Çajës", thotë mësuesi, Vexhiu, që si kryetar i komunës u përpoq ta zgjidhte këtë problem. Pas rënies së regjimit komunist, tokat u ndanë edhe në Shqipëri, por çajanët e zgjidhën lehtë këtë problem. Pasi pyetën më të moshuarit, i vendosën pronat në kufijtë e vjetër.
Vende pelegrinazhi fetar dhe historik
Sipas Shehzade Zamir Shehut Teqeja e Shejh Ali Qoban Babes eshte njekohshme me Teqen e Prizrenit Shejh Osman Baba, me Teqen Ohrit Shejh Mehmet Hajatiu, dhe me Teqen e Tiranës Shejh Muhamed Pazari Keto teqe jane Asitane me te drejt per te veshur pasardhes. Sheh Ali Qoban Baba udheheqesi i pare shpirteror i Teqes Halvetijje Çajë (Fshat) e ngriti teqen me 1110 h (1688-89) shih Nathalie Clayer Mistiques État société les Halvetis, fq 298. Sheh Ali Qoban Baba Ali, erdhi dhe u vendos ne çaje (fshat) ndersa dy vellezrit e tij vazhduan jeten ne Arren ku rrejdh fisi i Doçit.I ati i Shejh ALIS kishte dy djem binjak Elezin dhe Alin. Nena e te cileve u lavderua ne mes shoqeve te çezma se kam lind dy djem nje zabit e nje evlija… Elezi vazhdoi shkollat e fitoi titullin Aga e emrin Elez Bici. Aliu filloi veprimtarin e tij si bari i deleve (Çoban) ne bjeshket e fshatit dhe ne fushat e Selanikut ne periudhen e dimrit. Qe ne rini ju dha shume besimit islam. Me prova (Kur falte namazin me qellim qe delet te mos benin dem neper ara u vinte si shenje si cak kerlikun (shkopin) e tij ferexhen, qezofin ne njeren ane e ne anen tjeter falej vete. Nje are qe punohej nga 4 vete per 40 dite ai e punoi per 7 dite e per kete Halveti per teqen mbeti 7 dite nga urdhni i Hz Pirit.) u paraqit te Teqeja e Shejh Husein Serezi dhe mori dore (u shugurua) dhe me titullin e larte Shejh i tarikatit Halveti. Pas emrimit si Shejh, Shejh Husni Serezi e nis per te hapur teqen e tij te shkalles asitane ne Çajë (fshat) si teqe e rangut te pare Halvetije me te drejte per te vesh Shehlere te tjere qe te hape teqe te reja.
Gjenalogjia e tarikatit Halveti ne Çaje
Përbëhet nga katër djemtë e Shejh Tahirit I (parë). Shejh Fetahu, Shejh Hysejni, Shejh Tahiri dhe Shejh Osmanin. Ne silsilen e lartepermendur kemi rendin e shelereve te Shjeh Fetahut djali i madh i Shejh Tahirit I.Rendi: Shejh Fetahu, Shejh Ibrahimi, Shejh Rustemi, Shejh Fetahu, Shejh Rrezaku, Shejh Emria, Shejh Rustemi. Rendi i shehlerve te Shejh Tahirit II: Shejh Muharremi,Shejh Rrahimi,Shejh Hysnia. Rendi i shehlerve te Shejh Osmanit: Shejh Osmani kishte te tre djemt te veshur: Shejh Alia, Shejh Sivari, Shejh Beqiri. Rendi i Shehlerve te Shejh Alis: Shejh Saliu, Shejh Jahja Shejh Abdullahi. Rendi i Shehlereve te Shejh Sivarit: Shejh Vahidi. Rendi i Shehlereve te Shejh Beqirit: Shejh Rexhepi, Shejh Beqiri, Shejh Muharremi, Shejh Beqiri. Teqet dhe Tyrbet e hapura nga Teqeja e Shejh Ali Qoban Babes jane: Teqeja e Shejh Ymerit Tetove. Tyrbja e Dervish Veselit Buzmadhe Kukes. Tyrbja e Dervish Luzhes Tropoj.
Aktiviteti arsimtar dhe atdhetar
Veprimtarine e tyre Shehelerët e kanë kryer jo vetem ne Lumë, Malësi, Pukë po edhe ne Shkodër, Kosovë (Has-Gjakovë) Maqedoni dhe shume vende tjera.Këa Shehlerë kohe pas kohe kanë ndezur zjarrin e patriotizmit. Teqeja Âl-ijje Halvetîjje perbehet prej Semahanes (sale), Halvethanes sofat, kafe oxhakut, koridorit apo vendit veror.
Nuselala
Nuselalë quhet çdonjëri prej gjitarëve të gjinisë Mustela. Gjinia Mustela përfshin nuselalat, qelbësat , buklën e madhe , ferretan dhe minkun. Anëtarët e kësaj gjinie janë grabitqarë të vegjël, aktivë, me trupa të gjatë dhe të hollë dhe këmbë të shkurtra. Familja Mustelidae (e cila gjithashtu përfshin vjedullat, lundërzat dhe baldosat e veriut) shpesh quhet "familja e nuselalave".
Nuselalat ushqehen me gjitarë të vegjël dhe herë pas here janë konsideruar vrasës të kafshëve shtëpiake sepse disa specie gjuajnë shpendë nga fermat ose lepujt. Ata, nga ana tjetër, hanë një numër të madh brejtësish. Ato mund të gjenden në të gjithë botën, përveç Australisë, Antarktidës dhe ishujve fqinj.
Terminologjia
Nga 17 speciet ekzistuese të klasifikuara aktualisht në gjininë Mustela, 10 e kanë emrin "nuselal". Ndër ato nuk janë bulkat e mëdha, qelbësat , ferretat, dhe minkët evropian. Minku amerikan dhe i zhdukuri minku i deti janë përfshirë shpesh në këtë gjini si Mustela vison dhe Mustela macrodon, respektivisht, por në vitin 1999 ata u zhvendos në gjini Neovison.
Speciet
Informacioni i mëposhtëm është sipas Sistemit të Integruar të Informacionit Taksonomik. 1 Divizioni i Evropës dhe Azisë Veriore përjashton Kinën.
Hibridet në këtë gjini përfshijnë hibridin qelbësin-ferret dhe hibridin qelbësin-mink.
Nuselalat dhe kultura njerzore
Nuselalat janë caktuar një larmi kuptimesh kulturore.
Në kulturën greke, një nuselalë në afërsi të shtëpisë së dikujt është një shenjë e fatit të keq, madje e keqe, "veçanërisht nëse ekziston në shtëpi një vajzë gati të martohet", pasi kafsha (bazuar në etimologjinë e saj greke) mendohej se ishte një nuse e pakënaqur që ishte shndërruar në një nuselal dhe për pasojë kënaqet në shkatërrimin e veshjeve të dasmave. Sidoqoftë, në Maqedoninë fqinje, nuselalat përgjithësisht shihen si një ogur i fatit të mirë.
Në Mecklenburgin e hershëm, Gjermani , amulet nga nuselalat konsiderohej se kishin një magji të fortë; periudha midis 15 gushtit dhe 8 shtatorit ishte caktuar posaçërisht për vrasjen e nuselalave.
Në Amerikën e Veriut, amerikanët vendas (në rajonin e Qarkut Chatham, Karolina e Veriut ) e konsideruan nuselalën të ishte një shenjë e keqe; kalimi në rrugën e saj nënkuptonte një "vdekje të shpejtë". Sipas Daniel Defoe gjithashtu, takimi me nuselalalt është një ogur i keq. Në zonat që flasin anglisht, nuselalat mund të jenë një fyerje, emër ose folje, për dikë që konsiderohet si i poshtër, lidhës ose i pabesueshëm. Në mënyrë të ngjashme, " fjala nuselalë " është një term kritik për fjalët ose shprehjet që janë të paqarta, mashtruese ose ekuivoke.
Bosfori
parapamje|300px| Ngushtica e Bosforit Bosfori (turq. Bogaziçi) është ngushticë detare e cila lidh Detin e Zi me detin Marmara. Bosfori ndodhet në mes gadishullit Ballkanik dhe atij të Azisë së Vogël, dhe ndanë Evropën nga kontinenti i Azisë. Ngushtica e Bosforit bashk me dardanelet bashkon detin Egje me Detin e Zi. Nëpër të dy ngushticat kalojnë rrugët e rëndësshme ndërkombëtrae.
Të dhënat themelore:
Në Stamboll janë të ndërtuara tri ura të cilat lidhin dy brigjet e dy kontinenteve:
Harresa
Harresa e motivuar (represioni) – ky është një term i përdorur nga psikologët frojdianë për procesin e të harruarit të diçkaje që na shkakton ankth. Megjithatë represioni është një problem personaliteti që mund të çojë edhe në humbje kujtese. P.sh. ju harroni takimin tek dentisti duke u marrë me shumë gjëra të tjera, sepse tmerroheni nga mbushja e dhëmballës
Prishja (dekompozimi)
Sipas kësaj teorie gjurmet e kujteses zbehen ose dekompozohen ne rast se informacioni nuk perdoret nga individi. Harresa ndodh pasi informacioni i ruajtur ne kujtes humbes si pasoj e mosperdorimit ose me kalimin e kohes.
Interferenca (ndërhyrja)
Kështu interferenca shkaktohet nga informacione të përvetsuara më parë (ndërhyrje proaktive) ose më pas (ndërhyrje retroaktive).
1414
Mbi vitin 1414.
Kamza (gazetë)
Kamza organ i Bashkisë Kamëz, e përdyjavshme.
2005 në Kosovë
Ngjarje nga viti 2005 në Kosovë
Haxhi (kthjellim)
Haxhi ka disa kuptime :
1415
Mbi vitin 1415.
2 Lek (1940)
2 Lek është kartëmonedhë e emetuar nga Banka e Shqipërisë në vitin 1940. Përdorur gjatë pushtimit të Shqipërisë nga Italia fashiste.
Eleodoro Ergasto Marenco
Eleodoro Ergasto Marenco ka lindur në Buenos Aires më 13 korrik 1914. Ai është i lidhur me traditën e pikturës dhe artit të skalitjes së Argjentinës si dhe historinë e saj për më shumë se gjashtëdhjetë vjet. Prirja e tij artistike është ndikuar nga përvojat rurale të fëmijërisë së tij. Imazhet e ruajtura në kujtesën e tij u shfaqën në shumë nga vizatimet e tij dhe pikturat.
5 Lek (1940)
5 Lek është kartëmonedhë e emetuar nga Banka e Shqipërisë në vitin 1940. Përdorur gjatë pushtimit të Shqipërisë nga Italia fashiste.
Bardhyli kërkon Gjergj Elez Alinë
Bardhyli kërkon Gjergj Elez Alinë roman, Autori: Ferhat Cakaj. Shtëpia Botuese "Toena" në Tiranë. Viti i botimit: 1998. Faqet e librit 156.
Rock County (Nebraska)
Rock County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Creek County
Creek është një nga 77 Countet në shtetin federal Oklahoma në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
10 Lek (1940)
10 Lek është kartëmonedhë e emetuar nga Banka e Shqipërisë në vitin 1940. Përdorur gjatë pushtimit të Shqipërisë nga Italia fashiste.
1417
Mbi vitin 1417.
Pak blu nga qielli
Pak blu nga qielli vjersha, Autori: Kostandin Dhamo. Viti i botimit: 1993. Faqet e librit 60.
Gareth Emery
Gareth Emery (i lindur më 18 korrik 1980 në Southampton, Angli) është një ekstazë-zhanër producent dhe DJ. Në vitin 2010 ai u votua # 7 DJ në botë nga Anketa e njohur DJ Mag.
The Voice of Albania (sezoni i parë)
Sezoni i parë i The Voice of Albania startoi më 21 tetor të vitit 2011 dhe pritet mbaroi më 10 shkurt të vitit 2012. Në këtë eveniment morën pjesë talente të ndryshme të pazbuluara. Trajnerët apo juria e sezonit të parë përbëhej nga: Sidrit Bejleri, Alma Bektashi, Miriam Cani dhe Elton Deda. Audicionet u mbanë në qendrat më të mëdha të Shqipërisë, duke përfshirë edhe kryeqytetin e Republikës së Kosovës, Prishtinën. Nga audicionet u nxjerrën talentet më të mirë, të cilët vazhduan garën në Tiranë. Spektakli u prezantua nga Ledion Liço. Për më tepër, formati i këtij festivali ishte i ndryshëm nga kompeticion tjera që kemi parë deri më tani, meqë ky kompeticion përmban Audicionet e fshehura, Betejat dhe Netët Live.
Kojzaku
Kozjak, (maqedonisht: Козјак/Kozjak) ёshtё fshat nё komunën e Resnjës, Maqedoni.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 117 banorë nga të cilët 11 ishin Shqiptarë dhe 106 Turq.
Ekonomia
Në këtë fshat është e zhvilluar bujqësia.
Kantoni Soultz-Haut-Rhin
Kantoni Soultz-Haut-Rhin (frëngjisht: Canton de Soultz-Haut-Rhin) është një kanton në departamentin Haut-Rhin, rajonin Alsace në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Soultz-Haut-Rhin. Ka sipërfaqe 101.5km2 dhe popullsi 23188 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Soultz-Haut-Rhin aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Gora në qarkun e Kukësit
Gora shtrihet në pjesën lindore të Lumës, e cila përfshihet administrativisht në qarkun e Kukësit. Rajoni i Gorës, në veri dhe perëndim kufizohet me krahinën e Lumës, në lindje me krahinën e Opojës dhe në jug me krahinan e Tetovës dhe Gostivarit. Ajo shtrihet midis maleve të Sharrit, Kallabakut, Gjallicës, Koritnikut dhe Pikëllimës. Zona e Gorës në vitin 1992, administrativisht është pjesë e komunës së Shishtavecit dhe komunës së Zapodit. Gjurmë të popullimit të Gorës, evidentohen gjatë periudhës së mesjetës e në vazhdim. Mund të identifikohet me termin gjeo-etnik të kohës antikitetit “Iliria e shkretuar” të cilën e përmendin autorët latin Polibi e Tit Livi. Banimi i një pjese të fshatrave të Gorës, dëshmohet që në gjysmën e dytë të shek XII, kohë e sundimit të prenadorit Bizantin Mihal Komnenit (1140 – 1180). Që nga viti 1348, e gjejmë të dokumentuar për herë të parë dhe në vazhdim në vitin (1452, 1530, 1591, 1689, 1709, 1848), e deri në ditët tona, ku kjo krahinë shfaqet me emrin e pandryshuar Gorë –Gora.
Pozita gjeografike
Gora, shtrihet nё trevat e Prizrenit, Kukёsit dhe Tetovёs nё trekёndёshin Shqipёri-Kosovё-Maqedoni. Ajo kufizohet në veri me Malin e Zercës (1347 m), në lindje me Kaçina (2204 m) dhe Gemitash (2118 m) në jug me Kallabakun (2174 m) në jug-perendim me Gjallicën (2486 m) dhe perendim me Koritnikun (2397 m). Me gjithë shmangien nga rrugët kryesore, Gora ka pozitë që lejon lidhje me Lumën mes grykës së vanave dhe shkallës së keqe, me Tetovën përmes qafave të Sharrit, me Dibrën përmes grykës së Çajës dhe me Kosovën përmes pikave doganore të Shishtavecit, Borjes dhe Orgjostit. Gora, ka rrjet lumor relativisht të dendur. Lumenjtë më kryesorë janë: Lumi i Borjes, Lumi i Topojanit dhe Lumi i Orgjostit, të cilët derdhen në grykderdhjen e vanave, e cila është degë e Drinit të Bardhë. Këta lumenj paraqesin potencial të përshtatshëm hidroenegjitik, ku në shtratin e tyre janë ndërtuar disa hidrocentrale. Në Gorë dallohen dy lloje klimash: klima submalore (në zonën e vendbanimeve), në viset e ulëta dhe klima malore alpine në pjesët e larta malore. Në përgjithësi kjo klimë karakterizohet me verë relativisht të freskët dhe të shkurtë dhe më dimër të gjatë dhe të ftohtë.
Temperatura mesatare gjatë verës është 32 °C dhe -5 °C në dimër. Lagështia Relative vjetore ështe 69%, reshjet variojnë 110 mm në verë dhe në dimër 400 mm. Lartësia maksimale e shtresës se borës arrin deri 100–160 cm. Elementët më të rëndësishëm morfologjike janë luginat, pllajat dhe vargmalet. Relievi malor zë pjesën më të madhe të territorit nga 800–1000 m, deri në 2496 m. Tokat e kafenjta malore me shtrirje deri në 1000 m mbi nivelin e detit, që gjenden në Shishtavec, Borje, dhe Kollovoz. Vendbanimet e Gorës ndodhen nga lartësia mbidetare 900 m, deri në lartësinë 1400 m. Lartësia mesatare e vendbanimeve është 1100 m. Pjesa më e madhe e vendbanimeve janë të tipit të grumbulluar që nuk dallojnë nga vendbanimet e krahinave fqinje të Lumës dhe të Opojës.
Demografia
Pas viteve ´97, popullsia në rajonin e Gorës, vazhdoi të ulët. Në uljen e numrit të banorëve, ndikoi migrimi i brendshëm dhe i jashtëm. Mungesa e shërbimeve sociale, shëndetësore, kulturore dhe edukative ndikoi në lëvizjen e tyre drejt zonave urbane si Tirana dhe Durrësi. Migrimi drejt vendeve perendimore si, Greqia, Italia, Anglia, ishte mënyra kryesore e sigurimit të të ardhurave ekonomike. Në komunën Shishtavec, përmasa e migrimit të jashtëm ishte më e ndjeshme. Bazuar në censusin e vitit 2011, popullsia e Komunës Shishtavec, rezulton me 3835 banor, me një dendësi 65 b/km2, dhe me sipërfaqe 58.8 km2. Komuna Zapod, rezulton me 2217 banor, me një dendësi 63 b/km2, dhe me sipërfaqe 35.3 km2. Komuna Shishtavec, ka një shkollë të mesme të përgjithshme, shtatë shkolla 9-vjeçare, gjashtë kopshte dhe shtatë qendra shëndetësore dhe ambulanca. Në komunën Zapod, ka një shkollë të mesme të përgjithshme, tetë shkolla 9-vjeçare, shtatë kopshte dhe tetë qendra shëndetësore dhe ambulanca. Si në komunën Shishtavec ashtu dhe në komunën Zapod, mungojnë qendrat kulturore, sportive dhe artistike.
Nga pikëpamja administrative:
Sot katër prej fshatrave me popullësi Gorane (Shishtaveci, Borja, Oreshka dhe Cërnaleva ) i takojnë komunës Shishtavec dhe pesë (Kosharisht, Oçikli, Orgjosti, Pakishti dhe Zapodi) i përkasin komunës Zapod (Dokle;2002).
Historia e origjinës
Për historinë dhe prejardhjen gorane, janë zhvilluar diskutime të ndryshme dhe vazhdojnë edhe në ditët e sotme. Studiuesit që kanë hulumtuar rreth prejardhjes gorane, kanë këndvështrime të ndyshme mes tyre. Shpeshherë kundërshtimet mes studiuesve Goran, për historinë e prejardhjes kanë qenë polimizuese. Mendohet se goranët dalin në dritë si pasardhës të peqenegeve dhe kumaneve të vendosur nga Azia e mesme, prej shekullit VII, e deri në shekullin XI, nëpër vendet malore të Ballkanit dhe janë emëruar nga sllavet “Gorani” që do të thotë Malësorë. Studiuesi Nazif Dokle, thekson se popullsia sipas regjistrimeve turke të shek XVI, Gora rezulton me popullësi sllave. Sa i takon prejardhjes së kësaj popullësie, mendimin e lidhë me disfatën e lëvizjes heretike të bogomilëve (Bullgari J P shek XII), që u përcoll me përndjekje popullatash, të cilat, kisha i përçmoi me emra përbuzës “torbeshë”, “patarinë”, “babunë“, “kudugjerë” etj. Ndërsa polarizimi etnik i krahinës, ka gjasa të ketë ndodhur pas luftës austro - turke të vitit 1689, dhe mortajës së tmerrshme të këtij viti, ngjarje që u shoqëruan me migrime, braktisje e shuarje vendbanimesh dhe më pas ripopullimin e tyre. D. Bllagoev (1906), bogomilizmin e përshkruan si pasqyrim direkt të realitetit feudal të shoqërisë bullgare mesjetare dhe si protestë të masave fshatare kundër shtypjes në të cilën ishin vënë nga ana e klerit të lartë.