Steçaku
Dekorime
Karakteristika më e spikatur janë motivet e tyre dekorative të ndara afërsisht në gjashtë grupe të cilat plotësojnë njëra-tjetrën: simbole sociale, simbole fetare, imazhe të kortezheve kolo pas vdekjes, imazhe figurative, zbukurime të qarta dhe motive të paklasifikuara (kryesisht simbolike, gjeometrike ose të dëmtuara). Shumë motive të tjera dekorimi mbeten enigmatike edhe sot e kësaj dite përsa i përket kuptimit, si për shembull spirale, arkada, rozeta, gjethe hardhie dhe rrushi, zambak, yje (shpesh me gjashtë cepa) dhe hëna gjysmëhënë janë ndër imazhet që shfaqen. Imazhet figurative përfshijnë procesione dreri, kuajsh, vallëzimi kolo, gjueti, turne kalorësiake dhe, më e famshmja, imazhi i burrit me dorën e djathtë të ngritur, ndoshta në një gjest besnikërie. parapamje|200x200px| Motivi sakral i drerit konsiderohet të jetë me origjinë [[Mitologjia paleoballkanike|paleo-ballkanike dhe parakristiane.]] Nga të gjitha kafshët e gdhendura, dreri është më i përfaqësuari dhe më së shumti gjendet në steçit në Hercegovinë. Sipas Dragoslav Srejović, përhapja e krishterimit nuk shkaktoi zhdukjen e kultit të vjetër dhe besimit te dreri i shenjtë. Historiani Šefik Bešlagić sintetizoi paraqitjet e drerit: ndonjëherë i shoqëruar nga një zog (shpesh në shpinë ose brirë), kryq ose zambak, shpesh shfaqen seri drerësh ose dre, si dhe me hark dhe shigjetë, qen dhe gjahtar, (s) me shtizë ose shpatë (shpesh mbi kalë). Dreri shfaqet në skenat e gjuetisë, si dhe në disa kortezhe të drejtuara nga një burrë i cili është duke hipur mbi një dre. Ka skena ku dreri i afrohet me qetësi gjahtarit, ose një dreri tjetër me përmasa të mëdha dhe brirë të rrallë. Shumica e përshkrimeve të "gjuetisë së drerëve" janë të kthyera nga perëndimi, që kishte kuptimin simbolik për vdekjen dhe botën tjetër. Në skenat e shumta të gjuetisë, vetëm në një është plagosur një dre (steçaku ka disa anomali), që tregojnë një kuptim joreal. Në artin romak dhe parthian - sasanian, kafshët e gjuajtura plagosen për vdekje, dhe dreri është vetëm një nga shumë, ndërsa në stećci është e vetmja kafshë e gjuajtur. majtas|parapamje|200x200px| Dy steçi me motive kolo. Motivet e kortezhit kolo (në total 132 ) së bashku me një dre, dhe drejtimi i tij specifik i kërcimit, megjithëse jo gjithmonë lehtësisht të identifikueshëm, tregojnë se skena është një vallëzim i vdekshëm në krahasim me kërcimin gazmor. Nga urnat e Iapydes, deri tek gratë e sotme në Bosnje-Hercegovinë dhe Mal të Zi, luhen valle të penduara në drejtim të perëndimit të diellit. Në Bosnjën dhe Hercegovinën Lindore, i ashtuquajturi Ljeljenovo kolo, [nb 2] me emrin lokal ljeljen për jelen (drerin) që nënkupton jelenovo kolo, kërcehet duke bërë portën e dorës së ngritur dhe drejtuesi i këtyre portave përpiqet të tërheqë të gjithë kërcimtarët e kortezhit kolo, derisa korteshi të ngatërrohet, pas kësaj, duke luajtur në drejtim të kundërt, derisa kortezhi të zbërthehet. Origjina e tij është shenjë në ritualin mortor që drejton shpirtin në një botë tjetër dhe nënkupton ripërtëritjen e jetës. Shpërndarja e madhe rajonale, por e pakët (zakonisht vetëm një) në varreza e simboleve qiellore, kryesisht në qendër ose ndonjë pozicion të dukshëm në steçit të tipit kryq ( križine ), mund të tregojë etiketën e varrezave për specifika mbi përkatësitë fetare (pagane). Simbolika e Hënës dhe yjeve (Dielli), të cilat shpesh gjenden në to, mund të gjurmohen në një kombinim të besimeve pagane dhe të krishtera, ylli me gjashtë cepa përfaqëson Venusin (në mitologjinë sllave të quajtur Danica) dhe me Hënën mund të përfaqësojnë "martesën astrale",  apo edhe mitraizmin, i cili kishte besimin e vjetër se trupi i vdekur shkon në Hënë dhe shpirtrat në Diell,  ndërsa studiues të tjerë disa konsiderojnë teorine se gdhëndjet tregojnë një lidhje midis simboleve qiellore dhe pozicionin e tyre në kohën e vdekjes së të ndjerit. parapamje|200x200px| Një steçak pllakë në Cista Velika