cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dubrava (Deçan)
Bota bimore dhe shtazore
Nga bimet në sipërfaqet e pakultivuara, rritet ahu,bungu,qarri,lisi,molla e egër,murrizi,thana por dallojmë edhe pisha,bredha dhe dëllinja këto të fundit të mbjellura nga banorët e fshatit. Nga shtazët hasim iriqin,miun fushor dhe atë shtepiak,lepurin.Nga shpezët dallojmë korbin e murrmë, laraskën, harabelin fushorë, qukapikun, pellumbin, sokoli, shqiponja, huti etj. Përveç bimëve dhe shtazëve të pakultivuara dallojmë edhe bimët dhe shtazët që i kultivojnë banorët e fshatit. Nga kafshët dallojmë: lopët, delet, kuajt, pulat, qurat, qent, macat. Kurse nga bimët kemi një shumëllojshmëri. 300px|parapamje|right|Lopë duke kullotur në Dubravë Nga drithërat mbillet gruri, misri dhe elbi. 170px|parapamje|s'ka|Drithëra
Nga perimet kultivohen speci, lakëra, domatja, trangulli, kungulli, patatja, shangarepi, qepa, hudhra etj. 170px|parapamje|s'ka|Perime
Nga frutat kultivohet molla, dardha, kumbulla, rrushi, dredhëza, qerrëshia, ftoi, pjeshka, arra etj. 170px|parapamje|s'ka|Fruta
Toka
Toka e Dubravës është mjaft pjellore nga 550 hektar që ka Dubrava 90% janë tokë bujqësore e cila përdoret për kulitivimin e bimëve dhe kullotjen e kafshëve.
Demografia
Nëntë familjet më të mëdha janë:
Misioni The Hallo Trust në Dubravë
100px|parapamje|left|Baza e Halo Trust-it në Dubravë 200px|parapamje|right|Logo e Halo Trust-it
“The Halo Trust” është një organizatë jo-politike, jo-fetare, jo-fitiprurëse bamirëse Britaniko-Amerikane qëllimi i së cilës është për të hequr mbeturinat e lëna prapa nga lufta, në veçanti, minat tokësore dhe municionet e paplasura që mund të paraqesin rrezik për njerëzit civil. E themeluar në vitin 1988 ajo ishte pare organizata humanitare për deminim. Halo ka pastruar minat më shumë se çdo organizatë tjetër krahasuese. Halo ka operuar dhe vazhdon te operon në shumë vende. Në Kosovë kishte mjaft baza për deminim një nga ato ishte edhe në Dubravë. Shumë banorë të Dubravës si dhe fshatrave për rreth u punësuan në Halo Trust. Banorët e fshatrave punuan një kohë të gjatë në halo dhe bashkë me këtë organizatë pastruan vendin nga minat e lëna pas nga ushtria Jugosllave.
Historia
Fshati është i populluar nga zonat për rreth si nga Dushkaja,Juniku,Lloqani,Lipoveci,Gjocaj,Baballoqi,Shaptej dhe ka fillim popullimi mbi 120 vjet. Toka ka qenë pronë e begëlerëve dhe agallarëve e cila është blerë nga fshatarët e Dubravës në atë kohë me lira turke. Fshati është kolonizuar nga kolonitë serbë e malazezë të cilët më vonë janë tërhekur duke ua imponuar shqiptarëve të këtij fshati ti blejnë tokat e tyre përsëri. Qendresa e familjeve shqiptare ishte dinjitoze sepse atëherë ishin nën presionin e pushtetit komunist sërbo-jugosllav.Ata arriten të mbesin shumicë deri në vitin 1998 ku fshati kishte vetëm një shtëpi malazezë e cila e shtyer nga lakmia dhe fuqia e pushtetit bëri presione të ndryshme në fshatarët e Dubravës dhe shqiptarët në përgjithësi duke i angazhuar të gjithë meshkujt nëpolicinë dhe ushtrinë serbe.Ata u tërhoqen sikur të tjerët duke ia prishur vendin vetës përmes veprimeve gjenocidiale mbi shqiptarët. Toka që kishin në pronësi nga pushteti tani më ka tapitë e kohës së Turqisë që është pronë e dokumentar e fshatarëve të Dubravës dhe Gllogjanit.
Lufta në Kosovë 1998-1999
70px|parapamje|right|Emblema e UÇK-së -Lufta e fundit Dubravën e gjeti nën udhëheqjen e UÇK-së. Gjatë kësaj lufte fshati u dëmtua dhe shkatërrua tërësisht duke u djegur tërë fshati. Fshati i ka 2 dëshmorë: Gjon Kurtaj dhe Riza Dinaj të ekzekutuar në shtëpinë e familjes malazeze.
John Malkovich
John Gavin Malkovich (lindur 9 dhjetor, 1953) është një aktor amerikan, prodhuesi filmi dhe regjizor filmi.
Gjatë 25 viteve të fundit, Malkovich u shfaqën në më shumë se 70 filma. Filmet e tij përfshijnë : Death of a Salesman,Dangerous Liaisons, In the Line of Fire, Con Air, The Man in the Iron Mask, Of Mice And Men, Rounders, Changeling, Eragon, Being John Malkovich, dhe Burn After Reading.
Jeta dhe karriera
Duke ndjekur traditën familjare, Malkovich, vazhdon studimet universitare për Shkenca të Ambjentit në  Eastern Illinois University edhe pse në të vëtetë tashmë recitimi dhe teatri janë bërë pasioni i tij. Pér këtë, më vonë transferohet në Illinois State University dhe ndjek shkollën e recitimit. Këtu interpreton për herë të parë në The Lover të dramaturgut Harold Pinter  (1930 - 2008).
Në vitin 1976 braktis studimet dhe transferohet në Chicago ku së bashku me Gary Sinise dhe të tjerë  krijojnë  Steppenwolf Theatre Company që për një kohë të shkurtër bëhet kompania teatrale më në zë e zonës. Merr pjesë në më shumë se pesëdhjetë çfaqje të saj në nje periudhë prej pesë vjetësh.
Në vitin 1983 transferohet rishtazi, këtë herë në New York, ku merr pjesë një vit më vonë përkrah Dustin Hoffman-it në çfaqjen  "Death of a Salesman"  ("Vdekja e Tregtarit Udhëtar")  të  Arthur Millerit. I jepet çmimi Emmy Award për të njëjtin rol kur shfaqja transformot në film televiziv.
Roli i tij i parë në kinema  është më 1984  në filmin e Robert Benton,  "Places in the Heart"'  ("Stinët e zemrës"), rol për të cilin u emërua dhe për Oskar si "aktori joprotagonist më i mirë", për t'u ndjekur menjëherë më pas nga  "The Killing Fields" të Roland Joffé. Më 1988 është pastaj protagonist përkrah Glenn Close dhe Michelle Pfeiffer  në një film të Stephen Frears ,  "Dangerous Liaisons"  ("Marrëdhënie të rrezikshme"). Marrëdhënia që lind gjatë xhirimeve të këtij filmi midis tij dhe Michelle Pfeiffer-it solli edhe ndarjen e tij nga gruaja e parë Glenne Headly
Më 1990 merr pjesë si asistent-regjizor në "Il tè nel deserto" ("Çaj në shkretëtirë") të Bernardo Bertolucci-it ku njihet dhe  më vone edhe martohet  me  studiuesen e kulturave të Orientit  Nicoletta Peyran nga e cila ka dy fëmijë.
Më 1994 do të jetë përsëri kandidat për Oskar, gjithmonë si "aktori joprotagonist më i mirë", për filmin "In the Line of Fire" ("Në qendër të shënjestrës") (1993), të Wolfgang Petersen ketë rradhë përkrah  me  Clint Eastwood.
Më 2008, po me Clint Eastwood por ketë radhë si regjisor, është një prif në  Changeling
Delbnisht
Delbnishti është një fshat në komunën Milot në rrethin e Kurbinit të Shqipërisë.
Gjeografia
Fshati Delbnisht gjendet në Komunën Milot, Rrethi i Kurbinit, (Prefektura Lezhë). Delbnishti është një fshat piktoresk kodrinor nga ku mund të kundrohet një hapësirë e paanë nga Durrësi e deri në Ulqin.
Historia
Banorët e këtij fshati janë të krishterë katolikë. Fshati mburret me Kishën e Shën Teodorit dhe me historinë e pasur të kësaj kishe. Kisha ka qenë Selia rezidenciale e Arqipeshkvisë së Durrësit nga viti 1859 deri më 1937. Pallati arqipeshkvor tre-katësh i ndërtuar në vitin 1895 u dogj nga Haxhi Qamili me 2 shtator 1914. Në këtë fshat kanë shërbyer e banuar shumë meshtarë me emër të katolicizmit shqiptar përfshi edhe Imzot Prend Bjanku (Kameri) i cili u lind në këtë fshat. Kisha e Shën Teodorit në Delbnisht është mbyllur e fundit në Shqipëri, kur besimi fetar u ndalua me ligj nga regjimi famëkeq komunist.
Banorët e fshatit Delbnisht njihen për mikpritjen, qëndrueshmërinë dhe zellin e tyre për besimin, dijen dhe përparimin. Në fakt, etimologjia e emrit Delbnisht mund t'i ketë rrënjët në zgjuarsinë për të cilën shquhen banorët e këtij fshati të vogël (dhelpër - dhelpnisht).
142 p.e.s.
Mbi vitin 142 p.e.s..
Rendi i vetvetishëm
Rendi i vetvetishëm është koncepti që i referohet krijimit së rendit në një sistem ku individët apo entitetet individuale ndërveprojnë njëra me tjetrën, nëpërmjet një procesi nga poshtë-lart. Me fjalë të tjera rendi i vetvetishëm ka të bëjë me një rend/sjellje të rregullt që derivon nga ndërveprimet në dukje të pa organizuara të individëve; duke prodhuar rezultate që përgjithësisht janë të paparashikueshme.
Procesi i krijimit të një rendi të vetvetishëm vihet re në biologji, në fizikë sikundër edhe në një fenomen shoqëror sikundër ekonomia. Ekonomistët e shkollës Austriake, sikundër Carl Menger dhe Friedrich von Hayek e kanë përdorur termin e rendit të vetvetishëm për të përshkruar vet konceptin e tregut (si vend ndërveprimi dhe shkëmbimi mes individëve). Për më tepër Hayek e përdori idenë për të treguar vështirësinë dhe pasojat e padëshiruara që vijnë nga një tentativë për kontroll nga lartë-poshtë (ndërhyrja qeveritare, apo socializmi) në një rend të vetvetishëm por të ndërlikuar sikundër është tregu (ekonomia).
Shembuj
Interneti dhe industria e ndërlidhur me të janë gjerësisht të lidhur me konceptin e rendit të vetvetishëm.
Ndue Jak Pjetri
Ndue Jak Pjetri (Kçirë, 1936 - 21 qershor 1974) ka qenë arsimtar shqiptar, i nderuar me titullin "Mësues i Popullit" pas vdekjes.
Numërori
Numërorë quajmë fjalët që tregojnë numër ose sasi të caktuar qeniesh ose sendesh: një, dy, tre, : dy fëmijë tri gra, katër burra, 20 metra etj.
Fjalët që tregojnë radhë si: i parë, i dytë, i dhjetë, të cilat kanë kategoritë gramatikore të mbiemrave, nuk do të trajtohen si numërorë po si mbiemra.
Numërorët përdoren për të treguar : - datën, vitin: Me sa jemi sot ? - Me 28 nëntor.
- Një periudhë të caktuar kohe:- Kur ke qënë në Amerikë ? Nga 1990 deri më 1997.
- Notat në shkollë : Çfarë more sot ? - Dhjetë.
-Në domino: katër-treshi, pesë-gjashta.
Kur përdoret me nyjen e përparme "të" numërori ka një kuptim përmbledhës: Erdhën të dhjetat.
Numërori për të mos përsëritur edhe një herë emrin e dhënë në fjali ose për të mos e zënë në gojë fare, përdoret i emërzuar: Ç'të bënin ata tre kundër dhjetëve ?
Numërori përdoret i emërzuar edhe në veprime atematike: Pesa te dhjeta hyn dy herë. Rrënja katrore e nëntës është treshi.
Përdoret në ëmërtimin e viteve: A anëtar shoqate i nëntëdhjetekatërshit.
Numrat një, dy, tre, emërtohen me anë të prapashtesës -sh : njësh-i, dysh-i, tresh-i.
Numërorët janë : - fjalë të parme: zero, një, dy, tre, katër etj.; - fjalë të përngjitura: njëmbëdhjetë, dymbëdhjetë, trembëdhjetë etj.; - fjalë të përbëra: tridhjetë, pesëdhjetë, gjashtëdhjetë; - lokucione: tridhjetë e një, pesëdhjetë e katër etj.
Numërorët në përgjithësi nuk e kanë kategorinë gramatikore të gjinisë: katër djem, katër vajza. Bën përjashtim numërori tre i cili e ka kategorinë e gjinisë: tre djem, tri vajza, por edhe njëzet e tre djem dhe njëzet e tri vajza. Numërori e ka kategorinë e gjinisë edhe kur ka kuptim përmbledhës: Sa djem erdhën ? Të dy(të tre). Sa vajza erdhën ? Të dyja(të trija). Ky dallim ruhet edhe kur numërori tre/tri përdoret pa emrin përkatës: Sa djem ishin ? Tre. Po vajza sa ishin ? Tri.
Numërorët kur tregohen si tregues të emrave, marrin kategorinë gramatikore të rasës: Kallzore.
Franco Nero
Franko Nero dhe familja e tij, në dekadat e fundit, janë të angazhuar në krijimtarin artistike që prekë realitetin e botës.
Ferr-Shkopet
Ferr-Shkopeti është një fshat në komunën Milot në rrethin e Kurbinit të Shqipërisë.
Vala sizmike
Në një trup të lëngët, fluid, në të kundërt vetëm valët gjatësore mund të përhapen, meqënëse çdo lëvizje e tërthortë nuk mund të shfrytëzojë forca rikthimi, meqë fluidi rrjedh… e kështu këto valë shuhen, meqë energjia e tyre thithet.
Ky fenomen i përhapjes së valëve në trupa të ndryshëm, është përdorur nga gjeofizikantët për të diktuar se pjesa më e brendshme e planetit tonë, Toka, nuk është e ngurtë, por është e përbërë nga magmë e shkrirë. Valët gjatësore mund të perceptohen diametralisht nëpërmjet Tokës, ndërsa ato të tërthorta jo, çka tregon se ekziston një ambient fluid që nuk i lë valët e tërthorta të përhapen; por i shuan. Kështu shpjegimi që pranohet sot është ai se bërthama e brendshme e Tokës duhet të jetë e lëngët.
Mekami: melodi turke
Mekami, melodi turke është një roman i shkurtër i shkrimtarit Kasëm Trebeshina shkruar më 1978 dhe botuar nga shtëpia botuese Buzuku, Prishtinë, 1994. Është romani i vetëm i letërsisë bashkëkohore shqiptare që trajton pozitivisht pushtimin osman dhe në mënyrë negative figurën e Skënderbeut. Romani i kushtohet «paraardhësve të autorit, kalorësve turq Durasit dhe Balit nga Saruhani, të cilët u vendosën në Shqipëri në vitin 1417 gjatë kohës së sulltan Mehmetit I.»
Përmbajtja
Ngjarjet e librit fillojnë me prishjen e një mekami në vitet '60 në një fshat të Shqipërisë. Ku dhe shfaqet fantazma e një turku "trim dhe fisnik" që rrëfen historinë e Mekamit dhe fitoren e turqve në Betejën e Beratit me të cilën ai është krenar. Turqit përshkruhen pozitivisht, duke ua vënë në pah virtytet dhe fitoret e tyre, paraqiten si fisnikë dhe paqësorë në paqe dhe trima në luftë ndaj shqiptarëve të fëlliqur dhe të pabesë. Libri përshkohet fund e krye nga një ton fyes dhe frymë përçmuese ndaj shqiptarëve dhe historisë së tyre. Shqiptarët madje janë aq të ulët sa ua fusin turqve në shtrat vajzat e tyre. Ata paraqiten si tradhtarë dhe humbës që shërbejnë si gjellë për qentë.
Letrare
Mekami është romani i vetëm i letërsisë bashkëkohore shqiptare që trajton pozitivisht pushtimin osman. Prej këndvështrimit letrar vepra përbën një mospajtim me letërsinë zyrtare socrealiste, që gjente tek shek. XV shembullin për Shqipërinë Socialiste, prej këndvështrimit historik libri shpreh një ide shumë personale të autorit. I cilësuar ndër ballafaqimet më të ashpra të Kasëm Trebeshinës me vetveten, me njeriun dhe me historinë shqiptare, duke iu kundërvënë mitit real-socialist të Skënderbeut si qëndresën më të fortë të popullit shqiptar nga e cila duhet të frymëzoheshin edhe shqiptarët në diktaturë që u "rezistonin të gjitha sulmeve të borgjezëve, revizionistëve dhe social-imperialisteve".
Pranëvënia e dy realiteteve kohore të ndryshme duke iu referuar shtresëzimeve mitike i përket prozës bashkëkohore shqipe, pjesë e asaj epoke zhanrore që autori e quan realizmi simbolik. Ka studjues që romanin e kanë parë si kundërvepër ndaj Kështjellës të Ismail Kadaresë.
Joletrare
Kritikë si Nuhi Ismajli e shohin nëntekstin e veprës krahas pikëpamjeve teorike të Hysamedin Ferajt, ngase Trebeshina i paraqet shqiptarët si "të egër, barbarë, mizorë, kriminelë, spiunë (spiunë të dyfishtë), armiqësorë, jotolerantë, anarkistë, të pashpirtë, injorantë, mburravecë, maskarenj, të pacivilizuar, të pangritur, të prapambetur, pa identitet, të pasinqertë, të pabesë, tradhtarë, gënjeshtarë, mashtrues, të pandershëm, të pamoralshëm, gojështhurur, të ngathët (si luftëtarë), frikacakë etj." Vë në dukje se Skënderbeu në vepër dallonte prej shqiptarëve të tjerë vetëm prej faktit që nuk ishte frikacak. Mirëpo prapseprapë Skënderbeu gjithmonë mundej nga turqit, madje edhe prej luftëtarëve më të thjeshtë turq.
Sipas Kadaresë, botimi i këtij romani në Kosovën e kohës së sundimit serb është bërë nën rrethana të dyshimta. Vepra shënon fillimin e fushatës kundër Skënderbeut që shpërtheu pas rënies së komunizmit. Skënderbeu trajtohet si hajdut kuajsh dhe agjent i Italisë. Shqiptarët përgjatë veprës paraqiten si frikacakë që ua ofrojnë gratë dhe vajzat e tyre turqve për t'ua prishur mendjen. Kadare del në përfundimin se e vetmja disidencë e Trebeshinës ka qenë kundër Skënderbeut. Të tjerë e kanë krahasuar me Mein Kampf të Adolf Hitlerit dhe Veprat e Enver Hoxhës.
Ndërkaq, botuesi i Trebeshinës ka pohuar se për shkak të botimit të "Mekamit" shkrimtari Ismail Kadare e ka etiketuar "tradhtar", gjë që sipas tij nuk e kishte pritur nga ai, mirëpo shprehet se nuk është penduar që e ka botuar Trebeshinën përkundër telasheve që i ka shkaktuar.
141 p.e.s.
Mbi vitin 141 p.e.s..
Kantoni Hiersac
Kantoni Hiersac (frëngjisht: Canton d'Hiersac) është një kanton në departamentin Charente, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Hiersac. Ka sipërfaqe 157km2 dhe popullsi 11718 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Hiersac aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
L'Albi
L'Albi është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Garrigues, të provincës Lleida, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
L'Albi
Bailamos
parapamje|left|150px|[[Enrique Iglesias, Bailamos]] Bailamos është një këngë e këngëtarit pop Star Enrique Iglesias. Bailamos doli në shitje në vitin 1999 dhe i bëri këngëtarit Enrique Iglesias të arrijë vendin e #1 në chartet botërore. Ajo u bë pjesë e Billboard Top 100.
Bailamos u realizua në dy gjuhë, në Anglisht dhe Spanjisht.
Kantoni Sarcelles-Nord-Est
Kantoni Sarcelles-Nord-Est (frëngjisht: Canton de Sarcelles-Nord-Est) është një kanton në departamentin Val-d'Oise, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sarcelles. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 28811 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sarcelles-Nord-Est aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Inoçenti I
Papa Inoçenti I ( l. ?, Albano Laziale - v. 12 mars 417, Roma) ishte papa i 40 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 22 dhjetor 401 dhe deri më 12 mars 417. Paraardhës i tij ishte papa Anastasi I, ndërsa pasardhësi papa Zosimi.
Lista e bankave në Kosovë
Kjo është një listë e bankave që veprojnë në Kosovë.
Irzniqi
Irzniq është një vendbanim në komunën e Deçan, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Rrezar.
Poliesteri
230px|thumb|Poliesteri nën [[mikroskopi elektronik|mikroskopin mikroskopik]] Poliesteri është emri i zakonshëm për tereftalatin polietilen plastik. Karakteristikat e tij janë transparenca, mungesa e ngjyrës, fortësia e lartë elastike dhe stabiliteti kimik (kur bëhet pa mbështjellje apo shtesa). Të përdorura në formë fletëza apo në formë filmi për të bërë folderë, kapsulime, mbulesa librash dhe shirita ngjitës.
Krapi
Krapi është peshk i ujërave të ëmbla që jeton në shumicën e lumenjve dhe liqeneve të Shqipërisë. Bën pjesë në familjen Cyprinidae, një familje ku bëjnë pjesë shumë lloje të tjera krapi. Krapi i zakonshëm njihet me emrin Cyprinus carpio. Ne Shqipëri lloje te te njëjtës familje peshku njihen me emra : Omur, Ballgjere etj.
Origjina e Krapit është nga Azia e Vogël, Kina (ku është shume i famshëm) dhe Europa Lindore. Ne Vendin tone është futur nga Romaket te cilët e kultivonin. Duke pasur parasysh aftësinë për tu adoptuar, tashme mund te konsiderohet specie autoktone. Gjendet ne te gjithë Evropën. Rritet ne ujera te ëmbla, jo te ftohta, te lumenjve me rrjedhje te ngadalte dhe te liqeneve. Përshtatet ne çdo ambient, edhe ne ata qe janë organikisht te ndotur. Futet ne 100 speciet invasive me te dëmshme te botes.
Është peshk gjithçkangrënës, dhe ushqehet kryesisht me alga, bimë ujore, krimba, kërminj e gjallesa të tjera ujore. Mund të arrijë përmasa prej 100–110 cm dhe peshë prej 15–20 kg. Në Shqipëri, krapi është i përhapur në shumicën e liqeneve të cekëta dhe ato artificiale, por përmasat më të mëdha i arrin në Liqenin e Shkodrës dhe në Liqenin e Fierzës.
Kantoni Pionsat
Kantoni Pionsat (frëngjisht: Canton de Pionsat) është një kanton në departamentin Puy-de-Dôme, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Pionsat. Ka sipërfaqe 165.24km2 dhe popullsi 2564 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Pionsat aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
140 p.e.s.
Mbi vitin 140 p.e.s..
Fermentimi
Në kuptimin më shkencor, fermentimi (tharmimi) është reaksioni anaerobik, metabolik, energji lëshues i një molekule ushqyese si glukoza. Gjatë këtij procesi nuk ndodh oksidim. Fermentimi prodhon laktaze, acid acetik, etanol, ose ndonjë produkt tjetër të thjeshtë.
Fermentimi përdoret edhe për tju referuar rritjes së disa mikroorganizmave në disa materiale. Kur fjala përdoret në kuptimin e saj normal, nuk ka ndonjë ndryshim të konsiderueshëm midis metabolizmit aerobik dhe atij anaerobik.
Ky proces shpesh përdoret për të konservuar (ruajtur) ushqimin. Fermentimi zakonisht i referohet fermentimit te sheqerit ose alkoolit duke përdorur maja, por procese të tjera fermentuese përfshijnë prodhimin e kosit. Shkenca e fermentimit njihet si zimologjia.
Fermentimi zakonisht pranon që aksioni i mikroorganizmave gjatë procesit është i qëllimshëm nga ai që po kryen këtë proces.
Terezja e Lisjës
Terezja e Lisjës (Thérèse de Lisieux 2 janar, 1873 - 30 shtator, 1897) emri pas lindjes Marie-Françoise-Thérèse Martin, (Mari Fransua Terez Martë) ishte një mistike dhe murgeshë e kishës katolike që u kanonizua e shenjtë, dhe u shpall si Doktor i kishës. Ajo njihet edhe me emrin "Lulja e vogël e Jezusit". Është një shenjte shumë e dashur dhe e nderuar në katolicizëm, megjithë vdekjen e saj në moshën 24 vjeçare nga tuberkulozi.
Një vit pas vdekjes së saj në vitin 1898 filluan të botohen "Dorëshkrimet autobiografike" të saja me titullin "Historia e një shpirti".
Terezja e Lisjës është që nga viti 1927 shenjte mbrojtëse e misionarëve, dhe që prej vitit 1944 është shpallur edhe si mbrojtëse e Francës së bashku me Zhana Dark.
Në vitin 1978 në Lisjë është krijuar një qendër e dokumentacionit terezian për studiuesit.
Fëmijëria
Tereza lindi në Alenson, Francë. Babai i saj, Lui Martini ishte orbërës, e ëma quhej Zeli-Mari Guérin dhe punonte rrobaqepëse. Të dy prindërit e Trezes ishin shumë fetarë. I ati para martesës donte të përqafonte jetën e murgut, por nuk u pranua sepse nuk dinte latinishten. Zeli-Mari poashtu ishte përpjekur të bëhej murgeshë, por nuk pranua për shkak se mendohej se nuk kishte thirrje. Për këtë arsye ajo u betua se nëse do të martohej ndonjëherë, ajo do t´ia kushtonte të gjithë fëmijët kishës. Lui dhe Zeli-Mari u njohën në vitin 1858 dhe u martuan pas tre muajsh. Ata patën sëbashku nëntë fëmijë, pesë prej tyre vajza, Maria, Paulina, Leonia, Selina dhe Tereza, që arritën moshën madhore, ndërsa katër fëmijët e tjerë vdiqën në moshë të njomë. Puna e Zelisë ishte aq fitimprurëse, saqë Lui ia shiti dyqanin e tij të nipit dhe nisi tregëtimin rrobave të së shoqes.
Zeli-Mari vdiq nga kanceri në gjoks në vitin 1877, dhe e la Terezen në moshën katër vjeçare. Lui, shiti dyqanin e së shoqes dhe u shpërngul në Lisië, në Kalvados në krahinën e Normandisë. Këtu jetonte vëllai i Zelisë, Isidor Guerini, një farmacist, me gruan dhe dy bijat e tij.
Pak kohë më pas, ipeshkvi i Bojosë autorizoi parinë e karmelitanëve që të pranonin në mesin e tyre edhe Terezen, dhe në vitin 1888 ajo u bë murgeshë karmelitane. Në vitin 1889 babai i Terezes ra i sëmurë dhe u shtrua në një spital privat, të quajtur Shpëtimtari i Mirë në Ken, ku ai qëndroi tre vjet. Ai u rikthye në Lisië në vitin 1892, dhe vdiq në vitin 1894. Pas vdekjes së tij, motra e Terezes, Selina, që ishte përkujdesur për babain e tyre, hyri më 14 shtator 1894 në të njëjtin manastir karmelitan ku gjendeshin edhe tre motrat e saj. Kushërira e saj, Marie Guerin, u bë gjithashtu karmelitane në vitin 1895. Leonia, pas disa përpjekjeve të dështuara, u bë murgeshë, motër Fransuaze-Tereze, në urdhërin e Vizitasionit në Ken.
"Rruga e shkurtër"
Tereza njihet për "Rrugën e saj të shkurtër". Në kërkimin e saj për shenjtëri, ajo kuptoi se nuk ishte nevoja të bëheshin vepra heroike apo "bëma të mëdha" për të fituar shenjtërinë dhe për të shprehur dashurinë e saj për Perëndinë. Për këtë ajo shkroi,
Kjo "Rrugë e shkurtër" u shfaq gjithashtu në afrimin e saj kah pershpirteria:
Pjesë të tilla si kjo kanë dëshmuar se ndjenjat e saj janë të vërteta dhe përshpirtëria e saj fëmijnor. Ithtarët e saj besojnë se Tereza kërkoi të zhvillonte një afrim kah jeta shpirtërore që të ishte i kuptueshëm dhe i ndjekshëm nga të gjithë ata që do të zgjidhnin të bënin ashtu, pamvarësisht nga rrafshi i tyre i diturisë apo arsimimit.
Kjo është e qartë në afrimin e saj tek lutja:
Thënie
Unë do ta kaloj parajsën time duke bërë të mirën në tokë.
Pas vdekjes sime unë do të lë të bie një shi trëndafilash.
Hidrosfera
Përmbledhje
Hidrosfera përfshinë të gjitha ujërat e lira në pjesën sipërfaqësore të tokës. Veti karakteristike e hidrosferës është ripërtëritja e përhershme e saj. Me studimin e hidrosferës, proceset dhe dukuritë në të, merret hidrologjia (greq. hydrologos, hydro -ujë dhe logos-shkencë).etj
Veçoritë:
Hidrosfera ka veçori të krahasueshme me ato të atmosferës, mirëpo ekzisojnë edhe dallime të rëndësishme. Dendësia e ujit, është rreth 770 herë më e madhe se dendësia e ajrit, kjo mundëson që organizmat e gjalla të përshtaten dhe të jetojnë në mjedis ujor.
Deti, Lumi dhe Liqeni
Në dete shfaqen valët në sipërfaqen e ujit, si rezultat i erës dhe rrymave në brendësi të saj për shkak të dallimeve të dendësisë së ujit dhe të temperaturës. Uji i lumit është në lëvizje të vazhdueshme nga zonat më të larta deri në derdhje në det ose në liqen. Liqejt, kanë karakteristika të përbashkëta me detërat dhe me lumenjtë.
Llojani
Llojan, (Лојане/Lojane) është fshat shqiptar i Komunës së Likovës, Maqedoni, i cili shtrihet në zonën kufitare me fshatin Miratoc të Preshevës.
Gjeografia
Në të kaluarën fshati ka qenë i vendosur në zonën kodrinore të shpatit të quajtur Kulishte, tani ka një pozitë rrëzë malore dhe fushore që e bë të afërt vetëm me nga 1 kilometër largësi me fshatrat të Preshevës në veri, Tabanoc të komunës së Kumanovës në lindje dhe Vaksincë të komunës së Likovës në jug. Llojani, shtrihet në pjesën thuajse më veriore të Republikës së Maqedonisë në kufirin maqedono-serb, në koordinatat 42° 13' 59" veri dhe 21° 39' 54" lindje, duke zënë një pozitë kodrinore, rrëzmalore e fushore. Gjeografikisht Llojani është pika lidhëse e fshatrave të Malësisë së Karadakut në pjesën e Serbisë dhe Maqedonisë, edhe përkundër asaj së kjo sot s'ka rëndësi për shkak të kalimit kufitar të mbyllur.
Fshati me shtëpi shtrihet në një diametër rreth tri kilometra duke krijuar afërsi 1.6 km me Miratocin (fshat në Serbi) në veri, gjithashtu 1,6 km me Vaksincën në jug, 2,2 km me Tabanocin në lindje dhe në largësi prej 2,9 km me Strazhën në perëndim. Fshati gjendet në veri të qytetit të Kumanovës në një largësi prej 12 kilometrash.
Pjesa lindore e fshatit është hapësirë fushore, tokë e pjellshme për kultivime bujqësore, kurse pjesa perëndimore e fshatit është hapësirë kodrinoro malore.
Përmes fshatit, nga perëndimi kah lindja, rrjedh lumi i cili ndanë fshatin po thuajse në dy pjesë të njëjta.
Demografi
Banori llojanas/i/e/it/et.
Sipas viteve fshati ka pasur këtë rritje popullsie :
Fshati renditet i katërti sipas madhësisë në Komunën e Likovës. Të dhënat e mësipërme janë të dhëna zyrtare të numërimit të popullsisë në Maqedoni.
Miniera
Miniera afër fshatit Llojan që njihet si miniera e Llojanit ka punuar gati pa ndërprerë që nga viteve 1923-1979. Tridhjetë vitet e para miniera ka përpunuar vetëm krom, që nga viti 1959 zgjerohet në përpunimin e antimonit dhe në vitin 1956 në përpunimin e arsenit sepse vendi është mjaft i pasur me këto tre elemente.
Kjo miniere përfshinë një sipërfaqe prej 10 km².
UNEP-i ka vizituar minierën e Llojanit dhe ka analizuar përbërjen e materialeve të nxjerra dhe ka vërtetuar një përmbajtje prej 8,093 mg/kg të arsenit që nënkupton një sasi 50 (pesëdhjetë) herë më të madhe në përbërje se sa burimi i arsenit në Gjermani.
Që nga viti 1979 miniera është braktisur duke mbetur vetëm një roje gjer në fillim të viteve të nëntëdhjeta kur u tërhoq dhe teknologjia e mbetur. Pas tërheqjes së veprimtarisë dhe teknologjisë nga kjo minierë e gjithë struktura ndërtimore si dhe i gjithë deponimi me rreth 1 milion tonelata mbetën të pa prekura nga strukturat shtetërore duke vënë në rrezik helmimin e tokave të banorëve të fshatit.
Kultura
Xhamia e fshatit, "Xhamia e haxhi Esatit", është e ndërtuar në vitin 1816, dhe është rinovuar në vitet 1971 dhe 1987.
Historia
Llojani është fshat i vjetër, i cili përmendet në shek. XIV, respektivisht në dokumentet e vitit 1332. Xhamia e fshatit është e ndërtuar në vitin 1816, e rinovuar në vitet 1971, 1987, dhe ka emrin “ Xhamia e haxhi Esatit ”.
Personalitete
Emra të njohur të fshatit Llojan (radhitur sipas shkronjës së parë).
139 p.e.s.
Mbi vitin 139 p.e.s..
Farefisi
Farefisi është e njerëzve që kanë lidhje gjaku ose gjinie, njerëzit e afërm.
Shirley Clamp
thumb|right|Shirley Clamp Shirley Clamp u lind më 17 shkurt 1973 në Borås të Suedisë. Shirley Clamp është këngëtare nga Suedia. Nëna e Clamp është Suedeze ndërsa babai Britanez.
Karriera e këngëtares Shirley Clamp filloi kur iu dha mundësia të jetë vokali mbrapa Antique në Festivali Evropian i Këngës 2001 Antique (Helena Paparizou). Shirley Clamp vazhdoi karrierën duke marrë pjesë në Melodifestivalen 2003 me këngën Mr. Memory (Zoti Memorie). Por për fat të keq ajo nuk u kualifikua për Finale.
Në Melodifestivalen 2004, Shirley Clamp u kualifikua për Finale dhe mori vendin e 2-të me këngën Min kärlek.
Fisi
Fisi dhe fara është grup njerëzish në shoqërinë parake me lidhje të afërta gjaku, me gjuhë të përbashkët e me zakone të njëjta, që mbështetej në pronën e përbashkët dhe që ishte njësia bazë e organizimit të jetës së njerëzve e të prodhimit deri në lindjen e klasave. Në etnografi fisi është grup njerëzish me gjuhë dhe zakone të përbashkëta, që jetojnë si një bashkësi me një prijës në krye.
Me kalimin e kohës në territoret shqiptare fjala fis ashtu si dhe shkrirja e dy fjalëve tradicionale (farë+fis) farefis njiheshin njerëzit që kishin prejardhje nga një stërgjysh i përbashkët.
Etimologjia
Fjala fis është një huazim nga greqishtja e periudhës bizantine. Në shek. XIX përdorej kryesisht në Shqipërinë Veriore, kurse në Jug dëgjohej rrallë.
Rendi farefisnor pas '90
Pas ndryshimeve demografike të pas viteve '90 dhe sidomos pas shembjes së përkohshme të shtetit shqiptar më 1997, shqiptarët që kishin jetuar në një rend fisnor shekullor ndër viset e ndryshme e lanë vendlindjen e tyre për një jetë më të mirë në mërgim ose ndër qytetet e Ultësirës Perëndimore: Shkodra, Tirana, Durrësi. Me dinamikën që sjell synimi për një jetë më të mirë, ruajtja e strukturave të vjetra mendore dhe fisnore mbetet vetëm në nivel bisedor kur ndëgjon që thonë "Unë jam 'i Shkrel, por ime shoqe është i Shalë." Ndjesi kjo e rrënjës, e cila nuk zbehet lehtësisht duke qenë e freskët në mbamendje.
Polietileni
ZBULIMI
Polietileni u zbulua ne vitin 1935 ne Britani te Madhe pas tre vjet kërkimesh ne laboratorët II Alcali Division, për te zbuluar një material qe i ka vetitë e nevojshme dielektrike për prodhimin e radarëve. Pas kësaj meqenëse ky material kishte veti shume te mira dhe kost te ulet prodhimi se shpejti filloi te zbatohej edhe ne fusha te ndryshme.
Vetitë dhe Zbatimet
Polietileni është material i forte dhe i qëndrueshëm ne shtypje dhe terhcje dhe gjithashtu përballon temperaturën deri ne 65 °C.
Është i rezistueshëm ndaj ujit dhe detergjenteve dhe është izolator i shkëlqyeshëm (veçues). Është materiali plastik me i përdorueshëm ne bote.
Erion Habilaj
Erion Habilaj gazetar shqiptar.
Gjinia (kthjellim)
Fjala Gjinia qëndron për:
Kultura perëndimore
parapamje|[[Njeriu Vitruvian i Leonardo da Vinçit. Bazuar në korrelacionet e përmasave ideale njerëzore me gjeometrinë e përshkruar nga arkitekti i lashtë romak Vitruvius në Librin III të traktatit të tij De architectura.]] Kultura perëndimore, e njohur edhe si qytetërimi perëndimor, shoqëria perëndimore, është trashëgimia e normave shoqërore, vlerave etike, zakoneve tradicionale, sistemeve të besimit, sistemeve politike, artefakteve dhe teknologjive të botës perëndimore. Termi zbatohet përtej Evropës për vendet dhe kulturat, historitë e të cilave janë të lidhura fort me Evropën nga imigrimi, kolonizimi ose ndikimi. Kultura perëndimore ndikohet më së shumti nga kultura greko-romake, kultura e krishterë dhe, deri diku, kultura gjermanike.
Zgjerimi i kulturës greke në botën helenistike të Mesdheut lindor çoi në një sintezë midis kulturave greke dhe asaj të Lindjes së Afërt, dhe përparime të mëdha në letërsi, inxhinieri dhe shkencë, dhe siguroi kulturën për zgjerimin e krishterimit të hershëm dhe të resë greke. Testamenti. Kjo periudhë u mbivendos dhe u pasua nga Roma, e cila dha kontribute kryesore në ligj, qeverisje, inxhinieri dhe organizim politik.
Kultura perëndimore karakterizohet nga një mori temash dhe traditash artistike, filozofike, letrare dhe juridike. Krishterimi, kryesisht Kisha Katolike Romake, dhe më vonë protestantizmi ka luajtur një rol të spikatur në formësimin e qytetërimit perëndimor që të paktën nga shekulli i 4-të, ashtu si edhe judaizmi. Një gur themeli i mendimit perëndimor, duke filluar në Greqinë e lashtë dhe duke vazhduar gjatë Mesjetës dhe Rilindjes, është ideja e racionalizmit në sfera të ndryshme të jetës, e zhvilluar nga filozofia, skolasticizmi dhe humanizmi helenistik. Empirizmi më vonë krijoi metodën shkencore, revolucionin shkencor dhe Epokën e Iluminizmit.
Kultura perëndimore vazhdoi të zhvillohej me kristianizimin e shoqërisë evropiane gjatë Mesjetës, reformat e shkaktuara nga rilindasit mesjetarë, ndikimi i botës islame nëpërmjet Al-Andalusit dhe Siçilisë (duke përfshirë transferimin e teknologjisë nga Lindja dhe përkthimet latine të Tekstet arabe mbi shkencën dhe filozofinë nga filozofët islamikë grekë dhe helenikë), dhe Rilindja italiane si studiues grekë që ikën nga rënia e Perandorisë Bizantine pas pushtimit osman të Kostandinopojës sollën tradita dhe filozofi klasike. Ky ndryshim i madh për vendet joperëndimore dhe njerëzit e tyre pa një zhvillim të modernizimit në ato vende. Krishterimi mesjetar i atribuohet krijimit të universitetit modern, sistemit modern spitalor, ekonomisë shkencore dhe ligjit natyror (që më vonë do të ndikonte në krijimin e ligjit ndërkombëtar). Krishterimi luajti një rol në përfundimin e praktikave të zakonshme midis paganëve evropianë në atë kohë, të tilla si sakrifica njerëzore dhe vrasja e foshnjave. Kultura evropiane u zhvillua me një gamë komplekse të filozofisë, skolasticizmit mesjetar, misticizmit dhe humanizmit të krishterë e laik. [Nevojitet faqja] Mendimi racional u zhvillua gjatë një epoke të gjatë ndryshimi dhe formimi, me eksperimentet e Iluminizmit dhe përparimet në shkenca. Tendencat që kanë arritur të përcaktojnë shoqëritë moderne perëndimore përfshijnë konceptin e pluralizmit politik, individualizmit, nënkulturave ose kundërkulturave të spikatura (siç janë lëvizjet e Epokës së Re) dhe sinkretizmin kulturor në rritje që rezulton nga globalizimi dhe migrimi njerëzor.
Nikoll Çupi
Nikoll Çupi (I njohur me pseudonimin "Foto Çupi") u lind në fshatin Gojan i Vogël në rretin Pukë, më 9 gusht 1918. Në filli të viteve 1940 punon si marangoz dhe elektrovozist në ndërtimin e godinës qendrore të Universitetit të Tiranës. Këtu pati kontakt me teknike dhe ingjinjerë italianë, ku mësoi mjaft mirë italishten dhe zanatin e fotografit, të cilit nuk ju nda deri sa ndërroi jetë. Në vitin 1941 mobilizohet për të kryer shërbimin e detyruar ushtarak. Edhe gjatë kësaj kohe e ushtroi zanatin e fotografit duke fotografuar ushtarët në aspekte të ndryshme të jetës së tyre. Pas mbarimit të shërbimit ushtarak iu kushtua profesionit të fotografit si ambulator me një aparat të thjeshtë. Shumë shpejt, nga nevojat që kishte në atë kohë, u bë shumë i njohur dhe i preferuar në dy krahina (më vonë rrethe), në atë të Mirditës dhe të Pukës. Në këto vite fitoi pseudonimin: "Foto Çupi". Në vitet në vazhdim arrit të krijoj lidhje të ngushta pune me fotografët e vjetër dhe më në zë të Shkodres, ndër ta edhe me trashëgimtarë të të madhit Marubi. Për ta, gjatë gjithë jetës fliste me respekt të madh, si njerëz dhe mjeshtër të artit të fotografuarit dhe për ndihmën e pakursyer që i kishin dhënë.
Në saje të vullnetit dhe këmbënguljes së tij dhe të ndihmës së këtyre fotografëve të nderuar shkodranë, arriti që më 1950 të sajojë një studio të vogël dhe modeste për të përballuar ngarkesën e punës që siguronte në fshatrat e Pukës dhe të Mirditës. Foto Çupi falë intelegjencës natyrore dhe shpirtit praktik, arriti të "shpikte" (ndërtonte) një turbinë elektrike dhe mulli bluarje (me dy funksione), duke shfrytëzuar një burim të konsiderueshëm uji pranë shtëpisë së tij. Në këtë mënyrë arriti të realizonte gjithë ciklin e realizimit të fotografisë, që nga fotografimi, zhvillimin e filmave e deri tek stampimi e larja e fotografive. Cilësitë e tij, si pasioni, vullneti, këmbëngulja dhe korrektesa ja rriten dita-ditës vlerat si fotograf. Ai përveç arkivit të tij tepër të saktë: regjistrat me adresat për çdo klientë dhe fototekës, lëviste fshat në fshat më këmbë për ditë të tëra për t’u shpërndarë fotografitë në afatin e caktuar. Më këto raste bënte filmime të tjera. Është kjo arsyeja, që së bashku me cilësinë e admirueshme të fotografisë e mjeshtrin e fotografimit, ia shtuan besimi në popull e për rrjedhojë edhe klientelën e tij. Si fotograf i njohur dhe profesionist, nga viti 1960 e merr në punë Ndërmarrja Komunale (NRSH-ja) në qytezën e puntorëve Fushë-Arrës. Gjatë këtyre viteve arriti të ngrejë një studio të pranueshme për kohen e të përgatisë fotografë të rinjë për të përballuar nevojat gjithnjë në rritje. Në vitin 1970 kthehet përsëri në zonën Gjegjanit, ku punoi deri sa doli në pension, më 1978. Profesionin i fotografit me të cilin qe dashuruar nuk e ndërpreu deri 5-6 muaj para vdekjes, në moshen 82 vjeçare. Foto Çupi ka punuar me disa lloje aparatesh: që nga i minutit (çastit), "Zorki 2-3’ dhe "4","Fet 2-4", "Praktika", dhe "Shangai". Perveç zanatit të fotografit, ai ushtroi mjeshtërisht edhe disa zanate të tjera; si rrobaqepës, gurgdhendës, murator, marangoz, kuzhinier, furrtar, mekanik dhe nderlidhës. Jo vetëm kaq. Foto Çupi kishte dhe prirje artistike. Ai ishte një këngëtar i dashur dhe thurte parodi e vargje rapsodike, të cilat i ka përmbledhur në një kasetë para se të vdiste.
138 p.e.s.
Mbi vitin 138 p.e.s..
Mark Seferi
Mark Seferi,fotografi i qytetit dhe i rrethit të Pukës për shumë vjet. Marku lindi më 08.11.1949 në fshatin Kçirë të Pukës. Mësimet e para dhe 8¬-vjeçare i mori në Luf. Shkollën e mesme të përgjithshme e kreu në qytetin e Pukës. Pas kryerjes së shërbimit të detyrueshëm ushtarak, filloi punë si elektricist në ndërmarrje e shërbimeve komunale në Pukë, më 1971. Pastaj, për nevoja pune,më 1973, vazhdoi kualifikimin pranë mjeshtrit të madh të fotografisë Gegë Marubi, miqësinë me të cilin e ruajti sa qe gjallë profesori. Pasi kreu kualifikimin nisi punen si fotograf po pranë kësaj ndërmarrjeje, deri në vitin 1991. Me shpërbërjen e saj hapi lokalin e vet. Profesionin e fotografit e trashëgoi i biri, Ariani. Marku u nda nga jeta para kohe më 22.06.2007. Në koleksionet familjare ruhen me mijëra foto që mbajnë autorsinë e Markut, të cilët ruajnë kujtimet më të mira për të.
Pije alkoolike
parapamje|240px|Sektori i pijeve alkoolike në një dyqan në [[Gyumri, Armeni]] Pijet alkoolike janë pije që përmbajnë etanol.
Sidoqoftë, disa individë krijojnë varësi ndaj alkooli të quajtur alkoolizëm. Rezultati i alkoolizmit është i konsideruar si problem i madh shëndetësor në shumë shtete.
Konsumim i shpeshtë dhe i tepruar i alkoolit mund të ndërhyjë në jetën sociale dhe financiare të përdoruesit. Efektet neurologjike të konsumimit të alkoolit janë shpesh faktor i vdekjeve në aksidente dhe sherre. Njerëzit nën influencën e alkoolit shpesh herë gjenden në situata shumë më të rrezikshme dhe komprometuese se sa në gjendjen e tyre esëll.
Disa besime fetare, si për shembull feja myslimane, shkolla budiste dhe disa sekte protestante të krishterimit e dekurajojnë dhe shpesh ndalojnë përdorimin e alkoolit për arsyet e mësipërme por edhe për arsye të tjera.
Shumica e qeverive botërore e kontrollojnë ose ndalojnë shitjen dhe përdorimin e alkoolit.
Shih edhe
Getränk
Kantoni Mansle
Kantoni Mansle (frëngjisht: Canton de Mansle) është një kanton në departamentin Charente, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Mansle. Ka sipërfaqe 242km2 dhe popullsi 8764 banorë.
137 p.e.s.
Mbi vitin 137 p.e.s..
L'Albiol
L'Albiol është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Camp, të provincës Tarragona, në Katalonia. L'Albiol ka 348 banorë (2006), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 20.34 km2.
Lidhje të jashtme
L'Albiol
Bonafaci I
Papa Bonafaci I ( l. prima del 370, Roma - v. 4 shtator 422, Roma) ishte papa i 42 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 28 dhjetor 418 dhe deri më 4 shtator 422. Paraardhës i tij ishte papa Zosimi, ndërsa pasardhësi papa Çelestini I.
Kantoni Sarcelles-Sud-Ouest
Kantoni Sarcelles-Sud-Ouest (frëngjisht: Canton de Sarcelles-Sud-Ouest) është një kanton në departamentin Val-d'Oise, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sarcelles. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 29060 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sarcelles-Sud-Ouest aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Inverclyde
Inverclyde (gaelik: Inbhir Chluaidh) është një nga 32 autoritetet unitar e Skocisë. Inverclyde është e vendosur 30 km në perëndim të Glasgow.
Populli
Populli është një lloj bashkësie e grupeve të njerëzve që jetojnë brenda një hapësire të kufizuar apo një sistemi shoqërorë të krijuar nga njerëzit.
Në fjalorin e gjuhës shqipe Populli është tërësia e njerëzve që jetojnë si një bashkësi shoqërore e politike në një vend a në një shtet; banorët e një vendi a të një krahine.
Vitet 10
Mbi vitet 10.
Akademia Ushtarake "Skënderbej"
Akademia Ushtarake "Skënderbej" U krijua më 8 nëntor 1944, si një kurs i ulët për përgatitjen e kuadrove e oficerëve. Në janar të vitit 1945 u vendos në Tiranë. Me 8 janar të vitit 1949 ajo mori emrin "Shkolla e Lartë e Bashkuar e Oficerëve "Enver Hoxha". Për herë të parë në këtë shkollë në vitin mësimor 1967-1968 u pranuan femrat, qindra prej të cilave e kanë mbaruar me sukses atë. Shkollën e Bashkuar e kanë drejtuar gjeneralë e komandantë të shquar si Vaskë Gjino, Gjin Marku, Thoma Xhixho, Qazim Kapisyzi, Enver Begeja, Halil Xhuka, Spiro Adhami, Rustem Peci, Arseni Stroka, Aleks Andoni, Arseni Stroka, Perlat Sula, Armand Vincani, Luan Hoxha etj. Mijëra ushtarakë kanë studiuar në këtë shkollë, ndërkohë që dhjetra prej tyre kanë arritur të drejtojnë strukturat më të larta ushtarake dhe të marrin gradën Gjeneral.Në vitin 1993 kjo shkollë mori emrin Akademia Ushtarake "Skënderbej". Ka qënë vatra kryesore e përgatitjes së oficerëve për ushtrinë shqiptare.
Alpinistët në Korab
Alpinistët në Korab eshtë nje film shqiptar i vitit 1956.
Përmbajtja
Alpinistët e SH.N.M-it dhe të shoqërisë së studentit bëjnë një udhëtim për të arritur majën më te lartë të Korabit. Ne këtë marrin pjesë alpinisti Luigj Shala, Mesilla Kapov etj. dhe nga grupi i operatorve ishte Jani Nano e Koco Tollko. Udhëtimi fillon qysh nga majat e larta te majave te veriut. Ne fillim tregon vështirësitë e mëdha që hasin në këtë udhëtim me borë. Tregohen panorama të majave me dëbore. Megjithëse një pjesëtar i grupit sëmuret, grupi e vazhdon rrugën deri sa arrijne në majë te Korabit ku ngulin flamurin.
136 p.e.s.
Mbi vitin 136 p.e.s..
Allasheci
Allashec, (Алашевце/Alaševce) ёshtё fshat nё komunën e Likovës, Maqedoni.
Gjeografia
Allasheci është fshat kodrinor, ku shtrihet në pjesën veriperëndimore të Kumanovës.
Toponime
ARA DRUMIT-kompleks arash.
BELLAVOD-nga slla. Bellavoda - Uji i bardhë ; mal i pasur me burime.
ÇESHMA HAXHI FAIKIT-burim që e kishte hapur Faiku.
ÇESHMA MIXHES ELEZ-sipas kryefamiljarit Elezi.
ÇIRIÇANE - mal i pasur me drunj të lloj-llojshëm.
GURI ÇIRIÇANES-gur që gjendet në malin Çiriçan.
GURI AVDIS-është gur me një madhësi të madhe, që nuk dihet se kush ishte Avdiu.
KOJRIA -mal i pasur me shkurre, ferra etj.
KODRA JESHILT (GJELBËR)-kodër e veshur me barishta dhe me drunj që nuk u bien gjethet.
LEDINA-kompleks arash, në të kaluarën kishte qenë djerrinë.
OGRAXHE - nga slla. Ograda - vend i rrethuar ; mal që gjendet në pjesën e epërme të fshatit.
PRONI GRUNIT-përrua sipas emrit personal Grun.
PRONI SEISHTAVE-përrua i pasur me shkurre.
STANI-kompleks arash, në të kaluarën kishin qenë tëbanat.
SLLUBICA VOGEL-lëndinë, kullotë bagëtish.
RRAHISHTA - nga fjala Rrah,u - tokë buke a kullotë, që hapet në pyll duke i prerë drunjët e shkurret ; vend i rrafshët në bjeshkë.
RUPA-kompleks arash, që për nga konfiguracioni i tokës janë në formë të gropës, nga slla. Rupa - gropë.
TE LLAKA-livadhe moçalike që përmbajnë ujë, disa prej tyre janë bërë tokë punuse.
TE KUMLLAT-janë ara, që ka pasur trupa kumbullash.
TE ROVINAT-janë ara, nga maqe. Rovina - gropë e hapur nga të rreshurat.
TE PRONI MURTEZIT - emërtim sipas Murtezit.
Shkopet
Shkopeti është një fshat në komunën Milot në rrethin e Kurbinit të Shqipërisë.
Allasheci
Toponime
TE XHIRI-livadhe ku afër tyre ka gjirna uji.
TE UDHT E BARDHA-rrugë në hyrje të fshatit, ku dheu është me ngjyrë të bardhë.
TE GURI TUPANIT-supozohet se në atë guri njerëzit i bienin tupanit (daulles).
TE LIVADHET E GAVELLËS-janë ara dhe livadhe, pronë e lagjes Gavella.
Demografia
Në këtë fshat është zvogëluar numri i popullsisë për shkak të kushteve të vështira të jetës. Në vitin 1948 kanë jetuar rreth 500 banorë, kurse sipas regjistrimit të vitit 1994 në këtë fshat jetojnë 158 banorë, ndërsa pjesa dërrmuese e popullsisë janë shpërngulur në Kumanovë me rrethinë dhe në Turqi. Në vitin 2002 popullsia ra në 126 banorë nga të cilët 119 janë shqiptarë.
Ekonomia
Fshati me shumë merren me blegtori dhe pylltari.
Historia
Ky toponim duhet të ketë për bazë një emër vetjak Al(l)as/Allash dhe sufiksi sllav –ec. Shumë antroponime të tipit me bazën Al - (All) kanë mundur t‘i kenë pasur gjatë mesjetës edhe shqiptarët në viset ku jetonin atëherë dhe ku jetojnë edhe sot, ku flasin patronimet e sotme të shqiptarëve që kanë këtë bazë : Allaçi (Drenicë), Allaki (Gjakovë), Allaj, Allani, Allabashi (Shqipëri).
Lëbusha
Lëbushë është një vendbanim në komunën e Deçan, Kosovë.
thumb|right|300px| Lepusha
Rrushi
thumb|Rrush i kuq parapamje|Rrush i zi. Rrushi është një frutë i një peme të familjes Vitaceae.
Rrushi mund të hahet ose të përdoret për të bërë verë, reçel, lëng rrushi, pelte, ekstrakt të farës së rrushit, stafidhe, uthull dhe vaj i farës së rrushit.
L'Aldea
Lidhje të jashtme
L'Aldea
Rrushi
Varietetet
Në botë ekzistojnë shumë lloje të ndryshme rrushi duke përfshirë :
Ekzistojnë dhe hibride kryesisht rezultat i shartimit te V. vinivera me V. labrusca, V. riparia ose V. aestivalis.
Ditar (Anne Frank)
Ditari libër i shkruar nga Anne Frank lindi më 12 qershor 1929 nga prinderit Oto dhe Edit Frank,çifutë që emigruan në Holandë në vitin 1942
Të dhëna të Përgjithëshme
Ky libër është një Ditar Personal, i cili në faqet e tij shpreh te gjithë ndjenjat dhe ndodhitë e një vajze trembëdhjetvjeçare dhe familjes së saj me prejardhje çifute.Gjatë luftës së dytë botërore ashtu si dhe shumë familjeve të tjera me prejardhje çifute edhe familja Frank u prek nga Ligjet Anti-Hebraike.Ata vuajten ne kampe perqëndrimi ligjin barbarë që u mohonte cdo te drejte jetese dhe ushtronte mbi to vetëm dhunë dhe tortura nga më të ndryshmet.Ky ditarë ka vlera te Pacmueshme politike,sociale.Dënon ideologjitë politike dhe regjimin e asaj kohe.
Personazhet Kryesorë
Petronela(Augusta),Hans (Hermani), Alfred Van Dan(Peteri),Albert Dusel (Fritz Pfeffer) Zonja Van Dan, Oto Frank,Margoja,Anna Frank
Tema
Trajtimet e hebrenjve gjatë Luftës së Dytë Botërore. Hebrenjt nën trysninë e ligjeve Anti-Hebraike.