cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jules Verne
'''Në 1862, nëpërmjet njohjes së tyre të përbashkët Alfred de Bréhat, Verne ra në kontakt me botuesin Pierre-Jules Hetzel dhe i dorëzoi atij dorëshkrimin e romanit të tij në zhvillim, i quajtur më pas Voyage en Ballon.[65] Hetzel, tashmë botues i Honoré de Balzac, George Sand, Victor Hugo dhe autorëve të tjerë të njohur, kishte planifikuar prej kohësh të nxirrte një revistë familjare me cilësi të lartë, në të cilën fiksioni argëtues do të kombinohej me edukimin shkencor.[66] Ai e pa Vernen, me prirjen e tij të demonstruar drejt historive aventureske të hulumtuara në mënyrë skrupuloze, si një kontribues ideal për një revistë të tillë dhe e pranoi romanin, duke i dhënë Vernit sugjerime për përmirësim. Verne bëri rishikimet e propozuara brenda dy javësh dhe u kthye në Hetzel me draftin përfundimtar, të titulluar tani Five Weeks in a Balloon.[67] Ai u botua nga Hetzel më 31 janar 1863.[68]'''
'''Për të siguruar shërbimet e tij për revistën e planifikuar, që do të quhet Magasin d'Éducation et de Récréation (Revista e Arsimit dhe Rekreacionit), Hetzel hartoi gjithashtu një kontratë afatgjatë në të cilën Verne do t'i jepte atij tre vëllime tekstesh në vit. Secila prej të cilave Hetzel do të blinte plotësisht për një tarifë të sheshtë. Verne, duke gjetur një pagë të qëndrueshme dhe një rrugëdalje të sigurt për të shkruar më në fund, pranoi menjëherë.[69] Për pjesën tjetër të jetës së tij, shumica e romaneve të tij do të serializoheshin në Hetzel's Magasin përpara shfaqjes së tyre në formë libri, duke filluar me romanin e tij të dytë për Hetzel, Aventurat e Kapiten Hatteras (1864–65).'''
'''Kur Aventurat e Kapiten Hatteras u botuan në formë libri në 1866, Hetzel shpalli publikisht ambiciet e tij letrare dhe arsimore për romanet e Verne-it duke thënë në një parathënie se veprat e Verne do të formonin një sekuencë romane të quajtur Udhëtimet e jashtëzakonshme (Udhëtimet e jashtëzakonshme ose udhëtimet e jashtëzakonshme). dhe se qëllimi i Vernit ishte "të përvijonte të gjitha njohuritë gjeografike, gjeologjike, fizike dhe astronomike të grumbulluara nga shkenca moderne dhe të rrëfente, në një format argëtues dhe piktoresk që është i tij, historinë e universit".[70] Në fund të jetës, Verne konfirmoi se ky komision ishte bërë tema kryesore e romaneve të tij: "Objekti im ka qenë të përshkruaj tokën, dhe jo vetëm tokën, por universin... Dhe në të njëjtën kohë jam përpjekur të realizoj një ideali i lartë i bukurisë së stilit. Thuhet se nuk mund të ketë asnjë stil në një roman aventure, por nuk është e vërtetë."[71] Megjithatë, ai gjithashtu vuri në dukje se projekti ishte jashtëzakonisht ambicioz: "Po! Por Toka është shumë e madhe dhe jeta është shumë e shkurtër! Për të lënë pas një punë të përfunduar, njeriu duhet të jetojë të paktën 100 vjeç!”[72]'''
'''Hetzel ndikoi drejtpërdrejt në shumë nga romanet e Verne-it, veçanërisht në vitet e para të bashkëpunimit të tyre, sepse Verne fillimisht ishte aq i lumtur që gjeti një botues saqë pranoi pothuajse të gjitha ndryshimet që sugjeroi Hetzel. Për shembull, kur Hetzel nuk miratoi kulmin origjinal të kapitenit Hatteras, duke përfshirë vdekjen e personazhit të titullit, Verne shkroi një përfundim krejtësisht të ri në të cilin Hatteras mbijetoi.[73] Hetzel gjithashtu hodhi poshtë parashtrimin e ardhshëm të Verne, Parisi në shekullin e njëzetë, duke besuar se pikëpamja e tij pesimiste për të ardhmen dhe dënimi i tij i përparimit teknologjik ishin shumë subversive për një revistë familjare.[74] (Dorëshkrimi, që besohet i humbur për ca kohë pas vdekjes së Vernit, u botua përfundimisht në 1994.)[75]'''
'''Marrëdhënia midis botuesit dhe shkrimtarit ndryshoi ndjeshëm rreth vitit 1869 kur Verne dhe Hetzel u futën në konflikt mbi dorëshkrimin për Njëzet mijë liga nën dete. Verne fillimisht e kishte konceptuar nëndetësin Kapiten Nemo si një shkencëtar polak, aktet e hakmarrjes së të cilit drejtoheshin kundër rusëve që kishin vrarë familjen e tij gjatë Kryengritjes së Janarit. Hetzel, duke mos dashur të tjetërsonte tregun fitimprurës rus për librat e Verne, kërkoi që Nemo të bëhej armik i tregtisë së skllevërve, një situatë që do ta bënte atë një hero të paqartë. Verne, pasi luftoi ashpër kundër ndryshimit, më në fund shpiku një kompromis në të cilin e kaluara e Nemos mbetet misterioze. Pas kësaj mosmarrëveshjeje, Verne u bë dukshëm më i ftohtë në marrëdhëniet e tij me Hetzel, duke marrë në konsideratë sugjerimet, por shpesh duke i refuzuar ato plotësisht.[76]'''
'''Nga ajo pikë, Verne botoi dy ose më shumë vëllime në vit. Më të suksesshmet prej tyre janë: Voyage au centre de la Terre (Udhëtim në Qendrën e Tokës, 1864); De la Terre à la Lune (Nga Toka në Hënë, 1865); Vingt mille lieues sous les mers (Twenty Thousand Leagues Under the Seas, 1869); dhe Le tour du monde en quatre-vingts jours (Rreth botës në tetëdhjetë ditë), i cili u shfaq për herë të parë në Le Temps në 1872. Verne tani mund të jetonte me shkrimet e tij, por shumica e pasurisë së tij vinte nga përshtatjet skenike të Le tour du monde en quatre-vingts jours (1874) dhe Michel Strogoff (1876), të cilat i shkroi me Adolphe d'Ennery.[77]'''
Skicë nga Verne e Saint-Michel
'''Në 1867, Verne bleu një varkë të vogël, Saint-Michel, të cilën ai e zëvendësoi me sukses me Saint-Michel II dhe Saint-Michel III ndërsa gjendja e tij financiare përmirësohej. Në bordin e Saint-Michel III, ai lundroi nëpër Evropë. Pas romanit të tij të parë, shumica e tregimeve të tij u botuan fillimisht në Magazine d'Éducation et de Récréation, një botim dyjavor i Hetzel, përpara se të botoheshin në formë libri. Vëllai i tij Paul kontribuoi në ngjitjen e 40-të franceze të Mont-Blanc dhe një koleksion tregimesh të shkurtra - Doctor Ox - në 1874. Verne u bë i pasur dhe i famshëm.[78]'''
Ndërkohë, Michel Verne u martua me një aktore kundër dëshirës së të atit, pati dy fëmijë nga një dashnore e mitur dhe u varros në borxhe.[79] Marrëdhënia midis babait dhe djalit u përmirësua ndërsa Michel u rrit.[8
Vitet e mëvonshme
'''Zhyl Verni dhe Zonja Verne shek. 1900'''
Megjithëse u rrit si një katolik romak, Verne gravitoi drejt deizmit.[81][82] Disa studiues [cilët?] besojnë se romanet e tij pasqyrojnë një filozofi deiste, pasi ato shpesh përfshijnë nocionin e Zotit ose providencës hyjnore, por rrallë përmendin konceptin e Krishtit.[83][84]
'''Më 9 mars 1886, ndërsa Verne u kthye në shtëpi, nipi i tij njëzet e gjashtë vjeçar, Gaston, e qëlloi dy herë me një pistoletë. Plumbi i parë humbi, por i dyti hyri në këmbën e majtë të Verne, duke i dhënë atij një çalë të përhershme që nuk mund të kapërcehej. Ky incident u fsheh [nga kush?] në media, por Gaston e kaloi pjesën tjetër të jetës së tij në një azil mendor.[85]'''
'''Pas vdekjes së nënës së tij dhe Hetzel (i cili vdiq në 1886), Zhyl Verni filloi të botonte vepra më të errëta. Në 1888 ai hyri në politikë dhe u zgjodh këshilltar i qytetit të Amiens, ku ai mbrojti disa përmirësime dhe shërbeu për pesëmbëdhjetë vjet.[86]'''
Verne u bë kalorës i Legjionit të Nderit të Francës më 9 prill 1870,[87] dhe më pas u promovua në gradën e Legjionit të Nderit në gradën Oficer më 19 korrik 1892.[88]
Vdekja dhe botimet pas vdekjes
Shihni gjithashtu: Varri i Zhyl Vernit
“Fari në fund të botës” konsiderohet si një nga romanet më të mira të skenës letrare të Zhyl Vernit.
'''Më 24 mars 1905, ndërsa ishte i sëmurë me diabet kronik dhe komplikime nga një goditje që paralizoi anën e djathtë, Verne vdiq në shtëpinë e tij në Amiens, [89] 44 Boulevard Longueville (tani Bulevardi Jules-Verne). Djali i tij, Michel Verne, mbikëqyri botimin e romaneve Pushtimi i detit dhe Fari në fund të botës pas vdekjes së Zhylit. Seria "Udhëtimet e jashtëzakonshme" vazhdoi për disa vite më pas me të njëjtin ritëm prej dy vëllimesh në vit. Më vonë u zbulua se Michel Verne kishte bërë ndryshime të gjera në këto histori,[3] dhe versionet origjinale u botuan përfundimisht në fund të shekullit të 20-të nga Shoqëria Zhyl Verne (Société Jules Verne). Në vitin 1919, Michel Verne botoi Misionin Barsac (frëngjisht: L'Étonnante Aventure de la Mission Barsac), draftet origjinale të të cilit përmbanin referenca për Esperanton,[90] një gjuhë për të cilën babai i tij kishte qenë shumë i interesuar.[91][92]'''
Në vitin 1989, stërnipi i Vernit zbuloi romanin ende të pabotuar të paraardhësve të tij Paris në shekullin e njëzetë, i cili u botua më pas në 1994.[93]
'''Vepra më e madhe e Vernit është seria "Udhëtimet e jashtëzakonshme", e cila përfshin të gjitha romanet e tij, përveç dy dorëshkrimeve të refuzuara Parisi në shekullin e njëzetë dhe prapa në Britani (të botuara pas vdekjes përkatësisht në 1994 dhe 1989) dhe për projektet e mbetura të papërfunduara pas vdekjes së tij. (shumë prej të cilave do të përshtateshin ose rishkruheshin pas vdekjes për botim nga djali i tij Michel).[94] Verne shkroi gjithashtu shumë drama, poema, tekste këngësh, libretti operetash dhe tregime të shkurtra, si dhe një sërë esesh dhe të ndryshme jo-fiction.'''
Pritje letrare
Pas debutimit të tij nën Hetzel, Verne u prit me entuziazëm në Francë nga shkrimtarët dhe shkencëtarët njësoj, me George Sand dhe Théophile Gautier ndër admiruesit e tij më të hershëm.[95] Disa figura të shquara bashkëkohore, nga gjeografi Vivien de Saint-Martin tek kritiku Jules Claretie, folën shumë për Vernin dhe veprat e tij në shënime kritike dhe biografike.[96]
'''Megjithatë, popullariteti në rritje i Verne në mesin e lexuesve dhe lojtarëve (veçanërisht për shkak të versionit shumë të suksesshëm skenik të Rreth botës në tetëdhjetë ditë) çoi në një ndryshim gradual në reputacionin e tij letrar. Ndërsa romanet dhe prodhimet skenike vazhduan të shiteshin, shumë kritikë bashkëkohorë mendonin se statusi i Vernit si një autor komercialisht popullor nënkuptonte se ai mund të shihej vetëm si një tregimtar i thjeshtë i bazuar në zhanër, dhe jo një autor serioz i denjë për studime akademike.[97]'''
Ky mohim i statusit formal letrar mori forma të ndryshme, duke përfshirë kritikat shpërfillëse nga shkrimtarë të tillë si Émile Zola dhe mungesën e nominimit të Verne për anëtarësim në Académie Française,[97] dhe u njoh nga vetë Verne, i cili tha në një intervistë të vonë: Keqardhja e madhe e jetës sime është se nuk kam zënë kurrë ndonjë vend në letërsinë franceze.”[98] Verne, i cili e konsideronte veten “një njeri i letrave dhe një artist, që jetonte në ndjekje të idealit”,[99] kjo shkarkimi kritik mbi bazën e ideologjisë letrare mund të shihej vetëm si mospërfillja përfundimtare.[100]
'''Ky bifurkacion i Verne si një shkrimtar i zhanrit popullor, por një person kritik i padëshiruar vazhdoi pas vdekjes së tij, me biografitë e hershme (duke përfshirë një nga mbesa e vetë Verne, Marguerite Allotte de la Fuÿe) duke u fokusuar në hagiografinë e mbushur me gabime dhe të qëndisur të Verne si një popullor. Figura në vend të metodave aktuale të punës së Vernit ose rezultateve të tij.[101] Ndërkohë, shitjet e romaneve të Verne në versionet e tyre origjinale të pashkurtuara ranë ndjeshëm edhe në vendlindjen e Verne, me versionet e shkurtuara që synonin drejtpërdrejt fëmijët të zënë vendin e tyre.[102]'''
'''Megjithatë, dekadat pas vdekjes së Vernit panë gjithashtu rritjen në Francë të "kultit të Zhyl Vernit", një grup studiuesish dhe shkrimtarësh të rinj në rritje të vazhdueshme, të cilët i morën seriozisht veprat e Vernit si letërsi dhe vunë re me dëshirë ndikimin e tij në veprat e tyre pioniere. Disa nga kulti themeluan Société Jules Verne, shoqëria e parë akademike për studiuesit e Vernit; shumë të tjerë u bënë më vete figura të respektuara avangarde dhe surrealiste letrare. Lavdërimet dhe analizat e tyre, duke theksuar risitë stilistike të Vernit dhe temat e qëndrueshme letrare, rezultuan shumë me ndikim për studimet letrare që do të vinin.[103]'''
Në vitet 1960 dhe 1970, kryesisht falë një vale të qëndrueshme studimesh serioze letrare nga studiues dhe shkrimtarë të njohur francezë, reputacioni i Verne u ngrit në qiell në Francë.[104][105] Eseja kryesore e Roland Barthes-it Nautilus et Bateau Ivre (Nautilusi dhe varka e dehur) pati ndikim në interpretimin e saj të Udhëtimeve të jashtëzakonshme si një tekst thjesht letrar, ndërsa studimet e gjatësisë së librave nga figura të tilla si Marcel Moré dhe Jean Chesneaux e konsideronin Verne nga një një mori pikash të favorshme tematike.[106]
'''Revistat letrare franceze i kushtuan numra të tëra Vernit dhe veprës së tij, me ese nga figura të tilla imponuese letrare si Michel Butor, Georges Borgeaud, Marcel Brion, Pierre Versins, Michel Foucault, René Barjavel, Marcel Lecomte, Francis Lacassin dhe Michel Serres; Ndërkohë, i gjithë opusi i botuar i Vernit u kthye në shtyp, me botime të pakursuara dhe të ilustruara të veprave të tij të shtypura nga Livre de Poche dhe Éditions Rencontre.[107] Vala arriti kulmin e saj në vitin e gjashtëqindvjeçar të Vernit 1978, kur ai u bë subjekt i një kolokiumi akademik në Centre Culturel International de Cerisy-la-Salle dhe Udhëtimi në Qendrën e Tokës u pranua për leximin e përgjithshëm të sistemit universitar francez. listë. Që nga këto ngjarje, Verne është njohur vazhdimisht në Evropë si një anëtar legjitim i kanunit letrar francez, me studime akademike dhe botime të reja që vazhdojnë në mënyrë të qëndrueshme.[108]'''
'''Reputacioni i Verne në vendet anglishtfolëse ka qenë dukshëm më i ngadalshëm në ndryshim. Përgjatë shekullit të 20-të, shumica e studiuesve anglofonë e hodhën poshtë Vernen si një shkrimtar zhanri për fëmijë dhe një përkrahës naiv të shkencës dhe teknologjisë (megjithë dëshmitë e forta për të kundërtën në të dyja pikat), duke e gjetur kështu atë më interesant si një "profet" teknologjik ose si një subjekt krahasimi me shkrimtarët në gjuhën angleze si Edgar Allan Poe dhe H. G. Wells sesa si temë e studimit letrar më vete. Kjo pamje e ngushtë e Vernit është ndikuar padyshim nga përkthimet në anglisht me cilësi të dobët dhe versionet e filmave të Hollivudit të përshtatura shumë lirshëm përmes të cilave shumica e lexuesve amerikanë dhe britanikë kanë zbuluar Vernen.[5][109] Megjithatë, që nga mesi i viteve 1980 janë shfaqur një numër i konsiderueshëm studimesh dhe përkthimesh serioze në gjuhën angleze, duke sugjeruar se një rehabilitim i reputacionit anglofon të Verne mund të jetë aktualisht duke u zhvilluar.[110][111]'''
Elmore County (Idaho)
Elmore County është një nga  qarqet në shtetin federal Idaho të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Piu V
Papa San Pio V (Antonio (Michele) Ghislieri l. 17 janar 1504, Bosco Marengo - v. 1 maj 1572, Roma) ishte papa i 225 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 7 janar 1566 dhe deri më 1 maj 1572. Paraardhës i tij ishte Papa Piu IV, ndërsa pasardhësi papa Gregori XIII.
La Pobla de Cérvoles
La Pobla de Cérvoles është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Garrigues, të provincës Lleida, në Katalonia.
Kantoni Limoges-La Bastide
Kantoni Limoges-La Bastide (frëngjisht: Canton de Limoges-La Bastide) është një kanton në departamentin Haute-Vienne, rajonin Limousin në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Limoges. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 9722 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Limoges-La Bastide aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Vaji i palmës
Vaji i palmës nëse është cilësor ky lloj vajit është mjaft i shëndetshëm. Mund të blihet edhe në formë spreji. Ka aromë dhe shije neutrale, prandaj nuk e ndërron shijen origjinale të gjellëve.
285 p.e.s.
Mbi vitin 285 p.e.s..
Mali i Shpiragut
Shpiragu është një mal në perëndim të qytetit të Beratit i njohur si mali me vija
Agroekosistemet
Agroekosistemet ndryshojnë nga ekosistemet natyrore nga pikëpamja strukturore dhe funksionale. Mirëpo ato mirëmbahen nga njeriu duke i lëvruar, prashitur, plehërosur, ujitur etj.
Beda i Nderuari
parapamje|250px|Beda parapamje|De natura rerum, 1529 Beda i Nderuari (672 - 25 maj 735) ishte murg i manastirit benediktin të Sh. Pjetrit në Wearmouth (sot Sunderland) dhe më vonë i manastirit të Shen Pal, sot Jarrow.
284 p.e.s.
Mbi vitin 284 p.e.s..
Fremont County (Idaho)
Fremont County është një nga  qarqet në shtetin federal Idaho të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Vija ndarëse-minus
Vija ndarëse -minus ( - ) është një karakter i përdorur në dokumentet dixhitale dhe informatikë për të përfaqësuar një grumbull (-) ose një shenjë minus (-).
Eshtë e pranishme në Unicode si pikë kodi U + 002D - Vija ndarëse-MINUS; është gjithashtu në ASCII me të njëjtën vlerë.
Shkëmbi (Prevezë)
Shkëmb (greqisht: Βράχος/Vrákhos) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Σκέμπον/Skémpon.
Portokallia
"Portokalli" eshte nje show televiziv humoristik i perjavshem, prodhim i Top Channel. Titulli i spektaklit - "Portokalli" - nuk ka te beje aspak me frutin ekzotik "portokall", por me ngjyren portokalli te semaforeve te rruges. Kjo lidhet me realitetin shqiptar, i cili shpesh duket si nje makine e ndaluar ne nje semafor te mbetur ne ngjyren portokalli, gje qe nuk e lejon as te shkoje perpara, por as te kthehet prapa. Personazhet e "Portokalli" jane njerez te mbetur pikerisht ketu, ne kete pike kritike, me hallet e tyre te perditshme, te cilet, sic ndodh ne nje kryqezim rruge, perballin fatet me njeri-tjetrin
283 p.e.s.
Mbi vitin 283 p.e.s..
Daniele Farlati
Daniele Farlati (San Daniele del Friuli, 22 shkurt 1690 - Venedik, 25 prill 1773) ka qenë një jezuit dhe historian italian, i specializuar në historinë e Kishës Katolike. Shquhet për bashkëhartimin e Illyricum Sacrum.
Biografia
Lindi San Daniele del Friuli më 22 shkurt 1690, (një komunë në provincën Udine), dhe pasi përfundoi studimet për teologji në Goricia, u pranua në Urdhërin e Jezuitëve në Bolonja më 1707. Punoi për 5 vjet si mësues i letërsisë klasike në Kolegjin e Jezuitëve në Padova. Iu rikthye studimeve teologjike në Romë dhe në vitin 1722 u dorëzua prift. Në po këtë vit u kthye përsëri në Padova për të ndihmuar At Filippo Riceputi në kërkimet e tija historike. Riceputi synonte të shkruante historinë e fesë dhe të kishës katolike në Ilirikum dhe kishte skicuar në vitin 1720 vijat e përgjithshme të studimit. Riceputi dhe Farlati punuan së bashku për 20 vjet duke grumbulluar çdo dokument të ruajtur në arkivat e kishës katolike. Rezultati i kësaj pune kërkimore ishte grumbullimi i 300 vëllimeve (me shkrim dore) me dokumenta. Riceputi vdiq në vitin 1742(?) gjatë përfundimit të hartimit të 2 pjesëve më voluminoze të studimit, Illyricum Sacrum: Katalogu i martirëve dhe shenjtorëve të krishtërimit në Iliri, dhe jeta e Shën Pjetër Orseolos (St. Peter Urseolus).
Mbas vdekjes së Riceputit, Farlati zgjodhi si bashkëautor At Jacopo Coleti. Së bashku ata përgatitën për botim Volumin I, i cili u botua në Venecie në 1751. Volumi I përmbante historinë e krishtërimit për dioqezën e Salonës deri në shekullin e 4-të. (Salona është sot një qëndër arkeologjike 5 km larg qytetit të Splitit, Kroaci). Në vitet pasardhëse u botuan edhe volumet II, III, IV. Volumi V u botua pas vdekjes së Farlatit në vitin 1775. Coleti vahzdoi botimin e volumeve VI, VII dhe VIII. Volumi i fundit u botua në vitin 1818.
Grupi ProCredit
Grupi ProCredit është një grup bankash komerciale të fokusuara tek bizneset (SME), të cilat operojnë në Europën Lindore dhe Juglindore, Amerikën Jugore dhe Gjermani. ProCredit Holding AG & Co. KgaA, me seli në Frankfurt am Main, Gjermani, është kompania mëmë e grupit të bankave ProCredit të orientuara drejt zhvillimit. Grupi ProCredit është i dedikuar ndaj misionit etik dhe ndërkaq synon të kombinojë impaktin e lartë për zhvillim me suksesin financiar.
ProCredit Holding, e cila u themelua nga Internationale Micro Investitionen AG në vitin 1998, menaxhohet nga Dr. Gabriel Schor, Sandrine Massiani, Borislav Kostadinov and Dr Anja Lepp. Grupi ka vlerësim nga Fitch Rating BBB. Si institucioni udhëheqës i bankave, grupi mbikqyret nga autoritetet gjermane dhe europiane. Sipas Raportit Vjetor 2016, totali i aktiveve është rreth 5,7 billion euro. Depozitat janë rreth 3.5 billion euro dhe portofoli bruto i kredisë rreth 3.6 billion euro.
Bankat e Grupit ProCredit
Listën e plotë të bankave ProCredit mund ta gjeni në ProCredit Holding website.
Aksionarët
Forma ligjore e ProCredit Holding është një shoqëri me partneritet me përgjegjësi të kufizuar. Aksionarët e mëposhtëm që zotërojnë më shumë se 5% të aksioneve të ProCredit Holding, sipas 21 dhjetor 2016, janë:
•	Zeitinger Invest GmbH (17.5%)
•	KFW (14.5%)
•	IFC (11%)
•	TIAA (9,4%)
•	Aksionarë të tjerë (së bashku 33,8%)
Referime
1.	ProCredit Holding, Raport Vjetor 2016
2.	ProCredit Holding, Prezantim për analistët 2016
Kantoni Saint-Lô-Est
Kantoni Saint-Lô-Est (frëngjisht: Canton de Saint-Lô-Est) është një kanton në departamentin Manche, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Lô. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 13298 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Lô-Est aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Gem County
Gem County është një nga  qarqet në shtetin federal Idaho të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Njësia administrative Zall-Dardhë
Komuna Zall-Dardhë është një komunë në Rrethin e Dibrës në Shqipëri.
Historia
Zall-Dardha shtrihet në një trevë të lashtë, ku emri Dardhë është një fjalë shqipe dhe nuk ka nevojë të gërmosh për të gjetur etimologjinë e saj.
Qyteti i lashtë kryesor i kësaj zone ishte Dapatra, i cili dëshmon se kjo zonë ka qenë një vendbanim i lashtë dhe janë zbuluar dhe njihen gjurmë të hershme të lashtësisë, ku mund të përmendim Çukun e Lekës, Mejen e Qytetit, Kepin e Shullanit e zabelin e Merskanës, Trojet e Mjeshtit, Gurin e Bletes, Gurin e Zi, Gjemet e tartajve, Gjemet e Viles, Ke del Uju, Ara e madhe, Trojet e Viles, Fursat, Lshkize etj Qe ne kohet e lashta thuhej se ne "Dardhe" si e quajne banoret Zall-Dardhen e qe perbehet nga fshatrat:: Menesh*(ose Vile), Tartaj, Lashkize, Qa, Sorice, Merskane, Nezhe, thuhej se eshte ba kuvend nder vite; mbledhje e kryetareve te fiseve per te zgjidhur problemet e popullates. Kuvendi perbehej nga 15 perfaqesues te fiseve te medha  dhe njihej me emrin "dheu". 15 - tet e dheut do te mbildheshin me ba kuvend per te zgjidhur hallet e per te marre vendime sa here qe e kerkonte nevoja e popullit te Dardhes. Ne maj te vitit 1921 dheu Kuvendi i Dardhes kryhesohej nga: (1) Medi Kaca, (2) Sadik Cera, (3) Hysen Bara, (4) Can Gjoka, (5) Hysen Ndreu, (6) Muharrem Ndreu, (7) Hysni Kaca, (8) Ali Baram Hoxha, (9) Hazis Poleshi, (10) Ramadan Cani, (11) Selim Hysa, (12) Misim Ahmeti, (13) Demir Sula, (14) Shaban Kazia e (15) Cen Rasha.
Dheu kishte detyra shume te rendesishme per qeverisjen e zones dhe per percaktimin e rregullave (kannunit te venit); Dheu dinte te qeveriste dhe dinte dhe te vinte rregull ne popullate; dheu nuk hezitonte te denonte cilin do qe shkelte ligjet e kuvendit dhe fjala e dheut ishte "ligj" qe askush nuk guxonte te dilte mbi te! Kjo ishte me rendesi shume te madhe pasi dheu kishte influence dhe ndikonte drejtperdrejte ne zgjidhjen e problemeve te rendesishme te banoreve dhe do te ndikonte pozitivisht ne rritjen e maturise, respektit, mikpritjes se popullit te Dardhes dhe kjo do te vazhdonte ne breza dhe ne saje te ketyre traditave te mira, dernjanet do te dinin te merren vesht mes njeri tjetrit dhe do tja rrisnin vlerat Dardhes neper shekuj. Fakti qe Dardha eshte nje vend pa hasmeri dhe ku respekti e toleranca per njeri tjetrin vihet gjithmone mbi interesat e rastit ka qene vleresuar nga burrat e mencur ne Diber dhe padyshim qe eshte shume me rendesi jo vetem per zonen,por dhe per Shqiperine ne teresi dhe ndoshta do te ishte mire qe njerezit te germonin e te studijone Historine e tyre per te mesuar me shume mbi metodat e qeverisjes se Shqiptareve ne te kaluaren dhe duke marre shembujt e mire si keto ne Zall-Dardhe si dhe ato te kanunit te Lek Dukagjinit ne malesi per ti ndjekur ne te sotmen dhe te ardhmen, per ti vazhduar traditat e mira per te permisuar respektin dhe mirnjohjen ndaj njeri tjetrit per te miren e femijeve tane e brezave te Shqiptareve qe vijne me pas. Kohet kane ndryshuar po traditat e mira nuk duhen te asimilohen e zhduken po te riperterihen e pasurohen me vlera te reja.
* Shenim:
Fshatit Menesh i eshte ndryshuar emri ne vitet 80 me kontributin e intelektualit e burrit te nderuar te Dardhes, Ismail Bara, i cili do ta ndryshonte emrin e fshatit nga Vile ne Menesh; ne kohen kur fale punes se tij, fshati beri ndarjen administrative, me fshatin Tartaj - deri atehere (ne vitet 80-te) fshati nihej me emrin Vile.
Relievi
Zall-Dardha ndodhet ne lartesine rreth 390 metra mbi nivelin e detit prane lumit Drin i Zi i cili buron ne liqenin e Oherit dhe rrugton neper ish-jugosllavi per rreth 40 km para se ti bashkohet Shqiperise ne Diber dhe pasi rrugton drejt Kukesit, Fierzes e Vaut te Dejes derdhet ne Detin Adriatik. Relievi mund të përshkruhet si një shpatore e mbushur me kodra e fshatra në një sfond të gjelbëruar, e cila nis e bie nga maja e Gjargjishtit dhe Pllaja e Lana-Lurës deri në brigjet e Drinit të Zi, nga Mustafja deri në Kraj-Reç. Kjo zonë është e pasur me burime natyrale uji.
Ekonomia
Historikisht, ekonomia e kësaj zone është bazuar tek blegtoria, kryesisht ajo e imët dhe bujqësia e pemëtaria. Niveli i shkëmbimeve është shtrirë edhe përtej kufinjve të Dibrës. Zona, në përqindjen më të madhe të kohës, ka prodhuar kryesisht për nevoja vetiake. Pengesë për rritjen e nivelit të shkëmbimeve gjithmonë është shfaqur infrastruktura rrugore dhe për prodhimet bujqësore, mangësitë në drejtim të ujitjes dhe kullimit.
Listen
Ky album është pasuesi i Arrival, albumit të parë të Rudess-it. Në vitin 1994 Rudess-it iu dha çmimi "Best New Talent" nga Keyboard Magazine. Ky shbërblim iu dha atij për shkak të performancave live dhe për shkak të lëshimit të këtij albumi.
Këngët
Të gjitha këngët janë të kompozuara nga Jordan Rudess.
Provinca e Barleta-Andria-Tranit
Provinca e Barletta - Andria - Tranit (italisht:Provincia di Barletta-Andria-Trani) është një krahinë italiane e Pulias veriore, e cila ka 393.110 banorë. Kryeqendra e provincës është e përbashkët në mes të qyteteve të Barlettas, Andrias dhe Tranit.
Ajo kufizohet në veri-perëndim me Provincën e Foxhias, në veri-lindje laget nga Deti Adriatik, në jug-lindje kufizohet me Provincën e Barit, në jug me Provincën e Potencës (Rajoni i Bazilikatës).
Provinca e Barletta - Andria - Tranit është themeluar në vitin 2004 dhe zgjedhjet e para të Këshillit Provincial u mbajtën më 6 dhe 7 qershor 2009.
282 p.e.s.
Mbi vitin 282 p.e.s..
Brazii
Brazii është një komunë në qarkun Arad në Rumani. Ka një popullsi prej 1.293 banorësh dhe sipërfaqe 121,67 km2. Komuna është formuar nga bashkimi i 5 fshatrave: Brazii, Buceava-Şoimuş, Iacobini, Mădrigeşti, Secaş.
Ruslana
Ruslana Lyschytschko (ukranisht Руслана Лижичко/Ruslana Lyschytschko ; rusisht Руслана Лыжичко/Ruslana Lyschitschko, sipas rishkrimit angleze shkruhet më së shumti Ruslana Lyzhychko apo Ruslana Lyzhichko) lindi më 24 maj 1973 në Lemberg. Është një këngëtare, kërcimtare, producente dhe kompozitore ukrainase.
Ruslana fitoi Eurovision Song Contest 2004 në Stamboll me titullin Wild Dances me 280 pika.
Edvin Murati
Edvin Murati është një futbollist shumë i njohur i Kombëtares shqiptare. Është në kontrate me Iraklis deri më 30-6-2007. Ai gjatë karrierës së tij sportive ka fituar shumë eksperience, sidomos në periudhën që ka luajtur me ekipin më popullor të Francës PSG-ne. Gjatë kësaj periudhë ai ka pasur fatin që të stërvitet dhe të luajë me emra të mëdhenj të futbollit evropian, disa nga këto janë Rai, Leonardo, Xhorxh Weah, Okoca, Delivardes, Marco Simone, Bernard Lama, Loren Rober (i cili ishte dhe rivali i tij për rolin që kishin në ekip), Loguen, Zhinola e shumë të tjerë. Gjithashtu është trajnuar nga trajnerë me emër, siç janë, Artur Xhorxh, Ricardo, Fernandes, Haliloxhixh, etj.
Edvini është një lojtar kyç i kombëtares shqiptare dhe shumë i domosdoshëm e me eksperience. Ai është nder të paret nga lojtaret shqiptare që u rrit që në moshe të vogël me një ekip evropian të grupmoshave dhe nder të paret që është aktivizuar në futbollin profesionist pas viteve '90.
Gooding County
Gooding County është një nga  qarqet në Shtetin Federal Idaho të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
La Pobla de Claramunt
La Pobla de Claramunt është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Anoia, të provincës Barcelona, në Katalonia. La Pobla de Claramunt ka 2193 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 18.53 km2.
Lidhje të jashtme
La Pobla de Claramunt
PC World
PC World është një revistë e botuar për herë të parë në SHBA ne mars 1983 nga kompania IDG
Shtetet ku botohet
Qendra e PC WOrld ndodhet ne San Francisko, SHBA por ajo botohet dhe në 51 shtete të tjerë:
Banka Kombëtare Tregtare
Banka Kombëtare Tregtare (BKT) është banka më e madhe e dhe më e vjetër tregtare (e nivelit të dytë) në Shqipëri.
Historiku
BKSH u ngrit me 1992 nga një nënndarje e dytë e Bankës së Shtetit Shqiptar me qëllim menaxhimin e aktivitetit tregtar brenda vendit të subjekteve shtetërore. Aktivet dhe pasivet nga aktivitetet e këtyre subjekteve iu transferuan llogarive të BKT-së që prej formimit të saj.
BKT-ja përfundoi procesin e privatizimit në vitin 2000. Parlamenti shqiptar aprovoi me 6 korrik 2000 kontratën e shitjes ndërmjet Ministrisë së Financave nga njëra anë dhe Konsorciumit të Investitorëve Ndërkombëtare (60% e aksioneve), Korporata Ndërkombëtare Financiare (20%) dhe Banka Europiane për Rindërtim dhe Zhvillim (20%) nga ana tjetër. Kalimi i pronësisë u bë efektiv me 17 tetor 2000.
Franklin County (Idaho)
Franklin County është një nga  qarqet në shtetin federal Idaho të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Chéroy
Përbërja aktuale
Kantoni Chéroy aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
Kantoni Saint-Lô-Ouest
Kantoni Saint-Lô-Ouest (frëngjisht: Canton de Saint-Lô-Ouest) është një kanton në departamentin Manche, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Lô. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 13187 banorë.
281 p.e.s.
Mbi vitin 281 p.e.s..
Kantoni Saint-Lô-Ouest
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Lô-Ouest aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
280 p.e.s.
Mbi vitin 280 p.e.s..
Vuçaku
Vuçak është një vendbanim në komunën e Drenasit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Nënkalajë.
Minidoka County
Minidoka County është një nga  qarqet në shtetin federal Idaho të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Provinca e Materës
Provinca e Materas (italisht Provincia di Matera) është një provincë italiane e Bazilikatës me 203.803 banorë.
Ali Oseku
Ali Oseku (lindi më 23 shkurt 1944 në Tiranë), është piktor shqiptar.
Alberto Brignoli
Vitet e hershme
Birgnoli ka lindur në Trescore Balneario dhe debutoi si i rritur në vitin 2009 me A.C. Montichiari në Serie D. Para kësaj, ai kishte luajtur futboll me të rinjtë e Uesse Sarnico 1908 dhe USD Grumellese Calcio. Pasi ndihmoi ekipin të ngjitej një kategori më lartë duke luajtur si titullar, ai u huazua te A.C. Lumezzane.
Brignoli u huazua te Ternana Calcio për sezonin 2012–13. Ai debutoi si profesionist më 1 shtator 2012 duke luajtur si titullar në humbjen 1–0 në shtëpi ndaj Modenës në Serie B.
Juventus
Më 2 shkurt 2015, Juventus siguroi blerjen e Brignolit për 1.75 milion €, kurse gjysma e kartonit të Alberto Masi shkoi në drejtimin e kundërt për 1.5 milion €. Ai megjithatë u rikthye menjëherë te Ternana si huazim për pjesën e mbetur të sezonit.
Sampdoria
Më 2 korrik 2015, Brignoli u ble nga Sampdoria në një marrëveshje të përkohëshme. Ai debutoi në Serie A më 14 maj 2016 (ndeshja e fundit e sezonit) duke luajtur për 90 minuta të plota në humbjen 5–0 në transfertë ndaj Juventusit.
CD Leganés
Më 20 korrik 2016, Brignoli u huazua tek klubi i La Ligas CD Leganés për një vit.
Perugia
Më 11 janar 2017, Brignoli u rikthye në Itali, duke u bashkuar me Perugian në formë huazimi.
Benevento
Më 30 korrik 2017, ai u bashkua me skuadrën e sapongjitur në elitë Benevento në një marrëveshje të përkohëshme, me detyrim blerje në fund të sezonit. Sipas Corriere dello Sport – Stadio, detyrimi i blerjes së tij do të varej nëse Benevento do të mundej të siguronte mbijetesën për sezonin 2018–19. Atij ju dha fanella me numrin 22. Më 3 dhjetor 2017, Brignoli shënoi golin e barazimit me një gjuajtje me kokë në minutën e 95të në barazimin 2–2 në shtëpi ndaj Milanit, duke i dhënë Beneventos pikën e parë në Serie A pas 14 humbjesh rresht, e cila ishte një rekord. Me këtë gol, ai u bë portieri i tretë në historinë e Serie A që shënon nga loja e hapur pas Michelangelo Rampullas në vitin 1992 dhe Massimo Taibit në vitin 2001.
Empoli
Më 18 korrik 2019, Brignoli u transferua te Empoli si lojtar i lirë.
Vërboci (Drenas)
Vërboci është fshat i komunës së Drenasit(Drenicë), dhe është i njohur edhe më emrin Fortesë. Kufizohet nga fshatrat: Gllobarë, Tërstenik, Shtuticë, Polluzhë, Qirez, Gllanasellë. Vërboci është i banuar 100% nga banorë shqiptar. Banohët nga lagjët: Rrukiqi, Gllareva, Gashi, Kastrati, Prokshi, Shala, Dobra, Krruti, Zhushi, Tafaleci, Istogu, etj. Nataliteti në të gjitha lagjët shënon rënie për shkak të emigrimit te të rinjëve, e të cilët e përbejnë shumicën e banorëve të fshatit.
Arsimi
Shkolla gjendët në qënder të fshatit, ku rrugët e asfaltuara të shpien pa problem. Ndriqimi, rrjeti i ri energjetik dhe ujrat e zeza veqse kanë përfunduar në disa nga lagjët.
Hidrografia
Fshati ka edhe lumin e vet, Lumi i Vërbocit, që përshkon përgjithësisht në pjesën më veri-lindore. Ky lum mban emrin e fshatit për shkak të burimëve të ujit mineral në lagjen Rrukiqi, gjë që bejnë të jetë dega kryesore e lumit Drenica.
Agrikultura
Në të gjithë hapsirën e fshatit shtrihën toka pjellore, ka bërë që bujqësia të jetë e zhvilluar. Po ashtu rritën disa lloje të veqanta të florës, e që bejnë një shumëllojshmëri vegjetacioni, si p.sh. lloje bimësh më të rralla: murrizi, lajthia, kaça, kulumria(boronica e egër), vojsa; lloje frutash të egër: molla, dardha, ftoi; lloje drunjësh: ahu, shelgu, frashëri, bungu, verrit, qarri, plepi(i egër dhe i butë), shkoza, bliri, arra, gështënja. Në këtë zonë hasën shumë lloje të bimëve mjekuëse, aromatike dhe çajrave, të cilat merrën të gatshme si dhuratë nga vetë natyra. Gjithëashtu edhe fauna është e pasur më lloje të ndryshme që përbehët edhe nga lloje të egra të gjitarëve, si: ujku, shqardhi, vjedulla, bukla, ketri, dhelpra, lepri; të shpëndëve të egra, si: lejleku, rosa, pellumbi, fëllënza, qukapiku; lloje të zvarranikëve, si: breshka, gjarpri, hardhuca; dhe shumë lloje tjera.
Monumente historike
Në Vërboc gjëndet xhamia më e vjetër në Drenicë, që daton prej shekullit të XVII. Paraadhësit e familjës Kastrati, e kanë ndertuar xhaminë në vitin 1615, dhe postin e imamit e kanë bartur tek pasardhësi familjar, e deri tash ka arritur tek brezi i 14-të. Pranë xhamisë së vjetër është ndertuar edhe një xhami e re, e në të cilën kryejnë ritët fetare edhe shumë banorë nga fshatrat përreth.
Monument tjetër kulturor është edhe kalaja e fshatit Vërboc, që i përket përiudhes antike dhe mesjetare, dhe ishte ndërtuar gjatë kohës së pushtimit romak. Pozita e favorshme gjeografike, në një terën kodrinor me substrat guror, që u ka mundësuar të ndërtojnë kala të fortifikuar, e përshkak të lartësisë një pamje më të gjerë dhe më mundësi më të madhe rezistence në ndonjë rast sulmi. Faktor tjetër favorizuës ishin edhe ekosistemi i pasur më diversitet të faunës, që u mundësonte përmes gjahut të siguronin ushqimin e po ashtu edhe burimet e ujit që gjendëshin pranë.
Bukuritë natyrore
Fshati Vërboc është i njohur për bukuritë natyrore. Ndër bukuritë që e gëzon ky fshat janë numri i madh i shpellave dhe burimet e ujit termal. Këto burime kanë qënë të pranishme dhe janë shfrytëzuar nga njerëzit qysh herët. Pesë nga këto burime gjënden në lagjën Rrukiqi, që edhe janë pronë e tyre. Aty gjëndet edhe Vrella, siç e quajnë banorët, e të cilën e vizitojnë banorë nga shumë vende të Drenicës. Karakteristikë e këtyre burimëve janë temperatura stabile 18 gradë celsius në të gjitha stinët e vitit dhe prania e madhe e mineraleve në ujë e që i bejnë burimet të jenë ujra mineral termal.
Buteni
Buteni është një komunë në qarkun Arad në Rumani. Ka një popullsi prej 3.457 banorësh dhe sipërfaqe 92,84 km2. Komuna është formuar nga bashkimi i 4 fshatrave: Berindia, Buteni, Cuied, Păulian.
Historia
Kjo komunë përmendet për herë të parë në vitin 1387.
Madison County (Idaho)
Madison County është një nga  qarqet në shtetin federal Idaho të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Approuague-Kaw
Kantoni Approuague-Kaw (frëngjisht: Canton d'Approuague-Kaw) është një kanton në departamentin Guyane, rajonin Guyane në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Régina. Ka sipërfaqe 12130km2 dhe popullsi 826 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Approuague-Kaw aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Peter Galison
parapamje|270px|djathtas|Peter Galison në vitin 2007 Peter Louis Galison (lindur 1955, New York), është një profesor i filozofisë së shkencës në Universitetin Joseph Pelegrino dhe profesor fizike në Universitetin e Harvardit. Ai ka marrë Ph.D. nga Universiteti i Harvardit si në Fizikë ashtu edhe në Historinë e Shkencës në vitin 1983.
Ndër botimet e tija janë: Image and Logic: A Material Culture of Microphysics (1997) dhe Einstein's Clocks, Poincaré's Maps: Empires of Time. Libri i tij më i fundit (2007), në bashkëautorësi me Lorraine Daston, titullohet Objectivity.
Përpara se të shkonte në Harvard, Galisoni dha mësim për disa vite në Universitetin e Stanfordit, ku ishte profesor i Historisë, Filozofisë dhe Fizikës. Ai konsiderohet pjesë e filozofisë së shkencës së Shkollës së Stanfordit së bashku me Ian Hacking, John Dupre dhe Nancy Cartwright.
Galisoni është pjesë e bordit editorial të Critical Inquiry.
279 p.e.s.
Mbi vitin 279 p.e.s..
Janis Varufakis
Joanis " Yanis " Varufakis ( Greqisht: Ιωάννης Γεωργίου "Γιάνης" Βαρουφάκης   , shqiptuar [ˈʝaniz varuˈfacis] ; i lindur më 24 mars 1961)  është një ekonomist dhe politikan grek. Një ish-akademik, ai shërbeu si ministri grek i Financave nga janari deri më korrik 2015 pjesë e kabinetit të kryeministrit Aleksis Cipras. Ai është Sekretar i Përgjithshëm i MeRA25, një parti politike e majtë, që prej themelimit të saj në 2018. Një ish-anëtar i Syriza-s, Varoufakis ishte anëtar i Parlamentit Helen për qarkun Athinë B nga janari deri në shtator 2015; ai rifitoi një vend parlamentar në korrik 2019.
Në janarin e 2015-ës, Varoufakisi u emërua Ministër i Financave të Greqisë. Ai drejtoi negociatat me kreditorët e Greqisë gjatë krizës së borxhit qeveritar. Megjithatë, ai nuk arriti një marrëveshje me trojkën evropiane (Komisionin Evropian, Bankën Qendrore Evropiane dhe Fondin Monetar Ndërkombëtar) që çoi në zhvillimin e referendumit të shpëtimit në vitin 2015. Referendumi hodhi poshtë kushtet e shpëtimit të trojkës dhe një ditë më pas Varoufakisi dha dorëheqjen si Ministër i Financave, duke u zëvendësuar nga Euklid Cakalotos. Më 24 gusht, Varoufakis votoi kundër paketës së tretë të ndihmës ; në zgjedhjet e parakohshme të shtatorit që pasuan, ai nuk kandidoi për rizgjedhje. Varoufakis që atëherë është shfaqur në debate, leksione dhe intervista të shumta. Në shkurt 2016, ai nisi Lëvizjen Demokracia në Evropë 2025 (DiEM25) dhe më pas mbështeti zgjedhjen "Qëndro" në referendumin për qëndrimin/largimin e Mbretërisë së Bashkuar në Bashkimin Evropian. Në mars 2018, ai themeloi MeRA25, "krahun elektoral" të DiEM25-ës në Greqi. Në zgjedhjet parlamentare të vitit 2019, MeRA25 ishte partia e gjashtë më e votuar, duke fituar nëntë mandate deputetësh, me vetë Varoufakisin që u kthye në Parlamentin Helen.
Karriera akademike
djathtas|parapamje| Varoufakis në Festivalin Subversive 2013 në [[Zagrebi|Zagreb, Kroaci]] Nga janari 2004 deri në dhjetor 2006, Varoufakis shërbeu si këshilltar ekonomik i Gjergj Papandreut. Më pas ai do të bëhej një kritik i flaktë i qeverisë së tij disa vite më vonë.
Duke filluar nga marsi i vitit 2012, Varoufakis u bë ekonomist në vendbanim për botuesin e lojërave video, Valve. Ai hulumtoi kurset e këmbimit brenda ekonomisë virtuale në platformën e shpërndarjes dixhitale Steam, veçanërisht duke parë kurset e këmbimit dhe minuset tregtare. Në qershor 2012, ai filloi një blog në lidhje me kërkimin e tij në Valve. Në shkurt 2013 funksioni i tij në Valve ishte të punonte në një lojë për parashikimin e prirjeve në lojëra. Nga janari 2013 ai dha mësim në Shkollën e Marrëdhënieve Publike Lyndon B. Johnson në Universitetin e Teksasit në Austin si profesor vizitor. Në nëntor 2013, ai u emërua profesor i ftuar në Universitetin e Stokholmit, Departamenti i Shkencave Kompjuterike dhe Sistemeve, për të punuar në kuadër të teorisë së lojës dhe vendimeve në qendrën e departamentit eGovLab. Në vitin 2013, ai u emërua redaktor i zyrës së Athinës së revistës online WDW Review, për të cilën ai dha ndihmesë deri në janar 2015.
Karriera e mëvonshme politike (2015–tani)
Në shtator 2015, Varoufakis u shfaq në emisionin britanik të debateve politike, Question Time, dhe u vlerësua për performancën e tij nga Mark Lawson në The Guardian, i cili shkroi: "disa nga fjalitë që ai foli në gjuhën e tij të dytë ishin më mbresëlënëse se shumica e kolegëve të tij panelistë në gjuhën e tyre amtare." Ai u shfaq përsëri në shfaqje në tetor 2016 dhe mars 2019. Ai e ka përshkruar veten si "marksist libertar".
Varoufakis mori pjesë në një ngjarje në Londër të organizuar nga The Guardian më 23 tetor 2015, ku foli për referendumin e ardhshëm të pjesëmarrjes së Mbretërisë së Bashkuar në BE. Ai tha se Mbretëria e Bashkuar duhet të mbetet në BE, por edhe të bëjë fushatë për demokratizimin e saj: "Mesazhi im është i thjeshtë por i pasur: ata prej nesh që përçmojnë deficitin demokratik në Bruksel, ata prej nesh që e urrejnë autoritarizmin e një teknokracie që është e paaftë. dhe përçmuese ndaj demokracisë, ata prej nesh që janë më kritikët ndaj Evropës; ne kemi një detyrë morale të qëndrojmë në Evropë, të luftojmë dhe ta demokratizojmë atë”. Ai do të kthehej në Mbretërinë e Bashkuar, në maj 2016, në fazat përfundimtare të fushatës për të kërkuar sërish një votë për të qendruar. Më 9 shkurt 2016, Varoufakis nisi Lëvizjen Demokracia në Evropë 2025 (DiEM25) në Volksbühne në Berlin.
Në marsin e vitit 2016, Varoufakis mbështeti publikisht idenë e të ardhurës bazë. Më 2 prill 2016, duke reaguar ndaj tensionit midis kancelares gjermane Angela Merkel dhe FMN-së, Varoufakis tha se po zhvillohej "një luftë e keqe midis një të keqi të aftë të numërojë (FMN-ja) dhe një zvarritësi kronik (Berlini)" për sa i përket lehtësimit të borxhit grek.
Më 25 nëntor 2018, Varoufakis u zgjodh për të kryesuar listën e Democracy in Motion (seksioni gjerman i DiEM25 ) për zgjedhjet evropiane të 2019-ës por nuk u zgjodh.
Në një intervistë të tetorit 2022, Varoufakis pohoi se SHBA dëshiron të vazhdojë luftën ruso-ukrainase, pasi ajo u shërben interesave të vendit. Që lufta të përfundojë, ai propozoi që palët kundërshtare të arrijnë në një marrëveshje, që do të përfshijë tërheqjen e trupave ruse në bazat e tyre para 24 shkurtit, një angazhim nga SHBA që Ukraina nuk do të hyjë në NATO, garanci të ndërsjella për pavarësinë dhe paanshmërinë e Ukrainës, një marrëveshje e ngjashme me të Premten e Mirë për zonën e Donbasit dhe çështja e aneksimit të Krimesë nga Rusia do të duhet të diskutohet në 50 vitet e ardhshme, pasi nuk ka asnjë mënyrë paqësore për ta zgjidhur në këtë fazë. Ai tha gjithashtu se ai mbështet Ukrainën, siç do të bënte për "çdo komb, çdo vend, çdo popull që mbron shtëpitë e tij".
Jeta personale
Varoufakis është i martuar me artisten e instalacionit Danae Stratou. Varoufakis raportoi një të ardhur totale prej 970,000 € për periudhën 2016–2018, një portofol të konsiderueshëm pronash dhe asete të tjera në pronësi të tij; ka paguar më shumë se 440,000 euro taksa.
Simbol
Im Druck sind nach DIN 1304 und DIN 1313 („Größen“) die Grundzeichen kursiv zu setzen. DIN 1338 („Formelschreibweise und Schriftsatz“) empfiehlt eine Schriftart mit Serifen. Eine solche Schrift beugt beispielsweise der Verwechslung des großen I (I) mit dem kleinen l (l) vor.
Kombëtarja zvicerane e futbollit
Kombëtarja zvicerane e futbollit ( Schweizer Nati në gjermanisht, La Nati në frengjisht, i Squadra nazionale në italisht) është reprezentacioni kombtar i futbollit të Zvicrrës.
Simbol
Shembuj të aplikimit
Formula karaktere mund vetëm një arsye karaktere të ekzistojnë, si në shembujt e mësipërm ose për të mëtejshme të përcaktuar madhësinë përveç karaktere. Shembuj të tensionit elektrik janë:
Kombëtarja zvicerane e futbollit
thumb|right|300px
Njësia administrative Selishtë
Komuna Selishtë është një komunë në Rrethin e Dibrës në Shqipëri. Ajo shtrihet në pjesën perëndimore të Rrethit të Dibrës dhe ka një sipërfaqe prej 145,06 km² me një terren pothuajse tërësisht malor. Komuna Selishtë kufizohet në veri me Komunën Lurë, në lindje me Komunën Luzni, në verilindje me Komunën Muhurr, në juglindje me Komunën Shupenzë, në jug me Komunën Fushë-Bulqizë, në jugperëndim me fshatin Kurdari të Komunës Suç, në perëndim me Komunën Lis të Rrethit të Matit dhe në veriperëndim me Komunën Macukull të Rrethit të Matit.
La Pobla de Farnals
La Pobla de Farnals është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Horta Nord, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. La Pobla de Farnals ka 7080 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 3.6 km2.
Lidhje të jashtme
La Pobla de Farnals
Udhëheqës të shteteve në vitin 1864
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Holandezët
Holandezët apo Populli holandez janë një grup vendas etnik me origjinë nga Vendet e Ulëta. Holandezët ndajnë një kulturë të përbashkët dhe flasin Holandisht. Njerëzit holandezë dhe pasardhësit e tyre gjinden në mbarë botën, veçanërisht në Surinam në Kili në Brazil në Kanada nëAustrali në Republikën Jugafrikane në Zelandën e Re dhe në Shtetet e Bashkuara
Arti dhe kultura holandeze përfshijnë forma të ndryshme të muzikës, vallëzimit, stile tradicionale arkitektonike dhe veshje, disa prej të cilave janë të njohura në mbarë botën. Gjithashtu, Rembrandt, Vermeer dhe van Gogh konsiderohen ndërkombëtarisht si piktor të shkëlqyer. Holandezët janë tradicionalisht të krishterë (katolikë dhe protestantë), por në ditët e sotme vetëm një pakicë është ende praktikuese. Një përqindje e rëndësishme e holandezëve janë përkrahës të Humanizmit, Agnosticizmit, Ateizmit, ose të Individualizmit shpirtëror. Gjatë Mesjetës Vendet e Ulëta ishin të të vendosura në afërsi të kufirit të Francës dhe Perandorisë së Shenjtë Romake, duke formuar një pjesë të zonave të tyre përkatëse të dominimit. Ishte rreth shekullit XIII ku territoret e ndryshme që ata formuan u bënë pothuajse të pavarur.
Ndër familjën e Habsburgëve Vendet e Ulëta u organizuan në një njësi të vetme administrative dhe gjatë shekullit të XVI dhe XVII, veriu i shtetit u bë i pavarur nën kurorën spanjolle dhe formuan Republikën e Provincave të Bashkuara. Shkalla e lartë e urbanizimit karakteristik të Vendeve të Ulëta u arrit relativisht herët. Valët e para të mëdha të emigrimit jashtë Evropës filluan në kohën e Republikës.