Deklarata_e_revolucioni_në_Mani
Përgatitja prerevolutionary
Në tetor 1819 udhëheqësit u mblodhën në shtëpi agrume Petrobei Mavromichali, të beut e fundit të Mani, dhe nënshkruan një marrëveshje për konsultim dhe përgatitjen e përbashkët. Mani, si në krahinat e tjera të Peloponez, ka pasur mospajtime sa i cili ishte koha e duhur për të filluar revolucion. Familjet e Mourtzinon (ose Troupakis ) dhe Tzannetaki pro - të shpejtë të fillojë. Në vend të kësaj Petrobeis Mauromichalis dhe fisnikët konservatore Kallamatën kohë të gjatë nuk ka pasur shqetësime në lidhje me luftën vetë, por për të siguruar kushtet në të cilat lëvizja do të mund të arrijë një rezultat të suksesshëm. Ata donin mbi të gjitha për të përgatitur revolucionin në Mani, e cila kishte tokën e duhur dhe më shumë fuqi në meshkuj dhe me armë. Për më tepër, shumë Mani, kapitenët, dhe ai Petrobeis, nxituan për të marrë të futur për të Shoqërisë Friendly, duke përforcuar bindjen se çdo revoltë universal i grekëve kishte për të mbështetet në Mani. Si vlefshmërinë e Petrobey dhe ndikim mbi popullsinë e krahinës bëri pjesëmarrja e domosdoshme në luftën prej kohës u përpoq miqësore në çdo mënyrë për ta luftuar. Perraivos tashmë nga vitin e kaluar kishte ardhur në Mani në mënyrë për të pajtuar allilomisoumenes drejtuese Vendi familjet. Petrobeis ishte iniciuar nga Kompania por jo për të ndonjëherë zbuluar autoritetin, e cila kërkonte vazhdimisht. Ai kishte, natyrisht, imagjinoni si shumë të tjerë që udhëheqësi i fshehtë ishte John Kapodistrias dhe segjithë çështja ishte iniciuar. Për të komunikuar, pra, me udhëheqësin e supozuar udhëzoi mik dhe këshilltar i besuar për çështje me Mani Kamarino Zotit të Kallamatën, që ishte atëherë në Stamboll për arsye komerciale për të udhëtuar në Rusi në një letër Kapodistrias cila përcaktuar çfarë të menduarit dhe të konsiderohet e nevojshme për lëvizjen, veçanërisht ato që kanë të bëjnë me aspektin ekonomis. Kamarinos pas një udhëtimi të gjatë arriti në Petersburg, ku Kapodistrias deklaruar se ai nuk kishte asnjë përfshirje në punët e kompanisë dhe nuk mund të ketë, sepse olitika ruse ishte krejtësisht e huaj për tentativë revolucionit. KaKamarinos mësuar se udhëheqja iu besua Ypsilanti, i cili ishte në Rusinë jugore, për të përgatitur çështjet e racës. Kështu ai vendosi të kthehet tek ai për përmbushjen e qëllimit të udhëtimit. A ishte në fund në gjendje për ta takuar në Kisnov, dmth kur ata kishin mbaruar kontaktet dhe bisedimet Ismailio dhe kishte marrë tani vendimin për të filluar revolucionin nga Moldavia. Pra Ypsilanti u përgjigj se për shkak të shpenzimeve të mëdha të krijimit të ushtrisë në principatat e Danubit nuk mund të përmbushë kërkesat minimale financiare Petrobei. Kamarinos kërkuar për ta takuar sërish dhe të përsëritura këmbëngulje me kërkesat e tij. Përfundimisht ai u largua duke rezultuar zemëruar në përfundim arbitrar qëShoqëria Friendly kishte pushuar gjatë për të ekzistojnë dhe selëvizja e përgatitjes së Ypsilanti nuk ishte e lidhur me revolucionin kombëtar por me qëllime egoiste lider që kërkonin për të shërbyer interesat e familjes së tij. Kjo ishte e dyshimtë dhe monitorohen.Pas kthimit të tij, kur në Ypsilanti kishte filluar veprimin e tyre në Moldavi, ndërsa në një slepi për të kaluar Danubin, u vra nga marinarët e anijeve barkë dhe Sfaellos Eumorphopoulos komanduese e mëposhtme është kryer rendin superior. Këto ngjarje, për të cilat Petrobeis pasur asnjë informacion që kishte ndodhur herën e fundit para revolucionit. Deri në fillim të 1821 ka pasur një luftë trazira në rajon, si në pjesën tjetër të Peloponezit. Pas urdhrat e Christopher Perraivos Shoqërisë Friendly u kthye në Mani pas takimit në Ismailio përgjegjës për të njoftuar për të urdhrave Mani e Ypsilanti për nisjen e shpejtë të revolucionit e parë e vendit të tyre dhe i pyet ata për të bërë përgatitjet e nevojshme. Pak më vonë arriti në Mani Papaflessas dhe prijësve të mëdhenj si Anagnostaras dhe Theodoros Kolokotronis, të cilët endeshin fshatrat dhe rekrutimin e banorëve. Përgatitjet janë kryer mjaft i hapur në Lindjen e Mani, kuprania e pushtetit ishte praktikisht jo-ekzistues, dhe të butë në Perëndim, kuselia e beut ishte. Petrobeis kishte arritur me sukses për të mbuluar praninë dhe veprimin e prijësve. Por fakti se ndërsa Stambolli miqësor kishte ndihmuar djalin e tij George, të cilët ishin duke mbajtur peng turqve në Konstandinopojë si garantues i besnikërisë atërore të sulltanit për t'i shpëtuar dhe ardhja e mëvonshme e Mani ri, ku ai përcolli idetë e tij me entuziazëm në favor të revolucionit nuk ishin të panjohura për turqit dhe më tej fajësojë Petrobey që mungesën e disiplinës në mënyrë për të kapur Kolokotronis dhe Papaflessas të dyshuarin e kishte bërë tashmë, e cila në të vërtetë ishte duke planifikuar për të zëvendësuar atë si "basmpoglou" Mani. Dyshimet e turqve lehtësuan disi kur në fund të shkurt, komandanti turk të Peloponezit, në mënyrë që të dobësojë mundësinë e rebelimit në territorin e saj, të ftuar gjithë krerët e priftërinjve dhe pleqtë e Peloponezit në Tripolis, në maskën e takimit, por në fakt, për mbajtur ata atje. Petrobeis arratis vizitën e tij në Tripoli sëmundje pretenduar por dërgoi në vend të djalit të tij Anastasio, siguruar veprimin e qetë të kapitenëve. Që nga fillim të marsit, të gjithë Mani mbizotëronte alarm luftarak të dukshme. Banorët e kishte lënë punën e tyre, mblidheshin në sheshet e fshatit duke përgatitur "baroutovola" dhe grumbullimin e ushqim për Warriors, ndërsa paria bërë përpjekje agonized për të siguruar laps dhe barut, për të mbledhur luftëtarët dhe organeve ngritur. Kjo përgatitje gjallë dhe i hapur, i kombinuar me konfliktet ekzistuese midis familjeve të fuqishme të Mani, ishin të shqetësuar seriozisht, të cilët kishin frikë se një kryengritje e parakohshme mund të çojë në konflikte të brendshme dhe reagimi i turqve me masa të ashpra kundër Mani. Tipike ështëletër e Grigoraki, liderët e Lindjes Mani, me 11 mars 1821, i cili rekomandon ata që të shmangin lëvizjet e nxituara që mund të dëmtojë çështjen e racës dhe të kuptuarit <<δια το κοινόν όφελος>>.Bijtë e Petrobey, moshës së re, të vendosur dhe trim, asgjësoj hezitimin e tij. Dy burra të mëdhenj, Papaflessas dhe Perraivos, funksionoi si kanalet e komunikimit me Beut dhe udhëheqësve të tjerë, ndërsajugperëndimore Arcadia Kanellos Deliyiannis, të cilat u mblodhën nga ushqimi dhe municioni shkurt, ishte në komunikim të shpeshtë me pleqtë e Akaisë të vendosura në rajonin e Kalavryta dhe me Petrobei.Pra, në thelb Kanellos Deliyiannis ishte disi ndeshje koordinator në të dyja këto rajone të rëndësishme të Peloponezit dhe për shkak të veprimit të shpjegohet sinkronizimin e ngjarjeve në Akaisë dhe Messinia. Siç shihet nga dokumentet e ruajtura në arkivat e familjeve të shquar të Mani, në fillim të marsit, të gjithë komandantët komunikuar me njëri-tjetrin dhe me Petrobey ose mail koduar ose nga kontaktet personale për konsultim mbi përgatitjen dhe veprimit të përbashkët. Rreth mesit të marsit, vendimi përfundimtar duket të ketë qenë marrë si takime dhe shkëmbime të letrave ndaluar krejt. Udhëheqësit tani janë kushtuar ekskluzivisht për përgatitjen e forcave të tyre.