cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kori Siparantum
Kori Siparantum ka realizuar më shumë se 140 aktivitete deri më tani, duke zhvilluar me sukses koncerte dhe pjesëmarrje në festivale prestigjioze në vende të ndryshme të botës. Disa nga këto vende përfshijnë: Belgjikë, Francë, Gjermani, Itali, Korenë e Jugut, Kroacia, Maqedonia e Veriut, Portugalia, Shqipëria, Sllovenia dhe Zvicra.
Aktivitetet e tyre kanë sjellë një përvojë të mrekullueshme për publikun e tyre, duke shpalosur zërin e tyre të veçantë dhe talentin e tyre artistik. Kori Siparantum ka arritur të prezantojë muzikën e tyre me një kuptim thellësor dhe emocionues nëpër skenat e ndryshme ndërkombëtare, duke ndarë bukuri dhe frymëzim për mbarë botën. Sfidat dhe sukseset e tyre gjatë turneut kanë ndikuar në rritjen e reputacionit të tyre artistik dhe respektimin e tyre ndërkombëtar, duke e bërë kështu korin të jetë në top 300 koret më të mira në botë (World Ranking List).
Kori Siparantum është konsideruar Ambasadori i Kulturës Korale Shqiptare në arenat ndërkombëtare, duke sjellë kulturës tonë 12 shpërblime të rëndësishme.
Figura
Figura stilistike ka krahasimin hiperbolen ata kta anena knena fihura stilistike eshte krijuar nga 1200 vjet me par e ka krijuar shkrimtari jon i njohur Asdreni
Robëria Babilonase
parapamje|Fluturimi i të burgosurve (1896) nga James Tissot; mërgimi i hebrenjve nga Kanaani në Babiloni. Robëria babilonase ose mërgimi babilonas është periudha në historinë hebraike gjatë së cilës një numër i madh judeanësh nga Mbretëria e lashtë e Judës ishin robër në Babiloni, kryeqytetin e Perandorisë Neo-Babilonase, pas disfatës së tyre në Luftën Judeo-Babilonase dhe shkatërrimi i tempullit të Solomonit në Jerusalem. Ngjarja përshkruhet në Biblën Hebraike dhe historiku i saj mbështetet nga dëshmi arkeologjike dhe jashtëbiblike.
Pas betejës së Karkemishit në vitin 605 pes, mbreti babilonas Nebukadnetsar II rrethoi Jerusalemin, gjë që rezultoi në pagimin e haraçit nga mbreti judeas Jehojakimi. Në vitin e 4-të të mbretërimit të Nebukadnetsarit II, Jehojakimi refuzoi të paguante haraç të mëtejshëm, gjë që çoi në një rrethim tjetër të qytetit në vitin e 7-të të Nebukadnetsarit II (598/597 pes) që kulmoi me vdekjen e Jehojakimit dhe mërgimin në Babiloni të pasuesit të tij Jekoniahut, oborri i tij dhe shumë të tjerë; Pasardhësi i Jekoniahut, Zedekia dhe të tjerët u internuan kur Nebukadnetzari II shkatërroi Jerusalemin në vitin e tij të 18-të (587 pes), dhe një dëbim i mëvonshëm ndodhi në vitin e 23-të të Nebukadnetsarit II (582 pes). Megjithatë, datat, numri i dëbimeve dhe numri i të dëbuarve ndryshojnë në disa tregime biblike.
Pas rënies së Perandorisë Neo-Babilonase nga Perandoria Perse Akamenide dhe themeluesi i saj mbreti Kiri i Madh në Betejën e Opisit në vitin 539 pes, hebrenjtë e mërguar u lejuan nga Persianët të ktheheshin në Judë. Sipas Librit biblik të Ezdrës, ndërtimi i Tempullit të Dytë në Jerusalem filloi në shek. 537 pes në provincën e re persiane të Jehud Medinata. Të gjitha këto ngjarje konsiderohen të rëndësishme për historinë dhe kulturën e zhvilluar të popullit hebre, dhe në fund të fundit patën një ndikim të gjerë në zhvillimin e judaizmit.
Studimet arkeologjike kanë zbuluar se, megjithëse qyteti i Jerusalemit u shkatërrua plotësisht, pjesë të tjera të Judës vazhduan të banoheshin gjatë periudhës së mërgimit. Shumica e të internuarve nuk u kthyen në atdheun e tyre, përkundrazi udhëtuan drejt perëndimit dhe veriut. Shumë u vendosën në atë që tani është Izraeli verior, Liban dhe Siri. Komunitetet hebreje irakiane, hebreje persiane, hebreje gjeorgjiane dhe hebreje Bukharane besohet se e kanë prejardhjen e tyre në një pjesë të madhe nga këta të mërguar; këto komunitete tani kanë emigruar kryesisht në Izrael.
Ciao
"Ciao" është një përshendetje italisht që është futur në gjuhën italiane, dhe disa të tjera vetëm në shekullin e 20-të. Vjen nga gjuha venete në të cilën ishte s'ciao. Origjina është nga latinishtja vulgare sclavus, dhe është e perkthyeshme si "jam skllavi yt".
Vujanova
Vujanovë (serbisht: Вујаново/Vujanovo) është fshat në komunën e Bojnikut, Serbi.
Bahus-Soubiran
Bahus-Soubiran është një komunë në Francë. Bahus-Soubiran bën pjesë në departamentin Landes të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 361 banorë dhe sipërfaqe 14.53 km².
Ars-Laquenexy
Ars-Laquenexy është një komunë në Francë. Ars-Laquenexy bën pjesë në departamentin Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 911 banorë dhe sipërfaqe 6.25 km².
Tragjikomedia
Tragjikomedia është një gjini letrare që përmbledh edhe tragjedinë edhe komedinë.
Rrëmbimi
Në të drejtën penale, rrëmbimi është transportimi dhe mbyllja e paligjshme e një personi kundër vullnetit të tij. Rrëmbimi zakonisht kryhet, por jo domosdoshmërisht me përdorimin e forcës ose frikës; d.m.th., gjithashtu zakonisht përfshin kërcënim/sulm; por ende është rrëmbim pa ato elemente shtesë, ose nëse një person joshet të hyjë në automjet me dëshirë.
Rrëmbimi mund të bëhet për të kërkuar shpërblim në këmbim të lirimit të viktimës, ose për qëllime të tjera të paligjshme. Rrëmbimi mund të shoqërohet me lëndim trupor që e çon krimin në rrëmbim të rëndë.
Rrëmbimi i një fëmije njihet si rrëmbim i fëmijës, që është një kategori e veçantë ligjore.
Tava
parapamje|240px|[[Tavë me makarona me majë djathi]] Tava është një lloj tigani ose tasi i madh e i thellë që përdoret për të gatuar një shumëllojshmëri gjellësh në furrë; është gjithashtu një kategori ushqimesh të gatuara në një enë të tillë. Për të dalluar dy përdorimet, tigani mund të quhet "pjate tave" ose "tigan tave", ndërsa ushqimi është thjesht "një tavë". E njëjta tigan përdoret shpesh si për gatim ashtu edhe për servirje.
Tavë e stilit amerikan
parapamje|majtas|Një tavë ad hoc amerikane me mish viçi, qepë, speca, kërpudha, barishte, erëza dhe bukë Në Shtetet e Bashkuara, një tavë ose gjellë e nxehtë është zakonisht një ushqim i pjekur me tre përbërës kryesorë: copa mishi (si p.sh. mish pule ose mish i bluar) ose peshk (si tuna) ose proteina të tjera (si fasuleja ose tofu), perime të ndryshme të copëtuara ose të konservuara (si bishtaja ose bizelet), dhe një lidhës niseshte (si mielli, patate, orizi ose pasta); ndonjëherë, ka edhe një majë krokante ose djathë. Lëngjet lëshohen nga mishi dhe perimet gjatë gatimit, dhe lëngje të mëtejshme në formën e stock, verës, birrës, gin, mushtit, lëngut të perimeve apo edhe ujit mund të shtohet kur pjata montohet. Tavat zakonisht gatuhen ngadalë në furrë, shpesh të pambuluara. Ato mund të shërbehen si pjatë kryesore ose si pjatë anësore dhe, në mënyrë të përshtatshme, mund të shërbehen në enën në të cilën janë gatuar.
Kuzhina të tjera
Në vendet anglisht-folëse të Komonuelthit si Mbretëria e Bashkuar, Australia dhe Zelanda e Re, termi tavë përdoret më së shpeshti për t'iu referuar një pjate me mish ose pulë me perime (veçanërisht perime me rrënjë) dhe një salcë të stilit të lëngut mishi; pjatat që përmbajnë një pjesë të madhe të përbërësve niseshte, p.sh., makaronat ose ato të gatuara në salca kremoze nuk quhen përgjithësisht si tavë dhe mund të quhen 'pjekje' ose 'gratenë'. përdoren në mënyrë të ndërsjellë, megjithëse disa i dallojnë duke thënë se zierjet gatuhen në furrë, ndërsa tavat gatuhen në furrë.
Basan (zog legjendar)
parapamje|240px|Basani siç përshkruhet në [[Ehon Hyaku Monogatari të Takehara Shunsen.]] Basani (波山) është është një zog që buron nga mitologjia dhe folklori japonez dhe ilustrohet në Ehon Hyaku Monogatari të Takehara Shunsen dhe Gazu Hyakki Yagyō.
Mitologji
Thuhet se jeton në malet e Provincës Iyo (sot Prefektura Ehime). Sipas përshkrimit në ilustrim, ajo i ngjan një pule të madhe dhe nxjerr zjarr fantazmë nga goja e saj. Është përshkruar si të ketë krehër të kuq të ndezur dhe pështyn një zjarr po aq të ndritshëm. Zjarri është i ftohtë, një shkëlqim dhe nuk digjet.
Interval
Interval                                                             Interval quajme largesine midis dy tingujve qe ekzekutohen njekohesisht,  ose njeri pas tjetrit ne kohe te caktuar.Gjithsej ekzistojne 8 intervale te cilat jane:prima,sekonda,terca,kuarta,kuinta,seksta,septima,oktava. Prima                                                                   Prima eshte ne tre forma te cilat jane :prima e paster ,prima e zmadhuar,prima e zvogeluar. Sekonda                                                                     Sekonda eshte ne kater forma te cilat jane:sekonda maxhore,sekonda minore,sekonda e zmadhuar,sekonda e zvogeluar. Terca                                                                      Terca eshte ne kater forma te cilat jane :terca maxhore,terca minore,terca e zmadhuar ,terca e zvogeluar. Kuarta                                                                                 Kuarta eshte ne tre forma te cilat jane :kuarta  e  paster ,kuarta e zmadhuar ,kuarta e zvogeluar. Kuinta                                                                                                     Kuinta eshte ne tre forma te cilat jane :kuinta e paster,kuinta e zmadhuar, kuinta e zvogeluar.
Toka e Izraelit
parapamje|Harta e 1916 e Gjysmëhënës Pjellore nga James Henry Breasted. Emrat e përdorur për tokën janë "Kanaan", "Juda", "Palestinë" dhe "Izrael". Toka e Izraelit (hebraisht: אֶרֶץ יִשְׂרָאֵל‎, moderne: ʾEreṣ Yisraʾel, tiberiane: ʾEreṣ Yisrāʾēl) është emri tradicional hebre për një zonë të Levantit Jugor. Termat e lidhura biblikë, fetarë dhe historikë në anglisht përfshijnë Tokën e Kanaanit, Tokën e Premtuar, Tokën e Shenjtë dhe Palestinën. Përkufizimet e kufijve të këtij territori ndryshojnë ndërmjet pasazheve në Biblën Hebraike, me përmendje specifike në Zanafilla 15, Eksodi 23, Numrat 34 dhe Ezekieli 47. Nëntë herë gjetkë në Bibël, toka e banuar përmendet si "nga Dani në Beer-Sheba", dhe tre herë përmendet si "nga hyrja e Hamathit deri në përruan e Egjiptit" (1 Mbretërve 8:65, 1 Kronikave 13:5 dhe 2 Kronikave 7:8).
Këta kufizime biblike për tokën ndryshojnë nga kufijtë e mbretërive historike të themeluara izraelite dhe më vonë çifute, duke përfshirë Mbretërinë e Bashkuar të Izraelit, dy mbretëritë e Izraelit (Samaria) dhe Judës, Mbretërinë Hasmoneane dhe mbretërinë Herodiane. Në lartësitë e tyre, këto mbretëri sundonin toka me kufij të ngjashëm, por jo identikë.
Besimi fetar hebre e përkufizon tokën si vendi ku mbizotëronte ligji fetar hebre dhe përjashton territorin ku nuk zbatohej. Ai thotë se zona është një trashëgimi e dhënë nga Perëndia e popullit hebre bazuar në Tora, veçanërisht në librat e Zanafillës dhe Eksodit, si dhe në Profetët e mëvonshëm. Sipas Librit të Zanafillës, toka iu premtua fillimisht nga Perëndia pasardhësve të Abramit; teksti është i qartë se kjo është një besëlidhje midis Perëndisë dhe Abramit për pasardhësit e tij. Emri i Abramit u ndryshua më vonë në Abraham, me premtimin e rafinuar për të kaluar nga djali i tij Isaku dhe te izraelitët, pasardhës të Jakobit, nipit të Abrahamit. Ky besim nuk ndahet nga shumica e adhuruesve të teologjisë zëvendësuese (ose supersesionizmit), të cilët kanë pikëpamjen se profecitë e Dhiatës së Vjetër u zëvendësuan nga ardhja e Jezusit, një pikëpamje që shpeshherë mohohet nga sionistët e krishterë si një gabim teologjik. Sionistët ungjillorë pretendojnë në mënyra të ndryshme se Izraeli ka të drejtën e tokës me të drejtën hyjnore, ose nga një bazë teologjike, historike dhe morale e lidhjes me tokën unike për hebrenjtë (James Parkes). Ideja se tekstet e lashta fetare mund të jenë garanci ose e drejtë hyjnore për një pretendim modern shpesh është kundërshtuar dhe gjykatat izraelite kanë hedhur poshtë pretendimet për tokën bazuar në motive fetare.
Gjatë periudhës së mandatit të Lidhjes së Kombeve (1920–1948) termi "Eretz Yisrael" ose "Toka e Izraelit" ishte pjesë e emrit zyrtar hebraik të Palestinës së Detyrueshme. Dokumentet zyrtare hebraike përdorën transliterimin hebraik të fjalës "Palestinë" פלשתינה (Palestinë) e ndjekur gjithmonë nga dy shkronjat fillestare të "Eretz Yisrael", א״י Aleph-Yod.
Koncepti i Tokës së Izraelit është evokuar nga themeluesit e Shtetit të Izraelit. Shpesh shfaqet në debatet politike mbi statusin e Bregut Perëndimor, i referuar në diskursin zyrtar izraelit si Zona e Judesë dhe Samarisë, nga emrat e dy mbretërive historike hebraike.
Konti i Saint Germain
Comte de Saint Germain (lindur rreth  1691 ose 1712 - 27 shkurt 1784) ishte një aventurier evropian i cili u bë i njohur në shoqërinë e lartë evropiane të mesit të shekullit të 18-të për shkak të interesit dhe arritjeve të tij në shkencë, alkimi, filozofi dhe arte. St. Germain përdori një sërë emrash dhe titujsh, duke përfshirë Markez de Montferrat, Comte Bellamarre, Chevalier Schoening, Count Weldon, Comte Soltikoff, Manuel Doria, Graf Tzaogy dhe Prinz Ragoczy. Ndërsa emri i tij i vërtetë nuk dihet, dhe lindja e tij dhe prejardhja e tij të paqarta, në fund të jetës së tij ai pretendoi se ishte një djalë i Princit Francis II Rákóczi të Transilvanisë.
Thuhet se ai ka bërë pretendime të largëta (si p.sh. të qenit 500 vjeç), duke e bërë Volterin ta emërtojë atë "Njeriu i mrekullueshëm" dhe se "Ai është një njeri që nuk vdes dhe që di gjithçka". Princi Charles i Hesse-Kassel është regjistruar se e ka quajtur atë "një nga filozofët më të mëdhenj që ka jetuar ndonjëherë".
Ushtria Greke
parapamje|257x257px|Vula e Ushtrisë Greke. Ushtria Greke apo Helenike (greqisht: Ellinikós Stratós, shkurtuar si ΕΣ), e formuar në 1828, është forca tokësore e Greqisë. Termi helen është sinonimi endogjen i greqishtes. Ushtria Helenike është më e madhja nga 3 degët e Forcave të Armatosura Greke, e përbërë gjithashtu nga Forca Ajrore Greke (HAF) dhe Marina Greke (HN). Ushtria komandohet nga shefi i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë Greke (HAGS), i cili nga ana e tij është nën komandën e Shtabit të Përgjithshëm të Mbrojtjes Kombëtare Greke (HNDGS).
Motoja e Ushtrisë Helenike është Ἐλεύθερον τὸ Εὔψυχον (Liria rrjedh nga trimëria), nga Historia e Luftës së Peloponezit të Tukididit (2.43.4), një kujtim i luftëtarëve të lashtë që mbronin tokat greke në kohët e vjetra. Emblema e Ushtrisë Helenike është shqiponja me dy koka me një kryq grek në qendër.
Ushtria Helenike është gjithashtu kontribuuesi kryesor dhe "kombi udhëheqes" i Grupit Ballkanik të Betejës, një forcë e kombinuar e reagimit të shpejtë me armë nën strukturën e Grupit Europian të Betejës.
Qeni rakun japonez
Qeni rakun japonez (Nyctereutes procyonoides viverrinus), i njohur gjithashtu si tanuki (japonisht: タ ヌ キ ose 狸; shqiptimi [taꜜnɯki]), është një nënlloj i qenit rakun aziatik.
Si tanuki, kafsha ka qenë e rëndësishme në folklorin japonez që nga kohërat e lashta. Tanuki legjendar vlerësohet të jetë djallëzor dhe i lezetshëm, një mjeshtër maskimi dhe formësimi, por disi i butë dhe i munguar. Është gjithashtu një temë e zakonshme në artin japonez, veçanërisht statuja.
Zakonisht grupet shoqërore janë të kufizuara në një çift shumimi, por qentë rakunjaponezë mund të qëndrojnë në një grup individësh jo të çiftuar derisa të gjejnë dikënd.
Speciet janë kryesisht monogame. Periudha e shumimit për speciet është sinkronizuar midis femrave dhe meshkujve dhe zgjat midis shkurtit dhe prillit. Një grup vegjlish (zakonisht me 4-6 këlyshë) lind pas një periudhe shtatzënie prej 9 javësh. Prindërit kujdesen për këlyshët e tyre në një gropë për rreth një muaj, dhe pastaj për një muaj tjetër pasi këlyshët largohen nga gropa.
Qentë rakun japonez jetojnë për 7-8 vjet në natyrë, dhe kanë arritur moshën 13 vjeç në robëri.
Qiriu në Kishë
Ashtu si qiriri shkrin dhe njëkohësisht ndriçon, kështu edhe të krishterët thirren të “shkrijnë e të ndriçojnë” veten, për hir të Perëndisë.
Qirinj të ndezur mbahen si nga klerikët ashtu edhe nga besimtarët, gjatë mistereve dhe shërbesave si: pagëzimi, martesa, varrimi, përkujtimorja, procesioni i Epitafit të së Premtes së Madhe dhe Ngjalljes të së Dielës së Pashkës etj., si dhe gjatë shërbesave të tjera për të mirën e personave të caktuar ose në përgjigje të rrethanave komunitare.
Lidhur me këtë temë, Shën Nikodhimi i Malit të Shenjtë, shpjegon se arsyet përse të krishterët ndezin qirinj janë si më poshtë:
- Për zhdukjen e errësirës së natës dhe për ngushëllimin nga frika e errësirës.
- Që të tregojnë se kanë gëzim në shpirt.
- Për të nderuar shenjtorët dhe dëshmorët, duke imituar të krishterët e hershëm që ndiznin qirinj mbi varret e martirëve.
- Për veprat e mira, ashtu siç thuhet në Bibël : “kështu le të ndrisë drita juaj përpara njerëzve, që të shikojnë veprat tuaja të mira dhe të lavdërojnë Atin e tyre që është në qiejt”.
Altin Rraklli
Altin Rraklli (lindur më 17 korrik 1970) është një trajner shqiptar futbolli dhe ish futbollist profesionist i cili luajti si sulmues.
Qiriu në Kishë
- Për lutje që të falen mëkatet e atyre që ndezin qirinj dhe të atyre për të cilët i ndezin.
Altin Rraklli
Ai e shpenzoi shumicën e karrierës në Gjermani, ku ai luajti me pesë klube në ligat kryesore të futbollit gjerman, më së shumti me Freiburg dhe Unterhaching, duke koleksionuar 282 paraqitje. Ai ishte edhe lojtari i parë shqiptar në histori që luajti në Bundesligë.
Qiriu në Kishë
Shiko edhe
Kisha Ortodokse
Altin Rraklli
Karriera me klube
Rraklli filloi karrierën e tij me Besën, ekipin e qytetit të lindjes, në vitin 1987, dhe u bë profesionist tre vite më vonë. Në vitin 1992, ai firmosi një kontratë tre-vjeçare me vlerë 15 mijë marka gjermane me SC Freiburg në Gjermani, duke qënë vendimtar në sezonin ku klubi u ngjit për herë të parë në elitë; ai shënoi 16 gola në divizionin e dytë, duke qënë shënuesi më i mirë i ekipit dhe i dhjeti në kampionat, me Freiburgun që shënoi gjithsej 102; në tre sezonet e ardhshme në Bundesligë, Rraklli nuk luajti rregullisht.
Në tetë vitet e ardhshme, Rrakli vazhdoi karrierën në Gjermani, duke luajtur zakonisht në nivelin e dytë: ai përfaqsoi Hertha BSC, SpVgg Unterhaching – me të cilën ai pati suksesin më të madhë individual, duke ndihmuar ekipin të siguronte një tjetër ngjitje – dhe SSV Jahn Regensburg. Përveç këtyre, ai u shkëput për një vit nga Gjermania për të luajtur në Turqi me Diyarbakırspor. Rraklli u largua përfundimisht nga Gjermania në vitin 2004, duke regjistuar gjithsej 111 ndeshje dhe 16 gola në elitë.
Rraklli u rikthye në Shqipëri në verën e vitit 2004, duke u bashkuar me KF Tiranën. Ai shënoi 19 gola në kampionat në sezonin e parë pas rikthimit, më shumë se çdo lojtar tjetër i Tiranës, duke qënë vendimtar për ekipin në fitimin e kampionatit. Një nga përmbledhjet kryesore të sezonit ishte edhe tregolëshi që Rraklli shënoi kundër Teutës më 6 maj 2005. Më 21 gusht, ai luajti në Superkupën e Shqipërisë 2005 kundër Teutës ku Tirana fitoi 5–4 nga gjuajtjet e penalltive; Rraklli shënoi penalltinë e fundit të ekipit të tij.
Rraklli u pensionua zyrtarisht në vitin 2009 pas një periudhe të shkurtër me ekipin amator gjerman SpVgg Bayern Hof.
Karriera ndërkombëtare
Rraklli ka qënë pjestar i kombëtares shqiptare nga viti 1992 e deri në 2005, duke zhvilluar 63 paraqitje dhe shënuar 11 gola. Debutimi i tij shte i paharrueshëm, pasi ai shënoi golin e vetëm të fitores 1–0 kundër Greqisë në një ndeshje miqësore më 29 janar 1992. Kjo ishte fitorja e parë e Shqipërisë kundër Greqisë. Pas kësaj, Rraklli ishte pjesë e ekipit në fushatën kualifikuese të Kupës së Botës 1994, duke debutuar zyrtarisht, në ndeshjen e tij të dytë, në humbjen 2–0 kundër Republikës së Irlandës në Dublin më 26 maj. Ai luajti gjashtë ndeshje në pjesën e mbetur të kualifikueseve, duke shënuar një gol ngushëllimi në disfatën në shtëpi kundër Irlandës së Veriut. Ishte një fushatë për t'u harruar për Shqipërinë që e mbylli Grupin 3 në vendin e fundit me vetëm katër pikë në 12 ndeshje.
Rraklli kishte partner në sulm Sokol Kushtën në fushatën kualifikuese të UEFA Euro 1996, ku Shqipëria ishte vendosur në Grupin 7. Ai humbi vetëm një ndeshje, atë hapëse kundër Uellsit në shtator 1994, por luajti në të gjitha ndeshjet e tjera, duke shënuar dy herë me fanellën me numrin 10. Rraklli gjithshtu mbahet mend edhe për golin e famshëm që shënoi kundër Gjermanisë, një gjuajtje në ajër me të djathtën që përfundoi në trekëndëshin e portës së mbrojtur nga Andreas Köpke. Pavarësisht se Shqipëria u mposht 2–1 në Fritz-Walter-Stadion, goli bëri jehonë në mediat shqiptare dhe gjermane. Shqipëria zhvilloi një tjetër fushatë zhgënjyese, duke shkuar jo më shumë se vendi i fundit sëbashku me Uellsin, e cila kishte golavarazh më të mirë.
Në moshën 32 vjeç, Rraklli u la menjëanë nga trajneri i ri Giuseppe Dossena për ndeshjet hapëse kualifikuese të UEFA Euro 2004 kundër Zvicrës dhe Rusisë në tetor 2002. Megjithatë, ai u rikthye në ekip në mars 2003 nga trajneri i ri Hans-Peter Briegel, duke zhvilluar edhe paraqitjen e parë në kualifikuese kundër Rusisë në Stadiumin Loro Boriçi; ai hapi serinë e golave në minutën e 29të në fitoren historike 3–1; ai u bë lojtari i dytë në histori pas Sokol Kushtës në vitin 1995 që shënon 10 ose më shumë gola me kombëtaren. Kjo ndeshje ishte gjithashtu edhe debutimi zyrtar i Hans-Peter Briegel në pankinën e Shqipërisë. Në atë kohë, Rraklli u bë edhe golashënuesi më i mirë në historinë e kombëtares me 10 gola.
Karriera si trajner
Rraklli filloi punën si trajner menjëherë pas pensionimt nga futbolli në vitin 2009, duke krijuar ekipin e Tiranës për gra që fitoi kampionatin e parë për gra në Shqipëri. Në vitin 2011, ai u emërua në krye të pankinës së kombëtares shqiptare për gra.
Në prill 2016, Rraklli u largua nga posti për arsye familjare. Në dhjetor 2015, ai ishte në qëndër të një skandali, pasi disa lojtare akuzuan atë për ngacmim si dhe refuzuan të bashkoheshin me ekipin. Media lokale gjithashtu publikoi disa mesazhe të Rrakllit ku i kërkonte disa lojtareve favore seksuale si kërkesë për qënë pjesë e ekipit. Disa nga lojtaret si Ambra Gjegji, Luçie Gjini, Esmeralda Frangaj dhe Megi Doçi, nuk u lejuan nga familjarët e tyre të ishin pjesë e ekipit pasi skandali u bë publik.
Jeta personale
Në nëntor 2016, Rraklli u akuzua për trukim ndeshjesh në Austri. Ai u dënua të kryente 10 muaj burg, një dënim aktualisht i pezulluar.
Klube
<references group="lower-alpha"/>
Kombëtarja
Burimi:
Golat me kombëtaren
Rezultatet e Shqipërisë të listuara të parat, kolonat e golave tregojnë rezultatin pas çdo goli të shënuar nga Rraklli.
Klube
Tirana
MC5
parapamje|djathtas|MC5 në vitin 2005. Nga e majta në të djathtë: Wayne Kramer, Handsome Dick Manitoba, Dennis Thompson, Michael Davis dhe Gilby Clarke. 'MC5'  ishte një grup muzikor amerikan nga Lincoln Park, Michigan i zhanrit rock, i formuar në vitin 1964. Anëtarët fillestarë ishin këngëtari Rob Tyner, kitaristët Wayne Kramer dhe Fred 'Sonic' Smith, basisti  Michael Davis, dhe bateristi  Dennis Thompson.
Teksti dhe muzika e MC5 e pozicionuan grupin shumë shpejt si novatorët e lëvizjes punk në Shtetet e Bashkuara. Stili energjik rock and roll i MC5 ndër të tjerat ka përfshirë elemente si garazh, hard rock, blues dhe psychedelic. Gjatë koncerteve grupi krijoi një reputacion për shfaqje të drejtpërdrejta dhe plot energji, sic është regjistruar në albumin e tyre debutues të vitit 1969  Kick Out the Jams . MC5 është përmendur shpesh si një nga grupet më të rëndësishme amerikane hard rock e epokës së tyre, ndërkohë që të tre albumet e tyre janë konsideruar nga publike klasike. Kënga e tyre Kick Out the Jams është vleresuar gjithashtu si njv nga kvngët e tyre më të njohura.
Rajshahi
Rajshahi (Bengalisht: রাজশাহী) është qytet metropolitane në Bangladesh. Ndodhet në bregun verior të Lumit Padma, afër kufirit Bangladesh-Indi, qyteti ka popullsi me 8,420,701 banorë (2012).
Historia
Distrikti Rajshahi ishte pjesë e rajonit Pundra të Bengalit të lashtë. Kryeqyteti i Vijaya Sena, mbret i cili udhëhoqi operacione ushtarake në Sri Lanka dhe Azia Juglindore ishte 14 kilometra në perëndim të qytezës Rajshahi. Në mesjetë, rajoni ishte i njohur si "Rampur Boalia". Prejardhje e emrit "Rajshahi" është diskutuar mesin e dijetarëve. Shumica prej tyre thojnë se emri rrjedh nga mbretërit hindu dhe zamidarët (ose "Raja") si "Raj" dhe "Shahi"; që do të thotë Mbretëror dhe Mbretëri.
Klima
Sipas Klasifikimit të klimës Köppen, Rajshahi ka klimë tropikale të lagësht dhe të thatë. Stina e nxehtë fillon në fillim të marsit dhe vazhdon deri në mes të korrikut. Temperatura mesatare maksimale është rreth 32-36 °C gjatë muajve prill, maj, qershor dhe korrik dhe temperatura minimale e regjistruar në janar është rreth 7 deri në 16 °C. Rreshjet mesatare të shiut nës distrikt është rreth 1,448 milimetra.
Demografia
Zona metropolitane (përfshirë qytezat e Nowhata & Katakhali) ka popullsi rreth 1 milionë.
Bengalisht është gjuha kryesore për qytetarët e qytetit. Shumë dialektet dalluese Bengalisht dhe gjuhët rajonale janë folur gjithashtu. Gjithashtu anglishtja përdoret, sidomos për qëllime akademike dhe biznese. Ka minioritete të cilët flasin urdu, të cilët janë pasardhësit e muslimanëne prej pjesës lindore të Indisë britaneze të cilët kanë kërkuar strehim gjatë ndarjes së Indisë dhe Pakistanit më 1947.
Shkalla e leximit të qytetit është 74.1%. Rreth 86% të popullsisë ndjekin Islamin dhe rreth 13% banorë ndjesin Hinduizmin, 1% ndjekin fetë tjera si Buddhizmin, Jainizmin, Sikhizem dhe Krishterizmin.
Arsimimi
Rajshahi është qendra kryesore e arsimit. Ka shumë institucione arsimore qeveritare dhe private.
Institucionet kryesore arsimore janë:
Malësia
Me emrin Malësi ose Malcí për vendin, si dhe malësorë apo malcorë për banorët, kuptohet njëri prej grupeve të mëdha etnografike që përbëjnë Shqipërinë e Veriut. Ky emërtim si emër i përveçëm i jepet vetëm rajonit të njohur në gjeografi si Alpet e Veriut.
Historia
Viset e Malcisë shtrihen mbi dhe përtej territorit ku në Mesjetë gjendej Pulatum-i që një periudhë u qeveris nga fisnikët e familjes Shpani. Në këtë territor u dyndën në formë valësh një popullsi e re blegtorësh shtegtues. Kjo popullsi sipas Zojzit, nisi të vendosej aty pari nga fillimi i mijëvjeçarit të dytë sepse, pse ndër shekujt XII-XIV filloi të përmendej ndër dokumente. Fise të cilat gjatë shek. XVII-XVIII u zhdukën dhe në shek. XIX u konstatuan mbeturinat e tyre nga udhëpërshkruesit.
Mali
Emërtimi mal shënjon një nga lidhjet e ndryshme të bashkësive në shoqërinë tradicionale shqiptare, karakteristik për shqipen si emërtim, sipas Çabejt. Përmendja e parë e kësaj lloj bashkësie ka qenë Mali i Hotit (srb. Hotina Gora) nga burimet serbe më 1330, pastaj në ato venedikase të shek. XV (lat. Capitanes Montanee Ottorum) e në ato osmane më 1485 (Nahija e Maleve Hot).
Granica (Bojnik)
Granicë (serbisht: Граница/Granica) është fshat në komunën e Bojnikut, Serbi.
Tresor (klub)
Tresor (gjermanisht i sigurt apo bodrum) është një klub nate underground i muzikes techno në Berlin dhe një label i muzikës techno.
Historia
parapamje| Vendndodhja origjinale në Leipziger Straße (2003) Klubi Tresor u themelua në mars të vitit 1991 në bodrumet e ish dyqanit të madh Wertheim në Leipziger Strasse 126-128 në Mitte, pjesa qendrore e Berlinit Lindor , pranë Potsdamer Platz. Historia e klubit fillon qysh në vitin 1988 kur labeli i muzikës elektronike Interfisch hapi klubin Ufo në Berlin. Ufo ishte qendra origjinale dhe kryesore e muzikës House dhe Techno në Berlin, por që u mbyll për arsye financiare në vitin 1990.
Pas mbylljes së Ufo-s, drejtuesi i Interfisch, Dimitri Hegemann , dhe disa nga investitorë e klubit gjetën hapësirë të re në Berlinin Lindor. Kjo ishte një kohë shumë e favorshme, pasi ishte vetëm disa muaj përpara se Gjermania të unifikohet. Bodrumet e dyqanit të madh Wertheim vërtetuan se ishte një lokacion i duhur për një klub, pasi që për kohë shumë të shkurtë Tresor u bë vendi më i njohur në Berlin për jetë nate. Tresor vazhdon të jetë një klub i njohur edhe sot, i cili u zgjeruar dhe rindërtuar disa herë, nga e cila u krijua edhe një ambient oborri i hapur dhe u shtua kati i dytë i njohur si "Globus". Koncepti i klubit sot përfshinë technon e fortë, technon industriale dhe acid technon e cila luhet në bodrum kurse në Globus luhet muzikë house dhe më e ngadalshme. Labeli i muzikës Tresor Records është themeluar menjëherë pas hapjes së klubit, në tetor të vitit 1991. Artistët e njohur që janë pjesë e labelit përfshijnë Jeff Mills, Blake Baxter , Juan Atkins , Robert Hood , Stewart Walker , Joey Beltram , DJ Surgeon , Pacou , Cristian Vogel dhe shumë të tjerë.
Në vitin 2004 u publikua dokumentari "Tresor Berlin: The Vault & Electronic Frontier". Drejtuar nga Mike Andrawis, dokumentari përfshinë intervista me Hegemann, Carola Stoiber, DJ, artistë dhe producent të lidhur me klubin dhe labelin. Filmi mbulon periudhën nga përfshirja e Hegemann-it me Fishladen dhe klubet UFO në Berlin deri në muajt e fundit para mbylljes së Tresorit.
Tresor u mbyll më 16 prill 2005, pas një periudhe të gjatë me kontrata të shkurta mbi qera. Qyteti i shiti tokën dhe objektin një grupi investitorësh për të ndërtuar zyre në rrugën Leipziger Straße. Ajo ishte e hapur çdo natë gjatë prillit 2005, me eventin e fundit i cili nisi të shtunën natë, me rradhë të gjata deri në fund të rrugës të cilat vazhduan deri në mengjesin e së hënës.
Tresor u rihap me 24 maj 2007 në pjesën jugore të çmontuar të termocentralit Heizkraftwerk Berlin-Mitte në Köpenicker Straße në Berlin.
Referime
<references group="" responsive="">
Linqe te jashtme
Kordinatat: 52.51°N, 13.38278°W
Aleanca për Punësim, Mirëqenie dhe Integrim
Aleanca për Punësim, Mirëqenie dhe Integrim ishte një koalicion në zgjedhjet parlamentare shqiptare të vitit 2013, dhe lideri ishtë Sali Berisha. Mori 39.46% të votave dhe 57 deputetë në parlament.
Monford Orloff
Monford Arthur Orloff (29 mars 1914 – 13 shkurt 2000) ishte biznesmen, financier dhe filantrop amerikan. Ai ishte i martuar me Janice Orloff dhe kishin tre fëmijë; Jon, Carole dhe Chester. Orloff ishte i njohur si bashkëpuntorë agresiv i arteve.
Karriera
Orloff lindi në Omaha, Nebraska. Ai u rrit në Nebraska dhe New York City dhe ka përfunduar shkollën në Vancouver, Kolumbia Britanike. Ai diplomoi në Universitetin Stanford në vitin 1937. Në vitin 1940, ai diplomoi me doktoraturën J.D në Shkollën e Ligjit në Harvad. Ai ishte ushtarë në ushtrinë amerikane gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Stema e Finlandës
thumb|200px|Stema e [[Finlanda|Finlandës]] Stema është krijuar nga viti 1580. Stema është e kuqe, me një luan të verdhë i cili në kokën e tij e ka një kurorë. Rreth luanit ka nëntë trëndafile, ka një dorë të blinduar me një shpatë, poashtu poshtë luanit është një shpatë i cili është pak më e madhe se shpata që e ka në dorën e tij. Luani heraldike është shumë i zakonshëm në Evropën Perëndimore. Në Skandinavi, Danimarka është shteti i parë e cili ka përdorë luanin për herë të parë në fund të shekullit të 12-të.
Gjuha rusine panoniane
Gjuha rusine panoniane e njohur historikisht si rusinishtja jugosllave, është një varietet i gjuhës rusine ,  e folur nga rusinët panonianë, kryesisht në rajonet e Vojvodinës (pjesa veriore e Serbisë moderne) dhe Sllavonisë (pjesa lindore e Kroacisë moderne), si dhe në diasporën panoniane ruse në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada. Meqenëse rusët njihen zyrtarisht si pakicë kombëtare si në Serbi ashtu edhe në Kroaci, gjuha e tyre gjithashtu njihet si gjuhë e pakicës, dhe në Krahinën Autonome të Vojvodinës (Serbi) përdoret si një nga gjashtë gjuhët zyrtare provinciale.
Emri
Më së shpeshti, folësit vendas i referohen gjuhës së tyre thjesht si Rusisht ( rutenisht Ruthenian  / rusky i͡azik ), që përkthehet në anglisht si Rusyn. Ndonjëherë ata përdorin edhe termin disi arkaik Rusnacky ( Ruthenian  / rusnatsky jazyk ), që përkthehet në anglisht si Rusnak. Këta terma përdoren si nga laikët në bisedat e përditshme, ashtu edhe nga gjuhëtarët pano-rus në veprat shkencore në gjuhën amtare.
Meqenëse këto terma janë përdorur historikisht (dhe ende përdoren) nga Rusinët Karpatianë dhe sllavët e tjerë lindorë si endonime për gjuhën e tyre popullore, u shfaq nevoja për një mbiemër të përshtatshëm për të identifikuar këtë varietet të veçantë gjuhësor. Në këtë frymë, Gabriel Kostelnik propozoi termin Bačvansko-Rusky ( Ruthenian ' Backa Rusyn ' ) për t'iu referuar gjuhës së folur në rajonin e Baçkës (Vojvodina e sotme).
Më në fund, gjatë viteve 1970 dhe 1980, shkrimtari dhe artisti rusyn Julian Kolyesarov propozoi termin Panonsko-Rusky ( Ruthenian  ) ose Panonian Rusyn.
Ars-les-Favets
Ars-les-Favets është një komunë në Francë. Ars-les-Favets bën pjesë në departamentin Puy-de-Dôme të rajonit Auvergne. Komuna ka një popullsi prej 237 banorë dhe sipërfaqe 14.6 km².
Baie-Mahault
Baie-Mahault është një komunë në Francë. Baie-Mahault bën pjesë në departamentin Guadeloupe të rajonit Guadeloupe. Komuna ka një popullsi prej 28893 banorë dhe sipërfaqe 46 km².
Termokimia
Bleona Bodi
Mujë Rugova
Mujë Rugova (16 mars 1945, Pejë, Republika Popullore Federale e Jugosllavisë ) është një kimist kosovar. Ai ishte rektor i Universitetit të Prishtinës nga viti 2009 deri në vitin 2012.
Biografia
Rugova ka vijuar shkollën fillore 1 nga viti 1951 deri në vitin 1959. maj në Haxhaj të Rugovës dhe nga viti 1959 deri në vitin 1963 shkolla e mesme e Pejës. Më pas përfundoi studimet për shkenca natyrore dhe matematikë në Universitetin e Prishtinës për diplomë bachelor dhe në Universitetin e Zagrebit për master në vitin 1978. Me disertacionin e tij: “Sasia dhe shpërndarja e plumbit në fushat e vërshuara të Kosovës” doktoroi në shkencat natyrore.
Nga viti 1970 ishte profesor dhe asistent profesor. Është profesor ordinar që nga viti 1994 dhe rektor i Universitetit të Prishtinës që nga viti 2009. Ai është i përfshirë edhe në rrjetin e universiteteve ballkanike.
Përveç gjuhës amtare shqipe, Rugova flet rrjedhshëm gjermanisht, serbo-kroatisht dhe anglisht.
Lorik
Lorik është një emër personal mashkullor shqiptar.
Personalitete që mbajnë emrin Ilir janë:
Kartesianizmi
Dyshimi kartezian është një formë e skepticizmit metodologjik e lidhur me shkrimet dhe metodologjinë e René Descartes (31 mars 1596 – 11 shkurt 1650). Dyshimi kartezian njihet gjithashtu si skepticizëm kartezian, dyshim metodik, skepticizëm metodologjik, dyshim universal, dyshim sistematik ose dyshim hiperbolik.
Dyshimi kartezian është një proces sistematik i të qenit skeptik në lidhje me (ose dyshimin) e së vërtetës së besimeve të dikujt, e cila është bërë një metodë karakteristike në filozofi. Për më tepër, metoda e Dekartit është parë nga shumë si rrënja e metodës moderne shkencore. Kjo metodë e dyshimit u popullarizua kryesisht në filozofinë perëndimore nga René Descartes, i cili kërkoi të dyshonte në të vërtetën e të gjitha besimeve në mënyrë që të përcaktonte se për të cilin ai mund të ishte i sigurt se ishin të vërteta. Shtë baza për deklaratën e Dekartit, "Cogito ergo sum" (mendoj, prandaj jam).
Skepticizmi metodologjik dallohet nga skepticizmi filozofik në atë skepticizëm metodologjik është një qasje që i nënshtrohet të gjitha njohurive që pretendojnë për shqyrtim me qëllim që të zgjidhë pretendimet e vërteta nga false, ndërsa skepticizmi filozofik është një qasje që vë në dyshim mundësinë e njohurive të caktuara.
Jessica Nettelbladt
parapamje Jessica Maria Nettelbladt (E lindur më 7 gusht 1972, në Malmö) është regjisore suedeze e dokumentarëve, e specializuar për intervistat personale.
Biografia dhe disa suksese të saj
Nettelbladt studioi në Akademinë e Arteve Dramatike të Stokholmit dhe më pas vazhdoi studimet master në drejtimin Regji e pavarur në Universitetin e Goteborgut. Ndërsa sot ajo është udhëheqëse e kompanisë së prodhimit Lejoni Produktions.
Dokumentari i saj,Unë jam Dolly Parton i vetës sime, në bashkëpunim  Gudrún Hauksdóttir, Helena Josefsson, Cecilia Nordlund, The Cardigans ' Nina Persson dhe Lotta Wenglen, u shfaq si premierë në festivalin e filmit dokumentar Tempo më 11 mars dhe më vonë në Nju Jork në Tribeca Grand si pjesë e Festivalit të Dokumentarëve të Muzikës Nordike. Ai filloi si film i kushtuar homazh Dolly Partonit, por ndërkohë u kthye në një vepër të lidhur më muzikantët e pavarur, modeleve dhe prindërimit. Ky Film u nominua për dokumentarin më të mirë në Festivalin e Filmit në Zvicër.
Filmi i saj artistik Historia e Mona Lizës  u vlerësua nga kritikët në premierën e saj botërore dhe në garë si dokumentari më i mirë nordik në CPH:DOX Dhjetor 2015. Në vitin 2016, ky film u nominua gjithashtu për dokumentarin më të mirë në Tempo Awards dhe në Nordisk Panorama. Ajo fitoi çmimin special të jurisë Nordic Doc duke u nominuar gjithashtu për dokumentarin më të mirë në çmimet Suedeze Guldbagge 2017.
Në vitin 2019 ajo bashkëpunoi me regjisorin Stefan Berg duke realizuar dokumentarin dram Funkiskungen.
Dokumentari i saj më i fundit artistik Princi i ëndrrave (, titulli suedez) nw 20210-tën u zgjodh për një numër festivalesh filmash nëpër botë, si'ç janë Tempo,  për dokumentarin më të mirë, CPH DOX, Festivali amerikan i Filmit Dokumentar dhe Animacion, Festivali i Filmit në Krakov dhe Festivali i Filmit Carmarthen Bay në Uells. Gjatë verës së vitit 2021, Princi i ëndrrave u nominua gjithashtu për dokumentarin më të mirë në [Festivalin Ndërkombëtar të Filmit Dokumentar në Moskë, Festivalin Ndërkombëtar të Filmit Queer KASHISH Mumbai në Indi për dokumentarin më të mirë, si dhe në Madrid Festivali Ndërkombëtar i Filmit në kategorinë e regjisorit më të mirë, montazhit më të mirë dhe dokumentarit më të mirë. Prince of Dreams është zgjedhur gjithashtu si filmi inaugurues për World Pride 2021 Malmö më 13 gusht. Nettelbladt u vlerësua me çmimin :regjisorja më e mirë mirë për film në gjuhë të huaj dhe për dokumentarin e saj Prince of Dreams në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Madrid 2021.
Ajo u dekorua gjithashtu edhe me çmimin për të drejtat e njeriut nga Malmo në vitin 2021 për punën e saj lidhur me ndjekjet,kuptimet dhe portretizimin e personave të përjashtuar nga shoqëria në përgjithësi.
Ultësira e Vllahisë
thumb|Hartë e Ultësirës së Vllahisë (gjermanisht) Ultësira e Vllahisë është e vendosur poshtë lumit Danub. Ajo gjendet në Rumani, dhe pjesërisht në Serbi dhe Bullgari. Ultësira e Vllahisë përfaqëson një zonë me kufinjë të qartë, të rrethuar nga malet dhe deti. Shtrihet rreth 550km në drejtim të perëndim–lindjes dhe mbyllet nga jugu nga mali i Ballkanit. Gjerësia e saj është rreth 200 kilometra.
Zoraca
Zoracë (serbisht: Зоровац/Zorovac) është fshat në komunën e Bojnikut, Serbi.
Kreshma
Si "kreshmë" karakterizohen ditët dhe periudhat e vitit, gjatë të cilave të krishterët privohen nga ushqime të caktuara.
Kjo traditë hyri në Krishterim si vazhdimësi e traditës judaike, ku kishte një rëndësi shumë të madhe.
Hasan Jakup Ferri- Një jetë për atdhe
Hasan Jakup Ferri-Një jetë për atdhe, libër me autor Ramiz Abdyli, Botuar në Shkup, nga Instituti i Trashëgimisë Shpirtërore e Kulturore të Shqiptarëve -Shkup në vitin 2019 Faqet e librit 350, ISBN 978-608-4897-00-2
Kreshma
Kreshma është biblike. Model i saj janë tri kreshmët dyzetditëshe (agjërim i plotë, pa ngrënë e pa pirë), të Moisiut, Ilias dhe Jisuit; të Moisiut, kur merrte Ligjin në Malin Sina (Eks.34:28), të Ilias, kur ikte nga përndjekja e mbretëreshës idhujtare Jezavel dhe para se të "shihte" të Lartin (3 Mbretërve 19:8) dhe Jisuit pas Pagëzimit dhe para daljes së Tij në veprimtarinë publike (Mat.4:2). Kreshmën jo thjesht e nënkuptojmë, por ka edhe porosi të qarta, të shpërndara kudo në Shkrimet e Shenjta për zbatimin e saj.
E kishte parathënë Zoti "se kur do rrëmbehet" Dhëndri, atëherë Nusja e tij, Kisha, do kreshmojë (Mat.9:15 ). Kreshma shfaq pikëllimin për mëkatet, që u bënë shkak për kryqëzimin e Krishtit. Fraza "do të rrëmbehet lart", ka pikërisht këto dy kuptime: së pari rrëmbim dhe zhdukje (nga faqja e dheut, vdekja) dhe së dyti, nëpërmjet ngritjes (në Kryq).
Kreshmën e evidentojmë edhe në psalmet, ku mbreti David abstenoi nga ushqimi për shtatë ditë, gjatë kohës kur fëmija që kishte me Bethshebën, të venë e Uriahut, ishte sëmurë rëndë. Sipas profetit Natan, ishte thënë se ky fëmijë, i lindur nga një lidhje jashtëmartesore, do të vdiste: "Dhe kreshmoi Davidi, dhe vuri thasë e filloi të shtrihej poshtë në tokë. Dhe për atë u vunë në lëvizje zyrtarët e shtëpisë së tij [mbretërore] për ta ngritur, dhe nuk hëngri bukë bashkë me ta". Hëngri pas shtatë ditësh, pasi tashmë fëmija kishte ndërruar jetë - fëmija i dytë nga Versaveja ishte mbreti Solomon (2 Mbret. 12:14-24).
Në Kishën e shekujve të parë nuk vonuan të vendoseshin 2 ditë kreshme në javë: e mërkura (dita kur Juda tradhtoi Krishtin) dhe e premtja (dita kur Ai u kryqëzua), gjë që dëshmohet edhe në dokumentin e lashtë “Didakea” (Mësimi).
Origjinalisht kreshmë konsiderohej evitimi i plotë i ushqimit përgjatë gjithë ditës, por pasi periudhat kreshmore u zgjatën dhe u shtuan në numër, ndryshoi dhe ky koncept. Të krishterët ortodoksë kreshmojnë nga të gjitha produktet e mishit dhe të bulmetit, peshku, veza dhe në disa raste dhe vaji e vera. Përshtatja e Kreshmës në përmasat dhe kushtet personale të çdonjërit është rregullimi që i përket bashkëpunimit me udhëheqësin e tij shpirtëror.
Ars-sur-Formans
Ars-sur-Formans është një komunë në Francë. Ars-sur-Formans bën pjesë në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 1,326 banorë dhe sipërfaqe 5.5 km².
Mehmed pashë Qyprilliu
Mehmed Pashë Qyprilliu (i njohur edhe si Mehmed Pashë Kypriljoti, Köprülü Mehmed Pasha, Köprili Meḥmed Paşa; c. 1575, Roshnik, Shqipëri - 31 tetor 1661, Edirne) ishte themeluesi i dinastisë politike shqiptare Qypriliu  në Perandorinë Osmane, një familje e vezirëve, luftëtarëve, dhe burrështetasve që e dominuan administrimin e Perandorisë Osmane gjatë gjzsmës së dytë të shekullit 17të, një epokë e njohur si epoka Qyprilliu ("Köprülü"). Ai ndihmoi në rindërtimin fuqisë së perandorisë me çrrënjosjen e korrupsionit dhe riorganizimin e ushtrisë osmane. Ashtu si ai futi këto ndryshime, Qyprilliu gjithashtu zgjeroj kufijtë e perandorisë, duke i mposhtur kozakët, hungarezët, dhe më mbreslënëse, venedikasit. Efektiviteti i Qyprilliut matej me reputacionin e tij.
Ai themeloi qytetin Qyprilliu (sot Veles, Maqedonia e Veriut) në Rumeli, atje ku lindi djali i tij i madh, Fazil Ahmed Pashë Qyprilliu.
Jeta e hershme
Ai hyri në shërbim të sulltanit si një (mbledhës i taksave) "devşirme" i ri dhe ishte trajnuar në shkollën e pallatit. Qyprilliu filloi si një djalë kuzhine në kuzhinën perandorake para transferimit në thesarin perandorak dhe pastaj zyrat administrative të pallatit mbretëror. Thuhet se zyrtarë e tjerë e kishin të vështirë që të punojnë me Qyprilliun, dhe ai u transferua në korpusin e kalorësisë "spahi", në provinca.
Ngritja përmes shërbimit perandorak
Së pari ai u vendos në qytezën Köprü në veri të Turqisë, e cila më von për nder të tij u quajt Vezirköprü. Aishpjet u ngrit në gradë, duke mbajtur mbiemrin Köprülü(Qyprilliu), që vinte nga Köprü. Ish mentori i Qyprilliut, Hüsrev Pasha, u ngrit në shërbim perandorak dhe e ngriti edhe Qyprilliun në zyra gjithnjë edhe më të rëndësishme. Pasi u vra Hüsrev, Qyprilliu ndërtoj vet rrethin dhe ndjekësit e tij. Pas kësaj ai mbajti pozicion të rëndësishm si kreu i policisë së tregut në Kostandinopojë, mbikqyrës i Armatimit Perandorak, shefi i trupave Spahi, dhe kreu i trupave të armëve. Qyprilliu arriti të bashkëngjisë veten e tij me njerëz të fuqishëm dhe disi i mbijetoi rënies së tyre pa e shkatërruar veten e tij. Qyprilliu vazhdoi të mbajë poste të rëndësishme. Ai përfundimisht u ngrit në gradën e Pashait dhe u caktua bejlerbej (Guvernatori provincial) i Eyaletit të Trebizond, në vitin 1644.
Më vonë ai udhëhoqi provincën e Eğri në vitin 1647, Karaman në vitin 1648, dhe Anatolia në vitin 1650. Ai shërbeu si verzir i këshillit "divan" për një javë në vitin 1652 para se të shkarkohej për shkak të luftës të fuqishme të vazhdueshme brenda pallatit. Gjatë këtyre viteve, Qyprilliu kishte formuar shumë miqësi në oborrin e sulltanit, në veçanti me Nënën Mbretëreshë Kosem Sultan, gjushja e sulltanit të vogël Mehmed IV.
Lufta me Venedikun
parapamje|majtas|250px|[[Beteja e Dardaneleve (1657)|Beteja e Dardaneleve më 19 korrik 1657.]] Meqenëse ringjallja e Republikës së Venedikut ishte kriza e menjëhershme që kishte nxitur emërimin e Qyprilliut si vezir i madh, ishte e rëndësishme që ai të demonstronte efektivitetin e tij si udhëheqës kundër venedikasve. Ai filloi një ekspeditë ushtarake kundër bllokadës venedikase të ngushticës së Dardaneleve. Marina osmane pati një fitore kundër Venedikut në Betejën e Dardaneleve më 19 korrik 1657. Kjo i lejoi osmanët të rifitonin disa nga ishujt e Egjeut, duke përfshirë Bozcaada dhe Limnos (15 nëntor) dhe të hapnin rrugët e furnizimit me det për ushtrinë osmane. ende duke kryer rrethimet e Kretës.
Lufta me Transilvaninë dhe Habsburgët
Në vitin 1658 ai kreu një fushatë të suksesshme në Transilvani. Në Transilvani, Princi George II Rákóczi hoqi dorë nga besnikëria e tij e dikurshme ndaj sulltanit. Ai u përpoq ta kthente shtetin e tij në një fuqi të madhe, duke u bashkuar me princat e tjerë protestantë në një përpjekje për të pushtuar Hungarinë dhe Poloninë. Ndërsa Rákóczi pushtoi Poloninë në 1657, megjithatë, Qyprilliu dërgoi tatarët e Krimesë për të sulmuar Transilvaninë. Ata e detyruan Rákóczin të tërhiqej nga Polonia, por ai refuzoi të rifillonte bindjen ndaj sulltanit. Si përgjigje, në 1658, vetë Qyprilliu udhëhoqi një ushtri të madhe osmane në Transilvani. Kjo forcë mundi Rákóczi dhe e detyroi të ikte në tokat e Habsburgëve. Lufta me Habsburgët vazhdoi, por kontrolli osman mbi Transilvaninë u konfirmua në një paqe të përkohshme. Ai gjithashtu aneksoi Janovën (Jenö) më 1 gusht 1660 dhe Várad më 27 gusht.
Zjarri Ayazmakapi
Në korrik të vitit 1660 pati një zjarr të madh në Stamboll (zjarri Ayazmakapi) duke shkaktuar dëme të mëdha në njerëz dhe ndërtesa, duke çuar më vonë në një mungesë ushqimi dhe murtajë. Mehmed Pashë Qyprilliu u përfshi personalisht në punët e rindërtimit. Ndershmëria dhe integriteti në drejtimin e punëve shtetërore nga Köprülü Mehmed Pasha tregohet nga një episod i kësaj detyre. Lagjet e djegura hebreje nga zjarri Ayazmakapi u vendosën të bliheshin detyrimisht nga shteti.
Vdekja dhe trashëgimia
Pavarësisht moshës së shtyrë të Qyprilliut, ai vazhdoi të shfaqte energji deri në fund të jetës së tij. Kur u sëmur për vdekje në vitin 1661, sulltani erdhi në shtratin e tij. Qyprilliu e bindi atë të emëronte të birin, Fazil Ahmed pashë Qyprilliun, si vezir të madh të ardhshëm. Ai gjithashtu supozohet se e këshilloi sulltanin të mos merrte kurrë këshilla nga një grua, të mos emëronte kurrë një ministër që ishte shumë i pasur, të mbante gjithmonë thesarin plot dhe të mbante gjithmonë ushtrinë në lëvizje.
Familja
Ndërsa ishte i vendosur në Köprü të Anadollit, ai u martua me Ajshe Hatun (Hanëm), vajzën e Jusuf Agas, një i famshëm me origjinë nga Kayacık, një fshat i Havza në Amasia. Jusuf Aga ishte një voyvoda (fermer taksash) që ndërtoi një urë në Kadegra, e cila u bë kështu Köprü, nga e cila u mor edhe emri i familjes së Mehmedit (i cili fillimisht ishte vendosur atje dhe ku ishte sanxhak-beu). Së bashku ata patën një numër fëmijësh, më i njohuri prej të cilëve ishte Fazil Ahmed pashë Qyprilliu.