cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ardhacakët në Komunën e Ferizajit
Në strukturën demografike të komunës së Ferizajit përpos dyndjeve natyrale dhe ekonomike kanë luajtur një rol të madhe dhe vendosja e popullatës për shkaqe të tjera si kolonizimi serb dhe vendosja e popullsisë refugjate nga Toplica dhe pjesë tjera të perandorisë Osmane.
Ardhacakët serbë
Në këtë tabelë janë paraqitur familjet të cilat janë vendosur në territorin e komunës së Ferizajit gjatë reformave politike të quajtura "reforma agrare" që janë ndërmarr nga qeveritë e ndryshme Jugosllave brenda viteve 1918-1941.
Kantoni Ailly-sur-Noye
Kantoni Ailly-sur-Noye (frëngjisht: Canton d'Ailly-sur-Noye) është një kanton në departamentin Somme, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Ailly-sur-Noye. Ka sipërfaqe 189.78km2 dhe popullsi 7018 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Ailly-sur-Noye aktualisht përbëhet nga 22 komuna.
Pidgin (program)
Pidgin (i quajtur dikur Gaim) është një multi-platformë e mesazhimit të çastit e bazuar në kod me burim të hapur dhe në një bibliotekë të quajtur libpurple. Libpurple ka mbështetje për protokollet e përdorura zakonisht nga një numër i madh platformash të mesazheve të çastit, duke i lejuar përdoruesit të aksesojnë shërbime të ndryshme nga një program i vetëm.
Numri i përdoruesve të Pidgin është vlerësuar të jetë mbi 3 milionë në vitin 2007.
Imre Kertész
Imre Kertész (Budapest, 9 nëntor 1929- 31 mars 2016), shkrimtar hungarez.
Jeta
Imre Kertész u lind në Budapest në vitin 1929. Gjatë Luftës së dytë botërore jshte depërtar në kampin famëkeq në Auschwitz, dhe pastaj në Buchenwald. Pas përfundimit të Luftës së dytë botërore, këthehet në Budapest dhe punon si gazetar për gazetën, Világosság nga viti 1948. Në vitin 1951 e largojnë nga puna, ku tani fillon të merret më shumë me shkrime dhe përkthime, ndër të tjera përkthen vepra të shkrimtarëve të famshëm si Nietzsche, Hofmannsthal, Schnitzler, Freud, Roth, Wittgenstein dhe të Canettit.
Vepra më e njohur e tij është Njeriu pa ardhmëri, në të cilën përshkruan përvojen e djaloshit pesëmbdhjetëvjeçar, në llogoret famkeqe në Auschwitz, Buchenwald dhe Zeitz, fillon ta shkruaj më 1960, por e boton tek në vitin 1975. Është përfolë shumë se kjo është një kvazi-autobiografi, por autori e përjashton çdo lidhje biografike. Sipas motiveve të këtij romani është xhiruar edhe filmi më 2005, në rexhi të Lajos Koltait.
Imre Kertész, është fitues i shumë çmimeve dhe mirënjohjeve, ndër të tjera edhe i Çmimit Nobel për Letërsi për vitin 2002.
Vepra 51, Enver Hoxha
Vepra 51, me Autor Enver Hoxha, ky vëllim përfshin periudhën maj 1973 - qershor 1973. Shtëpia Botuese "8 nëntori" Tiranë, 1986. Faqe 448. Botohet me vendim të Komitetit Qëndror të Partisë së Punës të Shqipërisë.
Përmbajtja:
- Parathënie për vëllimin e 50-të
- Sukseset arrihen me punë - 5 maj
- Vasil Laçi - simbol i guximit dhe i trimërisë - 5 maj
- Të forcojmë frymën revolucionare në punë e në jetë - 15 maj
- Kritikat për një vepër letrare duhen bërë me kujdes - 15 maj
- Që Shqipëria të rrojë në shekuj - 16 maj
- Këshillimi me popullin është i domosdoshëm - 16 maj
- Qofshi gjithnjë të lumtur e të gëzuar - 16 maj
- Organizimi efektiv siguron mbarëvajtjen e punës prodhuese - 19 maj
- Të forcohet puna kundër shfaqjeve të huaja - 21 maj
- Për forcimin e një shoqërie të shëndetshme - 29 maj
- Fitorja sigurohet kur luftës i shkohet deri në fund - 5 qershor - Çështja e drejtë mbrohet duke vepruar me guxim - 8 qershor
- Për lumturinë e popullit të Mbishkodrës - 13 qershor
- Populli ynë meriton lumturi më të madhe - 13 qershor
- Jetën e popullit e bëri të re e të bukur partia - 13 qershor
- Taktikat marksiste-leniniste i shërbejnë fitores - 18 qershor
- Kur populli mbron lirinë e vet armiqtë dështojnë - 21 qershor
- Takimet janë të nevojshme për t'u njohur me gjendjen e njëri tjetrit
- Marrëveshjet sovjeto-amerikane - sfidë për popujt - 29 qershor - Treguesi i lëndës
- Lënda
Historia e Jemenit
Historia e Jemenit
Historia e Jemi të sotëshëm ndahet mund të ndahet në dy pjesë pasi që deri vonë ishte i ndarë në Republikën Arabe dhe Repblikën Demokaratike.
Republika Arabe Pjesa jug-perendimore e Arabisë në antikë, përshkakë të fushave pjellore, ishete e njohur si "Arabia e fatlume" (lat.: Arabia felix). Në këtë hapësirë, u ngritën kulturat si ajo, e Mineasë rreth shekujve XIII-VII para erës sonë, e Saberëve (gjer.:Sabaer) rreth shekullit IX para erës sonë deri në vitin 115 të erës sonë si dhe kultura e Himajarëve që fillojë rreth vitit 115 e zgjati deri më 525. Pas sundimit të abaznëve dhe persëve, mbi Jemenin perindimor (Reublikëm Arabe) sundimin e tij e shtrinë Abu Bekr-i (632-34) dhe e ngrit në Kalifat. Me shfaqjen e saiditëve në këtë hapsirë e nga 840-ta në San´a, fillon edhe shthurra në duar të kryeparëve të vegjël, e që zgjati gjatë shekullit IX-X-të. Pjesët e coptuara të Jemenit, ia arrin të i bashkojën Aixhubidët (gjer.: Aijubiden) duke filluar nga 1174-ta deri 1229. Nga kjo zgjedhje u pavarësuan Rasulidët (gjer.: Rasuliden) të cilët i sollen vendit një lulëzim gjatë periudhës 1229-1454. Ps këtej, bie nën sundimin e Mamelukëve egitianë dhe me pushtimin e Egjiptit nga osmanët më 1517-të, bie edhe Jemeni nën sundimin e tyre. Që nga kjo kohë e shekullit XVII-të, në këtë hapësirë fillon të krijohet një organizim shtetrorë pak a shumë i pavarrur para së gjithash Imamati i San´a-së ja arrinë që në shekullin XX-të, të shtrihet në pjesen e saidive.
Pas shkatrrimit të perandoris osmane, më 1918, Jemeni perendimorë bie nën sundimin e Jahja-së, nga 1904-18 si Imam, e nga 1918-48 si mbretëri e pavarurë. Në Marrëveshjen e Taif-it, të bërë më 1934, Mbreti i Arabisë Saudite, Ibn Saud, e njehë pavarsin dhe kufirin e Jemenit. Më 1948, Jahja-u vritet, dhe pas pëleshjeve të përgjakshme, i biri i tij, Ahmedi ja arrin të tregohet si sundimtar dhe të sundojë gjerë më 1962. Nga 1958 deri më 1961, Jemeni perendimorë, ishte anëtare e Republikës Federale Arabe. Vdekja e Ahmedit, në shtatorë të 1962-ës ishte shkaktare e puçit ushtarak kundrejt monarkisë. Udhëheqësi ushtarak, AbdullahAs-Sallal, në San´a, thrret Republikën Arabe të Jemenit. Vetë ai, në tetorë të po ati viti, vihet si president i republikës. Nga 1962-70, në mes të republikanëve dhe monarkistëve të mbledhur rreth Imam Mohamed Al-Badre-së krijohet një luftë vëllavrasëse, në të cilën, Arabia Saudite mbështet monarkistët ndërsa Egjipi, republikanët. Mbështetjet nuk mbesin edhe pa ndihma ushtarak e në armatim. Në konerencen e mbajtur në gusht të 1967-ës, në Kahrtum, Egjipti dhe Saudët e Arabisë merren veshë që të tërhiqen nga përzierja në luftën e Jemenit. Në fund të vitit 1967, Egjipti tërheqë rreth 50 000 trupa nga Jemeni dhe pas dështimit të sulmeve të monarkistëve, në San´a, më 1967/68, hynë edhe ata në qeverin e republikanëve. Që nga ramja e Sallas-it më 1967, Abd ar-Rahman al-Iriani ishte Kryetarë i Këshillit pPresidencial të Shefit të shtetit. Pas puçit ushtarak të vitit 1974-ër, udhëheqjen e Komandatores së republikës e moren: J. Hamdi, të cilin e vranë më 1977, A.H. Ghasmi, të cilin e vranë më 1978 dhe nga ky e mori Ali Abdullah Saleh.
Republika Demokratike Deri me pushtimin osman të kësaj hapësire më 1517, ka një histori të njëjtë me Arabin dhe Jemenin. Osmalinët në këtë hapsirë nuk kishin shtruar ndonjë sundim të rreptë. Që në fillimet e shekullit XVI-të, Jemeni jugorë, e posaqërisht rripi i saj bregdetarë dhe Aden-i, ishte pjesë intereante për fuqitë kolonite evropiane. Kështu që portugezët, që më 1506-10, zaptojnë siujdhesën, Sokotra, përpjekjet për të futur në dorë Aden-in më 1513-të, ju shkojnë kotë. Britanikët, më 1799, zaptojnë siudhesën Perim dhe më 1839 pushtojnë edhe Aden-in e cili deri më 1937 ishte pjesë e Indis britanike. Mes, 1882-ës dhe 1914-ës, Britania e Madhe, me anë të marrveshjes për mbrojtje, ja arrin që tokat prapa bregdetit prona të prirësve të fiseve të vendase, të i fusë nën një Protektoriat lindor të Aden-it dhe në një Protektoriajt perendimor të Aden-it (17 qytete, ndër to Sultanati i Lahexhit). Më 1963, shteti Aden dhe Federata e Emirateve jugore Arabe (themeluar më 1959 nga emiratet e ish-protektoriatit perendimorë), bashkohen në Federate e Arabisë Jugore. Pas tërheqjes së trupave britanike më 1967-të, forcat revulucionare të Organizates së Frontit të Bashkuar Nacional ja arrinë, si në Federaten Arabe Jugore, po ashtu edhe në ish-protektoriatin lindor të Aden-it, të marrin kontrollen dhe të shpallin Republiken Popullore Demokratike të Jemenit tani të njohur edhe si ish-Jemeni Jugorë. Më 1970 nxirret kushtetuta sipas shembullit komunist, dhe vendoen lidhje të ngushta me blokun komunist. Përpjekjet për bashkim me Republiken Araba të Jemenit e cila ishte më shumë e orientuar nga nacionalizmi, dështojnë për një kohë të gjatë për shkakë të ideologjisë. Më 1973, Jemeni veriorë, tërhiqet nga marrveshja e marrveshja e bërë më 1972, gjatë kësaj vie deri tek ngacmime të shpeshta në zonat kufitare ë të dyja shtetve. Pas përleshjeve të përgjakshme, më 1978, shkarkohet Kryetari i Këshillit Presidencial, Saleh Rublah Ali-u, dhe në këtë pos vie Ali Nasser Mohammed Hasan-i
Kongresi i Lushnjes dhe Lufta e Vlorës
Kongresi i Lushnjes dhe Lufta e Vlorës libër nga Muin Çami (red.). Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave, në vitin 1974. Faqe 272.
Çmimi i përjetësisë
Çmimi i përjetësisë, një roman i Brunilda Zllami botuar në vitin 2002.
Dashuria e përjetshme. Secili nga ne duhet të paguajë një çmim për të qenë i lumtur përgjithmonë. Sigurisht që jo të gjithë janë të gatshëm ta paguajnë këtë çmim, jo të gjithë janë të aftë të dallojnë se çfarë është më e rëndësishme për ta në një moment të caktuar të jetës së tyre. Në çdo personazh dhe histori ju ndoshta mund të gjeni të mishëruar një pjesë të jetës apo të dashurisë suaj, një zgjidhje për pikëpyetjet që mund t'ju kenë munduar për një kohë të gjatë.
Terminologjia e komunikacionit
Terminologjia e komunikacionit ne Republiken e Shqiperise. Ne Republiken e Kosove terminologjia ndryshon.
BANKINA -  pjesë e rrugës e përfshirë ndërmjet kufirit të karrexhatës dhe elementit gjatësor më të afërm: - trotuarit, trafikndarësit, argjinaturës, buzës së brendshme të kanalit, ose buzës së sipërme të skarpatës.
BREZ I REZERVUAR -  shirit toke, jashtë kufirit rrugor, në të cilën është e ndaluar për pronarin e tokës të kryejë ndërtime, rrethime, të mbjella, depozitime etj.
BREZ PËR QËNDRIME ANËSORE -  pjesa e rrugës në anë të karrexhatës, e ndarë me një vijë kufitare të ndërprerë e që përfshin rreshtin e vendeve të qëndrimit dhe korsinë përkatëse të manovrës.
BREZI I PËRKATËSISË -  shirit toke i ndodhur ndërmjet karrexhatës dhe kufirit rrugor; është pjesë e pronësisë rrugore dhe mund të përdoret vetëm për realizimin e pjesëve të tjera të rrugës.
BRIGJET E RRUGËS -  zonë e terrenit që vjen menjëherë pas buzës së poshtme ose të sipërme të skarpatës së trupit rrugor, përkatësisht kur rruga është e ngritur ose e thelluar në terren.
DEGË KRYQËZIMI -  pjesë rruge që bën pjesë në një kryqëzim.
ISHULL SHPËTUES -  (shih SHPËTUESE)
ISHULL TRAFIKU -  (shih ISHULL UDHËZUES)
ISHULL TRAFIKNDARËS -  (shih TRAFIKNDARËS).
ISHULL UDHËZUES -  pjesa e rrugës e kufizuar në mënyrë të përshtatshme dhe e pashkelshme, e destinuar për ndarjen dhe drejtimin e rrymave të trafikut.
KALIM NË DISNIVEL -  kryqëzim në nivele të ndryshme, në të cilin rrymat e trafikut nuk ndërpriten ndërmjet tyre.
KALIM NË NIVEL -  kryqëzim në nivel i rregulluar dhe i sinjalizuar në mënyrë të përshtatshme, me qëllim sigurimin e qarkullimit ndërmjet një ose më shumë rrugësh dhe një linjë hekurudhore që kalon nëpër sipërfaqen rrugore.
KANAL -  vepër arti e destinuar për rrjedhjen e ujërave të shiut, borës ose të drenazhimit, i ndërtuar përgjatë ose tërthor rrugës.
KARREXHATA -  pjesë e rrugës e destinuar për lëvizjen e mjeteve; ajo është e përbërë nga një ose më shumë korsi lëvizjeje dhe përgjithësisht është e shtruar dhe e kufizuar nga vija anësore.
KORSI -  pjesë gjatësore e rrugës me gjerësi të përshtatshme për lejimin e kalimit të një rreshti të vetëm mjetesh.
KORSI BIÇIKLETASH -  pjesë gjatësore e rrugës e kufizuar në mënyrë të përshtatshme, e rezervuar për qarkullimin e biçikletave.
KORSI EMERGJENCE -  korsi e veçantë në anë të karrexhatës e destinuar për ndalesat e emergjencës, për kalimin e mjeteve të ndihmës së shpejtë dhe, në raste të rralla, për lëvizjen e këmbësorëve, kur kjo është e lejuar.
KORSI LËVIZJEJE -  korsi përbërëse e karrexhatës, normalisht e kufizuar nga shënja horizontale.
KORSI NGADALËSIMI -  korsi e veçantë për të lejuar daljen e mjeteve nga një karrexhatë në mënyrë që të mos shkaktojë ngadalësimin e mjeteve që nuk marrin pjesë në një manovër të tillë.
KORSI E REZERVUAR -  korsi lëvizjeje e destinuar për qarkullimin ekskluziv të një ose vetëm të disa kategori mjetesh.
KORSI E SPECIALIZUAR -  korsi e destinuar për mjetet që kryejnë manovra të caktuara, si parakalim, ngadalësim, shpejtim, manovra për qëndrim etj.
KORSI SHPEJTIMI -  korsi e veçantë për të lejuar dhe lehtësuar hyrjen e mjeteve në karrexhatë.
KRAHU I KRYQËZIMIT -  (shih DEGË E KRYQËZIMIT)
KRYQËZIM NË DISNIVEL -  bashkësi e infrastrukturave (mbikalime, nënkalime dhe rampa) që lejon zhvendosjen e rrymave të mjeteve ndërmjet degëve të rrugëve të vendosura në nivele të ndryshme.
KUFI RRUGOR -  fundi i pronësisë rrugore, i cili rezulton nga aktet e blerjes ose nga brezat e shpronësimit të projektit të miratuar. Në mungesë të tyre, kufiri formohet nga buza e jashtme e hendekut të sigurimit apo kanalit, kur ai ekziston, ose nga këmba e skarpatës, nëse rruga është në lartësi, ose nga buza e sipërme e skarpatës, nëse rruga është në thellësi.
PARKIMI -  zonë ose infrastrukturë e vendosur jashtë karrexhatës, e destinuar për qëndrimin e rregulluar ose jo të mjeteve.
PJERRËSI -  pjesë e rrugës me pjerrësim gjatësor të vazhdueshëm.
QARKULLIMI -  është lëvizja, ndalimi dhe qëndrimi i këmbësorëve, mjeteve dhe kafshëve në rrugë.
QENDËR E BANUAR -  bashkësi ndërtesash, e kufizuar përgjatë rrugëve në hyrje dhe në dalje me sinjale të posaçme të fillimit dhe fundit; me bashkësi ndërtesash kuptojmë një grupim të vazhdueshëm dhe të ndërprerë nga rrugë, sheshe, lulishte e zona të përdorimit publik me hyrje për mjetet dhe këmbësorët në rrugë.
RAKORDIM KONKAV -  rakordim ndërmjet dy pjerrësish të ndryshme njëra pas tjetrës me akse që ndërpriten nën sipërfaqen e rrugës; pjesë e rrugës me formë gjatësore konkave.
RAKORDIM KONVEKS -  rakordim ndërmjet dy pjerrësish të ndryshme njëra pas tjetrës, me akse që ndërpriten mbi sipërfaqen e rrugës; pjesë e rrugës me karakteristikë gjatësore konvekse.
RAMPË KRYQËZIMI -  rrugë e destinuar për lidhjen e dy degëve të një kryqëzimi.
RRUGË INTERURBANE -  rrugë jashtë qendrave të banuara.
RRUGËKALIM MJETESH -  hyrje ose dalje të një zone anësore, e përshtatshme për qëndrimin e një ose më shumë mjeteve.
RRUGË NDËRKOMBËTARE -  rrugë ose pjesë të rrugës që bëjnë pjesë në itinerare të përcaktuara nga marrëveshjet ndërkombëtare.
RRUGË URBANE -  rrugë brenda një qendre të banuar.
RRYMË TRAFIKU -  bashkësi mjetesh (rrymë mjetesh), ose këmbësorësh (rrymë këmbësorësh), që lëvizin në rrugë në të njëjtin sens lëvizjeje në një ose më shumë rreshta paralelë, duke ndjekur një trajektore të caktuar.
SHESH QËNDRIMI -  pjesë e rrugës me gjatësi të kufizuar, në krah dhe jashtë bankinës, e destinuar për qëndrimin e mjeteve.
SHPËTUESE -  pjesë e rrugës e ngritur ose e kufizuar dhe e mbrojtur në mënyrë të përshtatshme, e destinuar për mbrojtjen dhe qëndrimin e këmbësorëve, në vendkalimet e këmbësorëve ose në ndalesa të transportit kolektiv.
SHTEGKALIM -  rrugë me bazament natyror e formuar për kalimin e këmbësorëve ose të kafshëve.
Saint-Jérôme
Saint-Jérôme është një qytet në Laurentides, provinca Kebek, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 89.37 km² dhe popullsi 68456 banorë.
Terminologjia e komunikacionit
TRAFIKNDARËS -  pjesë gjatësore e rrugës, e pakalueshme nga mjetet, e destinuar për ndarjen e rrymave të mjeteve.
TROTUAR -  pjesë e rrugës jashtë karrexhatës, e ngritur ose e kufizuar dhe e mbrojtur, e destinuar për këmbësorët.
UDHËZUES -  bashkësi treguesish të destinuar për përzgjedhjen e rrymave të trafikut dhe për t'i udhëzuar në drejtime të caktuara.
XHEP NDALIMI -  pjesë e rrugës jashtë karrexhatës, e destinuar për ndalimin e mjeteve publike të linjës, ngjitur me trotuarin ose me një hapësirë tjetër pritjeje për këmbësorët.
ZONË KRYQËZIMI -  pjesë e kryqëzimit në nivel, në të cilën ndërpriten dy ose më shumë rryma trafiku.
ZONË NDËRRIMI -  pjesë e rrugës me sens unik, gjatë së cilës rryma paralele trafiku, në lëvizje në të njëjtin sens, mund të ndryshojnë pozicionin e tyre reciprok pa pasur nevojë të ndalen.
ZONË ME TRAFIK TË KUFIZUAR -  zonë, në të cilën hyrja dhe qarkullimi i mjeteve janë të kufizuara në orë të caktuara ose për kategori të caktuara mjetesh.
ZONË RIGRUPIMI -  pjesë e karrexhatës para vijës së ndalimit, e destinuar për grumbullimin e mjeteve në pritje për rrugë të lirë, përgjithësisht e ndarë në korsi të specializuara e të kufizuara nga vija gjatësore të vazhduara.
1951
Pa data
Datat e personave më poshtë nuk janë të shënuara në artikujt mbi biografinë e tyre:
Terminologjia e komunikacionit
ZONË RRUGORE -  sipërfaqja e përfshirë brenda kufijve rrugore; përfshin karrexhatën dhe brezat e përkatësisë.
ZONË PËRZGJEDHJEJE -  pjesë e rrugës, e sinjalizuar në mënyrë të përshtatshme, ku lejohet ndryshimi I korsisë, me qëllim që mjetet të kalojnë në korsi të specializuara.
ZONË URBANE KËMBËSORE -  zonë e ndaluar për qarkullimin e automjeteve, përveç atyre të shërbimit të urgjencës dhe mjeteve në shërbim të personave me aftësi të kufizuar lëvizjeje, që kanë përmasa dhe shpejtësi të krahasueshme me biçikletat.
ZONË E VEÇANTË -  zonë urbane, në të cilën janë në fuqi rregulla të posaçme qarkullimi në mbrojtje të këmbësorëve dhe të mjedisit, e kufizuar nga sinjale të posaçme fillimi dhe fundi.
Shih edhe
Trotuari
Kostandin Kristoforidhi
Kostandin Ndelka, i njohur si Kostandin Kristoforidhi (Elbasan, 22 maj 1827 ose 1830 - 7 mars 1895) qe gjuhëtar dhe përkthyes shqiptar. Me përkthimet e tij në përgjithësi dhe atë të Dhiatës së Re në veçanti ka dhënë ndihmesë vendimtare për themelimin e një gjuhe letrare shqipe.
Biografia
Në Janinë u njoh me zv/konsullin austro-hungarez Hahn (me shërbim 1847-1850), i cili merrej me studimin e gjuhës shqipe dhe i mësoi shqipen për të studjuar Dhiatën e përkthyer nga Vangjel Meksi dhe Grigor Gjirokastritit. Ndihmoi po ashtu për Studimet Shqiptare të konsullit. Vitet që vijuan e gjetën mësues në shkollat greke në Tiranë më 1852, Elbasan e Berat. Më 1853 i vdesin prindët, detyrohet të shesë gjithçka dhe u vendos në Durrës ku punoi te nuni i tij Mimi Xhufka. Udhëtoi mbarë Shqipërinë për tregti dhe në fillimin e 1857 e gjejmë në Izmir ku me gjasë u takua për herë të parë me misionarët protestantë amerikanë, ku u rekrutua nga filologu dr. Rigzi. Në Izmir, u zbulua se kishte "pranuar me vullnet besimin protestant … para se të kishte takuar ndonjë misionar ose të kishte biseduar me ndonjë të krishterë ungjillore". Shoqëria Biblike porsa po interesohej për Shqipërinë dhe ishte në kërkim të një përkthyesi. E fitoi këtë vend pune dhe më pas u regjistrua, më 1 mars ndoqi për katër muaj kurse në "Robert College" në lagjen Babek të Stambollit. Më tej iu ofrua që të vijonte studimet në kolegjin e Shoqërisë Biblike në Maltë (fund korriku 1857-1860), ku përfundoi përkthimin e Dhjatës së Re në të dy dialektet e shqipes. Dorëshkrimet e tij u dërguan në Londër më 15 mars 1860, por nga Londra nuk erdhi ndonjë përgjigje inkurajuese. U vendos në Tunis ku u martua dhe dha mësim në një shkollë greke nga 1861 deri më 1865. Në fund të majit 1865 u kthye në Stamboll me përkthimin e kryer të Dhiatës së Re në gegnishte. Aleksandër Tomson i Shoqërisë Biblike përmes një njohtësie me një riosh shkodran të shkolluar, Nikollë Serreqin, i cili me të shkuar në Stamboll e ndihmoi Kristoforidhin me redaktimin dhe sugjeron alfabetin latin me të cilin qe shkruar gegërishtja në Shkodër si traditë e autorëve të vjetër. Në nëntor të 1869 u zgjodh anëtar i Komisionit për Alfabetin e Shqipes. Qëndroi në Stamboll deri nga marsi i 1870, ku ishte i angazhuar me përkthime dhe botimin e tyre. Më 1870 kreu një udhëtim të gjatë rreth e përqark Shqipërisë dhe vitet në vijim i çoi mes Stambollit, Shqipërisë dhe Tunizit, ku jetonte familja e tij.
Prej vitit 1874 deri më 1878 pati një ftohje në marrëdhëniet mes tij dhe Shoqërisë Biblike, pasi dyshohej që nuk besonte sipas qasjes protestante nga një keqkuptim që kishte pasur në Maltë. Humbi punën dhe jetoi në mjerim sa në Shqipëri, sa në Tuniz. Me ndikimin e Alexander Thomson të degës së Stambollit u bë e mundur që të vazhdonte punën me Shoqërinë Biblike duke përkthyer e botuar, kështu që u zhvendos me këtë shkak në Stamboll familjarisht. Në kryeqytetin osman mbante kontakte me figurat kulturore shqiptare, qe mik i Jani Vretos. U përpoq të ishte politikisht aktiv dhe me njohjet e tij në Shoqërinë Biblike ti jepte zë kërkesave shqiptare për autonomi.
Më 1884 u kthye në Shqipëri dhe i ndërpreu marrëdhëniet me Shoqërinë Biblike njëherë e përgjithmonë. U përpoq të hapte një shkollë shqipe në Tiranë, por qe e pamundur duke qenë se autoritetet osmane nuk e lejonin këtë gjë prej ndodhive të pas-Lidhjes së Prizrenit. Më 1888 u kthye në Elbasan ku punoi si gjyqtar, punë të cilën e ushtroi deri kur ndërroi jetë, më 1895 te shtëpia e Taq Budës. U varros mbrapa absidës kryesore të kishën Shën Mërisë.
Familja
Kur punonte në Tunis u martua me Eleninë, e bija e një pasaniku grek, dhe patën shtatë fëmijë: Anastasin, Poliksenin, Anastasian, Kleopatrën, Aleksandrin, Stefanin dhe Filipin.
Gramatika, fjalori dhe proza
Më 1882 boton në Stamboll me licensë prej Ministrisë së Arsimit të Perandorisë Osmane një gramatikë shqipe në dialektin toskë (Grammatiki tis alvanikis glossis). Pas vdekjes të së shoqes një vit pas vdekjes së tij, dorëshkrimet, fjalori dhe çdo gjë që kishte lidhje me rilindasin mbetën te shtëpia e dhëndrrit, Dhimitër Bibasë, i shoqi i Kleopatrës.
Vepra themelore e Kristoforidhit, fryt i një pune njëzetvjeçare, është Fjalori i gjuhës shqipe me 11.675 leksema i përpiluar në toskërishte me alfabet të mbështetur në shkronja greke dhe i botuar më 1904 në Athinë, botuar në Tiranë më 1961. Në të janë përjashtuar shumica e huazimeve, veçanërisht orientalizmat dhe greqizmat dhe bëhen përpjekje për të shpjeguar etimologjinë e fjalëve.
Kristoforidhi gjithashtu ka lënë tregimin e parë prozaik origjinal në gjuhën shqipe e njëkohësisht tregimin e parë për fëmijë, Gjahu i Malësorëvet (Hieja e Tomorrit) në të dy kryedialektet. Shkruar më 1884 dhe botuar për herë të parë më 1902 nga "Albania" e Konicës në Londër.
Rhythmbox
Rhythmbox është një audio player që luan dhe ndihmon të organizoni muzikën tuaj digjitale. Rhythmbox është software i lirë, i projektuar për të punuar në mënyre efikase në GNOME Desktop duke përdorur GStreamer media. Megjithatë, funksionet e Rhythmbox janë aktive dhe në mjedise të tjera përveç GNOME desktop.
Ajka
Ajka (lokale Maza, Kajmaku) është shtresa e mbledhur, e yndyrshme e qumështit të nxehtë pas ftohjes së tij.
Procesi
Qumështi zihet në një enë sa më të gjerë. Lihet të ftohet 24 orë në frigorifer pa e prekur qumështin asnjëherë. Pastaj hiqet pjesa e sipërme pra ajka dhe vendoset në një enë të përshtatshme dhe kryposet. Nëse dëshirojmë që ajka të ruhet më gjatë atëherë e gjithë ena duhet të mbushet me ajkë kryposet i hapet një vrimë e vogël në fund të enës në mënyrë që të kullohet lëngu (uji i tepërt).
Ndryshe (gazetë)
Ndryshe është gazetë e përditshme e pavarur në gjuhën shqipe.
Lidhje të jashtme
https://web.archive.org/web/20100210030106/http://www.ndryshe.com/
Kryetarët e Bashkisë së Vlorës : 1912-2012 : (një histori e shkurtër e Vlorës)
Kryetarët e Bashkisë së Vlorës : 1912-2012 : (një histori e shkurtër e Vlorës) libër me autor Enver Memishaj (Lepenica) dhe Bujar Leskaj (rec.), Petrit Bezhani (red.). Botuar në Tiranë nga "Triptik", në vitin 2014. Faqe 406.
Castiel
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Kantoni Monein
Kantoni Monein (frëngjisht: Canton de Monein) është një kanton në departamentin Pyrénées-Atlantiques, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Monein. Ka sipërfaqe 168.99km2 dhe popullsi 8565 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Monein aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Corogunjë
Corogunja është një fshat në komunën Sukë në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Epopeja e Vlorës
Epopeja e Vlorës libër me autor Manxhar Binaj dhe Agim Jazaj (red.). Botuar në Vlorë nga "Triptik", në vitin 2015. Faqe 192.
Kushnini
Kushnin është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kushnin i Hasit.
Filmografia
Filmografia është një listë e filmave, ku një punues filmi ka vepruar, e krahasueshme me bibliografinë e një shkrimtari ose diskografinë e një muzikanti. Filmografia mundet të ekzistojnë si listë me tituj, ose edhe si përmbledhje e komentuar i filmit përkatës me informacione mbi rolet, ndoshta edhe të regjisorit si dhe viti i prodhimit.
Académie française
Académie française {lexo:Akademia françeze} është akademi për gjuhën dhe literaturën frënge dhe është themeluar më 1635 numronë 40 anëtarë të zgjedhur dhe jepë dekorata për literaturë.
Lufta çlirimtare e Vlorës, luftë anti-imperialiste e popullit shqiptar : me rastin e 60-vjetorit të Luftës së Vlorës
Lufta çlirimtare e Vlorës, luftë anti-imperialiste e popullit shqiptar : me rastin e 60-vjetorit të Luftës së Vlorës broshurë me autorë N. Braka dhe Piro Arapi. Botuar në Vlorë nga Biblioteka Vlorë, në vitin 1980. Faqe 20.
Vat Gjeloshi
Vat Gjeloshi (1870 -15 korrik 1915), ishte një anëtar aktiv i Djelmnisë së Shalës, dhe luftëtar Shqiptar.
Jeta
Vat Gjeloshi, lindi pranverë të vitit 1870-të, në Mëkshaj të Abatit të Shalës, në Trevën e Dukagjinit të Shkodërs, i vllaznis së Pecnikës. Ai lindi dhe u rrit në një kullë tipike Dukagjinase, duke kënë pasues i një familje me tradita të lashta patriotike, dhe fytyrë tipike Malësore, me besë, urti dhe burrni.
thumb|260x260px|Kullat Piniqi në Mëkshaj, [[Abat.|majtas]]
Vat Gjeloshi ishte djali i vetëm i Gjelosh Ndokës, i mikut ma të mirë dhe kumari brezash me shtëpin e Mehmet Shpëndit. Vata duke qënë një burrë trim dhe i besës, ai ishte zgjedhur lajmëtari kryesor më i besuar i Mehmet Shpëndit dhe i Djelmnis së Shalës.
…Patër Ciril Cani (Shaljant e thërrisnin shkurt, Patër Deda), famullitar te kisha e Shalës në Abat, simbas gjaset dhe sipas porosive të eprorëve, ai mbante gjithnjë anën e autoriteteve të krenëve në shërbim të tijë. "Djelmnin e Shalës" nuk e kishte në sy të mirë, ai u mundua ta pëngonte në punën fisnike që kishte nisë, ai ishte mundue ti qiste shumë ngatërresa djelmnisë. Ai ishte i bindun se nuk duhet lejue, që në Malësi të përhapeshin ide të reja.
Mehmet Shpëndi pasi ishte k’thye në Shalë me gjithë ata Shaljan të liruem prej burgjeve famëkeqe të perandoris Osmane, kishte kuvëndue disa herë shtrue me Patër Dedën, por ai nuk luante prej vetes. Mbas do kohe, si e pa se me arsye nuk merrte vesh, mëndoi ti ndante ndrysh laknat me të, e për të zgjidhë këtë problem shumë delikat u drejtua për tek miku i tij "Gjelosh Ndoka". Mehmet Shpëndi e kishte kuptu se vetëm Gjeloshi mund ta sillte në hulli fratin. Gjeloshi nuk ju kursye t'ia hynte asaj pune, n'donse atij mund ti kushtonte shumë shtrenjtë. Ai mbasi kishte kuvëndu një herë me fratin, një ditë e përgjoi rastin kur frati ishte fillikat vetëm në çelë, Gjeloshi këtë rradhë kuvëndon prerë me të, e mbasi nuk i pa vetes rrugë tjetër frati me dorë në ungjill e dha fjalën, që; pas asaj dite kurr nuk do të përzihej ma në punët e Flamurit e të Bajrakut, por vetëm do merret me sherbimet fetare . Megjithatë frati u ankua te krenët për fyemje, dhe për këtë u hap fjala, bijen kumont e Kishës dhe u mblodh tanë Shala në Kuvëndi (për gjykim). Mbas shumë dëgmash (debatesh) tue pa se palët u pajtuan, Gjeloshin e dënojnë me gjobë me kaun e kularit për fajin se i kishte bërtit fratit, (në Malësi ky veprim kryhej për therori nderi) të cilit ja vuri vetë thikën, e ku për veti mori kryet dhe lëkurën. Për këtë patër Cirili Cani (pater Deda) e pa të udhës vetëm e vetëm me heshtë. (Botuar në organin "Hylli i Dritës" nr. 3, faqe 119-122, Shkodër me 1920).
Vat Gjeloshi ashtu si i ati i tijë ishte anëtar i "Djelmnis së Shalës", i kësaj force progresiste dhe opozitare në Shalë dhe Dukagjin gjithashtu. Shaljant pasi marrin vesh lajmin e gëzuem për Shpalljen e Pavarësis së Shqipëris dhe ngritjen e Flamurit Kombëtar nga Ismail Qemali në Vlorë, ishte data e 28 Nëntorit 1912-të, ku Mehmet Shpendi së bashku me shumë trima Shaljan dhe Dukagjinas ngritën Flamurin Kombëtar, duke zgjedhur si vëndin më të përshtatshëm, logun e Kuvëndit të burrave të Shalës në Abat, e një n'dër këta pjesmarrës padyshim do ishte edhe Vat Gjelosh Ndoka.
thumb|309x450px|Kulla Muze Vat Gjeloshi (Piniqi) |djathtas
Në këtë kullë jetuen të parët e Vat Gjeloshit dhe vetë Vata, ajo është djegur tre herë nga pushtuesit e n'dryshëm dhe e rindërtuar përsëri. Ajo është e restauruar nga fondi i Monumenteve të Kulturës të rrethit Shkodër, sot gëzon statusin "Monument Kulture", dhe mbrohet me ligjë nga shteti Shqiptar.
Veprimtaria
Si shumë trima Shaljan dhe Dukagjinas edhe Vat Gjeloshi mori pjesë në luftën e zhvilluar në “Betejën e qafës së Agrit”, me 10 deri me 24-tër Korrik të vitit 1910-të, ku Dukagjini sfidoj të pathyeshmin Shefqet Tërgut Pasha. Për të mos lejuar futjen e forcave Turke në Shalë dhe Dukagjin, malësort organizuan një mbrojtje përfekte. Fronti i luftës ishte i gjërë rreth 10-12 km, prej qafës së Valbonës nga qafa e Ndërmajës e deri në Malet e Toplanës, ku nyja kryesore e mbrojtjes u bë qafa e Agrit në pjesën jugore të saj.
Konkretisht luftëtarët vullnetarë nga Abati, me pjesmarrjen e shumë trimave të pamposhtur si; Vat Gjeloshi (Piniqi), Binak Vata (Pushimaj), Deli Prëka (Cukeli), Kolë Nika (Macaj), Çun Ujka (Gilaj), Coc Ndou (Lokthi), Deli Nika (Prroni), Martin Kola (Metushaj), Nik Shytani (Metushaj), Sokol Ndou (Koçeku), Ram Deli (Leraj), Cel Mirashi (Troja), Bal Nika (Arra), Vuksan Prëka (Mëkshi), Kol Pepa (Kuvëndi), Mark Alia (Shullani), Shytan Vuksani (Fusha), etj, s’bashku me lutëtarët nga Pecaj, Nicaj-Shalë, Lekaj, Vuksanaj dhe Pjolla ruajtën me vëndosmëri qafën e Ndërmajës. Luftëtarët e Gimajve, Nënmavrqit, Breg-Lumit, Lotajt dhe Planit n’zunë pritë në qafën e Agrit (të ndihmuem ma vonë nga luftëtarë të tjerë nga Abati dhe Pecajt). Luftëtarët e Shoshit me të tjerë dolën në jug-lindje të qafës së Agrit. Luftëtarët e Thethit ruanin qafën e Pejës dhe të Valbonës, ndërsa luftëtarët e Toplanës dhe të Dushmanit ruanin qafën e Stërziqes deri në brigjet e lumit Drin.
Vat Gjeloshi luftoj me armë në dorë kundër forcave të pushtimit nga Mali i Zi, për mbrojtjen e tërsëris toksore, ditët e 4-5 Korrikut të vitit 1915-të në Dakaj të Nënmavriqit, ai ishte prezent dhe shumë aktiv. Shaljanët trima do ti prisnin në mënyrë të merituar mysafirët e paftuar atje, me ç’rast pas një beteje të shkurtër, ushtarët Malazez do të mundeshin dhe dorëzoheshin pa kushte që të gjithë. Sipas traditës luftarake të asaj kohe, pas çarmatosjes të palës së mundur në fushëbetejë, ushtarët e kapur si rob lufte, do të kalonin nën dy pushkë të kryqëzuara. Kështu që, më 5 Korrik të vitit 1915, Shaljant vëndosën te Ura e Shalës dy pushkë kryq, në formë harku, dhe ushtria Malazeze e përbër prej 1,500 ushtarësh kalojnë poshtë tyre, si shënjë dorzimi pa kushte dhe heqje dore nga përdorimi i armëve kundër këtij vëndi, e pas kësaj Shaljant i përcjellin deri në qafë të Pejës, për ti lënë të lirë të ktheheshin në Mal të Zi.
Në muajin Korrik të vitit 1915-të, Mali i Zi kërkon me ç'do kusht të mposhtë rezistencën e malësorve Dukagjinas dhe për këtë dërgon njëri pas tjetrit tre njesi ushtarake në nivel brigade. Në këtë përpjekje në rrethimin e njërës prej këtyre njesive, në rajonin e qafës së Boshit edhe pse kishte pak fishekë, Vat Gjeloshi ishte një luftëtar aktiv. Ai luftoj me shpirt n'dër dhamë, ku së bashku me luftëtarët trima nga Abati, Nik Shytani dhe Cel Mirashi, duke e parë me sy dhe duke e përjetuen mizorin Malazeze në Planin e përgjakur e të përflakur. Armiku i përbetuar i Shqiptarve gjenerali famekeq Radomir Veshoviq, përkundër "besës" që i kishte dhënë delegacionit të Shalës në Mal te Zi, më 15 Korrik të po atij viti në afërsi të vëndit të quajtun N’dërkisa afër Qereshit të Planit, ai do të urdhëronte masakrimin e Mehmet Shpendit, Çun Nikës dhe Marash Delisë dhe pas kësaj agresorët barbarë vijuen veprimet e tyre mizore luftarake, duke vra e pre mbi 72 burra, gra, pleq dhe fëmijë të tjerë, të Planit e të Dukagjinit.
Gjithashtu në fushë të betejës, dhe konkretisht në vëndin e quajtur rrasat e qafës së Boshit Gimaj, ditën e 15 Korrikut të vitit 1915-të në moshën 45-vjeçare, ra heroikisht në fushën e betejës luftëtari trim Vat Gjeloshi. Ai edhe pse ishte një djalë i vetëm (në katër breza me nga një djalë) nuk e ndaloj për të lutuar përkrah trimave Dukagjinas dhe thirrjeve në mbrojtje të vatanit dhe Flamurit Kombëtar, derisa Vata e dha jetën për lirin e humbur dhe çlirimin e Atëdheut. Ai e ka lënë një djalë 7- vjeçar me emrin Kolë Vata, por më tepër ai ka lënë emër dhe gjurmë në historinë e Shqipëris. Le të jetë kjo një dëshmi për historinë e popullit tonë dhe një kujtesë e shkurtër për ta ngritur këtë trim nga pluhuri i harresës së pamerituar. Kudo dhe kurdoherë kur kujtohen, Heronjtë dhe Dëshmorët e Atëdheut do të kujtohet edhe Vat Gjeloshi (Piniqi).
Ardhacakët në Komunën e Shtimes
Në strukturën demografike të komunës së Shtimes përpos dyndjeve natyrale dhe ekonomike kanë luajtur një rol të madhe dhe vendosja e popullatës për shkaqe të tjera si kolonizimi serb dhe vendosja e popullsisë refugjate nga Toplica dhe pjesë tjera të perandorisë Osmane.
Në tabelat e më poshtme janë mbledhur disa shënime dhe të dhëna që në shkallë të madhe kanë ndikuar në strukturën e demografisë së kësaj komune.
Ardhacakët serbë
Në këtë tabelë janë paraqitur familjet të cilat janë vendosur në territorin e komunës së Shtimes gjatë reformave politike të quajtura "reforma agrare" që janë ndërmarr nga qeveritë e ndryshme Jugosllave brenda viteve 1918-1941.
Tubbergen
Tubbergen është një qytet dhe komunë në provincën Overijssel në Holandë me sipërfaqe 147.4 km² dhe popullsi 21152 banorë. Tubbergen është kryeqendra e komunës.
Didaktika
Didaktika është disiplinë shkencore e pedagogjisë e cila përkufizohet si teori e mësimit dhe e mësimdhënies. Didaktika nënkupton bazën teorike të mësimit dhe mësimdhënies, paraqitja e së cilës është e kushtëzuar nga vetë zhvillimi i formave dhe i përmbajtjeve të punës mësimore.
Përmbledhje
Vetë fjala didaktikë rrjedh nga greqishtja e vjetër: didaskein, didaktikos, didaskalos, e cila në trajta të ndryshme të shqiptimit ka pasur gjithnjë kuptimin e të mësuarit, mësimit ose të mësuarit dhe të aftësuarit. Këto fjalë greke, si domethënie e gjërë e një veprimtarie të veçantë shoqërore, marrin kuptim të njëjtë edhe në gjuhën latine (didactica), gjë që ka të bëjë me një transformim terminologjik dhe, me zhvillimin e teorisë dhe praktikës mësimore, u afirmua si term pedagogjik në kuptimin e një veprimtarie të caktuar, që ka të bëjë me mësimin dhe me problemet e mësimdhënies.
Ndër të parët që është marrë me formulimin e problemeve didaktike është pedagogu gjerman Wolfgang Ratke (1571 - 1635) (shih) kurse bazat e saj i ka vendosur pedagogu çek Jan Amos Komenski (1592 - 1670) i cili me veprën e tij Didaktika e madhe njihet si themelues i didaktikës si disiplinë shkencore. Komenski ishte ai i cili duke i studiuar aspektet e shumëanshme teorike të punës mësimore, bëri që të konsiderohet si njohësi më i mirë i çështjeve dhe problemeve didaktike të asaj kohe dhe sistematizues i denjë i përmbajtjeve teorike të didaktikës.
Zhepovë
Zhepova është një fshat në komunën Sukë në rrethin e Përmetit të Shqipërisë. Dikur një nga fshatrat qendër të fshatrave përreth, sot Zhepova numëron një numër shumë të vogël familjesh që ende jetojnë aty.
Salcburgu
Salzburg (sqt. Salcburg) është një qytet në pjesën perëndimore të Austrisë. Është qyteti i katërt më i madh në Austri. Pozita gjeografike e tij bën të mundur një zhvillim turistik te gjithë zonës(Land-it te Salcburgut). Njihet në të gjithë botën si qyteti ku ka lindur kompozitori me famë botërore Wolfgang Amadeus Mozart. Në Austri nihet gjithashtu si pika e sporteve dimërore siç është Ski'imi, patinazhi artistik gjithashtu dhe Bialthon. Qeverisja e ketij Land-i është ndikuar për shkak të pozitës gjeografike. Ndodhet 220 km larg nga Vjena e gjithashtu 225 km larg nga München ku ndikimi kulturor I këtyre qyteteve të mëdha ka qenë tepër i rëndësishëm.Në 2006 popullsia e Salzburgut ishte 150,000 banorë.
GIMP
parapamje GIMP (GNU Image Manipulation Program) është një program manipulimi imazhesh i publikuar nën versionet e licenses LGPLv3 dhe më vonë si softuer i lirë dhe me burim kodi të hapur. Ka versione të përshtatura për shumicën e sistemeve operative, duke përfshirë Linux, OS X dhe Microsoft Windows. GIMP është ideal për fotomontazhe, redaktime imazhesh, forma vizatimore, ndryshime, konvertime në formate të ndyshme etj. Animacionet të tipit GIF dhe fotografi të formatit MPEG mund të krijohen me përdorimin e një shtojce (plugin) specifike. GIMP konsiderohet si alternativa me e mirë dhe e plotë open source e programit komercial Photoshop të prodhuar nga kompania Adobe. parapamje|GIMP ashtu siç shfaqet në sistemin operativ Ubuntu
Lufta çlirimtare e Vlorës : 5 qershor - 3 shtator 1920 : botohet me rastin e 65-vjetorit
Lufta çlirimtare e Vlorës : 5 qershor - 3 shtator 1920 : botohet me rastin e 65-vjetorit broshurë nga Jani Toçka (red.). Botuar në Tiranë nga "8 Nëntori", në vitin 1985. Faqe 22.
Goku
thumb|200px|Personazhi Goku nga anime [[Dragon Ball, Dragon Ball Z dhe Dragon Ball GT]]
Paraqitja
Goku ka flokë të zinj me maja-maja dhe sy të zi. Trupin fizikë e ka të përkryer sikurse i ati Bardock. Pajisjet e tij të zakonshme janë uniforma e arteve marciale me ngjyrë të kuqe-portokalltë me një kanatierë të kaltër, manshet, brez dhe këpucë. Në pjesën e përparme të uniformës ai i ka simbolet e ushtrimit të Mjeshtër Roshit, Mbretit Kai dhe pas Betejës me Frizen e ka simbolin e vet.
Trashëgimia
Kakarrot është emri që i është dhënë në familjen sajane kur ka lindur në Planetin Vexhita. Në fillim Goku e hedh poshtë trashëgimin e tij duke bërë Betejën me Frizën. Vetëm sajanët e thërrasin me emrin Sajan dhe Vexhita nuk pranon ta thërras në mënyrë tjetër duke menduar se ai duhet të krenohet për trashëgimin e tij. Emri origjinal i Gokut i përshtatet me pjesën tjetër të familjes që zakonisht kanë emra perimesh. Emri i Gokut Kakarrot rrjedh nga fjala Karrotë. Vëllai i tij Raditz e ka emrin prej fjalës rrepkë kur babi i tij Bardock e ka prej një bime.
Podgoran Fushë
Podgorani Fushë është një fshat në komunën Sukë në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Goku
Para-Dragon Ball
Nuk është ditur se Goku është një luftëtar i racës Sajane para Dragon Ball Z. Goku është dërguar në Tokë ti zaptoj njerëzit e tokës. Më pas një plak me emrin Gjyshi Gohan që jetonte në malin Pauzo. Ai ia dha emrin Goku. Goku një ditë duke u stërvitur ra në një grykë ku pësoj një traumë koke. Trauma i shkaktoj që ky programimit të natyrës Sajane dhe Goku u bë një fëmijë naiv. Ai nga dëshira dhe e keqja e botës dhe kompletisht i pavarur për misionin origjinal të shkatërrimit. Pas ca kohe ai shndërrohet në Ozaru duke vrarë gjyshin e tij adoptiv. Pastaj atij dalëngadalë i rikthehet natyra deri në moshën dymbëdhjetë vjeçare.
Saga e Bardock
Friza e kishte dërguar bardock dhe shokët e tij në një planet me alien, aty ishte hëna e plotë dhe ata u shendrruan ne ozaru. Pastaj i mbytën te gjithë Alienët, kishte mbetur vetëm një alien i plagosur ai e goditi fortë Bardock dhe e bëri qe ta shoh të ardhmen ndersa një nga shokët e Bardock e vrau Alienin dhe nga goditja qe i bëri Alieni, Bardock u shtri për tokë ata e cuan në spital për ta kuruar. Shokët e Bardock shkuan në një planet tjetër që i kishte dërguar Friza. Kishte lindur edhe fëmija i Bardock i cili quhej Kakarot. Shokët e Bardock ishin lenduar keq nga Dodoria një Alien i cili i zbaton urdhrat e Frizes. Kur Bardock erdhi në atë planet pa vetëm një shokë të tij i cili ishte gati të vdiste ai i tregoj se Friza ka per ta shkatërruar planetin Vexhita. Dodoria edhe atë e lendoi shumë keq, Bardock shkoj ne planetin Vexhita për ti njoftuar Sajanët e tjerë qe Friza i kishte tradhëtuar dhe do ta shkatërronte planetin Vexhita kur Bardock iu tha Sajanëve të tjerë ata qeshën shumë me të. Bardock shkoi për ta vrarë Frizën,ai e përdori një bomb enegjije por Friza e përdori një tjetër bomb energjije më të fortë se bardock, dhe Friza e shkatërroi planetin vexhita por kishin mbetur edhe katër Sajanë Vexhita Raditzi Goku dhe Napa Gokun e kishin quajtur ne tokë kur ai u rrit tre Sajanët e tjerë shkuan në tokë për ta vrarë Gokun. Raditzi tha se është vëllai i Gokut, Raditzi ia rrëmbeu djalin e tij Gohanin, ai i thote Gokut qe nëse do ta shoh prap djalin e tij duhet që ti vras 100 njerërz ndërsa Pikolo e përdor një rreze shumë të fortë qe e vret edhe Gokun edhe Raditzin. Kur Goku ringjallet me sferat e dragoit ndeshet me Napën dhe me Vexhitën duke e përdorur grushtin e mbretit kai, Vexhita shëndrrohet ne oozaru por jaxhirube ia pretë bishtin me shpatë dhe Vexhita prape bëhet normal, ndeshet me Gohanin dhe Goku e kishte bërë bombën ki dhe ia kishte lënë Krulinit qe ta përdorte që te vras Vexhitën, Krulini e godet po Vexhita fluturon lartë për të shpëtuar po Gohani e ndalon dhe ia gjuan vexhitës ata menduan që Vexhita kishte vdekur, kurse Gohanit iu kishte rritur bishti dhe u shëndrrua në oozaru ai donte ta vriste Vexhitën po Vexhita ia preu bishtin, Gohani e kishte lënduar keq Vexhitën dhe smund të lëviste ai e thirri anien e tij Krulini bëhet gati ta vrasë po Goku i thote që ta lërë të shkojë Vexhita thote se herën tjetër kam për ta shkatërruar atë planet.
Dragon Ball
thumb|200px| Personazhi Goku ashtu si shfaqet në filmin [[Dragon Ball.]]
Goku në serinë origjinale paraqitet vetëm nga mosha dymbëdhjetë vjeçare. Ai ka një forcë të stërmadhe dhe një bisht. Ai ka edhe një shkop magjikë edhe Sferën e katërt të Dragoit. Goku e takon Bulmën dhe së bashku fillojnë rrugëtimin për Dragon Ball. Më vonë ata takojnë Jamçën (banditin e shkretëtirës) që më vonë bëhet shoku i tij. Ai takohet edhe me gruan e tij të ardhshme dhe legjendarin e arteve marciale Mjeshtër Roshin. Ku nga ai e merr “renë fluturuese” dhe e mëson Kamehameha – në. Ai shkon të stërvitet me Mjeshtër Roshin dhe bëhet një ndër luftëtarët më të fortë në Tokë. Shoku i stërvitjes ishte një armik në fillim mirpo pastaj bëeht miku i tij më i mirë. Pas Turneut të 21 të Arteve Marciale ai shkon të marr Sferën e katërt të Dragoit ku ai beson se në të është shpirti i gjyshit të tij. Gjatë këtij udhëtimi ai përballet me Ushtrinë e Shiritit të Kuq. Pasi që i mund disa agjentë, ai përballet me Gjeneralin Tao ku e mposht atë dhe gjithë Ushtrin e Shiritit të Kuq. Goku me “renë fluturuese” shkon nëpër botë që ti përmirësoj aftësitë e tij duke notuar dhe vrapuar. Ata bien dakord të takohen në turneun e ardhshëm. Në fillim luftëtari i tij armik ishte Tien Shin Han i cili ishte i trajnuar nga rivali i Mjeshtër Roshit Tsuru Sen’nin. Ata ndeshën ballë-përballë në Turneun e 22 të Arteve Marciale. Pas turneut paraqitet Pikolo Daimio i cili pasi që e vrau Krulin dëshiron që e gjithë bota ti varet sundimit të tij. Pas betejes së vështir ai hakmerret për vdekjen e Mjeshtër Roshit dhe Krulinit. Pak para vdekjes ai lëshoi nga goja një vezë që më pas u shndërrua në Pikolo jr. ( i riu). Pas betejes Goku pranon të stërvitet me Kamin (Zotin e Tokës) për 3 vjet. Në turneun e 23 të Arteve Marciale ai e mund Pikolon jr. Dhe bëhet “më i forti nën qiell”.
Dragon Ball Z - Saga e Sajanëve
thumb|200px|Personazhi Goku ashtu si paraqitet në filmin [[Dragon Ball Z.]]
Në fillim të Dragon Ball Z, Goku ka ndërtuar një familje me gruan e tij Kiki dhe djalin e tij Gohanin. Një kërcënim i ri dhe i Super Fuqishëm ka ardhur në Tokë me emrin Raditz, që prezantohet si vëllau i madh i Gokut. Raditzi i tregon se ai ishte një sajan i dërguar në Tokë në mënyrë që ta pushtoj. Pasi që Goku e ka humbur rrënjësisht ndjenjën e një sajani e mund atë dhe e rrëmben dalin e tij Gohanin. Ai i thotë se duhet ti vrasë 100 njerëz në mënyrë që ta sheh djalin e tij sërisht gjallë. Pikolo paraqitet dhe ata i bashkojnë forcat për të mundur Raditzin. Goku e sakrifikon vetveten në mënyrë që ai ta mbaj derisa Pikolo ta bëjë një Rreze Speciale në mënyrë që ta vrasë Raditzin. Të dy përfundojnë të vdekur edhe Goku dhe Raditzi. Pak para vdekjes ai mëson se edhe 2 Sajan më të fuqishëm do të vinin edhe 1 vjet. Në Botën e Përtejme ai ushtrohet me Mbretin Kai në mënyrë që të bëhet i fortë e ti mund Sajanët. Ai mëson atje Grushtin e Mbretit Kai dhe Spirit Bomb dhe ushtrohet në një gravitacion akoma me të madh. Në një gravitacion sa 10 fishi i Tokës. Pak para betejës me anë të Sferave të Dragoit ata e kthejnë në jetë Gokun. Ai arrin pak vonë duke i gjetur Jançën, Tienshinhanin dhe Çautson të vdekur. Ai e mund Napen dhe bëhet gati përpara se të ballafaqohet me Vexhitën. Me ndihmën e Grushtit të Mbreti Kai dhe Spirit Bomb dhe të Gohanin, Krulinit dhe Jaxhirubes ia dalin ta mundin Vexhitën. Krulin e pat rastin ta vriste Vexhitëm mirpo Goku iu lut që ta linte Vexhitën të shkonte. Vexhita i tha se herën e ardhshme atij nuk do ti vij keq.vegjita u largua nga toka por nuk e shprehu te gjithe mllefin qe kishte per gokun.goku u sherua dhe priste kush do te ishte kunder shtari i tij.
Saga e Frizës
thumb|200px|Personazhi Goku i kthyer në Super Sayan.