cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kantoni Wassy
Kantoni Wassy (frëngjisht: Canton de Wassy) është një kanton në departamentin Haute-Marne, rajonin Champagne-Ardenne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Wassy. Ka sipërfaqe 209.99km2 dhe popullsi 8166 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Wassy aktualisht përbëhet nga 20 komuna.
Fishtë
Fishta është një fshat në komunën Blinisht në rrethin e Lezhës të Shqipërisë.
Burgu i Burrelit
Burgu i Burrelit është një burg i sigurisë së lartë që vendndodhjen e ka jashtë qytetit të Burrelit tek Komisariati i Policisë së Matit me një kapacitet prej 190 të dënuarish.
Historia
Burgu i Burrelit, një ndër më të vjetrit në Shqipëri, ka filluar të ndërtohet në fillim të vitit 1938, gjatë kohës kur mbretëronte Ahmet Zogu. Shiriti i përurimit të tij është prerë nga kryeministri i kohës Koço Kota, për të cilin, për ironi të fatit, ky burg do të bëhej edhe varri i tij. Vetëm pak vite më pas, kur ky burg u mor në dorëzim nga fitimtarët e luftës nacional-çlirimtare, ish-kryeministri Kota është vrarë, pas dënimit që mori në këtë burg. Ahmet Zogu e ka dizenjuar për kriminelë ordinerë më rrezikshmëri të lartë, dhe me këtë justifikohen edhe masat e larta të sigurisë në ndërtimin e tij.
Burgu ka formën e një paralelepipedi dhe rrethohet me një mur betoni të lartë që bënë të pamundur shikimin nga jashtë-brenda. Po ashtu ai mbulohet me një tarracë të trashë betoni rreth 40 cm trashësi. Pas vendosjes së pushtetit komunist, që prej vitit 1946, në këtë burg janë sjellë një numër i madh i të dënuarve prej burgjeve të tjera, të cilët ishin kryesisht të dënuar politikë dhe kundërshtarë të regjimit. Nga të dhënat e literaturës mbi burgjet mësojmë se gjatë periudhës 1946-1949 të dënuarit kanë pasur në dispozicion vetëm 400 gram bukë në ditë dhe asgjë tjetër dhe se nga kushtet tejet të rënda të qëndrimit gjetën vdekjen rreth 300 të burgosur. Përveç kushteve të vështira të mbajtjes së dënimit dhe pozitës së vështirë të personave të dënuar, duhet shtuar se në këtë burg kishte një ngarkesë tejet të madhe me persona të dënuar, që e kalonte kapacitetin e tij.
Menjëherë pas rënies së komunizmit burgu ndërroi banorë nga të dënuar politikë në ordinerë, por asnjë herë nuk u mbyll. Burgu i Burrelit ndodhet vetëm pak metra larg godinës së Komisariatit të Policisë duke krijuar një lidhje mes uniformave të dy institucioneve, që në fakt kanë varësinë nga dy ministri të ndryshme. Shumë pranë godinës së komisariatit të shfaqet rrethimi i telave me gjemba, rreth 5 metra i lartë.
Burgu i Burrelit prej kohësh konsiderohet si një ndër institucionet më të sigurta të vuajtjes së dënimit. Falë kësaj cilësie janë sjellë në këtë burg dhe të dënuar të njohur të bandave më të rrezikshme në Shqipëri si Zani Caushi, Jaho Salihi, Gaxhai, Dritan Kateshi, Tafili i Shkodrës, Lul Caka e të tjerë. Ndonëse në një farë mënyre autoritet e Ministrisë së Drejtësisë janë mundur që të jenë të rezervuar në lidhje me praninë e elementeve të rrezikshëm në këtë burg, burime të sigurta konfirmojnë se brenda tij jetojmë afërsisht 40 të dënuar me rrezikshmëri shumë të lartë dhe madje me dënime të përjetshme. Referuar disa burimeve të brendshme të këtij burgu, ky numër është i papranueshëm nga rregullorja, pasi në një rast revolte, ata janë shumë të rrezikshëm dhe neutralizimi i veprimeve të tyre kur janë në numër të madh është mjaft i vështirë. Por nëse burgu do të mund të hapej, prania e tyre në publik mund të kthehet në një fatkeqësi me përmasa të mëdha. Mund ta quajmë burgu i "të fortëve", pasi në këtë institucion vuajnë dënimin persona të cilët kanë dënimin maksimal të dhënë nga gjykata.
Denis Diderot
parapamje|left|Statuja në vendlindje Denis Diderot (shqipërimi: Deni Didro), u lind më 5 tetor 1713 në Langres, në Shampanjë dhe vdiq më 31 korrik 1784; ai ishte bir i një tregtari thikash dhe i gruas së tij, Anzhelikë Vinjeron. Nga viti 1723 deri më 1728, shkoi në kolegjin e jezuitëve të Langresit, para se të vazhdonte kolegjin Luigji i Madh (ndryshe kolegji i Harcurit) në Paris. Më 1732, mbasi mori titullin magister artum i Universitetit të Parisit, u regjistrua në kurset e teologjisë në Sorbonë. Duke punuar në të njëjtën kohë si ndihmës te një avokat, Didroi jetonte me punë të vogla: shkrime predikimesh për fillestarët klerikë, mësime private, redaktim artikujsh gazetash dhe përkthime nga anglishtja. Më 1742, u njoh me Zhan-Zhak Rusonë, me të cilin do të lidhte një miqësi që vazhdoi për katërmbëdhjetë vjet, deri në grindjen përfundimtare. Më 1743, kundër dëshirës së prindërve të tij, Didroi u martua me një rrobalarëse, Antuanetë Shampion; nga katër fëmijë që patën do të jetonte vetëm një vajzë, Anzhelika. Më 1746, Didroi u dha pas ndërmarrjes së gjerë të Enciklopedisë, fillimisht e menduar si përkthim i thjeshtë i një vepre angleze të Efraim Shambers (rreth 1680-1740), titulluar Cyclopaedm, or An Universal Dictionary of Arts and Sciences, botuar më 1728. Nën nxitjen e bashkëbotuesve, Didroit dhe D\'Alamberit, Enciklopedia mori pak nga pak përmasat e një vepre të pavarur dhe monumentale. Bashkëpunëtorë të shumtë u ftuan të jepnin ndihmesën e tyre, secili në specialitetin e vet. Botimi filloi më 1751 dhe do të vazhdonte njëzet vjet. Paralelisht me punën e tij prej botuesi dhe bashkërenduesi, Didroi përpiloi një numër të madh shkrimesh filozofike. Njëri prej tyre, Letër mbi të verbrit në përdorim të atyre që shohin (1749), i kushtoi tre muaj e gjysmë burg në Vansenë për \"materializëm\" dhe \"ateizëm\". Ai krijoi gjithashtu pjesë teatrore (Djali i lindur jashtë martese, 1757; Ati i familjes, 1758), shkroi kritikë arti, tregime dhe romane. Nipi i Ramoit (1760-1777), dialog satirik, në fillim u njoh në përkthimin gjermanisht të dhënë nga Johan Volfgang Gëte (1749-1832). Rreth vitit 1762, Didroi filloi të mbante letërkëmbim filozofiko-politik me careshën Katerina II e Rusisë, që e bëri bibliotekar për gjithë jetën.
Filozofi e kaloi dimrin 1773-1774 në Shën Petërburg, ku pati biseda të shpeshta me Katerinën e Madhe. Ai punoi gjithashtu për Plani i një edukmi publik në të gjitha shkencat, në perspektivën e një reforme të mësimdhënies në Rusi. Didroi vdiq në Paris më 31 korrik 1784.
Gjatë punës mbi \"Enciklopedinë\" u krijua një bërthamë bashkëpunëtorësh të rëndësishëm, një rreth \"enciklopedistësh\", qendra e të cilit ishte Didroi. Përveç atyre që morën përsipër hartimin e veprës, Didroit dhe D\'Alamberit (që e cilësuan filozofinë \"fizikë eksperimentale të shpirtit\"), ra në sy, mes të tjerëve, prania e Melshior Grimit (1723-1807), publicist i shoqërisë së lartë dhe diplomat me prejardhje gjermane, si dhe e një ithtari të moralit materialist të mbështetur mbi egoizmin, filozofit Klod Adrian Helvetius (1715-1771), veç të tjerash edhe fermer.
Enciklopedistët e kishin zakon të mblidheshin në shtëpinë e baronit të pasur dhe me influencë Holbak (1723-1789), gjithashtu filozof. Pa dyshim që Didroi bashkëpunoi për përmirësimin e veprës së tij Sistemi i natyrës (1770), gjuha fillestare e së cilës ishte disi e ashpër. Kjo vepër e ngjizur si \"bibla e materializmit\", përmbledh arsyetimet e fizikës dhe të fiziologjisë së kohës kundër idealizmit dhe dualizmit të shpirtit dhe të materies: shpirti është gjithmonë veçse shprehje e veprimtarisë së nervave të trurit.
George Wilhelm Friedrich Hegel (1770-1831), adhurues i madh i Didroit, rimori te Fenomenologjia e shpirtit \"dialektikën e zotërisë dhe të shërbëtorit\", që figuron te Zhak Fatalisti, dhe nxori prej andej parabolën e çlirimit nëpërmjet punës që gëzonte borgjezia në krahasim me fisnikërinë: skllavi, që jeton \"me frikën e të zotit\", bëhet i domosdoshëm për këtë të fundit duke krijuar botën në të cilën jeton. Në fund, vetëdija e botës së përpunuar nga shërbëtori zëvendëson këtë. Ne gjejmë te Mjeshtri Puntila dhe shërbëtori Mati, të Bertold Brehtit (1898-1956), një interpretim marksist të kësaj dialektike.
Natyra është shumë më tepër se një mekanizëm i vdekur: ajo është jetë organike. Me qëllim që të pasqyrohet me drejtësi shumësia e natyrës në përgjithësi dhe në veçanti ajo e jetës njerëzore - si Enciklopedia, nën drejtimin e Deni Didroit, që u përpoq ta bënte në mënyrë metodike - autorët e iluminizmit iu drejtu një shumësie zërash dhe formash letrare, duke përfshirë këtu edhe dramën dhe romanin.
Më 1750 doli reklama e përpiluar nga Deni Didro (Denis Diderot), që ftonte për pjesëmarrje në Enciklopedi. Në zanafillë, ky model i gjithë fjalorëve enciklopedikë të ardhshëm parashikonte vetëm përkthimin e plotë të një fjalori anglez që ekzistonte. Gjatë viteve dhe deri më 1772 Enciklopedia franceze arriti të bëhej një vepër monumentale, që përmbante shtatëmbëdhjetë vëllime tekst dhe njëmbëdhjetë vëllime pllakash të gdhendura të një cilësie të jashtëzakonshme. Ai qe botimi shkencor dhe \"filozofik\" më i madhi dhe më i rëndësishmi i epokës së iluministëve. Didroi i kushtoi njëzet vjet të jetës së tij, herë si botues, bashkërenditës botimi dhe redaktor i shumë zërave. Ky Fjalor i arsyetuar i shkencave, arteve dke zanateve ishte një përmbledhje e shkencave të kohës, por trajtonte gjithashtu edhe artet dhe letërsinë; në fund, dhe kjo ishte një risi e madhe, ai trajtonte \"artet mekanike\" dhe njohuritë teknike në fushën e artizanatit dhe të industrisë.
Bashkëpunëtorët e Enciklopedisë - \"shoqëri e njerëzve të letrave\" - ishin pak a shumë të gjithë mendimtarë të emancipuar, madje mendimtarë të lirë, që përfituan nga rasti për të dhënë mendime nganjëherë të guximshme për fenë dhe për politikën, gjithmonë nën kërcënimin e censurës; mendimet më të rrezikshme fshiheshin nganjëherë në mënyrën e tërthortë të një artikulli në dukje i lehtë ose nëpërmjet një loje të gjetur reference apo shënimi. Botimi u ndalua shumë herë, por falë mbështetjes së miqve të fuqishëm të iluministëve - si politikani Malherb apo zonja Dë Pompadur, dashnorja e Luigjit XV - vepra gjigante u çua deri në fund. Enciklopedia ishte një vepër kolektive, në të cilën morën pjesë personalitete të ndryshme, të tillë si Volteri, Bufoni për botanikën dhe Zhan Zhak Rusoi, me të cilin Didroi mbajti për një kohë të gjatë një miqësi të ngushtë. Të bëje të punonin me të njëjtin shpirt tërë ato natyra aq shumë të ndryshme, kjo kërkonte nga Didroi dhe bashkëbotuesi i tij, Zhan Lë Rond d\'Alamber (1717-1783), cilësi intelektuale dhe njerëzore jo të zakonshme dhe një seriozitet dhe zell të jashtëzakonshëm.
Didroi mundi të frymëzonte dhe të drejtonte një projekt të kësaj gjerësie, sepse dinte të shihte përtej grindjeve filozofike të ngushta dhe se përfshinte në mendimin e tij shqetësime të reja, pa kërkuar të mbërthente një sistem të mbyllur, por të shpaloste një mënyrë intelektuale operuese, përparuese dhe përgjithësuese. Ai nisej nga pozicionet e Xhon Lokut dhe të njërit prej nxënësve të tij, kontit të Shaftbërit, që kishte shtjelluar empirizmin në kuptimin e një psikologjie sensualiste,duke dhënë kështu shkas për lindjen e rrymës letrare të \"ndjeshmërisë\". Të jetosh dhe të tregosh ndjenja të vërteta dhe autentike, u bë një perbëres vendimtar i shoqërisë së mesit të shekullit XVIII. Në tekstet e mëvonshme mbi teatrin, Didroi theksonte gjithashtu se duhej ditur, në disa raste, \"të luaje\" realen për ta bërë më prekëse. Ky është i famshmi \"paradoks i aktorit\"; gjesti që duket më i natyrshëm është ndoshta ai që është zbërthyer dhe studjuar më me kujdes\" - Didroi është këtu në një mendje me Rusoin - i kundërt me falsitetin e botës zyrtare të parukave të pudrosura, por në një kuptim vetëm matematik të natyrës. Kërkimet natyraliste të kryera nga Bufoni, drejtori i Kopshtit të Mbretit (Kopshti i ardhshëm i Bimëve, në Paris), mbi kafshët dhe bimët vegjetale, kishin ndryshuar vështrimin: në fushën e të gjallit shtjellohen cilësi \"morale\", të tilla si ndjeshmëria dhe veprimtari të specializuara, sipas organeve korresponduese. Natyra zotëron gjithmonë diçka \"shpirtërore\" dhe shpirtërorja, nga ana e saj, zotëron një bazë fizike. Në fillim të iluminizmit - në linjën e Rëne Dekartit - natyra shihej si një makinë, si një mekanizëm; tanimë ajo shihej si diçka \"organike\", në rrjedhë të zhvillimit të gjallë. Në letrat dërguar dashnores së tij Sofi Valan, si dhe në veprën e tij filozofike më të rendësishme (Ëndrra e d\'Alaberit), Didroi hedh idenë e një bote molekulash plot gjallëri, që bashkohen për të ndërtuar format më të zhvilluara të jetës. Në këtë materializëm që merr tiparet e një panteizmi, natyra plot gjallëri është vetë hyjnori, ndërsa dashuria është në vetvete një forcë e dobishme e natyrës. Didroi nuk merr mundimin të \"të provojë\" konceptin e tij për botën: matematika nuk vlen asgjë për të përshkruar të qenët gjallë, më shumë ia vlen një gjuhë në vetvete, e gjallë.
Filozofi, duke qenë gjithashtu shkrimtar dhe poet, e sheh horizontin e tij të zgjerohet në natyrë të gjallë, në moral dhe në art; ai nuk ka pse të ndjekë më ligjet e përjetshme dhe në të njëjtën kohë matematike të së Bukurës, por të jetë \"interesant\". Didroi trajton në formë letrare, për shembull, determinizmin (ashtu si e lë të kuptohet çdo materializëm të dalë nga ligjet e natyrës) dhe vullnetin e lirë (në mënyrën si përputhet me ndjenjën natyrore) në \"romanin\" e tij Zhak Fatalisti problemi i vullnetit të lirë mbetet aty pa zgjidhje, por çel një temë edhe më interesante: atë të dialektikës së Zotit dhe robit. Zhaku, nxënës i \"kapitenit\" misterioz, që nuk resht së e cituar, beson fort në paracaktimin e çdo gjëje dhe drejton kështu fatin e të zotit që beson te vullneti i lirë, por nuk vepron. Zhaku përpunon vetë lirinë e tij vetjake, metaforë e lirisë politike të çdo individi.
Kantoni Kourou
Kantoni Kourou (frëngjisht: Canton de Kourou) është një kanton në departamentin Guyane, rajonin Guyane në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Kourou. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 25688 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Kourou aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Kombinatorika
== Kombinatorika merret me studimin e bashkësive të fundme, me grupimin e elementeve të tyre sipas ndonjë kriteri të caktuar, me renditjen e elementeve etj. Kuptimet themelore të kombinatorikës janë permutacioni, kombinacioni, variacioni, multibashkësia etj. Kombinatorika është degë e matematikës e cila merret me studimin e strukturave diskrete të fundme ose të numërueshme. Si degë me zbatim të gjerë ajo përfshin numërimin në përgjithësi ose numërimin e objekteve që kanë veti të caktuara. Numërimi na ndihmon të zgjedhim lloje të ndryshmë problemesh, si p.sh. numërimi i IP adresave të versionit 4 dhe 6. Kombinatorika është e lidhur ngushtë me shumë fusha të tjera të matematikës dhe gjen zbatim nga logjika e fizika statistikore deri tek shkenca kompjuterike. Kombinatorika është e njohur për gjerësinë e problemeve që trajton. Problemet kombinuese lindin në shumë fusha të matematikës së pastër, veçanërisht në algjebër, teorinë e probabilitetit, topologji, gjeometri dhe në shumë fusha të zbatimit të saj. Shumë pyetje kombinuese janë konsideruar historikisht të veçuara, duke i dhënë një zgjidhje një problemi që lind në një kontekst matematikor. Në fund të shekullit të njëzetë, megjithatë, u zhvilluan metoda të fuqishme dhe të përgjithshme teorike, duke e bërë kombinatorikën një degë të pavarur të matematikës më vete. Një nga pjesët më të vjetra dhe më të arritshme të kombinatorikës është teoria e grafit, e cila në vetvete ka lidhje të shumta natyrore me zona të tjera. Kombinatorika përdoret shpesh në shkencën kompjuterike për të marrë formula dhe vlerësime në analizën e algoritmeve. == Ajo është e lidhur ngushtë me degë tjera të matematikës si Algjebra, Teoria e gjasës, dhe Gjeometria, dhe ka zbatime të shumta në Shkencat kompujterike në Statistikë etj. Aspekte të kombinatorikës konsistojnë në llogaritjen e numrit të objekteve të cilat plotësojnë ndonjë kriter të caktuar përbën objektin e studimit të Kombinatorikës numerike, Gjetjen e elementit ose objektit më të madh ose më të vogël ose zgjedhjen optimale këto probleme i studjon Kombinatorika ekstrmale, poashtu zhvillimi dhe gjetja e strukturave të cilat i plotësojnë objektet kombinatorike, i studjon Kombinatorika algjebrike.
Kombinatorika më shumë merret me zgjidhjen e problemeve se me ndërtimin e një teorie, por kjo nuk do të thotë se gjatë këtij zhvillimi nuk është ndërtuar një teori e fuqishme e kombinatorikës sidomos në fund të shekullit XX. Njëra nga pjesët e kombinatorikës është edhe Teoria e grafeve.
Historia e kombinatorikës
Gjurmë të kombinatorikës gjejmë te Xhainistët në Indi, matematikani Pingala e zbuloi metodën e përcaktimit të numrit të kombinacioneve të një numri të dhënë shkronjash, prej të cilave zgjedhim 1, 2, etj. Mahavira rreth vitit 850 i dha formulat e përgjithshme për gjetjen e numrit të permutacioneve dhe kombinacioneve të një bashkësie të fundme. Bhaskaracharya për kombinatorikën përdorte emërtimin Anka Pasha në Lilavati. Ai dha disa formula të reja në kombinatorikë. Disa arritje të rëndësishme janë dhënë nga grekët e vjetër dhe kinezët. Disa matematikan arab dhe çifut kanë përdorur konceptet e permutacionit dhe kombinacionit gjatë vështrimeve astronomike p.sh. Rabbi ben Ezra rreth vitit 1140). Libri i parë modern i shkruajtur me subjekt kombinatorikën është Ars Conjectandi i shkruajtur nga matematikani i shquar Jacob Bernoulli i cili u botua në vitin 1713.
Kombinatorika numerike
Kombinatorika numerike është fusha më klasike e kombinatorikës, ajo merret me llogaritjen e numrit të konfiguracioneve të cilat përkufizohen nga elementet e një bashkësie të caktuar objektesh. Shumica e problemeve të cilat hasen në kombinatorikën numerike kanë formulim të thjeshtë kombinatorik p.sh disa prej tyre janë Numrat e Fibonaccit, Numrat e Catalanit, Numri i permutacioneve, kombinacioneve, Particioni i numrit natyral Particioni i bashkësisë, Kompozicioni i numrit natyral etj.
Kombinatorika analitike
Kombinatorika analitike merret me studimin e strukturave kombinatorike duke shfrytëzuar konceptet nga Analiza komplekse dhe nga Teoria e gjasës. Përderisa kombinatorika numerike nxjer formula eksplicite duke i shfrytëzuar p.sh funksionet gjeneratrisa kombinatorika analitike përfundimet i jep me formula asimptotike.
= Elementet e Kombinatorikës = Elementet themelore të kombinatorikës janë:
i. Kombinacionet me dhe pa përsëritje
ii. Variacionet me dhe pa përsëritje
iii.Permutacionet me dhe pa përsëritje
Kombinacione pa përsëritje të klasës nga bashkësia M me n elemente e quajmë çdo nënbashkësi të bashkësisë M me k-elemente.
Kombinacione me përsëritje të klasës në bashkësinë n-elementshe quhet çdo rrokje e gjatësisë e marrë nga bashkësia n-elementshe,ku rrokjet dallohen vetëm kur kanë elemente të ndryshme.
Variacione me përsëritje të klasës nga n-elemente e quajmë çdo renditje të gjatësisë të marrë nga bashkësia n-elementëshe.
Variacione pa përsëritje të klasës nga n-elemente e quajmë çdo renditje të gjatësisë, e marrë nga bashkësia n-elementëshe, kur në k-renditjen elementet janë të ndryshme.
Permutacione pa përsëritje të bashkësisë n-elementëshe e quajmë çdo pasqyrim bijektiv të asaj bashkësie në vetveten.
Për shembull, janë 6 permutacione të shkronjave a, b, c: abc,  acb,  bac,  bca,  cab,  cba. Ne e dimë se i kemi të gjitha të renditura më sipër janë 3 zgjedhje për cilën shkronjë vendosim së pari, më pas 2 zgjedhje se cila shkronjë vjen më pas, e cila lë vetëm 1 zgjedhje për shkronjën e fundit. Parimi shumëzues thotë se ne shumëzojmë 3 \cdot 2 \cdot 1
Kapiten Amerika
412x412px|parapamje|Captain America në New York Comic Con 2013, interpretuar nga [[Chris Evans. ]] Kapiten Amerika (anglisht: Captain America), emri i vërtet i të cilit është Steven Grant "Steve" Rogers, është një personazh i librave komik të Marvel Comics, krijuar nga Joe Simon dhe Jack Kirby në virin 1941. Është një nga superheronjtë më të famshëm dhe më jetëgjatë.
Personazhi lindi si element propagande gjatë luftës së Dytë Botërore, ku përfaqësonte një Amerikë të lirë dhe demokratike që i bënte oponencë Europës imperialiste që kërcënohej nga fuqi totalitare si nazizmi dhe komunizmi.
Hevzi Nuhiu
Hevzi Nuhiu ka lindur më 24 shkurt të  vitit 1956 në Carevajkë të Preshevës, Malet e Karadakut, është skulptorë shqiptar.
Biografia
Hevzi Nuhiu shkollën fillore e kreu në vendlindje, gjimnazin në Preshëvë ndërsa përfundoi studimet e tij në gjuhën shqipe dhe Letërsi në Akademinë e Shkupit. Që nga 1983 jeton dhe vepron në  Shën Mitër  Korona ( San Dometrio Corone), rreth 500 km larg qytetit të Kozencës, krahinë ku sot prania e ngulimeve  arbëreshe është më e madhja në Itali. Është përshtatur në mjedisin ku ende flitet arbrishtja dhe gjallojnë rite të ndryshme, që arbreshët morën nga atdheu i tyre, Arbëria e Gjergj Kastriotit Skenderbeut.
Mbesa e Nuhiut është këngëtarja preshevare Donika Nuhiu.
229 p.e.s.
Mbi vitin 229 p.e.s..
Kozeli
është një fshat në Rrethin e Kolonjës në Shqipëri.
Historia
Permendet ne librin e Mihal Gramenos si nje vend i mrekullueshem edhe i populluar nga barinjt Shqiptar.
Skënderbeu, letërkëmbimi me sulltanët
Skënderbeu, letërkëmbimi me sulltanët : (8 letra nga Arkivi i Bibliotekës Kombëtare të Napolit dhe nga Arkivi Sekret i Vatikanit) libër me autor Mark Palnikaj. Botuar në Tiranë nga "Fast print" në vitin 2018. Libri ka 142 faqe me ilustrime e faksimile të letrave. ISBN 9789928271020
U botua me rastin e 550 vjetorit të vdekjes së Skënderbeut
230 p.e.s.
Mbi vitin 230 p.e.s..
Ngjarje
Mbreti Agron i Ilirise vdes. Pini, i biri i Agronit dhe gruaja e parë e Agronit, Triteuta, zyrtarisht ia del babait të tij si mbret, por mbretëria qeveriset në mënyrë efektive nga gruaja e dytë e Agronit, Mbretëresha Teuta (Tefta), e cila i përjashton grekët nga bregu ilir dhe më pas lanson anije pirate ilire në Detin Jon, duke pritur anijet romake. Ajo vazhdon politikën e bashkëshortit të saj për të sulmuar qytete në bregun perëndimor të Greqisë dhe për të praktikuar piraterinë në shkallë të gjerë në Detin Adriatik dhe Jon.
Pirraj
Pirraji është një fshat në komunën Blinisht në rrethin e Lezhës të Shqipërisë.
230 p.e.s.
Vdekje
Agroni mbret i Ilirise.
La Tallada d'Empordà
La Tallada d'Empordà është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Empordà, të provincës Girona, në Katalonia. La Tallada d'Empordà ka 435 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 50.53 km2.
Lidhje të jashtme
La Tallada d'Empordà
Marin Barleti (bibliotekë)
Biblioteka e qytetit të Shkodrës është ngritur në vitin 1931, është biblioteka publike më e vjetër e Shqipërisë, e ngritur nën kujdesin e bashkisë së atëhershme dhe të shoqërive kulturore që ekzistonin në atë kohë. Në ngritjen e saj kanë ndihmuar edhe studentët shkodranë, të cilët studionin jashtë vendit. Ata ndërmorën një fushatë për të mbledhur libra e për t’i sjellë në qytetin e Shkodrës. Biblioteka “Marin Barleti” në vite të ndryshme është zhvendosur në disa banesa. Kështu, fillimisht ka qenë mes Shkodrës dhe “Milet Baçesë”, apo siç e quajnë shkodranët, “Lulishtja popullore”, për t’u zhvendosur në disa godina të tjera, si në atë të Muzeut Historik, Kullës së Sahatit, në një ndërtesë të vjetër të bashkisë…, deri në vitin 1968 kur u vendos në ambientet aktuale.
Biblioteka “Marin Barleti” ka një fond të pasur ku përfshihen, jo vetëm libra në gjuhën shqipe, por edhe të huaja, që prej gjuhës kaldeike, turke, gjermane, armene, siriane, rumune, ruse, italiane, frënge e gjermane. Biblioteka numëron rreth 210 mijë volume në 70 mijë tituj, ndër të cilat janë rreth 2 mijë antikuarë.
Fondet më me vlerë janë ato të Albanologjisë dhe Ballkanologjisë, që përmbajnë një pasuri të madhe, libra shumë të vjetër që datojnë prej shek. XV-XVI, të shtypura në shtypshkronjat më të përmendura në Evropë, si në Paris, Romë, Napoli, Ëurtenberg, Firence, Venedik. Biblioteka e Shkodrës ka ekzemplarë, që nuk gjenden as në Bibliotekën Kombëtare. Ndër librat më me vlerë është vepra e Jul Varibobës “Gjella e Shën Mërisë Virgjër” 1762, vepra të shek. XVII të Budit, vepra të Barletit, si “Mbi jetën dhe veprat kreshnike të Gjergj Kastrioti Skënderbeut", “Rrethimi i Shkodrës”, disa këngë për Skënderbeun të botuara në vitin 1592 në Amsterdam, poema, pjesë dramatike mbi Gjergj Kastriot Skënderbeun në latinisht, kroatisht, greqisht, vepra e Farlatit -Coletit “Illyricum Santum, “Acta et Diplomata res Albaniae”, e shumë të tjerë në gjuhë të ndryshme.
Krajn
Krajni është një fshat në komunën Blinisht në rrethin e Lezhës të Shqipërisë.
Anteri
Papa Anteri ( l. ?, Petelia - v. 3 janar 236, ) ishte papa i 19 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 21 nëntor 235 dhe deri më 3 janar 236. Paraardhës i tij ishte Papa Ponciani, ndërsa pasardhësi Papa Fabiani.
Se7en
Se7en është një film amerikan i vitit prej regjisorit David Fincher, rolin kryesor e luajtën Brad Pitt dhe Morgan Freeman, në film flitët për një vrasës serial dhe dy policë.
Kantoni Montbron
Kantoni Montbron (frëngjisht: Canton de Montbron) është një kanton në departamentin Charente, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montbron. Ka sipërfaqe 236km2 dhe popullsi 6935 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montbron aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Kantoni Saint-Germain-Lembron
Kantoni Saint-Germain-Lembron (frëngjisht: Canton de Saint-Germain-Lembron) është një kanton në departamentin Puy-de-Dôme, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Germain-Lembron. Ka sipërfaqe 117.09km2 dhe popullsi 6435 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Germain-Lembron aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
Rezoluta nr. 1114 e Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara
'''Rezoluta nr. 1114 e Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara''' u aprovua më 19 qershor 1997, për shkak të situatës në Shqipëri. Duke u bazuar tek vendimet e marra nga '''Rezoluta nr. 1101 e Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara''', Këshilli vendosi të zgjaste qëndrimin e forcave ndërkombëtare në vend me 45 ditë, duke filluar nga data 28 qershor 1997. Këshilli vlerësoi mënyrën e paanshme me të cilën kishte vepruar forca shumëkombëshe në Shqipëri, dhe bashkëpunimin e saj me autoritetet shqiptare. Kjo forcë u autorizua të vepronte gjatë trazirave në vend të shkaktuara nga falimentimi i skemave piramidale. U theksua se dhuna ende vazhdonte dhe për shkak të mbajtjes së zgjedhjeve të parakohshme duhej një zgjatje e qëndrimit të forcave ndërkombëtare.
Dhuna në vend u dënua dhe u kërkua që ajo të ndalonte menjëherë. Vendeve pjesëmarrëse në forcën shumkombëshe iu kërkua të paguanin koston e operacionit. Ato u autorizuan të siguronin lirinë e lëvizjes të forcës ndërkombëtare dhe vëzhguesve të Organizatës për Sigurinë dhe Bashkëpunimin në Europë (OSBE). Ndihma humanitare do të sigurohej nëpërmjet bashkëpunimit me qeverinë e Shqipërisë, OSBE, Bashkimin Europian, Kombet e Bashkuara dhe organizatat ndërkombëtare. Në fund shteteve pjesëmarrëse iu kërkua që të dorëzonin raporte të rregullta mbi mbarëvajtjen e operacionit.
Rezoluta u miratua me 14 vota pro, dhe me 1 abstenim, atë të Kinës e cila deklaroi se situata për të cilën diskutohej ishte çështje e brendshme e Shqipërisë, por për shkak të kërkesës së qeverisë shqiptare për ndihmë ndërkombëtare nuk hodhi veton. Kina gjithashtu me të njëjtën arsye kishte abstenuar edhe Rezolutën nr. 1101.
Islami në Çeki
Republika Çeke u formua më 01.01.1993, pas ndarjes së Çekosllovakisë. Vendi ndodhen në Evropën e mesme. Përveç çekëve në këtë vend banojnë edhe kombësi të tjera si : moravianët, silezianët, sllovakët, gjermanët, polakët, romët etj.
Në vitin 1934, nën udhëheqjen e gazetarit çek Muhamed Brikcius themelohet Komuniteti Fetar Musliman për Çekosllovakinë, më qendër në Pragë. Në krijimin e këtij komuniteti morën pjesë jo vetëm çekët e konvertuar në Islam, por edhe institucionet e huaja islame dhe misionet diplomatike të disa vendeve islame. Gjatë periudhës së regjimit komunist, aktivitetet e këtij komuniteti nuk ishin ndakuar krejtësisht.
Në dritën e marrëdhënieve të mira mes Çekosllovakisë komuniste dhe disa vendeve myslimane me regjime të majtë, ishte e vështirë për komunistët shtypja e plotë e komunitetit mysliman (edhe pse i vogël në numër), dhe për këtë komunistët e "toleruan" ekzistencën e tij.
Pas 1989, aktivitetet e myslimanëve çekë u intensifikuan. Disa të rinjë çekë ishin mjaft të interesuar për botën islame dhe ky interes u mbështet edhe nga komuniteti mysliman çek. Në vitet 1990, myslimanët me shtetësi çeke ranë në kontakt me myslimanët e sapoardhur në territorin në territorin e Çekisë. Marrëdhëniet e mira të sipërpërmendura mes regjimit komunist çekosllovak dhe qeverive të majta të vendeve islame bëri të mundur ardhjen e studentëve dhe punëtorëve nga këto vende. Disa prej tyre qëndruan në territorin çek, ose sepse u martuan me shtetas/ e çekë, ose për arsye të tjera.
Për shkak të migrimit dhe pozicionit gjeografik të Çekisë, numri i të huajve që vijnë nga vendet myslimane dhe vendosen në territorin çek është në rritje. Një rol të veçantë luajnë myslimanët e vendeve të Azisë Qendrore dhe të Kaukazit, që më parë kanë qenë në ish-Bashkimin Sovjetik, port ë shumtë janë edhe të ardhurit nga Bosnja dhe Hercegovina, Afganistani, Pakistani, Sri Lanka e kështu me radhë.
Në ditët e sotme, numri i myslimanëve në Çeki është rreth pesëmbëdhjetë mijë, prej të cilëve mbi 500 janë çekë etnikë. Myslimanët e Çekisë kanë disa organizata. Më e rëndësishmja prej tyre-Qendra e Komuniteteve Fetare a Myslimane, e cila, megjithatë, nuk është e regjistruar si një komunitet fetar - u themelua në vitin 1991. Ajo udhëhiqet nga Muhamed Ali Šilhav?, nga Toebíe.
Suksesi më i madh i kësaj qenre ka qenë hapja e një xhamie në Bërno, në vitin 1998, me gjithë valën e protestave në nivelin komunal në vitet që i paraprinë ndërtimit të kësaj xhamie. Në vitin 1996, edhe në Teplice u planifikua ndërtimi i një xhamie, por për shkak të protestave të banorëve vendas ajo nuk u ndërtua.
Në Pragë gjenden edhe disa vendnamaze islame. Njëra prej tyre, që i shërben nevojave të qytetarëve turq, u themelua nga Qendar Kulturore Islame për Çekinë.
Për të përfituar status ligjor, myslimanët çekë themeluan Fondacionin Islam në Pragë dhe Fondacionin Islam në Bërno. Organizata të tjera janë : Unioni Musliman, i regjistruar në vitin 2000 si një komunitet civil; Unioni Gjeneral i Studentëve Myslimanë ; Lidhja e Myslimanëve Çekë dhe Unioni Islam-Klubi Miqtë e Kulturës Islame.
Në Republikën Çeke, informacion rreth myslimanëve mund të gjeni edhe në faqet e internetit www.islam.cz, www.muslim.cz , www.muslmim-info.cz dhe www.islam-kultur.cz. Organizatat e mësipërme fokusohen më shumë në jetën fetare islame. Ato janë të përfshira në negociatat politike si një grup interesi veçanërisht dhe kryesisht gjatë regjistrimit të vendnamazeve dhe ndërtesave të tjera që i shërbejnë komunitetit islam. Përveç kësaj, këto organizata mbajnë leksione dhe organizojnë ekspozita mbi aspektet e ndryshme të Islamit (përfshirë qëndrimin e islamit ndaj demokracisë dhe të drejtave të njerut), dhe komentojnë ngjarje të mëdha që lidhen me islamin ose muslimanët.
Në kërkimin e tyre për qetësinë shpirtërore, shumë çekë po pranojnë islamin dhe po formojnë një komunitet të vogël port ë gjallë mysliman në njërin prej vendeve më pak fetar të Evropës. Islami çekëve iu prezentua kryesisht nga emigrantët e vendeve islame që erdhën të jetonin dhe të studionin në këtë vend pas Luftës së Dytë Botërore.
Vladimir Sanka, udhëheqës i Qendrës Islame, me seli në kryeqytetin Çek, në Pragë, është njëri nga disa qindra të konvertuarve të rinjë në Islam në mbarë vendin dhe njëri prej 15 mijë myslimanëve që banojnë në Çeki. Ky vend kryesisht ateist dhe katolik ranë kontakt me islamin disa dekada më parë, në find të regjimit komunist.
Sanka, 40 vjeçar, lindur në një familje ateiste, mori një arsimim ateist në shkollë dhe në universitet si të gjithë çekët. Nëntë vjet më parë ai pranoi islamin. Në vitin 1995, Sanka bëhet drejtues i Qendrës Islame dhe imam në xhaminë e vetmë të Pragës. Sipas tij, çdo gjë në shoqërinë çeke ishte e orientuar drejt gjërave dhe aktiviteteve materiale. Ai vetë e ndiente mungesën e shpirtërores. Në këtë mënyrë ai gjeti Zotin. Ai sot beson se ka Zot. Ai Zot krijoi universin dhe është mbi çdo gjë, Ai na sjell drejtësi dhe çdo gjë tjetër. Sipas Sankës, vetëm islami i përshtatet plotësisht vizionit të tij dhe njëkohësisht nuk hedh poshtë mesazhet e Judaizmit dhe të Krishterimit.
Sipas tij, islami është shumë i thjeshtë, shumë i qartë, praktik dhe përfaqëson një mënyrë logjike të jetës së përditshme. Komuniteti Musliman në Republikën Çeke, një ndër vendet më pakë fetare të Evropës, është i vogël, por shenjat e rritjes mund të shihen fare qartë. Shumë mysliman ende vijnë për të jetuar dhe studiuar në Çeki. Sot në Çeki ekziston një tendencë e të rinjëve për t'u konvertuar në Islam në kërkim të shpirtërores.
Ondrej Mashatov është një tjetër çek, 34 vjeçar, që u konvertua në Islam pas një kërkimi të gjatë shpirtëror. Ai ishte ateist gjatë tërë jetës së tij, por kur mbushi 17 vjeç filloi të kërkojë për ndonjë hapësirë për shpirtëroren në jetën e tij. Dhe ndër shumë, shumë eksperienca-disa vjet në një manastir katolik shumë strict në Francë-ai e gjen të vërtetën. Ai vizitoi Egjiptin dhe kultura arabe nisi të bëhej më e qartë për të.
Mashatov thotë se udhëtimi i tij shpirtëror ishte e cekët deri në atë ditë kur takoi një grua arabe, e cila do të bëhej gruaja e tij e ardhme.
Mashatov thotë se jeta e tij e tanishme është balancuar, por preferon të mos e shprehë shumë hapur besimin e tij fetar. "Ju mund ta tregoni atë me veprimet tuaja të përditshme. Nuk keni nevojë të thuani "Jam mysliman".  Ju veproni si i tillë dhe nuk ka nevojë që të gjithë ta dinë se çfarë jeni dhe kush jeni. E rëndësishme është që të veproni, të rëndësishme janë marrëdhëniet tuaja me njerëzit, me Zotin, me pjesën tuaj shpirtërore."
Sipas Tomas Halikut, profesor i filozofisë dhe i fesë në Charles University në Pragë, mungesa e njohurive të përgjithshme rreth fesë i bën çekët më të ndikueshëm. Sipas tij, çekët nuk janë shumë të informuar rreth historisë së feve. Dhe situata në Çeki është pak e veçantë, duke qenë se të gjitha fetë u shtypën nga regjimi komunist. Edhe sot kultet fetare nuk kanë shumë vend në jetën publike të Çekisë. Të shumtë janë njerëzit që nuk kanë asnjë eksperiencë të jetimit të një besimi fetarë dhe ende kanë disa paragjykime ndaj fesë. Në këtë mënyrë, nëse hasin në persona fetarë interesantë, ata janë të hapur për konvertim.
Islami nuk është një fe e njohur nga shteti në kushtetutën çeke dhe myslimanët po përpiqen, me përkrahjen e diplomatëve të vendeve islame, që të gjejnë një rrugë për të fituar disa të drejta. Shumë prej qyteteve çeke kanë pasur vendnamaze, por ngjarjet pas 11 shtatorit 2001 kanë bërë që shumë prej tyre të mbyllen. Ebu Derar Omari, imam i xhamisë së kryeqytetit, shprehet se rreth 400 deri 500 myslimanë vijnë çdo të premte për të falur namazin e xhumasë në xhaminë e tij, e cila qëndron hapur 24 orë për besimtarë që duan të falin pesë vaktet e namazit, që duan të mësojnë arabisht, të lexojnë libra islame të përkthyera në gjuhën çeke ose thjesht të mësojnë diçka më shumë rreth islamit.
Këto aktivitete më shumë zhvillohen gjatë muajit të shenjtë të Ramazanit, kur çdo natë falet namazi i Taravisë dheë njerëzit i përkushtohen më shumë besimit të tyre, duke kaluar më shumë kohë në xhami, duke u falur dhe duke lexuar Kur'an. Por shteti, megjithatë, zyrtarisht nuk e njeh islamin. Regjimi komunist ia hoqi islamit statusin e një besimi të njohur nga shteti pas Luftës së Dytë Botërore. Për rrjedhojë, myslimanët falen vetëm në "qendra kulturore". Ata nuk mund të organizojnë martesa fetare, nuk mund të kenë shkolla të tyre dhe nuk mund të sigurojnë mbështetje shpirtërore në spitale, burgje ose kampe refugjatësh. Ata nuk mund të veprojnë si një etnitet ligjor në vete, çka e vështirëson shumë punën e tyre. Por, qeveria çeke kohët e fundit ka miratuar një ligj mbi lirinë fetare, që do ta bëjë më të lehtë për komunitetet e vogla fitimin e statusit zyrtar. Nëse do të aprovohet edhe nga parlamenti, myslimanët e Çekisë do të rifitojnë status zyrtar. Ligjet e tanishme i japin status zyrtar vetëm komuniteteve fetare që arrijnë të sigurojnë 10.000 nënshkrime të rezidentëve të përhershëm të rritur dhe besimtarë. Për komunitetin Islam të Çekisë, i përbërë më së shumti nga studentë dhe emigrant të huaj, kjo ka qenë një detyrë tepër e vështirë. Nën ligjin e ri, kjo gjë do të jetë e mundur me vetëm 300 nënshkrime. Sipas zëdhenëses së Ministrisë së Kulturës, kjo situatë është në dobi të islamit. Çdokush duhet të jetë i lirë të ketë komunitetin e vet. Kjo është një gjë e mirë për kulturën e Çekisë.
Megjithatë, nuk është gjithçka kaq e lehtë. Fitimi i të drejtëve më të mëdha që myslimanët të kërkojnë-ngritja e shkollave, kryerja e martesave etj.-do të kërkojë një periudhë pritjeje 10 vjeçare dhe 20.000 nënshkrime.
Edhe imëmi i Qendrës Kulturore Islame të Pragës është i kënaqur që një ditë qendra e tij në Pragë do të mund të quhet një xhami, por sigurimi i 20.000 nënshkrimeve është një goditje për komunitetin e tij, i cili nuk mund t'i siguroj ato. Të drejtat e vërteta vijnë vetëm me regjistrimin e dytë.
Megjithëse duket si një hap i madh në ndihmë të komunitetit islam., në të vërtetë myslimanët nuk mendojnë ashtu. Xhamia e parë në Republikën Çeke ishte caktuar të hapej në qytetin jugor të Bërnos. Hapja e kësaj xhamie erdhi pas një fushate disa vjeçare të komunitetit islam të këtij qyteti, fushatë që u përball me një opozitë të ashpër nga banorët vendas.
Baba Reshati
Haxhi Dede Reshat Bardhi (Lusën, 4 mars 1935 – Tiranë, 2 prill 2011), ka qenë klerik i lartë bektashi, kryegjysh botëror i bektashinjve nga 1993 deri kur ndërroi jetë.
Brigadat ndërkombëtare
parapamje|right|200px| Flamuri i Brigadave Ndërkombëtare Brigadat ndërkombëtare përbëheshin nga vullnetarë të trajnuar e rekrutuar nga Internacionalja Komuniste për të luftuar në luftën civile spanjolle në anën e Republikës Spanjolle me qeverinë e saj të zgjedhur, kundër rebelëve të kryesuar nga Franko.
Baba Reshati
Biografia
U lind më 4 mars 1935 në fshatin Lusën të prefekturës së Kosovës, në krahinën e Lumës (sot qarku i Kukësit).
Mësimet e para fetare i ka marrë tek hoxha i fshatit. Më pas ka ndjekur një kurs formimi në Medrese të Tiranës. Përdor gjuhën arabe për nevoja të predikimit e të ritualëve fetare. Më 1954 u dorëzua dervish tek Kryegjyshi Botëror i asaj kohe, Dede Ahmet Ahmataj. Gjatë viteve 1958–1967 ka qënë i internuar së bashku me Dede Ahmetin në Drizar të Mallakastrës. Pas viteve 1967 ka punuar për 23 vjet me radhë, punëtor në Ndërrmarjen Bujqësore „Gjergj Dimitrov“ në Tiranë.
300px|parapamje|majtas|Papa [[Gjon Pali II takohet me Haxhi Dedë Reshat Bardhi gjatë qëndrimit të tij në Tiranë]] Më 1991, bën peligrinazhin tradicional islam (Haxhillëku) në qytetin e shenjtë të Mekës dhe fiton titullin Haxhi. Po atë vit, me ndihmën dhe bashkëpunimin e Nënë Terezës, rihap Kryegjyshatën Botërore Bektashiane. Më 20 korrik 1993 organizon dhe drejton Kongresin e Gjashtë bektashian, ku shpallet Kryegjysh Botëror i Bektashinjve. Shtatë vjet më vonë, në shtator të vitit 2000, organizon Kongresin e Shtatë të bektashizmit dhe  shtator 2005, Kongresin e tetë bektashian. Këto 14 vitet e fundit pas përmbysjes së regjimit komunist, nën kujdesin personal të Dede Reshatit janë hapur e vënë në shërbim të besimtarëve bektashianë rreth 120 objekte kulti, duke realizuar kështu një ringjallje të vërtetë e të fuqishme të besimit bektashian në vendin tonë. Ka marrë pjesë aktive në konferenca e takime ndërkombëtare kushtuar problemeve të mprehta të kohës, si në Gjermani, Itali, Iran, Turqi, Azerbaixhan, Maqedoni, Kosovë etj. Ka luajtur rol të dorës së parë në ruajtjen e mardhënieve tradicionalisht të mira midis komuniteteve e besimeve të ndryshme fetare në Shqipëri, duke e vështruar tolerancën fetare si domosdoshmëri jetike dhe porsi hyjnore. Ai është nderuar me titullin "Pishtar i Demokracisë", është vlerësuar edhe nga Presidenti i Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Xhorxh W. Bush, në lidhje me qëndrimin e prerë kundër aktit barbar të 11 shtatorit 2001, është nderuar edhe nga Papa Gjon Pali II gjatë Konferencës Botërore për një dialog ndërkombëtar për të mirën e Paqes. Në këto vite është nderuar në vendin tonë me tituj të ndryshëm si: Qytetar Nderi i Qarkut të Beratit, Kukësit, të Krujës, të Bulqizës, të Martaneshit dhe në mars të vitit 2005, me rastin e 70 vjetorit të ditëlindjes nga Presidenti i Republikës iu dha Urdhëri "Naim Frashëri i artë".
Brigadat ndërkombëtare
Rreth 32.000 vullnetarë luftuan kundër forcave rebele nacionaliste spanjolle të udhëhequra nga gjenerali Francisco Franko dhe forcave fashiste gjermane dhe italiane.
Vështrim i përgjithshëm
Moderuar të pajisura dobët dhe e kufizuar në mënyrë plotësuese nga problemit të gjuhës, të Interbrigadisten, n si Elite Gardës kuptuar shumë dobësi të kompensohet nga Enthusiasm. Qysh si 5 nëntor 1936 sulmuar 1 Batalioni i Brigadave ndërkombëtare me sukses në betejën për të Madridit. Më 3 mars 1937 solli Brigadave ndërkombëtare në të Musolini dërgoi në Spanjë ekspeditës Force në Guadalajara një humbje dërrmuese.
parapamje|Monument për luftëtarët e Spanjës në Gjermani
Rrymat e brendshme
Konflikte brenda grupeve të luftonin në anën republikane janë parë kundër sfondit të strategjive të ndryshme në luftën kundër fashizmit evropian. Përderisa Partia Komuniste e Spanjës dhe Bashkimit Sovjetik për një aleancë të pjesshme me borgjez ose Social Demokrate forcat (shtuna [Front politikave), qëndroi për anarkistë, të krahut të majtë-socialist dhe Trotskyist grupeve shoqërore revolucion në dukshëm.
Statusi juridik
1938 britanike dhe Republika frëngjisht, spanjisht detyruar ata të shpërndarë këtë organizatë atje. Luftëtarëve ishin aq pro forma, nenshtetesine spanjolle, dhe ishin të përfshira në ushtrinë e rregullt në spanjisht.
Fati i luftëtareve ne Luftë Civile Spanjolle
Shumë prej tyre, sidomos gjerman dhe austriak të cilët u larguan masakrat e fashistëve të Franco përtej kufirit në Francë. Atje ata u informuan mbi fluturojnë dhe kampet e improvizuara paraburgimi vendosur përgjatë bregut mesdhetar frëngjisht (p.sh. në Saint-Cyprien (Pyrenees-Orientales), Agde dhe Argelès-sur-Mer), ku ata e parë kishte të fle në terren lakuriq. Autoritetet frëngjisht, ata paraqiten zgjedhjen të qëndrojnë në paraburgim, ose për t'u kthyer në Gjermani. Shumë u shpërndanë pas pushtimit gjerman të Francës, në qershor 1940 në përputhje me § 19 armëpushim Marrëveshje në kamp transit Drancy në Gjermani. Në perandori gjerman, ata ishin të vendosur në kampet e përqendrimit, kampin e përqendrimit të Dachau (Interbrigadistenblock) dhe për Aushvic, i cili shumë e theredSpaniards nuk ka mbijetuar.
Në kampet internment në Spanjë gjatë Brigadës Franko ishin kryer nga 1938 - me mbështetje nazist - ideologjie të motivuar racor eksperimente mjekësore, deformime fizike dhe psikologjike të dyshuar se kudo në mbështetësit e "Marksiste" duhet zbuluar.
Njerëz të shquar
shih edhe: Category: Personi Luftës Civile Spanjolle
Islami në Çeki
Kjo xhami tani shërben si një vend ku falet namazi jo vetëm për turistët dhe njerëzit nga vendet e tjera islame që banojnë në Çeki, por edhe për komunitetin mysliman vendas të përbërë nga disa qindra besimtarë.
Xhamia, gjithashtu ka një librari dhe përdoret edhe për mësimin e Kur'anit dhe gjuhës arabe. Komuniteti mysliman i këtij qyteti përfshin studentë dhe biznesmenë që qëndrojnë aty përkohësisht ose përgjithmonë, e sidomos kur janë me familje. Komuniteti mysliman në Berno, qyteti i dytë i Republikës Çeke, e ka pritur me padurim këtë xhami. Udhëheqësi i këtij komuniteti, Muhamed Ali Silhavy, thotë se deri më tani myslimanët kanë qenë të detyruar t'i kryejnë ceremonitë e tyre fetare në ambiente të sajuara dhe të marrura me qira. Fushata për ndërtimin e kësaj xhamie ka zgjatur disa vjet, ndërkohë që kundërshtarët e saj kishin frikë se xhamia do ta ndryshonte karakterin e Bërnos, që njihet për krenarinë e theksuar lokale. Sipas Muhamed Ali Silhavyt, ideja e xhamisë në Bërno ka pasur sukses pasi ky qytet ka numrin me te madh te myslimaneve ne te gjithë vendin.
Ai nuk la pa përmendur se xhamia ne Bërno e shoqëruar nga një librari fetare dhe një qendër studimi,u ndërtua me parate e dhuruesve te ndryshëm te komunitetit mysliman vendas.
Brigadat ndërkombëtare
Kënga e Brigadave Ndërkombëtare
Ne, lindur në atdheun e largët, / e mori me asgjë, por urrejtje në zemrat e tyre.
(Melody nga Rafael Espinosa dhe Carlos Palacio, teksti nga Erich Weinert)
Manipur
Gjatë ditëve të Perandorisë Britanike Indiane, Mbretëria e Manipurit ishte një nga shtetet princërore. Ndërmjet viteve 1917 dhe 1939, disa njerëz të Manipurit ushtruan presion ndaj sundimtarëve princërorë për demokraci. Nga fundi i viteve 1930, shteti princëror i Manipurit negocioi me administratën britanike preferencën e tij për të vazhduar të ishte pjesë e Perandorisë Indiane, dhe jo e Birmanisë, e cila po ndahej nga India. Këto negociata u ndërprenë me shpërthimin e Luftës së Dytë Botërore në 1939. Më 11 gusht 1947, Maharaja Budhachandra nënshkroi një Instrument të Anëtarësisë, duke iu bashkuar Indisë. Më vonë, më 21 shtator 1949, ai nënshkroi një Marrëveshje Bashkimi, duke shkrirë mbretërinë brenda Indisë, gjë që e bëri atë shtet të pjesës C.  Ky bashkim u kundërshtua më vonë nga grupet në Manipur, pasi ishte përfunduar pa mirëkuptim dhe nën trysni. Mosmarrëveshja dhe vizionet e ndryshme për të ardhmen kanë rezultuar në një kryengritje 50-vjeçare për pavarësi nga India, si dhe në episode të përsëritura të dhunës midis grupeve etnike në shtet. Nga viti 2009 deri në vitin 2018, konflikti rezultoi në vdekjen e dhunshme të mbi 1000 njerëzve.
Njerëzit meitei zënë rreth 53% të popullsisë së shtetit, të ndjekur nga grupe të ndryshme etnike si naga me 24% dhe fise të ndryshme Kuki/Zomi me 16%. Grupet etnike të Manipurit praktikojnë një sërë fesh. Sipas regjistrimit të vitit 2011, hinduizmi dhe krishterimi janë fetë kryesore të shtetit.
Manipur ka kryesisht një ekonomi bujqësore, me fuqi të konsiderueshme të prodhimit të energjisë hidroelektrike. Ai lidhet me zonat e tjera me fluturime ditore përmes aeroportit Imphal, i dyti më i madhi në Indinë verilindore. Manipuri është shtëpia e shumë sporteve dhe origjina e vallëzimit Manipuri, dhe njihet për prezantimin e polos tek evropianët.
Mileci
është një fshat në Rrethin e Kolonjës në Shqipëri.
228 p.e.s.
Mbi vitin 228 p.e.s..
Ali Llobasi
është vendbanim në Ish Republikën Jugosllave të Maqedonisë.
Hilafeti i Kordobës
250px|thumb|Kalifati i Kordobës rreth vitit 1000
Emirati i Kordobës
Pas arritjes së Abd ar-Rrahmanit në Andaluzi në vitin 756 largon përfaqësuesin e Sulltanit dhe krijon Emiratin e Kordobës. E tëra kjo erdhi si rrjedhojë e kryengritjeve të shumta të fiseve nomade dhe ndikimit të aristokracisë Arabe të asaj kohe, dhe në fillim të shekullit të 10 përfundimisht fillon qetësimi dhe lulëzimi i kësaj Dinastie. Kryengritjen e fundit Abd ar-Rrahmani i III e shuan në vitin 912-961, dhe pasi kishte çliruar Andaluzinë merr titullin Kalif.
Periudha e kalifatit
Kjo mbretëri Islame ishte më e fortë se mbretëritë e atëhershme të krishtera siç ishin Kastilja, Leoni, Navarra, sidhe Barcelona. Kishin pranuar Umajadët si sundues dhe paguanin taksat dhe kontributet tjera.
Nën sundimin e Abd ar-Rrahmanit të III Kordoba arrin një zhvillim të madh ekonomik dhe tregtarë, me 500000 banorë radhitej menjëherë pas Konstantinopolit dhe Bagdadit.