cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
LiburnEtik Organisation
Organizata LIBURNETIK lindi si një grup informal në vitin 2013 dhe u themelua zyrtarisht në Tiranë në korrik 2014 si e Pavarur dhe degë e organizatës italiane ASAL Student, Leçe, Itali, e themeluar në 2007-n nga një grup studentësh shqiptarë dhe italianë.
Aktivitetet e organizatës LIBURNETIK, ashtu sikurse ato të ASAL Student, e fokusojnë veprimtarinë e saj tek të Rinjtë protagonistë për krijimin e një mendësie të re, në shërbim të shoqërisë civile dhe tek Diversiteti, vlerë e shtuar e një shoqërie europiane bashkohore.
LIBURNETIK mbështetet tek parimet e përcaktuara nga Konventa e të Drejtave të Njeriut dhe nga traktati i Lisbonës dhe ka si parim bazë respektimin e plotë të botës njerëzore, kulturore dhe shpirtërore të individit.
FUSHA E VEPRIMTARISË
Falë punës konstante të një grupi të rinjsh dhe eksperiencës së stafit të ASAL Student, një ekip profesional i kualifikuar dhe multi-etnik, LIBURNETIK, kontribuon në zhvillimin dhe zbatimin e projekteve lokale, kombëtare dhe ndërkombëtare, me ndërhyrje dhe iniciativa të ndryshme që i vënë bazat mbi tematikat e mëposhtme: LIBURNETIK nxit krijimin e grupeve studimore me tematika social-kulturore, duke organizuar seminare, fokus grupe, debate, kurse trajnimi për vullnetarë/punonjës socialë etj.
Për realizimin e iniciativave LIBURNETIK ka për qëllim formimin e një rrjeti të qëndrueshëm duke bashkëpunuar me të tjera realitete të Shoqërisë Civile apo Sektorit të Tretë, por edhe me institucionet publike dhe private.
LIBURNETIK synon që përmes përpilimit dhe implementimit të projekt propozimeve me anë të programeve të ndryshëm dhe të fondeve të parashikuara (lokale, kombëtare dhe europiane), të përmirësojë jetën e të rinjve dhe të komuniteteve të margjinalizuar të vendit ku vepron.
Për të përcaktuar aktivitetet e mundshme e të zbatueshme, LIBURNETIK, organizon takime me të rinjtë dhe me banorët e territorit. Problemet dhe nevojat e shfaqura përbëjnë pikënisjen për përcaktimin e prioriteteteve, orientimin e fushave të veprimit, se ku do fokusohet me iniciativat, aktivitetet e saj dhe gjithashtu se si do planifikohen projekt propozimet.
MISIONI
Organizata LIBURNETIK kontribuon në zhvillimin dhe sensibilizimin e shoqërisë në dobi të të rinjve dhe të target grupeve të margjinalizuara, nëpërmjet një strategjie gjithëpërfshirëse, përmes realizimit të projekteve të ndryshme sociale.
VIZIONI
LIBURNETIK synon arritjen e një integrimi të plotë social dhe krijimin e një shoqërie të hapur, pa barriera, të bazuar tek solidariteti dhe bashkëjetesa paqësore.
Drama : Vitet; Bodrumi; Fanitja
Drama : Vitet; Bodrumi; Fanitja. Me autor Agim Cerga, red. Anton Boçi. Botuar në Tiranë në vitin 2011, libri ka 157 faqe. ISBN 9789928111036
Shënime: Letërsia shqipe, drama.
Tinguj : roman
Shënime: Letërsia shqipe, romane.
Asasp-Arros
Asasp-Arros është një komunë në Francë. Asasp-Arros bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 505 banorë dhe sipërfaqe 23.59 km².
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Malajzisë
Marrëdhëniet Kosovë-Malajzi (Hubungan Kosovo–Malaysia; Jawi:هوبوڠن كوسوۏو – مليسيا) janë marrëdhënie të jashtme ndërmjet Kosovës dhe Malajzisë. Marrëdhëniet zyrtare midis dy vendeve filluan së pari në vitin 2000, kur Malajzia u bë vendi i parë aziatik që themeloi një zyrë ndërlidhëse në Kosovë. Kosova e shpalli pavarësinë e saj nga Serbia më 17 shkurt 2008 dhe Malajzia e njohu atë më 30 tetor 2008.
Marrëdhëniet para pavarësisë
Që nga viti 1999, menjëherë pasi Kosova u bë një protektorat ndërkombëtar, Malajzia pranoi të dërgojë paqeruajtës si pjesë e Misionit të Administratës së Përkohshme të Kombeve të Bashkuara në Kosovë. Më vonë po atë vit, në shtator, Malajzia filloi të bënte plane për "një qendër për të koordinuar ndihmat mjekësore dhe misionet për të ndihmuar viktimat e luftës në Kosovë", dhe filloi mbledhjen e fondeve për ndihmë ndaj Kosovës.
Në shtator 2000, këto plane më në fund hynë në fuqi kur Malajzia krijoi një zyrë ndërlidhëse në Kosovë "për të koordinuar ndihmën e Malajzisë dhe për t'u lidhur me personelin e sigurisë së Malajzisë të caktuar në Kombet e Bashkuara," duke u bërë vendi i gjashtë, dhe i pari në Azi, për të krijuar një zyrë e tillë. Themelimi i zyrës ishte në përputhje me një politikë më të gjerë të vetëvendosjes së Malajzisë në Ballkan dhe një shqetësim për popullatën e madhe myslimane të Kosovës. Zyra ndërlidhëse në Kosovë shpejt filloi të shpërndajë ndihmën e Malajzisë, duke arritur më shumë se 300,000 dollarë në vitin e parë, duke përfshirë para për ndërtimin e një xhamie dhe blerjen e furnizimeve mjekësore për një spital në Prishtinë.
Në vjeshtën e vitit 2000, qeveria malajziase gjithashtu mbështeti fuqimisht mbajtjen e zgjedhjeve në Kosovë sa më shpejt të jetë e mundur. Më 28 shtator 2000, ambasadori i Malajzisë në Kombet e Bashkuara, Datuk Hasmy Agam, vlerësoi përparimin drejt zgjedhjeve, por i tha KB-së se zgjedhjet e lira dhe të ndershme "mund të garantohen vetëm nga mbështetja aktive e bashkësisë ndërkombëtare". Në të njëjtën fjalim, Agam gjithashtu mbrojti fuqimisht për përpjekjet e reja të KB për të promovuar sigurinë dhe stabilitetin në Kosovë, dhe shprehu një dëshirë të fortë për të punuar në çështjen e personave të zhdukur. Pas zgjedhjeve të suksesshme lokale në Kosovë në tetor 2000, Malajzia nxiti një zgjedhje të përgjithshme në mbarë Kosovën.
Më 18 shtator 2000, grupi i parë i policëve të Malajzisë të dërguar në Kosovë u kthyen në shtëpi. Muajin tjetër, Malajzia dërgoi një dislokim prej njëqind policësh për të vazhduar të ndihmonte përpjekjen e sigurisë së KB. Të gjitha forcat e Malajzisë për të shërbyer në Kosovë deri në atë kohë morën një medalje dhe një letër mirënjohjeje në njohje të shërbimeve të tyre.
Njohja
Kosova e shpalli pavarësinë e saj nga Serbia më 17 shkurt 2008. Ministria e Jashtme e Malajzisë lëshoi një deklaratë duke përshëndetur dhe duke thënë: "Malajzia shpreson që shpallja e pavarësisë të përmbushë aspiratën e popullit të Kosovës për të vendosur të ardhmen e tyre dhe të sigurojë të drejtat e të gjithëve për të jetuar në paqe, liri dhe stabilitet". Megjithë deklaratën e saj mbështetëse, Malajzia nuk e njohu menjëherë Kosovën, dhe Ministri i Jashtëm i Malajzisë Rais Yatim, lëshoi një deklaratë në prill duke thënë se Malajzia "nuk po nxitonte të impononte njohje ose ndryshe".
Në gusht, pas një takimi me ministrin e jashtëm serb, Malajzia vendosi që çështja e njohjes së Kosovës të vihet në pritje deri në një vendim të Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë për ligjshmërinë e deklaratës. Sidoqoftë, Kosova u përpoq të bëjë presion në Malajzi për njohjen e hershme. Në shtator 2008, Ministri i Jashtëm i Kosovës, Skënder Hyseni, u takua me Rais dhe i kërkoi atij "të njohë Kosovën si një shtet të pavarur dhe sovran sa më shpejt të jetë e mundur". Rais i dha Hysenit një premtim që Malajzia "do ta njohë Kosovën shumë shpejt, dhe do të punojë për krijimin e marrëdhënieve diplomatike midis dy vendeve". Ministri i Jashtëm shqiptar Edit Harxhi bëri gjithashtu një kërkesë të ngjashme për Malajzinë për ta njohur shtetin e sapoformuar.
Siç kishte premtuar Rais, Malajzia nuk e priti vendimin e GJND-së dhe e njohu Kosovën më 30 tetor 2008. Si rezultat i njohjes së Malajzisë, Serbia dëboi menjëherë ambasadorin e Malajzisë. Megjithë kundërshtimin serb, Malajzia mbajti mbështetjen e saj për Kosovën.
Marrëdhëniet që nga njohja
Që nga njohja, Malajzia ka ndihmuar Kosovën në krijimin e ligave sportive të njohura ndërkombëtarisht. Në nëntor 2008, Valton Beqiri, Ministri i Kulturës, Rinisë dhe Sporteve të Kosovës vizitoi Malajzinë dhe u takua me Tunku Imran, Kryetarin e Komitetit Olimpik të Malajzisë dhe anëtar të Komitetit Olimpik Ndërkombëtar. Imran premtoi ndihmë në fitimin e spoteve për atletët nga Kosova në turnetë ndërkombëtarë.
Malajzia fillimisht planifikoi ta shndërrojë zyrën e saj ndërlidhëse në Kosovë në një ambasadë, por në janar 2009, ajo mbylli zyrën dhe hoqi planet për një ambasadë për arsye financiare për shkak të riorganizimit brenda ministrisë së jashtme të Malajzisë.
Presidenti i Republikës së Kosovës, Fatmir Sejdiu, udhëtoi më 15 maj 2010 në Malajzi, ku me ftesë të Kryeministrit malajzias, mori pjesë në Forumin Ndërkombëtar Ekonomik Islamik dhe u takua me Drejtuesit e tjerë të Organizatës së Bashkëpunimit Islam. Në forum, Sejdiu tha "Në emër të Republikës së Kosovës, shfrytëzoj këtë mundësi për të shprehur mirënjohjen time të sinqertë për njerëzit dhe shtetin e Malajzisë dhe për vendet e tjera që kanë pranuar të drejtën tonë për të jetuar në liri dhe pavarësi".
Më 8 mars 2011, Kosova dhe Malajzia vendosën marrëdhënie të plota diplomatike. Ambasada e Malajzisë në Romë, Itali është e akredituar për Kosovë. Më 30 Janar 2017, Ministri i Jashtëm i Kosovës, Enver Hoxhaj dhe delegatët e tij bënë një vizitë në Malajzi për të zbuluar mundësi në tregti dhe bashkëpunim të biznesit.
Hurley, New York
Hurley, New York është një qytet në qarkun Ulster të shtetit federal New York, SHBA. Në Hurley, New York jetojnë 6314 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej km2 (36 sq mi).
Ascain
Ascain është një komunë në Francë. Ascain bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 4001 banorë dhe sipërfaqe 19.27 km².
Béthancourt-en-Vaux
Béthancourt-en-Vaux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Béthancourt-en-Vaux ka një popullsi prej 490 banorë dhe sipërfaqe 4.3 km², me një dendësi prej 114 banor/km².
Ercuis
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ercuis (Shqip: Ergysi) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Begues
Begues është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Llobregat, të provincës Barcelona, në Komunitetin Katalonia. Begues ka 5023 banorë (2002), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 50.42 km2.
Një mijë vajza të vrara dhe poezi të tjera
Një mijë vajza të vrara dhe poezi të tjera Libër me autor Aleks Çaçi, përkth. nga origj. Pano Çuka. Botuar në Tiranë në vitin 1986 nga "Naim Frashëri". Libri ka 167 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Ascarat
Ascarat është një komunë në Francë. Ascarat bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 312 banorë dhe sipërfaqe 5.82 km².
Alba Rohrwacher
Jeta e hershme
Alba Rohrwacher ka lindur në Firence, vajza e një babai gjerman dhe një nëne italiane. Ajo studioi aktrim në Centro Sperimentale di Cinematografia në Romë. Motra e saj është regjisorja Alice Rohrwacher.
Karriera
Roli i saj i parë në film ishte në vitin 2004 në L'amore ritrovato. Në vitin 2008, asaj ju dha` çmimi David di Donatello për aktoren më të mirë mbështetëse. Në vitin 2009, ajo mori një David di Donatello për aktoren më të mirë për performancën e saj në Babain e Giovannës të Pupi Avatit. Në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit të Berlinit në vitin 2009 ajo u nderua me çmimin "Stars Shooting Stars".
Më 6 shtator të vitit 2014, Rohrwacher fitoi Kupën Volpi për Aktoren më të Mirë në Festivalin e 71-të Ndërkombëtar të Filmit të Venecias në Hungry Hearts, një film nga regjisori italian Saverio Costanzo. Nën presidencën e Meryl Streep, ajo ishte anëtare e jurisë së Berlinale 2017.
Aroma e tokës : poezi
Aroma e tokës : poezi, me autor Aleks Çaçi. Botuar në Tiranë në vitin 1980 nga "Naim Frashëri". Libri ka 94 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Berrieux
Berrieux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Berrieux ka një popullsi prej 188 banorë dhe sipërfaqe 4.98 km², me një dendësi prej 38 banor/km².
Vepra letrare / Aleks Çaçi
Vepra letrare me autor Aleks Çaçi, red. Rozeta Uçi. Botuar në Tiranë në vitin 1987 nga "Naim Frashëri".
Ky titull është pjesë e:
Vepra letrare : Poezi me 306 faqe.
Vepra letrare : Prozë me 408 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe.
Cormoranche-sur-Saône
Cormoranche-sur-Saône është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Cormoranche-sur-Saône ka një popullsi prej 1070 banorë dhe sipërfaqe 9.85 km², me një dendësi prej 109 banor/km².
Përmes Pasqyrës
Përmes Pasqyrës përfshin vargje të tilla si "Jabberwocky" dhe "Trikeku dhe Maragnozi", dhe episodi që përfshin Tweedledum dhe Tweedledee. Pasqyra e cila frymëzoi Carroll mbetet e shfaqur në Charlton Kings, Gloucestershire.
Ishte e para nga tregimet e "Lizës" që fitoi popullaritet të gjerë, dhe nxiti një vlerësim të ri për historinë e saj kur u botua.
Përmbajtja
Kapitulli i tretë - Insektet Përmes Pasqyrës: Mbretëresha e Kuqe e zbulon Lizësnse e gjithë fshati është shtruar në sheshe, si një dërrasë gjigande, dhe ofron për ta bërë Lizën një mbretëreshë, nëse ajo mund të lëvizë deri në rangun e tetë / rreshtit në një ndeshje shahu. Liza vendoset në rangun e dytë si njëra nga ushtarët e Mbretëreshës së Bardhë, dhe fillon rrugëtimin e saj nëpër tabelën e shahut duke hipur në një tren që hidhet mbi rreshtin e tretë dhe direkt në rangun e katërt, duke vepruar kështu me rregullin që ushtarët të mund të përparojnë dy hapësira në lëvizjen e tyre të parë. Ajo arrin në një pyll ku një mushkonjë në depresion i mëson asaj për insektet përmes pasqyrës, krijesa të çuditshme pjesë objekti i pjesës së insekteve (p.sh., bukë dhe flutur, mizë kalë), përpara se të fluturojë larg me trishtim. Liza vazhdon rrugëtimin e saj dhe gjatë rrugës, përshkon "drurin ku gjërat nuk kanë emra". Aty ajo harron të gjitha emrat, përfshirë emrin e saj. Me ndihmën e një dreri të vogël i cili ka harruar edhe identitetin e tij, ajo e bën atë në anën tjetër, ku të dy kujtojnë gjithçka. Duke kuptuar që ai është një drer i vogël, ajo është një njeri dhe se drerat kanë frikë nga njerëzit, ajo mbaron (deri në zhgënjimin e Lizës).
parapamje|Liza takon Tweedledum (në qendër) and Tweedledee (djathtas)|alt=Illustration of Alice meeting Tweedledum and Tweedledee Kapitulli i katërt - Tweedledum dhe Tweedledee: Ajo pastaj takon vëllezërit binjakë Tweedledum dhe Tweedledee, të cilët i njeh nga rima e çerdhes. Pasi recitojnë vjershën e gjatë "Trikeku dhe Maragnozi", ata tërheqin vëmendjen e Lizës ndaj Mbretit të Kuq — me zë të lartë gërhitës nën një pemë aty pranë - dhe e provokojnë me qëllim të keqe atë me banderolat e kota filozofike se ajo ekziston vetëm si një figurë imagjinare në ëndrrat e Mbretit të Kuq. Më në fund, vëllezërit fillojnë të luftojnë, vetëm për t'u trembur nga një turmë e madhe, siç parashikon rima e çerdhes për ta.thumb|Mbreti i Kuq duke fjetur|alt=Illustration of the Red King sleeping against a tree|left Kapitulli i pestë - Leshi dhe Uji: Liza pastaj takohet me Mbretëreshën e Bardhë, e cila është shumë mendjemprehtë, por krenohet me (dhe demonstron) aftësinë e saj për të kujtuar ngjarjet e ardhshme para se të ndodhin. Liza dhe Mbretëresha e Bardhë përparojnë në rangun e pestë të tabelës së shahut duke kapërcyer një përrua së bashku, por në momentin e kryqëzimit, Mbretëresha shndërrohet në një dele që flet në një dyqan të vogël. Liza së shpejti e gjen veten duke luftuar për të trajtuar leshrat e një varke të vogël, ku delja e mërzit me (dukej) një bërtimje absurde për "crabs" dhe "feather".
Kapitulli i Shtatë - Luani dhe Njëbrirëshi: "Të gjithë kuajt e mbretit dhe të gjithë njerëzit e mbretit" vijnë në ndihmë të Humpty Dumpty, dhe shoqërohen nga Mbreti i Bardhë, së bashku me Luanin dhe Njëbrirëshin, të cilët përsëri fillojnë të veprojnë duke luftuar me njëri-tjetrin. Në këtë kapitull, Lepuri March dhe Kapelabërësi i librit të parë bëjnë një rishfaqje të shkurtër në maskën e "lajmëtarëve anglo-saksonë" të quajtur "Haigha" dhe "Hatta".
Kapitulli i tetë - "Është shpikja ime": Pas lënies së Luanit dhe Njëbrirëshit në luftën e tyre, Liza arrin në rangun e shtatë duke kaluar një përrua tjetër në territorin e pyllëzuar të Kalorësit të Kuq, i cili synon të kapë "ushtarin e bardhë".—Liza— derisa Kalorësi i Bardhë vjen në shpëtimin e saj. Duke e shoqëruar atë nëpër pyll drejt kryqëzimit përfundimtar, Kalorësi reciton një poezi të gjatë të përbërjes së tij të quajtur Haddocks' Eyes dhe vazhdimisht bie nga kali i tij.
Kapitulli i nëntë - Mbretëresha Liza: Duke bërë lamtumirën e Kalorësit të Bardhë, Liza shkel nëpër përruan e fundit, dhe kurorëzohet automatikisht një mbretëreshë, me kurorë duke u materializuar papritmas në kokën e saj (një referencë për promovimin e ushtarin). Ajo së shpejti e gjen veten në shoqërinë e Mbretëreshave të Bardhë dhe të Kuq, të cilët hidhërojnë pamëshirshëm Lizën duke përdorur lojë fjalësh për të prishur përpjekjet e saj për diskutim logjik. Ata pastaj ftojnë njëri-tjetrin në një parti që do të pritet nga Liza e kurorëzuar rishtas - për të cilën vetë Liza nuk kishte njohuri paraprake.
Kapitulli i dhjetë - Dridhja: Liza arrin dhe ulet vetë në festën e saj, e cila shpejt shndërrohet në kaos. Liza në fund rrëmben Mbretëreshën e Kuqe, duke besuar se ajo është përgjegjëse për tërë marrëzitë e ditës, dhe fillon ta trondit.
Kapitulli i njëmbëdhjetë - Zgjimi: Liza zgjohet në kolltukun e saj për të gjetur veten duke mbajtur kotelen e zezë, të cilën ajo i dedikon se ka qenë Mbretëresha e Kuqe së bashku, me një kotele të bardhë që ka qenë Mbretëresha e Bardhë.
Béjar
Béjar është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Sierra de Béjar, të provincës Salamanca, në Castile dhe León. Béjar ka 15110 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 45.74 km2.
Aschbach, Bas-Rhin
Aschbach është një komunë në Francë. Aschbach bën pjesë në departamentin Bas-Rhin të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 667 banorë dhe sipërfaqe 4.32 km².
...Ashtu Myzeqe !
...Ashtu Myzeqe ! : poemë, me autor Aleks Çaçi. Botuar në Tiranë në vitin 1947 nga "NSHBSH". Libri ka 30 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Bisedë me diellin
Bisedë me diellin : poezi, me autor Aleks Çaçi, red. Perikli Jorgoni. Botuar në Tiranë në vitin 1983 nga "Naim Frashëri". Libri ka 83 faqe.
Leicester, New York
Leicester, New York është një qytet në qarkun Livingston të shtetit federal New York, SHBA. Në Leicester, New York jetojnë 2200 banorë (2010). Qyteti ka një lartësi mbidetare prej ( ft).
Aschères-le-Marché
Aschères-le-Marché është një komunë në Francë. Aschères-le-Marché bën pjesë në departamentin Loiret të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 1167 banorë dhe sipërfaqe 20.9 km².
Ëndrat e mia
Ëndrat e mia libër me autor Aleks Çaçi. Botuar në Tiranë në vitin 1965 nga "Naim Frashëri". Libri ka 78 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, drama.
Bourg-Saint-Christophe
Bourg-Saint-Christophe është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Bourg-Saint-Christophe ka një popullsi prej 1258 banorë dhe sipërfaqe 8.98 km², me një dendësi prej 140 banor/km².
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Pakistanit
Marrëdhëniet Kosovë-Pakistan janë marrëdhënie të jashtme midis Kosovës dhe Republikës Islamike të Pakistanit. Pakistani e njohu Kosovën më 24 dhjetor 2012, duke u bërë shteti i 98-të që e bëri këtë. Njëkohësisht, ambasadori i Pakistanit në Republikën e Turqisë në Ankara u akreditua për Kosovë.
Reagimi para njohjes
Në shkurt të vitit 2008, Ministria e Jashtme e Pakistanit lëshoi fjalinë e mëposhtme: "Ne i kuptojmë dhe mbështesim aspiratat legjitime të kosovarëve dhe nevojën për paqe në Kosovë dhe rajon. Pakistani po vëzhgon me kujdes zhvillimet në Kosovë. Ne kemi vërejtur njohjen e shtrirë nga një numër vendesh të rëndësishme deri në shpalljen e pavarësisë nga Parlamenti i Kosovës dhe deklaratën e bërë nga Sekretari i Përgjithshëm i OBI-së duke shprehur lumturinë për këtë zhvillim, dhe solidaritetin dhe mbështetjen me kosovarët. Politika jonë do të udhëhiqet nga këto zhvillime dhe aspiratat e popullit të Kosovës. Mbetet dëshira jonë e sinqertë se gjendja mbetet e qetë dhe të qetë në Kosovë dhe në rajon."
Në një takim më 28 janar 2009 midis Ministrit të Jashtëm të Kosovës, Skënder Hyseni dhe Z. Shahbaz, Ambasadori i Pakistanit në Austri, ambasadori tha që njerëzit dhe Qeveria e Pakistanit mbështesin Kosovën në rrugën e saj. Ai tha se Pakistani po zhvillon bisedime intensive me fqinjët e saj dhe anëtarët e tjerë të OIC për këtë çështje, dhe se është vetëm çështje kohe para se Pakistani ta marrë vendimin për njohjen e Kosovës apo jo. Në një takim tjetër, më 26 maj 2009 midis Hysenit dhe Hussain Haroon, përfaqësuesit të Pakistanit në KB, z. Haroon deklaroi se "ne [Pakistani] mbështesin përfundimisht rastin tuaj".
Në një bisedë të 20 majit 2010 me Kryeministrin turk, Rexhep Tajip Erdogan, Kryeministri pakistanez Syed Yusuf Raza Gilani tha se "Pakistani po vëzhgonte me vëmendje situatën aktuale" në Kosovë, dhe se do ta presë vendimin e GJND-së para se të merrte një vendim.
Era e popullit
Era e popullit : vjersha dhe poema, me autor Aleks Çaçi. Botuar në Tiranë në vitin 1977 nga "Naim Frashëri". Libri ka 59 faqe.
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Pakistanit
Reagimi para njohjes
Në prill të vitit 2011, një zyrtar i Zyrës së Jashtme pakistaneze ka deklaruar se "Islamabadi është i gatshëm ta njohë Republikën e Kosovës, por situata në Balochistan nuk na lejon ta bëjë këtë". Ai deklaroi se Pakistani "po shtypet nga disa shtete muslimane dhe Shtetet e Bashkuara për ta njohur republikën". Për më tepër, populli kosovar, i cili ishte mbështetur nga Shtetet e Bashkuara në luftën e tyre të lirisë kundër okupimit serb, "po pret me padurim njohjen nga Pakistani". Zyrtari tha se "na vjen keq që nuk mund ta bëjmë këtë [ta njohim Kosovën]". "Pakistani e ka të pamundur të përkthejë dëshirën e tij në një realitet." Më 13 prill 2011, Israr Hussain Drejtori për Evropën në Ministrinë e Punëve të Jashtme të Pakistanit deklaroi se çështja e njohjes së Kosovës nga Pakistani do të diskutohet shumë shpejt dhe se ajo është një përparësi për Qeverinë e Islamabad.
Era e popullit
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Pakistanit
Njohja dhe pasojat
Më 13 dhjetor 2011, Ministri i Jashtëm serb, Vuk Jeremić, tha gjatë një vizite në Pakistan, se Pakistani mbështet sovranitetin dhe integritetin territorial të Serbisë dhe nuk mbështet pavarësinë e Kosovës. Megjithatë, më 21 dhjetor 2012, u raportua që Pakistani e njohu Kosovën. Më 24 dhjetor 2012, Qeveria e Pakistanit njoftoi njohjen e tyre të Republikës së Kosovës. Njëkohësisht, ata vendosën marrëdhënie diplomatike me Ambasadorin e Pakistanit në Republikën e Turqisë në Ankara, duke u akredituar në Republikën e Kosovës si Ambasadore jorezidente.
Në fund të tetorit 2013 gjatë një takimi në Londër midis presidentes kosovare Atifete Jahjaga dhe kryeministrit pakistanez Nawaz Sharif u ra dakord për të rritur tregtinë ekonomike midis dy vendeve dhe për të shmangur taksimin e dyfishtë mbi mallrat. Secili udhëheqës ishte i ftuar dhe në vendin e njëri-tjetrit për një vizitë shtetërore, dhe të dy udhëheqësit pranuan ftesën. Në takim, Pakistani gjithashtu ra dakord të mbështesë anëtarësimin e Kosovës në Organizatën e Bashkëpunimit Islamik.
Erdhi dita jonë
Erdhi dita jonë : poemë, me autor Aleks Çaçi. Botuar në Tiranë në vitin 1972 nga "Naim Frashëri". Libri ka 27 faqe.
Bertaucourt-Epourdon
Bertaucourt-Epourdon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Bertaucourt-Epourdon ka një popullsi prej 615 banorë dhe sipërfaqe 7.46 km², me një dendësi prej 82 banor/km².
Kanceri i qafës së mitrës
Kanceri i qafës së mitrës është kancer që e ka zanafillën në qafën e mitrës. Ky kancer vjen si pasojë e rritjes anormale të qeliza, të cilat kanë aftësinë të pushtojnë apo të përhapen në pjesë të tjera të trupit. Përgjithësisht, ky lloj kanceri nuk ka simptoma të hershme. Simptoma më të vonshme mund të përfshijnë: gjakderdhje anormale vaginale, dhimbje barku ose dhimbje gjatë aktit seksual.
Shkaku dhe diagnoza
Infeksioni me virusin human papilloma (HPV) është shkaktari i zhvillimit të më shumë se 90% të rasteve; megjithatë shumë njerëz të infektuar me këtë virus, nuk vuajnë nga kanceri i qafës së mitrës. Faktorë të tjerë rreziku përfshijnë: pirjen e duhanit, një sistem të dobët imunitar, pilulat kontraceptive, seksi në moshë të re dhe numri i lartë i partnerëve seksualë, por këto janë më pak të rëndësishme. Zakonisht, kanceri i qafës së mitres zhvillohet nga ndryshimet parakanceroze nga 10 deri në 20 vite. Ekzistojnë disa lloje të kancerit të qafës së mitrës. Rreth 90% janë karcinoma qelizore bazale, 10% janë karcinoma gjendre dhe një numër i vogël janë lloje të tjera. Diagnostifikimi bëhet përmes një skaneri të qafës së mitrës e më pas bëhet një biopsi Medical imaging për të përcaktuar nëse kanceri është përhapur apo jo.
Parandalimi dhe trajtimi
Vaksina HPV shërben si mbrojtje ndaj dy lloj gjenotipeve me rrezik të lartë të kësaj familje virusesh dhe mund të parandalojë nga 65 deri në 75% të rasteve të kancerit të qafës së mitrës. Rekomandohen Pap teste të rregullta, meqënëse ekziston ende rreziku për kancer. Metoda të tjera parandaluese përfshijnë: ndalimin e marrëdhënieve seksuale ose të paturit më pak partnerë seksualë, si dhe përdorimin e prezervativëve. Kontrollet e kancerit të mitrës përmes Pap testeve ose acid açetik mund të nxjerrë në pah ndryshimet parakanceroze, të cilat, nëse trajtohen, mund të ndalojnë zhvillimin e kancerit. Trajtimet e kancerit të qafës së mitrës mund të konsistojë ne disa kombinime të operacioneve, kimioterapisë dhe radiotherapisë. Përqindja e mbijetesës pesëvjeçare në SHBA është 68%. Megjithatë, rezultatet varen në bazë të stadit ku ndodhet kanceri kur zbulohet.
Epidemiologjia
Kanceri i qafës së mitrës njihet në mbarë botën si kanceri i katërt më i përhapur, si dhe shkaktari i katërt i vdekjeve të femrave nga kanceri. Në vitin 2012, u përllogaritën 528,000 raste të kancerit të qafës së mitrës, si dhe 266,000 vdekje. Këto shifra përbëjnë rreth 8% të rasteve dhe vdekjeve totale të vdekjeve nga kanceri. Përafërsisht 70% të rasteve të këtij lloj kanceri shfaqen në vendet në zhvillim. Në vendet me ekonomi të ulët njihet si shkaktari kryesor i vdekjeve nga kanceri. Në vendet në zhvillim, përdorimi i shpeshtë i programeve të kontrolleve të kancerit ka ulur në mënyrë të ndjeshme rastet e kancerit të qafës së mitrës. Në kërkimet mjekësore, linja qelizore që njihet si HeLa u zhvillua nga qelizat kancerogjene të një gruaje me emrin Henrieta Laks.
Burrneshat
SHPREHJA BURRNESH DMTH NJE FEMER E PASTER NE ÇDO ASPEKT. FEMER FISNIKE, ME KARAKTER TE PASTER, DHE E ZONJA.
Virgjëreshat e betuara, të njohura në shqip burrneshat, janë gra që ndërmarrin një betim dëlirësie dhe veshin rroba mashkullore për të jetuar si burra në shoqëritë patriarkale të Shqipërisë Veriore, Kosovës dhe Malit të Zi. Në një shtrirje më të vogël, fenomeni ekziston ose ka ekzistuar edhe nëpër Alpet Dinarike. Taboo e National Geographic vlerësoi se ka më pak se 102 burrnesha në botë.
Terma të tjera për burrneshat përfshijnë edhe vajzë e betuar (më e zakonshme sot dhe përdoret në situata kur prindërit marrin vendim kur vajza është foshnje apo fëmijë), mashkull (sot, përdoret rreth Shkodrës), virgjineshë, virgjereshë, verginesa, virgjin, vergjinesha, Virgjëresha Shqiptare, Virgjëreshë e lejuar, sadik (turqisht: i ndershëm, i drejtë).
Origjina
Tradita e burrneshave në Shqipëri u zhvillua jashtë kanunit. një sërë kodesh dhe ligjesh të zhvilluara nga Lekë Dukagjini dhe përdoreshin kryesisht në Shqipërinë e Veriut dhe Kosovë nga shekulli i 15-të deri në shekullin e 20-të. Kanuni nuk është një dokument fetar, shumë grupe e ndjekin atë, duke përfshirë edhe ortodoksët shqiptarë, katolikët dhe myslimanët.
Kanisk : poezi
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Chaneins
Chaneins është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Chaneins ka një popullsi prej 847 banorë dhe sipërfaqe 12.63 km², me një dendësi prej 67 banor/km².
Burrneshat
Përmbledhje
Një grua bëhet burrneshë duke u betuar me një betim të parevokueshëm, para dymbëdhjetë fshatrave ose pleqve fisnorë, për të praktikuar beqarinë. Më pas ajo lejohet të jetojë si një burrë dhe mund të vishet me rroba mashkullore, të përdorë emrin mashkullor, të mbajë armë, të tymosë, të pijë alkool, të marrë punën e meshkujve, të veprojë si kreu i një familje (për shembull, të jetojë me një motër ose nënë), të luajë muzikë dhe këndojë, të ulet dhe flasë shoqërisht me burra.
Një grua mund të bëhet burrneshë në çdo moshë, ose për të kënaqur prindërit e saj ose vetë.
Thyerja e premtimit dikur dënohej me vdekje, por dyshohet se ky ndëshkim vazhdon ende edhe sot. Shumë burrnesha sot ende nuk pranojnë ta kthejnë betimin e tyre, sepse komuniteti i tyre do t'i refuzonte ato për shkeljen e zotimeve. Sidoqoftë, nganjëherë është e mundur që të ripërtërihen zotimet nëse burrnesha i ka kryer detyrimet e saj ndaj familjes dhe arsyet ose motivet që e çojnë në marrjen e betimit nuk ekzistojnë më.
Motivet
Burrneshat gjithashtu mund të marrin pjesë në gjakmarrje. Nëse një burrneshë vritet në një gjakmarrje, vdekja e saj llogaritej si një jetë e plotë për qëllime të llogaritjes së parave të gjakut, sesa gjysmës së një jete të caktuar zakonisht për vdekjen e një femre.
Dickemann sugjeron se nënat e tyre mund të kenë luajtur një rol të rëndësishëm në bindjen e grave për t'u bërë burrnesha. Një vejushë pa djem ka pasur tradicionalisht disa mundësi në Shqipëri: ajo mund të kthehej në familjen e saj të lindjes, të qëndronte si shërbëtore në familjen e burrit të saj të vdekur ose të rimartohej. Me një djalë apo djalë surrogat, ajo mund të jetojë jetën e saj në shtëpinë e të rriturve, në shoqërinë e fëmijës së saj. Murray citon dëshminë e regjistruar nga René Gremaux: "Sepse nëse ti martohesh, unë do të mbetem vetëm, por nëse ti rri me mua, unë do të kem një djalë". Kur dëgjoi këto fjalë Djurdja [vajza] "hodhi qëndisjen e saj" dhe u bë një burrë.
Vazhdimësia
Praktika është zhdukur në Dalmaci dhe Bosnje, por vazhdon ende në Shqipërinë e veriut dhe në një masë më të vogël në Maqedoni.<ref name="Elsie 2010 435"/ Burrnesha besohet të jetë e vetmja formë transgjinore dhe trans-mashkullore e ndërthurur në Europë. Praktika të ngjashme kanë ndodhur në disa shoqëri të popujve indigjenë të Amerikës.
Republika Popullore Socialiste e Shqipërisë nuk i nxiste gratë të bëheshin burrnesha. Gratë filluan të fitonin të drejta ligjore dhe u afruan për të pasur status të barabartë shoqëror, veçanërisht në rajonet qendrore dhe jugore. Vetëm në rajonin verior shumë familje janë ende patriarkale tradicionale. Aktualisht janë në mes të dyzet e disa qindra burrnesha të mbetura në Shqipëri, dhe disa nga vendet fqinje. Shumica janë mbi pesëdhjetë vjeç. Besohet se burrneshat kishin vdekur pas 50 viteve të komunizmit në Shqipëri, por hulumtimet e fundit sugjerojnë se mund të mos jetë kështu, duke sugjeruar se rritja e tanishme e grindjeve pas rënies së regjimit komunist mund të inkurajojë një ringjallje të praktikës.
Asco, Haute-Corse
Asco është një komunë në Francë. Asco bën pjesë në departamentin Haute-Corse të rajonit Corsica. Komuna ka një popullsi prej 125 banorë dhe sipërfaqe 122.81 km².
Baza, Granada
Baza, Granada është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baza, të provincës Granada, në Andalusia. Baza, Granada ka 23287 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 545 km2.
Sigmar Gabriel
Sigmar Hartmut Gabriel (i lindur më 12 shtator 1959) është një politikan gjerman që aktualisht shërben si Ministër i Punëve të Jashtme dhe Zëvendës Kancelar. Ai ishte kryetar i Partisë socialdemokrate e Gjermanisë (SPD) nga viti 2009 deri në vitin 2017, që e bëri atë udhëheqësin më të gjatë të partisë që nga Willy Brandt. Ai ishte Ministrër Federal i Mjedisit nga viti 2005 deri në vitin 2009 dhe Ministër Federal për Çështjet Ekonomike dhe të Energjisë nga 2013-2017. Nga viti 1999 deri në vitin 2003 Gabriel ishte Kryeministër i Saksonisë.
Belchite
Belchite është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Campo de Belchite, të provincës Zaragoza, në Aragon. Belchite ka 1671 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 273.7 km2.
Fjalë të bardha
Fjalë të bardha : vjersha dhe poema, me autor Aleks Çaçi. Botuar në Tiranë në vitin 1973 nga "Naim Frashëri". Libri ka 47 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
The Ghost in the Machine
The Ghost in the Machine është një libër rreth psikollogjisë filozofike publikuar për herë të parë në vitin 1967 me autor Arthur Koestler. Titulli është një frazë shpikur nga filozofi nga Oksfordi, Gilbert Ryle për të përshkruar statusin dualist Kartezian të marrëdhënies mendje–trup. Libri përpiqet që të shpjegojë tendencën e njerëzimit drejt vetë-shkatërrimit në drejtim të strukturër së trurit, filozofive, dhe dinamikave ciklike politiko–historike, duke arritur kulmin e potencialit të tij në arenën e armëve bërthamore.
Peace Ayisi Otchere
Peace Ayisi Otchere është një grua nga Gana dhe drejtoresha e parë femër e Bankës Afrikane për Zhvillim. Peace mori arsimin e saj të mesëm në Shkollën e Lartë të Vajzave të Wesley në Cape Coast.
Ama Nkrumah
Ama Nkrumah ishte një aktiviste politike femër nga Gana gjatë dhe pas luftës së pavarësisë së Ganës.
Giuseppe Ceccherini
Giuseppe Ceccherini (24 nëntor 1829 – 2 nëntor 1899) ishte kompozitorë italian dhe mësues i muzikës. Ai lindi në Firence, djali i Ferdinando Ceccherini (1792–1858), kompozitor i katedrales Santa Maria del Fiore.
Ama Nkrumah
Politika
Ama Nkrumah ishte një nga aktivistët politikë femra që ishte me presidentin e parë të Ganës, Dr. Kwame Nkrumah, përmes luftës së pavarësisë dhe më pas shërbeu në pozicione të ndryshme politike.
Giuseppe Ceccherini
Si babai i tij, Ceccherini shërbeu si maestro di capella i Santa Maria del Fiore për të cilin kompozoi shumë muzika të shenjta. Përgatitjet e tij, të harruara prej kohësh, u gjetën në arkivat e katedrales, të transkriptuara nga muzikologu Gabriele Giacomelli dhe kryera në një koncert në Katedralen në qershor 2004. Stili i tyre pasqyron pasionin e tij për opera italiane dhe nganjëherë kishte citime muzikore nga rezultatet operative si p.sh. Verbum caro i cili përmban melodi nga opera Norma e Bellinit.
Sylvia Boye
Sylvia Boye është një grua nga Gana, ish-Kryeshefja Ekzekutive dhe e para femër e Këshillit të Provimit të Afrikës Perëndimore.
Giuseppe Ceccherini
Për shumë vite, Ceccherini ishte profesor i këngës në Regio Istituto Musicale di Firenze (tani i njohur si Conservatorio Luigi Cherubini) ku nxënësit e tij përfshinë sopranos Ida Isori, Zaira Zelli dhe Abigaille Bruschi-Chiatti. Ai gjithashtu mësoi muzikë dhe të kënduarit në L'Istituto Statale della Ss. Annunziata dhe Conservatorio delle Mantellate në Firence. Ceccherini vdiq në Firence në moshën 69 vjeç pas një sëmundjeje të gjatë dhe u varros në Cimitero di Soffiano. Bashkëshortja e tij Elisa ishte vajza e kompozitorit fiorentin Ermanno Picchi.
Sylvia Boye
Edukimi
Sylvia Boye kishte arsimin e saj të mesëm në Shkollën të Lartë të Vajzave në Cape Coast. Ajo gjithashtu ka një diplomë universitare dhe doktorë të Legumit nga Universiteti i Ganës.
Ascoux
Ascoux është një komunë në Francë. Ascoux bën pjesë në departamentin Loiret të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 891 banorë dhe sipërfaqe 6.75 km².
Fred André
Fred André (31 maj 1941 – 24 janar 2017). ishte futbollistë dhe menaxher holandezë. Ai ka luajtur si mbrojtës nga fillimi i viteve të 60-ta deri në fund të viteve të 70-ta. Ai ka luajtur në skuadrën SC Telstar nga viti 1963 deri më 1976. Pastaj luajti në skuadrën FC Volendam.
Bausen
Bausen është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Val d'Aran, të provincës Lleida, në Komunitetin Katalonia.
Domsure
Domsure është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Domsure ka një popullsi prej 477 banorë dhe sipërfaqe 15.2 km², me një dendësi prej 31 banor/km².
Tirana 11 shkurt 1920 – Kryeqytet i Shqipërisë
Tirana 11 shkurt 1920 – Kryeqytet i Shqipërisë libër album me autore Prof. dr. Kaliopi Naska dhe Andriola Kambo. Shtëpia botuese: "Kristalina KH", viti i botimit 2016. Faqet e librit 80. ISBN 978-9928-171-40-5
Arcy-Sainte-Restitue
Arcy-Sainte-Restitue është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Arcy-Sainte-Restitue ka një popullsi prej 408 banorë dhe sipërfaqe 26.43 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
Amigny-Rouy
Amigny-Rouy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Amigny-Rouy ka një popullsi prej 742 banorë dhe sipërfaqe 13.08 km², me një dendësi prej 57 banor/km².
Ascou
Ascou është një komunë në Francë. Ascou bën pjesë në Departamentin Ariexhë të rajonit Ocitania. Komuna ka një popullsi prej 120 banorësh dhe sipërfaqe 35.59 km².
Sajte dhe monumente
Kisha e parokisë mban një statujë të Virgjëreshës dhe fëmijës e cila është regjistruar si objekt historik. parapamje|Kisha e Parokisë në Askun. Ngjitur me kishën është një memorial i vogël për ata që ranë dëshmorë në [[Lufta e Parë Botërore|Luftën e Parë Botërore]]
Lhuis
Lhuis është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Lhuis ka një popullsi prej 880 banorë dhe sipërfaqe 24.43 km², me një dendësi prej 36 banor/km².
Ascros
Ascros është një komunë në Francë. Ascros bën pjesë në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 143 banorë dhe sipërfaqe 17.74 km².
Bellaguarda
Bellaguarda është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Garrigues, të provincës Lleida, në Komunitetin Katalonia.
Florina Duli
Florina Duli, e lindur më 29 Maj 1964, është pedagoge, profesioniste në fushën e zhvillimit ndërkombëtar dhe aktiviste antikorrupsion dhe të drejta të njeriut. Sa i përket jetës personale ky angazhim dhe përkushtim në punë nuk e ndaloi atë nga krijimi i një familje të madhe. Florina ka gjashtë fëmijë, dy mbesa dhe katër nipër.
Fillet e Karrierës në Arsim
Ajo filloi karrierën si pedagoge në shkollën e mesme “Stevan Mokranjac” në Prishtinë dhe si ligjëruese në Universitetin e Prishtinës, në vitin 1989, pak vite para se të gjitha shkollat në gjuhën shqipe të mbylleshin,dhe mësimi të vazhdonte në shkolla private. Nga viti 1991 Florina ishte vullnetare ne Këshillin për mbrojtjen e të drejtave dhe lirive të njeriut (KMLDNJ). Florina punoi me organizatat prestigjioze ndërkombëtare si Mjekët pa kufinj (MSF), Save the Children UK dhe Save the Children Alliance.
Gjatë angazhimit me Save the Children Florina zhvilloi dhe menaxhoi programe për mbrojtjen e fëmijës në situata konflikti dhe gjatë krizës së refugjatëve në Maqedoni, për c'punë ajo mori edhe mirenjrëohje dhe Cmimin për trimëri nga Princesha Anne e Britanis së madhe. Më pastaj shërbeu si Këshilltare Politike e shefit të shtyllës së dytë të Misionit të Kombeve të Bashkuara në Kosovë (UNMIK) si dhe Këshilltare në zyrën pë planifikim strategjik të të Deleguarit të Posacëm të Sekretarit Gjeneral të Kombeve të Bashkuara në Kosovë (UN-SRSG), si dhe në zyrën për kthim dhe komunitete të zyrës së SRSG.
Gjatë periudhës së themelimit të Kuvendit të Kosovës, proces ky i udhëhequr nga ndërkombëtarët Florina, Behar Selimi dhe Robert Muharremi, ishin të vetmit kosovar të përfshirë në të. Florina pati nderin të jetë pjesë e Kryesisë së kuvendit gjatë seancës së parë historike të Kuvendit të Kosovës në Kosovën e lirë.
Pas zgjedhjes së Kryesisë së Kuvendit, asaj iu kërkua që të vazhdojë të shërbejë si këshilltare politike e kryetarit të Kuvendit të Kosovës, gjë që e ka bërë deri në marrëveshjen e vonuar për koalicionin qeverisës në vitin 2002. Gjatë viteve 2001-2007 ajo ka menaxhuar Klubin Republikan, një klub debati që është bashkëthemeluar me me prof. Michael Daxner (Free Berlin University), Tom Koenigs (German Bundestag), Dukagjin Gorani (këshilltar i kryeministrit për siguri), etj. Me 2003 Florina vazhdoi angazhimin me Departamentin për zhvillim ndërkombëtar të Mbretërisë së Bashkuar, ku zhvilloi e menaxhoi projekte të cilat kontribuan në procesin e shtetndërtimit të Kosovës. Nga viti 2012 deri ne vitin 2019, 'Florina Duli ishte Drejtoreshë Ekzekutive e IKS një institut kërkimor i pavarur, jo fitimprurës, që fokusohet në hulumtime empirike dhe analiza të zhvillimeve socio-ekonomike në Kosovë. Gjatë kësaj periudhe, ndër të tjera, IKS me sukses ndikoi që cështjet rreth të drejtës së punës, dialogut social dhe shëndetit në punë të vendosen në diskurs publik dhe rrjedhimisht në agjendat politike.
Terre des hommes (Tdh) Kosovë
Në vitin 2019 Florina filloi udhëheqjen e misionit të Terre des hommes në Kosovë, organizatë kjo Zvicerrane e specializuar në të drejtat dhe mbrojtjen e fëmijës. https://tdh-kosovo.org/ Misioni i "Terre des hommes" në Kosovë është një organizatë jo-fitimprurëse që ka vepruar për më shumë se 20 vjet në fushën e të drejtave të fëmijëve dhe mbrojtjes së tyre, duke drejtuar themelimin dhe fuqizimin e një sistemi kombëtar të mbrojtjes së fëmijëve në Kosovë.
Fushat e ekspertizës së "Terre des hommes" në Kosovë shtrihen nga ndërhyrjet psiko-sociale direkte me fëmijë të prekur dhe anëtarët e tyre të familjes dhe komunitetit, deri te përmirësimi i institucioneve qeveritare në nivele lokale, rajonale dhe kombëtare dhe përmirësimi i palëve kyçe nëpërmjet ndërtimit të kapaciteteve dhe trajnimit në punë, me qëllim zhvillimin dhe zbatimin e strukturave, politikave, standardeve dhe procedurave të duhura të orientuara nga fëmijët.
"Terre des hommes" në Kosovë ka tre programe kryesore të ndërhyrjeve: 1) Mbrojtja e fëmijës, 2) Migracioni dhe kundershtimi i Trafikimit të qenieve njerëzore dhe 3) Drejtësia për të mitur.
Çmimet dhe Nderet
Falë angazhimit të saj gjatë situatës së refugjatëve në Maqedoni, Florina, në vitin 2001, fitoi çmimin Gallantry Award, çmim ky që ju dha nga Anne, Princesha e Mbretërisë së Bashkuar. Florina ka pranuar mirënjohje nga Shoqata Humanitare Nënë Tereza, Ministria e punëve te brendshme si dhe Zyra e Sekretarit të përgjithshëm nga Zyra e Kryeministrit të Kosovës.
Lima, New York
Lima, New York është një qytet në qarkun Livingston të shtetit federal New York, SHBA. Në Lima, New York jetojnë 4305 banorë (2010). Qyteti ka një lartësi mbidetare prej ( ft).
Vespaziani
Vespaziani (latinisht: Imperator Caesar Vespasianus Augustus) ishte një perandor romak.
Asfeld
Asfeld është një komunë në Francë. Asfeld bën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 1077 banorë dhe sipërfaqe 22.19 km².
Vespaziani
Jeta
Vespaziani lindi në 17 nëntor, 9, në Rieti dhe vdiq në 23 qershor në 79 Aquae Cutiliae. Ishte perandor romak nga viti 69 deri në vitin 79. Ishte themeluesi i dinastisë së Flavianëve që sundoi Perandorinë deri në vitin 96. I biri, Titus, pastaj Domiciano, qenë gjithashtu perandorë.
Bièvres, Aisne
Bièvres është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Bièvres ka një popullsi prej 67 banorë dhe sipërfaqe 2.64 km², me një dendësi prej 25 banor/km².
Aslonnes
Aslonnes është një komunë në Francë. Aslonnes bën pjesë në departamentin Vienne të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 956 banorë dhe sipërfaqe 23 km².
Maracay
Maracay është qytet në veri të qendrës në Venezuelës, afër bregdetit Karaibeve dhe është kryeqyteti i shtetit Aragua. Sipas vitit 2015, qyteti ka pasur 792,281 banorë.
Historia
Qyteti u themelua më 5 mars 1701 nga ipeshkivi Diego de Baños y Sotomayor në luginën Tocopio dhe Tapatapa në Venezuelën veriore.
Belinchón
Belinchón është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Mancha de Cuenca, të provincës Cuenca, në Komunitetin Castile-La Mancha. Belinchón ka 366 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 79.73 km2.
Asnan
Asnan është një komunë në Francë. Asnan bën pjesë në departamentin Nièvre të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 129 banorë dhe sipërfaqe 4.77 km².
Touria Chaoui
Touria Chaoui (Arabisht: ثريا الشاوي, 14 dhjetor 1936, Fes, Marok 1 mars 1956) ishte pilotja e parë marokene arabe.
Jeta e hershme
Chaoui u lind më 14 dhjetor 1936,nga një babai maroken, një drejtor teatri i quajtur Abdelwahed Chaoui dhe nga një nënë marokene, Zina. Ajo ishte një nga dy fëmijët, vëllai i saj Salah Chaoui është një artist i njohur që banon në Vichy të Francës. Në vitin 1948, familja e Touria u shpërngul nga Fez, Maroko në Casablanca për të filluar një jetë të re.
Karriera
Babai i Touria e regjistroi atë në një shkollë të aviacionit të bazuar në Tit Mellil, Marok në vitin 1950. Shkolla e aviacionit u rezervua për forcat franceze që okuponin Marokun dhe pak mundësi u ishte prezantuar marokeneve vendas, sidomos grave. Regjistrimi i saj u kontestua nga shkolla dhe shumë u bënë për ta penguar atë nga pjesëmarrja në programin e aviacionit. Pasi që nuk kishte legjislacion që e pengonte atë të regjistrohej, shkolla e pranoi aplikimin e saj me shpresën se së shpejti do të heqë dorë.
Përkundër kësaj, pas një viti studimesh të përkushtuara, Touria mori licencën e saj të aviacionit në moshën e re 15 vjeçare.
Vdekja
Touria Chaoui u vra më 1 mars 1956 në moshën 19 vjeç ndërsa filloi të fluturonte me aeroplanin e saj privat. Vrasësit nuk u identifikuan.
Dino Malo Islamaj-mësuesi atdhetar i Dhëmblanit
"Dino Malo Islamaj-mësuesi atdhetar i Dhëmblanit" libër me autorët: Dr. Zihni Haskaj - historian, Bektash Zite - publicist. Redaktor: As. Prof. Dr. Hamit Kabaj - historian. Recezent: Dr. Faik Qytyku - historian. Konsulentë: Hulusi Runa - "Mësues i Merituar", Muharem Bushi - studiues. Korrektore: Juliana Boriçi. Realizimi kompjuterik: Tonin Lleshi, Irena Bame. Botim i Shoqatës Atdhetare - Kulturore - Shkencore Mbarëkombëtare "Ali Pashë Tepelena". Shtypur në shtypshkronjën "GEER", Tiranë 2004. Faqet e librit 227.
Mbi librin:
Mësuesit, që s'u lodh kurrë së punuari për shkollën e mësimin e gjuhës shqipe, atdhetarit që luftoi dhe mobilizoi djemtë në luftën për çlirimin e vendit, këshilltarit që organizoi aksionet për rindërtimin e shtëpive të djegura nga pushtuesit, luftëtarit konsekuent për përparimin e Dhëmblanit e të Lopësit, njeriut që nuk reshti asnjë çast, për t'i hapur rrugën së resë, me fjalën dhe shembullin e vet, bashkëshortit, familjarit dhe babait që rriti dhe edukoi qytetarë të denjë, burrit që la pas një emër të respektuar: Dino Malo Islamaj - "Nder i Krahinës së Lopësit".
Marija Alexandrowna Bolschanina
Marija Alexandrowna Bolschanina (2 shtator, 1898 - 28 mars 1984) ishte një fizikane, shkencëtare e materialeve dhe ligjëruese universitare nga Bashkimi Sovjetik.
Belianes
Belianes është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Urgell, të provincës Lleida, në Komunitetin Katalonia.