cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Çeçenia
Demografia
Sipas disa burimeve ruse, nga viti 1991 deri më 1994 dhjetëra mijëra njerëz të etnisë jo-çeçene (kryesisht rusë, ukrainas dhe armenë) u larguan nga republika mes raporteve të dhunës dhe diskriminimit ndaj popullsisë jo-çeçene, si dhe paligjshmërisë së përhapur dhe spastrimi etnik nën qeverinë e Dzhohar Dudajev. Sidoqoftë, ekonomistët rusë Boris Lvin dhe Andrei Iliaronov besojnë se emigracioni i popullatës rusishtfolëse nga Çeçenia nuk ishte më intensiv sesa ai nga Kalmykia, Tëvaja dhe Sahaja-Jakutia.
Gjuhët e përdorura në Republikë janë çeçenishtja dhe rusishtja.
Islami
Islami është feja më e madhe në Çeçeni, e cila praktikohet nga 95% e banorëve të Grozny sipas vitit 2010.. Çeçenët janë me të madhe anëtarë të medhhebit (shkollë e jurispudencës) Shafi'i, republika që është konvertuar në Islam midis shekujve 16 dhe 19. Shumë çeçenë janë sufistë, të tarikateve Kadiri ose Nakshbandi. Shumica e popullsisë ndjek shkollën e jurispudencës Shafi'i ose Hanefi. Shkolla e jurispudencës Shafi'i ka një traditë të gjatë në mesin e Çeçenëve, dhe kështu ajo mbetet më e praktikuara..
Ministria e Drejtësisë e Kosovës
Lidhje të jashtme
https://md.rks-gov.net/
Çeçenia
Krishterimi
Minoriteti rus dikur i fortë në Çeçeni, kryesisht kozakë të Terekut dhe vlerësuar të ketë rreth 25,000 në vitin 2012, janë kryesisht ortodoksë rusë, megjithëse aktualisht vetëm një kishë ekzistonte në Grozny. Në gusht 2011, Kryepeshkopi Zosima i Vladikaukaz dhe Mahaçkala kreu ceremoninë e parë të pagëzimit masiv në historinë e Republikës Çeçene në lumin Terek të Distriktit Naursky në të cilën 35 qytetarë të rajoneve Naursky dhe Shelkovsky u kthyen në Ortodoksi. Që nga viti 2020, ka tetë kisha Ortodokse në Çeçeni, dhe më e madhja është tempulli i Kryeengjëllit Michael në Grozny.
Ekonomia
Gjatë luftës, ekonomia çeçene u shkatërrua. Në vitin 1994, separatistët planifikuan të futnin një monedhë të re, por ndryshimi nuk ndodhi për shkak të ri-marrjes së Çeçenisë nga trupat ruse në Luftën e Dytë Çeçene.
Situata ekonomike në Çeçeni është përmirësuar në mënyrë të konsiderueshme që nga viti 2000. Sipas New York Times, janë bërë përpjekje të mëdha për të rindërtuar Grozni dhe përmirësimet në situatën politike kanë bërë që disa zyrtarë të konsiderojnë ngritjen e një industrie turizmi, megjithëse ka pretendime që punëtorët e ndërtimit po paguhen në mënyrë të parregullt dhe se njerëzit e varfër janë zhvendosur.
Papunësia e Çeçenisë ishte 67% në vitin 2006 dhe ra në 21.5% në vitin 2014.
Të ardhurat totale të buxhetit të Çeçenisë për vitin 2017 ishin 59.2 miliardë rubla. Prej tyre, 48.5 miliardë rubla ishin të ashtuquajturat "fatura falas" nga buxheti federal i Federatës Ruse.
Lidhje e jashtme:
Mentor Tahiri: Çeçenia – njollosja e një lufte të harruar në kufirin e Evropës
Bllata e Poshtme
është një fshat në Shqipëri...
Buroja
Burojë është një vendbanim në komunën e Skënderajt, Kosovë.
Jo kështu Piku!
Jo kështu Piku!... është film i vizatuar i metrazhit të shkurt për fëmijë, i prodhuar nga kinostudioja Shqipëria e Re. Ky film ka dy pjesë.
Jo kështu Piku!... - pjesa e parë (më 1983) është përgatitur nën skenarin e Genc Hoxhës, regjinë dhe vizatimet e Artan Makut dhe Robert Qafëzezit, ndërsa si operatore është angazhuar Jovan Kondaçi. Montazhi i filmit është bërë nga Verenika Çoku, ndërsa për zë është përkujdesur Lavdi Fortuzi, për interpretim të zërave Arben Shaka, për formulimin e muzikës Mira Meçule, dhe për redaktor Stavri Pone.
Jo kështu Piku!... - pjesa e dytë është përgatitur nën skenarin e Stavri Ponës, regjinë Artan Makut, ndërsa për piktura janë angazhuar Artan Maku, Bujar Erebara, për personazh figurativë Robert Qafëzezi, dhe për operatore Diana Diamanti. Regjinë e montazhit të filmit e ka bërë Zhaneta Kosturi, formulimin e muzikës Mira Meçule, ndërsa për operator ka Xhevat Behrin dhe për piktorë ekzekutues ka ekipin e përbërë nga Fatmir Mevlani, Alma Devolli, Lindita Çapunji, Suzana Thaçi, dhe Beti Kumi.
Shpresa Vreto
Shpresa Vreto (19 shkurt 1944 - 28 shtator 2020) është autore e disa librave për fëmijë. Ajo ka bërë disa skenarë për filmat artistikë dhe për filmat e animuar. Në vitin 1978 ka shkruar skenarin e filmit vizatimor “Mirela”. Në vitin 1981 së bashku me Xhanfizé Kekon kanë realizuar skenarin e filmit “Kur xhirohej një film”. Pas pesë vjetësh vjen e vetme si autore në realizimin e filmit “ Fillim i vështirë”.
Me Petrit Rukën ka bashkëpunuar në filmin “Një djalë dhe një vajzë” në vitin 1990. Disa nga librat që ka shkruar Vreto janë: “Shokë Shkolle”, “Vit i paharruar” etj. Pas viteve 1990 ka ideuar “Sirena e vogël” dhe “Bota ime”. Gjithashtu ka drejtuar një bibliotekë për fëmijë, për 12 vjet rresht.
Salih Fejzë Kastrati
Salih Fejzë Kastrati
Lindi në fshatin Hogosht në vitin 1892.
Me 1922 ishte këshilltar ndërsa me 1924 e zgjedhin kryetar të Komunës së Hogoshtit dhe në këtë post qëndroj deri në vitin 1936 (me një ndërprerje nga viti 1929-1931).
Gjatë mandatit si kryetar me parinë e Anamoravës mori pjese në pritje që iu ba në Gjilan me 1927 mbretit Aleksander Karagjorgjeviq, në at takim ishin shtruar kërkesat sociale e politike tejet të guximshme për shqipëtarët, pas kërkesave të tyre mbreti Aleksander i zemëruar u thotë te pranishmëve : "Nëse doni shqiptari, shkoni në Shqipëri, e në Daqi Fe, shkoni në Turqi dhe me humbni nga sytë sa më parë !".
Skeda:PariaAnamoraves.jpg
Po të njëjtin vit me 1927 pas këtij incidenti me sugjerimin e Toma Popoviqit, për ta përmirësuar përshtypjen, mbreti e thërret parinë e Gjilanit në Beograd ku ndër shumë të tjerë ishte prezent edhe Salih Fejzë Kastrati (Libri "Mulla Idriz Gjilani dhe mbrojtja kombtare" 1941-1951, fq. 170).
Ishte anëtar i organizatës politike kombëtare "Xhemiet"(bashkimi) të Ferat bej Dragës dhe bashkëpunëtor i ngushtë i Ilaz H. Agushit si dhe kishte lidhje e kontakte edhe me Hasan Prishtinën përmes Aqif Tetoves.
Më 28 qershor dhe 26 korrik të 1944 morri pjesë në Betejën e Kikës.
Pas vrasjes së patriotit e luftëtarit Muharrem S. Fejza më 2 maj 1945, familja e Salih Fejzës vihet n¨s shënjestër nga UDB-a për ta shpallur "kollak" edhe e ngarkojnë me tatime dhe teprica të drithit etj.
Veprimtaria e Salih Fejzëz vërehet edhe me rastin e reformave agrare dhe vendosjes së kolonëve serb e malazez në rrethinën e Hogoshtit, si rezultat i veprimtarisë se tij dhe parisë së fshatit në Hogosht nuk pranuan asnjë familje serbe.
Ne vitet 1955 - 1965 gjatë grumbullimit të armëve si aksion famëkeq, kishte pas maltretime bashkë me të birin Sabitin, si rrjedhoj e aksionit famëkeq, pasojnë përgatitjet për shpërngulje në Turqi, por pas konsultimeve te tij me bashkëfshatarët dhe parinë e fshatit, ndaloj shpërnguljen dhe si dëshmi nga fshati më i madh siç ishte Hogoshti për në Turqi u largua vetëm 1 familje.
Familja Kastrati pandërprerë ishte në shënjestër të armiqve dhe okupatorëve me çrast edhe të gjithë djemtë e Salih Fejzës u burgosën dhe keqtrajtuan, Muharrem Fejza ishte nënprefekt në Kaçanik, nëpunës në Zhur e Kamenicë dhe luftëtar i denjë i çetave vullnetare në mbrojtje të Kufirit të Kosovës Lindore, anëtar i NDSh-së, Rexhep e Mumin Kastrati të dënuar për organizim e bashkimit kombtar, Sabiti i dënuar dhe "therë në sy" për sllavët dhe regjimin e ndytë komunist, Qemajli i burgosur politik, pjesëmarrës në UÇK bashkë me vajzën Shyhreten "Gzimen", u kërkua për pushkatim, iu djeg shtëpia nga hordhitë çetnike, Ismail Kastrati ishte themelues i Odës Ekonomike të Kosovës, i dënuar me 1 vit burg, ndihmoj me prezencën e tij UÇK-në ne forma te ndryshme, Skenderi me djalin Luanin e ndihmoj dhe ishte pjesëmarrës ne UÇK, nipat e Salih Fejzës : Isa Kastrati (dëshmori i Kombit) luftëtar i UÇK-së, i dënuar me mbi një dekadë burg, Abdullah Kastrati i cili plot 4 ditë ruajti Flamurin që për herë të parë e ngriti në Kamenicë me 15 tetor 1968, Salih Qemajl Kastrati i dënuar me 13 vite burgim në shërbim ushtarak etj.
Panteoni i rralluar
Panteoni i rralluar autori Rexhep Qosja. Botuar nga "Rilindja". Prishtinë, 1973. Faqet e librit 274.
Kontea Prince
Kontea Prince është një konte (county) në provincën Ishulli i Princit Eduard, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 1979.87 km² dhe popullsi 44499 banorë.
Vetmi
Filmi "Vetmi" është prodhuar nga Kinostudio Shqipëria e Re në vitin 1990.
Regjia: Spartak Pecani, Skenari: Neshat Tozaj, Muzika: Hajg Zaharian.
Mollëkuqe
Mollëkuqja është një fshat në komunën Qafë-Mali në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Vetmi
Përmbajtja e filmit
Androkliu, një person që punon në një dikaster, i cili ka shumë shokë të cilët kanë luftuar sëbashku gjatë viteve të luftës. Njëri prej tyre është edhe Petraqi, me të cilin ka konfrontime në punën tij. Vajza e tij Suzi e cila ëshë e dashuruar me një të ri për të cilin, Andri, nuk dëshiron ta pranojë këtë lidhje. Me ndihmën e një miku e largojnë Arbrin duke e dërguar ushtar, duke shkatërruar kështu dashurinë e Suzit, vajzës së tij. Pas gjithë këtyre ngjarjeve, Andri mbetet i vetem pasi shokët i janë larguar. Por më në fund ai ndryshon qëndrimin e tij.
AKTORET
Reshat Arbana...Andri
Ina Gjika.........Suzi
Roza Anagnosti..Bardha
Stavri Shkurti..Jani
Niko Kanxheri...Skenderi
Lutfi Hoxha.....Leko
Arben Tartari...Iliri, djali i Andrit
Vilson Gjoçaj...Vellai i Andrit
Arben Spiro Arbri
Charles Whitman
parapamje|Charles Whitman Charles Joseph Whitman (i lindur më 24 qershor 1941; vdiq më 1 gusht 1966) ishte një student amerikan dhe ish-pjesëtar i forcave të Shteteve të Bashkuara i cili ishte edhe një vrasës masiv që ka vrarë 18 persona dhe ka plagosur 32 të tjerë ai njihet për Masakren e Universitetit te Teksasit ku ai kishte qëlluar nga maja e kullës së universitetit studentë dhe policët më 1 gusht 1966 në Austin,Teksas fillimisht ai vrau tre 3 persona ne kullen e Teksasit dhe me pas qelloi mbi viktimat qe ishin jasht Universitetit. Nje nga viktimat e tij ishte polici Austin Houston McCoy te cilin e qelloi nga nje hapsire shum e vogel. Para se Masakres ai kishte vrare gruan dhe nenen e tij me thike dhe pas filloi masakeren. Masakra e Tekasit ishte me se shumti viktima deri ne vitin 2007 kur ndodhi Maskara Virginia Tech ku vrarne 32 persona.
Femijeria
Whitman ka lindur ne Lake Worth,Florida ishte me i madhi nga 3 djemt familjes se tij babai i tij ishte Charles Adolphus "C.A." Whitman, Jr ndersa nëna e tij ishte Margaret Hodges i ati i tij ishte nje njeri humanitar dhe autoritativ nëna e i tij ishte nje katolike e devotshme por ai rrit ne dhune ne familje ku babai i tij e abuzonte fiziksisht dhe psiqikisht mbi gruan dhe femijet e tij si femije aji ishte intelegjen,diciplinuar familja e tij ishte e fiksuar mbas armeve dhe qitjes. Qysh ne mosht te re ishte entuziasmuar mbas armeve dhe u mesua se si ti përdorte armet e zjarrit Ne moshen 11 vjeare ai u regjistrua si Boy Scouts ku konsiderua si shum intelegjent kouta e inteligjences isht 139 nje intelegjence me nivel te larte ne moshen e 12 vjeqare ai u gradua si Eeagle Scout me vone ai u be i famshem ku emri tij u be i ditur edhe ne gazeta ai u be i njohur per Komunitetin me pas ai u diplomua nga shkolla fillore ne vitin 1955.
Adoleshenca dhe Shkolla e Mesme
Me 1 shtator 1955 ai u pranua ne Shkollen e Mesme ne West Palm,Florida ai ishte nje nxenes i diciplinuar dhe njohur si shum intelegjent me pas ai ishte nje nga nxenesit me te dalluar te shkolles. Ne shkurt te vitit 1958 ai psoi nje aksident me motorin e tij ku mbeti i lenduar ai qendroi 16 dite ne spital ku me pas u sherua me ane te kirugjise ne koke. Me vone ne vitin 1959 ai u diplomua nga Shkolla e mesme ai u rikrotua ne Forcat Armatosura te Shteteve te Bashkuara ku me pas pasi ishte dehur me disa shoke baba i tij e kishte rrahur ne pishinen e familjes po thuajse babai i tij e kishte mbyrur por ai mbijetoi. Me pas ai u largua nga shtepia ku ju bashkua Forcave Amerikane ne Gjirin e Guantanamos
Sherbimi ne Ushtrinë Amerikane
Pas turneut ne Gjirin Guantanamo ai doli shembullor ne testet e Ushtrise ku me vone u gradua me medaljen e Trupave te Sh.B.A me vone ai filloi te trajnohej per Snajper ku doli shum mire ne testet ai morri 215 pike nga 250 pike te mundshme ne teste e Ushtrise per snajper. Pas kryerjes se detyres ai aplikoi dhe fitoi nje Bursë kolegji per studime nga Ushtria. Pas Fitimit te Burses ai ishte pergjedhu nga Instituti i Maryland si nje nga ushtaret me Intelegjence te nivelit te lartë dhe kjo ishte nje nga shkaqet krysore pse ai fitoi bursen per Studim. Ne provimin pranues ne Maryland ai kaloi gjitha testet ku u dallua per fizike dhe matematike ku me vone u transferua ne Univesitetin e Teksasit. Ai filloi te studionte Inxhinerine mekanike pa shkeputje nga puna e tij ne Forcat e Armatosuara ai ishte ende aktiv ne aktivitet ushtarake ku fitoi dhe Medaljen shpenizimeve te Trupave te Marines. Ai u dallua si nje nga snajperis me te sakte ne gjuajten e Shenjestres ne Levizje.
Vitet Universitare
Ne vitin 1962 Whitman filloi ne programin studentor ne Universitetin e Teksasit per inxhineri mekanike ne fillim ai ishte ne klasat e vrafra te studenteve ai u perfshij ne disa incidente gjat kohes sa ishte student ai ishte gjobitur me 100 dollar ai kishte hobi si zhytje,kumar,gjutei ai u arrestua per gjueti te pa ligjme. Ai kishte fituar nje rreputacion si shakaxhi dhe humorist ai vazhdoi studimet dhe ne vitin 1962 u shoqerua me nje student i quajt Francis Shuck te cilin e kishte takuar ne librari. Djali i ri ishte simpatik i zgjuar i fuqishem qe bente deklarata rrenqethese ai ishte i dashuruar te nje studente.
Martesa
Ne vitin 1962 ai u takua me nje studente mesuese e cila ishte dy vite me e re se Whitman ajo quhej Kathleen Frances Leissner e cila ra ne dashuri me Whitman. Ata filluan nje lidhje e cila zgjati 7 muaj dhe me vone me 17 korrik 1962 Whitman dhe Kathleen u martuan ceremonia u zhivillua ne vendlinjen e Kathleen qyteti Needville,Teksas pas marteses ai u ballafaqua me probleme familjare pasi martesa e tij nuk ishte aprovuar nga familja e tij. Me vone ai u kthye ne Korpusin ushtarak per te sherbyer ne Kampin Lejeune ne Karolinën e Veriut.
Kampi Lejeune
Pas studimeve ai u promovua ne rangun e tetar ne Korpusin Ushtarak te Kampit me vone ai u involvua ne disa incidente ai u aksidentua me nje Gjip ku mbeti lenduar ai u shtrua ne spitak ku qendroi katër ditë Ai fitoi nje rreputacion si nje ushtar shembullor por gjate ke saj kohe ai pati probleme finaciare se pse kishte mardhenie jo te mira me familje e ti i ati i bente vazdhimitsht presion. Pas disa problemeve ai u arrestua dhe u denua ne punë te detyrueshme ne kamp dhe ai u izolua per 90 dite ai gjate kesaj kohe humbi gradat dhe privilegjet.
Problemet Familjare
Pas lirimit nga Denimi nga Ushtria ai filloi shkroi nje ditar mbi jeten e tij ku ai fajsonte te atin e tij te dhunshem i cili pergjes per jeten e tij ai u ballafaqua edhe me probleme finaciare ai humbi bursen e tij te studimi dhe nuk kishte para per ti vazdhuar studimet ai filloi te behej i dhunshem me vone grauja e tij gjeti pune si mesues dhe ku merre te holla me pas ai e ksishte rrahur disa here gruan e tij ai ishte i frustruar per shkak se ai po finacohej nga gruaja e tij ai beri qmos te gjente nje pune pasi ne vitin 1964 ishte perjashtuar nga Forcat e Armatosura dhe mbeti pa te ardhura. Ai filloi te humbaste vigjilencen dhe te behej i dhunshem ne ditarin e tij i kishte kerkuar falje gruas se tij per dhunen ai tha se kishte dashur me shum se veten.
Divorcimi i Prindreve te Whitman
Ne maj te vitit 1966 Nena e Whitman kerkoi divorcin nga bashkorti i saj babai i Whitman ajo nuk po duronte dhunen dhe abuzimi psiqik nga ai vellau i vogel i Whitman u largua nga Lake Worth bashk me nënën e tij ndersa vella tjeter Patrik qendroi me te atin pasi ata punonin ne nje kompani hidraulike me pas babai i Charlesit dhe ai kishin shpenuzar mijra dollar ne biseda telefonike per ta bindur qe nena tij te rikthej ne shtepi bashke me vellaun me vone Whitman i fillo nje dhimje e fell koke dhe shkroi ne ditarin e tij per guran dhe dashurin qe kishte ndaj saj.
Promblemet Psiqike
Problemet familjare dhe shum gjera te tjera ben qe Whitam te kalonte filimisht ne migren dhe me pas ne depresion ai para se te kryente vrasje kishte shkuar te nje psikolog per trajtim mjeksor ai kishte nje mlef te madhe ankth dhimje vuajte dhe shum probleme ai ishte ber i dhunshem doktori i rekomandoi nje vizite te dyte dhe i dha nje terapi me brana qetsues anti-depresant por Whitman nuk i ndegjoi kshillat mjeksore ai ishte duke pire nje substance te rrezikshme qe mendonte qe do ta qetsonte aji fasjonte babain e tij qe kishte ber presion te vazdhueshem mbi te ai kishte shkrua ne ditare mbasi te vdes une dua e me beni autopsine, Whitman si femije ishte i diciplinuar,vigjilent,intelegjent por me kalimin e kohes ne rritje te problemeve ai humbi karakterin e tij ai u be i dhushem dhe labil.
Vrasja e Nënes dhe Gruas
Nje dite para masakres Whitman bleu disa paisje gjuetie nje pale dylbi nje thike me pas ai dhe Gruaja tij Kathy vizituan disa miq. Me vone me 1 gusht 1966 ai Shkroi ne Apartamentin ne nenes se tij ai e vranu nenen e tij dhe trupin e mbuloi me qarshaf ai shkroi nje leter duke thenë Nese ka nje vend qe quhet parajse ai tha une e dergova nënën time atje Nena tij u gjete e vdekur shkaku i vdekje nuk esht i qart por thuhet se Whitman e kishte rrahur dhe kishte plagosur kjo i ka shkaktur vdekjen Me vone ai u kthye ne shtepine e tij ku vrau me thke Kathy gruan e tij e cila u gjet me plage ne trup ajo ishte sulmuar der sa po flinte trupi saj u gjet ne shtrat i gjakosur me pas Whitman mor stilolaps dhe shkroi ne ditar duke then te dyja kan vdekur.
Hyrja brënda në Kullë
Tre oficer Rarmiro Martinez,Houston Mc Coy dhe Jerry Day arriten ti shmangen sulmit dhe hyren ne objektin e Universitetit ku ngjiten lart me ane te ashensorit ata ishin te paisur me arme si pushke gjutie dhe pistoleta te kalibrit te rend bashk me policet ishte edhe nje civil 40 vjeqar Allen Crum ne katin e 26 policia gjeti trupat e vrare te 3 personave te vrare ne kulle me vone ata u ngjiten ne katin e 27 ku hyren brenda kulles ku ishte i vendosur Whitman.
Fundi i masakrës dhe vdekja e tij
Pas hyrjes ne kulle policët Martinez dhe McCoy dhe Jerry Day i cili ishte ne patroll bashk me Billy Speed i cili ishte vrare nga Whitman me ta ishte dhe 40 vjeqari Allen Crum. Ne ora 1:24 minuata Allen Crum ju afrua disa metra Charles Whitman, Allen kishte shten aksidentalisht me armen e tij qe ju kishte terhequr vendejen e Whitman i cili u struk ne nje cep dhe priste Allen Me pas ne pjesen lindore oficeri Ramirez dhe McCoy e qelluan duke vrare Whitman i cili shte qelluam filimisht ne koke dhe me pas ishte qelluar ne qafe dhe ne pjese e majt te trupi me pas Ramirez dha lajmin me radio marrse per vrasjen e Whitman fillimisht Ramiez u etiketua nga mediat si vrasesi i Whitman por disa prova dhan deshmi se McCoy kishte dhe plumbin fatal per Whitman. Me pas fotografia e Whitman u shfaq ne gazeta dhe lajme si autori i masakres se Universiteti te Teksas as nje nga shkoket e Whitman nuk mund ta besonin se ai ishte autori i maskres. 5 gusht McCoy dhe Ramirez u thirren ne nje seance per vrasjen Charles Whitman vrasja e Charles Whitman u konisderua si e justifikushme.
Autopsia
Me 2 gusht 1965 mjeket qe beren autopsine e Charles vuren re nje Tumor i cili perkeqsohej kur ai perdorte barna anti-depresant shkaku i vdekejes zyrtari ishte vrasja dhe demtimi nga plumbi e cili e kishte goditur ne tru para se te vritej Whitman kishte shkruar kur ai te vdes ti benin autopsi se ai vuante nga diqka dhe Whitman kishte pasur te drejt pasi doktoret zbuluan nje tumor ne trurin e tij ky tumor i ben njerzit te dhunshem por psikologu qe kishte trajtuar Whitman nuk i kishte dhen tableta Dexetrin brana kundra ankthit dhe deprsionit qe Whitman i konsumonte pa autorizim te mjekut thuhet se ilaqi ja perkeqsoi gjendjen mendore.
Gulpen-Wittem
Gulpen-Wittem është një qytet dhe komunë në provincën Limburgu në Holandë me sipërfaqe 73.37 km² dhe popullsi 14512 banorë. Gulpen është kryeqendra e komunës.
Baza ajrore e Podgoricës
Baza ajrore e Podgoricës (e njohur edhe si Baza ajrore e Golubovcit ) është një bazë ajrore aktive në Mal të Zi. Objektet e bazës ajrore janë të përbashkëta me aeroportin kryesor ndërkombëtar të Malit të Zi, Aeroportin e Podgoricës. Është baza kryesore e krahut ajror të Ushtrisë së Malit të Zi. Gjatë epokës jugosllave, ajo ishte shtëpia e Brigadës 172 të Aviacionit të Forcave Ajrore Jugosllave dhe baza e saj kryesore e trajnimit fluturues për trajnimin parësor dhe bazë të pilotëve.
Liqenet e Belshit
thumb|300px Liqenet e Belshit janë liqene me origjine karstike pranë qytetit të Belshit.
Baza ajrore e Podgoricës
Vështrim i përgjithshëm
Pjesë e kompleksit ushtarak ishte edhe pista 26/08, e cila nuk përdorej nga avionët civilë. Është e lidhur me pistën kryesore 18/36 me 3 km e gjatë rrugë lidhëse, dhe ndodhet ngjitur me Kodrën e Shipçanikut, afër qytetit të Tuzit. Kodra u dyfishua si një strehë nëntokësore për avionët.
Objektet e bazës ajrore ishin objektiv i shpeshtë i bombardimeve të NATO-s në vitin 1999. Rezervuarët e karburantit dhe rampat e avionëve u shënjestruan gjerësisht, si dhe avionët e parkuar. Të gjithë skuadrat aerobatike Leteće zvezde G-4 Super Galebs u shkatërruan në ambientet e bazës ajrore gjatë sulmeve. Streha nëntokësore e Shipçanikut ishte gjithashtu në shënjestër në disa raste, dhe që atëherë ishte e papërdorur si strehë për avionë. Ajo është shndërruar në një shpellë vere nga kompania Plantaže. I gjithë kompleksi i Shipçanikut, i ruajtur fort nga APJ gjatë epokës jugosllave, tani është në përdorim civil, madje edhe 800 metra e parë e pistës 08/26 ngjitur me kodrën e Shipçanikut është e arritshme me makinë.
Me pavarësinë e Malit të Zi më 3 qershor 2006, Ushtria e sapoformuar e Malit të Zi njoftoi se nuk do të mbajë një forcë ajrore luftarake. Aktualisht, 11 G-4 Super Galeb (4 operacionale), 4 Lola Utva 75, 11 Aérospatiale Gazelle dhe 1 Mil Mi-8 ndodhen në bazën ajrore të Podgoricës. Helikopterët u inkorporuan në krahun ajror të sapoformuar të Ushtrisë së Malit të Zi, ndërsa fati i avionëve dhe trajnuesve ende nuk është vendosur. Baza ajrore e Podgoricës është caktuar të bëhet një strukturë rajonale e trajnimit të pilotëve të helikopterëve.
Bllata e Sipërme
është një fshat në Shqipëri...
Gili
Fevzije Berani (emri i vajzërisë Fevzije Konushevci; lindur 21 Maj 1966, Prishtinë), njohur më mirë si Gili, është një këngëtare kosovare. Një ndër emrat më të shquar në skenën muzikore i cili vazhdimisht diqka të re krijon edhe pranë opusit tejet të gjërë muzikor që e posedonë, së bashku me mbështetjen e madhe të bashkëshortit të saj, dhe publikut besnik të cilin e fitoi përmes këngëve të paharuara që më shumë se 2 dekada e gjysmë, është ajo këngëtarja me të cilën u rritën shumë gjenerata, shkurt e shqip – Gili. Ylli I estradës sonë i cili me zërin, bukurinë dhe profesionalizmin arriti shumë në karierën muzikore duke bërë hapat e parë në shumë sfera, gjë që e bën trendsetter tek ne dhe këngëtareve i mbetet shembull ashtu si kur vajzat e vogla këndonin në vargjet e një kënge “Kemi deshirë që kur të rritemi të këndojmë si Gili”. Vështirë do të jetë që nëpërmjet disa reshtave të shfaqim krijimtarinë e Gilit tejet të pasur, kur ajo i bëri të gjitha dhe konsiderohet si këngëtarja e parë multimediale, e cila pos këngës publikut i dhuroi diqka më shumë në mënyrë skenike-artistike
Gili kaloi një fëmijëri të bukur e të paharuar. Nga shtëpia e fëmijërisë, një ndër karakteristikat kryesore që fitoi është edukata e mirë nga familja e ndershme dhe dinjitoze. Zërin e bukur, dhe dëshiren që të merej me muzikë, së pari e tregoi duke kënduar në korin e qytetit ku bie në simpati me Ilirin, djaloshin I cili bukur këndonte. Nuk kaloi shumë kohë, Iliri dhe Gili filluan të shoqërohen, si shokë të bankës rinin bashkë ku vizatonin dy zemra, siq thotë Gili në këngën e saj e cila është një ndër më të bukurat ku përmendet emri I qytetit të saj “Prishtina” në të cilën këndohet me emocion të posaqëm. Shkollën fillore dhe të mesme i kreu në Prishtinë, si dhe Fakultetin Filologjik Dega e Gjuhës Shqipe.
Me këngë filloi të merej së bashku me Ilirin në grupin “Trio Rona” në fillim të viteve tetëdhjeta ku së bashku këndonin me dy këngëtare, së pari Aida Barakun, pastaj Vlora Jonuzin. Hitet që mbahen në mend janë : “Stuhia”, “Unë pa ty”, “Fjollat”, “Kumbonat” etj. Pasi që ishin shumë të ri, me dëshirë të dominojnë, ata dominuan në skenë me këngë, paraqitje ,origjinalitet si dhe me shpërblime të merituara në festivale të ndryshme përreth vendit. Suksesi shpejtë u tregua, fituan qmimet më prestigjioze të asaj kohe, morën pjesë në garat për Eurovizion, u bën të famshëm në Kosovë. Me mbylljen e institucioneve në gjuhën shqipe hovi I Trio Ronës u ndërpre. Gili dhe Iliri u përkushtuan jetës private, u martuan, pastaj në familje u lind djali I parë I tyre, Roberti. Shumë shpejtë shkuan në Sarajevë, ku Iliri studionte në fakultetin e mjekësisë, fatkeqësisht në Bosnje krisi lufta dhe nga qyteti i rrethuar nga agresori serb, mezi shpëtuan.Patën fat erdhën në Kosovë, në vendlindje, ku pas një kohe që të dy u kthyen edhe muzikës. Viti 1993 solli risi, Gili me një stil të ri muzikor vazhdoi të krijojë në Kosovë, kariera solistike fillon, së bashku me Ilirin I cili u përkushtua për muzikë, tekstet e albumit të parë dhe karierën e bashkëshortes së tij, Gilit !
Nga Trio Rona, mbetën kujtimet e bukura, por edhe emri I valltarëve të Gilit.
Gili si vokaliste solli risi në skenë, për herë të parë paraqitej dikush me emër artistik si dhe, këngët që ishin me tinguj mes të modernës e kombëtares fituan një bazë të re, të cilat së pari ajo I shfaqi në skenë, duke kënduar, vallëzuar dhe argëtuar. Albumi I parë sjell një popullaritet për Gilin, falë zërit të bukur dhe punës profesioniste u tregua e sukseshme edhe në zhanrin e ri muzikor, ndërsa hitet “Djali nga Kosova”, “Osman”, “E di, e di”, “Sevdaja”, “Krushqit” u pëlqyen shumë nga publiku.Filluan koncertet solistike, dhe interesimi për Gilin u shfaq kudo që flitej gjuha shqipe
Albumet e Gilit si “Lule manafera”(1994), “Fol shqip”(1996), ‘Studenti”(1998), “Le të puthen”(1999) e sjellin në pozitë të parë në estradë. E pëlqyer dhe e dashur nga publiku, Gili vazhdoi të krijojë muzikë, këngë të bukura, nga secili album pothuajse ishin nga 5 mega hite. Të gjitha I bëri e para, pos stilit muzikor u dallua edhe me stilin vizual, në cdo album ndonjë risi. Ishte e para e cila xhiroi klipe jashtë Kosovës, plazhet e bukura të Ulqinit ishin ideale për vizuelizimin e këngëve të saj. Mori pjesë në shumë koncerte, festivale, revy mode, mbrëmje rinore.
Për shumë gjenerata mbahet në mend edhe puna e saj me fëmijë, përkatësisht kur askush në Kosovë nuk mirrej me këngë për fëmijë e angazhimin rreth tyre, Gili vendosi ta bëjë këtë, prap se prap e para ishte edhe si një këngëtare e cila udhëheqi festivalin për fëmije, I cili mbahej në Prishtinë, për cdo vit me radhë. Kjo ndikoi që Gilin ta dojnë fëmijët dhe afërsia me ta të shihet edhe në këngë të saja, të cilat I përgatiste enkas për fëmijë, e një ndër më të dëgjuarat ishte ideja e Ilir Beranit ku Gili në këngë ishte një barbi kukull, por e kësaj ane, shqiptare,Kosovare.
Lirisht mund të thuhet se Gili është rekordere sa I përket edhe dueteve se me shumë emra të njohur bëri nga një duet, si p.sh : Sinan Vllasaliun,(me të cilin bëri dy duete) po ashtu edhe me Enis Potokun dhe Bekën, nga një me shkurte Fejzën, Koronën, Afrim Muqiqin, Danin, Milaimin e shumë të tjerë por dueti më simpatik është ku Gili këndon me djalin e vogël Robertin trevjecar.
Në albume të Gilit, edhe pse këndonte këngë që më shumë I përkisnin zhanrit popullor e follk, ajo vazhdimisht flertonte me cdo lloj të muzikës, ndonjëhere na perkujton në kohën dhe tingujt e dikurshme të trio Ronës.
Gili, si emër më I popullarizuar I Kosovës ndër vite, me këngë-hite mori pjesë për 6 herë në festivalin në Shqipëri, gjë që e bën përsëri rekordere në këtë lëmi. Dueti me humoristin Qumilin po ashtu sjell një risi në skenë, dhe gëzim të madh për dashamirësit e këngës së Gilit. Dueti me Ardit Stafaj “Ditët e fundit” solli qmime, si dhe kritikë të mirë, sepse Gili u përpoq me këtë këngë të bëjë qmos për ndaljen e dukurisë së drogës tek ne, kështu që edhe klipi edhe kënga ishin ideal edhe si promovim I fushatës kundër drogës. Me shumë ngjyra, stile, por pa rënë kualiteti dhe serioziteti në punë te Gili gjithnjë tërheq vëmendjen dhe definitivisht lë gjurmë në skenën tonë.
Gjithsej 13 albume solistike, e shumë singlla, klipe, qmime, hite siq janë : “Prishtina”, “Shigjeta e amorit”, “Pagjumësia”, “Zemër-zemër”, “Takatlushja”, “Prap se prap”, “Me kast”, “Xixëllonja”, “Lule manafera”, “Fol shqip”, “Viza C”, “Djali nga Kosova”, “Aktore e përkryer”, “Barbi Kukulla”, “Rok me ciftelia”, “Ding dong”, “Ditët e fundit”, “Studenti”, “Duart lartë” e shumë të tjera deri te më të rejat “Dasma me familje”, “Kur u ndam”, “Shpejt festove”, “U plakëm” etj. lëjnë gjurmë të pashlyera në muzikë dhe krijimtarinë e një artiste siq është Gili.
Krijimtaria e saj para luftës në Kosovë, dhe ajo pas nuk dallon shumë, në cdo kohë solli risi, u përkushtua të këndonte për aktualitetet dhe dukuritë që ndodhnin në shoqerinë tonë, lufta dhe vuajtjet e popullit u reflektuan në albumin e vitit 1999 ku gati cdo këngë kishte për temë ndodhitë në Kosovë. Totalisht apolitike, e përkushtuar vetëm në punë, në skenë, në krijim artistk e muzikor, si një trendsetter me origjinalitet ku në cdo album nxjerr shumë hite, publikun të cilin e do dhe e duajnë, me karierë të pastër e aktive vazhdon të krijon në muzikë dhe të mbetet e denjë stilit emrit edhe karierës së saj.
E dashur nga më të dashurit e saj, bashkëshortit Ilir Berani, dy fëmijët Roberti dhe Redoni, si dhe nga ata që bashkëudhëtojnë me Gilin gjatë gjithë kësaj kohe, publikut të saj me karierë të pastër, angazhimet në kengë të mirë vazhdojnë
Të Vërtetat e Vonuara
Të vërtetat e vonuara : përgjige e dytë në polemikat e Ismail Kadaresë dhe bashkëmendimtarëve të tij me autor Rexhep Qosja. Botuar nga "Toena". Tiranë, 2006. Faqet e librit 110.
Paulo Freire
Paulo Reglus Neves Freire (19 shtator 1921 - 2 maj 1997) ishte një arsimtar dhe filozof brazilian, përfaqësuesi kryesor i pedagogjisë kritike. Ai njihet më së shumti për kryeveprën e tij me ndikim të konsiderueshëm Pedagogjia e të shtypurve, e cila përgjithësisht konsiderohet si njëra nga veprat themelorë të lëvizjes së pedagogjisë kritike.
Biografia
Freire u lind më 19 shtator 1921 në një familje të klasës së mesme në Recife, kryeqyteti i shtetit verilindor brazilian të Pernambuco. Ai u njoh me varfërinë dhe urinë që në moshë të re si rezultat i Depresionit të Madh. Më 1931, familja e tij u transferua në qytetin më të përballueshëm të Jaboatão dos Guararapes, 18 km në perëndim të Recife. Babai i tij vdiq më 31 tetor 1934.
Gjatë fëmijërisë dhe adoleshencës jeta shoqërore e Freires sillej rreth lojës së futbollit me fëmijët e tjerë të varfër, nga të cilët ai pretendon se ka mësuar shumë gjëra të rëndësishme. Këto përvoja do të krijonin shqetësimet e tij për të varfërit dhe do të ndihmonin në ndërtimin e këndvështrimit të tij të veçantë pedagogjik dhe arsimor. Freire deklaroi se varfëria dhe uria ndikuan rëndë në aftësinë e tij për të mësuar. Këto përvoja ndikuan në vendimin e tij për t'ia kushtuar jetën e tij përmirësimit të jetës së të varfërve: "Nuk kuptoja asgjë për shkak të urisë sime. Nuk isha memec. Nuk ishte mungesa e interesit. Gjendja ime shoqërore nuk më lejoi të kisha një arsim. Përvoja më tregoi edhe një herë marrëdhënien midis klasës shoqërore dhe njohurive". Përfundimisht, fatkeqësitë e familjes së tij u tejkaluan dhe perspektiva e tij u përmirësua.
Freire u regjistrua në shkollën e drejtësisë në Universitetin e Recifes në vitin 1943. Ai gjithashtu studioi filozofinë, më konkretisht fenomenologjinë dhe psikologjinë e gjuhës. Megjithëse u pranua në avokaturën ligjore, ai kurrë nuk e praktikoi avokatrën dhe në vend të kësaj punoi si mësues portugez i shkollës së mesme. Më 1944, ai u martua me Elza Maia Costa de Oliveira, një mësuese tjetër dhe që dy punuan së bashku në çështjet arsimore dhe patën pesë fëmijë.
Në vitin 1946, Freire u emërua drejtor i Departamentit të Arsimit dhe Kulturës në Pernambuco. Duke punuar kryesisht midis të varfërve analfabetë, Freire filloi të zhvillojë një praktikë arsimore që do të kishte një ndikim në lëvizjen e teologjisë çlirimtare të viteve 1970. Në vitet 1940 në Brazil, shkrim-leximi ishte një kërkesë për të votuar në zgjedhjet presidenciale. parapamje| Paulo Freire, 1963. Grushti shteti në Brazilin e vitit 1964 i dha fund përpjekjes së shkrim-leximit të Freire, pasi junta ushtarake në pushtet nuk e aprovoi atë. Freire u burgos më pas si tradhtar për 70 ditë. Pas një internimi të shkurtër në Bolivi, Freire punoi në Kili për pesë vjet për Lëvizjen e Reformës Agrare të Krishterë Demokratikë dhe Organizatën e Kombeve të Bashkuara për Ushqimin dhe Bujqësinë. Në vitin 1967, Freire botoi librin e tij të parë, Edukimi si praktikë e lirisë. Ai e vazhdoi atë me veprën e tij më të famshme, kryeveprën e tij Pedagogjia e të shtypurve, botuar për herë të parë në vitin 1968.
Pas një pritje pozitive ndërkombëtare të veprës së tij, Freires iu ofrua pozita e profesorit vizitues në Universitetin e Harvardit në vitin 1969. Vitin tjetër, Pedagogjia e të shtypurve u botua në spanjisht dhe anglisht, duke zgjeruar shumë shtrirjen e saj. Për shkak të mosmarrëveshjeve politike midis Freire, një socialisti të krishterë dhe qeverive të njëpasnjëshme të krahut të djathtë autoritar të Brazilit, libri në Brazil nuk u botua deri në vitin 1974, kur, duke filluar me presidencën e Ernesto Geisel, junta ushtarake filloi një proces të ngadaltë dhe të kontrolluar të liberalizimit politik.
Pas një viti në Kembrixh, Masaçusets, Freire u transferua në Gjenevë për të punuar si një këshilltar arsimi special në Këshillin Botëror të Kishave. Gjatë kësaj kohe Freire veproi si këshilltar për reformën në arsim në disa ish- koloni portugeze në Afrikë, veçanërisht Guinea-Bissau dhe Mozambik.
Në vitin 1979, ai vizitoi për herë të parë Brazilin pas më shumë se një dekade mërgimi, duke u zhvendosur përfundimisht në vitin 1980. Freire u bashkua me Partinë e Punëtorëve (PT) në São Paulo duke vepruar si mbikëqyrës i projektit të arsimimit të të rriturve nga viti 1980 deri në vitin 1986. Kur Partia e Punëtorëve fitoi zgjedhjet për kryetar bashkie të São Paulo në vitin 1988, Freire u emërua sekretar komunal i arsimit.
Veprat
Freire shkroi dhe bashkëshkroi mbi 20 libra mbi arsimin, pedagogjinë dhe temat tjera të ndërlidhura.
Çubreli
Çubrel është një vendbanim në komunën e Skënderajt, Kosovë.
Tuç
Tuçi është një fshat në komunën Qafë-Mali në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Bardhë e zi
Filmi "Bardhë e zi" është prodhuar në vitin 1990.
Regjia: Gjergj Xhuvani, Skenari: Gjergj Xhuvani, Producent: Albafilm Studio, Muzika: Aleksandër Vezuli.
Përmbajtja e filmit
Një zyrtar i lartë partie dhe një mjek që punon në një fshat të thellë malor marrin lajmin e vdekjes së mikut të tyre të fëmijërisë. Të dy veç e veç nisen për në varrim. Vështirësitë që ndeshin gjatë rrugës kujtimet e secilit dhe takimi mes tyre zbulojnë karakteret dhe transformimet që kanë ndodhur për shkak të psikologjisë së tyre respektivisht ajo e një karrieristi dhe ajo e një njeriu që përpiqet të jetë më human.
AKTORET
Gëzim Rudi
Artan Imami
Petrit Malaj
Doris Prela
Luiza Xhuvani
Ejëll Deda
Dom Ejëll Deda (1917-1948) është një shenjtor katolik shqiptar.
Jeta
Ejëll Deda lindi në Shkodër, më 22 shkurt 1917. Studimet e para i kreu tek françeskanët, pastaj kaloi në Seminarin Papnor të Shkodrës, ku studioi edhe teologjinë. U shugurua meshtar më 24 shkurt 1943 në kishën e jezuitëve (Shkodër), ku kremtoi edhe Meshën e Parë të nesërmen, më 25 shkurt. Qe famullitar i Bushatit (Shkodër). Ishte i përshpirtshëm dhe i zellshëm, një meshtar shembullor. Shumë i çmuar dhe i dashur nga populli, si dhe shumë i përzemërt. U arrestua më 12 nëntor 1947 dhe u dënua me dhjetë vjet burg. Vdiq në burg, më 12 maj 1948 “In odium fidei”.
U shpall shenjtor i kishës katolike më 5 nëntor 2016, në sheshin para katedrales së Shën Shtjefnit në Shkodër si pjesë e 40 martirëve shqiptarë.
Picari (Filat)
Picar (greqisht: Αετός/Aetós) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi. Përpara vitit 1928, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Πιτσάριον/Pitsárion.
Gjeografia
Nga veriu Picari kufizohet me Karjanin, nga jugu me Pjadhulin, nga lindja me Gurrëzën dhe nga perëndimi me Galbaqin. Para Luftës së Dytë Botërore, Picar kishte këto lagje: Çuka, Dervenatë dhe Xhamija.
Toponimet të fshatit Picar:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Demografia
Familjet në fshatin Picar:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Mbështjellësi i jashtëm te shtazët
Shtazët kanë mbështjellës të jashtëm – lëkurë e cila e mbron trupin nga ndikimet e jashtme (lagështia, thatësia, drita etj). Lëkura te disa shtazë formon krijime sikur kutikula, kitina, luspa, pupla, qime etj.
Kantoni Courville-sur-Eure
Kantoni Courville-sur-Eure (frëngjisht: Canton de Courville-sur-Eure) është një kanton në departamentin Eure-et-Loir, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Courville-sur-Eure. Ka sipërfaqe 256.6km2 dhe popullsi 13536 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Courville-sur-Eure aktualisht përbëhet nga 18 komuna.
Fshati "Buqe"
Buqe është një fshat në Kosovë, që bën pjesë në komunën e Prizrenit.
Historia
Fshati Buqe besohet të jetë fshati më i ri në Krahinën e Opojës (fillimisht një ose dy familje të vendosura në trojet e kah mesi dhe fundi i shekullit 16, 1550-1570), bën pjesë në anën perëndimore të kësaj krahine dhe kufizohet me fshatin Pllavë, Krahinën e Gorës  dhe fshatin Brezne. Është fshat malor, e ka të zhvilluar blegtorinë dhe pjesërisht bujqësinë, është fshat që ofron zhvillimin e turizmit malor. Nga maja më e lartë e fshatit Buçe mund të shihen të gjitha fshatrat e Krahinës së Opojës si dhe e gjithë Komuna e Prizrenit dhe Komuna e Kukësit. Në këtë fshat vërehen përmendore dëshmorësh. Aty ranë tre deshmorë (banorë vendës) në luftën mes mes forcave të UÇK-së (Ushtria Çlirimtare e Kosovës) dhe forcave serbe në vitet 1998-1999. Në Krahinën e Opojës njihet "Beteja e Buçës", me ç'rast pati shkëmbim zjarri mes këtyre forcave dhe si pasojë pati një Komandant i forcave serbe të vrarë. Nga familjet e këtij fshati dallohen Familja Xhemaj (Xhemallarët), pastaj Familja Haliti (Halitallaret) etj. Karakteristikë e ketij fshati jane dy familje të ardhura nga fshati Pllavë, gjegjësisht nga fshati Brezne, që plotësisht janë integruar në këtë fshat. Gjithashtu ka pasur deri vonë një familje romësh, që është shpërngulur në Prizren, e cila familje ka qenë (dhe ende është) orkestra me "Cyrle dhe lodër" e dasmave tradicionale, që në Buçe kanë qenë shumë të rrespektuara, sidomos 12 vallet tradicionale të cilat janë kërcyer me shumë mjeshtëri nga banorët e tij. Ky fshat ka dhënë shumë emra valltarësh dhe artistë të njohur të kulturës shqiptare. Një ndër ta është edhe Xhemali Berisha koreograf i Ansamblit Kombëtar "Shota" në ditët e tija më të lavdishme (Plasmani në vendin e dytë në Dijon të Francës me shfaqjen e folklorit "Dasma e Opojës") etj. Në këtë fshat, deri në kohën e sotme (2011) nuk kanë ndodhur martesa brendaperbrenda banorëve të fshatit, edhe pse banorët për nga gjaku nuk janë të të njëjtit fis (siç tradicionalisht ka qenë zakon te shqiptarët). Pra i tërë fshati mund të konsiderohet si një familje e madhe.}}
Lopa
Lopa është një kafshë shtëpiake e cila prejardhjen e ka nga lopa e egër. Lopa njihet si nje kafshe mjaft punetore e cila nuk perton per asgje. Gjithashtu njihet si nje shofer i mire dhe mjaft i shpejte( ka patentë). U zbut nga njeriu për shkak të qumështit dhe mishit. Lopa shfaqet në lloje të ndryshme. Mashkulli i lopës quhet mëzat ose dem ndërsa mashkulli i tredhur i cili zakonisht përdoret nga njeriu si kafshë për tërheqje quhet ka, ndërsa i vogli i lopës quhet viç. Raca hollandeze e lopëve hollshtajn ne shumë vende te Evropës perëndimore përbën, deri në 44% të numrit te përgjithshëm te racave, te cilat ruhen për prodhimin...
Kemi Disa llojete Lopeve Sikurse : Bardh e zi, Ngjyrë kafe me të bardhë , Ngjyrë kafe , Lopa malore , Lope E egër etj. Perveq Formave ato kan dhe emra te dhen nga njerzit sikurse : Era, Erza , Erjona , Elmedina , Eronita etj. Keto lloje lope dhe me kesi lloje emra Duhen Te Ruhen sepse nga ato Fitoni Shume Gjera nevojtare.Ajo dhjet me gjithe shpirtin e saj per te bere bagla sterqelbese!
Në Kosovë këtë kafshë e kultivojnë më së shumti, pas tyre vie rritja e deleve. Galeria
Christiane Völling
Christiane Völling është personi i parë interseks që ka ngritur padi për ndërhyrjen kirurgjikale, të cilësuar si një ndërhyrje të pavullnetshme dhe pa rspektuar miratimin e pacientit në fjalë. Christiane mori shumën prej 100.000 eurosh nga Gjykata Rajonale e Cologne.
Historiku
Völling vijoi të jetojë nën identitetin e djalit për një periudhë, por më vonë nisi tranzicionin gjinor. Në 2006 Völling arriti të aksesojë të dhënat mjekësore dhe zbuloi diagnozën kromozomike si dhe natyrën e kirurgjisë në 1977.
Karabak i Sipërm
parapamje|300px|Lokacioni i Nagorni Karabahut Nagorni Karabah (Rusisht: Нагорный Карабах, Nagornyy Karabakh; Armenisht: Լեռնային Ղարաբաղ; Azerbajxhanisht: Dağlıq Qarabağ; fjalë për fjalë 'Karabak i Sipërm') është një rajon me dalje në det në Kaukazin e Jugut, brenda vargut malor të Karabakut, shtrirë midis Karabakut të Poshtëm dhe Zangezur, dhe që mbulon vargun juglindor të maleve të Kaukazit të Vogël. Rajoni është kryesisht malor dhe i pyllëzuar.
Vdekja më vjen prej syve të tillë
Vdekja më vjen prej syve të tillë është roman i autorit Rexhep Qosja, i botuar për herë të parë në vitin 1973 në disa numra të revistës Jeta e Re, ndërsa më 1974 si libër më vete nga shtëpia botuese Rilindja.
Xheladin Shyqri Hana
Xheladin Shyqri Hana lindi në Gjakovë, vritet më 1948 në një zyrë të shërbimit sekret jugosllav, ishte aktivist shqiptar gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Vdekja më vjen prej syve të tillë
Përmbajtja
Autori rrëfen jetën e banorëve të Vajazanit, në veçanti për Xhezairin Gjikën, rrëfimi mbi të është realizuar prej tre kënde të ndryshme këndvështrimi. Xhezairi duke veçuar disa nga çastet kyçe të jetës së vet, hedh dritë të fuqishme mbi esencën e raporteve ndërnjerëzore dhe ambientit. Rrëfimi bëhet në dy linja: Në përjetimet e drejtpërdrejta të tij dhe nga frymëzimi që merr nga soditjet që I bën ambientit dhe njerëzve.
Karabak i Sipërm
Nagorni-Karabah është një territor i diskutueshëm, i njohur ndërkombëtarisht si pjesë e Azerbajxhanit, por kryesisht i qeverisur nga Republika e panjohur e Artsahut (e quajtur më parë Republika e Nagorni-Karabah (NKR)) që nga Lufta e parë Nagorni-Karabah. Që nga përfundimi i luftës në vitin 1994, përfaqësuesit e qeverive të Armenisë dhe Azerbajxhanit kanë zhvilluar bisedime paqësore të ndërmjetësuara nga Grupi Minsk i OSBE-së mbi statusin e diskutueshëm të rajonit.
Xheladin Shyqri Hana
Biografia
Xheladin Hana, vinte nga një familje feudale gjakovare e cila në rrethet e asaj kohe dallohej edhe për kullën e tyre në muhall të Hadumit, kullë që edhe në ditët sotit, përbrenda e ka mbajtur bukurinë e saj. Pas përhapjes së ideve të reja politike në hapësirat shqiptare si ato balliste, komuniste, demokratike e fashiste, dhe popullarizimit të tyre në Gjakovë, edhe Hana si shumë të rinjë të qytetit fillonë të interesohet, e më vonë aktivizohet në këto rrjedha. Pozicionimi i Hanës në lëvizjet, e që nga fillimi i luftës filloin të riformohen në formacione si banda, armata e ushtri, po thuaj është i njëjtë si me shumicën e të rinjëve që hynë në këto formacione duke parë në to një shancë të re, që jepnin këto zhvillime. Po thuaj që të gjithë të rinjët kishin një qëllim, mbrojtjen e tokave të etërve të tyre, dhe mënyra më e mirë ishte bashkimi i popullit shqiptarë nën një shtetë. Por fatëkeqësisht, rrjedhave të luftrave të tilla, fati nuk mund të i parashihet, e kjo vlenë sidomon për të rinjët e pa arsimuar, e që në atë kohë nuk ishin pak.
Vdekja më vjen prej syve të tillë
Përmbajtja
Përveç në Prishtinë romani "Vdekja më vjen prej syve të tillë" është botuar në vitin 1987 edhe në Tiranë, me inisiativë të shkrimtarit Ismail Kadare, i cili kishte lexuar botimin e shtëpisë botuese Rilindja të Prishtinës dhe e kishte pëlqyer. Më vonë Kadare e rekomandoi romanin e Qosjes edhe në Francë dhe ai u botua atje, në vitin 1994 me parathënie të Kadaresë.
Karabak i Sipërm
Në mëngjesin e 27 shtatorit 2020, përplasjet në konfliktin e pazgjidhur të Karabakut të Sipërm rifilluan përgjatë Linjës së Kontaktit të Nagorni-Karabah. Të dy forcat e armatosura të Azerbajxhanit dhe Armenisë raportuan viktima ushtarake dhe civile. Kombet e Bashkuara dënuan me forcë konfliktin dhe u bënë thirrje të dy palëve për të shkallëzuar tensionet dhe për të rifilluar negociatat kuptimplote pa vonesë. Rajoni zakonisht barazohet me kufijtë administrativë të ish-Provincës Autonome Nagorni-Karabah, që përbëhet nga 4,400 kilometra katrorë. Zona historike e rajonit, sidoqoftë, përfshin afërsisht 8,223 kilometra katrorë.
Vdekja më vjen prej syve të tillë
Botimet
** Përveç në Prishtinë romani "Vdekja më vjen prej syve të tillë" është botuar në vitin 1987 edhe në Tiranë, me iniciativë të shkrimtarit Ismail Kadare, i cili kishte lexuar botimin e shtëpisë botuese Rilindja të Prishtinës dhe e kishte pëlqyer. Më vonë Kadare e rekomandoi romanin e Qosjes edhe në Francë, ku u botua në vitin 1994, me parathënie të Kadaresë.
Xheladin Shyqri Hana
Biografia
Si anëtarë i kësaj lëvizje Hana, merr pjesë në Konferencen e Bujanit, ku është bashkautor i dokumentit të dalur nga kjo konferencë. Mirëpo siç tregon rrjedhat e ngjarjeve, me fillimin e dominimit të feudalistëve serbë, tani në krye të popullit si komunistë dhe shtrirjen e tyre edhe në hapësirat e popullit shqiptarë, Hana fillon veprimin e tij kundër këtyre intervenimeve që ishin edhe jashtë "rregullave komuniste". Kjo si duket për Hanën ishte paraparë, mirëpo pasi që ish-feudalistët shqiptarë të kthyer kah komunizmi, nuk kishin arritur qëllimin e tyre bashkimin e fuqisë së tërë popullit, ai nën ideologjin komuniste e vazhdonë luftën speciale kundrejt Doktrinës së shenjt serbe, luftë e trashëguar që nga 1912-ta, nga të parët e Hanës.
Karabak i Sipërm
Gjeografia
parapamje|right|250px|Një pamje e maleve të pyllëzuara të Nagorni-Karabahut Nagorni-Karabah ka një sipërfaqe prej 4,400 kilometrash katrorë. Përafërsisht gjysma e terrenit të Nagorni-Karabahut është mbi 950 metra mbi nivelin e detit. Kufijtë e Nagorni-Karabah i ngjajnë një fasuleje veshkash me dhëmbëzimin në anën lindore. Ka kreshta të larta malore përgjatë skajit verior dhe përgjatë perëndimit dhe jugut malor. Pjesa afër prerjes së fasules së veshkës në vetvete është një luginë relativisht e rrafshët, me të dy skajet e fasules, provincat e Martakert dhe Martuni, që kanë edhe toka të rrafshëta. Lugina të tjera më të sheshta ekzistojnë përreth rezervuarit të Sarsang, Hadrut dhe jugut. I gjithë rajoni shtrihet, mesatarisht, 1,100 metra mbi nivelin e detit. Majat e dukshme përfshijnë malin kufitar Murovdağ dhe zinxhirin malor Great Kirs në kryqëzimin e Rayus Shusha dhe Hadrut. Territori i Nagorni-Karabahut modern formon një pjesë të rajonit historik të Karabakut, i cili shtrihet midis lumenjve Kura dhe Araxes, dhe kufirit modern Armeni-Azerbajxhan. Karabaku në kufijtë e tij modernë është pjesë e rajonit më të madh të Karabakut të Epërm.