Halepi
Pas-pavarësisë
parapamje| Boulevard de France, i riemëruar pas Shukri el-Kuvetli pas pavarësisë së Sirisë Periudha menjëherë pas pavarësisë nga Franca u shënua nga rivaliteti në rritje ndërmjet Halepit dhe Damaskut. Halepi kërkoi me forcë një bashkim të menjëhershëm midis Sirisë dhe Irakut Hashimite, një kërkesë që u kundërshtua fort nga Damasku. Në vend të kësaj, Damasku favorizoi një orientim pro-egjiptian, pro-saudit dhe mori pjesë aktive në krijimin e Lidhjes Arabe në Aleksandri në vitin 1944, një organizatë që shihej nga shumë nacionalistë arabë si një 'konspiracion' që synonte bashkimin e Gjysëmhënës së Plotë nën Hashimitët. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2012)">citim i nevojshëm  ] Mosmarrëveshjet në rritje midis Halepit dhe Damaskut çuan përfundimisht në ndarjen e Bllokut Kombëtar në dy fraksione: Partia Kombëtare e themeluar në Damask në vitin 1946 dhe Partia Popullore, e themeluar në Halep më 1948 nga Rushdi Kikhja dhe Nazim Kudsi .Një nga shkaqet themelore të mosmarrëveshjes, përveç bashkimit me Irakun, ishte qëllimi i Halepit për të zhvendosur kryeqytetin nga Damasku. Çështja e kryeqytetit u bë çështje e debatit të hapur në vitin 1950 kur Partia Popullore paraqiti një projekt kushtetutës që e quajti Damaskun një "kryeqytet të përkohshëm". <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2012)">citim i nevojshëm  ] majtas|parapamje| [[Bab al-Faraj Clock Tower|Kulla e Sahatit Bab el-Faraxh ]] Grushti i shtetit të parë në historinë moderne siriane u krye në mars 1949 nga një oficer i ushtrisë nga Halepi, Husni Zaim. Megjithatë, i joshur nga fuqia absolute që gëzonte si diktator, Zaimi shpejt zhvilloi një orientim pro-egjiptian, pro-perëndimor dhe braktisi shkakun e bashkimit me Irakun. Kjo nxiti një grusht shteti të dytë vetëm katër muaj pas tij. Grushti i shtetit i dytë, i udhëhequr nga Sami Hinaui (gjtihashtu nga Halepi), fuqizuoi Partinë Popullore dhe kërkoi në mënyrë aktive për të realizuar bashkimin me Irakun. Lajmi i një bashkimi të afërt me Irakun nxiti një grusht shteti të tretë në të njëjtin vit: në dhjetor të vitit 1949, Adib Shishakli udhëhoqi një grusht shteti për të parandaluar një bashkim me Irakun që ishte gati të shpallej. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2012)">citim i nevojshëm  ] parapamje| Rruga Tilel Menjëherë pas përfundimit të dominimit të Shishakli në vitin 1954, një bashkim me Egjiptin nën Xhemal Abdul Naser u zbatua në vitin 1958. Bashkimi, megjithatë, u rrëzua vetëm dy vjet më vonë, kur një juntë e oficerëve të rinj Damaskenë zhvilloi një grusht shteti separatist. Halepi i rezistoi grushtit separatist, por më në fund nuk kishte zgjidhje tjetër përveçse të njohë qeverinë e re. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2015)">citim i nevojshëm  ] Në mars të vitit 1963, një koalicion i Baathistëve, Naseristëve dhe Socialistëve nisi një grusht shteti të ri, qëllimi i të cilit ishte deklarimi i rivendosjes së bashkimit me Egjiptin. Megjithatë, qeveria e re vetëm e rivendosi flamurin e bashkimit. Menjëherë pas kësaj, mosmarrëveshja midis Baathistëve dhe Nasserists mbi rivendosjen e bashkimit u bë një krizë, dhe Baathistët i zhvendosën Naseristët nga pushteti. Naseristët, shumica e të cilëve ishin nga klasa e mesme Halepiane, u përgjigjën me një kryengritje në Halep në korrik 1963.