cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Biberoni
Dëmet
Foshnjat që përdorin biberon mund të kenë më shumë infeksione në vesh. Efektiviteti i shmangies së përdorimit të një biberoni për të parandaluar infeksionet e veshit nuk dihet.
Edhe pse zakonisht besohet se përdorimi i një biberoni do të çojë në probleme dentare, nëse biberoni përdoret për më pak se rreth tre vjet, nuk duket se çon në dëme afatgjatë. Sidoqoftë, përdorimi i zgjatur i një biberoni ose një zakon tjetër të thithjes jo-ushqyese (siç është thithja e gishtit ose batanijes) është zbuluar se çon në keqtrajtimin e dhëmbëve, domethënë dhëmbët që rrinë jashtë ose nuk plotësohen siç duhet kur kafshojnë së bashku. Ky është një problem i zakonshëm dhe trajtimi dentar (ortondika) për ta korrigjuar atë mund të zgjasë shumë dhe mund të jetë i shtrenjtë. Një përmbledhje e provave nga Cochrane zbuloi se protezat ortodontike ose ndërhyrja psikologjike (të tilla si përforcimi pozitiv ose negativ) ishin efektive për t'i ndihmuar fëmijët të ndalonin zakonet e thithjes aty ku ishte e nevojshme. Një protezë ortodontike që përdorte një model të grazhdit palatal duket se ka qenë më efektiv sesa një dizajn harku palatal.
Duket se nuk ka asnjë provë të fortë që përdorimi i një biberoni vonon zhvillimin e të folurit duke parandaluar që foshnjat të praktikojnë aftësitë e tyre të të folurit.
Arsimi në Kazakistan
Arsimi në Kazakistan pas pavarësimit nga Bashkimi Sovjetik, kaloi nëpër një periudhë të depresionit të madh ekonomik gjë që shkurtoi "financimin publik" për arsimin, dhe si rezultat i kësaj ai "ra nga 6% e Prodhimit të Brendshëm Bruto në vitin 1991 në rreth 3% në vitin 1994, para se të rritet në 4% në vitin 1999". Mësuesit e shkollës fillore dhe të mesme mbeten të paguar dobët; kështu p.sh. vetëm në vitin 1993 më shumë se 30,000 mësues (ose rreth një e shtata e stafit mësimdhënës të vitit 1990) u larguan nga arsimi, shumë prej tyre për të kërkuar punë më fitimprurëse.
Përmbledhje
Në vitin 1992, rreth 51 përqind e fëmijëve ndiqnin rreth 8,500 institucione parashkollore në Kazakistan. Në vitin 1994 Kazakistani kishte 8.575 shkolla fillore dhe të mesme (klasat 1 deri 11), në të cilat vijonin mësimin afërsisht 3.2 milion nxënës, dhe 244 shkolla të mesme të specializuara me rreth 222,000 nxënës. Në vitin 1994, rreth 272.100 studentë u regjistruan në gjashtëdhjetë e një institucione të arsimit të lartë e ku 54% e studentëve ishin kazakë, dhe 31 përqind ishin rusë. Kushtetuta e Kazakistanit e vitit 1995 siguron arsimim të detyrueshëm të shkollës së mesme. Qytetarët konkurrojnë për institucione të socializuara të arsimit të lartë. Arsimi privat po rritet në vend, me rreth 5% të studentëve të regjistruar në shkollat private por që mbesin kryesisht nën kontrollin e shtetit.
Në vitin 2000, Qeveria e Kazakistanit iu bashkua qeverive të Republikës së Kirgistanit, Taxhikistanit, dhe Aga Khanit për të krijuar institucionin e parë të arsimit të lartë ndërkombëtar, Universiteti i Azisë Qendrore (UCA). UCA do të ketë tre kampe me madhësi dhe status të barabartë në secilin nga vendet themeluese. Kampusi i Kazakistanit është në ndërtim e sipër në Tekeli në rajonin Zhetysu, 35 minuta në lindje të kryeqytetit rajonal Taldykorgan, dhe tre orë me makinë nga Almaty. UCA do të përfitojë nga burimet e Rrjetit të Zhvillimit të Aga Khanit për të ofruar një standard të njohur ndërkombëtarisht të arsimit të lartë në Azinë Qendrore. Aktualisht, Universiteti vepron në një Shkollë të Arsimit Profesional dhe Vazhdues (SPCE), krahas me një Shkollë të Studimeve Universitare si dhe një institucion tjetër të arsimit të lartë që është në procesin e themelimit.
Në vitin 2002, Banka Aziatike për Zhvillim i dha ndihmë teknike Kazakistanit për të identifikuar çështjet kryesore dhe përparësitë në sektorin e arsimit si dhe për të kontribuar në forcimin e strategjisë së qeverisë për zhvillimin e sektorit të arsimit. Shtetet e Bashkuara siguruan 137 anëtarë të Korpusit të Paqes në mënyrë që "të punojnë në arsim dhe zhvillimin e OJQ-ve" në vitin 2004.
Kazakistani ka një normë arsimore prej 99.1% për meshkujt dhe 97.7% për femrat që nga viti 1999.
Kur Sekretarja e Shtetit e Shteteve të Bashkuara Condoleezza Rice vizitoi Kazakistanin më 12-13 tetor të vitit 2006, ajo tha "E ardhmja e çdo shteti varet nga niveli i tij i arsimit. Kjo është vizita ime e katërt në Kazakistan, unë isha tashmë në Atyrau dhe Almaty dhe kam qenë në gjendje të shoh për vete nivelin e lartë të arsimit të kombit tuaj, që është çelësi i suksesit të çdo vendi. "
Kopshti
Kushtetuta e Republikës së Kazakistanit e mbron me ligj të drejtën për të vijuar arsimin dhe edukimin e hershëm në kopshtin e fëmijëve. Fëmijët zakonisht fillojnë kopshtin në moshën 5 vjeç. Që nga viti 2004, kishte 100 kopshte në vend (83 publike, 4 direkt nën Ministrinë e Arsimit, dhe 13 private) dhe 135 856 fëmijë të regjistruar në kopshte (ose 63% të fëmijëve të moshës 5 dhe 6 vjeçare). Të gjitha kopshtet pritet të japin mësim kazakisht dhe rusisht, me një theks të veçantë në njërën ose tjetrën gjuhë.
Një problem i madh ka qenë ulja e numrit të kopshteve, për shkak të mungesës së fondeve shtetërore dhe praktikisht mos ekzistencës së burimeve private të financiare. Ka gjithashtu ulje në cilësinë e kopshteve, përfshirë mungesën e shujtës së nxehtë ose ushqimit të shërbyer me cilësi të ulët dhe ndërtesave në riparim të dobët.
Shkolla fillore
Shkolla fillore në Kazakistan fillon zakonisht në moshën 7 vjeçare (disa prindër i dërgojnë fëmijët e tyre në shkollë, kur mbushin 6 vjeç, e shumë rrallë - 8) dhe shkon nga vitet 1 - 4. Klasat zhvillohen zakonisht në dy turne, nga 8 deri në 1 dhe nga 2 deri në 7, me nxënës që shkojnë në shkollë në mëngjes ose pasdite. Të gjitha shkollat fillore janë shtetërore dhe arsimi fillor dhe i mesëm janë të drejta të mbrojtura me kushtetutë.
Kurrikula për shkollën fillore dhe atë të mesme përcaktohet nga Ministria e Arsimit, me shumë pak zgjedhje për shkollat individuale. Librat shkollorë publikohen nga shitës me pakicë të pavarur dhe duhet të blihen nga vetë nxënësit.
Shkolla fillore u ofrohet falas të gjithë qytetarëve dhe banorëve të Kazakistanit dhe prindërit zakonisht paguajnë vetëm për aktivitete jashtë kurrikulare siç janë programet sportive, programet muzikore dhe ndonjëherë pajisje laboratorike ose pajisje të tjera speciale.
Shkolla e mesme e ulët
Nxënësit vazhdojnë në shkollën e mesme të ulët nga klasa 5 deri në klasën 9. Kjo përafërsisht korrespondon me atë që quhet në SH.B.A., shkollë e mesme e vogël, ose shkollë e mesme. Zakonisht një nxënës në klasën 8 është 14-15 vjeç. Kurrikula është një planprogram i arsimit të përgjithshëm që përfshin lëndë të tilla si letërsi, gjuhën e parë të studentit, gjuhën ruse ose kazake (në varësi të gjuhës së shkollës në përgjithësi), histori, fizikë, matematikë, biologji, kimi, gjuhë të huaj etj.
Shkolla e mesme e lartë
Pasi të keni lënë shkollën e mesme të ulët, ka tre rrugë në dispozicion. Studentët janë të lirë të zgjedhin ndonjë institucion të arsimit të mesëm të lartë, e që kërkohet të ndjekin një të tillë. Të diplomuarit e të gjitha degëve kanë të drejtë të hyjnë në universitet.
Pista e parë është një shkollë e mesme e përgjithshme e cila përfshin klasat 10-11 dhe siguron arsim të përgjithshëm.
Për më tepër, ekzistojnë dy programe kurrikulare për arsimin profesional: arsimi fillestar profesional i cili sigurohet nga shkolla trajnuese dhe licetë, dhe arsimi i mesëm profesional i siguruar nga kolegjet dhe shkollat tregtare.
Shkollat e formimit fillestar janë krijuar për të trajnuar studentët në një profesion të caktuar. Programi është zakonisht zgjatë dy ose tre vjet, (zakonisht për studentë të moshës 16-18 vjeç), por për disa trajnime profesionale kërkohen programe katër vjeçare. Studentët që diplomohen mund të shkojnë në kolegje për formim të avancuar profesional ose të ndjekin universitetin. Shteti paguan shpenzimet e arsimit.
Licetë ofrojnë arsim bazë profesional për të përgatitur studentë për profesione të caktuara dhe që përfshin arsimim të përgjithshëm akademik. Kohëzgjatja e studimit është tre vjet. Shteti paguan shpenzimet e arsimit.
Kolegjet japin një program që ofron arsimim të përgjithshëm akademik dhe arsimim të përparuar profesional. Kolegjet, nëse licencohen, mund të ofrojnë arsim fillestar profesional. Programet zgjasin tre ose katër vjet (klasat 10–12, 13). Programet e përshpejtuara ekzistojnë për studentët që kanë përfunduar arsimin e mesëm të përgjithshëm dhe formimin fillestar profesional në të njëjtën fushë. Të diplomuarit mund të shkojnë në universitet ose mund të fillojnë të punojnë. Ndërsa me Ligjin për Buxhetin e vitit 1999, kolegjet janë pronë e shtetit dhe vetëfinancohen. Sidoqoftë, në parim, i gjithë arsimi i detyrueshëm (fillor dhe i mesëm) sigurohet falas.
Programi mësimor për shkollën fillore dhe të mesme përcaktohet nga Ministria e Arsimit, me një zgjedhje të vogël që u lihet shkollave individuale. Librat shkollorë shiten në librari dhe blihen nga vetë studentët.
Ashtu si shkolla fillore,edhe shkolla e mesme subvencionohet nga qeveria. Prindërit paguajnë vetëm për aktivitete jashtëshkollore, siç janë programet sportive, programet muzikore, dhe nganjëherë pajisjet laboratorike ose pajisjet e tjera speciale.
Institucionet terciare
Shumica e universiteteve, duke ndjekur sistemin rus, përqendrohen plotësisht në mësimdhënie dhe nuk përfshihen në kërkime. Studentët të cilët pranohen në universitet në çfarëdo niveli aplikojnë nën një program specifik, dhe kurrikula përcaktohet nga universiteti (sipas legjislacionit shtetëror) për secilën nga shkollat kryesore. Për shembull, në studentët në drejtimin e ekonomisë të gjithë do të studiojnë në të njëjtat programe me të njëjtin rend, për dallim nga praktika arsimore angleze që kanë një kurrikulë të ndryshme.
Qeveria aktualisht po ndjek një program për të miratuar një sistem krediti i cili do t'i lejojë studentët të studiojnë më lehtë ndërkombëtarisht, dhe të shtojnë mundësinë e një programi mësimor me zgjedhje dhe kurse të zgjedhura nga studentët.
Ekzistojnë katër nivele të arsimit terciar në Kazakistan:
Universitetet zakonisht drejtohen nga një rektor, i emëruar nga Presidenti i Kazakistanit, i cili ka një autoritet të konsiderueshëm mbi institucionin, duke aprovuar të gjitha vendimet përfshirë ato në lidhje me programin mësimor, personelin dhe pranimin. Kështu që universitetet e Kazakistanit janë më të centralizuara sesa homologët e tyre perëndimorë.
Universiteti më i njohur në Kazakistan është Universiteti Nazarbayev. Dy universitete të tjera të shquara në Kazakistan janë Universiteti Kombëtar Kazakist al-Farabi në Almaty dhe LN Gumilyov Universiteti Kombëtar Euroazian me vendndodhje në Nur-Sultan.
Përveç kësaj, ekzistojnë disa universitete ndërkombëtare si KIMEP, që është një program i përbashkët, 40% në pronësi të qeverisë së Kazakistanit, por arsimi bazohet në sistemin perëndimor. Universiteti Teknik Kazakistano-Britanik dhe Universiteti Kazako-Amerikanqë përfaqësojnë përkatësisht projekte të përbashkëta midis Kazakistanit dhe Mbretërisë së Bashkuar dhe Sh.B.A-ve. Në të tre institucionet, gjuha e mësimit është anglisht. Universiteti i Azisë Qendrore, i themeluar bashkërisht nga Qeveritë e Kazakistanit, Kirgistanit dhe Taxhikistanit si dhe nga Aga Khani, është i lidhur me Rrjetin e Zhvillimit të Aga Khanit. Kampusi i tij në Kazakistan ndodhet në Tekeli. Ekzistojnë edhe një numër universitetesh tjera të veçanta. Ndërsa, ka universitete publike si edhe universitete private.
Universitetet private, zakonisht janë institucione fitimprurëse, të cilat i nënshtrohen rregullave të njëjta në lidhje me kurrikulën, por janë të lirë që të përcaktojnë programin e arsimimit dhe pagat siç e shohin më të përshtatshme. Universitetet publike u nënshtrohen rregullave të njëjta me organet e tjera qeveritare, në lidhje jo vetëm me tarifat dhe pagat, por edhe strukturën administrative, kontraktimet dhe nënkontraktimet, dhe pronësinë e pasurive.
Universitetet në pronësi të shtetit marrin fonde nëse regjistrimi i tyre arrin 86,000 studentë ose 34%. Një numër i vogël universitetesh financohen përmes një linje buxheti në buxhetin e Republikës, siç janë akademitë e artit ose universitetet ndërkombëtare.
Financimi publik i arsimit
Studentët që nuk kanë marrë arsim të mesëm të përgjithshëm, kanë pjesën akademike të programit të tyre të financuar nga shteti. Sa i përket formimit profesional, disa studentë paguajnë tarifa dhe të tjerët financohen përmes programit shtetëror, ku autoritetet shtetërore kërkojnë një numër të caktuar të punëtorëve dhe specialistëve të trajnuar në fusha të caktuara. Këta studentë zgjidhen përmes një konkursi të bazuar në merita gjë që përcaktohen nga suksesi (nota) dhe rekomandime nga mësuesit ose zyrtarët publik.
Shikuar në tërësi, në nivel të vendit, arsimi përbëhet nga
prej të cilave pjesa më e madhe shkon në arsimin e përgjithshëm: Përqindja (%) e shpenzimeve publike në arsim sipas nivelit dhe llojit, 1999-2003 Të ardhurat mesatare mujore (KZT), 1999-2003
Problemet
Në lidhje me mungesën e objekteve shkollore, apo mungesa e mësuesve, disa shkolla fillore dhe shkolla të mesme kanë nga tre, në vend të dy ndërrime, kështu që një grup i nxënësve shkon nga 8 deri në 1 pm, një të dytë nga 1pm deri në 6. Kjo rezulton në mbingarkimin e mësuesëve, nxënësve dhe studentëve, të cilët janë mbeten në shkolla deri vonë, dhe në objekte të amortizuara.
Banka Aziatike e Zhvillimit (ADB) publikoi një raport mbi financimin e arsimit publik në Kazakistan në vitin 2004, i cili përmend gjerësisht kritikat e sistemit të arsimit publik. Sipas këtij raporti, financimi i arsimit publik është i ulët, dhe mekanizmat për të prezantuar financimin privat kanë qenë të pasuksesshëm. Për më tepër, Kodi i Buxhetit dhe ligji "Për arsimin" nuk përcaktojnë qartë përgjegjësitë e pushtetit vendor dhe qendror, as nuk përfshijnë mekanizma të mjaftueshëm për monitorimin e shpenzimeve buxhetore.
Organizata për Bashkëpunim Ekonomik dhe Zhvillim publikoi një raport në vitin 2014 mbi sistemin arsimor në Kazakistan. Sipas raportit, Kazakistani arriti përmirësime të konsiderueshme në cilësinë e arsimit dhe rritjen e aksesit në arsimin fillor dhe të mesëm. Raporti gjithashtu tregoi se Kazakistani kishte filluar reforma të thella për të përmirësuar cilësinë e sistemit arsimor dhe gjithnjë e më shumë po shikonte standardet ndërkombëtare dhe praktikat më të mira.
Lidhje të jashtme
Autoritetet Kombëtare
Organizatat ndërkombëtare
Konferenca
Beaurepaire, Seine-Maritime
Beaurepaire është një komunë në Francë. Beaurepaire bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Haute-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 427 banorë dhe sipërfaqe 2.83 km².
Robert Reininger
Robert Reininger (28. shtator 1869 në Linz - 17 Qershor 1955 në Vjenë ) ishte një filozof austriak sipas traditës së Immanuel Kantit.
Biografia
Robert Reininger studioi filozofi dhe shkenca natyrore në Bon, Heidelberg dhe Vjenë nga viti 1888 dhe mori doktoraturën në 1893 në Universitetin e Vjenës. (si i mitur zgjodhi zoologjinë). Nga viti 1903 ai kishte një leje ligjërimi (Venia legendi) për historinë e filozofisë në Universitetin e Vjenës. Aty dha mësim nga viti 1913, fillimisht si profesor i asociuar dhe nga viti 1922 si profesor ordinar. Robert Reininger ishte një anëtar i klikës së profesorëve antisemite Bärenhöhle.
Robert Reininger konsiderohet si përfaqësues i filozofisë së imanencës, i cili u mor kryesisht me çështje epistemologjike dhe etike si pasardhës i Immanuel Kantit.
Kur gjurmët e historisë rrezatohen : Ismail Qemal Vlora : 1844-1994
Kur gjurmët e historisë rrezatohen : Ismail Qemal Vlora : 1844-1994 : përmbledhje ligjeratash libër me autorë kolektivë nga Shoqata "Ismail Qemali". Botuar në Tiranë, në vitin 1994. Faqe 110.
Wendy Carlos
Carlos u bë i njohur përmes albumit me titull Switched-On Bach (1968), një album me kompozim muzikor të Johann Sebastian Bach, të performuar në sintetizuesin muzikor që u bë mjaft popullor në 1970 si dhe e ndihmoi atë të fitonte tre çmime Grammy. Suksesi komercial i shtroi rrugën më shumë albumeve të tjera nga Carlos në zhanre të ndryshme duke përfshirë sintetizimin e adaptimeve klasike muzikore eksperimentale. Ajo kompozoi kolonën zanore të dy filmave të regjisorit Kubrick, specifikisht A Clockword Orange (1971) dhe The Shining (1980) si dhe për filmin Tron (1982) të produksioneve Walt Disney.
Në 1979 Carlos ishte një ndër figurat e para publike që bëri publike se i ishte nënshtruar kirurgjisë së ndryshimit të seksit.
Muzgu i hyjneshës : monodramë për Nermin Vlora Falaskin
Muzgu i hyjneshës : monodramë për Nermin Vlora Falaskin me autor Hasan Hasani. Botuar në Prishtinë nga "Vatra", në vitin 1996. Broshurë me 47 faqe.
Bergnicourt
Bergnicourt është një komunë në Francë. Bergnicourtbën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 172 banorë dhe sipërfaqe 8.16 km².
Erlet Shaqe
Erlet Shaqe (lindur në vitin 1984) është një shkrimtar dhe inxhinier shqiptar. Në 2010 u fokusua në publikime të shkurtra deri në novela dhe poezi librin e tij të parë, Dashuri e Pakthyeshme. Gjithashtu ka publikuar disa analiza strategjike për sektorin energjitik mbi gazsjellësit  dhe mbi ndikimin mjedisor të HEC-eve. Në vitin 2009, ai u nderua nga Universiteti Politeknik i Tiranës për kërkimin e tij në fushën e energjisë alternative në Shqipëri; ai është i njohur si themelues i Shoqatës Shqiptare e Energjisë AEA - në Prill 2011.
Subjekti i artikullit është...
Qarku Haguenau
Qarku Haguenau është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Bas-Rhin.
Vlora në rrjedhat e historisë
Vlora në rrjedhat e historisë libër me autor Zeko Braho. Botuar në Tiranë nga "Eurorilindja", në vitin 1997. Faqe 212.
Xhamia e Tabanovcit
Sipas historianëve xhamia e Tabanovcit konsiderohet njëra ndër xhamitë më të vjetra në Ballkan, e ndërtuar në vitin 890, 400 vite para se të vinin osmanlitë në Ballkan.
Flitet që këtë xhami e kanë ndërtuar tregtarët arab për t'u falur dhe për t'u lutur pikërisht këtu në Tabanovc, sepse Tabanovci, Presheva dhe Bujanovci ishin qendra kryesore që lidhin Lindjen me Perëndimin dhe, me siguri, tregtarët arab kanë kaluar nëpër këto pjesë të Ballkanit
Dihet, sipas vakëfnameit të Kodza Sinan-Pasha, se ndër pronat e tjera përmendet prona në fshatin Tabanovce dhe se u formua një fermë e cila përbëhej nga një shtëpizë dhe dy mullinj pranë një lumi.
Sipas këtij dokumenti, i cili është përpiluar në vitin 1586 (ose 944 sipas kalendarit islamik), konsiderohet se datimi i xhamisë duhet të vendoset në këtë periudhë, ose më së voni në 1596, viti i vdekjes së Vezirit të Madh Koxha Sinan-Pasha. Themeluesi i xhamisë mund të jetë djali i Kocës, Mehmed-beu, siç sugjeron emri i xhamisë, i cili do ta zhvendoste vitin e ndërtimit në fillimin e shekullit të 17-të.
Bergonne
Bergonne është një komunë në Francë. Bergonnebën pjesë në departamentin Puy-de-Dôme të rajonit Auvergne. Komuna ka një popullsi prej 372 banorë dhe sipërfaqe 5.75 km².
Varrezat e Albanit
djathtas|parapamje| Varri i C.F. Gauß në Albanifriedhof Varrezat e Albanit (gjermanisht: Albanifriedhof) janë varreza në Göttingen, Gjermani që ndodhen pak jashtë murit të qytetit në juglindje. Vendvarrimi është i famshëm si vendi i fundit i pushimit të Carl Friedrich Gauss dhe Johann Friedrich Herbart. Varreza mban emrin e Kishës Ungjillore Luterane Shën Albani në Göttingen.
Këtu pushojnë mes tjerash edhe:
Ismail Qemal Bej Vlora : mendimi dhe veprimtaria nga dokumentet italiane
Ismail Qemal Bej Vlora : mendimi dhe veprimtaria nga dokumentet italiane libër me autor Renzo Falaschi. Botuar në Prishtinë nga "Vatra", në vitin 1997. Faqe 96.
Rrethimi (strategji ushtarake)
parapamje|Rrethimi i [[Volgograd|Stalingradit.]] Rrethimi është një term ushtarak për situatën kur një forcë ose objektiv izolohet dhe rrethohet nga forcat armike. Situata është shumë e rrezikshme për forcën e rrethuar. Në nivelin strategjik, ajo nuk mund të marrë furnizime apo përforcime, dhe në nivelin taktik, njësitë në forcë mund t'i nënshtrohen një sulmi nga disa anë. Së fundi, meqenëse forca nuk mund të tërhiqet, nëse nuk lehtësohet ose largohet, ajo duhet të luftojë deri në vdekje ose të dorëzohet.
Një lloj i veçantë rrethimi është rrethimi. Në atë rast, forcat e rrethuara janë mbështjellë në një pozicion të fortifikuar në të cilin janë vendosur furnizime afatgjata dhe mbrojtje të forta, duke i lejuar ata të përballojnë sulmet. Rrethimet kanë ndodhur pothuajse në të gjitha epokat e luftës.
Shami
Shami mund t'i referohet:
Festim Mehmeti
Festim Mehmeti (lindur më 21 korrik 1996, i njohur edhe si EFEM) është një këngëtar, reper dhe tekstshkrues kosovar nga Gjilani. Ai e filloi karrierën e tij në industrinë e muzikës në vitin 2014. Projektet e tij, zakonisht gjenden vetëm në platformat digjitale në internet.
Jeta dhe karriera
EFEM ka lindur si Festim Mehmeti në një familje shqiptare në Kosovë. Më 29 korrik 2014, e filloi karrierën si një reper me këngën e tij të parë "Si na nuk paska" të publikuar fillimisht me një video muzikore në Zvicër. Kënga mbërriti numrin 18 në pozicionin më të lartë të asaj kohe në Top Listën Shqiptare. Pas kësaj kënge, EFEM prodhoi edhe shumë projekte të tjera gjatë karrierës së tij, të cilat janë mjaft të suksesshme në Kosovë e Shqipëri.
Qarku Bonn
Qarku Bonn është një qark në Francë.
Bassac, Charente
Bassac është një komunë në Francë. Bassac bën pjesë në departamentin Charente të rajonit Poitou-Charentes. Komuna ka një popullsi prej 545 banorë dhe sipërfaqe 7.62 km².
Ranua
Ranua (Ranuan kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Lapland, dhe është pjesë e rajonit Lapland.
Zinxhiri ushqimor
parapamje|512x512px|Zinxhiri ushqimor. Një zinxhir ushqimor është një rrjet linear lidhjesh në një rrjet ushqimor duke filluar nga organizmat prodhues (të tillë si bari ose algat që prodhojnë ushqimin e tyre nëpërmjet fotosintezës) dhe mbarojnë në një specie grabitqare maja (si arinjtë e thinjur ose balenat vrasëse), detritivorët (si p.sh. krimbat e tokës ose morrat e drurit), ose specie dekompozuese (të tilla si kërpudhat ose bakteret). Një zinxhir ushqimor tregon gjithashtu se si organizmat lidhen me njëri-tjetrin nga ushqimi që hanë. Çdo nivel i një zinxhiri ushqimor përfaqëson një nivel të ndryshëm trofik. Një zinxhir ushqimor ndryshon nga një rrjet ushqimor sepse rrjeti kompleks i marrëdhënieve të të ushqyerit të kafshëve të ndryshme janë të grumbulluara dhe zinxhiri ndjek vetëm një rrugë të drejtpërdrejtë, lineare të një kafshe në të njëjtën kohë. Ndërlidhjet natyrore midis zinxhirëve ushqimorë e bëjnë atë një rrjetë ushqimore.
Zinxhirët ushqimorë u prezantuan për herë të parë nga shkencëtari dhe filozofi arab Al-Jahiz në shekullin e 10-të dhe më vonë u popullarizuan në një libër të botuar në 1927 nga Charles Elton, i cili gjithashtu prezantoi konceptin e rrjetit ushqimor.
Një metrikë e zakonshme e përdorur për të përcaktuar sasinë e strukturës trofike të rrjetës ushqimore është gjatësia e zinxhirit ushqimor. Në formën e tij më të thjeshtë, gjatësia e një zinxhiri është numri i lidhjeve midis një konsumatori trofik dhe bazës së rrjetit. Gjatësia mesatare e zinxhirit të një rrjete të tërë është mesatarja aritmetike e gjatësisë së të gjithë zinxhirëve në rrjetën ushqimore. Zinxhiri ushqimor është një diagram i burimit të energjisë. Zinxhiri ushqimor fillon me një prodhues, i cili hahet nga një konsumator kryesor. Konsumatori kryesor mund të hahet nga një konsumator dytësor, i cili nga ana tjetër mund të konsumohet nga një konsumator terciar. Konsumatorët terciar ndonjëherë mund të bëhen pre e grabitqarëve kryesorë të njohur si konsumatorët kuaternarë. Për shembull, një zinxhir ushqimor mund të fillojë me një bimë të gjelbër si prodhues, e cila hahet nga një kërmilli, konsumatori kryesor. Më pas, kërmilli mund të jetë pre e një konsumatori dytësor, si p.sh. një bretkosë, e cila në vetvete mund të hahet nga një konsumator terciar si një gjarpër, i cili nga ana tjetër mund të konsumohet nga një shqiponjë.
Zinxhirët ushqimorë janë shumë të rëndësishëm për mbijetesën e shumicës së specieve. Kur hiqet vetëm një element nga zinxhiri ushqimor, në disa raste mund të rezultojë në zhdukjen e një specieje. Themeli i zinxhirit ushqimor përbëhet nga prodhuesit kryesorë. Prodhuesit parësorë, ose autotrofët, përdorin energjinë e përftuar ose nga rrezet e diellit ose nga komponimet kimike inorganike për të krijuar komponime organike komplekse, ndërsa speciet në nivele më të larta trofike nuk mund dhe kështu duhet të konsumojnë prodhuesit ose jetë tjetër që vetë konsumon prodhuesit. Për shkak se drita e diellit është e nevojshme për fotosintezën, shumica e jetës nuk do të ekzistonte nëse dielli do të zhdukej. Megjithatë, kohët e fundit është zbuluar se ka disa forma të jetës, kemotrofë, që duket se e fitojnë të gjithë energjinë e tyre metabolike nga kemosinteza e drejtuar nga shfryrjet hidrotermale, duke treguar kështu se disa jetë mund të mos kërkojnë energji diellore për të lulëzuar.
Dekompozuesit, të cilët ushqehen me kafshë të ngordhura, zbërthejnë përbërjet organike në lëndë ushqyese të thjeshta që kthehen në tokë. Këto janë lëndët ushqyese të thjeshta që u nevojiten bimëve për të krijuar komponime organike. Është vlerësuar se ekzistojnë më shumë se 100,000 dekompozues të ndryshëm.
Kallamishtet e qiellit
Shënime: Letërsia shqipe, proza, satira.
Skënder Xhilaga
Skënder Xhilaga, i njohur në SHBA si specialist për projekte inxhinierike nga inxhinierët më të suksesshëm shqiptaro-amerikanë.
Rouvroy-sur-Audry
Rouvroy-sur-Audry është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Rouvroy-sur-Audry ka një popullsi prej 586 banorë dhe sipërfaqe 9.15 km², me një dendësi prej 64 banor/km².
Petro Kito
Petro Kito, drejtori i parë i Radio Tiranës, pas çlirimit (1944- 1961), i cili ka meritën se e çoi edhe më tutje përvojën e krijuar nga ky institucion që nga viti 1938 deri në vitin 1944, me emisione të reja, me shtimin e orëve të programeve, se mori pjesë në të gjitha konferencat ndërkombëtare nga viti 1946 - 1950 për caktimin e valëve të Radio Tiranës, problem shumë i mprehtë pas Luftës së Dytë Botërore etj.
Nikola Cako
Prof. Nikola Cako (Nikolas Chako), specialist në fushën e fizikës, matematikës, që ka punuar në disa universitete amerikane.
Nikolla Pano
Nikolla Pano, profesor i historisë në shumë universitete amerikane.
Glennys Ramona Rosario De la Cruz
Glennys Ramona Rosario De la Cruz (lindur më 22 tetor 1990, në Santo Domingo, Republika Domenikane) është një biznesmene domenikane, asistente e Ministrit të Politikës Agrare dhe bashkëthemeluese e iBAN Online. Ajo ka diplomuar në Komunikim Social nga Universiteti Katolik i Santo Domingos, i specializuar në Marrëdhëniet me Publikun.
Në vitin 2020, me shpërthimin e pandemisë Covid-19, iBAN Online Republika Dominikane dhe Meksika filluan një promovim në të cilin kompania ofroi 4 deri në 6 muaj pagesa falas për të mbështetur sipërmarrësit. Që nga viti 2023, ajo drejton iBAN Online.
Perëndi, ti harrove t'i nxjerrësh biletën qiellit!
Perëndi, ti harrove t'i nxjerrësh biletën qiellit! : perla aforistike mbi artin. Libër me autor Bajram Dabishevci, [red.] Zade Kuqi. Botuar në Prishtinë në vitin 2019 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 200 faqe. ISBN 9789951736305
Shënime: Letërsia shqipe, aforizma, satira.
Bergouey
Bergouey është një komunë në Francë. Bergoueybën pjesë në departamentin Landes të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 104 banorë dhe sipërfaqe 4.39 km².
Qarku Metz
Qarku Metz është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Moselle.
Loreta Cekani
Loreta Cekani (Loreta Chase), shkrimtare, e cila ka botuar disa romane në SHBA.
Pihtipudas
Pihtipudas (Pihtiputaan kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Finlanda Qendrore.
Alek Arnanuti
Alek Arnanuti, pronar i studios më të vjetër të filmave vizatimorë në Amerikë.
Të thashë, shavarit s'ka kohë t'i mungojë shiu
Të thashë, shavarit s'ka kohë t'i mungojë shiu : poezi, me autor Bajram Dabishevci, [red.] Zade Kuqi. Botuar në Prishtinë në vitin 2018 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 200 faqe. ISBN 9789951736336
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Në Galile mbolla trëndafilin
Në Galile mbolla trëndafilin : poezi, me autor Bajram Dabishevci, [red.] Zade Kuqi. Botuar në Prishtinë në vitin 2019 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 200 faqe. ISBN 9789951736312
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Zoi Shyti
Zoi Shyti, piktor shqiptar i njohur në Amerikë, fitues i shumë çmimeve ndërkombëtare.
Shtëpia blu e errët
Shtëpia blu e errët : poezi, [shkroi e red.] Zade Kuqi. Botuar në Prishtinë në vitin 2019 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 200 faqe. ISBN 9789951736268
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Bergouey-Viellenave
Bergouey-Viellenave është një komunë në Francë. Bergouey-Viellenavebën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 122 banorë dhe sipërfaqe 11.37 km².
Rose Dosti
Rose Dosti, gazetare e njohur, ka punuar për 35 vjet në gazetën “Los Anxhelos Times”, autore e 12 librave për ushqimin dhe dietat.
Principata e Bullgarisë
Principata e Bullgarisë (bullgarisht: Княжество България, romanizuar: Knyazhestvo Balgariya) ishte një shtet vasal nën suzerainty të Perandorisë Osmane. Ajo u krijua me Traktatin e Berlinit më 1878.
Në praktikë, statusi i Bullgarisë si vasal osman ishte një trillim ligjor dhe Bullgaria e pranoi autoritetin e Portës së Lartë vetëm në mënyrë formale. Ajo kishte Kushtetutën e saj, flamurin dhe himnin e saj dhe drejtonte politikën e saj të jashtme. Nga viti 1880, ajo kishte edhe monedhën e saj. Në vitin 1885, një revolucion pa gjak rezultoi në aneksimin de facto të Rumelisë Lindore nga Bullgaria, të cilën Perandoria Osmane e pranoi me Marrëveshjen e Tophanes. Më 5 tetor 1908, Bullgaria shpalli pavarësinë e saj si Mbretëria e Bullgarisë.
Prapavija
Në vitin 1396 Luftërat Bullgaro-Osmane përfunduan me rënien e Perandorisë së Dytë Bullgare, për shkak të pushtimit osman të Ballkanit dhe ndarjeve të saj të brendshme. Nën sundimin osman, fisnikëria bullgare u shkatërrua dhe vetëdija kombëtare u shtyp. Rilindja Kombëtare Bullgare, e shfaqur në fund të shekullit të 18-të, ringjalli identitetin bullgar dhe nxiti idenë e krijimit të një shteti të ri bullgar. Lëvizje të shumta revolucionare dhe kryengritje kundër osmanëve ndodhën krahas lëvizjeve të ngjashme në pjesën tjetër të Ballkanit, duke kulmuar në Luftën Ruso-Turke të viteve 1877-1878.
Traktati i Berlinit
parapamje|majtas|250px|[[Traktati i Shën Stefanit dhe Traktati i Berlinit]]
Traktati i Shën Stefanit i 3 marsit 1878 propozoi një shtet bullgar, i cili përfshinte rajonet gjeografike të Moezisë, Trakisë dhe Maqedonisë. Në bazë të asaj date bullgarët festojnë çdo vit ditën kombëtare të Bullgarisë.
Nga frika e krijimit të një shteti të madh klient rus në Ballkan, fuqitë e tjera të mëdha, megjithatë, nuk ishin të gatshme të pranonin traktatin. Si rezultat, Traktati i Berlinit (1878), nën mbikëqyrjen e Otto von Bismarck të Gjermanisë dhe Benjamin Disraeli të Mbretërisë së Bashkuar, rishikoi traktatin e mëparshëm dhe zvogëloi shtetin e propozuar bullgar.
U krijua një principatë gjerësisht autonome e Bullgarisë, midis Danubit dhe vargmalit Stara Planina, me seli në kryeqytetin e vjetër bullgar Veliko Turnovo, dhe duke përfshirë Sofjen. Ky shtet do të ishte nën sovranitetin nominal osman, por do të drejtohej nga një princ i zgjedhur nga një kongres i fisnikëve bullgarë dhe i miratuar nga Fuqitë. Ata këmbëngulën se Princi nuk mund të ishte rus, por në një kompromis u zgjodh Princi Aleksandër i Batenbergut, nipi i carit Aleksandër II. Në jug të vargmalit Stara Planina u krijua një krahinë autonome osmane me emrin Rumelia Lindore, ndërsa Maqedonia u kthye nën sovranitetin e Sulltanit.
Shekulli i 19-të
parapamje|majtas|150px|[[Stefan Stambolov]]
Bullgarët miratuan një kushtetutë të avancuar demokratike dhe pushteti shpejt kaloi në Partinë Liberale të udhëhequr nga Stefan Stambolov. Princi Aleksandër kishte prirje konservatore dhe në fillim kundërshtoi politikat e Stambolovit, por deri në vitin 1885 ai ishte bërë mjaft dashamirës ndaj vendit të tij të ri për të ndryshuar mendje dhe mbështeti liberalët. Ai gjithashtu mbështeti bashkimin e Bullgarisë dhe Rumelisë Lindore, që u bë nga një grusht shteti në Plovdiv në shtator 1885. Fuqitë nuk ndërhynë për shkak të luftës për pushtet midis tyre. Menjëherë pas kësaj, Serbia i shpalli luftë Bullgarisë me shpresën për të rrëmbyer territorin ndërsa bullgarët ishin të hutuar. Bullgarët i mundën në Slivnica, e shtynë ushtrinë serbe në Serbi dhe ia dolën të ripushtonin territorin e pushtuar nga Traktati i Berlinit, qytetet e populluara bullgare të Pirotit dhe Vranjës, por ato iu kthyen Serbisë me Traktatin e Bukureshtit më 1886.
Këto ngjarje e bënë Aleksandrin shumë popullor në Bullgari, por Rusia ishte gjithnjë e më e pakënaqur me tendencat liberale nën sundimin e tij. Në gusht 1886 ata nxitën një grusht shteti, gjatë të cilit Aleksandri u detyrua të abdikonte dhe u internua në Rusi. Stambolov, megjithatë, veproi shpejt dhe pjesëmarrësit në grusht shteti u detyruan të largoheshin nga vendi. Stambolov u përpoq të rivendoste Aleksandrin, por kundërshtimi i fortë rus e detyroi princin të abdikonte përsëri. Në korrik 1887 bullgarët zgjodhën Ferdinandin nga Sakse-Koburg-Gotha si princin e tyre të ri. Ferdinandi ishte “kandidati austriak” dhe rusët refuzuan ta njihnin. Ferdinandi fillimisht punoi me Stambolovin, por deri në vitin 1894 marrëdhënia e tyre u përkeqësua. Stambolov dha dorëheqjen dhe u vra në korrik 1895. Më pas Ferdinandi vendosi të rivendoste marrëdhëniet me Rusinë, që nënkuptonte kthimin në një politikë konservatore.
Göttingen
parapamje|240x240px| Kisha e Shën Albanit në Göttingen Göttingen është një qytet universitar në Saksoninë e Ulët, në Gjermaninë qendrore, kryeqyteti i distriktit me të njëjtin emër. Përmes tij kalon lumi Leine. Në fund të vitit 2019, popullsia ishte 118,911.
Informacion i pergjithshem
Origjina e Göttingen qëndron në një fshat të quajtur Gutingi, i përmendur për herë të parë në një dokument në 953 pas Krishtit. Qyteti u themelua në veriperëndim të këtij fshati, midis viteve 1150 dhe 1200 pas Krishtit, dhe mori emrin e tij. Në kohët mesjetare qyteti ishte anëtar i Lidhjes Hanseatike dhe si rrjedhim një qytet i pasur.
Sot, Göttingen është i famshëm për universitetin e tij të vjetër ( Georgia Augusta, ose "Georg-August-Universität" ), i cili u themelua në 1734 (klasat e para në 1737) dhe u bë universiteti më i vizituar në Evropë. Në 1837, shtatë profesorë protestuan kundër sovranitetit absolut të mbretërve të Hanoverit ; ata humbën pozicionet e tyre, por u bënë të njohur si " Shtatë Göttingen ". Të diplomuarit e saj përfshijnë disa figura të njohura historike: Vëllezërit Grimm, Heinrich Ewald, Wilhelm Eduard Weber dhe Georg Gervinus. Gjithashtu, kancelarët gjermanë Otto von Bismarck dhe Gerhard Schröder ndoqën shkollën juridike në Universitetin e Göttingen. Karl Barth mbajti këtu postin e tij të parë profesor. Disa nga matematikanët më të famshëm në histori, Carl Friedrich Gauss, Bernhard Riemann dhe David Hilbert, ishin profesorë në Göttingen.
Ashtu si qytetet e tjera universitare, Göttingen ka zhvilluar traditat e veta të çuditshme. Në ditën kur u jepet doktoratura, studentët tërhiqen me karroca dore nga Salla e Madhe deri te Shatërvani Gänseliesel përballë Bashkisë së Vjetër. Atje ata duhet të ngjiten në shatërvan dhe të puthin statujën e Gänseliesel ( vajzës së patës ). Kjo praktikë në fakt është e ndaluar, por ligji nuk zbatohet. Statuja konsiderohet si vajza më e puthur në botë.
Pothuajse i paprekur nga bombardimet aleate në Luftën e Dytë Botërore, qyteti i brendshëm i Göttingen është tani një vend tërheqës për të jetuar me shumë dyqane, kafene dhe bare. Për këtë arsye, shumë studentë të universitetit jetojnë në brendësi të qytetit dhe i japin Göttingen-it një ndjenjë rinore. Në vitin 2003, 45% e popullsisë së brendshme të qytetit ishte vetëm midis 18 dhe 30 vjeç.
Në aspektin tregtar, Göttingen shquhet për prodhimin e makinerive optike dhe të inxhinierisë precize, duke qenë selia e divizionit të mikroskopisë së dritës të Carl Zeiss, Inc., dhe një vend kryesor për Sartorius AG e cila është e specializuar në bio-teknologji dhe pajisje matëse - rajoni rreth Göttingen reklamohet si "Lugina e matjes".
Göttingen ka dy ekipe profesionale basketbolli ; të dy ekipet e meshkujve dhe të femrave luajnë në Basketball-Bundesliga. Për sezonin 2022–23, të dyja skuadrat do të luajnë në kategorinë e parë.
Universiteti
Universiteti i Göttingen u themelua në 1737 nga George II Augustus, i cili ishte mbret i Britanisë së Madhe dhe Irlandës, Duka i Brunswick-Lüneburg dhe princ-zgjedhës i Hanoverit. Gjatë periudhës Napoleonike, qyteti ishte për pak kohë në duart e Prusisë në 1806, në 1807 iu dorëzua Mbretërisë Napoleonike të Vestfalisë së sapokrijuar dhe u kthye në Shtetin e Hanoverit në 1813 pas disfatës së Napoleonit. Në 1814, princër-zgjedhësit e Hanoverit u ngritën në mbretër të Hanoverit dhe u krijua Mbretëria e Hanoverit. Gjatë Luftës Austro-Prusiane (1866), Mbretëria e Hanoverit ishte përpjekur të mbante një pozicion neutral. Pasi Hanoveri votoi në favor të mobilizimit të trupave të konfederatës kundër Prusisë më 14 qershor 1866, Prusia e pa këtë si një shkak të drejtë për shpalljen e luftës. Në 1868, Mbretëria e Hanoverit u shpërbë dhe Göttingen u bë pjesë e Provincës Prusiane të Hanoverit. Provinca e Hanoverit u shpërbë në vitin 1946.
Qarku Sélestat
Qarku Sélestat është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Bas-Rhin.
Bima e oshtimës
Bima e oshtimës : poezi, [shkroi e red.] Zade Kuqi. Botuar në Prishtinë në vitin 2019 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 200 faqe. ISBN 9789951736343
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Köyliö
Köyliö (Köyliön kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Satakunta.
Lojëra nën hijet e Covid-19
Shënime: Letërsia shqipe, drama, komedia.
Fleksagoni
alt=A hexaflexagon, shown with the same face in two configurations.|right|thumb|250x250px|Një heksafleksagon, që tregon fytyrën e njëjtë në dy konfigurime. Në gjeometri, fleksagoni është model i rrafshtë, zakonisht i konstruktuar nga tërheqja e shiritave të letrave, që mund të përkulen ose tërhiqen në disa mënyra për të fituar figura të ndryshme pas dy të tjerave që fillimisht ishin në fund dhe fillim.
Fleksagonët janë zakonisht kuadratik ose retangular (tetrafleksagonët) ose heksagonal (heksafleksagonët). Një parashtesë mund të shtohet në emër për të treguar numrin e faqeve që ai model mund të shfaqë, duke përfshirë dy faqet (para dhe pas) që janë të dukshme para përkuljes. Për shembull, një heksafleksagon me gjithsej gjashtë faqe quhet heksaheksafleksagon.
Në teorinë e heksafleksagonëve, fleksagonët përkufizohen në terma të copëzve.
Dy fleksagonë janë ekuivalent nëse njëri prej tyre mund të transformohet në tjetrin nga një seri e varjeve dhe rrotullimeve.
Zbulimi dhe paraqitja
Zbulimi i fleksagonit të parë, një triheksafleksagon, u bë nga studenti britanez Arthur H. Stone, i cili studionte në Princeton University në Shtetet e Bashkuara në vitin 1939. Letra e tij e re amerikane nuk përputhej me libralidhësen e tij angleze kështu që ai i këputi fundet e fletës dhe filloi t'i tërhiqte në forma të ndryshme. Një nga to formoi një triheksafleksagon. Kolegët e Stone-it, Bryant Tuckerman, Richard Feynman, dhe John Tukey u interesuan në këtë ide dhe formuan Princeton Flexagon Committee. Tuckerman punoi në metoda tipologjike, të quajtura kthesat e Truckermanit, për zbulimin e të gjitha faqeve të një felksagoni.
Fleksagonët u paraqitën në masën popullore nga matematikani Martin Gardner në vitin 1956 në kolonën e parë të Lojërave Matematikore të cilën ai e shkroi për revisten Scientific American. Në vitin 1974, magjistari Doug Henning përfshiu një konstrukto-një-vet heksafleksagon me hedhjen e regjistrimeve të tij fillestare në shfaqjen Broadway, The Magic Show.
Tetrafleksagoni
alt=Diagram for folding a tritetraflexagon.|thumb|Një tritetrafleksagon mund të përfshihet nga tërheqja e letrave ashtu siç tregohet më lart.
Heksafleksagoni
Heksafleksagoni vjen në forma të ndryshme, varësisht nga numri i faqeve të cilat tërhiqen. Për shembull një heksafleksagon mund t'i referohet ndonjëherë një heksaheksafleksagoni të zakonshëm.
Trihekaafleksagoni
thumb|Ky shembull i triheksafleksagonit tregon 3 ngjyra të 9 trekëndshave, të printuar në njërën faqe, që tërhiqen për tu ngjyrosur në dy faqet tjera. Një heksafleksagon me tri faqe. Ky është heksafleksagoni më i thjeshtë për tu ndërtuar dhe për tu menaxhuar.
Heksaheksafleksagoni
Ky heksafleksagon ka gjashtë faqe. Është i përbërë nga 19 trekëndsha.
Lidhjet e jashtme
Fleksagoni: Tetrafleksagoni: Heksafleksagoni:
Riçard Lukaj
Riçard Lukaj, biznesmen dhe veprimtar i njohur në botën e biznesit amerikan dhe pjesëtar në Këshillin Shqiptaro-Amerikan.
Katherine Langford
Katherine Langford (lindi më 29 prill 1996) është një aktore australiane. Pasi u shfaq në disa filma të pavarur, ajo pati përparimin e saj duke luajtur si Hannah Baker në serialin televiziv Netflix 13 Reasons Why (2017–2018), i cili i dha asaj një nominim për Çmimin Golden Globe. Ajo vazhdoi të shfaqej në filmat Love, Simon (2018) and Knives Out (2019), dhe kryeson komedinë e errët Spontaneous (2020) dhe gjithashtu ka luajtur në serialin Cursed (2020) që u transmetua në Netflix.
Jeta e hershme
Langford lindi në Perth, Australia Perëndimore dhe u rrit në Applecross, një periferi buzë lumit të Perthit. Ajo është vajza më e madhe e Elizabeth Langford (mbiemri i vajzërisë Green), një pediatre, dhe Stephen Langford, një mjek fluturues dhe drejtor i shërbimeve mjekësore në Royal Flying Doctor Service. Motra e saj më e vogël, Josephine Langford, është gjithashtu një aktore.
Bassanne
Bassanne është një komunë në Francë. Bassanne bën pjesë në departamentin Gironde të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 83 banorë dhe sipërfaqe 2.54 km².
Katherine Langford
Jeta e hershme
Langford filloi mësimet e zërit me Heidi Lake në vitin 2005 dhe mori trajnime vokale klasike, xhaz dhe bashkëkohore. Asaj iu ofrua një vend në Perth Modern School për vitet e saj të shkollës së mesme, ku studioi muzikë dhe dramë, dhe ishte kapitene sportive dhe notare e renditur në nivel kombëtar.
Fillimisht gjatë kohës së saj në shkollën e mesme, Langford ishte e interesuar për mjekësi dhe politikë përveç teatrit muzikor. Në vitin 2012 si adoleshente, Langford mori pjesë në një koncert të Lady Gaga, Born This Way Ball, i cili e frymëzoi atë të mësonte të luante piano. Ajo ndau video të saj duke kënduar tre këngë origjinale që ajo shkroi: "I've Got a Crush on Zoe Bosch," "Young and Stupid," dhe "3 Words." "Young and Stupid" është një këngë kundër vetëvrasjes që ajo shkroi në vitin 2013 pasi tre adoleshentë të Perthit morën jetën. Për vitin e saj të fundit në Perth Modern, Langford ndaloi notin dhe e kaloi fokusin e saj në muzikë dhe performancë. Ajo ishte e suksesshme në një numër konkursesh muzikore eisteddfod dhe drama. Langford u shfaq në prodhimin e shkollës të Hotel Sorrento në 2013 dhe u diplomua po atë vit.
Nga viti 2014 deri më 2015, Langford studioi në Akademinë kryesore të Arteve të Kërcimit dhe Teatrit, me diplomë në Teatrin e Muzikës dhe u shfaq në një produksion të Godspell. Më pas, ajo ishte një nga pesë studentët e përzgjedhur për të marrë pjesë në Rezidencën e Aktorëve të Avancuar të Institutit Kombëtar të Artit Dramatik (NIDA) në 2015. Përveç kësaj, Langford iu dha një vend në Akademinë e Programimit të Australisë Perëndimore. Në të njëjtin vit, ajo u trajnua në Akademinë e Aktrimit të Ekranit të Nicholson dhe portretizoi rolin e zonjës së Juan Perón në prodhimin e saj të vitit 2015 të Evita. Langfordit iu ofrua një pozicion në programin Bachelor i Arteve në aktrim në Akademinë e Arteve Performuese të Australisë Perëndimore dhe synonte të fillonte studimet në vitin 2016. Megjithatë, ajo nuk u regjistrua kurrë dhe përkundrazi ndoqi role profesionale.
Karriera
Langford u shfaq fillimisht në disa filma të vegjël të pavarur, duke përfshirë Story of Miss Oxygen (2015), Imperfect Quadrant (2016), dhe Daughter (2016). Ajo portretizoi personazhin kryesor në filmin Daughter, i cili debutoi në Festivalin e Filmit në Kanë 2016. Në vitin 2016, pas refuzimit të ofertës nga Akademia e Arteve Performuese të Australisë Perëndimore, Langford bëri audicionin për Will, një serial televiziv i përqendruar në jetën e re të William Shakespeare. Ajo nuk e mori rolin.
Langford më pas u hodh në rolin e Hannah Baker në serialin televiziv misterioz dramë adoleshentësh 13 Reasons Why, duke luajtur për dy sezonet e para të serialit. Kur ajo mori rolin, ajo kishte vetëm 10 ditë për të marrë një vizë O-1 pasi nuk kishte punuar më parë në Shtetet e Bashkuara. Ajo hulumtoi rolin, duke folur me një përfaqësues të fushatës ndërgjegjësuese për sulmet seksuale "It's On Us" dhe një psikiatër e specializuar në adoleshencë. Ajo fitoi çmime dhe nominime të ndryshme për rolin, duke përfshirë një nominim për Çmimin Golden Globe për Aktoren më të Mirë - Seri televizive Drama. Më 25 maj 2018, Langford konfirmoi se ajo nuk do të kthehej si Hannah Baker në sezonin e tretë të serialit.
parapamje|Langford në [[MTV Movie & TV Awards më 2018]]
Në vitin 2020, ajo luajti në filmin Spontaneous, një komedi e errët dhe e rishikuar mirë, për të cilën mori një nominim për Super Çmimet e Zgjedhja e Kritikëve për Aktoren më të Mirë në një film fantastiko-shkencor/fantazi. Më 12 shtator 2018, u njoftua se Langford kishte marrë pjesë në serialin televiziv në internet Cursed. I vendosur në një botë të ri-imagjinuar arthuriane, Langford portretizon Nimue, një vajzë adoleshente e destinuar të bëhet Zonja e Liqenit. Ai u shfaq premierë në Netflix në korrik 2020.
Tomas Pochari
Tomas Pochari, (Poçari), gjeneral i njohur i aviacionit amerikan.
Bergueneuse
Bergueneuse është një komunë në Francë. Bergueneusebën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 214 banorë dhe sipërfaqe 2.78 km².
Uashington Gjebre
Uashington Gjebre, gazetar shqiptaro-amerikan, i diplomuar në Universitetin e Pitsburgut për gazetari. Ai ka bashkëpunuar me gazeta të njohura amerikane, midis të cilave për 15 vjet në ”Tribune Review”.
Qarku Fougères
Qarku Fougères është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Ille-et-Vilaine.