cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Louis De Geer (1818)
Kryeministër
Në vitin 1876 De Geer u bë kryeministri i parë i Suedisë pas një reforme ku zyrat e mëparshme të Kryeministrit për Drejtësi (që ai mbajti në atë kohë) dhe Kryeministri për Punët e Jashtme u ndryshuan në Ministër të Drejtësisë dhe Ministër për Punë të Jashtme. Ai shërbeu deri në prill 1880, kur dështimi i përpjekjeve të tij të përsëritura për të zgjidhur çështjen e armatimit e detyroi përsëri të hiqte dorë. Nga viti 1881 deri më 1888 ai ishte kancelar për Universitetet e Uppsalës dhe Lundit. Ai ishte një mbrojtës i tregtisë së lirë dhe liberalizmit ekonomik. Disa argumentojnë se ishte De Geer ai që vuri bazat për rritjen e fortë ekonomike në Suedi nga viti 1870 deri më 1970.
Familja
De Geer ishte i martuar me konteshën Caroline Lovisa Wachtmeister (1826–1910), me të cilën kishte tre djem. Midis tyre janë kryeministri Louis De Geer (1854–1935) dhe gjeologu Gerard De Geer (1858–1943).
Gjenerali i ushtrisë së vdekur
Gjenerali i ushtrisë së vdekur është një roman i shkrimtarit Ismail Kadare i cili u botua më 1963 në Tiranë. Së pari doli në shtyp si një tregim në vitin 1962 dhe më pas u përpunua dhe erdhi si roman vitin pasues po në Tiranë. Vepra u përkthye në disa gjuhë  tjera dhe i dha autorit njohje ndërkombëtare. U vlerësua nga gazeta e njohur e Parisit Le Monde si një ndër 100 librat e shekullit XX.
Vepra frymëzoi dhe u përshtat në zhanre të tjera të artit, si filmi "Kthimi i ushtrisë së vdekur" i Dhimitër Anagnostit dhe përshtatja në filmin dramatik "Il Generale dell'armata morta" të italianit Luciano Tovolit më 1983.
Përmbajtja
Rreth 20 vjet pas luftës së dytë botërore kur Europa jetonte luftën e ftohtë. Në një anë të bllokut një gjeneral italian emërohet me një mision po aq të vështirë por edhe të ndershëm në kërkim të eshtrave të ushtarëve të italian të rënë  në Shqipëri gjatë Luftës së Dytë Botërore. Qeveritë kishin bërë një marrëveshje, gjenerali do të kapërcente brenda kufirit që izolonte Shqipërinë. Gjenerali i shoqëruar nga një prift nisen drejtë Shqipërisë, vend për të cilin kishin dëgjuar si të egër nga relievi dhe njerëz të zymtë. Udhëtimi i dy të huajëve duke ndjekur hartat, lista emrash dhe gërmime të ushtarëve që u kthyen banorëve dhe një herë plagët që u la lufta. Fusha me varre ku italianë e shqipëtarë qenë bashkuar. Gjenerali kërkonte atë, veçantërisht atë, Kolonelin Z i cili ndryshe nga të tjerët i rrëzoi edhe më shumë gjeneralit krenarin që i kish mbetur edhe se e dinte që po tërhiqte mbrapsh disa të humbur. Ishin pikërisht eshtrat e Kolonelit Z ,që e përballën Gjeneralin me shumë sfida ,stërmundim fizik por edhe një shkatërrim psikologjik që e çon në humbje të vetëdijes. Kjo si pasojë e bëmave famëkeqe që Koloneli Famëmadh kish lën në këtë vend. As i rënë në luftë e as i varrosur ndershmërisht. Koloneli i vrarë nga duart e një gruaje (plaka Kune) dhe i varrosur po nga duart e saj në pragu e shtëpisë. E rënd ishtë gjëma që i kishte bër asaj familje ,vrau burrin dhe vajzên e saj. Eshtrat e tij kurr nuk përfunduan tek familjarët që e kërkonin por humbën në lumë.
Botimet dhe ribotimet
Po të njëjtin vit pas një ripunimi që autori i bëri Gjeneralit të ushtrisë së vdekur, ai më në fund u ribotua. Në atë kohë ai u përkthye dhe u botua në Bullgari dhe Jugosllavi, dy vende armike që konsideroheshin si "revizioniste".
Përkthimet
Vepra për herë të parë në bullgarisht doli më (1966), në serbisht (1968) dhe në turqisht (1968), kur në Shqipëri nuk ishin fashitur vërejtjet e kritikës së realizmit socialist, madje në bullgarisht, kur shkrimtari ende nuk kishte nxjerrë motërzimin e tij të dytë (1967), që është motërzimi kryesor.
Bullgarishtja është gjuha e parë që i hapi dyert për librin “Gjenerali i ushtrisë së vdekur”, romanit më të njohur në botë të Kadaresë, kurse greqishtja është e katërta midis gjuhëve të botës, konkretisht pas frëngjishtes, anglishtes dhe gjermanishtes, në të cilën janë përkthyer më tepër tituj prej tij. Por gjuhët dhe letërsitë ballkanike nuk kishin as mundësinë dhe as besueshmërinë e mjaftueshme për ta përcjellë përtej gadishullit të tyre.
Kjo urë ndërlidhjeje e paprishur plotësisht, sikurse edhe botimi frëngjisht në Tiranë që pati “Gjenerali i ushtrisë së vdekur” (1968) e ka lehtësuar mbërritjen e tij, pikërisht, në Francë, në qendrën botërore të provës dhe të miratimit të vlerave të mëdha letrare.
Kritika
Suksesi i romanit nxiti xhelozinë e shkrimtarëve në Shqipëri. Brezi i vjetër i shkrimtarëve dhe kritikëve u zemërua jashtëzakonisht: "Ky roman u botua nga borgjezia dhe kjo nuk mund të pranohet," thotë një raport i policisë sekrete në atë kohë. Shkrimtarët tjerë u bënë bashkë kundër "të përkëdhelurit të Perëndimit". Në roman kishte injoruar realizmin socialist, mungonte heroi pozitiv dhe nuk përmendej Partia. Ai u prit keq nga kritikët zyrtarë dhe u injorua. Derisa shkrimtarët zyrtarë shkruanin për diellin ideologjik që ngrohte të gjithë komunistët njësoj, Kadare nuk do t'ia hiqte retë as shiun tokës shqiptare në veprën e tij.
Vaksdal
Vaksdal është një komunë në qarkun Hordaland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 716 km² dhe popullsi 4106 banorë.
Våler (Østfold)
Våler është një komunë në qarkun Østfold, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 257 km² dhe popullsi 4003 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Lidhje të jashtme
Våler
Våler (Hedmark)
Våler është një komunë në qarkun Hedmark, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 705 km² dhe popullsi 3906 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Çmimi i madh i Malajzisë 2007
F1 Malajzia për vitin 2007 ishte Formula 1 gara e dytë për këtë kampionat e mbajtur më 8 prill, 2007 në qarkun Sepang International Circuit.
Valle (Norvegjia)
Valle është një komunë në qarkun Aust-Agder, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 1265 km² dhe popullsi 1403 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Vanylven
Vanylven është një komunë në qarkun Møre og Romsdal, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 385 km² dhe popullsi 3536 banorë.
Willem Dafoe
Willem Dafoe lindi më 22 korrik 1955 në Appleton, Wisconsin. Është një aktor amerikan. I njohur për rolin e tij si Green Goblin në filmat e Spider-Man.
Vefsn
Vefsn është një komunë në qarkun Nordland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 1928 km² dhe popullsi 13473 banorë.
Vennesla
Vennesla është një komunë në qarkun Vest-Agder, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 384 km² dhe popullsi 12356 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Vega (Norvegjia)
Vega është një komunë në qarkun Nordland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 163 km² dhe popullsi 1380 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Mëkati
parapamje|200px|Mëkati biblik, paraqitur nga [[Kornelis fan Harlem, 1592.]] Mëkati, Xhynahu ose Gjynafi është veprimi a ana e ligtë, e plogshtë a e dobët e njeriut nga pikëpamja shpirtërore.
Mekati krysisht përdoret si shprehje pak e shumë e përkufizuar në fe, përkatësisht ndër fetë abrahamike (judaizëm, krishterim, dhe islam) për të përshkruar një vepër që dhunon një rregull apo normë morale dhe gjendjen e kryerjes të këtij dhunimi. Sipas këtyre feve çdo mendim, fjalë apo vepër e menduar si jomorale, e turpshme, e dëmshme, apo tjetërsuese në të keqen mund të quhet "mëkat".
Në disa fe vepra mëkatare qëndron përgjithësisht në tejkalimin, edhe pa dashje, te kufijve të vendosur nga sfera e gjërave të shenjta dhe të gjërave jofetare.
Mëkati në Krishterim
Në krishterim mëkati është gjendja e papërsosmërisë së njeriut, i cili u nda nga Perëndia. Kjo ndarje, sipas rrëfimeve biblike (Zan. 3) u shkaktua nga rënia në mëkat e njeriut.
Lokalitete Shqiptare në Principatën serbe (1817-1865)
Kjo listë tregon lokalitete në të cilat kanë banuar shqiptarët e dëbuar nga Sanxhanku i Nishit. Ky dëbim është bërë gjatë krijimit të principatës serbe në teritorin e Pashallëkut të Beogradit e cila në fillim kishte për qëllim krijimin e principatës brenda kufinjëve të pashallukut por me mbështetjen e fuqive të kohës i rrit aspirata dhe pushton edhe teritore të viseve e racave tjera që po ashtu ishin të okupura nga Perandoria Osmane. Lista është sipas ABC-së
Vini Re! Shumica e vendbanimeve janë zhdukur nga faqja e dheut dhe ekzistojnë vetëm në letra të mbyllura në arkive.
Listat e vendbanimeve
Listat e vendbanimeve janë të krijuara bazuar në shkronjën e parë të emrit të vendbanimit për hirë të identifikimit sa më të lehtë.
Vardø
Vardø është një komunë në qarkun Finnmark, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 600 km² dhe popullsi 2396 banorë.
Vang (Norvegjia)
Vang është një komunë në qarkun Oppland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 1505 km² dhe popullsi 1616 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Rrota
200px|thumb|Rrota perse Rrota është një pllakë në formë rrethi me një bosht që i mundëson lëvizjen rreth tij dhe që vendoset në një mekanizëm për ta vënë në lëvizje një aparat, mekanizëm apo makinë.
Vegårshei
Vegårshei është një komunë në qarkun Aust-Agder, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 356 km² dhe popullsi 1856 banorë.
Rrota
Shpikja e rrotës merret si shpikja më e rëndësishme që ka bërë njeriu. Rrota duket të jetë shpikur diku rreth viteve 3000 para erës sonë. Është e mundur që si ide të ketë gjetur zbatim më parë si pjatë përpara se të vendosej në ndonjë karrocë që ka shkaktuar revolucion në transport. Kush e ka shkruar???????
Vegårshei
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Skëterrë '43
Filmi "Skëterrë '43" prodhim i vitit 1980. Regjia: Rikard Ljarja, Skenari: Bashkim Shehu, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Zef Çoba.
Përmbajtja e filmit
Revoltë në një kamp përqëndrimi fashist në vitin 1943 kundër metodave barbare e terrorit. Të burgosurit kryengritës si: profesori piktori Hekurani, Ariani, Mira, Shpresa organizohen dhe mbajnë lidhje të vazhdueshme me rezistencën jashtë kampit. Me rezistencë të fortë ata arrijnë të shkatërrojnë skëterrën fashiste.
Vestnes
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Verran
Verran është një komunë në qarkun Nord-Trøndelag, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 602 km² dhe popullsi 2684 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Vestre Slidre
Vestre Slidre është një komunë në qarkun Oppland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 463 km² dhe popullsi 2304 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Vestby
Vestby është një komunë në qarkun Akershus, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 134 km² dhe popullsi 13159 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Vestre Toten
Vestre Toten është një komunë në qarkun Oppland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 249 km² dhe popullsi 12597 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Vestvågøy
Vestvågøy është një komunë në qarkun Nordland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 423 km² dhe popullsi 10813 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Vëllezër dhe shokë
Filmi "Vëllezër dhe shokë" prodhim i vitit 1980. Regjia: Dhimitër Anagnosti, Skenari: Dhimitër Anagnosti, Producent: Shqipëria e re, Muzika: Hajg Zaharian.
Përmbajtja e filmit
Viti 1941 lufta e Dytë Botërore. Filmi fillon me rikthimin e Vasos në fshatin e tij të lindjes. Ky komunist i ri i jep një kuptim tjetër protestave të fshatarëve kundra armiqve. Vëllai i Vasos Marko ëndërron të hakmerret kundrejt atyre që grabitën të fejuarën e tij dhe kjo hakmarrje është pjesë e një revolte të përgjithshme.
Vikna
Vikna është një komunë në qarkun Nord-Trøndelag, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 318 km² dhe popullsi 4021 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Dita e parë e emërimit
Filmi "Dita e parë e emërimit" film me metrazh të shkurtër, prodhim i vitit 1981.
Regjia: Rikard Ljarja, Skenari: Kiço Blushi, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Robert Radoja.
Përmbajtja e filmit
Bardha është përgjegjëse sektori në një kooperativë bujqësore, ndërsa Gjika inxhinjer në një minierë. Për punë të palodhur ata emërohen në dikastere të ministrisë, Bardha drejtoreshë në një ministri, ndërsa Gjika zv/ministër. Këto emërime priten me gëzim nga minatorët dhe kooperativistët.
Vindafjord
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Rrahman Morina
parapamje Rrahman Morina ishte politikan kosovar, që ishte në krye të Partisë komuniste të Kosovës në vitet '90 dhe njëherit i cilësuar si dorë e zgjatur e Serbisë komuniste dhe si bashkëpunëtor i regjimit të Sllobodan Millosheviçit.
Karriera e hershme
Morina ka filluar karrierën e tij si polic në Ministrinë e Punëve të Brendshme të Jugosllavisë, dhe pastaj si përfaqësues i Lidhjes Komuniste të Kosovës. Në vitin 1981, ai u emërua si ministër i punëve të brendshme dhe kështu morri pozitën më të lartë të forcave të armatosura shqiptare në Kosovë. Në të njëjtin vit, gjatë demonstratave në Kosovë, ai ka urdhëruar policinë që të ndaloj demonstratat, pa u konsultuar me qeverinë e atëhershme kosovare. Për këtë arsye Mahmut Bakalli është detyruar të jep dorëheqje. Sipas Beogradit ai nuk ishte i përshtatshëm si udhëheqës i Kosovës.
Udhëheqës i Kosovës
Në fund te janarit te vitit 1989 Rrahman Morina ish-shefi i policisë së Kosovës u bë udhëheqës i Lidhjes Komunistëve të Kosovës, pas largimit të Azem Vllasit, dhe Kaqusha Jasharit me urdhërin e Millosheviqit, sepse këta ishin disa nga përfaqësuesit e fundit shqiptar në qeveri. Zgjedhja e Morinës u bë si pasojë e presionit të ushtruar nga udhëheqja serbe pasi disa funksionarë shqiptar ishin shprehur në favor të dy eksponentëve proserbe Husabedin Azemi dhe Ali Shukria. Për Millosheviqin zgjidhja më e mirë ishte qe Kosova t'i besohej një kryepolici. Me 20 shkurt te vitit 1989 shpërthyen demonstratat e shqiptareve përpara miratimit te kushtetutës serbe e cila ankesonte autonomine e Kosoves dhe  ne krye te demonstratave ishin minatorët e kompleksit industrial te Trepçës ne Mitrovice te Kosovës. Ne minierën e Stari Tergut 1500 punëtor nisen grevën e urisë ne galeritë e thella meçe ata kërkonin dorëheqjen e udhehqesise te asaj kohe siç ishte  Morina, Azemi, Shukrija dhe ruajtjen e autonomisë se vitit 1974. Kushtet ne te cilat u zhvillua greva qene te llahtarshme. Pak dite me vone "Shqiptaret e mire" te shumëpërfolurit Morina, Azemi, dhe Shukria dhëne dorëheqjen. Dorëheqja u dha ne mbledhjen e jashtëzakonshme te kryesisë se organizatës se partisë ne Prishtine gjë qe te le te kuptosh karakterin e nxituar te këtij veprimi. Ka shume te ngjare qe te tre te lartpërmendurit nuk arritën, t'i bënin balle trysnisë se bashkëkombësve te tyre;grevistet e Trepçës i kërcënonte nga çasti ne çast vdekja ndërsa mbështetja qe ata gëzonin nder shqiptaret ishte e tejskajshme. Tani minatorët mund te dalin nga galeritë e tyre, tha Azemi ne diskutimin e tij te fundit. Ndërkaq Morina ushqente shpresa se kishte ardhur koha qe te shpërblehej për qëndrimin e tij duke i njohur si partner dhe jo thjesht si vegël e serbeve. Vetëm disa muaj me vone ai vdiq ne rrethana te pasqaruara. Morina thuhet se ka qenë dora e Millosheviqit, por serbët thonë se Millosheviqi e urrente Morinën. Millosheviqi njiher kishte shkuar në zyrën e Lazar Mojsovit, i hidhëruar shumë dhe kishte kërkuar që menjëherë të largohet Morina nga funksioni i tij si udhëheqës në Kosovë. Millosheviqi bile është kërcënuar se do të jepte dorëheqje nëse nuk do te largohej Morina.
Vdekja
Morina ka vdekur në vitin 1990, në moshën 47 vjeçare, në rrethana të dyshimta në Prishtinë, gjatë mbledhjes së Partisë Socialiste. Zyrtarisht është thënë atëherë se ai ka vdekur nga sulmi në zemër, por shumë njerëz thonë se është helmuar. Për deri sa disa mendojnë se ka qenë helmim të tjerë tregojnë për rastin e gjuajtjes me armë zjarri në Kuvendin e Kosovës. Rrahmani dyshohet se kishte plagosur Momqillo Trajkoviq. Por ajo qe dihet se pas mbledhjes i plagosur ka qene Trajkoviq ndersa dy police tjere dyshohet se kishin shkrepur automatikin ne trupin. Informacion i cili asnjehere nuk eshte verifikuar.
Jeta personale
Morina ka qenë i martuar me Bratislava “Buba” Morina, avokate serbe, ministre e qeverisë dhe përfaqësuese e refugjatëve nga Serbia. Nderkaq serbet e Kosoves kishin filluar nje propagande e cila ishte ne funksion te politikes se re ne Beograd ku ankoheshin se shqipetaret ishin duke ushtruar terror ndaj tyre. Ndersa Policia e Krahines se Kosoves kishte perdorur vetem njehere forcen ndaj demonstruesve serb ne Fushe Kosove ne praneren e vitit 1987.
Polemika
Politikanët kosovarë, shokë të tij në qeverinë Jugosllave, nuk kanë treguar kurrë se çka ka ndodhur me të vërtetë në mbledhjen e fundit në të cilën edhe ata kanë qenë pjesëmarrës: çka ka ndodhur me Rrahman Morinën.
Disa politikanë serb shkruajnë në forumet e tyre në internet se Millosheviqi i frikohej Morinës sepse ai e konsideronte Morinën nacionalist shqiptar me influencë. Në disa faqe interneti të komuniteteve serbe thuhet se Morina kurrë nuk ka raportuar në Serbi, por i mbante të fshehura informatat me rëndësi për ngjarjet në Kosovë. Për këtë arsye shërbimi sekret i Serbisë i ka dhënë Morinës notë negative si bashkëpunëtor.
Disa e shtrojnë pyetjen se nëse Morina ka qenë dorë e Serbisë, sikur që të gjithë e njohin nga Kosova, pse është eliminuar ai nga Serbët, por jo nga shqiptarët kosovarë. Edhe ata kanë qenë në të njëjtin vend dhe në të njëjtën kohë.
Gjykata Kushtetuese e Shqipërisë
Gjykata Kushtetuese, zyrtarisht Gjykata Kushtetuese e Republikës së Shqipërisë, është organi më i lartë i drejtësisë që garanton respektimin e Kushtetutës dhe bën interpretimin përfundimtar të saj.
Historia
Ndryshimet demokratike që ndodhën në fillim të viteve ’90 shënuan kthesë rrënjësore në historinë e shtetit shqiptar dhe të institucioneve të tij. Orientimi demokratik i shtetit kërkonte kryerjen e një reforme institucionale të thellë, e cila duhet t’i hapte rrugë shndërrimeve demokratike për ndërtimin e shtetit të së drejtës dhe respektimit të të drejtave të njeriut. Parimet themelore që udhëhoqën këto ndryshime demokratike u shpallën fillimisht me ligjin nr.7491 dt.29.04.1991 Për dispozitat kryesore kushtetuese, më pas me ligjin nr.7561 dt.29.04.1992 Për disa ndryshime e plotësime në ligjin nr.7491 dt.29.04.1991 Për dispozitat kryesore kushtetuese.
Përbërja
Gjykata Kushtetuese përbëhet nga Kryetari, Gjyqtarët, Kabineti i Kryetarit, Sekretari i Përgjithshëm, Këshilltarët e Gjyqtarëve dhe katër Drejtori.
Kërcënimi (film)
Filmi "Kërcënimi" prodhim i vitit 1981. Regjia: Mark Topallaj, Skenari: Apostol Nasi, Producent: Shqipëria e re, Muzika: Robert Radoja.
Përmbajtja e filmit
Filmi tregon tentativat e armiqve të jashtëm që përpiqen të depërtojnë në objeket e rëndësishme ushtarake të vendit tonë. Agjenturat e huaja kërkojnë të rekrutojnë Arbenin inxhinier konstruktor në një bazë detare dhe për këtë shfrytëzojnë miqësinë e tij me Emën vajza e një agjenteje me kombësi të huaj. Ema vendos të denoncojë vetvehten ndërsa Arbeni nuk e pranon një tradhëti të tillë.
Gjykata Kushtetuese e Shqipërisë
Anëtarët e Gjykatës Kushtetuese (Gjyqtarët)
Gjykata Kushtetuese përbëhet nga 9 anëtarë të emëruar me një mandat 9-vjeçar, pa të drejtë riemërimi. Gjyqtarët kushtetues emërohen nga Presidenti i Republikës me pëlqimin e Kuvendit. Një e treta e përbërjes përtërihet çdo tre vjet. Gjyqtarët duhet të kenë arsimin e lartë juridik, të kenë kualifikim të lartë e përvojë pune jo më pak se 15 vjet. Gjyqtarët kushtetues gëzojnë imunitet. Ata nuk mund të ndiqen penalisht pa pëlqimin e vetë Gjykatës Kushtetuese (neni 126 i Kushtetutës). Gjithashtu ata nuk mund të shkarkohen, përveç se në rastet e parashikuara nga Kushtetuta (neni 128). Gjithashtu Funksioni i gjyqtarit kushtetues është i papajtueshëm me çdo funksion tjetër publik ose veprimtari private (neni 130 i Kushtetutës). Mandati i gjyqtarit kushtetues përfundon kur: parapamje|djathtas|400px|Struktura e Gjykatës Kushtetuese në Shqipëri
Pas vdekjes (film)
Filmi "Pas vdekjes" është prodhim i vitit 1980. Regjia:Kujtim Çashku, Skenari: Nexhati Tafa, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Sokol Shupo
Përmbajtja e filmit
Ekranizim i një nga thesaret e letërsisë shqipe “Klubi i Selanikut” të Çajupit. Viti 1908. Disa pseudo patriotë shqiptarë formojnë një klub me pretendimin se punojnë për të mirën e Shqipërisë. Secili nga ta ka një ëndërr: të jetë i famshëm dhe i pavdekshëm. Kjo dëshirë sfilitëse për famë dhe pavdekësi është vënë në shënjestër nëpërmjet sarkazmës veçanërisht me lojën e Zenelit shërbyesit të Skëndo beut.
Verdal
Verdal është një komunë në qarkun Nord-Trøndelag, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 1548 km² dhe popullsi 14094 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Vik (Sogn og Fjordane)
Vik është një komunë në qarkun Sogn og Fjordane, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 883 km² dhe popullsi 2899 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Vevelstad
Vevelstad është një komunë në qarkun Nordland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 539 km² dhe popullsi 485 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Volda
Volda është një komunë në qarkun Møre og Romsdal, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 547 km² dhe popullsi 8377 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Vinje
Vinje është një komunë në qarkun Telemark, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 3106 km² dhe popullsi 3756 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Qortimet e vjeshtës
Filmi "Qortimet e vjeshtës" prodhim i vitit 1981.
Regjia: Kristaq Dhamo, Skenari: Peçi Dado, K. Dhamo, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Limoz Disdari.
Përmbajtja e filmit
Vitet ’30. Në këtë kohë idetë komuniste progresive po hynin në Shqipëri. Kujtimi një student revlucionar donte të ndryshonte jetën e të vuajturve nën regjimin e Mbretit Zog. Përmes objektivit të aparatit të tij fotografik ai sheh atmosferën e rëndë të kohës varfërinë e njerëzve të thjeshtë.
Tezeu
thumb|Theseus Slaying Minotaur (1843), bronze sculpture by [[Antoine-Louis Barye]]
thumb|Theseus and Aethra, by [[Laurent de La Hyre]]
thumb|The deeds of Theseus, on an [[Attica|Attic red-figured kylix, ca. 440-430 BCE (British Museum)]]
thumb|left|Detail of the kylix at right: Theseus and the Crommyonian Sow, with Phaea
thumb|180px|right|Theseus captures the [[Cretan Bull|Marathonian Bull (kylix painted by Aison, 5th cent. BC)]]
thumb|left|Theseus carries off the willing Helen, on an [[Attica|Attic red-figure amphora, ca. 510 BCE]]
Provinca e Katanias
Provinca e Katanias është një provincë në Rajonin e Sicilisë në Itali.
Tezeu
Tezeu (greq. Θησεύς Theseus, lat. Theseus) - i biri i Egjeut, mbretit të Athina ose i Poseidonit, zotit të detit dhe i Etrës, princeshës së Troazenës, kreshnik dhe mbret i Athinës. Ishte njëri prej kreshnikëve më të mëdhenj të miteve greke, dhe me të drejtë, radhitet menjëherë pas Herakliut. U bë i famshëm në shumë vepra të ngjashme, ishte i barabartë me të me trimëri, guxim dhe njëherit ishte mik i tij besnik; jo njëherë ka luftuar në anën e tij kundër armikut të përbashkët. Si përfaqësues i jonëve me miqësinë e vet me Herakliun doras e ka simbolizuar unitetin e grekëve dhe artistët grekë këtë me ëndje ua përmendin bashkëvendasve të tyre, veçmas politikanëve nga qytetet - shtete që u benë armiq të njëri tjetrit. Prej shembujve të shumtë, po e përmendim vetëm relievin e Fidisë me pamje nga luftërat e përbashkëta të Tezeut dhe të Herakliut kundër amazoneve që e stoliste fronin e trupores së Zeusit në Olimp, e katërta prej shtatë mrekullive të botës.
Voss
Voss është një komunë në qarkun Hordaland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 1806 km² dhe popullsi 13868 banorë.
Tezeu
Miti i Tezeut
Biografinë e Tezeut, të përshkruar, hollësisht e gjejmë te Plutarku i cili, me siguri në fillim të shek. II të e. s., i ka mbledhur motivet e stërlashta dhe shpesh kontradiktore, në një tërësi të rrumbullakësuar. Për baba të Tezeut zyrtarisht konsiderohet mbreti i Athines, pasardhës i Kekropsit, themeluesit të Athinës. Më pak zyrtarisht, por aq më e rëndësishme, si babë i tij është konsideruar edhe Poseidoni, zoti i detit. E ëma e tij, Etra, sipas disa autorëve ka qenë bashkëshortja e Egjeut, ndërsa sipas të tjerëve vetëm dashnore. Për nga baba, Piteu, mbretit të Troazenës, rridhte prej Pelopsit, themeluesit të Peleponezit. Nuk e ka pasur, pra, prejardhjen aq të lartë, sikurqë e kapasur Herakliu i cili ne përgjithësi është konsideruar djalë i Zeusit, zotit suprem. Por për rolin e tij të dalluar, në botën e miteve, që më parë të caktuar edhe kjo ka qenë mjaft. Ka lindur në Troazenë, në bregun veriperëndimor të Argolidës, ku e ka kaluar edhe rininë. Egjeu, atje para kthimit të tij në Athinë, ku e pritnin detyrat e sundimtarit, ia ka lënë vetëm shpatën dhe sandalet mbi të cilat e ka qitur një gurë të madh, sepse Tezeu, kur të rritej do të duhej të ketë fuqi të mjaftueshme që këtë gur të madh ta rrokulliste. Kështu edhe ndodhi. Pas gjashtëmbëdhjetë vjetëve Tezeu u zhvillua në një djalosh të fuqishëm i cili ua ka kaluar të gjithë moshtarëve të vet në guxim, bukuri dhe qëndrim të tij mbretëror.
Sprova e Egjeut
Tani Tezeu pa pengesa arriti në Athinë dhe kërkoi pallatin e Egjeut. Mbreti plak në shikim të parë nuk e njohu. Megjithatë, e njohu magjistarja Medea, e cila e fitoi simpatinë e Egjeut, duke i premtuar se poqese martohej me të, me ndihmën e magjive të saj do t'ia kthejë rininë. Medea menjëherë e kutpoi se po i kanosej rreziku për ta humbur pozitën e vet dhe e bindi Egjeun që të urdhërojë për ta helmuar Tezeun. Por gjatë gostisë së Egjeut rastësiht i shkuan sytë në shpatën e Tezeut dhe në të e njohu dhuratën e vet. Pastaj i shikoi edhe sandalet e tij dhe menjëherë e përmbysi gotën me verën e helmuar. E përqafoi Tezeun, ia paraqiti popullit si trashëgimtar të vetin, ndërsa Medenë e mallkoi dhe e dëboi.
Voss
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Tezeu
Sprova e Egjeut
Gëzimi në pallatin e Egjeut nuk zgjati shumë. Nën muret e qytetit erdhën djemtë e Palantit, vëllaut të Egjeut, të cilëve Tezeu duke ardhur në Athinë ua prishi planet që pas vdekjes së Egjeut të sundojnë në qytet. Ishin pesëdhjetë dhe i përcillte ushtria e madhe. Tezeu vendosmërisht doli në krye të mbrojtësve, e vëzhgoi renditjen e fuqive armiqësore dhe me sulmin e fuqishëm të ndërmarrë natën i asgjësoi rezervat e armikut. Gati gjysma e palantëve me këtë rast u vranë, ndërsa të tjerët ikën. Kur me fitimin e vet ia siguroi Athinës sundimin e mbretit legjitim, Tezeu u nis për të kryer vepra të reja heroike për të mirën e popullit dhe të famës së vet.
Demi i Kretës
Atika atëbotë vuante nga dhuna e demit të madh, I cili i vriste njerëzit dhe i asgjësonte të lashtat. E solli Herakliu nga Kreta, sepse ashtu i kishte urdhëruar Euristeu, mbreti i Mikenës, të cilin me urdhër të zotërave ka qenë i detyruar që në çdo gjë ta dëgjojë. Euristeu ka dashur që këtë dem ta ndalte, por kur e pa tërbimin e kafshës, e lëshoi në liri, duke shkaktuar tmerr në tërë Greqinë. Tezeu shkoi pas demit dhe në rrafshirën te Maratoni, i doli përpara. Pas betejës së rëndë dhe të gjatë, më në fund, i shkoi për dore që ta mbysë demin. I gëzuar u kthye në Athinë, por askush nuk e priti dhe nuk e përshëndeti. Qytetin e kishte kapluar pikëllim i thellë.
Finalja e Minotaurit dhe Labirintit në Kretë
Për të tretën herë kishin ardhur përfaqësuesit e Minosit, mbretit të Kretës, në Athinë për tributin e rëndë që Egjeu ishte i detyruar ta paguajë çdo nëntë vjet për arsye dikur e kishte vrarë Androgeun, djalin e Minosit. Në të vërtetë, nuk ka mundur ta durojë që Androgeu në lojërat e Athinës i mposhti të gjithë garuesit vendas. Këtë tribut e përbënin shtatë djelmosha dhe shtatë vajza që Minosi ia hudhte përbindëshit Minotaur, njeriut me kokë demi, të ciln e mbante të mbyllur në labirinthin e Knososit. Prej këtij tributi, që ishte i njohur në përgjithësi, Athinën ka mundur ta shpëtojë vetëm vdekja e Minotaurit. Tezeu nuk nguroi gjatë dhe i vetëdijshëm për këtë detyrë të vetëm vendosi ta mbysë Minotaurin, prandaj vullnetarisht u paraqit në mesin e djelmoshave që duhej të flijohen. Mbreti Egje nuk deshti t'ia lejojë këtë, por Tezeu mbeti në fjalë të vetë. Duke u larguar u muar vesh me Egjeun se do të kthehej menjëherë pas ngadhënjimit, po qe se korr sukses dhe kur të kthehet valet e zeza të pikëllimit në anije të vet do t'i ndërrojë me ato të bardha që nga larg të lajmërojë për suksesin e ekspeditës së vet.
Kur anija arriti në Kretë mbreti Minos e vërejti Tezeun dhe e pyeti se kush është i ati i tij. Tezeu përgjegji se është pikërisht ashtu siç është Minoi i biri i Zeusit Olimpik, ai është i biri i Poseidont vëllait të Zeusit. Minosi atëherë e hoqi unazën e artë dhe e hodhi në det. Le ta gjejë Tezeu me ndihmen e Poseidonit dhe le t'ia kthejë poqese është e vërtetë ajo që thoshte. Tezeu e dha provimin. Amfitrita, bashkëshortja e Poseidonit ia ktheu unazën dhe Minosi i befasuar sërish e fitoi unazën.
Ky provim ka qenë i vogël në krahasim me detyrën që e priste Tezeun, porse së shpejti u dëshmua se trimit fati nuk i mungon: Tezeu e fitoi ndihmën e papritur. Në shikim të parë në të u dashurua Ariana, e bija e Minosit dhe fshehurazi ia solli dy dhurata: shpatën për luftë me Minotaurin dhe lëmshin e perit, të cilin në të hyrë në labirinth ka qenë i detyruar ta shpështjellë që të mund të kthehet mbrapa.
Kur e sollën Tezeun me djelmoshat dhe vajzat e tjera athinase në labirinth, u urdhëroi që te hyrja të fshehen, ndërsa vetë nëpër korridore të ndërlidhura u nis drejt në qendër të ndërtesës ku jetonte Minotauri. Posa e pa përbindëshi u vërsul në të për ta therrur me brirë të mëdhenj. Tezeu kërceu me shkathtësi anash dhe u vërsul në të me shpatë. U zhvillua luftë vigane. Minotauri pëlliste dhe me thundra i mëshonte tokës sa që ajo dridhej. Tezeu me shkathtësinë dhe mendjehollësinë e vet e mposhti fuqinë e tij të madhe. Në fund e shfrytëzoi çastin kur mundi ta kapë demin për brirë (mu ashtu siç thuhet sot në proverb) dhe me tërë fuqinë ia futi shpatën në gjoks. Kur u bind se Minotauri, me të vërtetë, është i vdekur, u kthye duke e ndjekur perin e shpështjellë mbrapa prej labirinthit dhe i nxori djemtë dhe vajzat, të cilët e pritnin. Në dalje e priste Ariana. Nxitonin që të vinin sa më parë te limani. Ajo që pasoi u zhvillua për disa çaste. Tezeu urdhëroi që anija e tij të lëshohet në det dhe deri sa shokët e tij i vendosnin lopatat, ua shpoi dyshemet e anijeve të kretasëve, të cilat ishin të ankoruara në lima, kërceu pastaj në kuvertë dhe urdhëroi që të lundrojnë. Jashtë limanit u urdhëroi që t'i ngrisnin velat. Kur kretasit e zbuluan ikjen e tyre, anija e Tezeut tani më ishte në detin e hapët dhe kur shkoi përdore që t'i ndreqin anijet e veta dhe të shkojnë në ndjekjen e tyre, ai tani më me Arianën dhe me athinasit e shpëtuar u zhduk në horizonatin e kaltër.
Pas ikjes fatlume, Tezeu me velat e plotë lundroi për në veri. U ndal vetëm te ujdhesa Naksos, që të furnizohej me ujë dhe të pushojë duke fjetur pak. Në agim e vazhdoi lundrimin, por pa Arianën. Asaj në të vërtetë, në ëndërr iu duk zoti i Dioniz dhe i urdhëroi që të mbesë në ujëdhesë, sepse mendon ta marrë për grua. Sipas versionit tjetër, Tezeu në shpejtësi e harron atë. (Sipas një versioni ka dashur që të lirohet prej saj me qëllim që mos të jetë i detyruar të martohet me të, por edhe për arsye se i pëlqente motra e saj, Fedra, e cila në të vërdtetë, nuk i ndihmoi, por ka qenë disa vjet më e re. Qoftë kështu apo ashtu, Ariana me të vërtetë u bë grua e zotit Dionizi , ndërsa Tezeu më vonë u martua me Fedrën).
Kur u nis nga Naksi, Tezeu e drejtoi anijen drejt në veri kah Athina. Në shpejtësinë e pafrenuar dhe nga frika prej anijeve kretase (sipas disa autorëve, edhe për arsye se e brente ndërgjegjja për Arianden) harroi t'i ndërrojë velat e zeza në katartat e anijes së vet me ato të bardha, Kur mbreti Egje e pa anijen, mendoi se Tezeu është vrarë dhe në dëshpërim hudhet nga shkëmbi i lartë në det, i cili si pas tij e mori emrin Egje.
Mbretërimi i Athinës dhe bëmat e reja
Pas vdekjes së Egjeut, Tezeu u bë mbret i Athinës. Ka sunduar me mençuri dhe drejtësi, por nuk ka jetuar i kënaqur dhe i qetë. Digjej për aventurat e reja e veprat heroike dhe nuk e lëshonte asnjë rast për t'u dalluar. Me kreshnikun Jazon shkoi në Kolkidë me Argonautët për ta kërkuar bashkën e artë (sipas disa autorëve në këtë ekspeditë ka marrë pjesë që më parë), me kreshnikun Herakli ka marrë pjesë në luftë kundër Amazonave. Nga të gjitha kthehej i kurorzuar me famë, dhe nga e fundit edhe me gruan. U martua me Antiopea, udhëheqësen e bukur dhe kreshnike të Amazoneve, që e fitoi prej Herakliut me rastin e ndarjes së plaçkës. Antiopa u dashurua në të dhe kur shoqet e dikurshme të saj erdhën me ushtri nën Athinë për ta liruar, u vu në anën e Tezeut dhe në luftë u vra.
Pikëllimin për vdekjen e gruas Tezeu është orvatur që ta mbizotërojë me punë: Athinën e forcoi me mure, e zbukuroi me ndërtesa të reja, popullit athinas ia dha ligjet në dobi të tij dhe e ka udhëhequr rrugës që të mund të sundojë me vetveten. Është përpjekur që qytetit të vet t'ia ruajë paqen dhe refuzonte të marrë pjesë në luftërat pushtuese.
Miqësia tragjike me Piritoun
Kur mbreti i lapitëve, Piritou e provokoi në luftë, pa u hamendur iu kundërvu dhe e ftoi në dyluftim. Kur e kuptoi se për nga fuqia janë të barabartë i propozoi që të dytë t'i tërheqin ushtritë e ta nënshkruajnë paqen, sepse balansimi i fuqive nuk çon kah lufta, por e siguron paqen. Për Athinën kjo kontratë ka qenë e volitshme, porse Tezeu, siç u tregua më vonë, e ka paguar shtrenjtë miqësinë me Piritoun.
Nuk kaloi shumë pas nënshkruarjes se kontratës me Tezeun, Piritou u martua (me Hipodaminë vajzën e mbretit But) dhe në darsmë i ftoi të gji thë kreshnikët e famshëm nga mbarë Greqia, në mesin e tyre edhe Herakliun, kuptohet edhe Tezeun. Që solemniteti të bëhet më interesant i ftoi edhe kentaurët fqinjë, të cilët ishin gjysmënjerëz dhe gjysmëkuaj. Ishte ky gabimi i madh. Njeriu duhet që musafirë t'i ftojë njerëzit e edukuar, e jo gjysmëkafshët. Gjatë gostisë kentaurët u dehën dhe për solemnitet ishte në kulm, Euritoni, udhëheqësi i Centaurëve, e sulmoi Hipodaminë. Të tjerët e ndoqën shembullin e tij dhe u vërsulën në lapitaset per t'i rrëmbyer. Piritou, Herakliu dhe Tezeu në krye të grekëve të tjerë u ngritën për t'i mbrojtur gratë e lapitëve. U zhvillua luftë e egër, madje edhe në rrethana jo të volitshme për grekët: në sallën e mysafirëve nuk i kishin marrë armët e veta. Prandaj kentaurët i gjuanin me kupa të rënda, ua mshonin me këmbë të tryezave të thyera, u rrahën me ta me duar të zbrazta. Kentaurët mbroheshin me armë dhe me thundra, por me në fund, u mposhtën dhe shumica u vranë.
Pasi që u kthye në Athinë Tezeu vendosi që sërish të martohet dhe për grua e zgjodhi Fedrën, motrën e Arianës. Nuk është e sigurtë se kjo martesë a u bë tepër vonë, por burimet në një gjë pajtohen: martesa e tyre nuk qe fatlume. Fedra u dashurua në Hipolitin, djalin e Tezeut dhe të Antiopës. Këtu vetëm aq, sa që krejt mori fund me vdekjen e Hipodamisë dhe me vetëvrasjen e Fedrës. Në atë kohë mbeti vejan edhe Piritou. E vizitoi Tezeun dhe i propozoi që së bashku të kërkojnë gra për vete. Të dy u dashuruan në Helenën nga Sparta (atë të njëjtën për shkak të së cilës më vonë shpërtheu lufta e Trojës) dhe e rrëmbyen. Pasi miqtë e vërtetë nuk grinden për shkak të gruas, u morën vesh që për të të qesin short dhe ai, kujt i bie Helena, ka për t'i ndihmuar tjetrit të gjejë gruan, të cilën do ta dëshirojë.
Tezeu fitoi dhe e çoi Helenën në Athinë. Piritou atëherë e luti qe t'i ndihmojë për ta përvetësuar për grua Perzefonën, gruan e Hadit, sundimtarit të botës nëntokësore. Më kot Tezeu e qortonte për arogancë. Piritou mbeti në fjalët e veta, dhe kështu Tezeu për shkak të besës së dhënë shkoi me të te Perzefona. Zoti Had për t'u habitur i pranoi miqësisht, dhe kur Piritou e paraqiti lutjen e vet, i përgjegji së për këtë do të mendojë. Në ndërkohë u ulën në karriga në paradhomë dhe aty pritnin vendimin e tij. Posa Piritou dhe Tezeu u ulën në banga të gurit, u shtanguan dhe mbetën në to të ngujuar sikur t'ishin ngjitur për to. Piritou nga froni i gurit të tij kurrë më nuk u ngrit, ndërsa Tezeun pas shumë vitesh e liroi Herakliu. Në ndërkohë Helenën e morën prej Athinës vëllezërit e saj, binjakët Kastori dhe Poluksi. Dhe jo vetëm kaq: për dënim i rrënuan muret e Athinës, kurse sundimin mbi qytet ia dorëzuan Menesteut, armikut më të përbetuar të Tezeut.
Fundi i Tezeut
Pasi që u kthye prej botës nëntokësore, kreshniku më i madh i Athinës u bë i syrgjynosur i mjerë. Meqë nuk guxoi të kthehet në Athinë, shkoi në ujëdhesën Eubea, ku i ka takuar një copë tokë. Shpresonte se atje do t'i gjejë djemtë e vet, Demofontin e Akamantin dhe se me ndihmën e tyre sërish do të vijë në fronin e Athinës. Fati i mëparshëm pas fyerjes që ia ka bërë vëllaut, zotit suprem, Zeusit, nuk u përsërit më. Nuk i kanë ndihmuar as trimëria dhe as fuqia e tij. I mbeti vetëm të ndahet nga kjo botë.
U vra pa sulm. Likomedi, mbret i Skirosit, filloi t'i kërkojë disa të drejta në tokën e Tezeut, në Eube, prandaj edhe e fitoi në ujëdhesën e vet që ta zgjidhë mosmarrëveshjen. Atje gjatë një shetitje e çoi në një shkëmb të lartë dhe në çastin e moskujdesit të Tezeut e ropos në det. Kështu Tezeu e gjeti fundin në dallgët e detit dhe asgjë nuk e ndihmoi megjithëse ishte i biri i zotit të detit.
Fituesit e Çmimit Nobel 2012
Fituesit e Çmimit Nobel 2012 është listë në të cilën janë të radhitur fituesit e Çmimit Nobel në të gjitha lëmitë në të cilat dhurohet ky çmim. Gjithashtu janë të radhitur dhe të nominuarit e këtij viti si dhe fakte mbi nomiminmin dhe zgjedhjen e fituesve.
Tezeu
Tezeu në Arte dhe Letërsi
Mbeti i gjallë në mite, e jo vetëm në mite, por edhe në skenat e tërë botës: që nga tragjedia e Euripidit, Hipoliti e vitit 428 para e. s. re nëpër Fedrën e Rasinit, e vitit 1677 deri te përpunimet më të reja të jetës së tij, prej të cilave po e cekim vetëm Tezeun, poemën dramaturgjike të Nikos Kazancakisit; pastaj në veprat e artistëve figurativë: nga antika janë ruajtur më së gjashtëqind piktura në vaza (më së shumti p.sh. Herakliut) me figurën e tij dhe shumë vepra skulpturale. Prej pikturave në vaza pamja e Tezeut në luftë me Minotaurin përsëritet më se treqind herë (prej tyre më se dyqind nga kalimi prej shek. VII-VI para e.s.), Tezeu dhe demi i Kretës tetëdhjetë (prej tyre tridhjetë nga shek. VI para e.s.), Tezeu dhe Prokrusti gati dyzet herë, Tezeu dhe Skironi më se tridhjetë herë, Tezeu dhe Sinisi gati dyzet herë, Tezeu dhe Ariana trembëdhjetë herë (prej tyre katër nga kalimi prej shek. VII-VI para e.s.), Tezeu në luftë me kentaurët, ku është figurë kryesore dymbëdhjetë herë, Tezeu në luftë me amazonat po ashtu dymbëdhjetë herë, Tezeu dhe Antiopa njësoj si Tezeu dhe Egjeu, dhjetë herë etj. Veç kësaj janë ruajtur shtatëmbëdhjetë të ashtuquajturat vaza ciklike me Veprat e Tezeut, shumica të shek. V para e. s. (prej tyre tri janë në Muzeun Britanik në Londër, nga dy në Muzeun Arkeologjik në Firence dhe në Muzeun Spina në Ferrara); të tjerat janë në koleksionet e ndryshme që nga Athina e deri në Nju Jork.
Në ditët e pushimeve
Filmi "Në ditët e pushimeve" prodhim i vitit 1982. Regjia: B. Kurti, D. Koçi, Skenari: Flamur Topi, Producent: Shqipëria e re, Muzika: Maksim Shehu.
Tezeu
Nderimi në Athinë i Kultit
Për dekorim të Akropolës athinase (në shek. V para e.s.) skulptori Miron e ka gdhendur ansamblin Tezeun me Minotaurin, kopja e ansamblit gjendet në Muzeun Kombëtar në Romë në Terme. Pas këtij skulpturën me të njëjtin emër në shek. IV para e. s. e ka skalitur Eufranori. Athinasit Veprat e Tezeut i kanë amshuar së bashku me Veprat e Herakliut në thesarin e vet në Delfi (viti 490 para e.s.). Tezeu në luftë me Centaurët që nga fillimi i gjysmës së dytë të shek. V para e. s. deri në mbarim të shek. XVIII të e. s. ka qenë në metopë në anën jugore të Partenonit (sot në Muzeun Britanik në Londër). Prej skulpturave të kohës më të re po i përmendim të paktën Tezeun në luftë me Minotaurin, te Antonio Kanovës të vitit 1799 (sot në Muzeun Artistiko-Historik në Vjen) dhe dy vepra të Antonio Louis Baryeut (Antonio Lui Barieut): Tezeu e vret Minotaurin dhe Tezeu në luftë me Centaurët (e vitit 1850-1860).
Tezeu në Histori
Tezeu ka mbetur gjallë edhe në veprat e historianëve, madje më tepër se sa personazhet e tjera mitologjike, në ekzistencën e vërtetë të të cilit, grekët kanë besuar. Pas betejës te Maratonës në vitin 490, para e.s. shumë prej tyre me përbetim kanë dëshmuar se e kanë parë me sytë e vet se si po i paraprinte ushtrisë greke kundër persianëve. Komandanti athinas, Kimoni, nuk nguroi që në vitin 469 para e. s. të shkojë në ujëdhesën Skiros dhe nga aty t'i sjellë mbeturinat e tij posthume. Ato që i kanë konsideruar si mbeturina të Tezeut athinasit i kanë varrosur në mënyrë solemne. Ia kanë mveshur edhe njësimin e Atikës, kushtetutën e parë të Athinës dhe themelimin e demokracisë athinase. Sipas tyre ka qenë krijeus dhe ndërtues i Athinës. Kur perandori Hadrian, në fillim të shek. II të e.s. urdhëron që në Athinë të ndërtohet lagje e re që e quajti me emrin e vet, e lidhi me dyer, siç qëndron edhe sot e shkruar mbi to me "qytetin e Tezeut". Që nga kohërat e lashta athinasit i kanë shprehur Tezeut nderimet gati hyjnore. Por sa ka mbetur i gjallë në vetëdijen e popullit, më së miri dëshmon e vërteta, se athinasit tempullin antik të ruajtur më së miri nën Akropolis, në fillim i kushtuar zotit Hefesti, në të cilin në kohën e krishterimit e harruan, e kanë konsideruar tempull të Tezeut. E quajtën Theseion, ndonëse me vonë i që shuguruar Shën Gjergjit, ndërsa Tezejon, apo neogrek Tision, e quajnë edhe sot.
Në ditët e pushimeve
Permledhja e filmit
Një grup fëmijësh kalojnë pushimet në bregun e Adriatikut. Midis tyre është Detini një djalë i ndrydhur dhe fjalëpak shokët e vënë në lojë dhe ai mendon të largohet. Por shoku i tij më i afërt Gjini e ndihmon të rimarrë veten dhe të futet në shoqëri.
Shëndeti (Shqiptarja.com)
Shëndeti Botim i përjavshëm i gazetës Shqiptarja.com
Në kufi të dy legjendave
Filmi "Në kufi të dy legjendave" prodhim i vitit 1981. Regjia: Piro Milkani, Skenari: Vath Koreshi, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Çesk Zadeja.
Përmbajtja e filmit
Ngjarjet zhvillohen në kënetën e Nusekanës për të cilën flitet edhe në një legjendë. Në këtë kantier vijnë për të kryer praktikën mësimore dy studente të vitit të parë të agronomies Eda me Borën. Pasioni për profesionin i mobilizon vajzat të ambientohen me jetën. Midis Borës dhe Fanit agronom i ri lindin shkëndijat e dashurisë.
Todd McFarlane
thumb|Todd McFarlane. Todd McFarlane lindi më 16 mars 1961 në Calgary, Alberta, është vizatues stripi kanadez-amerikan. I njohur për stripin Spawn, McFarlane është edhe një nga themeluesit e Image Comics, ai ka punuar po ashtu edhe te Marvel dhe DC Comics.
Si gjithë të tjerët
Filmi "Si gjithë të tjerët" prodhim i vitit 1981. Regjia: Spartak Pecani, Skenari: Ruzhdi Pulaha, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Aleksandër Peçi.
Përmbajtja e filmit
Vullneti i rritur në shtëpinë fëmijës sapo ka mbaruar ushtrinë dhe duhet të zgjidhë një sërë problemesh. Për këtë ai gjen mbështetje tek drejtoresha e shtëpisë së fëmijës dhe tek Nasho ustai i repartit ku ai punonte para ushtrisë të cilët ndërhyjnë në familjen e Jetës vajzës që ai dashuron. Vullneti ndjen se po hyn në jetë si gjithë të tjerët.
Besa e kuqe
Besa e kuqe është një film shqiptar i prodhuar në vitin 1982. Regjia : Piro Milkani, Skenari : Dhimitër Anagnosti, Vath Koreshi, Producent : Shqipëria e re, Muzika : Zef Çoba. Interpretojne Zehrudin Dokle.
Lëpirëse
parapamje Lëpirëse është zakonisht sheqer i shkrire qe formësohet ne trjten e një gjeli apo molle qe vishen me sheqer te shkrire dhe u jepeshin dikur fëmijëve.
Shtëpia jonë e përbashkët
Shtëpia jonë e përbashkët është një film shqiptar i prodhuar në vitin 1981. Regjia: Ismail Zhabjaku, Skenari: Teodor Laço, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Aleksandër Lalo.
Përmbajtja e filmit
Në familjen e Kozma Selitës çdo pjesëtar është i dhënë me pasion pas punës së tij. Mamaja Vita është rrobaqepëse Djali më i madh Xhoxhi punon në rafinerinë e naftës Aurora është farmaciste dhe Vaso naftëtar. Flonja dashuron Vason por ajo do që Vaso të heqë dorë nga të qënit naftëtar. Por Vaso i edukuar me dashurinë ndaj profesionit të tij nuk mund të pajtohet me interesat e Flonjës.
Në prag të lirisë
Filmi "Në prag të lirisë" prodhim i vitit 1981.
Regjia: Ibrahim Muço, Kristaq Mitro, Skenari: I. Muço, K. Mitro, Producent: Shqipëria e re, Muzika: Kujtim Laro.
Përmbajtja e filmit
Të mbështetur nga nazistët gjermanë tradhëtarët e kombit formojnë qeverinë kuislinge. Qemal Orbanaj një i ri demaskon manovrat e pseudodemokratëve si dhe të Emirës të cilën e ka dashur dikur. Me krijimin e Qeverisë së Përkohëshme tradhëtarët humbasin shpresat dhe arratisen. Ndërkohë fillon lufta për çlirimin e Tiranës.
Aktorët në role
Antgoni Goxhi...Ermira
Bujar Asqeriu ...Qemal Orhanaj
Elvira Diamanti...Arta
Pjetër Gjoka...Profesor i gjuhes
Liza Laska...Efigjenia
Arben Piro jako filozof
Sulejman Pitarka...Hafizi
Agim Qirjaqi...zoti Bardhi
Ndrek Shkjezi..Hajdar Kasimati
Sotiraq Bratko...kolonel Fihti
Kristaq Skrami...Astriti
Edmond Tare...avokat Ajet Velo
Bujar Kaceli...pronari i gazetes Bashkimi i Kombit
Dhimiter Trajce...xha Aristidhi
Gjergji Lala...kapiteni
(perpiloi skeadrin e roleve Eugen Lagji)
Një vonesë e vogël
Filmi "Një vonesë e vogël" prodhim i vitit 1982.
Provinca e Kazertës
Provinca e Kazertës (italisht: Provincia di Caserta) është një provincë e rajonit të Kampanjës në Itali me 920.560 banorë.
Ajo kufizohet në veri nga Provinca e Izernias dhe Provinca e Kampobasos të rajonit të Molizes, në lindje nga Provinca e Beneventos, në jug nga Qyteti Metropolitan i Napolit, në jugperëndim nga Deti Tiren dhe në veriperëndim nga Provinca e Latinës dhe Provinca e Frozinones të rajonit të Lacios.