cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lista e komunave në Kosovë
Republika e Kosovës është e ndarë në shtatë regjione të cilat janë të ndara ne 38 njesi administrative të quajtura Komuna.
Këto njesi administrative u formuan në vitin 2000 dhe në fillim ishin 30 sosh, kurse pas pavarsimit te Kosoves u bë decentralizimi ku si rrjedhojë u shtuan edhe 8 komuna të reja duke e quar numrin e tyre në 38. Territori që ndajnë se bashku keto komuna përfshin një siperfaqe prej 10.908 km2. Regjistrimi i fundit i popullsise në Kosovë eshte bërë në vitin 2011, ku paraqet nje popullsi rezidente prej 1.8 milione banorëve. Qyteti më i madh në Kosovë është kqyeqyteti Prishtina me një popullsi prej 210,376 banorëve, e cila eshte gjithashtu kryeqender politike, ekonomike, kulturore dhe shëndetësore në vend. Qyteti i dyte është Prizreni i cili njihet edhe si qender historike e Kosovës dhe shqiptarëve në pergjithësi. Komuna më e vogël është Parteshi me 1,747 banorë.
Robert Parlane
Robert Parlane (1848 – 13 janar 1918) ka qënë një ish futbollist skocez i cili ka luajtur si portier.
Karriera
Lindur në Dunbartonshire, Parlane ka luajtur futboll me klubin Vale of Leven, dhe ka zhvilluar tre paraqitje me Skocinë. Ai ka fituar dy herë Kupën e Skocisë me Vale of Laven.
Kantoni Marmoutier
Kantoni Marmoutier (frëngjisht: Canton de Marmoutier) është një kanton në departamentin Bas-Rhin, rajonin Alsace në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Marmoutier. Ka sipërfaqe 122.58km2 dhe popullsi 11999 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Marmoutier aktualisht përbëhet nga 25 komuna.
Henry County (Illinois)
thumb|left Henry County është një nga  qarqet në shtetin federal Illinois të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Rrethi i Kurbinit
Rrethi i Kurbinit është njëri nga 36-të rrethet e Shqipërisë. Rrethi bën pjesë në Qarkun të Lezhës. Rrethi i Kurbinit ka 54,000 banorë (sipas 2004), një sipërfaqe prej 235 km² dhe kryeqendër Laçin. Kufiri verijorë i Kurbinit fillon nga bregu i lumit Matë dhe nga jugu ndanë lumi Drojë me Mysien që quhej Arbëri ku ishte principatë e Gjergj Strazimiri Balshës nipit të Gjergj Kastriotit nga perëndimi kufizohet me detin Adriatik,kurse nga lindja në malin e Trodhnës dhe Krujën,veri lindje me Matin Kurbini kishte gjatë mesjetës së hershme dy kështjella një në Daul ku kontrollon gjithë luginën e Hurdhazës që dikur quhej Kurbin,sotë ka emrat e mesjetës së vonë Gallatë edhe Skuraj,zëvendësuan emrin Kurbin se me lëvizjen e popullsisë ranë në zonën fushore mori emrin Kurbin gjithë Krahina e sotme
Kishte edhe kalanë e Sebastes që ndodhet në jug lindje të kishës Shën Ndout Lac këto dy kala adminstroheshin nga familja Fisnike e princit vendas Progon Gjonima (Jonima)që si seli e kishin në Gjormin e sotë që dikur quhej Gjonëm në emrin e princit të Zonës kishte edhe portin dhe kryporet në grygderdhje të lumit Matë në Milot
Ka një hidrocentral në Shkopet
Historia
Emrin Kurbin në dokumentacionin historik na del më 1457 Curbino, 1467 Kurbin, 1570 Curbin, 1583 Kurbin, 1634 Curbin, 1638 Corbin,1641 Curbin, 1644 Corbin, 1650 Corbino, 1672 Curbin, 1673 Corbin. Me 1689, ne nje harte te geografit italian, Giacimo Cantelli, gjendet  emri Corvino, ne luginen  lumit  Urdhaza. Kjo harte e kushtuar Gjon Fraçesk Albanit, 11 vjet  para se te bahej Pape  Klementi XI  me origjine nga Laçi, nip i Mikele Laçit e   bijve te tij, Filip ,e Gjergj,  luftetare te Skenderbeut,  qe u larguan nga shqiperia me 1464 dhe u vendosen ne qytetin Urbino te Italise. Ky pape  organizon kuvendin e Arbrit  ne Merçine te Lezhes. Emri Kurbin del  po ashtu edhe më 1702 dhe 1703. Në te kaluaren krahina e Kurbinit nuk ka qenë njësi administrative më vete e dallueshme. Ndre Mjeda, e lidh origjinen e emrit nga fisi ilir te lasht Karavante,  para pushtimit romak, me kryeqytet  Karavante, qe mendohet te kete qene te vendi qe  quhet Djerra e Selites. .Kurbini përmendet si krahinë ndër dokumente me sa dimë vonë në shekullin e XV, kur Papa Kalisti II në vitin 1457 i jepte leje abatit të Shën Prendes së Kurbinit të bashkonte manastirin e Shën Gjergjit me atë të Shën Mërisë së Ndërfanës, dëmtuar prej turqve, kur edhe përmendet Santa Venera di Curbino, që ishte qendra ipeshkvore. Për më shumë se dy shekuj duke filluar nga ai i XVII, ky emër përveçse si emër krahine përdoret edhe për Shën Prenden ku ishte vendosur Selia Ipeshkvore e Arbërit (1615-1640) mandej ajo Durrësit (1640-1858), përmes datimit të këtyre dokumenteve në Kurbin, d.m.th. në Shën Prende.
Në periudhën e Mesjetës Kurbini është përfshirë në Principatën e Arbrit, që njihet si formacioni i parë shtetëror feudal i shqiptarëve qysh nga fundi i shekullit Xll, me sundimtarët Progoni, në vitet 1190-1199 dhe të bijtë, Gjini që sundoi në vitet 1199-1208, Dhimitri 1208-1216, periudhë që njohu fuqizimin më të madh të kësaj Principate. Ne shek. Xii krahina ishte principate e Skurajve, qe ishte zgjeruar shume, deri ne Vlore, me Princ Aleksander Skura. Në këtë periudhë në grykëderdhjet e lumenjve u ngritën skela të vogla detare që shërbenin për transportimin e mallrave në rrugë detare brenda vendit dhe me vende të tjera. Në grykëderdhjen e lumit Mat funksionoi Skela e Shufadasë.Me vone principata e Skurajve u zvodlue ne krahinen e Kurbinit e kaloi nen pri,cipaten e Topijajve, pastaj te Kastrioteve. Me krijimin e principatave feudale ne fundin e shekulit XlV, Kurbini dhe fshatrat përreth u përfshinë në Principatën e Topiajve dhe më vonë në atë të Kastriotëve. Skuraj u be nje baze e forte ushtarake e Skenderbeut, ku me Milotin  dhe fshatrat janë historikisht i qendruen perkrah dhe mbështetëse te luftrave të Skënderbeut edhe të luftrave të mëvonshme për liri dhe pavarësi. Është për tu përmendur mbledhja e Kuvendit Krahinor të Kurbinit në fshatin Delbnisht “ku kanunet e Flamurit e të Kurbinit me 5, 6 e 7 gusht 1906 u bënë shtesë në kanunin e Lekë Dukagjinit. Kuvend i organizuar e kryesuar nga Gjin Pjeter Perviizi i Skurajt, i njohur si perfaqesues i vegjelise e Plak i pare i 45 pleqve te semtit. Kryengritja e Kurbinit e viteve 1903 – 1906 është padyshim fakti më i gjallë historik i rezistencës me armë në dorë të patriotëve kurbinas që e detyruan Qeverinë Osmane të falte taksat mbi gjënë e gjallë, të lejonte Kurbinin të gëzonte të drejtën e të vepronte sipas venomeve të veta, të shpallte amnisti për të gjitha fajet e kryera nga banorët e zonës, të paguante dëmshpërblimet për dëmet që kishte shkaktuar ushtria turke gjatë ekspeditave ndëshkimore në Kurbin. Lëvizjet e vazhdueshme të rezistencës, të organizuara nga patriotët vendas nn udheheqjen e Gjin Pjeter Pervizit, ne lidhje te vazhdueshme me Imzot Nikolle Kacorrin (nenkryetar i qeverise se Vlores), Prend Bardhit, (arqipeshkvi i Durresit nga Delbnishti) dhe At Shtjefen Gjecovi OFM, asokohe famullitar i Lacit, bënë që më 28 nëntor 1912 edhe në Milot, ashtu si në Vlorë, në të njëjtën ditë dhe orë, të ngrihej flamuri i pavarësisë nga patrioti Gjin Pjetri Mark Pervizi dhe luftetare përfaqësues të tjerë të Milotit dhe të gjithe krahinës. Në vitet 1916 – 1917 do të nisë funksionin pazari i Milotit si treg rajonal për shitjen e produkteve bujqësore, blegtorale dhe artizanale. Ky Pazar, në një periudhë shumë të shkurtër kohe,do të bëhej i njohur në të gjithë Shqipërinë. Në këtë periudhë, në vitet 1934 – 1936 është ndërtuar aksi rrugor Delbnisht – Selitë – Mafsheq, 18 km i gjatë, i shtruar me kalldrëm dhe me të gjitha veprat e artit. Në vitin 1934 mbreti Zog do të financonte ndërtimin e urës mbi lumin Mat, sipas projektit të arkitektëve europianë e të zbatuar nga arkitekti shkodran Gjovalin Gjadri.
Ne periudhen 1920-1939, nje figure tjeter e shquar patruiotike do te dilte nga Skuraj, nipi i Gjin Pjetrit, Prenk Pervizi, ushtaraku me pergatitjen me te larte si Akademia e Austrise e Shkolla e lUftes e Torinos.
qe mbeti i vrare ne ne nje Perkje ne Vig t Mirdits, Hero Kombetar. Ndos d deda, gjate rinis shkollore, i perjashtuar, dhe po ashtu i pushuar nga puna. pati mbrojtjen e Prenk Pervizit, qe nuk lejoi te neperkambej e i siguroj pse fundi pune ne posten e Milotit, perj ku s'guxoi kush ta luente. Gjate deiktature komuniste, edhe Kurbini e pesoi me pushkatime, burgje e internime, dhe nje nga famimjet me te persektuara e masakruara ishte ajo e Prenk Pervizit, ku u perfshihe edhe kusherijt e fisi i patrioteit Gjin Pjetri, me shtepi te djegura e njerez te vrare, te burgosur e internuar. Ne kete vazhde kriminale, s' kursyen familje te tjera te nderuara kurbinase: Miri, Lalaj, Qipi, Piroli, Leka, Toska, Bami, etj.
Ne mal qendruan trima e luftetare te shqua te lirise qe iu kundervune sistemit diktatorial m'eme arme ne dore. Fashit Skura, figuronte i paçliruar deri me korrik 1952, nga, kur u vrane tre nipat e Gjin Pjetrit dhe Prenk Pertvizit, Ndue Gjergji, Preng Lleshi e Ndue Pal Gjini (vellai i tij Nikolla, ishte vra nga UDB-ja) etjeri Gjini vdekur ne Tepelene). Ne Burizane u vrane trima te tjere, Nikolll Qipi, Lok Piroli, Pal lLala, etj. Ne Kruje varet i riu  Ndue Doçi. Ne Gurrez pushkatoihen 10 burra te Mrajve. Ky ishte rezultati i asaj  qe u quejt lufte NCl. dhe u kthtye ne terror mizor mbi poullin shqiptar ku u perfshi dhe Kurbini.   Nga ana tjeter, gjoja veper e madhe industriale, qe quhej e sukseseme, ishte  uzina e Superosfatit, qe helmatisi gjithe Laçin, e puntoret semureshin rende gjenin vdekjen nga kanceri dhe o prekje  te mushkerive., por qe kishte helmatisur edhe kulturat bujqesore; kryesisht  frutore. Kurbini, pas stuhise se diktatures, po gjen ate liri dhe zhvillim qe i ishte ndaluar. Pavaresisht nga disa te meta, persa i perket nje papunesie te pa justifikuar, qe rendon mbi famimjet, nga ana tjeter  gezon te gjithe te drejtat qe i ishin mohuar e shtypur.
Njerezit kane mundesin te bredhin gjithe boten, kur nga kuifiri s'dilte dot as zogu as miza. Flasin e shprehen pa frike, jo vetem shqip, por edhe ne gjuhe te huaja, qe me pare nuk flisnin dot. Shikon ndertimete bukura kudo, hotele, pallate, e pastaj rruget, fund e krye Shqiperise, te shtruiara. Po ne Kurbin, qarkullimi eshte afre i rregull e i bukur, ku gjithe rruq get jane shtrua si duhet, atje ku ny nuk kalonte dot as qerrja me buaj.
Gjeografia
Krahina e Kurbinit shtrihet në veriperëndim të Shqipërisë së Mesme në zonën midis lumenjve Mat në veri dhe Drojë në jug. Nga veriu kufizohet me rrethet e Lezhës dhe të Mirditës, në lindje me rrethin e Matit, në jug me rrethet Krujë dhe Durrës dhe në perëndim me detin Adriatik. Rrethi i Kurbinit ka një sipërfaqe prej 271 km 2 dhe një popullsi prej 74 000 banorësh. Ka 1 njësi vendore prej të cilave 1 është bashki; Laçi dhe 3 janë njësi administrative, Mamurrasi, Miloti dhe Fushëkuqja. Qytete janë Laçi (35 000 banorë), Mamurrasi (9 000 banorë) dhe Miloti (5 000 banorë). Pjesa lindore e kësaj krahine është pothuajse krejt male në të cilën dallohen dy vargmale të cilat ecin pothuajse paralel me njëri tjetrin, njëri prej të cilëve ai lindor është vargmali i Skënderbeut (22 km gjatësi), ndërsa tjetri vargmali perëndimor është vargmali Krujë - Dajt. Dy vargmalet i ndan në mes lumi i Hurdhazës që buron nga Mali i Skënderbeut në Vinjollë, kurse pjesa perëndimore është fushë. Mali i Skënderbeut nis nga Shkopeti kalon në majën e Mëllezës (1123 m) e vijon me majën e Hithit 1316 m, duke mbërritur pikën më të lartë në majën e liqenit (1724 m). Vargmali perëndimor ka pikën me të lartë në majën e Kunorës sipër Milotit (745 m) e ndjekuar afër saj nga maja e Sukës (675 m). Kurbini ndodhet 45 km larg kryeqytetit, 65 km nga porti i Durrësit,20 km nga porti i Shëngjinit dhe 40 km larg aeroportit Kombëtar Nënë Tereza. Qyteti i Milotit është nyja lidhëse me të gjithë krahinat e Shqipërisë së Veriut e Verilindjes si kryqëzim i rrugëve kombëtare. Në territorin e sajë ka edhe një bregdet që mbetet ende i pashfrytëzuar, ku ofrohen resurse mjaft të përshtatshme për zhvillimin e turizmit ,por edhe një vend ku mund të kalohen pushime të këndshme(Plazhi dhe luguna e Patokut dhe Plazhi i Adriatikut).
Relievi
Kurbini ka një reliev të larmishëm, me fusha në pjesën perendimore,në pjesën lindore me male dhe në veri lugina e Matit. Zona përshkohet nga lumi Mat, i cili ka një gjatësi 115 km, sipërfaqe të pellgut ujëmbledhës 2441 km2 dhe lartësi mesatare 746 m dhe buron në Kaptinën e Martaneshit. Prurja mesatare shumëvjeçare e lumit Mat është 103 m3 në sekondë. Sasia e lëndëve inerte pezull është 2.000.000 m3 në vit,duke u shfrytëzuar si një nga ekonomitë më produktive të zonës. Ujrat e lumit Mat kanë mineralizim të ulët dhe një temperaturë mesatare që lëkundet nga 5,3 gradë celcius në janar deri në 19,9 gradë celcius në gusht.
Klima
Në territorin e rrethit të Kurbinit mbizotëron klima mesdhetare, me bregdet, fusha pjellore, kodrina të ulëta, vargmale me lartësi mbi 700 m mbi nivelin e detit dhe pyje të dendur. Klima mesdhetare me verë të nxehtë e të thatë e dimër të butë e të freskët, është tipike për zonën fushore e kodrinore, ndërsa në zonën malore bie dëborë në dimër.Trashësia mesatare e dëborës shkon mesatarisht deri në 50 cm. Karakteristike për çdo stinë të vitit janë erërat e forta që fryjnë nga verilindja dhe lindja e drejtohen nga korridoret natyrore, shpatet e maleve, që si rezultat i ngritjes së nivelit të shtratit të lumit Mat nga ndërtimi i baseneve të hidrocentraleve ku shpejtësia e tyre arrin deri në 100 km/h sidomos në periudhën e dimrit. Nga pikëpamja e temperaturave vërehen amplituda të mëdha midis dimrit dhe verës. Temperatura mesatare vjetore është 15.6 gradë celcius, kurse amplituda mesatare është 18 gradë celcius. Reshjet në territorin e Komunës kanë një shpërndarje të pabarabartë. Sasia mesatare e reshjeve është 1350mm në vit. Në zonën malore, kryesisht aty ku bie dëborë në dimër, reshjet janë të pranishme edhe gjatë verës, kurse në zonën kodrinore dhe fushore vera është e thatë. Ditët me diell variojnë nga 220-240 dite, ku mesatarisht gjatë vitit ka deri 3000 orë diell.
Flora dhe Fauna
Bimësia është e shpërndarë sipas kushteve klimatike, duke formuar zona bimësie si zona e shkurreve mesdhetare (zhvillohen shkurret, kryesisht shqopa e mareja), e dushqeve (lisi, gështenja), e ahishteve (ahu) dhe e halorëve (pisha). Duke u nisur sipas vetive të përdorimit në zonë rriten edhe bimët mjeksore e aromatike që përmbajnë lëndë aktive dhe esenca. Bimët mjekësore që rriten në këtë zonë janë: sherbela, trumza, kamomili, lulebliri, çaj mali, luleshtrydha, lulëkuqja, mullaga. Në zonën tonë rriten edhe bimët spontane foragjere me vlera ushqimore për bagëtinë. Fauna është zhvilluar në vartësi të mjedisit. Kështu dallohen fauna tokësore, fauna e ujrave të ëmbla dhe fauna e egër.Pozita e favorshme gjeografike, klima mesdhetare, relievi që varion nga fushor e deri në reliev të thyer malor, dalja e afërt në det (grykëderdhja e lumit Mat) kanë bërë që fauna të jetë e pasur. Në ujrat e ëmbla rriten peshq si ballëgjëri, krapi, qefulli etj.Shpendë të gjuetisë janë rosa e pata e egër, thëllënxa, karabullakët, çapkat etj.Kafshë të egra që rriten në këtë zonë janë dhelpra, lepuri, ujku, ariu dhe derri i egër.
Demografia
Në organizimin e vjetër administrativ Kurbini kishte 16 fshatra. Skuraj, Nuajë, Vinjollë, Milot, Malbardhë,Shullaz, Selitë, Gjonë, Laç, Daulë, Mafsheq, Shëmri, Gallatë, Shkretë, Delbnisht, Zhejë, më pas disa prej tyre kanë ardhur duke u pakësuar nga popullsia e për rrjedhojë i janë bashkangjitur qendrës së tyre apo fshtrave fqinjë sikurse ka ndodhur me Daulën, Logapaqin, Logorecin, Prodanin e Shkjezin, që sot ruhen si lagje të fshatit Selitë, por edhe janë shtuar fshatra të tjerë. Dikur Ferrë-Skuraj dhe Shkopeti shkonin së bashku me Skurajn një fshat i vetëm. Mamurrasi megjithëse ka bërë pjesë në Kurbin, nuk është përfshirë në bajrakun e kësaj krahine. Në organizimin administrativ të vitit 1921 Kurbini ishte komunë e nënprefeturës së Krujës në prefekturën e Durrësit. Qendra e komunës së Kurbinit ishte Miloti, e cila kishte Postën e Xhandarmërisë, Zyrën e Gjendejs civile, Zyrën Postare dhe administratën. Në vitin 1945 krahina e Kurbinit edhe pse që në shekullin e XV kishte qenë njësi administrative më vete, në periudhën 45-90 u nda në dy lokalitete (Miloti dhe Mamurrasi) të cilat ishin në varësi të Krujës. Nuaja, Shkreta, Mafsheqi dhe Shëmërija i kaluan Krujës, Ferrë-Shkopeti e Shkopeti i kaluan rrethit të Matit. Në vitin 1956 u krijuan dy fshatra të rinj (Sanxhaku 2 km në jug të Laçit dhe Drita 1 km në veri të Mamurrasit), në të cilët u vendosën banorët e ardhur nga Bushkashi, tokat e të cilëve u përmbytën nga ndërtimi i hidrocentralit të Ulzës. Në vitin 1957 u ngrit fshati Adriatik si qendër banimi për të internuarit. Gjithashtu u krijuan edhe dy fshatra njëri Katundi i Ri në hyrje të Mamurrasit dhe tjetri Dukagjin në perëndim të Bushneshit nga zhvendosja e banorëve nga malësia e Dukagjinit të Shkodrës, të cilët punuan për shpyllzimin, hapjen e tokave kënetore dhe hapjen e kanaleve. Pas vitit 1992, Ferrë - Shkopeti dhe Shkopeti u rikthyen nën juridiksionin administrativ të rrethit Kurbin dhe përkatësisht në komunën e Milotit. Popullsia në rrethin e Kurbinit arrin në 74 000 banore, dhe është një popullsi heterogjene e krijuar kryesisht pas ndërtimit të fabrikës së Superfosfatit në qytetin e Lacit. Zona autoktone shtrihet kryesisht në malesine e rrethit nga Skuraj, Miloti, Gallata,Vinjolli,Daula, Selita, Mali i Bardhe, Delnishti, Shullazi, Laci, Gjormi, Zheja etj, nderkohe qyteti Lac, nje pjese e zones se Fushë-Kuqe jane banuar me banore te ardhur gjate shekullit te XX.
Ndarja administrative
Rrethi i Kurbinit përfshin nën administrimin e vet një bashki dhe tre njësi adminstrative, që janë:
Kantoni Dijon-1
Kantoni Dijon-1 (frëngjisht: Canton de Dijon-1) është një kanton në departamentin Côte-d'Or, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Dijon. Ka sipërfaqe 76.12km2 dhe popullsi 31653 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Dijon-1 aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Stidda
Të dhëna
AKTIVITET KRIMINALE Trafikimi i narkotikëve, Shantazhi, Vjedhja e veturave, Trafikimi i qenieve njerëzore, Falsifikimi, Pastrim parash, Aktivitete kriminale,
Dallimi nga Cosa Nostra
Mafia Stida dallohet nga grupimi mafioz, Koza Nostra, nga fakti se nuk është e bazuar mbi sistemin e nderit, por është e interesuar vetëm në aktivitetet kriminale dhe në përfitimet materiale apo financiare.
Tatuazhe me yll
Anëtarët e mafies “La Stida” janë të njohur për vendosjen e tatuazheve në formën e një ylli.
Rivale e Cosa Nostra
“La Stida” është një rivale jo e drejtpërdrejtë e mafias tjetër siciliane, Koza Nostës.
Stida edhe në Milano Kriminelët e Stidës janë të pranishëm edhe në Milano, Xhenoa, Trieste dhe Torino.
Aleate e mafies shqiptare Shumë burime e konsiderojnë mafien shqiptare që ekziston në Itali si alete të Stidës siciliane.
5000 anëtarë Sipas disa vlerësimeve, efektivi numëron 5 mijë anëtarë, disa prej tyre të larguar nga Koza Nostra.
Francesco Marino Mannoia
Francesco Marino Mannoia, “kimisti” i penduar i mafies. Manoia mori 600 mijë euro për të dëshmuar lidhjet e Andreotit me mafian. Ish-mafiozi jeton me një identitet të ri dhe është bërë qytetar amerikan. Françesko Marino Manoia, i mbiquajturi “mocarela” (një lloj djathi në Itali) është një nga të penduarit e mafies siciliane në vitin 1989. Ai u rrit në Palermo, kryeqendrën e Sicilisë, dhe iu bashkua familjes mafioze “Santa Maria di Gesu”, të kryesuar nga Stefano Bontade. Ai dallohej për aftësitë e tij sidomos në kimi, të cilat u përdorën në rafinimin e heroinës. Marino Manoia kishte rafineruar të paktën 1000 kilogramë heroinë për Bontaden. Ai kishte mësuar të rafineronte heroinën nga Antonio Vernengo, i mbiquajtur “Doktori”. Manoia është i dyshuar si i përfshirë në të paktën 17 vrasje. Gjatë “Luftës së Dytë të Mafias” në vitet 1980, bosi i tij, Stefano Bontade, u vra së bashku me disa qindra të tjerë të lidhur me të. Manoia mbijetoi pasi në atë kohë ishte në burg për trafikim droge. Ai ia doli të ikë nga burgu me ndihmën e vëllait të tij më të vogël, Agostino Manoia. Më pas, ata u takuan me bosin e Korlonezit, Salvatore Rina, për të vendosur pozicionin e tyre pas peizazhit dramatik të mafias siciliane dhe të dy jetuan nën patronazhin e Rinës. Françesko u bë rafineruesi më i madh i heroinës për klanin Korleonezi. Në vitin 1986, ai u kap përsëri dhe përfundoi sërish në burg. Më 20 prill të vitit 1989, vëllai i tij, Agostino, atëherë në moshën 23 vjeç, u gjet i vrarë në makinën e tij. Françesko mendoi se vëllai i tij ishte i vrarë, duke bashkëpunuar më pas me Vinçenco Puçion për të rrëzuar Salvatore Rinën si bos të mafias siciliane. Në vjeshtën e vitit 1989, një i besuar i Manoiës kontaktoi me njësinë antimafia në Romë, duke lënë mesazhin se ai dëshironte të dëshmonte. Pas negociatave në lidhje me sigurinë e jetës së tij, Manoia pranoi të fliste për gjykatësin Xhovani Falkone. Ai ndoqi gjurmët e Tomaso Busketës dhe Salvatore Kontornos, duke u bërë një informues, i besueshëm dhe inteligjent. Aktualisht, Manoia pranoi programin e Dëshmitari të Mbrojtur në Shtetet e Bashkuara (Italia nuk e kishte këtë program në atë kohë). Në SHBA ai dëshmoi kundër familjes “Gambino”. Manoia deklaroi se ish-bosi i tij, Stefano Bontade, kishte marrëdhënie të afërta me politikanët sicilianë, në veçanti me Salvo Limën, njeriu i ish-kryeministrit Xhulio Andreotit në Sicili. Në prill të vitit 1993, pas vrasjes së Limës dhe gjykatësve Xhovani Falkone dhe Paolo Borselino, ai dha dëshmi kundër Andreotit. Ai pretendoi se Andreoti ishte takuar me Stefano Bontaden në vitet 1970, duke dëshmuar për herë të parë kundër Ançelotit, si një bos i mafias. Sipas të dhënave, Manoia mori 600 mijë dollarë kur dha dëshminë e tij kundër Andreotit. Në atë kohë ai jetonte me 3000 dollarë amerikanë në muaj, plus pensionit të babait të tij, të paguar prej shtetit italian. Përse hyra në mafia? “Shumë besojnë se hyni në Koza Nostra për të bërë para. Kjo është vetëm një pjesë e së vërtetës. A e dini se përse hyra unë te Koza Nostra. Pasi më parë në Palermo unë isha Zoti Askush. Pas kësaj, të gjithë më respektonin. Dhe për mua kjo ishte më e vlefshme se paratë”.
Babina Greda
Babina Greda (në Kroatisht ) është një qytet në zhupaninë Vukovar-Srijem në Kroaci.
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 3524 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 3585 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 4262 banorë. Popullsia ka ndryshuar me -1.7%.
Albanopoli
parapamje|Kulla mbrojtëse në hyrjen veriore të Albanopolit Albanopoli është një qytet ilir, qendër e fisit të Albanëve. Përmendet për herë të parë në mesin e shekullit të dyte nga Ptolemeu. Mendohet se ai ngrihej aty ku janë sot rrënojat e qytetit ilir të Zgërdheshit. Emri i tij do të thotë qytet i Albanëve. Zgërdheshi është fshat i rrethit të Krujës, pranë të cilit ndodhen rrënojat e një qyteti ilir të identifikuar me Albanopolisin. Gërmimet dëshmojnë se është zhvilluar mbi bazën e një vendbanimi protourban. U shndërrua në qytet në fundin e shek IV p.e.s. Albanët ishin fisi ilir nga të cilët morën emrin e hershëm shqiptaret. Përmendet për herë të parë si Albanoi në shek II nga Ptolemeu, i cili i vendos në shpinë të Dyrrahut deri tek Malet Kandave (Malet e Polisit) në lindje, brenda trevës së banuar më parë nga fisi ilir i parthineve. Mendohet të jetë i njëjti fis me emrin e ri të përkthyer parthinoi=bardhinoi=albanoi, bardh=alb (nga latinishtja e vjeter). Në krahinën qendrore të banuar prej Albanëve ruhen ende toponime që lidhen me ermin e këtij fisi si : Arbana, fshat në rrethin e Tiranës, Kroi Alban në afërsi të Zgerdheshit etj. Në burimet historike të shek. XI albanët përmenden nga Mihail Ataliati dhe nga Ana Komnena si pjesëmarrës aktive të ngjarjeve të kohës në Perandorinë Bizantine. Në mesjetë njihet edhe varianti Arban, i cili ka qënë emri etnik i shqiptarëve.shqiptaret e kane marre emrin nga ky fis.
Labëria
parapamje|Harta e Labërisë. Labëria është një krahinë historike që gjendet në Shqipërinë jugperëndimore. Banorët e saj janë të njohur si Labës (të referuara si shqip: nj.: Lab, sh. Lebër, gjithashtu nj. dialektor: Lap) dhe kufijtë e saj arrijnë nga Vlora në Himarë në jug, në kufirin grek pranë Sarandës, duke përfshirë Kurveleshin e Qarkut Gjirokastër dhe duke u shtrirë në lindje në qytetin e Tepelenës. Sipas gojëdhënës, krahina kufizohet me tri ura.
Shtrirja
Në përkufizimin e tij më të gjerë, Labëria mund të përdoret për të përfshirë çdo gjë nga Mallakastra dhe Lumi Vjosa deri në Sarandë, dhe në përkufizimin e saj (më të zakonshëm) mund të referohet vetëm në Himarë, Tepelenë dhe Kurvelesh. Në përkufizimin më të gjerë, përveç këtyre tre rajoneve, rajone të tjera janë Vlora dhe rrethinat e saj në jug të lumit Vjosa, Lunxhëria, Mallakastra, Gjirokastër dhe rrethinat e saj, Delvinë dhe rrethinat e saj, Pogon, Dropull, Sarandë dhe nganjëherë (shumë rrallë) Këlcyra dhe Zagori. Rajonet kufizuese përfshijnë Pogon, Myzeqe, Çamëria, Dangëllia dhe Dishnica (si dhe kufiri me Greqinë).
Historia
Historikisht, Labët ishin pasues të Krishterimit Ortodoks Lindor, por shumë u kthyen në Islam gjatë sundimit Osman, me pjesën më të madhe të konvertimit që ndodhën në shekullin e 18-të. Konvertimet ishin veçanërisht intensive gjatë viteve të konfliktit midis Rusisë Ortodokse dhe Perandorisë Osmane, gjatë së cilës disa sundimtarë u shtrënguan mbi krishterët ortodoksë nga sundimtarët osmanë, duke përfshirë edhe kthimin e detyruar të fshatrave në shkallë të ulët, duke kundërshtuar tolerancën zyrtare osmane për të krishterët. Arsyet shtesë për konvertimin përfshijnë diskriminimin dhe shfrytëzimin e të krishterëve nga sundimtarët osmanë, modelet e mëparshme të konvertimit midis sekteve të ndryshme të krishtera dhe shpërndarjes së ndryshme para-osmane të besimeve të krishtera në rajon (përfshirë ortodoksinë, katolicizmin, Bogomilizmin dhe madje arianizmin). sondazhi që vetëm të krishterët duhej të paguanin, varfëria e kishës, analfabetizmi masiv i priftërinjve dhe fakti që gjuha e adhurimit nuk ishte gjuha shqipe. Tradita pohon se një konvertim masiv i Labëve ndodhi gjatë një urie në të cilën peshkopët e Himarës dhe të Delvinës refuzuan të lejonin Labët të thyejnë shpejt dhe të pijnë qumësht.
Shumë lebër u rekrutuan nga trupa osmane Jannisary për shkak të natyrës së tyre luftarake dhe preferencës fillestare të osmanëve për rekrutimin e shqiptarëve pas pushtimit të tyre në Ballkan. Pas shpërndarjes së trupave Jannissary nga Sulltan Mahmud II në 1826, dega sufi e Urdhrit Bektashi, një institucion bërthamor jazistar, u shpërnda gjithashtu dhe ndjekësit e tij ekzekutuan ose u internuan në jug të Shqipërisë. Si rezultat, shumica e Labëve sot i përkasin besimit bektashian me të krishterët ortodoksë të përqendruar në rajonin bregdetar të Himarës, si dhe disa xhepa në të gjithë qarkun e Vlorës dhe pjesët jugore dhe lindore të rajonit, rreth Gjirokastrës, Delvinës dhe Sarandës.
Ali Pasha nga Tepelena ose nga Janina (Ioannina), i mbiquajtur Aslan, "Luani" ose "Luani i Jannines" (1740-1822), ka lindur ne ketë rajon. Ai vendosi pjesën perëndimore të Rumelisë, territorin evropian të Perandorisë Osmane, i cili u quajt edhe Pashalik i Janinës. Gjykata e tij ishte në Janinë. Aliu kishte tre djem: Ahmet Muhtar Pasha (shërbeu në luftën e 1809 kundër rusëve), Veli Pasha nga Morea dhe Salih Pasha i Vlorës. Ali Pasha i Tepelenës vdiq duke luftuar më 5 shkurt 1822, në moshën 82 vjeçare.
Gjuha
Shiko edhe: Labërishtja
Dialekti i lidhur me Labërinë është dialekti Lab, i cili është i veçantë në rajon. Dialekti përzier karakteristikat novatore dhe arkaike dhe është i lidhur ngushtë me Arbëreshët e folur nga diaspora e vjetër shqiptare në Itali, Arvanishtja e Arvanitasve në Greqi dhe Çamërishtja.
Gjenetikë
Sipas projektit vullnetar mbi ADN shqiptare, www.rrenjet.com, linjat kryesore atërore të Labërisë janë E-V13, me 32.6%, dhe R1b-M269 (kryesisht nëndega e saj R-Z2705) me 22.8%, të dyja shumë të përhapura edhe në shqiptarë të krahinave të tjera. Shpërndarja e linjave atërore në Labëri shfaq shenja të zhvillimit shoqëror fisnor të ngjashme me krahina të tjera malore në Shqipëri.
Provinca e Breshas
Provinca e Breshias është një krahinë italiane e Rajonit të Lombardisë me 1.262.869, provinca e dytë më e populluar nga dymbëdhjetë krahinat e Lombardisë dhe e pesta në Itali. Kjo është provinca më e madhe e Lombardisë, për nga sipërfaqja (4.784,36 km²) dhe dendësi të popullsisë prej rreth 264 banorë për km². Provinca e Breshias ka 206 komuna.
Ajo kufizohet në veri dhe veri-perëndim me Provincën e Sondrios, në perëndim me Provincën e Bergamos, në jug-perëndim me Provincën e Kremonës, në jug me Provincën e Mantovës, në lindje me Provincën e Veronës të Rajonit të Venetos dhe me Provincën e Trentos të Rajonit të Trentino-Tiroli Jugor.
Ylli i Davidit
thumb|250px|Ylli i Davidit Ylli i Davidit (Hebraisht מָגֵן דָּוִד; Hebraishte biblike: Māḡēn Dāwīḏ, Tibene [mɔˈɣen dɔˈvið]) i adoptuar si emblemë në vitin 1897 nga levizja sioniste. (Komuniteti hebre i Pragës, ka qenë i pari i cili e ka përdorur yllin e Davidit në mënyrë zyrtare).
Duke filluar nga shekulli i XVII, ai u përdor nga shumë komunitete hebre si një shenjë e përgjithshme e judaizmit, edhe pse nuk ka asnje autoritet Biblik.
4 minutes
"4 Minutes" është këngë e kënduar nga këngëtarja amerikane Madonna për albumin e sajë të njëmbëdhjetë Hard Candy. U paraqit si këngë e parë e albumit më 17 mars të vitit 2008 nga Warner Bros. Records. Në realizmin e këngës gjithashtu morën pjesë edhe këngëtari dhe tekstshkruesi amerikan Justin Timberlake dhe Timbaland i cili gjithashtu ishte bashkautor dhe producent i këngë. Kënga u kompletua nga Demacio Castellon. Kënga bëri që Madonna të ngjithej për të 37 herë në Billboard Hot 100 si hit Top 10, duke e bërë këngëtaren me më shumë arritje në Top 10 me hite edhe atë duke tejkaluar rok këngëtarin e famshëm Elvis Presley. Në Britaninë e Madhe arriti mbajti rekordin me numër më të madh të këngëve hit, duke u bërë kjo kënga e 13-të hit. Kjo ishte një nga video copat më të shikuara në YouTube në vitin 2008 dhe video copa më e shikuar në karrierën e Madonnas me mbi 52 milion shikime vetëm brenda 6 muajve të parë, që nga 27 tetori i vitit 2008. "4 Minutes" është nominuar për "Grammy Awards" të 51-të në kategorinë Bashkëpunimi më i mirë Pop Me Vokalë.
Ylli i Davidit
Antropologët pretendojnë që trekendeshi me kokë poshtë përfaqëson organin seksual femëror, ndërsa ai me kokë lart atë mashkullor. Të lidhura bashke ne hekzagrame ato përfaqësojnë bashkimin e forcave aktive dhe pasive në natyrë.
Në alkimi dy trekëndeshat simbolizojnë zjarrin dhe ujin; së bashku përfaqësojnë bashkimin e dy ekstremeve. Përdorimi i vjetër i hakzagramës përdorej vetem per kabalën praktike, dmth për magjinë juive e cila i përket shekullit te VI para Krishtit.
Ylli i Davidit mbahet nga burrat gjatë ritualeve Vudu ndërsa femrat mbajnë pentagramin. Ai konsiderohet shpesh si simboli më i fuqishëm i përdorur ne okultizëm, duke qenë se përdorej në ritualet e mallkimit dhe magjive.
1736 në literaturë
Vdekje
zqzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz
Udhëheqës të shteteve në vitin 1710
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shronjës.
San Antonio
San Antonio u emërtua nga një ekspeditë spanjolle në këtë zonë në vitin 1691, për nder të Shën Antonit të Padovës, festa e të cilit është më 13 qershor. Vendet argëtuese përfshijnë parqet argëtuese "SeaWorld" dhe "Six Flags Fiesta Texas", dhe në bazë të Byrosë së Konventës dhe Vizitorëve të San Antonios, qyteti është vizituar nga rreth 26 milionë turistë në vit. San Antonio është qyteti i pesë herë kampionëve të NBA "San Antonio Spurs" dhe qyteti ku zhvillohet çdo vit "San Antonio Stock Trego & Rodeo", një nga ngjarjet më të mëdha të tilla në SHBA.
Ekonomia
San Antonio ka një ekonomi të larmishme me rreth një PBB metropolitan prej 96,8 miliardë dollaresh. Kjo e rendit atë të katërtin ndër zonat metropolitane të Teksasit dhe të 38-in në Shtetet e Bashkuara. Ekonomia e San Antonios përqendrohet kryesisht në sektorët e turizmit, ushtrisë, kujdesit shëndetësor, shërbimit civil të qeverisë, shërbimet financiare dhe naftës dhe gazit. Në njëzet vitet e fundit, San Antonio është bërë një vend i rëndësishëm për qendrat amerikane të telefonimit dhe ka shtuar një sektor të rëndësishëm të prodhimit të përqëndruar rreth automobilave.
Montgomery County (Illinois)
Montgomery County është një nga  qarqet në shtetin federal Illinois të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Video teksti
Video tekst (Videotext) është një formë e komunikimit që përdoret për të shpërnda lajmet në formë shkronjash e grafike në Televizorë. Kjo formë e komunikimit bëhet në Televizorët duke e shtypur sustën përkatëse për ftesën e Video tekstit. Zakonisht përmbajtja e këtyre video-fletave ka të bëjë me lajmet ditore, përmbajtjen e programit të transmetuar në kanalin përkatës dhe në kohërat më të reja mundësohen nga shërbime të ndryshme edhe lojëra shpërblyese apo kuize të ndryshme. Me përhapjen e internetit rëndësia e kësaj forme të komunikimit ka rënë në shkallën më të ultë.
Mizuri
Missouri (shqiptohet: mizuri) është një shtet në rajonin Midwest të Shteteve të Bashkuara i kufizuar nga Iowa, Illinois, Kentucky, Tennessee, Arkansas, Oklahoma, Kansas dhe Nebraska. Mizuri është shteti i 19-të më i populluar me më shumë se gjatë milionë banorë. Kryeqytet i Mizurit është Jefferson City. Katër zonat më të mëdha urbane janë Columbia, Kansas City, St. Louis, dhe Springfield.
Njerëzit kanë banuar në atë që tani është Mizuri për të paktën 12,000 vjet. Kultura misisipiane, e cila u shfaq të paktën në shekullin e nëntë, ndërtoi qytete dhe tuma përpara se të binte në shekullin e 14-të. Kur eksploruesit evropianë mbërritën në shekullin e 17-të, ata takuan kombet Osage dhe Missouria. Francezët e inkorporuan territorin në Louisiana duke themeluar Ste. Genevieve më 1735 dhe St. Louis më 1736. Pas një periudhe të shkurtër të sundimit spanjoll, Shtetet e Bashkuara fituan Mizurin si pjesë e Blerjes së Luizianës më 1803. Amerikanët nga Jugu i Lartë, duke përfshirë afrikano-amerikanët e skllavëruar, nxituan në territorin e ri të Mizurit. Mizuri u pranua si një shtet skllav si pjesë e Kompromisit të Mizurit të vitit 1820. Shumë nga Virxhinia, Kentaki dhe Tenesi u vendosën në zonën Boonslick të Mid-Missouri. Menjëherë pas kësaj, emigracioni i madh gjerman formoi Missouri Rhineland.
Mizuri pasqyron përbërjen demografike, ekonomike dhe politike të vendit me një përzierje të kulturës urbane dhe rurale. Ai i ka të dyja ndikimet kulturore Midwestern dhe Jugore, duke pasqyruar historinë e tij si një shtet kufitar. Gjeografia e Mizurit është shumë e larmishme. Pjesa veriore e shtetit shtrihet në fusha, ndërsa pjesa jugore shtrihet në Malet Ozark, me lumin Misuri që i ndan të dyja pjesët. Bashkimi i lumenjve Misisipi dhe Misuri gjendet afër St Louis.
Gjeografia
Mizuri kufizohet me tetë shtete të ndryshme, një shifër e barabartë vetëm me fqinjin e tij, Tennessee. Misuri kufizohet nga Iowa në veri; nga Illinois, Kentucky dhe Tennessee përtej lumit të Misisipit në lindje; në jug nga Arkansas; dhe nga Oklahoma, Kansas dhe Nebraska (e fundit përtej lumit Missouri) në perëndim. Ndërsa kufijtë veriorë dhe jugorë janë vija të drejta, Missouri Bootheel shtrihet në jug midis lumenjve St. Francis dhe Misisipi. Dy lumenjtë më të mëdhenj janë Misisipi (i cili përcakton kufirin lindor të shtetit) dhe Missouri (i cili rrjedh nga perëndimi në lindje përmes shtetit), duke lidhur në thelb dy metrotë më të mëdhenj të Kansas City and St. Louis.
Megjithëse sot zakonisht konsiderohet pjesë e Mesperëndimit, Mizuri shihej historikisht nga shumë njerëz si një shtet kufitar, kryesisht për shkak të vendosjes së emigrantëve nga Jugu dhe statusit të tij si një shtet skllevër përpara Luftës Civile, i balancuar nga ndikimi i St. Louis. Qarqet që përbënin "Little Dixie" ishin ato përgjatë lumit Missouri në qendër të shtetit, të vendosura nga migrantë jugorë që mbanin përqendrimin më të madh të skllevërve.
Në vitin 2005, Mizuri priti 16,695,000 vizitorë në parqet e tij kombëtare dhe zona të tjera rekreative me një sipërfaqe totale prej 101,000 hektarësh (410 km2), duke i dhënë atij 7,41 milion dollarë të ardhura vjetore, 26,6% të shpenzimeve të tij operative.
Topografia
parapamje|majtas|Një hartë fiziografike e Mizurit Në veri dhe në disa raste vetëm në jug të lumit Missouri shtrihen rrafshnaltat veriore që shtrihen në Iowa, Nebraska dhe Kansas. Këtu, kodrat rrotulluese mbeten nga akullnaja që dikur shtrihej nga Mburoja Kanadeze deri në lumin Missouri. Mizuri ka shumë bllofa të mëdha lumore përgjatë lumenjve Misisipi, Missouri dhe Meramec. Mizuri jugor ngrihet në malet Ozarks, një pllajë e ndarë që rrethon malet magmatike Parakembriane të St. Francois. Ky rajon pret edhe topografinë karstike të karakterizuar me përmbajtje të lartë gëlqerore me formimin e gropave dhe shpellave.
Pjesa juglindore e shtetit njihet si rajoni Missouri Bootheel, i cili është pjesë e Rrafshnaltës Aluviale të Misisipit ose zhytjes së Misisipit. Ky rajon është pjesa më e ulët, më e rrafshët, më e ngrohtë dhe më e lagësht e shtetit. Është gjithashtu ndër më të varfërit, pasi ekonomia atje është kryesisht bujqësore. Është gjithashtu më pjellorja, ku mbizotërojnë të korrat e pambukut dhe të orizit. Bootheel ishte epiqendra e katër tërmeteve të Madridit të Ri të 1811 dhe 1812.
Gjuha
Shumica dërrmuese e njerëzve në Mizuri flasin anglisht. Përafërsisht 5.1% e popullsisë raportoi se fliste një gjuhë tjetër përveç anglishtes në shtëpi. Gjuha spanjolle flitet në komunitete të vogla latine në zonat e metrosë së St. Louis dhe Kansas City.
Mizuri është shtëpia e një dialekti të rrezikuar të gjuhës frënge të njohur si frëngjishtja e Mizurit. Folësit e dialektit, të cilët e quajnë veten Créoles, janë pasardhës të pionierëve francezë që u vendosën në zonën e njohur atëherë si Illinois Country duke filluar nga fundi i shekullit të 17-të. Ai u zhvillua në izolim nga folësit francezë në Kanada dhe Luiziana, duke u bërë mjaft i dallueshëm nga varietetet e frëngjishtes kanadeze dhe frëngjishtes kreole të Luizianës. Dikur flitej gjerësisht në të gjithë zonën, frëngjishtja e Missourit tani është pothuajse e zhdukur, me vetëm disa folës të moshuar në gjendje ta përdorin atë.
Feja
Sipas një studimi të Pew Research të kryer në vitin 2014, 80% e mizurianëve identifikohen me një fe. 77% janë të lidhur me krishterimin dhe emërtimet e tij të ndryshme dhe 3% e tjerë janë adhurues të feve jo të krishtera. 20% e mbetur nuk kanë fe, me 2% që identifikohen në mënyrë specifike si ateistë dhe 3% identifikohen si agnostikë (15% e tjerë nuk identifikohen si "asgjë në veçanti").
Demografia fetare e Misurit është si më poshtë:
Feja në Malin e Zi
Krishterimi Ortodoks Lindor është besimi fetar mbizotërues në Mal të Zi, ka gjithashtu një numër të konsiderueshëm ndjekësish të Krishterimit Katolik dhe Islamit.
Shumica e të krishterëve ortodoksë i përkasin Kishës Ortodokse Serbe, por ka gjurmë të një Kishe Ortodokse Malazeze në formim, e cila nuk njihet kanonikisht nga Kisha e krishterë ortodokse. Sipas vlerësimit të vitit 2020 nga Qendra Kërkimore Pew, 76.6% e popullsisë janë të krishterë, 19.11% janë myslimanë dhe 2.61% janë të padeklaruar.
Kisha Katolike
Shumica e katolikëve janë kroatë dhe shqiptarë etnikë, si dhe disa malazezë. parapamje|250px|[[Katedrale Katolike në Kotorr]] 200px|parapamje|majtas|Harta e Malit të Zi {{legend|#f66161ff|Dioçeza e [[Kotorri|Kotorrit}} {{legend|#a1acebff|Arqidioqeza e Tivarit}} ]]
Islami
Myslimanët zënë një përqindje të madhe të popullsisë. 118,477 myslimanë të Malit të Zi përbëjnë 19.11% të popullsisë së përgjithshme. parapamje|280px|[[Xhamia e Hysen Pashës në Plevël|Xhamia e Husejn Pashës në Plevla]] parapamje|280px|Shpërndarja e myslimanëve në Malin e Zi Shumica e myslimanëve janë shqiptarë etnik dhe boshnjakë, Myslimanët në Mal të Zi mund të gjenden kryesisht në rajonin e Sanxhakut në Mal të Zi dhe në Ulqin, Tivar dhe Podgoricë.
Referime
https://www.pewresearch.org/religion/2015/04/02/religious-projection-table/
Kragerø
Kragerø është një komunë në qarkun Telemark, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 306 km² dhe popullsi 10584 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Teknologjia e informacionit dhe komunikimit
Teknologjia e informacionit dhe komunikimit ose (TIK) (Information and communications technology) është përdorur shpesh si një sinonim i zgjeruar ose si një term ombrellë për teknologjinë e informacionit (TI), por është një term më specifike (p.sh. më i gjerë në fushëveprim) që thekson rolin e komunikimit të unifikuar, dhe integrimin e telekomunikacionit (linjat telefonike dhe sinjalet wireless), kompjuterët gjithashtu si softuerë të nevojshëm të sipërmarrjes, middleware, depo (magazinimi), dhe sistemet audio-vizuale, të cilat mundësojnë përdoruesve për qasje, ruajtje, transmetim, dhe manipulim të informacionit.
Financimi në TIK
Së fundi është vlerësuar se janë shpenzuar $3,5 trilion dollarë në IT në të gjithë botën, dhe aktualisht ka rritje 6% për çdo vit – duke u dyfishuar çdo 15 vite. Buxheti i qeverisë federale të SHBA-së në IT për vitin 2014 ka qënë afëersisht $82 bilion dollarë.
Mesatarja e buxhetit të IT ka ndarje si në vijim:
Rrethi i Hasit
parapamje|Bashkia e Hasit në qarkun e Kukësit
Bashkia e Hasit është sipas ndarjes së re territoriale një nga 61 bashkitë e Republikës së Shqipërisë. Bashkia e Hasit ka 22,200 banorë (deri në vitin 2014 sipas gjendjes civile Has), një sipërfaqe prej 374 km² dhe kryeqendër Krumën.
Hasi është një krahinë etno-gjeografike me kufij të përcaktuar shumë qartë, i rrethuar pothuajse rreth e qark i gjithë Hasi me lumenj në mes ngrihet madhështor mali i Pashtrikut me lartësi 1989 m mbi nivelin e detit. Në veri dhe në lindje, Drini i Bardhë dhe dega e tij Ereniku që e ndajnë nga Krahina e Rekës dhe Podrimës (Rrafshi i Drinit). Në jug dhe në perëndim kufizohet me krahinën e Lumës dhe Maleziut me të cilat i ndan Drini i Bardhë dhe i bashkuar dhe sot liqeni i Fierzës, ndërsa në veri-perëndim përroi i Skatinës e ndan nga Butyci i rrethit të Tropojës.
Bashkia e Hasit duke u ndodhur në verilindje të Shqipërisë bën pjesë në Qarkun e Kukësit (brenda territorit të Shqipërisë ndërsa pjesa tjetër e Hasit është në vartësi të Komunës se Gjakovës dhe një pjesë në vartësi të Komunës së Prizrenit).
Hasi që ndodhet në Republikën e Shqipërisë nuk plotëson njësinë etnografike te Hasit. Krahina e plotë e Hasit u nda padrejtësisht pas luftërave ballkanike në fillim të shekullit XX, kjo ndarje u sanksionua ne Konferencën e Ambasadoreve në Londër në vitin 1913. Mu në lindje, Hasi i Shqipërisë nëpërmjet vijës kufitare të vëne që në vitin 1913 (që ndau Kombin përgjysmë) kufizohet me Republikën e Kosovës, përkatësisht mund te themi me vetveten.
Traditat dhe zakonet e Hasit
Hasi ka një ndryshim te qarte dhe të dallueshëm me krahinat kufitare, ai identifikohet nga traditat e zakonet, nga dialekti i tij karakteristik nga veshjet e tij dhe nga këngët dhe vallet e tij. Ka një kulture shume te zhvilluar dhe të pasur dhe të veçante nga krahinat tjera, gjë që është një vlerë e shtuar në mbarë kulturën shqiptare por fatkeqësisht nuk ka shume studime në këtë drejtim dhe mund të themi që është krahina më e pa studiuar ne shqipëri dhe për shkaqet që thamë më lartë (ku Hasi i Shqipërisë ishte në vartësi të Kukësit) dhe si pasoj shumë tradita e zakone Hasjane janë identifikuar deri më sot si Kuksiane ku në të vërtet ato dallojnë dukshëm me ato të Kukësit (Lumes), por pas përmbysjes së komunizmit dhe Hasi filloj të shpalos kulturën e vet kështu që tani më ajo ka filluar te njihet mirë, kjo duhet të theksohet vetëm për në Shqipëri sepse në Kosovë njihen mjafte mirë traditat dhe zakonet Hasjane pasi vetë lidhjet tradicionale të Hasit me Kosovën e kanë bërë që kjo krahinë të jetë një dhe e pa ndare me Kosovën e sidomos me Gjakovën.
Trikseli
thumb|200px|Trikseli Trikseli (në greqisht triskeles τρισκέλιον do të thotë trekëmbësh). Ky motiv dekorativ është përdorur shumë nga Keltët e vjetër, në mitologjinë e të cileve, trikseli përfaqesonte 3 perënditë kryesore: Lug, Dagda dhe Ogme.
Rrethi i Hasit
Karakteristikat e veshjes dhe këngës e valles Hasiane
Një studim i bërë ne vitin 1971 nga studiuesi R. Bogdani ne fshatrat e Hasit te Shqipërisë dhe të Kosovës ai e ka vlerësuar shume kulturën Hasjane dhe e shkruar atë në detaje sidomos për veshjet, vallet e këngët e Hasit. Më poshtë po citojmë pjesë nga karakteristikat e valleve Hasjane.
Trikseli
thumb|250px|Flamuri i [[Sicilia|Siçilisë]] Ai evokon diellin, lëvizjen pingule. Simbolikisht ai përfaqëson 4 elementët: ajrin, zjarrin, ujin dhe tokën (që është nyja qëndrore e krahëve). Ai mund të përfaqësojë gjithashtu kohën e shkuar të tashmen dhe të ardhmen, ose tre moshat e jetës: rini, moshë e pjekur dhe pleqëri. Trikseli ësthë simbol i flamurit të Siçilisë dhe i shum stemave dhe flamujve të tjerë.
Rrethi i Hasit
Karakteristikat e veshjes dhe këngës e valles Hasiane
Vallet e kësaj krahine marrin përparësi, sepse, duke pasur një shtrat të njësuar,bëjnë jetë artistike folklorike brenda dhe jashtë kufijve të sotëm shtetërorë.Kërcimet njëshe (si për burrat, ashtu dhe për gratë) përbëjnë dukurinë më tipike e më të kristalizuar. Ka rëndësi të theksohet se struktura e tyre,ashtu si e tërë vallëzimeve të këtij sistemi, kudo ku praktikohen, është elastike dhe lejon në një masë të konsiderueshme improvizimin dhe spontanitetin dhe një thurrje të motiveve dhe figurave koreografike. Megjithatë, ato kanë një bazë karakteristike hasjane, që e dallon në njëfarë mase nga vallet e krahinave fqinje.Në Has, vallet e grave, në krahasim me ato të burrave, janë më të shumta në numër dhe më të begata në aspektin krijues dhe interpretues, sepse dallohen sidomos për shprehësinë dhe lëvizjet e lirshme. Si të tilla, ato gjejnë praktikim më të dendur. Zakonisht vendasit përdorin për to emërtimin “kcim” ose “kcim grash”. Kërcimet e grave të Hasit, ashtu si përgjithësisht ato të krahinave të Shqipërisë së Veriut (duke përfshirë “Kosovën”, “Maqedoninë”, dhe Malësinë), në të cilat praktikohet i njëjti sistem vallëzimi, shquajnë për tri tipare karakteristike.Së pari formën më të hershme dhe më origjinale të kërcimeve e përbën ekzekutimi nga një grua e vetme, në mënyrë vetjake.Së dyti, kur gratë kërcejnë në dasma, është rregull që të ngrihen të parat “bijat” e shtëpisë (nuset që kanë dalë nga ajo shtëpi ku zhvillohet dasma) të cilat, në krahasim me të tjerat, kërcejnë e këndojnë më fort. Së treti, fillimi dhe ekzekutimi i kërcimit nga një valltare, reagimi ti të pranishmëve përreth dhe lidhja e valltares me mjedisin e dasmës, të gjitha këto të shoqëruara me këngë e të kryera si mbas një rendi të caktuar,3 kanë ndikuar në kristalizimin e formës artistike të këtij vallëzimi, i cili ka marrë përmasat e plota të një spektakli popullor.Kjo mënyrë kërcimi nis zakonisht në Has me këngën e parë “Shka ka defi,mori, çi po krat''? (kërcet)”. Pastaj pason vargu i dytë: “Ani, po k’saj Razës (emrin i asaj që do kërcejë), mori po i vikat (thërret)”, që këndohet nga të pranishmet përreth. Kërcimet e grave hasjane praktikohen edhe nga dy veta, dy gra ose dy vajza ,dhe më rrallë nga tri veta. Në rastin e fundit, kur ato luhen njëherësh nga një'' vajzë, një nuse dhe një plakë, diferencohen më së miri tri plane kërcimesh, që i japin vallëzimit një pamje të larmishme .Në vallet e grave (pa përjashtuar edhe ato të burrave), spikasin edhe të tilla që, për shkak të përmbajtjes së tyre, kanë marrë një fizionomi pak a shumë më të qenësishme koreografike, aq sa në disa raste dalin me emërtime të veçanta.Si të tilla përmendim vallet e kënduara: “Nama ni pikë uj-e”, “Çitma kamën përmi kamë”, “Moj e mira bardh’ si pllumi”, “I mjeri unë’ xingth’ i vetëm”,“Plaku i dasmës”, “Moj Hatixhe n’shami t’kuçe”, “Kcimi i shotës” (dy vallet e fundit luhen kryesisht në Hasin e Shqipërisë Veriore).
Po keshtu nje studim per veshjet e Hasit ka bere dhe Drita Statovcit