cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marrëdhëniet mes Gjermanisë dhe Kosovës
Ushtria
Gjermania mori pjesë në bombardimin e Jugosllavisë të vitit 1999 nga NATO, e cila rezultoi në një administratë të KB të Kosovës dhe më pas në pavarësinë eventuale. Gjermania aktualisht ka 2,350 trupa që shërbejnë në Kosovë si paqeruajtës në Forcën e Kosovës të udhëhequr nga NATO. Fillimisht kishte 8,500 trupa gjermane në KFOR. Klaus Reinhardt ishte Komandanti i 2-të i KFOR-it nga 8 tetori 1999 deri më 18 prill 2000. Holger Kammerhoff ishte Komandanti i 8-të i KFOR-it nga 3 tetori 2003 deri më 1 shtator 2004. Roland Kather ishte Komandanti i 11-të i KFOR-it nga 1 shtatori 2006 deri më 31 gusht 2007.
Gjermania dërgoi 600 ushtarë për të shërbyer si Paqeruajtës në EULEX; një Polic, Mision civil dhe ligjor të BE-së në Kosovë.
Detyrat e Konferencës së 14-të të Organizatës së Rinisë të Rrethit Korçë
Detyrat e Konferencës së 14-të të Organizatës së Rinisë të Rrethit Korçë broshurë botuar në Korçë nga Komiteti i Rinisë, në vitin 1966, faqe 22.
Detyrat e Konferencës së XVI-të të Organizatës së Rinisë Rrethit Korçë
Detyrat e Konferencës së XVI-të të Organizatës së Rinisë Rrethit Korçë broshurë botuar në Korçë nga Komiteti i Rinisë, në vitin 1968, faqe 29.
Pedagogjia shkollore
Pedagogjia shkollore është një degë e pedagogjisë e cila merret me studimin e teorisë së shkollës si një institucion i veçantë edukativ e arsimor (organizatë punuese). Objekt studimi i pedagogjisë shkollore janë çështje më të rëndësishme në fushën e edukates dhe arsimit në shkollë.
Objekti i studimit
Kuptimi i pedagogjisë shkollore dhe objektit të saj të studimit është i mundur vetëm në kontekstin e pedagogjisë së përgjithshme, si një shkencë mbi edukatën dhe arsimin, veçanërisht kur dihet që shkenca mbi arsimin dhe edukimin është një shkencë e re (në krahasim, për shembull, me filozofinë dhe/apo mjekësinë). Afirmimin e saj të parë e përjetoi vetëm në shekullin XIX, ndërsa një zgjerim më të theksuar vetëm në vitet 70 të shekullit XX.
Detyrat
Detyrat e pedagogjisë shkollore dalin nga objekti i saj i studimit. Është e nevojshme të theksohet se detyrat universale, te përhershme dhe te pandryshueshme ne pedagogjin shkollore nuk mund të përcaktohen për shkak se ajo është e gjallë dhe dinamike, e hapur për ndryshime ashtu siq është i gjallë dhe dinamik edhe procesi i edukatës dhe arsimit.
Disa nga detyrat të cilat janë aktuale në këtë moment socio-historik janë:
Karakteri interdisiplinar
Pedagogjia shkollore është e lidhur në radhë të parë me shkencat pedagogjike, sidomos me didaktikën, pedagogjin e përgjithshme, pedagogjin komparative (krahasuese), historinë e pedagogjisë, metodologjinë e hulumtimit pedagogjik (edukativ). Ajo gjithashtu ka një lidhje të fortë me psikologjinë, sociologjinë, filozofinë dhe logjikën.
Fabula : nga nxënësit e shkollës “Mësonjëtorja e Parë Shqipe”, Korçë
Fabula : nga nxënësit e shkollës “Mësonjëtorja e Parë Shqipe”, Korçë libër i botuar në Pogradec nga "DIJA Poradeci", në vitin 2009. Faqet e librit 80.
Marrëdhëniet mes Italisë dhe Kosovës
Marrëdhëniet italo-kosovare janë marrëdhënie të jashtme midis Italisë dhe Kosovës. Kosova shpalli pavarësinë e saj nga Serbia më 17 shkurt 2008 dhe Italia e njohu atë më 21 shkurt 2008. Italia ka një ambasadë në Prishtinë që nga 15 maji 2008. Kosova do të hapë një ambasadë në Romë. Të dyja vendet gëzojnë marrëdhënie të mira dhe miqësore.
Ushtria
Italia mori pjesë në bombardimin e Jugosllavisë nga NATO më 1999, e cila rezultoi në një administratë të KB të Kosovës dhe më pas në pavarësinë eventuale. Italia aktualisht ka 1,935 trupa që shërbejnë në Kosovë si paqeruajtës në Forcën e Kosovës të udhëhequr nga NATO. Fillimisht kishte 5,000 trupa italiane në KFOR. Carlo Cabigiosu ishte Komandanti i 4-të i KFOR-it nga 16 tetori 2000 - 6 prill 2001. Fabio Mini ishte Komandanti i 7-të i KFOR-it nga 4 tetori 2002 - 3 tetor 2003. Giuseppe Valotto ishte Komandanti i 10-të i KFOR-it nga 1 shtatori 2005 - 1 shtator 2006. Gjithashtu Giuseppe Emilio Gay është Komandanti aktual i KFOR-it që nga 29 gushti 2008.
Italia dërgoi 600 ushtarë për të shërbyer si Paqeruajtës në EULEX; një Polic, Mision civil dhe ligjor të BE-së në Kosovë.
Nathan Burns
Nathan Burns (lindur më 7 Maj 1988) është një futbollist australian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin australian ka luajtur 24 ndeshje.
El Ràfol d'Almúnia
El Ràfol d'Almúnia është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Marina Alta, të provincës Alicante, në Komunitetin e Valencias. El Ràfol d'Almúnia ka 692 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 4.9 km2.
Mallkimi i gjuhës shqipe : pjesë kombiare në vjershë me 3 pamje ngjarë në Korçë më 1886
Mallkimi i gjuhës shqipe : pjesë kombiare në vjershë me 3 pamje ngjarë në Korçë më 1886 libër me autor Mihal Grameno. Botuar në Bukuresht nga Shtypshkronja "N.N.Voicu", në vitin 1905. Faqe 87.
Detyrat e Organizatës së Rinisë së Rrethit Korçë për vitin jubilar 1969
Detyrat e Organizatës së Rinisë së Rrethit Korçë për vitin jubilar 1969 broshurë botuar në Korçë nga Komiteti i Rinisë, në vitin 1969, faqe 44.
Beauvoisin, Gard
Beauvoisin është një komunë në Francë. Beauvoisin bën pjesë në departamentin Gard të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 3523 banorë dhe sipërfaqe 27.82 km².
Guidë fotografike e Qarkut Korçë (abum)
Guidë fotografike e Qarkut Korçë [abum] = An illustrated guide to the Korça nga Jonela Spaho (teksti dhe red.), Ervis Bostanxhi (foto). Botuar në Tiranë nga "Gent grafik", në vitin 2010. Faqe 184.
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Zvicrës
Marrëdhëniet kosovare-zvicerane janë marrëdhënie të jashtme ndërmjet Kosovës dhe Zvicrës. Kosova shpalli pavarësinë e saj nga Serbia më 17 shkurt 2008 dhe Zvicra e njohu atë më 27 shkurt 2008. Zvicra ka një ambasadë në Prishtinë që nga 28 marsi 2008. Kosova ka një ambasadë në Bern. Në shtator 2008, autoritetet zvicerane fillimisht shprehën rezervimin për Ambasadorin e caktuar Naim Mala për shkak të kombësisë së tij të dyfishtë por më vonë e pranuan.
Ushtria
Zvicra aktualisht ka 212 trupa që shërbejnë në Kosovë si paqeruajtës në Forcën e Kosovës të udhëhequr nga NATO.
Gjurmime në krahinën e vakëfeve Korçë
Gjurmime në krahinën e vakëfeve Korçë : shkrime e artikuj studimorë mbi vlerat historiko-kulturore të krahinës libër me autor Petrit Zeneli. Botuar në Tiranë nga "Geer", në vitin 2010. Faqet e librit 304.
Bazougers
Bazougers është një komunë në Francë. Bazougers bën pjesë në departamentin Mayenne të rajonit Pays de la Loire. Komuna ka një popullsi prej 999 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe 31.72 km².
Gjirokastër 1983 : grupi folklorik i rrethit Korçë
Gjirokastër 1983 : grupi folklorik i rrethit Korçë broshurë me 18 faqe. Shënim: nuk ka vendin ku është botuar dhe as vitin e botimit.
Saint-Nizier-le-Bouchoux
Saint-Nizier-le-Bouchoux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Saint-Nizier-le-Bouchoux ka një popullsi prej 688 banorë dhe sipërfaqe 28.3 km², me një dendësi prej 24 banor/km².
Konferenca e I-rë ndërkombëtare e Bujqësisë, Ushqimit dhe Mjedisit : 27-28 maj 2011, Korçë, Shqipëri
Konferenca e I-rë ndërkombëtare e Bujqësisë, Ushqimit dhe Mjedisit : 27-28 maj 2011, Korçë, Shqipëri : libri i abstrakteve = International Conference of Agriculture, food and Environment : 27-28 may, 2011, Korça, Albania : book of abstract libër i botuar në Korçë nga Libraria "Kotti", në vitin 2011. Faqe 264.
Akademiku Jani Thomai në 75-vjetorin e lindjes
Akademiku Jani Thomai në 75-vjetorin e lindjes : konferenca shkencore, Korçë, 20-21 maj 2010 : (përmbledhje materialesh) libër nga Ali Jashari (përg. për bot.), Elona Biba (përg. për bot.) Botuar në Tiranë nga "Albpaper", në vitin 2011. Faqet e librit 184.
Ned Zelić
Ned Zelić (lindur më 4 Korrik 1971) është një ish-futbollist australian.
Woodland, Illinois
Woodland, Illinois është një fshat në qarkun Iroquois të shtetit federal Illinois, SHBA. Në Woodland, Illinois jetojnë 319 banorë (2000), dhe dendësia e popullisë është 274.1 banor/km2 (710.5 banorë/sq mi). Fshati ka një sipërfaqe prej (0.46 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 193 m (633 ft).
Ned Zelić
Kombëtarja
Për reprezentacionin australian ka luajtur 32 ndeshje.
Fithian, Illinois
Fithian, Illinois (Village of Fithian) është një fshat në qarkun Vermilion të shtetit federal Illinois, SHBA. Në Fithian, Illinois jetojnë 506 banorë (2000), dhe dendësia e popullisë është banor/km2 (1308.9 banorë/sq mi). Fshati ka një sipërfaqe prej (0.38 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej (663 ft).
Rignieux-le-Franc
Rignieux-le-Franc është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Rignieux-le-Franc ka një popullsi prej 964 banorë dhe sipërfaqe 15.02 km², me një dendësi prej 64 banor/km².
Bazouges-la-Pérouse
Bazouges-la-Pérouse është një komunë në Francë. Bazouges-la-Pérouse bën pjesë në departamentin Ille-et-Vilaine të rajonit Bretagne. Komuna ka një popullsi prej 1880 banorë dhe sipërfaqe 58.18 km².
Lukas Mandl
Arsimi
Lukas Mandl lindi si i katërti nga pesë fëmijët e Victoire Van Ditzhuyzen dhe Harald Mandl. Ai u diplomua për komunikim në Universitetin e Vjenës në vitin 2004. Nga viti 2002 deri në vitin 2005, ai gjithashtu kreu një stazh praktik në Federatën e Industrive Austriake (IV).
Karriera në politikën kombëtare
Lukas Mandl filloi punën e tij politike në Schülerunion Austriak dhe më vonë në Junge Volkspartei. Në vitin 2008, ai u zgjodh deputet në parlamentin shtetëror të Austrisë së Poshtme dhe mbrojti vendin e tij përsëri në 2013. Në vitin 2010, Mandl u bë gjithashtu sekretar i përgjithshëm i ÖAAB që është organi sindikal i lidhur me Partinë Popullore Austriake (ÖVP). Me "Takimi Mauerbach" Mandl inicioi një debat mbi rinovimin dhe modernizimin e Partisë Popullore Austriake në 2011. Nga viti 2008 deri në vitin 2016, Lukas Mandl shërbeu si kryetar distrikti për Partinë Popullore Austriake në rrethin e Austrisë së Ulët të Wien Umgebung dhe u zgjodh gjithashtu si nënkryetar i bashkisë së Grasdorf nga 2015 deri në 2017.
El Ràfol de Salem
El Ràfol de Salem është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vall d'Albaida, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. El Ràfol de Salem ka 450 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 4.3 km2.
Studimet sociolinguistike në Shqipëri : trashëgimia, gjendja dhe perspektiva : përmbledhje me kumtesat e përzgjedhura të mbajtura në Konferencën Shkencore Ndërkombëtare : Korçë, 4-5 nëntor 2011
Studimet sociolinguistike në Shqipëri : trashëgimia, gjendja dhe perspektiva : përmbledhje me kumtesat e përzgjedhura të mbajtura në Konferencën Shkencore Ndërkombëtare : Korçë, 4-5 nëntor 2011 libër me autorët kolektivë nga Universiteti "Fan S. Noli". Botuar në Korçë nga Libraria "Kotti", në vitin 2013. Faqet e librit 412.
Raport i mbajtur nga shoku Hysni Kapo Sek. i KQ të PPSh në kongresin e III - të të kooperativave bujqësore mbi gjëndjen ekonomiko - organizative të kooperativave bujqësore dhe masat për përmirësimin e mëtejshëm të tyre : Korçë 1956
'''Raport i mbajtur nga shoku Hysni Kapo Sek. i KQ të PPSh në kongresin e III - të të kooperativave bujqësore mbi gjëndjen ekonomiko - organizative të kooperativave bujqësore dhe masat për përmirësimin e mëtejshëm të tyre : Korçë 1956''' libër me autor Hysni Kapo. Botuar në Tiranë nga Ministria e Bujqësisë, në vitin 1956. Faqe 139.
Këshilla për blektorin : botuar me rastin e konkurseve blektorale Tiranë - Shkodër - Korçë - Roskovec
Këshilla për blektorin : botuar me rastin e konkurseve blektorale Tiranë - Shkodër - Korçë - Roskovec broshurë botuar në Tiranë nga Ministria e Ekonomisë Kombtare, në vitin 1936, me faqe VIII me ilustrim.
Konkursi për bagëti të trasha e të imta : Korçë 10 Tetuer : diftime blegtorale vjeshtore 1936
Konkursi për bagëti të trasha e të imta : Korçë 10 Tetuer : diftime blegtorale vjeshtore 1936 broshurë botuar në Tiranë nga Ministria e Ekonomisë Kombtare, në vitin 1936, me 6 faqe.
El Real de Gandia
El Real de Gandia është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Safor, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. El Real de Gandia ka 2141 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 6.1 km2.
Tempulli Kashi Vishvanatha
Tempulli Kashi Vishvanatha në Varanasi është një nga tempujt më të adhuruar të Shivës, i njohur edhe si Tempulli i Artë. Ai është një tempull i famshëm hindu, një nga 12 tempujt e shenjtë jyotirlinga, që përmendet gjerësisht në literaturën puranike. Në gjuhën vendore quhet "Kashi Vishvanatha Mandir", ku pjesa "Kashi", i reforohet emrit tjetër të qytetit, "Vishvanatha" do të thotë "sunduesi i universit", ndërsa "mandir" është fjala për një vend adhurimi hindu. Tempulli ka qenë shkatërruar dhe rindërtuar mjaft herë përgjatë historisë së tij. Xhamia Gyanvapi, që është pranë tempullit, është ndërtuar në vendin origjinal të tempullit. Tempulli Vishveshvara gjendet në një kompleks tempullor bashkë me disa faltore të tjera dytësore dhe Pusin Jnana Vapi, i shtrirë në një sipërfaqe prej 0.13 hektarësh në koordinatat 25.31062°N, 83.0099°W.
Historia
Megjithë këto përpjekje, tempullin do ta ndërtonte më vonë, midis viteve 1776-1785, Ahilyabai Holkari, mbretëresha marathase e Mbretërisë Malwa (Indores), në vendin e tanishëm, pranë xhamisë, pak më tej vendit origjinal. Ahilyabai Holkari, që ishte një besimtare e përkushtuar e Shivës dhe thuhet se tempulli u ndërtua pasi vetë Shiva e urdhëroi në ëndërr të ndërtonte një tempull në një distancë të vogël nga origjinali, që ishte zënë nga Xhamia Gyanvapi, pasi ai ishte ndotur. Ajo kishte ardhur nw pushtet pasi burri, Khanderao Holkar iu vra në betejë dhe më pas i vdiq edhe vjehrri, Malhar Rao Holkar. Ahilyabai ndërmorri një program të gjerë ndërtimesh. Gjatë viteve 1833-1840, ajo ndërtoi kufirin rrethues të Pusit Gyanvapi, ghatet dhe tempuj të tjerë në Varanasi. Në këtë mënyrë, Tempulli i tanishëm Vishvanatha ndodhet në vendin e tij të katërt, i zhvendosur dhe rindërtuar disa herë pas shkatërrimeve.
Për këtë tempull dhanë kontribute bujare shumë familje fisnike dhe dinasti të ndryshme indiane. Në vitin shek. e XVIII, mbreti i atëhershëm i Kashit, Mansaram dhe djali i tij Belvant Singh ndërtuan shumë tempuj të tjerë në Varanasi. Me porosinë e guvernatorit të përgjithshëm të Indisë, Warren Hastings në vitin 1785, kolektori i atëherëshëm mysliman i Varanasit, Ibrahim Khan, përballë Tempullit Vishvanatha ndërtoi Naubat Khanan e tempullit (vend-qëndrimi i muzikantëve dhe instrumenteve muzikore të tempullit). Në vitin 1828, mbretëresha Baija Bai, e veja e mbretit marathas Daulat Rao Scindhia së Gwaliorit, ndërtoi një kolonadë me çati të ulët me mbi 40 kolona në territorin e pusit Gyan Vapi. Në vitin 1839, rreth 50 vjet pas ndërtimit, Punjab Kesari (sunduesi i Punxhabit) i fuqishëm sikist i Lahores, Ranjit Singh dhuroi rreth 820 kg ar të pastër për mbulimin e dy kullave shikhara të tempullit. Ndërsa kulla e tretë e mbetur, u programua të mbulohej me ar nga Ministria Kulturës dhe Çështjeve Fetare të Uttar Pradeshit. Në vitin 1841, Dinastia Bhosale e Nagpurit dhuroi argjend për tempullin. Statuja prej guri 2.13 m e lartë e Demit Nandi, që qëndron në lindje të kolonadës u dhurua nga mbreti i Nepalit, i cili dhuroi edhe një kambanë të stërmadhe. Ky tempull u rikonstruktua nga Maharani Khaneti, gruaja e Sudarshan Shah-ut në v. 1857.
Tempulli menaxhohej nga një grup trashëgimtar panditësh (ose mahantë, priftërinj). Pas vdekjes së mahant Devi Dutt-it, mes pasuesve të tij shpërtheu një grindje. Në vitin 1900, kunati i tij pandit Visheshwar Dayal Tewari hapi një çështje gjyqësore, pas të cilës u bë kryeprifti i tempullit. Më 28 janar 1983 tempulli u ble nga Qeveria e Uttar Pradeshit dhe që atëherë menaxhimi i tij iu besua Trustit të Tempullit Vishvanatha (Sri Kashi Vishwanath Mandir Nyas Parishad), me president Dr. Vibhuti Narayan Singh (ish mbreti i Kashit ose Kashi Naresh) dhe një komitet ekzekutiv me komisionerin divizional si kryetar. Tempulli ndodhej në një zonë tepër të ngjeshur dhe së fundmi, për ti dhënë më tepër hapsirë besimtarëve u shkatërrua një grup muresh. Përveç tempullit të ndërtuar nga Aihilabai Holkari në shek. e XVIII, në vitin 1966 familja e shquar industrialiste Birla ndërtoi një tempull alternativ kushtuar Vishvanathës, të njohur si Tempulli i Ri Vishwanath, duke përdorur arkitekturën e tempullit të shkatërruar nga Aurangzebi. Tempulli i Ri Vishwanath gjendet afërsi të Banaras Hindu University, u projektua nga Madan Mohan Malviya, themeluesi i universitetit. Në vitin 2012 tempulli u rikonstruktua i gjithi duke u veshur me ar, zona përreth tij u pastrua dhe u zgjerua dhe u zbukuruan faltoret më të vogla rreth tij. Qeveria e Uttar Pradeshit ka ndërmarr një program për të pastruar mjedisin e tempullit. Me projektin e shqyrtimit të mundësive të zgjerimit të rrugës dhe lirimit të hapsirës rreth tempullit u kontraktuar një arkitekt nga Varanasi. Qeveria e Uttar Pradeshit bëri shpronësimin e nëntë ndërtesave dhe komplekseve të identifikuara përgjatë itinerarit, për ti prishur që të bëhej zgjerimi i rrugës. Gjithashtu përveç mbulimit me ar të kupolës së kullës kryesore, u mbulua gjithashtu me ar edhe pjesa e poshtme e kullës së Tempullit Vishvanatha si dhe kullat e tempujve Sri Bhuwaneshwar, Sri Tarakeshwar dhe Sri Dhandapani. Është llogaritur se për realizimin e projektit u nevojitën 19 kg ar dhe 4 000 kg bakër. Bordi i tempullit planifikon që më vonë të zbukuroi edhe tempujt e vegjël të Kala Bhairavës, Avimukteshwarës, Vishnut, Vinayakës, Sanishwarës, Virupakshës dhe Virupakshi Gaurit.
Arkitektura
Tempulli Kashi Vishvanatha ka një popullaritet të jashtëzakonshëm në të gjithë Indinë. Në fakt stili arkitekturor i shumë tempujve indianë është frymëzuar nga ky tempull. Por megjithë famën e tij, tempulli i tanishëm nuk ka asgjë nga madhështia arkitekturore dhe lashtësia e tempujve klasikë indianë në Orissa ose në Indinë Jugore. Tempulli i tanishëm gjendet i ngjeshur në zonën Vishvanatha Gali në brendësi të Varanasit, e cila wshtw e 'endur' dendur dhe veçoritë e tij arkitekturore janë të fshehura nga shikimi mbrapa kompleksit të mureve. Struktura tempullore përfaqëson stilin e lashtë indian të arkitekturës. Tempulli Kashi Vishvanatha është i vendosur në mes të një katërkëndëshi të mbuluar me çati, në një sipërfaqe prej 4.65 m2. Struktura tempullore në thelb përbëhet nga tre pjesë të veçanta: tre kullat me kupla të vendosura në këndet e tempullit. E para është kulla e praruar majëzore e Kashi Vishvanathës, në këndin jug-lindor me një lartësi 15.5 metrash, e dyta ëshë një kullë e madhe e praruar dhe e treta është kulla po e artë e Mahadevës, në krye të së cilës qëndron një trident me një flamur. Tre kullat tempullore të ndërtuara nga Ahilyabai Holkari, kanë kupola të hijshme por vlen të veçohet kupola në formë bulbore mbi sallën kryesore. Ajo u ndërtua në stilin e zambakut të përmbysur të Arkitekturës Mogule duke u mbuluar me bakër, që më vonë do të mbulohej me ar ashtu si dhe të tjerat. Kulla 15.5 metra e lartë, e veshur me ar dhe e skalitur me skulptura është një tërheqja kryesore e tempullit. Idhujt e hyjnive hindu dhe shkrimet përreth janë skalitur me argjend. Për arsye se tempulli në tërësi ka tre kulla të mbuluara me ar të pastër njihet edhe si Tempulli i Artë. Tempulli ka ngjashmëri edhe me Tempullin e Artë të Amritsarit. Tempulli Vishvanatha përbëhet nga një sallë mandapa dhe një shenjtërore garbhagriha, përkrahë shumë faltoreve dytësore. Sabhagurha (salla e mbledhjes) që shtrihet dhe të çon drejt garbhagrihas (shenjtërores) është një tërheqje interesante në brendësi të tempullit.
Domethënia
Varanasi konsiderohet si qyteti më i shenjtë hindu, një qendër e rëndësishme pelegrinazhi në brigjet e Gangut të shënjtë, ku hidhen mbetjet mortore (kryesisht hirin) e të afërmve të kremuar, në mënyrë që shpirti i tyre të clirohet nga lidhjet me botën e vdekshme. Sipas kozmologjisë hindu besohet se qyteti është qendra e tokës dhe përfaqëson mandalën kozmike. Këtu, më shumë se ghatet apo edhe Gangu, fokusi përkushtimor i tij mbetet jyotirlinga e vendosur në Tempullin Kashi Vishvanatha. Ai është pika më e shenjtë në qytet. Rëndësia e Tempullit Kashi Vishvanatha në Hinduizëm është e jashtëzakonshme. Ai është qendra e besimit për miliona hindu, si një nga tempujt më të shenjtë në Indi. Ai është tempulli më i adhuruar i Shivës në Indi dhe sipas Adhurimi i këtij tempulli zë rolin qendror në Filozofinë e Sektit Shaivist prej një kohe të gjatë. Tempulli e ka të ngulitur rëndësinë e tij në shkrimet e vjetra indiane që prej kohësh të shumë të hershme. Tempulli i Shivës përmendet në literaturën puranike përfshirë edhe seksionin Kashi Khanda të Skanda Puranas. Rëndësia e këtij tempulli qëndron në faktin se ai bart një nga dymbëdhjetë jyotirlingat (lingat e dritës) të Shivës, i vendosur në bregun perëndimor të Gangut. Jyotirlinga Vishvanatha ose Vishveshvara në Tempullin Kashi Vishvanatha ka një rëndësi të jashtëzakonshme në historinë fetare të Indisë. Kashi Vishvanatha është më e shquara nga të 12-ta jyotirlingat dhe quhet mbreti i jyotirlingave. Në Hinduizëm besohet se një darshan (përjetim pamor i hyjnores) i thjeshtë i Jyotirlingas është një përvojë shpirt-pastruese që të ndryshon jetën duke bërë të ndihesh i ngritur shpirtërisht për në rrugën e diturisë dhe përkushtimit shpirtëror (bhakti). Një darshan i vetëm i Vishveshvara Jyotirlingas konisderohet si bekues me të gjitha virtytet e përvetësuara nga darshani i gjithë jyotirlingave të tjera, të shpërndara në pjesë të ndryshme të Indisë. Jyotirlinga përfaqëson natyrën pa fillim dhe pa fund të Shivës. Idhulli kryesues i tempullit është Vishvanatha, epitet i Shivës që do të thotë Sunduesi i Universit. Forma jo antropomorfe e Shivës, linga, përfaqëson bashkimin e tre gjendjeve të universit, Srishti (evolucioni), Stithi (ekzistenca) dhe Samhara (involucioni) që punojnë në një proces ciklik në pafundësi. Të gjitha këto gjendje kontrollohen nga triniteti që përfshinë Brahman si krijues, Vishnun si konservues dhe Shivën si shkatërrues. Shiva duke qenë i fundit që e përmbush ciklin duke nisur një cikël të ri, quhet edhe Mahadeo ose Mahadev, që do të thotë Hyjnia Sipërore. Thuhet se Kashi Vishvanatha ka mantran e shpëtimit dhe ata që jetojnë në Kashi marrin aarth (që d.t.th. jetë), dharma (ligjshmëri), karma (aftësi për të vepruar lirisht) dhe moksha (shpëtim).
Kooperativat Bujqësore : Kongresi i 3-të i Kooperativave Bujqësore : (Korçë 3-5 shtator 1956)
Kooperativat Bujqësore : Kongresi i 3-të i Kooperativave Bujqësore : (Korçë 3-5 shtator 1956) libër i botuar në Tiranë nga Ministria e Bujqësisë, në vitin 1956. Faqe 139.
Michael Gahler
Michael Gahler (lindur më 22 prill 1960) është një diplomat dhe politikan gjerman i cili ka shërbyer si deputet i Parlamentit Evropian (PE) që nga viti 1999. Ai është anëtar i Unionit Demokristian, pjesë e Partisë Popullore Evropiane.
Arsimi
Gahler studioi në Mainz dhe Dijon (1981–87) përpara se të trajnohej si avokat. Ai iu bashkua Zyrës Federale të Jashtme në vitin 1990, ku shërbeu nën ministrat Hans-Dietrich Genscher, Klaus Kinkel dhe Joschka Fischer. Ndërsa ishte në shërbimin diplomatik, ai punoi në politikën ndërkombëtare mjedisore (1991–93) dhe marrëdhëniet dypalëshe të Gjermanisë me shtetet baltike dhe Këshillin e Shteteve të Detit Baltik. Midis 1993 dhe 1995, ai u dërgua për të punuar për selinë e partisë CDU në Bon.
Karriera politike
Gahler ka qenë politikan që nga viti 1986, kur fitoi një vend në këshillin e qytetit të Hattersheim.
Anëtar i Parlamentit Evropian, 1999–tani
Gahler u zgjodh në Parlamentin Evropian në zgjedhjet e vitit 1999.
Gahler is Vice-President of the Committee on Foreign Affairs. In this capacity, he is also a member the Democracy Support and Election Coordination Group (DEG), which oversees the Parliament's election observation missions. In addition, he serves on the Subcommittee on Human Rights.
Përveç detyrave të tij në komision, Gahler është anëtar i delegacioneve të Parlamentit në Asamblenë e Përbashkët Parlamentare ACP-BE dhe atë për marrëdhëniet me Iranin. Gjatë mandatit të tij të parë në parlament, ai shërbeu gjithashtu si raportues i grupit të tij parlamentar për Iranin. Në vitin 2014, ai u zgjodh kryetar i delegacionit për marrëdhëniet me Parlamentin Pan-Afrikan.
Gahler është gjithashtu anëtar i Grupit të Mbështetjes së Demokracisë dhe Koordinimit të Zgjedhjeve (DEG), i cili mbikëqyr misionet e vëzhgimit të zgjedhjeve të Parlamentit. Ai drejtoi Misionin e Vëzhgimit të Zgjedhjeve të BE-së gjatë zgjedhjeve të vitit 2011 për një asamble kushtetuese, votimi i parë pas revolucionit tunizian. Ai më vonë drejtoi Misionin e Vëzhguesit të Zgjedhjeve të BE-së për zgjedhjet e përgjithshme në Pakistan në 2013.
Gahler shërben si raportues për komunikimin e Komisionit për mbrojtjen dhe si anëtar i Grupit të Nivelit të Lartë të Personaliteteve për Kërkimin e Mbrojtjes të kryesuar nga Elżbieta Bieńkowska. Përveç kësaj, ai është anëtar i Grupit Ndërgrupor të Qiellit dhe Hapësirës (SSI) të Parlamentit Evropian.
Pozicionet politike
Gahler është nënshkrues i Deklaratës së Pragës për Ndërgjegjen Evropiane dhe Komunizmin.
Në një letër të përbashkët të iniciuar nga Norbert Röttgen dhe Anthony Gonzalez përpara samitit të 47-të të G7 në 2021, Gahler iu bashkua rreth 70 ligjvënësve nga Evropa, SHBA dhe Japonia duke u bërë thirrje udhëheqësve të tyre që të marrin një qëndrim të ashpër ndaj Kinës dhe të "shmangën të bëhen të varur. "në vend për teknologjinë duke përfshirë inteligjencën artificiale dhe 5G.
Gahler gjithashtu kryeson Grupin e Miqësisë së Tajvanit të Parlamentit Evropian që promovon marrëdhëniet BE- Tajvan.
Në një letër të përbashkët me 15 eurodeputetë të tjerë nga grupe të ndryshme politike, Gahler i kërkoi Përfaqësuesit të Lartë të Bashkimit për Punët e Jashtme dhe Politikën e Sigurisë Josep Borrell në fillim të vitit 2021 të zëvendësonte ambasadorin e Bashkimit Evropian në Kubë për gjoja anashkalimin e udhëheqjes komuniste të vendit.
Marrëveshja e Brukselit
Marrëveshja e Brukselit (Бриселски споразум/Briselski sporazum,), zyrtarisht Marrëveshja e Parë e Parimeve që rregullojnë Normalizimin e Marrëdhënieve, u bë ndërmjet qeverive të Serbisë dhe Kosovës për normalizimin e marrëdhënieve të tyre. Ishte negociuar dhe përfunduar, megjithëse nuk u nënshkrua nga asnjë palë, në Bruksel nën kujdesin e Bashkimit Evropian. Bisedimet u drejtuan nga Kryeministri i Serbisë Ivica Daçiç dhe Kryeministri i Kosovës Hashim Thaçi dhe u ndërmjetësuan nga Përfaqësuesja e Lartë e BE-së Catherine Ashton. Marrëveshja u lidh në 19 prill 2013. Qeveria e Serbisë nuk e njeh Kosovën si një shtet sovran, por megjithatë, filloi të normalizojë marrëdhëniet me qeverinë e Kosovës, në përputhje me Marrëveshjen e Brukselit. Termi normalizim i marrëdhënieve mbetet i paqartë dhe, në këtë mënyrë, kryesisht problematik.
Sfondi
Pas Luftës së Kosovës dhe bombardimeve të Jugosllavisë nga NATO më 1999, Kosova, si pjesë e Serbisë dhe FR Jugosllavisë, u vendos nën administrimin e Kombeve të Bashkuara nën Rezolutën 1244 të KS. Në vitin 2008, Kosova shpalli pavarësinë dhe që atëherë është njohur nga 97 vende, por Serbia mban qëndrimin se Kosova vazhdon të jetë territori i saj. Është bërë anëtare e disa organizatave ndërkombëtare, ndërsa sipas Serbisë dhe rreth gjysmës së vendeve anëtare të KB, Rezoluta 1244 mbetet ligjërisht e detyrueshme për të gjitha palët.
Bisedimet
Deri më tani u mbajtën dhjetë raunde bisedimesh në zyrën e Shërbimit të Veprimit të Jashtëm Evropian në Bruksel. Baronesha Ashton, Përfaqësuesja e Lartë e BE-së, kishte kryesuar bisedimet për dy vjet, e ndjekur nga Federica Mogherini. Normalizimi i marrëdhënieve me shtetet fqinje është një parakusht kryesor për shtetet që dëshirojnë të anëtarësohen në BE; Marrëveshja e Brukselit e afroi Serbinë afër bisedimeve të pranimit në BE dhe Kosovës që të fillojë një Marrëveshje të Stabilizim Asociimit (MSA). MSA u nënshkrua nga HR Mogherini dhe Kryeministri Mustafa në tetor 2015. Një nga problemet më të vështira është largimi i strukturave paralele serbe në pjesën veriore të Kosovës deri në sovranitetin e plotë.
Diplomatët amerikanë mbështesin dialogun e udhëhequr nga BE që nga fillimi. Sekretarja e Shtetit Hillary Clinton ftoi Baroneshën Ashton të ndërmarrë udhëtime të përbashkëta në Ballkan, dhe të dyja bënë vizita të përbashkëta në Beograd dhe Prishtinë (si dhe Sarajevë) në tetor 2012. Klinton caktoi Zëvendës Ndihmës Sekretarin e Shtetit Ambasadori Philip Reeker për të mbështetur përpjekjet e Ashton. Reeker dhe ekipi i tij u koordinuan ngushtë me kolegët e BE-së dhe u takuan me përfaqësuesit serbë dhe kosovarë në kufijtë e çdo seance dialogu në Bruksel dhe gjatë vizitave në rajon.
Rezultati ishte "Marrëveshja e Parë e Parimeve që rregullojnë normalizimin e marrëdhënieve" me 15 pika, e inicializuar por nuk u nënshkrua më 19 prill 2013.
Pas përfundimit të marrëveshjes, Komisioni Evropian zyrtarisht këshilloi që të fillojë puna për një MSA me Kosovën, dhe filluan bisedimet e pranimit me Serbinë. Marrëveshja u mbështet nga Bashkimi Evropian, NATO, OSBE dhe Kombet e Bashkuara.
Marrëveshja
Me vetëm 2 faqe, marrëveshja ka 15 paragrafë. Paragrafët 1 deri 6 kanë të bëjnë me krijimin, qëllimin dhe funksionet e një Komuniteti të propozuar të Komunave Serbe. Paragrafët 7 deri 9 kanë të bëjnë me strukturat e policisë dhe të sigurisë dhe përfshijnë se do të ketë një forcë policore për të gjithë Kosovën përfshirë pjesët e saj veriore që quhen "Policia e Kosovës". Paragrafi 11 parashikon që zgjedhjet komunale të mbahen në të gjithë Kosovën sipas ligjit të Kosovës. Paragrafi 12 parashikon krijimin e një plani zbatimi dhe specifikon një datë (që nga përfundimi) me të cilin plani do të përfundohej. Paragrafi 13 përmban një ndërmarrje për të intensifikuar diskutimet mbi energjinë dhe telekomunikacionin. Paragrafi 14 parashikon që "asnjëra palë nuk do të bllokojë ose do t'i inkurajojë të tjerët të bllokojnë përparimin e palës tjetër në rrugët e tyre përkatëse në BE". Paragrafi 15 parashikon krijimin e një komiteti zbatimi me lehtësimin e BE-së.
Politikisht, dokumenti ka për qëllim të bie dakord për integrimin e komunave me shumicë serbe në veri të Kosovës në sistemin juridik të Kosovës, duke siguruar disa garanci. Garancitë janë që: - të gjitha çështjet gjyqësore janë nën ligjin e Kosovës, por serbët e Kosovës duhet të jenë shumica e paneleve të caktuara gjyqësore, dhe një panel (Gjykata e Rajonit të Mitrovicës) duhet të ulet në Mitrovicën Veriore; - Policia do të bëhet nga Policia e Kosovës, por Komandanti Rajonal i Policisë për zonat me shumicë serbe duhet të jetë një serb i Kosovës, i zgjedhur nga një listë e siguruar nga komunat serbe të Kosovës.
Bisedimet e mëvonshme
Pas Marrëveshjes së Brukselit, takimet mbahen rregullisht për të sjellë zbatimin e dispozitave në fusha të ndryshme. Në shkurt 2015 u nënshkrua një marrëveshje për Drejtësi, e ndjekur nga marrëveshjet për energjetikë dhe operatorët e telekomunikacionit. Më 25 gusht 2015, u arrit një marrëveshje për krijimin e Asociacionit të Komunave Serbe, thelbi i Marrëveshjes së Brukselit. Statutet nuk janë hartuar ende.
Kishte gjithashtu shqetësime se si do të administroheshin zgjedhjet e qeverisjes lokale të vitit 2013 në Kosovë; qeveria e Serbisë kundërshtoi çdo përmendje të "shtetit të Kosovës" në fletët e votimit. Qeveria e Serbisë u pajtua që ajo duhet t'i inkurajojë serbët në veri të Kosovës që të përfshihen në këto zgjedhje lokale.
Në tetor 2013, janë marrë masa që zyrtarët serbë të vizitojnë Kosovën e Veriut. U ra dakord që organet zgjedhore në Kosovë të përfshijnë përfaqësuesit serbë të Kosovës dhe që kodi ndërkombëtar i formimit +383 do t'i atribuohej Kosovës. Kodi i ri pritej të hynte në fuqi në fund të 2015, por përsëri ishte vonuar nga Serbia deri në mars 2016. Kodi gjeografik i telefonit u implementua në dhjetor 2016.
Reagimet
Disa studiues, përfshirë Smilja Avramov dhe Elena Guskova, deklaruan se Marrëveshja e Brukselit shkel Kushtetutën e Serbisë dhe Kartën e Kombeve të Bashkuara dhe përfaqëson një njohje indirekte të pavarësisë së Kosovës.
Kuvendi i Kosovës e ka ratifikuar marrëveshjen, duke e pranuar atë në një ligj, dhe duke e trajtuar atë si një "marrëveshje ndërkombëtare".
Asambleja Kombëtare e Serbisë nuk e ka trajtuar marrëveshjen si ndërkombëtare, dhe nuk e ka ratifikuar atë në një ligj detyrues, i cili është një procedurë e kërkuar për marrëveshje ndërkombëtare në Serbi. Sidoqoftë, ajo ka pranuar thjesht raportin e qeverisë për "procesin e deritanishëm të dialogut politik dhe teknik me institucionet e përkohshme në Prishtinë me ndërmjetësimin e BE-së, përfshirë procesin e zbatimit të marrëveshjeve të arritura". Gjykata kushtetuese në Beograd, nuk iu përgjigj pyetjes për kushtetutshmërinë e marrëveshjes, duke deklaruar në dhjetor 2014, se çështja e ngritur është një çështje politike, dhe jo një çështje ligjore.
Serbia ka pranuar, megjithatë, se përparimi në zbatimin e marrëveshjes së Brukselit është një parakusht për bisedimet e pranimit në BE brenda hapjes së negociatave të Kapitullit 35 në dhjetor 2015.
Gjuha gjeorgjeze
Gjeorgjishtja (ქართული ენა tr. Kartuli ena, shqiptuar [kʰɑrtʰuli ɛnɑ]) është një gjuhë kartveliane e folur nga gjeorgjianët. Është gjuha zyrtare e Gjeorgjisë.
Gjeorgjianishtja është shkruar në sistemin e tij të shkrimit, shkrimi gjeorgjian.
Gjeorgjishtja është gjuha letrare për të gjitha nëngrupet rajonale të gjeorgjianëve, përfshirë ata që flasin gjuhë të tjera të Kartvelianit: Svanë, Mingrelianët dhe Lazët.
Lista e Guvernatorëve të Bankës së Shqipërisë
Kjo është Lista e Guvernatorëve të Bankës së Shqipërisë. Prej vitit 1925 deri në vitin 2015.
Gjuha gjeorgjeze
Dialektet
Dialektet e Gjeorgjisë janë:Imereti, Racha-Lechkhumi, Guria, Adjara, Imerkhevi (në Turqi), Kartli, Kakheti, Saingilo (në Azerbajxhan), Tusheti, Khevsureti, Khevi, Pshavi, Fereydan (në Iran), Mtiuleti dhe Meskheti.
Historia
Historia e gjuhës gjeorgjiane mund të ndahet në mënyrë konvencionale në: Gjeorgjianët kanë një gjuhë të përbashkët ancestrale me Svan dhe Mingrelian / Laz. Gjeorgjianët si të ndarë nga gjuhët e tjera të Kartvelianit do të kishin dalë në mijëvjeçarin e parë pes në zonën e njohur më vonë si Mbretëria e Iberisë. Aluzioni më i hershëm për të folur gjeorgjian mund të jetë një fragment i gramatikores romake Marcus Cornelius Fronto në shekullin e 2: Fronto imagjinon Iberianët që i drejtohen perandorit Marcus Aurelius në «gjuhën e tyre të pakuptueshme».
Evolucioni i Gjeorgjisë në një gjuhë të shkruar ishte pasojë e konvertimit të elitës gjeorgjiane në krishterim në mesin e shekullit të 4-të. Gjuha e re letrare u ndërtua në një infrastrukturë të mirëfilltë kulturore, duke përshtatur funksionet, konventat dhe statusin e aramaishtes, gjuhën letrare të Gjeorgjisë pagane dhe fenë e re kombëtare. Tekstet e para gjeorgjiane janë mbishkrimet dhe palimpshet që datojnë në shekullin e 5-të. Gjeorgjianja ka një traditë të pasur letrare. Vepra letrare më e vjetër e mbijetuar në gjeorgjian është martirizimi i shekullit të 5-të të Mbretëreshës së Shushanikut (წამებაჲ წმიდისა შუშანიკისი დედოფლისაჲ) nga Iakob Tsurtaveli.
Në shekullin e 11-të, gjeorgjia e vjetër krijon Lindjen e Gjeorgjisë, gjuha letrare e mbretërisë mesjetare të Gjeorgjisë. Epika kombëtare gjeorgjiane, Knight i Shota Rustavelit në lëkurën e Panterit (ვეფხისტყაოსანი), daton nga shekulli i 12-të.
Në vitin 1629, Alphabetum Ibericum sive Georgianum cum Oratione dhe Dittionario giorgiano e italiano ishin dy librat e parë të botuar në gjuhën gjeorgjiane duke përdorur një tip të luajtshëm në Romë, të mbështetur nga Kongregata për Ungjillizimin e Popujve të Kishës Katolike për lëvizjen e tyre ungjillore në mbretëritë e Gjeorgjisë. Kjo shënoi fillimin e gjuhës moderne gjeorgjiane.
Sistemi i shkrimit
Gjeorgjishtja është shkruar në një shumëllojshmëri skenarësh mbi historinë e saj. Aktualisht shkrimi Mkhedruli ose "Ushtarak" është pothuajse krejtësisht dominues; të tjerët përdoren kryesisht në dokumentet fetare dhe arkitekturën.
Mkhedruli ka 33 letra në përdorim të përbashkët; një gjysmë duzina më shumë janë të vjetëruara në gjeorgjianë, megjithëse ende përdoren në alfabetet e tjera, si Mingrelian, Laz dhe Svan. Letrat e Mkhedrulit korrespondojnë ngushtë me fonet e gjuhës gjeorgjiane.
Sipas llogarisë tradicionale të shkruar nga Leonti Mroveli në shekullin e 11-të, shkrimi i parë gjeorgjian u krijua nga sundimtari i parë i Mbretërisë së Iberisë, Pharnavaz, në shekullin e 3 para Krishtit. Megjithatë, shembujt e parë të një shkrimi gjeorgjian datojnë nga shekulli i 5 pas Krishtit. Tani ekzistojnë tre shkrime gjeorgjiane, të quajtura "kryeqytete" të asomtavrulit, "shkronja të vogla" të Nuskhurit dhe mkhedrul. Dy të parat përdoren së bashku si lëndë e sipërme dhe të vogla në shkrimet e Kishës Orthodhokse të Gjeorgjisë dhe së bashku quhen alfabeti i priftërinjve Khutsuri.
Në Mekhedrin, nuk ka asnjë rast. Ndonjëherë, megjithatë, një efekt i ngjashëm me kapitalin, i quajtur Mtavruli, "titulli" ose "titulli", arrihet duke modifikuar shkronjat në mënyrë që madhësia e tyre vertikale të jetë identike dhe të qëndrojnë në bazë, pa zbritës. Këto shkronja kapitale zakonisht përdoren në titujt e faqeve, titujt e kapitujve, mbishkrimet monumentale dhe të ngjashme.
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Mbretërisë së Bashkuar
parapamje| Ambasada kosovare në [[Londra|Londër, Mbretëria e Bashkuar. ]] Marrëdhëniet kosovare-britanike janë marrëdhënie të jashtme ndërmjet Kosovës dhe Mbretërisë së Bashkuar. Kur Kosova shpalli pavarësinë e saj nga Serbia më 17 shkurt 2008, Mbretëria e Bashkuar u bë një nga vendet e para që njoftoi njohjen zyrtare të një Kosove sovrane më 18 shkurt 2008. Mbretëria e Bashkuar ka një ambasadë në Prishtinë që nga 5 marsi 2008. Kosova ka një ambasadë në Londër që nga 1 tetori 2008. Të dyja vendet gëzojnë marrëdhënie shumë të mira dhe miqësore.
Ushtria
Mbretëria e Bashkuar mori pjesë në bombardimin e Jugosllavisë të vitit 1999 nga NATO, e cila rezultoi në një administratë të KB të Kosovës. Mbretëria e Bashkuar aktualisht ka 84 trupa që shërbejnë në Kosovë si paqeruajtës në Forcën e Kosovës të udhëhequr nga NATO. Fillimisht kishte 19,000 trupa britanike në KFOR. Mike Jackson ishte Komandanti i parë i KFOR-it nga 12 qershori 1999 deri më 8 tetor 1999.
Më 25 prill 2008, Qeveria Britanike njoftoi se do të dërgojë një grup beteje të bazuar në 2 Armë, një batalion të këmbësorisë së lehtë me rreth 600 ushtarë, për të ndihmuar në mirëmbajtjen e rendit publik për të shërbyer si Paqeruajtës në EULEX, një Polici të BE-së, Mision Civil dhe Ligjor në Kosovë.
Politika
Mbretëria e Bashkuar ishte një lojtare e rëndësishme në ngjarjet e vitit 1999. Lufta e Kosovës, të cilën e kishte mbrojtur kryeministri Toni Bler në baza morale, fillimisht ishte një dështim kur u mbështet vetëm në sulmet ajrore; ai besonte se kërcënimi i një sulmi tokësor, të cilin Bill Klinton e kishte përjashtuar fillimisht, ishte i domosdoshëm për ta bindur Presidentin e Serbisë Slobodan Milošević që të tërhiqet. Bler urdhëroi që 50,000 ushtarë, shumica e ushtrisë britanike të disponueshme, duhet të bëhen gati për veprim. Bler ka vizituar Kosovën në disa raste që nga; Ministrat e tjerë britanikë që kanë pasur përgjegjësi ministrore për politikat ndaj Kosovës, siç është Dennis MacShane, gjithashtu kanë mbajtur lidhjet e tyre.
Korça letrare : almanak i rrethit letrar të shtëpisë së kulturës dhe krijimtarisë popullore - Korçë
Korça letrare : almanak i rrethit letrar të shtëpisë së kulturës dhe krijimtarisë popullore - Korçë libër i botuar në Korçë nga Shtypshkronja "Korça", në vitin 1959. Faqe 190.
Bazuel
Bazuel është një komunë në Francë. Bazuel bën pjesë në departamentin Nord të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 578 banorë dhe sipërfaqe 11.81 km².
Shkrimi gjeorgjian
Shkrimet gjeorgjiane janë tre sistemet e shkrimit të përdorura për të shkruar gjuhën gjeorgjiane: Asomtavruli, Nuskhuri dhe Mekhedri. Megjithëse sistemet ndryshojnë në pamjen, të tre janë unicase, letrat e tyre ndajnë të njëjtat emra dhe rendit alfabetik, dhe janë shkruar horizontalisht nga e majta në të djathtë. Nga tre skriptet, Mkhedruli ishte dikur shkrimi mbretëror i Mbretërisë së Gjeorgjisë, më së shumti i përdorur për dokumentet mbretërore dhe tani është shkrimi standard për gjeorgjianët modernë dhe gjuhët e tyre të Kartvelianit, ndërsa Asomtavruli dhe Nuskhuri përdoren vetëm në ceremoninë fetare tekste dhe ikonografi nga Kisha Orthodhokse e Gjeorgjisë.
Shkrimet gjeorgjiane iu dhanë statusit kombëtar të trashëgimisë kulturore jomateriale në Gjeorgji në vitin 2015 dhe u shkruan në Listën Përfaqësuese të Trashëgimisë Kulturore Jomateriale të Njerëzimit të UNESCO-s në vitin 2016.
Universiteti Shtetëror i Bakusë
Universiteti Shtetëror i Bakusë ( Bakı Dövlət Universiteti (BDU)) është një universitet publik i vendosur në Baku, Azerbajxhan. I themeluar më 1 shtator 1919 nga Parlamenti i Republikës Demokratike të Azerbajxhanit, universiteti filloi me fakultetet e historisë dhe filologjisë, fizikës dhe matematikës, dhe drejtësisë dhe mjekësisë, me një regjistrim fillestar prej 1094. Rektori i parë i BSU ishte VIRazumovsky, një ish -profesor i kirurgjisë në Universitetin Kazan.
Hyrje
Në 40 vjetorin e tij në 1959, universiteti kishte tashmë 13 fakultete. Universiteti Mjekësor i Azerbajxhanit dhe Universiteti Ekonomik Shtetëror i Azerbajxhanit ishin të dyja të shkëputura nga fakultetet përkatëse origjinale në BSU.
Në mesin e të diplomuarve të BSU ishin dy ish-presidentë të Azerbajxhanit, Abulfaz Elchibey dhe Heydar Aliyev. I pari u diplomua në Fakultetin e Gjuhës dhe Letërsisë Arabe, ndërsa i dyti, i cili dominoi jetën politike të Azerbajxhanit për mbi 30 vjet, në Fakultetin e Historisë. Fizikani fitues i çmimit Nobel, Lev Landau, studioi në BSU midis 1922 dhe 1924.
BSU është i vetmi universitet nga Azerbajxhani i renditur nga organizatat ndërkombëtare të renditjes, si Renditja e Universitetit sipas Performancës Akademike dhe aktualisht renditet në 1872 në Renditjen e Universitetit sipas Performancës Akademike.
Historiku
majtas|parapamje|200x200px| Stema e Universitetit Shtetëror të Baku në 1919. djathtas|parapamje|231x231px| Studentët e Fakultetit të Mjekësisë të Universitetit Studentor të Baku në 1923 BSU u krijua më 1 shtator 1919, me vendim të Parlamentit të Republikës Demokratike të Azerbajxhanit. Universiteti u krijua si pjesë e 4 fakulteteve (histori dhe filologji, fizikë dhe matematikë, juridik dhe mjekësi). Rektori i parë i universitetit ishte kirurgu i famshëm VI Razumovsky.
Ndër profesorët kryesorë në vitet 1920-40 ishin shkrimtari azerbajxhanas Abdurrahim bek Haqverdiyev, profesori orientalist PK Juze, profesor AO Makovelski, profesor AO Mishel dhe studiues të tjerë. Gjatë asaj periudhe administrata e universitetit ftoi në Baku mësues të tillë si NY Marr, VV Bartold, akademikun e Akademisë së Shkencave Lindore Fuad bek Kuprulluzade.
Universiteti u likuidua në vitin 1930 në përputhje me vendimin e marrë nga Këshilli i Komisarit Popullor për riorganizimin. Si zëvendësim u krijua Instituti i Lartë Pedagogjik. Universiteti rifilloi aktivitetin e tij në vitin 1934 dhe shpejt u bë qendra shkencore-pedagogjike e republikës. Pavarësisht mungesës së mësuesve universitarë të shkaktuar nga shërbimi i tyre në Luftën e Dytë Botërore, universiteti arriti të ruajë pozicionin e tij drejtues. Më 1945 mësuesit morën pjesë aktive në themelimin e Akademisë së Shkencave të Azerbajxhanit. Shumica e universiteteve më të mira të republikës — si Universiteti Mjekësor i Azerbajxhanit, Universiteti i Ekonomisë i Azerbajxhanit, Universiteti Shtetëror Pedagogjik i Azerbajxhanit dhe të tjerë — u themeluan në bazë të Universitetit Shtetëror të Baku.
Vitet pas vitit 1969 mund të konsiderohen si periudhë e zhvillimit të mëtejshëm në drejtim të dijes dhe shkencës. Gjatë kësaj periudhe kohore u themeluan fakultete për specialitete moderne, departamente dhe rreth 30 laboratorë kërkimor shkencor. Universiteti vazhdoi të rritet dhe të zhvillohet nën presidencën e Heydar Aliyev, me specialitete të tjera, departamente dhe laboratorë shkencorë që filluan funksionimin e tyre. Duke pasur parasysh sfondin e tij të gjerë historik, Universiteti Shtetëror i Baku ishte gjithmonë një qendër kryesore shkencore dhe arsimore në Azerbajxhan. Shkencëtarë, intelektualë dhe politikanë të famshëm dhe politikani i shquar i Azerbajxhanit, Heydar Aliyev u diplomua në Universitetin Shtetëror të Baku. Që nga maji 2021, Universiteti Shtetëror i Baku ofron 16 diploma me 55 diploma bachelor dhe 153 master.
100-vjetori i Universitetit Shtetëror të Bakut u përkujtua gjatë gjithë vitit 2019 në Azerbajxhan dhe gjithashtu në Vjenë, Austri (shtator 2019) dhe në selinë e UNESCO-s në Paris (qershor 2019). Një medalje e veçantë për nder të 100-vjetorit të BSU-së - “ Medalja e 100-vjetorit (1919-2019) e Universitetit Shtetëror të Baku-së ” u lëshua me Dekret Presidencial në Nëntor 2019, me 113 persona që iu dhanë më pas kjo Medalje.
Thiensville, Wisconsin
Thiensville, Wisconsin (Thiensville) është një fshat në qarkun Ozaukee të shtetit federal Wisconsin, SHBA. Në Thiensville, Wisconsin jetojnë 3235 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 1145.9 banor/km2 (2967.9 banorë/sq mi). Fshati ka një sipërfaqe prej 2.85 km2 (1.1 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 206 m (676 ft).
Destani
Destani është mbiemri i personave në vijim:
Beauvène
Beauvène është një komunë në Francë. Beauvène bën pjesë në departamentin Ardèche të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 231 banorë dhe sipërfaqe 11.82 km².
Arbnor Pajaziti
Arbnor Pajaziti (25. Prill 1961 në Pejë, RSF Jugosllavi) është inxhinier mekanik shqiptaro - kosovar dhe profesor universitar.
bIOGRAFIA
Pajaziti ka studiuar në Fakultetin e Inxhinierisë Mekanike në Universitetin e Prishtinës deri në vitin 1984. Kjo u pasua nga një diplomë master në Fakultetin e Inxhinierisë Mekanike dhe Ndërtimore në Universitetin e Zagrebit, të cilën e përfundoi në vitin 1990 me një kontribut në sintezën e lëvizjes kinematike të robotëve manipulues. Në vitin 1998 ai mori doktoraturën në Fakultetin e Inxhinierisë Mekanike në Universitetin Teknik të Vjenës me një tezë mbi aplikimin e kontrollorëve kompjuterikë të rrjeteve neutrale në sisteme të shumta robotike. Prej vitit 2010 është profesor ordinar në Fakultetin e Inxhinierisë Mekanike, Universiteti i Prishtinës.
Pajaziti është autor i mbi 50 publikimeve shkencore në fushën e teknologjisë së informacionit dhe komunikimit dhe deri më sot ka qenë bashkëautor i gjashtë teksteve teknike dhe dy teksteve universitare. Ai merret kryesisht me përdorimin e softuerit për zgjidhjen e problemeve teknike dhe ekonomike dhe është ekspert i miratuar nga gjykata për testimin e sistemeve softuerike bankare. Në vitin 2012 ai mori një bursë Fulbright. Ai është edhe Zëvendës Kryetar i Bordit të Drejtorëve të Bankës Ekonomike.
Oliver Bozanic
Oliver Bozanic (lindur më 8 Janar 1989) është një futbollist australian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin australian ka luajtur 7 ndeshje.