cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gora në qarkun e Kukësit
Historia e origjinës
Në vitin 1910 D. Culev, shpall se për të bogomilizmi nuk është lëvizje sociale por herezi religjioze. N. P Bllagojev, në vitin 1912, sqaron se bullgarët ishin luftarë për ringjalljen e shoqërisë së vjetër sllave, pra ata kanë luftuar kundër pushtuesve. Ai thekson se bogomilizmi në bullgari nuk përfaqsonte asnjë lloj herezie por vetëm një rrjedhim politik kundër individëve të pakënaqur nga pushteti. Edit Durham, bogomilizmin e quan fe të re. Në vitin 1925, Jordan Ivanov, ka shkruar “bogomilizmi sikundër përvijohet nga shkrimet historike, dogmatike dhe etike paraqet një dukuri interesante ne jetën morale, politike, religjioze dhe sociale”. Në 1927 Klincarov, bogomilizmin e shpjegon si, shprehje të pakënaqësisë së masave fshatare kundër klasës sunduese dhe kishës zyrtare (Dokle; 2009 ).
Gjithashtu sipas këndvështrimit të historianit bullgar J. Ivanov, deri në fund të shekullit XII, Prizreni dhe vendbanimet përreth tij, kanë qenë të banuara nga një popullatë bullgare. Disa njohës të komunitetit Goran, theksojnë se prejardhja e tyre nuk është me origjinë sllave. Këndvështrimin e tyre e mbështesin në toponime, objekte kulti, besëtytni dhe tradita. Sipas kësaj teze në Gorë, jo vetëm që nuk mbijetojnë figurat mitologjike, tabu e zakone sllave, por edhe asnjë prej tyre nuk respektohen nga popullsia e fshatrave të Gorës. Po ashtu në Gorë, si ritet fetare dhe kodet zakonore, jo vetëm që s’janë tipike sllave dhe nuk kanë ngjashmëri me to, por vetë realiteti që ekziston në fshatrat e Gorës, dëshmon, se ritet fetare dhe zakonet e ndryshme, kanë qenë e janë të përafërta, si dhe kanë ngjashmëri të konsiderueshme me ritet e zakonet e popullsisë të fshatrave shqiptare fqinjë e më gjerë. Fakt është se në fshatrat e Gorës, ekzistojnë zakone të tilla siç janë lindjet, fejesat, martesat, dasmat, vdekjet etj, të cilat nuk kanë dallim nga ato të fshatrave shqiptare. Në këtë pikëpamje një grup studiuesish parashtrojnë se disa studiues serb, maqedonas dhe bullgar e kanë shtrembëruar origjinën e goranëve, duke i cilësuar si popullsi bullgare, maqedonase apo serbe.
Hulumtuesi Qemal Mata, shtjellon se në emrat e fiseve të popullsisë gorane shumica e fiseve janë emra shqip dhe nuk ngjasojnë me emra sllavë. (Mata;1992). Po ashtu dhe studiuesi Bedri Halimi, konkludon se disa akademik me prejardhje nga Gora janë stimuluar nga disa shtete pretenduese për të tjetërsuar historinë dhe prejardhjen e Gorës (Halimi; 2012). Në këtë vijë argumentuese, njohësi Kroat i historisë antike dhe mesjetare të shqiptarëve Milan Šufﬂay, kur diskuton për Kucovllehët, të cilët ky i barazon thjesht me rumunë, thoshte se këta paraqisnin në mesjetë një, kontinuitet të zonës dalmate të Morlakëve/ Morovllehëve të Zetës Lindore ose të Malit të Zi. Kjo degë (e vllehëve), në perëndim të drinit të zi deri në masivin e bjeshkëve të nemuna shqiptare paraqiste në mesjetë një brez interesant të simbiozës etnike, në të cilin popullata blegtorale shqiptare e rumune u shkri me bujqërit sllavë” (Gashi; fq 24).
Etimologjia e fjalës Torbesh
Torbesh, është etnonim që gjendet në të disa fshatra të krahinës etnografike të Gorës. Si emër gjendet në Prizren, Rekë të Dibrës, Tikvesh e Manastir të Maqedonisë, si patronim në Gjakovë dhe si toponim (Tërbac) në Gollobordë dhe Vlorë. Rreth etimologjisë së emrit ka disa versione. Në Lumë e lidhin me emrin (dort- besh), 4-5 nga turqishtja të hapur në dy shpjegime. a) Goranët e morën këtë emër në kohën e muslimanizimit nga që e lëshonin fenë nga 4 në 5 vetë në ditë në krahasim me Lumën. b) 4-5 herë, Goranët i dhanë besën turkut se do të muslimanizohen dhe po kaq herë nuk e mbajtën këtë besë. Palikrusheva, një studiuese maqedone, mendon se ky emër ka ardhë nga se torbeshët për një torb mielli dhe gjize. Dimitar Angelov shprehet "Në zonat jugperendimore për identifikimin e udhëtarëve të bogomilëve kanë qenë përhapur emërtime të tilla si: babunë, torbeshë dhe kudugjerë që shfaqen edhe në kohën e mëvonshmë e që dëshmojnë për popullaritetin e madh të herezisë në këto anë. (Dokle; 2002).
Gjuha
Gjithashtu nuk duhet harruar se në gjuhën gorane, ekziston edhe një fond i madh me fjalë osmano-turke. Se pse në gjuhën gorane egziston proporcioni i lartë i fjalëve sllave, është e nevojshme të kërkohen në ngjarjet historike të shekujve VII, VIII, IX, X, dhe XI–të, nga se fiset kumano-peqenege kanë kaluar në tokat sllave dhe 150-200 vjet, pa ndërprerje kanë jetuar si nomad në vendet e tyre. Sidomos ka ndikuar në ta mbushja e Ballkanit me popuj sllav prej shekullit XI e deri në shekullin XV-të, kur edhe fiset kumane e peqenege u robëruan prej tyre dhe në masë të madhe e humbën gjuhën e tyre, por traditat, zakonet, i kanë ruajtur me fanatizëm, çka dëshmon se goranët janë me prejardhje huno-turke. Disa hulumtues në të folmen gorane përveç fjalëve sllave gjejnë edhe shumë fjalë kumane, peqeneke, ogure, nogaje, arabe, turke, dhe shqipe (Rexhepallar; 2015). Po ashtu ndyshime me sllavishten shihen, në mbiemrat e nëntë fshatrave të Gorës së Kukësit, ku shumica e emrave të fiseve, janë shqipe.
Ne gjuhen gorane mund te gjenden mbishtresezime leksikore qe jane deshmi e periudhave te ndryshme te historise, por ajo qe eshte e padiskutueshme eshte se, gjuha gorane eshte gjuhe e vjeter sllave me ngjashmeri te jashtezakonshme me gjuhen e vjeter bullgare kishtare. Ne gjuhen gorane gjenden forma te vjetra te fjaleve te sllavishtes se vjeter kishtare te tilla si: bera > berem "mbledh", apo forma e vjeter e se shkuares ne veten e trete numer shumes brati > brali > brale "kane mbledhur". Keto forma jane deshmi e zhvillimit te o -se indoeuropiane ne grupin verior te gjuheve indoeuropiane. Deshmi tjeter se kjo gjuhe eshte sllave e vjeter eshte se leksiku i fondit themelor i flores, faunes, menyres se jeteses, ushqimit, emertimet e farefisnise eshte i bartur si i tille nga nje periudhe ne nje periudhe tjeter, kjo e ben te ngjashme dhe te krahasueshme me shume gjuhe sllave te jugut. Prezenca e fjaleve te gjuhes turke, shqipe apo edhe forma te ndryshme te gjuhes romane jane deshmi e hershmerise ne ato troje dhe te bashkejeteses me shqiptaret, jo vetem si shtetas te Perandorise Osmane, por edhe ne vazhdim si shtetas te Shqiperise.
Besimi fetar
Popullsia e krahinës së Gorës, deri në fund të shekullit XV, ka pasur fenë ortodokse, pasi dihet se si krahinë është përfshirë në territorin e Perandorisë Bizantine, ku e gjithë popullsia e kësaj perandorie ka pasur fenë ortodokse në të gjithë territorin e gadishullit të ballkanit. Pas pushtimit të [[Ballkanit nga Perandoria Osmane, ushtria osmane arriti që të pushtonte krahinat e Kosovës, Gorës, Lumës dhe Dibrës, ku më vonë arritën të pushtojnë të gjithë Shqipërinë. Në shekullin XV, vendoset administrimi Osman në këto rajone, dhe po në këtë periudhë fillon islamizimi i popullsisë së Gorës. Në ditët e sotme popullsia e rajonit të Gorës dhe e fshatrave fqinje, është e besimit islam (Rexhepallar; 2015).
Fauna në habitatet tokësore dhe ujore
Bimësia e pasur e ekosistemit të rajonit të Gorës përbëhet nga 37 lloje gjitarësh. Mishngënësit e mëdhenj përfaqësohen nga ariu i murrmë (Ursus arctos), ujku (Canis lupus), dhe rrëqepulli (Lynx lynx). Popullatat e këtyre llojeve janë të lidhura ngushtësisht me popullatat e llojeve thundrake, siç janë: dhia e egër (Rupicapra rupicapra), kaprolli (Capreolus capreolus) dhe derri i egër (Sus scrofa). Tek llojet e zvarranikëve tokësorë jetojnë: bolla laramane (Elaphe situla), bolla e shtëpisë (Elaphe longisima), gjarpëri i ujit (Natrix natrix), nepërka e malit (Vipera ursini) etj. Në rajonin e Gorës jetojnë disa lloje të zakonshme të amfibëve si: bretkosa e zakonshme (Rana balcanica), e bukura e dheut (Salamandra salamandra), zhaba (Bufo viridis), bretkosa e kuqërremtë (Rana temporaria), gjithashtu në lumenjtë e zonës jetojnë disa lloje peshqish të përshtatshëm për ujërat e ëmbël.
Bimët mjekësore
Nga banorët e zonës janë grumbulluar rreth 100 bimë mjekuese, për shitje dhe prodhimin e lëngjeve. Çaji i malit (Sideritis raeseri) dhe boronica (Vaccinium myrtillus ), janë disa bimë mjekuese të rëndësishme që rritet në shpatet e këtij rajoni. Gjithashtu rriten dhe dellinja e kuqe (Juniperus oxycedrus), kamomili (Matricaria chamomilla), hithra (Urtica dioica), shtogu (Sambucus nigra), thana (Cornus mas), melissa (Melissa officinalis) etj.
Veshja
Gora dhe zonat rreth tyre janë të njohura për rritjen e deles rudë. Transmetohet nga gojdhënat se, qehallarët e Gorës dhe fshatrave fqinje, kanë pasur lidhje tregtare me Stambollin dhe Selanikun. Është përmendur se mjeshtria e qethjes së deleve nga blektorët e Gorës, është e veçantë. Ata njihen për përpunimin e leshit të deles dhe prodhimin e veshjeve tradicionale. Deri nё periudhёn e shpalljes së pavarësisë pothuaj të gjithë banorët e zonave rurale, vazhdonin të mbanin veshjet popullore lokale të përgatitura sipas prerjeve tradicionale, me tipa të kristalizuar mirë. Lënda bazё në veshjen e tyre është përdorimi i leshit të deleve dhe, nё mbathje përpunimi i lëkurës së lopëve. Veshja tradicionale, kryesisht është qëndisur nga gratë dhe disa elementë të veshjes e punonin terzitё (mjeshtёr qёndistar). Veshja e burrave dallohet pёr larmishmёrinё e saj, koloritin dhe ornamentet e veçanta ku bëjnë pjesë: tirqët, çarapët, opingat, xhamadani, kësula (kapuçi), shamia, brezi, etj. Veshja e grave tё Gorёs, ёshtё e tipit ballkanik dhe pёrkon mё shumё elemente me veshjen e zonave fqinjё, kryesisht me atё tё Lumёs. Pjesë të veshjes së grave janë: mbështjellsja, brezi, jeleku, këmisha, çorapet brezi, tlinat, tërliku (xhubleta), xhoka (xhybja) etj. Dallimi i veshjes mes vajzave dhe grave evidentohet tek ngjyra e tyre dhe tek pёrdorimi i disa elementeve zbukuruese (Gjergji; 2005). Në foto, majtas me mbështjellëse dhe xhybe të kuqe janë veshur nuset, me mbështjellëse të bardhë janë të veshura vajzat.
Dasma
Dasma nё rajonin e Gorёs, ka njё domethёnie tё veçantё pёr komunitetin e saj. Gjashtё muaj para ditёs sё dasmёs vazhdojnё pёrgatitjet. Pesё dita para fillimit, pёrcaktohet detyrat nga njerёzit e afёrm tё familjes, pёr mbarёvajtjen sa mё tё mirё tё dasmёs. Ceremoniali i dasmёs sё Gorёs, ёshtё i ngjashёm me me atё tё krahinёs sё Lumёs. Kohёzgjatja e dasmёs kryesisht ёshtё dy ditё, por kur ajo bёhet nё familjet e pasura, mund tё zgjatet pesё deri nё shtatё ditё. Instrumentet muzikore tradicionale qё shoqёrojnё dasmёn janё surlja dhe lodra (tupani), zakonisht dy me dy. Mundja ёshtё njё ndёr sportet kryesore qё zhvillohet nё ditёn e fundit tё dasmёs. Ndryshe nga zonat e tjera nё dasmёn e Gorёs, njerёzit marrin pjesё pёr tё parё (vёzhguar) edhe pa u ftuar. Tradicionalisht si nё festёn e shёngjergjit, ditёs sё verёs, ashtu dhe nё dasёm, takimet (flirtet) mes vajzave dhe djemёve, janё njё praktikё e zakonshme (Bala; 2007).
Vallet
Në përgjithësi, vallet e burrave të Gorës karakterizohen nga e njëjta gjallëri dhe dinamikë si e valleve të Lumës. Ato njihen me emra, si: “Kalliqoja e parë”, “Kalliqoja e dytë”, “Gishti i vogël”, “Qoralia”, “Karaisufi”, “Vallja e Brodit” (apo e dhëndrit), “Orqushka”, “vallja e hajdutit” etj. Siç vërehet në dy vallet e para, emërtimet janë pothuajse të njëllojta për të dyja krahinat. Edhe sa i përket mënyrës së ekzekutimit, disa nga vallet luhen radhazi njëra pas tjetrës. Në të gjitha rastet, kërcimet janë shoqëruar me surle e lodër. Ndryshe paraqiten vallet e grave të Gorës. Ato nuk afrojnë me ato të grave të Lumës dhe përgjithësisht të grave shqiptare. Karakteri ritmik në to është më i dukshëm gjë që, ndërmjet të tjerash, vërehet në dyfishimin me nga dy hapa të vegjël, në hapat katër dhe gjashtë të motivit me ndërtim asimetrik (4+2), (Bogdani; 2012). Në vitin 1957, valltarët meshkuj të shishtavecit morën pjesë në festivalin e studentëve dhe rinisë, i zhvilluar në Moskë.
Resurset turistike
Pozita gjeografike, kushtet klimatike, hidrografia, flora dhe fauna mjaft e pasur janë elemente mjaft të rëndësishme, që këtij rajoni me potencial të lartë turistik, i krijojnë mundësi për zhvillimin e turizmit sportiv, rural, ekoturizmit, turizmit të gjuetisë etj. Klima është tipike, me reshje të mëdha bore, me shpati të përshtatshme për zhvillimin e sporteve dimërore. Me shumë maje të larta, burime e rrjedha lumenjsh me gryka e kanione, pyje të larta dhe me një faunë të shumëllojshme që krijojnë një peizazh mjaft të bukur dhe atraktiv për zhvillimin e një turizmi të qëndrueshëm gjatë gjithë vitit. Bjeshkët e Shishtavecit gjatë stinës së dimrit, janë shumë të përshtatshme për zhvillimin e sportit të skive. Është i njohur klubi sportive i skive Morava i Shishtavecit i krijuar rreth vitit 1944. Sportistët e këtij klubi, që nga viti 1952 numrojnë shumë medalje kombëtare të fituara. Pista e skive të Shishtavecit ka pritur shumë garues në mbarë vendin dhe janë zhvilluar shumë kampionate lokale e kombëtate. Infrastruktura rrugore ka penguar rritjen e investimeve dhe ka vështirësuar zhvillimin e turizmit. Bjeshkët e Shishtavecit dhe të Kallabakut, janë shumë të përshtatshme për zhvillimin e udhëtimeve dhe erskusioneve. Gjatë periudhës së verës zhvillohen shumë udhëtime në forma të organizuara si për qëllime atraksioni ashtu dhe për nevoja kurative. Territori i bjeshkëve me biotopet e ndryshme është shumë i pasur me faunë. Sporte të tjera karakteristike të zonës janë dhe mundja (ndeshja e pelivanëve), hipizmi (garimi i kuajve), vrapimi, hedhje e gurit, kërcim trehapësh etj.
Gastronomia
Në kohë më të hershme Gora, është e shquar për mjeshtër të guzhinës në disa specialitete. Historikisht ata janë njohur si gjellbërës dhe si zejtar ëmbëltorësh. Zeja e ëmbëltorëve, gjatë shekujve më parë e kanë ushtruar goranët, në territorin e Perandorisë Osmane. Ata shërbyen edhe në mutfakët (kuzhinat) e sulltanëve në Topkapi Saraj, si ahqixhinjë dhe ahqibashë të dalluar. Gatime të tjera janë: qoftet, mish i pjekur ne saç, ndërpeci, flija, mishi i thatë (pastërma), sarma, kulloshta (klloshtra), patatet e pjekura në prush, pitet, etj. Po shtjellojmë disa lloje të gatimeve. Pitet, janë përdorur si gatime zëvendësuese të bukës. Ka disa lloje të gatimit të piteve si: pite kolare (me rrathë) pite me dy koleç, pite me renda (shtresa), ndërpeta (petëza të coptuara) etj. Flija përgatitet me petëza të përgatituar nga brumi i grurit apo misrit, i përzier, dhe pas pjekjes i lyhet me gjalpë dhe vezë.
Në rajonin e Gorës dhe zonave afër, prodhimi i rakisë është një praktikë e zakonshme. Rakia zakonisht prodhohet nga fermentimi i rrushit, kumbullave, thanave, dëllinjave dhe manaferrave. Banorët e disa fshatrave të Gorës kanë një histori të vjetër në rritjen e bletëve dhe prodhimin e mjaltit. Gjithashtu në kjo zonë është e njohur për prodhimin e bulmetit i cili përpunohet në kushte shtëpiake. Këtu duhet të theksojmë prodhimin e djathit të deles dhe dhisë.
Festat
Festat periodike, ritet dhe këngët me të cilat u shoqëruan ato sado arkaike që na duken, paraqesin një lëndë folklorike interesante përmes së cilës mësojmë për rrugët e zhvillimit të popullit tonë ndër shekuj. Po shtjellojmë festën e Shëngjergjit meqë ka një domethënie të veçantë për zonën. Shën Gjergji (23 prill). Është e kremte me rite të thuash si të tëra pagane. Sipas kalendarit Julian bie me 23 prill, ndërsa sipas kalendarit Gregorian me 6 maj. Emri Gjergj, rrjedh nga greqishtja e vjetër që do të thotë bujk. Pra në origjinë kjo festë ka pasur të bëjë me kultin e pjellorisë e të prodhimtarisë bujqësore. Më vonë, ishte thjesht si shenjtor ndër popuj të ndryshëm e në përgjithësi në mitologjinë krishtere na shfaqet si simbol i fesë krishtere kundër paganizmit. Ditën e shëngjergjit,mëngjesi nis me zbukurimin e shtëpisë me lulet e sapoçelura. Prej këtyre luleve, të rinjtë ua dërgojnë në orët e vona të natës të dashurave të tyre, si shenjë që nuk i kanë harruar gjatë stinës së dimrit. (Tirta; 2004).
Në Gorë, data 6 maj nis e mbyllet me aktivitete, kryesisht sportive, ndërsa gratë me përgatitjen e darkës, ku vendin kryesor e zë flija, kulaçi dhe veza e zier, pa të cilën kjo festë nuk kuptohet. Ndërsa vajzat e reja në rrugët e fshatit grupe-grupe këndojnë kryesisht këngë dashurie, apo ngacmojnë me këngë dhe joshin djemtë e rinj që u sillen rreth e rrotull. Në këtë festë marrin pjesë masivisht edhe banorët apo të afërm që janë larguar nga fshati. Festimet e shëngjergjit, u kanë tërhequr vëmendjen dhe misionarëve të huaj. Dita tjetër kryesisht i kushtohet piknikut, një ritual pagan, ku të gjithë banorët, si dhe të ftuarit largohen nga fshati në pyllin më të afërt, duke marrë me vete ushqime e pije të ndryshme.
2004 në Kosovë
Ngjarje nga viti 2004 në Kosovë
Peter Boettke
Peter Joseph Boettke (lindur më 3 janar 1960) është një ekonomist amerikan dhe proponent i Shkollës Austriake të Ekonomisë. Aktualisht është Profesor i Ekonomisë dhe Filozofisë në George Mason University; Profesor për Studimin e Kapitalizmit në BB&T; Drejtor i Programit F.A. Hayek për Studimet e Avancuara në Filozofi, Politikë dhe Ekonomi në Mercatus Center, GMU.
Jeta e hershme dhe edukimi
Boettke është lindur në Rahway, New Jersey nga Fred dhe Elinor Boettke dhe qëndroi në vendlindje deri sa u spostua në Pennsylvani ku shkoi në Kolegj. Në Grove City College ai u interesua për ekonominë ndërsa merrte mësim nga Hans Sennholzi, dhe nga ku zhvilloi bindjet e veta fetare. Pasi mori një B.A. (1983) në ekonomi; Boettke ndoqi George Mason University ku fitoi në M.A. (1987) dhe një Ph.D. (1989) në ekonomi me tezën e titulluar The political economy of Soviet socialism, 1918-1928 nën kujdesin e Don Lavoies.
Anarkizmi analitik
Anarkizmi analitik është emri që Peter Boettke i ka dhënë ekonomisë politike pozitive të anarkizmit, apo anarkizmit nga pikëpamja ekonomike, në traditën libertariane të veprës For a New Liberty (1973) të Murray Rothbardit dhe të veprës The Machinery of Freedom (1973) nga David Friedman.
Boettke argumenton se anarkizmi analitik është zhvilluar nga kjo traditë, dhe aktualisht po ndiqet nga ekonomistë si Peter Leeson, Edward Stringham dhe Christopher Coyne. Këta profesorë janë të lidhur me Mercatus Center (Qëndra Mercatus) dhe me fakultetin e ekonomisë të Universitetit George Mason.
Custer County (Oklahoma)
Custer është një nga 77 Countet në shtetin federal Oklahoma në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
1418
Mbi vitin 1418.
Sheridan County (Nebraska)
Sheridan County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Prijësi me rroba të bardha
Prijësi me rroba të bardha novelë-përrallë, Autori: Aqif Malaj. Shtëpia Botuese "Toena" Tiranë, 1997.
Guga
Guga proza, Autore: Albana Rexha. Botuar nga "Afërdita" Tiranë, 1999. Faqet e librit 50.
Pulla postale gjermane
Pulla postale
P.S.Zëvendëso noimage.png me emrin e figurës përaktëse.
1419
Mbi vitin 1419.
Massive Attack
Massive Attack është një grup muzikor nga Bristol i Anglisë i përbërë nga Robert "3D" Del Naja dhe Grant "Daddy G" Marshall. Duke punuar me koproducentë, muzikantë dhe vokalistëtë ndryshëm, grupi vazhdon të krijojë albume të suksesshme. Të dy artistët janë konsideruar të jenë paraardhësit e zhanrit trip-hop. Massive Attack debutoi me albumin Blue Lines në vitin 1991, me superhitin "Unfinished Sympathy", këngë e cila u votua si 10 këngët më të mira të të gjitha kohërave sipas The Guardian. Grupi ka fituar çmime të shumta gjatë karrierës së tyre, duke përfshirë një çmim Brit Award, dy MTV Europe Music Awards, dhe dy çmime Q. Massive Attack kanë krijuar 5 albume dhe kanë shitur mbi 11 milionë kopje në mbarë botën.
MTV Europe Music Awards
The MTV Europe Music Awards were established in 1994 by MTV Europe to celebrate the most popular music videos in Europe. Massive Attack has received two awards from three nominations.
Q Awards
The Q Awards is the UK's annual music awards held by music magazine Q for excellence in music. Massive Attack has received two awards from two nominations.
Brit Awards
The Brit Awards are the British Phonographic Industry's annual pop music awards.
UK Music Video Awards
The UK Music Video Awards is an annual celebration of creativity, technical excellence and innovation in music video and moving image for music.
Bashkim Duçi
Bashkim Duçi lindi në Prizren më 19 shkurt 1948, ku ai përfundoi gjithashtu arsimit fillor dhe të mesëm e tij në shkollë. Ai se sa u diplomua nga Fakulteti Filologjik në Beograd si një profesor i gjuhës shqipe dhe letërsisë.
Seward County (Nebraska)
Seward County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
2003 në Kosovë
Ngjarje nga viti 2003 në Kosovë
Nego
Genc Avdyli, i lindur me 18 janar 2002, i njohur si NEGO është këngëtar dhe producent i njohur shqipetar, i cili ka bashkëpunuar me shumë artistë të njohur
Nego ka bërë një karrier të bujshme në industrine e muzikës, fillimisht si producent dhe pastaj si një këngëtar ku disa këng të tij janë shëndruar në hite.
[[Skeda:Nego_bardh_2.jpg|alt=Singer|parapamje|341x341px|Genc Avdyli
Kosovo]]
1420
Mbi vitin 1420.
Lundrimi im i parë
Lundrimi im i parë roman fantastiko shkencor, Autori: Arion Hysembegas. Viti i botimit: 1991. Faqet e librit 200.
Kollovozi
është një fshat në Shqipëri...
Gjeografia
Fshati Kollovoz gjendet ne veri-lindje te qytetit te Kukesit, pergjate lumit te Lumes, dhe shtrihet ne anen perendimore te Malit te Kollovozit. Kufizohet nga fshatrat Topojan, Shtreze, Novosej, Oreshke dhe Nimce.
Demografia
Kollovozi eshte nje nga fshatrat me te vjeter te krahines se Lumes (sot rrethi i Kukesit) i regjistruar nga kadastrat e Perandorise Osmane qe ne shekullin e 15-te, i cili perbehet nga tre fise te medha: Biba, Nela, Kola dhe nje fis i vogel qe quhet Todori. Me pare kane ekzistuar edhe dy fise te tjera "Berisha" dhe "Boshki". Mendohet qe fisi i sotem "Todori" eshte me i vjetri por gjithesesi nuk ka ndonje deshmi autentike ta vertetoje kete. Fisi me i vjeter eshte fisi Biba pastaj Nela dhe me i riu eshte fisi Kola. Pupullsia aktuale eshte ndoshta jo me shume se 300 banore pasi shumica jane shperngulur pas vitit 1990.
Debatik (libër)
Debatik roman, Autori: Selman Vaqari. Botuar nga "Medaur", Tiranë, 1999. Faqet e librit 200. ISBN 99927-620-8-X
Nuckolls County
Nuckolls County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Gurb
Gurb është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Osona, të provincës Barcelona, në Katalonia.
E Dehun (Feat. Mixey)
E Dehun është një kënge I Era Istrefi dhe Dj Mixey.Eshtë Nr. 1 i pare Nga Kengëtarja dhe eshtë Boykoti pare nga Top Listi i Diaspora.
Kontrovers
Video ishte një skandal për shkak të arsyeve fetare dhe vetme ishte pas 10 javësh në Listat e diasporës boykotin që do të thotë ajo doli jashtë Listat.
http://m.youtube.com/watch?v=yddX5MB9vig
Freddie Mercury
Freddie Mercury ishte një këngëtar, kompozitor anglez. Ishte kengetari kryesor i një bande rroku qe quhej Queen. Ai lindi me 5 shtator 1946 dhe vdiq më 24 nëntor 1991.
Disa nga këngët me të famshme të bandës ishin: We will rock you, Show must go on, We are the champions, Bohemian Rhapsody, Don't stop me now, Somebody to love etj. Ai lindi ne Zanzibar dhe për disa kohe kur ishte fëmije jetoi ne Indi. Ai është cilësuar si një nga zërat me te mire. Freddie Mercury vdiq nga bronkopneumonia kur ishte vetëm 45 vjeç. Për nder te tij janë ngritur edhe disa statuja.
Filmi biografik Bohemian Rhapsody
Bohemian Rhapsody është një film dramë muzikor biografik i vitit 2018 që fokusohet në jetën e Freddie Mercury, këngëtarit kryesor të grupit rock britanik Queen, nga formimi i grupit në 1970 deri në performancën e tyre Live Aid në 1985 në stadiumin origjinal Wembley. Ai u drejtua nga Bryan Singer nga një skenar i Anthony McCarten dhe u prodhua nga menaxheri i Graham King dhe Queen, Jim Beach. Ai luan Rami Malek në rolin e Mercury, me Lucy Boynton, Gwilym Lee, Ben Hardy, Joe Mazzello, Aidan Gillen, Tom Hollander dhe Mike Myers në role dytësore. Anëtarët e Mbretëreshës Brian May dhe Roger Taylor gjithashtu shërbyen si konsulentë. Një sipërmarrje britaniko-amerikane, ajo u prodhua nga Regency Enterprises, GK Films dhe Queen Films dhe u shpërnda nga 20th Century Fox.
Kantoni Cazaubon
Kantoni Cazaubon (frëngjisht: Canton de Cazaubon) është një kanton në departamentin Gers, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cazaubon. Ka sipërfaqe 233.74km2 dhe popullsi 4495 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Cazaubon aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Zona 51
thumb|250px|Pamje satelitore e vitit 2000 e Zonës 51 Zona 51 (origjinal Area 51 shqiptimi: erea fiftiuan) është një hapësirë e gjerë e zonës ushtarake (Baza e Forcës Ajrore Nelis) amerikane prej 26.000 km2. Gjendet rreth 112,5 km nga Las Vegasi në jug të shtetit amerikan të Nevadas. Qenësia e kësaj zone mbahej e fshehtë nga qeveria amerikane gjer para pak vitesh. Emri zyrtar është i panjohur, përmendet shpesh si Groom Lake Air Force Facility, ose thjeshtë Groom Lake. Forcat ajrore amerikane këtu provojnë fluturakë (mjete fluturuese) ushtarakë eksperimentalë. Është bërë i famshëm para së gjithash si vend strehues i jashtëtokësorëve dhe teorive komplotiste të UFOve.
Teuhidi
parapamje|Simbol i teuhidit
Teuhid ose tevhit (Në gjuhen arabe me kuptimin njësim, arabisht توحيد = tauḥīd = besimi në unitetin (unikalitetin, të qënit një) (e zotit)). Në Sheriat njëhsimi gjegjësisht shprehja Teuhid përkufizohet si: Njësimi i Allahut të Lartësuar në atë që i përket Atij prej të qenurit Zot, Krijues, Sistemues dhe Sundues i gjithçkaje që ekziston (Rububijes), të qenurit e Tij i vetmi i Cili meriton të adhurohet (Uluhijes), dhe njësimi i Allahut në Emrat dhe Atributet e Tij (el Esmau ues Sifat). Tauhīd-i do të thotë „besimi në unikalitetin e zotit“, e rrjedhur nga folja arabisht وحّد  = vaḥḥada = bashkoj, njëhsoj, unifikoj, përkon në kuptim me termin monoteizëm.
Shikuar nga këndëvështrimi shkencorë me Teuhid nënkuptohet përkufizimi i shprehjes Allahu.
Tauhīd do të thotë të shpallurit e zotit (arabisht: allah) si një të vetëm, unik, njohja e të qënit një të zotit. Me anë të kësaj shpalljeje dëshmohet se përveç zotit nuk ka perëndi të tjera, se ai as nuk është lindur as nuk është krijuar. Ky term nuk figuron në kuran (si edhe vaḥḥada) por allahut i autorizohen aty thjeshtësi (jo në kuptimin modesti) (aḥad, sure 112) dhe unikalitet (ilāh un vāḥid, në 13 vende në tekstin e kuranit; lā ilāha illā huva, në 29 vende përveç shprehjesh të tjera me të njëjtin kuptim). Sure 112 (al-ihlas) e formulon kështu: „Thuaj: ai është zoti, një i vetëm (allahu ahad)... Ai as nuk ka lindur as nuk është lindur...“ Kjo sure quhet edhe surat at-tauhīd. Fjalët e para të shpalljes së besimit të fesë islame (shahada) janë: „Nuk ka perëndi përveç zotit të vetëm...“. Këto cilësohen edhe si „fjalët e tauhīd-it“.
Kategoritë
Tauhid-i ndahet në 4 kategori:
Teuhidi er Rububije
Teuhidi er Rububije: është të njësuarit e Allahut të Madhëruar në të qenurit Krijues, Zotërues dhe Rregullues e Sistemues i gjithçkaje që ekziston. Të njësuarit e Allahut në të qenurit i Vetmi Krijues realizohet duke besuar se nuk ka krijues tjetër përveç Allahut.
Allahu i Lartësuar thotë: "Padyshim që i Tij është krijimi dhe komandimi." Nga kjo fjali (ajet) kuptohet veçimi dhe kufizimi i gjërave të përmendura vetëm për Allahun, pasi në të është paraprirë kallëzuesi para kryefjalës, gjë e cila në gjuhën arabe të jep të kuptosh që ky kallëzues është i posaçëm dhe i veçantë për atë kryefjalë. Allahu i Lartësuar thotë: "A ka krijues tjetër përveç Allahut që iu furnizon nga qielli dhe toka?!"
Nga ky ajet përfitohet gjithashtu se krijimi i përket vetëm Allahut dhe ai është i posaçëm vetëm për Të, pasi që pyetja që drejtohet në të është pyetje sfiduese. Ndërsa përsa i përket pohimit të ndonjë krijuesi tjetër përveç Allahut, si në Fjalën e Allahut: "I Lartësuar me Madhështi qoftë Allahu, më i Miri i krijuesve!"
Vepra e njerëzve gjithashtu nuk është gjithpërfshirëse, por ajo kufizohet me mundësinë e njeriut dhe në një rreth shumë të ngushtë, kështu që kjo nuk e kundërshton fjalën tonë: Të njësuarit e Allahut në të qenurit Krijues.
Të njësuarit e Allahut në të qenurit i Vetmi Zotërues:
Kjo realizohet duke besuar dhe pasur bindjen se krijesat nuk i sundon veçse Krijuesi i tyre, siç thotë Allahu i Madhëruar: "I Allahut është sundimi i qiejve dhe Tokës." Dhe thotë: "Thuaj: "Në dorë të kujt është mbisundimi i gjithçkaje?!" Ndërsa përsa i përket pohimit të sundimit dhe zotërimit të dikujt tjetër përveç Allahut, si në Fjalën e Allahut: "Përveç me bashkëshortet ose me ato të cilat janë nën zotërimin e tyre (robëreshat), në këtë rast ata nuk ngarkohen me faj."
Dhe në Fjalën e Allahut: "Ose në shtëpinë të cilës ju i zotëroni çelësat." Ky në fakt është zotërim i kufizuar dhe nuk përfshin veçse diçka të pakët prej të gjitha këtyre krijesave. Njeriu zotëron atë që ka në dorën e tij dhe nuk e zotëron atë që gjendet në dorën e tjetrit. Po ashtu, zotërimi i tij është i mangët për nga përshkrimi; njeriu nuk e zotëron plotësisht atë që zotëron, për këtë shkak ai nuk vepron në të veçse konform ligjeve të vendosura në Sheriat. P.sh: Sikur ai të dëshironte të digjte pasurinë e tij, apo të rrihte kafshën e tij, ne do të thoshim: Kjo nuk lejohet. Ndërsa Allahu i Madhëruar e zotëron gjithçka me zotërim e sundim të plotë e gjithpërfshirës.
Të njësuarit e Allahut në të qenurit i Vetmi Rregullues e Përgatitës i gjithçkaje:
Kjo realizohet duke besuar se nuk ka rregullues e sistemues tjetër përveç Allahut të Vetëm. Allahu i Lartësuar thotë: "Thuaj: '''"Kush iu furnizon nga qielli dhe toka dhe kush është Zotëruesi i të dëgjuarit dhe të shikuarit? Kush e nxjerr të gjallën nga e vdekura dhe të vdekurën nga e gjalla dhe kush është rregulluesi dhe sunduesi i të gjitha çështjeve? Do të thonë të gjithë: 'Allahu'. Ndërsa ti thuaju: "A nuk keni frikë atëherë nga ndëshkimi i Allahut?! Ky është Allahu, Zoti juaj i Vërtetë dhe pas të vërttetës ç'gjë tjetër mund të ketë përveç errësirës dhe humbjes? Si atëherë ndërroni rrugë?!"''' Ndërsa rregullimi i njeriut është i kufizuar në atë që posedon dhe sipas ligjeve të Sheriatit.
Këtë lloj të Teuhidit nuk e kanë kundërshtuar as idhujtarët në mesin e të cilëve u dërgua Muhamedi (Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të!), por ata e pohonin atë. Allahu i Madhëruar thotë: "Sikur t'i pyesje ata se kush i krijoi qiejtë dhe tokën, ata do të thonë: "Ato i ka krijuar i Gjithëfuqishmi, i Gjithëdituri."
Këta e pohojnë se Allahu është Ai i Cili i rregullon e sistemon gjërat dhe se i Tij është zotërimi i qiejve dhe Tokës.
Këtë nuk dihet ta ketë mohuar askush prej bijve të Ademit; askush nuk ka thënë: Gjithësia ka dy krijues të barabartë! Pra askush nuk e ka mohuar Teuhidin er Rububije, as me refuzim të tij dhe as me shokvënie Allahut në të. Me përjshtim të asaj që ka ndodhur me Faraonin, i cili e mohoi atë me refuzim nga kryeneçësia. Ai e zhveshi Allahun nga të qenurit Zot dhe Krijues i gjithçkaje, madje e mohoi ekzistencën e Tij. Allahu i Lartësuar tregon për të: "Ai tha: "Unë jam zoti juaj më i lartë!", "Unë nuk di që ju të keni zot tjetër përveç meje!"
Kjo ishte një kryeneçësi dhe arrogancë e tij, pasi ai e dinte shumë mirë se Zoti ishte dikush tjetër dhe jo ai, siç thotë Allahu i Lartësuar: "Dhe ata i përgënjeshtruan ato (ajetet Tona) padrejtësisht dhe me kryeneçësi." Dhe thotë Allahu duke treguar për Musën (alejhis selam) kur ai polemizonte me Faraonin: "Në të vërtetë ti tashmë e more vesh se këto shenja nuk i ka zbritur veçse Zoti i qiejve dhe tokës." Ai në fakt, në vetvete e pohonte se Zoti ishte Allahu i Madhëruar.
Ndërsa me shokvënie Allahut, këtë lloj të Teuhidit e kanë mohuar mexhuset (adhuruesit e zjarrit), të cilët thanë: Gjithësia ka dy krijues; krijuesi i dritës dhe krijuesi i errësirës. Por megjithatë, këta nuk i kanë konsideruar të barabartë këta dy krijues. Ata thonë: Drita është më e mirë se errësira, pasi që ajo krijon të mirën, ndërsa errësira krijon të keqen, e ai që krijon të mirën është më i mirë se ai që krijon të keqen. Gjithashtu, sipas tyre errësira është asgjë dhe nuk ndriçon, ndërsa drita është ekzistencë që ndriçon, kështu që ajo është më e plotë në vetvete. Ata gjithashtu përmendin një dallues të tretë; drita është e vjetër (ka qenë gjithmonë, pa fillim), sipas terminologjisë së filozofëve, por kanë rënë në kundërshtim për errësirën; a është e vjetër apo aksidentale?!
Argumentimi logjik për të qenurit e Krijuesit të gjithësisë vetëm Një:
Allahu i Lartësuar thotë: "Allahu nuk ka marrë ndonjë fëmijë dhe as nuk ka ndonjë zot tjetër bashkë me Të. Përndryshe, secili prej zotave do të veçohej me atë që kishte krijuar dhe do të luftonin njëri-tjetrin." Sikur të pohonim se bota ka dy krijues, atëherë secili prej zotave do të veçohej me atë që kishte krijuar dhe do të bëhej i pavarur, ashtu siç e kanë zakon mbretërit, pasi që ai nuk dëshiron ta shoqërojë kush në sundim.
Dhe nëse do të bëhej i pavarur, ai do të kërkonte edhe diçka tjetër; që i gjithë pushteti e sundimi të jetë vetëm i tij dhe të mos e shoqërojë askush në të. E në këtë rast, kur secili prej tyre të kërkonte pushtetin e plotë, atëherë ose të dorëzohen që të dy nga pamundësia për të arritur këtë gjë, ose të triumfojë njëri prej tyre mbi tjetrin. E nëse do të ndodhte kjo e dyta, atëherë të qenurit zot do të aprovohej për këtë. Në të kundërt, nëse do të ishte e para, asnjëri prej tyre nuk është zot, pasi që ai që është i pamundur dhe i pafuqishëm, ai nuk mund të jetë zot.
Teuhidi el Uluhije
Teuhidi el Uluhije, apo siç i thuhet ndryshe edhe Teuhidi i adhurimit; vështruar nga dy këndvështrime; nëse do të vështronim nga të adresuarit e tij tek Allahut, quhet Teuhidi el Uluhije (Njësimi i Allahut në Hyjninë e Tij) dhe nëse do të vështronim nga të adresuarit e tij tek krijesat, quhet Teuhidi i el Ibade (Njësimi i Allahut në adhurim).
Domethënia e këtij Teuhidi është të njësuarit dhe të veçuarit e Allahut të Madhëruar me adhurim. Ai i Cili meriton të adhurohet është vetëm Allahu i Lartësuar. Allahu i Lartësuar thotë: "Kjo sepse Allahu është i Vërteti, ndërsa ato që lusin përveç Allahut janë të kotë e të pavërtetë."
E para: Adhurim me kuptimin e të nënshtruarit Allahut të Madhëruar duke kryer urdhërat e Tij dhe duke iu larguar ndalesave të Tij, nga dashuria dhe madhërimi për Të.
E dyta: Adhurim me kuptimin e veprës e cila konsiderohet adhurim. Këtë të dytën e ka sqaruar Ibën Tejmije (Allahu e mëshiroftë!) me përkufizimin: “Adhurimi është term përmbledhës për çdo gjë të cilën Allahu e do dhe është i kënaqur për të, prej veprave të dukshme dhe të padukshme.”
Shembull për këtë është namazi; kryerja e tij është adhurim ndërsa vetë ai është të adhuruarit. Namazi është adhurim dhe ne adhurojmë Allahun me namaz. Prej këtu, Njësimi i Allahut me këtë lloj të teuhidit realizohet duke qenë rob vetëm i Allahut dhe t’i nënshtrohesh vetëm Atij me dashuri e madhërim dhe sipas asaj që Ai ka ligjëruar. Allahu i Lartësuar thotë: “Mos merr përkrah me Allahun të adhuruar tjetër, përndryshe do të ulesh i përçmuar, i braktisur (në zjarr).” Allahu i Madhëruar thotë: “Falenderimi i takon vetëm Allahut, Zotit të botëve.” [El Fatiha: 2] Ky cilësim i Allahut me “Zoti i botëve” është pikërisht për aprovimin e të adhuruarit vetëm Allahut; Ai është i Adhuruari sepse Ai është Zoti i botëve. Allahu i Madhëruar thotë: '''“O njerëz! Adhurojeni Zotin tuaj i Cili iu ka krijuar ju dhe ata të cilët kanë qenë para jush.”'''
Pra, Ai i Cili është i Vetmi Krijues, Ai është i Vetmi i Cili meriton të adhurohet. Përndryshe do të ishte jashtë logjike (budallik) që krijesën e krijuar dhe me fund të sigurtë ta marrësh për zot që e adhuron! Në të vërtetë ajo krijesë nuk ka për të të bërë dobi as me ngjallje, as me shtim të pasurisë dhe as me shtim të jetës, kështu që është mendjelehtësi të shkosh te varri i një njeriu i cili është tretur dhe bërë pluhur dhe t’i lutesh e ta adhurosh atë, kur në fakt është ai i cili ka nevojë për lutjen tënde, ndërsa ti nuk ke nevojë t’i lutesh atij. Ai nuk ka në dorë t’i bëjë dobi apo dëm vetes së tij, e si do ta ketë në dorë diçka të atillë për ty?! Këtë pjesë të Teuhidit e ka mohuar shumica e krijesave dhe për shkak të tij Allahu i ka dërguar Pejgamberët dhe ka zbritur Librat e Tij. Allahut i Lartësuar thotë: “Ne nuk kemi dërguar para teje ndonjë të dërguar veçse i kemi shpallur atij se nuk ka të adhuruar tjetër (me të drejtë) përveç Meje, ndaj më adhuroni vetëm Mua!”
Megjithë këtë, pasuesit e të Dërguarve të Allahut kanë qenë të pakët. I Dërguari i Allahut (Paqja dhe bekimet i Allahut qofshin mbi të!) ka thënë: “…Unë pashë atje të kishte Pejgamber me një grup të vogël njerëzish (pasues të tij), një tjetër me një apo dy burra dhe një tjetër pa njeri tjetër bashkë me të.”
Eshtë për t’u habitur fakti që shumica e atyre të cilët shkruajnë rreth Teuhidit, në këto kohët e fundit, e përqendrojnë vështrimin e tyre në Teuhidin er Rububije, sikur të polemizojnë me njerëz të cilët e mohojnë ekzistencën e Zotit (edhe pse ekzistojnë njerëz të atillë), por fakti është se shumica e myslimanëve sot kanë rrëshqitur në shirkun (shokvënien Allahut) në adhurim!! Për këtë shkak kërkohet që përqendrimi të jetë në këtë pjesë të Teuhidit, me qëllim që t’i nxjerrim për tek ai ata myslimanë të cilët thonë se janë myslimanë, por të cilët në fak janë idhujtarë dhe nuk e dinë këtë.
Teuhidi el Esmai ue Sifati
Teuhidi i Emrave dhe Atributeve te Allahut:
Kjo pjesë e Teuhidit është të njësuarit e Allahut me ato emra dhe atribute që Ai ka, dhe kjo përmban dy gjëra: E para: Pohimi; që të pohojmë të gjithë emrat dhe atributet e Allahut të Lartësuar të cilat Ai i ka pohuar për Veten e Tij në Librin e Tij apo në Sunetin e të Dërguarit të Tij (Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të!). E dyta: Mohimi i ngjasimit; që të mos i mveshim Allahut të ngjashëm me Të në emrat dhe atributet e Tij; siç thotë Allahu i Lartësuar:
Ky ajet argumenton se Allahut nuk i përngjet asnjë prej krijesave në atributet e Tij. Edhe nëse ato përputhen në domethënie, por në realitet dhe në esencë ato ndryshojnë. Kështu, kushdo që mohon atë që Allahu ka pohuar për Veten e Tij, ai është gjymtues dhe ky gjymtim i tij i përngjan gjymtimit të Faraonit. Ndërsa ai i cili i pohon ato dhe i ngjason me të krijesave, ai është bërë i ngjashëm me idhujtarët të cilët adhurojnë bashkë me Allahun edhe të tjerë prej krijesave të Tij. Dhe vetëm ai i cili i pohon ato emra dhe atribute pa i ngjasuar me ato të krijesave, vetëm ai është prej njësuesve të Allahut.
Në këtë pjesë të Teuhidit ka humbur një pjesë e popullit mysliman dhe janë ndarë në grupe të shumta; dikush ka ndjekur rrugën e gjymtimit të tyre dhe i mohon ato atribute të Allahut duke thënë se ai kështu e pastron Allahun nga të metat, por në fakt ai ka humbur rrugë, pasi që në të vërtetë i pastruar është Ai nga i cili mohohen atributet e mangëta e të meta dhe Fjalët e të Cilit pastrohen nga të qenurit verbuese dhe çorientuese.
Nëse dikush thotë: Allahu nuk ka shqisë të dëgjuari, as të shikuari, as dije dhe as Fuqi absolute; ai nuk e ka pastruar e lartësuar Allahun, por e ka mveshur atë me të metat më të mëdha dhe Fjalën e Tij me të qenurit verbuese dhe çorientuese, pasi që Allahu e përsërit shpesh dhe e pohon këtë në Fjalën e Tij ku thotë: “Gjithëdëgjues, Gjithëshikues”, “I Gjithëfuqishëm, më i Drejti në gjykim”, “Falësi i Madh, Mëshirëploti”; sikur Allahu t’i pohonte këto në Fjalët e Tij dhe të ishte i zhveshur nga ato, kjo do të ishte kulmi i verbimit, çorientimit dhe shpifje për Fjalën e Allahut të Madhëruar.
Disa të tjerë kanë ndjekur rrugën e ngjasimit duke pretenduar se atributet e Allahut janë si ato të krijesave, por këta kanë humbur rrugë sepse ata nuk e kanë vlerësuar Allahun ashtu si i takon Atij. Kjo sepse këta i kanë mveshur Allahut mangësi dhe të meta, pasi që këta e kanë konsideruar të Plotin dhe Absolutin në çdo aspekt me të mangëtin në çdo aspekt. Përderisa krahasimi i më të plotit me atë më të mangëtin ul nga vlera e të parit, siç thuhet: A nuk e di ti se shpatës i ulet vlera Nëse thuhet se shpata është më mprehtë se shkopi
Atëherë si është puna me ngjasimin e Absolutit me të mangëtin?! Ky është krimi më i madh që mund të bëhet kundrejt Allahut të Madhëruar, megjithëse krimi i gjymtuesëve është edhe më i madh, por që të gjithë ata nuk e kanë vlerësuar Allahun ashtu si i takon Atij.
Kështu që, është obligim të besojmë në atë me të cilën Allahu ka Cilësuar dhe ka quajtur Veten e Tij në Librin e Tij dhe në gjuhën e të Dërguarit të Tij (Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të!), pa shtrembërim, pa gjymtim, pa formësim dhe pa ngjasim.
Kështu ka thënë edhe dijetari i madh Ibën Tejmije (Allahu e mëshiroftë!) dhe të tjerë prej dijetarëve të mëdhenj.
Kështu, shtrembërimi bëhet në tekste, gjymtimi në bindje dhe akide, formësimi në cilësi dhe ngjasimi gjithashtu në cilësi e atribute, por ky i dyti është më i veçantë se formësimi; pasi çdokush që bën ngjasim të Allahut me Krijesat, ai ka bërë edhe formësim, dhe jo e anasjellta. Kështu që duhet ta pastrojmë akiden dhe bindjen tonë nga këto katër gjëra.
Kemi për qëllim me “shtrembërimin” këtu: interpretimin që kanë ndjekur shtrembëruesit e teksteve të atributeve të Allahut, pasi ata e kanë quajtur veten e tyre “interpretuesit”, me qëllim që të zbusin në sy të njerëzve rrugën që kanë ndjekur; për shkak se natyra njerëzore nuk e pranon fjalën shtrembërim (në tekstet Hyjnore), por kjo nuk është veçse zbukurim i fjalës para njerëzve me qëllim që ata të mos largohen nga ajo.
Por në të vërtetë, interpretimi i tyre është shtrembërim; devijim i shprehjes nga domethënia e saj e drejtpërdrejtë. Ne themi: Nëse argumenton ndonjë provë për këtë devijim, atëherë ai është i saktë dhe nuk është interpretim në atë kuptim që thoni ju, por komentim (tefsir). E nëse nuk argumenton asnjë provë për të, atëherë ai është shtrembërim dhe ndryshim i fjalës nga vendi i saj.
Këta njerëz të atillë të cilët kanë ndjekur këtë rrugë, këta kanë humbur. Ata i pohojnë atributet e Allahut por të shtrembëruara. Këta kanë humbur dhe janë vendosur në një rrugë të kundërt nga ajo e pasuesëve të sunetit dhe xhematit. Kështu që këta nuk mund të cilësohen prej pasuesve të sunetit dhe xhematit, pasi që mveshja me diçka përmban adresimin tek ajo; pasuesit e Sunetit i adresohen Sunetit pasi që ata janë të kapur për të, ndërsa këta nuk janë të kapur për Sunetin në shtrembërimet e tyre.
Sqaruesi i librit “El Akidetu et Tahauije” ka përcjellë nga El Gazali, i cili arriti majat në shkencën e skolastikës (Ilmul Kelam), ka përcjellë fjalë të cilat nëse dikush i lexon, i bëhet e qartë se ata njerëz janë në rrugë të gabuar, të rrezikshme dhe kanë rrëshqitur, e se ata nuk janë të qartë në vetveten e tyre.
Ata janë të hutuar dhe në mëdyshje, nuk janë të bindur në çështjen e tyre, ndërsa atë të cilin e ka udhëzuar Allahu në Rrugën e Drejtë e gjen të sigurtë dhe të qetë. Ai lexon në Librin e Allahut dhe në Sunetin e të Dërguarit të Tij (Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të!) ato që Allahu i ka pohuar për Veten e Tij prej Emrave dhe Atributeve të Tij, dhe ky i pohon ato.
Njeriu nuk duhet t’i kalojë kufijtë e tij dhe të shkojë në formësim apo ngjasim, pasi që nëse ai është i paaftë për të përfytyruar shpirtin e tij që ka me vete, atëherë është edhe më i paaftë për të përshkruar realitetin e atyre atributeve me të cilat Allahu i Lartësuar ka cilësuar Veten e Tij. Ndaj është detyrë e njeriut që ai ta ndalojë veten e tij nga të pyeturit “Përse?” e “Si?”, në lidhje me Emrat e Allahut të Madhëruar dhe Atributet e Tij. Njeriu gjithashtu duhet ta ndalojë veten e tij nga të menduarit për formën e atyre atributeve.
Nëse njeriu e ndjek këtë rrugë, ai ka për të qenë i qetë dhe pikërisht kjo është edhe rruga që kanë ndjekur selefët (të parët tanë) (Allahu i mëshiroftë!) Për këtë shkak, kur një burrë erdhi tek imam Maliku (Allahu e mëshiroftë!) dhe i tha: “O Ebu Abdullah! “I Gjithëmëshirshmi mbi Arsh qëndroi.”; Si qëndroi?" Ai (Imam Maliku)tundi kokën pastaj tha: “Qëndrimi mbi diçka nuk është i panjohur, ndërsa forma e tij (në lidhje me Allahun) nuk është e kapur nga mendja njerëzore. Besimi në të është uaxhib (obligim), ndërsa pyetja për të është bidat (risi). E unë nuk të shoh ty veçse një bidatçi.”
Ndërsa në këtë kohën tonë gjejmë njerëz të thonë: Allahu zbret në Qiellin e kësaj bote në një të tretën e çdo nate, por nga kjo rrjedh që Ai të qëndrojë në Qiellin e kësaj bote gjatë gjithë natës, pasi që nata lëviz nëpër të gjithë tokën dhe një e treta e saj lëviz nga njëri vend në tjetrin!
Kjo sigurisht që është diçka të cilën nuk e kanë thënë shokët e të Dërguarit të Allahut (Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të!), dhe nëse kjo do të ishte diçka që shkon në zemrën e besimtarit, Allahu do ta kishte sqaruar atë që në fillim, apo në gjuhën e të Dërguarit të Tij (Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të!), apo të nxirrte dikë që të pyeste për të dhe pastaj të zbriste përgjigjen, ashtu siç kanë pyetur sahabët të Dërguarin e Allahut (Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të!): "Ku ka qenë Allahu para se të krijonte qiejtë dhe Tokën?" Dhe ai (Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të!) iu përgjigj atyre. Kjo pyetje e madhe argumenton se çdo gjë që i nevojitet njerëzve, Allahu ua sqaron atyre me anë të njërës prej tre mënyrave të mësipërme.
Ndërsa në përgjigje të problemit të shfaqur në hadithin e Zbritjes së Allahut, thuhet: Përderisa një e treta e natës në këtë zonë vazhdon të qëndrojë, atëherë zbritja e Allahut në të është realizuar. Ndërsa në zonat e tjera në të cilat nuk ka hyrë një e treta e natës, nuk është realizuar zbritja; dhe Allahut nuk i përngjet asgjë, ndërsa hadithi argumenton se koha e zbritjes mbaron me hyrjen e agimit.
Detyra jonë është të dorëzohemi dhe të themi: Dëgjuam, u bindëm, pasuam dhe besuam. Kjo është detyra jonë; të mos e tejkalojmë Kuranin dhe hadithin. Të tre këto lloje të Teuhidit janë bashkuar në Fjalën e Allahut të Madhëruar:
Përkatësia
Ndjekësit e tauhīd-it (ahl al-tauhīd) janë në përgjithësi myslimanë; mu'tazila ciliësohej vetë si ahl al-tauhīd val-'adl (arabisht أهل التوحيد والعدل = ahlu ʾt-tauḥīd va-ʾl-ʿadl = njohësit e unitetit të zotit dhe drejtësisë).
Kundërshtimet
Termi i kundërt (antonim) janë politeistët, më saktë, ata, të cilët i vënë përbri zotit edhe perëndi ose bij të zotit duke qenë kështu ndjekës të shirk-ut („vendosjes bashkë“, politeizmit). Në suren 9, vargun 30 thuhet: Dualistët dënohen me anë të shprehjes së sures 16, vargu 51: Teologjia e mëvonshme islamike e koncepton unitetin hyjnor praktikisht vetëm në kundërshtim me trinitetin kristian megjithëse teologët kristianë dhe çifutë e vendosin në qendër nocionin e unitetit të zotit duke përjashtuar implikime të ngjashme, ndër të tjera për teorinë e atributeve të zotit.