Karavaxho
"Piktori më i famshëm në Romë" (1600-1606)
Versioni i tij i parë i Shën Mateut dhe Engjëllit, që tregonte shenjtorin si një fshatar tullac me këmbë të ndyra, të pranishëm nga një engjëll i veshur me lecka të lehta, ishte hedhur poshtë dhe një version i dytë duhej të pikturohej si Frymëzimi i Shën Mateut. Në mënyrë të ngjashme, Konvertimi i Shën Pali u refuzua, dhe ndërsa u pranua një version tjetër i së njëjtës lëndë, Konvertimi në Rrugën për në Damask, paraqiti shenja të kalirave të shenjta shumë më të dukshme sesa vetë shenjtori, duke shkaktuar këtë shkëmbim mes artistit dhe një zyrtar i ngazëllyer i Santa Maria del Popolo : "Pse keni vënë një kalë në mes dhe Shën Pali në tokë?" "Sepse!" "A është Perëndia kali?" "Jo, por ai qëndron në dritën e Perëndisë!" parapamje| Vdekja e Virgjërës, 1601-1606, [[Muzeu i Luvrit|Luvër, Paris ]] Vepra të tjera përfshinin Dedombment, Madonna di Loreto ( Madonna e Pilgrims ), Madonna e Grooms, dhe vdekja e Virgjëreshës. Historia e këtyre dy pikturave të fundit ilustron pritjen që i është dhënë disa prej arteve të Karavaxhos dhe kohëve në të cilat ai jetonte. Madonna e Grooms, e njohur edhe si Madonna dei palafrenieri, e pikturuar për një altar të vogël në bazilikën e Shën Pjetrit në Romë, mbeti aty vetëm për dy ditë dhe u hoq. Një sekretar i kardinalit shkroi: «Në këtë pikturë ka vetëm vulgaritet, sakrilegj, zhurmë dhe neveri... Dikush do të thoshte se është një vepër e bërë nga një piktor që mund të pikturojë mirë, por një shpirt të errët dhe që ka qenë shumë larg Perëndisë, nga adhurimi i Tij dhe nga çdo mendim i mirë... " majtas|parapamje| Amor Vincit Omnia, 1601-1602, Gemäldegalerie, [[Berlini|Berlin. Karavaxho tregon Cupid që mbizotëron mbi të gjitha përpjekjet njerëzore: lufta, muzika, shkenca, qeveria. ]] Vdekja e Virgjëreshës, e porositur në vitin 1601 nga një jurist i pasur për kishën e tij private në kishën e re karmelite të Santa Maria della Scala, u refuzua nga Karmelitët më 1606. Bashkëkohësi i Karavaxho-s Giulio Mancini regjistron se është refuzuar sepse Karavaxho kishte përdorur një prostitutë të njohur si modelin e tij për Virgjëreshën. Giovanni Baglione, një bashkëkohës tjetër, na tregon se kjo ishte për shkak të këmbëve të zhveshura të Marisë - një çështje e dekorit në secilin rast. Studiuesi i Karavaxho Xhon Gash sugjeron që problemi i karmelitasve mund të ketë qenë më tepër teologjik sesa estetik, pasi që versioni i Karaavaxho nuk pohon doktrinën e Marrjes së Marisë, idenë se Nënën e Perëndisë nuk vdiq në asnjë mënyrë të zakonshme, por supozohet se ishte në Parajsë.. Pala tjetër e zëvendësimit të porositur (nga një nga pasuesit më të aftë të Karavaxhos-s, Carlo Saraceni ), tregoi se virgjëria nuk vdiq, pasi Karavaxho e kishte pikturuar atë, por u ul dhe vdiq; madje edhe kjo u refuzua dhe u zëvendësua me një vepër që tregonte se Virgjëresha nuk po vdiste, por u ngjit në qiell me koret e engjëjve. Në çdo rast, refuzimi nuk do të thotë që Karavaxho apo pikturat e tij ishin jashtë favorit. Vdekja e Virgjëreshës nuk u mor më shpejt nga kisha sesa ajo e blerë nga Duka i Mantovës, me këshillën e Rubensit, dhe më vonë e fituar nga Charles I i Anglisë para se të hyjë në koleksionin francez mbretëror në 1671.