Lufta_e_Marengos
Lufta e Marengos është bere ne 14 qershor 1800 midis forcave franceze nen kontrollin e Napoleon Bonapartit dhe forcave austriake afër qytetit te Aleksandrisë në Piemonte, Itali. Francezet thyejnë gjeneralin austriak Michael Von Melas me një sulm te papritur, duke nxjerre austriaket jashtë Italisë dhe duke forcuar pozitën politike te Napoleonit në Paris. Forcat franceze ne kontrollin e Napolenon Bonapartit u sulmuan nga Austriaket nen kontrollin e gjeneralit Melos. Francezet u kapen ne befasi dhe u tërhoqën, gjithsesi kursi i luftës u përmbys nga rikthimi i forcave te veçuara ne kontrollin e majorit francez gjeneral Luis Desaix. Një kundërsulm i udhëhequr nga Desaix, pas një bombardimi nga një artileri e vogël, hodhi prapa ndjekësit austriake dhe një kavaleri te drejtuar nga gjeneral Francois Etienne De Kellermann e kompletoi disfatën e tyre. Austriaket u tërhoqën ne Aleksandri me 9500 te vrare, te plagosur ose te kapur rob. Demet e francezeve ishin me te vogla por duke përfshire Desaix lufta e Marengos ishte fitorja që vulosi suksesin e fushatës se Napoleonit ne Itali ne 1800. Me një kalim te gusheshim te Alpeve pothuajse përpara hapjes se shtigjeve, Napoleoni kishte kërcënuar komunikimin e linjave te Melasit në Italinë Veriore. Forcat franceze Milanon, Pavian, Piacencan duke prere furnizimin kryesor te austriakeve përgjatë anes veriore te lumit Po. Napoleoni shpresonte se shqetësimi i Melasit me rrethimin e Genoas do te parandalonte sulmin e austriakeve si përgjigje e sulmit te tij. Por Genoa u dorëzua në 4 qershor duke lene të lire një numër te madh austriakesh për aksione kundër-franceze. Ne 9 qershor Jean Lannes mundi gjeneral Peter Ott ne luftën e Montebelos. Napoleoni u sigurua se Melos nuk do te sulmonte dhe me pas austriaket do te tërhiqeshin. Duke pasur frike se gjenerali austriak mund te përpiqej te arratisej Napoleoni shpërndau ushtrinë e tij ne një hapësire te madhe duke dërguar shkeputrje te forta për te bllokuar rrugët e veriut drejt Po dhe te jugut drejte Genoas. Trupat austriake avancuan drejt lindjes përgjatë lumit Bormida ne dy brgjet duke ndaluar ne një cep te lumit. Punëtoret e gjore austriake ndaluan ndonjë zhvillim te shpejte te sulmit te tyre dhe e gjithë ushtria duhet te rreshtoheshin ne një pike mbështetje te ngushte. Lëvizja filloi rreth orës 6, por sulmi nuk ishte zhvilluar deri ne 9. 1200 burrat austriake nen kolonel J. F. dhe një divizion prej 3300 burrash nen kontrollin e gjeneralit Andreas O Reilly shtynë bazat ushtarake franceze prapa dhe vendosen te bëheshin krahu i djathte i austriakeve. Austriaket e qendrës avancuan drejt Marengos derisa u ndaluan nga Gjeneral Andreas O Reilly. Këmbësoria franceze dislokoi përballe rrjedhjes se burimit Fontanone. Ne te majte te austriakeve 7500 trupa nen gjeneralin Peter Ott donin te pastronin rrugën përpara se t’I drejtoheshin fshatit te Keshtjelles Ceriolo, ne veri te pozicionit te francezeve. Kjo levizje kërcënoi një levizje te forcave franceze net e djathte ose një përparim te mëtejshëm për te prere linjën franceze te komunikimit me Milanon. Burrat e Gardanit i dhanë një llogari te mire vetvetes duke mbajtur dislokimin austriak për një kohe te konsiderueshme. Kur divizioni i Gardanit ishte tejet i lodhur, Viktori i tërhoqi ata mbrapa, përtej Fontenones dhe dorëzoi divizionin e tij te dyte për gjeneralin Jacques Chambarlhac. Francezet e mbajtën fshatin e Marengos dhe vijene e Fontanones deri ne mesdite, me te dy krahët ne ajër. Ne fillim Melasi hodhi divizionin e gjeneralit Karl Haddick ne trupat mbrojtëse te Viktorit. Kur Haddick u vra dhe njësitet e tij u zbrazen komandanti austriak dorëzoi divizionin e gjeneralit Conrad Kain. Ne fund, siç ishte forcuar pozicioni i francezeve, divizioni i grenadjereve elitare te gjeneralit Peter Morzin u dërgua për te sulmuar fshatin e Marengos. Melasi gjithashtu kreu një gafe serioze dhe taktike, duke ndare brigadën e 2300 husareve te gjeneralit Nimptsch për te bllokuar trupat e gjeneralit Louis Suchet, i cili ishte raportuar gabimisht që po i afrohej Aleksandrisë që nga jugu.