cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia gojore, guidë
Etika e kryerjes, përdorimit, ruajtjes dhe shpërndarjes së historive gojore
Ndërsa historia gojore është praktikuar në mënyrë rigoroze që nga mesi i shekullit të 20 - të, ata që e kanë përdorur atë, kanë ngritur vazhdimisht pyetje mbi konsideratat ligjore dhe etike që duhet të merren parasysh për të mbrojtur të intervistuarit përmes ligjeve mbi të dhënat personale dhe bordeve etike, siç është rasti i bordeve të rishikimit institucional dhe bordeve të etikës së kërkimit shkencor. Synimi i ngritjes së këtyre bordeve ka qenë shqyrtimi i qëllimit dhe metodologjisë së mbledhjes së historive gojore. Nga ana tjetër, ato u kushtojnë një vëmendje të veçantë pjesëmarrësve të përfshirë në studim, rreziqeve potenciale që mund t'u kanosen aktorëve pjesëmarrës dhe mënyrës se si ato mund të minimizohen. Bordet e etikës monitorojnë gjithashtu planifikimin e projektit, analizën dhe menaxhimin e të dhënave dhe konfidencialitetin.
Kë të intervistojmë?
Ku t'i gjejmë personat që kanë diçka për të treguar? Është e rëndësishme që personat ta dinë që në fillim synimin tonë dhe të bien dakord në parim me intervistën, në mënyrë që të shmangen keqkuptimet dhe zhgënjimet më vonë. Por në shumë raste, personat që kanë përjetuar ngjarje të rëndësishme mund të ndodhen afër nesh, në familje, në rrethin shoqëror dhe na motivojnë për t'i intervistuar vetëm duke dëgjuar historitë që rrëfejnë. Në një rast tjetër, mund të jetë tema që trajtohet në shkollë, ajo që i shtyn nxënësit të kontaktojnë dëshmitarët e kohës. Në të gjitha rastet, intervistuesi duhet të ketë përgatitur një listë pyetjesh dhe të ketë menduar renditjen e tyre. Pavarësisht informacioneve që i japim me gojë personit që do të intervistojmë, mund të përgatisim edhe një përmbledhje më shkrim të pikave kryesore që do të pyesim gjatë intervistës dhe në fund të sigurohemi që pala tjetër e ka kuptuar qëllimin e projektit.
Para se të nisni udhëtimin tuaj për të përfshirë dëshmitë e historisë gojore në studimin që do të kryeni ose në programin shkollor kujtohuni të keni parasysh këto tre pika:
Analiza e intervistës dhe prezantimi i rezultateve
Pas intervistës mund të bëjmë një "zbardhje" të saj të detajuar, por edhe mund ta përmbledhim atë në vija të përgjithshme duke evidentuar momentet më të rëndësishme. Përzgjedhja bëhet në varësi të çdo rasti dhe synimit tonë final se për çfarë duam ta përdorim dëshminë gojore. Përshkrimin e gjestikulacionit të personit ( "tund kokën", "mohon" etj.) është mirë ta përfshijmë në materialin e transkriptuar për ta bërë sa më autentik rrëfimin, por mund të heqim përsëritjet e shprehive mbushëse si "hëm", "hëh", "ashtu" etj. Pajisja e dëshmisë me një tekst hyrës me të dhëna pikante mbi personin dhe ngjarjen e bën më të lehtë leximin e saj. Po ashtu një analizë e përmbajtjes dhe e narrativës i sqaron dimensionet e ndryshme të intervistës.
Analiza e përmbajtjes
Përmes intervistave të historisë gojore ne mund të rindërtojmë një realitet të shkuar në të tashmen, siç ndërtohet një puzzle. Përmes metodës krahasuese mund të vëzhgojmë se si dëshmitarë të ndryshëm mbajnë qëndrime të ndryshme ndaj ngjarjeve të njëjta. Sepse historia nuk mund të rrëfehet bardhezi dhe nuk është një-dimensionale.
Analiza e narrativës historike
Një ngjarje të caktuar historike në të shkuarën ne mund ta gjykojmë dhe analizojmë përmes këndvështrimeve dhe pozicioneve të ndryshme që mbajnë dëshmitarët në historinë gojore që rrëfejnë. Kësisoj mund të gjykojmë qëndrimin e tyre në të shkuarën.
Analiza e vlerave
Përmes krahasimit të gjetjeve nga dëshmitë gojore dhe përvojës së përftuar gjatë intervistimit mund të reflektojmë në mënyrë kritike për qëndrime të caktuara që shoqëria mban sot kundrejt historisë. Nëse do ishim ne në vendin e këtyre personave, si do vepronim atëherë? Po sot a do vepronim ashtu?
Çfarë të drejtash kanë të intervistuarit për të publikuar intervistat e tyre?
Të intervistuarit mund të dëshirojnë të drejtën e përdorimit të parë. Kjo do të thotë, ata mund të duan të mbyllin intervistën ndërsa shkruajnë librin e tyre. Historia gojore mund të sigurojë skicën dhe thelbin e asaj që ata shkruajnë. Me përjashtim të rasteve kur projekti ka afatet e veta për një publikim, ekspozitë ose prezantim tjetër publik të materialit dhe për këtë arsye duhet të negociojë një datë publikimi me përfitim reciprok, nuk ka asnjë arsye pse intervista të mos mbahet e mbyllur për një periudhë të arsyeshme që do të japë të intervistuarit mundësinë për të botuar një libër, ose të braktisë përpjekjen. Libri ka shumë të ngjarë të largohet nga intervista në shumë aspekte, ose mund të mos përdorë të gjithë materialin e intervistës. Në secilin rast, studiuesit do të përfitojnë nga materiali shtesë në vetën e parë. Megjithatë, duke pasur parasysh investimin e kohës dhe fondeve të projektit tuaj të historisë gojore në intervista, dhe duke ditur se disa të intervistuar nuk do të jenë kurrë në gjendje ta kthejnë një transkript në një libër të botueshëm, pavarësisht sa kohë punojnë për të, mos lejoni kufizime të pafundme për intervistat që u japin të intervistuarve përdorim ekskluziv dhe nuk arrijnë të caktojnë një kohë të caktuar kur studiues të tjerë mund të kenë akses.
A kanë të intervistuarit të drejtë të mbyllin intervistat e tyre për një kohë të gjatë?
Përpara fillimit të një interviste, kur të intervistuarit shpesh ndihen nervoz, intervistuesit do të shpjegojnë të drejtën e tyre për të mbyllur një pjesë ose të gjithë intervistën për aq kohë sa është e nevojshme. Në fillim, më shumë se një i intervistuar ka njoftuar, "Epo, kjo do të jetë e nxehtë dhe do të duhet të mbahet e mbyllur për një kohë të gjatë. Nuk dua të turpëroj askënd." Megjithatë, në përfundim të intervistës, i intervistuari zakonisht ndihet më i qetë, informacioni i nxjerrë rrallë rezulton të ketë qenë i turpshëm dhe është bërë e qartë se njerëzit e diskutuar janë zakonisht prej kohësh. Në këtë pikë, intervistuesi duhet të tregojë se çfarë mjeti i vlefshëm kërkimor do të bëhet intervista dhe çfarë turpi do të ishte ta mbanin atë larg studiuesve për një kohë të gjatë. Shumë shpesh i intervistuari mund të vendosë ta hapë intervistën brenda një kohe të shkurtër, nëse jo menjëherë. Një kompliment në fillim të bisedës në përgjithësi ndihmon shumë që i intervistuari të hapet në bisedë.
Ku duhet të zhvillohen intervistat?
Vendi ku do të zhvillohet intervista zakonisht varet nga i intervistuari. Disa njerëz janë shumë të zënë dhe japin intervista vetëm në zyrën e tyre. Intervistat në zyrë i hapin rrugën shpërqendrimeve dhe ndërprerjeve: një zile telefoni, hyrja e sekretares në derë, axhenda e ditës do të largojnë vëmendjen e të intervistuarit. Në mënyrë të ngjashme, në shtëpinë e të intervistuarit, telefoni, bashkëshorti, fëmijët, qeni i familjes, madje edhe pajisjet me zhurmë, mund të ndërpresin rrjedhën e intervistës dhe të krijojnë zhurma në sfond. Shumë zhurmë në sfond e bën të vështirë transkriptimin dhe kufizon përdorimin eventual të regjistrimit për në media ose ekspozita. Përpiquni ta zhvilloni intervistën në një vend të qetë larg nga shpërqendrimet e përditshme. Nëse jo në zyrën e projektit ose në zyrën e intervistuesit, atëherë zgjidhni një dhomë, apo edhe një pjesë të dhomës, që i intervistuari nuk e përdor normalisht. Largoni të intervistuarin nga prapa një tavoline dhe uluni në karrige në anën tjetër të zyrës ose në një sallë konferencash poshtë korridorit. Ose kryeni intervistën në tryezën e dhomës së ngrënies. Kërkojuni me mirësjellje të tjerëve në shtëpi ose zyrë që të mos ju ndërpresin gjatë regjistrimit. Mbylle derën nëse ka një të tillë. Marrja e të intervistuarit tek intervistuesi mundëson kontroll më të mirë të pajisjeve dhe vendosjen e magnetofonit ose kamerave dhe mikrofonave. Kur shkoni te i intervistuari, lini kohë të mjaftueshme për të vendosur pajisjet. Duke mos ditur se ku mund të ndodhen prizat elektrike, intervistuesi duhet të mbajë bateritë ose një kabëll të gjatë. Gjithmonë sillni kaseta shtesë sesa mund të prisni të përdorni në rast se intervistat zgjasin më shumë se sa ishte planifikuar. Testoni pajisjet pak para intervistës.
Çfarë dokumentacioni duhet të mbahet në çdo intervistë?
Një skedar për çdo intervistë duhet të përfshijë gjithë informacionin biografik që është mbledhur, letra që rregullojnë intervistat dhe një përmbledhje të intervistës që përmbledh shkurtimisht (një paragraf i vetëm mund të mjaftojë) temat e trajtuara dhe emrat e njerëzve të diskutuar më shpesh. Kjo dosje duhet të përmbajë një kopje të aktit të dhuratës (formularin ligjor të lëshuar nga i intervistuari) dhe shpjegime për çdo kufizim në intervistë. Për lehtësinë e referimit, duhet të shënohen bibliotekat ose depot e tjera ku studiuesit e interesuar mund të shohin kopje të intervistës. Dosjet duhet gjithashtu të mbahen për çdo intervistues, me informacione të tilla bazë si adresat e shtëpisë dhe të punës, numrat e telefonit, fushat e ekspertizës, intervistat e përfunduara dhe intervistat e planifikuara. Mbajtja e listave të intervistuesve dhe të intervistuarve të mundshëm për fazat e mëvonshme të projektit është gjithashtu e dobishme.
Sa orë duhet të zgjatë intervista me një intervistues?
Një seancë interviste zakonisht zgjat një orë e gjysmë deri në dy orë për të shmangur lodhjen e të intervistuarit dhe intervistuesit, por nuk ka kohë fikse për një intervistë të tërë. Çdo intervistë varet nga vlera e saj për projektin që i intervistuari duhet të thotë, dhe nëse projekti flet për një histori të jetës apo trajton vetëm një përvojë të intervistuarit. Sa herë që intervistuesit duhet të udhëtojnë larg, ata do të duhet të vlerësojnë paraprakisht numrin e orëve të intervistave pa e ditur nëse kjo kohë do të jetë e mjaftueshme. Mund të jetë i nevojshëm një udhëtim i dytë, duke e lejuar buxhetin. Kini kujdes të mos i planifikoni më shumë udhëtimet e intervistimit, duke e detyruar intervistuesin të nxitojë nga një takim në tjetrin dhe t'i shkurtojë të intervistuarit pavarësisht se çfarë kanë për të thënë. Të intervistuarit që janë ende aktiv në karrierën e tyre mund të vendosin kufij sa do zgjatë një intervistë, ndërsa personat që kanë dalë në pension apo nuk janë më aktiv, priren të jenë më tolerantë në lidhje me dhënien e intervistave më të gjata dhe të hapura. Intervistuesit duhet të përdorin gjykimin e tyre për të vendosur kur një i intervistuar është lodhur dhe nuk po mendon më qartë. Intervistuesit e mirë shpesh e shohin situatën e intervistës më stresuese për veten e tyre sesa për të intervistuarit e tyre dhe aftësia e tyre për t'i kushtuar vëmendje dhe për të ndërvepruar zvogëlohet sa më gjatë të zgjasë një intervistë.
Gjerdrum
Gjerdrum është një komunë në qarkun Akershus, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 83 km² dhe popullsi 5567 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Klubi Mundjes KEK - Prishtinë
Klubi i mundjes KEK nga Prishtina, Kosovë.
DeKalb County (Indiana)
DeKalb County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Besniku
Besnik, (malazezisht: Бесник/Besnik) është vendbanim në Komunën e Rozhajës në Mal të Zi.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë të vitit 2003 ka pasur 388 banor ndërsa sipas regjistrimit të 1991 ka pasur 408 banor.
Grafiku
Lëvizja e pop. gjatë shek. XX parapamje|220px|left
Louis C.K.
Louis Székely lindi më 1967. Është një aktor dhe komedian amerikan.
Kantoni Cologne
Kantoni Cologne (frëngjisht: Canton de Cologne) është një kanton në departamentin Gers, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cologne. Ka sipërfaqe 113.23km2 dhe popullsi 2271 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Cologne aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Histori e Shqipnis
Histori e Shqipnis është një libër i shkruar nga Tajar Zavalani. Është i rëndësishëm për faktin se përshkruan gjithë historinë e Shqipërisë si mbas mendimit shqiptar. Botuar nga shtëpia botuese Phoenix.
Nju Hëmpshër
New Hampshire (shqiptohet Nju Hëmpshër) është një nga 50 shtetet e SHBA-së. Ai kufizohet nga Massachussets në jug, Vermont në perëndim, Maine dhe Oqeani Atlantik në lindje, dhe provinca kanadeze Quebec në veri. Nga 50 shtetet e SHBA-së, New Hampshire është i pesti më i vogël për nga sipërfaqja dhe i dhjeti më pak i populluar, me pak më shumë se 1.3 milionë banorë. Konkord është kryeqyteti i shtetit, ndërsa Manchester është qyteti më i madh. Motoja e New Hampshire, "Jeto i Lirë ose Vdis", pasqyron rolin e tij në Luftën Revolucionare Amerikane; pseudonimi i tij, "Shteti i Granitit", i referohet formacioneve dhe guroreve të gjera të granitit. Ai është më i njohur në mbarë vendin për mbajtjen e parë paraprake (pas grupit parlamentar të Iowa) në ciklin e zgjedhjeve presidenciale të SHBA-së.
New Hampshire ishte i banuar për mijëra vjet nga popuj që flisnin algonquian si Abenaki. Evropianët mbërritën në fillim të shekullit të 17-të, me anglezët që krijuan disa nga vendbanimet më të hershme jo-indigjene. Provinca e New Hampshire u krijua në vitin 1629, e emërtuar sipas qarkut anglez të Hampshire. Pas rritjes së tensioneve midis kolonive britanike dhe kurorës gjatë viteve 1760, New Hampshire pa një nga aktet më të hershme të hapura të rebelimit, me marrjen e Fort William dhe Mary nga britanikët në vitin 1774. Në janar 1776, ai u bë i pari nga kolonitë britanike të Amerikës së Veriut për të krijuar një qeveri të pavarur dhe kushtetutë shtetërore; gjashtë muaj më vonë, ajo nënshkroi Deklaratën e Pavarësisë së Shteteve të Bashkuara dhe kontribuoi me trupa, anije dhe furnizime në luftën kundër Britanisë. Në qershor 1788, ishte shteti i nëntë që ratifikoi Kushtetutën e SHBA-së, duke e sjellë atë dokument në fuqi.
Njerëz të shquar
Midis individëve të shquar nga Nju Hampshire janë themeluesi Nicholas Gilman, Senatori Daniel Webster, heroi i Luftës Revolucionare John Stark, redaktori Horace Greeley, themeluesi i besimit fetar Shkenca Kristiane Mary Baker Eddy, poeti Robert Frost, astronauti Alan Shepard, dhe shkrimtari Dan Brown. Përveç këtyre, aktori Adam Sandler u rrit, por nuk ka lindur në këtë shtet. New Hampshire ka prodhuar një president: Franklin Pierce.
Kastroshiqja
Kastroshiqe (greqisht: Καστροσυκιά/Kastrosikiá) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi.
Dreshaj
Dreshaj, (malazezisht: Дрешај/Drešaj) është vendbanim në  komunën e Tuzit në Mal të Zi.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë në vitin 2003 ka pasur 142 banorë ndërsa sipas regjistrimit të viti 1991, ka pasur 175 banorë. Ky vendbanim krejtësisht është i banuar me Shqiptar (98,59 %). Mosha mesatare e popullsisë është 29,4 vite. Në fshat janë 27 ekonomi familjare mesatarisht 5,26 anëtarë për ekonomi familjare.
Grafiku
Lëvizja e pop. gjat shek. të XX.
Skeda:Lëvizja e popullsisë së vendbanim Dreshaj.png
Tipton County (Indiana)
Tipton County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Senez
Kantoni Senez (frëngjisht: Canton de Senez) është një kanton në departamentin Alpes-de-Haute-Provence, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Senez. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 224 banorë.
Kantoni Pleaux
Kantoni Pleaux (frëngjisht: Canton de Pleaux) është një kanton në departamentin Cantal, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Pleaux. Ka sipërfaqe 193.55km2 dhe popullsi 3158 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Pleaux aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Orange County (Indiana)
Orange County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Estrambótica Anastasia
Estrambótica Anastasia (sq. Fantastikja Anastasia) është një telenovelë nga Venezuela prodhuar nga Radio Caracas Televisión (RCTV) në vitin 2004.
Kostaq Cipo
Kostaq Cipo (Elbasan, 25 dhjetor 1892 - 6 janar, 1952) qe publicist, mësues, gjuhëtar, përkthyes, korrektor dhe ministër shqiptar.
Estrambótica Anastasia
U shkruajt nga Martin Hahn, i cili është i njohur për telenovela si Juana la Virgen dhe Amor a palos. Pati gjithsej 146 episode.
Kostaq Cipo
Biografia
Lindi në Elbasan, i biri i Simonit dhe i Agnije Xhuvanit. I ati ishte zanatçi, por e mbylli jetën si nëpunës i rangut të ulët në bashkinë e qytetit. Agnija, e ëma, ishte e bija e Jan Xhuvanit, priftit të varfër të fshatit Shtërmen dhe e motra e patriotit të shquar dhe gjuhëtarit të madh Aleksandër Xhuvani.
Në moshën 6 vjeçare, më 1898, u regjistrua në shkollën 7-vjeçare të qytetit, që ishte në gjuhën greke. Më 1906, pasi kreu mësimet në këtë shkollë, u regjistrua në një gjysmëgjimnazin turqisht i cili ishte hapur në Elbasan. Më 1910 vazhdoi dy vitet e fundit të gjimnazit në Manastir. Në këtë kohë u njoh me patriotë të shumtë si: Gjergj Qirjazin, Muço Qullin dhe Shahin Ypi Kolonjën. Vitin e fundit të gjimnazit Cipoja nuk arriti ta përfundonte për shkak të Luftës Ballkanike dhe u kthye në Elbasan më 1912.
Gjatë periudhës së pushtimit serb shërbeu si bibliotekist pranë familjes së Aqif pashë Elbasanit, për të sistemuar dhe kataloguar librat e bibliotekës së tij të pasur. Në vjeshtë të vitit 1913 (në moshën 20 vjeçare) iu dha një bursë për në Shën Mitër Korona, në kolegjin e Shën Adrianit, pikërisht në atë shkollë ku kishte dhënë mësim për tre vjet rresht (1906-1909) daja i tij, Aleksandër Xhuvani. Shkollën e filloi në shtator 1913 dhe e ndoqi pa shkëputje për 4 vjet.
Në vjeshtë të vitit 1917 regjistrohet në Fakultetin e Letrave dhe të Filozofisë në Romë, në grupin e filologjisë klasike. Për pak kohë Cipoja ishte redaktor i jashtëm i gazetës "Kuvendi" që botohej në italisht nga S. Gjika.
Më 1919 me rastin e vizitës në Itali të Presidentit amerikan Wilson, një grup i vogël shqiptarësh, midis tyre edhe Cipo, i dërgon atij një mesazh proteste për shkak të ndërhyrjes së Italisë në punët e brendshme të Shqipërisë. Në këtë periudhë u njoh me personalitete të politikës dhe letrave shqipe si: P. Gjergj Fishta, Mehdi bej Frashëri, Dhimitër Berati, Imzot Bumçin etj. Këtu forcoi edhe më shumë miqësinë me Luigj Gurakuqin. Miqësi të veçantë pati me një bashkëstudentin e tij, Mustafa Krujën, me të cilin do të prishej vitet e pushtimit fashist.
Në dhjetor të vitit 1921 Cipoja u kthye në Tiranë dhe po atë ditë u emërua mësues në shkollën Normale të Elbasanit. Transferohet për një periudhë dyvjeçare (1923-1925), si profesor i gjuhës shqipe në gjimnazin e Shkodrës. Në Shkodër e forcoi edhe më tepër lidhjen me P. Fishtën dhe së bashku me të u caktuan në Komisionin për përzgjedhjen e Himnit Kombëtar.
Në vjeshtë të vitit 1925 transferohet në Korçë si profesor në Liceun Francez në të cilin ndenji plot 14 vjet, deri më 1939. Për shkak të një konflikti me Ministrinë e Arsimit të asaj kohe pati si rezultat burgosjen për 12 ditë në burgun e Tiranës. Martohet më 1929 me Margaritën, të bijën e dr. Filip Papajanit.
"...Për bibliotekën t'ime, jashtëzakonisht të pasun, të pajisun me 1200 vëllime, nga të cilat 800 u vodhën a u dogjën nga grekët si zjarr për t'u ngrohur, mendja më thotë se librat nuk do jenë djegur, por do të jenë ngritur e dërguar në Greqi..." Për një kohë prej shtatë muajsh qëndroi i papunë dhe më pas e ftojnë në Tiranë ku e emërojnë profesor në dispozicion të Ministrisë së Arsimit, por pa të drejtën e ushtrimit të profesionit. Më vonë e emërojnë inspektor arsimi.
Pas një periudhe heshtje boton tek "Revista Letrare" e Vedat Kokonës një artikull me titull "Libri, kujtime, mendime" ku trajtonte problemin e rëndësisë që ka libri dhe rolit që luan ai në jetën e kombit për bashkimin dhe përparimin e tij, për formimin e ndërgjegjes kombëtare. Pas çlirimit kreu vetëm për një muaj detyrën e drejtorit të Bibliotekës Kombëtare.
Nga janari i vitit 1945 deri në prill të 1946 ishte Ministër i Arsimit, dhe, si i tillë, ndikoi dhe ishte nismëtar i hapjes së Institutit Pedagogjik Dyvjeçar. Në maj të po këtij viti u emërua Drejtor i Institutit të Studimeve, i cili, si Institut i Shkencave, iu aneksua Kryeministrisë më 1948. Që nga ajo kohë e deri sa vdiq punoi si anëtar i këtij Instituti, si specialist i gjuhës shqipe. Në këtë periudhë iu kushtua me të gjitha forcat veprimtarisë mësimore dhe asaj studimore-shkencore.
Më 1946-1952 u zgjodh deputet dy herë me radhë për qarkun e Elbasanit.
Ndërroi jetë më 6 janar të vitit 1952.
Vepra
botonte veprat e tij më të rëndësishme: Gramatikën e Gjuhës Shqipe, Sintaksën dhe Fjalorin e Gjuhës Shqipe. Për “Sintaksën” Cipoja u vlerësua edhe me Çmimin e Republikës. Gjithashtu Prof. Cipo është nderuar me titullin "Mësues i Popullit".
Me gramatikën shqipe në dy vëllime, e para gramatikë joshkollore e karakterit shkencor në gjuhën shqipe, hapi shtigje të reja në studimin e gjuhës shqipe, veçanërisht në fonetikë e sintaksë. Kjo gramatikë u përdor edhe si tekst mësimor për shumë vjet dhe shërbeu edhe si mbështetje për tekstet e tjera të mëvonshme më të gjera e më sistematike.
[Morfologjia historike e shqipes (1947)] [Fonetika (1947)] [Rreth disa kompozitave (1948)] [Kompozitat determinative (1948)] [Gramatika për klasat e V,VI e të VII të shkollës shtatëvjeçare (1948)] [Vërejtje fonetike, morfologjike e sintaktike mbi “Doktrinën e Krishtenë” të Budit (1618) e pabotuar.] [Fillimet e stilistikës e letërsisë A. Xhuvani, K. Cipo (1930)] [Gramatika (fonetikë e morfologji) 1949] [Sintaksa (1952) botuar pas vdekjes] [Shënime e shpjegime të veprës “Historia e Skënderbeut” (1953) botuar pas vdekjes] [Fjalori i gjuhës shqipe (1954) bashkautor]
“Morfologjia Historike e Shqipes”      (1947) Dispensë e Shaptilografuar. Botuar nga Instituti Pedagogjik Dyvjeçar.
“Fonetika”                                              (1947) Dispensë e Shaptilografuar. Botuar nga Instituti Pedagagogjik Dyvjeçar. Ribotuar në vitin 2003.
'''“Rreth Disa Kompozitave” (1948) Buletini i Institutit të Shkencave Nr. l, Faqe 51-54
'''“Kompozitat Determinative”   '''            (1948) Buletini i Institutit të Shkencave Nr. 2-3, Faqe 9-12
“Gramatika”                                            Për Klasat e V, VI e të VII të Shkollës Shtatëvjeçare
Artikuj në Shtyp:
'''“Gjuhë dhe Gramatikë”                     “Zëri i Popullit”, 20 korrik 1949
'''“Vërejtje Fonetike, Morfollogjike e Sintaktike mbi “Doktrinën e Kërshtenë” Të Budit (1618)”  (1952) B.SH.SH., Nr. 1 Faqe 5-32
'''“Ortografia e Gjuhës Shqipe”             Gazeta “Bashkimi”, 14-15 tetor'''
Tekstet Madhore:
“Gramatika”                                    1949 Instituti Shkencave
“Sintaksa”                                       1952 Instituti Shkencave
"Fjalori i Gjuhës Shqipe"             1954 Instituti Shkencave
Injaci
Injaci i Antiokisë ose Shën Jaci (lindi rreth vitit 35, dhe vdiq dëshmor i fesë krishterë, rreth 98-110) ishte një ipeshkv i Antiokisë, në qindvjeçarin e II, pas Shën Pjetrit dhe Evodiusit të Antiokisë, i cili vdiq rreth vitit 68. Eusebiusi, në Historia Ecclesiastica, II.iii.22) shënon që Injaci ishte pasuesi i Evodiusit. Theodoreti (Dial. Immutab., I, iv, 33a) rrëfen që, Sh. Pjetri vetë e emëroi Injacin në postin e ipeshkvit. Injaci mbante edhe emrin Theoforos - ai që mban Perëndinë (në zemër), ka mundësi të ketë qënë nxënësi i apostullit Gjon. Injaci mbahet si një prej Etërve apostolikë (grupi i mëparshëm autoritar i Etërve të kishës) dhe është shenjt për të dyja kishat: Kishën katolike, e cila kremton ditën e tij me 17 tetor, dhe Kishën Ortodokse, e cila e kremton ditën e tij me 20 dhjetor. Injaci e bazoi jetën e tij në imitimin e Jezusit.
Shtatë prej letrave të tij njihen si dorëshkrime të tija.
Sh. Injaci u kap nga autoritet romake, asokohe nën sundimin e perandorit Trajan, dhe dhe u dërgua në Romë, ku ai edhe vdiq si dëshmor i fesë së krishterë në arenë, i shqyer për së gjalli nga luanët.
Veprat
Atij i vishet shpikja e peshkopatës monarkike (një ipeshkëv e jo një këshill drejtues qeveris gjithë bashkësinë). Njerëz të tillë zgjidheshin nga bashkësia. Ata tërë jetën e tyre e kalonin në një vend. Për punën e tyre që lidhej kryesisht me kujdesin për bashkësinë e vogël, e cila mblidhej të dieleve, nuk paguheshin. Atje ai njeri kryesonte çdo të diel shërbesën fetare. Arsyet për shkak të të cilave Injati ishte për një rregullim të tillë, ishin të natyrës praktike:
1. Që të shmangej lufta për vendin udhëheqës (siз ishte rasti në Korint, ku kisha pushoi nga puna mbarë këshillin drejtues).
U përpoq që darka e Zotit të jetë (nën udhëheqjen e ipeshkvit) në qendër të shërbesës fetare, dhe që të përdorej si dëshmi kundër doketizmit (ajo ishte trupi dhe gjaku i vërtetë i Krishtit).
Dacaj
Dacaj, (malazezisht: Дацићи/Dacići) është vendbanim në Komunën e Rozhajës në Mal të Zi. Shtrihet në jug-perëndim të Rozhajës, fshat tipik alpin.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së vitit 2003, ka pasur 299 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 1991 ka pasur 336 banorë.
Në Dacaj mosha mesatare e popullsisë është 30,0 vite. Në vendbanim ka 53 ekonomi familjare, mesatarja e anëtarëve për ekonomi familjare është 5,64 anëtarë.
Ky vendbanim është krejtësisht i banuar me shqiptar (98,99 %). Prej regjistrimit të parë të vitit 1948 e deri më sot ky vendbanim nuk ka shënuar rritje por vetëm rrënje si shkak i emigrimit të pandërprerë të popullsisë.
Statistikat
Përbërja etnike sipas regj. 2003.         shqiptar             98,99 % boshnjak             0,33 % të panjohur          0,66 %
Arbenit Xhemajli
Arbenit Xhemajli Ka lindur ne Cyrih, Zvicra me date 23 Prill 1998. Luan per ekipin Zviceran Neuchâtel Xamax dhe ne Përfaqësuesja kosovare e futbollit.
Batallioni IV "Ali Demi"
Batallioni IV "Ali Demi" (greqisht: Δ' Τάγμα "Αλή Ντέμη") ishte një batalion nën Regjimentin e 15-të të Ushtrisë Popullore Çlirimtare Greke, i themeluar gjatë Luftës së Dytë Botërore. Ai përbëhej nga shqiptarët çamë dhe grekë të rajonit të Epirit dhe u krijua në maj 1944.
Megjithatë, sipas disa historianëve, gjatë pushtimit të Luftës së Dytë Botërore, shumica e elitave të komunitetit çam ishin korruptuar nga forcat pushtuese dhe atmosfera kundër grekëve vendas që kishin vuajtur nga gjermanët, italianët dhe çamët, çoi në një polarizëm shpërthyes i cili do të kishte kufizuar çdo motivim për rezistencën e përbashkët greko-çame.
Prapavija
Pas pushtimit italian të Shqipërisë, Mbretëria Shqiptare u bë protektorat i Mbretërisë së Italisë. Italianët përdorën pakicën shqiptare në Greqi si justifikim për të nisur luftën. Alibia e fundit ishte vrasja e supozuar nga agjentët grekë të një udhëheqësi shqiptar çam. Megjithëse Italia fashiste u mund në Luftën Greko-Italiane, një fushatë e shpejtë gjermane Blitzkrieg pasoi në prill 1941, dhe nga mesi i majit, Greqia ishte nën pushtimin e përbashkët nga tre fuqitë e Boshtit: Gjermania, Italia dhe Bullgaria. Në këtë kohë Italia vendosi një administratë lokale të quajtur Këshilla në Thesprotia, e cila mbështetej nga disa qindra shqiptarë çamë. Disa qindra çamë morën pjesë në formimin e batalionit Ali Demi në maj 1944 dhe batalionit Çamëria.
Formimi
Në fund të vitit 1943, një grup shqiptarësh çamë, të udhëhequr nga Ali Demi, sulmuan një garnizon gjerman në Vlorë, Shqipëri, duke vrarë 39 trupa gjermane dhe duke humbur 12 anëtarë të batalionit, përfshirë edhe vetë Ali Demin. Në këtë kohë, Ushtria Popullore Çlirimtare Greke u kërkoi shqiptarëve çamë që jetonin në Greqi të krijonin një batalion dhe të regjistroheshin në radhët e saj. Duke pasur marrëdhënie të mira me ushtrinë shqiptare, oficerët e ELAS-it dhe të NAFLA-së arritën të bindin çamët të krijonin forca të armatosura nën ushtrinë e ELAS-it.
Në maj të vitit 1944, një grup shqiptarësh çamë vendas, krijuan batalionin me emrin Ali Demi, në fshatin Kastanjë (greqisht: Μηλέα, Milia), i cili përfshihej në regjimentin e 15-të të Ushtrisë Popullore Çlirimtare Greke. Batalioni përbëhej nga 460 partizanë dhe përfshinte shqiptarë çamë, shqiptarë ortodoksë dhe grekë nga pakica greke e Shqipërisë.
Pjesëmarrja në luftë
I formuar në fund të luftës, batalioni nuk pati asnjë kontribut të rëndësishëm në luftimin e forcave pushtuese. Shqiptarë të tjerë çamë u regjistruan në brigadën VI, VII, IX dhe XI të Ushtrisë Popullore Çlirimtare Greke dhe luftuan në batalione të ndryshme të përziera të ELAS-it. Pasi ELAS arriti të hynte në Epir, betejat e batalionit u zhvilluan kundër EDES-it të drejtuar nga Napoleon Zervas. Shumica e betejave ndodhën deri më 27 qershor 1944, kur forcat EDES filluan spastrimin etnik të rajonit.
Demetra
parapamje|270px|right| Demetra (Δημήτηρ) - e bija e Titanit Kron dhe gruas së tij Rea, hyjneshë e plleshmërisë të tokës dhe e bujqësisë.
Klubi Mundjes Hidrotermi
Udhëheqësja
Sponzor : Hidroizolimi SHALA
Supë krem - domate
Nevojiten:
Procedura
Domatet bluhen në mikser ose në rende. Në një enë hidhet gjalpi të shkrihet në temperatur të ulët i hidhet mielli dhe fërgohet ngadalë deri sa të skuqet, pastaj i hidhet hudhra dhe domatet, përzihet deri sa të merr një valë, i shtohen melmesat tjera dhe ujë sipas dëshirës. Zihet 15 min.
Matrioshka
parapamje|Seti Matryoshka në një rresht parapamje|Kukulla Matryoshka ndaras Një kukull matrioshka ose matrushka (Rusisht: матрёшка ;  <small contenteditable="false">IPA: <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)" contenteditable="false">[mɐˈtrʲɵʂkə], matrëška), e njohur edhe si foleja e kukullave ruse ose kukulla ruse, i referohet një grupi kukullash prej druri me madhësi të atilla që futen njëra në tjetren. Emri besohet se vjen nga "Martiosha" ose "Matriona", që janë emra femrash që gëzonin popullaritet të madh ndër fshatarët rusë. Emri tregon matriarkun e një familjeje të madhe ruse.
E para fole kukullash ruse u bë në vitin 1890 nga Vasily Zvyozdochkin me dizajn të Sergey Malyutin, i cili ishte piktor i zanateve popullore në Abramtsevo. Tradicionalisht shtresa e jashtme është një grua, e veshur në sarafan, një fustan- bluzë tradicionale e fshatarëve rusë, e gjatë dhe pa formë. Figura përbrenda mund të jetë e gjinisë tjetër; më e vogla, kukulla e fundit është tipikisht një foshnjë nga një copë e vetme druri. Shumica e mjeshtërisë është në pikturimin e secilë kukull, e cila mund të jetë mjaft e përpunuar. Kukullat shpesh përcjellin një temë, e cila mund të ndryshojë nga karakteret e<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);"> përrallave e udhëheqësit sovjetik. Kukullat matrioshka shpesh janë quajtur gabimisht babushka që do të thotë "gjyshe" ose "grua e vjetër".
Dizajni
Fjala "matrioshka" (матрёшка), në kuptimin e plotë të fjalës "matroni i vogël", është një formë e zvogëluar e emrit rus për femra "Matryona" (Матрёна) ose "Matriosha".
Historia
parapamje|Seti origjinal i matrioshkave nga Zvyozdochkin dhe Malyutin, 1892Folja e parë e kukullave ruse u gdhend në 1890 nga Vasily Zvyozdochkin, projektuar nga Sergey Malyutin, i cili ishte piktor i zanateve popullore në Abramtsevo, pronë e Savva Mamontov, një industrialisti rus dhe mbrojtës i arteve. Kukulla u pikturua nga Malyutini. Seti i tij përbëhej nga tetë kukulla - më e madhja ishte një vajzë e veshur në fustan tradicional që mbante një pulë. Kukullat brenda ishin vajza dhe një djalë, dhe më i fundit ishte bebe.
Zvyozdochkin dhe Malyutin u frymëzuan nga një kukull nga Honshu, ishulli kryesor i Japonisë. Burimet ndryshojnë nga përshkrimi i kukullës, duke e përshkruar atë si një rreth bosh, kukulla drauma, ose fole kukullash fukuruma, që portretizon një murg budist të vjetër e tullac.
Gruaja e Savva Mamontov prezantoi kukullat në Exposition Universelle (1900) në Paris, ku kukullat fituan medalen e bronztë. Shpejt pas kësaj, kukullat matrioshka u bënë në disa vende në Rusi dhe u shpërndan rreth botës.
Temat në kukulla
Artistët modern krijojnë shumë stile të reja të foleve të kukullave. Temat e zakonshme përfshijnë Florën, Krishtilindjet, Pashkët, religjionin, koleksione kafshësh, portrete dhe karikatura të politikanëve të famshëm, muzikantë, atletë, astronatuë, "robotë", dhe yjeve televizive. Kukullat matrioshka u bënë shumë të famshme ndër rusë në fillimin e viteve të 1990-ta, pas shembjes së Bashkimit Sovjetik. Sot, disa artistë rusë specializohen në pikturimin e temave të kukullave matrioshka që përshkruajnë kategori specifikime të subjekteve, njerëzve dhe natyrës. Zonat më të njohura përfshijnë Sergiyev Posad, Semionovo (tani qyteti i Semyonovit), Polkhovsky Maidan, dhe Kirov.
Gjatë Perestroikas, udhëheqësit e Bashkimit Sovjeti k u bënë temë e zakonshme e matrioshkave. Më e madhja, figura e jashtme ishte ajo e Mihail Gorbaçovit, përcjell nga ajo e Leonid Brezhnevi (Yuri Andropov dhe Konstantin Çernenko nuk u shfaqën pothuajse asnjëherë për shkak të gjatësisë së vogël të termat përkatës të tyre), Nikita Khrushchev it, Jozef Stalin it dhe në fund më i vogli, Vladimir Lenin i. Verzionet e reja fillojnë me Vladimir Putin in përcjell nga Dmitri Medvedev i, Boris Jellcini, Mihail Gorbaçev i, Joseph Stalin i dhe Vladimir Lenin i. Disa përfshijnë Putinin, Medvedevin, Jelcinin, Gorbaçevin, Brezhnevin, Hrushçevin, Stalinin, Leninin, dhe në fund Carin Nikolla II, total prej 9 kukullash.
Kukullat në tema
Që nga viti 2013 imazhat e stilizuara të matrioshkave ruse të dhëmëzuara paraqiten në Ukrainë në fletëpalosje, afishe dhe postera të kampanjës "Mos blej mallra ruseǃ". Pas fillimit të krizës së Krimesë të vitit 2014 dhe pas aneksimit të Krimesë nga Federata ruse, imazheve iu shtuan pushkë dhe maskime. Imazhe të stilizuara përdoren edhe në logon e kampanjës "Bojkoto filmat rusë".
Si metaforë
Metafora e qepës është e karakterit të ngjashme. Nëse hiqet një shtresë e qepës, një tjetër e ngjashme ekziston brenda saj. Këtë strukturë e përdorin dizajnerët në aplikacione si shtresat e rrobave ose projektimi i tryezave, ku një tryezë është në fole të një tryeze më të madhe, dhe një tjetër më e vogël brenda saj e ngjashme me të.
Prodhimi
parapamje|Prodhimi i matrioshkave në Novgorod, 2010 Kukullat ndërtohen nga një bllok i drurit në mënyrë që të krijohet një përshtatje; pjesë të ndryshme të drurit do të kenë karakteristikat unike zgjerimi-tkurrje dhe përmbajtje të lagështisë. Prodhimi përfshinë përdorimin e tajës kthyese, së bashku me thika të ndryshme të drugdhendjes. Së pari, kukulla e vogël (e cila nuk mund të largohet) bëhet në tajën kthyese, dhe madhësia dhe forma e saj caktojnë madhësinë e kukullës tjetër. Pastaj, maja dhe fundi i gjysmës së kukullës pasuese bëhen ndaras, me një unazë në mes. Pjesa e sipërme është e vendosur në pjesën e ulët dhe e lejon të thahet, e cila forcon rrjetin e përshtatshëm të pjesës së sipërme për të siguruar se gjysmat do të mbyllet në mënyrë të sigurt. Nuk bëhen matje gjatë këtij procesi, madhësia bëhet me sy. Pasi krijohen të gjitha kukullat, ato trajtohen, pikturohen, dhe mbështjellen para se të futen njëra në tjetrën.
Funta
Funta mund të jetë
Molinaseca
Molinaseca është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun El Bierzo, të provincës León, në Castile dhe León. Molinaseca ka 818 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 79,63.
Owen County (Indiana)
Owen County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Gjerstad
Gjerstad është një komunë në qarkun Aust-Agder, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 322 km² dhe popullsi 2513 banorë.
Molinaseca
Lidhje të jashtme
Molinaseca
Gjerstad
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Shavniku
Shavniku është vendbanim dhe qendër e njësis administrative në Mal të Zi.
The Shining
The Shining është një film horror i vitit i xhiruar nga Stanley Kubrick, i cili bazohet në novelën me të njëjtin emër të shkruar nga autori Stephen King. Shpesh herë i clësuar si një nga filmat më madhështor dhe më të frikshëm të kinomatografisë, ky film përfshin disa prej aktorëve më të mëdhenj të kohës, siç janë: Jack Nicholson (luan Jack Torrence, një shkrimtar dhe mësues), Shelley Duvall (luan Wendy, e shoqja e Jack-ut), si dhe djali i tyre Danny, i luajtur nga ish-aktori Danny Lloyd.
Përmbajtja
Filmi hapet me Jack duke dhënë një intervistë për të marrë një punë si mbikqyrës i një hoteli të madh për sezonin e dimrit nga muajt tetor-prill kur hoteli ishte zyrtarisht i mbyllur. I zoti i hotelit paralajmëron Jack se ai do të ndjehej i izoluar dhe i vetmuar pasi askush nuk do ishte rrotull, dhe gjithashtu ai i tregon atij për një ngjarje tronditëse që kishte ngjarë kohë më pare: mbikqyrësi i athershëm, Charles Grady kishte vrarë familjen dhe vetën, por Jack e pranon punën gjithsesi. Ndërkohë, djali i Jack-ut, Danny ka një shok imagjinar të quajtur Tony, dhe përdor një zë të çuditshëm për ta vokalizuar. Ndërsa në shtëpi, Tony paralajmëron Danny-n në lidhje me hotelin.
Muaji i parë kalon pa aksidente, dhe shumica e pjesëve të tjera të filmit ndodhin gjatë dy javëve në vazhdim. Torrance-at kanë një vend të rehatshëm dhe gëzojnë mirësitë e hotelit dhe maleve përreth. Në një kohë kur Jack po punonte në një libër që kishte planifikuar ta mbaronte gjatë kohës në hotel, ai irritohet që e shoqja e nderpreu atë dhe e deklaron atë dhomë si të "pashkelshme". Të marten Denny shkon tek dhoma 237 por dhoma ishte e kyçur me çelës. Të enjëten, ndërsa Wendy e Danny po luanin në borë, Jack fillon të bëhet i fiksuar. Të shtunën, një stuhi rrëzon shtyllat telefonike. Danny shikon dy vajzat, edhe në çast ai i shikon ato të vrara e të lara në gjak. Edhe pse Danny është shumë i frikësuar, Tony e ngushëllon duke i thëne se asgjë nuk ishte e vërtetë, por vetëm përfytyrime.
Pjesa tjetër e filmit merr pjesë në të merkurën e ardhshme. Danny shkon tek dhoma 237 përsëri dhe kësaj here dera është hapur. Në ato çaste Jack ka një mankth që ai vret Danny-n dhe Wendy-n me sëpatë, dhe Danny vjen aty duke u afruar dalë-ngadalë me një të gërvishur në qafë. Menjëherë Wendy akuzon Jack si shkaktar i asaj ndodhie por Jack mohon duke tundur kokën majtas dhe djathtas. Jack në ato momente është shumë furioz nga ai akuzim dhe shkon tek banaku i "Dhomës së Artë" por askush nuk ishte aty pasi ata ishin të vetëm në hotel, por Jack ka një përfytyrim sikur dikush ishte aty e shërben një pije. Ndërsa Jack ishte aty, Wendy afrohet e tmerruar dhe i thotë Jack-ut se në dhomën 237 ndodhej një "grua e çmëndur" e cila kishte sulmuar Danny-n. Jack shkon atje që të hetojë dhe ai vë re se dikush ishte në vaksë dhe për momentin friksohet. Në vaskë gjendej një grua e re dhe tërheqëse, plotësisht lakuriq. Ajo del nga vaska dhe puthet me Jack-un, por në puthje e sipër Jack zbulon se në fakt ajo ishte një plakë-shtrigë me një lëkur të rrudhur. Edhe pse ky episod i ndodh Jack-ut, ai raporton te Wendy se asgjë e pazakontë ishte në dhomën 237. Wendy tani dëshiron të lorgohet për hir të Danny-t por Jack kundërshton dhe largohet për tek "Dhoma e Artë". Kësaj here ai takohet aksidentalisht me ish-mbikqyrësin Grady dhe ai e këshillon Jack që ai të vrasë familjen e tij sikurse ai bëri kohë më parë.
Dick-u, krye-kuzhinieri i hotelit, i cili ishte në Floridë kishte një vizion të frikshëm të një dere ashensori që hapet dhe një lumë gjaku shpëthen tejpërtej, ndaj ai niset drejt Kolorados (ku ishte hoteli).
Wendy armatoset me një shkop bejzbolli dhe shkon të flasë me të shoqin por ai nuk ishte aty. Ajo hedh një sy në punën e Jack-ut dhe shikon se i gjithë libri ishte i mbushur nga përsëritja e së njëjtes fali: "Vetëm punë e jo lojë e bën Jack-un një djalë qullac". Jack tani do që të vrasë Wendy-n dhe Danny-n por Wendy e godet atë me shkopin e bejzbollit duke e lënë pa ndjenja dhe më pas e mbyllë në dhomën e ushqimeve, por ajo nuk ka se si të larghet nga hoteli sepse Jack ka rrënuar makinën e dëborës dhe radion e komunikimit. Në rrëthana të tilla Wendy merr një thikë të madhe kuzhine dhe mbyllet së bashku me Dany-n në një dhomë.
Jack ka një tjetër takim me Grady-n dhe dera ku ai ishte hapet papritmas. Në të njëjten kohë, Danny shkruan "Redrum" në derë me buzëkuq dhe Wendy e kupton që ishte fjala "murder" mbrapsht (në shqip "vrasje"). Ajo menjëherë tenton që të largohet nga dritarja e banjës por vetëm Danny mund të largohej pasi Wendy-n nuk e zë. Tani Jack ka një sëpatë dhe fillon të copëtojë derën ky Wendy ishte por Wendy e plagos me thikë, dhe pas kësaj një zhurmë makine ndihet - ishte Dick. Jack largohet dhe e vret Dick-un dhe më pas njek Danny-n në labirint. Danny e kupton se po linte gjurmë, ndaj ai i fshin hapat e tij dhe fshihet aty diku afër. Kur Jack shikon se gjurmët e hapave të Danny-t kishin mbaruar, ai shikon pak më tej, por atëhere Danny-t i jepet mundësia që të ndjek hapat e vet në mënyrë që të dalë nga labirinti. Edhe pse Jack-u sërisht i shkon pas duke e ndjekur, ai nuk ishte në gjendje fizike të vraponte, kështu që ai s'e kap dot Danny-n i cili mbërrin jashtë rrethimit të labirintit, ndërkohë Jack ishte akoma brënda. Në këto momente edhe Wendy del jashtë hotelit dhe takohet me Danny-n. Ata së bashku marrin makinën e Dick-ut dhe shpejt e shpejt largohen. Juck-u e kupton se ishte e pamundur për të që ti arrinte Wendin e Danny-n, prandaj ai bie në tokë dhe në mëngjes tregohet i ngrirë.
Kantoni Sèvres
Kantoni Sèvres (frëngjisht: Canton de Sèvres) është një kanton në departamentin Hauts-de-Seine, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sèvres. Ka sipërfaqe 3.91km2 dhe popullsi 22978 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sèvres aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Doracium
Doracium ( greqisht : Δωρακίον ), ishte një qytet antik i Ilirikut, të cilin Hierokliu e quan metropoli i Provincia Praevalitana, një titull që me të drejtë i përket Shkodraës. Wesseling ka supozuar se mund të përfaqësojë Dioklean, por kjo nuk është konfirmuar. Vendndodhja e tij e saktë ende nuk dihet.
İrem Helvacıoğlu
İrem Helvacıoğlu (lindur më 2 shkurt 1990) është një aktore turke. Ajo njihet më së shumti për rolin e saj në Sen Anlat Karadeniz si Nefes Zorlu.
Biografia
Helvacıoğlu ka lindur më 2 shkurt 1990 në Gjermani. Familja e saj është me origjinë nga Ankaraja. Babai i saj është një kolonel në ushtrinë turke. Gjatë Perandorisë Osmane, gjyshi i saj është me origjinë shqiptare, i cili ka emigruar nga Selaniku. Ajo mori mësime aktrimi në Qendrën e Artit Müjdat Gezen dhe luajti rolin e saj të parë në skenë në moshën 11-vjeçare. Në vitin 2014, ajo pati përvojën e saj të parë kinematografike me një rol në filmin Aşkın Dili. Ajo bëri debutimin e saj televiziv me një rol dytësor në serialin Behzat Ç. Bir Ankara Polisiyesi. Më vonë ajo u përfshi në seriale të njohura si Muhteşem Yüzyıl, Kurtlar Vadisi Pusu dhe Güneşin Kızları. Ndërkohë, ajo vazhdoi karrierën e saj në kinema me rolet kryesore Organik Aşk Hikâyeleri, Babası dhe Kızım ve Ben. Në vitin 2016, ajo portretizoi personazhin e Pelin Su në serialin No 309. Ajo pati rolin e saj të parë kryesor në TV në serialin Sen Anlat Karadeniz, për të cilin fitoi çmimin "Flutura e Artë" me Ulaş Tuna Astepe si Çifti më i mirë televiziv. Në vitin 2020, ajo u luajt si personazhi kryesor në serialin Seni Çok Bekledim dhe portretizoi personazhin e Ayliz. Në vitin 2021, Helvacıoğlu vazhdoi të luajë si një personazh kryesor së bashku me Seçkin Özdemir në komedinë romantike Baş Belası, ku ajo luajti psikologen e krimit Dr. İpek Gümüşçü. Në vitin 2022, ajo ndau rolin kryesor në serialin Disney+ Kaçış me Engin Akyürek.
Kantoni Villeneuve-d'Ascq
Kantoni Villeneuve-d'Ascq (frëngjisht: Canton de Villeneuve-d'Ascq) është një kanton në departamentin Nord, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Villeneuve-d'Ascq. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 65320 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Villeneuve-d'Ascq aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Union County (Indiana)
Union County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Tokat e Kosovës
Në territorin e Kosovës për shkak të llojllojshmërisë së relievit, përbërjes gjeologjike, kushteve klimatike, hidrografike, floristike dhe veprimit të njeriut për kohë të gjatë historike, janë formuar toka të ndryshme, e një pjesë e tyre edhe ka pësuar ndryshime. Mirëpo pjesa më e madhe e territorit ( 56%) është e mbuluar me toka të cilësisë së dobët, një pjesa tjetër e konsiderushme  (29%)  është me toka të cilësisë mesatare dhe pjesa më e vogël (15%)  me toka të cilësisë së mirë.
Tokat e cilësisë së mirë dhe mesatare zëznë rreth 44% të fondit të tokës dhe ato përbëhen prej tokave humusore – 11% kryesisht në Rrafshin e Dukagjinit, tokave të murme karbonate – 8,4%, aluviale 7,8%, smonicave, renzinave dhe tokave të zeza në shkëmbinjtë serpentinorë. Pjesa më e madhe e sipërfaqeve me toka të dobëta përbëhen prej tokave të murme të tharta, tokave aluviale skeletore, moçalore dhe tokave të tjera jopjellore.
Tokat e mira të cilat shërbejnë prodhimtarisë bujqësore gjithënjë e më shumë po mbulohen me vendbanime, rrugë, objekte ekonomike e shërbyese. Kjo ndodhë përshkak të shtimit të lartë të popullsisë, migrimit të popullsisë prej viseve malore e kodrinore drejt viseve fushore dhe mungesës së planit hapsinor ose moszbatimit të tij. Në bazë të vlerësimeve mendohet se për çdo vit humbin 2000 ha tokë pune bujqësore. Rreth 1000 ha sipërfaqe bujqësore humbin përgjithmonë nga erozioni. Pjesa më e madhe e territorit të Kosovës ka pjerrtësi të vogël,të mesme ose të madhe, e cila goditet nga erozioni. Çdo vit nga Kosova në dete barten rreth 1.9 milion m3 materie.
Njësitë administrative të Francës
Franca është ndarë në nivelin të parë në rajone (région), në nivelin të dytë në departamente (département), në nivelin të tretë në rrethe (arrondissement), në nivelin të katërt në kantone (canton) dhe në nivelin të pestë në komuna (commune).
Këto janë listat:
Njësitë administrative të Gjermanisë
Gjermania është ndarë në nivelin të parë në njësitë federative.
Këto janë listat:
Vanderburgh County
Vanderburgh County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Les Herbiers
Kantoni Les Herbiers (frëngjisht: Canton des Herbiers) është një kanton në departamentin Vendée, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Les Herbiers. Ka sipërfaqe 249.61km2 dhe popullsi 27131 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Les Herbiers aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Rozhaja
Rozhajë, (malazezisht:Рожаје/Rožaje) është vendbanim dhe qendër e njësis administrative në Mal të Zi.
Etimologjia
Tregovishta (Rozhaja e sotme), vendbanim i krijuar rrëzë një kalaje të dikurshme, i përmendur nga udhëpërshkruesi i njohur Osman Evlija Qelebiu dhe gjeografi Mustafa Haxhi Kalfa. Këtë emër Rozhaja e sotme e mbanë deri në Tregovishta (Rozhaja) të cilin e mër Rozhaja e sotme e mbanë deri në vitin 1912 kur okupohet nga Mali i Zi. Në fillim u quajt Rozanj, Rrozaj dhe së fundmi Rozhajë, serb. Rožaje.
Tregovishta (Rozhaja) si vendbanim është krijuar nga fisi Kuq (katër mëhallë të familjeve Fetahajt, Beqiragajt, Ganiqët, Kardoviqët, Colakovici i Hadzici) dhe Kelmendët ( dy mahallë, Zenelagajt dhe Kurtagajt). Objktet e vjetra kulturore në Rozhajë dallohen; vendbanimi ilir në kodrën e Brezës ( Brezojeviqëve), xhamia e Kurtagajve dhe kulla e Ganiqëve.