cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia e Fshehur e Legjendes se Kalase Rozafae
me pika t’tamlit t’Rozës bashkùe
nji krù t’bardh e kan formùe
n’mur t’kalàs rrijn tuj pikùe
n’damàr e rrèma t’bardh ngurtùe
Për çdo nàn qi s’po ka gjí
foshnjes t’vet m’i dhàn me pí
njat rrèm t’bardh n’uj me e shkrí
e njàja nàn qi ka m’e pí
nj’atij fmí qi t’i jep gjí
ka me rrit nder, bes e burrni
Kshtù e mùer èmnin kjo kalà
prej dy motrash Roza-Fà
t’flijùeme n’mure t’saja
qi përjet me rrnùe kalaja
Kjo asht historia e vërtetë qi kam ndigju me vargje nga Rashidi - lahutari shqiptar nga Sanxhaku. Qi kur e këndonte, shkonte 1 orë e kusur. Dhe kush e ndigjonte, u përlotëte edhe pse ishte burrë me mustaqe. Nuk m’ka qillu me e diftu shpesh kyt histori, mbasi nuk ka ra muhabeti shpesh, apo nuk kam pas koh me e kallzu kaq gjat sa me ty sot. Prandaj t’thash qi fjalt humbin, e ndërsa ajo qi shkrùn mbetet edhe mbas tejet….. Janë edhe dy faqet e fundit të rrëfimit në ditar, të cilat nuk më duken të nevojshme që t’i shkruaj më poshtë, pasi janë të njëtat gjëra që unë i kam përmendur më sipër, kryesisht tek faqet e munguara 5 & 6, ndaj nuk po i ripërsëris prapë këtu.
FUND
Kështu pra e kujtonte Sami Dani këtë histori, për të cilën i vinte keq që nuk i kujtoheshin më shumë vargje, sepse vargjet e saja i ka patur komplet të shkruara asokohe në një bllok, bashkë me disa histori të tjera që i pati dëgjuar po nga ky lahutar – Rashidi. Por ja e kishte marrë shteti kur i ka bastisur shtëpinë në 1947-ën, dhe s’dihet ku kanë përfunduar bashkë me shumë libra me vlerë, duke i humbur përfundimisht ato. Atë ditë kemi ndenjur mbi 3 orë, ku unë shkruaja me shkurtime si të mundja, çdo fjali apo varg që më rrëfente axha Sàm, herë në dialekt e herë duke e konvertuar në letrare, ashtu si më vinte më mbarë nga nxitimi për momentin, vetëm që të kapja çdo fjalë nga ai rrëfim. Ndoshta edhe për faktin që në ato momente më dukej më e kuptueshme për të gjithë që ndonjë fjalë gegnisht mund të kuptohej nga ne veriorët, por mund të mos kuptohej qartë nga zonat e jugut, ndaj në ato momente nxitimi duke shkruar shpejt e me shkurtime, e zëvëndësoja sipas rastit momental me fjalë në letrare. Prandaj për t’i qëndruar korrekt atyre që kam shkruar në këtë bllok, duke i shkruar fjalë për fjalë ashtu siç janë aty, mund të dalloni shpesh ndryshime gramatike të fjalëve aty, nga gegnishte në letrare, apo anasjelltas. Shpresoj që asnjë fjalë këtu të mos jetë e pakuptueshme për ndokënd, në cilëndo formë që e kam paraqitur.
Lizy
Lizy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Lizy ka një popullsi prej 268 banorë dhe sipërfaqe 3.73 km², me një dendësi prej 72 banor/km².
Gornjasella
Gornjasellë është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë.
Lumi i Gjadrit
parapamje|Lugina e Gjadrit afër Mnenës së Madhe Lumi i Gjadrit është degë e majtë e Drinit, që shtrihet në perëndim të rrethit të Pukës e në verilindje të rrethit të Lezhës. Ka gjatësi 40.5 km, sipërfaqe 199 km2 dhe lartësi mesatare 422 m. Fillon nga shpatet veriperëndimore të Bjeshkëve të Tërbunit. Në pjesën e sipërme të rrjedhjes ka formuar një luginë tipike me shpate shumë të pjerrëta e fund të ngushtë. Që nga Kalivaçi e deri në Hajmel, lugina merr pamjen e një pellgu. Gjadri, pasi mbledh ujërat e pjesës veriperëndimore të përroit të Dibrës dhe atij të Kakrit, kthen në veriperëndim dhe derdhet në Drin.
Leif Larsson
Leif Evert Larsson (10 dhjetor 1921 - 8 shtator 1975) ishte futbollistë suedezë dhe u bë golëshënuesi më i mirë në Allsvenskan 1934-44.
Karriera
Gjatë karrierës së tij, ai luajti në nivelin e lartë për IFK Göteborg dhe GAIS. Në sezonin 1934-44 u bë golëshënuesi më i mirë në Allsvenskan me 19 gola të shënuar. Nga viti 1950 deri më 1954, Larsson luajti për IFK Vårgårda.
George Stinney
George Stinney Jr. (21 tetor 1929 - 16 qershor 1944), ishte një djalë afrikano-amerikan, i cili në moshën 14 vjeçare u dënua, në një proces më vonë u lirua si një gjyq i padrejtë dhe u ekzekutua, për vrasjen e dy të rinjve. vajzat e bardha në mars 1944 - Betty June Binnicker, 11 vjeç, dhe Mary Emma Thames, 7 vjeç - në qytetin e tij të lindjes, Alcolu, Karolina e Jugut. Ai u dënua, u dënua me vdekje dhe u ekzekutua me karrige elektrike në qershor 1944, duke u bërë kështu amerikani më i ri me një datë të saktë të lindjes të konfirmuar se ishte dënuar me vdekje dhe ekzekutuar në shekullin e 20-të. Një rishqyrtim i çështjes së Stinney filloi në 2004 dhe disa individë dhe Shkolla e Drejtësisë e Universitetit Northeastern kërkuan një rishikim gjyqësor. Dënimi për vrasjen e Stinney u lirua në vitin 2014, shtatëdhjetë vjet pasi ai u ekzekutua, me një gjykatë të Karolinës së Jugut që vendosi se ai nuk kishte marrë një gjykim të drejtë, dhe kështu ishte ekzekutuar gabimisht. Një aktgjykim i zbrazur "i vendos palët në pozitën që nuk është zhvilluar fare gjykim; kështu që një vendim i zbrazur nuk ka fuqi apo efekt të mëtejshëm."
Sfondi i rastit
Memorial i George Stinney, Alcolu, Karolina e Jugut
Ruslan Pimenov
Ruslan Valeryevich Pimenov (Rusisht: Руслан Валерьевич Пименов; lindi më 25 nëntor 1981) është ish-futbollistë rus.
Ai ka luajtur më së shumti për Lokomotiv Moscow dhe pastaj për Alania Vladikavkaz, në vitin 2005-2006, ai luajti për klubin francezë FC Metz. Në vitin 2007, ai u transferua në klubin Dinamo Moska. Sidoqoftë, Andrey Kobelev së shpejti e ndaloi Pimenovin që të stërvitej me ekipin pasi futbollisti mungonte për fitnes. Pimenov u lirua nga kontrata e tij vetëm në dhjetor 2009.
Ai luajti katër ndeshje për kombëtaren ruse më 2002, përfshirë dy ndeshje në 2002 FIFA Kupa e Botës.
Jeta personale
Ruslan ishte i martuar me Glikeriya Shirokova. Ata u takuan për herë të parë në Lokomotiv të Moskës, ku Glikeriya po punonte si një anëtar i stafit. Ata kanë një vajzë së bashku, Kristina Pimenova, e cila është një modele e njohur. Kristina ka një gjysmë motër më të vjetër, Natalia, fëmija më i madh i Glikeriya.
Gannay-sur-Loire
Gannay-sur-Loire është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Gannay-sur-Loire ka një popullsi prej 405 banorë dhe sipërfaqe 32.29 km², me një dendësi prej 13 banor/km².
Gary (Indiana)
Gary është një qytet në Lake County, Indiana, Shtetet e Bashkuara, 25 milje larg në qendër të qytetit të Chicikagos, Illinois. Gary është ngjitur me Parkun Kombëtar Indiana Dunes dhe kufizohet me liqenin jugor të Michigan. Gary u emërua pas avokatit Elbert Henry Gary, i cili ishte kryetari themelues i Korporatës së çelikut të Shteteve të Bashkuara.
Dikur qyteti i dytë më i madh në Indiana, popullsia e Gary ishte 80,294 në regjistrimin e vitit 2010, [9] duke e bërë atë qytetin e nëntë më të madh në shtetin e Indianës. Ishte një qytet i prosperuar nga vitet 1920 deri në mesin e viteve 1960 për shkak të industrisë së tij të lulëzuar të çelikut, por konkurrenca e huaj dhe ristrukturimi i industrisë së çelikut rezultoi në një rënie dhe një humbje të rëndë të vendeve të punës.
Që nga fundi i viteve 1960, Gary ka pësuar humbje drastike të popullsisë, duke rënë me 55 përqind nga kulmi i 178.320 në 1960. [10] Qyteti përballet me vështirësitë e shumë qyteteve të Rripave të Rripit, përfshirë papunësinë, infrastrukturën e kalbjes dhe nivelet e ulëta të arsimimit dhe arritjes arsimore. Vlerësohet se gati një e treta e të gjitha shtëpive në qytet janë të pabanuara ose të braktisura.
Natsu Dragneel
Etherious Natsu Dragneel (ナツ・ドラグニル Natsu Doraguniru) është personazh dhe protagonisti kryesor i mangës Fairy Tail. Ai është vëllai i Zeref Dragneel i cili fillimisht vdiq 400 vite më parë. Ai u rringjall si Etherious më i fuqishëm i vëllait të tij si E.N.D (エーテリアス・ナツ・ドラグニル Ēteriasu Natsu Doraguniru). Natsu është gjithashtu një nga Dragon Slayers i cili u dërgua në të ardhmen prej 400 vite në të kaluarën, duke pasur një qëllim tjetër në ndihmën e humbjes së Acnologia.
Aktualisht, sipas renditjes botërore të Kilig News, Natsu renditet #1 si "Karakteri i zjarrit" më i fortë në mangën japoneze, i paraprirë nga Genryūsai Shigekuni Yamamoto (vendi i dytë) dhe Ikki (vendi i 3-të). Sipas Kilig News, Natsu është më i forti, pasi ai është në gjendje të vrasë perënditë me një goditje të vetme, e shprehur edhe nga shtypi japonez duke e vërtetuar veprën e Mashima, duke thënë se "Natsu është një demon i aftë për të vrarë të pavdekshëm dhe perëndi, por përmban të gjithë fuqinë e tij, pasi mund të jetë në gjendje të shkatërrojë galaktikat".
Krijimi dhe koncepti
Natsu Dragneel ishte një nga personazhet e para të krijuara nga Hiro Mashima gjatë zhvillimit të Fairy Tail. Ai u konceptua si një anëtar i një zjarri që përdorte një shoqëri ndërlidhëse, e cila do të vuante nga sëmundja e lëvizjes, një tipar karakteri i autorit bazuar në një nga miqtë e tij. Mashima e zbatoi sëmundjen e Natsu në versionin përfundimtar të karakterit, duke besuar se ky dhe flokët e tij të kuq e bëjnë karakterin unik. Mashima përmendi personalitetin e tij si një nxënës i vogël i shkollës së mesme si frymëzim për personalitetin e Natsu dhe vdekjen e babait të tij si një ndikim për marrëdhëniet midis Natsu dhe Igneel. Koncepti i Natsu evoluar në një histori të shkurtër me titull Fairy Tale, ku ai është përshkruar si një frymë me brirë. Ai normalisht portretizohet si veshur me veshje me ngjyrë të zezë, të cilën Mashima zgjodhi në favor të zgjedhjes së tij origjinale të kuqe për të përmirësuar kontrastin ndërmjet aftësive të zjarrit dhe rrobave të karakterit. Autori përmend se Natsu ishte projektuar për të dhënë më të mirën e vetvetes kur është fjala për gjithçka. Mashima e konsideroi zhvillimin e Natsu gjatë gjithë historisë si të madhe dhe deklaroi se seria mund të përparonte lehtësisht për shkak të saj. Autori gjithashtu komentoi se Natsu është karakteri i tij i preferuar.
Mashima e quajti Natsu pas fjalës japoneze për "verën" për të shmangur përdorimin e emrave të fantazive perëndimore që do të tingëllonin të panjohura për audiencën japoneze dhe për të ndjekur faktin se personazhi kryesor i veprës së tij të mëparshme Rave Master quhet Haru, që do të thotë "pranverë". Mashima tha gjithashtu se emrat e të dy personazheve nxjerrin në pah tiparet e tyre të personalitetit, me Natsu duke qenë "një djalë i zjarrtë".
Mosha e Natsus është lënë e paqartë përgjatë gjithë serisë, me moshën e karakterit të shënuar si "i panjohur" në kopertninën e kapitullit 23. Një skenë ndodh gjatë kapitullit 108 në të cilën ai është i bllokuar pas një bllokade të rremë të projektuar për të parandaluar ata mbi moshën 80 vjeç kalim; si një përgjigje ndaj pyetjeve në lidhje me skenën, të cilat iu parashtruan lexuesit për seksionin e "Emergency Request! Explain the Mysteries of Fairy Tail" në lirimin e vëllimit të manga 15 tankōbon, pohohet se mosha e karakterit në të vërtetë nuk është mbi 80 vjeç dhe se "përtej kësaj do të ishte zbulimi i një pike të rëndësishme të komplotit".
Lidhur me përshtatjen anime të serisë, Mashima komentoi se pjesa e tij e preferuar kur ai sheh Natsun dhe Happy që lëvizin, duke i karakterizuar ato si "argëtim". Mashima deklaroi se e do zërin e Natsu nga anime. Kur dublimi i animes filloi të dalë në Amerikën e Veriut, Mashima ishte i shqetësuar për zërin e aktorit Todd Haberkorn që kur Natsu, karakteri që ai luan, shpesh bërtet në të gjithë historinë. Haberkorn përmendi se një nga aspektet e tij të preferuara të shprehjes së Natsu ishte duke e lënë studiën e regjistrimit pa zë. Tetsuya Kakihara, Natsu's Japanese voice actor, Tetsuya Kakihara, aktori japonez i zërit të Natsu, tha se, megjithëse fillimisht nuk kishte dashur të shprehte Natsun dhe kishte shpresuar të shprehte karakterin Gray Fullbuster, ai kishte dashur të luante me Natsun dhe mendonte se ai duhej të fliste. Ai më tej përmendi se Natsu është karakteri i tij i preferuar dhe e konsideron atë "fantastik". Ai gjithashtu e përshkroi karakterin e Natsus si të vështirë, sepse ai ka dhurata të jashtëzakonshme në krahasim me miqtë e tij. Kakihara deklaroi se çdo skenë në të cilën ai shprehu Natsu mbeti në mendje, duke shtuar se ai e konsideronte Happy si partnerin e tij që kur ishte shok i Natsu.
Dublimi
Në japonisht, zëri i Zerefit bëhet nga Tetsuya Kakihara dhe Mako (si fëmijë). Në anglisht, zëri i tij bëhet nga Todd Haberkorn dhe Luci Christian (si fëmijë)
Hafizi
parapamje|Perandori i [[India|Indise Aurangzeb memorizoi Kuranin]] Hafizi në Veri, hafëz në Jug (arabisht: حافظ‎‎, ḥāfiẓ, turqisht: hâfız) do të thotë "rojtar" ose "mbamendës", në varësi të kontekstit, është një titull fetar mysliman për dikë që nxë dhe di përmendësh Kuranin. Kur hoxha është haxhiu, vjen i dyti si titull fetar: Haxhi Hafiz Karakaçi, Haxhi Hafiz Isuf Dashi.
Terzinjtë
Terzinjtë ishin zejtarë që merreshin me punimin e veshjeve, kryesisht në qytet dhe më pak në fshat. Pas pushtimit të Shqipërisë nga osmanët pësoi ndikime mënyra e veshjes së klasës sunduese dhe e një pjese të qytetarëve. Terzinjtë iu përshtatën kërkesave të reja. Prodhimet e tyre kryesore u bënë mitanet e jelekët, kaporana, dollomaja etj., të përgatitura me cohëra të kushtueshme e të qëndisura me motive artistike vendase. Në shek.XVII-mesi i shek.XIX mjeshtëria e terzinjve arriti lulëzimin e vet me zhvillimin e jetës qytetare. Terzinjtë formuan esnafet e tyre të veçanta. Puna e tyre pati një rol të rëndësishëm në formimin e tipareve kombëtare të veshjeve shqiptare.
Otranto
parapamje Otranto (Hydruntum) është një qytet dhe komunë në provincën e Leces (Pulia, Itali), në një rajon pjellor dikur i famshëm për racën e kuajve. Otranto ndodhet në bregun lindor të gadishullit Salento. Ngushtica e Otrantos, së cilës i jep emrin qyteti, lidh Detin Adriatik me detin Jon dhe ndan Italinë nga Shqipëria. Porti është i vogël dhe ka pak tregti.
Otranto zë vendin e qytetit antik grek Hydrus (në greqisht: Ὑδροῦς) ose Hydruntum (në latinisht), i njohur gjithashtu si Hydrunton, Hydronton ose Hydruntu. Otranto ishte një qytet me origjinë mesapiane (ilire). Në kohën romake ishte një qytet. Meqenëse është porti më i afërt në bregun lindor të Detit Adriatik, ishte ndoshta më i rëndësishëm se Brundisium (Brindisi i sotëm), nën perandorët romakë si një pikë e nisjes për Lindjen, si distanca deri në Apoloni, (në Shqipërinë e tanishme ) ishte më pak se nga Brundisium.
Binjakëzime
Otrantoja është binjakëzuar me:
Joensuu
Joensuu (Joensuun kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Karelia Veriore.
Besar Musolli
Besar Musolli (lindi më 28 shkurt 1989) është futbollist kosovar i cili luan si mesfushor mbrojtës për klubin shqiptar FK Kukësi dhe për kombëtaren kosovare.
Jeta e hershme
Musolli u lind në Besianë, Kosovë. Në korrik 2013, ai së bashku me Yll Hoxhën mori pasaportën shqiptare.
Karriera me klube
Në vitin 2005, Musolli filloi të luajë në skuadrat rinore të Prishtinës, kur ishte vetëm 16 vjeç. Në vitin 2009, ai filloi karrierën si lojtar profesionist, ku luajti tri vite në skuadrën KF Hysi.
Më 1 korrik 2012, ai nënshkroi kontratë për FK Kukësi. Më 4 gusht 2016, ai pranoi që ta vazhdojë kontratën deri në qershor 2017.
Karriera ndërkombëtare
Më 5 qershor 2017, Musolli u thirr që të luajë për kombëtaren kosovare në kualifikimin e Kupës Botërore FIFA 2018 kundër Turqisë. Më 6 tetor 2017, ai luajti në ndeshjen kundër Ukrainës.
Rasti Martinoviq
Rasti Martinoviq (1984) është një segment i Doktrinës së shenjtë serbe gjatë luftës speciale në Kosovë të zhvilluar në periudhën 1981-1990.
Ky rast ka ndodhur më 1984, në periudhën kur Sllobodan Millosheviqi synonte okupimin e Kosovës, çdo ditë lansohej nga një gënjeshtër për kinse presione të shqiptarëve ndaj serbëve, dhunime të plakave serbe, dëmtime të varrezave serbe, metodë kjo shumë e njohur që nga lufta e dytë botërore kur nazistët akuzonin hebrenjtë për të gjitha te këqijat.
Rasti më eklatant i një gënjeshtre të tillë antologjike, është vetëplagosja e kolonelit jugosllav Martinoviq, në vitin 1984, i cili gjatë seancave të vetëkënaqësisë, u lëndua rëndë duke shqyer zorrën e trashë me shishe xhami. Edhe pse ai fillimisht në Emergjencën e Klinikës Kirurgjike në Prishtinë, kishte deklaruar se lëndimi ishte vepër e tij, ai nën presionin e sigurimit shtetëror serb të asaj kohe, ndërroj deklaratën e dhënë më parë, për qëllime politike “patriotike”, dhe akuzoj shqiptarët për këtë vepër.
Pas publikimit të deklaratës së Martinoviqit në mediat Jugosllave reagojnë gjitha subjektet jugosllave nën ndikimin serb dhe këto reagime i vullos edhe Akademia e Arteve dhe Shkencave në Beograd duke e gjykuar me rreptësinë më të madhe dhunën shqiptare ndaj serbëve e cila sipas tyre kishte arritur një kulminacion të ri.
Propaganda e sistemuar antishqiptare nga entet dhe institucionet serbe si Radio Televizioni, Akademia dhe Qeveria të koordinuara nga Akademia në Beograd, në atë kohë me muaj të tërë nuk kishte të ndalur lidhur me rastin Martinoviq Ky rast arriti edhe në faqet e shtypit ndërkombëtar.
Si pasojë e këtij rasti ishtin edhe paraburgimet e shqiptarëve.
Shukri Bakalli
Haxhi hafiz Shukri efendi Bakalli (serbokroatisht: Šukrija Bakalović, 1914 – 1975) ishte imam e muezin nga Ulqini, kryetar i Bashkësisë Islame në Malin e Zi nga viti 1959 deri në vdekje.
Biografia
Lindi më 5 shkurt 1914 në Ulqin, atëherë pjesë e Mbretërisë së Malit të Zi. Në rini ndoqi mejtepin, ku u veçua në leximin e Kuranit, dhe kështu në moshë të re u bë hafiz. Shkollimin e vazhdoi në Shkodër të Shqipërisë, e pas përfundimit kthehet në Ulqin, ku më 1933 emërohet myezin i Xhamisë së Kuvendit. Më 1936 emërohet imam në Dinoshë, pranë Podgoricës, ku do të qendroj deri në vitin 1951, kur emëroeht kryeimam i Podgoricës. Më 14 nëntor 1959 në Kuvendin e Bashkësisë Fetare Islame në Republikën Popullore të Malit të Zi, u zgjodh kryetar i Meshihatit të Bashkësisë Islame, post që e mbajti deri në vdekje, deri më 12 tetor 1975.
Stilografi
parapamje| Pamje nga afër e stilografit tradicional me një majë prej çeliku inox me majë [[iridiumi]] [[Skeda:Different_fountain_pens.jpg|parapamje| Stilolapsa të ndryshme bashkëkohore dhe të cilësisë së mirë • Pilot Justus 95
• Montblanc Meisterstück 149
• Pilot Heritage 912
• Parker Duofold Centennial
• Sheaffer Snorkel Admiral
• Lamy Dialog 3
• Welty
• Parker Sonnet
• Conway Stewart 55
• Waterman Thorobred
Historia
parapamje| Detaje e një nyje dhe ushqimi prej çeliku të pandryshkshëm Visconti me një strukturë tampon boje me fund në gjysmën e saj të pasme parapamje| Fishekë të pronarit (nga e majta në të djathtë): Pilot, Parker, Lamy, standarde të shkurtra ndërkombëtare (bërë nga Kaweco) Sipas Kadi al-Nu'man al-Tamimi (v. 974) në Kitab al-Majalis ue 'l-musayarat, kalifi fatimid Al-Mu'izz li-Din Allah në Egjiptin arab kërkoi një stilolaps që nuk do të njollosë. duart ose rrobat e tij dhe ishte pajisur me një stilolaps që mbante bojë në një rezervuar, duke e lejuar atë të mbahej me kokë poshtë pa i rrjedhur.
Ka prova bindëse që një stilolaps i punës është ndërtuar dhe përdorur gjatë Rilindjes nga artisti dhe shpikësi Leonardo da Vinci. Ditarët e Leonardos përmbajnë vizatime me seksione tërthore të asaj që duket të jetë një stilolaps rezervuari që funksionon si nga graviteti ashtu edhe nga veprimi kapilar. Historianët morën parasysh gjithashtu faktin se shkrimi i dorës në ditarët e mbijetuar të shpikësit ka një kontrast të qëndrueshëm në të gjithë, në vend që të shfaqë modelin karakteristik të zbehjes tipike të një stilolapsi të shkaktuar nga shpenzimi dhe ri-zhytja. Ndërsa asnjë send fizik nuk mbijeton, disa modele pune u rindërtuan në vitin 2011 nga artisti Amerigo Bombara që që atëherë janë ekspozuar në muzetë kushtuar Leonardos.
Stilolapsi ishte i disponueshëm në Evropë në shekullin e 17-të dhe tregohet nga referencat bashkëkohore. Në "Deliciae Physico-Mathematicae" (një revistë e vitit 1636), shpikësi gjerman Daniel Schwenter përshkroi një stilolaps të bërë nga dy gunga. Një kupë shërbeu si rezervuar për bojë brenda tepsisë tjetër. Bojëja mbyllej brenda kutisë me tapë. Bojëja u shtrydh përmes një vrime të vogël deri në pikën e shkrimit. Në 1663 Samuel Pepys iu referua një stilolapsi metalik "për të mbajtur bojë". Historiani i njohur i Maryland, Hester Dorsey Richardson (1862–1933) dokumentoi një referencë për "tre stilolapsa prej argjendi, me vlerë 15 shilinga" në Angli gjatë mbretërimit të Charles II, shek. 1649–1685. Në fillim të shekullit të 18-të, stilolapsa të tillë njiheshin tashmë zakonisht si "stilolapsa shatërvan". Hester Dorsey Richardson gjeti gjithashtu një shënim të vitit 1734 të bërë nga Robert Morris i madhi në librin e shpenzimeve të Robert Morris të riut, i cili ishte në atë kohë në Filadelfia, për "një stilolaps". Megjithatë, ndoshta referenca më e njohur është ajo e Nicholas Bion (1652-1733), përshkrimi i ilustruar i të cilit i një "pendë sans fin" u botua në 1709 në traktatin e tij të botuar në anglisht në 1723 si "Ndërtimi dhe përdorimet kryesore të Instrumente Matematikore”. Stilolapsi më i hershëm i të dhënave të formës së përshkruar nga Bion është mbishkruar në vitin 1702, ndërsa shembuj të tjerë mbajnë shenja dalluese franceze deri në fillim të shekullit të 19-të.
Në vitin 1828, Josiah Mason përmirësoi një gisht të lirë dhe efikas me rrëshqitje në Birmingham, Angli, i cili mund të shtohej në një stilolaps dhe në 1830, me shpikjen e një makinerie të re, William Joseph Gillott, William Mitchell dhe James Stephen Perry. shpiku një mënyrë për të prodhuar në masë majat e stilolapsit prej çeliku të fortë dhe të lirë ( Perry &amp; Co. ). Kjo nxiti tregtinë e stilolapsave në Birmingham dhe deri në vitet 1850, më shumë se gjysma e stilolapsave me majë çeliku të prodhuara në botë u bënë në Birmingham. Mijëra zejtarë të aftë u punësuan në industri. Shumë teknika të reja prodhimi u përsosën, duke u mundësuar fabrikave të qytetit të prodhonin në masë stilolapsat e tyre me çmim të lirë dhe efikas. Këto u shitën në mbarë botën për shumë njerëz që më parë nuk kishin mundësi të shkruanin, duke inkurajuar kështu zhvillimin e arsimit dhe shkrim-leximit.
Stilolapsat e parë të shatërvanit që përdorin të gjithë këta përbërës kryesorë u shfaqën në vitet 1850. Në vitet 1870, Duncan MacKinnon, një kanadez që jetonte në qytetin e Nju Jorkut, dhe Alonzo T. Cross of Providence, Rhode Island, krijuan stilolapsa stilografikë me një majë të zbrazët, tuba dhe një tel që vepron si valvul. Lapsat stilografikë tani përdoren kryesisht për hartim dhe vizatim teknik, por ishin shumë të njohura në dekadën që filloi në 1875. Në vitet 1880 më në fund filloi epoka e stilolapsit të prodhuar në masë. Prodhuesit dominues amerikanë në këtë epokë pioniere ishin Waterman, nga New York City, dhe Wirt, me qendër në Bloomsburg, Pensilvani. Waterman shpejt ia kaloi Wirt-it, së bashku me shumë kompani që u ngritën për të mbushur tregun e ri dhe në rritje të stilolapsave. Waterman mbeti lider i tregut deri në fillim të viteve 1920.
Në këtë kohë, stilolapsat mbusheshin pothuajse të gjithë duke hequr një pjesë të fuçisë së zbrazët ose mbajtëse dhe duke futur bojën me anë të një pikatore - një procedurë e ngadaltë dhe e çrregullt. Stilolapsat gjithashtu prireshin të rridhnin brenda kapakut të tyre dhe në nyjen ku fuçi hapej për mbushje. Tani që problemet e materialeve ishin kapërcyer dhe rrjedha e bojës gjatë shkrimit ishte rregulluar, problemet e radhës që do të zgjidheshin ishin krijimi i një vetëmbushëse të thjeshtë e të përshtatshme dhe problemi i rrjedhjes. Në 1890, WB Purvis patentoi një vetëmbushës. Vetëmbushësit filluan të vinin rreth fundit të shekullit; më i suksesshmi prej tyre ishte ndoshta mbushësi i gjysmëhënës Conklin, i ndjekur nga mbushësi i përdredhur i AA Waterman. Pika kulmore, megjithatë, ishte suksesi i arratisur i mbushësit të levës së Walter A. Sheaffer, i prezantuar në 1912, paralel me mbushësin e butonave afërsisht bashkëkohor të Parker-it.
Ndërkohë, shumë shpikës e kthyen vëmendjen te problemi i rrjedhjes. Disa nga zgjidhjet më të hershme për këtë problem erdhën në formën e një stilolapsi "sigurie" me një pikë të tërhequr që lejonte rezervuarin e bojës të mbyllej si një shishe. Më të suksesshmit prej tyre erdhën nga Francis C. Brown i Caw's Pen and Ink Co. dhe nga Morris W. Moore i Bostonit.
Në 1898, George Safford Parker lëshoi Parker Jointless, të quajtur kështu sepse tyta e saj ishte një copë për të parandaluar rrjedhjen. Asambleja e seksionit përshtatet në skajin e stilolapsit si një tapë tape; çdo bojë e rrjedhur mbahej brenda majës.
Në Evropë, kompania gjermane e furnizimeve e cila u bë e njohur si Pelikan u krijua në 1838, dhe ata prezantuan për herë të parë stilolapsin e tyre në 1929. Kjo u bazua në blerjen e patentave për stilolapsat me bojë të fortë nga fabrika e Slavoljub Penkala nga Kroacia (e patentuar në vitin 1907, në prodhim masiv që nga viti 1911), dhe patentën e hungarezit Theodor Kovacs për mbushësin modern të pistonit deri në vitin 1925
Dekadat që pasuan panë shumë risi teknologjike në prodhimin e stilolapsave. Celuloid gradualisht zëvendësoi gomën e fortë, e cila mundësoi prodhimin në një gamë shumë më të gjerë ngjyrash dhe dizajnesh. Në të njëjtën kohë, prodhuesit eksperimentuan me sisteme të reja mbushjeje. Periudha ndërmjet luftës pa prezantimin e disa prej modeleve më të shquara, të tilla si Parker Duofold dhe Vacumatic, seritë Sheaffer's Lifetime Balance, dhe Pelikan 100.
Gjatë viteve 1940 dhe 1950, stilografët ruajtën dominimin e tyre: stilolapsat e hershëm ishin të shtrenjtë, ishin të prirur ndaj rrjedhjeve dhe kishin rrjedhje të parregullt të bojës, ndërsa stilolapsi vazhdoi të përfitonte nga kombinimi i prodhimit masiv dhe mjeshtërisë. (Patenta e Bíró-s dhe patentat e tjera të hershme për stilolapsat me top shpesh përdorin termin "stilolaps me majë", sepse në atë kohë stilolapsi me top konsiderohej një lloj stilolapsi; domethënë një stilolaps që mbante bojë në një rezervuar të mbyllur. ) Kjo periudhë pa lançimin e modeleve inovative si Parker 51, Aurora 88, Sheaffer Snorkel dhe Eversharp Skyline dhe (më vonë) Skyliner, ndërsa seria Esterbrook J e modeleve të mbushjes me leva me majë çeliku të këmbyeshme ofroi besueshmëri të lirë për masat.
Kosovarët në Australi
Kosovarët në Australi ose Kosovarët Australian (ang. Kosovan Australians) janë një komunitet ku numri është i panjohur pasi që regjistrimi australianë nuk ka bërë ndonjë regjistrim për banorë të lindur në Kosovë ose që kanë prejardhje kosovare që nga viti 2006.
Historia
Më 12 maj 1999, 200 refugjatë të parë shqiptarë kosovarë nga Kosova arritën në Tasmania. Ata u vendosën fillimisht në Kazermat Ushtarake në Brighton (riemëruar Tasmanian Peace Haven). Në kulmin e konfliktit në Kosovë në vitin 1999, 4,000 refugjatë shqiptarë të Kosovës të cilët ishin dëbuar nga shtëpitë e tyre nga ushtria serbe dhe kishin qenë në kampet e refugjatëve, u dërguan në vende të sigurta të rrethuara nga Australia. Megjithatë, shumica ishin të detyruar të ktheheshin kur vizat e tyre të përkohshme skaduan. Në përgjigje të kërkesës për ndihmë nga Komisioneri i Lartë i Kombeve të Bashkuara për Refugjatë (UNHCR), Australia zhvilloi një kategori të re vizash: vizën e Safe Haven. Nuk lejoi mundësinë e qëndrimit të përhershëm në Australi për refugjatët, por i lejoi hyrjen e veçantë kosovarëve në Australi - për një periudhë fillestare prej tre muajsh - e cila mund të zgjaste derisa të bëhej e sigurtë që ata të ktheheshin në shtëpi. Në korrik të vitit 1999, UNHCR-ja vlerësoi se situata në Kosovë është mjaft e sigurt për shumicën e të shpërngulurve kosovarë që të kthehen në shtëpi. Australia menjëherë filloi rregullimin për kthimin e kosovarëve. Pas riatdhesimit, mbetën rreth 500 kosovarë. Fillimisht 200 u është dhënë viza, ndryshe nga "viza e sigurt e strehimit", për baza të ndryshme.
Sofija Jovanoviq
Sofija Jovanović (1895-1979) ishte një heroine lufte nga Serbia e cila luftoi gjatë Luftës së Parë Botërore si dhe luftërave në Ballkan. Ajo u rekrutua në ushtrinë serbe nën emrin mashkullor Sofronije Jovanović, menjëherë pas fillimit të Luftës së Parë Botërore dhe sulmit të Austrisë në Serbi. Ajo u rreshtua në difensivën e Beogradit në tetor 1915 nga ushtritë e Gjermanisë dhe Austro-Hungarisë. Ajo ishte e pranishme në zmbrapsjen e ushtrisë serbe përmes Shqipërisë (në dimrin e 1915-1916). Ajo mori pjesë në frontin e Salonikës si dhe në çlirimin e Beogradit në nëntor 1918. Ajo është cilësuar si Zhan D’arku i Serbisë.
Kosova dhe shqiptarët: Çështja demografike
Kosova dhe shqiptarët : çështja demografike libër me autor Hivzi Islami dhe redaktor Shkëlzen Maliqi. Botuar në Prishtinë nga "Pena", në vitin 1990. Faqet e librit 244.
Çmimi i madh i Australisë 2009
Çmimi i madh i Australisë 2009 (zyrtarisht LXXIV ING Australian Grand Prix) ishte një garë e Formula Një e zhvilluar më 29 mars 2009 në Cirkuitin Albert Park, Melburn të Australisë. Ishte gara e parë e sezonit 2009 të Formula Një. Gara me 58 xhiro u fitua nga Jenson Button me ekipn Brawn GP pasi e nisi nga pol pozita. Rubens Barrichello përfundoi i dyti si piloti tjetër i Brawn GP, kurse Jarno Trulli i ekipit Toyota u rendit i treti.
Brawn GP u bë konstruktori i parë që nga Mercedes-Benz në Çmimin e madh të Francës 1954 që kualifikohet në pol, dhe më pas fiton garën në debutimin e tyre në një Çmim të madh. Kjo ishte gara e dytë në historinë e Formula Një që përfundoi nën regjimin e makinës së sigurisë pas një aksidenti midis polakut Robert Kubica dhe Sebastian Vettel në xhiron e 56të; gara e parë ishte Çmimi i madh i Kanadasë 1999.
Sfondi
Në këtë Çmim të madh morën pjesë 20 pilotë, të ndarë në 10 ekipe. Ekipet, të njohura si konstruktorë, ishin Ferrari, McLaren-Mercedes, Renault, Brawn-Mercedes, Force India-Mercedes, BMW Sauber, Toyota, Red Bull Racing-Renault, Williams-Toyota dhe Toro Rosso-Ferrari.
Kjo garë pa edhe debutimin e Brawn GP, pronari i së cilës Ross Brawn kishte blerë Honda Racing F1. Makinat e Brawn pilotoheshin nga ish pilotët e Hondës Rubens Barrichello dhe Jenson Button. Kjo garë pa gjithashtu edhe debutimin e Sébastien Buemi, i cili do të pilotonte Toro Rossos. Ai u bë piloti i parë zviceran në Formula Një që nga koha e Jean-Denis Délétraz në vitin 1995. Buemi zëvëndësoi Sebastian Vettel i cili kishte kaluar te Red Bull Racing për të zëvëndësuar të pensionuarin David Coulthard.
Para fillimit të sezonit, McLaren dhe Renault kishin planifikuar të bojkotonin garën hapëse të sezonit për shkak se nuk ishin paguar. Megjithatë, ky bojkot u shmang dhe të dy ekipet garuan në garën e parë në Melburn. Në një çështje të dytë, disa ekipe protestuan te kujdestarët e garës rreth ligjshmërisë së makinave Brawn, Toyota dhe Williams, duke thënë se difuzori i ekipit nuk ishte i ligjshëm. Protestat u rrëzuan nga kujdestarët e garës. Megjithatë, ekipet që fillimisht protestuan, kishin apeluar kundër vendimit, kurse gjykata ndërkombëtare e apelit të FIA-s kishte vendosur t'i dëgjonte pas Çmimit të madh të Malajzisë. Gjatë dëgjesës, difuzorët u konsideruan të ligjshëm.
Orari i fillimit të garës ndryshoi: gara e vitit 2008 kishte nisur në 15:30 me orën lokale australiane, kurse për këtë vit do të fillonte në 17:00 (06:00 ora evropiane). Megjithatë, shefat e Çmimit të madh të Australisë e refuzuan një kërkesë të Bernie Ecclestone për t'a bërë një garë nate, ashtu si Çmimi i madh i Singaporit, pasi ata kërkonin të respektonin kontratën deri në 2015 ku gara duhej të zhvillohej ditën.
Praktika dhe kualifikueset
Tre seanca praktike u mbajtën para garës; e para u zhvillua në mëngjesin e së premtes dhe e dyta në mbasdite. Të dy seancat zgjatën 1 orë e 30 minuta në pistë të thatë dhe me mot të qëndrueshëm. Seanca e tretë u zhvillua të shtunën në mëngjes dhe zgjati 1 orë, edhe kjo në kushte optimale të motit. Makinat e Williams të Nico Rosberg dhe Kazuki Nakajima ishin më të shpejta, duke marrë respektivisht dy vendat e para me pesë-qind të mitat e sekondës distancë midis tyre. Piloti tjetër i cili ishte më pak se gjysëm sekondi më i ngadaltë se ta ishte Kimi Räikkönen me Ferrari, i cili ishte disa të mitat më i ngadaltë se Nakajima. Rubens Barrichello vendosi kohën e katërt më të shpejtë në praktikën e parë për ekipin Brawn GP, duke qënë më i shpejtë se shoku i skuadrës Jenson Button, i cili vendosi vetëm kohën e gjashtë më të mirë. Heikki Kovalainen ishte më i shpejti nga dy pilotët e McLaren dhe u rendit i pesti, kurse kampioni i botës në fuqi Lewis Hamilton u rendit poshtë në vendin e 16të, rreth 2.3 sekonda më i ngadaltë se makinat e Williams. Pilotët që plotësonin dhjetë vendet e para ishin Felipe Massa me Ferrari, Timo Glock me Toyota, Adrian Sutil me Force India (që do të thoshte se katër nga gjashtë makinat e vendeve të para ishin me motorr Mercedes) dhe një nga Renaultët me pilot Fernando Alonson.
Seanca kualifikuese u nda në tre pjesë. Pjesa e parë e kualifikueseve zgjati 20 minuta dhe do të eliminoheshin makinat që përfundonin seancën të renditura në vendet 16të e më poshtë. Seanca e dytë zgjati 15 minuta dhe do të eliminoheshin makinat e renditua nga vendi i 11 e deri në 15. Seanca e fundit zgjati 10 minuta dhe do të vendoste nisjen e dhjetë makinave të para, si dhe kush pilot do të merrte pol pozitën. Pasi dominoi të tre praktikat, Rosberg nuk bëri mirë në kualifikuese, duke regjistuar vetëm kohën e pestë më të shpejtë. Makinat Brawn të Button dhe Barrichellos dominuan kualifikueset, me brazilianin që ishte më i shpejti në dy seancat e para kualifikuese. Button mposhti shokun e skuadrës në seancën e fundit me tre të dhjetat e sekondës, duke siguruar pol pozitën e katërt në karrierë dhe të parën që nga Çmimi i madh i Australisë 2006, ku motorri Honda i makinës së tij shpërtheu gjatë garës. Vettel i Red Bull u rendit i treti kurse shoku i skuadrës Webber i dhjeti, por që në fund e nisi i teti pas skualifikimit të dy makinave Toyota. Kubica u përmirsua sërisht duke u renditur i katërti, duke qënë lehtësisht më i shpejtë se shoku i skuadrës Heidfeld, i cili nuk arriti dot në seancën e tretë për shkak të një problemi me sistemin kers. Pasi Glock u skualifikua, Massa u rendit i gjashti, para shokut të skuadrës Räikkönen, kurse Heidfeld dhe Alonso pilotësuan dhjetë vendet e para pas skualifikimit të dy makinave Toyota. Pas përfundimit të kualifikueseve, Hamilton mori një penaltitet me pesë pozicione, pasi kishte ndryshuar kutinë e shpejtësisë; ai nuk do t'a niste garën i 15ti, por i 20ti. Disa orë pas penaltitetit të Hamilton, kohët e regjistuara nga dy makinat Toyota nuk u llogaritën për shkak se bishti i makinës u konsiderua jo i rregullt, duke bërë që Hamilton t'a niste garën i 18ti, i ndjekur nga Glock në vendin e 19të dhe Trulli në vendin e 20të.
Gara
parapamje|majtas|Aksidenti në kthesën e parë. Kushtet e garës ishin të ngjashtme me ato çfarë u panë të premten dhe të shtunën, me temperaturën e ajërit që arrinte në 25 °C.; Button kryesori garën dhe e ruajti pol pozitën e tij pas kthesës së parë. Ai ndiqej nga afër nga Vettel, Rosberg, Massa, Kubica dhe Räikkönen. Këto gjashtë pilotë vazhduan përpara dhe nuk u prekën nga kaosi që ndodhi në prapavijë, në kthesën e parë. Pas një starti katastrofë, Barrichello zbriti nga vendi i dytë në të nëntin, dhe sfidoi Red Bullin e Mark Webber në hyrje të kthesës së parë. Pasi u godit nga mbrapa, goma e përparme nga ana e majtë e Barrichellos pati kontakt me anën e djathtë të makinës së Webber, duke bërë që australiani të rrëshqiste te BWM Sauberi i Heidfeld. Pasi incidenti i parë me Barrichellon doli pa probleme, Webber goditi krahun e majtë të makinës së Kovalainen duke shkaktuar dëme të pariparueshme në krahun e majtë, duke detyruar finlandezin të tërhiqej. Në kthesën e tretë, Massa tentoi të parakalonte nga brënda Rosberg, duke nxjerrë nga pista gjermanin, dhe si rezultat, u parakalua nga Massa. Në fund të xhiros, Webber, Sutil dhe Heidfeld shkuan në bokse për të riparuar dëmet e shkaktuara në aksidentin e kthesës së parë.
parapamje|djathtas|Gara u fitua nga [[Jenson Button me Brawn GP në debutimin e ekipit në Formula Një.]] Nga prapavija, kampioni i botës në fuqi Hamilton kishte përparuar duke qënë se nisi garën nga vendi i 18të. Pas incidentit në kthesën e parë, ai ishte ngjitur në vendin e 13të në përfundim të xhiros së parë. Ai kaloi në vendin e 12të pasi kaloi Bourdais në xhiron e dytë, më pas në vendin e 11të pasi kaloi Fisichellën një xhiro më pas. Ai hyri në dhjetë vendet e para pasi kaloi Buemi në xhiron e katërt. Në krye, Button filloi menaxhonte kryesimin duke krijuar një avantazh prej katër sekondash kurse në xhiron e gjashtë vendosi xhiron më të shpejtë, duke regjistuar një kohë në 1:28.787. Vettel ishte ende i dyti dhe mbrapa tij ishin Massa, Kubica, Räikkönen me Rosberg që plotësonin gjashtë vendet e para. Hamilton kaloi në vendin e nëntë pas parakalimit që kreu ndaj Piquet në kthesën 13.
Në xhiron e dhjetë, Rosberg tentoi të parakalonte Räikkönen në kthesën e parë, dhe ja doli mbanë duke u ngjitur në vendin e pestë. Në vazhdim, finlandezi u ngadalësua nga lëvizjet e Rosberg, duke i lejuar Barrichellos të afrohej në pjesën e drejtë që të dërgonte në kthesën 3. Makina Brawn u afrua edhe falë ajërit nga mbrapa, por gjithsesi distanca ishte ende e konsiderueshme nga Ferrari pasi ata hyrë në zonën e frenimit. Barrichello frenoi me vonesë, duke goditur nga mbrapa Räikkönen, duke i shkaktuar dëme në makinë finlandezit. Räikkönen e mori kthesën gjerë pas goditjes nga mbrapa, duke bërë që në kthesën 4 të parakalohej nga braziliani, i cili kaloi në vendin e 6të. Finlandezi hyri në bokse në fund të xhiros, duke ndryshuar edhe setin e gomave, të cilat nuk u ndryshuan më deri në përfundim të garës.
Massa dhe Hamilton kryesin pit stopin e parë në xhiron e 11të, duke vendosur goma të trasha. Kjo lejoi fillimin e duelit midis Kubicës, Rosberg dhe Barrichellos për vendin e tretë, pasi dy të fundit ishin afruar më shumë me kreun. Ky duel zgjati vetëm një xhiro, pasi polaku Kubica hyri në bokse në xhiron e 12të, duke vendosur set gomash super të buta. Në krye, Button vazhdote të kishte një avantazh 4.3 sekonda ndaj Sebastian Vettel, i cili ndiqej nga Rosberg i treti, Barrichello i katërti dhe Nakajima i pesti. Vettel dhe Rosberg kryen pit stop në xhiron e 16të; Vettel vazhdoi të ishte i dyti kurse Roberg ra në vendin e 12të. Roberg u vonua nga një montim i ngadaltë i gomës përpara nga ana e majtë, që luajti një rol të madh në vendin e nëntë që ai arriti në përfundim të garës.
parapamje|majtas|Nakajima u tërhoqi në xhiron 18 dhe solli makinën e sigurisë. Në xhiron e 18të, gjatë kohës që ishte i katërti, Nakajima doli pak jashtë në dalje të kthesës 4 dhe i dha gaz fortë makinës, që nga forca rreshqiti dhe u përplas në murin midis kthesës 4 dhe 5. Pasi u përplas me murin, hunda e makinës ngeli në mes të pistës dhe në mes të vijës së garimit. Button kreu pit stopin e parë një xhiro më pas, dhe doli nga bokset pas hyrjes së makinës së sigurisë. Me fushën që po pastrohej, Button vazhdoi të ishte në krye dhe makina e sigurisë qëndroi deri në xhiron e 24.
Pas largimit të makinës së sigurisë, Button vazhdoi i pari, i ndjekur nga Vettel, Massa, Kubica – i cili ende po kryente zig-zage për të dërguar gomat në temperaturë optimale pasi kishte kaluar vijën e startit/finishit – dhe Räikkönen. Piquet sulmoi Rosberg për vendin e gjashtë, me gjermanin i cili u mbrojtë nga pjesa e brëndëshme. Megjithatë, Piquet humbi kontrollin e makinës gjatë frenimit – dhe mundësisisht për shkak se gomat nuk ishin në temperaturën e duhur – dhe doli nga pista duke rrëshqitur çka solli edhe tërheqjen e tij nga gara. Në prapavijë, Glock u parakalua nga Hamilton dhe Alonso, të cilët sulmuan fuqishëm pas rifillimit të garës.
Pozicionet qëndruan të njëjta deri në xhiron 31, ku Massa kreu pit stopin e tij të dytë dhe të fundit duke u renditur më pas në vendin e 14të. Pasi u rikthye në garë, Massës j'u komunikua në radio nga inxhinjeri Rob Smedley që të shtynte sa më shumë, sepse sipas tij, Kubica dhe Räikkönen ishin një kërcënim për brazilianin. Trulli kreu pit stopin e parë në xhiron 33, 23 xhiro pasi kishte kryer të parin. Një xhiro më pas, Kubica vendosi xhiron më të shpejtë, me një kohë 1:27.989, dhe dy xhiro më pas, kjo kohë u thye nga fituesi i pol pozitës me dyqintë të mitat e sekondës më shpejtë, që në fund ishte xhiro më e shpejtë e garës. Në këtë pikë, Button po vazhdonte të rriste avantazhin ndaj Vettel, duke qënë përpara gjermanit më shumë se 5 sekonda.
Kubica hyri në bokse nga vendi i tretë në xhiron 39, dhe rihyri në garë në vendin e shtatë, mbarapa Hamilton. Në të njëjtën kohë, Räikkönen kreu pit stopin e dytë dhe j'u ribashkua garës i nënti. Buemi qetësisht kishte arritur në vendin e katërt, para britanikut, para se të kryente pit stopin e fundit në xhiron 41. Dy xhiro më pas, Räikkönen bëri një gabim në dalje të kthesës 13 dhe rrëshkiti, duke goditur murin nga krahu i djathtë. Ai në fund u rikthye në bokse, për të bërë një pit stop të pa programuar. Edhe Hamilton hyri në bokse në atë xhiro, të cilën e kreu në vendin e tretë. Ishte një diferencë e ngushtë pas daljes nga bokset, por Hamilton bëri mjatueshëm për të mbajtur Massën mbrapa dhe j'u bashkua garën në pozicionin e dhjetë.
Rosberg dhe Vettel hynë njëri pas tjetrit në bokse, për të kufizuar kohën që ata do të shpenzonin me gomat super të buta. Të dy pilotët renditeshin respektivisht në vendin e dytë dhe të shtatë. Në atë kohë, Massa ngadalë po dilte nga gara për shkak të një problemi me sustat e gomave, dhe në fund u tërhoq në bokse. Button hyri për herë të fundit në bokse në xhiron 47, dhe pit stopi i tij ishte i ngadaltë, kjo për shkak se mekanikët hasën një bllokim të gomës së majtë përpara; pit stopi i tij zgjati 13.2 sekonda. Një xhiro më pas, Rosberg vendosi xhiron më të shpejtë – 1:27.706 – duke j'u afruar më shumë Glock. Glock dhe Barrichello hynë më pas në bokse, dhe renditja në xhiron e 55 ishte Button, Vettel, Kubica, Barrichello, Trulli, Hamilton, Glock, Alonso, Rosberg dhe Buemi.
parapamje|[[Mark Webber, duke vozitur për Red Bull pati një Çmim të madh zhgënjyes, duke e përfunduar garën si makinë e dubluar.]] Në xhiron e 56, Vettel bëri një gabim të vogël në kthesën 1, duke e lejuar Kubicën t'a parakalonte nga jashtë, drejt kthesës 3. Megjithatë, Vettel u kthye dhe frenoi me BWM Sauberin e Kubicën në krahë. Kjo gjë shkakoi një aksident, duke bërë që të dy makinat të humbisnin hundët, edhe pse vazhduan në kthesat 4 dhe 5. Kubica ishte përpara, por pa hundën e makinës ai rrëshqiri nga cirkuiti dhe u përplas me murin, kurse Vettel, i cili ishte ende në zonën e pikëve, gaboi sërisht në kontrollin e makinës në kthesë, duke u përplasur edhe ai me murin. Papastërtitë nuk u fshinë dot deri në përfundim të garës, duke bërë që gara të përfundonte nën regjimin e makinës së sigurisë, kjo për herë të dytë në histori.
Pas garës
Tre pilotët e parë në garë u paraqitën në podium dhe më pas në konferencë për shtyp pas garës, kur Button deklaroi se gara ishte deri diku e lehtë, duke e udhëhequr gjatë gjithë kohës edhe pa asnjë problem. Ai deklaroi: "Xhirot e para të garash ishin të mira për mua dhe unë vendosa ritmin, por kur makina e sigurisë hyri unë vuajta masivisht t'i ngrohja gomat. Makina ishte mirë në pistë deri sa makina e sigurisë hyri. Po vuaja shumë me dridhjet dhe me dritën e dobët gjithashtu. Të jesh në krye duhet të jetë e lehtë, por nuk ishte edhe aq." Ai gjithashtu reflektoi në arritjet e tij dhe të ekipit, pasi ata u bënë kombinimi i parë pilot/ekip që nga koha e Juan Manuel Fangios dhe Mercedesit në Çmimin e madh të Francës 1954 që fiton garën në debutim, duke e nisur edhe nga pol pozita:
"Nuk është vetëm për mua, por për të gjithë ekipin. Kjo është një mbyllje përrallash në garën e parë të karrierave tona sëbashku dhe unë shpresoj se ne mund të vazhdojmë në këtë mënyrë dhe unë e di se ne do të vazhdojmë t'a mbajmë makinën konkuruese me burimet e kufizuara që kemi dhe do t'a mbajmë në krye. I gjithë ekipi ka bërë një punë të mirë dhe kjo gjë duhet të vazhdojë sepse neve e meritojmë të jemi aty ku jemi dhe kemi punuar shumë fortë për këtë. Kështu që shumë faleminderit ekipit dhe silleni Malajzinë."
Barrichello mori podiumin e tij të parë që nga Çmimi i madh i Britanisë 2008 dhe rezultatin e tij më të lartë që nga Çmimi i madh i Shteteve të Bashkuara 2005, garë ku vetëm gjashtë makina me goma Bridgestone morën pjesë për shkak të shqetësimeve në lidhje me gomat Michelin. Ai lavdëroi forcën e makinës së tij Brawn, edhe pse u përfshi në disa incidente gjatë garës. Ai reflektoi edhe për startin e tij të ngadaltë, që në fund solli edhe incidentin e kthesës së parë. "Unë shtypa "anti-stall" kështu që makina kaloi neutral. U rikuperova shpejtë por më pas humba shumë shpejtësi krahasuar me të tjerët dhe u godita nga mbrapa nga një McLaren që më nxorri në krahë dhe unë godita fort dikë. Mendoja se makina kishte marrë fund pas atij incidenti por mbijetova mirë, por në incidentin e parë hunda e makinës pothuajse kishte rënë dhe unë humba qëndrueshmërinë në frenim dhe godita Kimin gjithashtu. Mbylla vendin por nuk e shmanga dot atë. Pata emocione të përziera gjatë garës, por ishte fantastike. Unë e nisa i dyti dhe mund të shpresoja për një më mirë por pas startit jam i lumtur të jem këtu në vendin e dytë.
Pas një hetimi, kujdestarët e garës dolën në përfundimin se Vettel ishte gabim në përplasjen e tij me Kubicën, që bëri që të dy t'a mbyllnin garën para kohe. Vettel u gjobit dhe mori një penalitet me dhjetë pozicione në garën e rradhës në Malajzi që mund të apelohej. Ekipi i tij, Red Bull Racing, gjithashtu u gjobit me 50,000 $ për shkak se lejoi gjermanin të vazhdonte me makinë të dëmtuar, për rreth një xhiro.