cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beteja e Mateçit
Pasojat
Gjatë betejës, 10 luftëtarë shqiptarë të UÇK-së u vranë, shumica e tyre në përpjekje për të rifituar terrenin e humbur gjatë kundërsulmit të UÇK-së. Nga pala maqedonase, sipas raporteve 8 ushtarë maqedonas dhe 10 policë maqedonas u vranë gjatë përleshjeve. Një tank maqedonas T-55 u shkatërrua. Sipas burimeve të rreme maqedonase, tanku u shkatërrua nga zjarri miqësor, edhe pse ka pamje të UÇK-së duke shkatërruar tankun. Xhamia e fshatit u shkatërrua plotësisht gjatë luftimeve. Tetë serbë u arrestuan nga UÇK-ja dhe më 11 qershor kisha ortodokse e Mateçit si dhe shtëpitë e maqedonasve etnikë u shkatërruan nga luftëtarët shqiptarë.
Propaganda maqedonase më vonë pretendoi se UÇK-ja po mbante civilët si mburoja njerëzore, ky pretendim u vërtetua i rremë kur civilët vendas pranuan se po qëndronin në zonën e luftimit nga frika se mos binin në duart e policisë maqedonase.
Lista e Deshmoreve
Dëshmorët e kësaj Betejë jan:
Isa Ahmeti, nga fshati Hotël te Kumanovës
Sali Latifi, nga fshati Hotël te Kumanovës
Hasip Emerllahu, nga fshati Hotël te Kumanovës
Iljas Mehmeti, nga fshati Mateç te Kumanovës
Mevludin Mehmeti, nga fshati Mateç te Kumanovës
Faik Ibrahimi, nga Kumanova
Ali Mahmuti, nga fshati Hasanbeg te Shkupit
Visar Krasniqi, nga Malisheva
Elmi Hoti, nga Ferizaji
Mbipesha
Obeziteti apo Mbipesha është një gjendje mjekësore, ndonjëherë e konsideruar si sëmundje, në të cilën yndyra e tepërt trupore është grumbulluar në një masë të tillë që mund të ndikojë negativisht në shëndetin. Njerëzit klasifikohen si obezë kur indeksi i tyre i masës trupore (BMI) - pesha e një personi pjesëtuar me katrorin e gjatësisë së personit - është mbi 30 kg/m2; diapazoni 25–30 kg/m2 përkufizohet si mbipeshë. Disa vende të Azisë Lindore përdorin vlera më të ulëta për të llogaritur obezitetin. Obeziteti është një shkak kryesor i paaftësisë dhe lidhet me sëmundje dhe kushte të ndryshme, veçanërisht sëmundjet kardiovaskulare, diabeti i tipit 2, apnea obstruktive e gjumit, lloje të caktuara të kancerit dhe osteoartriti.
Obeziteti ka shkaqe individuale, socio-ekonomike dhe mjedisore. Disa shkaqe të njohura janë dieta, aktiviteti fizik, automatizimi, urbanizimi, ndjeshmëria gjenetike, mjekimet, çrregullimet mendore, politikat ekonomike, çrregullimet endokrine dhe ekspozimi ndaj kimikateve që prishin sistemin endokrin.
Ndërsa shumica e individëve obezë në çdo kohë të caktuar po përpiqen të humbin peshë dhe shpesh janë të suksesshëm, mbajtja e humbjes së peshës afatgjatë është e rrallë. Nuk ka asnjë ndërhyrje efektive, të mirëpërcaktuar dhe të bazuar në prova për parandalimin e obezitetit. Parandalimi i obezitetit kërkon një qasje komplekse, duke përfshirë ndërhyrje në nivele shoqërore, komunitare, familjare dhe individuale. Ndryshimet në dietë dhe ushtrimet janë trajtimet kryesore të rekomanduara nga profesionistët e shëndetit. Cilësia e dietës mund të përmirësohet duke reduktuar konsumin e ushqimeve me energji të dendur, të tilla si ato me yndyrë ose sheqerna, dhe duke rritur marrjen e fibrave dietike, nëse këto zgjedhje dietike janë të disponueshme, të përballueshme dhe të arritshme. Medikamentet mund të përdoren, së bashku me një dietë të përshtatshme, për të ulur oreksin ose për të ulur përthithjen e yndyrës. Nëse dieta, stërvitja dhe mjekimi nuk janë efektive, mund të kryhet një tullumbace e stomakut ose një operacion për të reduktuar volumin e stomakut ose gjatësinë e zorrëve, duke çuar në ndjenjën e ngopjes më herët ose një aftësi të reduktuar për të absorbuar lëndët ushqyese nga ushqimi.
Obeziteti është një shkaktar i parandalueshëm i vdekjeve në mbarë botën, me norma në rritje tek të rriturit dhe fëmijët. Në vitin 2015, 600 milionë të rritur (12%) dhe 100 milionë fëmijë ishin obezë në 195 vende. Obeziteti është më i zakonshëm tek femrat sesa tek meshkujt. Sot, obeziteti është stigmatizuar në pjesën më të madhe të botës. Anasjelltas, disa kultura, të kaluara dhe të tashme, kanë një pikëpamje të favorshme për obezitetin, duke e parë atë si një simbol të pasurisë dhe pjellorisë. Megjithatë, në vitin 2013, disa shoqëri mjekësore, duke përfshirë Shoqatën Mjekësore Amerikane dhe Shoqatën Amerikane të Zemrës, e klasifikuan obezitetin si sëmundje.
Paimio
Paimio (Paimion kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Finlanda Jugperëndimore.
Qarku Chinon
Qarku Chinon është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Indre-et-Loire.
Buethwiller
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Buethwiller (Shqip: Bytvajler ; Bütweiler  ) është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin në Alsace në Francën verilindore.
Barberey-Saint-Sulpice
Barberey-Saint-Sulpice është një komunë në Francë. Barberey-Saint-Sulpice bën pjesë në departamentin Aube të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 1220 banorë dhe sipërfaqe 9.36 km².
Flize
Flize është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Flize ka një popullsi prej 1164 banorë dhe sipërfaqe 2.07 km², me një dendësi prej 562 banor/km².
Qarku Château-Salins
Qarku Château-Salins është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Moselle.
Terapia fizike
parapamje|300x300px Terapia Fizike (PT), e njohur edhe si Fizioterapia, është një nga profesionet aleate shëndetësore. Ofrohet nga terapistë fizikë që promovojnë, ruajnë ose rivendosin shëndetin përmes ekzaminimit fizik, diagnostikimit, menaxhimit, prognozës, edukimit të pacientit, ndërhyrjes fizike, rehabilitimit, parandalimit të sëmundjeve dhe promovimit të shëndetit. Terapistët fizikë njihen si fizioterapistë në shumë vende.
Përveç praktikës klinike, aspekte të tjera të praktikës së terapistit fizik përfshijnë kërkimin, edukimin, konsultimin dhe administrimin shëndetësor. Terapia fizike ofrohet si një trajtim i kujdesit parësor ose krahas, ose në lidhje me, shërbime të tjera mjekësore. Në disa juridiksione, si në Mbretërinë e Bashkuar, fizioterapistët kanë autoritetin të përshkruajnë medikamente.
Jasuxh
Yasuj (Persisht: ياسوج) është qytet në provincën Kohgiluyeh dhe Boyer-Ahmad, Iran. Qyteti ka pasur 108,505 banorë më 2011.
Historia
Yasuj është vendi ku Aleksandri i III i Maqedonisë dhe ushtri e tij maqedonase sulmoi Portat Persiane. Muezeu Yasuj, i cili është hapur më 2002, shfaqi monedha, statuja, qeramika dhe enë prej bronzit.
Haxhaj
Haxhaj ka disa përdorime:
==Mbiemri i personave ==
Tino Insana
Tino Insana lindi më 15 shkurt, 1948 në Chicago, Illinois si Silvio Peter Insana dhe vdiq më 31 maj, 2017 në Los Angeles, Kalifornia. Ishte një aktor dhe komedian amerikan, ndër më të mirët e të gjitha kohërave.
Ottilie A. Liljencrantz
Ottilie A. Liljencrantz (19 janar 1876 - 7 tetor 1910) ishte një shkrimtare amerikane i romaneve historike të tematikave norvegjeze.
Barberier
Barberier është një komunë në Francë. Barberier bën pjesë në departamentin Allier të rajonit Auvergne. Komuna ka një popullsi prej 131 banorë dhe sipërfaqe 8.08 km².
Ottilie A. Liljencrantz
Karriera
Kur ajo ishte ende një adoleshente, ajo shkruante vepra dhe i krijonte ato me ndihmën e fëmijëve në lagjen e saj. Një dramë e tillë, "In Fairyland" (1895), përfshinte mbi 100 fëmijë, kur ishte vënë në skenë si një përfitim për Shtëpinë e Fëmijëve të Pagjykuar. Librat nga Liljencrantz përfshinin The Scrape that Jack Built (1897, a children's book), The Thrall of Leif the Lucky: A Story of Viking Days (1902, një novelë rreth Leif Erikson), The Ward of King Canute (1903), The Vinland Champions (1904), Randvar the Songsmith: A Tale of Norumbega (1906, a novel with a werewolf theme), dhe A Viking's Love and Other Tales of the North (1911, një koleksion historish të shkurtra të publikuara pas vdekjes). Troy Kinney dhe Margaret West Kinney ilustruan tre nga librat e Liljencrantz. Novela e saj The Thrall of Leif the Lucky u adaptua për një film të heshtur, The Viking (1928).
Jeta personale
Ottilie A. Liljencrantz vdiq pas një operacioni për të trajtuar kancerin në vitin 1910, 34 vjeç, në Çikago.
Qarku Châteaubriant
Qarku Châteaubriant është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Loire-Atlantique.
Amina Shena
Biografia Amina Shena më 21 korrik të vitit 1993, në Tiranë modele mjaft e njohur në të gjith shqipërinë.
Karriera
Amina Shena është fotomodele nga Tirana, kryeqyteti i Shqipërisë, ndërsa ka lindur më 21 korrik të vitit 1993 Amina ka vazhduar modelingun qe ne moshen  15 vjec ku u shpall dhe” Miss Queen of europe” gjithashtu “Miss fotozhenia  “ Ka sfiluar dhe pozuar per firma te ndryshme brenda dhe jasht vendit kalendare ,reklama. Amina eshte e njohur gjithshtu dhe per ngjashmerin e saj me iconen e modes Marilyn Monroe.
Lidhje të jashtme
Instagram Facebook
Bellegarde-Poussieu
Bellegarde-Poussieu është një komunë në Francë. Bellegarde-Poussieubën pjesë në departamentin Isère të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 919 banorë dhe sipërfaqe 16.79 km².
William Samuel Verplanck Junior
William Samuel Verplanck Junior (16 janar 1916 - 30 shtator 2002) ishte psikolog amerikanë. Ai ka kryer një seri eksperimentesh të rëndësishme në fushën etiologjisë, psikologjisë ekperimentale, veçanërisht në behaviorizmin radikal.
Pyhäranta
Pyhäranta (Pyhärannan kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Finlanda Jugperëndimore.
Johanna Anderson
Johanna Anderson (2 tetor 1856 - 1 dhjetor 1904) ishte një misionere në Burma, misionerja e parë e dërguar jashtë shtetit nga Kisha Baptiste Suedeze në Amerikë.
Jeta e hershme
Johanna P. Anderson ka lindur në Varmland, Suedi, bija e Anders Andersson dhe Margaretta Christina Larsdotter Andersson. Ajo u zhvendos në Shtetet e Bashkuara që kur ishte fëmijë, me prindërit e saj, të cilët u vendosën në një komunitet suedez-imigrant në Moorhead, Minnesota.
Karriera
Anderson u bë misionarja e parë baptiste suedeze  në vitin 1888, kur lundronte për të punuar në Toungoo, duke u dhënë mësim fëmijëve të Bghai Karen dhe mbikëqyrte mësuesit lokalë në një shkollë në Burma. Ajo e përshkroi punën e saj, dhe njerëzit dhe zakonet e Birmanisë, në shkrimet për botimet amerikane. Ajo u sponsorizua nga Shoqata Baptiste e Gruas Misionare e Jashtme e Perëndimit. Ajo u kthye në Shtetet e Bashkuara të Amerikës për arsye shëndetësore. nga viti 1897 deri në 1900, duke dhënën leksione për të suportuar punën e saj Ajo u kthye në Burma në vitin 1903, të vendosur në Loikaw, ku ajo vdiq vitin e ardhshëm.
Cheveuges
Cheveuges është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Cheveuges ka një popullsi prej 437 banorë dhe sipërfaqe 8.9 km², me një dendësi prej 49 banor/km².
Johanna Anderson
Jeta personale
Anderson vdiq në Burma në vitin 1904, 47 vjeç.
Muzeu i Përgjimeve të Sigurimit të Shtetit
Muzeu i Përgjimeve të Sigurimit të Shtetit, i njohur edhe si Shtëpia me Gjethe është një muze historik në Tiranë, kryeqytetin e Shqiperisë. Ajo u hap më 23 maj 2017 në objektin që shërbeu si dega e Sigurimit në kohën e komunizmit.
Historia
Muzeu i Mbikëqyrjes Sekrete u hap më 23 maj 2017. Objekti ndodhet ne qender te qytetit. Ndërtesa njihet si "Shtëpia e Gjetheve", e quajtur kështu për shkak të bimës ngjitëse që mbulon fasadën e saj. Ka 31 dhoma.
Muzeut iu dha çmimi i Muzeut Evropian të Vitit 2020 nga Këshilli i Evropës.
Katunishta (Besianë)
Katunishta është një vendbanim në komunën e Besianës, Kosovë. Para vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Velikarekë.
Ky fshat shtrihet në perëndim të Podujevë në një largësi prej 4km. Struktura e popullsisë së fshatit është mjaft heterogjene. Këtu ka shqiptarë, serbë dhe famlije malazeze. Më së shumti ka shqiptar por ka edhe shqiptar muhaxhirë. Është fshat me një latrësi mbidetare 680-700m. Prej famlijeve muhaxhire që kan ardhur këtu përfaqësuesite 13 katundeve,kryesisht të Toplicës siç ishin:
Skender Haklaj
alt=|parapamje|Presidenti i Republikës së Shqipërise z. Ilir Meta se bashku me Mjeshtrin e Madh të valleve popullore z. Skender Haklaj Skender Haklaj  (mjeshtër i madh) lindi në 08 Mars 1950 në Kerrnaj, Tropoje. I njohur ndryshe si koreograf, mësues dhe pedagog i valleve mbarë shqiptare e në veçanti i "Kcimit të Tropojës" i cili ja kushtoj jeten e tij. Është autori i disa librave (monografik, studimor shkencor dhe artistik) dhe i dhjetra valleve të folklorit Shqipëtar.
Biografia
Në vitin 1950 në kullën e Ram Haklaj, lindi një femije i cili do të linte gjurmë në trashegimine kulturore të kombit Shqiptar. Koreografi Skender Haklaj lindi ne një moment kritik  për familjen e tij. Ai lindi dy vjet pas vdekjes së vellait të tij (të ndjerit) Rexhep Haklaj, i cili ndërroj jetë në moshën 28 vjeçare. Lindja e Skender Haklaj ishte një lajm i gëzueshem per njerëzit e tij pasi kulla do të kishte dy burra. Lindja e tij u prit me hare dhe i gjithë fisi Haklaj deri ne Koçanaj, tek dajtë e tij është festuar. Që në moshë të re Skender Haklaj merrte pjesë në odën e burrave. Skender Haklaj thotë qe "shkolla rreth oxhaku ka qene udhërrëfyesi i parë ne jetën time" dhe eshtë ajo qe i dha dashurine për traditat dhe doket e zakonet të Tropojës. Në një kohë shumë të shpejtë ai mesoi rregullat e odes së burrave.
Arsimi
Ai kreu shkollën 7-vjeçare në Kërrnaj të Tropojes me rezultate të shkëlqyera dhe gjimnazin në Peshkopi  për agronom ku mesoi shume. Gjatë këtyre viteve dashuria për vallet sa vinte dhe u rriste, duke bërë qe koreografia dhe Skender Haklaj të ishin të lidhur përjetë.
Në vitin 1975 kreu insitutin e larte te Arteve ne Tirane. Ne vitin 1975 mbron titullin Etnokoreograf. Skender Haklaj ishte ndër vallarët më të shquar dhe më me fines të Tropojes. Ai intepretoi me gjithë zemër kcimin Tropojan dhe të gjitha vallet e folklorit Shqiptar. Ka marre pjese ne shume koncerte, brenda dhe jashte vëndit. Krijoi valle me përmasa të medha. Ai u bë koreografi i Ansamblit Dardania për rreth 20 vjet. Në çdo festival qe ka marrë pjesë ka fituar çmime.
Skender Haklaj për një kohe emigroi jashte vendi, ku ka debutuar me sukses ne Itali, Zvicer, Gjermani, France etj. Ka botuar disa vepra dhe eshte autor i dhjetra valleve te njohura. Ai është anëtar i Lidhjes se Shkrimtareve e artisteve Shqipetar dhe studiues i Folklorit Koreografik.
Skender Haklaj është shpallur "Mjeshter i Madh" ne vitin 2018, nga Presidenti i Shqiperise z. Ilir Meta. I përkushtuar hyrjes se kcimeve te Tropojes në UNESCO, ku është i vetmi që e ka marre këte iniciative dhe fal punes së palodhur dokumentari është i plotësuar. Që në mosh të re dhe deri sot Skenderi nuk është ndarë asnjëhere Kcimit TROPOJAN.
Libra artistik dhe shkencor
Kur Besa Ishte Bese 2009 - Libri Kur besa ishte bese përmban tregime të moçme dardane.
Operacioni në Karpallak
Operacioni në Karpallak ishte një operacion i kryer nga ana e Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare (UÇK-së) më 8 Gusht 2001 në fshatin Karpallak, Maqedoni, që rezultoi në vrasjen e 10 ushtarëve maqedonas të Ushtrisë Maqedonase. Ata u qëlluan kur kamioni i tyre mori flakë nga një breshëri plumbash dhe mortajash në autostradën kryesore midis Shkupit dhe Tetovës. Trupat, përfshirë dy oficerë, ishin duke shkuar për të përforcuar një bazë ushtarake në Tetovë. Ishte një nga operacionet më të suksesshme të kryera nga Ushtria Çlirimtare Kombëtare. Ky operacion ishte një hakmarrje për vrasjen e 6 luftëtarëve shqiptarë të UÇK-së nga policia maqedonase një ditë më parë, të cilët u vranë derisa ishin në gjumë në një shtëpi në lagjen Gazi Babë të Shkupit.
Skender Haklaj
Libra artistik dhe shkencor
Tropoja e Mrekullive Shpirtnore 2014 - Ky liber është liber studimor mbi traditat, doket, zakonet, gojedhenat, ritet, cerominite, legjendat, mitologjite, lojerat popullore dhe tregimet gojore ne pellgun Dardanmalas - Tropoja e sotme.
Operacioni në Karpallak
Menjëherë pas sulmit, Forcat Ajrore Maqedonase fluturuan me avionë luftarakë mbi Karpallak në një shfaqje force dhe bombarduan fshatra me shumicë shqiptare në periferi të qytetit të afërt të Tetovës. Sulmi u pasua gjithashtu nga trazira antishqiptare në qytetin e Prilepit, që ishte vendlindja e dhjetë ushtarëve të vrarë maqedonas, në të cilat u dëmtuan dhe u shkatërruan shumë prona të shqiptarëve, duke përfshirë një xhami. Vdekja e ushtarëve maqedonas bëri që presidenti maqedonas Boris Trajkovski të shkarkojë shefin e shtabit të ARM-së Pande Petrovskin nga posti i tij, shkarkimi i katërt i tillë në më pak se dy muaj. Disa ditë më vonë, qeveria maqedonase, zyrtarë dhe përfaqësues të UÇK-së nënshkruan Marrëveshjen e Ohrit, duke i hapur rrugën përfundimit të konfliktit.
Skender Haklaj
Libra artistik dhe shkencor
Aty Ku Trupi Flet 2019 - Ky liber studimor flet per risite historiko shkencore mbi kcimin e Tropojes.
Piskam e shpirtit qe ritmon 2020 - Një libër me 79 poezi, të cilat kanë të bëjnë drejtpërdrejt me jetën e autorit.
Pengu i Dashurise se Pare 2021 - Ky liber paraqet kujtimet dhe përjetimet e një adoleshenti në Shqipërinë e viteve 60, vite keto qe ishin izoluese por dhe të vështira për Shqipërinë dhe shoqërine.
Valle koreografie
Profesor Skender Haklaj eshte autor i dhjetra valleve dhe kcime te nderthurura me lojera popullore te ndryshme por disa nga me te njohurat jane:
Bulevardi Baku
Bulevardi Baku (Dənizkənarı Milli Park, i njohur gjithashtu edhe si Parku Kombëtar) është një shëtitore e themeluar në vitin 1909 që shkon paralelisht me bregdetin e Baku. Historia e saj shkon më shumë se 100 vjet, në një kohë kur baronët e naftës në Baku ndërtuan pallatet e tyre përgjatë bregut Kaspik dhe kur bregdeti u ndërtua artificialisht me inç.
Skender Haklaj
Valle koreografie
• "Ne gjurmet e virtuozve Tropojan"
Bulevardi Baku
Vendndodhja
Parku shtrihet përgjatë një gjiri në jug, në detin Kaspik. Tradicionalisht fillon te Sheshi i Lirisë duke vazhduar në perëndim drejt qytetit të vjetër dhe më gjerë. Që nga viti 2012, Yeni Bulvar (bulevardi i ri) praktikisht ka dyfishuar gjatësinë në 3.75 km, duke shtrirë shëtitjet tek Sheshi Kombëtar i Flamurit. Në vitin 2015 Bulevardi i Qytetit të Bardhë shtoi edhe 2 km të tjera në lindje të Sheshit të Lirisë dhe raportet kanë sugjeruar që përfundimisht bulevardi mund të jetë deri në 26 km, përfshirë Bibiheybət.
Skender Haklaj
Valle koreografie
• "Valle me motive Blegtorale"
Bulevardi Baku
Kohët e Republikave Demokratike Perandorake Ruse dhe Azerbajxhanase
parapamje|200x200px| Bulevardi i Baku sot Bulevardi u krijua për të lidhur fushat e naftës në Bibi Heybet si pjesë e projekteve të zhvillimit urban nga Komisioni Komunal i Hortikulturës.
Skender Haklaj
Valle koreografie
• "Suita e cikave Tropojane;
Bulevardi Baku
Kohët e Republikave Demokratike Perandorake Ruse dhe Azerbajxhanase
Në vitin 1900, Komisioni Komunal i Hortikulturës vendosi të mbjellë pemë dhe shkurre përgjatë bregdetit. Kazimierz Skurewicz, një inxhinier polak, projektoi një argjinaturë me gjerësi 20 metra, duke përdorur bimësi që do të mbijetonte në klimën jashtëzakonisht të nxehtë, të thatë dhe të butë të Baku.
Skender Haklaj
Valle koreografie
• "Valle me motive te Btycit"
• "Valle Burrash"
Bulevardi Baku
Kohët e Republikave Demokratike Perandorake Ruse dhe Azerbajxhanase
Bulevardi i përmirësuar shtrihej nga ajo që është tani Rrethi SOCAR në kinemanë, restorantin dhe kazinon luksoze që u quajt "Phenomenon", i projektuar nga arkitekti polak Józef Plośko në vitin 1912.
Skender Haklaj
Valle koreografie
• "Valle me motive dibrane"
Bulevardi Baku
Periudha Sovjetike
djathtas|parapamje|267x267px| Kulla e parashutave. Gjatë periudhës sovjetike, kazinoja u shndërrua në një Teatër Kukullash, një funksion që shërben edhe sot. Më pas, Bulevardi shtrihet deri në Portin Ndërkombëtar të Tregtisë së Detit në Baku.
Skender Haklaj
Valle koreografie
• "Valle me motive te shqiperise se mesme"
Bulevardi Baku
Periudha Sovjetike
Më 1936, u ndërtua një kullë e Parashute dhe u përdor për aktivitete ekstreme. Sidoqoftë, kulla ndaloi së funksionuari pas një aksidenti fatal në vitet 1960, që çoi në ndalimin përfundimtar të parashutizmit nga kulla. Deri më sot, kulla konsiderohet si një nga pikat kryesore të bulevardit.
Skender Haklaj
Valle koreografie
• "Cicerimat pranverore"
Bulevardi Baku
Periudha Sovjetike
Bulevardi u zhvillua më tej pas ndërtimit të kafeneve Bahar dhe Mirvari, kinema verore dhe atraksione të tjera të kohës së lirë gjatë viteve 1950-1960.
Në vitin 1970, bulevardi u zgjerua në lindje dhe perëndim.
Skender Haklaj
Valle koreografie
• "Loja me kapuce" etj.
Bulevardi Baku
Periudha Sovjetike
Në vitet 1980, zona ishte keqmenaxhuar dhe mirëmbajtja ishte lënë pas dore. Situata u përkeqësua më tej pasi niveli i detit filloi të rritet aq lart sa shumë prej pemëve dhe shkurreve në park filluan të vdisnin për shkak të kripës së ujit. Aktualisht, edhe një herë, niveli i detit Kaspik po zvogëlohet.
Skender Haklaj
Referime
__INDEX__ __NEWSECTIONLINK__
Bulevardi Baku
Pas Pavarësisë
Në vitin 1999, bulevardi u shpall Park Kombëtar nga Heydar Aliyev, ish presidenti i Azerbajxhanit. Ky status ndihmoi gjithashtu në zbutjen e shqetësimeve mjedisore siç është pastrimi i ndotjes së naftës nga fushat e naftës në Kaspik. Deri në vitin 2009, kishte 28 tërheqje argëtuese në parkun argëtues të bulevardit. Sidoqoftë, për arsye sigurie, tërheqjet e vjetra u zëvendësuan me karuselë të rinj dhe udhëtime nga Italia dhe Gjermania.
Bulevardi përmban një park dëfrimi, klubin e jahteve dhe shatërvanin muzikor, dhe statuja dhe monumente të ndryshme. Parku është i njohur me shëtitësit dhe vrapuesit e qenve, dhe është i përshtatshëm për turistët, duke qenë ngjitur me Qendrën Ndërkombëtare të sapo ndërtuar të Mugham-it dhe burimit muzikor.
Bulevardi shënoi se 100 vjetori ishte në vitin 2009 pasi data e veçantë e krijimit të tij është ende e panjohur.
Monumentet
djathtas|parapamje| Brenda qendrës tregtare [[ Parku Bulvar |Park Bulvar . ]] Në vitin 2010, një qendër tregtare shumëkatëshe Park Bulvar, Qendra e Biznesit në Baku dhe kinemaja 5D u hapën në këtë shëtitore si pjesë e politikës së rigjenerimit të qeverisë për të rritur pazar dhe kohën e lirë në Baku.
Zyra e Bulevardit Bregdetar
Zyra e Bulevardit të Bregdetit u krijua nën Kabinetin e Ministrave, sipas Dekretit të Presidentit të Azerbajxhanit, më 10 janar 2008, në mënyrë që të rivendoste peizazhin natyror të bulevardit, të ruajë pamjen e tij historike, të zhvillojë florën e pasur të zonës, të mbrojë bulevardin, etj. dhe të sigurojë zbatimin e ngjarjeve sociale dhe kulturore.
Kryetari i Zyrës së Bulevardit Bregdetar është Ilgar Mustafayev që nga janari i vitit 2016.
Historia shoqërore
Sheshi ka qenë shpesh skena e takimeve publike, tubimeve kulturore, festimeve, ceremonive, paradave, koncerteve dhe së fundmi është bërë vendi i festimeve të gjera të Vitit të Ri të qytetit.
Ramiz Kelmendi
parapamje|Ramiz Kelmendi Ramiz Jakup Kelmendi (Pejë, 20 dhjetor 1930 - Prishtinë, 12 janar 2017) ka qenë gazetar, përkthyes dhe publicist shqiptar.
Biografia
U lind në Pejë, ku ndoqi shkollimin fillor dhe gjysmëmaturën. Në kohën kur duhej të regjistrohej në shkollën e mesme, ai u burgos për motive politike. Ishte në grupin e patriotëve pejanë, që në vitin 1945 besonin në idenë e Bashkimit të Kosovës me Shqipërinë. Dënohet në të njëjtin proces gjyqësor të montuar, bashkë me Marije Shllakun dhe krejt grupin e patriotëve, në Prizren (qershor-korrik 1946), por me qenë se ishte i mitur (16-vjeç), i mban vetëm 30 ditë burg dhe lirohet.
Pas shumë vështirësish, iu mundësua të regjistrohej vetëm në shkollën e mesme bujqësore në Prishtinë, në serbisht.
Kur e përfundon, pranohet gazetar në të përjavshmen e atëhershme “Rilindja”.
Më 1950 regjistron Fakultetin Filozofik në Beograd, Dega e Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe. Studimet në fillim ia finanson i jati i tij, sepse si një “element me njollë biografike”, nuk i jepet bursa për studime. Diplomon në vitin 1955 me temën “Proza e Migjenit”.
Me të mbaruar të studimeve rikthehet në gazetën “Rilindja”, që tash ishte bërë e përditshme, ku për 12 vjet rresht punon redaktor, reporter i lirë dhe kolumnist, kolumnet e të cilit ishin nga më të lexuarat e kësaj gazete.
Në vitin 1967 emërohet kryeredaktor i Redaksisë së Botimeve në ndërmarrjen botuese “Rilindja”.
Për katër vjet me radhë ishte Drejtor i Teatrit Popullor Krahinor.
Në vitin 1969 zgjidhet profesor i letërsisë shqipe në Shkollën e Lartë Pedagogjike në Prishtinë. Ligjëronte landën “Historia e letërsisë shqiptare nga Rilindja e deri sot”.
Në vitin 1975 magjistron me temën “Humori dhe satira në letërsinë shqipe”.
Kelmendi arriti të krijojë edhe një opus të begatë letrar. Botoi 12 vëllime me tregime, 8 romane, dhjetëra udhëpërshkrime, 3 radiodrama, 3 drama televizive, 39 tekste satirike, një skenar filmi, 4 tekste shkollore, monografinë “Shqipëria e Marije Shllakut”, dhe me mija shkrime publicistike natyrash të ndryshme.
Kelmendi njihej edhe si një nga përkthyesit më produktiv të Shtëpisë Botuese “Rilindja”. Gjatë viteve ’70–’80 ka përkthyer nga serbishtja kryeveprat e autorëve si Orwell, Markes, Kafka, Kundera, Grass, Castaneda, Sabato, Krleza, Kis, etj.
Ishte njëri nga themeluesit e Këshillit për Liritë dhe të Drejtat e Njeriut, dhe njëri nga themeluesit e Lidhjes Demokratike të Kosovës, anëtar i së cilës nuk u bë kurrë. Ishte shkurti i vitit 1990 kur ai dhe Anton Çetta ishin të parët që përkrahën iniciativën e rinisë progresive kosovare për t’i pajtuar gjaqet në Kosovë. Kështu, Anton Çetta dhe Ramiz Kelmendi hynë në familjen Buqolli në Raushiq të Deçanit, për te kerkuar faljen e gjakut dhe bënë histori. Ramiz Kelmendi në javën tjetër fton edhe miqtë e tij Mark Krasniqin, Bajram Kelmendin dhe Azem Shkrelin për t’ju bashkuar dhe kështu fillon një lëvizje historike mbarëpopullore për pajtimin e gjaqeve, që përfundon me një manifestim madhështor në Verat e Llukës.
Kelmendi ishte edhe njëri nga ideatorët dhe nëshkruesit e parë në dokumentin e njohur “Apeli i 215 intelektualëve” dhe anëtar i Kryesisë së Forumit Mbarëkombëtar të Intelektualëve.
Kur pensionohet, Kelmendi nuk ndalet. Më 1996, Ramiz Kelmendi fiton një ide të padëgjuar dhe të re në krejt hapësirat shqiptare që po dilnin nga komunizmi: idenë per hapjen e një institucioni privat arsimor. Kelmendi vendosë të hapi Fakultetin e parë privat të Gazetarisë në krejt hapësirat shqiptare, “Faik Konica”, që ka funksionuar deri më 2007. Me hapjen e këtij fakulteti, Kelmendi u bë nismëtari i arsimimit privat shqiptar.
Kelmendi vdiq si njëri nga emrat më të shquar të krejt një brezi intelektualësh, të kulturuar në ish-Jugosllavi, që mbrojtën identitetin shqiptar dhe ndryshuan imazhin dhe percepcionin për shqiptarët në sytë e kombeve dhe kulturave që formonin Federatën Jugosllave.
Bellegarde-Sainte-Marie
Bellegarde-Sainte-Marie është një komunë në Francë. Bellegarde-Sainte-Mariebën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 194 banorë dhe sipërfaqe 11.66 km².
Cornay
Cornay është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Cornay ka një popullsi prej 72 banorë dhe sipërfaqe 10.94 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Operacioni në Luboten
Sulmi në Luboten ndodhi më 10 Gusht 2001 në orën 08:00 të mëngjesit pasi kamioni ushtarak i Ushtrisë Maqedonase shkeli në dy mina anti–tank pranë fshatit Luboten të Shkupit, duke vrarë 9 ushtarë maqedonas të rezervës së Ushtrisë Maqedonase. Përveç 9 të vrarëve, kishte edhe 8 ushtarë të plagosur. Dy ditë pas sulmit, më 12 Gusht, Policia maqedonase filloi aksionin e saj në fshatin Luboten, ku u vranë 10 civilë shqiptarë në mesin e tyre edhe një fëmijë 5 vjeçar.
Pas një hetimi nga organizata Human Rights Watch, u arrit në përfundimin se asnjë pjesëtar i UÇK-së nuk ishte i pranishëm në fshat gjatë incidentit.
Replused
Joris Mirena i njohur më shumë si Replused (u lind më 4 janar, 2002) në Gjenevë të Zvicrës. Ai është aktor dhe drejtor fotografie si dhe muzikant kryesisht. Ai është i njohur për filmat si George Clanton : Dumb (2018), El club lento (2022) dhe Down the Rabbit Hole (2016). Në vitin 2022, ai krijoi labelin e tij muzikor me pseudonimin e tij Replused. Prindërit e Joris Mirena janë nga Kosova.
Beaumont-sur-Grosne
Beaumont-sur-Grosne është një komunë në Francë. Beaumont-sur-Grosne bën pjesë në departamentin Saône-et-Loire të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 309 banorë dhe sipërfaqe 7.82 km².
Bellegarde-du-Razès
Bellegarde-du-Razès është një komunë në Francë. Bellegarde-du-Razèsbën pjesë në departamentin Aude të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 212 banorë dhe sipërfaqe 6.31 km².
Psikologu
parapamje|300x300px|Psikologia Rojin Nazik në klinikën e saj në [[Ankaraja|Ankara, ku ekzaminon klientët e saj.]] Një Psikolog është një profesionist që praktikon psikologjinë dhe studion gjendjet mendore, proceset dhe sjelljen perceptuese, njohëse, emocionale dhe sociale. Puna e tyre shpesh përfshin eksperimentimin, vëzhgimin dhe interpretimin se si individët lidhen me njëri-tjetrin dhe me mjediset e tyre.
Psikologët zakonisht marrin një diplomë bachelor, e ndjekur nga një diplomë master ose doktoraturë në psikologji. Ndryshe nga mjekët psikiatër dhe infermierët psikiatër, psikologët zakonisht nuk mund të përshkruajnë ilaçe, por në varësi të juridiksionit, disa psikologë me trajnime shtesë mund të licencohen për të dhënë medikamente; kërkesat për kualifikim mund të jenë të ndryshme nga diploma bachelor dhe master.
Psikologjia e aplikuar zbaton teorinë për të zgjidhur problemet në sjelljen e njerëzve dhe kafshëve. Fushat e aplikuara përfshijnë psikologjinë klinike, psikologjinë e këshillimit, psikologjinë sportive, psikologjinë mjekoligjore, psikologjinë industriale dhe organizative, psikologjinë shëndetësore dhe psikologjinë shkollore. Licencimi dhe rregulloret mund të ndryshojnë sipas shtetit dhe profesionit.
Terapia e qelizave staminale dhe degjenerimi makular
Terapia e qelizave staminale në trajtimin e degjenerimit makular të lidhur me moshën paraqet njërën nga metodat më të reja, e cila ende gjendet në fazën hulumtuese, si pjesë e mjekësisë rigjeneruese dhe oftalmologjisë. Metoda është në gjendje, sipas rezultateve të para të studimeve të botuara, të krijojë një retinë me ndihmën e qelizave që rrjedhin nga qelizat burimore pluripotente të indukuara nga njeriu (hiPS) që imitojnë qelizat e syve të cilat vdesin dhe shkaktojnë dëmtime të makulës dhe humbje të shikimit.
Përmbledhje
Studiuesit në Qendrën Mjekësore të Universitetit Georgetown kanë treguar për herë të parë mundësinë e krijimit të qelizave të retinës që rrjedhin nga qelizat burimore pluripotente të përfituara nga njeriu (hiPS) që imitojnë qelizat e syve që vdesin dhe shkaktojnë humbjen e shikimit. Kështu, ata treguan se hapi kritik në mjekësinë rigjeneruese për degjenerimin makular të lidhur me moshën ka përparuar shumë. Sipas autorit kryesor të studimit të mësipërm, Nadi Golestaneh nga Qendra Mjekësore e Universitetit Georgetown, Departamenti i Biokimisë dhe Biologjisë Molekulare dhe Qelizore.
Duke qenë se studiuesit kanë identifikuar disa probleme që duhen kapërcyer para se këto qeliza të jenë gati për transplantim, në përgjithësi, ky ishte hapi i parë i madh përpara në fushën e mjekësisë rigjeneruese.
Hapi tjetër në këtë hulumtim është përqendrimi në gjenerimin "e sigurt", si dhe mirëmbajtja e qelizave somatike të bëra nga hiPS.
Sipas të dhënave të botuara në mars të vitit 2018 në revistën Nature Biotechnology, mjekët në MB kanë ndërmarrë një hap të rëndësishëm drejt trajtimit të formës së zakonshme të verbërisë - degjenerimi makular i lidhur me moshën. Douglas Waters nga Croydon, Londër, ishte një nga 2 personat që morën trajtim në Moorfields Eye Hospital.
Trajtimi pionier përfshinte implantimin e një copë të induktuar të pigmentit retinal nga qelizat epiteliale, poshtë retinës, për të zëvendësuar ato që ishin dëmtuar. Edhe pse në këtë studim këto ishin vetëm prova klinike shumë të hershme, rezultatet janë pozitive dhe tregojnë se teknologjia po lëviz në drejtimin e duhur.
Raisio
Raisio (Raision kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën, dhe është pjesë e rajonit Finlanda Jugperëndimore.
Basadi Akkana
Basadi Akkana (që do të thotë tempulli i "motrës së moshuar", basadi quhet edhe basti) është një tempull xhainist i ndërtuar në vitin 1181, gjatë sundimit të mbretit Hoysala Veera Ballala II. Basadi u ndërtua nga zonja xhainiste e përkushtuar Achiyakka (e quajtur edhe Achala Devi), gruaja e Chandramoulit, një ministër brahmin në oborrin e mbretërisë Hoysala. Hyjnia kryesore e tempullit është tirthankara (shenjt i hyjnizuar) i njëzet e tretë xhainist, Parshwanath. Tempulli është i mbrojtur si një monument i rëndësisë kombëtare nga Archaeological Survey of India (ASI).
Plani i tempullit
Sipas historianit Adam Hardy, basadi është një ndërtim me një faltore e vetme e thjeshtë me një strukturë të sipërme (ekakuta vimana ) me një holl të mbyllur (mandapa). Materiali i përdorur është steatiti. Shenjtërorja (garbhagriha) që bujt imazhin në këmbë të shenjtit-hyjni Parshwanath (nën shtatë kokat e një gjarpri si ombrellë) lidhet me hollin nëpërmjet paradhomës (vestibuli ose sukanasi).
Nga jashtë, hyrja për te holli bëhet nëpërmjet një verande streha e të cilës mbahet nga gjysëm-kolona të rrumbullakta. Sipas historianit të artit Percy Brown dhe Gerard Foekema, të gjitha këtë veçori zakonisht gjenden në tempujt Hoysala. Sipas historianit Kamath, përdorimi i steatitit si materiali bazë ndërtimor ishte një teknikë që u adoptua nga paraardhësit e dinastisë Hoysala, dinastia perëndimore Chalukya. Tempulli i cili është i drejtuar nga lindja është i rrethuar me një mur kufizues (prakara), ndërsa hyrja është nga jugu. Muret e jashtme të tempullit janë të thjeshtë, tipike për një basadi xhainist, duke i dhënë atij një pamje të kursyer. Tempulli qëndron mbi një bazë (adhisthana) që përfshinë pesë modanatura.
Kaluçi
Kaluçi është një lojë që zhvillohet nga fëmijët duke u hedhur për të kaluar pengesat.
Evropa tani!
Historia
Lëvizja u themelua më 26 qershor 2022 nga Milojko Spajić dhe Jakov Milatović, respektivisht ish-ministra të pavarur të Financave dhe Ekonomisë, brenda kabinetit jetëshkurtër teknokratik i formuar pas ndryshimit të regjimit të zgjedhjeve parlamentare të vitit 2020. Paraprakisht, shpallja e angazhimit të përbashkët politik dhe formimi i një lëvizjeje të re politike në shkurt të vitit 2022, menjëherë pasi kabineti teknokratik i Zdravko Krivokapiqit humbi besimin nga shumica e re parlamentare. Përveç Spajiç dhe Milatoviç, anëtarë të shquar themelues të lëvizjes përfshijnë ish- ministren e mbrojtjes, Olivera Injac dhe profesorin e universitetit Filip Ivanoviç. Emri i lëvizjes është identik me programin e reformave ekonomike që përfshinte një sërë masash popullore, të cilat rritën pagën minimale nga 222 në 450 euro duke ulur kontributet e kujdesit shëndetësor, të nisur në janar 2022 nga ministrat gjatë mandatit të tyre. Partia e sapothemeluar njoftoi gjithashtu bashkëpunimin e ardhshëm me subjekte të tjera politike centriste dhe qytetare, si koalicionet e udhëhequra nga Demokratët dhe URA, si dhe me partitë e interesave të pakicës, duke kundërshtuar veprimtarinë dhe qëndrimet e DPS, DF. dhe SNP, duke i akuzuar për korrupsion dhe nxitje të ndarjeve etnike, duke i quajtur "partitë dhe politikat e së kaluarës". Avokatët Andrej Milović dhe Vasilije Čarapić iu bashkuan lëvizjes në shtator 2022 dhe u bënë anëtarë të kryesisë.
Lëvizja debutoi në zgjedhjet lokale të tetorit 2022, duke parë rezultate të mira, veçanërisht në zgjedhjet në kryeqytetin e Podgoricës, të cilat rezultuan në rënien nga pushteti të DPS-së populiste të Presidentit Milo Gjukanoviq, i cili kishte sunduar qytetin që nga vitet 1990. me Evropën Tani! lista e bartësit të fletëvotimeve Jakov Milatoviq, kryeson shumicën e koalicionit të ri në Kuvendin e Kryeqytetit. Megjithatë, shpallja formale e rezultateve është në pritje që nga zgjedhjet e tetorit 2022, deri në mars 2023, e shkaktuar nga konkursi brenda Gjykatës Kushtetuese (për shkak të krizës parlamentare në vend), pasi të miturit, si organizatat nacionaliste malazeze ashtu edhe ato serbe, si "Iniciativa e 21 Majit" dhe Lista Serbe, të cilat shumë e akuzojnë se vepron si një parti prishëse e DPS-së, parashtruan ankesa në gjykatën joaktive për "parregullsi gjatë fushatës zgjedhore lokale", duke lënë mbledhjen në largim si dhe administratën e udhëhequr nga DPS. i zgjedhur në maj 2018 duke qëndruar në pushtet në mandatin e ushtruesit të detyrës gjatë vitit 2023. ES gjithashtu fiton postin e kryebashkiakut në Danilovgrad dhe Zhabljak, duke u bërë pjesë e koalicioneve të reja qeverisëse në shtatë nga 11 komunat në të cilat ata morën pjesë në zgjedhje. Të gjitha sondazhet e opinionit të publikuara pas zgjedhjeve lokale, që nga marsi 2023 treguan një rritje të mbështetjes popullore të lëvizjes.
Në janar 2023, bashkëthemeluesi i lëvizjes Milojko Spajiq shpalli kandidaturën e tij për zgjedhjet presidenciale të marsit 2023, Përfundimisht, ai u skualifikua për shkak të dyshimeve se kishte nënshtetësi serbe, pasi ligji malazez nuk i lejon personat me shtetësi të dyfishtë të kandidojnë për presidencës. Skualifikimi i Spajiqit nga organi qendror zgjedhor, i përbërë kryesisht nga delegatët e DPS dhe DF, ishte i shpejtë dhe nuk priti përfundimin e hetimit të nisur nga Ministria e Brendshme. Kjo i dha ushqim spekulimeve se vendimi ishte ndikuar nga DPS pasi Spajić shihej si një kërcënim serioz për presidentin aktual Milo Gjukanoviq. Anëtarët e komisionit që përfaqësojnë DF gjithashtu votuan për skualifikimin e Spajić. Menjëherë pas kësaj, Lëvizja vendosi të emërojë bashkëthemeluesin tjetër të saj Jakov Milatoviq. Në raundin e parë, Milatović ia kaloi sondazheve, duke fituar 29% të votave dhe përfundimisht mundi presidentin aktual Milo Gjukanoviç në raundin e dytë të balotazhit më 2 prill, duke fituar afërsisht 60% të votave.
Abaz Hado
Abaz Hado piktor, grafist, studjues dhe menazher arti
Abaz Hado lindi në Shijak në 1957. Është piktor, grafist, studjues dhe menazher arti. Ai kreu studimet në Institutin e Lartë të Arteve në Tiranë për Pikturë Monumentale dhe u specializua si kritik arti. Punimet e tij ndodhen në GKA, Tiranë dhe në mjaft koleksione private në Itali, Japoni, Austri, SHBA, Norvegji, Gjermani, Greqi, Angli. Abaz Hado është dhe kryetar i shoqatës Çamëria.
Ilda Bejleri
Ilda Bejleri gazetare sportive, është një ndër femrat e gazetarisë sportive shqiptare.
Ston
Ston ([stɔ̂n]; Stagno) është qytet dhe komunë në Dubrovnik-Neretva Qarkut të Kroacisë, e cila ndodhet në jug të gadishullit isthmus e Pelješac. Qyteti i Ston është qendra e Ston komunës.
Histori
parapamje|300x300px|Saltwork Për shkak gjendjes gjeopolitike, strategjike dhe të trafikut të pozitës, Ston ka qenë i studiuar një histori të pasur që nga antikiteti. E vendosur në portat e gadishullit, i rrethuar nga tri dete, të mbrojtur nga katër kodra, të pasura në ujë, ujë deti, fushat pjellore, është nje qender e rëndësishme politike, kulturore dhe kishtare. Ston shihet si e para hapësirë e peshkopëve kroate etnike. Është e mundur që peshkopi në Ston tashmë në fund të 7-të ose në fillim të tetë të shekullit.
Dikur Ilire vendbanimet e Romakëve në 167 para krishtit bërë tyre koloni. Kroatët nisën në kohën e Heracles në fillim të shekullit të 7-të, dhe të bashkuar në besimin me Romakët. Krishtërimi është duke u zhvilluar në Roman formë.
Në Saloon 533 mbledhjes, një dioqezës është themeluar në Sarsenterum për Zahumlja ose Humske zonë, e cila i përket kishës në Ston (Pardui). Pak më pas Sarsenterum është shkatërruar, ka shumë të ngjarë në kohën e Avara është shkatërrimi. Si Ston nuk ishte në Avara është shkatërrues në vizitë, ai ishte ende i mbrojtur. Për këtë arsye ajo bëhet në selinë e parimet e Falenderimeve. Dhe si laike dhe kishtare të fuqive të shkojnë së bashku, supozohet se Ston, pas zhdukjes së Sarsenterum, gjithashtu u bë qendra kishtare. E dioqezës është përmendur për herë të parë në vitin 877, por si një dioqeza e moshës së vjetër, dhe peshkopi është një suffragan e Ndarë metropolit. Nga vendosja e një metropol në Dubrovnik, Ston është një sufragan e Dubrovnik.
Pas mbërritjes së Kroatëve, zona e Neretva, në të gjithë pjesën veriore të Hercegovinës, malit të Transilvania në Rijeka, Dubrovačka, format princi i Zahumlje. Të njëjtën, së bashku Neretva, Primorje dhe Hercegovina, gjithashtu i përkasin Ston me Rat (Peljesac) dhe Mljet. Nuk janë zëvendësues në vend që të pranojmë epërsinë e Bizantit. Pas njohur Mihajlo Višević, i cili pasi ka pranuar fuqinë e bullgar Simeoni, Zahumlje vendosi për një afat më të shkurtër ose periudhë më të gjatë dinastive të ndryshme. Pra, rreth 950. Unë kam qenë shkurtimisht thirrur nga Kreu Časlav. Në fund të 10-të të shekullit të Zotit Zahumlja ishte Samuilo, dhe duked mbretit Ivan Vladimirit. Në 1168 e Dukesian mbretërinë dhe Zahumlje ishin të pushtuar nga Raški të mëdha prefekti i Stevan Nemanja. Tridhjetë vjet më vonë, Zahumlje pushton Andrija, Kreu i Kroacia dhe Dalmatia. Bela IV. ai e pushtoi Bosnjën dhe Zahumlje në 1254, dhe nga 1304 në Zahumlje ishte Mladen Šubić, pastaj përsëri për të shkurtra Serbe besimtareve, dhe 1325 Stjepan Kotromanić dhe më në fund Dubrovnik.
Stoni i vjetër  ishte vendosur në shpatet e kodrave në jug të Ston në terren, në Gorica dhe mbi kokën e Shën Michael. Nuk ishin më të hershëm të Krishterë kishave, më e madhja e të cilave është e Shën Stefanit e Kishës. Maria Magdalena, një peshkopëve të kishës, rrinte me minimin e "aleatëve" në korrik të vitit 1944 E vetmja kishë e cila është ende në këmbë në kokë kisha e Shën Mihajla, e ndërtuar në gjysmën e vonë antike castrum. Në qytetin e vjetër të ishte prishur në 1252 tërmet, dhe me ardhjen e Republikës, një qytet të ri është duke u ndërtuar sot në vend. Kur disa ndërhyrje në kishën e Shën Michael, në majë të kodrës janë bërë, fragmente e Romake të plastikës dekorative, pjesë e Romake gurë të varreve dhe në pjesë të qeramikë antike ishin gjetur duke konfirmuar këtë supozim. Sipas disa burimeve Ston përjetuar rëndë ditët e luftës civile në 1250, dhe në këto konflikte të qytetit vuajtur një pjesë të madhe të rrënim dhe shkatërrim.
E disquiet në fillim të XIV. xx, në të zënë të gjithë vendin e zahuma, usurpation të vëllezërve Branivojević, e detyruan popullin e Dubrovnik për të luftuar me Branivojevic, dhe me ndihmën e Bosnjës ban Stjepan Kotromanović në 1326. Atë vit, Dubrovnik zënë Ston. Në Dubrovnik njerëz menjëherë të fillojnë të mendojnë për të ndërtuar dhe për të krijuar një të re Ston, për të mbrojtur Peljesac dhe të mbrojë robërit nga të cilat ata i kanë fituar të madhe të të ardhurave. Që nga përfundimi i konfliktit në mes të Bosnjës Ban dhe Serbo-kroate Pelješac me Ston erdhën nën sundimin e serbisë mbretit, Dubrovniks të blera nga kjo pikë referimi e 1333 sundimin e të dy krerët. E parë kishën katedrale ishte ajo e Shën Mërisë Magdalenë në Gorica, dhe nga e 10-të të shekullit të Kishës së Zojës së Lužina. Pas aderimin në Ston Dubrovačka Republika, në vendin e sotëm të dëmtuar kishës famullitare është ndërtuar, në vendimin e Senatit 1342. kishën katedrale të Shën Blaise. Prej atëherë në të rënies së Republika e dubrovnikut Ston është një pjesë integrale e saj të dytë qytetin e rëndësishme. Në 1333, Dubrovnik filluar me e planifikuar të ndërtimit të qytetit të Ston dhe Pak Ston dhe kalaja në këtë faqe interneti. Nën kodër Podzvizd janë të vendosura Veliki Ston dhe Mali Ston në të tjera të vogla të detit. Gjatësia e tërë cladding në mes të dy qyteteve është bërë e madhe e mureve që janë menduar për të mbrojtur Dubrovnik estate - Peljesac. I tërë ky fortifikim komplekse - unike për të dyja Europa dhe shba - të janë krijuar në mjaft një kohë të shkurtër.
Zhdukja e Republikës së Dubrovnik, nga papritur dhe shpesh të pakuptueshme për operacionet e shekullit të 19. si shkatërrimit të qytetit, muret në Mali ston për shkak të shtypjen e malaries, shkatërrimin e qytetit masonry në Velika Stona për shkak të mbërritjes së perandorit Austriak Franjo Josip në një vizitë zyrtare, monumentale stonemic fortifikim komplekse papritmas bie tij tenja bëhet një gurore për në afërsi të reja outcrops, themelet. Vetëm që nga viti 1945 e rivendosjes së gurit të monumenteve, rikonstruksionin e fortifications dhe të kullës, është ripërtërirë që nga viti 1945 dhe përsëri u dëmtuar në Luftën Atdhetare (1991-1992), me një tërmet shkatërrues në vitin 1996. Kohët e fundit, në sajë të Shoqërisë së Miqve të Dubrovnik Muret, ajo është ngadalë por me siguri rikonstruktuar guri kulla dhe kullat, në mënyrë që monumentale stonewall komplekse tani fillon për të jetuar përsëri në formën e tij të vjetër dinjitet.
Muret e Ston
Pas Republikës së Dubrovnik fituar Peljesac në 1334, është e nevojshme mbrojtja e Ston. Së pari, në tridhjetë vjet, një mur mbrojtës (një nga më të gjatë në Evropë), ka qenë e ngritur në një anë të gadishullit, dhe në përputhje me një projekt unik, dy themeluar qytetet kanë qenë të planifikuara: jugor Ston dhe veriore në Mali Ston, me qëllim për të mbledhur njerëzit për të ruajtur kufijtë dhe të punojnë në solanas shteti ka më shumë fituar. Mes 1461 dhe 1464, në stonemasons, Florentine arkitekt Michelozzo porositur që të republika e dubrovnikut. Për të Murit të Madh (1200 m të gjatë) në Podzvizd, për mbrojtje nga fqinjët, të kronikave të shtetit që ndërtimin e saj ka zgjatur për 18 muaj dhe u ndal në 12.000 ducats.
Ston, Kështjella pa asnjë dyshim është një nga më të mëdhatë projektet e ndërtimit të kohës, origjinal i të cilit gjatësia është 7000 m, përbëhet nga muret e Ston dhe Pak Ston, Murit të Madh me këto tri kështjella, ndërsa muret dhe fortesat janë të rrethuar me 10 raunde dhe 31 metra katrorë dhe 6 gjysmë-rrethore bastions. Komplekse të trupave të mbrojtjes e ka marrë formë pothuajse për katër shekuj me radhë, për shkak të adaptimit të fushës dhe zhvillimin e armëve.
Muret ishin me rëndësi të madhe, sepse ata ishin të mbrojtur saltworks që ka dhuruar 15,900 ducats çdo vit në Dubrovnik Republikës, butak fermë dhe vetë qyteti.
Në 1667, rreth 0.5 km e mureve u shkatërruan në një tërmet katastrofal, dhe muret ishin shumë të dëmtuara në tërmete në vitin 1979 dhe në vitin 1996.
Në vitin 2004, të punojnë për rikthimin dhe rivendosjen e të vjetëruara muret u nisur, me qëllim lehtësimin e vizitave në zonën midis Veliki dhe Mali Ston. Ajo ishte supozohet se veprat do të jenë të përfunduara deri në Maj të vitit 2008, por vetëm origjinale pjesë e Ston Ura është rindërtuar. Rindërtimi i Murit të Madh në Ston, në vlerë prej rreth pesë milionë kuna, është përfunduar, dhe kjo u njoftua se guri muret me publikun tarifë hyrje do të hapet në Maj të vitit 2009. Pjesë e murit është e hapur për publikun me një biletë tarifë në fillim të tetorit të vitit 2009. Në datën (shteti i 14 qershor 2013) së bashku origjinale pjesë të qytetit, rruga ka qenë e rivendosur të vogla, Ston. Për të shkuar në pjesën e parë merr 15 minuta, dhe për të marrë të Madhe dhe të Vogël të Murit të mureve 30 min. Sot shumica është rivendosur.