cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rouvroy, Aisne
Rouvroy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Rouvroy ka një popullsi prej 522 banorë dhe sipërfaqe 5.05 km², me një dendësi prej 103 banor/km².
Pirgu i dhembjes
Pirgu i dhembjes roman, me autor Ferid Ramadani, red. Kalosh Çeliku. Botuar në Shkup nga "Asdreni".
Libri 1, ka 157 faqe. Botuar në vitin 1996.
Libri 2, ka 108 faqe. Botuar në vitin 1997.
Louis De Geer (1587–1652)
Louis De Geer (17 nëntor 1587 - 19 qershor 1652) ishte një sipërmarrës, bankier, industrialist dhe tregtar i skllevërve holandezo-suedez, i cili ishte pjesë e familjes së shquar De Geer. Një pionier i investimeve të huaja direkte në periudhën e hershme moderne, De Geer konsiderohet të jetë babai i industrisë suedeze për futjen e furrave të shpërthimit Wallonian në Suedi dhe babai i tregtisë së skllevërve suedezë për përfshirjen e Suedisë në tregtinë e skllevërve Atlantik. Furrat në pronësi të De Geer prodhuan topa për protestantët gjermanë dhe marinën holandeze dhe Kompanitë Holandeze të Indisë Lindore dhe Perëndimore.
Jeta e hershme
De Geer lindi në Liège, një qytet në Princ-Ipeshkvinë e Liège. Ai ishte djali i industrialistit dhe tregtarit holandez Louis de Geer de Gaillarmont (1535–1602) dhe gruas së tij Jeanne de Neille (1557–1641). Babai i tij kishte qenë më parë i martuar me Maria de Jalhéa në vitin 1563, megjithëse martesa përfundoi kur Maria vdiq në vitin 1578. Në 1592, një nga gjysmë-motrat e De Geer, Marie de Geer (1574–1609) u martua me Elias Trip (1569 –1636), një tregtar holandez dhe një drejtor i Kompanisë Holandeze të Indisë Lindore që jetonte në Dordrecht. Me sa duket për shkak të trazirave të vazhdueshme në Prince-Peshkopata e Liège si dhe konvertimit të tij në Protestantizëm, de Gaillarmont shiti pronat e tij në Liège në 1595 dhe ndoqi vajzën e tij në Dordrecht, ku që nga viti 1589 kishte ekzistuar një lagje e populluar nga tregtarë nga Liège. Në 1603, motra e De Geer, Margaretha de Geer (1583–1672) u martua me Jacob Trip (1575–1661), vëlla dhe ortak i Elias, duke forcuar më tej marrëdhëniet midis dy familjeve tregtare.
Karriera e hershme
Gjatë kohës së tij në Dordrecht, De Geer studioi nën teologun holandez kalvinist Johannes Polyander. Nga viti 1605 deri më 1608, De Geer u trajnua si bakër në Roanne të Francës, pas së cilës filloi biznesin e tij të parë në La Rochelle. Duke u kthyer në Dordrecht në 1611 ai u shoqërua me kunetërit e tij. Në vitin 1612, ai u martua me Adrienne Gérard (rreth 1590–1634), gjithashtu me origjinë nga Liège, me të cilën kishte 16 fëmijë. Pasi kishte fituar një pasuri si bankier dhe industrialist, ai transferoi familjen e tij në Amsterdam në vitin 1615. Për shkak të udhëtimeve të tij të gjera, ai mori një arsimim të mirë në biznes.
Juvinas
Juvinas është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Juvinas ka një popullsi prej 172 banorë dhe sipërfaqe 8.43 km², me një dendësi prej 20 banor/km².
Qyteti i qyqeve
Qyteti i qyqeve, roman me autor Kalosh Çeliku. Botuar në Shkup nga Shoqata e Shkrimtarëve Shqiptarë të Maqedonisë, në vitin 1997. Libri ka 145 faqe.
Saint-Didier-sous-Aubenas
Saint-Didier-sous-Aubenas është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Didier-sous-Aubenas ka një popullsi prej 898 banorë dhe sipërfaqe 2.76 km², me një dendësi prej 325 banor/km².
Azannes-et-Soumazannes
Azannes-et-Soumazannes është një komunë në Francë. Azannes-et-Soumazannesbën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 159 banorë dhe sipërfaqe 18.11 km².
Kutb ed-Din esh-Shirazi
Kutubi al-Din al-Shirazi (1236 – 1311) ishte një dijetar persian i shekullit të XIII-të dhe poet që ka dhënë kontributin e tij në astronomi, matematikë, mjekësi, fizikë, muzikën teorike, filozofi dhe sufizëm.
Biografia
Ai lindi në Kazerun, në tetor të vitit 1236 në një familje me traditë të Sufizmit. Babai i tij, Zias 'al-Din Mesudi Kazeruni ishte një mjek me profesion dhe gjithashtu një Sufi udhëheqëse i rendit në Kazeruni. Qutb al-Din filloi të studiuar mjekësi nga babai i tij. Babai i tij praktikonte dhe jepte mësime për mjekësi në spitalin Mozaffari në Shiraz. Ai gjithashtu studioi Kanunin e famshëm të dijetar persian Avicenna dhe mendimet e tij.
Qutb al-Din e humbi të atin në moshën katërmbëdhjetë dhe e zëvendësoi atë si okulist në spitalin Mozaffari në Shiraz. Në të njëjtën kohë, ai ndoqi shkollimin e tij nën xhaxhain e tij Kamal al-Din Ebu'l Khayr dhe pastaj Sharaf al-Din Zaki Bushkani, dhe Shams al-Din Mohammad Kishi. Të tre ishin mësues ekspertë të Kanunit të Avicenna-s. Ai e lë profesionin e tij mjekësore dhjetë vjet më vonë dhe filloi tja kushtojnë kohën e tij të arsimit të mëtejshëm nën udhëheqjen e Nasir al-Din al-Tusi. Kur Nasir al-Din al-Tusi, dijetar dhe vezir i njohur i Mongol Holagu Khan ngriti observatorin Maragha, Qutb al-Din Shirazi u tërhoq nga qyteti. Ai e la Shiraz-in diku pas viti 1260 dhe ishte në Maragha në vitin 1262. Në Maragha, Qutb al-din rifilloi shkollimin e tij nën Nasir al-Din al-Tusi, me të cilin ai kishte studiuar në al-Esharat wa'l-Tanbihat të Avicenna-s. Ai e diskutoi vështirësitë që ai kishte me Nasir al-Din al-Tusi në të kuptuarit të librit të parë të Kanunit të Avicenna-s. Duke punuar në observatorin e ri, ai studioj astronomi nën të. Një nga projektet më të rëndësishme shkencore ishte përfundimi i tabelës astronomike (zij). Në testamentin e tij (Wasiya), Nasir al-Din al-Tusi këshillon birin e tij ṣil-a-Din që të punoj me punuar me Qutb al-Din në përfundimin e Zij.
Qëndrimi i Qutb-al-Din në Maragha ishte i shkurtër. Më pas, ai udhëtoi për në Khorasan në shoqëri të Nasir al-Din al-Tusi, ku ai qëndroi për të studiuar nën Najm al-Din Katebi Qazvini në qytetin e Jovayn dhe bëhet ndihmësi i tij. Disa kohë pas vitit 1268, ai u nis për Qazvin, Isfahan, Bagdad, dhe më vonë Konya në Anadoll. Kjo ishte një kohë kur poeti Persian Jalal al-Din Muhamed Balkhi (Rumi) ishte duke fituar famë atje dhe është raportuar se Qutb al-Din gjithashtu u takua me atë. Në Konya, ai studioi "Jam'e al-Osul" të Ibn Al-Athir me Sadr al-Din Qunawi. Guvernatori i Konya, Mo'in al-Din Parvana e caktoi si gjykatës të Sivas dhe Malatya. Ishte kjo periudha gjatë të cilës ai hartoi librat e tij shpjegues Meftāḥ al-meftāh, dhe Ekhtiārāt al-moẓaffariyae, për Sakkāki. Në vitin 1282, ai u dërguar në emër të Ilkhanid Takudar Ahmedit për te Sayf al-Din Qalawun, Mamluk, sunduesi i Egjiptit. Në letrën e tij të Qalawun, sundimtari Ilkhanid përmend Qutb al-Din si kryegjykatës. Qutb al-Din gjatë kësaj kohe mbledh kritika të ndryshme dhe mendime për Kanunin e Avicenna-s dhe i përdori ato në mendimin e tij në Kolliyāt. Pjesa e fundit e karrierës aktive të Qutb al-Din ishte mësimdhënia e Kanunit dhe Shefa të Avicenna-s në Siri. Më pas i u nis për në Tabriz, ku pas pak kohësh vdiq. Ai u varros në varrezat Čarandāb të qytetit.
Kutubi al-Din ka pasur një dëshirë të pangopur për të mësuar, e cila evidentohet me njëzet e katër vjet që ai kaloi duke studiuar me mjeshtërit e kohës në mënyrë që shkruaj mendimin e tij në Kolliyāt. Ai u dallua gjithashtu për nga gjerësia e dijes së tij, humorit të zgjuar, dhe bujarisë pa dallime. Ai ishte gjithashtu një lojtar shahu o zoti, ka luajtur instrumentin muzikor të njohur si Rabab, një instrument i preferuar edhe i poetit persian Rumi.
Historia e Ishujve Britanikë
Historia e Ishujve Britanikë ka qenë dëshmitare e periudhave të ndërmjetme kompeticioni dhe bashkëpunimi mes popujve që zëjnë pjesë të ndryshme të Britanisë së Madhe, Ishullit të Manit, Irlandës, Bejliuikut të Guernsejt, Bejliuikut të Xhersejt dhe ishujve të tjerë që së toku përbëjnë Ishujt Britanikë.
Sot, në Ishujt Britanikë ka dy shtete sovrane: Republika e Irlandës dhe Mbretëria e Bashkuar. Ka po ashtu tre Varësi të Kurorës: Guernsej, Xhersej dhe ishulli i Manit. Mbretëria e Bashkuar përfshin Anglinë, Irlandën e Veriut, Skocinë dhe Uellsin, secili vend duke pasur historinë e vet dhe duke pasë qenë në një moment historik vende të pavarura.
Ziko dhe veshshpuari
Ziko dhe veshshpuari, roman për fëmijë me autor Zymber Elshani. Botuar në Shkup nga "Flaka e vëllazërimit", në vitin 1996. Libri ka 239 faqe.
Patrik Nuo
Patrick Nuo (i lindur më 31 gusht 1982) është një këngëtar dhe aktor zviceran-shqiptar. Aktualisht ai jeton në Los Anxheles, California.
Jeta e hershme
Nuo ka lindur dhe ëshë rritur në Luzern, Zvicër, ku ka jetuar deri në moshën 17 vjeçare. Nëna e tij është një zvicerane dhe babai i tij është një shqiptar etnik nga Kosova. Ai gjithashtu ka një vëlla më të vogël të quajtur Simon. Në moshën katërmbëdhjetë vjeçare, Nuo humbi shpresën për t'u bërë një lojtar i njohur i tenisit dhe vendosi të fokusohet në një karrierë muzikore. Pas disa hapave, ai arriti të shkojë në Hamburg, Gjermani, ku ai ishte angazhuar si një vokalist mbështetës për disa kengë. Ndërkohë ai gjithashtu punoi si model për projektet e bamirësisë.
Karriera
Në vitin 2002, Patrick u takua me producentin dhe shkrimtarin David Jost, i cili ndihmoi Nuo të nënshkruajë një kontratë me Warner Music. Në muajt e ardhshëm, dueti krijoi një album të tërë, i cili u lëshua përfundimisht nën emrin Welcome në shtator 2003. Një sukses të lartë e arriti në Zvicër dhe Gjermani ne 20 vendat e parë, Ne Gjermani iu shfaqen tre kenget e ti solo si këngë promovuese "5 days" dhe kenge përcjellse "Reanimate",e cila  edhe ne Zvicer arriti ne 18 vendat e parë. Në të njëjtin vit, Nuo u bashkua me Zeichen der Zeit, një projekt muzikës të krishter "Du bist nicht allein" u bë një sukses i lartë në Gjermani. Një tjetër kënge në kuadër të albumit të vetë-titulluar, "Ein weiterer Morgen", hyri në dyzet vendat e parë të Këngëve Solo në Gjermani.
Në vitin 2007, pas një ndryshimi të kompanisë diskografike në Ariola Records, u lancua albumi i tretë i Nuo Nuo. Albumi gjerësisht nuk arriti të përputhej me suksesin e albumeve të tij të mëparshëm të studios dhe lancoi tri solo, prej të cilave vetëm "Watchin 'Over You", arriti të bëj bujë.
Lauzerville
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Lauzerville (Ocitanisht: Lauservila ; Shqip: Lazërvila) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Që nga viti 2019, ka 590 banesa në Lazërvilë.
Popullatë
Një periferi e jashtme e Tuluzës, popullsia e saj është rritur me shpejtësi që nga vitet 1980.
Natë e gjatë
Natë e gjatë, roman me autor Dhimo Tarusha. Botuar në Elbasan nga "Egnatia", në vitin 1997. Libri ka 192 faqe.
Going Merry
thumb|240px|"Going Merry" në [[Gjiri i Tokjos|Gjirin e Tokjos]] Going Merry (ゴーイング・メリー号 Gōingu Merī-gō) është anije imagjinar në anime dhe manga One Piece. Ajo ishte anija e parë e Ekuipazhit të Kapelës prej Kashte që ata e përdorën si mënyrën e tyre kryesore të transportit nëpër East Blue, deri në Water 7. Anija u krijua nga Merry dhe e dhënë nga Kaya te Kapelat e Kashtës, si një shpërblim për shpëtimin e saj. Me kalimin e kohës, anija u dashurua nga ekuipazhi si një shtëpi dhe si një mik, aq shumë sa që ajo fjalë për fjalë mori një jetë të vetin dhe u bë po aq pjesë e ekuipazhit si secila prej tyre. Fatkeqësisht, Going Merry mori një sasi të pavlefshme të dëmit gjatë "jetës" së saj, duke u hedhur në erë, duke u zhytur, duke u copëtuar shumë herë, dhe ngrënë pjesërisht nga Wapol. Më në fund, Merry Going nuk mund të vazhdonte më dhe pasi ndihmoi Kapelat e Kashtës shpëtonte nga Enies Lobby, ajo mori një varrim Viking, dhe më vonë u zëvendësua nga Thousand Sunny.
Dizajni
Going Merry kishte katër kanone, edhe pse ekuipazhi rrallë i përdorë pasi që ata përdorin aftësitë e veta kur përballen me armikun. Pas Arlong Park arc, Nami morri një pemë të vogël me mandarinë prej kopshtit të Bellmère. Pasi kaluan gjysmën e parë të Grand Line, anija mori dëme gjithnjë e më shumë dhe fitoi disa arna metalike për ta mbajtur atë në vende që nuk mund të gozhdohen së bashku: shembuj të spikatur janë figura e Merry dhe direk, e cila u copëtua disa herë. Disa pika të parmakeve ishin të dëmtuara dhe të humbura, duke bërë që ekuipazhi t'i bashkojë me dërrasa druri, gjë që u bë mjaft e ashpër për shkak të mungesës së përvojës së tyre në zdrukthtari. Në kohën kur arriti te Water 7, kilja u dëmtua, e cila u konsiderua si e pariparueshme në planin afatgjatë, duke bërë kështu që Merry të shkatërrohet. Në Skypiea, trupi i anijes kishte krahë dhe figura e deles ishte e veshur si pulë.
Dhomat
Dhoma e takimit ishte dhoma kryesore ku ekuipazhi bisedonin për situatat dhe çfarë të bënin, aty shijonin ushqimin e Sanji pasi ishte vendosur kuzhina dhe poashtu ishte timoni i anijes. Ndryshe nga anijet tjera që kanë rrotë timoni, Going Merry nuk e kishte një të tillë.
Dhoma e meshkujve është e vendosur nën kuvertën e anijes menjëherë nën direk. Është mjaft e madhe dhe e pastër. Kjo dhomë është normalisht e mbushur për shkak të faktit se ndahet nga Luffy, [[Roronoa Zoro|Zoro, Usopp, Chopper dhe Sanji për të fjetur. Ai arrihet përmes një çelje ngjitur me direkun. Ka gjithsej pesë hamak të vendosura për të fjetur. Ekziston një dalje emergjente që lidhet me dhomën e femrave në rast se diçka ndodhë.
Pas Arlong Park Arc, një bar u shtua këtu nga një marangoz nga Cocoyashi, nga i cili njerëzit mund të pinë.
Banjo ndodhet poshtë kuvertës ngjitur me vendin ku ndodhet shina e anijes. Ai arrihet përmes një dere që çon në dhomën e depozitimit. Kjo derë e njëjtë kishte perde për privatësi.
Një dush, një vaskë, një lavaman dhe një tualet mund të gjenden këtu. Kur Robin ishte ngrirë nga Aokiji, vaska u përdor nga Chopper dhe Usopp për ta shkrirë atë. Uji i përdorur këtu është tërhequr nga një makinë e veçantë e vendosur nën shkallët në kuvertën e sipërme. Kanë qenë dy nga këto makina por Luffy e theu një.
Duhet pasur kujdes këtu pasi të keni marrë dushe dhe të tilla këtu. Pasi të pastrojnë veten, ekuipazhi duhet të sigurohet që të pastrojë plotësisht vendin me një pastrues gome që gjendet këtu, në mënyrë që të mos dobësohet anija nga lagështia.
Vendi i preferuar i Luffy
Gjatë gjithë serisë, figura e kokës ndonjëherë tregon shenja shprehjesh si një person i rregullt. Këto kanë filluar nga ato komike deri tek e trishtuara.
Mandarinat e Nami
Pas Arlong Park arc, tre pemë portokalli nga kroi i Bellemère u shtuan në majën e Going Merry. Frutat që ato sjellin janë satsumas (Citrus unshui), por zakonisht përkthehen si mandarinë ose portokall. Nami i trajton me kujdes, pasi ato janë kujtime të Bellemere. Ata i sigurojnë ekuipazhit Vitaminën C si dhe dekor për anijen.
Përveç Nami që kujdeset për to, Sanji gjithashtu mbron këto tre pemë nga ata që përndryshe mund të dëmtojnë ata ose të vjedhin frutat (p.sh Luffy).
Pas betejës së Luffy dhe Usopp në Water 7, këto pemë u zhvendosën në dhomën e hotelit ku ishin Kapelat e Kashtës. Ata u gjetën për fat të mirë nga transportuesit e anijeve Galley-La dhe u transferuan në një vend më të sigurt para të goditen nga Aqua Laguna.
Ata, së bashku me pjesën tjetër të sendeve të Kapelave të Kashtes, tani janë vendosur në Thousand Sunny.
Dublimi
Going Merry u dublua nga Houko Kuwashima në japonisht dhe Brittney Karbowski në anglisht.
Loppi
Loppi (Lopen kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Jugore, dhe është pjesë e rajonit Tavastia Proper.
Saint-Jean-Roure
Saint-Jean-Roure është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Jean-Roure ka një popullsi prej 279 banorë dhe sipërfaqe 23.99 km², me një dendësi prej 12 banor/km².
Dita e tetë e javës
Dita e tetë e javës, roman me autor Mehmet Elezi. Botuar në Tiranë nga "Afërdita", në vitin 1998. Libri ka 176 faqe.
Fotografia misterioze
Fotografia misterioze, roman me autor Skifter Këlliçi. Botuar në Tiranë nga "Omsca", në vitin 1998. Libri ka 116 faqe.
Nadiem Amiri
Nadiem Amiri (Persisht: ندیم امیری; lindi më 27 tetor 1996) është futbollistë gjerman me prejardhje afgane. Ai luan në skuadrën 1899 Hoffenheim si mesfushor sulmues.
Ministria e Zhvillimit Rajonal e Kosovës
Lidhje të jashtme
https://mzhr.rks-gov.net/
Michael H. Hart
Michael H. Hart (lindi më 27 prill 1932) është një astrofizikan amerikan, separatist i bardhë / nacionalist i bardhë dhe autor, më i njohur për librin e tij më të shitur, The 100: A Ranking of the Most Influential Persons in History, i cili ka shitur më shumë se 500,000 kopje dhe është përkthyer në shumë gjuhë.
Leproza
Leproza, e njohur edhe si sëmundja e Hansen ( HD ), është një infeksion afatgjatë nga bakteret Mycobacterium leprae ose Mycobacterium lepromatosis. Infeksioni mund të çojë në dëmtimin e nervave, traktit respirator, lëkurës dhe syve. Kjo dëmtim nervor mund të rezultojë në mungesë aftësie për të ndjerë dhimbje, e cila mund të çojë në humbjen e pjesëve të ekstremiteteve të një personi nga dëmtimet e përsëritura ose infeksioni për shkak të plagëve të pa vërejtura. Një person i infektuar gjithashtu mund të përjetojë dobësi të muskujve dhe shikim të dobët. Simptomat e leprozës mund të fillojnë brenda një viti, por për disa njerëz simptomat mund të duhen 20 vjet ose më shumë.
Leproza është përhapur midis njerëzve, megjithëse kontakti i gjerë është i nevojshëm. Rreth 95% e njerëzve që kontraktojnë M. leprae nuk zhvillojnë sëmundje. Përhapja mendohet të ndodhë përmes një kollë ose kontakti me lëngun nga hunda e një personi të infektuar nga lebra. Faktorët gjenetikë dhe funksioni imunitar luajnë një rol në atë se sa lehtë një person kap sëmundjen. Leproza nuk përhapet gjatë shtatëzanisë tek fëmijët e palindur ose përmes kontaktit seksual. Leproza ndodh më shpesh në mesin e njerëzve që jetojnë në varfëri. Dy llojet kryesore të sëmundjes - paucibacillary dhe multibacillary - ndryshojnë në numrin e baktereve të pranishëm. Një person me sëmundje paucibacillary ka pesë ose më pak arna të pigmentuara dobët të lëkurës, ndërsa një person me sëmundje multibacilare ka më shumë se pesë arna të lëkurës. Diagnoza konfirmohet duke gjetur bacila të shpejta me acid në një biopsi të lëkurës.
Leproza është e shërueshme me terapi me multidrogë. Trajtimi i lebrozës paucibacillary është me medikamentet dapson, rifampicin dhe clofazimine për gjashtë muaj. Trajtimi për lebrën multibacilare përdor të njëjtat ilaçe për 12 muaj. Mund të përdoren gjithashtu një numër i antibiotikëve të tjerë. Këto trajtime ofrohen falas nga Organizata Botërore e Shëndetit. Njerëzit me lepër mund të jetojnë me familjet e tyre dhe të shkojnë në shkollë dhe punë. Në 2018, pati 209,000 raste të lebrozëve në nivel global, nga 5.2 milion në vitet 1980. Numri i çështjeve të reja në vitin 2016 ishte 216,000. Shumica e rasteve të reja ndodhin në 14 vende, me Indinë që zë më shumë se gjysmën. Në 20 vitet nga 1994 deri në 2014, 16 milion njerëz në të gjithë botën u shëruan nga lebra. Rreth 200 raste në vit raportohen në Shtetet e Bashkuara.
Leprosi ka prekur njerëzimin për mijëra vjet. Sëmundja e merr emrin nga fjala greke λέπρᾱ ( léprā ), nga λεπῐ́ς  ( lepís ; "shkallë"), ndërsa termi "sëmundje Hansen" është emëruar pas mjekut norvegjez Gerhard Armauer Hansen. Leprosy historikisht është shoqëruar me stigmë sociale, e cila vazhdon të jetë pengesë për vetë-raportimin dhe trajtimin e hershëm. Ndarja e njerëzve të prekur nga lebra duke i vendosur ata në koloni të lebrës ende ndodh në disa zona të Indisë, Kinë, dhe Afrikë. Sidoqoftë, shumica e kolonive janë mbyllur, pasi lebra nuk është shumë ngjitëse. Disa e konsiderojnë fjalën "lebroz" si fyese, duke preferuar frazën "person i prekur nga lebra". Leproza klasifikohet si një sëmundje tropikale e lënë pas dore. Dita Botërore e Leprozës u fillua në vitin 1954 për të tërhequr vetëdijen për ata që preken nga lebra.
Varri i fatit
Varri i fatit, roman me autor Mehmet Elezi. Botuar në Lezhë nga "Gjergj Fishta", në vitin 1998. Libri ka 150 faqe.
Një lot më shpejt se fjala
Një lot më shpejt se fjala, roman nga Miradie Maliqi. Botuar në Tiranë nga "Eurorilindja", në vitin 1998. Libri ka 116 faqe.
Erbili
Erbil gjithashtu quhet Hewlêr (Arabisht: أربيل‎ Arbil, Kurdisht: ھەولێر Hewler) është kryeqyteti dhe qyteti më i popullarizuar në Rajonin Kurdistan, Irak me një popullsi mbi 1,5 milion.
Vendbanimi njerëzor në Erbil mund të datojë që nga mijëvjeçari i 5-të p.e.r, i cili do ta bënte qytetin një nga zonat më të vjetra të banuara vazhdimisht në botë. Në zemër të qytetit është Kalaja e lashtë e Erbilit dhe Minareja Mudhafaria. Referenca më e hershme historike për rajonin daton në Dinastinë e Tretë të Ur të Sumerit, kur Mbreti Shulgi përmendi qytetin e Urbilum. Qyteti u pushtua më vonë nga asirianët.
Erbil u bë një pjesë integrale e mbretërisë së Asirisë nga shekulli 21 p.e.r deri në fund të shekullit të shtatë p.e.r, pasi u kap nga gutianët, dhe ishte i njohur në analet asiriane në mënyra të ndryshme si Urbilim, Arbela dhe Arba-ilu. Më pas, ajo ishte pjesë e provincës gjeopolitike të Asirisë nën disa perandori, me radhë, duke përfshirë Perandorinë Mediane, Perandorinë Achaemenid (Asiria Achaemenid), Perandorinë Maqedonase, Perandorinë Seleucide, Perandorinë Armene, Perandorinë Partine, Asirinë Romake dhe Perandorinë Sasaniane, si dhe ishte kryeqyteti i shtetit degë të Adiabene midis mesit të shekullit të dytë p.e.r dhe fillimit të shekullit të dytë e.r.
Saint-Clair
Saint-Clair është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Clair ka një popullsi prej 1068 banorë dhe sipërfaqe 5.81 km², me një dendësi prej 184 banor/km².
Lidhje të jashtme
Saint-Clair Saint-Clair
Gorzov Vielkopolski
Sportet
Gorzów është i famshëm në Poloni për klubet e saj të mëdha dhe atletët më të mirë. Tomasz Kucharski dhe Michał Jeliński janë dy kampiona olimpik prej Gorzów.
Volejbolli është poashtu sport historike. GTPS mban një traditë të madhe dhe ka pasur shumë lojtarë të shquar me më të mirët ndonjëherë, Sebastian Świderski, i lindur në Gorzów.
Valdrin Lluka
Valdrin Lluka është një ekzekutiv dhe sipërmarrës me mbi 12 vite eksperiencë në zhvillimin e sektorit privat, lidership dhe konsulencë menaxheriale. Ai mbanë titullin Master në Administrim Biznesi (MBA) nga Universiteti i Minesotës (Carlson School of Management) dhe Ekonomist nga Universiteti Amerikan në Bullgari.
Gjatë eksperiencës së tij profesionale, Lluka ka dëshmuar aftësi për të zhvilluar, implementuar dhe menaxhuar aktivitete inovative promocionale për të tërhequr investime të huaja direkte në Kosovë dhe për të promovuar prodhimet vendore jashtë vendit përmes Agjencisë për Investime dhe Përkrahje të Ndërmarrjeve në Kosovë (KIESA), agjenci qeveritare nën Ministrinë e Tregtisë dhe Industrisë, ku ai shërbej për 4 vite në kapacitetin e Kryeshefit Ekzekutiv.
Lluka ka udhëhequr Këshillin Kombëtar të Zonave Ekonomike, i emëruar nga Kabineti i Qeverisë së Republikës së Kosovës dhe ka shërbyer në disa borde për zhvillim ekonomik, brenda dhe jashtë Kosovës. Ka eksperiencë të gjerë me ndërtimin e brendeve, në nivel të kompanisë dhe shtetëror, dhe aftësi të mira analitike, komunikative, prezantuese dhe organizative, kryesisht të fituara përmes trajnimeve të ndryshme dhe projekteve në konsulencë menaxheriale në Kosovë dhe SHBA.
Lluka së fundmi ka udhëhequr disa projekte në prodhim të produkteve të freskëta dhe të procesuara, duke punësuar mbi 200 punëtor dhe eksportuar 100% të prodhimit në tregjet e Bashkimit Evropian. Për më tepër, Lluka ligjëron lëndën e Ndërmarrësisë në Kolegjin Universum në Prishtinë, duke e kombinuar eksperiencën e tij me njohuritë më të fundit të ndërmarrësisë nga literaturat bashkëkohore.
Ai gjithashtu është i angazhuar vullnetarisht si bashkudhëheqës i Bordit të Fondit Kosovaro Amerikan të Edukimit (KAEF), fond ky i dedikuar për zhvillimin afat-gjatë ekonomik të Kosovës përmes edukimit të qytetarëve në top universitete Amerikane në nivelin Master.
Zgjedhjet e pjesshme të Sheffield Hallam 1928
Zgjedhjet e pjesshme të qarkut Sheffield Hallam të vitit 1928 u mbajtën më 16 korrik 1928. Zgjedhjet e pjesshme u mbajtën për shkak të emërimit të deputetit konservator të atëhershëm, Frederick Sykes, në postin e Guvernatorit të Bombeit. Ajo u fitua nga kandidati konservator Louis Smith. Në dy zgjedhjet e mëparshme të përgjithshme ( 1923 dhe 1924 ) kandidati konservator kishte fituar vendin me shumicën prej mbi 6000 votash.
Nazmije Hoxha
Nazmie Hoxha lindi më 25 tetor 1952 në Gjonaj të Hasit të Prizrenit dhe vdiq më 5 maj 2007 në Prishtinë.
Nazmie Hoxha ishte këngëtare e popullarizuar e muzikës popullore shqiptare në vitet 1970-2000. Si fëmijë i pëlqente interpretimi dhe me hyrjen në shkollën e mjekësisë, si pjesë e aktiviteteve të lira fillon ta realizojë edhe dëshirën fëminore për të interpretuar. Aty futet në Shoqërinë Kulturo Artistike të qytetit dhe fillon karrierën e saj. Me këngën "Ylli i bardhë, djalë i dashur", Nazmia paraqitet para publikut në një koncert në Prishtinë. Nga këtu, muzikantët e kohës e shihnin si këngëtare me perspektiv dhe më këtë i hapen dyer e inxhizimit të këngëve të saja në RTP. Këngët e para të transmetuara në mjetet mediatike pos këngës së përmendur ishin dhe "Qetësia e lartë mbretëron mbi ne", "Sa më shpejt ma vure këmbën". Me kalimin kohës bënë inxhizimin e këngëve edhe me shoqëri të tjera artistike në Kosovë si b.f. me shoqërinë "Emin Duraku" të Zhurit, "Kastrioti" të Ferizajit por edhe si soliste e RTP-së. Nga viti 1972 është si pjesëmarrëse e rregullt e festivaleve të organizuara në nivel të Kosovës. Po ashtu Nazmia merr pjesë në shfaqjet e ndryshme të organizuara jashtë vendit nga shoqatat e ndryshme kulturore të Kosovës.
Më 8 mars 2003, stacioni televizi RTV 21, transmeton një intervist biografike të Nazmijes dhënë Florim Kelmendit për programin e rregullt të natës së shtunë, programit "Në orët e vona".
Ndër këngët më të njohur të saj kanë qenë Si dukat i vogel je dhe Oj zogo dhe disa të tjera. Nazmia vdiq më 5 maj 2007 në orën 19 ajo u varros në Prishtinë.
Zylihaja
parapamje|Jozefi dhe Gruaja e Potifarit, [[Filippo Falciatore]] Gruaja e Potifarit është një figurë në Biblën hebraike dhe në Kuran. Ajo ishte gruaja e Potifarit, kapiten i rojes së Faraonit në kohën e Jakobit (Jakubit) dhe të dymbëdhjetë bijve të tij. Sipas Librit të Zanafillës, ajo akuzoi në mënyrë të rreme Jozefin për tentativë përdhunimi pasi ai refuzoi përparimet e saj seksuale, duke rezultuar në burgosjen e tij.
Në Zanafillën asaj nuk i jepet asnjë emër, por në burimet e mëvonshme hebraike mesjetare dhe traditën islame, ajo identifikohet si Zylihaja ose Zelihaja.
Në Zanafillë
Bibla (Zanafilla 39:5-20) tregon trajtimin e saj ndaj Jozefit, skllavit të burrit të saj Potifarit:
"Nga çasti që e bëri kryeadministrator të shtëpisë së tij dhe për gjithçka që zotëronte, Zoti e bekoi shtëpinë e egjiptasit për shkak të Jozefit; dhe bekimi i Zotit përfshiu gjithçka ai kishte në shtëpi dhe në fushë. Kështu Potifari la gjithçka kishte në dorë të Jozefit dhe nuk shqetësohej më për asgjë, përveç ushqimit të vet. Dhe Jozefi ishte i bukur nga forma dhe kishte një pamje tërheqëse. Mbas gjithë këtyre gjërave, gruaja e zotërisë së tij ia vuri sytë Jozefit dhe i tha: "Bjerë e fli me mua". Por ai e refuzoi dhe i tha gruas së zotërisë së tij: "Ja, zotëria ime nuk shqetësohet për ato që ka lënë në shtëpi me mua dhe ka lënë në duart e mia gjithçka zotëron. Nuk ka asnjë më të madh se unë në këtë shtëpi; ai nuk më ka ndaluar asgjë veç teje, sepse je gruaja e tij. Si mund ta bëj unë këtë të keqe të madhe dhe të kryej një mëkat kundër Perëndisë?". Me gjithë faktin që ajo i fliste Jozefit për këtë gjë çdo ditë, ai nuk pranoi të binte në shtrat me të dhe t’i jepej asaj. Një ditë ndodhi që ai hyri në shtëpi për të bërë punën e tij, dhe nuk ndodhej në shtëpi asnjë prej shërbëtorëve. Atëherë ajo e kapi nga rrobat dhe i tha: "Eja të shtrihesh me mua". Por ai ia la në dorë rroben e tij, iku duke vrapuar jashtë. Kur ajo pa që ai ia kishte lënë në dorë rroben e tij dhe kishte ikur jashtë, thirri shërbëtorët e vet dhe u tha: "Shikoni, ai na solli në shtëpi një hebre për t’u tallur me ne; ai erdhi tek unë për të rënë me mua, por unë bërtita me të madhe. Me të dëgjuar që unë ngrita zërin dhe fillova të bërtas, ai la rrobën e tij pranë meje, iku dhe vrapoi jashtë". Kështu ajo mbajti pranë saj rroben e tij, deri sa u kthye në shtëpi zotëria e saj. Atëherë ajo i foli në këtë mënyrë: "Ai shërbëtor hebre, që ti na solle, erdhi tek unë për të më vënë në lojë. Por sa ngrita zërin dhe bërtita, ai la rroben pranë meje dhe iku jashtë". Kështu, kur zotëria e saj dëgjoi fjalët e gruas së vet që i fliste në këtë mënyrë duke thënë: "Shërbëtori yt më ka bërë këtë gjë!," ai u inatos. Atëherë zotëria e Jozefit e mori dhe e futi në burg, në vendin ku ishin mbyllur të burgosurit e mbretit. Kështu ai mbeti në atë burg."
Në Kuran
Kurani tregon trajtimin e gruas së Azizit ndaj Jusufit si vijon:
"Dhe kur arriti ai moshën e pjekurisë, Na i dhamë atij aftësi të të gjykuarit (në shpjegimë) dhe dijeni; dhe kështu Ne i shpërblejmë bamirësit. Dhe ajo, (gruaja) në shtëpinë e së cilës gjendej ai, nisi ta nxisë atë në mëkat, i mbylli të gjitha dyert dh tha: “Jam e gatshme për ty!” E, ai tha: “Perëndia më ruajtë! Me të vërtetë, Ai – Zoti im më ka bërë të mirë strehimin; e me të vërtetë, zullumqarët nuk do të shpëtojnë kurrë”. Dhe ajo e dashti atë; por edhe ai do ta dëshironte atë, sikur të mos e kishte parë dokumentin e Zotit të vet. Kështu ka qenë kjo, për ta ruajtur Na atë nga mëkati dhe vepra e shëmtuar, sepse ai, në të vërtetë, ka qenë nga robërit Tanë të sinqertë. Që të dy vrapuan kah dera, e ajo ia shkeu këmishën e tij mbrapa. Dhe te dera e hasën burrin e saj. Ajo tha: “Çfarë dënimi meriton ai që don t’i bëjë të keqe gruas tënde, përpos burgosjes apo dënimit të dhembshëm?” (Jusufi) tha: “Ajo tentoi të më përvetësojë”. E, një i afërt i saj, konstatoi: “Nëse këmisha e tij është shkyer përpara, atëherë ajo thotë të vërtetën, e ai të pavërtetën, e, nëse këmisha e tij është shkyer prapa atëherë ajo gënjen, e ai thotë të vërtetën”. Dhe kur ai (burri i saj) pa se këmisha e tij është shkyer përmbrapa, tha: “Kjo me të vërtetë, është një nga dredhitë tuaja (të femrave). – Me të vërtetë, dredhitë tuaja janë të mëdha! Ti, o Jusuf, largohu nga kjo (ndodhi), e ti (grua ime) kërko falje për këtë mëkat! Se, me të vërtetë, je njëra prej mëkatarëve”. Dhe disa gra nëpër qytet thonin: “Gruaja e Azizit (ministrit) dëshiron ta përvetësojë shërbëtorin e vet. Me të vërtetë, ajo e don shumë. Na e shohim se ajo ka bërë gabim të madh”. Dhe kur ajo dërgjoi për thashethënat e tyre, i thirri ato në gosti dhe çdonjërës nga ato ia dha nga një thikë (për të ngrënë pemë dhe mish) dhe i tha (Jusufit): “Dil para tyre!” E kur e panë atë, u mahnitën nga bukuria e tij dhe u prenë duarve, e thanë: “O Zot, o Zot! Ky nuk është njeri, por ky shtë vetëm një engjëll fisnik!” Ajo tha: “Jo, ky është ai, për të cilin ju më qortuat. Jam përpjekur ta përvetësoj, por ai është ruajtur. Nëse nuk do ta bëjë atë që e urdhëroj unë, me siguro do të burgoset dhe do të poshtërohet”. (Jusufi) tha: “O Zoti im, më shumë e dua burgun se atë që më ofrojnë ato. E, nëse ti nuk e largon prej meje dredhinë e tyre, unë do të prirem kah ato dhe do të bëhem njëri nga xhahilat”. Dhe Zoti ia plotësoi lutjen e tij dhe shmangu nga ai dredhitë e tyre. Me të vërtetë, Ai dëgjon dhe di çdo gjë. E pastaj i rë ndërmend atyre (familjes së gruas) – pasi panë argumentet (mbi ndershmërinë e Jusufit) që ta burgosin për një kohë."
- Kuran: Surja Jusuf: 22-35
Në burimet hebreje
Komentuesit hebrenj gjithashtu shohin disa motive të mira në veprimet e saj. Një histori për Zylihanë tregohet në Sefer haYashar, ku ajo u tall nga zonjat e tjera aristokrate egjiptiane, rrethi i saj i miqve, sepse ishte i apasionuar pas një djaloshi skllav hebre. Duke i ftuar miqtë e saj në shtëpinë e saj, Zylihaja u dha atyre të gjithë portokall dhe thika për t'i prerë në feta. Ndërsa ata angazhoheshin në këtë detyrë, Zylihaja e bëri Jozefin të kalonte nëpër dhomë. Të shpërqendruara nga bukuria e tij, të gjitha zonjat u prenë aksidentalisht me thika, duke nxjerrë gjak. Zylihaja më pas u kujtoi miqve të saj se duhej ta shihte Jozefin çdo ditë. Pas këtij incidenti, bashkëkohësit e saj nuk e tallnin më atë.
Rashi komenton se gruaja e Potifarit e pa përmes astrologjisë se do të kishte fëmijë nëpërmjet Jozefit. Llogaritjet astrologjike megjithatë ishin paksa të zbehta. Asenath, vajza e saj (me birësim, sipas disa tregimeve) u bë gruaja e Jozefit dhe për këtë arsye gruaja e Potifarit lindi nipër (jo fëmijë) nëpërmjet Jozefit.
Plagët
Plagët, roman me autor Murat Isaku. Botuar në Tetovë nga Bashkësia Kulturore Shqiptare, në vitin 1997. Libri ka 365 faqe. (Botimi i 3-të)
Dredhia
Dredhia, roman me autor Abdylazis Islami. Botuar në Tetovë nga "Konica '95", në vitin 1996. Libri ka 272 faqe.
Historia e fëmijëve në ushtri
parapamje|djathtas|Djalë ushtar rebel Salvadoran, luftëtar në Perquin, El Salvador, 1990, gjatë Luftës Civile Salvadorane Fëmijët në ushtri janë fëmijë (të përcaktuar nga Konventa për të Drejtat e Fëmijëve si persona nën moshën 18 vjeç) të cilët janë të lidhur me organizata ushtarake, si forcat e armatosura shtetërore dhe grupet e armatosura joshtetërore. Gjatë historisë dhe në shumë kultura, fëmijët janë përfshirë në fushata ushtarake. Për shembull, mijëra fëmijë morën pjesë në të gjitha anët e Luftës së Parë Botërore dhe Luftës së Dytë Botërore. Fëmijët mund të stërviten dhe përdoren për luftime, të caktohen në role mbështetëse si portierë ose lajmëtarë, ose të përdoren për avantazhe taktike si mburojë njerëzore ose për avantazh politik në propagandë.
Fëmijët janë objektiva të lehtë për rekrutimin ushtarak për shkak të ndjeshmërisë së tyre më të madhe ndaj ndikimit në krahasim me të rriturit. Disa fëmijë rekrutohen me forcë, ndërsa të tjerë zgjedhin të bashkohen, shpesh për t'i shpëtuar varfërisë ose sepse presin që jeta ushtarake të ofrojë një rit kalimi drejt pjekurisë.
Lufta e Parë Botërore
parapamje|Momçilo Gavriq dhe një ushtar tjetër që raportojnë te majori Stevan Tucoviq, 1916
Ushtari më i ri i njohur i Luftës së Parë Botërore ishte Momçilo Gavriq, i cili iu bashkua Divizionit të 6-të të Artilerisë së Ushtrisë Serbe në moshën 8-vjeçare, pasi trupat austro-hungareze në gusht 1914 vranë prindërit, gjyshen dhe shtatë vëllezërit e motrat e tij.
Në Perëndim, djemtë deri në moshën 12-vjeçare u kapën në valën dërrmuese të patriotizmit dhe në një numër të madh u regjistruan për shërbim aktiv. Të tjerët u regjistruan për të shmangur jetët e vështira dhe të zymta. Në mënyrë tipike, shumë ishin në gjendje të kalonin veten si burra të moshuar, si George Thomas Paget, i cili në moshën 17-vjeçare iu bashkua një batalioni Bantam në Regjimentin Uells. Në fushatën e Galipolit, e njohur ndryshe si “Çanakkale”, fëmijët 15 vjeç luftuan në llogore. 120 fëmijë luftuan në kompaninë "15'liler" ose "The 15s", pa të mbijetuar të njohur.
Lufta e Dytë Botërore
Në Luftën e Dytë Botërore fëmijët nën moshën 18 vjeç përdoreshin gjerësisht nga të gjitha palët në role ushtarake formale dhe joformale. Fëmijët u indoktrinuan lehtësisht në ideologjinë mbizotëruese të palëve ndërluftuese, stërviteshin shpejt dhe shpesh dërgoheshin në vijën e parë; shumë u plagosën ose u vranë. Mungesa e një përkufizimi ligjor të fëmijës, e kombinuar me mungesën e një sistemi për verifikimin e moshës së rekrutimit të mundshëm të fëmijëve, kontribuoi në përdorimin e gjerë të fëmijëve në luftë.
Lohja
Lohja (Lohjan kaupunki – Lojo stad), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Jugore, dhe është pjesë e rajonit Uusimaa.
Bernie Sanders
thumb|right|300px|Bernie Sanders (2020) Bernard "Bernie" Sanders (i lindur më 8 shtator, 1941) është përfaqësues i shtetit Vermont në Senatin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Para se të deklarohej si Demokrat në vitin 2015, karriera e tij theu rekord për mandatin më të gjatë të arritur ndonjëherë në historinë e kongresit nga një politikan i pavarur. Në 1999, Sanders mbështeti operacionin e bombardimeve amerikane të NATO-s në Kosovë dhe kundër Jugosllavisë për të ndaluar spastrimet etnike dhe mizoritë e shqiptarëve në Kosovë. Ai është kandidat për President të Shteteve të Bashkuara të Amerikës në zgjedhjet presidenciale të SH.B.A.-ve të vitit 2020.
Jeta
Sanders ka lindur dhe është rritur në Brooklyn të New York City. Ai diplomoi nga Universiteti i Chicagos në vitin 1964. Si student, Sanders ishte anëtar i Lidhjes Socialiste së të Rinjëve dhe organizues aktiv i protestave për të drejtat civile në kuadër të Kongresit për Barazi Racore dhe të Komitetit të Studentëve për Koordinim Paqësor. Në vitin 1963, ai morri pjesë në Marshin për Punësim dhe Liri në Washington ku Martin Luther King Jr. dha fjalimin e tij të famshëm "Unë kam një ëndërr" ("I Have a Dream").
Sanders ka shumë vite që kritikon politikën e jashtme të Shteteve të Bashkuara, dhe ishte ndër të parët dhe ndër më të zëshmit në kundërshtimin e luftës në Irak. Ai po ashtu fitoi vëmendje në vitin 2010, kur bëri një "filibuster" [fjalim shumë i gjatë në Senat që bëhet me qëllimin që të shtyhet aprovimi i ndonjë ligji] kundër vazhdimit të zvogëlimit të taksave të nisura nga George W. Bush. Sanders favorizon politikat që janë të ngjashme me partitë socialdemokrate të Europës, më konkretisht ato të praktikuara nga shtetet Skandinave. Ai është një ndër zërat që udhëheqin lëvizjen progresive në qështje si jobarazia në të ardhura, përkujdesi mjekësor gjithëpërfshirës, pushimi i lindjes, ndryshimi i klimës, të drejtat e komunitetit LGBT, dhe reformimi i financimit të kampanjave. Ai gjithashtu është i zëshëm rreth të drejtave dhe lirive civile, dhe më konkretisht ka qenë kritik i diskriminimit racor në sistemin e drejtësisë kriminale dhe politikave të përgjimeve masive siç janë 'USA PATRIOT Act' dhe programet e përgjimit të NSA (Agjencisë Kombëtare për Siguri).
Pozicioni për Kosovën
Në vitin 1999, Sanders mbështeti operacionin e bombardimeve amerikane në Kosovë dhe kundër Jugosllavisë. Në atë kohë, ai si kongresmen mbajti një fjalim tre-minutësh për ndërhyrjen ushtarake në Dhomën e Përfaqësuesve (Kongresi i SHBA-së). Sanders deklaroi se operacioni i bombardimeve të NATO-s ishte i domosdoshëm në baza morale për të ndaluar "spastrimin etnik" dhe mizoritë që synonin shqiptarët etnikë në Kosovë.
Nata e pëshpërimave
Nata e pëshpërimave, roman me autor Sotiraq Risto. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1998. Libri ka 118 faqe.
Azas
Azas është një komunë në Francë. Azasbën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 506 banorë dhe sipërfaqe 12.83 km².
Tërbimi (roman)
Tërbimi, roman me autor Zyhdi Morava. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1998. Libri ka 120 faqe.
Nonières
Nonières është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Nonières ka një popullsi prej 217 banorë dhe sipërfaqe 9.34 km², me një dendësi prej 23 banor/km².
Tomas Guidara
Tomas Ezequiel Guidara (i lindur më 13 mars 1996) është një futbollist argjentinas profesionist që luan si mbrojtës për Primera División (kategoria më e lartë e futbollit në Argjentinë), me skuadrën e Belgranos.
Karriera me klube
Karriera e Guidaras filloi me Belgranon në moshën 16 vjeçare me të rinjtë e klubit. Ai nënshkroi kontratën e parë si profesionist më 12 qershor 2017, përpara se të debutonte te ekipi i parë në Primerën argjentinase më 22 qershor në një fitore 2–1 kundër Newell's Old Boys; Guidara luajti 90 minuta të plota para se ta përsëriste këtë gjë edhe në ndeshjen e javës së ardhshme ndaj Huracán. Këto ishin paraqitjet e tij të vetme në sezonin 2016–17. Kartoni i tij i parë i kuq erdhi në sezonin 2017–18 në ndeshjen hapëse të sezonit ndaj Banfield, që u mbyll në një disfatë. Guidara nënshkroi një kontratë të re me Belgranon më 26 prill 2018.
Linqe te jashtme
Linku në Soccerway
Sistemi i dënimeve gjatë regjimit komunist
__NOINDEX__
Vlerësohet se rreth 6,000 persona u zhdukën nën regjimin komunist në Shqipëri në periudhën midis 1944 dhe 1991. Sipas të dhënave zyrtare rreth 5,501 persona të dënuar për arsye politike, u ekzekutuan gjatë kësaj periudhe. Trupat e tyre nuk u kthyen kurrë në familjet e tyre. Të dhënat zyrtare tregojnë gjithashtu se 987 të burgosur politikë vdiqën nga shkaqe të ndryshme në burgje ICMP.GR.WB.152.6.alb.W.doc Faqe 5 nga 16 dhe qendra të paraburgimit në Shqipëri. Vendndodhja e mbetjeve të tyre mortore është e panjohur për të afërmit që mbijetuan.
Burgjet në Shkodër
Nga viti 1944, Shkodra u mbush me burgje dhe u kthye në një qytet-burg. Në atë periudhë numëroheshin shumë burgje.
Qyteti i Shkodrës rreth viteve ‘50-të, kishte vetëm 40 mijë banorë dhe numëronte 26 qeli burgu. Një nga burgjet më famëkeqe ishte ai i Degës së Punëve të Brendshme, i njohur ndryshe si burgu i Sigurimit, sot Muzeu i Kujtesës, ku u burogsën, torturuan dhe hetuan figura të njohura të qytetit, intelektualë dhe figura të rezistencës. Midis tyre, në këtë burg, u torturuan dhe mbajtën të burgosur: At Zef Pllumi, Imzot Errnest Çoba, At Benardin Palaj, përfaqësues të tjerë të besimit klerik, të burgosur myslimanë si Myfit Qamil Bushati, Ethem Rrem Mehmeti, Ragip Nut Lohja etj,"Dy herë në ditë, për dy orë, të burgosurit detyroheshin të lexonin libra nga diktatori komunist Enver Hoxha. Ata gjithashtu rriheshin rregullisht."Burgu i madh (në dokumente gjendet me fjalët “i përgjithshëm”), ishte një tjetër burg, i cili dëshmoi dhe ashpërsinë e regjimit në Shkodër, që në muajt e parë të udhëheqjes komuniste. Burgu i Madh kishte një personel prej 60 vetash dhe një kapacitet rreth 170 të burgosur. Ky burg pa të hynin e të dilnin në tre muajt e parë të pushtetit komunist mbi 600 të arrestuar. Në të gjithë Shkodrën, gjatë vitit 1945, u burgosën mbi 3 mijë vetë. Shkodra si qark ka 601 të pushkatuar nga regjimi komunist,136 të vdekur ndër burgje, 2846 të burgosur politik dhe 1924 të internuar politikë.
Burgjet në Tiranë
Edhe pse shumica e burgjeve famëkeqe ndodheshin larg kryeqytetit dhe syve të udhëheqjes, në Tiranë ekzistonte Burgu i madh i Tiranës, i ndërtuar në vitin 1940 nga italianët. U mendua të ndërtohej si një kompleks, që të kishte bashkë Komandën e Përgjithshme të Karabinierisë (sot godina e Drejtorisë së Përgjithshme të Arkivave) e lidhur kjo me burgun prapa saj. Burgu filloi të funksionojë qysh gjatë kohës së luftës. Me ardhjen e komunistëve në pushtet, burgu u mbush menjëherë me kundërshtarët e këtij regjimi dhe shërbente si burg kalimtar në të cilin vuanin dënimin të burgosurit që ishin në proces hetuesie në Tiranë. Në këtë funksion burgu ngeli gjatë gjithë kohës së sundimit komunist.
Burgu te rruga “Mine Peza” u ndërtua në vitin 1930 dhe njihej me emrin “burgu i vjetër”. Ishte ndër të vetmit burgje të trashëguara që u shfrytëzua për të burgosurit politikë pas lufte. Në muajt e parë të sundimit komunist, ky burg u mbipopullua ndjeshëm nga “armiqtë e popullit”. Vetëm në fillim të vitit 1945 kërkoheshin të arrestoheshin rreth 600 persona për arsye politike. Në këtë burg kaloi pothuaj gjithë elita shqiptare e dënuar me procese speciale në Tiranë.
Puthja e hënës
Puthja e hënës, roman me autore Brunilda Zllami. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1998. Libri ka 312 faqe.
Shën Afriku
Faltorja e tij e shekullit të 7-të u shkatërrua nga disa kalvinistë. Dita e emrit të tij festohet më 16 nëntor. Varri i tij ishte në qytetin e Shën Afrikut.
Shiu i artë
Shiu i artë, roman me autore Bruna Kola. Botuar në Lezhë nga "Lisitan", në vitin 1998. Libri ka 131 faqe.
Çerkezët në Kosovë
Çerkezët e Kosovës kanë origjinën nga Kaukazi Perëndimor, nga vendi i njohur si Çirkezia. Kjo popullatë myslimane u bë trup-mburojë kryesore e avancimit rus në Kaukaz, atëherë kur politika ruse e carit Aleksandër, në vitin 1820 ishte drejtuar gradualisht kah Kaukazi Verior.
Saint-Michel-d'Aurance
Saint-Michel-d'Aurance është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Michel-d'Aurance ka një popullsi prej 271 banorë dhe sipërfaqe 8.14 km², me një dendësi prej 33 banor/km².
Çerkezët në Kosovë
Kjo luftë ka rezultuar me rezistencë të ashpër të popullatës vendase. Por, pas pushtimit, Rusia e përvetëson territori dhe në vitin 1857, rusi Dmitri Millutin proklamon idenë për dëbimin masiv të popullatës çerkeze.
Largimi i tyre bëhej kryesisht në drejtim të territoreve të sunduara nga Perandoria Osmane. Duke u larguar nëpërmjet Detit të Zi, shumë prej tyre kishin humbur jetën në det. Sipas studiuesit Jusuf Osmani, llogaritet se prej vitit 1860-1870 në Kosovë janë vendosur deri në 40 mijë çerkezë. Ai thotë se pushteti osman çerkezët i shpërndau në mbi 30 vendbanime në Kosovë.
Kalorës të jashtëzakonshëm, trima të mëdhenj, besimtarë të devotshëm, të bukur… Janë këto disa nga karakteristikat e çerkezëve, popullit i cili njihet më njërën nga historitë më të trishta në historinë e njerëzimit. Studiuesi i njohur anglez, Noel Malcolm, në librin e tij “Kosova” thekson dukshëm mospëlqimin e çerkezeve si nga ana e shqiptarëve, ashtu edhe nga serbët vendas. Ata i konsideronin çerkezët si popull të egër dhe primitiv dhe veçanërisht përshtypje iu bënte fakti që ata hanin mish kali.
Azat-Châtenet
Azat-Châtenet është një komunë në Francë. Azat-Châtenet bën pjesë në departamentin Creuse të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 132 banorë dhe sipërfaqe 9.51 km².
Cai Lun
Cai Lun (Kinezisht: 蔡伦, 63 e.r - 121 e.r) më parë i romanizuar si Ts'ai Lun, ishte një shpikës kinez dhe zyrtar i gjykatës eunuk i dinastisë Han Lindor. Ai konsiderohet tradicionalisht si shpikësi i letrës dhe procesit modern të prodhimit të letrave, pasi ai e ka origjinën e letrës në formën e saj moderne. Megjithëse format e hershme të letrës kishin ekzistuar që nga shekulli II p.e.s, ai ishte përgjegjës për përmirësime të konsiderueshme në prodhimin e letrave duke shtuar materiale të reja të rëndësishme në përbërjen e saj. Kontributet e tij kanë qenë jashtëzakonisht të ndikueshme në historinë njerëzore dhe të ashtuquajturat Katër Shpikje të Mëdha të Kinës - busulla, baruti, prodhimi i letrës dhe shtypja - Cai është shpikësi i vetëm emri i të cilit njihet. Ndërsa në Kinë ai është i nderuar në adhurimin e paraardhësve dhe hyjnizuar si perëndia e prodhimit të letrës, ai është kryesisht i panjohur jashtë Azisë Lindore.
Lindur në Leiyang, Komanderia e lashtë Guiyang, Cai arriti në oborrin perandorak me 75 dhe më vonë do të shërbente si një dhomë për Perandorin Zhang dhe si këshilltar politik i [[Perandori He i Hanit|Perandorit të ri He. Pasi ndihmoi Perandorin He në një grusht shteti kundër Dowager Perandoreshës Dou, Cai u gradua në krye të Departamentit të Furnizimit Perandorak. Në vitin 105 Cai përmirësoi ndjeshëm procesin e prodhimit të letrës me përdorimin e lëvores së pemës, mbeturinave të kërpit, leckave të vjetra dhe rrjetave të peshkut. Arritja rezultoi në famë, pasuri, titull markeze dhe zotërimi të një fshati të vogël. Ai bëri vetëvrasje në vitin 121 pasi u përhap një fjalë e rremë se ai kishte për qëllim të dëmtonte Perandorin An të sapo ngjitur.
Islom Karimov
Islam Abduganijeviç Karimov (Rusisht: Ислам Абдуганиевич Каримов) ishte presidenti i parë i Uzbekistanit prej vitit 1991 deri në vitin 2016. Ai e shpalli Uzbekistanin shtet të pavarur më 31 gusht 1991 dhe fitoi zgjedhjet e para presidenciale më 29 dhjetor 1991 me 86% të votave. Më 29 gusht 2016, thuhet se Islami ishte në kujdesin intensiv pas një infarkti në tru. Më 2 shtator 2016, qeveria konfirmon se Islami ka vdekur.