cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mynämäki
Mynämäki (Mynämäen kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Finlanda Jugperëndimore.
Kemi vashëza të mira
Fjalori
Në këtë këngë po përdoren fjalë e së folmës arvanitase së gjuhës shqipe siç janë:
Marc Chagall
Mark Shagall është një nga artistët më të suksesshëm të shekullit XX. Biografia e tij “Jeta ime”, e njohur edhe si “Mein Leiben” ose “Ma vie”, u shkrua nga Shagalli në Moskë, ndërmjet viteve 1921 dhe 1922, kur ai ishte tridhjetë e pesë vjeç. Lirike dhe evokative, biografia e Shagallit duket sikur lidhet me një doktrinë të lashtë, sipas së cilës piktura, ashtu si poezia, duhet të simbolizojë eksperiencat e jetës, si dhe ndjesitë që ato evokojnë. Në rininë e tij, Shagalli kishte ëndërruar të bëhej poet dhe gjatë gjithë jetës mbeti dashamirës i poezisë
Aarhus
Aarhus ose Århus është qyteti i dytë më i madh në Danimarkë. Ndodhet në lindje të bregdetit të gadishullit Jutland. Aarhus është 187 kilometra në veriperëndim të Kopenhagës dhe 289 kilometra në veri të Hamburgut, Gjermani. Aarhus rradhitet si qyteti i 92-të më i madh në Bashkimin Evropian.
Klima
Muaji më i ftohtë në Aarhus është muaji shkurt, ku temperatura është 0.1 °C, ndërsa muaji më i nxehtë është muaji gusht me temperaturë 15.9 °C. Temperatura në det mund të arrijë në 17 deri në 22 °C.
Në stinën e verës, dielli ngritet në ora 04:26 dhe perëndon në ora 21:58, që domethënë dita zgjatë 17 orë e 32 minuta. Në stinën e dimrit, dielli ngritet në ora 08:37 dhe perëndon në ora 15:39, që domethënë dita zgjatë 7 orë e 2 minuta. Dallimi në zgjatjen e ditës mes verë dhe dimrit është 10 orë e 30 minuta.
Njerëz të njohur
Më poshtë janë disa njerëz që kanë lindur, jetojnë apo janë rritur në Aarhus.
Nicolai Wammen
Nicolai Halby Wammen (lindi më 7 shkurt 1971) është politikan danez dhe antar i partisë Demokrate- Socialiste. Në vitin 2001, ai u bë antar në parlamentin danez dhe pastaj u bë kryetar i komunës Aarhus në vitin 2006. Gjatë kësaj kohe, ai po ashtu u zgjodh si zëvendës-kryetar i partisë.
Koki Yonekura
(lindur më 17 Maj 1988) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Jacob Bundsgaard
Jacob Bundsgaard Johansen (lindi më 28 shkurt 1976) është politikanë danez dhe kryetar i komunës Aarhus. Ai është antarë i partisë Demokratët Socialistë. Pasi Nicolai Wammen dha dorëheqje dhe u bë antarë në parlamentin danez, Jacob u bë kryetar i komunës në gusht të vitit 2011.
Jeta personale
Jacob Bundsgaard është i martuar me Kristine Helboe Johansen. Ata kanë tre fëmijë.
La Neuville-aux-Tourneurs
La Neuville-aux-Tourneurs është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Monclin
Monclin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Lidhje të jashtme
Monclin Monclin
Banios
Banios është një komunë në Francë. Banios bën pjesë në departamentin Hautes-Pyrénées të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 54 banorë dhe sipërfaqe 5.26 km².
Abdulmohsen el-Kasim
Abdulmohsen Bin Muhammed Bin Abdurahman El Kasim El Kuhtani lindi më 1967 në Mekë, është imam dhe hatib në el-Masxhid en-Nebevi. Ai u rrit në një familje fetare dhe filloi të mësoj mësimet fetare që nga mosha e hershme.
Edukimi
Shejh el-Kasim studioi në Universitetin Islamik Imam Muhammed ibn Saud ku morri gradën Master në fikh prej institutit të lartë më 1989 dhe PhD më 1992.
Fëmijët refugjatë
parapamje|285x285px| Fëmijë refugjatë Bantu nga Somalia në një festë lamtumire në Florida përpara se të zhvendoseshin në vende të tjera në Shtetet e Bashkuara Fëmijët refugjatë përfshijnë një numër të madh fëmijësh dhe që përbojnë pothuajse gjysmën e të gjithë refugjatëve dhe pothuajse një në tre fëmijë që jeton jashtë vendit të tyre të lindjes është refugjat. Këto shifra përfshijnë fëmijët, statusi i refugjatit të të cilëve është konfirmuar zyrtarisht, si dhe fëmijët në situata të ngjashme me refugjatët.
Hyrje
Përveç përballjes me kërcënimin e drejtpërdrejtë të dhunës që vjen nga konflikti, fëmijët e zhvendosur me forcë përballen edhe me rreziqe të ndryshme shëndetësore, duke përfshirë: shpërthimet e sëmundjeve dhe traumat psikologjike afatgjatë, aksesin e pamjaftueshëm në ujë dhe kanalizime, lëndë ushqyese ushqimi, kujdesi shëndetësor [6] dhe oraret e rregullta të vaksinimit. Fëmijët refugjatë, veçanërisht ata pa dokumentacion dhe ata që udhëtojnë vetëm, janë gjithashtu të cenueshëm ndaj abuzimit dhe shfrytëzimit. Edhe pse shumë komunitete në mbarë botën i kanë mirëpritur ata, fëmijët e zhvendosur me forcë dhe familjet e tyre shpesh përballen me diskriminim, varfëri dhe margjinalizimin social në vendet e tyre të shtëpisë, tranzitit dhe destinacionit. Barrierat gjuhësore dhe barrierat ligjore në vendet e tranzitit dhe të destinacionit shpesh i pengojnë fëmijët refugjatë dhe familjet e tyre të kenë akses në arsim, kujdes shëndetësor, mbrojtje sociale dhe shërbime të tjera. Shumë vendeve të destinacionit gjithashtu u mungojnë mbështetjet dhe politikat ndërkulturore për integrimin social. Kërcënime të tilla për sigurinë dhe mirëqenien përforcohen për fëmijët refugjatë me aftësi të kufizuara. Studimet e bëra nga Komisioneri i Lartë i OKB-së për Refugjatët tregojnë se vetëm gjysma e të gjithë fëmijëve refugjatë që janë të moshës së shkollës fillore janë në gjendje të hyjnë në shkollë. Në mënyrë të ngjashme, në mesin e fëmijëve të moshës së shkollës së mesme, vetëm 22 përqind e fëmijëve mund të hyjnë në shkollë. Fatkeqësisht, kjo kulmon me një shkallë të aksesit në arsimin e lartë prej vetëm një për qind në mesin e të gjithë refugjatëve. Për më tepër, shkollat e Amerikës së Veriut shpesh nuk kanë burimet e nevojshme për të mbështetur fëmijët refugjatë. [103] Fëmijët refugjatë shpesh duhet të përballojnë diskriminimin, statusin e ulët socio-ekonomik, nuk kanë familje ose vijnë në një mjedis që bie ndesh me besimet e tyre kulturore që çojnë në çështje të sjelljes për të cilat mësuesit nuk janë gjithmonë të përgatitur. Burimet jashtëshkollore që u ofrohen fëmijëve refugjatë përfshijnë burime plotësuese të pasurimit të kurrikulës, video për qëllimin ose rritjen e ndërgjegjësimit të prindërve dhe shkollës, fletëpalosje dhe manuale informative, si dhe burime të bazuara në TIK, të cilat shërbejnë për të përfituar përfshirjen e refugjatëve në shkollë.
Mbrojtja ligjore
Konventa për të Drejtat e Fëmijës, traktati më i ratifikuar për të drejtat e njeriut në histori, përfshin katër nene që janë veçanërisht të rëndësishme për fëmijët e përfshirë ose të prekur nga zhvendosja e detyruar:
Konventa e Kombeve të Bashkuara 1951 për Statusin e Refugjatëve është një kod ligjor gjithëpërfshirës dhe i ngurtë në lidhje me të drejtat e refugjatëve në nivel ndërkombëtar dhe përcakton gjithashtu se në cilat kushte një person duhet të konsiderohet si refugjat dhe në këtë mënyrë t'i jepen këto të drejta. Konventa siguron mbrojtje për personat e zhvendosur me forcë që kanë përjetuar persekutim ose torturë në vendet e tyre të origjinës. Për vendet që e kanë ratifikuar atë, Konventa shpesh shërben si bazë parësore për përcaktimin e statusit të refugjatit, por disa vende përdorin edhe përkufizime të tjera të refugjatit, kështu që kanë dhënë statusin e refugjatit jo të bazuar ekskluzivisht në persekutim. Për shembull, Bashkimi Afrikan ka rënë dakord për një përkufizim në Konventën e Refugjatëve të vitit 1969, i cili gjithashtu strehon njerëzit e prekur nga agresioni i jashtëm, okupimi, dominimi i huaj dhe ngjarjet që shqetësojnë seriozisht rendin publik. Afrika e Jugut u ka dhënë statusin e refugjatit mozambikanëve dhe zimbabveasve pas rënies së ekonomive të vendeve të tyre.
Mjete të tjera ligjore ndërkombëtare për mbrojtjen e fëmijëve refugjatë përfshijnë dy nga Protokollet që plotësojnë Konventën e Kombeve të Bashkuara kundër Krimit të Organizuar Transnacional, të cilat i referohen migrimit të fëmijëve:
Përveç kësaj, Konventa Ndërkombëtare për Mbrojtjen e të Drejtave të të Gjithë Punëtorëve Migrantë dhe Anëtarëve të Familjeve të tyre mbulon të drejtat e fëmijëve të punëtorëve migrantë në situata të rregullta dhe të parregullta gjatë gjithë procesit të migrimit.
Edukimi shëndetësor
Sshoqata Botërore e Guides Girls dhe Girl Scouts (WAGGGS) dhe Family Health International (FHI) kanë hartuar dhe pilotuar një program edukimi të përqendruar te bashkëmoshatarët për vajzat adoleshente refugjate në Ugandë, Zambia dhe Egjipt. Qëllimi i programit ishte të arrinte vajza të reja që ishin të interesuara të informoheshin për çështjet e shëndetit riprodhues. Programi u nda në tre grupe specifike për moshën: vajzat e moshës shtatë deri në 10 vjeç mësuan për ndryshimet trupore dhe anatominë; vajzat e moshës 11 deri në 14 vjeç mësuan për sëmundjet seksualisht të transmetueshme; vajzat e moshës 15 vjeç e lart u përqendruan në këshilla për të siguruar një shtatzëni të shëndetshme dhe për t'u kujdesur siç duhet për një fëmijë. Sipas anketave cilësore, rritja e vetëvlerësimit dhe përdorimi më i madh i shërbimeve shëndetësore midis pjesëmarrësve të programit ishin përfitimet më të mëdha të programit.
Arsimi
Arsimi ndryshon me fazat e ndryshme të përvojës së refugjatëve. Raporti, "Mungesa: Arsimi i Refugjatëve në Krizë", krahason burimet dhe statistikat e UNHCR-së mbi arsimimin e refugjatëve me të dhënat mbi regjistrimin në shkolla në mbarë botën të ofruara nga UNESCO, Organizata e Kombeve të Bashkuara për Arsim, Shkencë dhe Kulturë. Raporti vë në dukje se, globalisht, 91 për qind e fëmijëve ndjekin shkollën fillore. Për të gjithë refugjatët, kjo shifër është 61 për qind. Në mënyrë të veçantë në vendet me të ardhura të ulëta, më pak se 50 për qind e refugjatëve janë në gjendje të ndjekin shkollën fillore. Ndërsa fëmijët refugjatë rriten, normat e regjistrimit në shkollë bien: vetëm 23 përqind e adoleshentëve refugjatë janë të regjistruar në shkollën e mesme, kundrejt shifrës globale prej 84 përqind. Në vendet me të ardhura të ulëta, nëntë për qind e refugjatëve janë në gjendje të shkojnë në shkollën e mesme. Në të gjithë botën, regjistrimi në arsimin e lartë është 36 për qind. Për refugjatët, përqindja mbetet në një për qind. Në vitin 2016, në Samitin e Asamblesë së Përgjithshme për Refugjatët dhe Emigrantët, UNHCR bëri thirrje "për një partneritet të gjerë midis agjencive qeveritare humanitare, partnerëve të zhvillimit dhe sektorit privat për të adresuar boshllëqet e mëdha në ofrimin e arsimit cilësor për të gjithë refugjatët". Pas këtij samiti, UNHCR-ja u takua me kompani, qeveri dhe filantropë në Samitin Botëror Humanitar 2016 në Turqi për të krijuar fondin "Edukimi nuk mund të presë, një nismë për të përmbushur nevojat arsimore të miliona fëmijëve dhe të rinjve të prekur nga krizat në mbarë botën". Edhe pse ka pasur diskutime globale, UNHCR-ja ende beson se duhet të ndërmerren më shumë veprime për të adresuar plotësisht këtë çështje në nivel global.
Përshtatja me një mjedis të ri shkollor është një ndërmarrje e madhe për fëmijët refugjatë që mbërrijnë në një vend të ri ose në një kamp refugjatësh. Arsimi është thelbësor për përshtatjen e mjaftueshme psikosociale dhe rritjen njohëse të fëmijëve refugjatë. Për shkak të këtyre rrethanave, është e rëndësishme që edukatorët të marrin parasysh nevojat, pengesat dhe rrugët e suksesshme arsimore për fëmijët refugjatë.
Graham, Minhas dhe Paxton (2016) vënë në dukje në studimin e tyre se keqkuptimet e prindërve në lidhje me stilet arsimore, pritshmëritë e ulëta të mësuesve dhe tendencat stereotipike, ngacmimi dhe diskriminimi racor, trauma para emigracionit dhe pas emigrimit, dhe ndalimi i detyruar të gjitha mund të jenë rrezik. faktorët për problemet e të mësuarit tek fëmijët refugjatë. Ata gjithashtu vënë në dukje se ambicia e lartë akademike dhe jetësore, përfshirja e prindërve në arsim, një mjedis mbështetës në shtëpi dhe shkollë, të kuptuarit e mësuesve për trashëgiminë gjuhësore dhe kulturore dhe marrëdhëniet e shëndetshme me bashkëmoshatarët mund të kontribuojnë të gjitha në suksesin e një fëmije refugjat në shkollë. Ndërsa qëllimi fillestar i edukimit të refugjatëve ishte përgatitja e studentëve për t'u kthyer në vendet e tyre të origjinës, tani fokusi i edukimit të refugjatëve amerikanë është tek integrimi.
Në Shtetet e Bashkuara, ka shumë pak politikë që rregullon studentët refugjatë dhe integrimin e tyre në shkolla. Shumica e politikave dhe debateve për politikat fokusohen në vetë emigracionin dhe azilin. Kjo “padukshmëri e refugjatëve” në politikën e qeverisë është një pengesë serioze për statusin dhe stabilitetin e refugjatëve në shoqëri; ndikon gjithashtu në aksesin e tyre në arsim dhe aftësinë e tyre për të pasur sukses në vendin pritës. Shërbimet arsimore për refugjatët dhe emigrantët në Shtetet e Bashkuara janë të pamjaftueshme. Një studim i fundit zbuloi se 54% e fëmijëve refugjatë në Shtetet e Bashkuara vuajnë nga probleme akademike. Me mbështetje të dobët arsimore, refugjatët dhe emigrantët kanë pak fuqi sociale, ekonomike dhe politike dhe nuk janë në gjendje të mbrojnë veten. Edukimi akademik dhe social është integral për rritjen e fuqisë së tyre, sepse u siguron atyre mjete të tilla si aftësitë gjuhësore dhe komunikuese dhe të kuptuarit e shoqërisë së tyre pritëse.
Roli i mësuesve
Shkollat e Amerikës së Veriut janë agjentë të kulturimit, duke ndihmuar fëmijët refugjatë të integrohen në shoqërinë perëndimore. Edukatorët e suksesshëm i ndihmojnë fëmijët të përpunojnë traumat që mund të kenë përjetuar në vendin e tyre të origjinës, ndërkohë që mbështesin përshtatjen e tyre akademike. Fëmijët refugjatë përfitojnë nga komunikimi i krijuar dhe i inkurajuar ndërmjet nxënësit dhe mësuesit, si dhe ndërmjet nxënësve të ndryshëm në klasë. Njohja me gjuhën e shenjave dhe strategjitë bazë të ESL përmirëson komunikimin midis mësuesve dhe fëmijëve refugjatë. Gjithashtu, bashkëmoshatarët jo-refugjatë kanë nevojë për qasje në literaturë që i ndihmon ata t'i edukojnë mbi përvojat e shokëve të klasës refugjatë. Materialet e kursit duhet të jenë të përshtatshme për nevojat specifike të të mësuarit të fëmijëve refugjatë dhe të ofrojnë një gamë të gjerë aftësish për t'u dhënë fëmijëve refugjatë mbështetje të fortë akademike.
Edukatorët duhet të kalojnë kohë me familjet e refugjatëve duke diskutuar përvojat e mëparshme të fëmijës në mënyrë që ta vendosin fëmijën refugjat në nivelin e duhur të klasës dhe të ofrojnë çdo akomodim të nevojshëm Politikat e shkollës, pritshmëritë dhe të drejtat e prindërve duhet të përkthehen në gjuhën amtare të prindërve, pasi shumë prindër nuk flasin anglisht me aftësi. Edukatorët duhet të kuptojnë kërkesat e shumta të vendosura ndaj prindërve (si puna dhe kujdesi për familjen) dhe të jenë të përgatitur për të ofruar fleksibilitet në oraret e takimeve me këto familje.
Mësuesit në Shtetet e Bashkuara shpesh kanë pak përvojë me traumat që hasin shpesh refugjatët. Atyre u mungon gjithashtu trajnimi se si të trajtojnë studentët që kanë përjetuar trauma. Ata shpesh i shohin studentët refugjatë si barrë dhe kulturat dhe gjuhët e tyre të ndryshme si barriera dhe jo si pasuri për arsimimin e tyre. Ky lloj trajtimi i studentëve refugjatë që zvogëlon aftësitë e tyre ka pasoja të rënda si rezultate negative zhvillimore.
Një broshurë e botuar në vitin 2000 e shkruar nga Dr. Sheila dhe Dr. Dick detajonte mënyrat se si mësuesit mund t'u qasen fëmijëve refugjatë në shkollë, si dhe problemet e zakonshme me të cilat fëmijët refugjatë paraqiten në shkollë. Sipas broshurës, refugjatët mund të vijnë nga situata traumatizuese dhe kështu mund të kenë vështirësi me ndjekjen e shkollës, shkrim-leximin dhe identitetin e tyre kulturor. Thuhet se problemet paraqiten si zemërim, tërheqje, probleme me autoritetin, përqendrimin, rregullat dhe sjellje të tjera të papërshtatshme. Broshura sugjeron që mësuesit t'i trajtojnë ato çështje duke i ndihmuar fëmijët të menaxhojnë sjelljen dhe emocionet e tyre. Sipas Dr. Sheila dhe Dr. Dick, mësuesit mund ta bëjnë këtë duke ditur se çfarë kanë nevojë fëmijët, duke u mbështetur dhe duke i drejtuar ata te specialistët nëse është e nevojshme.
Studimi fokusohet në mënyrën se si mësuesit mund të edukojnë veten për situatat e nxënësve të tyre. Një studim inkurajon mësuesit të jenë të vetëdijshëm për problemet e zakonshme të sjelljes që fëmijët refugjatë mund të shfaqin në klasë, si zemërimi, tërheqja, testimi i rregullave, problemet me autoritetin, paaftësia për t'u përqëndruar, sjellja e papërshtatshme, arritjet më të ulëta akademike. Studimi gjithashtu vë në dukje se si fëmijët refugjatë shfaqin shpesh këtë sjellje, sepse ata vendosen në një kontekst tjetër kulturor, përballen me diskriminim, jetojnë me familje në rrethana të ulëta socio-ekonomike, nuk kanë familje dhe/ose kanë konflikte me besimet e tyre tradicionale kulturore. Rrjeti Ndërkombëtar i Shkollave Publike është një model që mund të imitohet nga shkollat që u shërbejnë studentëve emigrantë ose nxënësve të gjuhës angleze. Këto shkolla përgatisin mësues veçanërisht për të punuar me nxënës refugjatë dhe emigrantë. Në një shembull, Strekalova shpjegon se "ngjarjet më të shpeshta stresuese që kanë përjetuar fëmijët refugjatë kroatë përpara se të vinin në Shtetet e Bashkuara përfshijnë: "humbja e shtëpisë (80%), humbja e sendeve personale (66.7%), ndarja nga anëtarët e familjes ( 66.7%), dëmtimi i pronës (48.9%), ekspozimi ndaj sulmeve të armikut (46.7%) dhe vdekja e një anëtari të familjes ose mikut (37.8%). Përvoja të tilla formësojnë shumë aftësinë e të mësuarit dhe nevojat arsimore të studentit. Mësuesit duhet të pajisen jo vetëm me një trajnim të shtuar për t'iu adresuar nxënësve që përballen me këto probleme, por edhe me aftësinë për të rritur pjesëmarrjen e studentëve në mësimin e tyre dhe për të lejuar asimilimin në klasë të nxënësve me formim të kufizuar në arsimin formal Sipas studimit, mësuesit që kuptojnë këto barriera me të cilat përballen fëmijët refugjatë dhe si rrjedhim sjellja e papërshtatshme që ata mund të shfaqin mund t'i ndihmojë nxënësit e tyre të kenë një përvojë më pozitive në shkollë.
Një libër i botuar në vitin 2022 i shkruar nga Dr. Sarah Dryden-Peterson i titulluar Right Where We Beong: Si mësuesit dhe studentët refugjatë po ndryshojnë të ardhmen e arsimit, eksploron kontributet e mësuesve dhe studentëve refugjatë dhe çfarë po bëjnë ata për të mbështetur veten dhe komunitetet e tyre Rreth botës. Ai bazohet në mbi 600 intervista me mësues dhe studentë mbi 15 vjet punë në 23 vende.
Edukimi për paqen
I zbatuar nga UNICEF nga viti 2012 deri në 2016 dhe i financuar nga Qeveria e Holandës, Ndërtimi i Paqes, Edukimi dhe Avokimi (PBEA) ishte një program arsimor që synonte të përmirësonte ndërtimin e paqes. Programi PBEA në kampin e refugjatëve Dadaab të Kenias synonte të forconte qëndrueshmërinë dhe kohezionin social në kamp, si dhe midis refugjatëve dhe komunitetit pritës. Nisma përbëhej nga dy pjesë: Programi i Edukimit për Paqe (PEP), një program brenda shkollës që mësohet në shkollat fillore të Dadaab dhe programi Sporti për Zhvillim dhe Paqe (SDP) për adoleshentët dhe të rinjtë refugjatë. Kishte dëshmi anekdotike të rritjes së niveleve të kohezionit social nga pjesëmarrja në PEP dhe elasticitetit të mundshëm nga pjesëmarrja në PSZH.
Edukimi për paqen për fëmijët refugjatë mund të ketë gjithashtu kufizime dhe pjesën e tij të kundërshtarëve. Megjithëse edukimi i paqes nga programet e kaluara që përfshinte popullsi jo-refugjate raportohet të ketë pasur efekte pozitive, studimet kanë zbuluar se qëndrimet e prindërve dhe mësuesve mund të kenë gjithashtu një ndikim të fortë në përvetësimin e vlerave të paqes nga nxënësit. Mësuesit nga Qiproja i rezistuan gjithashtu një programi edukimi për paqen të nisur nga qeveria. Një studim tjetër zbuloi se, ndërsa mësuesit mbështesnin perspektivën e pajtimit, shqetësimet ideologjike dhe praktike i bënë ata të pasigurt për zbatimin efektiv të një programi edukimi për paqen.
Qasjet pedagogjike
Refugjatët bien në një situatë unike ku shteti-komb mund të mos adresojë në mënyrë adekuate nevojat e tyre arsimore dhe sistemi ndërkombëtar i ndihmës ka për detyrë rolin e një "pseudo-shteti" në zhvillimin e një kurrikule dhe qasjeje pedagogjike. Qasjet kritike pedagogjike ndaj edukimit të refugjatëve trajtojnë fenomenin e tjetërsimit me të cilin përballen studentët migrantë në shkollat jashtë vendeve të tyre të origjinës, ku pozicionimi i mësuesve të gjuhës angleze dhe nxënësve të tyre krijon dinamikë fuqie duke theksuar pamjaftueshmërinë e folësve në gjuhë të huaj, të intensifikuar nga përdorimi i programe kompensuese për t'u kujdesur për studentët 'në rrezik'. Për të adresuar në mënyrë adekuate popullsinë migrante pa shtet, kurrikulat duhet të jenë relevante për përvojat e rinisë transnacionale. Një mënyrë për të inkorporuar përvojat e rinisë transnacionale në klasë është përmes asaj që studiuesit e kanë përshkruar si Edukim Narrativ dhe Konstruktiv. Në Edukimin Narrativ dhe Konstruktiv, mësuesit janë shpesh vetë emigrantë dhe ata ndajnë përvojën e tyre personale për të "lidhur dhe frymëzuar studentët e tyre". Kjo metodë e mësimdhënies ka rezultuar të jetë efektive në një rast studimi të shkollave që janë pjesë e Ednovate, një kompani e menaxhimit të shkollave charter e vendosur në Kaliforninë Jugore që përmban një shumicë emigrante etnike dhe popullsi të gjeneratës së parë. Kur nxënësit "ndërveprojnë me mësues që vijnë nga një sfond i ngjashëm, interesi i tyre për shkollimin rritet". Ky lloj udhëzimi mund të ndihmojë në motivimin e fëmijëve refugjatë për të avancuar arsimimin e tyre pasi ata janë në gjendje të identifikohen me figurat e tyre autoritare. Një qasje tjetër pedagogjike që mund të përfshihet është një qasje gjuhësore gjithëpërfshirëse. Në vitin 2005, studimi i Arnot dhe Pinson diskutoi "etosin e përfshirjes" si një karakteristikë e rëndësishme e shkollave që kanë nxënës refugjatë. Kjo qasje në klasë siguroi "mbështetje intensive të gjuhës dhe të të nxënit... përdori burime vizuale për të ofruar informacion" dhe zhvilloi "një kurrikulë gjithëpërfshirëse të përqendruar te nxënësi, e cila është krijuar për të ofruar një mjedis mësimi dhe strukturë të përshtatshme për një gamë të tërë studentësh". Studiuesit pedagogjikë dhe politikëbërësit mund të përfitojnë nga mësimet e nxjerra përmes hulumtimit të veprimit pjesëmarrës në kampet e refugjatëve, ku studenti përmendi uljen e vetëvlerësimit të lidhur me mungesën e arsimit.
The Mask (film 1994)
The Mask (Shqip: Maska) është film amerikan i vitit 1994 me regji të Chuck Russell dhe skenar të Mike Werb, bazuar në serinë komike me të njëjtin emër. Ai sillet rreth Stanley Ipkiss (Jim Carrey), një nëpunës fatkeq për bankat, i cili gjen një maskë magjike që e shndërron atë në një gangster zoot-suit. Ky film ishte debutimi i aktores Cameron Diaz.
Filmi u lëshua në 29 korrik 1994, nga New Line Cinema, duke u bërë një sukses kritik dhe tregtar. Filmi fitoi mbi 351 milion dollarë në një buxhet prej 23 milion dollarësh, gjë që e bëri atë filmin e dytë më fitimprurës të librit komik deri në atë pikë, ngjitur me Superman.
Përmbajtja
Stanley Ipkiss, një nëpunës i pasigurt i bankave që punon në bankën lokale Edge City, është tallur shpesh nga të gjithë rreth tij, përveç bashkëpunëtorit të tij dhe mikut më të mirë Charlie Schumaker. Ndërkohë, gangsteri Dorian Tyrell, pronar i klubit të natës Coco Bongo, komploton për të rrëzuar shefin e tij Niko. Një ditë, Tyrell dërgon të dashurën e tij të këndshme të këngëtares Tina Carlyle në bankën e Stanley për të regjistruar paraqitjen e saj, në përgatitje të një grabitjeje.
Stanley është tërhequr nga Tina, dhe duket se do të ndiqet. Në pamundësi për të hyrë në Coco Bongo për të parë Tina duke performuar, Stanley gjen një maskë prej druri pranë portit të qytetit. Vendosja e saj në fytyrën e tij e shndërron atë në një fytyrë të gjelbër, zoot suit të njohur si "Maskë", i cili është në gjendje që në mënyrë vizatimore të ndryshojë veten dhe rrethinat e tij sipas dëshirës. Ndërsa ka maskën, Stanley kënaqet në një tërbim komik nëpër qytet, duke poshtëruar disa nga torturuesit e tij.
Bazuar në copën e rrobave — e cila i është rikthyer një pjese të pizhameve dalluese të Stanley — Kellaway dyshon që Stanley të jetë vjedhës i bankës. Stanley më vonë këshillohet me një psikiatër, i cili kohët e fundit ka botuar një libër për maska ​​dhe zbulon se objekti mund të jetë një krijim i Lokit, një perëndi në mitologjinë nordike. Në të njëjtën natë, Stanley takohet me Tina në një park lokal si maskues, por takimi është ndërprerë nga Kellaway, i cili përpiqet ta kapë atë. Stanley ik me Peggy pasi shpërqendroi policinë me një shfaqje masive të këngës së Desi Arnaz "Cuban Pete"; ajo pastaj e tradhton atë tek Tyrell për një dhuratë prej 50,000 dollarë. Duke përdorur maskën, Tyrell bëhet një përbindësh keqdashës me fytyrën jeshile. Mbledhësit e Tyrellit e detyrojnë Stanley të zbulojë vendndodhjen e parave të vjedhura, përpara se t'i kthejë në polici.
Kur Tina viziton Stanley në stacion, ai i kërkon asaj të largohet nga qyteti. Tina falënderon Stanley që tregoi mirësinë dhe ngrohtësinë e saj që ajo nuk ishte mësuar dhe i thotë atij se nuk i duhej maskë për të qenë e veçantë për të. Ajo përpiqet të largohet nga qyteti, por është kapur nga burrat e Tyrell dhe është dërguar me forcë në një top bamirësie në Coco Bongo, të pritur nga Niko dhe i ndjekur nga elita e qytetit, përfshirë kryetarin Tilton. Pas mbërritjes, Tyrelli i maskuar vret Nikon dhe përgatitet të shkatërrojë të dy klubin dhe Tina me dinamit. Milo, qeni i Stanley, ndihmon Stanley të shpëtojë nga stacioni duke marrë çelësat nga një roje. Stanley më pas merr peng Kellaway në një përpjekje të dëshpëruar për të ndaluar Tyrell.
Ndërsa dielli lind ditën tjetër, të gjitha akuzat kundër Stanley janë hequr. Duke mos dashur të përfshihet përsëri në polici, Stanley vendos të heqë maskën në port. Tina hedh maskën në ujë ndërsa ajo dhe Stanley fillojnë të dalin jashtë. Charlie më pas hidhet në ujë për të marrë maskën për vete, vetëm për të gjetur Milo duke notuar me të.
Zerion
parapamje|Banner i Zerion.net Zerion (shqiptohet: "zëri-jon" dhe është formë e gjuhës së folur, por gramatikalisht e gabuar e "zëri ynë") është një portal shqiptar në formatin e një forumi, që i mundëson përdoruesve të hapin tema të reja, për tematika nga më të ndryshmet, por dhe të marrin pjesë duke postuar komente e përgjigje në temat e hapura prej të tjerëve. Te Zerion anëtaret, por edhe vizitorët e parregjistruar mund të shkruajnë si anonimë dhe të paçensuruar, përsa kohë i përmbahen rregullores. Qëllimi i faqes është që të ofrojë një platformë me forume shqiptare për biseda e debat të hapur. Por edhe një vend për shkëmbim e shpërndarje informacionesh e dijesh, si dhe një vend për marrie e dhënie ndihme e këshillash. Tematikat që trajtohen aty janë të larmishme, duke filluar nga ato me lajme aktuale nga vendi e bota; apo diskutime për çeshtje të ndryshme, përgjigje për pyetje me interes te pergjithshem apo vetjak, ashtu si përsiatje filozofike, tema për besimin fetar dhe tema për jetën e shëndetin. Nuk mungojnë as temat nga fusha e letrave dhe gjuhësia, si dhe ato nga historia, shkenca, teknologjia dhe ekonomia. Vend të posaçëm kanë edhe temat e lira dhe zbavitëse, si ato për dashurinë, estetikën, kuzhinën, sportin, muzikën, kulturën e artin, etj. Ky portal e dallon veten nga mediat sociale, pasi ndërsa në to informacionet janë për konsum te çastit, te Zerion temat e postimet kanë më shumë thellësi e jetëgjatësi dhe janë lehtësisht dhe në cdo kohë te gjetshme. parapamje|Logo e pare e Zeriyt.com
Historiku
I krijuar në vitin 2004 me emrin Zëri Yt!, nën domenin zeriyt.com portali ka qene një nga portalet më të rëndesishme dhe me ndikim në hapesirën shqiptare online. Me kohën komuniteti i Zëri Yt! evuloi në një rrjet të gjërë forumesh, që mbulonin tematika të ndryshme. Më i spikaturi ndër to ka qenë Albwebmaster, i cili u bë vendmbledhje dhe mësimi për një gjeneratë të tërë webmastarsh shqiptarë, duke pasur një ndikim të konsiderueshëm në internetin shqiptar. Zëri Yt! qëndroi online deri në vitin 2014, kur u mbyll. Gjatë kësaj kohe duke shfrytëzuar emrin dhe nevojën u hapën dhe faqe kopje, pa lidhje me webfaqen e vjetër, si psh Zeriyt.net.
Zerion u hap në janar të vitit 2019 si vazhdim i forumeve dhe komunitetit të vjetër, por tani por tani në formë të re dhe më të thjeshtëzuar, duke iu përshtatur kërkesave të kohës.
Lidhje të jashtme
Zerion.net
Aboutus.com/Zerion.net
Operation Valuable Fiend
The Muslim Discovery of America
Myrskylä
Myrskylä (Myrskylän kunta Mörskom kommun), është një komunë në Finlandë. Është pjesë e rajonit Uusimaa.
Scared to Be Lonely
"Scared to Be Lonely" (shqip: Kam Frikë të Jem Vetëm) është një këngë e regjistruar nga DJ holandez Martin Garrix dhe këngëtarja angleze me origjinë shqiptare Dua Lipa. U lëshua në 27 janar 2017. Garrix dha premierën e këngës në festivalin AVA 2017 në Myanmar në janar për Vitin e Ri. "Scared to Be Lonely" është përfshirë në edicionin e plotë të albumit fillestar në studio të këngëtares Lipa.
Vëllimi i parë i remix zyrtare EP për këngën u publikua më 17 mars 2017, duke shfaqur receta nga Brooks, DubVision, Zonderling, Alpharock, Funkin Matt, dhe Julien Earle. Vëllimi i dytë i PE zyrtare remix u lëshua më 24 mars 2017, duke shfaqur remixes nga Gigamesh, Medasin, luksoze Loud, Conro, Loopers dhe Joe Mason.
Artistët publikuan një version akustik të këngës më 7 prill 2017.
Njëmbëdhjetë Supernovas
Njëmbëdhjetë Supernovas (11 人 の 超 新星, Jūichinin no chōshinsei) është një grup prej njëmbëdhjetë piratëve në animen dhe mangën One Piece krijuar nga Eiichiro Oda.
Daiki Niwa
(lindur më 16 Janar 1986) është një futbollist japonez.
Njëmbëdhjetë Supernovas
Ky term i referohet njëmbëdhjetë piratëve që arritën në Arkipelagun Sabaody para Betejës së Marinefordit. Për shkak veprave të Mjekërrziut në Impel Down dhe Marineford, ai u bë në mesin e njëmbëdhjetë piratëve si i rrezikshëm dhe ky grup u fillua të quhet Gjenerata më e Keqe.
Daiki Niwa
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Njëmbëdhjetë Supernovas
Të gjithë prej njëmbëdhjetë piratëve janë të famshëm për veprat e tyre kundër Qeverisë Botërore dhe kanë mbi 100,000,000 beli. Konfliktët që kanë ndodhur pas luftës së madhe në Marineford, ata konsiderohen “piratë problematik” që janë shfaqur mes fundit të Epokës së Artë të Piratëve dhe fillimit të Epokës së Re.
Pretty Little Liars
Pretty Little Liars (shqip: Bukuroshe dhe gënjeshtare) është një serial televiziv amerikan i bazuar në serinë e librave me të njëjtin titull nga Sara Shepard. U zhvillua nga I. Marlene King. Premiera u dha më 8 qershor 2010 në ABC Family (Freeform) dhe zgjati deri më 27 qershor 2017.
Njëmbëdhjetë Supernovas
Përmbledhja
Përpara se të bëheshin të njohur si "Gjenerata më e Keqe", Njëmbëdhjetë Supernovat ishin piratët kryesorë fillestarë nga nëntë ekuipazhe të ndryshme, të cilët të gjithë zgjodhën një nga shtatë rrugët përgjatë Grand Line. Ata përbëheshin nga kapitenët e ekuipazheve në fjalë, si dhe dy shokë të tjerë të ekuipazhit, shpërblimet e të cilëve janë të gjithë mbi pragun e 100,000,000 beli. Secili prej tyre vjen nga një nga pesë detet - East Blue, West Blue, South Blue, North Blue, vetë Grand Line dhe madje edhe Deti i Bardhë. Një tipar i përbashkët që ata kanë të gjithë është se ata kanë tërhequr vëmendjen e Qeverisë Botërore dhe i kanë mbijetuar shumë sprovave që kanë zhdukur shumicën e ekuipazheve të tjera pirate gjatë udhëtimit të tyre në Grand Line. Edhe pse të gjithë janë të barabartë me njëri-tjetrin për sa i përket nivelit të kërcënimit, ato përfaqësojnë pikëpamje të ndryshme për piraterinë.
Pretty Little Liars
Sinops
Një grup i përbërë nga katër vajza fillon të distancohet pas zhdukjes së udhëheqëses, Alison DiLaurentis. Një vit më vonë, vajzat bashkohen pasi fillojnë të marrin mesazhe nga një figurë misterioze nën emrin "A" e cila i kërcënon se do t'i ekspozojë sekretet e tyre më të errëta.
Beaumont-du-Périgord
Beaumont-du-Périgord është një komunë në Francë. Beaumont-du-Périgord bën pjesë në departamentin Dordogne të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 1142 banorë dhe sipërfaqe 24.18 km².
Njëmbëdhjetë Supernovas
Përmbledhja
Nga dymbëdhjetë piratët, të gjithë përveç dy (Zoro dhe Killer) janë kapitenët e ekuipazheve të tyre të piratëve përkatës dhe vetëm njëri (Zoro) nuk është përdorues i Frutit të Detit (duhet, fruti i Killer nuk i dha asnjë aftësi, vetëm ia grabiti aftësitë të notit dhe shpreh ndjenja negative). Sipas Shakuyaku, një nga Supernovat mund të jetë potencialisht përgjegjës për frymëzimin e një gjenerate krejt të re piratësh, një koment që bëhet i vërtetë kur u zbulua se Luffy frymëzoi Bartolomeon të bëhej një pirat famëkeq në vetvete. Sipas Morgans, ai beson me vendosmëri se një nga anëtarët e Gjeneratës më të Keq do të bëhet Mbreti i ardhshëm i Piratëve.
Saulces-aux-Bois
Lidhje të jashtme
Saulces-aux-Bois Saulces-aux-Bois
Alan O'Brien
Alan O'Brien (lindi më 20 shkurt 1985) është futbollist irlandez i cili luan për skuadrën Hungerford Town. Alan poashtu ka luajtur për kombëtaren irlandeze nga viti 2006 deri në vitin 2007.
Lëvizja e qershorit
Lëvizja e qershorit 1924 ishte reagimi politik i opozitës parlamentare shqiptare, pasuesve dhe intelektualëve që gjeti shkak tek vrasja e Avni Rustemit.
Termi historik
Emërtimi "Revolucioni Demokratiko-borgjez i Qershorit" i përdorur gjerësisht nga historiografia komuniste, pas viteve '90 u emërtua "Revolucioni i Qershorit". Duke ruajtur termin revolucion, i rrihej synimit për të evokuar për historiografinë e politizuar komuniste, e po ashtu post-komuniste, një precedent historik analog me Revolucioni i tetorit sipas shembullit rus. Pjesëmarrësit i kanë radhitur kujtimet e tyre në zhanrin e memuaristikës, dhe Ali Këlcyra dhe Sejfi Vllamasi e quajnë thjesht Lëvizja e qershorit.
Rrethanat politike
Marrëdhëniet mes kundërshtarëve politikë ishin të ndera që në fushatën e zgjedhjeve të 27 dhjetorit 1923. Ku ndër incidentet e renditura, më të rëndat mbetën vrasjet e kandidatëve Adem Gjinishit dhe Haxhi Isuf Kazazit në Peqin. Por në legjislativin që do të dilte nga kjo fushatë, do të vritej edhe deputeti i parë në historinë shqiptare. Fërkimet mes palëve politike u theksuan pas atentatit të Beqir Valterit ndaj Zogut të nxitur nga Rustemi. Me vrasjen e Rustemit, armiqësia politike mori hov dhe shërbeu si sebep për organizimet me efekte revolucionare që u bënë për varrimin e deputetit të vrarë.
Kryetari i komitetit i nisi nga Vlora ministrit të Italisë në Durrës, markezit Durazzo, një telegram ku shprehej shpresa për ndihmë morale nga Mussolini.
Eçka
Ečka (Serbisht: Ечка) është fshat që ndodhet në provincën autonome të Vojvodinës.
Demografia
Shumica e banorëve janë serbë dhe numri i popullsisë është 4,513 sipas regjistrimit të vitit 2002.
Takumi Minamino
(lindur më 16 Janar 1995) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Banize
Banize është një komunë në Francë. Banize bën pjesë në departamentin Creuse të rajonit Limousin. Komuna ka një popullsi prej 158 banorë dhe sipërfaqe 15.24 km².
Saulces-Vielle
Saulces-Vielle është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Lidhje të jashtme
Saulces-Vielle Saulces-Vielle
Dina Xhankoviq
Dina Džanković (Serbisht: Дина Џанковић; lindi më 27 tetor 1986) është Miss Serbia dhe Mali i Zi, e cila fitoi më 18 dhjetor 2005. Ajo është personi i fundit e cila e mban këtë titull për shkak të shpërbërjes së ish-Konfederatës Serbia dhe Mali i Zi në vitin 2006. Džanković është arkitekte e brendshëm; sidoqoftë, ajo tani punon si modele dhe dizajnere.
Ajo është e martuar me Mirsad Türkcan, basketbollisti i parë turk i cili luan në NBA. Ata kanë tre fëmijë; dy vajza, Naba dhe Karia, dhe një djalë, Nusret, i cili u emërua sipas gjyshit së babës. Ata u divorcuan në vitin 2012.
Ajo morri pjesë në teatrinë e bukurisë në Sanya, Kinë më 10 dhjetor 2005.
Qarku Bordeaux
Qarku Bordeaux është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Gironda.
Malik Harris
Malik Harris (lindur më 27 gusht 1997) është një këngëtar gjerman. Ai do ta përfaqësojë Gjermaninë në Festivalin Evropian të Këngës 2022 pasi fitoi finalen kombëtare Germany 12 Points.
Jeta e hershme
Harris ka lindur në Landsberg am Lech më 27 gusht 1997. Babai i tij është Ricky Harris, një prezantues dhe aktor televiziv amerikan me bazë në Gjermani nga Detroit. Në moshën 13-vjeçare, Harris u fut në muzikë duke bërë cover këngësh me kitarën e tij.
2022: Eurovision Song Contest 2022
Finalja televizive u zhvillua më 4 mars 2022. Fituesi u zgjodh përmes votimit publik, duke përfshirë opsionet për fiks, SMS dhe votim online. Për votimin online, përdoruesit mund të votonin përmes faqeve zyrtare të nëntë kanaleve radiofonike ARD midis 28 shkurtit 2022 dhe 4 marsit 2022. Harris fitoi finalen me 23 pikë diferencë.
Historia e arteve pamore
thumb|Muzeu i Artit i Universitetit te Michigan-it parapamje|Sarkofagu i Muzave, me nente muzat. Mermer, shek. i II, Ostia antike Për historinë e arteve në përgjithësi shiko:  Historia e arteve
Fusha e arteve pamore është shumë e gjerë. Në fakt përkufizohet kështu çdo formë artistike që ka si rezultat një objekt të dukshëm. Artet e tjera si Teatri, muzika apo opera, përbëjnë kategori të ndryshme nga ajo pamore, megjithëse me kufij jo gjithëmon te qartë; psh.: body art-i, arti interaktiv, apo kinemaja që mund të përfshijë forma të ndryshme artistike.
Disiplina akademike si dhe mjedisi institucional (muzetë, tregu i artit, departamentet e universiteteve dhe shtëpitë botuese) zakonisht në historinë e artit përmbledhin vetëm artet pamore ose plastike (në thelb piktura, skulptura dhe arkitektura) ndërsa artet e tjera studiohen në mënyrë më specifike nga disiplina të tjera, si historia e letërsisë apo historia e muzikës, duke qenë të gjitha objekt vëmendjeje i së ashtuquajturës historia e kulturës apo historia kulturore, së bashku me historitë sektoriale të fokusuara në manifestime të tjera të mendimit, si historia e shkencës, historia e filozofisë apo historia e religjioneve. Disa fusha të dijes të lidhura ngushtësisht me historinë e artit, janë estetika dhe teoria e artit.
Përgjatë kohës arti ka qenë klasifikuar në mënyra të ndryshme, që nga ai mesjetar ndërmjet arteve liberale dhe arteve mekanike, në klasifikimin ndërmjet arteve të bukura dhe arteve të aplikuara dhe deri te përcaktimet bashkëkohore. Një ndarje e shekullit të XX e arteve, megjithëse nuk i përfshin të gjitha, është ajo e “nëntë arteve”. Ajo u hartua fillimisht në vitin 1923 nga poeti Italian Ricciotto Canudo dhe u zgjerua me dy zërat e fundit nga kritiku francez Claude Beylie në 1964. Në list u perfshinë kinemaja, radio-televizioni dhe tregimet figurative (comics). Tanimë, përveç formave të vjetra të shprehjes artistike po konsiderohen edhe mënyra të reja shprehjeje artistike si moda, gastronomia, compiuter art-i, artet grafike, performaca, reklama, animimi dhe videolojërat.
Historia e artit është një degë shumëfushëse e arteve dhe shkencave, që kërkon një ekzaminim objektiv të artit përmes kohës, duke klasifikuar kulturat, vendosur periodizimet dhe duke vëzhguar karakteristikat dalluese dhe ndikuese të artit. Studimi i historisë së artit fillimisht u zhvillua gjatë Rilindjes, me qëllimin e saj të kufizuar në prodhimin artistik të qytetërimit perëndimor. Gjithësesi, me kalimin e kohës, ka vendosur një shikim më të gjerë të historisë së artit që kërkon një përmbledhje të përgjithëshme të gjithë qytetërimeve dhe analiza të prodhimit të tyre artistik sipas vetë vlerave të tyre (relativizmi kulturor) dhe jo vetëm sipas historisë së artit perëndimor.
Sot, arti gëzon një rrjet të gjerë studimi, përhapja dhe konservimi i gjithë trashëgimisë artistike të njeriut përgjatë historisë. Shekulli i XX ka parë përhapjen e institucioneve, fondacioneve, muzeumeve dhe galerive të artit, në sektorin publik dhe privat, dedikuar analizave dhe katalogimit të punëve artistike ashtu si dhe ekzibicione që synojnë një audiencë të zakonshme. Ngritja e mediave ka qenë themelore në përmirësimin e studimit dhe përhapjes së artit. Ngjarje ndërkombëtare dhe ekzibicione si Whitney Biennial dhe bienalet e Venecias dhe São Paulos ose the Documenta of Kassel kanë ndihmuar zhvillimin e stileve dhe trendeve të reja. Çmime si ai Turner i Tate Gallery-së, Wolf Prize in Arts, Pritzker Prize i arkitekturës, Pulitzer i fotografisë dhe ai Oscar në kinematografi promovojnë gjithashtu punët më të mira krijuese në një nivel ndërkombëtar. Institucione si UNESCO, me vendosjen e listave të World Heritage Site, ndihmon gjithashtu në konservimin e monumenteve kryesore në botë.
thumb|777x777px|Collage i stileve te ndryshme te artit pergjate historise, nga Michael Philip
Zhvillimi historik
Studimi i historisë së artit është relativisht një fenomen i afërt; para Rilindjes, koncepti modern i artit nuk ekzistonte. Përgjatë kohës, historianët e artit i kanë ndryshuar këndvështrimet e tyre rreth asaj që vlen të studiohet. Për shembull, gjatë epokës së hershme Viktoriane, artistët italianë të shekullit të XV konsideroheshin inferior ndaj atyre të Rilindjes së Lart të shekullit të XVI. Kjo bindje u sfidua nga lëvizja Pre-Raphaelite. Që atëherë, ka qenë një trend mbizotërues në kritikën e artit të shekullit të XXI, që ti trajtoi të gjitha kulturat dhe periudhat në mënyrë neutrale. Kështu arti aborigjen i Australisë nuk do të shihej as më mirë as më keq sesa arti i Rilindjes —është thjesht i ndryshëm. Analizat historike të artit kanë evoluar gjithashtu në studimin e përdorimit shoqëror dhe politik të artit, sesa të fokusoheshin vetëm mbi vlerësimin estetik të mjeshtërisë së tij (bukurisë). Çfarë mund të ketë qenë parë dikur thjesht si një kryevepër tashmë vlerësohet si një manifestim ekonomik, shoqëror, filozofik dhe kulturor i këndvështrimit, filozofisë, synimeve dhe  begraundit të artistit. left|thumb|369x369px|Libri i Vasarit mbi jetet e artisteve Fusha e studimit të historisë së artit u zhvillua fillimisht në perëndim dhe u morr vetëm me studimin e historisë së artit europian, duke vendosur Rilindjen e Lartë (dhe paraardhësen e saj të Lashtësisë Klasike) si standardet përcaktuese të fushës. Megjithatë, gradualisht, gjatë shekullit të XX, u zhvillua një vizion më i gjerë i historise së artit. Ky version i zgjeruar përfshin shoqëri nga e gjithë bota dhe zakonisht përpiqet ti analizoi artifaktet sipas vlerave kulturore ku u krijuan. Kështu, studimi i historisë së artit tashmë përmbledh gjithë artet, që nga megalitët e Europës Perëndimore te pikturat e Dinastisë Tang në Kinë.
Krijimi i artit, historia akademike e artit dhe historia e muzeve të artit së bashku janë ngushtësisht të ndërlidhur me lindjen e nacionalizmit. Arti i krijuar në epokën moderne, në fakt, shpesh ka qenë një përpjekje për të gjeneruar ndjenjat e superioritetit kombëtar ose dashurisë për vendin. Arti rus veçanëshisht, është një shembull i mirë i kësaj, pasi avangarda ruse dhe më vonë Arti Sovjetik ishin përpjekje për të përcaktuar identitetin e atij vendi.
Shumica e historianëve të artit të sotëm e identifikojnë specialitetin e tyre si arti i një kulture dhe periudhe të caktuar dhe shpesh këto kultura janë gjithashtu dhe kombe. Për shembull, dikush mund specializohet në historinë e artit gjerman të shekullit të XIX ose atij bashkëkohor kinez. Fokusi mbi kombësinë ka rrënjë të thella në këtë disiplinë. Në fakt, Jetët e artistëve të Vasarit është një përpjekje për të treguar superioritetin e kulturës artistike të Firences dhe shkrimet e Heinrich Wölfflin-it (veçanërisht monografia e tij mbi Albrecht Dürer-in) përpiqet të dalloi stilet italiane të artit nga ato gjermane. thumb|346x346px|Kopertina e The Story of Art i Ernst Gombrich Shumë nga muzetë më të mëdhenj dhe mirë-financuara të botës, si Luvri, Victoria and Albert Museum si dhe National Gallery of Art në Washington janë prona shtetërore. Shumica e vendeve, në fakt kanë një galeri kombëtare me qëllimin e qartë të ruajtjes së trashëgimisë kulturore, të zotëruara nga qeveria—pavarësisht se cila kulturë e ka krijuar artin— dhe një mision implicit për të mbështetur trashëgiminë kulturore të vetë vendit. The National Gallery of Art, kështu, shfaq artin e bërë në Shtetet e Bashkuara, por zotëron edhe objekte nga e gjithë bota.
Megjithëse disa libra tentojnë një afrim të përbotshëm, ata janë universalisht të fortë kryesisht në historinë e artit perëndimor. Librat përdorin shembuj përfaqësues nga çdo epokë për të krijuar një histori që përzien stilet në ndryshim me historinë shoqërore. Kjo pamje enciklopedike e historisë së artit fillon me një seksion mbi kontekstin europian në rend kronologjik.
Historia e artit shpesh tregohet si kronologjia e kryeveprave të krijuara nga secili qytetërim. Ajo mund të përkufizohet kështu, si një histori e kulturës së lartë, e mishëruar nga Mrekullitë e Botës. Nga ana tjetër, shprehjet e artit të zakonshëm mund të përfshihen edhe në narrativat historike të artit, ku ato zakonisht përmenden si arte popullore ose si artizanat. Më ngushtësisht se sa merret një historian arti, me këto forma të ulëta kulture, merret ajo që i identifikon këto punime si ekzaminim i kulturës materiale, ose si kontribuim në fushat e lidhura me studimin e historisë së artit, si antropologjia ose arkeologjia. Në këto raste objektet e artit mund të quhen edhe artifakte arkeologjike.
Në 1842 Franz Theodor Kugler shkroi librin e parë mbi historinë e artit, i cili shpreh ndarjen e historisë së artit në 4 periudha (arti pre-hellenik ose i popujve primitiv, Klasik ose i lashtësisë greke e romake, “romantik” ose e artit mesjetar dhe islamik, modern që nga rilindja deri në shekullin e XIX), i ndjekur në 1855 nga manuali mjaft i përhapur i Anton Heinrich Springer-it.
Shpesh, punimet e konsultuara në anglisht janë Story of Art i Ernst Gombrich-it, Art History i Marilyn Stokstad-it, History of Art i Anthony Janson-it, Art Past, Art Present i David Wilkins, Bernard Schultz dhe Katheryn M. Linduff-it, Art Through the Ages i Helen Gardner-it, A World History of Art i Hugh Honour dhe John Flemming-ut si dhe Art Across Time i Laurie Schneider Adams-it. Një nga vendet më të mira për të gjetur informacion të mirëpranuar për studimin e historisë së artit është Heilbrunn Timeline of Art History, i sponsorizuar nga the Metropolitan Museum of Art in New York.
Parahistoria e përgjithshme
Artikulli kryesor: Arti Parahistorik
Artifaktet e para të njohura të artit njerëzor gjenden në periudhat e Epokës së Gurit (Paleoliti i Lartë, Mesoliti dhe Neoliti), kur shfaqen objeket e para që mund të konsiderohen art njerëzor. Gjatë Paleolitit (250 000 – 8000 vjet para K.), njeriu praktikoi gjuetinë dhe jetoi në shpella, ku u zhviluan pikturat e shpellave. Pas një periudhe kalimtare (Mezoliti, 8000 – 6000 vjet para K.), gjatë periudhës së neolitit (6000–3000 para K.), kur njeriu u bë sedentar (i ngulitur) dhe u morr me bujqësi, me shoqëritë që bëheshin gjithëmon e më komplekse dhe besimin fetar që po fitonte rëndësi, filloi prodhimi i zejtarisë. Më në fund, në epokën e bronxit (3000 – 1000 vjet para K.), u ngritën qytetërimet e para proto-historike. left|thumb|296x296px|Venusi i Willendorf-it