cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dita e të Vdekurve
Tradita
Në të kundërt, qyteti Ocotepec, në veri të Kuernavaka në shtetin e Morelos, hap dyert e tij për vizitorët në këmbim të veladoras (qirinj të vegjël dylli) për të treguar respekt për të ndjerin kohët e fundit. Në kthim vizitorët marrin tamale dhe atole. Kjo është bërë vetëm nga pronarët e shtëpisë ku dikush nga familja ka vdekur në vitin e kaluar. Shumë njerëz të zonave përreth arrijnë herët për të ngrënë falas dhe shijojnë altarët e përpunuar të vendosur për të përshëndetur vizitorët.
Në disa pjesë të vendit (sidomos qytetet, ku vitet e fundit janë shpërngulur zakone të tjera) fëmijët me kostume bredhin rrugëve, duke trokitur në dyert e njerëzve për një calaverita, një dhuratë e vogël e ëmbëlsirave ose parave; ata gjithashtu pyesin kalimtarët për të. Ky zakon relativisht i fundit është i ngjashëm me atë të trick-or-treating të Halloween në Shtetet e Bashkuara. Një tjetër traditë karakteristike që përfshin fëmijë është La Danza de los Viejitos (vallja e burrave të vjetër) kur djemtë dhe burrat e rinj të veshur si gjyshërit thërrasin dhe kërcejnë në një valle energjike.
Outokumpu
Outokumpu (Outokummun kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Karelia Veriore.
Seria A 1929-30
Seria A sezoni i vitit 1929–30 ishte viti i parë i organizimit gjithkombëtarë italian Seria A. Këtë kampionat e fitoi ekipi Ambrosiana.
FC Zürich
Fussballclub Zürich, zakonisht i shkurtuar në FC Zürich ose thjesht FCZ, është një klub futbolli zviceran me bazë në Cyrihu. Klubi u themelua në vitin 1896 the ka fituar Superligën e Zvicrës 13 herë die Kupën e Zvicrës 10 herë. Titujt më të fundit janë Super Liga e Zvicrës 2022 die Kupa e Zvicrës 2018. Klubi i luan ndeshjet e tij në shtëpi në Letzigrund, i cili arrin një kapacitet prej 26,000 spektatorësh për ndeshjet e ligës.
Seria A 1929-30
Tabela e klasifikimit
shkurtesat: ND - ndeshje, F - Fitore, B - barazime, H - humbje, GDH - gola të dhënë, GP - gola të pranuar dhe +/- - dallimi në gola.
Universiteti "Haxhi Zeka" në Pejë
Historiku
Fillet e arsimit të lartë në Pejë datojnë që nga viti 1960 atëherë kur me vendimin e Këshillit Ekzekutiv të KSAK ishte themeluar Shkolla e Lartë Ekonomike – Komerciale në Pejë. Fillimisht shkolla kishte vetëm Seksionin e Afarizmit Komercial në Ndërmarrje dhe një numër të vogël mësimdhënësish. Në vitin  e  parë  të  studimeve  1960/61  ishin  të regjistruar 120 studentë.
Sulltanati Mamluk
Sulltanati Mamluk (Arabisht: سلطنة المماليك‎, romanized: Salṭanat al-Mamālīk) ishte një mbretëri mesjetare që përfshinte Egjiptin, Levantin dhe Hixhazin që u vendos si kalifat.
Universiteti "Haxhi Zeka" në Pejë
Historiku
Nga Shkolla e Lartë Ekonomike dolën disa mijëra ekonomistë nga Kosova dhe nga trojet tjera etnike shqipatare (Maqedonia, Mali i Zi, Serbia etj.). Ky numër i ekonomistëve më së miri shpreh kontributin e shkollës që e dha për ekonominë e Kosovës dhe për të gjitha trojet shqiptare. Zhvillimi historik i këtij institucioni mund të periodizohet kështu: ''Në vitin akademik 2001/2002, Shkolla e Lartë Ekonomike u reformua sipas modelit të Deklaratës së Bolonjës dhe po në këtë vit Senati i Universitetit të Prishtinës miratoi planet mësimore sipas kësaj deklarate për nivelin bachelor. Kjo shkollë u riemërua në Shkolla e Biznesit dhe pastaj në Fakulteti i Shkencave të Aplikuara të Biznesit. Gjatë organizimit të FSHAB-së me emrin Shkolla e Biznesit, studimet zhvilloheshin në tri departamente: Administrim biznesi, Informatikë e aplikuar në biznes dhe Menaxhment në turizëm dhe hotelieri. Në vitin 2002 organizohen studime në gjuhën boshnjake në departamentin Administrim biznesi. Nga viti 2004 FSHAB emërtohet me këtë emër që e mban edhe sot dmth Fakulteti i Shkencave të Aplikuara në Biznes.''
Sulltanati Mamluk
Ai zgjati nga përmbysja e dinastisë Ejubide deri në pushtimin osman të Egjiptit në 1517. Historianët tradicionalisht e kanë ndarë epokën e sundimit të Mamlukëve në dy periudha, njëra që mbulon 1250–1382 (periudha "Bahrī") dhe tjetra 1382-1517 (periudha "Burjī"), e quajtur sipas dinastive sunduese të epokave përkatëse. Burimet moderne i referohen gjithashtu të njëjtave ndarje si periudhat "turkike" dhe "çerkeze" për të theksuar ndryshimin në origjinën etnike të shumicës së mamlukëve.
Emrat
Termi "Sulltanat Mamluk" është një term historiografik modern. Burimet arabe për periudhën e Bahriut, mamlukëve i referohen dinastisë si Shteti i Turqve (arabisht: دولة الاتراك‎, Dawlat al-Atrāk; دولة الترك, Dawlat al-Turk) ose Shteti i Turqisë (الدولة التركية, al- Dawla al-Turkiya). Emri tjetër zyrtar ishte Shteti i Çerkezëve (دولة الجراكسة, Dawlat al-Jarākisa) gjatë sundimit të Burxhit. Një variant i tij (الدولة التركية الجراكسية, al-Dawla al-Turkiyya al-Jarakisiyya) theksonte faktin se çerkezët flisnin turqisht.
Universiteti "Haxhi Zeka" në Pejë
Organizimi
Universiteti "Haxhi Zeka" në Pejë është i organizuar në këto fakultete:
Shahnameja
parapamje|Behram Guri me oborrtarë, duke u argëtuar nga Barbad Muzikanti, Faqe nga një dorëshkrim i Shahnamesë së Firdeusit. Brooklyn Museum. parapamje|Shahnameja (Libri i Mbretërve) Ebu'l Kasim Firdeusi (935-1020) Shahnameja (, "Libri i Mbretërve"), është një poemë e gjatë epike e shkruar nga vjershëtari pers Firdeusi mes viteve 977 dhe 1010. Është eposi kombëtar i Iranit të Madh. Shahnameja është poema epike më e gjatë e shkruar prej një vjershëtari të vetëm, dhe përbëhet gjithsej nga rreth 50,000 "distikë" ose kupletë (dy vargje çifte). E rrëfen kryesisht të shkuarën mitologjike, e deri diku edhe atë historike, të Persisë, nga krijimi i botës e deri te pushtimi islamik në shekullin VII. Irani i sotëm, Azerbajxhani, Afganistani dhe tërë rajoni i ndikuar nga kultura persiane (si Gjeorgjia, Armenia, Turqia dhe në Dagestani) e çmojnë këtë ep kombëtar. parapamje|346x346px|Faramarzi, biri i Rrustemit, vajton vdekjen e babait dhe xhaxhait të tij.
Përbërja
majtas|parapamje|283x283px|Vrasja e Khosraut II, në një dorëshkrim të Shahnamesë së Shah Tahmasp bërë nga Abd al-Samad më 1535 Firdeusi filloi Shahnamenë në vitin 977 dhe e përfundoi më 8 mars 1010. Shahnameja është monument i poezisë dhe historiografisë,duke qenë kryesisht paraqitje poetike e asaj që Firdeusi, paraardhësit dhe bashkëkohësit e tij e konsideronin si historia e lashtë të Iranit. Shumë përshkrime të tilla të historisë së Iranit ekzistonin në prozë, për shembul Shahnameja e Ebu Mensurit.
Ndikimi
djathtas|parapamje|Një betejë skenë nga Baysonghori Shahnameh
Teba (Egjipt)
Teba (Θῆβαι, Thēbai), e njohur për egjiptianët e lashtë si Waset, ishte një qytet i lashtë egjiptian që ndodhet në lindje të Nilit rreth 800 km në jug të Mesdheut. Rrënojat e saj qëndrojnë brenda qytetit modern egjiptian, Luxor. Teba ishte qyteti kryesor i nënndarjes së katërt të Egjiptit të Sipërm (Sceptre nome) dhe ishte kryeqyteti i Egjiptit gjatë Mbretërisë së Re. Ishte afër Nubisë dhe shkretëtirës lindore, me burimet e tyre të çmuara minerale dhe rrugët tregtare. Ishte një qendër e kultit dhe qyteti më i pasur i Egjiptit të lashtë në kulmin e saj. Vendi arkeologjik i Tebes përfshin zonat në të dyja anët e Nilit, atë të bregut lindor ku qëndrojnë tempujt e Karnak dhe Luxor dhe ku ishte i vendosur qyteti i vjetër; bregu perëndimor, ku mund të gjendet një nekropol i varrezave të mëdha private dhe mbretërore dhe komplekseve funerare.
Toponimia
Egjiptianët e lashtë fillimisht e njihnin Teban si Wo'se ose Wase A ishte një skeptër was i faraonëve, një staf i gjatë me kokën e një kafshe dhe një bazë të degëzuar.
Mbretëria e vjetër
parapamje|Nekropoli i Tebas Teba ishte e banuar nga rreth vitit 3200 para erës sonë. Ajo ishte kryeqyteti simbol i Waset, dhe nënndarja e katërt e Egjiptit të Sipërm. Në këtë kohë ishte ende një vend i vogël tregtar ndërsa Memphis shërbeu si vendbanim mbretëror i faraonëve të Mbretërisë së Vjetër. Megjithëse asnjë ndërtesë nuk mbijeton në Teba më të vjetër se pjesët e kompleksit të tempullit Karnak, që mund të datojnë nga Mbretëria e Mesme, është gjetur në Karnak një pjesë e ulët e një statuje të Faraonit Nyuserre të Dinastisë së Vjetër. Një statujë tjetër e dedikuar nga Senusret e Dinastisë së 12-të mund të ketë qenë uzurpuar dhe ri-përdorur, pasi statuja mban një fishek të Nyuserrit në rripin e saj. Meqenëse shtatë sundimtarë të shekullit të 4-të deri në shekullin e 6-të shfaqen në listën e mbretit Karnak, ndoshta të paktën ka pasur një tempull në zonën e Tebas që daton në Mbretërinë e Vjetër.
Periudha e parë e ndërmjetme
Sundimtarët Teban ishin me sa duket pasardhës të princit të Tebas, Intef  i Vjetri. Nipi i tij i mundshëm Intef I ishte i pari nga familja që pretendonte në jetë një titull të pjesshëm faraonik, megjithëse fuqia e tij nuk shtrihej shumë më tepër se rajoni i Tebas.
Vendet kryesore
Teba Lindore: parapamje|Hyrja kryesore në Karnak rrethuar nga sfingat me koka dashi parapamje|Obelisk dhe shtylla e Tempullit të Luxor me shkëlqim të hollë të portokallit Teba Perëndimore: parapamje|Drita e diellit ndriçon tempullin e vdekjes Hatshepsut parapamje|Një hyrje e varrit në Luginën e Mbretërve
Dündar Kılıç
Dündar Ali Kılıç (1935 - 10 gusht 1999) ishte njê bos famêkeq turk nê botēn e krimit.
Dündar u zhvendos nga vendlindja e tij nü Ankara kur ishte nëntë vjet dhe një vit më vonë përdori armën për herë të parë. Në vitet 1960, ai ishte i njohur si krimineli kryesor i Ankarasë. Të ardhurat e tij fillestare vinin nga zhvatja dhe lojërat e fatit, dhe ai u bë i njohur si 'kumbari i mirë', gjoja sepse ai kishte njerëzit e tij vetëm që të mbledhin para nga ata që ishin të përfshirë tashmë në marrëveshje të paligjshme. Përfundimisht autoritetet u kapën me të dhe ai u arrestua dhe u burgos për një vrasje të kryer në vitin 1960.
Dündar u lirua nga burgu në vitin 1965. Pas lirimit të tij, ai shpejt ngriti 'zyra' të ndryshme rreth Stambollit që do të përdoren si pjesë e një operacioni të paligjshëm të kontrollit dhe tregtimit të bonove. Gjatë kësaj periudhe ai mori ndihmë financiare nga familja Kurtoglu.
Pas kësaj, balotazhet e Kılıç me ligjin vetëm u rritën. Ai dyshohej se ishte i përfshirë në të paktën tre vrasje, narkotikë dhe kontrabandë armësh dhe u mor në pyetje nga policia qindra herë. Megjithatë largimin në burg për periudha të gjata, ai do t'i kontrollonte me lehtësi operacionet e tij nga prapa hekurave dhe mungesa e tij mezi ndjehej. Të punosh për Kilic u bë një shenjë prestigji në botën e krimit. Ai, gjoja mori një ndihmë nga "Derin" Devlet ", një frazë e përdorur midis turqishtes për një njësi të panjohur në shtetin që kryen operacione të fshehta.
Kılıç u arrestua si pjesë e një operacioni në shkallë të gjerë kundër krimit të organizuar nga Organizata Kombëtare e Inteligjencës (MIT) dhe policia lokale në vitin 1984. Fillimisht i arrestuar me 11 akuza të ndryshme, Kılıç u dërgua në një burg në Mamak të Ankarasë.
Vajza e Kılıç u vra për vdekje në vitin 1995 nga një person i dërguar nga ish-burri i saj Alaattin Çakıcı. Ende nuk dihet pse kjo nuk çoi në një luftë të gjerë në bandë midis Kılıç dhe Çakıcı, dhe thuhet se në fakt ishte një vrasje nderi që ishte urdhëruar bashkërisht nga Kılıç dhe Çakıcı, dhe kjo është arsyeja pse ai nuk hakmor për vajzën e tij.
Kılıç vdiq në Spitalin Amerikan në Stamboll në moshën 64 vjeç. Para vdekjes së tij, ai tashmë po luftonte me kancerin e syve, zemrës dhe mushkërive. Dündar Kılıç u varros në Varrezat e Zincirlikuyu në Stamboll.
Psikanaliza e fëmijëve
Psikanaliza e fëmijëve është një nënfushë e psikanalizës e cila u themelua nga Anna Freud e cila përdori kontributin e babait të saj Sigmund Freud me disa modifikime të orientuara kah nevojat fëmijëve. Që nga fillimi i saj, psikanaliza e fëmijëve është rritur në një teknikë terapeutike të njohur për fëmijët dhe adoleshentët.
Historia
Për shumë vite, puna e Sigmund Frojdit u konsiderua revolucionare në krijimin e psikoterapisë ose terapisë së bisedës, dhe teoritë e tij në lidhje me përvojat e fëmijërisë që prekin një person më vonë në jetë. Trashëgimia e tij u vazhdua nga vajza e tij Anna Freud në ndjekjen e saj të psikoterapisë dhe teorive të baballarëve të saj, të zbatuara për fëmijët dhe adoleshentët.
Në vitin 1941, Anna ndihmoi në themelimin e çerdhes Hampstead në Londër dhe atje ajo trajtoi fëmijët për disa vite derisa u mbyll në 1945. Anna, me ndihmën e Kate Friedlaender, shpejt hapi Kursin dhe Klinikën e Terapisë së Fëmijëve Hampstead për të vazhduar punën e saj dhe për të vazhduar strehimin e fëmijëve të pastrehë. Anna ishte drejtoreshë e klinikës nga viti 1952 deri në vdekjen e saj në 1982. Klinika u riemërua Qendra Anna Freud pas vdekjes së saj si një memorial për kujdesin dhe mbështetjen që ajo u dha qindra fëmijëve gjatë dekadave.
Shumica e letrave dhe librave të botuar të Anës i referohen punës së saj në çerdhen dhe klinikën Hampstead. Disa nga librat e saj më të famshëm janë "Egoja dhe Mekanizmat e Mbrojtjes", i cili hulumton se çfarë janë mekanizmat mbrojtës dhe si përdoren nga adoleshentët, dhe "Normaliteti dhe patologjia në fëmijëri" (1965), i cili përmbledh drejtpërdrejt punën e saj në klinikën Hampstead. dhe objekte të tjera. Në fakt, ishte puna e saj në Çerdhe dhe Klinik që e lejoi Anën të përsoste teknikat e saj dhe të krijonte një terapi të krijuar posaçërisht për përmirësimin e shëndetit mendor të fëmijëve dhe adoleshentëve.
Teknikat
Detyra e parë e Anës në zhvillimin e një terapie të suksesshme për fëmijët ishte të merrte teorinë origjinale të Sigmundit në lidhje me fazat psiko-sociale të zhvillimit dhe të krijonte një afat kohor sipas të cilit të vlerësohej rritja dhe zhvillimi normal. Duke përdorur këtë linjë, një terapist do të ishte në gjendje të vëzhgonte një fëmijë dhe të dinte nëse ata po përparonin si fëmijët e tjerë apo jo. Nëse një aspekt i caktuar i zhvillimit ka vonuar, si higjiena personale ose zakonet e të ngrënit, terapisti më pas mund të supozojë se kishte ndodhur ndonjë traumë dhe më pas mund ta trajtonte atë drejtpërdrejt përmes terapisë.
Pasi një fëmijë ishte në terapi, teknikat duhej të vazhdonin të ndryshonin. Më e rëndësishmja, Anna e dinte se nuk mund të priste të krijonte situata transferimi me fëmijët siç kishte bërë babai i saj me pacientët e tij të rritur. Prindërit e një fëmije në psikoterapi janë zakonisht ende shumë aktivë në jetën e tyre. Edhe kur fëmijët strehoheshin në Klinikë, Anna inkurajoi nënat që të vizitonin shpesh për të siguruar një lidhje të qëndrueshme midis prindit dhe fëmijës. Në fakt, një nga tiparet më të rëndësishme të psikoterapisë së fëmijëve është roli aktiv që prindërit luajnë në terapinë e fëmijës së tyre, duke ditur saktësisht se çfarë po bën terapisti dhe jetën e tyre jashtë terapisë duke e ndihmuar fëmijën të zbatojë teknikat e mësuara nga terapisti. Pra, për të mos u bërë një prind zëvendësues dhe për të shmangur që fëmija ta shohë atë si një të rritur autoritare, Anna bëri çmos për të marrë rolin e një figure të rrituri të kujdesshme dhe të kuptueshme. Deri më sot, psikoterapistët e fëmijëve synojnë të shihen nga pacienti si një person analog me një mësues.
Qëllimi i çdo psikoterapisti është që pacienti të gjejë ngushëllim në praninë e tij të qëndrueshme dhe përfundimisht të mos ketë problem të flasë çfarëdo që i vjen në mendje. Me fëmijët, kjo përfshin një frekuencë të lartë të vizitave me fëmijën, ndoshta edhe seanca ditore. Anna gjithashtu e pa lojën e fëmijëve si mënyrën e tyre për t'u përshtatur me realitetin dhe për t'u përballur me problemet me të cilat përballeshin në jetën e tyre reale. Për këtë arsye, seancat e terapisë synojnë të pezullojnë rregullat e realitetit dhe të lejojnë fëmijën të luajë dhe të flasë çfarë të dojë. Kjo lojë i lejon terapistë të shohin se ku qëndrojnë traumat e fëmijës dhe ta ndihmojnë fëmijën të kapërcejë këto trauma. Sidoqoftë, Anna kuptoi gjithashtu se loja e fëmijëve nuk zbulon ndonjë zbulim të pavetëdijshëm. Fëmijët, ndryshe nga të rriturit, ende nuk i kanë shtypur ngjarjet ose nuk kanë mësuar se si të mbulojnë emocionet e tyre të vërteta. Shpesh, në terapi ajo që thotë një fëmijë është ajo që do të thotë një fëmijë. Kjo ndryshonte shumë nga praktikat origjinale të psikoterapisë që shpesh duhej të deshifronin kuptimin nga fjalët e pacientit.
Zhvillimet më të reja
Vitet e fundit ka pasur një zhvendosje në teknikën analitike për fëmijët e shqetësuar ose të traumatizuar rëndë nga një qasje e orientuar drejt konfliktit dhe njohurive në një terapi të fokusuar dhe të orientuar drejt mentalizimit. Për më tepër, është theksuar rëndësia e punës së prindërve në kontekstin e psikanalizës së fëmijëve. Terapia psikoanalitike afatshkurtër, e cila kombinon teknikat e fokusuara në punën psikoanalitike me fëmijën me punën e fokusuar të prindërve është treguar të jetë efektive veçanërisht në fëmijët me çrregullime ankthi dhe komorbiditet depresiv.
Kallugjerica (Leskoc)
Kallugjericë (serbisht: Калуђерце/Kaluđerce) është fshat në komunën e Leskocit, Serbi.
Afërdita Tusha
Afërdita Tusha (3 Shtator 1945 – 23 Shtator 2018) ishte një sportiste Shqipëtare e sporteve të gjuajtjes së shënjestrave.
Jeta
Afërdita Tusha ka lindur më 3 Shtator 1945. Ajo ka marre pjese ne Lojërat Olimpike të verës 1972 në gjuajtje 50 metërshe me pistoletë. Ishte flamurmbajtësja e Shqipërisë në atë olipmpiadë.
Elefanti Verior i detit
Elefanti verior i detit (Mirounga angustirostris) është një nga dy llojet e elefantëve të detit (lloji tjetër është elefanti jugor i detit). I njohur ndryshe si foka elefant veriore, i takon familjes Phocidae (fokave të vërteta). Elefantët e detit e kanë marrë emrin nga madhësia e tyre e madhe, si dhe nga feçka (noçka) e madhe tek meshkujt, me të cilën prodhojnë zërëra ulëruese të zhurmshme, posaçërisht gjatë stinës së çiftimit.
Sahagún
Sahagún është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Sahagún - Ribera del Cea, të provincës León, në Castile dhe León. Sahagún ka 2837 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 123.64 km2.
Lidhje të jashtme
Sahagún
Majlinda Bufi
Majlinda Bufi
Majlinda Bufi (Sinani) eshte Kryetare e Bashkise Roskovec qe prej vitit 2015.
Jeta
Majlinda Bufi (Sinani) ka lindur në vitin 1972 në Roskovec, Fier. Studimet  fillore dhe ato te mesme te përgjithshme i kreu ne qytetin e lindjes me rezultate te shkelqyera.
Politika
Gjate karrieres se saj, duke patur nje angazhim maksimal ne jeten shoqerore  eshte perfshire heret ne politikat lokale.
Prej vitit 1996 ka qene aktive ne strukturat e Partise Socialiste dhe ne vitet 2005 -2011 ka qene  kryetare e deges se Partise Socialiste ne Roskovec;
anetare e Asamblese Kombetare te PS-se qe prej vitit 2011;
ne vitet 2013 -2015  anetare  e Parlamentit te Shqiperise;
nga 2015 e ne vijim Kryetare e Bashkise Roskovec
Ky angazhim në jetën politike lokale  ka bërë që të ishte  anetare e Keshillit Bashkiak ne Roskovec prej dy mandatesh dhe anetare e Keshillit te Qarkut te Fierit.
Qenia pjese e vendimarrjeve lokale e ka bërë Majlindën të vetëdijshme per shumë studime  alternative  në kete drejtim dhe per kete qellim  ne vitin 2011 ka qene  pjese e projektit  ne Ballkan “ Per qeverisjen lokale „  me Keshillin e Europes.
Majlinda flet anglisht dhe italisht dhe momentalisht eshte duke kryer studimet e thelluara ne PHD ne Universitetin Bujqesor te Tiranes.
Si perfaqesuese politike e Roskovecit dhe zones perreth ne Parlament për afro 2 vjet, Majlinda njohu thelbësisht problematikat, prioritetet në te gjitha fushat, duke qenë e pergatitur në garën të cilën e fitoi si kryetare e Bashkisë së Roskovecit.
Edukimi
Më 1986 -1990 Shkolla e mesme e pergjithshme " Adem Vrapi" Roskovec: DEFTESE PJEKURIE.
Më 1990-1995 Universiteti i Tiranes, Fakulteti i lnxhinierise se Ndertimit, Diploma e marrë: INXHINIER I PERGJITHSHEM CIVIL & INDUSTRIAL
Më 1994-1995 Universiteti i Tiranes, Fakulteti i lnxhinierise se Ndertimit, Diploma e marrë:  REAL ESTATE EVALUATION
Më 2000-2005 Universiteti Bujqesor i Tiranes, Fakulteti Economik, Diploma e marrë: DREJTIMI I FERMAVE & POLITIKA AGRARE
Më 2011  Master i nivelit te dyte  "Drejtimi i fermave & Politika agrare " Titulli i mikrotezes: DECENTRALIZIMI I PUSHTETIT VENDOR & EFEKTET NE ZHVILLIMIN EKONOMIK TE VENDIT
Lidhje të jashtme
WEB: Bashkia Roskovec
Ura e Dragotit
thumb|Ura e Dragotit Ura e Dragotit gjendet mbi lumin Vjosa në Shqipëri. Është një urë e varur me kapriata metalike në formë harku. Ka përmasa: 114m gjatësi dhe 8m gjerësi. Rruga ka gjerësi 5m. Ndërsa parapetet janë nga 1.50 m të gjera dhe janë konstruksion metalik. U ndërtua në vitin 1936 nga firma Italiane ANASALDO, me fondet e Qeverisë shqiptare.
Ura është shpallur Monument Kulture i Kategorisë II.
Miwa Yonetsu
Miwa Yonetsu (米津 美和) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Armando Tobar
Armando Segundo Tobar Vargas (7 qershor 1938 – 18 nëntor 2016) ishte futbollistë kilianë. Ai ka luajtur në Santiago Wanderers dhe Club Deportivo Universidad Católica si sulmues. Ai poashtu ka luajtur edhe në kombëtaren kiliane.
Veciana
Veciana është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Anoia, të provincës Barcelona, në Katalonia. Veciana.
Château-Thierry
Château-Thierry është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Château-Thierry ka një popullsi prej 14189 banorë dhe sipërfaqe 16.55 km², me një dendësi prej 857 banor/km².
Veciana
Lidhje të jashtme
Veciana
Lokaliteti arkeologjik neolitik në Barilevë
Lokaliteti arkeologjik neolitik në Barilevë është një monument i trashëgimisë kulturore në Barilevë, Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Rotterdam Ahoy
upright|frameless|djathtas Rotterdam Ahoy (e njohur edhe si Ahoy Rotterdam, ose thjesht si Ahoy) është një qendër konventë dhe arenë multi-qëllimore, e vendosur në Roterdam, Holandë. Hapur në vitin 1950, kompleksi përbëhet nga tri vende kryesore: një panair dhe sallë ngjarjesh, një kongres dhe qendër konferencash dhe Ahoy Arena. Ahoy Arena (e njohur si "Sportpaleis" nga 1971 në 2016), u hap më 15 janar 1971 dhe që nga prilli i vitit 2019 ka një kapacitet të ulëseve prej 16,426.
Historia
majtas|parapamje|200x200px|Rotterdam Ahoy në fillim të vitit 2007 Rotterdam Ahoy, në formën e tij aktuale, u ndërtua në 1970. Dizajni i kompleksit fitoi çmime të ndryshme kombëtare dhe ndërkombëtare për strukturat e tij të veçanta prej çeliku. Projektimi i vendit të ngjarjes mori frymëzim nga uji, me ndërtesën të shtruar si një anije. Ngjarja e parë që u mbajt atje ishte ekspozita e familjes Femina. Që nga ajo kohë, Ahoy është zgjeruar në një numër rastesh dhe është rinovuar në 1998 në dizajne nga firma arkitektonike Benthem Crouwel, e cila krijoi vendin e sotëm shumëfunksional.
Hyrja e artistëve në arenën kryesore u riemërua "Door Duncan" në vitin 2020, për nder të Duncan Laurence (i cili lindi në Spijkenisse aty pranë) i cili ia solli Holandës fitoren e saj të parë në Festivalin Evropian të Këngës që nga viti 1975.
Ngjarjet
Ai ka pritur gara sportive të tilla si Rotterdam Open dhe Gjashtë Ditët e Roterdamit çdo vit dhe është një nga vendet për Premier League Darts që nga viti 2016. Ngjarje të tjera ndërkombëtare përfshijnë:
Çmimet Muzikore MTV Europe 1997 dhe 2016 dhe Junior Eurovision Song Contest 2007 u mbajtën gjithashtu në Ahoy Arena. Rotterdam Ahoy pritej të organizonte Festivalin Evropian të Këngës 2020. Do të kishte qenë vendi i dytë për të pritur edicionet e të rinjve dhe të rriturve të konkursit, pas Pallatit të Sporteve, Kiev në Ukrainë. Më 18 mars 2020, EBU njoftoi anulimin e konkursit për shkak të pandemisë së COVID-19 pasi qeveria holandeze kërkoi që arena të përdorej si një spital fushor. Gjatë transmetimit të Eurovision: Europe Shine a Light më 16 maj 2020, u njoftua se Rotterdam Ahoy do të presë Festivalin Evropian të Këngës 2021.
Xhorxh VI i Britanisë së Madhe
Ai është babai i ish-monarkes britanike Elizabeta II, dhe gjyshi i mbretit aktual Çarl III, ai mbahet mend mirë për të qenë monarku anglez,Kryesisht gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Lluri i Madh
Lluri i Madh apo Filipjadha (greqisht: Φιλιππιάδα/Filippiáda) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi.
Xhorxh VI i Britanisë së Madhe
Ai mori kurorën pas abdikimit të vëllait të tij Eduarte VIII.
Lluri i Madh
Gjeografia
Nga veriu Lluri i Madh kufizohet me Banancën, nga jugu me Imam Çaushin dhe Halqidhën, nga lindja me Sadik Pasha (çiflig) dhe nga perëndimi me Petrën.
Toponimet të qytezës Llur i Madh:(Para vitit 1923)
Demografia
Familjet në qytezën Filipjadhë:(Para vitit 1923)
Bega, Frashëllinj, Hafuz Aliu, Hoxha, Kallfa, Kokobobo, Memetaj dhe të tjerë.
Mandiri i Durgës në Varanasi
Mandiri i Durgës (në gjuhën hindi: दुर्गा मंदिर), i njohur edhe si Mandiri Durga Kund, Tempulli i Durgës si dhe Tempulli i majmunëve, është një nga tempujt më të njohur në qytetin e shenjtë të Varanasit. Ky tempull ka rëndësi të madhe fetare për Hinduizmin dhe i është kushtuar Maa Durgës. Mandiri i Durgës u ndërtua në shekullin e XVIII Bengali Maharani (mbretëresha e Bengalit). Arkitektura e Mandirit të Durgës është një shtembull i rafinuar i stilit Nagara të tempujve hindu, që është stili tipik i Indisë Veriore. Tempulli, që zakonisht quhet ‘Tempulli i majmunëve’, ka një depozitë uji drejtkëndore të quajtur Durga Kund ("Kund" do të thotë pellg ose pishinë). Tempulli ka kulla shumë katëshe dhe është i ngjyrosur në të kuqe okre, që përfaqson ngyrën e kuqe të Durgës. Kundi fillimisht ishte i lidhur me lumin kështu që depozita mbushej automatikisht. Ky kanal më vonë u mbyll, duke e ndërprerë furnizimin me ujë, që tashmë realizohet vetëm nëpërmjet shiut ose kullimit nga tempulli. Çdo vit me rastin e Nag Panchamit, në kund kryhet akti i paraqitjes së Vishnut të shtrirë mbi gjarprin mistik të përdredhur që quhet "Shesha". Mandiri i Durgës është një nga tempujt më të ngarkuar në qytet, që qëndron në sektorin jugor të tij mbi një depozitë të madhe drejtkëndore të quajtur Durga Kund. Tempulli ndodhet në rrugën kryesore nga Stacioni Hekurudhor për te Banaras Hindu University, pak përpara Tempullit të Tulsi Manas dhe Sankatmochan. Ky tempull u ndërtua në shekullin e XVIII me gurë të kuqë. Literatura puranike e vendos Durga Ji-në (siç quhet aty ajo) në vendin e tanishëm dhe e ka mbajtur këtë vend për shumë shekuj. Ajo thuhet se e mbron Varanasin nga jugu, si një nga hyjneshat e rrepta gardiane (Chandikat) të zonës së shenjtë. Mandiri i Durgës është plotë me majmunë, që e kanë bërë folenë e tyre në Shikharan dhe portikët e tempullit, duke përgjuar dhe bezdisur vizitorët.
Lluri i Madh
Historia
Pas krizës lindore të shekullit 19, Narta e cila ishte qendra administrativ dhe ekonomik të rajonit u bë pjesë të Greqisë dhe osmanët themeluan një vendbanim të re më 6 shtator, 1881 për të zëvendësuar Nartën. Shumica e muslimanëve që jetonin në Nartë u zhvendosën në qytezën e ri. Qyteza është ndërtuar në mes të fshatrat e afërm Filipjadhë dhe Lefterohor edhe është dhënë fillimisht emrin Yeni Narda (Nartë e Re). Vendbanimi është gjithashtu e përmendur në burimet e tjera, si Hamidiye (Hamidije) në nder të Sulltan Abdyl Hamiti II. Kjo qytezë e re gjatë periudhës osmane u rrit dhe u bashkua me fshatrat e afërta Filipjadhë dhe Lefterohor kurse emrat Νέος Λούρος/Néos Loúros (Llur i Ri) dhe Νέα Φιλιππιάδα/Néa Filippiáda (Filipjadhë e Re) gjithashtu u shfaq në gjuhë të tilla si greqisht për qytezën. Në vitin 1912 qyteza u bë pjesë e Greqisë dhe zyrtarisht mori emrin Filippiáda. Në mesin e shqiptarëve të cilët jetonin atje, qyteza njihej me emrin Llur i Madh dhe gjithashtu si Filipjadhë.
Mandiri i Durgës në Varanasi
Historia
Mandiri i Durgës u ndërtua në shekullin e XVIII nga Bengali Maharani (mbretëresha e Bengalit). Tempulli i është kushtuar hyjneshës Durga. Pranë tempullit ndodhet një ujëmbledhës (kund) që më parë ishte i lidhur me lumin Gang. Zanafilla e këtij tempulli shpjegohet te adhyaya (kapitulli) 23 i Devi-Bhagavata Puranas. Sipas këtij teksti, Kashi Nareshi (mbret i Varanasit) u thirr për një Swayamvar për martesën e vajzës së tij Sashikala. Mbreti më vonë mësoi se princesha kishte rënë në dashuri me princin vanvasi, Sudarshan. Kështu Kashi Nareshi e martoi vajzën e tij fshehtas me princin. Kur mbretërit e tjerë (që ishin të ftuar për Swayamvarin) morën vesh për martesën, ata u zemëruan dhe i shpallën luftë Kashi Nareshit. Sudarshani atëherë iu lut Durgës, që erdhi mbi një luan dhe luftoi për Kashi Nareshin dhe Sudarshanin. Pas luftës, Kashi Nareshi iu lut Durgës që të mbronte Varanasin dhe me këtë besim, u ndërtua ky tempull. Hyjnesha Durga konsiderohet si hyjnesha e Forcës dhe Fuqisë që qeverisë të gjithë botën. Besohet se statuja ekzistuese e hyjneshës nuk është bërë nga ndonjë njeri, por është shfaqur vetëvetiu (svayambhu) në tempull.
Ndërtimi
Mandiri i Durgës u ndërtua në shekullin e XVIII (data e saktë e ndërtimit nuk dihet) nga Bengali Maharani (mbretëresha e Bengalit). Tempulli u ndërtuar në Stilin Indiano-Verior Nagara të arkitekturës tempullore. Tempulli është i ngjyrosur me okër që ti përputhet ngjyrave të idhullit kryesor të Durgës. Brenda tempullit, gjenden mjaft gurë të skalitur në mënyrë të rafinuar. Tempulli përbëhet nga shumë shikhara të vogla të bashkangjitura.
Vendndodhja
Mandiri i Durgës është i vendosur në rrugën Sankat Mochan, pranë Durga Kundit, 250 metra në veri të Tempullit të Tulsi Manas, 700 metra në veri-lindje të Tempullit Sankat Mochan Hanuman dhe 1.3 kilometra në veri të Banaras Hindu University.
Legjenda e Mandirit të Durgës
Dikur, mbreti i Ayodhyas, Dhriva Sandhi kishte dy gra të njohura si Manorama dhe Lilavathi. Ai kishte dy djem të quajtur Sudarsana (nga Manorama) dhe Satrijith (nga Lilavathi). Të dy djemtë po edukoheshin shumë mirë. Një ditë, mbreti Dhriva Sandhi shkoi në gjueti dhe u vra nga një luan. Ministri i mbretit kishte vendosur ta pasonte Sudarsana në fron, por gruaja tjetër e mbretit e kundërshtoi atë. Yathajithi (babai i Lilavathit) për një pla për të vrarë Sudarsanan dhe Manorama ishte friksuar. Ajo iku nga mbretëria me djalin e saj dhe shkoi te shenjti Bharadwaja në Trikutaadri në mënyrë që të shpëtonte fëmijën e saj. Një herë, Sudarsana po luante me shokët e tij dhe dëgjoi fjalën Kleeba (që do të thotë impotent). Pas disa ditësh ai e harroi fjalën e saktë dhe thoshte gjithmonë Kleem. Shenjti e kishte edukuar atë të adhuronte Vaishnavin (hyjnesha e adhuruar nga Kama Beejakshara). Ai filloi të adhuronte hyjneshën Vaishnavi dhe njëherë Ajo iu shfaq atij. Ajo ishte e lumtur me të dhe i dha bekimin shpirtëror dhe shigjetat për të fituar gjithmonë në fushën e betejës. Sasikala (vajza e mbretit të Kashit, Subahu) kishte rënë në dashuri me Sudarsanan, pasi kishte dëgjuar për të. Një natë, Mata Vaishnavi i erdhi në ëndërr dhe i tha asaj të martohej me Sudarsanan. Sudarsana shkoi te Swayamvara i Sasikalas me nënën e tij. Satrijithi ishte gjithashtu në Swayamvara me gjyshin; Yathajithi. Ai shpalli dhe e paralajmëroi Sasikalan se ajo duhet të zgjidhte Satrijithi si burrin e saj ndryshe ai do ti vriste të dy. Babai i Sasikalas ishte shumë i friksuar dhe u përpoq të binte dakord me vajzën ta martonte me Satrijithin. Por ajo nuk pranoi dhe i tha babait të saj se Mata Vaishnavi do ti mbronte ata. Subahu e martoi vajzën e tij me Sudarsanan atë natë. Duke e dëgjuar këtë, Yathajithi erdhi me ushtrinë e tij në kufirin e Kashit për të luftuar me Sudarsanan. Kur beteja e ashpër midis tyre kishte filluar, Hyjnesha Durga u bë e padukshme përballë tyre dhe i vrau të dy (Yathajithin dhe Satrijithin). E gjithë ushtria u friksua dhe ia mbathi nga fushë-beteja. Në këtë mënyrë Sudarsana e fitoi betejën. Duke e ditur këtë, Subahu u bë gjithashtu ndjekës i hyjneshës Vaishnavi dhe e adhuroi atë shumë. Hyjnesha Vaishnavi u kënaq me këtë dhe e pyeti atë për të marr një bekim nga ajo. Subahu iu lut asaj të qëndronte në Kashi dhe ti mbronte ata. Hyjnesha Vaishnavi pranoi dhe qëndroi në bregun e Durga Kundas, ku Subahu ndërtoi një tempull. Pas fitores, Sudarsana shkoi në Ayodhya dhe filloi të sundonte atje.
Legjenda e hyjneshës
Sipas legjendave puranike tregohet se si hyjnesha e mori emrin Durga. I dituri Agastya donte të dinte nga hyjnia Kartikeya sesi hyjnesha e mori emrin. Kartikeya tregoi, se dikur ishte një demon i quajtur Durgasur që kreu lutje intensive për mjaft vite të gjatë dhe arriti fuqi që asnjë njeri nuk mund ta mundëte. Për shkak të kësaj dhe bazuar te arroganca e madhe ai filloi të shqetësonte të gjithë njerëzit fetarë, dhe mori nën kontroll mjaft botë. Ai shkatërroi Gurukulë të ndryshëm (shkolla rezidenciale), Yagya Shala (vende ku kryheshin rituale Yagya/zjarri), burgosi krerë të ndryshëm fetarë si dhe Rishi Patna të ndryshme (gra asketikësh). Lumenjtë filluan të rridhnin në drejtimin e gabuar, të korrat filluan të jepnin lloje të ndryshme prodhimesh. Të gjithë hyjnitë qiellore dhe qeniet njerëzore iu afruan perëndisë Shiva dhe kërkuan të strehoeshin. Shiva kuptoi fuqitë e Durgasuras, veçanërisht se ky i fundit nuk mund të vritej nga një burr. Ai i sugjeroi Devit ta bënte këtë. Devi dërgoi emisarin e saj, Kalratri, bashkë me disa zonja për të paralajmëruar Durgasurën. Kalratri arriti vendbanimin e Durgasurës dhe ia përcolli mesazhin. Ajo i kërkoi atij që të mos i shqetësonte njerëzit fetarë, të rikthente tokën dhe gjërat e tjera të rrëmbyera dhe të shkonte diku tjetër, ndryshe hyjnesha Devi do ta vriste atë. Me arrogancë të madhe Durgasura i kërkoi luftëtarëve të tij të kapnin Kalratrin dhe ta burgosnin atë. Kur luftëtarët iu afruan asaj, Kalratri nxori një ulërimë që prodhoi topa flake dhe mijëra luftëtarë u vranë. Kjo e nxehu më tepër Durgasurën, që urdhëroi më tepër luftëtarë për të luftuar atë. Kalratri fluturoi menjëherë në qiell, arriti vendbanimin e hyjneshës pranë maleve Vindhyachal dhe i tregoi të gjithë ngjarjen asaj. Shpejt Durgasura arriti në vendin ku qëndronte hyjnesha dhe nisi një betejë të ashpër. Gjatë procesit, Devi lëshoi të gjitha shaktit e saj që morën forma luftëtaresh të ndryshme me fuqi të jashtëzakonshme. Hyjnesha me fuqitë e saj të jashtëzakonshme, e vrau Durgasurën dhe të gjithë ndjekësit e tij. Pati një gëzim të madh në të gjithë botën dhe paqja me lumturinë u rikthyen përsëri. Rrëfenja është përshkruar me hollësi te Kashi Khanda. Të gjitha hyjnitë qiellore dhe të tjerët mësuan për këtë dhe e lavdëruan hyjneshën duke recituar Vajra Panchakamin. Hyjnesha u kënaq dhe mori emrin Durga Devi (për shkak të vrasjes së Durgasurës).
Adhurimi, ritualet dhe festat
Sipas legjendës hyjnesha Durga, pas vrasjes së demonit, u tregoi njerëzve se besimtarët duhet të recitonin Vajra Panchakamin që do ti ndihmonte ata në tejkalimin e çdo lloj vështirësie. Gjatë Asthamit dhe Chaturdasit, veçanërisht nëse me këto ditë kombinohet e marta, besimtarët duhet të adhurojnë Durga Devin në Varanasi. Hyjnesha do ti bekoi besimtarët me pastërtinë e mendimeve dhe veprave. Besimtarët duhet të kryejnë lloje të ndryshme puxhash për të kënaqur Durga Devin. Gjatë festave të Sharad Navaratrit dhe Vasanth Navaratrit, besimtarët duhet të kryejnë Yatran e Durga Devit. Gjatë Navratrit, besimtarët duhet të kryejnë banjë te Durga Kundi dhe të adhurojnë Durga Devi. Me këto veprime, besimtarët do të pastronin të gjitha mëkatet e grumbulluara gjatë gjithë jetës. Kashi Khanda përmend se besimtarët duhet të ofrojnë Bali (flijim kafshësh). Kohë më parë thuhet se Bali ofrohej dhe se pranë tempullit gjendej një vend për atë qëllim. Por në ditët e sotme Bali është i ndaluar nga qeveria. Beimtarët e adhurojnë Durga Devin gjatë Navratrit që bie në shtator-tetor dhe kjo hyjneshë është konsideruar si Kooshamanda Devi. Megjithëse është një praktikë një hyjneshë duke filluar nga dita e parë, ka një dyndje të besimtarëve në të gjitha ditët e të dy navratrëve. Besohet se Durga Mata e mbron Varanasin gjithmonë nga problemet. Në hinduizëm besohet se Mata Durga është mishërimi i Shaktit, që do të thotë fuqia femërore. Mata Durga vishet me të kuqe dhe kalëron mbi një luan dhe është tërësisht e armatosur me tridentin e Shivës, diskun e Vishnut, shpatë etj. Tempulli është i hapur nga ora 04.00 e mëngjesit deri në orën 01.00 të drekës dhe nga ora 03.00 e drekës deri në orën 11.00 të darkës. Ky është një nga tempujt e mirëmbajtur me idhujt e hyjneshave Lakshmi, Saraswati dhe Kali të pranishme në kompleks.
Muhammed bin Najef
Muhammed bin Nayef bin Abdulaziz El Saudi (Arabisht: محمد بن نايف بن عبد العزيز آل سعود‎‎; lindi më 30 gusht 1959) është princ, zëvendës i parë i kryeminsitrit dhe ministër i punëve të brendshëm të Arabisë Saudite. Ai është gjithashtu kryetar i këshillit për politikë dhe punëve të sigurimit.
Jeta e hershme
Princi Muhammed lindi më 30 gusht 1959 në Xheda. Ai është një nga dhjetë fëmijët e Princit Najef. Princi Saud është vëllai i tij më i madh dhe Princi Fahd është vëllai i tij më i vogël. Nëna e tij është Al Jawhara bint Abdulaziz bin Musaed Al Jiluwi i cili është anëtare e fisit Al Jiluwi e Shtëpisë së Saudit.
Zëvendës i Princit
Më 23 janar 2015, Prici Salman e emëroi Najefin si zëvendës i princit. Përveç kësaj, Muhammed bin Najef u emërua si kryetar i këshillit për politikë dhe punë të sigurimit i cili u themelua më 29 janar 2015.
Princi Trashëgimtar
Më 29 prill 2015, Muhammed bin Najefi u emërua si princ, duke zëvendësuar Muqrin bin Abdulaziz.
Përpjekjet për vrasje
Muhammed bin Najefi ka shpëtuar prej katër përpjekjeve për vrasje. Në herën e tretë ka marrë pak lëndime, ndërsa herave tjera ka shpëtuar.
Më 27 gusht 2009, Muhammed bin Najefi morri lëndime nga Abdullah al-Asiri i cili ka qenë i lidhur me Al Kaida në Gadishullin Arabik. Besohet se Al Asiri ka udhëtuar në Xheda prej Maribit. Gjatë Ramazanit, Al Asiri ishte duke pritur në rend në shtëpinë e princit si "dashamirë". Al Asiri bëri vetëvrasje me bombë, duke e vrarë veten, por e lëndoi pak Muhammed bin Najefin i cili kishte mbrojtje të madhe..
Jeta personale
Muhammad bin Nayef është dhëndrri dhe gjithashtu nipi i Sultan bin Abdulazizit. Ai është gjithashtu nipi i Mbretit Fahd dhe Mbretit Salman. Ai është i martuar me Reema bint Sultan Al Saud dhe së bashku kanë dy vajza.
Üzeyir Garih
Üzeyir Garih (1929 - 25 gusht 2001) ishte një inxhinier, biznesmen, shkrimtar dhe investitor turk.
Jeta e hershme
Ai diplomoi në Universitetin Teknik të Stambollit, ku morri gradën e Master of Science në inxhinierinë mekanike në vitin 1951. Më vonë në vitin 1984, Universiteti Teknik i Stambollit i dha atij një shkallë nderi, doktoraturë Ph.D. Garih shërbeu me sukses në Forcën Ajrore Turke si oficer rezervë.
Karriera
Duke qenë një nga inxhinierët më të mirë të vendit, ai e filloi karrierën e tij në agjencinë e Stambollit Carrier Corporation në fushën e ngrohjes, ventilimit dhe ajrit të kondicionuar. Në vitin 1954, ai iu bashkua İshak Alaton në themelimin e asaj që u bë Holdingu Alarko, për të cilën shërbeu si president dhe bashkë-kryetar deri në vitin 2001. Sot, Alarko është një ndërmarrje, e cila është aktive në gjashtë sektorë të mëdhenj të biznesit, përkatësisht kontraktues, energji, industri dhe tregtia, turizmi, zhvillimi i tokës dhe produktet ushqimore detare. Alarko Group punëson më shumë se 6,000 njerëz në një nga kompanitë më të mëdha të ndërtimit të Turqisë, si dhe organizata, të cilat kryejnë projekte që përfshijnë instalime të gazit natyror, hidrocentrale dhe termocentrale, menaxhimin e hoteleve dhe bujqësinë e salmonit, jo vetëm në Turqi, por edhe në Lindjen e Mesme, Rusi dhe vendet e CIS.
Vdekja
Üzeyir Garih u godit me thikë për vdekje pranë varrezave muslimane Eyüp gjatë një vizite më 25 gusht 2001. Pas një ceremonie varrimi fetare në Sinagogën Neve Shalom, ai u varros në varrezat hebraike Ulus Sephardi.
Vrasësi u kap dhjetë ditë më vonë, u gjykua dhe u dënua me burg të përjetshëm.
Enveri
Enveri (v. 1512?) ishte një poet dhe historian osman i shekullit 15. Ai shkroi një libër të famshëm mbi historinë osmane në gjuhën turko-osmane me titullin Dusturname, Libri Kushtetues (për historinë osmane). Vepra e tij përbëhet nga 3730 vargje dhe është e ndarë në tri pjesë: e para është historia universale islame, e dyta, për të cilën ai është i famshëm, mbi aydinidët, dhe e treta (842 vargje) mbi osmanët. Nuk dihet shumë mbi jetën e tij personale.
Kumareva
Kumarevë (serbisht: Кумарево/Kumarevo) është fshat në komunën e Leskocit, Serbi.
Thoma Orollogaj
Thoma Orollogaj (Korçë, 1888 - 1947) ka qenë jurist, nëpunës i sistemit të drejtësisë, ministër i shtetit shqiptardhe anëtar i kryesisë së Ballit Kombëtar.
Biografia
I lindur në vitin 1888, në Korçë studimet fillore dhe ato të mesme. Shkollën e lartë e ndoqi për jurisprudencë në Athinë dhe Paris. Pas mbarimit të studimeve u kthye në Korçë më 1913, ku punoi si avokat dhe mbështeti Kostaq Kotën për pavarësi të zonës nga francezët. Më 1917 - 1919 punoi si prokuror i gjyqit policor në Korçë, më pas nga 1919 gjer më 1926 vijoi si noter dhe avokat në vendlindje.
Në vitin 1927, u bë anëtar i ligjit të komisioni të reformës legjislative në Shqipëri dhe profesor i së drejtës në shkollën e ligjit të Tiranë. Më 1929 - 1932 qe kryetar i Gjykatës së Diktimit.
Në vitin 1931 ai u bë presidenti i komisionit për reformat e kodit civil, ndërsa një vit më vonë, u zgjodh deputet i Korçës në parlamentin shqiptar. Gjatë mandatit të dytë të Kostaq Kotës si kryeministrinë Orogollaji u bë ministër i Drejtësisë. Pas pushtimit të Shqipërisë nga Italia gjatë Luftës së Dytë Botërore iu bashkua Ballit Kombëtar dhe u zgjodh anëtar i komitetit qendror të tij. Në vitin 1943 ai ishte një përfaqësues nga Balli Kombëtar në Marrëveshjen e Mukjes.
Lokaliteti arkeologjik shumështresor në Gërmi
Lokaliteti arkeologjik shumështresor në Gërmi është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Maiko Nasu
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje.
Tuncay Mataracı
Karriera politike
Tuncay Mataracı hyri në politikë dhe u zgjodh deputet i Provincës Rize nga Partia e Drejtësisë në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 1977. Me formimin e një kabineti të koalicionit nga Bülent Ecevit, ai u emërua Ministër i Doganave dhe Monopoleve në qeverinë e 42-të, më 5 janar 1978.
Ai ishte gjithashtu përgjegjës për monopolin shtetëror të tregtisë së çajit në Turqi dhe i aftë në përpunimin e çajit nga ish-punësimi i tij, Mataracı ndryshoi politikën e mbledhjes së gjetheve të çajit, e cila u zbatua në mënyrë rigoroze. Zgjedhja e gjetheve të çajit lejohej të bëhej vetëm me dorë në Turqi, në mënyrë që të arrihet një produkt me cilësi të mirë çaji. Sidoqoftë, marrja e duarve nuk lejoi fitim të arsyeshëm për mbjellësit e çajit në Rize për shkak të kostove të larta të punës. Mataracı hoqi ndalimin e marrjes së gjetheve të çajit me mjet, dhe kjo u prit shumë në qytetin e tij të lindjes.
Më 12 nëntor 1979 kabineti u shpërbë dhe mandati i Mataracı si ministër mbaroi.
Zeta nën Balshajt
parapamje|Principata e Balshajve 1372-1378 Zeta nën Balshajt qe periudha kur politinë mesjetare të Zetës e qeverisën Balshajt ndërmjet 1356 dhe 1421, territori i së cilës përfshinte vise nga Mali i Zi dhe Shqipëria e sotshme. Në historiografinë shqiptare njihet si Principata e Balshajve ose e Shkodrës,  ndërsa në përgjithësi njihet si Principata e Zetës.
Zeta ishte krahinë dhe provincë e Principatës së Madhe Serbe dhe Mbretërisë së Serbisë, sunduar nga trashëgimtarët e fronit serbë prej dinastisë së Nemanjiqëve. Në mes të shekullit të 14-të, Zeta u nda në Zeta e Epërme dhe e Poshtme, qeverisur nga magnatët. Pas Stefan Dushanit (r 1331-55), djali i tij Stefan Urosh V sundoi Serbinë gjatë rënies së Perandorisë Serbe; një shpërbërje graduale të Perandorisë si rezultat i decentralizimit në të cilin zotërinjtë provincialë patën gjysmë autonomi dhe përfundimisht pavarësinë. Balsha luftoi në rajonin Zeta në 1356-62, kur ata i hoqën dy sundimtarët në Zeta të Epërme dhe të Poshtme. Duke qeverisur si zotërues, ata fuqizuan veten dhe gjatë dekadave u bënë një lojtar i rëndësishëm në politikën e Ballkanit. Zeta u bashkua në Despotaten Serbe në vitin 1421, pasi Balsha III abdikoi dhe e kaloi rregullin te xhaxhai i tij, Despot Stefan Lazareviq.
Sipas Mavro Orbinit, familja Balshajt filluan të zgjerohen në Zetën e Poshtme pas vdekjes së Perandorit Dushan, gjatë sundimit të dobët të Perandorit Urosh V. Në vitin 1360, ata mbajtën pjesë të vendit mes liqenit të Shkodrës dhe detit Adriatik. Vëllezërit Balshaj vazhduan në Zetën e Epërme, e cila u mbajt nga Gjurash Ilijiq dhe të afërmit e tij, dhe vrau Gjurashin dhe kishte disa nga të afërmit e tij të kapur ndërsa pjesa tjetër u largua nga toka "dhe kështu vendosi edhe Zeta e Epërme". Kjo ndodhi pas vitit 1362.
Gerina Mullaj
Gerina Mullaj është shkrimtare, poete dhe publiciste shqiptare.
Ka lindur në qytetin e Korçës në vitin 1992.
Filloren e ka kryer ne shtetin grek prej nga ka marrë edhe shtetësine greke krahas asaj shqiptare.
U kthye në Tiranë pë të perfunduar shkollimin e mesëm e për të filluar shkollimin e lartë.
Mbaroi ne vitin 2014 studimet ne Universitetin e Tiranes ku u diplomua si juriste në Masterin për çështje civile.
Në të njejtën kohë ka marrë pjesë në seminare psikologjie dhe filozofie si dhe ka qënë aktive në shoqata për të drejtat e grave.
Ka filluar krijimtarinë herët por romani i parë nga autorja ka dalë në treg në vitin 2015 nën titullin 'Mëkati i Shenjtë', e ndërkohë ka ende shumë materiale të pabotuara të cilat priten të dalin në publik në të ardhmen.
Eshtë angazhuar në disa projekte televizive e ndërkohë është aktive në median online përmes artikujve e shkrimeve të ndryshme analitike.
Aktualisht është duke punuar romanin e rradhës.
__INDEX__ __NEWSECTIONLINK__
Sfinga
parapamje| Sfinga arkaike greke në Muzeun Arkeologjik të Korintit Sfinga ose sfinksi është një qenie mitike me kokë njeriu, skifteri, mace, ose të një deleje, trupit të një luani dhe me flatrat e një shqiponje. Në traditën antike, sfinga ka kokën e një gruaje, këmbët e një luani dhe krahët e një zogu. Ajo është mitizuar si tradhtare dhe e pamëshirshme dhe do të vrasë e do të hajë ata që nuk mund t'i përgjigjen gjëegjëzës së saj. Ky version vdekjeprurës i një sfinge shfaqet në mitin dhe dramën e Edipit.
Përmbledhje
Ndryshe nga sfinksi grek, që është grua, sfinksi egjiptian është treguar tipikisht si një burrë, një androsfinks. Përveç kësaj, sfinksi egjiptian shihej si dashamirës, por kishte një forcë të egër të ngjashme me versionin keqdashës grek. Që të dy mendoheshin si roje dhe shpesh anonin hyrjet në tempuj.
Në artin dekorativ evropian, sfinga gëzoi një ringjallje të madhe gjatë Rilindjes. Më vonë, imazhi i sfingës, fillimisht shumë i ngjashëm me konceptin origjinal antik egjiptian, u eksportua në shumë kultura të tjera, megjithëse ato shpesh interpretohen krejt ndryshe për shkak të përkthimeve të përshkrimeve të origjinaleve dhe përmes evolucionit të konceptit në lidhje me traditat kulturore.
Ferid Hudhri
Ferid Hudhri është historian dhe studiues arti. Ka mbaruar Akademinë e Arteve në Tiranë, më 1974. Më pas ka kryer kursin pasuniversitar për Histori dhe Kritikë Arti, në Tiranë, më 1986. Ka bërë specializimin për Histori Arti në Muzeun e Luvrit, në Paris, më 1990 dhe ne Universitetin e Europes Qendrore (CEU),Prage 1994-1995. Gjatë viteve 1974-1985 ka punuar në Lidhjen e Artistëve dhe Shkrimtarëve si redaktor për artet figurative. Në vitet 1992-1997 ka qenë drejtor i Qendrës së Studimit të Arteve në Akademinë e Shkencave. Aktualisht punon ne Departamentin e Studimit te Arteve ne Qendren e Studimeve Albanologjike. Ka mbrojtur graden Doktor i Shkencave dhe ka marre titullin Profesor. Pas viteve '90 ka bërë shumë udhëtime studimi në vende të ndryshme të botës si në Francë, Angli, Australi, Itali, Greqi, Egjipt, Amerike.