cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia e Dardanisë
Rritja e qyteteve dhe e prodhimit zejtar
Me të vendosur sundimin e tyre, osmanët e ndryshuan fizionominë e organizimit të jetës qytetare. Qytetet kryesore shqiptare ata i bënë qendra të ushtrisë e të administratës dhe i shndërruan në vatra të përhapjes së fesë dhe të kulturës islamike. Vlora, Elbasani, Shkodra, Prizreni, Vuçiterna, Peja, Shkupi, Manastiri, Ohri, Janina e Delvina, pavarësisht nga madhësia që kishin, u caktuan si qendra sanxhakësh. Qytetet të quajtura shehër u përfshinë në organizimin feudal, por me një status të veçantë, të dalluar nga ai i timareve në fshat. Prandaj banorët e tyre nuk u futën në kategorinë e rajave, por u quajtën shehërli, d.m.th. qytetarë.
Por rigjallërimi i tyre u krye me ritme shumë të ngadalta dhe u arrit vetëm pas një periudhe të gjatë prej një shekulli. Në fund të shek. XVI numri i banorëve të qyteteve ishte rritur. Kështu, Prizreni arriti në 557 shtëpi, Prishtina 506 shtëpi, Trepça 447 shtëpi, Novobërda 366 shtëpi, Vuçiterna 286, Janieva 288 shtëpi. Prizreni kishte tiparet e një qendre administrative me popullsi të madhe, ndofta nga më të mëdhatë në krahinën e Kosovës.
Gjatë shekullit XVII, Prizreni u rrit në 3620 shtëpi, ndërsa Prishtina e Vuçitërna arritën në 2000 shtëpi. Zhvillimi i prodhimit dhe i qarkullimit e bënë të domosdoshëm bashkimin e prodhuesve të vegjël qytetarë në organizata të veçanta sipas profesioneve, me rregulla të detyrueshme për të gjithë ushtruesit e zejeve dhe të tregtisë. Edhe shteti osman ishte i interesuar për disiplinimin e prodhuesve të vegjël në organizata zejtare, por me kusht që ky organizim të bëhej sipas sistemit osman të esnafeve. Me anën e këtij sistemi, pushteti qendror i fuste këto forca dhe prodhimin e tyre nën kontrollin e vet, nxirrte prej tyre mjaft të ardhura dhe i organizonte zejtarët në reparte pune apo ushtarake. Esnafet kishin edhe statutet e tyre të shkruara dhe është i njohur statuti i 137 esnafeve të Pejës që quhej Sullet e Tabhanës. Esnafet kishin edhe funksione shoqërore. Duke edukuar të rinjtë me edukatën morale, me bindjen e përuljen ndaj më të mëdhenjve, të moshuarve e më të pasurve, për edukimin e një disipline të rreptë, ato zhvillonin një luftë të fortë kundër veseve, imoralitetit, vjedhjes, pirjes së alkoolit etj. Masat ndaj punonjësve nisnin me këshilla e vërejtje, vazhdonin me gjoba dhe përfundonin me largimin nga esnafi e nga qyteti. Esnafet kryenin edhe veprime ndihme e solidariteti.
Rezistenca ndaj pushtimit osman - pushtimi i përkohshëm austriak
Kryengritjet e shumta të organizuara në trojet shqiptare, gjetën deri diku solidarizim edhe në trojet shqiptare të Kosovës. Gjatë viteve 1670-1680, banorët e sanxhaqeve të Prizrenit dhe Dukagjinit, u solidarizuan me sanxhaqet e tjera shqiptare, në mosmbledhjen e taksave të shtetit osman.
Një pjesë e banorëve, përkrahu edhe ushtrinë austriake e cila filloi pushtimin e trojeve shqiptare, duke e mposhtur ushtrinë osmane. Angazhimi i shqiptarëve në anën e austriakëve u bë më i dukshëm në pranverën e vitit 1689, kur konti Ludvig Badeni, komandant i frontit austriak vendosi të pushtonte Nishin dhe nëpërmjet Prokupjes të kalonte në Kosovë. Nëpërmjet Prizrenit dhe Kukësit, ai desh të dilte në Shkodër e në detin Adriatik për të ndarë Bosnjën e Hercegovinën nga Porta e Lartë. Me një thirrje të veçantë konti i Badenit ftoi popujt e Ballkanit për t’u bashkuar me ushtrinë e tij. Kur forcat ushtarake hynë në tokat ballkanike, në to u përfshinë serbë, bullgarë, grekë e shqiptarë. Në afërsi të Nishit u zhvillua një betejë e ashpër (24 shtator 1689), e cila përfundoi me fitoren e austriakëve.
Pas kësaj fitoreje një pjesë e ushtrisë austriake në krye me gjeneral Pikolominin u nis për në Kosovë, ku u prit nga shqiptarët. Kur Pikolomini hyri në Prishtinë, shqiptarët e Kosovës deklaruan se ishin me perandorin. Pikolomini të njëjtën situatë ndeshi edhe në Prizren. Banorët e qytetit i dolën përpara dhe e pritën me nderime. Rreth 5 000 shqiptarë me kryepeshkopin e tyre, Pjetër Bogdanin, e përshëndetën me breshëri të shtënash. Burimet austriake, angleze e papale pohojnë se pranë Pikolominit ishin mbi 20 000 shqiptarë. Sipas një përllogaritjeje 5 000 veta ishin nga Prishtina, 3 000 veta nga Peja, 6 000 nga Klina dhe Drenica, 6 000-8 000 veta nga Prizreni. Shqiptarë të tjerë të palidhur me ushtrinë austriake vazhdonin kryengritjen. Kur forcat austriake hynë në Prizren, 3 000 kryengritës shqiptarë morën Pejën. Sapo gjenerali Pikolomini kaloi në Shkup (25 tetor 1689), shqiptarët shprehën gatishmërinë për të hyrë nën mbrojtjen e austriakëve. Një grup kryengritës u nis drejt Tetovës për të pastruar krahinën nga forcat osmane, që ndeshën në rezistencë në Kaçanik. Ndërkohë forca tatare nga Krimea hynë në Prishtinë, por u thyen nga shqiptarët e Prishtinës.
Sipas burimeve osmane me austriakët ishin bashkuar: Peja, Prizreni, Tetova, Shtipi, Prishtina, Vuçiterna, Kosova (Belasica), Jenipazari (Pazari i Ri), Mitrovica, Shkupi, Çiçaku, Plevla, Jagodina, Kumanova etj.
Pas vdekjes së gjeneral Pikolominit (nëntor 1689) qëndrimi i shqiptarëve ndryshoi për disa arsye. Në radhë të parë ndikoi këtu qëndrimi i pasardhësve të Pikolominit dhe të oficerëve të tjerë austriakë. Ata filluan t’i trajtojnë keq shqiptarët. Megjithëse një numër shqiptarësh u larguan nga ushtria austriake, një pjesë mjaft e madhe vazhduan betejat kundër osmanëve por pa sukses. Ushtria osmane përbëhej nga forca të hanit të Krimesë, të bejlerbeut të Rumelisë dhe të sanxhakbejlerëve të tokave shqiptare. Në fillim forcat osmane iu drejtuan Karposhit. Forcat austriake dhe kryengritësit shqiptarë u tërhoqën në Kaçanik. Duka i Holshtajnit u detyrua të organizonte një këshill ushtarak, i cili vendosi t’u bëjë thirrje shqiptarëve që kishin qenë pranë Pikolominit, por ishte tepër vonë. Megjithatë, shqiptarët, besnikë të austriakëve, morën pjesë në luftën me tartarët e hanit të Krimesë. Në fillim ra Prishtina, më vonë Prizreni, Peja.
Largimi i ushtrisë austriake dhe shpërngulja e një pjese të popullatës nga Kosova
Me ushtrinë austriake u larguan nga Kosova shumë kryengritës, besnikë të Austrisë. Mbi këtë fakt u ngrit teza e historiografisë serbe mbi të ashtuquajturën “shpërngulje të madhe të serbëve nga Kosova dhe mbi popullimin e saj nga shqiptarët”. Është e vërtetë se midis atyre që u tërhoqën së bashku me ushtrinë austriake ishte patriarku i Pejës, Arsen III Cërnojeviçi, së bashku me disa murgjër që nëpërmjet Jenipazarit e Studenicës u vendos në Panoni. Por serbët që u larguan me të nuk ishin aq të shumtë në numër sa të bëhet fjalë për një shpërngulje të madhe të tyre nga Kosova në ato vite. E ashtuquajtura “shpërngulje e madhe e serbëve nga Kosova” është një sajesë e historiografisë serbe, e bërë me qëllime të caktuara politike. Të mbështetur në të dhënat e kishës serbe, mjaft historianë serbë duke synuar t`i japin “një mbështetje” historike e shkencore politikës grabitqare të Serbisë ndaj tokave shqiptare të Kosovës, janë orvatur të provojnë se Kosova kishte qenë në mesjetë qendër e shtetit serb dhe trevë e banuar nga serbët deri në fund të shek. XVII - fillimi i shek. XVIII. Pas luftërave austro-osmane të viteve 1683-1699, pohojnë këta autorë, një pjesë e popullsisë serbe që mori anën e Austrisë, qenkërka tërhequr për në veri dhe vendin e tyre e paskan zënë shqiptarët e ardhur nga vise të brendshme të Shqipërisë së Veriut. Historianë të tjerë, duke rënë viktimë e njëanshmërisë së burimeve dokumentare serbe, janë bashkuar me autorët serbë. Kështu është krijuar një letërsi e tërë historike që nuk i përgjigjet të vërtetës shkencore. Megjithatë, ka edhe mjaft studiues që e kundërshtojnë këtë mendim që mbizotëron në historiografinë serbe. Në disa vepra të historiografisë austriake dhe italiane, të mbështetura në burime të besueshme, pranohet se territoret e Kosovës ishin të banuara nga popullsi shqiptare dhe përfshiheshin brenda kufijve të Shqipërisë si nocion etnik.
Dokumentet e komandës së lartë ushtarake tregojnë se nga forcat që u vunë përkrah forcave austriake, dy grupe ishin më kryesorët: shqiptarët dhe “serbët”. Nga një përllogaritje e përafërt del se numri i shqiptarëve ishte dy herë më i madh se ai i “serbëve”. Përveç dokumenteve të komandës ushtarake, edhe dokumentet angleze e papale dëshmojnë se shumë shqiptarë qëndruan deri në fund me austriakët. Edhe ndër të shpërngulurit që nuk i kalonin të 10 000 vetat shqiptarët ishin më të shumtë. Sipas një interpretimi që meriton të përmendet, edhe termi “serb”, i cili përdorej në dokumente, nënkuptonte shqiptarët ortodoksë që bënin pjesë në juridiksionin e kishës së Pejës. Në këtë rast duhet pranuar se kryengritësit e Kosovës, që u bashkuan me austriakët, ishin thuajse të gjithë shqiptarë.
Përhapja e fesë Islame
Fisnikëria shqiptare, ishte e para që provoi dukurinë e kalimit në Islam. Pasi e pranonin vasalitetin osman, bijtë e tyre islamizoheshin, pasiqë të njëjtit edukoheshin pranë oborrit të sulltanit në Stamboll. Sipas regjistrimit të viteve 1431-1432, Sanxhaku Shqiptar kishte 335 timare, nga të cilat 279 udhëhiqeshin nga myslimanë. Depërtimi në shkallë të gjerë i fesë islame në radhët e popullit shqiptar gjeti shprehje pikësëpari në qytete. Por, që nga vitet 80 të shek. XV, feja e re ka nisur të “zbresë” nga parësia e islamizuar në masën e popullsisë qytetare të krishterë, për të vazhduar më pas edhe në fshatëra. Me 1468, tetova kishte 41 shtëpi myslimane (15 %). Në vitin 1485, Peja kishte 23 shtëpi myslimane. Me 1487, Vuçiterna kishte 33 shtëpi myslimane (31 %), Prishtina 51 shtëpi myslimane (17 %).
Procesi i islamizimit gjatë shek. XVI ishte në ngjitje të pandërprerë. Feja e re kishte shënuar sukses të madh në qytete të rëndësishme: Peja (90%), Vuçiterna (80%), Tetova (71%), Kërçova (65,5%), Prishtina (me nga 60%), Prizreni (55,9%), Novobërda (37%), Trepça (me nga 21%), Janieva (14%). Nga shqyrtimi i ritmeve të procesit të islamizimit të popullsisë qytetare shqiptare gjatë shek. XV-XVI, del se dinamika e këtij procesi paraqitej veçanërisht e shpejtë në qytetet e Kosovës. Një gjë e tillë shpjegohet, midis të tjerash, me rrethanat politike të veçanta që ekzistonin në Kosovë në momentet e vendosjes së sundimit osman. Popullsia shqiptare e Kosovës ndodhej kësaj kohe nën sundimin politik të shtetit serb, ndërsa pushtetin fetar këtu e ushtronte kryesisht Patrikana Serbe e Pejës. Për rrjedhojë, likuidimi i sundimit serb dhe dobësimi i pozitave të kishës serbe me vendosjen e sundimit osman, u dha rast banorëve të krahinës që t’i shpëtonin ndikimit të kishës së lartpërmendur, duke përqafuar fenë islame si një nga mjetet e shprehjes së dallimit të tyre etnik nga serbët.
Në trojet shqiptare në fundin e shek. XVI përqindja e islamizimit të qyteteve kapte shifrën 49%, ndërsa ajo e fshatërave arrinte vetëm në rreth 17%.
Kosova pas ndarjes nga Shqipëria
Me krijimin e mbretëris Serbe teritori i Dardanisë nga kleri i ritit lindor quhej Serbia e Re dhe me rritjen e ndikimit të klerit sllav në Ballkan dhe krijimit të mitit të Kosovës, pjesa më e madhe e ish-vilajetit të Kosovës fillon të quhet Serbia e Vjetër e më vonë Kosovo i Metohia ndërsa teritori i Dardanisë ndahet në tri njësi "Banovina" të Mbretërisë Jugosllave dhe një pjesë në Shqipëri. Gjatë luftrave Ballkanike dhe botërore bëhen luhatje të shumta të kufinjëve dhe emërtimeve dhe nga to pjesa më e madhe e ish vilajetit të Kosovës hynë në një federatë laike Serbe si njësi konstituive e Federatës Jugosllave. Pas kthimit të klerit në fuqi në federaten serbe dhe shkatërrimit të Federatës Jugosllave, Kosova okupohet nga kleri dhe qeveia e Milosheviqit të cilët në ish-Pashallëkun e Beogradit kishin instaluar një sistem shtetrorë dual (dyfishë: nacional dhe ortodoks mesjetar) nga ku kordinonin veprimet në teritorin e ish- Federatës Jugosllave.
Në vitet 1992-1993, Lëvizja Popullore e Kosovës në mërgim, vendos krijimin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, e cila mori aksione guerile kundër makinerisë pushtuese serbe derisa doli publikisht me 28 nëntor 1997.
Me 28 shkurt 1998, pas masakrave në Likoshan dhe Qirez filloi lufta çlirimtare. Ajo përfundoi në qershor të vitit 1999, kur edhe instalohet një mision i OKB-së në Kosovë.
Ky mision, keqtrajtoi në mënyra perfide ish luftëtarët e UÇK-së, lejoi krijimin e strukturave paralele serbe në Kosovë dhe ngulfati Kosovën ekonomikisht.
Kështu me 17 mars 2004, shpërtheu revolta popullore kundër UNMIK-ut, dhe protestuesit i sulmuan disa enklava serbe, duke i dhënë një mesazh të qartë faktorëve ndërkombëtar se: Nëse nuk zgjidhet statusi i shumicës, pakica në Kosovë është e pambrojtur.
Pasi që ky mesazh u kuptua shumë qartë, pasoi vizita e misionarit dhe diplomatit të njohur Kai Aide, i cili rekomandoi fillimin e përgaditjeve të menjëhershme për zgjidhjen e statusit të Kosovës. Kjo rezultoi me një proces të lodhshëm negociator, mes Serbisë, Kosovës dhe OKB-së, që rezultoi me propozimin Gjithpërfshirës të Ahtisarit.
Me 17 shkurt 2008, bazuar në këtë propozim, Kosova shpallet shtet i pavarur dhe sovran. Kushtetuta e Kosovës që i jep asaj të gjitha kompetencat e shtetit, hyn në fuqi me 15 qershor 2008.
Pas shpalljes së pavarsisë qëndrimi i shteteve anëtare të OKB-së është i ndarë. Shumica e shteteve të ritit lindor me siteme duale nacionalo-fetare si Serbia, disa shtete nacionale që kanë popullsi të kombeve etnike të ndryshme dhe probleme tjera të brendëshme, hezitojnë të njohin pavarësinë e Kosovës.
Lufta politike e kordinuar për pengimin e njohjes së shtetit të ri prej së jashtmi zhvillohet nga Serbia dhe Rusia, ndërsa nga brenda këtë e bënë kleri sllav i përçëndruar në veri të Kosovës.
Çelësi i letërsisë dhe gjuhës shqipe
Çelësi i letërsisë dhe gjuhës shqipe (për shkollat e mesme profili natyror dhe shoqëror). Autore: Rita Petro. Botuar në Tiranë : Albas, 2009. Faqet e librit 334.
Gilze en Rijen
Gilze en Rijen është një komunë në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 65,67 km² dhe popullsi 25973 banorë. Rijen është kryeqendra e komunës.
Vajzat me çelës në qafë
"Vajzat me çelës në qafë" roman me Autore Lindita Arapi. Faqe 236. ISBN 978-99956-29-57-1
Sa rëndon mbi ne e shkuara, e jona e etërve, e gjyshërve? Sa e mbajnë mbi vete pasardhësit barrën e dhimbjes e padrejtësitë që ndjenë të parët? A kapërcen vuajtja brezat, duke u transmentuar në kohë, duke u kthyer në peng që vranëson të tashmen e pasardhësve? A shëron rrëfimi vuajtjen? Kjo është zanafilla e romanit të Lindita Arapit.
E reja Lodja Lemani, gjithmonë qarkuar nga një brengë pa emër, jeton e vetme në një qytet evropian. I vetmi mik besnik është një hije që e shoqëron që nga fëmijëria dhe që ka kapërcyer me të edhe kufijtë. Për të kuptuar izolimin e saj, Lodja rikthehet në vendlindje, në një udhëtim jo vetëm çmallës pranë familjes, por në kohë, në të shkuarën e saj, por edhe atë të dy grave-jeta e të cilave është e lidhur me fijet e fatalitetit me jetën e saj. Në një rrëfim zig-zag kohor na ofrohet një tablo e trishtë e tre brezave femërorë, trauma deri më tani e parrëfyer e femrës shqiptare.
Liga e Parë e Kosovës në Basketboll
Formati i konkursit
Liga, e operuar nga Federata e Basketbollit të Kosovës, përbëhet nga Liga e Parë e Basketbollit të Kosovës e cila ka 10 ekipe. Për sezonin 2014–15, skuadra më e mirë në "Ligën e Parë të Basketbollit të Kosovës" do të promovohet në Superligën e Basketbollit të Kosovës dhe e dyta më e mira do të luajë në Playoff për rënie me të dytin nga fundi i Superligës së Basketbollit të Kosovës. Ekipet e pozicionuara në vendin e 9-të, të 10-të në Ligën e Parë të Basketbollit të Kosovës do të zbresin në një ligë më të ulët – Liga e Dytë e Basketbollit të Kosovës.
Angers
Angers është një komunë në Francë. Angers bën pjesë në departamentin Maine-et-Loire të rajonit Pays de la Loire. Komuna ka një popullsi prej 151056 banorë dhe sipërfaqe 42,70 km².
Kantoni Buzancy
Kantoni Buzancy (frëngjisht: Canton de Buzancy) është një kanton në departamentin Ardennes, rajonin Champagne-Ardenne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Buzancy. Ka sipërfaqe 265.06km2 dhe popullsi 1971 banorë.
Angers
Gjeografia
Ajo kufizohet Écouflant në veri-lindje, Cantenay-Épinard në veri, Avrillé në veri-perendim, Beaucouzé në perendim, Bouchemaine në jug-perendim, Sainte-Gemmes-sur-Loire në jug, Les Ponts-de-Cé në jug-lindje dhe Trélazé dhe Saint-Barthélemy-d'Anjou në lindje.
Kantone
Angers-Centre, Angers-Est, Angers-Nord, Angers-Nord-Est, Angers-Nord-Ouest, Angers-Ouest, Angers-Sud dhe Angers-Trélazé.
Dobovjani
Dobovjan, (Добовјани/Dobovjani) është fshat në komunën e Strugës, Maqedoni.
Liga e Parë e Kosovës në Basketboll
Standardet e arenës
Aktualisht, klubet duhet të kenë arena në shtëpi me kapacitet minimal prej 1000 vendesh.
Historia
Liga e parë e basketbollit në Kosovë filloi në vitin 2001.
Binjakët
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/97/Mark_and_Scott_Kelly_at_the_Johnson_Space_Center%2C_Houston_Texas.jpg/220px-Mark_and_Scott_Kelly_at_the_Johnson_Space_Center%2C_Houston_Texas.jpg|alt=|parapamje| Binjakët identikë Mark dhe Scott Kelly, të dy ish-astronautë të [[Administrata Kombëtare Aeronautike Hapësinore Amerikane|NASA -s]] Binjakët janë dy pasardhës të ardhur nga e njëjta shtatzëni. Binjakët mund të jenë monozigotikë ('identikë'), që do të thotë se ato zhvillohen nga një zigotë, e cila ndahet dhe formon dy embrione, ose dizigotike ('jo identike' ose 'vëllazërore'), që do të thotë se çdo binjak zhvillohet nga një vezë e veçantë dhe çdo vezë fekondohet nga qeliza e saj e spermës. Meqenëse binjakët identikë zhvillohen nga një zigot, ata do të ndajnë të njëjtin seks, ndërsa binjakët vëllazërorë mund ose jo. Në raste të rralla, binjakët mund të kenë të njëjtën nënë dhe baballarë të ndryshëm ( superfekundacioni heteropaternal ).
Në të kundërt, një fetus që zhvillohet i vetëm në barkun e nënës (rasti shumë më i zakonshëm, te njerëzit) quhet singleton dhe termi i përgjithshëm për një pasardhës të një lindjeje të shumëfishtë është një lindje e shumëfishtë. Ngjashmëri të palidhura, ngjashmëria e të cilëve është paralele me atë të binjakëve, quhen doppelgängers.
Statistikat
Shkalla e lindjeve të njerëzve binjakë në Shtetet e Bashkuara u rrit 76% nga viti 1980 deri në vitin 2009, nga 9.4 në 16.7 grupe binjake (18.8 në 33.3 binjakë) për 1000 lindje. Populli Joruba ka shkallën më të lartë të binjakëzimit në botë, me 45–50 grupe binjake (90–100 binjakë) për 1000 lindje të gjalla,  ndoshta për shkak të konsumit të lartë të një lloji të caktuar të ëmbëlsirave. që përmban një fitoestrogjen natyral i cili mund të stimulojë vezoret të lëshojnë një vezë nga secila anë. Në Afrikën Qendrore, ka 18–30 grupe binjake (ose 36–60 binjakë) për 1000 lindje të gjalla. Në Amerikën e Veriut, Azinë Jugore (Indi, Pakistan, Bangladesh, Nepal) dhe Azinë Juglindore, janë gjetur normat më të ulëta; vetëm 6 deri në 9 grupe binjake për 1000 lindje të gjalla. Amerika e Veriut dhe Evropa kanë norma të ndërmjetme prej 9 deri në 16 grupe binjake për 1000 lindje të gjalla.
Shtatzënitë e shumëfishta kanë shumë më pak gjasa të kalojnë në afat të plotë sesa lindjet beqare, me shtatzënitë binjake që zgjasin mesatarisht 37 javë, tre javë më pak se shtatzënia e plotë. Gratë që kanë një histori familjare të binjakëve vëllazërorë kanë një shans më të lartë për të prodhuar vetë binjakë vëllazërorë, pasi ekziston një tendencë e lidhur gjenetikisht për hiperovulacion. Nuk ka asnjë lidhje gjenetike të njohur për binjakëzimin identik. Faktorë të tjerë që rrisin shanset për të pasur binjakë vëllazërorë përfshijnë moshën e nënës, ilaçet e fertilitetit dhe trajtime të tjera të fertilitetit, ushqimin dhe lindjet e mëparshme. Disa gra i drejtohen qëllimisht ilaçeve të fertilitetit për të ngjizur binjakë.
Llojet dhe zigoziteti
Shumica dërrmuese e binjakëve janë ose dizigotikë (vëllazërorë) ose monozigotikë (identikë). Variantet më pak të zakonshme diskutohen më tej në artikull.
Binjakët vëllazërorë mund të jenë ndonjë nga këto:
Në mesin e lindjeve jo binjake, meshkujt beqarë janë pak (rreth pesë për qind) më të zakonshëm se femrat beqare. Tarifat për beqarët ndryshojnë pak sipas vendit. Për shembull, raporti gjinor i lindjeve në SHBA është 1,05 meshkuj/femra, ndërsa është 1,07 meshkuj/femra në Itali. Megjithatë, meshkujt janë gjithashtu më të ndjeshëm se femrat për të vdekur në mitër, dhe meqenëse shkalla e vdekjes në mitër është më e lartë për binjakët, kjo çon në faktin se binjakët femra janë më të zakonshme se binjakët meshkuj.
Binjake dyzigotikë (jo identikë).
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e4/Red-haired_Siblings.jpg/220px-Red-haired_Siblings.jpg|djathtas|parapamje| Binjakë të rritur dyzigotikë Binjakët dizigotikë të njohur edhe si " binjakë jo identikë", "binjakë të ndryshëm", "binjakë biovularë" dhe, joformalisht në rastin e femrave, "binjakë sooral") zakonisht ndodhin kur dy vezë të fekonduara janë implantuar në murin e mitrës në të njëjtën kohë. Kur dy vezë fekondohen në mënyrë të pavarur nga dy qeliza të ndryshme të spermës, lindin binjakë dyzigotikë. Dy vezët, ose vezët, formojnë dy zigota, prandaj termat dizigotike dhe biovulare . Binjakët jo identikë janë, në thelb, dy vëllezër e motra të zakonshëm që zhvillohen në mitër së bashku dhe që lindin në të njëjtën kohë, pasi ato lindin nga dy vezë të ndara të fekonduara nga dy spermatozoide të veçanta, ashtu si vëllezërit e motrat e zakonshme. Ky është lloji më i zakonshëm i binjakëve.
Binjakët dizigotikë, si çdo vëlla e motër tjetër, praktikisht gjithmonë do të kenë sekuenca të ndryshme në secilin kromozom, për shkak të kryqëzimit kromozomik gjatë mejozës. Binjakët dizigotikë ndajnë vetëm 50 për qind të gjeneve të njëri-tjetrit, të cilat ngjajnë me vëllezërit e motrat që janë ngjizur dhe lindur në periudha të ndryshme. Ashtu si çdo vëlla e mot tjetër, binjakët dizigotikë mund të duken të ngjashëm, veçanërisht pasi janë në të njëjtën moshë. Sidoqoftë, binjakët dizigotikë mund të duken gjithashtu shumë të ndryshëm nga njëri-tjetri (për shembull, të jenë të sekseve të kundërta).
Studimet tregojnë se ekziston një prirje gjenetike për binjakëzimin dizigotik. Megjithatë, është vetëm nëna ajo që ndikon në shanset për të pasur binjakë të tillë; nuk ka asnjë mekanizëm të njohur që një baba të shkaktojë lëshimin e më shumë se një veze. Binjakëzimi dizigotik varion nga gjashtë për mijë lindje në Japoni (i ngjashëm me shkallën e binjakëve monozigotikë) në 14 e më shumë për mijë në disa vende afrikane.
Binjakët dizigotikë janë gjithashtu më të zakonshëm për nënat më të vjetra, me normat e binjakëzimit dyfishuar tek nënat mbi moshën 35 vjeç. Me ardhjen e teknologjive dhe teknikave për të ndihmuar gratë të mbeten shtatzënë, shkalla e vëllezërve është rritur ndjeshëm.
Dobovjani
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 2002 fshati ka 168 banorë,shumica e tyre shqiptarë 164 dhe 4 të tjerë.
Binjakët
Binjakë monozigotikë (identikë).
Binjakët monozigotikë ose identikë ndodhin kur një vezë e vetme fekondohet për të formuar një zigotë (pra, "monozigotike") e cila më pas ndahet në dy embrione të veçanta. Shanset për të pasur binjakë identikë janë relativisht të rralla - rreth 3 ose 4 në çdo 1000 lindje.
Dobovjani
Historia
Dobovjani është një fshat i vogël në krahasim me Veleshtën dhe disa fshatra të tjerë të cilët e rrethojnë. Gjendet në pjesën veri-perëndimore të Strugës, drejt magjistralës Strugë - Dibër, por në Veleshtë kthen në të majtë dhe afro 2 km mbrrin në Dobovjan. Dobovjani sikurse të gjithë fshatrat tjerë të banuara me shqiptarë ka karakteristikat e tija. Eshtë pika më e ulët e lartësisë mbidetare, përmes e ndan lumi Drini i Zi. Poashtu në Drinin e Zi derdhet përroi i Vevçanit i cili në stinë të ndryshme të vitit ka sasi të ndryshme. Për pozitën gjeografike që ka ka kaluar rruga "Via egnatia", gjegjësishtë rruga karavane. Në mijëvjeçarin e parë është quajtur Prosibila, pastaj pas një tërmeti të fuqishëm dhe perandorisë romake u bë rrafsh me tokë. Por fshati ndërtohet përsëri prej materialit ndërtimor të asaj kohe me emrin Laktesh. Kështu kz emër është përdorur disa shekuj me rradhë. Por pas një kohe nga shekulli XIV merr emrin Dobovjan.
Binjakët
Mekanizmi
Binjakët monozigotikë mund të krijohen gjithashtu artificialisht nga ndarja e embrionit. Mund të përdoret si një zgjerim i fertilizimit in vitro (IVF) për të rritur numrin e embrioneve të disponueshme për transferimin e embrionit.
Incidenca
Binjakëzimi monozigotik ndodh në lindje me një normë prej rreth 3 në çdo 1000 lindje në mbarë botën (rreth 0.3% e popullsisë së botës).
Mundësia e një fekondimi të vetëm që rezulton në binjakë monozigotikë shpërndahet në mënyrë uniforme në të gjitha popullatat në mbarë botën. Kjo është në kontrast të dukshëm me binjakëzimin dizigotik, i cili varion nga rreth gjashtë për mijë lindje në Japoni (pothuajse e ngjashme me shkallën e binjakëve identikë, që është rreth 4-5) në 15 e më shumë për mijë në disa pjesë të Indisë dhe deri në mbi 20 në disa vende të Afrikës Qendrore. Shkaku i saktë për ndarjen e një zigoti ose embrioni është i panjohur.
Teknikat IVF kanë më shumë gjasa të krijojnë binjakë dizigotikë. Për lindjet me IVF, ka gati 21 çifte binjake për çdo 1000.
Koptiket
Të koptët janë vendas të krishterët e Egjiptit ( koptike : ⲟ ⲩ Ⲣ ⲉ ⲙ ⲛ ⲭ ⲏ ⲙ ⲓ ⲛ Ⲭ ⲣ ⲏ ⲥ ⲧ ⲓ ⲁ ⲛ ⲟ ⲥ ou.Remenkīmi en.Ekhristianos  ; egjiptian arabisht : اقباط, IPA: [ɑʔbɑ ː t ˤ] ), një i madh grup ethnoreligious në Egjipt dhe grupi më i madh i krishterë atje. Krishterimi ka qenë feja e pjesës më të madhe 400-800 pas Krishtit dhe shumica pas pushtimit mysliman deri në mesin e shekullit të 10-të [ 13 ] dhe mbetet besimi i një popullatë të konsiderueshme pakicës. Historikisht ata i shpallën gjuhën koptike, një pasardhës të drejtpërdrejtë të popullor egjiptian folur në epokën romake, por ajo ka qenë pothuajse i shuar dhe kryesisht të kufizuara në përdorim liturgjik që prej shekullit të 18. Ata tani flasin Arabisht.
Koptët në Egjipt përbëjnë më e madhe e komunitetit të krishterë në Lindjen e Mesme, si dhe pakicën më të madhe fetare në rajon, të kontabilitetit për një rreth 10% të popullsisë egjiptian. [ 14 ] Shumica e koptët përmbahet Kishës Ortodokse Kopte të Aleksandrisë. [ 15 ] [ 16 ] [ 17 ] Pjesa e mbetur e rreth 800,000 [ citim i duhur ] janë të ndarë në mes të katolike kopt dhe të ndryshme koptike protestante kishave.
Moutier
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Asije Frashëri
Asije Frashëri ishte vajza e poetit të madh Naim Frasheri dhe një nga të paktat femra intelektuale shqiptare për kohën.
Enciklopedia e ndarjes
Enciklopedia e ndarjes Grup Autorësh. Faqet e librit 123.
Lalëz
Lalëz është një fshat në Komunën Ishëm në Rrethin e Durrësit të Shqipërisë.
Elezaj
Elezaj është një vendbanim në komunën e Kaçanikut, Kosovë.
Kantoni Guer
Kantoni Guer (frëngjisht: Canton de Guer) është një kanton në departamentin Morbihan, rajonin Région Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Guer. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 9558 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Guer aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
David Cameron
parapamje|right|200px| David Cameron David William Donald Cameron lindi më 9 tetor 1966 në Londër, është kryeministri i Mbretërisë së Bashkuar. Ai është kryetar i Partisë Konservatore, e cila fitoi zgjedhjet parlamentare e majit 2010.
Biografia
David Cameron ka ndjekur Shkollën Private elitare Eton. Ka studjuar në Universitetin e Oksfordit për PPE (Filozofi, Politikë dhe Ekonomi). Përfundoi studimet me rezultate të shëlqyera (Klasi i Parë), mesi 11% të sudentëve më të mirë.
Pas studimeve ka punuar për Departamentin Kërkimor të Partisë Konservatore dhe pas fitores së zgjedhjeve të vitit 1992 nga ana e Konservatorëve u bë këshilltar i Ministrit të atëhershëm të Financave, mandej edhe Ministër i Punëve të Brendshme.
Pas zgjedhjeve parlamentare të 6 majit 2010, Cameron formon një koalicion me Partinë Liberal Demokrate dhe më 11 maj emërohet Kryeministër i Mbretërisë së Bashkuar, duke u bërë kështu kryeministri më i ri për nga mosha qysh nga Lord Liverpuli në 1812.
PPSH Dokumenta kryesore III
Dokumenta kryesore të PPSH - Vëllimi III (1957 - 1961) Shyp. NISH. Shtypshkronjave "Mihal Duri" Stabilimenti "8 nëntori" — Tiranë, 1970. Faqet e librit 589.
Përmbajtja e librit: - Parathënie
- Nga raporti i mbajtur nga sekretari i parë i KQ të PPSH shoku Enver Hoxha "Mbi gjendjen ndërkombëtare dhe detyrat e partisë" - Nga raporti i Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi gjendjen e kuadrit në RPSH dhe detyrat për të ardhmen"
- Nga vendimi i Plenumit të KQ të PPSH "Mbi masat për zhvillimin e mëtejshëm të tregëtisë shtetërore e kooperativiste" - Vendim i Këshillit të Ministrave të RP të Shqipërisë dhe i KQ të PPSH mbi "Heqjen e plotë të sistemit të triskimit, zbritjen e çmimeve të tregut komercial për artikujt ushqimorë, ..."
- Vendim "Mbi rezultatet e arritura në realizimin e planit të shtetit dhe të buxhetit për vitin 1957 dhe..."
- Vendim i Plenumit të KQ të PPSH "Mbi masat për përmirësimin e mëtejshëm të punës në bashkimet profesionale të Shqipërisë"
- Raport i mbajtur nga sekretari i parë i KQ të PPSH, shoku Enver Hoxha "Mbi pikëpamjet antimarksiste e antisocialiste të grupit të Titos..."
- Vendim i KQ të PPSH "Mbi përmirësimin e punës së shkollave"
- Vendim i Plenumit të KQ të PPSH "Mbi pjesëmarrjen në punën fizike të kuadrove drejtues dhe të punonjësve të aparateve të partisë.."
- Vendim i Plenumit të KQ të PPSH "Mbi rezultatet e arritura në realizimin e planit dhe të buxhetit të shtetit për vitin 1958 dhe..."
- Vendim i KQ të PPSH "Mbi traditat patriotike-revolucionare të popullit tonë dhe masat për njohjen e zhvillimin e tyre të mëtejsh
- Vendim i Plenumit të KQ të PPSH "Mbi masat që duhen marrë për zhvillimin e ekonomisë pyjore,..." - Vendim i Plenumit të KQ të PPSH "Mbi shtimin e sipërfaqes së tokave të ujitshme dhe mbi teknikën e ujitjes"
- Vendim i Plenumit të KQ të PPSH "Mbi rezultatet e arritura në realizimin e planit dhe të buxhetit gjatë katër vjetëve të pesëvjeçarit të dytë dhe detyrat e planit dhe të buxhetit për vitin 1960"
- Vendim i Plenumit të KQ të PPSH "Mbi zhvillimin e mëtejshëm të ndërtimeve"
- Vendim i Plenumit të KQ të PPSH "Mbi thirrjen e kongresit IV të zakonshëm të PPSH"
- Teza të KQ të PPSH dhe të Këshillit të Ministrave të RPSH "Për lidhjen e ngushtë të shkollës me jetën dhe zhvillimin e mëtejshëm të sistemit të arsimit popullor" - Komunikatë mbi mbledhjen e Plenumit të KQ të PPSH
- Letër e KQ të PPSH drejtuar KQ të PK të Bashkimit Sovjetik lidhur me incidentin e kryer në ambasadën e RP të Shqipërisë në Poloni
- Letër e KQ të PPSH drejtuar KQ të PK të Bashkimit Sovjetik lidhur me ndërhyrjen e hapët në punët e brendshme të PPSH dhe të shtetit shqiptar nga disa funksionarë të ambasadës së BS në Tiranë
- Letër e KQ të PPSH drejtuar gjithë organizatave bazë të partisë mbi zhvillimin e mbledhjes së Bukureshtit të qershorit 1960 dhe ...
- Letër e KQ të PPSH drejtuar KQ të PK të Bashkimit Sovjetik lidhur me propozimin e bërë nga KQ i PKBS për organizimin e një takimi....
- Komunikatë e Plenumit të KQ të PPSH
- Raport i Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi disa çështje të punës organizative të partisë" - Vendim i Plenumit të KQ të PPSH "Mbi riorganizimin e shkollës dhe zhvillimin e mëtejshëm të sistemit arsimor"
- Fjala e mbajtur nga shoku Enver Hoxha në emër të KQ të PPSH në Mbledhjen e 81 Partive Komuniste dhe Punëtore në Moskë
- Letër e KQ të PPSH drejtuar KQ të PKBS lidhur me rifillimin e bashkëbisedimve midis përfaqësuesve të PKBS dhe PPSH - Nga rezoluta e Plenumit të KQ të PPSH mbi mbledhjen e përfaqësuesve të 81 partive komuniste e punëtore në Moskë në nëntor 1960
- Letër e KQ të PPSH drejtuar gjithë organizatave të partisë mbi zhvillimin e mbledhjes së Moskës të vitit 1960 të 81 partive komuniste e punëtore..
- Letër e KQ të PPSH drejtuar KQ të PKBS, me anën e së cilës kritikohen përpjekjet e udhëheqjes sovjetike për të sabotuar marrëveshjet ekonomike midis RP të Shqipërisë dhe BRSS për periudhën 1961-1965
- Letër e KQ të PPSH drejtuar KQ të Partisë Socialiste të Bashkuar Gjermane, me anën e së cilës protestohet për akuzat e ngritura ... - Kongresi i IV i PPSH
- Rezolucion i Kongresit IV të Partisë së Punës të Shqipërisë për raportin mbi veprimtarinë e KQ të PPSH
- Shënime
- Treguesi i lëndës
Kisha e Manastirit të Shën Mërisë
Kisha e Manastirit të Shën Mërisë-Krorëz
Është ndërtuar në një breg shkëmbor, në një pozitë natyrore të mbrojtur dhe njëkohësisht piktoreske, prej nga hapet një pamje e gjerë e peizazhit bregdetar. Nga ndërtimet e vjetra të manastirit kanë arritur deri në ditët e sotme kisha, kulla dhe një ndërtesë me çardak. Kisha është pikturuar në vitin 1672. Është e tipit në formë kryqi me kupolë, me përmasa të brendshme 7,90x4,40 m. Proporcionet e zgjatura të naosit kanë sjellë një zhvillim të pabarabartë të krahëve të kryqit. Krahët verior dhe jugor janë tepër të ngushtë, ndërsa hapësirë më të madhe ka krah perëndimor, që përmbledh hyrjen për në kishë. Në pjesën qendrore lartësohet kupola mbi një tambur të lartë. Pjesët këndore janë mbuluar me qemere cilindrike, që hapen ndaj nefit qendror. Ambienti i altarit ndahet nga një ikonostas prej muri guri, me tri hapësira hyrjeje. Hapësira e tij zgjerohet së tepërmi nga dalja jashtë e absidës së gjerë të bemës. Në pamjen e jashtme si absida, ashtu dhe tamburi janë shumëfaqëshe. Interieri ndriçohet nga dritaret e hapura në murin verior dhe jugor, si dhe nga disa dritare të ngushta të hapura në absidë dhe tambur. Në pamjen e jashtme janë shumë të ndjeshme proporcionet e zgjatura të naosit. Kjo vjen edhe ngaqë krahu verior dhe jugor i strukturës së brendshme nuk shfaqen në konfiguracionin e çatisë. Çatia është dyujëse, e ndërprerë në pjesën qendrore nga tamburi. Në frontonin e murit perëndimor ngrihet këmbanarja, me një hapësirë të harkuar. Ngjitur me murin perëndimor është ndërtuar një mur i dytë, i hapur në krye të të cilit kalon ulluku që mbledh ujërat e shiut nga çatia dhe i dërgon në sterën e ndërtuar pranë kishës, në anën veriore të saj. Muratura është ndërtuar  me  gurë  dhe  është  rrafshuar  mirë  me  llaç  gëlqereje.Ajo  përfundon  me  një  kornizë  të  hollë  guri.Apsida dhe  tamburi  janë  të  suvatuara me  një  shtresë  të  hollë  llaçi.Çatia është  mbuluar  me  rrasa  guri. Ndërtesa me  çardak  është  ndërtuar në  vitin  1762.Ajo  është  dykatëshe.Në  katin  e  dytë  del  një  galeri  e  mbështetur  mbi  qemere  dhe  e  hapur  në  ballë  me  një  rradhë  shtyllash  druri.Çardaku  është  i  mbuluar  nga  zgjatimi  i  flegrës  së  çatisë  së  pjesës  tjetër  të  ndërtesës. Kulla ose  ndërtesa  e  fortifikuar  është  trekatëshe,  me  karaktere  të  mbyllur  dhe  me  hapësira  ndriçimi të  pakta  e  të  vogla.Hyrja  për  në  katin  e dytë  të  kullës   bëhet  me  shkallë  të  jashtme   prej  guri,  të  mbështetura  mbi  një  qemer  cilindrik. Përveç këtyre  ndërtimeve,  rreth  e  rrotull  kishës janë  shpërndarë  dhe  rrënoja  ndërtimesh të  tjera.Oborri i  manastirit   është  i  shtruar  me  plloça  guri.
Mati Logoreci
Mati Logoreci (Shkodër, 10 shkurt 1867 - Tiranë, 7 shkurt 1941) ka qenë arsimtar, publicist dhe intelektual shqiptar.
Mbiemri
Mbiemri Logoreseos përmendet që më 1304.
Biografia
Lindi në Shkodër, i biri i Frano dhe Shaqe Logorecit. Mësimet e para i mori në Shkodër. Në moshën 10 vjeç, më 1877, prindërit e dërguan Matinë të ndiqte shkollën tregtare teknike, që ishte hapur në atë qytet. Logoreci mësoi për të shkruar e për të lexuar gjuhën shqipe si dhe italishten, frëngjishten e më vonë edhe gjermanishten. Shkollën ai e vazhdoi për katër vjet në Kolegjin Saverian në Shkodër, duke fituar njohuri për ekonominë e për tregtinë.
Punoi çirak në shoqërinë tregtare Parruca, e cila e dërgoi si llogaritar në Monfalkone afër Triestes. Ra në kontakt me shkrimet e me veprat e Jeronim de Radës, Dora d’Istrias, Serembes, Stratigoit, Santorit; dhe të përkohshmet që botoheshin në Sofje, në Bukuresht, në Stamboll dhe me botimet e vëllezërve Frashëri, Pashko Vasës, Zef Jubanit.
Pasi punoi në Itali, shkoi për studime për pak kohë në Francë. Pas kthimit në Shqipëri, Ipeshkvi Andrea Logoreci, xhaxhai i Matisë, duke parë mungesën e mësuesve të gjuhës në atë zonë, dërgoi dy nipat e tij, Matinë e Pashkon në Prizren për t’i bërë mësues të gjuhës shqipe. Matinë e emëruan në Prizren, më 1 maj 1889, e Pashkon në Gjakovë.
Nuk mund të bëhet fjalë për zhvillimin historik të arsimit e të shkollës në Veri e Kosovë, pa u ndalur në mënyrë të veçantë te Mati Logoreci, një nga zbatuesit më të parë të synimeve arsimore të Rilindjes sonë Kombëtare për një shkollë kombëtare, laike, si Mësonjëtorja e Korçës e 7 marsit 1887. Mbi këtë model, Matia themeloi shkollën shqipe të Prizrenit, hartoi tekste mësimore për shkollën fillore e më vonë edhe për të mesmet, manuale në ndihmë të mësuesve, ku shkriu natyrshëm edhe rezultatet e studimeve të tij në fushat e gjuhës shqipe. Logoreci, pas emërimit të tij si mësues në Prizren, shkoi për pushime në Vjenë. Atje u takua me "mjeshtrin e diturisë gjuhësore shqiptare" Gustav majer, në atë kohë kur ky albanolog punonte me ngulm për gjuhën shqipe. Veprat e studimet e majerit, që u botuan në këtë periudhë, shërbyen për popullarizimin e shqipes në publik dhe në qarqet shkencore evropiane, u bënë një burim i mirë për të gjithë ata që donin të studionin gjuhën shqipe. Veprat e tij "Studime shqiptare" I-II-III-IV-V-VI, "Fjalori etimologjik i gjuhës shqipe me pjesë leximi dhe fjalorth", "Mbi gjuhën e letërsinë shqiptare" si dhe studimet e tjera për historinë e popullit tonë, u studiuan me kujdes nga Logoreci, i cili filloi të botojë tekste për fëmijë, duke i shoqëruar me fjalorth të bashkëngjitur.
Më 14 nëntor 1907 nisi të botojë gazetën e përdyjavshme "Dashamiri", që e shtypte në Trieste me alfabetin e quajtur "Agimi". Gazeta nuk zgjati shumë. Ajo doli vetëm në katërmbëdhjetë numra deri sa u mbyll më 6 gusht 1908. Në nëntor 1908 Logoreci përfaqësoi shoqërinë "Agimi" të Shkodrës në Kongresin e Manastirit, së bashku me poetin Ndre Mjeda,- ndikoi shumë sidomos studimet e tij gjuhësore të cilin e kishte jo vetëm kushëri të parë (djalë halle), por edhe shok e bashkëpunëtor - me At Fishtën, Hilë Mosin dhe Luigj Gurakuqin. Po më 1908, me Lazër Mjedën, të vëllanë e poetit, organizoi një shkollë nate shqipe në Shkodër. Nën kujdesin e këtij klubi ai botoi një tekst shkolle prej 201 faqesh për historinë e lashtë me titull "Ndolliina historijet t'motshme", Shkodër 1911, e cila mbulonte historinë e lashtë të Ilirisë, Maqedonisë dhe Epirit si dhe përfshinte një vështrim mbi Egjiptin dhe Greqinë e lashtë.
Ai u lidh me studiues të shquar të gjuhës e të historisë sonë në trevat shqiptare e jashtë, duke këmbyer mendime e materiale për probleme të gjuhës shqipe. Përveçse me Mjedën, ai kishte lidhje e miqësi edhe me prof. dr. Aleksandër Xhuvanin, Norbert Joklin, Nikolla Ivanajn, Luigj Gurakuqin, Gjergj Fishtën, etj. Ky kontakt i drejtpërdrejtë me personalitete të shquara politike, shkencore e shoqërore, ndikuan në formimin e botëkuptimit e tij.
Pas pavarësisë Logoreci shërbeu si mësues në Tiranë, kurse nga 1916 deri 1918 si funksionar për arsimin në Shkodër. Më 1916 ishte edhe anëtar i "Komisisë Letrare Shqype" të ngritur në qytetin e tij të lindjes nga autoritetet austro-hungareze. Më 1920 mori pjesë në Kongresin e Lushnjës si delegat i Shkodrës. Nga 1922 deri 1923 qe sekretar i përgjithshëm në Ministrinë e Arsimit dhe iu kushtua arsimit derisa doli në pension më 1930.
Në vitet e fundit të jetës Mati Logoreci iu kthye botimit të një gazete të re, "Drita", numri i parë i së cilës doli më 28 nëntor 1936 dhe zgjati të paktën deri më 1939. "Drita" kishte një tirazh prej 4000 kopjesh, pra qe gazeta më e madhe shqiptare në vitet para Luftës së Dytë Botërore. Mati Logoreci vetë i redaktoi nëntëdhjetë e tre numrat e parë deri më 23 mars 1937.
Përveç tekstit "Ndolliina historijet t'motshme", Logoreci ishte autor i një numri tekstesh të tjera shkollore dhe veprash për historinë, më e mira ndër të cilat është një libër 301 faqesh "Historija e përgjithshëme", Shkodër 1924, ku bie në sy një prirje e lehtë letrare e gjuhësore. Është shquar si purist i gjuhës së dialektit të tij të Shqipërisë së Veriut. Mati Logoreci vdiq më 7 shkurt 1941 në Tiranë në moshën shtatëdhjetekatër vjeç, si figurë e shquar e arsimit shqiptar.
Brenga e kohës
Brenga e kohës poezi, Autori: Eduart Dhimarko. Botuar në Tiranë : Kumi, 2012. Faqet e librit 150.
Monible
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Gëzim Rudi
Kinematografia
- Lindje, perëndim, lindje 2008
- Njerëz dhe Fate 2002-2003
- Tirana viti 0 2001
- Një ditë nga një jetë 1993
- E diela e fundit 1993
- Bardhë e zi 1990
- Muri i gjallë 1989
- Hetimi vazhdon 1988
- Të shoh në sy 1986 (shoku i Gjergjit)
- Të mos heshtësh 1985
- Hijet që mbetën pas 1985 (Fredi)
- Tre njerëz me guna 1985
- Vendimi- 1984
Juliana Huxtable
Juliana Huxtable (lindur në 29 dhjetor 1987) është një artiste amerikane, shkrimtare, performuese si dhe një nga themelueset e një projekti për jetën e natës dhe të klubeve në Nju-Jork. Huxtable ka zhvilluar ekspozita dhe performanca në një numër të ndryshëm vendesh si Reena Spaulings Fine At, Project Native Informant, Artists Space, New Museum, Museum of Modern Art dhe Portland Institute of Contemporary Arts.. Karakteri mutlidisiplinor i artit të Huxtable eksploron një numër tematikash sikurse janë Interneti, trupi, historia dhe teksti, një proçes të cilin Juliana e cilëson “kondicionim”. Huxtable ka publikuar dy libra dhe është pjesëtare e kolektivit me qendër në Nju-Jork të quajtur House of Ladosha. Ajo jeton dhe punon momentalisht në Nju-Jork.
Fillimet në jetë dhe edukimi
Huxtable lindi në Houston, Texas dhe u rrit në Bryan-College Station, Texas. Ajo e përshkruan vendlindjen e saj si një qytezë tipike konservatore. Mamaja e Huxtable, Kassandra e rriti atë si dhe dy fëmijë të tjerë e vetme, pas divorcit.
Huxtable ka lindur si interseksuale dhe nisi tranzicionin gjinor pas përfundimit të kolegjit. Ajo pohon se përballja me identitetin gjinor si dhe identitetin seksual nisi herët në jetën e saj.
Huxtable u shpërngul drejt Nju-Jork për të marrë pjesë në Bard College dhe u diplomua në 2010. Huxtable ka si hobi të sajin të pikturuarit dhe për këtë arsye ka ndjekur disa kurse pikture gjatë kolegjit. Ajo e braktisi këtë hobi pas kritikave të profesorit se ajo ishte shumë fanatike e teknikës formale dhe identitetit. Në një intervistë me artisten Lorraine O'Grady, Huxtable përmend se aktualisht po fokusohet në studimet gjinore dhe letërsinë.
Muharrem Rama
Muharrem Rama është kryetari i Bashkisë së Peshkopisë që nga viti 2016.
Simfonia e një jete, Kardinal Mikel Koliqi
Simfonia e një jete, Kardinal Mikel Koliqi Autori: Gjon Simoni. Faqet e librit 214.
Havarixhët
Havarixhët (ar. الخوارج‎, al-Khawārij, njëjës خارجي, khāriji) janë anëtarët e një rryme mendimi që u shfaqën në shekullin e parë të Islamit përgjatë Fitnës së Parë, në krizën e pasuesve të Muhammedit në krye të Ummetit. Bënë kryengritjea kundër Kalifit Ali pasi kishte rënë dakord me rivalin Muavinë I për vendosjen e mëkëmbësit të Kalifatit pas betejës së Sifinit. Një harixhi vrau Aliun dhe për 100 vitet e ardhshme, havarixhët qenë burim kryengritjes kundër Kalifatit.
Drasllavica
Drasllavicë, (Драслајца/Draslajca) është fshat në komunën e Strugës, Maqedoni.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 778 banorë nga të cilët 775 ishin Maqedonas, 1 Rom dhe 2 Serb.
Mont-Tramelan
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Liguria
Liguria është një rajon bregdetar në Italinë veri-perëndimore, rajoni i tretë më i vogël i Italisë. Kryeqendra e Ligurias është Xhenova. Liguria është një rajon popullor me turistë për plazhet e saj të bukur, qytete të vogla piktoreske dhe ushqim të mirë.
Gjeografia
Liguria është vetëm 5422 kilometra katrore, ose 1.18 për qind të të gjithë Italisë. Nga kjo, 3524.08 kilometra janë male. Rezervat Natyrore të Ligurias mbulojnë 12% të të gjithë rajonit, ose 60.000 hektarë tokë. Ato përbëhen nga një Rezervës Kombëtare, gjashtë parqe të mëdha, dy parqe të vogla dhe tre rezerva të natyrës.
Unaza e kodrave të shtrirë menjëherë përtej bregut bashku me detin i japin rajonit një klimë të butë gjatë gjithë vitit. Temperaturat mesatare të dimrit janë 7 deri në 10°C dhe temperaturat e verës 23-24°C.
Ekonomia
Bujqësia e Ligurias e ka rritur modelin e saj të specializimit në produkte të cilësisë të lartë (lule, verë, vaj ulliri) dhe ka arritur kështu të ruajë vlerën e shtuar bruto për punonjës në një nivel shumë më të lartë se mesatarja kombëtare. Vlera e prodhimit të luleve përfaqëson mbi 75 për qind të xhiros së sektorit të bujqësisë, i pasuar nga blegtoria (11.2%) dhe perime në rritje (6.4%).
Industria e çelikut, dikur një industri e madhe gjatë rritjes ekonomike të viteve 1950 dhe 1960, mori fund pas krizës në fund të 1980, kur Italia u largua nga industria e rëndë për të ndjekur prodhime më të avancuara teknologjikisht dhe më pak ndotëse. Kështu industria Liguriane është kthyer në drejtim të prodhimeve të larmishme, të kualitetit të lartë dhe të teknologjisë së lartë (ushqimi, ndërtimi i anijeve, inxhinieria elektrike dhe elektronike, hapësirës ajrore etj.) Megjithatë, rajoni ende mban një sektor në rritje të ndërtimit të anijeve (ndërtimi dhe mirëmbajtja e jahteve, anije ushtarake). Një rrjet i mirë rrugësh (376 km në vitin 2000) e bën komunikimin me rajonet kufitare relativisht të lehtë. Autostrada kryesore shtrihet përgjatë bregdetit dhe lidh portet kryesore të Nisës (në Francë), Savonës, Xhenovës dhe La Specias. Numri i veturave të pasagjerëve për 1000 banorë (524 në vitin 2001) është nën mesataren kombëtare (584).
Ndarja Administrative
Liguria është e ndarë në 4 provinca:
Kuraten
Kuraten është një fshat në Komunën Ishëm në Rrethin e Durrësit të Shqipërisë.
KB RTV21
KB RTV21 është një ekip kosovar i basketbollit që luan në Siguria Superligë në pronësi të operatorit mediatik RTV21.