cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ovidi
Metamorphoses ("Transformimet")
Libri i parë përshkruan formimin e botës, moshën e njeriut, përmbytjen, historinë e përdhunimit të Daphne-it nga Apollo dhe Io nga Jupiter. Libri i dytë hapet me Phaethon dhe vazhdon të përshkruajë dashurinë e Jupiterit me Callisto dhe Europa. Libri i tretë fokusohet në mitologjinë e Thebes me tregimet e Cadmus, Actaeon dhe Pentheus. Libri i katërt përqendrohet në tre çifte të dashuruar: Pyramus, Thisbe, Salmacis dhe Hermaphroditus, Perseus dhe Andromeda. Libri i pestë fokusohet në këngën e Musave, e cila përshkruan përdhunimin e Proserpinës. Libri i gjashtë është një përmbledhje e tregimeve rreth rivalitetit mes perëndive dhe njerëzve, duke filluar me Arachne dhe duke përfunduar me Philomela. Libri i shtatë fokusohet në Medea, si dhe Cephalus dhe Procris. Libri i tetë përqendrohet në fluturimin e Daedalusit, gjuetia e harengonjës së shafrit, dhe dallimi mes Bausit dhe Filemonit të devotshëm dhe Erysichthonit të lig. Libri i nëntë përqendrohet te Herakli dhe Byblisja incestuese. Libri i dhjetë përqendrohet në tregimet e dashurisë së vdekur, siç është Orfeu, i cili këndon për Hyacinthus, si dhe Pygmalion, Myrrha dhe Adonis. Libri i njëmbëdhjetë krahason martesën e Peleus dhe Thetis me dashurinë e Ceyx dhe Alcyone. Libri i dymbëdhjetë lëviz nga miti në histori duke përshkruar shfrytëzimet e Akilit, betejën e centaurëve dhe Ifigjenisë. Libri i trembëdhjetë diskuton mbi garën mbi krahët e Akilit dhe Polifemusin. Lëvizja e katërmbëdhjetë në Itali, duke përshkruar udhëtimin e Eneas, Pomona dhe Vertumnus, dhe Romulus. Libri përfundimtar hapet me një leksion filozofik nga Pitagora dhe me deifrimin e Cezarit. Fundi i poezisë lëvdon Augustin dhe shpreh bindjen e Ovidit se poema e tij i ka fituar pavdekësinë.
Fasti ("Festivale")
Gjashtë libra në elegiacs mbijetojnë nga kjo poemë e dytë ambicioze që OvidI po punonte kur ai u dëbua. Të gjashtë librat mbulojnë gjysmën e parë të vitit, me secilin libër të dedikuar për një muaj të ndryshëm të kalendarit romak (janar-qershor). Projekti duket i pashembullt në literaturën romake. Duket se Ovidi planifikoi të mbulonte tërë vitin, por nuk ishte në gjendje të përfundonte për shkak të mërgimit, edhe pse ai i bëri rishikimin e pjesëve të punës në Tomis, dhe ai pretendon në Trist. 2.549-52 se puna e tij ishte ndërprerë pas gjashtë librave. Ashtu si Metamorphoses, Fasti duhej të ishte një poemë e gjatë dhe emuloi poezinë etiologjike nga shkrimtarët si Callimachus dhe, kohët e fundit, Propertius dhe libri i tij i katërt. Poema kalon nëpër kalendarin romak, duke shpjeguar origjinën dhe zakonet e festivaleve të rëndësishme romake, duke u ndarë në tregime mitike dhe duke dhënë informacione astronomike dhe bujqësore të përshtatshme për sezonin. Poezia fillimisht ishte kushtuar Augustit, por ndoshta vdekja e perandorit e detyroi Ovidin të ndryshonte përkushtimin për të nderuar Gemanicusin Ovidi përdor hetimin e drejtpërdrejtë të perëndive dhe hulumtimeve shkencore për të folur për kalendarin dhe e quan rregullisht një vates, një prift. Ai gjithashtu duket se ka theksuar traditat e pashpjegueshme e popullore të festivaleve, duke imituar poemën me një aromë popullore, plebeje, të cilën disa e kanë interpretuar si subversive ndaj legjislacionit moral të Augustanit. Ndërsa kjo poemë ka qenë gjithmonë e paçmueshme për studentët e fesë dhe kulturës romake për pasurinë e materialit antikuar që ruan, kohët e fundit është parë si një nga veprat më të bukura letrare të Ovidit dhe një kontribut unik për poezinë romake elegiac.
Tristia ("Dhimbjet")
Tristia përbëhet nga pesë libra të poezisë elegiac të përbërë nga Ovidi në ekzil në Tomis.
Libri 1 përmban 11 poema; pjesa e parë është një adresë e Ovidit në librin e tij se si duhet të veprojë kur të mbërrijë në Romë. Poema 3 përshkruan natën e tij të fundit në Romë, poezitë 2 dhe 10 udhëtimin e Ovidit në Tomis, tradhtinë e një miku, dhe 5 dhe 6 besnikërinë e miqve dhe gruas së tij. Në poezinë e fundit, Ovidi kërkon ndjesë për cilësinë dhe tonin e librit të tij, një ndjenjë e bëri jehonë gjatë mbledhjes.
Libri 2 përbëhet nga një poemë e gjatë në të cilën Ovidiu mbron veten dhe poezinë e tij, përdor precedentë për të justifikuar punën e tij dhe i lutet perandorit për falje.
Libri 3 në 14 poema fokusohet në jetën e Ovidit në Tomis. Poema e hapjes përshkruan ardhjen e librit të tij në Romë për të gjetur veprat e Ovidit të ndaluara. Poezitë 10, 12 dhe 13 fokusohen në stinët e kaluara në Tomis, 9 në origjinën e vendit, dhe 2, 3, dhe 11 shqetësimin e tij emocional dhe dëshirën për shtëpi. Poema e fundit është përsëri një falje për punën e tij.
Libri i katërt ka dhjetë poema të adresuara kryesisht tek miqtë. Poema 1 shpreh dashurinë e tij për poezinë dhe ngushëllimin që sjell; ndërsa 2 përshkruan një triumf të Tiberit. Poezitë 3-5 janë miq, 7 kërkesë për korrespondencë dhe 10 autobiografi.
Libri i fundit i Tristisë me 14 poema përqendrohet te gruaja dhe miqtë e tij. Poezitë 4, 5, 11 dhe 14 i janë drejtuar gruas së tij, 2 dhe 3 janë lutje Augustit dhe Bacchus, 4 dhe 6 janë miq, 8 për një armik. Poema 13 kërkon letra, ndërsa 1 dhe 12 kërkojnë ndjesë për lexuesit e tij për cilësinë e poezisë së tij.
Epistulae ex Ponto ("Letrat e Detit të Zi")
The Epistulae ex Ponto është një koleksion në katër libra të poezisë së mëtejshme nga mërgimi. Epistulat janë drejtuar secili për një mik të ndryshëm dhe përqendrohen më shumë në dëshpërim se Tristia për të siguruar rikthimin e tij nga mërgimi. Poezitë kryesisht kanë të bëjnë me kërkesat e miqve për të folur në emër të tij anëtarëve të familjes perandorake, diskutimeve të shkrimit me miqtë dhe përshkrimet e jetës në mërgim. Libri i parë ka dhjetë pjesë në të cilat Ovidi përshkruan gjendjen e shëndetit të tij (10), shpresat, kujtimet dhe dëshirat e tij për Romën (3, 6, 8) dhe nevojat e tij në mërgim (3). Libri 2 përmban kërkesa të pasionuara për Germanicus (1 dhe 5) dhe miq të ndryshëm për të folur në emër të tij në Romë, ndërsa ai e përshkruan dëshpërimin dhe jetën e tij në mërgim. Libri 3 ka nëntë poezi në të cilat Ovidi i drejtohet bashkëshortes së tij (1) dhe miqve të ndryshëm. Ai përfshin një tregim të historisë së Iphigenia në Tauris (2), një poezi kundër kritikave (9), dhe një ëndërr e Cupid (3). Libri 4, puna përfundimtare e Ovidit, në 16 poezi flet me miqtë dhe përshkruan jetën e tij si mërgim më tej. Poezitë 10 dhe 13 përshkruajnë Dimër dhe Pranverë në Tomis, poema 14 është falënderim gjysmë zemre për Tomis, 7 përshkruan gjeografinë dhe klimën e saj, dhe 4 dhe 9 janë urime për miqtë për konsullatat e tyre dhe kërkesat për ndihmë. Poema 12 i drejtohet një Tuticioni, emri i të cilit, Ovid, ankohet, nuk përshtatet në metër. Poema e fundit i është drejtuar një armiku që Ovidit i kërkon të largohet nga ai. Çifti i fundit elegiac është përkthyer: "Ku është gëzimi për të goditur çelikun tuaj në mishin tim të vdekur? / Nuk ka mbetur asnjë vend ku mund të bëj plagë të freskëta".
Puna e humbur
Një humbje, e përshkruar vetë Ovidi, është botimi i parë i pesë librave të Amores, nga të cilat asgjë nuk na ka zbritur. Humbja më e madhe është tragjedia e vetme e Ovidit, Medea, nga e cila ruhen vetëm disa rreshta. Quintilian admiroi shumë punën dhe e konsideroi atë si një shembull kryesor të talentit poetik të Ovidit Laktantiu citon nga një përkthim i humbur nga Ovid i Prahenomenës së Aratusit, megjithëse përkujtimi i poemës në Ovid është i pasigurtë sepse nuk përmendet kurrë në veprat e tjera të Ovidit. Një linjë nga një vepër me titull Epigrammata citohet nga Priscian. Edhe pse nuk ka gjasa, nëse gjashtë librat e fundit të Fastit kanë ekzistuar ndonjëherë, ato përbëjnë një humbje të madhe. Ovidi gjithashtu përmend disa poezi të rastësishme (Epithalamium, dirge, madje një renditje në Getic ) e cila nuk mbijeton. Gjithashtu e humbur është pjesa e fundit e Medicamina.
Consolatio ad Liviam ("Ngushëllim për Livian")
Consolatio është një poezi e gjatë elegiac e ngushëllimit për gruan Livia të Augustit, me vdekjen e djalit të saj Nero Klaudi Drusus. Poema hapet duke këshilluar Livian të mos përpiqet të fshehë emocionet e saj të trishtuara dhe të krahasojë virtytin ushtarak të Drusus me vdekjen e tij. Funerali i Drususit dhe tributet e familjes perandorake përshkruhen siç janë momentet e tij të fundit dhe vajtimi i Livias mbi trupin, i cili krahasohet me zogjtë. Vajtimet e qytetit të Romës, përderisa përshëndeten në procesionin e tij të varrimit dhe përmenden zotat, dhe Marsi nga tempulli i tij e thyen lumen e Tiberit nga shuarja e pyllit nga pikëllimi.
Hidhërimi shprehet për nderimet e tij të humbura ushtarake, gruan e tij dhe nënën e tij. Poeti i kërkon Livias të kërkojë ngushëllim në Tiberius. Poema përfundon me një adresë nga Drusus për Livia duke e siguruar atë nga fati i tij në Elysium. Edhe pse kjo poezi ishte e lidhur me Elegiae në Maecenatem, tani mendohet se ato janë të palidhura. Data e pjesës është e panjohur, por një datë në sundimin e Tiberit është sugjeruar për shkak të asaj rëndësinë e kësaj perandori në poemë.
Halieutica ("Peshkimi")
Halieutica është një poemë fragmentare didaktike në 134 linja hexametri të ruajtura keq dhe konsiderohet e pavërtetë. Poema fillon duke përshkruar se si çdo kafshë posedon aftësinë për të mbrojtur veten dhe se si peshku përdor arsin për të ndihmuar veten. Aftësia e qenve dhe krijesave të tokës për të mbrojtur veten është përshkruar. Poema vazhdon të rendisë vendet më të mira për peshkim dhe cilat lloje peshqish do të kapen. Megjithëse Plini Plaku përmend një Halieuticë nga Ovidi, i cili u kompozua në Tomis afër fundit të jetës së Ovidit, dijetarët modernë besojnë se Plini ishte i gabuar në atributin e tij dhe se poema nuk është e vërtetë.
Nux ("Pema e Walnutit")
Kjo poemë e shkurtër në 91 couplets elegiacë është e lidhur me legjendën e "eshtrave të eshtrave" të Aesopit, që ishte subjekt i mosmirënjohjes njerëzore. Në një monolog duke i kërkuar djemve të mos e gëlltisin me gurë për të marrë frytet e saj, pema dallon epokën e artë që dikur ishte e frytshme me kohën e tanishme shterpë, në të cilën fryti i saj është i shqyer dhe degët e tij janë thyer. Gjatë kësaj, pema krahasohet me disa karaktere mitologjike, vlerëson paqen që perandori siguron dhe lutet për t'u shkatërruar dhe jo për të vuajtur. Poema konsiderohet e pavërtetë, sepse përfshin aluzionet e veprave të Ovidit në një mënyrë të pazakontë, edhe pse pjesa mendohet të jetë bashkëkohore me Ovidin.
Somnium ("Ëndrra")
Kjo poezi, e vendosur tradicionalisht në Amores 3.5, konsiderohet e pavërtetë. Poeti përshkruan një ëndërr për një përkthyes, duke thënë se ai e sheh ndërsa shpëtoi nga nxehtësia e mesditës një mëshqerrë e bardhë pranë një demi; kur mëshqerra u përhap nga një vargan, lë demin për një livadh me dema të tjerë. Përkthyesi interpreton ëndrrën si një alegori dashurie; demi përfaqëson poetin, mëshqerrën një vajzë dhe gjeli një grua të vjetër. Gruaja e vjetër nxit vajzën që të lërë të dashurin e saj dhe të gjejë dikë tjetër. Poema dihet se ka qarkulluar në mënyrë të pavarur dhe mungesa e angazhimit të saj me Tibullan ose Propertian elegy argumentojnë në favor të falsifikimit të saj; megjithatë, poema duket se daton në perandorinë e hershme.
Stili
Ovidi tradicionalisht konsiderohet eleganti përfundimtar i dashurisë në evolucionin e zhanrit dhe një nga më të shkathtit në trajtimin e tij të konventave të zhanërve. Ashtu si poetët e tjerë kelacikë kanonikë, Ovidi merr një person në veprat e tij që thekson subjektivitetin dhe emocionin personal mbi qëllimet tradicionale militariste dhe publike, një konventë që disa dijetarë i lidhin me stabilitetin relativ të siguruar nga vendbanimi i Augustanit. Megjithatë, ndonëse Catullus, Tibullus dhe Propertius mund të jenë frymëzuar pjesërisht nga përvoja personale, vlefshmëria e leximeve "biografike" të veprave të këtyre poetëve është një pikë serioze e grindjes dijetare.
Ovidi është parë si marrja e një personi në poezinë e tij që është shumë më e ndara emocionalisht nga dashnorja e tij dhe më pak e përfshirë në hartimin e një realizmi unik emocional brenda tekstit se sa elegistët e tjerë. Ky qëndrim, i shoqëruar me mungesën e dëshmisë që identifikon Korinën e Ovidit me një person real, ka bërë që studiuesit të konkludojnë se Corinna nuk ishte kurrë një person i vërtetë - dhe se marrëdhënia e Ovidit me të është një shpikje për projektin e tij elegiac. Disa studiues kanë interpretuar edhe Corinna si një simbol metapoetik për vetë zhanrin elegiac.
Ovidi është konsideruar si një elegant, shum i dashur e krijues, i cila luan me konventat tradicionale elegikane dhe përpunon temat e zhanrit; Quintilian madje e quan atë elegist "sportiv". Në disa poezi, ai përdor konventat tradicionale në mënyra të reja, siç është paraklausitroni i Am. 1.6, ndërkohë që poezitë e tjera duket se nuk kanë precedentë elegik dhe duket se janë risitë e përgjithshme të Ovidit, të tilla si poema në flokët e shkatërruara të Corinna-s (Am 1,14).Ovidit tradicionalisht është parë aq më tepër seksualisht i qartë në poezinë e tij se sa elegistët e tjerë.
Vetia e tij erotike mbulon një spektër të gjerë temash dhe pikpamjesh; Amores përqëndrohet në marrëdhënien e Ovidit me Corinna, dashuria për karakteret mitike është subjekt i Heroideve, dhe Ars Amatoria dhe poemat e tjera të dashurisë didaktike ofrojnë një doracak për marrëdhëniet dhe joshjen nga këndvështrimi (i tallur) "shkencor". Në trajtimin e tij, studiuesit kanë gjurmuar ndikimin e edukimit retorik në numërimin e tij, në pasojat e tij të habitshme dhe në pajisjet e tij kalimtare.
Disa komentues kanë vënë në dukje gjithashtu ndikimin e interesit të Ovidit në dashuri në veprat e tij të tjera, të tilla si Fasti, dhe kanë dalluar stilin e tij "elegiac" nga stili i tij "epik". Richard Heinze në famën e tij Ovids elegische Erzählung (1919) përvijoi dallimin midis stilit të Ovidit duke krahasuar versionet e Fasti dhe Metamorphoses të të njëjtave legjenda, siç është trajtimi i ngjarjes Ceres-Proserpina në të dyja poezitë. Heinze tregoi se "ndërsa në poezitë elegiaciste mbizotëron një ton sentimental dhe i butë, tregimi i heksametrit karakterizohet nga një theksim në solemnitet dhe frikë ..." . Linja e tij e përgjithshme e argumentit është pranuar nga Brooks Otis, i cili ka shkruar :Zotat janë "seriozë" në epikë, pasi ato nuk janë në smjes; fjalimet në epike janë të gjata dhe të rralla krahasuar me fjalimet e shkurtra, të shkurtra dhe të shpeshta të elegionit; shkrimtari epik fsheh veten, ndërsa elegiacja e mbush tregimin e tij me vërejtje të njohura për lexuesin ose personazhet e tij; mbi të gjitha ndoshta, narrativa epike është e vazhdueshme dhe simetrike ... ndërsa tregimi elegiac tregon një asimetri të shënuar ...Otis shkruante se në poezitë Ovidiane të dashurisë, ai «po e bënte një temë të vjetër, sesa të shpikte një të re». Otis thotë se Heroidet janë më seriozë dhe, ndonëse disa prej tyre janë "krejt të ndryshme nga çdo gjë që Ovidiu kishte bërë para [...] ai po ecën gjithashtu në një rrugë shumë të mirë "për të treguar se motivi i femrave të braktisura ose të ndara nga burrat e tyre ishte një" motiv i aksioneve të poezisë helenistike dhe neoterike (shembulli klasik për ne është, sigurisht, Catullus 66). "
Otis gjithashtu pohon se Phaedra dhe Medea, Dido dhe Hermione (gjithashtu të pranishëm në poemë) "janë rishikime të mençura të Euripides dhe Vergilit". Disa studiues, të tillë si Kenney dhe Clausen, e kanë krahasuar Ovidin me Virgjillin. Sipas tyre, Virgjili ishte i paqartë dhe ambivalent, ndërsa Ovidiu u përcaktua dhe, derisa Ovidiu shkroi vetëm atë që mund të shprehte, Virgili shkroi për përdorimin e gjuhës.
FutureBlock.al
__NOINDEX__
Ovidi
Kritika
parapamje|296x296px|Një figurë e 1484 nga Ovide Moralisé, edicioni i Colard Mansion.Veprat e Ovidit janë interpretuar në mënyra të ndryshme përgjatë shekujve me qëndrime që vareshin nga konteksti shoqëror, fetar dhe letrar i kohëve të ndryshme. Dihet që nga jeta e tij, ai ishte tashmë i famshëm dhe i kritikuar. Në Remedia Amoris, Ovidi raporton kritika nga njerëzit që i konsideronin librat e tij të paturpshëm. Ovidi u përgjigj me këtë kritikë si më poshtë:<poem style="margin-left:2em"> Zhurma e hidhur, ia plas: emri im është tashmë i njohur mirë do të jetë më shumë, nëse vetëm këmbët e mia do të udhëtojnë në rrugën që kanë filluar. Por ju jeni shumë në një nxitim: nëse unë jetoj ju do të jetë më shumë se sorry: shumë poema, në fakt, po formojnë në mendjen time. Pasi u kritikuan, Ovidi u bë një nga poetët më të njohur dhe më të dashur romakë gjatë Mesjetës dhe Rilindjes.
FutureBlock.al
FutureBlock është një agjenci dixhitale në Shqipëri e përqendruar në inovacion dhe teknologji.FutureBlock ofron shërbime të ndryshme në fushën e zhvillimit të web-it, marketingut si dhe teknologjisë për të bërë të mundur zhvillimin dhe rritjen e biznesit.
Ovidi
Kritika
Shkrimtarët e Mesjetës e përdorën punën e tij si një mënyrë për të lexuar dhe shkruar për seksin dhe dhunën pa «urtësi» që u jepnin rutinë komenteve të Biblës. Në Mesjetë, kompozonte voluminoz Ovide moralisé, një vepër franceze që moralizon 15 libra të Metamorfozës. Kjo punë pastaj ndikoi Chaucer. Poezia e Ovidit dha frymëzim për idenë e Rilindjes të humanizmit, dhe më konkretisht për shumë piktorë dhe shkrimtarë të Rilindjes.
FutureBlock.al
Historia
E themeluar me 23 mars 2022, agjencia bën bashkë njerëz të fushave të ndryshme si programimi, web dizajni, marketingu, shitja, puna kërkimore, et. E ndarë në 3 departamente kryesore dhe me mbi 15 punonjës, FutureBlock është rritur shumë që nga dita që është krijuar. FutureBlock cilëson vëmendjen ndaj detajeve, kreativitetin, tarifat konkurruese dhe përmbushjen e afateve si tipare dalluese të tij. Gjithashtu ata vënë theksin si shërbime të tyre kryesore marketingun dixhital dhe zhvillimin e faqeve në internet dhe aplikacioneve por jo vetëm.
Ovidi
Kritika
Ngjashëm, Arthur Golding moralizoi përkthimin e tij të plotë të 15 librave dhe e botoi atë në 1567. Ky version ishte i njëjti version i përdorur si një shtojcë në latinishten origjinale në shkollat ​​e ciklit të epokës Tudor, që ndikonte tek autorë të tillë të Rilindjes si Christopher Marlowe dhe William Shakespeare. Shumë autorë jo-anglezë u ndikuan shumë nga veprat e Ovidit. Montaigne, për shembull, i referohet Ovidit disa herë në Essais, veçanërisht në komentet e tij mbi Edukimin e Fëmijëve kur thotë:Shija e parë që kisha për librat më erdhi nga kënaqësia ime në fabulat e Metamorphoses of Ovid. Për rreth shtatë apo tetë vjet të moshës unë do të vidhnin larg nga çdo kënaqësi tjetër për t'i lexuar ato, përderisa kjo gjuhë ishte gjuha ime amtare, dhe ishte libri më i lehtë që njihja dhe më së miri i përshtatshëm nga përmbajtja e saj deri në moshën time të butë.Cervantes gjithashtu përdori Metamorphoses si një platformë frymëzimi për romanin e tij të mrekullueshëm Don Quixote.parapamje|280x280px|[[Eugène Delacroix|Delacroix, Ovid midis Scythians, 1859. Galeria Kombëtare (Londër).]]Në shekullin e 16-të, disa shkolla të jezuitëve të Portugalisë hodhën disa pasazhe nga Metamorfozët e Ovidit. Ndërsa jezuitët panë poemat e tij si kompozime elegante të denjë për tu paraqitur studentëve për qëllime edukimi, ata ndien gjithashtu se veprat e tij si një e tërë mund të korruptonin nxënësit. Jezuitët morën shumë nga njohuritë e tyre të Ovidit në kolonitë portugeze. Sipas Serafim Leite (1949), proporcioni studiorum ishte në fuqi në Brazilin Kolonial gjatë shekullit të 17-të, dhe në këtë periudhë studentët brazilian lexonin vepra si Epistulae ex Ponto për të mësuar gramatikën latine.
FutureBlock.al
Historia
Pavarësisht se është e vendosur në Tiranë, kjo agjenci ofron shërbime për të gjitha bizneset kudo në Shqipëri. Në faqen e tyre të internetit janë vendosur si forma kontakti numri i telefonit (+355) 69 55 60 033 dhe adresa e email-it.
Pse NE?
FutureBlock ofron shërbime unike për dixhitalizimin e biznesit tuaj duke ardhur tek ju me 4 elementë kryesorë:
Ovidi
Kritika
Në Spanjë, Ovidi vlerësohet dhe kritikohet nga Cervantes në Don Quixote ku ai paralajmëron kundër satrave që mund të largojnë poetët, siç ndodhi me Ovidin. Në shekullin e 16-të, veprat e Ovidit u kritikuan në Angli. Kryepeshkopi i Canterbury dhe peshkopi i Londrës urdhëroi që një përkthim bashkëkohor i poezive dashurie të Ovidit të digjej publikisht në vitin 1599. Puritanët e shekullit pasues e shihnin Ovidin si paganë, pra si një ndikim imoral.
John Dryden përbënte një përkthim të famshëm të Metamorphoses në shtyllat e ndaluara rimuese gjatë shekullit të 17-të, kur Ovidi u "riformua [...] në imazhin e vet, një lloj Augustanizmi duke bërë mbi një tjetër." Lëvizja romantike e Shembulli i 19-të, për dallim, e konsideroi Ovidin dhe poezitë e tij "të zymta, të shurdhëra, të tejformuar dhe të munguar në pasion të vërtetë". Romantikët mund të kenë preferuar poezinë e tij të mërgimit.
Pamja e Ovidit në mesin e skithëve, të pikturuar nga Delacroix, portretizon vitet e fundit të poetit në mërgim në Scythia dhe u pa nga Baudelaire, Gautier dhe Edgar Degas. Baudelaire mori rastin për të shkruar një ese të gjatë rreth jetës së një poeti të ekziluar si Ovidi. Kjo tregon se mërgimi i Ovidit kishte njëfarë ndikimi në romantizmin e shekullit të 19-të, meqë lidhjet lidhen me konceptet kryesore të tij si egërsia dhe gjeniu i keqkuptuar.
Poezitë e mërgimit dikur ishin parë në mënyrë të pafavorshme në veprën e Ovidit. Ata kanë gëzuar një ringjallje të interesit akademik në vitet e fundit, megjithëse mendimi kritik mbetet i ndarë në disa cilësi të poezive, si për shembull audienca e tyre e synuar dhe nëse Ovidi ishte i sinqertë në "rrëfimin e të gjitha gjërave për të cilat qëndronte përpara".
Influenca e Ovidit
djathtas|parapamje|Ovid imagjinuar si në Nuremberg, Yahoo, 1493.
Letrare dhe artistike
Dante dy herë e përmend atë në:
Përshtatjet dhe përkthimet e veprave të Ovidit
parapamje|Metamorphoses, 1643
Maratona Vasa
thumb|[[Jørgen Aukland duke fituar garën më 2013]] Maratona Vasa (Suedisht: Vasaloppet) është garë skiimi me distancë të gjatë që organizohet çdo vit në të dielën e parë të muajit mars nga Sälen në Mora dhe përfshin një gjatësi prej 56 miljesh (90 km).
Kjo garë u inspirua nga një udhëtim që mbreti suedezë Gustav Vasa] bëri kur ai iku nga ushtarët e [[Christian II i Danimarkës|Christian II në vitin 1520. Gara moderne filloi në vitin 1922.
Origjina
Në vitin 1520, i riu Gustav Erikson] iku nga ushtarët e [[Christian II i Danimarkës|Christian II, mbretit të Danimarkës, Suedisë dhe Norvegjisë (Bashkimi i Kalmarit). Shumica prej fisnikëve suedezë ishin kundër mbretit dhe e quanin Christian Tirani. Në një lëvizje për të heshtur opozitën, Christian II ftoi aristokracinë suedeze në një parti pajtimi në Stokholm, vetëm për t'i pasur ata, përfshirë prindërit e Gustavit, të masakruar në atë që njihej si Masakra e Stokholmit.
Gustav iku nëpërmjet Dalarnës, duke pasur frikë nga ushtria e mbretit. Ai i foli një njeriut të Morës dhe u përpoq t'i bindë ata për të ngritur një taksë dhe për të filluar një rebelim kundër mbretit Christian. Njeriu refuzoi që t'i bashkohet dhe Gustavi filloi të ecë perëndimit, drejt Norvegjisë për të kërkuar strehim. Megjithatë, burrat në Mora ndryshuan mendjen pasi dëgjuan se sundimtarët danezë kishin vendosur të ngrinin taksat dhe tani donin të bashkoheshin rebelimit me Gustavin si udhëheqës të tyre. Ata dërguan dy skiatorë më të mirë në qark, dy vëllezër nga Mora, Lars dhe Engelbrekt, për ta kërkuar atë dhe e kapën atë në Sälen. Më 6 qershor 1523, Gustav Vasa u kurorëzua Mbreti i Suedisë, pasi e mundi mbretin danez të Christian dhe shpërbëroi Bashkimin e Kalmarit. Që nga ajo ditë, Suedia ka qenë një komb i pavarur.
Përderisa Gustavi udhëtoi nga Mora në Säalen, gara moderne bëhet nga e kundërta, duke filluar nga Sälen në Mora.
Motoja
Motoja e maratonës Vasa I fäders spår för framtids segrar (Në gjurmët e baballarëve [tonë] për një fitore në të ardhmen) është shkruar në një portal të ngritur mbi vijën e vendmbërritjes (Finish) në Mora. Në garën e parë, vija e vendmbërritjes u shënua thjesht me bordin e bardhë ndërmjet dy shtyllave të flamurit me fjalën Mål ('Finish') mbi të. Në vitin e dytë u krijua një portë më madhështore me moton. Në vitin 1986, portali u bë i përhershëm dhe që atëherë është bërë një pikë referimi e rëndësishme në Mora.
Fituesit me më shumë tituj
Meshkuj
Nils 'Mora-Nisse' Karlsson ka më së shumti tituj me 9. Janne Stefansson (7), Jan Ottosson (4), Arthur Häggblad (4), Bengt Hassis (3), Oskar Svärd (3), Daniel Tynell, Jörgen Brink (3) dhe John Kristian Dahl (3) janë të vetmit garues me më shumë se dy tituj. Gjashtë garues kanë dy tituj.
Femra
Sofia Lind ka më së shumti tituj me 4. Katër femra kanë dy tituj.
Koha
Koha mesatare e fitimit është 5:11:38 (një mesatare për kilometër prej 3:28). Jörgen Brink i Suedisë mban rekordin 3:38:41 (2:26 për kilometër), duke fituar në vitin 2012. Vetëm dhjetë fituesit kanë përfunduar në më pak se katër orë.
Dhjetë herë më të shpejta përfshijnë gjashtë suedezë, tre norvegjezë dhe një zviceran; Jörgen Brink, Suedia shfaqet dy herë në listën e dhjetë herë më të shpejtë. Nga dhjetë kohët më të shpejta, dy ndodhën në vitet 1980, dy në vitet 1990, dy në vitet 2000 dhe katër në vitet 2010.
Në vitin 2012 të dhënat e kurseve u caktuan për burrat dhe gratë. Përpara kësaj viti më i shpejtë ishte viti 1998, gjithashtu me të dhëna për burrat dhe gratë.
Dhjetë herë më të shpejta
Zhvillimi i shëndetësisë në Shkodër gjatë shekujve XVIII - XX : kontribut për historinë e përgjithëshme të mjekësisë në Shqipëri
Zhvillimi i shëndetësisë në Shkodër gjatë shekujve XVIII - XX : kontribut për historinë e përgjithëshme të mjekësisë në Shqipëri libër me autor K. Kërçiku. Botuar në Tiranë nga Universiteti Shtetëror i Tiranës, në vitin 1962. Faqe 332.
Shkolla e nënës
Shkolla e nënës (e njohur edhe si Shkolla amnore ose Informatoriumi i shkollës së nënës, çekisht:Informatorium školy mateřské) është vepër e pedagogut çek Jan Amos Komenski, shkruar në vitin 1632 në të cilën ai paraqet pikëpamjet e tij për rritjen e fëmijëve që nga lindja deri në moshën 6 vjeçare. Kjo është vepra e parë në historinë e pedagogjisë kushtuar arsimit parashkollor. Komenski propozon një lloj shkolle për çdo periudhë të zhvillimit njerëzor, kështu që në shkollën e nënës (e cila në fakt zhvillohet brenda çdo familjeje) fëmija duhet të mësojë idetë themelore për botën, të fitojë zakone dhe një ndjenjë morale, si dhe të marrë bazat elementare të fesë. Informatoriumi i Shkollës së Nënës është një formë doracaku, d.m.th. një udhëzues për të rriturit se si t'i trajtojnë fëmijët përpara se ata të fillojnë shkollën.
Përmbajtja
Komenski fillimisht thekson se fëmijëve duhet t'u kushtohet kujdesi më i madh, sepse ata janë dhurata më e çmuar e Zotit dhe një xhevahir, me të cilin asgjë nuk mund të krahasohet. Ai thotë se fëmijët janë një imazh i papërlyer hyjnor, se janë të pastër, të pafajshëm, se përfaqësojnë modestinë, mirësinë, mëshirën. Të rriturit duhet të shikojnë nga fëmijët, domethënë të rriturit duhet të jenë si fëmijët e vegjël për të shkuar në parajsë. Fëmijët duhet të jenë më të dashur për prindërit e tyre se çdo gjë dhe gjithçka, se ari, argjendi apo çfarëdo dhuratë tjetër.
Më pas Komenski vazhdon duke thënë se njeriu, si një qenie që është më shumë se qeniet e tjera, duhet të merret me ngritjen e shpirtit, sepse kjo është ajo që e dallon atë. Pra, prindërit nuk e përmbushin detyrën e tyre duke i mësuar fëmijës të hajë, të pijë, të ecë etj. sepse këto veprime i shërbejnë trupit, por duhet t'i përkushtohen kujdesit për shpirtin e fëmijëve të tyre, për ta bërë atë sa më fisnik dhe sublim. Në përputhje me këtë, ai vendos tre qëllime themelore për edukimin e fëmijëve, e ato janë edukimi në besim dhe devotshmëri, në ndershmëri dhe në njohjen e gjuhës, ekskluzivisht dhe në këtë radhë. Sipas Komenskit, të lumtur dhe të bekuar janë ata prindër që kanë fëmijë në shtëpinë e tyre për t'u mësuar atyre këto gjëra dhe për t'i parë ata të rriten, të maturohen dhe të lulëzojnë, ashtu si bimët e parajsës.
Megjithatë, është e gabuar të mendosh se fëmijët mund të ushtrohen vetë. Ashtu si një fidan që ka nevojë për mbjellje, shartim, ujitje, etj., kështu edhe një fëmijë duhet të përvetësojë gjëra themelore, e lëre më të larta shpirtërore si besimi, urtësia dhe dija - ai nuk mund t'i marrë të gjitha këto vetë. Kjo është arsyeja pse ky detyrim është mbi prindërit. Megjithatë, duke qenë se prindërit nuk janë gjithmonë të aftë ose të lirë t'i mësojnë fëmijët e tyre, është e nevojshme që t'u besohen edukatorëve, mësuesve, mjeshtërve të mençur dhe të devotshëm.
Më tutje, Komenski përshkruan të gjitha aftësitë ose tiparet që duhen zhvilluar tek fëmijët në 6 vitet e para të jetës. Këto janë, para së gjithash, devotshmëria e vërtetë dhe e drejtë, pastaj, morali dhe shumë cilësi të rëndësishme si: maturia, rregulli, bindja, sinqeriteti, drejtësia, dashamirësia, zelli, mirësia, mirësjellja, respekti për të moshuarit, durimi, serioziteti, modestia etj. Më pas vijojnë disa njohuri të përgjithshme si: emrat bazë të elementeve, dukurive natyrore, kafshëve, bimëve ose thjesht koncepte bazë nga natyra dhe jeta e përditshme. Nga sfera e mendimit dhe e gjuhës, fëmija duhet të njohë bazat e dialektikës në pyetje-përgjigje, të jetë i aftë të shprehet bukur me fjalë, të jetë i aftë të recitojë një varg ose masë përmendësh etj.
Para se Komenski të shpjegojë se si fëmijët duhet të stërviten në arsye, aftësi, të folur, virtyte dhe devotshmëri, ai thekson se është gjithashtu e rëndësishme që prindërit të kujdesen për shëndetin dhe forcën fizike të fëmijëve të tyre, të cilat duhet të fillojnë derisa fëmija është ende në mitër. Gjatë shtatzënisë, nëna duhet të kujdeset jashtëzakonisht shumë për veten, rrjedhimisht edhe për fetusin e saj, dhe menjëherë pas lindjes, të ushqejë dhe rrisë vetë të porsalindurin e të mos ua lërë grave të tjera. Ndërsa fëmija rritet, ai duhet të kujdeset dhe të mbrohet nga lëndimet, por edhe të mësohet me lëvizjen e duhur dhe aktivitetet e shëndetshme.
Pasi shpjegon se si duhet të duket shkolla e një nëne, Komenski pyet se sa kohë duhet të jenë fëmijët në të. Ai rekomandon që fëmijët të ndahen nga prehri i nënës vetëm pas moshës 6-vjeçare, sepse para kësaj ata janë shumë të brishtë dhe të butë, ndaj mësuesit në shkolla nuk mund t'u kushtojnë vëmendjen e plotë e të nevojshme dhe duhet të krijohen disa themele në mendjen e tyre para së cilës ai fillon të aktivizohet. Shenjat që Komenski jep si përcaktuese nëse një fëmijë është gati të shkojë në shkollë janë: që fëmija e di se çfarë duhet të kishte mësuar në shkollën e nënës së tij, se ai mendon dhe gjykon për pyetjet e bëra dhe se ai ka një dëshirë për njohuri më të thella.
Në fund të përcaktimit të tij për shkollën e nënës, Komenski shpjegon se si prindërit duhet t'i përgatisin fëmijët e tyre për shkollë, ndaj thotë se duhet të nxisin gëzimin dhe ndjenjën e këndshme ndaj shkollës, t'u mësojnë fëmijëve qëndrim pozitiv ndaj mësuesit dhe dijes.
Pas përfundimit të periudhës së shkollës së nënës, rreth moshës 6 vjeçare, sipas Komenskit, fëmija duhet të vazhdoj shkallën e dytë të arsimit e të cilën ai e quante, shkolla e gjuhës amtare (shkolla fillore). Komenski si ithtar i mësimit në gjuhën amtare mes tjerash thot: "Gjuha e popullit është 10 herë më e lehtë se gjuha latine ... dhe 100 herë më e vërtetë se ajo ... dhe më tutje shton: Të dëshirosh që dikujt t'ia mësosh gjuhën e huaj para se ai ta mësojë gjuhën e vet amtare, është njësoj sikur të dëshirosh që atë më parë ta mësosh të kalërojë sesa të mësojë të ecë."
Zambrana
Zambrana ështënjë komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Cuadrilla de Añana, të provincës Álava, në Baskia. Zambrana ka 358 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 39.5 km2.
Shtëpia e Gjena Nashos (Jorgji Lakuta)
Shtëpia e Gjena Nashos (Jorgji Lakuta) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Senorbì
Senorbì (Senorbì) është një komunë në Itali në provincën Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 34.29 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 199 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 4.897 banorë.
Ndryshimet në marrëdhëniet gjinore në Shqipëri në 40 vitet e fundit
Ndryshimet në marrëdhëniet gjinore në Shqipëri në 40 vitet e fundit libër nga Fatmira Musaj, Fatmira Rama, Enriketa Pandelejmoni (Papa), Marjeta Vinjau, Rajmonda Prifti dhe Adelina Çerpja (red.). Botuar në Durrës nga "Jozef", në vitin 2013. Faqe 192.
BM-27 Uragan
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|Automjeti transportues-ngarkues 9T452 në Muzeun e Artilerisë në [[Shën Petersburgu|Shën Petersburg.]] BM-27 Uragan (rusisht: БМ-27 Ураган, lit.'Uragane'; indeksi GRAU 9P140) është një raketë-hedhëse e shumëfishtë vetëlëvizëse 220mm e projektuar në Bashkimin Sovjetik. Sistemi filloi shërbimin e tij me Ushtrinë Sovjetike në fund të viteve 1970 dhe ishte raketahedhësi i pare i rëndë i shumëfishtë i tij modern me rrotullim dhe me fije të stabilizuara.
Zamayón
Zamayón ështënjë komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Tierra de Ledesma, të provincës Salamanca, në Castile dhe León. Zamayón ka 191 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 30.9 km2.
Kultura qytetare dhe demokratike në Shqipëri
Kultura qytetare dhe demokratike në Shqipëri : koment, analizë, opinion, art broshurë me autor Ndini R. Bardhi. Botuar në Tiranë nga "West print", në vitin 2013. Faqe 20.
Graulhet
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Graulhet (Shqip: Grau) është një komunë në departamentin Tarn në Francën jugore.
Është një qendër rrezitje. Lëkura ishte aktiviteti kryesor përpara se kjo industri të zhvendosej kryesisht në Kinë. Grau përshkohet nga lumi Dadou. Grau është gjithashtu një nga vendet e fundit të mbetura në Midi ku Mesturets bëhen tradicionalisht.
Romanizimi Hepburn
Në vitin 1886, Hepburn botoi botimin e tretë të fjalorit të tij, duke kodifikuar një version të rishikuar të sistemit që njihet sot si "Hepburn tradicional". Një version me rishikime shtesë, i njohur si "Hepburn i modifikuar", u botua në vitin 1908.
Megjithëse romanizimi Kunrei-shiki është stili i favorizuar nga qeveria japoneze, Hepburn mbetet metoda më e popullarizuar e romanizimit japonez. Mësohet nga shumica e studentëve të huaj të gjuhës dhe përdoret brenda Japonisë për romanizimin e emrave personal, vendndodhjeve dhe informacioneve të tjera, të tilla si tabelat e trenave dhe shenjat rrugore. Për shkak se drejtshkrimi i sistemit bazohet në fonologjinë angleze në vend të një transkriptimi sistematik të rrokjes japoneze, individët që flasin vetëm anglisht ose një gjuhë romake do të jenë përgjithësisht më të saktë kur shqiptojnë fjalë të panjohura të romanizuara në stilin Hepburn në krahasim me sistemet e tjera.
Historia
Në vitin 1867, mjeku misionar presbiterian amerikan James Curtis Hepburn botoi fjalorin e parë japonisht-anglisht, në të cilin ai prezantoi një sistem të ri për romanizimin e japonishtes në shkronjat latine. Ai botoi një botim të dytë në vitin 1872 dhe një botim të tretë në vitin 1886, i cili paraqiti ndryshime të vogla. Sistemi i botimit të tretë ishte miratuar në vitin e kaluar nga Rōmaji-kai (羅馬字会, "Klubi i Romanizimi"), një grup studiuesish japonezë dhe të huaj që promovuan një zëvendësim të shkrimit japonez me një sistem të romanizuar.
Romanizimi i Hepburn, i bazuar lirshëm në konventat e ortografisë angleze (shqiptime), qëndroi në kundërshtim me romanizimin Nihon-shiki, i cili ishte zhvilluar në Japoni në vitin 1881 si një zëvendësim i shkrimit. Krahasuar me Hepburn, Nihon-shiki është më sistematik në përfaqësimin e tij të rrokjes japoneze (kana), pasi secili simbol korrespondon me një fonemë. Sidoqoftë, shënimi kërkon shpjegim të mëtejshëm për shqiptimin e saktë nga folës jo-japonezë: për shembull, rrokjet [ɕi] dhe [tɕa], të cilat shkruhen si shi dhe cha në Hepburn, jepen si si dhe tya në Nihon-shiki. Pasi Nihon-shiki iu paraqit Rōmaji-kai në vitin 1886, filloi një mosmarrëveshje midis mbështetësve të dy sistemeve, e cila rezultoi në një bllokim dhe një ndalje eventuale të aktiviteteve të organizatës në vitin 1892.
Pas Luftës Ruso-Japoneze (1904–05), të dy fraksionet u rishfaqën si Romaji Hirome-kai (ローマ字ひろめ会, "Shoqëria për Përhapjen e Romanizimit"), e cila mbështeste stilin e Hepburn dhe Nihon no Romaji-sha (日本のローマ字社, "Shoqëria e Romanizimit të Japonisë"), e cila mbështeste Nihon-shiki. Në vitin 1908, Hepburn u rishikua nga pedagogu Kanō Jigorō dhe të tjerë të Romaji Hirome-kai, i cili filloi ta quante atë Shūsei Hebon-shiki (修正ヘボン式, "sistemi i modifikuar Hepburn") ose Hyōjun-shiki (式, "sistemi standard").
Që nga viti 1977, shumë organizata qeveritare përdorën Hepburn, përfshirë Ministrinë e Tregtisë dhe Industrisë Ndërkombëtare; Ministria e Punëve të Jashtme kërkon përdorimin e Hepburn në pasaporta, dhe Ministria e Tokës, Infrastrukturës, Transportit dhe Turizmit kërkon përdorimin e saj në shenjat e transportit, përfshirë shenjat rrugore dhe shenjat e stacioneve hekurudhore. Hepburn përdoret gjithashtu nga organizata private, përfshirë The Japan Times dhe Japan Travel Bureau.
Variantet
parapamje|250px|Ish bordi i stilit të [[Japanese National Railways në Stacionin Toyooka. Midis dy stacioneve ngjitur, "GEMBUDŌ" ndjek sistemin e romanizimit Hepburn, por "KOKUHU" ndjek sistemin e romanizimit Nihon-shiki / Kunrei-shiki.]]
Ekzistojnë shumë variante të romanizimit në Hepburn. Dy stilet më të zakonshme janë si më poshtë:
Rrymat e mendimit politiko - shoqërore në Shqipëri : në vitet 30-të të shekullit të XX-të
Rrymat e mendimit politiko - shoqërore në Shqipëri : në vitet 30-të të shekullit të XX-të libër me autor Viron Koka. Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave, në vitin 1985. Faqe 323.
Përmirësimi ujor i tokave në Shqipëri : 1946-1980
Përmirësimi ujor i tokave në Shqipëri : 1946-1980 : historiku me njohuri tekniko-gjeografike të ilustruara për tharjen e kënetave dhe moçaleve dhe sistemimin hidraulik të tokave libër me autor Marko Kamenica dhe Kiço Negovani (red.). Botuar në Tiranë nga "Marin Barleti", në vitin 2013. Faqe 154.
Serdiana
Serdiana (Serdìana) është një komunë në Itali në provincën Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 55.71 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 171 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 2.650 banorë.
Dinamika e transmetimeve radiofonike në Shqipëri : 1938-2013
Dinamika e transmetimeve radiofonike në Shqipëri : 1938-2013 libër me autor Arben Muka. Botuar në Tiranë nga ISHM, në vitin 2013. Faqe 292.
K9 Thunder
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|K9 në paradën e Ditës së Flamurit të [[Forcat e Mbrojtjes Finlandeze|Forcave të Mbrojtjes Finlandeze.]] K9 Thunder është një obus vetëlëvizës i Koresë së Jugut 155mm i projektuar dhe zhvilluar nga Agjencia për Zhvillimin e Mbrojtjes dhe kontraktorët civilë duke përfshirë Dongmyeong Heavy Industries, Kia Heavy Industry, Poongsan Corporation dhe Samsung Aerospace Industries për Forcat e Armatosura të Republikës së Koresë, dhe është prodhuar tani nga Hanwha Defense. Howitzerët K9 operojnë në grupe me variantin e automjetit automatik të furnizimit me municion K10.
E gjithë flota K9 e operuar nga Forcat e Armatosura të ROK tani po kalon përmirësime në K9A1 dhe një variant i mëtejshëm i përmirësimit K9A2 është duke u testuar për prodhim. Që nga viti 2022, seria K9 ka pasur një pjesë prej 52% të tregut global të obusit vetëlëvizës, duke përfshirë automjetet me rrota, që nga viti 2000.
Algat e kuqe - Rhodophyta
Algat e Kuqe apo ndryshe njihen edhe si Rhodophyta janë ndër grupet më të vjetra të algave eukariote.Ekzistojnë rreth 7.000 mijë lloje të ndryshme të algave të kuqe.
Ndërtimi
Algat e Kuqe mund të jenë njëbërthamore dhe rrallë shumëbërthamore.Muri Qelizor i tyre është i ndërtuar nga celuloza dhe pektina, e cila në disa raste mund të jetë e përshkuar me kalcium apo dhe karbonat të magnezit.
Algat e kuqe të formuar një grup të veçantë që karakterizohet nga të prania e qelizave eukariote pa flagjelë dhe centriole, kloroplaste që nuk kanë retikulumi endoplazmatik të jashtëm dhe që përmbajnë tilakoide. Përmbajnë po ashtu plastide, të cilat tek këto alga i quajmë Rodoplaste , përmbajnë : Klorofil A,D , Alfa dhe Beta Karotin , Fikoeritrin dhe Fikocianin.Kryesori prej këtyre plastideve është Fikoeritrini , i cili i jep ngjyrën e kuqe këtyre algave.Prania e këtyre pigmenteve në përgjithësi ndryshon nuancën e ngjyrave të këtyre algave, si :e kuqe , rozë , e verdhë , e verdhë e gjelbër etj.
Shumëzimi
Algat e Kuqe shumëzohen në mënyrë Vegjetative, Joseksuale dhe Seksuale. Shumëzimi vegjetativ tek format një qelizore bëhet me ndarjen e qelizës, ndërsa tek format shumëqelizore bëhet ndarja e trupit në fragmente , ku zhvillohen algat e reja. Shumëzimi joseksual bëhet me spore, ku sporet krijohen në sporangje. Shumëzimi Seksual bëhet me anë të gameteve, gametet krijohen në gametangje. Gameti mashkullor i quajtur Anterid dhe Gameti femëror i quajtur Karpogon, Anteridi ka formë vezake , ndërsa karpogoni ka formë të një shishe të zgjatur me fyt.Kur piqen gametet ,gameti mashkullor kalon në karpogon dhe aty krijohet zigoti.Nga zigoti zhvillohet bima e re , e cila prodhon vazhdimisht spore , prandaj quhet sporofit.Nga sporet zhvillohet bima e re në të cilën krijohen gametangjet e në të krijohen gametet , prandaj bima quhet gametofit.
Përfaqësuesit
Përfaqësuesit kryesore të Algave të Kuqe janë : Bangia dhe Batrakospermumi. Bangia është algë penjëzore dhe e padegëzuar, e ndërtuar prej një apo disa shtresash të qelizav të cilat duken si të afruara dhe kanë pamjen e një shiriti të ndërtuar prej katrorëve. Jeton në ujëra të pastra, të ftohta të lumenjëve dhe përrenjëve. Batrakospermumi është algë me pamje shkurrëze, ngjyrë ulliri në të gjelbër , jeton e përforcësuar për shkëmbinjë , gurë.Në trupin e saj të gjatë deri në 15 cm dallohet pjesa boshtore dhe degët.Degët janë të vendosura në qerthuj të cilat kryejnë fotosintezën.Në të krijohen anteridet dhe karpogonet në të cilat krijohe gametet. Kur piqen gametet pllenohen dhe krijohet zigoti.Nga zigoti krijohen penjzit që prodhojnë spore, këto janë të tubuara në grupe dhe quhen cistokarpie , të cilat mund të shihen në grumbuj - toptha.
Liqeni i Vasilevës
Karakteristikat
Ky liqen ka një sipërfaqe prej rreth 0.2 kilometrash katror ( rreth 20 ha) si dhe me një thellësi prej rreth 20 metrash. Po ashtu ky liqen është i pasur me florë dhe faunë si dhe shumë i përshtatshëm për peshkim. Me kalimin e kohës në liqe është krijuar edhe një ishull i vogël i cili shfrytëzohet nga peshkatarët. Përreth Liqenit të Vasilevës ndodhen edhe disa liqene tjera të vogla por atraktive.
Ana Pavlova
thumb|200px|Anna Pavlova në vitin 19015 Anna Pavlova (Rusisht: Anna Pavlova, Saint Petersburg, 12 shkurt 1881 - Hagë, 23 janar 1931), ishte një balerinë ruse, ylli i madh i kohës së saj.
Jenna Ortega
Ortega luajti Ellie Alves në sezonin e dytë të serialit thriller të Netflix " You" në 2019 dhe luajti në filmin popullor të Netflix Yes Day (2021). Ajo mori vlerësime kritike për performancën e saj në dramën e adoleshentëve The Fallout (2021) dhe vazhdoi të luajë në filmat slasher X dhe Scream (të dy në 2022), duke u vendosur si një mbretëreshë ulëritës. Në vitin 2022, Ortega luajti rolin titullar në serialin fantazi të Netflix Wednedsay i cili ka marrë shume popullaritet.
Jenna Ortega lindi më 27 shtator 2002, në Coachella Valley, Kaliforni, e katërta nga gjashtë fëmijë. Babai i saj është me origjinë meksikane dhe nëna e saj është me prejardhje meksikane dhe porto-rikane. Për shkak të karrierës së saj, Ortega nuk ka "patur një mënyrë jetese normale" dhe ka shprehur keqardhjen për mungesën e përvojës tradicionale të shkollës së mesme dhe ngjarjeve të adoleshencës si matura dhe diplomimi.
2012–2017: Puna e hershme
Ortega ishte interesuar për aktrimin që në moshën gjashtë vjeçare. Në moshën tetë vjeç, me ndihmën dhe agjentët dhe nënës së saj, ajo përfundimisht filloi të merrte audicione, dhe së shpejti bëri debutimin e saj në aktrim në 2012 me një paraqitje të ftuar për <i id="mwTw">Rob</i>, në episodin "Baby Bug". Pas kësaj ajo pati një paraqitje në CSI: NY në episodin "Unspoken" si Aimee Moore. Në vitin 2013, ajo bëri debutimin e saj në film me një rol të vogël në filmin superhero, Iron Man 3, si vajza e zëvendëspresidentit. Pas kësaj, Ortega luajti në filmin horror Insidious: Chapter 2, filmi i dytë në seritë Insidious, si Annie, një rol dytësor. Të dy filmat ishin të suksesshëm.
Në vitin 2014, Ortega kapërceu në rolin e Zoe Leon në serialin Rake, dhe nga viti 2014 deri në 2019, luajti versionin e ri të përsëritur të Jane në serialin romantik-dramë Jane the Virgin. Gjithashtu në vitin 2014, ajo luajti si Mary Ann në filmin komedi The Little Rascals Save the Day. Në vitin 2015, Ortega mori pjesë për serialin origjinal të Netflix Richie Rich si pjesë e kastit kryesor, duke luajtur Darcy, një gërmues ari që shpenzon paratë e Richie edhe pa pëlqimin e tij; shfaqja u panos. Në të njëjtin vit, ajo u shfaq në filmin After Words si Anna Chapa.
Nga viti 2016 deri në 2018, Ortega më pas vazhdoi të luajë në rolin kryesor të sitcom-it të Disney Channel Stuck in the Middle si Harley Diaz, fëmija i mesëm i shtatë vëllezërve dhe motrave Diaz që është një shpikës aspirues. Shfaqja u prit mirë dhe Ortega mori një çmim Imagen për performancën e saj, si dhe u nominua për dy të tjerë. Në të njëjtin vit, ajo iu bashkua kastit të Disney Elena of Avalor , si zëri i Princeshës Isabel, i cili përfundoi në vitin 2020. Shfaqja u prit mirë dhe ajo ndau një tjetër fitim të çmimit Imagen me kastin, si dhe një tjetër nominim në 2019-ën Në vitin 2017, ajo mori pjesë videoklipin e Jacob Sartorius " Chapstick ". Në video, Ortega luajti dashurinë e Sartorius, e cila fitoi një mbulim të konsiderueshëm mediatik.
2018–2020: Kalimi në rolet kryesore
Në vitin 2018, Ortega luajti në filmin Saving Flora si rolin kryesor të Dawn,vajzës së një pronari cirku. Filmi mori vlerësime pozitive nga kritikët dhe Ortega mori vlerësime për performancën e saj. Ajo mori një nominim për aktoren më të mirë kryesore në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Southampton. Ortega kishte marrë rolin kryesor të Ellie Alves në sezonin e dytë të serialit thriller Netflix You, i cili u publikua më 26 dhjetor 2019. Në You, personazhi i saj është një vajzë e zgjuar dhe ndërhyrëse që i pëlqen të veprojë më e vjetër se mosha e saj e vërtetë. Ortega komentoi punën me koleget Penn Badgley dhe Victoria Pedretti, duke thënë se "Do të doja të kisha arritur të xhiroja më shumë me Victoria, sepse mendoj se ajo është vërtet e talentuar. . . . Penn është një folës kaq elokuent, aq i menduar dhe kaq i respektueshëm dhe kaq i sjellshëm dhe një kënaqësi te punosh me të." Sezoni, ashtu si sezoni i parë i shfaqjes, u vlerësua si dhe performanca e Ortegas.