cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Monampteuil
Monampteuil është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Monampteuil ka një popullsi prej 133 banorë dhe sipërfaqe 5.86 km², me një dendësi prej 23 banor/km².
Muros
Muros (Mùros) është një komunë në Itali në provincën Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 11.23 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 305 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 852 banorë.
Ilia Xhokaxhi
Ilia Xhokaxhi lindi më 28 korrik 1948 në Tiranë, është piktor / skenograf shqiptar.
Ai është nderuar me shumë çmime të para si skenograf dhe kostumograf ; Fitues i çmimit të parë si piktor kostumesh në filmin "Mësonjtorja", Fitues i çmimit të dytë si piktor në filmin "Kur bëhesh kryetar", Fitues i çmimit të pare si piktor në filmin "prilli i thyer", Fitues i çmimit të pare si piktor në filmin "Dasma e Sakos". Në festivalin e filmit, i cili organizohet çdo dy vjet në Valencia të Spanjës, filmi "Një emër midis njerëzve" u laurua me çmimin e dytë për skenografi. Skenografia e tij e fundit është ajo e vitit 2007 në dramën "Këmbanat e muzgut", e Teodor Laços.
Xhokaxhi ka qënë pjesmarës në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Venecia si piktor me filmin "Funeral Bizness" si dhe fitues i Kupës së festivalit të XI të Filmit Shqiptar me Skenografine e Filmit "Dasma e Sakos". Ilia Xhokaxhi ka hapur një seri ekspozitash si brenda ashtu dhe jashtë vendit si, Ekspozite personale në Muzeun Historik Kombëtar, Ekspozitë e përbashkët në Ankara, ekspozitë personale në Muzeun Historik Kombëtar, ekspozitë të përbashkët në Galerinë e Arteve Figurative në Tirane, Ekspozitë në SH.B.A. në Nju York, Galeria Janosh, Gett Gallery (Manhattan),1993, ekspozitë personale në Galerinë e Arteve Figurative etj.
Xhokaxhi, ka marrë pjesë në ekspozitën "Konceptet Boterore" e organizuar ne Budapest, ku dhe fitoi çmimin e parë, ndersa tabloja e tij "Shpate dhe Henë" është vendosur në Muzeun Qendror të Budapestit. Ai është piktori i vetëm me tablo në ngjyra vaji piktura e të cilit qëndron brenda mureve të muzeut më të madh të Budapestit. Ndahet nga jeta më 7 maj 2007.
Lista e vendeve të Trashëgimisë Botërore në Japoni
parapamje|200x200px| [[Skeda:Welterbe.svg|55x55px 70x70px ]] Japonia e pranoi Konventën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s më 30 qershor të vitit 1992. Që nga korriku 2016, 20 vende janë shkruar në Listën e Trashëgimisë Botërore: gjashtëmbëdhjetë vende kulturore dhe katër vende natyrore. Nëntë vende të tjera dhe një zgjerim vendesh janë paraqitur për mbishkrimin e ardhshëm dhe aktualisht janë në listën tentativë nga viti 2015..
Marinsat
parapamje|250x250px|Marinsat spanjolle, [[:en:Gulf_of_Oman|Gjiri i Omanit (5 maj 2004).]] Marinsat, ose këmbësoria detare, janë zakonisht një forcë ushtarake e trajnuar për të operuar në zonat bregdetare në mbështetje të operacioneve detare. Historikisht, detyrat e ndërmarra nga marinsat kanë përfshirë ndihmën për ruajtjen e disiplinës dhe rendit në bordin e anijes (duke reflektuar natyrën e presionit të kompanisë së anijes dhe rrezikun e rebelimit), hipjen e anijeve gjatë luftimeve ose kapjen e anijeve me çmim, dhe sigurimin e fuqisë punëtore për bastisjen në breg në mbështetje të objektivave detare. Në shumicën e vendeve, marinsat janë një pjesë integrale e marinës së atij shteti.
Termi i saktë "detar" nuk ekziston në shumë gjuhë të tjera përveç anglishtes. Në vendet frëngjishtfolëse ekzistojnë dy terma që mund të përkthehen si "marine", por nuk përkthehen saktësisht: troupes de marine dhe fusiliers-marins; pseudopërkthime të ngjashme ekzistojnë gjetkë, p.sh. fuzileiros navais në portugalisht (shqip. 'Fuzilerë detarë'). Fjala detare do të thotë "marinë" në shumë gjuhë evropiane si holandisht, frëngjisht, gjermanisht, italisht dhe norvegjeze.
Pandemia e COVID-19 në Itali
Ky artikull dokumenton ndikimin e Koronavirusit 2019–20 në Itali.
Dy rastet e para të Koronavirusit 2019–2020 në Itali u konfirmuan më 31 janar 2020, ku dy turistë kinezë në Romë rezultuan pozitive me Koronavirus pas testeve të kryera. Një javë më vonë, një burr italian i kthyer në Itali nga Wuhani i Kinës, u shtrua në spital dhe u konfirmua si pacienti i tretë me Koronavirus në vënd. Pas kësaj, një grrumbull me raste të tjera u konfirmuan, duke nisur me 16 pacientë në rajonin e Lombardisë më 21 shkurt. 60 raste të reja u zbuluan më 22 shkurt, si dhe ndodhi edhe vdekja e parë.
Që nga 12 Marsi, midis shteteve me të paktën një milion qytetarë, Italia ka nivelin më të lartë për kokë banori të rasteve pozitive me Koronavirus, duke regjistruar 206.1 raste për një milion njerëz (3.6x herë më shumë se norma e Kinës), si dhe është vendi i dytë në botë për numrin e raste pozitive dhe i vdekje, pas Kinës. Njëmbëdhjetë bashki në veri të Italisë janë identifikuar si epiqendrat e dy grupimeve kryesore italiane dhe janë vendosur në karantinë. Shumica e rasteve pozitive në rajonet e tjera çojnë përsëri në këto dy grupime. Deri më 10 mars, Italia kishte kryer 60,761 teste për virusin.
Më 8 mars, kryeministri i vëndit Giuseppe Conte urdhëroi vendosjen në karantinë të Lombardisë dhe të 14 provincave veriore. Vetëm një ditë më vonë, i gjithë vendi i vendos në karantinë, duke përfshirë rreth 60 milion banorë. Më 11 mars, Conte urdhëroi ndërprejen e pothuajse çdo aktiviteti komercial me përjashtim të dyqaneve ushqimore dhe farmacive.
Deri më 23 mars 2020, në Itali ka pasur gjithsej 63,927 raste të konfirmuara, 6,077 vdekje, dhe 7,432 të shëruar, duke lënë 50,418 raste aktive.
Betty Boop
Betty Boop është një personazh vizatimor i krijuar nga Max Fleischer, me ndihmën e animatorëve përfshirë Grim Natwick. Ajo fillimisht u shfaq në serinë e filmave Talkartoons dhe Betty Boop, të cilat u prodhuan nga Fleischer Studios dhe u publikuan nga Paramount Pictures. Ajo u shfaq në 90 karikaturat teatrale midis viteve 1930 dhe 1939. Ajo gjithashtu është shfaqur në comic strip dhe tregti masive.
Origjina
Betty Boop bëri paraqitjen e saj të parë në filmin vizatimor Dizzy Dishes, të lëshuar më 9 gusht 1930, këstin e shtatë në serinë e Fleischer Talkartoons. Edhe pse Clara Bow shpesh i jepet përgjegjësi si frymëzimi për Boop, disa thonë se ajo në të vërtetë filloi si një karikaturë e këngëtares Helen Kane, e cila performoi në një stil të ndarë nga shumë interpretues të ditës.
Frymëzuar nga një stil i performancës popullor, por jo nga ndonjë person specifik, personazhi u krijua fillimisht si një pudel franceze antropomorfe. Betty Boop u shfaq si një personazh mbështetës në dhjetë karikaturat si një vajzë flapper me më shumë zemër sesa truri. Në karikaturat individuale, ajo u quajt "Nancy Lee" ose "Nan McGrew" e drejtuar nga filmi Helen Kane Dangerous Nan McGrew (1930) - duke shërbyer shpesh - si e dashura e yllit të studios, Bimbo.
Brenda një viti, Betty bëri kalimin nga një racë e rastësishme e qenit njerëzor në një karakter femëror plotësisht njerëzor. Ndërsa shumë përgjegjësi i është dhënë Grim Natwick për ndihmën për të transformuar krijimin e Max Fleischer, kalimi i saj në një vajzë të bukur ishte gjithashtu pjesërisht për shkak të punës së Berny Wolf, Otto Feuer, Seymour Kneitel, "Doc" Crandall, Willard Bowsky, etj. dhe James "Shamus" Culhane. Me publikimin e Any Rags? Betty Boop u krijua përgjithmonë si një karakter njerëzor.
Boushra Almutawakel
parapamje|Boushra Almutawakel Boushra Y. Almutawakel (lindur më 1969) është një fotografe jemenase. Puna e saj ka të bëjë me perceptimin ndërkombëtar të arabëve dhe myslimanëve dhe përqendrohet në veçanti në perceptimin ndërkombëtar të çështjeve të gjinisë dhe përfaqësimit të grave myslimane/arabe dhe veshjeve të tyre.
Jeta e hershme dhe personale
Almutawakel ka lindur në vitin 1969 në Sana'a,Yemen, dhe që nga viti 2013 jeton në Paris. Ajo jeton në Neuilly me burrin e saj dhe katër vajzat e tyre.
Puna dhe karriera
Almutawakel jetonte në Shtetet e Bashkuara në kohën e sulmeve të 11 shtatorit, gjë që e detyroi atë të përqendrohej në perceptimet pozitive dhe negative për arabët dhe muslimanët. Ajo duke u bazuar në një nga thëniet e shkrimtarit egjiptian Nawal El Saadawi që thot "gratë që mbajn hixhab ose niqab janë të njëjt me gratë që bëjn make-up që të fshehnin identitetet e tyre të vërteta", dhe u mundua të interpretoj idetë e Saadawi përmes fotografisë. "Seritë e hixhabit " eksploron perceptimet për gratë në veçanti, dhe përfshin fotografi të kukullave "Fulla", që ështe një lodër e ngjashme me kukullat Barbie, të tregtuara për fëmijët muslimanë. Puna e Almutawakel gjithashtu shqyrton mënyrat se si gratë jemenase kanë mbuluar trupat e tyre historikisht por edhe në ditët e sotme. Duke diskutuar për veshjen dhe niqab-in, Almutawakel ka thënë: "Unë dua të jem e kujdesshme dhe të mos paraqes imazhe negative dhe stereotipike rreth hixhabit siç është e paraqitur zakonisht në mediat perëndimore. Veçanërisht nocioni se shumica, ose të gjitha gratë që mbajnë hixhab janë të dobëta, të shtypura dhe injorante." Një tjetër projekt përshkruan gratë e veshura me veshje tradicionale të meshkujve; Almutawakel shpjegon se "veshjet tradicionale të meshkujve janë shumë të ngjashme me veshjet e grave, të gjata, të lirshme, modeste dhe shpesh me një mbulesë koke. Fokusi i mediave perëndimore është gjithmonë mënyra se si vishen gratë, prandaj vendosa që ta sfidoj këtë ide."
Ajo ka punuar si fotograf për Këshillin Britanik, CARE dhe Kombet e Bashkuara; dhe gjithashtu punoi për ambasadën e Jemenit në Uashington, D.C. si këshilltare për çështjet kulturore dhe për Ministrinë e të Drejtave të Njeriut në Yemen, duke u fokusuar në çështjet e grave.
Në vitin 2018 ajo u rendit si një prej 100 femra të BBC-së (BBC's 100 Women).
Referime
<references group="" responsive="">
Helikopteri ushtarak
parapamje|250x250px|Divizioni i 1-rë i blinduar zbret një [[Sikorsky UH-60 Black Hawk|UH-60 Blackhawk.]] Një helikopter ushtarak është një helikopter që ose është ndërtuar në mënyrë specifike ose i konvertuar për përdorim nga forcat ushtarake. Misioni i një helikopteri ushtarak është një funksion i projektimit ose konvertimit të tij. Përdorimi më i zakonshëm i helikopterëve ushtarakë është transporti i trupave, por helikopterët e transportit mund të modifikohen ose konvertohen për të kryer misione të tjera si kërkimi dhe shpëtimi luftarak (CSAR), evakuimi mjekësor (MEDEVAC), postë komanduese ajrore, apo edhe të armatosur me armë për të sulmuar objektivat tokësore. Helikopterët e specializuar ushtarakë synojnë të kryejnë misione specifike. Shembuj të helikopterëve të specializuar ushtarakë janë helikopterët sulmues, helikopterë vëzhgimi dhe helikopterë të luftës kundër nëndetëseve.
Astrazupi
Astrazup është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Arbënesh.
Rroga
Rroga është sasia e të hollave e dhënë si kundërvlerë për orë pune. Varësisht nga marrëveshja në mes të punë marrësit dhe punëdhënësit rroga jepet për disa orë brenda ditës ose muajit. Zakonisht për marrëveshjet afatgjata rrogat jepen për orët dhëna të punës brenda një muaji dhe thirren rroga mujore, mirëpo në feudalizëm, kapitalizëm dhe sistemet tjera ku sindikata nuk janë të plotfuqishme rrogat jepen edhe për disa orë të dhëna pune brenda ditës apo javës.
Gjatë kohës së sistemeve klasike socialiste termet për punëmarrësin, të angazhuarin dhe rrogëtarin janë përdorur në një nivel si të punësuar apo punëmarrës.
Sikurse Paga edhe rroga e personave zakonisht i nënshtrohet tatimeve shtetërore dhe në disa shtete në bazë të saj llogariten edhe parapagime të ndryshme si për shembull sigurimi shëndetësor, sigurimi i papunësisë, sigurimi personal etj.
Draft:Drilona Boçi
Drilona Boçi(e lindur në 1 shkurt  1990 në qytetin e Pukës) zotëron një nga atelietë më të njohura të veshjeve në Tiranë :”Altar By Drilona Boçi”.
E apasionuar pas modës Drilona Boci ka zgjedhur që pasionin e saj ta kthejë në  biznes.
Në vitin 2005, Drilona Boçi, ka marrë pjesë edhe në konkursin e bukurisë “Miss Shqipëria”.
Ajo është e diplomuar për drejtësi në vitin 2015. Në vitin 2017 ka përfunduar studimet master po në të njëjtën fushë. Drilona Boçi  është e martuar dhe ka dy fëmijë.
Aaron Liem
Aaron Emil Liem (Giurgiu, 19 janar 1953) është një politikan dhe edukative izraelit me etni rumune
Draft:Drilona Boçi
Pas përfundimit të studimeve ka punuar pranë Kryeministrisë në departmentin e kontrollit të brendshëm administrativ dhe antikorrupsion, për një periudhë 1 vjeçare, në pozicionin e juristes.
Më pas iu dedikua biznesit të saj të modës “Altar By Drilona Boçi”
Aaron Liem
Aaron Liem Unë jam shkolluar në Bukuresht në 1993.
Draft:Drilona Boçi
Prej disa vitesh ajo ka qenë e ftuar vazhdimisht në disa studio televizive, jo vetëm si grua e suksesshme në biznes, por edhe si eksperte  e kësaj industrie. Në sajë të  stilit tepër të veçantë Drilona Boçi është përzgjedhur edhe në Kopertinat  e disa revistave tepër të njohura, si “Class”, Who” në Shqipëri.
“Altar Fashion House “ është sot një nga shtëpitë më të vizituara të modës, ku vajza e zonja të të gjitha moshave  e zgjedhin për evente e jetën përditshme. Në këtë drejtim figura të njohura të botës së ekranit, muzikës, modelingut kanë bashkëpunuar me Drilona Boçin per linjat e saj të veshjeve.
Aaron Liem
Liem ai është politikan.
biografikisht
Aaron Liem ajo ka 2 fëmijë dhe ka vëllezër e motra dhe një kushëriri e juaja.
Kreshnik Aliçkaj
Kreshnik Aliçkaj (lindur më 19 nëntor 1982) është një kompozitor shqiptar nga Kosova.
Jetëshkrim
Kreshnik Aliçkaj është asistent në Fakultetin e Arteve, Universiteti i Prishtinës. Ai ka kompozuar disa vepra të cilat janë interpretuar në Kosovë dhe Shqipëri, ndërsa së fundi një nga veprat premierë u interpretua më 3 shtator në Vatikan në shenjtërimin e Nënës Terezë. Ai po ashtu këtë vit fitoi vendin e parë në garat ndërkombëtare Artiste en Herbe në Luksemburg me veprën "Kuintet pianistik" ( e shkruar për 2 violina, violoncello dhe piano).
Ujku japonez
Ujku japonez (Japonisht: ニホンオオカミ(日本狼, Hepburn: Nihon ōkami) (Canis lupus hodophilax), gjithashtu i njohur si ujku Honshū, është një nënlloj i zhdukur e ujkut gri që dikur ishte endemik në ishujt Honshū, Shikoku dhe Kyūshū në arkipelagun japonez. Emri i tij binomik rrjedh nga greqishtja Hodos (shtegu) dhe phylax (kujdestari), në lidhje me folklorin japonez, i cili portretizoi ujqërit si mbrojtësit e udhëtarëve.. Ishte një nga dy nënllojet që dikur u gjetën në arkipelagun japonez, tjetri ishte ujku Hokkaido.
Etimologjia
Emri ōkami (ujku) rrjedh nga japonishtja e vjetër öpö-kamï, që do të thotë "shpirt i madh". Në fenë Shinto, kafshët e egra u shoqëruan me shpirtin malor Yama-no-kami.
Karakteristikat fizike
Canis lupus hodophilax u përshkrua nga Temminck më 1839 si më e vogël se Canis lupus lupus (Linnaeus 1758) dhe me këmbë më të shkurtra, me veshjen e saj të lëmuar dhe të shkurtër. Ujku japonez ishte më i vogël në madhësi në krahasim me ujkun Hokkaido dhe ujqërit e tjerë gri nga kontinentet aziatike dhe të Amerikës së Veriut. Ajo qëndronte 56-58 cm në tharje.
Ekzistojnë katër ekzemplarë të montuar që besohet të jenë Canis lupus hodophilax të vendosur në: Muzeun Kombëtar të Natyrës dhe Shkencës, Japoni; Universiteti i Tokios, Japoni; Universiteti Wakayama, Japoni; Koleksioni Siebold dhe Muzeu Kombëtar i Historisë Natyrore, Leiden, Holandë.
Historia
parapamje|majtas|Hëna e plotë në Mushasi nga [[Yoshitoshi 1890]] Ujku japonez konsiderohet i zhdukur pasi ujku i fundit japonez u kap dhe u vra në Washikaguchi të fshatit Higashiyoshino në Prefekturën Nara, Japoni më 23 janar 1905. Pamjet e "qenve me këmbë të shkurtra si bisha", të propozuara të jetë ujku japonez, janë pretenduar që nga koha e zhdukjes së tij deri në pretendimin e fundit në vitin 1997, por asnjë nga këto nuk është verifikuar. Një kërkesë në vitin 2000 u hodh poshtë si një mashtrim. Disa zoologë japonezë besojnë se këto raporte "thjesht rrjedhin nga identifikimi i gabuar i qenve të egër".
Në vitin 713 e.r., ujku u shfaq për herë të parë në Kofudoki Itsubun (Shkrime të Humbura mbi zakonet e lashta). Nga viti 967 e.r., të dhënat historike treguan preferencën e ujkut të vrarë mbi kalë, ose kuaj të egër ose ata në kullota, stalla dhe fshatra. Në vitin 1701, një zotëri prezantoi shpërblimin e parë të ujkut dhe deri në 1742 gjuetarët e parë profesionistë të ujqërve po përdornin armë zjarri dhe helm. Në vitin 1736, tërbimi u shfaq midis qenve në Japoninë lindore, duke treguar se ajo kishte hyrë nga Kina ose Koreja, pastaj u përhap në të gjithë vendin. Menjëherë pasi u përhap në popullatën e ujqërve, duke i kthyer disa ujq nga grabitqarët e thjeshtë të kuajve në vrasës të njerëzve që çuan në gjuetinë e organizuar të ujqërve. Vrasja e ujqërve u bë një politikë kombëtare nën restaurimin Meixhi, dhe brenda një brezi ujku japonez u zhduk.
Disa interpretime të zhdukjes së ujkut japonez theksojnë ndryshimin në perceptimet lokale të kafshës: agresioni i shkaktuar nga tërbimi dhe shpyllëzimi i habitatit të ujkut i detyroi ata në konflikt me njerëzit, dhe kjo çoi në shënjestrimin e tyre nga fermerët.
Musei
Musei (Mùsei) është një komunë në Itali në provincën Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 20.27 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 119 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.528 banorë.
DAM Festival Prishtina
Festivali Ndërkombëtar i Muzikantëve të Rinj – DAM Festival Prishtina është një nga ngjarjet më të spikatura kulturore që zhvillohet në kryeqytetin e Kosovës [a], Prishtinë. I themeluar në vitin 2006, DAM Festival është një festival muzikor i përvitshëm që mbledh muzikantë të rinj dhe të talentuar kombëtarë dhe ndërkombëtarë nga e gjithë bota. Ky festival punon në pasurimin e skenës kulturore kosovare me përplasjen e tradicionales dhe asaj bashkëkohore. DAM Fest është themeluar nga studenti i atëhershëm i artit, tani producent i njohur televiziv, muzikant, gazetar dhe menaxher i Orkestrës Filarmonike të Kosovës, Dardan Selimaj.
Origjina e Festivalit
Qendra e Artit Muzikor DAM
Qendra e Artit Muzikor DAM u themelua në vitin 2007, një vit pasi Festivali DAM u themelua nga një grup studentësh të Universitetit të Prishtinës - Dega e Artit Muzikor. Edicioni i parë i festivalit u organizua si pjesë e aktiviteteve vjetore të Fakultetit të Arteve të Prishtinës - Dega e Artit Muzikor. Themelues të Qendrës së Artit Muzikor DAM ishin Dardan Selimaj, Yllka Rexhepi, Meriton Ferizi, Avni Krasniqi dhe Lule Ballata. Drejtor ekzekutiv ishte Dardan Selimaj dhe anëtarë të bordit të drejtorëve ishin Yllka Rexhepi dhe Bleta Qerkini.
Festivali i Parë (2006)
Në skenë performuan muzikantë nga Universiteti i Prishtinës, Fakulteti i Arteve në Prishtinë, MNO Octet nga Mitrovica dhe të ftuar të tjerë nga Shqipëria, Italia, Maqedonia, Gjermania dhe Sllovenia. Kuarteti kosovar i kitarës Elvis Bytyqi, Gjulian Bytyqi, Drilon Qoqaj dhe Agron Peni performuan koncertin D-dur nga Antonio Vivaldi. Pianisti Neritan Hysaj interpretoi Quazi Variations të kompozuara nga kompozitorja e re kosovare Dafina Zeqiri.
Aviacioni policor
parapamje|250x250px|Një [[:en:MBB_Bo_105|MBB Bo 105 e Cuerpo Nacional de Policía të Spanjës.]] Aviacioni policor është përdorimi i avionëve në operacionet policore. Shërbimet policore zakonisht përdorin aeroplanët për kontrollin e trafikut, mbështetjen tokësore, kërkimin dhe shpëtimin, ndjekjet e makinave me shpejtësi të lartë, vëzhgimin, patrullimin ajror dhe kontrollin e ngjarjeve publike në shkallë të gjerë dhe/ose incidenteve të rendit publik. Ata mund të përdorin avionë me krahë rrotullues, avionë me krahë fiks, avionë me krahë jo të ngurtë ose avionë më të lehtë se ajri. Në disa qytete të mëdha, avionët e policisë me krahë rrotullues përdoren gjithashtu si transport ajror për personelin që i përket njësive të stilit SWAT. Në zona të mëdha, me popullsi të rrallë, avionët me krahë fiks përdoren ndonjëherë për të transportuar personel dhe pajisje.
Heinävesi
Heinävesi (Heinäveden kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Savonia Jugore. Komuna ka nj; popullsi prej 3,616 banorë (30 qershor 2015) dhe bulon një sipërfaqe prej 1,318.99 kilometra katror (509.26 sq mi) prej të cilave 288.71 km2 (111.47 sq mi) është uji.
DAM Festival Prishtina
Festivali i Parë (2006)
Koncerti përmbyllës u mbajt më 1 maj, me performancën e Kuartetit Fegus të ardhur nga Sllovenia. Festivali i parë DAM u prit mirë nga publiku duke lënë shumë për të pritur për vitet në vijim.
Festivali i Dytë (2007)
alt=DAM Festival 2006 Poster|majtas|150x150px| Poster i Festivalit DAM 2006 Festivali i dytë DAM, i organizuar në vitin 2007 ishte një nga projektet më të shtrenjta të organizuara nga Qendra e Artit Muzikor DAM, kjo për shkak të punëtorive të shumta që zhvillohen paralelisht me festivalin. Profesionistët dhe tutorët ndërkombëtarë ofruan master klasa dhe ligjërata për studentët e Fakultetit të Arteve të Prishtinës.
Janë mbajtur 10 koncerte në lokacione të ndryshme në Prishtinë. Pjesëmarrësit erdhën nga Shqipëria, Austria, Egjipti, Anglia, Bullgaria dhe Kroacia. Koncerti hapës u mbajt më 4 prill në Sallën e Kuqe të Pallatit të Rinisë dhe Sporteve. Një i ftuar special i festivalit të këtij viti ishte violinisti i njohur anglez, Peter Sheppard Skaerved. Pjesë e këtij festivali ishte edhe një shfaqje teatrale e shfaqur nga Teatri Lalish e Vjenës e cila u zhvillua më 5 prill në Bibliotekën Kombëtare.
Më vonë këtë vit, një koncert përkujtimor në nderim të figurës së Luciano Pavarottit, një prej tenorëve më të mirë të operës në botë, u organizua nga Qendra e Artit Muzikor DAM. Kjo ishte e vetmja ngjarje e mbajtur në Kosovë për nder të Pavarottit, të ndarë nga jeta në shtator të vitit 2007.
Festivali i Tretë (2008)
Më shumë se 200 muzikantë të rinj, që vijnë nga shkolla muzikore me famë botërore, si Akademia e Muzikës në Kraków (Poloni), Universiteti i Arteve i Cyrihut (Zvicër), Akademia e Muzikës, Universiteti i Zagrebit ( Kroacia), Fakulteti i Muzikës në Shkup (Maqedoni), Akademia e Arteve në Tiranë (Shqipëri), mori pjesë në edicionin e tretë të Festivalit DAM 2008. Këta muzikantë ishin të shoqëruar nga muzikantë të rinj kosovarë nga Fakulteti i Arteve i Prishtinës – Universiteti i Prishtinës.
Më shumë se 50 vepra artistike të kompozitorëve shqiptarë dhe ndërkombëtarë, u shfaqën premierë para publikut të edicionit të tretë të Festivalit DAM. Për të shënuar hapjen e këtij edicioni, 30 muzikantë ekzekutuan veprën e famshme muzikore të kompozitorit të njohur francez, Erik Satie, Vexations.
Në edicionin e vitit 2008 të festivalit morën pjesë shumë të ftuar specialë, mes tyre muzikantët e suksesshëm Jan Pilch, Mendi Mengjiqi, Mojca Sedeu, Petrit Çeku, Alexandre Dubach dhe Toshio Yanagisawa. Gjatë këtij edicioni, këta të ftuar special organizuan master classe dhe workshope lidhur me karakterin e DAM. Kjo përmbushi një nga synimet kryesore të festivalit – t'u ofrojë muzikantëve të rinj një mjedis ku ata mund të përfitojnë nga përvoja e profesionistëve.
Festivali DAM 2008 përfshinte 9 koncerte muzikore të cilat u mbajtën në Sallën e Kuqe të Pallatit të Rinisë dhe Sporteve në Prishtinë.
Festivali i Katërt (2009)
parapamje| DAM'09 - Riad Ymeri & Mennan Berveniku 26 Marsi 2009 shënoi hapin e katërt të DAM Festival. Në atë kohë, ajo tashmë ishte bërë një nga ngjarjet më të rëndësishme kulturore në Kosovë. Brenda atij viti, u bënë disa ndryshime të mëdha. Që nga viti 2009, DAM filloi të prezantojë dirigjentë dhe solistë të rinj së bashku me Orkestrën Filarmonike të Kosovës. Muzikantë të rëndësishëm kombëtarë dhe ndërkombëtarë të pranishëm në festival, vazhduan të rriteshin në numër.
Gjatë maratonës njëmbëdhjetëditore të DAM-it, pjesëmarrës nga e gjithë bota shkëlqenin në skenën e festivalit. Orkestra Arcata Stuttgart (Gjermani), Kuintet Frymore Franc Liszt (Hungari), instrumentistët Selina Cuonz (Zvicër), Ognenka Gerasimovska (Maqedoni), Laurent Cirade (Francë), Paul Staicu (Francë) dhe tenori i shquar kosovar, Riad Ymeri., ndër muzikantë të tjerë, performuan në 9 shfaqjet e DAM 2009.
Orkestra e njohur gjermane, Arcata Stuttgart, duke performuar për herë të parë në Kosovë, tërhoqi vëmendjen më të madhe gjatë edicionit të vitit 2009. Ata i ofruan audiencës kosovare një repertor të gjerë, nga baroku i hershëm e deri te muzika klasike bashkëkohore.
Dyshja franceze Duel, e përbërë nga Laurent Cirade dhe Paul Staicu performuan në koncertin përmbyllës të festivalit të këtij viti. Festivali DAM 2009 u prit mirë nga kritika dhe publiku. Ky edicion u sponsorizua nga Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sportit.
Festivali i pestë (2010)
djathtas|parapamje| DAM'10 - Orkestra Filarmonike e Kosovës dhe dirigjenti Claudio Buchler Festivali i 5-të DAM, vazhdoi traditën e festivalit ndër vite. Koncerti hapës u mbajt më 25 mars. Edicioni i DAM 2010 përfshinte 11 koncerte dhe shfaqje. Koncerti përmbyllës u zhvillua më 19 prill, me performancën e Fatosat n'Dam. Më shumë se 200 muzikantë morën pjesë në festivalin e atij viti, mes tyre violonçelisti i njohur slloven Luka Šulić, pjesë e dyshes 2Cellos, violinisti shqiptar Jonian – Ilia Kadesha dhe perkusionisti kosovar Patris Berisha. Recital piano nga pianisti kosovar - Agron Shujaku. Ansambli i Muzikës së Re të Shkollës së Muzikës Jacobs të Universitetit të Indianës i udhëhequr nga dirigjenti dhe kompozitori David Dzubay, performoi gjithashtu si ansambël i ftuar në Festivalin Ndërkombëtar të Muzikantëve të Rinj 2010.
Orkestra e Re e Prishtinës, e themeluar në vitin 2008 nga violinisti i talentuar kosovar, Visar Kuci, u shfaq premierë në Festivalin e 5-të DAM.
Mysafir special i këtij edicioni ishte mjeshtri shqiptar i violinës, Ethem Qerimi, violinisti më i njohur zviceran, i cilësuar si zvicerani Paganini, Alexandre Dubach.
Festivali i Gjashtë (2011)
Edicioni i 6-të i Festivalit DAM u frymëzua nga thënia e famshme e liderit britanik, Winston Churchill. : “Unë jam optimist. Nuk duket e dobishme të jesh diçka tjetër”. Filloi më 27 mars dhe gjatë 9 ditëve të festivalit u mbajtën 9 koncerte.
Festivali DAM 2011 filloi me performancën e Orkestrës Filarmonike të Kosovës, me dirigjentin e ri dhe shumë të talentuar Alexander Prior dhe pianistin kinez Wu Qian, ndërsa festivali përfundoi me performancën e Duo-s Jazz, vokaliste Rona. Nishliu dhe pianisti Gent Rushi. Një gamë e gjerë interpretuesish morën pjesë në këtë festival, i cili konsiderohet si festivali më i suksesshëm në historinë e DAM. Dirigjenti britanik, Alexander Prior, pianisti italian Maurizio Mastrini, sopranoja turke Pervin Chakar ishin ndër interpretuesit ndërkombëtarë. Në këtë manifestim morën pjesë edhe muzikantë kosovarë, si violinisti Visar Kuci, pianisti Neritan Hysa, kompozitori Liburn Jupolli, mezosopranoja Ardiana Bytyqi dhe flautistja Ermira Çitaku.
Festivali i Shtatë (2012)
Gjatë vitit 2012, organizatorët e Festivalit DAM, u përballën me probleme të shumta politike dhe ekonomike. Kjo ngjarje u mundësua me mbështetjen e Komunës së Prishtinës dhe donatorëve të tjerë privatë. Tema kryesore e Festivalit 2012 ishte marrëdhënia mes artit, veçanërisht muzikës, dhe politikës dhe ndërgjegjësimi se çfarë është muzika klasike cilësore. Një nga performancat që tërhoqi më shumë vëmendjen ishte ajo e grupit gjerman Sparks, i cili hapi festivalin në një mënyrë të pazakontë, duke kërcyer dhe folur në skenë, që ishte performanca e tyre e 100-të. Një tjetër kulm i festivalit të vitit 2012 ishte ai i 1 Prillit. Chloe Cailleton Trio, një përzierje e muzikës popullore franceze dhe standardit të xhazit, u ngjit në skenë duke i shërbyer publikut një performancë shumë spektakolare. Kjo treshe përfshinte vokalisten dhe perkusionisten Chloe Cailleton, Ronan Court në kontrabas dhe Armel Dupas në piano, performanca e tyre arriti kulmin në pjesën e dytë të veprës së tyre. Pianistja e njohur kosovare Lule Elezi dhe sopranoja Besa Llugiqi ishin ndër pjesëmarrëset kombëtare të Festivalit të vitit 2012.
Festivali i tetë (2013)
Festivali i Tetë DAM filloi më 1 nëntor 2013 dhe i ofroi audiencës kosovare tri ditë performanca muzikore klasike dhe novatore. Interpretues erdhën nga vende të ndryshme të Ballkanit si Kroacia, Maqedonia dhe Kosova.
Interpretuesit e parë të këtij Festivali ishin grupi i vajzave kosovare, Haveit. Shfaqja e parë u zhvillua në Teatrin Kombëtar në Prishtinë. Gjatë këtij edicioni të festivalit për publikun janë ofruar shtatë ekspozita. Disa nga performancat më të dukshme u sollën në skenë nga Sudar Percussion, Flooder, Kuarteti i harqeve në Prishtinë, Teatri Laboratory Loja, DJ-të kosovarë Dardan Ramabaja dhe Tonton dhe Nesim Maxhuni – Hip Bob Quintet.
Pjesë e programit të festivalit, ishte një vepër artistike jo muzikore. Tregtarët – një shfaqje teatrale nga Loja Laboratory Theatre u shfaq në natën e dytë të festivalit. Kjo shfaqje u zhvillua në objektin e braktisur, dikur ndërtesa e Rilindjes, dikur shtypshkronja më e madhe e Kosovës.
Festivali i Nëntë (2014)
Festivali i nëntë DAM u mbajt nga 29 mars deri më 8 prill.
Hakawaytiyyah - Treguesi i Historive
Hakawaytiyyah (anglisht – The Storyteller ) ishte projekti më i madh në të cilin u përfshi Qendra e Artit Muzikor DAM. Ky ishte një projekt i Bashkëpunimit Kreativ të Këshillit Britanik që synonte të ndërtonte rrjete në të gjithë komunitetet e artit të Evropës Juglindore dhe Mbretërinë e Bashkuar dhe të rriste numrin e artistëve që punojnë në bashkëpunime ndërkulturore brenda këtyre vendeve.
Hakawaytiyyah përfshinte forma të ndryshme të arteve krijuese për të pikturuar tablonë e grave muslimane të shekullit të 21-të në dimensionin e artit. Ky projekt u lançua në World Music Expo në Sevilje, Spanjë në 2008. Ishte një bashkëpunim midis Qendrës së Artit Muzikor DAM dhe Ulfah Arts-Musliman Women Music Makers. Partneriteti filloi në mars 2009 dhe puna filloi në fillim të janarit 2010. Udhëheqësi i projektit ishte themeluesi i Ulfah Arts, Naz Koser, një aktiviste britanike me origjinë pakistaneze për të drejtat e grave, e frymëzuar nga tragjedia personale për shkak të ekstremizmit fetar.
Në këtë projekt morën pjesë 100 gra muslimane nga Britania e Madhe dhe Kosova. Ato ndanë historitë dhe përvojën e tyre personale si gra të përkushtuara ndaj Islamit. U sollën histori nga Kurani dhe Hadithi dhe brenda 6 javësh, produkti i finalizuar ishte gati. Historitë e grave të intervistuara u kishin dhënë atribute tre figurave kryesore femra në fe: Fatimes, Shën Mërisë dhe Asjes.
Produkti final pati premierën si një ngjarje pas Festivalit DAM 2010 më 31 mars 2010 në Teatrin Oda në Prishtinë, dhe turneu vazhdoi në të gjithë MB.
Grusht shteti
Terminologjia
Fjala "grusht shteti" vjen nga fraza frënge coup d'état (shqiptohet: ku de`ta) që do të thot goditje në shtet dhe përdorohet si term profesional për grusht shtetin në mbarë botën. Ka lindur nga fjalët frënge: Përdorohet edhe shkurtesa e parregult coup.
Drilona Boci
Drilona Boci(e lindur në 1 shkurt  1990 në qytetin e Pukës) zotëron një nga atelietë më të njohura të veshjeve në Tiranë :”Altar By Drilona Boçi”.
E apasionuar pas modës Drilona Boci ka zgjedhur që pasionin e saj ta kthejë në  biznes.
Në vitin 2005, Drilona Boçi, ka marrë pjesë edhe në konkursin e bukurisë “Miss Albania”.
Ajo është e diplomuar për drejtësi në vitin 2015. Në vitin 2017 ka përfunduar studimet master po në të njëjtën fushë. Drilona Boçi  është e martuar dhe ka dy fëmijë.
Më pas iu dedikua biznesit të saj të modës “Altar By Drilona Boçi”
Prej disa vitesh ajo ka qenë e ftuar vazhdimisht në disa studio televizive, jo vetëm si grua e suksesshme në biznes, por edhe si eksperte  e kësaj industrie. Në sajë të  stilit tepër të veçantë Drilona Boçi është përzgjedhur edhe në Kopertinat  e disa revistave tepër të njohura, si “Class”, Who” në Shqipëri.
Balinca (Malishevë)
Balincë është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Balaj.
Skuadriljet e Aviacionit Osman
300px|parapamje|Pilotët osmanë në fillim të vitit 1912 Skuadriljet e Aviacionit të Perandorisë Osmane ishin njësi të aviacionit ushtarak të Ushtrisë dhe Marinës Osmane. Historia e aviacionit ushtarak osman daton në qershor 1909 ose korrik 1911. Organizata nganjëherë referohet si Forca Ajrore Otomane. Madhësia e flotës arriti kulmin e saj në dhjetor 1916, kur skuadriljet e aviacionit osman kishin 90 aeroplanë. Skuadriljet e Aviacionit u riorganizuan si Inspektorati i Përgjithshëm i Forcave Ajrore (Kuva-yı Havaiye Müfettiş-i Umumiliği) më 29 korrik 1918. Me nënshkrimin e armëpushimit të Mudros më 30 tetor 1918, aviacioni ushtarak osman në fakt mori fund. Në kohën e armëpushimit, aviacioni ushtarak osman kishte rreth 100 pilotë; 17 kompani aeroplanësh me bazë tokësore (4 avionë secila); dhe 3 kompani hidroplanësh (4 avionë secila); gjithsej 80 avionë.
Ngritja e shkollës së fluturimit dhe e njësive të luftës
parapamje|djathtas|175px|[[Mahmud Shevket Pasha ishte i rëndësishëm në themelimin e Skuadriljeve të Aviacionit Osman]] parapamje|majtas|[[Ahmet Ali Çelikten, një afro-turk, ishte aviatori i parë i zi në histori.]] Më 2 dhjetor 1909, Louis Blériot dhe piloti belg Baron Pierre de Caters kryen demonstrimin e parë të fluturimit në Perandorinë Osmane.
Pasi dëshmoi rëndësinë në rritje të një dege të mbështetjes luftarake ajrore, qeveria osmane vendosi të organizonte programin e saj të aviacionit ushtarak. Për këtë qëllim oficerët u dërguan në Evropë në fund të vitit 1910 për trajnim pilotësh. Megjithatë, për shkak të vështirësive financiare, programi i studentëve u ndërpre dhe kursantët u kthyen në Perandorinë Osmane në pranverën e vitit 1911.
Edhe pse i mbetur pa asnjë udhëzim qeveritar për krijimin e një force ajrore, ministri osman i luftës i asaj kohe, Mahmud Shevket Pasha, vazhdoi të inkurajonte idenë e një programi të aviacionit ushtarak. Më 28 qershor 1911 u mbajt provimi me shkrim dhe më 4 korrik u përzgjodhën kapiteni i kalorësisë Mehmet Fesa (Evrensev) dhe inxhinjer toger Jusuf Kenan. Mehmet Fesa u dërgua në Francë dhe Jusuf Kenan u dërgua në Gjermani. Por për shkak se shkolla gjermane donte një tarifë tepër të lartë, të dy u regjistruan në Shkollën Blériot në Étampes afër Parisit në korrik 1911.
Më 21 shkurt 1912, Mehmet Fesa dhe Jusuf Kenan përfunduan stërvitjen e tyre të fluturimit në Shkollën Blériot dhe u kthyen në shtëpi me certifikatat 780 dhe 797 Franceze Aero Club. Në të njëjtin vit, tetë oficerë të tjerë osmanë u dërguan në Francë për stërvitje fluturimi. Fesa Beu dhe Jusuf Kenan Beu fluturuan mbi Kostandinopojë më 27 prill 1912.
Në të njëjtin vit, një Deperdussin me një ulëse dhe një Deperdussin me dy vende u blenë nga Franca dhe u sollën në Stamboll në mars 1912. Dy nga versioni dyvendësh i Bleriot XI-b u blenë gjithashtu, i pari prej të cilëve u prezantua nga Komandanti Suprem Rıza Paşa. Tre të një modeli të ndryshëm me dy ulëse të quajtur XI-2 dhe tre të trajnerit me një ulëse në tokë Pingouin u përdorën gjithashtu nga Ushtria Osmane.
REP (Robert Esnault-Pelterie) ishte gjithashtu një nga avionët e parë që u vendos nga Perandoria Osmane. Ky avion u projektua nga Robert Esnault-Pelterie dhe fluturimi i tij i parë u zhvillua në vitin 1912; ata hynë në shërbim gjatë të njëjtit vit në Francë. Në përputhje me një marrëveshje të arritur midis prodhuesit dhe Ministrisë Otomane të Luftës, shtatë avionë REP u blenë dhe i pari ishte planifikuar të bashkohej me Ushtrinë Osmane më 15 mars 1912. u shfaq për herë të parë publikut kur u mbajt një paradë e madhe ushtarake për nder të Sulltan Mehmedit V Reshad. Pesë nga shtatë të blera ishin njëvendëshe dhe dy të tjerat ishin me dy vende. Avionin e fundit serbët e kanë konfiskuar teksa po e sillnin me tren në Stamboll. Këta avionë ishin tashmë jashtë shërbimit deri në vitin 1914.
Në fund të vitit 1912, Ushtria Osmane kishte gjithsej 15 aeroplanë, të blerë kryesisht me donacione private.
Lufta italo-turke
Në vitin 1911, Mbretëria e Italisë pushtoi Vilajetin e Tripolitanisë (Libia e sotme) të Perandorisë Osmane, duke përdorur aeroplanë për misione zbulimi dhe bombardimi për herë të parë në historinë e aviacionit (më 23 tetor 1911, një pilot italian fluturoi mbi linjat osmane për rikuperim dhe të nesërmen dirigibles italiane hodhën bomba në objektivat tokësore, të cilat të dyja përfaqësonin përdorimin e parë efektiv të avionëve në luftime.)
Trupat osmane hapën zjarr ndaj një avioni italian më 15 dhjetor 1911. Vdekja e parë e avionit të kohës së luftës ishte ai i toger Manzini, menjëherë pas nisjes, më 25 gusht 1912 dhe avioni i parë që u kap ishte ai i kapitenit Moizo, më 10 shtator 1912.
Kur Italia pushtoi Vilajetin e Tripolitanisë, ushtria osmane nuk ishte gati të përdorte pak avionë të rinj në betejë. Osmanët kishin shumë pak trupa në Afrikën e Veriut dhe iu kundërvunë italianëve kryesisht me milici të organizuar lokale arabe (një forcë masive sulmuese amfibe italiane prej 150,000 trupash duhej të përballej nga 20,000 beduinë dhe 8,000 turq. Qeveria britanike, e cila kontrollonte ushtarakisht provincat osmane de jure të Egjiptit dhe Sudanit që nga Revolta ʻUrabi më 1882, nuk e lejoi qeverinë osmane të dërgonte trupa shtesë në Libi përmes Egjiptit. Pati përpjekje për të blerë avionë nga Franca dhe për t'i dërguar në Libi nëpërmjet Algjerisë, por ato nuk u realizuan.
Luftërat Ballkanike
parapamje|Pilotët osman gjatë [[Luftërat Ballkanike|Luftërave Ballkanike (1912–1913)]] Avionët ushtarakë osmanë panë përfshirjen e tyre të parë aktive luftarake gjatë Luftës së Parë Ballkanike, kundër vendeve ballkanike të Malit të Zi, Serbisë, Bullgarisë dhe Greqisë. Shtatëmbëdhjetë avionë osmanë u përdorën për zbulim, nga shtatori 1912 deri në tetor 1913. Aviacioni ushtarak osman, për shkak të papërvojës së organizatës në luftime, fillimisht humbi një numër aeroplanësh. Megjithatë, ndërsa pilotët u forcuan me përvojën e betejës, ata përmirësuan aftësitë e tyre luftarake dhe shumë rekrutë të rinj aplikuan për t'u bashkuar me skuadriljet e aviacionit.
Kungälv
Kungälv është qytet në Västra Götaland, Suedi. Kungälv ndodhet rreth 20 kilometra në veri të Göteborgut. Ka pasur 22,768 banorë më 2010.
Skuadriljet e Aviacionit Osman
Luftërat Ballkanike
Megjithatë, Lidhja Ballkanike e fitoi luftën. Pak më vonë, Bullgaria sulmoi Greqinë dhe Serbinë për të nisur Luftën e Dytë Ballkanike dhe Perandoria Osmane i shpalli luftë Bullgarisë, duke rimarrë kështu një pjesë të territoreve të saj të humbura në Trakinë Lindore, duke përfshirë qytetin e madh të Adrianopojës.
Nga fundi i Luftërave Ballkanike, aviacioni ushtarak i ri osman kishte kaluar tashmë tre luftëra dhe një grusht shteti.
Me përfundimin e Luftërave Ballkanike filloi një proces modernizimi dhe u blenë avionë të rinj. Me shpërthimin e Luftës së Parë Botërore, procesi i modernizimit u ndal papritur.
Remzi Bakalli
Remzi Bakalli prof. shqiptar, ka lindur më 9 shkurt 1944 në Gjakovë, ndërkaq ka vdekur me 16 dhjetor 2007 në Athens (SHBA). Shkollën fillore e mbaroi në Pri­zren, kurse shkollën e mesme buj­qësore në Kralevë. Fakultetin e Bujqësisë e mbaroi në vitin 1967, në Beograd. Në vitin 1971 kreu magjistraturën në Fakultetin e Bujqësisë të Zagrebit. Në vitin 1975, në Fakultetin e Veterinarisë të Zagrebit, mbrojti disertacionin e doktoratës dhe mori titullin doktor i shkencave veterinare në lëmin e të ushqyerit të kafshëve. Interesi kryesor shkencor i tij është të ushqyerit e kafshëve shtëpiake dhe mbrojtja e resurseve bujqësore nga ndotja. Në vitet 1967-1970 ishte teknolog në Kombinatin Bujqësor “Progres” në Prizren; 1970-1976 bashkëpunëtor shkencor në lëmin e biokimisë në të ushqyerit e kafshëve, Instituti i Blegtorisë dhe Veterinarisë Prishtinë; 1974-1975 University of Florida, Gainesville, Floride, SHBA (qëndrim studiues në lëmin e të ushqyerit e kafshëve); 1976-1983 docent i Fakultetit të Bujqësisë në Prishtinë; 1977-1979 dekan i Fakultetit të Bujqësisë në Prishtinë; 1983-1988 profesor inordinar i Faklutetit të Bujqësisë në Prishtinë; 1987    University of Georgia, Athens, GA, SHBA (qëndrim studiues në lëmin e të ushqyerit e shpendëve); 1988 profesor ordinar i Fakultetit të Bujqësisë në Prishtinë; 1992 University of Georgia, College of Veterinary Medicine (bashkëpunëtor shkencor në lëmin e imunologjisë); University of Georgia, College of Agriculture and Environmental Science (koordinator i hulum­timeve shkencore në lëmin e të ushqyerit e shpendëve).
Narbolia
Narbolia (Narabuìa) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 40.5 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 57 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.791 banorë.
Nora
Nora është qytet në Örebro, Suedi me 6,526 banorë sipas vitit 2010.
La Bouche
La Bouche ishte një grup gjerman duke interpretuar muzikë elektronike. Frank Farian e krijoi atë në 1994, duke zgjedhur Melanie Thornton dhe Lane McCray si anëtare të dyshes. Single-ja e parë "Be My Lover" u ngrit në top 10 në katërmbëdhjetë vende, Gjermania në vendin e parë. Albumi i parë, Sweet Dreams, shiti platin në pesë vende dhe ar në nëntë vende. Albumi i dytë S.O.S, i njohur gjithashtu si "A Moment of Love", u publikua në 1998.
Avioni i mallrave
parapamje|250x250px|Një Lockheed C-130 Hercules i Forcave Ajrore të SHBA-së, avioni arketip i transportit ushtarak, mbi Oqeanin Atlantik në 2014 Një avion mallrash ose transportues mallrash (i njohur gjithashtu si transportues ajror) është një avion me krahë-fiks që është projektuar ose konvertuar për transport mallrash dhe jo pasagjerë. Avionë të tillë zakonisht nuk përfshijnë pajisje të pasagjerëve dhe në përgjithësi kanë një ose më shumë dyer të mëdha për ngarkimin e ngarkesave. Transportuesit mund të operohen nga linja ajrore civile të pasagjerëve ose mallrave, nga individë privatë ose nga forcat e armatosura të vendeve të veçanta.
Avionët e projektuar për fluturim mallrash zakonisht kanë veçori që i dallojnë ata nga avionët konvencionalë të pasagjerëve: një seksion kryq i trupit të gjerë/i gjatë, një krah të lartë për të lejuar që zona e ngarkesës të ulet afër tokës, rrota të shumta për ta lejuar atë të ulet në vende të papërgatitura, dhe një bisht të montuar lart për të lejuar që ngarkesa të futet drejtpërdrejt në dhe jashtë avionit.
Deri në vitin 2015, transportuesit e dedikuar të mallrave përfaqësojnë 43% të kapacitetit prej 700 miliardë ATK (ton-kilometër të disponueshëm), ndërsa 57% transportohen në rezervat e ngarkesave të avionëve. Gjithashtu në vitin 2015, Boeing parashikoi që ngarkesat e barkut të rriteshin në 63%, ndërsa ngarkesat e specializuara do të përfaqësonin 37% të 1200 miliardë ATK-ve në vitin 2035. Firma Consulting Cargo Facts parashikon që flota globale e mallrave do të rritet nga 1,780 në 2,02 në 2,92 avionë. 2039.
Info per viruset
Antivirusi i Windows 10 eshte Microsoft Defender (I njohur si Ëindoës Defender para Ëindoës 10 maj 2020 Azhurnimi ose Windoës Defender Antivirusi në Windoës 10 Creators Update dhe më vonë) është një përbërës anti malëare I Micorsoft Ëindoës. Së pari u licensua si një program I shkarkueshëm falas per Ëindoës XP,dhe më vonë u dërgua me Ëindoës Vista dhe Ëindoës 7. Ai është shëndruar në një program të plotë antivirus, duke zëvendësuar Microsoft Seciurity Essentials si pjesë e Ëindoës 8 dhe versione të mëvonshme.
Hell's Kitchen Albania
Formati
Çdo sezon hapet me konkurentë, gjithmonë të ndarë midis burrave dhe grave, duke i paraqitur një pjatë kuzhinierit Renato, në një përpjekje për të shfaqur talentet e tyre. Duke filluar episodin tjetër, pjesa e parë e secilit episod përbëhet nga një sfidë midis dy ekipeve (kur ka më pak konkurrentë, këto sfida bëhen individuale.) Në fazën e fundit ngjyrat e dy xhaketave zhduken, për t'i lënë vend xhaketave të zeza të lakmuara. Kushdo që i fiton këto sfida (të cilat mund të ndodhin edhe nga jashtë) shpërblehet me një ekskursion veçanërisht argëtues ose relaksues. Sidoqoftë, humbësit qëndrojnë në Hell's Kitchen, ose në një vend jashtë, për të vuajtur një dënim që konsiston në punë shumë të lodhshme dhe, në disa raste, poshtëruese. Rezultati i këtyre testeve, megjithatë, nuk ka ndikim në atë që do të jetë gjykimi përfundimtar i episodit.
Në pjesën e dytë të episodit, garuesit duhet të gatuajnë pjatat për klientët e restorantit (rreth 60), gjysma e të cilave shërbehet nga skuadra blu dhe gjysma tjetër nga e kuqja, dhe Renato kontrollon cilësinë e tyre. Bazuar në punën e bërë, Renato vendos se cila prej dy skuadrave ishte më e keqja, ose të dy skuadrat mund të jenë humbëse. Mes të dyja ose të dy ekipeve, Renato do të zgjedhë një kuzhinier që u dallua pozitivisht mbi të tjerët; do të kërkohet që të emërojnë dy shokë të ekipit, duke përfshirë edhe ata vetë. Renato do të zgjedhë se kush do të eliminohet nga loja. Sidoqoftë, është gjithashtu e mundur që Renato të mos marrë parasysh këto në kohën e emërimit; ai mund të eleminojë konkurrentët që nuk janë emëruar, madje edhe ata që i përkisnin ekipit fitues, për shkak të performancës së tyre të dobët ose sjelljes së papërshtatshme. Në mënyrë të ngjashme, konkurrentët mund të hidhen direkt gjatë shërbimit në mbrëmje, ndërsa në raste të tjera askush nuk eliminohet.
Shefi i kuzhinës Renato Mekolli drejton kuzhinën me ndihmën e dy shefave të kuzhinës: Bleri Dervshi dhe Eri Muhaj në num_seasonsn e parë, Albana Dulellari dhe Ani Alku në  num_seasonsn e dytë, Francesko Tuku dhe Visara Pirra në  num_seasonsn e tretë.
Pallati presidencial
Pallati presidencial apo Pallati i brigadave dhe parku i tij (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "752 më 11.11.2004".
Historia
Pallati Presidencial, i njohur si Pallati i Brigadave, filloi të ndërtohej nga Mbreti Zog I në vitin 1936. Ky pallat i projektuar nga tre arkitektë italianë do të shërbente si rezidenca e mbretit Zog. Për shkak të shpërthimit të Luftës së Dytë Botërore dhe pushtimit të Shqipërisë nga Italia fashiste më 1939, mbreti Zog u largua nga vendi dhe nuk arriti kurrë ta shihte pallatin mbretëror të përfunduar. Ndërtimi i pallatit u përfundua në vitin 1941 nga italianët, të cilët vendosën aty shtabin qendror të ushtrisë së tyre. Në këtë pallat ka qëndruar edhe mbreti i Italisë Viktor Emanueli III gjatë vizitës së tij në Shqipëri në vitin 1941. Pallati mbretëror u quajt “Pallati i Brigadave” nga regjimi komunist, i cili e përdori për pritje dhe ceremonira shtetërore. Nga viti 1992, emri zyrtar i këtij institucioni është “Pallati Presidencial”.
Sabri Hamiti
Sabri Hamiti (Dumnicë, 10 maj 1950) është shkrimtar, studiues, profesor letërsie dhe akademik shqiptar nga Kosova.