cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yeon Gaesomun
Luftërat me Kinën
Në fillim të sundimit të tij, Yeon Gaesomun mori një qëndrim të shkurtër pajtues ndaj dinastisë Tang. Për shembull, ai mbështeti Taoizmin në kurriz të Budizmit, dhe për këtë qëllim në vitin 643, dërgoi emisarë në gjykatën Tang duke kërkuar hermitë taoiste, tetë prej tyre u sollën në Goguryeo. Ky gjest konsiderohet nga disa historianë si një përpjekje për të qetësuar Tang dhe për të blerë kohë për t'u përgatitur për pushtimin Tang Yeon mendoi pashmangshëm duke pasur parasysh ambiciet e tij për të aneksuar Silla.
Fakulteti i Arteve i Universitetit të Prishtinës
Dega e Arteve Dramatike
Departamenti i Arteve Dramatike (DAD) është program studimor në Fakultetin e  Arteve me 250 studentë aktivë, 32 profesorë me kohë të plotë, 1 profesor me kohë të pjesshme nga Universiteti i Prishtinës dhe 20 profesorë ndihmës me kohë të pjesshme dhe 3 profesorë vizitorë.
Programi i Arteve Dramatike, aktualisht, ofron studime në tetë profile studimi të nivelit BA. Profilet BA kanë 24 kredite ECTS, të ndara, në mënyrë të barabartë, ndërmjet katër viteve akademike. Gjuha e mësimdhënies në nivelin BA është gjuha shqipe.
Profilet e studimeve (BA) të akredituara në Programin e Arteve të Dramatike janë:
Yeon Gaesomun
Luftërat me Kinën
Përfundimisht, megjithatë, pushtimi i perandorit Taizong u prit me dy pengesa të mëdha. Së pari, ushtria e tij kryesore u stivua dhe u mashtrua për disa muaj në Kalanë e Ansi për shkak të rezistencës së komandantit të famshëm, Yang Manchun. Së dyti, forca detare elitare që ai dërgoi për të marrë Pjonjangun, kryeqytetin e Goguryeo, u mund nga Yeon Gaesomun i cili, sipas Joseon Sanggosa, atëherë marshoi menjëherë legjionet e tij për të lehtësuar forcat e Yang Manchun në Kalanë e Ansi.
Perandori Taizong, i kapur midis ushtrisë së Yang Manchun në front dhe forcave të kundërsulmimit të Yeon Gaesomun që mbylleshin nga pas, si dhe duke vuajtur nga dimri i ashpër dhe furnizimet e ulëta të rrezikshme të ushqimit, u detyrua të tërhiqej drejt shtëpisë. Para se të nisej, perandori Taizong la pas vetes 100 bulona të rrobave të mëndafshta, në respekt të Yang Manchun. Tërheqja ishte e vështirë dhe shumë prej ushtarëve të tij vdiqën. Perandori Taizong mbijetoi dhe e bëri atë përsëri në shtëpi, por fushata e tij kundër Goguryeo u mposht. Sidoqoftë, ai arriti të shkaktojë viktima të mëdha në Goguryeo. Pas kthimit në shtëpi, Perandori Taizong themeloi tempullin Minzhong, tempullin më të vjetër në Pekin, për të përkujtuar ushtarët e tij që vdiqën në Goguryeo. Ai pushtoi përsëri Goguryeo në vitin 647 dhe 648, por u mund të dy, dhe kështu nuk ishte në gjendje të realizonte ambicien e tij për të pushtuar Goguryeo në jetën e tij.
Mposhtja e Goguryeo kishte qenë një obsesion me perandorin Taizong, dhe pas vdekjes së tij në vitin 649, djali i tij perandori Gaozong vazhdoi ambicien e tij. Pasi aleanca Tang-Silla pushtoi Baekje, Perandori Gaozong pushtoi Goguryeo në 661 dhe 662 por u mposht çdo herë. Një nga fitoret më të mëdha të Yeon Gaesomun erdhi në vitin 662, kur forcat e tij mposhtën gjeneralin Tang Pang Xiaotai (龐孝泰) në lumin Sasu (蛇 水, ndoshta lumi Botong), duke e vrarë atë dhe 13 djemtë e tij. Gjenerali i Tang Su Dingfang (蘇 定 方), i cili ishte i dobishëm për të pushtuar Baekje, nuk ishte në gjendje të kapërcente mbrojtjet e Pjonjagut dhe u detyrua të tërhiqet për shkak të stuhive të dendura të dëborës. Me rritjen e trazirave të brendshme në Kinë, Tang u detyrua edhe një herë të tërhiqej.
Sidoqoftë, popullsia dhe ekonomia e Goguryeo u dëmtuan rëndë për shkak të viteve të gjata të luftës së vazhdueshme. Yeon Gaesomun vdiq në vitin 666 nga një kauzë natyrore, dhe Goguryeo u hodh në kaos dhe u dobësua më tej nga një luftë radhazi midis djemve dhe vëllait të tij të vogël, me djalin e tij të madh duke i mbrojtur Tang dhe vëllain e tij të vogël duke i mbrojtur Silla. Tang ngriti një pushtim të freskët më 667, i ndihmuar nga Silla dhe mbrojtësi Yeon Namsaeng, dhe më në fund ishte në gjendje të pushtojë Goguryeo në 668. Sidoqoftë, të paktën gjatë sundimit të Yeon Gaesomun, aleanca Tang-Silla nuk ishte në gjendje të nënshtronte Goguryeo.
Vdekja
Data më e mundshme e vdekjes së Yeon Gaesomun është ajo e regjistruar në pllakën e varrit të djalit të tij të madh Yeon Namsaeng në vitin e njëzet e katërt të mbretërimit të mbretit Bojang (665). Sidoqoftë, Samguk sagi regjistron vitin si 666, dhe Nihon Shoki e jep vitin si vitin e njëzet e tretë të mbretërimit të mbretit Bojang (664).
Kukësi : vështrim enciklopedik
Kukësi : vështrim enciklopedik libër me autor Nazif Dokle dhe redaktor M. Hajdari. Botuar në Tiranë nga "Koha", në vitin 1999. Faqet e librit 259.
Rafael de Nogales
200px|parapamje|Rafael de Nogales Mendéz në uniformën e ushtisë osmane në Luftën e Parë Botërore Rafael Inchauspe Méndez, u njohur si Rafael de Nogales Méndez (lindi më 14 tetor 1879 në San Cristóbal, Táchira – vdiq më 10 korrik 1937 në Qytetin e Panamasë) ishte një ushtar, aventurier dhe shkrimtarë venezuelas i cili shërbeu Perandorisë Osmane gjatë Luftës së Madhe (1914–18). Ai udhëtoi shumë dhe luftoi në shumë nga luftërat e kohës së tij.
Edukimi dhe konfliktet e para
Kur ishte i ri, babai i tij e dërgoi për të studiuar në Evropë dhe ai ndoqi universitetet në Gjermani, Belgjikë dhe Spanjë dhe fliste rrjedhshëm disa gjuhë. Megjithë arsimimin e tij, Nogales ndihej më i tërhequr nga profesioni ushtarak dhe filloi të udhëtonte atje ku e çoi lajmi i luftës. Ai mori pjesë në disa konflikte në pjesën e fundit të shekullit të 19-të dhe në fillim të shekullit të 20-të: ai luftoi për spanjollët kundër amerikanëve në Luftën Spanjolle-Amerikane. Në vitin 1902, me mbështetjen e presidentit Zelaya të Nikaraguas, Nogales mori pjesë në një përpjekje të dështuar për të rrëzuar diktatorin venezuelian Cipriano Castro duke përfshirë një ekspeditë në bordin e La Libertad. Forcat zbarkuan në gadishullin La Guajira, por u mundën nga gjenerali Antonio Davila në Carazua si pjesë e Revolucionit Çlirimtar të Venezuelës. Në vitin 1904 mori pjesë në Luftën Ruso-Japoneze si agjent i dyfishtë. Për më tepër, ai kaloi kohë në Alaskë gjatë kohës së nxitimit të arit atje. Në Kaliforni ai luftoi me forcat e revolucionarit meksikan Ricardo Flores Magón dhe gjithashtu punoi si kauboj në Arizona. Ai u kthye në Venezuelë në vitin 1908, pas grushtit të shtetit ushtarak të Juan Vicente Gómez që rrëzoi armikun e tij Cipriano Castro. Nogales u emërua nga gjenerali Gómez si president i shtetit Apure, megjithatë, ai shkoi në mërgim pasi u bë armik i presidentit të ri.
Lufta e Parë Botërore
Kur filloi Lufta e Parë Botërore, pas përpjekjeve të pasuksesshme për t'u bashkuar me një sërë ushtrish të tjera evropiane, ai u regjistrua në ushtrinë osmane dhe u caktua në Frontin e Kaukazit, ku arriti gradën e majorit. Ai udhëhoqi trupat e xhandarmërisë osmane në betejë kundër kryengritësve armenë gjatë Rrethimit të Vanit, por kërkoi të lirohej për shkak të atyre që ai besonte se ishin "masakra të pajustifikuara të të krishterëve". Ai besonte se masakrat ishin kryer nga Khalil Beu, komandanti dhe shefi i ushtrisë së ekspeditës me të cilin doli vullnetarisht të shërbente. Më vonë ai shkroi një libër që përshkruan përvojat e tij me Ushtrinë Osmane në Luftën e Parë Botërore.
Pasi u transferua nga Kaukazi, ai pa veprime në Frontin e Sinait dhe Palestinës. Ai luftoi në linjat turke gjatë gjithë luftës dhe u nderua me Kryqin e Hekurt nga Kaiser Wilhelm II.
Vitet e pasluftës dhe vdekja
Pas përfundimit të luftës, ai punoi me revolucionarin nikaraguan Augusto César Sandino. Në Londër, Nogales shkroi disa libra për aventurat e tij nëpër botë.
Në vitin 1936, pas vdekjes së Gómez, Nogales Méndez u kthye në Venezuelë, por nuk i ngjallte besim ndërmjetësve të rinj të pushtetit për shkak të njohurive të tij për shumë sekrete dhe u dërgua si komisioner në Panama për të studiuar ushtrinë e atij vendi.
Nogales Méndez vdiq në Qytetin e Panamasë në vitin 1937, në moshën 59-vjeçare, ndoshta si pasojë e një infeksioni pas operacionit.
Librat
Nogales Méndez shkroi shumë libra rreth eksperiencës së tij të jetës.
Fakulteti i Shkencave të Aplikuara i Universitetit të Prishtinës në Mitrovicë
Fakulteti i Shkencave të Aplikuara i Universitetit të Prishtinës në Mitrovicë ka këto Departamente:
Kukësi në 79 ditë
Kukësi në 79 ditë libër me autor Petrit Palushi dhe redaktor Ramadan Musliu. Botuar në Tiranë nga "Eurorilindja", në vitin 1999. Faqet e librit 121.
Stasha Zajoviq
Stanislava Staša Zajović (lindur në 1953 në Nikshiqi, Jugosllavi, Mal i Zi në ditët e sotme) është një aktiviste për paqen dhe bashkëthemeluese dhe koordinatore e “Women in Black” në Beograd, Serbi.
Biografia
Staša flet spanjisht, italisht dhe anglisht.
Ajo është aktiviste feministe me eksperiencë në organizimin e aksioneve të ndryshme, protestave për të drejtat e refugjatëve, grave etj. Ajo ka themeluar iniciativa të ndryshme për rrjete të grave, sikurse Rrjeti i Grave për Paqen, Anti-militarizmi në Serbi, Koalicioni për një shtet laik etj.
Ajo ka organizuar një sërë aktivitetesh edukative, me fokus në të drejtat e grave, gratë për paqe, solidariteti ndër-etnik dhe ndër-kulturor, gratë dhe pushteti si dhe anti-militarizmi. Angazhimi i saj në lëvizjen Women in Black ka pasur ndikim shumë të madh në gjithë lëvizjen globale. Përshembull, Carmen Magallon në librin Mujeres en pie de paz shkruan se vizita e Staša në Spanjë në 1993, idetë e saj dhe angazhimi ndikuan në themelimin e grupit Women in Black në Spanjë.
Staša është autore e shumë eseve, artikujve në mediat lokale, rajonale dhe ndërkombëtare, si dhe revistash e publikimesh mbi tematikën e gruas në politikë, të drejtave riprodhuese, lufta, nacionalizmi dhe militarizmi, rezistenca e grave në luftë, dhe anti-militarizmi.
Në 2017 Staša Zajović ka nënshkruar Deklaratën për gjuhën e përbashkët të Kroatëve, Serbëve, Boshnjakëve dhe Malazezëve. Ajo është nominuar dhe ka fituar një sërë çmimesh dhe titujsh prestiogjioz. Disa prej tyre janë listuar: “Millenium Peace Prize”, “Honorary Citizenship of Tutin”, “Honorary Citizenship of Granada” etj. E nominuar për çmimin Nobel në 2005, si edhe në 2007 si personaliteti i vitit nga e përditshmja serbe “Danas”.
Frigjia
Në lashtësi Frigjia ishte një mbretëri në krahinën qendrore të Anadollisë (Turqi).
Gjatë epokës heroike të mitologjisë greke, disa mbretër legjendarë ishin banorët e Frigjisë: Gordias, nyjën e të cilit e preu Aleksandri i Madh, Midasi, që ktheu në ar gjithçka që preku, kurse Mygdoni që bënte luftë me amazonët. Sipas Eniadit të Homerit, frigjasit ishin aleatë të ngushtë me trojanët dhe morën pjesë në luftën trojanase kundër akaiasit. Fuqia frigjase arriti kulmin e saj në shek. XIX nën sundimin e mbretit Midas, i cili dominonte shumicën e Anadollisë perëndimore dhe qendrore, dhe rivalizonte asirianët dhe Uruartu. Megjithatë ky Midas i mëvonshëm ishte mbreti i fundit i Frigjisë së pavarur, para se kryeqytetin e tij e pushtuan kimeriasit më 695. Atëherë Frigjia u bë vasal i Lidisë, pastaj i Persisë, Aleksandrit të madh, Pergamonit, Romës dhe në fund Bizantit.
Châtel-Montagne
Châtel-Montagne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Châtel-Montagne ka një popullsi prej 380 banorë dhe sipërfaqe 36.81 km², me një dendësi prej 10 banor/km².
Open Street Map
OpenStreetMap (OSM) është një projekt bashkëpunues për të krijuar hartën e botës, që mund të modifikohet lehtazi nga të gjithë. OSM konsiderohet si një shembull i spikatur i informacionit gjeografik të siguruar në mënyrë vullnetare. Krijuar nga Steve Coast në Mbretërinë e Bashkuar në vitin 2004, u frymëzua nga suksesi i Wikipedia-s dhe nga epërsia e hartave të liçensuara në UK dhe vende të tjera. Që prej atij viti, numri i përdoruesve të regjistruar ka arritur 2 milionë, të cilët mund të mbledhin të dhëna nga inspektime panuale, pajisje GPS dhe burime të tjera të lira. Këto të dhëna publikohen në vijim nën licensën ODL - Open Database License. Ndërfaqja online mbështetet nga OpenStreetMap Foundation, një organizatë jo-fitimprurëse të regjistruar në Angli dhe Uells.
Produksioni i Hartës
Të dhënat mblidhen nga vullnetarë që realizojnë inspektime në terren duke përdorur pajisje si njësi portabël GPS, kamerë dixhitale apo regjistrues zëri. Të dhënat më tej shtohen në databazën e OpenStreetMap.
Programe për editimin e hartave
Përditësimi i hartave mund të bëhet duke përdorur redaktorin e parazgjedhur të shfletuesit, një aplikacion HTML5 me anë të d3.js.
OpenStreetMap (OSM) është një projekt virtual bashkëpunues me qëllim krijimin e hartës botërore së redaktueshme nga të gjithë.
Hartat krijohen me anë të të dhënave të marra nga paisje portable GPS, fotografimi ajror, burime të tjera për përdorim publik apo edhe nga njohuria lokale. Si imazhet ashtu edhe grafikat vektoriale mund të shkarkohen nën liçensën Open Database License.
OpenStreetMap është krijuar nën shëmbullin e Wikipedias; edhe këtu hartat që shfaqin karakteristika të ndryshme, butoni i mirënjohur 'Redakto' dhe historia e plotë e redaktimeve ruhen dhe mirëmbahen. Përdoruesit e regjistruar mund të ngarkojnë regjistëra GPS dhe të redaktojnë të dhënat vektoriale me anë të mjeteve të vëna në dispozicion.
State of the Map
Që nga viti 2007, komuniteti OSM ka mbajtur një konferencë vjetore, ndërkombëtare të quajtur State of the Map në qytetet e mëposhtme:
2007 – Manchester, UK
2009 – Amsterdam, Hollandë
2010 – Girona, Spanjë
2011 – Denver, Shtetet e Bashkuara
2012 – Tokio, Japoni
Mbretëria e Hititëve
Hititët ishin popull i lashtë i Anadollit që themeluan një perandori të përqëndruar në Hatusa në Anadollinë qendrore rreth 1600. Perandoria arriti kulmin e saj rreth 1550 nën sundimin e mbretit Suppiluliuma I, kur ajo rrethoi një sipërfaqe që përfshinte shumicën e Azisë së vogël si dhe Levantin verior dhe Mesopotaminë e Lartë. Pas rreth 1180, perandoria mori fund dhe u nda në shtetet-qytetërore hitase, disa nga ata përjetuan gjer në shek. VIII. Gjuha hitite ishte dega anadollase më e lashtë e gjuhëve indo-evropeane. Në kulmin e saj perandoria hitite ishte fuqi e madhe krahas perandorive egjiptiane ose asiriane. Për të vulosur një traktat paqeje me Egjiptin, faraoni Raamses II u martua me një princeshë hitite më 1274. Luftëtarët hitasë ishin të njohur për koçitë e tyre të luftës si dhe për kuajt e tyre.
Open Street Map
State of the Map
2014 – Buenos Aires, Argjentinë
2015 – (nuk ka pasur konferencë)
2016 – Bruksel, Gjilan
Ndihmë humanitare
Në OPM mundet që të editojë qdokush, pra është e hapur për të gjithë. Evetmja që duhet të bëni është të hapni një llogari dhe ta shijoni editimin e qytetit tuaj, lagjes apo fshatit.
Lidhje të jashtme
Website zyrtar
Kukësi djepi i sportit të mundjes : publicistikë
Kukësi djepi i sportit të mundjes : publicistikë libër me autor Hamdi Shllaku. Botuar në Tiranë, në vitin 2000. Faqet e librit 138.
Minako Takashima
Minako Takashima (高嶋 美奈子) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Villevocance
Villevocance është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Villevocance ka një popullsi prej 1225 banorë dhe sipërfaqe 9.38 km², me një dendësi prej 131 banor/km².
Kukësi : në gazetën “Bashkimi” (1945-1980)
Kukësi : në gazetën “Bashkimi” (1945-1980) libër me autor Ahmet Nerguti dhe redaktor Isa Halili. Botuar në Kukës nga "Dy Drina", në vitin 2002. V. 1, faqe 247.
Zef Bushati
Biografia
Në vitin 1975 mbaron studimet e larta në Universitetin e Arteve, ku diplomohet Aktor e Regjisor.
Teqja në Mirasalë
Teqja në Mirasalë është një monument i trashëgimisë kulturore në Mirasalë, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Zef Bushati
Biografia
Në dhjetor të po këtij viti,Zef Bushati kapërxen dyert e Teatrit Kombëtar si aktor.
Që në fillim i besohen te interpretoje personazhe në këtë teatër në shumë pjesë si p.sh në dramat "Familja e Peshkatarit", "Toka Jone" "Zonja nga qyteti", "Arturo Ui", “Viti 61”, etj.
Zef Bushati u shqua per talentin e tij si Aktor e Regjisor.
Për një periudhë 20 vjeçare Zef Bushati interpretoi rreth 47 personazhe, ku vlen të veçohen rolet e Mic Sokolit ne dramen "Besa e Madhe" Kabash Çaushit në dramën "Duke u gëdhirë viti 45", Ferdinandi "Luiza Miler", Luigj Gurakuqi "Udha e flamurit", Parisi "Romeo e Zhulieta", Stanishi "Kush e solli Doruntinën",etj. që është edhe interpretimi i tij i fundit në Teatrin Kombëtar.
Në teatër Zef Bushati provoi edhe regjinë dhe jo pa sukses. Në vitin 1978 vuri në skenë "Vërshime pranverore", më pas "Besa e madhe", "Tragjedinë e fundit të Deas","Monserati" "Hijet e natës", etj. Në disa prej tyre është edhe aktor krahas regjisurës.
Ka interpretuar edhe në film.
Zef Bushati interpretoi ne kinematografi ne filmat:"Shtigje lufte" ne rolin e nje kapiteni italian,"Udhetim ne Pranvere","Shoku yne Tili","Kur ndahesh nga shoket"dhe u shqua ne rolin e italianit,Agushit, tek filmi "Njeriu me Top" si dhe te Kapedan Janos ne filmin "Kemishat me Dyll"
Zef Bushati dha leksione, profesor ne Universitetin e Arteve te Bukura ne Tirane 11 vjet, duke filluar qe ne vitin 1982.Leksionet e tij ne degen e Regjisures dhe te Kantos ishin kryesisht per Mjeshtrine e Aktorit,interpretimin skenik,fjalen artistike,diksionin skenik.
Pas vitit 1991 angazhohet ne politike,Nenkryetar i Partise Republikane, Kryetar i Partise Demokristiane, e me pas ne diplomaci
Ambasador i Shqipërise ne Vatikan,etj.
Me kthimin ne Shqipëri ne vitin 2006, rikthehet ne politike ne rradhet e PDK-se,ku mbajti postin e Sekretarit Politik e te Marredhenieve me Jashte dhe njekohesisht keshilltar i Ministrit te Shendetesise,me tej ZvMinister i Integrimit Europian. Ne vitin 2009 rikthehet ne dipllomaci Minister Fuqiplote zvAmbasador ne Itali.
Ne vitin 2011 rikthehet perseri ne politike Kryetar i Partise Aleanca Demokristiane e Shqiperise.
Jeta personale
Është i martuar dhe ka dy femijë.
Wish Dragon
Wish Dragon (Shqip: Dragoi i Dëshirës) është një film komedi fantastike i animuar kompjuterik kinez-amerikan i vitit 2021, shkruar dhe drejtuar nga Chris Appelhans. Prodhuar nga Columbia Pictures, Sony Pictures Animation, Beijing Sparkle Roll Media Corporation, Tencent Pictures, Base FX, Flagship Entertainment Group, Boss Collaboration dhe Cultural Investment Holdings. Jackie Chan prodhoi filmin dhe dubloi rolin e Cho në versionin mandarin kinez. Personazhet u dubluan në versionet kineze dhe angleze.
Wish Dragon u lëshua teatralisht në Kinë më 15 janar 2021 dhe në Netflix ndërkombëtarisht në 11 qershor 2021. Ai mori vlerësime të ndryshme nga kritikët dhe audiencat, dhe është krahasuar në mënyrë të favorshme dhe të pafavorshme me Aladdin e Disney.
Përmbajtja
Din është një student i klasës punëtore në Shangai, i cili ëndërron të ribashkohet me mikeshën e tij të fëmijërisë Li Na, e cila u zhvendos vite më parë nga lagja e tij me babanë e saj, Wang, dhe jeton një jetë të harlisur. Një ditë, Dinit i jepet një ibrik çaji nga një burrë i moshuar nga i cili del Long, një dragua dëshirash. Long e informon Dinin se do t'i japë tre dëshira zotërisë së tij, këdo që mban çajnikun. Din do të jetë mjeshtri i dhjetë dhe i fundit i Long dhe do ta çlirojë Long nga skllavëria e tij, duke e lejuar atë të hyjë në Botën e Shpirtit. Më pas, Din ndiqet nga një treshe i udhëhequr nga një burrë i quajtur Pockets, i dërguar nga Wang për të rimarrë çajnikun me shpresën për të shpëtuar biznesin e tij të dështuar. Din përdor dëshirën e tij të parë për të luftuar dhe për të shpëtuar.
Të nesërmen, Din dhe Long arrijnë në festën e ditëlindjes së Li Na. Din bën dëshirën e tij të dytë që të paraqitet përkohësisht si një princ i pasur, duke shpresuar që Li Na ta vërejë që të rindezë miqësinë e tyre. Li Na zhgënjehet kur kupton se babai i saj nuk do të marrë pjesë në festën e saj. Din, duke qenë në hap me mbulesën e tij, e ngushëllon atë dhe ata janë pyetur nga Wang (përmes një thirrjeje video) për të ndarë një vakt së bashku. Long paralajmëron Dinin që Li Na do ta linte atë sa më shpejt që të mësonte identitetin e tij për shkak të statuseve të tyre të ndryshme socio-ekonomike.
Pas gjurmimit të Dinit, Pockets tradhton Wang duke marrë çajnikun për vete dhe i kërkon dragoit të urimit dëshirën e tij të parë për të kthyer gjithçka që prek në ar. Ai e lëshon Wang nga një skelë e madhe, duke e plagosur për vdekje para Li Na. Din ndjek goons, dhe përfundimisht përfundon duke luftuar Xhepat në shpinë të Long. Xhepat cepin Din dhe përgatitet ta godasin me dorën e tij të artë, por Long e vë veten në rrugë, duke bërë që ai dhe Xhepat të kthehen në statuja ari. Din nuk është në gjendje të ndalojë statujën e Long të fundoset në fund të një lumi, ndërsa Xhepat copëtohen përtokë.
Long e gjen veten e tij njerëzore në hyrje të Botës Shpirtërore. Pavarësisht se u tundua të kalonte nëpër porta, ai i lutet zotit mbrojtës të portës që të kthehet në Din sepse ai nuk e ka përdorur dëshirën e tij të tretë. Kujdestari pajtohet, me një kusht. Din përdor dëshirën e tij të fundit për ta rikthyer Wang në jetë dhe Long zhduket.
Hurrianët
Hurrianët ishin një popull i epokës së bronxit në Lindjen e Afërt. Ata banonin në Anadollinë dhe në Mesopotaminë veriore. Kryeqyteti i tyre ishte Urkesh. Kombi më i madh hurian ishte mbretëria shumë-etnike e Mitanisë, ku mitanasit formonin një shtresë të lartë që dominonte hurrianët. Popullsia e perandorisë hitase përbëhej nga një popullsi e madhe hurrianësh, dhe hurrianët ndikuan tek mitologjia hitase. Nga epoka e broncit të hershme hurrianët u asimiluan me popujt e tjerë me përjashtim të Urartut. Disa ekspertë mendojnë se gjuhët hurriane dhe urartase janë të afërta me gjuhët e Kaukazit verior, kurse armenasët janë një përzierje hurianesh dhe urartasesh.
Festivali Evropian i Këngës 1996
Festivali Evropian i Këngës 1996 ishte edicioni i 41-të i Festivalit vjetor Evropian të Këngës. Ai u zhvillua në Oslo, Norvegji, pas fitores së Secret Garden në konkursin e vitit 1995 në Dublin, Irlandë me këngën "Nocturne".
Hurrianët
Nga shek. XXI gjer në shek. XVIII, Asiria kontrollonte kolonitë në Anadolli, dhe hurrianët adoptuan shkrimin kuneiform akadian. Tekstet në gjuhën hurriane u gjetën në Hatusa. Letra më e gjatë e letrave të Amarnës janë shkruar në gjuhën hurriane: bëhet fjalë për një letër që shkroi mbreti Tushratta i Mitanisë drejtuar faraonit Amenhotep III. Emrat hurianë u gjetën në krahinën e Kurkukut. Hurrianët ishin të njohur për kuajt e tyre.
Përpeqi
thumb|Përpeqi Përpeqi është një lloj pitje tradicionale dhe e vjetër shqiptare e cila zakonisht bëhet me petë, vezë dhe qumësht, por që dikur në vend të qumështit shpesh aplikohej kulloshtra e lopëve. Në disa pjesë të vendit tonë përpeqi mund të përfshijë edhe djathë, mazë, gjalpë ose margarinë dhe eventualisht përbërës të tjerë.
Zakonisht vetëm një petë e madhe vendoset në tepsi për pjekje ku i hidhet masa e përgatitur. Pastaj i hedhen ve sipas dëshirës, dy, tri ose katër. Pjesa e tepërt e petës e cila del jashtë tepsisë mbështillet në skajin e brendshëm të rrethit të tepsisë dhe pastaj bëhet pjekja. Pjekja mund të bëhet edhe me saç sikur flija ku edhe del më e shijshme.
Festivali Evropian i Këngës 1996
U mbajt më 18 maj 1996 në Oslo Spektrum. Prezantuesit ishin Morten Harket dhe Ingvild Bryn. Harket, këngëtari kryesor i a-ha, hapi shfaqjen me një performancë të këngës së tij "Heaven's Not for Saints", i cili ishte një hit në Norvegji në atë kohë. Njëzet e tri vende morën pjesë në garë, me Eimear Quinn të Irlandës kurorëzoi fituesin pas votimit përfundimtar, me këngën, "The Voice". Kënga u shkrua nga Brendan Graham, i cili gjithashtu kompozoi fituesin e vitit 1994 "Rock 'n' Roll Kids". Ishte gjithashtu një fitore rekord e shtatë - dhe më e fundit - për Irlandën.
Debian
thumb|Debian Logo Debian (/'dɛbiən/) është një sistem operativ kompjuterik Unix dhe një nga distribucionet kryesore Linux që përbëhet plotësisht nga softuerë të hapur për përdorim dhe ndryshime, që janë pronë publike. Pjesa më e madhe e kodit të tij është publikuar nën licensën GPL (GNU - General Public Licence), Licensa e Përgjithshme Publike. Tri degët kryesore që ofron janë: i Qëndrueshëm, Tesues, dhe i Paqëndrueshëm (Stable, Testing, Unstable).
Debian Stable (i Qëndrueshëm) është më i përhapur për kompjuterat personalë dhe për serverat e rrjetit dhe është përdorur si bazë për shumë distribucione të Linux. Dy degët e tjera të Debian, Tesing (Testues) dhe Unstable (I Paqëndueshmi) janë sisteme që zhvillohen më shpejt dhe ndryshojnë për t'u shndërruar në Stable (I Qëndrueshëm) pas zhvillimit dhe testimit (Unstable kalon në Testing, dhe Testing bëhet Stable).
Festivali Evropian i Këngës 1996
Një raund parakualifikimi vetëm audio jo-televiziv u organizua nga Unioni Evropian i Transmetimeve (EBU), në mënyrë që të rendiste në listën e ngushtë numrin e kombeve pjesëmarrëse që do të konkurronin në finalen televizive nga njëzet e nëntë, në njëzet e tre më të menaxhueshme. ,, , , , dhe  nuk arritën të kualifikohen. Maqedonia përfundimisht bëri debutimin e tyre në. Konkursi i vitit 1996 mbetet i vetmi Eurovision pa një hyrje gjermane në Finalen e Madhe të konkursit.
Debian
Debian u prezantua për herë të parë në vitin 1993 nga Ian Murdock, dhe dalja e versionit të parë të Qëndrueshëm ndodhi në vitin 1996. Zhvillimi i tij kryhet nëpërmjet internetit nga një skuadër vullnetarësh të cilët drejtohen nga një drejtues projekti dhe tri dokumenta themelore: Kontrata Sociale e Debian, Kushtetuta e Debian dhe Udhëzimet e Debian për Softuerin e Lirë. Klasifikime të tjera përditësohen vazhdimisht dhe kandidati pasardhës lëshohet pas një kohe të caktuar ngrirjeje.
Festivali Evropian i Këngës 1996
Vendndodhja
majtas|parapamje|200x200px|Oslo Spektrum, Oslo - vendi pritës i konkursit 1996. Oslo është kryeqyteti dhe qyteti më i populluar në Norvegji. Ai përbën një qark dhe një komunë. Për herë të parë, kryeqyteti norvegjez organizoi konkursin. Kjo ishte hera e dytë që ngjarja u vu në skenë në Norvegji, pas konkursit të vitit 1986 në Bergen. Oslo Spektrum, një arenë shtëpie me shumë qëllime, u zgjodh si vendi pritës. Hapur në dhjetor 1990, ai është i njohur kryesisht për mbajtjen e ngjarjeve të mëdha të tilla si Koncerti vjetor i Çmimit Nobel për Paqen dhe koncertet nga artistë me famë kombëtare dhe ndërkombëtare
Debian
Si një nga pjesët më të hershme të Linux-it, u parashikua që Debian të zhvillohej në mënyrë të hapur nën kontekstin e një projekti GNU (GNU - General Public Licence). Ky vizion tërhoqi vëmendjen dhe mbështetjen e Fondacionit të Softuerëve të hapur i cili e sponsorizoi projektin për një vit, nga nëntori i vitit 1994 deri në nëntorin e vitit 1995. Në fund të sponsorizimit, projekti Debian krijoi organizatën "Softueri në Interes të Publikut".
Lidhje të jashtme
https://www.debian.org/
Mikoza e lekures
Në grupin e dermatofiteve hyjnë:
-trihofitet
-epidermofiti
-mikrosporet
Përfaqësues i kërpudhave të tharmit është Candida albicans. Depërtimin e kërpudhave në thellësi të lëkurës: - E pengon - Luspimi i lëkures, thartirat (acidet) yndyrore të cipës mbi- lëkurore, flora normale e lekurës, imuniteti i ndermjetësuar nga qelizat - E ndihmon - lagështia e lëkures Futjen e dermatofiteve në shtresën e brirëzuar të lëkures-enzimat eratolitike. Në rrënjen e qimes prodhohen lëndë kemotaktike që shpjegojnë rritjen e dermatofiteve në drejtim të kundërt me rritjen e qimes. Dermatofitet sulmojnë vetëm qimen vitale dhe keratinën e mbilëkurës që është në krijim e sipër Pushi( qime të shkurtra, holla) nuk është i pershtatshëm për zhvillimin e dermatofiteve Dermatofitet shtohen me anë të sporeve. Diagnostifikimi i dermatomikozave:llamba Wood Përcaktimi i saktë i llojit të dermatofitit vetëm përmes kultivimit (p.sh. Terrenin Sabouraud-agar) Analiza histopatologjike -Vetëm në rastet e padiferencuara, -Verifikimin e diagnozës, -Jo specifike. Teste imunologjike Aplikimi intradermal i Ag rezulton me reaksionin e hershëm (tip I) ose të vonshëm (tip IV) të tejndjeshmërisë Përcakton praninë e At antimikotik.
Dermatofitet ndahen:
-antropofile -zoofile -gjeofile Dermatofitet antropofile -I janë përshtatur jetës parazitare vetëm te njeriu -Nuk shkaktojnë reagime të mëdha në lëkure -Sëmundja ka zhvillim kronik -Nuk janë zbuluar At në organizëm Ndahen në 2 grupe: 1) Dermatofitet shkaktare të dermatomikozës endemike:    Ichophyton violaceum- shkaktar i mikozës sip. kokës dhe favusit     Trichophyton tonsurans     Microsporum ferrugineum     Microsporum audouini 2) Dermatomikozen në këmbë dhe siperfaqet intertrigjinoze Trichophyton mentagrophytes interdigitale Trichophyton rubrum Epidermophyton floccosum Dermatofilet zoofile- Bën pjesë: Trichophyton mentagrophytes granulosum Trichophyton verrucosum Trichophyton canis -Parazitojnë në kafshë shtëpiake ose të egra -Reagim jo vetëm i lekurës por edhe i përgjithshëm -Vendi i infektuar pezmatohet shpejtë, shfaqet qelbezimi -Kemi prodhim te At.
Mjekimi
Parimet e mjekimit : -Mënjanimi i faktorëve favorizues -Mënjanimi i shtresave të infektuara -Aplikimi i antimikotikëve: -Për përdorim të jashtëm: Imidazoli (klotrimazoli, ekonazoli, ketokonazoli, mikonazoli) dhe alilamina (terbinafina) -Për përdorim të brendshm:te mikozat e kokës, thonjëve,raste rezistente në shuplakë dhe shputa. Grizeofulvina, triazoli, alilamina
Marliac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Marliac (Ocitanisht: Marlhac ; Shqip: Marjaku) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Gjeografia
Marjaku kufizohet nga 6 komuna, një në Haute-Garonne dhe pesë në Ariège : Gaillac-Toulza në veriperëndim, dhe së fundi nga departamenti i Ariège në verilindje, lindje, juglindje, jug dhe jugperëndim nga komunat e Canté, Brie, Justiniac, Durfort dhe Villeneuve-du-Latou.
Kasitët
Ata hipën në fuqi në Babiloni pas plaçkitjes hitase më 1595 dhe themeluan një dinasti të bazuar në Dur-Kurigalzu. Kasitët ishin anëtarët e aristokratisë luftëtare. Dinastia e tyre zgjati 500 vjet. Disa nga udhëheqësit kasitë mbanin emra indo-europianë, kështu ka të ngjarë se ata ishin një elitë sundimtare e ngjashme me mitanasit që sundonin mbi hurrianët në Azinë e vogël.
Mirupafshim (album)
Mirupafshim është një album i këngëtares Ganimete Abazi.
William More (vdiq më 1402)
William More (vdiq më 1402), ishte një deputet i parlamentit të Anglisë.
Sinceny-Autreville
Sinceny-Autreville është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France.
Epikë legjendare nga rrethi i Kukësit
Epikë legjendare nga rrethi i Kukësit libër nga Shefqet Hoxha (mbl. e përgat). Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave të Shqipërisë, viti i botimit 1983. Faqet e librit 348.
Jeangu Macrooy
Jeangu Macrooy (lindur më 6 nëntor 1993 në Paramaribo) është një këngëtar-kantautor surinamez. Ai jeton në Holandë që nga viti 2014. Muzika e Macrooy mund të përshkruhet më së miri si shpirt modern. Publiku i tij është në Holandë, Surinam dhe gjithnjë e më shumë në Belgjikë, Francë dhe Gjermani. Ai do ta përfaqësojë Holandën në Festivalin Evropian të Këngës 2020 në Roterdam.
Karriera e hershme
Në vitin 2011, së bashku me vëllain e tij binjak Xillan Macrooy, Macrooy formoi grupin Between Towers. Albumi i tyre i parë dhe i vetëm, "Stars on My Radio" doli më 2013. Pasi studioi në Konservatorin e Surinamit në Paramaribo për dy vjet, ai u transferua në Holandë në vitin 2014 për të studiuar shkrime të këngëve në Konservatorin ArtEZ në Enschede.
2015–2019: Lëshime dhe turne të albumeve
Gjatë një shfaqjeje në konservator, Macrooy u takua me prodhuesin e muzikës Perquisite dhe nënshkroi me labelin e tij të regjistrimit Unexpected Records menjëherë pas në dhjetor 2015. Debutimi i EP i Macrooy "Brave Enough" u shfaq në prill 2016, dhe kënga e tij e parë solo "Gold" u përdor në një reklamë të HBO për Game of Thrones. Një vit më vonë, në prill 2017, Macrooy publikoi albumin e tij të parë, High on You. Albumi arriti kulmin në numrin 69 në Listën e albumeve holandeze.
2020–aktualisht: Festivali Evropian i Këngës
Më 10 janar 2020, u njoftua se Macrooy do ta përfaqësonte Holandën në Festivalin Evropian të Këngës 2020 në Roterdam.
De Wereld Draait Door
Macrooy ka qenë një mysafir i rregullt në talkshow holandeze De Wereld Draait Door (DWDD). Përveç performimit të muzikës së tij, ai ka paguar haraç ndaj artistëve të tjerë, përfshirë Stevie Wonder, George Michael dhe Diamonds Blue. Ai interpretoi gjithashtu "The Times They Are a-Changin" Bob Dylan në një transmetim special retrospektiv të shfaqjes. Gjatë gjithë sezonit të shfaqjes 2018-2019, Macrooy këndoi disa këngë nga Paul Simon dhe Elton John të cilët kishin paralajmëruar turnet e tyre të lamtumirës më herët më 2018.
The Passion
Më 29 mars 2018, Macrooy ishte pjesë e prodhimit kombëtar holandez të TV The Passion, në të cilin ai mori rolin e Judës, krahas Tommie Christiaan (Jesus), Brainpower (Petrus), Glennis Grace (Maria) dhe Arjan Ederveen (Pilatus) ). Transmetimi, i cili u zhvillua në Amsterdam-Zuidoost atë vit, tërhoqi 3.5 milionë shikues.
Qendra (parti politike)
Qendra ( Die Mitte  ; frëngjisht: Le Centre   ; Il Centro   ) ose Aleanca e Qendrës ( Alleanza del Centro ) është një parti politike e qendrës së djathtë në Zvicër. Ajo u formua nëpërmjet bashkimit të Partisë Popullore Kristiane Demokratike të Zvicrës (CVP) dhe Partisë Demokratike Konservatore të Zvicrës (BDP). Pas bashkimit formal të partive më 1 janar 2021, ajo zë 28 nga 200 vendet në Këshillin Kombëtar dhe 13 nga 46 vendet në Këshillin e Shteteve. Viola Amherd është përfaqësuesja e partisë në Këshillin Federal.
Historia
Partia Popullore Demokristiane e Zvicrës (CVP) u themelua në vitin 1912 si Partia Konservatore Katolike e Zvicrës, duke u bërë Partia Popullore Konservatore-Kristiane-Sociale në 1957. Në vitin 1970, emri ndryshoi në Partinë Popullore Demokristiane të Zvicrës. Me kalimin e kohës, varësia e partisë nga votuesit katolikë dhe ruralë rezultoi në një rënie në % të votave të saj në nivel kombëtar, por veçanërisht në zonat urbane. Në katër kantonet më të mëdha, ata të Zyrihut, Bernës, Vadit dhe Aargaut, CVP zinte vetëm tre nga 94 vendet në Këshillin Kombëtar. Më vonë, ajo ia lëshoi SVP-së një nga dy vendet e saj në Këshillin Federal në përputhje me formulën magjike, e cila përdoret për të shpërndarë mandatet në Këshillin Federal. Nga zgjedhjet e vitit 1995 deri në zgjedhjet e 2019-ës, përqindja e votave të CVP-së u ul nga 16.8% në 11.4%. Pas zgjedhjeve të vitit 2003, Ruth Metzler e CVP-së, u zëvendësua nga Christoph Blocher i Partisë Popullore Zvicerane në Këshillin Federal, duke e lënë CVP-në me vetëm një vend në ekzekutivin e vendit.
Partia Demokratike Konservatore e Zvicrës (BDP) u themelua më 1 nëntor 2008 pasi anëtarët e moderuar të Partisë Popullore Zvicerane (SVP), të cilët mbështetën zgjedhjen e Eveline Widmer-Schlumpf mbi kreun e SVP-së Christoph Blocher për Këshillin Federal, u përjashtuan nga SVP-ja kombëtare dhe formoi partinë e re. Ajo mbeti një parti rajonale me forcë në Bernë, Glarus dhe Grisons, por pak mbështetje gjetkë.
Zgjedhjet
Në zgjedhjet federale të Zvicrës 2019, CVP-ja mori 11.6% të votave për Këshillin Kombëtar me 25 anëtarë, ndërsa BDP-ja fitoi 2.4% dhe kishte tre anëtarë. Për zgjedhjet për Këshillin e Shteteve, CVP-ja kishte 13 anëtarë. Së bashku, Qendra ka 28 anëtarë në Këshillin Kombëtar, duke e vendosur atë në një barazim për të katërtin më të madh në dhomën e ulët. Ajo ruan statusin e saj si partia më e madhe në dhomën e sipërme.
Mirupafshim
Mirupafshim mund të referohet për:
Historia e Murit të Madh Kinez
Historia e Murit të Madh Kinez fillon kur fortifikimet e ndërtuara nga shtetet e ndryshme të lashta kineze gjatë periudhës së Pranverës dhe Vjeshtës (771–476 p.e.s.) dhe Periudhës së Shteteve Ndërluftuese (475–221 p.e.s.) ishin të lidhur nga perandori i parë i Kinës, Qin Shi Huang, për të mbrojtur Dinastinë e tij të sapo-formuar (221–206 p.e.s.) kurndër inkursionte nga nomadët euroaziatikë. Muret ishin ndërtuar prej dheu të ngjeshur, duke përdorur punën e detyruar dhe rreth vitit 212 p.e.s. shtrihej nga Gansu deri në bregdetin jugor të Mançurisë. Dinastitë e mëvonshme adoptuan politika të ndryshme kundrejt mbrojtjes së kufirit verior. Dinastia Han (202 p.e.s.–220 të e.s.), Dinastia Veriore Qi (550–574), Dinastia Sui (589–618) dhe veçanërisht Dinastia Ming (1369–1644) ishin midis aty që e rindërtuan, përforcuan dhe i zgjeruan muret, megjithëse ata i ndoqën rrallë rrugët Qin. Hanët i shtrinë fortifikimet më tej në perëndim, Qi-të ndërtuan rreth 1,600 km. muresh të reja, ndërsa Sui-t mobilizuan mbi një milion njerëz në përpjekjet e tyre mur-ndërtuese. Anasjelltas, Dinastia Tang (618–907), Dinastia Song (960–1279), Dinastia Yuan (1271–1368) dhe Dinastia Qing (1644–1911) më së shumti nuk ndërtuan mure kufiri, duke zgjedhur zgjidhje për kërcënimin nga Azia e Brendshme si fushatat ushtarake dhe diplomacia. Megjithëse një penguse i dobishëm kundër inkursioneve, në mjaft pika përgjatë historisë së tij Muri i Madh dështoi për ti ndaluar armiqtë, duke përfshirë vitin 1644 kur mançutë Qing Marshuan përmes portave të kalimit Shanhai dhe zëvendësuan dinastinë më aktive mur-ndërtuese, Mingët, si sundues të Kinës. Muri i Madh Kinez i dukshëm sot gjerësisht daton nga Dinastia Ming, pasi ata rindërtuan shumë nga muri me gurë dhe tulla, shpesh duke e shtrirë linjën e tij në terrene të vështira. Disa seksione mbeten në gjendje relativisht të mirë ose kanë qenë rinovuar, ndërsa të tjera janë dëmtua ose shkatërruar për arsye ideologjike, të shpërbërë për materialet e tij ndërtuese, ose të humbur për shkak të gërryerjes së kohës. Njo objekt mahnitjeje për të huajt, muri është tashmë një simbol kombëtar i respektuar dhe një destinacion popullor turistik.
Konsiderata gjeografike
Konflikti midis kinezëve dhe nomadëve, prej të cilët u shfaq nevoja për ngritjen e Murit të Madh, të degëzuar nga diferencat gjeografike. Etiketat isohyet 15", shtrirja e tokës bujqësore, duke ndarë fushat pjellore të Kinës në jug dhe stepat gjysëm-shkretëtira të Azisë së brendshme në veri. Klimat dhe topografia e dy rajoneve çuan në modele të ndryshme të zhvillimit shoqëror. Sipas modelit të sinologjistit Karl August Wittfogel, lymi i tokëss së Shaanxi-së e bërë të mundur për kinezët të zhvillonin bujqësinë e vaditur në të. Megjithëse kjo i lejonte ata ta shtrinin në pjesët e ulëta të luginës së Lumit të Verdhë, një vepër e tillë ujore në një shkallë gjithmonë në rritje kërkonte punë kolektive, diçka që mund të menaxhohet vetëm nga disa forma burokracie. Kështu dijetarët-zyrtarë përparuan për gjetur të ardhurat dhe shpenzimet e hambarëve. Qytetet kineze të rrethuara me mure u rritën shpejt rreth depozitave për arsye mbrojtjeje së bashku me dobinë administruese; ato mbanin pushtuesit jashtë dhe siguronin se qytetarët të mbeteshin brenda. Këto qytete të kombinuara për tu bërë shtete feudale, që si rrjedhojë u bashkuan për tu bërë një perandori. Në këtë mënyrë, sipas këtij modeli, mure jo vetëm rrethonin qytetet, por me kalimin e kohës shënonin gjithashtu kufijtë e shteteve feudale dhe si rrjedhojë gjithë perandorinë kineze duke ofruar mbrojtje kundër inkursioneve nga stepat veriore. Shoqëritë e stepave të Azisë së Brendshme, klima e të cilave favorizonte ekonominë blegtorale, ishte plotësisht në kontrast me modelin kinez të zhvillimit. Pasi tufat e kafshëve janë migruese si natyrë, komunitetet nuk mund të përballonin të ishin sedentarë dhe kështu evoluan si nomadë. Sipas mongolistit të rëndësishëm Owen Lattimore ky stil jete u provua si i pakrahasueshëm me modelin ekonomik kinez. Pasi popullsia e stepave rritej, ekonomia blegtorale nuk mund ta përballonte e vetme këtë popullsi dhe aleancat tribale kishin nevojë mbaheshin nëpërmjet shpërblimeve materiale. Për këto nevoja, nomadët kishin për tu kthyer në shoqëri të ngulura për marr grurë, vegla metali dhe objekte luksi, që ata nuk mund ti sigurënin vetë. Nëse mohoej tregëtia nga popujt e ngulur, nomadët do të detyroheshin të plaçkisnin ose madje ti pushtonin.
Dinastia Han (206 p.e.s.–220 i e.s.)
Në vitin 202 p.e.s., ish fshatari Liu Bang doli fitimtar nga lufta Chu–Han që ndoqi rebelimin që përmbysi Dinastinë Qin dhe e shpalli veten perandor të Dinastisë Han, duke u bërë i njohur si perandori Han, Gaozu (mbretëruar nga viti 202 - 195 p.e.s.) në kohët e mëvonshme. I paaftë të zgjidhte problemin e ringritur Xiongnu në rajonin Ordos nëpërmjet mjeteve ushtarake, perandori Gaozu u detyrua ti kënaqte Xiongnu-të. Në shkëmbim të paqes, Hanët i ofruan tribute bashkë me princesha për tu martuar me krerët Xiongnu. Këto martesa diplomatike do të bëheshin të njohura si heqin dhe marrveshja specifikonte se Muri i Madh (i përkufizuar për të qenë muri Qin i periudhës së Shteteve ndërluftuese ose një shtrirje e shkurtër e murit jugor të Kalimit Yanmen ) do të shërbente si linjë përgjatë të cilës asnjë palë nuk do të afrohej. Në vitin 162 p.e.s., djali i Gaozu-së Perandori Wen e qartësoi marrëveshjen, duke sugjeruar Xiongnu chanyu mbanin kotrollin në veri të murit dhe perandori Han në jug të tij. Sima Qian, autori i Kronikave të Historianit të Madh, përshkruan rezultatin e kësaj marrëveshjeje si një paqe dhe miqësi: "nga chanyu e tutje, gjithë Xiongnu u zhvillua miqësisht me Han-ët, duke ardhur dhe ikur përgjatë Murit të Gjatë". Gjithësesi, kronikat kineze, tregojnë se Xiongnu-të shpesh nuk e respektonin marrëveshjen, pasi kalorësia Xiongnu ishte mbi 100,000 bëri mjaft inkursione në territorin Han megjithë ndërmartesat.
Dinastia Tang (618–907)
Politika kufitare nën Dinastinë Tang i pushuan aktivitetet e ndërtimit të murit të dinastive të mëparshme që sundonin Kinën veriore që nga shekulli i III p.e.s. dhe nuk u ndërmor ndonjë ndërtim i gjerë i murit për të disa qindra vjet. Së shpejti pas vendosjes së Dinastisë Tang, gjatë mbretërimit të perandorit Taizong (në vitet 626-649), kërcënimi i tribuve göktürke nga veriu bëri që disa oborrtarë të sugjeronin të mereshin punëtorë angari për të riparuar vjetërimin e Murit të Madh. Taizongu e përbuzi sugjerimin, duke aluduar se muret e Dinastisë Sui u ndërtuan më kot: "Perandori Yang Sui e bëri popullin të punoi për të ndërtuar Murin e Madh në mënyrë që të mbrohej kundër turqve, por në fund kjo ishte e padobishme". Në vend të ndërtimit të mureve, Taizongu pohoi se ai "kishte nevoj thjeshtësisht të vendoste Li Shiji-n në Jinyang për qetësimin e trazirave në kufi". Në këtë mënyrë, Taizongu dërgoi gjeneralë të talentuar si Li Shiji me ushtri të lëvizshme në kufi, ndërsa fortifikimet ishin të kufizuara kryesisht në një seri garnizonesh, siç quheshin në mënyrë eufemistike "qytete për të pranuar dorëzimin" (受降城, shòuxiáng chéng) që në fakt ishte baza nga e cila niseshin sulmet. Si rezultat e strategjisë ushtarake, Dinastia Tang u zgjerua duke u bërë një nga perandoritë më të mëdha kineze, duke i shkatërruar Göktürqit e Khaganatit Lindor të Turqve dhe duke përfituar territorin që shtrihej deri në Kazakistan. Megjithatë, dëshmitë tregojnë se në periudhën Kaiyuan (713-742) të mbretërimit të perandorit Xuanzong, gjenerali Zhang Yue ndërtoi një mur 90 li (48 km) në veri të Huairongut (懷戎; kontea moderne e Huailait, Hebei), megjithëse mbetet e paqartë nëse ai ngriti mure të reja apo përforcoi muret ekzistuese të Qi-ve veriorë. Muri i Madh, ose rrënojat e tij, përmenden në pjesën e poezisë Tang të njohur si “Fortesa kufitare (邊塞, 出塞, or 塞下曲; biansai shi; 邊塞詩, "vjershë kufitare") e shkruar nga zyrtarë studiues të caktuar përgjatë kufirit.
Muri i vjetër si linjë kufiri Song
Pushteti kinez han gjatë periudhës së paqëndrueshme post-Tang përfaqësohej nga Dinastia Song (960-1279), që e realizoi bashkimin e shteteve kineze me pushtimin e Wuyue në vitin 971. Duke u kthyer në veri pas kësaj fitoreje, në vitin 979 songët eleminuan hanët veriorë, pasuesit e fundit të dinastisë së vonë Jin, por qenë të paaftë të merrnin Gjashtëmbëdhjetë Prefekturat nga Dinastia Liao. Si rezultat i sulmit ushtarak song, marrdhëniet midis Dinastive Song dhe Liao mbetën të tensionuara dhe armiqësore. Një nga fushëbetejat e luftës Song–Liao ishte Hapja e Murit të Madh (長城口), e quajtur kështu për shkak të murit jugor Yan të periudhës së Shteteve Ndërluftuese e kaluan lumin Juma këtu për në territorin Liao. Hapja e Murit të Madh pa luftimet në vitet 979, 988-989 dhe 1004, si dhe në vitin 980 u ndërtua një fortesë Song aty. Luftëra të ndërmjetme midis perandorisë Song dhe Liao zgjatën deri në janar të vitit 1005, kur një armëpushim çoi në Traktatin e Chanyuanit. Kjo marrëveshje, midis gjërave të tjera, kërkonte që perandoria Song ti paguante një tribut asaj Liao, perandoritë Song dhe Liao njiheshin si të barabarta, dhe caktonte kufirin Song–Liao, në vijën që u përcaktua më qartësisht në një seri marrëveshjesh dypalëshe. Shtrirje të shumta të murit të vjetër, duke përfshirë edhe Murin e brendshëm të Qi-ve verior afër vargmalit Hengshan, u bë vija kufitare midis perandorive Song dhe Liao. Duhet të verehet se në vitin 1075 perandoria Song me gjasa i dorëzoi asaj Liao kërkesat dhe e zhvendosi kufirn në jug për tu përshtatur me vijat ujore Hengshan në vend të mureve të Qi-ve verior. Në veri-perëndim, shteti Song ishte në konflikt me shtetin e Xias Perëndimore, pasi ata kishin pushtuar atë që shteti Song e konsideronte si tokë kineze të humbur gjatë Dinastisë Tang. Shteti Song përdori muret e ndërtuara gjatë mbretërimit të mbretit Qin, Zhaoxiang i periudhës së Shteteve Ndëluftuese, duke i bërë ata kufij Song–Xia Perëndimore, por topografia e zonës nuk ishte aq e mbrehtë dhe e larguar si mbrojtjet Song–Liao në lindje. Gjenerali i kufirit Cao Wei (kinezçe 曹瑋, 973-1030) e konsideroi murin e vjetër vetëm të pamjaftueshëm për të ndaluar një kalorësi tangute për të sulmuar dhe kishte një trashe të thellë të gërmuar përgjatë tij. Kjo trashe, midis 15dhe 20 m e gjerë dhe e thellë, u provua një mbrojtje efektive, por në vitin 1002 tangutët kapën rojet patrulluese Song dhe e mbushën trishen për të kaluar Murin e Vjetër. Më vonë, në vitin 1042, tangutët e kthyen trashënë kundër shtetit Song duke hequr urë-kalimet mbi të, duke zënë kështu në kurth ushtrinë duke u tërhequr të Ge Huaimin-it (葛懷敏) përpara shkatërrimit të saj në Betejën e Fortesës Dingchuan (定川寨). Megjithë luftën me shtetin Xia Perëndimor, Songu i pushoi pretendimet territoriale me ta duke arritur marrëveshje si me Liaon. Megjithatë, menjëherë pasi Dinastia Jin përmbysi Dinastinë Liao, xhurkenët plaçkitën kryeqytetin Song në vitin 1127 gjatë luftrave Jin–Song, duke bërë që oborri Song të largohej në jug të Lumit Jangce. Për dy shekujt e gjysëm në vazhdim, Muri i Madh nuk luajti ndonjë rol në gjeopolitikën kineze han.