cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hasan Bello
2006-2007 Arkivi i Kryeministrisё sё ish-Perandorisё Osmane, Stamboll. Specializuar pёr diplomatikё osmane.
2009-2010 Bursё 1 vjeçare, kёrkimore e akorduar nga Ministria e Arsimit (Tiranё) pranё Departamentit tё Historisё Bashkohore tё Fakultetit tё Historisё nё Universitetin e Stambollit.
FUSHAT E SPECIALIZIMIT
Fusha e studimeve
Historia e Rilindjes Kombëtare.
Historia e Pavarësisë dhe e Konsolidimit të Shtetit Shqiptar.
BOTIME
1)   2006: Bisedimet e Asamblesё Kushtetuese mbi Çёshtjen e Shёn Naumit dhe Vermoshit, Tiranё: “Arbëria”,  (Bashkëautor me Bajram Xhafa)
2)   2008: Princ Widi, Memorandum pёr mbi Shqipnin, Tiranё: “Arbëria”, (përgatitur për botim dhe parathënia).
3)   2010: Fragmente kulturore nga qytetet shqiptare [album], Tiranë: Ministria e Kulturës Rinisë dhe Sporteve & Universiteti Epoka. (përgatitur për botim dhe parathënia).
4)   2015: Marrëdhëniet shqiptaro-turke 1912-1939, Tiranë: Qendra e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë, (Monografi miratuar nga Këshilli Shkencor i Institutit të Historisë).
6)   2018: Indoktrinimi komunist përmes kulturës, letërsisë dhe artit (dokumente arkivore), vëll.I, botim i Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë, Tiranë, (Bashkautorë me Beqir Meta dhe Afrim Krasniqi).
8)   2019: Historia e shqiptarëve gjatë shekullit XX, vëll II, botim i Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë, Tiranë, (Bashkëautor).
9)   2019: Shqipëria, Kisha Katolike dhe Vatikani (nga fundi i shek.XIX - 1939), Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë, (Monografi miratuar nga Këshilli Shkencor i Institutit të Historisë).
10)               2019: Syrja dhe Eqrem bej Vlora (dokumente), vëll.I,II,III, Tiranë: Onufri, Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë & Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave të Shtetit,  (Bashkautorë me Beqir Meta).
11)               2020: Historia e shqiptarëve gjatë shekullit XX, vëll III, botim i Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë, Tiranë, (Bashkëautor).
12)               2020: Indoktrinimi komunist në kulturë, art dhe letërsi (1974-1976), (dokumente arkivore), vëllimi III, Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë & Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave të Shtetit, (Bashkautorë me Beqir Meta dhe Afrim Krasniqi).
13)               2020: Dokumente për Esat Pashë Toptanin, (dokumente arkivore), vëll.I,II, Tiranë: Westprint.
14)               2020: Dokumente të Kominternit për Shqipërinë (lëvizja komuniste në vitet 20-30-të), (dokumente arkivore), Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë & Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave të Shtetit.
15)               2020: Xhemal Kusi, Shqipëria në vitet 1912-1944, kujtime, Tiranë: Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë.
16)               2020: Koço Tashko, Kujtime mbi lëvizjen komuniste në Shqipëri në vitet 20-30, Tiranë: Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë & Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave të Shtetit.
17)               2020: Dushan Mugosha, Kur isha në Shqipëri, kujtime, Tiranë: Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë & Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave të Shtetit.
18)               2020: Demir Godelli, Kujtime për kryengritjen e Fierit të vitit 1935 dhe lëvizjen komuniste, Tiranë: Westprint.
19)               2021: Indoktrinimi komunist në kulturë, art dhe letërsi (1974-1976), (dokumente arkivore), vëllimi IV, Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë & Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave të Shtetit, (Bashkautorë me Beqir Meta dhe Afrim Krasniqi). (në proces botimi)
20)               2021: Historia e shqiptarëve gjatë shekullit XX, vëll IV, botim i Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë, Tiranë, (Bashkëautor). (në proces botimi)
21)               2021: Lufta e Shkodrës 1912-1913: ditar anonim, Tiranë: Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë. (në proces botimi)
22)               2021: Mbreti Zog dhe Fan Noli në dosjet e Sigurimit të Shtetit, Tiranë: Akademia e Studimeve Albanologjike, Instituti i Historisë. (në proces botimi)
KONFERENCA SHKENCORE BRENDA VENDIT
(pas mbrojtjes së doktoraturës)
1)   11.02.2020 Referim me rastin e 100 vjetorit të Tiranës si kryeqytet, me kumtesën “Tirana epiqendër e Lëvizjes Kombëtare Shqiptare (fundi i shek.XIX – fillimi i shek.XX)”.
2)   5.03.2020 Third International Conference on Islamic Studies (Konferenca e III Ndërkombëtare në Studimet Islame): me temë “Islam and the Challenges of the Family in Contemporary Society” (“Islami dhe sfidat e familjes në shoqërinë bashkëkohore”), Tiranë, me kumtesën “Kriza e familjes shqiptare në vitet e regjimit komunist: Divorcet në vitet 60-të”.
3)   25-26.11.2020 Konferencë Ndërkombëtare e organizuar nga Instituti për Hetimin e Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit, me temë “Ligjshmëria gjatë regjimit komunist 1944-1990”, Tiranë, me kumtesën “Marrëdhëniet juridike të komuniteteve fetare me shtetin komunist shqiptar”.
KONFERENCA SHKENCORE JASHT VENDIT
4)   26-28.04.2013 Konferencë shkencore ndërkombëtare me temë “Konferenca e Parë Ndërkombëtare mbi Qasjet Metodologjike të Historisë së Ballkanit” (“I.Uluslarası Balkan Tarihi Araştırmaları Metodolojik Yaklaşımlar”, Balıkesir, Turkiye), Ballëkesir, Turqi. Me kumtesën: “Trajtimi i periudhës osmane në historiografinë shqiptare 1945-1990” (“1945-1990 Yılları Arasında Arnavut Tarih Yazımına Göre Osmanlı`nın Değerlendirilmesi”).
5)   24-25.09.2014 Konferenca: “Seminari VIII Ndërkombëtar i Albanologjisë Sfidat e kulturës Shqiptare në shekullin e ri”, organizuar nga Universiteti Shtetëror i Tetovës, Tetovë. Me kumtesën: “Sanxhaku i Manastirit në fund të shek.XIX-të dhe në fillim të shek.XX-të”.
6)   16-18.06.2014, Konferenca shkencore “Java e Albanologjisë” me temë “Shqiptarët në Perandorinë Osmane”, Prishtinë. Me kumtesën: “Aspekte mbi problematikat e sistemit gjyqësor osman në hapësirat shqiptare (fundi i shek.XIX-fillimi i shek.XX)”.
7)   10.6.2015, Konferencë shkencore ndërkombëtare organizuar nga Fakulteti i Filologjisë-Universiteti “Hasan Prishtina” me temë: “Trashëgimia Orientale-Islame në Ballkan”, Prishtinë. Me kumtesën: “Pikëpamjet e Abdyl bej Frashërit dhe Dr.Ibrahim Temos për reformimin e sistemit arsimor osman dhe shkollat e huaja në vilajetet shqiptare”.
8)   16-18.06.2015, Konferenca shkencore “Java e Albanologjisë” me temë “Shqipëria dhe shqiptarët në veprat e udhëtarëve të huaj”, Prishtinë. Me kumtesën: “Kontributi i albanologut austro-hungarez Dr.Ludvig von Thalloczy në historiografinë shqiptare (-Si u shkrua dhe u botua teksti “Historia e shqiptarëve” në vitin 1898-)”.
9)   27.05.2016, Konferenca shkencore “Java e Albanologjisë” me temë “Perandoria Habsburge dhe raportet e saj me Ballkanin”, Prishtinë. Me kumtesën: “Aspekte të politikës arsimore të Perandorisë Austro-Hungareze në Shqipëri në gjysmën e shek.XIX”.
10)               17.05.2017, Konferenca shkencore “Medreseja Alaudin e Prishtinës: 65-vjet në shërbim të arsimit fetar dhe kombëtar”, Prishtinë. Me kumtesën “Arsimi fillor osman në Vilajetet Shqiptare (shek.XIX-XX)”.
11)               2-3.12.2017, Konferenca shkencore “XI.International Balkan History Congress”, Samsun/Turkey. Me kumtesën “Albanian government relations with Ottoman administration and soldiers in the Balkan Wars (1912-1913)”.
12)               27-28.04.2018, International Symposium on  Multidisciplinary Studies, Paris, France,  “Ottoman primary education development in Albanian vilayets (XIX-XX)”.
13)                27-28.04.2018, International Symposium on  Multidisciplinary Studies, Paris, France,  “The Turkish Republic's attitude towards the Italian invasion of Albania and King Zog”
14)               18-21.09.2019 Konferencë shkencore ndërkombëtare me temë “Migrations to and from Balkans (from the Ottoman Empire to the Republic of Turkey)” (“VII.International Symposium on Balkan Studies”), Edirne, Turqi. Me kumtesën: “Expulsion of the Population from Kosovo to Turkey: The Yugoslav-Turkish Convetion pf 1938”).
15)               26.03.2021, Konferencë me rastin e 40 vjetorit të Demonstratave të vitit 1981, Instituti Albanologjik, Prishtinë. Me kumtesën: “Qëndrimi i shtetit shqiptar ndaj demonstratave në Kosovë në vitin 1981”.
16)               10.06.2021, Konferencë me temë “Demonstratat e vitit 1981 në Kosovë”, Instituti i Historisë “Ali Hadri”, Prishtinë. Me kumtesën: “Shtypi amerikan mbi ngjarjet në Kosovë në vitin 1981”.
17)               23.06.2021, Konferenca shkencore “Java e Albanologjisë” me temë “Mendimi historik në publicistikën shqiptare të shek.XIX dhe fillimit të shek.XX”, Instituti Albanologjik, Prishtinë. Me kumtesë: “Moderniteti dhe ideologjia në tekstet shkollore të Perandorisë Osmane nga shek.XIX-të deri në fillim të shek.XX-të: Shqipëria dhe shqiptarët në tekstet e shkollave osmane”.
ARTIKUJ SHKENCOR TË BOTUAR
1)   “Qëndrimi i Turqisë ndaj pushtimit italian të Shqipërisë dhe Mbretit Zog”, Vjetar, Arkivi i Kosovës, Prishtinë, nr.50, 2014.
2)  “Roli i Austro-Hungarisë për organizimin e institucioneve islame në Shqipëri (1916-1918)”, Gjurmime albanologjike, Prishtinë, nr.43, 2014.
4)  “Politika e Mbretërisë Shqiptare për parandalimin e shpërnguljes së kosovarëve drejt Turqisë dhe mosratifikimin e Konventës jugosllavo-turke të vitit 1938”, Studime Historike, Tiranë, nr.1-2, 2014.
5)  “Shqipëria dhe lufta e popullit turk për pavarësi 1920-1923”, Gjurmime albanologjike, Prishtinë, nr.44, 2014.
6)  “Ndërhyrja politike e Fuqive të Mëdha dhe e shteteve ballkanike në fazën e parë të kryengritjes në Shqipërinë e Mesme (maj-shtator 1914)”, Studime Historike, Tiranë, nr.3-4, 2014.
7)   “Kontributi i Dr.Ibrahim Temos për reformimin e sistemit arsimor osman”, Kosova, Prishtinë, nr.40, 2015.
8)  “Roli i xhonturqve në fazën e dytë të kryengritjes në Shqipërinë e Mesme dhe ndikimi i tyre politik në Shqipëri gjatë Luftës së Parë Botërore (shtator 1914 – qershor 1918)”, Gjurmime albanologjike, Prishtinë, nr.45, 2015.
9)  “Politika arsimore e Principatës Bullgare në Kosovë dhe Maqedoni në fund të shek.XIX”, Gjurmime albanologjike, Prishtinë, nr.46, 2016.
10)               “Republikë apo Monarki? Argumentet e deputetëve republikanë dhe monarkistë lidhur me formën e regjimit të shtetit shqiptar në vitin 1924” Kosova, Prishtinë, nr.40, 2016.
11)               “Historical view of the Ottoman primary education development in Albanian vilayets (XIX-XX)”, Anglisticum Journal (AJ), Volume: 5 | Issue: 10, October 2016.
12)               “Debatet mbi çështjen e pensioneve të shqiptarëve që kishin shërbyer në Perandorinë Osmane”, Vjetar, Arkivi i Kosovës, Prishtinë, nr.52, 2016.
13)               “Raporti mes shtypit dhe pushtetit në Shqipëri: miratimi i ligjit osman të shtypit në vitin 1922”, Zani i Naltë, Tiranë, nr.18, 2017.
14)               “Ligji mbi komunitetet fetare i vitit 1929: reagimi i kishës katolike dhe Vatikanit”, Studime Historike, Tiranë, nr.1-2, 2017.
15)               “Tratativat diplomatike mes Shqipërisë dhe Vatikanit për nënshkrimin e Konkordatit në vitet 1926-1929”, Gjurmime albanologjike, Prishtinë, nr.46, 2016.
16)               “Kisha dhe shteti: raportet e klerit katolik me politikën në vitet 1920-1926”, Kosova, Prishtinë, nr.40, 2017.
17)               “Reforma arsimore e vitit 1933: Mbyllja e shkollave private dhe acarimi i raporteve me klerin katolik dhe Vatikanin”, Studime Historike, Tiranë, nr.3-4, 2017.
18)               “Reagimi i klerit katolik dhe Vatikanit ndaj miratimit të Kodit të ri Civil”, Studime Historike, Tiranë, nr.1-2, 2018.
19)               “Aspekte të Parlamentarizmit shqiptar në vitet 1925-1939”, Kosova, Prishtinë, nr.44, 2019.
20)               “Autoqefalia e Kishës Ortodokse Shqiptare: nga fillimet deri në Kongresin e Beratit 1922”, Gjurmime albanologjike, Prishtinë, nr.49, 2019.
21)               “Komuniteti Mysliman Shqiptar gjatë viteve të Luftës së Dytë Botërore”, Studime Historike, Tiranë, nr.1-2, 2020.
22)               “Politika e PPSH për mbylljen e objekteve të kultit dhe ndalimin e fesë (1944-1967)”, botuar në përmbledhjen: Shteti dhe shoqëria në Shqipërinë komuniste 1945-1990, botim i Institutit të Studimeve Politike & Ministria e Punëve të Jashtme të Republikës Çeke & Ambasada e Republikës Çeke në Tiranë, Tiranë 2020.
ANËTAR I REDAKSIVE TË REVISTAVE DHE I BORDEVE TË KONFERENCAVE NDËRKOMBËTARE
I.ANËTAR I REDAKSIVE TË REVISTAVE
A)  Anëtar i redaksisë së revistës Studime Historike
B)  Anëtar i redaksisë së revistës History Studies International Journal of History, Ankara, Turqi     www.historystudies.net
II.ANËTAR I BORDEVE TËKONFERENCAVE NDËRKOMBËTARE
A)  Anëtar i komitetit drejtues të konferencës ndërkombëtare: I.UBTAS Committee (International Symposium on Balkan History Studies Committee) Balkan History Writings and Methodology in The Balkan Countries, Ballëkesir, Turqi, 2013, www.ubtas.org
B)   Anëtar i komitetit drejtues të konferencës ndërkombëtare: III. ULUSLARARASI GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE MERZİFON ve AMASYA YÖRESİ SEMPOZYUMU, Merzifon, Turqi, 2015.
C)  Anëtar i komitetit drejtues të konferencës ndërkombëtare: IV.UBTAS Committee (International Symposium on Balkan History Studies Committee) Balkan History, Sarajevë, Bosnje, 2016, www.ubtas.org
D)  Anëtar i komitetit drejtues të konferencës ndërkombëtare: International Symposium on Multidisciplinary Studies, Paris, France, 2018, www.ismsymposium.org
Ferdinand Paci
Ferdinand Paci (Shkodër, 30 maj 1940 - 13 shtator 1975) ka qenë piktor shqiptar.
Biografia
U lind më 30 Maj 1940 në një familje argjendarësh. Kreu shkollën Pedagogjike në Shkodër dhe ishte nxënësi i piktorit Simon Rrota dhe i Vladimir Janit të cilët e inkurajuan që të vazhdonte Liceun Artistik “Jordan Misja”, Tiranë. Kreu Liceun Artistik “Jordan Misja”, Tiranë me disa provime plotësuese nën drejtimin e pedagogëve Abdurrahim Buza, Nexhmedin Zajmi dhe Kel Kodheli. Punoi si piktor në repartin e Dekorit të qytetit të Shkodrës dhe disenjator në kabinetin pedagogjik të arsimit. 1960-1965 Kreu studimet e larta për pikturë në Institutitn e Arteve, Tiranë nën drejtimin e pedagogut Vilson Kilica e Danish Jukniu. Në fondin e GKA, Tiranë ruhen 11 punime të artistit të viteve 1957-1975.
Virgili
Publius Vergilius Maro (Latinishtja klasike: [ˈpuːbli.ʊs wɛrˈɡɪli.ʊs maroː]; datat tradicionale 15 tetor 70 para Krishtit - 21 shtator 19 para erës sonë), [1] zakonisht quhet Virgil ose Vergil (/ ˈvɜːrdʒɪl / VUR-jil) në anglisht, ishte një poet antik romak i periudhës Augustan. Ai shkroi tre nga poezitë më të famshme në letërsinë latine: Eclogues (ose Bukolikë), Gjeorgjikët dhe Eneida epike. Një numër poezish të vogla, të mbledhura në Shtojcën Vergiliana, ndonjëherë i atribuohen edhe atij. [2] [3]
Virgjili tradicionalisht renditet si një nga poetët më të mëdhenj të Romës. Eneida e tij është konsideruar epika kombëtare e Romës antike që nga koha e përbërjes së saj. I modeluar pas Iliadës dhe Odysesë së Homerit, Eneida ndjek refugjatin Trojan Enea ndërsa ai lufton për të përmbushur fatin e tij dhe për të arritur në Itali, ku pasardhësit e tij Romulus dhe Remus do të gjenin qytetin e Romës. Vepra e Virgjilit ka pasur një ndikim të gjerë dhe të thellë në letërsinë perëndimore, veçanërisht Komedinë Hyjnore të Dante, në të cilën Virgjili shfaqet si udhëzuesi i autorit përmes Ferrit dhe Purgatorit. [4]
Jeta dhe veprat
Lindja dhe tradita biografike
Tradita biografike e Virgjilit mendohet se varet nga një biografi e humbur nga Varius, redaktori i Virgjilit, e cila u përfshi në biografi nga Suetonius dhe komentet e Servius dhe Donatus, dy komentuesit e mëdhenj të poezisë së Virgjilit. Megjithëse komentet pa dyshim regjistrojnë shumë informacione faktike në lidhje me Virgjilin, disa nga provat e tyre mund të tregohet se mbështeten në përfundime të bëra nga poezia e tij dhe alegorizimin; kështu, tradita biografike e Virgjilit mbetet problematike. [5]: 1602
Tradita thotë se Virgjili lindi në fshatin Ande, afër Mantova [i] në Cisalpine Gaul (Italia veriore, shtuar në Itali gjatë jetës së tij). [6] Analiza e emrit të tij ka bërë që disa të besojnë se ai rrjedh nga kolonistët e mëparshëm Romakë. Sidoqoftë, spekulimet moderne nuk mbështeten nga prova narrative as nga shkrimet e tij ose nga biografët e tij të mëvonshëm. Macrobius thotë se babai i Virgjilit ishte me një prejardhje të përulur, megjithëse studiuesit në përgjithësi besojnë se Virgjili ishte nga një familje tokash kuajsh që mund të përballonte t'i jepte një shkollim. Ai ndoqi shkollat ​​në Kremona, Mediolanum, Romë dhe Napoli. Pasi shqyrtoi shkurtimisht një karrierë në retorikë dhe drejtësi, Virgjili i ri i ktheu talentet e tij në poezi. [7]
Sipas Robert Seymour Conway, i vetmi burim antik që raporton distancën aktuale midis Andeve dhe Mantua është një fragment i mbijetuar nga veprat e Marcus Valerius Probus. Probi lulëzoi gjatë mbretërimit të Neronit (54–68 pas Krishtit). [8] Probi raporton se Andet ndodheshin 30 milje Romake nga Mantova. Conway e përktheu këtë në një distancë prej rreth 45 kilometra ose 28 milje. [8]
Relativisht pak dihet për familjen e Virgjilit. Babai i tij thuhet se i përkiste gjinisë Vergilia, dhe nëna e tij i përkiste gjinisë Magia. [8] Sipas Conway, gjinia Vergilia është vërtetuar dobët në mbishkrime nga e gjithë Italia Veriore, ku ndodhet Mantua. Midis mijëra mbishkrimeve antike të mbijetuara nga kjo rajon, ka vetëm 8 ose 9 përmendje të individëve të quajtur "Vergilius" (mashkullor) ose "Vergilia" (femërore). Nga këto përmendje, tre paraqiten në mbishkrime nga Verona, dhe një në një mbishkrim nga Calvisano. [8]
Conway teorizoi se mbishkrimi nga Calvisano kishte të bënte me një grua të afërme të Virgjilit. Calvisano ndodhet 30 milje Romake nga Mantova dhe do të përshtatej me përshkrimin e Probusit për Andet. [8] Mbishkrimi, në këtë rast, është një ofertë votive për Matronae (një grup hyjnish) nga një grua e quajtur Vergilia, duke u kërkuar perëndeshave të çlirojnë nga rreziku një grua tjetër, të quajtur Munatia. Conway vë në dukje se oferta i përket një lloji të zakonshëm për këtë epokë, ku gratë bënin kërkesa për hyjni për të ruajtur jetën e të dashurve femra që ishin shtatzënë dhe ishin gati të lindnin. Në shumicën e rasteve, gruaja që bëri kërkesën ishte nënë e një gruaje që ishte shtatzënë ose ndryshe në rrezik. Megjithëse ekziston një mbishkrim tjetër nga Calvisano, ku një grua u kërkon hyjnive të ruajnë jetën e motrës së saj. [8] Munatia, gruaja që Vergilia dëshironte të mbronte, ka të ngjarë të ishte një e afërme e ngushtë e Vergilia, ndoshta vajza e saj. Emri "Munatia" tregon se kjo grua ishte anëtare e gjinisë Munatia dhe bën të mundur që Vergilia të martohet në këtë familje. [8]
Studime të tjera [9] pretendojnë se konsiderata e sotme për Andet e lashta duhet të kërkohet në zonën e Castel Goffredo. [10]
Punime të hershme
Artikulli kryesor: Shtojca Vergiliana
Sipas komentuesve, Virgjili mori arsimin e tij të parë kur ishte pesë vjeç dhe më vonë shkoi në Kremona, Milano dhe më në fund në Romë për të studiuar retorikë, mjekësi dhe astronomi, të cilat së shpejti i braktisi për filozofinë. Nga referencat admiruese të Virgjilit për shkrimtarët neoterikë Pollio dhe Cinna, është konkluduar se ai ishte, për një kohë, i lidhur me rrethin neoterik të Catullus. Sipas Servius, shokët e shkollës e konsideronin Virgjilin jashtëzakonisht të ndrojtur dhe të rezervuar dhe ai u mbiquajt "Parthenias" ose "vajzë" për shkak të shkathtësisë së tij shoqërore. Virgjili gjithashtu duket se ka pësuar shëndet të keq gjatë gjithë jetës së tij dhe në disa mënyra ka jetuar jetën e një invalidi. Sipas Catalepton, ai filloi të shkruaj poezi ndërsa ishte në shkollën epikuriane të Siro-s në Napoli. Një grup veprash të vogla që i atribuohen Virgjilit rinor nga komentuesit mbijetojnë të mbledhura nën titullin Shtojca Vergiliana, por konsiderohen kryesisht të rreme nga studiuesit. Njëra, Catalepton, përbëhet nga katërmbëdhjetë poezi të shkurtra, [5]: 1602 disa prej të cilave mund të jenë të Virgjilit dhe një tjetër, një poezi e shkurtër narrative e titulluar Culex ("The Gnat"), i atribuohej Virgjilit qysh në shekullin I Pas Krishtit.
Eneida duket se ka qenë një sukses i madh. Virgjili thuhet të ketë recituar Librat 2, 4 dhe 6 te Augusti; [5]: 1603 dhe Libri 6 me sa duket bëri që motra e Augustit, Octavia, të binte të fikët. Megjithëse e vërteta e këtij pretendimi i nënshtrohet skepticizmit shkencor, ai ka shërbyer si bazë për artin e mëvonshëm, siç është Virgili i Jean-Baptiste Wicar duke lexuar Eneidën.
Fatkeqësisht, disa rreshta të poezisë u lanë të papërfunduara dhe e tërë u pa redaktua, në vdekjen e Virgjilit në 19 para Krishtit.
Vdekja e Virgjilit dhe redaktimi i Eneidës
Sipas traditës, Virgjili udhëtoi në Greqi në rreth 19 para Krishtit për të rishikuar Eneidën. Pasi u takua me Augustin në Athinë dhe vendosi të kthehej në shtëpi, Virgjili mori ethe ndërsa po vizitonte një qytet afër Megarës. Pasi kaloi në Itali me anije, i dobësuar nga sëmundja, Virgjili vdiq në portin Brundisium më 21 shtator 19 para Krishtit. Augusti urdhëroi ekzekutorët letrar të Virgjilit, Lucius Varius Rufus dhe Plotius Tucca, të mos përfillnin vetë dëshirën e Virgjilit që poezia të digjej, në vend që ta urdhëronte të botohej me sa më pak ndryshime editoriale. [15] Si rezultat, teksti i Eneidës që ekziston mund të përmbajë gabime të cilat Virgjili po planifikonte t'i korrigjonte para botimit. Sidoqoftë, papërsosmëritë e vetme të dukshme janë disa rreshta të vargjeve që janë metrikisht të papërfunduara (d.m.th. jo një linjë e plotë e heksametrit daktilik). Disa studiues kanë argumentuar se Virgili qëllimisht i la këto linja metrikisht jo të plota për efekt dramatik. [16] Papërsosmëritë e tjera të pretenduara i nënshtrohen debatit shkencor.
Amor e Revolução
Dashuria dhe Revolucioni (titulli origjinal në portugalisht : Amor e Revolução) është një telenovele braziliane e shkruajtur nga Tiago Santiago, drejtuar nga Reynaldo Boury dhe prodhuar e transmetuar nga SBT nga 2011 deri më 2012 me 204 seri.
Teruel
Teruel është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Comunidad de Teruel, të provincës Teruel, në Aragon. Teruel ka 35396 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 440.41 km2.
Hapësira e hapur
Eksterieri është hapësira e hapur. Eksterieri është i lidhur me artin e filmit, sidomos atëherë kur në film paraqitet natyra, pra peizazhi me të gjitha format e tij paraqitëse. Eksterieri gjithashtu është i lidhur edhe me artin pamor, në veçanti me pikturën, madje më tepër se me artin e filmit. Sepse në artin filmik peizazhi paraqitet si element plotësues i ngjarjes së trajtuar, kurse në pikturë, peizazhi trajtohet si frymëzim i veçantë kreativ, pra si vepër arti.Hapesire e hapur eshte nje vend(ose disa vende)qe nuk ka kufinj.Shembull:detet,oqeanet,qiellilendina,etj. ndryshe hapësira e hapur është një hapësirë pa kufij të dallueshëm ose me kufij mjaft të gjerë.
Kokëla
Kokëlë edhe Koklat (greqisht: Κόκλας/Kóklas) është fshat në qarkun i Mesinisë, Greqi.
Monumente të kulturës në Shqipëri (libër viti 1958)
Monumente të kulturës në Shqipëri libër me autor Stilian Adhami. Botuar në Tiranë nga Ministria e Arsimit dhe Kulturës, në vitin 1958. Faqe 179.
Kisha e Shën Mërisë (Gjirokastër)
Kisha e Shën Mërisë (Gjirokastër) është një monument i trashëgimisë kulturore në Derviçan, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "188610.06.1973".
Një Shqipëri tjetër
Një Shqipëri tjetër : libër për imazhin : publicistikë kulturore-shkencore me autor Shaban Sinani dhe Naim Zoto (red.). Botuar në Tiranë nga "Argeta-LMG", në vitin 2006. Faqet e librit 404. ISBN 99943-30-76-4
Pierrefitte-sur-Loire
Pierrefitte-sur-Loire është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Pierrefitte-sur-Loire ka një popullsi prej 508 banorë dhe sipërfaqe 25.36 km², me një dendësi prej 20 banor/km².
Banesa e Ali Kukujës
Banesa e Ali Kukujes është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "02.06.1961, 15/01/1963".
Danela Arsovska
parapamje|Danela Arsovska Danela Arsovska (Maqedonisht: Данела Арсовска) - ekonomist maqedonas, jurist, aktivist. Zgjidhet në 2014 si President i Odave Ekonomike të Maqedonisë, që është bashkimi i dhomave kombëtare të tregtisë, duke promovuar bashkëpunimin ekonomik në nivel kombëtar dhe ndërkombëtar bazuar në parimet e tregtisë së lirë dhe konkurrencës së ndershme. Ajo u emërua Kryetare e Unionit Maqedonas të Organizatave të Punëdhënësve në 2015.
Në nivel kombëtar Arsovska është Përfaqësuese në Kuvendin e Republikës së Maqedonisë së Veriut Këshilli Kombëtar për Integrimin Evropian që nga viti 2016. Ajo është gjithashtu Anëtare e Këshillit të Partneritetit Publik Privat në Qeverinë e Republikës së Maqedonisë së Veriut.
Arsimimi
Arsovska mori një diplomë bachelor në Drejtësi në Shkup në Universitetin Ss. Universiteti Cyril dhe Methodius. Ajo ka një diplomë Master në ekonomi dhe një arsim ekzekutiv nga Universiteti i Oksfordit dhe Universiteti i Sheffield.
Ajo mban një sërë pozicionesh akademike dhe këshilluese në Maqedoni dhe ndërkombëtarisht, dhe ka ligjëruar mbi tema zhvillimore në universitete dhe konferenca Arsovska flet rrjedhshëm në gjuhën maqedonase, angleze, gjermane dhe gjithashtu flet bullgarisht dhe serbisht.
Karriera ndërkombëtare
Arsovska mban disa pozicione të nivelit të lartë në organizatat ndërqeveritare ndërkombëtare dhe gjithashtu mban një sërë pozicionesh të ekspertëve. Ajo shërben në Panelin në Bankën Botërore ICSID në Uashington, SHBA që nga viti 2016. Në vitin 2017 ajo u emërua Anëtare e Gjykatës në Gjykatën e Pajtimit dhe Arbitrazhit të OSBE -së në Gjenevë, Zvicër dhe është gjithashtu Anëtare e Gjykatës e Gjykatës së Përhershme të Arbitrazhit në The Hagë, Holandë që nga viti 2017.
Arsovska është përfaqësuese maqedonase në Odën Ekonomike Ndërkombëtare (ICC) dhe e zgjedhur Anëtare e Këshillit të Përgjithshëm në Federatën Botërore të Dhomave.
Çmimet dhe mirënjohjet
Si njohje e punës së saj në vitin 2018, Forumi Botëror i Investimeve për Engjëjt e Biznesit i dha Arsovska -s si "Modelja më e mirë e gruas së biznesit në Evropën Juglindore". Në vitin 2019 në Samitin e 6 -të të Sipërmarrësve të Evropës Qendrore dhe Juglindore, Arsovska u vlerësua me Mirënjohjen për kontributin e saj të veçantë në zhvillimin e ndërmarrësisë. Në vitin 2020 Arsovska iu dha Çertifikata e Meritës nga Kunio Mikuriya, Sekretare e Përgjithshme e Organizatës Botërore të Doganave, si mirënjohje për kontributin e saj në zhvillimin e doganave. Njohja u prezantua nga Drejtori i Përgjithshëm i Administratës Doganore të Maqedonisë.
Karriera politike
Në prag të zgjedhjeve lokale në Maqedoni 2021, Danela Arsovska thekson kandidaturën e saj si kandidate e pavarur për kryetare të Shkupit. Ajo plotëson kushtin për kandidim sa më shpejt të jetë e mundur, duke mbledhur votat e nevojshme për të. Pas kandidimit të pavarur për kryetare komune, ajo merr mbështetje nga partia më e madhe opozitare në Maqedoni VMRO - DPMNE dhe partnerët e saj të koalicionit nga blloku politik shqiptar: Aleanca për Shqiptarët dhe Alternativa, si dhe një numër intelektualësh, artistësh dhe qytetarë të shquar të Shkupit.
Jugosllavizmi
parapamje|djathtas|240px|Flamuri horizontal trengjyrësh blu, i bardhë dhe i kuq, simbol i jugosllavizmit dhe që është flamuri i [[Pansllavizmi|lëvizjes pansllave i miratuar në vitin 1848.]] Jugosllavizmi, ose nacionalizmi jugosllav është një ideologji që mbështet nocionin se sllavët e jugut, përkatësisht boshnjakët, kroatët, maqedonasit, malazezët, serbët dhe sllovenët, por edhe bullgarët, i përkasin një kombi të vetëm jugosllav të ndarë nga rrethana të ndryshme historike, forma të të folurit dhe ndarjet fetare. Gjatë periudhës së ndërluftës, jugosllavizmi u bë mbizotërues në, dhe më pas ideologjia zyrtare e Mbretërisë së Jugosllavisë. Kishte dy forma kryesore të jugosllavizmit në atë periudhë: regjimi favorizonte jugosllavizmin integral duke promovuar unitarizmin, qendërizmin dhe bashkimin e grupeve etnike të vendit në një komb të vetëm jugosllav, me detyrim nëse ishte e nevojshme. Kjo qasje u zbatua edhe për gjuhët që fliteshin në Mbretëri. Alternativa kryesore ishte jugosllavizmi federal, i cili mbrojti autonominë e trojeve historike në formën e një federate dhe bashkimin gradual pa presion nga jashtë. Të dy ranë dakord mbi konceptin e Njëshmërisë Kombëtare të zhvilluar si një shprehje e aleancës strategjike të sllavëve të jugut në Austro-Hungari në fillim të shekullit të 20-të. Koncepti ishte menduar si një nocion se sllavët e jugut i përkasin një "race" të vetme, ishin të "një gjaku" dhe kishin gjuhë të përbashkët. Ai u konsiderua neutral në lidhje me zgjedhjen e qendërizmit apo federalizmit.
Ideja jugosllave i ka rrënjët në lëvizjen ilire të viteve 1830 në Kroacinë Habsburge, ku një grup intelektualësh e panë bashkimin e sllavëve të jugut brenda Perandorisë Austriake ose jashtë saj, si një mbrojtje kundër gjermanizimit dhe magjarizimit. Bisedimet bashkëpunuese filluan me politikanët serbë dhe punuan për standardizimin e serbokroatishtes si gjuhë të përbashkët me ortografin Vuk Karaxhiq, me sukses të kufizuar. Pas kompromisit austro-hungarez të vitit 1867, koncepti u rivalizua nga Trializmi. Kontrolli i Ballkanit nga Perandoria Osmane dhe Austro-Hungaria pengoi zbatimin praktik të ideve jugosllave derisa osmanët u dëbuan nga Ballkani në Luftën e Parë Ballkanike të vitit 1912 dhe Austro-Hungaria u shpërbë në ditët e fundit të Luftës së Parë Botërore. Gjatë luftës përgatitjet për bashkim filluan në formën e Deklaratës së Nishit për qëllimet e luftës serbe, themelimin e Komitetit Jugosllav për të përfaqësuar sllavët e jugut që jetonin në Austro-Hungari dhe miratimin e Deklaratës së Korfuzit mbi parimet e bashkimit. Shteti jetëshkurtër i sllovenëve, kroatëve dhe serbëve u shpall në tokat sllave të jugut të sunduara më parë nga Habsburgët në fund të Luftës së Parë Botërore. Udhëheqja e tij kryesisht donte bashkimin me Serbinë në baza federale, ndërsa Serbia preferonte një shtet të qendërzuar.
Bashkimi u bë më 1 dhjetor 1918, kur u shpall Mbretëria e Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve. Në vitet e para të mbretërisë së re, politika u bë gjithnjë e më etnike pasi partitë politike individuale u identifikuan me kombe të veçanta brenda vendit. Në mënyrë të ngjashme, jugosllavizmi integral u lidh me regjimin, dhe lufta politike kundër qeverisë barazohej gjithnjë e më shumë me luftën etnike midis serbëve (të identifikuar me regjimin) dhe grupeve të ndryshme etnike – më shpesh kroatët si opozita më e zëshme politike ndaj regjimit. Aleancat u zhvendosën me kalimin e kohës dhe nuk ishin gjithmonë të bazuara në etni. Ato vareshin kryesisht nga forma e jugosllavizmit të adoptuar nga të interesuarit. Rezultati i debateve politike të viteve të para të vendit të ri rezultoi në Kushtetutën e Vidovdanit – e konsideruar e paligjshme nga shumë njerëz – dhe në dhunën e sponsorizuar nga regjimi dhe opozita. Shteti e braktisi jugosllavizmin integral në vitin 1939 kur u arrit një marrëveshje me liderin e opozitës kroate Vladko Maçek me marrëveshjen Cvetkoviq-Maçek. Regjimi u përpoq të bashkonte gjuhën e përbashkët. Mungesa e standardizimit të serbokroatishtes solli praktikën e botimit të dokumenteve zyrtare në fjalimin ekavian të preferuar në Serbi, shpesh me shkrim cirilik që nuk përdoret normalisht nga kroatët apo sllovenët për të shkruar. Kishës Ortodokse Serbe iu dha përparësi nga regjimi. Regjimi u përpoq të zvogëlonte fuqinë e Kishës Katolike në Mbretëri, duke promovuar konvertimet dhe kishat rivale dhe duke u përmbajtur nga ratifikimi i Konkordatit me Selinë e Shenjtë për protestat e Kishës Ortodokse Serbe. Para Luftës së Parë Botërore, një kulturë sintetike jugosllave ishte e kufizuar kryesisht tek artistët dhe shkrimtarët kroatë. Ivan Meshtroviq u bë më i shquari prej tyre në një ekspozitë të vitit 1911 në Romë. Të zhgënjyer pas bashkimit, shumica e artistëve dhe shkrimtarëve u distancuan nga kultura sintetike.
Pas Luftës së Dytë Botërore, Partia Komuniste e Jugosllavisë (KPJ) sundoi vendin. KPJ-ja miratoi një angazhim formal ndaj federalizmit në një shtet shumë të qendërzuar, duke promovuar jugosllavizmin shoqëror dhe një nocion të interpretuar në mënyra të ndryshme të "vëllazërisë dhe bashkimit". Ndarja Tito-Stalin e vitit 1948 e shtyu KPJ-në drejt decentralizimit gradual deri në mesin e viteve 1950, kur filloi një fushatë jugosllave për të ndryshuar kursin, duke çuar në një debat mbi nivelet e shqendërzimit. Forcat qendrore u mundën nga mesi i viteve 1960. Një shqendërzim i rëndësishëm ndodhi gjatë Pranverës Kroate dhe pas saj. Në vitin 1947, intelektualët sllovenë përmendën jugosllavizmin si kërcënimin kryesor për identitetin slloven. Çështjet e ngritura prej tyre kontribuan në motivimin për një propozim të vitit 1990 për ristrukturimin e Jugosllavisë si një konfederatë dhe për deklaratat e mëvonshme të pavarësisë sllovene dhe kroate që shënuan shpërbërjen e Jugosllavisë.
Vija dhe kuptimi i saj
Në fillim, para vizatimit, ishte pika, me të cilën u sajua vija, që është njësia themelore e vizatimit, i cili aplikohet gati në të gjitha degët artistike. Vija paraqitet kudo në natyrë. Të gjitha vijat mund t'i ndajmë në dy grupe: në vija të drejta dhe jo të drejta. Përveç ndarjes së përghithshme, vijat ndahen sipas gjatësisë, sipas trashësisë, sipas lëvixjes, sipas strukturës, dhe pastaj sipas pozitës. Vija gjen aplikim të madh në artin pamor, qoftë si mjet m3 të cilin artikulohen idetë kreative, qoftë në anën tjetër si mjet përgaditor për skicimin e ndojnë motivi apo përmbjajtje, që mendohet të realizohet ne ngjyrë apo me formë plastike. Madjevija përdoret edhe në arktekturë, medicibë, anatomi etj.Kemi disa lloje të vijave vizatimore nga të cilat më të rëndësishmet janë: Vija analike ( merret me faktet thelbësore të modelit) Vija studimore(në mënyrë të saktë studion çdo element të vizatuar. Vija ritmike(përcjell kahet dhe lëvizjet e elementeve të vizaturara) Vija poetike(shpreh kretivitetin e plotë estetik dhe artistik, në një realizim të vizatuar. Vijat poetike zakonisht u takjonë vijave të holla subtile, të cilat ne rastin konkret mund të kombinohen vijat dramatike) Boeti apo skica ( është faza e parë e konkretizimit të idesë estetike)
Bujqësia e qëndrueshme dhe problemi i saj në Shqipëri
Bujqësia e qëndrueshme dhe problemi i saj në Shqipëri libër me autor Fran Gjoka. Botuar në Tiranë nga "Eurorilindja", në vitin 1998. Faqe 176.
Universiteti Kim Ir Sen
Universiteti Kim Ir Sen ose Universiteti Kim Il-Sung është themeluar më 1 tetor 1946 dhe është i pari universitet në Korenë e Veriut. Është i vendosur në një kampus 15 hektarësh në kryeqytetin Fenian. Së bashku me ndërtesat kryesore akademike, kampusi përmban 10 zyra të veçanta, 50 laboratore, biblioteka, muze, një shtypshkronjë, një qendër R & D, konvikte dhe një spital. Ka një kabinet kompjuterik mjaft të madhe, por ai ka vetëm qasje të kufizuar në internet. Universitetit është emëruar në nder të Kim Il-Sen, themeluesit të Koresë së Veriut. Programet e studimeve në të dy departamentet, shkenca sociale dhe shkenca të natyrës, zgjasin zakonisht pesë vjet.
Franquevielle
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Franquevielle (Ocitanisht: Francavièla ; Shqip: Fravje ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Ballëndritura Shqipëri : tekste këngësh të Festivalit Folklorik të Gjirokastrës : 6-12 tetor 1978
Ballëndritura Shqipëri : tekste këngësh të Festivalit Folklorik të Gjirokastrës : 6-12 tetor 1978 libër nga Arsen Mustaqi (mbl.e përgat. për bot.). Botuar në Tiranë nga Shtëpia Qëndrore e Krijimtarisë Popullore, në vitin 1979. Faqe 123.
Sozomeni
Sozomeni (Salamanes Hermias Sozomenos; Σαλαμάνης Ἑρμείας Σωζομενός;   Sozomenus   ; rr. 400 – shek. 450 pas Krishtit), i njohur gjithashtu si Sozomeni, ishte një avokat dhe historian romak i Kishës së Krishterë.
Historisë së Sozomenit i mungon përpunimi kritik i lëndës së paraqitur. Veç kësaj ajo është spërkatur me anekdota e legjenda, kështu që vlera e saj si burim historik është shumë e pakët. Për gjendjen fetare dhe politike të Ilirikut, Sozomeni flet pak dhe vetëm shkarazi në kuadrin e historisë së përgjithshme romake.
Biografia
Ai lindi rreth vitit 400 në Bethelia, një qytet i vogël afër Gazës, në një familje të pasur të krishterë të Palestinës. Ajo që ai ka për të na treguar për historinë e Palestinës Jugore rrjedh nga tradita gojore. Ai duket i njohur me rajonin përreth Gazës dhe përmend se ka parë peshkopin Zeno të Majuma, porti detar i Gazës.
Sozomen shkroi se gjyshi i tij jetonte në Betheli, afër Gazës, dhe u bë i krishterë së bashku me familjen e tij, ndoshta nën Konstantin II. Një fqinj i quajtur Alaphrion u shërua mrekullisht nga Shën Hilarioni, i cili dëboi një demon nga Alaphrioni dhe, si dëshmitarë okularë të mrekullisë, familja e tij u konvertua së bashku me atë të Alaphrion. Sipas rrëfimit të tij, konvertimi shënoi një pikë kthese në kristianizimin e Palestinës jugore.
Si i rritur ai mori trajnimin si avokat. Ai studioi për drejtësi në Bejrut. Më pas ai shkoi në Kostandinopojë për të filluar karrierën e tij si avokat, ndoshta në oborrin e Theodosius II. Ndërsa ishte i angazhuar në këtë mënyrë, ai konceptoi, rreth vitit 443 projektin e shkrimit të një historie të Kishës.
Shkrime mbi historinë e kishës
Sozomen shkroi dy vepra mbi historinë e kishës, nga të cilat vetëm e dyta ekziston.
Vepra e tij e parë mbuloi historinë e Kishës, nga Ngjitja e Jezusit në Qiell deri në humbjen e Licinius në vitin 323, në dymbëdhjetë libra. Burimet e tij për të përfshinin Eusebiusin nga Cezarea, predikimet e Klementit, Hegesipus dhe Sextus Julius Africanus.
Vepra e dytë e Sozomenit vazhdon afërsisht aty ku mbaroi vepra e tij e parë. Ai e shkroi atë në Kostandinopojë, rreth viteve 440-443 dhe ia kushtoi perandorit Theodosius II.
Vepra është e strukturuar në nëntë libra, të rregulluar afërsisht përgjatë mbretërimit të Perandorëve Romakë :
Shkrime të tjera
Sipas historianit dhe studiuesit të Islamit Michael Cook, Sozomen shkroi se një grup " saracenësh " (arabë) në Palestinë kishin miratuar ligjet dhe zakonet hebraike pasi kishin rënë në kontakt me hebrenjtë dhe mund të kenë qenë (sipas Cook) pararendësit e Islamit dhe myslimanët.
Parqet e peizazhit
djathtas|parapamje|250x250px| Ujëra ligatinash përkrah lumit Morava në Zonën e Mbrojtur të Peizazhit ( [[Sllovakia|Sllovaki). ]] Parqet e peisazhit janë një lloj zone e mbrojtur në disa vende të botës (kryesisht në Evropë: Republikën Çeke, Poloni, Sllovaki, Ukrainë, Hungari dhe Slloveni) dhe është me status më të ulët se një Park Kombëtar dhe me kufizime më pak të rrepta në zhvillim dhe përdorim ekonomik (zakonisht IUCN Kategoria V).
Turrillas
Turrillas është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun, të provincës Almería, në Andalusia. Turrillas ka 229 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 39 km2.
Lidhje të jashtme
Turrillas
Parqet e peizazhit
Parqet e peizazhit janë institucione rekreative të mbrojtura nga mjedisi, me status lokal ose rajonal, të cilat krijohen me qëllimin e ruajtjes në gjendje natyrore, komplekse dhe objekte natyrore tipike ose unike, si dhe sigurojnë kushtet për rekreacion të organizuar për popullatën.
Parqet e peizazhit organizohen me tërheqje ose pa tërheqje të parcelave të tokës, ujit dhe objekteve të tjera natyrore nga pronarët ose përdoruesit e tyre.
Parqet e peizazhit mbështeten në zbatimin e qëllimeve të tilla:
Ljuba Aličić
Ejub "Ljuba" Aličić (lindur më 2 nëntor 1955) është këngëtar folklorik rom serb me një karrierë që zgjati më shumë se katër dekada.
Një nga hitet e tij më të mëdha është single Ciganin sam 2003, al 'najlepši.
Louchy-Montfand
Louchy-Montfand është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Louchy-Montfand ka një popullsi prej 430 banorë dhe sipërfaqe 5.33 km², me një dendësi prej 81 banor/km².
Aeroporti i Vlorës
parapamje|Fusha e Akërnisë, ku ndërtohet aeroporti Aeroporti i Vlorës është një projekt i porositur nga qeveria shqiptare për ndërtimin e një aeroporti brenda peizazhit të mbrojtur të Pishë Poro-Nartës, 10 km në veri të Vlorës.
Ky do të jetë aeroporti i tretë ndërkombëtar në Shqipëri pas Aeroportit të Tiranës dhe Aeroportit të Kukësit.
Tenderi para pezullimit
Më 17 janar 2018, konsorciumi turk Cengiz-Kalyon-Kolin paraqiti ofertën për ndërtimin e aeroportit. Një vit më vonë, konsorciumi vendosi të tërhiqej.
Më 16 shtator 2019, ministresha e Infrastrukturës dhe Energjisë Belinda Balluku prezantoi një projekt ku përveç aeroportit, e gjithë zona do të shndërrohej në një zonë multifunksionale ekonomike me njësi tregtare, fusha sporti, vreshta për përpunimin e verës, etj.
Tenderi u pezullua përkohësisht nga qeveria shqiptare më 31 mars 2020 pa asnjë arsye të dhënë.
Tenderi i rihapur
Kompania AL-DE ka dërguar një kallëzim penal në SPAK duke akuzuar qeverinë se ka fabrikuar dokumente që nuk janë dorëzuar në garë. Sipas saj, qeveria lejoi futjen në garë të një kompanie fiktive dhe ndryshoi rregullat vetëm 4 ditë para shpalljes së fituesit, me qëllimin e vetëm që koncesioni t’i jepej konsorciumit zvicerano-turko-kosovar.
Konsorciumi fitues
Tenderi ndërkombëtar u fitua nga një komsorcium i përbëre nga 3 kompani. Kontrata u nënshkrua më 20 prill 2021.
Kompanitë përbërëse:
Largimi i kompanisë YDA Group
Nga mesi 2022 kompania u largua nga projekti dhe i shiti kompanisë së Pacollit paketën e vet prej 40% të aksioneve për një vlerë minimale prej 4450 eurosh. Mabco Constructions pretendon se YDA Group nuk iu përgjigj investimit të zotuar.
Ekspertë të ekonomisë thonë se ky veprim pritet të rrisë risqet për përfundimin e aeroportit.
Ndërtimi
Para fillimit të ndërtimit të aeroportit do të kryhen studime arkeologjike. Ndërtimi parashikohet të zgjasë 36 muaj. Projekti përfshin ndërtimin e një piste 3.2 km të gjatë, hangar për mirëmbajtjen e avionëve dhe shërbimin e ngarkesave.
Ndikimi mjedisor
Aeroporti i ri pritet të ketë një ndikim të madh negativ në mjedis. Ai po ndërtohet në peizazhin e mbrojtur të Pishë Poro-Nartës, një strehë të rëndësishme për flamingot, pelinkanët dhe zogjtë shtegtarë. Pishë Poro-Narta është kandidate për t'u futur në rrjetin Emerald, ku dhe jetojnë mbi 62 lloje shpendësh të mbrojtur nga Direktiva e Shpendëve dhe Habitateve.
Organizatat mjedisor vendase dhe ndërkombëtare kundërshtojnë tkurrjen e sipërfaqes së mbrojtur dhe degradimin e statusit, nga "rezervat natyror i menaxhuar" në "peizazh i mbrojtur".
Ekspoertë të mjedisit thonë se operimi i aeroportit do të prishte integritetin e ekuilibrave natyrorë të shpendëve dhe habitateve të tjera të dy anëve të lumit.
Ndikimi ekonomik
Vetë studimet e qeverisë shqiptare e vlerësuan aeroportin të paleverdisshëm nga ana ekonomike, me risqe të larta dhe normë të ultët të kthimit të investimit. Megjithatë, qeveria mori përsipër të kompensojë të ardhurat e munguara të investorëve privatë, duke vënë në dispozicion të projektit rreth 138.000.000 € nga buxheti i shtetit përgjatë 10 viteve të para të operimit.
Ekspertë të ekonomisë thonë se kontrata koncesionare vendos qeverinë shqiptare në pozita inferiore, pasi i garanton investitorit të ardhura edhe kur nuk realizon qarkullim pasagjerësh.
Çrregulimi obsesiv-kompulsiv
Çrregulimi obsesiv-kompulsiv (në anglisht: Obsessive-Compulsive Disorder ose OCD) është një çrregullim psikologjik në të cilin një person ka mendime të rikthyeshme (“obsesionet”) ose ndjen nevojen t’i mbarojë ose përserit disa rutina ose akte (“kompulsionet”) në atë masë sa që shkakton stres ose dëmton funksionimin e jetës së përditshme., Personi nuk mundet t'i kontrollojë mendimet apo aktivitet për një kohë më të gjatë. Kompulsionet të shpeshta janë larja e duarve, numërimi i gjësendeve dhe kontrolli nëse dyert janë të mbyllura Këto aktivitete ndodhin në atë masë saqë jeta e përditshme e personit ndikohet negativisht dhe merr shpesh një orë apo më shumë kohë në ditë. Shumica e rriturve e dijnë se këto sjellje nuk kanë kuptim. Kjo gjendje shoqërohet nga tike nervoze, çrregullime ankthi dhe një rrezik i shtuar i vetëvrasjes.
Shkaku është ende i panjohur. Duket se ka disa komponente gjenetike, pasi që binjakët identikë janë më shpesh të prekur se binjakët jo-identikë. Faktoret rrezikues janë abuzimi gjatë fëmijërisë dhe ngjarjet stresuese. Disa raste raportohet se janë shfaqur pas infektioneve. Diagnoza bazon në simptomet dhe kërkon përjashtimin e shkaqeve të tjera mjekësore ose të lidhura me ilaqet. Vlerësimet si Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale (Y-BOCS) mund të përdoren për të vlerësuar ashpërsine. Çrregullime të tjerë me simptome të ngjashëm janë çrregullimi i ankthit, depresioni, çrregullimet e të ngrënit si anoreksia ose bulimia, tiket nervoze dhe çrregullimi obsesiv-kompulsiv i personalitetit.
Trajtimi përmban psikoterapi, si për shembull terapia kognitive e sjelljes dhe në disa raste ilaqe kundër depresionit, si për shembull frenuesit selektiv të rimarrjes së serotoninës (SRRI) apo klomipramina. Terapia kognitive e sjelljes për çrregullimin obsesiv-kompulsiv përmban expozimin ndaj shkaktarve të problemeve duke mos lejuar sjelljen përsëritëse të ndodhë. Në të kundertën, terapia metakognitive inkurajon sjelljet rituale në mënyrë që të ndryshojë marrëdhënia kundrejt mendimeve mbi ato sjelljet. Ndonëse se duket që klomipramina ndikon po aq mirë sa SSRI-të, klomipramina ka effekte më të mëdha anësore dhe për këtë rezervohet vetëm si trajtim alternativ.
Revolucioni serb
Kryengritja e Parë Serbe (1804-1813)
parapamje|Serbia e Karagjogjit më 1813 Gjatë Kryengritjes së Parë Serbe (1804-1813), Serbia e preceptoi veten si shtet i pavarur për herë të parë pas 300 viteve pushtime osmane dhe austriake afatshkurtër. Inkurajuar nga Perandoria Ruse, kërkesat e vetëqeverisjes brenda Perandorisë Osmane në vitin 1804 u zhvilluan në një luftë për pavarësi deri në 1807. Revolucioni serb përfundimisht u bë simbol i procesit të ndërtimit të striptizmit në kombet në Ballkan, duke provokuar trazira fshatare mes të krishterëve si në Greqi dhe Bullgari. Pas një rrethimi të suksesshëm me 25,000 burra, më 8 janar 1807, kreu karizmatik i revoltës, Karagjorgj Petroviq, shpalli Beogradin kryeqytetin e Serbisë.
Pas Traktatit të Bukureshtit (maj 1812) dhe pushtimit francez të Rusisë në qershor 1812, Perandoria Ruse tërhoqi mbështetjen e saj për rebelët serbë; të cilët nuk dëshironin të pranonin asgjë më pak se pavarësi, një e katërta e popullsisë së Serbisë (në momentin rreth 100,000 veta) u internuan në Perandorinë e Habsburgëve, përfshirë kryetarin e kryengritjes, Karagjogje Petroviq. Të pushtuar nga osmanët në tetor 1813, Beogradi u bë një skenë hakmarrjeje brutale, me qindra qytetarë të saj masakruar dhe mijëra shiten në skllavëri deri në Azi. Sundimi i drejtpërdrejtë osman nënkupton gjithashtu heqjen e të gjitha institucioneve serbe dhe kthimin e turqve osmanë në Serbi.