cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rebecca Walker
Punë të mëdha
Biografia Dashuria e fëmijës: Zgjedhja e nënës pas një jete të përjetshme (2007), hulumton jetën e saj me një djalë pasanik dhe biologjik, kundër një kornize të feminizmit. Ajo diskuton temat tradicionale të shtatzënisë, të tilla si dieta dhe përgatitja për punë. Duke pasur parasysh përvojën e vet Walker, ajo inkurajon gratë e reja që të kuptojnë se amësia është e mundur edhe kur ata kanë një karrierë ose nëse i rezistojnë asaj për shkak të fëmijërisë së vështirë. Ajo thotë se libri trajton tregëtinë e "punës kundrejt amësisë" që gratë e gjeneratës së saj dhe fytyra më e re, pasi u rritën në një peizazh social që beson se gratë duhet të bëjnë një zgjedhje për të pasur fëmijë. Ajo tha se ajo ishte e frymëzuar të shkruante librin me lindjen e djalit të saj, Tenzin. Ngritja e saj ka ndryshuar disa nga pikëpamjet e saj mbi lidhjet familjare dhe amësisë.
Lista e plotë e punimeve:
Jeta personale
Walker identifikohet si biseksual. Ajo kishte një marrëdhënie me muzikantin neo-soul Meshell Ndegeocello, djalin e të cilit ajo e ka ndihmuar të rritet edhe pasi të rriturit u ndanë.
Në moshën 37-vjeçare, ajo u bë shtatzënë gjatë marrëdhënies së saj me partnerin e saj Glen, një mësues budist. Ata kishin një djalë së bashku me emrin Tenzin, i lindur në vitin 2007.
Kombëtarja shqiptare nën-20 e futbollit
Kombëtarja shqiptare nën-20 e futbollit është ekipi kombëtar nën-20 i Shqipërisë dhe kontrollohet nga Federata Shqiptare e Futbollit.
Ekipi nën-20 konsiderohet si ekipi që furnizon ekipin nën-21 me lojtarë. Shumica e lojtarëve që thirren në këtë moshën kanë luajtur të paktën një ndeshje me ekipin nën-21.
Për shkak se UEFA nuk ka asnjë kompeticion për kombëtaret nën-20, Shqipëria nën-20 ka garuar vetëm në kualifikueset e Kupës së Botës nën-20 që mbahen një herë në dy vite. Ekipi u krijua në vitin 2009 dhe në atë vit mori pjesë në Lojërat Mesdhetare në Peskara të Italisë. Ata morën pjesë edhe në edicionin e rradhës katër vite më pas, që u zhvillua në Mersin të Turqisë.
Në vitin 2017, Federata Shqiptare e Futbollit vendosi të "ringjallte" ekipin nën-20 duke e vendosur në një ndeshje miqësore kundër Gjeorgjisë; ndeshja u zhvillua më 14 nëntor 2017 në Stadiumin David Petriashvili të Tbilisit.
Stafi teknik
Burimi:
Liqeni i Fjolles
alt=Fjolla Family Lake|parapamje|345x345px|Pamje nga liqeni i familjes Fjolla Copy-rights: Trip to Albania Liqeni artificial ka marrë emrin e luginës poshtë Kalasë së Dorëzit, lugina e Fjollës. Vetë Kalaja e Dorëzit, është ndër kalatë më të vjetra Ilire në territorin e Tiranës dhe ndër ngujimet më të lashta Ilire në gjithë Shqipërinë. Në dokumentet e epokës romake kjo kala strategjike vendosej “midis luginës së lumit Piola (Fjolla sot) dhe luginës së Sculima (Zhullima e sotme)”. Deri në ditët e sotme, pas më shumë se 2’300 viteve, emri i luginës është transformuar nga Piola në Fjolla.
Aktualisht e gjithë toka përreth liqenit është në pronësi të familjes Fjolla. Pavarësisht se është pronë privatë, familjarët kanë vendosur që aksesi për tek liqeni të mos kufizohet për të gjithë ata që e duan natyrën. Kusht i vetëm mbetet mbledhja e mbeturinave.
Liqeni i familjes Fjolla ndodhet në një vend të rrethuar nga pothuaj të gjitha anët me kodra të lartësive të ndryshme. Në kodrën më të lartë ndodhet Kalaja e Dorëzit. Uji i tij mbetet përherë me një ngjyrë jeshile të qartë. Bimësia rreth liqenit është e dendur dhe natyrale. Rruga që të çon drejt këtij liqeni është e shtruar deri në Pezë e më pas deri në Fjollë është me çakëll dhe nuk rekomandohet për makina të vogla.
Odeta Nishani
Odeta Ali Nishani (e lindur Odeta Kosova, më 5 maj 1969 në Elbasan, Shqipëri), është gruaja e Presidentit të 6-shtë të Shqipërisë, Bujar Nishani.
Jeta
Babai i saj vjen nga një familje tregëtare e Kosovës që u vendos në Durrës në vitin 1905, ndërsa nëna e saj vjen nga familja Karaosmani dhe gjyshi i të cilës ishte një nga nënshkruesit e Aktit të Pavarësisë dhe i cili ka shërbyer si ministër i Bujqësisë në qeverinë Ismail Qemali.
Zonja Nishani u rrit në Elbasan dhe përfundoi gjimanzin tek "Dhaskal Todri". Pas kësaj, Zonja e Parë, Odeta Nishani u diplomua në Universiteti Politeknik i Tiranës për Inxhinieri Civile Ndërtimi dhe Industriale në vitin 1993.
Ajo u martua me Z. Bujar Nishani në vitin 1994.
Lidhja Shqiptare e Prizrenit në dokumentet diplomatike franceze (1878 – 1881)
Lidhja Shqiptare e Prizrenit në dokumentet diplomatike franceze (1878 – 1881) libër me autor Gjyltekin Shehu. Botuar nga Instituti i Historisë Prishtinë, viti 2010. Faqet e librit 186. ISBN 978-9951-409-23-0
Vendet historike të Revolucionit Industrial të Meixhi në Japoni
Vendet e Revolucionit Industrial të Meiji në Japoni: Hekuri dhe çeliku, fabrika ndërtimit të anijeve dhe miniera e qymyrit (明治日本の産業革命遺産 製鉄・鉄鋼、造船、石炭産業) janë një grupim i vendeve historike që kanë luajtur një rol të rëndësishëm në industrializimin e Japonisë në periudhat Bakumatsu dhe Meiji, dhe janë pjesë e trashëgimisë industriale të Japonisë. Në vitin 2009 monumentet u dorëzuan së bashku për mbishkrimin në Listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s sipas kritereve ii, iii dhe iv. Vendet u pranuan në sesionin e 39-të të Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s.
(1) Yamaguchi: Hagi
Vendet proto-objekteve Hagi dhe mjediset e periudhës kulturore Tokugawa; Hagi, Prefektura Yamaguchi :
(3) Saga: Saga
Kantieri detar Mietsu; Saga, Prefektura Saga:
(5) Nagasaki: Nagasaki
Objektet e kantierit të Nagasaki, ishujt e minierave të qymyrit dhe vendet përkatëse; Nagasaki, Prefektura Nagasaki:
(6) Yamaguchi: Shimonoseki
Vendi i betejës Shimonoseki dhe feneri i Traktatit; Shimonoseki, Prefektura Yamaguchi:
(7) Fukuoka: Ōmuta; Kumamoto: Arao, Uki
Minierat, hekurudhat dhe portet e Miike; Ōmuta, Prefektura Fukuoka, Arao dhe Uki, Prefektura Kumamoto:
(8) Fukuoka: Kitakyūshū
Punëtori e çelikut Yawata; Kitakyūshū, Prefektura Fukuoka:
(9) Shizuoka: Izunokuni
Furrën e reverberatorëve proto-industriale Izu; Izunokuni, Prefektura Shizuoka:
Polemika
Përfshirja e disa prej këtyre vendeve si Trashëgimi Botërore të UNESCO-s u ballafaquan me shqetësime dhe kundërshtime nga Koreja, për shkak të faktit se civilët koreanë dhe ushtarë të akuzuar kinez u detyruan të punonin nën kushte të vështira në shtatë nga këto vende për shkak të politikave mobilizuese të Japonisë gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Ergys Luga
Prejardhja failjare e tij është autoktone Tiranase, Luga dhe Katroshi nga ana e së ëmes. Ish futbollist në akademine e KS Dinamo nga ku kaloi adoleshencen e tij. I rritur në rrugën e “Fortuzit” e ashtëquajtur “Materniteti i futollit Shqiptar” ku kane dalë emra te njohur si, Indrit Fortuzi, Alban Tafaj,Blendi Nallbani  , Astrit Nallbani e shumë të tjerë. Ai ka kryer studimet Master në Universiteti i Tiranës. Atij i u dha mundesia gjithashtu të luaj në Gjermani  deri në moshën 21 vjecare ,por fatkeqsisht e la futbollin në kulmin e karrierës për shkak dëmtimi. Pas perfundimit të studimeve të larta, në moshën 27 vjecare i u rikthye futbollit por këtë herë në rolin e trajnerit, ku kreu kurset UEFA në shkollën e trajnerve në Federata Shqiptare e Futbollit drejtuar nga një emer i njohur i futbollit Shqiptar Astrit Maci. Ai dërgohet praktikant si trajner për një kohë të gjatë tek KF Tirana-U19 perkrah Astrit Hafizi i cili ka qenë ish trajner i pare tek Kombëtarja shqiptare e futbollit dhe Sokol Bulku ku fitoj eksperjencën e mjaftueshme në botën e trajningut .Ai punoi si trajner i pare asistent trajner tek ekipi i KS Kamza.Aktualisht ai është trajner Akademine e Futbollit ne Guangzhou U19 te Kine.
Karriera
Karriera e tij si futbollist filloi ne moshën 9 vjecare në akademitë e KF Tirana ,duke e vazhduar në adoleshence tek KS Dinamo nga ku e mbylli me sukses dhe për ta vazhduar në Gjermania në Mynihu ku lozi rreth 2 vite dhe i u ofrua nje provë tek SpVgg Unterhaching në atë kohë e drejtuar nga Ralph Hasenhüttl ,provë e cila nuk u kalua me sukses për shkak te komplikacioneve të demtimit të nervit Shiatiku. Ai u kthye në Shqipëri për të vazhduar studimet e larta në Universitetin e Tiranës. Në moshe 27 vjecare ai kreu kurset përkatëse të trajnerit në F.Sh.F ku me pas mer drejtimin në sektorin e para të rinjve tek KS Kamza Puna e tij ne sektorin e te rinjve beri qe te kaloj si asistent trajner ne ekipin e pare ne Kategoria Superiore dhe me pas te mari drejtimin e ekipit. Gjithashtu ai eshte dekoruar me Çertifikaten e “Mirenjohes se Qytetit te Kamzes” nga ish Kryeatari i Bashkise Kamez Xhelal Meziu. Aktualisht ai jeton ne Kine ku punon ne sektorin e te rinjve ne Akademine e Futbollit ne qytetin e Guangzhou dhe me perpara ne Shenzhen
Referime
https://www.transfermarkt.us/ergys-luga/profil/trainer/68515
Lidhje të jashtme
https://www.transfermarkt.com/ergys-luga/profil/trainer/68515
Aimi Kunitake
Aimi Kunitake (國武 愛美) është një futbolliste japoneze.
Shtigje malesh dhe trotuare
Shtigje malesh dhe trotuare : vjersha dhe poema me autor Dritëro Agolli. Shtëpia botuese "Naim Frashëri", Tiranë, 1965. Faqet e librit 87.
Aimi Kunitake
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje.
Ainhice-Mongelos
Ainhice-Mongelos është një komunë në Francë. Ainhice-Mongelos bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 161 banorë dhe sipërfaqe prej 10.3 km².
Närke
Närke është provincë (landskap) në jug qendër të Suedisë. Kufizohet me Västmanland në veri, me Värmland në veriperëndim, me Västergötland në jugperëndim, me Södermanland në lindje dhe me Östergötland në juglindje.
Emri
Emri i provincës (Neeric 1165-81) vjen prej një fjale të vjetër när (ngushtë) i cili i referohet kreshtës së ngushtë ku ndodhet kisha e Norrbyås (Nerboahs 1275). Nuk dihet se çfarë kuptimi ka emri.
Administrata
Provincat e Suedisë nuk shërbejnë për qëllime administrative apo politike, por janë entitete historike dhe kulturore. Në rastin e Närke, provinca përbën pjesën jugore të Qarkut Örebro.
Komunat e mëposhtme kanë selitë në Närke:
Gjeografia
Pjesët e mesme të Närke janë të pushtuara nga Närkeslätten, një fushë pjellore dhe e kultivuar në jug dhe në perëndim të Hjälmaren. Fusha vazhdon si në Västmanland ashtu edhe në Södermanland. Në veri është rrafshnalta pyjore e Käglan (111 metra mbi nivelin e detit), e cila në pjesën më veriore të saj bie në mënyrë të pjerrët drejt Arbogaån. Në pjesën perëndimore të Närke ka një lartësi të shënuar malore, Kilsbergen, e cila gjithashtu vazhdon në Värmland dhe Västmanland. Në jug të Kilsbergen, pylli Tiveden shtrihet dhe aty është kufiri me Västergötland. Në jug, Närke ka një vijë bregdetare drejt liqenit Vättern. Në kufirin midis Närke dhe Östergötland shtrihet shtrirja malore djerrë dhe e shkretë Tylöskog.
Liqeni më i madh i Närke është Vättern, në vendin e dytë dhe të tretë janë Hjälmaren dhe Skager. Megjithatë, këto tre liqene janë vetëm pjesërisht brenda Närke, liqeni më i madh që shtrihet tërësisht brenda pronvicës është Sottern (29 km²).
Bourguignon-sous-Coucy
Bourguignon-sous-Coucy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Bourguignon-sous-Coucy ka një popullsi prej 101 banorë dhe sipërfaqe 2.8 km², me një dendësi prej 36 banor/km².
Johan August Lundell
thumb|Johan August Lundell Johan August Lundell (25 korrik 1851 – 28 janar 1940) ishte gjuhëtar suedez dhe profesor i gjuhëve sllave në Universitetin e Uppsalës. Johan ishte i njohur për punët e tij në dialektet e gjuhës suedeze.
Biografia
Prindërit e Johanit ishin Anders Andersson dhe Karolina Olsdotter. Ai filloi studimet e tij në Universitetin e Uppsalës në vitin 1871. Në vitin 1882, Johan u bë profesori i parë suedezë në fonetikë, dhe profesori i parë në gjuhët sllave. Në Uppsala, ai mësoi Bullgarisht, Kisha e vjetër sllave, Serbisht, Polonisht dhe Rusisht.
Selim Belortaja
Selim Belortaja është ngarkuar në vitin 2017 me funksion si Ambasador i Jashtëzakonshëm dhe Fuqiplotë i Republikës së Shqipërisë rezident në Republikën Popullore të Kinës dhe jo rezident në Republikën e Koresë, në Republikën Popullore Demokratike të Koresë, në Republikën Popullore të Mongolisë, Republikën Socialiste të Vietnamit dhe Republikën Popullore të Bangladeshit.
Gjysmë mitralozi
parapamje|300x300px|[[Heckler & Koch MP5|Heckler Koch MP5.]] Një Gjysmë-mitraloz (SMG) është një karabinë automatike e ushqyer me karikatorë, e krijuar për të gjuajtur fishekë pistolete. Termi "mitraloz" u krijua nga John T. Thompson, shpikësi i automatikut Thompson, për të përshkruar konceptin e tij të projektimit si një armë zjarri automatike me fuqi zjarri dukshëm më të vogël se një mitraloz (prandaj prefiksi "nën-"). Duke qenë se një mitraloz duhet të gjuajë fishekë pushkë për t'u klasifikuar si të tillë, automatikët nuk konsiderohen mitralozë.
Mitralozi u zhvillua gjatë Luftës së Parë Botërore (1914-1918) si një armë sulmuese e afërt, kryesisht për bastisje llogore. Në kulmin e saj gjatë Luftës së Dytë Botërore (1939-1945), miliona SMG u bënë për t'u përdorur nga trupat e rregullta, komandot klandestine dhe partizanët. Pas luftës, dizajne të reja SMG u shfaqën shpesh. Sidoqoftë, deri në vitet 1980, përdorimi i SMG u ul. Sot, automatikët janë zëvendësuar kryesisht me pushkë sulmi, të cilat kanë një rreze më të gjatë efektive dhe janë të afta të depërtojnë në helmetat dhe armaturën e trupit të përdorur nga këmbësoria moderne. Megjithatë, automatikët përdoren ende nga forcat speciale ushtarake dhe ekipet e policisë SWAT për beteja nga afër (CQB), sepse ato janë "një armë e kalibrit pistoletë që është e lehtë për t'u kontrolluar dhe ka më pak gjasa të depërtojë në objektiv".
Struktura shoqërore
parapamje|Pyramide à renverser - [[Posteri tregon një piramidë të shtresimit shoqëror që simbolizon shoqërinë klasore. Në krye mund të shohim Mbretin Leopold II.]] Në shkencat shoqërore, struktura shoqërore është grumbullimi i rregullimeve shoqërore të modeluara në shoqëri, të cilat janë njëkohësisht lindore dhe përcaktuese të veprimeve të individëve. Po kështu, shoqëria besohet se është e grupuar në grupe të lidhura strukturore ose grupe rolesh, me funksione, kuptime ose qëllime të ndryshme. Shembuj të strukturës sociale përfshijnë familjen, fenë, ligjin, ekonominë dhe klasën. Ai është në kontrast me "sistemin social", i cili i referohet strukturës mëmë në të cilën janë ngulitur këto struktura të ndryshme. Kështu, strukturat shoqërore ndikojnë dukshëm në sistemet më të mëdha, si sistemet ekonomike, sistemet ligjore, sistemet politike, sistemet kulturore, etj. Struktura shoqërore mund të thuhet gjithashtu se është korniza mbi të cilën ngrihet një shoqëri. Ai përcakton normat dhe modelet e marrëdhënieve ndërmjet institucioneve të ndryshme të shoqërisë.
Që nga vitet 1920, termi ka qenë në përdorim të përgjithshëm në shkencat sociale, veçanërisht si një variabël, nën-komponentët e të cilit duhej të dalloheshin në raport me variablat e tjerë sociologjikë, si dhe në literaturën akademike, si rezultat i rritjes së ndikimit të strukturalizmit. Koncepti i "shtresimit social", për shembull, përdor idenë e strukturës sociale për të shpjeguar se shumica e shoqërive janë të ndara në shtresa (nivele) të ndryshme, të udhëhequra (nëse vetëm pjesërisht) nga strukturat themelore në sistemin shoqëror. Është gjithashtu e rëndësishme në studimin modern të organizatave, pasi struktura e një organizate mund të përcaktojë fleksibilitetin e saj, aftësinë për të ndryshuar, etj. Në këtë kuptim, struktura është një çështje e rëndësishme për menaxhmentin.
Në shkallën makro, struktura shoqërore i përket sistemit të shtresimit socio-ekonomik (më së shumti strukturën e klasës), institucionet sociale ose marrëdhënie të tjera të modeluara midis grupeve të mëdha shoqërore. Në shkallën meso, ka të bëjë me strukturën e rrjeteve sociale midis individëve ose organizatave. Në shkallën mikro, "struktura shoqërore" përfshin mënyrat në të cilat 'normat' formojnë sjelljen e individëve brenda sistemit shoqëror. Këto peshore nuk mbahen gjithmonë të ndara. Për shembull, John Levi Martin ka teorizuar se struktura të caktuara në shkallë makro janë vetitë emergjente të institucioneve kulturore në shkallë mikro (d.m.th., "struktura" i ngjan asaj të përdorur nga antropologu Claude Levi-Strauss). Po kështu, në etnografi, një studim i kohëve të fundit përshkruan sesi struktura shoqërore indigjene në Republikën e Panamasë ndryshoi strukturat makro shoqërore dhe pengoi një zgjerim të planifikuar të Kanalit të Panamasë. Sociologjia marksiste gjithashtu ka përzier historikisht kuptime të ndryshme të strukturës shoqërore, megjithëse duke e bërë këtë duke i trajtuar thjesht aspektet kulturore të strukturës shoqërore si fenomenale të aspekteve të saj ekonomike.
Normat shoqërore besohet se ndikojnë në strukturën sociale përmes marrëdhënieve midis shumicës dhe pakicës. Meqenëse ata që rreshtohen me shumicën konsiderohen 'normalë' dhe ata që rreshtohen me pakicën konsiderohen 'anormale', marrëdhëniet shumicë-pakicë krijojnë një shtresim hierarkik brenda strukturave shoqërore që favorizon shumicën në të gjitha aspektet e shoqërisë.
Makromolekula
Makromolekulë quajmë molekulat që përbëhen prej disa deri qindramijë pjesë ndërtuse, dhe me një peshë relativisht e madhe (mbi 100 Da). Makromolekulat të shumtën e rasteve janë polimerë.
Shteti i thellë në Turqi
Në Turqi, shteti i thellë (turqisht: derin devlet) është një grup i supozuar i koalicioneve antidemokratike me ndikim brenda strukturës politike turke, i përbërë nga elementë të nivelit të lartë brenda shërbimeve të inteligjencës (të brendshme dhe të huaja), ushtrisë turke, agjencive të sigurisë, gjyqësorit dhe mafias. Axhenda politike e rrjetit të shtetit të thellë supozohet se përfshin një besnikëri ndaj nacionalizmit, korporatizmit dhe interesave shtetërore. Dhuna dhe mjete të tjera presioni janë përdorur historikisht në një mënyrë kryesisht të fshehtë për të manipuluar elitat politike dhe ekonomike, duke siguruar që interesat specifike të përmbushen brenda kornizës në dukje demokratike të peizazhit politik. Ish-presidenti Süleyman Demirel thotë se në qendër të pikëpamjes dhe sjelljes së elitave kryesisht ushtarake që përbëjnë shtetin e thellë, është një përpjekje për të mbështetur interesat kombëtare që janë formuar nga një besim i rrënjosur, që daton që nga rënia e Perandorisë Osmane, se vendi është gjithmonë “në prag”.
Ideologjia e supozuar e shtetit të thellë është antisocialiste, ultranacionaliste, laike, antikurde, antidemokratike dhe anti-liberale. Siç theksoi ish-kryeministri Bülent Ecevit, diversiteti i opinioneve pasqyron diversitetin e koalicioneve të ndryshme të shtetit të thellë, pasi shteti i thellë nuk është aq një aleancë, sa disa grupe që punojnë prapa skenave, secili në ndjekje. të axhendës së vet. Një shpjegim tjetër bie ndesh me reduktimin e shtetit të thellë në një rrjet interesi dhe e përkufizon atë si një lloj dominimi bazuar në nivelin e lartë të autonomisë që gëzon ushtria që i mundëson aparatit të sigurisë të prishë institucionet formale demokratike (në plan të parë) duke përdorur një repertori sui generis i institucioneve informale (në sfond), d.m.th. kërcënimi i puçit, klikat autokratike, mafia, krimi i organizuar dhe korrupsioni. Thashethemet dhe teoritë e konspiracionit për ekzistimin e një shteti të thellë janë përhapur në Turqi që nga mandati i Ecevit si kryeministër në vitet 1970, pas zbulimit të tij të ekzistencës së një homologu turk të Operacionit Gladio të Italisë, "Kundër-Gerilja". Shumë qytetarë turq, duke përfshirë politikanë të zgjedhur, dyshojnë se shteti i thellë ekziston dhe mund të mbajë çelësin e ngjarjeve të pashpjegueshme.ref>
Kundër-Gerilja
Pas Luftës së Dytë Botërore, një formë e organizuar dhe e institucionalizuar e shtetit të thellë u krijua me drejtimin amerikan për të kundërshtuar një pushtim të mundshëm sovjetik, nën Departamentin e Luftës Speciale (turqisht: Özel Harp Dairesi, ose ÖHD). ÖHD, e quajtur     "Gladio turke" nga disa, u përshkrua nga ish-udhëheqësi i saj Kemal Yamak si një grup rezistence që qëndron prapa.
Duke folur për Derya Sazak të së përditshmes Milliyet, ish-përfaqësuesi i Partisë Republikane Popullore Süleyman Genç tha se ÖHD ushtroi një ndikim të tillë sa pengoi Forcat e Armatosura Turke dhe e identifikoi ÖHD-në si thelbin e shtetit të thellë. Genç bëri presion për një hetim parlamentar mbi fenomenin në vitin 1978. Megjithatë, kryetari i partisë dhe kryeministri Bulent Ecevit këmbënguli që ta hiqte çështjen, pasi bisedoi me shefin e ÖHD, Kemal Yamak, i cili tha se ÖHD nuk do të ndërhynte në çështjet civile dhe se politikanët nuk duhet të hetojnë më tej. Shtëpia e Gençit në rrugën Karyağdı, Ankara u bombardua më pas më 5 janar 1979.
Murat Belge nga İstanbul Bilgi Üniversitesi thotë se shteti i thellë u bë gjithnjë e më aktiv gjatë periudhës shumëpartiake, pasi fraksionet brenda shtetit luftonin për pushtet.
Ujqërit gri
Kendal Nezan i Institutit Kurd të Parisit tha se Abdullah Çatlı, një udhëheqës i Ujqërve Gri që u vra në aksidentin automobilistik në Susurluk, "llogaritet të ketë qenë një nga autorët kryesorë të operacioneve nëntokësore të kryera nga dega turke e organizatës Gladio. dhe kishte luajtur një rol kyç në ngjarjet e përgjakshme të periudhës 1976-1980 që hapi rrugën për grushtin e shtetit ushtarak të shtatorit 1980. Si kreu i ri i milicisë së ekstremit të djathtë Ujqërit gri, ai ishte akuzuar, ndër gjëra të tjera, për vrasjen e shtatë studentëve të krahut të majtë."
Përveç Çatlı, ultra-nacionalistët e përdorur nga agjencitë turke të inteligjencës përfshinin Mehmet Ali Ağca (i cili tentoi të vriste Papën), Haluk Kırcı, İbrahim Çiftçi, Tugay Maraşlı, Yahya Efe, Oral Çelik, Mehmet Şener, Alaattin Çakıcı, Nurullah Tevfik Ağansoy, Ali Yasak, Abuzer Uğurlu, and Bekir Çelenk. Në vitet 1990, këta njerëz, të cilët mbanin kontakte mes forcave të sigurisë, u përfshinë në aktivitete të ndryshme të paligjshme (përfshirë lojërat e fatit, trafikun e drogës dhe pastrimin e parave) të cilat u zbuluan gjatë skandalit Susurluk të vitit 1996.
Rodez
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Kryeqyteti i dikurshëm i Rouergue, qyteti është selia e Dioqezës së Rodez dhe Vabres. Banorët e tij quhen Ruthénois, nga emri i Rutenit, një fis gallik që dikur jetonte në këtë territor, quajtja e dikurshme ishte "Rodanois" (nga oksitanishtja rodanés ) që i ka lënë vendin kësaj forme akademike.
Vendndodhja
I vendosur në jug të Francës, në zemër të trekëndëshit të formuar nga Tuluza, Klermont-Ferrandi dhe Montpeljeja, në ultësirat perëndimore të Masivit Qëndror, peizazhi i Rodezit ndodhet midis luginave dhe pllajave të larta të dhe kodrave me lagështi të Ségalas. Ai shtrihet në Komunitetin e Grumbullimit të Rodezit, me komunat Onet-le-Château, Sainte-Radegonde, Le Monastère, Olemps dhe Luc-la-Primaube, të cilat së bashku formojnë një grumbullim prej 83,000 banorësh.
Hidrografia
Lumi Avejron kalon komunën dhe është i rëndësishëm për peshkim.
Klima
Klima e Rrudhesit, një nivel mbimesdhetar, është një klimë mesdhetare ( Csb ) dhe është më e ftohtë në krahasim me qytetet e tjera në jug të Francës. Dimrat janë të mprehtë dhe verat shpesh shumë të nxehta dhe me diell. Gjatë dimrit, Rrudhesi ka reshje dëbore të herëpashershme për shkak të lartësisë së ulët prej 550 metrash në kontrast me qytetet e tjera në veri të departamentit më afër rrafshnaltës më të lartë Aubrac.
Transporti
Rodezi është një qytet në rritje dhe një motor i rëndësishëm ekonomik në ish-rajonin Midi-Pyrénées që nga fillimi i viteve 2000. Vendndodhja e tij në, boshti Tuluzë- Lion, është thelbësor për zhvillimin e tij ekonomik dhe turistik dhe luan një rol jetik për qytetin, pasi është një lidhje me qendrat rajonale si Tuluza, Albi dhe Castresi, me të cilat po zhvillon bashkëpunime.
Hekurudhor
Stacioni hekurudhor i Rodezit, i vendosur në Avenue du Maréchal Joffre, është stacioni kryesor i Avejronit. Ka trena çdo ditë për në Paris dhe Tuluzë, si dhe trena dhe autobusë të tjerë që lidhin Rodezin me qytete më të vogla. I shërben Paris-Austerlitz, Tuluzë-Matabiaut ( TER ), Brive-la-Gaillarde (TER), Millau (TER dhe autobus rajonal). Vihet re se shumë qytete të tjera të mëdha franceze mund të arrihen nga lidhjet në Tuluzë dhe Brivë. Linjat dhe infrastruktura hekurudhore kanë pësuar rinovime të rëndësishme me ndryshimin e plotë të shinave, modernizimin e sistemeve dhe strukturave teknike si dhe zbatimin e sistemeve të reja të menaxhimit të trafikut. Në vitet e ardhshme, synimi është për një kohë prej 1 orë 45 minuta nga Rodezi në Tuluzë dhe 4 orë 50 minuta nga Rodezi në Paris përmes LGV Poitiers-Limoges.
Planifikim Urban
djathtas|parapamje| Tour des Corbières, shekulli i 15-të, me një pjesë të mureve në Bulevardin d'Estourmel.
Të ardhurat e popullsisë dhe taksat
Në vitin 2017, të ardhurat mesatare për familje ishin 20,410€, dhe 51% e familjeve duhej të paguanin tatimin mbi të ardhurat.
Bizneset
Rrudhesi dhe grumbullimi i tij fokusohen një gamë të gjerë biznesesh dhe sektorësh ekonomikë, nga pajisjet e automobilave me Bosch Group, nga kërkimet mbi OMGJ-të dhe shpërndarjen e farave për bujqësi me selinë kombëtare të grupit brenda grupimit, aeronautika me Sofop që punon për Industritë Airbus ose platformën e saj ndërkombëtare të aeroportit, shëndeti me spitalin e tij, informatika me Sopra Group dhe industria ushqimore. Ky grup dinamikash e vendos grumbullimin e Rodezit në vendin e dytë për sa i përket rritjes ekonomike në Midi-Pyrenees pas kryeqytetit të tij rajonal, Tuluzës. Këto kompani janë një nga çelësat e "luginës së inxhinierisë".
Katedralja e Notre Damit
Katedralja e Notre-Dame e Rodezit është ndërtesa kryesore fetare e departamentit. E djegur, e dëmtuar gjatë shekujve, Katedralja e Rodezit është një përmbledhje e jashtëzakonshme e stileve arkitekturore nga shekulli i 13-të deri në shekullin e 17-të: elemente të dekorimit të brendshëm gotik, rilindjes dhe barok. Ka përmasa imponuese; nefi qendror, mjaft i ngushtë, është 102 metra i gjatë dhe ka një lartësi prej 30 metrash. Ndërtesa është e pajisur me një kullë të bukur kambanore, gur ranor të vërtetë rozë me lidhëse, i dukshëm nga larg, që dominon majën e qytetit prej 87 metrash. Katërqind shkallë ngjiten për të arritur në statujën e Virgjëreshës (që ndodhet në majë të kambanores) dhe në panoramën e mrekullueshme të qytetit. Natën, ndriçohet nga brenda.
Pallati Ipeshkvnor
Pallati Ipeshkvnor i Rodezit u shpall një Monument Historik në 1942.
Komando
Fillimisht "një komando" ishte një lloj njësie luftarake, në krahasim me një individ në atë njësi. Në gjuhë të tjera, komando tregon një "komandë", duke përfshirë ndjenjën e një ushtrie ose një njësie elitare të operacioneve speciale. Në ushtritë dhe qeveritë e shumicës së vendeve, komandot janë të dallueshëm në atë që specializohen në sulme jokonvencionale ndaj objektivave me vlerë të lartë.
Mayo Doko
Mayo Doko (土光 真代) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Eneda Tarifa
Eneda Tarifa, njohur ndryshe si Eneida Tarifa, është një këngëtare dhe moderatore shqiptare. Ajo përfaqësoi Shqipërinë në Eurovision Song Contest 2016 me këngën "Fairytale", pasi ka fituar Festivalin e Këngës 54 me versionin në gjuhën shqipe të këngës, "Përrallë". Ajo ka marrë pjesë më parë në Festivalin e Këngës në vitin 2003 dhe 2007, dhe fitoi Top Fest në vitin 2010.
Jeta
Tarifa ka lindur në Tiranë, Shqipëri në 30 mars 1982. Ajo e filloi karrierën e saj në vitin 2001, duke marrë pjesë në Këngën Magjike me këngën "Ika larg". Në vitin 2002, ajo mori pjesë në Festivalin e Këngës 42 me këngën "Qëndroj", dhe arriti të kualifikohet në finale. Në vitin 2006, Tarifa mori pjesë në Kënga Magjike me këngën "Rreth zjarrit kanë tendencë", dhe shkoi në vendin e katërt në konkurrencë me 154 pikë. Asaj iu dha edhe Çmimin Zadeja Çesk.
Jutbina
parapamje|Bjeshkët rreth Jutbinës Jutbina është qendra kryesore e kreshnikëve që përmenden në eposin shqiptar. Emra të tjerë që përmenden janë dhe Klladusha e Kotorret, të cilat gjenden në veri të Jutbinës së sotme. Jutbina, që sot në sllavisht emërtohet si Udbina, gjendet në Kroacinë jugore të sotme, në rajonin Lika, 50 km në veripërëndim të Zarës dhe në jug të parkut kombëtar të Plitviçkës.
Jutbina gjendet mbi një kodër, në një pozicion mjaft strategjik, nga ku mund të vrojtohet me dhjetëra kilometra më larg. Natyra është ashtu siç përshkruhet në Epos, me lëndina, ahe e çetina të shumta. Në veri gjendet Sava, në brigjet e së cilës Halili rrëmben Tanushën.
Jutbina ka dhe një aeroport të vogël i cili u përdor gjatë luftës për sulme ajrore.
Histori
parapamje|Jutbina, tashmë e gjendur në Kroaci, është një fshat i vogël i rrënuar nga lufta mes kroatëve e serbëve.Jutbina ishte kryeqendra e shqiptarëve (arbanëve), ku dhe shfaqet kalimi nga identiteti fisnor ilir, në atë arban (arbër). Indentiteti shqiptar-arbëror, u krijua si pasojë e përballjes me pushtimin barbar të sllavëve, që po vinin nga veriu, dhe që detyroi fiset ilire të bashkoheshin nën një identitet të ri, atë arban (arbër) që përmendet shpesh në epos. Kroacia e sotme qendrore, që në atë kohë ishte zonë mjaft e banuar nga arbanët, përballet me vërshimet barbare sllave të shekullit të 7-të, dhe konsolidimin e sllavëve në veri të lumit Sava, duke krijuar dhe mbretëritë e tyre të para, me në krye krajlët. Qendresa e arbanëve dhe fitoret e sllavëve pak nga pak, bënë që shqiptarët arbër ta ruanin këtë histori me anë të këngëve epike. Në këto këngë epike, shohim atë që përputhet me ngjarjet në realitet, që shumë fise shqiptare detyrohen të lënë pjesën më të madhe të viseve të tyre në Dalmaci, e të vendosen në Bjeshkët e Namuna për t'u mbrojtur nga sulmet barbare sllave. Arbanët që qëndruan në viset shqiptare në Dalmaci e Jutbinë, u asimiluan, duke vazhduar ta këndojnë Eposin e Kreshnikëve, por tashmë në serbisht e me heronj sllavë.
Arbanët që emigruan nga Jutbina, sollën me vete dhe strukturën e tyre të lashtë fisnore, gjë që sot ende gjendet në pjesën veriore të Shqipërisë, me 14 fiset që patën prejardhjen nga Alpet Shqiptare, streha e fiseve arbane që i qëndruan sulmeve sllave. parapamje|Rruga kryesore në Jutbinë Pas marrjes nga sllavët, Jutbina kalon nën shumë sundime, si kroate, turke e serbe. Në fillim të shekullit të 20-të, pat popullsi të përzier serbe e kroate. Pas Luftës së II-të Botërore, pjesa më e madhe e popullatës kroate dëbohet nga Jutbina. Gjatë luftërave në Jugosllavi, Jutbina kontrollohet nga serbët, nga ku ata nisën sulmet kundra kroatëve e boshnjakëve. Jutbina shkatërrohet shumë gjatë luftimeve kroato-serbe, dhe më në fund merret nga forcat kroate në 1995-ën.
Popullsia
Popullsia e hershme ishte iliro-arbërore. Me ardhjen e sllavëve në shekullin e 7, mendohet që një pjesë e popullsisë arbërore u largua për në Alpet Shqiptare për t'u mbrojtur nga sulmet sllave. Ajo popullsi arbërore që mbeti u sllavizua. Në vitin 2011, Jutbina kishte 1874 banorë, nga të cilët 51% serbë, 45% kroatë e 4% të tjerë.
Sistemi financiar
Sistem financiar (ang.: Financial system ) janë procedurat për përgatitjen, regjistrimin dhe raportimin e informacionit të besueshëm për sa u takon transaksioneve financiare dhe ngjarjeve ekonomike. .
Airvault
Airvault është një komunë në Francë. Airvault bën pjesë në departamentin Deux-Sèvres të rajonit Poitou-Charentes. Komuna ka një popullsi prej 3226 banorë dhe sipërfaqe prej 49.28 km².
Dafina Memedov
Dafina Memedov është një mesfushore shqiptare e lindur në Suedi, aktualisht luan për Stattena IF në Divizionin 1 Suedez dhe për ekipin kombëtar Shqiptar të grave. Ajo më parë ka luajtur për IFK Norrköping DFK.
Olivera Despina
Mileva Olivera Lazarević, Despina Hatun (lindur në 1372-1444) ishte vajza më e vogël e Lazarit të Serbisë dhe Princeshës Milica, si dhe gruaja e Sulltan Osmanit Bayezid I, me të cilin u martua pas Luftës në Kosovë në 1389, në shenjë pajtimi dhe paqeje midis dinastive osmane dhe dinastisë Lazarević. Pas martese ajo mori titullin Despina Hatun.
Biografia
Në betejën e Ankarasë në 20 qershor 1402, Olivera dhe Bayezid u rrëmbyen prej Timurit. Ajo u lirua në 1403, pas vdekjes së bashkëshortit të saj në robëri.
Ajo e kaloi pjesën e mbetur të jetës në gjykatën e vëllait të saj Stefan në Beograd si dhe në atë të motrës së saj Jelena në Herceg Novi. Olivera u largua nga jeta pas vitit 1444.
Mortaja
parapamje|Mortajë polake LM-60D 60mm, moderne e këmbësorisë rreth vitit 2000. Një mortajë është zakonisht një armë e thjeshtë, e lehtë, e lëvizshme nga njeriu, e mbushur në grykë, e përbërë nga një tub metalik me vrima të lëmuara (megjithëse disa modele përdorin një pushkë me tytë) të fiksuar në një pllakë bazë (për të përhapur zmbrapsjen) me një peshë të lehtë montimi bipod dhe një pamje. Ajo lëshon predha shpërthyese (teknikisht të quajtura bomba) në trajektore balistike me hark të lartë. Mortajat zakonisht përdoren si armë zjarri indirekte për mbështetje të afërt me zjarr me një shumëllojshmëri municionesh.
Avion
Avion është një komunë në Francë. Avionbën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 17428 banorë dhe sipërfaqe 13.04 km².
Chika Hirao
Chika Hirao (平尾 知佳) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Dua të të bëj të lumtur
Dua të të bëj të lumtur është program i televizionit "Top Channel" me prezantuese Arbana Osmani.
Protagonisët gjenden ballë për ballë njeri tjetrit të ndarë nga një ekran dhe përpiqen të zgjidhin një mosmarrëveshje apo të shprehin ndjenjat dhe mirënjohjen që kanë për personat e zemrës.
Anna Freud
parapamje|Anna Freud në vitin 1957 Anna Freud CBE (3 dhjetor 1895 – 9 tetor 1982) ishte një psikoanaliste britanike me origjinë austriako-hebreje. Ajo lindi në Vjenë, fëmija i gjashtë dhe më i vogël i Sigmund Freud dhe Martha Bernays. Ajo ndoqi rrugën e babait të saj dhe kontribuoi në fushën e psikanalizës. Krahas Hermine Hug-Hellmuth dhe Melanie Klein, ajo mund të konsiderohet themeluese e psikologjisë psikoanalitike të fëmijëve.
Krahasuar me babain e saj, puna e saj theksoi rëndësinë e egos dhe "linjave zhvillimore" të saj normale, si dhe përfshiu një theks të veçantë në punën bashkëpunuese në një sërë kontekstesh analitike dhe vëzhguese.
Pasi familja Frojd u detyrua të largohej nga Vjena në 1938 me ardhjen e regjimit nazist në Austri, ajo rifilloi praktikën e saj psikoanalitike dhe punën e saj pioniere në psikologjinë e fëmijëve në Londër, duke themeluar Kursin dhe Klinikën e Terapisë së Fëmijëve Hampstead në 1952 (tani Anna Qendra Kombëtare e Frojdit për Fëmijët dhe Familjet ) si qendër për terapi, trajnim dhe punë kërkimore.
Biografia
Anna Freud lindi në Vjenë, Austro-Hungari, më 3 dhjetor 1895. Ajo ishte vajza më e vogël e Sigmund Freud dhe Martha Bernays. Ajo u rrit në "rrethana komode borgjeze". Anna Freud duket se ka pasur një fëmijëri relativisht të pakënaqur, në të cilën ajo "asnjëherë nuk ka bërë një marrëdhënie të ngushtë ose të këndshme me nënën e saj, dhe në vend të kësaj është ushqyer nga infermierja e tyre katolike Josephine". Ajo e kishte veçanërisht të vështirë të shkonte mirë me motrën e saj më të madhe, Sophie, "dy Freudët e rinj zhvilluan versionin e tyre të një ndarjeje të përbashkët motrash të territoreve, 'bukurisë' dhe 'trurit', dhe babai i tyre foli dikur. për "xhelozinë e saj shekullore ndaj Sofisë." Si dhe ky rivalitet midis dy motrave, Anna ishte bërë "një e re disi e trazuar që i ankohej babait të saj me letra të sinqerta se si e mundonin të gjitha llojet e mendimeve dhe ndjenjave të paarsyeshme. ". Ajo mund të ketë pasur depresion që shkaktoi çrregullime të të ngrënit  dhe "ajo ... u dërgua në mënyrë të përsëritur në fermat shëndetësore për pushim të plotë, shëtitje të dobishme dhe disa kilogramë shtesë për të mbushur formën e saj shumë të hollë".
Marrëdhënia e ngushtë mes Anës dhe babait të saj ishte ndryshe nga pjesa tjetër e familjes së saj. Ajo ishte një fëmijë i gjallë me një reputacion për të keqen. Frojdi i shkroi mikut të tij Wilhelm Fliess në 1899: "Ana është bërë krejtësisht e bukur nga keqdashja". Në adoleshencë, ajo mori një interes të parakohshëm për punën e babait të saj dhe u lejua të merrte pjesë në mbledhjet e Shoqatës Psikoanalitike të Vjenës së sapokrijuar, të cilën Frojdi e mblodhi në shtëpinë e tij.
Duke qenë e regjistruar në Liceun Cottage, një shkollë e mesme për vajza në Vjenë, Anna bëri përparim të mirë në shumicën e lëndëve. Rrjedha e vazhdueshme e vizitorëve të huaj në familjen e Frojdit e frymëzoi Anën të imitonte babanë e saj duke u bërë e aftë në gjuhë të ndryshme dhe shumë shpejt ajo zotëroi anglishten dhe frëngjishten dhe mësoi pak italishten bazë. Përvoja pozitive që pati në Lice çoi në zgjedhjen e saj fillestare të mësimdhënies si karrierë. Pasi u largua nga Liceu në vitin 1912, ajo bëri një pushim të zgjatur gjatë muajve të dimrit në Itali. Kjo doli të ishte, për një periudhë, një kohë dyshimi për veten, ankthi dhe pasiguria për të ardhmen e saj. Ajo i ndau këto shqetësime në korrespondencë me të atin, shkrimet e të cilit kishte filluar t'i lexonte. Si përgjigje, ai dha siguri dhe në pranverën e vitit 1913, ai u bashkua me të për një turne në Verona, Venecia dhe Trieste.
Një vizitë në Britani në vjeshtën e vitit 1914, e drejtuar nga kolegu i babait të saj Ernest Jones, u bë shqetësuese për Frojdin kur mësoi për interesin romantik të këtij të fundit. Këshilla e tij për Jones, në një letër të 22 korrikut 1914, ishte se vajza e tij "... nuk pretendon të trajtohet si një grua, duke qenë ende larg dëshirave seksuale dhe më tepër duke refuzuar burrin. Ekziston një mirëkuptim i hapur mes meje dhe asaj se ajo nuk duhet të marrë parasysh martesën ose paraprakisht para se të bëhet dy ose tre vjet më e madhe”.
Në vitin 1914 ajo kaloi provimin e saj të mësimdhënies dhe filloi të punojë si nxënëse mësimore në shkollën e saj të vjetër, Liceun Cottage. Nga viti 1915 deri në vitin 1917, ajo punoi si nxënëse mësimore për nxënësit e klasës së tretë, të katërt dhe të pestë. Për vitin shkollor 1917–18, ajo filloi "sipërmarrjen e saj të parë si Klassenlehrerin (drejtoreshë) për klasën e dytë". Për performancën e saj gjatë viteve të shkollës 1915-1918 ajo u vlerësua shumë nga eprorja e saj, Salka Goldman e cila shkroi se ajo tregoi "zell të madh për të gjitha përgjegjësitë e saj", por ajo u vlerësua veçanërisht për "përgatitjet e saj të ndërgjegjshme" dhe për "dhurata e saj për mësimdhënien", duke qenë një sukses i tillë, saqë u ftua të qëndronte me një kontratë të rregullt katërvjeçare, duke filluar nga vjeshta e vitit 1918.
Me inkurajimin dhe ndihmën e babait të saj ajo vazhdoi eksplorimin e saj të letërsisë psikoanalitike dhe në verën e vitit 1915 ajo ndërmori punën e saj të parë përkthimore për Shoqërinë Psikoanalitike të Vjenës, duke përkthyer punime nga James Jackson Putnam (në gjermanisht) dhe Hermine Hug-Hellmuth (në anglisht). Gjatë viteve 1916 dhe 1917 ajo ndoqi leksionet mbi psikanalizën e babait të saj në Universitetin e Vjenës. Nga 1918 ajo kishte fituar mbështetjen e tij për të ndjekur një trajnim në psikoanalizë dhe ajo shkoi në analizë me të në tetor të atij viti. Duke u prekur nga tuberkulozi gjatë vitit 1918, dhe më pas duke përjetuar episode të shumta sëmundjesh, ajo dha dorëheqjen nga posti i saj i mësimdhënies në vitin 1920.
Si dhe në periudhat e analizave që ajo kishte me babain e saj (nga 1918 deri në 1921 dhe nga 1924 në 1929), lidhja e tyre birësore u forcua më tej pasi Frojdi u diagnostikua me kancer të nofullës në 1923, për të cilin do t'i duheshin operacione të shumta. dhe asistencën afatgjatë të infermierisë që Anna ofroi. Ajo gjithashtu veproi si sekretare dhe zëdhënëse e tij, veçanërisht në kongreset dy-vjeçare të Shoqatës Ndërkombëtare Psikoanalitike, në të cilat Frojdi nuk ishte në gjendje të merrte pjesë pas vitit 1922.
Në fillim të praktikës së saj psikoanalitike, Anna gjeti një mik dhe mentor të rëndësishëm në personin e mikut dhe kolegut të babait të saj, Lou Andreas-Salome. Pasi ajo erdhi për të qëndruar me Frojdët në Vjenë në vitin 1921, ata filluan një sërë konsultimesh dhe diskutimesh që vazhduan si në Vjenë ashtu edhe në vizitat që Ana bëri në shtëpinë e Salomes në Gjermani. Si rezultat i marrëdhënies Anna fitoi besim edhe si teoricien dhe si praktikante.
Në vitin 1938, pas Anschluss -it në të cilin Gjermania naziste pushtoi Austrinë, Anna u dërgua në selinë e Gestapos në Vjenë për t'u marrë në pyetje mbi aktivitetet e Shoqatës Ndërkombëtare Psikoanalitike. E panjohur për babain e saj, ajo dhe vëllai i saj Martin e kishin marrë Veronalin nga Max Schur, mjeku i familjes, në sasi të mjaftueshme për të kryer vetëvrasje nëse përballeshin me tortura ose internim. Megjithatë, ajo i mbijetoi kalvarit të saj të marrjes në pyetje dhe u kthye në shtëpinë e familjes. Pasi babai i saj kishte pranuar me ngurrim nevojën urgjente për t'u larguar nga Vjena, ajo u përpoq të organizonte procesin e ndërlikuar të emigracionit për familjen në ndërlidhje me Ernest Jones, Presidentin e atëhershëm të Shoqatës Ndërkombëtare Psikoanalitike, i cili siguroi lejet e emigracionit që përfundimisht çuan në familje. duke krijuar shtëpinë e tyre të re në Londër në 20 Maresfield Gardens, Hampstead.
Në vitin 1941 Frojdi dhe Burlinghami bashkëpunuan në themelimin e çerdhes së luftës në Hampstead për fëmijët, jeta e të cilëve ishte ndërprerë nga lufta. Objektet u blenë në Hampstead, në Londrën Veriore dhe në Essex për të ofruar edukim dhe kujdes rezidencial me nënat që inkurajoheshin të vizitonin sa më shpesh që të ishte e mundur. Shumë për stafin u rekrutuan nga diaspora e mërguar austro- gjermane. Leksionet dhe seminaret mbi teorinë dhe praktikën psikoanalitike ishin tipare të rregullta të trajnimit të stafit. Freud dhe Burlingham vazhduan të botojnë një sërë studimesh vëzhguese mbi zhvillimin e fëmijëve bazuar në punën e Çerdhes me fokus në ndikimin e stresit tek fëmijët dhe aftësinë e tyre për të gjetur dashuri zëvendësuese midis bashkëmoshatarëve në mungesë të prindërve të tyre. Shtëpia Bulldog Banks, e drejtuar në linja të ngjashme me Nursery, u krijua pas luftës për një grup fëmijësh që kishin mbijetuar nga kampet e përqendrimit. Duke u mbështetur dhe zhvilluar në punën e tyre në kohën e luftës me fëmijët, Freud dhe Burlingham themeluan Kursin dhe Klinikën e Terapisë së Fëmijëve Hampstead (tani Qendra Kombëtare për Fëmijët dhe Familjet Anna Freud ) në 1952 si një qendër për terapi, trajnim dhe punë kërkimore.
Gjatë viteve të luftës armiqësia midis Anna Freud dhe Melanie Klein dhe pasuesve të tyre përkatës në Shoqërinë Psikoanalitike Britanike (BPS) u rrit më intensive. Mosmarrëveshjet e tyre, të cilat datojnë në vitet 1920, u përqendruan rreth teorisë së gjenezës së super-egos dhe qasjes klinike pasuese ndaj fëmijës para-Edipal; Klein argumentoi për lojën si një ekuivalente me shoqërimin e lirë në analizat e të rriturve. Anna Freud kundërshtoi çdo ekuivalencë të tillë, duke propozuar një ndërhyrje edukative me fëmijën derisa të arrihet një nivel i duhur i zhvillimit të egos në fazën e Edipit. Klein e konsideroi këtë si një pengim të fshehtë të punës analitike me fëmijën. Për të shmangur një ndarje terminale në BPS, Ernest Jones, presidenti i saj, kryesoi një numër "takimesh të jashtëzakonshme biznesi" me qëllim të zbutjes së konfliktit, dhe këto vazhduan gjatë viteve të luftës. Takimet, të cilat u bënë të njohura si Diskutimet Kontroverse, u krijuan në një bazë më të rregullt që nga viti 1942. Në vitin 1944 më në fund doli një marrëveshje kompromisi, e cila krijoi kurse trajnimi paralele, duke ofruar mundësi për të kënaqur shqetësimet e grupeve rivale që ishin formuar, të cilat deri atëherë, përveç ndjekësve të Frojdit dhe Kleinit, përfshinin një grup të paangazhuar të Mesme ose Analistët e Grupit të Pavarur. Më tej u ra dakord që të gjitha komitetet kyçe të politikëbërjes së BPS-së të kenë përfaqësues nga të tre grupet.
Nga vitet 1950 deri në fund të jetës së saj Frojdi udhëtoi rregullisht në Shtetet e Bashkuara për të dhënë leksione, për të dhënë mësim dhe për të vizituar miqtë. Gjatë viteve 1970, ajo ishte e shqetësuar me problemet e fëmijëve të privuar emocionalisht dhe në disavantazh social dhe studioi devijimet dhe vonesat në zhvillim. Në Shkollën Juridike të Yale, ajo dha seminare mbi krimin dhe familjen: kjo çoi në një bashkëpunim transatlantik me Joseph Goldstein dhe Albert J. Solnit mbi nevojat e fëmijëve dhe ligjin, botuar në tre vëllime si Përtej interesave më të mira të fëmijës (1973), Para interesit më të mirë të fëmijës (1979), dhe në interesin më të mirë të fëmijës (1986).
Vitet 1970 ishin gjithashtu një kohë stresi emocional për Frojdin pasi ajo duroi një sërë hallesh që përfshinin anëtarët e familjes dhe kolegët e ngushtë. Vëllai i saj i preferuar, Ernst, vdiq në prill të vitit 1970 ndërsa ajo ishte në Amerikë. Në muajt në vijim ajo humbi dy nga kushërinjtë e saj amerikanë, Henry Freud dhe Rosie Waldinger, dhe kolegët Heinz Hartmann dhe Max Schur. Ajo pati ankth të mëtejshëm pas vdekjes së djalit dhe vajzës së madhe të partnerit të saj Dorothy Burlingham, të cilët të dy kishin pasur një periudhë të gjatë analizash me të si fëmijë në Vjenë dhe si të rritur në Londër. Robert Burlingham vdiq në shkurt 1970 nga sëmundjet e zemrës pas një periudhe të gjatë depresioni. Në vitin 1974, vajza e Burlingham, Mabbie, mbërriti në Londër nga shtëpia e saj në Nju Jork, duke kërkuar analiza të mëtejshme me Anën, pavarësisht këshillës së kësaj të fundit për të vazhduar analizën me analistin e saj në Nju Jork. Ndërsa ishte në shtëpinë e familjes në Hampstead, ajo mori një mbidozë me pilula gjumi dhe vdiq në spital tre ditë më vonë.
Frojdi u natyralizua si subjekt britanik më 22 korrik 1946. Ajo u zgjodh si Anëtare Nderi e Huaj e Akademisë Amerikane të Arteve dhe Shkencave në vitin 1959 dhe në vitin 1973 u bë Presidente Nderi e Shoqatës Ndërkombëtare Psikoanalitike. Në vitin 1967 ajo u nderua me CBE.
Kontributet në psikanalizë
Në 1927, Anna Freud dhe Burlingham krijuan një shkollë të re në bashkëpunim me një mikeshë të familjes, Eva Rosenfeld, e cila drejtonte një shtëpi kujdestarie në lagjen Hietzing të Vjenës. Rosenfeld siguroi hapësirën në truallin e shtëpisë së saj dhe Burlingham financoi ndërtimin dhe pajisjen e lokaleve. Objektivi ishte të ofronte një edukim të informuar psikoanalitik dhe Anna kontribuoi në mësimdhënie. Shumica e nxënësve ishin ose në analizë ose fëmijë të analistëve ose praktikuesve. Peter Blos dhe Erik Erikson iu bashkuan stafit të shkollës Hietzing në fillim të karrierës së tyre psikoanalitike, Erikson duke hyrë në një analizë trajnimi me Anën. Shkolla u mbyll në vitin 1932.