cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
KF Llapi
Historia
Topi i parë në Kosovë është sjell nga një student i Grenoblit më 1919, por thuhet se më 1914 futboll kanë luajtur Austro-Hungarezët që kanë shërbyer në Kosovë në atë kohë. Futbolli në Kosovë është luajtur shumë herët, por klubet e para janë formuar në vitin 1922 në Gjakovë dhe KF “Prishtina” në Prishtinë, KF Llapi 1932 në Podujevë dhe më pastaj edhe klubet e tjera. Garat nuk kanë qenë të rregullta për arsye të situatës jostabile që ka mbretëruar në atë kohë. Kjo periudhë fillon pas luftës së dytë Botërore prej vitit 1945 e deri më 1991.
Në këtë kohë futbolli në Jugosllavi përparon në mënyrë të shpejtë e bashkë me të edhe futbolli kosovar, kur formohet edhe Federata e Futbollit të Kosovës më 1948, si degë e Federatës së Futbollit të Jugosllavisë.
Në Ligën e parë jugosllave dallohen më së shumti KF “Prishtina”, kurse një vit anëtar i kësaj lige ishte edhe KF “Trepça” nga Mitrovica. Liga e dytë shtetërore vazhdimisht kishte nga 3-4 klube kosovare. Në këto dy liga Federative garonin Sllovenia, Kroacia, Bosnja e Hercegovina, Serbia, Mali i Zi, Vojvodina, Kosova dhe Maqedonia, të gjitha në një ligë unike.
Kosova e kishte ligën e vet të parë, ku skuadra kampione kalonte direkt në Ligën e dytë jugosllave, pastaj kishte Ligën e dytë dhe të tretë. Kosova në këtë kohë kishte reprezentues, referë federativë dhe punëtorë të shumtë të nivelit më të lartë. KF Llapi garonte në Ligën e Parë të Kosovës, shquhet si klubi që ka dhënë talentët më të mëdhenjë në Kosovë dhe gjithë Shqiptarëve ndër ta ishin: Favzi Rama, Fadil Vokrri, Esat Mehmeti, Shukri Paqarada,Ejup Bekteshi, Shaban Hajrullahu, Shaban Hajdari, Idriz Mehmeti, Jakup Mehmeti, Islam Visoka, Bastri Muçolli, Selatin Vokrri, Muhamet Vokrri, Luan Salihu,Rifat Hajdari, Miftar Ajvazi, Naser Hyseni, Isa Blakqori, Naser Ibrahimi, Isak Ibrahimi, Ismet Haliti, Fadil Kodraliu, Avni Stublla, Hetem Musa, Nexhat Dumnica, Fehmi Podvorica-Rista, Kujtim Aliu, Afrim Ajeti, Bejtush Bejta, Fatmir Berisha dhe shum të tjerë të cilët më detalisht do të shkruhen në monografinë kushtuar KF Llapi-t.
Riorganizimi
KF Llapi me qëllim të organizimit më të mirë në vitin 2013 me inicim të Komunës së Podujevës udhëhequr nga kryetari Agim VELIU mbajti kuvendin zgjedhor me bordin drejtues i cili përkrahi Projektin afatgjatë të prezantuar nga Nexhat DUMNICA si President dhe i cili drejtonte KF Llapin edhe në të kaluarën e viteve 90-ta dhe Tahir BATATINA si shef I shtabit teknik dhe kështu filloi misionin drejt Superligës, me ambicie të qarta dhe organizim të qartë. Në mbledhjen e parë drejtuar fondit të futbollistëve, drejtuesit e klubit Nexhat DUMNICA dhe Muhamet HASANI si drejtor sportiv u paraqitën atyre planin e një Llapi të ‘ringjallur’ financiarisht dhe me objektiva të reja.
Sezoni i parë, Llapi në pozitën e 4-të, me asnjë përforcim deri në pjesën pranverore. Tahir Batatina ndryshe si motivatori më i madh në futbollin tone pretendonte Superligën, por që 90 minuta e ndajtënm, kur humbën në ndeshjen e barazhit ndaj Trepçës. Ishte vështirë që të niste përsëri nga zeroja, jo nga organizimi por nga motivimi për futbollistët, sepse ishte e qartë se një skuadër si Llapi nuk e meritonte vendin në Ligën e Parë. Sezoni vjeshtor, Llapi kampion dhe me synime ende për Superligë, por tani jo me barazh por direkt nga pozita e pare. Këtë edhe e arriti, në ndeshjen e fundit si vendas ndaj Kosovës së Prishtinës, Llapi triumfoi 5:1 dhe ngriti trofeun e kampionit të Ligës së Parë në qiellin e Podujevës. Festë gjithandej, lotë gëzimi kishte ato momente!
Viti 2015, Llapi pjesë e Superligës dhe gjithnjë me pretendime për pozitë sa më të lartë në tabelë, ku në sezonin vjeshtor, Llapi ua mbylli gojën të gjithë analistëve që thoshin se Llapi do luftoj për ‘mbijetesë’ duke u shpallur nënkampion vjeshtor. Sezoni pranveror, jo edhe aq i suksesshëm, me disa rezultate dëshpëruese që na vurën në vendin e 6-të në tabelë. Llapi pretendonte ndonjë trofe përmes Kupës, por edhe nga ajo u eliminua në gjysmëfinale nga Prishtina. Viti 2016, Llapi po bënte përvojë në Superligë, sepse tashmë kishte filluar të bëhej ‘arrë e fortë’ për çdo kundërshtarë. Në sezonin vjeshtor, Llapi prapë nënkampion vjeshtor, ndërsa tani në TOP 4 të Vala Superligës. Kthimi i Llapit në ‘Zahir Pajaziti’, ishte muri i çdo kundërshtari që deri më tani, u kthye pa fitore. Llapi suksesshëm në Digitalb Kupë, në finale ndaj Besës dhe më afër Evropës si asnjë herë më parë, duke marrë parasysh licencimin e Llapit për gara në UEFA.
Stadiumi
FC Llapi ndeshjet si vendas i zhvillon ne Stadiumin e qytetit "Zahir Pajaziti"
Fier-Seman
Fier-Semani është një fshat në komunën Gradishtë në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Stein (AG)
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Shërbimi Informativ i Shtetit (Shqipëri)
thumb|250px|Simboli i SHISH-it Shërbimi Informativ Shtetëror (shkurt: SHISH) më 17 dhjetor 1912 u krijua e një shërbim të fshehtë për viset e banuara prej shqiptarëve.
Pas shpalljes së pavarsisë
Siç shkruhet fjalë për fjalë në pikën 6 të vendimit të qeverisë së Ismail Qemalit: “ Të organizohet një shërbim i msheftë për vise të shkeluna të Shqipërisë”. Këto të dhëna i përkasin Fondit nr.145 në Arkivin Qendror të Shtetit dhe i përkasin Kryesisë të Përkohshme të Vlorës, viti 1912, dosja II-2 “Vendime dhe Proces-Verbale të Qeverisë së Përkohëshme të Vlorës mbi çështjen politike, ushtarake dhe financiare”. Krijimi i Shërbimit të Fshehtë Shqiptar nuk u la vetëm në letër, por për organizimin e tij u ngarkuan persona kokretë ndërmjet të cilëve Lef Nosi e Bajram Curri. Për funksionimin e këtij Shërbimi ka të dhëna edhe pas ardhjes së pric Vilhelm Vidit si sundimtar i Shqipërisë i vendosur nga “Konferenca e Paqes në Londër” në vitin 1913.
Gjatë mbretërimit të Princ Vidit
Vazhdimësinë e shërbimit sekret shqiptar e shohim përsëri pas Luftës së Parë botërore dhe largimit të Princ Vidit nga Shqipëria. Statuti i Lushjes i hartuar në Kongresin Kombëtar të Lushnjes më 21 janar 1920, risanksionoi ndarjen e pushteteve, ligjvënës, ekzekutiv dhe gjyqësor dhe ndër të tjera u krijua Ministria e Brendshme, pjesë e së cilës ishte edhe Shërbimi Sekret. Ministër i punëve të brendshme u caktua Ahmet Zogu.
Pas Luftës së Dytë Botërore
Pas Luftës së Dytë Botërore, shteti shqiptar që në periudhën dhjetor 1944 - mars 1945 i kushtoi rëndësi të veçantë krijimit të Organeve të Sigurimit të Shtetit.
Gjatë periudhës komuniste
Sigurimi i Shtetit e ka fillesën e tij që më 20 korrik të vitit 1943 kur nga Këshilli i Përgjithshëm Nacional Çlirimtar u vendos krijimi i Organeve të Sigurimit të Shtetit. Në radhët e tij u vendosën njerëzit më të besuar të regjimit komunist. Sigurimi i Shtetit ishte strukturë e përfshirë në Ministrinë e Punëve të Brendshme.
Pas rënies së komunizmit
Pas vitit 1990, në kuadrin e ndryshimeve cilësore që ndodhën me vendosjen e pluralizmit politik në Shqipëri, Organet e Sigurimit të Shtetit u reformuan plotësisht duke iu përshtatur kërkesave të shtetit ligjor.
Transformimi i strukturës dhe emërtimi i ri
Kështu në vitin 1991 u krijua 'Shërbimi Informativ Kombëtar', me ligjin nr.7495, datë 02.07.1991 “ Për organizimin e Shërbimit Informativ Kombëtar”. Detyrë parësore e këtij Shërbimi u vendos, parandalimi, zbulimi e ndërprerja e çdo veprimtarie antikushtetuese që cënon lirinë, pavarësinë, aftësinë mbrojtëse, tërësinë territoriale dhe pasurinë kombëtare të Republikës së Shqipërisë. SHIK u krijua si një institucion i depolitizuar dhe si i tillë ai u ka pësuar vazhdimisht ndryshime të herëpashershme.
Emërtimi pas vitit 1999
Në vitin 1999 me vendimin nr. 61, datë 22.11.1999 të Gjykatës Kushtetuese të RSH, SHIK ndryshon emërtimin nga Shërbimi Informativ Kombëtar në Shërbimi Informativ Shtetëror. Në vitin 2005 miratohet ligji nr. 9357, datë 17.03.2005 “Për statusin e punonjësit të Shërbimit Informativ Shtetëror”. Për realizimin e detyrave të tij Shërbimi Informativ Shtetëror ruan raporte të drejta ndërmjet nevojës së sigurimit të informacionit të domosdoshëm dhe respektimit të të drejtave dhe të lirive të individit. Ligjshmëria, objektiviteti dhe sekreti janë parimet bazë të punës së këtij institucioni.
Emblema e Shërbimit Informativ të Shtetit
Emblema e Shërbimit Informativ të Shtetit përfaqëson kuptimin simbolik e figurativ të institucionit si brenda edhe jashtë vendit.Emblema është kompozuar në gjininë e medalionit, në formën klasike rrethore me nivelet bazo reliev dhe alto reliev.Shqiponja dykrenore është huazuar nga flamuri kombëtar dhe në bazën e poshtme është shkruar sigla SHISH. Emblema është konceptuar në ngjyrë të artë me sfond të errët blu. E drejta e autorit të emblemës i takon piktorit Robert Përmeti.
Wallbach
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Kantoni Sains-Richaumont
Përbërja aktuale
Kantoni Sains-Richaumont aktualisht përbëhet nga 19 komuna.
Gungas
Gungasi është një fshat në komunën Gradishtë në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Casserres
Casserres është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Berguedà, të provincës Barcelona, në Katalonia. Casserres ka 1634 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 29.45 km2.
Mihal Turtulli
Mihal Turtulli i njohur dhe si Mihal Turtulli bej Korça (Korçë, 1856 - Egjipt, 1935) qe mjek, veprimtar, politikan dhe diplomat shqiptar.
Wegenstetten
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Mihal Turtulli
Jeta
Vazhdon studimet universitare në Greqi dhe Francë si mjek patolog, ku dhe punon, kthehet në 1885 duke shërbyer si mjek ndër spitalet e Kairos duke pasur pacientë edhe familjen mbretërore, shkruan dhe artikuj të fushave mjekësore jashtë okulistikës. Për këto shërbime ka qenë dekoruar me medaljen «Për merita civile». Më 1910 themelohet në Kairo shoqëria "Bashkimi" ku merr pjesë përkrah A. Xhuvanit, F. Shirokës, S. Kolesë. Me t'u themeluar përpiloi një promemorie që ia adresoi të gjithë Fuqive të Medha, për të mbrojtur të drejtat e shtypura të shqiptarëve nga Perandoria Osmane, me rastin e ekspeditave të gjeneralit famëkeq, Xhavid Pashës.
Në vitet 1912 kthehet në në Shqiperi. Më 21 shkurt 1914 është pjesëmarrës në dërgatën që udhëtoi në Neuwied, Gjermani për t'i ofruar kurorën shqiptare Princit Vid, dhe më 20 maj 1914 u caktua Ministër i Arsimit dhe Shëndetësisë në qeverinë e Turhan pashë Përmetit. Largohet bashkë me Vidin para hyrjes së kryengritësve në Durrës, por shkon në Zvicër.
Në vitet 1915-1919 dr. Turtulli së bashku me Sotir Kolenë, Hilmi Këlcyrën e Pandeli Calen nxjerrin në Lozanë ku kishte mandat për lobing nga "Vatra", revistën «L’Albanie», në të cilën, në vitin 1918 boton «Memorandumin» qe kishte përpiluar drejtuar Presidentit Wilson. Pjesën më të madhe të Luftës së Parë Botnore e kaloi në Lozanë tok me mërgimtarët shqiptarë që qenë vendosur atje dhe në dhjetor të 1918 emërohet ministër pa portofol në qeverinë e dalë nga Kongresi i Durrësit. Vitin tjetër është pjesëtar i trupës diplomatike të dërguar nga qeveria shqiptare në Konferencën e Paqes në Paris, ku i bëjnë dalje prej qëndrimit që mbante ndaj Italisë.
Në Kongresin e Lushnjës u zgjodh një nga katër Regjentët e Shqipërisë përkrah Aqif pashë Biçakut, Imzot Luigj Bumçit dhe Abdi bej Toptanit; si përfaqësues i ortodoksëve shqiptarë. Në prill të 1921 rreshti së marrurit pjesë në punimet e Regjencës, e si vijim e la krejt detyrën duke ia lënë përfaqësinë Sotir Pecit. Emigron në Vienë e Zvicër, kthehet më 1923 si përkrahës i Partisë Liberale.
Mbas dhjetorit të 1924 me fitoren e Legalitetit, dr.Turtulli kthehet në Egjipt. Dënohet nga Zogu me 101 vjet burg, por me të shpallur amnistinë përfiton të kthehet për pak në atdhe. Më 1934 Dr. Mihal Turtulli dërgoi nga Selaniku njëqind volume me libra, si dhuratë për bibliotekën e Korçës themeluar nga kushëriri Th. Turtulli, ku përfshiheshin libra historie për Shqipërinë, më të shumtët në gjuhë të huaj, por edhe në gjuhën shqipe. Në letrën shoqëruese që i bënte bashkisë, ai deklaronte se po përpiqej të dërgonte në Korçë, si dhuratë për bibliotekën e qytetit edhe bibliotekën e tij të plotë, të cilën e kishte në Aleksandri dhe, nëse kjo nuk arrihej me gjallje, ajo do të dërgohej në Korçë, pasi kjo ishte e dëshmuar edhe në dhiatën e tij. Ndërroi jetë më 3 janar 1935 në Egjipt.
The Blues Brothers Band Live! in Montreux
'The Blues Brothers Band Live! in Montreux' është një album live i grupit blues Blues Brothers Band, i lëshuar në vitin. U inçizua me datë 12 korrik 1989 në Montreux Casino dhe këngëtarët në këtë rast ishin Eddie Floyd dhe Larry "T" Thurston.
Përrallat e tranzicionit shqiptar
Përrallat e tranzicionit shqiptar Gjinia: Histori, shkenca sociale. Autori: Shinasi A. Rama. Shtëpia botuese: Princi. Viti i botimit 2012. Faqet e librit 502. ISBN 978-9928-4090-2-7
Vendosja e një demokracie liberale, si objektiv dhe si proces, duket një objektiv më i largët sot se sa ka qenë në vitin 1990...
... Çdo dështim i sistemit është i lidhur pazgjidhshmërisht me parinë dhe me rolin e saj.
... Po kush është paria? Paria janë ata individë, që të organizuar në grupe dhe interesa ideologjike të përbashkëta, luajnë një rol parësor, vendimtar, dhe sistematik në marrjen e vendimeve lidhur me organizimin shoqëror, si dhe në përcaktimin e politikave dhe vlerave të shoqërisë në një shtet të caktuar. Paria janë pakica e organizuar dhe sunduese. Por, ka një dallim të madh cilësor midis parisë, klasës politike, shtresës sunduese dhe elitës...
... Paria ka synuar që të vendosë sistemin që i shërben më mirë ruajtjes së interesave të saj. Prandaj edhe demokracia shqiptare lindi e dështuar. Sot e ardhmja e saj është, në dukje, si e shkuara, krejt e pashpresë.
Mirëpo edhe kur u krijuan kushtet për vendosjen e një demokracie funksionale në vitin 2005, pas përvojave traumatike të përjetuara gjatë 20 viteve të kaluara, e në veçanti mbas ngjarjeve tragjike të vitit 1997, proceset po vazhdojnë që të ecin në të njëjtën hulli.
... Shteti është i kapur nga një grup i vogël klanesh të parisë që kanë mbledhur e përvetësuar pasurinë kombëtare dhe që vjedhin sistematikisht nga thesari i shtetit. Paria ndjek synimet e veta duke iu kundërvënë, në çdo hap, forcimit të shtetit, të sistemit demokratik, dhe është në luftë të hapur me popullin e vet. Jo vetëm që shteti nuk ka sovranitet, por institucionet shtetërore janë të kapura nga krimi, të vëna haptazi në sherbim të strukturave kriminale, dhe paria sunduese është bashkëpunuese e strukturave kriminale dhe në krye të tyre. Makina oligarkike parisë është tejet efektive dhe bllokon çdo inisiativë për ndryshim. Kontrolli mbi shtetin ushtrohet nga strukturat politike të parisë që e kanë feudalizuar shtetin dhe punojnë në bazë të përqindjeve.
Gjithkund paritë mundohen të punojnë prapa skenës. Prandaj paritë akuzohen si shtresa konspirative. Në rastin shqiptar, paria i bën të gjitha hapur dhe sheshit. Si grindjet, ashtu edhe marrëveshjet midis palëve të parisë janë lehtësisht të lexueshme nga çdokush. Zhveshja e parisë nga vlerat morale ka arritur në ekstrem...
Grënçi
Grënç (greqisht: Φτελιά/Fteliá) është fshat në qarkun i Kosturit, Greqi. Përpara vitit 1928, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Γκρέντση/Gkréntsi.
Franche-Comté
Franche-Comté është një rajon administrativ i Francës në lindje të Francës në kufi me Zvicrrën. Rajoni përbëhet nga katër departamente, prefktura dhe qyteti historik i rajonit është Besançon.
Spolet
Spoleti është një fshat në komunën Gradishtë në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Lirika
Lirika, (greq.: λυρική (ποίησις)) është poezi që këndoheshin me lyra. Lirika përveç epikës dhe dramatikës është dhunti e tretë letrare. Veprimtaria poetike quhet lirikë.
Poezia lirike hyn në rradhën e krijimeve më të lashta letratre. Ajo u shfaq që kur njeriu mësoi të mendojë dhe të flasë .Vetia themelore e poezisë lirike është se këngëtari ose poeti shfaq përjetimet e veta si : gëzimet, dëshirat , shpresat dhe vuajtjet. Poezia lirike ndahet në lloje të shumta, ato janë : poezia përshkruese , poezia e dashurisë , oda , elegjia , epitafi , epigrafi , poezia idilike , poezia sociale , poezia patriotike , himni , poezia satirike etj.
Lirika popullore shqiptare është mjaft e pasur dhe e larmishme.Ajo është e lidhur me ritet,zakonet,festat(kengët e punës,këngët kalendarike) me ngjarjet reale historike (këngët e mërgimit,këngët e trimërisë),me castet kryesore të jetës së njeriut:lindja,dashuria,vdekja(ninullat,këngët e dashurisë,këngët e dasmës dhe këngët e vajtimit).
Enver Haliti
Para luftës
Arsimtarët çdoherë ishin të përndjekur nga pushteti serb, mirëpo prapseprap mësimi nuk u ndërpre asnjëherë, duke ditur se vetëm me anë të dijes mund të ecim përpara dhe të përparohet. Pastaj më vonë kësaj shkolle i shtohen edhe dy dhoma të tjera të mësimit e poashtu edhe numri i nxënësve të klasëve në gjithsej katër dhoma mësimi. Dita ditës numri i nxënësve të cilët vijonin mësimin arriti në 250 nxënës, andaj u bë e domosdoshme që të vazhdohej në shkollë, jo vetëm mësimi katërklasësh, por në atë tetëklasësh gjegjësisht tetëvjeçare. Në dhjetvjeçarin e fundit shtohet represioni dhe maltretimet nga policët serb nëpër shkolla, kështu rast konkret ishte maltretimi i dy arsimatrëve që udhëtonin, njëri nga Polaci e tjetri nga Klina e Mesme. Këta arsimtarë të maltretuar në vitin 1997 janë: Bali Osmani dhe Fejzullah Xani
Gjatë luftës
Në vitin 1998 në fillim të luftës në Kosovë nuk kursehen as mësimdhënësit. Plagoset arsimtari Zenë Mehaj dhe pastruesi i shkollës Rexhep Demiri. Poashtu kjo shkollë digjet nga barbarët serb me datën 03. 06. 1999, ku i tërë dokumentacioni asgjësphet, në përjashtim të Librit të Amzës që ka mbijetuar
Pas luftës
Me ardhjen e lirisë mësimi filloi në hapësirën e oborrin të shkollës disa muaj, kurse më vonë u sollën dy tenda për mësim, e më vonë u meremetuan dy dhoma mësimi nga shoqata humanitare 'Premiere Urgjence. Në vitin tjetër u sollën tre kontinjerë, në të cilët mësimi zhvillohej në kushte më të mira, pastaj ndërtimin e shkollës e mori përsipër organizata 'Save the Children'. Ajo u ndërtua nga themeli dhe përurimin e saj e bëmë më 07. 06. 2001.
Kantoni Rostrenen
Kantoni Rostrenen (frëngjisht: Canton de Rostrenen) është një kanton në departamentin Côtes-d'Armor, rajonin Région Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Rostrenen. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 9341 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Rostrenen aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Apoloni
Apolloni (greqisht: Ἀπόλλων, latinisht: Apollo) - i biri i zotit suprem, Zeusit dhe i njërës prej të dashurave të tij, Letos, ishte një nga perënditë e preferuara olimpike. Në mitologjinë dhe fenë greke, ai njihet si zot i dritës dhe i Diellit, profecisë, muzikës, arteve të bukura, poezisë, harkëtarëve dhe kolonëve. Simboli i tij ishte shigjeta. Motra e tij binjake ishte Artemisa, e njohur te romakët si Diana. parapamje|293x293px|Apollo di Belvedere, Muzeu i Vatikanit Nga shekulli V pr.e.s ai lidhet drejtpërdrejt me Diellin, prandaj konsiderohej edhe si shërues i sëmundjeve të ndryshme. Jo më kot Asklepi, zot i drejtpërdrejt i shërimit është një nga bijtë e tij. Në Butrint ekziston një tempull i Asklepit.
Apolloni u lind në ishullin grek të Delosit dhe i takon gjeneratës së dytë të perëndive të Olimpit. Pasi rritet ai shkon në Delfi dhe themelon atje orakullin më të famshëm grek që është vizituar nga mbretërit dhe perandorët më të famshëm të Antikitetit. Delfi në fenë e lashtë greke njihet njëkohësisht edhe si qendra e botës, i quajtur ndryshe Omfalos (Kërthiza). Apolloni konsiderohej si më i bukuri nga të gjithë perënditë meshkuj të Olimpit, përftytyrim i mashkullit ideal. Me konstruksion ishte i gjatë dhe formë të bukur trupore, andaj kishte shumë aventura dashurore, si me nimfat ashtu edhe me njerëz të zakonshëm.
Nga këto aventura dashurore, ai ka kanë lindur shumë fëmijë. Apolloni, po ashtu, trajtohej si biseksual. Përveç lidhjes me femra, ai ka pasur marrëdhënie edhe me shumë meshkuj. Dashnorët e tij më të njohur meshkuj, kanë qenë: Hijakinti dhe Kiparisi.
Në stitnën e dimrit, Apolloni shkonte me karrocën e vet, të cilën e tërhiqnin mjellmat, në tokën e Hiperboreanëve, ku dominonte pranvera e amshueshme. Këtë e bënte çdo vit: vetëm pranverën dhe verën e kalonte në Delfi. Gjatë vjeshtës dhe dimrit ai ia linte Delfin vëllait të tij Dionisit.
Ardhja e Apollonit në Olimp sillte me vete gëzim dhe hare. Atje rrinte në krye të Muzave, hyjneshave të arteve të bukura, si udhëheqës i tyre i merituar. Asnjëri prej perëndive nuk mund t'i afrohej për talentin që kishte në luajtje me lirë. Kur jehonte kënga e tij, zbutej edhe Aresi, zoti i luftës. Njerëzit e respektonin për shumë arsye: ishte zoti i dritës dhe i Diellit pa të cilët as që mund të kishte jetë, nistar i harmonisë dhe bukurisë pa të cilat jeta nuk do të kishte kuptim. I mbronte njerëzit në luftëra dhe rreziqe, i shëronte nga sëmundjet, kujdesej për rendin që e pat vendosur Zeusi, e ka dashur dhe shpërblyer të mirën dhe e ka dënuar të keqën. Shigjetat prej harkut të tij kurrë nuk kanë dështuar, si hakmarrëse në mënyrë të pabesueshme i kanë goditur duke sjellë murtajën. Poashtu të pashmangshme kanë qenë edhe profecitë e tij.
Në botën e zotërave dhe të kreshnikëve Apoloni e ka pasur rol të shquar. Edhe vetë ishte hero i shumë ngjarjeve. Të njohura janë p.sh. garat e tij në muzikë me satirin marsius i cili dështimin e paguan me lëkurën e vet. Gjatë garave të ngjashme me Panin, zotin e pyjeve dhe të barinjve, mbreti Mida, i fiton veshët e gomarit. Po ashtu vlen edhe për garat e tij të pafatshme me Hiakintin e ri, e sidomos për hakmarrjen e tij të tmerrshme ndaj Niobës, mbretëreshës tabane, të cilës për shkak të ofendimit të nënës së tij ia vret të gjithë fëmijët. Në luftën trojane Apolloni ishte në anën e trojanëve dhe u ndihmoi në çdo mënyrë. Si zot i shigjetave, ai ndihmon gjithashtu Paridin për të shënuar Akilin drejt e në thembër.
Si çdo zot tjetër, edhe Apolloni ka pasur shumë dashnore. Mirëpo, përkundër bukurisë së tij, te ato nuk ka pasur shumë sukses. Dashuria e tij e parë, nimfa (zana) Dafna, u shndërrua në drurin e dafinës që të shpëtojë prej tij. Propozimet dhe ofertat e tij i kanë refuzuar madje edhe dy femra të vdekshme, Kasandra dhe Marpesa. Prej trashëgimtareve të tij më së shumti janë shquar Orfeu, këngëtari thrak, të cilin e kishte me muzen, Kaliope, pastaj Asklepin, zotin e mjekësisë të cilin e lindi Koronida, e dashura e tij dhe Aristeun, birin e nimfës Kirene, i cili u ka mësuar njerëzve kultivimin e bletëve dhe rritjen e kafshëve. Djalë i tij është konsideruar edhe Himeni, zoti i martesës, ndihmës i hyjneshës Afrodita.
Apolloni është një prej hyjnive më të lashta greke. Ka mendime që adhurimi i tij në Greqi me siguri vjen nga Azia e Vogël. Sipas disa miteve vendlindja e tij është zabeli Oritigiu në Efes, në trevën e Azisë së Vogël. Sipas Bedrich Hroznit emri i tij në Azinë e Vogël është Apulunas, zot hitit. Në fillim Apolloni ishte mbrojtës i grigjave e më vonë i qyteteve të kolonialistëve grekë dhe më në fund u bë zot i dritës dhe i diellit (kurse motra e tij Artemisa hyjneshë e gjahut, natyrës dhe hënës), dhe merr shumë veti të tjera. Në këngë e thërrasin shigjetar i pagabueshëm, Harkargjendi, Dritëlindësi, dhe më së shumti i Shndritshmi (Febus). Ishte i nderuar në tërë botën greko-romake. Romakët adhuronin rininë e tij, e kanë marrë prej grekëve dhe siç duket, para tyre prej grekëve e kanë marrë etruskët. Për nderë të Apolonit në Delfi, në pranverë dhe në vjeshtë, janë organizuar festa madhështore dhe për çdo katër vjet lojërat pitike. Kremtime të ngjashme janë organizuar edhe në Delos, Milet e gjetiu. Në Romë lojërat e Apollonit janë organizuar prej vitit 212 para e.s. Në kujtim të fitores te Akciusi në vitin 31 para e.s. Augusti për nder Apollonit i themelon lojërat e Akciusit.
Referime
Pushimet verore
Pushimet verore ose pushimi veror është një pushim shkollor në verë midis viteve shkollore dhe pushimit në vitin shkollor. Nxënësit dhe studentët zakonisht janë në pushim veror diku mes tetë dhe nëntë javësh. Në varësi të vendit dhe rrethit, stafi mund të përjashtohet pjesërisht ose plotësisht.
Përmbledhje
Në Shtetet e Bashkuara, pushimet verore janë afërsisht tre muaj e gjysmë, ku studentët zakonisht mbarojnë vitin shkollor nga fundi i majit deri në fund të qershorit dhe duke filluar vitin e ri midis fillimit të gushtit dhe fillimit të shtatorit. Në Spanjë, Portugali, Republikën e Irlandës, Itali, Greqi, Gjeorgji, Lituani, Letoni, Liban, Rumani dhe Rusi, pushimi veror është normalisht tre muaj, krahasuar me tre deri në gjashtë javë (ndonjëherë 2 muaj) në Australi, Brazil, Mbretëria e Bashkuar, Pakistani, Bangladeshi, India, Danimarka, Holanda, Sllovakia dhe Gjermania.
Hulumtimi rreth ndikimit të pushimeve verore është i përzier. "Humbja e të mësuarit veror" (ose "rrëshqitja verore") është humbja e perceptuar e përvojës së të mësuarit të nxënësve dhe studentëve për shkak të ndërprerjes së arsimit, por pasojat e sakta të pushimeve të zgjatura janë të paqarta. Mbrojtësit e pushimeve priren të përqendrohen në nevojën për t'u dhënë fëmijëve kohë larg streseve të fëmijërisë që ndonjëherë shoqërohen me shkollën, duke përfshirë presionin e bashkëmoshatarëve, klikat, bullizmin dhe presionin e ngarkesave të rënda të detyrave të shtëpisë.
Stugara
Stugara është mal në skajin më jugor të rrethit të Gjirokastrës, me lartësi 1806 metra në majën e Murganës. Shtrihet nga Leshnica e Sipërme në veri-perëndim, deri tek maja e Murganës në juglindje. Është i ndërtuar nga gëlqerorë të kretakut dhe paleogjenit. Kurrizi i këtij mali është në formë kubeje, me rënie graduale në drejtim të veri-perëndimit dhe ndan pellgun ujëmbledhës të Drinos nga ai i Povllës. Shpati lindor ka rënie të butë dhe është i çarë nga disa lumenj të përkohshëm. Mbulesa pyjore është e rrallë. Ka më tepër shkurre dhe dushk, si dhe mjaft bimë mjekësore, kryesisht sherebelë. Shfrytëzohet si kullotë verore.
Kantoni Saint-Quentin-Centre
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Quentin-Centre aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Përngjitja
parapamje| Shenja e mesme është në [[Gjuha hungareze|hungarisht, e cila përngjitet shumë. (Shenjat e sipërme dhe të poshtme janë në rumanisht dhe gjermanisht, respektivisht, që të dyja gjuhë flektive.) Përkthimi në shqip është "Ministria e Ushqimit dhe e Bujqësisë".]] Në gjuhësi, përngjitja është një proces morfologjik, në të cilin fjalët formohen duke bashkuar morfemat, secila prej të cilave korrespondon me një veçori të vetme sintaksore. Gjuhët që përdorin gjerësisht aglutinimin quhen gjuhë aglutinative. Për shembull, në gjuhën aglutinative të turqishtes, fjala evlerinizden ("nga shtëpitë tuaja") përbëhet nga morfemat ev-ler-iniz-den, të përkthyera fjalë për fjalë morfemë-për-morfemë si shtëpi-të-tuaja-nga. Gjuhët aglutinative shpesh dallojnë nga gjuhët izoluese, në të cilat fjalët janë monomorfemike dhe nga gjuhët flektive, në të cilat fjalët mund të jenë komplekse, por morfemat mund të korrespondojnë me tipare të shumta.
Shembuj të gjuhëve aglutinative
Megjithëse përngjitja është karakteristike për disa familje gjuhësore, kjo nuk do të thotë se kur disa gjuhë në një zonë të caktuar gjeografike janë të gjitha aglutinative, ato janë domosdoshmërisht të lidhura filogjenetikisht. Në të kaluarën, ky supozim i shtyu gjuhëtarët të propozonin të ashtuquajturën familje gjuhësore urale-altaike, e cila përfshinte gjuhët urale dhe turkike, si dhe mongolishten, koreanishten dhe japonishten. Gjuhësia bashkëkohore e sheh këtë propozim si të diskutueshëm.
Euroazia dhe Oqeani
Shembuj të gjuhëve aglutinative përfshijnë gjuhët urale, të tilla si finlandishtja, estonishtja dhe hungarishtja. Këto kanë shprehje shumë të aglutinuara në përdorimin e përditshëm dhe shumica e fjalëve janë dyrrokëshe ose më të gjata. Informacioni gramatikor i shprehur me parafjalë në gjuhët indo-evropiane perëndimore zakonisht gjendet në prapashtesa.
Pothuajse të gjitha gjuhët austroneziane, si malajishtja dhe shumica e gjuhëve filipinase, gjithashtu i përkasin kësaj kategorie, duke u mundësuar kështu atyre të formojnë fjalë të reja nga forma të thjeshta bazë.
Gjuha japoneze është gjithashtu një gjuhë aglutinuese, duke shtuar informacione të tilla si mohimi, diateza pësore, koha e kryer, shkalla nderuese dhe shkakësia në formën e foljes.
Turqishtja, së bashku me të gjitha gjuhët e tjera turkike, është një gjuhë tjetër aglutinuese: si shembull ekstrem, shprehja Muvaffakiyetsizleştiriveremeyebileceklerimizdenmişsinizcesine shqiptohet si një fjalë në turqisht, por mund të përkthehet në shqip si "sikur të ishe nga ata që ne nuk do të mund të ktheheshim në një krijues të të pasuksesshmëve".
Amerikat
parapamje|383x383px| Shenjë në spanjisht, anglisht dhe kichwa, një gjuhë aglutinative. Përngjitja përdoret shumë në shumicën e gjuhëve vendase amerikane, të tilla si gjuhët inuit, nahuatl, Mapudungun, Keçua, Tz'utujil, Kaqchikel, Cha'palaachi dhe Kʼicheʼ, ku një fjalë mund të përmbajë morfema të mjaftueshme për të përcjellë kuptimin e asaj që do të ishte një fjali e ndërlikuar në gjuhë të tjera. Anasjelltas, Navajo përmban shtesa për disa përdorime, por i mbivendos ato në mënyra kaq të paparashikueshme dhe të pandashme saqë shpesh quhet një gjuhë e shkrirë.
Florentin Pogba
Florentin Peilé Pogba (lindi më 19 gusht 1990) është futbollistë guinean i cili luan për klubin turk Gençlerbirliği në Süper Lig.
Karriera
Në ditën e fundit të transferimit në verë 2012, Florentin u transferua në AS Saint-Étienne për një tarifë prej 500 mijë euro. Pastaj Pogba u huazua pësëri në CS Sedan në pjesën e mbetur të sezonit 2012-13. Në vitin 2013, Pogba u kthye në Saint-Étienne. Ai shënoi golën e parë për klubin në ndeshjen kundër Montpellier HSC.
Në janar 2018, pas 86 paraqitjeve dhe 3 gola për Saint-Étienne, Pogba u transferua në klubin turk Gençlerbirliği. Më 6 maj 2018, Florentin Pogba hoqi fanellën e tij dhe u largua nga fusha në minutën e 88-të, në një ndeshje të rëndësishme nga ana e tij, Gençlerbirliği kundër kundërshtarit Antalyaspor, duke shënuar 0-1 për mysafirët. Ana e Ankarasë që lufton për shansin e saj të fundit për të shmangur rënien, tashmë ka përdorur tre zëvendësime dhe pa zëvëndësime të mbetura për të sjellë. Sulmuesi dhe kapiteni Ahmet Oğuz u përballën me mbrojtësin francez, i cili ishte i zemëruar që ai do t'i linte ata me dhjetë burra. Pogba u kthye dhe u nis për t'u përballur me shokun e tij kur lojtarët dhe stafi tjetër u detyruan që t'i ndanin.
Karriera ndërkombëtare
Pogba u dorëzua thirrja e tij e parë në skuadrën e Guinesë nga Michel Dussuyer përpara një ndeshje miqësore kundër Malit më 11 gusht 2010. Ai bëri debutimin e tij ndërkombëtar në gjysmën e dytë të lojës, duke ndihmuar ekipin e tij për një fitore 2-0.
Nëntë muaj më vonë, Pogba pranoi një thirrje për të luajtur për ekipin e Francës nën 20 në Turneun Toulon 2011. Pogba u lejua ta bënte këtë, sepse rregulloret e FIFA-së lejojnë lojtarë me kombësi të dyfishtë të ndryshojnë besnikërinë e tyre nëse nuk kanë luajtur ende një ndeshje konkurruese për një vend, të cilin ai nuk e kishte bërë ende me Guinenë. Franca shkoi për të arritur në finale, por humbi ndaj Kolumbisë nën 20, me rezultat 3-1. Pogba ishte një nga lojtarët fatkeq francezë që humbi një penallti.
Më 24 mars 2013, Pogba u zotua për të ardhmen e tij ndërkombëtare në Guinesë dhe ai luajti ndeshjen e tij të parë konkurruese për ta në një ndeshje kualifikuese të Kupës së Botës 2014 kundër Mozambikut. Pasi luftoi për të luajtur futboll të rregullt të klubit në sezonin 2013-14, ai gjithashtu luftoi për të hyrë në ekipin e Guinesë. Megjithatë, pasi e detyroi rrugën e tij në anën e Saint-Étienne gjatë sezonit të ardhshëm ai ishte në gjendje të kthehej në vendin e tij në ekipin e Guinesë.
Jeta personale
Pogba lindi në Konakri, kryeqyteti i Guinesë, Pogba dhe familja e tij u zhvendosën në Roissy-en-Brie në Francë, kur ai ishte vetëm tetë muajsh. Florentin ka dy vëllezër të cilët janë gjithashtu futbollistë profesionistë; vëllai binjak Mathias luajti për Sparta Rotterdamin dhe vëllai i vogël Paul luan për Manchester United dhe kombëtaren franceze.
Gjon Kastrioti
Gjon Kastrioti (vdekur më 1437) ka qenë një fisnik arbër nga familja e Kastriotëve dhe babai i heroit të ardhshëm kombëtar shqiptar, Skënderbeut. Sundonte viset mes kepit të Rodonit dhe Krujës dhe arrinte të kishte deri në 2,000 kalorës në gatishmëri. thumb|250px
Emri
Në dokumentacionin e kohës së tij emri i figuron në trajta të ndryshme sipas gjuhëve në të cilat janë shkruar dokumentet. Ndër letërkëmbimet apo shkresat e tjera serbe emri i shkruhej në trajtat sllave Ivan ose Juvan, prej ku edhe turqishtja osmane e kohës përkufizonte territoret e tij Juvanli (viset e Juvanit). Kurse në dokumentet latine radhiten trajtat Juani, Juanus dhe së mbrami Joannus nga Barleti.
Biografia
U lind në gjirin e një familjeje fisnike të Arbërisë kur politikat e brendshme të vendit ndikoheshin më së shumti nga Republika e Venedikut dhe Perandoria Osmane, e para kontrollonte shumicën e tregjeve të vendit, e dyta kishte bërë vasalë nën hyqmin e saj një nga një zotërit e vegjël dhe të pavarur të vendit. Zotërit e kohës duhet të drejtpeshoheshin mes këtyre dy fuqive të kohës dhe në mesin e tyre fërkoheshin për të ndikuar territorin. Së bashku me Koja Zaharinë, Dhimitër Jonimën dhe të tjerë vasalë arbërorë të Osmanllinjve, u prinë personalisht pasuesve të tyre në betejën e Ankarasë më 1402. Rënia e Balshajve dhe Topiajve përkoi me zgjerimin dhe fuqizimin e shtetit të Gjonit, sidomos pas disfatës në Ankara. Në këtë kohë zotërimet e tij u shtrinë drejt detit. Në vitin 1406 ishte bërë partner i rëndësishëm i shteteve tjera si Raguza dhe Venediku me të cilët kishin shkëmbyer ambasadorë dhe të cilët i referoheshin si zot "shumë i fuqishëm". Për shkak të pushtetit të tij të fuqishëm shërbeu si garant i marrëveshjes së nënshkruar midis Venedikut dhe Balshajve më 1408.
Gjatë luftës midis Venedikut dhe Balshës III, Gjoni mbajti anën e këtij të fundit. Në vitin 1420 ai nënshkroi një akt tregtar me Raguzën nëpërmjet të cilit u siguronte tregtarëve të saj lëvizje të sigurt nëpër territorin e tij. Pas vdekjes së Balshës ndërmori masa për të mbrojtur interesat e vendit. Pas rrethimit të Shkodrës nga ushtria e Stefan Llazareviqit, Gjoni dërgoi trupat te tij në rajonin e Shkodrës dhe siç tregon në një letër dërguar Venedikut e mbrojti qytetin e Lezhës nga pushtimi dhe ishte i gatshëm t'i ndihmonte venedikasit të dëbonin trupat serbe nga Shkodra.
Siç ishte zakon ndër fisnikët shqiptarë, djemtë e tij iu morën peng nga oborri osman për tu siguruar që Gjon Kastrioti të mos i luftonte turqit dhe të ishte besnik ndaj Perandorisë osmane.
Në vitin 1430, Gjon Kastrioti udhëhoqi një kryengritje të pasuksesshme kundër osmanëve në qytetin e Krujës.
Vdekja e tij në vitin 1442 nxiti Sulltan Muratin e II të pushtonte shpejt zonën qëndrore të Shqipërisë, Krujën.
Gj. Kastrioti, sipas hetimeve historike, ndërroi jetë para vitit 1430. Sipas kësaj piste hetimesh, më nxjerë në rezultatin se Gj. Kastrioti nuk e lejoi Perandorinë që të i rrëmbente Katër djemtë e tij, por përkundrazi; Ai luftoi (ndoshta deri në frymën e fundit) për vehten dhe të tjerët në mbrojtje të Atëdheut dhe Familjes.
Mirpo ky fakt nuk rezultonë në asnjë Defterë (Dokumentë) që të ketë mbijetuarë deri në ditët e sotshme. Dhe kjo është diçka e natyrshme nga pikpamja historike, duke qënë se pala fituese (në këtë rastë Perandoria Osmane), nuk ka lejuarë që qëndresa mbrojtëse e Kastriotëve të shkruhej ndër dokumenta historiografike perandorake. Kjo ndodhëte shpesh në gjirin e palëve fituese të luftërave. Me fjalë të tjera si mund të lejonte Sulltani që të dukej i dobët para syve të Botës, që një Princë i thjeshtë Shqiptarë kishte guxuarë të e sfidonte pushtetin e tij.
Ghil'ad Zuckermann
Ghil'ad Zuckermann (Tel Aviv, 1 qershori 1971) (D.Phil. Universiteti i Oksfordit, Ph.D. Universiteti i Kembrixhit) është një docent Gjuhësie në University of Adelaide (Australia) si dhe autor i librave të ndryshëm rreth linguistikës.
Pleshti
thumb|200px|Pleshti Pleshtat, (njëjës pa shquar: plesht) janë insekte që i takojnë rendit Aphandipterat dhe janë ektoparazit që ushqehen me gjak të gjitarëve dhe të shpezëve.Përfaqsues nga ky rend është Pulex irritans (pleshti shtëpijak). Jeton nëpër banesa, ka trup të vogël me këmbë të pasme të gjata që shërbejnë për kërcim. Aparati gojor është i përshtatur për thumbim dhe thithje. Femra e cila është më e madhe se mashkulli bën rreth 400 vezë në plasarina të ndryshme dhe pas 2 - 12 ditëve zhvillohen larvar pa këmbëtë cilat ushqehen me mbeturina të ushqimit. Lloje të njohura të pleshtave janë edhe Ctenocephalus canis (pleshti i qenit) dhe Ceratophyllus gallinae (pleshti i pulës).
Pushimet shkollore
Pushimet shkollore janë periudhat kur shkollat mbyllen për pushim. Datat dhe kohëzgjatja e pushimeve shkollore janë shumë të ndryshme në të gjithë botën. Qeveritë shpesh miratojnë ligje për numrin total të ditëve shkollore për shkollat publike. Shkollat private zakonisht vendosin vetë pushimet e tyre.
Festat e fund vitit
Në të gjitha vendet krishtere dhe disa vende me fe të ndryshme ka festa të quajtura festat e Krishtlindjeve ku njerëzit nuk kanë nevojë të shkojnë në shkollë dhe ata mund të kalojnë kohë me familjet e tyre. Zakonisht në hemisferën veriore festat e Krishtlindjeve zgjasin rreth 2 javë. Por në hemisferën jugore, janë pushime verore, kështu që festat e Krishtlindjeve zakonisht zgjasin nga rreth 6-14 javë në varësi të vendit.
Festat e Pashkëve
Vendet e krishtera festojnë gjithashtu festat e Pashkëve të cilat mund të zgjasin për rreth një javë ose dy javë. Në hemisferën veriore kjo njihet edhe si pushimi i pranverës sepse është gjatë Pashkëve në Hemisferën Veriore është stina e pranverës ndërsa në Hemisferën Jugore këto njihen thjesht si festat e Pashkëve sepse është vjeshtë atje.
Pushimet verore
Në vende si Amerika, pushimet verore zakonisht zgjasin nga qershori deri në shtator (14 javë) ndërsa në vende të tjera si Anglia, pushimet verore zgjasin për rreth 6 javë nga fundi i korrikut deri në fillim të shtatorit, sepse ata kenë gjithashtu një pushim 2 javor për Krishtlindje dhe një pushim 2 javor për Pashkë dhe disa pushime 1 javore. Në vende si Australia, për shkak se janë në hemisferën jugore, ata kanë pushimet e tyre për rreth 6 javë si Anglia, por kanë pushimet e tyre nga mesi i dhjetorit deri në fund të janarit, sepse ata kanë dy pushime dy javore si Anglia dhe një dy javë shtesë. pushime në tetor pa pasur pushime shtesë njëjavore.
Erosi
200 px|thumb|Erosi thumb|right|
Nuk duhet të habitemi pse mendimet për origjinën dhe natyrën e Erosit janë të ndara. Çka dimë në të vërtetë, për origjinën e dashurisë? A është vërtet e lashtë sa bota? Pikërisht këtë e pohon Hesiodi: Erosi ka lindur njëkohesisht me hyjneshën e tokës, Gea. A është i vërtetë pohimi se pa dashuri nuk do të kishte jetë në tokë? Sipas Hesiodit pikërisht Erosi i ka bashkuar fillet e shpërndara të gjërave nga kanë dalë gjitha qeniet e gjalla, zotërat, njerezit dhe kafshët. Vallë, a nuk mund t'i përballohet me të vërtetë dashurisë, ndonëse sjell edhe harenë edhe pikëllimin? Ajo është pikërisht e tillë çfarë është edhe Erosi, i biri i Afroditës, i cili sundon mbi të gjitha dhe kudo; ngritet me krihë të artë i armatosur me hark dhe shigjeta, ia zgjedh vetes viktimat dhe kend e godit me shigjetën e vet ai i nënshtrohet dashurisë që i sjell gëzim ose vuajtje ose të dyat. Përvoja në dashuri shpjegon pse njerëzit i merr malli për të, pse këndojnë për të dhe pse e mallkojnë.
Zeusi, zoti suprem, ka ditur mirë çka do të sjellë në botë dashuria, sikurse edhe faktin se nuik do të mund as vetë t'u përballojë shigjetave të Erosit. Prandaj vendosi që ta vrasë posa lindi. Mirëpo, Afrodita e fshehu Erosin e vogel thellë në pyll, ku syri i Zeusit nuk ka mundur të depërtojë dhe ua besoi të kujdesen luaneshat e egra. Kur u rrit, u kthye te Zeusi në Olimp dhe gjithë zotërat e përshëndëtën për shkak të natyrës së tij të mirë dhe të bukurisë. U bë ndihmës i Afroditës. Ka pasur tepër punë, ndërsa ndërhynte pothuaj se ne jetën e secilit zot dhe të secilit njeri. Sipas miteve më të reja u detyrua të marrë ndihmësa: Eroitetët ose Amorët. Këta ishin kinse vëllazërit e tij. Vëllau i tij sipas miteve të reja, ishte edhe Anteri ("Kundërdashuria"). Por kundër dashurisë pa ndihmën e Anterit ishte i paaftë edhe vetë Erosi. Dimë per disa ndodhi të dashurive të tij. Më e mira, sikurse edhe te njerëzit, është ajo për dashurinë e tij të parë. U dashurua kundër dëshirës se nënës së vet në Psikën, vajzën e bukur, e cila ishte qenie e thjeshtë vdekatare. Nga kjo lindën komplikime të ndryshme dhe që të dy vuajtën shumë. Mirëpo, në fund çdo gjë përfundoi mirë, sepse, Zeusi, zoti suprem, e pranoi Psikën në Olimp në mesin e zotërave dhe kështu Psiken e shpalli si bashkëshorte te ligjshme të Erosit.
Në antikë, sidomos në ate të vonën, Erosi është njëri prej zotërave i paraqitur më se shpeshti. Ndeshemi me të pothuajse gati në të gjitha pikturat dhe relievet, tema e të cilave është e lidhur me dashurinë. Prej shtatoreve antike në mesin e më të shquarve bën pjesë i ashtuquajturi Erosi Centecellian (Erosi Çentoçellian), kopja romake e origjinalit grek nga fillimi i shek. IV para e.s. punuesi i të cilit me siguri ka qenë Kefisodoti, i ati i Praksitelit (sot gjendet në Muzeun e Vatikanit), dhe Erosi e ngreh harkun, kopja romake e shtatores së Lisipit nga gjysma e dytë e shek IV para e.s. (egzemplari më i ruajtur gjendet në Pallatin e Dukës në Veneci, kurse të tjerët janë Villa Albana në Romë, në Muzeun e Kapitolit dhe të Vatikanit, pastaj në koleksionet e tjera. Prej gjetjeve të reja, para së gjithash, është Erosi në gjumë, shtatore prej bronze e kohës helenistike, ndoshta e shek. III—II para e.s. (sot gjendet në Muzeun Metropolitan ne Nju Jork), ndërsa prej ansambleve skulpturale Amori dhe Psika, sipas te gjitha gjasave e shek. II para e.s. (sot gjendet në Muzeun e Kapitalit në Romë dhe në Pallatin Ufici në Firencë). Pikturat me pamjen e Erosit të kohës më të re praktikisht nuk mund të numërohen. Prej tyre po përmendim, të paktën Edukimin e Amorit të Ticianit, pikturën e ka kryer Damian Mazzo, siç duket pas vitit 1599. Dënimin e Kupidit të Manfredit (përafërsisht e vitit 1610, sot gjendet në Institutin e Arteve në Çikago), Venerën me Kupidin të Bronzinit (nga gjysma e dytë e shek XVI, sot gjendet në Galerinë Kombëtare në Londër), Kupidin në gjumë të Carravaggionit (Karravagjionit) rreth vitit 1600 (sot gjendet në Galerinë e Palatinit në Firencë), Veneren me Amorët e vegjël të vitit 1630-1640 (sot gjendet në Prado të Madridit), Kupidin e zënë' (përafërsisht e vitit 1754) dhe Amorët në gjumë të Frigonardit (rreth vitit 1766, të dyja në koleksionin e Wallaceit në Londër). Ndërsa nga të gjitha të tjerat të paktën duhet përmendur edhe Amorin dhe Psikën, pikturë e Gerardit (e vitit 1795, dhe sot gjendet në Luvër të Parisit). Situata është e njëjtë edhe me veprat skulpturale. Le t'i përmendim vetëm disa: Kupidin e E. Bouchardonit (Bushardonit), përafërsisht e vitit 1749-1750, sot gjendet në Galerinë Kombëtare në Vashington, Amorin me flutur të A. Chaudetut (Shodeut), me siguri e vitit 1802, 1790, sot gjendet në Ermitazhin e Leningradit, dhe cilindo prej Kupidëve të Rodenit në Muzeun e Rodenit në Paris dhe në Filadelfi. Prej skulpturave të tjera po e përmendim njërën të cilën çdo ditë e shohin shumë njerëz: ky është Erosi i këndshëm i A. Gilbertit (A. Gjilbertit) në qendër të sheshit Picadilly të Londrës.
Amazon
Amazon ka këto kuptime:
Komuna e Berovës
Komuna e Berovës është komunë që shtrihet në pjesën lindore të Maqedonisë, dhe është pjesë e Rajonit Lindor. Qendra e komunës gjendet në Berovë.
Gjeografia
Komuna e Berovës kufizohet në veri me Komunën e Peçevës, Dellçevës dhe Vinicës, në perëndim me Komunën e Radovishtit dhe Vasilevës, në jug me Komunën e Bosilovës dhe Novosellës, dhe në lindje me Bullgarinë.
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 2021 në Komunën e Berovës jetojnë 11,684 banorë nga të cilët maqedonas 10,543 (90%), Shqiptarë 76 (1%), Turq 69, romë 404 dhe të tjerë.
Barneveld
Barneveld është një bashki në provincën Gelderland në Holandë me sipërfaqe 176.74 km² dhe popullsi 53156 banorë. Barneveld është kryeqendra e bashkisë.
Zeiningen
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Babunjë
Babunja është një fshat në komunën Gradishtë në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Kërmilli
Kerminjt-joruazorr(molusqe)
Është klasa më e përhapur dhe më pasur me lloje e butakëve. Deri tani janë përshkruar rreth 48.750 lloje kerminjsh te gjalle dhe rreth 15.000 lloje fosile. Gjenden në të gjitha mjediset detare në ujëra të ëmbla dhe në tokë. Format detare janë më të shumta dhe më të larmishme (me me ngjyra). Trupi i kërmijve përbëhet nga koka me shirita te gjate si sy, nga shputa, strajca me organe të brendshme dhe guaska. Guaska te kerminjve e ndryshme ka pamje dhe karakteristika të ndryshme. Te disa lloje është e reduktuar në një pllakë të hollë, kurse te llojet tjera është zhdukur tërësisht. Në përgjithësi guaska ka formë spirale, në disa raste është konike. Spiralizimi kryhet rreth një boshti, i cili quhet kolumelë. Që mund të jetë i plotë ose i zgavruar. Kolumela e zgavruar hapet në bazë dhe formon kërthizën. Te disa gastropode spiralizimi është i brendshëm dhe nuk duket nga jashtë. Përdredhjet e spiralizuara të trupit lidhen mes vedi dhe vendi i ngjitjes së tyre quhet suture. Sutura mund të jetë e drejtë, valore, ose me forma të tjera. Përdredhja e fundit e guaskës është më e madhja dhe në të ndodhet gryka e guaskës – apertura. Zhvillimi i guaskës fillon në fazën larvale, dhe ajo është në fillim në formë të një pllakëze e vogël ose gote të cektë. Disa përdredhje të para në maje të guaskës janë pjesë të guaskës larvale. Rritja e guaskës fillon nga maja (apex) dhe vazhdon drejt bazës. Manti i cili formon zgavrën e mantit e mbështjellë përdredhjën e fundit të guaskës. Shputa dhe pjesa e përparme e trupit mund të futën e të dalin nëpër grykën e guaskës. Guaskat e gastropodeve janë të gjata e të holla, me shumë përdredhje, ose e shkurtër me pak përdredhje. Te disa është guaska e shtypur me përdredhjet të formuara në një plan. Shumë gastropode e kane gaskën në formë të konit të spiralizuar. Guaska mund të jetë e përdredhur nga e majta ose nga e djathta dhe varësisht nga kjo quhet sinistroze apo dekstroze.
Guaska është e përbërë prej shtresave : periostrakum, shtresa e jashtme dhe dy të brendshmet gëlqerore. Periostrakum është shtresë e hollë prej proteinave e quhet konhiolinë. Shtresa e dytë është prizmatike, e përbërë nga kristalet e CaCO3 në formë të aragonitit dhe kalcitit. Shtresa e brendshme e guaskës është prej luspave gëlqerore. Ngjyra e jashtme e guaskës është kryesisht e verdhë, vetëm disa lloje të kërmijvë kanë 1-5 shirita me ngjyrë më të mbylltë në përdredhjet e guaskës. Disa pjesë të trupit të kërmijëve janë të lidhura me muskuj në majën e guaskës. Me kontraktimin e këtyre muskujve kërmilli së pari e futë kokën e pastaj shputën në guaskë në rast të rezikut osë të kushteve të pavolitshme. Disa kërmij në pjesën e pasme të të shputës e tajojnë një kapak gëlqeror që quhet opercullumdhe me te e mbyllin grykën e guaskës për tu mbrojtur. Trupi i gastropodave është pak i modifikuar krahasuar me të parin hipotetik të butakëve. Modifikimi më i rëndësishëm është torzioni i strajces me organe të brendshme dhe i kompleksit të mantit.Nese ato jane ne nje habitat te thate ato futen ne guesken e tyre.