cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kultura në Gjakovë
Shtëpitë Tradicionale të qytetit
Shtëpitë tradicionale të qytetit ishin të njohura me dyert e tyre hyrëse të oborrit, shtëpi të llojit vizitues, me banjo dhe tualete të ndara, të rehatshme për rritjen e kafshëve, me hambar gruri, misri, shporta, etj. Këto shtëpi ishin të njohura me dhomat mikëpritëse për punëtorët që nuk kishin mundësi të përfundonin punën gjatë ditëve të tregëtisë të cilat zgjasnin tri ditë. Disa nga shtëpitë më të famshme janë:
Artizanatet
Prodhimi metalik përfshin disa mjeshtër të rëndësishëm si prodhues të armëve, metalit, enëve të bakrit, teneqes etj. Gjatë shekullit të 18-të në Gjakovë, një prodhues i njohur i armëve, Tush Dyfektxhija, arriti të krijojë "shkollën popullore" të kësaj mjeshtërie, e cila ende është e njohur me këtë emër. Tush është konsideruar si një nga mjeshtërit më të talentuar për prodhimin dhe stolisjen e "celina-së" (Një armë të quajtur pas një lloj gjarpëri, duke pasur parasysh se doreza kishte formën e një gjarpëri). Armët hartuara në Gjakovë, me stolisje ari dhe argjendi, u bënë i famshme në të gjithë Europën, nga shekulli i 18-të. Këto dhe modele të tjera janë shitur edhe jashtë vendit në tregjet e tjera të tilla si Venecia, Austri, Greqi, etj. Mjeshtrit gjakocar ishin të njohur edhe si argjendarë. Gjakova, Peja dhe Prizreni janë qytete të mirë-njohura me punën e argjendarëve që punonin me filigran dhe gdhendje. Kombinimi metalik i të zezës dhe të bardhës ishte i njohur si "Stili hjakovar", që dallonte nga "Stili i Prizrenit dhe Pejës" (filigranit përkatësisht). Ky stil i mjeshtërve është përdorur në prodhimin e unazave, kutive të duhanit, tubave të tabakut, etj. Deri më tani metoda e këtij stili ishte mbajtur sekret nga gjakovarët.
Punën artistike tëargjendarëve u vlerësuan jo vetëm nga popullsia amëtare, por edhe nga vendet e huaja që i bëri ata të famshëm.
Nga produkte për përdorim personal mund të përmendim: unaza, të ardhurat, rrathët, tasfes (tas-kapele për gra me formë dekorative), etj. Këto produkte janë shfrytëzuar nga familjet më të pasura të vendit dhe gjithashtu janë të eksportuara në Stamboll.
Aunay-sur-Odon
Aunay-sur-Odon është një komunë në Francë. Aunay-sur-Odon bën pjesë në departamentin Calvados të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 3099 banorë dhe sipërfaqe 12.74 km².
Aunay-les-Bois
Aunay-les-Bois është një komunë në Francë. Aunay-les-Bois bën pjesë në departamentin Orne të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 165 banorë dhe sipërfaqe 8.53 km².
Auneuil
Auneuil është një komunë në Francë. Auneuil bën pjesë në departamentin Oise të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 2802 banorë dhe sipërfaqe 22.15 km².
Keith Blunt
Keith Blunt (1939 - 12 gusht 2016) ishte trajnerë i futbollit. Në fund të viteve 1970, ai menaxhoi Sutton United dhe pastaj shkoi në Malmö FF dhe në fund Viking FK më 1984. Në vitin 1987, ai ishte trajnerë i skuadrës rinore në Tottenham. Prej vitit 1998, ai ka punuar si trajnerë në shumë skuadra kineze, përfshirë edhe skuadrën kombëtare U-23 dhe U-19.
Auneau
Auneau është një komunë në Francë. Auneau bën pjesë në departamentin Eure-et-Loir të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 4086 banorë dhe sipërfaqe 17.05 km².
Ujëmbledhësit vaditës të Indisë
Një ujëmbledhës vaditës ose thjeshtë ujëmbledhës është një pellg ose liqen artificial kryesisht në Indi. Fjala sagar i referohet një liqeni të madh, zakonisht të bërë nga njeriu. Ai mund të ketë burim natyror ose të bërë nga njeriu të përfshirë si pjesë e strukturës. Ujëmbledhësit janë pjesë e traditës së lashtë të kultivimit që ruante ujin e shiut dhe ujin nga lumenjtë dhe rrjedhat e ndryshme për përdorim të mëvonshëm, kryesisht për bujqësinë dhe për larje, pirje ose për larje të shenjta rituale. Shpesh një ujëmbledhës ndërtohej përgjatë një rrëpire në mënyrë që të mblidhte dhe ruante ujin duke shfrytëzuar gropat dhe pengesat vendore. Përdorimi i ujëmbledhësve është veçanërisht i rëndësishëm në pjesët e Indisë Jugore pa reshje të vazhdueshme ku furnizimi me ujë është i varur nga cikli i stinëve të thatësirave me stinët e mosuneve.
Arsyet pse ujëmbledhësit vaditës janë më të zakonshëm në Jug
1. Relievi i valëzuar dhe shkëmbinjtë e fortë e bëjnë të vështirë të gërmosh kanale dhe puse. 2. Ka pak ujë shiu për shkak të strukturës së fortë shkëmbore dhe uji nëntokësor nuk është i disponueshëm në sasi të mëdha. 3. Shumica e lumenjve të këtij rajoni janë stinorë dhe thahen në stinën e verës. Kështu, ata nuk mund të furnizojnë kanalet përgjatë gjithë vitit. 4. Ka shumë rrëke që bëhen të rrëmbyeshëm gjatë stinës së shirave. Mënyra e vetme për të bërë përdorimin më të mirë të këtij uji është të mbledhësh atë duke ndërtuar pellgje dhe ujëmbledhës, përndryshe ky ujë do të vinte i pa shfrytëzua në det. 5. Natyra e rrallë e popullsisë dhe fushave bujqësore i jep gjithashtu përparsi ujëmbledhësve vaditës.
Përparësitë e Ujëmbledhësve vaditës
Shumica e ujëmbledhësve janë natyrorë dhe nuk kërkojnë shpenzime të mëdha për ndërtimin e tyre. Madje një fermer individual mund të ketë ujëmbledhësin e tij vetiak. Ujëmbledhësit janë ndërtuar përgjithësisht në shtratet shkëmbore dhe kanë jetëgjatësi të madhe. Në shumë ujëmbledhës, është i mundshëm edhe peshkimi. Kjo ofron si burim ushqimi ashtu dhe të ardhura për bujqit.
Të metat e ujëmbledhësve vaditës
Shumë ujëmbledhës thahen gjatë stinës së thatësirës dhe dështojnë të ofrojnë vaditje kur është më e nevojshme. Mbushja me depozitime të ngurta e shtratit të ujëmbledhësve është është një problem serioz dhe kërkon pastrimin e ujëmbledhësve në intervale të rregullta. Një pjesë e madhe e ujit avullon nga shtrirja e madhe e cektësirës dhe kështu nuk është efikas për vaditjen. Ujëmbledhësit zënë sipërfaqe të mëdha të tokës së kultivuar. Në shumë zona, burimet e tjera të vaditjes janë përshtatur burime të tjera vaditjeje dhe shtratet e thara të ujëmbledhësve përdoren për kultivim. Për më tepër, bartja e ujit nga ujëmbledhësit dhe çuarja e tij në fushat e mbjella është një punë e lodhshme dhe e kushtueshme, që shkurajon përdorimin e ujëmbledhësve si një burim për vaditjen.
Dizajni i ujëmbledhësve
Uji konsiderohet një element purifikues dhe rigjenerues në Indi dhe është një element thelbësor i lutjeve dhe ritualeve hindu. Uji nderohet gjithashtu edhe për shkak të pakësisë së tij në Indianë Perëndimore, ku alternohen stinët e thatësirës me ato të mosuneve dhe vonimi ose mungesa e stinës së musoneve do të thotë uri dhe vdekje ndërsa shumësia e ujit që zëvendëson burimet e vaditjeve është një kohë gëzimi. Kjo ka rezultuar në ndërtimin e ujëmbledhësve për ruajtjen e ujit që kombinon nevojat praktike me ato rituale. Që nga kohët e lashta, dizajni i ujëmbledhëve ka qenë i rëndësishëm në Arkitekturën Indiane. Që nga viti 3000 p.e.s., ndërtoheshin sisteme të sofistikuara kanalizimesh, pusesh dhe ujëmbledhësish për të ruajtur dhe përdorur ujin. Ndërtimi i ujëmbledhësve si një formë arti filloi me hindutë dhe u zhvillua nën sundimin mysliman. Një shembull i artit të dizajnit të ujëmbledhëve është Ujëmbledhësi i shkallëzuar, i madh dhe gjeometrikisht spektakolar në qendrën mbretërore të rrënojave të Vijayanagaras, kryeqyteti i Perandorisë Vijayanagara, që rrethon qytetin modern të Hampit. Është i shtruar me diorit të gjelbër dhe nuk ka kanalizime. Ujëmbledhësi mbushej nga ujësjellësi.
Ujëmbledhësit fshatarë
Ralegaon Siddhi është një shemubull i një fshati që rivitalizoi sistemin e lashtë të ujëmbledhësve. Në vitin 1975 katundi u godit nga thatësira. Ujëmbledhësi i kantundit nuk mund të mbant ujë pasi muri i digës prej balte rridhte. Puna filloi me ndërtimin e ujëmbledhësit me ndërtimin e ujëmbledhësit nga fshatarët që ofruan punën e tyre për të riparuar argjinaturën. Pasi kjo u riparua, shtatë puset e fshatit poshtë ujëmbledhësit u mbushën me ujë në verë për herë të parë pas shumë kohësh. Tani fshati ka një furnizim me ujë përgjatë gjithë vitit.
Ujëmbledhësit tempullorë
Ujëmbledhësit e njohur si "Pushkarni" ose "Kalyani" të njohur edhe si "Kund" në gjuhën hindi janë ujëmbledhës me shkallë që të zbresin te uji, përgjithësisht të hasur në Indinë e Jugut dhe shpesh të ndërtuar brenda mureve të një kompleksi tempullor. Larja në ujërat e shenjta të një ujëmbledhësi tempullor besohet se shëron nga prekja nga sëmundje si lebroza dhe verbëria. Shumë ujëmbledhës tempullorë janë duke u degraduar dhe tharë në ditët e sotme.
Menaxhimi modern i ujëmbledhësve
Zhvillimi në shkallë të gjerë i metodave të menaxhimit të ujit ka zëvendësuar shumë nga përpjekjet vendore dhe menaxhimin komunitar të ujit. Për shembull, shteti indian i Karnatakas ka rreth 44,000 ujëmbledhës të ndërtuar në vend përgjatë shumë shekujve. Të paktën 328 sot janë të kërcënuar. Megjithatë, së fundmi është zhvilluar një lëvizje për rigjenerimin e ujëmbledhësve nga komunitetet dhe organanizatat jo-qeveritare. Sot, ka afërsisht 120,000 ujëmbledhës në shkallë të vogël, që vadisin rreth 41,200 km² në zonat gjusëm aride të Indisë. Kjo përbën rreth një të tretën e tërësisë së tokës së vaditshme në Indinë e Jugut.
Leopardi i dëborës
Leopardi i borës (Panthera uncia) është një mace e madhe që i takon gjinisë Panthera, pjesë e familjes së Felidae. Është autokton në vargmalet e Azisë qendrore dhe jugore. Në vitin 2003, popullsia e leopardëve të borës u llogarit të jetë nga 4,080–6,590 të rritur, nga të cilët më pak se 2,500 mund të çifëzohen në natyrë.
Taksonomikisht, leopardi i borës u kategorizua si Uncia uncia që nga fillimi i viteve 1930-të. Duke u bazuar në studimet e gjenotipit, kjo mace u konsiderua si anëtar i gjinisë Panthera nga viti 2008.
Leopardi i borës është kafsha kombëtare e Afganistanit dhe Pakistanit.
Auppegard
Auppegard është një komunë në Francë. Auppegard bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 673 banorë dhe sipërfaqe 7.33 km².
Pantera e zezë
parapamje|[[Jaguari i zi]] parapamje|[[Leopardi i zi]] Pantera e zeze mund të jetë më së shpeshti një leopard (Panthera pardus; në Azi dhe Afirkë) ose një jaguar (Panthera onca; në Amerikë), gëzofi i të cilit është i zezë, në vend që të jetë me ngjyrë të verdhë të artë dhe me njolla të errëta në trup. Me një ndriçim në kushte të përshtatshëm, njollat në gëzof mund të dallohen tek panterat e zeza.
Panterat e zeza nuk janë një lloj i veçantë, por është fjala për një dukuri që quhet melanizëm. Kjo dukuri mund të shfaqet edhe tek kafshët e vogla të familjes së maceve, si tek servali dhe jaguarundi, por si pantera quhen vetëm zezakët e maceve të mëdha.
Panthera
Emri
Fjala panterë rrjedh nga latinishtja panthēra, që rrjedh nga greqishtja pánthēr (πάνθηρ). Parashtesa greke pan- (πάν), që do të thotë "të gjitha", dhe thēr (θήρ), që do të thotë "gjah" ose "pre", bart kuptimin "grabitqari i të gjitha kafshëve". Përdorimi i fjalës për një bishë, ka origjinën nga antikiteti në Orienti, ndoshta nga India në Persi, e pastaj në Greqi.
Taksonomia
Gjatë shekujve 19-të dhe 20-të, eksploruesit e ndryshëm dhe stafi i muzeve të historisë natyrore sugjeruan një numër të madh nënllojesh, ose ndonjëherë të quajtur 'raca', për të gjitha speciet Panthera. Taksonomisti Pocock shqyrtoi lëkurat dhe kafkat në koleksionin zoologjik të Muzeut të Historisë Natyrore të Londrës dhe nënllojeve të grupuara, duke shkurtuar kështu listat në mënyrë të konsiderueshme. Që nga mesi i viteve 1980, disa specie të Panterave u bënë subjekt i hulumtimeve gjenetike, kryesisht duke përdorur mostra të gjakut të individëve kaptivë. Rezultatet e studimit tregojnë se shumë prej nënllojeve të luanit dhe leopardit duhet të diskutohen dhe klasifikohen për shkak të dallimit të pamjaftueshëm gjenetik midis tyre. Më pas, u propozua që të grupojnë të gjitha popullatat e leopardit Afrikan në P. p. pardus dhe të mbajë tetë emra nënllojesh për popullatën e leopardit Aziatik. Bazuar në kërkimin gjenetik, u sugjerua që të grupohen të gjitha popullatat e luanit nën-saharian të grupohen në P. l. leo. Rezultatet e studimeve filogjeografike tregojnë se popullatat e luanit Perëndimorë dhe Qendrorë janë të lidhur ngushtë me luanin Indian dhe sëbashku formojnë një degë të ndryshme nga popullata e luanit në Afrikën Jugore dhe Lindore; Etiopia Juglindore është një rajon ku popullata Veriore dhe Jugore është përzierë. Pantera e zezë nuk ështē një specie të veçantë nga të tjerat. Ajo formohet nga një gjen recesiv që gjendet në jaguarët dhe leopardët. Shpesh, pullat dallohen në jaguarët e zinj.
Filogjenia
Kladogrami më poshtë ndjek shkencëtarët Mazák, Kristiansen dhe Kitchener (2011).
Aups
Aups është një komunë në Francë. Aups bën pjesë në departamentin Var të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 2089 banorë dhe sipërfaqe 64.15 km².
Auquainville
Auquainville është një komunë në Francë. Auquainville bën pjesë në departamentin Calvados të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 307 banorë dhe sipërfaqe 9.56 km².
Auradé
Auradé është një komunë në Francë. Auradé bën pjesë në departamentin Gers të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 580 banorë dhe sipërfaqe 21.32 km².
Unioni Astronomik Ndërkombëtar
Unioni Astronomik Ndërkombëtar (International Astronomical UnionIAU; Union astronomique internationale, UAI) është një organizatë ndërkombëtare e astronomëve profesionistë, nga niveli PhD dhe më tej, aktive në hulumtimet profesionale dhe armimin në astronomi. Ajo vepron si autoritet i njohur ndërkombëtarisht për caktimin e emërtime të trupave qiellor (yjeve, planetëve, asteroideve, etj.) dhe çdo gjë që paraqitet në sipërfaqen mbi to.
Kombëtarja japoneze e futbollit
Kombëtarja japoneze e futbollit (サッカー日本代表) përfaqëson Japoninë në futboll dhe drejtohet nga Federata japoneze e futbollit (JFA), organi qeverisës për futboll në Japoni. Trajneri aktual është Hajime Moriyasu. i cili është gjithashtu trajneri aktual i ekipit Japonia U-23.
Japonia nuk ishte një forcë e madhe futbolli deri në fund të viteve 1980, me ekipin e saj të vogël dhe amator, por që nga vitet 1990, kur futbolli japonez u profesionalizua plotësisht, Japonia shpejt u shfaq si një nga ekipet më të suksesshme në Azi, pasi ishte kualifikuar për gjashtë FIFA Kupa e Botës të njëpasnjëshme me avancimet e raundit të dytë më 2002, 2010 dhe 2018, dhe që kanë fituar Kupën Aziatike një rekord katër herë, më 1992, 2000, 2004 dhe 2011. Ekipi gjithashtu ka përfunduar i dyti në FIFA Kupa e Kondefederatave 2001 dhe 2019. Deri më tani, Japonia mbetet ekipi i vetëm nga AFC përveç Australisë dhe Arabisë Saudite që ka arritur në finalen e një konkursi për meshkuj të moshuar FIFA.
Transformimi i pabesueshëm i Japonisë nga një ekip futbolli amator për t'u bërë një central elektrik plotësisht profesional dhe aziatik në vetëm një kohë të shkurtër ka shërbyer si një frymëzim dhe shembull se si të zhvillohet futbolli.
Rivalët e tyre kryesorë kontinentale janë Koreja e Jugut, Koreja e Veriut, Kina dhe së fundmi, Australia; megjithëse ato gjithashtu zhvillojnë rivalitete kundër Iranit, Irakut dhe Arabisë Saudite.
Stema
Stema e ekipit kombëtar u miratua në fund të vitit 2017 si pjesë e një ribrandimi më të madh nga Federata japoneze e futbollit. Në stemë paraqitet Yatagarasu, një sorrë me tre këmbë nga mitologjia japoneze, që mban një futboll të kuq. Teksti "JFA" (Japan Football Association në anglisht) është shkruar në pjesën e poshtme të sorrës. Një shirit i kuq është gjithashtu i pranishëm në qendër të mburojës prapa sorrës. Mburoja ka një zbukurim prej ari metalik dhe ka një skicë të zezë më të trashë. Emri i vendit i përfaqësuar nga ekipi kombëtar "Japonia" është gjithashtu i shkruar brenda kufirit të zi.
Emrat
Ekipi japonez zakonisht njihet nga tifozët dhe mediat si Sakkā Nippon Daihyō (サッカー日本代表), Nippon Daihyō (日本代表), ose Daihyō (代表) si shprehje të shkurtuara. Edhe pse ekipi nuk ka një pseudonim zyrtar si i tillë, ai shpesh njihet me emrin e menaxherit. Për shembull, nën Takeshi Okada, ekipi ishte i njohur si Okada Japan (岡田ジャパン, Okada Japan). Kohët e fundit, ekipi është njohur ose mbiquajtur si "Samurai Blue", ndërsa mediat japoneze të lajmeve gjatë FIFA Kupës së Botës 2018 ende e referuan atë nga mbiemri i menaxherit të larguar së fundmi (Akira Nishino), si "Nishino Japan"|西野ジャパン|Nishino Japan}}.
Fanellat
parapamje|right|[[Boeing 777-289 Samurai Blue Jet]] Fanella e skuadrës kombëtare ka kaluar nëpër disa ndryshime në të kaluarën. Në fillimin e viteve 1980, fanella ishte e bardhë me zbukurime blu. Fanellat e veshura për Kupën Aziatike 1992 përbëheshin nga vija të bardha (të stilizuara për të formuar një krah) me diamante të kuq. Gjatë paraqitjes së parë të Japonisë në Kupën e Botës Aziatike më 1996 dhe 1998, fanellat e ekipit kombëtar ishin blu me dizajne flake te kuqe dhe te bardhe ne mëngë, dhe u krijuan nga JFA (me sponsorin që alternohej çdo vit midis Asics, Puma dhe Adidas). Dizajni i vitit 1996 u riprodhua në një fanellë të veçantë të përdorur kundër Sirisë më 7 qershor 2017.
Japonia përdor blu dhe të bardhë sesa të kuqe dhe të bardhë për shkak të një bestytni. Japonia përdori bluzat blu në një fitore 3–2 kundër Suedisë në ndeshjen e parë të garës së saj të parë të parë ndërkombëtare, Lojërat Olimpike Verore 1936. Kur Japonia drejtohej nga Kenzo Yokoyama (1988–1992) fanellat ishin të kuqe dhe të bardha, që përputheshin me ngjyrat e flamurit kombëtar të Japonisë. Pas dështimeve në kualifikimet e FIFA Kupa e Botës 1990 dhe Lojërave Olimpike Verore 1992, fanella e kuqe u shkatërrua.
Në Kupën e Konfederatave 2013 dhe Kupën Aziatike AFC 2015, Japonia kaloi përkohësisht ngjyrën e numrave nga e bardha në të artë.
Fanella e Japonisë sigurohet nga kompania gjermane Adidas, furnizuesi ekskluziv i ekipit që prej prillit 1999. Para kësaj, Asics dhe Puma kishin qenë sponsori zyrtar i veshjeve së ekipit së bashku me Adidas.
Sponsorizimi
Sponsorët kryesorë përfshijnë Adidas, Kirin, Saison Card International, FamilyMart, JAL, MS&AD Insurance Group, Asahi Shinbun, Mizuho Financial, Daito Trust Construction and KDDI.
Nuska
Nuskat janë "Karappe" (カラッペ) dhe "Karara" (カララ), dy Yatagarasu të veshur me ekipin kombëtar të futbollit të Japonisë. Nuskat u krijuan nga artisti japonez i manga Susumu Matsushita. Çdo vit kur lëshohet një fanellë e re, nuskat ndryshojnë uniformën.
Për FIFA Kupën së Botës 2014, personazhi i Pokémon Pikachu shërbeu si nuskë.
Brohoritja e tifozëve
parapamje|Tifozët duke valvuar flamuj në përkrahje të kombëtares japoneze. Përkrahësit e kombëtares japoneze janë të njohur për brohoritjen e tyre "Nippon Ole" (Nippon është fjalë japoneze për Japoninë) në ndeshje shtëpiake. parapamje|Një ndeshje kundër Perusë më 2007
Korea Jugore
Japonia mban një rivalitet të fortë futbolli me Korenë e Jugut. Rivaliteti i futbollit është i rrënjosur prej kohësh dhe shpesh shihet si një zgjatim i një rivaliteti të përgjithshëm historik midis 2 kombeve. Japonia u takua me Korenë e Jugut 79 herë, duke ndjekur statistikën me 14 fitore, 23 barazime dhe 42 humbje. Në ndeshjet kundër Koresë së Jugut, Japonia shënoi 70 gola dhe pësoi 153. Të dy vendet e kanë bërë veten të pakrahasueshëm si në Kupat e Azisë ashtu edhe në të dhënat e Kupës së Botës, duke qenë dy vendet më të suksesshme aziatike dhe kanë pritur FIFA Kupën e Botës 2002 në një ofertë të përbashkët.
Australia
Japonia filloi të zhvillonte një rivalitet të ashpër me fuqinë tjetër aziatike të Australisë, menjëherë pasi kjo e fundit u bashkua me Konfederatën Aziatike të Futbollit (AFC). Rivaliteti konsiderohet si një nga rivalitetet më të mëdha të Azisë në futboll. Rivaliteti është relativisht i fundit, i lindur nga një numër ndeshjesh mjaft konkurruese midis dy ekipeve që kur Australia u bashkua me AFC në vitin 2006. Rivaliteti filloi në Kupën e Botës 2006, ku të dy vendet ishin grupuar së bashku, dhe vazhdoi me të dy vendet duke u takuar rregullisht në gara të ndryshme AFC, të tilla si Kupa Aziatike AFC 2007, Finalja AFC Kupa Aziatike 2011 dhe Kampionatin e Azisë Lindore 2013. Po kështu, Australia dhe Japonia gjithashtu ndajnë një Kupë Bote dhe rekorde kontinentale që është pothuajse e pakonkurrueshme në Azi, dhe gjithashtu e ngjashme që futbolli nuk është sporti kryesor në të dy kombet deri vonë; megjithatë mbajnë një rekord të padallueshëm që të tre anëtarët e vetëm nga AFC që kanë arritur në finale të çdo gare të moshuar të FIFA-s, tjetri është Arabia Saudite, që të dy në Kupën e Konfederatave të FIFA-s, megjithëse Australia e arriti atë kur vendi ende i përkiste OFC.
Kina
Japonia gjithashtu ka një rivalitet të gjatë me Kinën, për shkak të tensioneve historike midis dy vendeve në të kaluarën. Kina kryeson me 16 fitore, me Japoninë vetëm 14 fitore; megjithatë Japonia ka arritur më shumë suksese sesa Kina.
Stafi trajnues
Sipas 25 majit 2020 thumb|150px|[[Hajime Moriyasu, trajneri i tanishëm i Japonisë]]
Ekipi aktual
23 lojtarët e mëposhtëm u thirrën për Kampionatin e Futbollit të Azisë Lindore 2019, të mbajtur në dhjetor 2019. Paraqitjet dhe golat që nga 18 dhjetor 2019 pas ndeshjes kundër 🇰🇷 Koresë së Jugut.
Rekordet
Së fundi më 14 nëntor 2019:
Auradou
Auradou është një komunë në Francë. Auradou bën pjesë në departamentin Lot-et-Garonne të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 379 banorë dhe sipërfaqe 11.17 km².
Zona Evropiane e Arsimit të Lartë
Zona Evropiane e Arsimit të Lartë (Europian Higher Education Area - EHEA) filloi si një iniciativë e përbashkë e përvjetorit të "Procesit të Bolonjës", në Mars të vitit 2010, gjatë Konferencës Ministrore Budapest - Vjenë.
Si objektiv kryesor i Procesit të Bolonjës që prej fillimit të saj në vitin 1999, EHEA ishte menduar të siguronte sisteme të krahasueshme, kompatibile dhe koherente të arsimit të lartë në Evropë. Mes viteve 1999 - 2010, të gjitha përpjekjet e anëtarëve të Procesit të Bolonjës ishin në përqëndruar në Zonës Evropiane të Arsimit të Lartë, e cila u bë realitet me Deklaratën e Marsit  të vitit 2010 në Budapest - Vjenë. djathtas|parapamje|600x600px|Zona Evropiane e Arsimit të Lartë Danimarka është vendi i parë i cili aplikoi sistemin 3+2+3 në universitetet jashtë Britanisë së Madhe dhe SHBA-së.
Auray
Auray është një komunë në Francë. Auray bën pjesë në departamentin Morbihan të rajonit Bretagne. Komuna ka një popullsi prej 12187 banorë dhe sipërfaqe 6.91 km².
Pedagogjia muzikore
Pedagogjia muzikore është një fushë akademike e cila merret me studimin dhe mësimdhënien e artit muzikor. Ajo prek të gjitha fushat e të mësuarit që përfshijnë: fusha psikomotorike (zhvillimin e aftësive), fusha kognitive (njohuritë përvetësuese) dhe veçanërisht zonën afektive (gatishmëria e nxënësve për të përvetësuar materiale muzikore, për të kuptuar gjithëpërfshirjen si dhe për ta ndarë me audiencën atë që mësohet në klasë) të muzikës dhe efektet e saj në reagimin fizik dhe emocional të njerëzve. Arsimimi muzikor duke filluar nga mosha parashkollore dhe arsimi fillor përmes arsimit të mesëm është i zakonshëm në shumicën e vendeve, sepse muzika dhe dëgjimi i saj është konsideruar si një nga elementet bazë të kulturës dhe sjelljes njerëzore. Muzika ashtu si edhe gjuha është një aftësi e cila i dallon speciet njerëzore nga speciet e tjera. Veprimtaria hulumtuese e kërkimore në fushën e pedagogjisë muzikore mund të ndahet në
Fusha e pedagogjisë muzikore përmban një numër të teorive të të mësuarit që përcaktojnë se si nxënësit mësojnë muzikë të bazuar në psikologjinë e sjelljes dhe njohjes. Përgatitja dhe arsimimi muzikor zakonisht bëhet në shkollat e muzikës të cilat janë një institucion arsimor i specializuar në fushën e studimit, arsimimit dhe veprimtarisë kërkimore e hulumtuese muzikore. Një institucion i tillë mund të jetë edhe si një shkollë fillore ose e mesme e muzikës, akademi muzikore, fakultet muzikor, kolegj muzikor, departament muzikor (në kuadër të një institucioni më të madh arsimor) dhe konservator (konservatorium). Përgatitja, aftësimi dhe arsimimi profesional muzikor përbëhet nga interpretimi në instrumente muzikore, këndimi, kompozimi muzikor, dirigjenti muzikor, si dhe fushave akademike dhe kërkimore si muzikologjia, historia e muzikës dhe teoria e muzikës.
Auragne
Auragne është një komunë në Francë. Auragne bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 402 banorë dhe sipërfaqe 13.63 km².
Maltin Korkuti
Maltin Korkuti është aktualisht Drejtor i Përgjithshëm i Bankës Credins dhe mban këtë post që nga viti 2014. Para postit të drejtorit të përgjithshëm Korkuti mbante postin e zv. Drejtorit të Përgjithshëm. Ai është gjithashtu bashkëthemelues i Credins Institute. Eksperienca e tij 20 vjecare shtrihet në sherbime bankare, financime, investime, sigurime, operacione thesari etj.
Aureil
Aureil është një komunë në Francë. Aureil bën pjesë në departamentin Haute-Vienne të rajonit Limousin. Komuna ka një popullsi prej 835 banorë dhe sipërfaqe 10.17 km².
Mbretëria Jugosllave
Mbretëria e Sllavisë Jugore (serbokroatisht: Краљевина Југославија Kraljevina Jugoslavija; sllovenisht: Kraljevina Jugoslavija) ishte një shtet në Evropën Juglindore dhe Qendrore që ekzistonte nga viti 1918 deri në vitin 1941. Nga viti 1918 deri në vitin 1929 zyrtarisht u quajt Mbretëria e Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve (serbokroatisht: Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca / Краљевина Срба, Хрвата и Слоца; sllovenisht: Kraljevina Srbov, Hrvatov in Slovencev), por termi "Jugosllavia" (fjalë për fjalë "toka e sllavëve të jugut") ishte emri i saj bisedor për shkak të origjinës së tij. Emri zyrtar i shtetit u ndryshua në Mbretëria e Jugosllavisë nga mbreti Aleksandër I më 3 tetor 1929.
Mbretëria Serbo-Kroato-Sllovene (1918-1941)
Shteti drejtohej nga dinastia serbe e Karagjorgjeviqit, e cila më parë sundonte Mbretërinë e Serbisë nën Peter I nga viti 1903 (pas grushtit të majit) e tutje. Peter I u bë mbreti i parë i Jugosllavisë deri në vdekjen e tij në vitin 1921. Ne vitin 1921 u shpall kushtetuta. Ai u pasua nga djali i tij Aleksandri I, i cili kishte qenë regjent i babait të tij. Ne vitin 1924 Aleksandri I. e ndau mbreterine ne 9 njesi administrative dhe ajo u quajt Jugosllavi. Ai njihej si "Aleksandër Bashkuesi" dhe e quajti mbretërinë Jugosllavi në vitin 1929. U zhvilluan reforma asimiluese ndaj shqiptareve dhe ne vitin 1924 u vendos diktatura mbreterore. Ai u vra në Marsejë nga Vlado Çernozemski, një anëtar i Organizatës së Brendshme Revolucionare Maqedonase (OBRM), gjatë vizitës së tij në Francë në vitin 1934. kurora i kaloi djalit të tij 11-vjeçar Peter II. Kushëriri i Aleksandrit Paul sundoi si princ regjent deri në vitin 1941, kur Peter II erdhi në moshë. Familja mbretërore fluturoi në Londër në të njëjtin vit, përpara se vendi të pushtohej nga Fuqitë e Boshtit.
Në prill 1941, vendi u pushtua dhe u nda nga Fuqitë e Boshtit. Një qeveri mbretërore në mërgim, e njohur nga Mbretëria e Bashkuar dhe, më vonë, nga të gjithë Aleatët, u krijua në Londër. Në vitin 1944, pas presionit të kryeministrit britanik Uinston Çërçill, Mbreti e njohu qeverinë e Jugosllavisë Federale Demokratike si qeveri e ligjshme. Kjo u krijua më 2 nëntor pas nënshkrimit të Traktatit të Visit nga Ivan Shubashiq (në emër të Mbretërisë) dhe Josip Broz Tito (në emër të partizanëve jugosllavë).
Kolonizimi i Kosovës me banorë joshqiptarë, kryesisht me serbë aloktonë, ishte një proces i realizuar me plan nga qeveria beogradase në periudhën mes dy luftërave botërore.
Aurel, Drôme
Aurel është një komunë në Francë. Aurel bën pjesë në departamentin Drôme të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 229 banorë dhe sipërfaqe 26.26 km².
Aure, Ardennes
Aure është një komunë në Francë. Aure bën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 49 banorë dhe sipërfaqe 12.72 km².
Aureille
Aureille është një komunë në Francë. Aureille bën pjesë në departamentin Bouches-du-Rhône të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 1499 banorë dhe sipërfaqe 21.74 km².
Aureilhan, Hautes-Pyrénées
Aureilhan është një komunë në Francë. Aureilhan bën pjesë në departamentin Hautes-Pyrénées të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 7881 banorë dhe sipërfaqe 9.44 km².
Historia e puseve të shkallëzuar në Guxharat
Puset e shkallëzuar janë puse në të cilët uji arrihet me shkallë. Ata gjenden më shpesh në Indinë perëndimore veçanërisht në Guxharat ku gjenden mbi 120 puse të tillë. Zanafilla e puseve të shkallëzuar mund të gjurmohet në ujëmbledhësit e qyteteve të Qytetërimit të Luginës së Indusit si Dholavira dhe Mohenjo-daro. Puset e shkallëzuar u ndërtuan në rajonin jug-perëndimor të Guxharatit rreth vitit 600 nga ku u përhapën në veri të Raxhastanit dhe në vazhdim në veri dhe perëndim të Indisë. Veprimtaria ndërtuese e tyre u përshpejtua midis shekujve të X dhe të XIII gjatë Periudhave të Dinastive Solanki dhe Vaghela. Ndërtimi i këtyre puseve të shkallëzuar e arriti pikun në periudhën midis shekullit të XI dhe të XVI. Sunduesit myslimanë midis shekujve të XIII dhe të XVI nuk e ndërprenë kulturën që praktikohen nëpërmjet këtyre puseve të shkallëzuar por përkundrazi e inkurajuan ndërtimin e tyre. Ata e humbën domethënien e tyre në shekullin e XIX për shkak të futjes së sistemit të tubacioneve dhe të pompimit të ujit.
Periudha e lashtë
Pusi i shkallëzuar mund të ketë zënë fill për të siguruar ujin gjatë periudhave të thatësirës. Uji konsiderohet i shenjtë që nga koha e Vedave dhe shkallët për të arritur nivelin e ujit në ujëmbledhës të ndërtuar artificialisht mund të gjendet në sitet e Qytetërimit të Luginës së Indusit si Dholavira dhe Mohenjo-daro.
Periudha nga shekulli i II deri në të X-in
Shembulli më i hershëm i pellgjeve të ngjashëm me banja të arritshëm me shkallë gjendet në Shpellat Uperkot në Junagadh. Këto shpella janë datuar nga shekulli i IV i e.s.. Navghan Kuvo, një pus me shkallë rrethore, në afërsi është një tjetër shembull. Me gjasa i ndërtuar në Periudhën e Satrapisë Perëndimore (vitet 200-400 të e.s.) ose Periudha Maitraka (vitet 600-700) megjithëse disa e vendosin atë në fundin e shekullit të XI. Adi Kadi ni Vavi i afërt është ndërtuar gjithashtu në gjysmën e dytë të shekullit të X ose në shekullin e XV. Puset e shkallëzuar më të hershëm gjenden në Dhank të distriktit Rajkot të Guxharatit që janë datuar nga Periudha para-Chalukyane. Pusi i shkallëzuar i afërt i Bochavdit afër Bochavdi Nesit në kodrat Alech është lehtësisht më i hershëm se dy puset e tjerë të shkallëzuar në Dhank. Këta dy puse janë Pusi i shkallëzuar Jhilani i datuar nga viti 600 dhe Pusi i shkallëzuar Manjushri i datuar nga shekulli i VII bazuar në stilin e tyre Saurastra të Arkitekturës.
Periudha nga Shekulli i X deri në të XII-in
Puset e shkallëzuar si një arkitekturë e zbukurar filloi gjatë PeriudhësSolanki. Puset e shkallëzuar të vendosur në perëndim të kundit të Tempullit Diellor në Modhera mund ti përkasin shekullit të XI ndërsa mandapa sipër tokës e shekullit të X. Rani ki vavi (Pusi i shkallëzuar i mbretëreshës) i Patanit është ndërtuar rreth vitit 1050. Pusi i shkallëzuar i Ankol Matas në Davad dhe Pusi i shkallëzuar i Mata Bhavanit në Ahmedabad i përkasin çerekut të katërt të shekullit të XI.
Mjaft puse të shkallëzuar janë janë atribuar Minaldevit, nënës së sunduesit Solanki, Siddharaj Jaisinh. Liqeni në Viramgam dhe një pus i shkallëzuar në Nadiad i janë atribuar asaj. Pusi i shkallëzuar i Minalit në katundin Balej në distriktin Sabarkantha i është atribuar gjithashtu asaj dhe është ndërtuar në vitin 1095. Një tjetër Minaldevi Vav Virpur të distriktit Rajkot i është atribuar gjithashtu asaj dhe ka ngjashmëri të madhe stilistike me Arkitekturën Solanki. Pusi i shkallëzuar i Asapurit në Ahmedabad dhe pusi i shkallëzuar i Jhinjhuwadas i përkasin shekullit të XII. Pusi i shkallëzuar i Chaumukhit në Chobari të distriktit Surendranagar paraqet figura fetare të ngjashme me ato të tempujve të afërt. Dy puset e shkallëzuar në Kaleshwari ni Nal pranë Lunawadas ngjasojnë me Rani ki Vavin në ikonografi kështu që mund ti përkasin fundit të shekullit të X. Pusi i shkallëzuar në Dhandhalpur i është atribuar Siddharaj Jaisinhit. Gjatë mbretërimit të Kumarpalit në shekullin e XII, u ndërtuan mjaft puse të shkallëzuar. Pusi i shkallëzuar në Vayad pranë Patanit është ndërtuar gjatë kohës së tij. Pusi i shkallëzuar i Gangas në Wadhwan daton nga viti 1169. Gjatë viteve të vona të Periudhës Solanki, ndërtimet u pakësuan për shkak të paqëndrueshmërisë politike. Puset e shkallëzuara të Vikias dhe Jethas pranë Tempullit Navlakha në Ghumli pranë kodrave Barda i përkasin po shekullit të XIII. Pusi i shkallëzuar i Gyanit afër katundit Visavada në kodrat Barda i përkasin kohës së Bhimdevit II. Pusi i shkallëzuar i rrënuar i fshatit të afërt të Keshavit i përket po të njëjtës periudhë.
Shekulli i XII-XIII
Pusi i shkallëzuar i Madhas në Wadhwan është ndërtuar në vitin 1294 nga Nagar Brahmin Madha dhe Keshavi, ministrat e oborrit të sunduesit të fundit Vaghela, Karan Ghelo. Pusi i shkallëzuar i Batris Kothas në Kapadvanj mund ti përkasin shekullit të XIII për shkak të ngjashmërisë me puset e shkallëzuar të Madhas dhe Vikias.
Shekulli i XIV-XV
Në shekullin e XIV janë ndërtuar një numër i madh pusesh të shkallëzuar. Pusi i shkallëzuar i Sodhalit në Mangrol i ndërtuar në vitin 1319 nga Vali Sodhala i kastës Modha. Pusi i shkallëzuar pranë Tempullit të Brahmas në Khedbrahma i përket shekullit të XIV gjykuar nga stili i tij. Pusi i shkallëzuar i Sudas në Mahuva i vitit 1381; Pusi i shkallëzuar i Hanit në Dhandhusar i vitit 1389/1333 dhe Pusi i shkallëzuar i Siddhnath Mahadevit në Dholka janë ndërtuar gjatë sundimit Tughlak në Guxharat. Pusi i shkallëzuar i Sampas afër Ahmedabadit është ndërtuar në vitin 1328. Pusi i shkallëzuar i Rajbas së Rampuras pranë Wadhwanit dhe Pusi i shkallëzuar i Wadhwanit në Khambhat janë ndërtuar në vitet 1483 dhe 1482 përkatësisht, bazuar në Pusin e shkallëzuar më të hershëm të Madhas në Wadhwan. Pusi i shkallëzuar i Dada Haririt u ndërtua në vitin 1499 nga një grua e haremit të Mahmud Begadas. Gjatë sundimit mysliman, aspekti fetar i puseve të shkallëzuar e humbi domethënien e tij. Pusi i shkallëzuar i fshatit Sodali pranë Mahemdavadit dhe Pusi i shkallëzuar i në Mahemdavad vetë, që i përkasin të dy sundimit të shekullit të XV të Mahmud Begadas, janë shembujt e kësaj humbjeje domethënieje. Dy puset e shkallëzuar që gjenden brenda dhe rreth Vadodaras janë të shekullit të XV që përfshin fshatin e afërt të Sewasit dhe Pusi i shkallëzuar i i Navalakhit (viti 1405) i Pallatit të Vilave Laxmi. Pusi i shkallëzuar i Adalajit u ndërtua nga Rudabai në vitin 1499. Pusi i shkallëzuar i afërt në Chhatral i përket gjithashtu të njëjtës periudhë.
Shekulli XVI-XVIII
Pusi i shkallëzuar i Nagabawas në Dhrangdhra (viti 1525) dhe Pusi i shkallëzuar i Jiva Mehtas në Morbi janë të të njëjtit stil dhe periudhë. Pusi i shkallëzuar i Rohos (viti 1560) u ndërtua nga Champa, gruaja e Raxhait Shri Nanaji dhe vajza e tij. Ka gjithashtu puse të shkallëzuar të rëndësishëm edhe në Palanpur dhe Jhinjhuwada. Mjaft puse të shkallëzuar janë të thjeshtë në dizajn, pa ndonjë zbukurim që e bën të vështirë përcaktimin e periudhës së ndërtimit të tij, por mund ti përkasin shekullit të XVI ose të XVII. Puse të tillë të shkallëzuar në Hampur, Idar, Kankavati dhe Pusi i shkallëzuar i Gyaneshwarit në Modhera. Pusi i shkallëzuar i Mandvas në Guxharatin Verior është i ngjashëm me atë të Mahmedavadit kështu që mund ti përkasi të njëjtës periudhë. Pusi i shkallëzuar i Sindhvai Matas në Patan ka mbishkrime që datojnë nga viti 1633. Pusi i shkallëzuar i Ravlit në Mangrol i përket shekullit të XVII. Pusi i shkallëzuar në Limboi afër Idarit është në stilin e zbukurimit Solanki dhe daton nga viti 1629. Amritavarshini Vavi në Ahmedabad i përfunduar në vitin 1723 është në formë L-je.
Auriac, Aude
Auriac është një komunë në Francë. Auriac bën pjesë në departamentin Aude të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 32 banorë dhe sipërfaqe 20.93 km².
Aurensan, Hautes-Pyrénées
Aurensan është një komunë në Francë. Aurensan bën pjesë në departamentin Hautes-Pyrénées të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 749 banorë dhe sipërfaqe 7.11 km².
Auriac-Lagast
Auriac-Lagast është një komunë në Francë. Auriac-Lagast bën pjesë në departamentin Aveyron të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 241 banorë dhe sipërfaqe 30.76 km².
Aurec-sur-Loire
Aurec-sur-Loire (oksitanishtja: Aurec de Lèir) është një komunë në Francë. Aurec-sur-Loire bën pjesë në departamentin Haute-Loire të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 6035 banorë dhe sipërfaqe 22.44 km².
Auriac-l'Église
Auriac-l'Église është një komunë në Francë. Auriac-l'Église bën pjesë në departamentin Cantal të rajonit Auvergne. Komuna ka një popullsi prej 205 banorë dhe sipërfaqe 19.73 km².
Xhamia e Kuqe
Emërtimi Xhamia e Kuqe ka më shumë përdorime:
Hibridët e panterave
Kryqëzimi i panterave (lat. Panthera), që janë mace të mëdha, shfaqet kryesisht në kushte të mbyllura të krijuara nga njeriu, gjëgjësisht nëpër kopshte zoologjike. Kjo për faktin se panterat jetojnë në vende të ndryshme të botës dhe për shkak se ata janë armiq natyrorë mes veti.
Tabela
Më poshtë janë dy tabela që tregojnë shumë hibride të panterave. Hibridet kanë zakonisht një emër të përbërë, që varet nga se cili lloj është prindi femër dhe cili është prindi mashkull. Për shembull, një hibrid mes një luan mashkull dhe një tigreshe quhet ligër, sepse luani është prindi mashkull dhe tigresha prindi femër. Më poshtë është tabela që tregon hibridet e gjeneratës së dytë.
Hibridet mes leopardit dhe luanit
Hibridi që lind nga kryqëzimi mes leopardit (Panthera pardus;♂) dhe luaneshës (Panthera leo;♀) quhet leopon.
Hibridi që lind nga kryqëzimi mes luanit (Panthera leo;♂) dhe leopardeshës (Panthera pardus;♀) quhet lipard.
Hibridet mes luanit and tigrit
parapamje|Një [[Ligri|ligër]] Hibridi që lind nga kryqëzimi mes luanit (Panthera leo;♂) dhe tigreshës (Panthera tigris;♀) quhet ligër. Me pamje si luan i madh me vija të përhapura, është hibridi më i madh i maceve.
Hibridi që lind nga kryqëzimi mes tigrit (Panthera tigris;♂) dhe luaneshës (Panthera leo;♀) quhet tigon.
Hibridi që lind nga kryqëzimi mes luanit (Panthera leo;♂) dhe ligreshës (Panthera leo × Panthera tigris;♀) quhet liligër. Liligri i parë i njohur, i emëruar Kiara, lindi në vitin 2012 në Kopshtin zoologjik të Novosibirskut, në Rusi, në vitin 2012.
Programi Erasmus
Programi Erasmus (European Region Action Scheme for the Mobility of University Students ) është një program i këmbimit të studentëve në Bashkimin Evropian (BE) i themeluar në vitin 1987. Erasmus+, ose Erasmus Plus, është program i ri i kombinimit të të gjitha skemave aktuale të arsimit, trajnimit, rinisë dhe sportit në BE, i cili ka filluar në janar të vitit 2014.
Programin Erasmus, së bashku me një numër të programeve tjera të pavarura, u përfshi në Programin Sokrati themeluar nga Komisioni Evropian në vitin 1994. ProgramiSokrati përfundoi në 31 dhjetor të vitit 1999 dhe u zëvendësua me Programin Sokrati II, më 24 janar të vitit 2000, i cili u zëvendësua nga Programi i Mësimit Gjatë Gjithë Jetës 2007-2013 më 1 janar 2007.
Historiku
parapamje|212x212px|[[Desiderius Erasmus|Desiderius Erasmus of Rotterdam]]
Origjina e emrit
Programi është emëruar sipas filozofit holandez Desiderius Erasmus of Rotterdam, i njohur si një kundërshtar i Dogmatizmi t, e i cili jetoi dhe punoi në shumë vende në Evropë për të zgjeruar njohuritë e tij dhe për të fituar njohuri të reja, dhe që pasurinë e tij ia dhuroi Universitetit të Bazelit në Zvicër. Në të njëjtën kohë, ERASMUS është një bakronim në gjuhën angleze me kuptimin Rajoni Europian i Veprimit të Skemës për Lëvizjen e Studentëve të Universitetit.
Xhamia e Sinan Pashës
Emërtimi Xhamia e Sinan Pashës ka disa përdorime dhe mund të referohet për:
Auriac, Corrèze
Auriac është një komunë në Francë. Auriac bën pjesë në departamentin Corrèze të rajonit Nouvelle-Aquitaine.
Xhamia e Pashës
Emërtimi Xhamia e Pashës ka disa përdorime dhe mund të referohet për:
Auriac-du-Périgord
Auriac-du-Périgord është një komunë në Francë. Auriac-du-Périgord bën pjesë në departamentin Dordogne të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 416 banorë dhe sipërfaqe 18.63 km².
Aureville
Aureville është një komunë në Francë. Aureville bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 703 banorë dhe sipërfaqe 6.8 km².
Urata Rama
Urata Rama (Viti, 20 dhjetor 1986) është një qitëse dhe profesoreshë nga Kosova, anëtare e Klubit të Shenjëtarisë "Jeton Ramaj" nga Vitia, pjesëmarrëse në garat olimpike që nga viti 2003. Në vitin 2012 ai ishte një nga gjashtë atletët që Komiteti Olimpik i Kosovës kishte propozuar për të marrë pjesë në Lojërat Olimpike Verore, por Komiteti Olimpik Ndërkombëtar nuk u dha leje sportistëve kosovarë të merrnin pjesë, me përjashtim të xhudistes Majlinda Kelmendi, e cila ishte përfaqësuese e Shqipërisë. Ajo u përfshi në Lojërat Europiane 2015, të mbajtura në Bakú në garën me pushkë ajrore nga 10 metra. Në vitin 2016 ajo përfaqësoi Kosovën në Lojërat Olimpike Verore 2016 në Rio de Zhanejro në të njëjtën kategori. Edhe kushërira e saj, Lumturie Rama, është gjithashtu një qitëse.
Aurensan, Gers
Aurensan është një komunë në Francë. Aurensan bën pjesë në departamentin Gers të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 128 banorë dhe sipërfaqe 6.33 km².
Auriac-sur-Vendinelle
Auriac-sur-Vendinelle është një komunë në Francë. Auriac-sur-Vendinelle bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 997 banorë dhe sipërfaqe 30.71 km².
Auriac, Pyrénées-Atlantiques
Auriac është një komunë në Francë. Auriac bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 246 banorë dhe sipërfaqe 5.23 km².
Auribeau-sur-Siagne
Auribeau-sur-Siagne është një komunë në Francë. Auribeau-sur-Siagne bën pjesë në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Samina Baig
Samina Khayal Baig (Urdu: ثمینہ خیال بیگ‎; lindi më 19 shtator 1990) është alpiniste pakistaneze. Ajo është femra e parë pakistaneze dhe personi i tretë nga Pakistani e cila u ngjit në Malin Everest. Ajo ishte në moshën 21 vjeçare kur u ngjit në Everest. Ajo poashtu është femra e parë pakistaneze e cila u ngjit në shtatë majat më të larta.
Jeta
Samina vjen nga fshati Shimshal, Pakistan. Ajo u trajnua si alpiniste në moshën 15 vjeçare nga vëllai i saj, Mirza Ali. Ajo është studente e arteve dhe filloi të ngjitet nëpër male kur ishte në moshën 4 vjeçare. Samina u bë alpiniste profesionale që nga viti 2009.
Auriac-sur-Dropt
Auriac-sur-Dropt është një komunë në Francë. Auriac-sur-Dropt bën pjesë në departamentin Lot-et-Garonne të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 205 banorë dhe sipërfaqe 5.28 km².
Auriat
Auriat është një komunë në Francë. Auriat bën pjesë në departamentin Creuse të rajonit Limousin. Komuna ka një popullsi prej 124 banorë dhe sipërfaqe 21.66 km².
Auribeau
Auribeau është një komunë në Francë. Auribeau bën pjesë në departamentin Vaucluse të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 71 banorë dhe sipërfaqe 7.5 km².
Puset e shkallëzuar
Emërtimet
Për puset e shkallëzuar ekzistojnë një numër emrash të veçantë, disaherë thjeshtë vendorë. Në rajonet që flasin Hindi, ata përshfshijnë emra të bazuar te baudi (duke përfshirë bawdi, bawri, baoli, bavadi, ose bavdi). Në gjuhën guxharati dhe marwari, ata zakonisht quhen vav ose vaav (në gjuhën guxharati: વાવ). Emërtime të tjera përfshijnë kalyani ose pushkarani, bawdi (në gjuhën raxhastani: बावड़ी), baoli (në gjuhën hindi: बावली) dhe barav (në gjuhën marathi: बारव).
Auribail
Auribail është një komunë në Francë. Auribail bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 222 banorë dhe sipërfaqe 8.94 km².
Puset e shkallëzuar
Historia
Pusi i shkallëzuar mund të jetë krijuar për të siguruar ujë gjatë periudhës së thatësirës. Uji konsiderohet i shenjtë që nga periudha Vedike dhe shkallët për të arritur te niveli i ujit në ujëmbledhësit artificialë mund të gjenden në sitet e Qytetërimit të Luginës së Indusit si Dholavira dhe Mohenjo-daro. Mohenjo-daro ka puse cilindrikë të veshur me tulla që mund të jenë pararendësit e puseve të shkallëzuar. Puset e parë të skalitur në shkëmb në Indi datojnë midis viteve 200-400 të e.s.. Shembulli më i hershëm i pellgjeve si banja i arritshëm me shkallë gjendet në Shpellat Uperkot në Junagadh. Këto shpella datojnë nga shekulli i IV i e.s.. Navghan Kuvo, një pus me shkallë rrethore në afrsi është një tjetër shembull. Me gjasa i ndërtuar në Periudhën e Satrapisë Perëndimore (vitet 200-400 të e.s.) ose në Periudhën Maitreka (vitet 600-700) megjithëse disa e vendosin atë nga shekulli i XI. Adi Kadi ni Vavi i afërt është ndërtuar në gjysmën e dytë të shekullit të X ose në shekullin e XV.
Detajet
Shumë puse të shkallëzuar kanë zbukurime dhe detaje aq të rafinuara sa ato të tempujve hindu. Proporcionet në lidhje me trupin njerëzor u përdorën në dizajnin e tyre, ashtu si në shumë struktura të tjera të Arkitekturës Indiane.
Në Indi
Shumë puse të shkallëzuar të mbijetuar mund të gjenden në Karnatakan Veriore (Karnataka), Guxharat, Raxhastan, Delhi, Madia Pradesh dhe Maharashtra. Më domethënësit përfshijnë:
Në Pakistan
Puset e shkallëzuar nga Periudha Mogule ekzistojnë akoma në Pakistan. Disa janë ruajtur në kushtet e ruajtjes ndërsa të tjerë nuk janë. Midis tyre përfshihen:
Pellgjet e shkallëzuar
Pellgjet e shkallëzuar janë shumë të ngjashëm me puset e shkallëzuar në funksione por është e rëndësishme të bëhet dallimi midis këtyre dy tipeve të strukturave. Për shembull, pellgjet e shkallëzuar ndërtoheshin gjithmonë për të shoqëruar në tempull të afërt ndërsa puset e shkallëzuar pozicionoheshin larg nga vendet e zhurmshme dhe tërheqjet e ardhshme turistike. Ndërsa puset e shkallëzuar janë të errët dhe vështirësisht të dukshëm nga sipërfaqja, pellgjet e shkallëzuar janë të ndriçuar me dritë nga dielli. Gjithashtu, puset e shkallëzuar janë mjaft linearë në dizajn krahasuar me formën drejtkëndore të pellgjeve të shkallëzuar.
Ndikimi
Puset e shkallëzuar janë në mënyrë të padiskutueshme një nga kontributet më të pazakonta, por pak të njohura ndaj arkitekturës. Ata ndikuan shumë struktura të tjera në Arkitekturën Indiane, veçanërisht shumë që përfshijnë ujin në dizajnin e tyre. Ram Baghu në Agra ishte kopështi i parë Mogul në Indi. U projektua nga perandori Mogul Babur dhe pasqyron nocionin e parajsës jo vetëm përmes ujit dhe peizazhit, por edhe nëpërmjet simetrisë duke përfshirë një pishinë pasqyruese në planimetri. Natyrisht, ai ishte gjithashtu shumë i tërhequr nga puset e shkallëzuar dhe besoi se një i tillë do të plotësonte kopështin e pallatit të tij dhe ndërtoi një baoli në Fortesën e Agras. Shumë kopështe të tjera Mogule përfshijnë pishina pasqyruese për të zbukuruar peizazhin ose si një hyrje elegante. Kopështe të tjera të famshme që përfshijnë ujin në dizajnin e tyre përfshijnë:
Karabullaku i detit
Karabullaku i detit (latinisht: Phalacrocorax carbo), i njohur eshe si vrançi i madh ose korbi i ujit, është anëtar i familjes së karabullakëve të shpezëve të detit. Çiftohen më së shpeshti në Botën e vjetër dhe bregun atlantik të Amerikës Veriore.