Merkuri_(planet)
Fusha magnetike e Mërkurrit
thumb|upright=1.25|Grafiku tregon forcën relative të fushës magnetike të MërkurritPavarësisht nga madhësia e tij e vogël dhe rrotullimit të ngadalshëm 59  ditë të gjatë, Mërkurri ka një fushë të rëndësishme magnetike, dhe me sa duket globale. Sipas matjeve të bëra nga Mariner 10, ajo është rreth 1.1% e fortë në krahasim me Tokën. Forca e fushës magnetike në ekuatorin Mërkurrian është rreth 300 nT. Ashtu si ajo e Tokës, fusha magnetike e Mërkurrit është dipolare. Për dallim nga Toka, polet Mërkurriane janë të lidhur pothuajse me aksin e rrotullimit të planetit. Matjet si nga Mariner 10 dhe MESSENGER kanë treguar se forca dhe forma e fushës magnetike janë të qëndrueshme. Është e mundshme që kjo fushë magnetike të jetë gjeneruar me anë të efektit  dinamo, në një mënyrë të ngjashme me fushën magnetike të Tokës. Ky efekt dinamo rezulton nga qarkullimi e hekurit të lëngshëm që përbën bërthamën  e planetit. Efektet e forta të baticës të shkaktuara nga sjellja e çuditshme orbitale të planetit shërbejnë për të mbajtur bërthamën në gjendje të lëngët e nevojshme për efektin dinamo. Fusha magnetike e Mërkurrit është aq e fortë sa për të shmangur erën diellore rreth planetit, duke krijuar një magnetosferë. Magnetosfera e planetit, edhe pse e vogël aq sa nuk i kalon përmasat e Tokës, është mjaft e fortë sa për të devijuar plazmën e erës diellore. Për këtë kontribuon edhe erozioni i sipërfaqes së planetit. Vëzhgimet e marra nga anija Mariner 10 kanë zbuluar një nivel të ulët të energjisë së plazmës në magnetosferën e pjesës së planetit që nuk ndriçohet nga dielli. Shpërthime të grimcave të ngarkuara me energji janë zbuluar në bishtin magnetik (pjesën fundore të fushës magnetike) të planetit, e cila tregon cilësitë dinamike të magnetosferës së planetit. Gjatë fluturimit të dytë të MESSENGER rreth planetit më 6 tetor 2008 zbuloi se fusha magnetike e Mërkurrit sa vjen e dobësohet. MESSENGER ka hasur " tornado " magnetike vija të shtrembëruara të fushës magnetike që lidhin fushën magnetike planetare me hapësirën ndërplanetare  të cilat ishin deri në 800 km të gjera ose sa një e treta e rrezes së planetit. Këto " tornado " formohen kur fusha magnetike e ndikuar  nga era diellore lidhet me fushën magnetike të Mërkurrit. Si pasojë e goditjeve të erës diellore të fundit në fushën magnetike të Mërkurrit, këto fusha magnetike janë bashkuar duke formuar strukturat si vorbull. Këto shtrembërime të fluksit të tubave magnetike, të njohura teknikisht si ngjarje të fluksit të transferimit, kanë formuar dritare e hapura në mburojën magnetike të planetit përmes të cilit era diellore mund të hyjnë dhe të ndikojnë drejtpërdrejtë në sipërfaqen e  Mërkurrit. Ky është një proces i cili lidh fushat magnetike ndërplanetare dhe planetare, i quajtur ndryshe rimbyllje magnetike (kur vijat e fushës magnetike janë në drejtim të kundërt me aksin polar), është një proçes i zakonshëm në të gjithë kozmosin. Kjo ndodh edhe në fushën magnetike të Tokës, ku gjithashtu gjenerohen tornado magnetike. Vëzhgimet e MESSENGER tregojnë se norma e rimbylljes magnetike është dhjetë herë më i lartë në Mërkurr. Afërsia e Mërkurit të Diellit llogaritet në një të tretën e normës së rimbylljes magnetike sipas vëzhgimeve të MESSENGER.