cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universiteti Politeknik i Tiranës
Universiteti Politeknik i Tiranës është një ndër universitetet që ofrojnë arsim të lartë në Shqipëri, dhe ndër të paktit që ofrojnë degë inxhinierike. Selia e tij ose "korpusi" ndodhet në Tiranë.
Historiku
Universiteti Politeknik i Tiranës është trashëguar nga Instituti Politeknik, i themeluar në vitin 1951. Më vonë, në vitin 1957, të gjitha fakultetet e vendosura në Institutin Politeknik u konvertuan në Universitetin Shtetëror të Tiranës. Në vitin 1991 Universiteti Politeknik i Tiranës u nda nga Universiteti i Tiranës, në bazë të legjislacionit përkatës, dhe që atëherë e deri tani ai mban statusin e institucionit të pavarur. Ai ka shtatë fakultete dhe një institut. Fakultetet dhe institutet janë të shpërndara ne godina të ndryshme në qytetin e Tiranes.
Fakultetet
515px|parapamje|Korpusi Universitar
Organizimi Akademik
Universiteti Politeknik i Tiranës zbaton programin e kartës së Bolonjës (3+2). Pas tre viteve të para të studimit, merret një certifikatë. Pranimi në programet e ciklit të dytë të studimeve është i mundur për kandidatët që kanë përfunduar të paktën një program studimi të ciklit të parë dhe plotësojnë kriteret e pranimit të përcaktuara nga departamentet dhe miratuar nga Dekanati i njësisë kryesore. Cikli 5 vjeçar u siguron studentëve mundësi më të mëdha punësimi në çdo fushë.
Mattstetten
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Në kërkim të kujt
Në kërkim të kujt është një telefilm shqiptar i xhiruar kryesisht në Tiranë në vitin 2009 dhe shfaqur premierë në 2011.
Realiteti shqiptar pas viteve ’90 është ky subjekti i filmit artistik me 10 seri, qe u prodhua nga Top Channel.
Me skenar te Dhimiter e Gjergj Xhuvani dhe regji te këtij te fundit, filmi me titull “Ne kërkim te kujt !” trajton historinë e një familjeje ne Tirane ne vitet e para te pluralizmit.
Ashtu sikurse mijëra familje shqiptare, ajo behet viktime e një plage te shoqërisë vendase : fajdet.
Kjo drame shkakton problematikat, qe shtyjnë drejt krimit, duke çuar kështu personazhet te përballen me drejtësinë, e duke i dhëne filmit ngjyrat e një drame policore.
Përmbajtja e filmit
Historia e një viktimeje qe vdiq ne Spitalin e Burgut ne Tirane. Te paktën dy persona me lopate zhvarrosin viktimën pasi roja e varreve merr armen tip çifte për ti vrare këtyre te dyve. Me pas Roja e varreve lajmëron policinë qe te shkojnë ne tufine ku është zhvarrosur viktima. Policia nxjerr viktimën nga varri qe quhet Mark Dobjani. Ata e transportojnë ne Spitalin Nr. 5 QSUT. Biznesmeni Basri Neziri i cili merr armen tip pistolete dhe shkon ne qe ta vras Mark Dobjanin. Basri Neziri i cili arrestohet nga Policia. Me pas 2 Police shkojnë ta arrestojnë Mark Dobjanin dhe e çojnë ne Gjykatën e krimeve te renda. Policia e çon atë ne Spitalin e Burgut. Vajza e tij Përleshet me Oficerin e Rojës. Mark Dobjani Vdes ne Spitalin e Burgut.
Alkenet
Alkenet si bazë kyesore si hidrokarburet e tjera kanë hidrogjenin dhe karbonin, bëjnë pjesë në kiminë organike , në hidrokarburet e pangopura dhe që kanë karakteristike lidhjen dyfishe ( = ). Alkenët krijojë një seri të hidrokarbureve homologe me formulë të përgjithshme : Alkeni në foto një shembull i strukturës 3dimensionale etileni i emërtuar sipas IUPAC - si eten.
Emërtimi
Alkenet janë hidrokarbure të pangopura me dy atome të hidrogjenit më pak se Alkanet, me formulë të përgjithshme CnH2n. Alkenet përmbajnë një lidhje dyfishe në molekulë. Alkenet përmbajnë dy e më shumë atome të karbonit. P.sh.: Eteni. Varësisht nga raporti që ekziston ndërmjet atomeve të karbonit dhe hidrogjenit, hidrokarburet e pangopura ndahen në: alken, të cilat përmbajnë dy atome të hidrogjenit më pak se alknai përkatës, dhe alkine me katër atome më pak. Alkenet janë hidrokarbure të pangopura të cilat në strukturën e molekulave të tyre përmbajnë një lidhje dyfishe ndërmjet dy atomeve të karbonit. Alkenet përfitohen nga nafta me procesin e krekingut, me çhidratimin e alkooleve në prani të acidit sulfurik.
Izomeria te Alkenet
Te alkenet paraqitet izomeria gjeometrike cis dhe trans. Alkenet tregojnë izomeri cis-trans për shkak të pranisë së lidhjes dyfishe. Prania e lidhjes dyfishe nuk është kusht i mjaftueshëm për izomeri gjeometrike. Te eteni nuk papraqitet izomeria gjeometrike. Kusht domosdoshëm që një alken të ketë izomeri gjeometrike është që çdo atom i karbonit, i cili përmban lidhjen dyfishe, të jetë i lidhur me atome apo me grupe atomike të ndryshme. P.sh. Te izomeria cis atomet gjenden në anën e njëjtë të lidhjes dyfishe, ndërsa te izomeria trans, në anë të kundërta.
Vetitë Fizike
C1-C4 në gjendje të ngurtë C5-C17 në gjendje të lengët C17 e siper në gjendje të gazët Tre antaret e pare te serise homologe ne temperature te zakonshme jane ne gjendje agregate te gazte nga antari i peste deri te antari i shtatembedhjete jane sybstanca te lengeta ndersa me mbi tetembedhjete atome karboni jane ne gjendje te ngurte.Jane substanca jopolare qe nuk treten ne uje por ne tretsa organike.par nese kemi sLayer jem sedi
Vetite Kimike
Karakteristike per alkenet jane reaksionet e :
a) adicionit
b) polimerizimit nCH2 = CH2 -->[ - CH2 - CH2 -]n
Kantoni Sizun
Kantoni Sizun (frëngjisht: Canton de Sizun) është një kanton në departamentin Finistère, rajonin Région Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 3943 banorë.
Alkenet
Vetite Kimike
Alkenet digjen ne prani te oksigjenit dhe produktet e djegies jan dyoksidi i karbonit dhe uji.
Kantoni Sizun
Përbërja aktuale
Kantoni Sizun aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Alkenet
Vetite Kimike
Alkenet veprojne me halogjenet,permanganatin e kaliumit dhe me ujin e bromit. Alkenet per dallim nga alkanet jane me aktive dhe reagojne lehte me halogjene me disa acide te forta, me reagjente oksidues dhe reduktues, madje edhe me uje,ne prani te acidit sulfurik te perqendruar.
Reaksioni me reagjente te tille si dheme shumicen e reagjenteve te tjere ,karakterizohet me adicionim(nga lat.addire-me shtu )ne lidhje dyfishe.Adicionimi eshte reaksion kimik gjate te cilit atomet ose grupet atomike futen ne perberjen e molekulave te pangopura (me lidhje dyfishe ose trefishe )duke formuar komponime te ngopura.
Rilindësit dhe Vlora dhe shkrime të tjera
Rilindësit dhe Vlora dhe shkrime të tjera : portrete, meditime libër me autor Idajet Jahaj dhe Myrteza Mara (red.). Botuar në Vlorë nga "Triptik", në vitin 2012. Faqe 208.
.eh
.eh është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Saharës perëndimore.
Dongeradeel
Dongeradeel është një komunë në provincën Friesland në Holandë me sipërfaqe 266.94 km² dhe popullsi 24317 banorë. Dokkum është kryeqendra e bashkisë.
Milosao (gazetë)
Milosao është shtojcë shqip, botim i Balkan web. Suplement i përjavshëm i gazetës "Gazeta Shqiptare".
Pilu
Pilu është një komunë në qarkun Arad në Rumani. Ka një popullsi prej 2.177 banorësh dhe sipërfaqe 71,77 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 2 fshatrave: Pilu dhe Vărşand.
Historia
Kjo komunë përmendet për herë të parë në vitin 1283.
Kaskadori shqiptar
Kaskadori shqiptar është një film shqiptar i vitit 1998.
Regjizor dhe skenarist: Mishel Kociu
AKTORET
Reshat Arbana Bedri Jashari Spartak Papadhimitri Spartak Pecani Kadri Roshi
Ndriçim Xhepa
Pelegrin (revistë)
Pelegrin Revistë letrare e shkrimtarëve shqiptarë nëpër botë.
Piu VI
Papa Piu VI (Giovanni Angelico Braschi l. 27 dhjetor 1717, Cesena - v. 29 gusht 1799, Valenza nel Delfinato, Francë) ishte papa i 250 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 15 shkurt 1775 dhe deri më 29 gusht 1799. Paraardhës i tij ishte papa Klementi XIV, ndërsa pasardhësi Papa Piu VII.
Patinazhi
thumb|[[Sasha Cohen duke perfomuar në Halifax Spiral 2009]] Patinazh është një sport në të cilin individë, duo, ose grupe performojnë në patinazh në akull. Ishte sporti i parë dimëror që u përfshi në Lojërat Olimpike, kur u përfshi në Lojërat Olimpike të vitit 1908 në Londër.
Historia
Nuk dihet koha e saktë si dhe vetë procesi se si njerëzit filluan të mësojnë të rrëshqasin mbi akull edhe pse arkeologët besojnë që ky aktivitet ka qenë gjithmonë mjaft i përhapur. Fakti që patinazhi në akull ka qenë i përshtatshëm dhe efikas për të kaluar hapësira të gjera dhe të akullta është dëshmuar edhe në bazë të gjurmëve arkeologjike, me ç’rast janë gjetur patina të mbaruara nga eshtrat e kafshëve primitive në vendet siç janë Rusia, Skandinavia, Britania e Madhe, Holanda, Gjermania si dhe Zvicra. Patinat mbaroheshin nga eshtrat e kafshëve siç janë kali, gjedhet dhe dreri verior. Eshtrat shtypeshin gjersa të formohej një shtresë e rrafshët rrëshqitëse dhe lidheshin për këmbë përmes lidhëseve. Patinat e dikurshme nuk përdoreshin si patinat moderne. Në atë kohë, ato përdoreshin duke e shtyrë një shtizë e cila i ndihmonte personit të lëvizte mbi akull. Me ndihmën e këtyre patinave, personi mund t’i kalonte përafërsisht katër kilometra në orë dhe të shpenzonte shumë më pak energji se sa të provonte të ecë këmbë përmes liqenit të mbuluar me akull. Sipas një studimi të bërë nga Federico Fermenti nga Universiteti i Oksfordit del se rrëshqitja më e hershme mbi akull ka filluar në Finlandën jugore para përafërsisht 4000 viteve.
Patinazhi në akull është përmendur për herë të parë në mënyrë konkrete në biografinë e martirit Thomas Becket të shkruar nga sekretari i tij i dikurshëm William Fitzstephen rreth vitit 1180. Në këtë libër është përfshirë edhe një përshkrim i Londrës si dhe është përmendur sporti i popullarizuar në Londër në atë kohë :
Thuprat të cilat i përmend Fizstephen përdoreshin për lëvizje sepse patinat primitive të mbaruara nga eshtrat e kafshëve nuk kishin tehe të mprehta për rrëshqitje sikurse që kanë patinat moderne. Në anën tjetër, përshkrimi i parë i rrëshqitjes mbi akull në një vepër të artit është bërë në shekullin e 15-të nga një artist holandez, i quajtur Johannes Brugman. Piktura e Shën Lidwina-s, mbrojtëse e shenjtë e patinatorëve në akull, duke rënë mbi akull paraqet veprën e parë të artit të punuar nga një artist i madh i cili ka vendosur të marrë rrëshqitjen mbi akull si temë kryesore të pikturës. Një aspekt tjetër i pikturës është një njeri i cili paraqitet në sfond duke rrëshqitur mbi akull me një këmbë. Kjo do të thotë që patinat e këtij personi kishin tehe të mprehta, të ngjashme me patinat të cilat i mbathin artistët e patinazhit në ditët e sotme.
Zhvillimi i patinave
Tehet e mprehta për patina u shpikën nga holandezët në shekullin e 13-të ose në shekullin e 14-të. Këto patina mbaroheshin nga çeliku me tehe të mprehta në pjesën e poshtme për ta lehtësuar lëvizjen. Konstruksioni i patinave moderne ka mbetur kryesisht i ngjashëm me konstruksionin e këtyre patinave. Ndryshimi i vetëm madhor në dizajnin e patinave për akull pasoi shumë shpejt. Përafërsisht po në atë kohë kur patinave iu shtuan tehet e mprehta, edhe një holandez, i cili punonte si shegert i një zdrukthëtari, bëri eksperiment me proporcionin e gjatësisë dhe gjerësisë së tehut të metaltë të patinave duke prodhuar kështu një dizajn i cili ka mbetur pothuajse i pandryshuar gjer në ditët e sotme. Personi i cili rrëshqet mbi akull nuk ishte më i detyruar të përdorë thupra për shtytje kurse lëvizja mbi patina fitoi tani shumë më tepër liri dhe stabilitet.
Statusi shoqëror i patinazhit në akull
Në Holandë, patinazhi në akull konsiderohej si sport i përshtatshëm për të gjitha shtresat e njerëzve. Megjithatë, në vende të tjera, pjesëmarrja në patinazh ishte e limituar vetëm për pjesëtarët e shtresave të larta. Perandori Rudolf-i II nga Perandoria e Shenjtë Romake kënaqej aq shumë duke rrëshqitur mbi akull sa që ai kishte konstruktuar një shesh të madh të patinazhit në pallatin e tij në vitin 1610 në mënyrë ta bënte këtë sport më të popullarizuar. Mbreti i Anglisë, James-i II erdhi në Holandë si mbret i dëbuar dhe u dashurua në këtë sport. Kur u kthye në Angli, ai e përhapi këtë sport të “ri” tek aristokracia angleze. Mbreti i Francës, Louis XVI e përhapi rrëshqitjen mbi akull në Paris gjersa ishte në pushtet. Madame de Pompadour, Napoleoni I, Napoleoni III si dhe Pallati i Stewart-ëve bënin pjesë në mesin e personave të cilët e adhuronin patinazhin në akull, dhe këta adhurues vinin nga shtresa e lartë dhe mbretërore e asaj kohe. Besohet që Mbretëresha Victoria u njoh më mirë me bashkëshortin e saj të ardhshëm, Princin Albert, përmes disa takimeve të cilat i realizuan duke bërë patinazh në akull së bashku.
Patinazhi artistik
Në të njëjtën kohë, Bashkimi Sovjetik arriti të bëhej fuqia dominuese në këtë sport, posaçërisht në disiplinat e patinazhit artistik në çifte dhe vallëzim mbi akull. Në çdo Olimpiadë Dimërore të mbajtur që nga viti 1964 e gjer në ditët e sotme, një çift nga Bashkimi Sovjetik ose nga Rusia ka arritur të fitojë medalje të artë, që shpesh është konsideruar si vazhdim i traditës më të gjatë fituese në historinë moderne të sporteve. (Në vitin 2002, çifti i artistëve rus të patinazhit artistik Yelena Berezhnaya dhe Anton Sikharulidze e ndanë medaljen e artë me çiftin kanadez Jamie Sale dhe David Pelletier, duke vazhduar në këtë mënyrë traditën e vjetër).
Sot, patinazhi artistik është një sport në të cilin individët, çiftet ose grupet paraqesin rrotullime, kërcime, punë të këmbëve si dhe koreografi të ndryshme mbi akull. Artistët e patinazhit artistik garojnë në nivele të ndryshme që nga niveli fillestar e gjer në nivelin olimpik (në kategorinë e seniorëve) si dhe në garat lokale, kombëtare dhe ndërkombëtare. Organizata Ndërkombëtare e Patinazhit (ISU) e sistemon vlerësimin dhe garat e patinazhit artistik në nivel ndërkombëtar. Këto gara përfshijnë Olimpiadën Dimërore, Kampionatet Botërore, Kampionatet Botërore të Patinazhit Artistik për Juniorë, Grand Prix e Organizatës Ndërkombëtare të Patinazhit (ISU) për Patinazh Artistik, Kampionatet Evropiane të Patinazhit Artistik si dhe Kampionatet e Katër Kontinenteve të Patinazhit Artistik./Benjamin Mucha 10/nëntor/2009
Trishtimi i zonjës Shnajder
Film shqiptar i zhanrit Dramë/Romancë, xhiruar në vitin 2005 në Ceki dhe me premierë në 14 Mars 2008, me regjizor Eno Milkani, Piro Milkani dhe shkrimtar Piro Milkani, Radek Sofr.
Përmbajtja
Trishtimi i zonjës Shnajder zhvillohet ne vitin 1961, kur një grup studentësh nga Akademia e Arteve të Bukura shkojnë për të xhiruar filmin e tyre të Diplomës një Fabrikë motorrësh në Ceskz stemberk (Çeki). Filmi zhvillohet më thellësisht mbi dramën personale të studentit shqiptar Lekë, që vjen nga një vend shumë i izoluar si Shqipëria, në krahasim me pjesën tjetër të Evropës. Ai lufton me ndjenjën e solidaritetit ndaj Atdheut dhe familjes veçanërisht, nënës së tij veçanërisht, magjepsjen ndaj një mënzre jetese, shfrenimi erotik dhe shkujdesjeje të rinisë së artë çeke dhe pasionit të dashurisë me një grua në moshë. Gjithashtu mendohet që është i ndërtuar mbi elemente autobiografike dhe në këtë realizim, ai po kryen një udhëtim në të shkuarën e tij dhe po sjell para shikuesve, jo vetëm historinë e tij personale, por edhe atë të shumë bashkëmoshatarëve të tij shqiptarë.
Daft Punk
Daft Punk është një grup francez i muzikës elektronike me origjinë nga Parisi. Aktiv që nga viti 1993, Thomas Bangalter dhe Guy-Manuel de Homem-Christo dy antarët e grupit kanë kombinuar tingujt e tyre electro, house, techno dhe tonet rock, groove dhe disco. Grupi mori pjesë në krijimin dhe demokratizimin e lëvizjes së muzikës elektronike të quajtur Frech touch. Grupi radhitet në mesin e artistëve francezë eksportues më të mirë jashtë vendit, që nga lëshimi i suksesit të tyre të parë të patundshëm, Da Funk në vitin 1996.
Një nga origjinaliteti i grupit Daft Punk është kultura dhe fama e artistëve të pavarur pa fytyrë, gjithmonë mbanjë helmeta në publik dhe kostume të veçantë. Frymëzohen nga filmi Phantom of the Paradise i Brian De Palmasë. Bangalter dhe Homem-Christo fillimisht ishin anëtarë të grupit Darlin po u ndanë pas një kohe, kjo u dha atyre mundësinë për të kompozuar muzikën e tyre personale. Dyshja më pas u bë Daft Punk, dhe lëshuan albumin e tyre Homework në vitin 1997,i cili ishte veçanërisht i pritur mirë nga kritikat. Albumi i tyre i dytë i lëshuar në vitin 2001 i titulluar Discovery ishte gjithashtu një sukses dhe përfshin hite të tilla si One More Time, Digital Love et Harder, Better, Faster, Stronger. Dyshja gjithashtu ka bërë kolonën zanore të filmit Tron: Trashëgimia. Në janar të vitit 2013, Daft Punk largohen nga EMI Records, dhe nënshkruajnë kontratën me Columbia Records dhe më 20 maj të vitit 2013 nxorrën albumin e quajtur Random Access Memories i cili fiton sukses të madh ndërkombëtar dhe pesë Grammy Awards, atë të albumit më të mirë të vitit më 27 janar 2014.
Fillimi (1987-1993)
Takimi mes Thomas Bangalter dhe Guy-Manuel de Homem-Christo ndodhi në vitin 1987 në gjimnazin Carnot në Paris. Në vitin 1991, dy burrat krijuan me Laurent Brancowitz, anëtar i ardhshëm i grupit Phoenix, një grup i rokit i quajtur Darlin', me të cilin regjistrojnë titullin e tyre të parë Darlin' me etiketën e pavarur angleze të quajtur Duophonic. Suksesi nuk ishte në takim, titulli u shit në afër 1 500 kopje grupi nuk kishte pothuajse asnjë ndikim në skenën franceze. Në maj të vitit 1993, një kritikë e revistës britanike Melody Maker kualifikon muzikën e grupit si « daft punky trash ». (që mund ta përkthejmë si « punk idiot » ose « punk i vulosur ») Në vitin 1993, Thomas dhe Guy-Manuel krijuan në Paris dyshen Daft Punk.
Në vitin 1993, gjatë një rave party në parkun Eurodisney, Daft Punk u takuan me zyrtarët e etiketës skoceze Soma. Ndërkohë, Thomas dhe Guy-Manuel filluan të punojnë mbi pajisje elektronike të tilla si mostruesi. Dyshja lëshon një vit më vonë, nën emrin Daft Punk, EP-në e 3 titujve The New Wave. Me dështim suksesi të zhurmshëm, « tekno-ja adoleshente franceze » e Daft Punk-ëve rrëmben vëmendjen e disa gazetarëve dhe kritikave angleze. Viti 1995 ishte viti i tyre i parë i suksesit, grupi lëshon EP-në elektro-rok Da Funk / Rollin' and Scratchin'. Titulli plotëson sukses dhe u përhap gradualisht në klubet e Evropës. Akoma në vitin 1995, Thomas krijoi etiketën e tij, Roulé, në të cilën ai lëshoi titullin Trax On Da Rocks. Daft Punk pastaj bëri pjesën e parë të Chemical Brothers në Londër. Në Francë, grupi ishte zbuluar nga kompania Virgin ; dhe kështu ai bëri një paraqitje mbi kompilimin Sourcelab vol.2 të etiketës Source (e cila është pjesë e Virgin) me titullin Musique, në vitin 1996. Source pra është etiketa e cila ka shpërndarë Daft Punk-un në Francë.
Quello che dai
Quello che dai është një hit i këngëtarit pop/rock italian Marco Carta, i publikuar më 7 maj 2010 nën etiketën diskografike Warner.
Kënga
Hiti ka paraprire publikimin e albumi-t Il cuore muove, i publikuar me 25 maj 2010, dhe debutoi menjëherë direkt ne pozicionin e pare te klasifikimit FIMI.
Kënga inserohet në një compilation Radio Italia top 2010.
Video
Videoklipi, (i drejtuar nga Gaetano Morbioli) ka si protagonist një lojtar rugby (Luca, interpretuar nga Tomaso Iotti, [lojtar i vërtete i Rangers Vicenza Rugby) i cili, vetëm për të marrë fame, është i gatshëm për gjithçka, edhe për të bere nja faull, gjate një ndeshjeje qe e nxjerr nga fusha. Nga ai moment jeta e tij ndryshon, do ti duhet te rifitoje besimin e te gjithëve, lojtare e trajner, dhe ia del mbanë fale ndihmës te se dashurës se tij, e cila i shkruan një letër. Video përfundon me fitoren e skuadrës se tij, fale një gjuajtje te Luce-s.
I gjithë video është regjistruar i teri ne Vicenza.
Rotacioni radiofonik
Ashtu siç ndodhi me shume hite te tjera, te dala ne te njëjtën periudhe, "Quello che dai" qëndroi e përjashtuar nga shume radio kombëtare, te cilat kishin vendosur te bllokojnë te gjitha hyrjet e reja pas një moskuptimi me Fonografet SCF, i cili kërkoi një rritje te te drejtave për transmetimin e këngëve ne radio.
Por si shpërblim hiti, ka pasur një rezultat te shkëlqyeshëm ne radiot lokale dhe ne radio-n kombëtare Kiss Kiss Network, te cilët nuk kane marre pjese ne proteste.
Në shërbim të popullit (revistë)
Në shërbim të popullit organ politiko - letrar i Ministrisë së Punëve të Brendshme të Shqipërisë, në kohën e socializmit.
.kp
.kp është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Korejës Jugore. Por Korea Jugore në moment akoma nuk ka domene interneti.
Fitim Makashi
Fitim Makashi është aktor shqiptar i cili ka interpretuar në disa filma. Djali i tij Redon Makashi është kengetar i mirenjohur i muzikes se lehte.
Kultura e Italisë
Italia nuk ka ekzistuar si shtet deri më 1861 kur u bashkua. Për shkak të këtij bashkimi të vonuar, dhe autonomisë historike të regjoineve që tani e përbëjnë Gadishullin italian, shumë tradita dhe kultura që tani identifikohen si Italiane mund të identifikohen nga regjionet nga kanë ardhur. Me gjithë izolimin social dhe politik të këtyre regjioneve, kontributet e Italisë në trashëgiminë kulturore dhe historike të Europës mbeten shumë të mëdha. Italia është vendi me më së shumti trashëgimi kulturore në UNESCO (41 deri më tani).
Arti Vizual
thumb|right|upright|[[Raffaello]]
Piktura Italiane karakterizohet me ngjyra të ngrohta dhe dritë, siç dëshmojnë punimet e Caravaggios dhe Titianit, dhe preokupim me figura fetare. Piktura Italiane ka dominuar në Europë për qindra vjet. Artistë të njohur gjatë kësaj kohe përfshijnë Michelangelo, Leonardo da Vinci, Donatello, Botticelli, Fra Angelico, Tintoretto, Caravaggio, Bernini, Titian dhe Raphael. Pastaj Italia provoi nënshtrim të vazhdueshëm nga fuqi të huaja që shkaktoi zhvendosje të vëmendjes tek qështjet politike, duke çuar deri te humbja e autoritetit artistik të saj në Europë.
Letërsia
me bazat e gjuhës Italiane mederne të themeluara nga poeti Dante Alighieri, vepra më e madhe e të cilit, Divina Commedia, konsiderohet si një ndër veprat më të mëdha të krijuara në Europë gjatë kohës së Mesjetës; shkrimtarët dhe poetët Giovanni Boccaccio, Giacomo Leopardi, Alessandro Manzoni, Torquato Tasso, Ludovico Ariosto, dhe Petrarch. Filozofë të rëndësishëm përfshihen Giordano Bruno, Marsilio Ficino, Niccolò Machiavelli, dhe Giambattista Vico. Figura letrare moderne janë : poeti nacionalist Giosuè Carducci më 1906, shkrimtari realist Grazia Deledda më 1926, autor i teatrit modern Luigi Pirandello më 1936, poetët Salvatore Quasimodo më 1959 dhe Eugenio Montale më 1975, autori teatral Dario Fo më 1997, etj.
Meikirch
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
.gb
.gb është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Mbretërisë së Bashkuar.
Mirchel
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Buka vieneze
Buka vjeneze është një lloj buke që prodhohet nga një proces i zhvilluar në Vjenë, Austri, në shekullin e 19-të. Procesi i Vjenës përdor bluarje të drithërave hungareze dhe drithëra të bluar për maja.
Historia
majtas|parapamje| Kaisersemmel ose rrotull Imperiale Në shekullin e 19-të, për herë të parë, buka u bë vetëm nga majaja e birrës dhe nga brumi i ri sesa nga  një fillues buke të thartë. Shembulli i parë i njohur i kësaj ishte rrotulla Imperiale e fermentuar ëmbël " Kaiser-Semmel "  e furrës së Vjenës në Ekspozitën Ndërkombëtare të Parisit të 1867-ës. Këtyre rrotullave të fermentuara ëmbël u mungonte thartësia acidike tipike e laktobacilit dhe thuhej se ishin të njohura dhe të kërkuara.
Përpara kësaj kohe, furrtarët kishin përdorur lloje të vjetra të majasë dhe kishin zbuluar se rritja e intervaleve të pushimit të fillestarëve ndërmjet rifreskimit nxiste më tepër rritjen e majasë dhe më pak prodhimin e gazit për shkak të numrit dërrmues të laktobacileve. Në një moment, furrtarët filluan të shtonin maja birre ose barm, gjatë proceseve rifreskuese që prodhonin një bukë më të bardhë dhe me shije më të ëmbël.
Mungesa e majasë së birrës për të bërë bukë të fermentuar të ëmbël u zhvillua kur prodhuesit e birrës kaluan ngadalë nga maja me fermentim të sipërm në maja me fermentim të poshtëm ( Saccharomyces pastorianus ), dhe kështu Procesi i Vjenës u zhvillua më 1846. Më 1845, Shoqata e Bukëpjekësve të Vjenës shpalli një konkurs për prodhimin e një majaje të ëmbël fermentuese dhe çmimi iu dha në 1850. Ekspozita e Parisit e vlerësoi Furrën e Vjenës në 1867 si të parën në botë që përdor maja të shtypur.
Tre lloje pjekjesh u ekspozuan nga furra vjeneze në ekspozitë: rrotullat Imperiale të fermentuara ëmbël, bukë gruri dhe thekre ose vetëm thekër, dhe një larmi e madhe bukash të vecantë dhe ëmbëlsirash të ëmbla. Roletat Imperial u bënë me cilësitë më të mira të miellit, qumësht dhe ujë në një raport 50:50, maja birre dhe kripë. Bukë të tjera të bëra me të njëjtat cilësi mielli pretendohet se përfshijnë: kek caji, të cilat shtonin gjalpë dhe mund të kenë hequr ujin në favor të qumështit; Tortë Gipfel ose Pinnacle, e cila përdorte qumësht (jo ujë) dhe sallo; dhe Brioche, të bëra me qumësht dhe sheqer.
Maja drithërash të bluara
djathtas|parapamje| Karlioni në një gjendje të shkumëzuar të fermentimit parësor në një fabrikë birre moderne. Zonat me ngjyrë kafe të errët janë mbetje të hops. Maja vieneze shtohej duke përdorur një pure misri të maltuar, elbi dhe thekre. Horsford nuk pohoi se hops përdorej në prodhimin e majasë me drithera te bluara. Pasi hidhet një sasi e vogël majaje në karlionin e ftohur dhe futet pak ajër, majaja e fryrë noton në sipërfaqe. Kjo maja mblidhet me kujdes duke e skremuar. Ujë i ftohtë dhe i distiluar përdoret për të larë majanë një numër të mjaftueshëm herësh derisa të mbetet vetëm majaja. Më pas kullohet dhe kompresohet me ndihmën e një prese hidraulike.
Maja me drithëra të bluar ishte një pararendëse e majasë moderne të furrës.
Bluarja "e lartë" hungareze
Bluarja "e lartë" hungareze përdorte një varietet të fortë të grurit hungarez. Mullinjtë e tyre ishin të pajisur me mullinj guri dhe me rrota çeliku dhe po përdornin një proces të ri që ishte pa dyshim në krye të teknologjisë së ditës. Kjo periudhë kohore shënoi një kalim nga bluarja e gurëve me një kalim ose bluarja e ulët me përmbajtje të niseshtesë më të dëmtuar, në atë të bluarjes me rul me shpejtësi dhe efikasitet më të lartë në temperaturë më të ulët. djathtas|parapamje| Një komplet mullinjsh Walz me rul
Origjina e bluarjes së lartë duket të jetë Austria. Horsford ia atribuoi frazën bluarje të lartë bollgurit të Vjenës ose , dhe që pretendohej se ishin në shitje në Berlin që në vitin 1810. Pionieri i njohur ishte një mullixhi me emrin Ignaz Paur (1778 – 1842), i cili deri në vitin 1810 ishte zhvendosur në Leobersdorf. Kërkesa për këto grimca ishte aq e madhe, saqë shoshitja e tyre me dorë ishte e pamjaftueshme, kështu që Paur përdori shërbimin e një prodhuesi kabinetesh të quajtur Winter për të ndërtuar pastruesin e parë të grurit. Paur bluajti kokrra tashmë të ndara për herë të dytë, duke bërë fillimisht një miell ekstrakt të njohur lokalisht si Auszug. Gjatë disa dekadave, këto teknika të bluarjes së lartë u përhapën në Hungari, Saksoni dhe Bohemi, ndër zona të tjera. Në Hungari, për herë të parë u shpik, dhe më vonë u përmirësua, mulli me cilindra ose rul, i njohur lokalisht si Walzenmühle. Kompletet Walz i mbajtën kokrrizat më të freskëta gjatë kalimeve të shumta, pasi çiftet e njëpasnjëshme të rrotullave u rregulluan në hapësira gjithnjë e më të vogla, kokrrizat lëviznin përmes ajrit ftohës nga njëra palë në tjetrën, secila i copëtoi ato duke kaluar në copa më të vogla të njëpasnjëshme, në vend se të grimcoheshin midis gurëve në një kalim që i nxirrte të nxehta.
Në Pesth Walzenmühle, kur gruri ishte shndërruar plotësisht në miell, ai kishte kaluar nëpër 18 deri në 24 palë rula. Ky proces i ri i bluarjes së ftohtë, veçanërisht i përshtatshëm për grurin e fortë, ka të ngjarë të rezultojë në bukë më të lehta dhe më të ajrosura me vëllime më të mëdha të pjekura.
Moosseedorf
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Kantoni Gap-Campagne
Kantoni Gap-Campagne (frëngjisht: Canton de Gap-Campagne) është një kanton në departamentin Hautes-Alpes, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Gap. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 3758 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Gap-Campagne aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Moshchena
Moshchena (Ukrainase : Мощена) është një fshat në Volyn të Ukrainës.Me kordinata: 51° 15' 39" veri, 24° 36' 21" lindje.Është kryeqytet i një rrethi (rada) të veçantë në provincën (oblast) e Volyn dhe ka 581 banorë (viti 2010).
Il cuore muove
Il Cuore Muove, i publikuar me 25 maj 2010 nën etiketën Warner/Atlantic, është albumi i trete i këngëtarit italian Marco Carta. Ky album është paraprire nga hiti Quello che dai, këngë e shkruar nga kantautori anglez James Morrison dhe i përshtatur në italisht nga vete Carta. Albumi është vendosur ne pozicionin e Nr 2 në klasifikimin zyrtar të FIMI.
Disku
Albumi, i prodhuar nga Paolo Carta, krenohet me bashkëpunimin e emrave te mëdhenj ne panoramën muzikore italiane dhe ndërkombëtare si James Morrison, Cheope, Antonio Galbiati, John Shanks, Federica Camba, Daniele Coro dhe Luca Chiaravalli. Tema kryesore e albumit është sigurisht dashuria qe shprehet ne te gjitha sfumaturat e saj ne 11 kenget te diskur te cilët karakterizohen me nje sound te ndryshëm qe shkon nga sfumaturat R&B, ne Rock, dhe Soul, dhe me tekste me te pjekur dhe te kërkuar, sesa albumi paraardhës "La forza mia". Disku është certifikuar platin për me shume se 60 mije kopjet e shitura, dhe hiti i tij i ri "Niente piu' di me" rezulton te jete hiti me i shkarkuar nga web-i. Për me tepër një kenge e Il cuore muove do te jete nder kolonat zanore te "La figlia di Elisa 2".
Kultura e Francës
Kultura e Frances ishte nje kulture shume moderne. Ajo kulture kishte folkorin e saj, legjendat e saj,besimin e saj,mënyrën e saj te veshjes,mënyrën e saj te gatimit etj.Redakto Kultura e Francës ka qenë e formësuar nga gjeografia, nga ngjarjet historike , dhe nga forcat dhe grupet e huaja dhe të brendshme. Franca, dhe në veçanti Parisi, ka luajtur një rol të rëndësishëm si një qendër e kulturës së lartë që nga shekulli i 17-të dhe nga shekulli i 19-të, në të gjithë botën. Nga fundi i shekullit të 19-të, Franca gjithashtu ka luajtur një rol të rëndësishëm në kinema, modë, kuzhinë, letërsi, teknologji, shkencat shoqërore dhe matematikë. Rëndësia e kulturës franceze është rritur dhe zbehur gjatë shekujve, në varësi të rëndësisë së saj ekonomike, politike dhe ushtarake. Kultura franceze sot shënohet si nga dallimet e mëdha rajonale dhe socio-ekonomike dhe prirjet e forta unifikuese. Një sondazh global i opinionit përBBC e pa Francën të renditur si vendi me ndikimin e katërt më pozitiv në botë (pas Gjermanisë, Kanadasë dhe MB) në 2014. [1]
Letërsia
thumb|[[Molière]]
Letërsia Franceze ka origjinën e vet qysh nga Mesjeta. Frëngjishtja nuk ishte ende gjuhë e mirfilltë por ishte e ndarë në disa dialekte (kryesisht: veriore oïl dhe jugore oc ). Secili shkrimtar përdorte gramatikën dhe drejtshkrimin e vet. Shumë tekste mesjetare franceze nuk janë të nënshkruara- siç është rasti me veprat Tristan dhe Iseult, ose me Lancelot and the Holy Grail, mes të tjerash. Një pjesë e konsiderueshme e letërsisë mesjetare Franceze u inspirua nga Matter of France, si p.sh. The Song of Roland dhe Chansons de geste. “Roman de Renart” u shkrua më 1175 nga Perrout de Saint Cloude, dhe tregoi historinë e personazhit mesjetar Reynard ('dhelpra') ; kjo është gjithashtu një shembull i mirë i tregimeve të hershme Franceze.
Duke marrë parasysh karakterin anonim të shumë shkrimeve franceze të Mesjetës, disa shkrimtarë të asaj kohe u bënë shumë të famshëm : Chrétien de Troyes, për shembull. Kultura 'Oc' kishte gjithashtu shumë ndikim në Mesjetë.
Rreth historisë së gjuhës franceze, një ndër shkrimtarët më të rëndësishëm është pa dyshim François Rabelais. Frëngjishtja moderne mori një pjesë të madhe nga stili i tij. Vepra e tij më e famshme është sigurisht Gargantua and Pantagruel. Më vonë, Jean de La Fontaine shkruajit Fables, një koleksion i tregimeve të shkurtra, të shkruara në vargje, dhe që zakonisht përfundojnë me një “mësim moral”.
Gjatë shekullit të 17të, shkrimet e Pierre Corneille, Jean Racine dhe Molière, librat moral dhe filozofik të Blaise Pascal dhe René Descartes ndikuan thellë në aristokraci duke lënë trashëgimi të rëndësishme për autorët e dakadave që pasuan.
Por letërsia franceze e arrin kulmin e saj në shekujt 18 dhe 19. Shekulli i 18të i pa shkrimet e shkrimtarëve, eseistëve dhe moralistëve të mëdhenj si Voltaire, Denis Diderot dhe Jean-Jacques Rousseau.
Sa i përket letësisë për fëmijë në atë kohë, Charles Perrault ishte shkrimtari më i madh i kohës, me tregime si : “Maçoku me çizme”, “Cinderella”, “Bukuroshja që fle” dhe “Bluebeard”.
Leoni II
Papa Leoni II ( l. 611, e panjohur, ndoshta Sicilia ose Kalabria - v. 3 korrik 683, Roma) ishte papa i 80 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më dhe deri më 3 korrik 683. Paraardhës i tij ishte papa Agatoni, ndërsa pasardhësi papa Benedikti II.
Dordrecht
Dordrecht është një komunë në provincën Hollanda e Jugut në Holandë me sipërfaqe 99.45 km² dhe popullsi 118607 banorë. Dordrecht është kryeqendra e bashkisë.
Lettere al vento
Lettere al vento është film shqiptar me regji nga Edmond Budina i shfaqur më 13 qershor të vitit 2003.
Black Lagoon
Black Lagoon (Japonisht: ブラックラグーン Burakku ragūn; Shqip: Laguna e Zezë) është emri i një manga japoneze dhe serialit anime (film i animuar) e krijuar nga Rei Hiroe. Historia ka në qendër ngjarjet e një organizate mercenarësh të njohur me emrin Black Lagoon, që bëjnë dërgesa të shumta në pjesën detare juglindore të Azisë. Baza e tyre e operimit ndodhet në qytetin Roanapur në Tailandë dhe ata shpërndajnë mallra me PT Boat Black Lagoon (anije torpedo). Kompania Lagoon bën marrveshje me klientë të ndryshëm, por në veçanti kanë lidhje shumë miqësore me Sindikatën e Krimit Rus, Hotel Moscow. Skuadra e Black Lagoon përbëhet nga 4 anëtarë që janë Rock (Rokuro Okajima), Revi (Rebeka), Datç (Kapiteni i Black Lagoon) dhe Beni (Përgjegjës për riparimet në anije dhe një gjeni ne kompiuter). Antarët e Lagoon zakonisht e shpenzojnë kohën e tyre të lirë në lokalin ‘The Yellow Flag’ (Flamuri i Verdhë), një bar në Roanapur.
Skuadra merr pjesë në një sërë ngjarjesh që përfshinë një sërë aksionesh ku dhuna, gjakderdhja dhe luftimet e ashpra (ndonjëherë edhe trup më trup), nuk mungojnë asnjëherë në këtë pjesë të Azisë Juglindore.
Black Lagoon është shfaqur premierë në ‘Tokyo International Anime Fair’ në mars të 2006 dhe filloi të transmetohej për herë të parë 8 Prrill të 2006 në Japoni dhe seria e fundit e sezonit të parë u transmetua në 24 korrik të po atij viti. Sezoni i dytë i Serisë së animuar (e quajtur gjithashtu Black Lagoon: The Second Barrage), fillo transmetimin e saj në Japoni me 2 tetor, 2006.
Personazhet
Black Lagoon përfshin një numër të gjerë personazhesh, ku personazhet kryesorë janë Roko, Revi, Datçi dhe Beni. Gjatë filmit serial anime Black Lagoon, këto personazh përfshihen në situata të vështira (ndonjëherë edhe absurde), duke u përplasur me personazhe të tjerë të rrezikshëm, që jo radhë herë shkaktojnë probleme. Ashtu si në manga, edhe në anime autori shpenzon shumë kohë dhe jep një tablo të qartë të forcës, ndjenjave dhe mendimeve të personazheve. Gjatë të dy sezoneve, Black Lagoon zbërthen mirë protagonistët e këtij filmi anime.
Personazhë të tjerë për t'u përmendur, me rol madhor në seri, janë personazhet si Balalaika, Mr. Chang, Eda, Roberta e të tjerë. Zakonisht shumica e personazhëve jetojnë, takohen dhe zhvillojnë konfliktet e tyre në qytetin e Roanapur dhe në det të hapur, por jo radhë herë konfliktet zhvillohen edhe në vende të tjera, si për shembull në Tokjo, në ishujt Filipine e të tjerë. Black Lagoon, përbëhet nga një listë e gjatë personazhesh, ku disa prej tyre lejnë mbresa të forta te adhuruesit. Shembulli konkret janë Roberta dhe Binjakët. Për t'u përmendur është se vetëm në 5 seritë e fundit të sezonit të dytë të Black Lagoon, Paraqiten të paktën 6 personazh të rinj (banda e Yakuzës), duke treguar qartë larmitetin e këtij filmi serial anime.
Episodet
parapamje|Revy dhe Datçi në aksion
Tema
Hapja:
Mbyllja:
Nga "Black Lagoon Original Soundtrack":
Dublimi
Dublimet në japonisht:
Osman Gaziu
Osmani I
Vite te rendesishme
Ilir Shaqiri, Reshat Arbana Enver Petrovci Anisa Ismajli Sylejman Lokaj Korab Shaqiri Naser Beka Shqipe Lokaj Lindita Manaj ejt.
regjia: Isa Qoja
skenari: Fadil Hysaj
Mehmet Shehu
Mehmet Shehu (Çorrush, 10 janar 1913 - Tiranë, 18 dhjetor 1981) qe pjesë e brigadave ndërkombëtare në Luftën e Spanjës, komandant i Brigadës së I Sulmuese, min. i Brendshëm, i Mbrojtjes dhe kryeministër i Republikës Popullore të Shqipërisë. Shehu përfshihet në listën e përpiluar nga Instituti i Studimit të Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit, që përmbledh pjesëmarrësit që kanë përgjegjësi direkte për krimet e Partisë Komuniste Shqiptare dhe të Ushtrisë Nacionalçlirimtare, duke qene, sipas ligjit nr. 41, anëtarë të strukturave politike dhe ushtarake “që kanë inspiruar, organizuar, urdhëruar, ekzekutuar ose ndihmuar forcat partizane në vepra kriminale”.
Jetëshkrimi
U lind më 10 janar të vitit 1913 në fshatin Çorrush të Mallakastrës, i biri i Sheh Ismailit (v. 1944) të teqes së Çorrushit dhe Sulltana Alikajt (v. 1972) nga Shkoza e Sevasterit të Vlorës. Mehmeti ishte i pari ndër katër vëllezërit. I ati kishte qenë pjesëmarrës në Kryengritjen e Shqipërisë së Mesme, por shpëtoi nga dënimi me vdekje siç iu dha krerëve tjerë prej ndërhyrjes së Sami bej Vrionit. parapamje|majtas|250px|Mehmet Shehu (majtas poshtë) me [[Petro Marko, Skënder Luarasi, Iliaz Pashaj e Ermush Myftari]] Nis Shkollën Teknike në Tiranë, të cilën e kreu më 1932. U regjistrua në Shkollën e Oficerëve në kryeqytet, por nuk u pranua për shkak të moshës. Më 1934 nis punë në fermën e Shkollës Teknike, me ndërhyrjen e miqve të familjes i mundësohet një bursë ushtarake për në Kolegjin e Napoli t. Kthehet në atdhe dhe për shkaqe kundërshtie ndaj regjimit të Zogut, burgoset 2-3 muaj në Tiranë. Me daljen nga burgu, punon në fermën e Shkollës Teknike si traktorist. Ndjek Shkollën e Plotësimit të Oficerëve, ku titullohet 1937.
Në dhjetor 1937 shkon në Spanjë përmes Francës me ndërlidhje nga Llazar Fundo, ku merr pjesë në brigadën e XII ndërkombëtare e quajtur Garibaldi në nder të heroit italian, e cila ishte e përbëre nga vullnetarë nga shumë vënde të botës, ai komandonte batalionin e IV të saj. Në fund të dhjetorit pranohet në Partinë Komuniste me rekomandim po të Fundos.
Në shkurtin e 1939 pas çmobilizimit të vullnetarëve të huaj kthehet në Francë dhe e internojnë në Cyprien, Gurs e Vernet. Në Gurs qëndroi për 70 ditë. Pasi u pushtua Franca prej Gjermanisë, një komision italo-gjerman që merrej me riatdhesimin e vullnetarëve. Mbahet ndër burgjet e Italisë për dy muaj. Kërkon të kthehet në Shqipëri në gusht 1942, burgoset në Durrës dhe lirohet me ndërmjetësinë e Qazim Koculit dhe Ferid bej Vokopolës. Në Vlorë del në ilegalitet dhe bashkohet me Hysni Kapon, caktohet sekretar organizativ i Qarkut të Vlorës.
Gjatë Luftës Nacional-Çlirimtare ka kryer një numër detyrash:
Mbas çlirimit të Shqipërisë dërgohet për studime në Bashkimin Sovjetik. Në periudhën 1945-1946 studion në Akademinë Ushtarake "Voroshillov" në Moskë. Mbas përfundimit të studimeve kthehet në Shqipëri ku në vitin 1947 emërohet Shef i Shtabit të Përgjithshëm. Në periudhën 1948-1954 kryen njëkohësisht detyrën e zëvendëskryeministrit dhe atë të ministrit të Punëve të Brendshme. Nga viti 1954 deri në vitin 1981 është Kryeministër (Kryetari i Qeverisë). Ishte ndër të vetmit nxënës prej atyre që kishin qenë në Shkollën Teknike të Fultz-it që nuk ishte ekzekutuar.
Që nga viti 1948 deri 1981 ishte anëtar i Byrosë Politike. Fliste 5 gjuhë të huaja: anglisht, frëngjisht, italisht, spanjisht dhe rusisht. Versioni zyrtar i kohës tregon se kreu vetëvrasje në Tiranë më 18 dhjetor 1981. Nga rrethanat e ngjarjes së vdekjes së Mehmet Shehut ngjallet dyshimi se ai mund të jetë vrarë, e përcjellur kjo edhe sipas një shkrimi mbi Llambi Ziçishtin, anëtar e ekipit të mjekëve që shkoi tek shtëpia e ish-kryeministrit për të konfirmuar shkaqet e vdekjes.
Krimet e luftës dhe kundër njerëzimit
Pas betejës së Selenicës mes çetave nacionaliste të prira nga Isuf Luzaj dhe çetës "Plakë" nga Neki Ymeraj, Shehu mori një pjesë të robërve me gjithë nënkolonelin, që e kishte pasur shok shkolle në Itali. I pushkatoi pa gjyq 63 robërit italian, bashkë me nënkolonel, natën e 2-3 prillit 1943 në luginën e Romsit, Mallakastër. Sipas arkivave britanike, ai i torturoi dhe i vrau të gjithë robërit me dorën e tij, duke i treguar rekrutëve të rinj komunistë se si duhen bërë gjërat.
Në një konflikt të Lushnjes ndërmjet komunistëve dhe jo komunistëve, të kuqtë burgosën 64 persona që u masakruan të gjithë nga Mehmet Shehu. Në fshatin Velçan të Mokrës ai goditi për vdekje me thikë dy nipërit e Hasan Beut. Në fshatin Corush ai torturoi dhe vrau kapitenin Idriz Drizarin. Në fshatin Cepan të Skraparit ai torturoi Seit Cepanin, të birin e Asllan Bej Cepanit duke i prerë me sharrë të dy këmbët dhe duke e lënë të vdesë në agoni.
Më 30 nëntor 1943 me urdhër të Dushan Mugoshës, në krye të 1,000 partizanëve sulmoi Dukatin, duke kombinuar mësymjen me trupat e Hysni Kapos nga Tërbaçi. Beteja zgjati 14 orë, u vranë 8 dhe u plagosën 10 nga dukatasit, ndërsa nga komunistët 15 të vrarë, 4 robër, ndërmjet të cilëve edhe një italian i batalionit "Antonio Gramshi" që luftonin përkrah komunistëve.
Shehu ishte urdhërues i disa krimeve dhe ekzekutimeve gjatë regjimit komunist, ndër të tjera: Masakra e Martaneshit, Masakra e vitit 1951.
The Godfather
The Godfather është një film krimi amerikan i vitit 1972 me regji të Francis Ford Coppola, i cili bashkë-shkruan skenarin me Mario Puzo, bazuar në romanin më të shitur të Puzos të vitit 1969 me të njëjtin titull. Në film luajnë Marlon Brando, Al Pacino, James Caan, Richard Castellano, Robert Duvall, Sterling Hayden, John Marley, Richard Conte, dhe Diane Keaton. Është pjesa e parë në trilogjinë The Godfather, që përshkruan familjen Corleone nën patriarkun Vito Corleone nga viti 1945 deri më 1955. Ai fokusohet në transformimin e djalit të tij më të vogël, Michael Corleone, nga një i huaj ngurrues i familjes në bos të pamëshirshëm mafioz.
Paramount Pictures mori të drejtat për romanin për 80,000 dollarë, përpara se të fitonte popullaritet. Drejtuesit e studios kishin vështirësi për të gjetur një drejtor; Kandidatët e parë e hodhën poshtë pozicionin përpara se Coppola të nënshkruante për regjinë e filmit, por pasoi mosmarrëveshja për caktimin e disa personazheve, në veçanti, Vito (Marlon Brando) dhe Michael (Al Pacino). Xhirimet u zhvilluan kryesisht në vendndodhje rreth New York City dhe në Siçili, dhe u përfunduan përpara afatit. Partitura muzikore u kompozua kryesisht nga Nino Rota, me pjesë shtesë nga Carmine Coppola.
The Godfather u shfaq premierë në Loew's State Theatre më 14 mars 1972 dhe u shfaq gjerësisht në Shtetet e Bashkuara më 24 mars 1972. Ishte filmi me fitimet më të larta të vitit 1972 dhe ishte për një kohë filmi me fitimin më të madh të realizuar ndonjëherë, duke fituar nga 250 deri në 291 milionë dollarë në arkë. Filmi u prit mirë nga kritikët dhe audienca, të cilët vlerësuan performancat e tij - veçanërisht ato të Brandos dhe Pacino - regjinë, skenarin, kinematografinë, montazhin, partiturën dhe portretizimin e mafies. The Godfather nisi karrierën e suksesshme të Coppola, Pacino dhe të ardhurve të tjerë të rinj në kastë dhe ekip. Filmi rivitalizoi gjithashtu karrierën e Brandos, e cila kishte rënë në vitet 1960, dhe ai vazhdoi të luante në filma si Last Tango in Paris, Superman, dhe Apocalypse Now. Në Çmimet Oscar të 45-të, filmi fitoi Filmin më të Mirë, Aktorin më të Mirë (Brando) dhe Best Adapted Screenplay (për Puzo dhe Coppola). Përveç kësaj, shtatë nominimet e tjera për Oscar përfshinin Pacino, Caan dhe Duvall të gjithë për Aktorin më të Mirë Dytësor dhe Coppola për Regjisorin më të Mirë.
The Godfather konsiderohet si një nga filmat më të mëdhenj dhe më me ndikim të realizuar ndonjëherë, si dhe një pikë referimi e zhanrit gangster. Ai u zgjodh për t'u ruajtur në National Film Registry amerikan të Bibliotekës së Kongresit në vitin 1990, duke u konsideruar "kulturalisht, historikisht ose estetikisht i rëndësishëm" dhe renditet filmi i dytë më i madh në kinemanë amerikane (pas Citizen Kane) nga American Film Institute. Ajo u pasua nga vazhdimet The Godfather: Part 2 (1974) dhe The Godfather Part III (1990).
Përmbajtja
Në vitin 1945 në New York City, familja e krimit Corleone don Vito Corleone dëgjon kërkesat gjatë dasmës së vajzës së tij Connie me Carlo. Michael, djali më i vogël i Vitos dhe një ish-marinar, prezanton të dashurën e tij, Kay Adams, me familjen e tij në pritje. Johnny Fontane, një këngëtar i njohur dhe i biri i Vitos, kërkon ndihmën e Vitos për të siguruar një rol në film. Vito dërgon këshilltarin e tij, Tom Hagen, për të bindur presidentin e studios Jack Woltz që t'i ofrojë Johnny rolin. Woltz refuzon kërkesën e Hagenit në fillim, por shpejt e përmbush pasi gjeti kokën e prerë të kalit të tij të çmuar të garave në shtratin e tij.
Pranë Krishtlindjeve, baroni i drogës Sollozzo i kërkon Vitos të investojë në biznesin e tij të narkotikëve dhe për mbrojtje nga ligji. Vito refuzon, duke përmendur se përfshirja në narkotikë do të tjetërsonte lidhjet e tij politike. I dyshimtë për partneritetin e Sollozzo me familjen e krimit Tattaglia, Vito dërgon zbatuesin e tij Luca Brasi në Tattaglias në një mision spiunazhi. Brasi është vrarë për vdekje gjatë takimit fillestar. Më vonë, forcat qëllojnë Viton dhe rrëmbejnë Hagen. Me Sonny e parëlindur të Vitos tani në komandë, Sollozzo i bën presion Hagenit që ta bindë Sonny të pranojë marrëveshjen e narkotikëve. Sonny hakmerret për vdekjen e Brasit me një goditje në Bruno Tattaglia. Vito i mbijeton të shtënave dhe vizitohet në spital nga Michael, i cili e gjen atë të pambrojtur pasi oficerët e NYPD në listën e pagave të Sollozzo pastruan rojet e Vitos. Michael pengon një tjetër tentativë për të vrarë të atin, por është rrahur nga kapiteni i korruptuar i policisë Mark McCluskey. Sollozzo dhe McCluskey kërkojnë të takohen me Michael dhe të zgjidhin mosmarrëveshjen. Michael shtiret si interes dhe pranon të takohen, por harton një plan me Sonny dhe capo të Corleone Clemenza për t'i vrarë ata dhe për t'u fshehur. Michael takohet me Sollozzo dhe McCluskey në një restorant në Bronx; pasi ka marrë një pistoletë të vendosur në banjë nga Clemenza, ai qëllon për vdekje të dy burrat.
Pavarësisht një shtypjeje nga autoritetet për vrasjen e një kapiteni policie, Pesë Familjet shpërthejnë në një luftë të hapur. Michael strehohet në Siçili dhe Fredo, djali i dytë i Vitos, strehohet nga Moe Greene në Las Vegas. Sonny sulmon publikisht dhe kërcënon Carlon për abuzim fizik me Connie. Kur ai e abuzon përsëri, Sonny shkon me shpejtësi në shtëpinë e tyre, por i zënë pritë dhe vritet nga gangsterët në një kabinë të pagesës së autostradës. Në Siçili, Michael takohet dhe martohet me një grua vendase, Apolloninë, por ajo vritet menjëherë pas kësaj nga një makinë bombë e destinuar për të.