cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
50 Cent
Jeta e hershme
Ai e kujton gjyshen e tij qe i thoshte: "Nëna jote nuk do t vije në shtepi. Ajo nuk do te kthehet të të marrë. Ti do të rrish me neve". Vetëm atehere unë fillova qe te mesohesha pak me rruget."-thote 50 Cent. Jacksoni u rrit me kusheririn e tij Michael Francis, i cili e fitoi pseudonimin "25 Cent" ngaqe ishte shoku i tij me i ri. Me pas ai vijoi karrieren e tij si kengetar hip hopi si dhe nje gangster i madh amerikan.Pas disa vitesh te suksesshme atij i erdhi dicka e papritur,ate e qelluan disa mafioze me tete plumba kur po dilte nga nje lokal.50 Cent pati nje fat te jashtezakonshem, pas nderhyrjeve nga mjeket me te mire nga Amerika dhe Evropa ai shpetoi.Ai thoshte:"ishte e tmerrshme kur me qelluan dhe per nje cast mendova qe nuk do te shpetoja,dhe kisha nje fat te pabesueshem qe shpetova dhe falenderoj Zotin". 50 Cent ndenji rreth 2 vite i paralizuar dhe nje vit pushim, pra per tre vite nuk u degjua emri i tij derisa u kthye perseri ne skene. MTV e ka pyetur 50 cent edhe per pseudonimin e tij dhe ai u eshte pergjigjur "kusheriri im qe me ka mesuar te kendoj kishte fituar pseudonimin 25 cent dhe une doja te behesha 2 here me mire se ai dhe me doli pseudonimi 50 cent".Tani ai vazhdon karrieren e tij si kengetar hip hopi.
Ilirët dhe keltët
Ilirët dhe keltët ranë në kontakt në shekullin e IV pes, pas vendosjes së keltëve në Panoninë e Poshtme, dhe përreth lumit Sava, në vendin e bashkimit të tij me Danubin. Atje keltët nënshtruan Sindët, Siginët, Graukenët dhe Agathyrët, si dhe fiset panoniane (ilirët e veriut), veçanërisht ata në Sllavoninë Lindore dhe Srem.
Autariatët
Në një zhvillim kulturor që filloi nga epoka e bronzit,Ilirët dhe sidomos Autariatët, në kulmin e zhvillimit të tyre social dhe ekonomik, zunë hapësirë në Ballkanin qendror. Në perëndim ata mbanin zonën e rrjedhës së sipërme të Neretvës dhe Drinës, në jug ishin në verilindje të Malit të Zi deri në liqenin e Shkodrës. Kufiri lindor ishte Morava dhe në veri Zapadna Morava. Pjesa qendrore përfshinte zonën Glasinac dhe rrjedhën e lumenjve Tara dhe Lima. Kufijtë e tyre lindorë janë rezultat i zgjerimit në kurriz të Tribaleve. Në jug, fqinjët e tyre ishin dardanët.
Nga mesi i shekullit V para Krishtit (faza V a kultura Glasinac ) deri rreth vitit 335 pes Autariatet plotësojnë zgjerimin territorial dhe zhvillimin e mëtejshëm socio-politik, ekonomik dhe kulturor. Vendet e tyre arkeologjike janë gjithnjë e më të varfra, me shumë më pak produkte autoktone dhe primatin e marrin produktet e huaja. Dhe në fund, zhdukja e bashkësisë autokratike kombëtare e kulturore shfaqet si një ndërprerje e papritur, e beftë, pa precedent në histori.
Momenti që mund të merret si fillimi i fundit të Komunitetit Kombëtar Autariat është ekspedita në Ballkan në vitin 336/5. vit pes të mbretit të ri maqedonas Aleksandri i Madh. Mbreti maqedonas u drejtua në veri me një ushtri të konsiderueshme në mënyrë që të shuante përfundimisht rebelimet dhe të qetësonte zonat veriore të mbretërisë së tij përpara se të zhvendosej në Azi. Pas mposhtjes së të ashtuquajturit Trakët autonome, Tribalët dhe Getat, shpërthyen dhe u zhvendosën në anën tjetër të Danubit, Aleksandri priti delegacione nga popuj të tjerë, ndër të cilët ishin edhe keltët.
Gjatë rrugës së kthimit, ndërsa po lëvizte drejt vendit të Agrianëve dhe Paionëve, Aleksandri u informua për rebelimin e mbretit ilir Klitus dhe mbretit taulant Glaukius, dhe se edhe Autariatët po përgatiteshin të sulmonin ushtrinë maqedonase. Langari, mbreti i popullit Agrian, i cili ishte në shoqërinë e mbretit maqedonas, hyri në vendibanimn e autariatëve në pellgun e Moravës Jugore, e shkatërroi dhe e plaçkiti atë.
Vendbanimi i autaritëve në vitin 335-të. p.e.s. vetëm u shkatërrua, por nuk u aneksuar në Maqedoni. Ata nuk përmenden askund si një nga popujt e pushtuar. Pavarësia e Autariatëve në raport me Aleksandrin e Madh mund të shihet në faktin se ata nuk përmenden në ushtrinë që Aleksandri udhëhoqi në fushatën në lindje, siç u detyruan të bënin kombet e tjera të varura ballkanike.
E gjithë fushata e Aleksandrit në Ballkan u përshkrua nga gjenerali i tij Ptoleme Soteri, më vonë mbret i Egjiptit dhe themelues i dinastisë Ptolemeike. Ai shkroi për keltët se ata ishin nga deti Adriatik, gjë që u pranua edhe nga shkrimtarët grekë ( Arrian ). Historianët e sotëm janë të ndarë. Zaninoviqi beson se keltët nuk kaluan Adriatikun dhe Ballkanin, por përmes portës së Lubjanës, pastaj në Panoni, prej nga shkuan në Danub dhe shprehën besnikërinë e tyre ndaj Aleksandrit.
Keltët
Keltët, të cilët u shpërngulën në brigjet e Danubit dhe Savës, si pjesë e zgjerimit të tyre, u kthyen drejt atyre territoreve që ishin jashtë administratës maqedonase, duke mos dashur të prishnin kufijtë maqedonas dhe sferën e tyre të ndikimit gjatë jetës së Aleksandrit. Ata gjithashtu dërguan një ambasadë tjetër paqedashëse tek Aleksandri në Babiloni.
Kufijtë veriorë të Autariatëve përballeshin me Savën dhe Danubin, që do të thotë se ata përfaqësonin pengesën e parë serioze autoktone në fushatën e ardhshme kelte në Ballkan.
Rrugët e sulmit të keltëve çonin përgjatë lumenjve Morava dhe Drina. Pushtimi kelt i Autariatëve nuk ishte i shpejtë dhe efektiv. Sidoqoftë, Autariatët posedonin forcë të mjaftueshme të brendshme për t'iu kundërvënë keltëve dhe për të bërë rezistencë vitesh.
Avantazhi kryesor i keltëve qëndronte në kalorësinë e tyre dhe shpatat e tyre vdekjeprurëse të gjera dhe të gjata me dy tehe (të cilat arrinin 1 m në gjatësi) me një majë të rrumbullakosur. Kjo i lejonte gjithmonë keltët të kishin një avantazh më të mirë strategjik fillestar në çdo konflikt me popujt e Ballkanit, të cilët ishin kryesisht këmbësorë të armatosur për luftime të ngushta me shpata të shkurtra ose kama.
Nënshtrimi i autariatëve
Keltët filluan të sulmojnë territorin ilir të autariatëve në fund të dekadës së tretë dhe fillimit të dekadës së dytë të shek. IV pes (rreth 320 pes). Ngjarjet në kufirin verior nuk i interesonin më asnjërit prej gjeneralëve maqedonas - diadokët (pasardhësit e Aleksandrit).
Niveli i shkatërrimit, dhunës dhe egërsisë së shkaktuar nga sulmet kelte gjatë dhjetë viteve të ardhshme ishte i paimagjinueshëm për ilirët dhe sidomos për Autariatët. Keltët njihen si pushtues mizorë që shkaktuan frikë të madhe tek të gjithë ata popuj që ndjenin sulmet e tyre. parapamje| Pas mposhtjes së Autariatëve, Keltët patën një hapësirë të hapur për shkatërrime të mëtejshme në Ballkan
Shpërngulja
Burimet e shkruara konfirmojnë se diku rreth vitit 311/310 pes Autoritetet u detyruan në një migrimin masiv. Justini dhe Orozius, duke folur për diadokun Kasandër dhe luftërat e tij në Ballkan, përmendin Autariatët që janë në lëvizje nga drejtimi i Moravisë së Jugut drejt Paionisë. Në bazë të marrëveshjes që arriti me ta, Kasandri i pranoi si aleatë dhe, sipas Diodorit, ata u vendosën pranë malit Orbel (Belasica), dhe sipas Justinit dhe Orosit, në kufijtë e Maqedonisë.
Një pjesë e tyre, pas një marshimi të vështirë dhe të rraskapitur nga sëmundjet, arritën në zonën e grykëderdhjes së Danubit, në zonën e fisit Geti. Atje, një pjesë e saj, si një ushtri mercenare, u bashkua me Diados Lisimakun, i cili sundonte Thrakinë. Ata luftuan në Azinë e Vogël. Duke mos u besuar atyre si dhe duke pasur frikë nga një rebelim i tyre, një natë Lisimaku vrau rreth 5000 Autariatë.
Në territorin e origjinës së tyre mbetën një numër i vogël, të cilët me kalimin e kohës u quajtën me emra të tjerë (Narensët, Glintidionët, Melkumanët ...) dhe kështu emri "autariat" u zhduk përgjithmonë dhe një subjekt politik unik autariat pushoi së ekzistuari.
Shoqata kulturore artistike “Jehona Shqiptare”
Shoqata kulturore artistike “Jehona Shqiptare” është krijuar dhe funksionon si e tillë prej vitit 2007. Objekti i aktivitetit të shoqatës është promovimi vlerave kulturore dhe artistike të popullit Shqiptar, vlerësimi dhe zgjerimi i këtyre vlerave të kombit tonë brenda dhe jashtë vendit. Ajo ka qëllim mbrojtjen e vlerave të “bukura”, që kombi ynë ka trashëguar prej vitesh.
Safrani
parapamje|Shafran Shafrani ose safrani është një erëz që rrjedh nga lulja e Crocus sativus, e njohur zakonisht si "crocus shafran".
Stigma dhe stilet e gjalla të kuqe, të quajtura fije, mblidhen dhe thahen për t'u përdorur kryesisht si një agjent erëzash dhe ngjyrues në ushqim. Edhe pse mbeten disa dyshime për origjinën e tij, besohet se shafrani e ka origjinën në Iran. Megjithatë, si rajoni i mundshëm i origjinës së kësaj bime janë sugjeruar edhe Greqia dhe Mesopotamia. Kroku i shafranit u përhap ngadalë në pjesën më të madhe të Euroazisë dhe më vonë u soll në pjesë të Afrikës së Veriut, Amerikës së Veriut dhe Oqeanisë.
Louroux-de-Beaune
Louroux-de-Beaune është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Louroux-de-Beaune ka një popullsi prej 180 banorë dhe sipërfaqe 10.66 km², me një dendësi prej 17 banor/km².
Luan Kalana
Martohet me Zhuljeta Bejlerin nga Vishocica. Me 1997 emigrojne familjarisht ne SHBA, ne shtetin e Connecticut e me pas ne Florida.
Ka nje ativitet te dendur shoqeror ne komunitetin shqiptar, si mergimtar ne SHBA ,ne shoqata patriotike, aktivitete kulturore edhe ne shkollat shqipe duke shperndare librat e tij falas , per mesimin e gjuhes Shqipe.
Aktivitetin letrar e ka nisur qysh heret ne rini .Ka qene korespodent vullnetar ne shtypin lokal dhe ne gazeten “Bashkimi”. Ka shkruar e botuar ne disa gazeta e revista letrare, kryesisht ne proze , reportazhe dhe tregime.
Ka bere disa studime dhe ekspedita te mirefillta gjuhesore per Toponimet dhe Fjalet  e rralla te Shqipes,ne  treven e Devollit. Tre libra te tij ndodhen ne Librarine Kombetare te Kongresit ne Washington DC. Botime : -DEVOLL-ALBANIA,sprove -2013
-Devoll-Shqiperi,perjetime 2-2014
-Prelud krenarie,mozaik letrar-2016
-Atelie e Shpirtit,jeteshkrime-2017
-Librat “Antologji Poetike Kombetare”:-1 “Gj.K.Skenderbeu” 2018,/2-”Ismail Qemali”2019,/3-”Shqiponja shqiptare” 2020/,4-”Dritero Agolli” ,Tirane janar 2021 botuar nga “Jehona Shqiptare”.
-ka shkruar,novela -“Capkenia”,”Sekretet e Nenes”,Bejleresha”.
-cikel poetik :-”Memedheu”,”Vjershetore lulefoshnjore”,”Frutat e dashurise”dhe “Amanetet imagjinare te Dritero Agollit-bejte popullore”
-perkthime nga anglishtja:-”Mother Teresa”,”Albania-Land of Eagles”,”Love story-poezi.”
-poezi ne “Youtube”-Luan Kalana,videomontazhe.
-fituesi i disa cmimeve letrare dhe shkrimtar i vitit,ne Diaspore.
-mban pseudonimin “Shkronjesi modest”
Njëherë e një kohë në Anadoll
Njëherë e një kohë në Anadoll (Bir Zamanlar Anadolu’da) është film dramatik i vitit 2011 i bashkëprodhuar ndërkombëtarisht, me skenar dhe regji të përbashkët nga Nuri Bilge Ceylan bazuar në përvojën e vërtetë të një prej shkrimtarëve të filmit, që tregon historinë e një grupi burrash që kërkojnë një trup të vdekur në stepën e Anadollit. Filmi, i cili u shfaq në mbarë vendin në mbarë Turqinë më September 23, 2011, u shfaq premierë në Festivalin e Filmit në Kanë 2011 ku ishte bashkëfitues i Çmimit të Madh.
Komploti
Gjatë natës, tre makina mbajnë një grup të vogël burrash – oficerë policie, një mjek, një prokuror, varrezat, forcat e xhandarmërisë dhe dy vëllezër, të dyshuar për vrasje. Kenani, njëri nga të dyshuarit, i çon nga një burim uji në tjetrin; në kohën e krimit ai ishte i dehur dhe nuk arrin të kujtoje se ku e varrosën trupin ai dhe vëllai i tij ishin me probleme mendore. Errësira dhe paqartësia vizuale e peizazhit nuk ndihmojnë; çdo vend duket njësoj si të tjerët.
Ndërkohë, burrat diskutojnë tema të ndryshme dhe te cuditshme, si kosi, bërxollat e qengjit, familja, bashkëshortët, ish-gratë, vdekja, vetëvrasja, hierarkia, burokracia, etika etj. Diskutohet edhe filozofia, me një ide/temë në dukje qendrore dhe të veçantë të përmendur disa herë gjatë filmit - ideja që fëmijët paguajnë pa ndryshim për gabimet e prindërve të tyre.
Pas shumë ndalesash, prokurori fillon t'i tregojë mjekut për një vdekje veçanërisht misterioze, ku nje grua i parashikon burrit te tij daten e vdekjes. Historia ndërpritet kur prokurori sheh disa nga njerëzit e tij që sulmojnë Kenanin pasi zbulon se edhe një herë ata janë në vendin e gabuar. Ndërsa grupi diskuton se çfarë të bëjë më pas, Kenani i kërkon mjekut një cigare ku ai zgjatet t'ia jape. Komisar Naci e ndalon megjithatë dhe i thotë Kenanit se mund të pijë një cigare kur ta fitojë.
Grupi ndalon në fshat per te ngrene ne shtepine e njerit prej tyre. Kryetari i bashkisë i lutet prokurorit të flasë me autoritetet e qytetit të tij për të ndihmuar në sigurimin e fondeve për ndërtimin e një morgu ku mund te sherbeje per trupat. Kur disa nga burrat sugjerojnë që ai thjesht t'i varroste trupat shpejt, burri i informon se emigracioni do të thotë se në qytet kanë mbetur vetëm të moshuar dhe kur fëmijët e tyre mësojnë për vdekjen e tyre, i luten që të mos i varrose menjëherë trupat në mënyrë që ata të mund të kthehen dhe shohin prindërit e tyre për herë të fundit.
Teksa pret që drita te dale, mjeku pyet për shkakun e vdekjes së gruas që parashikoi ditën e vdekjes së saj. Prokurori thotë se ishte e natyrshme, një atak në zemër. Më pas mjeku pyet nëse është bërë autopsi dhe prokurori thote se nuk ka e ka pare te nevojshme pasi shkaku i vdekjes ishte i qartë dhe i padyshimtë. Mjeku sugjeron se mund të ketë qenë një atak kardiak i vetëshkaktuar me përdorimin e barnave dhe për rrjedhojë një vetëvrasje.
Ndërkohë Kenani tregon se çfarë ka ndodhur natën e vrasjes – ndërsa ishte i dehur la të zbulohej sekreti se djali i viktimës ishte në të vërtetë djali i tij, dhe më pas gjërat u perkeqesuan. Pasi ka rrëfyer te komisar, i jepet një cigare.
Nënë e bir (ndoshta 12 vjeç) presin jashtë spitalit. Djali i gjuan një gur Kenanit duke e goditur mes syve. Kenani qan.
Në spital prokurori diskuton sërish me mjekun gruan që parashikoi vdekjen e saj. Ata diskutojnë më tej mundësinë e vetëvrasjes, ku konstatohet se një ilaç i caktuar me recetë mund të ishte përdorur për të nxitur sulmin në zemër. Prokurori është njohur me drogën pasi vjehrri e ka marrë për problemet e zemrës. Arsyet e mundshme për vetëvrasje diskutohen gjithashtu dhe të dy vijnë në një motiv të mundshëm—tradhtia e konfirmuar e burrit të saj. Në fund të diskutimit, sjellja e prokurorit sugjeron se gruaja mund të ketë qenë gruaja e tij.
Filmi përfundon me një pamje nga këndvështrimi i mjekut të nënës dhe djalit në distancë duke u larguar me gjërat e burrit. Djali sheh që një top futbolli është goditur aksidentalisht larg oborrit të shkollës dhe vrapon, e merr dhe ia kthen me shkelma fëmijëve në oborr. Më pas ai vrapon te nëna e tij.
Produksioni
Regjisori Nuri Bilge Ceylan u rrit në një qytet të vogël të ngjashëm me atë në film për nga mentaliteti dhe hierarkia dhe thotë se ndjen një lidhje të ngushtë me personazhet e përshkruar ne film. Thekson edhe se historia bazohet në ngjarje reale.
Filmi u prodhua përmes Zeyno Film të Turqisë, në bashkëpunim me kompaninë boshnjake Production2006 Sarajevo dhe kompanitë turke NBC Film, 1000 Volt Post Production, Korporatën Turke të Radios dhe Televizionit, Imaj dhe Fida Film. Xhirimet u zhvilluan gjatë njëmbëdhjetë javësh rreth Keskin, një qark i provincës Kırıkkale në Anatolinë Qendrore. Është xhiruar në formatin CinemaScope.
Pritja
Filmi është pritur me mirënjohje nga kritikët. Vleresuesi i filmave Rotten Tomatoes i jep filmit një rezultat prej 94% bazuar në 70 komente, me një vlerësim mesatar prej 8.2/10, ndërsa Metacritic jep një vlerësim mesatar të ponderuar prej 82 bazuar në komentet nga 21 kritikë, duke treguar "lavdërim universal ."
Dave Calhoun rishikoi filmin për Time Out London : "Ceylan është një artiste dinake dhe e guximshme e ekranit të rendit më të lartë dhe meriton lëvdata të egra me këtë film të ri për të sfiduar veten dhe ne, audiencën, me këtë portret të gjatë, rigoroz dhe mjeshtëror. e një nate e një dite në jetën e një hetimi për vrasje”. Calhoun e krahasoi filmin me veprat e mëparshme të regjisorit dhe vuri në dukje se si ai në një masë më të vogël ndjek konvencionet e zhanrit: "Duke shfaqur një interes të ri për fjalët dhe historinë, Dikur në Anadoll ndihet si një ndryshim i drejtim për Ceylan dhe mund të zhgënjejë ata që u tërhoqën veçanërisht nga melankolia urbane e Uzakut dhe Klimës. . . . Përtej të qenit kronologjik, filmi nuk ndjek një model të qartë tregimi. Gjërat ndodhin kur ndodhin dhe në një ritëm natyral. . . . Ceylan na fton për udhëtim - por vetëm nëse jemi gati për të."
100 milionë
100 milionë është emision drejtpërdrejtë i cili shfaqet në Top Channel nga moderatori Eno Popi. Ky emision njihet si The Million Pound Drop në të gjithë botën. Ky emision për herë të parë u shfaq në Shqipëri më 1 shkurt 2011. Emisioni ka 903,564 shikuesë në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni dhe Mali i Zi. Pjesëmarrësit përbëhen nga një çift.
Loja
Në çdo emision transmetohet drejtpërdrejtë dhe lartë në ekran shfaqet ora çdo 15 minuta. Numri i pyetjeve është 7. Pjesëmarrësit duhet të zgjedhin dy kategori. Alternativa për 4 pyetjet e para janë 4 dhe 3 pyetjet e fundit janë 3 ose 2. Pjesëmarrësit duhet të vendosin paratë, pastaj ndahen në 2 ose 3 dyer. Për çdo pyetje në derë duhet të jetë boshë, pa para. Ata kanë 1 minutë t'i ndajnë paratë dhe dyer hapen 2 nga 2 ose 1 nga 1. Në fund të çdo pyetje, çifti duhet t'i mbledhin paratë dhe t'i vendosin prapë në vend (nëse ata kanë fituar ndonjë pako). Çdo pako ka 200,000 lekë.
Fituesit
Ky emision ka vetëm një fitues, ata janë skuadra e Olës dhe Gertit. Ata kanë fituar 200,000 lekë.
Mualebi
parapamje|Mualebi [[Siriane]] parapamje|Mualebi Turke Muhallebi është një puding qumështi i bërë zakonisht me oriz, sheqer, qumësht dhe ose miell orizi, nisheste ose bullgur, popullor si ëmbëlsirë në Lindjen e Mesme.
Ndërsa ëmbëlsira quhet Muhallebi në Greqi, Turqi dhe Irak, varianti egjiptian quhet Mahalabia, varianti i Shamit quhet Mahalaje.
Ali Riza Kosova
Ali Riza Topalli njohur po ashtu si Ali Riza Kosova (1881 /1883 - 1941) ka qenë oficer shqiptar i ushtrisë osmane dhe më pas i asaj shqiptare.
Libra
Më 1996 botohet në Shkodër monografia "Ali Riza Kosova" me autor Vangjel Kasapi.
Sokari Ekine
parapamje|Sokari Ekine, 2010 Sokari Ekine është një aktiviste, bloger dhe autore nigeriane. Ajo ka punuar për një kohë të gjatë si gazetare në  Pambazuka News  dhe gjithashtu ka shkruar për  Feminist Africa  dhe  New Internationalistin . Ekine mbajti një blog mes viteve 2004 dhe 2014, në të cilin ajo mbulonte një sërë temash të temave përfshirë të drejtat LGBTI, të drejtat e grave dhe çështjet mjedisore. Ajo ka bashkë-shkruar ose redaktuar katër libra dhe ka mësuar anglisht për fëmijët e shkollave në Haiti.
Jeta
Sokari Ekine ka lindur në Nigeri, babai i saj ishte nigerian dhe nëna e saj ishte britanike. Ajo u rrit në Nigeri, por u zhvendos në Angli në Mbretërinë e Bashkuar për të ndjekur kolegjin. Ajo mban një diplomë shkence të shkencave në teknologji të re dhe një titull magjistraturë në të drejtat e arsimit nga Instituti i Edukimit në Universitetin e Londrës. Ekine jetonte në Shtetet e Bashkuara për një numër vitesh përpara se të kthehej në Britani të Madhe, ku ajo gjeti punë si pedagogë të arsimit të mëtejshëm. Ajo u trajtua për kancer në vitin 2000, një faktor në zhvendosjen e saj në Spanjë, me partnerin e saj në 2004.
Ekine punoi si gazetare, duke shkruar një kolonë javore për  Pambazuka News  për nëntë vjet dhe duke shërbyer si redaktore e tyre në internet në 2007. Ajo filloi të shkruante një blog, 'Black Looks' ', në vitin 2004 një praktikë që ajo vazhdoi për dhjetë vjet për dhjetë vjet. Temat e përbashkëta të shkrimit ishin të drejtat LGBT në Afrikë, identiteti gjinor, militarizimi, të drejtat e njeriut, artet, industria e naftës në Deltën e Nigerit, Haiti, aktivizmi dhe të drejtat e tokës. Ajo është një aktiviste e mprehtë shoqërore, e përfshirë në mënyrë aktive në fushatë për më shumë se 20 vjet.
Ekine ka shkruar gjithashtu për "Feminist African" dhe "New Internationalistin". Ajo ka shkruar për luftën e grave kundër forcave shtetërore dhe kompanive të naftës në Deltën Nigerit të militarizuar dhe të dëmtuar mjedisin. Ekine vizitoi Haitin me  Pambazuka News  në 2007. Në vitin 2003 ajo u nderua me një bursë të International Reporting Project nga Universiteti Johns Hopkins dhe e porositur për të shkruar për kujdesin shëndetësor në vend. Më pas, ajo punoi në Port-au-Prince duke mësuar gjuhën angleze në shkollat e mesme për organizatën joqeveritare Grow Haiti.
Ekine është autor i një sërë veprash duke përfshirë "Awakenings afrikane" me Firoze Manji (2011) dhe  Queer African Reader  me Hakima Abbas (2013). Ajo redaktoi  Kryengritjen e SMS-ve: aktivizmi i telefonisë mobile në Afrikë  në vitin 2010 dhe më vonë  Gjaku dhe nafta: Dëshmitë e dhunës nga gratë e deltës së Nigerit .
Kojusha
Kojushë është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kajushë.
Emisioni "IDENTITET" nga Aida Shtino
"IDENTITET" është një emision i televizionit "Fax New" me autore gazetaren Aida Shtino. Nëpërmjet këtij emisioni synohet njohja e historisë së Shqipërisë.
Grand-Verly
Grand-Verly është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Grand-Verly ka një popullsi prej 145 banorë dhe sipërfaqe 3.8 km², me një dendësi prej 38 banor/km².
Lumi i Tomoricës
Lumi i Tomoricës është degë e Devollit, rrjedh në jug të rrethit të Gramshit. Ka gjatësi 41.7 km, sipërfaqe 376 km2 dhe lartësi mesatare 878 m. Në perëndim kufizohet nga vargu malor Tomor-Kulmakë dhe në lindje nga Koshnica dhe Çipa. Shpati i djathtë është më i gjerë dhe më i shtruar, ka shtrirje gjatësore të rregullt me drejtim të rrjedhjes nga veriperëndimi, me luginë të gjerë e me rrjet të dendur përrenjsh. Lumi i Tomoricës ushqehet nga mjaft burime nëntokësore karstike. Pranë derdhjes në Devoll në afërsi të Gramshit formohet një deltë e thjeshtë, e cila e ka bërë Devollin të zhvendoset nga e djathta.
Michiko & Hatchin
Michiko & Hatchin (Japonisht: ミチコとハッチン, Hepburn: Michiko to Hatchin) është një seri televizive anime japoneze. Seriali u prodhua nga studioja Manglobe dhe u drejtua nga Sayo Yamamoto. Të dy rolet kryesore me epërsi janë portretizuar nga aktoret e shquara japoneze të filmit Yōko Maki (The Grudge) dhe Suzuka Ohgo (Kujtime të një Geisha). Historia zhvillohet në vendin e trilluar Diamandra i cili ka gjurmë kulturore nga vendet e Amerikës së Jugut, kryesisht nga Brazili. Në episodin e parë, Michiko prezantohet me vullnet të lirë, e cila arratiset nga një fortesë e burgut gjoja e pashmangshme, ndërsa Hatchin është një vajzë që ikën nga familja e saj abuzive birësuese. Të dy bashkojnë forcat në një arratisje të pamundur drejt lirisë. Muzika u kompozua nga muzikanti brazilian Alexandre Kassin dhe u prodhua nga Shinichirō Watanabe.
Përmbajtja
Në vendin imagjinar të Amerikës së Jugut Diamandra, kriminelja Michiko Malandro arratiset nga burgu dhe rrëmben vajzën e ish-të dashurit të saj Hana Morenos, të cilën ajo e mban pseudonimin "Hatchin", duke e shpëtuar atë nga prindërit e saj abuzivë birësues në proces. Të dy janë po aq të kundërta sa vijnë, por fatet e tyre ndërthuren përmes lidhjes së Hiroshi Morenos, babait të Hatchin. E arratisur nga policia dhe familja strehuese abuzive e Hatchin, dyshja e vështirë nisen të gjejnë Hiroshi dhe përfundimisht të zbulojë lirinë e tyre.
Kosova e poetëve të traditës
Kosova e poetëve të traditës libër me autor Sinan Gashi. Botuar në Prishtinë, në vitin 1996. Faqe 80.
Saint-Maurice-d'Ibie
Saint-Maurice-d'Ibie është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Maurice-d'Ibie ka një popullsi prej 223 banorë dhe sipërfaqe 23.3 km², me një dendësi prej 10 banor/km².
Anthé
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Anthé (Ocitanisht: Ante ; Shqip: Ante  është një komunë në departamentin Olt-dhe-Garonë në Francën jugperëndimore.
Code Geass
Code Geass: Lelouch i Rebelimit (Japonisht: コードギアス 反逆のルルーシュ, Hepburn: Kōdo Giasu: Hangyaku no Rurūshu), ose shkurt Code Geass, është një seri anime japoneze prodhuar nga Sunrise. U drejtua nga Gorō Taniguchi dhe u shkrua nga Ichirō Ōkouchi, me dizajne origjinale të karakterit nga Clamp. Vendosur në një kronologji alternative, seria ndjek princin e mërguar Lelouch vi Britannia, i cili merr "fuqinë e bindjes absolute" nga një grua misterioze e quajtur C.C. Duke përdorur këtë fuqi të mbinatyrshme, të njohur si Geass, ai drejton një rebelim kundër sundimit të Perandorisë së Shenjtë Britanike, duke komanduar një seri betejash me robota (meka).
Code Geass u transmetua në Japoni në MBS nga tetori 2006 deri në korrik 2007. Seriali i tij vazhdues, Code Geass: Lelouch i Rebelimit R2, u shfaq si simulcast në MBS dhe TBS nga prilli 2008 deri në shtator 2008. Seriali është përshtatur gjithashtu në romane të ndryshme manga dhe të lehta me të parat që tregojnë skenarë të ndryshëm alternative nga seritë televizive. Një trilogji filmi përmbledhës që përmbledh ngjarjet nga të dy sezonet e serisë anime, i cili ndryshoi rrëfimet për personazhe të ndryshëm dhe krijoi një univers alternativ, u lansua në vitet 2017 dhe 2018. Një film i ri, i titulluar Code Geass: Lelouch of the Re; surrection u shfaq në kinema në shkurt 2019. Një seri anime e Code Geass: Z of the Recapture, e vendosur në universin alternativ pas filmit "Lelouch of the Resurrection", u njoftua në dhjetor 2020 si pjesë e një projekti plani 10-vjeçar.
Code Geass është pritur mirë në Japoni, duke shitur mbi një milion vëllime DVD dhe Blu-ray Disc. Të dy sezonet kanë fituar disa çmime në [Tokyo International Anime Fair, Animage Anime Grand Prix dhe Animation Kobe. Kritikët e kanë vlerësuar serialin për historinë e tij, dublimin, tërheqjen e audiencës së madhe si dhe konfliktet e kryqëzuara të treguara midis personazheve kryesorë dhe pyetjet morale të paraqitura.
Përmbajtja
Lelouch vi Britannia është një princ britanik i mërguar, djali i Perandorit Charles zi Britannia dhe bashkëshortes së tij mbretërore Marianne vi Britannia. Lelouch ka një motër, Nunnally vi Britannia. Marianne u vra brutalisht në pallat dhe Nunnally, e cila ishte dëshmitare e vrasjes së nënës së tyre, u traumatizua aq shumë sa humbi shikimin dhe aftësinë për të ecur. Lelouch është zemëruar me babanë e tij, duke besuar se babai i tij dështoi për ta mbrojtur nënën dhe motrën e tij duke mbyllur një sy qorr për vdekjen e nënës së tyre dhe duke mos arritur të ndiqte vrasësin e nënës së tyre.
Lelouch dhe Nunnally janë dërguar si pengje politike në Japoni për të joshur qeverinë japoneze në një ndjenjë false të sigurisë. Pasi vëllezërit dhe motrat të dërgohen në Japoni, Japonia sulmohet dhe mposhtet nga Britannia. Me rrënojat e Japonisë si sfond, Lelouch i premton mikut të tij japonez Suzaku Kururugi se ai një ditë do ta shfarosë Britaninë si një akt hakmarrje kundër babait të tij.
Shtatë vjet më vonë, Lelouch (tani po quhet Lelouch Lamperouge), tani është një student i njohur akoma i tërhequr në Akademinë Ashford. Lelouch përfshihet në një sulm terrorist dhe gjen një vajzë misterioze të quajtur C.C. (C2), i cili i shpëton jetën Lelouch nga Garda Mbretërore Britanike, duke bërë një kontratë me të dhe duke i dhënë Lelouch një fuqi të njohur si Geass (ギアス, Giasu). Kjo fuqi, e njohur gjithashtu si "Fuqia e Mbretërve" (王の力, Ō no Chikara), e lejon atë të urdhërojë këdo që të bëjë çfarë të dojë, duke përfshirë përkuljen e vullnetit të tij për të jetuar, luftuar ose vdekur në emër të tij. Kjo fuqi mund të ndikojë tek një individ vetëm një herë dhe vetëm përmes kontaktit të drejtpërdrejtë me sy. Lelouch vendos të përdorë Geass e tij për të gjetur vrasësit e nënës së tij, për të shkatërruar Perandorinë Britanike dhe për të krijuar një botë më të mirë ku Nunnally mund të jetojë e lumtur. Në proces, Lelouch bëhet Zero, një vigjilent i maskuar dhe udhëheqës i lëvizjes së rezistencës të njohur si Kalorësit e Zi, duke fituar popullaritet dhe mbështetje midis japonezëve në rrugën e tij drejt rebelimit të Britannia. Sidoqoftë, kjo nuk vjen pa një kosto. I zënë në një konflikt ku ai nuk e di shkallën e plotë të fuqive të tij, Lelouch do të duhet të luftojë Suzaku, një anëtar i rezistencës me emrin Kallen Stadtfeld, ushtria më e fortë në botë, gjysmë-vëllezërit e motrat e tij dhe shumë të tjerë në një betejë kjo do të ndryshojë përgjithmonë botën.
Kosova flet vetë : intervista me intelektualë shqiptarë : Demaçi, Rugova
Kosova flet vetë : intervista me intelektualë shqiptarë : Demaçi, Rugova libër me Mehmet Emërllahu ([intervistoi]) dhe Muharrem Ramabaja (red.). Botuar në Prishtinë nga "Zëri i rinisë", në vitin 1990. Faqe 79.
Përpjekjet tona : Kosova 1981-82
Përpjekjet tona : Kosova 1981-82 libër me autor Idriz Basha (i Novosejt). Botuar në Bruxelles, në vitin 1982. Faqe 168.
Dévillac
Dévillac (Ocitanisht: Devilhac ; Shqip: Devjak) është një komunë në departamentin Olt-dhe-Garonë në Francën jugperëndimore.
Linja
Linja ka qenë pjesë kryesore e veshjes popullore, e përhapur pothuaj në të gjithë Shqipërinë. Bëhej me pëlhurë shtëpie, dikur prej liri (prej nga ka marrë edhe emrin) ose kërpi dhe, më vonë, prej pambuku. Kishte shtat të drejtë, me kinda anëve, dhe mëngë të gjata.
Linja ishte e gjatë deri në gju ose deri në pulpë. Janë të njohura për larminë dhe hijeshinë e zbukurimeve të tyre linjat e Myzeqesë, të Dumresë, të Shpatit, të Fushë-Krujës, të Zadrimës, të Bregut të Bunës, të Hasit etj. Në shumë zona linja mbahej si veshje e sipërme dhe njëkohësisht si ndërresë mbi të cilën vishej një fustan i gjatë.
Linja e ka prejardhjen nga një veshje e ngjashme, e përdorur nga ilirët, që përmendet te autorët me emrin “dalmatika” (veshje e dalmatëve).
Literaturë ndërkombëtare per kosovës
Përkundër rëndësisë, që Kosova ka pasur në zhvillimet dhe historinë e Ballkanit ajo, ashtu siç e dëshmojnë edhe studiuesit më profesionistë ndërkombëtarë për arsye politike kishte mbetur pothuajse “misterioze dhe pak e njohur për të huajt”.
Këtë, më së miri e dëshmon edhe një gjeograf bullgar, i cili në kuadër të një vizite në Kosovë gjatë Luftës së Parë Botërore, kishte shkruar se “pjesë të rajonit të Kosovës ishin, deri para pak vitesh, pothuajse aq të panjohura dhe të paarritshme sa një shtrirje toke në Afrikën Qendrore”.
Kosova, u bë e njohur për komunitetin ndërkombëtarë si rezultat i dhunës sistematike, spastrimit etnike dhe gjenocidit të ushtruar ndaj popullsisë civile dhe luftës së fundit të vitit 1999, ndërkohë që u shtua edhe literatura, raportimet e besueshme dhe të paanshme ndërkombëtare dhe paralelisht me këtë zgjoi interesimin dhe vëmendjen e studiuesve më të njohur ndërkombëtarë të historisë, marrëdhënieve ndërkombëtare, së drejtës ndërkombëtare dhe çështjeve të tjera, që ndërlidhen me këto. Më poshtë, gjeni disa autorë me kredenciale ndërkombëtare dhe tituj librash mbi Kosovën.
Kosova është imja : kujtime, refleksione
Kosova është imja : kujtime, refleksione me autor Ilir Malindi dhe Matish Gjeluci (red.). Botuar në Tiranë, në vitin 1996. Faqet e librit 276.
Ishulli i Kunës
Ishulli i Merxhanit (Kune) është ishull ranor i ulët në bregdetin e Lezhës, në të djathtë të deltës së Drinit të Lezhës, 1.5 km larg bregut. Shtrihet me drejtim lindje-perëndim dhe ka sipërfaqe 125 ha. Është krijuar nga prurjet e ngurta të Drinit dhe kjo bën që forma e madhësia e tij të ndryshojnë vazhdimisht. Në një rrip të ngushtë ranor në anën lindore kalon rruga që ishulli Kune me Lezhën. Në anën jugore e lindore laget nga laguna e Merxhanit, e cila në dy vende lidhet me detin. Më shumë se gjysma e ishullit zihet nga një kënetë e cekët. Ishulli Merxhani (Kune) dallohet për pasurinë dhe shumëllojshmërinë e faunës (sidomos të shpendëve ujore) dhe prandaj është shpallur rezervat kombëtar dhe monument natyre.
Le Teil
Le Teil është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Le Teil ka një popullsi prej 8292 banorë dhe sipërfaqe 26.59 km², me një dendësi prej 312 banor/km².
Enklavat serbe të Kosovës
parapamje|Popullsia serbe e Kosovës më 2011 Enklava serbe janë vendbanime në Kosovë jashtë Kosovës së Veriut ("në jug të Ibrit") ku serbët përbëjnë shumicën. Pas daljes fillestare pas Luftës së Kosovës, gjendja e komuniteteve serbe të Kosovës është përmirësuar dhe sipas planit të Ahtisaarit janë promovuar të drejtat e pakicave.
Rasti Entklavat është pjesë vazhduese e Doktrinës së shenjt serbe pas humbjes së forcave të armatosura serbe në luftën e viteve të fund shekullit XX dhe rramjes së interesit botërorë për mbështetjen e kësaj doktrine. Serbët shpesh kanë ndërtuar postblloqe dhe barrikada, për të parandaluar hyrjen e Policisë së Kosovës dhe doganierëve. Marrëveshja e Brukselit e vitit 2013 mundësoi funksionimin e plotë të zyrtarëve të Policisë së Kosovës dhe doganave, ndërsa Asociacioni i Komunave Serbe planifikohet të krijohet brenda kornizës ligjore të Republikës së Kosovës.
Historia
Sipas regjistrimit të popullsisë të vitit 1991 në Jugosllavi, kishte pesë komuna me shumicë serbe në Krahinën Autonome të Kosovës dhe Metohisë. Ata ishin: Leposaviqi, Zveçani, Zubin Potoku, Shtërpca dhe Novobërda. Komunat e mbetura kishin një shumicë shqiptare, ndërsa pakicat e tjera të rëndësishme etnike (si myslimanët etnikë dhe romë) nuk përbënin shumicë në asnjë nga komunat.
Para Luftës së Kosovës më 1999, në territorin e Kosovës jetonin shumë më tepër serbë. Shumë prej tyre u larguan në vitin 1999, dhe disa të tjerë u larguan gjatë trazirave të vitit 2004, kur komuniteti serb dhe trashëgimia kulturore serbe u vunë në shënjestër, dhe si rezultat 35 kisha, duke përfshirë 18 monumente të kulturës, u shkatërruan, u dogjën ose u dëmtuan rëndë. Vlerësimet e numrit të serbëve të zhvendosur në këtë mënyrë variojnë nga 65,000 në 250,000. Vetëm rreth 3,000 prej tyre janë kthyer që atëherë. Bazuar në ish-Ministrinë për Kosovën dhe Metohinë, 312 nga 437 qytete dhe fshatra në të cilat jetonin serbët u spastruan plotësisht etnikisht, dhe në dhunën që pasoi, më shumë se 1.000 serbë u vranë, ndërsa 841 u rrëmbyen dhe 960 u plagosën.
Ndërmjet viteve 2000 dhe 2008, administrata e UNMIK-ut krijoi tetë komuna të reja në territorin e Kosovës, tre prej të cilave kanë shumicë etnike serbe: Graçanica, Kllokot-Vërboc dhe Ranillugu. Në vitin 2008, Kuvendi i Komunitetit të Kosovës dhe Metohisë u krijua për të koordinuar përpjekjet e pakicës serbe në Kosovë. Ka rreth 120,000 serbë në Kosovë, prej të cilëve rreth një e treta janë në veri. Ata besojnë se nëse zyrtarët e qeverisë së Republikës së Kosovës vendosen në kufi, Kosova përfundimisht do të marrë kontrollin e veriut, i cili tani është de facto pjesë e Serbisë. Serbët e Kosovës, veçanërisht në veri, e kundërshtojnë pavarësinë e saj.
Komunat
Sipas regjistrimit të vitit 2011, i cili u bojkotua në Veri të Kosovës dhe u bojkotua pjesërisht nga serbët në Kosovën jugore, komunat e Graçanicës, Parteshit dhe Ranillugut (enklava, jashtë Kosovës veriore) kanë një shumicë serbe, ndërsa serbët përbëjnë rreth 45%. nga popullsia e përgjithshme e Novobërdës, Shtërpcës dhe Kllokotit.
Qytetet dhe fshatrat
Ndarja administrative e dhënë aty përfaqëson vendbanimet brenda komunave të tyre të mëparshme. Nga viti 2009 deri në vitin 2010, komunat e reja u formuan nga vendbanimet me shumicë etnike serbe, me qëllim të themelimit të Asociacionit të Komunave Serbe në Kosovë. Këto komuna janë: Gračanica/Graçanicë, Klokot/Kllokot, Ranilug/Ranillugë, Parteš/Parteshi dhe Novo Brdo/Artana. parapamje|Një rrugë në [[Graçanicë, 2008.]]
Ish-ndarja administrative e komunave me vendbanime serbe:
Komunitete më të vogla serbe janë të pranishme edhe në Prizren, Gjilan dhe Kastriot (Obiliq).
Rasti Entklavat
Pas marrëveshjes teknike në mes të gjeneralëve të armatës së ish-Jugosllavisë dhe gjeneralit Majkël Xhekson, Serbia duhej që të gjitha forcat e armatosura të i tërhiqte nga territori i Kosovës. Kjo duhej të bëhej brenda tri ditëve. Kjo ishte edhe humbja e armës së zjarret nga dora e doktrinës. Në rrethana të reja të krijuara doktrina vendosi që të krijojë enklavat serbe në Kosovë që siç do të shihet më vonë ato do të zhvilloheshin në armë të luftës speciale të doktrinës.
Suksesi i parë i dukshëm operativ deri më tani është asimilimi i malazezëve në Kosovës dhe Sanxhak. Ky sukses, më i madhi i dukshëm i doktrinës u arrit nën moton "Enklavat serbe" duke përjashtuar malazezët të cilët janë të pa aftë të ngrejn zërin e tyre. Qëllimet tjera të asimilimit të Goranëve si duket kanë dështuar, sikur që ka dështuar përvetësimi i romëve, egjiptasve dhe pakicave tjera brenda Kosovës. Disa pjesëtarë të këtyre pakicave në diasporë janë caku dhe objekt i doktrinës, mirëpo ndikimi i tyre nuk çon peshë.
Krijimi i enklavave dhe përdorimi i tyre në aksione taktike të koordinuara me Kishën Serbe, në krahasim me të kallurën nuk ka pasur suksesë. Kjo vije falë njohjes së doktrinës serbe e cila më parë në botë maskohej nën shërbimin sekret Jugosllav apo politikat e saja (shih: Atentati Gërvalla, Atentati Zenelaj, Atentati Ibrahimi). Si do që të jetë prezenca e madhe e spiunëve të ndryshëm në Kosovë dhe përvojat (Rasti Martinoviq) e kanë bërë të tejdukshme veprimin e doktrinës.
Përpos përdorimit të enklavave për qëllime operative ato përdoren edhe për qëllime taktike siç është Rasti Graqanica e rate të tjera për të cilat ende mundojnë të dhënat.
Këto rebelime ndodhin sa herë Beogradi ka interes që në Kosovë të shkaktohen trazira.
Vrasjet, plagosjet dhe problemet tjera që ndodhin në enklavat serbe (të inskenuara apo jo), gjithnjë janë shkas që të prejudikohet fajtori. Pa pritur asnjë prononcim të organeve zyrtare të sigurimit për rastet e ndodhura, si në kohën e Millosheviqit, në këto raste fajtorët kujdestarë janë shqiptarët.
Shumë nga vrasjet e sërbëve në Kosovën e pas luftës janë kryer për arsye të pa njohura, nga vetë vrasësit serbë. Edhe krimet ordinere mes tyre, shfrytëzohen për qëllime dhe interesa të politikës serbe.
E vërteta për këto raste, zakonisht vonohet për aq kohë sa mendohet se është konsumuar mjaft nga pala serbe për arritjen e qëllimeve politike.
Në këtë interval kohor zhvillohet propagandë shumë agresive ndaj shqiptarëve dhe bëhen denoncime tek faktori ndërkombëtar, duke u munduar të paraqitet jeta e pamundshme me shqiptarët e Kosovës.
Aktivitet i tillë propagandistik zhvillohet edhe në mediat serbe brenda Serbisë duke manipuluar me të pa vërtetat, duke nxitur opinionin serb në frymën nacionaliste antishqiptare. Edhe pse, pas një kohe zbulohen kryesit e veprave, demantet dhe prezantimi i së vërtetës gjithnjë mungojnë. Kjo është politika serbe për shqiptarët në Kosovë, e cila është e bazuar gjithnjë në shpifje dhe gënjeshtra.
Populli shqiptarë në Kosovë, në këto çaste vendimtare për fatin e vetë, është shumë i ndërgjegjshëm për veprimet e veta. Janë të kota trumpetimët e serbëve për kinse trysnin që bëjnë shqiptarët ndaj tyre. E vërteta është shumë e njohur për ndodhitë në Kosovë, jo vetëm nga populli i sajë, por edhe nga shumë agjenci informative dhe kundër informative që veprojnë nga pas lufta në Kosovë. Çdo trillim propagandistik i plasuar për interesa politike paguhet shtrenjtë për palën që e lanson. Tendencat dhe gënjeshtrat serbe që plasohen për anatemimin e popullit shqiptarë në Kosovë, do të kthehen si një bumerang për vetë ata.
Nëse dikush është i rrezikuar në Kosovë, atëherë ata janë shqiptarët, gjë që u dëshmua këto ditë në Graqanicë, kur u bllokua rruga dhe u sulmuan veturat dhe u plagosën shqiptarët e pa fajshëm.
Në emër të “ pakicës së rrezikuar” serbe manipulohet që moti, sidomos nga periudha e paraluftës, kjo dukuri përsëritet gjithnjë kur vie momenti të vendoset fati i Kosovës. Ajo “ pakicë e rrezikuar “ është e gatshme të terrorizojë mbarë Kosovën në çdo kohë.
Beogradi zyrtar, nuk ka interes të pres raportet zyrtare të organeve të zbulimit për “krimet“ ndaj pakicës serbe në Kosovë, por me nguti plason gënjeshtrat me ndihmën e përfaqësive diplomatike në tërë botën. Për fat të keq në këtë lojë të ndyer antishqiptare marrin pjesë edhe disa shtete tradicionalisht aleate të Serbisë.
E gjithë kjo bëhet më të vetmin qëllim që të anatemohët populli shqiptar në arenën ndërkombëtare si fajtori kryesor për destabilizimin e këtij rajoni.
Sipas informacioneve që arrijnë nga kanale të ndryshme informative dhe kundërinformative (ndërkombëtare dhe të vendit), pas trazirave të 17 marsit të vitit të kaluar në Kosovë, në enklavat serbe, në emër të ndihmave humanitare ka arritur sasi e madhe e paisjeve të sofistikuara ushtarake, së bashku me ta dhe ekspertë luftarak nga Serbia. Pra aty, perveq popullatës civile ka dhe “popullatë” tjetër serbe. E gjithë kjo bëhet në prag të definimit të statusit përfundimtar të Kosovës dhe minimit te përpjekjeve për stabilizimin e këtij rajoni.
Kjo sqaron enigmën e thënjës “opsione sekrete rezervë“ që shpesh e përmendin zyrtarët serbë, në rast të zgjidhjes së disfavorshme të statusit të Kosovës për serbet.
Kush e parapëlqen destabilizimin e situatës në Kosovë në këtë periudhë historike, është shumë e qartë. Disa qarqe supervisore ndërkombëtare pro serbe, këtë fakt e dijnë shumë mirë dhe për arsye që ata e dijnë heshtin.
Serbët dhe disa shqipfolës të kolonës së pestë në Kosovë, gjithnjë kanë pasur instruksione dhe misione të caktuara nga “nëna Serbi”. Jo rastësisht, Millosheviqi pat zgjedhur Fushë Kosovën dhe popullin serbë aty që të bëjë promovimin e ideve të tijë, pikërisht aty filloj Jogurt Revolucioni, i cili më vonë përfshiu tërë Jugosllavinë deri në shkatërrim të plotë të saj.
Garnitura e re e udhëheqësve serbë, vazhdon të njëjtën rrugë (pa krye), me qëllim të ngritjes së “pazarit“ për grabitjen e tokave në Kosovë. Ata dhe gjithë të tjerët duhet ditur faktin se toka e Kosovës nuk është në licitim nga AKM-ja, kufijtë e saj janë të pa prekshëm.
Tash së fundi u plasua edhe një “margaritar“ diplomatik i zgjidhjës së çështjes së Kosovës nga ana e Kryeministrit çek Paroubek. Ai dëshiron që pjesën veriore të Kosovës të ja dhuroj Serbisë. Ky zyrtar çek, si duket ka harruar faktin se luftën në Kosovë e humbi Serbia agresore në formë shumë të turpshme në vitin 1999. Serbia si humbëse nuk ka të drejtë të uzurpoj asnjë pëllëmbë tokë në Kosovë. Kosova do të fitoj pavarësinë e plotë me territorin e sajë të pa cunguar.
Gjocaj
Gjocaj është një vendbanim në komunën e Junik, Kosovë.
Gjeografia
Fshat është malor në veri-përendim të Kosovës. Shtrihet rrëz Alpeve shqiptare ku lidhet me Malësin e Gjakovës dhe Tropojen.
Historia
Banorët e këtij fshati janë shumë të lashtë. Origjina e fshatit Gjocaj te Junikut vjen nga Palçi i Merturit. Vete emeri Gjocaj vjen nga mesjeta, deshmi për këtë japin varrezat e hershme qe i perkisnin komunitetit katolik.Shumica e banoreve Te fshatit Gjocaj jan te besimit Katolik.Tregohet edhe për Kishen katolike e cila tashmë dihet përafërisht se ku ka qenë qe u djeg nga osmanlit. Nga fshati Gjocaj shprenguljet kan vazhduar gjatë gjithë shekullit të kaluar nga fillimi e deri në fund. Duke krijuar vendbanime te reja në Rashiq, Baballoq, Gjakovë, Pejë dhe Istog.
Gjocajt, gjatë gjithë kohës, kan qenë faktor i rëndësishëm duke filluar që në kuvendet e Odës së Junikut duke dhën Pleqnar me nam, si për shembull Abaz Zenun Gjocaj. Por, edhe në gjysmen e dytë të shekullit të kaluar, kur shkollimi u pa si me i arsyeshem, Gjocajt, ky fshat malor, dha njërëz të letërsisë. Nderë ta mund te ceken Din Mehmeti dhe Zenun Gjocaj. Gjocajt kan qenë çdo herë aktiv ne luftat çlirimtare. Këtë traditë nuk e kan lënë as të tjerët qe u shpërngulen, sidomos në Baballoq, ku në luften e fundit treguan përkushtim të lart. Duke rikujtuar historin dhe fjalën e bacës Din se "Nuk dij se për cilin trim të shkruaj më parë, meqë çdo kohë po nxjerr djem trima dhe të përkushtuar për çeshtje kombëtare nga fshati im". Gjocajt kan dhën luftetar duke filluar nga lufta për mbrojtjen e Hotit dhe Grudës duke ju bashkangjitur malsorve .Gjocajt dhan edhe shumë djem për mbrojtjen e Plavës-Gucisë për t'u lidhur me burrat e Jakup Ferrit si Zenun Abaz Gjocaj babai i Abaz Zenun Gjocaj i cili e la Abazin 10 vjetçar jetim duke dhënë jetën në betejën e Moraçës nga vitet 1876-1877. Ne luften e dytë, Gjocajt duke dhën për Ballin Kombëtar shumë djem për të kundershtuar robërin Sllavo-Komuniste si Haxhi Zenun Gjocaj stërnipi i Zenun Abaz Gjocaj që bën betimin në Pejë në moshën 18 vjeçare dhe duke perfunduar në luften e fundit 1998-99, ku ishin bastion i Ushtrisë Çlirimtare, s'bashku me fshatin Jasiq, ku mund te citojm edhe fjalët e Heroit te Kombit Agim Ramadanit:- " Një djal nga këto dy fshatra sa njëzet të tjerë"! Po ashtu, vlen te cekët furnizimi i terë Ushtrisë Çlirimtare me armë dhe armatim, pastaj strehimi dhe sistemimi me çdo gjë te mundshme i çdo luftetari të lirisë qe kaloj për gjatë këtyre maleve në drejtim të Shqipërisë, apo duke hyrë nga Shqipëria.
Sarah Sjöström
Sarah Fredrika Sjöström ( Suedisht: [ˈɧø̂ːstrœm] ; e lindur më 17 gusht 1993) është një notare konkurruese suedeze e specializuar në ngjarjet e frezës së lirë dhe flutur. Ajo është mbajtëse aktual e rekordeve botërore në 50 metra stil i lire ( kurs i gjatë ), 100 metra i lirë (kurs i gjatë), freestyle 200 metra ( kurs i shkurtër ), flutur 50 metra (kurs i gjatë) dhe Flutur 100 metra (kurs i gjatë dhe kurs i shkurtër). Ajo është gruaja e parë suedeze që fiton një medalje të artë olimpike në not. Ajo fitoi Kupën e Botës Gjithsej të Notit në 2017 dhe 2018 dhe ajo ka fituar 10 medalje të arta të Kampionatit Botëror.
Sjöström është notarja e vetme femër që fiton pesë medalje individuale në një Kampionat të vetëm Botëror të Aquatics në FINA dhe që nga viti 2019 ajo ka fituar gjithsej 16 medalje individuale në Kampionatet Botërore gjatë kurseve të gjata, më shumë se çdo notare femër tjetër në histori. Vetëm Michael Phelps ka fituar më shumë medalje individuale (20)
Kariera
Më 25 Janar 2016, Sjöström iu dha çmimi i radios publike suedeze Jering Award për të dytin vit radhazi.
Arritjet
Sjöström fitoi medaljen e artë në fluturën 100 m në Lojërat Olimpike Verore 2016 në Rio më 7 gusht 2016, duke vendosur një rekord Olimpik dhe Botëror me një kohë prej 55.48. Ajo fitoi një medalje të artë në flutur 100 m në Kampionatin Botëror në Romë 2009 dhe vendosi rekordin botëror. Ajo gjithashtu mori pjesë në Lojërat Olimpike Verore të vitit 2008 dhe mbaroi në vendin e 27 -të në fluturën 100-metër dhe 29-ta në 100-metërshin e pasme. Ajo gjithashtu mori pjesë në ekipin e stafetave prej 4,00 metrash në Suedi. Ata arritën të arrijnë në finale, por në finale u skualifikuan për një fillim të rremë tepër të gjatë.
Krajku (Prizren)
Krajk është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë.