cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arratisja nga burgjet e historisë
Arratisja nga burgjet e historisë me Autor Piro Misha. Shtëpia botuese: Toena. Viti i botimit 2008. Faqe 386. ISBN 978-99943-1-437-9
Brigada e VII-të Sulmuese
Brigada e VII-të Sulmuese ishte një nga brigadat më të shquara të Frontit Nacional-Çlirimtar gjatë fundit të Luftës së Dytë Botërore në Shqipëri. Komandanti ushtarak ishte Gjin Marku dhe komisar politik Kadri Hoxha. Me urdhër të Shtabit të Përgjithshëm të FNÇ, më 17 mars 1944, në Vlush të Skraparit u formua Brigada e VII Sulmuese (Br.VII S). Në rreshtat e brigadës u rreshtuan partizanë me eksperiencë në luftë të batalioneve të qarkut të Beratit, të Grupit të Skraparit, të batalionit të rinisë “Margarita Tutulani” etj. Erdhën gjithashtu dhe mjaft partizanë nga qarku i Gjirokastrës dhe nga qarku i Korçës. Në komandë të brigadës u emëruan: komandant Gjin Marku dhe pas Musa Daci; komisar Kadri Hoxha dhe më vonë oficer karriere, Qazim Kapisyzi. Kuadro dhe luftëtarë ishin dhe Adil Çarçani, zëvendës-komisar, Ramiz Alia përgjegjës i rinisë i brigadës, etj. Situata në të cilën u krijua Br. VII S ishte shumë më e favorshme nga ato në të cilat u krijuan Br. V-VI S.
Histori
Një muaj para se të formohej Brigada e VII-të Sulmuese në Vlushë të Skraparit, në Panarit ishte organizuar një mbledhje e kuadrove politikë, që kish qenë drejtuar nga Enver Hoxha. Në fotografi dallojmë Myqerem Fugën, Adil Çarçanin, Ramiz Alinë, Sadik Bocajn, Mihal Bishën, Zihni Sakon, Behar Shtyllën dhe pranë titullarit Shpresa Hoxhën (Fugën). Fotografi të tilla origjinale vuajnë nga sëmundja e retushimit, sepse në to janë fshirë disa titullarë. 60 vjetori i krijimit të Brigadës së VII-të na kujton disa nga kuadrot që përmendëm më lart, të cilët përbëjnë bërthamën e kuadrove politikë si Adil Çarçani, Myqerem Fuga, Niazi Demi, Tajar Grepcka, Ramiz Alia, Nexhmedin Ballka etj. Më vonë dolën kuadro drejtuese të kompanive të kësaj Brigade, komunistë që ashtu si e nënvizon Myqerem Fuga, u bënë promotori i celulave të kompanive dhe dhanë një kontribut të madh në forcën goditëse të Brigadës, si Foto Çami, Koli Myzeqari, (dëshmor), Skënder Libohova (dëshmor), Guçe Stropani etj.
Roli i Gjin Markut
Me të marrë urdhërin, Gjin Marku iu vu punës organizuese të kësaj Brigade. Në shtëpinë e Kahreman Yllit, në prani të Myqerem Fugës u bë organizimi i Brigadës ashtu si është dhënë në historik. Batalioni i Parë u formua kryesisht me partizanë të Qarkut të Beratit me një kompani nga Devolli, Batalioni i Dytë kryesisht me partizanë të grupit të Skraparit, ndërsa Batalioni i Tretë u formua nga partizanë të Qarkut të Gjirokastrës, me në krye Gani Nivicën (dëshmor), me një kompani nga Batalioni i Dëshnicës. Ceremonia u zhvillua më 17 mars 1944 në fshatin Vlushë të Skraparit, në atë fshat, ku dy muaj më parë nazistët gjermanë vranë 114 skraparllinj, duke përfshirë edhe ata të fshatrave Krushovë, Kapinovë e Turbehovë. I njëqindepesëmbëdhjeti, Veseli, rrojti, jetoi, për t'u treguar ditëve të pasçlirimit tmerret e luftës dhe vuajtjet e atij populli liridashës. "Vlusha vlon", "Stalini sulmon". Këto ishin parrulla e kundërparrulla të natës së parë, drejt aksionit, drejt Beratit. Në garnizonin e Beratit e kryesisht në Kuçovë kishte pak gjermanë, kryesisht kishte forca të Ballit Kombëtar dhe të Gjindarmërisë. Mbrojtja ishte organizuar kryesisht me pikëmbështetje të forta. Mund të përmendim Kalanë, Shëndëllinë, Lisin e Beçit dhe vetë kazermat ushtarake. Kuçova, vetë fusha e Otllakut dhe Ura Vajgurore kishin të tjerë garnizone mbrojtje. Këto objekte, të lidhura me copa transhe dhe hendeklidhje përbënin një mbrojtje të fuqishme, me të cilat do të përballej Brigada e VII-të. Sekreti i armikut qëndronte në shumëllojshmërinë e pozicioneve të zjarrit. Disa nga këto ishin të pushtuara dhe disa jo. Tanket nuk qëndronin në qytet. Ato afroheshin pranë kazermave vetëm kur partizanët e Brigadës së VII-të e rrezikonin qytetin. Pas urdhërit të Komandantit vinin urdhëra të tjerë, të nënshkruara nga Spiro Moisiu për çlirimin e Beratit, për përballimin e Operacionit të qershorit, për çlirimin e Kuçovës etj. Për çlirimin e Beratit dhanë ndihmesën e tyre vetë beratasit. Qysh në goditjen e parë mbi harkun e parë mbrojtës ra partizani Thoma Shqina, një nga të rinjtë e zjarrtë të këtij qyteti. Po atë ditë ra Rahmi Stropani nga treva atdhetare e Devollit. Nuk mund të numërohen aktet heroike të partizanëve nga Zona e Skraparit dhe e Dëshnicës.
Lidhje te jashtme
https://web.archive.org/web/20130515223755/http://gazetatelegraf.com/oran-frasheriperkujtohet-69-vjetori-i-formimit-te-brigades-se-7-sulmuese/
http://www.mbrojtja.gov.al/images/gazetaushtria/pdf/ushtria_14_03_2014.pdf
Arratisja nga burgjet e historisë
Çdo të thotë sot të jesh shqiptar? Si ka ndryshuar përfytyrimi që ne kemi për veten? Ç'efekt kanë pasur zhvillimet e ngjarjet traumatike të viteve të fundit në mitet, simbolet, kujtesat apo vlerat që lidhin së bashku një popull, i cili, pas një izolimi aq të gjatë nga bota e ka të vështirë të krijojë një imazh për veten?
.iq
.iq është shtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Irakut.
Homesh
Homeshi është një fshat në komunën Shupenzë në rrethin e Bulqizës të Shqipërisë.
==Bujqësia==
.iq
Këto fleta kanë qenë të pa përdorua me vite të tëra sepse menaxheri i deleguar ka qenë i burgosur për shkak akuzimit të tijë për lidhje me terroristët. Diskutimet rreth ridelegimit kan filluar në vitin gjatë invazionit të vitit 2003, kurse në vitin 2005 ridelegimi në National Communications and Media Commission (NCMC) është miratuar nga ICANN.
Homesh
Tek kulturat bujqësore në fshatin Homesh mund të përmendim kryesisht : misrin, grurin, thekrën etj.Ndërsa  drurët frutorë më të përhapur janë :molla ,dardha, qershia , gështenja,arra, kumbulla,lajthia dhe rrushi .Një rol të rëndësishëm pati gjithashtu dhe blegtoria që u zhvillua me ritme të shpejta.
=
Homeshi, edhe pse fshat, në të kaluarën ka qenë qendër politike, ekonomike dhe kulturore me rëndësi në rajonin e Grykës Vogël, por edhe në tërë krahinën. Në kalanë e Homeshit dikur mbahej kuvendi i "Nëntë Malet e Dibrës". Gjithashtu, Homeshi ishte vend për shumë manifestime dhe marrëveshje që mbanin rregullin e vendit. Një ditë në javë këtu bëhej pazar, ku mblidheshin njerëzit nga Luma deri ne Qafë të Buallit dhe nga Librazhdi e deri në Mat. Vinin këto per të kryer punët e tyre, por më tepër për tu takuar me njëri tjetrin dhe të bisedojnë për gjithçka që kishte ngjarë në vend dhe në botë, pasi dibranet e kanë pasur për traditë dhe u pëlqente shumë të flisnin dhe dëgjonin për ngjarjet e botës. Në Homesh ne çdo kohe dyert rrinin të hapura per të njohur e të panjohur. Mikpritja ka qenë karakteristike e veçantë në tërë rajonet e Dibrës. ======
Sindiklea
Sindikle (greqisht: Μυρσίνη/Mirsíni) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Συντικλιά/Sintikliá.
Policia sekrete e Ali Pashës
Policia sekrete e Ali Pashës Vëllimi 1, 2. Historia shqiptare me Autor Irakli Koçollari. Shtëpia botuese: Na. Tirane, 2009. Fq. Vellimi 1, 504, Vellimi 2, 368. ISBN 99927-988-9-0
Konventa Ndërkombëtare Progresive Baptiste
Konventa Ndërkombëtare Progresive Baptiste është një konventë e Baptistëve Afriko-amerikan duke theksuar të drejtave civile dhe drejtësisë sociale.
Policia sekrete e Ali Pashës
Libri, megjithëse mban titullin “Policia sekrete”, në përmbajtje shfaqet më i gjerë sesa tematika që lë të kuptohet titulli i tij. Është në tërësi jeta dhe vepra e Ali Pashës, e parë jo mbi dëshira subjektive, por mbi dokumentat arkivore, që pasqyrojnë në tërësi aktivitetin dhe veprën e këtij personazhi shumë të rëndësishëm të kohëve jo vetëm për Ballkanin, por edhe më gjerë. Është hisotriko-dokumentar, u referohet dokumenteve arkivore pjesa më e madhe e të cilave janë të panjohura deri më sot. Nuk do ta teproja, nëse do të thosha që burimet të cilave u jam referuar janë ende të virgjëra dhe të panjohura, si për shembull: brenda librit ka një pjesë të madhe të informacioneve, telegrameve, relacioneve që kanë bërë misionarët francezë të asaj kohe, që kanë qarkulluar nëpër territoret e Ali Pashait, e kanë takuar atë dhe kanë studiuar situatën dhe terrenet bashkë me të e, po ashtu edhe popullsinë. Një pjesë janë të arkivave britanike, përsëri nga misionarët, nga agjentë dhe nga ushtarakë britanikë. Një pjesë e vogël është nga dokumente venedikase, të cilët ishin ngulur në brigjet ballkanike dhe, natyrisht, ka burime nga dokumantacioni arkivor grek dhe ai osman. Të gjitha këto materiale që pasqyrojnë ngritjen në pushtet, qëndrimet politike të Pashait të Janinës, operacionet ushtarake, zhvillimet dhe ngritjet ekonomike, deri edhe lëvizjet sociale brenda pashallëkut gjatë kohës që Pashai jetoi dhe ushtroi pushtetin e tij, përbëjnë në tërësi sipërfaqen e kësaj vepre që flet për Ali Pashën.
Okshatinë
Okshatina është një fshat në komunën Shupenzë në rrethin e Bulqizës të Shqipërisë.
Konventa Ndërkombëtare Progresive Baptiste
Konventa u formua në Cincinnati, Ohio në 1961, nga një ndarje e "Konventës Kombëtare Baptiste, U.S.A.," të vjetër.
Lista e llojeve të sportit
\judo
.sj
.sj është shtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Ishujve Svalbard dhe Jan majen.
Këto fleta administrohen nga UNINETT Norid, por nuk janë në përdorim.
San Patricio County (Texas)
San Patricio County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
San Jacinto County (Texas)
San Jacinto County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Petro Bulgari
Petro Bulgari 1884-1957, lindi në ishullin e Nidhrës dhe ishte mik i ngushtë i Pavlo Kunduriotit.
Në vitet 1925-26 ishte komandant i marinës.
Në vitin 1945, u bë kryeministër i Greqisë për disa muaj nga prilli në tetor.
Brigada e XXVII-të Sulmuese
Brigada e njëzet e shtatë: Komandant dhe Komisar projekt organik.
Brigada e XX-të Sulmuese
Brigada e XX-të Sulmuese ka qenë një nga brigadat e Frontit Nacional-Çlirimtar nga fundi i Luftës së Dytë Botërore në Shqipëri. Kjo brigadë ka pasur komandant Riza Kodhelin dhe komisar Misto Treska.
Scurry County (Texas)
Scurry County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Sotir Kozma
Prof.Sotir Kozma është një emër i njohur i muzikës shqiptare. I diplomuar në Konservatorin e Arteve të Bukura në Bukuresht, ai shërbeu për vite me radhë në Liceun e Korçës. I njohur si një mjeshtër i muzikës, ai shquhej si përkrahës i jetës kulturore korçare, duke drejtuar edhe grupin muzikor të qytetit të Korçës, i cili më vonë bëri një emër të madh në muzikën shqiptare. Sotir Kozma është gjetur i pajetë në brigjet e lumit Tiber.
Historia e fshatit Fterra
thumb|400px|Pamje e përgjithshme:Fterra
Të përgjithshme
Edhe toponimet Galile, |Kikë, apo emrat e njerëzve |Avrec-Jevrej, |Rahile etj., janë me prejardhje hebreje dhe pa mëdyshje duhet të lidhen me vendosjen e ndonjë familjeje hebre në shekullin XVII.
Dokumentimi
Dokumenti i parë i shkruar për ekzistencën e fshatit është Defteri Osman i vitit 1431 i njohur me emrin deftri i sanxhakut shqiptar(Sûreti defter-i sancak-i Arvanid), i cili na bën të njohur se Efteran-Ifteran-Fterra, bënte pjesë në nahijen e Sopotit, kazaja e Gjirokastrës Gjirokastra, dhe kishte në atë kohë 12 hane, familje me kryefamiljar, si dhe familje të tjera që paguanin taksa më të vogla. left|thumb|Fterra ne defterin osman,të ashtëquajturin arvanit të vitit 1431 right|thumb| Faqe nga defteri osman,i ashtëquajturi arvanit Në defetrin e vitit 1583, d.m.th. pas 150 vitesh, del përsëri emri i fshatit Ifteran me 24 zjarre (shtëpi). Fshat me 60 burra. Me 30 shtëpi të krishtera. Një familje muslimane me tokë. Një familje muslimane pa tokë. Kjo tregon që myslimanizmi në Fterrë ka rrënjë më të hershme se koha e Ali Pashës. Katër beqarë. Në këtë kohë fshati i Kuçit kishte gjithsejt 20 shtëpi. Borshi 75 shtëpi. Çorraj 116 shtëpi. Emrat e familjeve që gjenden në Fterrë dhe paguajnë taksa: Nga këto mbiemra në Fterrë ka gjurmë vendesh,trojesh dhe tokash si: Prroi i Dedegjinit, Gjihile, Dukhila, Gjipogë, GjonFterra,Gjonëme. Në Toje,(në të Toje janë shtëpia dhe koshtrat e Korkute) Në troje të Nike janë Matajt. Disa nga këto mbiemra i gjen në fshatrat arbëreshe si përshëmbëll: Toja, Marini, Mëhilli,etj.
Më pas, sipas një burimi tjetër, me 45 zjarre (shtëpi).
Ne letren e dyte, ne shkurt te 1581, drejtuar papes Gregori XIII nga popullia e krahinës së Himares fshati del me emrin në formen 'Terna'
Në shekujt që vijojnë (shek.16 deri në shek.19) nuk kemi dokumente të shkruara, por historinë e fshatit do ta gjejmë në ngjarje historike të Labërisë e më gjerë, ku merr pjesë aktive në luftrat për liri e pavarësi.
Konsulli freng i Janinës (fillimi i shekullit XIX) shënonte: “Një lidhkë (milje) në lindje Borshit, gjendet Fterra, fshat shqiptar…”
Periudha bizantine
Fshatrat perreth heraherës përmenden në dokumnete si pjesë në Despotatin e Epirit.Ende ku ka një dokument që të jete  publikuar dhe te jete përmendur Fterra si emërtim.
Duhet të shkojmë deri në vitin 1581, kur mësojmë shtrirjen e saj si peshkopatë me 38 fshatra: Emrat e fshatrave janë: Duchates (Dukati), Brocoto (Brataj), Kaloierates (Kallarati), Trumbazei (Tërbaçi), Sotiriane, Balassa (Palasa), Panglades (Vagalati), Drimades (Dhërmiu), Heliates (Gjata?), Bunae (Vunoi), Chaperas (Qeparo), Kidissei (Kudhësi), Pilure (Piluri), Kuzei (Kuçi), Progonates (Progonati), Lupesei (Lopësi), Castelli, Niviza ( Nivica), Picernates (Piqeras), Benezze ( Buneci), Turnechei-Bubarei ( Nivicë-Bubarei?), Opreste (Borshi), Bajades (Vakaj), Terma (Ftera), Zagorizza (Çorraj), Caminizza (Kamenica), Fenecae (Finiqi), Damisei ( Damësi), Lecheti ( Lekli), Dragotes (Dragoti), Carianea (Karjani), Chunehiza, Pestanea (Peshtani), Bernachus, Ceproita, Aiobasileus (Shën -Vasili) dhe Zhulates108,
Periudha osmane
Afër Fterrës
Gjatë muajit gusht të vitit 1481 në viset perëndimore të Shqipërisë së Poshtme, sidomos në rajonin e Bregdetit, u zhvilluan luftime të ashpra ndërmjet shqiptarëve dhe trupave osmane. Nën drejtimin e Muzakës shqiptarët rrethuan dhe sulmuan kështjellën e Himarës dhe të Sopotit.
Për të sistemuar situaten nga pala osmane  u dergua Sulejman Pasha  vetë me 3 mijë ushtarëve. Rrugës u sulmuan dhe u shpartalluan prej shqiptarëve dhe lanë mbi 1 mijë të vrarë e robër, midis tyre ishte edhe bejlerbeu i Rumelisë, Sulejman Pasha. Ky iu dhanë si trofe lufte Gjon Kastriotit, shprehje kjo e ndjenjave të tyre të thella për Gjergj Kastriotin-Skënderbeun, si dhe të respektit që ata tregonin për veprimtarinë e djalit të tij. Me tej për të tërhequr vëmendjen e përkrahjen e shteteve evropiane për luftën e shqiptarëve, Gjoni i dërgoi mbretit të Napolit si trofe bejlerbeun e Rumelisë.
Në Fterrë
Në “Defterin” osman të vitit 1583 për Fterrën veç të tjerave shënohen edhe këto të dhëna dhe emra të kryefamiljarëve. “…Fshat me 60 burra. Me 30 shtëpi të krishtera. Një familje myslimane me tokë. Një familje myslimane pa tokë… Emrat e familjeve që gjendeshin në Fterrë dhe paguanin taksa ishin: 1.Kokë Gjini, 2.Zhupa Brati, 3.Poge Gjoni, 4.Gjok Nika, 5.Nik Mërtiri, 6.Gjira Dhima, 7.Brat Kosta, 8.Marina Andrea, 9.Gjok Mëhilli, 10.Gjon Brati, 11.Gjok Marini, 12.Gjin Kosta, 13.Niko Dhima, 14.Dhime Mëhilli, 15.Llesh Gjin Mato, 16.Gjoka Gjini, 17.Ded Gjini, 18.Gjin Hila, 19.Zhupe Hila, 20.Hasan Gjoni (familje pa tokë), 21.Zhupe Deda,(familje pa tokë), 22.Sinan Deda (familje pa tokë), 23.Iliaz Deda, 24.Sinan Aliu, 25.Memi Aliu, 26.Thoma Gjoni, 27.Gonëm Gjoni, 28.Gjik Andrea, 29.Marin Gjonio, 30.Ali Nika, 31.Hasan Toja (pa tokë), 32.Hysen Marini, 33.Marin Duka, 34.Andrea Mëhilli, 35.Golem Gjoni, 36.Mëhill Marini
Tanzimati
Në kryengritjen e vitit 1833-1834 kundër zbatimit të Reformave të Tanzimatit, fteriotet kane qene pjesemarres me arme ne dore. Në ballë të kryengritjeve labe ishte Tafil Buzi, Zenel Gjoleka, kurse Lazo Kofina (i parë) ishte komandant i çetës së Fterrës dhe këshilltar i Zenel Gjolekës. Ne 1847 sipas nje kenge popullore te kenduar ne te zone dokumentohen se ne kryengritjen e vitit 1847 në Shqipërinë e Jugut ka tre te vrare.(kenga 774 per Kabo Kabaj nga Borshi) Ne vitet 1910 Nuredin Kofina me Shaqo e Neki Mitën, Xhafer e Jashar Maton, Haxhi Gjonin, në luftime të ashpra në Delvinë, vranë komandantin e bandës andarte greke dhe e shpartalluan fare atë.
Pavarësia e Shqipërisë
Shpallja e Pavarësisë më 28 nëntor 1912 gëzoi dhe fterjotët. Për këtë është kuptimplote festa që bënë burrat e Fterrës dhe disa gra, duke u mbledhur sëbashku në qendër te fshatit, pranë ish-xhamisë, te Ulliri. Vetëm një javë më vonë, më 4 dhjetor 1912, për këtë flasin dhe vargjet e kënduara:
Lufta për trojet 1913-1914
Kështu cilësohet në të folmen e Fterrës, lufta në vitet 1913-1914, kundër andartëve grekë, që ishin njerëz të paguar, të drejtuar nga i keqnjohuri Spiro Milo, të cilët pushtuan dhe bënë masakra dhe në Fterrë
Në këtë sektor u vendosën kryesisht shtatë çeta me luftëtarë nga Golëmi dhe çeta e Nivicës dhe e Kolonjës. Mes tyre, dhe luftëtarë nga krahina të tjera.
Këto forca bashkërenditnin veprimet luftarake me çetat e Kurveleshit të poshtëm. Pozicionet e luftëtarëve të kësaj krahine zinin fill përpara malit Papadhi në rrethet e Fterrës, binte në qafën e Dërrasës në afërsi të fshatit Kuç dhe shtrihej në malet e Çikës për të shkuar pastaj në Qafën e Llogorasë, në malet e Dukatit deri ën detin Jon. Në krahun tjetër vija e luftës shtrihej në brezat përpara fshatit Picar, vazhdonte në drejtim të Shtëpëzit të Ujit të Ftohtë në grykën e Tepelenës deri buzë lumit Vjosa.
U shqua për luftë trimëresha Mene Zhupe dhe ku ranë si dëshmorë të lirisë 5 (pesë) burra ftrerjotë. Në maj 1913 ushtarë grekë erdhën në Fterrë e bene dhe masakra. Kjo i detyroi banorët të mërgonin ku të mundnin, shumica shkuan në Lumin e Vlorës dhe dimri i vitit 1913-1914 ka qenë një nga periudhat më të vështira. Në vitin 1913 Nuredin Kofina, Shaqo Mita, Xhafer Mato e Jashar Mato, Veip Mero, Haxhi Gjoni e Mato Dusha e ndoqën armikun deri ne Janinë.
Në vitet 1914 Greqia sulmoi Korçën e Gjirokastrën. Me ta u bashkuan dhe disa shqiptarë të Himarës, që i ranë të parët Fterrës me qellim që ta djegin e ta shfarrosin krejt. Në keto sulme ata vranë Adem e Muço Gjonin, Zeno Gjonin, Habil Dhulin, Lame Mehmetin, Muço Maton, Mato Zhupën. Populli emigroi Lumit të Vlorës, ku ca nga të ftohtit, ca nga uria, ca nga semindjet, u gjymtuan rendë me njerëz e mall. Kjo kala duhej të gjunjëzohej. Për këtë u dërgua një anije e flotës luftarake greke dhe e qëllonte me top kalanë e Borshit.
Goditja mbi pozicionet e vendasve bëhet në njëkohë nga toka dhe nga deti. Andartët me luftime mundohen të përparojnë në drejtim të Fterrës.
Ferrojët ngritën disa prita përballë fshatit.
Më në fund dhe Fterra ra. Pushtuesit sapo vunë këmbë, grabitën gjithçka dhe dogjën të gjitha shtëpitë e fshatit. Mbetën të vrarë 3 vetë.
U prenë të tëra pemët frutore dhe grunjërat. Në të njëjtën kohë si dhe në fshatra të tjera u dogjën 80 shtëpi. Nga fterra u detyruan të mërgojnë si muhexhirë në Vlorë, 431 fshatarë duke jetuar në kushte shumë të vështira ekonomike.
Në pranverën e 1914-tës burrat e fshatit, të organizuar në çeta, së bashku me çetat e tjera arritën të përzënë ushtarët grekë dhe u rikthyen në fshat. Rindërtuan shtëpitë e djegura. Në vjeshtë të vitit 1916, fshati ishte ripërtërirë dhe arriti të hapë shkollën fillore në gjuhën shqipe, me mësues Selim Gjonikë. Pas katër vitesh zhvillohet Lufta e Vlorës (1920). Çeta e fshatit, me mbi 40 luftëtarë, nën komandën e Xhafer Shehut, u rreshtua në luftë kundër forcave italiane dhe së bashku me gjithë luftëtarët e tjerë të Labërisë, arritën të çlirojnë Vlorën.
Lufta e Vlorës ( 1920 )
Mori pjesë dhe Çeta e Fterrës e përbërë nga 48 burra e djem fterjotë. Komandant çete ishte avokati, Xhafer Shehu. Fterra i këndoi:
Në Luftën e Vlorës me 1920 Fterra mori pjese me çeten e saj me 48 burra nën drejtimin e komandantit Xhafer Shehu.
Në këtë çetë të Fterrës bënin pjesë: Xhafer Shehu, Xhafer Mato, Jashar Mato, Adem Lona, Xhevdet Braho, Mustafa Mehmeti, Ismail Bezhani, Tahsin Elezi, Asllan Brinja, Huso Zhupa, Esheref Mita, Nimet Mita, Shaqo Mita, Neirn Zani, Ago Dusha, Mato Dusha, Kamber Brinja e të tjere. Dhe në ndihmë të tyre Jahja Mato, Shefqet shkurti, Dervish shkurti, Ismail Haxhiu, Zilfo Malo, Kadri Gjoni, Xhafo Brinja, Mustehak Çallo, Xhemil Mehmeti, Avdul Mita etj.
San Saba County (Texas)
San Saba County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Historia e fshatit Fterra
Lufta e Vlorës ( 1920 )
Pas katër vitesh zhvillohet Lufta e Vlorës (1920). Çeta e fshatit, me mbi 40 luftëtarë, nën komandën e Xhafer Shehut, u rreshtua në luftë kundër forcave italiane dhe së bashku me gjithë luftëtarët e tjerë të Labërisë, arritën të çlirojnë Vlorën.
Më 1924, fterriotët mbështesin Qeverinë e Nolit. Demokratë si Tasin Elezi, Ismail Bezhani me shokë, për përkrahjen që i dhanë qeverisë së re, internohen me vone në Krujë dhe Gjirokastër.
Revolucioni i qershorit
Më 1924, fterriotët mbështesin Qeverinë e Fan Nolit. Demokratë si Tasin Elezi, Ismail Bezhani me shokë, për përkrahjen që i dhanë qeverisë së re, internohen me vone në Krujë dhe Gjirokastër.
Republika dhe mbretëria nën Zogun
Disa të rinj ndoqën studimet e mesme në Normalen e Elbasanit, në Gjimnazin e Gjirokastrës e të Tirana/Tiranës, etj. dhe formuan brezin e parë të intelektualëve me arsim të mesëm.
Lufta e Dytë Botërore
Lufta Italo-Greke
Në fillim të Luftës Italo-Greke, Fterra, si grykë e Kurveleshit, u bë front lufte. Ushtria greke e vendosur në Fterre bombardohej nga artileria e aviacioni italian. Në fillim ushtria greke e më pas ushtria italiane dëmtuan rëndë ekonominë e fshatit. Pasojat e Luftës së Dytë Botërore u ndien që në fillimet e saj.
Gradualisht filloi dhe rezistenca ndaj pushtuesve. Një moment me rëndësi shënon mbledhja e popullit që u bë tek Kroi i Bedrinit. U formua çeta vullnetare dhe keshilli nacionalclirimtar prej 5 vetash me kryetar Hiqmet Çallon. Në gusht çeta mori pjesë në çlirimin e Kuçit dhe të Kurveleshit, qe mbeti zonë e lirë. Më 27 janar 1943 çeta e fshatit ju bashkua çetës “Hajredin Tremishti” në sulmin që iu bë fashistëve italianë në postbllokun e Borshit, ku ra dëshmor Fuat Mato. Me pasoja të rënda ishte Operacioni i Dimrit i vitit 1943-44 dhe ai i qershorit 1944. Gjatë Luftës Nacionalçlirimtare gjithë fshati mbështeti fuqimisht luftën dhe u rreshtua i tëri në anën e fitimtarëve. Atë e dëshmojnë veprimtaria aktive e çetave territoriale, ku rol të veçantë luajti rinia komuniste e fshatit dhe pjesëmarrja e dhjetra partizanëve në luftën për çlirimin e vendit. Në këtë luftë heroike dhanë jetën dëshmorët Hiqmet Dusha, Turhan Mato e Fuat Mato, Azem Çeli, Osman Memi e Shaqo Mita. Vlen te vecojme se :Në shkurt 1943 Fterra dërgon përfaqësues në mbledhjen që u bë në Kuç e në Progonat për pajtimin e gjaqeve;
Nga maji deri ne korrik  te  vitit 1944 ne Fterre ka qene stacionur ne  shtepine e Matove nje mision anglez. Shoqerus i tyre ka qene Hiqmeti ( nga Gjirokastra) (Poshi???)
Lufta Antifashiste Nacionalçlirimtare
LANC si pjese e boshtit antifashist e rreshtuar perkrah forcave perparimtare  te  kohes pati zhvillimet  e veta  edhe ne Fterre.
Fterra, Portë e Kurveleshit, u bashkua masivisht me Frontin Nçl. Mori pjesë aktive në luftën kundër pushtuesve dhe e mbështeti atë me të gjitha mundësitë reale të tij.
Çeta e Fterrës u krijua më 27 qershor 1942 me 25 vetë, e cila më vonë pati 55 anëtarë. Ndërsa, në formacionet partizane morën pjesë 45 fterjotë, kryesisht, në Brigadat: e parë, e gjashtë, e tetë, e dymbëdhjetë, e nëntëmbëdhjetë, e tjera. Familjet fterjote, edhe në Galisht e kudo që ishin me bagëti në malet e Fterrës dhe të Borshit, u bënë baza të rëndësishme të luftës partizane. Fterra ka 6 (gjashtë) dëshmorë të Luftës Antifashiste Nçl., si dhe 4 viktima, midis tyre 1 grua. Gjatë kësaj lufte në Fterrë u dogjën nga pushtuesit 40 shtëpi. Meritë të veçantë për organizimin e Fterrës në Frontin Nçl. ka mësuesi dhe komisari Hiqmet Dusha, që u bë organizatori kryesor i tërë veprimtarisë politike dhe luftarake për Fterrën dhe fterjotët. Dhe në vazhdim të tij, Mehmet Dusha e Safet Memi.
Vlen te vecojme se :Në shkurt 1943 Fterra dërgon përfaqësues në mbledhjen që u bë në Kuç e në Progonat për pajtimin e gjaqeve;
Këshilli nacinalçlirimtarë
U formua më 27 qershor 1942 te Kroi i Bedrinit. Në mbledhjen e fshatit, më 27 qershor 1942, ku i deleguar ishte Bedri Spahiu, u zgjodh Këshilli Nacionalclirimtar me 5 veta. Kryetar u zgjodh Mehmet Çallo. Gjatë luftës më shumë kohë në këshill në Fterrë kanë punuar Mehmet Çallo, Safet Memi, Shaban Mita, Lame Xhama, Sherif Dusha, Neim Zani, Bastri Dauti, Halil Mato, Qazim Gjoni, Belul Brinja, Shefqet shkurti, Kamber Brinja, Zilfo Malo etj.
Po në këtë mbledhje u formua çeta vullnetare, midis tyre mund të përmendim: Shuquri Sadikaj, Dervish shkurti, Adem Lona, Fuat Mato, Pasho Zhupa, Mustehak Çallo, Nuri Mita, Veip Mero, Zihni Mero, Malo Malaj, Razip Gjoni, Kamber Brinja etj. Komandant i pare i cetes u zgjodh IIjaz Kofina dhe zevendeskomandant Muhedin Haderi. Pergjegjes politik u caktua Hiqmet Dusha dhe ndihmës Shaban Mita. Kryetar u caktua Mehmet Çallo, detyrë që e kreu, me pak ndërprerje, deri në Çlirim. Këshilli i Fterërs i kreu me korrektesë detyrat e tij në Fterrë dhe në marrëdhënie me fshatrat fqinje, si detyrat luftarake dhe ato paqësore brenda e jashtë fshatit. Luajti një rol të veçantë në ruajtjen dhe forcimin e unitetit të Fterrës dhe të fterjotëve, ashtu si dhe me fshatrat fqinje.
Si kryetarë këshilli në Fterrë, për një kohë më të shkurtër, kanë qenë edhe Bastri Dauti e Belul Brinja.
Çeta e Fterrës
Në këtë çetë të Fterrës bënin pjesë: Xhafer Shehu, Xhafer Mato, Jashar Mato, Adem Lona, Xhevdet Braho, Mustafa Mehmeti, Ismail Bezhani, Tahsin Elezi, Asllan Brinja, Huso Zhupa, Esheref Mita, Nimet Mita, Shaqo Mita, Neirn Zani, Ago Dusha, Mato Dusha, Kamber Brinja e të tjere. Dhe në ndihmë të tyre Jahja Mato, Shefqet shkurti, Dervish shkurti, Ismail Haxhiu, Zilfo Malo, Kadri Gjoni, Xhafo Brinja, Mustehak Çallo, Xhemil Mehmeti, Avdul Mita etj.
Organizimi politik
Celula e partisë u krijua më 17 korrik 1943 me katër anëtarë, në shtëpinë e Shaban Mitës. Përgjegjës i celulës u zgjodh Mehmet Dusha. Hiqmet Dusha e Iljaz Kofina kishin kaluar në formacionet partizane, të cilët deri atëhere bënin pjesë në celulën e Kurveleshti të Poshtëm. Në muajin dhjetor 1943 përgjegjës politik u caktua Safet Memi, detyrë që e mbajti deri në Çlirim.
Në veprimtarinë e kësaj celule, gjatë luftës, janë shquar: Hiqmet Dusha, Iljaz Kofina, Shaban Mita, Mehmet Dusha, Eqrem Kofina, Bilal Dusha, Safet Memi, Dilaver shkurti.
Strukurat shtetërore pas Luftës së Dytë Botërore
Më 1946, u ngrit komisioni për rindërtimin e fshatit; më 25 nëntor 1955 u inagurua hidroçentrali i fshatit; më 10 mars 1956 u krijua kooperativa bujqësore; më 16 tetor 1961 u krijua kooperativa e bashkuar Borshi-Fterra-Çorraj. Kushtet gjeografike dhe etnografike te Kurveleshit kanë bërë që organizimi administrativ i fshatit të ndryshojë disa herë. Në vitet 30 qendra e prefekturës ishte Gjirokastra dhe nënprefektura ne Gusmar. Kjo strukturë organizative u trashëgua edhe në vitet e para pas çlirimit. Më 1949, me krijimin e qarkut të Vlorës, Fterra dhe fshatrat e Kurveleshit të Poshtëm kaluan në vartësi të Vlorës. Në fillim të viteve ‘60, përsëri ndryshon struktura administrative, Fterra dhe Çorraj kaluan në administrim të rrethit të Sarandës.
.so
.so është shtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Somalisë.
Rixhirimi
Në film, një remake (sqt. riprodhim apo rixhirimi) është një version i ri i një filmi të publikuar më parë ose versioni i ri i burimit (luajtur, roman, ngjarje, strip, etj.) të një filmi të prodhuar më parë.
.so
Për shkak të mos ekzistimit të një qeverie të pranueshme në Somali diskutimet rreth këaj shtese të fletave janë ndërprerë dhe tëgjitha faqet që kan ezistuar janë mbyllur, kurse regjistrime të reja nuk lejohen.
Brraka
Brraka është një nga lagjet më të vjetra të qytetit të Tiranës. Lagjia e Brrakës shtrihet në pjesën veriperëndimore të qendërs së qytetit të Tiranës, duke u kufizuar në Veri nga Unaza e Mesme midis Stacionit të Trenit dhe Zogut të Zi; Rrugës së Durrësit dhe Fortuzit në Jug dhe Bulevardit Zog I në Lindje.
Përmendja e parë e kësaj lagjeje të vjetër na vjen në fillim të viteve 1700 si nocion zonal i qytetit. Emri Brrakë vjen nga Bërrakë që do të thotë vend ku buron ujë dhe rri amull, moçalishte; vend i ulët që e zë uji shpejt. Është e vërtetuar se në këtë zonë të Tiranës, mund të dalë ujë fosil edhe në thellësinë 5 metra.
Në vitet 1880 Brraka ishte një lagje e mirëfilltë e Tiranës, pronë e familjeve të pasura tiranase dhe kishte disa shtëpi të tipit kullë dy katëshe me tulla balte dhe tra druri. Në këtë kohë, përreth këtyre shtëpive u ngulën me lejen e pronarëve të tokave edhe pjestarë të komunitetit rom, të cilët u shërbenin këtyre familjeve në punët bujqësore dhe tregtare.
Sot Brraka përshkohet mespërmes nga një rrugë e sistemuar, me një kalim, me trotuare nga të dy anët, ndriçim, godina banimi, institucione të ndryshme, dhe biznese. Rruga mban emrin e Haxhi Hysni Dalliut, hoxhë, studiues, veprimtar i çështjes kombëtare, i persekutuar nga regjimi osman për veprimatëritë e tij atdhetare dhe predikimin e një islami tolerant.
Brraka sot përfaqëson një potencial të madh ekonomik për zhvillimin dhe zgjerimin e qytetit dhe reflekton bashkëjetesën në harmoni të banorëve autoktonë dhe të ardhurve rishtazi nga i gjithë vendi. Brraka është një lagje më e madhe.Brraka eshtë 12 cm gjithëse.Brraka zhvillon më shumë dhe reflekton këtë bashkëjetesë në këtë harmoni më shumë.
Dydhomësia
Dydhomësia është një lloj legjislativi, i ndarë në dy kuvende, dhoma ose shtëpi të veçanta, i njohur si një legjislaturë dydhomësh. Dydhomësia dallohet nga njëdhomësia, në të cilën të gjithë anëtarët diskutojnë dhe votojnë si një grup i vetëm. Në 2015, rreth 40% e legjislaturave kombëtare në botë janë dydhomësh dhe rreth 60% janë njëdhomësh.
Shpesh, anëtarët e dy dhomave zgjidhen me metoda të ndryshme, të cilat ndryshojnë nga juridiksioni në juridiksion. Kjo shpesh mund të çojë që dy dhomat të kenë përbërje shumë të ndryshme anëtarësh.
Miratimi i legjislacionit parësor shpesh kërkon një shumicë të njëkohshme - miratimin e shumicës së anëtarëve në secilën nga dhomat e legjislaturës. Kur është kështu, legjislatura mund të quhet shembull i dydhomëshit të përsosur. Megjithatë, në shumë sisteme parlamentare dhe gjysmë-presidenciale, shtëpia ndaj së cilës është përgjegjës ekzekutivi (p.sh Dhoma e Komunave të Mbretërisë së Bashkuar dhe Kuvendi Kombëtar i Francës) mund të rrëzojnë dhomën tjetër (p.sh Dhoma e Lordëve të Mbretërisë së Bashkuar dhe Senati i Francës) dhe mund të konsiderohet si një shembull i dydhomëshit të papërsosur. Disa legjislatura qëndrojnë në mes të këtyre dy pozicioneve, me një dhomë në gjendje të rrëzojë tjetrën vetëm në rrethana të caktuara.
Historia e legjislaturave dydhomëshe
Kuvendi Britanik shpesh quhet " Nëna e Parlamenteve " (në fakt një citim i gabuar i John Bright, i cili vërejti në 1865 se "Anglia është Nëna e Parlamenteve") sepse Kuvendi Britanik ka qenë model për shumicën e sistemeve të tjera parlamentare, dhe aktet e tij kanë krijuar shumë kuvende të tjera. Prejardhja e dydhomësisë britanike mund të gjurmohet në vitin 1341, kur Commons u mblodhën veçmas nga fisnikëria dhe kleri për herë të parë, duke krijuar atë që në fakt ishte një Dhomë e Sipërme dhe një Dhomë e Ulët, me kalorësit dhe banoret e ulur në këtë të fundit. Kjo dhomë e sipërme u bë e njohur si Dhoma e Lordëve nga viti 1544 e tutje, dhe Dhoma e Ulët u bë e njohur si Dhoma e Komunave, e njohur kolektivisht si Dhoma e Kuvendit.
Shumë kombe me kuvende kanë imituar në një farë mase modelin britanik të "tre niveleve". Shumica e vendeve në Evropë dhe në Komonuelth kanë organizuar në mënyrë të ngjashme kuvende me një kryetar shteti kryesisht ceremonial që hap dhe mbyll zyrtarisht kuvendin, një dhomë të madhe të zgjedhur të ulët dhe (ndryshe nga Britania) një dhomë të sipërme më të vogël.
Etërit Themelues të Shteteve të Bashkuara favorizuan gjithashtu një legjislaturë dydhomëshe. Ideja ishte që Senati të ishte më i pasur dhe më i mençur. Megjithatë, Benjamin Rush e pa këtë dhe vuri në dukje se "ky lloj sundimi është pothuajse gjithmonë i lidhur me pasurinë". Senati u krijua për të qenë një forcë stabilizuese, jo e zgjedhur nga zgjedhësit me shumicë, por e zgjedhur nga ligjvënësit e shtetit. Senatorët do të ishin më të ditur dhe më të qëllimshëm - një lloj fisnikërie republikane - dhe një kundërvënie ndaj asaj që James Madison e shihte si "ndryshueshmërinë dhe pasionin" që mund të thithte Dhomën.
Ai vuri në dukje më tej se "Përdorimi i Senatit është të konsistojë në procedimin e tij me më shumë gjakftohtësi, me më shumë sistem dhe me më shumë mençuri, sesa dega popullore". Argumenti i Madison-it bëri që Framers t'i jepnin Senatit prerogativa në politikën e jashtme, një fushë ku qëndrueshmëria, diskrecioni dhe kujdesi konsideroheshin veçanërisht të rëndësishme. Ligjvënësit e shtetit zgjodhën Senatin dhe senatorët, duhej të posedonin pasuri të konsiderueshme për t'u konsideruar të denjë dhe mjaftueshëm të ndjeshëm për këtë pozicion. Në vitin 1913, kaloi Amendamenti i 17-të, i cili mandatonte zgjedhjen e senatorëve me votë popullore dhe jo me legjislaturat shtetërore.
Si pjesë e Kompromisit të Madh, Etërit Themelues shpikën një arsyetim të ri për dydhomësh, në të cilin Senati kishte një numër të barabartë delegatësh për çdo shtet dhe Dhoma kishte përfaqësues nga popullsitë përkatëse.
Arsyetimi për dydhomësh dhe kritika
"A formidable sinister interest may always obtain the complete command of a dominant assembly by some chance and for a moment, and it is therefore of great use to have a second chamber of an opposite sort, differently composed, in which that interest in all likelihood will not rule. Një interes i tmerrshëm i keq mund të marrë gjithmonë komandën e plotë të një asambleje dominuese rastësisht dhe për një moment, dhe për këtë arsye është e dobishme të kemi një dhomë të dytë të një lloji të kundërt, të përbërë ndryshe, në të cilën ky interes sipas të gjitha gjasave do të jo sundim."
- Walter Bagehot
Ka pasur një sërë arsyetimesh të paraqitura në favor të dydhomëshit. Shtetet federale e kanë miratuar shpesh atë dhe zgjidhja mbetet e njohur kur dallimet ose ndjeshmëritë rajonale kërkojnë përfaqësim më të qartë, me dhomën e dytë që përfaqëson shtetet përbërëse. Megjithatë, justifikimi më i vjetër për dhomat e dyta - duke ofruar mundësi për mendime të dyta rreth legjislacionit - ka mbijetuar. Për shtetet që konsiderojnë një marrëveshje të ndryshme kushtetuese që mund të zhvendosë pushtetin në grupime të reja, dydhomësh mund të kërkohet nga grupet hegjemonike aktualisht, të cilët përndryshe do të parandalonin çdo ndryshim strukturor (p.sh. diktaturat ushtarake, aristokraci).
Ndërgjegjësimi në rritje për kompleksitetin e nocionit të përfaqësimit dhe natyrën shumëfunksionale të legjislativave moderne mund të jetë duke ofruar arsyetime të reja fillestare për dhomat e dyta, megjithëse këto përgjithësisht mbeten institucione të kontestuara në mënyra që nuk janë dhomat e para. Një shembull i polemikave politike në lidhje me një dhomë të dytë ka qenë debati mbi kompetencat e Senatit të Kanadasë ose zgjedhja e Senatit të Francës.
Marrëdhënia midis dy dhomave ndryshon: në disa raste, ato kanë fuqi të barabartë, ndërsa në të tjera, një dhomë është qartësisht superiore në kompetencat e saj. E para ka tendencë të jetë rasti në sistemet federale dhe ato me qeveri presidenciale. E dyta ka tendencë të jetë rasti në shtetet unitare me sisteme parlamentare. Ekzistojnë dy rryma mendimi: kritikët besojnë se dydhomëshi i bën reformat kuptimplote politike më të vështira për t'u arritur dhe rrit rrezikun e bllokimit - veçanërisht në rastet kur të dyja dhomat kanë pushtete të ngjashme - ndërkohë që përkrahësit argumentojnë meritat e " kontrollit dhe ekuilibrit" të ofruar nga modeli dydhomësh, për të cilin ata besojnë se ndihmon në parandalimin e legjislacionit të keq-menduar.
.tp
.so është shtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Timorit Lindor.
Aleksandër Diomidi Qiriako
Aleksandër Diomidi Qiriako 1874-1951, lindi në Athinë dhe ishte nipi i Dhimitër Qiriakos.
Studioi drejtësi në universitetin e Vajmarit dhe më pas punoi si pedagog në Berlin dhe si rektor dhe profesor në Greqi.
Edgar de Wahl
197px|djathtas Edgar Alexei Robert von Wahl ose de Wahl (23 gusht 1867 – 9 mars 1948) ishte një mësues, matematikan dhe gjuhëtar gjerman i Balltikut. Ai është më i famshëm për të qenë krijuesi i Interlingue (i njohur si Occidental gjatë gjithë jetës së tij), një gjuhë e ndërtuar natyraliste e bazuar në gjuhët indo-evropiane, e cila u botua fillimisht në 1922.
De Wahl u lind në Olwiopol (sipas disa burimeve në Bohopil, një qytet aty pranë   ), Guvernatori Kherson, Perandoria Ruse (tani pjesë e Pervomaisk, Mykolaiv Oblast, Ukrainë). Familja kaloi disa vite në Ukrainë, pasi babai i de Wahl-it punoi atje si inxhinier hekurudhor. Pas kësaj, familja qëndroi për disa vite në Talin dhe më pas u transferua në Shën Petersburg. Wahl studioi atje dhe më pas filloi shërbimin në Marinën Perandorake Ruse. Duke filluar nga viti 1894, de Wahl punoi si mësues në Talin.
De Wahl u bë fillimisht një adhurues i Volapük pasi u njoh me gjuhën nga Waldemar Rosenberger (një koleg i babait të de Wahl) dhe filloi të kompozonte një leksik për terminologjinë detare. Disa muaj më vonë në 1888 ai zbuloi një broshurë mbi gjuhën esperanto në një librari dhe u bë një mbështetës i fortë i gjuhës së re. Një nga përdoruesit e parë të Esperantos, ai këshilloi L. L. Zamenhof në disa pika të gramatikës dhe fjalorit. Pas disa vitesh ai braktisi Esperanton pas votimit të dështuar për reformimin e gjuhës në 1894 (de Wahl ishte një nga të paktët që votoi për një reformë krejtësisht të re), dhe në dekadat në vijim ai punoi për problemin e formës ideale të një ndërkombëtare gjuhë ndihmëse.
Në vitin 1922, de Wahl botoi një "çelës" të një gjuhe të re, Occidentale, dhe numrin e parë të një periodike të titulluar Kosmoglott (më vonë Cosmoglotta), shkruar në atë gjuhë. Në vitet në vijim, de Wahl mori pjesë në diskutime rreth Occidental dhe lejoi që gjuha të zhvillohej gradualisht si rezultat i rekomandimeve të përdoruesve të saj. Pas fillimit të Luftës së Dytë Botërore në vitin 1939, ai kishte vetëm kontakte të përhershme me lëvizjen oksidentaliste, e cila ishte përqendruar në Zvicër. Ai u bë anëtar i Komitetit të Këshilltarëve Gjuhësorë, pjesë e Shoqatës Ndërkombëtare të Gjuhëve Ndihmëse, e cila do të prezantonte Interlingua në 1951.
Vitet e fundit të jetës së De Wahl i kaloi në një spital psikiatrik në Talin, Estoni, ku ai u dërgua në vitin 1944. Shtëpia e tij në Talin ishte shkatërruar nga bombardimet ajrore në vitin 1943 dhe ai ishte burgosur për një kohë pas mbërritjes. i trupave naziste në qytet për refuzimin e transferimit në Gjermani si një gjerman etnik, dhe më pas i shpëtuar nga miqtë e tij të cilët argumentuan për paqëndrueshmërinë e tij mendore dhe nevojën për t'u zhvendosur në spital. Me shtëpinë e tij të shkatërruar, ai mbeti në spitalin psikiatrik pas luftës dhe vdiq atje në vitin 1948. Menjëherë pas kësaj, në vitin 1949, emri i Occidental u ndryshua në Interlingue. Më vonë, në vitin 1951, u zbulua Interlingua, duke tërhequr shumë përdorues të shquar të Interlingue-s, duke përfshirë Ric Berger dhe André Schild.
Ndue Dedaj
Publicist, shkrimtar dhe studiues. Lindur me 22. 04. 1957 në Shëngjergj (Kaçinar), Mirditë. Arsimin fillor e kreu në Kalor (Lezhë), arsimin 8-vjeçar dhe të mesëm në Rrëshen, arsimin e lartë në Fakultetin Gjuhë-Letërsi të Universitetit “Luigj Gurakuqi” Shkodër (1979-1983), arsimin pasuniversitar (kursi i kritikës letrare) në Fakultetin Histori-Filologji të Universitetit të Tiranës (1986-1987). Ka punuar mësues i letërsisë në Gjimnazin e Rrëshenit, punonjës i shërbimit psikologjik në shkollat e Mirditës etj. Pjesëmarrës në seminare dhe trajnime kombëtare për Arsimin, në Tiranë e rrethe, si dhe jashtë vendit, në Vjenë (Austri), Brno (Çeki) me “Kultur-Kontakt” etj. Me 1994 krijon Shtëpinë Botuese “Mirdita”, duke qenë redaktor letrar i rreth 300 tituj librash artistikë, monografikë etj. Nga viti 2000 e në vazhdim është kryetar i Lidhjes Kulturore Austri-Mirditë (KÖM); hartues dhe drejtues miniprojektesh arsimore, kulturore, botimesh - me fondacione dhe organizata humanitare, si SOROS (AEDP), KOMPAS (Co-Plan), World Vision-Albania, Caritasi Austriak etj.
Kontributet krijuese si autor ngërthejnë disa fusha: a) publicistikë, ese. b) krijimtari letrare (poezi, prozë). c) studime të profilit historik.
Publicistikë: Bashkëpunon me shtypin periodik që nga mesi i viteve ’70, si reporter i lirë i gazetës “Zëri i Rinisë” dhe organe të tjera: “Bashkimi”, “Zëri i popullit”, “Puna”; shtypin letrar: gazetën “Drita”, revistën “nëntori” etj. Laureuar në fushën e gazetarisë, me çmim të parë për reportazhin më të mirë të vitit, “Zëri i Rinisë” (1988), çmimin “Arshi Pipa” nga revista “Kuvendi”, Miçigan (2011). Pas 90-ës ka bashkëpunuar me gazetat e pavarura: “Koha Jonë”, “Aleanca”, “Shekulli” etj. me reportazhe, portrete, reçensa, opinione, intervista, etj., duke qenë lëvrues i zellshëm i gjinive dhe llojeve të ndryshme publicistike. Nga viti 2006 e në vazhdim është analist i pavarur në gazetën “Shqip”, ku ka trajtuar tema të mprehta social-politike, si dhe një varg esesh të zgjedhura, reportazhesh etj.
Ndër esetë e publikuara kanë spikatur: Vajet dhe vajtimoret e Mirditës, “Mirdita në histori dhe etnokulturë”, 2001; Libromania, epidemia e shkrimanëve, “Koha Jonë”, 6 gusht 2003; Balada e Nuses së Vdekur, “Shekulli”, 31 janar 2005, “Tema” 12 gusht 2007; Përqasje midis Edipit Mbret dhe një legjende mirditase, “Shqip” 2006; Ismail Kadare, mes letërsisë dhe biografisë, “Shqip”, 17 nëntor 2006; Epopeja homerike e një rruge (Durrës-Prishtinë), “Shqip”, 22 maj 2009; Musine Kokalari, triptik për një disidente shqiptare, “Shqip”, 29 shtator 2010; Martin Camaj drejt Panteonit, “Shqip”, 26 tetor 2010; Nënë Tereza, përmasat planetare të një lumnim-shenjtërimi (Misioni-Miti-Modeli), “Shqip”, 30 nëntor 2010; Një histori e pabesueshme me “Lahutën e Malcis'”, “Shqip”, maj 2011; Një panteton kombëtar në Has të Thatë (Kosovë), “Bota sot”, shtator 2011, etj.
Libra artistikë:
Libra studimorë, monografikë:
Bashkautor:
Ndue Dedaj mban titullin "Qytetar Nderi" i Komunës Kaçinar. Banon në Rrëshen. I martuar, me tre fëmijë.
Referimet: - Dhori Qiriazi, mbi vëllimin poetik “Këndej kaloi koha”. - Ndoc Gjetja, për profilin si krijues. - Dhimitër Xhuvani, mbi romanin “Shembja”. - Prof. Dr. Fatbardha Fishta (Hoxha), mbi romanin “Shembja” - Preç Zogaj, për publicistikën (lëvrimin e reportazhit) etj. - Hamit Boriçi, në përmbledhjen “Gazetarë dhe publicistë shqiptarë” (2005). - Maksim Gjinaj, në Bibliografi e historisë së shtypit shqiptar (2003). - Prof. Dr. Ismet Elezi, mbi librin “Kanuni dhe koha e sotme” (2001). - Akademik Zef Mirdita, mbi librin studimor “Toka e katedraleve” (1996). - Akademik Mark Tirta, për librin “Toka e katedraleve”. - Dr. Pal Doçi, për veprën “Toka e katedraleve”. - Fatos Baxhaku, për veprën “Kanuni mes kuptimit dhe keqkuptimit”. - Dr. Dom Nikë Ukgjini, për veprën “Kanuni mes kuptimit dhe keqkuptimit”. - Akademik Kolec Topalli, për veprën “Kanuni mes kuptimit dhe keqkuptimit”. - Miho Gjini, Mjeshtër i Madh, krtikë për veprën letrare.
Garat automobilistike
right|230px right|230px Automobilizmi është garë në të cilën pjesëmarrësish bëjnë garime me automobila.
Alphonse Matejka
Alphonse Matejka (9 janar 1902 në St. Gallen, Zvicra - 27 tetor 1999 në La Chaux-de-Fonds, Zvicra) ishte një mbështetës i famshëm i gjuhës artificiale të quajtur Interlingue.
Përpjekjet gjuhësore
Alphonse Matejka ishte në gjendje të fliste disa gjuhë romantike dhe gjermanike. Ai gjithashtu fliste rusisht, duke qenë në gjendje të shkruante për një revistë ruse dhe madje të përkthente në atë gjuhë për Akademinë Ruse të Shkencave.
Ai u angazhua në lëvizjen Ido. Megjithatë, ai filloi të mbështeste Occidental në 1937.
Në vitin 1942 ai botoi botimin e parë të librit shkollor OCCIDENTAL die internationale Welthilfssprache. Ajo u pasua në 1945 nga Wörterbuch Occidental-Deutsch e Deutsch-Occidental. Ky libër u bazua në veprat e Joseph Gär dhe Ric Berger. Pasi emri i gjuhës u ndryshua në Interlingue, ai shkroi dhe përditësoi librin ''Interlingue die natürliche Welthilfssprache, für Millionen geschaffen, von Millionen verstanden. Vollständiger Lehrgang në 20 Lektionen''.
Mitologjia
Fjala mitologji (nga Gjuha Greke μύϑος mythos, një tregim, dhe λόγος logos, fjalim ose argument) nënkupton tregimin e miteve - historive që një kulturë specifike beson dhe përdor të mbinatyrshmen për të interpretuar ngjarje natyrore dhe për të shpjeguar natyrën e universit dhe njerëzimit.
Mitologjia shqiptare
Shqiptarët kanë një pasuri të madhe mitologjike por ende të pa studiuar. Tashmë dihet që figura si Zanat, Orat po dhe figura të tjera si Katallani me një Sy janë pjesë e rrëfimeve dhe e botëkuptimeve mitologjike të hershme por ndonjëherë edhe te vona shqiptare. Shpesh ato kane edhe ndryshime qofte fonetike në emërtim por edhe vlera sipas rajonit.
Historia e mitologjisë
Të dhëna dhe analiza më të plota gjenden në veprat e albanologëve të njohur, siç ka qenë, p.sh., Hani, Nopça, Durham, Lamberci, dhe shumë të tjerë. Autorë shqiptarë dhe mbledhës të materialeve të mitologjisë sonë popullore ka shumë, të cilët në revista të ndryshme (p.sh., “Leka”, “Hylli i Dritës”, “Drita” etj…), ose në botime të tjera kanë dhënë kontribut të vlefshëm për njohjen dhe ruajtjen e kësaj pjese të rëndësishme të kulturës shpirtërore të popullit tonë.
Figura të mitologjisë
Disa nga figurat e mitologjisë popullore janë: