cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pandemi
Në të ardhmen
Raporti i 'epokës së pandemive' në tetor 2020 nga Platforma Shkencore Ndërqeveritare e Politikës së Kombeve të Bashkuara mbi Biodiversitetin dhe Shërbimet e Ekosistemit, shkruar nga 22 ekspertë në një larmi fushash, tha se shkatërrimi antropogjen i biodiversitetit po hap rrugën drejt epokës së pandemisë, dhe mund të rezultojë në deri në 850,000 viruse që transmetohen nga kafshët - veçanërisht zogjtë dhe gjitarët - te njerëzit. "Rritja eksponenciale" e konsumit dhe tregtisë së mallrave të tilla si mishi, vaji i palmës dhe metalet, lehtësuar kryesisht nga kombet e zhvilluara dhe një popullsi njerëzore në rritje, janë faktorët kryesorë të këtij shkatërrimi. Sipas Peter Daszak, kryetari i grupit që prodhoi raportin, "nuk ka asnjë mister të madh për shkakun e pandemisë Covid-19, ose për ndonjë pandemi moderne. Të njëjtat aktivitete njerëzore që nxisin ndryshimin e klimës dhe humbjen e biodiversitetit gjithashtu çojnë në rrezik pandemik përmes ndikimeve të tyre në mjedisin tonë. " Opsionet e propozuara të politikës nga raporti përfshijnë taksimin e prodhimit dhe konsumit të mishit, goditjen e tregtisë ilegale të kafshëve të egra, heqjen e specieve me rrezik të lartë nga tregtia e ligjshme e kafshëve të egra, eliminimin e subvencioneve për bizneset që janë të dëmshme për botën natyrore dhe krijimin e një rrjeti global të mbikëqyrjes.
Shpërthime të dukshme
parapamje| Aztekët që vdesin nga sëmundja e lisë, Kodi Firenz (hartuar 1540–1585) djathtas|parapamje| Gdhendje bashkëkohore e Marsejës gjatë Murtajës së Madhe të Marsejës, 1720–1721 parapamje| Titujt e gazetave të Çikagos 1918 pasqyrojnë strategjitë moderne të zbutjes për [[Gripi spanjoll|gripin spanjoll, të tilla si ventilimi i shtuar, arrestimet për mos mbajtjen e maskave të fytyrës, inokulimet e sekuencuara, kufizimet në madhësinë e turmës, mbyllja selektive e bizneseve, ora e ndalimit dhe bllokimet. ]] Në historinë njerëzore, në përgjithësi janë zoonozat si gripi dhe tuberkulozi ato që përbëjnë shumicën e shpërthimeve të përhapura, që rezultojnë nga zbutja e kafshëve. Ka pasur një numër epidemish veçanërisht të rëndësishme që meritojnë të përmenden më lart shkatërrimin "thjesht" të qyteteve:
Takimet midis eksploruesve evropianë dhe popullatave në pjesën tjetër të botës shpesh prezantuan epidemi të virulencës së jashtëzakonshme. Sëmundja vrau një pjesë të popullsisë vendase të Ishujve Kanarie në shekullin e 16-të ( Guanches ). Gjysma e popullsisë vendase të Hispaniola në 1518 u vra nga lisë. Lisë gjithashtu shkatërroi Meksikën në vitet 1520, duke vrarë 150,000 vetëm në Tenochtitlán, përfshirë perandorin dhe në Peru në vitet 1530, duke ndihmuar pushtuesit evropianë. Fruthi vrau edhe dy milion vendas meksikanë në shekullin e 17-të. Në vitet 1618–1619, lisë shfarosi 90% të amerikanëve vendas të Gjirit të Massachusetts. Gjatë viteve 1770, lisë vrau të paktën 30% të Paqësorit Veri-Perëndimor të Amerikës Vendas. Epidemitë e lisë në vitet 1780–1782 dhe 1837–1838 sollën shkatërrim dhe shpopullim drastik midis indianëve të fushës. Disa besojnë se vdekja e deri në 95% të popullsisë amerikane vendase të Botës së Re u shkaktua nga evropianët që prezantuan sëmundje të Botës së Vjetër si lisë, fruthit dhe gripit. Gjatë shekujve, evropianët kishin zhvilluar shkallë të lartë të imunitetit të tufave ndaj këtyre sëmundjeve, ndërsa popujt autoktonë nuk kishin imunitet të tillë.
Lisë e shkatërroi popullsinë vendase të Australisë, duke vrarë rreth 50% të Australianëve Vendas në vitet e para të kolonizimit Britanik. Gjithashtu vrau shumë Maori të Zelandës së Re. Në vitet 1848–49, rreth 40,000 nga 150,000 Hawaiians vlerësohet të kenë vdekur nga fruthi, kolla e mirë dhe gripi. Sëmundjet e paraqitura, veçanërisht lisë, zhdukën gati popullsinë vendase të Ishullit të Pashkëve. Fruthi vrau më shumë se 40,000 Fijianë, afërsisht një e treta e popullsisë, në 1875, dhe në fillim të shekullit të 19 shkatërroi popullsinë Andamaneze. Popullsia Ainu u ul në mënyrë drastike në shekullin e 19-të, për shkak të një numri të madh të sëmundjeve infektive të sjella nga kolonët japonezë që derdhen në Hokkaido.
Studiuesit arritën në përfundimin se sifilizi u transportua nga Bota e Re në Evropë pas udhëtimeve të Columbus. Gjetjet sugjeruan se evropianët mund të kishin bartur bakteret tropikale jonnereale, ku organizmat mund të ishin shndërruar në një formë më vdekjeprurëse në kushte të ndryshme të Evropës. Sëmundja ishte më shpesh fatale sesa sot. Sifilizi ishte një vrasës i madh në Evropë gjatë Rilindjes. Midis 1602 dhe 1796, Kompania Hollandeze e Indisë Lindore dërgoi gati një milion evropianë për të punuar në Azi. Në fund të fundit, më pak se një e treta u kthyen në Evropë. Shumica vdiq nga sëmundjet. Sëmundja vrau më shumë ushtarë britanikë në Indi dhe Afrikën e Jugut sesa luftën.
Qysh në vitin 1803, Kurora Spanjolle organizoi një mision ( ekspedita Balmis ) për të transportuar vaksinën e lisë në kolonitë Spanjolle dhe për të vendosur programe vaksinimi masive atje. Deri në vitin 1832, qeveria federale e Shteteve të Bashkuara krijoi një program vaksinimi të lisë për amerikanët vendas. Nga fillimi i shekullit të 20-të e tutje, eliminimi ose kontrolli i sëmundjeve në vendet tropikale u bë një forcë lëvizëse për të gjitha fuqitë koloniale. Epidemia e sëmundjes së gjumit në Afrikë u arrestua për shkak të ekipeve lëvizëse që kontrolluan sistematikisht miliona njerëz në rrezik. Në shekullin e 20-të, bota pa rritjen më të madhe të popullsisë së saj në historinë njerëzore për shkak të një rënie në shkallën e vdekshmërisë në shumë vende si rezultat i përparimeve mjekësore. Popullsia e botës është rritur nga 1.6 miliard në 1900 në rreth 6.8 miliard në 2011. Ethet Dengue : Dengue përhapet nga disa lloje të mushkonjave femra të tipit Aedes, kryesisht A. aegypti. Virusi ka pesë lloje; infeksioni me një lloj zakonisht i jep imunitet të përjetshëm atij lloji, por vetëm imunitet afatshkurtër ndaj të tjerëve. Infeksioni pasues me një lloj tjetër rrit rrezikun e komplikimeve të rënda. Një numër i testeve janë në dispozicion për të konfirmuar diagnozën, përfshirë zbulimin e antitrupave ndaj virusit ose ARN-së së tij.
Kolera
Që kur u bë e përhapur në shekullin e 19-të, kolera ka vrarë dhjetëra miliona njerëz.
Gripi
parapamje
Tifoja
Tifoja nganjëherë quhet "ethe kampi" për shkak të modelit të tij të flakërimit në kohë grindjesh. (Njihet gjithashtu si "ethe gaol" dhe "ethe anije", për zakonet e saj të përhapjes së egër në lagje të ngushta, siç janë burgjet dhe anijet. ) Duke u shfaqur gjatë Kryqëzatave, ajo pati ndikimin e saj të parë në Evropë në 1489, në Spanjë. Gjatë luftimeve midis spanjollëve të krishterë dhe myslimanëve në Granada, spanjollët humbën 3,000 nga viktimat e luftës dhe 20,000 nga tifoja. Në 1528, Francezët humbën 18,000 trupa në Itali dhe humbën epërsinë në Itali nga Spanjollët. Në 1542, 30,000 ushtarë vdiqën nga tifoja ndërsa luftonin osmanët në Ballkan.
Gjatë Luftës Tridhjetëvjeçare (1618–1648), rreth tetë milionë gjermanë u vranë nga murtaja bubonike dhe tifoja. Sëmundja gjithashtu ka luajtur një rol të madh në shkatërrimin e Napoleonit 's Grande Armee në Rusi në 1812. Gjatë tërheqjes nga Moska, më shumë personel ushtarak francez vdiqën nga tifoja sesa u vranë nga rusët. Nga 450,000 ushtarë që kaluan Neman në 25 Qershor 1812, më pak se 40,000 u kthyen. Më shumë personel ushtarak u vranë nga 1500 deri në 1914 nga tifoja sesa nga veprimet ushtarake. Në fillim të vitit 1813, Napoleoni ngriti një ushtri të re prej 500,000 vetësh për të zëvendësuar humbjet e tij ruse. Në fushatën e atij viti, më shumë se 219,000 ushtarë të Napoleonit vdiqën nga tifoja. Tifoja luajti një faktor kryesor në urinë e madhe të Irlandës. Gjatë Luftës së Parë Botërore, epidemitë e tifos vranë më shumë se 150,000 në Serbi. Kishte rreth 25 milion infeksione dhe 3milion vdekje nga tifoja epidemike në Rusi nga viti 1918 deri më 1922. Tifos gjithashtu vrau të burgosur të shumtë në kampet naziste të përqendrimit dhe kampet sovjetike të robërve të luftës gjatë Luftës BotëroreII Më shumë se 3.5 milion robër sovjetikë vdiqën nga 5.7 milion në paraburgim nazist.
Lisë
parapamje| Lija ishte një sëmundje ngjitëse e shkaktuar nga virusi i variolës. Sëmundja vrau rreth 400,000 evropianë në vit gjatë viteve të mbylljes së shekullit të 18-të. Gjatë shekullit të 20-të, vlerësohet se lisë ishte përgjegjëse për 300-500 milion vdekje. Kohët e fundit në fillim të viteve 1950, rreth 50 milion raste të lisë ndodhën në botë çdo vit. Pas fushatave të suksesshme të vaksinimit gjatë shekujve 19 dhe 20, OBSH certifikoi zhdukjen e lisë në dhjetor 1979. Deri më sot, lisë është e vetmja sëmundje infektive njerëzore që është çrrënjosur plotësisht, dhe një nga dy viruset infektive që janë çrrënjosur ndonjëherë, së bashku me dëmtuesit e rinderit.
Fruthi
Historikisht, fruthi ishte i përhapur në të gjithë botën, pasi është shumë ngjitës. Sipas Programit Kombëtar të Imunizimit të SHBA, deri në vitin 1962 90% e njerëzve ishin infektuar me fruth nga mosha 15 vjeç. Para se vaksina të prezantohej në 1963, kishte rreth tre deri në katër milion raste në SH.B.A çdo vit. Fruthi vrau rreth 200 milion njerëz në të gjithë botën gjatë 150 viteve të fundit. Vetëm në vitin 2000, fruthi vrau rreth 777,000 në të gjithë botën nga 40 milion raste në të gjithë botën.
Tuberkulozi
parapamje| Në vitin 2007, prevalenca e TB për 100,000 njerëz ishte më e larta në Afrikën Sub-Sahariane, dhe ishte gjithashtu relativisht e lartë në vendet aziatike, p.sh. [[India .]] Një e katërta e popullsisë aktuale të botës është infektuar me Mycobacterium tuberculosis dhe infeksionet e reja ndodhin me një shpejtësi prej një në sekondë. Rreth 5-10% e këtyre infeksioneve latente përfundimisht do të përparojnë në sëmundje aktive, e cila, nëse nuk trajtohet, vret më shumë se gjysmën e viktimave të saj. Çdo vit, tetë milion njerëz sëmuren me tuberkuloz dhe dy milion vdesin nga sëmundja në të gjithë botën. Në shekullin e 19-të, tuberkulozi vrau rreth një të katërtën e popullsisë së rritur të Evropës; deri në vitin 1918, një në gjashtë vdekje në Francë ishte shkaktuar ende nga tuberkulozi. Gjatë shekullit të 20-të, tuberkulozi vrau afërsisht 100 milion njerëz. TB është ende një nga problemet më të rëndësishme shëndetësore në botën në zhvillim. Në vitin 2018, Tuberkulozi bëhet shkaku kryesor i vdekjes nga një sëmundje infektive, me afro 1.5 milion vdekje në të gjithë botën.
Lebra
Lebra, e njohur gjithashtu si sëmundja e Hansen, shkaktohet nga një bacil, Mycobacterium leprae. Shtë një sëmundje kronike me një periudhë inkubacioni deri në pesë vjet. Që nga viti 1985, 15 milion njerëz në të gjithë botën janë shëruar nga lebra.
Historikisht, lebra ka prekur njerëzit që prej të paktën 600 pes. Shpërthimet e lebrës filluan të ndodhin në Evropën Perëndimore rreth vitit 1000 pas Krishtit. Leprosoria e shumta, ose spitalet e lebrozëve, dolën në Mesjetë ; Matthew Paris vlerësoi se në fillim të shekullit të 13-të, kishte 19,000 prej tyre në të gjithë Evropën.
Malarja
parapamje| Prevalenca e malaries në të kaluarën dhe ato aktuale në 2009 Malaria është e përhapur në rajonet tropikale dhe subtropikale, duke përfshirë pjesë të Amerikave, Azisë dhe Afrikës. Çdo vit, ka afërsisht 350–500 milion raste të malaries. Rezistenca ndaj ilaçeve paraqet një problem në rritje në trajtimin e malaries në shekullin 21, pasi rezistenca tani është e zakonshme kundër të gjitha klasave të ilaçeve antimalarike, përveç artemisininës.
Malaria dikur ishte e zakonshme në pjesën më të madhe të Evropës dhe Amerikës së Veriut, ku tani është për të gjitha qëllimet inekzistente. Malaria mund të ketë kontribuar në rënien e Perandorisë Romake. Sëmundja u bë e njohur si " ethe romake ". Plasmodium falciparum u bë një kërcënim real për kolonistët dhe njerëzit autoktonë kur u fut në Amerikë së bashku me tregtinë e skllevërve. Malaria shkatërroi koloninë Jamestown dhe shkatërroi rregullisht Jugun dhe Midwest të Shteteve të Bashkuara. Deri në vitin 1830, ai kishte arritur në Paqësorin Veriperëndim. Gjatë Luftës Civile Amerikane, kishte më shumë se 1.2 milion raste të malaries në mesin e ushtarëve të të dy palëve. Shtetet e Bashkuara të Jugut vazhduan të preken me miliona raste të malaries në vitet 1930.
Ethet e verdha
Ethet e verdha kanë qenë burim i disa epidemive shkatërruese. Qytetet deri në veri si New York, Filadelfia dhe Boston u goditën nga epidemitë. Në 1793, një nga epidemitë më të mëdha të etheve të verdha në historinë e SH.B.A. vrau deri në 5,000 njerëz në Filadelfia - afërsisht 10% e popullsisë. Rreth gjysma e banorëve ishin larguar nga qyteti, përfshirë Presidentin George Washington. Një shpërthim tjetër i madh i sëmundjes goditi Luginën e Lumit Misisipi në 1878, me vdekje të vlerësuara në rreth 20,000. Ndër vendet më të goditura ishte Memfisi, Tenesi, ku 5,000 njerëz u vranë dhe mbi 20,000 u larguan, atëherë përfaqësonin mbi gjysmën e popullsisë së qytetit, shumë prej të cilëve nuk u kthyen më. Në kohërat koloniale, Afrika Perëndimore u bë e njohur si "varri i të bardhit" për shkak të malaries dhe etheve të verdha.
Rezistenca ndaj antibiotikëve
Mikroorganizmat rezistentë ndaj antibiotikëve, ndonjëherë të referuar si " superbugs ", mund të kontribuojnë në rishfaqjen e sëmundjeve të cilat aktualisht kontrollohen mirë. Për shembull, rastet e tuberkulozit që janë rezistente ndaj trajtimeve tradicionalisht efektive mbeten një shkak i shqetësimit të madh për profesionistët e shëndetit. Çdo vit, gati gjysmë milioni raste të reja të tuberkulozës rezistente ndaj shumë ilaçeve (MDR-TB) vlerësohet të ndodhin në të gjithë botën. Kina dhe India kanë shkallën më të lartë të tuberkulozit rezistent ndaj shumë ilaçeve. Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) raporton se afërsisht 50 milion njerëz në të gjithë botën janë të infektuar me MDR TB, me 79 përqind të atyre rasteve rezistente ndaj tre ose më shumë antibiotikëve. Në vitin 2005, 124 raste të MDR TB u raportuan në Shtetet e Bashkuara. Tuberkulozi shumë rezistent ndaj ilaçeve ( XDR TB ) u identifikua në Afrikë në 2006, dhe më pas u zbulua se ekzistonte në 49 vende, përfshirë Shtetet e Bashkuara. Ka rreth 40,000 raste të reja të XDR-TB në vit, vlerëson OBSH.
Në 20 vitet e kaluara, bakteret e zakonshme duke përfshirë Staphylococcus aureus, Serratia marcescens dhe Enterococcus, kanë zhvilluar rezistencë ndaj antibiotikëve të ndryshëm si vancomycin, si dhe klasave të tëra të antibiotikëve, të tilla si aminoglikozidet dhe cefalosporinat. Organizmat rezistentë ndaj antibiotikëve janë bërë një shkak i rëndësishëm i infeksioneve të lidhura me kujdesin shëndetësor (nozokomial) (HAI). Për më tepër, infeksionet e shkaktuara nga shtame të fituara nga komuniteti i Staphylococcus aureus ( MRSA ) rezistente ndaj meticilinës në individë të ndryshëm të shëndetshëm janë bërë më të shpeshta vitet e fundit.
Ethet hemorragjike virale
Ethet virale hemorragjike si sëmundja e virusit Ebola, ethet Lassa, ethet Rift Valley, sëmundja e virusit Marburg, ethet hemorragjike Boliviane dhe ethet hemorragjike Krime-Kongo janë sëmundje shumë ngjitëse dhe vdekjeprurëse, me potencialin teorik të bëhen pandemi. Aftësia e tyre për t'u përhapur në mënyrë efikase sa të shkaktojë një pandemi është e kufizuar, megjithatë, pasi transmetimi i këtyre viruseve kërkon kontakt të ngushtë me vektorin e infektuar, dhe vektori ka vetëm një kohë të shkurtër para vdekjes ose sëmundjes serioze. Për më tepër, koha e shkurtër midis një vektori që bëhet infektiv dhe shfaqjes së simptomave lejon që profesionistët mjekësorë të karantinojnë shpejt vektorët dhe t'i parandalojnë ata të mbajnë patogjenin diku tjetër. Mund të ndodhin mutacione gjenetike, të cilat mund të rrisin potencialin e tyre për të shkaktuar dëm të përhapur; kështu që vëzhgimi i afërt nga specialistët e sëmundjeve ngjitëse meritohet. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2016)">nevojitet citim  ]
Koronaviruset
Koronaviruset (CoV) janë një familje e madhe e viruseve që shkaktojnë sëmundje duke filluar nga ftohja e zakonshme deri te sëmundjet më të rënda siç janë Sindroma Frymëmarrjes e Lindjes së Mesme (MERS-CoV) dhe Sindroma e Rëndë e Frymëmarrjes Akute (SARS-CoV-1). Një farë e re e koronavirusit (SARS-CoV-2) shkakton sëmundjen Coronavirus 2019, ose COVID-19, cila u deklarua si një pandemi nga OBSH në 11 Mars 2020.
Disa koronavirusë janë zoonotikë, domethënë transmetohen midis kafshëve dhe njerëzve. Hetimet e hollësishme zbuluan se SARS-CoV-1 u transmetua nga macet e kumbullave te njerëzit, dhe MERS-CoV nga devetë dromedare tek njerëzit. Disa koronavirusë të njohur po qarkullojnë në kafshë që nuk kanë infektuar ende njerëz. Shenjat e zakonshme të infeksionit përfshijnë simptoma të frymëmarrjes, ethe, kollë, gulçim dhe vështirësi në frymëmarrje. Në raste më të rënda, infeksioni mund të shkaktojë pneumoni, sindromë akute të distresit respirator, dështim të veshkave dhe madje vdekje. Rekomandimet standarde për të parandaluar përhapjen e infeksionit përfshijnë larjen e rregullt të duarve, mbulimin e gojës dhe hundës kur kolliteni dhe teshtini, gatuani plotësisht mishin dhe vezët, mbani një maskë fytyre dhe shmangni kontaktin e ngushtë me këdo që shfaq simptoma të sëmundjes së frymëmarrjes të tilla si kollitja dhe teshtitja. Distanca e rekomanduar nga njerëzit e tjerë është gjashtë metra, një praktikë që zakonisht quhet distancim shoqëror.
Sindroma e rëndë respiratore akute
Pas shpërthimit të SARS - it, në 2003 mjeku italian Carlo Urbani (1956–2003) ishte i pari që identifikoi sindromën e rëndë të frymëmarrjes akute ( SARS ) si një sëmundje e re dhe rrezikshme ngjitëse, megjithëse ai u infektua dhe vdiq. Shkaktohet nga një koronavirus i quajtur SARS-CoV-1. Veprimi i shpejtë nga autoritetet shëndetësore kombëtare dhe ndërkombëtare siç është Organizata Botërore e Shëndetësisë ndihmoi në ngadalësimin e transmetimit dhe përfundimisht prishi zinxhirin e transmetimit, i cili i dha fund epidemive të lokalizuara përpara se ato të bëheshin një pandemi. Sidoqoftë, sëmundja nuk është çrrënjosur dhe mund të shfaqet sërish. Kjo garanton monitorimin dhe raportimin e rasteve të dyshimta të pneumonisë atipike.
H5N1 (gripi i shpezëve)
Në shkurt 2004, virusi i gripit të shpezëve u zbulua tek zogjtë në Vietnam, duke rritur frikën e shfaqjes së llojeve të reja të variantit. Ka frikë se nëse virusi i gripit të shpendëve kombinohet me një virus të gripit njerëzor (në një zog ose një njeri), nëntipi i ri i krijuar mund të jetë shumë ngjitës dhe shumë vdekjeprurës për njerëzit. Një nëntip i tillë mund të shkaktojë një pandemi globale të gripit, e ngjashme me gripin spanjoll ose pandemitë e vdekshmërisë më të ulët si gripi aziatik dhe gripi i Hong Kongut.
Nga tetori 2004 deri në shkurt 2005, rreth 3,700 paisje testimi të gripit aziatik 1957 u përhapën aksidentalisht nëpër botë nga një laborator në SH.B.A.
Alembon
Alembon është një komunë në Francë. Alembon bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 597 banorë dhe sipërfaqe prej 8.97 km².
Pandemi
H5N1 (gripi i shpezëve)
Në maj 2005, shkencëtarët u bënë thirrje urgjente kombeve që të përgatiten për një pandemi globale të gripit që mund të godasë deri në 20% të popullsisë së botës.
Deri në Nëntor 2007, shumë raste të konfirmuara të llojit H5N1 ishin identifikuar në të gjithë Evropën. Sidoqoftë, deri në fund të Tetorit, vetëm 59 njerëz kishin vdekur si rezultat i H5N1, i cili ishte atipik i pandemive të mëparshme të gripit.
Gripi i shpezëve nuk mund të kategorizohet si një “pandemi” sepse virusi nuk mund të shkaktojë akoma transmetim të qëndrueshëm dhe efikas nga njeriu tek njeriu. Rastet deri më tani njihen se janë transmetuar nga zogu te njeriu, por që nga dhjetori 2006 kishte pasur disa (nëse kishte) raste të transmetimit të provuar nga njeriu në njeri. Viruset e rregullta të gripit krijojnë infeksion duke u lidhur me receptorët në fyt dhe mushkëri, por virusi i gripit të shpezëve mund të lidhet vetëm me receptorët e vendosur thellë në mushkëritë e njerëzve, duke kërkuar kontakt të ngushtë dhe të zgjatur me pacientë të infektuar, dhe kështu duke kufizuar personin me personin transmetim.
Virusi Zika
Një shpërthim i virusit Zika filloi në 2015 dhe u intensifikua fuqimisht gjatë fillimit të 2016, me më shumë se 1.5 milion raste në më shumë se një duzinë vendesh në Amerikat. Organizata Botërore e Shëndetësisë paralajmëroi se Zika kishte potencialin të bëhej një pandemi globale shpërthyese nëse shpërthimi nuk kontrollohej.
Pasojat ekonomike
Në vitin 2016, komisioni mbi një Kuadër Global të Rrezikut Shëndetësor për të Ardhmen vlerësoi se ngjarjet e sëmundjes pandemike do t'i kushtonin ekonomisë globale mbi 6 trilionë dollarë në shekullin 21 - mbi 60 miliardë dollarë në vit. I njëjti raport rekomandoi shpenzimin e 4.5 miliardë dollarëve në vit në aftësitë globale të parandalimit dhe reagimit për të zvogëluar kërcënimin e paraqitur nga ngjarjet pandemike, një shifër që Grupi i Bankës Botërore ngriti në 13 miliardë dollarë në një raport të vitit 2019. Beenshtë sugjeruar që kosto të tilla të paguhen nga një taksë mbi aviacionin sesa nga, për shembull, tatimet mbi të ardhurat, duke pasur parasysh rolin vendimtar të trafikut ajror në transformimin e epidemive lokale në pandemi (duke qenë i vetmi faktor i konsideruar në gjendjen e modelet e artit të transmetimit të sëmundjes me rreze të gjatë ).
Pandemia COVID-19 2019-2020 pritet të ketë një efekt të thellë negativ në ekonominë globale, potencialisht për vitet që vijnë, me ulje të konsiderueshme të PBB-së të shoqëruara me rritje të papunësisë të shënuara në të gjithë botën. Ngadalësimi i aktivitetit ekonomik gjatë pandemisë COVID-19 pati një efekt të thellë në emetimet e ndotësve dhe gazeve serë. Reduktimi i ndotjes së ajrit dhe aktiviteti ekonomik i lidhur me të gjatë një pandemie u dokumentua së pari nga Alexander F. Më shumë për pandeminë e murtajës së Vdekjes së Zezë, duke treguar nivelet më të ulëta të ndotjes në 2000 vitet e fundit që ndodhin gjatë asaj pandemie, për shkak të 40 deri në 60% shkalla e vdekjeve përmes Eurazisë.
Metafora
Metafora është perdorimi i nje fjale ne nje kuptim te ngjashem, por te ndryshem nga kuptimi i saj i zakonshem duke e lidhur me nje fjale tjeter, pa te cilen nuk do te perdorej ne menyre te zakonshme.Perdorimi i metafores i thekson tiparet e ngjashmerise ose perkundrazi, nary shiner e sendeve apo te fenemoneve mbi te cilen shkrimtari deshiron te terheqe vemendjen tone. Metafora mbiemer quhet epiteti seks .
Funksioni
Shumë teoriciene e percaktojne metaforen si krahasim te shkurtuar,ku shprehet vetem pjesa e dyte e tij. Studiues te tjere e quajne metaforen mbartje kuptimi,si zevendesim te kuptimit te nje fjale tjeter nga nje fushe e botes qe na rrethon,ne nje fushe tjeter. Meqenese dukurite dhe sendet e botes mund t'i ngjajne njera-tjetres nga ane te nfryshme,kemi edhe lloje te ndryshme metaforash te shprehura : -me folje (udha dredhon, deti qeshte, -me emra (telat e zemres, ai eshte cakall) -me mbiemra (det i terbuar)
Shtëpia e Filip Kumatit (Kol Kolanit)
Shtëpia e Filip Kumati (kol Kolani) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Familja Gjika
parapamje|Stema e familjës Gjika|alt= parapamje|Gjergj Gjika Familja Gjika (rumanisht: Familia Ghica) është një nga familjet më të vjetra fisnike të Rumanisë, anëtarët e së cilës ishin aktiv në Vllahi, Moldavi dhe në Mbretërinë e Rumanisë. Kjo familje ka prejardhje shqiptare nga Velesi.
Historia
parapamje|Pallati i familjës Gjika|alt= Të parët e familjes Gjika largohen prej Velesit dhe vendosen në Kostandinopojë në kërkim të një jete më të mirë. Ata u morën me tregti dhe arritën të hynin në lagjen fanari, ku qëndronin të krishterët e pasur të perandorisë. E vazhduan profesionin e tregtarit, madje edhe Gjergj Gjika, themeluesi i dinastisë, e ushtronte këtë profesion kur u njoh me kryevezirin me origjinë shqiptare, Mehmed Pashë Qyprilliu, i cili e ndihmoi të ngjiste shkallët e rangut shoqëror dhe i hapi dyert e pushtetit. Familja Gjika, ndoshta në kohën e Gjergjit, shpërngulet nga Kostandinopoja dhe vendoset në territoret rumune, që përfitonin prej statusit të Dar al sulli, toke e pajtimit, që u lejonte këtyre territoreve të kishin strukturat e tyre politike, administrative dhe ushtarake, pra të kishin vetëqeverisje të plotë të brendshme, ndërsa politikën e jashtmen ishin të detyruar ta harmonizonin me shtetin osman, sipas parimit se principata danubjane do të ishin miku i mikut dhe armiku i armikut të Perandorisë Osmane. Me ndihmën e kryevezirit shqiptar Mehmet Pashë Qypriliut dhe princit shqiptar Vasil Lupi, natyrisht duke pasur edhe miratimin e sulltanit, themeluesi i dinastisë Gjika u përzgjodh për të sunduar Moldavinë dhe pastaj Vllahinë. Përgjegjshmëria në kryerjen e detyrës, respekti i madh që kjo familje fitoi, si dhe kontributet që dhanë në konsolidimin e të dyja principatave bënë që pjesëtarë të tjerë të familjes, njëri pas tjetrit, për dyqind e pesëdhjetë vjet radhazi, të drejtojnë fillimisht në principata e Vllahisë dhe të Moldavisë dhe pastaj në Rumaninë e bashkuar. Pjesëtarë të familjes Gjika u lidhën me anë të martesave me shumë familje të shquara aristokratike evropiane dhe dhanë personalitete të shumtë. Për arsye politike, pas vendosjes në Rumani të regjimit komunist, shumë prej tyre u larguan nga Rumania dhe emigruan në qendrat e mëdha botërore: Nju Jork, Uashington, Berlin, Drezden, Vjenë etj., duke lënë gjurmët e tyre në këto qytete. Megjithatë, gjurmët e familjes Gjika në Rumani janë të pranishme kudo dhe pjesëtarët e kësaj dinastie, krenarë për origjinën e tyre, vazhdojnë të japin ndihmesën e tyre për zhvillimin e shtetit dhe të shoqërisë rumune.
Anëtarët e familjes
Princat e Vllahis
Princat e Moldaviës
Kryeministrat e Rumanisë
Të tjerët
La Mure-Argens
La Mure-Argens është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Mure-Argens ka një popullsi prej 342 banorë dhe sipërfaqe 34.73 km², me një dendësi prej 10 banor/km².
Sedini
Sedini (Sèddini) është një komunë në Itali në provincën Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 40.51 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 350 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.339 banorë.
Tronget
Tronget është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Tronget ka një popullsi prej 919 banorë dhe sipërfaqe 31.06 km², me një dendësi prej 30 banor/km².
Janua linguarum reserata
parapamje| Faqja e parë e botimit në anglisht të veprës me titull "Janua linguarum reserata" nga viti 1656 Janua linguarum reserata (Dera e hapur e gjuhëve, shpesh e përkthyer gabim si Porta e Gjuhëve dhe të ngjashme) është një libër shkollor i shkruar nga filozofi dhe pedagogu çek Jan Amos Komenski në vitin 1629. Ai u botua në vitin 1631 në Leszno dhe shpejt u përkthye në shumicën e gjuhëve evropiane.
Sfondi
Në vitin 1628, kur Habsburgët lejuan vetëm fenë katolike në monarkinë e tyre, shumë vëllezër çekë gjetën mërgim në Leszno, në Poloninë Katolike, ku protestantët toleroheshin. Komenenski formuloi idenë se gjuha nuk mund të mësohet pa lidhje me gjërat. Ai gjithashtu pa një lidhje të ngushtë midis gjuhës dhe njohurive, të cilat ai i konsideronte të kufizuara. Miqtë e tij e bindën që t'i shprehte këto ide në libra, nga të cilët Janua linguarum reserata ishte i pari. Komenski u frymëzua nga një libër shkollor latino-spanjoll i quajtur Janua linguarum, i botuar në Salamanca në vitin 1611 nga një murg hibernian William Bathe (ose Bateus). Libri u botua në vitin 1617 në Londër në katër gjuhë (dy të tjerat janë anglisht dhe frëngjisht). Ky botim ndoshta iu shfaq Komenskit nga John Jonston.
Përbërja dhe variacionet
Ajo u botua me emrin e plotë Janua linguarum reserata sive seminarium linguarum et scientiarum omnium (Dera e hapur e gjuhëve, ose shtrati i farës së të gjitha gjuhëve dhe shkencave). Përafërsisht 8000 fjalë janë vendosur në 1000 fjali të ndara në rreth 100 kapituj. Një version i thjeshtuar (rreth 1000 fjalë në shtatë kapituj) për fillestarët u botua me emrin Vestibulum në vitin 1932. Janua linguarum ... u përshtat gjithashtu për skenën në vitin 1953–54 dhe u botua në Sárospatak me emrin Schola ludus seu encyclopaedia viva. Ndahet në tetë pjesë dhe zhvillohet në Aleksandri nën udhëheqjen e Ptolemaeus Filadelfus. Personazhet kryesore të këshilltarëve të moshave të ndryshme janë Platoni, Eratostheni, Apolloni i Rodosit, Plini Plaku dhe Sokrati. Numri i aktorëve në tetë shfaqjet varion nga 33 (VI) deri në 88 (III).
Jehona dhe përkthimet
Komenski u befasua nga pritja entuziaste që pati libri. Ai lidhur më këtë shkroi: "Nuk mund ta imagjinoja… që ky libër fëmijëror [do të] pritej me miratim universal nga bota e ditur. Këtë ma tregoi numri i burrave që më uruan suksese të përzemërta me zbulimin tim të ri dhe numri i përkthimeve në gjuhë të huaja. Sepse, jo vetëm që libri u përkthye në dymbëdhjetë gjuhë evropiane, pasi unë vetë i kam parë këto përkthime (latinisht, greqisht, bohem, polonisht, gjermanisht, suedisht, holandisht, anglisht, frëngjisht, spanjisht, italisht dhe hungarisht), por edhe në gjuhët aziatike - arabisht, turqisht dhe persisht - dhe madje edhe në mongolishten, e cila kuptohet nga të gjitha Inditë Lindore."Janë 101 botime në bibliotekat çeke të botuara gjatë jetës së Komenskit; 18 botime të tjera u botuan para fundit të shekullit XVII. Në shekullin XVIII, interesi u dobësua dhe u botua vetëm dhjetë herë. Në disa botime u quajt Janua linguarum ... aurea ; disa te tjere kane Porta ne vend te Januas. Një Januae linguarum reseratae vestibulum e thjeshtuar u botua më shumë se 40 herë gjatë jetës së Komenskit dhe u përkthye në 8 gjuhë.
Otto von Guericke
parapamje|otto von guericke Otto von Guericke.(1602-1686). Ishte fizikant dhe matematikant i njohur gjerman. Lindi ne Madgeburg te Gjermanise. Ai u be i njohur per zbulimin e pompes se vakumit e cila u njoh si hemisfera e Madgeburgud. Ai u detyrua ta bente kete gje per arsye qe te gjendej supozimi i gabuar i Aristotelit se natyra e urren vakumin. ai u be i njohur edhe per shpikjen e gjeneratorit elektrostatik, dhe per shpikjen e Anemoskopit. Vdiq ne moshen 83 vjeqare me 21 maj 1686.
shpikjet dhe zbulimet me te njohura
1.Pompa e vakumit
2.Gjeneratori Elektrostatik.
3.Anemoskopi.
Zugarramurdi
Zugarramurdi ështënjë komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baztan, të provincës Navarre, në Navarre. Zugarramurdi ka 243 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 5.6 km2.
Lumi Aura (Finlandë)
250px|parapamje|djathtas|Aura rrjedh përmes [[Halinen.]] Aura (finlandisht Aurajoki; suedisht Aura å) është një lum në jug-perëndim të Finlandës. Burimet i ka në qytetin Oripää, dhe rrjedh nëpër Pöytyä, Aura dhe Lieto para se të derdhet në Detin Arkipelag në mes të qytetit Turku. Ujërat e lumit Aura janë ngjyrë kafe. Gjatësia e përgjithshme e lumit është rreth 70 km, dhe ajo përmban njëmbëdhjetë pragje, nga të cilat më e madhja është Nautelankoski në Lieto. Rezervat e ujit për Rajonin në Turku tërhiqet nga lumi Aura, ndërsa ujësjellësit dytësor të qytetit janë vendosur në pragjet e lumit Halinen.
Edward Albee
Edward Albee ( 12 mars, 1928) është dramaturg amerikan, më i njohur për dramën Who’s Afraid of Virginia Woolf? (Kush ka frike nga Virginia Woolf).
Biografia
I lindur në Washington, ku pas dy javëvëve familja vendoset në shtetin e New Yorkut. Babai i tij Reed A. Albee, ishte pronar dhe drejtues i disa teatrove, ku Albee i ri kishte herët njohuri për teatrin. Albee e kishte barktisë familjen për njëzetë vjetë, më vonë deklaron „ata nuk ishin të mirë si prindër dhe unë nuk isha i mire si djalë i tyre“. Ishte nxënës problematik dhe dy here ishte i përjashtuar nga shkolla, herën e dytë për ikje nga orët e mësimit dhe rrefuzimin pët të shkuar në kishë, që ishte e detyrueshme. Pas gjithë kytyre, në jetën e mëvonshme i përkushtohet promovimit të teatrit akademik, shpesh mban ligjërata në në univerzitete dhe ishte profesor i respektuar në University of Houston nga 1989 deri në vitin 2003.
Albee është anëtar i Dramatists Guild of America, Lidhjes së shkrimtarëve professional të dramës. Është fitues i trefishtë [Çimit Pulitzer për dramë, për A Delicate Balance  (1967), Seascape  (1975) dhe Three Tall Women  (1994). Është fitues edhe Tony Award, çmim special për vepër jetsore (2005), si dhe  Medaljes së artë i Akademisë së arteve dhe të letërsisë (1980)
Albee një kohë të gjatë jetoi me partnerin, skulptorin Jonathanom Thomasom, i cili vdiq në vitin 2005 nga kanceri.
Shtëpia e Filla Sinjarit
Shtëpia e Filla Sinjarit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Trézelles
Trézelles është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Trézelles ka një popullsi prej 390 banorë dhe sipërfaqe 18.14 km², me një dendësi prej 21 banor/km².
JA Tirana
JA Tirana është një akademi futbolli e krijuar me qëllim për tu dhënë një mundësi më shumë, lojtarëve.
Është një projekt teknik për të gjetur dhe pikasur në territorin shqiptar djem dhe vajza me cilësi teknikë dhe taktike duke ju ofruar një mënyrë trajnimi sportiv të kualifikuar lojtarëve.
Projekti i Shkollës së Futbollit e pati nismën që në vitin 2017 dhe u përurua në Tetor 2018 dhe qëllimi ynë është të ndihmojmë fëmijët të nxjerrin më të mirën e tyre, dhe jemi të sigurt se sportet dhe futbolli në veçanti janë thelbësore për përcjelljen e vlerave edukative.
Kur bëhet fjalë për futbollin, gjithmonë në mendje vijnë kampionët dhe turnetë më të rëndësishëm. Në fund të fundit, futbolli është një sport popullor, më popullori në botë. Por është edhe një disiplinë që ka ndryshuar me kalimin e viteve, sepse edhe shoqëria në të cilën jetojmë ka ndryshuar.
Fitorja dhe humbja në sport të mëson të biesh dhe të ngrihesh edhe në jetë. Humbja të mëson të marrësh përgjegjësi sepse gjithmonë fiton dhe humbet në grup. Dhe fitorja ju ndihmon të krijoni besim në mjetet tuaja. Fitoret vijnë sepse jeni përgatitur mirë, sepse kemi punuar shumë, dhe rezultatet vijnë herët a vonë. Ashtu siç ndodh në jetë. Trajnerët e akademisë sonë janë të përkushtuar për rritjen personale të djemve. Duke u përkushtuar me pasion për strukturimin e personit të fëmijës. Fëmijët do të rriten duke përmirësuar aftësitë e tyre njohëse, emocionale dhe sociale.
Një pjesë e rëndësishme e programit përfshin punën që synon të përmirësojë aftësitë psikomotorike të lojtareve. Një nga pikat e forta të akademisë sonë është mësimi i teknikës bazë. Sa i përket pjesës motorike, ka tre aspekte në të cilat fokusohen trajnerët tanë:
Akademia jonë i kushton shumë rëndësi taktikës. Fëmijët mësojnë menjëherë se çfarë lëvizjesh duhet të kryejnë në fushë; ata mësojnë se një ekip është një organizëm që duhet të dijë të lëvizë në hapësirat e fushës në mënyrë harmonike, të koordinuar, duke mbajtur distancën ndërmjet zonave. Çdo fëmijë mëson se cili është pozicioni i tij në fushë, cila është detyra e tij dhe si të jetë i dobishëm për shokët e tij të skuadrës. Kështu ai zbulon, për shembull, se në futboll lëvizja pa top është ndoshta edhe më e rëndësishme se ajo me top, sepse topi mund të mbahet nga një lojtar, por ndërkohë janë nëntë të tjerë që vrapojnë pa, dhe padyshim që janë shumica dërrmuese. Prandaj, në programin e akademisë, u jepet hapësirë e mjaftueshme situatave të ndryshme të lojës me të cilat çdo fëmijë mund të përballet në një ndeshje. Përcakton njohuritë e ndeshjeve, aq të zakonshme në stërvitjen profesionale sepse ato ju lejojnë të familjarizohen me topin dhe të jeni gjithmonë të përfshirë. Përveç kësaj, hapësira i dedikohet edhe mësimit të sporteve dhe disiplinave të tjera për të arritur qëllimin e rritjes harmonike dhe të plotë të fëmijës.
Orbis Pictus
djathtas|parapamje| Një ribotim i fundit të shekullit XVIII i veprës Orbis Pictus, botuar në [[Bratisllava|Pressburg/Pozsony, Mbretëria e Hungarisë. Ky botim është në katër gjuhë: latinisht, hungarisht, gjermanisht dhe çekisht )]] Orbis Pictus, ose Orbis Sensualium Pictus (Bota e dukshme në figura), është një libër shkollor për fëmijë i shkruar nga edukatori dhe pedagogu moraviano-gjerman John Amos Comenius dhe i botuar në vitin 1658. Ishte libri i parë i përdorur gjerësisht me figura për fëmijë, i botuar fillimisht në latinisht dhe gjermanisht dhe më vonë u ribotua në shumë gjuhë evropiane. Libri revolucionar u përhap shpejt nëpër Evropë dhe u bë libri shkollor përcaktues për fëmijë për disa shekuj.
JA Tirana
Stema, ngjyrat
majtas|parapamje|Stema Ngjyrat
Orbis Pictus
Përmbajtja
Libri është i ndarë në kapituj të ilustruar me stampa bakri, të cilat përshkruhen në tekstin shoqërues. Në shumicën e botimeve, teksti jepet në gjuhën latine dhe në gjuhën amtare të fëmijës. Libri ka 150 kapituj dhe mbulon një gamë të gjerë temash:
JA Tirana
Stema, ngjyrat
Ngjyrat karakteristike janë e zeza dhe e bardha.
Orbis Pictus
Historia
parapamje| Pllakë në përkujtim të publikimit të veprës Orbis Pictus në Levoča Fillimisht i botuar në latinisht dhe gjermanisht në vitin 1658 në Nuremberg, libri u përhap shpejt në shkollat në Gjermani dhe vende të tjera. Botimi i parë në anglisht u botua në 1659. Botimi i parë katërgjuhësh (në latinisht, gjermanisht, italisht dhe frëngjisht) u botua në 1666. Përkthimi i parë çekisht u bë në botimin katërgjuhësh të vitit 1685 (së bashku me latinishten, gjermanishten dhe hungarishtin), nga shtëpia botuese Breuer në Levoça. Në vitet 1670 deri në 1780, botimet e reja u botuan në gjuhë të ndryshme, me përmbajtje të përmirësuar si fotografi ashtu edhe tekst.
JA Tirana
Filozofia jonë
Filozofia dhe qëllimi ynë është të ndihmojmë fëmijët të nxjerrin më të mirën e tyre dhe jemi të sigurt se sportet dhe futbolli në veçanti janë thelbësore për përcjelljen e vlerave edukative.
Orbis Pictus
Historia
Orbis Pictus pati një ndikim afatgjatë në edukimin e fëmijëve. Ai ishte një pararendës i teknikave audio-vizuale dhe qasjes leksikore në mësimin e gjuhës.
JA Tirana
Filozofia jonë
Filozofia, që është edhe baza e propozimit tonë për të rinjtë bazohet në kombinimin e aspektit metodologjik thënë më thjesht "në fushë", dhe rritjes së individit si person. Baza e projektit tonë është respektimi i punës në grup, fryma e sakrificës dhe edukimit, janë tre parime themelore të qasjes sonë. Një fëmijë i arsimuar, i inkurajuar për të vepruar me përgjegjësi, do të jetë një i rritur i ardhshëm i gatshëm për të hyrë në botën e punës dhe për të lëvizur në mënyrën më të mirë brenda shoqërisë. Gjithmonë dhe padyshim, me qëllim respektimin e të tjerëve, pavarësisht nga aftësia dhe nivelit të lojtarit.
Orbis Pictus
Historia
Në 1930 Otto Neurath pretendoi se imazhet në Gesellschaft und Wirtschaft përbënin një Orbis Pictus të ri.
JA Tirana
Filozofia jonë
Ne synojmë trajnimin e lojtarëve tanë përmes një metode që kombinon aspektet teknike, taktike mendore, emocionale dhe relacionale. Një metodë mësimore që synon të përcjellë vlera që shkojnë përtej fushës së lojës. Kjo metodologji synon të zhvillojë lojtarë autonomë dhe kreativë. Metoda përfshin si mësimin dhe zhvillimin e aftësive të futbollit dhe trajnimin edukativ, duke bërë që fëmijët të bëhen djem të rritur, duke filluar nga hyrja në lojë deri në maturim, jo vetëm fizik. Projekti është i hapur për të rinjtë nga mosha 5 vjeç deri në moshën 19 vjeç, pa marrë parasysh nivelin e tyre të lojës, të cilët dëshirojnë të veshin bluzën e akademisë sonë.
Të rinjtë përfaqësojnë të ardhmen dhe kjo është arsyeja pse është kaq e rëndësishme që fëmijët duhet të merren me sport. Duke filluar me aspektin rekreativ dhe krijues, lojtarët janë të përfshirë në aktivitete të dizajnuara për të promovuar zhvillimin e gjithanshëm të tyre në një mjedis të sigurt dhe të mbrojtur. Aktivitetet bazohen në mirëqenien fizike dhe mendore të të rinjve, për t'i bërë ato në fakt të pavarur. Duke i argëtuar, të kënaqen dhe të ndajnë. Nxitja e besueshmërisë, rritjen e vetëbesimit dhe lojë të ndershme.
Tu mësojmë që të fitojnë dhe të humbin me të njëjtin dinjitet.
Programi stërvitor
JA Tirana është një shkollë futbolli për të rinjtë e cila nxit rritjen dhe përmirësimin e lojtarëve përmes metodologjisë, filozofisë  dhe objektivave të akademisë sonë .
Trajnimi vjetor është programi stërvitor për të luajtur sipas metodologjisë dhe objektivave të akademisë sonë, duke zhvilluar aftësitë tuaja, duke adoptuar teknikën dhe metodat sportive të propozuara sipas moshës së lojtarëve, kontekstit dhe stërvitjes.
Ne u mësojmë lojtarëve konceptet bazë të futbollit në mënyrë që ata të jenë në gjendje të përballen me sukses me sfidat sportive në të ardhmen, duke u mësuar gjithashtu atyre vlerat që janë kaq përfaqësuese: Disiplina, përulësia, përpjekja, sakrifica, ambicia dhe puna ekipore.
JA Tirana zhvillon gjatë 1 sezoni 3-4 herë Tryout Program (prove), ky program është zhvilluar posaçërisht për ata fëmijë të cilët nuk e kanë prekur ose më saktë nuk e njohin mënyrën dhe metodologjinë e trajnimit të akademisë sonë, gjë e cila i mundëson fëmijëve të bëjnë një Tryout (Provë) pa qenë të regjistruar në akademinë tonë, në mënyrë që të shohim, vlerësojmë dhe të spikatim fëmijë të talentuar dhe me dëshirë për të luajtur futboll. Ky program zhvillohet në 2 seanca të përgatitura nga trajnerët tanë, këto seanca zhvillohen paradite dhe pasdite ose në 2 ditë njëra pas tjetrës, 1 seancë zgjat nga një deri në një orë e gjysmë. Një mënyrë e veçantë për të gjithë ata që aspirojnë të luajnë në sportin më të dashur, futbollin.
Regjistrime
A keni dëshirë të arrini potencialin tuaj të plotë dhe të punoni shumë për ta arritur?
Ejani dhe filloni rrugëtimin tuaj për të qenë më i miri brenda dhe jashtë fushës.
Akademia e futbollit
Trajnerët tanë me përvojë do t'i kushtojnë vëmendje të veçantë fëmijës tuaj, për ta integruar me grupin dhe çfarë është më e rëndësishmja në lojën më të bukur, futbollin.
https://www.jatirana.com/regjistrohu/akademia-e-futbollit
Stërvitje individuale për lojtar
https://www.jatirana.com/regjistrohu/stervitje-individuale-per-lojtar
Stërvitje individuale për portier
Programe të krijuara për portierët aspirues duke ja përshtatur si një dorashke portierësh dhe për t'i dhënë mundësinë për të përmirësuar aftësitë dhe për ti ekipit edhe më shumë siguri.
https://www.jatirana.com/regjistrohu/stervitje-individuale-per-portier
Programi për përgatitje fizike
Qëndrueshmëria është vetëm një aspekt i aftësive të kushtëzuara të një atleti. Përveç rezistencës këto përfshijnë forcën, shpejtësinë dhe në varësi të interpretimit, fleksibilitetin.
https://www.jatirana.com/regjistrohu/programi-per-pergatitje-fizike
Programi për trajnerët
Objektivi ynë është të trajnojmë dhe frymëzojmë trajnerë që e dashurojnë këtë lojë, si ne. Pse? Sepse, kur kjo lojë të futet në gjak, të mësuarit për të nuk ndihet kurrë si punë.
https://www.jatirana.com/regjistrohu/programi-per-trajneret
Kamp veror
Kampi Veror janë pushimet që zhvillohen në fushën tonë, me qëllim që të ofrojnë një përvojë të bazuar në futboll, plot miq të rinj dhe shumë argëtim. Dy seanca stërvitore në ditë nga një staf i kualifikuar.
https://www.jatirana.com/regjistrohu/kamp-veror
Ekipet tona
Njihuni me skuadrat e akademinë sonë, djem dhe vajza, të cilët luajnë futboll në kampionatet amatore dhe profesioniste nga mosha 5 vjeç deri në moshën 19 vjeç.
U19 Kategoria e Pare
U17 Kategoria e Pare
U13 Kategoria Superiore
U15 Kategoria amatore
U13 Kategoria amatore
U11 Kategoria amatore
U9 Kategoria amatore
Lina Bo Bardi
Lina Bo Bardi, lindur si Achillina Bo (5 dhjetor 1914 - 20 mars 1992) ishte një arkitekte moderniste braziliane e lindur në Itali. Një arkitekte dhe projektuese e pangopur, Lina Bo Bardi ja kushtoi jetën e saj të punës, shumica e të cilës ekaloi në Brazil, për të promovuar potencialin social dhe kulturor të arkitekturës dhe dizajnit. Ajo ishte gjithashtu e famshme për mobiljet e saj dhe dizenimin e bizhuterive.
JA Tirana
Ekipet tona
U7 Kategoria amatore
Lina Bo Bardi
Jeta e hershme në Itali
Achillina Bo lindi më 5 dhjetor të vitit 1914 në Romë, Itali. Lina ishte fëmija më i vjetër i Enrico dhe Giovana Bo, i cili më vonë kishte një tjetër vajzë me emrin Graziella. Në vitin 1939, u diplomua nga Kolegji i Arkitekturës së Romës në moshën 25 vjeçare me pjesën e saj të fundit, "Qendra e Përkujdesjes ndaj Maternitetit dhe Foshnjes". Më pas ajo u zhvendos në Milano për të filluar punën me arkitektin Carlo Pagani në Studio Bo e Pagani, Nr 12, Via Gesù. Bo Bardi ka bashkëpunuar (deri në vitin 1943) me arkitektin dhe dizajnerin Giò Ponti në revistën Lo Stile - në shtëpi dhe në mobilim. Në vitin 1942, në moshën 28 ​​vjeç, ajo hapi studioin e vet arkitektonik në Via Gesù, por mungesa e punës gjatë kohës së luftës së shpejti e çoi Bardhën të merrte ilustrime për gazetat dhe revistat si Stile, Grazia, Belleza, Tempo, Vetrina dhe Illustrazione Italiana. Zyra e saj u shkatërrua nga një bombardim ajror në vitin 1943. Nga viti 1944 deri në vitin 1945 Bardi ishte Zëvendës Drejtor i revistës Domus.
JA Tirana
Ekipet tona
__INDEX__
Lina Bo Bardi
Jeta e hershme në Itali
Në vitin 1946, Bo Bardi u zhvendos në Romë dhe u martua me kritikun e artit dhe gazetarin Pietro Maria Bardi.
Karriera në Brazil
Në tetor të vitit 1946 Bo Bardi dhe burri i saj udhëtuan për në Amerikën e Jugut. Në Rio, ata u pritën nga IAB (Instituti i Arkitektëve brazilianë). Bardi shpejt rivendosi praktikën e saj në Brazil, një vend që kishte një ndikim të thellë në mendimin e saj krijues. Ajo dhe burri i saj bashkë-themeluan revistën me ndikim Habitat. Titulli i revistës i referohet konceptualizimit të brendshëm ideal të Bardës si një "habitat" i projektuar për të maksimizuar potencialin njerëzor.
Në vitin 1947, Assis Chateaubriand ftoi Pietro Maria Bardi për të themeluar dhe drejtuar një Muzeun e Artit. São Paulo u zgjodh si vend pavarësisht nga preferencat e Bo Bardi për Rio de Janeiro. MASP (Muzeu i Artit i São Paulo) është themeluar më 2 tetor, me zyra të përkohshme në katin e dytë të selisë së Asistencës Diários në Rua Sete de Abril. Bo Bardi krijoi konvertimin e ndërtesës në një muze. Ajo gjithashtu krijoi selinë e re për Associados Diários në Rua Álvaro de Carvalho, São Paulo, dhe dizajnoi bizhuteri duke përdorur gemstones braziliane.
Në vitin 1948, Studio d'Arte Palma u krijua në katin e 18-të të një ndërtese nga arkitekti polak Lucjan Korngold (Nr 66 Praça Brcioio Gomes, São Paulo), duke sjellë Pietro Maria Bardi, Bo Bardi, Giancarlo Palanti (deri në 1951) dhe Valeria Piacentini Cirell (përgjegjës për seksionin antikuar) së bashku.
Bo Bardi u bë një qytetar brazilian i natyralizuar në vitin 1951, në të njëjtin vit me përfundimin e punës së saj të parë, "Glass House" e saj në lagjen e re të Morumbit. Racionalizmi italian formoi këtë punë të parë, por për shkak se ajo ishte e zhytur në kulturën braziliane, mendimi krijues filloi të bëhej më ekspresiv.
Në vitin 1955 Bo Bardi u bë lektor për Fakultetin e Arkitekturës dhe Urbanizmit në Universitetin e Sao Paolos. [2] Ajo shkroi dhe paraqiti dorëshkrimin, "Contribuição Propedêutica ao Ensino da Teoria da Arquitetura" (Kontributi Propaedeutik në Mësimdhënien e Teorisë së Arkitekturës) në shkollë më 1957, duke shpresuar që të fitonte një pozitë të përhershme atje.