cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peshkaqeni i madh i bardhë
Lloji përballet me sfida të shumta ekologjike të cilat kanë rezultuar në mbrojtje ndërkombëtare. Bashkimi Ndërkombëtar për Ruajtjen e Natyrës e rendit peshkaqenin e bardhë si një specie të pambrojtur dhe është përfshirë në Shtojcën II të CITES. Gjithashtu mbrohet nga disa qeveri kombëtare, si Australia (që nga viti 2018). Për shkak të nevojës së tyre për të udhëtuar në distanca të gjata për migrim sezonal dhe dietë jashtëzakonisht të kërkuar, nuk është logjistike e realizueshme të mbahen në robëri peshkaqenë të mëdhenj të bardhë; për shkak të kësaj, ndërsa janë bërë përpjekje për ta bërë këtë në të kaluarën, nuk ka akuariume të njohur në botë që besohet të strehojnë një ekzemplar të gjallë.
Romani Nofullat nga Peter Benchley dhe adaptimi i tij pasues në film nga Steven Spielberg përshkruanin peshkaqenin e bardhë si një njeri-ngrënës të egër. Njerëzit nuk janë pre e preferuar e peshkaqenit të bardhë, por gjithsesi e bardha e madhe është përgjegjëse për numrin më të madh të sulmeve fatale të raportuara dhe të identifikuara të peshkaqenëve të paprovokuar ndaj njerëzve, megjithëse kjo ndodh shumë rrallë (zakonisht më pak se 10 herë në vit globalisht).
Bajram Haxhiu
parapamje|548x548px|Bajram bej Haxhiu - Lushnje Bajram bej Haxhiu i njohur edhe si Xha Bami (Lushnjë, 3 maj 1877 - 11 gusht 1972) ishte patriot, atdhetar, nacionalist, veprimtar i çështjes kombëtare dhe Anëtarë në Komisionin Nismëtar të Thirrjes dhe Organizimit të Kongresit të Lushnjes.
Biografia
Familja Haxhiu është një familje autoktone, intelektuale, fisnike, patriotike, atdhetare, arsimdashëse e sportdashëse e qytetit të Lushnjes. Bajram bej Haxhiu ose Xha Bami ashtu siç njihet nga të gjithë lushnjarët lindi më 3 maj 1877 në Lushnjë. Bajram bej Haxhiu shkollën fillore dhe të mesme i bëri në gjuhën turke në Lushnje dhe të lartën për financë në Kolegj në Stamboll, ku u njoh me patriotët e mëdhenjë të kombit shqiptarë. Idetë e tyre atdhetare bënë që Bajram Haxhiu gjatë gjithë jetës dhe lëvizjes së tij patriotike t’ja kushtonte atdheut dhe çështjes kombëtare shqiptare. Bajram Haxhiu shkrim e lexim shqipë i ka mësuar autodidakt.
Bajram Haxhiu është një nga udhëheqësit kryesor të lëvizjeve antiosmane në Lushnje në fillim të shekullit XX dhe mori pjesë aktive në demonstratën e majit 1906 në qytetin e Lushnjës. Për këto veprimtari ai u arrestua dhe u dënua nga qeveria Osmane. Pas daljes nga burgu Bajrami nuk u ndal por përsëri vazhdoi të merrte pjesë në lëvizjen antiosmane. Bajram Haxhiu ishte një nga organizatorët në demostratën antiosmane të 17 janarit 1909 në Lushnje. Bajram Haxhiu bashkëpunoi edhe me çetat kryengritëse të Myzeqesë për organizimin e kryengritjes së përgjithshme të Shqipërisë për Pavarësi. Pas shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë më 28 nëntor 1912 përkrahu qeverinë e Ismail Qemalit duke luftuar kundërshtarët e saj serbë dhe kuislingët e Esat Pashë Toptanit. Bajram Haxhiu nuk u pajtua me pushtimin e Shqipërisë nga ushtritë ndërluftuese të Luftës së Parë Botërore. Kur u pushtua qyteti i Lushnjës, Bajrami u ngrit me armë kundër austro-hungarezëve, të cilët nisën të ndërtonin hekurudhën “Dekovil” e cila kalonte përmes qytetit me stacion në qëndër të Lushnjes. Për qëndrueshmërinë dhe kundërvënien që bëri Bajram Haxhiu, pushtuesit austo-hungarezë morën masa te ashpra ndaj tij. Bajramin e internuan në Shkodër, ku kishte rezidencën komanda e përgjithshme e kësaj ushtrie, për ta patur më mirë nën mbikëqyrj.
Pas Luftës së Parë Botërore,Bajram Haxhiu nuk e ndali veprimtarinë e tij patriotike kundër vendimeve antishqiptare të Konferencës së Parisit për copëtimin e Shqipërisë në favor të vëndeve fqinje. Kjo situatë e re politike shtroi para shqiptarëve detyrën e ruajtjes së Pavarësisë e cila ishte tronditur shumë nga shtetet ndërluftuese të Luftës së Parë Botërore si dhe qëndrimi i shteteve fqinjë.Për këtë duhej që shqiptarët të ruanin me çdo kusht tokat e teritorit të Shqipërisë dhe ndaj patriotët kërkuan mbledhjen e një kongresi kombëtar shqiptar, që tu bënte thirrje shqiptarëve që të ngriheshin në këmbë dhe ta mbronin me gjak atdheun.Mbledhjen e kongresit e morën përsipër patriotët e qytetit të Lushnjës duke filluar nga organizimi, sigurimi i qetësisë gjatë mbledhjes,garantimi i kushteve të delegatëve si dhe organizimi i forcave vullnetare të mbrojtjes deri në përfundimin e plotë me sukses të tij.Bajram Haxhiu ishte Anëtarë në Komisionin Nismëtar të Thirrjes dhe Organizimit të Kongresit të Lushnjës. Bajram Haxhiu ishte caktuar nga Komisioni Nismëtar me detyrën për shpërndarjen e postës në Durrës,Kavajë,Peqin dhe Elbasan. Haxhiu kontribuoj shumë në letërkëmbimin midis Aqif Pashë Elbasanit dhe personaliteteve të tjera.Ai u vu në shërbim të qeverisë që nxorri kongresi dhe e përkrahu atë gjatë gjithë kohës që ajo i qëndroi besnike vendimeve të Kongresit të Lushnjës.
Bajram Haxhiu përkrahu gjithashtu Luftën e Vlorës më 1920 për përzënien e ushtrive pushtuese italiane nga Shqipëria. Bajram Haxhiu në prill të vitit 1922 ishte anëtarë në komisionin e zgjedhjeve të para vendore për Bashkinë Lushnje. Në vitet ’30 Bajram Haxhiu punoi si tagrambledhës në Zyrën e Financave në Lushnje. Bajram Haxhiu ishte një besimtarë myslimanë i devotshëm dhe në vitet ’30 ka qënë një nga kontribuesit financiar për ndërtimin e Xhamisë së re të Lushnjes.
Pushtimin e Shqipërisë nga fashistët italian në prill të 1939 nacionalisti Bajram Haxhiu e priti me urrejtje. Në vitin 1945 regjimin diktatorial komunist që u instalua në Shqipëri Bajram Haxhiu e kundërshtoi që në fillim e deri sa jetoi. Bajram bej Haxhiu ishte një nga pronarët më të mëdhenjë të qytetit të Lushnjes dhe që nga Reforma Agrare u shpronësua krejtësisht. Më 25 maj 1951 Bajram Haxhiu ishte i dyti në Lushnje që u cilësua “Kulak”. Më 9 maj të vitit 1967 me vendim të Komitetit Ekzekutiv të Këshillit Popullor të Qytetit të Lushnjes Bajram Haxhiu përsëri u shpronësua pa asnjë pagesë pjesa e vetme që i kishte mbetur bahçeja deri në afërsi të gazhdares ekzistuese. parapamje|Bajram Haxhiu 21 Janar 1970 50 vjetori i Kongresit Kombëtarë të Lushnjes
Bajram Haxhiu u nda nga jeta më 11 gusht 1972 në Lushnjë në moshën 95 vjeç,duke u lënë në harresë nga regjimi diktatorial komunist dhe duke mos iu vlerësuar puna e tij gjatë gjithë jetës dhe lëvizjes së tij patriotike në shërbim të atdheut.
Nderime
Në 75 vjetorin e Kongresit të Lushnjes, Bajram Haxhiu (pas vdekjes) u dekorua nga Presidenti i Republikës së Shqipërisë Sali Berisha me Urdhërin e Klasit të Parë me dekretin nr.1008 datë 18.01.1995 me motivacionin “Eshtë shquar për veprimtari patriotike në organizimin dhe mbrojtjen e punimeve të Kongresit Kombëtarë të Lushnjes”. Për nder të patriotit rruga ne lagjen “Kongresi i Lushnjes”,pranë shtëpisë muze Kongresi i Lushnjes dhe që vazhdon drejt qendrës së qytetit të Lushnjes, mban emrin “Bajram Haxhiu”. Në qytetin e Lushnjes në vitin 2010 është vendosur busti i patriotit Bajram Haxhiu. Në 4 shkurt 2020 në 100 vjetorin e Tiranës kryeqytet familja e patrioti Bajram Haxhiu u nderuar nga Kryetari i Bashkisë Tiranë z. Erion Veliaj me Çertifikatë Mirënjohjeje me motivacionin “Për aktivitetin e çmuar dhe kontributin e vyer në shpalljen e Tiranës Kryeqytet i Shqipërisë.Bajram Haxhiu është i ati i sportistit Abdurrahman Roza Haxhiu dhe veprimtarit të çështjes kombëtare Qerim Haxhiu.
Struktura e degëve industriale në Kosovë
Shteti i Kosovës është i pozicionuar në juglindje të kontinentit evropian, gjegjësisht në pjesën perendimore të Gadishullit Ballkanik. Kushtet natyrore dhe pozita e favorshme gjeografike, mundësojnë potencial të madh për zhvillimi ekonomik dhe industrial. Në anën tjetër, faktorët e tjerë kyç të lidhur ngusht me aspektin politik dhe të shkuarën përplot pushtime, kanë ndikuar që Kosova sot të jetë ndër vendet më të prapambetura për sa i përket zhvillimit ekonomik dhe industrial.
Vitet ’50-’90
Me zhvillimin e degëve të reja industriale, sidomos atyre përpunuese, struktura e degëve industriale në Kosovë ndryshoi dukshëm. Në bazë të të dhënave të vitit 1987, degët që krijuan vlerë më të madhe ishin energjia elektrike, metalurgjia me ngjyra, prodhimi i makinave dhe aparateve teknike, industria e tekstilit, metalopërpunuese, ushqimore, metalurgjia e zezë, industria kimike, e materialit ndërtimor, e drurit dhe lëkurë-këpucëve.
Deri në vitet ’80, industria arriti nivel të konsiderueshëm zhvillimi, mirëpo për shkak të situatës kritike të viteve ’90, u shënua ngecje në zhvillim, prodhim, punësim dhe eksport. Kjo fazë dhe lufta që do të pasonte, ndikuan në rënien gati të plotë të industrisë së sektorit shtetëror-shoqëror.
Periudha e pas-luftës
Në këtë periudhë, Kosova ishte në gjendje të rëndë ekonomike e sociale, në gjendje emergjente, kur duheshin siguruar ushqimi, strehimi, përtritja e shtëpive e banesave të shkatërruara. Pas tejkalimit të fazës emergjente, filloi procesi i komercializimit të fabrikave, i cili nuk arriti të mundësoj rifillimin e punës në shumicën e fabrikave ekzistuese. Në anën tjetër, procesi i privatizimit që filloi me vonesë në vitit 2003, e vazhdon edhe sot, pësoi ngecje dhe nuk ofroi rezultatet e dëshiruara. Parashikohet që edhe pas përfundimit të fazës së privatizimit, të mos ekzistojë mundësia e angazhimit të kapaciteteve të plota të dikurshme, pasi që ato ishin të konstruktuara në atë mënyrë që të siguronin prodhim për një treg dukshëm më të madh, duke prekur edhe tregun botëror.
Metalurgjia me ngjyra dhe metalurgjia e zezë
Me qëllim përpunimin e mëtutjeshëm të plumbit e zinkut, në qytetin e Mitrovicës u ndërtuan fabrika e akumulatorëve për automjete, në Pejë fabrika e baterive industrial, në Gjilan fabrika e baterive nikel-kadium, në Skenderaj fabrika e municionit për gjueti dhe në Vushtrri fabrika e llamarinës së zinkut. Në Rrafshin e Kosovës, metalurgjia e zezë ishte e prezantuar me fabrikën e tubave të salduara'' në Ferizaj, e cila në vititn 1988 ka prodhuar mbi 51 mijë tonë tuba. Duke u bazuar në xehet e nikelit, në vitin 1984 filloi prodhimin kombinati i feronikelit në Drenas, i cili në vitin 1988 prodhoi 15.000 tonë feronikel dhe punësoi rreth 4500 punëtorë.
Në minierat e njohura të Kosovësë në vitin 1988 u nxorrën 1.3 milionë xehe plumbi e zinku. Prej sasisë së xehes së nxjerrë, u prodhuan 83.000 tonë plumb i rafinuar, 48.5 mijë tonë zink elektrolit, 95 tonë argjend, 45 mijë tonë centrat plumbi, 42 tonë koncentrat zinku dhe 119 tonë koncentrat piriti. Në kombination xehetaro-metalurgjik dhe miniera kanë punuar mbi 10.000 punëtorë, ndërsa vetëm në miniera 6000 punëtorë.
Me mbylljen e minierës së Stantërgut dhe minierave të tjera pas largimit të dhunshëm të punëtorëve shqiptarë, shkritorja e Zveçanit punoi edhe disa vjet me kapacitet të zvogëluar nga koncentratet e importuara. Pas periudhës së luftës, kjo industri pothuajse ka pushuar dhe duhen investime të mëdha për riaktivizimin e saj.
Prodhimi i energjisë elektrike
Para ndërtimit të termocentraleve, Kosova furnizohej me rrymë nga hidrocentrali i Radavcit në Pejë, i Kozhnjerit ne Deçan dhe i Dikancit në Dragash. Ndërkaq, ishte planifikuar edhe ngritja e një hidrocentrali në afërsi të Zhurit, por që nuk u ndërtua asnjëherë.
Duke u bazuar në rezervat e mëdha të linjitit, shteti i atëhershëm u orientua në ndërtimin e termocentraleve për prodhimin e energjisë elektrike. Nga viti 1961 e deri m1 1975, u ngritën dy termocentrale të Kosovës B me kapacitet 678 MW. Në elektroekonominë e Kosovës më parë ishin të punësuar 7400 individë, ndërsa tani rreth 4000. Me sasinë e prodhuar të rrymës, Kosova jo vetëm që i plotësontë kërkesat e veta, por edhe i jepte rrymë pjesëve të tjera të ish-Jugosllavisë, sidomos Maqedonisë. Në periudhën e pasluftës, Kosova ka probleme të mëdha me furnizimin me energji elektrike, edhe pse nuk ka shfrytëzues të mëdhenj nga industria. Si alternativa më e mirë, është parashikuar ndërtimi i një termocentrali të ri.
Industria e metaleve
Industria e metaleve në Kosovë është relativisht e re. Objekti i parë i kësaj industrie u ngrit më 1968 në Pejë – fabrika e autopjesëve, pastaj fabrika e amortizatorëve në Prishtinë më 1974. Në Prizren ishte aktive fabrika Fampia që prodhonte pajime për kuzhinë të praruara me argjend dhe ari dhe pajime sanitare. Industria metalike Metaliku në Gjakovë, Metalci në Janjevë, Vinexi në Viti, e armaturës metalike në Podujevë, ishin bartësit e kësaj industrie në Kosovë. Në këtë industri kanë punuar në vitin 1987 rreth 8400 punëtore. Prodhoheshin ambalazhe metali, stufa, konstruksione nga llamarina e hekuri, enë të emajluara, enë alumini etj. Në Pejë u ndërtua edhe fabrika e bicikletave e cila nuk filloi asnjëherë të prodhojë.
Industria e jometaleve
Kosova ka pasuri jometalike të tilla si magnezi, lapor cimentoja, kaolini për pllaka, argjila, kuarci, betoniti, zhavori etj. Në xehroren e Goleshit nxirrej ndërsa në Magure bluhej e piqej magneziti në magnezit të pjekur kaustik. Përpunimi i magnezitit nuk ishte i mundur në Kosovë.
Kaolini i nxjerrë në Karaçevë dërgohej në Dardanë ku prodhoheshin pllakat e qeramikës – rreth 20.000 tonë në vit. Në Kacanik prodhohej gëlqerja e pashuar dhe e shuar, në Han të Elezit punonte çimentorja – 246.000 tonë në vit, tuba të azbest-çimentos, elemente betoni për muratim, pllaka për mbulimin e pullazeve etj. Në disa fabrika të materialit ndërtimor me lokacione në Prishtinë, Podujevë, Skenderaj, Pejë, Gjakovë e Landovicë prodhoheshin tulla, blloka dhe tjegulla.
Industria kimike
Kjo industri cilësohej si degë e re. Prodhohej acid sulfurik, sulfat alumini, superfosfat, plehra azotike, filamente poliamidi, ambalazhe të plastmasit, prodhime plastike, vajra teknike, prodhime gome, ngjyra, llaqe dhe barna. Industria kimike shtrihej në Mitrovicë, Obiliq, Rahovec, Prizren, Vushtrri, Suharekë dhe punësonte rreth 4500 punëtorë.
Industria e tekstilit
Industria e tekstilit është një ndër degët e para të zhvilluara, e përhapur në disa qendra të Kosovës. Prodhoheshin fije pambuku, fije ledhi, pëlhura sintetike, trikotazh, konfeksione, perde dhe qilima. Fabrikat më të njohura ishin Kosovska në Prishtinë, Poleti në Vushtrri, Printex dhe Sinteloni në Prizren, Emin Duraku dhe Konfeksioni në Gjakovë, Integji dhe Taftingi në Gjilan, Dratexi në Dragash dhe Teuta në Vrellë. Prodhimet e tekstilit nuk mbulonin vetëm kërkesat vendase por edhe eksportoheshin. Në këtë industri ishin të punësuar rreth 14 mijë punëtorë.
Elektroindustria
Kjo industri filloi të zhvillohet në vitet ’70. Prodhoheshin elektromotorë, rrotomakina, ujti, akumulatorë, transformatorë, celësa elektrikë etj. Fabrikat e kësaj industrie ndodheshin në Gjakovë, Ferizaj, Mitrovicë, Pejë, Gjilan dhe Kastriot. Të punësuar ishin rreth 4000 punëtorë.
Nyrëmberg
Nyrëmbergu (gjerm. Nürnberg), (ital. Norimberga) është një qytet i madh i Gjermanisë dhe gjendet në veri të shtetit federal të Bavarisë (gjermanisht Bayern)
Kultura
Për kultivimin e kultures gjermano-shqiptare në Nyrnberg përkujdesen anëtarët e organizuat në Shoqatën shqiptare 'Jehona'.
Walterswil (SO)
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Semenishti
Semenisht, (Семениште/Semenište) ёshtё fshat nё komunën e Sarajit, Maqedoni.
Kodi i mallërave 5700
Kodi i mallërave 5700 është pjesa e numrave çelës nga 5701 të kodit të mallërave në Kosovë. Tabela e më poshtme është e shkallës së parë d.m.th çelsat më të gjatë se kater shifra nuk janë përfshirë.
Templarët
parapamje|250px|Stema e tempullarëve. Dy kalorës ne nje kalë tregon varferine që ishte me parë. thumb|250px|Kryqi i përdorur nga tempullarët.
Bashkëluftëtarë të varfër të Krishtit dhe të Tempullit të Solomonit (latinisht: Pauperes commilitones Christi Templique Solomonici) gjithashtu i njohur si Urdhri i Tempullit të Solomonit ose thjesht Tempullarët, ishin një urdhër ushtarak katolik i themeluar në vitin 1119, me seli në Malin e Tempullit në Jeruzalem. Urdhri ishte aktiv deri në vitin 1312 kur u shtyp përgjithmonë nga Papa Klementi V nga letra e papës Vox in excelso.
Historia
Një ditë të premte, më 13 tetor 1307 oficerët e Mbretit Philip IV të Francës bënë arrestime në masë gjatë një sulmi të beftë pa aguar mirë dita, ku mijëra Tempullarëve - iu hodhën zinxhirët e u akuzuar si heretikë, mëkatarë, të përdalë, e homoseksualë. Asnjë nga këto akuza nuk u vërtetua madje as në Francë - në vende të tjera ndërkohë Templarët u konsideruan të pafajshëm. Në shtatë vitet që pasuan, me qindra Templare duruan tortura çnjerëzore në mënyrë që të nxirrnin "të vërtetën" e më shumë se 100 prej tyre vdiqën si pasojë e dhunës ose u dogjën në turrën e druve.
Një shkresë e quajtur Dokument Rubant i bazuar mbi një tekst të datuar 11 prill 1308, dëftonë, midis të tjerash, se Filipi i Bukur ( Mbreti i Francës ), siç quhet në dokumentet tempullare, pa e kuptuar, ishte vënë ne zotrim të riprodhimeve te shkelqyera, nxjerre në dritë shumë kohë më parë, në rast se organizohej një sulm i pakontrollueshëm dhe i papërballueshëm kundër Urdherit. Sipas këtij dokumenti lë të kuptohet mangësia e dokumentimit të veprimeve të urdhërit.
Thuhet që ky urdhër kishte krijuar një rrjetë të fortë finaciarë të cilën rrjetë pushtetarët evropianë së bashku me klerikët e asaj kohe e kanë shkatërruar. Nga kjo kohë deri më tani mbi ekzistencen e pas ardhësve dhe të thesait spekulohet më të madhe. Kështu flitet që më 18 mars 1314, në Paris, në ishull të vogël të lumit Sena janë parë për herë të fundit i quajturi Mjeshtri i Madh i Kaloresve Tempullare, Zhak de Moli (Jacques de Molay) së bashku me disa kalorës të tjere. Rreth tyre janë shkruar një numër i jashtezakonshëm librash. Të shumtë janë misterët që e rrethojnë këtë Urdhër të fuqishem priftërinjsh-luftëtarë.
Temat me të cilat merren librat mbi Tempullarët janë të ngjajshme me pyetjet: Ku konsiston ky sekret i tmershem i tyre ? Ekziston valle thesari perrallor i Urdherit ? Ç´farë dihet sot për këta kalorës të famshëm.
Organizata
Tempullarët u organizuan si një urdhër monastik i ngjashëm me Urdhrin Cistercian të Bernardit, i cili konsiderohej si organizata e parë efektive ndërkombëtare në Evropë. Struktura organizative kishte një zinxhir të fortë autoriteti. Secili vend me një prani të madhe Tempullarësh (Franca, Poitou, Anjou, Jeruzalemi, Anglia, Aragona (Spanjë), Portugalia, Italia, Tripoli, Antiokia, Hungaria dhe Kroacia) kishin një Mjeshtër të Urdhrit për Tempullarët në atë rajon.
Të gjithë ata i nënshtroheshin Mjeshtërit të Madh, të emëruar për tërë jetën, i cili mbikëqyri si përpjekjet ushtarake të rendit në Lindje ashtu edhe zotërimet e tyre financiare në Perëndim. Mjeshtri i Madh ushtroi autoritetin e tij përmes vizitorëve të përgjithshëm të urdhrit, të cilët ishin kalorës të caktuar posaçërisht nga Mjeshtri i Madh dhe manastiri i Jeruzalemit për të vizituar provinca të ndryshme, për të korrigjuar keqpërdorimet, për të futur rregullore të reja dhe për të zgjidhur mosmarrëveshjet e rëndësishme. Vizitorët e përgjithshëm kishin fuqinë të hiqnin kalorësit nga detyra dhe të pezullonin Masterin e provincës në fjalë.
Wangen bei Olten
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Leidschenveen-Ypenburg
Leidschenveen-Ypenburg është një qytezë në Hagë, provinca Hollanda e Jugut në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi 45900 banorë.
Federata e Tenisit të Kosovës
Federata e Tenisit të Kosovës rigrupohet klubet e tenisit dhe lojtarët e tenisit të Kosovës. Federata sponsorët turnet e tenisit.
Kantoni Beaune-Sud
Kantoni Beaune-Sud (frëngjisht: Canton de Beaune-Sud) është një kanton në departamentin Côte-d'Or, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Beaune. Ka sipërfaqe 136.24km2 dhe popullsi 20853 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Beaune-Sud aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Kaizerslauterni
Kaizerslauterni (gjerm. Kaiserslautern) është një qytet industrial i Gjermanisë i cili gjendet në veri të pyllit të Pfalcit në jug të shtetit federal të Rainland-Pfalzit (gjermanisht Rheinland-Pfalz).
Lidhje të jashtme
°N, °W
Regjistruesi digjital
Ka disa lloje të regjistruesve digjital dhe varësisht nga metoda apo materiali i regjistrimit të të dhënave dhe materiali bartës i regjistrimit bëhet edhe klasifikimi i tyre.
Bellach
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Fernando Muslera
Fernando Muslera (i lindur më 16 qershor 1986) është portier uruguaian. Ai aktualisht luan për ekipin turke Galatasary.
Muslera, do të transferohet në Galatasaray në vitin 2011, dhe ka vesh fanellën numër 25. 2011-2012 Galatasaray Muslera luajtur në një pjesë të madhe të qëllimit të rregullt të Lidhjes së sezonit vetëm në ndeshjen e fundit të karrierës së tij ka marrë një dënim kundër Manisaspor.
Gryka
Gjeografia
Nga veriu Gryka kufizohet me Shëmrizën, nga jugu me Kajcanjin, nga lindja me Paramithinë (Ajdonatin) dhe nga perëndimi me Psakën.
Toponimet të fshatit Grykë:(Para Luftës së Dytë Botërore) Gryka e Rugoves e gjate mbi 20km e Deçanit e Prizerenit(ne malet e sharrit) e Kaçanikut e Caraleves Drenices dhe kanjoni i Mirushes
Demografia
Familjet në fshatin Grykë:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Bacenj, Boçenj (Boço), Bejdolongenj, Bollovicarë, Bushenj, Cokrri, Çanenj, Dukenj (Duka), Goxhomarenj, Guxha, Kaçametenj, Kaçimani, Korofilenj, Karrushenj, Koçonarë, Llabenj (Llaba), Melunenj (Meluni), Priftatë, Rexhenj, Shullenj.
Kazallveqi
Kazallveq, (Italisht: Casalvecchio di Puglia) është një fshat dhe komunë në Provincën e Foxhias të rajonit të Pulias në Itali i cili është i banuar me arbëreshë.
Historia
Kazallveqi ndodhet në një kodër në malet Daun, rreth 465 metra mbi nivelin e detit, në një pozicion të barazlarguar nga komunat e Kazalnuovo Monterotaro dhe Kastelnuovo della Daunia. U popullua midis shekullit të XV dhe XVI nga shqiptarët që erdhën në Itali të dërguar nga Gjergj Kastrioti, për të luftuar së bashku me Ferdinandin I të Aragonës kundër Xhovanit të Anzhuinëve, pretendues i Mbretërisë së Napolit. Në 1552 Mëkëmbësi i Napolit, Kardinal Granvela, urdhëroi djegien e të gjitha shtëpive të shpërndara, duke përfshirë edhe Kazallveqin, dhe banorët u detyruan të marrin strehim në territorin e rrethuar me mur të Kasteluçios së Skllevërve (sot Castelnuovo della Daunia). Në 1571 shqiptarët kishin njohur autonominë e tyre. Në 1574 ata rindërtuan fermën e vjetër dhe u kthyen në të. Që atëherë, ferma e humbi emrin Ferma e Shqiptarëve (Casalvechio degli Albanezi) dhe mori emrin ligjor që ka edhe sot. Në 1595 Kazallveqi kishte 30 familje, në 1648 63 familje, në vitin 1669 82 familje, me mesatarisht 5 banorë për familje. Deri në gjysmën e parë të 1600, Mesha e Shenjtë festohej sipas ritit bizantin, por në raportet e vitit 1683 të frat Mattiellit banorët e Kazallveqit nuk kishin priftërinj vendas dhe kishin përshtatur ritin latin.
Kantoni Cambrai-Est
Kantoni Cambrai-Est (frëngjisht: Canton de Cambrai-Est) është një kanton në departamentin Nord, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cambrai. Ka sipërfaqe 77km2 dhe popullsi 22640 banorë.
Ivan Artipoli
Ivan Artipoli (i lindur më 24 mars 1986 në Pescara) është mbrojtës italian, i cili aktualisht luan për skuadrën italiane Lazio.
Majdanozi
Majdanozi, të cilit i thonë edhe mandanozi (lat. Petroselinum crispum) është një lloj bime e lulëzuar e familjes Apiaceae që e ka prejardhjen nga Shqipëria, Greqia dhe Maroku. Që këtej ai është përhapur në Europë dhe kudo në botë në vende me klimë të përshtatshme dhe kultivohet gjerësisht si barishte dhe perime.
Përshkrimi
Bimë barishtore, që mbillet në kopshte, me kërcell të butë e të hollë, me gjethe të vogla e pak të çara, të cilat kanë erë të këndshme e përdoren si erëza në gjellë të ndryshme.
Të dhënat ushqyese
Përmban multivitamina, ka një përqindje te larte betakaroteni, vitamine B12, klorofil, kalcium, vitamine C me shumë se tek agrumet, Përmban  acide lyrore thelbësore, acidin alfa-linoleik që se bashku me Acidet lyrore omega 3 dhe omega 6 përbejnë acidet kryesore me te rëndësishme te organizmit. Përmban gjithashtu proteina, fosfor, hekur, vitamina K.
Balm bei Günsberg
Balm bei Günsberg është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Farat e lirit
Njihet si lubrifikanti me i mire për organizmin.
Popullsia e Abisinisë ka qene e para qe ka përdorur këtë fare si ushqim, ajo është një bime vjetore me lule bojeqelli.
Përmbajtja ushqyese
Farat e saj janë te pasura ma acidi- grasi esenziali (AGE) omega-3 dhe omega-6.
Fara e linit përmban 55 % te saj acido-omega -3.dhe qe e bën atë burimin kryesor natyral te omega -3 ne bote. 50 g lino janë te barabarta me 20 g fibra, ndërsa 50 g kumbulla te thata përmbajnë 7,5 g dhe 50 g fasule te zeza përmbajnë 7,2 g dhe orizi integral 4,8 g.
Ndërsa nevoja ditore e jona është 30 g fibre.
Gjithashtu ai përmban ne sasi te ekuilibruar edhe omega-6 qe ne ushqimin e përditshëm e kalon nevojën tone ditore edhe 20 here duke krijuar një disekuilibër midis tyre.
Këto vajra (AGE) nuk mund te sintetizohen nga organizmi ynë por duhet te merren nëpërmjet ushqimit. Ato janë perberesit kryesor te membranës qelizore dhe kur mungon AGE qeliza ndërton membranën e saj me vajra te tjerë te cilesise me te ulet qe e bën atë me delikate.
Lino përmban dy here me shume omega-3 se çdo lloj peshku qe njihet si burimi kryesor i tyre.
Omega -3 hiqet ne te gjitha ushqimet e paketuara neper fabrika sepse ul shume datën e skadimit gjë qe nuk i intereson prodhuesve.
Organet e interesuara
Lubrifikojnë intestinon, dhe sidomos zorren e trashe, kane gjithashtu substanca ushqyese për shpretkën, pankreasin, dhe sistemin imunitar.
Aftesite kuruese
Kane aftësi ipocolesterolemizzanti dhe afrodiziakë ndihmojnë ne rregullimin e peshës trupore njihet edhe si ushqimi i bukurisë pasi i jep jete dhe shkëlqim lekures flokëve thonjve, syve.
omega-3 ka aftësi antikanceroze farat e linit mund te përdoren për kurimin e rreth 26 sëmundjeve te ndryshme.
Sipas kërkuesit shkencor Amerikan Donald Rudin mungesa për një kohe te gjate e omega-3 shkakton probleme mentali te memories, te dimensionit te qelizave te komunikimit ndermjet tyre dhe si përfundim ngadalësimin e zhvillimit te mendimit.
Ndërsa vajrat e tjerre sidomos ato te skuqur dhe qe janë te pasur vetëm me omega-6 rendojnë shume punën e pankreasit dhe temthit, duke na bere te ndjejmë një dhimbje ne krahun e djathë poshtë brinjës se fundit, japin dhimbje ne shpatulla, dhe bejne qe te bien thonjte e këmbeve.
PRANDAJ DUHET QE KËTO DY VAJRA TE JENE NE EKUILIBËR e siç ndodh sot me ushqimin e modern qe ka pothuajse vetëm omega-6.
Vajrat qe janë ne shitje gjate përpunimit te tyre përdorin temperatura shum te larta qe formojnë ne te acidtranslinolenico qe është pothuajse i pa tretshëm nga organizmi ynë dhe si i tille krijon probleme dhe semundje te shumta.
Duhet te behet kujdes me perdorimin e tyre nga te semuret me Melci dhe gure ne veshka
Përdorimi
Merni një luge kafeje me fara lini (liri) dhe hidheni ne një gote ujë te ngrohte para se te flini dhe kur te zgjoheni ne mëngjes pini ujin e gotës, uji tani është kthyer ne një mase te dendur te yndyrshme pijeni pa frike atë te paktën 4 here ne jave.
Farat e linit mund te hidhen edhe ne sallate ose te hahen direkt pa asnjë problem.
Duhet te ruhen ne frigorifer ne nje grade te caktuar.
Ku ti gjeni ?
Edhe këto mund ti gjeni ne farmaci ose ne erboristeri, ndërsa ne Shqipëri pash sivjet kur isha me pushime qe shiteshin edhe ne rruge nga disa ambulante te improvizuar, Konfeksionimi i tyre ishte bere nga një firme Shqiptare, dhe ishin jashtëzakonisht te shtrenjta ne krahasim me çmimin e ketushem.
.      Farat e linit gjithashtu ndihmojne per floket kacurrel. Receta: •vendosini farat e linit ne uje.Me pas vendosini ne zjarr dhe perziejini ato derisa uji te behet si xhel.Kur uji behet si xhel merr nje kullester qe te hiqni farat e linit dhe xheli qe mbetet aplikojeni ne koke.Kjo ndihmon per kacurrelat.
Ebu Xhehli
Amr ibn Hishām (Arabisht: عمرو بن هشام) i njohur si Ebu Xhehli (Arabisht: أبو جهل) lindi më 556 dhe vdiq më 624, ishte një nga politestat e Mekës dhe prijës i fisit Kurejsh. Ai ishte një nga kundërshtarët e Muhammedit. Muhammedi e quajti atë si "Faraoni i këtij ummeti", po ashtu Muhammedi ka thënë ai i cili quhet Ebu Xhehl Ebu Hakam' ka bërë gabim të madh dhe duhet të pendohet tek Allahu për këtë.
Emri
Epiteti i tij "Ebu el-Hakam" (Babai i urtësisë), pasi ai ishte një njeri me urtësi të thellë, të inteligjencës dhe të kuptuarit për të cilën pleqtë e kurejshëve besuan mendimin e tij dhe e mbështetën si anëtar elite. Edhe në moshën tridhjetë, ai morri pjesë në kuvendet të veçanta në Dār'un Nadwa.
'Amr ibn Hishami ka treguar armiqësi të pamëshirshme ndaj Muhamedit dhe i refuzoi mesazhin e tij. Prandaj Muhammedi e ka përmendur atë si Ebu Xhehl (Babai i injorancës). 'Amr ibn Hishami u quajtur edhe Ibn al-Ḥanẓalīya nga ana e nënës së tij.
Familja
Ai ishte nga Banu Makhzum i fisit së Kurejshëve dhe një nga liderët në Mekë. Babai i tij u lind dhe u rrit në një familje fisnike dhe bujare. Nëna e tij ishte Hanzaliya.
Vëllezërit e tij ishin:
Motrat e tij ishin:
Fëmijët e tij ishin:
Vdekja
Amr Ibn Hishami u plagos për vdekje në luftën e Bedrit nga Muawwaz ibn Amr dhe Muaaz ibn Amr, dhe në fund u vra nga Abdullah ibn Mesudi.
Kantoni Cambrai-Ouest
Kantoni Cambrai-Ouest (frëngjisht: Canton de Cambrai-Ouest) është një kanton në departamentin Nord, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cambrai. Ka sipërfaqe 78km2 dhe popullsi 39438 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Cambrai-Ouest aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Gelzenkirheni
Gelzenkirheni (gjerm. Gelsenkirchen) është një qytet i Gjermanisë i cili gjendet në veri të zonës së Ruhrit në shtetin federal të Nordrain-Vestfalenit  (gjermanisht Nordrhein-Westfalen).
Gjeografia
830px|center| image_skyline nga Gelzenkirheni
Zainab Biisheva
Zainab Biisheva ( Bashkir: Зәйнәб Биишева, emri i vërtetë Zainab Abdullovna Biisheva, 15 janar 1908 – 24 gusht 1996), ishte një poete bashkire, shkrimtare dhe dramaturge.
Krijimtaria
Libri i parë i saj "The Boy - partisan" u publikua në vitin 1942.
Anëtare e Unionit të Shkrimtarëve që nga viti 1946. Që nga viti 1951 ajo njihet si shkrimtare profesionale.
Në vitin 1990 u shpërblye me titullin "Shkrimtari i Popullit të Bashkortostanit".
Ajo ka mbi 60 libra të botuar në gjuhët sllave dhe të tjera.
Zainab Biisheva shkruan në gjini të ndryshme. Ajo shkruan për fëmijë dhe rini, duke përfshirë dramën "Shoqëria" dhe novelën "Le të bëhemi shokë", shumë poema të tjera dhe përralla. Poema "Monologu i fundit Salavat" (1984) i kushtohet demaskimit të figurës së poetit kombëtar Salavat Yulaev. Punimet dramatike të saj janë: "Magic Kurai " (1957 ), " The Mysterious ring " (1959 ), " Gulbadar " (1961 ), " The Vow " (1966 ), " Zulhiza " (1981) të cilat patën sukses jo vetëm në Bashkortostan por edhe më larg.
Zainab Biisheva punon frytshëm në gjininë e narratimit, tregime dhe përralla. Më të njohurat janë: " Kanhylyu " (1949 ), "A Strange Man" (1960), " Where are you, Gulnisa?" (1962 ), "Duma Duma" (1963), "Love and Hate" ( 1964).
Në veprat e saj, ajo ngrit problemet filozofike të marrëdhënieve në mes të individit dhe shoqërisë, krijon figura të gjalla të grave bashkiroke. Vepra më e njohur në këtë subjekt është triologjia "The light" e cila përfshin novelat "humiliation" (1956-1959), " The Big Ika " (1965-1967), " Emeshev " ( 1967-1969 ).
Triologjia "Toward the Light" ("Story of One Life")
Triologjia e Zainab Biisheva (1956-1969) është rezultat i shumë viteve punë krative dhe mendimeve të thella për kohën në jetë. Në novela, autorja ka provuar një "master të shkallës epike të realitetit" (A. Zhuravlev ). Qendër e punimeve është fati i popullit bashkir, në pika kthese historike. Veprimet e tyre përfshijnë vitet para Luftës së Parë Botërore, Luftës Civili dhe kolektivizimit.
Distrikti rajonal Bulkley-Nechako
Distrikti rajonal Bulkley-Nechako është një distrikt rajonal në Provincën Kolumbia Britanike, Kanada. Distrikti rajonal ka një sipërfaqe 73419.01 km² dhe popullsi 38243 banorë. Burns Lake është kryeqëndra e distriktit.
Bettlach
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Arsimi në Ukrainë
djathtas|parapamje|250x250px|Ukraina prodhon e numrin e katërt më të madh të të diplomuarve akademik në [[Evropa|Evropë.]] Ukraina është gati 100% me të shkolluar.
11 vite të shkollimit janë të detyrueshme. Si rregull, shkollimi fillon në moshën 6 vjeç, përveç nëse ditëlindja juaj është më 1 ose pas 1 shtatorit. ose në shkurt 29,<sup class="noprint Inline-Template " style="margin-left:0.1em; white-space:nowrap;">[<span title="It makes no sense to have an exception for February 29 (June 2015)">sqarime të nevojshme ].
Sipas ish - Kryetarit të Verkhovna Rada (parlamenti ukrainas), Volodymyr Lytvyn, shuma e buxhetit të financimit për sferën e arsimit ka arritur në rreth 6% të PBB-së së Ukrainës në nëntor të vitit 2009.
Sistemi arsimor i Ukrainës
Në vitin 2010 një total prej 56% e fëmijëve të moshës një deri në gjashtë vjeç ka pasur mundësinë për të ndjekur arsimin parashkollor, Ministria e Arsimit dhe Shkencës në Ukrainë raportoi në gusht të vitit 2010.
Shkollat marrin 50% të fondeve të tyre nga buxheti i qytetit dhe 50% nga buxheti kombëtar i qeverisë. Kabineti i Ministrave të Ukrainës synon tu japë shkollave të përgjithshme të arsimit mundësi që në mënyrë të pavarur të menaxhojnë burimet financiare të caktuara nga buxheti i shtetit duke filluar nga data 1 janar 2010.
Nivel shkolle
Aktualisht në Ukrainë, shkolla në kuptimin e ngushtë është e dedikuar për fëmijë dhe të rinj që marrin pjesë në të midis moshës 6 deri në 17. Ka disa lloje të institucioneve të Arsimit të Përgjithshëm. Disa shkolla mund të jenë e shkolla me konvikt dhe të quajtura shkolla-internat apo lyceum-internat. Institucioni quhet Shkolla e Mesme e Arsimit të Përgjithshëm (ZOSh) ose thjesht Shkolla e Mesme dhe zakonisht kombinon nivelin fillor dhe të mesëm të arsimit. Sistemi për herë të parë u prezantua në vitin 1958 dhe ka përfshirë një sistem të klasës së 11-të, ndërsa në vitin 1965 ishte shkurtuar për sistemin e klasës së 10-të. Shumica e shkollave të mesme kanë tre niveleve të akreditimit për Arsimin e Përgjithshëm. Disa shkolla të largëta mund të jenë me dy nivele që është një kërkesë minimale për gjithë shkollën e mesme.
Arsimi fillor dhe i mesëm është i ndarë në tre nivele të akreditimit të arsimit të përgjithshëm: I - "më të rinj", II - "të mesëm", dhe III - "të lartë". Nivelin I i akreditimit përbën klasat 1 deri në 4. Klasat 5-9 zakonisht konsiderohen si një nivel i II-të i akreditimit ose një arsim i mesëm bazë, ndërsa 10-11 janë niveli III. Pavarësisht nga emrat, studentët  zakonisht studiojnë në të njëjtin institucion shkollor gjatë gjithë arsimit fillor dhe të mesëm. Shkollimi fillor zgjat 4 vjet dhe shkolla e mesme 5.
Federico Chirico
Federico Chirico (i lindur më 13 maj 1989 në Romë) është mbrojtës italian, i cili aktualisht luan për Lazion.
Arsimi në Ukrainë
Nivel shkolle
Objektivi i shkollimit të përgjithshëm është tu japë studentëve më të rinj njohuri të shkencave dhe arteve, dhe t'i mësojnë ata se si t'i përdorin praktikisht. Kurrikulumi i shkollës së mesme përfshin klasat në gjuhën ukrainase, literaturën ukrainase, një gjuhë e huaj, letërsia botërore, historia e Ukrainës, historia botërore, gjeografia, algjebra, gjeometria,biologjia, kimia, fizika, edukimi fizik, muzika dhe arti. Në disa shkolla, nxënësit gjithashtu shkojnë në klasa të edukatës qytetare dhe mjedisit. Studentët ndjekin çdo klasë vetëm një herë ose dy herë në javë, megjithatë. Një pjesë e ditës së shkollës është gjithashtu kalohet në veprimtari të tilla si shah, karate, duke e bërë shfaqje, duke mësuar tregime popullore dhe këngë popullore, të korit dhe grupit. Pas shkollës, nxënësit mund të kenë mësime muzikore, futboll, hokej, apo tenis. parapamje|Dita e njohurive në Donetsk, 2013 Në vitin 2001, një sistem arsimor 12-vjeçar zëvendësoi një  më të vjetër 11-vjeçar, por në vitin 2010, 11-vjeçarja u rivendos në mënyrë që asnjë nxënës të mos studioi 12 vjet në shkollën e mesme.
Portkanuni
Portkanun, (Italisht: Portocannone) është një komunë në Provincën e Kampobasos të Rajonit të Molizes në Itali, i cili është i banuar me arbëreshë.
Arsimi në Ukrainë
Nivel shkolle
Gjatë klasave 9 dhe 11, e cila është zakonisht rreth moshës 15 dhe 17, nxënësit kanë provime të ndryshme. Sistemi aktual i ekzaminimit është duke kaluar nëpër ndryshime. Në klasat 9 dhe 11 studentët marrin IGT (TQP - Teste Qeveritare të Pavarura), të cilat lejojnë nxënësit e klasës së njëmbëdhjetë të hyjnë në universitet pa marrë provime të veçanta të pranimit. Në vitin 2008 provimet e hyrjes u hoqën dhe IGT (TQP) u bë standardi për përcaktimin e të drejtës për hyrje. Por në vitin 2010 sistemi u ndryshua përsëri.
Portkanuni
Ai ndodhet në një kodër 148 metra mbi nivelin e detit, pranë bregut të djathtë të lumit Biferno, dhe është rreth 65 km nga kryeqyteti rajonal. Portkanuni është një nga katër komunat e Provincës së Kampobasos të banuar nga arbëreshë, së bashku me Këmarinin, Munxhufunin dhe Rurin, të cilët ruajnë prej shekujsh gjuhën zakonet dhe kulturën arbëreshe. Qyteti është gjithashtu pjesë e Shoqatës Kombëtare të Qyteteve të vajit, e cila ka për qëllim të promovojë vaj ulliri dhe territoret e prodhimit.
thumb|260px|Vendodhja e Portkanunit në Provincën e Kampobasos
Arsimi në Ukrainë
Nivel shkolle
Në vitin shkollor 2009-2010 të diplomuarit potencial janë të caktuar për t'ju nënshtruar testit të pavarur pas provimit përfundimtar të shtetit, në lëndët në vijim:  gjuha dhe letërsia e Ukrainës, historia e Ukrainës, matematika, biologjia, fizika, kimia, gjeografia, dhe një gjuhë e huaj (sipas zgjedhjes së nxënësve) në anglisht, gjermanisht, frangjisht ose spanjollisht. Rezultatet e testimit do të ketë të njëjtin status si provimet pranuese për institucionet e arsimit të lartë. Por disa universitete mund të konvertojnë pikët në çertifikatën e provimit të jashtëm të pavarur sipas sistemit të tyre të klasifikimit.
Shkollimi Shtëpiak
Arsimimi i fëmijëve në shtëpi është e ligjshme në Ukrainë dhe shprehimisht e lejuar nga Nenet 59 dhe 60 të ligjit për arsim të Ukrainës.
Niveli universitar
djathtas|parapamje|Universiteti Chernivtsi Arsimi i lartë është ose financim shtetëror ose privat. Studentët që studiojnë në kurriz të shtetit marrin një bursë standarde nëse notat mesatare të tyre në provimet në fund të semestrit dhe provimet e diferencuara është të paktën 4 (shih sistemin më poshtë); ky rregull mund të jetë i ndryshëm në disa universitete. Në rastin e të gjitha notave duke qenë më e larta (5), bursa është rritur me 25%. Për shumicën e studentëve në niveli i subvencioneve të qeverisë nuk është i mjaftueshëm për të mbuluar shpenzimet e tyre themelore të jetesës. Shumica e universiteteve sigurojnë shtëpi strehimi për studentë jashtë qytetit. Gjithashtu, është e zakonshme për bibliotekat të furnizohen me libra të nevojshëm për të gjithë studentët e regjistruar. Ka dy gradë që jepen nga universitetet e Ukrainës: Diplomë Bachelor (4 vjet) dhe Master (5–6 vjeçare). Këto gradë janë futur në përputhje me procesin e Bolonjës, në të cilën Ukraina është duke marrë pjesë. Historikisht, diploma e specialistit (zakonisht 5 vjet) është gjithashtu ende duke u dhuruar; ajo ishte  grada e vetme e dhënë nga universitetet në kohërat Sovjetike.
Niveli i studimeve pasuniversitare
Mbi marrjen e një Diplomë Master ose Specialist, një student mund të hyjë në një universitet ose një institut shkencor për të ndjekur studimet e arsimit. Në nivelin e parë të arsimit pasuniversitar është aspirantura që zakonisht rezulton në gradën Kandydat Nauk (Kandidat i Shkencave). Kandidatët duhet të kalojë tre provimet kualifikuese (në fushën e specialitetit, në një gjuhë të huaj sipas zgjedhjes së tyre dhe në filozofi), të publikojë të paktën tre artikuj shkencorë, të shkruajë një disertacioni dhe ta mbrojë atë. Kjo gradë është afërsisht e barabartë me Ph. D. në Shtetet e Bashkuara. Pas diplomimit studenti mund të vazhdojë studimet e arsimit. Kjo merr nga dy deri në katër vjet të studimit në doktoraturë. Rezultatet shkencore të rëndësishme duhet të jenë të siguruara dhe të publikohen, dhe një tezë e re të shkruhet. Kjo prodhon një gradë Doktor Nauk (Doktor i Shkencave), por më shumë në mënyrë tipike është duke punuar në universitetin ose institutin shkencor me përgatitjen paralele të tezës. Koha mesatare mes marrjes së gradave Kandidat dhe Mjek është rreth 10 vjet, dhe shumica e Mjekëve të rinjë janë 40 dhe më shumë vjeçarë. Vetëm një nga katër kandidatët arrin këtë gradë. Kandidat Nauk mund të mbajë pozicionin "Profesor i Asociuar" në universitete, ose Studiues/Studiues i Lartë në institute shkencore. Doktor Nauk mund të mbajë pozitën e plotë si profesor, shef i laboratorit ose poste tjera barazisht të larta. Ministria e Arsimit dhe Shkencës të Ukrainës është duke marrë parasysh ndryshimin e stilit Sovjetik të gradave Kandidat Nauk dhe Doktor Nauk në Mjeku i Filozofisë dhe Mjek i pajisur, siç ka ndodhur në disa vende të tjera ish-Sovjetike. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2010)">citim i duhur ]
Shenjat
Universitetet e Ukrainës përdorin një shkallë 5-pikëshe tradicionale: "5", "4", "3" mund të përshkruhen si "Kalim", "2" - si "Dështim". Studentët që marrin një notë jokaluese "2", kanë dy herë më shumë shanse për të kaluar një provim. Që nga viti 2006 (dhe madje edhe më herët në disa universitete), studentët e universitetit janë vlerësuar në një shkallë vlerësimi nga 0 deri në 100. Këto nota mund të transformohen në shkallë 5-pikëshe përafërsisht si vijon (ky sistem mund të ndryshojë pak nga universiteti në universitet dhe mund të ndryshojë nga koha në kohë): Të dyja shkalla e vlerësimit dhe me shkalla 5-pikëshe janë përdorur në regjistrat e universitetit. Disa pedagogë preferojnë të përdorin A-F-shkallën e pikëve për të vlerësuar studentët e tyre gjatë kalimit të provimeve.
Si për shkollat e mesme, ata kanë përdorur edhe shkallën 5-pikëshe të sipër-përmendur deri në vitin 2000. Që nga viti 2000 shkollat e mesme përdorin një shkallë 12-pikëshe, e cila mund të shndërrohet në shkallë tradicional 5-pikëshe si më poshtë:<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2010)">citim i duhur ] Këtu shenjat "+" dhe "-" tregojnë përkatësisht një version më të mirë dhe të keq të notës, për shembull, "4-" do të thotë "diçka më e keqe se sa mirë".
Kritika
Sipas Francis Cairncross (në prill 2010), "arsimi i Ukrainës është shumë kërkueshëm nga brenda, shumë të korruptuar dhe shumë të varfër që të bëjë një punë të mirë". Sipas Anders Åslund (tetor 2012) pjesët më të mira të sistemit arsimor të ukrainës janë arsimimi bazë në matematikë dhe shkencë; por cilësia e arsimit të doktoraturës është e keqe, veçanërisht në menaxhimin e trajnimit, ekonomi, ligj dhe gjuhë. Ai gjithashtu sinjalizoi se problemi më i madh në sistemin arsimor ukrainas është korrupsioni.
Në vitin 2013 sistemi arsimor mori përqindjen e tretë më të lartë midis Ukrainasve që japin një ryshfet me 33%.
Bymbashi
parapamje|Bimbashi i [[Forcat Tokësore Turke|Forcave Tokësore Turke.|280x280px]] Bimbashi ose bymbashi (turqisht: Binbaşı) ishte komandanti i Perandorisë Osmane ne Gjirokaster rrethi shekullit 20, ai u vra nga çeta e Çerçiz Topullit.
Kantoni Gevrey-Chambertin
Kantoni Gevrey-Chambertin (frëngjisht: Canton de Gevrey-Chambertin) është një kanton në departamentin Côte-d'Or, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Gevrey-Chambertin. Ka sipërfaqe 251.21km2 dhe popullsi 14950 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Gevrey-Chambertin aktualisht përbëhet nga 32 komuna.
Iljaz Bobaj
Iljaz Bobaj (u lind më 1951, Lazarat,Gjirokastër) - poetë shqiptarë nga Shqipëria.
Bobaj ka kryer studimet e larta në degën matematikë-fizikë dhe ka punuar si mësues ndërsa ndërkohë ka mërguar ë Greqi (Patra).
Deri më tani ka shkruar disa fabula, poezi dhe shkrime të tjera publicistike si dhe ka bërë përkthimin e fabulave.
Bobaj është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë dhe i klubit "Drita"
Lista e shteteve të Brazilit sipas vdekshmërisë foshnjore
Brazili ka 26 shtete, ose Estados në portugalisht, të cilat janë shtetet federale, plus Distrikti Federale i cili përfshin kryeqytetin, Brasilia. Më poshtë shifrat janë të bazuara sipas vlerësimit të kryer në vitin 2002.
Feja në Sudan
Feja në Sudan luan rol të rëndësishëm,75 % janë mysliman, 25 % animist dhe 5 % krishterë.
thumb|left|[[Minarja në Port Sudan.]]
Dhimitër L. Gjoka
Dhimitër L. Gjoka (pseudonimi Mitro Qeparoi u lind më 1950, Vlorë Shqipëri, është shkrimtar shqiptar.
Publikimet e para i bëri në gazetën e kohës "Pionieri" në Qeparoi, ndërsa nga Fushë-Arësi mbante korrespondencë për shtypin e asaj kohe.
Gjatë viteve 1993-95 e ndihmojë Kolec Traboinin, për krijimin dhe shpërndarjen e gazetës së parë shqiptare ne Greqi "Egnatia". Po ashtu gjatë kësaj kohe këta të dy bëjnë disa analiza letrare për shtypin në Greqi. Nga kjo kohë Traboini i thërret në bazë të vendlindjes së tij Qeparoi.
John Marshall
thumb|250px| John Marshall (i lindur më 24 shtator 1775 dhe ka vdekur më 6 korrik 1835) ishte një jurist amerikan dhe burrë shteti që formoj kushtetutën e vendit dhe bëri Gjykatën e lartë.
Andi Meçaj
Më 1994, ka mbaruar liceun artistik për pikturë në Vlorë dhe po në të njëjtin vit hap një ekspozitë pikture vetjake në Athinë, të vlerësuar nga shtypi vendas.
Është përfshirë në antologjitë poetike:
“Portat e Harresës”, Tiranë, Toena 2001, (me shkrimtarët shqiptarë në Greqi, 1990-2001).
“Antologjia e poetëve të Vlorës”, Triptik 2004.
“Qiejt e Shpirtit”, Tiranë, Bota Shqiptare & Meda Dea 2006, (me shkrimtarët shqiptarë në Greqi, 1990-2006).
Më 31 dhjetor 2022, përfshihet në botimin në Beograd, Serbi, të antologjisë në audiobook me 25 poetë të zgjedhur shqiptarë, me nga dy poezi secili: "Glasovi Preko Ograde", mundësuar nga Organizata Letrare ARGH, programi READ, themeluar nga Bashkimi Europian. Përzgjedhja: Arian Leka; Përkthimi: Igor Stanajeviç; Redaktimi Letrar: Ana Maria Grbiç; Poezitë u lexuan nga: Boris Milanoviç.
dhe në antologjitë e tregimit:
“Shtëpia mbi rrota”, Tiranë, Toena 2001, (me shkrimtarët shqiptarë në Greqi, 1990-2001).
“Maska e Ditës”, Tiranë, Bota Shqiptare & Meda Dea 2006, (me shkrimtarët shqiptarë në Greqi, 1990-2006).
“Antologjia me tregime të zgjedhura të autorëve vlonjatë”, Botimet Europrint 2006.
Boton rregullisht në shtypin shqiptar dhe atë të Diasporës.
Më 2010, kthehet përfundimisht në atdhe, Vlorë.
Mbaron studimet e larta për: “Histori-Gjeografi”, në universitetin “Ismail Qemali”, Vlorë, 2014.