Guaskat
Janë butakë me trup të shtypur anash e të mbuluar me dy guaska, nga ana barkore e së cilave del këmba në formë të tehut të sëpatës. Në të dy anët e trupit, në zgavrën e mantit gjenden velëzat e formave të ndryshme, ndërsa zorra kalon nëpërmes të zemrës. Janë forma ujore. Shumica jetojnë në ujëra të njelmëta, ndërsa në ujëra të ëmbla jetojnë një numër më i vogël. Në mesin e llojeve të guacave kemi lloje që jetojnë të zhytura në lym, përforcohen përmes fijeve diskus të cilat i prodhojnë vetë nëpër drunjë duke i gërryer. Kemi forma që notojnë të lira por edhe forma që kërcejnë. E tërë shtaza quhet guacë, ndërsa guaskë quhet skeleti (kapakët e guaskës). Si mundet që guaca të vazhdojë tërë procesin jetësor me dy kapakët e mbyllur? Janë dy vrima përmes së cilave guacat komunikojnë me ambientin e jashtëm. Vrimat sipon, siponi hyrës përmes së cilës futet uji, ushqimi dhe oksigjeni brenda dhe siponi dalës përmes së cilit dalin produktet e panevojshme jashtë. Këto dy vrima ndodhen në pjesën e pasme të trupit të guacës. Siponi hyrës është më i madh dhe është i dhëmbëzuar. Siponët te guacat që notojnë disa metra larg dhe kërcejnë këto siponë deri në tri herë më të mëdhenjë se krejt shtaza. Me ndihmën e këtyre siponëve shtaza është në gjendje të kërcej. Guacat nuk kanë kokë. Përderisa nuk kanë kokë të diferencuar ekziston emërtimi Acephala. Kanë shputë të cilën e përdorin për lëvizje. Shputa është në formë të sopatës. Quhen Pelecypoda në bazë të shputës. Pasi që të gjitha format jetojnë në ujëra guacat marrin frymë me branshi. Branshitë e guacave janë në formë të lamelave dhe në bazë të kësaj njihet me emrin Lamellibranchiata. Trupi i butë i shtazës është i mbuluar me dy kapakë, Bivalvia është emërtimi i katërt. Bi – dy, valvia – kapakë. Pra, Acephala, Pelecypoda, Lamellibranchiata dhe Bivalvia janë katër emërtime të cilat përdoren për guaska. Guacat janë shumë të rëndësishme jo vetëm në aspektin ekologjik por kemi një numër të madh të llojeve te guacave të cilat njeriu i përdor për ushqim. Pastaj prej kapakëve të guaskës krijohen shumë suvenire të ndryshme. Në kohërat e lashta kapakët e guaskës janë përdorur si monedha d.m.th si valutë monetare për shkëmbimin e mallrave. Gjithashtu prej guacave kemi perlat. Pasi që është një Bivalvia trupi i butë i saj është i mbuluar me dy kapakë të cilët janë të shtypur anash. Dy kapakët i mban ligamenti në mes veti përderisa është trupi i butë brenda, lind pyetja si hapen kapakët nga brenda? I ka dy muskuj me të cilët kapet për kapakë, të cilët ndihmojnë që kapaku të hapet dhe të mbyllet. D.m.th kur muskuli merr instruksione nga sistemi nervor i hap dhe i mbyll kapakët. Qysh në stadin larvar paraqitet guaska. Zanafilla apo pjesa më e vjetër e guaskës te guaca quhet umbo. Në bazë të umbove mund të dallojmë se nga është pjesa e përparme në të cilën ndodhet goja dhe nga është pjesa e prapme në të cilën ndodhet vrima anale, për shkak se nuk kanë kokë dhe orientimi duhet të bëhet vetem në bazë të këtyre karakteristikave. Rreth umbëve krijohen rrathët e rritjes të cilët e përcaktojnë vjetërsinë e organizmit. Madhësia dhe pesha e guacave është e ndryshme. Prej 3mm deri në 2.2 metër lloji Tridacnagigas peshon rreth 250 kg, ky lloj jeton në oqeane. Guaska e gjithë Molluscave përbëhet prej tri shtresave: periostrakumi (shtresa e brendshme), shtresa prizmatike dhe sedefore. Periostrakumi mund të jetë i lëmuar. Sa i përket disa llojeve që jetojnë në detëra dhe oqeane shpesh në periostrakum ndodhen qelizat pigmentare të cilat mund të lënë ngjyra të ndryshme.