cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lynkestët
Lynkestët ishin një fis ilir, banorë të krahinës Lynkestida, e cila shtrihej, në lindje prej Liqenit Lyhnid (Liqenit të Ohrit) e deri në fushën e Manastirit. Përmenden për herë të parë në luftën që zhvillojnë ilirët e krahinave juglindpore kundër maqedonëve, të cilët synonin t’i nënshtronin. Luftërat përfunduan me përfshirjen e Lynkestëve në përbërjen e shtetit maqedonas në kohën e Filipit II (v. 352 pes.). Përmenden edhe në kohën e luftërave romako-maqedone ndërsa përfundimisht u pushtuan nga Roma më 168 p.e.r. Pas kësaj u përfshinë administrativisht në krahinën IV të Maqedonisë së Vjetër. Qyteti kryesor ishte Heraklea, lokalizuar në rrënojat e vendbanimit antik në fshatin Bukovo, pranë qytetit të Manastirit. Disa studiues të huaj nuk e pranojnë fisin e Lynkestëve si fis ilir.
Jiraiya (folklor)
parapamje|240px|Shuma Hiroyuki, i njohur më vonë si Jiraiya, duke përdorur një armë të rëndë për të mposhtur një gjarpër të madh që mbyti bretkocën e tij. Jiraiya (自来 也 ose 児 雷 也, fjalë për fjalë "Vetëtima e re" ), e njohur fillimisht si Ogata Shuma Hiroyuki, është personazhi i hipur në bretkocë i përrallës popullore japoneze Jiraiya Gōketsu Monogatari (児 雷 也 豪傑 物語, "Përralla e Jiraiya Guximtarit"). Përralla u përshtat në një roman serial të shekullit të 19-të, një dramë kabuki, disa filma, video lojëra, manga dhe gjithashtu ka ndikuar në vepra të tjera të tjera.
Rosa
Rosa është emri i zakonshëm për specie të shumta në familjen e shpendëve ujorë Anatidae i cili gjithashtu përfshin mjellmat dhe patat. Rosat janë të ndarë në disa nënfamilje në familjen Anatidae; ato nuk përfaqësojnë një grup monofletik (grupi i të gjithë pasardhësve të një specie të vetme stërgjyshore të vetme) por një takson formë, pasi mjellmat dhe patat nuk konsiderohen rosa. Rosat janë kryesisht zogj ujorë, kryesisht më të vegjël se mjellmat dhe patat, dhe mund të gjenden si në ujë të freskët ashtu edhe në ujë të detit.
Jiraiya (folklor)
Përralla klasike
Një version i ri i tregimit u shkrua nga autorë të ndryshëm dhe u botua në 43 këste nga viti 1839 deri më 1868; një nga ilustruesit e tij ishte artisti i drurit Kunisada. Kawatake Mokuami shkroi një dramë kabuki bazuar në dhjetë pjesët e para të romanit, e cila u bë premierë në Edo në vitin 1852, duke interpretuar Ichikawa Danjūrō VIII në rolin kryesor.
Ndikimi
Tregimi i Jiraiya frymëzoi një personazh fiktiv me të njëjtin emër në anime dhe manga Naruto.
Tërmeti në Zagreb (2020)
Rreth orës 6:24 AM CET në mëngjesin e 22 marsit 2020, një tërmet me magnitudë 5.3 Mw, 5.5 ML, e goditi Zagrebin, Kroaci, me një epiqendër 7 km në veri të qendrës së qytetit. Intensiteti i ndier maksimal ishte VII (Shumë i fortë) në shkallën e modifikuar të intensitetit Mercalli. Tërmeti u pasua nga tërmete të shumta, më e forta e të cilave me një madhësi 5.0. Ishte tërmeti më i fortë në Zagreb që nga tërmeti i vitit 1880 dhe shkaktoi dëme të konsiderueshme në qendrën historike të qytetit. Mbi 1.900 ndërtesa raportohet se janë bërë të pabanueshme nga dëmtimi i tërmetit. Tërmeti u ndie edhe në Slloveni. Gjithsej 27 persona u plagosën, nga të cilët një vajzë adoleshente vdiq duke iu dorëzuar plagëve të saj.
Tërmeti ndodhi gjatë pandemisë së COVID-19 dhe shkaktoi probleme në zbatimin e masave për ruajtjen e distancës sociale të përcaktuara nga Qeveria e Kroacisë. Ndodhi gjatë Presidencës Kroate të Këshillit të Bashkimit Evropian.
Gjeologjia
Zagrebi shtrihet në jug të malit të Medvednica. Pjesa veriore e malit është formuar nga një faj i madh në juglindje - zhytje e kundërt që ka qenë aktive gjatë Kuaternarit, Faji i Medvednicës së Veriut. Tërmetet në këtë fushë përfshijnë lëvizjen e kundërt në gabimet trending në perëndim-jugperëndim-lindje-verilindje në të dyja veriperëndim-juglindje (dextral) ose perëndim-jugperëndim-lindje-verilindje (sinistral). parapamje| Sizmogrami i tërmetit në Zagreb. Tërmeti kishte një magnitudë 5.3 M dhe një thellësi prej 10 km sipas Sistemit Seizmik Kombëtar të Avancuar dhe 5.5 ML sipas Shërbimit Sizmologjik të Kroacisë. Intensiteti maksimal i perceptuar ishte VII (shumë i fortë) në shkallën e modifikuar të intensitetit Mercalli (MMI). Ishte tërmeti më i fortë në Zagreb që nga tërmeti në 1880.
Great Moon Hoax
djathtas|parapamje|350x350px| Një [[Shtypi litografik|litograf i joekzistentit "amfiteatri rubin", siç është publikuar në The Sun ]] "Great Moon Hoax" (Përkthyer: Trillimi i madh i Hënës) i referohet një serie prej gjashtë artikujsh që u botuan në The Sun, një gazetë në New York, duke filluar më 25 gusht 1835, për zbulimin e supozuar të jetës dhe madje civilizimit në Hënë. Zbulimet iu atribuuan në mënyrë të rreme Sir John Herschel, një nga astronomët më të njohur të asaj kohe.
Tërmeti në Zagreb (2020)
Përgjegjësia
Presidenti Zoran Milanović, Kryeministri Andrej Plenković dhe Kryetari Milan Bandić dhanë deklarata dhe u kërkuan qytetarëve që u larguan nga shtëpitë e tyre të ruanin distancën për shkak të pandemisë së vazhdueshme të koronavirusit. Spitali për sëmundje infektive pushoi shkurtimisht me testimin e koronavirusit, i cili rifilloi më vonë gjatë ditës. Ministria e Mbrojtjes mobilizoi ushtrinë për të ndihmuar në pastrimin e mbeturinave nga rrugët. Qytetarët, shtëpitë e të cilëve janë dëmtuar në mënyrë kritike, ishin vendosur në një konvikt studentor. Të nesërmen, kryetari Bandić shpalli një gjendje katastrofe natyrore.
Great Moon Hoax
Historia u reklamua në 21 gusht 1835, si një teori e ardhshme që pretendohej të ribotohej nga The Edinburgh Kourant. Artikulli i parë në një seri prej gjashtë shkrimesh u botua katër ditë më vonë, në 24 gusht.
Tërmeti në Zagreb (2020)
Përgjegjësia
Më 24 mars, u njoftua se lojtarët e ekipit kombëtar të futbollit të Kroacisë kishin dhuruar 4,200,000 kuna kroate në përpjekjet e ndihmës. Më 25 mars, u njoftua se anëtarët e Qeverisë, si dhe Ambasadori i Shteteve të Bashkuara në Kroaci Robert Kohorst, kishin hequr dorë nga paga e tyre në mars për përfitimet e viktimave. Kryetari i Parlamentit Gordan Jandroković ftoi anëtarët e Parlamentit të bëjnë të njëjtën gjë. Në të njëjtën ditë, GNK Dinamo Zagreb dhuroi 250,000 kuna në Klinikën për Sëmundje të Fëmijëve Zagreb dhe Qendrën Spitalore Universitare Zagreb, përkatësisht.
Great Moon Hoax
Artikulli
djathtas|parapamje|272x272px| Portret i një njeriu-lakuriq nate ("Vespertilio-homo"), nga një version i serisë së Hënës i botuar në [[Napoli ]] Titulli shkruante:
Tërmeti në Zagreb (2020)
Dëmet
26.197 ndërtesa raportohet të kenë dëme të qëndrueshme, 1.900 prej të cilave janë të papërdorshme. Disa lagje kishin mbetur pa energji elektrike e ngrohje dhe në disa zona pa internet. Tërmeti shkaktoi disa zjarre. Shumica e ndërtesave të dëmtuara u ndërtuan në shekujt 18 dhe 19, shumë përpara një ligji të vitit 1964, pas tërmetit katastrofik të Shkupit, i cili urdhëronte që mbrojtja nga tërmeti duhet të merret parasysh gjatë projektimit dhe ndërtimit të ndërtesave.
Great Moon Hoax
Artikulli
ZBULIMET E MËDHA ASTRONOMIKE
Tërmeti në Zagreb (2020)
Viktimat
Shtatëmbëdhjetë persona u raportuan të plagosur më 22 mars, me një vajzë 15-vjeçare në gjendje kritike. Tre persona u plagosën në Zhupaninë e Zagorës dhe Krapinës, 11 në Zagreb dhe tre në Zhupaninë e Zagrebit. Të nesërmen u raportuan dhjetë lëndime të tjera, duke u dëmtuar gjithsej 27 persona. Më 23 mars, vajza 15-vjeçare nga Zagrebi, e cila ishte në gjendje të rëndë, vdiq, duke iu nënshtruar plagëve të saj. Ajo është viktima e parë e regjistruar e tërmetit.
Great Moon Hoax
Artikulli
TË KOHËRAVE TË FUNDIT
Tërmeti në Zagreb (2020)
Viktimat
Më 27 Mars, një punëtor ndërtimi vdiq kur ra nga një ndërtesë ndërsa po ndreqte dëmet nga tërmeti.
Great Moon Hoax
Artikulli
NGA SIR JOHN HERSCHEL, L.L.D. F.R.S &c.
Tërmeti në Zagreb (2020)
Ndihma ndërkombëtare
Tetë vende evropiane kanë ofruar ndihmë për lehtësim:
Great Moon Hoax
Artikulli
Në Kepin e Shpresës së Mirë
[Nga Shtojca e Revistës Shkencore të Edinburgut]
Autori i narracionit ishte doktori Andrew Grant, shoku dhe asistenti i Sir John Herschel, por Grant ishte një person fiktiv.
Përfundimisht, autorët njoftuan se vëzhgimet ishin përfunduar nga shkatërrimi i teleskopit, prej shkakut të Diellit duke shkaktuar që lentet të vepronin si efekti " xhami djegës ", duke i vënë zjarrin Observatorit.
Autorësia
Autorësia e artikullit i është atribuar Richard Adams Locke (1800–1871), një reporter i cili, në gusht 1835, ishte duke punuar për The Sun. Locke pranoi publikisht se ishte autor në 1840, në një letër për gazetën javore Bota e Re. Megjithatë, thashethemet vazhduan mbi faktin që persona të tjerë ishin të përfshirë. Dy persona të tjerë janë lidhje me trillimin : Jean-Nicolas Nicollet, një astronom francez që udhëtonte në Amerikë në atë kohë (megjithëse ai ishte në Misisipi, jo në New York, kur u shfaqën çështjet e jetës në Hënë), dhe Lewis Gaylord Clark, redaktor i The Knickerbocker, një revistë letrare. Sidoqoftë, nuk ka asnjë provë të mirë për të treguar që dikush përveç Locke ishte autori i mashtrimit.
Duke supozuar se Richard A. Locke ishte autori, qëllimet e tij me shumë mundësi ishin, së pari, për të krijuar një histori të bujshme që do të rriste shitjet e The Sun, dhe, së dyti, për të tallur disa nga teoritë më ekstravagante të astronomisë që ishin botuar kohët e fundit. Për shembull, në 1824, Franz von Paula Gruithuisen, profesor i Astronomisë në Universitetin e Mynihut, kishte botuar një punim të titulluar "Zbulimi i shumë gjurmëve të dallueshme të banorëve hënor, veçanërisht të një prej Ndërtesave të tyre Kolosale". Gruithuisen pretendoi se kishte vërejtur hije të ndryshme ngjyrash në sipërfaqen hënore, të cilat ai i lidhi me klimën dhe zonat e vegjetacionit. Ai gjithashtu vëzhgoi linja dhe forma gjeometrike, të cilat e bënin të mendonte se ekzistonin mure, rrugë, fortifikime dhe qytete.
Sidoqoftë, një objekt më i drejtpërdrejtë i satirës së Locke ishte Rev. Thomas Dick, i cili u njoh si "Filozofi i Krishterë" pas titullit të librit të tij të parë. Dick kishte llogaritur se Sistemi Diellor përmbante 21.891.974,404,480 (21.9 trilion) banorë. Në fakt, vetëm Hëna, për llogari të tij, do të përmbante 4,200,000,000 banorë. Shkrimet e tij ishin jashtëzakonisht të njohura në Shtetet e Bashkuara, simpatizantët e tij përfshinin intelektualë mendjendritur si Ralph Waldo Emerson. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (July 2020)">citimi i nevojshëm  ]
Reagimet
Sipas legjendës, qarkullimi i The Sun u rrit në mënyrë dramatike për shkak të trillimit dhe mbeti përgjithmonë më i madh se më parë, duke fiksuar The Sun si një gazetë të suksesshme. Sidoqoftë, shkalla në të cilën trillimi rriti qarkullimin e gazetë ka qenë e ekzagjeruar në raportimet e njohura të ngjarjes. Nuk u zbulua se ishte një trillim për disa javë pas botimit dhe, madje as atëherë, gazeta nuk lëshoi një tërheqje.
Herschel fillimisht u argëtua nga trillimi, duke vërejtur se vëzhgimet e tij të vërteta nuk mund të ishin kurrë aq tërheqëse. Ai më vonë u mërzit kur iu desh t'u përgjigjej pyetjeve nga njerëzit që besonin se shakaja ishte serioze.
Edgar Allan Poe pretendoi se ngjarja ishte plagjiaturë e veprës së tij të mëparshme " Aventura e Pashoqe e Një Hans Pfaall ". Redaktori i tij në atë kohë ishte Richard Adams Locke. Ai më vonë botoi " Trillimi Balonës " në të njëjtën gazetë.
Poe kishte botuar vetë trillimin e tij mbi Hënën në fund të qershorit 1835, dy muaj para historisë së ngjashme me hënën të Locke, në të dërguarin letrar jugor me titull "Hans Phaall - Një Tregim", më vonë u ribotua si "Aventura e Pashoqe e Një Hans Pfaall". Historia u ribotua në Transkriptin e Nju Jorkut më 2-5 Shtator 1835, nën titullin "Zbulimet Hënore, Udhëtimi i Jashtëzakonshëm Ajror nga Baron Hans Pfaall". Poe përshkroi një udhëtim në Hënë në një tullumbace me ajër të nxehtë, në të cilën Pfaall jeton për pesë vjet në Hënë me banorët e saj dhe dërgon një hënor në tokë. Tregimi i Poe mbi Hënën ishte më pak i suksesshëm për shkak të tonit satirik dhe komik të rrëfimit. Locke ishte në gjendje të ngrinte lart Poe dhe të vidhte veprën e tij. Në 1846, Poe do të shkruante një skicë biografike të Locke, si pjesë e serisë së tij "The Literati of New York City", e cila u shfaq në Librin e Zonjës Godey.
Trashgimia
Podcasti historik i Nate DiMeo Pallati i Kujtimit i kushtoi një episod Trillimit të Madh mbi Hënën me titullin "Hëna në Diell".
Partia Demokratike e maqedonasve të Kosovës
Partia Demokratike e maqedonasve të Kosovës (Maqedonisht: Демократска партија на Македонците во Косово; Serbisht: Демократска странка Македонаца у Косов) është një parti politike maqedonase gorane të Kosovës që përfaqëson maqedonasit të rajonit të Gorës. Kryetari i partisë është Ismail Bojda i cili është edhe presidenti i Shoqatës Myslimane të Maqedonisë. Qëllimi i partisë është më shumë të drejta për maqedonasit në Gorë ku, sipas pretendimeve të Shoqatës së Maqedonasve në Gorë, maqedonasit përbëjnë 82%, dhe të drejta për maqedonasit në të gjithë rajonin e Kosovës.
Kunai
parapamje|240px|Një kunai shumë e stilizuar, siç portretizohet shpesh në kulturën popullore Kunai (苦無) është një mjet japonez që mendohet se rrjedh origjinalisht nga mistri i muraturës. Dy variantet e njohura gjerësisht të kunait janë kunai i shkurtër (小苦無 shō-kunai) dhe kunai i madh (大苦無 dai-kunai). Edhe pse një mjet bazë, në duart e një eksperti të arteve marciale, kunai mund të përdoret si një armë shumë funksionale. Kunai është i lidhur zakonisht me ninxhat, të cilët e përdorin atë për të grumbulluar vrimat në mure. Shumë personazhe të njohura manga përdorin kunai si armët e tyre fillore ashtu edhe ato sekondare.
Partia Rome e Bashkuar e Kosovës
Partia Rome e Bashkuar e Kosovës (shkurt PREBK; Partia Romani Yekhipeski pi Kosova, shkurt PRYK) është një parti politike e Kosovës, e cila përfaqëson minoritetet romë. Partia u themelua më 12 qershor 2005.
Kunai
Dizajni
Kunai ishte i zakonshëm i punuar në gjatësi që varion nga 20 deri në 30 cm. Ajo u përdor nga fshatarët si një mjet kopshtarie me shumë qëllime dhe nga punëtorët e gurit dhe muraturës. Tehu është bërë nga hekuri i butë, dhe është lënë pa u mprehur sepse skajet janë përdorur për të goditur materiale relativisht të butë si suva dhe druri, për gërmime në vrima. Normalisht, vetëm maja është mprehur.
Partia Rome e Bashkuar e Kosovës
Historia zgjedhore
Në zgjedhjet parlamentare të vitit 2004, partia fitoi 0.2% të votave popullore dhe 1 nga 120 ulëse në Kuvendin e Kosovës, të mbajtura nga Zilfi Merdža.
Kunai
Dizajni
Llojet e kunai përfshijnë teh të shkurtër, të gjatë, të ngushtë, me sharra të dhëmbëzuara dhe të gjerë. Në disa raste, kunai dhe shikoro, një sharrë i gjerë dhe një dorezë të tipit kamë, janë të vështira për tu dalluar.
Partia Rome e Bashkuar e Kosovës
Historia zgjedhore
Në zgjedhjet e vitit 2017 Albert Kinoli fitoi një vend në kuvend me partinë duke fituar 955 vota për 0.13% të votave. Në vitin 2018, Partia Rome e Bashkuara iu bashkua pesë partive të tjera në kërkimin e dorëheqjes së Gjergj Dedaj, pasi ai iu referua Turqisë dhe Serbisë si "sundimtarë mizorë", të cilët po kërkojnë të rimarrin ndikimin e tyre në Kosovë.
Kunai
Kultura popullore
Ashtu si me ninjutsu (arti i ninxhës), ekzagjerimi i vazhdueshëm në mite luajti një rol të madh në krijimin e imazhit të kulturës popullore të kunai. Në përshkrimet imagjinare të ninxhave, kunai portretizohet zakonisht si një thikë çeliku që përdoret për thikë ose veçanërisht hedhje, ndonjëherë duke e ngatërruar atë me shuriken.
Partia Rome e Bashkuar e Kosovës
Historia zgjedhore
Në zgjedhjet parlamentare të vitit 2019, partia fitoi 0.12% të votave popullore dhe 1 ulëse në kuvend.
Illyrii proprie dicti
Illyri proprie dicti (Illyrii proprie / Proprie dicti) është një shprehje latine e përdorur nga shkrimtarët antikë romakë, sidomos Pomponius Mela dhe Plini Plaku (Gai Plin Sekundi) me të cilën quheshin Ilirët e vërtetë të njohur edhe si Ilirët e mirëfilltë ose Ilirët e duhur.
Përmbledhje
Shkrimtarët antikë romakë Pomponius Mela dhe Plini Plaku (Gai Plin Secundi) flasin për "ilirët në kuptimin e rreptë (strikt) të fjalës" ose për ilirët në kuptimin e ngushtë. Me aq sa dihet deri më sot Pomponius Mela (nga viti 43 i erës sonë) është i pari i cili e përdor shprehjen senso stricto. Ai thotë se ilirët në kuptim të vërtetë jetonin në veri të taulantëve dhe enkelejve, në bregun lindor të Adriatikut; Plini Plaku gjithashtu përdori shprehjen "ilirët e vërtete" (ilirët e mirëfilltë) (Illyrii proprii / proprie dicti; Illyrian proper) për një popullsi të një rajoni të vogël (grup fisesh) në jug të Epidaurumit, ose midis Epidaurumit (tani Cavtat) dhe Lisus (tani Lezhë).
Pomponius Mela mes tjerash thotë:
Ndërkaq Plini Plaku thotë:
Kohështrirja e pandemisë së COVID-19
Ky artikull rendit faqet që përmbajnë kronologjinë dhe epidemiologjinë e SARS-CoV-2, virus që shkakton sëmundjen koronavirus 2019 (COVID-19) dhe është përgjegjës për pandeminë e COVID-19. Rastet e para njerëzore të COVID-19 u identifikuan në Wuhan, Kinë, në dhjetor 2019. Në këtë fazë nuk është e mundur të përcaktohet saktësisht se si njerëzit në Kinë fillimisht u infektuan me SARS-CoV-2. Për më tepër, disa zhvillime mund të bëhen të njohura ose të kuptohen plotësisht vetëm në retrospektivë. Organizata Botërore e Shëndetësisë shpalli shpërthimin e COVID-19 një Urgjencë të Shëndetit Publik të Çështjes Ndërkombëtare më 30 janar 2020, dhe një pandemi më 11 mars 2020.
Kohështrirja sipas muajve dhe viteve
Artikujt e afatit kohor 2019 dhe janar 2020 përmbajnë gjithashtu përgjigje.
Sarutobi Sasuke
Sarutobi Sasuke (猿 飛 佐 助) është një ninxha që shfaqet në artin narrativ kōdan dhe shkrimet e trilluara. Nofka në përgjithësi besohet të jetë marrë nga Meiji në periudhën Taishō. Disa argumentojnë se ai është i bazuar në personazhe të vërteta të drejtpërdrejta, të tilla si Kōzuki Sasuke (上月佐助, Kōzuki Sasuke) dhe Sarutobi Nisuke (猿飛仁助). Emri i familjes së tij, që do të thotë "kërcejnë majmuni", është shkruar me dy kanji; saru (猿) është karakter për "majmun", dhe tobi (飛) është karakter për "kërce". Ai ishte i njohur për shkathtësinë dhe shpejtësinë e tij si majmun, veçanërisht në pemë. Shumë përshkrime e portretizojnë atë sikur ishte jetim dhe rritur nga një bandë majmunësh, duke i dhënë kështu aftësi majmunëve.
Folklori
Sasuke renditet zakonisht si udhëheqësi i Dhjetë trimat e Sanadës, një grup imagjinar me dhjetë ninja që gjoja ndihmoi kryekomandantin Sanada Yukimura në betejat e Kështjellës Osaka gjatë fazave të fundit të epokës së luftës civile japoneze, dhe ai është shumë më i miri të njohur dhe më të njohurit në mesin e tyre. Kur paraqitet me Kirigakure Saizō, një nga shokët e tij, ai shpesh është në kontrast me mikun / rivalin e tij më të mirë, i cili zakonisht ka një pamje elegante dhe aftësi magjike. Në përgjithësi thuhet se Sasuke është një ninxha Kōga, ndërsa Saizō është një ninxha Iga. Si e tillë, kur të dy paraqiten së bashku, ata pothuajse gjithmonë përshkruhen si rivalë dhe më vonë, pasi u rekrutuan në kauzën e Sanadës, miqtë më të mirë. (Kjo rivalitet paralelizon rivalitetin Iga-Kōga dhe rivalitetet Hattori-Fūma në trillimin e ninxhave.) Thuhet se ai ra në betejë kundër forcave të Tokugawa Ieyasu gjatë Rrethimit të Osakës në verën e vitit 1615; por nuk është asnjë rekord historik i kësaj. Në një version tjetër, Sasuke depërtoi në fortesën e Tokugawa Ieyasu gjatë vitit 1615 dhe, pasi e kishte kapur këmbën në grackën e ariut, ndërsa shpëtonte nga armiku, e preu në kyçin e këmbës për të shpëtuar dhe më pas mori jetën e tij në vend që të kapej.
Në kulturën popullore
Një Sarutobi Sasuke i rritur është një personazh në serinë anime dhe manga Samurai Deeper Kyo, në të cilën ai shërben Sanada Yukimura si drejtuese e Dhjetë trimave - të njëjtin rol që ai ka në manga dhe anime Brave 10 dhe në filmin Kamen Rider Den -O: I'm Born!. Sasuke u shfaq gjithashtu në anime dhe manga historike Shura no Mon (duke shërbyer Sanada Tsubura), në serinë drama taiga Tenchijin, në anime Sanada Ten Braves dhe në filmin Goemon. Në serinë e video lojërave dhe anime Sengoku Basara, dhe në përshtatjet e saj Sengoku Basara: The Last Party dhe Sengoku Basara: Samurai Kings, ai është portretizuar si një ninxhë dinake, duke ndihmuar Yukimura. Në filmin Shogun Assassins (Sanada Yukimura no Bouryaku), Sasuke tregohet se është fjalë për fjalë një ninxhë antropomorfizuar në majmun. Në seritë Super Sentai Ninja Sentai Kakuranger, personazhi kryesor Sasuke (Ninja Red) është një pasardhës i drejtpërdrejtë i Sarutobi Sasuke, ashtu siç është në rastin e Ecchan në manga dhe serinë manga Sarutobi Ecchan.
Personazhe të ndryshme ninxha me emrin Sasuke ose Sarutobi shfaqen në serinë anime Gintama, Haō Taikei Ryū Knight, 2 × 2 = Shinobuden dhe Ranma ½ (Sasuke Sarugakure), video lojëra Captain Commando, Ehrgeiz, Joy Mech Fight (si një robot ninxha), Gotcha Force, Kessen (si një kunoichi), Ninja Master's: Haō Ninpō Chō (ku ai është protagonist), Samurai Warriors dhe Suikoden II, në serinë e video lojës The Legend of the Mystical Ninja (si një tjetër ninxha robot), dhe në lojën e letrave Yu-Gi-Oh!.
Hiruzen
Hiruzen (蒜山, ひるぜん) është emri i një zone që ndodhet në veri të qytetit Maniwa në veri të prefekturës Okayama, Japoni. Hiruzen u krijua nga 3 qytete të vogla: Chuka, Yatsuka & Kawakami, të cilat së bashku u njohën si qyteti i Hiruzenit, i cili u bashkua me disa qytete të tjera për tu bërë Maniwa aktuale në vitin 2005. Karakteristika kryesore e tij është Hiruzen Sanza (蒜 山 三座 ), një mal i vendosur në kufirin e prefekturave Okayama, Tottori në ishullin kryesor të Honshū në Japoni. Hiruzen Sanza përbëhet nga tre maja të një lartësie të ngjashme, më e larta është Mali Kamihiruzen në 1,202 m. Malësitë Hiruzen, (i njohur gjithashtu si Rrafshnalta Hiruzen) ka një lartësi prej 500 në 600 metra. Hiruzen është një pjesë e rëndësishme e Parkut Kombëtar Daisen-Oki.
Etimologjia
Emri Hiruzen në gjuhën japoneze është formuar nga dy karaktere kanji, 蒜, që do të thotë hudhër, dhe 山, që do të thotë "mal".
Majat
Tri majat e Hiruzen njihen zakonisht si Hiruzen Sanza (蒜 山 三座), ose "tre vendet e Hiruzenit". Ata vrapojnë nga perëndimi në lindje dhe përfshijnë:
Historia
Mali Hiruzen është vendosur që nga epoka e gurit japonez. Mbetjet nga periudha Jōmon (14000-300 p.e.r) janë të shpërndara nëpër Pellgjet Hiruzen dhe Ōbagun. Periudha Yayoi (300 p.e.r - 250 e.r) pati një rritje të madhe të popullsisë në zonën në jug të Hiruzen. Pellgu Hiruzen është shtëpia e gjashtë grupeve të varreve kofu, secila që përmban një kofu të rrumbullakët me madhësi të mesme prej afro 10 deri në 30 metra. Grupet kofu të pellgut Hiruzen datojnë në fund të shekullit të 5-të. Deri në periudhën Kamakura (1185-1333) pellgu Hiruzen ishte bërë pika më veriore e tokës të klanit Tokuyama. Në periudhën Sengoku (1467-1573) rajoni Hiruzen u kontestua nga klanet Yamana, Akamatsu, Miura dhe të tjera. Pas vendosjes së shogunatit Tokugawa në vitin 1603, zona u vendos në mënyrë paqësore nën kontrollin e drejtpërdrejtë të shogunatit, klanit Mori, klanit Matsudaira, dhe të tjerët.
Hiking
right|parapamje|Mount Kamihiru Pas Daisen, Hiruzen është mali më i vizituar në rajon, në kufi me prefekturën Tottori. Hiruzen është një destinacion popullor hiking. Të tre majat janë të përshtatshme për alpinistët e fillimit. Maja e Kamihiruzen dhe Nakahiruzen mund të arrihet në afërsisht dy orë, dhe Shimohiruzen në një orë e dyzet minuta, me një shteg kurriz që çon në të tre majat duke marrë afërsisht 10-12 orë nga ngjitja në zbritje.
Luftërat dalmato-romake
Luftërat dalmato-romake ishin një seri konfliktesh midis Federatës Dalmate dhe Romakëve. Pas rënies së mbretërisë së Ardianëve në Ilirinë e Jugut, Delmatët përbënin forcën më të madhe kundër romakëve në pushtimin e tyre të Ilirisë.
Përballja e parë në vitin 156 - 155 para Krishtit përfundoi me shkatërrimin e kryeqytetit Delmat Delminium nga konsulli Scipio Nasica. Lufta e dytë u zhvillua në vitin 118 para Krishtit, pas rënies së mbretërisë së Gentiit në jug, me sa duket duke përfunduar në një fitore romake pasi konsulli L. Caecilius Metellus festoi një triumf në vitin 117 para Krishtit dhe mori mbiemrin e tij Delmaticus. Konflikti i tretë ndodhi midis viteve 78 - 76 para Krishtit dhe përfundoi me kapjen e fortesës Dalmate, Salona (port Solin afër qytetit modern Split ) nga prokonsulli C. Cosconius.
Federata Delmate
Delmacia dikur i ishte nënshtruar Pleuratit III, por ishte copëtuar në mbretërimin e Gentiit në vitet 181 para Krishtit, kur ata filluan të sulmojnë popujt fqinjë, duke i detyruar ata të paguanin haraç në bagëti dhe misër. Në vitin 158 pes, kolonia greke Isa u ankua tek aleatët e saj romak për shqetësimet e vendbanimeve të të tyre Tragurium dhe Epetium nga ana e dalmatëve; ankesa të ngjashme u morën edhe nga Daorsët ilirë, fqinjë të Delmatëve në jug.
Përgjigja romake
Një ishkonsull romak, Gaius Fannius Strabo, u dërgua për të hetuar dhe raportuar për çështjet në Iliri dhe në veçanti për veprimtaritë e Delmatëve. Ambasada njoftoi se kjo e fundit jo vetëm që nuk u kishte refuzuar atyre një seancë, por nuk kishin parashikuar akomodimin e tyre dhe madje kishin vjedhur kuajt që kishin marrë hua për udhëtimin. Nga frika e sigurisë së tyre, ata ishin larguar sa më shumë që kishte qenë e mundur. Senati ishte indinjuar, por Polybi raporton se vendimi për të dërguar një ekspeditë në të gjithë Adriatikun ishte një çështje e konsideruar e politikës. Iliria ishte lënë pas dore që nga humbja e Dhimitër Farosit në vitin 219 para Krishtit dhe ishte koha e duhur që ilirët të kujtoheshin për autoritetin romak. Për më tepër, Senati mendonte se ndërsa kishin kaluar 12 vjet paqe që nga lufta kundër Perseut të Maqedonisë, ishte koha për të rishfaqur forcën ushtarake të romakëve. Këto ishin shkaqet e vërteta të luftës, por për konsum publik ishte fyerja për ambasadorët romakë. Ky nuk do të ishte i vetmi rast që një ushtri romake u dërgua përtej Adriatikut për praktikat e betejës, edhe pse versionet e tjera sugjerojnë që kjo mund të mos jetë e gjithë historia.
Rrethimi i Delminit (156/5 pes)
Ekspedita e vitit 156 para Krishtit, e cila u drejtua nga konsulli Gaius Marcius Figulus, zbarkoi në Narona. Figulus u kap nga ndërsa po hidhte kamp dhe u dëbua përsëri në lumin Narenta, pasi ndoshta kishte përparuar nga territori i Daorsëve. Tjetra, romakët marshuan përmes luginës së Trebizatit për në Delminium, ku ishte vendosur ushtria kryesore e Delmatëve. Kryeqyteti ishte fortifikuar dhe mbrojtur dhe kështu romakët nuk arritën të kapnin ilirët pa dijeni dhe mund të vendosnin vetëm një bllokadë para se të vendoseshin për dimrim, megjithëse u morën disa fortesa më të vogla. Në vitin 155 pes, konsulli Publius Cornelius Scipio Nasica Corculum detyroi një dorëzim pas konfrontimeve të ashpra. Fortifikimet u shkatërruan, vendi u shndërrua në një kullotë delesh dhe Corculum u kthye në shtëpi për të festuar triumfin e tij mbi Delmatët.
Triumfi i L. Caecilius Metellus (118 para Krishtit)
Kaluan afro dyzet vjet para sulmit tjetër romak mbi Dematët, por motivet sipas Appian, nuk ishin më pak të dyshimta. Në vitin 118 para Krishtit, konsulli i një viti më parë, Lucius Caecilius Metellus Delmaticus, drejtoi një ekspeditë kundër Delmatëve për të cilën iu dha titulli 'Delmaticus'. Lufta u shpall jo sepse Delmatët kishin bërë ndonjë gjë të gabuar, por thjesht për të siguruar një triumf tjetër për familjen Metelli. Në këtë rast, ilirët e pritën si mik dhe ai dimëroi mes tyre në qytetin e Salonës, pas së cilës u kthye në Romë në mënyrë triumfale.
Pushtimi i Salonës (78-76 para Krishtit)
Fushata tjetër ishte krejtësisht një biznes më serioz, megjithëse pak dihet për të, përveç që prokonsulli Gaius Cosconius mposhti pjesën më të madhe të Delmatëve në një fushatë dy vjeçare midis viteve 78 dhe 76 para Krishtit, e cila përfundoi me kapjen e Salonës.
Ofensiva delmate (50-42 para Krishtit)
Nga viti 58 deri në 50 pes, Delmatae ishte nën ngarkimin e Julius Caesar, prokonsull i Gaul dhe Illyricum, megjithëse komandanti ishte në gjendje të vinte pak vëmendje për përgjegjësitë e tij Adriatik. Gjatë luftës së mëpasshme civile midis Cezarit dhe Pompeut, Delmatët mbështetën këtë të fundit, në kundërshtim me komunitetet e kolonëve romakë në Salona, Narona dhe gjetkë, të cilët mbetën besnikë ndaj partisë së Cezarit. Në vitin 50 pes, ushtria Delmate sulmoi Liburnët për zotërimin e qytetit të Promonas. Liburnët, të cilët nuk ishin në gjendje t'i rezistonin forcës së Delmatëve, i thirrën Cezarit për ndihmë. Romakët menjëherë dërguan një ushtri, e cila u shtyp nga Delmatët. Më vonë në vitin 48 pes, Delmatët i zunë pritën një ushtrie cezariane prej 15 kohorta këmbësorie dhe 3000 kalorësish nën ishkonsullin A. Gabinius në Synodion, ndoshta diku në luginën Cikola. Pesë kohorta u kapërcyen dhe standardet e tyre u kapën. Ushtria Romake pothuajse u asgjësua, por Gabinius arriti në Salona. Sidoqoftë, ai kishte mbetur pothuajse pa furnizime saqë iu desh t'i plaçkiste Delmatët, duke shkuar në humbje të mëtejshme. Gabinius shpejt vdiq në Salona. Prokonsullët romakë vazhduan të përfshijnë Delmacinë pas fitores së Cezarit ndaj Pompeut. Në vitet 45-44 para Krishtit, P. Vatinius i shkruajti nga Narona më shumë se një herë Ciceronit, duke iu lutur ndihmë për të siguruar triumfet e tij. Ai u ankua se nuk kishte thjesht 20 'oppida' (vendbanime Delmate) siç u besua në përgjithësi, por ishin më shumë, afër 60 sish. Më 31 korrik 42 para Krishtit, Vatinius më në fund fitoi triumfin e tij mbi disa fortifikime, por jo mbi tërë federatën. Në vitin 44 para Krishtit, senatori Balbius sulmoi federatën me pesë kohorta. Delmatët dolën fitimtar dhe vetë Balbius u vra gjatë aksionit. Pas kësaj delmatët kaluan në ofensivë dhe e rimorrën qytetin Salona.
Dorëzimi i Testimusit (33 para Krishtit)
Oktaviani i kushtoi vitet në vijim operacioneve të tij në Iliri, së pari në vitin 35 pes kundër Japodëve dhe Panonians, pastaj, në vitet 34-33 para Krishtit, kundër Delmatëve. Jo vetëm ata kishin mbetur në krah pas largimit të Vatinius dhjetë vjet më parë, por Ilirët ende mbajtën pesë standarde romake të marra nga ushtria e Gabiniusit në vitin 48 pes. Ushtria e Oktavianit së pari u zhvendos drejt Promonës, ku udhëheqësi i Delmatëve Verzo kishte vendosur pjesën më të madhe të ushtrisë së tij prej 12,000 burrash me qëllim që të vinte në pritë ushtrinë romake në marshim. Me arritjen e Promonës, Oktaviani së pari mori kodrat përreth dhe pastaj vazhdoi të sulmojë qytetin. Testimus, komandanti tjetër i Delmatëve, u ndërpre nga romakët në rrugën e tij për të ndihmuar Verzon. Pas disa luftimeve, Promona u mor, Verzo u vra dhe Delmatët u urdhëruan të shpërndaheshin nga pasardhësi i tij Testimus, ndërsa romakët sulmuan fortesat e tij. Taktika e luftës guerile e Tetsimusit nuk e pengoi Oktavianin nga kapja e Sinodiumit dhe Andetriumit. Pas kësaj, ushtria përparoi në luginën e Cikolës. Testimusi dërgoi të gjitha trupat e tij në qytetin Setovia. Në betejën e Setovias (ndoshta gryka e Sutinës), Oktaviani u plagos dhe u largua nga vendi i ngjarjes, duke ia dorëzuar komandën Statilius Taurusit, i cili organizoi një bllokadë dimri gjë që bëri të kapitullonin disa nga Delmatët. Në fillim të vitit 33 para Krishtit, Oktaviani u kthye për të marrë dorëzimin, së bashku me standardet e Gabinius, disa plaçka, 700 meshkuj të rinj dhe një premtim për të paguar borxhet e haraçeve të papaguara që nga koha e Cezarit. Megjithëse popuj të tjerë ilirë u përfshinë në dorëzim, ishte fitorja ndaj Delmatëve ajo që justifikoi një nga tre triumfet e festuar nga Oktaviani, më 13 gusht 29 pes. Në vitin 12 para Krishtit, Delmatët u rebeluan përsëri, duke kapur Salonën; por kjo u mor shpejt nga romakët.
Revolta e Madhe Ilire (AD 6-9 pas Krishtit)
Deri në vitin 9 pas Krishtit, emri i Delmatëve kishte filluar të zbatohej në zonën midis Adriatikut dhe luginës së lumit Sava, pasi u krijua provinca romake Dalmatia.
Referimet
[[Kategoria:9]] [[Kategoria:8]] [[Kategoria:7]] [[Kategoria:6]]
Pseudo Skylaksi
parapamje|Periplusi i Pseudo-Skylaksit, faksimil nga viti 1855 i një kopje të shekullit XII të tekstit origjinal grek. Pseudo-Skylaksi (mesi i shekullit IV para Krishtit) është një gjeograf i anonim i lashtë grek, i cili konsiderohet se është autori i veprës Periplus (Portulan), e cila përmban përshkrimin më të vjetër të njohur deri më tani të bregdetit lindor të Adriatikut. Titulli i plotë i veprës është "Periplus tes thallases tes eikumenes Europes kai Azias kai Libyes" (Lundrimi buzë brigjeve të Evropës, të Azisë dhe të Afrikës). Vepra e tij i përket gjinisë letrare periploi lundrimi) Pseudo Skylaksi është pseudonimi i këtij gjeografi.
Në veprën Periplus, Pseudo-Syilaksi përshkruan lundrimin e brigjeve të Mesdheut dhe Detit të Zi në një drejtim të akrepave të orës, duke filluar nga Iberia deri pas Shtyllave të Herkulit. Pjesa që lidhet me bregdetin e Afrikës së Veriut është marrë ndoshta nga Periplus nga eksploruesi kartagjenas Hano Lundërtarit.
Periplus, fjalë për fjalë "portulan", u gjet në shekullin VII (botuar për herë të parë në Augsburg në vitin 1600.). Fillimi i dorëshkrimit thotë se është vepër e Skilaksit nga Karianda, një logograf dhe gjeograf që kishte jetuar në shekullin VI para Krishtit. Më vonë u bë e qartë se vepra duhej të ishte krijuar më vonë sepse përmend vendbanimet që u paraqitën pas kohës së Skilaksit. Kështu, për autorin e Periplusit, qëndron edhe emri "Fake" ose "Pseudo" Skilaks i cili më vonë u bë emër i zakonshëm për këtë gjeograf anonim.
Përkthimi i pjesës së Periplusit që flet për bregdetin lindor të Adriatikut:
Pas Venetëve janë njerëzit e Histra dhe lumi Istros (lumi Mirna ). Udhëtimi përgjatë bregdetit të Histrës zgjat ditë e natë.
Pas Histrëve është populli i Liburnëve. Te ky popull qytetet buzë detit janë Lias, Idassa, Attienites, Dyyrta, Aloupsoi, Olsoi, Pedetai, Hemionoi. Liburnët qeverisen nga gratë dhe gratë janë të lira nga burrat dhe ato përzihen me skllevërit e tyre dhe me burrat nga zonat fqinje. Në këtë zonë janë ishujt e mëposhtëm, emrat e të cilëve i njoh, dhe shumë prej tyre janë pa emra: Istris, një ishull me 210 stadia dhe gjerësi 120, Elektrides (ishujt Kvarner), Mentorides ( Rab, Pag dhe ishuj përreth), dhe këta ishuj janë të mëdhenj, pastaj lumi Katarbates (Krka). Udhëtimi përgjatë bregdetit Liburnian zgjat dy ditë.
Dhe nga Nestosi udhëtimi ndjek gjirin. Dhe ai gji i tërë quhet Manios. Dhe udhëtimi bregdetar zgjat një ditë. Dhe në këtë gji janë ishujt, Proteras ( Drvenik Veli ), Krateiai ( Braç ), Olynta ( Solta ). Dhe ato janë larg njëri tjetrit nga dy stade ose pak më shumë. Pastaj është Pharos ( Hvar ) dhe Issa ( Vis ). Sepse këtu është Novi Pharos ( Qyteti i Vjetër në Hvar), një ishull grek, dhe ishulli Issa, dhe këto janë qytete greke. Para se të lundroni përgjatë bregdetit drejt lumit Narona (lumi Neretva ), ka shumë tokë e cila zgjatet drejt detit. Dhe ka një ishull afër zonës bregdetare, emri i të cilit është Melita ( Mleti ), dhe një ishull tjetër afër tij, emri i të cilit është Korkyra e zezë ( Korcula ). Dhe ai ishull shtrihet përgjatë një gadishulli nga zona bregdetare, dhe me gadishullin tjetër ai del drejt lumit Narona. Dhe është 20 stadia larg Melitës, dhe 8 stadia nga zona bregdetare.
Pas Nestianëve është lumi Narona (Neretva), dhe rruga në Narona nuk është e ngushtë, sepse edhe trirrema hyn në të, dhe anije të tjera në qytetin e sipërm tregtar që është 80 stadia larg detit. Atje janë Manijcët me kombësi ilirë. Atje është një liqen, i madh, në brendësi nga qyteti tregtar, dhe liqeni shtrihet deri tek popullsia ilire Autariatai. Dhe ka një ishull në një liqen me 120 stade dhe toka në ishull është shumë mirë e kultivuar. Dhe nga ai liqen rrjedh lumi Narona, Nga Narona në lumin Arion është një ditë udhëtimi, dhe nga lumi Arion në lumin Rhizous një udhëtim gjysmë dite. Gurët e Kadmit dhe Harmonisë janë këtu dhe një faltore jo larg nga lumi Rhizous. Nga lumi Rhizous në Bouthoe udhëtimi (...) dhe një qytet tregtar.
Odhise Porodini
Odhise Porodini ka lindur më 20 gusht 1930,Porodini ka qenë një nga oficerët e lartë të Sigurimit të Shtetit dhe hetues i egër që Sigurimi e dërgonte për “ të zbërthyer” të arrestuarit ne DPB te rretheve.
Kështu, kur në Përmet u arrestua një “grup armiqësor” nga Zona e Carshovës, në shtator 1959-mars 1960, krahas hetuesve të DPB Përmet, sigurimi dërgoi edhe Odhise Porodinin.
Si rezultat i egersise së Porodinit dhe i shokëve të kallëpit të tij, u dënuan me vdekje dhe u ekzekutuan Ilia Guda dhe Apostol Ranga dhe disa të tjerë me nga 20-25 vjet, si dhe u internuan 12 familje. Për këtë krim të rëndë, kriminelët e sigurimit, midis të cilëve Odhise Porodini ,u shpërblyen edhe me lekë, krahas dekoratave. Mban edhe titullin e lartë: “Nder i Organizatës së Veteranëve të LANÇ”, “Nderi i Organizatës së Familjeve të Dëshmorëve të LANÇ dhe Dëshmorëve të tjerë të Atdheut” dhe i Shoqatës së Invalidëve të Luftës”, “Nder i Qarkut të Gjirokastrës”, si dhe çerifikatën e mirënjohjes nga Bashkia e Tiranës.
Karriera e “veteranit”
Më 1-30 korrik 1940, balil në Itali
Dhjetor 1941-shkurt 1942 punëtor në fushën e aviacionit në Vlorë
Shkurt-maj 1942, pjatalarës në Vlorë
Maj 1942-shtator 1943 çirak marangozi në Vlorë
Janar-dhjetor 1944, shërbëtor në kafene
Dhjetor 1944-gusht 1947, bujk pranë familjes
Shkurt 1948-prill 1949 kryetar lokaliteti në Erind
Prill 1949-gusht 1950 i plotfuqishëm i grumbullimit
Koha e punës në hetuesinë e Sigurimit:
1952-1961 hetues në Gjirokastër
1961-1963 student në Institutin e Drejtësisë në Tiranë
1963-1966 hetues në Degën e Hetuesisë
1966-1969 kryehetues në Korçë
1969-1970 jurist në Degën e Përgjithshme në MPB
1974-1982 zëvendëskryetar i Degës së 2-të të Drejtorisë së Hetuesisë në MPB
1982-1983 hetues në Tiranë
Kulla e Vajzës
Kulla e Vajzës (Turqisht: Kız Kulesi) është një kullë në një ishull të vogël në hyrjen jugore të ngushticës së Bosforit 200 m nga bregu i Üsküdar në Stamboll, Turqi.
Historia
Kulla u shkatërrua gjatë tërmetit të vitit 1509, dhe u dogj më 1721. Që atëherë u përdor si fener deti, dhe muret rrethuese u riparuan në vitin 1731 dhe 1734, derisa në 1763 u ngrit duke përdorur gur. Nga viti 1829 kulla u përdor si një stacion karantinë, dhe u rivendos nga Sulltan Mahmuti II më 1832. Rivendosur përsëri nga autoriteti i portit në vitin 1945, restaurimi më i fundit filloi në vitin 1998 për filmin James Bond, The World Is Not Enough, dhe mbështetjet e çelikut u shtuan rreth kullës së lashtë si një masë paraprake pas tërmetit të 17 gushtit 1999.
Brendësia e kullës është shndërruar në një kafene dhe restorant, me pamje nga kryeqyteti i dikurshëm romak, bizantin dhe osman. Varkat private bëjnë udhëtime në kullë disa herë në ditë.
Fruti i dragoit
parapamje|Disa llojetë frutit të dragoit Një pitaja ose fruti i dragoit është fryt i disa specieve të ndryshme të kaktusit autoktonë në Amerikë. Pitaja zakonisht i referohet frutave të gjinisë Stenocereus, ndërsa pitaja ose fruti dragua i referohet frutave të gjinisë Hylocereus, si në familjen Cactaceae. Frutat e dragoit kultivohen në Azinë Juglindore, Florida në Shtetet e Bashkuara, Karaibe, Australi, Mesoamerica dhe në të gjitha rajonet tropikale dhe subtropikale të botës. parapamje|Fruti i dragoi i prerë
Emrat e çuditshëm të Pitajas
Këto fruta njihen zakonisht në anglisht si "frutë dragoi", një emër i përdorur që prej rreth vitit 1963, që si duket rezulton nga lëkura lëkure-si dhe pikat e shquara me luspa në pjesën e jashtme të frutave. [3] Emrat pitaja rrjedhin nga Meksika, dhe në Amerikën Qendrore dhe Amerikën Veriore të Veriut, ndoshta lidhur me pitaja për emrat e llojeve të kaktusëve të gjatë me fruta të lulëzuara. Fruti mund të njihet edhe si një dardhë luleshtrydhe.
Gjeografia
Kaktusët prodhues pitaja të gjinisë Hylocereus janë vendas në rajone përfshirë Meksikën, Guatemalën, Nikaragua, Kosta Rika, El Salvador dhe Amerikën e Veriut dhe të Jugut. Fruti i dragoit kultivohet në Azinë Juglindore, Kaliforninë Jugore, Florida, Karaibe, Australi, dhe në të gjitha rajonet tropikale dhe subtropikale të botës.
Kultivimi
Pas një pastrimi të plotë të farave nga pulpë e frutave, farat mund të ruhen kur thahen. Fruti ideal është i patëmetë dhe i pjekur. parapamje|Frut dragoi i verdhë Farërat rriten mirë në një përzierje plehrash ose vazo - edhe si bimë shtëpie në vazo. Kaktusët pitaja zakonisht mbin pas mes 11 dhe 14 ditësh pas mbjelljes së cekët. Ndërsa janë kaktus, mbingarkesa e ujit është një shqetësim për kultivuesit e shtëpive. Ndërsa rritja e tyre vazhdon, këto bimë ngjitje do të gjejnë diçka për t'u ngjitur, e cila mund të përfshijë vendosjen e rrënjëve ajrore nga degët përveç rrënjëve bazale. Pasi bima të arrijë një peshë të pjekur 10 kile, bimë mund të lulëzojë.
Mbjelljet komerciale mund të bëhen me densitet të lartë me midis 1100 dhe 1350 bimë për hektar. Bimët mund të zgjasin deri në pesë vjet për të hyrë në prodhimin e plotë tregtar, në të cilin fazë mund të priten rendimente nga 20 deri në 30 tonë për hektar. parapamje|Pitaja meksikane Lulet itaja lulëzojnë gjatë natës dhe zakonisht shkojnë deri në mbrëmje. Ata mbështeten në pjalmuesit e natës, si lakuriqët ose mole për fekondim. Vetë-fekondimi nuk do të japë fryte në disa specie, dhe ndërsa shumimi i kryqëzimit ka rezultuar në disa lloje "vetë-pjellore", pjalmimi kryq me një specie të dytë bimore në përgjithësi rrit grupin dhe cilësinë e frutave. Kjo kufizon aftësinë e kultivuesve të shtëpive për të dhënë fruta. Sidoqoftë, bimët mund të lulëzojnë midis tre dhe gjashtë herë në vit në varësi të kushteve të rritjes. Ashtu si kaktusët e tjerë, nëse një copë e shëndetshme e kërcellit prishet, ajo mund të zërë rrënjë në tokë dhe të bëhet bimë e saj.
Bimët mund të durojnë temperaturat deri në 40 ° C (104 ° F) dhe periudhat shumë të shkurtra të ngricës, por nuk do të mbijetojnë ekspozimin e gjatë ndaj temperaturave të ngrirjes. Kaktusët lulëzojnë më së shumti në zonat USDA 10-11, por mund të mbijetojnë jashtë në zonën 9a ose 9b. parapamje|Fruti i dragoit Fruti i dragoit është përshtatur për të jetuar në klima të thata tropikale me një sasi të moderuar shiu. Frutat e dragoit vendosen në pemë të ngjashme me kaktusin 30-50 ditë pas lulëzimit dhe ndonjëherë mund të kenë 5-6 cikël të korrave në vit. Në rajone të shumta, ai i ka shpëtuar kultivimit për t'u bërë një barërat e këqija dhe klasifikohet si një barërat e këqija në disa vende.
Shqiponjat (grup folklorik)
parapamje|Grupi folklorik Shqiponjat në Cosenza Shqiponjat (në anglisht "Eagles") është një grup i famshëm italo-shqiptar i muzikës folklorike i bazuar në Santa Sofia d'Epiro, Histonë Kalabri, tali.
Historia
parapamje|184x184px| [[Stema|Stema e Shtëpisë së Kastrioti t ]] Grupi folklorik lindi me anë të iniciativës së 12 vajzave në një qytet të vogël me origjinë shqiptare ( Arbëreshë ) të quajtur Santa Sofia D'Epiro në pranverën e vitit 1994 e cila u bë një shoqatë kulturore 10 vjet më vonë.
Në përputhje me emblemën ( shqiponjën me dy krerë ) të atdheut të të parëve të tyre ( Shqipëri ) ata zgjodhën emrin Shqiponjat. ( Shih gjithashtu: Njerëzit arbëreshë # Migrimet e hershme )
Me kalimin e viteve, numri i anëtarëve është rritur dhe sot përfshin 30 valltare femra, të moshës 12 deri në 30 vjet dhe një orkestër prej 7 muzikantësh meshkuj. Qëllimi i grupit është të mbajë gjallë vlerat e lashta arbëreshë dhe traditat, përfshirë këngët dhe kostumet.
Repertori muzikor
Shfaqja e ofruar nga Shqiponjat paraqet në mënyrë metaforike udhëtimin e gjatë që paraardhësit e tyre kanë ndërmarrë nga brigjet e largëta shqiptare për të arritur në territorin e Kalabrisë në Itali në fund të shekullit XV.
Përveç valleve tipike të kryeqytetit shqiptar Tirana, përfshihen edhe vallet popullore të Kosovës, për nder të heroit kombëtar shqiptar, Skënderbeut dhe atyre të rajoneve veriore dhe jugore të Shqipërisë. Sa i përket traditës arbëreshe, ne i gjejmë ato të lidhura me traditën "Vallja" ( Albanian), në ciklin e stinëve ose në temën e dashurisë dhe nostalgjisë. Repertori arbëresh përfshin këngët e lashta tradicionale të rimuara dhe shpesh të improvizuara, të quajtura "vjershë" (poema), të realizuara pa shoqërim muzikor, kënduar vetëm nga zëra të dyfishtë ose të trefishtë.
Ekspozitat
Puna e zhvilluar nga Shqiponjat është e orientuar për të rikuperuar origjinën e historisë, si dhe kulturën shqiptare, por më shumë se gjithçka tjetër dëshiron të jetë një lloj “trashëgimie shpirtërore”, ose thjesht, një arsye e mirë për të rilindur një të kaluar akoma brenda tyre, duke i dhënë forcë, në të njëjtën kohë, ndjenjës së përkatësisë në të njëjtin komunitet me rrënjët e tyre në të kaluarën dhe krahët e tyre drejt së ardhmes.
Origjinaliteti, puna serioze e studimit dhe aftësia e artistëve lejuan të marrin çmime dhe çmime jo vetëm në Itali, por edhe jashtë vendit, ku shpesh grupi thirrej për të përfaqësuar pakicën italo-shqiptare. Për më shumë se 20 vjet aktivitet, grupi ka marrë pjesë vazhdimisht në shumë evente folklorike lokale, rajonale dhe kombëtare.
Emmanuel Egbo
Ndubuisi Emmanuel Egbo (lindur më 25 korrik 1973) është një trajner nigerian futbolli dhe ish futbollist profesionist i cili aktualisht është trajner i klubit shqiptar Tirana.
Egbo luajti si portier gjatë karrierës së tij si futbollist, ku ai u dallua për kohën e tij te Tirana, me të cilët fitoi tre trofe. Ai gjithashtu ka përfaqsuar kombëtaren nigeriane, duke luajtur 12 ndeshje. Ai ka marrë pjesë në dy edicione të Kupës së Kombeve Afrikane.
Karriera me klube
Gjatë karrierës së tij, Egbo ka luajtur me NITEL Vasco Enugu, NEPA Lagos dhe Julius Berger në Premier Ligën Nigeriane, për Moroka Swallows në Premier Ligën e Futbollit të Afrikës së Jugut, për El-Masry në Premier Ligën Egjiptiane, dhe për Tiranën dhe Bylisin në Kategorinë Superiore.
Karriera ndërkombëtare
Egbo ka luajtur 12 ndeshje me kombëtaren nigeriane. Ai ishte pjesë e ekipit që luajti në edicionet 2000 dhe 2002 të Kupës së Kombeve Afrikane. Në edicionin e vitit 2002, Nigeria e mbylli turnamentin në vendin e tretë.
Karriera si trajner
Tirana e nisi vitin e ri 2020 në një formë të mrekullueshme, duke fituar 13 nga 14 ndeshjet e rradhës midis kampionatit dhe kupës. Barazimi i vetëm erdhi kundër Skënderbeut më 15 shkurt. Gjatë kësaj kohe, Tirana arriti një fitore historike 5–1 kundër Partizanit më 28 shkurt, e cila ishte më e madhja që nga viti 2005. Egbo pësoi disfatën e parë si trajner i Tiranës më 15 qershor ndaj Teutës në ndeshjen e 18të të tij si trajner; kjo ishte humbja e parë e Tiranës pas më shumë se 6 muajsh. Tirana e siguroi titullin e 25të kampion pas përfundimit të javës së 34të, ku Tirana mposhti Flamurtarin dhe Kukësi, rivali i vetëm për titull, u mposht 1–0 nga Vllaznia. Egbo u bë trajneri i parë afrikan që fiton një kampionat në Evropë. Në kupë, ekipi arriti deri në finale por u mposht me rezultatin 2–0 nga Teuta.
Leotrim Bekteshi
Leotrim Bekteshi (lindur më 21 prill 1992) është një futbollist profesionist kosovar që luan si mbrojtës për klubin kosovar Prishtina dhe Përfaqësuesen e Kosovës.
Prishtinë
Më 31 maj 2018, Bekteshi iu bashkua Superligës së Futbollit të Kosovës me klubin Prishtina, me një kontratë dyvjeçare. Më 26 gusht 2018, ai bëri debutimin e tij në fitoren 0–2 jashtë ndeshjes kundër Trepça’89 pasi u emërua në formacionin e parë.