cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Goce Dellçev
Jeta e hershme
Goce Dellçev lindi më 4 shkurt 1872 (23 janar sipas kalendarit Julian) në Kukush, (atëherë pjesë e Perandorisë Osmane, sot Greqi), në një familje të madhe. Nga mesi i shekullit XIX Kukushi ishte populluar kryesisht me Maqedono-Bullgarë   dhe u bë një nga  qendrat e Ringjalljes Kombëtare Bullgare  Gjatë viteve 1860 dhe 1870, ajo ishte nën juridiksionin e Kishës Uniate Bullgare  por pas vitit 1884, pjesa më e madhe e popullsisë së saj u bashkua gradualisht me Eksarkinë Bullgare. Si student, Delçevi filloi të studionte së pari në shkollën fillore të Bullgarisë Uniate dhe pastaj në shkollën e mesme të Eksarkisë bullgare. Ai gjithashtu lexoi gjerësisht në chitalishten e qytetit, ku ai u impresionua nga libra revolucionarë, që ushqyen Delçevin me mendimet për çlirimin e Bullgarisë. Më 1888, familja e tij e dërgoi atë në Shkollën e Lartë të Burrave të Selanikut, ku ai organizoi dhe udhëhoqi një vëllazëri të fshehtë revolucionare. Delçevi gjithashtu shpërndante literaturë revolucionare, të cilën e mori në kohën e studimit në Bullgari. Diplomimi nga një shkollë e mesme e përballi me disa perspektiva karriere, dhe Delçevi vendosi të ndiqte rrugën e ish-bashkëkombasit të tij Boris Sarafov, duke hyrë në shkollën ushtarake në Sofje më 1891. Ai në fillim u ndesh me Bullgarinë e sapo pavarur plot idealizëm dhe përkushtim, por më vonë u zhgënjye me jetën komerciale të shoqërisë dhe me politikën autoritare të diktatorit Stefan Stambolov. Delçevi i kaloi vitet në shoqërinë e emigrantëve nga Maqedonia. Pjesa më e madhe e tyre i përkisnin Shoqërisë të Rinjve Letrarë Maqedonase. Një nga miqtë e tij ishte Vasil Glavinov, një udhëheqës i fraksionit maqedonas-adrianopojë të Partisë së Punëtorëve Socialdemokrate bullgare. Nëpërmjet Glavinovit dhe shokëve të tij, ai erdhi në kontakt me njerëz të tjerë, të cilët i ofruan mendime për forma të reja të luftës sociale. Në qershor të 1892, Delçevi dhe gazetari Kosta Shahov, një kryetar i Shoqërisë letrare të Maqedonisë, u takuan në Sofje me librashitësin nga Selaniku, Ivan Hadzhinikolov. Hadzhinikolov zbuloi në këtë takim planet e tij për të krijuar një organizatë revolucionare në Maqedoninë osmane. Ata diskutuan së bashku parimet bazë dhe u pajtuan plotësisht për të gjitha rezultatet. Delçevi shpjegoi se ai nuk kishte ndër mend të mbetej oficer ushtrie dhe premtoi se pas diplomimit nga shkolla ushtarake, ai do të kthehej në Maqedoni për t'iu bashkuar organizatës. Në shtator 1894, vetëm një muaj para diplomimit, ai u përjashtua nga aktiviteti i tij politik si anëtar i një rrethi të paligjshëm socialist. Atij iu dha një mundësi për të hyrë sërish në ushtri përmes ri-aplikimit nga një komision, por ai nuk pranoi. Më pas, ai u kthye në Turqinë Evropiane për të punuar atje si mësues, duke shpresuar që të organizojë një lëvizje çlirimtare kombëtare nëpërmjet rrjetit arsimor të Eksarkatit bullgar.
Mësues dhe revolucionist
Ndërkohë, në Selanikun Osman, një organizatë revolucionare u themelua në vitin 1893, nga një grup i vogël revolucionarësh maqedono-bullgarë anti-osmanë, ku ishte përfshirë edhe Hadzhinikolovi. Në këtë kohë emri i organizatës ishte Komiteti Revolucionar Bullgaro-Maqedonase Adrianople (KRBMA), dhe në vitin 1902 u ndryshua në Organizata Revolucionare Sekrete Maqedonase-Adrianople (ORSMA) U vendos në një takim në Resnjë, në gusht 1894, që të mundësohej rekrutimi i mësuesve nga shkollat bullgare si anëtarë të komitetit. Në vjeshtën e vitit 1894, Delçev u bë mësues në një shkollë Eksarkiste në Shtip, ku takoi një mësues tjetër: Dame Gruevin, i cili ishte gjithashtu një lider i komitetit lokal të sapoformuar të KRBMA. Si rezultat i miqësisë së ngushtë midis dyve, Delçev u bashkua me organizatën menjëherë, dhe gradualisht u bë një nga drejtuesit kryesorë të saj. Pas kësaj, si Gruevi, ashtu dhe Delçevi, punuan së bashku në Shtip dhe rrethinat e tij. Në të njëjtën kohë Organizata u zhvillua shpejt dhe kishte arritur të fillonte krijimin e një rrjeti të organizatave lokale në të gjithë Maqedoninë dhe Vilajetit të Adrianoplit, zakonisht përqendruar rreth shkollave Eksarkiste Bullgare. Zgjerimi i KRMBA në atë kohë ishte i konsiderueshëm, veçanërisht pasi Gruevi u vendos në Selanik gjatë viteve 1895-1897, në cilësinë e një inspektori bullgar të shkollës. Nën drejtimin e tij, Delçevi udhëtoi gjatë pushimeve në të gjithë Maqedoninë dhe krijoi komitete të organizuara në fshatra dhe qytete. Delçev gjithashtu krijoi kontakte me disa udhëheqës të Komitetit Suprem Maqedonas-Adrianopolas (KSMA). Deklarata e saj zyrtare ishte një luftë për autonomi të Maqedonisë dhe Trakisë. Megjithatë, si rregull, shumica e udhëheqësve të KSMA ishin oficerë me lidhje më të forta me qeveritë, duke bërë luftë terroriste kundër osmanëve me shpresën për të provokuar një luftë dhe arritur kështu aneksimin bullgar të të dyja zonave. Ai arriti në mënyrë të paligjshme në kryeqytetin e Bullgarisë dhe u përpoq të merrte mbështetje nga udhëheqja e KRSMA. Delçevi pati një numër takimesh me Danail Nikolaevin, Yosif Kovachevin, Toma Karayovovin, Andrey Lyapchevin dhe të tjerë, por shpesh u mërzit nga pikëpamjet e tyre. Si tërësi, Delçevi kishte një qëndrim negativ ndaj aktiviteteve të tyre. Pasi kaloi vitin e ardhshëm shkollor (1895/1896) si mësues në qytetin Bansko, në maj 1896 ai u arrestua nga autoritetet osmane si person i dyshuar në veprimtari revolucionare dhe kaloi rreth një muaj në burg. Më vonë Delçevi mori pjesë në Kongresin e Selanikut të KRBMA në verë. Më pas Delçev dha dorëheqjen si mësues dhe në vjeshtën e vitit 1896 u kthye në Bullgari, ku, së bashku me Gyorche Petrov, shërbeu si përfaqësues i huaj i organizatës në Sofje. Në atë kohë organizata ishte kryesisht e varur nga ndihma e shtetit dhe e ushtrisë bullgare, e cila ishte ndërmjetësuar nga përfaqësuesit e huaj.
Aktivitet revolucionare si pjesë e udhëheqjes së Organizatës
Përfshirja e Delçev në KRBMA ishte një moment i rëndësishëm në historinë e lëvizjes çlirimtare Maqedonase-Adrianopoljane. Vitet midis fundit të vitit 1896, kur ai u largua nga sistemi arsimor i Exarkatit dhe 1903 kur vdiq, përfaqësonte fazën revolucionare përfundimtare dhe më efektive të jetës së tij të shkurtër. Në periudhën 1897-1902 ai ishte përfaqësues i Komitetit të Jashtëm të KRBMA në Sofje. Përsëri në Sofje, duke negociuar me politikanë të dyshimtë dhe tregtarët e armëve, Delçevi pa më shumë fytyrën e pakëndshme të Principatës dhe u bë edhe më I zhgënjyer me sistemin e saj politik. Më 1897, së bashku me Gyorche Petrov, shkruajti statutin e organizatës së re, e cila ndau zonat e Maqedonisë dhe Adrianopesë në shtatë rajone, secila me një strukturë rajonale dhe policinë sekrete, pas shembullit të Organizatës së Brendshme Revolucionare. Më poshtë komiteteT rajonale ishin rrethe. Komiteti Qendror u vendos në Selanik. Në 1898 Delçev vendosi të krijohej një grup i armatosur i përhershëm (çetë) në çdo rreth. Nga 1902 deri në vdekjen e tij ai ishte udhëheqës i çetave, dmth instituti ushtarak i Organizatës sepse, ai kishte njohuri të konsiderueshme në fushën e aftësive ushtarake. Delçev siguroi funksionimin e vendkalimeve kufitare nëntokësore të organizatës dhe depot e armëve që u shtuan atyre, së bashku me kufirin e atëhershëm bullgaro-osman.
Pas vitit 1897 pati një rritje të shpejtë të vëllazërimeve të Zyrtarëve të fshehtë, anëtarët e së cilës deri në vitin 1900 ishin rreth një mijë. Pjesa më e madhe e aktivistëve të Vëllazërinjve ishin të përfshirë në aktivitetin revolucionar të KRBMA. Ndër mbështetësit kryesorë të aktiviteteve të tyre ishte Gotse Dellçev. Delçev kishte për qëllim edhe koordinimin më të mirë midis KRBMA dhe Komitetit të Lartë Maqedonas-Adrianopol. Për një kohë të shkurtër në fund të viteve 1890, nënkoloneli Boris Sarafov, i cili ishte ish-bashkëshort i Delçev u bë udhëheqës i saj. Në atë periudhë përfaqësuesit e huaj Delçev dhe Petrov u bënë nga anëtarët e të drejtave të udhëheqjes së Komitetit Suprem dhe kështu KRBMA madje arriti të fitojë kontrollin de facto të ORSMA'së. Megjithatë, ajo së shpejti u nda në dy fraksione: një besnik ndaj KRBMA dhe një udhëhequr nga disa oficerë afër princit bullgar. Delçevi kundërshtoi përpjekjet këmbëngulëse të këtyre oficerëve për të fituar kontroll mbi veprimtarinë e KRBMA'së. Ndonjëherë ORSM u përleshej ushtarakisht me grupet lokale të ORSMA si në vjeshtën e vitit 1902. Pastaj Komiteti i Lartë Maqedonas-Adrianopoljan organizoi një kryengritje të dështuar në Pirin të Maqedonisë (Blagoevgrad), e cila thjesht shërbeu për të provokuar shtypjet osmane dhe për të penguar punën e rrjetit nëntokësor e ORSMA'së.
Pyetja kryesore lidhur me kohën e kryengritjes në Maqedoni dhe në Trakë ka implikuar një mosmarrëveshje të dukshme jo vetëm midis ORSM dhe ORSMA, por edhe në mesin e udhëheqjes së ORSMA'së. Në Kongresin e Selanikut të janarit 1903, ku Delçevi nuk mori pjesë, u debatua një kryengritje e hershme dhe u vendos të nisej në pranverën e vitit 1903. Kjo çoi në debate të ashpra midis përfaqësuesve në Konferencën e Sofjes së ORSMA's në mars 1903. Nga atë kohë dy tendecies fortë kishte kristalizuar brenda ORSMA's. Shumica e krahut të djathtë ishte e bindur se nëse Organizata do të lëshonte një kryengritje të përgjithshme, Bullgaria do të nxitej të shpallte luftë osmanëve dhe pas ndërhyrjes pasuese të Fuqive të Mëdha që do të shkatërrohej Perandoria.
Nga ana tjetër, fraksioni i krahut të majtë i udhëhequr nga Delçevi, paralajmëroi kundër rreziqeve të këtyre planeve joreale, duke kundërshtuar kryengritjen si të papërshtatshme si taktika dhe të parakohshme me kalimin e kohës. Deltchev, i cili ishte nën ndikimin e anarkistëve kryesorë bullgarë si Mihail Gerdzhikov dhe Varban Kilifarski personalisht mbështetën taktikat e sulmeve terroriste si shpërthimet e Selanikut të vitit 1903. Përfundimisht, ai nuk kishte zgjedhje, por binte dakord për atë rrugë veprimi, të paktën duke arritur të vononte fillimin e saj nga maji deri në gusht. Delçev gjithashtu e bindi udhëheqjen e ORSMA që të transformonte idenë e një rritjeje masive që përfshinte popullsinë civile në një ngritje të bazuar në luftën guerile. Në fund të marsit 1903 Gotse me shkëputjen e tij shkatërroi urën hekurudhore mbi lumin Angista, duke synuar testimin e taktikave të reja guerile. Pas kësaj ai u nis për në Selanik për t'u takuar me Dame Gruevin pas lirimit të tij nga burgu në mars 1903. Dame Gruev u takua me Delçevin në fund të prillit dhe ata diskutuan vendimin për fillimin e kryengritjes. Më pas ata negociuan me disa prej sulmuesve të Selanikut për t'u kërkuar atyre që t'i dorëzonin sulmet si të rrezikshme për lëvizjen çlirimtare, ose të paktën të prisnin kryengritjen e afërt. Më pas, Delçevi u takua edhe me Ivan Garvanov, i cili ishte në atë kohë udhëheqësi i ORSMA's. Pas këtyre takimeve, Delçev u nis për në malin Ali Botush, ku pritej të takohej me përfaqësuesit e distancave të Rrethit Revolucionar të Seres dhe të kontrollonte përgatitjen e tyre ushtarake. Por ai kurrë nuk e bëri atë.
Vdekja dhe pasojat
Javorov Delchev.jpg Ndërkohë, më 28 prill, anëtarët e rrethit Gemidzii filluan sulme terroriste në Selanik. Si pasojë, u shpall ligji i luftës në qytet dhe shumë ushtarë dhe "bashibozukë" turq u përqëndruan në Vilajetin e Selanikut. Kjo çoi përfundimisht në përcjelljen e çetave të Delçevit dhe vdekjen e tij pasuese. Ai vdiq më 4 maj 1903, në një konflikt me policinë turke pranë fshatit Banitsa, ndoshta pas tradhtisë nga fshatarët lokalë, siç thanë thashethemet gjatë përgatitjes së kryengritjes së Ilinden-Preobrazhenies. Pasi u identifikuan nga autoritetet lokale në Seres, trupat e Dellçevit dhe shokut të tij, Dimitar Gushtanov, u varrosën në një varr të përbashkët në Banitsa. Menjëherë pas kësaj, ORSMA, me ndihmën e ORSM organizoi kryengritjen kundër osmanëve, e cila pas sukseseve fillestare u shtyp me shumë humbje të jetëve. Dy nga vëllezërit e tij, Mitso Dellçev dhe Milan Delçev u vranë gjithashtu duke luftuar kundër osmanëve si militantë në Çeta të ORSMA's të voivodave bullgare Hristo Chernopeev dhe Krstjo Asenov në 1901 dhe 1903 respektivisht. Në vitin 1914, me një dekret mbretëror të Car Ferdinandit I, një pension për jetën i ishte dhënë babait të tyre Nikolla Delçev, për shkak të kontributit të bijve të tij në lirinë e Maqedonisë. Gjatë Luftës së Dytë Ballkanike të vitit 1913, Kilkis, e cila ishte aneksuar nga Bullgaria në Luftën e Parë Ballkanike, u mor nga grekët. Pothuajse të gjitha 7,000 banorët e para të luftës, përfshirë familjen e Dellçevit, u dëbuan nga Bullgaria nga ushtria greke. E njëjta gjë ndodhi edhe me popullsinë e Banitsës, fshatit ku u varros Delçevi. Gjatë Luftës së Parë Botërore, kur Bullgaria ishte përkohësisht në kontroll të zonës, mbetjet e Delçev u transferuan në Ksanthi, pastaj në Bullgari. Pasi Trakja Perëndimore iu cedua Greqisë në vitin 1919, relikti u soll në Plovdiv dhe në vitin 1923 në Sofje, ku qëndroi deri pas Luftës së Dytë Botërore. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, zona u morr përsëri nga Bullgarët dhe varri i Dellçevit pranë Banitsës u rivendos. Në maj 1943, me rastin e 40 vjetorit të vdekjes së tij, u vendos një pllakë përkujtimore në Banitsa, në prani të motrave të tij dhe figurave të tjera publike. Deri atëherë Delçevi konsiderohej si një prej Bullgarëve më të mëdhenj nga Maqedonia.
TNT (Muzikë)
TNT është një grup artistësh i njohur. Grupi “TNT” ekziston në treg që nga viti 1974 dhe posedon shume hite të cilat mbesin gjithmonë në kujtesën e publikut. Për gjithë këto duhet falënderuar Nexhat Macula dhe të veçantë tjetër e bën realizimi i këngëve me videoklipe çdo 3-4 muaj. Në Qershor 1984, Urim Koshi & Grupi TNT marrin pjesë në Akordet E Kosoves 1984 me këngën "Vetem Une E Ti". Në vitin 1985, Tnt publikojnë albumin "Dasma". Në Dhjetor 2005, TNT marrin pjesë në Zhurma Show 2005 me këngën "Luje Belin Luje". Më datë 8 Nëntor 2009, TNT publikojnë videoklipin "Po Më Thua". Në Dhjetor 2009, TNT marrin pjesë në Zhurma Show 2009 me këngën "Ja Fali Zemrën". Në vitin 2011, Tnt publikojnë albumin "Mos Mendo". Grupi "TNT" pas ndryshimeve që pati viteve në formacion, editon albumin "Mos mendo". Albumi është një grumbullim me këngët e lansuara gjatë kohës së fundit si dhe me përzgjedhjen e disa hiteve që janë kënduar nëpër vite. Në album, zëvendësuesi i Fekri Shalës është solisti Gentian Gojani. Albumi përmban gjithsejtë 10 këngë, 4 këngët më të reja janë prej që kam ardhur unë në këtë grup si: "Ja fali zemrën", "Po më thua", "Moj shqiptare" dhe "Mos mendo" ndërsa 6 –shtë të tjerat janë hitet e mëhershme të grupit por të kënduara tash më zërin tim si: "O Atdhe", "200 ditë", "S'ka me shqipen tonë", "Kujtimet", "Biondina" dhe "Buzëqershi".
Atheneu
Atheneu i Naukratis (Ἀθήναιος ὁ Nαυκρατίτης ose Nαυκράτιος, Athēnaios Naukratitēs ose Naukratios; Athenaeus Naucratita) ishte një retor (orator) dhe gramatikan grek, që jetoi rreth fundit të shekullit II dhe fillimit të shekullit III. Suda thotë vetëm se ai ka jetuar në kohën e Marcus Aurelius, por përbuzja me të cilën ai flet për Commodus, i cili vdiq në vitin 192, tregon se ai i mbijetoi atij perandori. Ai ishte një bashkëkohës i Adrantusit.
Disa nga veprat e tij kanë humbur, por Deipnosophistae me pesëmbëdhjetë vëllime ka mbijetuar. Në veprën e tij gjejmë të dhëna edhe për ilirët.
Mesa, Arizona
Mesa, Arizona (City of Mesa) është një qytet në qarkun Maricopa të shtetit federal Arizona, SHBA. Në Mesa, Arizona jetojnë 439041 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 1365.6 banor/km2 (3.536.60 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 324.2 km2 (133.13 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 378 m (1.243 ft).
Presidenti i Serbisë
Presidenti i Serbisë (Serbisht: Председник Србије, Predsednik Srbije), i stilizuar zyrtarisht si Presidenti i Republikës (Serbisht: Председник Републике, Predsednik Republike) është kreu i shtetit të Serbisë.
Presidenti aktual i zyrës është Aleksandar Vuçiq. Ai u zgjodh më 2 prill 2017 dhe mori detyrën më 31 maj 2017.
Mandati
Mandati i presidentit të republikës zgjat pesë vjet dhe fillon nga dita e betimit para Asamblesë Kombëtare.
Nëse mandati i presidentit të republikës skadon gjatë gjendjes së luftës ose emergjencës, ajo do të zgjatet në mënyrë që të zgjasë deri në skadimin e tre muajve nga dita e përfundimit të gjendjes së luftës, dmth. emergjente.
Askush nuk mund të zgjidhet në një post të presidentit të republikës më shumë se dy herë.
Victor Frankenstein
Victor Frankenstein është personazhi kryesor në romanin Frankenstein të Meri Shelli. Ai është një shkencëtar italo-zviceran, i cili pasi studion proceset kimike dhe prishjen e qenieve të gjalla, fiton një pasqyrë për krijimin e jetës dhe i jep jetë krijesës së tij, shpesh të referuar si përbindëshi i Frankenstein, etj. ose shpesh në mënyrë kolonike përmendet thjesht "Frankenstein". Viktori më vonë i vjen keq për ndërhyrje me natyrën përmes krijimit të tij, pasi ai rrezikon pa dashje jetën e tij, si dhe jetën e familjes dhe miqve të tij, kur krijesa kërkon hakmarrje ndaj tij. Disa aspekte të personazhit besohet të jenë frymëzuar nga alkimisti i shekullit të 17-të, Johann Conrad Dippel.
Presidenti i Serbisë
Mandati
Mandati i presidentit të republikës përfundon me skadimin e periudhës për të cilën ai ose ajo është zgjedhur, me dorëheqjen e tij / saj ose lirimin e tij.
Victor Frankenstein
Historia
Victor Frankenstein lindi në Napoli, Itali në një familje gjermano-zvicerane. Ai ishte djali i Alphonse Frankenstein dhe Caroline Beaufort, i cili vdiq nga ethet e kuqe kur Victor ishte 17 vjeç. Frankenstein ka dy vëllezër më të vegjël: William, fëmija më i ri dhe Ernest, fëmija i mesëm. Frankenstein bie në dashuri me Elizabeth Lavenza, e cila u bë motra e tij birësuese dhe, përfundimisht, e fejuara e tij.
Presidenti i Serbisë
Mandati
Presidenti do t'ia paraqesë dorëheqjen e tij/saj para kryetarit të Asamblesë Kombëtare.
Victor Frankenstein
Historia
Si djalë, Frankenstein është i interesuar për veprat e alkimistëve si Cornelius Agrippa, Paracelsus dhe Alberti i Madh, dhe ai dëshiron shumë për të zbuluar eliksirin e fabuluar të jetës. Ai humb interesin për të dyja këto ndjekje dhe për shkencën në tërësi pasi pa eshtrat e një peme të goditur nga rrufeja; megjithatë, në Universitetin e Ingolstadt në Perandorinë e Shenjtë Romake të Kombit Gjerman, Frankenstein zhvillon një dashuri për kiminë, dhe bëhet i fiksuar me idenë e krijimit të jetës në materie të pajetë përmes mjeteve artificiale, duke ndjekur këtë qëllim për dy vjet.
Presidenti i Serbisë
Republika e Serbisë (2006-present)
Serbia u bë e pavarur më 5 qershor 2006
Victor Frankenstein
Historia
Duke mbledhur një krijesë humanoide përmes mjeteve të paqarta, Frankenstein e sjell me sukses atë në jetë, por ai është i tmerruar nga shëmtia e krijesës. Ai shpëton nga krijimi i tij, i cili zhduket dhe, pas disa takimesh negative me vendasit, betohet për hakmarrje ndaj krijuesit të tij. Kur William është gjetur i vrarë, Frankenstein e di menjëherë, që krijimi i tij është vrasësi, por nuk thotë asgjë. Zonja e shtëpisë së Frankensteins, Justine, fajësohet për vdekjen e djalit dhe ekzekutuar; Frankenstein është i mbuluar me faj, por nuk del përpara me të vërtetën, sepse ai mendon se askush nuk do ta besojë historinë e tij, dhe ai ka frikë nga reagimet që një histori e tillë do të provokonte.
Spitali i Përgjithshëm i Vjenës
parapamje|290x290px| Hyrja kryesore e AKH parapamje|190x190px| Spitali i Përgjithshëm i Vjenës, 1784 parapamje|190x190px| Narrenturm, e ndërtuar rreth vitit 1782 parapamje|190x190px| Profesorët e Shkollës Mjekësore, 1853 parapamje|253x253px| Një nga shufrat më të vjetra rrufe në botë, në Narrenturm parapamje|250x250px| Modeli i AKH-së së re Spitali i Përgjithshëm i Vjenës (Allgemeines Krankenhaus der Stadt Wien), zakonisht shkurtuar me AKH, është spitali i përgjithshëm i qytetit të Vjenës, Austri. Është gjithashtu spitali universitar i qytetit dhe vendi i Universitetit Mjekësor të Vjenës. Është spitali i pestë më i madh në Evropë, si nga numri i të punësuarve ashtu edhe nga kapaciteti i shtretërve.
AKH e vjetër
Origjina e Spitalit të Përgjithshëm të Vjenës i kthehet Dr. Johann Franckh, i cili dhuroi prona më 1686, pas përfundimit të Rrethimit të dytë të Vjenës, në korridorin Schaffernack për krijimin e një spitali ushtarak. Sidoqoftë, pasi që mungonin paratë për ndërtimin e ndërtesave, veteranët me aftësi të kufizuara u shuan, përfshirë familjet, në Kontumazhof (spitalin e epidemisë), tashmë në ekzistencë. Më 1693, Perandori Leopoldi I organizoi krijimin e spitalit të madh. Më 1697, mbaroi reparti i parë, në të cilin u vendosën 1,042 persona.
Deri më 1724, 1,740 njerëz jetuan atje. Zgjatja e kompleksit u bë e mundur me vullnetin e Ferdinand Baron von Thavonat, i cili ua la pasurinë e tij ushtarëve me aftësi të kufizuara më 1726. Oborri i martesave dhe i vejushave, tani Thavonathof, duhej të mbaronte. Gjithashtu u krijuan oborret anësore të formuara nga Zwischentrakte, oborri i pacientëve (4.), Ekonomia e restoranteve (5.) dhe qendra zejtare (7.).
Gjatë viteve 1752-1774, zhvillimi i mëtutjeshëm ka ndodhur për oborrin e studentëve (3.) dhe oborrin e mbikëqyrësit të shtëpisë (6.). Banorët duhej të vishnin uniformat e tyre dhe merrnin monedha individuale bakri, të cilat mund të ribliheshin me furrtarët në kompleks, kasapët, etj. Prishja e varrezave fqinje erdhi më në fund më 1834 të lagjeve të 8-të dhe të 9-të, përveç kësaj. majtas|parapamje|253x253px| [[Sinagoga në AKH-në e vjetër ]]
Sinagoga
Sinagoga në Vjenën e vjetër AKH u krijua më 1903 nga arkitekti Max Fleischer si "pavijoni i lutjes" për pacientët e besimit hebre. Sinagoga u shkatërrua shumë gjatë Kristallnachtit të Rajhut të Tretë më 1938, dhe u shkatërrua më tej kur u shndërrua pas luftës, më 1953, në një stacion transformatorësh. Më 2005, mbetjet e ndërtesës u rivendosën për t'u bërë Memoriali Marpe Lanefesch.
The Narrenturm (Kulla e të çmendurit)
Në AKH-në e vjetër qëndron ndërtesa e parë në të gjithë botën për akomodimin e pacientëve mendorë, të themeluar më 1784 nën Perandorin Joseph II nga Isidore Canevale. Sot, është selia e Muzeut Federal Patologjik-Anatomik, Vjenë. Ndërtesa përbëhej nga një ndërtesë rrethore pesë-pjesë si kala, me dritare të ngjashme me të, për 200 deri 250 pacientë mendorë. Në formën dhe shtrëngimin e saj të rreptë gjeometrik, ndërtesa konsiderohet si një pikë e lartë e klasicizmit të revolucionit. Çdo qeli kishte dyer të forta me grila dhe unaza për të lidhur me zinxhirë pacientë të pakufizuar. Dhjetë vjet më vonë, kulla tashmë ishte vjetëruar plotësisht për shkak të risive në terapinë për pacientët mendorë. Nga forma e saj e rrumbullakët rrjedh burimi i zakonshëm kolokial në Vjenë, Gugelhupf, që do të thotë një tortë e rrumbullakët austriake. Nocioni që Kulla e të çmendurit është një konvertim i idesë së Panopticon të Jeremy Bentham nuk zbatohet, pasi qelitë nuk janë të kontrollueshme nga një post qendror i vëzhgimit.
AKH e re
AKH është e lidhur me stacionin e saj nëntokësor (metro) (U6 Michelbeuern/AKH ) me rrjetin e transportit publik. Zentralbau me kullat e shtratit u hap zyrtarisht më 1994, por tashmë pjesërisht në përdorim nga 1991. Kostot totale të ndërtimit janë ekuivalente, në vlerat e vitit 2004, me afërsisht 4.5 miliardë euro, të parashikuara si 1 miliardë Shilling (72,67 milionë euro fillimisht). Kostot e ndërtimit barten së bashku nga qyteti i Vjenës dhe federata austriake. Shpërthimi i kostos dhe një lidhje e ryshfetit të lidhur me ndërtimin e AKH të re çuan në skandalin e AKH, skandali më i madh i ndërtimeve austriake. Për më tepër, revista austriake ECO raportoi se vetëm 60% e AKH ishte përdorur, dhe kështu ishte planifikuar shumë e madhe. Pjesa e papërdorur (megjithatë e pajisur plotësisht) është plotësisht e zbrazët. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (January 2018)">citimi i nevojshëm  ]
Efekti Matilda
Efekti Matilda është një paragjykim ndaj njohjes së arritjeve të atyre grave shkencëtare puna e të cilave u atribuohet kolegëve të tyre meshkuj. Ky efekt u përshkrua dhe evidentua për herë të parë nga sufragistja dhe abolicionistja Matilda Joslyn Gage (1826–98) në esenë e saj, "Gruaja si shpikëse" (botuar për herë të parë si një trakt në 1870 dhe më pas, në Revistën e Amerikës së Veriut në 1883). Termi "Efekti Matilda" u shpik në 1993 nga historiania e shkencës Margaret W. Rossiter.
Efekti Matilda u krahasua me efektin Matthew, ku një shkencëtar i shquar shpesh merr më shumë njohje sesa një studiues relativisht i panjohur, edhe nëse puna e tyre është e përbashkët ose e ngjashme.
Marshi i demonëve
Marshi i demonëve libër me autor Ekrem Ajruli, red. Ramadan Sinani. Botuar në Tetovë në vitin 1995 nga "Konica". Libri ka 52 faqe dhe me ilustrime.
Grekët qipriotë
Grekët qipriotë (Greqisht: Ελληνοκύπριοι, Turqisht: Kıbrıs Rumları ose Kıbrıs Yunanları) janë popullata etnike greke e Qipros, duke formuar komunitetin më të madh etnolinguistik të ishullit. Sipas regjistrimit të vitit 2011, 659,115 të anketuar regjistruan etninë e tyre si grekë, duke formuar pothuajse 99% të 667,398 qytetarëve qipriotë dhe mbi 78% të 840,407 banorëve total të zonës së kontrolluar nga Republika e Qipros. Këto shifra nuk përfshijnë 29,321 shtetas të Greqisë që banojnë në Qipro, grekë etnikë të regjistruar si shtetas të vendeve të tjera, ose popullsinë e Qipros Veriore të okupuar nga turqit.
Popullsia
Grekët në Qipro numërojnë 659,115, sipas regjistrimit të vitit 2011. Ekziston një komunitet i dukshëm qipriot dhe njerëz me origjinë qipriote në Greqi. Në Athinë, komuniteti grek qipriot numëron rreth 55,000 njerëz. Ekziston gjithashtu një mërgatë e madhe greke qipriote, veçanërisht në Mbretërinë e Bashkuar.
Kuzhina
Kuzhina qipriote, si me kuzhinën greke, u ngulit me erëza dhe barishte të bëra të zakonshme si rezultat i lidhjeve të gjera tregtare brenda Perandorisë Osmane. Emrat e shumë pjatave erdhën për të pasqyruar burimet e përbërësve nga shumë toka nën sundimin osman. Shtëpitë e kafesë përhapen në të gjithë ishullin në të gjitha qytetet kryesore dhe fshatrat e panumërta.
Gjuha
Gjuha e përditshme e grekëve qipriotë është greqishtja qipriote, një dialekt i greqishtes moderne. Ajo ka karakteristika të caktuara me varietetet e Kretës, Dodekanes dhe Hiosit, si dhe ato të Azisë së Vogël.
Qipriotët grekë zakonisht janë të arsimuar në greqishten moderne standarde, megjithëse ata priren ta flasin atë me një theks dhe të ruajnë disa gramatika greke qipriote.
Banesa e Themistokli Gërmenjit
Banesa e Themistokli Gërmenjit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "1886" më "10.06.1973".
Dita botërore kundër korrupsionit
250px|right
Kombet e Bashkuara nënshkruar më 9 dhjetor të vitit 2003 Konventën Ndërkombëtare Kundër Korrupsionit.
Pikërisht më 9 dhjetor të vitit 2003 në Kombet e Bashkuara u mblodhën më shumë se 100 përfaqësues shtetesh nga e mbarë bota për të nënshkruar Konventën Ndërkombëtare Kundër Korrupsionit.
Kulla e Donika Jusuf Gërvalla
Kulla e Donika Jusuf Gërvalla është një monument i trashëgimisë kulturore në Dubovik, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Në vend të dialogut me Z. Dragoljub Stavrev për veprën "Shqetësime dhe meditime për çështjet maqedonase"
Në vend të dialogut me Z. Dragoljub Stavrev për veprën "Shqetësime dhe meditime për çështjet maqedonase" libër me autor Gëzim Ostreni, lektor Ekrem Ajruli. Botuar në Tetovë në vitin 2009 nga "Arbëria Design". Libri ka 102 faqe dhe me foto. ISBN 9789989265044
Shënime: Politika dhe qeverisja, Çështja nacionale, Çështja shqiptare, Polemika.
Zhitoragja (Vlladiçin Han)
Zhitoragjë ose Zhitorogjë (serbisht: Житорађе/Žitorađe) është fshat në komunën e Vlladiçin Hanit, Serbi.
Nikka
Nikka është një këngëtare e njohur. Ajo ishte pjesë e grupit "OnRecords" dhe u be e njohur me këngën "Njeri", në bashkëpunim me raperin Getinjo. Kënga u bë HIT dhe mori mbi 4 milion views.
Më datë 15 Mars 2017, Nikka publikon videoklipin "Boll Mo".
Më datë 22 Korrik 2017, Nikka publikon videoklipin "Dashni", në bashkëpunim me Fuego. Pas kësaj kënge, ajo kaloi nga On Records tek kompania e Bleros MishMash Entertainment.
Forumi
Forumi zakonisht është një mbledhje e gjerë e anëtarëve të një organi drejtues të zgjedhur të një partie a organizate tjetër, si edhe vetë ky organ; mbledhje e gjerë e përfaqësuesve të fushave të ndryshme të veprimtarisë shoqërore me karakter kombëtar a ndërkombëtar, ku shqyrtohen çështje të rëndësishme. Forumet e larta (e ulëta). Forum drejtues (udhëheqës). Forum shkencor. Forum kombëtar (ndërkombëtar).
La Rochette
La Rochette është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Rochette ka një popullsi prej 64 banorë dhe sipërfaqe 18.8 km², me një dendësi prej 3 banor/km².
Festivali Merlinka
Festivali ndërkombëtar i filmit queer Merlinka ose thjesht Festivali Merlinka është një festival filmi me fokus lëvizjen LGBT. Ky festival organizohet çdo vit në Qendrën Rinore të Beogradit gjatë javës së dytë të muajit dhjetor dhe zgjat për pesë ditë. Që prej vitit 2013 festivali organizohet edhe në Sarajevë, Bosnje dhe Hercegovinë si dhe në Podgoricë që prej 2014.
Historia
Festivali u themelua në vitin 2009 nga Qendra informuese për gej dhe lezbike si dhe Qendra Rinore e Beogradit. Festivali bën bashkë filma me metrazh të gjatë, dokumentarë si dhe filma të shkurtër nga e gjithë bota që lidhen me çështjet e gejve, lezbikeve, biseksualëve, transgjinorëve, transeksualëve, interseksualëve dhe personave queer.
Emërtimi i festivalit
Festivali mori emrin e transgjinores Vjeran Miladinović, një punonjëse seksi dhe aktore e cila u vra në vitin 2003. Ajo është e njohur për rolin e saj në filmin ´´Marble Ass´´ me regjizor Želimir Žilnik. Në vitin 2014 përveç filmave të shfaqur, festivali prodhoi dhe një shfaqje teatrale rreth jetës së kësaj transgjinoreje nën titullin ´´Rrëfimi i Merlinkës‘‘ me regji të Stevan Bodroža.
Konsonanca
Konsonanca (bashkëtingëlloresia është përseritja e bashketingelloreve të njejta në varg ose ne frazë.
Skolastika
thumb|220px|Shkollat në shek. XIV Skolastika (Skolasticizmi) është një metodë e filozofisë mesjetare, e cila mbizotëronte mësimdhënien e universiteteve mesjetare në Evropë në periudhën mes viteve 1100 - 1700, si dhe një program i zbatimit të kësaj metode në artikulimin dhe mbrojtjen e dogmës në një mënyrë gjithnjë e më pluraliste.
Përmbledhje
Skolastika nuk është aq shumë një filozofi ose një teologji aq sa është një metodë e të mësuarit. Mendimi skolastik njihet gjithashtu për analizën rigoroze konceptuale dhe për tërheqjen e kujdesshme të dallimeve. Për shkak të theksit të saj në metodën rigoroze dialektike, skolastika u aplikua përfundimisht në shumë fusha të tjera të studimit.
Disa nga figurat kryesore të skolastikës janë Anselmi i Kanterberit, Peter Abelard, Albertus Magnus, Duns Scotus, William Ockham, Bonaventura, Tomas Akuini, Aleksandri i Hales, etj.
Ekuivalenti i skolasticizmit në botën islame është ilm-al-kalami apo shkenca e diskursit e njohur ndryshe si "teologjia skolastike islamike".
Dominique Baettig
Dominique Baettig (lindur më 22 shtator 1953, në Delémont ) është një politikan zviceran dhe anëtar i Partisë Popullore Zvicerane. Me profesion psikiatër, ai përfaqësoi kantonin e Jurës në Këshillin Kombëtar në legjislaturën 2007 – 2011.
Skolastika
Përmbledhje
Skolasticizmi ka kaluar nëpër këto faza të zhvillimit të tij e që janë:
Dominique Baettig
Pikëpamjet politike
Në përgjigje të Konferencës së Rishikimit të Durbanit, Baettig akuzoi seHolokausti ishte një instrument i Zionizmit për të shtypur fjalën e lirë dhe për të demonizuar kundërshtarët, duke kritikuar besimin se ai nuk mund ti nënshtrohet rishikimit dhe shqyrtimit historik.
Në vitin 2010, Baettig paraqiti një mocion për ndryshimin e kushtetutës në pritje të një zgjerimi të mundshëm të Zvicrës në të ardhmen. Ai u nënshkrua nga presidenti i SVP, Toni Brunner.
Çifllëk Mëhalla
Çifllëk Mëhalla- ishte lagjja e dytë e ngritur në këtë vendbanim të ri, e formuar nga çifçinjtë e Gjinollëve të ardhur nga Novobërda e rrethina. E banuar kryesisht me shqiptarë e turq dhe ndonjë familje serbe. Kjo lagje ndodhej në veri të Lagjes së Bejlerëve, jo fort larg rrugës kryesore dhe pjesa më e madhe në anën e majtë të lumit Banja, në hapësirën mes rrugëve të tanishme "Reshat Ymeri"
Meropi Prifti
Meropi Prifti ishte agronome, bashkëpunëtore e vjetër shkencore. Lindi në Poliçan në vitin 1935 në Gjirokastrës. Kreu gjimnazin në Gjirokastër dhe ndoqi studimet e larta ku u diplomua në Institutin e Lartë Bujqësor (1957). Në vitin 1957–1972 ka punuar në Institutin e Kërkimeve Bujqësore në Lushnjë. Në vitin 1972–1990 punoi në Institutin e Perimeve dhe Patateve në Tiranë. Ka kryer disa studime në fushën e entomologjisë e fitopatologjisë.
Dominique Baettig
Pikëpamjet politike
Baettig luajti një rol në bllokimin e suksesshëm të një vizite të ish- Presidentit të SHBA George W. Bush në shkurt 2011, duke lobuar në zyrën e prokurorit federal për ta arrestuar atë për shkak të akuzave për krime lufte. Më vonë atë vit, ai paraqiti një tjetër interpelancë për të arrestuar ish- Sekretarin e Shtetit të SHBA, Henry Kissinger, nëse ai merrte pjesë në Konferencën e Bilderberg në vend në qershor. SVP e të rinjve organizoi një konferencë në shenjë proteste së bashku me të rinjtë socialistë.
Meropi Prifti
Libra
Prifti është autore e teksteve “Mbrojtja e bimëve” (1988), “Entomologjia bujqësore” (1988) dhe e librave “Këpushat dëmtuese të bimëve” (1981), “Organizimi i mbrojtjes së bimëve primare” (1983), “Disa sëmundje kërpudhore të specit” (1984); ka botuar një numër artikujsh në shtypin shkencor.
Dominique Baettig
Pikëpamjet politike
Baettig tha se konferenca e Bilderbergut 2011, në të cilën Kissinger mori pjesë, shkel parimet e sovranitetit zviceran. Baettig iu afrua portave të hotelit Suvretta House, ndërsa po zhvillohej konferenca dhe kërkoi të pranohej si "deputet i parlamentit zviceran". Atij iu refuzua hyrja.
Studimet jugosllave
parapamje|[[Enciklopedia e Jugosllavisë (botimi i parë)]] Studimet jugosllave ose jugosllavistika (serbokroatisht: Jugoslavistika; sllovenisht: Jugoslovanske študije; maqedonisht: Југословенски студии) është një disiplinë akademike në kuadër të studimeve sllave dhe studimeve historike që ka të bëjë me studimin e prejardhjes së shekullit të 19-të ose më të hershme të idesë jugosllave, krijimit të Jugosllavisë, historisë së Mbretërisë së Jugosllavisë, RSF Jugosllavisë dhe shpërbërjes së Jugosllavisë duke përfshirë luftërat jugosllave si dhe jugosllavët ose si term ombrellë ose identifikim ekskluziv. Në periudhën bashkëkohore disiplina është e fokusuar edhe në kujtesën pas-jugosllave të Jugosllavisë. Historikisht, termi është përdorur edhe si një term ombrellë për studimet serbe, kroate, maqedonase, boshnjake, sllovene dhe malazeze. Gjatë viteve 1990 disiplina ishte e ndërthurur ngushtë me fushën e studimeve të sigurisë për shkak të konflikteve në rajon.
Rënia e shtetit jugosllav në fillim të viteve 1990 vuri në pikëpyetje ekzistencën e disiplinës me shumë institucione që ndryshuan emrat e tyre ose u mbyllën. Fusha duhej të ripërcaktonte pozicionin e saj të ri në lidhje me studimet sllavo-jugore të lidhura ngushtë (të cilat krahas hapësirës post-jugosllave përfshijnë edhe Bullgarinë) dhe studimet serbokroate (të ndryshuara më tej në studime serbe, kroate, boshnjake dhe malazeze). Në esenë e tij të vitit 1993 Fantazma e Jugosllavistikës (gjermanisht: Das Phantom der Jugoslavistik) sllavisti gjerman Reinhard Lauer deklaroi se fusha bazohej në përputhjen historike të ekzistencës së një shteti jugosllav dhe në "zbehjen e përbërësve bullgarë dhe interesat" duke arritur në përfundimin se sllavistika e jugut duhet të zërë vendin e saj. Konflikti në zonën e ish-Jugosllavisë megjithatë tërhoqi vëmendje të konsiderueshme akademike me mbi 130 libra të botuar mbi të dhe me autorë të shumtë që e analizuan atë në kuadrin e Jugosllavisë ose studimet pas-jugosllave. Sot fusha merret me analiza transdisiplinore të fenomeneve të ndryshme jugosllave dhe post-jugosllave, marrëdhënieve shoqërore dhe praktikave.
Zef Lleshi
Zef Lleshi, gazetar shqiptar. Me një përvojë gati 30 vjeçare për gazetarinë, Lleshi ka punuar në disa media dhe është shquar për mënyrën serioze të të shkruarit dhe të argumentuarit të femomeneve me natyrë politike dhe ekonomike. U nda nga jeta më 7 dhjetor 2015.
Skënder M. Rexhepi
Skënder Rexhepi (3 Qershor 1965 – 21 Janar 1999) lindi në fshatin Mrasor të Rahovecit, prindërit e tij janë Murati dhe Kada. Skënderi është fëmija i dytë, prej 5 fëmijeve, dy djemeve dhe tri vajzave, sa kishte babë Murati dhe nënë Kada. Mësimet e shkollës fillore i ndjeki në shkollën “Petro Nini Luarasi“ në Llapqevë,ku tregoj interesimedhe aftësi në gjuhë,art,muzike dhe sport,gjatë shkollimit fillore ai ishte shpallur nxënës më i mirë në shkollë,ndersa gazeta “Rilindja “ shkruante : “Poeti i vogël do të bëhët i madh “,në këtë gazet botoi disa poezi. <P>Gjimnazin e ndjeki në shkolle e mesme “Luigj Guarkuqi“ në Klinë,ku tregoj rezultate të larta dhe mori disa aktivitet për çeshtjën kombëtare .Gjatë periudhes së gjimnazit në vitin 1981 antarësohet në organizaten e njësuar atëherë nga Jusuf Gërvalla,Kadri Zeka dhe Bardhosh Gërvalla,në atë kohë ishte vetëm 15 vjeçar.</P> Edhe pse në kohë të veshtira kombëtare ,arriti të regjistrohet në Fakultetin e Bujqësisë dhe të marr titullin: Inxhinier i Diplomuar i Bujqësisë, njihet katër gjuhë të huaj,shquhej për dijen e tij dhe dëshiren për t’u arsimuar. Pas shumë betejash për tokenë nënë,Skënder Rexhepi ra për të mos vdekur kurr më 21 janar 1999 në Fortes ( ish Bellacerkë) ,së bashku me luftetarin e orëve të para Fitim Durakun-Fita ,ashtu siq bien trimat shqiptarë në fushën e nderit në përleshje më forcat armike.
Biografia dhe veprimtaria Skënderi rrejdh nga një familje e mirënjohur ardhetarësh, nga e cila kanë dalë burra në zë, që gjithmonë i kanë dalë zot vatanit. Kulla e Pajazit dhe Shaban Mrasorit (katragjysh dhe stërgjyshë të Skënderit) është shumë e njohur në këto anë, sepse në këtë kullë janë mbajtur tubime me rëndësi kombëtare nga krerët më të njohur të kohës siç ishin: Isë Boletini, Bajram Curri, Sadik Rama i Gjergjevikut e të tjerë. Kjo familje e njohur e Llapushës ishte gjithherë në shënjestër të pushtuesit serb. Prindërit e tij, Murati dhe Kada, por edhe rrethi i gjerë i familjes, kishin krijuar një ambient të përshtatshëm, ku Skënderi do të edukohej drejt e në frymën kombëtare. Prandaj, që nga fëmijëria ai kishte shfaqur shenja të një kureshtari, të cilin më vonë do ta preokuponin çështjet e mëdha e serioze. Shkollën fillore, Skënderi e kreu në fshatin Llapçevë, me sukses të shkëlqyeshëm. Për t’i ndjekur mësimet në shkollën e këtij fshati ai duhej të bënte disa kilometra rrugë në ditë. Edhe më larg i bie të udhëtojë gjatë shkollimit të mesëm, si nxënës i gjimnazit “Luigj Gurakuqi” në Klinë. Si nxënës i këtij gjimnazi, arrin ta krijojë një rreth të gjerë shokësh, me të cilët më vonë edhe do të bashkëveprojë në dobi të çështjes kombëtare. Në këtë rreth shokësh, ndër të tjerë, bënin pjesë Feriz Hoti, Sadet Mrasori, Isa Krasniqi e të tjerë. Me rastin e një vale arrestimesh, në vitin 1985 ishin burgosur edhe disa prej shokëve të Skënderit, por edhe vetë Skënderi. Në mungesë provash konkrete, pas disa ditë arresti, ai u lirua, për të vazhduar rrugën e lirisë më me zell e në konspiracion më të thellë, në kuadrin e Lëvizjes Popullore për Republikën e Kosovës(LPRK).
Ndërkohë, Skënderi kishte filluar studimet në Fakultetin e Bujqësisë në Prishtinë. Në këtë fakultet merr titullin ingjinier i agronomisë. Pas përfundimit të studimeve, në vitet ’90 një kohë qëndron në Zvicër. Atje zhvillon një aktivitet të dendur në shërbim të lëvizjes kombëtare. Gjatë kësaj kohe arrin t’i mësojë disa gjuhë të huaja dhe të përsosë njohuritë e tij në fusha të ndryshme.
Në Kosovë është kthyer në vitin 1996 dhe prej këtij viti së bashku me Rexhep Selimin e bashkëveprimtarë të tjerë veproi ilegalisht në dobi të çështjes kombëtare. Kishte prirje edhe për krijimtari, në prozë dhe në poezi. Disa prej krijimeve të tilla, sot, ruhen si trashëgimi e vlefshme e dëshmorit. Shpërthimi i luftës së armatosur në Kosovë, Skënder Rexhepin e gjen jo vetëm luftëtar të përgatitur e të gatshëm për beteja, por edhe kuadër me aftësi të dalluara komanduese. Së shpejti angazhohet në bartjen e armatimit nga Republika e Shqipërisë për t’ua mundësuar atyre që ishin të gatshëm t’i përgjigjeshin kushtrimit të atdheut të radhiteshin në radhët e UÇK-së.
Taksat në Hungari
Taksat në Hungari vendosen si nga qeveritë kombëtare ashtu edhe nga ato lokale. Të ardhurat nga taksat në Hungari ishin 38.4% e PBB-së në vitin 2017. Burimet më të rëndësishme të të ardhurave përfshijnë tatimin mbi të ardhurat, sigurimet shoqërore, taksën e korporatave dhe taksën e vlerës së shtuar, të cilat aplikohen të gjitha në nivelin kombëtar. Ndër të ardhurat totale të taksave raporti i taksave lokale është vetëm 5% ndërsa mesatarja e BE-së është 30%.
Gjarpërinjtë e ëndrrës
Gjarpërinjtë e ëndrrës libër me autor Riat Ajazaj, red. Sali Bashota, red. Ali Podrimja. Botuar në Prishtinë në vitin 2003 nga "Rozafa". Libri ka 136 faqe. ISBN 9951020240
Taksat në Hungari
Taksa e të ardhurave në Hungari vendoset me një normë të sheshtë prej 15%. Një pagesë tatimore jepet përmes një pagese familjare ( Hungariane ), që është e barabartë me shtesën e shumëzuar me numrin e "fëmijëve të varur nga përfituesit". Për një ose dy fëmijë shtesa është 62,500 HUF për fëmijë, për tre ose më shumë 206,250 HUF për fëmijë. Shtesa mund të ndahet midis bashkëshortëve ose partnerëve të jetës.
Gjarpërinjtë e ëndrrës
Shënime: Tregime dhe novela.
Taksat në Hungari
Shkalla standarde e taksës së vlerës së shtuar është 27% që nga janari 2012 — më e larta në Bashkimin Evropian. Ekziston një normë e zvogëluar prej 5% për shumicën e ilaçeve dhe disa produkteve ushqimore, dhe një normë të reduktuar prej 18% për lidhjet në internet, restorante dhe hotelieri, qumështore dhe produkte buke, shërbime hoteliere dhe pranim në ngjarje të hapura afatshkurtra.
Në Janar 2017, taksa e korporatave u unifikua me një normë prej 9% — më e ulta në Bashkimin Evropian. Dividentët e pranuar nuk i nënshtrohen taksimit, me kusht që të mos merren nga një kompani e huaj e kontrolluar (CFC). Fitimet kapitale përfshihen në taksën e korporatave, me përjashtime të caktuara.
Të ardhurat nga punësimi i nënshtrohen kontributeve të sigurimeve shoqërore për punëdhënësin me një normë të sheshtë prej 17,5%. . Fitimet kapitale tatohen me një normë të sheshtë prej 15%.
Histori
Pas pushtimit Osman të pjesëve qendrore të Hungarisë, taksa më e zakonshme ishte taksa e administratës Osmane ndaj të krishterëve dhimmi (xhizja). Nën sundimin austro-hungarez, taksat u vendosën kryesisht nga Austria, por Hungarisë më vonë iu dha më shumë autonomi financiare në Kompromisin Austro-Hungarez të 1867. Në vitin 1988, liberalizimi i qeverisë Kádár të ndikuar nga Bashkimi Sovjetik prezantoi reformën e taksave, duke krijuar një sistem gjithëpërfshirës tatimor të taksave qendrore dhe lokale, i cili përbëhet kryesisht nga një taksë mbi të ardhurat personale, një taksë mbi të ardhurat e koorporatave dhe një taksë mbi vlerën e shtuar.
Pëshpërimat e mureve
Pëshpërimat e mureve libër me autor Riat Ajazaj, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2000 nga "Rozafa". Libri ka 68 faqe.
Kreshnik Zeqaj
Kreshnik Zeqaj, gazetar shqiptar. Në Shqipëri punoi për mediat më në zë ndër të cilat "A1 Report", "News 24" e 'Abc News'. Ka ndërruar jetë në Londër në moshën 27-vjeçare më 5 janar 2016.
Pllaka Tisza
djathtas|parapamje|300x300px| Njësitë Pelso dhe Tisza Pllaka Tisza është një bllok tektonik, ose mikroplate, në Evropën e sotme. Dy blloqet kryesore kore të pellgut Pannonian, Pelso dhe Tisza, pësuan një proces kompleks të rotacionit dhe shtrirjes së madhësisë së ndryshueshme gjatë epokës Kenozoike. Shtyrja në veri të Bllokut të Adriatikut filloi zhvendosjen dhe rrotullimin në lindje të blloqeve Alkapa (ose Pelso) dhe Tisza. Linja Zágráb - Hernád është marzhi i mëparshëm i pllakës midis Pelso me origjinë Afrikane dhe Pllaka Tisza me origjinë Euroaziane.
Kaavi
Komuna ka një popullsi prej 3,193 banorë (31.12.2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 789.58 kilometra katror (304.86 sq mi) prej të cilave 115.49 kilometra katror (44.59 sq mi) është uji. Dendësia e popullsisë është 4.74 banorë për kilometër katror (<12/sq mi).
Lista e qyteteve në Somali
thumb|230px|Harta e Somalisë Më poshtë është lista e qyteteve të Somalisë.
Banesa e Vëllazërisë Frashëri
Banesa e Vëllazërisë Frashëri është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "1886" më "10.06.1973".
Lista e qyteteve në Somali
Shiko edhe
Lista e qyteteve të Somalisë sipas popullsisë
Vrojtim kritik i veprës "Lufta në Maqedoni në vitin 2001", të gjeneral Mitre Arsovski, prof.dr. Stojan Kuzev dhe gjeneral prof. dr. Risto Damjanovski
'''Vrojtim kritik i veprës "Lufta në Maqedoni në vitin 2001", të gjeneral Mitre Arsovski, prof.dr. Stojan Kuzev dhe gjeneral prof. dr. Risto Damjanovski''' libër me autor Gëzim Ostreni, lektor Ekrem Ajruli. Botuar në Shkup në vitin 2007 nga Botim privat. Libri ka 98 faqe.
Shënime: Çështja shqiptare, politika dhe qeverisja, historia, ushtria Çlirimtare Kombëtare, kritika, interpretimi.
Beteja e Rahovicës
Beteja e Raovicës ishte një konflikt midis ushtrisë dhe policisë së RF të Jugosllavisë dhe grupit militant shqiptar Ushtria Çlirimtare e Preshevës, Medvegjës dhe Bujanocit (UÇPMB) gjatë kryengritjes së vitit 2001 në Luginën e Preshevës. Fshati Raovicë ishte nën kontrollin e UÇPMB-së. Më 14 maj forcat jugosllave filluan një sulm ndaj bastionit të UÇPMB-së në këtë vend të banuar me shqiptarë afër kufirit me Kosovën. Luftimet filluan më 13 maj në orën 6:10 të mëngjesit nga një sulm ndaj forcave jugosllave. Në orën 7:00 të mëngjesit, burrat shqiptarë sulmuan përsëri policinë dhe ushtrinë serbe dhe hodhën tre raketa në drejtim të fshatit. Incidente të tjera kanë ndodhur gjatë ditës deri në orën 20:00. Më 14 maj, forcat serbe pushtuan Oraovicën pasi UÇPMB-ja i sulmoi në orën 14:15.
Alma Zadiq
Alma Zadić (lindur më 24 maj 1984) është një avokate dhe politikane austriake. Si anëtare e partisë së Të Gjelbërve në Austri ajo është Ministre e Drejtësisë në qeverinë e Dytë Kurz që nga 7 janari 2020.
Jeta e hershme, arsimi dhe karriera e hershme
Më 1994, Zadić u largua në Austri me prindërit e saj gjatë Luftës së Bosnjës dhe familja u vendos në Vjenë. Ajo është përshkruar si muslimane, por ajo vetë mohon çdo përkatësi fetare.
Ajo studioi në SH.B.A. (Universiteti i Kolumbias në New York), Itali dhe Hollandë. Ndërsa ishte studente, ajo punoi si studiuese juridike në Organizatën Ndërkombëtare për Migracionin (IOM) në Vjenë dhe si praktikante në Gjykatën Penale Ndërkombëtare për ish Jugosllavinë në Hagë.
Para se të hynte në politikë, Zadić punoi si bashkëpunëtore e lartë në firmën juridike shumëkombëshe me seli në Londër Freshfields Bruckhaus Deringer.
Karriera politike dhe polemikat
Zadić kandidoi për Partinë e Gjelbër Austriake në zgjedhjet legjislative austriake 2019 dhe u zgjodh në Këshillin Kombëtar.
Në nëntor të vitit 2019, Alma Zadić u shpall fajtore për shpifje dhe u gjobit me 700 euro nga një gjykatë kriminale në Vjenë.
Vlladiçin Han
Vlladiçin Han (serbisht: Владичин Хан/Vladičin Han) është qytet në komunën e Vlladiçin Hanit, Serbi.