cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harta e mendjes
parapamje|Shënime të hartave të mendjes të marra gjatë një seance të një kursi trajnues Harta e mendjes (Mind map) është një diagram që përdoret për të organizuar informacionin në mënyrë vizuale. Një hartë e mendjes është hierarkike dhe tregon marrëdhënie midis pjesëve dhe tërësisë. Shpesh krijohet rreth një koncepti të vetëm, i vizatuar si një imazh në qendër të një faqe bosh, të cilit i shtohen përfaqësime të lidhura me ide siç janë imazhe, fjalë dhe pjesë të fjalëve. Idetë kryesore janë të lidhura drejtpërdrejt me konceptin qendror dhe idetë e tjera dalin nga ato ide kryesore.
Hartat e mendjes gjithashtu mund të vizatohen me dorë, ose si "shënime" gjatë një leksioni, mbledhje ose sesioni të planifikimit, për shembull, si fotografi me cilësi më të lartë kur ka më shumë kohë. Hartat e mendjes konsiderohen të jenë një lloj diagrami merimangash. Një koncept i ngjashëm në vitet 1970 ishte "ide që plasi dielli (grafiku pite)".
Origjina
Megjithëse termi "hartë e mendjes" u popullarizua për herë të parë nga autori i psikologjisë popullore britanike dhe personaliteti televiziv Tony Buzan, përdorimi i diagrameve të cilët "hartësojnë" informacionin në mënyrë vizuale duke përdorur hartat degëzuese dhe radiale ka një të kaluar disa shekullore. Këto metoda pikturuese regjistrojnë njohuri dhe sisteme modelesh, dhe kanë një histori të gjatë në veprimtarinë e të mësuarit, stuhi mendimesh, memorie, të menduarit vizual dhe zgjidhje të problemeve nga arsimtarë, inxhinierë, psikologë dhe të tjerë. Disa nga shembujt më të hershëm të të dhënave të tilla grafike u zhvilluan nga Porfirije Tiris, një mendimtar i shquar i shekullit III, pasi ishte ai që vizualizoi në mënyrë grafike kategoritë e koncepteve të Aristotelit. Filozofi Ramon Llull (1235-1315) gjithashtu përdori teknika të tilla.
Rrjeti semantik u zhvillua në fund të viteve 50 si një teori për të kuptuar të mësuarit njerëzor dhe u zhvillua më tej nga Allan M. Collins dhe M. Ross Quillian gjatë fillimit të viteve 1960. Hartat e mendjes janë të ngjashme në strukturën radiale me hartat e koncepteve, të zhvilluara nga ekspertët e arsimit në vitet 1970, por ndryshojnë në atë që të parët thjeshtësohen duke u përqëndruar në një koncept të vetëm qendror.
Udhëzime
Ashtu si me mjetet e tjera të diagramimit, hartat e mendjes mund të përdoren për të gjeneruar, vizualizuar, strukturuar dhe klasifikuar idetë. Ato gjithashtu mund të ndihmojnë në studimin dhe në organizimin e informacionit, zgjidhjen e problemeve, marrjen e vendimeve dhe shkrimin.
Vajzat e Diellit
Vajzat e Diellit (turqisht: Güneşin Kızları) është serial televiziv turk me aktorë kryesorë: Emre Kınay, Hande Erçel, Tolga Sarıtaş, i lëshuar në Kanalin D më 2015.
Departamenti
Departamenti është një degë në një ministri ose në ndonjë lloj të organizimit tjetër politik në kuadër të politikës shtetërore. Departamenti si i tillë nuk njihet në tëgjitha shtetet njësoj shembull i tillë janë shtetet si ShBA-të, Zvicra, etj. ku fjala Departament do të thotë Ministria e..., kurse në Francë fjala departament do të thotë njësi administrative tokësore, në krye të së cilës është një prefekturë.
Ujëvarat e Iguazu
Ujërvarat Iguazu janë ujëvarat e lumit Iguazu në kufirin ndërmjet provincave argjentinase te Misiones dhe shtetit brazilian e Paraná.Sistemi përbëhet nga 275 ujevara, me lartësi deri në 70 metra, përgjatë 2,7 kilometrave të lumit Iguazu.
Freaky Fortune
Freaky Fortune ishte një duo muzikor grek.
Biografia
Freaky Fortune është një duet muzikor grek i përbërë nga Nikolas Raptakis (lindur: Athinë, 30 Prill 1990) i cili ka marrë përsipër vokalin dhe Theofilos Pouzbouris i njohur gjithashtu si Teo Buzz (lindur: Athinë, 9 Shkurt 1991) i cili është producent i grupit dhe luan instrumente. Ata u bënë të njohur për botën e internetit me kopertinën e këngës "Part Of Me" nga Katy Perry për konkursin e blogerit të famshëm Perez Hilton. Kopertina e Freaky Fortune doli si një punë e shkëlqyer nga dyshja Greke. Pas fitores së tyre, ata lëshuan 3 teke ("Our Destiny", "Stronger" dhe "All I need"), duke patur një sukses të shkëlqyeshëm në radio lokale. Në 2014, ata u zgjodhën së bashku me reperin RiskyKidd për të përfaqësuar Greqinë në Festivalin e 59-të të Këngës Eurovision në Kopenhagë, Danimarkë, me këngën Rise Up. Pjesëmarrja Greke u kualifikua në finale, ku zuri vendin e 20-të me 35 pikë. Më vonë në vitin 2014, ata publikuan këngën e tyre të re "Tokë dhe Qiell". Në vitin 2014, shpërbërja e bandës u njoftua.
Pjesëmarrja në Eurovision
Në Shkurt 2014, ata u zgjodhën për të përfaqësuar Greqinë në Konkursin e 59-të të Këngës Eurovision të mbajtur në maj të të njëjtit vit në Kopenhagen, Danimarkë. Në fund, vendi arriti të zinte vendin e 20-të me vetëm 35 pikë.
Të huajt në forcat e armatosura gjermane gjatë Luftës së Dytë Botërore
alt=three soldiers in SS uniform and wearing fez headgear reading a pamphlet|parapamje| Fotografi propagandistike e anëtarëve të [[ Divizioni i 13-të në malet Waffen të SS Handschar (Kroate e parë Kroate) |Divizionit të 13-të SS të SS Handschar me një broshurë të titulluar "Islami dhe Judaizmi", 1943. ]] Jo-gjermanët në forcat e armatosura gjermane gjatë Luftës së Dytë Botërore ishin vullnetarë, rekrutë dhe ata që u detyruan ndryshe për t'u bashkuar, të cilët shërbenin në forcat e armatosura të Gjermanisë naziste gjatë Luftës së Dytë Botërore. Në propagandën gjermane të kohës së luftës ata që ishin dilnin vullnetarë për shërbim quheshin Freiwillige ("vullnetarë"). Në të njëjtën kohë, shumë jo-gjermanë në forcat e armatosura gjermane ishin rekrutë ose të rekrutuar nga kampet e të burgosurve të luftës.
Michiko Matsuda
Michiko Matsuda (松田 理子) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 45 ndeshje dhe ka shënuar 10 gola.
Të huajt në forcat e armatosura gjermane gjatë Luftës së Dytë Botërore
Sfondi dhe historia
Kur ushtarët e Ushtrisë së Kuqe u kapën nga forcat pushtuese gjermane për shembull, një numër i konsiderueshëm i të burgosurve të luftës filluan menjëherë të ndihmojnë Wehrmacht. Së bashku me forcat aleate të nazistëve, rusët përbënin "kontigjentin më të madh të trupave ndihmës të huaj në anën gjermane me mbi 1 milion burra". Shumë nga vullnetarët e huaj luftuan ose në Waffen-SS ose Wehrmacht. Në përgjithësi, trupat jo-gjermanike lejoheshin në Wehrmacht, ndërsa vullnetarët gjermanikë u rekrutuan në shërbim të Waffen-SS, si pjesë e "ushtrisë pan-gjermanike" të së ardhmes të drejtuar nga propaganda. Përveç ndihmës ndaj gjermanëve për të luftuar, njësitë e huaja ndihmëse në të gjithë Evropën e pushtuar ruanin rendin e detyruar në territoret e okupuara, mbikëqyrnin punën e detyruar, morën pjesë në luftën e sigurisë naziste dhe ndihmuan në vrasjen e popullatës hebreje gjatë Holokaustit.
Në Frontin Lindor vullnetarët dhe rekrutët në Ostlegionen përbëheshin nga një forcë luftarake ekuivalente me 30 divizione gjermane deri në fund të vitit 1943. Nga mesi i vitit 1944 mbi 600,000 trupa të Legjioneve/Trupave Lindore u mblodhën nën komandën e gjeneralit Ernst-Gusht Köstring, duke origjinuar kryesisht nga periferia e perandorisë Sovjetike; ato përbëheshin nga pakicat myslimane jo-sllave si turkestanët, tatarët e Vollgës, Kaukazianët e Veriut dhe Azerbajxhanasit, si dhe gjeorgjianët dhe armenët. Efektiviteti i përgjithshëm i bashkëpunëtorëve ushtarakë të Gjermanisë naziste u përshkrua nga një komandant gjerman si një e pesta e mirë, një e pesta e keqe dhe tre e pesta jo konsistente. parapamje| Pika e regjistrimit të [[ Legjioni Estonez |Legjionit Estonez, 1942 ]] Shumë nga vullnetarët e huaj luftuan nën flamurin e swastikës nga zonat jashtë Evropës dhe ishin të motivuar nga një dëshirë për lirinë e kombeve të tyre kundër sundimit Sovjetik ose Imperializmit Britanik. Duke vendosur vullnetarët nga Evropa Lindore, të cilët luftuan së bashku me gjermanët, në kontekst, historiani gjerman Rolf-Dieter Müller komenton se njerëzit në vendet nga Finlanda në Rumani "papritmas u gjetën të zënë midis çekiçit të 'kuq' dhe kudhrës 'kafe' ", duke i lënë atyre pak mundësi; "tronditja e tyre kolektive e mëvonshme ndaj pamëshirshmërisë gjermane u tejkalua vetëm nga mospëlqimi dhe madje urrejtja e tyre ndaj Bashkimit Sovjetik".
Në fund të fundit, bashkëpunëtorët evropianë mbetën në vartësi të mbikëqyrjes gjermane dhe "ishin lidhur me një litar të shkurtër". Rolf-Dieter Müller i vendos shifrat për aleatët evropianë të Wehrmacht dhe vullnetarët që luftuan në fushatën lindore në afërsisht një milion njerëz në total, për të cilat ai pretendon se japin një arsye thelbësore për të "rivlerësuar" "dimensionet ushtarake" të bashkëpunimit në tërësi. Sipas vlerësimit të Müllerit, Wehrmacht nuk do të kishte qenë i aftë të arrinte në Moskë në 1941, nëse nuk do të ishin rekrutët finlandezë, hungarezë dhe rumunë; operacionet në Vollgë dhe Kaukaz më 1942 do të kishin ndalur pa forcat shtesë; dhe pas katastrofës në Stalingrad, ishin rekrutët dhe vullnetarët e huaj (60,000 trupa) që luftuan partizanët në Ballkan, të cilët u mundësuan gjermanëve të stabilizonin Frontin Lindor në Finlandë dhe Ukrainë. Müller gjithashtu u kujton lexuesve me kujdes se në krye të ndihmës së bashkëvendosur të bashkëpunëtorëve, miliona punëtorë të huaj u detyruan të ndihmojnë t'u sigurojnë nazistëve burimet e nevojshme materiale për të vazhduar luftën shumë më gjatë sesa përndryshe do të ishte e mundur pa mundimet e tyre.
Autingues
Autingues është një komunë në Francë. Autinguesbën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 302 banorë dhe sipërfaqe 2.97 km².
Çağatay Ulusoy
Çağatay Ulusoy (lindi më 23 shtator 1990) është aktor dhe model turk, i cili, karrierën e aktrimit e filloi në serialin televiziv Adını Feriha Koydum (2011-2012). Prej atëherë, ai ka pasur edhe disa role të tjera si në Medcezir dhe së fundi edhe në serialin İçerde. Gjithashtu luajti rolin kryesor në serialin e parë turk në platformën Netflix, Mbrojtësi.
Jeta dhe karriera
Ulusoy lindi në Stamboll, Turqi. Familja e tij e nënës është me origjinë boshnjake dhe babai i tij është me origjinë turke nga Bullgaria. Babai i tij emigroi në Turqi kur ishte 10 vjeç. Ai ka një vëlla më të vogël të quajtur Atalay. Pas mbarimit të shkollës së mesme, Ulusoy fillimisht filloi studimet në Departamentin e Universitetit të Stambollit për Dizajnin e Kopshteve dhe Peizashit. Si student, ai filloi të punojë si model në moshën 19 vjeç. Në vitin 2010, ai fitoi një konkurs modelimi në Turqi dhe u emërua Best Model of Turkey. Në të njëjtën natë që ai u emërua modeli më i mirë i vitit, ai mori ofertën e tij të parë për aktrim për serialin televiziv Adini Feriha Koydum. Në vitin 2011 ai xhiroi filmin e tij të parë Anadolu Kartallari, në një rol mbështetës. Më herët në të njëjtin vit, Ulusoy luajti në serinë Adını Feriha Koydum si kryesor duke luajtur Emir Sarrafollu. Ndërsa dy sezonet e para të serialit ishin të suksesshme, sezoni i tretë që transmetohet me një titull tjetër Emir'in Yolu, ishte më pak i suksesshëm dhe për shkak të vlerësimeve të ulëta, u anulua pas disa episodeve më 2012.
Më 25 janar 2013, 30 aktorë turq, përfshirë Çağatay Ulusoy, u morën në arrest për një hetim droge nga policia e narkotikëve në Stamboll.
Në vitin 2012, Ulusoy xhiroi një film të shkurtër, Paranoia. Nga 2013 deri në 2015, ai luajti rolin kryesor Jaman Koper në Medcezir, i bazuar lirshëm në The O.C. Nga viti 2016 deri në 2017, Ulusoy luajti rolin kryesor në serialin televiziv İçerde (pjesërisht i bazuar në filmin The Departed).
Në vitin 2016 së bashku me Leyla Lydia Tuğutlu, Ulusoy xhiroi filmin Delibal. Në të njëjtin vit ai u bë fytyra e "Colin's" në Turqi dhe me modelen e Victoria's Secret Taylor Hill vepruan në Bize Uyar komerciale për kompaninë.
Midis viteve 2018-2020, ai luajti rolin kryesor Hakan në serialin e cila u transmetua në platformën Netflix, Mbrojtësi.
Në mars 2021, Ulusoy u shfaq si mbledhësi i plehrave Mehmet në filmin e drejtuar nga Can Ulkay nga Netflix, Kağıttan Hayatlar. Në prill 2021, platforma turke e transmetimit BluTV njoftoi se Ulusoy do të kthehej si personazhi kryesor Semih Atesh në pjesën e periudhës Yeşilçam.
Në maj 2023, ai do të portretizojë personazhin e Pejamit në serialin Terzi, i cili do të transmetohet në Netflix.
Abordazhi
Abordazhi është një mënyrë luftimi në det, ku dy anije puqen e kapen me çengela që luftuesit të përleshen trup me trup.
Lokaliteti arkeologjik Kalaja e Syriganës
Lokalitet arkeologjik Kalaja e Syriganës është një monument i trashëgimisë kulturore në Syriganë, Skenderaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër.
Shoqata Çamëria
Shoqata Çameria është një organizatë politike kombëtare që mbështet të drejtat e shqiptarëve çamë dhe avokimin e çështjes çame. Është një nga OJQ-të kryesore në Shqipëri. Me anë të një deklarate të afishuar në 10 Janar 1991 u njoftua botërisht themelimi i Shoqatës Patriotike Çamëria.Vendimi për miratimin e shoqatës nga Ministria e Drejtësisë, me firmën e ministrit Enver Halili, u transmetua  në TVSH po më 10 janar 1991.
Delegacioni i nivelit të lartë grek erdhi për të testuar politikën shqiptare në prag të ndryshimeve të mëdha. SHP “Çamëria”, me këtë rast, riformuloi dhe bëri prezente kërkesat e saj të pandryshuara, që nga kongresi i parë i Shalësit, në fund të shtatorit 1944 dhe Kongresi  i Dytë Çam në Vlorë, shtator 1945.
Kryeministri Micotaqis, i pyetur nga gazetarët, deklaroi i nervozuar: “Problemi Çam nuk ekziston dhe për qeverinë greke konsiderohet i mbyllur”. Pas kësaj shoqata Çamëria fillon të rivendosë kontaktet e mohuara me institucionet dhe figurat më të larta politike në Tiranë.
Programi i saj u bë i njohur si brenda vendit, ashtu edhe jashtë, duke marrë pjesë në veprimtaritë ndërkombëtare për të drejtat e njeriut. Për të prezantuar problemin çam krerët e shoqatës u takuan me pjesën më të madhe të përfaqësive diplomatike në Tiranë, duke dëshmuar të vërtetat e hidhura, dëshmitë e shumta të tragjedisë çame.Shoqata bëri thirrje për bashkimin e gjithë atdhetarëve çamë, për ndërgjegjësimin e atdhetarëve të vërtetë nga të gjitha trojet shqiptare.
Në qershor të vitit 1991 ish ministri i jashtëm shqiptar Muhamet Kapllani shtron në tryezën e bisedimeve për herë të parë zyrtarisht “Çështjen Çame”, si problem ekzistent në marrëdhëniet dy palëshe shqiptaro-greke. Ministri i Jashtëm grek Samaras detyrohet të deklarojë se: “Kjo çështje duhet studiuar në thellësi”.
Menjëherë filloi në Tiranë dhe në gjithë Shqipërinë për regjistrimin e popullsisë çame, në bazë seksionesh. Në Tiranë figuronin 29700 çamë, kurse në gjithë Shqipërinë 204 255 vetë.
Me ardhjen në fuqi të forcave demokratike, predispozicioni për çështjen çame duket se ndryshoi. Qeveria e parë Demokratike formuloi në programin e saj për politiken e jashtme edhe interesimin zyrtar për “Çështjen Çame”. Nga ky moment kemi një konturim dhe një klimë të favorshme për ecurinë e “Çështjes Çame”.Por në fakt nuk sollën atë që shpresonin çamët, zgjidhjen e problemit të tyre. Ishte e paharrueshme në këtë kohë deklarata e ish Ambasadorit Amerikan në Tiranë, z.Uilliam Rajerson. Zoti Rajerson, i cili ndër të tjera  i bën thirrje qeverisë dhe shtetit grek që “t`u japin fund persekutimit politik të shqiptarëve të Çamërisë dhe t`u njohë atyre të drejtën e pronësisë…”. Greqia zyrtare protestoi dhe i kërkoi Përfaqësisë Amerikane në Athinë që të distancohej nga kjo deklaratë e ambasadorit në Tiranë.
Në 3 maj të po këtij viti, pa rënë akoma entuziazmi i fitores së forcave demokratike, fluturon përsëri për në Tiranë Kryeministri grek Konstatin Micotaqis. Shoqata Çamëria e priti me një demonstrate masive, që bëri jehonë në shtypin e vendit dhe të huaj.
Telegrafi elektrik
Ai përbëhej nga një pajisje që transmetonte mesazhe të koduara përmes sinjaleve elektrike. Për ta bërë këtë, ai përdori komunikimet radio ose linjat tel. Kjo pajisje konsiderohet si mjeti i parë i komunikimit elektrik dhe përdorimi i saj ishte shumë i rëndësishëm gjatë konfrontimeve ushtarake.
Shoqata Çamëria
Në pankarta kërkohej vetëm njohje e të drejtave të mohuara. Kjo atmosferë elektrizoi si bisedimet edhe konferencën e shtypit, ku gazetarët shqiptarë, por edhe grekë, përqendruan të tërë vëmendjen tek Çështja Çame. Kryeministri grek, i vënë para presioni të gazetarëve që donin me çdo kusht prononcimin e tij për Çamërinë, duke humbur qetësinë, deklaroi:
Telegrafi elektrik
Në 1853, Presidenti Franklin Pierce miratoi planet për zyrën e parë telegrafike në Dhomën e Dhomës. Në vitin 1861, Western Union Telegraph Company përfundoi linjën e parë telegrafike transkontinentale. Dhe në 1866, kablloja e parë telegrafike u vendos përtej Oqeanit Atlantik. Kjo formë moderne e komunikimit në distanca të gjata u përhap në të gjithë Evropën brenda një shekulli, me 40 linja Atlantike të vendosura deri në vitin 1940. Telegrafi ndryshoi gjithçka. Miliona njerëz mësuan për luftërat, fatkeqësitë, vdekjet dhe historitë e triumfit për shkak të saj. Lajmet nuk mbështeteshin më në kuaj apo karroca - dhe teknologjia shpejt lejoi që paratë të qarkullonin rreth Tokës. Në këtë kuptim, ne jemi ende dashamirës të shpikjes edhe sot e kësaj dite.
Shoqata Çamëria
Përfaqësuesit e SHP “Çamëria” morën pjesë në aktivitete ndërkombëtare, si ajo e samitit të KSBE-së në Moskë, për minoritetet (10 shtator 1991). Ky ishte aktiviteti i parë ndërkombëtar për njohjen dhe sensibilizimin e problemit çam. Një samit i dytë për minoritetet u bë në Varshavë, më 27 shtator 1993.
Ngjarje të rëndësishme ishin pjesëmarrja dhe anëtarësimin në UNPO në Konferencën e Hagës, më 23-24 janar 1995 si dhe anëtarësimi në FUEN, etj. Në këto aktivitete delegacioni çam bëri një punë të lavdërueshme të finalizuar dhe në rezoluta. Krerët e shoqatës u takuan me Komisionarin e Larte të KSBE-se për Minoritetet M.Van der Stoel, për të shprehur zërin e tyre para kësaj figure të lartë Evropiane. Ky takim u pasua nga një sërë aktivitetesh të mëvonshme.
Në bashkëpunim me deputetin çam në Parlamentin e parë pluralist, z. Abedin Elmazi, me kërkesën e shoqatës”Çamëria”, Parlamenti shqiptar, në unison të djathtë dhe të majtë, nën drejtimin e z. Pjetër Arbnori, në një seancë të veçantë (maj 1994), miratoi njëzëri datën e 27 Qershorit 1944, (me vendim nr.7839,dt.30.6.1994), duke shpallur zyrtarisht në Kalendarin Kombëtar si “ Dita e Gjenocidit të shqiptarëve të Çamërisë nga shovinizmi Grek”. Kjo ishte një arritje dhe një shërbim i madh respekti për viktimat e rëna, duke e përjetësuar këtë datë në mënyrë të pashlyeshme në kujtesën historike kombëtare të brezave të ardhshëm.Shoqata ka ripërsëritur kërkesën për ngritjen e varrezave dhe përmendores së kujtesës për të rënët në masakrat në Çamëri si dhe për partizanët e batalionit “Ali Demi”, por asnjë reagim.
Pas këtyre përpjekjeve serioze shteti shqiptar zbut qëndrimin dhe ul tonet politiko-diplomatike për çështjen çame. Gjatë vizitës së MJ grek Papulias në Tiranë, në mars 1995, nuk u trajtua direkt problemi çam, por shkarazi, vetëm aspekti i pasurive.
Të dy ministrat udhëzuan ngritjen e Komisionit të Përbashkët dhe Nënkomisioneve në nivel ekspertësh, për të shqyrtuar problemet midis dy vendeve. Por edhe këto komisione nuk funksionuan. Çështja çame mori një goditje të rëndë, pas firmosjes për herë të parë të Traktatit të Miqësisë midis Shqipërisë dhe Greqisë, më 21 mars 1996. Shteti grek bëri çmos për të fshehur problemet. Politika vendimmarrëse shqiptare dëshmohet jo unike në qëndrime në këtë moment delikat, duke e reduktuar Traktatin si një akt formal. E vetmja pikë reale dhe me vlerë afatgjate ishte përpilimi i Nenit 15, sipas variantit përfundimtar shqiptar, ku me shumë mundim u sanksionua detyrimi për njohjen e të drejtave pasurore. Ky nen i është imponuar në minutën e fundit ambasadës greke në Tirane në ecejaket e saj për të sqaruar se ç`farë kuptonte pala shqiptare me disa pika të draftit. Qeveria dhe shteti shqiptar e vlerësuan si arritje të Traktatit  Nenin 15 të tij, ku çështja çame  do të zgjidhej sipas këtij neni.
Viti i mbrapsht i 1997 i dha një goditje të rëndë edhe Çështjes Çame. Por aktiviteti i shoqatës nuk është ndalur asnjëherë edhe pas vitit ‘97. Nën drejtimin e z.Hilmi Saqes shoqata i drejtoi disa memorandume dhe promemorje organizmave ndërkombëtare. Zoti Saqe referoi në mbrojtje të çështjes çame edhe në samitin e Stambollit. Aktiviteti i shoqatës u intensifikua mjaft në kohën kur drejtonte  z. Servet Mehmeti.
Veprimtaritë kulmuan me paraqitjen e një Projektrezolute për çështjen came në Kuvendin e Shqipërisë në vitin 2004, por ende janë të freskëta kujtimet e hidhura dhe reperkursionet policore mbi anëtarët e shoqatës. Vetëm 9 vjet më vonë, me këmbënguljen dhe përpjekjet e deputetëve të PDIU-së, kjo rezolutë doli nga pluhuri i harresës dhe u botua në Fletoren Zyrtare.
Shoqata tashmë ka një bilanc të tërë aktivitetesh dhe arritjesh. Por një nga ngjarjet më të shënuara është krijimi partisë sonë PDIU, e drejtuar nga Shpëtim Idrizi.
Zoti Idrizi dhe stafi i tij, do të vazhdojnë përpjekjet për të sensibilizuar SHBA-të dhe BE-në, si miqtë dhe aletët tanë më të mirë strategjikë, për arritjen e qëllimit final, kthimin me të drejta të plota në vatrat stërgjyshore.
Në 4 nëntor 2014 Shoqata Patriotike Cameria, e drejtuar me përkushtim nga Ardian Tana,  priti me protestë presidentin grek Karolos Papulias.
Në 11 korrik 2014 PDIU i kërkoi komisionit të posaçëm të reformës territoriale krijimin e një bashkie të re, Konispolin, duke i bashkangjitur komunat Xarrë dhe Markat, ku dominon popullsia çame.
Në korrik 2016 në një ceremoni solemne mbajtur në Institucionin e Presidentit të Republikës,  Kreu i Shtetit,  Bujar Nishani vlerësoi me rastin e 25-vjetorit të krijimit të saj Shoqatën Patriotike “Çamëria” me Dekoratën “Gjergj Kastrioti Skënderbeu”:“Në shenjë vlerësimi për kontributin e vyer e të pamohueshëm dhënë ndaj çështjes çame, si dhe për veprimtarinë e çmuar atdhetare dhe nxjerrjen më në pah të vlerave kulturore dhe etnografike të kësaj bashkësie të rrallë shqiptare me histori sa të lashtë, aq edhe të lavdishme”.
Në 21 janar 2018 gjatë vizitës së ministrit Kotzias, aktiviste te shoqatës “Çamëria”, dhe përfaqësues te Partisë Drejtësi, Integrim dhe Unitet protestuan para ambienteve te Ministrisë se Jashtme.
Me pankarta ne duar, ku shkruhej ‘respekt për të rënët çamë’ dhe ‘Çamëria është gjallë’, protestuesit i bene thirrje qeverise te ndale ndërtimin e varrezave greke ne Shqipëri. Sipas kreut te PDIU-se Shpëtim Idrizi, kjo nisme duhet te shoqërohet nga reciprociteti.
Sipas çamëve  edhe ne Greqi  duhet te  ndërtohen varreza te ngjashme, pasi janë masakruar çamet nga shteti grek i i kohës.
Kreu i PDIU Shpëtim Idrizi ka theksuar se Çamëria nuk negociohet me Greqinë dhe sipas tij, “S’ka lindur sot burre e grua qe ta heqe apo ti shkoje ne mendje te heqe emrin e Camerise”.
Në 18 qershor 2018 në kuadër të javës çame, PDIU dhe shoqata ‘Çamëria’ kanë dekoruar ish-presidentët Bujar Nishani, Alfred Moisiu si dhe ish kreun e OSBE-së Ricardo Migliori për kontributin që kanë dhënë për çështjen çame.
Në 13 korrik 2018  Shoqata “Çamëria”  ka reaguar mbi marrëveshjen e toponimeve, duke u kërkuar autoriteteve që  personave që kanë lindur në Çamëri, t’u kthehet çdo e drejtë dhe të mos privohen nga të drejtat minimale.
Në 20 tetor 2020 PDIU dhe Shoqata Patriotike Cameria  pritën me protesta ministrin e jashtëm grek, Nikos Dendias, ku u arrestua nga uniformat blu  dhe u vunë në hetim 18 persona, mes tyre organizatorët Shpëtim Idrizi, Mesila Doda.
Gjatë vitit 2020 Shoqat kanë dhënë ndihma ushqimore për qindra familje dhe kanë ndihmuar çdo të moshuar dhe familje çame dhe jo vetëm, që në këto kohë të vështira kanë pamundësi ekonomike dhe kanë më shumë se kurrë nevojë për ne. Nisma “ÇAMËRIA NUK HARRON” është thirrje për të gjithë.
Ndërkohë që botimi periodik i gazetës “Çamëria” shërben për mbajtjen gjallë të kauzës, Shoqata ka promovuar publicistë dhe shkrimtarë çame, dhe jo vetëm, për të vazhduar ndërgjegjësimin. Protagonistë të ngjarjeve dhe historianë si: Ibrahim Hoxha, Nexhat Merxhushi, Hasan Minga, Petrit Demi, Prof.Dr. Selman Sheme, Prof.Dr. Pëllumb Xhufi, Prof. Dr. Beqir Meta, Prof. Dr. Irakli Koçollari, Prof.Dr.Kaliopi Naska, Sherif Delvina, Laurant Bica e ndonjë tjetër më të ri si Lorenc Agalliu.
Po ashtu, rëndë i kushtohet promovimit të trashëgimisë përmes anëtarësisë në SHoqatë të brezit të ri që nuk ka lindur në Çamëri.
Marrëdhëniet shqiptaro-greke në 30 vitet e fundit kanë qenë jo reciproke ,por skllavëruese e robëruese për Shqipërinë dhe shqiptarët. Greqia mban aktualisht me fanatizëm në fuqi Ligjin mizor të Luftes racisto-fashiste të vitit 1940, kur Shqiperia ishte e pushtuar nga Italia.
Ndërkohë ka pretendime tokësore dhe detare që po i shantazhon me dekrete të çmendura: tokën për varreza, detin për pasurite biologjike dhe energjetike. Në këtë agresion të hapur ka aleate edhe qeverinë shqiptare, e cila e ka hequr nga agjenda çeshtjen came.
Siç shkruan shkrimtari i madh shqiptar Ismail Kadare :“ÇAMËRIA NUK ËSHTË NJË FANTAZMË QË NGRIHET PËR TË ERRËSUAR MIQËSINË MIDIS GREKËVE DHE SHQIPTARËVE, PËRKUNDRAZI, KUR POPUJT LEHTËSOJNË NDËRGJEGJEN E TYRE NGA PESHAT E VJETRA, ATA AFROHEN MË SHUMË DHE E DUAN MË SHUMË NJERI- TJETRIN”.
Referime
Referuar Shoqates Patriotike Cameria dhe Partise per Drejtesi Integriim dhe Unitet (PDIU)
Le Mas
Le Mas është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Le Mas ka një popullsi prej 166 banorë dhe sipërfaqe 32.15 km², me një dendësi prej 5 banor/km².
Châtillon, Allier
Châtillon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Châtillon ka një popullsi prej 319 banorë dhe sipërfaqe 12.9 km², me një dendësi prej 25 banor/km².
Eşkıya Dünyaya Hükümdar Olmaz
Eşkıya Dünyaya Hükümdar Olmaz është serial turk me skenar të Bahadır Özdener dhe Berna Aruz.
Përmbajtja
Ai njihet edhe nga qeveria. Qeveria mendon se asnjë nuk është më i mirë se ai i cili mund të kryej aktivitete të paligjshme. Kjo është sepse udhëheqësi i tanishëm mafia Unal ende vazhdon të shes armë tek armiqtë turk pa menduar për të ardhmen e vendit. Kështu që qeveria i propozon Hizirit që të bëhet udhëheqës i ri dhe të ndaloj shitjen e armëve tek armiqtë turk.
Hëzër e gjen veten në një udhëkryq; ai nuk dëshiron të tradhtoj njerëzit e tij me të cilët punon dhe të njëjtën kohë ai dëshiron të mbroj familjen e tij. Edhe pse ai nuk dëshiron të punoj për qeverinë.
Spiranca
Spiranca ose çengeli është një hekur i rëndë me disa veshë me majë të mprehtë, që lëshohet në fund të ujit me litar a me zinxhir dhe që shërben për të mbajtur anijen në një vend. Pjesa e spirancës, e cila zë në tokë kur lëshohet në det quhet coka.
Ankorimi
Ankorimi nënkupton lëshimin e spirancës së anijes në fund të ujit.
Mark Bowen
Kombëtarja
Për reprezentacionin uellsian ka luajtur 41 ndeshje.
Tumë prehistorike, Kishë dhe Varrezë mesjetare
Tumë prehistorike, Kishë dhe Varrezë mesjetare është një monument i trashëgimisë kulturore në Kralan, Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Paul Walker
Paul William Walker IV (12 shtator 1973 – 30 nëntor 2013) ishte një aktor amerikan. Ai ishte i njohur për rolin e tij si Brian O'Conner në ekskluzivitetin Fast & Furious.
Walker e filloi karrierën e tij si një fëmijë aktor në vitet 1980, duke fituar njohje në vitet 1990 pasi u shfaq në telenovelën televizive The Young and the Restless; ai mori lëvdata për interpretimet e tij në komedinë për adoleshencë She's All That dhe komedi-drama Varsity Blues (që të dyja më 1999), dhe fitoi famë ndërkombëtare duke luajtur në The Fast and the Furious (2001).
Walker vdiq nga plagët e marra nga një përplasje me një automjet më 30 nëntor 2013, teksa po ecte me shpejtësi. Babai dhe vajza e tij ngritën padi të veçanta vdekjeje të gabuara kundër Porsche, të cilat rezultuan në marrëveshje. Në kohën e vdekjes së tij, Walker nuk kishte përfunduar xhirimet e Furious 7 (2015); ajo u publikua pas rishkrimeve dhe standineve, duke përfshirë vëllezërit e tij Cody dhe Caleb, të cilët të dy plotësuan për Walker, ndërsa kënga "See You Again" nga Wiz Khalifa dhe Charlie Puth u porosit si një nder..
Tahir Pasha
parapamje|İşkodralı Tahir Paşa Tahir Pasha i njohur edhe si Tahir pashë Krajani (tr. İşkodralı Tahir Paşa, sq. Tahir pashë Shkodrani; Shkodër, 1848 - Stamboll, 1913) ka qenë një mirliva (gjeneral brigade) i ushtrisë osmane që kishte shërbyer edhe vali në vende të ndryshme të Perandorisë Osmane.
Biografia
U lind në Shkodër, një nga gjashtë fëmijët e Haxhi Ali Efendisë, kadi i Podgoricës. Mejtepin e ndoqi në vendlindje, ku bëri edhe lëndën Hyrje në dituritë e fesë (turqisht: Mukaddemat-ı Ulûm-ı Dinîye) dhe të tjera lëndë themelore të fillores së kohës, prej ku më tej vijoi medresen. Pasi mori mësim në shumë lëndë, nxuri edhe arabishten e persishten në sajë të shkollimit në medrese, si dhe përsosi njohuritë e tij në turqisht, serbisht dhe shqip duke qenë gjuhët lokale të sanxhakut.
Kur qe 20 vjeç, nisi punë në kazanë e Podgoricës më 1868 në Dhomën e shkresave zyrtare të kazasë.
Xhevdet Tahir Belbez është djali i tij.
Zydhi Tushe
'''Inxh. Zyhdi Tushe''' lindi ne Gjirokaster ne 06/20/1930. Ishte djali i katert i Sitki dhe Luftije (Angoni) Tushe.
Jetëshkrimi
Nje episod tjeter nga puna dhe angazhimi i Ing. Zyhdi Tushes mund te permendim kohen kur Shqiperia u prish me Bashkimin Sovjetik ne fillim te viteve ’60 duke lene pergjysme disa projekte, sic ishte ai i ndertimit te Frigoriferit te madh perballe ish hotel “Adriatikut”, detyre qe e realizoj me sukses. Pervoja dhe aftesite profesionale bene qe per disa vite, ne vitet “60 Ing. Zyhdi Tushe te jepte mesim ne shkollen “Ali Demi” diten lenden elektroteknike. Ne shkollen e mbremjes, pa shkeputje nga puna lenden elektrike. Gjate gjithe jetes dhe punes ne Vlore e kudo, ai nuk e kurseu ndihmen profesionale per problemet elektrike ne ndermarje te ndryshme, sic ishte: Makineria e presimit te rimesos dhe kompesates ne Ndermarjen e Perpunim Drurit. Venien ne pune te inkubatorit te pularise ne fillim te viteve “70 te Pusi Mezinit. Ne makinerin e re te prodhimit te makaronave te ardhur nga Italia, afer stacionit te trenit, viti 1986. Riparimin e difektit ne pajisjen Franceze te hollimit te naftes tek pusi i Kanines, 1992. Ndricuesit me dy krahe te drejte ne rruget e qytetit te Vlores, jane ideja e tij. Gjate viteve “70 deri nga fundi i viteve “80 Ing. Zyhdi Tushe ka qene anetar dhe kryetar i grupit te inxhiniereve elektrik, hidroteknik, ndertues dhe arkitekt, prane K.E.Rr. te Vlores, te cilet, shqyrtonin projektet e reja te ndertimit, furnizimit me uje dhe energji elektrike. Nga mesi i viteve “70 deri nga fundi i viteve ’80, per disa vite ka qene inspektor per sigurimin Teknik, ne linjat e tensionit te larte, per gjithe jugun e Shqiperise. Ka qene pjestar i disa grupeve kontrolli te ngritura nga Ministria Komunale dhe Kontrolli i Larte i Shteti. Ne vitin 1989 i jepet Urdhri I Punes kl. i II. Me daljen ne pension Ing. Zyhdi Tushe hap firmen e tij elektrike, te fokusuar ne projekte dhe zbatime te tyre, per objekte biznesi dhe familjare. Aktiviteti mbulonte: furnizim dhe shperndarje te energjise elektrike, sisteme alarmi, telefonie, etj. Eshte pergjegjes per montimin e pompave te reja ne stacionin e pompimit Nr.4 viti 1995. Punimet elektrike ne rindertimin e filialeve te Bankes se Kursimeve dhe te Filialeve te Postes ne rrethin e Vlores, qe u demtuan nga viti mbrapshte 1997. Ne shume objekte private biznesi dhe banimi, Fabrika e Vajit “ Leveral” ne Tragjas, Laboratori ne Stacionin Bujqesor ne Vlore. Caktohet mbikqyres per punimet e ndricimit ne rikonstruksionin e rrugeve te qytetit te Vlores ne gusht te vitit 1999. Ne kete kohe ben edhe projektet e ndricimit te Rruges Transballkanike, te rruges kryesore ne qytetin e Orikumit, etj.
Ne 30 shtator te vitit 2000 Ing. Zyhdi Tushe largohet per ne U.S.A. dhe vendoset ne Cikago me te gjithe familjen. Ne 28 mars 2002, ne oret e para te mengjesit, rrethuar nga familjaret, pas nje semundje te rende dhe 3 nderhyrjeve kirurgjikale, 2 nga te cilat ne Shqiperi, ndron jete. Ing. Zyhdi Tushe gjithe jeten ia kushtoj energjise elektrike ne sherbim te qytetareve qytetit dhe rrethit te Vlores dhe me gjere. Gjate gjithe jetes korektesine ne pune dhe ndershmerine ne maredheniet me njerezit, jua transmetoj edhe femijve. Kujtimi i tij eshte ne memorien e femijve, niperve, mbeses dhe gjithe atyre qe e kane njohur dhe punuar me te. Per jeten e Ing. Zyhdi Tushe eshte realizuar edhe nje dokumentar transmetuar nga RTSH me titull: Ing. Zyhdi Tushe ne memorien e nje qyteti.
Ballamari
Ballamari është një litar i trashë, i cili shërben për të lidhur anijen në port që të mos lëvizë.
Drama
Drama-, ose Dramaturgjia, është fjalë nga gjuha greke dráma që do të thotë "veprim" e cila pos epikës dhe lirikës është shtylla e tretë e letërsisë, veprat dramatike njihen edhe si drama. Drama është teatër i shprehur me fjalë. Me termin e përgjithshëm Drama nënkuptojmë atë krijimtari letrare që shkruhet për tu shfaqur në teatër.Për këtë arsye autorët i përfillon rregullat e saj të ngurta, pa zbatimin e së cilave ajo nuk mund të jetë e suksesshme në skenë. Drama është një nga gjinitë kryesore të letërsisë artistike.Tekstet e shkruara për teatër i quajmë dramë. Ashtu si përralla, tregimi, romani edhe drama ka një ngjarje kryesore.
Në kohërat e hershme mbizotëronte shkrimi i dramës në vargje por sot ajo shkruhet në prozë, pasi proza i ofron asaj më shumë mundësi shprehëse se sa poezia. Tematika e dramës është e afërt me atë të prozës (temë historike, temë shoqërore, temë erotike, temë filozofike etj.). Në varësi të tematikës kemi disa lloje dramash: dramë historike, dramë shoqërore etj. Konfliktet e dramës janë konflikte të zakonshme që ndodhin në jetën e përditshme njerëzore.
Si ndër tri dramat e para shqiptare janë: Emira (1885) e Anton Santorit, Sofonisba e De Radës, dhe Besa e Samiut. Autorë të tjerë të dramës Pashko Babi, Shtjefen Gjeçovi, Mihal Grameno, Namik Delvina, Kristo Floqi, Gjergj Fishta, Anton Pashku, Haqif Mulliqi, Nebi Islami, Ekrem Kryeziu, Rexhep Qosja, Teki Dervishi, Azem Shkreli, Ymer Shkreli, Flamur Hadi, Fadil Hysaj, etj.
Veprat dramatike në përgjithësi ndahen në disa lloje:
Melodrama
Drama Muzikore
Vodevili
Pastorale
Përveç tekstit që do të flasin aktorët, pjesët përbërëse e dramës janë edhe didaskaliet , me të cilat përshkruhet pamja e skenës , veprimet dhe gjestet e personazheve , zhurmat që do të dëgjohen etj., të cilat vihen zakonisht midis kllapave.
Varsisht nga mjedisi se ku ato luhen, për qëllim seleksionim këto mjedise ndahen në:
Drama Klasike
Drama Klasike (greke e romake) është shkruar në vargje dhe është luajtur nëpër amfiteatër, disa prej së cilave ruhen edhe sot (Si në Butrint , përshembull që ishte koloni greke). Drama Klasike kishte një ndërtim të ngurtë, mbështetur në rregulla të forta , prandaj kompozicioni i saj kalonte domsdo nëpër klto faza : Ekspozicioni , Thurja , Pika Kulmore , Peripecia dhe Zgjidhja.Një vepër dramatike zakonisht ndahet në pjesë më të vogla që quhen Akte, prandaj kemi dramë me pesë akte , tri akte , me një akt ... , ndërkaq njësi edhe më e vogël është Skena, e cila shënon çdo hyrje e dalje të aktorëve në skenë.Meqë çdo dramë ngrihet mbi një konflikt , ai e bën edhe gjuhën e dramës specifike , më dinamike , më emocionale , jo të zakonshme.Vetëm Drama moderne arrit ta sillte në skenë njeriun , jetën dhe gjuhën e rëndomtë
Tek ne shikimi i teledramave ka humbur për nga interesi, ndërsa ndëgjimi i radiodramave për dashamirët e saj ka mbetur në të njëjtin nivel si më parë. Emitues i rregull i tyre që nga kohërat e themelimit të radiostacionit të Prishtinës ishte vetë ky radiostacion si dhe disa radiostacione lokale (Radio Gjakova). Tani duket që traditën e emitimit të tyre e ka përvetësuar Radio Kosova Live.
Burimi i të dhënave
Në këta shekuj, edhe pas tyre, heronjtë e tragjedisë e të komedisë nisin të dallojnë nga ata të dramës, pasi heroi i dramës është individ që e ndjen thellësisht vuajtjen dhe me gjithë shpirt lufton për t’i zgjidhur çështjet e mëdha jetësore
Mayumi Kaji
Mayumi Kaji (加治 真弓) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 48 ndeshje.
Ballastama
Ballastama është një tra i pjerrët që del sipër bashit a kiçit të varkave dhe që vjen si vijim i kallumës.
Autoire
Autoire është një komunë në Francë. Autoirebën pjesë në departamentin Lot të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 347 banorë dhe sipërfaqe 7.15 km².
Oulchy-la-Ville
Oulchy-la-Ville është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Oulchy-la-Ville ka një popullsi prej 123 banorë dhe sipërfaqe 7.13 km², me një dendësi prej 17 banor/km².
Kalluma
Kalluma është filli i drurit që vihet për së gjati e përfundi varkës.
Inteligjenca emocionale (libër)
Inteligjenca Emocionale: Pse mund të ketë rëndësi më shumë se IQ-ja (Anglisht: Emotional Intelligence: Why It Can Matter More Than IQ) është libër i vitit 1995 nga psikologu amerikan Daniel Goleman. Në këtë libër, Goleman përmend se inteligjenca emocionale është po aq e rëndësishme sa IQ-ja. Autori na tërheq vëmendjen se këndvështrimi ynë për inteligjencën njerëzore është shumë i ngushtë. Arsyeja është se ne injorojmë një sërë aftësish që kanë ndikim shumë të madh në ecurinë e jetës sonë.
Sot, shumë vite pas botimit të parë të veprës, termi "inteligjencë emocionale" është bërë pjesë e të folurit tonë të përditshëm. Duke u mbështetur në hulumtime shkencore që sjellin risi në fushën e studimit të funksionit të trurit dhe të sjelljes njerëzore, Goleman na parashtron faktorët të cilët bëjnë që një person me IQ të lartë të mos arrijë ndonjë gjë të madhe në jetë, ndërkohë që një me IQ mesatare t'i kapë majat e suksesit.
Këta faktorë në të cilët përfshihet vetënjohja, vetëpërmbajtja dhe empatia, i japin një kuptim tjetër të qenit "i mençur". Edhe pse bazat e saj ndërtohen nga përvojat e fëmijërisë, inteligjenca emocionale mund të ushqehet nga përvojat e fëmijërisë, inteligjenca emocionale mund të ushqehet edhe në moshë të pjekur. Përfitimet që ajo do të na sjellë në shëndet, në marrëdhënie dhe në punë mund të jenë të menjëhershme.
Ismet Bajraktari
Ismet Bajraktari  (15. 10. 1948 – 2. 12. 2016.) ishte një gjenetist i respektuar kosovar dhe docent, profesor Inordinar dhe professor ordinar në  akulteti i Shkencave Matematike-Natyrore, Universitetit të Prishtinës, Prishtinë, Kosovë.
Biografia
Ismet Bajraktari ka lindur në Prishtinë, më 15 tetor 1958. Ai mbaroi shkollën fillore dhe të mesme atje.
Lokaliteti arkeologjik në Banjë të Malishevës
Lokaliteti arkeologjik në Banjë të Malishevës i njohur ndryshe edhe si Lokaliteti arkeologjik romak (Fusha ose Luga e Mullirit) është një monument i trashëgimisë kulturore në Banjë, Malishevë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 3430.
Historiku
Në fshatin Banjë e Malishevës, pozicionuar në juglindje të qytezës së Malishevës, në krahun e majtë të lumit Mirushë, ndodhet lokaliteti arkeologjik i njohur me toponimin Trojet e Vjetra. Lokaliteti arkeologjik ka karakterin e një kodërvarri (tume) dhe ishte ngritur në kohën e hekurit për t’u ripërdorur në periudhën e mesjetë së hershme. Hulumtimet, gjegjësisht gërmimet arkeologjike të zhvilluara në këtë lokacion arkeologjik në vitin 2005, dëshmuan gjurmë të varreve me konstruksion të pllakave të gurit dhe nga inventari i pasur arkeologjik, spikatin disa stoli tipike për mesjetën e hershme si unaza bronzi, byzylykë dhe disa varëse qafe me simbolin e kryqeve kristiane.
Historia e Ballkanit
Ballkani dhe pjesë të kësaj zone janë të vendosur në rajonet e Evropës Juglindore, Evropës Jugore, Evropës Lindore dhe Evropës Qendrore. Identiteti dhe copëzimi i veçantë i Ballkanit vjen kryesisht prej historisë së tij të përbashkët dhe shpesh të trazuar të lidhur me shekuj të pushtimit osman dhe gjeografisë së tij shumë malore. parapamje|250x250px| Gadishulli Ballkanik (siç përcaktohet gjeografikisht, nga vija Danub-Sava-Kupa)
Neoliti
parapamje|Një varr në [[Varna, Bullgari, me disa nga stolitë më të vjetra të arit në botë. ]] Arkeologët kanë identifikuar disa komplekse të hershme të kulturës, duke përfshirë kulturën Cucuteni (4500 - 3500 pr. K.), kultura Starcevo (6500 deri në 4000 pr. K.), kultura Vinça (5000 deri 3000 pr. K), kultura e qeramikës lineare (5500 deri 4500 pr. K), dhe kultura Ezero (3300—2700 pr. K). Kultura Eneolitike e Varnas në Bullgari (4600–4200 pr. K. sipas datimit radiokarbonik) prodhoi thesarin e artë më të hershëm të njohur në botë dhe kishte besime të sofistikuara për jetën e përtejme. Një grup i artefakteve janë tabletat Tărtăria të gjetura në Rumani, të cilat duket se janë të mbishkruara me proto-shkrime. Kultura e Butmirit (2600 - 2400 pr. K.), e gjetur në periferi të Sarajevës së sotme, zhvilloi qeramika unike, dhe ka të ngjarë të jetë vërshuar nga proto-ilirët në Epokën e Bronzit.
"Hipoteza Kurgane" e origjinës Proto-Indo-Evropiane (PIE) supozon zgjerimin gradual të "kulturës Kurgane", rreth vitit 5000 pr. K., derisa përfshiu tërë stepën pontike. Kurgan IV u identifikua me kulturën Yamna të viteve rreth 3000 pr. K.
Epoka e Bronzit
majtas|parapamje| Një [[ Rhyton |riton i artë, një nga artikujt në thesarin Panagyurishte trak nga Bullgaria, që daton nga shekujt 4 në 3 pr. K. ]] Afërsisht vitit 1000 pr. K. Fiset ilire shfaqen në Shqipëri dhe përgjatë gjithë Detit Adriatik në atë që sot është Mali i Zi, Bosnje-Hercegovina, Kroacia, pjesë të Serbisë, etj. Trakët jetuan në Traki dhe në tokat përreth (tani kryesisht Bullgaria, por edhe Rumania, Greqia verilindore, Turqia Evropiane, Serbia Lindore dhe Maqedonia e Veriut), dhe Dakët, të lidhur ngushtë me trakët, jetuan në atë që sot është Rumania. Këto tre grupe kryesore fisnore flisnin gjuhët paleo-ballkanike, gjuhët indo-evropiane. Frigjanët duket se janë vendosur në Ballkanin Jugor fillimisht, e shekuj më vonë duke vazhduar migrimin e tyre për t'u vendosur në Azinë e Vogël, tani të zhdukur si një grup dhe gjuhë më vete.
Epoka e Hekurit
Pas periudhës që pasoi mbërritjen e Dorëve, e njohur si Kohët e Errëta Greke ose Periudha Gjeometrike, kultura klasike greke u zhvillua në pjesën jugore të Ballkanit, ishujt e Egjeut dhe kolonitë greke të Azisë së Vogël perëndimore duke filluar rreth shekullit të 9-të apo të 8-të Para Krishtit dhe duke arritur kulmin me demokracinë që u zhvillua në Athinë në shekullin 6 dhe 5 pr. K. Më vonë, kultura helene u përhap përgjatë perandorisë së Aleksandrit të Madh në shekullin e 4 para Krishtit. Grekët ishin të parët që krijuan një sistem të rrugëve tregtare në Ballkan, dhe për të lehtësuar tregtinë me vendasit, midis viteve 700 pr. K. dhe 300 pr. K. ata themeluan një numër kolonish në bregdetin e Detit të Zi (Pontus Euxinus), Azinë e Vogël, Dalmaci, Italinë Jugore (Magna Graecia) etj.
Nga fundi i shekullit të 4 para erës sonë, gjuha dhe kultura greke ishin mbizotëruese jo vetëm në Ballkan, por edhe rreth tërë Mesdheut Lindor. Në fund të shekullit të 6 para Krishtit, persët pushtuan Ballkanin, dhe më pas vazhduan në zonat pjellore të Evropës. Pjesë të Ballkanit dhe më shumë zona veriore u qeverisën nga persët akamenidë për ca kohë, duke përfshirë Trakinë, Pajoninë, Maqedoninë, dhe shumicën e rajoneve bregdetare të Detit të Zi, të Bullgarisë, Rumanisë, Ukrainës dhe Rusisë. Sidoqoftë, rezultati i Luftërave Greko-Perse solli që akamenidët u detyruan të tërhiqen nga shumica e territoreve të tyre evropiane.
Perandoria Trako Odrisiane - mbretëria Odrisiane, ishte bashkimi shtetëror më i rëndësishëm Dako-Trakian, dhe me gjasa u themelua në vitet 470 para Krishtit, pas humbjes perse në Greqi, kishte kryeqytetin e saj në Seuthopolis, afër Kazanlak, provinca Stara Zagora, në Bullgarinë qendrore. Bashkime të tjera fisnore ekzistonin në Daki të paktën që prej fillimit të shekullit të 2 para Krishtit nën mbretin Oroles. Fiset ilire gjendeshin në zonën që korrespondon me bregdetin e sotëm të Adriatikut. Emri Illyrii ishte përdorur fillimisht për t'iu referuar një populli të vendosur në një zonë rreth Liqenit të Shkodrës, që ndodhet midis Shqipërisë dhe Malit të Zi. Sidoqoftë, termi u përdor më pas nga Grekët dhe Romakët si një emër i përgjithshëm për popujt e ndryshëm brenda një zone të mirëpërcaktuar, por shumë më të madhe.
Perandoria Perse Akamenide (shekujt 6 deri 5 pr. K.)
Rreth vitit 513 para Krishtit, si pjesë e pushtimeve ushtarake të urdhëruara nga Dari I, një ushtri e madhe akamenide pushtoi Ballkanin dhe u përpoq për të mposhtur Skithët perëndimorë që lëviznin në veri të lumit Danub. Disa popuj trakë, dhe pothuajse të gjitha rajonet e tjera evropiane në kufi me Detin e Zi (përfshirë pjesë të Bullgarisë, Rumanisë, Ukrainës dhe Rusisë së ditëve të sotme), u pushtuan nga ushtria akamenide para se të kthehej në Azinë e Vogël. Komandanti shumë i vlerësuar i Darit, Megabazus ishte përgjegjës për të kryer pushtimet në Ballkan. Trupat akamenide pushtuan Trakinë, qytetet bregdetare Greke dhe Pajonët. Me kalimin e kohës, rreth viteve 512–511 para Krishtit, mbreti maqedonas Amyntas I pranoi sundimin e akamenidëve dhe e dorëzoi vendin e tij si një shtet vasal në Persinë Akamenide. Ushtria multi-etnike akamenide zotëronte shumë ushtarë nga Ballkani. Për më tepër, shumë nga elita maqedonase dhe ajo perse u martuan. Për shembull, djali i vetë Megabazus, Bubares, u martua me vajzën e Amyntas, Gygaea; dhe kjo supozohej të siguronte marrëdhënie të mira midis sundimtarëve maqedonas dhe akamenidas.
Pas Revoltës Joniane, autoriteti pers në Ballkan u rivendos nga Mardonius në 492, autoritet i cili jo vetëm që përfshiu ri-nënshtrimin e Trakisë, por edhe përfshirjen e plotë të Maqedonisë në Perandorinë Perse. Pushtimi pers çoi indirekt në rritjen në pushtet të Maqedonisë dhe Persia kishte disa interesa të përbashkëta në Ballkan; me ndihmën perse, maqedonasit fituan shumë në kurriz të disa fiseve ballkanike siç ishin pajonët dhe grekët. Në fund të fundit, maqedonasit ishin "aleatë të gatshëm dhe të dobishëm persë". Ushtarët maqedonas luftuan kundër Athinës dhe Spartës në ushtrinë e Ksersit.
Shtetet para-romake (shekujt 4 deri në 1 para Krishtit)
Bardhyli, një prijës Dardan, krijoi një mbretëri e cila e ktheu Ilirinë në një fuqi lokale të frikshme në shekullin 4 para Krishtit. Qytetet kryesore të kësaj mbretërie ishin Scodra ( Shkodra sotme) dhe Rhizon (Risani sotëm, Mali i Zi). Në vitin 359 pr. K., mbreti Perdikas III i Maqedonisë u vra duke sulmuar ilirët.
Por në vitin 358 pr. K., Filipi II i Maqedonisë, babai i Aleksandrit të Madh, mposhti ilirët dhe mori kontrollin mbi territorin e tyre deri në Liqenin e Ohrit. Vetë Aleksandri mposhti forcat e prijësit ilir Klitit në vitin 335 pr. K., dhe udhëheqësit e fiseve ilire me ushtarë shoqëruan Aleksandrin në pushtimin e tij të Persisë. Pas vdekjes së Aleksandrit në vitin 323 pr. K., shtetet greke filluan përsëri luftimet midis tyre, ndërsa në veri mbretëri ilire u ngritën përsëri. Në vitin 312 pr. K., Mbreti Glauk mori Epidamnus. Në fund të shekullit të III para Krishtit, një mbretëri ilire me qendër në Shkodër kontrollonte pjesë të veriut të Shqipërisë, dhe bregdetin e Malit të Zi. Nën Mbretëreshën Teuta, Ilirët sulmuan anijet tregtare Romake që përshkonin detin Adriatik dhe i dhanë Romës një justifikim për të pushtuar Ballkanin.