cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kisha e Shën Katerinës së Italisë, Valeta
Vepra Arti
Piktura titullore është pikturuar nga Mattia Preti. Ajo përshkruan martirizimin e Shën Katerinës së Aleksandrisë. Preti ia dhuroi pikturën kishës pas mbërritjes së tij në Maltë. Kupola e kishës u pikturua gjithashtu nga Preti. Ai e vizatoi atë me zbukurime llaçi të pikturuar dhe modele zbukurimi në gri dhe ari.
Festivali Evropian i Këngës 1994
Festivali Evropian i Këngës 1994 ishte konkursi i 39-të Festivalit Evropian të Këngës dhe u mbajt më 30 prill 1994 në Teatrin Point në Dublin, Irlandë. Deri në vitin 2019, ishte hera e fundit që konkursi u mbajt në prill. Prezantuesit ishin Cynthia Ní Mhurchú dhe Gerry Ryan. Dyshja priti mbrëmjen në frëngjisht, anglisht dhe irlandisht. Irlanda fitoi konkursin për herë të tretë me radhë, kur Paul Harrington dhe Charlie McGettigan ishin fituesit me një këngë të shkruar nga Brendan Graham, "Rock 'n' Roll Kids". Kjo ishte një fitore rekord e gjashtë për Irlandën, duke i dhënë asaj numrin rekord të plotë të fitoreve në Festivalin Evropian të Këngës, dhe gjithashtu hera e dytë që Irlanda fitoi në tokën e brendshme. Ishte gjithashtu hera e parë — dhe deri më sot e vetmja kohë — që konkursi ishte fituar nga i njëjti vend në tre vjet rresht.
Për herë të parë në historinë e Eurovision, votimi u bë me anë të satelitit në vend të me telefon, dhe si rezultat, shikuesit mund të shihnin zëdhënësit në ekran.
Akti i intervalit ishte shfaqja e parë përherë e irlandezëve që kërcenin Riverdance spektakolare, duke shfaqur Michael Flatley dhe Jean Butler.
Vendndodhja
majtas|parapamje|200x200px|Teatri Point, Dublin - vendi pritës i konkursit 1994. Irlanda priti garën për herë të pestë pasi fitoi garën më në Millstreet. Dublini u zgjodh të ishte qyteti pritës, duke e bërë herën e katërt që Festivali Evropian i Këngës u vu në skenë në kryeqytetin irlandez. Për herë të parë, vendi i konkursit ishte Teatri Point, që ndodhet në murin verior të lumit Liffey, midis Dublin Docklands.
Rezultatet
Shtetet me shkronja të zeza u lejuan të garojnë në Festivalin Evropian të Këngës 1995.
Azeville
Azeville është një komunë në Francë. Azevillebën pjesë në departamentin Manche të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 77 banorë dhe sipërfaqe 3 km².
Sant Cugat del Vallès
Sant Cugat del Vallès është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Occidental, të provincës Barcelona, në Katalonia. Sant Cugat del Vallès ka 84946 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 48.32 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Cugat del Vallès
Epopeja e Ballit Kombëtar
Epopeja e Ballit Kombëtar është një poemë e gjatë e krijuar nga shkrimtari Shefqet Musarajt, ku ndërthuren sarkazma e hollë qesëndisëse e autorit dhe përshkrimi i personaliteteve të Ballit Kombëtar nga poeti i veteshpallur komunist Shefqet Musaraj.
Në vargjet e këtij poemë me elemente të theksuara rrealiste, vihen në lojë krerët e Ballit, për qëndrimet e tyre kuislinge në kohë lufte. Midis të tjerash ironizohet edhe kreu i kësaj organizate patriotike Mit'hat Frashëri, i cili paraqitet si njeri mondan, aristokrat e mendjemadh, një përshkrim ky shumë rrealist. Në vargjet e poemit, Musraj kështu parodizon veshjet e jashtme të ballistëve :
Poema ironizon pëmes sarkazmës ndaj Ballit komëtar, të gjithë qëndrimet oportuniste të kuislingëve dhe oportunistëve. Poema shquhet per nje gjuhe popullore dhe te kuptueshme dhe morri statusin e parodive te rrecituara si psh:
0 (numër)
0 (zero) është edhe numër  dhe një shifër numerike që përdoret për të përfaqësuar at numër në sistemin e numrave. Ai përmbush një rol qendror në matematikë si identiteti shtesë i numrave të plotë, numrave reale, dhe shumë strukturave të tjera algjebrike.
Shkencat kompjuterike
Praktika më e zakonshme në të gjithë historinë njerëzore ka qenë që të fillojë numërimi në një, dhe kjo është praktika e përdorur në fillim në gjuhët programuese klasike në shkencat kompjuterike si Fortran dhe COBOL. Megjithatë, në fund të viteve 1950 LISP prezantoj numërimin e bazuar-në-zero për vargjet, ndërsa Algol 58 prezantoj qasje të bazuar plotësisht fleksibile elementet e vargut (duke lejuar secilin numër të plot pozitiv, negativ, apo zero si bazë e vargut të elementeve), dhe shumica e gjuhëve programuese pasuese e përshtatën njërën ose tjetrën nga këto metoda. Për shembull, elementet e një vargu numërohen duke filluar nga 0 në gjuhën programuese C, pra për një varg prej n elemente, sekuenca e indekseve të elementeve shun nga 0 deri në n−1. Kjo lejon që lokacion i një elementi të vargut të llogaritet duke shtuar indeksin drejtpërdrejt në adresën e atij vargu, kurse gjuhët e bazuara në 1, para-llogaritin adresën e bazës së vargut sikur është pozita e një elementi para elementit të parë.
Lidhjet e jashtme
[[Kategoria:0]]
Sigean
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Sigean (Ocitanisht: Sijan ; Shqip: Sijan ) është një komunë në departamentin Aude në Francën jugore. Më parë ishte vendosur në <i id="mwGQ">Rrugën kombëtare</i> 9 midis Narbonës dhe Përpinjanit, por RN 9 (e zbritur në route départementale 6009) tani anashkalon qytetin e Sijanit dhe vetë është anashkaluar nga autooute A9.
Universiteti i Tiranës (monument)
Universiteti i Tiranës është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Muçi Zade
Muçi Zade (nga osmanishtja: Muçaj) është autori i vargjeve më të vjetra të njohura të shqipes me shkrimin arab, Imzot, mos më lerë pa kahve. Bejtja e shkruar prej tij dikton fillimin e zhanrit të bejtexhinjve si dhe të parin shkrim të dialektit toskë brenda Shqipërisë.
Nga emri kuptohet se bëhet fjalë për një kompozitë, ku Muçi është hipokoristiku i emrit Mustafa, dhe zade dikton prejardhjen. Është e mundur që ky bir apo nip i Muços të jetë identifikuar kështu sepse paraardhësi i tij ishte i shquar në këtë lëmë. Për jetën e tij nuk dihet asgjë, ndërsa mendohet se ishte në moshë të vjetër kur e shkroi bejten e vet.
Gjurmët e vilës romake në Pestovë
Gjurmët e vilës romake në Pestovë është një monument i trashëgimisë kulturore në Pestovë, Vushtrri, Kosovë. Ky monument i miratuar me numër është i kategorisë "arkeologjike".
Historiku
Fshati Pestovë gjendet në komunën e Vushtrrisë dhe shtrihet buzë magjistrales Prishtinë - Mitrovicë, në anën e majtë të kësaj rruge, rreth 4 km pa arritur në qytezën e Vushtrrisë, në një zonë mjaft të begatshme bujqësore. Me rastin e hapjes se kanalit për infrastrukturën nëntokësore në këtë fshat, në vitin 2005, u ndërmor një gërmimshpëtimi dhe me ç'rast u zbuluan pjesërisht themelet e një Villae Rusticae, që ishin shtëpi tipike banimi të kohës romake të vendosura në fshatra larg qendrave urbane. Zakonisht ato ishin njëkatëshe, me atrium apo oborr qendror. Vilat, sipas arkitekturës antike romake, kishin një strukturë komplekse ndërtimi duke u përbërë nga disa ambiente shoqëruese si banjë apo termae dhe nga depozita të ujit të pijshëm. Vila rustica e Pestovës ishte një vilë me korridor. Vila në kulturën romake nënkupton një shtëpi luksoze, në qytet (villae urbana), kurse në fshat (villae rusticae) ku shërbente si vendpushim apo vend relaksimi i familjeve të pushtetshme dhe të pasura romake. Vila përbëhej nga shtëpia e padronit (në rastin tonë vila duhet të ketë qenë pronë e një familjeje latifondiste, mbase e familjarëve të pasur Furi apo Ponti të Ulpianës antike). Vila zakonisht shoqërohej nga stalla e kafshëve shtëpiake, punëtoria dhe depoja apo magazina për strehimin e të korrurave. Duke u mbështetur në hartën antike Tabvla Imperii Romani, mendohet se fare pranë mund të ketë kaluar traseja e rrugës që lidhte Ulpianën me qytetin antik të Municipum DD.
Muçi Zade
Poema është marrë nga një dorëshkrim i zbuluar në Korçë dhe i cili daton në vitin 1724/1725 Vargu i nëntë i poemës përmban datën 1137 H, në shqip dhe turqisht. Sene bin yüz otuz yedi, shkrova tarih për një çudi. Në shqipen e sotme: Viti një mijë e një qind e tridhjetë e shtatë, shkruajta histori për një çudi.Në këtë poemë 17 strofash, të shkruar me vargje tetërrokëshe me një rimë AAAB, autori vajton mos pasjen e kafesë për të prishur agjërimin në vaktin e mbrëmjes gjatë muajit të shenjtë të myslimanëve, Ramazanit.
Poema është teksti më i vjetër shqip i shkruar me shkrimin arab që ka arritur të mbijetojë. Gjithashtu është dhe vargu më i vjetër i shkruar në dialektin toskë në Shqipëri. Studimi më i hershëm i poemës është bërë nga Osman Myderizi në vitin 1955, i publikuar në Buletinin e Shkencave Shoqërore me titullin "Letërsia Shqipe në Alfabetin Arab".
Janulla Rrapi
Janulla Rrapi (Sarandë, 1944) është e ëma e Renato Rrapit, djaloshi që simpatizonte të bijën e shkrimtarit Ismail Kadare, arsye për të cilën mendohet se u përndoq, u dënua dhe iu dëmtua shëndeti mendor në mënyrë të pakthyeshme. Për këndvështrimin e saj mbi rrjedhën e ngjarjeve ajo shkroi librin Djali i ëndrrës së vrarë, botuar më 2013.
Biografia
U lind më 1944, e bija e Mark Lepurit dhe e Viktores me prejardhje nga fshati Përparim i Sarandës. Gjatë periudhës së sundimit të Zogut u vendosën me banim në Sarandë ku i ati punoi mekanik. Familja e saj përkrahu Lëvizjen Nacional-Çlirimtare. Janulla u martua me me Gori Rrapin nga Fieri, i cili vdiq jo shumë vite pasi u martuan duke e lënë të vejë.
Rezervati Afrikan Sigean
Kopshti zoologjik është shtëpia e rreth 3,800 kafshëve që përfaqësojnë rreth 160 lloje, dhe është anëtar i Shoqatës Evropiane të Kopshteve Zoologjike dhe Akuariumeve (SHEKZA/ EAZA (ang.)) dhe Shoqatës Botërore të Kopshteve Zoologjike dhe Akuariumeve (SHBKZA/WAZA (ang.)).
Mozaiku në bllokun Partizani (Tiranë)
Mozaiku në bllokun Partizani (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Art", i miratuar me numër "1886 më 10.06.1973".
Republika Autonome e Nahçivanit
Zona që tani është Nakçivani u bë pjesë e Iranit Safavid në shekullin e 16 -të. Në vitin 1828, pas Luftës së fundit Ruso-Persiane dhe Traktatit të Turkmençajit, Hanllëku e Nahçivanit kaloi nga Irani në zotërim të Rusisë Perandorake. Pas Revolucionit të Shkurtit 1917, Nahçivani dhe rajoni përreth tij ishin nën autoritetin e Komitetit Special Transkaukazian të Qeverisë së Përkohshme Ruse dhe më pas të Republikës Federative Demokratike Transkaukaziane jetëshkurtër.
Etimologjia
Studiuesi i gjuhës i shekullit 19 Johann Heinrich Hübschmann shkroi se emri "Nakhijevan" në armenisht fjalë për fjalë do të thotë "vendi i prejardhjes" (նախ nax "i pari" & իջեւան ixhevan "vendbanim"), një referencë biblike për zbritjen të Arkës së Noeut në Malin Ararat. Tradita armene thotë se Nahçivani u themelua nga Noeu.
Historiani hebre i shekullit të parë Flavio Josefi gjithashtu shkroi për Nahçivanit, duke thënë se emri i tij origjinal "Αποβατηριον, ose Vendi i Prejardhjes, është interpretimi i duhur i emrit armen të këtij qyteti". Hübschmann vuri në dukje, megjithatë, se nuk njihej me atë emër në antikitet dhe se emri i sotëm evoluoi në "Nakhchivan" nga "Naxčawan". Parashtesa "Naxč" rrjedh nga Naxič ose Naxuč (ndoshta një emër personal) dhe "awan" (transkriptimi modern i "avanit" të Hübschmann) në armenisht ësht për "vend, qytet".
Ndarjet administrative
Nahçivani ndahet në tetë ndarje administrative. Shtatë prej tyre janë raione. Kryeqyteti (şəhər) i Nahçivanit trajtohet veçmas.
Meana Sardo
Meana Sardo (Meàna) është një komunë në Itali në provincën Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 73.8 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 588 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.813 banorë.
Republika Autonome e Nahçivanit
Demografia
Që nga 1 janari 2018, popullsia e Nahçivanit u vlerësua të ishte 452.831. Shumica e popullsisë janë azerbajxhanas, të cilët përbënin 99% të popullsisë në 1999, ndërsa rusët etnikë (0.15%) dhe një pakicë kurdësh (0.6%) përbënin pjesën e mbetur të popullsisë.
Po të ishte një shtet, Nahçivani do të renditej midis Malajzisë (e 62-ta) dhe Mauritiusit (e 63-ta) për IZHNJ-në e tij.
Ardian Jashari
Ardian Jashari është themelues dhe partner menaxhues në kompaninë konsulente MDA - Management and Development Associates, e themeluar në vitin 2001 në Prishtinë, Kosovë.
Bashkëpunëtor në krijimin e programeve trajnuese të menaxhmentit për sektorët privatë dhe publikë të Kosovës, me më shumë se 2500 përfitues individual gjatë 6 viteve të fundit. Trajnimi përbëhet nga aftësitë e përgjithshme (menaxhmenti i kohës, prezantimi efektiv, negocimi, komunikimi interpersonal), aftësitë funksionale (shitja, marketingu, menaxhmenti kualitativ, etj), kompetencat dhe aftësitë menaxheriale (analiza e situatës, zgjedhja e problemeve, marrja e vendimeve, menaxhimi i projekteve) deri te aftësitë udhëheqëse dhe vlerat (ndërtimi i ekipit, puna në grupe, menaxhimi i ndryshimeve, afarizmi, menaxhimi i konflikteve, menaxhimi i krizave dhe etika afariste).
Ardiani është menaxher i projekteve me mbi 10 vite përvojë në konsulencë menaxhmenti dhe trajnime ekzekutive për menaxhment. Ardiani ka përvojë të dëshmuar në menaxhimin e projekteve të kombinuar me edukim të nivelit MBA nga shkolla e menaxhmentit në Slloveni, IEDC - Bled School of Management, e njohur si më e mira në Evropën Qendrore dhe Lindore. Ardiani ka përfunduar studimet universitare në SHBA më vitin 2000 në Bluffton University me studime në administrimin e biznesit dhe shkencat kompjuterike.
Që nga viti 2001, Ardiani ka ligjëruar në programe të ndryshme të trajnimeve në fusha të ndryshme të Menaxhmentit të Avancuar. Poashtu, ai ka shërbyer si konsulent i kompanisë BearingPoint Barents Group në një detyrë në Projektin e Librit të Thesarit (FreeBalance) në Ministrinë e Ekonomisë dhe Financave.
Ardiani është anëtar i Institutit për Menaxhimin e Projekteve - PMI, anëtar i komitetit drejtues të Odës Ekonomike Amerikane të Kosovës dhe është certifikuar nga Organizata Evropiane e Kualitetit me titullin Menaxher i sistemeve të kualitetit.
Heinrich Klüver
Heinrich Klüver, lexohet Hajnrih Klyver ose Kluver (Holstein, Gjermani, 25 maj 1897 - Oak Lawn, Illinois, Sh.B.A. 8 shkurt 1979) ka qenë një psikolog dhe neurolog gjermano-amerikan i njohur për studimet që kreu mbi meskalinën (mescaline), produktin psikotropik të dy kaktuseve të kontinenteve amerikane dhe substancën e parë të studiuar psikedelike.
Pasi shërbeu në Ushtrinë Perandorake Gjermane gjatë Luftës së Parë Botërore, kreu studimet në Universitetin e Hamburgut dhe në atë të Berlinit gjatë viteve 1920-23. Vitin e fundit të shkollës e bëri në Universitetin e Stanfordit në Kaliforni. Në vitin 1927, ai u martua me Cessa Feyerabend, një specialiste veterinere, dhe u vendos në Shtetet e Bashkuara në mënyrë të përhershme, duke dhënë mësim fillimisht në Universitetin e Minesotas dhe që nga viti 1933 në Universitetin e Chicagos, e duke marrë shtetësinë amerikane një vit më vonë.
Klüver ishte anëtar i 'grupit kryesor' të pionierëve të kibernetikës që morën pjesë në Konferencat Macy të viteve 1940 dhe 1950. Ai bashkëpunoi më shpesh dhe me frytshmëri me Paul Bucy dhe dha kontribute të ndryshme për neuroanatominë gjatë gjithë karrierës së tij.
Klüveri arriti të dallojë katër modele gjeometrike të haluçinacioneve vizuale që përjetonin njerëzit nën efektin e meskalinës, vëzhgim që ishte zbulim për kohën. Në një libërth të nxjerrë në Londër në vitin 1928, të tilla modele ai i përkufizoi si konstante forme (form constants). Sipas Klüverit, këto forma ishin katër: spirale, hoje apo fushë shahu, rrjeta merimange dhe tunele. Libërthi, i quajtur Mescaline, u rizbulua, dhe ribotua viteve 60, "me shitje që e kapërcyen në mënyrë marramendëse tirazhin origjinal."
Larja e duarve
parapamje|Henduash parapamje|Stacioni i pastrimit të duarve në hyrje të Spitalit të Përgjithshëm të Torontos parapamje|Poster me udhëzime për rastet kritike kur duart duhet të lahen për të zvogëluar përhapjen e sëmundjeve Larja e duarve e njohur ndryshe edhe si higjena e duarve, është akti i pastrimit të duarve me qëllim të heqjes së papastërtivë dhe mikroorganizmave.
Larja e duarve me sapun vazhdimisht në "momente kritike" të caktuara gjatë ditës parandalon përhapjen e shumë sëmundjeve, për shembull diarre dhe kolera, të cilat transmetohen përmes rrugës fekale-orale. Njerëzit gjithashtu mund të infektohen me sëmundje të frymëmarrjes siç janë gripi ose ftohja e zakonshme, për shembull, nëse nuk i lajnë duart para se të prekin sytë, hundën ose gojën (d.m.th., mukozat). Pesë momentet kritike gjatë ditës ku larja e duarve me sapun është e rëndësishme përfshijnë: para dhe pas defekimit, pasi pastroni pjesën e poshtme të një fëmije ose ndërroni pelenat, përpara se të ushqeni një fëmijë, para se të hani dhe para dhe pas përgatitjes së ushqimit ose trajtimit të mishit të papërpunuar, peshkut ose shpendët. Nëse uji dhe sapuni nuk janë në dispozicion, duart mund të pastrohen edhe me hiri.
Higjiena mjekësore e duarve i referohet praktikave higjienike që lidhen me procedurat mjekësore. Larja e duarve përpara administrimit të ndonjë ilaçi ose gjatë kujdesit mjekësor mund të parandalojë ose minimizojë përhapjen e sëmundjeve. Qëllimi kryesor mjekësor i larjes së duarve është pastrimi i duarve prej patogjenëve (bakteret, viruset ose mikroorganizmat e tjerë që mund të shkaktojnë sëmundje.) dhe kimikateve që mund të shkaktojnë dëme ose sëmundje. Kjo është veçanërisht e rëndësishme për njerëzit që merren me përgatitjen e ushqimit ose punojnë në fushën mjekësore, por edhe si një praktikë e rëndësishme për publikun e gjerë.
Përfitimet shëndetësore
Larja e duarve ka shumë përfitime shëndetësore, duke përfshirë edhe:
Një studim i vitit 2013 tregoi se praktikat e përmirësuara të larjes së duarve mund të çojnë në përmirësime të vogla në rritjen e gjatësisë tek fëmijët nën moshën pesë vjeç.
Në vendet në zhvillim, nivelet e vdekshmërisë së fëmijëve të lidhura me sëmundjet e frymëmarrjes dhe diarresë mund të zvogëlohen duke bërë ndryshime të thjeshta në sjellje, siç është larja e duarve me sapun. Ky veprim i thjeshtë mund të zvogëlojë shkallën e vdekshmërisë nga këto sëmundje deri në 50%.
Ndërhyrjet që promovojnë larjen e duarve mund të zvogëlojnë episodet e diarresë me rreth një të tretën(1/3), dhe kjo është e krahasueshme me sigurimin e ujit të pastër në zonat me të ardhura të ulëta. 48% e reduktimeve në episodet e diarresë mund të sigurohen me ndihmën e larjes së duarve me sapun.
Larja e duarve gjithashtu mbron nga impetigo, një sëmundje e cila transmetohet përmes kontaktit fizik të drejtpërdrejtë.
Religjioni
Larja simbolike e duarve, përdorimi i ujit për të larë duart, por pa sapun është një pjesë e larjes rituale të duarve, e paraqitur në shumë fe, duke përfshirë bahaizmin, hinduizmin, dhe judaizmin. Ngjashëm me këto janë praktikat e lavabos në krishterim, abdesi në Islam dhe Misogi në shintoizëm.
Nahçivani
Nahçivani (Azerbajxhanisht: Naxçıvan, shqiptimi nɑ̝χt͡ʃɯ̞ˈvɑ̝n është një qytet në Republikën e Azerbajxhanit dhe qendra administrative e Republikës Autonome të Nahçivanit. Mddodhet 450 km në perëndim të Baku. Është e përhapur në ultësirën e Maleve Zangezur, në bregun e djathtë të lumit Nahçivan në një lartësi prej 873 m mbi nivelin e detit.
Nahçivani ka një klimë kontinentale gjysmë të thatë (Köppen BSk) me dimër të shkurtër, por të ftohtë, me dëborë dhe verë të gjatë, të thatë, shumë të nxehtë.
Historia
Tradita lokale thotë se Nahçivani u themelua nga Noah pas Përmbytjes dhe ishte vendi i tij i vdekjes dhe varrimit. Nahçivani së pari u përmend nga Gjeografia të Ptolemeu.
Tempulli Itsukushima
Tempulli Itsukushima (厳島神社) është një shenjtërore shinto në ishullin e Itsukushima (i njohur gjerësisht si Miyajima), më i njohur për portën e saj "lundruese" torii. Është në qytetin e Hatsukaichi në prefekturën e Hiroshimës në Japoni. Kompleksi i shenjtë është renditur si një vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s dhe qeveria japoneze ka caktuar disa ndërtesa dhe prona si Thesare Kombëtare.
Nahçivani
Historia
Kur Azerbajxhani shpalli pavarësinë nga Bashkimi Sovjetik, Nahçivani mbeti pjesë e Republikës së Azerbajxhanit. Pas luftës në Karabah 2020, një armëpushim trepalësh u nënshkrua midis Armenisë, Azerbajxhanit dhe Rusisë. Sipas marrëveshjes, Azerbajxhani do të ketë një qasje rrugore në Nahçivam përmes Armenisë e cila do të sigurohet nga paqeruajtësit rusë.
Tempulli Itsukushima
Historia
left|parapamje|Tempulli i Sajukushima në baticë të lartë, kur duket se noton në ujë Tempulli është shkatërruar disa herë, por ndërtesat e para të shenjta ndoshta janë ngritur në shekullin e 6-të. Faltorja e sotme daton nga mesi i shekullit të 16-të, dhe besohet të ndjekë një dizajn të hershëm nga shekulli i 12-të. Ai projektim është themeluar në vitin 1168, kur janë dhënë fonde nga kryekomandant Taira no Kiyomori.
Faltorja ishte "e përkushtuar ndaj adhurimit të perëndeshave, të cilëve Kiyomori iu detyrohej falënderime, që ai ndjente, për suksesin e tij në jetë".
Torii duket se po lundron vetëm në baticën e lartë. Kur vala është e ulët, ajo është e arritshme në këmbë nga ishulli. Mbledhja e butakëve pranë portës është gjithashtu popullore gjatë baticës së ulët. Natën, dritat e fuqishme në breg ndriçojnë toriin.
Domethënia fetare
Shenjtorja është kushtuar tre vajzave të Susano-o no Mikoto, zotit Shinto të deteve dhe stuhive, dhe vëllait të perëndeshës së diellit Amaterasu (hyjnia mbrojtëse e Familjes Perandorake). Për shkak se vetë ishulli është konsideruar i shenjtë, njerëzit e thjeshtë nuk u lejuan të vendosnin këmbë mbi të gjatë gjithë historisë së saj për të ruajtur pastërtinë e saj. Për të lejuar pelegrinët të afroheshin, tempulli u ndërtua si një skelë mbi ujë, kështu që ajo dukej të notonte, të ndarë nga toka. Porta e hyrjes së kuqe, ose torii, është ndërtuar mbi ujë për pak a shumë të njëjtën arsye. Njerëzit e thjeshtë duhet të kalojnë përmes torii para se të afrohen në tempullin.
Mbajtja e pastërtisë së tempullit është kaq e rëndësishme sa që nga viti 1878, asnjë vdekje apo lindje nuk është lejuar pranë tij. Deri më sot, gratë shtatzëna duhet të tërhiqen në tokë në ditët e lindjes, ashtu siç bëjnë të sëmurët rënd ose personat shumë të moshuarit, të cilët vdekjen e kanë afët. Varrimet në ishull janë të ndaluara. qendër|parapamje|700x700px|Pamje nga torii
Sant Cugat Sesgarrigues
Sant Cugat Sesgarrigues është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Penedès, të provincës Barcelona, në Katalonia. Sant Cugat Sesgarrigues ka 932 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 6.24 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Cugat Sesgarrigues
Beteja e Manastirit (1917)
Beteja e Manastirit (1917) ishte një sulm i dështuar francez kundër fortifikimeve gjermano-bullgare në veri dhe në perëndim të Manastirit, midis 12 marsit dhe 26 majit 1917, gjatë Fushatës së Selanikut në Luftën e Parë Botërore.
Beteja përbëhej nga një sërë operacionesh dhe njihet me disa emra. Në frëngjisht njihet si Bataille de la cote 1248 (Beteja e Kodrës 1248) dhe Bataille de Pelister (ose Péristéri) sipas malit Pelister. Në bullgarisht është emërtuar sipas kreshtës Chervena Stena ose Crvena Stena, gjithashtu në vargmalin e Pelisterit. Kjo mund të përkthehet si Beteja e Murit të Kuq, por ky emër nuk u përdor në frëngjisht apo anglisht. Një tjetër emër për fejesën është Beteja e Liqenit të Prespës. djathtas|parapamje|Manastiri (sot i njohur si [[Manastiri (qytet)|Bitola) si shihet nga Pelisteri]]
Sfondi
Në nëntor 1916 Antanta kishte arritur të pushtonte Manastirin, por ishte e pamundur për ta të përdornin qytetin, sepse ishte brenda rrezes së artilerisë bullgare në malin Pelister në perëndim dhe kodrën 1248 në veri të qytetit. Komandanti i përgjithshëm i aleatëve, Maurice Sarrail, bëri plane për një ofensivë të madhe pranverore në vitin 1917, përveç sulmit të kthesës së Crna dhe Doiranit, ai planifikoi gjithashtu një sulm në veri dhe në perëndim të Manastirit për t'i dhënë qytetit, i cili ishte gjithmonë nën zjarr, një hapësirë më të gjerë frymëmarrjeje.
Beteja
Plani i Sarrail ishte të sulmonte vijën gjermane dhe bullgare midis liqeneve të Ohrit dhe Prespës dhe gjithashtu të fillonte një sulm frontal në veri nga Manastiri kundër kodrës 1248. Më 11 mars, operacionet midis dy liqeneve filluan me një bombardim intensiv dhe një sulm të Divizionit të 76-të Francez kundër Crvena Stena në perëndim të Manastirit, ku ata pushtuan disa bastisje të forta rreth fshatrave Dihovë, Tirnova (Tirnovo) dhe Snegovo. Por rezistenca nga forcat e Fuqive Qendrore u tregua më e fuqishme se sa pritej, dhe së bashku me motin jashtëzakonisht të keq, kjo bëri që sulmi të dështonte.
Sulmi francez në Kodrën 1248, i cili do të ishte dorëzuar në të njëjtën kohë, nuk filloi deri më 14. Më 18, pas katër ditë angazhimesh intensive, francezët pushtuan të gjithë kodrën 1248 si dhe fshatin e fortifikuar Krklino (e quajtur edhe Krklina, Kir-Klina, Kerklino, Kerklina etj.), duke marrë 1200 robër. Por Fuqitë Qendrore arritën, me një kundërsulm, të rimarrë një pjesë të Kodrës 1248, maja e së cilës mbeti e braktisur nga të dyja palët. Manastiri u lehtësua disi, por qyteti vazhdoi të mbetej nën zjarr deri në Armëpushimin, kur më shumë se gjysma e tij u shkatërrua nga 20.700 predha të hedhura mbi qytetin e duhur. Rreth 500 banorë u vranë dhe 650 u plagosën.
Cervena Stena u rimor gjithashtu nga bullgarët më 18 maj.
Pasojat
Kjo disfatë franceze do të thoshte që e gjithë ofensiva e pranverës e vitit 1917 i la aleatët pa asnjë rezultat.
Për bullgarët kjo fitore ishte një nxitje e madhe morale dhe madje u bënë krahasime me fitoren historike në Betejën e Qafës së Shipkës kundër turqve në 1877.
Azillanet
Azillanet është një komunë në Francë. Azillanet bën pjesë në departamentin Hérault të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 407 banorë dhe sipërfaqe 14.4 km².
Lokaliteti arkeologjik në Babush të Muhaxherëve
Lokaliteti arkeologjik në Babush të Muhaxherëve është një monument i trashëgimisë kulturore në Babush të Muhaxherëve, Lipjan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Zemrat qe nuk plaken
Film i Kinstudios Shqepëria e Re 1977 me skenar të Bashkim Hoxhës dhe rregji të Esat Ibro dhe Esat Mysliu.
Xha Azemi(Esat Oktrova) njē shofer i dalluar i parkut të transportit Tiranë, sapo del ne pension. Ai i mësuar me pune nuk mundet dotë të qendrojë pa bërë gje dhe mbasi ja lë zanatin Petritit(Sotiraq Bratko) o bashkohet një grupi pensionistësh dhe vullnetarisht se bashku shkojnë dhe ndërtojnë burime guri ne vënde të ndryshme. Puna të mban gjallë dhe nuk plaksh kurrë.
Enkelejda Arifi
Enkelejda Arifi (e lindur në Rrogozhinë) është një këngëtare popullore shqiptare me origjinë çame. Ajo është mbesa e këngëtarit të njohur të muzikës popullore Hysni Alushi.
Zemra qe nuk plaken
Film i Kinstudios Shqepëria e Re 1977 me skenar të Bashkim Hoxhës dhe rregji të Esat Ibro dhe Esat Mysliu.
Sheshi Aristotel
parapamje|Sheshi Aristotel Sheshi Aristotel është një shesh në qendër të Selanikut. Ky shesh ndodhet pranë detit të Thermaikos dhe në qendër të qytetit. Sheshi është tërheqës si për turistët ashtu edhe për banorët vendas.
Histori
Sheshi u ndërtua në vitin 1917 nga Ernest Hébrard, pas zjarrit të madh që dogji dy të tretën e Selanikut. Arkitektura të "Sheshit Aristotel" është një kombinim i artit bizantin dhe atij perëndimore.
Molles
Molles është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Molles ka një popullsi prej 863 banorë dhe sipërfaqe 26.89 km², me një dendësi prej 32 banor/km².
Rosedale, Mississippi
Rosedale është qytet në qarkun Bolivar, Mississippi, Shtetet e Bashkuara. Popullsia e qytetit ishte 1,727 sipas vitit 2016, poshtë nga 1,873 më 2010.
Historia
Në fillim të shekullit 20-të, mijëra njerëz të zinj u larguan nga shteti i Mississippit si pjesë e migrimit të madh, me tren në veri të Çikagos dhe në qytete tjera industriale. Gjatë dhe pas Luftës së Dytë Botërore, disa shkuan në Kaliforni për të punuar në industri mbrojtës. Disa tjerë shkuan ku familjet e tyre jetuan me gjenerata, me lidhje të forta lokale.
Gjeografia
Rosedale ndodhet 19 milje (31 km) në veriperëndim të Cleveland.
Sipas Zyrës së Regjistrimit të Shteteve të Bashkuara, qyteti ka një sipërfaqe gjithsej prej 14.2 km2, prej të cilëve 14 km2 është tokë dhe 0.2 km2 (1.14) është ujë.
Mulliri i mëndafshit Tomioka
Tomioka Silk Mill (富岡製糸場) (<span class="t_nihongo_kanji" lang="ja">富岡製糸場 <span class="t_nihongo_comma" style="display:none">,  Tomioka Seishijō<sup class="t_nihongo_help noprint"><span class="t_nihongo_icon" style="color: #00e; font: bold 80% sans-serif; text-decoration: none; padding: 0 .1em;">? )
Historia
Menjëherë pas restaurimit të Meijit në fund të shekullit XIX, qeveria japoneze nxitoi për modernizimin e Japonisë për të arritur vendet evropiane. Mëndafshi japonez i papërpunuar ishte eksporti më i rëndësishëm dhe mbështeti rritjen e ekonomisë së Japonisë në atë kohë. Gjatë kësaj gjallërie, megjithatë, industria japoneze e mëndafshit filloi të sakrifikojë cilësinë e mëndafshit të saj për sasinë, gjë që shpejt dëmtoi reputacionin e Japonisë si një prodhues i mëndafshit të papërpunuar. Si rezultat, qeveria vendore vendosi të themelojë Mulliri i mëndafshit Tomioka si një strukturë model e pajisur me makineri më të sofistikuar për të përmirësuar cilësinë e mëndafshit të papërpunuar.
Në vitin 1870, Paul Brunat, i cili punonte në një kompani tregtare franceze në Yokohama, hulumtoi vende të përshtatshme për një mulli mëndafshi në rajonin Kanto dhe përzgjodhi vendin në qytetin Tomioka në mes kandidatëve.
Ndërtimi filloi në 1871 dhe u përfundua në korrik të vitit të ardhshëm. Tre muaj më vonë fabrika filloi operacionin. Në fillim, ka qenë 150 makina përpunuese të mëndafshit (300 bazene), dhe rreth 400 punëtore femra operonin me makinat në mulli. Stili i jetesës së punëtorëve është regjistruar në ditarin e një, Wada Ei.
Mulliri i mëndafshit Tomioka u përqëndrua në ofrimin e mëndafshit të papërpunuar me cilësi të lartë. Por edhe pse mëndafshi i tyre gëzonte një reputacion të mirë jashtë shtetit për cilësinë e tij të lartë, biznesi ishte gjithmonë në të kuqe. Edhe pas uljes së kostove, ata vazhdonin të vuanin nga deficitet kronike. Si rezultat, qeveria vendosi të privatizonte Mullirin e mëndafshit Tomioka dhe e transferoi biznesin e saj në Mitsui Finance Group në 1893. Në vitin 1902 ajo u transferua përsëri, nga Grupi i Financave Mitsui në kompaninë Hara.
Michel Houellebecq
Michel Houellebecq ka lindur më 26 shkurt 1956 në Saint-Pierre (Réunion), është një shkrimtar, poet dhe kritik letërsie francez.
Nicolas St Dj
Nicolas St (Viedma, 13 prill 1993), është një Disc Jockey Argjentinas.
Transporti përmes Tubacionit
__NOINDEX__ parapamje|Një pjesë e ngritur e [[:en:Trans-Alaska_Pipeline_System|tubacionit të Alaskës.]] Transporti përmes tubacionit është transporti në distanca të gjata të një lëngu ose gazi përmes një sistemi tubacionesh - një tubacion - zakonisht në një zonë tregu për konsum. Të dhënat e fundit të vitit 2014 japin një total pak më pak se 3,500,000 km tubacion në 120 vende të botës. Shtetet e Bashkuara kishin 65%, Rusia kishte 8%, dhe Kanadaja kishte 3%, pra 76% e të gjithë tubacioneve ishin në këto 3 vende.
Nicolas St Dj
Nicolas Emmanuel Gomez, i njohur më mirë si Nicolas St Dj (13 prill 1993) është një DJ shqiptare.
Transporti përmes Tubacionit
Shifrat e studimit mbarëbotëror të Pipeline and Gas Journal tregojnë se 190,905 km tubacione janë planifikuar dhe në ndërtim e sipër. Nga këto, 143,193 km përfaqësojnë projekte në fazën e planifikimit dhe projektimit; 47,712 km pasqyrojnë tubacionet në faza të ndryshme të ndërtimit. Lëngjet dhe gazrat transportohen në tubacione dhe çdo substancë kimikisht e qëndrueshme mund të dërgohet përmes një tubacioni. Tubacionet ekzistojnë për transportin e naftës së papërpunuar dhe të rafinuar, lëndëve djegëse - të tilla si nafta, gazi natyror dhe biokarburantet - dhe lëngje të tjera duke përfshirë ujërat e zeza, llum, ujin, birrën, ujin e nxehtë ose avullin për distanca më të shkurtra. Tubacionet janë të dobishme për transportimin e ujit për pije ose ujitje në distanca të gjata kur duhet të lëvizë mbi kodra, ose kur kanalet ose kanalet janë zgjedhje të dobëta për shkak të konsideratave të avullimit, ndotjes ose ndikimit mjedisor.
Tubacionet e naftës janë bërë nga tuba çeliku ose plastikë të cilët zakonisht varrosen. Nafta lëviz nëpër tubacione nga stacionet e pompimit përgjatë tubacionit. Gazi natyror (dhe lëndët djegëse të ngjashme të gaztë) janë nën presion në lëngje të njohura si Lëngjet e Gazit Natyror (NGL). Tubacionet e gazit natyror janë të ndërtuara nga çeliku i karbonit. Transporti i tubacionit të hidrogjenit është transporti i hidrogjenit përmes një tubi. Tubacionet janë një nga mënyrat më të sigurta të transportit të materialeve në krahasim me rrugët ose hekurudhat, dhe për këtë arsye në luftë, tubacionet janë shpesh objektiv i sulmeve ushtarake.
Zott
thumb|Zott Logo
Zott është një kompani evropiane e përpunimit të qumështit e themeluar në Mertingen, Gjermani në vitin 1926. Zott prodhon produkte bulmeti që përfshijnë produkte të qumështit dhe të djathit, ëmbëlsira, krem dhe kos. Impianti kryesor i kompanisë ndodhet në Mertingen (Bavari). Impiantet e tjera të prodhimit ndodhen në Günzburg, Gjermani dhe në Głogowo dhe Opole, Poloni (në afërsi të Toruńit dhe Racibórzit). Një qendër prodhimi në Bosnje-Hercegovinë (Gradačac) është ngritur në vitin 2013. Me shitje të konsoliduara që vlerësohen në 894 milionë euro, një prodhim qumështi në 951 milionë kg dhe 2120 punonjës në vitin 2013, Zott është një nga kompanitë më të mëdha në Evropë për përpunimin e qumështit dhe një nga aktorët kryesorë në përpunimin e qumështit në Poloni.
Zott në nivel ndërkombëtar
Zott ka përfaqësi në më shumë se 75 vende në botë dhe ka po ashtu zyra shitjesh në Republikën Çeke, Sllovaki, Hungari dhe Singapor, si dhe një zyrë përfaqësimi në Rusi.
Zott në Gjermani
Impianti kryesor i Zott Group ndodhet në Mertingen (Bavari), ku prodhohen kosi, ëmbëlsirat dhe mocarela. Një qendër tjetër e prodhimit në Gjermani ndodhet në Günzburg (Bavari), ku fokusi është te djathi i fortë dhe gjysmë i fortë, djathi i përpunuar dhe produkte të ndryshme në formë pluhuri.
Zott në Poloni
Në Poloni janë tre qendra të prodhimit në Opole, Glogowo dhe Raciborz. Zott Poland prodhon kos frutash, produkte natyrale, ëmbëlsira, pije dhe twarog (lloj gjize).
Muret antike she varri i Pershqopit (Tiranë)
Muret antike she varri i Pershqopit (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në Petrele, rrethi i Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkeologji", i miratuar me numër "5864874 më 17.03.194823.09.1971".
Zott
Centrali elektrik me përdorimin e ashklave të drurit
Një central elektrik, i cili përdor ashklat e drurit, siguron energji për impiantin në Mertingen (Gjermani).
Bimët-për-planetin
Duke filluar që nga tetori i vitit 2012, kompania Zott organizon rregullisht së bashku me studentët iniciativën "Bimët-për-planetin" (e krijuar në vitin 2007) nëpërmjet Akademive “Bimët-për-planetin” të kompanisë Zott. Fëmijët njihen me çështjet e mbrojtjes së mjedisit dhe drejtësisë për klimën në një mënyrë argëtuese.
Fëmijët vrapojnë për fëmijët
Duke filluar që nga viti shkollor 2009/2010, Zott është një sponsor i iniciativës "Fëmijët vrapojnë për fëmijët" (Me moton: Në lëvizje për të bërë ndryshimin), me përfitimet që shkojnë për Fshatrat e fëmijëve SOS në Gjermani dhe në të gjithë botën. Me shumë përkujdesje dhe një angazhim të vazhdueshëm, kjo iniciativë sjell më afër publikut aspekte të edukimit për të ushqyerin, të aktiviteteve fizike dhe të angazhimit social.
Pa ushqime të modifikuara gjenetikisht
"Të dish se nga vjen dhe se çfarë ka në të" janë dy pika kryesore interesi të konsumatorëve gjermanë. Një studim i zhvilluar për kompaninë Zott në institutin Forsa ka treguar po ashtu se për 85% e konsumatorëve gjermanë është e rëndësishme që ushqimet të prodhohen pa organizma të modifikuar gjenetikisht. Kjo është e rëndësishme po ashtu për kompaninë Zott në Mertingen. Për këtë arsye, "Zottarella" dhe "Bayerntaler" u ndryshuan për të garantuar “mospërfshirjen e organizmave të modifikuar gjenetikisht dhe të ushqimeve të importuara".
Kamioni i Krishtlindjes nga Johanniter
Që nga viti 2010, punonjësit e kompanisë Zott marrin pjesë në iniciativën "Kamioni i Krishtlindjes nga Johanniter" për të sjellë atmosferën e Krishtlindjes (të mbushur me surpriza, si lodra, etj.) për familjet në nevojë në Evropën Lindore. Që nga viti 2012, fëmijët në kopshte, në qendra të kujdesit ditor dhe në shkolla në Mertingen po shfrytëzojnë këtë mundësi për t’iu bashkuar aktiviteteve të organizuara nga Zott. Çdo vit, Zott e mbështet këtë iniciativë me një kamion dhe një shofer të veçantë.
Monte
Monte është në të gjithë botën një nga markat më të famshme të kompanisë Zott. Monte shpërndahet në mbi 40 vende. Monte është një ëmbëlsirë që përfshin krem qumështi, lajthi dhe çokollatë. Gama e produkteve Monte:
Kosi Sahne
Kosi Sahne nga Zott është një krem kosi mjaft i njohur në Gjermani dhe në Austri. Kosi Sahne është i disponueshëm në shumë variacione dhe me shije të ndryshme.
Zottarella
Zottarella është një markë e kompanisë Zott për mocarelën. Ajo prodhohet me qumësht që është i garantuar se nuk përmban ushqime të modifikuara gjenetikisht apo të importuara. Zottarella është e disponueshme në sasi dhe me shije të ndryshme.
Jogobella
Jogobella është një markë e famshme dhe kryesore në tregun polak të kompanisë Zott.
Reklamat
Në reklamat televizive të Zott janë përfshirë personalitete si Maxl Graf dhe Roberto Blanco. Në vitin 2010, kompania përfshiu portierin gjerman René Adler dhe vëllanë e tij Rico për disa reklama të markës "Monte". Në vitin 2013, Zott ndryshoi ambasadorët e markës si saj "Monte". Që nga ajo kohë, në reklamat për “Monte” janë përfshirë kampioni i botës në sërf me vela Philip Köster dhe motra e tij Kyra. Në vitin 2013, Monte Cherry dhe Monte Crunchy u prezantuan në Poloni nga ylli polak i volejbollit Bartosz Kurek. Kjo ishte hera e dytë që Bartosz merrte pjesë në reklamat për Zott Monte. Csaba Vastag është një muzikant hungarez dhe që në vitin 2013 ai është një ambasador i markës Zott Monte në Hungary.
Çmimet
Zott ka marrë rregullisht çmime nga institucione të pavarura për cilësinë e lartë të produkteve, si p.sh. çmimin Bundesehrenpreis, PriMax, si dhe medalje të arta, argjendi dhe bronzi nga Shoqata Gjermane e Bujqësisë (DLG).
Sant Feliu de Buixalleu
Sant Feliu de Buixalleu është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Selva, të provincës Girona, në Katalonia. Sant Feliu de Buixalleu ka 768 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 61.94 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Feliu de Buixalleu
Monastir
Monastir (Muristèni) është një komunë në Itali në provincën Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 31.79 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 81 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 4.567 banorë.
Saint-Loup
Saint-Loup është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Loup ka një popullsi prej 542 banorë dhe sipërfaqe 17.62 km², me një dendësi prej 31 banor/km².
Azille
Azille është një komunë në Francë. Azille bën pjesë në departamentin Aude të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 1188 banorë dhe sipërfaqe 23.33 km².
Muzeu Arkeologjik (Tiranë)
Muzeu Arkeologjik (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Kroi i lagjes së poshtme (Dhoksat)
Kroi i lagjes së poshtme (Dhoksat) është një monument i trashëgimisë kulturore në Dhoksat- Lunxhëri, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "188610.06.1973".
Kroi me bendin e çetës së mesme (Dhoksat)
Kroi me bendin e çetës së mesme (Dhoksat) është një monument i trashëgimisë kulturore në Dhoksat, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "188610.06.1973".
Trafiku
Trafiku përfshin këmbësorët, automjetet, kafshët e kalëruara ose të grumbulluara, trenat dhe mjete të tjera transporti që përdorin rrugë publike për udhëtim dhe transport.
Trafiku është i organizuar zyrtarisht në shumë juridiksione, me korsi të shënuara, kryqëzime, kryqëzime, kryqëzime, sinjale trafiku ose shenja. Trafiku shpesh klasifikohet sipas llojit: automjet i rëndë motorik (p.sh., makinë, kamion), automjet tjetër (p.sh., motoçikletë, biçikletë) dhe këmbësorë. Klasa të ndryshme mund të ndajnë kufijtë e shpejtësisë dhe servitutin, ose mund të ndahen. Disa juridiksione mund të kenë rregulla shumë të detajuara dhe komplekse të rrugës, ndërsa të tjerat mbështeten më shumë në sensin e shëndoshë dhe gatishmërinë e shoferëve për të bashkëpunuar.
Organizimi zakonisht prodhon një kombinim më të mirë të sigurisë dhe efikasitetit të udhëtimit. Ngjarjet që prishin rrjedhën dhe mund të shkaktojnë që trafiku të degjenerojë në një rrëmujë të çorganizuar përfshijnë ndërtimin e rrugëve, përplasjet dhe mbeturinat në rrugë. Në autostrada veçanërisht të ngarkuara, një ndërprerje e vogël mund të vazhdojë në një fenomen të njohur si valët e trafikut. Një prishje e plotë e organizatës mund të rezultojë në bllokim të trafikut dhe bllokim. Simulimet e trafikut të organizuar shpesh përfshijnë teorinë e radhës, proceset stokastike dhe ekuacionet e fizikës matematikore të aplikuara në rrjedhën e trafikut.
Stanisllav Zuber
parapamje Stanisllav Zuber; Stanisław Zuber (lindi më 14 tetor 1883 në Lviv, vdiq më 1947 në Tiranë), gjeolog polak që ka dhënë një kontribut të rëndësishëm në studimet e zonave naftëmajtëse shqiptare, kryesisht në territorin e Kuçovës së sotme. Ai u thirrë nga italianët për studimin e zonave naftëmbajtëse në Shqipëri dhe qëndroi aty për 20 vjet, deri sa vdiq më 1947 në Tiranë.
Zyhdi Barbullushi
Zyhdi Barbullushi (1 shtator 1926 - 6 korrik 2015) ish futbollist i Vllaznisë së Shkodrës dhe ekipit Kombëtar shqiptar. Mbante titullin "Mjeshtër sporti".
Metaverse
Metaverse është një hapësirë kolektive e përbashkët virtuale që përfshin shumën e të gjitha botëve virtuale dhe internetit. Mund të përmbajë derivate ose kopje të botës reale, por është i ndryshëm nga realiteti i shtuar.Fjala "metaverse" përbëhet nga parashtesa " meta " (që do të thotë përtej) dhe rrënja "varg" (një prapasformim nga fjala "univers"); termi zakonisht përdoret për të përshkruar konceptin e një përsëritjeje të ardhshme të internetit, të përbërë nga hapësira virtuale të vazhdueshme, të përbashkëta,hapësira virtuale 3D me një univers virtual të perceptuar.
Sant Feliu de Codines
Sant Feliu de Codines është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Oriental, të provincës Barcelona, në Katalonia. Sant Feliu de Codines ka 5620 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 15.18 km2.
John S. Middleton
John S. Middleton është një biznesmen dhe filantropist amerikan. Ai është bashkëpronar i klubit të baseballit Philadelphia Phillies, duke poseduar 48% të aksioneve.
Lagrasse
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Lagrasse (Ocitanisht: La Grassa ; Shqip: Lagrasa) është një komunë në departamentin Aude në rajonin Ocitani të Francës Jugore. Në vitin 2016, ajo kishte një popullsi prej 560 banorësh. Lagrasa është pjesë e shoqatës Les Plus Beaux Villages de France ("Fshatrat më të bukur të Francës").
Gjeografia
Lagrasa ndodhet 30 kilometra në juglindje të Carcassonne. Shtrihet në luginën e lumit Orbieu, në rrëzë të Pirenejve.
Historia
Lagrasa daton që nga koha kur u ndërtua abacia. Leja për ndërtim u dha nga Karli i Madh në vitin 783.
Pikat e interesit
Dy pikat kryesore të fshatit janë abacia me të njëjtin emër dhe urat, megjithëse rrugët e ngushta mesjetare të vetë fshatit janë gjithashtu shumë tërheqëse, dhe mbetjet e mureve të qytetit mund të shihen ende.
Ekonomia
Rajoni është i njohur për verën e prodhuar në kodrat përreth - ky është rajoni i verërave Corbières, rajoni më i madh i prodhimit të verës në Francë.
Fshati tani është shtëpia e punëtorëve dhe artistëve të shumtë të qeramikës dhe pret festivale të shumta kulturore dhe intelektuale si "Le Banquet du Livre"(Banketi i Librit) dhe "En Blanc et Noir: Festival International de Piano Robert Turnbull".
Rajko Grlić
Rajko Grlić (Zagreb, 2 shtator 1947) është kineast i njohur kroat, autor i disa filmave të njohur në hapësirën e ish-Jugosllavisë.
Grlići u rrit në një familje intelektuale. I ati, Dankoja, me origjinë të hershme shvabësh kovaçë të rajonit të Danubit, ishte profesor i estetikës në Universitetin e Zagrebit dhe filozof i shkollës jugosllave të Praxis-it. E ëma, Eva Grlić, lindur Israel, me prejardhje hebreje habsburge të Sarajevës, ishte gazetare dhe shkrimtare. E motra, Vesna Domany Hardy, është historiane arti.
Bashkë me Lordan Zafranovićin, Goran Markovićin, Goran Paskaljevićin dhe Emir Kusturicën, Grlići i takon një brezi kineastësh nga ish-Jugosllavia që studioi viteve gjashtëdhjetë-shtatëdhjetë në Shkollën njohur të Filmit të Akademisë së Arteve Performative (FAMU) në Pragë, të cilët krijuan një periudhë të dytë të rëndësishme kinematografie në atë vend, pas Valës së zezë (Crni talas) të viteve 60.
Është autor i mbi tridhjetë filmave artistikë dhe dokumentarë. U bë i njohur me filmin U raljama života (Në kthetrat e jetës, 1984), mbështetur në romanthin "Shtefica Cvek në kthetrat e jetës" të shkrimtares Dubravka Ugrešić, një satirë postmoderne mbi Zagrebin dhe Jugosllavinë e viteve tetëdhjetë. Në vitin 2006 nxori filmin Karaula (Posta e kufirit), mbi një repart ushtarësh kufiri nga ish-Jugosllavia të vendosur në liqenin e Ohrit, të cilët stërviteshin për të mbrojtur Jugosllavinë nga Shqipëria staliniste ndërsa vendi po niste tu vetëshkatërrohej në konflikte etnike.
Grlići është ndër organizatorët e festivalit të rëndësishëm rajonal të filmave jokomercialë në Motovun të Istrias në Kroaci dhe jep mësim kinematografinë në Universitetin e Ohios në qytetin Athens.
Gruissan
Gruissan (Ocitanisht: Grussan ; Shqip: Grusë ) është një komunë në departamentin Aude në Francën jugore. Historiani Émile Raunié (1854–1911) lindi në Grusë.
Qyteti
I ndodhur në bregun mesdhetar të Francës Jugore, Grusa ndodhet në Parc natyror rajonal të Narbonës në Mesdhe. Tradicionalisht një fshat peshkimi, qyteti rrethor është ndërtuar rreth ish-kështjellës; një kështjellë e shekullit të X-të, nga e cila ka mbetur vetëm Tour Barberousse (Kulla e mjekrës së kuqe).
Monteleone Rocca Doria
Monteleone Rocca Doria (Monteleòne) është një komunë në Itali në provincën Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 13.39 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 368 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 102 banorë.