cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Palmistikë
Vija e fatit shkon nga fundi i pëllëmbës afër kyçit, lart përmes qendrës së pëllëmbës drejt gishtit të mesëm. Kjo linjë besohet të jetë e lidhur me rrugën e jetës së personit, duke përfshirë zgjedhjet në shkollë dhe karrierë, sukseset dhe pengesat. Ndonjëherë kjo linjë mendohet të pasqyrojë rrethanat përtej kontrollit të individit, ose alternuar zgjedhjet e personit dhe pasojat e tyre.
Vija e diellit: Paralel me Fate Line, nën gishtin unazor; besohet se tregon famë ose skandal Veshja e Venusit: Fillon midis gishtave të vegjël dhe unazës, shkon në një hark të përafërt nën unazën dhe gishtat e mesëm për të përfunduar midis gishtërinjve të mesëm dhe treguesit; mendohet se lidhet me inteligjencën emocionale dhe aftësinë për të manipuluar Linjat e bashkimit: Linjat e shkurtra horizontale që gjenden në buzën goditëse të pëllëmbës midis Linjës së Zemrës dhe fundit të gishtit të vogël; besohet se tregon marrëdhënie të ngushta, ndonjëherë - por jo gjithmonë - romantike. Vija e merkurit: Vrapon nga fundi i pëllëmbës afër kyçit, lart përmes pëllëmbës drejt gishtit të vogël; pretendohet të jetë një tregues i çështjeve të vazhdueshme shëndetësore, mendjemprehtësisë së biznesit ose aftësive në komunikim. Linjat e udhëtimit: Këto janë linja horizontale që gjenden në buzën goditëse të pëllëmbës midis kyçit dhe vijës së zemrës; çdo rresht thuhet se përfaqëson një udhëtim të marrë nga subjekti - sa më i gjatë të jetë vija, aq më i rëndësishëm është udhëtimi për këtë temë. Shenja të tjera: Këto përfshijnë yje, kryqe, trekëndësha, sheshe, tridentë dhe unaza nën secilin prej gishtave; ndikimi dhe kuptimi i tyre i supozuar ndryshon nga vendndodhja në pëllëmbë dhe liria nga linjat e tjera ndërhyrëse. "Vija e Apollonit": Vija e Apollonit thuhet se përfaqëson një jetë me fat; udhëton nga Mali i Hënës në kyçin e dorës poshtë gishtit të Apollonit. Kritikat e dorezave shpesh qëndrojnë në mungesën e provave empirike që mbështesin efikasitetin e saj. Literatura shkencore zakonisht e konsideron palmistikën si një besim pseudoshkencor ose bestytni. Psikologu dhe skeptiku i shquar Ray Hyman ka shkruar:
Fillova të lexoja pëllëmbët në adoleshencën time si një mënyrë për të shtuar të ardhurat e mia nga të bërit shfaqje magjike dhe mendore. Kur e fillova nuk besoja në dore. Por e dija që për ta "shitur" duhet të veproja sikur ta bëja. Pas disa vitesh u bëra një besimtar i palmistikës. Një ditë i ndjeri Stanley Jaks, i cili ishte një mentalist profesionist dhe një njeri që unë e respektoja, sugjeroi me takt se do të bënte një eksperiment interesant nëse do të bëja me qëllim lexime të kundërta nga ato që tregonin linjat. E provova me disa klientë. Për habinë dhe tmerrin tim, leximet e mia ishin po aq të suksesshme sa kurrë. Që nga ajo kohë unë kam qenë i interesuar për forcat e fuqishme që na bindin, lexuesin dhe klientin, se diçka është kështu kur nuk është vërtet.
Skeptikët shpesh përfshijnë palmistët në listat e psikikëve të pretenduar që praktikojnë leximin e ftohtë. Leximi i ftohtë është praktika që lejon lexuesit e të gjitha llojeve, përfshirë palmistët, të duken psikikë duke përdorur parashikime me probabilitet të lartë dhe të nxjerrin detaje të bazuara në sinjale ose sugjerime nga personi tjetër.
Megjithëse disa të krishterë e dënojnë palmistikën si një formë të fallit, traditat hebraike dhe të krishtera janë kryesisht ambivalente në lidhje me fallin në përgjithësi. Ndërsa disa praktika specifike të tilla si nekromanca dhe astrologjia dënohen nga autorët biblikë, praktika të tjera të tilla si interpretimi i ëndrrave, hedhja e shortit dhe përdorimi i Urim dhe Thummim nuk janë. Gjatë shekullit të 16-të, Kisha Katolike dënoi praktikën e palmistikës. Sidoqoftë, ekziston një traditë e gjatë e praktikimit të palmistikës brenda misticizmit hebre dhe krishterë, dhe disa praktikues, të tillë si Comte C. de Saint-Germain, kanë argumentuar se Bibla nuk e kundërshton atë.
Sidoqoftë, Islami dënon ashpër parashikimin në të gjitha format dhe e konsideron palmistikën Haram (të ndaluar). Kur'ani thotë se "Ju jeni të ndaluar të kërkoni njohuri për fatin tuaj duke hyjnuar shigjeta" (Sure Al-Ma'idah 5: 3). Ata që praktikojnë një parashikim të tillë quhen shprehimisht "gënjeshtarë" (Hadithi Sahih Al-Bukhari 8.232).
Lista e kantoneve në departamentin Deux-Sèvres
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Deux-Sèvres, në Francë.
Nouvion-et-Catillon
Nouvion-et-Catillon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Nouvion-et-Catillon ka një popullsi prej 544 banorë dhe sipërfaqe 16.67 km², me një dendësi prej 33 banor/km².
Jetmir Agaj
Jetmir Agaj  është Producent dhe Menaxher Kosovar. Ai është i njohur si Menaxher dhe Producent i shume artistave Shqiptare dhe  Kosovar.
Biografia
Jetmir Agaj lindi në Deçan, rreth moshes 16 vjecare kishte pasion rrjetet sociale dhe pikerisht rubrikat e Show Bizit. Ai studio ne shkollen ekonomike ne Pejë, pasi kaloj ne kryeqytetin e Kosovës ne Prishtine me pune dhe krijoj rrjetet sociale Showbizi Shqiptar - Artistet Shqiptar2 rrjete te suksesshme ku perfshihen te gjithe artistat ane e mbane ku ka shqiptar .Me pas professionin dhe aktivitetin e tij e vazhdoj ne labelin Baba stars si Administrator i labelit dhe artistit Ledri Vula pas vitit 2016  krijoj labelin e ti duke marr artista dhe ti bej jo vetem ne skenografine shqiptare te njohur po edhe Europe si artistin Kidda dhe tashme te fundit reperin Bardhi,
Referimet
Lajmi.Net BotaSot Insajderi Periskopi Literal.Media Time.al Prive
Xhamia e Haxhiveselit
Xhamia e Haxhiveselit monument kulturoro-historik i kultit islam ngritur në vitin 1777. Sipas treditësm haxhi Veseli ishte një burrë që sapo ishte kthyer nga Qabeja dhe gëzonte autoritet të madh në vendlindje dhe rrethinë. Aq modest ishte sa që kur ia vranë djalin ditën e varrimit ia fali gjakun dorasit. Një ditë tjetër kishte gjetur një çantë me ar dhe e dorëzoi menjeherë tek organet e pushtetit në Mitrovicë. Organet e publikuan humbjen e pasurisë, mirëpo askush nuk u lajmërua. Atëherë xhandarët ftuan Haxhi Veselin dhe ia dorëzuan paratë. Haxhiu me ato para ndërtoi një xhami në periferi të Mitrovicës që mori emrin Haxhi Veseli. Në këtë tempull të fesë popullata e lagjeve periferike dhe fshatarëve të afërta të Mitrovicës ka kryer ritet fetare. Në vitin 1999 xhamia u dogj nga forcat serbe. Në hirin e zjarrit të pushtuesit përfunduan edhe qindra-mijëra libra me vlerë nga e kaluara. Në oborrin e saj u varrosen trupat dhjetra-civilëve shqiptarë. Pas lufte është riparuar me fondet monetare të Emirateve të Bashkuara Arabe.
Lugu i Mollave
Lugu i Mollave është lokalitet në territorin e fshatit Batahir në thellësi të Shalës së Bajgorës. Sipas traditës së përcjellur brez pas brezi në të kaluarën fshati ishte i vendosur në këtë pjesë të territorit (edhe sot mund të vërehen copa tullash dhe gurësh), ndërsa më poshtë kishin edhe plantacionet me molla.
Lista e kantoneve në departamentin Yvelines
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Yvelines, në Francë.
Kaprena
Kaprenë (greqisht: Χαιρώνεια/Khairóneia) është fshat në qarkun i Beotisë, Greqi. Përpara vitit 1916, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Κόπραινα/Kópraina.
Watttpad
Wattpad është një faqe në internet dhe një aplikacion për shkrimtarët për të botuar histori të reja të krijuara nga përdoruesit. Ai synon të krijojë bashkësi shoqërore rreth tregimeve për shkrimtarët amatorë dhe të vendosur. Platforma pretendon të ketë një audiencë prej më shumë se 90 milion përdorues, të cilët mund të ndërveprojnë drejtpërdrejt me shkrimtarët dhe të ndajnë mendimet e tyre me kolegët e lexuesve. Megjithëse e disponueshme në mbi 50 gjuhë, 77% e përmbajtjes së saj është e shkruar në anglisht. Një numër i përdoruesve të Wattpad po përkthejnë histori për të vazhduar të ndërtojnë platformën Nga dhjetori 2006 në 2019, slogani për faqen e internetit të Wattpad ishte "Tregime që do të pëlqeni" " Që nga Shkurt / Mars 2019, tani është "Ku jetojnë historitë". Shtë një platformë online ku dikush mund të shkruajë dhe botojë histori ose thjesht t'i lexojë ato. Në janar 2021, Wattpad njoftoi se do të blihej nga Naver Corporation. Marrëveshja përfundoi në maj 2021.
Në shkurt 2007, Wattpad njoftoi shtimin e mbi 17,000 librave elektronikë nga Project Gutenberg duke i bërë ato të disponueshme për përdoruesit e celularëve. Sipas një njoftimi për shtyp Wattpad në qershor 2009, aplikacioni celular ishte shkarkuar mbi 5 milion herë. Në Mars 2009, u lëshua një version i iPhone. Kjo u pasua nga fillimi në BlackBerry App World në Prill 2009, Google Android në Qershor 2009 dhe Apple iPad në Prill 2010. Në Dhjetor 2015, Windows Phone 8.1 dhe Windows 10 Mobile Version u lëshua. Aktualisht, Wattpad ka më shumë se 90 milion përdorues të cilët si pjesë e komunitetit Wattpad kolektivisht kalojnë 15 miliardë minuta çdo muaj duke përdorur Wattpad. Që nga 2018 Wattpad ka më shumë se 400 milion ngarkime historish në Wattpad.
Agrianët
djathtas|parapamje|320x320px| Paeonia, fiset dhe rrethinat Agrianët ( Greqishtja e Lashtë : ρίαγρίανες, Agrianes ose Ἀγρίαι Agriai) ishin një fis antik iliro-paion vendi i të cilit ishte përqendruar në Strymon e Epërm, në Bullgarinë Perëndimore të sotme, në atë kohë të vendosur në veri të Dentheletae. Sipas Strabonit, burimi i lumit Strymon ishte brenda territorit të Agrianëve. Në kohën e Filipit II, territori i Agrianëve administrohej nga Pella. Ata ishin hedhës të shtizës dhe një njësi elite e këmbësorisë së lehtë të Aleksandrit të Madh, të cilët luftuan nën komandën e gjeneralit Attalus.
Përmbledhje
Herodoti i përshkruan agrianët si një fis Paion, së bashku me Odomantët dhe Doberët në afërsi të Pangaeumit. Shkrimtari i vetëm që i përshkruan Agrianët si Trakë është Theopompi. parapamje|280x280px| Peltast agrian. Ata përmendën për herë të parë në lidhje me fushatën e Megabazit në vitin 511 para Krishtit. Në vitin 429 para Krishtit ata iu nënshtruan mbretërisë Odrisiane dhe më vonë, qysh në vitin 352 para Krishtit, ata u bënë aleatë të Filipit të Maqedonisë.
Shteti komunist
parapamje|djathtas|274x274px|Harta e vendeve që deklaruan veten ose u deklaruan si shtete socialiste nën definicionin marksiste-leniniste ose maoiste në një pikë në historinë e tyre. Harta përdor kufijtë e ditëve të sotme. Vini re se jo të gjitha këto vende ishin në të njëjtën kohë marksiste-leniniste ose [[Mao Ce Tung|maoiste.]] Një shtet komunist (ndonjëherë i referuar si shtet i punëtorëve) është një shtet që zakonisht administrohet dhe qeveriset nga një parti e vetme që përfaqëson proletariatin, të udhëhequr nga filozofia marksiste-leniniste, me qëllim të arritjes së komunizmit. Ka pasur disa raste të shteteve komuniste me proceset funksionale të pjesëmarrjes politike që përfshijnë disa organizata të tjera jo-partiake, siç janë sindikatat, komitetet e fabrikës dhe pjesëmarrja e drejtpërdrejtë demokratike. Termi "shtet komunist" përdoret nga historianët perëndimorë, shkencëtarët politikë dhe mediat për t'iu referuar këtyre vendeve. Megjithatë, në kundërshtim me përdorimin perëndimor, këto shtete nuk e përshkruajnë veten si "komunistë" dhe as nuk pretendojnë se kanë arritur komunizmin; ata i referohen vetes si shtete socialiste ose shtete të punëtorëve që janë në procesin e ndërtimit të socializmit.
Partia komuniste si udhëheqse e shtetit
Në teoritë e filozofit gjerman Karl Marx, një shtet në çdo shoqëri është një instrument i shtypjes nga një klasë sociale mbi një tjetër, historikisht një pushtet minoritar i klasës shfrytëzuese për një klasë të shfrytëzuar të shumicës. Marksi e pa që në kohën e tij bashkëkohore, shtetet e reja të kombit karakterizoheshin nga një kontradiktë gjithnjë e më e intensifikuar klasore midis klasës kapitaliste dhe klasës punëtore që sundonte. Ai parashikoi se nëse kontradiktat e klasave të sistemit kapitalist vazhdojnë të intensifikohen, klasa punëtore në fund të fundit do të bëhet e vetëdijshme për veten si një kolektiv i shfrytëzuar dhe do të përmbysë kapitalistët dhe do të vendosë pronësinë kolektive mbi mjetet e prodhimit, duke arritur në një fazë të re e zhvillimit të quajtur socializëm (në kuptimin marksist). Shteti i qeverisur nga klasa punëtore gjatë tranzicionit në shoqëri pa klasë quhet "diktatura e proletariatit".Vladimir Lenini krijoi teori revolucionare të avangardës në një përpjekje për të zgjeruar konceptin. Lenini e pa që shkenca është diçka që fillimisht është e praktikueshme nga vetëm një pakicë e shoqërisë që ndodh në një pozitë të lirë nga shpërqendrimi, në mënyrë që ata ta meditojnë dhe besojnë se socializmi shkencor nuk ishte përjashtim. Prandaj, ai mbështeti që Partia Komuniste të strukturohej si një pararojë e atyre që kanë arritur vetëdijen e plotë të klasës për të qenë në ballë të luftës së klasës dhe të çojë punëtorët për të zgjeruar vetëdijen e klasës dhe për të zëvendësuar klasën kapitaliste si klasë sunduese, në të cilën krijohet shteti proletar.
Zhvillimi i shteteve komuniste
Këto shtete komuniste shpesh nuk pohojnë se kanë arritur socializmin ose komunizmin në vendet e tyre; përkundrazi, ata pretendojnë se po ndërtojnë dhe punojnë drejt krijimit të socializmit në vendet e tyre. Për shembull, preambula e kushtetutës së Republikës Socialiste të Vietnamit thotë se Vietnami hyri vetëm në një fazë tranzicioni midis kapitalizmit dhe socializmit, pasi vendi u ri-unifikuar nën Partinë Komuniste më 1976, dhe kushtetuta e 1992 e Republikës së Kubës thekson se roli i Partisë Komuniste është të "udhëheqë përpjekjet e përbashkëta drejt qëllimeve dhe ndërtimit të socializmit".
Institucionet shtetërore në shtetet komuniste
Shtetet komuniste ndajnë institucione të ngjashme, të cilat janë të organizuara në premisën se partia komuniste është pararoja e proletariatit dhe përfaqëson interesat afatgjatë të popullit. Doktrina e centralizmit demokratik, i cili u zhvillua nga Vladimir Lenini si një grup parimesh që do të përdoreshin në punët e brendshme të partisë komuniste, shtrihet në shoqërinë më të madhe.
Sipas centralizmit demokratik, të gjithë udhëheqësit duhet të zgjidhen nga populli dhe të gjitha propozimet duhet të debatohen hapur, por, sapo të arrihet një vendim, të gjithë njerëzit kanë për detyrë t'i binden atij vendimi dhe të gjitha debatet duhet të përfundojnë. Kur përdoret brenda një partie politike, centralizmi demokratik ka për qëllim të parandalojë fraksionizmin dhe ndarjen. Kur zbatohet për një shtet të tërë, centralizmi demokratik krijon një sistem njëpartiak.
Kushtetuta e shumicës së shteteve socialiste përshkruan sistemin e tyre politik si një formë të demokracisë. Kështu, ata e njohin sovranitetin e popullit si të mishëruar në një seri institucionesh parlamentare përfaqësuese. Shtete të tilla nuk kanë ndarje të pushteteve; Përkundrazi, ata kanë një trup legjislativ kombëtar (si Sovjetik Suprem në Bashkimin Sovjetik), që konsiderohet organi më i lartë i pushtetit shtetëror dhe që është ligjërisht superior ndaj degëve ekzekutive dhe gjyqësore të qeverisë.
Kjo politikë kombëtare legjislative në shtetet socialiste shpesh ka një strukturë të ngjashme me parlamentet që ekzistojnë në republikat liberale, me dy dallime të rëndësishme: së pari, deputetët e zgjedhur në këto organe legjislative kombëtare nuk priten të përfaqësojnë interesat e ndonjë elektorati të veçantë, por interesat afatgjata të popullit në tërësi; së dyti, kundër këshillave të Marksit, organet legjislative të shteteve socialiste nuk janë në seancë të përhershme. Përkundrazi, ata mbledhin një ose disa herë në vit në seanca të cilat zakonisht zgjasin vetëm disa ditë.
Kur organi legjislativ kombëtar nuk është në seancë, kompetencat e tij transferohen në një këshill më të vogël (shpesh të quajtur presidium) i cili kombinon fuqinë legjislative dhe ekzekutive dhe, në disa shtete socialiste (si Bashkimi Sovjetik para vitit 1990), vepron si një kreu kolektiv i shtetit. Në disa sisteme, presidiumi përbëhet nga anëtarë të rëndësishëm të partisë komuniste që votojnë rezolutat e partisë komuniste në ligj.
Institucionet shtetërore sociale
Një tipar i shteteve socialiste është ekzistenca e organizatave të shumta shoqërore të sponsorizuara nga shteti (sindikatat, organizatat rinore, organizatat e grave, shoqatat e mësuesve, shkrimtarët, gazetarët dhe profesionistët e tjerë, kooperativat e konsumatorëve, klubet sportive etj.) Të cilat janë të integruara në sistem politik.
Në disa shtete socialiste, Përfaqësuesit e këtyre organizatave janë të garantuara një numër të caktuar të vendeve në organet legjislative kombëtare. Në shtetet socialiste, organizatat shoqërore pritet të nxisin unitetin dhe kohezionin shoqëror, për të shërbyer si një lidhje midis qeverisë dhe shoqërisë dhe për të siguruar një forum për rekrutimin e anëtarëve të rinj të partisë komuniste.
Fuqia politike
Historikisht, organizimi politik i shumë shteteve socialiste është dominuar nga monopoli njëpartiak. Disa qeveri komuniste, si Koreja e Veriut, Gjermania Lindore apo Çekosllovakia kanë ose kanë pasur më shumë se një parti politike, por të gjitha partitë e vogla ose janë të detyruara të ndjekin udhëheqjen e Partisë Komuniste. Në shtetet socialiste, qeveria nuk mund të tolerojë kritikat ndaj politikave që tashmë janë zbatuar në të kaluarën ose janë duke u zbatuar në të tashmen.
Sidoqoftë, partitë komuniste kanë fituar zgjedhje dhe qeverisur në kontekstin e demokracive shumëpartiake, pa kërkuar krijimin e një shteti njëpartiak. Shembujt përfshijnë: San Marino, Nikaragua (1979-1990), Moldavia, Nepali (aktualisht), Qipro, dhe shtetet indiane të Kerala, Bengalit Perëndimor dhe Tripura. Megjithatë, për qëllimet e këtij neni, këto subjekte nuk bien nën përkufizimin e shtetit socialist.
Kritikat
Vende të tilla si BRSS dhe PRC u kritikuan nga autorë dhe organizata perëndimore mbi bazën e mungesës së demokracisë shumëpartiake perëndimore, përveç disa fushave të tjera ku ndryshonin shoqëria socialiste dhe shoqëritë perëndimore. Për shembull, shoqëritë socialiste zakonisht karakterizoheshin nga pronësia shtetërore ose nga pronësia shoqërore e mjeteve të prodhimit qoftë nëpërmjet administratës nëpërmjet organizatave partiake, këshillave dhe komunave të zgjedhura në mënyrë demokratike dhe strukturave kooperuese - në kundërshtim me paradigmën liberale liberale demokratike të tregut të lirë të menaxhimit, pronësinë dhe kontrollin nga korporatat dhe individët privatë. Shtetet komuniste janë kritikuar gjithashtu për ndikimin dhe shtrirjen e partive të tyre në pushtet në shoqëri, përveç mungesës së njohjes për disa të drejta dhe liri ligjore perëndimore siç janë e drejta për pronësinë e pronës private dhe kufizimi i të drejtën e fjalës së lirë.
Mbrojtësit sovjetikë dhe socialistët iu përgjigjën këtyre kritikave duke theksuar dallimet ideologjike në konceptin e "lirisë". McFarland dhe Ageyev vunë në dukje se "normat marksiste-leniniste e dëmtojnë individualizmin laissez-faire (si kur strehimi përcaktohet nga aftësia e tij për të paguar), gjithashtu [duke dënuar] ndryshime të gjera në pasurinë personale siç nuk e ka Perëndimi, Kur është kërkuar të komentojë për pretendimin se ish-shtetasit e shteteve komuniste gëzojnë liritë në rritje, Heinz Kessler, ish ministër i mbrojtjes i Gjermanisë Lindore, u përgjigj se "Miliona e njerëzve në Evropën Lindore tani janë të lirë nga punësimi, pa rrugë të sigurt, pa shërbime shëndetësore, pa sigurim shoqëror ". Politikat e hershme të zhvillimit ekonomik të shteteve komuniste janë kritikuar për t'u fokusuar kryesisht në zhvillimin e industrisë së rëndë.
Në kritikën e tij të shteteve të drejtuar nën ideologjinë marksiste-leniniste, ekonomisti Michael Ellman i Universitetit të Amsterdamit vëren se shtete të tilla krahasohen në mënyrë të favorshme me shtetet perëndimore në disa tregues shëndetësorë si vdekshmëria foshnjore dhe jetëgjatësia. Në mënyrë të ngjashme, analiza e Amartya Sen për krahasimet ndërkombëtare të jetëgjatësisë pohoi se disa shtete marksiste-leniniste morën fitime të konsiderueshme dhe komentuan "një mendim që duhet të ndodhë është se komunizmi është i mirë për heqjen e varfërisë". Zgjidhja e Bashkimi Sovjetik u pasua nga një rritje e shpejtë e varfërisë,  krimi,  korrupsioni,  papunësia, të sëmundjes,  dhe pabarazisë  në të ardhura, së bashku me uljen e konsumit të kalorive, jetëgjatësinë, shkrim-leximin e të rriturve dhe të ardhurat.
Konflikti doganor mes Kosovës dhe Serbisë
alt=See caption|parapamje|[[Policia e Kosovës dhe karabinierët italianë nga KFOR-MSU pranë Urës së Ibrit në anën shqiptare të Kosovës.]] Kriza e Kosovës Veriore është një përplasje ndërmjet Republikës së Kosovës dhe serbëve etnikë në veri të Kosovës të cilat filluan më 25 korrik 2011 kur Policia e Kosovës kaloi në komunat e kontrolluara nga serbët e Veriut të Kosovës, për të kontrolluar disa pika kufitare administrative. Kjo është bërë pa u konsultuar Policia e Kosovës as me Serbinë, as me Forcën e Kosovës (KFOR)/ EULEX (Misioni i Bashkimit Evropian për Sundimin e Ligjit në Kosovë). Edhe pse tensionet mes dy palëve u zbutën disi pas ndërhyrjes së forcave të KFOR-it të NATO-s, ato mbetën të larta mes shqetësimeve të Bashkimit Evropian, i cili gjithashtu fajësoi Kosovën për provokimin e njëanshëm. Më 19 prill 2013, në Bruksel u nënshkrua marrëveshja ndërmjet përfaqësuesve të Kosovës dhe Serbisë. Dokumenti prej 15 pikash i jepte pushtetet e transferuara në veri të Kosovës në lidhje me zhvillimin ekonomik, arsimin, kujdesin shëndetësor dhe planifikimin urban dhe disa mekanizma që lejonin një autonomi të caktuar në drejtësi, polici dhe çështjet zgjedhore.
Sfondi
Përplasjet ndodhën për shkak të një qëndrimi të gjatë mbi tregtinë ndërkufitare. Që nga shpallja e pavarësisë më 17 shkurt të vitit 2008, Kosova nuk ka qenë në gjendje të eksportojë asgjë në ose përmes territoreve të kontrolluara drejtpërdrejt nga qeveria e Serbisë. Pati ndërprerje në tregtinë ndërkufitare pas ndalimit të Serbisë për importet kosovare, edhe pse shumë vende pune në të dyja palët vareshin nga tregtia ndërkufitare Serbia vendosi trupa në rajonin kofitar me Veriun e Kosovës për të detyruar një bojkot të mallrave nga vetë Kosova.
Para përpjekjes së Policisë së Kosovës për të marrë pikat kufitare administrative më 26 korrik, EULEX- i dhe pjesëtarët serbë të Policisë së Kosovës i kontrollonin ato.
Korrik-gusht 2011
Më 26 korrik 2011, gjatë operacionit për marrjen nën kontroll të postave kufitare administrative, një snajper serb vrau Enver Zymberin, pjesëtar i Njësisë Speciale të Intervenimit të Policisë së Kosovës. Njëzet e pesë policë të tjerë u plagosën, me të paktën një që po trajtohej në spital për plagë të rënda. Helikopteri Mi-17 i KFOR-it që kishte lëvizur 16 efektivë të policisë speciale të Kosovës i përkiste ushtrisë kroate. Më vonë atë ditë, i njëjti helikopter ishte qëlluar. Një orë më vonë, 14 policë të rinj të Kosovës dhe tre doganierë janë lokalizuar në Bërnjak. Edhe pse policia e Kosovës më vonë u tërhoq dhe pati një qetësi në tensione, disa protestues serbë u kthyen në mbrëmje dhe sulmuan postin. alt=See caption|parapamje| Pika kufitare administrative Jarinje, djegur më 27 korrik 2011 Përleshjet vazhduan më 27 korrik pasi policia e armatosur kosovare mori dy pika kufitare administrative për të zbatuar vendimin e qeverisë qendrore në Prishtinë ; Serbët etnikë dogjën postën kufitare administrative në Jarinje. Turma, e cila thuhet se përfshinte "dhjetëra burra të maskuar, të armatosur me leva, shkopinj, sëpata, kokteje molotovi dhe fishekzjarrë dore", si dhe gurë dhe mbeturina të tjera, thuhet se kishte sulmuar trupat e NATO-s që ishin pjesë e operacioneve të KFOR-it. Raportet sugjeruan gjithashtu se trupat mund të jenë qëlluar. Kjo ishte e njëjta pikë kufitare administrative që ishte djegur në vitin 2008 pas shpalljes së njëanshme të pavarësisë së Kosovës. Pas ndërhyrjes së trupave të NATO-s të KFOR-it, një oficer i operacioneve të NATO-s, nënkoloneli Ralf Adametz, tha se "situata tani është nën kontroll, por e tensionuar".
Më 31 korrik, serbët vazhduan të rregullojnë postblloqet e tyre dhe ushtarët e KFOR-it mbetën të izoluar në vendkalimet kufitare administrative me të cilat po punonin. Kosovarët më pas organizuan djegien e produkteve serbe dhe gjenerali Buhler u dërgoi një ultimatum serbëve duke bllokuar rrugën.
Më 1 gusht, NATO tha se xhenierët e ushtrisë zvicerane, të mbështetur nga trupat e tjera të KFOR-it kishin pastruar tre nga postblloqet, por pohoi se kishte ende të paktën pesë të mbetura në dy rrugët që çojnë në Serbi. Ministri i Brendshëm kosovar Bajram Rexhepi urdhëroi ministrin e Serbisë për Kosovën, Goran Bogdanoviq dhe shefin e ekipit negociator serb, Borislav Stefanoviq, të deportohen pasi dyshohej se kanë hyrë ilegalisht në Kosovë. Të nesërmen, megjithatë, disa postblloqe mbetën në vend me të gjitha rrugët kryesore të mbyllura plotësisht. Agence France Press raportoi për një krizë të rëndë ushqimore dhe mungesë ilaçesh në veri. KFOR-i më pas kërkoi një batalion prej 550 ushtarësh gjermanë, të ndihmuar nga 150 trupa austriake, për të përforcuar praninë e tij në veri për t'u marrë me trazirat e ardhshme.
Castelbajac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Konflikti doganor mes Kosovës dhe Serbisë
Shtator-dhjetor
Tensionet u ringjallën pasi njësitë e Policisë së Kosovës, EULEX-it dhe NATO-s transportuan trupa nga Kosova në dy pikat kufitare administrative për të rivendosur kontrollin mbi veriun më 16. shtator. Serbët lokalë bllokuan të gjitha rrugët kryesore që çojnë në dy pikat kufitare administrative, duke përfshirë dy ura kryesore që lidhin qytetin e ndarë të Mitrovicës dhe u zotuan të qëndrojnë "deri në fund të hidhur". Kjo i la trupat në pikat kufitare administrative praktikisht të izoluara nga pjesa tjetër e Kosovës. Media evropiane raportoi se të rinjtë nga komuniteti shqiptar dhe serb goditën njëri-tjetrin me gurë pranë njërës prej urave të bllokuara  <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">] KFOR-i ndërhyri për të ndalur dhunën.
Castelbajac
Castelbajac (Ocitanisht: Castèthbajac ; Shqip: Kastelposht) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées në Francën jugperëndimore.
Konflikti doganor mes Kosovës dhe Serbisë
Shtator-dhjetor
Nata e kaluar kishte kaluar pa incidente në pjesën më të madhe të veriut të Kosovës, me përjashtim të një incidenti të vogël në afërsi të Zupçës dhe Çabrës, në Komunës së Zubin Potokut me të shtëna në zonë për shkak të pranisë së shtuar të Policisë së Kosovës në Mitrovicë. Pas të shtënave, serbët e Kosovës ngritën një barrikadë tjetër pranë një kampi ekzistues në Zupçe në rrugën nga Mitrovica për në Ribaric ; Zhavorri është hedhur nëpër të dy korsitë e rrugës që çon në pjesën jugore të Mitrovicës. Të nesërmen pati përleshje në postblloqe pasi ato u përforcuan me më shumë protestues serbë dhe oficerë të Policisë së Kosovës.
Shpërthimet e bombave të tubave plagosën katër ushtarë më 27 shtator. Zëdhënësi i NATO-s Kai Gudenoge tha më pas se trupat gjermane të KFOR-it u detyruan të gjuanin plumba gome dhe gaz lotsjellës në vetëmbrojtje kundër protestuesve serbë të Kosovës pasi u sulmuan në portën kufitare administrative. 1 pas një përpjekjeje të serbëve të Kosovës për të ngritur një postblloqe të re pasi KFOR-i bllokoi një rrugë alternative për në Serbi. Pesë protestues u arrestuan. Zyrtarët e spitalit në veri të Kosovës thanë se shtatë protestues serbë u plagosën nga të shtënat me armë zjarri, të cilat shpërthyen pasdite në Jarinje. Kreu i spitalit të Mitrovicës, Milan Jakovljeviq, tha se të plagosurit janë sjellë në spitalin e tij për trajtim mjekësor, duke shtuar: “Nuk mund të themi nëse dikush ka lëndime të rrezikshme për jetën në këtë moment, pasi ne jemi duke vlerësuar shkallën e tyre aktuale të lëndimeve. ." Qeveria e Kosovës në Prishtinë tha se ishte duke punuar me KFOR-in dhe EULEX-in për hapjen e rrugëve të barrikaduara në veri. Mediat lokale në Mitrovicë kanë raportuar se dy vetura të EULEX-it janë djegur. alt=Map showing Kosovo's ethnic divisions|djathtas|parapamje|235x235px| Ndarjet etnike të Kosovës Komandanti i KFOR-it tha se trupat e tij do t'i heqin me forcë bllokimet e rrugëve më 17 tetor nëse serbët e Kosovës nuk do ta bënin këtë vullnetarisht. Gjenerali i KFOR-it Erhard Drews tha se "KFOR-i është i gatshëm dhe i vendosur të ndërmarrë veprime në emër të lirisë së lëvizjes." Megjithatë, serbët kosovarë thanë se do të ndërmarrin "aksione mbrojtëse" për të kundërshtuar përpjekjet e KFOR-it për të hequr me forcë bllokimet e rrugëve. Ndonëse afati për heqjen e tyre kaloi, trupat e KFOR-it që u dërguan për të hequr postblloqet u larguan pa incidente për t'u dhënë serbëve vendas më shumë kohë për ta bërë vetë. Një komandant i KFOR-it tha se "na është dhënë urdhër të kthehemi, pasi nuk mund të kalojmë nëpër barrikada". Drews tha se me kundërshtimin e ultimatumit pasi "veriu nuk e përmbushi kërkesën për heqjen e postblloqeve". Në përgjigje, politikanët serbë kosovarë thanë se çdo operacion i KFOR-it do të ndërpritet deri në 19 Tetor për drejtuesit e komunitetit për të diskutuar një zgjidhje kompromisi. Slavisha Ristiq, kryetar i Zubin Potokut, tha se "nuk do të ketë veprime të KFOR-it sot apo nesër derisa përfaqësuesit e komunave (serbe) të bien dakord se si t'i japin fund ngërçit".
Policia e Kosovës ndaloi një shqiptar nga Mitrovica jugore që të përdorte një buldozer për të shkatërruar një barrikadë në një urë në 24 tetor.
KFOR-i ka tentuar të heqë një barrikadë në fshatin Dudi Kërsh natën e datës 23 nëntorit. Ata u tërhoqën rreth një orë e gjysmë pas mesnate. Më pas, një shpërthim ka ndodhur në orën 01:00 CET në veri të Mitrovicës pranë Fakultetit Ekonomik, i cili ka dëmtuar dy vetura. 21 ushtarë të KFOR/NATO-s u plagosën lehtë, dhe njëri prej tyre rëndë, natën e 23/24. Nëntor.
Më 20 dhjetor, policia serbe arrestoi Zvonko dhe Zarko Veselinović, të cilët dyshohet se kishin organizuar barrikadat e 27 dhe 28 shtatorit në Jarinje dhe Jagnjenicë, duke shkaktuar polemika në opinionin serb.
Qershor 2012
Menjëherë pasi presidenti i ri i Serbisë, Tomislav Nikolić, mori detyrën më 1 qershor në Zveçan, trupat gjermane të KFOR-it bllokuan një urë me automjete të blinduara dhe tela me gjemba në përpjekje për të hequr një pengesë, duke shkaktuar një konfrontim me disa qindra protestues të cilët hodhën gurë mbi ta. Ushtarët më pas u raportuan se kishin kthyer zjarr me plumba gome dhe gaz lotsjellës, gjë që çoi në një konfrontim të mëtejshëm me serbët e Kosovës duke përdorur armë të vogla. Katër serbë dhe dy ushtarë gjermanë u plagosën. Zëdhënësi kolonel Uwe Nowitzky raportoi se kishte zjarr me snajper drejt forcave gjermane dhe se ushtarët u kundërpërgjigjën duke gjuajtur me municion të vërtetë në të paktën një "gropë snajper" e cila si pasojë u "çaktivizua". Nowitzky shtoi: “KFOR-i e dënon këtë akt dhune. KFOR-i nuk do të lejojë që situata të përshkallëzohet dhe do të përdorë një nivel proporcional të forcës të nevojshme për të mbajtur një mjedis të sigurt dhe të sigurt”. KFOR tha se do të vazhdojë të kërkojë heqjen e postblloqeve, ndërsa serbët e Kosovës u zotuan se ata që janë të lidhur me qeverinë në Prishtinë nuk do të jenë në gjendje të imponojnë dekretin e tyre në veri. Kryetari i komunës së Zveçanit, Dragiša Milović, tha se KFOR-i refuzoi të lejojë personelin mjekësor serb të ndihmojë serbët e plagosur. "Një komandant më tha se ata kanë autoritetin të përdorin forcë vdekjeprurëse ndaj kujtdo që hedh një gur ose përdor një armë."
Marrëveshja e Brukselit (2013)
Kryeministri Hashim Thaçi tha se operacioni fillestar policor ishte një "hap konkret në vendosjen e sundimit të ligjit [në veri të Kosovës]". Ai shtoi se nëpërmjet bashkëpunimit me " bashkësinë ndërkombëtare ...kushtetuta dhe sovraniteti i vendit tim janë të shenjta për mua dhe për bashkatdhetarët e mi dhe shkojnë përtej çdo partneriteti apo besnikërie".
Më 3 gusht, qeveria e Kosovës deklaroi se nuk do të pranonte një marrëveshje KFOR-Serbi, e cila përfshinte lëvizjen e blloqeve rrugore në veri të Kosovës. Të nesërmen Ministri i Jashtëm Enver Hoxhaj akuzoi Serbinë se po kërkon të shfrytëzojë tensionet e shtuara për të ndjekur atë që ai e quajti "ëndrën e kahmotshme të Serbisë për ndarjen e rajonit".
Gjatë fazës së parë të përleshjeve, Serbia kërkoi nga Libanir dhe Gjermania që të mbajnë një takim urgjent në OKB. Rusia dhe Kina mbështetën kërkesën serbe; megjithatë, Shtetet e Bashkuara dhe Mbretëria e Bashkuar ishin kundër masës, pasi donin që çështja e Kosovës të diskutohej në OKB muajin e ardhshëm. OKB-ja miratoi kërkesën serbe dhe takimi urgjent i OKB-së do të mbahej më 28 korrik, pas dyerve të mbyllura. Edhe zyra e Presidentit Boris Tadiq e dënoi dhunën: “Huliganët që po ndezin dhunën nuk po mbrojnë as popullin dhe as shtetin serb. Populli duhet të përmbahet nga dhuna.”
Më 29 shtator, Erhard Drews mori komandën e KFOR-it.
Më 19 tetor filluan bisedimet ndërmjet KFOR-it dhe zyrtarëve serbë të Kosovës. KFOR-i ka paraqitur një ultimatum për lëvizje të lirë brenda veriut të Kosovës nga automjetet e KFOR-it dhe EULEX-it. Prania e KFOR-it u pranua, por prania e EULEX-it u refuzua. Zyrtarët e KFOR-it këmbëngulën që edhe EULEX-it duhej t'i jepej hyrje. Si rezultat, bisedimet mbetën të bllokuara. Nënkolonel i KFOR-it Ralf Adamec tha se KFOR-i nuk kishte plane të përdorte forcën për të hequr barrikadat, por se kishte të drejtë të përdorte forcën. Goran Bogdanoviq tha se zyrtarët serbë të Kosovës dhe KFOR-i duhet të arrijnë një marrëveshje dhe kërkoi që KFOR-i dhe serbët e Kosovës të ndalojnë dhunën. Ministri serb i Punëve të Jashtme Vuk Jeremiq shtoi se KFOR-i duhet të ndalojë ciklin e tij të dhunës dhe theksoi se Rezoluta 1244 e OKB-së duhet të respektohet pasi kërkon një zgjidhje paqësore.
Copa Macaya
Më 22 tetor 1899, Hans Gamper paraqiti një njoftim në gazetën Los Deportes duke shprehur dëshirën e tij për të formuar një klub. Përgjigje pozitive u dha në mbledhjen e mbajtur në Gimnasio Solé më 29 nëntor ku morën pjesë edhe lojtarë si Walter Wild, Lluís d'Ossó, Bartomeu Terradas, Otto Kunzle, Otto Maier, Enric Ducal, Pere Cabot, Carles Puyol, Josep Llobet, John Parsons dhe William Parsons ku themeluan klubin me emrin Foot-Ball Club Barcelona.
Njoftimi në Los Deportes. FC Barcelona kishte një start të suksesshëm në kampionat dhe në kupë, klubi mori pjesë në Campionat de Catalunya dhe në Copa del Rey. Në vitin 1902, klubi fitoi trofeun e parë në histori, ajo ishte Copa Macaya, ata gjithashtu arritën deri në finalen e Copa del Rey ku u mundën me rezultatin 1–2 nga Bizcaya.[4] Hans Gamper - njohur tani si Joan Gamper - u bë presidenti i klubit në vitin 1908, ai e gjeti klubin në vështirsi financiare pasi klubi nuk fitonte në trofe që nga viti 1905 ku ata fituan Campionat de Catalunya. në një takim ai tha: " Barcelona s'mund dhe nuk duhët të vdes. Nese çdo njeri heq dorë,unë do të marrë përgjegjësin e drejtimit të klubit nga tani e tutje. Qëndroi si president ne pesë periudha ndërmjet 1908 dhe 1925, ai i kaloi 25 vite në total në krye. Një nga arrtijet e tij më të mëdha si president ishte krijimi i stadiumit të Barcelonës duke krijuar mundësinë e fitimit të të ardhurave.[5]
Ghena Dimitrova
Ghena Dimitrova (Гeна Димитpова) (6 maj 1941 - 11 qershor 2005) ishte një soprano operistike bullgare. Zëri i saj ishte i njohur për fuqinë dhe shtrirjen e tij të përdorur në rolet operacionale si Turandot në një karrierë që zgjati katër dekada.
Karriera e hershme
Ghena Dimitrova ka lindur në fshatin bullgar Beglezh, rreth 25 kilometra nga Pleven, në vitin 1941. Ajo filloi të këndonte në korin e shkollës dhe zëri i saj i fuqishëm çoi në ofrimin e një vendi në Konservatorin e Sofjes duke studiuar nën kujdesin e Christo Brambarov midis viteve 1959 dhe 1964. Ndërsa ajo fillimisht u klasifikua si një mezoparreso, ajo u njoh si soprano në vitin e saj të dytë.
Gjeometria dhe aritmetika
parapamje|Gruaja duke shpjeguar gjeometrine Gjeometria është degë e matematikës që i studion figurat e rrafshit dhe hapësirës dhe relacionet në mes tyre. Fjala gjeometri vjen nga greqishtja dhe ka kuptimin "matje e tokës" këtë fjalë e krijoi Herodoti. Aritmetika (arithmos = numër) është dega më e vjetër dhe më e thjeshtë e matematikës dhe përdoret gjerësisht në jetën e përditshme për qëllime nga më të thjeshtat, numërimin, gjer në më të përparuarat, si njehsimet në studimet kërkuese dhe në tregti. Emërtimi lidhet me atë degë të matematikës që studion vetitë themelore të disa veprimeve me numrat, veçanërisht me numrat e plotë. Matematikanët nganjëherë e përdorin emërtimin aritmetikë për të treguar teorinë e numrave, e cila nuk duhet ngatërruar me aritmetikën elementare.
Ghena Dimitrova
Karriera e hershme
Pasi mbaroi studimet e saj në Konservatorin e Sofjes, ajo filloi të mësonte këngën. Zbulimi i saj erdhi në vitin 1967 si Abigaille në një prodhim të Operës Kombëtare Bullgare të Nabucco të Giuseppe Verdi, pasi disa soprano të tjerë u larguan.
Karriera Ndërkombëtare
Dimitrova fitoi Konkursin Ndërkombëtar të Këngës në Sofje në vitin 1970, duke përfshirë një kurs studimi në Scuola di Perfezionamento të La Scala. Ajo bëri debutimin e saj italian si Turandot në Treviso në vitin 1975 dhe studioi të njëjtin rol për debutimin e saj të 1983 La Scala, përballë tenorit Plácido Domingo në prodhimin madhështor të Franco Zeffirellit. Turandot e saj është ruajtur edhe në një video të prodhimit Arena di Verona në vitin 1983, me Nicola Martinucci dhe Cecilia Gasdia. Në vitin 1988, ajo bëri debutimin e saj në Metropolitan Opera në Nju Jork duke debutuar të njëjtin rol.
Gjeometria dhe aritmetika
Aritmetika në arsimimin shkollor është lëndë mësimore mbi numrat dhe lidhjet e tyre ndërmjet veti. Para së gjithash, aritmetika merret me veprimet themelore llogaritëse si dhe fuqizimin dhe llogaritjen e fuqisë së numrave.
Ghena Dimitrova
Karriera Ndërkombëtare
Dimitrova dikur ka thënë për rolin: "Turandot mund të mos jetë pjesa ime e preferuar, por tregon zërin si një avantazh shumë të madh.Mënyra se si është shkruar muzika, ka nevojë për një zë si një trumpet për ta dëgjuar atë drejtë".
Debutimi i saj në Shtetet e Bashkuara ishte në vitin 1981 duke kryer rolin e Elvira në Ernani. Ajo këndoi në Qendrën e Arteve Barbican në La Gioconda të Ponchiellit në vitin 1983, përpara se të bënte debutimin e saj në Covent Garden në të njëjtin vit. Debutimin e saj të rradhës, ajo më vonë ja atribuojë thjeshtë "politikës".
Lista e kantoneve në departamentin Seine-et-Marne
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Seine-et-Marne, në Francë.
Ghena Dimitrova
Karriera Ndërkombëtare
Pasi u tërhoq nga skena në vitin 2001, Dimitrova mbeti aktive duke punuar me këngëtarë të rinj. Një nga studentët më të mirë të saj është sopranoja Elena Baramova.
Dimitrova vdiq në Milano më 11 qershor 2005. Pas vdekjes së saj, qeveria bullgare premtoi të krijonte një fond në emër të saj për premtimin e këngëtarëve të rinj.
Lëvizja Kaqake në Anamoravë
Lëvizja Kaçake në trojet shqiptare, në formë guerile, paraqitet që nga shekujt XVI-XVII të periudhës së sundimit të Perandorisë Osmane. Në këtë trajtë e formacion ajo ekziston deri në vitet e 40-ta të shekullit XX. -Flaka e luftës, u përhap në të gjitha trojet shqiptare të Kosovës. Kështu zjarri i kësaj kryengritjeje, u përhap edhe në Anamoravë. Në rrethin e Gjilanit, kushtrimin për kryengritje e dha Lotë Vaku me çetën e tij, i cili me një aksion të rrufeshëm kundër xhandarmërisë serbe, e cila kishte shkuar të plaçkiste fshatrat e Malësisë së Gjilanit në Karadak e që pastaj u përhap edhe në fshatrat e Moravës së Epërme, në Kabash e në Beguncë e në fshatra të tjera, të prira nga Xheladin Limani (Xhel Guri), Islam Ali Jusufi Drenogllava, Ali Ramadani – Kabashi, Murtez e Liman Sylejmani-Begunca, Fazli AjetiÇaushi nga Godeni dhe prijës të tjerë të çetave kaçake në Anamoravë. - Po prijësi më i njohur i kryengritjeve antiosmane të vitit 1910 i Betejës së Termopileve Shqiptare, në Grykën e Kaçanikut ishte Idriz Seferi-Kreshniku i Karadakut, i cili deri në vitin 1913 qëndron me pushkë në dorë, por për shkak të moshës së pleqërisë dhe rrethanave të tjera, ai pas këtij viti tërhiqet nga jeta e kaçakut, por megjithatë me përvojën e tij të gjatë jepte udhëzime dhe këshilla për çlirim nga robëria serbe. Lëvizja Kaçake, sipas veprimeve të çetave, ishte e ndarë në 16 zona operative. Gjilani dhe Karadaku bënin pjesë në zonën e trembëdhjetë me udhëheqësit më të njohur të çetave, si: Lotë Vaku, Xheladin Limani (Xhel Guri), Ali Nekoshtaku, Behxhet Runica etj. Kryengritja u shua në qershor – korrik 1919, por rezistenca me pushkë në dorë e Lëvizjes Kaçake ndër male vazhdoi edhe më tutje. Vlenë të përmendim se në këtë zonë operative, udhëheqës i autorizuar nga Komiteti i Mbrojtjes së Kosovës dhe përgjegjës i zonave të Prishtinës, të Llapit, të Ferizajt, të Karadakut, të Gostivarit e të Pazarit të Ri ka qenë i famshmi Ibush Vuçitërnalia, i njohur në popull si Ibush Aga, i cili ka qenë njëkohësisht edhe anëtar i kryesisë së Komitetit për Mbrojtjen e Kosovës në Shkodër.
- Zona e Karadakut (Gjilanit) bashkë me atë të Ferizajt përbënin një lidhje natyrore me zonën operative të Shkupit, Tetovë-Gostivarit e deri tek ajo e Dibrës dhe e Manastirit. Këtë lidhje e dëshmon edhe rasti kur më 20 qershor 1920, Hasan Prishtina, nën përcjellje të Azem Bejtës, udhëtoi për në Sofje të Bullgarisë për të koordinuar bashkëveprimin me Komitetin e VMRO-s, me qendër në Sofje për rezistencë të përbashkët në luftë kundër pushtetit okupues serb, e ku zona në fjalë luajti një rol të rëndësishëm. Në popull nuk është paraqitur Hasani, por ai ishte i shoqëruar nga Azem Bejta, i cili e siguroi shkuarjen e tij në Sofje, ku qëndroi prej 5-7 qershor 1920. Nga ky konsultim, pas kthimit nga Sofja e Bullgarisë pasoi Kuvendi i Lëvizjes Kaçake në Murgull të Llapit, i mbajtur më 17-20 qershor 1920, në të cilin nga zona e Gjilanit – Karadakut, mori pjesë Xhel Guri e Lotë Vaku, në përcjellje të të cilëve ishte çeta e Xhelë Gurit. Në këtë çetë pat marrë pjesë edhe kaçaku i vitit 1912, Sali Staneci, të cilit në tetor 1912, ushtria serbe ia pati rrëmbyer familjen dhe e kushtëzoi që të dorëzohet. Saliu u dorëzua, por tani regjimi serb e kushtëzoi që të ndërrojë edhe fenë edhe emrin, i cili për të shpëtuar familjen pranon të ndërrojë fenë dhe emrin nga Sali në Savë, ndaj shokët e vet në shpoti, e quanin Sali Sava, i cili nuk e lëshoi kurrë pushkën nga dora në luftë kundër pushtetit okupues serb deri më 1927 kur i humb çdo gjurmë. Çetës së tij, më 1918, i bashkohet edhe Jusuf Baftjari alias Hoxhë Lipovica, i cili pasi vrau udhëheqësin e njësitit xhandar serb, që ia masakroi familjen, qëndroi në mal deri më 1921, kur dorëzohet dhe dënohet me 20 vite burg të rendë, nga të cilët 13 vite i mbanë.
- Duhet përmendur edhe konfliktin e grupit të kaçakëve të armatosur, të udhëhequr nga Jakup Deda i Gjilanit dhe Jusuf Kajolli i Gjylekarit, me okupatorin bullgar në Gjilan më 1918. Konflikti filloi pas një mosmarrëveshje me bullgarët dhe pas një lufte të ashpër dhe të pabarabartë, gjatë natës, të rrethuar në një shtëpi afër qendrës, pasi digjet shtëpia, mbetën të vrarë Jakup Deda dhe Jusuf Kajolli me 5-6 kaçakë të tjerë, disa i shpëtuan rrethimit. Poashtu duhet përmendur rasti i kaçakut Xhafer Jabuqa i Livoqit të Epërm, i cili pasi ekzekuton në qendër të Gjilanit komandantin e xhandarmerisë me emrin Lubo, i bashkohet njësive kaçake, dhe pastaj në luftë të ashpër me xhandarët vritet më 1927 në fshatin Zhegër.
Gnezhdani
Gnezhdan është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Gnjezhnjan.
Lanet
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Lanet (Shqip: Laneti) është një komunë në departamentin Audë, rajoni Ocitani në Francën jugperëndimore.
Gjeografia
Komuna ndodhet në Masivin Corbières.
Fshati shtrihet në mes të komunës, në bregun e djathtë të lumit Orbieu, i cili rrjedh në veriperëndim përmes komunës.
Lista e lumenjve në Kazakistan
Lumenjtë e Kazakistan përfshijnë:
Laianët
djathtas|parapamje|250x250px| Fiset dhe rrethinat e Paionisë Laianët ishin një fis i lasht iliro paeonian i cili në shekullin IV para Krishtit jetonte ngjitur me Agrianët, një fis tjetër paonian, përgjatë rrjedhës së sipërme të lumit Strymon, në skajin perëndimor të Trakisë. Ata nuk u përfshinë në shtetin Odrysian ose shtetin Paionian, duke mbetur një fis i pavarur jashtë kufijve të atyre mbretërive. Sipas Tukididit, Laeanët, së bashku me Agrianët, fisin trakas Dii dhe fise të tjera, iu bashkuan Sitalkes në fushatën e tij të pasuksesshme kundër Perdikas II të Maqedonisë. Monedhat e emetuara nga laeanët vlerësohen të jenë të një punimi të papërpunuar dhe duket se janë imitime të monedhave të prera më të imta të emetuara nga fiset e tjera fqinje paioniane si Derronët. Një monedhë tipike mban mbishkrimin LAIAI ( Laeaeans ) në pjesën e përparme, dhe një Pegasus në një katror të dyfishtë linear në pjesën e pasme. Isshtë e paqartë nëse Laeasit u pushtuan apo jo nga Filipi II ose Aleksandri i Madh, megjithëse fqinjët e tyre janë regjistruar nga historianë të tillë si Arrian si mbretër klientë.
Civeti i vogël indian
Civeti i vogël indian ( Viverricula indica ) është një civet vendas në jug dhe Azinë Juglindore. Ёshtë renditur si shqetësimi më i vogël në listën e kuqe të IUCN për shkak të shpërndarjes së tij të gjerë, përdorimit të përhapur të habitatit dhe popullsive të shëndetshme që jetojnë në peizazhe bujqësore dhe dytësore të shumë shteteve varg.
Civeti i vogël indian është një gjini monotipike.
Anatomia
Civeti i vogël indian ka një gëzof mjaft të trashë që është gri kafe deri në të verdhë të zbehtë kafe, me zakonisht disa breza të zeza ose kafe gjatësore në anën e pasme dhe rreshtat gjatësore të pikave në anët. Zakonisht ka pesë ose gjashtë grupe të dallueshme në anën e pasme dhe katër ose pesë rreshta me njolla në secilën anë. Disa kanë linja dhe pika të papërcaktuara, me vija dorsale që dëshirojnë. Përgjithësisht ka dy shirita të errëta nga pas veshit deri tek shpatullat, dhe shpesh një e treta përpara, duke kaluar në fyt. Veshja e tij është kafe ose gri, shpesh gri në pjesët e sipërme të trupit dhe kafe në pjesën e poshtme. Flokët gri në pjesët e sipërme shpesh janë të lidhura me të zeza. Koka është gri ose gri kafe, mjekër shpesh kafe. Veshët janë të shkurtra dhe të rrumbullakosura me një shenjë të dendur pas çdo veshi, dhe një përpara secilës sy. Këmbët janë kafe ose të zeza. Bishti i tij ka unaza të zezë dhe të bardhë, të ndryshëm, shtatë deri në nëntë të secilës ngjyrë. 21shtë 21–23 në (53–58 cm) nga koka në trup me një bisht të zgjatur të gjatë 15–17 në (38–43 cm).
Gama dhe habitati
Civeti i vogël indian ndodhen në pjesën më të madhe të Indisë, Sri Lanka, Mianmar , Tajlandë , Laos , Kamboxhia , Vietnam , Kinën jugore dhe qendrore , dhe Tajvan. Regjistrimet e fundit nuk janë të njohura në Bhutan, Bangladesh , gadishullin malajzian , Java dhe Bali , ku është regjistruar historikisht. Statusi i tij aktual në Singapor është i paqartë.
Në Parkun Kombëtar të Chitwan- it të Nepalit, ai shpërndahet gjerësisht në të dy barishte dhe pyje Sal ( Shorea robusta ).