cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ula Tirso
Ula Tirso (Ula) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 18.85 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 348 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 570 banorë.
Regjioni zgjedhor (Bullgari)
Vendet e Asamblesë Kombëtare
Secili rajon zgjedhor emëron një numër të paracaktuar të vendeve në Asamblenë Kombëtare të Bullgarisë, sipas të dhënave të regjistrimit për popullsinë e secilit rajon. Që nga viti 1991, është përdorur një sistem zgjedhor proporcional, me përjashtim të zgjedhjeve parlamentare të vitit 2009.
Në vitin 2009 u prezantua një sistem i përzier me shumicë të thjeshtë dhe shpërndarje proporcionale. Secili rajon korrespondon me rajonet tradicionale me shumë vende. Për shkak të diversitetit të madh të popullsisë midis rajoneve, kjo shpërndarje me një vend erdhi në kundërshtim me nenin 10 të Kushtetutës së Bullgarisë, duke thënë se zgjedhjet do të zhvillohen me të drejtë të barabartë votimi. Një ankesë për këtë kundërshtim u paraqit në Gjykatën Kushtetuese të Bullgarisë, që dështoi të marrë një vendim, duke votuar 6 me 6. Numri i vendeve proporcionale për secilin rajon zgjedhor duhej të zvogëlohej dhe kjo çoi në një polemikë tjetër, pasi vendet prej disa rajoneve u ulën me 1, të tjerët me 2 dhe disa mbajtën të njëjtin numër vendesh, duke rritur në mënyrë efektive numrin e përgjithshëm të vendeve për rajonin..
Rajonet zgjedhore
Shumica e rajoneve zgjedhore korrespondojnë me 28 provincat e Bullgarisë, përveç dy provincave më të populluara, të cilat ndahen më tej. Provinca e Plovdivit është e ndarë në rajonin Zgjedhor 16, që korrespondon me komunën e Plovdivit dhe rajonin zgjedhor 17, që përfshin të gjitha komunat e tjera. Qyteti i Sofjes është i ndarë në rajonet zgjedhore 23, 24 dhe 25. Provinca e Sofjes e cila dallohet nga Qyteti i Sofjes përfaqësohet nga rajoni Zgjedhor 26. parapamje| Rajonet Zgjedhore
Rajonet administrative të Sofjes
parapamje| Rajonet Zgjedhore në Sofje Qyteti i Sofjes është i ndarë në 24 rajone administrative. Rajonet zgjedhore 23, 24 dhe 25 përfshijnë 8 rajone administrative secila.
Provinca Jaén
Jaén (Spanjë) është një provincë e komunitetit autonom Andalusia, në Spanjë. Jaén (Spanjë) ka një popullsi prej 666190 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 13484 km2.
Titulli "Qytetar nderi"
Ky titull u jepet personaliteteve shqiptare ose të huaja për veprimtari të shquar në dobi të bashkisë përkatës apo për veprimtari për mbrojtjen dhe promovimin e interesave të tij.
Vallermosa
Vallermosa (Biddaramòsa) është një komunë në Itali në provincën Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 61.75 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 70 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.932 banorë.
Vendlindja
Vendlindja quhet një fshat, qytet apo qdo vend në të cilin një person ka lindur.
Shiko
Vendlidja Tiranë
Vendlindja Prishtinë
FK Panevėžys
Futbolo klubas Panevėžys, FK Panevėžys është klub futbollistik nga Panevėžys, Lituani që është krijuar në qershor të vitit 2015. Stadiumi i stadiumi "Aukštaitija".
Lojtarët
Përditësuar më 2023-03-18.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Komuniteti LGBT
Komuniteti LGBT
Akronimi LGBT tregon per lesbiket, biseksualët, gejët dhe transgjinorët. Ky akronim perdoret prej viteve '90 dhe u kriijua sepse aktivistet besonin se termi 'komuniteti gej' nuk i prezantonte te gjithe pjesetaret ashtu sic duhej. LGBT nuk perdoret ekskluzivisht nga lesbiket, biseksualet, gejet dhe transgjinoret por per te gjithe ata qe nuk jane heteroseksual dhe cisgjinore. Termi me modern qe e perfshine te gjithe komunitetin eshte queer qe shpesh shihet ne fund te akronimit LGBT si LBGTQ (Q mund te nenkuptoje questioning apo ata qe jane duke dyshuar orientimin seksual apo gjinine e tyre)
Pergjate shekujve njerezit qe kane sfiduar normet shoqerore te seksualitetit dhe gjinise, jane denuar e persekutuar. Ne Amerike deri ne fundin e viteve te '60-ta, njerezit e ketij komuniteti jane perballur me diskriminime, arrestime e vrasje. Me kryengritjen Stonewall te vitit 1969, njerezit queer filluan te kene te drejta bazike njerezore. Nga 195 shtete te bote vetem 28 e lejojne martesen mes gjinise se njejte. I pari shtet qe krijoji barazi ne martese ishte Holanda ne vitin 2001.
Komuniteti LGBT cdo dite perballet me dhune e diskriminim ne cdo vend te botes. Sidomos njerezit transgjinore dhe ata qe nuk i perbahen normeve gjinore. Ne vitin 2018 vetem ne SHBA jane vrare brutalisht 26 njerez transgjinore, ku shumica ishin gra te zeza.
Lesbiket
Jane gra qe jane te terhequra seksualisht nga grate e tjera. Shpesh per to perdoret edhe termi gra gej. Lesbiket nuk kane nevoje te kene pasur marredhenie seksuale me gra qe ta dijne qe terhiqen seksualisht nga grate.
Biseksualet
Njerezit biseksual terheqen seksualisht nga burrat dhe grate. Nga edhe vjen emri bi qe do te thote dy. Biseksualet nuk kane nevoje te kene patur marredhenie seksuale me burra ose gra per te ditur qe terhiqen nga keto dy gjini.
Gejët
Termi gej perdoret per burra qe pelqejne burrat. Deri ne vitet e 50-ta fjala 'gej' (anglisht) kishte kuptimin e lumturise. Gejet nuk kane nevoje te kene patur marredhenie seksuale me burra per te ditur qe terhiqen nga ta.
Terme te tjera
Pervec te katertave te permendura ka edhe terme te tjera si: panseksualiteti (njerezit qe nuk e bazojne gjinine e dikujt ne terheqjen seksuale per ta, eshte ndryshe nga biseksualiteti), aseksualiteti (njerezit qe nuk terhiqen seksualisht nga askush), demiseksualiteti (njerezit qe e bazojne terheqjen seksuale ne nje lidhje te forte emocionale), sapioseksualiteti (njerezit qe terhiqen seksualisht nga intelegjenca)
Ne Kosove
Ne kodin e ri penal qe ka hyre ne fuqi me 14 prill 2019, eshte perfshire per here te pare termi 'identitet gjinor'. Personat LGBTI (I per interseks) gezojne mbrojtje nga krimet e urrejtjes apo krimet e motivuara nga paragjykimi ndaj perkatesise se personit ne kete komunitet.
Vrapca
Vrapcë (serbisht: Врапце/Vrapce) është fshat në komunën e Medvegjës, Serbi.
Ulassai
Ulassai (Ulàssa) është një komunë në Itali në provincën Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 122.41 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 775 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.457 banorë.
Shtëpia e Kici Kaces
Shtëpia e Kici Kaces është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Saint-Julien-d'Asse
Saint-Julien-d'Asse është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-Julien-d'Asse ka një popullsi prej 186 banorë dhe sipërfaqe 25.6 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
REN21
REN21, Rrjeti i Politikave të Energjisë së Ripërtëritshme për shekullin e 21, është një rrjet global i politikave për energjinë e ripërtëritshme i cili ofron udhëheqjen ndërkombëtare për kalimin më të shpejtë në sistemin e energjisë së ripërtëritshme. Rrjeti u lëshua në qershor 2005 si rezultat i Konferencës Ndërkombëtare për Energjitë e Ripërtëritshme në Bonn, Gjermani.
Shtëpia e Kici Papa (Bajram Shehut)
Shtëpia e Kici Papa (bajram Shehu) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Shtëpia tradicionale e Basri Kryeziut
Shtëpia tradicionale e Basri Kryeziut është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Komisioni (mafia siçiliane)
Komisioni i mafias siçiliane (italisht: Commissione provinciale), i njohur si Commissione ose Cupola, është një organ i anëtarëve kryesorë të mafias siçiliane për të vendosur për çështje të rëndësishme në lidhje me veprimet dhe zgjidhjen e mosmarrëveshjeve brenda mafies siciliane ose Cosa Nostra. Ai përbëhet nga përfaqësuesit e një mandamento (një qark prej tre familjesh mafioze gjeografikisht të afërta) që quhen capo mandamento ose rappresentante. Komisioni nuk është një qeveri qendrore e mafies, por një mekanizëm përfaqësues për konsultimin e familjeve të pavarura mafioze që vendosin me konsensus. "Në kundërshtim me imazhin e përhapur të paraqitur nga media, këto organe mbikëqyrëse të koordinimit nuk mund të krahasohen me bordet ekzekutive të firmave të mëdha ligjore. Pushteti i tyre është i kufizuar qëllimisht [dhe] do të ishte krejtësisht e gabuar të shihej në Cosa Nostra një Kompania mbajtëse mafioze e menaxhuar në mënyrë qendrore, aktive ndërkombëtare", sipas kriminologes Letizia Paoli.
Juridiksioni shtrihet mbi një krahinë; çdo krahinë e Siçilisë ka një lloj komisioni, përveç Mesinës, Sirakuzës dhe Raguzës. Fillimisht ideja ishte që shefat e familjeve të mos ulen në komision, por për të parandaluar disbalancat e pushtetit në vend të tyre do të emërohej një anëtar tjetër i shquar. Megjithatë, ky rregull nuk u respektua që në fillim. Sipas pentito Tommaso Buscetta, Komisioni fillimisht u krijua "për të zgjidhur mosmarrëveshjet midis anëtarëve të familjeve të ndryshme dhe shefave të tyre" në mënyrë që të disiplinonte anëtarët e secilës familje. Vetëm më vonë funksioni i saj u zgjerua në “rregullimin e veprimtarive të të gjitha familjeve të një krahine”.
Ekspozimi
Hera e parë që ekzistenca e një komisioni të tillë u filtrua në pjesën tjetër të botës ishte në vitin 1965 gjatë hetimit për Luftën e Parë Mafioze nga gjyqtari Cesare Terranova. Terranova u bazua në një raport konfidencial të Carabinieri të 28 majit 1963, ku një informator konfidencial zbuloi ekzistencën e një komisioni të përbërë nga pesëmbëdhjetë persona – gjashtë nga qyteti i Palermos dhe pjesa tjetër nga qytetet e provincës – “secili me gradën shefi i një grupi ose i një familjeje mafioze”. Gjykatësi Terranova nuk besonte se ekzistenca e një komisioni nënkuptonte se mafia ishte një strukturë fort e bashkuar. Në vitin 1973, Leonardo Vitale - një mafioz i nivelit më të ulët - zbuloi ekzistencën e Komisionit, por zbulimet e tij u hodhën poshtë në atë kohë dhe Vitale u gjykua i çmendur.
Ekzistenca e Komisionit u vërtetua për herë të parë nga një gjykatë ligjore gjatë Gjyqit Maxi në vitet 1986–87. Baza për Gjyqin Maxi u bë në fazën e hetimeve paraprake nga Antimafia Pool e Palermos, e krijuar nga gjyqtari Rocco Chinnici, në të cilin punuan edhe gjyqtarët Giovanni Falcone dhe Paolo Borsellino. Ishte Tommaso Buscetta ai që zbuloi përfundimisht ekzistencën dhe funksionimin e Komisionit, kur u bë dëshmitar shtetëror dhe filloi të jepte dëshmi për gjyqtarin Giovanni Falcone në vitin 1984. Kjo i mundësoi Falcone të argumentonte se Cosa Nostra ishte një strukturë e bashkuar hierarkike e qeverisur nga një Komision dhe se drejtuesit e saj – të cilët normalisht nuk do të ndotnin duart e tyre me akte kriminale – mund të mbaheshin përgjegjës për aktivitetet kriminale që ishin kryer në dobi të organizatës.
Ekzistenca dhe funksionimi i Komisionit u vërtetua me dënimin e shkallës së parë. Mafia u identifikua me organizatën Cosa Nostra dhe përcaktoi një organizatë unike, piramidale dhe të tipit kulm, të drejtuar provincialisht nga një komision ose Kupolë dhe rajonalisht nga një organizëm ndërkrahinor, në të cilin kreu i Komisionit të Palermos ka një rol hegjemonist. Kjo premisë u bë e njohur si teorema Buscetta. Ai vizion i Cosa Nostra nuk u njoh menjëherë. Magjistratë të tjerë, në veçanti [Corrado Carnevale]] - i njohur gjithashtu si Vrasësi i Dënimeve - i Gjykatës së Lartë (Corte di Cassazione), pohuan se shoqatat mafioze janë grupe autonome, të palidhura mes tyre, dhe për këtë arsye përgjegjësia kolektive për anëtarët e Komisionit nuk ekzistonte. Pikëpamja e Carnevale mbizotëroi në apelin e Gjyqit Maxi, por në teoremë u konfirmua në fuqi nga vendimi përfundimtar i Gjykatës së Lartë në janar 1992. (Carnevale nuk kryesoi gjykatën që mori vendimin). Ndërkohë, Antimafia Pool e Palermos u çmontua dhe gjyqtari Rocco Chinnici ishte vrarë në vitin 1983.
Shumë bosë mafioz u dënuan me burgim të përjetshëm dhe Cosa Nostra reagoi me tërbim dhe filloi një seri vrasjesh hakmarrëse për shkak të dënimit të Gjykatës së Lartë. Mafia kishte llogaritur tek politikanët Salvo Lima dhe kryeministri Giulio Andreotti për të emëruar Corrado Carnevale për të rishikuar dënimin. Carnevale kishte përmbysur shumë dënime mafioze për çështjet më të holla teknike më parë. Carnevale, megjithatë, u desh të tërhiqej për shkak të presionit nga publiku dhe nga Giovanni Falcone - i cili në atë kohë ishte transferuar në ministrinë e Drejtësisë. Falcone u mbështet nga Ministri i Drejtësisë Claudio Martelli, pavarësisht faktit se ai shërbeu nën kryeministrin Andreotti. Në mars 1992, Lima u vra, e ndjekur nga Falcone dhe Paolo Borsellino më vonë atë vit.
Komisioni Ndërkrahinor
Përtej nivelit provincial, detajet janë të paqarta. Sipas pentito Tommaso Buscetta, një Komision Ndërkrahinor u krijua në vitet 1970, ndërsa pentito Antonino Calderone pretendon se kishte pasur një rappresentante regionale në vitet 1950 edhe përpara se të krijoheshin Komisionet dhe capi mandamento. Rappresentante regionale në ato ditë ishte një farë Andrea Fazio nga Trapani.
Komisioni Ndërkrahinor ose Rajonal ndoshta u krijua në shkurt 1975 me nxitjen e Giuseppe Calderone nga Katania, i cili u bë "sekretari i parë" i tij. Anëtarët e tjerë ishin Gaetano Badalamenti për Palermon, Giuseppe Settecasi (Agrigento), Cola Buccellato (Trapani), Angelo Mongiovì (Enna) dhe Giuseppe Di Cristina (Caltanissetta).
Sipas pentito Leonardo Messina, Komisioni Rajonal në vitin 1992 u përbë nga Salvatore Riina për provincën e Palermos, Nitto Santapaola për provincën e Katanias, Salvatore Saitta për provincën e Enna, Giuseppe "Piddu" Madonia për provincën e Caltanissetta, Antonio Ferro për provincën e Agrigento dhe Mariano Agate për provincën e Trapanit.
Historia dhe rregullat
Sipas Tommaso Buscetta, Komisioni i parë mafioz sicilian për provincën e Palermos u formua pas një serie takimesh midis mafiozëve të lartë amerikanë dhe sicilianë që u zhvilluan në Palermo midis 12-16 tetorit 1957, në hotelin Delle Palme dhe restorantin e ushqimeve të detit Spanò. Gangsterët amerikanë Joseph Bonanno dhe Lucky Luciano sugjeruan homologët e tyre sicilianë të formonin një Komision, duke ndjekur shembullin e mafies amerikane që kishte formuar Komisionin e tyre në vitet 1930, në një përpjekje për të zvogëluar grindjet brenda organizatës. Takimi erdhi në fund të një lufte të dhunshme mafioze në Palermo mbi tregun me shumicë të frutave dhe perimeve që u zhvendos nga zona Zisa në Acquasanta pranë portit në janar 1955, duke shqetësuar balancat delikate të fuqisë brenda Cosa Nostra.
Siçilianët ranë dakord me sugjerimin e tyre dhe Buscetta, Gaetano Badalamenti dhe Salvatore Greco vendosën rregullat bazë. Diku në fillim të vitit 1958, mafia siciliane formoi Komisionin e saj të parë të mafias. Ajo u formua midis familjeve mafioze në Provincën e Palermos, e cila kishte përqendrimin më të lartë të cosche (familjet mafioze), afërsisht 46. Salvatore "Ciaschiteddu" Greco u emërua si segretario (sekretari) i parë ose rappresentante regionale, në thelb një primus inter pares – i pari mes të barabartëve. Fillimisht sekretari kishte shumë pak pushtet. Detyra e tij ishte thjesht organizimi i takimeve.
Fillimisht, për të shmangur përqendrimin e tepruar të pushtetit në duart e disa individëve, u vendos që vetëm "burra të nderit" që nuk mbanin poste drejtuese brenda familjes së tyre - me fjalë të tjera, "ushtarë" të thjeshtë - mund të emëroheshin si anëtarë të Komisionit. Megjithatë, ky rregull nuk u zbatua në mënyrë universale për shkak të kundërshtimit të disa shefave të familjes që kërcënuan të braktisnin projektin që në fillim.
Komisioni kishte dy kompetenca kryesore. E para ishte zgjidhja e konflikteve midis familjeve mafioze dhe anëtarëve beqarë, dhe zbatimi i shkeljeve më të rënda të kodeve normative të Cosa Nostra. Së dyti, Komisionit iu besua rregullimi i përdorimit të dhunës. Ajo kishte autoritet ekskluziv për të urdhëruar vrasjen e zyrtarëve të policisë, prokurorëve dhe gjyqtarëve, politikanëve, gazetarëve dhe avokatëve, sepse këto vrasje mund të provokonin hakmarrje nga forcat e rendit. Për të kufizuar konfliktet e brendshme, u ra dakord që çdo shef i familjes duhej të kërkonte autorizimin e Komisionit përpara se të vriste ndonjë anëtar të një familjeje tjetër.
Deri në fillim të viteve 1980, kompetencat e Komisionit shpesh shpërfilleshin për shkak të karakterit të tij kolegjial dhe autonomisë së gjerë për shefat e familjes. Vetëm kur Totò Riina, Bernardo Provenzano dhe Corleonesi imponuan sundimin e tyre, Komisioni u bë një organ qendror drejtues. Komisioni në fakt humbi autonominë e tij dhe u bë një organ i thjeshtë zbatues që miratoi vendimet e marra nga Riina dhe Provenzano.
Komisioni i parë
Sipas Buscetta, Komisioni i parë numëronte "jo më shumë se dhjetë" dhe numri ishte i ndryshueshëm. Ndër anëtarët e Komisionit të parë në provincën e Palermos ishin:
Komisioni, megjithatë, nuk ishte në gjendje të parandalonte shpërthimin e një lufte të dhunshme mafioze në vitin 1963. Casus belli ishte një marrëveshje heroine që shkoi keq dhe vrasja pasuese e Calcedonio Di Pisa më 26 dhjetor 1962, i cili u konsiderua përgjegjës. Në vend që të zgjidhte mosmarrëveshjen, Komisioni u bë pjesë e konfliktit të brendshëm.
Më 30 qershor 1963, një makinë bombë shpërtheu pranë shtëpisë së Grekos në Ciaculli, duke vrarë shtatë policë dhe ushtarakë të dërguar për ta çaktivizuar atë pas një telefonate anonime. Zemërimi për masakrën e Ciaculli e ndryshoi luftën e mafies në një luftë kundër mafies. Ajo nxiti përpjekjet e para të bashkërenduara antimafia nga shteti në Italinë e pasluftës. Komisioni i mafias siçiliane u shpërbë dhe nga ata mafioz që i kishin shpëtuar arrestimit, shumë shkuan jashtë vendit. "Ciaschiteddu" Greco iku në Karakas në Venezuelë.
Sipas Tommaso Buscetta, ishte Michele Cavataio, bosi i lagjes Acquasanta të Palermos, i cili ishte përgjegjës për bombën Ciaculli dhe ndoshta vrasjen e bosit Calcedonio Di Pisa në fund të vitit 1962. Cavataio kishte humbur me Grecos në një luftë të tregut me shumicë në mesin e viteve 1950. Cavataio vrau Di Pizën duke ditur se La Barberas do të fajësoheshin nga Grecos dhe një luftë do të ishte rezultati. Ai vazhdoi të nxiste luftën përmes sulmeve dhe vrasjeve të tjera me bomba.
Cavataio u mbështet nga familje të tjera mafioze, të cilët e kundërshtuan fuqinë në rritje të Komisionit Mafia në dëm të familjeve individuale mafioze. Cavataio u vra më 10 dhjetor 1969, në të ashtuquajturën masakra e Viale Lazios në Palermo si hakmarrje për ngjarjet e vitit 1963. Sipas Buscetta dhe Grado, përbërja e skuadrës së goditjes ishte një tregues i qartë se vrasja ishte sanksionuar kolektivisht nga të gjitha familjet kryesore të mafies siciliane: jo vetëm që përfshinte Calogero Bagarella dhe Bernardo Provenzano nga Corleone, dhe anëtarë të familjes së Stefano Bontade në Palermo, por edhe një ushtar të familjes së Giuseppe Di Cristina në anën tjetër të Siçilisë, në Riesi.
Uras
Uras (Ùras) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 39.24 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 23 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 2.856 banorë.
Härjedalen
Härjedalen (Norvegjisht: Herjådalen ose Herjedalen) është provincë (landskap) në qendër të Suedisë. Kufizohet me Norvegjinë dhe Trøndelag në perëndim, me Dalarna në jug, me Jämtland në veri dhe me Medelpad dhe Hälsingland në lindje. Härjedalen është provinca më e vogël sipas popullësisë me rreth 10 000 banorë dhe është i dymbëdhjeti sipas sipërfaqes me 11,954 kilometra katrorë. Në të kaluarën ishte pjesë e Norvegjisë, por u bë pjesë e Suedisë pas nënshkrimit më 13 gusht 1645 e cila kjo nënshkrim i dha fund Luftës Torstenson.
Administrimi
Provincat e Suedisë nuk shërbejnë për qëllime aktuale administrative ose politike, por janë entitete historike dhe kulturore. Në rastin e Härjedalen ekziston një komunë (kommun), Komuna Härjedalen, e cila ndodhet në pjesën jugore të Qarkut Jämtland. Komuna nuk korrespondon saktësisht me provincën, por është më e madhe.
Gjeografia
Katër të pestat e provincës ndodhet mbi 500 metra lartësi, duke përbërë një pjesë të vargmalit malor skandinav. Fshati më i lartë i Suedisë Högvålen, në 835 metra, është gjithashtu brenda provincës.
Härjedalen nuk ka asnjë qytet fare. Fshati i vetëm me përmasa edhe modeste është qyteti i tregut Sveg, i cili dikur ishte qendra administrative e provincës.
Lulja provinciale është vjollca e arktikut. Shquhet në lartësi të mëdha në Evropë dhe gjendet edhe në Alpe.
Parku Kombëtar Sånfjället shtrihet nëpër komunë.
Provinca Las Palmas
Las Palmas është një provincë e komunitetit autonom Ishujt Kanare, në Spanjë. Las Palmas ka një popullsi prej 1,083,502 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 4066 km2.
Kafazi i kraharorit
Kafazi i kraharorit
Kafazi i kraharorit eshte nje vend ku mubd te gjeni mushkerite dhe ne mesë zemren. Ai eshte krijuar per te mbrojtur mushkerite bashke me zemren
Komploti i Barutit
thumb|240px|Komplotuesit e Komplotit të Barut, gdhendur nga [[Familja Van de Passe|Crispijn van de Passe (1605). Galeria Kombëtare e Portreteve]] Komploti i Barut (Anglisht: Gunpowder Plot) ishte një atentat i dështuar kundër Mbretit James I nga një grup katolikësh provincialë anglezë të udhëhequr nga Robert Catesby.
Plani ishte për të hedhur në erë Shtëpinë e Lordëve gjatë Hapjes Shtetërore të Parlamentit më 5 nëntor 1605, si prelud i një revolte popullore në Midlands gjatë së cilës vajza nëntëvjeçare e James, Elizabeth, duhej të emërohej si kreu katolike e shtetit. Catesby mund të jetë futur në skemë pasi shpresat për të siguruar një tolerancë më të madhe fetare nën mbretin James ishte venitur, duke lënë shumë katolikë anglezë të zhgënjyer. Komplotuesit e tij ishin John dhe Christopher Wright, Robert dhe Thomas Wintour, Thomas Percy, Guy Fawkes, Robert Keyes, Thomas Bates, John Grant, Ambrose Rookwood, Sir Everard Digby dhe Francis Tresham. Fawkes, i cili kishte 10 vjet përvojë ushtarake duke luftuar në Holandën spanjolle në shtypjen e dështuar të kryengritjes holandeze, u dha përgjegjësi për eksplozivin.
Detaje të atentatit dyshohet se ishin të njohura nga jezuitët kryesorë të Anglisë, At Henry Garnet. Edhe pse ai ishte i dënuar për tradhëti dhe u dënua me vdekje, dyshimi është hedhur në atë se sa ai vërtet dinte për komplotin. Ndërsa ekzistenca e tij iu zbulua atij përmes rrëfimit, Garnet u ndalua të informojë autoritetet me konfidencialitetin absolut të rrëfimtarit. Megjithëse legjislacioni anti-katolik u prezantua menjëherë pas zbulimit të komplotit, shumë katolikë të rëndësishëm dhe besnikë mbanin postin e lartë gjatë mbretërimit të mbretit James. Prishja e komplotit të barutit u përkujtua për shumë vite më vonë nga predikime speciale dhe ngjarje të tjera publike, siç është kumbimi i kambanave të kishave, të cilat kanë evoluar në Natën e Zjarrit të sotëm.
Benediktinët
Benediktinët, zyrtarisht Urdhri i Shën Benediktit (latinisht: Ordo Sancti Benedicti, shkurtuar si OSB ) janë një urdhër fetar monastik i Kishës Katolike që ndjek Rregullin e Shën Benediktit. Ata quhen nganjëherë edhe Murgjit e Zi, në lidhje me ngjyrën e zakoneve të tyre fetare. Ata u themeluan në vitin 529 nga Benedikti i Nursias, një murg katolik i shekullit të 6-të, i cili hodhi themelet e monastizmit benediktinë përmes formulimit të Rregullit të tij.
Pavarësisht se quhen një rend, benediktinët nuk veprojnë nën një hierarki të vetme, por përkundrazi janë të organizuar si një koleksion manastiresh autonome. Urdhri përfaqësohet ndërkombëtarisht nga Konfederata Benediktine, një organizatë e krijuar në vitin 1893 për të përfaqësuar interesat e përbashkëta të rendit. Ata nuk kanë një gjeneral ose shtëpi mëmë superiore me juridiksion universal, por zgjedhin një Primat Abati për të përfaqësuar urdhërin e tyre në Vatikan dhe në botë.
Sulë Hotla
SULEJMAN ASIP SULEJMANI, i cili hyri në historinë e pastër shqiptare si SULË HOTLA, u lind në fshatin Hotël të Likovës – Kumanovës, në vitin 1875, në një familje bujare shqiptare me tradita të theksuara kombëtare e fetare. Fëmijëria dhe rinia i kaloi në një kohë kur në këtë nënqiell gërshetoheshin interesat e errëta të shteteve dhe popujve fqinjë grabitqarë. Andaj, Sula qysh i ri do ta kuptojë peshën e madhe të lirisë kombëtare, prej kur edhe do të sendërtohet në të ndjenja e lartë sublime ndaj atdheut.
Babai i Sulës ishte Asipi, një burrë i përmendur për burrëri dhe bujari, i cili vdiq herët, në moshën 45 vjeçare, dhe Sula mbeti shumë i ri që të kujdeset për familjen, por kishte edhe katër xhaxhallarë: Ganiun, Isenin, Raqipin dhe Ametin.
Sula ishte djali më i madh i familjes, ndërsa kishte edhe dy vëllezër më të rinj, Shefikun dhe Arifin, të cilët e përkrahën pa rezervë në luftën e tij të drejtë. Shefikun e vret UDB-a e Kumanovës më 1945 mbi pendën e Likovës, kurse Arifi vdes në vitin 1981 në fshatin e lindjes. Pasardhësit e Shefikut tani jetojnë në Shkup, kurse të Arifit në Hotël, të cilët së bashku me pasardhësit e Sulës, e përbëjnë bërthamën kryesore të kësaj familjeje në fshatin Hotël dhe bëjnë pjesë në lagjën e madhe të Ametallarëve.
Sulë Hotla ishte i martuar me Zylbeharen nga fshati Gllazhnjë afër Likovës, me të cilën do të lind pesë fëmijë: Tahirin, Azeminen, Mexhdin, Abedinin dhe Shasinen. Djali i madh, Tahiri, ishte kujdestari kryesor i shtëpisë, pasiqë Sula më tepër ishte i angazhuar në zhvillimet shoqërore dhe luftëra gati të pandërprera. Krah të djathtë në të gjitha luftërat, Sula e kishte djalin e dytë, Mexhidin, i cili shquhej për nga aftësitë e jashtëzakoshme luftarake, por bashkëluftëtarë në periudha të caktuara i kishte edhe vëllezërit Shefikun dhe Arifin. Djali i vogël i Sulës, Abedini, një kohë ka qëndrur në male, por më tepër ka qenë i angazhuar në logjistikën e këtyre ushatarëve, duke u siguruar ushqim dhe veshëmbathje. Tanimë nuk jeton asnjë nga këta fëmijë të Sulë Hotlës, të cilët megjithatë kanë lënë shumë djemë e vajza pas vetes. Siç do të shohim edhe më vonë, kjo familje atdhetare, gjatë luftës për liri dhe bashkim kombëtar do të jep tre dëshmorë të kombit: Sulën, Shefikun dhe Mexhidin. Që të tre, në raste të ndryshme bien dëshmorë duke u vrarë në pabesi nga dora e zezë komuniste.
Më të vjetrit rrëfejnë se Sulë Hotla qysh si i ri kishte qenë shumë i dhënë pas pushkës dhe shoqërisë, andaj që nga mosha 15 vjeçare ai do të dallohej për mjeshtrinë e madhe të përdorimit të armëve të ndryshme. Si i ri kishte qenë shenjtari më i mirë në krejt rajonin, andaj fshatarat në çdo dasëm e kishin ftuar për të gjuajtur në shenjë gjatë ceremonive të marrjes së nuseve të reja, meqë sipas zakoneve të vjetra të kohës, qëllimi i cakut me pushkë kishte qenë njëri nga kushtet që nusja të merret nga krushqit e rinj. Ai poashtu kishte pasur afinitete të larta artistike, duke luajtur shkëlqyeshëm në disa instrumente popullore dhe duke i kënduar në mënyrë të veçantë të ashtuquajturat Krahina, derisa këtë “zanat” më vonë do ta ushtronin mirë djemtë e tij Tahiri e Mexhidi, nami i të cilëve do të dëgjohej larg viseve të Karadakut.
Sula si i ri kishte qenë djalë shumë i fortë fizikisht, shtatlartë, trim dhe shumë i guximshëm. Veshja e tij kishte qenë gjithmonë e veçantë dhe karakteristike. Më të moshuarit rrëfejnë se Sula si i ri rreth ballit kishte mbajtur të lidhur një lloj shamie të hollë, e cila e dallonte nga të tjerët. Ai ishte edhe mjaft i dashur dhe i mençur, andaj gëzonte një respekt të madh në gjithë popullatën, e cila nderonte dhe dëshironte të identifikohej me të.
Familja e Sulë Hotlës kishte shumë pasuri të patundshme në fshatin Hotël, e cila përbëhej nga disa hektarë tokë dhe pyje, jo vetëm se në Hotël dhe rreth saj, por edhe në Llopatë, Nakushtakë, etj. Pjesën më të madhe nga kjo pasuri e patundshme më vonë do t’i shpenzojë në organizimin e luftërave mbrojtëse në gjithë Karadakun, kurse me hyrjen e sistemit komunist, e gjithë kjo pasuri do t’i konfiskohej nga organet e “Pushtetit Popullor” dhe do të nacionalizohej.
Gjatë kohës së Mbretërisë Serbo-Kroato-Sllovene (SKS), Sulë Hotla do të jetë vetë mbret në trevën e Karadakut të Likovës e Kumanovës, duke u vënë në mbrojtje të popullatës civile vendase nga sulmet barbare. Prej vitit 1927 e deri më 1941, ai ishte udhëheqës i të ashtuquajturës Komunë e Mateçit, në të cilën përfshiheshin shumica e fshatrave malore të Karadakut të Kumanovës në Banovinën e Vardarit. Nëpër të gjitha zgjedhjet që asokohe janë mbajtur në çdo tre vjet, Sulë Hotla ka ngadhënjyer, duke gëzuar përkrahje të pakontestueshme nga e gjitha popullata e kësaj ane. Madje, është interesant momenti kur Sulë Hotla herën e parë i fiton votat e gjithë popullatës në zgjedhjet demoratike për kryetar komune. Në atë kohë për kundërkandidat e kishte pasur njëfarë Jovicën, serb i Mateçit, i cili nga inati i madh i humbjes nga patrioti shqiptar Sulë Hotla, pas tre ditëve pëson infarkt në zemër dhe vdes.
Në bazë të të dhënave gojore nga nipi i tij, Asip Sulejmani, mësohet se Sulë Hotla aktivitetin e vet luftarak e politik e fillon qysh gjatë kohës së Luftës së Parë Botërore, përkatësisht rreth vitit 1916, kur gjatë pushtimit të parë bullgar, si i ri fillimisht angazhohet si xhandar në njësinë e vmroistit Kërste Vojvoda, me qëllim që të bëjë atë që është e mundur për mbrojtjen e popullatës civile shqiptare nga zullumi i pushtuesve. Në kohën e Mbretërisë Serbo-Kroato-Sllovene (SKS), rreth vitit 1922, ai përleshet me regjimin serb të kohës dhe arratiset në malet e Karadakut, duke u strehuar më tepër në fshatin malor Brezë dhe përreth tij. Atje do të qëndrojë 6-7 muaj, ndërsa jatak më të sigurtë në këtë periudhë e kishte pasur Jashar Bushin e Brezës. Më pas do të zihet nga regjimi serb dhe dënohet për revolucion kundër pushtetit! Gjatë kësaj kohe, shënohet tentimi i tij për thyerjen me forcë të burgut të Kumanovës. Kur merr vesh familja këtë gjë, xhaxhai i tij Iseni, detyrohet t’i shesë dy hektarë tokë pjellore që familja e tij i kishte në fushën e fshatit Llopat. Me këtë, dënimin me burg e kompenzon me të holla të majme dhe arrinë të lirohet. Me gjasë, për një periudhë Sula duhej të ketë pushuar veprimtarinë e vet dhe më vonë, si burrë i pjekur dhe me autoritet, zgjedhet delegat në Kuvendin mbretëror në Shkup, si përfaqësues i denjë i popullatës shqiptare të kësaj ane disa vite me radhë.
Më pastaj, nuk mbahen mend me saktësi se si kanë rrjedhur ngjarjet, ndërsa dokumentet e shkruara të kohës ende janë të “paprekshme” për hulumtuesit shqiptarë.
Deri në vitin 1941, kur definitivisht edhe në këto hapësira do të shpërthejë Lufta e Dytë Botrore, Sulë Hotla ka qenë prezentues i drejtpërdrejtë i problemeve dhe interesave të kësaj popullate. Siç dihet, më 6 prill 1941, Gjermania e sulmon Jugosllavinë dhe për një kohë shumë të shkurtër e pushton atë. Sipas të dhënave gojore, kur gjermanët hyjnë në këtë pjesë dhe shohin se gati të gjithë janë shqiptarë, në Shkup e mbledhin parinë e kohës, beglerët, duke dashur që atyre t’ua besojnë sundimin, por ata nuk pranojnë, nuk zotohen se mund të qeverisin nën koloninë gjermane. Pas kësaj, Komandanti gjerman e thërret në ndihmë mbretin bullgar Borisin, i cili më pastaj e anekson këtë pjesë të Maqedonisë. Me vendosjen e bullgarëve në këto anë, Sulë Hotla do të arrijë të emrohet Komandant i stacionit policor në Mateç, dhe në atë mënyrë rendin dhe rregullin do ta vendosë vetë me bashkëpunëtorët e tij shqiptarë. Këtu bëhet fjalë për formimin e njësitit të ashtuquajtur Kontraçeta, në përbërjen e të cilit nuk do të mund të hyjë asnjë bullgar, serb apo maqedonas, përkundër insistimit të udhëheqësve bullgar. Me këtë rast, Sula fillimisht do t’i veshë me uniformë 30 policë shqiptarë, nga të cilët 20 të fshatit Mateç, kurse të tjerët nga fshatrat tjera shqiptare të Karadakut. Në këtë mënyrë, në rrethana të reja ai do të arrijë të punojë në krijimin e një territori autonom shqiptar, me synim të bashkangjitjes së tij pjesëve tjera të cunguara të trungut shqiptar. Ky vizion i Sulë Hotlës do të vërehet edhe nga lidhjet dhe bashkëpunimin e tij të mëpastajmë me krerët shqiptarë të Karadakut të Preshevës si dhe Kosovës e Shqipërisë. Parimisht, veprimtaria e tij nën pushtetin bullgar, do të jetë strategjia e tij afatshkurte për të pasur hapësirë të nevojshme në veprimtarinë atdhetare.
Sundimi bullgar nuk zgjati shumë, kurse Sulë Hotla ndër të parët nga këto anë do të ndjejë rrezikun e ardhjes së proletarëve të kuq dhe ideologjisë së zezë komuniste, andaj edhe i pari në këto anë do të vendosë të kundërshtojë deri në pikën e fundit këtë mallkim kombëtar. Në këto rethana, ai bashkë me Mulla Dullën e Hotlës dhe bashkëluftëtarë tjerë, do të fillojë me organizimin e çetave vullnetare nacionaliste shqiptare, duke luftuar për mbrojtjen e popullatës civile nga zullumi i pushtuesve partizano-çetnikë. Këtu e këndej, veprimtaria luftarake e Sulë Hotlës për flamurin kuq e zi, do të vazhdohet me rezistencë të armatosur kryesisht në bjeshkët e larta të Karadakut të Shkupit e Kumanovës, ndërsa fshati Brezë do të jetë një nga vendstrehimet e tij më të sigurta me bashkëluftëtarët besnikë. Sula shumë shpejtë do të lidhet me veprimtarë të shquar antikomunistë nga Kosova e Shqipëria, të cilët nuk do të zgjedhin mjete dhe metoda në luftën për bashkimin e të gjitha trojeve shqiptare. Bashkëpunon ngushtë me forcat e ushtrisë kombëtare të Lidhjes së Dytë të Prizrenit, të udhëhequra nga Xhafer Deva. Në shënimet më të reja bibliografike thuhet se në një kuvend burrash, në fillim të vitit 1944, Sulë Hotla do të zgjidhet për komandant të çetave të Ballit Kombëtar për krejt viset e Kumanovës. Në të vërtetë, pas tërheqjes së Bullgarisë fashiste, në shtator të vitit 1944, me iniciativë të Sulë Hotlës, në Mateç mbahet një tubim i madh me flamuj kombëtar, ku marrin pjesë mbi 2000 veta dhe kreu më i lartë i rezistencës shqiptare nga kjo anë si: Ali Syla, Mulla Hajdari, Mulla Dulla, Iljaz Hoxha, Ferat Efendija, Xhemail Hoxha, Destan Kumanova, Ramadan Qazimi etj. Me këtë rast, Mulla Dulla i Hotlës (Abdulla Ebibi 1904-1944) zgjedhet nënprefekt i prefekturës së Mateçit, Sulë Hotla komandant i forcave ushtarake, ndërsa Mulla Hajdari i Orizarës zgjedhet komesar politik, me detyrë që të furnizojë ushtrinë me ushqim dhe armatim. Prej kësaj periudhe deri kah mesi i nëntorit forcat shqiptare që numëronin rreth 3.600 ushtarë, arritën t’i përballojnë të gjitha sulmet ushtarake që vinin nga ana e divizionit të Kumanovës, që përfshinin Brigadën XVI dhe XVII-të të LNÇ-së maqedone. Këto brigada u krijuan po në këtë kohë, ndërsa shumica e tyre ishin çetnikë të Drazha Mihajlloviçit dhe ushtarë të ish-ushtrisë fashiste bullgare.
Ky numër i madh i luftëtarëve vullnetarë shqiptarë pranohet edhe nga historiografia maqedonase. Në një dokument të 23 nëntorit 1944, thuhet se “forcat reaksionare në rajonin e Karadakut të Shkupit numëronin rreth 3000 veta”, kurse në një dokument të 21 dhjetorit, thuhet se “vetëm në Gjilan kjo shifër është në rreth 2000 ballistë”. Më tej në dokumentet e udhëheqësisë sllavo-komuniste thuhet se këto forca shqiptare filluan t’i sulmojnë njësitë e LNÇ-së në Maqedoni dhe ta pamundësojnë punën e organeve të “pushtetit popullor”.
Në këtë mënyrë, me gjithë vështirësitë e mëdha që ekzistonin asokohe, Sulë Hotla do të arrijë që në mënyrë efikase t’u kundërvihet qëllimeve të ulëta të pushtuesve sllavë e bullgarë, të cilët dëshironin zhbërjen e qenësisë shqiptare në këto anë. Ndërsa, si rezultat i luftës heroike të ushtarëve të Sulës, në këtë rajon nuk do të mund të bëhen masakra e shkatërrime të mëdha ndaj pronave dhe popullatës shqiptare, por atyre në periudhën nëntor-dhjetor 1944, kur Brigada e XVIII partizane, në emër të “çlirimit”, vrau e gjymtoi shumë shqiptarë edhe në fshatrat e Karadakut të Kumanovës, si në Sopot, Allashec, Runicë etj.
Me kapitullimin e Bullgarisë fashiste në shtator 1944, Shaip Kamberi si udhëheqës i Ballit Kombëtar për Tetovë e Gostivar arrinë të organizojë një tubim mbi Tetovë ku kanë qenë të ftuar bijtë më të mirë të kombit shqiptar në organizimin e vendit dhe mbrojtjen e territorit shqiptar nga forcat komuniste. Në këtë tubim kanë marr pjesë Xhemë Gostivari, Arif Kepetani, Sulë Hotla, Jusuf Kuliku, Kadri Saliu, Shehap Selimi, Gajur Derralla, Afëz Xhemil Efendiu, Mulla Abaz Abazi, Idriz Cërcëri, etj. Në këtë tubim u vendosë që të mbrohet me ushtri vullnetare çdo pllëmbë e tokës shqiptare. Për Komandant të forcave të Ballit Kombëtar u emrua Xhemë Gostivari, për zëvendës Mafail Zajazi nga Kërçova dhe Arif Kapetani nga Tetova. Ndësa, për zonën e Karadakut Sulë Hotla, për zonën e Kaçanikut Abdyl Dura me Ismail Hoxhën.
Nabil Bahoui
Nabil Bahoui (Arabisht: نبيل بحوي‎‎; lindi më 5 shkurt 1991) është futbollistë suedezë i cili luan në skuadrën gjermane Hamburger SV.
Sulë Hotla
Pas këtij Kuvendi të Balli Kombëtar të mbajtur në malet e Sharrit vie si vetëtimë lajmi mbi masakrat e filluara të ushtrisë sllavo-partizane mbi popullatën e pafajshme shqiptare të Preshevës, edhe atë mu në natën e Bajramit të madh, në vjeshtën e vitit 1944. Si rrufe mali, dinjitarët e atdheut, Sulë Hotla dhe Mulla Idriz Gjilani, me njësitë e tyre të armatosura dhe me mendjehollësinë e prof.Ibrahim Kelmendit, do të bëjë pushkën një me preshevarët, dhe pas 12 orë luftimesh të ashpra, proletarët e kuq do të thyhen keq. Por, ofensiva e kësulëbardhëve nuk do të ndalet këtu. Kushtrimit për fitore të pushkës së Sulë Hotlës, do t’i bashkangjiten edhe qindra pushkë të Xhemë Gostivarit dhe Mefailave të Kërçovës për çlirimin e kryeqendrës dardane – Shkupin, duke e ngritur flamurin kuq e zi mbi Urën e Gurit më 12 shtator 1944, pasi kjo pjesë iu bashkangjit Shqipërisë etnike që nga 8 shtatori.
Françeskanët
Françeskanët janë një grup urdhrash fetarë të ndërlidhur të krishterë brenda Kishës Katolike. Themeluar në vitin 1209 nga frati katolik italian Shën Françesku i Asizit, këto urdhra përfshijnë tre urdhra të pavarura për burra ( Urdhri i Fretërve të Vegjël është rendi më i madh bashkëkohor i meshkujve), urdhra për gra fetare si Urdhri i Shën Klarës dhe Urdhri i Tretë Urdhri i Shën Françeskut është i hapur për anëtarët meshkuj dhe femra. Ata u përmbahen mësimeve dhe disiplinave shpirtërore të themeluesit dhe të bashkëpunëtorëve dhe ndjekësve të tij kryesorë, si Shën Klara e Asizit, Shën Antoni i Padovës dhe Shën Elizabeta e Hungarisë. Ekzistojnë gjithashtu disa urdhra më të vegjël protestantë françeskanë, veçanërisht në traditat anglikane dhe luterane (p.sh. Komuniteti i Francisit dhe Klarës).
Sulë Hotla
Në memoaret e tij, duke përshkruar gjendjen e para fillimit të luftimeve për mbrojtjen e Preshevës dhe kufijve etnikë, prof.Ibrahim Kelmendi shkruan: “Prej Kumanove, shkova në katundin Mateç, siç pata mësue gjindej Sylë Hotla me 150 vetë të armatosun. Përveç këtyne, ai kishte edhe tjerë shokë që kishin armë, dhe më tha se në rast nevoje edhe ata mund të vijshin. Për ketë plak të sinqertë, trim dhe me dinjitet, shokët e tij dhe të gjithë shqiptarët e rrethit të Kumanovës kishin respekt. Pa ndonjë vështirësi, ky plak kreshnik dhe unë u muarëm vesh me i luftue partizanët, se sa këta tentojshin me kalue hekurudhën, e cila ndan shumicën shqiptare prej shumicës serbo-maqedone. Me 11 shtator 1944, u ktheva në Preshevë…”.
Nabil Bahoui
Karriera
Nabil filloi të luajë në skuadrën Mälarhöjdens IK. Si i ri, ai ka luajtur edhe në Hammarby IF, IK Tellus dhe IF Brommapojkarna. Në skuadrën IF Brommapojkarna, ai ka luajtur për herë të parë në ndeshjen kundër IF Elfsborg.
Sulë Hotla
Më 17 dhjetor 1944, me pjesëmarrjne e mëse 1000 burrave nën pushkë, në Zarbincë të Karadakut të Preshevës u mbajt kuvendi i themelues i Shtabit Drejtues të Rezistencës Shqiptare për Kosovën Lindore, nën drejtimin e Mulla Idriz Gjilanit, i cili u zgjodh edhe komandant i forcave vullnetare shqiptare. Për sekretar u zgjodh Muharrem Fejza, zëvendëskomandant Sylë Zarbinca, kurse për anëtarë u emruan komandantët e njësive guerile: Shefki Desivojca, Ajet Rainca, Lam Breznica, Ajet Kosovica, Xheladin Kurbalia, Lotë Vaku, Hoxhë Lipovica, Faik Tairi dhe Sulë Hotla.
Nabil Bahoui
Karriera
Gjatë sezonit 2010, ai shkoi në skuadrën AFC United si huazim. Më 8 korrik 2015, Nabiln nënshkroi kontratë për klubin arabe Al-Ahli. Ky veprim u prit me kritika nga disa ekspertë suedezë të futbollit, kur tha se zhvillimin i ardhshëm i Nabilit do të mund të ndikohen negativisht pasi që luan në një ligë futbolli që mban një standard më të ulët se shumë ligat tjera në Evropë.
Françeskanët
Françesku filloi të predikonte rreth vitit 1207 duke nisur një udhëtim për në Romë për të kërkuar miratimin nga Papa Inocenti III në 1209 për të formuar një rend të ri fetar. Rregulli origjinal i Shën Françeskut i miratuar nga Papa nuk lejonte pronësinë e pronës, duke kërkuar që anëtarët e urdhrit të lypnin për ushqim gjatë predikimit. Masat shtrënguese kishin për qëllim të imitonin jetën dhe shërbimin e Jezu Krishtit. Françeskanët udhëtonin dhe predikonin në rrugë, ndërsa qëndronin në pronat e kishës. Shën Klara e Asizit, nën drejtimin e Shën Françeskut, themeloi Poor Clares (Urdhrin e Shën Klarit) të françeskanëve.
Dodona e Thesalisë
Dodona Thesaliane përmendet në Katalogun e Anijeve në Iliadën e Homerit së bashku me qytet-shtetet Kyfos dhe Gonos dhe “brigjet e Titaresios", të gjitha të sunduara nga Guneus dhe që u përkasin Enienëve dhe Peraebejve. Këto vende dhe grupe etnike ndodhen të gjitha në Thesalinë e lashtë, jo në Epir; dhe kështu, nuk mund të ketë dyshim, se ky fragment tek Homeri i referohet Dodonës në Thesali. Megjithatë, Dodona tjetër dhe orakulli i saj me të cilin u konsultua Odiseu, përmendet nga Homeri në veprën ‘Odisea’.
Françeskanët
Varfëria ekstreme e kërkuar nga anëtarët u zbut në rishikimin përfundimtar të Rregullit në vitin 1223. Shkalla e respektimit e kërkuar nga anëtarët mbeti një burim kryesor konflikti brenda rendit, duke rezultuar në shkëputje të shumta. Urdhri i Friars Minor, i njohur më parë si dega "Observant", është një nga tre Urdhrat e Parë Françeskan brenda Kishës Katolike, të tjerët janë " Konventualët " (formuar 1517) dhe " Kapucinët " ( 1520). Urdhri i Friars Minor, në formën e tij aktuale, është rezultat i një bashkimi të disa urdhrave më të vegjël të përfunduar në 1897 nga Papa Leo XIII. [6] Dy të fundit, Capuchin dhe Conventual, mbeten institute të veçanta fetare brenda Kishës Katolike, duke respektuar rregullin e Shën Françeskut me thekse të ndryshme. Françeskanët konvencionalë nganjëherë quhen minoritanë ose greyfriars për shkak të zakonit të tyre. Në Poloni dhe Lituani ata njihen si Bernardines, sipas Bernardinit të Sienës, megjithëse termi diku tjetër i referohet cistercianëve.
Sulë Hotla
Pra, në këtë kohë, në rajonin e Karadakut të Kumanovës vepronte Bataljoni i Karadakut nën udhëheqjen e Sulë Hotlës, sipas urdhërave që vinin nga Mulla Idrizi, respektivisht prefektura e Gjilanit dhe Shtabi Suprem për Mbrojtjen e Tokave të Liruara Shqiptare të Kosovës Lindore. Këto forca vullnetare shqiptare shtriheshin përreth qytetit të Shkupit, duke i përfshirë vendbanimet: Satapetkë, Barovë, Çiflikë, Nerezë, Krushupekë, Gërçecë, Shishovë, të gjithë fshatrat e Dërvenit dhe në veri të Shkupit vendbanimet Bllacë, Nigishtan, Luboten, Tanishecë, Brezë, Malinë, Grushinë për të kaluar në Karadakun e Kumanovës.
Nabil Bahoui
Karriera
Pas qëndrimit 6 muajshe në gadishullin arabik, Nabil shkoi për të luajtur në skuadrën gjermane Hamburger SV.
Sulë Hotla
Gjatë fundit të vitit 1945, në këto anë po merrte shtat një tjetër lëvizje ilegale-patrotike, nën udhëheqjen e mendjendriturit Gjon Sereçi. Ishte kjo Organizata Nacional-Demokratike Shqiptare, e quajtur shkurt NDSH, të cilën Sulë Hotla do ta përkrahë fare pa u hamendur. Që në fillim, në bisedën që Sulë Hotla e pati me profesor Ibrahim Kelmendin, do ta sigurojë këtë të fundit në mbështetje të gjithëanshme për këtë projekt kombëtar. Pas dy takimeve të ndara që i mban kreu i NDSH-së së Shkupit me Sulë Hotlën në Dimcë dhe Mulla Hajdarin në Shkup, në fund të tetorit 1945 formohet komiteti i NDSH-së për Kumanovë. Mbledhja mbahet në fshatin Orizare, saktësisht në shtëpinë e Zija Shabedinit, ku marrin pjesë: Sulë Hotla me shokët e tij, Eshtrefin dhe Destanin, pastaj Mulla Hajdari, Hafuz Sali Ameti, Mulla Selveri, Sami Shabedini, Ali Aliu, Zija Shabedini dhe Çelebi Sulejmani.
Dodona e Thesalisë
Ka një tjetër përmendje nga Homeri në Iliadë për Dodonën, me mendime të ndryshme se për cilën Dodonë bëhet fjalë; disa supozojnë se Akili, nuk iu lut Zeusit në Dodonën e Epirit, por ai iu lut atij në Dodonën Thesaliane si perëndia mbrojtës i vendit të tij të lindjes, pasi Akili banonte në Thesali; ndërsa të tjerë pohojnë se përmendja e Sellëve, emri i të cilit diku tjetër lidhet me Dodonën Thesprote, tregon për vendin në Epir. Duke qenë se nuk ka asnjë provë për ekzistencën e një orakulli në Dodonën Thesaliane, ka të ngjarë që lutja e Akilit t'i drejtohej perëndisë në Epir, orakulli i të cilit kishte fituar tashmë një famë të madhe, siç e shohim në një fragment në ‘Odisea’. Dodona e Thesalisë thuhet se është quajtur edhe Bodona; dhe nga ky vend thuhet se ka marrë një koloni Dodona thesprote dhe emrin e saj. parapamje|Thesalia (Greqi)
Sulë Hotla
Me mbledhjen udhëheq Zija Sabedini, ndërsa fjalim mban Sulë Hotla i cili me këtë rast do të theksojë: “Çështja shqiptare nuk ka mbaruar, por ajo së shpejti do të jetë në vëmendje të faktorit perendimor. Ju njoftojë se në Shkup funksionon organizata politike shqiptare e cila ka lidhje të ngushta me diplomacinë angleze dhe turke. Anglezët janë të interesuar për të na ndihmuar, mirëpo për këtë nevojitet organizimi jonë politik dhe ushtarak. Prandaj, ne sonte jemi mbledhur këtu për ta formuar Komitetin e NDSH-së për këtë regjion i cili do të merr përsipër të mirëmbajë çetën tonë ushtarake si në ushqim ashtu edhe në armatim, të formojë nënkomitetet e saja në të gjitha vendbanimet shqiptare, të mbajë lidhje të drejtëpërdrejta me Qendrën në Shkup, etj”. Pas fjalimit të Sulë Hotlës zgjedhet kreu i Komitetit të NDSH-së për Kumanovën, ku kryetar me propozim të Sulës zgjedhet Mulla Hajdari, nënkryetarë Hafuz Sali Ameti dhe Mulla Selveri, sekretar Sami Shabedini, arkëtar Ali Aliu, ndërsa anëtarë Zija Shabedini dhe Çelebi Sulejmani.
Sulë Hotla me tre-katër bashkëluftëtarë do të merr pjesë edhe në Kuvendin e Kopilaçës mbi Tanushë të mbajtur më 15-16 gusht 1945. Kuvendi ishte thirrur nga Shtabi Suprem i Kosovës, ndërsa kishte për qëllim riorganizimin e luftës së çetave nacionaliste vullnetare shqiptare. Në këtë kuvend merrnin pjesë rreth 20 komandantë, ndër të cilët edhe Hysen Tërpeza, Adem Gllavica, Ibrahim Kelmendi, Luan Gashi, Tefik Tanisheci, Din Hoxha, etj. Për shkak të rëndësisë që pati ky kuvend, u quajtë edhe si Kongresi III i Ballit Kombëtar. Në të u soll vendimi që kjo lëvizje shqiptare të merr emrin Lëvizja për Lirimin e Tokave Shqiptare, për shkak se emri i Ballit tanimë ishte kompromituar para syve të aleatëve si organizatë profashiste. Andaj, lëvizja me emër të ri do të duhetj t’i bashkonte të gjitha organizatat dhe rrymat antikomuniste dhe antijugosllave nën flamurin e Shqipërisë Etnike.