cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mënyra urdhërore e shqipes
Veta e dytë shumës
Në gjuhën shqipe, forma e vetës së dytë njëjës të urdhërores përdoret e përsëritur edhe për të shprehur një veprim të zgjatur, ose dy a më shumë veprime. Një përdorim i këtillë duhet të jetë një dukuri mjaft e vjetër në sintaksën e gjuhës popullore, duke qenë se del në mbarë shqipen. Për shembull: ...hiqej zvarrë ashtu ec, ec e kthe kokën pas; Ik e ik e rruga s’ka të sosur.
Veta e dytë shumës, për të gjitha zgjedhimet formohet me anë të mbaresës -ni, njësoj si sot dhe është homonimike me vetën e dytë shumës të së tashmes së dëftores, p.sh.: këqyrni, lypëni, mbathni, ṃbushni, ṇdreqni; delni, ṃbëlidhni, ṇçilni, ridhni, sillni, vidhni; itëni, lutëni; flitëni, ṇvritni; shitni; bani, dani, klani, ṃbani, adoroni, besoni, fabrikoni, levdoni, pushoni, sakrifikoni; përvini, përzini, vini, xini, zini; nga foljet supletive kemi: enì (20), epënì (3), epënī (2), epnì.
Disa folje e formojnë urdhëroren me mbaresën -i ose edhe me -i edhe me -ni. Mbaresa -i mbahet si më e vjetër se -ni. Këto folje janë: bdiri, biri (3), birimë (2), deli (2) (por edhe delni), mos nfali, meri (6), përshëndeti, shpiri, shtiri. Kryesisht mbaresa -i është ruajtur pas një teme me likuidet r, rr, l, ll.
Edhe foljet kam e jam e formojnë shumësin gjithashtu me anë të mbaresës -ni, por në dallim prej njëjësit, këtu zanorja e temës nuk është e gjatë: kini, ini. Bopp thotë “të dyja foljet-ndihmëse kanë në vetën e dytë shumës të urdhërores një ī të gjatë”.
Nga kjo del se veta e dytë njëjës e urdhërores nuk është formuar nga veta e dytë shumës e saj duke hequr mbaresën -ni, siç pohojnë disa studiues, njëlloj sikur nuk mund të themi se veta e dytë njëjës e dëftores është formuar nga veta e dytë shumës duke ia hequr mbaresën -më: bëj-më > bëj. Është e vërtetë se sot po t’ia heqim mbaresën -ni shumësit na mbetet njëjësi i urdhërores, por kjo nuk do të thotë se pikërisht kjo ka qenë rruga e formimit të urdhërores njëjës. Foljet me një temë në bashkëtingëllore janë formuar me mbaresën -ë, por kjo e fundit siç duket ka rënë me kalimin e kohës dhe kjo vërtetohet përmes dokumentimit te Buzuku: (ti) nxjerë, rjedhë, sjellë, zgiedh, të cilat përmbajnë diftongun -je- e jo zanoren -i-, siç do të pritej po të vinin prej trajtave nxirni, ridhni, sillni, zgidhni të shumësit.
Veta e dytë njëjës
Kur folja është në diatezën joveprore, atëherë pjesëza /u/ vendoset pas formës së vetës së dytë njëjës, dhe e njëjta ndërfutet ndërmjet temës së fjalës dhe mbaresës së vetës së dytë shumës, në rast se foljet nuk janë të paraprira nga ndonjë pjesëz e sidomos nga pjesëza mohuese mos. Te Budi edhe: Fort u ruoj, krahas ruoj-u. Mirëpo te autorët e vjetër të Veriut, forma joveprore e vetës së dytë shumës të mënyrës urdhërore del edhe me forma të sinkopuara, për shembull: te Buzuku: da-h-ī  (da-h-u-ni), ngri-h-ī (ngri-h-u-ni), tremb- ī (tremb-u-ni), etj. Gjithashtu edhe te Budi: ru-h-ī (ru-h-u-ni), nkthe-n-ī e pendo-n-ī (nkthe-h-u-ni e pendo-h-u-ni).
Edhe te arbëreshët e Italisë dëshmohen forma të tilla të sinkopuara për vetën e dytë shumës të mënyrës urdhërore dhe ndeshen edhe sot nëpër të folmet popullore mes shqiptarësh. Ato, pa dyshim, janë përftuar në ligjërimin e lirë e të shpejtë, që i ka dhënë shkas sinkopimit të formës së urdhërores.
Veta e dytë shumës
Veta e dytë shumës e urdhërores, në diatezën pësore, ashtu sikurse ajo e dëftores ka si mbaresë një ii të dyfishtë, të cilën Çabej, në çdo rast e ka transkribuar si ī të gjatë. P.sh. drekī, gjegjī (3), hiqī, kthiellī, ṃbëlidhī, ṇvishī (4), mos trembī (3), mos zemërkeqī (2), çuditī (2), lutī (15), banī (7). Foljet e zgjedhimit të tretë e formojnë të tashmen e dëftores në diatezën pësore duke e zgjeruar temën me një -n-, e cila vihet si tingull antihiatizues, meqë mbaresat e së tashmes nisin me zanore (-em, -esh, -et). Nga kjo temë plus mbaresa –ī formohet veta e dytë shumës e urdhërores: fermonī, forconī, gëzonī (10), glorionī, kallëzonī, konvertonī (2), kthenī (3), ṇgushullonī (7), pagëzonī. Disa folje me temë vokalike që nuk e kanë zgjeruar temën me -n-, midis temës dhe mbaresës marrin një -h- antihiatizuese: dahī (2), lahī, ṃbahī, dehī,  ṇgrihī (3), ruhī (5).
Veta e tretë
Nëse një folës, përmes pjesëmarrësve në komunikim, dëshiron të urdhërojë një ose disa persona, të cilët nuk marrin pjesë në bisedim, ai përdor trajtat e vetës së tretë të lidhores në njëjës dhe shumës, paraprirë ose jo nga pjesëza le, në kuptimin e urdhërores: le të marrë; le të dalë, le të shkruejë (shkruajë).
Në kuptim të urdhërores përdoren edhe trajtat e vetës së tretë dhe e dytë njëjës e shumës të së ardhmes do + lidhore, për të dhënë një urdhër, për të bërë një kërkesë ose udhëzim, nganjëherë më kategorikisht se sa vetë mënyra urdhërore: Do ta marrë atë, se ai qe kismeti i saj.
Për vetën e tretë njëjës e shumës, Gjon Buzuku përdor gjerësisht pjesëzën le me trajtën përkatëse të mënyrës lidhore, p.sh. le ta danë, le të grëshitetë, le të hinjë, le të jetë, le të ṇdiglonjënë, le të ṇdhezetë, le ta shpëtonjë, le të venë.
Dallimi nga dëftorja
Dallimi i trajtave të urdhërores nga trajtat gjegjëse të kohës së tashme të mënyrës dëftore është bërë qysh në periudhën parashkrimore të shqipes. Por është e pamundur të jepet një mendim i argumentuar si mund të kenë qenë të ndërtuara format e urdhërores në proto-shqipe. Megjithatë mund të thuhet se është dalluar nga format e dëftores me mjete të tjera gjuhësore, si intonacioni, shoqërimi i saj me një pjesëz mohimi të ndryshme nga ajo e dëftores, etj.
Pjesëzat mohuese të dëftores nuk mund të shkojnë me pjesëzat e urdhërores, krahaso në shqipen e dokumentuar: (ti) nuk hap, nuk shkon, nuk bie, etj. ~ mos hap!, mos shko!, mos bjer!, etj.
Ky kuptim i foljeve të urdhërores mund të jetë rrjedhojë e homonimisë gramatikore të formës së mënyrës urdhërore, që del në përgjithësi pa mbaresë, me vetën e tretë njëjës të së pakryerës, e cila në një periudhë më të hershme dilte pa mbaresë. Madje, edhe ndërrimet morfonologjike të temave në mënyrën urdhërore janë të njëjta me format e vetës së tretë njëjës të së pakryerës dëftore. Për shembull: piq, dil, etj. Kështu, në origjinë këto forma duhet të kenë qenë të së pakryerës, të cilat para disa shekujsh dilnin pa mbaresë, si rrjedhim përputheshin fonetikisht me formën e numrit njëjës të urdhërores. Kur format e së pakryerës u zgjeruan me mbaresa: dil-te, këto forma, që kishin natyrë frazeologjike, mbetën pa u zgjeruar, si rrjedhim u interpretuan si forma të mënyrës urdhërore, duke e ruajtur kuptimin kohor që ka e pakryera për të shprehur veprime të zgjatura ose të përsëritura.
Në përgjithësi, tema e mënyrës urdhërore përputhet me temën e vetës përkatëse në kohën e tashme të mënyrës dëftore: (dëft.) hap, ha ~ (urdh.) hap!, ha! Meqenëse foljet e mënyrës urdhërore dalin përgjithësisht pa mbaresa të veçanta, dallimi i saj nga mënyra dëftore bëhet me mjete të tjera, që kanë karakter intonativ, sintaksor e morfologjik.
Mjete të tilla janë:
Por jo të gjitha foljet përfaqësojnë të njëjtën temë me vetën përkatëse të mënyrës dëftore. Në këtë mënyrë, grupi i foljeve që e kanë zgjeruar temën e tyre në kohën e tashme me prapashtesën -as ~ -et (khs. thirrë ~ thërras, folë ~ flas), mënyrën urdhërore e formojnë prej temës së pazgjeruar (urdh. thirr, folë). Ky fakt dëshmon se forma e së tashmes me këto mbaresa është formuar më vonë se forma e mënyrës urdhërore, që mbështetet te forma e vjetër. Në mënyrën urdhërore, tema e pazgjeruar del edhe në grupin e foljeve që marrin mbaresat -s ~ -t në të tashmen, përkundrejt temës së pazgjeruar në pjesore e në të kryerën e thjeshtë, e cila shërben si temë edhe për mënyrën urdhërore (khs. ngas ~ nget ~ (urdh.) nga!, vras ~ vret ~ (urdh.) mos vra!), por krahas këtyre, është krijuar edhe një formë më e re, që mbështetet në temën e kohës së tashme të mënyrës dëftore (ngit!, vrit!).
Te “Doktrina e kërshtenë” e Budit, disa folje që në kohën e tashme të dëftores mbarojnë me -onj, në vetën e dytë njëjës të mënyrës urdhërore dalin jo me -o, por me -ee të dyfishtë ose të gjatë, pra pa bashkëtingëlloren -j- ndërmjet temës dhe mbaresës: ndëgjee, dërgee, vdee.
Kombinimi me trajtat e shkurtra
Foljet në mënyrën urdhërore, përveç mundësisë së kombinimit me pjesëza mohuese dhe me pjesëza të tjera, ato mund të kombinohen edhe me një ose me dy trajta të patheksuara përemërore. Ato, në shqipen e sotme, mund të vendosen para dhe pas foljes. Zakonisht vendosen pas formës së vetës së dytë njëjës të urdhërores, kurse te forma e vetës së dytë shumës, ndërfutet mes temës së foljes dhe mbaresës, sidomos format e patheksuara të vetës së tretë. Kështu, përderisa mund të thuhet Më shiko! krahas Shiko-më!, Më prit! krahas Prit-më! Rregullisht thuhet Shiko-e atë,! Shiko-i ata!; Prit-e atë!, Prit-i ata! Ngjashëm, përderisa thuhet zakonisht Më merrni edhe mua! krahas Merr-më-ni edhe mua! (më rrallë), përdoret më fort Merr-e-ni! krahas E merrni, Jep-u-ni! krahas U jepni!, por më fort I jepni! krahas Jep-i-ni! (më rrallë).
Vendosja e trajtave të patheksuara të vetës së tretë në pozitë enklitike pas foljes në vetën e dytë njëjës të mënyrën urdhërore duhet të ketë qenë e hershme në gjuhën shqipe, sepse edhe dëshmohet te shkrimet e autorëve të vjetër. Madje, te disa prej tyre, forma e patheksuar e rasës kallëzore në ndonjë rast del e shkrirë me zanoren e theksuar të temës foljore.
Raporti me urdhëroren e gjuhëve ballkanike
Morfologjia e urdhërores në gjuhët ballkanike tregon përputhje, por edhe ndryshime tipologjike. Për të gjitha gjuhët qendrore në arealin qendror të konvergjencës vlen se ekziston vetëm veta e dytë njëjës dhe shumës. Ndërtimi i njëjësit është mjaft i ndërlikuar dhe nuk mund të jepen rregulla të thjeshta as për formimin e tyre në një gjuhë konkrete, aq më pak për tërësinë e gjuhëve ballkanike. Ndryshe na del situata përsa i përket trajtës së shumësit: Në dy gjuhë standarde ballkanosllave (maqedonisht dhe bullgarisht) kemi rregullisht trajta të veçanta për dëftoren e për urdhëroren, p.sh.: peшaвaтe: peшaвaйтe /peшитe: peшeтe (në këtë rast ndryshime midis bullgarishtes dhe maqedonishtes ka vetëm në theks), kurse në shqipe, në dakorumanishte dhe në greqishte gjenden pothuajse gjithmonë të ngjashme trajtat e dëftores me ato të urdhërores, p.sh. këndoni: këndoni;cîntaṭi: cîntaṭi. Me më shumë rëndësi është se mbaresa e vetës së dytë shumës, në të gjitha gjuhët ballkanike është e njëjtë mes dëftores dhe urdhërores: -ni, -ṭ, -me, -τε.
Për vetën e parë shumës, një trajtë e veçantë mungon në greqishten e vjetër dhe në latinishte. Në këto gjuhë zëvendësohej me trajtën përkatëse të lidhores. Në gjuhët fqinje, por jashtë arealit qendror të konvergjencës, vetëm serbokroatishtja ka ruajtur trajta për vetën e parë shumës: pletémo: plètimo; pečémo: pècimo; pîšêmo: píšimo; nȍsîmo: nòsimo; dámo: dâjmo.
Edhe përsa i përket zhvillimit në gjuhën shqipe ka dëshmi për ekzistencën e trajtave të tjera të urdhërores: Problemet e radhitjes së pjesëzave sipas konceptit tipologjik mund të trajtohen vetëm duke marrë në shqyrtim trajtat e shkurtra të pronorëve në tërësi. Megjithatë mund të thuhet që me anën e rregullave që duhen dhënë atje, mund të nxirret përfundimi se në shqipen e Buzukut ka ekzistuar të paktën trajta e vetës së parë shumës dhe e vetës së tretë njëjës.
Sa i përket përdorimit të trajtave të shkurtra të përemrave, të cilat janë pjesë të "zinxhirit ballkanik”, mund të përmendet se vetëm shqipja ka konstrukte si: Arrestojeni menjëherë dhe dorëzojani gjyqit! ... Lereni muhabetin ... Lerini fjalët!
Në gjuhën shqipe mundësohet që mbaresa -ni të ndahet nga trajta foljore. Ndarja e këtij elementi të përbashkët të dëftores dhe të urdhërores fillin e ka nga tema e urdhërores. Kjo dukuri del në disa kategori:
Si në gjuhët fqinje edhe në shqipe mund të lidhen disa pasthirrma të tjera me mbaresën -ni, p.sh.shqip, me karakter gjysmëfoljeje na: nani; pasthirrmë e vërtetë: aman: amani: - Amani ore, më thërrisni!
Lista e personave islamikë
A
'Abd Allah ibn-Ibad - Abdul Karim Dschili - Abdul Qadir Gilani - Abdullah ibn Abbas - Abdullah ibn Mas'ud - Abd al-Qadir al-Dschilani - Abu Abdallah asch-Schi`i - Abu Bakr - Abû Dscha'far Muhammad Ibn Dscharîr Ibn Jazîd at-Tabari Abu Bakr al-Kalabadhi - Abu Hanifa - Abu Rakwa - Abu Said Uthman I. -  Abu Yahya - Abu Yusuf - Abu l-Abbas Muhammad I. - Abu Yazid al-Bistami - Uthman ibn Affan  - Abdul Qadir Gilani - Abdul Karim Dschili -  Abdur Rahman - Dschami - Abu Bakr al-Kalabadhi - Abu al-Kasim al-Kuschairi  -  Abu Hamid - Al-Ghazali - Al-Basasiri - Al-Buchari - Al-Mansur ibn an-Nasir - Abu Nasr as-Sarraj - Amadou Bamba - Ahmed al-Badawi - Ahmed Ghazali - Ahmed Rifai -  Ahmed Yesevi - 'A'isha - ʿĀʾischa bint Abī Bakr - Ainul Qudat Hamadhani -  Al-Afghānī - Al-Amidi - al-Halladsch - Al-Mawardi - Al-Muhtadi - Al-Mutazz - al-Sulami   - al-Sulami - al-Quschayri - Ali ibn Abi Talib -  Scherif Amrawi - An-Nasir ibn Alumnas - An-Numan - Khwaja Abdullah Ansari - Ibn Arabi - Asch-Schaybani - Ateshbaz i-Veli - Fariduddin Attar - Atatürk - Averroës - Avicenna
B
Reshat Bardhi
Bayazid Bistami
Muhammad Bahr al-Ulum
Amadou Bamba
Bektaş
Bilal al-Habaschi
Mohammed Bouyeri
C
Chadidscha bint Chuwailid
Sérénade Chafik
E
Schirin Ebadi
D
Dschami
Dschunaid
Dschalal ad-Din Rumi
F
Fariduddin Attar
Fatima Mohammed, vajza e profetit Mohammed
G
Ahmad Ghazali
Ali Duran Gülçiçek
H
Muhammad Baqir al-Hakim
Mansur al-Halladsch
Hammad ibn Buluggin
Ahmad ibn Hanbal
Hasan ibn 'Alī
Haschim
Ayaan Hirsi Ali
Haci Bektaş Veli
Hasan al-Askari
Hasan al-Basri
Hasan al-Banna
Hazrat Inayat Khan
I
Ibn Arabi - Ibn al-Farid - Ibn Hazm - Ibn Khaldun - Ibn Masarra - Ibn Rushd (Averroes) - Ibn Taimiyya - Ibn Tufail - Ibrahim - Ibrahim ibn Adham - Idries Shah
K
Kabir
L
Lex Hixon
I
Ibn Abi Umara
Ibn Kammuna
Ibn Ishaq
K
Metin Kaplan
Nuh Ha Mim Keller
Nadschmuddin Kubra
Kulthum ibn Hadam
L
Fereshta Ludin
M
Malik Ibn Anas
Abdullah ibn Mas'ud
Mercan Dede Ensemble
Merkez Efendi
Muawiya I. Muhammad
Muinuddin Chishti
Peter Murphy
Muslim ibn al-Haddschādsch
Mir Dard
Muhammad Nurbakhsh
Muhammad Ahmad
Muhammad ibn Idris al-Schafii
Muzaffer Ozak
N
Niyazi Misri - Seyyed Hossein Nasr - Javad Nurbakhsh - Pir Nureddin al-Dscherrahi - Nadschmuddin Daya Razi - Nadschmuddin Kubra - Said Nursi
O
Osama bin Laden
Muzaffer Ozak
Ahmet Özhan
P
Pir Nureddin al-Dscherrahi
Pir Umar Halveti
Pir Vilayat Inayat Khan
Q
Rābiʿa al-ʿAdawiyya al-Qaisiyya
Qushairi
Uwais al-Qarani
Qalandar Baba Aulija
R
Rabi'a al-Adawiyya
Alī Akbar Hāschemī Rafsandschānī
Said Ramadan
Nadschmuddin Daya Razi
Yahya ibn Mu'adh ar-Razi
Dschalal ad-Din Rumi
S
Muqtada as-Sadr - Sahnun ibn Sa'id - Said Nursi - Salmān al-Fārisī - Sayyid Qutb - Sayyid Ali Hamadhani - Ali as-Sistani - Suhrawardi - As-Sulami - Sultan al-Hakim Biamrillah
T
Muhammad Sayyid Tantawi
Ibn Tufail
U
Pir Umar Halveti
Usman dan Fodio
W
Amina Wadud
Y
Yahya II. al-Watiq
Yahya ibn al-Aziz
Ahmad Yasin
Yahya ibn Mu'adh ar-Razi
Yunus Emre
Z
Zainab
Abu Musab az-Zarqawi
Nasr Hamid Abu Zayd
Këshilli i dytë Vatikanor
Këshilli i dytë Vatikanor (Vaticanum II), ishte këshilli i dytë ekumenik i kishës katolike i cili u thirr nga Papa Gjoni XXIII në vitin 1962 dhe u mbyll nga Papa Pali VI në vitin 1965.
Çështjet që u parashtruan nga ky këshill ishin liria e besimit dhe dialogu i fuqishëm me besime të tjera.
Thirrja e këshillit
Mendimi i një këshilli te ri i njihet Gjonit XXIII-te. Ai kishte para menduar zhvillimin e një këshilli, i cili do te përshtaste kishën me kohet moderne. Këtë ai e përshkroi si "Aggiornamento" (përditësimi). Me 25 janar 1959 Papa u beri te njohur 17 kardinalëve synimin e tij te thirrjes se një këshilli për kishën mbarëbotërore, qëllimi i te cilit do te ishte "përtëritja", "qartësi me te madhe ne mendim" dhe, "përforcimin e lidhjes se bashkësisë". Kur Papa Gjoni XXIII u pyet se pse nevojitej ky këshill, ai u përgjigj duke hapur një dritare e duke thëne : "Un dua te hap krejtësisht dritaret e kishës me qellim qe ne te shohim jashtë dhe populli te mundet te shohi brenda." Ai ftoi kishat e tjera te krishtera te dërgonin vëzhgues ne këtë këshill. Kjo ftese u pranua nga te dyja kishat, protestante dhe ortodokse.
Lajmi i thirrjes se këshillit u prit ne mbare boten me vëmendje te madhe dhe madje me kënaqësi. Një pjese e mire e kardinalëve te kuries ishte kundër kësaj thirrjeje sepse i trembeshin një gërryerjeje te mësimit kishtar nëpërmjet përshtatjes se shpirtit mbizotërues te kohës.
Ecuria
4 kushtetuta :
9 dekrete :
3 shpallje :
Akatsuki
Organizata Akatsuki
Akatsuki (暁?, Lit. "Agimi", ose "agimit") është një organizatë kriminale e përbërë nga të nivelit të lartë ninja dhjetë që kanë të ikte nga fshati i tyre i origjinës. [30] Ky grup merr pak vëmendje gjatë pjesës së parë e serisë, vetëm duke u bërë kundërshtarët kryesorë në Pjesën II. Anëtarët Akatsuki janë karakterizuar nga kohë e tyre, rrobat e errët duke mbajtur reve të kuqe me një jakë të mjekër të lartë. Të gjithë kanë stemën fshatin e tyre të mëparshme, e cila është e gdhendur në pjatë mbrojtëse shirit dekorativ të tyre, kaloi-out me një zakon të vetme, duke shënuar ato si një ninja defecting. Çdo gjithashtu posedon një rrjet unik, i cili duket se për të simbolizuar një anëtarësim në organizatë. [31] Anëtarët janë partner së bashku në grupe prej dy, çdo ekip ngjitje së bashku si ata të kaloj nëpër botë Naruto. Pavarësisht nga ky partneritet, anëtarët kanë tendencë që të ketë një marrëdhënie të tendosura me kolegët e tyre, vetëm duke bashkëpunuar mjaftueshme për të përfunduar detyrat e tyre dhe duke treguar shqetësim të vogël, kur një anëtar tjetër është vrarë. [32] defekte Orochimaru nga organizata para fillimit të serisë, duke marrë unazë e tij me të, dhe kështu kurrë nuk i kalon Akatsuki nëntë anëtarë gjatë storyline aktuale. [30]
Akatsuki u themelua nga Yahiko e Amegakure dhe nga madara Uchiha, pasi ky i fundit u përjashtua nga qytetin e tij të Konohagakure. Edhe pse menduar fillimisht vetëm me lëvizjet e maskë madara-së, [33] Akatsuki përfundimisht filloi të marrë pjesë në vrasje dhe spiunazh. [30] Me fillimin e storyline aktual, ambiciet Akatsuki të rriten në planet e dominimin e botës. Për të shënuar këtë qëllim më dinamike, Akatsuki rrit aktivitetin e saj në të gjithë seri si ajo përpjekje për të kapur të nëntë kafshë të fuqishme përbaltur. Çdo anëtar është caktuar për të kapur një kafshë të veçantë ose të presë e saj aktuale, në të cilën pikë Akatsuki mbledh për nxjerrjen e bishës dhe vulë atë larg për planin e tyre të madh. [30] Si udhëheqës Akatsuki, Pain, shpjegon ai, pasi të gjitha kafshët kanë nëntë janë kapur Akatsuki do të jetë në gjendje për të shfrytëzuar fuqinë e tyre të madhe për të filluar luftëra botërore në kohën e lirë e tyre. Me qeveritë e botës në gjendje të merren me fuqinë e bishave ', Akatsuki do të shndërrohet në për shpëtimin, mësim në botë e kotë e luftimeve dhe duke i dhënë kontrollin e Akatsuki të plotë në këtë proces. [34]Qëllimi madara-së, megjithatë, është që të bashkojë të gjitha nëntë nga kafshët përbaltur në dhjetë-Tails kështu që ai mund të bëhet Jinchūriki e saj dhe për të krijuar një Tsukuyomi masiv në hënë, në mënyrë të robëroj botë. Si e kapitullit Naruto manga 419, Akatsuki ka kapur shtatë të përbaltur me kafshët Naruto vetëm dhe Killer Bee, Jinchuriki të dy kafshët e fundit përbaltur, e mbetur uncaptured. Megjithatë, madara synon të zbatojë planin e përdorimit të një pjesë të Tetë-Tails që Killer Bee përdorur si një karrem për të kapur dhe evitoj Gold Silver ringjallen dhe Vëllezërit, të cilët posedojnë chakra Nine Tails-'.
Itachi Uchiha
Itachi Uchiha (うち は イタチ Uchiha Itachi?) Është një ish-ninja të Konohagakure dhe partner i Kisame Hoshigaki. Edhe pse ka kaluar rininë e tij të hershme si ogur fëmijë i klanit Uchiha, Itachi është trajtuar si një horr për shumë e seri. Ai është portretizuar fillimisht si përgjegjës vetëm për vrasjen e klanit të tij dhe të gjithë familjen, duke mos kursyer vetëm vëllai i tij, Sasuke Uchiha, me shpjegim se ai ishte testimi aftësitë e tij. [35] Rreth kohën e vdekjes së tij rolin e tij të turpshëm është i minimizoi, jo vetëm që është ai i zbuluar të ketë pasur ndihmë nga madara Uchiha në vrasjen e fis, por ai e kryer masakra nën urdhërat e udhëheqjes Konoha's mënyrë për të parandaluar një grusht Uchiha d'état [36] Në anime japoneze, Seiyu Itachi's. është Ishikawa Hideo. Aktori i tij i parë zë në anime anglisht u Skip Stellrecht, i cili shprehu Itachi në episodet e 29 dhe 30, por në të gjitha paraqitjet e mëposhtme, ai ka qenë i shprehur nga Crispin Freeman.
Kisame Hoshikagi
Kisame Hoshigaki (干 柿 鬼 鲛 Hoshigaki Kisame?) Është një ish-ninja të Kirigakure dhe partneritet për të Itachi Uchiha, të paturit e një pamjen unike me lëkurë të zbehtë blu, një strukturë e gushë-si fytyrës, dhe dhëmbë të mprehtë trekëndëshi. Ndërsa shumica e partnerëve Akatsuki janë armiqësorë ndaj njëri-tjetrit, Kisame dhe Itachi të marrë së bashku në mënyrë të konsiderueshme dhe, Kisame ka si Itachi kërkon prej tij unquestioningly dhe gjithmonë duket jashtë për Itachi's mirëqenien. Ndërsa ai ishte ende besnik Kirigakure, Kisame ishte një nga shtatë Swordsmen e mjegull, një grup i ninja dhunshme që përdorin shpata veçanërisht i madh në betejë. shpatën e tij, Samehada (鲛 肌 "lëkurë peshkaqeni" në Shippuden?), është një armë që jetojnë mbuluar në shkallë që mund të thithin sasi të pallogaritur e chakra të kundërshtarit. Vetëm duke i lejuar ata që e sheh si të denjë të fitojnë atë, Samehada mund të ofrojnë përdoruesve me chakra që mban, duke siguruar atij një sasi e pafund e qëndrueshmëri. Gjatë betejës së tij me Killer Bee, Kisame tregon formë krejtësisht unsheathed Samehada-së, një broadsword me thumba të mprehta me një peshkaqen si gojë. Kisame vetë ka shuma masive të chakra, të krahasueshme me një kafshë e përbaltur, të mjaftueshme në mënyrë që një klon krijuar nga Akatsuki që mbajti vetëm 30% e fuqisë së tij përmbante një sasi të chakra të krahasueshme me Naruto kur duke përdorur chakra Nine Tails-'. [37 ]Nga fusing Samehada në atë, Kisame mund të marrë një formë më të peshkaqen-si që rrit aftësitë e tij. Në betejë, ai shpesh forma të ujit në format e peshkaqenë për kundërshtarët e dëmit, në gjendje të shpejt të prodhuar liqenin e tij për të përdorur në kohën e lirë e tij, nëse nuk ka ujë është i pranishëm. Pas hidhni Samehada kur ajo zgjodhi Killer Bee mbi të, Kisame është kokë nga Bee dhe Raikage. Më pas u zbulua se ishte vetëm një teknikë shapeshifting kryer nga Zetsu;. Kisame e vërtetë që ka fshehur brenda Samehada [38] Ai u përpoq të largohen nga Naruto, Killer Bee, Yamato, dhe mund Guy, duke qenë të zbuluar nga Naruto në jinchuriki e tij të ri formë, por u mund nga Guy dhe kapur. vetëvrasje Kisame kryer me thirrjen peshkaqenë dhe duke i lejuar ata të hanë atë, por jo para se të përdorni një prej tyre për të vjedhur mbrapa informacioni që ai kishte hartuar dhe dërguar atë në Akatsuki. Djalë, të cilët duket se kanë probleme të kujtohet Kisame edhe në luftimet e para, e pa atë si një kundërshtar të denjë dhe një shinobi vërtetë, duke premtuar për të nderuar emrin e tij. Seiyu e tij në anime japoneze është Tomoyuki Dan, dhe aktor anglisht zërin e tij është Kirk Thornton.
Deidara
Deidara (デイダラ?) Është një ish-ninja të Iwagakure. Ai ishte gjithashtu një terrorist-bombardues për-para Itachi Uchiha qira e detyroi atë të bashkuar Akatsuki. Megjithëse ai erdhi për të përqafuar të organizatës, Deidara mban një armiqësi kundër Itachi Uchiha dhe të gjithë të gjithë seri, pasi ai mendon se sytë e tyre Sharingan shohin poshtë në aftësitë e tij. [39] Me rastin e bashkimit me Akatsuki, ai është partnere me Sasori, të cilët Deidara trajton si e tij superior për shkak të ekspertizës së tij artistike. Sasori është zëvendësuar nga Tobi pas vdekjes së tij, dhe Deidara merr-master pozicion si Sasori kishte para tij. Megjithëse ai abuzimet Tobi, kur ai pengon atij, Deidara bëhet më shumë si një mësues për të Tobi, dhe miraton një kujdes të mirëfilltë për tij mirëqenien. [40] Secili prej duarve Deidara e kanë gojë në të atyre që, nga balta futur ose shumë i trashë minerale me chakra, të krijojë "skulptura" që janë në të vërtetë shpërthejnë me bomba që të ndryshme intensities. bomba Deidara të mund të marrë çfarëdo forme ai zgjedh, dhe nga koha e krijimit të tyre për të shpërthimit të tyre, ai mund gjallë dhe të kontrollit të tyre nga distanca. Ai është shumë besim në aftësinë e eksplozivëve të tij, dhe beson që ato të patejkalueshëm. [41]Sasuke Uchiha, vëllai i vogël Itachi-së, është në gjendje që të sistematikisht të anullojë bomba e tij në luftime, dhe kështu Deidara transformon veten në një bombë që jetojnë në një përpjekje për të vrarë Sasuke dhe për të provuar superioritetin e artit të tij, por dështon në përpjekje, fjalë për fjalë "do me një zhurmë ", si anëtarët e tjerë të tij Akatsuki vënë atë. [42] Pasi u ringjallen nga Kabuto, ai e merr atë në-breshkë ishull ku Naruto dhe Killer Bee janë duke u fshehur dhe pastaj të angazhohet Tsuchikage në luftime, por është e kujtoi kur Kabuto kap Yamato. Ai është dërguar më vonë përsëri për të luftuar së bashku me Sasori, por përpjekjet e kombinuara të Sai dhe Kankuro të çojë në humbjen e tyre si dhe të kapjes. [43] Seiyu e tij në anime japoneze është Katsuhiko Kawamoto. Në paraqitjen e tij në gur i gdhendur episod 135 e adaptimit angleze, ai është shprehur nga Kuinton Flynn, dhe në anime e Shippuden nga Roger Craig Smith.
Grupet
Grupet në Akatsuki caktoheshin me dy persona, që kanë për detyrë të shkatërrojnë diçka ose te marrin një e më shumë gjingjuriki :
Κατάλογος Χαρακτήρων Naruto List of Naruto characters A Naruto negatív szereplőinek listája Thế giới Naruto
81 p.e.s.
Mbi vitin 81 p.e.s..
Gur i Bardh
Guri i Bardh është një fshat në komunën Orosh në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Sistemi diellor
upright=1.5|thumb|Pamje e sistemit diellor. (Nga e djathta në të majtë:) [[Dielli, Mërkuri, Venera, Toka dhe Hëna, Marsi, Jupiteri, Saburni, Urani dhe Neptuni.]] upright=1.5|thumb|Planetët e radhitur sipas afërsisë (largësisë) së tyre nga Dielli. thumb|Sistemi diellor
Sistemi diellor është sistem i organizuar planetësh, të cilët rrotullohen rreth Diellit. Sistemi diellor është një sistem planetar i përbërë nga trupa qiellorë të ndryshëm që mbahen në orbita nga forca e gravitetit të yllit tonë, Diellit. Sistemi diellor është i përbërë nga tete planetë (dhe 166 hënat e tyre), nga tre planetë xhuxhë (Ceresi, Plutoni, Erisi dhe katër hënat e tyre), brezi i asteroideve dhe miliarda trupa të vegjël. Këtu bëjnë pjesë trupat e Rripit të Kuiperit, disa dhjetëra mijëra asteroidë, një numër i pacaktuar por me siguri shumë të madh kometash, meteoritësh, dhe pluhuri ndëryjor.
Abdulla Kapidani
Abdulla Kapidani entomolog dhe kryetar i klubit miqësor të boshnjakëve në Shqipëri. Autor i botimeve në vreshtarinë dhe mbrojtjen e bimëve
Sistemi diellor
Planetët e sistemit diellor sipas largësisë nga dielli janë: Mërkuri, Afërdita, Toka, Marsi, Jupiteri, Saturni, Urani, Neptuni. Prej këtyre tetë planetëve gjashtë prej tyre kanë satelitë natyrorë të emërtuar zakonisht "hëna" sipas emrit të Hënës së Tokës, dhe secili prej planetëve të jashtëm është i rrethuar nga rrathë planetarë prej pluhuri dhe grimcash të tjera. Të gjithë planetet, përveç Tokës, janë emëruar sipas perëndive dhe perëndeshave të mitologjisë greko - romake
Zbulimi dhe eksplorimi
Për një kohë të gjatë në histori, njerëzimi nuk e ka njohur ose kuptuar konceptin e Sistemit diellor. Shumica e njerëzve deri në mesjetën e vonë–Rilindje besonin se Toka ishte e palëvizshme në qendër të Gjithësisë dhe kategorikisht e ndryshme nga objektet hyjnore apo etere që lëviznin përmes qiellit. Edhe pse filozofi grek Aristarku i Samos kishte spekuluar në një riorganizim heliocentrik të kozmosit, Nikola Koperniku ishte i pari që zhvilloi një sistem heliocentrik matematikor parashikues. Në shekullin e 17-të, Galileo Galilei, Johannes Kepler dhe Isak Njutoni zhvilluan një kuptim të fizikës që çuan në pranimin gradual të idesë se Toka lëviz rreth Diellit dhe se planetet qeverisen nga të njëjtat ligje fizike që qeverisin Tokën. Shpikja e teleskopit solli zbulimin e planeteve dhe hënave të tjera. Përmirësimet të teleskopeve dhe përdorimi i anijeve pa pilot kanë mundësuar hetimin e fenomeneve gjeologjike, të tilla si malet, krateret, fenomenet meteorologjike sezonale, si retë, stuhitë e pluhurit dhe kapelet e akullit në planetët e tjerë.
Ndërtimi i sistemit diellor
Dielli është ylli në qëndër të sistemit diellor që prodhon dritë e nxehtësi (elmente të domosdoshme për jetën në tokë). Toka dhe trupat e tjere qiellore të sistemit diellor (duke përfshirë planetet, asteroidet, meteoritet, kometat dhe pluhurin kozmik) rrotullohen rreth diellit (revolucioni) dhe boshtit te vet (rrotacioni). Dielli përbën 99% të masës së sistemit diellor. Energjia diellore mbështet pothuaj të gjithë jetën në tokë nëpërmjet fotosintezës që nga shfaqja e organizmit të parë. Njerëzit e përdorin energjinë diellore për ndriçim, ngrohtësi, rritjen e të korrave dhe për shndërrimin e fuqisë diellore në energji elektrike. Nxehtësia e krijuar nga Dielli përcakton klimën (moti) dhe ndërrimin e stinëve në tokë, pra dielli është element i cili mundëson jetën dhe zhvillimin e saj normal në tokë.
Shenja astronomike e diellit është ☉.
Rreth 71% e masës së Diellit është hidrogjen, 27% është helium, dhe pjesa tjetër 2% përbëhet nga sasi të vogla elementesh të rënda. Mosha e Diellit është rreth 4.6 miliardë vjet dhe ai është pothuajse në gjysmën e ciklit të tij të zhvillimit gjatë të cilit ndodh proçesi kimik i shndërrimit të hidrogjenit në helium. Gati 5 milionë ton lëndë diellore kthehet në energji çdo sekondë brenda bërthamës së diellit, duke prodhuar neutrino dhe rrezatim diellor. Pas rreth 5 miliard vjetësh Dielli do të shndërrohet në fillim në një gjigand të kuq dhe pastaj në një xhuxh të bardhë, duke krijuar një mjegullnajë planetare.
Planetët dhe Toka
Planetët në Sistemin Diellor ndahen në dy kategori: planetë të ngurtë (Merkuri, Venera, Toka dhe Marsi) të cilët janë shkëmborë dhe planetët e gaztë (Jupiteri, Saturni, Urani dhe Neptuni) të cilët kanë përmasa më gjigande dhe kanë përbërje të gaztë.(psh helium, hidrogjen etj)
Satelitët natyrorë
Satelitët natyrorë janë trupa që rrotullohen rreth planetëve. Deri në vitin 1970 njiheshin vetëm 32 satelitë, sot numri i tyre është mbi 60. Hëna është sateliti natyror i Tokës. Ajo nuk ka atmosferë dhe nuk ka aktivitet gjeologjik. Në diskun e hënës dallohen dy tipa sipërfaqesh: zonat e ndricuara "kontinentet" që janë zona me kratere të madhësive e thellësive të ndryshme dhe zonat e errta, "detet" që janë zona të sheshta. Faqja e fshehur e hënës është eksploruar me sonda hapësinore.
Dy satelitët e vetëm të Marsit quhen Fobosi dhe Deimosi. Janë shumë të vegjël kanë forma të parregullta, gjendën shumë afër Marsit, nuk kanë atmosferë dhe asnjë aktivitet gjeologjik, kanë ngjyrë shumë të errët.
Urani ka 15 satelitë, ndër të cilët dallohet Titania, Oberon, Ariel, Umbriel dhe Miranda.
Ndër 8 satelitët e Neptunit dallohet Tritoni, Proteus dhe Nereid.
Modeli Heliocentrik
80 p.e.s.
Mbi vitin 80 p.e.s..
Sistemi diellor
Satelitët natyrorë
Është model astronomik, ku Toka dhe planetët e tjerë rrotulloheshin rreth diellit. Historikisht modeli heliocentric ka qenë në kundërshtim me modelin gjeocentrik, i cili e mendonte Tokën si qendër të sistemit tonë ku rrotulloheshin 7 planetë: Mërkuri, Venera,Marsi,Jupiteri,Saturni,Urani dhe Neptuni bashkë me Diellin dhe Hënën.
Largësia e Tokes nga Dielli llogaritet të jetë rreth 150.000.000km për shkak se gjatë verës Toka është më larg nga Dielli në një largësi prej 151.000.000km.Kjo pozit kur toka gjendet më larg nga Diëlli quhet PERIHEL.Gjatë dimrit Toka gjendet rreth 149.000.000km larg nga Dielli, kjo pozit e tokës quhet AFEL.Në Tokë dallojmë dy Ekuinokse: pranveror edhe vjeshtor.Dallojmë edhe dy Solistice, atë veror dhe dimëror.Rrezet e Diellit në Tokë arrijnë për 8 minuta e 18 sekonda duke marrë parasysh shpejtësinë e drites e cila përkufizohet si 300.000km/h. Largësia e Tokës nga Dielli bën që Toka të jetë i vetmi planet në sistemin tonë diellor në të cilin zhvillohet jeta
Hh Fatos Kryeziu - eshte nje aktor shqiptare nga Kosova i cili ka luajtur ne disa filma dhe seriale. Ai eshte i njohur nga seriali Kafeneja Jone
Fatos Kryeziu ka lindur më 4 Korrik 1981 në Prishtinë, Kosovë është aktor, këngëtar dhe humorist Shqiptar nga Kosova ka luajtur ne disa filma te njohur si Dossier K. dhe ne seriale televizive aktualisht është pjesë e Grupit humoristik TIGRAT qe nga viti 2011.
Shkolla Petro Nini Luarasi (Ersekë)
Shkolla e mesme e përgjithshme Petro Nini Luarasi ndodhet në qytetin e Ersekës në Rrethin e Kolonjës.
Kantoni Compiègne-Sud-Est
Kantoni Compiègne-Sud-Est (frëngjisht: Canton de Compiègne-Sud-Est) është një kanton në departamentin Oise, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Compiègne. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 16911 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Compiègne-Sud-Est aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Larrabetzu
Larrabetzu është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Greater Bilbao, të provincës Biscay, në Komunitetin e Baskisë. Larrabetzu ka 1917 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 21.39 km2.
Lidhje të jashtme
Larrabetzu
Vitet 300
Mbi vitet 300.
Bonafaci IV
Papa Bonafaci IV ( l. ?, Marsica,San Benedikti dei Marsi - v. 25 maj 615, Roma) ishte papa i 67 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 25 gusht 608 dhe deri më 8 maj 615. Paraardhës i tij ishte papa Bonafaci III, ndërsa pasardhësi papa Adeotati I.
Gurth Spaç
Gurth Spaçi është një fshat në komunën Orosh në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1846
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
79 p.e.s.
Mbi vitin 79 p.e.s..
6 Korrik
6 korriku është dita e 187-të e kalendarit gregorian (dita e 188-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 178 ditë.
Lindje
........ (Shqiptar)
Artemida Llanaj
Biografia
Artemida Llanaj lindi më 9 dhjetor të vitit 1992 ne vlore.Ka kryer studimet në Akademinë e Arteve ku është diplomuar në degën Aktrim në vitin 2016. Që studente ka marrë pjesë në shfaqje të ndryshme teatrale, kinematografi dhe show televiziv.
Referimet
Instagram
Kantoni Pertuis
Kantoni Pertuis (frëngjisht: Canton de Pertuis) është një kanton në departamentin Vaucluse, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Pertuis. Ka sipërfaqe 350.31km2 dhe popullsi 32492 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Pertuis aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Arta Bajrami
parapamje|Arta Bajrami Arta Bajrami lindi në Prishtinë më 9 Janar 1980. Është këngëtare shqiptare nga Kosova e zhanrit R&B. Ajo ishte këngëtarja e parë e cila futi stilin R&B për publikun shqiptar dhe një nga artistët R&B e parë në të gjithë rajonin e Ballkanit. Ajo ka fituar disa çmime në konkurse të ndryshme të muzikës shqiptare.
Jeta familjare
Arta u rrit në një familje ku muzika ishte e rëndësishme (babai Zejnullah Bajrami nga Podujeva një rapsod i njohur shqiptar). Në një familje prej katër anëtarësh, nëna e Artës është anëtari i vetëm pa një sfond muzikor profesional. Vëllai i vogël Artani, në biznes është i njohur si Don Arbas, është një kompozitor dhe producent i muzikës bashkëkohore shqiptare.
Vitet 310
Mbi vitet 310.
Kodër Spaç
Kodër Spaçi është një fshat në komunën Orosh në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Batimetria
Batimetria është shkenca e studimit të shtratit apo dyshemesë së trupave ujore si lumi, liqeni apo deti. Treguesi batimetrik më i përdorur në lundrim është thellësia.
Kaparieli
Kaparieli (haset edhe ne formen Kaparjeli) është fshat në jug të Shqipërisë në pjesën perëndimore të  aksit Tepelenë-Gjirokastër, shtrihet në  gjerësi gejografike 40° 8' 31" veri dhe gjatësi  19° 56' 44" lindje. Ka per kufij fqinjesore me Fterra dhe Zhulati Ky fshat është mbetet intersesant per emertimin e tij specifik.
Kulturë
Vatra e Kulturës në Kapariel zhvillon edhe tani veprimtari kulturore.
Vitet 320
Mbi vitet 320.
Kantoni Boulogne-Billancourt-Nord-Est
Kantoni Boulogne-Billancourt-Nord-Est (frëngjisht: Canton de Boulogne-Billancourt-Nord-Est) është një kanton në departamentin Hauts-de-Seine, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Boulogne-Billancourt. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 29392 banorë.
Lena, Asturias
Lena është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Caudal, të provincës Asturias, në Asturias. Lena ka 12766 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 315.51 km2.
Lidhje të jashtme
Lena
Horë Vranisht
thumb|djathtas|pamje nga zona
Horë Vranisht është fshat në Komunen Horë-Vranisht në Rrethin e Vlorës në jugperëndim të Shqipërisë.
Lgjin
Lgjini është një fshat në komunën Orosh në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Mehdi Bardhi
Mehdi Bardhi (Prizren, 14 shtator 1927 - Prishtinë, 3 prill 1994) ka qenë arsimtar, pedagog, albanolog, gjuhëtar dhe tekstolog shqiptar në Kosovë, në kohën e Jugosllavisë.
Jeta
Mësimet fillestare i kreu në Prizren dhe ato të mesme në Prishtinë. Pas një pune si mësues në periudhën e pasluftës, Bardhi i vijoi studimet për gjuhë dhe letërsi shqipe në Universitetin e Beogradit, ku u dallua si student i zgjuar dhe i zellshëm. Nga fundi i viteve ’50 ai i vazhdoi studimet pasuniversitare poashtu në Beograd, për të mbrojtur gradën shkencore Magjistër i shkencave filologjike me një temë mbi të folmen e Hasit.
Pas mbarimit të shkallës së tretë në Beograd, Bardhi kthehet me punë në Prishtinë, së pari në Shkollën e Lartë Pedagogjike, e pastaj si arsimtar në Degën e Gjuhës dhe të Letërsisë Shqipe të Fakultetit të Filozofisë, ku punoi deri në pension. Bardhi gjeneratave të tëra të Fakultetit Filozofik të Universitetit të Prishtinës u ka mbajtur ligjërata në lëndët fonetikë, morfologji, sintaksë, hyrje në gjuhësi, histori e gjuhës, leksikologji dhe tekste të vjetra.
Ishte njëri ndër tre punonjësit e parë shkencorë të Institutit Albanologjik të Prishtinës, mbylljen e të cilit e përjetoi rëndë, si një akt barbar e të shëmtuar të pushtuesve serbë. Ka qenë disa herë Kryetar i Degës së Gjuhës Shqipe, prodekan i Fakultetit të Filozofisë, një nga drejtuesit e Seminarit të Gjuhës Shqipe për të Huajt, bashkëpunëtor shumëvjeçar i Institutit Albanologjik, veprimtar i shquar në të gjitha hallkat e rrjetit arsimor të Kosovës.
Gjatë vitit akademik 1989/90 ishte lektor i gjuhës shqipe në Universitetin e Gjuhëve te Huaja të Pekinit, ku përpiloi librin e gramatikës së gjuhës shqipe për studentët kinezë.
78 p.e.s.
Mbi vitin 78 p.e.s..
Mehdi Bardhi
Jeta
Ka qenë anëtar i redaksive të disa revistave të “Përparimit”, të “Buletinit të SHLP të Prishtinës”, të “Buletinit të Fakultetit Filozofik” të “Gjurmimeve Albanologjike”, të “Studimeve Gjuhësore I - Dialektologji”, të “Studia humanistica”, të “Seminarit Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën shqiptare”.
Profesor Bardhi është autor e bashkautor i shtatëmbëdhjetë librave e i fjalorëve, i gjashtë broshurave, i më tepër se tridhjetë artikujve e studimeve shkencore, i shtatëmbëdhjetë përkthimeve të ndryshme, mbledhës korrekt i këngëve popullore, të cilat i ka publikuar në botimet e Institutit Albanologjik, autor e bashkautor i katërmbëdhjetë recensioneve të librave, të fjalorëve e të punimeve shkencore dhe i një vargu të gjatë të ligjëratave dhe të kumtesave, të mbajtura në manifestime shkencore të niveleve të ndryshme, në seminare, tryeza, etj.
Bartës i Urdhërit të Punës me Kurorë të Artë. Ka bërë një punë të vlefshme në përpilimin e Fjalorit serbokroatisht-shqip (1974) dhe të Fjalorit shqip-serbokroatisht (1981). Ana sasiore dhe ana cilësore e punës së tij në këta fjalorë ka një peshë të posaçme. Gjatë viteve të fundit punoi intensivisht si bashkautor i Fjalorit të fjalëve të huaja, botim i Institutit Albanologjik të Prishtinës.
Bardhi është çmuar si një pedagog i palodhshëm dhe si një mësimdhënës i zellshëm i institucioneve ku ka punuar. Gjithashtu është çmuar edhe nga ana e studentëve, për arsye se në punën e tij me ta ishte korrekt, i afërt dhe kurdoherë i gatshëm për t’u dalë në ndihmë gjatë studimeve. Studimet e tij për problemet aktuale por edhe të përhershme të gjuhësisë, si dhe artikujt e ndryshëm për çështje të arsimit, kanë një vlerë të veçantë. Kontributi më i madh i tij i përket fushës së gjuhës shqipe, e veçanërisht leksikografisë dhe ortografisë.
8 Korrik
8 korriku është dita e 189-të e kalendarit gregorian (dita e 190-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 176 ditë.
Enciklopedia e iso–polifonisë popullore shqiptare/Encyclopaedia of albanian folk iso-polyphony
Enciklopedia e iso – polifonisë popullore shqiptare/ Encyclopaedia of albanian folk iso - polyphony. Gjinia: Enciklopedi, muzikë. Autori: Vasil S. Tole. Shtëpia botuese: "Uegen". Viti i botimit 2007. Faqe 322. ISBN 978-99943-39-77-8
Pshqesh
Pshqeshi është një fshat në komunën Orosh në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Wiki
Wiki ose WikiWiki janë përmbledhje faqesh të Internetit, të cilat jo vetëm që mund të lexohen, por edhe mund të përpunohen apo të ndryshohen online. Emri i saj rrjedh nga fjala e gjuhës havaitjane "wikiwki" që do të thotë "shpejt". Ashtu si zakonisht edhe tek Hypertext-et, janë faqet e vetme të një wiki të ndërthurura me njera-tjetrën. Por faqet mund të shfaqen menjeherë në monitor. Perveç kësaj ka në rregull një funksion përpunimi, i cili hap një faqe të dhënash, në të cilën mund të përpunohet teksti i artkullit. Me ndryshimin e çdo faqeje nga çdokush mund të bëhet realizimi i një ideje të mëparshme te papërfunduar në internet.
Programi Wiki mund të përdoret edhe në rrjet lokal ose në kompjutër personal.
Paul A. Samuelson
thumb|right|Paul A. Samuelson Paul Samuelson ishte përfituesi i parë amerikan i Çmimit Nobel në ekonomi. Lindur në Indiana, ai e bëri punën e tij universitare në Universitetin e Çikagos dhe fituar një Ph. D. në Universitetin e Harvardit, ku ai studioi me Alvin Hansen. Ai dha mësim për disa dekada në M.I.T. Puna e parë Samuelson e mëdha ishte Parimet e analiza ekonomike (1947), një trajtim matematikore të teorisë ekonomike dhe parime. Më vonë ai ka dhënë një kontribut të gjerë në revista profesionale pothuajse në të gjitha fushat e teorisë ekonomike. Shpesh ai do të jetë i pari për të ofruar një provë matematike për një propozim kur ekonomistët më të tjera mund të kuptojnë vetëm intuitive. Në vitin 1948 ai botoi edicionin e parë të Ekonomisë, një nga tekstet e kolegjit më të suksesshëm dhe me ndikim të kohës sonë. Ajo sigurohet një trajtim jashtëzakonisht të plotë të ekonomisë dhe të parimeve mikroekonomike Keynesian dhe luajti një rol të rëndësishëm në edukimin e një brez i ekonomistëve. Pavarësisht nga roli Samuelson-së në sigurimin e Përpunimet matematikore për teorinë ekonomike, ai ka ruajtur gjithmonë një sjellje publike, mirëpritur mundësitë për të shkëmbyer pikëpamjet e tij. Ai ishte një këshilltar ekonomik të Presidentit John F. Kennedy dhe ka shkruar një kolonë popullore për Newsweek 1966-1981. Ai e ka favorizuar në përgjithësi një qasje ndërhyrëse në çështjet e politikës, sidomos kur ajo ka përfshirë përdorimin e sistemit të taksave për të varfërisë betejë, inflacioni luftuar, ose bilancit të buxhetit. Një nga ekonomistët më të respektuar në botë, Samuelson është përgjegjës për rishkrimin pjesë e konsiderueshme e teorisë ekonomike. Ai ka, në disa zona, rezultatet e arritura që renditet në mesin e Teorema klasik në ekonomi.
Miniature Pinscher
Miniature Pinscher (Zwergpinscher, Min Pin, Nano Pinscher) është një qen race të vogël të tipit Pinscher, zhvilluar në Gjermani. Mini Pin ishin race e parë për të gjuajtur kafshë të dëmshme, veçanërisht minjte. Mini Pinscher, si qen gjahu i referohet tipareve të sjelljes e race dhe Zwerg do të thotë Xhuxh. Mini Pin është i njohur edhe si "Mbreti i Lojës".
Pamja e jashtme
Palltoja e tij ishte shumë i trashë dhe qeni në përgjithësi ishte më pak i rafinuar. Pamja e qenit ishte e lëne pas dore dhe ai quhej qen pune dhe jo "Mbreti i Lojës". Pjesa më e madhe natyrore e pamjes shkoi me vitet e mbarështimit për një qen te rafinuar e të vogël siç shihet tani. Min Pini gjithashtu tenton të ketë këmbët shumë të gjata, dhe një trup të vogël, te cila t ndonjëherë mund të bëjnë të duken mjaft komik. Si rezultat i trupit fleksibël, ai është i shkathët, ata janë në gjendje të rehatohen në pothuajse çdo pozicion. Në ditët e sotme Miniature Pinscher ka një gëzof të shkurtër të zi me kaf dhe të kuqërremte.