cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manifesta Biennial 14
Projekti për Ballkanin Perëndimor
Manifesta dhe partnerët e saj angazhohen në aktivitetet e projektit që mbështeten dhe kultivohen nga audienca brenda dhe jashtë botës së artit, me synimin e përbashkët për të bashkë-krijuar një model të qëndrueshëm dhe demokratik për një institucion kulturor të përhershëm dhe inovativ të Ballkanit Perëndimor në Prishtinë.
Projekti Manifesta 14 për Ballkanin Perëndimor është bashkëfinancuar nga Bashkimi Evropian.
Aktivitetet
Grupi i Udhëzimeve dhe Ndërmjetësimit po krijon programe për çdo version të Manifestës, duke përdorur diskutime, hulumtim në terren, udhëzues dhe projekte pilote në shkolla të bashkuara me specialistë dhe marrëdhëniet e Prishtinës. OAZA, një projekt bibliotekës me bazë në zonën lokale, do të hapet në Middle for Story Practice në korrik 2022 me një program të ushtrimeve totale.
Projektet Kërkimore
Eksplorimi para dy vjetor është thelbësor për publikimin e Manifesta. Eksplorimi për Manifesta 14 në Prishtinë filloi në 2020 dhe përfshin takime, studime dhe bibliotekën Sylejmani. Grupi i Instruksionit dhe Ndërmjetësimit bëri Shkollën Intervenuese për të përgatitur të rinjtë për hapjen dyvjeçare. Projekti pret të zgjerohet dhe të tërheqë turma të ndryshme dhe të nxisë qasje të reja udhëzuese përmes punës së tyre eksploruese.
Programi i Edukimit dhe Ndërmjetësimit
Programi Shkollimi dhe Ndërmjetësimi i Manifesta-s është një fuqi themelore e bienales që krijon shoqata të rëndësishme me qytetin pritës dhe rrjetet e tij duke marrë provime dhe përvoja nga komunitetet urbane pritëse. Në Manifesta 14 Prishtina, programi mbështet trajnimin, ndërmjetësimin dhe zonën lokale, duke përfshirë Ndërmarrjen e Shkollave, Shkollën Ndërmjetësuese dhe Hapësirën Oaza. Secila prej këtyre ndërmarrjeve vjen nga një proces kërkimor afatgjatë, duke varej nga (ri)zbulimi i rrëfimeve dhe punimeve ekzistuese, duke qenë i ndërgjegjshëm ndaj kërkesave kulturore dhe dallimit të hapësirave dhe metodave të kolektivitetit.
Programi i Ndërmjetësimit
Ky program ndërhyrjeje shoqërore dhe artizanale ka synimin të adresojë dhe përshtatojë aktin e ndërhyrjes në mjedisin e Kosovës brenda kornizës së Manifestës 14. Fillimi i programit fillon në shkurt 2022 me takimet mësimore të shkollës së Intervenimit dhe synon të krijohet hapësirë për diskutim midis programit të bienales dhe komunitetit lokal. Ky program ndërhyrjeje heton praktikat ekzistuese dhe trajnimi në fushën e ndërhyrjes sociale, duke përfshirë një grup të ndryshëm specialistësh.
Programi i Biennales
Manifesta 14 Prishtina është e hapur për 100 ditë, duke filluar nga mesi i këtij viti!
Në 25 mjedise të ndryshme famëkeqe - nga Kalaja e Rinisë dhe Sporteve te Hamani i Pashoq - Manifesta 14 po pushton Prishtinën me ndërmjetësime kreative dhe metropolitane!
Programi dyvjeçar do të nxjerrë në pah veriun e 100 anëtarëve nga më shumë se 30 kombe, të cilët do të prezantojnë prezantime, raste, ekspozita dhe ndërmjetësime haptas nëpër Prishtinë! Për t'ju drejtuar gjatë rrugës, do të ketë Vizita të Ndërmjetësuara që hetojnë tema dhe zona të ndryshme rreth qytetit.
Si një komponent i bienales sonë, ne gjithashtu kemi një program të gjerë provincial dhe programin e shkollave dhe mësimdhënies.
Për t'i drejtuar njësoj mysafirët e lagjes dhe atyre globale, do të ketë parqe nëpër Prishtinë për të vizituar secilën nga ndërmjetësimet si dhe Vizitat e Ndërmjetësuara të koordinuara nga grupi i Shkollimit dhe Ndërhyrjes. Një pjesë e domosdoshme e bienales, pesë Vizitat e Ndërmjetësuara i nxisin mysafirët të gjejnë më shumë për Prishtinën, duke zbuluar tregimet e skenave ku ndodh çdo ndërmjetësim, ndërsa bëjnë një shkëmbim për këtë situatë specifike; një metodë për të parë Prishtinën, dhe ndërmjetësimet, edhe një herë.
Ne do të raportojmë ndërmjetësimet tona metropolitane dhe imagjinative gjatë muajit në vijim. Na ndiqni përmes argëtimit të bazuar në ueb dhe regjistrohuni në buletinin tonë për të dëgjuar për lajmet dhe përditësimet tona më të fundit!
Rrugët që marrim, historitë që ndajmë!
Duke shëtitur nëpër rrugët e vogla të Prishtinës, njeriu ndjen se gjithçka rrotullohet rreth jetës së tij shoqërore. Bistrotët, tregu i vjetër dhe dizajni i larmishëm zbulojnë shtresat e qytetit. Manifesta 14 Prishtina thirret për të hulumtuar metoda të reja të rrëfimit dhe rikuperimit të hapësirës publike në këtë qytet. Ne kemi bërë pesë vizita të dallueshme që lidhin narrativat, kujtimet dhe rrëfimet e Prishtinës. Vizitat e ndërhyra janë falas për tufa nga Ballkani Perëndimor, por mysafirët nga mbarë bota paguajnë një tarifë prej 50 eurosh. Vizitat e ndërmjetësuara duhet të rezervohen 7 ditë përpara kohe. Ju ftojmë të bashkoheni në takimet tona për të ndryshuar përvojën tuaj normale dhe imagjinuar hapësirën publike të Prishtinës.
Skema e Madhe e Gjërave (Vertikale).
Në thelbin e qytetit ndodhet Fabulous Inn Prishtina. E vendosur në sheshin Zahir Pajaziti, një pikë grumbullimi për mbledhje, pengesa dhe festime, Strehimi Excellent Prishtina ka 350 dhoma të madhësive të ndryshme. Të gjithë në Prishtinë mund t'ju rrëfejnë diçka si një histori e lidhur me Bujtinë Stupendous dhe situatat që ndryshojnë jetën që ata kanë hasur atje. Punuar diku në rangun e viteve 1974 dhe 1978, sot dizajni i tij mban pak nga ato kujtime. Pas betejës së Kosovës, me vërshimin e privatizimit shtetëror në Kosovë, Fantastic Lodging hasi në një shkatërrim dinamik nga ditët e saj të shkëlqimit me pesë yje. Sot, përralla e Fabulous Inn mbetet sfiduese për ta përmbledhur në një fjali, ajo është aktualisht shtëpia e organizatave të ndryshme, nga një qendër ushtrimesh te një shërbim udhëtimi në një klub.
Rezistencat që mbajmë, historitë ende të pathëna
Si një nga hapësirat më të mëdha publike në Prishtinë - një pozitë e mbledhjes dhe pengimit, terreni i Kolegjit u shtrua diku në rangun e viteve 1969 dhe 1970 si pjesë përbërëse e Kolegjit të Prishtinës. Arsyeja e trajnimit dhe fuqizimit, terreni merr një rol të rëndësishëm në zhvillimin dhe mbajtjen e rrjeteve të ndryshme në Kosovë. Është një vend për biseda politike dhe studimore, për të jetuar dhe për të pushuar duke u çliruar nëpër hapësirat e gjera të gjelbra në mes. Kjo vizitë hulumton lloje të ndryshme të opozitës brenda hapësirës së hapur, duke kryqëzuar mendimet nëpër sallë me mjedisin politik të Kosovës.
Vizita do të kalojë në dy skena domethënëse të Manifesta 14, strukturës së famshme të Bibliotekës Publike të Kosovës, e punuar nga Andrija Mutnjakoviq me një psikikë për të përzier personalitetin e faktorëve të mjedisit krahinor me avancimin, dhe Ekspozitës Publike, organizimit superior të kultura vizuale dhe mjeshtëria bashkëkohore në Kosovë. Në këtë vizitë, terrenet nëpërmjet ndërmjetësimeve krijuese të Manifesta 14 i gjejmë të lidhura me kronikat joinstitucionale, rrjetet diasporike dhe zhvillimet opozitare që ndodhin pranë Stafit të Arsyetimit dhe Shprehjes Njerëzore.
Nëpër sallat e ëndrrave tona të përbashkëta
Vizita në Prishtinë synon të kuptojë historinë dhe ndryshimet e qytetit. Nëpërmjet ndërmjetësimit imagjinativ, biologjik dhe metropolitane, vizita përshkon kthesat dhe ndryshimet e qytetit. Vizita fillon në Kalanë e Rinisë dhe Sporteve, e ndërtuar në vitin 1977. Pastaj, vizita kalon nëpër shtypshkronjën e mëparshme "Rilindje" dhe në Sallën e Gjelbër, ndërsa vazhdon në Uzinën e Bllokut, e ndërtuar me blloqe për të ndërtuar Prishtinën, tashmë shndërruar në një komunitet mësimor Eko-metropolitan.
Për ato hapësira ne vazhdojmë të mbajmë
Kosova dëshiron të modernizojë hapësirën publike në mënyrë strategjike dhe autoritative për të ndryshuar hapësirën metropolitane të qytetit. Hapësira publike e Prishtinës ka ndryshuar në mënyra të çuditshme dhe ka humbur përdorimin e saj unik pas privatizimit. Manifesta 14 Prishtina do të rifillojë një pjesë të këtyre hapësirave për të krijuar kushte të reja për shoqërinë e përgjithshme.
Në kontakt me të kaluarën, në spekulime me të Ardhmen tonë
“Shkatërroni të vjetrën, ndërtoni të renë” fjalët që banorët e Kosovës i dëgjuan shpesh nga njerëzit dhe edukatorët e tyre për hir të modernizimit dhe përmirësimit metropolitan gjatë gjithë pjesës së dytë të njëzetëqindvjeçarit. Nëpërmjet këtij orari, një trup qiellor periudhash dhe zonash bashkohen përmes detyrave krijuese dhe metropolitane të Manifesta 14 Prishtina.
Kjo vizitë përshkon qytetin e vjetër të Prishtinës në të cilin ndjehen ndryshimet metropolitane të cilat nuk e kanë vendin me një periudhë. Fillojmë në qendrën Historike të Kosovës, e cila e humbi asortimentin e saj gjatë konfliktit dhe nuk e mori më. Më pas vazhdojmë te sheshi Adem Jashari, i quajtur Pikë referimi i Vëllazërisë dhe Solidaritetit. Prej asaj pike, vizita kalon përmes Tregut të Vjetër në ndërmjetësimet imagjinative në Hamamin e Pashoq dhe në Qendrën Historike Etnologjike, dy nga dy strukturat e periudhës osmane që qëndrojnë në Prishtinë. Një rrugë e vogël mes tyre do t'ju çojë në Establishment 17, një hapësirë ​​dinamike e aktivizmit social në qytet. Përmes kësaj vizite shihni hapësirat e ndryshme publike të Prishtinës -, si takohen e vjetra dhe e reja.
Vendet e organizimit
parapamje|195x195px|2 Korriku Street
2 Korriku Street
E pozicionuar ndërmjet një korridori të frekuentuar të barit dhe bulevardit qendror Nënë Tereza, rruga 2 Korriku është një hapësirë ​​e rëndësishme sociale në Prishtinë. Rruga njihet në vend si 'Kafet e Rakisë', ose kafenetë e Rakias.
Rruga 2 Korriku është vendi i një ndërhyrjeje të konceptuar nga byroja arkitekturore CRA-Carlo Ratti Associati si pjesë e Manifesta 14 Urban Vision në Prishtinë. Ish-parkimet e Ministrisë së Kulturës, Rinisë dhe Sportit janë kthyer në një hapësirë ​​të re publike, e theksuar me bojë të verdhë. Komuna e Prishtinës dhe Ministria e mbështetën Manifesta 14 me këtë ndërhyrje, e cila teston një metodologji të re për urbanizëm pjesëmarrës duke prodhuar shembuj të përkohshëm të rigjenerimit në qendër të kryeqytetit të Kosovës.
Adem Jashari Square
parapamje|188x188px I vendosur në një nga pjesët më të frekuentuara të qytetit, Sheshi Adem Jashari është një vendtakim popullor për qytetarët e Prishtinës. Me emrin e Adem Jasharit, Komandantit të famshëm të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, sheshi pret monumentin e Vëllazërisë. Është një hapësirë ​​shumë e dashur për kohën e lirë, ku familjet me shumë breza mblidhen për t'u çlodhur dhe miqtë e vegjël e të vjetër lidhen, shkëmbejnë dhe ndërveprojnë.
Brick Factory
parapamje Ish Fabrika e Tullave është një strukturë e madhe dhe imponuese në skaj të qendrës së qytetit, e dallueshme për fasadën e saj me tulla të kuqe të ndezur dhe dritaret e larta drejtkëndore. Konsiderohet si vendi më i rëndësishëm post-industrial i Prishtinës.
E ndërtuar në vitin 1947, Fabrika e Tullave ishte një pjesë qendrore e infrastrukturës së Kosovës. E pozicionuar me qasje të lehtë në të gjitha zonat e Kosovës, fabrika përpunonte argjilën dhe lëndët e tjera të para për të prodhuar tullat që ndërtuan shumë ndërtesa në Prishtinë.
Pas ndërprerjes së saj si fabrikë, objekti iu la menaxhimit të Agjencisë Kosovare të Privatizimit Në një veprim të paprecedentë, Qyteti i Prishtinës e bleu objektin me synimin për t'ia kthyer publikut si një hapësirë ​​e re për qytetin. Për Manifesta 14 Prishtina, Fabrika e Tullave do të kalojë nga një zonë industriale e pashfrytëzuar në një Qendër Mësimore Eko Urbane që do të gjallërojë skenën kulturore në zonën përreth.
Çelësa Punues / Key Service
parapamje E vendosur në një rrugë anësore me gjethe të mbushura me restorante dhe biznese të vogla, Shërbimi Çelësa Punues / Çelës u shërben banorëve të Prishtinës në një dyqan me ndriçim të ndezur, në nivelin e bodrumit, me sinjalistikë të verdhë dhe të zezë që bien në sy. Përveç prerjes së çelësave, dyqani ofron edhe shërbime fotokopjimi dhe shet brava dhe pajisje të tjera sigurie për shtëpinë. Biznesi i vogël i specializuar ka një fluks të qëndrueshëm klientësh gjatë gjithë ditës, të cilët priten nga zogjtë e pronarëve të dyqanit, të cilët i kalojnë ditët duke cicëruar në një strehë druri pranë derës së përparme.
Centre for Narrative Practice
parapamje Ish-Biblioteka Hivzi Sylejmani u shndërrua në Qendër për Praktikë Narrative, vend qendror i programit artistik dhe shtëpia e Oazës, hapësirë ​​për Programin Edukativ të Manifesta 14 Prishtinë. Ndërtesa, e projektuar në stilin austro-hungarez, është ndërtuar në vitet 1930 si një rezidencë private. E vendosur në një rrugë të qetë pranë qendrës së qytetit të zhurmshëm, ajo është e rrethuar nga një kopsht i qetë.
Në vitet 1940, ajo u shndërrua në një bibliotekë komunale, duke u bërë shpejt një pjesë e pazëvendësueshme e strukturës shoqërore të Prishtinës, duke nxitur dashurinë për librin tek anëtarët e të gjitha moshave. Hapësira shërbeu si një hapësirë ​​jetike për shkëmbimin ndërkulturor - duke u shndërruar në një dhomë kuazi-ndenjeje komunale për lagjen.
Gjatë dekadave, identiteti i institucionit evoluoi, pasi titulli, koleksioni dhe programi i tij ndryshuan në përputhje me dinamikën sociopolitike. Si pjesë e hulumtimit para-bienal të Ekipit të Edukimit dhe Ndërmjetësimit të Manifesta 14, ata porositën kërkime në Kujtesën Kolektive të Bibliotekës Hivzi Sylejmani, duke kulmuar me një hulumtim. Në fillim të Manifesta 14 Prishtinë, në ambientet e tij hapet Qendra për Praktikë Narrative, një institucion i ri i përhershëm ndërdisiplinor.
Muzeu Etnologjik
parapamje|198x198px Si një nga objektet e fundit të mbetura në Çarshinë e Vjetër të Prishtinës, Muzeu Etnologjik është një ndërtesë e pasur me histori dhe kulturë. Një ndërtesë e stilit otoman prej guri dhe druri, ajo ishte shtëpia e familjes Gjinolli për shumë vite përpara se të bëhej muze.
Para vitit 1990, ndërtesa ka shërbyer si muze i natyrës; pas vitit 2003 është mbushur me objekte të përditshme të periudhës osmane në Kosovë. Tani, Muzeu Etnologjik ekspozon kostume historike, tradicionale të veshura në Kosovë. E vendosur në kompleksin Emin Gjiku, është monument i mbrojtur nga shteti i Kosovës që nga viti 2016.
Muzeu Etnologjik paraqet jo vetëm vlera të gjera kulturore, por edhe përfaqësim të detajuar të mënyrës se si jetonin familjet, veshjet që mbanin, armatimin dhe artefaktet, të cilat pasurojnë vizionin se si kanë jetuar kosovarët në shekujt e kaluar. Secila prej dhomave tregon historinë rutinë, prozaike të një familjeje normale. Të stiluara me qilima tradicionale dhe objekte rudimentare, ekspozitat reflektojnë mbi shkathtësinë e shoqërisë kosovare.
Foundation 17 – Gallery Space
parapamje Galeria17 është një galeri arti në Prishtinë, Kosovë. Pjesë e programit të Fondacionit 17, Galeria 17 u krijua në bazë të nevojës për gjithëpërfshirje, eksperimentim dhe hapësira të reja në skenën artistike të Prishtinës.
Fondacioni 17 luan një rol të rëndësishëm në Prishtinë, i hapur në nëntor 2021, Fondacioni 17 transformoi një ish-punëtori automekanike në një galeri arti dhe hapësirë ​​ekspozite, Galeria 17, që i shërben lagjes, qytetit dhe komunitetit artistik në përgjithësi.
Me fokus në çështjet sociale, artistë dhe kuratorë janë të ftuar të eksperimentojnë me konceptet, idetë dhe hapësirën në galeri. Ekspozitat zhvillohen për të qenë të guximshme, për të krijuar dialog dhe për të nxitur debatin publik. Fondacioni 17 po ashtu vazhdimisht po dokumenton dhe (ri)krijon referencat që mungojnë në Kosovë përmes një procesi të arkivimit dhe edukimit në dialog me komunitetin.
Gërmia Department Store
E dizenjuar nga arkitektja Lilijana Raševski, Supermarket Gërmia u hap në vitin 1972, duke u bërë qendra e parë tregtare e këtij lloji në Prishtinë dhe një nga projektet e pakta arkitekturore në qytetin e Prishtinës të projektuar nga një grua. E vendosur pranë bulevardit për këmbësorët Nënë Tereza, ndërtesa ka një rëndësi të madhe për trashëgiminë arkitekturore të vendit, pasi është një nga ndërtesat e para moderne në Kosovë. Hapja e dyqanit shkaktoi një ndryshim të madh në mënyrën se si u bë tregtia në vend.
Nurie Zekaj
Nurie Zekaj u lind më 11 mars 1967 në fshatin Raushiq. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa, të mesmen në Gjimnazin “11 Maji“ (drejtimin e pedagogjisë) në Pejë. Nurija ishte sdudente e vitit të tretë në Degen e Pedagogjisë në Fakultetn Filozofik të Prishtinës ku humbi jetën tragjikisht me 23 prill 1990. Më 23 prill të vitit 1990 në një komplot të përgatitur nga shërbimet sekrete të shtetit të atëhershëm Jugosllav, në një aksident të orkestruar nga UDB-ja jugosllave, humbi jetën veprimtarja e shquar e çështjes kombëtare, Nurije Zekaj. Nurije Zekaj është femra e parë e cila u bie në mend shqiptarëve sapo të kujtohet Lëvzja për Pajtimin e Gjaqeve. Në atë botë Nurija edhe pse ishte vetëm 23 vjeçare, ishte në ballë të këtij aksioni bashkë me Anton Çetën dhe këto dy figura të shquara, njihen si simbolet e lëvizjes për pajtimin shqiptar.
Manifesta Biennial 14
Gërmia Department Store
Pas Luftës së Kosovës, menaxhmenti i mallrave ishte i pasigurt. Përgjegjësia për mirëmbajtjen e saj i është transferuar Agjencisë Kosovare të Privatizimit, e cila përkohësisht ia ka dhënë objektin me qira Administratës Tatimore të Kosovës. Funksioni i tij aktual burokratik është në kundërshtim me qëllimet e tij origjinale si një vend për të shfletuar modat dhe mallrat më të fundit. Supermarkete të ngjashme u ndërtuan në të gjithë Jugosllavinë, duke e lidhur Gërminë me zhvillimin e tregtisë transaksionale në të gjithë rajonin.
Grand Hotel Prishtina
parapamje Manifesta 14 Prishtina fillon në Hotel Grand. Ende një vend madhështor, ai është i rrënuar, kryesisht i papërdorur dhe i varur nën peshën e simbolizmit të tij: të rënies së ëndrrës jugosllave për një markë botërore të socializmit; të praktikave të represionit, përjashtimit dhe dhunës që dihet se janë orkestruar nga brenda mureve të saj gjatë viteve 1990; të privatizimit të pronës publike dhe stanjacionit të saj, neglizhencës së infrastrukturës arkitekturore dhe pyetjes se çfarë mund të vijë më pas.
Nurie Zekaj
Kujtojmë se në vitin 2012 Presidentja, Atifeten Jahjaga, pati dekoruar 30 personalitete në mesin e tyre edhe Nurije Zekaj, e cila mori dekoratën MEDALJA E PAQES DHE PAJTIMIT “ANTON ÇETTA” për kontributin e dhënë për paqen dhe pajtimin midis njerëzve.
Arthémonay
Arthémonay është një komunë në Francë. Arthémonay bën pjesë në departamentin Drôme të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 526 banorë dhe sipërfaqe 5.7 km².
Barkushe
Nëse mendoni se ka ndodhur një gabim dhe filtrimi automatik ka keqfunksionuar me redaktimin tuaj, ju lutemi, diskutoni te Zyra e Ankesave. Sigurohuni të vendosni tekstin që përmbante redaktimi juaj apo veprimin që bëtë dhe mesazhin që morët.
Novosella (Lebanë)
Novosellë (serbisht: Ново Село/Novo Selo) është fshat në komunën e Lebanës, Serbi.
Manifesta Biennial 14
Grand Hotel Prishtina
Këtu, në këtë sit po aq tërheqës dhe të kontestuar, Manifesta 14 Prishtina po nis një hetim shoqërues për një nga pyetjet kyçe të bienales: Çfarë roli luajnë artet dhe mendimi i artit në tregimin e historive ndryshe, në nxjerrjen në pah të imagjinatës dhe angazhimit politik? në zbatimin e shërimit, riparimit dhe transformimit?
Hoteli është mikpritës i The Grand Scheme of Things, një ekspozitë tematike dhe ndërhyrje të shumta artistike. Vizitorët ftohen të eksplorojnë korridoret, dhomat dhe historinë e saj duke reflektuar mbi historitë e tranzicionit, migrimit, ujit dhe kapitalit, dashurisë, ekologjisë dhe spekulimeve: temat që lidhin shqetësimet e njerëzve në Kosovë me ato të njerëzve në mbarë botën – dhe në të vërtetë ato të planetit në përgjithësi.
Me një fokus të fortë në veprat e arteve pamore, poezinë, muzikën dhe mendimin, hoteli përfshin gjithashtu hapësira aktive, si studio të hapura dhe punëtori, si dhe vende të këndshme, si kafene, sallone dhe tarraca që ofrojnë pamje panoramike të qytetit. Gjatë gjithë bienales, një pjesë e dhomave të hotelit janë në dispozicion për akomodim.
Historia e Hotelit Grand
I vendosur në zemër të qytetit, Grand Hotel Prishtina spikat në horizontin e Prishtinës. Ndërtesa ikonë e mermerit u ndërtua midis viteve 1974-1978 nga arkitektët Bashkim Fehmiu, Dragan Kovaçeviq dhe Misha Jevremović. Një ndërtesë e madhe (rreth 32.000 m2), hoteli ka 350+ dhoma të madhësive të ndryshme të shpërndara në 13 kate.
Duke u shfaqur dukshëm në ndërgjegjen publike, hoteli ka pritur shumë figura të njohura nga politika ndërkombëtare dhe sektori i argëtimit ndër vite. Duke mishëruar historinë e re të Kosovës, Grand Hotel Prishtina ka përjetuar ndryshime politike, sociale dhe kulturore, kujtimi i të cilave është thurur në sallat e tij të shenjta.
Në ditët e tij të lavdisë, ‘Hotel Grand’ konsiderohej si një nga hotelet më të mirë në rajon dhe shfaqte me krenari pesë yje pranë emrit të tij. Tani, historia e Grand Hotel Prishtina mbetet e vështirë për t'u përmbledhur në një fjali. Ajo u privatizua pas luftës dhe tani është shtëpia e bizneseve të shumta, nga një palestër në një agjenci udhëtimesh në një klub nate. Në Grand Hotel Prishtina ka ende shumë vizitorë dhe dhoma për qira, edhe pse vetëm 1% e dhomave janë të zëna me mysafirë të hotelit.
Green Corridor
Fillimisht e hapur në vitin 1936, hekurudha Prishtinë-Beograd ka qenë jashtë përdorimit për më shumë se dy dekada dhe ka rënë në gjendje të keqe. Rruga hekurudhore shihet shpesh si një simbol i eksodit të vitit 1999, kur qindra mijëra njerëz nga Kosova u larguan nga vendi për t'i shpëtuar luftës.
Komuniteti do të përfshihet në mbjelljen, projektimin dhe mirëmbajtjen e këtij korridori nën udhëheqjen e CRA-Carlo Ratti Associati dhe koordinimin e UN Habitat-it dhe Qytetit të Prishtinës.
Hertica School House
parapamje Shtëpia e Shkollës Hertica u bë vend i rezistencës paqësore në vitin 1990 kur filloi të presë qindra nxënës dhe mësues të tyre.
Duke filluar nga vitet 1990, nxënësit e shkollave të mesme dhe të universiteteve shqiptare të Kosovës nuk u lejuan të hyjnë në objektet arsimore. Alternativa, e cila i lejonte të rinjtë të vazhdonin shkollimin, ishte përdorimi i shtëpive dhe banesave private që u shndërruan në hapësira arsimore. Shqiptarët etnikë krijuan dhe mbajtën një sistem arsimor paralel pa objekte, libra apo edhe pajisje shkollore të përshtatshme gjatë viteve 1990.
Ibër River
Një lumë përshkon Mitrovicën, një qytet në veri të Kosovës që Petrit Abazi, një kurator i lindur dhe i rritur atje, i referohet si "lidhja më e dobët në zinxhirin delikat që stabilizon rajonin", për historinë e tij të dhunshme të tensioneve etnike.
Mitrovica, historikisht një qendër industriale multikulturore, sot është shumë e ndarë dhe e kontrolluar nga forcat paqeruajtëse ndërkombëtare, me serbët etnikë që përbëjnë shumicën e atyre që jetojnë në veri të lumit dhe shqiptarët etnikë që përbëjnë pjesën më të madhe të banorëve që jetojnë në jug të Ibrit.
Kino ARMATA
parapamje Kino ARMATA i dedikohet kulturës dhe lirisë së shprehjes. E ndërtuar në vitet 1970 si teatër publik dhe qendër kulturore, sot i përket qytetarëve të Prishtinës. Me një program dinamik koncertesh dhe shfaqjesh, Kino ARMATA i jep jetë komunitetit artistik të kryeqytetit.
Historia e kinemasë është emblematike e evolucioneve të jashtëzakonshme që kanë ndodhur në kryeqytet në dekadat e fundit. Objekti fillimisht u ndërtua për Ushtrinë Jugosllave, e cila e përdori atë si një zëdhënës kulturor, ndërkohë që shfaqte edhe filmat e herëpashershëm të aksionit perëndimor.
Nga viti 1988 deri në fillimin e Luftës së Kosovës, kinemaja – e njohur në atë kohë si Shtëpia e Ushtrisë Popullore Jugosllave – kufizoi qasjen në programin e saj, duke u kujdesur për personelin e brendshëm, studentët serbë dhe grupet simpatike të interesit; në të njëjtën kohë, shqiptarët e Kosovës udhëhoqën bojkotimet e tyre ndaj aparateve shtetërore të kontrolluara nga serbët. Nga fundi i Luftës së Kosovës e deri në mesin e vitit 2017, kinemaja ishte e paqasshme, pasi ishte pjesë e kompleksit nga i cili Kombet e Bashkuara (OKB) drejtonin operacionet e tyre.
Pasi OKB-ja u zhvendos në objektet e reja në periferi të Prishtinës, u bënë rinovime të lehta në Kino Armata të riemërtuar përpara se të hapeshin dyert e saj. Tani nuk kalon një javë pa një konferencë, festival apo shfaqje të mbushur sallën.
Kino Rinia
Programi Kino Rinia bashkoi shumë forma të ndryshme të artit dhe u shndërrua në një vend të shprehjes së lirë artistike dhe rezistencës shoqërore. Kinemaja ishte pjesë e strukturës kulturore të qytetit, duke pritur ngjarje nga premierat ndërkombëtare të filmave deri te leximet e poezive, regjistrimet në radio, netët e teatrit dhe mbledhjet shoqërore.
Në 30 vitet e fundit Kino Rinia ka dalë jashtë përdorimit dhe objekti ikonë ka pësuar dëmtime strukturore. Gjatë ndryshimeve të vazhdueshme shoqërore dhe politike që nga vitet 1990, Kino Rinia është përdorur në mënyra të ndryshme si bar, kafene, restorant dhe klub.
Museum of Kosovo
parapamje I hapur që nga viti 1949, Muzeu i Kosovës është një nga institucionet më të vjetra kulturore dhe historike në Kosovë. Koleksioni i muzeut përfshin zbulime arkeologjike, dokumente historike dhe artefakte etnografike të cilat eksplorojnë kohën e shqiptarëve që banojnë në këto territore deri në ngjarjet më të fundit të rëndësishme në Kosovë dhe pasojat e tyre.
Në shkurt të vitit 1999, afër fundit të sundimit serb në Kosovë, koleksioni kryesor i Muzeut të Kosovës u mor për një ekspozitë në Beograd dhe nuk u kthye më. Që atëherë, disa nga artefaktet më të rëndësishme të muzeut mbahen në Muzeun Kombëtar dhe Muzeun Etnografik në Beograd.
Objekti është në një pjesë të qytetit që lidh Qytetin e Vjetër me qendrën e Prishtinës. Ka një stil specifik arkitekturor, që i përket periudhës së ndikimit austro-hungarez, që do të thotë se është i rrallë në krahasim me zhvillimet e tjera urbane në Prishtinë. Para se të bëhej qendër e kulturës dhe historisë, ishte një shtab ushtarak. Brenda muzeut mund të gjeni trazirat dhe lavditë e Kosovës. Një nga ekspozitat më domethënëse janë dokumentet dhe fotografitë e lidhura me pavarësinë e Kosovës, të cilat janë të ekspozuara në katin e dytë të këtij muzeu.
National Gallery of Kosovo
parapamje Galeria Kombëtare e Kosovës është themeluar në vitin 1979 si pjesë e Fakultetit të Arteve të Universitetit të Prishtinës. Fillimisht u vendos në Pallatin e Rinisë dhe Sporteve, një tjetër lokal Manifesta 14 Prishtina. Gjatë viteve, galeria ka shërbyer si pikënisje për shumë artistë që kanë studiuar në universitet, duke përmbushur kontratën sociale të institucionit: të lartësojë dhe të ushqejë artet në Kosovë.
Me specialitete në grafikë, skulptura dhe artin pamor, Galeria Kombëtare e Kosovës ka një koleksion prej 1000 veprash artistike të plotësuara nga 210 vepra ikonike nga Grand Hotel Prishtina. Godina e ulët është e rrethuar nga Fakulteti i Arteve dhe Fakulteti i Arkitekturës, si dhe nga Biblioteka Kombëtare. Gjatë viteve të fundit, galeria ka zgjeruar fokusin e saj, duke ekspozuar artistë nga i gjithë rajoni dhe duke shtypur botimet e veta.
National Library of Kosovo
parapamje E inauguruar në vitin 1982, Biblioteka Kombëtare e Kosovës është një nga ndërtesat më të veçanta dhe depot më të rëndësishme të librave në Ballkan. E vendosur afër qendrës së Prishtinës, biblioteka jo vetëm që pasqyron vlerat kulturore të rajonit, por edhe përkushtimin e saj ndaj inovacionit arkitektonik.
Observatory of Prishtina
parapamje Observatori është pjesë e kompleksit ndërtimor të Pallatit të Rinisë dhe Sporteve dhe është ndërtuar në përkushtim ndaj zbulimit, kërkimit shkencor dhe praktikës arsimore. Ajo hapi dyert e saj në fund të viteve 1970 për të rinjtë pasionantë dhe studiuesit shkencorë, pjesë e një ndryshimi kulturor që solli mundësi të reja për njerëzit, përfshirë komunitetin shkencor të Kosovës. Kupola e saj në formë kupole u dha qytetarëve të Prishtinës një pamje të yjeve, planetëve, meteoritëve dhe më shumë.
Observatori nuk ishte në përdorim për dekada, por hapësira tani është rikuperuar nga Klubi i Astronomisë së Kosovës. Që nga viti 2014, klubi ka punuar për të rigjallëruar dhe pajisur ndërtesën me teleskopë, gati që ajo të rihapet edhe një herë për shikimin e yjeve.
Pallati i Rinise dhe Sporteve
Pallati i Rinisë dhe Sporteve është një strukturë e shquar – simbol për qytetin e Prishtinës – ku mbahen aktivitete të shumta gjatë gjithë vitit. Kompleksi është një vend takimi popullor, një skenë, një vend për kultivimin e talenteve dhe një vend që formon identitetin e qytetit.
Vendimi për ndërtimin e Pallatit të Rinisë dhe Sporteve është marrë me referendum publik. Një pjesë e buxhetit u sigurua nga banorët e Prishtinës, një përqindje e pagave të të cilëve financoi përpjekjet e ndërtimit. Ndërtimi i kompleksit të gjerë filloi në vitin 1977 me ambientet e përfunduara të hapura për publikun katër vjet më vonë, me emrin Qendra Rinore dhe Sportive “Boro-Ramiz”. Zhivorad Janković ishte përgjegjës për dizajnin e veçantë të ndërtesës.
Pallati i Rinisë dhe Sporteve ende përdoret si terren sportiv, ku ushtrojnë shumë ekipe dhe janë stërvitur gjenerata të sportistëve kosovarë. Salla e Kuqe e pallatit dhe Salla e Atelierit janë hapësira ku komuniteti kulturor mblidhet për të festuar muzikën klasike dhe forma të tjera të shprehjes krijuese. I dëmtuar nga një zjarr në shkurt 2000, ish shesh patinazhi tani është një vend parkimi për zyrat komunale brenda kompleksit.
Kompleksi është gjithashtu shtëpia e një shkolle të mesme, një qendër tregtare dhe zyrat e Manifesta 14. Pllaja organizon rregullisht koncerte, panaire dhe pop-ups; është një strehë e preferuar për të rinjtë.
Partisan Martyrs’ Cemetery Monument
parapamje Monumenti i Varrezave të Dëshmorëve të Partizanëve ndodhet në majë të kodrës Matiçansko në lagjen Velania të Prishtinës. I projektuar nga Svetislav Ličina dhe i zbuluar për publikun në vitin 1961, monumenti nderon ata që dhanë jetën në Luftën e Dytë Botërore. Me pamjen e tij panoramike mbi qytet, memoriali është një vend evokues për të konsideruar heroizmin dhe sakrificën që e ka bërë Prishtinën dhe Kosovën, atë që është sot.
Dizajni qendror përfshin një platformë me kalldrëm me kthina betoni. Në qendër është një sferë metalike cilindrike. Dizajni është universal në kuptimin që nuk përmban motive të lidhura me grupe specifike. Ndërsa tensionet u ndezën në vitet 1990, statusi i memorialit u hodh në pasiguri dhe një numër i konsiderueshëm i elementeve kryesore të tij u degraduan ose u zhdukën. Grafitet brenda dhe përreth monumentit tregojnë kompleksitetin e përkujtimit në Kosovën bashkëkohore.
Pranë monumentit është vendprehja e fundit e Ibrahim Rugovës, një dijetar dhe lider politik i cili ishte Presidenti i parë i Kosovës.
Rilindja
parapamje|205x205px|Rilindja Pallati i Shtypit Rilindja ishte shtëpia e një gazete dhe një shtëpie botuese me të njëjtin emër dhe ishte një nga ndërtesat më të larta në Prishtinë. Ndërtuar në vitin 1971, u bë gazeta e dytë më e madhe në Ballkan, por u privatizua pas Luftës së Kosovës dhe u kthye në një vend emocionues për jetën e gjallë të natës të muzikës elektronike të Prishtinës.
The Flat
majtas|parapamje Ka shumë mënyra për të banuar në Prishtinë dhe banorët e kryeqytetit shpesh hapin shtëpitë e tyre për miqtë, fqinjët dhe të sapoardhurit në botën e tyre personale, duke sinjalizuar një krenari për vendin dhe një gatishmëri për të ndarë mënyra të ndryshme jetese.
parapamje|156x156px
The Great Hammam
Hamami i Madh është një ndërtesë ikonike në kryeqytet, e ndërtuar në shekullin e 14 dhe shërbeu si një hapësirë sociale për rehabilitim dhe rikuperim për shekuj. Pas dekadash, qëllimi i tij fillestar u braktis dhe tani është në proces të rindërtimit për të rikthyer historinë dhe funksionin e tij origjinal.
University of Prishtina, Faculty of Arts Gallery
parapamje|157x157px Galeria e Fakultetit të Arteve në Universitetin e Prishtinës është në një ndërtesë të reja të bukur në një nga rrugët kryesore të qytetit. Artistët kryesorë të vendit kanë ekspozuar veprat e tyre në sallat e ajrosura të kësaj galerie. Galeria në formë gjysmëhëne mbush pjesën më të madhe të katit të parë të ndërtesës, dhe ekspozitat e studentëve aktualë dhe të mëparshëm shfaqin veprat e tyre dhe mbështesin eksperimentimin dhe veprimin bashkëpunues. majtas|parapamje|129x129px
University of Prishtina, Faculty of Philosophy
Fakulteti Filozofik në Universitetin e Prishtinës është një departament i rëndësishëm i arsimit të lartë në Kosovë. Ndërtesa e tij u ndërtua në vitin 1960 dhe është një vend takimi për studiuesit e rinj të kryeqytetit. Kjo fakultet u bë shpejt një qendër kryesore për kërkimet e avancuara akademike në vend dhe një vend për debat rigoroz gjuhësor dhe kulturor si dhe rezistencë politike. parapamje|202x202px
Zahir Pajaziti Square
Sheshi Zahir Pajaziti është një udhëkryq i njohur në qendër të Prishtinës, i cili lidh bulevardin Nënë Tereza me rrugët kryesore të qytetit. Kjo hapësirë ​​publike u rindërtua në vitin 2013 nga Komuna e Prishtinës për të krijuar më shumë rrjedhshmëri të lëvizjes brenda qendrës së qytetit dhe për të pritur ngjarje kulturore dhe sportive. Sheshi është një vend i popullarizuar për të ulur dhe vëzhguar qytetin në ndryshim dhe për t'u çlodhur me miqtë dhe për të bashkëvepruar me vizitorët ndërkombëtarë.
MANIFESTA 14 PRISHTINË ANËTARËT E BORDIT
Hedwig Fijen, Director of Manifesta
Yll Rugova,  Vice Chair of the Board of Manifesta 14 Prishtina
Besa Luci, Editor-in-Chief and Founder of Kosovo 2.0
Vesa Sahatçiu, Cultural Advisor to the Mayor of Prishtina
Satoshi Tsunami
(lindur më 14 Gusht 1961) është një ish-futbollist japonez.
Ganga
Ganga (hindustan: [ˈɡəŋɡaː]) është një lumë ndërkufitar i Azisë që rrjedh përmes kombeve të Indisë dhe Bangladeshit. Lumi prej 2 525 km (1 569 mi) ngrihet në Himalajet lindore në shtetin indian të Uttarakhandit, dhe rrjedh në jug dhe lindje përmes fushës e Gangës të Indisë Veriore. Pas hyrjes në Bengalin Perëndimor, ai ndahet në dy lumenj: Lumi Hugli, ose Adi Ganga, rrjedh nëpër disa zona të Bengalit Perëndimor dhe në Gjirin e Bengalit pranë Ishullit Sagar. I dyti, Lumi Padma, rrjedh përmes Bangladeshit, dhe gjithashtu zbrazet në Gjirin e Bengalit. Ganga është lumi i tretë më i madh në botë nga shkarkimi.
Satoshi Tsunami
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 78 ndeshje dhe ka shënuar 2 gola.
Ganga
Ganga është një nga lumenjtë më të shenjtë e Hinduizmit. Është gjithashtu një litar shpëtimi për miliona indianë që jetojnë përgjatë rrjedhës së tij dhe varen nga ai për nevojat e tyre të përditshme. Është adhuruar në Hinduizëm si perëndeshë "Ganga". Ai ka qenë gjithashtu i rëndësishëm historikisht, me shumë kryeqytete provinciale ose perandorike (si: Kannauj, Kampilya, Kara, Prayag ose Allahabad, Kashi, Pataliputra ose Patna, Hajipur, Munger, Bhagalpur, Murshidabad, Baharampur, Nabadwip, Saptagram, Kolkata dhe Dhaka) të vendosura në brigjet e tij.
Ganga është shumë i ndotur. Ndotja rrezikon jo vetëm njerëzit, por edhe më shumë se 140 lloje peshqish, 90 lloje ujëtokësorësh dhe delfinët. Nivelet e baktereve koliform fekal nga mbetjet njerëzore në ujërat e lumit pranë Varanasit janë më shumë se 100 herë më shumë se kufirit zyrtar i qeverisë indiane. Plani i Veprimit Ganga, një iniciativë mjedisore për pastrimin e lumit, ka qenë një dështim i madh deri tani.
Draupadi Ratha
Draupadi Ratha është një monument në kompleksin e Pancha Rathave në Mahabalipuram, më parë të quajtur Mamallapuram, në bregun e Coromandelit në gjirin e Bengalit në distriktin Kancheepuram të shtetit indian Tamil Nadu. Është një shembull i Arkitekturës monolitike shkëmbore të Indisë. Daton që nga fundi i shekullit të VII, atribuar mbretërimit të Mahendravarmanit I dhe djalit të tij, Narasimhavarmani I]] (630–680 i e.s.; i quajtur edhe Mamalla, ose "luftëtari i madh") i mbretërisë Pallava. I gjithë kompleksi është nën autoritetin e Archaeological Survey of India (ASI) dhe është pjesë e Grupit të monumenteve në Mahabalipuram të shpallur trashëgimi botërore e UNESCO-s që nga viti 1984. E ngjashme me një karrocë (ratha), është skalitur nga një bllok i vetëm shkëmbor i gjatë prej graniti. Megjithëse shpesh gabimisht konsiderohet si një tempull, struktura nuk u shenjtërua si e tillë pasi nuk u përfundua për shkak të vdekjes së Narasimhavarmanit I. Struktura është emërtuar sipas emrit të bashkëshortes së përbashkët, Draupadi të Pandavave të eposit të Mahabharatas,  megjithëse ky emërtim është i pabazuar në të dhënat historike. Struktura e pambaruar i është kushtuar hyjneshës Durga.
Gjeografia
Siti gjendet në Mahabalipuram (i njohur më parë si Mammallapuram) në bregun e Coromandelit në gjirin e Bengalit të Oqeanit indian në distriktin Kancheepuram. Është afërsisht 56 km në jug të Chennai (i njohur më parë si Madras), kryeqyteti i shtetit të Tamil Nadu-së, ndërsa nga Chengalpattu është rreth 32 km larg. Draupadi Ratha është në skajin verior të Pancha Rathave, mbi shtratin e gjatësor prej shkëmbi mbi të cilin janë skalitur. Pjerrësia e terrenit ngrihet lehtësisht nga veriu për në jug.
Historia
Veçoria e kësaj rathe si dhe të tjerave nuk mund të krahasohet me asnjë ndërtim të lashtë para ndërtimit të tyre në arkitekturën indiane. Megjithatë, pesë rathat kanë qenë pararendëset ose modeli i zhvillimit të arkitekturës së tempujve të Indisë së Jugut. Ashtu si katër rathat e tjera, kjo është një imitim i një versioni më të hershëm prej druri. Megjithëse është konsideruar një tempull monolitik, termi "tempull" është i pasaktë pasi pesë rathat nuk u përfunduan ndonjëherë, siç dëshmohet nga shtrati shkëmbor i paskalitur në majëz. Në këtë mënyrë, rathat as nuk u shenjtëruan si tempuj as mundën të përdoreshin për të zhvilluar ceremoni fetare në to. Statusi i papërfunduar i të pesë rathave i është atribuar vdekjes së mbretit Narasimhavarman I në vitin 668 të e.s.. Madje edhe emri epik i bashkëshortes së përbashkët të Pandavave, Draupadi, nuk është i mbështetur në të dhënat historike. Bashkë me mjaft monumente të tjera, kjo ratha është pjesë e trashëgimisë botërore të UNESCO-s që nga viti 1984 si "Grupi i monumenteve në Mahabalipuram". Tempulli i është kushtuar hyjneshës Durga, megjithëse hyjnia mendohet se është e një periudhe të mëvonshme.
Ambrose Bierce
thumb|240px|Ambrose Bierce pikturuar nga John Herbert Evelyn Partington Ambrose Gwinnett Bierce (24 qershor 1842 – rreth vitit 1914 ) ishte shkrimtarë, gazetarë, poetë dhe veteran amerikanë i luftës civile. Ai ishte me prejardhje angleze; të gjithë paraardhësit e tij erdhën në Amerikën Veriore mes vitit 1620 dhe 1640. Ai u zhduk dhe thuhet se ishte në udhëtim me ushtarët rebel dhe që nga atëhere nuk është parë asnjëherë.
Draupadi Ratha
Arkitektura
Të gjitha Pancha Rathat janë rreshtuar në drejtimin veri-jug dhe ndajnë të njëjtën plintë. Ato nuk kanë pararendëse në arkitekturën indiane dhe kanë shërbyer si modele për ndërtimin e tempujve më të mëdhenjë të traditës së arkitekturës dravidiane të Indisë së Jugut. Megjithëse të nxjerra nga shkëmbinjë monolitikë, ato janë skalitur në formën e tempujve strukturorë në formën e rregullt të ndërtesës dhe kështu të konsideruara si “forma tempujsh gati-monolitikë”.
Ambrose Bierce
Karriera ushtarake
Në fillim të Luftës Civile Amerikane, Bierce u regjistrua në këmbësorinë e 9-të të Indianës të Ushtrisë së Bashkimit. Ai mori pjesë në operacionet në Virxhininë Perëndimore (1861), ishte i pranishëm në Betejën e Filipineve (veprimi i parë i organizuar i luftës) dhe mori vëmendjen e gazetës për shpëtimin e tij të guximshëm nën zjarr të një shoku të plagosur rëndë në betejën e malit Rich. Në shkurt të vitit 1862 u ngarkua një toger i parë dhe shërbeu në stafin e Gjeneralit William Babcock Hazen si inxhinier topografik, duke bërë harta të fushave të mundshme beteje.
Draupadi Ratha
Planimetria
Draupadi Ratha është më e vogla nga pesë rathat dhe është skalitur nga një bllok i vetëm shkëmbi graniti. Është ndërtuar në formën e një kasolleje të thjeshtë, duke e ndarë një upapitha (platformë dytësore) me Arjuna Rathan. Ratha është e vendosur në një plan katror dhe është në formën e një bangla-je ("një kasolle në Bengal"). Përmasat e saj të jashtme janë 3.4 m x 3.4 m, e ngritur në një lartësi prej 5.5 metrash. Mbi upapptha-n, e cila formon një platformë të përbashkët me Arjuna Ratha-n, një stupi ka qenë skalitur nga shtrati shkëmbor në kënd dhe nuk ka qenë shkëputur nga faltorja kryesore. Çatia ka formë lakore dhe përfundon si një katror prej 0.76 m në krye. Majëza mungon. Çatia si me kashtë, kutagara, është një faltore vimana. Ka qenë skalitur nga shkëmbinj graniti, duke filluar nga kreu i shkëmbit duke punuar më poshtë deri në bazë. Çatia është e ngjashme me atë të një kasolleje, me motive dekoruese te nyjat bashkuese. Hyrja e tempullit është e drejtuar nga perëndimi. Dera e hyrjes është skalitur mbi një platformë të ngritur, e cila është e mbajtur në këkat e elefantit dhe luanit në përmasa të mëdha në sekuencë alternuese. Mbi derën e hyrjes ndodhen harqet dekorues "makara torana" me dy fasha; këto torana janë tipike të stilit Mahendraverma dhe shihen gjithashtu në shpellat dhe më vonë do të modifikoheshin në një fashë të vetme gjatë sundimit të Rajasimha-s. Dhoma që bujt hyjnitë është 2 m e gjatë dhe 1.4 m e gjerë.
Ambrose Bierce
Karriera ushtarake
Bierce luftoi në Betejën e Shilohit (prill 1862), një përvojë e tmerrshme që u bë burim për disa tregime të shkurtra dhe në kujtimin "Çfarë kuptova Shiloh". Si një oficer i stafit, Bierce u bë i njohur për gjeneralët kryesorë si George H. Thomas dhe Oliver O. Howard, të cilët të dy mbështetën kërkesën e tij për pranim në West Point në maj 1864. Gjenerali Hazen besonte se Bierce do të diplomonte nga akademia ushtarake "me dallim" dhe William T. Sherman gjithashtu miratuan aplikimin për pranim edhe pse duke deklaruar se ai nuk kishte njohuri personale me Bierce. Në qershor 1864, Bierce pësoi një plagë të rëndë kokë në Betejën e Malit Kennesaw, dhe kaloi pjesën tjetër të verës, duke u kthyer në detyrën aktive në shtator. Ai u shkarkua nga ushtria në janar 1865.
Draupadi Ratha
Veçoritë
Në tempull shihen të paraqitura imazhe të shumta të Durgës, veçanërisht në shenjtërore dhe po ashtu në sipërfaqen e jashtme të murit lindor. Te dera janë portretizuar shalabhanjika-t ose dy rojat femërore dvarapalaka, që janë po ashtu në formën e hyjneshës. Tempulli pohoet se gjeneron "energji primale" në konsonancë me karakteristikat e perëndeshës Durga; dvarapalika në të majtë ka një hark në dorën e saj dhe ajo në të djathtë ka një shpatë. Shenjtërorja e portretizon Durgën në murin e mbrapëm duke qëndruar mbi një zambak, në atë që quhet postura "sambhaga" me katër krahë, me krahët e sipërm duke mbajtur një shankha dhe një chakra dhe dora e poshtme është në abhaya mudra (posturë bekimi) dhe duartë e tjera te beli. Zbukurimi i veshur është një fashë gjoksi pa ndonjë rrip lidhës. Ajo është e rrethuar nga besimtarët me një prej të cilëve në të majtë të saj gati të presë kokën e tij si një ofertë (një version tjetër pohoet se është ofrimi i një luleje nga besimtar ) dhe një tjetër besimtar (me gërsheta të lidhur ekspozon qafën e tij për tu prerë } në të majtë të saj duke gjymtuar pjesët e tij të trupit, po ashtu si ofertë; ky ishte një rit hindu i lidhur me kapalika-t. Kjo lloj oferte ndaj një hyjneshe, megjithëse e kobshme, shihej në shumë tempuj të Durgës; është e lidhur me mitin e rolit të saj si Mahisasuramardini (vrasësja e demonit Mahishasura). Imazhet e Durgës te niket e paraqesin hyjneshën duke ndenjur mbi një kokë bualli që përfaqëson Mahishasuran. Adoptimi i kombinimit të elefantit dhe luanit është pohuar si më shumë i traditës budiste që u modifikua në stilin arkitekturor Pallava kur u shtuan motivet me kafshë. Luani, i cili është gjogu i Durgës, është një skulpturë guri 1.8 m i lartë i skalitur nga popla gjigande e vendosur në prakara-n e rathas. Në tre niket në dhomën e tempullit relievet paraqiten brenda dy gjysëm-kolonave me dokorime të një "florid makara torana" me fasha të dyfishta. Imazhet brenda rathas përfshijnë edhe katër gana (shpirtra të këqinj) në krye të panelit qendror, anash Durgës; dy shpirtra të këqinj në anën e jashtme mbajnë shpata të vogla kurse ata në pjesën e brendshme paraqiten me një dorë të ngritur në pozicion adhurimi.
Ambrose Bierce
Karriera ushtarake
Karriera e tij ushtarake rifilloi, megjithatë, mes vitit 1866, kur ai u bashkua me gjeneralin Hazen si pjesë e një ekspedite për të inspektuar postat ushtarake në Fushën e Madhe. Ekspedita udhëtuar me kuaj dhe kamionçina nga Omaha, Nebraska, duke arritur në fund të vitit në San Francisko, Kaliforni.
Jeta personale
Bierce u martua me Mary Ellen "Mollie" Day më 25 dhjetor 1871. Ata kishin tre fëmijë: dy djem Day (1872–1889) dhe Leigh (1874–1901) dhe një vajzë Helen (1875–1940). Të dy djemtë e tij vdiqën para tij. Day bëri vetëvrasje pas refuzimit romantike, dhe Leigh vdiq prej pneumonisë e lidhur me alkoolizëm. Bierce u nda nga gruaja e tij në vitin 1888, pasi zbuloi letra kompromentuar të saj dërguar nga një admirues. Ata u divorcuan në itin 1904. Mollie Day Bierce vdiq në vitin e ardhshëm.
Bierce vuante nga astma gjatë tërë jetës së tij, si dhe nga plagët e luftës.
La zowi
La Zowi është një repere spanjolle me rezidencë në Madrid.
Tematika
Gjatë një interviste për "INDIE" ajo e quan veten feministe dhe mbështet vajzat që shprehin seksualitetin në mënyrë eksplicite. Sa i përket teksteve dhe muzikës së saj, Zowi rrëfen se e gjen inspirimin tek jeta personale si dhe kërkon të provokojë audiencën.
Numëratori i pajtimtarëve telefonik 1962-1963
Numëratori i pajtimtarëve telefonik 1962-1963 libër i botuar në Tiranë nga Ministria e Komunikacioneve, në vitin 1963. Faqe 213.
The Order of Myths
The Order of Myths është dokumentarë i vitit 2008 me regji të Margaret Brown. Filmi konkurroi në Garën e Dokumentarëve në Festivalin e Filmit më 19 janar 2008.. Filmi u publikua në Nju Jork më 25 korrik 2008.
Kalush Orchestra
Kalush (i stilizuar me të gjitha shkronjat) është një grup rep ukrainas i formuar në vitin 2019. Grupi përbëhet nga themeluesi dhe reperi Oleh Psiuk, multi-instrumentalisti Ihor Didenchuk dhe DJ MC Kilimmen. Didenchuk është gjithashtu një anëtar i grupit elektro-folk Go_A. Grupi do ta përfaqësojë Ukrainën në Festivalin Evropian të Këngës 2022 me këngën "Stefania".