cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nxehtësia
Një shembull i përdorimit formal dhe jozyrtar mund të merret nga fotografia në të djathtë, në të cilën shufra metalike po "përcjell nxehtësinë" nga fundi i saj i nxehtë në skajin e tij të ftohtë, por nëse shufra metalike konsiderohet një sistem termodinamik, atëherë Energjia që rrjedh brenda shufrës metalike quhet energji e brendshme, jo nxehtësi. Shiriti i nxehtë metalik po transferon gjithashtu nxehtësinë në rrethinën e tij, një deklaratë e saktë për kuptimin e rreptë dhe të lirë të nxehtësisë. Një shembull tjetër i përdorimit joformal është termi përmbajtje e nxehtësisë, i përdorur pavarësisht nga fakti se fizika e përcakton nxehtësinë si transferim energjie. Më saktë, është energjia termike ajo që përmbahet në sistem ose trup, pasi ruhet në shkallët mikroskopike të lirisë së mënyrave të dridhjeve.
Nxehtësia është energji që transferohet në ose nga një sistem termodinamik, me anë të një mekanizmi që përfshin mënyrat mikroskopike atomike të lëvizjes ose vetitë makroskopike përkatëse. Ky karakterizim përshkrues përjashton transferimet e energjisë nga puna termodinamike ose transferimi i masës. E përcaktuar në mënyrë sasiore, nxehtësia e përfshirë në një proces është diferenca në energjinë e brendshme midis gjendjeve përfundimtare dhe fillestare të një sistemi, dhe duke zbritur punën e bërë në proces. Ky është formulimi i ligjit të parë të termodinamikës.
Matja e energjisë së transferuar si nxehtësi quhet kalorimetri, e kryer duke matur efektin e saj në gjendjet e trupave që ndërveprojnë. Për shembull, nxehtësia mund të matet nga sasia e akullit të shkrirë, ose nga ndryshimi i temperaturës së një trupi në rrethinën e sistemit.
Në Sistemin Ndërkombëtar të Njësive (SI) njësia matëse e nxehtësisë, si formë e energjisë, është xhauli (J).
Djepi
Djepi është një shtrat i foshnjave i cili lëkundet por nuk është i lëvizshëm. Dysheku i djepit ndodhet në një lartësi të caktuar nga toka, në mënyrë që një i rritur të jetë në gjendje ta ndihmojë fëmijën pa vështirësi të madhe.
Përmbledhje
Djepi zakonisht është i pajisur me një bazë të gjerë për të garantuar një stabilitet të caktuar. Disa djepa janë gjithashtu të pajisur me një efekt lëkundës, kështu që ju mund ta lëkundeni dhe ta nxisni gjumin e fëmijës. Një djep i karbonizuar është gjetur në mbetjet e Herculaneumit të mbetura nga shkatërrimi i qytetit nga shpërthimi i malit Vesuvius në vitin 79.
Djepi zë një vend të veçantë edhe në kulturën materiale shqiptare. Për nga funksioni, edhe tek ne, djepi gjatë kohës është përdorur si shtrat i fëmijës, qoftë gjatë fjetjes apo pushimit. Përdorimi i tij daton që nga kohërat e lashta dhe këtë e dëshmojnë gjetjet e ndryshme arkeologjike. Sipas disa të dhënave djepi në Kosovë është gjetur në Fafos, afër Mitrovicës. Sipas disa studiuesve ky relikt thuhet se është i vjetër rreth 4500 vjet p.e.s. dhe i përket periudhës së neolitit. Në kohë të vjetra ai është punuar prej gurit, kurse tek më vonë ai zëvendësohet prej drurit. Te romakët djepi ka qenë në formë të koritës, grekët e vjetër e punonin prej thuprave dhe ishte pjesë e inventarit të shtëpisë, ndërsa egjiptasit e vjetër djepin e dizajnonin në formë të shportës.
Udhëtimi yt mbyllet me klithma
Udhëtimi yt mbyllet me klithma, roman me autor Gjergj Vlashi. Botuar në Prishtinë nga "Gjon Buzuku", në vitin 2002. Libri ka 106 faqe.
Dragusha e Epërme
Dragushë e Epërme (serbisht: Горња Драгуша/Gornja Draguša) është fshat në komunën e Bllacës, Serbi.
Cuvergnon
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Atta Elayyan
Atta Mohammed Elayyan (Arabisht: عطا عليان‎; 21 qershor 1985 – 15 mars 2019) është lojtar zelandezë i futsalit me prejardhje palestineze dhe shef ekzekutiv i kompanisë LWA Solutions bazuar në Christchurch.
Jeta e hershme
Elayyan lindi në Kuvajt, Elayyan ishte me prejardhje palestineze dhe babai i tij ishte prej zonës Abu Dis, Jeruzalemi Lindor. Babai i tij, Mohammed Elayyan, bashkë-themeloi një nga xhamitë e Christchurch në vitin 1993, një vit pas ardhjes në Zelandën e Re. Mohammed Elayyan u qëllua dhe u plagos në sulme dhe shpëtoi.
Në fillim të viteve 1990, Elayyan jetoi në Corvallis, Oregon, ku babai i tij gjithashtu themeloi një xhamai dhe shkollë. Atje ai shkoi në Shkollën fillore. Ai më vonë u zhvendos në Christchurch, para adoleshencës, dhe shkoi në Shkollën e Lartë Christchurch Boys dhe në programin e shkencave kompjuterike të Universitetit Canterbury.
Prej vitit 2002 deri më 2008, Elayyan ishte anëtar i skuadrës bazuar në Zelandën e Re Counter-Strike, NewType. Ai luajti Counter-Strike: Source profesionalisht në këtë kohë dhe fitoi disa gara. Përderisa ishte anëtarë i komunitetit Counter-Strike, Elayyan morri pjesë në turne dhe postoi në forume nën nofkat crazyarab dhe Cr@zyArab.
Futsal
Elayyan ishte portier i skuadrës United Futsal Dragons dhe bëri 19 paraqitje për Zelandën e Re. Ai fitoi dy tituj me skuadrën Canterbury team dhe morri çmimin si lojtar i vitit më 2014.
Elayyan ka qenë trajner i skuadrë futsal i Shkollës së Lartë Christchurch Boys që hyri në garat e shkollave të mesme. Ky turne ishte vendosur të mbahej më 25 mars 2019.
Vdekja
Elayyan ishte një nga 50 persona që u vra gjatë sulmit në xhaminë e Christchurch më 15 mars 2019. Pas vdekjes së tij, shumë inciativa të donacionit filluan nga shokët e tij të ngushtë që të ndihmojnë familjen e Elayyan, përfshirë GoFundMe që u ngrit më shumë se £25,000 dhe Give A Little që ngriti më shumë se $142,000.
Elayyan ishte i martuar dhe kishte një vajzë 2 vjeçare.
Legia Varshava
Skuadra aktuale (2017)
Redaktuar më 27.07.2017
Paraqitjet në Kupat e Europës
Redaktuar më 28 gusht 2015
Saint-Pierre-d'Argençon
Saint-Pierre-d'Argençon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-Pierre-d'Argençon ka një popullsi prej 157 banorë dhe sipërfaqe 18.81 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Cuignières
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cuignières (Shqip: Kunjera) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Ihrami
Në Islam, Ihrami (arabisht: إِحْرَام, romanizuar: iḥrām) është një gjendje e shenjtë në të cilën duhet të hyjë një myslyman për të kryer pelegrinazhin e madh (Haxhilëk) ose pelegrinazhin e vogël (Umre). Një pelegrin duhet të hyjë në këtë gjendje përpara se të kalojë kufirin e pelegrinazhit, të njohur si mikat, duke kryer ritualet e pastrimit dhe duke veshur veshjen e përcaktuar.
Veshja
Një burrë në gjendjen e ihramit nuk duhet të lidhë asnjë nyjë ose të veshë sende të qepura. As sandalet dhe rrokullisjet nuk duhet të qepen dhe duhet të lejojnë ekspozimin e kyçit të këmbës dhe të pasme (disa shkolla të tjera mendimi gjithashtu pajtohen që duhet të tregohet edhe pjesa e përparme e këmbës).
Burrat gjithashtu nuk lejoheshin të mbulonin kokën ose një pjesë të saj duke përdorur songkok, keffiyeh, çallmë, pëlhurë ihram etj. në gjendjen e ihramit.
Aroma
Përderisa është në gjendjen e ihramit, myslimani nuk guxon të përdorë asnjë aromë në trup apo në rroba. Nëse manteli është ndotur nga materiali nexhis (نَجَس i pistë) ose është fshirë, fërkuar ose prekur nga lëngje aromatike (qëllimisht), atëherë duhet të vishet një veshje e re ihramit, ose umre ose haxhi do të jenë të pavlefshme.
Vetëkujdesi
Përveç të qenit po aq të pastër sa për namaz, nga myslimanët meshkuj pritet që të përmbahen nga prerja e thonjve dhe shkurtimi i flokëve dhe mjekrës. Ata gjithashtu nuk duhet të mbajnë asnjë aromë, përfshirë deodorantin. Ata duhet të veshin veshje ihram, e cila është një rrobë e bardhë dhe e qetë. Shumë rruajnë edhe kokën pasi kjo konsiderohet higjienike. Shumica do të presin të rruajnë kokën derisa të kenë mbaruar umren ose haxhin, pasi kjo është një kërkesë për të lënë gjendjen e ihramit. Femrat muslimane gjithashtu pritet të jenë të pastra. Gjatë haxhit ndalohet edhe marrëdhëniet intime, pirja e duhanit dhe sharjet.
Mjedisi
Është e ndaluar për çdo pelegrin, gjatë gjendjes së ihramit, të shkulin, presin, thyejnë dhe bluajnë degët e pemëve dhe pemëve që mbillen të gjalla dhe rriten në Tokën e Shenjtë. Ky ndalim nuk lejohet gjithashtu nga asnjë person i pranishëm në Tokën e Shenjtë (el-Haramein: Meka, Medine, Masjair Haram: Arafati, Muzdelife dhe Mina, Jeruzalem: Xhamia el-Aksa). Kjo sepse, pemët që lulëzojnë në Tokën e Shenjtë janë "Pemët e Bekuar".
Është e ndaluar për çdo pelegrin të Haxhit dhe Umres gjatë kohës që është në ihramin e tij, burrat dhe gratë të gjuajnë, qëllojnë, vrasin, sakrifikojnë, kapin, kufizojnë, shkatërrojnë dhe abuzojnë me çdo kafshë tokësore që mund ose është e ndaluar të hahet. Ky ndalim zbatohet për çdo lloj kafshe tokësore, shpendësh dhe insektesh, përveç kafshëve detare.
Njeriut i lejohet të vrasë kafshë dhe insekte që mund t'i dëmtojnë dhe rrezikojnë shikimin e tij dhe të pelegrinëve të tjerë nëse vazhdon ta lërë atë gjatë kohës që është në ihram, por është më mirë që ai të përzë insektin ose kafshën fillimisht vetëm nëse ka aftësi sepse kështu është më mirë.
Traktet e ujësjellësit antik të Durrësit
Traktet e Ujësjellësit Antik të Durrësit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Durrësit, në qarkun e Durrësit, Shqipëri.
Dragusha e Poshtme
Dragushë e Poshtme (serbisht: Доња Драгуша/Donja Draguša) është fshat në komunën e Bllacës, Serbi.
Komunat e Francës
Komuna  është një nivel i ndarjes administrative në Republikën franceze. Komunat franceze janë afërsisht ekuivalente me qytezat e përfshira në komuna në Shtetet e Bashkuara ose Gemeinden në Gjermani. Në Mbretërinë e Bashkuar, nuk ka ekuivalent të saktë, pasi komunat i ngjajnë rretheve në zonat urbane, por janë më afër famullive në zonat rurale ku rrethet janë shumë më të mëdha.
Një komunë franceze mund të jetë një qytet prej 2.2 milionë banorë si Parisi, një qytezë prej 10,000 banorë, ose vetëm një fshat me 10-persona. Komuna zakonisht janë të bazuara në fshatrat para-ekzistuese dhe janë për të lehtësuar qeverisjen vendore. Të gjitha komunat kanë emra, por jo të gjitha emërtojnë një zonë gjeografike ose zonat ku grupet e njerëzve që banojnë së bashku janë komuna ("lieu dit" ose "bourg"), dallimi qëndron në mungesën e kompetencave administrative. Me përjashtim të komunave arrondissements të qyteteve më të mëdha, komunat janë niveli më i ulët i ndarjes administrative në Francë dhe udhëhiqen nga zyrtarë të zgjedhur (Kryetari dhe një "Këshill komunal") me kompetenca të gjera për të zbatuar politikën kombëtare.
Karakteristikat e përgjithshme
parapamje|300x300px|Harta e 36,569 komunave metropolitane të Francës.
Ryokugyu
Aramaki, më së miri i njohur me psudonimin e tij Ryokugyu (緑牛, lit. “Demi i Gjelbërt”), është njě admiral në Marinsat në anime dhe manga One Piece. Ai arriti gradën e tij gjatë kalimit dyvjeçar, së bashku me Fujitora, të dy duke plotësuar dy vendet bosh të admiralit të lënë nga Aokiji dhe Akainu.
Personaliteti
Ryokugyu tregohet se vepron në një mënyrë të rastësishme dhe të pahijshme, duke mos pasur frikë të shprehë mendjen e tij. Me miqtë dhe aleatët, ai është treguar mjaft gazmor dhe bisedues, siç shihet nga biseda e tij me admiralin tjetër Fujitora. Me armiqtë, megjithatë, Ryokugyu është treguar duke shprehur përbuzje të hapur njëlloj si eprori i tij i drejtpërdrejtë Sakazuki, të cilin ai dëshiron ta imitojë nga admirimi. Ryokugyu pajtohet me parimin e Sakazukit për të mos u përmbajtur kurrë kur lufton me armiqtë dhe është shumë ndjekës i Drejtësisë Absolute. Kështu është mjaft brutal gjatë luftimeve; ai u shfaq duke vënë në shtyllë shumë nga Piratët e Bishave në një mënyrë të tmerrshme gjatë sulmit të tij ndaj tyre dhe e goditi Queen disa herë pasi e kishte vënë në shtyllë. Ryokugyu gjithashtu tenton të përçmojë aftësitë e kundërshtarëve që ai i mposht lehtësisht, siç tregohet nga sulmi i tij ndaj Piratëve të Bishave.
Ryokugyu ka treguar të jetë shumë më fanatik në përkushtimin e tij ndaj Qeverisë Botërore në krahasim me admiralët e tjerë dhe madje edhe Sakazuki, duke besuar se Fisnikët Botërorë janë perëndi. Botëkuptimi i tij është se shoqëria funksionon më së miri me një sistem të rreptë hierarkie ku ata që janë në pushtet mund të veprojnë si të duan kundër atyre që konsiderohen inferiorë. Kështu, ai beson se mund të bëjë çfarë të dojë kundër vendeve që nuk janë të lidhur me Qeverinë Botërore, deri dhe duke përfshirë gjenocidin për të përmbushur qëllimin e tij. Ai është parë duke shprehur zemërim ndaj njerëzve që lëshojnë kaos në botë dhe e bëjnë jetën të vështirë për marinsat, gjë që e bëri atë të zhvillonte një inat kundër Monkey D. Luffy. Ai krenohet me reputacionin e tij si një "përbindësh" midis marinsave, duke i thënë King dhe Queen se do të ishte një goditje për reputacionin e tij nëse kishte luftuar me vartësit e Perandorit.
Megjithë besnikërinë e tij, megjithatë, Ryokugyu është gjithashtu jashtëzakonisht i vetë-vullnetshëm dhe do të shpërfillë ose do të kundërshtojë plotësisht urdhrat nga eprorët e tij në favor të bërjes së asaj që ai mendon se është më e mira. Edhe pse ai e admiron Sakazukin, ai nuk ndoqi urdhrin e admiralit të flotës për të hequr Fujitora nga Mary Geoise, duke mos parë asnjë kuptim që ata të dy të bënin betejë. Më vonë, pavarësisht se Sakazuki u tha marinsave që të shmangnin Wanon pas rënies së Kaidos dhe Big Mom, Ryokugyu shkoi në vend gjithsesi për të rrëzuar Luffy sepse besonte se mund ta arrinte këtë dhe se do të fitonte miratimin e Sakazuki duke vrarë piratin. Ryokugyu madje e thirri personalisht një luftanije për ta ndihmuar në sulmin e tij të pamiratuar në Wano, një veprim që asnjë admiral tjetër nuk është treguar ta bënte për një mision personal. Nëse ai është duke bërë diçka që nuk duhet dhe pyetet për këtë, ai është treguar se jep përgjigje të paqarta për të mos u qortuar dhe kur flet me vartësit do t'i urdhërojë ata që të mos informojnë eprorët e tij për atë që ai bën.
Për arsye të panjohura, Ryokugyu ka abstenuar nga ushqimi për tre vitet e fundit. Atij gjithashtu i pëlqen të jetë rreth femrave të bukura dhe i tha Fujitorës se do të merrte parasysh ta prishte agjërimin nëse një grua tërheqëse do ta ushqente.
Aftësitë
Si admiral, autoriteti i Ryokugyu në Marinsat është drejtpërdrejt nën atë të admiralit të flotës, duke mbajtur pushtet mbi çdo personel të rangut më të ulët, aftësinë për të komanduar flota të tëra, për të thënë një fjalë në strategjinë e përgjithshme të organizatës dhe për të lëshuar urdhra të veçantë, si p.sh. duke miratuar një Thirrje Buster në çdo kohë, duke u dhënë gjithashtu atyre me status më të ulët një aftësi të tillë. Në përgjithësi, Ryokugyu mund të supozohet se ka një mori të madhe të aftësive udhëheqëse/koordinuese ushtarake për t'u parë si i kualifikuar për gradën e tij dhe autoritetet që vijnë me të.
Si një nga admiralët, Ryokugyu mendohet se përbën "Fuqinë më të Madhe Ushtarake" të Qeverisë Botërore (domethënë tre luftëtarët më të fortë të vetëm që mund të sjellë), duke e bërë atë një nga njerëzit më të fuqishëm në botë. Të dy Ryokugyu dhe Fujitora u deklaruan nga Doflamingo se njiheshin si "përbindësha të vërtetë" për sa i përket forcës.
Gjatë Levely, Ryokugyu dhe Fujitora u angazhuan në betejë me shefin e shtabit të Ushtrisë Revolucionare dhe "Nr. 2" në fuqi, Sabo, si dhe tre komandantë revolucionarë, megjithëse rezultati i këtij luftimi mbetet i panjohur.
Pavarësisht se nuk ka ngrënë për tre vjet, Ryokugyu ka mbetur plotësisht i shëndetshëm dhe nuk ka mungesë energjie. Duhet të theksohet se atij i është treguar se thith lëngje në trupin e tij nëpërmjet Frutit të Detit me bazë bimore, me ujin që është një burim kyç i lëndëve ushqyese për bimët; megjithatë, nuk është deklaruar apo treguar zyrtarisht se ky është arsyeja pse ai ka mundur të agjërojë për kaq shumë kohë.
Fruti i Detit
Ryokugyu duket se ka ngrënë frutin e drurit të llojit Logia, që i lejon atij të krijojë, kontrollojë dhe transformojë trupin e tij në jetë bimore. Bimët që ai krijon mund të rriten me shpejtësi dhe të lëvizin lirshëm, duke mos u kufizuar nga ndonjë ngurtësi.
Ryokugyu mund të gjenerojë sasi të mëdha bimësh për të lëshuar sulme dërrmuese në shkallë të gjerë; kur sulmonte Piratët e Bishave, ai i ktheu gishtat në degë pemësh të mprehta dhe i rriti lirisht për të vënë në shtyllë dhjetëra armiq në një zonë të madhe me lehtësi. Bimët e Ryokugyu mund të thithin me shpejtësi çdo lëng që prekin, gjë që përfshin dehidratimin e krijesave të gjalla pasi t'i shtyjnë në shtyllë dhe t'i lënë ato si lëvozhgë të rrudhur. Ai duket se është në gjendje të shijojë lëngun që thith, siç tregohet kur vuri në shtyllë një fuçi alkooli me një degë dhe vuri re shijen e tij. Ryokugyu mund të kryejë bëma shumë joortodokse me bimët që gjeneron, të tilla si përdorimi i një lule gjigante në shpinë për të fluturuar duke e rrotulluar me shpejtësi si një helikë.
Është treguar gjithashtu se bari i zakonshëm, pemët dhe lulet rriten pas tij, në çdo sipërfaqe që prek Ryokugyu, duke rezultuar që ai të lërë pas një gjurmë bimësh kudo që ecën. Kjo u tregua kur Udoni, i cili njihet si një zonë djerrë dhe e shkretë, u shfaq me gjelbërim për herë të parë pas shumë vitesh. Aktualisht nuk dihet nëse ky është aktiv pasiv apo diçka që ai e bën me qëllim..
Busoshoku Haki
Ryokugyu ka treguar aftësinë për të përdorur Ambicien e Armatimit, të cilin ai e përdori së bashku me Frutin e tij të Detit për të ngurtësuar majat e degëve që krijoi.
Kenbunshoku Haki
Ryokugyu posedon aftësinë për të përdorur Ambicien e Vëzhgimit. Ai ishte në gjendje të ndjente Piratët e Flokëkuqit pranë Wano pasi Shanks përdori Ambicien e tij të Pushtimit.
Armë
Ryokugyu mban një shpatë të nxirë në ijë e cila nuk duket të jetë në një këllëf. Ai ende nuk është treguar duke e përdorur atë.
Haxhiu i Frakullës
Haxhiu i Frakullës është një vepër e shkruar nga Vath Koreshi sipas gojëdhënave të jetës së shairit Nezimit të Beratit, herë e cilësuar si novelë e herë si roman nga ana e vetë autorit, është cilësuar si vepra me e arrirë e autorit. U botua për herë të parë më 1980 nga shtëpia botuese shtetërore "Naim Frashëri" në Tiranë.
Ribotime
U ribotua për herë të katërt nga shtëpia botuese "Onufri" në Tiranë më 2004. Libri ka 126 faqe.
Saint-Julien-en-Beauchêne
Saint-Julien-en-Beauchêne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-Julien-en-Beauchêne ka një popullsi prej 125 banorë dhe sipërfaqe 59.43 km², me një dendësi prej 2 banor/km².
Kasem Qafëzezi
Kasem Qafëzezi (Qafëzez, 1881 - Berat, 29 shtator 1931) qe ushtarak i Perandorisë Osmane dhe i shtetit shqiptar, luftëtar i andarteve greke në jug dhe ministër.
Biografia
Lindi në Qafëzez në kazanë e Kolonjës më 1881, pinjoll i një shtëpie shumë të njohur të fisnikërisë së mesme në Dangëlli. Mbaroi Akademinë Ushtarake të Stambollit dhe nga 1899 deri më 1910 shërbeu si ushtarak i Perandorisë Osmane. Gjatë viteve 1908 - 1910 shërbeu si oficer në Janinë dhe më 1910 u mor me organizimin e trazirave në rrethinat e Tepelenës.
Më 1920 bën pjesë në shtabin ushtarak të "Mbrojtjes Kombëtare" në Vlorë. Përgjatë viteve 1920 - 1924 shërbeu si oficer në Shqipëri, më 1922 u emërua komandant i trupave të kufirit jugor me seli në Përmet. Qershorin e 1924 mobilizohet me Lëvizjen e organizuar nga elementët opozitarë, duke qenë komandant i garnizonit të Përmetit me gradën nënkolonel. Kryesoi marshimin drejt Tiranës të këtij garnizoni duke mundësuar një pjesë të suksesit të Lëvizjes, prej të cilës u emërua ministër i Luftës i kabinetit Noli.
Me dështimin e kabinetit atë dhjetor dhe ardhjen në fuqi të Zogut, Qafëzezi u largua fillimisht në Itali. Falë amnistisë të dhënë më 1931, kthehet në atdhe ku më 14 tetor 1928 u nxorr në lirim si oficer. Në mars të 1931 bën pjesë në delegacionin e Beratit që vizituan Mbretin Zog pas atentatit të Vjenës, duke i uruar jetë të gjatë.
Ndërroi jetë në qytetin e Beratit më 29 shtator 1931 pasi kishte lënguar tri ditë rresht.
Dragusha e Vogël
Dragushë e Vogël (serbisht: Мала Драгуша/Mala Draguša) është fshat në komunën e Bllacës, Serbi.
Kalaja e Dragotit (Dragot)
Kalaja e Dragotit (Dragot) është një monument i trashëgimisë kulturore në Dragot, rrethi i Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar me numër "1886 më 10.06.1973".
Christchurch
Christchurch (Gjuha Māori: Ōtahutai) është qyteti më i madh në Ishullin Jugor, Zelanda e Re dhe selia e Rajonit Canterbury. Christchurch ka një popullsi prej 388,400 banorë duke u bërë qyteti i tretë më i popullarizuar pas Auckland dhe Wellington.
Dëshmitë arkeologjike kanë treguar se zona e Christchurch u vendos për herë të parë nga njerëzit rreth vitit 1250. Christchurch u bë një qytet me Royal charter më 31 korrik 1856, duke e bërë zyrtarisht qyteti më i vjetër të vendosur në Zelandën e Re. Shoqata Canterbury, e cila u vendos në Rrafshnaltën Canterbury, e quajti qytetin pas Christ Church, Oxford. Vendodhja e re ishte hedhur në një model të rrjetit të përqëndruar në Sheshin e Katedrales; gjatë shekullit të 19-të pati pak pengesa për rritjen e shpejtë të zonës urbane, me përjashtim të Paqësorit në lindje dhe Port Hills në jug.
Bujqësia është shtyllë historike e ekonomisë së Christchurch. Prania e hershme e Universitetit të Canterbury dhe trashëgimia e institucioneve akademike të qytetit në bashkëpunim me bizneset lokale ka nxitur një numër të industrive të teknologjisë.
Qyteti ka pësuar një sërë tërmetesh midis shtatorit 2010 dhe fillimit të vitit 2012, ku më shkatërruesit ndodhën në orën 12:51 të mëngjesit të martën, më 22 shkurt 2011, në të cilin 185 njerëz u vranë dhe mijëra ndërtesa në të gjithë qytetin u shembën ose pësuan dëme të rënda. Në fund të vitit 2013, 1.500 ndërtesa në qytet u shkatërruan, duke çuar në një rimëkëmbje dhe rindërtim të vazhdueshëm.
Emri i qytetit
Emri i "Christchurch" u ra dakord në takimin e parë të Shoqatës Canterbury më 27 mars 1848. U sugjerua nga themeluesi John Robert Godley, të cilit Alma Mater ishte Christ Church, Oxford.
Emri i Māori Ōtautahi ("vendi i Tautahit") u miratua në vitet 1930; fillimisht ishte emri i një vendi të caktuar nga lumi Avon (afër rrugës së sotme Kilmore). Vendi ishte një vendbanim sezonal i shefit Ngāi Tahut Te Potiki Tautahi, shtëpia kryesore e të cilit ishte Port Levy në Gadishullin e Banks. Para kësaj Ngāi Tahu përgjithësisht i referohej zonës së Christchurch si Karaitiana, një transliterim i fjalës angleze Christian.
Klima
Christchurch ka një klimë të butë oqeanike me një verë të butë, dimër të ftohtë dhe reshje të rregullta të moderuar. Ajo ka temperatura ditore maksimale të ajrit prej 22.5 ° C në janar dhe 11.3 ° C në korrik. Sipas klasifikimit klimatik Köppen, Christchurch ka një klimë oqeanike. Vera është më së shumti e ngrohtë, por shpesh moderohet nga një erë e detit nga verilindja. Një temperaturë rekord prej 41.6 ° C u arrit në shkurt 1973. Ashtu si shumë qytete, Christchurch përjeton një efekt izolimi urban të ishullit; temperaturat janë pak më të larta brenda rajoneve të qytetit të brendshëm në krahasim me fshatrat përreth.
Në dimër është e zakonshme që temperatura të bjerë nën 0 ° C gjatë natës. Ekzistojnë mesatarisht 80 ditë acar tokë në vit. Bora e dëborës ndodh mesatarisht tre herë në vit, edhe pse në disa vite nuk është regjistruar dëbora. Temperatura më e ftohtë e regjistruar ishte -7.1 ° C më 18 korrik 1945, temperatura e tretë më e ulët e regjistruar e qyteteve të mëdha të Zelandës së Re.
Demografia
Zona e administruar nga Këshilli i Qytetit të Christchurch ka një popullsi prej 388.400 (qershor 2018), duke e bërë atë të dytë më e madhe në Zelandën e Re dhe qyteti më i madh në Ishullin Jugor.
Zona urbane e Christchurch në 404.500 është vendi i tretë më i madh në vend nga popullsia, pas Auckland dhe Wellington. Zona urbane ndryshon nga qyteti duke përfshirë Kaiapoi në rrethin Waimakariri dhe Prebbleton në Distriktin Selwyn, duke përjashtuar shumicën e Gadishullit Banks.
Industria
Christchurch është qendra e dytë më e madhe prodhuese në Zelandën e Re pas Auckland, sektori që është kontribuesi i dytë më i madh në ekonominë lokale, me firma të tilla si Anderson për të bërë punimet e çelikut për ura, tunele dhe diga hidroelektrike në ditët e para të punës së infrastrukturës. Tani prodhimi është kryesisht i produkteve të lehta dhe tregu kryesor është Australia, me firma të tilla si ato të filluara nga familja Stewart midis punëdhënësve më të mëdhenj. Para se prodhimi i veshjeve të ishte zhvendosur kryesisht në Azi, Christchurch ishte qendra e industrisë së veshjeve në Zelandën e Re, me firma të tilla si LWR Industries. Firmat që mbesin kryesisht dizajn dhe treg, dhe prodhojnë në Azi. Qyteti gjithashtu kishte pesë prodhues këpucësh, por këto janë zëvendësuar nga importet.
Në dekadat e fundit, industritë e bazuara në teknologji kanë lindur në Christchurch. Angus Tait themeloi Tait Electronics, një prodhues i mobile-radios, dhe firma të tjera u larguan nga kjo, si Swichtec i Dennis Chapman. Në softuer, Gil Simpson krijoi një kompani që bëri gjuhët programore LINC dhe Jade dhe një blerje menaxhimi u krijua nga firma lokale Wynyard Group.
Ka pasur edhe spin-off nga departamenti elektrik i shkollës inxhinierike të Universitetit të Canterbury. Këto përfshinin Pulse Data, e cila u bë Human Ware (duke bërë pajisje leximi dhe kompjutera për njerëzit e verbër dhe ata me vizion të kufizuar) dhe CES Communications (encryption). Themeluesit e Pulse Data kishin lëvizur nga shkolla e Inxhinierisë së Universitetit të Canterbury për të punuar për Wormald Inc. kur ata vendosën Pulse Data nëpërmjet një blerje të menaxhimit të ndarjes së tyre.
Arsimi
Christchurch ka 145 shkolla, ku më së shumti janë shkolla të mëdhaja urbane bazuar në vetë qytetin, përfshirë disa të mëdhaja të vendit, shkollat e vogla fillore dhe të kombinuara (fillore dhe të mesme) në Gadishullin Banks. Të gjitha shkollat fillore dhe të mesme të shtetit në Christchurch (dhe Zelanda e Re) janë bashkëeduksionare.
Iso Polifonia (dokumentar)
Ky dokumentar është një eksplorim i Polifonisë Shqiptare. Nëpërmjet një profesori muzike tregohet për këngën polifonike. Në radio dhe studion e tij ai rrëfen dhe shpjegon lashtësinë e polifonisë, zhanret, stilet, tipologjinë dhe zbërthen në mënyrë profesionale të veçantat e të kënduarit të këngës polifonikeKy dokumentar është një eksplorim i Polifonisë Shqiptare. Nëpërmjet një profesori muzike tregohet për këngën polifonike. Në radio dhe studion e tij ai rrëfen dhe shpjegon lashtësinë e polifonisë, zhanret, stilet, tipologjinë dhe zbërthen në mënyrë profesionale të veçantat e të kënduarit të këngës polifonike.
Herman Ehrlich
Herman Ehrlich (9 gusht 1836 – 23 tetor 1895) ishte arkitekt dhe biznesmen kroatë. Ai lindi në Nashice në një familje jehude. Ai u martua me Marija (Eisner) Ehrlich dhe së bashku kishin pesë fëmijë; Adolf, Ernest, Đuro, Hugo dhe Mira. Në vitin 1874, Hermani së bashku me familjen e tij u larguan për në Zagreb. Herman ka ndërtuar rrugët nëpër Slloveni dhe Kroaci. Ai ka ndërtuar shumë pajisje ushtarake, ndërtesa publike dhe private. Për shkak ndërtimit me kualitet të lartë, kompania e tij ishte i njohur në Mbretërinë e Kroacisë-Slavonisë dhe Mbretërinë e Dalmatisë. Ai vdiq më 23 tetor 1895 dhe u varros në Varrezën Mirogoj.
Taip Ramadani
thumb|240px|Taip Ramadani Taip Ramadani (lindi më 1 janar 1972) ishte trajner i kombëtares australiane e hendbollit për meshkuj mes vitit 2009 dhe 2013. Ai është shqiptarë me prejardhje. Taipi ka luajtur ne klube të ndryshme në Sydney para se të transferohet në klubin hungarezë Csömör KSK më 1998. Në vitin 2001, Taipi u bashkua me klubin norvegjezë Drammen SK. Në vitin 2005 u transferua në klubin e Katarit Al Gharrafa.
Veshja e Ihramit
parapamje|Djemtë të veshur me rroba ihrami gjatë [[Dita e Arafatit|Ditës së Arafatit në Hexhaz]] Veshjet e ihramit përfshijnë veshjet e burrave dhe grave të veshura nga myslimanët gjatë kohës së Ihramit, gjatë njërit prej pelegrinazheve islame, Haxhilëkut ose Umres. Rrobat e meshkujve shpesh përbëhen nga dy çarçafë të bardhë të pafund (zakonisht material për peshqir) dhe janë universale në pamje. Pjesa e sipërme (arabisht: رِدَاء ridāʾ) është e mbështjellë mbi bust, dhe pjesa e poshtme (إِزَار izār) është e siguruar me një rrip; plus një palë sandale. Veshjet e grave, megjithatë, ndryshojnë në mënyrë të konsiderueshme dhe pasqyrojnë ndikime rajonale si dhe fetare, por ato shpesh nuk veshin veshje të veçanta ose nuk mbulojnë fytyrat e tyre.
Veshja e bardhë e ihramit synon t'i bëjë të gjithë të duken njësoj, për të nënkuptuar se para Zotit nuk ka dallim midis një princi dhe një të varfëri. Ihrami kontribuon gjithashtu në një ndjenjë uniteti që haxhinjtë kanë kur janë në qytetin e Mekës, se ata janë të gjithë vëllezër dhe motra të bashkuar për të adhuruar Allahun. Edhe pse është thjesht një veshje që duhet veshur gjatë haxhilëkut, ka shumë pikëpamje konkurruese për veshjen e duhur të ihramit. Për shembull, numri i saktë i ditëve që i kërkohet haxhiut për të veshur ihram ndryshon sipas llojit të pelegrinazhit që po kryen individi. Ihrami zakonisht vishet gjatë Dhulhixhxhes, muaji i fundit në kalendarin hixhri.
Ihrami është gjithashtu një gjendje në të cilën haxhiu ndodhet gjatë haxhit. Para se të hyjnë në Ihram, ata lahen, shkurtojnë thonjtë dhe flokët, bëjnë abdes dhe bëjnë një nijet formal për të kryer haxhin. Ndërsa ata janë në këtë gjendje, pelegrinët nuk lejohen të gjuajnë ose vrasin ndonjë gjallesë, të marrin pjesë në marrëdhënie seksuale, të presin flokët ose thonjtë, ose të grimosen ose parfumosen.
Kryengritja e vitit 1492
Kryengritja e vitit 1492 në Shqipërinë e Poshtme ishte një ndër kryengritjet antiosmane të shqiptarëve në fund të shekullit 15. Sulltan Bajaziti II u nis vetë në krye të ushtrisë osmane për ta shtypur por pas disa muaj luftimesh, duke qenë i pafuqishëm t'i nënshtrojë kryengritësit shqiptarë u detyrua të nënshkruante marrëveshje me ta e cila u njihte të drejtën e vetëqeverisjes dhe të mbajtjes së armëve. Gjatë fushatës u zunë robër mbi 8000 gra e fëmijë të cilët u shitën si skllevër në lindje, kurse burrat e zënë robër u gjymtuan dhe u vranë.
Sfondi
Gjatë viteve '80 vazhdoi vala e kryengritjeve antiosmane në Shqipëri. Një vatër e rezistencës ishte Labëria. Për nënshtrimin e saj në vitin 1486 u dërgua sanxhakbeu i Vlorës, Komjan Arianiti, me origjinë shqiptare, por forcat e tij pësuan disfatë, Komjani u zu rob prej shqiptarëve dhe u vra. Sulltani dërgoi një ushtri të fuqishme të drejtuar nga sanxhakbeu i Rumelisë, Sinan Pasha. Lëvizja antiosmane në vitin 1488 u zgjerua edhe në Shqipërinë Qendrore.
Fushata e sulltanit në Shqipëri
Ushtria osmane me sulltani Bajazitin II në krye arriti në Shqipërinë e Poshtme në maj 1492. Njëkohësisht flota osmane kishte bllokuar bregdetin për të mos u lënë kryengritësve shteg për ikje. Në korrik sulltani filloi veprimet luftarake kundër kryengritësve. U pushtuan dhe u shkatërruan kështjellat e Himarës e të Sopotit. Më pas forcat osmane tentuan të hynin në viset e brendshme për të shpartalluar kryengritësit të cilët bashkë me popullsinë civile kishin kaluar në malet e Labërisë.
Shqiptarët luftonin me armë të lehta, me shtiza e shigjeta dhe i përdornin edhe shkëmbinjtë e maleve të cilët i lëshonin në drejtim të forcave osmane. Kronisti osman Ibn Kemali i cili mori pjesë në atë luftë shkruan: "«[...] Aq të shkathët janë ata në kohën e luftës, sa që shpata nuk ua cenon dot dorën e shigjeta nuk u prek as gishtin[...]»" Pas sulmeve të vazhdueshme të forcave osmane, kryengritësit e Labërisë u përqendruan në dy maja mali ku kishin ngritur kulla. Njëri grup pasi rezistoi një kohë u detyrua të dorëzohej, me kusht që të liheshin të lirë, por osmanët shkelën premtimin, u prenë këmbë e duar e i hodhën tatëpjetë malit. Gratë dhe fëmijët që u kapën, u shitën skllevër në tregjet e Lindjes së bashku me 8000 robër tjerë të kapur gjatë fushatës.
Ushtria osmane u përpoq të asgjësonte kryengritësit që vazhdonin qëndresën në malin tjetër. Luftimet vazhduan deri në fund të gushtit por pa sukses. Afrimi i vjeshtës dhe shpenzimet e mëdha që kërkonte mbajtja e një ushtrie të madhe për një numër të vogël shqiptarësh e shtyu sulltanin të kërkonte marrëveshje me kryengritësit. Sipas saj kundrejt një pagese të vogël vjetore atyre u njihej e drejta e vetëqeverisjes tradicionale, e mbajtjes së armëve kurse nuk do të vendosej as sistemi i timarit.
Epërsia
Epërisa është të qenët më i madh, më i mirë, më i aftë, më i vlefshëm etj. Se dikush a se diçka tjetër: ka epërsi.
Matthew W. Taylor
Matthew William Taylor lindi më 1966. Është një aktor dhe komedian.
Elif Buse Dogan
Elif Buse Doğan (lindur më 16 mars 1993, Kocaeli ) është një muzikante turke.
Biografia
Elif Buse Doğan ka lindur në vitin 1993 në Kocaeli.
Ajo u diplomua në Departamentin e Muzikës Popullore Turke në Konservatorin e Komunës Metropolitane të Kocaelit në vitin 2008.
Përfundoi gjithashtu Konservatorin Shtetëror të Muzikës Turke të Universitetit Teknik të Stambollit dhe vazhdon masterin në këtë departament.
PE
=== Single ===
La Bâtie-Montsaléon
La Bâtie-Montsaléon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Bâtie-Montsaléon ka një popullsi prej 222 banorë dhe sipërfaqe 15.08 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
Arena
Arena është një film i realizuar në vitin 2011. Filmi flet për Fredin, pasioni i të cilit ishte cirku. Për të realizuar ëndrrën e tij ai niset drejt metropolit.
Banesa në katin e tretë
Banesa në katin e tretë, roman me autor Murat Isaku. Botuar në Prishtinë nga "Gjon Buzuku", në vitin 2001. Libri ka 211 faqe.
Gërguri i Epërm
Gërgur i Epërm (serbisht: Горње Гргуре/Gornje Grgure) tani është fshat në komunën e Bllacës, Serbi.
Me heret ka qene i jetuar me shqiptar mirpo pas luftes i kane debuar banoret shqiptar me dhune.
Feja civile
Feja civile e njohur edhe me shprehjen feja qytetare, është vlera e nënkuptuar fetare e një kombi, siç shprehet përmes ritualeve publike, simboleve (siç është flamuri kombëtar) dhe ceremonive në ditë të shenjta dhe në vende të shenjta (të tilla si monumente, fusha beteje, ose varrezat kombëtare). Ai dallon nga kishat, megjithëse zyrtarët dhe ceremonitë e kishës ndonjëherë përfshihen në praktikën e fesë civile. Vendet e përshkruara se kanë një fe civile përfshijnë Francën, Korenë e Jugut, ish-Bashkimin Sovjetik,  dhe Shtetet e Bashkuara. Si koncept, ai filloi në mendimin politik francez dhe u bë një temë kryesore për sociologët amerikanë që nga përdorimi i tij nga Robert Bellah në vitin 1960.
Origjina e termit
Jean-Jacques Rousseau është ai që shpiku termin në kapitullin 8, libri 4 i Kontratës Sociale (1762), për të përshkruar atë që ai e konsideronte si themel moral dhe shpirtëror thelbësor për çdo shoqëri moderne. Për Ruso-n, feja civile synohej thjesht si një formë çimentoje shoqërore, duke ndihmuar në unifikimin e shtetit duke i dhënë atij autoritet të shenjtë. Në librin e tij, Ruso përshkruan dogmat e thjeshta të fesë civile:
Historiani italian Emilio Gentile ka studiuar rrënjët dhe zhvillimin e konceptit dhe ka propozuar një ndarje të dy llojeve të feve të politikës: një fe civile dhe një fe politike.
Sociologjia e fesë
Në sociologjinë e fesë, feja civile është feja popullore e një kombi ose e një kulture politike.
Feja civile qëndron disi mbi religjionin popullor në statusin e saj shoqëror dhe politik, pasi sipas përkufizimit ajo mbulon një shoqëri të tërë, ose të paktën një segment të një shoqërie; dhe shpesh praktikohet nga liderët brenda asaj shoqërie. Nga ana tjetër, është disi më pak se një themelim fetar, pasi kishat e themeluara kanë klerikë zyrtarë dhe një marrëdhënie relativisht të fiksuar dhe formale me qeverinë që i themelon ato. Feja civile praktikohet zakonisht nga udhëheqës politikë që janë laikë dhe udhëheqja e të cilëve nuk është veçanërisht shpirtërore.
Shembuj
Një fe e tillë civile përfshin gjëra të tilla si:
dhe praktika të ngjashme fetare ose thuajse fetare.
Filozofia politike praktike
parapamje| Harku i Triomfit në [[Parisi|Paris përkujton ata që vdiqën në luftërat e Francës.]] Komentatorët profesionistë të çështjeve politike dhe sociale që shkruajnë në gazeta dhe revista ndonjëherë përdorin termin fe civile ose fe qytetare për t'iu referuar shprehjeve rituale të patriotizmit të një lloji të praktikuar në të gjitha vendet, duke mos përfshirë gjithmonë fenë në kuptimin konvencional të fjalës.
Ndër praktikat e tilla janë këto:
Marrëdhënia midis dy koncepteve
Këto dy koncepte (sociologjike dhe politike) të fesë civile mbivendosen në thelb. Në Britani, ku kisha dhe shteti janë bashkuar në mënyrë kushtetuese, kurorëzimi i monarkut është një rit fetar i përpunuar i kremtuar nga Kryepeshkopi i Canterbury-t. Në Francë, ceremonitë laike janë të ndara nga ritet fetare në një shkallë më të madhe se në shumicën e vendeve. Në Shtetet e Bashkuara, një presidenti që inaugurohet i kërkohet nga Kushtetuta të zgjedhë midis fjalës "Betohem solemnisht..." (zakonisht e ndjekur nga "prandaj më ndihmo Zot", megjithëse këto fjalë nuk kërkohen me Kushtetutë) dhe duke thënë "Unë pohoj solemnisht..." (në këtë rast të fundit nuk do të pritej asnjë përmendje e Zotit).
Historiografia
Në vitet 1960 dhe 1970, studiues të tillë si Robert N. Bellah dhe Martin E. Marty studiuan fenë civile si një fenomen kulturor, duke u përpjekur të identifikonin parimet aktuale të fesë civile në Shtetet e Bashkuara, ose të studionin fenë civile si një fenomen kulturor antropologjik. Brenda këtij konteksti amerikan, Marty shkroi se amerikanët e miratuan "fenë në përgjithësi" pa u shqetësuar veçanërisht për përmbajtjen e atij besimi dhe u përpoqën të dallonin rolet "priftërore" dhe "profetike" brenda praktikës së fesë civile amerikane, të cilën ai preferonte të quante teologji publike. Në esenë e vitit 1967 "Civil Religion in America", Bellah shkroi se feja civile në kuptimin e saj priftëror është "një koleksion i institucionalizuar i besimeve të shenjta për kombin amerikan". Bellah e përshkruan rolin profetik të fesë civile si sfidues i "vetëadhurimit kombëtar" dhe thirrjes për "nënshtrimin e kombit ndaj parimeve etike që e tejkalojnë atë në termat e të cilave duhet të gjykohet". Bellah identifikoi Revolucionin Amerikan, Luftën Civile dhe Lëvizjen për të Drejtat Civile si tre ngjarje historike vendimtare që ndikuan në përmbajtjen dhe imazhin e fesë civile në Shtetet e Bashkuara.
Zbatimi i konceptit të fesë civile në Shtetet e Bashkuara ishte në një pjesë të madhe puna e sociologut Robert Bellah. Ai identifikoi një sistem të përpunuar praktikash dhe besimesh që lindin nga përvoja unike historike dhe religjioziteti i Amerikës. Feja civile në SHBA ishte fillimisht protestante, por solli katolikë dhe hebrenj pas Luftës së Dytë Botërore. Duke mos pasur asnjë lidhje me ndonjë sekt fetar, feja civile u përdor në vitet 1960 për të justifikuar legjislacionin për të drejtat civile. Amerikanët që nga epoka koloniale flasin për detyrimin e tyre kolektiv dhe individual për të kryer vullnetin e Zotit në tokë. Xhorxh Uashingtoni ishte një lloj kryeprifti dhe dokumentet e Etërve Themelues janë trajtuar si tekste pothuajse të shenjta. Me Luftën Civile, thotë Bellah, erdhi një temë e re e vdekjes, sakrificës dhe rilindjes, siç shprehet përmes ritualeve të Ditës së Përkujtimit. Ndryshe nga Franca, feja civile amerikane nuk ishte asnjëherë antiklerikale apo laike militante.
Kjo fe civile bindëse e Shteteve të Bashkuara është një shkak i rastësishëm i fërkimit politik midis SHBA-së dhe Evropës, ku forma fjalë për fjalë fetare e fesë civile është zbehur kryesisht në dekadat e fundit. Në Shtetet e Bashkuara, feja civile shpesh thirret nën emrin "etika judeo-kristiane", një frazë që fillimisht synohej të përfshijë maksimalisht disa fe të praktikuara në Shtetet e Bashkuara, duke supozuar se këto besime ndajnë të gjitha të njëjtat vlera. Alvin J. Schmidt argumenton se që nga vitet 1700, shprehjet e fesë civile në Shtetet e Bashkuara janë zhvendosur nga një qëndrim deist në një qëndrim politeist. .
Disa studiues kanë argumentuar se flamuri amerikan mund të shihet si totemi kryesor i një kulti kombëtar, ndërsa të tjerët  kanë argumentuar se dënimi modern është një formë e fesë civile . Duke argumentuar kundër dhunës së turmës dhe linçimit, Abraham Lincoln deklaroi në fjalimin e tij të Liceut të vitit 1838 se Kushtetuta dhe ligjet e Shteteve të Bashkuara duhet të bëhen "feja politike" e çdo amerikani.
Syzet Inteligjente
Smartglasses apo syzet zgjuar janë kompjutera që shtojnë informacion së bashku apo për atë që e sheh të vjetërohet. Përndryshe, syzet inteligjente nganjëherë përkufizohen si syze kompjuteri që vishen dhe janë në gjendje të ndryshojnë vetitë e tyre optike gjatë kohës së ekzekutimit. Syzet e diellit të mençura të cilat janë programuar të ndryshojnë ngjyrën me mjete elektronike janë një shembull i llojit të fundit të syzeve të mençura.
Shpresa (roman)
Shpresa, roman me autor Nexhat Çoçaj. Botuar në Prishtinë nga "Gjon Buzuku", në vitin 2001. Libri ka 159 faqe.
Bela (film)
Bela është një komedi dramatike ku tregohet diferenca e brezave dhe konfiktet që hasin çdo ditë.
Edhe të çmendurit fluturojnë
Edhe të çmendurit fluturojnë, roman me autor Mehmet Kraja. Botuar në Tiranë nga "Onufri", në vitin 2004.
Për ça flet romani ?
thumb|200px| Posteri i filmit [[Kukumi]] Rrëfimin shpalosës të këtij realitetit shqiptar në këtë roman autori do ta artikulojë në art përmes syrit të Kukumit të çmendur. Rrëfimin do ta nisë nga ditët e para të çlirimit të Kosovës në qershor 1999, përmes gojës së banorëve të Strehimores për të çmendurit në Shtime – Kukumit, personazh kryesor dhe të çmendurve të tjerë, anësorë; dhe personazhit të dytë për nga hapësira dhe funksioni, Balos, qenit që nuk do t’i ndahet Kukumit. Së bashku, të jithë ata, duke e gjetur veten të lirë, përpara portave të hekurta të hapura pashempash të strehimores do të shpalojnë”. Bashkë me lirinë shpërthen dhe kontaminon hapësirën edhe një ligësi, edhe për ta e papërballueshme. Krejt kjo do të artikulohet duke udhëtuar (duke u sjellë në rreth) së bashku me Kukumin dhe Balon, të cilët në letërsinë shqipe vijnë si binom donkishotian. Kukumi nuk është aspak i vetëdijshëm për asgjë, pra as për praninë e përhershme të të dy poleve – mirësi/ligësi në qenien njeri, por bredhjeve të veta, nën udhëheqjen sovrane të autorit, pa e ditur, bën po të njëjtën gjë.
Filmi
Është realizuar një film me titullin Kukumi, i realizuar nga Kosovafilmi me regji të regjisorit të mirënjohur Isa Qosja. Ky film është shpërblyer në disa festivale të filmit nëpër botë.
Chambors
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Chambors (Shqip: Shambori) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Panairi EXPOKOS
Panairi EXPOKOS i njohur edhe si EXPOKOS Porta e Ballkanit është një panair i përvitshëm ndërkombëtar i cili mbahet në Prishtinë. Ndryshe njihet edhe si Panairi i Ndërtimit, Energjisë, Makinerisë dhe Mbrojtjes dhe Sigurisë ndërsa për herë të parë u mbajtë në vitin 2001.
Vështrim
Ekspozita vjetore e Panairit EXPOKOS zakonisht mbahet në muajin prill ose maj në Prishtinë. Aty marrin pjesë ekspozues nga rreth 15 vende dhe specialistë të përgjithshëm në fushën e ndërtimit, energjisë, makinerisë, mbrojtjes dhe sigurisë, ndërsa vizitohet nga shpërndarjes, menaxherë kompanish publike dhe private, drejtues institucionesh, studentë, etj. Ky panair është i ndarë në katër sektorë:
Në vitin 2013, mbi 338 ekspozues dhe 25150 vizitorë morën pjesë për tu informuar më hollësisht mbi risitë dhe tendencat në biznesin e tyre. Kishte gjithashtu pjesëmarrës nga 15 vende, me pavijone e stenda nga Greqia, Italia, Kroacia, Republika Çeke, etj. si dhe ekspozues nga fusha e Ndërtimit, Energjisë, Makinerisë dhe Mbrojtjes dhe Sigurisë të vendeve tjera. Panairi EXPOKOS organizohet nga CEO- Congress Event Organization.
Kalaja e Bodinit
Kalaja e Bodinit është një monument i trashëgimisë kulturore në Bodin, rrethi i Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "1886 më 10.06.1973".
La Faurie
La Faurie është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Faurie ka një popullsi prej 301 banorë dhe sipërfaqe 31.44 km², me një dendësi prej 10 banor/km².
Ilir Lluka
Ilir Lluka eshte nje artist audiovizual dhe kompozitor i muzikes elektronike (lindur ne 11.09.1984, Tirane) aktiv ne fushen e muzikes drone/avantgarde. Punimet e Llukes jane paraqitje surrealiste te asociuara me elemente te jetes se perditshme te zhvilluara ne nje background gati si prej endrre. Muzika e tij eshte pershkruar si udhetim i thelle mendor surreal dhe atmosferik ne lokacione te papercaktuara.
Aspekti teknik i muzikes se Ilirit perfshin software qe ai dizenjon posacerisht per secilin punim dhe duke kombinuar tinguj elektronike, regjistrime zanore ne terren (field-recordings), instrumenta akustike (si violoncel, kontrabas, etj shpeshhere te perdorur me shume distorsion) dhe poezi.
Lluka ka kryer studimet e larta per shkenca politike ndersa ka studiuar ne menyre autodidakte teknikat e sound-design dhe perpunimit te tingullit ne nivelin e tyre akademik dhe praktik. Ai eshte gjithashtu dhe autor i disa softwareve per kompozim dhe perpunim zanor disa prej te cileve jane te publikuar ne websitin e tij.
Ilir Lluka ka publikuar albume dhe singles ne shtepi diskografike jashte vendit si: Nostress Label (Itali), Batenim Netlabel (Itali), Irregular Crates (UK), Unexplained Sounds (Itali), Ozky E-Sound (Itali), Sonospace Records (Angli), Music Numbers (Spanje), Manyfeetunder (Itali), Mignight Radio (Gjermani), IFAR Label (UK, US, Kanada), Petroglyph Records (Norvegji).
Pervec albumeve ai ka kompozuar gjithashtu muzike per instalacione dhe kinema eksperimentale dhe ka performuar live ne galeri arti dhe ambiente kulturore si Muzeu Historik Kombetar, etj dhe ne festivale nderkombetare sound-arti si ne Poesia Carnosa Festival (Rome, Itali), MainOFF Festival (Palermo, Itali), Kinisi Festival (Santorini, Greqi), To Be Continued Festival (Itali, edicioni 2016 dhe 2018) etj. Punimet e tij audiovizuale jane paraqitur ne ekspozita nderkombetare si "Remembering In Form" (Heike Strelow Gallery - Frankfurt, Gjermani), "Muslim Mulliqi Prize 2016" (Galeria Kombetare e Arteve - Prishtine, Kosove), Mediterranea 18: Young Artists Biennale (Tirane, Shqiperi), "Onufri XXII" (Galeria Kombetare e Arteve - Tirane, Shqiperi) ku dhe fitoi cmimin e pare.
Moderate-Resolution Imaging Spectroradiometer
Moderate-Resolution Imaging Spectroradiometer (MODIS, është një seri e instrumenteve të vëzhgimit shkencor  shoqëruar me një sistem të ngulitur satelitor, i lëshuar nga NASA në bordin e satelitit Terra në vitin 1999, pastaj në satelitin Aqua (dy satelite të EOS - Earth Observing System, një program i NASA-s për të vëzhguar ne një afat-gjatë tokën, biosferën, atmosferën dhe oqeanet e Tokës).
Dyer, dyer, dyer
Dyer, dyer, dyer është një film i realizuar në vitin 2011. Filmi flet për jetët paralele të disa familjeve të cilave u mungon intimiteti.
Petraq Marjani
Petraq Marjani rregjisor, aktor i Teatrit "Andon Z Cajupi" Korçe.