cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lenyadri
vihara të tjera
Shpella 17 përfshin një seri prej tre banesash të vogla që gjenden përgjatë një rreshti me veranda të përbashkëta. Banesa e parë ka një derë me dritare të rrënuara anash të dy krahëve, që të çon në një dhomë të mesme. Dhoma e mbrapme e banesës së mesme ka një qelë në të djathtë dhe një gjysëm-qelë në të majtë. Një dritare gjendet në të majtë të derës së qelës. Qela tregon gjithashtu edhe gjurmë të pikturave. Gjysëm-qela ka një bankë. Banesa e dytë ka një dhomë të mesme, një gjysëm-qelë në të majtë dhe një qelë, që arrihet nga e djathta e gjysëm-qelës. Dhoma e mesme ka një bankë. Gjysëm-qela ka një hapje në murin e saj të mbrapëm, së bashku me një bankë. Një derë me hulli të çon nga gjysëm-qela te qela, që ka gjithashtu një bankë. Një dritare në qelën e djathtë shikon në dhomën e mesme. Përballë derës është një bankë. Banesa e tretë dhe më e madhe prej të trejave konsiston në një holl të mesëm. Në murin e pasëm të hollit gjenden dy qela dhe dy kamare stolash. Përgjatë mureve të djathtë dhe të pasëm shtrihet një bankë. Qela e djathtë ashtu si dhe qela e majtë kanë dyer me hulli, një dritare në të majtë të derës dhe një bankë përgjatë çdo muri të tyre të mbrapëm. Përballë derës së hollit është një bankë. Përballë verandës së rrënuar janë vrimat për fiksimin e kolonave prej druri. Në të majtë të verandës janë dy çisterna. Midis shpellës 17 dhe 18, gjenden tre çisterna të tjera. Në hapjen e çisternës së parë, një mbishkrim i përkthyer shkruan: "Një dhuratë e merituar e një çisterne nga një argjendar Saghaka, biri i Kudira-s së Kalyana-s". Një tjetër mbishkrim në kamaren e çisternës së dytë i përkthyer lexon: "Një dhuratë e merituar e një çisterne nga Lachhinika (gruaja) e Torika-s së Nadaka-s [dhe] Nadabalika-s, gruaja e Isimulasami-t".
Shpella 18 është një holl ngrënieje me një mur ballor dhe një derë me hulli, në të dy krahët e të cilës ka dritare. Një bankë shtrihet përgjatë mureve të pasme dhe anësore. Kalimi për te holli ka 3 shkallë të rrënuara dhe një oborr të hapur përballë, në të majtë të të cilit gjendet një çisternë.
Shpella 19 është një qelë pa një mur ballor dhe një bankë shtrihet përgjatë murit të majtë. Tavani tregon shenja të një guri të veshur ose druri nga muri i djathtë deri në fund të bankës. Në të djathtë është një qelë në të njëjtën çati, me gjasa e lidhur me shpellën 19. Qela e vogël ka një bankë përgjatë murit të saj të djathtë dhe derë me hulli. Shpella ka dy çisterna.
Shpella 20 është një banesë e vogël, e vështirë për tu arritur pasi façata është shembur. Në të djathtë është një kalim dhe një të majtë një qelë me një bankë përgjatë gjithë murit të majtë.
Shpella 21 arrihet nëpërmjet një të çare të vogël nga shpella 20, në mungesë të ndonjë kalimi të drejtëpërdrejtë. Hapësira e saj e banimit ka një verandë mjaftë të madhe. Ka gjithashtu një qelë të brendshme me një kornizë dere me hulli. Bankat ulëse kanë qenë skalitur në hapësirat e cekëta në qelë dhe në verandë.
Shpella 22 bashkë me shpellën 21 në të majtë ishte gjithashtu një njësi banimi me një bankë përgjatë gjithë gjatësisë së murit të pasëm. Nga ky holl një dritare shikon një tjetër dhomë më të vogël. Një hyrje përmes një dere me hulli të çon në një korridor të gjatë dhe një murin e pasëm të të cilit është një mbishkrim që paraqet emrin e dhuruesit dhe urdhërit të murgjërve.
Shpella 23 ka dy njësi banimi me një kalim të gjatë me nike të cekëta me stola në murin e majtë. Një derë ofron lidhjen e dhomave. Një nike 0.61 metra në murin e pasëm midis dy dhomave nuk të jep ndonjë sugjerim për qëllimin e saj.
Shpella 25 është më e gjatë se shpella 24, me mjaftë dhoma të mëdha e të vogla. Këto dhoma kanë orendi për tu ulur në nike që paraqesin gërmime të parregullta duke vënë në dukje kushtet e dobëta të shkëmbit, që me gjasa e ndërpreu punën e mëtejshme në këtë shpellë.
Kjo shpellë e thjeshtë gjendet poshtë shpellës 6, që është një shpellë-chaitya (kapelë).
Chaitya-t
Shpella 6 është chaitya-griha kryesore e shpellave Lenyadri dhe një nga shembujt më të hershëm të një chaitya-griha Hinayana. Projekti i saj është i ngjashëm me atë të chaitya-griha-s së Shpellave Ajanta, megjithëse më e vogël në përmasa. Ka një verandë, kolona dhe gjysëm-kolona me kapitele kafshësh dhe një faltore me 5 shkallë në hyrje. Holli i faltores hyet nga një derë e thjeshtë me hulli me përmasa 1.8 m e gjerë dhe 2.79 m e lartë. Holli është 13.3 m i gjatë; 6.7 m i gjerë dhe 7 m i lartë. Ka një rresht prej pesë kolonash dhe një gjysëm-kolonë në secilin krahë të chaitya-s ose Dagoba-s apo stupas (faltorja qendrore e relikeve), e gjendur në pjesën e mbrapme të hollit. Kolonat e periudhës Satakarni fillojnë me një strukturë piramidale me katër kënde, pastaj në bazë si vazo uji, e ndjekur nga një trung me tetë kënde, sipër një ibriku të përmbysur, pastaj një kapitel në pesë pllaka dhe një majë amalaka ose modeli me rrotë të dhëmbëzuar. Kapiteli ka figura kafshësh si luanë, elefantë, një sfinks dhe tigra. Pjesë të kolonave janë rrënuar. Mbrapa faltores së relikeve, janë gjashtë kolona tetëkëndore, të vendosura në një lakore. "Stupa konsiston në një tambur me një modelim poshtë dhe një qemer sipër, një kube sferike dhe një konsull (me "një projektim të lidhur nga një mur për të mbajtur një strukturë sipër saj") kubeja me një qemer në bazë. Stupa ka tridente budiste të skalitura në të. Një vrimë është skalitur për të fiksuar varëset përballë dhe 5 vrima në krye me gjasa për të fiksuar një ombrellë druri qendrore dhe flamurët anësorë. Një mbishkrim i shekullit të II të e.s. i shoqëruar nga një svastikë në murin e pasëm të verandës shkruan: "Një dhuratë e merituar e një shpelle-kapelë nga i shquari Sulasadata, biri i Heranika-s së Kalyana-s". Midis shpellave 5 dhe 6, në një nivel më të lartë është një gërmim fillimisht i krijuar si banesë ose një seli, por i shndërruar në një çisternë duke ndjekur zbulimin e një paqëndrueshmërie në shkëmb. Në të majtë të saj është një bankë.
Kjo shpellë, gjithashtu një chaitya-griha, ka një çati të sheshtë. Megjithatë, nuk ka kolona në hollin që është 6.75 m i gjatë; 3.93 m i gjerë dhe 4.16 m i lartë. Ka një verandë me kolona, të cilat kanë formë tetëkëndore. Stupa është në tre shkallë me një bazë me diametër 2.6 m. Streha ka një dizajn qemeri të rrethuar nga një tambur cilindrik me “një harmika katrore me model qemeri dhe një abak piramidal të shkallëzuar të përmbysur”. Një chhatri e skalitur mbulon tavanin. Kolonat e verandës konsistojnë në trungje tetëkëndore që qëndrojnë mbi baza ghata mbi një piedestal të shkallëzuar. Një kalasha e përmbysur zbukuron kreun, që ka gjithashtu një abak me konsull. Mbishkrimi në murin e mbrapëm të verandës datojnë nga shekulli i II i e.s.. Mbishkrimi shkruan: "Një dhuratë e merituar e një shpelle-kapelë e dhënë nga 'nanda, një djal i Tapasa-s, një Upasaka dhe nipi i Kapila-s, një Upasaka".
Shpellat e panumëruara
Në krahë tjetër të kodrës Lenyadri, gjenden katër shpella të tjera (të panumëruara) që drejtohen nga jugu dhe jug-perëndimi si dhe janë të skalitura në faqen e rrëpirtë të kodrës. Bazuar në kushtet e tyre të papërfunduara, ato janë interpretuar si shpella të hershme. Në të shihen: një chaitya e vogël me një faltore relikesh dhe një derë, me faqe shkëmbore të parregullta që janë të pambaruara. Hyrja është e dekoruar me zbukurime të stupas, një lule zambaku dhe modele gjeometrike; një tjetër është një shpellë e pa-aksesueshme me dy dhoma, një pus dhe shtrate guri në tre dhoma të ngjitura me një stupë të pa përfunduar në reliev; dy shpella të tjera të afërta kanë një kapelë dhe një verandë ballore.
La Malène
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> La Malène (Ocitanisht: La Malena ; Shqip: Malena) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Velebiti
parapamje|260x260px|Pamje e Velebitit nga deti Velebiti është mali më i gjatë (145 km), edhe pse nuk është maja më e lartë malore në Kroaci. Maja më e lartë është Vaganski Vrh (1.757 m). Ai i përket Maleve Dinarike.
Lidhje të jashtme
44.53333°N, 15.23333°W
Cadaujac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cadaujac (Shqip: Kadogjaku) është një komunë në departamentin Gironde në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore. Stacioni Cadaujac ka lidhje hekurudhore me Langon dhe Bordonë.
Arrest, Somme
Arrest është një komunë në Francë. Arrest bën pjesë në departamentin Somme të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 868 banorë dhe sipërfaqe 11.15 km².
Marigo Posio (libër)
Marigo Posio libër me autor Zeko Braho. Redaktore Helena Kadare. Krijuesi i kopertinës Spiro Kristo. Recezent Zihni Haskaj dhe Thanas Gjika. Botuar në Tiranë në vitin 1990, shtëpia botuese "8 Nëntori". Libri ka 84 faqe.
Fjalorthi i Arnold Ritter von Harffit
Fjalorthi i Arnold Ritter von Harffit është njëri ndër dokumentet e para të gjuhës shqipe krahas me Dorëshkrimin e Theodor Shkodranit dhe Formulën e pagëzimit. Fjalorthi ishte shkruar nga Arnold Ritter von Harffi, një kalorës udhëtar gjermanë, i cili në vitin 1496 qëndroi në portin e Durrësit si dhe në disa vende tjera shqiptare me ç`rast transkriptoi disa fjalë të gjuhës shqipe të dëgjuara nga vendasit, duke shkruar përbri tyre, përkthimin në gjuhën gjermane. Dokumenti përfshin 26 fjalë shqipe, 8 shprehje dhe numrat nga 1 deri në 10, dhe gjithashtu 100 dhe 1000.
Fjalorthi
Boicke-Bukë
Vene-Verë
Oie-Ujë
Mische-Mish
Jat-Djath
Foeie-Vezë
Oitter-Uthull
Poylle-Pulë
Pyske-Peshk
Krup-Kripë
Kycge-Keq
Megarune-Me ngrënë
Pijnë- Me pi
Alfoz de Lloredo
Alfoz de Lloredo është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Western coast of Cantabria, të provincës Cantabria, në Komunitetin Cantabria. Alfoz de Lloredo ka 2502 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 46.34 km2.
Fjalorthi i Arnold Ritter von Harffit
Fjalorthi
Tauerne-Tavernë
Geneyre-Burrë
Groëa-Grua
Denarye-Para
Sto-Po
Dreck-Djall
Kijrij-Qiri
Elbe-Elb
Mirenestrasse-Mirëmëngjes
Myreprama-Mirëmbrëma
Meretzeën-Mirësevjen
Laf me kmijss-Më laj këmishën
Nea-Një
Dua-Dy
Trij-Tre
Quater-Katër
Pessa-Pesë
Jast-Gjashtë
Statte-Shtatë
Tette-Tetë
Nantë-Nëntë
Nijtgint-Njëqind
Nemijgo-Njëmijë
Cërnatova e Epërme
Cërnatovë e Epërme (serbisht: Горње Црнатово/Gornje Crnatovo) është fshat në komunën e Zhitoragjës, Serbi.
Chaulhac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Chaulhac (Shqip: Shajaku) është një komunë në departamentin Lozère në Francën jugore.
Njerëz të shquar
Guy de Chauliac, një mjek, lindi këtu rreth vitit 1300. Ai është i njohur për traktatin e tij të gjatë dhe me ndikim mbi kirurgjinë në latinisht, të titulluar " Cirurgia Magna ". Ai ishte mjeku dhe kirurgu personal i Papa Klementit VI (1342–1352), Papa Inocentit VI (1352–1362) dhe Papa Urbanit V (1362–1370). )
Ahmed Awad
Ahmed Awad (lindi më 1 qershor 1992) është futbollistë palestinezë i cili luan për klubin Dalkurd FF.
Në sezonin 2012-13, ai ka luajtur për klubin Dalkurd FF në divizionin 1. Në vitin 2013, ai u transferua në klubin IFK Värnamo në Superettan. Në sezonin 2014, Ahmed u kthye në klubin Dalkurd.
Brumado
Brumado ka si bashkitë fqinje komunat e Livramento de Nossa Senhora, Don Basilio, Aracatu, Rio de Contas, Stone Malhada, Tanhaçu, Ituaçu, Rio Antonio, Royal Laguna dhe Karaibe. Përse kufi me qytetin e Rio de Contas përmes lumit që ka të njëjtin emër, në këtë mënyrë edhe e bën kufirin me Chapada Diamantina. Qyteti ka një vend të privilegjuar kombinuar me përfitime të tjera të tilla si kryqëzim të madh të rrugëve, si BA-262 autostrada, BA-148 dhe BR-030, gjithashtu duke u mbështetur në Ferrovia Centro-Atlantica (FCA).
Rajoni i Shkupit
Rajoni i Shkupit është një nga 8 rajonet e Maqedonisë së Veriut dhe ndodhet në veriperëndim të vendit. Ky rajon në veri kufizohet me Kosovën, ndërsa brenda vendit kufizohet me Rajonin jugperëndimor, Pollogut, Rajonin verilindor, Rajonin lindor dhe Rajonin e Vardarit.
Komunat
Rajoni i Shkupit është i përbërë nga 17 komuna :
Demografia
Sipas Statistikave më të Sakta Besohet se Rreth 35-40% e popullsis së Shkupit jan Shqiptarë
Masakrat e Drenicës
Masakrat e Drenicës përfshijnë një seri vrasjesh të shqiptarëve kosovarë (civilë) nga forcat speciale policore serbe në rajonin e Drenicës në qendër të Kosovës. Sipas organizatës Human Rights Watch, numri i abuzimeve në këtë rajon gjatë luftës në Kosovë 1998-1999 ishin kaq të përhapura saqë raportimi dhe mbulimi i tyre mbetet jashtë qëllimit të këtij raporti. Vrasjet më të bujshme ndodhën në shkurt – mars 1998 në Qirez, Likoshan dhe Prekaz gjatë bombardimit të NATO-s në Jugosllavi, periudhë midis marsit deri në qershor 1999 në fshatrat e Izibicës, Rezala, Poklek të Vjetër dhe Staro Čikatovo.
Prapavija
Drenica është një rajon kodrinor në qendër të Kosovës, banuar nga shqiptarë etnikë. Banorët e këtij rajoni historikisht kanë treguar rezistencë ndaj fuqive të huaja, që daton prej pushtimit otoman në Ballkan. Në fshatrat e Drenicës ka origjinën dhe UÇK-ja, e cila nisi operacionin e armatosur në Drenicë në 1996. Gjatë 1997, shqiptarët kosovarë iu referuan Drenicës si një territot i çliruar për shkak të prezencës së UÇK atje.
Masakrat në 1998
Shumë prej viktimave u qëlluan në radhë, gjë që dëshmohet prej ekzekutimeve, raportet e fundit e konfirmojnë këtë gjë përmesh dëshmitarëve okularë.
Në 3 mars 1998, rreth 50.000 persona u mblodhën për varrimin e 24 viktimave të masakrave të Drenicës në fshatin e Likoshanit. Këto masakra ishin shkëndija për radikalizimin e popullsisë shqiptare në një forcë opozitare kundrejt pushtetit të Beogradit. Shumë shqiptarë etnikë të cilët kishin mbështetur politikat kundër dhunës të Ibrahim Rugovës, vendosën të bashkoheshin me UÇK, pasi e panë kryengritjen e armatosur si të vetmen rrugëzgjidhje për të arritur pavarësinë.
Këto masakra shënuan dhe fillimin e luftës në Kosovë. Pas 28 shkurtit 1998, nis dhe konflikti i armatosur. Sapo nisi konflitki i armatosur, Tribunalja e Hagës u përfshi. Në 10 mars Tribunalja e Hagës deklaroi se juridiksioni i saj do të mbulonte vetëm dhunën në Kosovë.
Masakrat në 1999
Midis 19 marsit dhe 15 qershorit 1999, forcat qeveritare në Drenicë u përfshinë në një fushatë të spastrimit etnik të shqiptarëve të Kosovës që përfshin ekzekutime arbitrare, dhunë fizike, plaçkitje dhe shkatërrimin e shkollave, spitaleve. |Report of the Human Right Watch}}
Drenica ishte një bastion i UÇK ndaj dhe u prek më së shumti nga kjo fushatë për spastrim etnik. Në fshatin me emër Poklek të vjetër, forcat jugosllave ekzekutuan dy burra dhe familjen e njërit prej burrave për shkak të lidhjes me UÇK. Nga 47 familjarë (duke përfshirë këtu 23 fëmijë nën moshën pesëmbëdhjetë vjeçare) që forcat ushtarake tentuan të vrasin me granatë, pati vetëm 6 të mbijetuar. Në Vrbovac mendohet se mund të jenë ekzekutuar 150 persona. Në Glogovac gjatë 5 ditëve në muajin maj, shumica e popullsisë u dëbua dhe u dërgua në kufirin maqedonas.
Në Çikatovën e Vjetër më shumë se 100 shqiptarë etnikë u ekzekutuan dhe u varrosën në varreza masive, sipas investigimeve të realizuara,
Në 15 qershor 1999 forcat jugosllave u tërhoqën prej Glogovacit pas një marrëveshjeje të bërë prej NATO-s.
Chaudeyrac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Fshatrat e vegjël Fouzillic dhe Fouzillac, 300 m nga njëri-tjetri, ndodhen në territorin e komunës. Fshatrat përmenden nga Robert Louis Stevenson në Udhëtime me një gomar në Cévennes. Ai ishte atje më 24–25 shtator 1878, ndërsa po udhëtonte për në Cheylard-l'Évêque. Ai u referohet fshatrave si "Fouzilhic" dhe "Fouzilhac".
Shpellat Udayagiri
Shpellat Udayagiri kanë disa nga imazhet dhe tempujt më të vjetër hindu në Indi. Ato gjenden afër qytetit të Vidisha-s, në veri-lindje të Bhopal-it në shtetin e Madhya Pradeshit. Një nga sitet arkeologjike më të rëndësishme nga periudha Gupta në Indi, kodrat Udayagiri dhe shpellat e tyre janë një sit arkeologjik nën mbrojtjen e Archaeological Survey of India (ASI). Udayagiri përbëhet nga dy kodra të ulëta pranë lumit Bes. Të gjendura në një distancë të shkurtër nga ledhet prej dheu të qytetit të lashtë të Besnagarit, Udayagiri është rreth 4 km nga qyteti i Vidisha-s dhe rreth 13 km nga siti budist i Sanchi-t. Udayagiri është i mirënjohur për një seri shenjtoresh shkëmbore dhe imazhesh të skalitura në faqen e kodrës në vitet e hershme të shekullit të V të e.s.. Siti është i shquar për relievet e tij të lashta skulpturore të zotit hindu Vishnu, në mishërimin e tij si Varaha me kokë derri, duke shpëtuar tokën të paraqitur simbolikisht nga Bhudevi duke u mbajtur te supi i derrit siç përshkruhet në mitologjinë hindu. Siti ka mbishkrime të rëndësishme të dinastisë Gupta që i përkasin mbretërimeve të Chandragupta-s II (rreth 375-415) dhe Kumaragupta-s I (rreth 415-55). Përveç këtyre mbetjeve, Udayagiri ka një seri strehësh shkëmbore dhe petroglifesh, ndërtesa të rrënuara, mbishkrime, sisteme menaxhimi të ujit, fortifikime dhe kodrina banimi, të gjithë këto janë pjesërisht të studiuara. Kompleksi përbëhet nga njëzetë shpella, nga të cilat njëra i përket xhainizmit dhe gjithë të tjerat hinduizmit. Në Indi ka një numër vendesh me të njëjtin emër, më i famshmi prej tyre është mali i quajtur Udayagiri në Rajgir të Bihar-it dhe Shpellat Udayagiri dhe Khandagiri në Odisha.
Etimologjia
Emri i sitit në kohët e lashta nuk dëshmohet drejtëpërdrejtë. Udayagiri, fjalë për fjalë do të thotë 'mali i ngritjes së diellit', i shfaqur për herë të parë në shkrimet e shekullit të XI dhe që tashmë është emri një fshati të vogël ngjitur me fund të kodrave. Disa historianë kanë sugjeruar se kolona prej hekuri në Delhi fillimisht qëndronte në Udayagiri. Nëse është e vërtetë, mbishkrimi në kolonë tregon se Udayagiri quhej Viṣṇupadagiri, 'kodra e gjurmëve të Viṣṇu-s' në shekullin e V të e.s.. Kjo mbështetet nga një shkrim në një nga shpellat Udayagiri (shpella 19) që raporton se besimtarët që riparuan faltoren 'përkulen përgjithmonë te këmbët e Viṣṇu-s'.
Historia
Siti në Shpellat Udayagiri u ripunua gjerësisht nën padronazhin e Chandragupta-s II, i cili sundoi Perandorinë Gupta midis viteve 380 dhe 413/415 të e.s.. Arkeologu Michael D. Willis argumenton se Chandragupta II e bëri këtë për të pasqyruar një koncept të ri të mbretëror hindu, në të cilin monarku shihej edhe si sovrani suprem (cakravartin) dhe si besimtari suprem i zotit Vishnu (paramabhāgavata).
Shpellat, skulpturat dhe mbishkrimet
Shpellat në Udayagiri u numëruan në shekullin e XIX nga jugu në veri nga Alexander Cunningham, por një sistem më i detajuar u fut nga Departmenti i Arkeologjisë, në shtetin Gwalior. Për shkak të ndryshimeve, sekuenca e saktë e numërimit është e debatuar, pjesërisht për shkak se shumë shpella janë pak më shumë se nike të cekëta ose dhoma të zbrazëta. Shumica e vizitorëve janë të interesuar për skulpturat, arkitekturën dhe mbishkrimet e gjetura në shpellat 1, 3, 4, 5, 6 dhe 13, numërimi i të cilave tashmë është i pranuar përgjithësisht.
Shpella 1
Shpella 1, mbeja e vetme substanciale e pjesës jugore të kodrës Udayagiri, ka një façatë të adoptuar nga një buzë shkëmbore natyrore, duke formuar kështu bazën e shpellës dhe portikun e saj. Rreshti prej katër kolonash ka një model ‘vazoje dhe gjethnaje’ nga i cili historiani i shquar i artit Percy Brown në mënyrë elokuente thotë: “kapiteli Gupta tipikifikon një besim të rinovuar, të ujit që ushqen bimën që zvarritet në anën e tij dhe alegorinë që ka prodhuar motivin e vazos dhe lules, një nga format më të hijshme në arkitekturën indiane”.
Shpella 3
Shpella 3 është e parë e grupit qendror të faltoreve dhe relieveve. Përbëhet nga një qelë e parregull e përfunduar me një hyrje të thjeshtë. Në të dy krahët e hyrjes shihen gjurmë të dy gjysëm-kolonave dhe është një prerje e thellë horizonta sipër të cilës tregohet se ishte një lloj portiku përball faltores. Brenda ndodhet një imazh i skalitur në shkëmb i Kārttikeya-s ose Skanda-s, zoti i luftës, në një plintë monolitike. Modelimet dhe buzët e plintës tashmë janë të dëmtuara. Figura, me një torso mbreslënëse muskulore, qëndron me peshën të vendosur në mënyrë të barabartë në të dy këmbët; njëra nga duartë mban mbetjet e një shkopi ose kopani. Fytyra e gjerë katrore është tipike e stilit të fillimisht të shekullit të V të skulpturës figurative.
Shpella 4
Shpella 4 ka një qelë drejtëkëndore me një plintë shkëmbore në të cilën është vendosur një Śiva linga spektakolare. Floku është i kapur mbrapa me një The hair is tied up into a topknot ëith long locks cascading doën each side. Rregullimi i flokut i referohet rrëfenjës se si Śiva theu ujëvarën e lumit Gaṅgā pasi ujërat zbritën nga qielli. Në plintë gjendet një kanal uji dhe një dyshemenë e dhomës duke të çuarë në një vrimë që është shpuar në murin e shpellës. Shpella hyet nëpërmjet një hyrje me përmasa të hijshme dhe skalitje delikate të spërdredhjeve floreale. Trari i derës zgjatet përtej anëve të derës për të krijuar një formë T-je, një karakteristikë e zakonshme e arkitekturës së hershme tempullore. Ndryshme nga shumica e dyerve, gjithësesi, korniza përbëhet vetëm prej modelimi katror, identik anash dhe në krye. Baza e anëve të derës dhe pragu janë zëvendësime moderne. Së jashtmi, shpella është e shoqëruar nga gjysëm-kolona shkëmbore dhe dy gardianë (dvārapāla) tashmë të dëmtuar dhe të degraduar nga klima.
Shpella 5
Shpella 5 është një nike e cekët më shumë se një shpellë dhe përmban figurën shumë të famshme të Viṣṇu-t në mishërimin e tij si Varāha ose kokë-derri. Ikonografia komplekse e tablosë ka qenë shpjeguar nga Debala Mitra. Willis e ka përshkruar relievin si "pjesa ikonografike qendrore e Udayagirit".
Shpella 6
Shpella 6 është drejtëpërdrejtë pranë shpellës 5 dhe përbëhet nga qela shkëmbore që hyet nëpërmjet një dere të rafinuar në formë T-je. Imazhi zanafillor brenda mungon por me gjasa ishte një Śiva liṅga. Jashtë shpellës është një panel me një mbishkrim që regjistron krijimin e 'dhuratës së merituar' (deyadharma), me gjasa shpella dhe imazhet e afërta, në vitin 82 Gupta (401 i e.s.). Në tavanin e shpellës është një regjistrim pelegrini i padatuar i dikujt të quajtur Śivāditya. Gardianët e dyerve përkrahë hyrjes janë të konsideruar nga historianët e artit mes punimeve më të fuqishme të të skulpturës së hershme Gupta. Prnë tyre, në të dy krahët, janë figurat e Viṣṇu-t dhe Śiva Gaṅgādhāra-s, ky i fundit me ujin që bie mbi imazhin e tij. Meriton për tu vënë në pah Durgā duke vrarë demonin-buall, një nga paraqitjet më të hershme të temës në Indi. Meriton gjithashtu të vihet në dukje edhe figura e ulur e Gaṇeśa-s, në të majtë të hyrjes së shpellës dhe nikja drejtëkëndore me hyjnesha të ulura, në krahun e djathtë. Përveç të qenit Gaṇeśa më i vjetër i datueshëm në Indi, pozicionimi me një shenjtore të ruajtur në qendër, Gaṇeśa në një krahë dhe hyjneshë nënë në tjetrin, parathotë projektimin e hapsirës së tempullit në shekujt pasues.
Shpella 8
Shpella 8 është pak më në veri-lindje të shpellës 6. Është e gërmuar në një shkëmb në formë kubeje i kryesuar nga një pllakë e madhe horizontale. Forma kureshtare u krijua nga erozioni natyror i shkëmbit përgjatë kohës (mbajtëset në mur guri të pllakës u shtuan diku nga vitet ‘30 nga departamenti i arkeologjisë së shtetit Gwalior). Dy figura të lëmuara ruajnë hyrjen për te dhoma e brendshme. Brenda, shpella është e zbrazët përveç një zambaku të skalitur në tavan dhe një mbishkrimi të dëmtuar në murin e pasëm. Mbishkrimi është një regjistrim me rëndësi historike. Ai pohon, në vargje anuṣṭubh, se puna u kompozua nga Vīrasena, ministri i mbretit dhe se ai kishte ardhur këtu (iha, i.e. Udayagiri) në shoqërinë e Chandragupta II i cili u angazhua në një fushatë botërore pushtimi. Mes gjithë mbishkrimeve dhe antikave Gupta, ky është regjistrimi i vetëm që dokumenton praninë faktike të një mbreti Gupta në një vend të veçantë.
Kalimi
Kalimi, i cili fillon pranë shpellës 8, është një veçori unike e Udayagirit. Ai konsiston në një të çarë natyrore ose kanion në shkëmb që shtrihet afërsisht nga lindja në perëndim. Kalimi ka qenë subjekt i një serie modifikimesh dhe shtesash, setet e shkallëve të skalitura në dysheme duke qenë veçoria më e rëndësishme. Seti më i ulët i shkallëve në krahun e djathtë është dukshëm i gërryer nga uji dhe me gjasa ka shërbyer si një kaskadë uji në kohët historike. Mbishkrime guackash (të quajtura kështu nga specialistët modernë të epigrafisë për shkak të formës si guackë) të skalitura në muret e sipërm të kalimit janë shembujt më të mëdhenj të këtij lloj shkrimi të njohur në Indi. Imazhet e skalitura të shekullit të V përmes Sankha Lipi-t tregojnë se janë më të hershme se periudha Gupta. Mbishkrimet, që duket se janë emra në sanskritisht, deri së fundi nuk janë deshifruar plotësisht. Muret e sipërm të kalimit kanë dhëmbëza të mëdha në mjaft vende, duke sugjeruar se trarë guri dhe pllaka përdoreshin për të mbuluar pjesët e kalimit, duke i dhënë një dukje mjaft të ndryshme nga çfarë mund të shihet sot. Në terma të skulpturës, kalimi ka një seri nikesh she shpellash, të numëruara nga 9 deri në 14. Vetëm pak kanë skulptura, kryesisht Viṣṇu duke qëndruar në këmbë, të gjitha të dëmtuara.
Shpella 12
Shpella 12 konsiston në një nike që përmban një figurë në këmbë të Narasimha-s ose Nṛsiṃha-s, Viṣṇu në mishërimin e tij 'njeri-luan'. Poshtë në të dy krahët janë dy figura të vogla ndihmëse. Imazhet e skalitura nëpërmjet një karakteri guacke rreth dy metra të lartë. Në dyshemenë poshtë Nṛsiṃha-s është një mbishkrim i shkurtër Brahmī.
Shpella 14
Shpella 14 është shpella e fundit në krahun e majtë në krye të kalimit. Ajo konsiston në një dhomë katrore me kamare nga e cila vetëm dy anë janë ruajtur. Konturi i dhomës është i dushkshëm në dysheme, me një kanal uji të çarë përmes murit në një anë si në shpellat e tjera në sit. Një anë e derës është ruajtur, duke paraqitur anët e derës me faqe të zgavërta por pa ndonjë reliev.
Alegoria politike dhe historike
Në një gazetë akademike mbi alegorinë historike dhe politike në artin Gupta të publikuar në vitin 1983, Frederick M. Asher argumentonte se paraqitjet e Vāraha-s në Udayagiri simbolizonin bashkimin e Indisë veriore nën sundimin e Chandragupta-s II. Në këtë mënyrë, Asher argumenton se shpëtimi nga Vāraha i Tokës nga kaosi i detit kozmik i bën jehon shpëtimit nga Chandragupta II i Indisë veriore nga paqëndrueshmëria politike dhe fragmentimi që kishte provuar para krijimit të perandorisë Gupta. Përmes një pjese të madhe të Idnisë gjatë kësaj periudhe, Vāraha përdorej si një simbol i mbretërores, por Asher mendon se "askund nuk është paraqitur në terma kaq madhështorë pamorë kjo alegori" si në Udayagiri. Asher identifikoi alegori të tjera potenciale në dy figura të pikturuara në një nga dy muret e projektuara, që ishin personifikime femërore të Gaṅgā-s dhe Yamunā-s, lumenjtë që rrjedhin përmes perandorisë Gupta. Asher sugjeron se ndërsa këto dy figura ishin pitkuaruar këtu duke rrjedhur në oqeanin zanafillor, Ekavarṇa, nga i cili Vāraha shpëtoi Tokën, ata paraqisnin me ta alegori të mëtejshme politike. Në sanskritisht, fjala për oqean është samudra dhe kështu Asher sugjeron se njerëzit e kohës këtë mund ta kenë quajtur Samudra Gupta, i ati i Chandragupta II, i cili bashkoi shumë perandori në të njëjtën mënyrë që dy lumenjtë bashkoheshin në oqean. Megjithëse pa i hedhur poshtë, studiuesi Michael D. Willis shprehu përmbajtje për pranimin e këtyre teorive të Asherit.
Takeshi Koshida
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 19 ndeshje.
Pushpagiri Vihara
Përmendjet historike
Udhëtari kinez Xuanzang (rreth viteve 602-644 të e.s.) përshkruan një sangharama (manastir) të quajtur Pu-se-p'o-k'i-li një rajonin jug-perëndimor të vendit, emri i të cilit shqiptohet në mënyra të ndryshme si U-Cha ose Wu-T-U. Studiuesit si Stanislas Julien dhe Samuel Beal e identifikuan emrin Pu-se-po-k'i-li si "Pushpagiri" dhe emrin e vendit si Ota ose "Udra". Studiuesit e identifikojnë këtë vend si Odra në Odisha e tanishme. Xuanzang e përshkruan manastirin siç vijon:
Një mbishkrim i shekullit të III i mbretit Andhra Ikshvaku, Vira-purusha-datta, i gjetur në Nagarjunakonda (në Andhra Pradeshin aktual), përmend se një upasika e quajtur Bodhisiri bëri dhurata të shumta për stablishmentin budist. Një nga këto përfshinte sponsorizimin e ngritjes së një mandapa prej guri në "Puphagiri". Sipas Thomas E. Donaldson, kjo është e njëjtë me Pushpagirin e përmendur në udhëtimin e Xuanzang-ut ("Puphagiri" është forma në gjuhën pali e fjalës në sanskritisht "Pushpagiri) dhe ishte i vendosur në Odisha-n e sotme. Pratapaditya Pal vëren se nëse ky identifikim është i vërtetë, siti në Odisha duhet të ketë qenë vendosur të paktën në shekullin e III. Gjithësesi, disa studiues, si Dineshchandra Sircar dhe B. S. L. Hanumantha Rao, e identifikojnë këtë "Puphagiri" me kompleksin tempullor Pushpagiri në distriktin e sotëm të Cuddapah të shtetit të Andhra Pradeshit. Murgu budist i shekullit të IX Prajna, pasi kaloi 18 vjet në vende të ndryshme duke përfshirë Nalanda-n, të vendosur në një manastir të paemërtuar të Wu-ch'a-së (i identifikuar me Odra-n), përpara se të shkonte në Kinë. Pak studiues si Prabhat Mukherjee, e identifikojnë këtë manastir me Pushpagirin.
Identifikimi
Në shekullin e XX, një numër studiuesish e identifikojnë Pushpagirin e përmendur në udhëtimin e Xuanzang-ut me site të ndryshme në Odisha-n e sotme. Ramaprasad Chanda (1930) i Archaeological Survey of India (ASI) beson se edhe Udayagiri ose Lalitgiri mund të jenë Pushpagiri historik. Bazuar në gjetjet arkeologjike, Krishna Chandra Panigrahi (1961) hamendësoi se Udayagiri, Lalitgiri dhe Ratnagiri formonin një kompleks të përbashkët të quajtur Pushpagiri. N. K. Sahu (1958) e identifikoi atë diku në rajonin Phulbani-Ghumsur, bazuar në përshkrimin gjeografik i udhëtimit të Xuanzang-ut. Në vitin 1985, Archaeological Survey of India (ASI) filloi gërmimet në Lalitgiri për të lokalizuar Pushpagirin. Gërmimet çuan në mjaft zbulime të rëndësishme arkeologjike, por asnjë prej tyre nuk konfirmonte identifikimin e Lalitgirit me Pushpagirin.
Gërmimet e kodrës Langudi
Në vitet 1990, lektori i kolegjit, Harish Chandra Prusty zbuloi një sit budist në kodrën Langudi në distriktin Jajpur. Në vitin 1993, ai dhe Pradeep Mohanty e përshkruan sitin në një artikull të publikuar në Bulletin of the Deccan College Research Institute. Në vitin 1996, Orissa Institute of Maritime and South East Asia Studies si dhe departamenti i arkeologjisë së shtetit të Odisha-s filloi ta shqyrtonte sitin. Midis viteve 1996 dhe 2006, Instituti kreu gërmime në një zonë të shtrirë në mbi 0.53 km2. Një mbishkrim frangmentar në shkrimin Brahmi i zbuluar në sit e emërton sitin si puṣpa sabhar giriya ("kodra e mbushur me lule"), i identifikuar nga arkeologët si Pushpagiri. Në vitin 2000, një gërmim i drejtuar nga Instituti, nën mbikqyrjen e arkeologut Debraj Pradhan, rezultoi në zbulimin e një stupa-je të madhe ashtu si dhe mjaft artifakte të tjera. Artifaktet përfshinin kolona, një mbishkrim fragmentar Brahmi, vula terrakote dhe Enë qeramike të zeza veriore të lëmuara. Debraj Pradhan besonte se stupa ishte ngritur nga perandori mauryan Ashoka (304–232 p.e.s.): Megjithëse Xuanzang sugjeron se Odra kishte 10 stupa të ngritura nga Ashoka, kjo është e vetmja që është zbuluar deri tani. Sipas B. N. Mukherjee i Calcutta University, i cili deshifroi shkrimin Brahmi, stupa mund të ketë qenë ngritur nga "një besimtar budist i quajtur Ashoka". Nga viti 2007, u zbuluan 34 stupa shkëmbore me madhësi të ndryshme në pjesën veriore të kodrës. Një numër skulpturash shkëmbore budiste u zbuluan në pjesën jugore të kodrës, duke përfshirë skulptura të Buddha-ve Dhyani në postura të ndryshme. Sipas D. K. Dimri, mbikqyrësi i rajonit të Orissa-s së ASI-t, gjetjet arkeologjike në sit mbulojnë një periudhë midis shekullit të I të e.s. dhe shekullit të IX të e.s. dhe sugjeron ekzistencën e një stabilimenti të rëndësishëm murgjëror budist. Në vitin 2007, ASI mori nën përgjegjësi sitin e zbuluar.
Turizmi
Në vitin 2005, qeveria e shtetit indian të Odisha-s filloi ta zhvillonte sitin e kodrave Langudi si një vend turistik duke ndërtuar rrugë dhe infrastruktura të tjera. Përreth kodrave Langudi ndodhen site të tjera turistike budiste. Kodra Kaima, në afërsi, përmban një elefant unik të skalitur në shkëmb rrethuar nga katër kolona khondalite monolitike; kjo daton nga periudha Mauryane në shekullin e III p.e.s.. Deuli, një kodër e vendosur në pikën e bashkimit të lumenjve Brahmani dhe Kimiria, ka ruajtur pesë dhoma budiste të skalitura në shkëmb brenda shpellave. Site të tjera budiste janë zbuluar në Bajragiri, Sarapur dhe Paikrapur. Sitet në Langudi ndoshta janë kompleksi më i madh historik budist në Indi. Langudi mund të arrihet nga Jaraka dhe Chandikhol-i në autostradën kombëtare 5 dhe është e arritshme lehtësisht nga qendrat urbane të Cuttack-ut dhe Bhubaneswar-it. Muajt me të mirë për ta vizituar vendin janë gjatë tetorit dhe shkurtit.
Çështja e Thomas Crawford (film)
Thomas Crawford (Thyerje) është një film i vitit 2007 me regji Gregory Hoblit.
Përshkrim
Thomas Crawford është një inxhinier aeronautike, i cili zbulon tradhtinë mes gruan e re të tij, Jennifer, me policin Robert Nunally, kështu që ai vendos të vrasë gruan e tij, duke vënë në vend një plan të përkryer. Gruaja goditet në kokë me plumb të revoles Crawford dhe bie në një komë të thellë, me plumbin ende në trup dhe se nuk mund të nxirret për shkak se ajo është shumë e afërt me trurin. Më vonë arrestohet nga të dashurin e gruas së tij, e cila gjithashtu lëshon një rrëfim. Atë që duket të jetë e rastit, me sa duket e thjeshtë është më komplikuar se sa pritej. Asistent prokurori i qarkut, Willy Beachum, i cili është i punësuar nga një studio prestigjioze kërkon që Crawford të dënohet për tentim vrasje. Por ëndrrat e tij të lavdisë thyhen shpejtë, kur ai zbulon se arma e dorëzuar nga Crawford nuk është arma e krimit, dhe se kjo e fundit nuk gjendet askund. Përveç kësaj, kur marrëdhënia midis Jennifer dhe Robert bëhet publike, rrëfimi i tij është i pavlefshëm. Crawford shpallet i pafajshëm dhe merr përsipër edhe mbrojtjen e gruas në një komë dhe, sipas ligjit, ka të drejtë të vendosë për ta mbajtur atë në një gjendje artificiale jetese, ose vdekjen e saj. Të shqetësuar për të mbyllur çështjen në një mënyrë përfundimtare, Crawford është kërkon shkëputjen e tubit të oksigjenit dhe vdekjen e gruas së tij. Por kjo gjë i lejon prokurorit të bëj autopsinë për të kërkuar dënimin e Crawford.
Edicioni italian
Italiane dublimi i filmit është nga Francesco Vairano. Ashtu sikurse duket dhe nga titulli, në edicionin Italian protagonist i luajtur nga Hopkins, i cili quhet Tomas Crawford në vend të Teodori "Ted" Crawford në versionin origjinal.
Gjuha gagauze
Gagauz ( Gagauz dili, Гагауз дили ) është një gjuhë turkike e folur nga populli gagauz i Moldavisë, Ukrainës, Rusisë dhe Turqisë dhe është një gjuhë zyrtare e Rajonit Autonom të Gagauzisë në Moldavi. Gagauzishtja i përket degës Oghuz të gjuhëve turke, së bashku me Azerishten,Turkmenishten dhe Turqishten. Gagauzishtja është një gjuhë e dallueshme nga turqishtja gagauziste ballkanike deri në një farë mase.
Megjithëse u qenësua si gjuhë e shkruar në vitin 1957, gagauzishtja nuk u përdor në shkolla deri në vitin 1959. Gjuha Gagauze është një gjuhë që rrjedh nga turqishtja ballkanike gagauze; Gjuhësia ballkanike ishte e para që i shihte pasojat e kontaktit gjuhësor si normale dhe jo të korruptuara. Termi "gjuhë gagauze" dhe identifikimi i gjuhës së dikujt si "gagauz" u vendosën njëkohësisht ose edhe pas krijimit të vetëdijes kombëtare. Rreth 150,000 gagauzë banonin në Moldavi në vitin 1986, ku ata jetonin në vendbanimet brenda rajoneve Comrat, Ceadîr-Lunga dhe Vulcănești. Së bashku me shumicën e gagauzëve që jetojnë në Moldavi, ka katër qytete të tjera në Bullgari në të cilat banojnë gagauzët.
Historia
Midis viteve 1750 dhe 1846, paraardhësit e Gagauzëve sot emigruan nga bregu i sotëm bullgar i Detit të Zi në veri të Varnës drejt Rusisë dhe u vendosën në rajonin që tani është Republika e sotme e Moldavisë, të lejuar ta bëjnë këtë me kusht se ata u konvertuan në krishterimin ortodoks nga Perandoresha Katerina. Pas shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik, ligji i vitit 1994 për statusin e posaçëm juridik të Gagauzisë u miratua në Moldavi, i cili u vu në fuqi në 1995, duke i dhënë autonominë territoriale të Gagauzëve.
Drejtshkrimi
Duket se alfabeti i parë që u përdor për gjuhën ishte alfabeti grek në fund të shekullit të 19-të. Për shembull, orientalisti Otto Blau pohon se dramat e Euripidit ishin përkthyer në gjuhën gagauze dhe ishin shkruar me shkronja greke.
Alfabeti modern gagauz :
Gjendja aktuale
Një studim në vitin 2012 u krye mbi komunitetin gagauz për të vlerësuar situatën aktuale dhe kontekstin sociokulturor. Gjetjet tregojnë se brenda Gagauzisë, dokumentet zyrtare, botimet e shtypura dhe faqet zyrtare të internetit janë vetëm në rusisht. Sistemi Kombëtar i Pasaportave në Moldavi nuk lejon drejtshkrimin e emrave në gjuhën gagauze. Tabelat në Gagauzia janë kryesisht në rumanisht, dhe emrat e shesheve dhe rrugëve nuk kanë ndryshuar që nga koha e Bashkimit Sovjetik.
Cërnatova e Poshtme
Cërnatovë e Poshtme (serbisht: Доње Црнатово/Donje Crnatovo) është fshat në komunën e Zhitoragjës, Serbi.
Oliver Phelps
Oliver Martyn John Phelps (lindur më 25 shkurt 1986) është një aktor anglez. Ai është i njohur për rolin e Xhorxh Uezlit në serinë e filmave Harry Potter nga viti 2001 deri në 2011, së bashku me vëllain e tij binjak, James Phelps. Binjakët kanë vazhduar të punojnë së bashku si dyshe në projekte të tjera.
Future Nostalgia
Future Nostalgia (shqip: Nostalgjia e ardhshme) është albumi i dytë në studio nga këngëtarja angleze me origjinë shqiptare Dua Lipa. Albumi u lëshua më 27 mars 2020 nga Warner Records, pasi rrodhi në tërësi dy javë para datës fillestare të lëshimit të saj, 3 prill 2020. Duke filluar punën në album në fillim të vitit 2018, Lipa renditi shkrimtarët dhe producentët si Jeff Bhasker, Ian Kirkpatrick, Stuart Price, The Monsters & Strangerz dhe të tjerë, me qëllim krijimin e një albumi "nostalgjik" të zhanreve pop dhe disko me ndikime nga dance-pop dhe muzikë elektronike, frymëzuar nga artistë si Madonna, Gwen Stefani, Moloko, Blondie dhe Outkast.
Albumit iu paraprinë tri teke dhe një teke promovuese. "Don't Start Now" u lëshua më 31 tetor 2019, si tekja kryesore e albumit, duke arritur suksese kritike dhe komerciale. Kënga u bë hyrja e saj e parë në top 3 në tabelën e Billboard Hot 100. Më pas do të arrinte në numrin dy në Shtetet e Bashkuara. Kënga me të njëjtin titull u lëshua si një promovim i vetëm në 13 dhjetor 2019. "Physical" dhe "Break My Heart" u lançuan si tekja e dytë dhe e tretë. "Levitating  dhe  Love Again" u lançuan si tekja e katërt dhe e pestë, respektivisht. Për të promovuar albumin, Lipa njoftoi Tour Future Nostalgia, duke filluar në prill 2022.
Pas lëshimit të saj, Future Nostalgia mori një vlerësim të gjerë nga kritikët e muzikës, shumë prej të cilëve vlerësuan kohezionin dhe prodhimin e albumit. Albumi arriti pozicionin e parë ne listat e muzikës në 15 vende të ndryshme, përfshirë këtu dhe listën e albumeve në Mbretërinë e Bashkuar, duke u bërë albumi i saj i parë që arriti këtë pikë.
Sfondi dhe prodhimi
Pas publikimit të Dua Lipa: The Complete Edition në tetor 2018, edicioni i zgjeruar luksoz i albumit të saj debutues, Lipa njoftoi një teke të re të titulluar "Swan Song". Më 24 janar 2019, kënga u publikua për filmin Alita: Battle Angel (2019), dhe u prit me sukses të moderuar tregtar. Në të njëjtin muaj, Lipa deklaroi se kishte kaluar vitin e kaluar në procesin e shkrimit për një album të dytë të ardhshëm në studio. Ndërsa diskutoi për tingullin e albumit, Lipa komentoi se do të ishte një rekord pop "nostalgjik" që "ndjehet si një klasë vallëzimi". Për zhvillimin e Future Nostalgia, Lipa deklaroi: "Ajo që doja të bëja me këtë album ishte të shkëputesha nga zona e rehatisë dhe të sfidoja veten për të bërë muzikë që ndjehej sikur mund të ulet së bashku me disa nga këngët e mia klasike të preferuara pop, ndërsa ndihen akoma të freskëta dhe veçanërisht të miat. [...] Tingulli im natyrisht është pjekur pak pasi jam rritur, por kam dashur të ruaj të njëjtën ndjeshmëri pop si kisha në inçizimin e parë." Pas publikimit të tekes të saj kryesore “Don't Start Now”, Future Nostalgia dhe turneu i saj i arenës shoqëruese u njoftua në dhjetor. Lipa deklaroi se albumi ishte frymëzuar nga artistë përfshirë Madonna, Gwen Stefani, Moloko, Blondie dhe Outkast. Ajo shtoi se albumi do të shfaqte "shumë më tepër një element live" të frymëzuar nga turneu me grupin e saj, por "i përzier së bashku me prodhimin modern elektronik".
Më 29 janar 2020, këngëtarja zbuloi artin e kopertinës së albumit, së bashku me datën e lëshimit të tij më 3 prill 2020. Më 23 mars, një datë e lëshimit të mëparshëm të 27 marsit 2020 u njoftua nga Lipa, e cila shprehu shqetësimin e saj për lëshimin e muzikës gjatë pandemisë në vazhdim të COVID-19. Njoftimi erdhi gjithashtu pas një rrjedhjeje të albumit. Vepra artistike për kopertinën e albumit u realizua nga fotografi francez Hugo Comte.
Muzika dhe tekstet
Muzikisht, Future Nostalgia është përshkruar si disko-pop, elektropop, dhe dance-pop rekord me ndikime të pop-funk, power pop, synth-pop, house, new wave, Euro disco, Nu-disco, synth-pop i errët dhe R&B me vokalet e Lipës. Në tekste, albumi ka tema të lëvizjes, fuqizimit, barazisë dhe emancipimit. E përshkruar nga Lipa si një "klasë vallëzimi", ajo mori frymëzim nga muzika në vitet 1980, 1990 dhe 2000 për të krijuar një "tingull të përjetshëm vallëzimi modern-retro".
Shpërndarja
Albumi u lëshua në 27 mars 2020, nga Warner Records, i dyti i Lipës që u lëshua nga ky label. Edicioni standard u lëshua në CD, kasetë, vinyl, shkarkime digjitale dhe transmetim. Vinyl u lëshua në të dyja një vinyl me ngjyra dhe një disk fotografish dhe kaseta u lëshua në ngjyra ari, rozë, blu dhe të verdha. Albumi u lëshua gjithashtu me një arkë që përmban një vinyl të verdhë 12 ", një libër fotografie nga fotoshooti i albumit, një printim arti, një notë falënderimi nga Lipa, një kopje tatuazhesh e tatuazhit "Future Nostalgia" të Lipës, ngjitëse dhe një nga pesë imazhe polaroidi. Edicioni japonez i albumit u lëshua në CD në 3 prill 2020, data e synimit të lëshimit të albumit. Ai përmban tri këngë shtesë, dy remixe të "Don't Start Now" dhe një remix të "Physical". Lipa konfirmoi se do të kishte një botim luksoz të albumit me këngë të papublikuara më parë.
Turne dhe shfaqje live
Lipa mori pjesë në Sydney Gay dhe Lesbian Mardi Gras më 29 shkurt 2020, ku seti i saj përfshiu performancën e parë live të "Physical". Ajo gjithashtu njoftoi Tour Future Nostalgia në mbështetje të albumit. Turneu është planifikuar të fillojë në 3 janar 2021 në Newcastle, Angli, i përbërë nga 21 shfaqje të paralajmëruara. Turneu u shty nga data origjinale e tij pranverë-verë e vitit 2020 për shkak të pandemisë COVID-19. Gjatë vetë izolimit, përmes një transmetimi të drejtpërdrejtë nga shtëpia e saj, Lipa performoi "Don't Start Now" më 30 mars, 2020, në Homefest: James Corden's Late Show Late Speciale Speciale, dhe më 8 prill 2020, ajo performoi "Break My Heart" në Tonight Show Starring Jimmy Fallon.
Teket
"Physical" u publikua si tekja e dytë nga albumi më 31 janar 2020. Kënga u vlerësua nga kritikët muzikorë për gatishmërinë dhe prodhimin e saj, si dhe videon muzikore shoqëruese të bazuar në një diagramë konceptuale nga artistët zviceranë Peter Fischli dhe David Weiss. Ajo ishte gjithashtu e suksesshme në tregti, duke u bërë hyrja e saj e tetë e 10 më të mirave në Singles Chart në Mbretërinë e Bashkuar dhe kënga e saj e nëntë për t'u shfaqur në Billboard Hot 100 të SHBA.
"Break My Heart" u botua si tekja e tretë e albumit më 25 mars 2020. Ka arritur kulmin në numrin 13 në Billboard Hot 100.
"Levitating" u publikua si tekja e katërt e albumit me 2 tetor 2020.
"Love Again" u publikua si tekja e pestë e albumit me 11 mars 2021 në Francë dhe me 6 korrik 2021 në SHBA.
Tekja promovuese
Kënga me të njëjtin emër si albumi u lëshua më 13 dhjetor 2019 si e para dhe e vetmja teke promovuese nga albumi.
Pritja kritike
Future Nostalgia mori një vlerësim të gjerë nga kritikët e muzikës. Në Metacritic, i cili cakton një vlerësim të normalizuar nga 100 për vlerësime nga kritikët kryesorë, albumi ka një rezultat mesatar prej 89 bazuar në 18 shqyrtime, duke treguar "brohoritje universale". AnyDecentMusic? i dha asaj 8.6 nga 10, bazuar në vlerësimin e tyre të konsensusit kritik.
Performanca reklamuese
Future Nostalgia debutoi në numrin dy në Listën e Albumeve në Mbretërinë e Bashkuar me 34.390 njësi, vetëm 550 njësi pas 5 Seconds of Summer's Calm. Në javën e dytë, albumi arriti kulmin e tabelës, duke bërë Future Nostalgia albumin e parë numër një në Mbretërinë e Bashkuar të Lipës. Për më tepër, albumi kryesoi listat e rekordeve në Republikën Çeke, Australi, Estoni, Kroaci, Finlandë, Holandë, Lituani, Irlandë, Zelandë të Re, Skoci, Spanjë, Portugali dhe Sllovaki.
Katunishtë, Sliven
parapamje|Fshati Katunishtë në Bullgari Katunishtë (Катунище) është një fshat në komunën Kotel, Rajoni Sliven, Bullgari.
Marinko Rokvić
Jeta e hershme
Marinko Rokvić lindi më 27 janar 1954, në Bosanski Petrovac, RS e Bosnjës dhe Hercegovinës, RSF e Jugosllavisë ( Bosnja dhe Hercegovina e sotme). Ai u rrit në një familje bujqësore etnike serbe në fshatin Koluniq. Afërsia i tij për muzikën u dëshmua që në moshë të re përmes luajtjes së tij në fizarmonikë. Rokvić përfundimisht u zhvendos në Beograd për të ndjekur shkollën e mesme të inxhinierisë elektrike "Nikola Tesla".
Princi George
Princi George (shqipërimi: Xhorxh) mund t'i referohet disa anëtarëve familjes mbretërore britanike:
Marinko Rokvić
Karriera
Ai filloi të performojë në kafana pasi mbaroi shkollën e mesme dhe publikoi regjistrimin e tij debutues në 1974. Megjithatë, Rokvić u bë i njohur tre vjet më vonë me paraqitjen e tij të parë në Festivalin e Muzikës Popullore Ilidža. Albumi i tij debutues, i titulluar Ruža, u publikua në 1981 nën PGP-RTB. Me kalimin e viteve ai u bë një nga këngëtarët më të njohur të popullit serb. Publikimi i tij i vitit 1983, Da volim drugu ne mogu, u shit në rreth 600,000 kopje. Një vit më pas ai bëri gjithashtu një film në serialin e njohur televiziv Kamiondžije ponovo voze.