cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sofia Kovalevska
Sfondi dhe edukimi i hershëm
Në 1871 ajo udhëtoi për një kohë të shkurtër në Paris së bashku me Vladimirin për të ndihmuar në Komunën e Parisit, ku Kovalevskaya mori pjesë në të plagosurit dhe motra e saj Anyuta ishte aktive në Komunë. Me rënien e Komunës, megjithatë, si Anyuta ashtu edhe bashkëshorti i saj i ligjit të zakonshëm Victor Jaclard, i cili ishte udhëheqës i kontigjentit të Gardës Kombëtare të Montmartre dhe një Blanquiste i shquar, u arrestuan. Megjithëse Anyuta arriti të arratisej në Londër, Jaclard u dënua me ekzekutim. Megjithatë, me ndihmën e babait të Sofjes dhe Anyutës, gjeneral Krukovskit, i cili kishte ardhur urgjentisht në Paris për të ndihmuar Anyutën dhe i cili i shkroi Adolphe Thiers duke kërkuar mëshirë, ata arritën të shpëtonin Victor Jaclard.
Kovalevskaya u kthye në Berlin dhe vazhdoi studimet me Weierstrass për tre vjet të tjera. Në 1874 ajo paraqiti tre dokumente - mbi ekuacionet diferenciale të pjesshme, mbi dinamikën e unazave të Saturnit dhe mbi integralet eliptike - në Universitetin e Göttingen- it si teze e doktoratures. Me mbështetjen e Weierstrass, kjo i dha asaj një doktoraturë në matematikë, pasi Weierstrass arriti ta përjashtonte nga provimet e zakonshme me gojë.
Kështu, Kovalevskaya u bë gruaja e parë që mori një doktoraturë (në kuptimin modern të fjalës) në matematikë. Punimi i saj mbi ekuacionet diferenciale të pjesshme përmban atë që tani njihet zakonisht si teorema Cauchy–Kovalevskaya, e cila vërteton ekzistencën dhe analiticitetin e zgjidhjeve lokale për ekuacione të tilla në kushte fillestare/kufitare të përcaktuara në mënyrë të përshtatshme.
Vitet e fundit në Gjermani dhe Suedi
parapamje|Kovalevskaya në 1890 parapamje|Varri i Kovalevskaya, Norra begravningsplatsen Në 1874, Kovalevskaya dhe burri i saj Vladimir u kthyen në Rusi, por Vladimiri nuk arriti të siguronte një post profesori për shkak të besimeve të tij radikale. (Kovalevskaya nuk do të ishte konsideruar kurrë për një pozicion të tillë për shkak të gjinis se saj. ) Gjatë kësaj kohe ata provuan një sërë skemash për të mbështetur veten, duke përfshirë zhvillimin e pasurive të paluajtshme dhe përfshirjen me një kompani nafte. Por në fund të viteve 1870 ata zhvilluan probleme financiare, duke çuar në falimentim.
Në 1875, për një arsye të panjohur, ndoshta vdekja e babait të saj, Sofia dhe Vladimir vendosën të kalonin disa vite së bashku si një çift i vërtetë i martuar. Tre vjet më vonë lindi vajza e tyre, Sofia (e quajtur "Fufa"). Pas gati dy vjetësh të përkushtuar ndaj rritjes së vajzës së saj, Kovalevskaya e vuri Fufa nën kujdesin e të afërmve dhe miqve, rifilloi punën e saj në matematikë dhe u largua nga Vladimir për atë që do të ishte hera e fundit.
Vladimiri, i cili gjithmonë kishte pësuar ndryshime të rënda të humorit, u bë më i paqëndrueshëm. Në 1883, përballë ndryshimeve të përkeqësimit të humorit dhe mundësisë për t'u ndjekur penalisht për rolin e tij në një mashtrim të aksioneve, Vladimir kreu vetëvrasje.
Atë vit, me ndihmën e matematikanit Gösta Mittag-Leffler, të cilin ajo e kishte njohur si një studente tjetër e Weierstrass, Kovalevskaya ishte në gjendje të siguronte një pozicion si private-docent në Universitetin e Stokholmit në Suedi. Kovalevskaya takoi motrën e Mittag-Leffler, aktoren, romancieren dhe dramaturgun Anne Charlotte Edgren-Leffler. Deri në vdekjen e Kovalevskaya, dy gratë ndanë një miqësi të ngushtë.
Në 1884 Kovalevskaya u emërua në një pozicion pesë-vjeçar si Profesor i Jashtëzakonshëm (asistent profesor në terminologjinë moderne) dhe u bë redaktor i Acta Mathematica. Në 1888 ajo fitoi Çmimin Bordin të Akademisë Franceze të Shkencave, për veprën e saj "Mémoire sur un cas particulier du problem de la rotation d'un corps pesant autour d'un point fixe, où l'integration s'effectue à l' aide des fonctions ultraelliptiques du temps". Parashtrimi i saj paraqiti zbulimin e famshëm të asaj që tani njihet si " maja e Kovalevskaya ", e cila më pas u tregua se ishte i vetmi rast tjetër i lëvizjes së ngurtë të trupit që është "plotësisht i integruar " përveç majave të Euler dhe Lagrange.
Në 1889 Kovalevskaya u emërua Profesor i zakonshme (profesor i plotë) në Universitetin e Stokholmit, gruaja e parë në Evropë në kohët moderne që mban një pozicion të tillë. Pas shumë lobimeve në emër të saj (dhe një ndryshimi në rregullat e Akademisë) ajo u bë anëtare korrespondente e Akademisë Ruse të Shkencave, por kurrë nuk iu ofrua një post profesori në Rusi.
Kovalevskaya, e cila ishte e përfshirë në rrymat progresive politike dhe feministe të nihilizmit rus të fundit të shekullit të nëntëmbëdhjetë, shkroi gjithashtu disa vepra jo matematikore, duke përfshirë një kujtim, Një fëmijëri ruse, dy drama (në bashkëpunim me Dukeshën Anne Charlotte Edgren-Leffler) dhe një roman pjesërisht autobiografik, Vajza Nihiliste (1890).
Në 1889, Kovalevskaya ra në dashuri me Maxim Kovalevsky, një lidhje e largët e burrit të saj të ndjerë, por këmbënguli të mos martohej me të, sepse ajo nuk do të ishte në gjendje të vendosej dhe të jetonte me të.
Kovalevskaya vdiq nga gripi epidemik i komplikuar nga pneumonia në 1891 në moshën dyzet e një, pasi u kthye nga një pushim në Nice me Maxim. Ajo është varrosur në Solna, Suedi, në Norra begravningsplatsen.
Rezultatet matematikore të Kovalevskaya, të tilla si teorema Cauchy-Kowalevski, dhe roli i saj pionier si një matematikane femër në një fushë pothuajse ekskluzivisht të dominuar nga meshkujt, e kanë bërë atë subjekt të disa librave, duke përfshirë një biografi nga Ann Hibner Koblitz, biografi në rusisht nga Polubarinova-Kochina (përkthyer në anglisht nga M. Burov me titullin Dashuria dhe Matematika: Sofya Kovalevskaya, Mir Publishers, 1985), dhe një libër për matematikën e saj nga R. Cooke.
Dita e Matematikës së Shkollës së Mesme Sonya Kovalevsky është një program grant-marrjeje i Shoqatës për Gratë në Matematikë (AWM), duke financuar seminare në të gjithë Shtetet e Bashkuara të cilat inkurajojnë vajzat të eksplorojnë matematikën. Ndërsa AWM aktualisht nuk ka para për të mbështetur këtë program, shumë universitete vazhdojnë programin me financimin e tyre.
Leksioni Sonya Kovalevsky sponsorizohet çdo vit nga AWM dhe Shoqata për Matematikën Industriale dhe të Aplikuar, dhe ka për qëllim të nxjerrë në pah kontributet e rëndësishme të grave në fushat e matematikës së aplikuar ose llogaritëse.
Fondi Kovalevskaia, i themeluar në vitin 1985 me qëllim mbështetjen e grave në shkencë në vendet në zhvillim, u emërua në nder të saj.
Një gjimnaz (shkollë e mesme) dhe progjimnazi në Vilnius dhe gjimnazi në Velikiye Luki janë emëruar pas Sofya Kovalevskaya.
Fondacioni Alexander Von Humboldt i Gjermanisë jep një çmim çdo dy vjetor Sofia Kovalevskaya për studiuesit e rinj premtues.
Shën Petersburgu, Moska dhe Stokholmi kanë rrugë të emëruara për nder të Kovalevskaya.
Më 30 qershor 2021, një satelit me emrin e saj ( ÑuSat 22 ose "Sofya", COSPAR 2021-059AS) u lëshua në hapësirë si pjesë e konstelacionit Satellogic Aleph-1.
Në film
Kovalevskaya ka qenë subjekt i tre biografive filmike dhe televizive.
Fahredin Nuri
Biografia
Qeveria franceze i dha Nuriut të drejtën për të vazhduar studimet në Universitetin e Sorbonës, ku u diplomua në vitin 1940 me rezultate të shkëlqyera në Fakultetin e Inxhinierisë së Ndërtimit (L'université Paris-Sorbonne, diplômés en génie civil).
Puna mjeshtërore e Fahredinit në Shqipërinë e Pasluftës u fokusua në Inxhinierinë Hidrologjike dhe Hidraulike, në lëvizjen, ruajtjen dhe vetitë e ujit në mjedis, si dhe ndërveprimin e ujit me aktivitetet njerëzore. Puna e tij pasqyroi zgjidhje të shkëlqyera për furnizimin dhe planifikimin me ujë, projektimin e sistemeve të ujitjes, administrimin e të drejtave të ujit, restaurimin e përrenjve, mbrojtjen e mjedisit, planifikimin dhe menaxhimin e zonave të përmbytura dhe zbutjen e thatësirës.
Gjatë kësaj periudhe ka punuar si Master Inxhinier në Drejtorinë e Ujërave në Ministrinë e Pyjeve dhe Bujqësisë dhe Drejtor i Drejtorisë Vendore të Punëve të Ujitjes. Nga gushti i vitit 1963 punoi si Master Inxhinier në Drejtorinë e Kullimit në Ministrinë e Ndërtimit derisa doli në pension në Institutin Shtetëror të Projektimit të Kullimit.
Të tjera
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Fahredin_grave.JPG/220px-Fahredin_grave.JPG|djathtas|parapamje|Varri i Fahredin Nurit në varrezat e Tiranës
Vlerësimi i veprave të Fahredin Nuriut
Inxhinieri Fahredin Nuri doli në pension kundër dëshirës së tij në vitin 1974. Pas daljes në pension ai dha kontributin e tij në Institutin Rrugë-Urë pranë Drejtorisë së Mbarështimit të Peshkut dhe Projektimeve të Teknikave të Peshkimit pranë Ministrisë së Ushqimit dhe Industrisë së Lehtë. Në vitin 1981 inxhinier Fahredin Nuri filloi të kishte problemet e para shëndetësore me shikimin. Përpjekja e familjarëve për t'i siguruar atij një trajtim mjekësor më profesional jashtë vendit, u përplas me indiferencën dhe largimin mendor të autoriteteve shqiptare komuniste.
Fahredin Nuri vdiq më 16 nëntor 1984.
Kontributi i tij në Inxhinieri Hidrologjike Shqiptare është i rëndësishëm dhe unik. Shumë e quajnë atë si Master i Shkencave të Inxhinierisë Hidrologjike Bujqësore në Shqipëri.
Arbana Osmani
Arbana Osmani,prezantuese e disa emisioneve televizive dhe ato radiofonike ka lindur më 7 Maj 1978 dhe tashmë prezanton dhe emisionin më të famshëm reality-show Big Brother Albania VIP në Top Channel.
Prezantuese
Në 2004 ajo prezanton se bashku me Evis Mulën e më vonë Alban Dudushin edicionin e parë të festivalit muzikor Top Fest. Në prezantimin e këtij festivali ajo vazhdon te qëndroje deri në përfundim te edicionit te katërt, ku skenën e ndan me Ledion Liçon.
Nga viti 2005 deri në vitin 2008 Arbana drejton konkursin e modeleve Supermodel of the World.
Nga viti 2005-2007 ajo prezanton së bashku me Alban Dudushin të premtet muzikore në Top Show, duke intervistuar artistë, muzikantë të njohur të skenës Shqiptare.
Në shtator 2009 ajo prezanton për një sezon te vetëm 4 mujor programin gazetaresk te përditshëm Pasdite në Top Channel.
Në tetor 2011 ajo drejton 1001 pse formatin televiziv te suksesshëm te Endemol, ku protagonistë janë fëmijët, sërisht me audience maksimale.
Pas një viti larg kamerave, ajo u kthye në televizion, në vitin 2015 me shfaqjen e re Në 1 Javë. Kjo shfaqje zgjati nga nëntori deri në janar.
Nga 29 tetor 2026 ajo prezanton shfaqjen e re Dua Të Të Bëj Të Lumtur në Top Channel.
Kantoni Sedan-Est
Kantoni Sedan-Est (frëngjisht: Canton de Sedan-Est) është një kanton në departamentin Ardennes, rajonin Champagne-Ardenne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sedan. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 15075 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sedan-Est aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Patrick Modiano
Patrick Modiano (ita. Patrizio Modiano), romansier francez. Është fitues i Çmimit të lartë të akademisë franceze për roman, më 1972, pastaj i çmimit Prix Goncourt, më 1978 për romanin Rruga e dyqaneve të errëta (Rue des boutiques obscures). Fitues edhe i Çmimit Nobel për letërsi, në vitin 2014.
Biografia
Babai i tij është me origjinë hebreje, e një familje të njohur e ardhur nga Selaniku, ndërsa nëna është aktorja belge Louisa Colpijn (e njohur si Louisa Colpeyn). U takuan në Parisin e okupuar gjatë Luftës së dytë botërore dhe e filluan lidhjen gjysëm të fshehtë. Fëmijëria e Patrickut kaloi në një atmosferë me harmoni familjare: ndërmjet mungesës së shpeshtë të babait të të tij, për të cilin dëgjoi shumë tregime problematike, dhe turneve të shpeshta të nënës së tij. Shkollimin sekundar e kreu duke e falenderuar ndihmën e qeverisë franceze. Kjo edhe ofroi më shumë me vëllaun i tij, Rudyn, i cili kishte vdekur në moshën 10 vjeçare. (Veprat e Patrickut të shkruara ndrmjet viteve 1967 dhe 1982, ju kan kushtuar pikërisht atij). Kjo ngjrje lajmron edhe fundin e fëmijërisë së Modianos, por ai vazhdon ti ruaj kujtimet e asaj periode me shumë nostalgji.
Martesa në Kishën Ortodokse Lindore
Martesa është një nga misteret e shenjta të Kishës Ortodokse në të cilën një burrë e një grua vijnë dhe bashkohen solemnisht përpara Krishtit, priftit dhe komunitetit. Bashkimi i tyre bashkëshortor bekohet nga Krishti nëpërmjet Kishës. Hiri i Perëndisë u jepet për të jetuar së bashku në dashurinë e Tij, duke plotësuar dhe duke përsosur në mënyrë reciproke njeri-tjetrin, si një trup dhe shpirt.
Martesa është e shenjtë. Një i krishterë i devotshëm nuk mund ta përjashtojë Krishtin nga një pjesë kaq e rëndësishme e jetës, siç është martesa, “Nëse Zoti nuk e ndërton shtëpinë, më kot mundohen ata që ndërtojnë”.
Martesa në Kishën Ortodokse nuk është thjesht një marrëveshje midis një burri dhe një gruaje për të jetuar bashkë, as kryhet nga çifti vetë me klerikun dhe komunitetin si dëshmitarë. Bashkimi i tyre -bazuar në vullnetin e lirë- bëhet një Mister, sepse ata bashkohen si të krishterë ortodoksë, të cilët janë anëtarë të Komunitetit Falënderues drejt Zotit (=Kishës), duke marrë së bashku Hirin e Perëndisë, për bashkimin e tyre me anë të pjesëmarrjes së tërë Kishës në personin e episkopit apo priftit dhe në praninë e popullit të Perëndisë.
Ceremonia
Martesa ortodokse është mjaft e pasur me traditën biblike dhe e mbushur plot me simbolizma. Ajo përbëhet nga dy shërbesa, atë të fejesës dhe atë të kurorëzimit; në to spikasin disa veprime që kanë kuptim dhe rëndësi të veçantë.
Kumbarët
Kumbarët luajnë një rol të rëndësishëm në martesën ortodokse. Gjatë ceremonisë, ata bëjnë këmbimin e unazave në gishtërinjtë e dhëndërit dhe të nuses, të kurorave në kokat e tyre dhe vijnë rreth tryezës së martesës me çiftin gjatë procesionit të gëzueshëm.
Sifilizi
Infektimi me sifiliz
Sifilizi transmetohet nëpërmjet kontaktit seksual (vagjinal, anal, oral) me personin e infektuar. Në veçanti bakteri i Sifilizit transmetohet nëpërmjet kontaktit direkt me puçrrat e Sifilizit të cilat zakonisht paraqiten në sipërfaqen e organeve gjenitale. Për shkak se këto puçrra nuk  janë me dhembje, shumë njerëz nuk e dinë që janë të infektuar me Sifiliz.
Faktorët e rrezikut për sifilizin
Faktorët kryesor të rrezikut janë: Përfshirja në seksin e pambrojtur; Marrëdhënia seksuale me më shumë se një partner; Marrëdhënia seksuale me personin i cili ka shumë partnerë seksual;
Martesa në Kishën Ortodokse Lindore
Kumbarët
Si dëshmitarë të krishterë ortodoksë të martesës, ata do të luten për të sapomartuarit dhe do të ndihmojnë në fuqizimin e martesës dhe në ushqimin shpirtëror të tyre për të gjithë jetën.
Sifilizi
Simptomat e Sifilizit
Simptomat e para të Sifilizit zakonisht janë puçrrat të cilat nuk janë me dhembje dhe që paraqiten ne  penis, vaginë, anus, rektum dhe gojë. Puçrrat zakonisht paraqiten dy deri në gjashtë javë pas infektimit dhe zhduken për një kohë të shkurtër. Edhe pse simptomat fillestare shumë shpejt zhduken, bakteri i Sifilizit do të mbetet në trup në qoftëse nuk trajtohet. Mostrajtimi i drejtë i Sifilizit mund të shkaktojë sëmundje të zemrës, çmendje, verbim, paralizë edhe vdekjen.
Diagnostikimi Sifilizi
Mostrat nga puçrrat e Sifilizit ekzaminohen me mikroskop. Gjithashtu Sifilizi mund të diagnostikohet edhe me testin e gjakut.
Trajtimi i sifilizit
Sifilizi trajtohet dhe shërohet me penicilinë. Është me rëndësi që të siguroni se edhe partneri juaj seksual gjithashtu të trajtohet në mënyrë që mos të infektoheni përsëri. Mënjanoni marrëdhënien seksuale për deri sa jeni duke u trajtuar, në mënyrë që të zvogëloni gjasat e infektimit të sërishëm.
Mbrojtja nga sifilizi
Përdorimi i kondomit; Kufizimi (zvogëlimi) i numrit të partnerëve seksual;
Martesa në Kishën Ortodokse Lindore
Unazat
''E djathta e shërbëtorëve të tu do të bekohet me fjalën tënde të fortë dhe me krahun tënd të lartë. Ti pra dhe tani, o Zot, beko dhe këtë vënie të unazave me bekimin qiellor dhe engjëll Zoti le t’u shkojë përpara tërë ditët e jetës së tyre''.
Unazat janë simbol i fejesës që nga kohët e lashtësisë. Në fillim të shërbesës së fejesës unazat bekohen nga prifti dhe me to bën shenjën e kryqit mbi çiftin dhe thotë: “Fejohet shërbëtori i Perëndisë (emri)… me shërbëtoren e Perëndisë (emri)… në emër të Atit, të Birit dhe të Shpirtit të Shenjtë” dhe i vendos unazat çiftit. Pastaj kumbari ua këmben unazat 3 herë, duke marrë unazën e nuses dhe duke e vendosur në gishtin e dhëndrit dhe anasjelltas.
Këmbimi do të thotë se në jetën martesore dobësia e njërit do të kompensohet nga fuqia e tjetrit, papërsosmëria e njërit nga përsosmëria e tjetrit. Nga vetvetja, të porsafejuarit nuk janë të plotë, së bashku ata do të plotësohen. Kështu këmbimi i unazave tregon që bashkërisht do të plotësojnë vazhdimisht njeri-tjetrin. Secili do të pasurohet nga ky bashkim.
Qirinjtë – Lambadhat
Dy qirinjtë e ndezur gjatë shërbesës së Fejesës simbolizojnë besimin e çiftit në Jisu Krishtin, i cili tha: ''“Unë jam drita e botës. Kush vjen pas meje nuk do të ecë në errësirë, por do të ketë dritën e jetës”(Joani 8: 12)''.
Ato simbolizojnë gatishmërinë shpirtërore të çiftit për të pritur Krishtin, i cili i bekon ata nëpërmjet këtij misteri. Qirinjtë janë si llambat e pesë virgjëreshave të mençura të Ungjillit, të cilat, ngaqë kishin mjaft vaj, mundën ta pritnin Dhëndrin.
Erind
Erindi është një fshat në komunën Lunxhër në rrethin e Gjirokastrës të Shqipërisë.
Martesa në Kishën Ortodokse Lindore
Bashkimi i duarve të djathta
''Bashkoji në një mendje. Kurorëzoji me një trup''.
LOG
LOG, program në RTSH është programuar të jetë një emision i përjavshem politik duke u fokusuar në zhvillimet më të fundit të jetës shqiptare, si edhe në ngjarjet e të shkuarës që në rrethana të caktuara rikthehen në vëmendjen e qytetarëve. Pra, jo vetëm politikë, por edhe ekonomi dhe çështje të tjera që ndikojnë në marrëdhëniet e qytetarit me shtetin dhe me shoqërinë.
Erind
Histori
Në Erind gjendet Manastiri i Shën Thanasit, një kishë e ndërtuar në shekullin XVI. Gjithashtu Erindi ishte një nga pikat ku ndaloi poeti anglez, Lord Bajroni, i cili, kur ishte 21 vjeç, ndenji gjatë 17-19 tetorit 1809 në Erind e Qestorat, përgjatë udhëtimit që frymëzoi poemën e famshme Shtegtimi i Çajld Haroldit, botuar 3 vjet më vonë, në 1812.
Martesa në Kishën Ortodokse Lindore
Bashkimi i duarve të djathta
Me këtë lutje bashkohen dora e djathtë e nuses dhe e dhëndrit. Duart mbahen të bashkuara gjatë gjithë shërbesës për të simbolizuar “bërjen një” të çiftit.
LOG
Duke qenë në një vit elektoral, LOG synon të hapë ekranin për promovimin e ideve dhe njerëzve të rinj duke orientuar debatin drejt interesit të publikut. Personazhe nuk do të jenë vetëm liderët politikë, por edhe ekspertë të forcave politike, si edhe aktorë të spikatur të medias dhe shoqërisë civile. Ky emision synon të afrojë politikën me afër qytetarëve, duke ju dhënë këtyre të fundit mundesinë jo vetëm për të ngritur zërin mbi problemet, por për të referuar edhe mbi mënyrën e zgjidhjes se tyre. Çdo të premte, katër të ftuar me pikëpamje dhe opinione të ndryshme do të ndajnë kohën prej 90 minutash, duke i bërë një skanim temës së përzgjedhur. Debati në studio - i moderuar nga drejtuesi i emisionit - mbi alternativat që ofrojnë forcat kryesore politike në vend, do të alternohet nga insertet e parapërgatitura televizive. Inserti i parë i shoqëruar me një paraqitje të re grafike do të bëjë një hyrje mbi temën e zgjedhur, duke evidentuar qëndrimet kryesore pro dhe kundër. Do të synohet të ballafaqohen programet politike të shpallura më herët dhe të përditësuara me qëndrimet e fundit. Këto alternativa do të prezantohen në detaje dhe qartazi duke i konsultuar me burime zyrtare të krahëve të politikës.
Martesa në Kishën Ortodokse Lindore
Kurorëzimi
U vure mbi krye të tyre kurorë prej gurësh të çmuar ''. Të kërkuan jetë dhe u dhe gjatësi ditësh . Do t’i bësh përherë më të bekuar dhe do t’i ngazëllosh me gëzimin e pranisë tënde''.
LOG
Inserti i dytë është TV Blog, një evidentim i opinionit të qytetarëve mbi zhvillimet në vend dhe alternativat që ofrojnë krahët e politikës. Nga intervistat në rrugë nuk synohet grumbullimi matematikor i vlerësimeve pro dhe kundër me një po dhe jo, por shfaqja e perceptimit që kanë qytetarët mbi alternativat politike, si edhe prezantimi i vlerësimeve dhe i propozimeve të tyre mbi çështjet që janë në diskutim.
Në pjesën e parë dhe të dytë të emisionit herë pas here do të perfshihet edhe një aktor i pestë, përmes lidhjeve të drejtpërdrejta me studion, në perpjekje për të ofruar në diskutime segmente të tjera të shoqërisë që nuk janë të përfaqësuar në studion e LOG.
Martesa në Kishën Ortodokse Lindore
Kurorëzimi
Shërbesa e Kurorëzimit është pika kulmore e misterit të Martesës. Prifti pasi bekon kurorat mbi Ungjill, i drejtohet çiftit me to dhe duke u bërë shenjën e kryqit thotë: ''“Kurorëzohet shërbëtori i Perëndisë (emri)... me shërbëtoren e Perëndisë (emri)... në emrin e Atit, Birit dhe të Shpirtit të Shenjtë. Amin”''. Pastaj i vendos kurorat mbi kokë dhe kumbari (kumbara) këmben kurorat. Në atë moment çifti bëhet burrë dhe grua.
Kurorat janë shenja të lavdisë dhe nderimit me të cilat Perëndia kurorëzon çiftin gjatë misterit. Dhëndëri dhe nusja kurorëzohen si mbreti dhe mbretëresha e mbretërisë së tyre të vogël, shtëpisë, në të cilën ata do të mbretërojnë me dituri, drejtësi, integritet dhe dashuri.
Kurorat përdoren në ceremoninë e martesës ortodokse si referim për kurorat e martirizimit, meqenëse kurorëzohet pastërtia e tyre trupore e shpirtërore prej çdo mëkati dhe se martesa e vërtetë përfshin sakrifica të pallogaritshme nga të dy palët. Në procesion këndohet një tropar për martirët e shenjtë, ku përmendet kurorëzimi i tyre.
Leximet
Kurorëzimi pasohet nga leximi i Apostullit dhe Ungjillit. Këto lexime janë për të sapomartuarit udhëzimet e para të Kishës për jetën bashkëshortore që sapo filluan.
Leximi i një fragmenti nga letra e apostull Pavlit drejtuar Efesianëve kap. 5 v. 20-33: “Falënderoni përherë e për të gjitha Perëndinë...binduni njeri-tjetrit me frikë Perëndie...”. Leximi i një fragmenti nga Ungjilli sipas Joanit kap.2 v.1-11 përshkruan martesën në Kana të Galilesë ku Krishti bëri mrekullinë e tij të parë, duke kthyer ujin në verë, e cila edhe iu dha dasmorëve.
Kupa e përbashkët
Më pas çiftit i jepet verë, duke u kujtuar kështu se Krishti është i pranishëm mes tyre në ato çaste dhe se Ai do të jetë mes tyre për aq kohë sa janë në kungim me Të.
Kjo është “kupa e përbashkët” e jetës që shënon ndarjen reciproke të gëzimit dhe hidhërimit me njeri-tjetrin, shenjë dhe model i jetës në harmoni. Pirja e verës nga kupa e përbashkët tregon faktin se çifti që nga ai çast e tutje do të përjetojnë së bashku gjithçka në jetë, gëzimet dhe hidhërimet, dhe se ata “do të mbajnë barrët e njeri-tjetrit”.
Kupa e përbashkët është gjurmë nga Kungimi. Në Kishën e hershme çifti e merrte kungatën pikërisht në këtë çast. Kungata ishte vula e martesës.
Ardhja rreth tryezës së martesës
Burri dhe gruaja po bëjnë hapat e para si çift i martuar dhe Kisha, në personin e priftit, i drejton në udhën që duhet të ecin. Procesioni është rruga e jetës së krishterë, është një orbitë e përsosur rreth qendrës së jetës, Jisu Krishtit, Zotit tonë.
Gjatë ecjes ceremoniale rreth tryezës këndohet një himn për martirët e shenjtë, duke i kujtuar kështu të porsamartuarve për dashurinë dhe sakrificat që duhet të kenë dhe të bëjnë për njeri-tjetrin.
Bekimi
''Bekoji dhe këta shërbëtorët e tu, që me kujdesin tënd u bashkuan me martesë. Beko hyrjet dhe daljet e tyre dhe mbushua jetën me të mira''.
I tregon kështu çiftit se martesa bekohet nga Perëndia, i cili është i vetmi që jep hir, paqe e shëndet dhe është Perëndia që gjatë historisë njerëzore, ka madhëruar, bekuar dhe shenjtëruar martesën.
''Kujto, o Zot Perëndia ynë, dhe prindërit që i rritën, se uratat e prindërve forcojnë themelet e shtëpive. Kujto, o Zot Perëndia ynë, shërbëtorët e tu, dhëndurët dhe nuset, që janë bashkuar me këtë gëzim. Dhuroji edhe atyre që janë këtu gjithçka që të kërkojnë, për shpëtimin e tyre''.
Besimtarët pjesëmarrës në këtë ceremoni martese ortodokse, si dëshmitarë të kurorëzimit të çiftit, mund të ndihmojnë me përkushtim shpirtëror, duke i shtuar edhe lutjet e tyre për mirëqenien e të sapokurorëzuarve në shtëpinë e besimit.
Shiko edhe
Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë
Reflektime Shqiptaro-Britanike
thumb|right|300px
Libri është botuar në vitin 2001 nga KIEAI (Instituti i Kosovës për Integrime Evro-Atlantike)nga autori Daut Dauti nën redaktimin e Dr. Blerim Rekës dhe Dr. Enver Hasanit dhe Dr. Milazim Krasniqit si recenzentë.
Libri ka 200 faqe kurse në parathënje ka edhe recenzionin e Dr. Milazim Krasniqit i cili shkruan:”Libri Reflektime Shqiptaro-Britanike i Daut Dautit krijon një panoramë të reflektimeve të personaliteteve britanike dhe të politikës britanike në çështjen shqiptare, përkatësisht në qështjen e Shqipërisë dhe në çështjen e Kosovës, në periudha të ndryshme kohore”.
Libri ndahet në 8 kapituj ku bëhet një vështrim i angazhimeve të ekspertëve britanikë dhe personaliteteve shqiptare që kanë qenë të angazhuar për të ndihmuar çështjen e shqiptarëve që nga fillimi i shekulli XX e deri ne fillim të shekullit XXI. Libri përfundon me aktivitetin që është bërë në Britani të Madhe në drejtim të shtyrjes së shtetit britanik për të intervenuar në Kosovë. Libri, poashtu, përfshinë një mori fotografishë të rralla, të cilat, në këtë libër botohen për herë të parë.
Dera nr.13
thumb|left|350px|Dera nr.13 '''Dera nr. 13''' është film i shkurtër artistik, me skenar dhe regji te Korab Lecajt, student ne klasën e profesor Isa Qosja, ne Fakultetin e Arteve te Universitetit te Prishtinës. Ky film, i bazuar ne ngjarje te vërtete, sjell grimca nga përjetimet e familjeve shqiptare, te cilat kane mbetur te ngujuar gjate luftës se fundit ne Kosove. Ne qendër te rrëfimit te këtij filmi, i vlerësuar nga profesorët e Fakultetit te Arteve, është një familje kater anëtarshe (nena, Niku, Nita dhe Roza), te cilët, mbeteten te ngujuar gjate luftës ne banesën e tyre dhe përpiqen te mbijetojnë, nga rreziku qe çdo dite ju kanoset.
Luajnë :
Sylvia Plath
Sylvia Plath ishte poete, romansiere dhe noveliste amerikane e lindur më 27 tetor 1932 në Boston të SHBA-ve.
Ajo është më e njohur për poezinë e saj, poashtu ka shkruar edhe një roman gjysmë autobiografik, The Bell Jar me pseudonimin Victoria Lucas, në të cilën ka përshkruar luftën e saj me depresionin. Së bashku me Anne Sexton, Plath bënë një lëvizje të re në poezinë amerikane, në drejtimin të cilin e filluan Robert Lowell dhe W.D. Snodgrass. Plath u bë e njohur me jetën e saj private, në të cilën e përcollën probleme të shumta dhe martesa me poetin anglez Ted Hughes. Ajo bëri vetëvrasje më 11 shkurt 1963 në Londër dhe u bë ikonë e feminizmit dhe e vuajtjes.
Pas vdekjes, më 1982 u nderua me çmimin Pulitzer, për veprën "The Collected Poems".
Për jetën e saj, më 2003 u realizua edhe filmi "Sylvia" i regjisores Christine Jeffs, nga Zelanda e Re, ku rolin e Sylvia Plath e luan Gwyneth Paltrow, ndërsa të Ted Hughes Daniel Craig.
thumb|Varri i Sylvia Plath
Toffen
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Rockwell B-1 Lancer
__NOINDEX__ parapamje|Një B-1B në fluturim. Rockwell B-1 Lancer është një bombardues i rëndë supersonik me krahë të ndryshueshëm, i përdorur nga Forcat Ajrore të Shteteve të Bashkuara. Zakonisht quhet "Bone" (nga "B-One"). Është një nga tre bombarduesit strategjikë që shërbejnë në flotën e Forcave Ajrore të SHBA së bashku me B-2 Spirit dhe B-52 Stratofortress që nga viti 2023.
B-1 u parashikua për herë të parë në vitet 1960 si një platformë që do të kombinonte shpejtësinë 2 Mach të B-58 Hustler me rrezen dhe ngarkesën e B-52, dhe ishte menduar të zëvendësonte përfundimisht të dy bombarduesit. Pas një serie të gjatë studimesh, Rockwell International (tani pjesë e Boeing) fitoi konkursin e projektimit për atë që u shfaq si B-1A. Ky version kishte një shpejtësi maksimale prej 2.2 Mach në lartësi të madhe dhe aftësinë për të fluturuar për distanca të gjata në 0.85 Mach në lartësi shumë të ulëta. Kombinimi i kostos së lartë të avionit, prezantimi i raketës lundrimi AGM-86 që fluturoi të njëjtën shpejtësi dhe distancë bazë, dhe puna e hershme në bombarduesin stealth B-2 zvogëluan nevojën për B-1. Programi u anulua në 1977, pasi u ndërtuan prototipet B-1A.
Programi u rifillua në vitin 1981, kryesisht si masë e përkohshme për shkak të vonesave në programin e bombarduesve stealth B-2. Dizajni B-1A u ndryshua, duke ulur shpejtësinë maksimale në 1.25 Mach në lartësi të madhe, duke rritur shpejtësinë në lartësi të ulët në 0.96 Mach, duke përmirësuar gjerësisht komponentët elektronikë dhe duke përmirësuar kornizën e ajrit për të transportuar më shumë karburant dhe armë. I quajtur B-1B, dërgesat e variantit të ri filluan në 1986; avioni zyrtarisht hyri në shërbim me Komandën Ajrore Strategjike (SAC) si një bombardues bërthamor po atë vit. Deri në vitin 1988, të 100 avionët ishin dorëzuar.
Me shpërbërjen e SAC dhe ricaktimin e tij në Komandën e Luftimit Ajror në 1992, B-1B u konvertua për një rol konvencional bombardues. Ai shërbeu për herë të parë në luftime gjatë Operacionit Desert Fox në 1998 dhe përsëri gjatë aksionit të NATO-s në Kosovë vitin e ardhshëm. B-1B ka mbështetur forcat ushtarake të SHBA-së dhe NATO-s në Afganistan dhe Irak. Që nga viti 2021, Forcat Ajrore kanë 45 B-1B.
Northrop Grumman B-21 Raider do të fillojë të zëvendësojë B-1B pas vitit 2025; të gjithë B-1 janë planifikuar të dalin në pension deri në vitin 2036.
Eemnes
Eemnes është një komunë në provincën Utrecht në Holandë me sipërfaqe 33.67 km² dhe popullsi 8852 banorë. Eemnes është kryeqendra e bashkisë.
Grupi i pesëmbëdhjetë i elementeve kimike
Ky grup përbehet nga këto elemente : Azoti:- pjesa më e madhë e Azotit në natyrë gjendet e lirë ku azoti i lirë është pjesa përberëse kryesore e ajrit i cili mer pjesë me 78 perqindje vëllimore, minerali më i përhapur në natyrë është nitrati i natriumit (NaNO3) i cili formon shtresa të trasha.
Fosfori është një element kimik me simbolin P dhe numrin atomik 15. Fosfori thelbësor ekziston në dy forma kryesore, fosfori i bardhë dhe fosfori i kuq, por sepse është shumë reaktiv, fosfori nuk gjendet kurrë si një element i lirë në Tokë. Ka një përqendrim në koren e Tokës prej rreth një gram për kilogram. Në minerale, fosfori zakonisht paraqitet si fosfat.
Arseniku është një element kimik me simbolin As dhe numrin atomik 33. Arseniku ndodh në shumë minerale, zakonisht në kombinim me squfur dhe metale, por edhe si një kristal i pastër elementar. Arseniku është një metaloid. Ka alotropë të ndryshëm, por vetëm forma gri, e cila ka një pamje metalike, është e rëndësishme për industrinë
Antimoni është një element kimik me simbolin Sb dhe numrin atomik 51. Një metaloid gri i shkëlqyeshëm, ai gjendet në natyrë kryesisht si minerali sulfid stibniti. Përbërjet e antimonit janë njohur që nga kohërat antike dhe janë pluhurosur për t’u përdorur si ilaçe dhe kozmetikë, shpesh të njohura me emrin arab a kohl. Antimoni metalik ishte i njohur gjithashtu, por ai u identifikua gabimisht si plumb me zbulimin e tij. Përshkrimi më i hershëm i njohur i metalit në Perëndim u shkrua në 1540 nga Vannoccio Biringuccio
Bismuth është një element kimik me simbolin Bi dhe numrin atomik 83. Itshtë një metal pesëvalentësh post-tranzicion dhe një nga pnitogjenët me veti kimike që i ngjan grupit të tij më të lehtë 15 motrave dhe arsenikut dhe antimonit. Bismut elementar mund të ndodhë natyrshëm, megjithëse sulfuri dhe oksidi i tij formojnë xehe të rëndësishme tregtare. Elementi i lirë është 86% aq i dendur sa plumbi. Isshtë një metal i brishtë me një ngjyrë të bardhë argjendtë kur prodhohet rishtas, por oksidimi sipërfaqësor mund t'i japë asaj një nuancë të ylbertë në ngjyra të shumta. Bismut është elementi diamagnetik më natyrshëm dhe ka një nga vlerat më të ulta të përçueshmërisë termike midis metaleve
Sipas modelit te orbitalit te gjithë këto elemente kane 5 elektrone ne shtresën e jashtme. Azoti dhe fosfori janë jometale, arseniku, me veti shume te ngjashme me fosforin është një metaloid, antimoni dhe bismuti janë metale. Numrat e oksidimit me te zakonshëm për këto grupe janë +-3 dhe +-5 përvec azotit qe shafaq dhe +-1, +-2 dhe +-4.
Lista e NBA trajnerëve kryesorë kampionë
Kjo është lista e trajnerëve që kanë qenë kampion me ndonjë ekip në NBA.
Trajnerët që kanë qenë kampion me dy ekipe
Phil Jackson
Alex Hannum
Pat Riley
1 titull
Eddie Gottlieb Buddy Jeannette Les Harrison Al Cervi George Senesky Larry Costello Bill Sharman Al Attles Jack Ramsay Dick Motta Lenny Wilkens Paul Westhead Bill Fitch Billy Cunningham Larry Brown
2 tituj
Bill Russell Red Holzman Tom Heinsohn K. C. Jones Chuck Daly Rudy Tomjanovich
Stambolli
Stambolli, i njohur ndërkombëtarisht si Istanbul (në turqisht: İstanbul, IPA: [istɑ̟nbuɫ]), është qyteti dhe porti më i madh i Turqisë. Është qendra kryesore kulturore, ekonomike dhe industriale në vend. Me një popullsi prej rreth 14,8 milion banorë, është një nga qytetet më të populluara në botë. Stambolli është ndërtuar në vendin e qytetit të lashtë greke Bizant, quajtur kështu nga Bizas e Megaras, i cili e themeloi atë në vitin 667 p.K. Është ndërtuar në të dy anët e Bririt të Artë (turq. Halic) në hyrjen jugore të ngushticës së Bosforit, e cila me një gjatësi prej rreth 35 km lidh Detin e Zi në veri me Detin Marmara në jug. Në këtë mënyrë është i vetmi qytet në botë i cili gjendet në dy kontinente, Evropë (Thrakës Lindore) dhe Azi. Qyteti modern është i ndarë në tre zona kryesore, Stambollin e vjetër (turq. Eminonu dhe Fatih ), Bejollu (turq. Beyoglu) me rrethin e Galatas, dhe Yskydari së bashku me periferinë në anën e kundërt aziatik të Bosforit.
Lista e NBA trajnerëve kryesorë kampionë
Three titles
Gregg Popovich
Stambolli
Gjatë gjithë kohërave ka qenë kryeqyteti i tre perandorive të njëpasnjëshme: Perandorisë Romake (dhe vazhdimësinë e saj Perandorisë Bizantine (324 - 1453), Perandorisë jetëshkurtër Latine (1204-1261) dhe Osmane (1453 - 1922). Zonat historike të qytetit, monumente të rëndësishme, janë të zotëruara nga viti 1985 nga UNESCO. Disa nga monumentet janë Xhamia Ajasofja, Topkapë, Xhamia e Sulejmanit I dhe Xhamia e Sulltan Ahmetit. Qyteti gjithashtu ka themeluar universitetin e parë në Turqi.
Lista e NBA trajnerëve kryesorë kampionë
5 tituj
John Kundla
Stambolli
Emërtimi
Qyteti u emërua nga themelimi i tij në 658/7 pes deri në 330 pas Krishtit, Bizantion. Në vitin 196 pes, për një periudhë të shkurtër, mori edhe emrin Augusta Antonina nga perandori Septim Severi, në nder të birit e tij Antoni. Perandori Kostandinë i I në inagurimin e 332-it e emëroji Nova Roma (Roma e re), por ai nuk mbizotëroji, ashtu qyteti u bë shumë shpejt i njohur si Kostandinopojë (qyteti i Kostandinit), i quajtur pas themeluesit të tij. Dorëzuar nga historiani Sokrati, emri "Roma e re" u sanksionua me ligj dhe duket se pasqyrohet një paralele retorike mes Romë-s dhe Kostandinopojës. Emra të tjerë që i referohen janë: Basilevousa (Mbretëresha e qyteteve), Megalopolis (Qyteti i madh) dhe Eptalofos (sepse është e ndërtuar në mes të shtatë kodrave). Ndërkohë i bëhet referencë edhe si Anthousa (E lulëzuara) nga Florentia. parapamje|[[Kostandini i Madh|Kostandini I]]
Emri ndërkombëtar i qytetit sot është Istanbul, u riemërua zyrtarisht nga Republika Turke në 28 mars të vititë 1930. Etimologjia e fjalës nuk është e njohur me siguri. Më e pranuar është ideja që vjen nga fjalët greke εις την πόλη (is tin Poli = në qytet). Konsiderohet gjithashtu sepse banorët e saj e quajnin thjesht Poli (Qyteti), si ajo shpesh thiret nga grekët. Emri Stamboll, së bashku me variacione Istinmpol [Istinbol] ose Istanmpol (Istanbol) janë përdorur gjatë sulltanatit të Selxhukve, dhe gjatë periudhës së hershme Otomane. Shqiptimin i emrit εις την πόλη (Istinboli) i certifikuar sipas burimeve nga fundi i shekullit të 14-të. Sipas një versioni tjetër, fjala Stamboll rrjedh nga fjala Islampoul (Islambul), dmth qyteti i Islam-it, ndonëse kjo hipotezë vjen në kundërshtim me faktin se përdorejë edhe para Perandorisë Osmane. Emri Kostandinopojë [scr. në قسطنطينيه turqisht, Konstantiniyye] ishte në përdorim paralel me variantin Istanbul, sidomos në dokumentet zyrtare osmane, veprat letrare, dhe numizmatike. Qe në përdorim më shumë në qarqet e dijetarëve, ndërsa në komunikimin e përditshëm dominonte varianti Stamboll.
Lista e NBA trajnerëve kryesorë kampionë
9 tituj
Red Auerbach
Trimstein
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Stambolli
Bizanti (658 pes - 46 pes)
Sipas mitit themelues të Bizantit, siç na dorëzohet nga Straboni, kolonët ndoshta ndoqën orakullin nga Orakulli i Delfit i cili u kërkoi atyre që të ndërtonin qytetin e tyre kundër qytetite e 'verbër'. Si banorë të verbër queshin ata të Kalqedonisë, të cilët kishin themeluar qytetin e tyre në bregun e kundërt aziatike të Bosforit, pa kuptuar avantazhet e shquar të vendit. Një avantazhë i rëndësishëm i lokacionit, në krahasim me atë të Kalqedonisë, ishte mundësia më e madhe e mbrojtjes, sepse akropoli i Bizantit në bashkimin e Bririt të Artë dhe Bosforit, mbrohej pothuajse plotësisht nga deti, me përjashtim vetëm pjesën perëndimore, por për të cilën ishte e mundur për të ndërtuar mure. Bizanti u rrit shpejt, ndërtoj territoret të fortifikuara dhe zurri bregdetin e Azisë. Si pas Pausanias, ishte një nga qytetet më të mira të fortifikuara të antikitetit. Informacion historik rreth Bizantit gjithashtu rrjedhin nga Herodoti. Tirani i qytetit, mbështeti së bashku me gjeneralët e tjera greke mbretin Pers Dari në fushatën e tij kundër Skythianve. Gjatë Revolcionitë Jon-it u pushtua nga forcat greke.
Në kohët klasike, pas fitores së Grekëve në Luftëratë Mediane, Bizanti u pushtua nga fituesi i Betejës së Plataeas gjenerali Pausanias, i cili, pas një marrëveshjeje me Kserksi-n mbeti komandant i qytetit, para se të ndiqej nga athinasit. Bizanti ishte anëtar i ligës Deliane dhe aleatë i Athinës, gjatë Luftës së Peloponezit (431-405 BC) doli fillimisht me athinasit. Më 411 pes dezertoi nga aleanca athinase dhe vitin e ardhshëm u pushtua nga Klearchus gjeneralin spartan, i cili pretendoi nevojën për të parandaluar dërgimin e grurit në Athinë nga Deti i Zi. Rrethohet përsëri në 409 pes nga athinasit, të udhëhequr nga Alkibiadhi dhe kur Klearchos u largua nga qyteti, disa bizantinë hapën portat për të hyrë athinasitë, të cilët, më në fund, pas një beteje brenda mureve pushtuan qytetin. Pas disfatës së Alkibiadhit në Aegospotami, athinasit nënshkruan një traktat paqeje sipas të cilës duhej të largoheshin nga Bizanti. Në të njëjtën kohë, qytetarët e Bizantit që e kishin tradhtuar qytetin, duke dorëzuar atë në duart e Alkibiadhit, u larguan, por më vonë morën nënshtetësin athinase për homazhe. Prania spartane në qytetë përfundoi rreth 390 pes, kur gjenerali athinas Thrasyvulos restauroji Bizantin në sferën e ndikimit athinase, megjithatë ka pasur kriza në marrëdhëniet midis dy qyteteve, si në 357 pes, kur Bizanti u bashkua me forcat e Mausolus-it.
Gjatë përhapjes së Philipit të II të Maqedonisë, Bizanti nënshkruan një traktat paqeje me mbretin e Maqedonisë. Megjithatë ai e rrethoi qytetin në vitin 341 pes, pas mohimit të Bizantit të kthehej kundër Athinës. Banorët atributuan shpëtimin e tyre në një mrekulli e perëndeshës Hekati, siç dëshmohet nga statuja e ngritur në nder të saj, por edhe në monedhat bashkëkohore. Gjysmëhëna e përshkruar në monedha Bizantine u bë simbol i qytetit, e cila ka mbijetuar deri sot me miratimin e flamurit të Republikës Turke. Në fakt, Bizanti u mbështet nga athinasit dhe disa qytete të tjera greke. Gjatë mbretërimit të Aleksandrit të Madh, qyteti mbajti një status autonomie të privilegjuar. Gjatë fushatës së Aleksandrit në Danubit, ata e mbështetën atë duke dërguar anije. Pas vdekjes së tij, bizantinët, edhe pse ata fillimisht mbështetën Antigonus-in e III Doson, përfundimisht mbetën neutral në betejën e tij me Kasandrin dhe Lysimakun. Në 279 pes, qyteti u detyrua të paguante taksa të rënda prej Galatasve. Në vitet që pasuan bizantinët kërkuar për të zgjeruar dominimin e tyre, kryesisht nëpërmjet kontrollit të tregtisë.
Periudha romake
parapamje|Kostandinopoja Gjatë periudhës së sundimit romak, Bizanti gëzonte fillimisht privilegje si një qytetë i lirë, sepse luajti një rolë të rëndësishëm në luftën kundër thrakëve. Për shembull, perandori Klaudio caktoji një pesëvjeçar imuniteti, ndërsa si na dorëzoen nga letrat e Plinit e Ri, Trajani shfuqizoji në rastin e Bizantit kultin perandorak. Megjithatë, këto privilegje o hoqën gjatë perandorisë së Vespasian-it,i cili uli Bizantin në një provincë romake të përbashkët. Në fund të shekullit të dytë, gjatë luftës civile midis perandorit Septimios Severus (b. 193-211) dhe pretendentin e fronit Niger Peskeniu, Bizanti u rreshtua me këtë të fundit. Severus-i bëri një rrethim sistematike të qytetit, të cilin përfundimisht mori në vitin 196 m.e.s. U deshën tre vjetë betejash, të shoqëruar nga shkatërrimi i plotë i qytetitë dhe ndëshkimin e ashpër të banorëve. Pozita e Bizantit ishte e qartë strategjike, Severus më vonë filloji rindërtimin e qytetitë, i cili mbaroji nga biri i tij Antoninus, u ngritën mure të reja që dyfishuan madhësinë e saj, ndërsa gjithashtu jep privilegje të cilat ai kishte hequr më parë. Ndër ndërtesave më të rëndësishme përfshijnë banjot në shenjtëroren e Zeusi-t me emrin Zeuxippe, teatri dhe Karusel dhe u rinovua dhe Strategion-i. Gjatë të njëjtës periudhë, qyteti u quajt përkohësisht Augusta Antonina në nder të birit të Severus.
Bizantinët jetuan një tjetër fatkeqësi, kur Galiinos (b. 254-268) shkatërroi fortifikatatë, të cila më vonë u ri-ndërtuan nga Diokleciani. Gjatë kësaj periudhe, bastisje fisnore e gotëve sollën Bizantin disa herë në mbrojtje, por, pa goditje të rëndësishme. Licinius shkoji atje pas humbjes së tij nga Kostandini në Hrysoypoli. Ky i fundit e ka ndjekur atë përfundimisht duke e detyruar atë që të dorëzohet. Kreu një rrethimi të qytetit, të cilin mori në shtator të 324. Duket se Kostandini kuptoji avantazhet të konsiderueshme të vendndodhjes së Bizantit, kështu që vendosi të transferojë kryeqytetin e Perandorisë Romake aty.
Kryeqyteti i Perandorisë Romake (330-1204)
Sistemi qeveritar Tetrarchy (p.sh. 293-324), ndër të tjera, u karakterizua nga praktika e krijimit të vendeve të rezidencës së perandorit. Qytetet që u themeluan ose ri-themeluan si rezidencat perandorake, zakonisht ndërtoeshin këto objekte të rëndësishme, si pallate, mausoleum apo hippodrom. Për shembull, perandori Maksimian (b. 285-310) sundoi në Mediolanum (Milano moderne), ndërsa Diokleciani krijoji Nikomidia ose (Izmit) modernë. Kostantini i Madh zgjodhi Bizantin si kryeqytet, me sa duket kishte kuptuar pozicionin strategjik të saj. Themelimi i Kostandinopojës u identifikua me fillimin e një projekti shumë të mëdha urbane, me rreze të gjatë. Qyteti u zgjerua duke përfshirë në zonën e Bizantit prej rreth 5000 hektarë, kryesisht pa të ndërtuara. Njëkohësisht, muret e reja filluan të ndërtoheshin nga Kostandini dhe mbaruan nga Konstantius (337-361), janë ekstrapoluar pesëmbëdhjetë herë në krahasim me muret e vjetra të Severus-it. Inagurimi i qytetit u festua me madhështi më 11 maj të 330 dhe u quajt ditëlindja e Konstandinopojës. Duke i uruar të rriteshin vendbanimet e qytetitë, deri në vitin 361 u siguroi furnizimin e lirë të bukës për njerëzit që ndërtonin shtëpinë e tyre atje ("panes aedium"). Përveç kësaj, disa shtëpi janë ndarë për zyrtarët e lartë të gjykatës dhe financoheshin drejtpërdrejtë nga thesari perandorakë. Së shpejti rritja e popullsisë së qytetit ka arritur në një pikë të tillë, që u eliminuan masatë e cila favorizuan ndërtimin.
parapamje|center|700px|image_map topografike e Kostandinopojës gjatë periudhës bizantine.