Lucretia
Fabulë
Lucretia ishte vajza më e bukur e Spurius Lucretius Tricipitinus, një patrician i famshëm romak. Ajo ishte martuar me Tarquinius Collatinus, djalin e Egerius, i cili ishte djali i vëllait të mbretit Tarquinius Prisci që ishte guvernator i qytetit të Collatias ndaj edhe shtoi mbiemrin "Collatinus" ne emrin e tij. lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a2/Sandro_Botticelli_078.jpg/220px-Sandro_Botticelli_078.jpg|parapamje| Kufoma e Lucretias u ekspozua në treg për të ngjallur indinjatën e njerëzve. Piktura është pikturuar nga [[Sandro Botiçeli|Sandro Botticelli .]] Lucretia përshkruhet nga autorët e lashtë si një shembull i virtyteve shtëpiake të matronëve të lashtë romakë, të cilët u zmbrapsën nga sjellja më e lirshme e grave etruske. Sepse të rinjtë e Tarquins, do ta rrethonin Ardean dhe po humbnin kohë duke folur për përsosmërinë e grave të tyre, ata vendosën të kthehen papritmas nga kampi në shtëpi pa paralajmërim, në mënyrë që të gjykojnë konkursin në bazë të vetë çështjes. Në të vërtetë, ata e gjetën Lucretia-n duke shikuar natën vonë midis shërbëtoreve dhe duke u marrë me punë leshi, sepse ajo donte t'i mbaronte sa më shpejt dantella të shoqit me duart e saj. Dhëndrrit e mbretit e kalonin kohën e lirë kundër komisarëve dhe me kurorat që u binin mbi supe pinin edhe verë me moshatarët e tyre. Pikërisht ajo dëlirësi ndezi një epsh të furishëm në gjoksin e djalit të mbretit, Sextus Tarquinius. Dhe kështu, pas disa ditësh, kur i shoqi mungonte, Kolatius erdhi i vetëm në dhomen e Lucretias, i cila si i afërm i të shoqit, e priti me dashamirësi. Por në mes të natës, kur të gjithë shërbëtorët ishin tashmë në gjumë, ai hyri në dhomë dhe e kërcënoi gruan e gjorë me vdekje nëse ajo nuk do të vuante atë që donte ai. Me kokëfortësi, me kokëfortësi, ajo shtoi çnderimin e vdekjes së saj : 'ai gjithashtu do të vriste një skllave dhe do ta vendoste lakuriq mbi të, në mënyrë që të dukej se ajo ishte kapur në tradhtinë më të neveritshme dhe se i ishte caktuar një vdekje e drejtë'. Më në fund Lucretia u pushtua nga turpi i turpit. Por në mëngjes, kur Sextus ishte kthyer tashmë në kamp, ai i dërgoi fjalë babait dhe burrit të tij që të vinin tek ai sa më shpejt që të ishte e mundur : i cili mbërriti shpejt, duke pasur me vete miqtë Lucius Junius Brutus dhe Publius Valerius. Pastaj vajza e gjorë tregoi atë që kishte vuajtur dhe me lot kërkoi hakmarrje prej tyre. Pasi u betua se ky krim nuk do të kalonte fare pa u ndëshkuar për Sextus Tarquinius dhe për shtëpinë mbretërore, ajo e futi thellë në gjoks kamën që kishte fshehur nën mantelin e saj dhe menjëherë dha frymën e fundit. Pastaj Junius Brutus braktisi personazhin e marrëzisë që kishte mbajtur më parë, në mënyrë që të mund të shpëtonte nga plagët e mbretit (sepse babai i tij ishte vrarë nga Tarquinius për epshin e pasurisë), dhe më në fund ai e braktisi dhe u bë udhëheqës i komplotit kundër mbretërisë së Tarquins. Ai ekspozon trupin e lyer me gjak të Lucretias në mes të forumit dhe ndez zemërimin e njerëzve me lutjet e tij. Së shpejti kombi i Tarquinia u dëbua nga e gjithë Roma, kështu që kthimi i tyre iu mohua përgjithmonë. lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Lucretia_committing_suicide.png/220px-Lucretia_committing_suicide.png|parapamje| Statuja e Philip Bertrand.