cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reinhard Bütikofer
Fillimet e hershme
Në 1984, Bütikofer u zgjodh në këshillin e qytetit të Heidelberg dhe u bë anëtar i Partisë së Gjelbër, pikënisja e karrierës së tij politike me Aleancën 90/The Greens. Në vitin 1988, ai u zgjodh në Landtag të Baden-Württemberg. Ai ishte anëtar i Landtag deri në vitin 1996.
Anëtar i Parlamentit Evropian, 2009–tani
Që nga viti 2009, Bütikofer është anëtare e Parlamentit Evropian (PE) për Partinë Gjermane të Gjelbër. Ai është anëtar i Komisionit për Industri, Kërkim dhe Energji (ITRE), dhe anëtar zëvendësues i Komisionit për Punë të Jashtme (AFET) dhe Nënkomisionit për Siguri dhe Mbrojtje (SEDE). Si raportues në hije, ai është autor i raporteve mbi vlerësimin e European Endowment for Democracy (2015), mbi ndikimin e zhvillimeve në tregjet evropiane të mbrojtjes në sigurinë dhe aftësitë mbrojtëse në Evropë (2015) dhe mbi mundësitë e rritjes së gjelbër për SME-të (2015). ).
Përveç kësaj, Bütikofer është anëtar i delegacionit të parlamentit për marrëdhëniet me Shtetet e Bashkuara dhe Dialogun e Ligjvënësve Transatlantik dhe kryetar i delegacionit për Marrëdhëniet me Kinën. Ai gjithashtu shërben si anëtar i Ndërgrupit të Parlamentit Evropian për NVM-të.
Bütikofer është zëdhënësi i Grupit të Gjelbër për politikën industriale dhe kryetar i delegacionit nga Partia Gjermane e Gjelbër (Bündnis 90/Die Grünen) në Parlamentin Evropian.
Në negociatat për të formuar një qeveri koalicioni me Kristian Demokratët – si Unioni Kristian Demokrat (CDU) dhe Unioni Kristian Social në Bavari (CSU) – dhe Partia Demokratike e Lirë (FDP) pas zgjedhjeve kombëtare të 2017, Bütikofer është aktualisht pjesë të delegacionit 14 anëtarësh të Partisë së Gjelbër.
Pas zgjedhjeve të vitit 2019, Bütikofer ishte pjesë e një grupi pune ndërpartiak i ngarkuar me hartimin e programit katërvjeçar të punës të Parlamentit Evropian për politikën e jashtme.
Në negociatat për të formuar një koalicion të ashtuquajtur semaforik të Partisë Social Demokrate (SPD) dhe Partisë Demokratike të Lirë (FDP) pas zgjedhjeve federale të vitit 2021, Bütikofer ishte pjesë e delegacionit të partisë së tij në grupin e punës për politikën e jashtme, mbrojtjen., bashkëpunimi për zhvillim dhe të drejtat e njeriut, bashkëkryesuar nga Heiko Maas, Omid Nouripour dhe Alexander Graf Lambsdorff.
Pas skandalit të korrupsionit në Katar në Parlamentin Evropian, u zbulua se Reinhard Bütikofer është deri tani deputeti i Parlamentit Evropian, i cili ka udhëtuar më së shumti gjatë legjislaturës aktuale. Këto udhëtime janë financuar nga palë të treta ose shtete jo të BE-së, me gjithsej 22 udhëtime dhe 47 netë hotelesh deri më tani. Ndër vendet që ai vizitoi janë, ndër të tjera, India, Kina, Rusia, Shtetet e Bashkuara dhe Australia.
Mbi Partinë e Gjelbër dhe sistemin politik gjerman
Në vitin 2005, Bütikofer u ankua se për shkak se Gjermania nuk ka një sistem politik që i merr të gjitha fituesit, kishte vetëm disa anëtarë të partisë së Gjelbër në shërbimin e jashtëm, edhe pasi Joschka Fischer ishte ministër i jashtëm për shtatë vjet; në të kundërt, qindra mbështetës të Unionit Demokristian shërbyen në Ministrinë e Jashtme Federale. Në vitin 2010, Bütikofer e karakterizoi partinë e tij si përfaqësuese të "një stili të caktuar jetese", duke vënë në dukje se, kryesisht të urbanizuar, shumë i përkasin profesioneve dhe janë të angazhuar politikisht dhe shoqërisht. “Ata ulen në bordet e shkollave. Ata janë aktivë në kishat apo klubet e tyre sportive. Ata mbështesin organizatat joqeveritare”, tha ai.
Mbi sigurinë publike dhe liritë civile
Nën udhëheqjen e Bütikofer, një përpjekje dyvjeçare për të negociuar një ligj të rishikuar të imigracionit u braktis nga Partia e Gjelbër në 2004, duke përmendur shqetësimet rreth, ndër të tjera, se çdo rregullore që lejon ndalime ose dëbime më të lehta të të dyshuarve për terrorizëm do të përmbyste të drejtat civile të Gjermanisë. mbrojtjet.
Mbi burimet natyrore
Kur Komisioni Evropian lëshoi një dokument strategjie në vitin 2010, i cili propozonte ndjekjen e më shumë marrëveshjeve tregtare dypalëshe dhe investimin në infrastrukturë në Afrikë, si një mjet për të rritur burimet alternative të metaleve të rralla të tokës, duke shpresuar për të thyer dominimin e Kinës në tregun për mineralet strategjike, Bütikofer kërkoi në vend të kësaj, një "politikë industriale inovative që redukton përdorimin e burimeve".
Mbi Kinën
Që nga viti 2020, Bütikofer ka shërbyer si bashkëkryetar i Aleancës Ndërparlamentare për Kinën (IPAC). Gjithashtu në vitin 2020, ai ishte një nga 40 anëtarët e tjerë të Parlamentit Evropian nga pesë grupe politike që u kërkuan vendeve anëtare të BE-së dhe Komisionit të shkurtojnë fondet publike evropiane për shitësit kinezë të 5G Huawei dhe ZTE në një letër, duke argumentuar se të dy janë "të lartë -risk" kompanitë që përbëjnë një kërcënim sigurie për sigurinë e rrjetit në Evropë.
Mbi Rusinë
Pas vrasjes së gazetares dhe aktivistes për të drejtat e njeriut Anna Politkovskaya në vitin 2008, Bütikofer e karakterizoi situatën e të drejtave të njeriut në Rusi si "përkeqësuar". Ai gjithashtu kritikoi sjelljen e Rusisë ndaj Gjeorgjisë si "pothuajse të pabesueshme arrogante", duke iu referuar konfrontimit të vendit me Gjeorgjinë dhe vendimit të saj për të ndërprerë të gjitha lidhjet e transportit dhe postës në 2008. Ai është një avokat i "një gjuhe më të hapur dhe më të qartë nga Perëndimi, duke përfshirë Gjermaninë [...] nëse thjesht nuk duam të qëndrojmë pranë."
Aktivitete tjera
Përveç kësaj, Bütikofer shërbeu në bordin e Europa-Union Deutschland, degën gjermane të Unionit të Federalistëve Evropianë (UEF), Institutin Aspen në Berlin dhe Forumin e Dialogut Gjermano-Kinez. Ai është anëtar i Fondacionit Evropian të Gjelbër, Institutit Ndërkombëtar për Studime Strategjike, Këshillit Gjerman për Marrëdhëniet me Jashtë, Unionit për Ruajtjen e Natyrës dhe Biodiversitetit (NABU) dhe sindikatës gjermane ver.di.
Mirëjohje
Në nëntor 2011, Bütikofer u nderua me Çmimin Ndërkombëtar të Qëndrueshmërisë Fray në Simpoziumin Ndërkombëtar Fray në Kankun, Meksikë, për arritjet e tij në zhvillimin e qëndrueshëm në politikë.
Jeta personale
Babai i Bütikofer ishte një punonjës i postës dhe nëna e tij ishte një shtëpiake. Ai ka tre vajza me Henriette Katzenstein. Në vitin 2001, ai u martua me Renee Krebs.
Saint-Trivier-sur-Moignans
Saint-Trivier-sur-Moignans është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Saint-Trivier-sur-Moignans ka një popullsi prej 1826 banorë dhe sipërfaqe 41.99 km², me një dendësi prej 43 banor/km².
Laigny
Laigny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Laigny ka një popullsi prej 209 banorë dhe sipërfaqe 10.83 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Steve Corica
Steve Corica (lindur më 24 Mars 1973) është një ish-futbollist australian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin australian ka luajtur 32 ndeshje.
Alma Lutz
Alma Lutz (1890-1973) ishte një feministe dhe aktiviste për të drejtat e barabarta dhe të drejtën e gruas për të votuar. Ajo ishte gjithashtu e biographer e grave kyçe të lëvizjes feministe.
Jeta e hershme
Alma Lutz u lind në Jamestown, Dakota e Veriut nga Matilda (Bauer) dhe George Lutz.
Veprat
Alma Lutz është autore e:
Numëratori i rrjetit telefonik automatik : Tiranë, Durrës, Elbasan, Korçë
Numëratori i rrjetit telefonik automatik : Tiranë, Durrës, Elbasan, Korçë libër botuar në Tiranë, në vitin 1990. Faqe 288.
100 vjetori i Mësonjëtores së parë shqipe në Korçë : 7 mars 1887-1987
100 vjetori i Mësonjëtores së parë shqipe në Korçë : 7 mars 1887-1987 broshurë përgatiti Ilia S. Karanxha dhe Muzeu Historik Korçë. Botuar në Tiranë nga "8 Nëntori", në vitin 1987, faqe 32.
Elsie Owusu
'Elsie Owusu' OBE është një arkitekte e lindur Gana, një anëtare themeluese dhe kryetarja e parë i Shoqatës së Arkitektëve me ngjyrë. Ajo është gjithashtu e njohur të ketë bashkë-udhëhequr renovimin e Gjykatës Supreme të Mbretërisë së Bashkuar në vitin 2009 dhe ka punuar në stacionin e tubacionit Green Park.
Edukimi dhe karriera
Owusu mori pjesë në Streatham dhe Clapham High School në Londër.
Çmimet
Ajo u votua si një grua afrikane e biznesit në vitin 2014. Ajo mori një OBE në listën e Ditëlindjes së Mbretëreshës së vitit 2003.
Bazus-Neste
Bazus-Neste është një komunë në Francë. Bazus-Neste bën pjesë në departamentin Hautes-Pyrénées të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 43 banorë dhe sipërfaqe 2.49 km².
Tony Popovic
Tony Popovic (lindur më 4 Qershor 1973) është një ish-futbollist australian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin australian ka luajtur 58 ndeshje.
Crestwood, Illinois
Crestwood, Illinois është një fshat në qarkun Cook të shtetit federal Illinois, SHBA. Në Crestwood, Illinois jetojnë 10950 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është banor/km2 (3590.2 banorë/sq mi). Fshati ka një sipërfaqe prej (3.07 sq mi).
Baâlon
Baâlon është një komunë në Francë. Baâlon bën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 264 banorë dhe sipërfaqe 14.76 km².
Metcalf, Georgia
Metcalf është një fshat i vogël në jugperëndim të Gjeorgjisë, Shtetet e Bashkuara. Kulla WCTV, struktura më e lartë në Gjeorgji, ndodhet pranë fshatit Metcalf. Një depo lënde drusore gjendet në autostradën kryesore. Ka dy kisha të vendosura në Metcalfe, Friendship Baptist dhe Kisha Metcalfe Methodist. Miqësia Baptiste është një nga kongregacionet më të vjetra në Konventën Baptiste të Gjeorgjisë. E themeluar në vitin 1848, rreth dy milje jashtë vendbanimit të Metcalfe, u vendos në vendin aktual në 1890. Emri i fshatit është zakonisht dhe gabimisht i shkruar pa "e" përfundimtare. Qarku Historik Metcalfe është regjistruar në Regjistrin Kombëtar të Vendeve Historike. 200 px|parapamje|majtas|Depo hekurudhore në MetcalfeDrejtshkrim i saktë është "Metcalfe", duke reflektuar faktin se ai u emërua në nder të John Thomas Metcalfe, M.D.
Ky fshat u shfaq gjithashtu në filmin e Alfred Hitchcock Strangers on a Train.
Emre Altuğ
{{Infobox musical artist }} Niyazi Emre Altuğ (lindi më 14 prill 1969), është një këngëtar dhe aktor turk.
Biografia
Emre Altug ka lindur në Levent, Beşiktaş, Stamboll si djali i dytë i një nëne shtëpiake dhe babai dentist. Familja e tij është me prejardhje Niğde. Ai u diplomua në departamentin e teatrit të Konservatorit Shtetëror të Universitetit të Stambollit.
Ai luajti në skenë në shfaqje të ndryshme dhe këndoi vokale mbështetëse për artistë të tillë të njohur si Sezen Aksu, Sertab Erener, Levent Yüksel dhe Nilüfer, përpara se albumi i tij i parë, i titulluar İbreti Alem të publikohej më 28 gusht 1998. Në korrik 2000 ai këndoi një këngë të quajtur Bir de bana sor për albumin e Melih Kibar me titull Yadigar. Kënga u bë një hit i madh me stacionet radiofonike. Albumi i tij i dytë, Sıcak u publikua më 3 mars 2003. Ndërkohë ai u shfaq në reklama, filma televizivë dhe filma artistikë. Albumi i tij i tretë, Dudak Dudağa doli në vitin 2004, i ndjekur nga Sensiz Olmuyor një vit më vonë. Kënga, pas së cilës u emërua albumi, u bë kënga temë e një seri televizive që mori të njëjtin titull (Sensiz Olmuyor) dhe në të cilin Emre luajti personazhin kryesor. Më 12 qershor 2007 ai publikoi një album tjetër, Kişiye Özel. Emre Altuğ po planifikonte të nxirrte një album në anglisht, për të cilin udhëtoi në SHBA dhe donte të fillonte të punonte me Mark Feist dhe Damon Sharpe (të cilët kanë punuar me artistë të tillë si Anastacia apo Jennifer Lopez dhe janë producentët dhe bashkë-shkrues tę këngës së bamirësisë Come Together Now), të cilët e panë zërin e Emres të jashtëzakonshëm dhe filluan të punonin në katër këngë me të.
Marlieux
Marlieux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Marlieux ka një popullsi prej 995 banorë dhe sipërfaqe 16.85 km², me një dendësi prej 59 banor/km².
Lidhjet kulturore dhe historike shqiptaro- rumune : konferencë shkencore ndërkombëtare : Korçë, mars 2012
Lidhjet kulturore dhe historike shqiptaro- rumune : konferencë shkencore ndërkombëtare : Korçë, mars 2012 : përmbledhja e punimeve libër nga Anyla Saraçi (red.) dhe autorë të Universiteti "Fan S. Noli". Botuar në Korçë nga "Promo Print", në vitin 2014. Faqe 204.
Friedrich Koncilia
Kombëtarja
Për reprezentacionin austriak ka luajtur 85 ndeshje.
Baâlons
Baâlons është një komunë në Francë. Baâlons bën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 213 banorë dhe sipërfaqe 14.72 km².
Catlin, Illinois
Catlin, Illinois (Catlin) është një fshat në qarkun Vermilion County të shtetit federal Illinois, SHBA. Në Catlin, Illinois jetojnë 2086 banorë (2009). Fshati ka një sipërfaqe prej (0.84 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 201 m (659 ft).
Fieulaine
Fieulaine është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Fieulaine ka një popullsi prej 275 banorë dhe sipërfaqe 7.74 km², me një dendësi prej 36 banor/km².
Natalie Curtis
Natalie Kurtis Burlin (lindi 26 prill 1875 në New York, vdiq më 23 tetor 1921 në Paris), ishte një etnomuzikologe amerikane.
Biografi
Natalie Kurtis ndoqi kurse muzike në Konservatorin Kombëtar te Muzikës, në Nju Jork, gjithashtu studioi për piano, në Berlin, në Paris, dhe Bonn.
Në vitin 1900, ndërsa vizitonte Arizonën, Curtis u impresionua shume nga kultura e fiseve autoktone në rajon, dhe veçanërisht nga muzika e tyre. Më pas ajo vendosi të linte gjithçka për t'ia kushtuar veten plotësisht studimit të muzikës së Indianëve. Me një aparat fotografik, pastaj me një stilolaps dhe letër, ajo vizitoi fshatrat dhe vendbanimet e Indianëve, Zuñi, Hopi, dhe grupeve të tjera në rajon, duke regjistruar këngët, poezitë dhe legjendat e tyre.
Duke i bere thirrje presidentit Theodore Roosevelt, një mik i familjes, ajo ia doli që të ndikonte që t'i vihej fund ndalimit të valleve dhe muzikës së Indianëve, gjë që i dha privilegjin të ishte prezente në ceremonitë e tyre. Në vitin 1905, ajo publikoi Këngën e Lashtë të Amerikës dhe më pas, në 1907, Librin e Indianëve, një libër i cili sot mbetet një dokument i rëndësishëm që paraqet muzikën e më shumë se 18 fiseve të ndryshme, të cilët jetojnë kryesisht në jug-perëndim të Shteteve të Bashkuara, edhe pse aty janë përfshirë gjithashtu disa fise të Maine dhe British Columbia që gjeografikisht nuk jane ne jugperëndim.
Në 1911, Natalie Kurtis ndihmoi David Mannes të krijonte një shkollë muzike për "njerëzit me ngjyrë" në New York; ajo gjithashtu ndihmoi organizimin e koncertit të parë të muzikës afro-amerikane në Carnegie Hall në mars 1914. Në korrik të vitit 1917 ajo u martua me një piktor me emrin Pal Burlin, dhe u zhvendos në Hampton në Virginia. Ajo shkroi në mes 1918 dhe 1919 katër vëllime të quajtuara Seritë e Hamptonit të Këngëve Popullore të Negrove, si dhe Këngë dhe Tregime nga Kontinenti i Errët  në vitin 1920. Në vitin 1921, ndërsa ajo ishte në Paris për të dhënë një konferencë, ajo u vra aksidentalisht nga një automjet.
Natalie Kurtis do të mbahet mend si një nga pionieret që shfaqën për publikun e gjerë pasurinë e kulturës së indianëve të Amerikës si dhe atë afro-amerikane.
Beaubec-la-Rosière
Beaubec-la-Rosière është një komunë në Francë. Beaubec-la-Rosière bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Haute-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 460 banorë dhe sipërfaqe 12.97 km².
Agroturizmi
Agroturizmi përfshin çdo aktivitet ose veprimtari turistike e cila zhvillohet mbi bazën e agronomisë dhe bujqësi gjë e cila mund të sjell vizitorët në një fermë ose ndërmarrje bujqësore.
OCLC
OCLC (Online Computer Library Center - OCLC) është një organizatë jofitimprurëse bashkëpunuese me bazë në SHBA e cila i është "dedikuar qëllimeve publike të çuarjes përpara të qasjes në botën e informacionit dhe reduktimin e shpenzimeve të informacionit". U themelua në vitin 1967 si Ohio College Library Center. OCLC dhe anëtarët e saj bibliotekat në bashkëveprim prodhojnë dhe mirëmbajnë WorldCat, katalogun më të madh në botë të qasjes publike në internet (OPAC). OCLC financohet kryesisht nga tarifat të cilat bibliotekat i paguajnë për shërbimet e tij (rreth $200 milionë në vit - 2016).
Delara Burkhardt
Delara Burkhardt është një politikane iranio-gjermane e Partisë Social Demokrate (SPD) e cila ka shërbyer si deputete e Parlamentit Evropian që nga viti 2019.
Arsimi
Lindur nga një nënë iraniane dhe një baba gjerman, Burkhardt u rrit në Siek, Holstein dhe studioi shkenca politike në Universitetin e Kielit nga 2012 deri në 2016.
Karriera politike
Në parlament, Burkhardt është anëtar i Komitetit të Parlamentit Evropian për Mjedisin, Shëndetin Publik dhe Sigurinë Ushqimore.
Përveç detyrave të saj në komitet, Burkhardt është pjesë e Grupit Spinelli, Ndërgrupi i Parlamentit Evropian për Anti-Racizmin dhe Diversitetin, Ndërgrupi i Parlamentit Evropian për Pakicat Tradicionale, Komunitetet Kombëtare dhe Gjuhët, Evropian Ndërgrupi i Parlamentit për të Drejtat LGBT, Ndërgrupi i Parlamentit Evropian për Detet, Lumenjtë, Ishujt dhe Zonat Bregdetare, dhe i Grupit Punues të Sjelljes së Biznesit Përgjegjës.
Më 4 shkurt 2021, Burkhart mori kumbarinë për Katsyaryna Andreeva, gazetare bjelloruse dhe e burgosur politike.
Në negociatat për të formuar një koalicion të ashtuquajtur semafori të SPD, Partisë së Gjelbër dhe Partisë Demokratike të Lirë (FDP) pas zgjedhjeve federale të vitit 2021, Burkhardt ishte pjesë e delegacionit të partisë së saj në grupin e punës për mbrojtjen e klimës dhe politikën e energjisë., bashkëkryesuar nga Matthias Miersch, Oliver Krischer dhe Lukas Köhler.
Transformimi integral
Forma e përgjithshme
Një shndërrim integral është çdo shndërrim T i formës së mëposhtme:
Hyrja e këtij transformimi është një funksion f, dhe dalja është një funksion tjetër Tf. Një transformim integral është një lloj i veçantë operatori matematikor.
Ka shumë transformime integrale të dobishme. Secili specifikohet nga një zgjedhje e funksionit K të dy variablave, funksioni i bërthamës, bërthama integrale ose bërthama e transformimit. Në anglisht njihet me emrin kernel.
Disa bërtham kanë një bërthamë të anasjelltë (kernel invers) të lidhur i cila (përafërsisht) jep një transformim të anasjelltë:
Një bërthamë simetrike është ajo që është e pandryshuar kur të vendet e ndryshoreve ndërrohen; është një funksion kernel K sikurse. Në teorinë e ekuacioneve integrale, bërthamat simetrike korrespondojnë me operatorët e vetë-bashkuar.
Motivimi
Ka shumë klasa problemesh që janë të vështira për t'u zgjidhur - ose të paktën mjaft të koklavitura algjebrikisht - në paraqitjet e tyre origjinale. Një transformim integral "hartëzon" një ekuacion nga "fusha" e tij origjinale në një fushë tjetër, në të cilën manipulimi dhe zgjidhja e ekuacionit mund të jetë shumë më të lehta se sa në domenin origjinal. Zgjidhja më pas mund të rikthehet në fushën origjinale me inversin e transformimit integral.
Ka shumë aplikime të probabilitetit që mbështeten në transformime integrale, të tilla si "kerneli i çmimeve" ose faktori stokastik i zbritjes, ose zbutja e të dhënave të rikuperuara nga statistika të forta; shih kernel (statistika).
Historia
Pararendësi i transformimeve ishin seritë Furier për të shprehur funksionet në intervale të fundme. Më vonë transformimi Thurje u zhvillua për të hequr kërkesën e intervaleve të fundme.
Duke përdorur serinë Fourier, pothuajse çdo funksion praktik i kohës ( voltazhi në terminalet e një pajisjeje elektronike për shembull) mund të përfaqësohet si një shumë e sinuseve dhe kosinuseve, secili i shkallëzuar në mënyrë të përshtatshme (i shumëzuar me një faktor konstant), i zhvendosur (i përparuar ose i vonuar në kohë) dhe i "shtrydhur" ose i "shtrirë" (duke rritur ose ulur frekuencën). Sinuset dhe kosinuset në serinë Fourier janë një shembull i një baze ortonormale.
Shembull përdorimi
Si shembull i një aplikimi të transformimeve integrale, merrni parasysh transformimin e Laplasit. Kjo është një teknikë që hartëzon ekuacionet diferenciale ose integro-diferenciale në domenin "kohë" në ekuacione polinomiale në atë që quhet domeni i "frekuencës komplekse". (Frekuenca komplekse është e ngjashme me frekuencën aktuale, fizike, por mjaft më e përgjithshme. Në mënyrë të veçantë, përbërësi imagjinar ω i frekuencës komplekse s = − σ + iω korrespondon me konceptin e zakonshëm të frekuencës ndërsa përbërësi real σ i frekuencës komplekse i korrespondon shkallës së "shuarjes", pra një ulje eksponenciale të amplitudës. ) Ekuacioni i hedhur në termat e frekuencës komplekse zgjidhet lehtësisht në fushën e frekuencës komplekse, duke çuar në një "zgjidhje" të formuluar në fushën e frekuencës. Duke përdorur transformimin e anasjelltë, dmth ., procedurën e anasjelltë të transformimit origjinal të Laplasit, merret zgjidhja në kohë.
Fluquières
Fluquières është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Fluquières ka një popullsi prej 215 banorë dhe sipërfaqe 5.24 km², me një dendësi prej 41 banor/km².
Fairmount, Illinois
Fairmount, Illinois (Fairmount) është një fshat në qarkun Vermilion të shtetit federal Illinois, SHBA. Në Fairmount, Illinois jetojnë 640 banorë (2000). Fshati ka një sipërfaqe prej (0.32 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 203 m (666 ft).
Beauzac
Beauzac është një komunë në Francë. Beauzac bën pjesë në departamentin Haute-Loire të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 2708 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe 36.33 km².
Dritan Demiraj
Dritan Demiraj (Tiranë, 24 maj 1969) ka qenë ushtarak i lartë dhe ministër i Brendshëm i shtetit shqiptar.
Biografia
Z. Dritan Demiraj ka përfunduar Akademine Ushtarake, Akademine e Mbrojtjes, Akademine e Policise, Kolegjin e Luftes, Kolegjin e Mbrojtjes, Kursin e Larte te Sigurise dhe te Kunderterrorizmit ne Kolegjin Amerikano/gjerman te Sigurise dhe Mbrojtjes ne Qendren George C. Marshall ne Gjermani, gjithashtu ka kryer dhe disa kurse strategjike ne Universitetin e Forcave te Operacioneve Speciale te SHBA.
Gjatë karrieres ushtarake Kolonel (R) Demiraj ka mbaruar nje sere kursesh jashtë shtetit si: Kursi i Forcave Speciale, Kursin Ranger ne Gjermani, Kursin Zhytjes se Luftimit, Kursin e Parashutizmit ne Gjermani, USA, disa nivele te kurseve te Snajperit ne Gjermani, Turqi dhe USA, Operacioneve Speciale ne Gjermani, Turqi, Belgjike, Hollande, Luftes Alpine ne Gjermani, Zvicer, Austri, Alpinizmit dhe Skive ne Gjermani, Itali, Zvicer, Kursin Mbijetesës ne Luftim ne Gjermani, Kursin e Luftes ne Arktik ne Gjermani, Zvicer, Clirimit të Pengjeve, SWAT, Eksploziveve, Shoqerimit, Inteligjences Ushtarake, etj USA, kursin e Liderit Alpin, Kursin e Planizimit Strategjik te JSOC-ut, Luftës Asimetrike, Forcave Speciale Ajrore, 8 kurse per Luftën Kundër e Terrorizmit, USA, Turqi, Hollande, etj ne shkollat me te mira te NATOs.
Z. Dritan Demiraj eshte ushtaraku me i vleresuar nga nderkombetaret dhe me i dekoruar ne ushtri me mbi 55 medalje. Ai nga viti 2007-2013 drejtoi Forcat Speciale dhe Komando i krijoi, ristrukturoi sipas struktures se NATO's, i modernizoi dhe pajisi i me pajisjet me moderne te kohes. Ai njihet si "babai", udhëheqësi i parë luftarak në terren dhe trajnues i misioneve "Eagle" (nga 1-7), pedagog, autor i 40 librave, doktrinave, manualeve, enciklopedive dhe i mbi 200 artikujve, shkrimeve dhe kumtesave.
Z. Dritan Demiraj eshte Doktor i Shkencave ne fushen e Maredhenieve Nderkombetare (Sigurine dhe Kunderterrorizmin) nga Universiteti Europian i Tiranes dhe Doktor i Shkencave per Sigurine Kombetare nga Universiteti i Paqes Globale i Kombeve te Bashkuara ne New York. Ai njihet si nje nga profesoret me te mire ne rajon ne lidhje me Mbrojtjen, Sigurine ne Lindjen e Mesme dhe Kunderterrorizmin. Prej tre vitesh jep mesim dhe stervit oficere dhe nepunes te agjensive ligjzbatuese ne SHBA ne lidhje me kunderterrorizmin.
Botimet
'''Dritan Demiraj, Ph. D ka publikuar 40 libra.'''
"Al-Qaeda- Tri Dekada Terror".
"Al-Qaeda- Në Amerikën e Veriut".
"Al-Qaeda- Në Europë".
"Al-Qaeda- Në Siri".
"Al-Qaeda- Në Irak".
Libra e ndihmave të rindërtimit Kishës Kathedrale Korçë “Mburimi Jetëdhënës”
Libra e ndihmave të rindërtimit Kishës Kathedrale Korçë “Mburimi Jetëdhënës” broshurë botuar në Korçë nga Shtypshkronja dhe Libraria "Dhori Koti", në vitin 1928, faqe 12.
Liceumi antik
parapamje|300px|[[Platoni dhe Aristoteli duke ecur dhe debatuar. Detaje nga vepra e Raphaelit - Shkolla e Athinës (1509-1511)]] Liceu (Lyceum, greqishja e lashtë: Λύκειον Lykeion) ose Lycaeum ishte një tempull dedikuar Apollo Lyceusit ("Perëndia ujk Apollo").
Dritan Demiraj
Botimet
"Al-Qaeda- Në Gadishullin Arabik".
Liceumi antik
Ai ishte i njohur më shumë për shkollën filozofike peripatetike të themeluar nga Aristoteli në vitet 334 / 335 p.e.s. Shkolla vazhdoi të funksionojë edhe gjatë kohë pas largimit të tij nga Athina në vitin 323 p.e.s. nën një seri udhëheqësish deri kur gjenerali romak Sulla shkatërroi shkollën e Aristotelit gjatë sulmit në Athinë në vitin 86 p.e.s..
Mbetjet e Liceumit u zbuluan në Athinën moderne në vitin 1996 në një park prapa Parlamentit Grek.
Dritan Demiraj
Botimet
"Al-Qaeda- Në Magrebin Islamik
Liceumi antik
Liceumi
Liceumi ka qenë përdorur për debate të gjata filozofike para Aristotelit. Filozofët si Prodicus i Ceos, Protagora dhe shumë rapsodë kan folur atje. Filozofët më të famshëm të cilët mësuan atje kan qenë Isocrati, Platoni dhe mësuesi i mirënjohur athenian Sokrati. përveç trajnimit ushtarake dhe aktiviteteve edukative dhe arsimore, në Liceum gjithashtu u mbajtën edhe mbledhjet e Kuvendit Athinas para se "Pnyx" të bëhej takim zyrtar në vend në shekullin V p.e.s.. Edhe praktika të ndryshme të kultit janë mbajtur në Liceum.
Udhëheqësit e Liceumit
Theophrasti udhëhoqi Liceumin për 36 vjet, pas largimit të Aristotelit nga Athina në ekzil në vitin 322 p.e.s. deri në vdekjen e tij në vitin 286 p.e.s. Ka disa spekulime se që të dy, Aristoteli dhe Theophrasti u varrosën në kopshtet e Liceumit, edhe pse asnjëri nga varret ende nuk është identifikuar. Theophrasti u pasua nga Strato, që shërbeu si udhëheqës deri në vitin 268. Lyco nga Troas, Aristo nga Ceos, Critolausi, Diodorusi nga Tirosi dhe Erymneusi ishin disa nga udhëheqësit drejtues të ardhshëm të shkollës. Përveç kësaj, Andronicusi nga Rodosi shërbeu si udhëheqësi i njëmbëdhjetë.
Dritan Demiraj
Botimet
"Al-Qaeda- Në Somali dhe Al-Shabab"
"Al-Qaeda- Në Afganistan-Pakistan".
Liceumi antik
Anëtarët e Liceumit
Në pika të ndryshme në historinë e gjatë të tij Liceumi kishte studiues dhe nxënës të shumtë. Ndër nxënësit më të njohur të saj ishin edhe Eudemusi, një historian i matematikës, Aristoxenusi, i cili shkroi vepra në muzikë, dhe Dicaearchusi, një shkrimtar prolifik mbi tema të tilla si etikë, politikë, psikologji dhe gjeografi. Përveç kësaj, edhe historiani i mjekësisë Meno, dhe një sundimtar eventual i Athinës, Demetriusi nga Phaleroni, kaluan një kohë në këtë shkollë. Demetriusi nga Phaleroni udhëhoqi Athinën si një udhëheqës i një dinastie nga viti 307 p.e.s.
Liceumi i Aristotelit sot
Vendndodhja e Liceumit:37.97408°N, 23.7435°W
Dritan Demiraj
Botimet
"Al-Qaeda- Në Azinë Jug-lindore".
"Al-Qaeda- Në Amerikën e Jugut".
"10 Komandat Strategjike të Al-Qaeda's".
"Hezbollahu-Struktura, Stategjia dhe Fuqia Luftarake".
"Xhihadi në Ballkanin Perëndimor".
"Ngritja dhe Rënia e Shtetit Islamik".
"Ushtria e Kalifatit të Terrorit"
"Nëpër Labirintet e Shtetit Islamik"
"Forcat Speciale dhe Lufta Asimetrike"
"Afganistani një Paqe e Vështirë"
"Terroristët e Irakut"
Albanian SOCC Planning Manual-2014.
Special Forces SOTG Planning Manual-2013. Doctrine for Albanian Special Operations Forces- 2013. Special Forces SOTG Planning Manual-2013.
Encyclopedia of Executive Protection-2012.
Special Forces Tactics Manual Part 2-2009.
Combat Survival Encyclopedia-2007.
Combat Survival training Manual- 2005. MOUT operations Manual (coo author)- 2005.
Sniper Manual-2005.
Sniper & Counter Sniper, Manual-2006.
Hostage Rescue Operations on Buildings Manual- 2004.
Special Operations on Movable Objects Manual-2004.
Alpine Special Operations Manual-2003.
Tai Jitsu (self-defence for Commando and Special Forces) 2001.
Kick Boxing-1998.
Judo -1997.
Karate-1996.
Po ashtu ai ka publikuar mbi 300 shkrime në gazeta dhe revista të ndryshme të botës. +
Abena Busia
Abena P. A. Busia(lindur në vitin 1953) është një shkrimtare nga Gana, poet, feminist, lektor dhe diplomat. Ajo është një vajzë e ish-shefit të Shtetit të Ganës Kofi Abrefa Busia dhe është motra e aktores Akosua Busia. Abena Busia është një profesore e asociuar e Letërsisë në Anglisht dhe i studimeve të grave dhe gjinive në Universitetin Rutgers. Ajo është aktualisht ambasadori i Ganës në Brazil.
Jeta e herëshme
Abena Busia ka lindur në Accra, në familjen mbretërore Yenfri në Wenchi në Rajonin Brong-Ahafo të Ganës, tek Kofi Abrefa Busia, njëherësh shefi i Shtetit i Ganës dhe Naa Morkor Busia. Ajo kaloi fëmijërinë e saj në shtëpi, si dhe në Holandë dhe  Meksikë përpara se të zhvendoste në Oxford, ku familja e saj më në fund u vendos.
Konferenca II ndërkombëtare e bujqësisë, ushqimit dhe mjedisit : Korçë, 25 shtator 2015 : libër i përmbledhjeve
Konferenca II ndërkombëtare e bujqësisë, ushqimit dhe mjedisit : Korçë, 25 shtator 2015 : libër i përmbledhjeve = 2nd international conference of agriculture : food and environment : Korça, 25 september 2015 : book of abstract libër nga Ilir Niçko (kurator), Fatos Zerelli (kurator) dhe autorët kolektivë nga Universiteti "Fan S. Noli". Botuar në Korçë nga "Promo Print",  në vitin 2015. Faqe 170.
Abena Busia
Karriera
Busia është bashkëdrejtuese e Projektit Afrika për Shkrimin e Grave dhe aktualisht është gjithashtu profesore e asociuar në Universitetin Rutgers dhe aktualisht Kryetare i Departamentit të Studimeve të Grave dhe Gjinive.
Ajo gjithashtu ka dhënë mësime në institucione të tjera të njohura si Yale dhe Universiteti i Ganës. Ajo ka botuar gjerësisht për literaturën e grave me ngjyrë, ligjërimin kolonial dhe studimet post koloniale, si dhe librat dijetarë të së njëjtës bashkëbisedim përfshijnë "Feminizmat Teorizuese të Zeza: Pragmatizmin Vizionar të Grave të Zeza" (1993) dhe "Përtej Mbijetesës: Letërsia Afrikane dhe Kërkimi për Jetë të Re  (1999). Përveç kësaj, ajo është autorja e dy vëllimeve të poezisë:  Dëshmitë e Mërgimit  (1990) dhe  Gjurmët e Jetës  (2008). Puna e saj është përfshirë në antologji të tilla si  Bijat e Afrikës '' (ed. Margaret Busby, 1992).
Diplomate e Ganës
Në korrik 2017, Presidenti Nana Akuffo-Addo e emëroi Abena Busia si ambasador i Ganës në Brazil. Ajo ishte midis njëzet e dy ganezëve të tjerë të shquar të cilët u emëruan për të kryesuar misionin e ndryshëm diplomatik të Ganës në botë.
Çmime dhe njohje
Abena është bashkë themeluesja dhe kryetarja e Fondacionit Busia International, një organizatë joqeveritare e ngritur për nder të ish kryeministrit të Ganës, Kofi Abrefa Busia.
Ivica Vastić
Ivica Vastić (lindur më 29 Shtator 1969) është një ish-futbollist austriak.
Kombëtarja
Për reprezentacionin austriak ka luajtur 50 ndeshje.
Neuville-sur-Ain
Neuville-sur-Ain është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Neuville-sur-Ain ka një popullsi prej 1610 banorë dhe sipërfaqe 19.79 km², me një dendësi prej 81 banor/km².
Frymëzimet e para : (krijime të nxënësve të shkollës “Bardhyl Pojani”, Pojan-Korçë)
Frymëzimet e para : (krijime të nxënësve të shkollës “Bardhyl Pojani”, Pojan-Korçë) libër nga Oriana Gjermani (red.) Botuar në Korçë nga "Promo Print", në vitin 2013, faqe 74.
Archez
Árchez është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Axarquía, të provincës Málaga, në Andalusia. Árchez ka 497 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 4.8 km2.
Turizmi rural
Turizmi rural përqendrohet në pjesëmarrjen aktive në një mënyrë jetese rurale. Mund të jetë një variant mes agriturizmit dhe ekoturizmit. Shumë fshatra mund të lehtësojnë turizmin sepse shumë fshatarë janë mikpritës dhe të etur për të mirëpritur ndonjëherë edhe vizitorë. Bujqësia po bëhet shumë e mekanizuar dhe për këtë arsye kërkon punë më pak manuale. Kjo prirje po shkakton presion ekonomik mbi disa fshatra, gjë që nga ana tjetër bën që të rinjtë të zhvendosen në zonat urbane. Sidoqoftë, ekziston një segment i popullsisë urbane që është i interesuar të vizitojë zonat rurale dhe të kuptojë stilin e jetës.
Ndërsa nën teorinë e neoliberalizmit, ekoturizmi është një situatë e përgjithshme përfituese, ka shumë çështje që lidhen me ekoturizmin atëherë kur ai ka një organizim të dobët. Turizmi rural dhe ekoturizmi në komunitet është një zgjidhje për shumë probleme tjera me të cilat ballafaqohen njerëzit.
Beaubery
Beaubery është një komunë në Francë. Beaubery bën pjesë në departamentin Saône-et-Loire të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 355 banorë dhe sipërfaqe 22.98 km².
Arsimi në Azerbajxhan
Historia
Në periudhën para-sovjetike, arsimi në Azerbajxhan përfshinte trajnimin fetar islam që filloi në fëmijërinë e hershme. Duke filluar afërsisht në moshën pesë vjeçare dhe ndonjëherë duke vazhduar deri në moshën njëzet, fëmijët ndiqnin medresetë, institucionet arsimore të lidhura me xhamitë. Në shekujt e shtatëmbëdhjetë dhe të tetëmbëdhjetë, medresetë u krijuan si institucione të veçanta arsimore në qytetet e mëdha, por komponenti fetar i arsimit mbeti i rëndësishëm. Në vitin 1865 në Baku u hap shkolla e parë teknike dhe liceu i parë i grave. Në fund të shekullit të nëntëmbëdhjetë, shkollat fillore laike për Azerbajxhanë filluan të shfaqen (shkollat për rusët etnikë ishin krijuar më herët), por institucionet e arsimit të lartë dhe përdorimi i gjuhës azere në shkollat e mesme ishin të ndaluara në Transkaukazi gjatë gjithë periudhës cariste. Shumica e fëmijëve etnikë Azerbajxhanas nuk morën arsim në këtë periudhë dhe shkalla e shkrim-leximit në Azerbajxhan mbeti shumë e ulët, veçanërisht në mesin e grave. Pak gra u lejuan të ndiqnin shkollën.
Në epokën sovjetike, arsimimi dhe nivelet mesatare të arsimit u rritën në mënyrë dramatike nga pika e tyre shumë e ulët fillestare, pavarësisht dy ndryshimeve në shkrim, nga arabishtja në latinisht në vitet 1920 dhe nga latinishtja në cirilike në vitet 1930. Sipas të dhënave sovjetike, 100 për qind e meshkujve dhe femrave (mosha nëntë deri në dyzet e nëntë) ishin të shkolluar në vitin 1970. Sipas Raportit të Programit të Zhvillimit të Kombeve të Bashkuara për vitin 2009, shkalla e shkrim-leximit në Azerbajxhan është 99.5 për qind.
Gjatë periudhës sovjetike, sistemi arsimor i Azerbajxhanit bazohej në modelin standard të imponuar nga Moska, i cili paraqiste kontrollin shtetëror të të gjitha institucioneve arsimore dhe doza të rënda të ideologjisë marksiste-leniniste në të gjitha nivelet.
Që nga pavarësia, një nga ligjet e para që miratoi Parlamenti i Azerbajxhanit ishte miratimi i një alfabeti latin të modifikuar për të zëvendësuar cirilik. Përveç kësaj, sistemi i Azerbajxhanit ka pësuar pak ndryshime strukturore. Ndryshimet fillestare kanë përfshirë rivendosjen e arsimit fetar (të ndaluar gjatë periudhës sovjetike) dhe ndryshimet e kurrikulës që kanë ritheksuar përdorimin e gjuhës azerbajxhanas dhe kanë eliminuar përmbajtjen ideologjike. Përveç shkollave fillore, institucionet arsimore përfshijnë mijëra parashkollorë, shkolla të mesme të përgjithshme dhe shkolla profesionale, duke përfshirë shkolla të mesme të specializuara dhe shkolla teknike. Arsimi deri në klasën e nëntë është i detyrueshëm. Në fund të periudhës sovjetike, rreth 18 për qind e mësimit ishte në rusisht, por përdorimi i gjuhës ruse filloi një rënie të vazhdueshme duke filluar nga viti 1988. Sot anglishtja dhe rusishtja mësohen si gjuhë të dyta ose të treta.
Sistemi arsimor në Republikën e Azerbajxhanit
Arsimi në Azerbajxhan konsiderohet si një fushë veprimtarie që përbën bazën për zhvillimin e shoqërisë dhe shtetit, i cili ka një masë paraprake dhe epërsi strategjike. Në Republikën e Azerbajxhanit, sistemi arsimor ka karakter demokratik, laik dhe baza e tij janë vlerat kombëtare dhe ndërkombëtare. Të gjithë qytetarët kanë të drejtën e arsimit të përgjithshëm 9-vjeçar. E drejta për arsim është e drejta themelore e qytetarëve të Republikës së Azerbajxhanit. Kjo është përcaktuar në Kushtetutën e Republikës së Azerbajxhanit dhe në Ligjin e Arsimit të Republikës së Azerbajxhanit.
Neni 42 i Kushtetutës së Republikës së Azerbajxhanit thotë se e drejta e qytetarëve për t'u arsimuar përcaktohet si më poshtë:
Arsimi është falas dhe i detyrueshëm për fëmijët nga mosha gjashtë deri në pesëmbëdhjetë vjeç. Shkollimi bazë ndahet në tre: arsimi fillor, i mesëm i përgjithshëm dhe i mesëm i plotë.
Gjuha
Gjuha azere është gjuha kryesore e arsimit në shkollat e Republikës së Azerbajxhanit dhe Azerbajxhani është gjuha zyrtare e vendit. Megjithatë, ka shumë shkolla që ofrojnë 9 vjet arsim të përgjithshëm, 3 vjet arsim të lartë dhe një diplomë bachelor në Rusisht. Gjuhët e ofruara nuk kufizohen vetëm në rusisht: ka degë shkollash dhe fondacionesh të njohura p.sh British School, EF English First e cila ofron arsimin e bazuar në gjuhën angleze si për të huajt ashtu edhe për të huajt në vend dhe vendasit, për 9-11 vjet të arsimit të përgjithshëm, megjithëse shumica e këtyre shkollave kanë kosto më të larta se mesatarja e shkollimit në Krahasimi me institucionet arsimore lokale kryesisht për shkak të organizatave dhe shkollave private.
Për diplomën bachelor, zgjedhja bëhet më e gjerë: tre gjuhët kryesore ( azerbajxhani, rusisht dhe anglisht ) si një mjet mësimi janë ende atje, megjithatë, për ata që planifikojnë të ndjekin kurse të studimeve rajonale, klasat ofrohen në gjuhët që korrespondojnë me studimin e tyre. të vendit p.sh Studentët e studimeve dhe kulturës japoneze duhet të ndjekin kursin e gjuhës japoneze pa përjashtim për disa klasa, shkollat verore dhe praktikat mund të kërkojnë njohuri më të larta të gjuhës.
Arsimi fillor
Arsimi fillor nis me një vit trajnim parashkollor. Para trajnimit parashkollor, shumica e fëmijëve tashmë i dinë bazat e të kuptuarit nga përvoja e tyre në kopshtin e fëmijëve. Pra, trajnimi parashkollor është kryesisht për të zhvilluar të kuptuarit, natyrën, shijen dhe kuptimin e elementeve përreth tek fëmijët. Disa fëmijë fitojnë edhe aftësitë e të shkruarit dhe të leximit gjatë kësaj periudhe, por ndryshon nga fëmija në fëmijë dhe kryesisht nga aftësitë e tyre.
Vetë shkolla fillore fillon në moshën gjashtëvjeçare dhe zgjat katër vjet, 1-4 klasë. Në moshën 10-vjeçare nxënësit japin provim dhe kalojnë në atë që quhet në sistemin perëndimor “shkolla e mesme”. Shumica e popullsisë ndjek shkollat publike për arsimin fillor, megjithatë, ka shumë shkolla private për të zgjedhur dhe ndjekur gjithashtu.
Arsimi i mesëm i përgjithshëm
Kjo fazë e arsimit është e barabartë me sistemin perëndimor të shkollës së mesme dhe përfshin klasat 5-9. Arsimi i mesëm i përgjithshëm është gjithashtu falas në shkollat publike. Në këtë periudhë nxënësit marrin njohuri më të thella për letërsinë, matematikën, gjuhët, historinë, kulturën, sportin, shkencën, artet etj Në përfundim të arsimit të mesëm të përgjithshëm, ata i nënshtrohen provimit për të marrë arsimin e mesëm të plotë.
Arsimi i mesëm i plotë
Arsimi i mesëm i plotë mbulon klasat e 10-ta dhe të 11-ta dhe është gjithashtu falas në shkollat publike që ofron Azerbajxhani. Në këtë fazë studentët tashmë zgjedhin profesionin e tyre të ardhshëm dhe përgatiten për provimet pranuese që zhvillohen çdo vit në verë. Kjo konsiderohet periudha më e cenueshme e studentëve, kryesisht për shkak të nivelit të stresit të shkaktuar nga konkurrenca e provimeve pranuese për të marrë rezultate më të larta dhe për të marrë bursa të plota nga qeveria për të paguar tarifat e shkollimit mes studentëve.
Shkollat
Aktualisht ka 61 institucione të arsimit të lartë duke përfshirë universitetet në Baku dhe në rajone.
Shkollat publike
Shkollat publike ofrojnë arsim 11 vjeçar duke përfshirë arsimin fillor, të mesëm të përgjithshëm dhe të mesëm të plotë duke filluar nga mosha 6 deri në 17 vjeç (ndonjëherë 18). Qeveria e Azerbajxhanit u ofron të gjitha shkollave publike librat e nevojshëm falas. Mjeti i mësimit është Azerbajxhani, megjithatë, për shkak të ndikimit sovjetik, ka ende shumë shkolla publike që ofrojnë rusisht si një mjet mësimi.
Shkollat private
Ekziston një zgjedhje e gjerë si për emigrantët ashtu edhe për vendasit nëse dëshirojnë që fëmijët e tyre të ndjekin shkolla private: liceu turke dhe shkollat ndërkombëtare janë më të zgjedhurat midis të gjitha institucioneve private. Licetë turke kanë qenë shkollat private më të favorizuara që nga fitimi i pavarësisë së Azerbajxhanit në vitin 1991, megjithatë, kohët e fundit për shkak të disa çështjeve organizative numri i liceve turke është ulur ndjeshëm ose ato funksionojnë me emra të ndryshëm. Megjithatë, ka ende shumë shkolla turke që veprojnë në Baku dhe në rajone.
Fatkeqësisht, për shkak të pengesave gjuhësore, emigrantët nuk janë në gjendje të përfitojnë nga shkollat publike që ofron Azerbajxhani. Megjithatë, ekziston një përzgjedhje e gjerë e degëve të shkollave ndërkombëtare që mund të frekuentohen në Baku dhe rajone.
Shkollat profesionale
Shkollat profesionale mund të fillojnë nga klasa e 9-të dhe e 11-të dhe zgjasin tre deri në katër vjet. Këto shkolla u mësojnë nxënësve aftësitë.
Universitetet
parapamje| Salla e mësimit elektronik në Universitetin Khazar Në Azerbajxhan ka 38 universitete shtetërore dhe 11 universitete private. Raportet e publikuara nga ministria thonë se në vitin 2016, 34224 studentë hynë në universitete Archived. Universitetet punësojnë 11,566 profesorë dhe 12,616 anëtarë të fakultetit në vend. Për shkak se kultura e Azerbajxhanit ka përfshirë gjithmonë respekt të madh për mësimin laik, vendi tradicionalisht ka qenë një qendër edukimi për popujt myslimanë të ish- Bashkimit Sovjetik. Për këtë arsye dhe për shkak të rolit të industrisë së naftës në ekonominë e Azerbajxhanit, një përqindje relativisht e lartë e Azerbajxhanit kanë marrë një formë të arsimit të lartë, veçanërisht në lëndët shkencore dhe teknike. Disa institute profesionale trajnojnë teknikë për industrinë e naftës dhe industri të tjera parësore.
Institucionet më të njohura të arsimit të lartë janë Universiteti ADA, Universiteti Shtetëror i Baku, Akademia Shtetërore e Naftës së Azerbajxhanit (ASOA), Shkolla e Lartë e Naftës në Baku, Universiteti i Inxhinierisë së Baku, (ish Universiteti Qafqaz ), Universiteti Khazar, Universiteti i Turizmit dhe Menaxhimit të Azerbajxhanit, Azerbajxhani Teknik Universiteti, Universiteti Shtetëror Pedagogjik i Azerbajxhanit, Instituti Pedagogjik për Gjuhët Mirza Fath Ali Akhundzade, Universiteti Mjekësor i Azerbajxhanit, Akademia e Muzikës Uzeyir Hajibayov Baku. Shumë kërkime shkencore, të cilat gjatë periudhës sovjetike u morën kryesisht me rritjen e prodhimit dhe rafinimit të naftës, kryhen nga Akademia Kombëtare e Shkencave e Azerbajxhanit, e cila u krijua në 1945.
Universiteti Shtetëror i Baku (Universiteti i Azerbajxhanit, i themeluar në 1919) përfshin më shumë se një duzinë departamente, duke filluar nga fizika te studimet orientale dhe ka bibliotekën më të madhe në Azerbajxhan. Popullsia studentore numëron më shumë se 11,000, dhe fakulteti mbi 600. Instituti i Naftës dhe Kimisë, i themeluar në vitin 1920, ka më shumë se 15,000 studentë dhe një fakultet prej rreth 1,000. Instituti trajnon inxhinierë dhe shkencëtarë në industrinë petrokimike, gjeologjinë dhe fusha të ngjashme.
Përveç kësaj, ka kërkime shkencore në lidhje me përcaktuesit e performancës akademike (të matur në GPA ) të studentëve Azerbajxhanë, gjë që nënkupton se faktori gjinor është vendimtar si një përcaktues i arritjeve akademike në mënyrë që studentet femra të lënë në hije në mënyrë të konsiderueshme ato meshkuj për sa i përket notave.
Romeo Franz
Romeo Franz (lindur më 28 tetor 1966) është një muzikant gjerman, aktivist i të drejtave të njeriut dhe politikan i Aleancës 90/The Greens i cili ka shërbyer si deputet i Parlamentit Evropian që nga 3 korriku 2018. Nga viti 2003 deri në vitin 2013, ai ishte anëtar bordi i Këshillit Qendror të Sintit dhe Romëve Gjerman.
Përveç detyrave të tij në komitet, Franz është anëtar i Ndërgrupit të Parlamentit Evropian për të Drejtat LGBT dhe i Parlamentit Evropian kundër Racizmit dhe Diversitetit Ndërgrupor.
Mbi detyrat e BRPSH-së për edukimin fizik dhe ushtarak të rinisë : orientime të Byrosë së K.Q. dhe materiale të Pleniumit të 5-të të K.Q. të BRPSH-së, mbajtur më 23-24 qershor Korçë
Mbi detyrat e BRPSH-së për edukimin fizik dhe ushtarak të rinisë : orientime të Byrosë së K.Q. dhe materiale të Pleniumit të 5-të të K.Q. të BRPSH-së, mbajtur më 23-24 qershor Korçë libër i botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1969. Faqe 122.
Konferencë shkencore kushtuar jetës dhe veprës së Athanas Tashkos : Korçë, 13 nëntor 2015
Konferencë shkencore kushtuar jetës dhe veprës së Athanas Tashkos : Korçë, 13 nëntor 2015 : (përmbledhje materialesh) libër  (red. e përg. bot.) nga Olger Brame dhe përgatitur nga autorët kolektivë nga Universiteti "Fan S. Noli" dhe Akademia e Shkencave e Shqipërisë. Botuar në Korçë nga Shtypshkronja "Kotti", në vitin 2016. Faqe 94.
Flavigny-le-Grand-et-Beaurain
Flavigny-le-Grand-et-Beaurain është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Flavigny-le-Grand-et-Beaurain ka një popullsi prej 477 banorë dhe sipërfaqe 13.63 km², me një dendësi prej 35 banor/km².
Mario Haas
Mario Haas (lindur më 16 Shtator 1974) është një ish-futbollist austriak.
Kombëtarja
Për reprezentacionin austriak ka luajtur 43 ndeshje.
Beaubray
Beaubray është një komunë në Francë. Beaubray bën pjesë në departamentin Eure të rajonit Haute-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 282 banorë dhe sipërfaqe 15.43 km².
Henri Matisse
Henri-Émile-Benoît Matisse (31 dhjetor 1869 – 3 nëntor 1954) ishte një artist francez, i njohur edhe për përdorimin e ngjyrave dhe lëngjeve si dhe dizajnimeve grafike të tij origjinale. Ai ishte një disenjator, gdhendës, dhe skulptor, por është i njohur kryesisht si një piktor
Jeta e hershme dhe edukimi
thumb|300x300px|Henri dhe Amélie Matisse, 1898