Kanibalizmi
Rastet e tjera
Gjatë vitit 1930, aktet e shumta të kanibalizëm u raportuan nga Ukraina dhe Vollga e Rusisë, siberian e Jugut dhe rajonet e Kuban gjatë Holodomor. [79] Kanibalizmi u provua të ketë ndodhur në Kinë gjatë Forward brishtë e Madhe, kur Kina rurale u godit rëndë nga thatësira dhe uria. [80] [81] [82] [83] [84] Raportet e kanibalizëm gjatë Revolucionit Kulturor në Kinë kanë dalë gjithashtu. Këto raporte tregojnë se ishte praktikuar kanibalizëm për qëllime ideologjike. [85] [86] Para 1931, New York Times reporter William Buehler Seabrook, thuhet se në interes të hulumtimit, marrë nga një spital intern në Sorbonne një copë e mishit të njeriut nga trupi i një njeriut të shëndoshë të vrarë nga aksidenti, dhe të gatuar dhe ka bërë këto blerje. Ai njoftoi se, "Ishte si të mirë, i zhvilluar plotësisht mish viçi, jo i ri, por ende nuk viçi. Kjo ishte shumë e patjetër si kjo, dhe kjo nuk ishte si ndonjë mish të tjera i kishte shijuar ndonjëherë. Kjo ishte kaq gati si të mirë, plotësisht zhvilluar mish viçi që unë mendoj se asnjë person me një shije të zakonshëm, ndjeshmëri normale mund të dallojë nga mish viçi. Ai ishte i butë, mishit të mira me asnjë tjetër përcaktuar ashpër apo shumë shije karakteristike si për shembull, lojë dhi të lartë, dhe mish derri kanë. The mishi ishte pak më të ashpër se sa mish viçi kryeministër, një fije pak, por jo shumë të vështirë apo me fije të këndshëm ngrënshëm. the rosto, nga të cilat unë prerë dhe ngrënë një pjesë qendrore, ishte e tenderit, dhe në ngjyra, cilësi, erë, si dhe shije, forcuar sigurinë time që të gjitha mish ne zakonisht e dimë, mish viçi është një mish për të cilat kjo e mishit është e krahasueshme me saktësi. "[87] [88] The Sovjetik shkrimtari Aleksandr Solzhenitsyn, në romanin e tij Archipelago Gulag, përshkruan rastet e kanibalizëm në shekullin e njëzetë-BRSS. Nga uria në Povolzhie (1921-1922) ai shkruan: "Kjo krizë e tmerrshme ishte deri në kanibalizëm, deri në fëmijët konsumojnë nga prindërit e tyre - uria, të cilin Rusia nuk e kishte njohur edhe në Time of Troubles [në 1601-1603] ...".[ 89] Ai thotë se e rrethimit të Leningradit (1941-1944): "Ata që konsumohet mish njerëzor, ose merreshin me tregti të mëlçisë e njeriut nga dissecting dhoma ... u llogariten si kriminelë politik ... ". [90] Dhe për ndërtimin e veriore të kampit të hekurudhave të Burgosurve (" SevZhelDorLag ") Solzhenicin shkruan:" Një zakonshëm vështirë i burgosur politik pune pothuajse nuk mund të mbijetojnë në atë kamp penale. SevZhelDorLag Në kamp (shef: kolonel Klyuchkin) në vitin 1946 -47 ka pasur shumë raste të kanibalizëm: ata prerë organet e njeriut, i gatuar e ngrënë. "[91] The Sovjetik gazetar Yevgenia Ginzburg, ish i burgosur politik afatgjatë, i cili kaloi një kohë në burgjet sovjetike, kampet Gulag dhe vendbanimet e 1938-1955, e përshkruan në librin e saj biografi "Rruga e ashpra" (ose "të menjëhershme Rruga") e rastit, që ajo ishte e përfshirë drejtpërdrejt në fund vitet 1940, pasi ajo kishte lëvizur në spitalin e të burgosurve. [92] "... The gardian shefi i tregon mua zi tymosur tenxhere, i mbushur me disa ushqimeve:" Unë duhet expertize tuaj mjekësor lidhur me këtë mish. Unë shoh në tenxhere, dhe mezi mbajnë të vjella. Karakterin e atij mishi janë shumë të vogla, dhe nuk ngjan me asgjë që unë kam parë përpara. I lëkurës në disa pjesë të shpohet me flokë të zeza (...) Një nga ish-smith Poltava, Kulesh punuar së bashku me Centurashvili. Në këtë kohë, Centurashvili ishte vetëm një muaj larg nga të qenit të shkarkuar nga kampi (...) Dhe papritmas ai çuditërisht u zhdukën. the gardianë të shikuar përreth kodrave, tha prova Kulesh, se Kulesh hera e fundit workmate e tij e kishin parë pranë fireplace, Kulesh shkoi jashtë për të punuar dhe Centurashvili e majta në të ngrohtë vetë më shumë, por kur u kthye në Kulesh fireplace, Centurashvili kishte zhdukur, i cili e di, ndoshta ai u ngrirë diku në borë, ai ishte një djalë i dobët ( ...) Të gardianë të kontrolluar për dy ditë të tjera, dhe supozohet se ishte një rast shpëtuar, edhe pse ata veten pse, që nga periudha e tij me burgim ishte pothuajse gjatë (...) Krimi është atje. afroheni fireplace, Kulesh vrarë Centurashvili me një sëpatë, djegur rrobat e tij, pastaj shpërbë dhe e fsheha atë pjesë në borë, në vende të ndryshme, duke i dhënë shenja të veçanta në çdo vend varrimi. (...) Vetëm dje, një pjesë trupi u gjet në dy shkrimet e kaluar. " Kur uruguajan Air Flight 571 u rrëzua Forcës në Ande më 13 tetor, 1972, të mbijetuarit drejtuar në ngrënie të vdekurit gjatë 72 ditëve të tyre në male. Historia e tyre u tregoi më vonë në librat e Alive: The Story e Andeve mbijetuarit dhe mrekulli në Ande, si dhe filmin e Gjallë, nga Frank Marshall, dhe dokumentarë Alive: 20 Years Later (1993) dhe bllokuar: Kam Eja nga një e avionit që u rrëzua në malet (2008).