cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ygdrasil
Studiuesit në përgjithësi i konsiderojnë Hoddmímis holt, Mímameiðr, dhe Læraðr si emra të tjerë për pemën. Pema është një shembull i pemëve dhe korijeve të shenjta në paganizmin dhe mitologjinë gjermanike, dhe studiuesit në fushën e filologjisë gjermanike kanë diskutuar prej kohësh implikimet e saj.
Etimologjia
parapamje| Yggdrasil (1895) nga Lorenz Frølich Kuptimi i pranuar përgjithësisht i Yggdrasill nordik është "kali i Odinit", që do të thotë "galla". Ky interpretim vjen për shkak se drasill do të thotë "kalë" dhe Ygg(r) është një nga emrat e shumtë të Odinit. Poema poetike Edda Hávamál përshkruan sesi Odini sakrifikoi veten duke u varur në një pemë, duke e bërë këtë pemë trekëmbëshin e Odinit. Kjo pemë mund të ketë qenë Yggdrasil. Varja e tij në këtë pemë mund të quhet "kali i të varurve" dhe për këtë arsye varja e Odinit mund të jetë zhvilluar në shprehjen "kali i Odinit", që më pas u bë emri i pemës.
Sidoqoftë, mendimet e studiuesve në lidhje me kuptimin e saktë të emrit Yggdrasill ndryshojnë, veçanërisht për çështjen nëse Yggdrasill është emri i vetë pemës ose nëse vetëm termi i plotë askr Yggdrasil (ku nordishtja e vjetër askr do të thotë "pemë frashëri") i referohet në mënyrë specifike pemës. Sipas këtij interpretimi, askr Yggdrasils do të nënkuptonte pemën botërore mbi të cilën "është lidhur kali [kali i Odinit] i perëndisë më të lartë [Odin]". Të dyja këto etimologji mbështeten në një *Yggsdrasill të supozuar por të pavërtetuar.
Një interpretim i tretë, i paraqitur nga F. Detter, është se emri Yggdrasill i referohet fjalës yggr ("terror"), por jo në lidhje me emrin e Odinit, dhe kështu Yggdrasill atëherë do të thotë "pema e tmerrit, trekëmbësh". F.R. Schröder ka propozuar një etimologji të katërt sipas së cilës yggdrasill do të thotë "pemë shtyllë e verdhë", që rrjedh nga yggia dhe nga *igwja (që do të thotë " pema tisi "), dhe drasill nga *dher- (që do të thotë "mbështetje").
Edda poetike
Në Edën poetike, pema përmendet në tre poezitë Völuspá, Hávamál dhe Grímnismál.
Völuspá
parapamje|" Nornet " (1832) nga Die Helden und Götter des Nordens, oder das Buch der Sagen Në strofën e dytë të poemës poetike Edda Völuspá, völva (një shikues shamanik) duke i recituar poezinë perëndisë Odin thotë se ajo kujton shumë kohë në "kohët e hershme", duke u rritur nga jötnar, kujton nëntë botë dhe nëntë ídiðiur (përkthyer në mënyra të ndryshme nga përkthyesit - Dronke, për shembull, ofron "nëntë drithëra"), dhe kur Yggdrasil ishte një farë ("pema e lavdishme me masë të mirë, nën tokë"). Në strofën 19, völva thotë: "An ash I know there stands, Yggdrasill is its name, a tall tree, showered with shining loam. From there come the dews that drop in the valleys. It stands forever green over Urðr's well."
Në strofën 20, völva thotë se nga liqeni nën pemë vijnë tre "vajza të thella në njohuri" të quajtura Urðr, Verðandi dhe Skuld. Vajzat "gdhendën rrëshqitjen e drurit", "përcaktuan ligje" dhe "zgjodhën jetë" për fëmijët e njerëzimit dhe fatet ( ørlǫg ) të meshkujve. Në strofën 27, völva detajon se ajo është e vetëdijshme se "dëgjimi i Heimdallr është shtruar nën pemën e shenjtë të ushqyer me shkëlqim." Në strofën 45, Yggdrasil merr një përmendje të fundit në poemë. Völva përshkruan, si pjesë e fillimit të Ragnarök, se Heimdallr fryn Gjallarhorn, se Odin flet me kokën e Mímirit dhe më pas: "Yggdrasill shivers, the ash, as it stands. The old tree groans, and the giant slips free."
Hávamál
parapamje| Odin sakrifikon veten mbi Yggdrasil (1895) nga Lorenz Frølich Në strofën 138 të poemës Hávamál, Odin përshkruan se si dikur u sakrifikua për veten e tij duke u varur në një pemë. Në strofë thuhet: "I know that I hung on a windy tree nine long nights, wounded with a spear, dedicated to Odin, myself to myself, on that tree of which no man knows from where its roots run."
Grimnismál
Në poemën Grímnismál, Odin (i maskuar si Grímnir) i siguron Agnarit të ri njohuri kozmologjike. Yggdrasil përmendet për herë të parë në poezinë në strofën 29, ku Odin thotë se, për shkak se "ura e Æsirit digjet" dhe "ujët e shenjtë ziejnë", Thor duhet të kalojë nëpër lumenjtë Körmt dhe Örmt dhe dy lumenj të quajtur Kerlaugar për të shkuar " ulu si gjykatës në hijen e Yggdrasill". Në strofën që vijon, jepet një listë me emra kuajsh që Æsir-in e kalojnë për të "ulur si gjykatës" në Yggdrasil.
Në strofën 31, Odin thotë se pema Yggdrasil ka tre rrënjë që rriten në tre drejtime. Ai detajon se poshtë të parës jeton Hel, nën të dytën jeton ngrica jötnar dhe poshtë të tretës jeton njerëzimi. Strofa 32 tregon se një ketër i quajtur Ratatoskr duhet të vrapojë nëpër Yggdrasil dhe të sjellë "fjalën e shqiponjës" nga lart në Níðhöggr poshtë. Strofa 33 përshkruan se katër drerë të quajtur Dáinn, Dvalinn, Duneyrr dhe Duraþrór konsumojnë "degët më të larta" të Yggdrasil.
Në strofën 34, Odin thotë se më shumë gjarpërinj shtrihen nën Yggdrasil "se çdo budalla mund ta imagjinojë" dhe i rendit ata si Góinn dhe Móinn (ndoshta do të thotë "kafshë tokësore" nordishtja e vjetër ), të cilat ai i përshkruan si bij të Grafvitnir (norvegjishtja e vjetër., ndoshta "ujku i hendekut"  ), Grábakr (Skandinavja e vjetër "Greyback"  ), Grafvölluðr (norvegjishte e vjetër, ndoshta "ai që gërmon nën fushë" ose mundësisht i ndryshuar si "ai që sundon në hendek"  ), Ófnir (norvegjishte e vjetër "ai dredha-dredha, ai përdredhës"  ), dhe Sváfnir (Skandinavishtja e vjetër, ndoshta "ai që vë në gjumë = vdekje"  ), i cili Odin shton se ai mendon do të gërryejë përgjithmonë degët e pemës.
Në strofën 35, Odin thotë se Yggdrasil "vuan agoni më shumë se sa njerëzit e dinë", pasi një dre e kafshon atë nga lart, ai prishet në anët e tij dhe Níðhöggr e kafshon atë nga poshtë. Në strofën 44, Odin ofron një listë të gjërave që ai i referohet si "më fisnikët" e llojit të tyre. Brenda listës, Odin përmend fillimisht Yggdrasil dhe thotë se është "më fisniku i pemëve".
Proza Edda
parapamje| Faqja e titullit të përkthimit të Olive Bray të vitit 1908 të Edda poetike nga WG Collingwood parapamje| Nornat Urðr, Verðandi dhe Skuld nën pemën botërore Yggdrasil (1882) nga Ludwig Burger. Yggdrasil përmendet në dy libra në prozën Edda ; Gylfaginning dhe Skáldskaparmál. Në Gylfaginning, Yggdrasil prezantohet në kapitullin 15. Në kapitullin 15, Gangleri (i përshkruar si mbreti Gylfi i maskuar) pyet se ku është vendi kryesor ose më i shenjtë i perëndive. Përgjigjet e larta "Është hiri Yggdrasil. Atje perënditë duhet të mbajnë gjykatat e tyre çdo ditë". Gangleri pyet se çfarë ka për të treguar për Yggdrasil. Just-As-High thotë se Yggdrasil është më i madhi dhe më i miri nga të gjitha pemët, se degët e tij shtrihen në të gjithë botën dhe shtrihen mbi qiell. Tre nga rrënjët e pemës e mbështesin atë, dhe këto tre rrënjë shtrihen gjithashtu jashtëzakonisht larg: njëra "është midis Æsir, e dyta midis jötnarit të ngricës dhe e treta mbi Niflheim . Rrënja mbi Niflheim është gërvishtur nga wyrm Níðhöggr, dhe nën këtë rrënjë është burimi Hvergelmir . Nën rrënjën që arrin në acar jötnar është pusi Mímisbrunnr, "i cili ka urtësi dhe inteligjencë të përmbajtur në të, dhe i zoti i pusit quhet Mimir ". Just-As-High jep detaje në lidhje me Mímisbrunnr dhe më pas përshkruan se rrënja e tretë e pusit "shtrihet në parajsë" dhe se poshtë rrënjës është pusi "shumë i shenjtë" Urðarbrunnr . Në Urðarbrunnr, perënditë mbajnë oborrin e tyre dhe çdo ditë Æsir-i shkon në Urðarbrunnr mbi urën Bifröst . Më vonë në kapitull, një strofë nga Grímnismál që përmend Yggdrasil citohet në mbështetje.
Në kapitullin 16, Gangleri pyet "çfarë gjërash të tjera veçanërisht të dukshme ka për të treguar rreth hirit?" High thotë se ka shumë për të treguar. Lartë vazhdon se një shqiponjë ulet në degët e Yggdrasil dhe se ka shumë njohuri. Midis syve të shqiponjës ulet një skifteri i quajtur Veðrfölnir. Një ketër i quajtur Ratatoskr vrapon lart e poshtë mbi hirin Yggdrasil duke mbajtur "mesazhe keqdashëse" midis shqiponjës dhe Níðhöggr. Katër drerë të quajtur Dáinn, Dvalinn, Duneyrr dhe Duraþrór vrapojnë midis degëve të Yggdrasil dhe konsumojnë gjethin e tij. Në pranverë Hvergelmir ka aq shumë gjarpërinj së bashku me Níðhöggr "sa asnjë gjuhë nuk mund t'i numërojë". Më pas citohen dy strofa nga Grímnismál në mbështetje. Lartë vazhdon që nornet që jetojnë pranë pusit të shenjtë Urðarbrunnr çdo ditë marrin ujë nga pusi dhe baltë nga rrethi dhe e derdhin mbi Yggdrasil në mënyrë që degët e hirit të mos kalben ose të prishen. High jep më shumë informacion rreth Urðarbrunnr, citon një strofë nga Völuspá në mbështetje dhe shton se vesa bie nga Yggdrasil në tokë, duke shpjeguar se "kjo është ajo që njerëzit e quajnë mjaltë dhe prej saj ushqehen bletët".
Në kapitullin 41, citohet strofa nga Grímnismál që përmend se Yggdrasil është më kryesorja e pemëve. Në kapitullin 54, si pjesë e ngjarjeve të Ragnarok, High përshkruan se Odin do të hipë në pusin Mímisbrunnr dhe do të konsultohet me Mímirin në emër të tij dhe të popullit të tij. Pas kësaj, "hiri Yggdrasil do të dridhet dhe asgjë nuk do të ketë frikë në qiell apo në tokë", dhe më pas Æsir dhe Einherjar do të veshin pajisjet e tyre të luftës dhe do të përparojnë në fushën e Vígríðr. Më tej në kapitull, citohet strofa në Völuspá që detajon këtë sekuencë.
Në librin Proza Edda Skáldskaparmál, Yggdrasil merr një përmendje të vetme, megjithëse jo me emër. Në kapitullin 64 jepen emra për mbretër dhe dukë. "Ilustrious one" jepet si shembull, duke u shfaqur në një vepër të ndikuar nga krishterimi nga skald Hallvarðr Háreksblesi : "Nuk ka nën polin e tokës [Yggdrasil] një ilustrues më afër zotit të murgjve [Zotit] se ju. ."
Flamur Noka
Flamur Noka (lindur më 3 mars 1971 në Kukës) është deputet i Partisë Demokratike në Kuvendin e Shqipërisë.
Noka ishte Sekretar Organizativ i Partisë Demokratike të Shqipërisë në vitet 2009-2013. Që prej 20 majit te 2022 mban postin si Sekretar të Përgjithshëm të PD
Shiko edhe
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2009-2013
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2013-2017
Kantoni Saint-Herblain-Ouest-Indre
Kantoni Saint-Herblain-Ouest-Indre (frëngjisht: Canton de Saint-Herblain-Ouest-Indre) është një kanton në departamentin Loire-Atlantique, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Herblain. Ka sipërfaqe 26.74km2 dhe popullsi 24273 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Herblain-Ouest-Indre aktualisht përbëhet nga 1 + 1 komuna.
Bujaras
Bujaras është një fshat në Komunën Gjergjan në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Parku Arkeologjik Kombëtar I Orikumit
Parku Arkeologjik Kombëtar I Orikumit përmendet për herë të parë nga gjeografi dhe historiani grek Skylaksi, sh VI-V p.krishtit në vepren “Lundrimi”, qyteti i Orikut, port detar në Jon dhe Adriatik. Sipas legjendës, fisi pellazg i Eubeasve, pas shkatërrimit të Trojës, kthehen nga kanë ardhur në tokat ë të parëve dhe themelojnë qytetin e Orikut. Teatri Antik i Orikut ndertuar në shek III-II p.krishtit është identik me teatrin ë Trojës. Kapaciteti i Teatrit shkon nga 400-600 spektatorë. Është përdorur për mbledhje publike, për shfaqje të ndryshme dhe në epokën romake ( shek III-I p.krishtit) janë bërë dhe ndeshje me gladiatorë dhe kafshë të egra 40 metra në J.Perëndim të Teatrit, ndodhet Altari. Para se të fillonte një mbledhje ose ceremoni, shfaqje në Teatër bëhej theroria në zakonshme në Altar. Pastaj fillonte shfaqja Akropoli- Në faqen lindore të Akropolit zbresin dy palë shkallë të gdhendura në trupin shkëmbor të kodrës, me gjerësi 2.5 metra që kufizojnë ambjente godinash publike, të gdhendura thellë në gurë me dimensione të ndryshme. Pusi antik nr.1 është i gdhendur në trupin shkëmbor të Akropolit. Thellësia ë tij shkon 20-23 metra. Përdorej për ujë të pijshëm në raste kur ujësjellësi binte në dorë te armikut. Pusi antik nr.2 është më i ruajtur. Tullat e murit dhe të dyshemesë ruhen pjesërisht. Thellësia ë tij shkonte deri në 23 metra. Puset antik nr3 dhe 4 ndodhen e pjesën jugore dhe Jug-Perëndimore të Akropolit janë ruajtur me keq. Janë të mbushur me materiale inerte. Ka dhe dy ose tre te tillë të cilët poi kërkojmë. Tumat e Dukatit ndodhen 1 km në lindje të Dukatit të vjetër. Inventari i gjetur në to nga arkeologu Neritan Ceka në vitet 1970 i përket periudhës së bronxit të vonë dhe fillimit të hekurit. Shpella e Gramës ndodhet në bregun perëndmor të gadishullit të Karaburunit. Në të ruhen rreth 2000 mbishkrime të cilat datohen nga shek IV p.krishtit deri ne kohët ë reja. Grama është shfrutezuar si gurore për ndërtime publike. Shpella vetë ka ambiente të brendshme qe janë përdorur si objekte kulti.
Zvonimir Steviq
Zvonimir Stević politikanë serbë, serbë nga Serbia.
Zvonimir Stević është Sekretar shteti në Ministrinë për Kosovën në Qeverinë e Serbisë dhe i ashtuquajturi udhëheqës i Qendrës koordinuese për Kosovë (2009) dhe nga Lëvizja Vetvendosje është akuzuar për veprimtari ilegale në Kosovë. Lëvizja thirret në bazë të nenit 198 dhe 199 të KPPK-së.
Ateizmi
parapamje|"Njëbrirëshi Rozë i Padukshëm". Nga shumë njerëz përdoret si simbol për të treguar ateizmin, si shenjë dalluese e ateisteve dhe rrymave të tjera skeptike ndaj besimeve, duke argumentuar për ekzistimin e Njëbrirëshit me të njëjtën mënyrë si për çdo perëndi tjetër teiste. Ateizmi, në kuptimin më të gjerë, është një mungesë besimi në ekzistencën e hyjnive. Më pak gjerësisht, ateizmi është një refuzim i besimit se ekziston ndonjë hyjni. Në një kuptim edhe më të ngushtë, ateizmi është posaçërisht pozicioni se nuk ka hyjni. Ateizmi është në kontrast me teizmin, i cili në formën e tij më të përgjithshme është besimi se ekziston të paktën një hyjni.
Individët e parë që e identifikonin veten si ateistë jetuan në shekullin e 18-të gjatë Epokës së Iluminizmit. Revolucioni Francez, i njohur për "ateizmin e tij të paprecedentë", dëshmoi lëvizjen e parë të rëndësishme politike në histori që mbrojti supremacinë e arsyes njerëzore. Në vitin 1967, Shqipëria u vetëshpall si vendi i parë zyrtar ateist sipas politikës së saj të marksizmit shtetëror.
Meqenëse konceptet e ateizmit ndryshojnë, vlerësimet e sakta të numrit aktual të ateistëve janë të vështira. Studiuesit kanë treguar se ateizmi global mund të jetë në rënie për shkak të vendeve jofetare që kanë nivelet më të ulëta të lindjeve në botë dhe vendet fetare që kanë norma më të larta të lindjeve në përgjithësi.
Përkufizimi
Përkufizimi "ateist" ishte për shumë kohë një përcaktim i kundërshtueshëm, që nuk u pranua në fillim nga mosbesimtarët, pra ateistët. Ishte një pritmëri fjalëkrijuese, që përdorej prej atyre që cilësoheshin si besimtarë të vërtetë kundër ose gjoja jobesimtarëve të vërtetë. Ateizëm në kuptimin e "i paperëndi, i pafe" përmendej në këndvështrimet që binin në kundërshtim me fetë themelore egjiptiano-judaike. Shpesh, rryma fetare me një përfytyrim vetjak mbi perëndinë emërtoheshin si ateistike në kohët e hershme, p.sh. përfaqësues të feve monoteiste (besim në një "zot") të krishterimit, islamit dhe të jehudizmit cilësoheshin pjesërisht nga kundërshtarët e tyre politeistë si ateistë.
Shumë prej tyre që vetëquhen ateistë kanë ide të përbashkëta skeptike lidhur me pretendimet ndaj supernatyrores, duke vënë në dukje mungesën e evidencave empirike për ekzistencën e ndonjë lloj perëndie. Argumenta të tjerë për ateizmin janë me natyrë filozofike, sociale apo historike. Ndonëse shumë të vetëquajtur ateistë orientohen drejt filozofove sekulare, si psh Humanizmi, Racionalizmi dhe Natyralizmi, nuk ekziston një ideologji apo terezi praktikash dhe sjelljesh që ateistët t'i konsiderojnë thelbësore në ideologjinë e tyre dhe t'u referohen me pas rigorozisht. Arsyetimet e tyre janë praktikisht të pavarura dhe vetjake, me bindje të ndërtuar nga secili prej tyre në veçanti. Elementi i panevojshmerisë se ekzistencës së një dogme qendrore drejtuese, i bën shumë prej tyre krenarë për këto bindje dhe shprehen për vërtetësinë e tyre : njerëz të ndryshëm, kudo në botë dhe totalisht të panjohur për njëri tjetrin dhe ambientin e tyre kulturor, pa pasur një udhëzues të përbashkët, duke aplikuar vetëm arsyetime të pastra natyrore në mënyrë të pavarur dhe duke u bazuar secili në fakte që shpesh as nuk disponohen në njohurinë e një ateisti tjetër, përsëri mbërrijnë në përfundime të njëjta.
Kjo situate sot është në kontrast të fortë me të shkuarën. Termi ateizëm lindi si një term ofendues dhe i aplikohej çdo lloj personi idetë e të cilit kundërshtonin fenë e pranuar si normalitet nga shumica. Me shpërhapjen mendimit të lirë, skepticizmin shkencor dhe kriticizmin ndaj fesë, ky term filloi të marrë një kuptim më specifik dhe filloi përherë e më shpesh të përdoret si vetë-përshkrues nga ateistët.
Etimologjia
Në Greqinë e lashtë, fjala atheos (ἄθεος, nga përvetësuesja ἀ- + θεός "god") kishte kuptim "pa zot". Fillimisht u përdor për arsye censurimi dhe pak a shumë kishte kuptimin "i pafe'". Në shekullin e 5 p.e.s kjo fjalë filloi të nënkuptojë një orientim më aktiv drejt idesë që s'ka perëndi, në sensin e "prerje e marrëdhënieve me zotat" apo "refuzim i zotave". Më vone filloi të përdoret dhe termi ἀσεβής (asebēs) kundrejt atyre që hidhnin poshtë apo nuk respektonin zotat lokale, ndonëse mund të besonin në zota të tjerë. Përkthimet e sotme të teksteve antike e njësojnë fjalën atheos si "ateistik" apo "ateist". Një tjetër fjalë abstrakte ishte dhe ἀθεότης (atheotēs), "ateizëm". Ishte Ciceroni që përshtati këtë fjalë greke në fjalën latine atheos. Ky term u përdor shumë në debatet ndërmjet Kristianëve të hershëm dhe Helenikëve, të dy palët quanin kështu njëri tjetrin.
Fjala ateizëm është përdorur në Francë që në 1587 athéisme, dhe me këtë kuptohej "dikush që refuzon apo nuk beson në ekzistencën e Zotit". Fjala Ateist si një emër për mospranimin praktik të perëndive është përdorur të paktën që në 1577, dhe më pas u shfaqën dhe fjalë të tjera nën të njëjtin kontekst : deist në 1621, teist në 1662, teizëm në 1678 dhe deizëm në 1682. Deizëm dhe teizëm ndryshuan kuptim diku rreth 1700, arsyeja kryesore për këtë u bë ateizmi ; kuptimi origjinal i deizmit ishte ai që sot përdoret për teizmin, por ndryshoi për të treguar një doktrinë të veçantë filozofike.
Sipas Karen Armstrong, "gjatë shekujve XVI dhe XVII fjala ateist ishte e rezervuar për polemika... termi 'ateist' ishte një ofendim. Askush nuk ëndërronte të quhej një ateist." Ateizmi në fund të shekullit XVIII filloi të përdorej në Evropë për të treguar një besim të vetëzgjedhur, në mënyrë specifike për të përcaktuar mosbesim në Zotin Abrahamistik. Në shekullin XX, globalizimi kontribuoi në përhapjen kuptimit të ateizmit për tiu referuar mosbesimit në të tëra perënditë, ndonëse në kulturat perëndimore vazhdon të kuptohet thjesht si "mosbesim në Zot".
Historia
Ateizmi është "aq i vjetër sa mendimi njerëzor, aq i vjetër sa besimi, dhe konflikti në mes të dy është një tipar të përhershëm i qytetërimit perëndimor," [43] shprehet Georges Minois, duke u përpjekur te trajtuar ateizmin nga dy ane, si nga historia e ideve ashu edhe nga ana e historisë se sjelljes. Për qytetërimet e hershme ka, megjithatë, vështirësia që disa monumente fetare dhe shkrimet e kultike në dëshmitë mbizotëruese tradita ishin gjithmonë në kërkimin shkencor, ndërsa provat më pak të spikatur e mosbesimit dhe të skepticizmit fetar indiferenca vetëm kohët e fundit intensifikuar është në proces dhe ka të bëjë edhe rajonin e Azisë përmban. Ateizmi praktik dhe teorik, por kishte dhe ende kanë kuptimet e tyre të veçanta dhe plotësuese:
Ateizmi nuk ka te beje vetem me ekzistencen e nje zoti apo e disa zotave por Ateistet tregojne qarte qe krijimi i Tokes apo krijimi i kafsheve dhe njeriut nuk e ka prejardhjen nga nje qenie qe ne e quajm zot por sic e thote shkenca dhe Darvini qe njeriu, kafshet, e gjithe bota kane pesuar evolucion.
Lista e llojeve të kafshëve: LL
Ll
Llama
Ateizmi
Ateizmi sot
parapamje|"Unë besoj se ka një perëndi." Një Barometër prej vitit 2005 Në kuptimin bashkëkohor, termi ateizëm, si qëndrim dhe si pikëpamje filozofike, do të thotë mosteizëm, të mosqenit teist, të mosqenit besimtar, të mospasurit besim në ato çfarë beson një teist, që jo përjashtimisht, por të paktën tradicionalisht, për kontinentin evropian kuptohet si të mosbesuarit në "zotin" monoteist të feve meslindore. Kjo, sepse vetë qëndrimi varet thelbësisht nga përkufizimi përkatës që teisti i jep fjalës "zot" për t'u bërë i kuptueshëm për çfarë flet dhe ky është një përkufizim që buron nga fetë në fjalë dhe deri më sot nuk qëndron gjatë zbërthimit logjik.
"Jam ateist" përmbledh në radhë të parë frazën "nuk jam teist", pasi qëndrimi është në vetvete mohues i pohimeve teologjike, dhe së dyti frazën "nuk besoj në ekzistencën e "zotit"", duke përfshirë në të të gjithë ata që nuk kanë besim në asnjë "zot", apo në asnjë fuqi "mbinatyrore".
Dallimi i kuptimit të sotëm nga kuptimi historik, sidomos atij mesjetar që i është dhënë nga fetarët, është se ateizmi përfshin gjithçka që nuk është teizëm dhe si e tillë gjendja nuk lë mundësi të tjera zgjedhjeje veç teizmit, apo ateizmit, pasi është një rast pyetjeje me përgjigje po ose jo. shkurtimisht, pra, me përkufizim, nëse nuk je teist, je ateist; nëse nuk je besimtar, je mosbesimtar.
Një keqkuptim që është kryer në përcaktimin e ateizmit për disa shekuj me radhë është ai se ateizëm do të thotë "besimi se nuk ka zot". Kjo kryhej në lidhje me atë kategori të ateistëve që pohojnë hapur se "zoti" nuk ekziston, në dallim nga pjesa që thjesht nuk beson në "zot" e që nuk niset të pohojë asgjë në lidhje me "zotin". Ndërsa është e diskutueshme nëse pohimi se "zoti" nuk ekziston është shprehje besimi ose jo, reduktimi i ateizmit në thjesht një pjesë të ateizmit eksplicit (teorik, pozitiv) nuk e paraqet të plotë qëndrimin ateist, ndaj dhe shihet në çdo rast si shtrembërim i qëllimshëm. Ateizmi (si term përmbledhës për krejt qëndrimet joteiste) nuk thotë "besoj se nuk", por ka kuptimin "nuk besoj se", një dallim ky thelbësor, pasi i dyti e përfshin të parin, por nuk barazon me të dhe nuk vlen anasjelltas.
Kuriozitete
Werner Heisenberg kujton një bisedë miqësore midis pjesëmarrësve te Konferencës Solvay në 1927 lidhur me pikëpamjet fetare të Ajnshtajnit dhe Plankut. Pjesëmarrës ishin dhe Wolfgang Pauli, Heisenberg dhe Dirac. Gjatë bisedës Dirak tha: "Unë s'e kuptoj pse jemi duke diskutuar fenë. Nëse duam të jemi të sinqertë - dhe si shkencëtarë ne sinqeritetin e kemi detyrë precize - ne s'mund të bëjmë gjë tjetër përveçse të pranojmë se çdo lloj feje është një grumbull falsitetesh, pa themele reale. Edhe vetë ideja e një Zoti është produkt i imagjinatës njerëzore. Unë nuk e njoh asnjë mit fetar, më e pakta për arsye se kontradiktojnë njëri tjetrin." Pauli me shaka i tha: "Epo, duhet thënë se miku ynë Dirak e ka një fe dhe Komendamenti i Parë i saj është : Zoti nuk ekziston dhe Pol Dirak është profeti i kësaj feje."
''Physics and Beyond: Encounters and Conversations. New York: Harper & Row. ISBN 0-06-131622-9.''
Jacobswoude
Jacobswoude është një qytezë në Kaag en Braassem, provinca Hollanda e Jugut në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi  banorë.
Dajç (Shkodër)
Dajçi ose Dajçi i bregut të Bunës, është një fshat në komunën Dajç në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Gjeografia
Gjendet përgjatë bregut të majtë të Bunës, në mes të Gramshit dhe Samrishit, rreth dhjetë kilometra poshtë urës së Bunës.
Historia
Dajçi shfaqet në Kadastrën venedikase me 18 shtëpi, Bolizza shënon 60 duke përfshirë shtëpitë e fshatrave pranë, dhe Át Gaspari 24 duke e quajtur këtë vend Dajçi i madh për ta dalluar nga Dajçi i vogël i Zadrimës.
Demografia dhe religjioni
Më 1933 fshat që numëronte 400 banorë. Famullie lashtë e dioqezës së Shkodrës.
Divizioni Nr. 12 (Manitoba)
'''Divizioni Nr. 12' është një divizion (njësi gjeografiko-statistikore)'' në provincën Manitoba, në Kanada. Divizioni ka një sipërfaqe km² dhe popullsi 19753 banorë.
Jordi Mollà
Mollà u etiketua si “Tom Cruise i Spanjës” në filmin Bad Boys II ku luajti rolin si Johnny Tapia.
Trashëgimia Shpirtërore
Trashëgimia kulturore jomateriale shpirtërore, nënkupton praktikat, paraqitjet, shprehjet, gjuhën, njohuritë dhe krijimtarinë popullore, si dhe veglat, objektet, artizanatin dhe hapësirat kulturore që bashkëshoqërojnë ato, që bashkësitë, grupet dhe, kur është rasti, individët i pranojnë si pjesë përbërëse të trashëgimisë së tyre kulturore. Kjo trashëgimi kulturore jomateriale, përcjellë brez pas brezi, është krijuar në shekuj e në vijimësi nga bashkësitë dhe grupet në funksion të mjedisit të tyre, të ndërveprimit të tyre me natyrën dhe të historisë së tyre, dhe u jep atyre ndjenjën e identitetit dhe vazhdimësisë, duke ndihmuar kështu për promovimin e respektit për diversitetin kulturor dhe të krijimtarisë tradicionale njerëzore.
Në trashëgiminë kulturore shpirtërore (jomateriale) bëjnë pjesë :
1. Përdorimi i gjuhës në veprat letrare. 2. Folklori gojor i ruajtur në kujtesë, i shkruar ose i regjistruar. 3. Folklori vokal, koreografik dhe instrumental. 4. Zakone dhe doke tradicionale. 5. Besime dhe bestytni të traditës. 6. Zejet e ndryshme tradicionale.
Referime
Trashëgimia Shpirtërore
Besessenheit 憑依 Opętanie Possessão espiritual Одержимость 附身
Goran Arsiç
Goran Arsić aktivist serbë, serbë nga Serbia.
Goran Arsić është I ashtuquajturi udhëheqës i Qarkut të Kosovës (2009) dhe nga Lëvizja Vetvendosje është akuzuar për veprimtari ilegale në Kosovë. Lëvizja thirret në bazë të nenit 198 dhe 199 të KPPK-së.
Millard County
Millard County është një nga 29 Countet në shtetin federal Utah në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
KS
KS është shkurtesa:
Luftanija
Luftanija (ose anija luftarake) është anije që është e ndërtuar dhe e destinuar kryesisht për luftë. Përveç se janë të armatosura, luftanijet janë të dizajnuara për t'i bërë ballë dëmeve dhe janë zakonisht më të shpejta dhe më të lëvizshme sesa anijet tregtare. Ndryshe nga një anije tregtare, e cila mbart ngarkesë, një luftanije në mënyrë tipike vetëm mbart armë, municione dhe furnizime për ekuipazhin e saj. Luftanijet zakonisht i përkasin një force detare (marine), ndonëse ata janë operuar gjithashtu nga individë, kooperativa dhe korporata.
Në gjendje lufte, dallimi midis luftanijeve dhe anijeve tregtare është shpesh i paqartë. Në gjendje lufte, anijet tregtare janë të armatosura dhe shpesh përdoren si luftanije të rendit të dytë, të tilla si Anijet Q të Luftës së Parë Botërore dhe kryqëzorët e armatosur tregtarë të Luftës së Dytë Botërore. Deri në shekullin 17 ishte e zakonshme që anijet tregtare të ishin të detyruara të shërbenin në forcat detare dhe një dukuri e zakonshme e kohës ishte se më shumë se gjysmë e një flotë ushtarake përbëhej nga anijet tregtare. Derisa kërcënimi i piratëve ra në shekullin 19, ishte praktikë normale që të armatosen anije e mëdha tregtare, siç ishin galerat. Anije luftarake shpesh janë përdorur si bartës të trupave apo anije furnizimi, si të tillë janë përdorur nga marina franceze në shekullin 18 ose nga marina japoneze gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Evolucioni i luftanijeve
thumb|HMS Dreadnought, luftanije britanike me turbina me avull. thumb|Shkatërruesi indian INS Ranjit. Në kohën e Mesopotamisë, Persisë së lashtë, Greqisë së lashtë dhe të Perandorisë Romake, anije luftarake ishin gjithmonë galerat (të tilla si biremat dhe triremat), një anije e gjatë dhe e ngushtë, që lëviz me anë të fuqisë njerzore, respektivisht me anë të rremave të shumtë të vendosur përgjatë trupit të anijes të lëvizura nga rremaxhinjtë. Ata janë të dizajnuara të godisin dhe të fundosin anijet armike. Mirëpo me zhvillimin e katapultës në shekullin 4 p. e. s. dhe me përmirësimin e teknologjisë së saj, u mundësua formimi i flotave të para të përbëra me luftanije të pajisura me artileri. Kto flota të parët i krijuan grekët e lashtë. Gjatë antikitetit të vonë, mënyra e goditjes së anijes armike mbeti jashtë përdorimit dhe taktikat e galerave kundër anijeve të tjera gjatë mesjetës deri në fund të shekullit 16 janë fokusuar në zbarkimin në anijen armike.
Koha e velit
Artileria në luftanije u rizhvillua në shekullin 14, por topat nuk u bënë mjete të zakonshme në det, derisa armët ishin të afta për tu rimbushur me shpejtësi të mjaftueshme për tu ripërdorur në të njëjtën betejë. Madhësia e një anije që të mbaj një numër të madh të topave e bëri të pamundur lëvizjen e anijes me anë të rremave, dhe kështu luftanijet u mbështetën kryesisht në vela. Lundrimi i man-of-war (nga ang. "njeriu-i-luftës", man-of-war ishin anije të armatosura me shumë topa dhe lëviznin me anë të velave) është shfaqur në shekullin 16.
Nga mesi i shekullit 17, topat e vendosur në anët e luftanijeve pësonte vetëm rritje dhe taktikat evoluuan ashtu që anijet vendoseshin në linja "paralele" dhe duronin breshërinë e anijes armike, kjo dukuri u quajt Linja e Betejës (ose e Luftës). Man-of-war në këtë kohë ka evoluar në barkë e linjës. Në shekullin 18, fregata dhe anija rojtare (ang. sloop-of-war), që ishin shumë të vogla për të qëndruar në linjën e betejës, evoluuan që të shoqërojnë anijet tregtare, të zbulojnë anijet armike dhe të bllokojnë brigjet e armikut.
Çeliku, avulli dhe artileria
Gjatë shekullit 19 një revolucion zëri vend në mjetet shtytëse, armatimin dhe ndërtimin e luftanijeve. Motorët me avull u shfaqën, në fillim si forca ndihmëse, në çerekun e dytë të shekullit 19.
Lufta e Krimesë dha një stimul të madh në zhvillimin e armëve. Futja e predhave shpërthyese shpejt ka çuar në përdorimin e hekurit, dhe më vonë, çelikut për të ndërtuar armaturën e anëve dhe kuvertës së luftanijeve të mëdha. Koracatat e para, ajo franceze Gloire dhe ajo britanike Warrior, bënë që luftanijet prej druri të dalin jashtë përdorimit. Metali shpejt zëvendësoi në tërësi drurin si materialin kryesor për ndërtimin e luftanijeve.
Nga vitet 1850, anijet e linjës me vela u zëvendësuan nga anijet e luftës me motorë me avull, ndërsa fregatat me vela u zëvendësuan nga kryqëzorët me motorë me avull. Armatimi i luftanijeve u ndryshu me shpikjen e barbetave dhe turrave rrotulluese, të cilat i lejonin armët që të godasin në mënyrë të pavarur nga drejtimi i anijes dhe mundësuan që një numër më i vogël i armëve më të mëdha të mbahet në anije.
Risi gjatë fundit të shekullit 19 ishte zhvillimi i silurit dhe zhvillimi i siluruesve. Anijet e vogla dhe të shpejta me silur dukeshin se ishin duke ofruar një alternativë për ndërtimin e flotave të shtrenjta të anijeve të luftës.
Lufta e Dytë Botërore
Lufta e Dytë Botërore solli ndryshime masive në projektimin dhe rolin e disa llojeve të anijeve Për herë të parë, aeroplanmbajtëset u bënë zgjedhje e qartë për të shërbyer si anije kryesore brenda një force detare. Lufta e Dytë Botërore ishte lufta e vetme në histori ku kishte beteja mes grupeve të aeroplanmbajtësve. Lufta e Dytë Botërore e pa përdorimin e parë të radarit në luftime. Ajo solli betejën e parë detare në të cilën anijet e të dyja palëve nuk patën luftime direkte, në vend të luftimit direkt atp dërguan aeroplanë për të bërë sulmet, e kjo ishte Beteja e Detit të Koraleve.
Zhvillimi i nëndetësve
Nëndetëset e para praktike janë zhvilluar në fund të shekullit 19, por vetëm pas zhvillimit të silurit nëndetëset u bënë me të vërtetë më të rrezikshme (dhe në këtë mënyrë më të dobishme). Deri në fund të Luftës së Parë Botërore nëndetëset kishin provuar potencialin e tyre. Gjatë Luftës së Dytë Botërore flota nëndetare e anijeve U (nga gjer. Unterseeboot - "Anije nëndetare") e marinës gjermane gati ka arritur që të bëj Britaninë të nënshtrohet dhe i shkaktuar humbje të mëdha anijeve bregdetare të SHBA-ve. Suksesi i nëndetëseve çoi në zhvillimin e eskortave shoqëruese kundër-nëndetës të reja gjatë dy luftërave botërore, siç ishin luftanijet e kategorisë shkatërrues. Për çudi, shumë nga këto lloje të reja kanë marrë emrat e anijeve të vogla nga koha e velit, të tilla si anije korvetë, rojtar dhe fregatë.
Zhvillimi i aeroplanmbajtësve
Një ndryshim i madh në luftën detare ka ndodhur me futjen në përdorim të aeroplanmbajtësve. Së pari në Betejën e Tarantos dhe pastaj në Betejën e Pearl Harbor, aeroplanmbajtëset demonstruan aftësitë e tyrë që të godisin në mënyrë vendimtare anijet e armikut jashtë shikueshmërisë dhe shënjestrës së anijeve sipërfaqësore. Deri në fund të Luftës së Dytë Botërore, transportuesit ishin bërë luftanije dominuese.
Luftanijet bashkëkohore
Luftanijet bashkëkohore janë përgjithësisht të ndara në shtatë kategori kryesore: aeroplanmbajtës, kryqëzorë, shkatërrues, fregata, korveta, nëndetëse dhe anije amfibe sulmuese. Anija e luftës përbën një kategori të tetë, por nuk është në shërbim aktual në asnjë marinë në botë. Vetëm anija e luftës amerikan e klasës Iowa vazhdonë të ekzistoj si luftanije potencialë. Shkatërruesi në përgjithësi konsiderohet si luftanija sipërfaqësore më dominante e flotave moderne. Megjithatë, rolet dhe paraqitjet dikur të dallueshme të kryqëzorëve, shkatërruesve, fregatave dhe korvetave janë sot të paqarta. Shumica anijet sot janë të armatosur me një përzierje të armëve kundër objektivave sipërfaqësore, kundër nëndetëseve dhe kundër aeroplanëve. Një tjetër dallim kyç ndërmjet anieve të vjetra dhe moderne është që të gjitha anijet luftarake moderne janë "të buta", pa koracë të blinduar, të trashë dhe të fryrë siç i kishin anijet e Luftës së Dytë Botërore, që shërbente si mjet mbrojtës kundra silurëve.
Shumica e marinave përfshijnë shumë lloje të anijeve mbështetëse dhe ndihmëse, të tilla si anijet minaheqëse dhe anijet e patrullimit.
Ndarja e luftanijeve
Sot nuk ekziston një sistem i vetëm i klasifikimit të luftanijeve, por secilila marinë ka sistemin e vet të klasifikimit.
Luftanijet mund të ndahen në:
Lista e shteteve dominuese sipas tonazhit të luftanijeve
Vendet janë të renditura sipas tonazhit të luftanijeve sepse tonazhi konsiderohet përgjithësisht më i rëndësishëm sesa numri i luftanijeve.
Plutarku
thumb|200px|right|
Plutarku është historian dhe filozof grek, moralist i shquar dhe një nga njerëzit më të ditur të kohës së tij. Lindi në Herone të Beotisë në vitin 46 i erës sonë dhe vdiq rreth vitit 120. Studioi dhe u edukua në Athinë në frymën e shkollës filozofike të Platonit, më vonë vizitoi Aleksandrinë dhe disa herë me radhë Romën, ku u njoh me perandorin Trajan, i cili e përkrahu shumë në karrierën e tij politike ashtu sikurse më vonë dhe Hadriani. Nga Trajani u emërua këshilltar i prokonsulit të Ahesë,kurse nga Hadriani prokurator i taksave.Pjesën më të madhe të jetës e kaloi ne qytetin e lindjes ku ishte zgjedhur edhe arhont.Për nje kohë ai ushtroi edhe funksionet e priftit në tempullin e Delfit.
Krahas këtij aktiviteti të gjerë politik, Plutarku një pjesë të madhe të kohës ia kushtoi studimeve. Ai prodhoi shumë,por mjerisht jo të gjitha veprat e tij kanë arritur deri në ditët tona. Janë ruajtur rreth 50 biografi të njerezve të shquar te kohes antike greko-romake te titulluara Vitae parallelae (Jetët paralele). Përveç kësaj vepre biografike na janë ruajtur edhe punime tjera me tematikë të ndryshme filozofike,politike,etj. të përmbledhura nën një titull të përbashkët "Moralia" (Vepra morale). Në këtë vepër pasqyrohet mirë gjendja e filozofisë, literaturës dhe historisë në periudhën e fundit të Helenizmit.
Dragan Nikolliç
Dragan Nikolić është I ashtuquajturi udhëheqës i Qarkut të Anamoravës (2009) dhe nga Lëvizja Vetvendosje është akuzuar për veprimtari ilegale në Kosovë. Lëvizja thirret në bazë të nenit 198 dhe 199 të KPPK-së.
Fortran
Fortran (më para FORTRAN) është një gjuhë programimi për kompjutera me synim të përgjithshëm (ang., general-purpose programming language) që është e përdorur në shumicën e rasteve në analizimin e numrave dhe në llogaritjet shkencore. I zhvilluar fillimisht nga IBM në vitet 1950 për zbatime shkencore dhe inxhinierie, Fortrani arriti të mbizotëroj në këtë fushë programimi shumë shpejtë dhe vazhdua të përdorej për më shumë se gjysmë shekulli në fusha të elaborimit intensiv si modelimi klimatik (ang. climate modeling computational fluid dynamics (CFD)), fizikës kompjuterike dhe kimia kompjuterike.
Zaha Hadid
Zaha Hadid  (Bagdad, Irak, 31 tetor 1950 - Florida, SHBA, 31 Mars 2016) arkitekte e famshme irakiano - britanike.
Morgan County (Utah)
Morgan County  është një nga 29 Countet në shtetin federal Utah në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Kallami i peshkimit
Përshkrim
Në përgjithësi është një kallam me gjatësi të ndryshueshme në të cilën është fiksuar një fije transparente (filispanje prej najloni) dhe më pas një grep. Mund të prodhohet me një sërë materialesh ( fije qelqi, fibra karboni dhe alumin) me karakteristika dhe nivele të ndryshme fleksibiliteti.
Ndër modelet të kallamave kryesore përmendim:
Kallamat e peshkimit prej fibrave të karbonit ose materialeve metalike përbëjnë një rrezik serioz per jeten nese vijnë në kontakt me linjat elektrike.
Trakë Filmi
Element që shërben për bartjen e të dhënave të rexhistruara nga fotokamera (fotoaparati ) apo nga videokamera.
Optika kuantike
Optika Kuantike është një fushe kerkimi në fizikë e cila merret me aplikimin e mekanikës kuantike në fenomene që perfshijnë dritën dhe bashkëveprimin e saj me lëndën.
Historia e optikës kuantike
Drita përbëhet nga grimca të quajtura fotone. Optika kuantike është studimi i natyrës dhe efekteve të dritës si fotone te kuantizuara.
Fotokamera
Paisje që shërben për paraqitjen negativit të objekteve në shirit filmi i cili zhvillohet më tutje në fotografi.
Shiko edhe këtë
Fotografia
Piute County
Piute County është një nga 29 Countet në shtetin federal Utah në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Gjonmë
Gjonme është një fshat në Komunën Gjergjan në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Kantoni Trévières
Kantoni Trévières (frëngjisht: Canton de Trévières) është një kanton në departamentin Calvados, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Trévières. Ka sipërfaqe 167.88km2 dhe popullsi 7569 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Trévières aktualisht përbëhet nga 25 komuna.
Jovica Buduriq
Jovica Budurić aktivstë serbë, serbë nga Serbia.
Jovica Budurić është I ashtuquajturi udhëheqës i Qarkut të Pejës (2009) dhe nga Lëvizja Vetvendosje është akuzuar për veprimtari ilegale në Kosovë. Lëvizja thirret në bazë të nenit 198 dhe 199 të KPPK-së.
Ndërruan kohët
Ndërruan kohët është pikturë e piktorit Agron Dine e krijuar në vitin 1976. Teknika e përdorur: vaj mbi kanavacë, përmasat: 150 x 200 cm. Pronësia: Galeria Kombëtare e Arteve në Tiranë.
Piktura "Ndërruan kohët" është një kryeveper e metodës së realizmit socialist, e cila u krijua nga Mjeshtri i Madh i artit Agron Dine dhe u paraqit në ekspozitën e 35 vjetorit të PPSH, në vitin 1976.
Kessel
Kessel është një qytezë në Peel en Maas, provinca Limburgu në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi 7923 banorë.
Andy Warhol
parapamje|330px|Andy Warhol (djathtas) me [[Jimmy Carter te Shtëpia e Bardhë (1977).]] Andy Warhol (shqiptimi: Endi Uarhol / [], lindur si Andrew Warhola) lindi më 6 gusht 1928 në Pittsburgh, PA, vdiq më 22 shkurt 1987 në New York, NY. Ka qenë një projektues grafik, artist, regjisor dhe botues amerikan po ashtu edhe bashkëthemelues dhe zëvendës i rëndësishëm i pop artit amerikan.
Avienusi
Avienus (apo Postumius Rufius Festus (qui et) Avienius), i quajtur edhe Sekst Rufi, është historian i kohës së perandorit Valens (364-378). Me sa duket gjatë sundimit të tij ai mbante ofiqe me rëndësi në pushtetin perandorak. Prej tij kemi një histori të shkurtuar : Breviarium rerum gestarum populi Romani (Histori e shkurtër e popullit Romak), që zë në gojë ngjarjet më në shenjë të historisë së Romës. Për ngjarjet paraperandoreke Festi mbështetet mbi epitomet e Livit dhe Florit, kurse për periudhën tjetër, duke përfshirë edhe periudhën e Dioklecianit, ai shfrytëzon të njejtat burime si dhe Eutropi. E re për ne te Festi është sidomos emërtimi i 18 krahinave që përbënin Ilirikun në gjysmën e dytë të shek. IV të erës sonë.
Kara Mahmud pashë Bushati
parapamje|Portret, nga [[Ismail Lulani]] Kara Mahmud Pashë Shkodrani (turqisht: İşkodralı Kara Mahmud Paşa, l. 1749 - Krus, 22 shtator 1796) ka qenë mytesarif i trashëgueshëm i Sanxhakut të Shkodrës, njohur asokohe si Pashallëku i Shkodrës, përfaqësues i rëndësishëm i familjes së Bushatllinjve.
Biografia
Mendohet të ketë lindur mes 1742 dhe 1749-'54 në Shkodër, djali i dytë Mehmed pashë Plakut, sipas Dom Ndoc Nikajt i bie të ketë qenë i pari. Iku herët nga shtëpia - sipas konsujve Hahn e Hecquard - për arsye se kishte vrarë qehajain e të atit, Myrteza efendiun, sepse kishte shkelur besimin e mytesarifit dhe kishte përvetësuar. Shkoi në Stamboll, ku i përkrahur nga autoritetet shtetërore u shkollua në “Enderûn-ı Hümâyûn” (Shkolla Mbretërore e Brendshme). Rezultatet e larta të arritura dhe aftësitë që shfaqi, e shtynë Portën e Lartë së bashku me parinë e qytetit që të ndërmjetësonin pranë Mehmet pashë Plakut për falje. Më pas u emërua kajmekam i Shkodrës e pastaj allajbej, u bë pashë në moshën 18-20 vjeçare si shpërblim për trimërisë që tregoi në shtypjen e rebelimit grek në Moré në kohën e Luftës Ruso-Turke. Mbështetur në arkivin e Venedikut, autori Stavri Naçi si vit të zyrtarizimit të Kara Mahmudit jep vitin 1778. Historiani Ahmet Xhevdet Pasha shkruan se efektivisht ka sunduar që më 1775 dhe u njoh zyrtarisht më 1779-'80 me gradën mir-i miran.
Duke patur trashëguar konfliktin e të atit me sanxhakbeun e Vlorës Kurt Ahmet pashë Ngurzën për kalimin e maliqanesë së Durrësit atij më 1775, më 1778 ngatërresa rifilloi me arrestimin e disa tregtarëve shkodranë dhe Bushatliu i shkoi në mbrojtje Alltunëve dhe Ballgjinëve. Toptanët e nxitur nga Ngurza sulmuan Tiranën dhe më 1779-1880 iu bashkohet edhe Ngurza, konflikt në të cilin Porta mbajti anën e shkodranit. Më 1781 motra e Sulltanit ia hoqi Ngurzës maliqanenë e mukatasë së Durrësit dhe ia ktheu mytesarifit të Shkodrës, për dobinë e ndërhyrjes paqtuese, juridiksionit të Shkodrës iu shtua edhe Sanxhaku i Dukagjinit. Prej shërbimeve të bëra, më 1783 i vëllai Ahmet Pasha, u emërua mytesarif i Ohrit. Në shkurt ë 1785 largoi dizdarin e kalasë së Shpuzës, vuri të paguanin haraçin e papaguar që nga kryengritja e 1775-1776 dhe hapi puse në Cetinë që nuk kishte ujë. Pasi shtroi fiset e malësisë malazeze, doli nga Adriatiku dhe aty bindi Pastroviçët dhe bastisi zotërimet venedikase të atyre anëve, kjo dhe ndërhyrja te maliqanetë e Zadrimës shkaktuan qortime nga ana e Stambollit që i kundërvunë Kurt Ahmet pashë Ngurzën edhe njëherë. Pasi bashkëpunoi me të vëllain që ishte në Ohër, dhe Ali Pashën e Delvinës, arriti ta mundte Ngurzën në Peqin.
Familja
Besohet se u martua disa herë, pa mundur të linte trashëgimtar: sipas Dora d'Istrias u martua për herë të parë në periudhën më 1776-'79 me të bijën e Ibrahim Beut, feudal tiranas. Gruaja e parë i ndërroi jetë dhe më 21 mars 1785 u martua me motrën e saj. Më vonë lidhi krushqi me Kahreman pashë Begollin, por as me këta dy gra nuk pati fëmijë.
Videokamera
Videokamera është paisje që shërben për paraqitjen e objekteve në kasetë filmi ose transmetim të drejtpërdrejtë në ndonjë paisje emituese të foto sinjaleve.
Kara Mahmud pashë Bushati
Historike
Pas shtrimit të malazezëve në haraç pas viteve mospagesë, çeli në Cetinë shtatë puse që ende quhen "Puset e Kara Mahmudit".
Folklorike e letrare
Për bëmat në të gjallë të tij, bejtexhiu Mollà Hysen Dobraçi i thuri dy këngë, më kryesorja ajo për betejën me Kurt Ahmet Pashën, mbledhur dhe botuar nga Zef Jubani te Raccolta di canti popolari e rapsodie di poemi albanesi më 1881. Gjithashtu iu thurën edhe këngë popullore për luftërat e shqiptarëve kundër malazezëve është "Kanga e Kara Mahmud Pashës kundra Malazezve", mbledhur nga Kasëm Taipi. Malazezët luftërave i kushtuan këngën "Boj Crnogoraca s Mahmut Pašom" (Lufta e malazezve me Mahmud Pashën". Një tjetër poemë heroike që u këndon luftërave të Mahmud Pashës në serbisht është "Opet Crnogorci i Mahmut Pasha" (Përsëri malazeztë dhe Mahmud Pasha). Karaxhiqi ishte i mendimit se këto dy këngë ishin hartuar nga Vladika Petar I dhe se më vonë u bënë popullore. Kënga "Kara Mahmut Pasha në Martanesh" është një tjetër këngë popullore që dëshmon për një ekspeditë drejt krahinës së Martaneshit.
Ndre Mjedja i kushtoi poezinë Mahmud Pasha në Mal të Zi. Anton Harapi ka lënë në dorëshkrim veprën Karagega, që mendohet si triptik i veprave Valë mbi valë dhe Andrra e Prêtashit. Një tjetër françeskan, Zef Pllumi në veprën Frati i pashallarëve Bushatli të Shkodrës: At Erasmo Balneo riprodhon një kronikë të lexuar në arkivin e Kuvendit Françeskan para se të sekuestrohej dhe plaçkitej nga regjimi komunist. Kronika, sipas Pllumit, shkruhej nga një françeskan që u bë mjeku, mësuesi dhe këshilltari i Kara Mahmud Pashës.
Njësia administrative Drenovë
Komuna Drenovë është një komunë në Rrethin e Korçës në Shqipëri.
Komuna Drenovë me popullsi 10.926 banorë (2007) ndodhet në juglindje të qytetit të Korçës, në rrëzë të faqes perëndimore të malit të Moravës. Në fshatin Mborje është një kishë shumë interesante, Kisha e Shën Ristozit e ndërtuar në vitin 1390 mbi rrënojat e një kishe tjetër të shekullit të IV. Fatmirësisht kjo kishë është ruajtur në gjendje të mirë.
Armando Prenga
Armando Prenga lindi në Laç në 26 qershorë 1974 dhe është deputet i Partisë Socialiste në Kuvendin e Shqipërisë.
Njësia administrative Drenovë
Ekonomia
Në territorin e komunës Drenovë ushtrojnë veprimtarinë e tyre 89 biznese (biznes i vogël) kryesisht në këto fusha: Në komunën Drenovë ndodhet miniera e qymyrit të Mborje-Drenovës nga më të vjetrat e vendit.
Arësimi
Ne komunën Drenovë ka 4 shkolla 9- vjeçare në fshatrat:Mborje, Drenovë, Ravonik, Qatrom. Ka gjithashtu 2 shkolla fillore ne fshatrat Boboshticë dhe Turan. Nga 9 fshatra që ka komuna në 6 fshatra ka kopësht fëmijësh, konkretisht në fshatrat: Mborje, Drenovë, Boboshticë, Qatrom, Ravonik, Turan.
Shëndetësia
Në të gjithë fshatrat e komunës ka qendër shëndetësore e cila është e kompletuar me personel dhe mjek.
Rich County
Rich County është një nga 29 Countet në shtetin federal Utah në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Pallati i ëndrrave
Pallati i ëndrrave është roman i shkruar nga Ismail Kadare në vitet 1976-1981, dhe botuar për herë të parë më 1981 në përmbledhjen "Emblema e dikurshme" nën titullin Nëpunësi i pallatit të ëndrrave. Pas botimit u ndalua.
Eshtë roman që sipërfaqësisht sulmon Perandorinë Osmane, por godet çdo sistem totalitar që provon të ushtrojë pushtet absolut mbi individin. Romani bën fjalë për një shtet totalitar që në shikim të parë duket si Perandoria Osmane, ku ekziston një institucion shtetëror i quajtur Tabir Saraj (Pallati i Ëndrrave), qëllimi i të cilit është mbledhja e ëndrrave të qytetarëve, shqyrtimi dhe interpretimi i tyre me qëllim të gjetjes së shenjave të rebelimit ndaj shtetit ose paralajmërimeve për fatkeqësi. Kritikët letrarë, shqiptarë dhe të huaj, kanë vënë në dukje se Tabir Saraji është aluzion për Komitetin Qendror të Partisë së Punës të Shqipërisë.
Sfondi
Në vitin 1980 me rastin e botimit të romaneve Prilli i thyer, Kush e solli Doruntinën dhe Dasma në një vëllim të përbashkët, Kadare shfrytëzoi rastin dhe i futi aty edhe dy kapitujt e parë të romanit Pallati i ëndrrave. Për shkak të tematikës që dukej si historike, nuk u tërhoqi vëmendjen kritikëve. Një vit më vonë, me rastin e ribotimit të një përmbledhjeje tregimesh, autori e shfrytëzoi rastin dhe e futi në të romanin e plotë pa u vërejtur nga censura zyrtare, e cila pasi i kishte dhënë një herë dritën e gjelbër botimit tani kishte ulur vigjilencën.