cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erik From
Liria: Nje problem psikologjik?
Nga ajo cka kemi then del se, pikepamja e paraqitur ne kete liber dallon nga ajo e Frojdit, sepse, ne menyre te vendosur heq dore nga interpretimi i tij per historine si produkt i forcave psikologjike, te cilat ne vetvete nuk kushtezohen nga pikepamja shoqerore. Per me teper, ne menyre te vendosur heq dore nga ato teori qe e zbehin rolin e faktorit njerezor, kete element dinamik te procseit shoqeror. Kjo kritike ngrihet jo vetem kunder teorive sociologjike qe ne menyre eksplicite synojne te eliminojne problemet psikologjike te sociologjise (si ajo e Dyrkhajmit dhe e shkolles se tij), por edhe kunder atyre teorive qe jane, pak a shume te ngjyrosura nga psikologjia e sjelljes. Te gjitha keto teori kane te perbashket pohimin se natyra njerezore nuk ka nje dinamizem te vetin dhe se ndryshimet psikologjike duhet te kuptohen si zhvillime te "petkave" te reja ne pershtatje te eve te reja kulturore. Keto teori, megjithese flasin per faktorin psikologjik, ne te njejten kohe e reduktojne ne et e reja kulturore. Vetem psikologjia dinamike, bazen e se ciles e ka hedhur Frojdi, mund ta shpjegoje me tej nderimin ndaj faktorit njerezor. Meqe nuk kemi nje natyre njerezore fikse, ne nuk mund ta konsiderojme kete te fundit si pafundesisht te epshme dhe te afte qe t'i pershtatet cdo lloj kushti pa fituar nje dinamizem te vetin psikologjik. Natyra njerezore, megjithese është produkt i evolucionit historik, ka disa mekanizma dhe ligje te perhershme, qe psikologjia ka detyren t'i zbuloje.
Ne kete pike, per nje kuptim te plote te asaj cka është then deri tani dhe te asaj qe do shtjellojme, me duket e domosdoshme qe te shqyrtohet ideja e "pershtatjes". Ne te njejten kohe, ky shqyrtim jep nje ilustrim te asaj qe kuptojme per mekanizma dhe ligje psikologjike.
Eshte e dobishme te dallohet pershtatja "statike" nga ajo "dinamike". Me pershtatje statike kuptojme nje pershtatje ndaj eve te tilla qe e lene te pandryshuar tere strukturen e karakterit dhe qe nenkupton vetem perftimin e nje "strehe" te re. Shembull i ketij tipi te pershtatjes është kalimi nga zakonet kineze te te ngrenit, ne zakonet perendimore per te perdorur pirunin dhe thiken. Nje kinez, qe transferohet ne Amerike, do t'i pershtatet ketij i te ri, por pershtatja ne vetvete ka pak pasoja mbi personalitetin e tij; nuk nxit impulse te reja ose tipare te karakterit.
Me pershtatje dinamike kuptojme, per shembull, tipin e pershtatjes qe ndodh kur nje femije u nenshtrohet urdherave te nje babai te eger dhe kercenues duke pasur mjaft frike prej tij qe te veproje ndryshe dhe behet nje femij "i mire". Dicka ndodh tek ai ne pershtatjen ndaj nevojes se situates. Mund te linde tek ai nje armiqesi e theksuar kunder babait, qe e shtyp, pavaresisht se do te ishte teper e rrezikshme qe ta shprehte ose dhe te jete i ndergjegjshem per te. Sidoqofte kjo armiqesi e ndrydhur, megjithese nuk manifestohet, është nje faktor dinamik ne strukturen e karakterit te tij. Mund te krijohet nje ankth i ri dhe ta coje keshtu ne nje nenshtrim edhe me te thelle; mund ta shtype drejt nje qendrimi te vaget sfidues, i revoltuar ndaj asnje njeriu ne vecanti, por, sidomos ndaj jetes ne pergjithesi. Megjithate, si ne rastin e pare, edhe ketu individi u pershtatet disa rrethanave te jashtme. Kjo lloj pershtatjeje krijon dicka te re tek ai, nxit impulse te reja dhe ankth te ri. Te gjithe neurotiket jane shembuj te kesaj pershtatjeje dinamike; jane teresisht nje pershatje ndaj kushteve te jashtme (dhe ne vecanti ndaj atyre te feminise se pare) ne vetvete iracionale dhe, ne pergjithesi, te pafavorshme ne rritjen dhe zhvillimin e femijes. Ne menyre analoge fenomenet socio-psikologjike te krahasueshem me fenomenet neurotike (me vone do te thuhet se perse nuk duhet te quhen neurotike) si prania e impulseve te forta shkaterruese ose e ne disa grupe shoqerore, japin nje shembull te pershtatjes dinamike ndaj kushteve shoqerore, te cilat jane iracionale dhe te demshme ne zhvillimin e njerezve.
Besimet e njeriut, në njeriun, për njeriun
Libri më "personal" që Fromm të ketë ndonjëherë shkruar është libri i tij Beyond the Chains of Illusions. My encounter with Marx and Freud, botuar më 1962. Ai fillon me një kapitull autobiografik dhe mbyllet me "Credo" aq shumë të cituar nga Fromm, në të cilën ai përmbledh, siç në një pohim publik të fesë së vet, vizionin e tij të njeriut dhe atë çka ai ka kuptuar nga dinamika progresive apo regresive e proceseve humane dhe shoqërore. Kjo "Kredo e një humanisti", e pabotuar në Francë, është shprehja e besimit humanist të Fromm. Ai e shkroi atë me gjasë më 1965, pasi ka përfunduar së shkruari, më 1964, Zemra e njeriut.
Unë besoj në njeriun që zgjedh për të evoluar, sepse ai gjen, falë shpërthimit të forcave të tij njerëzore, një unitet të ri. Tre orientime, të cilat mund të paraqiten veçmas apo bashkë, janë një terren i favorshëm për shpërthimin e tyre : biofilia, dashuria për humanitetin dhe për natyrën, pavarësia dhe liria. Unë besoj tek dashuria, sepse ajo është kyçi i rritjes njerëzore. Dashuuria, bashkimi me një qenie apo një gjë jashtë vetes, vendos një lidhje me tjetrin, lejon ndaj një qenie për tu ndjerë një me të tjerët, por nuk i heq asgjë ndjenjës së tij të integritetit dhe pavarësisë. Dashuria është një orientim produktiv që ka për natyrë disa kërkesa që duhet të jenë të plotësuara njëkohësisht. Ajo kërkon që të interesohemi ndaj objektit të dashurisë sonë apo të bashkimit, që të ndjehemi përgjegjës për të, që ta respektojmë dhe ta njohim. Unë besoj tek përvoja e dashurisë. Asnjë kënaqësi nuk është më njerëzore sesa ajo e dashurisë, nuk është më e aftë për të humanizuar njeriun. Por dashuria, siç dhe arsyeja, nuk njeh gjysma. Ne nuk duam përgjysëm. Unë besoj tek nevojshmëria për të qenë « të lirë » nga lidhje të brendshme dhe/ose të jashtme, me qëllim për të fituar « lirinë » e krijimit, ndërtimit, të hyrjes tek dija etj., me qëllim për tu kthyer një individ i zgjuar dhe i përgjegjshëm. Unë besoj tek liria e përkufizuar si aftësi për të ndjekur zërin e arsyes dhe të njohjes, dhe për tu rezistuar zërave të pasioneve iracionale ; unë besoj tek çlirimi, i cili e kthen njeriun të lirë dhe të aftë për të përdorur mundësitë e tij racionale, për të kuptuar objektivisht botën dhe pjesën që ai ka në këtë botë. Unë besoj tek « lufta për liri » që nuk qe në përgjithësi gjë tjetër përveçse lufta kundër një autoriteti të imponuar që kërkon për të thyer vullnetin e njeriut. Sot, « lufta për liri » është më tepër çlirimi individual dhe kolektiv nga një « autoritet » i zgjedhur « me dëshirë », një çlirim nga forca të brendshme që na nxitin për t’iu nënshtruar atij, sepse ne nuk e durojmë lirinë. Unë besoj tek liria, jo aq si cilësi e pandryshuar që ne « e kemi » apo « nuk e kemi », por si akt çlirimi nga vetja jonë, nga i cili ne përdorim lirinë tonë për të bërë zgjedhje. Çdo etapë e jetës që ngre shkallën e pjekurisë së njeriut, ngre gjithashtu dhe aftësinë e tij për të zgjedhur zgjidhjen që e çliron atë. Unë besoj tek « liria e zgjedhjes », ndonëse ajo të mos jetë gjithmonë e njëjtë për të gjithë njerëzit në çdo moment. Një njeri me orientim ekskluzivisht nekrofil, narcizik apo simbiotik dhe incestuoz nuk mundet për të bërë gjë tjetër përveçse zgjedhjen e regresionit. Njeriu i lirë, i lirë nga lidhjet iracionale, nuk bën zgjedhje regresive. Unë besoj që liria e zgjedhjes u shtron probleme vetëm njerëzve që kanë orientime të kundërta, dhe tek të cilët liria për të zgjedhur është për këtë arsye e kushtëzuar nga dëshira të pavetëdijshme dhe racionalizime siguruese.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1787
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Selma Sotirllari
Selma Sotirllari
Aktore shqiptare. Selma Sotirllari ka interpretuar në 7 filma artistik. Pavarësisht se roli i saj i parë është në filmin "Qyteti më i ri në botë" do të bëhet e njohur për publikun në rolin e jetës në filmin "Beni ecën vetë" në vitin 1975. Roli i saj i fundit do të jetë roli i Elit në filmin me metrazh të shkurtër "Babai i Studentit" në vitin 1988.
Aktore
Kinematografi
1988 -- Babai i Studentit.....................Eli
1979 -- Mësonjëtorja.........................Afërdita
1978 -- Dollia e dasmës sime................Motra e vogël e Belës
1978 -- Pranverë në Gjirokastër.............Mbesa e Petros
1977 -- Tomka dhe shokët e tij.............Tefta
1975 -- Beni ecën vetë..................Jeta
1974 -- Qyteti më i ri në botë...............Një nga fëmijët
Franklin County (Indiana)
Franklin County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
François Arago
François Jean Dominique Arago ose thjesht i njohur si François Arago (1786 - 1853) ishte matematikan, fizikan, astronom, freemason, karbonar dhe politikan francez.
Jeta e hershme dhe puna
Arago ishte më i vjetri nga katër vëllezërit. Jeani (1788 - 1836) emigroi në Amerikën Veriore dhe u bë gjeneral i ushtrisë meksikane. Jacques Arago (1799 - 1855) mori pjesë në udhëtimin zbulues të Louis de Freycinet në Uranie nga viti 1817 në 1821, dhe në kthimin e tij në Francë iu përkushtua gazetarisë dhe dramës. Vëllai i katërt, Étienne Arago (1802 - 1892) thuhet se ka bashkëpunuar me Balzakun në The Heiress of Birague, dhe nga vitet 1822 në 1847 shkroi një numër të pjesëve dramatike, të shumtat në bashkëpunim.
Në përfundim të viti 1803, Arago hyri në École Polytechnique, Paris, por me sa duket hasi në profesorë të paaftë për dhënien e njohurive apo ruajtjen e disiplinës. Shërbimi ushtarak ishte në ambiciet e tij dhe në vitin 1804 për këshillës dhe rekomandimit të Siméon Denis Poisson, ai u emërua sekretar në Obsrevatorin e Parisit. Ai u njoh me Pierre-Simon Laplace, dhe përmes ndikimit të tij iu dha mandati, me Jean-Baptiste Biot, të kompletojë matjet e harkut meridian, që e kishte filluar Delambre dhe e kishte ndërprerë vdekja e P. F. A. Mechain në vitin 1804. Arago dhe Bioti e lanë Parisin në vitin 1806 dhe filluan operacionin përgjatë maleve të Spanjës. Bioti u kthye në Paris pasi ata përcaktuan gjatësinë e Formenterës, pikën më jugore në të cilën ata arritën për kryerjen e studimit. Arago vazhdoi punën deri në vitin 1809, me qëllim që ta maste një hark të meridianit për ta përcaktuar gjatësinë e saktë në metër.
Pas largimit të Biotit, gjendja politike tendoset me hyrjen e francezëve në Spanjë, të shtrirë në ishujt Balearike dhe popullata e pa Aragon si të dyshuar si dhe zjarri që ndriçonte malet gjatë aktivitetve të tij i morën si aktivitete spiunimi për ushtrinë pushtuese. Për shkak të këtij reagimi ai u detyrua ta mbyllte vetveten në kalanë e Bellverit në qershor të vitit 1808. Më 28 korrik ai iku nga ishujt me një anije lundrimi dhe pas një udhëtimi aventuristik nëpër deti ai arriti në Algiers më 3 gusht. Nga këtu mori një anije për në Marsejë, por më 16 gusht, kur anija ishte afër Marsejës, ra në duart e piratëve spanjoll. Me gjithë ekuipazhin, Arago u dërgua në Roses, Girona, dhe u mbyll së pari në një helikopter e pastaj u dërgua në një kala, derisa qyteti ra në duar të francezëve dhe të burgosurit u transferuan në Palamos.
Backaplan
Më 30 tetor 1998, 63 të rinj u vranë dhe shumë u lënduan në një zjarr në diskotekën e Göteborgut që ndodhi natën mes enjtes dhe premtes.
François Arago
Studimet shkencore
Arago kishte pasur sukses në ruajtjen të dhënat e sondazhit të tij; dhe puna e tij e parë pas kthimit në shtëpi ishte depozitimi i tyre në Bureau des Longitude në Paris. Si shpërblim për sjelljen e tij aventureske në rrugën e shkencës, ai u zgjodh anëtar i Akademisë Franceze të Shkencave, në moshën mrekullueshëm te re, vetëm njëzet e tre vjeçar, dhe para përfundimit të vitit 1809 ai u zgjodh nga Këshilli i Shkollws Politektike të ketë një karrige të gjeometrisë analitike. Në të njëjtën kohë ai u emërua nga perandori një nga astronomët e Observatorit Mbretëror, e cila ishte në përputhje me rrethanat e qëndrimit të tij deri në vdekjen e tij, dhe ishte në këtë funksion kur dha serinë e tij të mrekullueshëm, shumë të suksesshme të ligjëratave të njohura në astronomi, e cila vazhdoi pa ndërprerje nga viti 1812 në 1845.
Në vitin 1818 apo 1819 ai vazhdoi së bashku me Biotin ekzekutimin e operacioneve gjeodezike në brigjet e Francës, Anglisë dhe Skocisë. Ata maten gjatësinë e lavjerrësit të dytë në Leith, Skoci, dhe në Ishujt Shetland, rezultatet e vëzhgimeve të botuar në 1821, së bashku me ato të bëra në Spanjë. Arago u zgjodh anëtar i Bereau des Longitudes menjëherë pas kësaj, dhe kontribuoi në secilin vit, për rreth njëzet e dy vjet, duke bërë njoftime të rëndësishme shkencore në astronomi dhe meteorologji dhe herë pas here në inxhinieri civile, si dhe kujtimet interesante të anëtarëve të akademisë.
Hulumtime të hershme fizike të Aragos ishin në presionin e avullit në temperatura të ndryshme, dhe në shpejtësi të zërit, nga viti 1818 në 1822. Vëzhgimet e tij magnetike kryesisht u zhvilluan gjatë viteve 1823-1826. Ai zbuloi magnetizmin rrotullues, ajo që është quajtur rotacionet e Aragos, dhe faktin se shumica e trupave mund të magnetizohen; këto zbulime kanë përfunduar dhe janë shpjeguar nga Michael Faraday.
Ideja e përgjithshme e përcaktimit eksperimental të shpejtësisë së dritës në mënyrën që më pas u krye nga Hippolyte Fizeau dhe Léon Foucault ishte sugjeruar nga Arago në 1838, por problemet që ai pati me shikimin e penguan që ta bënte vetë eksperimentin. Fama e Aragos si një eksperimentues dhe zbulimi i mbështetur kryesisht në kontributin e tij në magnetizëm në bashkëpunim me shkencëtarin Léon Foucault, zbuluesin e valwve aktuale dhe zbulimeve të tjera në optikë. Ai tregoi se një gjilpërë magnetike, që luhatet mbi sipërfaqet nonferrous, të tilla si uji, qelqi, bakri, etj, bie më shpejt në masën e luhatjes së saj varësisht a largohet apo afrohet me sipërfaqen. Ky zbulim, i cili i dha atij Medaljen Copley e Shoqërisë Mbretërore në 1825, u pasua nga një tjetër, se një pjatë rrotulluese e bakrit tenton për të komunikuar lëvizjen e saj me një gjilpërë magnetike të pezulluar mbi të, që ai e quajti "magnetizëm i rrotullimit",  por është e njohur tani si dallgë aktuale. Arago ka gjithashtu të drejtë në mënyrë të drejtë të trajtohet sikur provues i lidhjes së gjatë mes aurora borealis dhe variacionet e elementeve magnetike. Në 1828, ai u zgjodh anëtar i jashtëm i Akademisë Mbretërore suedeze të Shkencave.
Në optikë, Arago jo vetëm që bëri zbulime të veta të rëndësishme, por është kredituar me stimulimin gjenial të Augusti-Jean Fresnel, Étienne-Louis Malus dhe Thomas Young, më të cilën ai u ngërthyer nga afër.
Menjëherë pas fillimit të shekullit të 19, të paktën tre filozofëve po merreshin me doktrinën e teorisë valore të dritës. Argumentet e Fresnel-së në favor të kësaj teorie janë më pak favore me teoritë e Laplace, Poisson dhe Biotit, kampionët e teorisë së rrezatimit; por argumentet e tij u përqafuan me entuziazëm nga Humboldt dhe nga Arago, i cili kishte qenë i emëruar nga Akademia për të raportuar në letër. Kjo ishte themeli i një miqësie intime mes Aragos dhe Fresnelit, dhe me një vendosmëri për të vazhduar së bashku më tej me ligjet themelore të polarizimit të dritës. Si rezultat i kësaj pune, Arago ndërtoi një polarimeter, të cilën ai e përdori për disa vëzhgime interesante në polarizimin e dritës së qiellit. Atij i atribuohet gjithashtu zbulimi i fuqisë së polarizimit rrotullues i ekspozuar nga kuarci.
Politika dhe trashëgimia kulturore
Në vitin 1830, Arago, i cili gjithmonë i ka shpallur mendime liberale të llojit republikan, u zgjodh anëtar i dhomës së deputetëve për departamentin e Pyrénées Orientales, dhe ai e vuri në punë talentin e tij të elokuencës dhe njohurive shkencore në të gjitha çeshtjet e lidhura me arsimin publik, shpërblimet e shpikësve, dhe inkurajimin e shkencave mekanike dhe praktike. Shumë nga ndërmarrjet më të lavdërueshëm kombëtare, që datojnë nga kjo periudhë, janë për shkak të avokimit të tij - të tilla si shpërblim për Louis-Jacques Daguerre për shpikjen e fotografisë, e granitit për botimin e veprave të Fermat dhe Laplace, blerjen e muzeut të Cluny, zhvillimi i hekurudhave dhe telegrafit elektrik, si dhe përmirësimin e tyre.
Në vitin 1830, Arago gjithashtu u emërua drejtor i Observatorit, dhe si anëtar i dhomës së deputetëve ai ishte në gjendje për të marrë grante parash për rindërtimin e asaj pjese, dhe për shtimin e instrumenteve madhështore. Në të njëjtin vit, gjithashtu, ai u zgjodh sekretar i përhershëm i Akademisë së Shkencave, në vendin e J. B. J. Furierit. Arago hodhi veten në shërbimin e saj, dhe nga aftësia e tij për të bërë miq, ai fitoi një herë për të dhe pastaj për veten e tij, duke fituar një reputacion në gjithë botën. Si sekretar i përhershëm ishte detyra e tij që të shpallë lavdi historike mbi anëtarët e vdekur; dhe për këtë detyrë, shpejtësia e tij dhe objekti i mendimit, si dhe njohuritë e tij të gjera iu përshtatën detyrës. Ai u zgjodh një anëtar nderi i jashtëm i Akademisë Amerikane të Arteve dhe Shkencave në 1832.
Në 1834, Arago vizitoi përsëri Skoci, për të marrë pjesë në takimin e Shoqatës Britanike të Shkencës në Edinburg. Nga kjo kohë deri në vitin 1848 ai pati një jetë të qetë - edhe pse ai vazhdoi të punojë në kuadër të Akademisë dhe Observatorit për të prodhuar një numër të kontributeve për të gjitha departamentet e shkencës fizike - por në rënien e Louis-Philippe ai u largua nga laborator e tij për të t'u bashkuar me Qeverinë e Përkohshme (24 shkurt 1848). Atii iu besuan dy funksione të rëndësishme, që nuk ishin paraparë t'i jepen një personi, d.m.th. ministria detare dhe e kolonive (24 shkurt 1848 - 11 maj 1848) dhe ministria e luftës (5 prill 1848 - 11 maj 1848); në kapacitetin e mëparshëm, ai përmirësoi racionet në flotën detare dhe shfuqizoi fshikullimën. Ai gjithashtu hoqi betimet politike të të gjitha llojeve dhe, kundër një grup të interesave të të pasurve, ai arriti ta siguronte heqjen e skllavërisë në kolonitë franceze.
Më 10 maj 1848, Arago u zgjodh anëtar i Komisionit Ekzekutiv, një organ qeverisës i Republikës Franceze. Ai u bë President i Komisionit të pushtetit ekzekutiv (11 maj 1848) dhe shërbeu në këtë pozitë si kreu i përkohshëm i shtetit deri më 24 qershor 1848, kur dorëheqja kolektive e Komisionit u paraqitur në Asamblenë Kombëtare Kushtetuese. Në fillim të majit 1852, kur qeveria e Louis Napoleonit kërkoi një betim për besnikëri nga të gjithë funksionarët e saj, Arago refuzoi, dhe i dërgoi dorëheqjen e tij nga posti i tij si astronom në Longitudes des Bureau. Megjithatë, presidenti princi nuk e pranoi, dhe bëri "një përjashtim në favor të një dijetar veprat e të cilit ishin të famshme në Francë, dhe ekzistencën e të cilit qeveria nuk mund ta refuzojë".
Cape Gregory (kep më i njohur dhe, pika më e largët në perëndim në Coos County, Oregon, SHBA, u emërua nga Kapiteni Cook në vitin 1788, pas shenjtorit të ditës, ajo u riemërua Cape Arago pas të madhir François Arago.
Vitet e fundit
Arago mbeti një republikan i qëndrueshëm deri në fund, edhe pas grusht shtetit të vitit 1852, ndërkohë që vuante nga diabeti dhe sëmundja Bright, e komplikuar nga hipokrizia, ai dha dorëheqje nga postin e tij si astronom në vend të betimit për besnikëri. Napoleoni III i Francës dha urdhra për mos ta shqetësuar sepse një burrë i moshuar duhet të lihet i lirë të zgjedhjen e tij dhe në atë se çfarë ai dëshiron. Në verë të vitit 1853 Arago u këshillua mjekët e tij ta provonte ajrin e vendlindjes dhe ai shkoi në Pirineje por kjo nuk ishte e efektshme kështu që ai vdiq në Paris. Varri i tij gjendet në varrezën e famshme të Parisit, Père Lachaise Cemetery.
en:Arago (Martian crater) në mars dhe në hënë, si dhe unazat e Neptunit janë emëruar Arago, ashtu si edhe shoqata për studimin e Fizikën së Aplikuar në University of Twente. Emri i tij gjendet në listën e 72 emrave të Kullës së Afjellit.
Publikimet
Punimet e Aragos u publikuan pas vdekjes së tij nën drejtimin e J. A. Barral, në 17 vols., 8vo, 1854–1862; të ndara në Astronomie populaire, in 4 vols.; Notices biographiques, in 3 vols.; Indices scientifiques, in 5 vols.; Voyages scientifiques, in 1 vol.; Grimoires scientifiques, in 2 vols.; Mélanges, in I vol.; dhe Tables analytiques et documents importants (me portret), in 1 vol.
Përkthimet anglisht të punës së tij janë:
Grong
Grong është një komunë në qarkun Nord-Trøndelag, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 1136 km² dhe popullsi 2530 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Emblema e Durrësit
thumb|270px|Emblema e Durrësit Qyteti i Durrësit ka emblemen e tij, e cila është zbërthyer në flamur, në vulë e medialon. U bë i mundur mbas shpalljes së konkursit për emblemën e qytetit, hapur nën kujdesin e Drejtorisë së Muzeut. Mbas konkursit dhe debatit shkencor me pjesmarrjen e autoriteteve lokale, intelektualëve, forcave krijuese artistike e arkitektëve, fitoi maketi i paraqitur nga piktori Nikolet Vasia dhe nga konsulenti historian Sali Hidri. Medalioni me stemën e Bashkisë, u realizua në Monopoli të Italisë. Stema e Bashkisë u miratua me Vendim të Këshillit Bashkiak Nr 41 dt 05.06.1995. Ajo paraqet tre momente të rëndësishme të zhvillimit historik të qytetit, dhënë nëpërmjet simboleve: Anija Liburne, Muri Rrethues i kohës së Perandor Anastasit I (491-518) dhe Luani i stemës së Karl Topisë që i dha pavarësi politike qytetit të Durrësit.
Philippe Mexès
Philippe Mexès (lindur më 30 Mars 1982) është një futbollist profesionist françez i cili luan si qendër mbrojtës skuadrën italiane nga Serie A, A.C. Milan dhe për Kombëtaren frënge të futbollit.
Auxerre
Mexés filloi karrierën me të rinjtë e Auxerre-it, në moshën 12 vjeçare, ai filloi të stërvitej në Bastille, skuadra e të rinjve, ku ai shumë shpejtë u bë një lojtar kyç në skuadrën e të rinjve,  duke qenë kapiten i tyre në shumë kupa. Ai i riemërua në dash pasi që në një lojë të kampionatit në ligën franceze në vitin 2002 u sulmua nga një dem.
Roma
Mexés nënshkroi një kontratë katër-vjeçare me Romën në qershor të vitit 2004. Roma më vonë u gjet e fajshme për shkelje, sepse AJ Auxerre, skuadra e tij e mëparshme, nuk ra dakord për transferimin; por ishte vetëm vendimi i lojtarit Mexés u pezullua por më vonë ndalimi iu hoq përkohësisht. Mexés luajti në ndeshjen e parë të tij në Serie A më 12 shtator 2004 kundrejtë Fiorentinës. Në shkurt të vitit 2005, apelimi për një ndalim gjashtë-javor u refuzua dhe Mexès e pezullua deri në prill. Saga përfundimisht u zgjpdh nga Mexès, sepse Roma do duhej t’i paguante Auxerre-it 7 milionë €.
Pas një sezoni të parë shumë të vështirë me skuadrën Capitoline, Mexés filloi kampanjën 2005-06 në stol. Shkelja e Romës për transferimin e Mexés, në vitin 2005 çoi në pezullimin e skuadrës për të blerë lojtarë tjerë përveç agjentëve të lirë, por ndalimi përkohësisht u hoq në gusht. Pasi që skuadra nuk bleu asnjë lojtar për shkak të ndalimit, ai u bë një lojtar kyç në skuadrën e Luciano Spallettit. Mexés luajti nëntë nga dhjetë ndeshjet e mundshme në kompeticionin UEFA Kupa. Ai gjithashtu luajti në finalen e Coppa Italia 2005-06. Giallorossët mbaruan sezonin në vendin 3 pestë në Serie A, fillimisht duke u kualifikuar vetëm se UEFA Kupën e vitit të ardhshëm, por për shkak të skandalit të vitit 2006, Romës iu dhurua vendi i dytë, duke lejuar Mexésin të luajë për së pari herë në Ligën e Kampionëve.
Si një nga lojtarët kyç të Romës, ai formoi një partneritet me Cristian Chivun në qendër mbrojtje. Skuadra arriti në çerek-finale të Ligës e Kampionëve. Skuadra u ndesh me Internazionalen ne finalen e Coppa Italia 2006–07. Mexès, në partenritet me Matteo Ferrari, Cristian Chivu, dhe Christian Panucci në mbrojtje, i ndihmuan Romës në një fitore në rezultat të përgjithshëm 7-4, përfshirë këtu fitoren e takimit të parë 6-2. Giallorossët gjithashtu mbaruan në vendin e dytë në Serie A duke qenë skuadra e tretë me më pak gola të pësuar.
Mexès firmosi në kontratë të re pesë-vejçare në të cilën ai do të fitonte 4.5 milionë € në vitin e parë, duke u ngritur në 5 milionë € deri në fund të vitit, në pagën bruto vjetore (rrogë para-tatimore). Giallorossët arritën në çerek-finale të Ligës së Kampionëve dy herë radhazi duke u mundur nga Manchester United (që më vonë edhe e fituan kampionatin) për se dyti herë radhazi. Në Serie A, Roma e zvogëloi dallimin prej 11 pikëve me Internazionalen dhe përfundimisht përfundoi e dyta pas Interit, më tre pikë më pak. Në Finalen e Kupës së Italisë 2008, Mexès e shënoi golin e parë për Romën, dhe Giallorossët vazhduan dhe fitun 2-1, duke e mbrojtur titullin e tyre.
Me Mexès në mbrojtje, Roma u kualifikua në fazën eliminuese të UEFA Liga e Kampionëve 2008-09. Mexès e humbi ndeshjen kthyese me Arsenalin dhe Roma humbi 6-7 në gjuajtjen e penalltive. Megjithatë, mbrojtja e Romës, ishte skuadra e pestë me më shumë gola të pranuar në ligën shtëpiake.
Në ndeshjen e parë të Romës në Europa Leauge më 30 korrik 2009, Mexès shënoi një gol pas një gjuajtje të lirë të Francesco Tottit, duke i dhënë Romës një barazim. Edhe pse atij i jepej të luajë më pak pas ardhjes në Nicolás Burdissos në huazim nga Interi, Mexès i kontribuoi mbrojtjes e cila i ndihmoi Romës të mbarojë në vendin e dytë në Serie A. Në pjesën e fundit të vitit 2010 ai riktheu vendin e tij në skuadër.
Më 3 prill 2011, Mexès u desh të zëvendësohet në fillimin e pjesës së dytë në ndeshjen e Serisë A kundrejt Juventusit për shkak të një dëmtimi në gjurin e tij të majtë. Pas ndeshjes, u zbulua se i ka të dëmtuara ligamentet. Dy ditë pas lëndimit, ai pati një operacion të suksesshëm. Në një intervistë pas operacionit, Mexès iu përgjigj spekulimeve se ai e ka luajtur ndeshjen e fundit me Romën. Pasi që kontrata e tij skadonte në qershor të vitit 2011, ai la të kuptohej se do të largohet, me gjasa për të nënshkruar me Milanin.
Milan
Më 10 maj 2011, drejtori ekzekutiv i Milanit, Adriano Galliani njftoi, "Philippe Mexès do të luajë për Milanin sezonin e ardhshëm," duke deklaruar përfundimin e transferimit të Mexèsit. Mexèsit iu dha numri pesë në fanellë, numri i njëjtë që ai e mbante tek Roma. Ai e luajti ndeshjen e tij të parë jo-zyrtare për skuadrën Primavera (skuadra e të rinjve). Ai lujati vetëm 45 minuta sepse loja kishte për qëllim për t’i ndihmuar shërimit të tij nga një lëndim i rëndë në gju. Më 26 tetor 2011 ai e bëri debutimin e parë në Serie A me Milanin, në një fitore si nikoqir të cilën e fituan 4-1 kundrejt Parmës.
Karriera me kombëtaren
Ai luajti për Kombëtarjen frënge të futbollit U-18 dhe U-21, përfundimisht duke fituar një vend në skuadrën seniore të vitin 2002. Gjatë qëndrimit të Raymond Domenech si trajneri i kombëtares frënge, ai u ftua shumë rrallë, dhe ai nuk arrit të bashkohet me kombëtaren frënge për UEFA Euro 2004. Ai u ftua për ndeshjen miqësore të Francës kundrejt Bosnjës dhe Hercegovinës në gusht të vitit 2006. Mexès nuk u zgjodh të luajë në Kampionatin Botëror të Futbollit 2006 në Gjermani dhe në Kampionatin Botëror të Futbollit 2010 në Afrikën Jugore. Pas Kampionatit Botëror 2010, Laurent Blanc u emërua si trajneri i ri i kombëtares, dhe Mexès i luajti pesë ndeshjet e para të erës Blanc, duke formuar një partneritet me Adil Rami në qendër të mbrojtjes. Më 25 mars 2011, ai shënoi golin e tij të parë për kombëtaren frënge në një ndeshje kundrejt Luksemburgut.
Oklahoma
Fjala Oklahoma vjen prej gjuhës indiane çokatu: "okla", njeriu dhe "humma", që përktheheti kuq. Oklahoma njihet gjithashtu jozyrtarisht me pseudonimin e saj, "The Sooner State", duke iu referuar kolonëve që vendosën pretendimet e tyre në tokë përpara datës zyrtare të hapjes së tokave në Territorin perëndimor të Oklahomas ose përpara Aktit të Përvetësimeve Indiane të vitit 1889, i cili rriti vendbanimin evropian-amerikan në Territorin Lindor Indian. Territori i Oklahomas dhe Territori Indian u shkrinë në Shtetin e Oklahomas kur u bë shteti i 46-të që hyri në bashkim më 16 nëntor 1907.
Me vargmalet e lashta malore, preriet, mesat dhe pyjet lindore, pjesa më e madhe e Oklahomas shtrihet në Rrafshnaltat e Mëdha, Cross Timbers dhe [Malësitë e brendshme të SHBA-së]], të gjitha rajone të prirura për mot të ashpër. Oklahoma është në një bashkim të tre rajoneve kryesore kulturore amerikane. Historikisht ai shërbeu si një territor i sanksionuar nga qeveria për amerikanët vendas të larguar nga lindja e lumit të Misisipit, një rrugë për lëvizjet e bagëtive nga Teksasi dhe rajonet e lidhura me to, dhe një destinacion për kolonët emigrantë jugorë. Aktualisht, në Oklahoma fliten ende njëzet e pesë gjuhë amtare amerikane.
Një prodhues i madh i gazit natyror, naftës dhe produkteve bujqësore, Oklahoma mbështetet në një bazë ekonomike të aviacionit, energjisë, telekomunikacionit dhe bioteknologjisë. Oklahoma City dhe Tulsa shërbejnë si ankorat kryesore ekonomike të Oklahomas, me gati dy të tretat e banorëve të Oklahomas që jetojnë brenda zonave të tyre statistikore metropolitane.
Etimologjia
Emri Oklahoma vjen nga fjala e gjuhës çoktau, okla, që do të thotë njerëz dhe humma që do të thotë "e kuqe". Kryetari i Kombit Çoktau, Allen Wright, e këshilloi emrin në 1866 përgjatë bisedimeve me qeverinë federale mbi përdorimin e Territorit Indian. Ai përfytyronte një shtet të bashkuar për të gjitha kombet indiane të Amerikës, i kontrolluar nga Mbikqyrësi i Çështjeve Indiane të SHBA-ve. Më pas, Oklahoma u bë emri de facto për Territorin e Oklahomës dhe u miratua zyrtarisht më 1890, dy vite pasi ky territor u hap për të ardhurit e bardhë.
Ekonomia
Ekonomia e Oklahomas bazohet kryesisht në sektorët e aviacionit, të energjisë, pajisjeve të transportit, përpunimiit të ushqimit, elektronik dhe të telekomunikacionit. Oklahoma është një prodhues i rëndësishëm të gazit natyror, aeroplanëve, dhe ushqimeve. Shteti renditet i dyti në vend për prodhimin e gazit natyror, dhe është shteti i 27-të në SHBA për prodhimet bujqësore. Oklahoma renditet i 5-ti në prodhimin e grurit në SHBA.
Alexander Mozhaysky
thumb|Mozhaysky në një pullë postare të vitit 1963.Alexander Fedorovich Mozhaysky (po ashtu përkthyer si Mozhayski, Mozhayskii and Mozhayskiy; Rusisht: Алекса́ндр Фёдорович Можа́йский ) (21 mars  1825, Rochensalm (aktualisht Kotka), pjesa lindore e Finlandës – 1 prill  1890 , Shën Petersburg), ishte oficer i marinës ruse, pioner i aviacionit, hulumtues dhe projektues i avionit. Në vitin 1884, monoplani i Mozhayskyt bëri një përpjekje të dështuar për fluturim.
Dizajni i tij i mbështetur mbi një devijim më shumë sesa fuqinë e motorit për të gjeneruar me shpejtësi të mjaftueshme për lift. Ndërsa është e mundur që krahët e Mozhayskyt e ngadalësuan zbritjen e monoplanit të tij pas nisjes nga tatapjeta. Ai po ashtu eksperimentoi me kënde të ndryshme të sulmit.
Në vitin 1909 një gazetë ruse sqaroi se hopi i Mozhayskyt ishte fluturimi i parë i fuqizuar. Ky sqarim u përsërit më pas disa herë në Bashkimin Sovjetik. Në vitin 1971-1981 TsAGI hulumtoi temën dhe e miratoi këtë sqarim. Avioni origjinal i Mozhayskyt u gjend në pamundësi të gjenerimit të liftit për shkak të kapacitetit të ulët të motorit. Po ashtu u tregua se me motor më të fuqishëm, të cilën Mozhaysky e kishte planifikuar pak para vdekjës së tij, avioni ka mundësi të fluturonte.
Gjithsesi, arritjet e Mozhayskyt në aviacion, pjesërisht në lidhje me kontrollimin e fluturimit dhe shtytjes, u konsideruan si kufinjtë teknologjik të disponueshëm për të, dhe vetëm së voni kanë filluar të pranojnë vëmendje serioze.
Asteroidi 2850 Mozhaiskij është emëruar për nderë të tij.parapamje|Alexander Mozhayskiy
Nagarjuna
Nāgārjuna (150 p.e.s – 250 p.e.s) është konsideruar gjerësisht si një nga filozofët më të rëndësishëm budist. Së bashku me dishepullin e tij Āryadeva, ai konsiderohet të jetë themeluesi i shkollës Madhyamaka të Mahāyāna budizmit. Nāgārjuna gjithashtu merret me zhvillimin e filozofisë së Prajñāpāramitā sūtras dhe, në disa burime, me zbulimin e këtyre shkrimeve të shenjta në botë, duke i rimëkëmbur ato nga nāgas (shpirtrat e ujit të përshkruara shpesh në formën e njerëzve të gjarprit). Për më tepër, ai tradicionalisht duhej të kishte shkruar disa traktate mbi rasayanas, si dhe duke shërbyer një mandat si kreu i Nālandās.
Larry Page
200px|parapamje|djathtas|Larry Page Lawrence "Larry" Page (lindur më 26 mars, 1973) është një Shkencëtar kompjuterik dhe "shpikës në internet" amerikan i cili, me Sergey Brin, janë të njohur si bashkë-themelues të Google. Në 4 prill, 2011, ai mori rolin e shefit ekzekutues të Google, zëvendësoj Eric Schmidt. Në vitin 2012, pasuria e tij personale është vlerësuar të jetë 18,7 $ billion. Ai është shpikës i PageRank, e cila u bë themeli i rangut algorithm Google search.
Afganët
Popull në Azinë e mesme, themelues të shtetit që sot mbanë emrin Afganistan
Belegu (Meroshinë)
Beleg (serbisht: Биљег/Biljeg) është fshat në komunën e Meroshinës, Serbi.
Hisingen
thumb|240px|Pamje nga [[Ringön, Göteborg]] Hisingen është ishulli i pestë më i madh në Suedi pas Gotland, Öland, Södertörn dhe Orust. Sipërfaqja e saj është rreth 200 km². Kufizohet me lumin Göta në jug dhe lindje, me lumin Nordre në veri dhe Kattegatt në perëndim. Ishulli i përketë komunës Göteborg dhe qarkut Västra Götaland. Ishulli ndahet në dy provinca Bohuslän dhe Västergötland.
Etimologjia
Hisingen mund të interpretohet si “Ishulli i ndarë nga kontinenti”
Fjala hiss në suedisht do të thotë ashensor dhe ingen do të thotë “askush”.
Historia
Qyteti i parë me emrin Göteborg u themelua në vitin 1603 në Hisingen pranë Färjenäs, qyteti ishte kryesisht i populluar nga tregtarët holandezë, të cilët trajtuan tregtinë e jashtme të Suedisë. Megjithatë, qyteti u dogj nga danezët në vitin 1611 gjatë të ashtuquajturit Lufta e Kalmarit dhe mbetjet e vetme të mbetura që ende mund të shihen sot janë themeli i kishës që qëndronte në qendër të qytetit.
Ishulli ishte kryesisht tokë bujqësore deri në shekullin e 19-të, kur industrializimi filloi dhe kompanitë si Arendalsvarvet, Eriksberg, Götaverken dhe Lindholmen filluan të punojnë atje. Për shumicën e shekullit të 20-të, deri në krizën e anijeve në vitet 1970, ishulli ishte fokusi për ndërtimin e anijeve suedeze.
Prodhuesi i makinave Volvo ka rrënjët e tij në Hisingen; aty ishte fabrika e tyre e parë dhe makina e parë, Volvo ÖV 4, u prodhua në vitin 1927. Sot, kompania ka ende zyrën e saj kryesore dhe fabrikat e prodhimit në ishull. Muzeu i Volvos ndodhet gjithashtu aty pranë.
Steganografia digjitale
Histori e shkurtë rreth steganografisë
Shënimet e hershme të steganografisë ishin nga historiani grek Herodoti në kronikat e tij të njohura Historitë që datojnë nga vitet 440 P.K. Herodoti shënoi dy tregime rreth teknikave të steganografisë gjatë kësaj kohe në Greqi. E para tregon që mbreti Darius nga Susa i preu flokët e njërit prej të burgosurve të tij dhe shkruajti një mesazh sekret në lëkuren e tij. Kur flokët e të burgosurit u rritën ai ishte dërguar tek dhëndëri i mbretit Aristogoras në Miletus duke mos u vërejtur mesazhi i shkruajtur.
Tregimi i dytë gjithashtu i paraqitur nga Herodoti tregon se një ushtar i nevoitej të dërgojë një mesazh në Spartë për të treguar që xerxët mendonin të pushtojnë Greqine. Mediumi i shkruarjes ishte teksti i shkruajtur në një pllakë të mbuluar me dyll. Ushtari e largoi dyllin prej pllakës, e shkruajti mesazhin sekret në dru që ndodhet nën pllakë, e rimbuloi pllakën me dyll duke e bërë të dukej si pllakë e zbrazët dhe e dërgoi dokumentin duke mos u zbuluar fare. Gjatë kohës së Luftës së Parë dhe të Dytë botërore, filloi rritje më e madhe e rëndësisë së steganografisë.
Çka është steganografia digjitale dhe pse është e rendësishme ?
Steganografia digjitale është art dhe shkencë e komunikimit e cila në një mënyrë e fshehë ekzistencën e komunikimit.Fjala Steganografi është me origjinë nga greqishtja steganos që do të thotë mbulesë ose mbrojtje dhegraphia që do të thotë shkrim. Qëllimi i steganografisë është që të fshehë mesazhet brenda mesazheve që nuk e dëmtojnë atë, në mënyrë që të mos e lejojë sulmuesin të zbulojë që ka mesazhe tjera në të.
Steganografia digjitale sot mund të përdoret në një sasi të madhe të të dhënave në botën digjitale. Formatet e të dhënave më të njohura që përdoren janë : .bmp, .doc, .jpeg, .gif, .mp3, .txt dhe .wav.
Steganografia gjithashtu mund të përdoret për të fshehur të dhënat e rëndësishme brenda një file-i tjetër ashtu që vetëm palët e nënkuptuara që e marrin mesazhin e dinë që ekziston një mesazh sekret në të.
Përdorimi i këtyre së bashku ofron më shumë privacitet për çdo lidhje dhe komunikim në sistemet e hapura. Ka terme të ndryshme që mund ta definojmë steganografinë digjitale. Mund të themi gjithashtu se steganografi digjitale është edhe fshehja e informatës në një informatë tjetër.
Metodat e kodimit të steganografisë digjitale
Steganografia digjitale mund të arrihet me metoda te ndryshme por më të njohurat janë :
Njëra prej metodave është kodimi me zhvendosje të rreshtit që përfshin zhvendosjen e çdo rreshti të tekstit vertikalisht poshtë ose lart nga së paku 3 centimetra.
Kodimi me zhvendosje të fjalës punon në mënyrë të njëjtë siç punon kodimi me zhvendosje të rreshtit, vetëm se përdoren hapësirat horizontale në mes fjalëve për ta barazuar një vlerë për mesazhin e fshehtë. Kjo metodë e kodimit është më pak e dallueshme për ta deshifruar.
Një kodim tjetër përfshin kodimin e mesazheve brenda tekstit të formatizuar duke ndryshuar vetitë e tekstit siç është gjatësia vertikale/horizontale e shkronjave siç janë b, d, T etj. Kjo është metoda më e vështirë që mund të përdoret për kodimin e mesazhit sekret. Kodimi i mesazheve sekrete në imazhet digjitale është njëra nga metodat me përdorim më të gjerë prej të gjitha metodave në botën digjitale. Gati çdo plaintekst (tekst i thjeshtë), ciphertekt (tekst i shifruar), imazh dhe ndonjë mjet tjetër i komunikimit(media) që mund të kodohet brenda një bit stream mund të fshehet në një imazh digjital. Me vazhdimin e rritjes së grafikave në kompjuterat e sotëm dhe kërkimeve për ta vendosur steganografinë e bazuar në imazh, kjo fushë vazhdon të zgjerohet me hapa të shpejtë. Me përdorimin e imazheve për steganografi, file-at e imazheve 8-bit dhe 24-bit për pixel janë të zakonshme. Të dyja kanë përparësitë dhe të metat e tyre.
Imazhet 8-bit janë një format i madh për t’u përdorur përshkak të madhësisë së vogël të tyre. Pengesë është që vetëm 256 ngjyrat e mundshme mund të përdoren të cilat mund të jenë një problem potencial gjatë kodimit. Zakonisht paleta e ngjyrës gri përdoret kurr merren imazhet 8 bit siq është (.GIF) pasi që ndryshimi gradual në ngjyrë do të jetë vështirë për tu zbuluar kur imazhi ka qenë i koduar me mesazh sekret.
Fryma (revistë)
Fryma ka qenë një organ shtypi e themeluar më 1944 në Tiranë, që u botua nga janari (Nr. 1) der më korrik-gusht (Nr. 7-8). Themeluar nga avokati Myzafer Pipa pranë zyrës së tij avokatore në Parrucë - Shkoder, ndihmuar nga Qemal Draçini (redaktor), prof. Arshi Pipa, poetët Gaspër Pali dhe Kolë Mirdita (Jelenau) e shokë të tyre të asaj kohe. Nuk pati jetë të gjatë, ngaqë shkrimet e intelektualëve pjesëmarrës ishin kundra rrymës që u vendos më tej në kohë. Persekutimi shkoi deri n'atë pikë që av. Myzaferi u vra pa gjyq, me pretekstin se kishte marrë pjesë në lëvizjen e Postrribës.
Steganografia digjitale
Metodat e kodimit të steganografisë digjitale
Imazhet 24-bit ofrojnë më shumë fleksibilitet kur përdoren për steganografi. Numër i madh i ngjyrave që përdoren(mbi 16 milion), e bëjnë më të vështirë zbulimin e mesazhit sekret që është koduar. Përparësi tjetër është se sasi më e madhe e të dhënave të fshehura mund të kodohen brenda imazheve digjitale 24-bitëshe krahasuar me imazhet 8-bitëshe. Pengesë e imazheve 24-bit është madhësia e tyre e madhe (zakonisht në MB) që i bën më të dyshueshme se sa imazhet më të vogla 8-bit (zakonisht në KB) kur dërgohen në një sistem të hapur siç është Interneti. Kodimi i mesazheve sekrete në audio është gjithashtu një metodë që përdoret në steganografi. Para se të zgjedhet teknika e kodimit për audio shqyrtohen dy koncepte. Ato janë : formati digjital i audios dhe mediumi transmetues.
Fryma (revistë)
Emri i revistës u vendos nga avokati, në kuptimin frëng «esprit», që në shqip u përgjigjet fjalëve «mendim», «arsye», «shpirt», «ndërgjegje» a «vetëdije», «tërësi e prirjeve» etj.
Steganografia digjitale
Metodat e kodimit të steganografisë digjitale
Tri formatet digjitale të audiois janë : kuantizimi mostër, shpejtësia e përkohshme e mostrimit dhe mostrimi përceptual (i dukshëm).
Ka tri metoda të njohura ë përdoren për fshehjen e të dhënave brenda audios. Ato janë : kodimi i bitit të ulët, kodimi i fazës dhe spektri shpërndarës.
Kodimi i bitit të ulët vendos të dhënat sekrete brenda bitit më pak të rëndësishëm (LSB) të file-it audio. Kapaciteti i kanalit është 1KB për sekond për kilohertz (44 kbps për një sekuencë mostruese 44 KHz). Kjo metodë është e lehtë të inkorporohet por është shumë e dyshimtë në humbjen e të dhënave të duhura në zhurmën e kanalit.
Kodimi i fazës zëvendëson fazën e një segmenti fillestar të audios me një fazë referente që paraqet të dhënat e fshehura. Kjo mund të mendohet si një lloj kriptimi për sinjalin audio duke përdorur transformimin direkt Furie, që është një algoritëm i transformimit për sinjale audio.
Spektri shpërndarës kodon audion gati mbi spektrin e frekuencës hyrëse. Kjo teknikë transmeton audion në frekuenca të ndryshme të cilat ndryshojnë varësisht nga spektri shpërndarës që përdoret. Kjo teknikë është më e sigurta që përdoret për dërgimin e të dhënave të fshehta përmes audios.
Lumi Kolorado
HEROLIND le bg.
Todi Thanasi
Todi Thanasi aktor shqiptar. Todi Thanasi ka lindur në vitin 1930 në qytetin e Durrësit. Në teatër Todi Thanasi ka marrë pjesë gati në të gjitha pjesët e vëna në skenë nga Trupa Profesionale e Teatrit “Aleksandër Moisiu”. Këtu mund të përmendim pjesët: “Dy me zero”, “Dy vëllezër e gjysmë”, “Hotel Ballkan”, “I sëmuri imagjinar” e Molierit etj. Në kinematografi rolet e interpretuara prej tij janë episodike. Filmi i tij i parë do të jetë filmi “Vitet e para” ku ai do të interpretojë rolin e inxhinier Vasil Mingës më pas do të vazhdonin edhe shumë role të tjerë. Në vitin 1980 në bashkëpunim me Esat Oktrovën dhe Vangjel Moisiun ai do të shkruajë biografinë me të njëjtin titull të aktorit më të madh shqiptar Aleksandër Moisiu. Ka dy djem. Në 24 janar të vitit 1955 Todi Thanasi do të dekorohej me Medaljen e Punës nga Presidiumi i Kuvendit Popullor të Shqipërisë me këtë motivacion: “Për mobilizim dhe punë të palodhur në realizimin me sukses të operetës “Era e Lirë” të Dunajevskit, duke kontribuar kështu në thirrjen e lëvizjes artistike në qarkun e Durrësit”.
Kinematografi
Teatër
Cass County (Indiana)
Cass County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Universiteti Foxha
Università degli Studi di Foggia - I Njohur si Univesiteti Foxha (UNIFG) ishte universiti në u hap ne vitin 1999 në Foxhë të Italisë.
Universitetit
Tani ne ket universitet vijon studime mbi 10 mijë student dhe rektori i tanishem ësht profesor Giuliano Volpe.
Yasuhiro Jamashita
thumb|right|Yasuhiro Jamashita Yasuhiro Jamashita është një nga konkurrentët xhudo më të suksesshëm të të gjitha kohërave. Ai aktualisht punon si instruktor apo këshilltar për organizatat të shumta, duke përfshirë Tokio University, Federata e Xhudos Ndërkombëtare, dhe Federata Japoneze e Xhudos. Ai doli në pension më 17 qershor 1985 pas një karrierë të shquar, ku kishte fituar pesë medalje ari në gara ndërkombëtare dhe kish shënuar 203 fitoreve rresht (me 7 barazime në mes) deri në pensionimin. Jamashitamori Çmimin Kombëtar japonez të Kadrit më 9 tetor, 1984.
Blind Guardian
Blind Guardian është nje metal bend gjerman i formuar ne vitin 1984, ne Krefeld te Gjermanise. Ata shpesh shquhen si nje nder bendet me kryesore dhe më me ndikim te muzikes power metal dhe nenzhanreve te speed metal. Blind Guardian është pjese e heavy metal skenes gjermane qe doli ne shesh ne mesin e vitev 1980-ta. Tekstet e bendit, te shkruara nga Hansi Kürsch, jane te inspiruara nga trillimi i autoreve te imagjinates si: J. R. R. Tolkien, dhe Michael Moorcock e poashtu edhe nga legjendat tradicionale dhe poemat epike.
Bullgarët
parapamje|300px|Personalitete bullgare. Bullgarët ishin fis, e më vonë emrin e tyre e marrin disa fise sllave, themelues të Bullgarisë në mesjetë dhe këta të dytit të shtetit të sotëm.
Kasino
Kasino ndodhet rrëzë Monte Kairos pranë bashkimit të lumenjve Gari dhe Liri. Ai kufizohet në veri nga komuna e Terelles dhe komuna e Sant'Elia Fiumerapido, në lindje nga komuna e Çervaros dhe komuna e San Vitore del Lacios, në jug nga komuna e Sant'Apollinares dhe komuna e Roka d'Evandros (Provinca e Kazertës) dhe në perëndim nga komuna e Pignataro Interamnës dhe komuna e Villa Santa Luçias. Qyteti është i mirënjohur si vendi i Abacisë së Montekasinos dhe Betejës së Monte Cassinos gjatë Luftës së Dytë Botërore, e cila rezultoi në viktima të shumta të aleatëve dhe gjermanëve dhe pothuajse shkatërrimin e plotë të vetë qytetit. Sot Cassino është edhe vendi i Universitetit të Kasinos dhe i një uzine të automobilave FIAT.
Historia
Origjina e Kasinos shtrihet në vendbanimin Volscan të Casinum, i ndodhur në majë të kodrës së Cassino pranë Monte Kairos, pesë kilometra në veri. Casinum kaloi nën kontrollin e samnitëve, por romakët fituan kontrollin e Casinum, duke krijuar atje një koloni të fortifikuar në vitin 312 para Krishtit. Të paktën një herë gjatë luftërave punike, Hanibali kaloi pranë Casinum. Casinum është gjithashtu vendi i një vile që mendohet se i përket Marcus Terentius Varro, një shkrimtar i lashtë romak.
Në epokën romake quhej "Casinum", që duhet të ketë rrjedhur nga fjala sabine "cascum" (i lashtë). Për një kohë të gjatë qyteti pati emra të tjerë : Kastelum Sankti, Petri, Eulogjimenopoli (Qyteti i Shën Benediktit) e Shën Gjermani. Zona ka qenë e banuar që në parahistori. Në vitin 211 para Krishtit këtu kaluan ushtritë e Hanibalit, që synonin pushtimin e Romës. Në shekujt I e II pas Krishtit qyteti arriti një nga kulmet e lulëzimit. Në këtë epokë kishte teatër, terme, ujësjellës, rrjet rrugor, që e lidhte me Romën, me Kapuan e me zonat e tjera të Tirrenit. Më pas u shkel nga Gotët, Vandalët e barbarë të tjerë, që u përshkuan në këto troje, duke lënë pas shkatërrim e vdekje, e pothuajse u braktis. Ndërkohë në malin mbi qytet ishte një vend i lulëzuar kulti pagan.