cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Defteri
Regjistri osman i vitit 1485
Në regjistrin e vitit 1485 puna qëndron pak më ndryshe, sepse në skajet më veriore të trevave që përfshin ky defter, kemi të bëjmë drejtpërdrejt me simbiozën shqiptare-sllave gjatë mesjetës. Ky problem, i rrahur shumë veçanërisht nga historianë të huaj, i ka kaluar shpesh caqet e një vështrimi shkencor të mirëfilltë, duke iu nënshtruar qëllimeve politike të caktuara. Këto mendime të paracaktuara, kanë gjetur përhapje te shumë autorë sllavë ku "më i njohuri dhe më frytdhënësi" (siç!) ishte dhe mbetet J. Cvijiqi, i cili qe edhe themeluesi i shkollës antropogjeografike, në kuadrin e së cilës qe formuar edicioni i posaçëm "Naselja i poreklo stanovnistva". Sipas Cvijiqit, në Kosovë nuk ka popullsi të vjetër, sepse, sipas tij, shqiptarët kanë ardhur pas luftës austro-turke të vitit 1690. Vetëkuptohet se emërtimi Stara Srbija (për Kosovën) nuk ka të bëjë fare me çështje shkencore, ai ka karakter politik të mirëfilltë.
Duke e rrokur problemin nga ana historike vetëm "en bloc" (për të mos dalë nga caqet gjuhësore të trajtimit të tij), tani mund të themi se përfundimet e Cvijiqit dhe të pasuesve të tij, janë të gabuara. Elementi shqiptar jo vetëm është i pranishëm në zonat skajore veriore të viseve që përfshin defteri i vitit 1485 (themi në zonat skajore veriore, sepse në trevat e tjera nuk kemi të bëjmë me elemente, por me një etnikum me intensitet të plotë), por ai përbën atë shtresë që është autoktone që nga koha ilire. Bile këtu kemi një pjesë të trevës gjuhësore të kryehershme të formimit të gjuhës shqipe. Në këto rrethana nuk bëhet fjalë për autoktoni të shqiptarëve nga shek. XV (kjo fjalë mund të përdoret vetëm për arsye të karakterit metodik për të kundërshtuar mendimet e Cvijiqit me shokë). Shqiptarët janë autoktonë në këto vise që nga koha ilire. Dokumentet e shek. XV vlejnë vetëm për të vërtetuar praninë e tyre në viset për të cilat po flasim. Kjo prani tani, është e padiskutueshme duke filluar që nga Krisobulat e Deçanit, pastaj në regjistrin e vitit 1455 të vilajetit Vellk (Kosova në kuptimin e ngushtë të saj, duke përfshirë edhe qytetet), si edhe në regjistrin e vitit 1485.
Nga pikëpamja historike, prania e shqiptarëve në trevat skajore veriore të regjistrit të vitit 1485, nuk përbën problem. Pikërisht duke u mbështetur në këto të dhëna historike do të mundohemi ta trajtojmë onomastikën e këtij regjistri edhe nga ana gjuhësore. Në këtë drejtim duhen mbajtur parasysh disa çështje.
1. - Regjistrat e kadastrës osmane për vendin tonë (viti 1431, 1467 e 1485), duke përfshirë pjesën më të madhe të tokave ku banojnë shqiptarë, paraqiten edhe nga ana gjuhësore si një njësi e një populli që flet shqip në të gjithë trevën që përfshijnë ato, e pasqyruar kjo në emrat e vendeve dhe të njerëzve.
A. - Alfabeti arab, me mungesat e tij, nuk e prish këtë njësi. Ndryshimi i emrave të vjetër me të sotmit në pjesën më të madhe shprehin ato dukuri që shpjegohen fare mirë nëpërmjet fonetikës historike të shqipes, duke sjellë një ndihmesë të re në këtë fushë të dijes.
B. - Elementet vendëse janë mbizotëruese në toponomastikë dhe në antroponimi, duke mbajtur parasysh këtu apelativat e shumtë, shpeshherë fjalë të fondit autokton (që përbëjnë një numër të konsiderueshëm të fjalëve të shqipes paraletrare), elemente të rëndësishme të strukturës si fjalëformimi: prapashtesat vendëse të vjetra, kompozitat etj.
C. - Në këtë njësi gjuhësore dallojmë, me aq sa na lejon materiali onnomastik, që shmangiet dialektore janë të pakta dhe disa veçori sapo kanë filluar të bigëzohen. Për dialektologjinë historike shqiptare thellimi në këtë drejtim paraqet, në mungesë të dokumenteve të shkruara, pasqyrën e gjendjes së shqipes në shek. XV.
2. - Elementet e huaja në toponomastikën e këtij shekulli janë e mbetën të huaja, ato nuk marrin e japin me elementet vendëse.
3. - Në shqyrtimin e onomastikës me gurrë të huaj, për asnjë çast nuk duhet harruar se pushtuesi përpiqet gjithnjë të shuajë ndjenjat kombëtare të popullit të pushtuar. Në këtë drejtim gjithnjë ka një program shtetëror të përcaktuar mirë, që përfshin edhe onomastikën. Për mënyrën e emërtimit dhe karakterin e përdorimit administrativ të emrave me burim të huaj të defterit të vitit 1485 vlejnë po të njëjtat vërejtje që kemi bërë për dy regjistrat e tjerë të vitit 1431 e 146711. Bile, në regjistrin e vitit 1485 ky drejtim është thelluar, duke pasur parasysh që shkruesi i tij është me kombësi sllave.
4. - Në shqyrtimin e emrave të njerëzve të defterit turk të vitit 1485 duhet përdorur një kriter specifik. Këtu mund të vihet shenja e barazimit ndërmjet antroponomisë dhe etnicitetit, kur është fjala për banorë me emra shqiptarë (e shikuar kjo çështje nga çfarëdo lloj këndi), por jo kur është fjala për banorë me emra sllavë (ortodoksë). Në këtë mes duhen mbajtur parasysh rrethanat politiko-shoqërore dhe kulturore - fetare të periodës që po shqyrtojmë. Në qoftë se për emrat e Krisobulave të Deçanit vlejnë përfundimet se "... administrata përfaqësonte interesat e kishës, të shtetit ose të institucionit që i shërbente, i cili kishte politikë ekspansioniste në të gjithë kuptimin e fjalës" dhe se "në zonat ku sundonte kisha ortodokse sllave kemi një proces të riemërtimit të popullsive të tjera në të gjitha kuptimet", emrat sllavë (ortodoksë) të njerëzve të defterit të vitit 1485 më tepër se etnicitet tregojnë kufirin e ndikimit të kishës sllave që, duke nisur nga shekujt VII-VIII qe shtrirë mjaft.
Shembull i qartë i një trajtimi të emrave duke nisur nga kushtet konkrete është vetë regjistri i vitit 1485. Në qoftë se do të vinim për të gjithë rastet shenjën e barazimit ndërmjet emrave të njerëzve dhe etnicitetit të tyre, do të nxirrnim përfundimin e gabuar se myslimanët e qyteteve të Pejës dhe të Shkodrës janë me kombësi turke meqë mbajnë emra turq. Ky rast na jep dorë të kuptojmë se ndikimi fetar turk, i nxitur nga shteti me diferencimin e taksave etj., ka filluar të bëjë punën e vet brenda një kohe të shkurtër, duke nisur nga qendrat e mëdha.
Për katër shekuj me radhë (XI-XIV) me pak ndërprerje krahinat e Shqipërisë Veriore (përafërsisht ato që në të ardhmen do të bëjnë pjesë në sanxhakun e Shkodrës), qëndruan nën sundimin e feudalëve serbë të shtetit të Dioklesë dhe të Rashës. Vetëkuptohet se klasa sunduese, ajo që diktonte në të gjitha fushat e jetës, qe sllave, prandaj mbizotërimi i saj politik dhe fetar mbi popullsinë shqiptare qe i padiskutueshëm. Politika ekspansioniste e shtetit dhe e kishës ortodokse sllave dokumentohet së paku nga shek. XIV16.
Ndaj shqiptarëve të krahinave skajore veriore të regjistrit, që gjithnjë kanë qenë jashtë kufijve të truallit amtar, është ndjekur një politikë asimilimi dhe genocidi17.
Në këto rrethana as në pikëpamje gjuhësore elementet sllave të këtij defteri nuk mund të vështrohen në një hulli me ato vendëse. Janë pikërisht këto kushte politiko-shoqërore që shpesh ndihmojnë për të kuptuar disa dukuri kontradiktore që në rrethana normale janë të pashpjegueshme.
Onomastika me gurrë sllave, veçanërisht në viset skajore veriore të regjistrit të vitit 1485 më tepër se vepër e një bashkëjetese paqësore me zhvillim në kohë, është pasojë e rrethanave politiko-shoqërore (ndërhyrje administrative etj.) me qëllime të caktuara.
Literatura
2 - Sûreti defter-i esami vilayeti Dibra, f. 124-176, Basbakanlik Arsivi, maliyeden mudever, nr.508.
Montigny-en-Arrouaise
Montigny-en-Arrouaise është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Montigny-en-Arrouaise ka një popullsi prej 309 banorë dhe sipërfaqe 9.77 km², me një dendësi prej 32 banor/km².
Defteri
Literatura
3 - Shiko hollësitë po në këtë pjesë te Regjistri turk i vitit 1431 dhe Regjistri turk i vitit 1467.
4 - Po aty.
5 - M. Tërnava, Shqiptarët dhe qytetet e Kosovës në shek. XV-XVI, në revistën "Studime historike" nr. 2, 1979.
6 - Osnove za geografiju i geologiju Makedonija i Stara Srbija, libri III, Beograd 1911, f. 1169, 1194. Shiko për hollësi të tjera edhe te Mark Krasniqi, Disa burime pak të njohura mbi popullsinë e Kosovës, në rev. "Studime historike" nr. 2, 1979, f. 98.
7 - E. Çabej, Problemi i vendit të formimit të gjuhës shqipe, "Kuvendi I i studimeve ilire "Tiranë 1974, v.II, f. 26.
9 - M. Tërnava, Shqiptarët në ..., SH 2, 1979.
10 - S. Pulaha, Elementi shqiptar sipas onomastikës të krahinave të sanxhakut të Shkodrës në vitet 1485-1582 I, II, III në revistën "Studime historike" nr. 1 dhe 2 e 4, 1972.
11 - Shiko hollësitë te po kjo pjesë te regjistrat e viteve 1431 e 1467.
12 - Defteri i regjistrimit ..., Hyrje, f. 5.
13 - R. Ismajli, Disa çështje ..., f. 152.
14 - Po aty, f. 157.
15 - Historia e Shqipërisë, v. I, 1967, f. 175-176.
Labeaume
Lidhje të jashtme
Labeaume Labeaume
Defteri
Literatura
16 - R. Ismajli, Disa çështje ..., 151; shiko edhe shën. nr. 1.
17 - M. Tërnava, Shqiptarët dhe qytetet ..., f. 109.
Kosova në vështrim enciklopedik
Kosova në vështrim enciklopedik libër me autorë kolektivë nga Akademia e Shkencave. Qendra Enciklopedike Shqiptare. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1999. Faqet e librit 215. ISBN 99927-1-170-1
Mongozi i kënetës
Mongozi i kënetës ose mangusta e kënetës ( Atilax paludinosus ) është një mongoz i mesëm vendas në Afrikën nën-Sahariane, ku banon kryesorja pranë ujërave të ëmbla. Ёshtë renditur si shqetësimi më i vogël në listën e kuqe të IUCN që nga viti 2008.
Taksonomia
Emri gjenerik Atilax u prezantua në 1826 nga Frédéric Cuvier. Më 1829, Georges Cuvier iu referua një mongoze ​​në kënetat e Provincën e Kepit duke përdorur emrin shkencor Herpestes paludinosus. member është i vetmi anëtar i gjinisë Atilax.
Anatomia
Femrat matin 48,72 cm (19,18 in) në gjatësi kokë-trup, dhe meshkujt 51,38 cm (20,23 in), me një bisht të gjatë 32,18–34,11 cm (12,67–13,43,3). Në peshë, të rriturit variojnë nga 2.56 deri në 2.95 kg (5.6 në 6.5 lb). Të dy gjinitë kanë gjëndra anale në një qese që prodhojnë një sekretim të nuhatjes muskulare.
Shpërndarja dhe habitati
Në Guinea, Parkut Kombëtar të Nigerit Epërme, ai u regjistrua gjatë studimeve të kryera në vitin 1996 për vitin 1997. Në Gabon, Parku Kombëtar Moukalaba-Doudou  , është regjistruar vetëm në habitatet pyjore gjatë një studimi dy muaj në vitin 2012.
Në malësitë e Etiopisë, ai u regjistrua në një lartësi prej 3.950 m (12.960 ft) në Parkun Kombëtar të Maleve Bale.
Sjellja dhe ekologjia
Mangusta e kënetës është e vetmuar. Ёshtë një notar i shkëlqyeshëm dhe mund të zhyten deri në 15 sekonda, duke përdorur këmbët e tij për të vozitur. Në tokë, ai zakonisht ecën ngadalë, por gjithashtu mund të lëvizë shpejt. Mongozi i kënetës me radio në Kwa-Zulu Natal treguan aktivitet krepuskular dhe ishin aktivë nga pak pas perëndimit të diellit deri pas mesnatës, por jo gjatë ditës. Një mongozi i kënetës mashkull me radio e kapur në Rezervën Speciale të Dzanga-Sangha ishte më aktive në mëngjesin e hershëm dhe në mbrëmjet e vonë. Gjatë ditës ai pushoi në grykëderdhje të vendosura në zona të thata mbi ujë dhe baltë në një mbulesë të dendur me bar të lartë dhe bimë ngjitjeje.
Sjellja dhe dieta
Sjellja e ushqyerjes së tetë mongozave të kënetës të robëruar u studjua në 1984. Pasi u vendosën, ata e kapën me gojë dhe e vranë jashtë ujit. Ata vranë brejtës dhe bretkosat duke i kafshuar në kokë, dhe herë pas here edhe i shkundnin. Kur mbaruan së ngrëni, ata fshinë gojën me putrat. Ata thyen vezët duke i hedhur prapa ndërmjet këmbëve. Pjesa e mongozave të kënetës të mbledhura rreth Liqenit të Shën Lucisë përmbante mbetjet kryesore të krustaceve, amfibëve , insekteve dhe peshqve. Mongozat e kënetës u vunë re të ushqehen me gaforre të baltës ( Scylla serrata ) në breg të detit. Ata hushqehen me celipedë dhe hapi kafaz i kraharorit të ushqehen me përmbajtjen trupit. Ata depozitojnë copëza në vendet specifike të guralecave të vendosura në shkurre të ulëta, në shkëmbinj ose rërë shumë larg nga buza e ujit. Pjesa e mongozës së kënetës e mbledhur në një habitat bregdetar shkëmbor përmbante mbetje sandhoppers, gaforret e bregut ( Cyclograpsus punctatus ), Oxystele sinensis dhe kërmijtë Tropidophora. Kërkime në Nigerinë juglindore zbuloi se mongozi i kënetës ka një dietë të kudondodhur. Ai ushqehet me brejtësit si minjtë gjigand me xhepa ( Cricetomys ), miu i Teminksë ( Mus musculoides), Miu me gëzof të butë i Tullbergit ( Praomys tulbergi ), bretkosat e barit ( Ptychadena ), Bretkosat dem kurorëzuar  ( Hoplobatrachus occipitalis ), gjarprin lajmëtar ( Crotaphopeltis hotamboeia ), Mudskiperët ( Periophthalmus ), insekte të tilla si merimangat dhe Coleoptera, kërmijnt ,Bivalvia , Decapoda si dhe frutat, manaferrat dhe farat.
Riprodhimi
Pas një gestacioni prej 69 deri në 80 ditë, femrat lindin një pjellë prej dy deri tre të rinj, të cilat janë të verbër plotësisht. Sytë e tyre hapen midis ditës 9 dhe 14,  në fillim janë kaltërosh dhe ndryshojnë në kafe në moshën tre javë. Kanali i tyre i veshit hapet midis ditës 17 dhe 28. Femrat të fillojë ia ndau gjinin pasardhësit e tyre të hershme në ditën e 30, dhe të rinj janë zvjerdhur plotësisht nga mosha e dy muaj.
Krëcënimi
Në vitin 2006, u vlerësua se rreth 950 mangusta kënete janë gjuajtur çdo vit në pjesën Kamerun të pyjeve bregdetare Cross-Sanaga-Bioko.
Vogüé
Vogüé është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Vogüé ka një popullsi prej 952 banorë dhe sipërfaqe 11.72 km², me një dendësi prej 81 banor/km².
Kosova : diplomacia imponuese
Kosova : diplomacia imponuese libër me autor Qazim Tepshi dhe Fatmir Lama (red.). Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1999. Faqet e librit 235. ISBN 99927-1-175-2
Leskoveci (Prizren)
Leskovec është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Arbëri.
Poetë nga Kosova : poezi të zgjedhura nga Ali Podrimja, Azem Shkreli, Din Mehmeti, Esad Mekuli
Poetë nga Kosova : poezi të zgjedhura nga Ali Podrimja, Azem Shkreli, Din Mehmeti, Esad Mekuli libër nga Xhevahir Spahiu (përzgjodhi). Botuar në Tiranë nga "Mësonjëtorja e parë", në vitin 1999. Faqe 196.
Abisoye Ajayi-Akinfolarin
parapamje|Aisoye Ajayi-Akinfolarin Abisoye Ajayi-Akinfolarin (e lindur Abisoye Abosede Ajayi, 19 maj 1985) është avokate e sipërmarrësve sociale për gra dhe vajza nigeriane. Ajo është themeluese e Fondacionit Rinor "Pearls of Africa", një organizatë joqeveritare që synon edukimin e vajzave të reja në zonat e nën-shërbyera në Nigeri me aftësi në teknologji. Më 1 nëntor 2018, Ajayi-Akinfolarin u emërua një nga dhjetë heronjtë e CNN të vitit. Më vonë, po në atë muaj ajo u rendit si një prej 100 grave të BBC-së.
Jeta e hershme dhe arsimi
Abisoye u lind në Akure, kryeqytetin e shtetit Ondo në Nigeri. Ajo mori pjesë në Institutin Nigerian për Shkenca Kompjuterike dhe më vonë mori pjesë në Universitetin e Lagos, ku mori një BSc në Administrim Biznesi.
Karriera profesionale
Ajayi-Akinfolarin filloi karrierën e saj duke punuar revizion për E.D.P dhe Security Associates. Ajo ka punuar në atë kompani për shtatë vjet, duke filluar si praktikante dhe duke u promovuar në nivelin e këshilltares. Duke punuar në teknologji, Ajayi-Akinfolarin zbuloi një hapesir gjinore. Një sondazh qeveritar i kryer në Nigeri më 2013, zbuloi se më pak se 8% e pozicioneve profesionale, menaxheriale ose teknologjike mbahen nga gratë nigeriane. Duke dashur të mbyll këtë hapesire dhe të inkurajojë më shumë gra në fushën e saj, Ajayi-Akinfolarin krijoi organizatën e saj jofitimprurëse.
Në vitin 2012, Ajayi-Akinfolarin themeloi Fondacionin Rinor "Pearls of Africa", një organizatë joqeveritare që ndihmon vajzat në zhvillimin e aftësive të teknologjisë përmes programeve të ndryshme duke përfshirë; GirlsCoding, Mentorët G,C, GirlsInSTEM dhe Empowered Hands. Që nga viti 2012, organizata ka trajnuar mbi 400 gra të reja të kodojnë.
Referime
<references group="" responsive="">
Kosova midis politikës dhe real politikës
Kosova midis politikës dhe real politikës libër me autor Mehmet Elezi. Botuar në Tiranë nga Botimpex; "Afërdita", në vitin 1999. Faqet e librit 579. ISBN 99927-628-5-3
Laprugne
Laprugne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Laprugne ka një popullsi prej 328 banorë dhe sipërfaqe 34.61 km², me një dendësi prej 9 banor/km².
Gjithçka
Gjithçka (ose çdo gjë), është e gjitha që ekziston; e kundërta e asgjë, ose antonimi i saj. Ajo është tërësia e gjërave në lidhje me disa çështje. Pa shprehur apo nënkuptuar kufij, kjo mund të referohet për gjithçka. Gjithësia është gjithçka që ekziston teorikisht dhe aktualisht si një multivers (shumë-gjithësi) mund të ekzistojë në përputhje me teorive të parashikimeve kozmologjike.,  ose shuma e përvojave njerëzore, historia, dhe gjendja e njeriut në përgjithësi. Çdo objekt dhe entitet është pjesë e gjithçka-së, dukë përfshirë të gjitha trupat fizik dhe në disa raste edhe objektet abstrakte.
Fushëveprimi
Në bisedat e zakonshme, gjithçka zakonisht i referohet vetëm për tërësinë e gjërave që lidhen me ndonjë çështje. Kur nuk shprehet një limit/kufizim, gjithçka mund ti referohet për gjithësinë ose botën.
Në filozofi
Në filozofi, një teoria e gjithçka-së (theory of everything - TOE)  është një shpjegim përfundimtar, gjithpërfshirës i natyrës ose realitetit.
Pneumonia
Pneumoni në mjeksi është inflamacion i parenkimës mushkërore e shprehur në gjuhën popullore, ndezje e mushkërive. Kjo sëmundje mund të paraqitet si virale apo bakteriale. Varësishtë nga lloji bëhet edhe mjekimi i saj.
Katherine Johnson
parapamje|Johnson në vitin 1983 Katherine Johnson (lindur Creola Katherine Coleman ; 26 gusht 1918 - 24 shkurt 2020), e njohur edhe si Katherine Goble, ishte një matematikane amerikane, llogaritjet e të cilës për mekanikën orbitale, si një punonjëse e NASA - s ishin të rëndësishme për suksesin e ekuipazhit të parë dhe të mëvonshëm te fluturimeve hapësinore amerikane.Gjate karrirës së saj 35-vjeçare në NASA dhe paraardhësit e saj, ajo fitoi reputacion për zotërimin e llogaritjeve komplekse manuale dhe ndihmoi nismën për përdorimin e kompjuterave për të kryer punë. Agjensia hapësinore vuri në dukje "rolin e saj historik si një nga gratë e para afrikano-amerikane që punoi si shkencëtare e NASA".
Jeta e hershme
Puna e Johnson përfshinte llogaritjen e trajektoreve, dritaret e nisjes dhe rrugët e kthimit të urgjencës për fluturimet hapësinore të Projektit Mercury, duke përfshirë astronautët Alan Shepard, amerikanin e parë në hapësirë, dhe John Glenn, të parin amerikan në orbitë, dhe rrugët rendezvous për Modulin Hënor të Apollo dhe modulin e komandimit të fluturimeve në Hënë. Llogaritjet e saj ishin thelbësore për fillimin e programit Space Shuttle, dhe ajo punoi po ashtu për planifimin e një misioni në Mars.
Në vitin 2015, Presidenti Barack Obama i dha Johnson Medaljen Presidenciale të Lirisë. Në vitin 2016, asaj iu dha Silvermimi Silver Snoopy nga astronauti i NASA-s Leland D. Melvin dhe një çmim i Arritjes së Grupit të NASA-s. Ajo u portretizua nga Taraji P. Henson si personazh kryesor në filmin e 2016-tës Figurat e fshehura. Në vitin 2019, Johnson-it iu dha Medalja e Artë të Kongresit.
Creola Katherine Coleman lindi në 26 gusht, 1918, në White Sulfur Springs, West Virginia, si fëmija e Joylette dhe Joshua Coleman. Ajo ishte më e vogla nga katër fëmijët. Nëna e saj ishte një mësuese dhe babai i saj ishte një punëtor, fermer dhe zejtar, i cili punonte në Hotelin Greenbrier.
Coleman tregoi aftësi të forta matematikore që në moshë të re. Për shkak se Greenbrier County nuk ofronte shkollim publik për studentët afrikano-amerikanë që kaluan klasën e tetë, Colemans e ujdisën që fëmijët e tyre të ndiqnin shkollën e mesme në Institutin, Virxhinia Perëndimore. Kjo shkollë ishte në kampusin e Kolegjit Shtetëror të Virxhinisë Perëndimore (WVSC). Johnson u regjistrua kur ishte dhjetë vjeç. Familja kalonte kohën e tyre ndërmjet Institutit gjatë vitit shkollor dhe White Sulphur Springs gjatë verës.
Edukimi
Pas mbarimit të shkollës së mesme në moshën 14 vjecare, Johnson u regjistrua në West Virginia State, një kolegj historikisht i zi. Si studente, ajo ndiqte çdo kurs matematikor të ofruar nga kolegji.Shumë profesorë e mentoruan atë, përfshirë kimistin dhe matematicieni Angie Turner King, i cili e kishte mësuar Coleman përgjatë gjithë shkollës së mesme, dhe WW Schieffelin Claytor, i treti afrikano-amerikan që mori një Ph.D. në matematikë. Claytor shtoi kurse të reja matematike vetëm për Johnson. Ajo u diplomua summa cum laude në 1937, me diploma në matematikë dhe frëngjisht, në moshën 18 vjeçare. Johnson ishte një anëtar i Alpha Kappa Alpha. Ajo mori një punë si mësimdhënëse në një shkollë publike per personat me ngjyrë në Marion, Virxhinia.
Jeta personale
Më 1939, pasi u martua me burrin e saj të parë, James Goble, ajo la punën e saj si mësuese dhe u regjistrua në një program matematikor. Ajo u largua një viti pasi mbeti shtatzënë dhe vendosi të përqëndrohet në familjen e saj. Ajo ishte gruaja e parë afrikano-amerikane që ndoqi shkollën pasuniversitare në Universitetin e Virxhinisë Perëndimore në Morgantown, Virxhinia Perëndimore. Nëpërmjet presidentit të WVSC, Dr. John W. Davis, ajo u bë një nga tre studentët afrikano-amerikanë, dhe gruaja e vetme, e zgjedhur për të integruar nivelin post-universitar pas vendimit të Gjykatës Supreme të Shteteve të Bashkuara të vitit 1938 Mis ex ex rel. Gaines v. Kanadë. Gjykata vendosi që shtetet që siguronin arsim të lartë publik për studentët e bardhë gjithashtu duhej ta siguronin atë për studentët me ngjyrë, duke krijuar kështu kolegje dhe universitete per njerëzit me ngjyrë ose duke pranuar studentë me ngjyrë në universitetet e mëparshme vetëm për të bardhët. alt=Photograph of Johnson sitting at a desk|parapamje| Johnson duke punuar si një "kompjuter" në NASA në 1966 Johnson vendosi për një karrierë si një këkuese matematicine, megjithëse kjo ishte një fushë e vështirë për hyrjen e afrikano-amerikanëve dhe grave. Punët e para që ajo gjeti ishin në mësimdhënie. Në një mbledhje familjare në 1952, një i afërm përmendi se Komiteti Kombëtar Këshillues për Aeronautikë (NACA) po punësonte matematikanë. Në Laboratorin Aeronautik të Langley Memorial, me qendër në Hampton, Virxhinia, pranë Langley Field, NACA punësoi matematikanë afrikano-amerikanë si dhe të bardhë për Departamentin e tyre të Udhëzimit dhe Lundrimit. Johnson pranoi një ofertë pune nga agjensia në qershor 1953.
Sipas një historie të treguar dhe të arkivuar nga Projekti Kombëtar i Udhëheqjes Vizionare: "Në fillim ajo [Johnson] punoi në një grup grash që kryen llogaritjet e matematikës. Katherine u është referuar grave në pishinë si 'kompjutera virtualë që mbanin funde'. Detyra e tyre kryesore ishte të lexojnin të dhënat nga kutitë e zeza të aeroplanëve dhe të kryejnë detyra të tjera të sakta matematikore. Pastaj një ditë, Katherine (dhe një koleg) u caktuan përkohësisht për të ndihmuar ekipin vetëm me meshkuj për kërkimin e fluturimit. Njohuritë e Katherine për gjeometrinë analitike ndihmuan për tu bërë shpejt aleate e shefave dhe kolegëve meshkuj në atë pikë sa, 'ata harruan të më kthenin në pishinë'. Ndërkohë që pengesat racore dhe gjinore ishin gjithmonë aty, Katherine thotë se ajo i injoroi ato. Katherine ishte bindëse, duke kërkuar të përfshihej në mbledhjet editoriale (ku asnjë gra nuk kishte shkuar më parë). Ajo thjesht u tha njerëzve që kishin bërë punën e saj dhe se ajo përkiste aty." Nga viti 1953 deri në vitin 1958, Johnson punoi si kompjuter, duke analizuar tema të tilla si zbutja e shpërthimit të avionëve. Fillimisht e caktuar në seksionin Kompjuterë të zonës West, i mbikëqyrur nga matematikanja Dorothy Vaughan, Johnson u riemërua në Divizionin e Udhëzimit dhe Kontrollit të Departamentit të Kërkimeve të Fluturimit të Langley. Departamenti përbëhej vetëm nga inxhinierë të bardhë meshkuj. Në përputhje me ligjet e ndarjes racore të shtetit, dhe ndarjen federale të vendit të punës të prezantuar nën Presidentin Woodrow Wilson në fillim të Shekullit të 20-të, Johnson dhe gratë e tjera Afrikano-Amerikane në "pishinën" e informatikës u kërkohej të punonin, hanin dhe të përdorin banjët e ndara nga ato të bashkëmoshatarëve të tyre të bardha. Zyra e tyre u etiketua si "Computer Colored". Në një intervistë për WHRO-TV, Johnson deklaroi se ajo "nuk e ndjeu ndarjen në NASA, sepse të gjithë atje po bënin kërkime. Ti kishe një mision dhe ti duhej të punoje për të, dhe ishte e rëndësishme për ty të bëje punën tënde  ... dhe luaje bridge në drekë ". Ajo shtoi: "Nuk ndjeva asnjë ndarje. E dija që ishte atje, por nuk e ndjeja atë. "
Këneta e Maliqit
Këneta e Maliqit është një ngjarje historike e cila i referohet të ashtuquajturës "organizatës sabotatore" në tharjen e kënetës së Maliqit në vitin 1946. Për tharjen e saj u angazhua një grup inxhinierësh, si: Abdyl Sharra, Kujtim Beqiri, Vasil Mano dhe Zyrika Mano. Ata u ekzekutuan nga pushteti popullor i asaj kohe si spiunë dhe sabotatorë të sistemit totalitar në Shqipëri.
Në vitin 1946, këtij grupi iu besua puna e bonifikimit të kënetës së Maliqit dhe se ujin e saj do ta devijonin në lumin Devoll. Këneta duhet të thahej për gjashtë muaj dhe, meqë kjo fazë e parë dështoi, qeveria sajoi grupin e sabotatorëve, ku një pjesë e tyre u ekzekutua dhe një pjesë tjetër u dënua me burg.
Janë dy faza të ashtuquajtuara të Kënetës së Maliqit, të cilat përkojnë me dy grupe sabotatorësh. Në fazën e parë, e cila përfundoi në nëntor të vitit 1947, u ngrit një proces gjyqësor i montuar për të ekzekutuar grupin e inxhinierëve dhe punonjësve të ndërmarrjes për tharjen e kënetës. Qeveria kishte vendosur si afat që këneta duhet të thahej në datën 1 tetor 1946, pa marrë parasysh problemet që lindën gjatë punës së kësaj vepre madhore. Mungesa e mjeteve të punës dhe e njerëzve të shkolluar shënoi pikënisjen e një vale të re arrestimesh për spastrimin në masë të të gjithë atyre që kishin studiuar në shkolla perëndimore.
Grupi i parë i sabotatorëve
Në grupin e parë të sabotatorëve bëjnë pjesë rreth 80 ish-nxënës që kishin studiuar në shkollën e mesme teknike "Harri Fulc". Me dënimin e tyre, u goditën ashpër shtresat e kuadrot e lidhur me idealin e demokracisë perëndimore përmes instalimit të luftës së klasave në Shqipëri, duke goditur kështu shtresat e pasura dhe të shkolluara. Ky veprim shprehte se qeveria në pushtet po zhdukte njerëzit e kualifikuar e të arsimuar me orientim nga kultura demokratike perëndimore që përbënin shtresën nga e cila mund të formohej elita e së ardhmes në vend.
Qëllimi i këtij procesi gjyqësor ishte jo vetëm asgjësimi i këtyre intelektualëve për të shmangur rrezikun për instalimin e regjimit komunist, por edhe nënshtrimi i qeverisë shqiptare para Partisë Komuniste Jugosllave (PKJ), pasi asokohe, qeveria e Tiranës propagandonte miqësinë me Jugosllavinë dhe bashkimin me të.
Në një klimë të tillë politike, propagande dhe ndërtimit të një strukture shtetërore të drejtuar nga Partia Komuniste, si: Sigurimi i Shtetit dhe Gjykatat Ushtarake, të cilat konsideroheshin si grushte të hekurta të sistemit kundër "armiqve të regjimit", nis gjyqi i famëkeq kundër inxhinierëve.
Bazuar në pëmbajtjen e dosjeve të këtij gjyqi, Sigurimi i Shtetit përdor emërtimet të llojit: tekniko-kriminale, organizatë agjenturore, organizatë tekniko-sabotatore, etj që qartazi tregojnë forma të propagandës.
Gjithashtu, Sigurimi sajoi që inxhinierët u bashkuan dhe u lidhën me njëri-tjetrin kundër sistemit dhe bonifikimit të kënetës. Në kushte të vështira, torture dhe presioni, të pandehurit pranuan se një sabotatim i tillë ishte kryer me qëllime jo vetëm ekonomike, por dhe politike. Ata deklaruan se i kishin ndarë detyrat sabotatore, me porosi të Harri Fulcit, mes tyre, ku Abdyl Sharra do të sabotonte "punët në kanal".
Procesi gjyqësor i tyre filloi më 8 nëntor 1946 dhe zgjati 10 ditë.
Grupi i dytë i sabotatorëve
Megjithatë, kjo gjë nuk e pengoi prokurorin të dënonte inxhinier Aleks Vasilin, gjeometër Mirush Përmetin, etj me 30 vite burg.
Lidhje të jashtme
Këneta e Maliqit, “Organizatë tekniko-sabotatore
SH.A.P. Kosova : 1991-2000
SH.A.P. Kosova : 1991-2000 libër me autorë Murat Gjonbala, Daut Doda. Botuar në Tiranë, në vitin 2000. V.1 me 318 faqe.
Moisiu
parapamje|200px|Moisiu me [[Dhjetë urdhëresat.]] Moisiu (hebr.  מֹשֶׁה Moshe; arab. موسى, Mūsā) ishte një hebre biblik, udhëheqës fetar, ligjprurës, profet, prijës ushtarak dhe historian. Mendohet që Moisiu të ketë jetuar në qindvjeçarin e VII p.e.r. Ai mbahet si shkruesi i Torahs, apo pesë librave të parë të Biblës (Zanafillës, Daljes, Levitikëve, Numrave, dhe Ligjit të përtërirë) dhe është një profet i rëndësishëm në Jahudizëm, Krishterim, Islam dhe Bahaizëm.
Historia
Moisiu sipas përçimeve biblike ështëi dërguari i Perëndisë që nxori popullin izraelit nga skllavëria e Egjptit dhe e priu atë për 40 vjet në tokën e zgjedhur të premtuar nga Perëndia përmes Detit të Kuq dhe shkretëtirës. Ai poashtu në një zbulesë hyjnore në Malin e Sinait mori ligjet e shkruara nga vetë dora e Perëndisë me dhjetë urdhëresat.
Emri Moisi (hebr. Moshe) do të thotë "i shpëtuari nga ujrat".
parapamje|200px|Gjetja e Moisiut nga Termutis, bija e faraonit. Tablo nga [[Edvin Long.]]
Moisiu në krishterim
Moisiu ishte udhëheqësi i popullit hebre i cili udhëhoqi kthimin nga Egjipti për tek e ashtuquajtura Toka e Premtuar, Izraeli i sotëm.Ky rrugëtim zgjati afër 40 vite, dhe është i përshkruar në librin e dytë të Biblës që quhet Eksodi.
Moisiu në islam
Moisiu sipas Islamit llogaritet si i dërguari i Allahut (Zotit) dhe njihet me emrin Musa.
Hysen Efendi Kuqi
Hysen Efendi Kuqi (1863 – 1949) ishte një nga deputetët e Krujës, i 22 – ti,, i cili qëndroi e mori pjesë aktive e të matur në punimet e Parlamentit shqiptar në periudhën nga 1 qershori i vitit 1925 deri 7 qershor 1928 në Dhomën e 100 Deputetëve e cila drejtohej nga Koço Kota. Në replikat e tij me Musa Jukën sipas Fletores Zyrtare të ruajtur në Drejtorinë e Përgjithshme të Arkivave të Shtetit, do të ndaleshim te fenomeni i shpronësimit të familjeve të të arratisurve nga Shqipëria mbas revolucionit të Fan Nolit dhe amnistisë së përgjithshme,  si dhe masat mbrojtëse ndaj shfrytëzimit të pyjeve duke vendosur raporte të drejta mes pronarëve të ligjshëm dhe një shoqërive private. Këto fjalime i përkasin procesverbalit të 4 Nëntorit të vitit 1925 dhe 21 Marsit të vitit 1927.
Jeta
Mustafa Merlika Kruja thotë në librin me kujtimet e tij se: “Në Durrës ishte një tjetër intelektual krutan. Ky ishte Hysen Efendiu. Kryesekretar i doganës, që më vonë kur doli Shqipëria më vete, nga Perandoria Osmane, e kur drejtorit turk iu desh me u kthye në vendin e vet, ai pat zënë vendin e tij. Por ky ishte bërë një durrsak i vërtetë me gjithsej. Megjithatë pa dashur e pa e kërkuar, me gjuhën e tij të mprehtë ra në lak. Në vitin 1915 e kapi Esat Pasha dhe bashkë me mua e të tjerë, na internoi në Favinjana të Italisë. Banonim në një shtëpi me të. Në doganën e Durrësit ku kishte kaluar tërë jetën e pjekur të tij e në atë skelë deti pak a shumë kozmopolite ku ai kishte bërë mjaft njohje me të huaj sidomos italianë dhe austriakë.”
Në kujtimet e tij Eqrem Bej Vlora e përshkruan me rezervat personale atmosferën në të cilën u krijua shtresa e re politike me kthimin e Ahmet Zogut në drejtimin e shtetit. Te kapitulli ” Beu i fundit ” viti 1925 -1939, ai flet për Asamblenë Legjislative e cila e vijoi punën dhe brenda dy javësh mundi të hartojë një kushtetutë e cila duke shprehur parimet republikane dhe liberale, bënte njëkohësisht të pamundur rikthimin e shthurjes masono – demokratike të Fan Nolit.
“Në mbledhjen e mëngjesit të 31 Janarit 1925, Asambleja miratoi krijimin e një republike shqiptare, në atë të pasdites, në orën 3.50 ajo zgjodhi njëzëri Ahmet Zogun si President të kësaj republike.
“Më 7 Shkurt në Tiranë erdhën delegacione nga e gjithë Shqipëria për t’i shprehur Ahmet Zogut  urimet e vendit për zgjedhjen e tij si President. Zgjedhja e Zogut si President u shoqërua shprehet Eqrem Bej Vlora në kujtimet e tij me një amnisti të gjerë për shumë njerëz, të cilët për motive politike, apo dhe civile ishin të burgosur, apo të arratisur. Qeveria përpiqej me të gjitha mënyrat të pajtonte të kaluarën me të tashmen.”
“Midis 9 Shkurtit dhe 2 Marsit 1925 ne, deputetët e Asamblesë Legjislative, plotësuam nenet që i mungonin ende Kushtetutës, miratuam marrëveshjen midis shoqërisë Anglo – Persiane të naftës dhe qeverisë shqiptare (duke diskutuar me këtë rast edhe fjalët e përhapura se kjo shoqëri kishte financuar kundër revolucjonin  e Zogut ).” Eqrem Bej Vlora Kujtime, Vëllimi i dytë  1912 – 1925.
Lezi
Lez është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë.
Sëmundja obstruktive kronike
Karakteristikë për sëmundjen obstruktive kronike është FEV1/FVC i ulur, kurse TLC është normal. Sëmundja obstruktive kronike përfshin emfizemën, bronkitin kronik, astmën, bronkiektazia. Sëmundja obstruktive kronike është zakonisht rezultat i pirjes të duhanit.
Emfizemën
Shkatërrim i mureve alveolare, zmadhim i hapësirave alveolare, pakësim i sipërfaqes të difuzionit. Duhani është shkaktari numër një për shfaqjen e emfizemës. Mungesa e alfa-1-antitripsinës është një shkak tjetër i emfizemës (Emfizemë Panacinare). Simptomet: hipoksi, hiperventilim, gjoksi si fuçi, pakësim i tingujve mushkërorë, frymëmarrje me buzët e mbledhura. Grafia e gjoksit: zmadhim i mushkërive, pakësim i vijëzimeve mushkërore, shtim i ajrit, ulje e diafragmës. Diagnoza: vendoset klinikisht.
Astma
Hiperreaktivitet i bronkeve, bronkongushtim i rikthyeshëm si pasojë e tkurrjes të muskulaturës të lëmuar bronkiale duke shkaktuar vështirësi në frymëmarrje. Zakonisht sëmundje e fëmijëve, shpesh vetëshërohet rreth moshës 12 vjeç; astma mund të fillojë edhe në mosha të rritura. Simptomet = Dispne episodike, zhurma karakteristike fishkëlluese në frymënxjerrjes; bronkodilatorët i përmirësojnë ose i zhdukin këto zhurma. Astma bronkiale shkaktohet prej faktorëve fiziologjikë dhe se stresi social psikologjik nuk është shkaktar i drejtëpërdrejtë. Megjithatë stresi psikologjik apo reagime emocionale të tilla si frika, zemërimi ose frustacioni mund të keqësojnë një gjëndje asmatike.
Bronkiektazia
Zgjerim anormal i bronkioleve, shpesh si pasojë e fibrozës cistike, infeksioneve kronike, ose obstruksioneve (nga ndonjë tumor, etj). Simptomet = erë e keqe e frymës të nxjerrë, sputum purulent, hemoptizi. Radiologjia: bronket e zgjeruara duken si shina hekurudhe në grafi të gjoksit. Në CT të mushkërive shihen zgjerimet e bronkeve. Menyra e diagnostifikimit:: radiologjikisht dhe klinikisht.
Letra nipit tim Arian : (Nga Maqedonia dhe Kosova-1975)
Letra nipit tim Arian : (Nga Maqedonia dhe Kosova-1975) libër me autor Sterjo Spasse dhe Ilinden Spasse (red.), Llazar Matlija (përg.). Botuar në Tiranë, në vitin 2000. Faqet e librit 268.
Joyeuse
Joyeuse është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Joyeuse ka një popullsi prej 1689 banorë dhe sipërfaqe 13.04 km², me një dendësi prej 130 banor/km².
Mushkëria
parapamje|Mushkëritë
Mushkëritë (lat. pulmo, -onis m.) janë organe të frymëmarrjes. Në trupin e njeriut janë dy mushkëri e djathta dhe e majta. Në anën e majtë ndahen në dy pulmonarë dhe në anën e djathtë në tre pulmonarë. Mushkëritë nuk përmbajnë muskuj. Ajri lëvizet prej muskujve ndërmjet brinjëve dhe muskulit të diafragmës. Mushkëritë janë të mbështjellura me mbështjellës
Ndërtimi i mushkërive të njeriut
parapamje|Struktura e alveolave
Në trupin e njeriut janë dy mushkëri, e djathta dhe e majta. Në anën e majtë ndahen në dy lobe dhe në anën e djathtë në tre lobe. Mushkëritë nuk përmbajnë muskuj. Pulmonaret ndahen në 9/10 segmente. Në mushkërine e djathtë gjenden 10 segmente. Në krahun e majtë mungon segmenti i 7-të kështu që me këtë zemra i jep një vend. maja e sipërme e mushkërisë diku rreth 3–4 cm është larg nga klavikula, kurse poshtë mushkërive shtrihet diafragma. Mushkëritë kufizohen nga ana e stomakut me brinjën e 6, anash me brinjën e 8 dhe nga shpina me brinjën e 10. Mushkëria e majtë në përgjithësi është më e vogël, ngase në afërsi të saj gjendej e vendosur zemra. Volumi i mushkërive tek njeriu përmban diku rreth 5 deri 6 litra. Bronket që e bëjnë përcjelljen e ajrit përfundojnë në qese të vockla, që quhen alveola] ose qeset e mushkërive. Këtu ndodhet pra shkëmbimi i gazeve. Sistemi i tërësishëm i frymëmarrjes ndryshe quhet edhe [[sistemi bronkial.
Ushqimet që ndihmojnë në pastrimin e mushkërive
Përkujdesja për mushkëritë është një hap i shkëlqyer që mundëson mbrojtjen nga sëmundjet e ndryshme. Ushqimet që pastrojnë dhe detoksifikojnë këtë organ të rëndësishëm janë: Çaji jeshil, lëngu i limonit, lëngu i boronicës së kuqe ose ananasit, lëngu i karrotës, xhenxhefil dhe rigoni.
Mongozi i zi
Mongozi i zi ose mangusta e zezë ( Galerella nigrata ) është një specie e manguste gjetur në Namibi dhe Angola. Edhe pse fillimisht është përshkruar si një specie e veçantë nga Thomas (1928), shpesh është konsideruar një nënspecie e mongozës së hollë. Sidoqoftë, analiza gjenetike ka konfirmuar statusin e tij si një specie e veçantë. Provat sugjerojnë që të dy speciet ndryshuan rreth katër milion vjet më parë, me gjasë për shkak të disa popullsive të ndara pasi habitati në Afrikën Jugore po ndryshonte. Mangusta e zezë tani zë një habitat të veçantë në zonat me gurë të mëdhenj dhe dalje shkëmbore të njohura si në rajonet malore të Namibisë veriperëndimore dhe Angolës jugperëndimore. Pasi të mbetet në këto zona për miliona vjet, mangusta e zezë është shumë e specializuar për të mbijetuar në mjedisin e ashpër të thatë.
Pëshkrimi
Mangusta e zezë i ngjan mongozës së hollë, përveç se palltoja e tij është pothuajse tërësisht e zezë me ngjyrime të kuqërremta të errëta në krah. Mongozi i zi mendohet të jetë një adaptim për të siguruar kamuflazh në çarjet në hije midis gurëve të mëdhenj, ku ata gjuajnë. Ka një masë trupore prej rreth 0.7 deri 0.9 kg dhe një gjatësi trupore prej rreth 6.4 deri në 7.0 cm me një bisht midis 3.2 dhe 3.6 cm.
Dieta dhe sjellja
Ashtu si speciet e tjera të Galerella në Afrikën e Jugut,mangusta e zezë ka një dietë të gjerë, duke konsumuar të rritur, larva dhe pupla mizash sarkofagide dhe insekte të tjera, si dhe zvarranikë, zogj, gjitarë të vegjël dhe fruta. Ata nganjëherë mund të pastrojnë mishin, por preferojnë të hanë mizat dhe larvat që gjenden afër kufomës. Mangusta e zezë është kryesisht vetmitare, megjithëse mund të formohen kongregacione të rastit, të tilla si në prani të një burimi ushqimor të bollshëm, siç janë mizat që gjenden pranë kufomës së kalbur të një kafshe të madhe. Megjithëse janë shumë të vetmuar, ata zakonisht nuk janë agresivë ndaj anëtarëve të tjerë të specieve të tyre dhe nuk dihen të jenë territoriale. Në fakt, rrezet shtëpiake të meshkujve mund të mbivendosen deri në 100%. Sidoqoftë, shënimi i aromave duket se ndodh përmes shënimit me urinë dhe fërkimit të fytit dhe gjoksit në shkëmbinj për të depozituar produktet e gjëndrave aromë. Individët zakonisht kanë dendura të shumta, të cilat i përdorin në mënyrë sporadike, por ato nuk ndajnë çadra midis individëve. Meshkujt dihet se formojnë çifte gjuetie të përkohshme, në të cilat njëri individ shpërthen pre e tjetrit. Mongozi i zi është një grabitqar i rreptë që ndonjëherë ndjekë gjahun shumë më të madh se vetja, siç janë hiraksët i shkëmbijnve, por më shpesh zogj, si shpendë gini dhe drongos, dhe brejtës.
Gama dhe habitati
Gama e mongozës së zi shtrihet nga rajoni i lumit Kunene në jug në drejtim të maleve Erongo të Namibia. Njihet si një petrofi i detyrueshëm sepse është shumë i përshtatur për të jetuar në zona jashtëzakonisht shkëmbore me shumë gurë të mëdhenj. Individët janë vërejtur të kalojnë 65% të kohës së tyre në mes të gurëve, ku ata gjuajnë dhe ndërtojnë tendat e tyre. Lloji është një specialist i habitatit dhe pothuajse kurrë nuk është vërejtur në fushat relativisht të hapura që gjenden midis inselbergut të izoluar të granitit. Kur është në zona të hapura, mongoza e zezë është i ndjeshme ndaj grabitjeve nga grabitësit siç është shqiponja-gjeraqinë afrikan. Sferat e shtëpive ndryshojnë shumë në madhësi nga 12 në 145 hektarë.
Fabiola Laco Egro
parapamje| Fabiola Laco Egro Aktiviste e Shoqërisë Civile për barazinë gjinore, të drejtat e grave dhe fuqizimin, Shqipëri Fabiola Laço - Egro (lindur në vitin 1963) është një nga aktivistet e spikatura të shoqërisë civile duke datuar që me me fillimin e lëvizjes qytetare për të drejtat e grave në Shqipëri në vitet e para të 90-tës. Është themeluese dhe drejtuese e Rrjetit për zhvillim komunitar “Sot për Ardhmen” në Shqipëri.
Shpërbërja e Jugosllavisë dhe Kosova : aspekte politiko-juridike
Shpërbërja e Jugosllavisë dhe Kosova : aspekte politiko-juridike libër me autor Enver Hasani. Botuar në Tiranë nga ISHSN, në vitin 2000. Faqet e librit 172.
Fabiola Laco Egro
Jeta dhe karriera
Lindur në një familje intelektuale në Tiranë, iu dha mundësia që herët, të përqafonte idetë feministe të cilat i shpalosi gjatë gjithë karrierës së saj në shoqërinë civile.
Me mbarimin e studimeve universitare dhe master për letërsi e gazetari, si dhe degën e  gjuhëve të veçanta për rumanisht, ajo filloi aktivizimin që studente si folëse e lajmeve në gjuhën rumune për Radion e Jashtme Shqiptare, dhe më pas  si redaktore  e poezisë, dramës e kritikës në Shtëpinë Botuese “Naim Frashëri”.
NNë vitet e para të demokracisë, me ndryshimet e vrullshme të kohës, si zëdhënëse pranë Bashkimit të Sindikatave të Pavarura të Shqipërisë, ajo theksoi dhe punoi për të drejtat e grave, duke duke u fokusuar në çështjet sociale dhe ekonomike të grave, mentalitetin dhe kontribuoi duke i dhënë zë pritshmërive dhe shpresave të një brezi të tërë dhe identitet grave në shoqëri. Nën kujdesin e saj filloi gjatë viteve të para të demokracisë ndihma ndërkombëtare nga organizata me bazë kishtare si Brot für die Welt Germany (më parë EED), HEKS EPER Switzerland dhe ICCO Hollandë për lëvizjen e grave dhe grupet e margjinalizuar dhe të varfër të shoqërisë.
Pas vizionit të saj, ajo bashkë-themeloi dhe drejtoi gjatë katër viteve të para Shoqatën e Grave të Rejave Kristiane për Shqipërinë (YWCA Albania) dhe e përfaqësoi atë në Rrjetin Ndërkombëtar të Grave të Reja Kristiane, duke ngritur lëvizjen e grave në Shqipëri në nivel ndërkombëtar; bashkëthemeloi dhe drejtoi për 23 vjet shoqatën në Dobi të Gruas Shqiptare drejt fuqizimit social dhe ekonomik të grave dhe vajzave; dhe tashmë është themeluese dhe drejtuese e Rrjetit për Zhvillim Komunitar “Sot për të Ardhmen” me synim barazinë gjinore, integritetin dhe fuqizimin social, ekonomik, kulturor dhe politik të grupeve në nevojë siç janë gratë, të rinjtë dhe fëmijët dhe grupet migratore, në kuadrin e integrimit të shoqërisë shqiptare në familjen e madhe evropiane.
Jeta profesionale do të pasurohet gjatë kësaj kohe me studime mbi të drejtat e njeriut në Boldern Women Academy – Zvicër, studime në politika sociale, integrim europian, ngritje fondesh për organizatat e shoqërisë civile, advokim, lobim, menaxhim, lidership, drejtim strategjik në Hollandë, Gjeorgji, Skoci, Irlandë, Itali, Angli dhe SHBA.
Asgjë
Asgjë (ose asnjë gjë) është një përemër që tregon mungesën e ndonjë gjëje. Asgjë është një përemër i lidhur me mosqenien. Në përdorimet jo-teknike, asgjë përfaqëson gjërat që i mungon rëndësia, interesi, vlera, përshtatshmëria, ose domethënia. Mosqenia është gjendja e të qenit asgjë,  gjendja e mos-ekzistencës të ndonjë gjëje, ose vetia e të pasurit asgjë.
Fabiola Laco Egro
Jeta dhe karriera
Ideoi dhe drejtoi prodhimin e Himnit Kombëtar të Barazisë Gjinore Shqiptare "Zbrite Diellin" me mbështetjen e Agjencive të Kombeve të Bashkuara në Shqipëri, prodhuar nga Rrjeti "Sot për të Ardhmen", një himn i cili me fushatën e jashtëzakonshme për barazinë gjinore e renditi Shqipërinë në listën e 20 finalistëve globalë në ndarjen e çmimeve për të tretin vit të Avon Communications Awards: Speaking Out About Violence Against Women,, duke vlerësuar fushatën e jashtëzakonshme në kuadër të komunikimit me qëllim ndryshimin e komuniteteve, politikave, institucioneve dhe sjelljeve drejt dhënies fund dhunës ndaj grave.
Në vitet e fundit, ajo është në vijën e parë për qasje të reja në edukimin profesional dhe punësimin e grave dhe të rinjve në nevojë, në partneritet me Volkshilfe Solidarität, dhe në ofrimin e shërbimeve sociale të komuniteteve rurale dhe të margjinalizuara në partneritet me Caritas Österreich.
Asgjë
Filozofia perëndimore
Megjithatë, "mosqenia" është trajtuar si një temë serioze e vlefshme që është hulumtuar për një kohë të gjatë.
Informatikë
Në informatikë, "asgjë" mund të jetë një fjalë kyçe ("nothing" në VB.Net) që përdoret në vend të diçkaje të pacaktuar, një e dhënë abstrakte. Megjithatë hardueri depozitues kompjuterik gjithmonë përmban numra, "asgjë" simbolizon një numër të anashkaluar nga sistemi kur programuesi dëshiron. Shumë sisteme kanë aftësi të ngjashme por me fjalë kyçe të ndryshme, siç janë "null", "NUL", "nil", dhe "None".
Fabiola Laco Egro
Publikime
Situata e papunësisë në zonën e Ish-Kënetës, Durrës Shqipëri, Botim në shqip, bashkautor
Monitorimi dhe vlerësimi i shërbimeve publike për menaxhimin e mbeturinave në zonën e ish-kënetës në Durrës, Shqipëri, Botim në shqip, bashkautor
SEED Praktikat më të mira në Shqipëri, Botim në shqip-anglisht, bashkautor
Kosova jeta ime : poezi
Kosova jeta ime : poezi me autore Rukie Shala dhe Rajmonda Meleçka (red.). Botuar në Prizren nga "Berati", në vitin 2000. Faqe 48.
Božidar Jezernik
parapamje Božidar Jezernik (1951 - Novo Mesto) është etnolog dhe antropolog slloven.
Bozhidar Jezernik është ligjërues në Departamentin e Etnologjisë, Fakulteti i Arteve, Universiteti i Lubjanës. Në vitet 2003 - 2007 ai ishte dekan i Fakultetit të Arteve.
Rusi, Kosova, Çeçenia dhe zgjedhjet presidenciale
Rusi, Kosova, Çeçenia dhe zgjedhjet presidenciale : analiza e komente, tetor 1998-qershor 2000, nga gazetari i AFP-së, Nicolas Miletitch dhe Merita Pino (përkth., përg.). Botuar në Tiranë nga "Dritëro", në vitin 2000. Faqet e librit 137. ISBN 99927-34-40-X
Code Geass: Lelouch of the Re;surrection
Code Geass: Lelouch of the Re;surrection (Japonisht: コードギアス 復活のルルーシュ, Hepburn: Kōdo Giasu: Fukkatsu no Rurūshu) është një film anime japonez i vitit 2019 nga Sunrise. Premiera u shfaq në Japoni më 9 shkurt 2019 dhe u shfaq në mbi 120 kinema. Bazuar në serinë anime të Code Geass, filmi zhvillohet në universin alternativ të përshkruar në serinë e ribërjeve teatrale me tre pjesë, që u lansua midis 2017 dhe 2018 dhe shërben si një vazhdim i drejtpërdrejtë i ngjarjeve të tyre. Është drejtuar nga Gorō Taniguchi, shkruar nga Ichirō Ōkouchi me muzikë nga Kōtarō Nakagawa dhe Hitomi Kuroishi, të cilët më parë kanë kontribuar në seritë televizive në të njëjtat role përkatëse. Projekti i filmit u njoftua më 27 nëntor 2016, në ngjarjen e tij të 10 vjetorit.
Filmi është licencuar nga Funimation dhe ai kishte një shfaqje të kufizuar teatrale në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada në 5 maj 2019..