cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Murga (kërcim)
Stili muzikor ose strukturat ritmike të Murgës ndonjëherë përfshihen në muzikën popullore uruguajane. Shembuj të artistëve që kanë përfshirë Murgën në ujditë e tyre janë Jaime Roos, Rubén Rada, No Te Va Gustar, Máximo Diego Pujol, dhe Alejandro Balbis. Është inkorporuar gjithashtu nga disa artistë argjentinas, të tillë si Bersuit Vergarabat, Los Auténticos Decadentes, dhe Los Fabulosos Cadillacs.
Një këngë shumë e famshme që përfshin një Murga është kënga El Matador nga Los Fabulosos Cadillacs. Ajo gjithashtu përfshin përdorimin e një bilbili, një element shumë i zakonshëm në Murgat Argjentinase.
Qarku Issoudun
Qarku Issoudun është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Indre.
Jam bir i popullit tim
Jam bir i popullit tim, roman me autor Ferhat Cakaj. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1978. Libri ka 244 faqe.
Psherëtimë ujëvare
Psherëtimë ujëvare libër me poezi nga autorja Leonora Canja Allajbeu. Botuar në Tiranë nga "Intergrafika". Viti i botimit 2021. Libri ka 234 faqe. ISBN 9789928343086
Fermeri
parapamje|300x300px|Fermeri mbjell oriz në Ghat Maharashtra perendimore Fermeri është një person që merret me bujqësi, duke rritur organizmat e gjallë për ushqim ose lëndë të parë. Termi zakonisht zbatohet për njerëzit që bëjnë një kombinim të rritjes së të korrave në arë, pemishte, vreshta, shpendë ose bagëti të tjera. Një fermer mund të zotërojë tokën bujqësore ose mund të punojë si punëtor në tokë të të tjerëve. Në shumicën e ekonomive të zhvilluara, një "fermer" është zakonisht një pronar ferme (pronar tokash), ndërsa punonjësit e fermës njihen si punëtorë të fermës. Megjithatë, në përkufizime të tjera më të vjetra, një fermer ishte një person që promovon ose përmirëson rritjen e bimëve, tokës ose të korrave ose rrit kafshët (si bagëti ose peshk) me punë dhe vëmendje.
Mbi 500 Milionë fermerë janë pronarë të vegjël, shumica e të cilëve janë në vendet në zhvillim dhe që mbështesin ekonomikisht pothuajse dy miliardë njerëz. Në nivel global, gratë përbëjnë më shumë se 40% të punonjësve në bujqësi.
Deklarata Universale e të Drejtave Gjuhësore
Deklarata Universale e të Drejtave Gjuhësore (e njohur edhe si Deklarata e Barcelonës ) është një dokument i nënshkruar nga Klubi Ndërkombëtar PEN dhe disa organizata joqeveritare në vitin 1996 për të mbështetur të drejtat gjuhësore, veçanërisht ato të gjuhëve të rrezikuara. Dokumenti u miratua në përfundim të Konferencës Botërore për të Drejtat Gjuhësore të mbajtur mes datave 6 - 9 qershor të vitit 1996 në Barcelona, të Spanjës. Ajo gjithashtu u paraqit tek Drejtori i Përgjithshëm i UNESCO-së në vitin 1996 por që Deklarata ende nuk ka fituar miratimin zyrtar nga UNESCO.
Megjithëse Deklarata Universale e të Drejtave të Njeriut (DUDNJ) e vitit 1948 edhe gjuhën e konsideron si një nga kategoritë e saj për të drejta të barabarta, ajo nuk rendit në mënyrë të qartë dhe të elaboruar edhe të drejtat gjuhësore. Edhe me deklaratat dhe rregullat për mbrojtjen e gjuhëve specifike dhe të drejtat e tyre, nuk kishte asnjë dokument detyrues në atë kohë me të cilën do ti referoheshin të gjitha gjuhëve ose të drejtave gjuhësore botërore. Si e tillë, ka pasur përpjekje për të mbushur këtë boshllëk duke zgjeruar rëndësinë e të drejtave gjuhësore në skenën globale.
Për më tepër, Deklarata Universale e të Drejtave Gjuhësore (DUDGJ) ka të bëjë me disa politika që motivojnë respektimin e të drejtave gjuhësore. Disa nga dokumentet përfshijnë:
Ideja e një Deklarate u propozua për herë të parë në vitin 1984, ku një brazilian me emrin Francisco Gomes de Matos prezantoi në Federatën Ndërkombëtare të Mësuesve të Gjuhëve Moderne (FIPLV), një lutje për një Deklaratë Universale të të Drejtave të Gjuhësore. Ai renditi disa nga të drejtat kryesore gjuhësore, së bashku me implikimet e tyre arsimore.
Një nga motivimet më domethënëse buroi nga Seminari i 12-të i Shoqatës Ndërkombëtare për Zhvillimin e Komunikimit Ndërkulturor të vitit 1987, mbajtur në Recife, Brazil, i cili gjithashtu rekomandoi hartimin e një deklarate për të drejtat gjuhësore. Seminari më pas miratoi një deklaratë paraprake që indeksonte disa lloje themelore të të drejtave gjuhësore.
Më 6 qershor 1996, gjatë Konferencës Botërore për të Drejtat Gjuhësore në Barcelona, Spanjë, u pranua se Deklaratë. Konferenca, e cila ishte një iniciativë e Komisionit të Përkthimeve dhe të Drejtave të Gjuhëve të Klubit Ndërkombëtar PEN dhe CIEMEN (Qendra Ndërkombëtare Escare për Pakicat Etnike dhe Kombet), përfshinte 61 OJQ, 41 Qendra PEN dhe 40 ekspertë. Dokumenti u nënshkrua dhe iu paraqit një përfaqësuesi të Drejtorit të Përgjithshëm të UNESCO -së. Sidoqoftë, kjo nuk do të thotë që Deklarata ka fituar miratimin.
Në të njëjtin vit, Deklarata u botua në Katalanisht, Anglisht, Frëngjisht dhe Spanjisht. Ajo u përkthye më vonë në gjuhë të tjera, disa prej të cilave përfshijnë galician, baske, bullgare, hungareze, ruse, portugalisht, italisht, nynorske, sardiniane.
Më poshtë është paraqitur në mënyrë skematike rruga e progresit të Deklaratës Universale për të Drejtat Gjuhësore :
Belleville, Rhône
Belleville është një komunë në Francë. Bellevillebën pjesë në departamentin Rhône]] të rajonit [[Rhône-Alpes]]. Komuna ka një popullsi prej 7284 banorë (regjistrimi 2006) dhe sipërfaqe 10.42 km².
Deklarata Universale e të Drejtave Gjuhësore
Deri më tani, DUDGJ ka marrë mbështetjen e shumë personaliteteve ndërkombëtare, disa prej të cilëve janë: Nelson Mandela, Buthelezi Mangosuthu Gatsha, Ronald Harwood, Homero Aridjis, Noam Chomsky, José Ramos-Horta, Dalai Lama, Dr. M. Aram, etj. Desmond Tutu, László Tőkés, Ricardo María Carles Gordó, Adolfo Pérez Esquivel, José Carreras, Seamus Heaney, Ngũgĩ wa Thiong'o, Shimon Peres, Judit Mascó, Peter Gabriel dhe Joan Oró.
Përmendorja (roman)
Përmendorja, roman me autor Ferhat Cakaj. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1985. Libri ka 271 faqe.
Nesër do të jetë vonë
Nesër do të jetë vonë, roman me autor Ferhat Cakaj. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1976. Libri ka 268 faqe.
Operacioni në Trebosh
Operacioni në Trebosh ishte një sulm i kryer nga Armata Kombëtare Shqiptare (AKSH) kundër një autokolone të Njësisë Speciale "Luanët" të Policisë Maqedonase pranë fshatit Trebosh të Tetovës më 11 Nëntor 2001. Qeveria maqedonase akuzoi UÇK-në për sulmin, por UÇK-ja mohoi përgjegjësinë, në vend të kësaj një grup i njohur si AKSH-ja mori përgjegjësinë. Sulmi ndodhi pasi lufta e vitit 2001 përfundoi zyrtarisht me nënshkrimin e Marrëveshjes Kornizë të Ohrit, kur anëtarët e forcave speciale të policisë maqedonase u sulmuan në rrugën për në fshatin Trebosh, ku dyshohej për një varr masiv i cili përmban trupat e 13 civilëve maqedonas të rrëmbyer gjoja nga UÇK-ja.
Qarku Istres
Qarku Istres është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Bouches-du-Rhône.
Elisha Scott
Elisha Scott (24 gusht 1893 - 16 maj 1959) ishte futbollist irlandez dhe ishte i vetmi lojtarë për qëndrimin e tij më të gjatë në skuadrën Liverpool.
Fumay
Fumay është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Fumay ka një popullsi prej 3605 banorë dhe sipërfaqe 37.56 km², me një dendësi prej 96 banor/km².
Një grimcë jete
Një grimcë jete, roman me autor Shevqet S. Canhasi. Botuar në Shkup, në vitin 1974. Libri ka 227 faqe.
Zemërimi (roman)
Zemërimi, roman me autor Ferhat Cakaj. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1980. Libri ka 330 faqe.
Xhamia al-Rashideen
thumb|250px|Xhamia al-Rashideen në [[Gävle]] Xhamia al-Rashideen ose ndryshe Qendra Islame në Gävle është xhami e cila ndodhet në Gävle, Suedi.
Enoku 1
Libri i Enokut apo Enoku 1 (Hebraisht: Sēfer Ḥănōḵ) është një tekst i lashtë fetar apokaliptik hebraik, i atribuar sipas traditës patriarkut Enokut, i cili ishte stërgjyshi i Noeut. Libri i Enokut përmban material unik mbi origjinën e demonëve dhe nefilimëve, pse disa engjëj ranë nga parajsa, një shpjegim se përse përmbytja e Zanafillës ishte moralisht e nevojshme dhe një ekspozim profetik të mbretërimit njëmijëvjeçar të Mesisë. Tre libra i atribuohen tradicionalisht Enokut, duke përfshirë veprat e veçanta Enoku 2 dhe Enoku 3. Asnjë nga tre librat nuk konsiderohet si shkrim kanonik nga shumica e organeve të kishës hebraike ose të krishtera.
Seksionet më të vjetra 1 Enoku (kryesisht në Librin e Vrojtuesve) të tekstit vlerësohet se datojnë rreth 300–200 para Krishtit, dhe pjesa e fundit (Libri i Shëmbëlltyrave) ndoshta në 100 para Krishtit.
Studiuesit modernë besojnë se Enoku fillimisht është shkruar ose në aramaisht ose në hebraisht, gjuhët e përdorura për herë të parë për tekstet hebraike; Efraim Isaku sugjeron se Libri i Enokut, ashtu si Libri i Danielit, është shkruar pjesërisht në aramaisht dhe pjesërisht në hebraisht. Asnjë version hebraik nuk dihet të ketë mbijetuar. Fragmente të ndryshme aramaike të gjetura në rrotullat e Detit të Vdekur, si dhe fragmente greke dhe latine koine, janë dëshmi se Libri i Enokut ishte i njohur nga hebrenjtë dhe të krishterët e hershëm të Lindjes së Afërt. Ky libër u citua gjithashtu nga disa autorë të shekujve 1 dhe 2 si në Testamentet e Dymbëdhjetë Patriarkëve. Autorët e Besëlidhjes së Re ishin gjithashtu të njohur me disa përmbajtje të tregimit. Një seksion i shkurtër i Enokut 1 (1:9) është cituar në Letrën e Dhiatës së Re të Judës, Juda 1:14–15, dhe i atribuohet atje "Enokut të shtatë nga Adami" (Enokut 1 60:8), megjithëse kjo seksioni i 1 Enoku është një midrash i Ligjit të Përtërirë 33:2. Disa kopje të pjesëve të mëparshme të 1 Enokut u ruajtën midis rrotullave të Detit të Vdekur. Sot, Libri i Enokut mbijeton në tërësinë e tij vetëm në përkthimin Ge'ez (etiopik).
Është pjesë e kanunit biblik të përdorur nga komuniteti hebre etiopian Beta Israel, si dhe nga Kisha e Krishterë Ortodokse Etiopiane Tewahedo. Grupe të tjera hebreje dhe të krishtera në përgjithësi e konsiderojnë atë si jo-kanonike ose jo të frymëzuar, por mund ta pranojnë atë si një interes historik ose teologjik.
Belleville-en-Caux
Belleville-en-Caux është një komunë në Francë. Belleville-en-Cauxbën pjesë në departamentin [[Seine-Maritime]] të rajonit [[Haute-Normandie]]. Komuna ka një popullsi prej 516 banorë dhe sipërfaqe 4.38 km².
Abazi
Abazi është mbiemri i personave në vijim:
Qarku La Châtre
Qarku La Châtre është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Indre.
Monthermé
Monthermé është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Monthermé ka një popullsi prej 2413 banorë dhe sipërfaqe 32.33 km², me një dendësi prej 75 banor/km².
Beaumont-sur-Vingeanne
Beaumont-sur-Vingeanne është një komunë në Francë. Beaumont-sur-Vingeanne bën pjesë në departamentin Côte-d'Or të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 172 banorë dhe sipërfaqe 11.72 km².
Brigadat e Sanxhakut në LNÇ
Gjatë Luftës Nacional-çlirimtare të popujve të Jugosllavisë, që nga viti 1941 e deri në vitin 1945, në kuadër të ushtrisë nacional çlirimtare të Jugosllavisë në zonën e Sanxhakut, janë themeluar tri brigada. Secila prej tyre u quajt edhe me emërtimin Brigada e Sanxhakut.
Që të tri brigadat mbajtën edhe emërtimin "sulmuese" prej të cilave vetëm Brigada e Tretë Sulmuese e Sanxhakut u shpall Brigadë Proletare, dhe në vitin 1958 u dekorua me urdhrin e heroit kombëtar.
Fundamenti
FUNDAMENTI është një Ndërmarrje Tregtare Private me lokacion në Gjilan. Ajo u themelua në vitin 1990 po me këtë emër si NTP FUNDAMENTI.Në fillim kjo ndërrmarje u morr me projektime dhe ndertime të objekteve.Kurse pas vitit 1999 gjeti aplikim në punët zejtare dhe ndërtimore me perpunimin e Granitit dhe Mermerit.Në fillim kërkesat kanë qenë për punimin e shkallëve,shtrimin e koridoreve dhe hapsirave të ndryshme brenda objekteve,vendosja e fashave të brendshme dhe të jashtme për dritare prej mermeri e graniti si dhe punimi i gurëve të kuzhinave. Duke u nisur nga nevojat e paraqitura dhe kërkesat e ndryshme të investitorëve,stafi udhëheqës i NTP “FUNDAMENTI” nga Gjilani i cili udhëheqet nga Bashkim Halili, ekonimist është angazhuar në sigurimin e pajimeve tekinike-blerjes së makinerisë përpunuese për granit dhe mermer si dhe të aftësimit të fuqisë punëtore për përpunimin e granitit dhe mermerit në mënyrë profesionale sipas kërkesave të tregut konsumuse dhe të sigurimit të furnizuesve me lëndë të parë (granit dhe mermer). Makineria e montuar në hallat prodhuse të NTP “FUNDAMENTI” në Gjilan e cila gjindet në anën e dhjathtë të rrugës magjistrale Gjilan-Prishtinë në afersi të vendbanimit Pasjak ,paraqet një rrumbullaksim të procesit tekologjim për punimin e granitit dhe mermerit për të gjitha fazat e nevojshme. Kryhen të gjitha punët operative prej prerjes edhe dhënjes së formës së pjesëve të pllakave të mermerit-granitit sipas dizajnimit,lëmimit të tyre,shpurjeve të ndryshme edhe montimit të tyre në vendet e parapara sipas projekteve paraprake të cilat derivojnë nga kërkesat e konsumatorëve.Kualiteti është Europian, ekspeditiviteti gjithashtu për kryrjen e punimeve. Ndërmarrja “FUNDAMENTI” ka siguruar furnitorë me Granit dhe Mermer të ndryshëm me sasi dhe kualitet të duhur si në vend ashtu edhe jashtë vendit si në shtetet: Itali, Graqi, Bullgari, Turqi, Kinë etj.
Belleville-et-Châtillon-sur-Bar
Belleville-et-Châtillon-sur-Bar është një komunë në Francë. Belleville-et-Châtillon-sur-Barbën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 322 banorë dhe sipërfaqe 21.21 km².
Otho
Marcus Salvius Otho, lindur 28 prill 32-16 prill 69) ishte perandor romak për tre muaj, nga 15 janari deri në 16 prill 69. Ai ishte perandori i dytë i Vitit të Katër Perandorëve.
Duke trashëguar problemin e rebelimit të Vitellius, komandantit të ushtrisë në Germania Inferior, Otho drejtoi një forcë të konsiderueshme e cila takoi ushtrinë e Vitellius në Betejën e Bedriacum. Pasi luftimet fillestare rezultuan në 40,000 viktima, dhe një tërheqje të forcave të tij, Otho bëri vetëvrasje në vend se të luftojë dhe Vitellius u shpall perandor.
Jeta e hershme
Otho lindi më 28 prill të vitit 32 pas Krishtit. Gjyshi i tij kishte qenë senator dhe Klaudi i dha babait të Othos statusin e patricit. Greenhalgh shkruan se "ai ishte i varur nga luksi dhe kënaqësia në një shkallë të jashtëzakonshme edhe në një Romak". Një grua e moshuar e çliroi atë në shoqërinë e perandorit Nero. Otho u martua me zonjën e perandorit Poppaea Sabina; Nero e detyroi Otho të divorcohej nga Poppaea në mënyrë që ai vetë të mund të martohej me të. Ai e internoi Othon në provincën Lusitania në 58 ose 59 duke e caktuar atë të ishte guvernatori i saj.
Otho u tregua i aftë si guvernator i Lusitanisë. Megjithatë, ai kurrë nuk e fali Neron që u martua me Poppaea. Ai u lidh me Galba, guvernatorin e Hispania Tarraconensis fqinje, në rebelimin e këtij të fundit kundër Neronit në 68. Nero bëri vetëvrasje më vonë atë vit dhe Galba u shpall perandor nga Senati. Otho shoqëroi perandorin e ri në Romë në tetor 68. Para se të hynin në qytet, ushtria e Galbës luftoi kundër një legjioni që Nero kishte organizuar.
Përmbysja e Perandorit Galba
Më 1 janar 69, ditën kur Galba mori detyrën e konsullit përkrah Titus Vinius, legjionet e katërta dhe njëzet e dytë të Gjermanisë së Epërme refuzuan t'i betohen besnikëri perandorit. Ata rrëzuan statujat e Galbës dhe kërkuan që të zgjidhej një perandor i ri. Të nesërmen, ushtarët e Gjermanisë së Poshtme gjithashtu refuzuan të betoheshin për besnikërinë e tyre dhe shpallën guvernatorin e krahinës, Aulus Vitellius, si perandor. Galba u përpoq të siguronte autoritetin e tij si perandor që u njoh duke adoptuar fisnikun Lucius Calpurnius Piso Licinianus si pasardhës të tij, një veprim që fitoi pakënaqësi nga Otho. Galba u vra nga pretorianët më 15 janar, e ndjekur menjëherë nga Vinius dhe Piso. Kokat e tyre u vendosën në shtylla dhe Otho u shpall perandor.
Ai pranoi, ose duket se e pranoi, njohjet e Neronit që i dhanë atij nga britmat e popullatës, të cilët rinia e tij krahasuese dhe efektshmëria e paraqitjes së tij i kujtonin të preferuarin e tyre të humbur. Statujat e Neronit u vendosën përsëri, të liruarit dhe oficerët e tij të shtëpisë u riinstaluan (përfshirë djalin e ri të tredhur Sporus të cilin Nero e kishte marrë në martesë dhe Otho gjithashtu do të jetonte nga afër me ), dhe përfundimi i synuar i Shtëpisë së Artë u njoftua.
Në të njëjtën kohë, frika e qytetarëve më të matur dhe të respektuar u lehtësua nga profesionet liberale të Othos nga qëllimi i tij për të qeverisur me drejtësi, dhe nga mëshira e tij e mençur ndaj Aulus Marius Celsus, një konsull i caktuar dhe një përkrahës i Galba. Otho shpejt kuptoi se ishte shumë më e lehtë të rrëzoje një perandor sesa të sundosh si një: sipas Suetonius Otho dikur vërejti se "të luash Tubat e Gjata nuk është zanati im" (dmth. Të ndërmarrësh diçka përtej aftësive të dikujt për ta bërë këtë).
Lufta me Vitelliun
majtas|parapamje| Otho nga Robert Van Voerst pas [[Ticiani|Titianit .]] Çdo zhvillim i mëtejshëm i politikës së Othos u kontrollua pasi Otho kishte lexuar me korrespondencën private të Galba-s dhe kishte kuptuar shkallën e revolucionit në Gjermani, ku disa legjione kishin deklaruar për Vitellius, komandantin e legjioneve në lumin e ulët të Rhine, dhe tashmë ishin duke përparuar Italia. Pas një përpjekje të kotë për të pajtuar Vitelliun me ofertën e një pjese në Perandori, Otho, me një forcë të papritur, u përgatit për luftë. Nga provincat shumë më të largëta, të cilat kishin pranuar në heshtje pranimin e tij, pritej pak ndihmë, por legjionet e Dalmacisë, Pannonia dhe Moesia ishin të etur për kauzën e tij, grupet pretoriane ishin një forcë e frikshme dhe një flotë e efektshme i dha atij zotërimi i deteve italiane.
Flota u dërgua menjëherë për të siguruar Ligurinë, dhe më 14 Mars Otho, i padënuar nga shenjat dhe profecitë, filloi drejt veriut në krye të trupave të tij me shpresën për të parandaluar hyrjen e trupave të Vitellius në Itali. Por për këtë ai ishte tepër vonë, dhe gjithçka që mund të bëhej ishte të hidhte trupa në Placentia dhe të mbante linjën e Po. Garda e përparuar e Othos mbrojti me sukses Placentian kundër Aulus Caecina Alienus dhe e detyroi atë gjeneral të binte përsëri në Kremona, por ardhja e Fabius Valens ndryshoi aspektin e çështjeve.
Duke lënë një çetë të fortë për të mbajtur kampin në Bedriacum, forcat e Athinës përparuan përgjatë Via Postumia në drejtim të Kremones. Në një distancë të shkurtër nga ai qytet ata papritur u ndeshën me trupat Vitelliane. Othonianët, megjithëse ishin në disfavor, luftuan dëshpërimisht, por më në fund u detyruan të bien përsëri në çrregullime në kampin e tyre në Bedriacum. Të nesërmen Vitellianët fitimtarë i ndoqën ata, por vetëm për t'u pajtuar menjëherë me armikun e tyre të dëshpëruar dhe për t'u mirëpritur në kamp si miq.
Vdekja
Otho ishte ende në komandë të një force të frikshme: legjionet dalmat kishin arritur në Akuileia dhe shpirti i ushtarëve të tij dhe oficerëve të tyre ishte i pandërprerë. Ai ishte i vendosur të pranonte verdiktin e betejës që vetë padurimi i tij kishte shpejtuar. Në fjalim, ai u dha lamtumirën atyre që ishin rreth tij, duke deklaruar: "farshtë shumë më e drejtë të humbasësh një për të gjithë, sesa shumë për një", dhe më pas të tërhiqet për të pushuar i qetë për disa orë. Herët në mëngjes ai goditi veten në zemër me një kamë, të cilën e kishte fshehur nën jastëkun e tij dhe vdiq ndërsa shoqëruesit e tij hynin në çadër.
Hiri i Othos u vendos brenda një monumenti modest. Ai kishte mbretëruar tre muaj. Varrimi i tij u festua menjëherë siç e kishte dëshiruar. Një varr i thjeshtë u ngrit për nder të tij në Brixellum, me mbishkrimin Diis Manibus Marci Othonis. Mbretërimi i tij 91-ditor [15] do të ishte më i shkurtri deri në atë të Pertinax, mbretërimi i të cilit ka zgjatur 87 ditë në 193 gjatë Vitit të Pesë Perandorëve.
Arsyet e vetëvrasjes
Duke shkruar gjatë sundimit të Perandorit Domitian (Pas Krishtit 81–96), poeti Romak Martial shprehu admirimin e tij për zgjedhjen e Othos për të kursyer perandorinë nga lufta civile duke sakrifikuar veten e tij:
"Edhe pse perëndesha e luftës civile ishte ende në dyshim,
Dhe Otho i butë mbase kishte akoma një shans për të fituar,
Ai hoqi dorë nga luftimet që do të kushtonin shumë gjak,
Dhe me siguri dora e shpuar mu në gji.
Sidoqoftë le Cato në jetën e tij të jetë më i madh se vetë Cezari;
Në vdekjen e tij ai ishte më i madh se Otho?"
parapamje| Statuja e Perandorit Otho në muzeun e Luvrit (Paris) Suetonius, në Jetët e Cezarëve, komenton pamjen dhe higjienën personale të Othos.
Thuhet se ai ishte me një gjatësi të moderuar, me këmbë të çelëta dhe me këmbë me bandi, por pothuajse femëror në kujdesin e tij për trupin e tij. Ai i kishte shkulur flokët e trupit dhe për shkak të hollësisë së flokëve të tij kishte një paruke të modës me aq kujdes dhe të vendosur në kokë, sa askush nuk dyshonte. Për më tepër, ata thonë se ai rrohej çdo ditë dhe lyente fytyrën me bukë të lagur, duke filluar praktikën me pamjen e të parit poshtë, në mënyrë që të mos kishte kurrë mjekër.
Juvenal, në një pasazh në Satire II duke tallur homoseksualitetin mashkullor, në mënyrë specifike përmend Otho si të kotë dhe të mrekullueshëm, duke parë veten në pasqyrë para se të shkojë në betejë dhe "ta suvatojë fytyrën me brumë" në mënyrë që të duket mirë.
Mil Mi-8
parapamje|300x300px|Mi-8 në Muzeun Aeronautik të Beogradit. Mil Mi-8 (rusisht: Ми-8, emri raportues i NATO-s: Hip) është një helikopter mesatar me dy turbina, i projektuar fillimisht nga Bashkimi Sovjetik në vitet 1960 dhe i futur në Forcën Ajrore Sovjetike në vitin 1968. Tani prodhohet nga Rusia. Përveç rolit të tij më të zakonshëm si një helikopter transporti, Mi-8 përdoret gjithashtu si një post komandimi ajror, helikopter luftarak dhe platformë zbulimi.
Së bashku me Mil Mi-17 më të fuqishëm, Mi-8 është ndër helikopterët më të prodhuar në botë, i përdorur nga mbi 50 vende. Që nga viti 2015, kur kombinohen dy helikopterët janë avionët e tretë më të zakonshëm ushtarakë operacionalë në botë.
Shiko edhe
Forca Ajrore
Mil Mi-17
Mil Mi-4
ANESTEZION
Anestezioni është këngëtar i njohur i rrymës Hip Hop-i. Anestezion (emri i vertete Rinor Bektashi), lindi me 1993 ne qytetin e Prizrenit,ai e filloi muziken qysh ne moshe te re gjate vitit 2008. Gjate asaj kohe ai solli disa kenge te ndryshme me artist te ndryshem si me Stresi,2ton, Kobra (TBA) e shume artist te tjere. Anestezion ben pjese ne grupin "BadBoys 4life" me artistin nga Shqiperia Stresin.
Lidhje te jashtme
Referenca
Roizy
Roizy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Roizy ka një popullsi prej 231 banorë dhe sipërfaqe 11.15 km², me një dendësi prej 21 banor/km².
Qarku La Rochelle
Qarku La Rochelle është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Charente-Maritime.
Enoku
parapamje|Perëndia e mori Enokun, si tek Zanafilla 5:24: "Dhe Enoku ecte me Perëndinë, por ai nuk ishte, sepse Perëndia e mori". ilustrim nga Figures de la Bible 1728; ilustruar nga Gerard Hoet. Enoku është një figurë biblike dhe patriark përpara përmbytjes së Noeut, dhe djali i Jaredit dhe babai i Methuselahut. Ai ishte i periudhës Antediluvian në Biblën Hebraike.
Teksti i Librit të Zanafillës thotë se Enoku jetoi 365 vjet përpara se të merrej nga Perëndia. Teksti lexon se Enoku "eci me Perëndinë dhe ai nuk ishte më; sepse Perëndia e mori atë" (Zanafilla 5:21-24), që interpretohet si hyrja e Enokut në qiell i gjallë në disa tradita judaike dhe të krishtera dhe interpretohet ndryshe në të tjera.
Flamuri i Afganistanit
thumb|Falmuri i [[Afganistan|Afganistanit]] Flamuri i Afganistanit (Persisht: پرچم افغانستان) ka pasur shumë flamuj gjatë shekullit 20-të. Afganistani ka pasur 20 flamuj që nga viti 1709 e deri më tani. Flamuri i tanishëm është bërë nga viti 2004.
Enoku
Enoku është subjekt i shumë traditave hebraike dhe të krishtera. Ai u konsiderua autori i Librit të Enokut dhe u quajt gjithashtu shkruesi i gjykimit. Në Dhiatën e Re, Enoku përmendet në Ungjillin e Lukës, Letrën drejtuar Hebrenjve dhe në Letrën e Judës, e fundit prej të cilave citon gjithashtu prej saj. Në kishën katolike, ortodoksinë lindore dhe ortodoksinë orientale, ai nderohet si shenjt. Në Islam, Enoku identifikohet me Idrisin (Arabisht: Idrīs) dhe konsiderohet si profet.
Flamuri i Afganistanit
Ky flamur eshte i njejte si rrjedhoje gjate monarkise, midis viteve 1930-1973 ne Afagnistan. Ndryshimi eshte shtesa e mbishkrimit "shahadah" ne krye ne brendesi te emblemes e shenuar ne ngjyre te verdhe. Flamuri i Afganistanit është me tri ngjyra: e zezë, e kuqe dhe e gjelbërt dhe në qendër është emblema e shtetit. Kjo embleme ka qene prezente ne shumicen e flamujve te Afganistanit ne njezet vitet e fundit. Emblema qendrore eshte emblema klasike e Afganistanit e karakterizuar nga skicimi i xhamise me mihrab-in e tij dhe shfaqjen e Makah .
Enoku
Emri i Enokut (Hebraisht: Ḥănōḵ) rrjedh nga (ḥ-n-ḵ), që do të thotë të stërvitesh, të nisësh, të përkushtohesh, të përurosh, me (Ḥănōḵ) që është forma urdhërore e foljes.
Enoku në Librin e Zanafillës
Enoku shfaqet në Librin e Zanafillës të Pentateukut si i shtati nga dhjetë Patriarkët para Përmbytjes. Zanafilla tregon se secili nga patriarkët e para përmbytjes jetoi për disa shekuj. Zanafilla 5 ofron një gjenealogji të këtyre dhjetë figurave (nga Adami te Noeu), duke siguruar moshën në të cilën secili lindi tjetrin dhe moshën e secilës figurë në vdekje. Enoku konsiderohet nga shumë si përjashtim, i cili thuhet se "nuk e sheh vdekjen" (Hebrenjve 11:5). Për më tepër, Zanafilla 5:22–24 thotë se Enoku jetoi për 365 vjet, që është më e shkurtër se Patriarkët e tjerë të para Përmbytjes, të cilët janë regjistruar të gjithë si të vdekur në moshën mbi 700 vjeç. Tregimi i shkurtër i Enokut në Zanafilla 5 përfundon me shënimin e fshehtë se "ai nuk ishte, sepse Perëndia e mori". Kjo ndodh 57 vjet pas vdekjes së Adamit dhe 69 vjet para lindjes së Noes.
Flamuri i Afganistanit
Afganistani ka pasur ndryshimet me te shumta te flamurit te tij gjate shekullit te XX, se cdo shtet tjeter ne bote. Kane ekzistuar 20 flamuj te ndryshem qe nga flamuri i pare i Dinastise Hotaki (1709-1738) dinasti kjo e themeluar ne vitin 1709, e cila e shpalli Afagnistanin te pavarur.
Belleville-sur-Loire
Belleville-sur-Loire është një komunë në Francë. Belleville-sur-Loirebën pjesë në departamentin Cher të rajonit Centre. Komuna ka një popullsi prej 1034 banorë dhe sipërfaqe 11 km².
Veniamin Dashi
Veniamin ose Beniamin Dashi (Elbasan, 1899 - 1965) ka qenë historian dhe përkthyes shqiptar.
Rediana Lukaci
Rediana Lukaci (Vlashi) (lindur më 1974, Durrës) është një violonçeliste shqiptare nga Durrësi, Shqipëri. Ajo është mësuese e violonçelit në Kolegjin "Las esclavas" të La Coruña, Spanjë.
Brigada e Tretë Sulmuese e Sanxhakut
parapamje|Brigada e Tretë Sulmuese e Sanxhakut Brigada e tretë Sulmuese e Sanxhakut u formua më 5 qershor 1942 nga luftëtarët e Aradhave Partizane të Plevles dhe Bjellopoljes, Batalionit të Zllatarit si dhe Çetës Mileshevka. Në ditën e formimit të saj, ajo kishte pesë batalione, prej rreth 958 luftëtarësh.
Në radhët e kësaj brigade luftuan rreth 10,000 njerëz, përgjatë një rruge prej 20.000 kilometrash. Brigada i dha 20 heronj të njohur.
Veniamin Dashi
Biografia
U arrestua më 1946 në Fier dhe u dënua me 10 vjet burg për veprimtari antikomuniste. Më 15 dhjetor 1947, me vendim nr. 493, Gjykata Ushtarake Elbasan e dënoi me 20 vjet burg, konfiskim të pasurisë dhe humbjen të drejtës elektorale për 5 vjet. Më 16 dashi 53 mars 1948, Komiteti Ekzekutiv i K. P. të Qytetit të Elbasanit urdhëroi sekuestrimin e pasurisë së tij të tundëshme dhe të patundëshme. Me dekret të Kuvendit Popullor, nr. 819, më 27 prill 1949, dënimi iu zbrit në 7 vjet burg. Në burgun e ri të Tiranës, ku po kryente dënimin, u caktua në repartin e përkthimeve. Ka përkthyer me dhjetëra vepra albanologjike, mes të cilave dihet Albanische Studien (sq. Studime Shqiptare) e konsullit austro-hungarez në Janinën osmane Johann Georg von Hahn. Përkthimet e tij janë shfrytëzuar në anonimat nga Instituti i Historisë, Instituti i Arkeologjisë, shtëpia botuese Naim Frashëri etj.
Brigada e Tretë Sulmuese e Sanxhakut
Me rastin e pesëmbëdhjetë vjetorit të Betejës së Sutjeskës, në qershor të vitit 1958, ajo u nderua me Urdhërin e Heroit të Popullit.
Veniamin Dashi
Biografia
Ndërroi jetë më 1965.
Knower
Knower, gjithashtu i stilizuar si KNOWER, është një grup amerikan i muzikës elektronike i cili ka arritur sukses duke lansuar muzikë në internet. Grupi përbëhet nga Genevieve Artadi dhe Louis Cole. Verzioni live i grupit performon zhanrin jazz-funk dhe përfshin saksofonistë, basistë dhe tastieristë. Deri më tani, grupi ka lansuar 4 studio albume.
Furça e Bojës
__NOINDEX__ parapamje|Furçë boje Furça e Bojës apo Furçë boje janë penela të përdorura në kaligrafinë kineze, si dhe në japoneze, koreane dhe vietnameze, të cilat të dyja kanë rrënjë në kaligrafinë kineze.
Ato përdoren gjithashtu në pikturën kineze dhe stile të tjera të pikturës me furça. Furça e bojës u shpik në Kinë rreth vitit 300 p.e.s. Së bashku me gurin e bojës, bojën dhe letrën Xuan, këto katër mjete shkrimi formojnë Katër Thesaret e Studimit.
Barcelonne
Barcelonne është një komunë në Francë. Barcelonne bën pjesë në departamentin Drôme të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 359 banorë dhe sipërfaqe 8.28 km².
Stema e Afganistanit
Stema e Afganistanit ka mbishkrimin e shehadetit në gjuhën arabe. Poshtë është një imazh me një xhami me minber dhe me mihrab. Poshtë xhamisë shkruan "١٢٩٨" që domethënë 1298, viti që Afganistani fitoi pavarësinë nga influensa britanike (1919 sipas kalendarit Gregorian).
Brienne-sur-Aisne
Brienne-sur-Aisne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Brienne-sur-Aisne ka një popullsi prej 193 banorë dhe sipërfaqe 12.23 km², me një dendësi prej 16 banor/km².
Të drejtat gjuhësore
Të drejtat gjuhësore janë të drejta njerëzore dhe civile në lidhje me të drejtën individuale dhe kolektive për të zgjedhur gjuhën ose gjuhët për komunikim në një atmosferë private ose publike. Parametra të tjerë për analizimin e të drejtave gjuhësore përfshijnë shkallën e territorialitetit, sasinë e pozitivitetit, orientimin për sa i përket asimilimit ose mirëmbajtjes dhe dukshmërisë.
Të drejtat gjuhësore përfshijnë, ndër të tjera, të drejtën e gjuhës në aktet ligjore, administrative dhe gjyqësore, arsimin gjuhësor dhe mediat në një gjuhë të kuptuar dhe të zgjedhur lirisht.
Të drejtat gjuhësore në të drejtën ndërkombëtare zakonisht trajtohen në kornizën më të gjerë të të drejtave kulturore dhe arsimore.
Historiku
Të drejtat gjuhësore u përfshinë së pari si një e drejtë ndërkombëtare e njeriut në Deklaratën Universale të të Drejtave të Njeriut në vitin 1948.
Të drejtat gjuhësore të bazuara në traktate kryesisht kanë të bëjnë me të drejtat e pakicave. Historia e të drejtave të tilla gjuhësore mund të ndahet në pesë faza.
Teufik Pasha
Muhamed Teufik Pasha (Arabisht: محمد توفيق باشا Muḥammad Tawfīq Bāshā; 15 nëntor 1852 - 7 janar 1892) ishte Hidivi shqiptar i Egjiptit dhe Sudanit midis 1879 dhe 1892 dhe sundimtari i gjashtë nga dinastia e Muhamed Aliut.
Jeta e hershme
Ai ishte djali i madh i Ismail Pashës dhe lindi më 15 nëntor 1852. Nëna e tij ishte Princesha Shafiq-Nur. Ai nuk u dërgua në Evropë për t'u shkolluar si vëllezërit e tij më të vegjël, por u rrit në Egjipt.
Ai fliste rrjedhshëm frëngjisht dhe anglisht.
Në vitin 1866 Ismaili ia doli në përpjekjen e tij për të ndryshuar rendin e pasardhësve të Hidivllëkut të Egjiptit. Titulli, në vend që t'i kalonte pasardhësit më të madh mashkull të gjallë të Muhamed Aliut, tani duhej të zbriste nga babai tek djali. Ismaili e kërkoi këtë ndryshim kryesisht sepse nuk i pëlqente xhaxhai i tij, Halim Pasha, i cili ishte trashëgimtari i supozuar i tij, dhe kishte imagjinuar se do të mund të zgjidhte cilindo nga djemtë e tij që donte për pasardhës. Por ai zbuloi, pasi ishte bërë ndryshimi, se Fuqitë e mëdha (Britania, Gjermania, Austro-Hungaria dhe Perandoria Osmane) e interpretuan marrëveshjen e re si të zbatueshme rreptësisht për djalin e madh. Prandaj Teufik u bë trashëgimtar i dukshëm. Atij iu dha një pallat pranë Kajros për të jetuar, dhe për dymbëdhjetë vjet ai kaloi një jetë pa ngjarje, bujqësi dhe duke krijuar një reputacion për arsye të mirë dhe sjellje të drejtë me qiramarrësit e tjerë.
Martesa
Më 15 janar 1873, Teufik Pasha u martua me Princeshën Emina Ilhamy, vajza e Princit Ibrahim el-Hami dhe Parlanta Kadën, në Kajro.
Presidenca
Ai u kthye në pronën e tij dhe u vendos përsëri në një jetë të qetë fshati. Ai ishte i patrazuar vetëm për një kohë të shkurtër. Më 26 qershor 1879, Ismaili, me insistimin e Britanisë dhe Francës, u rrëzua nga sulltani, i cili në të njëjtën kohë dërgoi urdhra që Teufiku të shpallej hidiv.
Sundimi
Hidivi i ri ishte aq i pakënaqur nga lajmi i pranimit të tij, saqë ia mbylli veshët shërbëtorit që i solli i pari lajmin. Egjipti dhe Sudani në atë kohë ishin përfshirë në telashe financiare dhe politike të shkaktuara nga politika e Ismailit dhe situata u përkeqësua nga mosveprimi i Britanisë dhe Francës për disa muaj pas pranimit të Teufikut. Njerëzit e Teufikut ishin të pakënaqur, ushtria e tij e pakënaqur; këshilltarët e tij ishin pothuajse të gjithë të klasës së aventurierëve, me qëllimet e tyre për të fituar; dhe ai vetë nuk kishte as karakterin e një sunduesi të fortë dhe as përvojën që do t'i mundësonte të siguronte një administrim të rregullt të punëve.
parapamje|Teufik Pasha Çrregullimi mbizotëroi deri në nëntor 1879, kur kontrolli i dyfishtë u rivendos nga qeveritë e Britanisë dhe Francës. Për më shumë se dy vjet Majori Evelyn Baring (më pas Lord Cromer), Auckland Colvin dhe Monsieur Ernest de Blignières praktikisht qeverisnin vendin, duke u përpjekur të fillonin reforma duke mos pasur asnjë mjet shtrëngimi.
Përpara se të fillonte bombardimi, Teufikut iu sugjerua që të largohej nga qyteti dhe të hipte ose mbi një njeri të luftës që i përkiste një prej fuqive neutrale, ose në jahtin e tij, ose në një avullore postare që ishte atëherë në port. Përgjigja e tij ishte: "Unë jam ende hidiv dhe qëndroj me njerëzit e mi në orën e rrezikut të tyre". Në pallatin e tij të Kasr el-Raml, tre milje (pesë kilometra) larg qytetit, ai ishte përtej mundësive të predhave, por megjithatë jeta e tij ishte në rrezik. Kur ushtarët rebelë sulmuan pallatin, ai arriti të arratisej dhe të arrinte në një pallat tjetër pasi kaloi nëpër rrugët e djegura të Aleksandrisë. Këtu ai ishte i detyruar të binte dakord që një roje e xhaketave britanike ta mbronte nga rreziku i mëtejshëm. Ai tregoi guximin e tij njëlloj gjatë epidemisë së kolerës në Aleksandri në vitin 1883.
Ai ishte kthyer në Kajro pas Betejës së Tel al-Kebir, kishte rënë dakord për reformat e kërkuara nga Britania dhe kishte marrë pozicionin e një sundimtari kushtetues nën drejtimin e Lord Dufferin, komisioneri special britanik. Kur shpërtheu kolera, ai këmbënguli të shkonte në Aleksandri. Gruaja e tij e shoqëroi dhe ai shkoi nëpër spitale, duke u dhënë një shembull të shkëlqyer autoriteteve të qytetit dhe duke i inkurajuar pacientët me fjalë të mira dhe shpresëdhënëse.
Mbi nivelin e detit
Metra mbi nivelin e detit (shkurtimisht m.n.d. ose lartësia mbidetare) është një standard metrik për matjen në metra të lartësisë së një vendndodhjeje, në raport me mesataren historike të nivelit të detit. Lartësia mbi nivelin e detit ndikohet nga ndryshimi i klimës dhe faktorë të tjerë që ndryshojnë në varësi të kohës.
Teufik Pasha
Sundimi
Në 1884, Sir Evelyn Baring (Lord Cromer) u kthye në Egjipt si agjent diplomatik dhe Konsull i Përgjithshëm i Britanisë. Detyra e tij e parë ishte të kërkonte që Teufiku të braktiste Sudanin. Teufiku dha pëlqimin e tij me ngurrim të natyrshëm, por, pasi pranoi, ai bëri gjithçka që mundi për të siguruar suksesin e politikës që Baring ishte dërguar për të kryer. Ai u soll me të njëjtën drejtësi gjatë negociatave midis Sir H. Drummond Wolff dhe të dërguarit turk, Muhtar Pasha, në vitin 1886. Pozicioni i tij nuk ishte dinjitoz, por ai i një sundimtari titullar, i detyruar të qëndronte pranë, ndërsa të tjerët diskutonin dhe menaxhonin punët e vendin e tij. Sulltani ishte suzereni i tij; në Britani ai njohu mbrojtësin e tij: përfaqësuesit të secilit ai u përpoq të tregonte miqësi dhe vlerësim. Me kalimin e kohës, besimi i tij te Baring u rrit, derisa më në fund ai iu drejtua agjentit britanik për pothuajse çdo gjë. Megjithatë, me raste ai veproi me iniciativën e tij, si kur në qershor 1888 ai shkarkoi Nubar Pashën dhe thirri Riaz Pashën për të formuar një ministri, një veprim i ndikuar, megjithatë, nga njohuritë e Teufikut për divergjencën e pikëpamjeve midis Nubarit dhe agjentit britanik. Baring e inkurajoi Teufikun të tregonte aktivitetin e tij në çështjet e administratës dhe ai u interesua shumë për të gjitha çështjet që lidhen me ujitjen, arsimin dhe drejtësinë. Ai nuk ishte një njeri imponues, por ai tregoi një dëshirë të vërtetë për të qeverisur vendin e tij për përfitimin e tij. Ai e kuptoi rëndësinë për Egjiptin e ndihmës dhe mbështetjes britanike; zgjuarsia e tij e natyrshme e bëri atë të pranonte kushtet britanike; ndjenja e tij e natyrshme e mirë e mbante atë nga çdo prirje për intrigë.
Në jetën private ai ishte i sjellshëm. Ai nuk kishte dëshirë të mbante gjendjen e paarritshme të një sundimtari oriental. Në të vërtetë, në shumë mënyra sjelljet dhe zakonet e tij ishin më pak orientale sesa evropiane. Ai u martua në vitin 1873 me të afërmen e tij turke, Emina Ilhami, me të cilën jetoi shumë i lumtur. Ajo ishte gruaja e tij e vetme dhe Teufik ishte një përkrahës i fortë i monogamisë. Kur Teukif u ngjit në fron, ai mbylli lagjet e haremit në pallatin perandorak dhe shiti të gjitha skllavet e të atit në tregjet e skllevërve.
Vdekja
Ai vdiq më 7 janar 1892, në Pallatin Helvan afër Kajros, dhe u pasua nga djali i tij i madh, Abbas II i Egjiptit.
Hysen Qamili
Sulltan Hussein Kamel i Egjiptit (arabisht: السلطان حسين كامل, 21 nëntor 1853 – 9 tetor 1917) ishte Sulltan i Egjiptit nga 19 dhjetori 1914 deri më 9 tetor 1917, gjatë protektoratit britanik mbi Egjiptin. Ai ishte personi i parë që mbajti titullin Sulltan i Egjiptit që nga vrasja e Sulltan Tuman bay II nga osmanët në 1517 pas pushtimit të Egjiptit nga ana e tyre.
Jeta
Hussein Kamel ishte shqiptar dhe djali i dytë i hidivit Ismail Pashës, i cili sundoi Egjiptin nga viti 1863 deri më 1879. Ai u shpall Sulltan i Egjiptit më 19 dhjetor 1914, pasi forcat pushtuese britanike kishin rrëzuar nipin e tij, hidivin Abbas Hilmi II, më 5 nëntor 1914. Ndonëse paraqitej si rithemelimi i Sulltanatit të Egjiptit para-osman, sulltanati i sapokrijuar i Egjiptit do të ishte një protektorat britanik, me fuqi efektive politike dhe ushtarake të dhënë nga zyrtarët britanikë. Kjo i dha fund sovranitetit de jure osman mbi Egjiptin, i cili kishte qenë kryesisht nominal që nga marrja e pushtetit nga Muhamed Aliu në vitin 1805.
Pas vdekjes së Hussein Kamel, djali i tij i vetëm, Princi Kamal el Dine Hussein, refuzoi pasardhësin dhe vëllai i Husein Kamel, Ahmed Fuad u ngjit në fron si Fuad I.
Qarku Langon
Qarku Langon është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Gironda.
Zilja
parapamje|260x260px|Zilja e [[iPhone.]] Një Zile apo Zilja është tingulli i bërë nga një telefon për të treguar një telefonatë në ardhje. Fillimisht duke iu referuar dhe bërë nga goditjet elektromekanike të këmbanave, termi tani i referohet çdo tingulli në çdo pajisje që sinjalizon një telefonatë të re hyrëse - deri dhe duke përfshirë regjistrimet e zileve origjinale të telefonit.
Telefonat elektronikë, veçanërisht telefonat inteligjentë, prodhohen me një përzgjedhje të parangarkuar zilesh. Klientët mund të blejnë ose gjenerojnë zile me porosi për instalim në pajisje.
Belleville-sur-Mer
Belleville-sur-Mer është një komunë në Francë. Belleville-sur-Merbën pjesë në departamentin [[Seine-Maritime]] të rajonit [[Haute-Normandie]]. Komuna ka një popullsi prej 818 banorë dhe sipërfaqe 3.07 km².
Mirela Sula
Mirela Sula (lindur më 1975) është një shkrimtare, filologe dhe psikologe shqiptare nga Shkodra, Shqipëri. Mirela aktualisht jeton në Londër, Britani e Madhe, ku punon dhe është aktiviste e lëvizjes për gratë emigrante. Nga janari i vitit 2014 Mirela ka udhëhequr ndërmarrjen Migrant Woman e cila prodhon revistën mujore të quajtur ‘Migrant Woman’ me qëllim për të bërë atë një projekt global, për të fuqizuar dhe frymëzuar gra në mbarë botën.
Qiraja
parapamje|Njoftim për disponueshmërinë me qira të një ndërtese [[Xhamia|xhamie në Kaohsiung, Tajvan]] Qiraja, Qiramarrja apo Qiradhënja është një marrëveshje ku bëhet një pagesë për përdorimin e përkohshëm të një malli, shërbimi ose prone në pronësi të një tjetri.
Një qira bruto është kur qiramarrësi paguan një shumë të sheshtë qiraje dhe qiradhënësi paguan për të gjitha tarifat e pronës të bëra rregullisht nga pronësia. Një shembull i dhënies me qira është marrja me qira e pajisjeve. Marrja me qira mund të jetë një shembull i ekonomisë së ndarjes.
Lewis Carroll
Charles Lutwidge Dodgson (27 janar 1832 – 14 janar 1898), i njohur me pseudonimin e tij Lewis Carroll, ishte një shkrimtar anglez për fëmijë, veçanërisht Aventurat e Lizës në Botën e Çudirave dhe vazhdimi i saj Through the Looking-Glass. Ai u vu në dukje për objektin e tij në lojëra fjalësh, logjikë dhe fantazi. Poemat Jabberwocky dhe Gjuetia e Snark klasifikohen në zhanrin e letërsisë së pakuptimtë. Ai ishte gjithashtu një matematikan, fotograf, dhe dhjak anglikan.
Dodgson vdiq nga pneumonia në shtëpinë e motrës së tij dy javë para se të mbushte 66 vjet.
Abaz Pasha II
Abbas Hilmi Beu II (i njohur gjithashtu si ʿAbbās Ḥilmī Pāshā, arabisht: عباس حلمي باشا, 14 korrik 1874 – 19 dhjetor 1944) ishte hidivi (nënkryetari osman) i fundit i Egjiptit dhe Sudanit, duke sunduar nga 8 janari 1892 deri më 1914. Në vitin 1914, pasi Perandoria Osmane iu bashkua Fuqive Qendrore në Luftën e Parë Botërore, nacionalisti hidiv u hoq nga britanikët, në atë kohë sundues në Egjipt, në favor të xhaxhait të tij më pro-britanik, Hussein Kamel, duke shënuar fundin de jure të epokës katërshekullore të Egjiptit si një provincë e Perandorisë Osmane, e cila kishte filluar në vitin 1517.
Jeta e hershme
Abbas II, stërnipi i shqiptarit Muhamed Aliu, lindi në Aleksandri, Egjipt më 14 korrik 1874. Në vitin 1887 ai u rrethpre në mënyrë ceremoniale së bashku me vëllain e tij të vogël Muhamed Ali Teufik. Festimet zgjatën tre javë dhe u zhvilluan me madhështi. Si djalë ai vizitoi Mbretërinë e Bashkuar dhe kishte një numër mësuesish britanikë në Kajro, duke përfshirë një guvernante që i mësoi anglisht. Babai i tij krijoi një shkollë të vogël pranë Pallatit Abdin në Kajro, ku mjeshtrat evropianë, arabë dhe osmanë mësuan Abbas dhe vëllain e tij Muhamed Ali Teufikun. Një oficer amerikan në ushtrinë egjiptiane mori përsipër stërvitjen e tij ushtarake. Përveç arabishtes dhe turqishtes osmane, ai kishte njohuri të mira bisedore edhe të gjuhës angleze, frënge dhe gjermane.
Saint-Remy-le-Petit
Saint-Remy-le-Petit është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Saint-Remy-le-Petit ka një popullsi prej 54 banorë dhe sipërfaqe 7.5 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Tefsir el-Kebir
Tefsir el-Kebir (Tafsir al-Kabir, "Komentimi i Madh"), ndryshe i njohur si Mafatih al-Ghayb ("Çelësa te i panjohuri") është libër i cili është shkruar nga teologu dhe filozofi persian Fahredin er-Razi. Në këtë libër ka shpjegim dhe komentim në Kur'an dhe është me dhjetë vëllime.
Flamur
Flamur është një emër mashkullor shqiptar që vjen nga fjala shqipe flamur, që do të thotë " flamur ". Njerëz të shquar që mbajnë emrin Flamur përfshijnë:
Qarku La Trinité
Qarku La Trinité është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Martinika.
Qarku Langres
Qarku Langres është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Haute-Marne.
Tullara (Artanë)
Tullarë është një vendbanim në komunën e Artanës, Kosovë.
Gjeografia
Etimologjia e toponimit Tullarë është me prejardhjen arumune, prej një kohë në të kaluarën kur arumunët (vlleh) jetonin në atë trevë.
Teqja e Jonuz Efendisë
parapamje Teqja e Jonuz Efendisë është një teqe e tarikatit Melami, monument i trashëgimisë kulturore të Kosovës i cili ndodhet në Suhodoll të Mitrovicës.
Historiku
Teqeja e Junuz Sabri efendiut, ndodhet në fshatin Suhodoll i Poshtëm, 5 km larg nga Mitrovica. Junus Sabri efendiu (1848-1909), pas kthimit nga shkollimi dhe studimi i Melamet-it në Stamboll, e ndërtoi teqenë, në Suhodoll të Poshtëm. Në këtë teqe, pas emërimit Junus Sabri efendiu shërbeu deri sa ndërroi jetë. Në Teqe, Junus Sabri efendiu hap edhe shkollën (mektebin) për fëmijët e fshatit Suhodoll, fëmijët e Mitrovicës dhe fshatrat fqinjë. Nxënësit, Junus Sabri efendiu i mësonte edhe shqip, për çka edhe u akuzua nga pushteti i kohës, për gjoja prishjen e fesë, duke përdorë në mësime gjuhën shqipe. Pas ndërrimit të jetës të Junus Sabri efendiut, në vitin 1909, nxënësit e tij ia ndërtojnë tyrben përballë teqesë, iniciativë kjo, e nisur nga Haxhi Hafiz Vejsel Mikullovci. Ushtrimin e detyrës murshidi kamilit, deri në ndërrimin e jetës më 1926, e ushtroi halifja e tij, Haxhi Hafiz Vejsel efendi Mikullovci (1872-1926). Pas ndërrimit të jetës, edhe atij, nxënësit e vet, ia ndërtojnë tyrben të bashkangjitur me tyrbe të Junus Sabri efendiut. Teqeja qysh nga fillimi e deri sot, funksionon si objekt për realizimin e ritualeve religjioze dhe të mësimeve të Melamet-it/Melami. Tyrbet e ndërtuara nga muret e gurit kanë nga një hapësirë, me planimetri tetë këndore, të mbuluara me kupola. Që të dy hapësirat, në njërën faqe, janë të bashkuara njëra me tjetrën. Dyert hyrëse për në tyrbe të mbuluara me gjysmë kupola, janë të hapura nga ana veriore. Në çdo njërin këndë të tyrbeve, është e hapur nga një dritare me përfundim gjysmë harkor. Gjatë luftës (1998-1999) teqeja u demolua dhe u tentua të digjet. Rindërtimin e teqesë dhe tyrbeve i bëri Junus Junusi, stërnipi i Junus Sabri efendiut. Për rindërtimin e këtij kompleksi, krahas materialeve të reja, u përdorë material guror ekzistues i tyrbeve të demoluara dhe të dëmtuara.
Belleville-sur-Meuse
Belleville-sur-Meuse është një komunë në Francë. Belleville-sur-Meusebën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 3192 banorë dhe sipërfaqe 10.16 km².
Barcelonne-du-Gers
Barcelonne-du-Gers është një komunë në Francë. Barcelonne-du-Gers bën pjesë në departamentin Gers të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 1324 banorë dhe sipërfaqe 20.29 km².
Hasan el-Basriu
Ebu Said ibn Ebi el-Hasan Jasar el-Basri, shpesh referohet si el-Hasan el-Basri (arabisht: الحسن البصري, romanizuar: al-Ḥasan al-Baṣrī; 642 - 15 tetor 728) ishte një predikues i hershëm mysliman, asket, teolog, shpjegues, dijetar, gjykatës dhe mistik. I lindur në Medine në vitin 642, Hasani i përkiste brezit të dytë të myslimanëve, të gjithë të cilëve më pas do të quheshin tabi'un në Islamin Synit. Në fakt, Hasani u bë një nga "më të famshmit" e tabi'inëve, duke shijuar një "karrierë të vlerësuar akademike dhe një trashëgimi edhe më të shquar pas vdekjes në studimet islame".