cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kantoni Saint-Bonnet-en-Champsaur
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Bonnet-en-Champsaur aktualisht përbëhet nga 18 komuna.
Misioni Krulak–Mendenhall
djathtas|parapamje|Gjenerali i Korpusit Detar të Shteteve të Bashkuara Victor Krulak Misioni Krulak–Mendenhall ishte një ekspeditë faktmbledhëse e dërguar nga administrata Kennedy në Vietnamin e Jugut në fillim të shtatorit 1963. Qëllimi i deklaruar i ekspeditës ishte të hetonte përparimin e luftës nga regjimi i Vietnamit të Jugut dhe këshilltarët e tij ushtarakë amerikanë kundër Kryengritja e Viet Kongut. Misioni u drejtua nga Victor Krulak dhe Joseph Mendenhall. Krulak ishte një gjeneral madhor në Trupat e Marinës së Shteteve të Bashkuara, ndërsa Mendenhall ishte një oficer i lartë i Shërbimit të Jashtëm me përvojë në trajtimin e çështjeve vietnameze.
Udhëtimi katër-ditor i vorbullës u nis më 6 shtator 1963, në të njëjtën ditë me mbledhjen e Këshillit të Sigurisë Kombëtare (NSC) dhe erdhi në vazhdën e marrëdhënieve gjithnjë e më të tendosura midis Shteteve të Bashkuara dhe Vietnamit të Jugut. Trazirat civile pushtuan Vietnamin e Jugut ndërsa demonstratat budiste kundër diskriminimit fetar të regjimit katolik të Presidentit Ngô Đình Diệm u përshkallëzuan. Pas bastisjeve në faltoret budiste më 21 gusht që lanë një numër të vdekjeve që shkonte deri në disa qindra, SHBA autorizoi hetimet për një grusht shteti të mundshëm përmes një kabllogrami drejtuar ambasadorit amerikan Henry Cabot Lodge Jr.
Në parashtrimet e tyre në NSC, Krulak paraqiti një raport optimist për ecurinë e luftës, ndërsa Mendenhall paraqiti një pamje të zymtë të dështimit ushtarak dhe pakënaqësisë publike. Krulak shpërfilli mbështetjen popullore për Viet Kongun, duke ndjerë se përpjekjet e ushtarëve vietnamezë në terren nuk do të ndikoheshin nga shqetësimi i publikut me politikat e Diệm. Mendenhall u përqendrua në vlerësimin e ndjenjës së vietnamezëve urbanë dhe arriti në përfundimin se politikat e Diệm rritën mundësinë e luftës civile fetare dhe po i bënin vietnamezët e jugut të besonin se jeta nën Viet Kong do të përmirësonte cilësinë e jetës së tyre. Raportet divergjente bënë që presidenti amerikan John F. Kennedy të pyeste dy këshilltarët e tij: "Ju të dy vizituat të njëjtin vend, apo jo?"
Raporti jopërfundimtar ishte objekt i debatit të hidhur dhe personal midis këshilltarëve të lartë të Kenedit. U diskutuan drejtime të ndryshme veprimi ndaj Vietnamit, të tilla si nxitja e një ndryshimi regjimi ose marrja e një sërë masash selektive të krijuara për të gjymtuar ndikimin e Ngô Đình Nhu, vëllait të Diệm dhe këshilltarit kryesor politik. Nhu dhe gruaja e tij, Madame Ngô Đình Nhu u panë si shkaktarët kryesorë të problemeve politike në Vietnamin e Jugut. Rezultati jo përfundimtar i ekspeditës së Krulak dhe Mendenhall rezultoi në një mision pasues, misionin McNamara–Taylor.
Historiku
Pas të shtënave në Huế Phật Đản më 8 maj, në Vietnamin e Jugut shpërthyen trazira civile. Nëntë budistë u qëlluan nga regjimi katolik romak i Presidentit Ngô Đình Diệm pasi sfiduan ndalimin e qeverisë për valëvitjen e flamujve budistë në Vesak, ditëlindjen e Gautama Budës dhe marshuan në një protestë antiqeveritare. Pas të shtënave, udhëheqësit budistë filluan të lobojnë në Diệm për barazi fetare dhe kompensim dhe drejtësi për familjet e viktimave. Me Diệm që mbeti i pabindur, protestat u përshkallëzuan. Vetëdjegja e murgut budist Thích Quảng Đức në një kryqëzim të ngarkuar të Saigonit u bë një fatkeqësi e marrëdhënieve me publikun për regjimin e Diệm, pasi fotot e ngjarjes u bënë tituj të faqeve të para në mbarë botën dhe u bënë simbol i politikave të Diệm. Ndërsa protestat vazhduan, Forcat Speciale të Ushtrisë së Republikës së Vietnamit (ARVN) besnike ndaj vëllait të Diệm, Ngô Đình Nhu kryen bastisjet e faltores Xá Lợi më 21 gusht, duke lënë një numër të vdekjeve që vlerësohet të jetë deri në disa qindra dhe duke shkaktuar dëme të mëdha nën shpallja e gjendjes ushtarake. Universitetet dhe shkollat e mesme u mbyllën mes protestave masive pro-budiste. Ndërkohë, lufta kundër kryengritjes së Viet Kongut kishte filluar të humbiste intensitetin mes thashethemeve për luftime të brendshme sektare midis trupave të ARVN. Kjo u ndërlikua nga komploti i një grushti shteti nga oficerë të ndryshëm të ARVN-së, i cili tërhoqi vëmendjen nga kryengritja. Pas bastisjeve të faltores, administrata Kennedy dërgoi Cable 243 në Ambasadën e SHBA-së, Saigon, duke urdhëruar një eksplorim të mundësive alternative të udhëheqjes.
Inicimi dhe ekspedita
Në fund të takimit të Këshillit të Sigurisë Kombëtare (NSC) më 6 shtator, u ra dakord që prioriteti ishte marrja e më shumë informacioneve mbi situatën në Vietnam. Sekretari i Mbrojtjes i SHBA Robert McNamara propozoi dërgimin e gjeneralmajorit të Korpusit të Marinës Victor Krulak në një udhëtim të menjëhershëm fakt-mbledhës. NSC ra dakord që Joseph Mendenhall - një oficer i Shërbimit të Jashtëm me përvojë në Vietnam - do ta shoqëronte atë dhe dyshja filloi misionin më vonë atë ditë.
Në udhëtimin e tyre të kthimit në Uashington, D.C., Krulak dhe Mendenhall duhej të sillnin John Mecklin dhe Rufus Phillips nga Saigon për të raportuar. Mecklin ishte drejtor i Shërbimit të Informacionit të Shteteve të Bashkuara (USIS), ndërsa Phillips shërbeu si drejtor i programeve rurale për Misionin e Operacioneve të Shteteve të Bashkuara (USOM) dhe si këshilltar për Programin Strategjik Hamlet. Departamenti i Shtetit i dërgoi ambasadës së Saigonit një kabllogram të detajuar që përmbante pyetje rreth opinionit publik vietnamez në të gjitha shtresat e shoqërisë. Sipas fjalëve të Krulak, objektivi ishte të vëzhgohej "efekti i ngjarjeve të fundit mbi qëndrimet e vietnamezëve në përgjithësi dhe mbi përpjekjet e luftës kundër viet Kongut".
Në një udhëtim katër-ditor, të dy burrat udhëtuan në të gjithë Vietnamin përpara se të ktheheshin në Uashington për të paraqitur raportet e tyre. Krulak vizitoi 10 vendndodhje në të katër zonat e Korpusit të ARVN-së dhe foli me Ambasadorin e SHBA-së Henry Cabot Lodge, Jr., kreun e forcave të SHBA-së në Vietnam, gjeneralin Paul Harkins dhe stafin e tij, 87 këshilltarë amerikanë dhe 22 oficerë të ARVN-së. Mendenhall shkoi në Saigon, Huế, Da Nang dhe disa qytete të tjera provinciale, duke folur kryesisht me miqtë vietnamezë. Vlerësimet e tyre për situatën ishin të kundërta. Mecklin shkroi më pas se "ishte një detyrë e jashtëzakonshme, për të udhëtuar njëzet e katër mijë milje dhe për të vlerësuar një situatë kaq komplekse sa Vietnami dhe për t'u kthyer në vetëm katër ditë. Ishte një simptomë e gjendjes në të cilën ndodhej qeveria e SHBA". Misioni u karakterizua nga tensioni mes drejtuesve të tij. Mendenhall dhe Krulak nuk e donin shumë njëri-tjetrin, duke folur me njëri-tjetrin vetëm kur ishte e nevojshme. Mecklin dhe Krulak u përfshinë në një mosmarrëveshje gjatë fluturimit të kthimit. Krulak nuk e miratoi vendimin e Mecklin për të sjellë pamjet televizive që ishin censuruar nga regjimi Diệm në SHBA, duke besuar se veprimi ishte një shkelje e sovranitetit. Pas një debati të gjatë dhe të ashpër në bordin e avionit, Krulak i kërkoi Mecklin-it të linte filmin në Alaskë gjatë një ndalese karburanti në bazën e Forcave Ajrore Elmendorf, duke sugjeruar më tej që drejtori i USIS të qëndronte me filmin në Alaskë.
Seritë formale potenciale
Seritë formale potenciale mundësojnë aplikimin e koncepteve nga Analiza matematike pra të serive potenciale të cilat nuk e shqyrtojnë konvergjencën. S.F.P. kanë zbatim të madh në Kombinatorikë, ata mundësojnë paraqitjen kompakte të një vargu, dhe për paraqitjen e formulave eksplicite për vargjet e përkufizuara me formula rekurente si p.sh Vargu i Fibonaccit kjo metodë quhet edhe metodë e Funksioneve gjeneratrisa.
Përkufizimi joformal
Një S.F.P. mund të kuptohet si polinom me pafund shumë terma ose si një Seri e Taylorit, për të cilën nuk na intereson çështja e konvergjencës. P.sh e shqyrtojmë serinë si seri formale
i vërejmë vetëm koeficientët e saj [1, −3, 5, −7, 9, −11, ...]. pra seria nënkuptohet me vargun koeficientëve të saj.
Aritmetika e S.F.P. është si ajo e polinomeve. P.sh. nëse
atëherë për mbledhjen e serive kemi:
ndërsa për shumëzimin kemi:
Nëse e kemi përkufizuar shumëzimin atëherë mund ta përcaktojmë edhe elementin inverz të serisë. Inverzi i serisë A është seria C e tillë që AC = 1, supozohet se një seri e tillë ekziston. Pra nëse A ka inverzin e saj në lidhje me shumëzimin ai është i vetëm dhe shënohet me A−1. Pjestimi i serive formale potenciale shënojmë me B / A prodhimin B A−1, duke supozuar se ekziston inverzi i A. Për shembull mund të shfrytëzojmë përkufizimin e shumëzimit të dhënë më sipër për të vërtetuar se vlen formula
Një operacion tjetër i rëndësishëm me seri formale është përcaktimi i koeficientëve të saj është operacioni i gjetjes së koeficientit pranë xn, i cili shënohet me [xn] A, ashtuqë [x2] A = 5 dhe [x5] A = −11. Një shembull tjetër është
dhe
Sistemi binar
Sistemi binar ose sistemi me bazë 2 është sistem pozicional i të shkruarit të numrave duke përdorur vetëm dy shifra zakonisht përdoren shifrat {0 dhe 1}, në mënyrë analoge përdoret sistemi oktal me bazë 8 i cili shfrytëzon 8 shifra të ndryshme, sistemi heksadecimal që përdor 16 shifra të ndryshme pra sistemi me bazë 16. Sistemi dhjetor (sistemi decimal) është sistemi me bazë dhjetë i cili është sistemi që përdoret në jetën e përditshme, në këtë sistem përdoren shifrat {0,1,2,3,4,5,6,7,8,dhe 9}.
Mbledhja
Mbledhja e numrave binar është mjaft e thjeshtë. Ja dhe rregulla e mbledhjes :
Kanioni i Madh i Groenlandës
thumb|300px|Animacion i kanionit Kanioni i Madh i Groenlandës (u quajt kështu nga revista Science) është një kanion në Groenlandë i zbuluar rishtazi. Mendohet të jetë kanioni më i madh në botë.
Sistemi binar
Mbledhja
Mbledhja fillon nga e majta dhe kur kemi mbledhjen e dy njëshave, shënohet 0 dhe njëshi mblidhet në shtyllën tjetër, ashtu siç veprohet me numrat decimalë kur mbledhja e kalon numrin 10.
Kanioni i Madh i Groenlandës
Historiku
Revista në botimin e 30 gushtit 2013 shkruan se, shkencëtarë nga Universiteti i Bristolit, Universiteti i Kalagarit dhe Universiteti Urbino e kishin përshkruar zbulimin si „Mega-Kanion“. Kanioni u zbulua nga të dhënat e radarëve depurtues në dëborë të NASA-s gjatë operacionit IceBridge. Fotografitë treguan një kanion të madhe nën shtesat e akujve.
Gjeografia
Kanioni është më shumë se 750 km igjatë, deri në 800 metra i thellë dhe 10 kilometra i gjerë; shtrihet nga qendra e Groenlandës drejt veriut në Oqeanin Arktik në gji të akullnajs Petermann. Për shkak të forms V, shkencëtarët dyshojnë se ai ka qenë i formuar nga një rrjedhë ujë.
Sistemi binar
Mbledhja
Shembull: 10010 (18) +10110 (22) -- 101000 (40) Te mbledhja e njëshave mund të përdoret një metodë praktike e cila thotë:
↵I. Kur numri i njëshave që mbledhen është numër çift atëherë shuma e tyre është 0(zero) kurse numri i njëshave që barten është:
a) Për dy njësha- një bartje  b) Për katër njësha- dy bartje ...  dhe kështu me radhë; II. Kur numri i njëshave që mbledhen është numër tek atëherë shuma e tyre është 1(një) kurse numri i njëshave që barten është:
a) Për tre njësha- një bartje  b) Për pesë njësha- dy bartje ... dhe kështu me radhë.
Zbritja
Zbritja e numrave binar bëhet njësoj si tek numrat dhjetorë. Vetëm kur nuk ka huazim nga pozicioni me peshë më të madhe.
Shembull: 10101 (23) -10011 (19) --- 00010 (4)
Shumëzimi
Shumëzimi i numrave binarë bëhet si shumëzimi i numrave decimalë.
Shembull: 1011 (11) -- 0000 1011 --- 10110 (22)
Pjesëtimi
Edhe pjesëtimi është i ngjashëm me pjesëtimin e numrave dhjetorë.
Shembull:
10110:101=100 -101 -  01 -   0 -    10 -    0 ---    10
Pra pjesëtimi i 10110 (22) me 101 (5) jep herësin 100 (4) dhe mbetjen 10 (2).
Sistemi dhjetor
Për ta kthyer një numër dhjetor në numër binar duhet që ai numër të pjesëtohet me dy. Më pas herësi që del pjesëtohet me dy dhe vazhdohet kështu derisa herësi të dalë 0. Më pas bashkohen mbetjet nga poshtë-lart dhe kështu formohet numri binar ekuivalent me numrin dhjetor.
Shembull:
!Operacioni!!Mbetjet
Pra, 118(10)=1110110(2).
1011001 = 1*26 + 0*25 + 1*24 + 1*23 + 0*22 + 0*21 + 1*20 = 64 + 0 + 16 + 8 + 0 + 0 + 1 = 89
Pra, 1011001(2) = 89(10)
Sistemi heksadecimal
Numrat binarë mund të konvertohen nga dhe në numrat heksadecimal pak më thjeshtë. Kjo ndodh sepse baza e sistemit heksadecimal (16) është fuqia e bazës të sistemit binar (2). Më saktë, 16 = 24, kështu që duhen katër numra binarë për të paraqitur një numër heksadecimal, siç tregohet tek tabela në të djathtë.
Për të konvertuar një numër heksadecimal në numrin binar ekuivalent, thjesht zëvendësoni numrat binarë korrespondues :
Për të konvertuar një numër binar në numrin ekuivalent hekzadecimal, ndaje atë në grupe me katër bite. Nqs numri i biteve nuk është një shumëfish i katrës, vendos një zero të tepërt 0 para bitit që ndodhet më të djathtë. Për shembull :
Për të konvertuar një numër hekzadecimal në numrin dhjetor ekuivalent, shumëzoni numrin dhjetor ekuivalent të çdo numri hekzadecimal me fuqinë korrespondues të 16 dhe mblidhni vlerat rezultuese :
Sistemi Oktal
Numrat binarë mund të kthehen lehtësisht në sistemin numeral oktal, meqenëse ky sistem përdor bazën 8, e cila është një fuqi e dyshit ( 23, pra duhen tre numra binarë për të paraqitur një numër oktal). Korrespondenca midis nëmurave binarë dhe oktalë është e njëjta si për numrat hekzadecimal në tabelën e mëlartme. Numri binarë 000 është ekuivalent me numrin oktal 0, numri binar 111 është ekuivalent me numrin oktal 7, edhe kështu me radhë.
!Numër Oktal!!Numër Binar
Konvertimi nga sistemi oktal në atë binar vazhdon në të njëjtën mënyrë si me numrat hekzadecimal:
Nga sistemi binar tek ai oktal :
Dhe nga sistemi oktal tek ai dhjetor :
Sistemi shtetëror në Francë
Republika Franceze ka sistem unitar gjysëm-presidencial me tradita të forta Demokratike. Kushtetuta e Francës e Republikës së pestë u aprovua me Referendum më 28 shtator 1958. Ajo forcoi mjaft autoritetin e ekzekutivit në relacion me Parlamentin. Dega ekzekutive ka dy kryetarë: Presidentin e Republikës, i cili zgjidhet me votë për një mandat 5 vjeçar dhe është Kreu i Shtetit, dhe Qeveria, e drejtuar nga Kryeministri që caktohet nga Presidenti.
Parlamenti i Francës është legjislaturë dydhomëshe e formuar nga Asambleja kombëtare (Assemblée Nationale) dhe Senati. Deputetët e Asamblesë Kombëtare zgjidhen me votë për një mandat 5 vjeçar. Asambleja ka fuqi që të shpërbëjë kabinetin, kështu që shumica në Asamble vendos zgjedhjen e Qeverisë. Senatorët zgjidhen nga një komision zgjedhor për një mandat 6 vjeçar, dhe gjysma e ulëseve vendosen me zgjedhje çdo 3 vjet duke filluar nga shtatori 2008. Fuqitë legjislative të Senatit janë të kufizuara; në një mosmarrëveshje midis dy dhomave, Asambleja Kombëtare ka fjalën e fundit, përveç në ligje kushtetuese dhe lois organiques (ligje që parashihen dirkt për kushtetutën) në disa raste. Qeveria ka ndikim të madh në vendosjen e agjendës së Parlamentit.
Politika franceze karakterizohet me dy grupe rivale politike: E Majta, e përqendruar rreth Partisë Socialiste, dhe E Djathta, e përqendruar rreth Rassemblement pour la République (RPR) dhe tani pasardhësin e saj Union pour un Mouvement Populaire. Dega ekzekutive kryesisht përbëhet nga UPM-ja.
Historia
Sipërfaqja e Francës edhe në shekullin pas luftës së dytë botërore ishte stabile. Ajo si edhe tani përfshinte Francen kontinentale dhe ishullin e Korsikës, 543 998 km2. Numri i banorëve në këtë hapësirë në vitin 1976 ishte rreth 52,9 milion vetë. Ndryshim tjetër nga pos numrit të banorëve është edhe valuta e këmbimin tregtar. Si modhenë kishte Frankun e Francës (FF) që kishte vlerën e 100 "centimes" - qindarka. Sipërfaqet jashtë kësaj nuk kanë pësuar ndryshime.
Stuart Sutcliffe
Stuart Ferrguson Viktor Sutcliffe lindi me 23 qershor të vitit 1940 në Edinburg të Skocisë ishte muzikant, piktor e poet i njohur britanik po ashtu per Një vit ka qenë pjestar i grupit të famshëm të rokut The Beatles gjatë viteve 1960-1961.
Sistemi shtetëror në Francë
Historia
Sipas kushtetutës në fuqi nga data 4 tetor 1958, Franca është Republikë e pandarshme (e pa thërmueshme) sekulare.
Stuart Sutcliffe
Jeta
Stuart Sutcliffe lindi me 23 qershor 1940 në Edinburg mirë po familja e tij u shpërngul në Liverpool të Anglisë kur Stjuarti kishte vetëm tre vjet kështu ai kreu shkollën fillore dhe gjimnazin në Liverpool.
Sistemi shtetëror në Francë
Historia
Presidenti i Francës, i cili njëkohësisht është dhe President i Shoqëris Franceze, zgjidhet nga populli, me shumicën e tij. Po që se në përzgjedhjen e parë, kandidatët nuk e arrijn shumicën, atëherë për përzgjedhjen e dytë nxirren vetëm kandidatët që kanë fitura shumicën nga përzgjedhja e parë. Presidenti është kryetar i shtetit, është rojtar i kushtetutës dhe e siguron aktivitetin e punëve publike dhe kontiuinitetin e shtetit nëpërmjet fjalës gjykuese të tij. Presidenti - më këshillë të presidentit të ministrave (kryeministri) dhe presidentin e parlamentit - mund të shpërbëjë parlamentin. Ai është kryekomandant i forcave të armatosura, kryeson marrveshjet dhe kontratat internacionale dhe në raste të gjendjes së jashtëzakonshme është fuqi plotë në gjitha aspektet pa kufizim. Ai emron presidentin e ministrave dhe në bazë të propozimeve të këtij të fundit emron dhe ministrat. Regjimi cakton dhe udhëheqë politikën. Regjimi mund të veprojë pa pëlqimin apo ndikimin e parlamentit, mirëpo i nevojitet besa e kuvendit nacional. Anëtarëve të regjimit nuk i lejohet të jenë edhe anëtar të parlamentit.
Stuart Sutcliffe
Jeta
Kur kreu gjimnazin Stjuarti, 18 vjeçar u shqua si muzikant i talentuar në Fakultetin e Arteve në Liverpul ku edhe vazhdoi studimet në vitin 1959 e u njoh me John Lennonin dhe me Paul McCartney me të cilët bashkëpunoi për një vit në grupin e famshmen The Beatles.
Stjuarti shërbeu si kitarist dhe Bas i grupit The Beatles. Në vitin 1961 shkëlqeu në Hamburg të Gjermanisë. Përveç talentit për muzikë Stjuarti shquhej në Fakultetin e Arteve edhe si një piktor i talentuar, ndaj ai u largua nga grupi The Beatles për t’iu bashkangjitur shokut të tij Astrid Kirchher me te cilin filluan të studionin për art në Universitetin e Hamburgut. E megjithatë Stjuarti nuk i shkëputi asnjëherë lidhjet me Grupin The Beatles. Dy vitet e fundit të jetës së tij Stjuarti i kaloi në Hamburg me shokun e tij të ngushtë Astrid Kirchher.
Niederhünigen
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Stuart Sutcliffe
Edukimi
Stjuarti përveç diplomimit për muzikë në Fakultetin e Arteve në Liverpool, në vitin 1961 u diplomua në Kolegjin e Arteve në Hamburg edhe si piktor.
Vdekja
Stuart Sutcilffe vdiq me 10 prill në Hamburg,Gjermani nga një hemoragji masive në tru.
Në prillin e vitit 1962 Stuarti derisa po pikturonte në një klasë arti në Hamburg të Gjermanisë Stuarti filloi të ndjente dhimbje të forta koke dhe kështu Stuarti ra i alivanosur në Tokë shoku i ngushtë i Stuartit fotgarfi Astid Kirchherr thirri një abulancë për ta çauar në spital kurr mbritën në spital Doktrët Gjerman kuptuan së Stuarti kishte një Hemorgji të brendshme në pjsën e djathtë të trurit dhe ata filuan menjëher me kirugji intezive per ta ndalur hemorgjinë e rënd te Stuartit doktorët bën edhe një trajtim me rreze X por nuk arriten që ta nadalin hemorgjin e Stuartit dhe kështu ai vdiq. Stuarti vdiq në moshën 21 vjeqare në varrim morren pjesë familjarët shoket dhe disa pjestar të Grupit The Beatles.
Sistemi shtetëror në Francë
Historia
Parlamenti përblhet nga kuvendi nacional dhe senati. Në nxjerren e ligjeve, që dy anët kanë të njëjten peshë, mirëpo në rastë konflikti, fjalën e fundit e ka kuvendi nacional. Kuvendi nacional, rregullisht ka 490 anëtar me një mandat themelor 5 vjeçar. Senati paraqet intersat e trupave teritorale. Anëtarët e senatit, 283 anëtar, zgjidhen nga njerzë zgjedhës nëpër nivele "Départements", me mandat 9 vjeçar me të drejtë sqyrtimi çdo 3 vjetë. Këshilli për Ekonomi dhe Shoqëri, është organ këshillues për çështjet ekonomike dhe problemet sociale. Këshillit Kushtetues i takojnë 9 anëtarë (nga 3 të zgjedhur nga Presideti, nga senati dhe nga kuvendi nacional) si dhe ish-presidentët deri në vdekje. Ky Këshill është shkalla më e lartë përsa i përket rrjedhës së punës së zgjedhjeve elektorale. Po ashtu dhe ligjet themelore ("lois organiques") duhet, ndërsa ligjet tjera mund të i jepen për të provuar kushtetuetshmërin e tyre.
Stema e republikës, është emblema e revulucionit francez e cila ka përmutime të shumta në qarkullim, b.f. Vulla e Personifikimit të Republikës, më vonë e quajtur "Marianne". Në shiritin Vapenit është qëndisur thënja "Liberté, Égalié, Fraternié". Urdhërnjoftuesit më të lartë që lëshohen për individ janë "Ndera e Legjionit" dhe urdhëri i titulluar "Palmes académiques" (dishka si "Shpat në mes akademikëve") (1808/1955). Më tejë janë dhe "Ordre Nation du Mérit" (Urdhër mirënjohës nacional i klasës së 5-të, Me shirit të kaltërt, që nga viti 1964), Urdhëri ministrorë për bujqësi (1883), Mirënjohja për detari (1930), për art dhe literatur (1957).
Komuna e Gjorçe Petrovit
Komuna e Gjorçe Petrovit (maqedonisht Општина Ѓорче Петров/Opština Gjorče Petrov) është komunë që shtrihet në pjesën ë Shkupit të Maqedonisë së Veriut.
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 2002 në Komunën e Gjorçe Petrovit jetojnë 41,634 banorë. Grupet etnike në komunë janë:
Televizioni Britanik
thumb|Ndërtesa e Channel 4 thumb|Qendra televizive [[BBC]]
Shërbimet vandase të BBCsë janë themeluar nga licensa televizive, një kërkesë ligjore për secilën shtëpi britanike me një marrës telveiziv që është në përdorim për marrjen e transmetimeve, pa marrë parasysh nëse shtëpiakët ndjekin BBCnë apo jo. Shtëpitë që janë vendbanim i personave mbi 70 vjeç nuk mirren parasysh dhe kjo kërkesë nuk i anashkalon as dëgjuesit e radios. Shërbimi BBC World Radio u themelua nga Zyra e Jashtme Komonwealth dhe stacionet televizive operohen nga BBC Worldwide nën bazat komerciale të lidhjeve satelitore dhe kabllovike. Kjo dorë komerciale e BBC-së që formon gjysmën e UKTV së bashku me Virgin Media.
Në Britani të Madhe ka katër kanale kryesore televizive nacionale: BBC One, BBC Two, ITV1, Channel 4 dhe Five - momentalisht të transmetuara nga sinjale analog tokësor. Tre kanalet e fundme janë krujuar nga Marketingu komercial.
Britania e Madhe tani ka një numër të madh të kanaleve tokësore digjitale duke përfshirë gjashtë të tjera nga BBC, pesë nga ITV dhe tri nga Channel 4, dhe një nga S4/C, i cili është pothuajse krejtësisht në Uellsisht.
Shumica e shërbimeve digjitale kabllovike mundësohen nga Virgin Media kurse satelitore nga BSkyB. I tërë shteti do të kthehet në digjital deri më 2012.
Radio në Britaninë e Madhe dominohet nga BBC Radio, e cila operon dhjetë rrjete kombëtare dhe më se katërdhjetë radio statione lokale. Stacioni më i famshëm nga numri i dëgjuesve, është BBC Radio 2.
Vadim Bakatin
Vadim Viktorovich Bakatin (l. 6 nëntor 1937, Kiselyovsk - v. 31 korrik 2022, Moska) ishte një politikan rus që shërbeu si kryetar i fundit i KGB-së në vitin 1991. Ai ishte ish-kryetari i fundit i mbijetuar i kësaj organizate. Ai u caktua për të shpërbërë KGB-në, por nuk mundi ta kontrollonte këtë organizatë dhe të përmbushte detyrën për arsye politike. Ai ishte në gjendje të përmbushte planin e shpërbërjes së KGB-së në organizata të veçanta. Ai kandidoi për presidencën ruse si kandidat i pavarur në qershor 1991.
Pijet energjike
parapamje|Pije energjike të ndryshme Pijet energjike filluan të shiteshin për herë të parë në vitin 1987 në Austri dhe në vitin 1997 në Amerikë. Në ditët e sotme njihen më shumë se 200 marka në 140 vende dhe numri i të rinjve që konsumojnë këto pije sa vjen e shtohet dita ditës. Disa prej tyre i konsumojnë si ujë apo soda në mëngjes, drekë, bark apo në vaktet në mes. Një sundim i bërë në Amerikë tregoi se 31% e të rinjve të moshave 12-17 vjeç janë konsumatorë të rregullt të pijeve energjike. Do t'ju duket e pabesueshme por besojeni se ka pije energjike edhe për fëmijët e moshës 4 vjeçare. Sipas një raporti të dhënë në vitin 2006 në revistën Fortune tregu i pijeve energjike në Amerikë është rritur afërsisht me 700% që nga viti 2000 dhe shifrat vjetore të shitjeve arrijnë në shumën e 5,4 miliard dollarëve. Edhe pse tek ne gjendja nuk paraqitet kaq kritike ky raport është një paralajmërim i rëndësishëm për një vend i cili shkon drejt rrugës së Amerikës. Në pijet energjike ka sasi të tepërta kafeine: Në pijet energjike ka shumë më tepër kafeinë sesa tek pijet e ngjashme joalkoolike me to si cola, sprite, soda. Shumica prej tyre në 250 ml përmban 80 miligram kafeinë ndërsa në një kuti apo shishe të disa pijeve energjike mund të ketë më shumë se 505 miligram kafeinë. Në mjekësi kafeina përdoret si një ilaç për sistemin nervor dhe në përgjithësi nëse përdoret në sasi të pranueshme është një lëndë e kontrolluar. Në të njëjtën kohë kafeina është i vetmi ilaç psiko-aktiv që mund të përdoret tek fëmijët. Kafeina e marrë në sasi të mëdha mund të shkaktojë probleme si nervozizëm, pagjumësi, probleme të stomakut - zorrëve dhe takikardi. Ligji dhe rregulloret janë insuficiente: Në Amerikë ka rregullore të cilat tregojnë sasinë e kafeinës që ndodhet tek produktet ushqimorë. Sipas kësaj rregulloreje një kanaçe cola nuk duhet të përmbajë më tepër se 71 miligram kafeinë. Një kuti cola përmban 35 miligram kafeinë. E njëjta gjë vlen edhe për ilaçet. Sipas Zyrës së Ushqimeve dhe Ilaçeve të Amerikës në një tabletë të ilaçeve të shitura pa recetë është e lejuar të ketë 100-200 miligram kafeinë dhe përveç kësaj në kutinë e ilaçit duhet të ketë një shënim rreth saj. Pijet energjike nuk hyjnë as tek produktet ushqimore as tek ilaçet ; këta vlerësohen si mbështetëse ushqimore dhe për këtë arsye ligjet e vlefshme për ilaçet dhe ushqimet nuk vlejnë për këtë kategori. Prodhuesit mund të fusin kafeinë në produktet e tyre si t'jua marrë mendja. Por fatkeqësisht në një shishe të një pijeje energjike gjenden 505 miligram kafeinë e cila mund të merret me konsumimin e 14 kutive cola.
Feja në trevat shqiptare
thumb|Pazari dhe [[Xhamia e Pazarit (Krujë)|Xhamia e Pazarit në Krujë]] parapamje|Fetë sipas [[Censusi i Shqipërisë 2011|censusit të vitit 2011: Gjelbër dhe bruz: Myslimanët Blu dhe të kuqe: Të krishterë]] Fetë më të praktikuara në trevat shqiptare janë Islami dhe Krishterimi, ndërkohë një pjesë e shqiptarëve nuk kanë besim fetar.
Pijet energjike
Në shumë shtete janë të ndaluara: Në Zvicër pijet energjike nuk u shiten fëmijëve nën moshën 15 vjeç dhe përveç kësaj ka shumë paralajmërime rreth mos përdorimit të pijeve energjike bashkë me pijet alkoolike dhe pas stërvitjes. Në Norvegji shitja e tyre lejohet vetëm në farmaci. Në Angli është i detyruar ngjitja e shënimeve në pijet energjike në të cilat shkruhet se përdorimi i tyre nuk është i përshtatshëm për fëmijë nën moshën 16 vjeç, gratë shtatzëna, nënat që ushqejnë fëmijët me gji dhe personat të cilët janë të ndjeshëm ndaj kafeinës. Në shtete si Australia dhe Zelanda e Re këta pije njihen si mbështetëse ushqimore prandaj nuk bëhet fjalë për lejimin e përdorimit të 80 miligram kafeinë në 250 ml.
Feja në trevat shqiptare
Krishterimi në trevat shqiptare
Krishterimi është apostolik, d.m.th. ai është përcjellë tek arbrit direkt nga goja e vetë apostujve të Jezus Krishtit dhe filloi të përhapej në Iliri që në shek. I-rë të e. s. si fe e ligjshme. Apostulli Pal rreth vitit 57 shkruan “Kështu prej Jeruzalemit e përqark e deri në Iliri kam kryer shërbimin e ngjalljes se Krishtit, duke u përpjekur të ungjillëzoj atje ku nuk ishte i njohur emri i Krishtit”. Përveç Palit në trevat ilire kanë predikuar edhe shumë shenjtorë të tjerë dhe prej këtej kanë kaluar në hapësirën ballkanike nëpërmjet rrugës Egnatia duke hyrë në Durrës (Dyrrachium) për të kaluar në lindje. Dokumentet tregojnë se në Durrës, në vitin 58 ka pasur 60 familje të krishtera.
Në Iliri nisin aktivitetin peshkopët më të hershëm të krishterë, duke filluar me peshkopin Qesar të Durrësit në vitin 70 e më pas, Shën Astin në vitin 98. Shën Asti u dënua me vdekje në vitin 116, nga perandori Trajan dhe sundimtari vendas, Agrikoli, pasi në këtë kohë Krishterimi ishte i paligjshëm dhe dënohej nga Roma.
Ndër mozaikë e në ndërtime të vjetra kishash, si në Shën Kollin e Kurjanit në Fier, në bazilikën e Ballshit, etj janë ruajtur simbole paleokristiane (të krishterimit të vjetër) enigmatike siç janë ato të bimëve me gjethe në formë zemre (shiko mozaikët e Butrintit e gjetkë), figura e kryqit në mozaikët e Sarandës, figura e peshkut në gdhendjet e Ballshit apo në mozaikë të tillë si ai i Linit në Pogradec e gjetkë.
Këto dëshmojnë se Iliria u bë që në fillim një nga trevat kryesore të përhapjes së fesë së krishterë për vetë lashtësinë dhe shtrirjen e madhe të popullsisë së saj, zhvillimin e madh qytetës me kryeqendra të tilla si Durrësi, Apolonia, Shkodra etj ; dhe pozitën gjeopolitike mjaft të favorshme duke u qenë një korridor natyral ndërmjet lindjes dhe perëndimit si për të përçuar vlerat morale të krishterimit ashtu edhe për të transportuar ushtri dhe beteja pa fund.
Në shek. IV, Krishterimi u shpall fe shtetërore nga perandori Konstantini i Madh, u kodifikua në Bibël dhe u krijuan institucionet e tij : kishat dhe manastiret dhe njëkohësisht hierarkia (kryesia) e tij : peshkopët, kryepeshkopët, abatët dhe dioqezat e tyre me qendër në Romë. Kthimi i plotë i në Krishterim në trojet ku sot banojnë shqiptarët, u krye gjatë shekujve V-VI të e.s.
Shën Jeronimi (Hieronymus) i Ilirisë bëri përkthimin e parë të biblës latinisht (La Vulgata) duke i dhënë botës për herë të parë librin e shenjtë në mesin e shekullit IV.
Këshilli i Parë Ekumenik i Nikesë në vitin 325, ishte i pari që formuloi parimin bazë të krishterimit : “Besoj në një Perëndi, Atin e tërëfuqishëm, krijuesin e qiellit e të dheut dhe të gjithë të dukurave e të padukurave”.
Shën Niketa I Dardanisë (Remesianes) është krijuesi i kryelutjes (lutjes më të lartë) së krishterimit TE DEUM LAUDAMUS (Ty zot të lavdërojmë) që vazhdon të jetë kryelutje edhe sot pas më se 15 shekujsh.
Konstantini i Madh në luftë kundër fiseve barbare urdhëroi ngritjen e disa bazilikave madhështore. Tipi i këtyre bazilikave konstantiane ishte me dysheme drejtkëndëshe dhe nuk përjashtohej shtrimi i sipërfaqes së saj me mozaikë. Në anën e jashtme, ato kishin kolonada, ku sajohej hajati i kishës. Bazilika të këtij lloji janë hasur edhe në Shqipëri, në Butrint, Bylis, Antigonë, Tepe në Elbasan e ndoshta edhe gjetkë.
Strukturat kishtare në periudhën e antikitetit të vonë
Strukturat kishtare në periudhën e antikitetit të vonë ishin të organizuara mbi bazën e provincave (Dardanisë, Prevalit, Epirit të Ri dhe Epirit të Vjetër), duke pasur në krye secila një mitropolitë prej nga vareshin peshkopatat. Deri në shekullin e VIII kisha në Iliri ishte direkt nën varësinë Romes. Ky është shkaku që terminologjia e kishës Shqiptare është latine (meshe, kungate, prift, shenjt, pagëzim, peshkop, kryq, mallkim etj. Kjo për më tepër tregon se arbrit ishin këtu në shekujt IV deri V kur u sanksionuan dukuri të tilla si gjuha e kishës etj.  Pas ndarjes së perandorisë ato u përfshinë në zonën e Ilirikut lindor, varësia kishtare e të cilit ka lëvizur midis Romës dhe Konstandinopojës.  Duke filluar nga gjysma e parë e shek. VIII (viti 731 pas vendimit të Leon Isaurit për ndarjen e dioqezave të lindjes nga ato të perëndimit) hapësira Ilire (tashme të njohur si vend i arbërve) u nda në zona që vareshin Patrikana e Konstandinopojës dhe në zona që vareshin nga Roma.  Mendohet që Lumi i Matit të ketë qenë vije ndarje e Bizantit nga Roma.  Ndarja e kishës (së lindjes nga ajo e perëndimit) u thelluan nga procese historike dhe prezenca e galeve (para francezeve) (Karli i madh shek IX) dhe Normaneve apo Anzhuineve duke sjelle përfundimisht në vitin 1054 ndarjen zyrtare të plote. Gjate periudhës 731 deri 1054 dhe në vazhdim, nga shqyrtimi i dokumenteve arkivore të shumte, vërehen konkurrencë ndërmjet Romës dhe Kostandinopojës se kush të ketë nën influence dioqezat e Ilirisë/Arbërisë duke arritur edhe në beteja të përgjakshme.
Ardhja e bullgareve në viset e Arbrit e izoloi ketë hapësire nga Patrikana por krishterimi u ruajt nga vendasit. Për më tepër mbreti I bullgareve, Borisi në vitin 866 u pagëzua me popullin e tij në Kishën e Ballshit në tokat e Arberit. Bullgaret nga pagane u bene të krishtere. Borisi pas kësaj duke kuptuar rendësin e fesë në trevat e pushtuara kërkoi të lidhej me papën e Romes për të kërkuar udhëzime për një administrim kishtar të sakte. Thuhet nga autore të ndryshëm se Borisi duhej ti drejtohej Konstandinopolit. Por kur je pagëzuar në një vend aq të lashte si Iliria / Arbëria ku krishterimin e solli vete Pali është e natyrshme që do ti drejtoheshe Romes si kryeqendra e pare zyrtare.
Armiqësia e Konstandinopolit me mbretërit bullgareve vazhdon dhe arrijnë kulmin në 1018 kur Car Samueli u mund nga perandori I Bizantit Vasili II. Vasilli II riorganizoi peshkopatën e Ohrit duke vene në krye peshkopë greke si Theogilikati në 1100 për të synuar në përfshirjen e të gjithë Arbërisë apo edhe të Italisë së jugut.
Ndërkohe Patrikana e Romes që u vetëquajt Papati (influence Franceze) vazhdoi deri në vitet 1303 të intensifikoje luftën për të fituar sa më shumë dioqeza në Dalmaci dhe Arbëri më ane të Peshkopëve të Raguzës duke marre edhe disa masa ndaj disa priftërinjve (te Tivarit dhe Ulqinit viti 1167, të Tivarit 1303) që predikonin me ritet e lindjes. Kjo behej edhe në kuadër të uniatizimit të kishës së krishtere.
Zbarkimet e Normandëve, i pari në 1081 dhe i dyti në 1105 si edhe kryqëzata e parë 1095 filloi të lëkundte Bizantin për unifikimin e kishës së krishtere. Pushtimi i Konstandinopojës më 1204 nga Kryqëzata e 4 dhe mbajtjen e saj për 60 vjet nën sundimin francez solli edhe murgjit franceze benediktine në Arbërinë e viteve 1230 duke u vendosur fillimisht në Shirgj mbi Bune dhe më vone në Durrës dhe Shkodër pas viteve 1250 nën mbrojtjen e Karlit Anzhu. Thuhet se po në ketë kohe u vendos edhe Urdhri Françeskaneve duke thelluar kthimin e arbërve të krishtere tek qendra e vjetër, Roma. Këto zhvillime i përkrahte edhe principata e Arbrit dhe më 1208 ka dokumente letërkëmbimi të Dhimitrit princit të Arbërisë me papa Inocentin III ku kërkohet nga papa ndihme për ushtrimin e besimit të krishtere.
Koha e Arbërisë
Ndërkohe që papa dhe patriku luftonin në Ballkan për hegjemoni dalin në skene turqit osmane të cilët pushtuan Ohrin në 1408, Tivarin (qendër që varej nga Roma) më 1571 dhe Konstandinopojën më 1453 duke sjelle një rrenim apo nënshtrim të patrikanës. U arrit të lidhej një traktat ndërmjet Sulltan Mehmetit II dhe patrikut të ri të Patrikanës Gjergj Skalari ku u ra dakord që mos të prisheshin kishat për tu bëre xhami : martesa dhe funeralet të bëheshin në kishe dhe to mos prishej festa e pashkëve.
Në ketë kohë i vetmi vend i krishtere i panënshtruar dhe që nuk i paguante asgjë Sulltanit ishte Arbëria. Gjergj Kastrioti-Skënderbeu, biri i princit të Krujës i mbiquajtur « Mbrojtës » dhe « Atlet » i Krishterimit theu për 25 vjet ushtritë osmane duke entuziazmuar boten e krishtere me bëmat e tij dhe duke marre mirënjohjen e tere bashkësisë krishtere kudo që ndodhej. Skënderbeu dhe papa stabilizuan marrëdhënie të ngushta me synime të qarta për mbrojtjen dhe lartësimin e kishës se shenjte. Kjo lidhje e ngushte me papën dhe perëndimin i përputhej me idetë që kishte Skënderbeu dhe fisniket e tij për fatin e Mbretërisë se Arbrit në Ballkan dhe Evrope. Pas vdekjes se Skënderbeut Sulltani ndërmori një fushate konvertimi në myslimane ndaj arbërve të krishtere duke përdorur paketën e privilegjeve dhe të detyrimeve dhe taksa të tilla si “defshirmeja” (takse gjaku) ku çdo familjari i merrej djali dhe nuk i kthehej kurrë për tu përdorur si jeniçer. Kjo takse shpesh i detyronte fshatra të tere të emigronin. Një pjese u konvertuan duke ndërruar vetëm emrin dhe vazhdonin ritet e tyre të krishtera fshehurazi. Njihen raste që dokumentohen edhe nga Frang Bardhi në vitin 1637 kur brenda një familje (vëllezër apo burrë dhe grua) janë me fe të ndryshme vetëm për të shpëtuar nga taksat apo për të përfituar privilegje.
Gjurme në qëndresën fetare ndaj konvertimit në fenë islame ka lëne Shpati i Elbasanit gjë që dëshmohet në afresket e pikturuara nga Onufri nga neokastra (Elbasani) në vitet 1556 në kishën e Shën Kollit dhe atë të Shën Premtes. Në ketë klime islamizimi, priftërinjtë Shqiptare patriote si Archbishop (?) i Durrësit, Pal Engjëlli, bashkëpunëtor i afërt i Skënderbeut doli nevoje emergjente përdormi i gjuhës shqipe në kishe “Formula e Pagëzimit” 1462. Është një radhë e shkurtë në gjuhën shqipe “Un te paghesont premenit Atit et birit et spertit senit” (Unë të pagëzoj në emër t´Atit e t´birit e t´shpirtit shenjtë), e cila gjendej në një pjesë pamfleti të shkruar në gjuhën Latine.
Më vonë Pjetër Budi përkthen “Doktrina e Krishtere 1618 “Pasqyra e të rrëfyerit” 1621 dhe “Rituali Roman” 1621.
Pasi përkrahu përdorimin e gjuhës shqipe në kishe, Selia e shejte në Rome në 1634 vendosi që françeskanet të vendosen përgjithmonë në zonën e Shkodrës, Zadrimës dhe Lezhës për të frenuar myslimanizmin.
Ndërkohe Kisha ortodokse administruar nga patrikana autoqefale e Ohrit, që kishte në varësi edhe peshkopatën e Beratit, ishte e angazhuar në mbledhjen e taksave për sulltanin dhe nga studimet shihet se patrikana ka qenë një shërbyese e zellshme në këtë drejtim Osmanet vendosen parimin fetar si të vetmin që dallonte kombësinë dhe prandaj myslimanet i quanin turq dhe të krishterët greke. Ka shumë të dhëna që edhe disa qarqe ekstremiste helene të patrikanës kishin kohë që e zbatonin këtë parim të pa fe duke kërkuar helenizimin e të gjithë të krishterëve. Kuptohet që si reaksion i kësaj por edhe për zona influence Selia e shenjte solli shumë dergata në Arbëri për të ripërtërire krishterimin me qendër Romen. Por Roma nuk synoi në asimilimin e arberit gjë që dëshmohet edhe për përkrahjen e përdorimit të gjuhës shqipe gjate predikimeve. Këtu duhet kërkuar arsyeja e orientimit perëndimor drejt Romës qofte e princ Dhimitrit më 1208 qofte e Skënderbeut në mesin e shekullit XV.
Koha e Kanunit
Për ti u përshtatur të gjithë besimtareve të vet Kisha katolike mori parasysh edhe kanunin e Leke Dukagjinit dhe variante të tij dhe u mundua që të mos i binte ndesh këtij kodit të nderit ; mikpritjes, fjalës së dhëne etj duke shpjeguar këto elemente edhe me Biblën.
Pushtimi italian zgjoi përsëri idenë e vjetër të Vatikanit për uniatizimin e Kishës dhe pati edhe misionare dhe u organizuan mbledhje për ketë në kuadër të luftës italo-greke.
Kleri fetar i të të gjithë besimeve (mysliman, katolik, bektashian dhe ortodoks) u përpoq të përfitonte sa më shumë financime nga politika e fashisteve italiane dhe gjerman. Por kjo nuk i pengonte besimtaret të vazhdonin të shihnin një pushtues që duhet të ikte një ore dhe më parë. Bektashinjtë u hodhën totalisht kundër fashizmit italian dhe nazizmit gjerman.
Me shkrirjen e patrikanës së Ohrit dhe kalimi i varësisë së kishës ortodokse direkt nga Konstandinopoli, pas janarit të vitit 1767 (influencuar edhe nga rezultatet e luftërave ruso-turke) u vu re një përpjekje fare e hapur për helenizimin e popujve të Ballkanit duke shtuar numrin e shkollave greke dhe të qendrave të rëndësishme fetare dhe didaktike si Voskopoja ku u hapen shkolla si « Akademia e Re » (një institucion iluminist në të cilën kontribuuan greke, rumune-vllhe dhe shqiptare si Kavalioti) në vitin 1744 apo shtypshkronja etj. Por patriotet fetare dhe njerëz të ditur Shqiptare e shfrytëzuan ketë infrastrukture dhe kulture fetare për të prodhuar vepra për të ardhmen e kombit shqiptar siç ishte edhe fjalori tre gjuhesh i Kavaliotit i botuar në Venedik më 1744. Kështu Voskopoja u be një qendër iluminizmi, arti dhe atdhetarizme. Po si devocion patriotik në ndihme të kishës shqiptare erdhi edhe Ali Pashe Tepelena i cili ngarkoi mjekun e tij Vangjel Meksin të Përkthente Dhiatën e re për besimtaret shqiptare në vitin 1819 deri 1827 për të vazhduar vone me përkthimet e Kristoforidhit të vitit 1872.
Në fund të shekullit XIX dhe në fillim të shekullit XX, patriotet Shqiptare të mërgimit, kryesisht ortodokse e kuptuan herët se për të kundërshtuar politiken dhe praktiken helenizuese të Greqisë duhej një Kishe Autoqefale Shqiptare. Tentativat e para për kete janë bere nga Nikolla Naco me origjine nga në Bukuresht por pa sukses.
E drejta ligjore për autoqefali i lindi Kishës Ortodokse të Shqipërisë qysh më 28 nëntor 1912. Me shpalljen e pavarësisë nga Turqia, Kisha Ortodokse e Shqipërisë nuk mund të mbrohej më juridikisht nga Patrikana, e cila ishte nën juridiksionin e shtetit turk. Kjo kishte ndodhur edhe me popullsitë e tjera të Ballkanit që kishin qenë të pushtuara nga Turqia. Kështu, kishin shpallur autoqefalinë Kisha Ortodokse Greke, Bullgare, Rumune dhe Serbe, e cila e kishte fituar këtë të drejtë që në shek. XIII.
Në Amerikë kjo përpjekje filloi qysh në maj të vitit 1907. Një shkak që i dha shtysë këtij problemi, ka qenë një ngjarje konkrete. Më gusht të vitit 1907, vdiq një djalë i ri, në qytetin Hadson. Kur trupi i tij u shpu në Kishën Ortodokse ku zakonisht kryenin shërbesat e tyre shqiptarët ortodoksë, prifti grek refuzoi ti kryente sherebesen e përmortshme pasi djaloshi njihej si nacionalist shqiptar dhe ishte “automatikisht i c’kisheruar”.
Për këtë shkak, shqiptarët krijuan një shoqëri fetare në shtator 1907, me emrin “Nderi Shqiptar” dhe zgjodhën një komision, që ai ta lidhte shoqërinë e Usterit me emigrantët e Natikut, Marlboros, Bostonit, etj. Ky ishte hapi i parë për një Kishe Ortodokse Shqiptare të pavarur në emigracionin e Amerikës. Meqë shqiptarët nuk kishin një prift legal të dorëzuar nga një peshkop, vendosën që të thërrisnin një prift nga Shqipëria.
Nga kandidatët fitoi F. Noli, i cili pas shumë peripecish të stisura nga patrikana, më mars të vitit 1908, F. Noli u dorëzua prift i ligjshëm. Noli u shigurua prift nga tre peshkopë një rus, një ukrainas dhe një rumun.
Kjo ngjarje u prit me gëzim nga të gjithë shqiptarët kudo që ndodheshin dhe pati jehonë të gjerë në të gjithë shtypin e kohës. Për të shkroi gazeta “Drita” e Sofjes, të cilën e nxirrte Shahin Kolonja, “Shpresa e Shqypnis”, si dhe gazeta të tjera shqiptare të Misirit dhe të Amerikës.
Fan Noli në një nga misionet e tij për një kishe të pavarur shqiptare Meshën e parë në gjuhën shqipe, F. Noli e dha më 22 mars 1908.
Pas kësaj në Amerikë fillon ethshëm ndërtimi i Kishave ortodokse shqiptare kisha e Shën Kollit në Sauth Brixh, e cila përfundoi në vitin 1912. Kisha e Shën Palit dhe e Shën Pjetrit në Filadelfia. Iniciativën e mori emigranti Stavri Seminaku nga Berati dhe prifti nga Rehova e Kolonjës at Naum Cerja. Në vitin 1919 u ngrit kisha e Shën Mërise në Natik.
Për nevojat e Kishës së re shqiptare e të pavarur, F. Noli përktheu më radhë nga viti 1908-1914, të gjithë librat kishtare të domosdoshëm “Shërbesat e Javës së Madhe”, Libri i Sherbesave të Shenjta”, “Libri i të Kremteve të Mëdha”, “Triodhi i vogel”, “Lutjesorja” dhe “Pesëdhjetëvjetorja e vogël”.
Të gjitha këto përpjekje për një Kishë Ortodokse Autoqefale Shqiptare, F. Noli i bëri me synimin e krijimit të një peshkopate ortodokse shqiptare në Amerikë, fronin e së cilës, në të ardhmen ta shpinin në Shqipëri.
Një nga ngjarjet më të shënuara të Kishës Ortodokse Shqiptare ka qene Kuvend i datës 16 mars të vitit 1919 ku u mblodh diaspora shqiptare e Amerikës Kanadasë dhe Meksikës Kuvendi i kërkoi peshkopit rus t’u jepte mundësi që të formonin Peshkopatën Shqiptare të Amerikës dhe të dorëzonte peshkopin e tyre të parë. Për këtë qëllim u bënë shumë kërkesa edhe në kryepeshkopata të tjera. Peshkopi rus premtoi tri here që të dorëzonte F. Nolin peshkop dhe të tri herët u tërhoq. Në rrethana të tilla më 26 korrik 1919, në kishën e Shën Gjergjit në Boston, F. Noli iu drejtue të pranishmëve : “Kush e bëri peshkopin e parë fare ?” Dhe populli iu përgjigj : “Të parin fare e bëri populli. Dhe mua populli të më dorëzojë se jam i pari fare për shqiptarët” - tha F. Noli.
Pas gjithë këtyre pengesave më në fund, më 28 prill 1921 at Vasil Marku dha të parën meshë shqip në kishën e Shën Gjergjit në Korçë.
Ngjarja më e madhe për Kishën Ortodokse të Shqipërisë ishte mbledhja e një kongresi gjithëshqiptar në Berat, më 10 shtator të vitit 1922 ku u aprovua nga kongresi që si qendër e Kishës Autoqefale të Shqipërisë të ishte Korça. Kongresi vendosi që gjuha e liturgjisë në Kishën Ortodokse Autoqefale Shqiptare të ishte gjuha shqipe. Kongresi i Beratit u mbyll më 19 shtator 1922.
Më 21 nëntor 1923, Sinodi i Pare i themeluar në Berat shpalli F. Nolin kryepeshkop. Ceremonia u bë në kishën e Shën Gjergjit në Korçë.
Kështu, sikurse shkruan dhe F. Noli, pas 500 vjetësh u krijua Sinodi i Pare i Kishës Ortodokse Shqiptare qysh në vitin 1478, kur e gjithë Shqipëria (Arbëria) ra nën sundimin osman. Ky Sinod i Shenjtë përbëhej nga Hireotheu, miropolit i Korçës dhe i Gjirokastrës, Kristofor Kisi, mitropolit i Beratit dhe i Vlorës, F. Noli, mitropolit i Durrësit dhe i Tiranës. Ky Sinod sipas F. Nolit, vijoi deri më 24 dhjetor 1924, kur Fan Noli u detyrua të largohej nga Shqipëria.
Me përkrahjen e qeverisë, erdhi në krye të Kishës Ortodokse të Shqipërisë at Visarion Xhuvani, i cili u shpall kryepeshkop në këtë mënyrë. Në vitin 1929, ai u dërgua nga Sinodi dhe mitropoliti i tij tek Anastasi i Koshavacit.