Shkatërrimi_i_trashëgimisë_shqiptare_në_Kosovë
350px|right|thumb|Monumente Islamike të dëmtuara e të shkatërruara gjatë Konfliktit të Kosovës (1998-1999). Gjatë periudhës së sundimit jugosllav në Kosovë, ndaj trashëgimisë arkitekturore që u përkiste shqiptarëve të Kosovës u tregua një përçmim i institucionalizuar dekada para luftës së fundit të shekullit të 20-të. Shumë objekte kulturore të shqiptarëve në Kosovë u shkatërruan gjatë periudhës së sundimit jugosllav dhe veçanërisht gjatë Luftës së Kosovës (1998–1999), që përbënte një krim lufte e që shkeli Konventën e Hagës e të Gjenevës. Gjatë luftës, 225 nga 600 xhamitë në Kosovë u dëmtuan, vandalizuan ose shkatërruan, së bashku me objekte tjera islame. Përveç kësaj, 500 kulla shqiptare (shtëpi tradicionale guri) dhe tre nga katër qendrat e mirëmbajtura urbane të periudhës osmane në qytetet e Kosovës u dëmtuan rëndë duke rezultuar në humbje të madhe të arkitekturës tradicionale. Bevan, Robert (2007). The Destruction of Memory: Architecture at War. Reaktion books. fq. 85. "A similar propaganda war developed when the conflict expanded into Kosovo, with both sides, Serbs and Kosovars, making sweeping claims regarding the extent of deliberate damage and cultural cleansing. The Serbian government and the Serbian Orthodox Church maintain websites that go further in charging NATO air attacks with causing enormous destruction to the churches and monasteries of their religious heartland. This damage was widely reported in the media internationally. Careful post-war research by Harvard University academics Andrew Herscher and András Riedimayer nailed many of the lies, while making an objective assessment of the very real and extensive damage to mosques, churches, archives and vernacular buildings made by forces on the ground. Two Ottoman bridges supposedly destroyed by NATO, for example, were in fact intact. Major damage to the Roman Catholic church of St Anthony in Gjakova, reportedly bombed by NATO, was actually committed by Serbian soldiers. The Memorial Museum of the League of Prizren was not destroyed by a 'NATO missile' but by Serbian police in March 1999 using rifle-propelled grenades. Although the priceless Serbian Orthodox heritage of Kosovo was damaged during the Kosovo conflict and after (and Serbia itself did indeed lose some buildings to NATO raids), it is the Muslim heritage, as in Bosnia, that was devastated by the war. A third of Kosovo’s historic mosques were destroyed or damaged, as were 90 per cent of the traditional kulla (stone tower-houses), as part of the Serbian campaign of ethnic cleansing that followed the pattern set in Bosnia, and made worse by the efficiency lessons learned there. The destruction of Kosovo's non-Serb architectural heritage was a planned and methodical element of ethnic cleansing." Bibliotekat publike të Kosovës, në veçanti 65 nga 183 ekzistuese u shkatërruan plotësisht dhe humbën 900,588 vëllime, ndërsa bibliotekat islame pësuan dëme dhe që rezultuan në humbjen e librave të rrallë, dorëshkrimeve dhe koleksioneve të tjera të rëndësishme të letërsisë e kulturës. Arkivat e Bashkësisë Islame të Kosovës me të dhënat që përfshinin 500 vjet gjithashtu u shkatërruan.  Gjatë luftës, trashëgimia arkitekturore islame është konsideruar si pronë shqiptare për forcat paraushtarake dhe ushtarake serbe, e shkatërrimi i trashëgimisë arkitekturore jo-serbe ishte një pjesë përbërëse e spastrimit metodik dhe të planifikuar etnik të shqiptarëve në Kosovë.