cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gigi Ugulava
Ugulava u emërua Kryetar i Bashkisë së Tbilisi në 12 korrik 2005. Kur ky post u bë zgjedhor në 2006, ai kandidoi me sukses për kryetar bashkie dhe u zgjodh nga Asambleja e Tbilisi në 12 Tetor 2006 dhe u rizgjodh përmes një votimi të drejtpërdrejtë më 30 maj, 2010. Pasi qeveria qendrore e mbizotëruar nga UNM u mund nga koalicioni ndrra Gjeorgjiane në zgjedhjet parlamentare 2012, Ugulava u pezullua në 22 Dhjetor 2013 nga funksionet e tij nga një gjykatë për keqpërdorim të pretenduar të fondeve. Ai u arrestua më 3 korrik 2014 me akuzat e harxhimit të parave dhe pastrimit të parave në financimin e fushatës së partisë së tij në zgjedhjet komunale të qershorit. Përkrahësit e tij akuzuan qeverinë për persekutim të motivuar politik të Ugulavës. Më 18 shtator 2015 një gjykatë e dënoi atë me 4,5 vjet burg.
Më 6 janar 2017, Ugulava u lirua nga burgu pasi Gjykata e Apelit Tbilisi rikualifikoi akuzat për humbje, e shpalli atë fajtor për tejkalimin e kompetencave zyrtare, e liroi atë nga akuzat për pastrim parash dhe shkurtoi dënimin e tij me tre vjet e tre muaj.
David Kaufman
David Kaufman lindi më 1961. Është një aktor dhe komedian amerikan.
Shtëpi banimi Brahim Brahim
Shtëpi banimi Brahim Brahim është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Energjia e jonizuar
X + energjia → X + + e-
Shkencat e fizikës dhe kimisë përdorin masa të ndryshme të energjisë jonizuese. Në fizikë, njësia është sasia e energjisë e nevojshme për të hequr një elektron të vetëm nga një atom ose molekulë e vetme, e shprehur si electronvolts. Në kimi, njësia është sasia e energjisë që kërkohet për të gjitha atomet në një mol të substancës për të humbur një elektron secila: energjia e molarit jonizues ose entalpi, e shprehur si kilojoule për mol (kJ / mol) ose kilocalore për mol (kcal / mol) [1].
Sfaraçaku i Epërm
Sfaraçak i Epërm është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Manzë e Epërme.
Variscourt
Variscourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Variscourt ka një popullsi prej 200 banorë dhe sipërfaqe 5.56 km², me një dendësi prej 36 banor/km².
Authe
Authe është një komunë në Francë. Authebën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 92 banorë dhe sipërfaqe 9.47 km².
La Hérie
La Hérie është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. La Hérie ka një popullsi prej 152 banorë dhe sipërfaqe 4.22 km², me një dendësi prej 36 banor/km².
Rekordet Botërore Guinness
parapamje Rekordet Botërore Guinness njohur që nga fillimi i tij në vitin 1955 deri në vitin 2000 si Libri i Rekordeve Guinness dhe në edicionet e mëparshme të Shteteve të Bashkuara si Libri Guinness i Rekordeve Botërore, është një libër referimi i botuar çdo vit, duke renditur rekordet botërore si të arritjeve njerëzore ashtu edhe të ekstremeve të botës natyrore. Libri u themelua nga vëllezërit binjakë Norris dhe Ross McWhirter në Fleet Street, Londër, në gusht të vitit 1954.
Vetë libri mban një rekord botëror, si libri më i shitur me të drejtat e autorit të të gjitha kohërave. Ndërsa edicioni i vitit 2020, shënon vitin e 65-të të botimit të tij, botuar në 100 vende dhe në 23 gjuhë. Ekskluziviteti ndërkombëtar është shtrirë përtej shtypjes duke përfshirë edhe seritë televizive dhe muzetë. Popullariteti i ekskluzivitetit ka rezultuar në ate që Guinness World Records të bëhet autoriteti kryesor ndërkombëtar në katalogimin dhe verifikimin e një numri të madh të rekordeve botërore. Organizata punëson gjykues zyrtarë të regjistrave të autorizuar për të verifikuar vërtetësinë e vendosjes dhe thyerjes së regjistrave.
Gërmadhat e kalasë së Korishës
Gërmadhat e kalasë së Korishës është një monument i trashëgimisë kulturore në Korishë, Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-975/65.
Historiku
Gërmadhat e Kalasë së Korishës gjenden në juglindje të fshatit Korishë, në një pozicion dominant për fushën e Prizrenit dhe gjithë Rrafshin e Dukagjinit. Vendbanimi prehistorik dhe antik i Korishës ka vlera arkeologjike dhe historike. Daton prej periudhave parahistorike, antikitet i vonë e deri tek periudha e hershme bizantine. Gërmimet arkeologjike të zhvilluara në vitin 2002 dhe 2004 në kodrën e kalasë së Korishës, e njohur me mikrotoponimin Gralishta, nxorën konturat dhe u dokumentua planimetria e një kishe paleokristiane të shekullit VI. Kisha në fjalë gjendet brenda arealit të brendshëm të fortesës dhe ka një absidë të orientuar drejt lindjes. Po në këtë pjesë u evidentuan gjurmë të sinkronit të konstruktuar në formë të shkallëzuar e në trajtë trapezi. Në kuadër të hapësirës së altarit u evidentuan edhe pjesë të kangjelës. Sa i përket materialit të lëvizshëm arkeologjik, këtu dolën në dritë disa fragmente enësh qeramike të datimit parahistorik me siguri që lidhen me lokalitetin përballë të periudhës së bronzit të mesëm, si dhe fragmente të enëve të ndryshme si amfora, pitosa, vorba, kana etj, të datimit të fundit të antikitetit të vonë, shek. VI. Karakteristike e veçantë e kalasë përveç murit rrethues janë edhe katër mure me gjatësi prej 25-40 m që zbresin nga të katër faqet e kalasë dhe që në fund të murit duken gjurmët e kullave mbrojtëse. Bazuar në vlerat arkeologjike dhe historike, aseti Kalaja e Korishës në vitin 2016 është shpallur në mbrojtje të përhershme nga Këshilli i Kosovës për Trashëgimi Kulturore.
Karvani i bardhë
Karvani i bardhë roman me autor Azem Shkreli. Botuar në Tiranë nga Eurorilindja, në vitin 1995. Faqet e librit 258.
Ali Baba dhe Dyzet Hajdutët
thumb|240px|Kasimi në shpellë nga [[Maxfield Parrish (1909)]] Ali Baba dhe Dyzet Hajdutët (Arabisht: علي بابا والأربعون لصا‎) është një përrallë folklorike e shtuar në Një mijë e një netë në shekullin e 18-të nga përkthyesi i saj francez Antoine Galland, i cili e dëgjoi atë nga tregimtarja maronitja siriane Hanna Diyab. Ajo është rrëfyer dhe interpretuar gjerësisht në shumë media, veçanërisht për fëmijët, për të cilët shpesh shtypen aspektet më të dhunshme të tregimit.
Në versionin origjinal, Ali Baba (Arabisht: علي بابا) është një druvar i varfër që zbulon sekretin e një denari të hajdutëve, i futur me frazën magjike "Hapu sesame". Hajdutët e mësojnë këtë dhe përpiqen të vrasin Ali Babën, por skllavja besnike e Ali Babës shkatërron komplotet e tyre. Ali Baba i jep të birit në martesë dhe e mban sekretin e thesarit.
Historia
Ali Baba dhe vëllai i tij i madh, Kasimi, janë bijtë e një tregtari. Pas vdekjes së babait të tyre, Kasimi i babëzitur martohet me një grua të pasur dhe bëhet mirëbërës, duke u bazuar në biznesin e babait të tyre. Ali Baba martohet me një grua të varfër dhe vendoset në tregtinë e një shkruesi të drurit.
Një ditë, Ali Baba është në punë duke mbledhur dhe prerë dru zjarri në pyll, kur ndodh që të dëgjojë një grup prej 40 hajdutësh që vizitojnë thesarin e tyre të ruajtur. Thesari i tyre është në një shpellë, goja e së cilës është vulosur nga një shkëmb i madh. Ai hapet në fjalët magjike "hapu sesame" dhe vuloset vetë në fjalët "mbyllu sesame". Kur hajdutët janë zhdukur, Ali Baba hyn vetë në shpellë dhe me mirësi merr në shtëpi një qese të vetme me monedha ari.
Ali Baba dhe gruaja e tij huazojnë peshoren e kunatës së tij për të peshuar pasurinë e tyre të re. Pavarësisht nga ta, gruaja e Kasimit vendos një lesh dylli në peshore për të zbuluar se për çfarë po përdor Ali Baba, pasi është kurioze të dijë se për çfarë lloj kokrrash duhet të matë kunati i saj i varfër. Për tronditjen e saj, ajo gjen një monedhë ari që ngjitet në peshore dhe i thotë burrit të saj. Nën presionin e vëllait të tij, Ali Baba detyrohet të zbulojë sekretin e shpellës. Kasimi shkon në shpellë, duke marrë me vete një gomar për të marrë sa më shumë thesar. Ai hyn në shpellë me fjalët magjike. Por në lakminë dhe eksitimin e tij për thesarin, ai harron fjalët për të dalë përsëri. Hajdutët e gjejnë atje dhe e vrasin. Kur vëllai i tij nuk kthehet, Ali Baba shkon në shpellë për ta kërkuar atë, dhe e gjen trupin të coptuar dhe secila pjesë eshte vendosur pikërisht brenda hyrjes së shpellës, si paralajmërim për këdo tjetër që mund të përpiqet të hyjë.
Ali Baba e sjell trupin në shtëpi, ku i beson Morgiana, një skllave e zgjuar nga familja e Kasimit, me detyrën t’i bëjë të tjerët të besojnë se Kasimi ka vdekur një vdekje natyrale. Së pari, Morgiana blen ilaçe nga një aparat mjekësor, duke i thënë atij se Kasimi është i sëmurë rëndë. Atëherë, ajo gjen një rrobaqepës të vjetër të njohur si Baba Mustafa të cilin e paguan, ia mbyllin sytë dhe çon në shtëpinë e Kasimit. Aty, brenda natës, rrobaqepësi shtron pjesët e trupit të Kasimit përsëri. Ali Baba dhe familja e tij janë në gjendje t'i japin Kasimit një varrosje të duhur pa askush të dyshojë për asgjë.
Vjedhësit, duke e gjetur se trupin paska shkuar, e kuptojnë që një person tjetër duhet ta njohë sekretin e tyre dhe ata u nisën ta gjurmojnë. Njëri nga hajdutët zbret në qytet dhe takohet me Baba Mustafën, i cili përmend se ai sapo ka qepur trupin e një njeriu të vdekur përsëri së bashku. Duke kuptuar se njeriu i vdekur duhet të ketë qenë viktima e hajdutëve, hajduti i kërkon Baba Mustafës të çojë rrugën drejt shtëpisë ku është kryer vepra. Ata ia mbyllin sytë rrobaqepësit, dhe në këtë gjendje ai është në gjendje të tërheqë hapat e tij dhe të gjejë shtëpinë. Vjedhësi shënon derën me një simbol që hajdutët e tjerë mund të kthehen atë natë dhe të vrasin të gjithë në shtëpi. Sidoqoftë, hajduti është parë nga Morgiana e cila, besnike ndaj zotërisë së saj, prish planin e hajdutit duke shënuar në mënyrë të ngjashme të gjitha shtëpitë e lagjes. Kur 40 hajdutët kthehen atë natë, ata nuk mund të identifikojnë shtëpinë e saktë, dhe udhëheqësi i tyre vret hajdutin e pasuksesshëm në një tërbim të furishëm. Të nesërmen, një hajdut tjetër rishikon Baba Mustafën dhe provon përsëri. Vetëm këtë herë, një copëz guri eshte vendosur në derën e përparme të Ali Babës. Përsëri, Morgiana prish planin duke bërë patate të skuqura të ngjashme në të gjitha dyert e dyerve, dhe hajduti i dytë vritet edhe për dështimin e tij. Më në fund, udhëheqësi i hajdutëve shkon dhe duket vetë. Këtë herë, ai mëson përmendsh çdo detaj që mundet për pjesën e jashtme të shtëpisë së Ali Babës.
Drejtuesi i hajdutëve pretendon të jetë një tregtar nafte që ka nevojë për mikpritjen e Ali Babës, duke sjellë me vete mushka të ngarkuara me 38 kavanoza vaji, një të mbushur me vaj dhe ne 37 te tjeret jane fshehur hajdutët e tjerë të mbetur. Pasi Ali Baba është në gjumë, hajdutët planifikojnë ta vrasin atë. Përsëri, Morgiana zbulon dhe prish planin, duke vrarë 37 hajdutët në kavanozat e tyre të naftës duke derdhur vaj të valë mbi ta. Kur udhëheqësi i tyre vjen për të zgjuar njerëzit e tij, ai zbulon se të gjithë kanë vdekur dhe shpëtojnë. Të nesërmen në mëngjes, Morgiana i tregon Ali Babës për hajdutët në kavanoza. Ata i varrosin, dhe Ali Baba tregon mirënjohjen e tij duke i dhënë Morgianës lirinë e saj.
Për hakmarrje të saktë, udhëheqësi i hajdutëve vendoset si një tregtar, miqësohet me djalin e Ali Babës (i cili tani është në krye të biznesit të të ndjerit Kasimit), dhe është i ftuar për darkë në shtëpinë e Ali Babës. Sidoqoftë, hajduti njihet nga Morgiana, e cila kryen një valle shpate me një kamë për darkat dhe ia ngul në zemrën e hajdutit, kur ai humb kujdesin. Ali Baba në fillim është zemëruar me Morgiana, por kur zbulon se hajduti kërkonte ta vriste, ai është jashtëzakonisht mirënjohës dhe e shpërblen Morgiana duke u martuar me djalin e tij. Ali Baba është lënë më pas si i vetmi që e di sekretin e thesarit në shpellë dhe si mund ta përdorë atë.
Njësitë administrative në Indonezi
Indonezia është e ndarë në provinca (Provinsi). Provincat përbëhen prej regjencave dhe qyteteve. Provincat, regjencat dhe qytetet kanë organe lokale qeverisëse dhe parlamentare, të tyre.
Që nga miratimi i Ligjit numër 22 Vitin 1999 në lidhje me Pushtetin Lokal (ligji u rishikua nga Ligj numër 32 vitin 2004 ), qeverisjet vendore tani luajnë një rol më të madh në administrimin e zonave të tyre. Megjithatë, politika e jashtme, mbrojtja (duke përfshirë edhe forcat e armatosura dhe të policisë kombëtare), sistemi i së drejtës, si dhe politika monetare, mbeten fusha të qeverisë kombëtare. Që nga viti 2005, kryetarët e qeverisjes vendore (guvernatorët, regjentët dhe kryetarët e komunave) janë zgjedhur drejtpërdrejt nga zgjedhje popullore.
Provincat
Një provincë drejtohet nga një guvernator. Çdo provincë ka trupin e vet legjislativ, të quajtur Dewan Perwakilan Rakyat Daerah (që do të thotë "Kuvendi Rajonal i Përfaqësuesve të Popullit"). Guvernatorët dhe anëtarët përfaqësuese zgjidhen me votim popullor për një mandat pesë-vjeçare.
Indonezia është e ndarë në 34 provinca. Tetë provincat janë krijuar që nga viti 2000. Pesë provinca kanë status të veçantë:
Regjencat dhe qytetet
Regjencat (Kabupaten) dhe qytetet (Kota), bashkarisht njihen si "Daerah Tingkat II" është një nivelin lokal i qeverisjes nën nivelin provincial. Megjithatë, ata gëzojnë decentralizim më të madh të punëve sesa organet provinciale, të tilla si sigurimi i shkollave publike dhe institucionet shëndetësore publike.
Të dy, edhe regjenca dhe qyteti janë me në të njëjtin nivel, duke pasur qeverisjen vendore dhe trupin legjislativ të tyre. Dallimi në mes të një regjence dhe një qyteti qëndron në ndryshmet demografike, madhësinë dhe ekonomi.
Jerome Bruner
parapamje|Jerome Bruner Jerome Seymour Bruner (1 tetor 1915 - 5 qershor 2016) ishte një psikolog amerikan i cili dha kontribut të rëndësishëm në psikologjinë njohëse njerëzore dhe teorinë e të mësuarit kognitiv në psikologjinë arsimore. Bruner ishte një studiues i lartë në Shkollën Juridike të Universitetit të Nju Jorkut. Ai mori një BA në 1937 nga Duke University dhe një PhD nga Universiteti i Harvardit në 1941. Ai dha mësim dhe bëri kërkime në Universitetin e Harvardit, në Universitetin e Oksfordit dhe në Universitetin e Nju Jorkut. Një rishikim i anketës së Psikologjisë së Përgjithshme, botuar në 2002, e renditi Brunerin si psikologun e 28-të më të cituar të shekullit të 20-të.
E bardha dhe e zeza
E bardha dhe e zeza roman me autor Pjetër Arbnori. Botuar në Tiranë nga shtëpia botuese Çabej MÇM, në vitin 1996. Faqet e librit 146.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Greqisë
Marrëdhëniet Shqipëri-Greqi janë marrëdhënie bilaterale të jashtme midis Shqipërisë dhe Greqisë. Për shkak të pranisë së emigrantëve shqiptarë në Greqi dhe pakicës greke në Shqipëri, lidhjeve historike dhe kulturore si dhe kontakteve të shpeshta të nivelit të lartë midis qeverive të Shqipërisë dhe Greqisë, të dyja vendet sot mbajnë marrëdhënie të forta diplomatike, por ndonjëherë të ndërlikuara.
Të dyja vendet janë anëtare të shumë organizatave ndërkombëtare, përfshirë Këshillin e Evropës dhe NATO-n, dhe ndajnë pikëpamje të përbashkëta politike për Ballkanin dhe botën, me Greqinë një mbështetëse të fortë të kandidaturës së BE-së për Shqipërinë, duke propozuar "Agjendën 2014" për promovimin e integrimit të të gjitha shteteve të Ballkanit Perëndimor në Bashkimin Evropian. Nën Presidencën greke të BE-së, Shqipërisë iu dha statusi i kandidatit zyrtar të BE-së më 24 qershor 2014, që përkoi me 10 vjetorin e "Agjendës 2014" të propozuar nga qeveria greke si pjesë e Samitit 2004 BE-Ballkan Perëndimor në Selanik.
Greqia është investitori më i madh i huaj në Shqipëri dhe partneri kryesor tregtar. Së bashku me Italinë, Greqia ka mbështetur fuqimisht integrimin euro-atlantik shqiptar siç është hyrja e Shqipërisë në NATO më 2009. Bashkëpunimi midis dy qeverive dhe sektorit të biznesit ekziston në fusha të shumta si tregu, energjia, ushtria, turizmi dhe kultura, me projekte të mëdha dy-anëshe si Gazsjellësi Trans-Adriatik dhe hidrocentralet që po zbatohen. Greqia ka qenë gjithashtu donatori më i madh i Shqipërisë, si dhe donatori kryesor i Teatrit Kombëtar të Shqipërisë.
Historia
Të dyja vendet dhe popujt pretendojnë status autokton në vendet e tyre përkatëse dhe rajonin e gjerë të Ballkanit që ka çuar në lidhje farefisnore, si dhe pretendime të kontestuara gjatë gjithë historisë.
Si rezultat i afërsisë së dy vendeve dhe popujve, hulumtimi gjenetik evropian ka treguar një shkallë të ngjashmërisë gjenetike midis shqiptarëve dhe grekëve, si dhe popullsive të tjera të Evropës Jugore si italianët e jugut dhe qipriotët.
Që nga shekulli XIX, të dyja vendet kanë qenë shtete-kombe të ndara, por për të paktën njëzet e dy shekuj Shqipëria dhe Greqia i përkisnin të njëjtit shtet në forma të ndryshme që mori. Grekët e lashtë dhe fiset ilire që banonin të dy vendet ishin fise indo-evropiane që martoheshin me popullsi para-helene pasi mbërritën në Ballkan rreth katër mijë vjet më parë. Ngjarje të shumta migracioni ndodhën atëherë, siç edhe kohët e fundit, midis dy vendeve dhe popujve; me krijimin e kolonive greke me bregdetin e Ilirisë, që korrespondon me Shqipërinë bregdetare moderne.
Në Mesjetë, folësit shqiptarë si grupi i popullsisë Arvanitët migruan nëpër Greqi, duke u vendosur në të gjithë vendin dhe duke luajtur një rol të rëndësishëm në Luftën Greke për Pavarësi dhe krijimin e shtetit modern grek. Për më tepër, shqiptarë të tjerë të krishterë morën pjesë gjithashtu në luftën greke kundër Perandorisë Osmane. parapamje| Ministri i Jashtëm i Shqipërisë [[Edmond Panariti dhe Ministri i Jashtëm i Greqisë Dimitris Avramopoulos në tetor 2012. ]] Pas shpalljes së pavarësisë shqiptare më 1912, ndarja e tokës midis Shqipërisë dhe Greqisë u zgjidh përfundimisht nën forcën e Fuqive të Mëdha (Austro-Hungari dhe Itali) me Protokollin e Firences. Marrëdhëniet nuk u përmirësuan deri në vitin 1939 me pushtimin e Shqipërisë nga Italia. Forcat greke dhe shqiptare u konfliktuan gjatë Luftës Greko-Italiane edhe pse gjatë Pushtimit të Boshtit të Greqisë, grupet e rezistencës greke dhe shqiptare ishin në kontakt të ngushtë dhe madje shkëmbenin informacione rreth forcave okupuese naziste.
Republika Popullore Socialiste e Shqipërisë, si aleate e Bashkimit Sovjetik, u përfshi në Luftën Civile Greke (1946-1949) duke mbështetur Ushtrinë Demokratike Greke të udhëhequr nga komunistët. Leskovik, në jug të Shqipërisë u bë për një periudhë selia e saj. Disa pushtime u montuan nga toka shqiptare në rajonin grek të Grammos. Guerilët komunistë u larguan përsëri në Shqipëri pasi të mbaronte një operacion. Pas një ngrirjeje që zgjati më shumë se 30 vjet, të dyja vendet rivendosën marrëdhëniet diplomatike më 1971, në një rast ku bashkëpunimi ekonomik dhe llogaritjet strategjike bënë që Enver Hoxha dhe diktatura ushtarake greke e krahut të djathtë të viteve 1967-1974 t'i eksplorojnë shtigjet e bashkëpunimit.
1990
Në vitet 1990, Greqia preferoi dhe ndihmoi Fatos Nanon si udhëheqës shqiptar për shkak se ai ishte ortodoks mbi Sali Berishën një musliman, pasi Nano shihej se ishte miqësor me interesat greke. Gjatë rebelimit shqiptar të vitit 1997, Greqia mori pjesë në operacionin paqeruajtës shumëkombësh dhe humanitar Alba. Gjithashtu, para Operacionit Alba, Greqia mori pjesë në "Operacionin Kosmas" më 15 mars 1997, që ishte evakuimi i 240 dinjitarëve të huaj nga Shqipëria. Sot, të dyja vendet kanë përshkruar marrëdhëniet e tyre si "të shkëlqyera" me Shqipërinë duke e konsideruar Greqinë një nga "aleatët e saj më të fortë dhe më të rëndësishëm", pasi që të dyja janë vendet anëtare të NATO-s dhe po gëzojnë marrëdhënie të ngushta në ditët e sotme. Greqia kundërshtoi rrugën e tubacionit Trans Adriatik që kalon nëpër territorin shqiptar, pasi do të lejonte që Shqipëria të bëhej qendër transmetimi për gaz në Ballkanin Perëndimor.
Marrëdhëniet moderne
Pas ndeshjes së futbollit Serbi-Shqipëri (UEFA Euro 2016), nacionalistët shqiptarë që mbanin flamuj dhe flamuj nacionalistë sulmuan grekët etnikë vendas, sulmuan shtëpi, shkatërruan xhamat e makinave. Incidenti shkaktoi ndërhyrje diplomatike nga Greqia me Ministrinë e Jashtme greke me dërgimin e një demari në ministrinë e jashtme të Shqipërisë dhe kërkuan gjykimin e atyre që janë përgjegjës për sulmet. Ministri i jashtëm shqiptar deklaroi se "reagimi i shpejtë dhe efikas i policisë së shtetit, identifikoi njerëzit përgjegjës".
Sipas Bankës së Shqipërisë, Greqia vazhdon të mbetet investitori më i madh në Shqipëri në vitin 2017. Investimet e huaja direkte të bëra nga Greqia në Shqipëri arritën në 1.22 miliardë euro në tremujorin e parë të vitit 2017, krahasuar me 1.175 miliardë euro në vitin 2016. Gjithashtu, interesi i kompanive greke për ta zgjeruar aktivitetin e tyre në Shqipëri po rritet.
Gjatë zjarreve masive, në gusht të vitit 2017, të cilat kanë qenë aktive në Shqipëri me javë të tëra, autoritetet shqiptare kërkuan mbështetje nga Greqia. Greqia dërgoi dy avionë Canadair CL-415 dhe shtatë motorë zjarri me ekuipazhin e tyre për ta ndihmuar Shqipërinë.
Pas tërmetit në Shqipëri në vitin 2019, Greqia dërgoi dy njësi eksperte të tërmetit ΕΜΑΚ (Njësi Speciale për Menaxhimin e Fatkeqësive) të përbërë nga 40 anëtarë, qen kërkimi dhe shpëtimi, një kolonë kamionësh dhe një aeroplan C-130 me pako ushqimore. Për më tepër, Ministri i Jashtëm Grek, Nikos Dendias udhëtoi në Tiranë. Mjekë dhe ilaçe greke u dërguan për t'i ndihmuar dhe mbështetur civilët. Për më tepër, ushtria greke dërgoi tri kuzhina të lëvizshme ushtarake së bashku me personelin e tyre. Gjithashtu, një ekip prej gjashtëmbëdhjetë inxhinierësh civil u dërguan në Shqipëri. Kryqi i Kuq Helenik dërgoi më shumë se 200 ton nevoja themelore.
Fortifikata parahistorike Gradina në Çikatovë të Vjetër
Fortifikata parahistorike Gradina në Çikatovë të Vjetër është një monument i trashëgimisë kulturore në Çikatovë e Vjetër, Drenas, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Greqisë
Varrezat ushtarake të ushtarëve grekë të rënë
Në janar 2018, pas një marrëveshjeje midis ministrave të jashtëm grek dhe shqiptar, u ndërmor një përpjekje sistematike për t'i zhvarrosur kufomat e ushtarëve grekë të rënë nga Lufta Greko-Italiane midis dy vendeve. Vlerësohet se midis 6,800 dhe 8,000 ushtarë grekë të rënë u varrosën me ngut në vend pas vdekjes së tyre në betejë dhe eshtrat e tyre nuk u identifikuan siç duhet. Puna nga ekipet e përbashkëta greko-shqiptare filloi më 22 janar në Grykën e Këlcyrës, vendi i Betejës së Kleisoura Pass. Një numër i vogël i aktivistëve shqiptarë çamë u përpoqën të prishnin punën, por u larguan nga policia shqiptare. Mbetjet e ushtarëve grekë do të varrosen në varrezat ushtarake greke në Grykën e Këlcyrës dhe në fshatin minoritar grek Bularat (Vouliarates) afër kufirit greko-shqiptar.
Çështja çame
Çështja çame i referohet një polemike që është ngritur nga Shqipëria që nga vitet 1990 për riatdhesimin e shqiptarëve çamë, të cilët u dëbuan nga rajoni grek i Epirit midis 1944 dhe 1945, në fund të Luftës së Dytë Botërore, duke përmendur bashkëpunimin nga shumica e tyre me forcat okupuese të Fuqive të Boshtit. Ndërsa Shqipëria bën presion që çështja të rihapet, Greqia e konsideron çështjen të mbyllur. Sidoqoftë, u ra dakord për të krijuar një komision dypalësh, vetëm për çështjen e pronës, si një problem teknik. Komisioni u krijua më 1999, por ende nuk ka funksionuar.
Çështja e Kosovës
Shqipëria ishte shteti i parë që njohu Kosovën si një shtet të pavarur, ndërkohë Greqia mban një qëndrim asnjanës për këtë çështje, duke deklaruar se do të merrte një vendim nëse do të njihte Kosovën e pavarur apo jo pasi të shqyrtonte çështjen në thellësi dhe se vendimi i saj do të vinte si rezultat i një bashkëpunimi të ngushtë me vendet evropiane dhe fqinje, duke mbajtur parasysh rolin e Serbisë në ruajtjen e stabilitetit rajonal.
Përmbledhje
Shqipëria mban një ambasadë në Athinë dhe konsullata në Janinë dhe Selanik. Greqia mban një ambasadë në Tiranë dhe konsullatat në Gjirokastër dhe Korçë.
Marrëdhëniet dhe bashkëpunimi dypalësh
majtas|parapamje|140x140px| Dy liderët socialistë të Shqipërisë dhe Greqisë në vitin 2011, [[Edi Rama dhe George Papandreou ]] Marrëdhëniet janë përmirësuar dukshëm që nga viti 1991; Greqia dhe Shqipëria nënshkruan një Marrëveshje miqësie, bashkëpunimi, fqinjësie dhe sigurie më 21 mars 1996. Për më tepër, Greqia është investitori kryesor i huaj i Shqipërisë, pasi ka investuar më shumë se 400 milionë dollarë në Shqipëri, partneri i dytë më i madh tregtar i Shqipërisë, me produkte greke që zënë rreth 21% të importeve shqiptare, dhe 12% të eksporteve shqiptare që vijnë në Greqi, dhe donatori i katërt më i madhi i Shqipërisë, pasi ka ofruar ndihmë në shumë prej 73.8 milionë euro.
Greqia është një mbështetëse e vendosur e integrimit Euro-Atlantik të Republikës së Shqipërisë, dhe që nga hyrja e Shqipërisë në NATO në maj 2009, marrëdhëniet shqiptaro-greke janë zhvilluar në të gjitha frontet. Marrëdhëniet, veçanërisht pas fitores zgjedhore të Edi Ramës më 2013, kanë parë përmirësime masive dhe ngrohje të marrëdhënieve midis dy kombeve për një periudhë të shkurtër kohe, me Shefin e Politikës së Jashtme shqiptare, Ralf Gjoni, duke përshkruar marrëdhëniet diplomatike midis dy vendeve si "të shkëlqyera". Sidoqoftë, gjatë vitit 2014, vetëm një vit pas zgjedhjes së Ramës, marrëdhëniet Shqipëri dhe Greqi u përkeqësuan dhe u përkeqësuan gjithnjë e më shumë, për shkak të refuzimit të Ramës nga marrëveshja që përcaktonte kufijtë detarë dhe vendosi Zonën Ekskluzive Ekonomike midis dy vendeve, të cilën qeveria e mëparshme e Shqipërisë e nënshkroi me Greqinë më 2009. Megjithë vështirësitë në marrëdhëniet midis dy vendeve, Greqia, vlerësohet si aleati dhe partneri më i rëndësishëm i Bashkimit Evropian në Shqipëri.
Të dyja shtetet po bashkëpunojnë në shumë fusha, të tilla si politike, gjyqësore, energjetike dhe turizëm. Ka vizita të rregullta të nivelit të lartë midis dy vendeve, dhe kontakte të shpeshta midis qeverive të dy vendeve, parlamenteve dhe autoriteteve lokale për çështje të ndryshme në lidhje me sektorët individualë dhe interesat e ndërsjella. Projektet e mëdha aktualisht në zhvillim midis dy vendeve përfshijnë zhvillimin turistik të vijës bregdetare Jon të ndarë midis dy vendeve, dhe Gazsjellësit Trans-Adriatik (GTA). Takimet zyrtare midis dy qeverive dhe parlamenteve janë të shpeshta dhe ushtritë e të dyja shteteve po kryejnë bashkëtrajnim në baza të rregullta si pjesë e programit të trajnimit të NATO-s për modernizimin e Forcave të Ushtrisë Shqiptare.
Vizitë shtetërore nga Nikos Kotzias
Në korrik 2015, Ministri i Jashtëm Grek, Nikos Kotzias vizitoi Shqipërinë për dy ditë (14-16) si pjesë e turneut të tij në Ballkanin Perëndimor. Gjatë vizitës së tij, të dyja vendet riafirmuan lidhjet e tyre të ngushta, duke thënë se nuk ka çështje të hapura ose tema tabu midis të dyjave. Ata ranë dakord se çështja e detit do të zgjidhet në kohën e duhur, por të dy Ministrat theksuan lidhjet e ngushta, strategjike dhe miqësore të njerëzve. Kotzias shënoi Pakicën Kombëtare Greke, shqiptarët në Greqi dhe të kaluarën dhe të ardhmen e tyre të përbashkët si ura për marrëdhënie të qëndrueshme, të forta dhe të frytshme.
Marrëveshja dypalëshe për kufijtë detarë
Kryeministri Grek Kostas Karamanlis dhe Kryeministri shqiptar Sali Berisha nënshkruan marrëveshjen në vitin 2004 për mbrojtjen e kufijve të tyre detarë duke lejuar që të dyja vendet të forcojnë më tej bashkëpunimin e tyre në aspektin ekonomik. Pas marrëveshjes, Kostas Karamanlis shprehu mbështetjen e tij të fortë për integrimin e Shqipërisë në Bashkimin Evropian së bashku me vendet e tjera të Ballkanit.
Henry Norris Russell
Henry Norris Russell (Oister Bay, 25 tetor 1877 - Princeton, 18 shkurt 1957) ka qënë një astronomë amerikan, i cili ka ideuër në vitin 1910, bashk me Ejnar Hertzsprung Diagrami H-R, për të klasifikuar yjet në bas te nzetësisë, dritës edhe madhsisë.
Biografia
Big Market
Voharies
Voharies është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Voharies ka një popullsi prej 70 banorë dhe sipërfaqe 3.32 km², me një dendësi prej 21 banor/km².
Manastiri i Shën Pishojit
thumb|Manastiri i Shën Pishojit Manastiri i Shën Pishojit ndodhet në Wadi Al Natrun, Egjipt, është manastiri i famshëm i kishës ortodokse i Aleksandrisë. Ky manastirë u emërua sipas Pishojit. Manastiri i ka pesë kisha, kisha kryesore u emërua sipas emrit të Pishojit. Emrat e kishave tjerë janë emëruar sipas Mariasë, Abaskhiron, Shën Xhorxhi, dhe Mëhilli.
Themelimi
Pishoji e themeloi këtë manastirë në shekullin e katërt. Më 13 dhjetor të vitit 841, Pope Joseph I i Aleksandrisë i'a plotësoi dëshirën e Pishojit dhe e vendosi trupin e tij në këtë manastirë. Sot, trupi i Pishojit ndodhet në kishën kryesore në këtë manastirë.
Një dështim i papritur
Një dështim i papritur roman me autor Enver Gashi. Botuar në Tiranë nga Shtëpia Botuese Enciklopedike, në vitin 1996. Faqet e librit 159.
Antonio de la Cruz
Antonio de la Cruz (lindur më 7 Maj 1947) është një ish-futbollist spanjoll.
Kombëtarja
Për reprezentacionin spanjoll ka luajtur 6 ndeshje.
Felimare pinna
Felimare pinna është një lloj ligaveci detar, klasifikuar si branshi-zhveshur dorid. Bëhet fjalë për një butak gastropod të ujërave të kripura që bën pjesë në familjen Chromodorididae. Ka kaluar në gjininë Felimare bazuar në hipotezën që të gjitha llojet e Atlantikut brenda gjinisë Hypselodoris janë në fakt pjesëtare të gjinisë Felimare.
Përhapja
Ky lloj u përshkrua për herë të parë në Baja do Galeo, Maio, Kep i Gjelbër me disa ekzemplarë shtesë të sjellë nga Boavista.
Përshkrimi
Felimare pinna është blu e errët me një brez të gjerë të bardhë në mes të shpinës. Anët e këtij brezi kanë zgjerime katërkëndëshe në formë bedenash, të alternuara me zona me ngjyrë blu shumë të errët, ku bien në sy disa pika të bardha. Shiriti i bardhë qendror arrin deri te rinoforet ose kalon midis tyre dhe rrethon branshinë që gjendet prapa. Në ekzemplarët më të mëdhenj, brezi i bardhë tenton të zbehet dhe ngjyrën e bardhë uniforme për shkak të shfaqjes së toneve kafe që e shpërbëjnë atë. Përpara rinoforeve, manteli është blu i errët me njolla të bardha të zgjatura. Bishti është gjithashtu blu, me një shirit gjatësor të ngjyrës portokalli dhe me pika të bardha që bëhen më të vogla drejt këmbës. Buza e mantelit ka një vijë të hollë portokalli sipër dhe një poshtë, duke kufizuar një zonë blu të errët midis tyre.
Rinoforet janë blu me njolla të bardha të qarta në dy të tretat e poshtme, ndërsa në të tretën e sipërme janë krejt të bardha, fijet e branshive kanë një të tretën e poshtme blu dhe pjesën tjetër të bardhë. Kërcelli i branshive është i bardhë gjithashtu. Në individin më të vogël të studiuar (2 mm) brashitë kishin 5 fije dhe në më të madhin (25 mm) 10 fije. Pas branshive manteli ngushtohet. Hiponotumi është blu i errët me njolla të bardha në pjesën e sipërme dhe me pika të bardha në të verdhë pranë këmbës; tek individët më të mëdhenj ka gjithmonë një sasi më të madhe të njollave të verdha. Në porin gjenital ka gjithmonë një sërë njollash të mëdha dhe njolla të tjera më të vogla nën të. Në ekzemplarët më të vjetër dhe më të mëdhenj, bluja e errët e mantelit merr një nuancë kafe.
Balenat me dhëmbë
Balenat me dhëmbë (emri sistematik Odontoceti) formojnë një nënrend të rendit Cetacea, ku përfshihen kashalotët,balenat me sqep, delfinët dhe derrat e detit. Siç sugjeron dhe emri, ky nënrend veçohet nga prania e dhëmbëve, jo e mustaqeve të balenës sikurse tek balenat tjera. Shtatëdhjetë e tre lloje të balenave me dhëmbë janë përshkruar. Mendohet të jenë ndarë nga balenat me mustaqe nënrendit Mysticeti, rreth 34 milionë vjet më parë. Balenat dhe delfinët, grupet parafiletike të cetaceve, si dhe marsuinët, i përkasin degës Cetartiodactyla, së bashku me dy thundrakët me majë; lloji i tyre më i afërt i gjallë është kali i Nilit, me të cilin u ndanë rreth 40 milionë vjet më parë.
Emili Dishnica Gliozheni
Emili Dishnica Gliozheni (1916) kimiste dhe farmaciste e shquar si dhe femra e parë në Shqipërinë Socialiste e cila morri thirrjen akademike Doktore e Shkencave.
Biografia
Emili Dishnica u lind në Korçë në vitin 1916. Studimet për kimi - farmaci i bëri në Itali. Punoi në Korçë dhe në Institutin e Shkencave në Tiranë. Doktoroi në vitin 1961 duke u bërë femra e parë shqiptare që morri një titull të tillë që prej përfundimit të Luftës së Dytë Botërore. Pasi u kthye ne Shqipëri, punoi si petagoge gjatë viteve 1938-39 në lëndët si Kimi dhe shkenca, në shkollën e mesme Nana Mbretëreshë në Tiranë.
Vepra
Emili Dishnica Gliozheni u morr kryesisht më studimin e bimëve aromatike. Botoi shumë punime shkencore, si dhe veprat:
Mongozi xhuxh etiopian
Mongozi xhuxh etiopian ( Helogale hirtula ), i njohur gjithashtu si mangusta xhuxh e shkretëtirës ose mangusta xhuxhe e Somalis, është një mongoz që gjendet në Afrikën lindore , veçanërisht Etiopi , Kenia dhe Somali.
Mongozi xhuxh etiopian dërgojë thirrje paralajmëruese familjes së tij nëse zbulohet një grabitqar. Ata gjithashtu janë njohur që prodhojnë thirrje të përgjithshme alarmi kur rreziku nuk është i pranishëm. Këto thirrje kanë rrugë të ndryshme që tregojnë nivele të ndryshme urgjente për familjen. Një studim i mongozit xhuxh sugjeroi që ata mund të përcjellin familjen, distancën dhe lartësinë e grabitqarit përmes vokalizmave të alarmit.
Lavjerrësi elastik
parapamje Në fizikë dhe matematikë, në fushën e sistemeve dinamike, një lavjerrës elastik (i quajtur edhe lavjerrësi sustë  ose susta lëkundëse) është një sistem fizik ku një pjesë mase lidhet me një burim në mënyrë që lëvizja rezultante të përmbajë elemente të një lavjerrësi të thjeshtë dhe të një sistemi njëdimensional të sustës në masë. Sistemi shfaq sjellje kaotike dhe është i ndjeshëm ndaj kushteve fillestare. Lëvizja e një lavjerrës elastik drejtohet nga një grup ekuacionesh diferenciale të zakonshme të çiftëzuara.
Analiza dhe interpretimi
parapamje|300x300px| 2 DOF lavjerrës elastik me grafikë në koordinata polare. Sistemi është shumë më i ndërlikuar se një lavjerrës i thjeshtë, pasi vetitë e sustave i shtojnë sistemit një gradë lirie shtesë. Për shembull, kur susta ngjeshet, rrezja më e shkurtër bën që susta të lëvizë më shpejt për shkak të ruajtjes së momentit këndor. Është gjithashtu e mundur që susta të ketë një rreze që kapërcehet nga lëvizja e lavjerrësit, duke e bërë atë praktikisht asnjëanëse ndaj lëvizjes së lavjerrësit.
Lagranzhiane
Susta ka gjatësinë e pushimit l_0 dhe mund të shtrihet me një gjatësi x. Këndi i lëkundjes së lavjerrësit është \theta.
Lagranzhiani L është:
ku T është energjia kinetike dhe V është energjia potenciale.
Shiko. Ligji i Hukut është energjia potenciale e vetë sustës:
ku k është konstantja e sustës.
Energjia potenciale prej gravitetit, nga ana tjetër, përcaktohet nga lartësia e masës. Për një kënd dhe zhvendosje të caktuar, energjia potenciale është:
ku g është nxitimi i rënies së lirë.
Energjia kinetike jepet nga shprehja:
ku v është shpejtësia. Për të lidhur v me ndryshoret e tjera, shpejtësia shkruhet si një kombinim i një lëvizjeje përgjatë dhe pingul me sustën:
Pra, Lagranzhiani merr trajtën:
Ekuacionet e lëvizjes
Me dy shkallë lirie, për x dhe \theta, ekuacionet e lëvizjes mund të gjenden duke përdorur dy ekuacione Euler-Lagrange :
Për x :
\ddot x i izoluar:
Dhe për \theta :
i izoluar:
Lavjerrësi elastik tani përshkruhet nga dy ekuacione diferenciale të zakonshme të çiftëzuara. Këto mund të zgjidhen numerikisht. Për më tepër, mund të përdoren metoda analitike për të studiuar fenomenin intrigues rend-kaos-rend në këtë sistem.
Revolta e Shkodrës, 1854
Revolta e Shkodrës më 1854 shpërtheu për shkak të abuzimeve të mëdha të administratës osmane dhe gjendjes së rëndë ekonomike. Përfundoi me arrestime masive dhe internime.
Rebelimi
Më 7 gusht 1854 kleriku Hasan Alia, i njohur edhe si sheh Shamia, organizoi një mbledhje ku mori pjesë vegjëlia qytetare. Ai kërkoi ndalimin e eksportit të drithit dhe uljen e çmimeve por valiu nuk mori asnjë masë. Të nesërmen mijëra zejtarë dhe punëtorë të varfër vërshuan në treg, hapën hambarët dhe ua shpërndanë drithin të varfërve. Një ditë më vonë u organizua një demonstratë e madhe nga popullsia e armatosur duke kërkuar largimin e valiut.
Porta e Lartë e zëvendësoi valiun Masar Pasha dhe dërgoi valiun e ri, gjeneralin Mustafa Pasha, me 10 mijë ushtarë, i cili ndaloi eksportin e drithit nga Shkodra dhe filloi arrestimet në masë, duke internuar drejtuesit e revoltës. Sheh Shamia u arratis nga Shqipëria.
Guignecourt
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Guignecourt (Shqip: Zhinjekurti) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Sfaraçaku i Poshtëm
Sfaraçak i Poshtëm është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Manzë e Poshtme.
Shija e bukës mbrûme
Shija e bukës mbrûme është një roman i shkrimtarit Ernest Koliqi, botuar së pari në Romë më 1960.
Ribotime
Botuar në Shkodër nga "Camaj-Pipa", në vitin 1996. Faqet e librit 290.
Sinceny
Sinceny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Sinceny ka një popullsi prej 2064 banorë dhe sipërfaqe 13.13 km², me një dendësi prej 157 banor/km².
Era e pasionit
Era e pasionit roman me autore Violeta Allmuça. Botuar në Tiranë nga shtëpia botuese Toena, në vitin 1995. Faqet e librit 123.
Kulla e Habib Xhemajlit
Kulla e Habib Xhemajlit është një monument i trashëgimisë kulturore në Dobroshec, Drenas, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 176/84.
Oxnard, California
Oxnard, California (City of Oxnard) është një qytet në qarkun Ventura të shtetit federal California, SHBA. Në Oxnard, California jetojnë 197899 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është banor/km2 (7358 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 101.548 km2 (39.208 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 16 m (52 ft).
Unë bëhem Ajo
Unë bëhem Ajo me autore Radije Hoxha, red. Kalosh Çeliku. Botuar në Shkup në vitin 1997 nga Shoqata e Shkrimtarëve Shqiptarë të Maqedonisë. Libri ka 107 faqe dhe me ilustrime.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Lotet e luleve
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, poezia.
Arsimi i lartë
djathtas|parapamje|200x200px| Studentët në një ceremoni diplomimi. Arsimi i lartë është arsimi terciar që çon në marrjen e një diplome akademike. Arsimi i lartë, i njohur edhe si arsimi i nivelit të tretë ose arsimi terciar, është një fazë përfundimtare fakultative e arsimit formal që fillon pas përfundimit të arsimit të mesëm. Ai përfaqëson nivelet 6, 7 dhe 8 të versionit 2011 të Strukturës Ndërkombëtare të Klasifikimit Standard të Arsimit.
E drejta e qasjes në arsimin e lartë përmendet në një numër instrumentesh ndërkombëtare të të drejtave të njeriut. Pakti Ndërkombëtar i Kombeve të Bashkuara për të Drejtat Ekonomike, Sociale dhe Kulturore i vitit 1966 deklaron, në nenin 13, se "arsimi i lartë do të bëhet po aq i mundshëm për të gjithë, në bazë të aftësive, me çdo mjet të përshtatshëm, dhe veçanërisht nga futja progresive e arsim falas”. Në Evropë, neni 2 i Protokollit të Parë të Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut, i miratuar në vitin 1950, detyron të gjitha palët nënshkruese të garantojnë të drejtën e arsimit
Që nga Lufta e Dytë Botërore, vendet e zhvilluara dhe shumë vende në zhvillim kanë rritur pjesëmarrjen e grupmoshës që kryesisht studion arsim të lartë nga niveli i elitës, deri në 15 përqind, në masën masive prej 16 deri në 50 përqind. Në shumë vende të zhvilluara, pjesëmarrja në arsimin e lartë ka vazhduar të rritet drejt universitetit ose, siç e quante më vonë Trow, qasje e hapur, ku mbi gjysma e grupmoshës përkatëse marrin pjesë në arsimin e lartë. Arsimi i lartë është i rëndësishëm për ekonomitë kombëtare, si një industri, në vetvete, dhe si një burim i personelit të trajnuar dhe të arsimuar për pjesën tjetër të ekonomisë. Punëtorët e arsimuar në institucionet e arsimit të lartë kanë siguruar një çmim të matshëm të pagave dhe ka shumë më pak të ngjarë të bëhen të papunë sesa punëtorët më pak të arsimuar.
Përkufizimi
Arsimi i lartë, i njohur edhe si arsimi i nivelit të tretë ose terciar, është një fazë përfundimtare fakultative e arsimit zyrtar që ndodh pas përfundimit të arsimit të mesëm. Arsimi i lartë ofrohet në universitete, akademi, kolegje, seminare, konservatoriume dhe institute të teknologjisë, si dhe përmes institucioneve të caktuara të nivelit të kolegjit, përfshirë shkollat profesionale, shkollat tregtare dhe kolegjet e tjera të karrierës që japin diploma. Arsimi terciar në nivelin joakademik nganjëherë quhet arsimim i mëtutjeshëm ose arsimim i vazhdueshëm duke e dalluar nga arsimi i lartë.
Klasifikimi Standard Ndërkombëtar i Arsimit në vitin 1997 fillimisht klasifikoi të gjithë arsimin terciar në një nivel të vetëm të skemës së tij. Ata iu referuan si niveli 5 ndërsa studimet e doktoratës i kishin klasifikuar në nivelin 6. Në vitin 2011, është bërë ridefinimi dhe zgjerimi i strukturës së Standardeve Ndërkombëtare të Arsimit. Arsimi i lartë në nivelin universitar, master dhe doktoratë u klasifikuan në nivelet 6, 7 dhe 8. Niveli joakademik arsimi terciar, i referuar ndonjëherë si arsim i mëtutjeshëm ose arsimim i vazhdueshëm, u riformulua në ISCED 2011, në nivelin 4, gjersa në nivelin 5 u klasifikuan disa forma më të larta të arsimit.
Në ditët kur disa nxënës përparuan përtej arsimit fillor ose arsimit bazë, termi "arsim i lartë" shpesh përdoret për t'iu referuar arsimit të mesëm, gjë që mund të krijojë konfuzione dhe keqkuptime. Kjo është origjina e termit shkollë e mesme për shkolla të ndryshme për fëmijë të moshës ndërmjet 14 dhe 18 vjeç (SHBA) ose 11 dhe 18 (Angli dhe Australi).
Arsimi i lartë përfshin mësimdhënie, hulumtime, punë e saktë aplikative (p.sh. në shkollat mjekësore dhe shkollat dentare ), dhe aktivitetet e shërbimeve sociale të universiteteve. Brenda sferës së mësimdhënies, ai përfshin edhe nivelin universitar, dhe përtej kësaj, nivelin e studimeve pasdiplomike (ose nivelin pasuniversitar ). Niveli i fundit i arsimit shpesh quhet shkollë pasuniversitare, veçanërisht në Amerikën e Veriut. Përveç aftësive që janë specifike për çdo shkallë të veçantë, punëdhënësit e mundshëm në çdo profesion janë duke kërkuar prova të të menduarit kritik dhe aftësi të arsyetimit analitik, aftësi për të punuar në ekip, gjykim etik, aftësi vendimmarrëse, rrjedhshmëri në të folur dhe në të shkruar, aftësi për zgjidhjen e problemeve dhe njohuri të gjerë të arteve dhe shkencave liberale.
Historiku
Institucionet më të vjetra të arsimit të lartë u shfaqën midis shekujve V dhe II p.e.s. në disa zona të mëdha kulturore të Euroazisë. Në botën Greke, Akademia e Platonit, Liceumi antik i Aristotelit dhe shkolla tjera filozofiko-matematikore u bënë modele për institucionet e tjera, veçanërisht në Aleksandri të Egjiptit nën Ptolemitë. Në Indi, qyteti Takṣaśilā, më vonë manastiri i madh budist Nālandā, tërhoqi studentë dhe profesorë edhe nga rajone të largëta. Në Kinë, dinastia Han themeloi karrige për të mësuar Pesë Klasikët Konfucian, pastaj në 124 Shkolla e Madhe ( Taixue ) për të trajnuar kuadrot për administratën perandorake. Të gjitha këto institucione të arsimit të lartë u bënë modele për shkollat e tjera brenda sferës së tyre të ndikimit kulturor.
Në vitin 425, perandori bizantin Theodosius II themeloi Pandidakterion, një lloj fakulteti prej 31 profesorësh, për të trajnuar shërbyesit publik. Në shek. VII dhe VIII, "shkollat katedrale" u themeluan në Evropën Perëndimore. Ndërkohë, Medresetë e para u themeluan në botën islame, fillimisht shkolla fillore të thjeshta në ambientet e xhamive të mëdha, të cilat gradualisht evoluuan drejt arsimit të mesëm, të mëvonshëm. Sado të jetë i lartë niveli intelektual i këtyre shkollave, do të ishte anakronike t'i quajmë ato "universitete". Organizimi dhe qëllimet e tyre ishin dukshëm të ndryshme nga korporatat e studentëve dhe mësuesve, të pavarur nga Kisha dhe Shteti, të cilat u vendosën nga shekulli XII në Evropën Perëndimore si Universitas Studiorum.
Universiteti al-Qarawiyyin në qytetin Fez, të Marokut, sipas UNESCO-së dhe librit të Rekordeve Botërore të Ginisit (Guinness World Records), është institucioni më i vjetër ekzistues në botë që vazhdon të funksionojë edhe sot gjë që herë pas here edhe përmendet nga studiuesit e ndryshëm. Padyshim që ka institucione edhe më të vjetra të arsimit të lartë, për shembull, Universiteti i Ez-Zitouna në Montfleury, Tunis, u themelua për herë të parë në vitin 737.
Shënime
<references group="Shënime" />
Institucionet e Bashkimit Evropian
Institucionet e Bashkimit Evropian (Institutions of the European Union) janë organet kryesore vendimmarrëse të Bashkimit Evropian (BE). Këto janë institucione të Bashkimit Evropian dhe si të tilla ato duhet të dallohen nga organet këshilluese të Bashkimin Evropian e po ashtu edhe nga agjencitë e Bashkimit Evropian. Ashtu siç përmenden në nenin 13 të Traktatit mbi Bashkimin Evropian ato janë shtatë institucione:
Ugny-le-Gay
Ugny-le-Gay është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Ugny-le-Gay ka një popullsi prej 169 banorë dhe sipërfaqe 5.9 km², me një dendësi prej 29 banor/km².
Dialekti i Rekës së Epërme
Fonologjia
Dialekti i Rekës së Epërme përmban karakteristika fonologjike dhe morfologjike që janë unike të folësve në gjuhën shqipe në pjesën e sipërme të Rekës. Për shembull, letra shqiptare q (në standardin shqiptar, / c /) shpesh shprehet si zë i fortë në disa dialekteve të veriut është artikuluar si një zë i butë [në zërin e Epërme] Ndryshe nga dialektet e Shqipërisë së Veriut, të cilat kryesisht shqiptojnë karakteret shqiptare gj (/ ɟ /) si një tingull i fortë xh (/ d͡ʒ /), në Reklamën e Epërme është herë e dhënë si një tingull i butë gjini (/ ɟ /), Dialekte të shqiptarëve të jugut. Grupi dj (dj djathë) si në djathë (djathë) zëvendësohet gjithashtu për një zë gj (dmth * gjathë) në raste të caktuara. Klonimi i konsonancës si në plak (pleq), pleh (pluhur) dhe plis (pileus) i dialektit të Rekës është zëvendësuar në raste të caktuara me pt që shkaktojnë fjalë si ptak, pteh dhe ptis. Skuadra e shëndoshë e ps-së në brendësi si tepsi (pan / tabaka e madhe e pjekjes) është në dialektin e Epërme të Rekait pjesërisht e ngrirë në mt, duke bërë fjalë të shqiptohen për shembull si temtsi.