cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carlos Mencia
Karriera
Mencia arriti suksesë të shpejtë në shoun e njohur në Los Anxheles, The Comedy Store. Kjo e bën të marrë pjesë në The Arsenio Hall Show dhe në Buscando Estrellas, ku arrin titullin "International Comedy Grand Champion" ¢sq.]:"Kampioni i Madhë Ndërkombëtarë i Komedisë"). Pastaj në vitin [[1994 Mencia u zgjedh të organizojë shoun komedik [Home Box Office|HBO's]], Loco Slam.
Mencia lë pas Loco Slam duke marrë përsipër shoun Funny is Funny! në Galavision në vitin 1998. Ai vazhon suksesin e tij në komedi duke përfshië edhe turenun e vitit 2001 sëbashku më Freddy Soto dhe Pablo Francisco, ky turne njihej si "The Three Amigos."
Pas publikimit të albumit të tij komik nga Warner Records njohur si Take A Joke America, Mencia shfaqi shfaqejn e tij të shkëputjes në Comedy Central Presents në vitin 2002.
Gjat këtyre vitetve karriera e tijë fillon të bie. Gjat kësaj kohe kishte disa role si mysafir në Moesha dhe The Shield, dhe pjesmarrja në filminand Outta Time dhe filmin e vizatuar The Proud Family.
Në fund të vitit 2004, Comedy Central filloi bisedimet me Carlos Mencia për një program të tijin personal. Në mars të vitit 2005 Comedy Central i ndau gjysmë ore Mencia-s pësh shoun e tij Mind of Mencia. Ky shou arriti sukses mesatarë në sezonin e tij të parë, dhe u rikthye në sezonin e dytë gjat vitit 2006 duke arritur suksesin e të qenit programi i dytë me i vlerësuar në Comedy Central gjatë atij viti dhe në sezonin e tretë.
Revista Maxim kohëve të fundit emëroi Mencian si komediani i 12 më i keqë i tëgjitha kohërave, gjithashtu shikuesit televiziv e votuan si i dyti (2) nga Top 25 "Ringiritur" në Comedy Central gjat vitit 2006 në "Stand Up Showdown."
Muzeu i Skënderbeut
parapamje|260px|[[Minareja|Minarja (Xhamia e Fatih Sulltan Mehmetit) dhe muzeu]] Muzeu Kombëtar Gjergj Kastrioti Skënderbeu i njohur edhe si Muzeu i Skënderbeut dhe Muzeu i Krujës, ndodhet në Krujë dhe është një nga më të vizituarit në Shqipëri.
Histori
Përurimi i muzeut është bërë më 1 nëntor 1982 në kështjellën e Krujës. Njëkohësisht ky muze ka edhe karakterin e një memoriali që trajtohet si kullë shqiptare e Veriut. Arkitektë te muzeut janë Pirro Vaso dhe Pranvera Hoxha (e bija e Enver Hoxhës).Kompleksi i muzeut është shpërndarë në disa hapësira të cilat vizitohen kronologjikisht sipas ngjarjeve. Muzeu u ndërtua në kalanë e famshme të Krujës, kryeqendra e shtetit të Arbërit dhe personifikim i disfatës së ushtrive osmane, për tri herë rresht, në shek. XV.
Italia jugore
Italia e Jugut ( Sud Italia  [ˈsud iˈtaːlja] ose Italia meridionale [iˈtaːlja meridjoˈnale] )  i njohur gjithashtu si Meridione ( Italian pronunciation: [meriˈdjone] ) ose Mezzogiorno ( Italian pronunciation: [meddzoˈd͡ʒorno] ),  është një makrorajon i Italisë që përbëhet nga rajonet e saj jugore.
Vështrim
Termi Mezzogiorno sot i referohet rajoneve që lidhen me njerëzit, tokat ose kulturën e rajonit historik dhe kulturor që dikur ishte politikisht nën administrimin e ish-Mbretërisë së Napolit dhe Siçilisë (e emërtuar zyrtarisht si një entitet Regnum Siciliae citra Pharum dhe ultra Pharum, dmth "Mbretëria e Siçilisë në anën tjetër të ngushticës " dhe "përtej ngushticës") dhe që më vonë ndau një organizatë të përbashkët në shtetin më të madh para-unitar të Italisë, Mbretërinë e Dy Siçilive.
Ishulli i Sardenjës, i cili nuk kishte qenë as pjesë e rajonit të përmendur dhe as i politikës së lartpërmendur dhe kishte qenë nën sundimin e Shtëpisë Alpine të Savojës që përfundimisht do të aneksonte krejtësisht Mbretërinë e udhëhequr nga Bourbonat dhe atë Jugore të Italisë, megjithatë shpesh përfshihet në Mezzogiorno.
Instituti Kombëtar Italian i Statistikave (ISTAT) përdor termin " Italia e Jugut " ( Italia meridionale ose thjesht Sud ) për të identifikuar një nga pesë rajonet statistikore në raportimet e tij pa Siçilinë dhe Sardenjën, të cilat formojnë një rajon statistikor të veçantë të emërtuar " Italia ishullore". " ( Italia insulare ose thjesht Isole ). Të njëjtat nënndarje janë në fund të nivelit të parë italian NUTS të Bashkimit Evropian dhe zonave zgjedhore italiane për Parlamentin Evropian.
1584
Mbi vitin 1584.
Liga e Volejbollit e Shqipërisë
Liga e Volejbollit e Shqipërisë është një kompeticion që konsiston në pjesëmarrjen e klubeve profesioniste të volejbollit për meshkuj në Shqipëri dhe është evenimenti më i rëndësishëm në këtë disiplinë. U themelua në vitin 1946 nga FSHV. Kupa e volejbollit e Shqipërisë është evenimenti i dytë për nga rëndësia.
Ekipi me më shumë trofe është KS Dinamo, që e kanë fituar këtë ligë për numrin rekord 25 herë.
1582
Mbi vitin 1582. Si sot, më 15 tetor 1582, vitit kalendarik iu hoqën 10 ditë, për të korrigjuar një gabim në përllogaritje.
Kujtohi pak shprehjet që hasen ende në shqip: “kalendar allafrënga” dhe “kalendar allaturka”, ose “kalendar i ri” dhe “kalendar i vjetër”. Në thelb, bëhet fjalë për dy prej kalendarëve më të përdorur në Kontinentin e Vjetër (dhe jo vetëm): Kalendarin Gregorian (i riu) dhe Kalendari Julian (i vjetri, dhe nuk lidhet me Turqinë, por me perandorin Jul Cezar të Romës). Është e njohur, tashmë, se këta dy kalendarë sot ndryshojnë me 14 ditë mes tyre, ku Gregoriani është 14 ditë më parë e Juliani (kujtoni, për shembull, Ditën e Verës, të cilën, ndonëse shqiptarët e festojnë në data të ndryshme, vetëm atë që përputhet me Kalendarin Julian e kemi shpallur Festë Kombëtare).
Që prej shekullit VIII dijetarë të ndryshëm, si benediktini Bede, Frencis Beikën, Dante Aligieri, etj., kishin vënë re nevojën e një kalendari të ri. Por vetëm më 1582 ishin gati të gjitha përllogaritjet për korrigjimin e gabimit. Kështu, Papa Gregori XIII, vendosi që pas datës 4 tetor 1582 nuk do të vinte data 5 tetor, por 15 tetor, duke korrigjuar gabimin e ndodhur që prej shek. XIII. Sipas kalendarit të ri, çdo vit që pjesëtohet me 400 do të jetë vit i brishtë, duke shtuar 1 ditë pas datës 28 shkurt. Papa Gregori e vuri re gabimin e Kalendarit Julian teksa i duhej të llogariste datën e Pashkëve. Meqenëse të dy kalendarët, si ai Julian, si ai Gregorian, janë kalendarë diellorë, përllogaritja e tyre bazohet mbi rrotullimet e tokës qark diellit.
Ndaj dhe, për të ilustruar këtë ngjarje dhe këtë datë, sjellim këtu disa imazhe nga “Breve trattato gnomonico d’orologi solari”, kopjuar më 1843, dorëshkrim i ruajtur në Arkivin Qendror Shtetëror. Është shkruar në italisht, në 51 fletë letre me përmasa 252 x 175 mm nga një kopist anonim. Teksti shpjegon se çfarë është ora diellore, si funksionon, si ndërtohet dhe si lexohet, pasi orientimi nuk na nevojitet vetëm në errësirën e natës, por edhe në dritën e ditës.
Liga e Volejbollit e Shqipërisë
Liga konsiston në 12 ekipe profesioniste në Shqipëri dhe është një nga ligat më të vjetra në Ballkan, themeluar që në vitin 1946. Ky sport u rrit me shpejtësi në Shqipëri dhe rreth viteve 70' pothuaj cdo qytet kishte sallën apo fushën e volejbollit të vet. Pas rënies së komunizmit shumë klube u tkurrën pasi shumë lojtarë u larguan nga Shqipëria për të luajtur në vende të tjera. Pjesëmarrja e fansave gjithashtu u reduktua ndjeshëm dhe popullariteti i këtij sporti u ul në shifra shqetësuese. Gjithsesi, pas vitit 1993 pati njëfarë përmirësimi në këtë drejtim sepse shumë qytete ri-krijuan dhe stabilizuan ekipet e tyre. Sot në Shqipëri ekzistojnë 12 ekipe profesioniste sikurse dhe një sasi e madhe ekipesh amatore, të gatshme për të hyrë në ligat profesioniste.
Evenimenti
Anëtarët e Ligës së Volejbollit Shqiptar grupohen në 2 divizione: Liga e Parë (ose Liga A) dhe Liga e Dytë (ose Liga B). Secili divizion ka 9 ekipe të cilave u duhet të luajnë 2 herë me njëra tjetrën në dy faza të ndryshme gjatë sezonit të rregullt. Në cdo fazë, një ekip luan ndaj secilit kundërshtar 2 herë, një herë në fushën e tij dhe një herë në fushë kundërshtare. Kjo përbën një numër prej 16 ndeshjesh në sezonin e rregullt.
Pasi sezoni i rregullt përfundon, 4 ekipet më të mira kualifikohen për fazën finale ku ekipi i parë ndeshet me ekipin e 4të, ndërsa ekipi i dytë ndeshet me ekipin e tretë. Nga këto përplasje kualifikohet ekipi që fiton 2 ndeshjet e para, ndërkohë që ndeshjet luhen brenda dhe jashtë, derisa të arrihen 2 fitore. Ekipet që fitojnë këto përplasje kualifikohen për në finalet që luhen nëpër fushat respektive, ndeshjet luhen brenda dhe jashtë në varësi të shortit. Ekipi që arrin 3 fitore i pari shpallet kampion.
Fituesit
Më poshtë janë fituesit ndër vite të Ligës:
Renditja Trofeve
KS Dinamo 25 herë
Studenti Tiranë 15 herë
Partizani Tirana 15 herë
KV Tirana 11 herë
Zakir Naik
Dr Zakir Naik lindi më 18 tetor 1965, në Mumbai, India. Ai ndoqi Shkollën e Lartë e Shën Pjetrit (ICSE) në qytetin e Mumbai. Më vonë ai u bashkua me Chellaram Kishinchand College dhe më pas studioi mjekësi në Kolegjin Kombëtar Topiwala mjekësore dhe Nair Spitali në qytetin e tij amtare. Ai pastaj mori MBBS diplomua nga Universiteti i Mumbai. Në vitin 1991 ai filloi të punojë në fushën e thirrjes në Islam. thumb|right|Dr. Zakir Naik
Brule County
Brule County është një nga  qarqet në shtetin federal South Dakota të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Liga e Volejbollit e Shqipërisë
Renditja Trofeve
Teuta 5 herë
Zakir Naik
Biografia
Naik thotë se ai ishte frymëzuar më në fund nga fundi i Ahmed Deedat i cili kishte qenë vetë aktiv në fushën e Daveti për më shumë se dyzet vjet. Në 1994, Ahmed Deedat quajtur Zakir Naik "Deedat plus". Në maj të vitit 2000, Deedat dhënë Zakir duke paraqitur atij një pllakë me gdhendje "bir atë që ju keni bërë në 4 vitet e kishte marrë me 40 vjet për të kryer, elhamdullilah" shkruar mbi të.
Liga e Volejbollit e Shqipërisë
Renditja Trofeve
Erzeni Shijak 4 herë
Zakir Naik
Biografia
Sipas Naik, qëllimi i tij është të "përqendrohet në rininë myslimane të arsimuar të cilët janë bërë shfajësues për fenë e tyre dhe kanë filluar të ndihen të fesë është i vjetëruar" dhe se ishte detyrë e çdo mysliman për të hequr keqkuptimet e perceptuar rreth Islami për t'iu kundërvënë asaj që ai e konsideron si anti-mediave perëndimore e islamike në paragjykim pas 11 shtator 2001 sulmeve terroriste mbi Shtetet e Bashkuara. Ai ka ligjëruar dhe autor i disa librave mbi islamin dhe fe Krahasimtare si edhe ato drejtuar drejt heqjes idetë e gabuara rreth Islamit. Disa prej artikujve të tij janë botuar edhe në revista shpesh si indian Zëri Islam.
Thomas Blom Hansen, një antropolog i cili ka mbajtur poste akademike në universitete të ndryshme, ka shkruar se stili Naik e memorizimin e Kuranit dhe hadithit literaturë në gjuhë të ndryshme, duke predikuar Islamin të myslimanëve dhe jo-myslimanëve barabartë, dhe të udhëtojnë jashtë vendit për të debatuar mbi Islamin me teologëve, e ka bërë atë jashtëzakonisht popullor në mysliman dhe jo-qarqet myslimane. Edhe pse ai flet rregullisht në audiencat e disa qindra, mijëra dhe nganjëherë, ajo është videokasetat dhe DVD të bisedimeve të tij të cilat janë të shpërndara gjerësisht. Bisedimet e tij zakonisht janë të regjistruar në anglisht, që do të transmetuar në fundjavë në rrjetin kabllor në disa lagje myslimane në Mumbai, dhe Paqe TV kanal, të cilin ai bashkë-promovon. Temat ai flet përfshijnë: "Islami dhe Shkencës Moderne", "Islami dhe Krishterimi", dhe "Islami dhe sekularizmi", ndër të tjera.
Leksione dhe debate
Naik ka mbajtur shumë debate dhe leksione rreth botës, ai mban rregullisht ligjërata në Mumbai, Indi, dhe çdo vit që nga viti 2007 drejton një 10-ditor të "Konferencës së Paqes" në Somaiya Tokësore, Sion, Mumbai me studentë të tjerë të shquar, i cili përfshinte politikan Malajzia, Anwar Ibrahim në vitin 2008.
Në prill 2000, Naik mori pjesë në një debat me William Cambell, tema ishte Islami dhe Krishtërimi në dritën e shkencës, ku të dy diskutuan mbi të perceptuar gabime shkencore në shkrimet e shenjta.
Historia e Maltës
Historia e Maltës është mijëra vjeçare. Ajo kaloi nga duart e grekeve tek romaket, pastaj tek bizantinët. Në shekullin e 9 u pushtua nga arabët ndërsa ne shek. 11 u pushtua nga mbretëria e Sicilisë. Më 1282 kaloi tek spanjollet të cilët ua dorëzuan më 1530 urdhrit të Maltës. Më 1565 u rrethua nga osmanët mirëpo ky urdhër e mbrojti me sukses ishullin. Si rrjedhoje një vit më vonë u formua qyteti La Valleta që e mori emrin nga udhëheqësi i Urdhrit të Maltës, Zhan Parisot de la Valleta. Me 1798 urdhri i Maltës u detyrua t'ua dorëzonte pa lufte francezëve. Mirëpo me 1800 u pushtua nga anglezet dhe qëndroi një kohë të gjatë nën sundimin e tyre. Gjatë luftës së dytë botërore ajo u bë arene ndërluftuese. Me 21 shtator 1964 Malta shpalli pavarësinë nga Anglia ndërsa me 1 dhjetor 1964 u pranua si anëtare e OKB-së. Më 1974 u deklarua republikë ndërsa pas 30 vjetësh, me 1 maj 2004 pranua në bashkimin evropian. Nga 1 janari 2008 pranoi Eurot si valutë.
Zakir Naik
Leksione dhe debate
Dhënë një leksion të titulluar Pse perëndimorët përqafuar Islamin në nëntor 2002 në auditor Mbreti Fahd Spitali në Jeddah, Zakir Naik argumentuar se Islami ofron zgjidhje praktike për problemet e ndryshme që ndesh perëndimi si shkelje kurore, alkoolizmi dhe shumë për përbuzës filial. Naik gjithashtu tha se "pavarësisht nga fushata anti-çjerrë Islam, 34.000 amerikanët kanë përqafuar Islamin nga shtatori 2001 deri në korrik 2002." Ai përmend një raport të botuar në Time Magazine e cila tha se rreth 60.000 libra mbi Islamin dhe Orientit janë shkruar midis 1800 dhe 1950 vetëm.
Neritan Ceka
Neritan Ceka lindi më 11 shkurt 1941 në Tiranë, është politikan i njohur shqiptar.
Zakir Naik
Leksione dhe debate
Në vitin 2004, vizitoi Naik Zelanda e Re dhe pastaj kryeqytetet e Australisë në ftesën e islamik Informacione dhe sherbime Rrjeti i Australasia. Në konferencën e tij në Melburn, sipas gazetar Sushi Das megjithatë, "Naik quajtur epërsi morale dhe shpirtërore të Islamit dhe feve të tjera dhe lampooned Perëndimi në përgjithësi", duke shtuar se fjalët Naik është "nxitur një frymë të separateness dhe përforcuar paragjykimet". Më 21 janar 2006, Naik zhvilloi një dialog ndër-fetar me Sri Sri Ravi Shankar. Ngjarja ishte rreth konceptit të Zotit në Islam dhe Hinduizmi, qëllim që të sjellë mirëkuptim midis dy feve të mëdha të Indisë, dhe në të mirë të nxjerrë në pah perbashkesi mes dy Islamit dhe Hinduizmit, si p.sh. idhujtaria është e ndaluar. Ajo u mbajt në Bangalore, Indi me deri në 50.000 të ndjekur në Pallatin Arsye.
Në gusht të vitit 2006, vizita Naik dhe konferencë në Cardiff (UK) janë objekt i debatit kur Uellsit MP David Davies bëri thirrje për paraqitjen e tij të anulohet. Ai e përshkroi atë si një urrejtje-tregtar ", dhe tha se pikëpamjet e tij nuk e meritojnë një platformë 'publik' ; myslimanët nga Cardiff, megjithatë, e mbrojti të drejtën Naik për të folur në qytetin e tyre. Saleem Kidwai, Sekretar i Përgjithshëm i Këshillit të myslimane e Uellsit, nuk u pajtua me Davies, duke deklaruar se "njerëzit të cilët e njohin për atë (Naik) e di se ai është një nga personat më të uncontroversial ju mund të gjeni. Ai flet për ngjashmëritë në mes feve, dhe se si duhet të punojmë në bazë të përbashkët mes tyre ", ndërsa Davies gjithashtu i ftuar për të diskutuar më tej me Naik personalisht në konferencë. Konferenca shkoi përpara, pasi këshilli Cardiff deklaroi se ishte i kënaqur që ai nuk do të jetë predikimi pikëpamjet ekstremiste.
Neritan Ceka
Biografia
Neritan Ceka, i biri i arkeologut të parë shqiptar, Hasan Ceka, u interesua për arkeologjinë që fëmijë, kur shoqëronte të atin në ekspeditat arke-ologjike të Apollonisë. Pas mbarimit të studimeve në Universitetin e Tiranës në vitin 1962, ai iu kush-tua plotësisht kërkimeve arkeologjike. Në vitet 1963-1964 gërmoi në kështjellën ilire të Rosujës në Tropojë; në vitin 1969 zbuloi varrin e pasur të Selcës së Poshtme dhe po atë vit filloi gërmimet disavjeçare në Belsh. Tërheqjen më të fortë e pati drejt qytetit të madh të Bylisit. Atje drejtoi ekspedi-tat në vitet 1978-1991, duke zbuluar teatrin, stadiumin, shëtitoret, gjimnazin dhe disa nga hyrjet dhe kullat e fortifikimeve të qytetit ilir. Në vitet 1992-1994 drejtoi ekspeditën e përbashkët shqiptaro-franceze në Apolloni, si dhe gërmimet në Butrint, ku u rikthye përsëri dy vitet e fundit. Që nga viti 1985 jep leksionet e Arkeologjisë Klasike në Fakultetin Histori-Filologji të Univer-sitetit të Tiranës. Ka dhënë leksione dhe konferenca shkencore në Gjermani, Angli, Itali, Francë, Austri, SHBA dhe në vende të tjera. Ka shkruar librin shkencor “Qyteti ilir pranë Selcës së Poshtme” (1985), si dhe një numër të madh artikujsh shkencorë mbi kërkimet e tij arke-ologjike. Që nga viti 1991 është zgjedhur disa herë deputet në Kuvendin e Shqipërisë.
Zakir Naik
Leksione dhe debate
Pas një leksion nga Pope Benedict XVI në shtator të vitit 2006, Naik ofruar për t'u angazhuar në një debat publik me të jetojnë, por Papa nuk i është përgjigjur kësaj ftese.[25][26]
Neritan Ceka
Biografia
Neritani është anëtarë i disa instituteve të arta shkencore si Këshillit Shkencor në Institutin e Arkeologjisë në Tiranë, Institutit të Arkeologjisë në Berlin, dhe Institutit të Kolde-ëay Gesellschaft në Gjermani
Edukimi
Ka kryer studimet në Universitetin e Tiranës, Fakulteti Histori-Filologji. Mban titullin Profesor.
Zakir Naik
Leksione dhe debate
Në nëntor 2007, irf organizuar një 10-ditore konferencë ndërkombëtare islamike dhe ekspozitë e titulluar Konferenca e Paqes në bazë Somaiya në Mumbai. Leksione mbi Islamin u prezantuan nga Naik si dhe njëzet studentë të tjerë islamik nga e gjithë bota.[27]
Gjatë një prej leksioneve, Naik provokoi zemërim në mesin e anëtarëve të komuniteteve Shia në konferencë, kur ai përmendi fjalët "Radiallah ta'la anho" (do të thotë 'Allahu qoftë i kënaqur me atë'), pas të përmendet emri i Jazidit I dhe bërë vërejtje se beteja e Qerbelasë ishte politik.[28] Të tjerë besonin koment megjithatë u hodh nga proporcion.[29]
1934 në Kosovë
Ngjarje nga viti
Zakir Naik
Leksione dhe debate
Në një leksioni të dhënë më 31 korrik 2008 në paqe TV, Naik argumentuar se 9/11 ishte punë të brendshme të bërë nga vetë Xhorxh Bush, në mënyrë që Presidenti Bush mund të sulmuar pastaj me naftë vendet e pasura.[30][31]
Në çështjen e datës 22 shkurt 2009 nga lista Indian Express e "100 më të fuqishme SHBA në vitin 2009", në mesin e popullatës miliard plus të Indisë, Zakir Naik u rendit nr 82. Në listën e veçantë të "Top 10 Gurus Shpirtërore of India" Zakir Naik u rendit Nr 3, pasi Baba Ramdev dhe Sri Sri Ravi Shankar, duke qenë myslimane vetëm në listë.
Në një leksion në Universitetin e Melburnit, Naik argumentuar se vetëm Islami i ka dhënë gruas barazinë e vërtetë.[32] Ai theksoi rëndësinë e shalleve të kokës, duke argumentuar se më shumë "zbulimin veshje Perëndimor" i bën femrat shumë të ndjeshme ndaj dhunimit.[33]
Kritikat
Analist Politik Ahmed Khaled konsideron se Zakir Naik, nga pretendimet e tij për superioritetin e Islamit ndaj besimeve të tjera fetare, praktikat e asaj që ai e quan orientalizmit kundërt.[34]
Khushwant Singh, një gazetar i shquar indian, politikan dhe autori argumenton se deklaratat Naik janë "të rinjtë" dhe tha se "ata rrallë ngrihen mbi nivelin e debateve kolegjin universitare, ku garuesit konkurroj me njëri-tjetrin për pikë brownie rezultatin".[35][36] Lucknow bazuar kalbe Jawad klerik Shia tha se "Naik ka sjellë një emër të keq për myslimanët. Njerëz të tillë duhet dënuar dhe e bojkotuan shoqërore" dhe deklaroi se Naik ishte duke u financuar nga sektit Vahabi që gjoja perpetrates dhunë në emër të Islamit dhe shprehu nevojë për një hetim në, si Naik ishte duke ecur një kanal televiziv të tij dhe ku ai ka marrë fonde nga. Një tjetër klerik Lucknow bazuar Naib Imam Maulana Khalid Rasheed Firangi mëhalla pohoi se Naik ka "mugged disa vargje nga Kurani dhe pretendon të jetë një dijetar islamik".[37]
Kuran
Në nëntor 2008 Lucknow bazuar Myftiut Ebul Irfan Shah Firangi mëhalla lëshoi një Kuran kundër Naik, Naik e përshkruar si një "kafër" (jo-besimtar) dhe deklaron në Kuran, që Naik duhet të jetë ish-komunikohen nga Islami. Ai pohoi se "Zakir Naik nuk është një dijetar islam. Mësimet e tij janë kundër Kuranit. Në fjalimet e tij, ai fyen All-llahun dhe glorifies Jezid, vrasësi i Imam Hussain" dhe se Naik ka mbështetur Laden dhe i bëri thirrje të gjithë myslimanët të bëhen terroristë. Naik, megjithatë, tha se fjalimet e tij ishin cituar keq dhe se ai ishte në shënjestër thuhet se nga njerëz me interesa vetjake dhe tha për Kuran "fetva të thotë asgjë. Ato duhet gjithashtu të nxjerrë fetva kundër Imam Buhariut. Disa klerikët të cilët kanë të kufizuar të kuptuarit e Islamit janë duke bërë këto gjëra. Kjo nuk prek mua ". All-Indi suni Bordit dhe Shejh Abdul Kadir Jilani Fondacioni i kanë mbrojtur edhe Naik.[37][38]
1585
Mbi vitin 1585.
1586
Mbi vitin 1586.
Xhamia e Gjin Aleksit
Xhamia e Gjin Aleksit ose Xhamia e Rusanit (Turqisht: Kinaleksi Mescidi) është një xhami e shekujve 16-17, monument i trashëgimisë kulturore në Rusan, rrethi i Delvinës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Historia
Udhëpërshkruesi i famshëm osman, Evlija Çelebiu, e përmend gjatë vizitës së tij në Delvinë rreth vitit 1670,  «xhaminë e mëhallës "Gjin Aleks" plot me vreshta dhe kopshtije». E cilësuar si kompleks funerar me një shatërvan monumental, gjasat janë që të ketë qenë pikë pelegrinazhi dhe dijeje, por pllaka e gjendur sugjeron gjithashtu ndërlidhje me praktikat dhe përshpirtshmërinë e tarikateve - mbase të atij halveti në veçanti.
Xhamia me një kube, minarja dhe hajati i saj shtrihen mbi një tarracë të vogël kodrinore, e rrethuar prej katër tyrbeve lehtësisht të ndryshme nga përmasat. Faqja e murit për nga kibla ka një mihrab shijehollë të zbukuruar me mukarna. Një galeri e sipërme prej druri, e mbështetur mbi një diafragmë muri guri, i paraprin hollit ku falet namazi - me sipërfaqe 8 me 8 metra.
Kubeja e tërë ngrihet mbi një bazë oktagonale, pak mbi të cilin shtrihet një brez rrethor ku është shkruar surja el Fet'h. Sipas të dhënave që ofron, mbishkrimeve të zbuluara rishtazi dhe përmbajtjen e zgjedhur të tyre, stilin e hollë të ndërtimit dhe cilësinë e mirë të ustallëkut, si dhe stili i hajatit ndihmon të vlerësohet se holli i faljes mund të jetë ndërtuar çerekun e fundit të shekullit 16, ndërsa hajati - i ngjashëm me xhami boshnjake si ajo në Prusac - jep të mendohet se është ndërtuar çerekun e parë të shekullit 17. Në mure ka kamare të vogla ku lihen enë prej balte, që mendohet se përmirësojnë akustikën.
Ky monument kulture është i llojit "Arkitekturë", dhe mori statusin në vitin 1963.
Clinton County (Kentucky)
Clinton është një nga 120 Countet në shtetin federal Kentucky në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Teoria e qelizës
Teoria e qelizës përcakton qe te tera organizmat janë kompozuar ne njësi te vogla organizimi, te quajtura qeliza. Koncepti ishte shprehur ne 1839 nga Schleiden & Schwann (Shvan) dhe ka qëndruar si një themel i biologjisë moderne. Ideja ushtron te tjera hipoteza te mëdha biologjike duke përfshire Teorinë e Darvini për evolucionin (1859), Ligjet e trashëgimisë te Mendelit (1865), dhe ndërtimin e biokimisë bashkëpunuese (1940).
Kërkimi modern molekular biologjik ka shtuar shume mendime për teorinë e qelizës, por ajo qëndron si teoria me e rëndësishme e biologjisë. Teoria e qelizës është për Biologjinë si Teoria Atomike është për Fizikën.Pohimet e teorisë Qelizore jane shume të rëndësishme
Në 1838, Teodor Shvan dhe Matias Shleiden ishin duke shijuar kafen e pasdites dhe duke folur për studimet e reja. Kur Shvan dëgjoi Shleidenin për te folur për qelizat e bimëve me nukleus, ai shtangu nga ngjashmëria e këtyre qelizave bimore me qelizat te cilat ai kishte vëzhguar ne pjesët e kafshëve. Te dy shkencëtaret shkuan tek laboratori i Shvanit për te parë pjesët e tij. Shvani publikoi ne librin e tij për qelizat e bimëve dhe kafshëve (Shvan 1839) vitin tjetër, një pjese te veçante pa kualitet për ngjarjen e vërtete te kontributit te çdokujt, përfshire atë te Shleidenit (1838). Ai i përmblodhi vëzhgimet e tij ne tre konkluzione për qelizat : Ne dimë sot dy mendimet e para, por i treti është dukshëm i gabuar. Interpretimi i sakte i formacionit te qelizave nga ndarja ishte përfundimisht zhvilluar nga te tjerë dhe formalisht i përpunuar nga diktimi i fuqishëm i Rudolf Vircousit, "Omnis cellula e cellula..." "Te tera qelizat vetëm rriten nga qelizat paraardhëse".
Mendimet moderne për Teorinë e qelizës përfshijnë : Kredia për zhvillimin e pare (me shume se një lente) për mikroskopin iu dha Zasharin Jansen, ne Midellburg, Holandë, rreth vitit 1595. Qe kur Janseni ishte shume i ri ne atë kohë, është e mundur qe babai i tij Hansie krijoi te parin mikroskop, por Janseni i ri perfeksionoi produktin. Detaje për mënyrën se si u krijuan mikroskopët e pare nuk dihet, por është një këshille qe na lejon neve te mendojmë për mikroskopët Jansen.
Ne 1663 një shkencëtar anglez, Robert Hooke, zbuloi qelizat ne një tape vere, te cilën e vendosi tek mikroskopi i tij eksperimental (figura). Aktualisht Hooke vëzhgoi vetëm murin e qelizës sepse qelizat e tapës se verës ishin te vdekura dhe nuk përmbanin përbërje citoplasme. Hooke i vizatoi qelizat dhe krijoi fjalën Qelize. Fjala qelize vjen nga fjala latine "cellula" qe do te thotë pjesë e vogël. Hooke publikoi zbulimet e veta ne librin e famshëm, Mikrografia : Përshkrime Psikologjike te Trupave te Bëra nga Lentet Zmadhuese (1665). Dhjete vite me vone Anton van Leuvenhook (1632-1723), një biznesmen gjerman dhe një bashkëkohës i Hooke përdori (lentet teke) te vetat ne mikroskop monocular dhe ishte i pari vëzhgues qe pa bakterien dhe protezen. Leurenhook është njohur qe ka bere mbi pesëqind mikroskopë nga te cilët kane mbijetuar me pak se dhjete cope ne ditët e sotme.
Ne dizenjimin bazik, mbase te tere instrumentet e Leurenhook-ut ishin thjeshte lente te fuqishme zmadhimi, te pakrahasueshëm me mikroskopët qe përdorim ne sot. Aftësitë e Leurenhookut ne lentet e zmadhimit, bashke me vështrimin e tij dhe kujdesjen e madhe te rregullimit, ndriçimi ishte puna e tij për te mundur qe te ndërtoje mikroskopë me shkalle zmadhimi 200 here, me më shume qartësi dhe figura me te ndritura se çdo koleg tjetër ne atë kohë. Ne 1673, Leurenhook filloi ti shkruante letra për format e tij me te reja Shoqërisë Mbretërore e Londrës, duke përshkruar se çfarë kishte pare me lentet e tij. Letra e tij e pare e vëzhgimeve tregonte vëzhgimet mbi zgjojin e bletëve. Për 50 vitet e ardhshme ai korrespondonte me Shoqërinë Mbretërore. Vëzhgimet e tij, te shkruara ne Gjermanisht, ishin përkthyer ne anglisht ose latinisht dhe e printuar ne Përkthimet Psikologjike te Shoqërisë Mbretërore. Leurenhook vështroi strukturën e kafshëve dhe bimëve, minerale kristali, dhe ne fosile. Ai ishte i pari qe pa qelizat mikroskopike me guaske, "foraminifera", te cilat ai i përshkroi si "biskotat e vogla... jo me te medhaja se një kokrrize jo me te medhaja se një kokrrize rëre." Ai zbuloi qelizat e gjakut, dhe ishte i pari qe pa spermatozoidet e kafshëve. Ai zbuloi kafshe mikroskopike si nematodet (krimba te rrumbullaket) dhe rotiferet. Lista e zbulimeve te tij është e gjate. Leuenhook shume shpejt u be i famshëm dhe letrat e tij u publikuan dhe u përkthyen. Ne 1680 ai ishte zgjedhur një pjesëtar i plote i Shoqërisë Mbretërore pas vdekjes se tij ne 30 gusht 1723 një pjesëtar i Shoqërisë Mbretërore shkroi... "Antoni van Leurenhook konsideroi qe çfarë është e vërtete për psikologjinë natyrore mund te jete fruit me i studiuar ne metodën eksperimentale, e mbështetur nga dëshmia ; për arsyen te cilën, me pune te forte dhe mundimte rende ai beri me duart e tij lentet me perfektë, me ndihmen te cilën ia dhanë sekretet e Natyrës qe zbuloi vete, tani i famshëm perveç botes se tij psikologjike". Asnjë shpjegim me i besueshëm i metodave shkencore nuk mund te gjehet.
Ndërmjet 1680 dhe 1800 duket se jo aq shume sukses ishte arritur ne studimin e strukturës qelizore. Kjo mund te jete cilësia me e mire e lenteve për mikroskopë dhe mundimi për te vëzhguar observime te detajuara për çfarë mikroskopët ishin ne atë kohe. Leuenhook regjistroi metodologjinë për cilësi e kualitet te lenteve dhe rezultatet mikroskopike vlejten për mbi 100 vjet.
Kodikët e Beratit
Kodikët e Beratit janë disa dorëshkrime me rëndësi historike për fillimet e letërsisë biblike. Librat përmbajnë rreth 190 fletë dhe janë të shkruajtura në gjuhën Greke. Kodikët mbahen në Arkivin Kombëtar të Shqipërisë, Tiranë.
Crittenden County (Kentucky)
Crittenden është një nga 120 Countet në shtetin federal Kentucky në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Ura e Tarazhit
Ura e Tarazhit është e dyta në vend për nga madhësia dhe lartësia, një vepër ku ishin aplikuar metodat e fundit në ndërtim, ndërsa sot është në degradimin të plotë. Gjatësia e saj është rreth 800 metra, ndërsa lartësia është 38 metra nga sipërfaqja e tokës. Punimet për ndërtimin e saj u bënë gjatë viteve 1987-1989. Ajo ishte vepra më e rëndësishme dhe më e kushtueshmja e hekurudhës së pafat që do të lidhte Milotin me Rrëshenin dhe më tej me Klosin e Dibrën e Madhe.
Ura e Mbrostarit
Ura e Mbrostarit ndodhet në fshatin Mbrostar-Ura, rrethin e Fierit dhe ka marrë emrin e fshatit që ndodhet aty pranë. Ajo është ngritur mbi lumin Seman në këtë fshat, e cila është urë këmbësorësh dhe automjetesh. Ura lidh fundin e qytetit të Fierit, nga veriu, pra lagjen "Sheq i Madh" me fshatin Mbrostar.
Turner County (South Dakota)
Turner County është një nga  qarqet në shtetin federal South Dakota të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kafshët fantastike dhe ku mund të gjenden (libri)
Në 2001 në një intervistë me shtëpinë botuese Scholastic, Rowling konstatoi se zgjodhi lëndën e krijesave magjike sepse ishte një temë e bukur për të cilën ajo kishte zhvilluar goxha informacion në librat e mëparshëm. Emri i Rowlingut nuk u shfaq në kopertinën kryesore të librit në botimin e parë, puna u mirënjoh nën shkrimin e “Njut Skamandërit”, i cili, nëpër libra, shkroi këtë libër shkollor siç shihet nëpër listën e nevojshme të librave në vitin e parë shkollor të Harry Potterit. Libri është përdorur për mbledhje donacionesh bamirësie nga Comic Relief. Mbi 80 % e çmimit të kopertinës së çdo libri shkon direkt për fëmijët e varfër nëpër vende të ndryshme të botës. Sipas Comic Relief, shitjet prej këtij libri së bashku me shoqëruesin e tij Kuidiçi nëpër shekuj tejkaloi shumën prej 17 milionë paundë.
Në 12 shtator të 2013, Warner Bros. dhe Rowlingu deklaruan se do të prodhonin një film të frymëzuar prej librit, si një prej pesë filmave të tillë. Rowling vetë do të ishte skenaristja. Ajo solli një plan për filmin pas idesë së hedhur nga Warner Bros. Historia vë në pah aktorin kryesor Njut Skamandër në Nju Jork, 70 vite më parë se të nisë historia e Harryt. Filmi u lançua në 18 nëntor 2016.
Në 14 mars 2017 doli një botim i ri i librit, me kopertinë të ilustruar prej Johnny Duddle dhe ilustrime të brendshme prej Tomislav Tomic, u publikua me 6 krijesa të reja dhe një parathënie prej Njut Skamandër. Mendohet se është një kopje e re pasi nuk përfshin shënime të shkruara me dorë. Fondet e mbledhura nga ky libër shkojnë për LUMOS si dhe Comic Relief.
Në 7 nëntor 2017 del një botim i ri me ilustrime nga Olivia Lomenech Gill së bashku me tekstin e mëparshëm të 2017.
Kantoni Marignane
Kantoni Marignane (frëngjisht: Canton de Marignane) është një kanton në departamentin Bouches-du-Rhône, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Marignane. Ka sipërfaqe 27.89km2 dhe popullsi 39689 banorë.
Kafshët fantastike dhe ku mund të gjenden (libri)
Në 1 shkurt 2018 një botim Kindle Motion, me ilustrime me lëvizje, u lançua për pajisjet e përshtatshme për të.
Kantoni Marignane
Përbërja aktuale
Kantoni Marignane aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Kafshët fantastike dhe ku mund të gjenden (libri)
Versioni origjinal
Kafshët magjike dhe ku mund të gjenden, është një riprodhim ekzakt i librit shkollor të vetë Harry Potterit dhe i shkruar prej magjizoologut Njut Skamandër, një personazh në seritë e Harry Potterit. Në këto seri, magjizoologjia është dega e magjisë që studion kafshët magjike.
Albus Urtimori, drejtori i shkollës së Hoguortsit, lë këtu shënimet dhe shpjegon qëllimin e botimit të veçantë të këtij libri ( bamirësia e Comic Relief ). Në fund ai i thotë lexuesit, “…Krijesat mbresëlenëse të përshkrura këtu janë të shpikura dhe nuk munden të të lëndojnë”. Ai përsërit moton e Hoguortsit : “ Draco dormiens nunquam titillandus”, latinisht për “ Mos e ngacmo kurrë një dragua që fle”.
Kafshët magjike dhe ku mund të gjenden, përmban historinë e magjizoologjisë dhe 85 krijesave magjike të përshkruara rreth e rrotull botës. Skamanderi thotë se mblodhi shumicën e informacioneve të gjetura nëpër libër përmes vëzhgimeve të shumta nëpër vite udhëtimesh nëpër të pesta kontinentet. Veçon se botimi i parë u komisionua në 1918 nga Augustus Worme  i librave Obskurus. Gjithsesi nuk u publikua deri në 1927. Tashmë është në botimin e tij të 52-të.
Në botën e Harry Potterit, libri shërben si tekst shkollor për vitin e parë në Hoguorts. Albus Urtimori specifikon se shërben si një referencë e shkelqyer për magjistricat shtëpiake përveç përdorimit në Hoguorts.
Libri përfshin skica dhe komente të shtuara nga Ron Uizli. Komentet duken se janë shtuar rreth kohës së librit të katërt, Harry Potter dhe Kupa e Zjarrit.
Biografia
Njuton Artemis Fido ose i ashtëquajturi Njut Skamandër, autor i Kafshëve magjike dhe ku mund të gjenden, lindi në vitin 1897. Sipas paragrafit "Rreth autorit" në këtë libër, Skamandëri u bë një magjizoolog për shkak të interesit të tij në kafshët e mrekullueshme dhe nga nxitja e nënës së vet, një mbarështuese entuziste e Hipogrifëve. Në Hoguorts, ai ishte përzgjedhur në shtëpinë e Baldoskuqëve.
Në versionin e filmit të Harry Potter dhe i Burgosuri i Azkabanit, emri i Njut Skamandërit shfaqet në hartën e Marauderit.
Në përshtatjen filmike të Kafshëve magjike dhe ku mund të gjenden, përmendet se Skamandëri është i përjashtuar nga Hoguortsi për shkak të një incidenti me një nga krijesat e tij, por Albus Urtimori i doli në mbrojtje.
Roli në seritë e Harry Potterit
Vetë Skamandëri nuk shfaqet nëpër shtatë librat e Harry Potterit. Ai përmendet kalimthi në Harry Potter dhe Guri Filozofal si autori i Kafshëve magjike dhe ku mund të gjenden. Ai është personazhi kryesor i përshtatjes filmike të Kafshëve magjike dhe ku mund të gjenden, ku luhet si rol nga Eddie Redmayne.
Përmbajtja e librit
Volumi i libri përbëhet nga:
Botimet Skolastike
Hardcover box set : ISBN 0-439-32162-X (përfshin Kafshët Magjike... dhe Kuidiçin nëpër shekuj )
Paperback box set : ISBN 0-439-28403-1
Hutchinson County (South Dakota)
Hutchinson County është një nga  qarqet në shtetin federal South Dakota të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kafshët fantastike dhe ku mund të gjenden (libri)
Botimet Bloomsbury
2001 paperback : ISBN 0-7475-5466-8
2009 paperback : ISBN 978-1-4088-0301-1
2017 hardcover : ISBN 978-1-4088-8071-5
Botimet Sagebrush Rebound
Botimi School & Library : ISBN 0-613-32541-9
Botimi Pottermore E-book
Versioni origjinal : ISBN 978-1-78110-014-1
Botimi 2017 : ISBN 978-1-78110-556-6
Përshtatja filmike
Kafshët magjike dhe ku mund të gjenden është një film fantazi amerikano-anglez i frymëzuar nga libri me të njëjtin emër të J.K.Rowlingut. Një shtesë e serisë së filmave të Harry Potterit të botës së magjisë, i drejtuar nga David Yates, me personazhet kryesore Eddie Reymane, Katherine Waterston, Alison Sudol, Dan Fogler, Samantha Morton, Ezra Miller, Colin Farell, Carmen Ejogo, Faith Wood-Blagrove, Jenn Murray, Jon Voight dhe Ron Perlman. Filmi i parë mendohet se mund të ndiqet dhe nga katër të tjerë.
Filmi, Kafshët magjike dhe ku mund të gjenden u lançua në Britaninë e Madhe dhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës në 18 nëntor 2016.
Kafshët magjike: Krimet e Grindevaldit u shfaq në 16 nëntor 2018. Filmi i tretë pritet të dalë në nëntor të 2020.
Kuzhina antike romake
parapamje|300x300px| Jeta e vdekur me vezë, zogj dhe enë bronzi, nga Shtëpia e Julia Felix, Pompei Kuzhina e Romës së lashtë ndryshoi shumë gjatë kohëzgjatjes së ekzistencës së qytetërimit. Zakonet dietike u ndikuan nga ndryshimet politike nga mbretëria në republikë në perandori, dhe nga zgjerimi i madh i perandorisë, i cili i ekspozoi romakët ndaj shumë zakoneve të reja të kuzhinës provinciale dhe metodave të gatimit.
Në fillim, dallimet dietike midis klasave shoqërore romake nuk ishin të mëdha, por pabarazitë u zhvilluan me rritjen e perandorisë.
Arkeologjia
Shumica e ushqimeve organike kalbet në kushte të zakonshme, por hiri dhe kockat e kafshëve ofrojnë disa detaje arkeologjike rreth dietës romake të lashtë. Fitolite janë gjetur në një varrezë në Tarragona, Spanjë. Fiqtë e importuar ishin ndër ushqimet e djegura të ruajtura kur Boudica dhe ushtria e saj dogjën një dyqan romak në Colchester. Qiqrat dhe tasat me fruta janë të njohura nga Herculaneum, të ruajtura që kur Vezuvi shkatërroi qytetin në vitin 79 pas Krishtit. Mbetjet e eshtrave të vegjël të peshkut, gjembave të iriqit dhe bimëve të mineralizuara kanë mbijetuar në kanalizimet e qytetit; midis bimëve arkeologët kanë identifikuar kopër, koriandër, li, thjerrëza, lakër, lulekuqe opiumi dhe arra të ndryshme, fruta dhe bishtajore, si dhe një shumëllojshmëri të larmishme peshqish dhe butakë. Në Pompei, rrushi, buka dhe pasta u dogjën dhe u varrosën në kopshtet e oborrit me peristil si oferta për Laresin e familjes.
Ushqimet
Tradicionalisht, një mëngjes i quajtur ientaculum shërbehej në agim. Nga mesi i ditës deri në orët e hershme të pasdites, romakët hëngrën cena, vaktin kryesor të ditës dhe në mbrëmje një darkë të lehtë të quajtur vesperna. Me rritjen e importit të ushqimeve të huaja, cena u rrit në përmasa dhe përfshiu një gamë më të gjerë ushqimesh. Kështu, gradualisht kaloi në mbrëmje, ndërsa vesperna u braktis plotësisht me kalimin e viteve. Prandiumi i vaktit të mesditës u bë një vakt i lehtë për t'u mbajtur deri në cena. Ndër klasat e ulëta të shoqërisë romake, këto ndryshime ishin më pak të theksuara pasi rutinat tradicionale korrespondonin ngushtë me ritmet e përditshme të punës fizike. parapamje| Lugë romake me dorezë rosë ose mjellmë Megjithatë, në mesin e shtresave të larta, të cilët zakonisht nuk merreshin me punë fizike, u bë zakon që të gjitha detyrimet e biznesit të caktoheshin në mëngjes. Pas prandiumit, do të liheshin përgjegjësitë e fundit dhe do të bëhej një vizitë në banja. Rreth 2 pasdite, do të fillonte cena. Ky vakt mund të zgjaste deri në orët e vona të natës, veçanërisht nëse të ftuarit ishin të ftuar, dhe shpesh do të pasohej nga comissatio, një raund pijesh alkoolike (zakonisht verë).
Në periudhën e mbretërve dhe në Republikën e hershme, por edhe në periudhat e mëvonshme (për klasat punëtore), cena në thelb përbëhej nga një lloj qulli, pulat. Lloji më i thjeshtë do të bëhej nga emer, uji, kripa dhe yndyra. Një variacion më i sofistikuar u bë me vaj ulliri, dhe u konsumua me një shoqërim të perimeve të ndryshme kur ishte në dispozicion. Të pasurit zakonisht hanin bishtajat e tyre me vezë, djathë dhe mjaltë dhe herë pas here shërbehej me mish ose peshk.
Gjatë periudhës republikane, cena u zhvillua në dy kurse: pjata kryesore dhe një ëmbëlsirë me fruta dhe ushqime deti (p.sh. molusqe, karkaleca deti). Nga fundi i Republikës, ishte e zakonshme që vakti të shërbehej në tre pjesë: një meze ( gustatio), pjatë kryesore (primae mensae) dhe ëmbëlsirë (secundae mensae).
Racioni kryesor i ushqimit të legjioneve romake ishte gruri. Në shekullin e 4-të, shumica e legjionarëve hëngrën si të gjithë në Romë. Ata furnizoheshin me racione bukë dhe perime së bashku me mish të tillë si viçi, deleje ose derri. Racionet vareshin gjithashtu nga vendi ku legjionet ishin vendosur ose po bënin fushatë. Mishi i deles ishte i popullarizuar në Galinë Veriore dhe Britani, por mishi i derrit ishte racioni kryesor i mishit të legjioneve.
Ushqimet dhe përbërësit
Kolonitë romake i siguronin Romës shumë ushqime; qyteti mori proshutë nga Belgjika, goca deti nga Brittania, garum nga Mauretania, gjahu i egër nga Tunizia, silfium (lazer) nga Cyrenaica, lule nga Egjipti, marule nga Kapadokia dhe peshk nga Pontus.
Dieta e lashtë romake përfshinte shumë artikuj që janë elementë kryesorë të gatimit modern italian. Plini Plaku diskutoi më shumë se 30 lloje ullinjsh, 40 lloje dardhe, fiq (vendas dhe të importuar nga Afrika dhe provincat lindore) dhe një shumëllojshmëri të gjerë perimesh. Disa nga këto perime nuk janë më të pranishme në botën moderne, ndërsa të tjerat kanë pësuar ndryshime të rëndësishme. U konsumuan karota me ngjyra të ndryshme, por jo në ngjyrë portokalli. Shumë lloje perimesh kultivoheshin dhe konsumoheshin. Këto përfshinin selino, hudhra, disa llamba lulesh, lakër dhe të tjera brassicas (të tilla si lakra jeshile dhe brokoli ), marule, endive, qepë, presh, shparg, rrepkë, rrepë, majdanoz, karrota, panxhar, bizele jeshile, chard, fasule franceze, kartona, ullinj dhe kastravec. Disa perime ishin të ilustruara në relieve.
Megjithatë, disa ushqime të konsideruara karakteristike për kuzhinën moderne italiane nuk u përdorën. Në veçanti, spinaqi dhe patëllxhani (patëllxhani) u prezantuan më vonë nga bota arabe, dhe domatet, patatet, specat piper dhe misri (burimi modern i polentës ) u shfaqën në Evropë vetëm pas zbulimit të Botës së Re dhe Shkëmbimi Kolumbian. Romakët dinin për orizin, por ai ishte shumë i rrallë i disponueshëm për ta. Kishte edhe pak agrume. Limonët ishin të njohur në Itali që nga shekulli i dytë pas Krishtit, por nuk u kultivuan gjerësisht.
Bukët dhe drithërat
parapamje| Afresk që tregon një copë bukë dhe dy fiq, nga Pompei, Muzeu Arkeologjik Kombëtar i Napolit. Buka ishte ushqimi kryesor në botën romake. Nga viti 123 p.e.s., një racion grurë të pa bluar (deri në 33 kg), i njohur si frumentatio, u shpërnda deri në 200,000 njerëzve çdo muaj nga shteti romak. Fillimisht kishte një akuzë për këtë, por nga viti 58 para Krishtit kjo akuzë u shfuqizua nga tribuni plebeian Publius Clodius Pulcher. Individët duhej të ishin qytetarë dhe të banonin në Romë për të marrë frumentatio.
Juscellum ishte një lëng mishi me bukë të grirë, vezë, sherebelë dhe shafran, i përshkruar në Apicius, një libër me receta romake i fundit të shekullit të 4-të ose fillimit të shekullit të 5-të.
Mishi
Mishi i kasapit ishte një luks i pazakontë. Mishi më i njohur ishte mishi i derrit, veçanërisht salsiçet. Mishi i viçit ishte i pazakontë në Romën e lashtë, duke qenë më i zakonshëm në Greqinë e lashtë - nuk përmendet nga Juvenal ose Horace. Ushqimet e detit, gjahu dhe shpendët, duke përfshirë rosat dhe patat, ishin më të zakonshme. Për shembull, në triumfin e tij, Cezari bëri një gosti publike për 260,000 poshtëruesit (njerëzit më të varfër) që përmbanin të tre këto ushqime, por jo mish kasapi. John E. Stambaugh shkruan se mishi "ishte i pakët me përjashtim të sakrificave dhe darkave të të pasurve". Lopët vlerësoheshin për qumështin e tyre; demat si parmendë dhe kafshë tërheqëse. Mishi i kafshëve të punës ishte i ashpër dhe jo i shijshëm. Viçi hahej herë pas here. Apicius jep vetëm katër receta për viçin, por të njëjtat receta kërkojnë si opsion qengji ose derri. Ekziston vetëm një recetë për zierjen e viçit dhe një tjetër për skallopinën e viçit.
Konviktet haheshin dhe konsideroheshin si një delikatesë. Ishte një simbol statusi në mesin e romakëve të pasur, dhe disa madje kishin fjetje që peshonte para mysafirëve të darkës. Një ligj përmbledhës i miratuar nën Marcus Aemilius Scaurus ndaloi ngrënien e fjetjes, por nuk arriti ta ndalonte praktikën.
Peshku dhe prodhimet e detit
Peshku ishte më i zakonshëm se mishi. Akuakultura ishte e sofistikuar, me industri në shkallë të gjerë të përkushtuar ndaj bujqësisë së gocave deti. Romakët gjithashtu merreshin me kultivimin e kërmijve dhe bujqësisë së lisit. Disa peshq u vlerësuan shumë dhe fituan çmime të larta, të tilla si barbuni i rritur në peshkimin në Cosa, dhe "u shpikën mjete të përpunuara për të siguruar freskinë e tij".
Frutat
parapamje| Një natyrë e qetë me shportë frutash dhe vazo ( Pompei, shek. 70 pas Krishtit) parapamje| Thermopolium (hanë ushqimore) e Pompeit, Itali, shekulli I pas Krishtit. Frutat haheshin të freskëta kur ishin në sezon, dhe thaheshin ose ruheshin gjatë dimrit. Frutat popullore përfshinin mollët, dardhat, fiqtë, rrushin, ftua, qitro, luleshtrydhe, manaferra, manaferra, rrush pa fara, kumbulla, hurma, pjepër, kofshë trëndafili dhe shegë. Frutat më pak të zakonshme ishin azerolat dhe medlarët më ekzotike. Qershitë dhe kajsitë, të dyja të prezantuara në shekullin e 1 para Krishtit, ishin të njohura. Pjeshkët u prezantuan në shekullin e 1 pas Krishtit nga Persia. Portokallet dhe limonët njiheshin por përdoreshin më shumë për qëllime mjekësore sesa në gatim. Edhe pse i njohur për romakët e lashtë, limonët nuk u kultivuan në Itali deri në Principate. Të paktën 35 kultivarë dardhe u rritën në Romë, së bashku me tre lloje mollësh. Cato përshkroi metoda të kultivimit të dardhës të ngjashme me teknikat moderne. Ka receta për kremra me dardhë dhe pjeshkë dhe pudinga qumështi të aromatizuara me mjaltë, piper dhe pak garum.
Perimet
Ndërsa pararendësit e lakërve të Brukselit, angjinareve, bizeleve, rutabagas dhe ndoshta lulelakrës ndoshta ekzistonin në kohët romake, format moderne të kultivuara që ne mendojmë nuk u zhvilluan deri në mesjetën e vonë dhe në kohët e hershme të Rilindjes. Lakra hahej si e papërpunuar (nganjëherë e zhytur në uthull) dhe e gatuar. Kato e vlerësonte shumë lakrën, duke besuar se ajo ishte e mirë për tretjen, dhe gjithashtu besonte se nëse një i sëmurë hante shumë lakër dhe lahej me urinën e tij, ai do të shërohej.
Arrat
Romakët e lashtë hanin arra, bajame, fëstëkë, gështenja, lajthi (filberta), arra pishe dhe fara susami, të cilat ndonjëherë i bënin pluhur për të trashur salcat e verës me erëza dhe të ëmbla për mish të pjekur dhe shpendë për t'i shërbyer anash ose sipër mishit si. një lustër. Arrat u përdorën gjithashtu në salcat e shijshme të ngjashme me pesto për prerje të ftohta. Arrat përdoreshin në pasta, tarta dhe pudinga të ëmbëlsuara me mjaltë.