cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pulla postare: Boksi shqiptar
Përmasat e pullës: 44 x 34 mm
Përmasat e bllokut: 90 x 70 mm, pulla në brendësi, 44 x 34 mm
Stadiumi "Olympic"
Stadiumi "Olympic" është një stadium multi-sportiv, por më së shumti përdoret për ndeshje futbolli. Stadiumi gjendet në Ulqin dhe është stadiumi i FK Otrant-it. Ka një kapacitet prej 1500 spektatorësh.
Pulla postare: Boksi shqiptar
Kompozimi i tabakut: 4 seri në tabak
Ambasada e Austrisë në Kosovë
Para hapjes së ambasadës së Austrisë në Kosovë për marrëdhëniet në mes të Kosovës dhe Austrisë ishte përgjegjëse Zyra e Austrisë në Kosovë e cila ishte nën drejtimin e Gernot Pfandlerit.
Pulla postare: Boksi shqiptar
Zarfi i ditës së parë me seri: 360 lekë
Zarfi i ditës së parë me bllok: 460 lekë
Data e emetimit: 26.08.2011
Tirazhi filatelik: 6800 seri
Tirazhi filatelik: 4800 blloqe
Tirazhi shërbim postar: 300000 pulla (50-lekëshe)
FDC me seri:    200 copë
FDC me bllok:  200 copë
Autor: Renald Vrapi
Shtypur në Shqipëri nga “Adelprint”
Presioni atmosferik
220px|thumb|right|Barometri me zhivë Presioni atmosferik, ndonjëherë i quajtur presioni barometrik (sipas sensorit), është presioni përbrenda atmosferës së Tokës (apo një planeti tjetër). Thërrmijat e ajrit nën ndikimin e forcës së gravitetit, shkaktojnë trysni në të gjitha objektet në sipërfaqen e Tokës dhe quhet trysni ose presion atmosferik. Në kushtet e qetësisë së ajrit trysnia atmosferike mbi sipërfaqe të caktuar i pëgjigjet masës së shtyllës së ajrit të atmosferës mbi sipërfaqen gjegjëse.
Ligji i Paskalit thotë:"Te gjitha lengjet dhe gazet tejcojne cdo ndryshim te shtypjes ne të gjitha drejtimet me të njejtën madhesi."
647
Mbi vitin 647.
648
Mbi vitin 648.
Pulla postare shqiptare: 20-vjetori i zgjedhjeve të para pluraliste
Pulla postare shqiptare: 20-vjetori i zgjedhjeve të para pluraliste
Emisioni përbëhet nga 1 seri me 1 pamje
Vlera e serisë: 150 lekë
Përmasat e pullës: 34 x 44 mm
Kompozimi i tabakut: 9 pulla në tabak
Data e emetimit: 01.09.2011
Tirazhi filatelik: 5800 seri
Tirazhi shërbim postar: 200000 pulla (150-lekëshe)
FDC: 200 copë
Moisiu në Mal
Moisiu në Mal (poezi nga Fan Noli)
Pulla postare shqiptare: 20-vjetori i zgjedhjeve të para pluraliste
Autor: Gjin Varfi
Shtypur në Shqipëri nga “Adelprint”
Preston County
Preston County është një nga  qarqet në shtetin federal West Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Pulla postare shqiptare: Figurë e shquar e letërsisë shqiptare - Ismail Kadare
Emisioni përbëhet nga 1 seri me 1 pamje
Vlera e serisë: 40 lekë
Përmasat e pullës: 43 x 31 mm
Kompozimi i tabakut: 9 pulla në tabak
Zarfi i ditës së parë: 250 lekë
Tirazhi filatelik: 7750 seri
Tirazhi shërbim postar: 1800000 pulla (40-lekëshe)FDC: 250 copë
Autor: Migailed Delija
Shtypur në Shqipëri nga “Adelprint”
Lista e gjeografive të shteteve
left|140px Në këtë listë janë paraqitur artikujt që kanë të bëjnë me Gjeo-fizikën d.m.th me degë të gjeografisë si klima, relievi dhe veti të ngjashme. Për degët tjera gjeografike si gjeo-politika, gjeo-demografia, gjeo-ekonomia etj. ju lutemi shikoni artikujt e titulluar si p.sh.: Demografia e shteteve, Ekonmia e shteteve, Sisteme shtetërore, Njëit admnistrative etj. Përshkrimet e shkurta për secilin shtet nga këto drejtime i gjeni në artikujt kryesor gjeografik për shtete që gjenden në kategorin Shtete
Pulla postare shqiptare: Turizmi malor – Valbona
Pulla postare shqiptare: Turizmi malor – Valbona
Emisioni përbëhet nga 1 seri me 2 pamje
Përmasat e pullës: 43 x 31 mm
Zarfi i ditës së parë: 410 lekë
Data e emetimit: 27.09.2011
Tirazhi filatelik: 5800 seri
Tirazhi shërbim postar: 300000 pulla (80-lekëshe)
FDC: 200 copë
Autor: Laert Kraja
Shtypur në Shqipëri nga “Adelprint”
Kantoni Rochemaure
Kantoni Rochemaure (frëngjisht: Canton de Rochemaure) është një kanton në departamentin Ardèche, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Rochemaure. Ka sipërfaqe 126.16km2 dhe popullsi 7243 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Rochemaure aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Besnik Camaj
Besnik Camaj është i lindur afër burimit të Drinit të Bardhë. Është rritur me bukuritë që i ka falur natyra këtij vendi. Fëmijë i një familjeje me traditë arsimdashëse, që në bankat e shkollës fillore ka manifestuar një talent për poezi. Poezitë ia kushton kryesisht lirisë së vendit, dashurisë dhe shpirtit njerëzor. Prej disa vitesh punon si mësues.
Krijimtaria
Vargu i Camajt është përplot mesazh për jetën, për të bukurën, për gjërat që njeriut i mungojnë në përditshmëri. Ai mbush me Diell dashurie çdo kënd. Publikimet e para i bëri përmes internetit në forumet e ndryshme letrare, nga viti 1995 e deri më 2004. Pastaj i përmblodhi në 4 vëllime poezish në librin "Diellit tim" që u botua në Tiranë.
Publikime
Rrugës jam. Botimet Toena, Tiranë, 2015
Grimca të rinisë. Dukagjini, Pejë 2011
Diellit tim. Konica Color, Tiranë, 2009
HEIG-VD, Yverdon-les-Bains, 2016
Sistemi shtetëror në Belgjikë
Politika e Belgjikës zhvillohet në kuadrin e një monarkie federale, përfaqësuese demokratike, kushtetuese. Mbreti i belgëve është kreu i shtetit, dhe kryeministri i Belgjikës është kreu i qeverisë, në një sistem shumëpartiak. Pushteti zbatues ushtrohet nga qeveria. Pushteti legjislativ federal i është dhënë qeverisë dhe dy dhomave të parlamentit, Senatit dhe Dhomës së Përfaqësuesve. Federata përbëhet nga komunitete (të bazuara në gjuhë) dhe rajone (territoriale). Filipi është mbreti i shtatë dhe aktual i belgëve, pasi ka hipur në fron më 21 korrik 2013.
Që nga viti 1970, partitë e rëndësishme politike kombëtare belge janë ndarë në përfaqësime të veçanta për interesat e secilit komunitet, përveç mbrojtjes së ideologjive të tyre. Këto parti u përkasin tre familjeve kryesore politike, megjithëse të gjitha afër qendrës: Liberalët e krahut të djathtë, Krishter Demokratët social-konservatorë dhe socialistët që formojnë krahun e majtë. Parti të tjera të reja më të rëndësishme janë partitë e Gjelbërta dhe, sot kryesisht në Flanders, partitë nacionaliste dhe të ekstremit të djathtë. Politika ndikohet nga grupet lobuese, si sindikatat dhe organizatat e punëdhënësve si Federata e Ndërmarrjeve Belge. Rregulli i shumicës shpesh zëvendësohet nga një proces vendimmarrës de facto konfederal, ku pakica (frëngjishtfolësit) gëzojnë mbrojtje të rëndësishme përmes shumicës së specializuar (2/3 e përgjithshme dhe shumica në secilën nga 2 komunitetet kryesore).
Kushtetuta
Në vitin 1970, në përgjigje të një konflikti civil në rritje midis komuniteteve holandisht-folëse dhe frëngjisht-folëse në Bruksel, qeveria deklaroi se "shteti unitar, struktura dhe funksionimi i tij siç përcaktohet me ligj, ishte vjetëruar". Kushtetuta e re njohu ekzistencën e dallimeve të forta komunitare dhe rajonale brenda Belgjikës, por u përpoq t'i pajtonte këto dallime përmes një shpërndarjeje të pushtetit në komunitetet dhe rajonet.
Në vitin 1993 parlamenti miratoi një paketë kushtetuese që transformonte Belgjikën në një shtet federal të plotë.
Kreu i shtetit
Mbreti i belgëve është kreu kushtetues i shtetit belg dhe mban postin e përjetshëm. Detyrat e mbretit përcaktohen nga Kushtetuta belge dhe ligjet e tjera të zbatuara sipas saj.
Si kreu titullar i shtetit, mbreti luan një rol ceremonial dhe simbolik në komb. Funksioni i tij kryesor politik është të caktojë një udhëheqës politik për të formuar një kabinet të ri pas zgjedhjeve ose dorëheqjes së një kabineti. Në kushtet kur ka një "votim konstruktiv mosbesimi", qeveria duhet të japë dorëheqjen dhe dhoma e ulët e Parlamentit i propozon mbretit një kryeministër të ri. Mbreti shihet gjithashtu se luan një rol simbolik unifikues, duke përfaqësuar një identitet të përbashkët kombëtar belg.
Filipi pasoi babain e tij Albert II më 21 korrik 2013 pas abdikimit të tij.
Qeveria federale
Pushteti ekzekutiv mbahet nga kryeministri dhe ministrat, të cilët së bashku formojnë Këshillin e Ministrave, dhe nga Sekretarët e Shtetit, secili prej të cilëve është zëvendës i një ministri dhe është pjesë e qeverisë federale, por nuk është anëtar i Këshilli i Ministrave.
Anëtarët e Qeverisë Federale, të cilët zyrtarisht emërohen nga Mbreti, në fakt janë marrë nga partitë politike që formojnë koalicionin qeveritar.
Qeveria Federale duhet të gëzojë besimin e Dhomës së Përfaqësuesve.
Numri i përgjithshëm i ministrave, pa përfshirë kryeministrin, nuk mund të kalojë 15. Gjithashtu, numri i ministrave holandisht dhe frëngjishtfolës duhet të jetë i barabartë, me përjashtim të mundshëm të kryeministrit.
Ministrat drejtojnë departamentet ekzekutive të qeverisë. Kryeministri dhe ministrat e tij administrojnë qeverinë dhe shërbimet e ndryshme publike dhe ministrat duhet të mbrojnë politikat dhe performancën e tyre personalisht përpara Dhomës.
Qeveritë rajonale dhe komunitare
Parlamentet dhe qeveritë rajonale dhe komunitare kanë juridiksion mbi transportin, punët publike, politikën e ujit, çështjet kulturore, arsimin, shëndetin publik, mjedisin, strehimin, zonimin dhe politikën ekonomike dhe industriale. Ata mbështeten në një sistem të ndarjes së të ardhurave për fondet. Ata kanë autoritetin të vendosin shumë pak taksa (kryesisht shtesa) dhe të kontraktojnë kredi. Për më tepër, ata kanë marrë fuqi ekskluzive të traktateve për ato çështje që janë nën juridiksionin e tyre përkatës. Nga totali i shpenzimeve publike (pagesat e interesit nuk merren parasysh), më shumë se 30% është e autorizuar nga rajonet dhe komunitetet, megjithëse financimi i tyre vjen mbi 80% nga buxhetet kombëtare belge; në të njëjtën kohë, qeveria kombëtare kontrollon 100% të sigurimeve shoqërore dhe kufizon rreptësisht politikën tatimore nga entitetet e federalizuara. Si rezultat, institucionet belge ende kontrollojnë mbi 90% të niveleve efektive të taksave globale për individët dhe kompanitë.
Edhe pse që nga viti 1993 neni 35 i Kushtetutës kërkon krijimin e një liste që specifikon kompetencat federale në krahasim me kompetencat rajonale dhe të komuniteteve, një listë e tillë nuk u krijua kurrë. Prandaj, qeveria federale vazhdon të ushtrojë të gjitha kompetencat që nuk i dedikohen në mënyrë eksplicite niveleve më të ulëta.
Partitë flamande në përgjithësi favorizojnë një autonomi shumë më të madhe të komunitetit (dhe rajonal), duke përfshirë autonominë financiare dhe tatimore, ndërsa partitë frankofone në përgjithësi e kundërshtojnë atë. Partitë që flasin frëngjisht priren të favorizojnë më shumë kontroll shtetëror.
Që nga tetori 2019, drejtuesit rajonalë janë si më poshtë:
Pushteti krahinor dhe vendor
Dy rajonet më të mëdha, Flanders dhe Wallonia, janë të nënndara më tej në pesë provinca secila. Rajoni i Kryeqytetit të Brukselit është i ndarë drejtpërdrejt në 19 komuna. Në total, Belgjika numëron 581 bashki. Pushteti krahinor dhe vendor është kompetencë ekskluzive e rajoneve. Prandaj, duhet parë artikujt përkatës për informacion më të detajuar mbi qeverisjen provinciale dhe vendore.
Legjislativi
Fuqitë legjislative në Belgjikë ndahen në nivel kombëtar, rajonal dhe komunitar.
Parlamenti Federal belg përbëhet nga Senati (holandisht: Senaat, frëngjisht: Sénat) dhe Dhoma e Përfaqësuesve (holandisht: Kamer van Volksvertegenwoordigers, frëngjisht: Chambre des Représentants). Dhoma e Përfaqësuesve ka 150 anëtarë; Senati ka 60 anëtarë. Të 150 përfaqësuesit zgjidhen drejtpërdrejt përmes një sistemi të përfaqësimit proporcional. Senati përbëhet nga 50 senatorë të zgjedhur nga kuvendet e komuniteteve dhe krahinave, dhe 10 senatorë të zgjedhur nga të tjerët.
Që nga reformat kushtetuese të vitit 1993 dhe 2013, dy dhomat e kuvendit nuk ulen në një nivel barazie: përveç rasteve që kanë të bëjnë me strukturën kushtetuese, institucionale ose federale ose marrëdhëniet ndërkombëtare, nuk kërkohet as pëlqimi i Senatit (pra -të quajtura "ligje njëdhomësh", të votuar vetëm nga Dhoma, siç është buxheti) ose mund të shpërndahen nga Dhoma. Dhoma e Përfaqësuesve është gjithashtu dhoma e vetme që i voton besimin Qeverisë.
Secili nga pesë komponentët e sistemit federal (Shoqëria flamishtfolëse, Shoqëria frëngjishtfolëse, Shoqëria gjermanishtfolëse, Krahina Valone dhe Krahina e Kryeqytetit të Brukselit) kanë këshillin ose parlamentin e tyre njëdhomësh të zgjedhur drejtpërdrejt. Ata votojnë dekrete (ose urdhëresa në Bruksel), që kanë të njëjtën vlerë dhe janë në të njëjtin nivel juridik me ligjet federale.
Ndikimi i partive kryesore politike dhe liderëve partiakë është i madh. Shumë ekspertë  vlerësojnë se kryetarët e partive kryesore janë dukshëm më të fuqishëm se ministrat e zakonshëm dhe i gjithë Parlamenti. Për këtë arsye, sistemi politik belg shpesh quhet partikraci.
Gjyqësori
Sistemi gjyqësor bazohet në të drejtën civile dhe buron nga kodi i Napoleonit. Ai ka një rishikim gjyqësor të akteve legjislative. Ai pranon juridiksionin e detyrueshëm të GJND-së, me rezerva. Gjykata e Apelit është një nivel poshtë Gjykatës së Kasacionit, një institucion i bazuar në Gjykatën Franceze të Kasacionit. Gjykata e Kasacionit (holandisht: Hof van Cassatie, frëngjisht: Cour de Cassation) është gjykata më e rëndësishme në Belgjikë. Gjyqtarët emërohen përgjithmonë nga mbreti belg.
Sistemi zgjedhor
Zgjedhjet për Dhomën e Përfaqësuesve të Belgjikës bazohen në sistemin e përfaqësimit proporcional me listë të hapur. Disa muaj përpara zgjedhjeve, secila parti formon një listë kandidatësh për çdo qark. Partitë lejohen të vendosin në listat e tyre aq kandidatë sa ka vende të disponueshme. Formimi i listës është një proces i brendshëm që ndryshon me secilën palë. Vendi në listë konsiderohet se luan një rol në zgjedhjen e një kandidati, duke u dhënë një shikueshmëri më të fortë atyre që janë në listë; Megjithatë, ky fenomen duket se ka humbur rëndësinë që nga reforma e fundit zgjedhore.
Votuesve belgë u jepen pesë opsione. Ata mund të:
Ndërsa ka disa opsione për të votuar për më shumë se një person, votuesit nuk mund të votojnë për kandidatët e më shumë se një liste kandidatësh (parti). Duke vepruar kështu, vota është e pavlefshme.
Fushatat politike në Belgjikë janë relativisht të shkurtra, duke zgjatur vetëm rreth një muaj. Ato u nënshtrohen disa kufizimeve:
Belgjika është një nga vendet e pakta që ka votim të detyrueshëm, duke pasur kështu një nga përqindjet më të larta të pjesëmarrjes në votime në botë.
Zgjedhjet për Dhomën e Përfaqësuesve (Parlamenti Federal) mbahen normalisht çdo pesë vjet dhe përkojnë me ato për Kuvendin Evropian. Para vitit 2014, ato mbaheshin çdo katër vjet dhe mbaheshin veçmas. Parlamentet e komunitetit dhe rajonal zgjidhen çdo pesë vjet dhe zgjedhjet e tyre përkojnë edhe me ato për Parlamentin Evropian. Zgjedhjet për anëtarët e këshillit komunal dhe krahinor të Belgjikës mbahen çdo gjashtë vjet.
Zgjedhjet e fundit komunale dhe krahinore u mbajtën në vitin 2018 dhe zgjedhjet e fundit federale dhe rajonale u mbajtën në vitin 2019.
Sindikatat
Belgjika është një vend shumë i sindikuar dhe puna e organizuar është një ndikim i fuqishëm në politikë. Rreth 53% e të gjithë punonjësve të sektorit privat dhe të shërbimeve publike janë anëtarë të sindikatave. Jo thjesht një lëvizje "bukë e gjalpë" në kuptimin amerikan, sindikatat belge marrin qëndrime për arsimin, financat publike, shpenzimet e mbrojtjes, mbrojtjen e mjedisit, të drejtat e grave, abortin dhe çështje të tjera. Ato ofrojnë gjithashtu një sërë shërbimesh, duke përfshirë administrimin e përfitimeve të papunësisë.
Tre organizatat kryesore të sindikatave të Belgjikës janë Konfederata e Sindikatave të Krishterë (CSC/ACV) (1,705,000 anëtarë), Federata e Përgjithshme e Punës Belgjike (FGTB/ABVV) (1,198,000 anëtarë) dhe Konfederata e Përgjithshme e Sindikatave Liberale të Belgjikës (CGSLBB). /ACLVB) e cila ka 230,000 anëtarë.
Konfederata e Sindikatave Katolike të Punës (CSC/ACV). E organizuar në vitin 1912, CSC/ACV hedh poshtë konceptin marksist të "luftës së klasave" dhe kërkon të arrijë një rend shoqëror të drejtë të bazuar në parimet e krishtera. CSC/ACV nuk është zyrtarisht e lidhur me homologët e saj politikë partiakë, partitë kristiandemokrate (CD&V dhe CDH), por ushtron ndikim të madh në këshillat e tyre.
CSC/ACV është sindikata kryesore në të gjitha provincat flamande dhe në provincën e Luksemburgut të Wallonisë. Ajo ka pothuajse të njëjtën forcë me konfederatën socialiste në zonën e Brukselit. Presidenti i saj aktualisht është.
Konfederata Socialiste Belge e Punës (FGTB/ABVV). FGTB/ABVV rrjedh nga Lëvizja Socialiste e Sindikatave, e themeluar në fund të shekullit të 19-të në zonat industriale të Valones, Bruksel dhe zonat urbane të Flanders. Sot FGTB/ABVV është sindikata kryesore në provincat e Hainaut, Namur dhe Liège dhe përputhet me CSC/ACV në Bruksel. FGTB/ABVV udhëhiqet nga Presidenti Michel Nollet.
Ndarja gjuhësore
Në shekullin e III pas Krishtit, Frankët gjermanikë migruan në atë që sot është Belgjika. Zonat veriore më pak të populluara u bënë gjermanike, ndërsa në pjesën jugore, ku prania romake kishte qenë shumë më e fortë, latinishtja vazhdoi pavarësisht migrimeve të frankëve. Ky kufi gjuhësor pak a shumë ka qëndruar.
Demonstrimet gjuhësore në fillim të viteve 1960 çuan në 1962 në vendosjen e një kufiri formal gjuhësor dhe u bënë rregulla të hollësishme për të mbrojtur pakicat në zonat kufitare të përziera gjuhësisht. Në vitin 1970, Kushtetuta u ndryshua. Këshillat kulturorë flamandë dhe frankofonë u krijuan me autoritet në çështjet që lidhen me gjuhën dhe kulturën për të dy grupet gjuhësore.
Gonzalo Higuaín
Gonzalo Gerardo Higuaín ( shqiptimi spanjisht: [ɡonˈsalo iɣwaˈjin]; lindur më 10 dhjetor 1987) është një futbollist profesionist argjentinas i cili luan si sulmues për klubin amerikan Inter Miami.
Sistemi shtetëror në Belgjikë
Ndarja gjuhësore
Megjithatë, rishikimi kushtetues i vitit 1970 nuk e zgjidhi përfundimisht problemin. Një amendament i diskutueshëm deklaroi se Belgjika përbëhet nga tre komunitete kulturore ( Komuniteti Flaman, Komuniteti Francez (-folës) dhe Komuniteti gjerman-folës ) dhe tre rajone ekonomike ( Flandra, Wallonia dhe Brukseli ) secilit që do t'i jepet një masë e konsiderueshme e autonomi politike. Megjithatë, vetëm në vitin 1980 mund të arrihet një marrëveshje se si të zbatohej kjo dispozitë e re kushtetuese.
Gonzalo Higuaín
Me pseudonimin El Pipita ose Pipa, ashtu si babai i tij Jorge, i cili ishte gjithashtu futbollist, Gonzalo Higuaín ka lindur në Francë, dhe mori shtetësinë argjentinase në vitin 2007, duke u bërë me dy shtetësi. Ai filloi karrierën e tij me klubin argjentinas River Plate, para se në janar 2007 të kalonte te klubi spanjoll Real Madrid për 12 milion €. Gjatë kohës së tij në Spanjë, Higuaín fitoi tre La Liga dhe shënoi 107 gola në 190 paraqitje. Ai u bashkua me italianët e Napolit për 40 milion € në korrik 2013, duke fituar edhe Kupën e Italisë në sezonin e parë. Në sezonin 2015–16, ai shënoi 36 gola në kampionat, duke triumfuar në çmimin Capocannoniere; përveç kësaj, ai barazoi rekordin 87 vjeçar Gino Rossettit për numrin e golave të shënuar në elitën e futbollit italian gjatë një sezoni. Falë mesatares mbreslënëse të shënimit në Napoli, kampionët e Italisë Juventus e blenë atë për 90 milion € në vitin 2016, duke u bërë lojtari amerikano jugor më i shtrenjtë i të gjitha kohërave (deri sa Neymar u transferua te PSG një vit më vonë); kjo ishte gjithashtu shifra më e lartë e paguar nga një klub italian (deri sa Juventus bleu Cristiano Ronaldon në vitin 2018) dhe gjithashtu transferimi më i shtrenjtë ndërmjet klubeve të një lige. Ai fitoi kampionatin dhe kupën në dy sezonet e para në klub, si dhe arriti edhe finalen e Ligës së Kampioneve në vitin 2017. Në vitin 2018, ai u huazua te Milani, kurse një vit më vonë në Angli te Çelsi.
Sistemi shtetëror në Belgjikë
Ndarja gjuhësore
Në gusht 1980, Kuvendi belg miratoi një projekt-ligj për transferimin e pushtetit dhe amendoi Kushtetutën, duke themeluar:
Menjëherë, flamandët i transferuan kompetencat e tyre këshillit legjislativ rajonal dhe qeverisë tek këshilli legjislativ dhe qeveria e komunitetit. Ai u bë kompetent si për çështjet kulturore, gjuhësore dhe arsimore, ashtu edhe për çështjet ekonomike rajonale.
Gonzalo Higuaín
Jeta personale
Higuaín ka lindur më 10 dhjetor 1987 në Brest të Francës dhe është i biri i futbollistit argjentinas Jorge Higuaín, i cili në kohën e lindjes së tij luante për Stade Brestois 29. Ai ka dhe origjinë baske nga babai i tij. Ai u largua nga Franca kur ishte dhjetë muajsh; ai nuk flet frëngjisht, por ka pasaportë franceze sëbashku me atë argjentinase. Pasaportën argjentinase ai e mori zyrtarisht në janar 2007. Higuain ka dy vëllezër më të mëdhenj, Nicolas dhe Federico; i fundit luan si sulmues me klubin amerikan Columbus Crew në Major League Soccer (MLS). Ai ka edhe një vëlla më të vogël, Lautaron.
Sistemi shtetëror në Belgjikë
Ndarja gjuhësore
Që nga viti 1984, komuniteti i gjuhës gjermane i Belgjikës (në pjesën lindore të provincës Liège ) ka asamblenë e vet legjislative dhe zbatuese, kompetente për çështjet kulturore, gjuhësore dhe arsimore.
Gonzalo Higuaín
River Plate
Higuaín filloi të luajë me skuadrat e të rinjëve dhe bëri debutimin e tij me River Platen në humbjen 2–1 kundër Gimnasia y Esgrima de La Plata më 29 maj 2005. Më 12 shkurt 2006, ai shënoi golin e parë në ligë në fitoren 3–1 kundër Banfield. Higuaín e mbylli sezoni 2005–06 me 5 gola në 12 ndeshje.
Sistemi shtetëror në Belgjikë
Ndarja gjuhësore
Në 1988–89 Kushtetuta u ndryshua përsëri për t'u dhënë përgjegjësi shtesë rajoneve dhe komuniteteve. Ndryshimi më gjithëpërfshirës ishte transferimi i pothuajse të gjitha përgjegjësive për çështjet arsimore tek komunitetet. Për më tepër, rajoneve dhe komuniteteve iu ofruan të ardhura shtesë, dhe Rajonit të Brukselit iu dha asambleja e vet legjislative dhe ekzekutive.
Gonzalo Higuaín
River Plate
Pas dy golave të tij në derbin Superclásico kundër Boca Juniors më 8 tetor 2006, trajneri i River Plate Daniel Passarella deklaroi se Higuaín ka një të "ardhme të madhe" dhe se ishte i "destinuar për superstardom.".
Sistemi shtetëror në Belgjikë
Ndarja gjuhësore
Një tjetër reformë e rëndësishme kushtetuese u zhvillua në verën e vitit 1993. Ajo e ndryshoi zyrtarisht Belgjikën nga një shtet unitar në një shtet federal. Ai gjithashtu reformoi (me modesti) sistemin parlamentar dydhomësh dhe parashikoi zgjedhjen e drejtpërdrejtë të anëtarëve të këshillave legjislativë të komunitetit dhe rajonal. Provinca dygjuhëshe Brabant u nda në provinca të veçanta flamande Brabant dhe Walloon Brabant, ndërsa në rajonin e kryeqytetit të Brukselit shumica e pushteteve provinciale diku tjetër ushtrohen nga rajoni dhe përgjegjësitë e një guvernatori provincial diku tjetër drejt nivelit federal, nga Qeverisësi i Bruksel-Kryeqytet. Megjithatë, zonat zgjedhore dhe gjyqësore Bruksel-Halle-Vilvoorde nuk u ndanë.
Gonzalo Higuaín
Sezoni 2006–07
Në dhjetor 2006, klubi spanjoll Real Madrid transferoi Higuaínin për 12 milion € nga River Plate. Debutimi i tij erdhi më 11 janar 2007 kundër Real Betis në ndeshjen e raundit të dytë të kupës në Sevilje. Ndeshja e parë në kampionat erdhi tre ditë më vonë, më 14 janar 2007, kundër Real Zaragozës. Ai u përfshi në krijimin e disa rasteve për gol si dhe mori pjesë në aksionin e golit të vetëm të takimit, që i dha Madridit fitoren. Goli i tij i parë për klubin erdhi më 24 shkurt në derbin e Madridit ndaj Atlético Madrid; goli i tij, barazoi ndeshjen në 1–1, në stadiumin Vicente Calderón. Higuaín ngriti shqetësime gjatë sezonit të tij të parë në stadiumin Santiago Bernabéu për shkak të golave të pakët të shënuar.
Sistemi shtetëror në Belgjikë
Ndarja gjuhësore
Pavarësisht rishikimeve të shumta kushtetuese, çështja nuk është zgjidhur plotësisht. Ka ende shumë tensione politike midis frëngjishtfolësve dhe holandishtfolësve, dhe, në një shkallë më të vogël, midis frëngjishtfolësve dhe gjermanishtfolësve politikisht shumë më të dobët.
Gonzalo Higuaín
Sezoni 2007–08
Gjatë sezonit 2007–08, Higuain nuk luajti rregullisht, megjithatë e mbylli sezonin me notë të mirë: ai fillimisht shënoi një gol në minutën e fundit duke i dhënë ekipit një fitore 2–1 me përmbysje ndaj Osasunës, që do të thoshte se Real Madridi ka fituar kampionatin për të dytin sezon rresht. Katër ditë më vonë, ai shënoi të tretin e fitores së madhe 4–1 ndaj Barcelonës në El Clásico. Goli erdhi vetëm 57 sekonda pasi ai kishte hyrë në fushë si zëvëndësues.
Sezoni 2008–09
Në sezonin 2008–09, Higuaín pati mundësi të luante titullar për shkak të dëmtimeve serioze të të holandezit Ruud van Nistelrooy. Në gusht 2008, ai shënoi golin e fitores ndaj Valencias në Supercopa de España. Pak pas kësaj, ai shënoi të katër golat e fitores 4–3 ndaj Málagës; kjo arritje i dha atij famë ndërkombëtare si dhe një nga pozicionet e para në renditjen e golashënuesve në La Liga sëbashku me kamerunasin e Barcelonës Samuel Eto'o. Më 21 prill 2009, Higuaín zhvilloi një paraqitje pozitive ndaj Getafes dhe shënoi golin vendimtar në minutën e fundit, duke i dhënë Real Madridit fitoren 3–2; kjo fitore i dha mundësinë ekipit të qëndroj në luftën për titull ndaj Barcelonës së Pep Guardiolës. Gjatë sezonit, Higuaín u vlerësua si një nga talentet më premtues të botës së futbollit për shkak të lojës pozitive dhe golave në minutën e fundit. Ai e mbylli sezonin me 22 gola në kampionat dhe 24 në të gjitha kompedicionet, duke rivalizuar sulmuesit më me përvojë si Diego Forlán, David Villa dhe Thierry Henry.
Sistemi shtetëror në Belgjikë
Kalimi nga armiqësia gjuhësore në atë kulturore dhe politike
Në fund të shekullit të 20-të, u bë e qartë se kundërshtimi kryesor midis flamandëve dhe valonëve nuk ishte më kryesisht gjuhësor, por ishte zhvendosur në dallime të mëdha politike dhe demografike. Partitë flamande duken më shumë ' anglo-saksone ' në zgjedhjet e politikave, duke u larguar nga filozofitë e 'shtetit të madh'. Partitë që flasin frëngjisht, duke përfshirë partitë e tyre 'të krahut të djathtë', priren të favorizojnë mbështetjen e madhe të qeverisë dhe shtetit për të varfërit.
Gonzalo Higuaín
Sezoni 2009–10
Sezoni 2009–10 pa Higuaínin të shënonte plot 27 gola në kampionat, dhe 29 gjithsej, duke u bërë golashënuesi më i mirë i Realit në atë sezon. Megjithatë, në kampionat ai u rendit i dyti mbrapa argjentinasit Lionel Messi, por kaloi sulmuesin suedez Zlatan Ibrahimović dhe shokun e ekipit Cristiano Ronaldo. Ai gjithashtu shënoi edhe dy golat e parë në Ligën e Kampioneve si dhe tregolëshin e dytë me klubin.
Sistemi shtetëror në Belgjikë
Kalimi nga armiqësia gjuhësore në atë kulturore dhe politike
Kjo u bë shumë e qartë pas zgjedhjeve të 2007: në Flanders, partitë klasike të krahut të majtë morën vetëm 1/4 e votave. Në anën frëngjishtfolëse, e majta mbante ende 1/2 e votave. Një nga dallimet kryesore përqendrohet në politikën ndaj të gjithëve që marrin alokime. Flamandët favorizojnë fuqimisht një politikë të fokusuar në ndihmën që ata të rifitojnë autonominë e tyre.
Gonzalo Higuaín
Sezoni 2010–11
parapamje|majtas|Gonzalo Higuaín gjatë një ndeshje në fazën e grupeve të [[2010–11 UEFA Liga e Kampioneve|Ligës së Kampioneve ndaj Milanit.]] Në qershor 2010, Real Madridi zgjati kontratën e Higuaín deri në vitin 2016. Më 23 tetor 2010, ai shënoi golin e 5,200të të ekipit në kampionat, gol i cili erdhi në triumfin tenistik të Los Blancos 6–1 ndaj Racing de Santander. Më 4 nëntor të të njëjtit vit, Higuaín shënoi golin e 700të të klubit në Ligën e Kampioneve.
Në javët e para të dhjetorit, Higuaín u diagnostifikua me hernien diskale, gjë që shtyu stafin mjekësor të klubit të sygjeronte operacionin. Më 5 janar 2011, Real Madrid lajmëroi se sulmuesi do të operohej në departamentin e operacionit neurologjik në shkollën e mjakësisë të universitetit veriperëndimor Feinberg në Çikago nën drejtimin e doktorit Richard G. Fessler. Operacioni u zhvillua gjashtë ditë më pas, dhe Higuaín u la i lirë nga spitali një ditë pas përfundimit të operacionit që rezuloi i suksesshëm. Ai pritej të shpenzonte katër muaj larg fushave të lojës gjatë kohës së rikuperimit: dy muajtë e parë do të shërbenin për t'u rikuperuar nga operacioni kurse dy të tjerët për t'u stërvitur me ekipin, pavarësisht se në fund ai u rikuperua më herët. Më 23 prill 2011, Higuaín shënoi tre gola në fitoren 6–3 jashtë fushe ndaj Valencias në stadiumin Mestalla; kjo gjë do të thoshte se Higuaín kishte shënuar tetë gola në tetë ndeshje ndaj tyre. Gjithashtu, ai asistoi edhe golat e Karim Benzemas dhe Kakás.
Sezoni 2011–12
parapamje|Higuaín duke luajtur në një ndeshje të Ligës së Kampioneve ndaj [[PFC CSKA Moska|CSKA Moskës në shkurt 2012]] Higuaín shënoi tregolëshin e parë të sezonit më 2 tetor në një fitore 4–0 jashtë fushe ndaj Espanyolit, e cila u pasua nga një tjetër 13 ditë më vonë në një fitore 4–1 ndaj Real Betis.
Ai ishte sërisht protagonist në derbin e kryeqytetit ndaj Atlético Madrid më 26 nëntor duke shënuar golin e avantazhit momental 3–1 në një fitore përfundimtare 4–1. Më 31 mars 2012, ai shënoi golin e 100të për Real Madridin në një ndeshje kampionati ndaj Osasunës; ky gol ishte gjithashtu i 100ti i ekipit në kampionat. Në sezonin që riktheu titullin në Madrid, Higuaín shënoi 22 gola, një më shumë se partneri i sulmit Karim Benzema, duke rezultuar një lojtar vendimtar për ekipin e tij.
Sezoni 2012–13
parapamje|majtas|Higuaín duke provuar një driblim ndaj [[Emir Spahić të Seviljes në shkurt 2013.]] Më 29 gusht 2012, Higuaín shënoi të parin e fitores 2–1 ndaj Barcelonës në ndeshjen e dytë të Supercopa de España 2012, duke ndihmuar Real Madridin të siguroj titullin e parë të sezonit.
Higuaín shënoi golin e parë të kampionatit në ndeshjen hapëse të saj ndaj Valencias, kundërshtarit të tij të preferuar; ai shënoi në minutën e 10të të një barazimi 1–1 në shtëpi. Ai shënoi edhe në javën e dytë, në një humbje 2–1 ndaj Getafes në Coliseum Alfonso Pérez, që shënoi nisjen më të keqe të Realit në 39 vite.
Në ndeshjen jashtë fushe të Realit kundër Majorkës më 28 tetor 2012, Higuaín shënoi një dopietë si dhe asistoi dy gola në një sukses 5–0. Më 23 shkurt 2013, ai shënoi golin e 100të në La Liga në triumfin 2–1 ndaj Deportivo de La Coruña; goli i tij, i shënuar në minutën e 88të, i siguroi tre pikët ekipit.
Napoli
Për shkak se ishte i disponueshëm, klube si Arsenal dhe Napoli ishin të gatshëm për të firmosur me të. Higuaín ishte në qëndër të shumë spekulimeve merkatoje, me shumë gazeta që e bënë të kryer transferimin e tij te Arsenali para se presidenti i Napolit Aurelio De Laurentiis të deklaronte se Higuaín, sëbashku me portierin e Liverpoolit Pepe Reina, kishin kaluar me sukses vizitat mjekësore dhe se sulmuesi argjentinas kishte firmosur për pesë vite me klubin italian për 40 milion €. Më 27 korrik, Napoli konfirmoi blerjen e Higuaínit, i cili mori fanellën me numrin 9.
Sezoni 2013–14
Higuaín bëri debutimin e tij me klubin më 10 gusht duke luajtur si titullar në një ndeshje miqësore para-sezonale ndaj Benficës, duke kontribuar me një gol në një fitore 2–1. Ai debutoi në Serie A më 25 gusht në ndeshjen e parë të sezonit ndaj Bolonjës, që u fitua nga Napoli me rezultatin 3–0. Një javë më vonë, Higuaín shënoi golin e parë zyrtar për klubin në suksesin 4–2 në Verona ndaj Chievos. Ky gol u pasua nga dy të tjerë në dy ndeshjet e rradhës të Napolit: në fitoren ndaj Atalantës në shtëpi dhe ndaj Milanit në San Siro.
Më 18 shtator, Higuaín shënoi në ndeshjen hapëse të Napolit në Ligën e Kampioneve kundër gjermanëve të Borussia Dortmund; ndeshja në Stadio San Paolo u mbyll me fitoren 2–1 të vëndasve. Pas kësaj, ai shënoi edhe në fitoret në shtëpi ndaj Marseilles and Arsenalit, por Napoli dështoi të kualifikohej në raundin me eliminim direkt edhe pse fitoi katër nga gjashtë ndeshjet e grupit të tyre.
Më 12 shkurt 2014, Higuaín shënoi dy gola në triumfin 3–0 të Napolit ndaj Romës në gjysëm-finalen e Coppa Italias, duke kualifikuar ekipin për në finale me rezultatin e përgjithshëm 5–3. Më 13 prill, ai shënoi tregolëshin e parë me ekipin në fitoren 4–2 ndaj Lazios në shtëpi. Higuaín fitoi trofeun e paë me Napolin më 3 maj, duke luajtur 70 minuta në fitoren 3–1 ndaj Fiorentinës në finalen e kupës. Ai e mbylli sezonin e parë në Itali me 24 gola në 46 ndeshje në të gjitha kompedicionet.
Sezoni 2014–15
parapamje|Higuaín në aksion ndaj [[FC Dnipro Dnipropetrovsk|Dnipros në maj 2015.]] Më 26 tetor 2014, Higuaín shënoi tre golat e parë në kampionat për sezonin 2014–15 në një fitore 6–2 në shtëpi ndaj Hellas Veronës. Në ndeshjen e Supercoppa Italiana 2014 kundër Juventusit më 22 dhjetor në Doha të Katarit, Higuaín barazoi ndeshjen dy herë, duke e dërguar në kohën shtesë, dhe më pas në gjuajtjet e penalltive, ku ai shënoi në përpjekjen e tij për të kontribuar në fitimin e trofeut.
Higuaín shënoi tre gola, përfshirë një penallti, duke ndihmuar Napolin të fitojë 3–1 me përmbysje në ndeshjen e parë të raundit të 16-tave të UEFA Ligës së Evropës më 12 mars.
Në ndeshjen e fundit të sezonit, si dhe e fundit edhe për trajnerin Rafael Benítez, Higuaín shënoi dy herë, por humbi edhe një penallti, me Napolin që u mposht nga Lazio 4–2 në shtëpi, e cila mori vendin e katërt dhe të fundit për në Ligën e Kampioneve në dëm të tyre.
Sezoni 2015–16
Më 8 nëntor 2015, Higuaín regjistroi golin e 200të në karrierën e tij me klube, duke shënuar golin e vetëm të ndeshjes ndaj Udineses, i cili ishte i nënti në kampionati dhe i gjashti rresht në ndeshjet në shtëpi. Tre javë më vonë, ai shënoi të dy golat – përfshirë edhe një 64 sekonda pasi ndeshja kishte nisur – e fitores 2–1 ndaj Interit, duke vendosur Napolin në vend të parë në kampionat pas 25 vitesh.
Higuaín shënoi një dopietë në fitoren 3–1 të Napolit ndaj Sassuolos më 16 janar 2016 për të zgjeruar avantazhin nga ndjekësi më i afërt në katër pikë; goli i dytë i tij ishte i 20ti i sezonit. Ai shënoi golin e 30të të sezonit në Serie A në humbjen 3–1 ndaj Udineses më 3 prill, ku ai gjithashtu u ndëshkua edhe me karton të kuq. Disa ditë vonë, Lega Serie A vendosi që t'a ndëshkojë me katër ndeshje pezullim; një ndeshje pezullim për dy kartonët e verdhë, një për "protestë ndaj gjyqtarëve të ndeshjes", një për "sjellje të keqe ndaj kundërshtarit" dhe një për pasi u pa duke shtyrë gjyqtarin kryesor Massimiliano Irrati, si dhe një gjobë 20,000 €. Më 15 prill, pas apelimit të vendimit nga klubi, pezullimi u reduktua në tre ndeshje.
Më 14 maj, Higuaín shënoi një tregolësh në fitoren 4–0 ndaj Frosinones në ditën e fundit të kampionatit për të fituar çmimin Capocannoniere me 36 gola, duke barazuar rekordin e Gino Rossettit të vendosur në sezonin 1928–29. Askush më shënoi më shumë se 20 gola në kampionat, faktikisht i dyti në renditje ishte argjentinasi tjetër Paulo Dybala me 19 gola.
Juventus
parapamje|djathtas|150px|Higuain duke luajtur për [[Juventus F.C.|Juventusin në vitin 2017.]] Pas një muaj spekulimesh rreth së ardhmes së tij, më 26 korrik 2016, Higuaín u transferua te rivalët e Napolit, Juventus, për 90 milion € të paguara në dy këste, duke u bërë një nga lojtarët më të shtrenjtë të historisë si dhe transferimi më i shtrenjtë i kryer nga një klub italian. Tre ditë pas transferimit, Higuaín deklaroi se arsyeja që ai u largua nga Napoli ishte marrëdhënja negative me presidentin e klubit Aurelio De Laurentiis.
Sezoni 2016–17
Higuaín debutoi më 20 gusht duke shënuar golin e fitores në triumfin 2–1 kundër Fiorentinës në ndeshjen hapëse të kampionatit. Më 10 shtator, ai shënoi një dygolësh në fitoren 3–1 ndaj Sassuolos. Më 29 tetor, ai shënoi golin e fitores në fitoren 2–1 në shtëpi ndaj ish klubit të tij Napoli, por nuk festoi në shenjë respekti. Më vonë, më 5 prill të vitit të ardhshëm, Higuaín i shënoi sërisht Napolit, këtë herë një dygolësh në ndeshjen e dytë të gjysëm-finales së Coppa Italias për të dërguar Juventusin në finale me rezulatatin e përgjithshëm 5–4, edhe pse kjo ndeshje u mbyll në një humbje 3–2. Në javën tjetër, ai shënoi një dopietë ndaj Chievos, duke u bërë lojtari i parë që shënon më shumë se 20 gola për Juventusin në sezonin debutues që nga John Charles dhe Omar Sívori në sezonin 1957–58. Më 15 prill, Higuaín shënoi të dy golat e fitores 2–0 ndaj Pescarës, duke arritur në shifrën 200 gola në kampionatet e Evropës (La Liga dhe Serie A). Më 3 qershor, ai luajti si titullar në finalen e UEFA Ligës së Kampioneve, por Juventus u mposht me rezultatin 4–1 nga kampionët në fuqi Real Madrid; ai asistoi golin e barazimit momental të shënuar nga kroati Mario Mandžukić.
Sezoni 2017–18
Më 28 tetor 2017, Higuaín shënoi të dy golat e fitores 2–0 ndaj Milanit; goli i parë i takimit ishte i 100të i tij në Serie A, duke u bërë lojtari i dytë pas Zlatan Ibrahimović që shënon 100 gola në dy nga ligat kryesore evropiane në 20 sezonet e fundit.
Higuaín luajti një rol vendimtar në triumfin 4–3 me rezultat të përgjithshëm të Juventusit ndaj Tottenham Hotspur në raundin e 16-tave të UEFA Ligës së Kampioneve. Në ndeshjen e parë, e luajtur në Torino më 13 shkurt 2018, ai shënoi një dopietë brënda dhjetë minutash, me të dytën që erdhi nga penalltia, pavarësisht se humbi një tjetër penallti në fundin e pjesës së parë, që shkaktoi kritika nga media italiane, pavarësisht performancës së përgjithshme pozitive; pas një përmbysje nga Tottenhami, ndeshja u mbyll në barazim 2–2. Në ndeshjen e kthimit më 7 mars, ai ndihmoi Juventusin të përmbyste disavantazhin dhe të fitonte 2–1, duke shënuar golin e barazimit momental 1–1 para se të asistonte golin e Dybalës tre minuta më vonë, duke vulosur kualifikimin për në çerek-finale.
Sezoni 2018–19: Huazimi te Milan
Më 2 gusht 2018, Higuaín u transferua te Milan në huazim për një sezon. Si pjesë e deklaratës zyrtare të Juventusit, Milani do t'i jepte klubit 18 milion € për huazimin në sezonin 2018–19, si dhe do të kishte edhe mundësinë e blerjes përfundimtare për 36 milion €, të pagueshme në dy këste.
2019: Huazimi te Çelsi
Më 23 janar 2019, Çelsi firmosi me Higuain në një marrëveshje në formë huazimi deri në fund të sezonit 2018–19, duke u bashkuar me trajnerin Maurizio Sarri, me të cilin ai luajti me Napolin gjatë sezonit 2015–16. Ai debutoi pesë ditë më vonë në fitoren 3–0 ndaj Sheffield Wednesday, ndeshje e vlefshme për raundin e katërt të FA Cup në Stamford Bridge. Më 2 shkurt, ai shënoi golat e parë për Çelsin, një dopietë në fitoren 5–0 kundër Huddersfield Town në kampionat.
Sezoni 2019–20: Rikthimi te Juventusi
Më 1 korrik 2019, Higuaín u rikthye te Juventusi pasi Çelsi refuzoi që të zgjaste huazimin e tij; te Juventusi, ai u ribashkua sërisht me trajnerin Sarri. Edhe pse më parë kishte pasur fanellën me numrin 9, atij ju dha fanella me numrin 21 për sezonin 2019–20. Higuaín shënoi golin e parë të sezonit më 31 gusht në fitoren 4–3 ndaj Napolit në ndeshjen e javës së 2të të Serie A.
Më 17 shtator 2020, Higuaín zgjidhi kontratën me Juventusin me mirëkupim.
Inter Miami
Më 18 shtator 2020, Higuaín u transferua te klubi amerikan Inter Miami në Major League Soccer.
Karriera ndërkombëtare
Higuaín është një nga tre lojtarët e huaj që ka luajtur në Kupën e Botës për Argjentinën sëbashku me Pedro Arico Suárez dhe Constantino Urbieta Sosa. Ai fillimisht refuzoi ftesat e Francës dhe Argjentinës, duke deklaruar se ishte i pavendosur se cilin shtet do të përfaqësonte, por në fund zgjodhi Argjentinën. Ai ishte pjesë e ekipit olimpik argjentinas në ndeshjen miqësore ndaj Guatemalës në shkurt 2008; ai debutoi dhe shënoi dy gola në fitoren 5–0, por kjo ndeshje nuk u konsiderua e vlefshme nga FIFA për t'u llogaritur në statistikat me ekipit A.
Copa América 2011
Higuaín ishte pjesë e ekipit të Sergio Batistës për turnamentin Copa América, që u zhvillua në Argjentinë; ai zhvilloi një paraqitje si zëvëndësues në fazën e grupeve, të cilën e shpenzoi në stol pasi ishte Carlos Tevez lojtari që preferohej në qëndër të sulmit. Ai luajti si titullar në çerek-finale ndaj Uruguajit, e luajtur në Santa Fe, dhe shënoi golin e barazimit me kokë në minutën e 17të pas krosimit të Lionel Messit; më vonë gjatë ndeshjes, ai shënoi sërisht me kokë, por kësaj here u anullua për pozicion jashtë loje. Ai shënoi edhe në gjuajtjet e penalltive, me goditjen e tij që kapi të dy shtyllat para se të shkonte në rrjetë, por Argjentina u mposht 4–5 dhe u eliminua nga kompedicioni.
2011–2014
Më 8 tetor 2011, Higuaín shënoi një tregolësh dhe asistoi një gol tjetër në fitoren 4–1 ndaj Kilit. Më 2 qershor 2012, ai shënoi golin e dytë të ekipit në ndeshjen kualifikuese të Kupës së Botës 2014 kundër Ekuadorit që u mbyll me fitoren 4–0 të Argjentinës; përveç golit të shënuar, ai asistoi edhe një tjetër.
Më 7 shtator 2012, Higuaín shënoi golin e dytë të takimit si dhe dhuroi një asist në triumfin 3–1 të Argjentinës ndaj Paraguajit në një ndeshje tjetër kualifikuese të Kupës së Botës 2014. Katër ditë më vonë, ai shënoi në barazimin 1–1 ndaj Perusë në Lima.
Më 22 mars 2013, Higuaín kontriboi me një dopietë në fitoren 3–0 ndaj Venezuelës duke u bërë golashënuesi më i mirë i kualifikueseve në zonën e Amerikës së Jugut me nëntë gola. Ai në fund u rendit i treti sëbashku me Radamel Falcaon dhe mbrapa Messit dhe Luis Suárezit.
Kupa e Botës 2014
parapamje|majtas|220px|Higuaín duke sfiduar [[Mats Hummels dhe Manuel Neuer në finalen e Kupës së Botës 2014.]] Higuaín ishte një nga 23 lojtarët e Argjentinës të thirrur në Kupën e Botës 2014. Ai u paraqit si zëvëndësues në ndeshjen e parë të ekipit në grup ndaj Bosnje & Hercegovinës, duke kombinuar me Messin që shënoi golin e fitores. Ai luajti si titullar në ndeshjen e dytë të grupit ndaj Iranit në Belo Horizonte. Më 5 korrik, ai shënoi golin e vetëm të ndeshjes çerek-finale që u fitua me rezultatin 1–0 nga Argjentina kundër Belgjikës. Në finalen ndaj Gjermanisë, Higuaín gjuajti jashtë në një rast një-kundër-një ndaj Manuel Neuer pasi përfitoi nga një pasim i gabuar i Toni Kroos, si dhe pati një gol të anulluar për pozicion jashtë loje, me Gjermaninë që triumfoi 1–0 në kohën shtesë për të fituar trofeun.
Copa América 2015
Higuaín luajti ndeshjen e parë si titullar në Copa América 2015 në ndeshjen e fundit të Grupit B ndaj Xhamajkës; ai nuk luajti në ndeshjet e mëparëshme për shkak se ishte Sergio Agüero lojtari që preferohej në qëndrën e sulmit me tre. Në këtë ndeshje, e cila ishte e 50ta e tij me kombëtaren, Higuaín shënoi në minutën e 11të pas një asistimi të Ángel Di Marías, duke dërguar Argjentinën në çerek-finale. Më 30 qershor, ai shënoi golin e fundit të fitores tenistike 6–1 ndaj Paraguajit në gjysëm-finale; goli i tij erdhi vetëm dy minuta pasi zëvëndësoi Agüeron. Më 4 korrik, Higuaín ishte një nga lojtarët argjentinas që dështoi të shënonte penalltinë e tij në humbjen me penallti kundër Kilit në finale; ai goditi traversën në tentativën e tij. Gjatë kohës së rregullt, ai pati mundësinë më të mirë për të shënuar, por dështoi të dërgonte në rrjetë krosin e ulët të Ezequiel Lavezzit.
Bregu i Fildishtë
Bregu i Fildishtë ndodhet në pjesën perëndimore të Afrikës dhe në pjesën jugore të vendit ka dalje në Oqeanin Atlantik. Përndryshe sipërfaqja e këtij vendi kufizohet në veri me Malin e Burkina Fasonë, në pjesën lindore kufizohet me Ganën, në jug me Oqeanin Atlantik dhe në perëndim me Liberinë e Guinenë.
Gonzalo Higuaín
Copa América Centenario
Në Copa América Centenario në vitin 2016, Higuaín u thirr nga trajneri Gerardo Martino si një nga 23 lojtarët e ekipit argjentinas, si dhe u vendos si titullar në qëndër të sulmit. Më 18 qershor, ai shënoi një dopietë në fitoren 4–1 ndaj Venezuelës në çerek-finale. Tre ditë më pas, ai shënoi një tjetër dopietë për të dërguar Argjentinën në finale pas fitores 4–0 ndaj Shteteve të Bashkuara. Ai luajti sërisht në finale ndaj Kilit tetë ditë më vonë, në një përsëritje të finales së vitit të kaluar; Albicelestet u mposhtën sërisht me penallti pasi koha e rregullt dhe shtesa përfunduan në barazim pa gola. Pas ndeshjes, Higuaín u kritikua ashpër nga mediat për shkak se humbi një mundësi vetëm-për-vetëm me portierin për të tretën finalen rresht.