cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shtatë gjendjet e lëndës në univers
Gjendja e 5-të e lëndës gjendet përmbi plazmën dhe quhet “rreze”. Diferenca midis rrezes dhe 4 gjendjeve të tjera është se grimcat në trupin e ngurtë, të lëngët dhe të gaztë lëvizin në mënyrë kaotike dhe aksidentale në të gjitha drejtimet ndërsa grimcat në gjendjen e rrezes lëvizin në mënyrë harmonike dhe koherente. Rrezja është harmonike dhe koherente ndërsa plazma është plotësisht kaotike dhe e paqëndrueshme. Ndryshimi thelbësor midis gjendes së 4-të dhe gjendjes së 5-të është idea se duhet një energji shumë e madhe për të shëndruar kaosin dhe paqëndrueshmërinë në harmoni dhe koherencë dhe për analogji duhet një energji mjaftë e madhe për të shëndruar konfuzionin në qartësi. Sa çudi që duhet shpenzuar po kaq energji për të shëndruar luftën në paqe. Rrezja ndryshon me 4 gjendjet e tjera edhe për faktin se është një gjendje jo-termike, ndërsa 4 të tjerat janë gjendje termike. Sa më shumë përplasje midis grimcave të kemi aq më e madhe është sasia e nxestësisë që gjenerohet. Duke qenë se grimcat në gjendjen e rrezes lëvizin në të njejtin drejtim dhe në mënyrë koherente ato nuk përplasen me njëra-tjetrën dhe si rezultat nuk krijohet nxehtësi. Fërkimi është shkaku i krijimit të nxehtësisë. Fërkimi ndodh si rezultat i përplasjeve të grimcave me njëra-tjetrën duke rritur kështu lëkundjet e tyre të brendshme ose energjinë e tyre kinetike. Rrezet nuk vetkrijojnë nxehtësi por në rast se grimcat e tyre në lëvizje hasin një lëndë tjetër atëhere ato përplasen me grimcat e kësaj lëndë tjetër dhe në këtë mënyrë krijohet nxehtësia. Ju e ndieni nxehtësinë kur fotonet e rrezeve të diellit përplasen në molekulat e lëkurës suaj apo jo? Kuptohet se, sa më i madhë të jetë intensiteti i rrezes ose sa me i madhë të jetë përqëndrimi i grimcave në lëvizje aq më të shpeshta janë edhe përplasjet me një lëndë tjetër, aq më i madh është fërkimi i krijuar dhe si rezultat nxehtësia do të jetë më e madhe. Pa dyshim që do të digjeni në rast se i afroheni shumë Diellit. Nxehtësia është ndryshim i lëkundjeve e gjeneruar nga fërkimi nga njëra gjendje e lëndës në tjetrën ose në të njëjtën gjendje. Tingulli është vibrimi i transmetuar përgjatë gjendjes së lëndës.
= Gjendja Zero e Lëndës =
Përveç 5 gjendjeve të sipër përmendura ekziston edhe një gjendje tjetër që ndodhet më poshtë nga të gjitha të tjerat. Kjo ështe gjendja zero e lëndës. Gjendja zero njihet ndryshe me emrin BEC ose “Bose-Einstein Condensate” për nder të emrave të këtyre dy shkencëtarëve të mëdhenj. Kjo gjendje ka të bëj me super kondensimin e lëndës. Gjendja zero u zbulua fillimisht nga shkencëtari Bose. Ai e ndau mendimin e tij me fizikantin Albert Einstein i cili e ndihmoi atë për ta formuluar dhe më pas për ta publikuar në të gjithë botën. Gjendja zero ndodh në rast se lënda ftohet në ekstremitet. Pra arin një fraksion shkalle pak më poshtë se temperatura zero absolute. Në këtë gjendje atomet mbivendosen mbi njëri-tjetrin duke formuar një boshllëk. Dimensionet humbasin kuptimin e tyre. Nuk ekzistojnë më distancat atom-atom ose atom-elektron. Dëndësia e masës shkon në infinit. Në qoftë se lënda kompresohet atëherë formohet një unifikim i saj dhe në qoftë se kompresohet sërish ose me fjalë të tjera super kompresohet ateherë mund të shëndrohet në një “vrimë të zezë”. Besohet se gjendja zero e lëndës do të na orientoj drejt teknologjiesë së “hapësirës së sheshtë”. A nuk ju duket e logjikshme se në të ardhmen kjo ide do të na ndihmoj që të transportojmë një objekt me përmasa të mëdha në një vend fare të vogël vetëm me anë të kompresimit. Por duhet bërë kujdes që mos ta super kompresojmë sepse do ta shëndrojmë në një “vrimë të zezë” dhe më pas nuk kemi çfarë të transportojmë më. Në fakt nuk duhet të shqetësohemi shumë për “vrimat e zeza” që ndodhin në gjendjen zero të lëndës sepse duhet një energji mjaft e madhe për ta kompresuar një masë të çfarëdoshme lënde në pikën kritike.Gjendja zero nga pikpamja termike është si gjendja e 5-të ose rrezja sepse grimcat e saj nuk janë në lëvizje fare dhe nuk shkatohet ndonjë fërkim kështu që nuk kemi emetim nxehtësie. Element të ndryshëm në temperarturën e dhomës ndodhen në gjendje të ndryshme lënde. Këto ishin 6 gjendjet e lëndës. Por gjithçka ekziston në 7 sepse vet natyra e universit ekziston në 7. Gjendja zero ishte limiti i poshtëm i 5 gjendjeve kryesore por cili është limiti i sipërm i këtyre gjendjeve?
= Vala Mentale =
Referimet
1.Universi, 7 gjendjet e lëndës.
Krenar.Ramadani (diskutimet) 9 qershor 2014 22:56 (CEST)eshte rak
Kalaja e Kalorësve
Kalaja e Kalorësit (Crac des Chevaliers), është një kala në Siri nga më të rëndësishmet kështjella mesjetare ushtarake në botë. Në arabisht, kala është quajtur Qal'at al-Ḥiṣn (arabisht: قلعة الحصن), Krak fjala vjen nga karak Syriac, do të thotë fortesë. Ajo ndodhet rreth 40 km në perëndim të qytetit të Homs, në afërsi të kufirit të Libanit, dhe është pjesë administrative e Governorate Homs.
Etimologji
E njohur për arabët si Hisn Akrad al (arabisht: حصن الأکراد), Kalaja e kurdëve, ai u thirr nga Crat Le Franks dhe pastaj nga një konfuzion me karak (kështjellë), Le Crac.
Vend
Kalaja është e vendosur në lindje të Tripoli, Liban, në Gap Homs, në majë të një kodër 650 metra të lartë përgjatë rrugës vetëm nga Antiokisë në Bejrut dhe Detin Mesdhe. Ajo është një prej kështjellave të shumta që ishin pjesë e një rrjeti mbrojtëse përgjatë kufirit të shteteve të vjetra Crusader. Kalaja kontrolluar rrugën për në Mesdhe, dhe nga kjo bazë, Hospitallers mund të ushtrojë ndikim në Liqenin e Homs në lindje të kontrolluar industrinë e peshkimit dhe të shikojnë për ushtritë myslimane mbledhur në Siri.
Histori
thumb|left|Manastir gotik nga oborr kala
Kalaja origjinale në këtë lokacion janë ndërtuar në 1031 për Emirin e Aleppo. Gjatë Kryqëzata e parë në 1099 ai u pushtua nga Raymond IV e Toulouse, por të braktisur atëherë kur kryqëzatat vazhduan marshimin e tyre drejt Jerusalemit. Ajo ishte reoccupied përsëri nga Tancred, Princi i Galilesë, në 1110. Në 1142 ai u dha nga Raymond II, akuzë të Tripolit, të Hospitallers, bashkëkohësit e tamplier kalorësit.
Crak des Chevaliers ishte selinë e kalorësit anëtar urdhrash fetarë që mbrojnë të sëmurët gjatë kryqëzatave. Ajo ishte zgjeruar në mes 1150 dhe 1250 dhe të vendosur përfundimisht një garnizon prej 2000.
Në 1163 ishte i rrethuar kështjellën pa sukses nga Nur ad-Din Zengi, pas së cilës Hospitallers u bë një forcë e pavarur në thelb kufiri Tripolitanian. Nga 1170 modifikimet Hospitallers ishin të plotë. Në fund të shekullit të 12-të dhe në fillim të 13 tërmete të shumta të shkaktuar disa dëme dhe rindërtimit të mëtejshëm të kërkuara.
Saladin rrethuar kështjellën pa sukses në 1188. Gjatë rrethimit castellan ishte kapur dhe të marra nga burrat Saladin në portat e kalasë ku ai u tha në mënyrë që portat hapur. Thuhet se ai u tha njerëzve të tij në arabisht, me gjuhën e zuri të tij, për t'u dorëzuar kështjellën, por pastaj u tha atyre në frëngjisht për të mbajtur kala për njeriun e fundit. Në 1217, gjatë Kryqëzata e pestë, Andrew II mbret i Hungarisë forcuar muret e jashtme dhe trupa të financuara tutori. Në 1271 në kështjellë u pushtua nga sulltan Mamluk Baibars më 8 prill, me ndihmën e trebuchets të rënda dhe mangonels, të paktën një nga të cilat u përdor më vonë për të sulmuar Acre në 1291. Megjithatë, për të pushtuar kështjellën, Baibars përdorur një mashtrim, duke paraqitur një letër të falsifikuara nga Komandanti Crusader në Tripoli, urdhërimin e mbrojtësve për t'u dorëzuar kështjellën. Përndryshe, kjo kështjellë jashtëzakonisht të fortë do të ndoshta kurrë nuk kanë rënë. Baibars refortified kështjellë dhe e përdorën atë si bazë kundër Tripoli. Ai gjithashtu konvertohet kapelës anëtar urdhrash fetarë që mbrojnë të sëmurët në një xhami.
Arkitekturë
thumb|right|250px|Artisti pasqyrim i Chevaliers Krak e parë nga Lindje-Veri. thumb|right|250px|Ward mes mureve jashtme dhe të brendshme, në anën perëndimore Kalaja u përshkrua si "ndoshta ruajtur më mirë dhe më të admirueshme tërësisht kështjellë në botë" nga TE Lawrence. Në 1935, kalaja ishte blerë nga qeveria frëngjisht. Restaurimi ka filluar nën mbikëqyrjen e Pierre Coupel, i cili kishte ndërmarrë punë të ngjashme në Kulla e Luanëve dhe dy kështjella në Sidonit. kala u bë një Trashëgimisë Botërore e sitit, së bashku me Qal'at Salah El-Din, në 2006, dhe është në pronësi nga qeveria siriane. Kalaja është një nga vendet e pakta ku arti Crusader (në formën e afreske) është ruajtur.
Hospitallers rindërtuar dhe zgjeruar atë në kështjellën e madhe Crusader në Tokën e Shenjtë, duke shtuar një mur i jashtëm tre metra i trashë me shtatë roje kullave tetë deri në dhjetë metra i trashë për të krijuar një kështjellë koncentrik. Kalaja mund të ketë mbajtur rreth 50-60 kalorës anëtar urdhrash fetarë që mbrojnë të sëmurët dhe deri në 2.000 ushtarë të tjerë këmbë, Mjeshtrin e Madh të Hospitallers jetuar në një nga kullat.
Ndërtesave në repartin e brendshme ishin rindërtuar nga Hospitallers në një stil gotik. Këto ndërtesa përfshirë një sallë mbledhje, një kapelë, një strukturë 120 metra të gjatë magazinimit, si dhe dy stallat e harkuar gur që mund të ketë mbajtur deri në një mijë kuaj. Të tjera objekte magazinimit u gërmuan në shkëmb nën kala, është llogaritur se Hospitallers mund të ketë përballoi një rrethimi për pesë vjet.
Crac mund të klasifikohet edhe si një nxitje kështjellë dhe një kështjellë të zhvilluar plotësisht koncentrik. Ana jugore e kështjellës është më e ndjeshme për të sulmuar, pasi kjo është ku nxisë në të cilën qëndron kalaja është e lidhur me kodër tjetër, në mënyrë që motorë rrethimit mund ta kontaktoni në terren nivel. Mbrojtja e brendshme janë më të fortë në këtë pikë, me një grup të kullave të lidhur me një mur të trashë. Muri i brendshëm është perde deri në 100 metra të trashë në bazën në anën jugore, me shtatë roje kullave 30 metra në diametër. Në mes të mureve të brendshme dhe të jashtme në anën jugore ka rezervuar një pjesë të madhe të hapur, ushqyer nga një kanal nga jashtë kështjellës. Kulla katrore në Jug nuk data nga periudha crusader, por u shtua kur Mamluks riparuar dëmet nga rrethimin e tyre të suksesshme, pasi ata kishin marrë mbi kështjellë.
Në anën lindore në mes të mureve të brendshme dhe e jashtme një devijim i harkuar të çon nga e jashtme te porta e brendshme. Devijim bën një numër bërryl kthehet dhe po mbrohet nga slits arrow dhe machicolations, duke e bërë atë një forcë e mbrojti hyrje vendosur. Në anën veriore, ka një derë e pasme flanked nga dy kulla. Në anën perëndimore, reparti në mes të jashtme dhe të brendshme mure nuk përmban asnjë godinave, por është këtu se parimi koncentrik i mbrojtjes është më e dukshme, me mbrojtjen e brendshme duke dominuar krejtësisht Muri i jashtëm. Muret në të gjitha anët përmbajnë pasazhet që veprojnë si të shtënat galeritë apo vaults çojnë në slits arrow
Legjenda e lindjes sime
Legjenda e lindjes sime Autori: Besnik Mustafaj. Botuesi: Toena. Faqet e librit 200.
Një pjesë e mirë e vjershave të përfshira në këtë botim pasqyrojnë lojën e mundimshme, aspak argëtuese, me censurën dhe me autocensurën. Ato shprehin dëshirën e autorit për të shndërruar në poezi jo gjithmonë parullat, me të cilat ishte i mbushur realiteti përreth, por kontradiktat, tronditjet, zhgënjimet dhe shpresat që zgjoheshin brenda tij kur ballafaqohej ditë pas dite me historinë shqiptare, kur zbulonte e rizbulonte femrën, kur trembej apo ngazëllehej në përditshmërinë e tij për shkak të sjelljes së njerëzve me njëri-tjetrin apo edhe me natyrën, me kafshët. Ky është botimi i tretë për këtë antologji, i cili nuk është krejt i njëjtë me dy të parët.
Rosella Sensi
thumb|180px|Rosella Sensi
Rosella Sensi (Romë, 18 dhjetor 1971) është një sipërmarrëse dhe drejtuese ekzekutive sportive italiane.
Ajo u diplomua në Universitetin LUISS, ka shërbyer si CEO dhe nga 28 gusht 2008 është presidente e A.S Romës, e cila pasoj babain Franco Sensi i të cili ishte president deri në ditën e vdekjes së tij, 17 gusht 2008. Ajo është gjithashtu kryetare e biznesit familjar Italpetroli.
Rosella Sensi është gruaja e dytë presidente e Romës përpara saj, e veja e Dino Viola, Flora, mori pas vdekjen së bashkëshortit të saj në 1991 drejtimin e klubit. Aktualisht Rosella Sensi është një nga dy femrat që udhëheqin një klub futbolli në Serie A, Francesca Menarini (Presidente e Bolonjës) është tjetra. Rosella Sensi ka që nga viti 2006 që është nënkryetare e Lidhjes Futbollit (Lega Calcio).
Limoni
Limoni (fruta të njohura si Citrus) është një hibrid i bimëve të egra të kultivuara. Emri limon është emër i përbashkët i disa llojeve të bimëve të familjes Rutacease. Fryti zakonisht përdoret për lëngun e tij, gjithashtu tuli dhe lëvorja përdoren në kuzhinë.
Lëngu i limonit përmban rreth 5% acid i cili i jep frutit shijen e tharrtë dhe pH në 2 deri 3 shkallë. Kjo e bën lëngun e limonit të lirë, sepse është gatshëm për përdorim në eksperimentet shkencoro-edukative.
Përshkrimi
200px|majtas|parapamje|Limona të mbjellur në kopsht në [[Palazzo Pfanner, Lucca, Itali]] majtas|parapamje|200px|Limona - fryteLimon është një peme që arrin 3-6 metra në lartësi. Petalet janë të bardhë dhe vjollcë. Fruti është i verdhë nga jashtë dhe brenda i pangjyrë, sferike deri në ovale, shpesh me një fryrje në kulmin dhe theksoi në fund të tjera. Lëkurës mund të jenë shumë të përafërt të qetë, më shumë ose më pak rreshtuan brenda me një albedo bardhë bira-bira se jo ushqimor. Zakonisht limonët janë rritur për prodhimin e frutave, por bimore mund të kultivohet në tenxhere për qëllime zbukuruese. Për prodhimet e tokës në vazo rekomandohet posaçërisht për agrume dhe repotting para strehim dimrit vjetor në një serë.Degët janë me gjemba dhe kanë formë të një kurore të hapur. Gjethet janë me ngjyrë të gjelbër të ndritshme dhe me formë acuminate-eliptike. Lulet nga ana e jashtme kanë ngjyrë vjollce dhe kanë aromë të fortë. Fryti rritet nën lulen. Pas rënies së petaleve të lules mbetet një bulb i vogël i gjelbër i cili rritet dhe zhvillohet në fryt. Në drurin e shëndoshë të limonit shpesh mund të gjenden njëkohësisht lulet dhe frytet e pjekura. Në klimën, lule limoni mban fryt dy herë në vit. Lulet zgjatin të paktën dy muaj, frutat e pjekura dhe pastaj mund të presim edhe dy muaj para se të zënë me pemë, e cila çon në një koleksion sistematike.Gjate pranverës se lulëzuar prodhohen fruta të mira, pastaj mbledhja zgjat gjithë dimrit, nga nëntor-prill ose maj. Herë të dytë lulëzuar, në të detyruar në plantacionet komerciale, ndodh në gusht dhe shtator dhe frutat mund të korrur nga ne vazhdim maj, menjëherë pas dimrit. Nën kushte të favorshme, një i rritur mund të bëjë një pemë 600-800 fruta në vit.
Historiku
Limoni në literaturë përmendet qysh në shekullin e dhjetë nga tregtarët arabë të prodhimeve bujqësore, gjithashtu mendohet që për herë të parë të jetë kultivuar në Assam, Indi. Limoni është shfrytëzuar si bimë zbukuruese në kopshtet e hershme Islame. Limonada mendohet se origjinën e ka nga Egjipti.
Përdorimi në kuzhinë
parapamje|180px|Ëmbëlsirë e judëve marokanë Limonët përdoren edhe si bazë për gatime të shumta në kuzhinë, por më së shumti njihet për prodhimin e limonadës dhe pijeve tjera me bazë limoni. Një limon mesatar përmban rreth 3 lugë ushqimi lëng. Duke i lënë limonat të arrijnë temperaturën e dhomës kemi mundësi të nxjerrim më lehtë lëngun. Limonët e lënë një kohë të gjatë në temperatura normale një kohë të gjatë do të myken, nëse janë të shtrydhur ose gjysmë të shtrydhur, ka mundësi që të thahen.
Peshqit njomen në lëng limoni për t'iu neutralizuar aroma. Acidet neutralizojnë aminet e peshkut duke i shëndrruar ato në kripa amine të pa avullueshme.
Lëngu i limonit i pastër apo i kombinuar me përbërës tjerë përdoret për njomjen e mishit para përgatitjes. Acidi i cili gjendet në lëng pjesërisht hidrolozonë fibrat e kolagjenit të fortë të mishit (e bën më të shijshëm për konsumim), megjithatë lëngu nuk ka asnjë efekt antibiotik.
Vetëm limonat apo të kombinuara me portokaj përdoren për prodhimin e marmalladës Pjesë e fruta më të përdorur zakonisht është lëng që përfaqëson deri në 50% nga pesha e saj. Ky lëng përmban 50-80 gram / litër e acidit citric, që imparts shije karakteristike e hidhur, dhe disa acide organike të tjera të tilla si acidi Askorbik. Është shumë e pasur me vitamina, veçanërisht vitamina C (0,5 gram / litër). Lëng është pasterizuar pa preservativë për të ruajtur të paktën një vit dhe është përdorur si një përbërës në ushqim dhe pije të ndryshme. Koncentrohen lëng është përpunuar më tej në vend dhe të konsumuar në industrinë canning. Që lëng limoni është prodhuar një pije limonadë bërë me lëng limoni, ujë dhe sheqer.
Kimi
parapamje|djathtas|80px|D-limonene Limonët dhe frytet e tjera citrus përmbajtnë vitamina dhe minerale të cilat janë të nevojshme për shëndetin e njeriut. Terpeni i qajtur D-limonene prodhon shijen dhe aromën karakteristike të limonit. Limonat përmbajnë sasi të domethënshme të acidit citrik i cili e bën që fryti të ket shkall të ulët të pH-s dhe shije të thartë. Gjithashtu limoni përmbanë vitamin C (Acid Askorbik) që është bazik për shëndetin e njeriut.
Në 100 mililitra lëng limoni ka afërsisht 50 miligram vitamin C që është 55% e sasisë ditore të rekomanduar dhe 5 gram acid citrik.
Efekti shërues
I zbusni këmbët në një legen me ujë të ngrohtë, aq sa të durojë këmba. Pastaj i fshini dhe e pastroni dhe vendin ku ka kallo vendosni 1 fetë limoni, mbi të vendosni 2-3 thelpinj hudhre të shtypur dhe pak kripë të hollë gjelle nga darka deri në mëngjez, për 10 netë rresht.
Gabriel Milito
Gabriel Alejandro Milito (lindur më 7 shtator 1980) është një ish futbollist argjentinas i cili ka luajtur si qëndër mbrojtës.
Ai e shpenzoi shumicën e karrierës profesioniste në Spanjë, duke përfaqsuar klubet e La Ligas Zaragoza dhe Barcelona. Gjatë shtatë sezoneve, Milito luajti 187 ndeshje në La Liga dhe shënoi gjashtë gola.
Milito ka përfaqsuar kombëtaren argjentinase në tre turnamente të mëdha, përfshirë Kupën e Botës 2006.
Karriera e hershme / Zaragoza
Në korrik 2003, Milito ishte gati për tu transferuar te Real Madrid, por klubi spanjoll refuzoi lojtarin sepse, sipas klubit, ai dështoi në vizitat mjekësore sepse nuk ishte rikuperuar ende nga dëmtimi në gju. Drejtori sportiv i klubit Jorge Valdano bëri një lëvizje politike, i cili e donte lojtarin në skuadër – ai vendosi që Milito të qëndronte në Spanjë dhe të firmoste me Real Zaragoza.
Në katër sezone me klubin Aragonez, Milito ishte automatikisht zgjedhja e parë në formacion (kurrë nuk luajti më pak se 33 ndeshje në La Liga gjatë një sezoni), dhe u bashkua me vëllain Diego në vitin 2006. Më 10 korrik 2007, Zaragoza arriti një marrëveshje me Barcelonën për transferimin e Militos për 18.5 milion € (13.9 milion £) dhe, në javën tjetër, ai kaloi me sukses testet mjekësore dhe firmosi një kontratë katër vjeçare me pagë 4 milion € (2.7 milion £) për vit. Atij i'u dhurua fanella me numrin 3 që më parë e kishte mbajtur mesfushori Thiago Motta.
Barcelona
Milito luajti ndeshjen e tij të parë zyrtare me klubin më 2 shtator 2007 në një ndeshje kundër Athletic Bilbao. Ai shënoi golin e parë zyrtar me klubin më 24 nëntor, në një ndeshje në ligë kundër Recreativo de Huelva.
Më 5 maj 2008, u lajmërua se Milito kishte një dëmtim në ligamentet e gjurit të tij të djathtë, gjë që e mbajti jashtë deri në fundit të sezonit 2008–09, ku klubi fitoi tripletën.
Pasi u rikuperua për gati dy vite (602 ditë), Milito më në fund u rikthye në fushe ku ai luajti një ndeshje miqësore kundër Kazma Sporting Club në Kuvajt. Më 5 janar 2010, ai luajti ndeshjen e tij të zyrtare që pas dëmtimit, duke luajtur në raundin e parë të Copa del Reyt të atij sezoni, në humbjen 2–1 në shtëpi kundër Seviljes; pesë ditë më vonë, ai luajti edhe në ligë, duke zëvëndësuar kapitenin Carles Puyol në shtatë minutat e fundit të fitores 5–0 kundër Tenerifes.
Më 11 nëntor 2010, Milito kontriboi me një gol në fitoren 5–1 në shtëpi kundër AD Ceuta në Copa del Rey (7–1 rezultati i përgjithshëm), por më vonë u largua nga ndeshja për shkak dëmtimi. Më 30 prill 2011, ai luajti si titullar në një ndeshje të ligës jashtë fushe kundër Real Sociedad, ai shënoi një gol por që u anullua në mënyrë të gabuar, me vendasit që fituan me rezultatin 2–1. Si rezultat i veprimeve të tij sulmuese, ai krisi muskulin, që që e detyroi të qëndronte jashtë për pjesën tjetë të sezonit. Ai kontriboi me dhjetë paraqitje me klubin që fitoi ligën.
Rikthimi tek Independiente / Tërheqja
Herët në gusht 2011, 30 vjeçari Milito u lirua nga viti i fundit i kontratës së tij te Barcelona, dhe shpejt firmosi me ish skuadrën e tij Independiente. Më 12 qershor 2012, ai lajmëroi tërheqjen e tij nga futbolli për shkak të lodhjes mendore dhe fizike.
Karriera ndërkombëtare
Me kombëtaren argjentinase, Milito morri pjesë në Kupën e Konfederatave 2005 dhe gjithashtu ishte pjesë e skuadrës që u kualifikua në Kupën e Botës 2006. Në Kupën e Botës, ai luajti vetëm në një ndeshje, në barazimin 0–0 kundër Hollandës në raundin e parë.
Më 20 gusht 2010, trajneri i kombëtares Sergio Batista e ri-thirri Militon për një ndeshje miqësore kundër Spanjës, ndeshja e parë e lojtarit pas më shumë tre vitesh.
Jeta personale
Vëllai më vjetër i Militos, Milito, është gjithashtu një futbollist. Një sulmues, i cili ka pasur një karrierë me suksese gjatë kohës që luante për klubin italian Inter. Ata sëbashku kanë përfaqsuar Real Zaragozën dhe kombëtaren.
Trofe
thumb|Milito duke përshëndetur tifozët gjatë paradës së fitores të ligës në sezonin [[2010–11 La Liga|2010–11]]
Levon Shant
parapamje|Levon Shant Levon Shant (6 prill 1869 – 29 nëntor 1951) ishte një dramaturg armen, romancier, poet dhe themelues i Shoqërisë Arsimore dhe Kulturore Armene Hamazkayin.
Biografia
Levon Shant ishte anëtar i Federatës Revolucionare Armene. Ai ndoqi shkollën armene në Scutari (Stamboll) deri në 1884 dhe më pas shkoi në seminarin Gevorgian në Eçmiaxin deri në 1891. U kthye në Kostandinopojë për të dhënë mësime dhe për të shkruar. Vepra e tij e parë letrare u pranua nga e përditshmja Hairenik e atij qyteti më 1891. Si autor, ai ishte më i njohur për dramat e tij: Hin Astvadsner ("Zotat e lashta", 1908), Kaisre ("Perandori", 1914), Inkads Berdi Ishkhanuhin ("Princesha e kështjellës së rënë", 1921), Oshin. Payl (1929). Levon ishte një nga nënkryetarët e Parlamentit Armen gjatë Republikës dhe drejtoi një delegacion në Moskë në prill 1920 për të negociuar me regjimin komunist. Shant u largua nga Armenia pas sovjetizimit të saj në 1921 dhe u vendos në Paris, Kajro dhe përfundimisht në Bejrut. Ai ishte një nga themeluesit e shoqatës kulturore Hamazkayin në Kajro (1928). Levon Shant konsiderohet nga shumë njerëz si dramaturgu më i madh armen. Dramat e tij Perandori dhe Zotat e Lashtë mbeten ndër dramat armene më të shpeshta në skenë. Ky i fundit revolucionarizoi botën letrare armene kur u shfaq premierë në Tiflis më 1913.
Mira Zore-Armanda
Mira Zore-Armanda (6 janar 1930 – 8 prill 2012) ishte një oqeanografe kroate. Ajo ishte një shkencëtare e lartë në Institutin e Oqeanografisë dhe Peshkimit në Split, ku kërkimet e saj u fokusuan në detin Adriatik. Ajo botoi rreth 150 punime kërkimore përpara daljes në pension të saj në 1989.
Biografia
Mira Zore ka lindur në Zagreb, e bija e Miro Zore dhe Marija Nabergoj. Ajo studioi gjeofizikën si universitare në Universitetin e Zagrebit nën drejtimin e Josip Goldberg, ku u diplomua në vitin 1952 me një tezë të titulluar "Lëkundja e gjireve me një aplikim në gjirin e Kastelës". Ajo mbrojti disertacionin e doktoraturës, mbi rrymat në detin Adriatik, në Universitetin e Parisit, në vitin 1963. Henri Lacombe ishte këshilltari i saj i doktoraturës.
Karriera
Zore filloi të punojë në Institutin e Oqeanografisë dhe Peshkimit në Split në vitin 1952 dhe qëndroi atje për të gjithë karrierën e saj. Në fillim të karrierës së saj, ajo hasi disa vështirësi në marrjen e kalimit në anijet kërkimore (për të bërë punë në terren dhe mbledhje të të dhënave) sepse ishte femër. Shumica e kërkimeve të saj u fokusuan në qarkullimin në detin Adriatik, dhe më vonë në detin bregdetar të Istrias. Ajo ishte e intriguar me ndryshueshmërinë afatgjatë klimatike dhe shkaqet e saj të mundshme. Ajo kreu kërkime mbi variacionet ndërvjetore të kripësisë në Adriatik në shtrirjen e zonës së Arktikut të mbuluar nga akulli dhe gradientit të presionit meridional në Mesdhe. Ajo shpesh bashkëpunoi me biologë detarë në studimin e prodhimit të peshkut dhe me kimistë për çështjet e kripësisë. Ajo botoi rreth 150 punime kërkimore përpara se të dilte në pension në 1989.
Zore-Armanda dha mësim në Universitetin e Zagrebit. Nga viti 1976 deri në vitin 1978 ka qenë drejtoreshë e Institutit të Oqeanografisë dhe Peshkimit. Ajo ishte nënkryetare e Komitetit të Oqeanografisë Fizike të Unionit Ndërkombëtar të Gjeodezisë dhe Gjeofizikës. Ajo ishte bashkëautore e një teksti hyrës mbi oqeanografinë dhe meteorologjinë detare, dhe ishte kryeredaktore e revistës akademike Acta Adriatica.
Jeta personale
Mira Zore u martua me Igor Armanda, një kimist, në vitin 1959. Kur ishte e ve, ajo u transferua në Opatija, për të jetuar me motrën dhe familjen e saj. Ajo vdiq në vitin 2012, në moshën 82-vjeçare.
Byro politike
thumb|240px|Politburoja sovjetike kalon rezolutën për të ekzekutuar 346 "armiq të PSU-së dhe pushtetit sovjetik", i cili udhëhoqi "veprimtari kundër revolucionare, trockiste të drejtë, komplot dhe spiunazh". Nënshkruar nga sekretari: I. Stalin Byroja politike ose zyra politike apo politbyroja është komiteti më i lartë ekzekutiv për partitë komuniste.
Emri
Emri “byro politike” vjen nga fjala ruse politbyuro (политбюро), shkurtesë e politicheskoye byuro (политическое бюро, "Zyra Politike").
Historia
Politburo e parë u krijua në Rusi nga Partia Bolshevike në vitin 1917 për të siguruar udhëheqje të fortë dhe të vazhdueshme gjatë Revolucionit rus që po ndodhte gjatë të njëjtit vit. Politburo i parë kishte shtatë anëtarë: Lenini, Zinoviev, Kamenev, Trocki, Stalin, Sokolnikov dhe Bubnov. Gjatë shekullit të 20-të, mes tjerash, kombet që kishin një politikë të përfshirë në Bashkimin Sovjetik, Gjermaninë Lindore, Afganistan, Çekosllovaki dhe Kinë. Sot, ka pesë shtete që kanë një sistem të politburove (të cilat janë gjithashtu vendet e vetme komuniste të mbetura), (Kina, Koreja e Veriut, Laosi, Vietnami dhe Kuba).
Qenckë
Qencka është një fshat në komunën Gorë në rrethin e Korçës të Shqipërisë.
Milinca
Milincё, (Мидинци/Midinci) është fshat në komunën e Kërçovës, Maqedoni.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 33 banorë nga të cilët 31 ishin Maqedonas dhe 2 të tjerë.
Legjenda
parapamje|352x352px|Në këtë pikturë të 1891 të [[Lady Godiva nga Jules Joseph Lefebvre, personi historik autentik është plotësisht i zhytur në legjendë, i paraqitur në një mjedis anakronik mesjetar të lartë.]] Një legjendë është një zhanër i folklorit që përbëhet nga një tregim që paraqet veprime njerëzore, që besohet ose perceptohet se kanë ndodhur në historinë njerëzore. Rrëfimet në këtë zhanër mund të demonstrojnë vlera njerëzore dhe të zotërojnë disa cilësi që i japin përrallës vërtetësi. Legjenda, për pjesëmarrësit e saj aktivë dhe pasivë, mund të përfshijë mrekulli. Legjendat mund të transformohen me kalimin e kohës për t'i mbajtur ato të freskëta dhe vitale.
Shumë legjenda veprojnë brenda sferës së pasigurisë, duke mos u besuar kurrë plotësisht nga pjesëmarrësit, por as që nuk dyshohen me vendosmëri. Legjendat ndonjëherë dallohen nga mitet në atë që kanë të bëjnë me qeniet njerëzore si personazhet kryesore dhe jo perënditë, dhe nganjëherë në atë që kanë një lloj baze historike, ndërsa mitet në përgjithësi jo. Vëllezërit Grimm e përkufizuan legjendën si "përrallë të bazuar historikisht". Një nën-produkt i "shqetësimit me qeniet njerëzore" është lista e gjatë e krijesave legjendare, duke mos lënë "dyshim të vendosur" se legjendat janë "të bazuara historikisht".
Pushkollët
Pushkollët u vendosën në Pakashticën e Poshtme, aty ku lumi i këtij fshati derdhet në lumin Llap.
Janë të ardhur nga Dobratini (Gegaj) dhe më të afërmit ndjehen me Hajrullahët. Hasan Dervishi, në vend të Mulla Sylejmanit, kishte marrë bedel nga Dobratini që ta qonte ushtar (nizam) të Perandorisë Turke në Kërçovë, të cilin e kishte paguar bukur mirë, sepse Hasani kishte pasuri të madhe. Bedeli nuk ishte kthyer më në Dobratin, dhe, përkundër që e kishte paguar, në shenjë solidarësie, humaniteti e fqinjësie për ta ngushëlluar familjen nga Dobratini, i ofron edhe një pasuri të madhe të patundshme-tokë.
Kjo familje vjen dhe vendoset në Pakashticë, pranë familjes Duli, të cilët kanë një fqinjësi të mirë gjithëherë deri në ditët e sotme. Prej nga quhen Pushkollë-nuk e dimë. I pari i tyre i ardhur nga Dobratini në Pakashticë është Selmani me djalin e tij Mahmutin, i cili kishte ardhur në Pakashticë pasi nuk i ishte kthyer biri i tij që kishte shkuar bedel, Mustafa, apo tek mbasi kishte marrë vesh se ai kishte vdekur diku në shtetet arabe. Mbajnë mbiemrin Sinani ata që jetojnë në Pakashtivë, ndërsa mbiemrin Pushkolli mbajnë të shpërngulurit në Vushtrri dhe në Prishtinë. Një familje që shpërngulur në Turqi. Eshtë për t'u çuditur se pse nuk vendoset Selmani edhe me djalin tjetër, Isën, në Pakashticë, por vetëm me Mahmutin.
Me gjasë pjesën (hisen) në Dobratin ia lë Isës. Pasardhësit e Rrahmanit qenë vendosur një kohë në Katunishtë e më pastaj në Vushtrri dhe në Prishtinë.
Sippenhaft
Sippenhaft ose Sippenhaftung është fjalë gjermane që do të thotë një familje ose klan ndanë përgjegjësinë për një krim ose një vepër e kryer nga një prej anëtarëve,, duke justifikuar dënimin kolektiv. Si parim legal, fjala rrjedh prej ligjit gjerman në Mesjetë, zakonisht në formën e gjobave dhe kompensimeve.
Parimi i Sippenhaftung konsiderohet i papajtueshëm me Ligjin Themelor Gjerman dhe prandaj nuk ka përkufizim ligjor. Zbatimi i politikës familjare të dënimit kolektiv Sippenhaft nga institucionet qeveritare në Gjermani janë përpjekur, me rezultate të përziera dhe disa polemika.
Gjermania Naziste
Në Gjermaninë Naziste, termi u rigjallërua për të justifikuar dënimin e farefisit (të afërmve, bashkëshortit) për shkelje të një anëtari të familjes. Në këtë formë të Sippenhaft, të afërmit e personave të akuzuar për krime kundër shtetit u mbajtën për të ndarë përgjegjësinë për ato krime dhe nënshtrohen arrestimit dhe nganjëherë ekzekutimit. Shumë njerëz që nuk kishin kryer krime u arrestuan dhe u dënuan me dekretet Sippenhaft të paraqitura pas komplotit të dështuar më 20 korrik për vrasjen e Adolf Hitlerit në korrik 1944.
Shembuj të Sippenhaft-it që përdoren si kërcënim ekzistojnë brenda Wehrmacht-it që nga viti 1943. Ushtarët që akuzohen për 'papastërsi gjaku' ose ushtarë të rekrutuar nga zonat jashtë Gjermanisë filluan gjithashtu të kërcënonin dhe ndëshkonin familjet e tyre me Sippenhaft. Një shembull është rasti i Panzergrenadier Wenzeslaus Leiss, i cili u akuzua për braktisje në Frontin Lindor në dhjetor 1942. Pasi Gestapoja e Dyzeldorfit zbuloi lidhjet e dyshuara polake në familjen Leiss, në shkurt 1943 gruaja e tij, vajza dyvjeçare, dy vëllezër, motra dhe kunati u arrestuan dhe u ekzekutuan në kampin e përqendrimit në Sachsenhausen. Deri në vitin 1944, disa direktiva të përgjithshme dhe individuale u urdhëruan brenda divizioneve dhe trupave, duke i kërcënuar trupat me pasoja ndaj familjes së tyre. Pas 20 korrikut 1944 këto kërcënime u zgjeruan për të përfshirë të gjitha trupat gjermane dhe në veçanti komandantët gjermanë. Një dekret i shkurtit 1945 kërcënoi vdekjen te të afërmit e komandantëve ushtarakë, të cilët tregonin se çfarë besonte Hitleri si frikacak apo defekt kundër fytyrës së armikut. Pas dorëzimit të Königsbergut në sovjetikët në prill të vitit 1945, familja e komandantit gjerman Gjeneral Otto Lasch u arrestua. Këto arrestime u publikuan në Völkischer Beobachter.
Pas dështimit të komplotit të 20 korrikut, shefi i SS Heinrich Himmler tha në një takim të Gauleiter në Poznań se ai do të "prezantojë përgjegjësinë absolute të të afërmve ... një zakon shumë të vjetër praktikuar ndër paraardhësit tanë". Sipas Himmlerit, kjo praktikë kishte ekzistuar midis Teutonëve të lashtë. "Kur ata vendosën një familje nën ndalim dhe e shpallën atë të paligjshme ose kur kishte gjakmarrje në familje, ata ishin krejtësisht të qëndrueshëm ... Ky njeri ka kryer tradhti, gjaku i tij është i keq, ka gjak të tradhëtar në të; që duhet të fshihet, dhe në gjakmarrje, i gjithë klani u zhduk për anëtarin e fundit, dhe kështu edhe familja e Claus von Stauffenberg do të fshihet poshtë tek anëtari i fundit ".
Prandaj, të gjithë anëtarët e familjes së von Stauffenberg (oficeri i cili kishte mbjellë bombën që nuk arriti të vriste Hitlerin) ishin të gjitha nën dyshim. Gruaja e tij, Nina Schenk Gräfin von Stauffenberg, u dërgua në kampin e përqendrimit të Ravensbrück (ajo mbijetoi dhe jetoi deri në vitin 2006). Vëllai i tij, Aleksandri, i cili nuk dinte asgjë për komplotin dhe po shërbeu me Wehrmachtin në Greqi, u dërgua gjithashtu në një kamp përqendrimi. Ndëshkime të ngjashme u kryen për të afërmit e Carl Goerdeler, Henning von Tresckow, Adam von Trott zu Solz dhe shumë konspiratorë të tjerë. Erwin Rommel vendosi të kryejë vetëvrasje në vend që të gjykohej për rolin e tij të dyshuar në komplot, për shkak se ai e dinte se gruaja dhe fëmijët e tij do të vuanin shumë mirë para bindjes së tij dhe ekzekutimit.
Pas komplotit të 20 korrikut u arrestuan edhe familje të shumta të lidhura me Lidhjen e Zyrtarëve Gjermanë të sponsorizuar nga Sovjetik, të përbërë nga të burgosur gjermanë të luftës, si ato të von Seydlitz dhe Paulus. Ndryshe nga një numër i familjeve të komplotistëve më 20 korrik, ata të arrestuar për lidhje me Lidhjen nuk u liruan pas disa muajsh, por mbetën në burg deri në fund të luftës. Fëmijët e vegjël të komploterëve të arrestuar nuk u burgosën, por u dërguan në jetimore me emra të rinj: fëmijët e von Stauffenberg u emëruan "Meister".
Bojan Krkić
Bojan Krkic Perez lindur në 28 Gusht 1990 në Linyola, Spain) është një futbollist Spanjoll, është sulmues i ekipit të parë te A.C. Milan.
FC Barcelona
Bojan erdhi në Barca nga Bellpuig. Në 6 sezoni që ishte në kategoriat e reja në Barcelonë ai ka shënuar më shumë se 800 gola. Një kohe ishte i ndjekur edhe nga Ajaxi i Amsterdamit, që ishte munduar ta marr në radhet e veta. Pra kështu sezon pas sezoni, Bojan tregoi se do të jetë një lojtar më perspektivë të madhe, duke shënuar shumë gola, disa shumë te rëndësishëm.
Në sezonin 05-06, qe bënte pjesë në ekipin e Kadetëve A, ai në 32 ndeshje shënon 26 gola, që i dha mundësi për të kaluar menjëherë në Junior B. Duke e parë progresin e tij, ai shumë shpejt doli në Juniorët A, që në atë sezon luante në ndeshje kundër Espanyolit te vlefshme për titull, dhe me golin e Bojanit, juniorët e Barcës u bëne kampion.
Në 07-08, përfundimisht doli në ekipën e parë, duke e bartur numrin 27. Është lojtari i tretë me i ri i historisë se Barcës, që ka debatuar në ekipin e parë. Kundër Villarealit ai shënon një golë dhe behet kështu lojtari më i ri i Barcelonës në te gjithë historinë e saj që ka shënuar golë me 17 vjet e 51 dit. Një muaj me vonë me 24 nëntor ai shënon golin e tij të parë në Nou Camp kundër Recreativo Huelvas.
KS Veleçiku
Klubi Futbollistik Veleçiku Koplik, KF Veleçiku, është klub futbolli nga Kopliku, Shqipëri.
Sukseset
KF Veleçiku ka arritur të fitojë dy herë Kategorinë e Dytë.
Në sezonin 2006/07 KF Veleçiku luajti në Kategorinë e Dytë - Grupi A dhe u rendit në vend të 6 pasi mblodhi 30 pikë me një golavarazh 37-28.
Veleciku është e vetmeja skuadër futbolli e cila i jep pak kënaqësi sportdashësve te shumte, prandaj ndiqet me shume interres ne ndeshjet qezhvillon ne Kompleksin-Sportiv "Vellezerit DULI". Vetëm skuadra e Velecikut i mban te bashkuar, si asnjehere tjeter tifozat e KOPLIKUT e jo vetëm ata, pasi shume te tjerë vijnë nga rrethinat përreth, për te kaluar te gjithë se bashku një pasdite, ndryshe duke pare se ne qytetin e Koplikut vetëm një skuadër futbolli kemi. Prandaj ne zemrat tona bucet fort "FORCA VELECIKU".
Në sezonin 2013/2014 arriti te rënditet në vëndin e 11-të të Kategorisë Parë duke siguruar mbijetesen ne këtë kategori per sezonin 2014-2015.
Gryka e Spartave
Gryka e Spartave (Italisht: Portella della Ginestra), ose me e njohur si Purtelja e Gjineshtrës, është një vend në mal (855 m) që ndodhet rreth 3 km nga Hora e Arbëreshëvet, në vend e të cilit i përket, në krahinën e Palermos, Sicili. Rrethuar nga dy male të larta, Mali i Kumetës (1.233 m) dhe maja e Pelavet (1.279 m), gëzon një pamje të shkëlqyer panoramike ku shihet fusha dhe Liqeni i Horës së Arbëreshëvet.
Emrin e vet e ka marre nga lule e egra që çelin në bollëk në pranverë, dhe, për fat të keq, është e njohur për të qenë skena në 1 maj 1947 e masakrës të arbëreshët dhe disa sicilian, ku 11 njerëz vdiqën dhe 27 njerëz u plagosën rëndë.
Në vendin e tragjedisë tani qëndron një përmendorjë e përbërë nga mbishkrimet e shumta mbi gurë të mëdha, të vendosura rreth "Guri i Barbatit", për emrin të shqiptarit Nikolla Barbati nga Hora e Arbëreshëvet, socialist nga themeluesit e Dhomatet e gjindevet çë shërbejën, domethënë Lëvizjes së Punëtorëve e Sicilisë (shekullit të nëntëmbëdhjetë).
Masakra
Më 1 maj 1947, pas luftës, u kthye për të festuar Dita e Punës fundjavë. Rreth dy mijë punëtorë në fushën e Horës së Arbëreshëvet, kryesisht fermerë, u mblodhën në luginën e Grykës së Spartavet për të demonstruar kundër landlordism, punësimi i tokës pakultivuara. Mbi arbëreshët u nda, nga kodrat përreth, gjuaje që la mbi tokë 8 të rriturit dhe 3 fëmijë, dhe 27 të plagosur, disa prej të cilëve kanë vdekur si pasojë e plagëve të tij. Ishte mafia, armiku i madh i shqiptarëve të Italisë, të cilët kanë luftuar gjithmonë kundër krimit të organizuar në Sicili. Shkrehi një kriminel sicilian, Salvatore Giuliano, dhe banda e tij mafioze. Atë ditë u vranë rreth 50 veta. Një nga krimet më të turpshme kundra njërzve të pafajshëm. Një krim me karakter politik dhe ideollogjik i cili ka mbetur i pandëshkuar.
Masakra është episodi më dramatik qe nga lindj e Republikës së Italisë, mbetet kryesisht i panjohur për publikun (por jo për të moshuarit arbëreshë), dhe mbetet sot një nga sekretet e mëdha të edhe nuk zbuluar plotësisht.
Viktimat
Këto janë 11 viktima, siç raportohet nga guri i gdhendur vendosur në vendin e masakrës:
27 njerëz u plagosën rëndë, të tjerë vdiqën më vonë nga plagët e tij.
Kultura
thumb|280px|Përfaqësuesit e komunitetet [[Arbëreshët|Arbëreshe të Pulias, Bazilikatës dhe Sicilisë te Gryka e Spartave]]
Letërsi
Nga letërsia bashkëkohore shqiptare janë shumë poetët arbëreshë të cilët tregojnë masakrën dhe flasjn për historinë e Grykës së Spartave me sytë i arbëreshëve: në mesin e më i njohur është Zef Skiro Di Maxho, me veprën teatrale "Lule të shumta ka gjinestra" (1997), Vorea Ujko dhe Zef Skiro Di Modika, me poezin "Një maj 1947":
(Te gryk'e spartavet, / në fushë të kuqe, ra / shqiponja ç'u sul të huajvet / turq. / Vanë te mali punëtorët / për festë e i vranë, / bujarët / mbi shkëmb për gjah. / Djem ranë / e pleq në radhë / të parë / te Gryka e Spartavet plot me të vrarë!)
Përmendorja e Grykës së Spartave
« Një masakër [kombëtar] që flet gjuhën shqipe. » (Të mbijetuarit e masakrës së Grykës të Spartave)
Përmendorja e Grykës së Spartave është një rregullim origjinal natyror-monumental i vendit arbëresh, që ndodhet sa ndo tre kilometre nga Hora e Arbëreshëvet në drejtim të Murtilavet (Shën Gjusepi Jato), ku banda e Salvatore-t Giuliano, më 1 maj 1947, vrau burra, gra e fëmijë të pambrojtur. Rregullimi monumental i Grykës së Spartave është një vepër land art (art i dheut, i tokës) e së çilës ndhodhen shëmbuj të shumtë në disa anë të botës.
Përmendorja, dashur nga Bashkia e Horës së Arbëreshëvet, kle projektuar dhe kryer (1979-1980) nga Ettore de Conciliis, piktor dhe skulptor, me bashkëpunimin e piktorit Rocco Falciano e të arkitektit Giorgio Stockel. Vepra, me karakter jo të çastit as ideologjik, kle zhytur te natyra e te visorja sa të mos mbyllej kujtimi i maqilisë te një bllok arkitektonik o te një grup i mbyllur figurash. De Conciliis, tue vatur më atej se rregullimet monumentalë të menduar në mënyrë më tradicionale, kërkoi t'i jipëj një shëng madhështor të përjetshëm kujtimit aty mbi të lartën rrafshinë gurishtore të Purteles së Jinestrës.
Një mur me gurë kufizuar te anët nga një tracerë (rrugë të paasfaltuar) tipike, për një gjatësi thuajse 40 metresh, pret tokën, si një lavomë, në drejtim të shkrehjevet. rreth e rrotull, te një sipërfaqe sa ndo kilometër katror, ku ranë të vdekurit e të parës së majit 1947, lartësohen shkëmbe të mbëdhej, të lartë nga 2 ngjer gjiashtë metre, nxjerrë mbi vend nga guroja, që duken në mënyrë magjike të ndërlidhur si parahistorikët menhir. Një nga ata është guri i Nikolës Barbato, nga ku i rëndësishmi udhëheqës arbëresh i Lëvizjes së Punëtorëve e Sicilisë kish zakonë t'i flisëj popullit shqiptarë në Siçili. Tjerët paraqitjën përmbledhtas kurme, faqe e forma kafshësh të rara. Te dy tjerë ndhodhen përkatësisht gdhendur emret e të rarëve e një poezi. Në projektë i ri është të vendoset një gurë me një poezi në gjuhën shqipe.
Mira Mezini
Mira Mezini (lindur më 18 nëntor 1966 në Shqipëri) është profesoreshë e Shkencave Kompjuterike në Departamentin e Shkencave Kompjuterike në Universitetin e Darmstadtit. Ajo drejton grupin e inxhinierisë software-ike.
Biografia
Mira Mezini lindi në Shqipëri. Në vitin 1984, Mira Mezini kreu shkollën e mesme të përgjithshme "Sami Frashëri" dhe në vitin 1989 përfundoi studimet e larta për Informatikë në Fakultetin e Shkencave të Natyrës të Universitetit të Tiranës. Ajo me pas punoi si kërkuese dhe asistent pedagoge pranë universitetit. Nga viti 1990 deri në vitin 1992 ajo punoi pranë Qendrës Kompjuterike të Universitetit Siegen dhe sërish si kërkuese dhe asistent pedagoge në Kolegjin e Inxhinierisë Elektrike dhe Shkencave Kompjuterike. Në vitin 1997, ajo përfitoi PhD në shkenca kompjuterike pranë Universitetit Siegen, me tezën "Variational Object-Oriented Programming Beyond Classes and Inheritance". Nga viti 1999 ishte asistent profesore për tre vjet në Universitetin Northeastern. Ne vitin 2002, u bë Profesore e Shkencave Kompjuterike në Departamentin e Shkencave Kompjuterike në Universitetin Teknik Universitetin Teknik të Darmstadt. Nga viti 2014 në vitin 2019 ajo ishte Zëvendës Presidente për Dijen dhe Transferimin e Teknologjisë dhe më pas Zëvendës Presidente e Kërkimit në Universitetin Teknik te Darmstadt.
Ajo është anëtare bordi e ATHENE, qendra më e madhe për Sigurinë e Teknologjisë së Informacionit në Evropë.
Mira Mezini është e martuar dhe ka një vajzë.
Çmime
Në vitin 1984 Mira Mezini mori Medalje Ari nga Ministria e Arsimit, Sportit dhe Rinisë. Në vitin 2005 dhe 2006 mori çmimin IBM Eclipse Innovation Award. Në vitin 2012, fitoi një ERC Advanced Grant me shumën prej 2.3 milionë Euro. Në vitin 2013 ajo mori një doktoraturë nderi nga Universiteti i Tiranës. Në vitin 2016, u be anëtare e Akademisë Gjermane të Shkencës dhe Inxhinierisë (acatech). Në vitin 2019 ajo fitoi një ERC Proof of Concept-Grant për projektin "Abstraksione Programimi për Aplikacione në Mjedise Cloud (PACE)".
Varri i Pagëzimit (Roman)
Varri i Pagëzimit roman me Autor Artan Mullaj. Shtëpia Botuese "Toena", Faqe: 298. ISBN 978-99943-1-644-1
Ministria e Arsimit, Shkencës, Teknologjisë dhe Inovacionit e Kosovës
thumb|Ministria e Arsimit dhe Shkencës në Republikës e Kosovës në Prishtinë Ministria e Arsimit, Shkencës, Teknologjisë dhe Inovacionit e Kosovës e njohur me shkurtimin MASHTI.
Historiku
Ministria e Arsimit Shkencës, Teknologjisë dhe Inovacionit
Departamenti i Arsimit të lartë dhe shkencës (DALSH)
Detyra primare të DALSH janë planifikimi dhe mbikëqyrja e zhvillimit të sistemit të arsimit të lartë dhe të shkencës. Për këtë qëllim DALSH zhvillon plane e dokumente të politikave, standardeve e të procedurave të cilat ofrojnë zgjidhje sistemore të sfidave me të cilat ballafaqohet sistemi i arsimit të lartë dhe sektori i kërkimeve shkencore.
Funksionet e DALSH
DALSH po ashtu kryen edhe funksione të tjera në shkallë kombëtare si:
a)     njohja (nostrifikimi) i dokumenteve të fituara nga studime jashtë vendit (Komisioni i MASHT për Njohjen e Diplomave të fituara jashtë vendit);
b)     verifikimi idokumentacionit të shtetasve tanë që duan të studjojnë jashtë vendit;
c)     zhvillimi i zbatimit të programeve të bashkëpunimit me vende të tjera;
e)     Mbështet punën e organizatave të ndryshme studentore të qytetarëve tanë brenda  dhe jashtë vendit etj;
Bashkëpunimi ndërkombëtar:
Është konsoliduar plotësisht zyra e TEMPUS-it dhe janë përgatiitur rreth 15 projekte në harmoni të plotë me piroritetet strategjike të MASHT për vitin 2005 – 2006. Një numër i tyre është miratuar dhe ka filluar zbatimi i tyre. Po ashtu kanë vazhduar programet e bashkëpunimit për programet TEMPUS, të miratuara më herët dhe programet e tjera mbështetëse për arsimin e lartë në Kosovë, si:
a)     Programi Finlandez për studime pasdiplomike në mbështetje të Fakultetit të Edukimit (rreth 800.000 euro)
b)     Programi kanadez (KEDP) për mbështetjen e Fakultetit të Edukimit dhe bursa për studime jashtë vendit për magjistratura (rreth 500.000 euro);
c)     Programi norvegjez për themelimin e Institutit të Gazetarisë (1.5 milion euro 2005 – 2006);
d)     Bashkëpunimin me qeverinë austriake në mbështetje të sistemit të arsimit të lartë (rreth 180,000 euro);
e)     Bashkëpunimi me zyrën amerikane në mbështetjen e Agjencisë së Akreditimit dhe të Bibliotekës Kombëtare Universitare (rreth 200,000 euro)
f)       Përfundimi i protokolit të ri me qeverinë austriake për mbështetje afatgjate të sistemit të arsimit të lartë në Kosovë (Transferi i Teknologjisë, Agjencia e Akreditimit, njohja e diplomave, bursa të përbashkëta për studentët tanë në Austri, Implementimi i ligjit të arsimit të lartë në Universitetin e Prishtinës) etj – vlera e përafërt rreth tre milionë euro).
Prioritetet zhvillimore
Prioritetet zhvillimore në vitet që vijnë janë: