cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Qarku Argeş
Argeş (Rumanisht: Judeţul Argeş) është një nga 41 qarqet e Rumanisë. Historikisht qarku ka qenë i shtrirë në rajonin Muntenia ndërsa sot gjendet në rajonin Jugor. Qarku (judeti) ka një sipërfaqe prej 6.862 km2 dhe me popullsi të përgjithshme 652.625 banorë. Qarku është i ndarë në 3 bashki, 4 qytete dhe 95 komuna. Kryeqendra e qarkut është qyteti Pitești.
Demografia
Në vitin 2002, ajo kishte një popullsi prej 652.625 banorësh dhe dendësia e popullsisë ishte 95/km².
Ekonomia
250px|thumb|Peisazhi në pjesën qendrore dhe jugore te qarkut Arges Qarku është një nga qarqet më të industrializuara në Rumani. Ekziston një rafineri e naftës dhe të dy uzina të automobilave, një në Mioveni - uzina e makinave Renault Dacia dhe tjetra në Câmpulung uzina e automobilave ARO. Industritë mbizotëruese në qark janë: Naftës është duke u nxjerrë në qendër dhe në jug. Gjithashtu ka disa miniera te qymyrit dhe njëqendër kërkimore mbi energjinë bërthamore. Në lumin Arges ka një numër të madh të centraleve hidroelektrike.
Ndarja administrative
Qarku Argeş ka 3 bashki, 4 qytete and 95 komuna.
.pk
.pk është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Pakistanit.
Kantoni Limoges-Vigenal
Kantoni Limoges-Vigenal (frëngjisht: Canton de Limoges-Vigenal) është një kanton në departamentin Haute-Vienne, rajonin Limousin në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Limoges. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 11032 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Limoges-Vigenal aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
.pl
.pl është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Polonisë.
Modoc County
Modoc County është një nga  qarqet në shtetin federal Kaliforni të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Alfabeti Braj
Alfabeti Braj është krijuar nga pedagogut francez Louis Braille (1809-1852). Është alfabet në reliev që përdoret nga të verbërit. Ky alfabet u përdor për herë të parë në vitin 1829, kurse libri i parë me këtë alfabet është botuar në vitin 1837. Aktualisht alfabeti në reliev i modifikuar dhe i përshtatur sipas veçorive të gjuhëve të ndryshme është pranuar në të gjithë botën. Për formimin e shkronjave L. Braj përdori sistemin gjashtë pikash. Ky sistem shkrim-leximi lehtëson shumë të verbërit për të mësuar dhe për të komunikuar.
Alfabeti shqip në gjuhën e pikave (në brail) është përgatitur nga Dilaver Zgjani dhe Liri Kamberi bazuar në alfabetin francez të Luis Brailit. Ky alfabet është miratuar nga Ministria e Arsimit në vitin 1963 si alfabeti zyrtar i të verbërve në Shqipëri.
Në Shqipëri, sistemi i shkrimit Braj u përpunua në vitin 1963 në një variant që u përshtatet veçorive të gjuhës shqipe dhe po atë vit filluan të shkruhen tekstet e para shqipe me këtë sistem.
La Floresta, Lleida
La Floresta është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Garrigues, të provincës Lleida, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
La Floresta
Armët e Skënderbeut
parapamje|350px|Replika e armëve të Skënderbeut në Muzeun e Krujës
Skënderbeu ishte një figurë e rëndësishme e historisë së Shqipërisë. Armët e tij kanë qenë subjekt i adhurimit mitik. Sipas legjendave shpata e tij ishte aq e rëndë sa që vetëm krahu i tij mund ta mbante. Po sipas legjendave, shpata e tij ishte kaq e mprehtë sa mund ta priste një burrë nga koka në bel me pak mundim dhe të priste një gur të madh në dysh me një goditje të vetme.
Nga të gjitha ato që na kanë mbetur prej Skënderbeut janë vetëm katër objekte: dy shpata, një helmetë veneciane dhe një libër lutjesh. Momentalisht armët (helmeta dhe shpatat) janë të shfaqura në Koleksionin e Armëve dhe Armaturave në Neue Burg (i lidhur me Muzeun Kunsthistorisches) në Vjenë pasi kishin kaluar në duart e shumë fisnikëve që nga shekulli i 15-të kur u sollën për herë të parë nga Shqipëria nga gruaja e Skënderbeut, Donika Kastrioti. Libri i lutjeve është i arkivuar në Shtëpinë Publikuese Shelley në Çelsi, Londër.
Shpatat
parapamje|100px|Shpata e paraqitur në Vienë. parapamje|Këllëfi i shpatës.
Sipas Dhimitër Frângut, një zyrtar dhe mik në armë i Skënderbeut, shpata e parë ishte e kthyer ose e lakuar (Në italisht: una schimitarra storta), me një majë të mprehtë dhe me hijeshi e bërë nga nga çelik Damasku. Ka edhe burime që thonë se për ca kohë Skënderbeu mbante dy shpata në të njëjtin mill. Frengu pastaj shton, me pak ekzagjerim, se Skënderbeu solli një mjeshtër shpata-bërës nga Italia, i cili prodhoi tre shpata më të mira për të. Një prej tyre, "e cila mund të priste përmes çelikut," ai ia dërgoi si dhuratë sulltanit otoman.
Dihet gjithashtu se në vizitën e fundit të Skënderbeut në Vatikan, Papa Pali II i dha heroit shqiptar një shpatë me nënshkrimin (It: una spada ed un capello).
Kjo shpatë e drejtë, që gjendet në Muzeun e Ambrasit sëbashku me helmetën, ka dy cepa dhe është e larë në ar. Është 85.5 centimetra e gjatë, 5.7 cm e gjerë dhe peshon 1.3 kilogramë. Milli ishte prej lëkure. Sipas Faik Konica, që e kishte parë shpatën në fillim të shekullit të 20-të, kishte akoma njolla gjaku në shpatë.
Nga ana tjetër, shpata e lakuar, bashkë me dorezën, është 121 cm e gjatë dhe peshon 3.2 kg. Kjo shpatë është e ndikuar prej stilit otoman të kohës dhe siç ka thënë edhe Dhimitër Frengu pesë shekuj më parë është prej çeliku të Damaskut me shumë zbukurime e stolisje. Ka një nëshkrim në turqisht që sipas Faik Konicës është i pasaktë. Nënshkrimi thotë: (Libehadur Allah Iskander beg – Kampion i Zotit, Skënderbe). Megjithatë, sipas Faik Konicës, vetëm tehu u përket shpatës fillestare të mbajtur nga Skënderbeu. Doreza, e larë në argjend dhe milli e kadifejtë i përkasin një kohë më të vonë. Të dy shpatat janë riprodhuar në Vjenë, për tu paraqitur në Tiranë.
Nga këto dy shpata, ajo të cilën Skënderbeu ka përdorur në betejë ka qenë ajo e lakuara. Shpata e drejtë ishte shumë e shkurtër, kurse tjetra lejonte përdorimin edhe për sulmet kalorsiake. Përveç kësaj, ai ishte stërvitur në Turqi ku i kishte mësuar aftësitë në arte marciale dhe ka më shumë mundësi që ai ta ketë pasur më të rehatshme të përdorte atë shpatë.
Helmeta
left|parapamje|upright|Helmeta e Skënderbeut. left|parapamje|upright|Helmeta, e parë përballë. Helmeta e Skënderbeut është e përbërë nga metal i bardhtë, i zbukuruar me një shirit të veshur me ar. Në majë të saj gjendet koka e bronztë e një dhie me brirë, por që është e veshur me ar. Pjesa e poshtme përmban një shirit bakri me mbishkrimin * IN * PE * RA * TO * RE * BT *, që do të thotë: Jhezus Nazarenus * Principi Emathie * Regi Albaniae * Terrori Osmanorum * Regi Epirotarum * Benedictat Te (Jezus Nazarene E Bekon Skënderbeun, Princ i Matit, Mbret i Shqipërisë, Tmerri i Osmanëve, Mbret i Epirit). Mendohet se shiriti i bakrit me mbishkrimin janë shtuar nga pasardhësit e Skënderbeut, kurse Skënderbeu vetë nuk ka mbajtur asnjë titull tjetër veç atij të “Lordit të Shqipërisë” (Domi inus Albaniae ): Duhet thënë megjithatë se përkthimi i saktë latin i fjalës Regi është Mbretëri meqënëse është fjala Rex që do të thotë Mbret. Kështu që mbishkrimi në helmet lidhet me emrin e pavendosur me të cilin Shqipëria njihej në atë kohë, në mënyrë që të përcaktonte udhëheqjen e Skënderbeut mbi gjithë shqiptarët. Burimet bashkëkohore shfaqin se Shqipëria e shekullit të 14-të përcaktohej si një grupim etnik e fisnor, që nuk kishte një shtet të vetin. Kështu që, në varësi të vendit ku jetoje – Veri ose Jug, në fusha ose male dhe me cilin qytetërim ishe lidhur – ne kemi turqisht: Arnaut, Greqisht: Arbanas, Arbanensis, Italisht: Albanian, Epirotarum, Albanensis, Shqip: Arbër, Arben, Arbëresh, Epirotas.
Sipas historianit Shefqet Pllana, Sami Frasheri në punën e tij Kamus-al-Alam thotë se fjalët "Dhu lKarnejn" (pronar i dy brirëve) ishte një epitet që i jepej Aleksandrit të Madh të Maqedonisë, po i njëjti emër që Skënderbeu mbante në formën islamike. Me kërkesën e qeverisë shqiptare të para Luftës së Dytë Botërore, një kopje identike e helmetës së Skënderbeut gjendet tani në Muzeun Kombëtar të Tiranës në Shqipëri. Kopja u prodhua nga një mjeshtër i talentuar austriak në 1937.
Udhëtimi i gjatë i armëve
Helmeta dhe shpata kanë një histori të errët dhe ngatërruese. Pas vdekjes së Skënderbeut, ato u morën në Itali nga gruaja e Skënderbeut Donika dhe djali i tij Gjoni. Kush i trashëgoi pas vdekjes nuk dihet Armët u rishfaqën në dekadën e fundit të shekullit të 16-të. Në 1590 një helmetë dhe një shpatë ishin në pronësinë e Kontit Eolfgang i Sturnbergut kurse shpata tjetër ishte në Inventarin e Muzeut të Armëve të Arqidukës Karl të Stirisë, djalë i Perandorit të Shenjtë Romak në Graz të Austrisë (ato paraqiten në inventarin e 30 tetorit 1590). Personi që i grumbulloi të gjitha armët bashkë ishte djali i Perandorit dhe vëllai i Karlit, Arqiduka Ferdinand i Tirolit, i cili, duke vepruar me këshillën e Kancelarit të tij Jacob Shrenk von Gotzing, i bleu armët dhe i mbajti në të njëjtin vend. Më vonë, ky princ ngriti Muzeun e Ambrasit, pranë Tirolit, të cilin e mbushin me lloj-lloj materialesh ushtarake, ashtu si edhe me piktura dhe protrete të personaliteteve të kohës. Në 1806, armët u transferuan në Muzeun Perandorak në Vjenë.
Referime
For a condensed version please refer to http://www.forumishqiptar.com/showpost.php?p=817387&postcount=10
Komuna e Andrejevicës
Demografia
Sipas rezultateve preliminare të regjistrimit të popullsisë së vititi 2011, komuna e Andrejevicës ka pasur  5117 banorë me 1699 ekonomi familjare dhe  3473.
.pw
.pw është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Palaos.
.pt
.pt është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Portugalisë.
Merced County
Merced County është një nga  qarqet në shtetin federal Kaliforni të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Mani per Money
Mani per Money është kënge I pare nga Era Istrefi.
Video
http://m.youtube.com/watch?v=jowKbvJSQT8
Andrea Del Boca
Është vajza e trete e regjisorit Nicolás del Boca dhe Ana María Castro, pas Adrian, sot mjek zëmre në Amerikë, dhe Anabella stiliste dhe e martuar me shkrimtarin Enrique Torres. Dashuria e saj e parë ishte këngëtari dhe aktori José Luis Rodríguez i njohur si Silvestre, ku luajti me e si protagoniste ne telenovelën "Los Cien Días de Ana" (100 ditët e Anës). Por ai ishte i martuar, dhe në 1987 e ndërpret lidhjen me te. Më pas njihet historia e dashurisë me regjisorin Raul de la Torre, një burrë 28 vjet më i madh se ajo dhe i martuar me aktoren Graciela Borges që zgjati rreth 6 vjet. Më pas shfaqet Jeffrey Sachs, i biri i ndërtuesit të pub-it Dunkins Donuts dhe 12 vjet më i madh se ajo. Në këtë mënyre jetonin njëherë në New York njëherë në Buenos Aires. Të dy së bashkë i prezantuan një projekt kinematografik presidentit Carlos Menen për të bërë Evita, i drejtuar nga Alan Parker dhe protagoniste Madonna, dhe që regjisori të ishte Robert Redford ose Silvio Berlusconi. Mbas 3 vjetësh e mbaron dhe lidhjen me Sachs. Në 2000 njohi Ricardo Biasotti, një sipërmarrës argjentinas. Në 15 nëntor të 2000 lindi Ana.
Në një program të quajtur "Mamaja e vitit" në Canal 13 në janar të 2008, ajo denoncoi para kamerave që ish-buri i saj Ricardo Biasotti rrëmbeu vajzën e saj Anna Chiara. Ky i fundit kishte marr vajzën e tij, por ajo nuk e lejonte që ai ta shihte. Ajo u lut, dhe ju drejtua publikut duke i kërkuar ndihme për të gjetur vajzën e saj, që nuk e dinte se ku e kishte.
Feim Ibrahimi
Gjatë periudhës së izolimit kulturor të Shqipërisë, F. Ibrahimi u tregua një administrator i aftë, duke ushtruar një influencë pozitive në jetën muzikore shqiptare. Edhe pse në kushte jo të favorshme, sepse edhe vetë posti që ai kishte e detyronte të mbronte realizmin socialist, gjatë udhëtimeve të tij jashtë shtetit, Feim Ibrahimi kërkonte të ecte me hapin e zhvillimeve muzikore ndërkombëtare, duke eksperimentuar në mënyrë sekrete muzikën atonale  (p.sh. Quasi Sonata per violoncello e piano, 1975, rev. 1990), duke treguar interes për Xenakis që në vitin 1981 dhe duke ftuar në Shqipëri figura avanguardiste, si G. Stabler.
Ai u mundua gjithmonë të sillte të renë në muzikë, duke shkuar kundër rrymës komuniste dhe u përpoq me çdo mjet të çonte muzikën shqiptare në arenën ndërkombëtare. Që në vitin 1978 kërkoi me ngulm  anëtarësimin e Shqipërisë në UNESCO dhe mbas një periudhe 13-vjeçare peripecishë të panumërta, në vitin 1991, u bë themeluesi dhe presidenti i parë i Komitetit Nacional të Muzikës, i cili u anëtarësua, më në fund, në Këshillin Ndërkombëtar të Muzikës pranë UNESCO-s.
Në vitin 1992 themeloi edhe festivalin “Mbrëmje të Muzikës së Re Shqiptare”, duke i dhënë jetë në këtë mënyrë, epokës së re të muzikës sonë.
Në vitin 1994 krijoi shoqatën artistike “Pentaton” (sot Fondacioni Kulturor “Feim Ibrahimi”), që synonte organizimin e eventeve të ndryshme kulturore, si dhe krijimin e një konservatori privat për muzikantë të rinj me aftësi të veçanta muzikore.
Disa nga veprat e tij janë botuar nga Emerson Edition (Angli).
Pas titullit “Artist i Merituar”, për meritat e tij artistike, në vitin 1989 ka marrë edhe titullin “Artist i Popullit”.
Për kontributin e dhënë ne zhvillimin e kulturës shqiptare, Bashkia e Tiranës në vitin 2000 i ka akorduar titullin “Mirënjohja e Tiranës”.
Në vitin 2001 dhe 2008 Bashkitë e Durrësit dhe të Gjirokastrës i kanë dhënë titullin “Qytetar Nderi”.
Përlindja e Shqipënies
Gazeta u botua dy herë në javë dhe vijoi 21 numra deri në vitin 1914. Në artikujt e saj ndër të tjerash, kjo gazetë bënte thirrje për bashkimin e popullit shqiptar, për t’u bërë ballë sfidave të kohës.
Feim Ibrahimi
Shkolla e Mesme e Muzikës së Gjirokastrës, mban emrin e tij. Disa rrugë në Tiranë, Durrës dhe Prishtinë, mbajnë gjithashtu emrin “Feim Ibrahimi”
Ka fituar shumë çmime në konkurset kombëtare dhe në “Koncertet e Majit”. Ka fituar dy çmime te Republikës, çmimi më i lartë për krijimtarinë në Shqipëri.
Në vitin 1990, nё Aalto theaterfoyer, nё Essen (Gjermani), u organizua dita “Feim Ibrahimi – Portret Artisti”, ku u prezantuan veprat e tij mё tё mira instrumentale, si edhe aktiviteti i tij si organizator i muzikёs shqiptare ndёr vite.
Nё vitin 1994, me ftesё tё presidentit tё Brahmsgesellschaft, kaloi njё periudhё si “composer-in-residence”, nё shtёpinё e J. Brahmsit, nё Baden-Baden dhe mё pas qendroi nё Salzburg, pёr tё studiuar muzikёn elektronike nё Mozarteum, periudhё nё tё cilёn kompozoi veprёn “De Profundis”, duke u bёrё kёshtu kompozitori i parё shqiptar qё shkroi muzikё elektroakustike.
Nё vitin 1995, kjo vepёr u zgjodh pёr Festivalin e Muzikёs Elektroakustike “Synthèse”, nё Bourges (Francё) e mё pas ёshtё luajtur edhe nё festivale e koncerte tё tjera tё kёtij zhanri.
Dialogo pёr violonçel e piano dhe Romanza “E la tua veste è bianca” (me vargjet e poetit S. Quasimodo), për soprano, violonçel dhe piano – të dyja të kompozuara në 1997, si dhuratё pёr bijën e tij, pianisten Etrita Ibrahimi – janë veprat e fundit të kompozitorit, i cili vdiq papritur në Torino (Itali), në 2 Gusht 1997.
Krijimtaria
I.  STAGE
-Provimi i fundit  (The last examination) choreographic scene, pf., choreography: Pëllumb Agalliu, KeM,
8 May 1983.
-Plaga e dhjetë e Gjergj Elez Alisë  (The tenth wound of Gjergj Elez Alia) ballet, 2, Ismail Kadaré, after epic
Kantoni Châtelus-Malvaleix
Përbërja aktuale
Kantoni Châtelus-Malvaleix aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Feim Ibrahimi
Krijimtaria
poems of northern Albania, choreogr. Agron Aliaj, Tirana, Teatri i Operas e Baletit, 30 March 1985.
(First screening in Tirana, unless otherwise stated)
-Ngadhnjim mbi vdekjen (Triumph over the death), dir. Gëzim Erebara – Piro Milkani, Gjirokastra, 13 Dec 1967.
-Përse bie kjo daulle (Why this daulle beats) after Ismail Kadaré’s novel Dasma (Wedding), dir. Piro Milkani, 5 Feb 1969.
-Kur zbardhi një ditë (At the dawn of a new day), dir. Pirro Milkani, 8 March 1971.
-Pylli i lirisë (The forest of freedom), dir. Gëzim Erebara, 30 Oct 1976.
-Shembja e idhujve (The fall of the idols), dir. Pirro Milkani, 28 Aug 1977.
-Ballë për ballë (The confrontation), after Ismail Kadaré’s novel Dimri i madh (The long winter), dir. Kujtim Çashku – Piro Milkani, 7 Nov 1979.
-Të paftuarit (Uninvited), after Ismail Kadaré’s novel Prilli i thyer (Ruined April), scenario: Ismail Kadaré, dir. Kujtim Çashku, Dec 1985.
-Balada e Kurbinit (The ballad of Kurbin), dir. Kujtim Çashku, 1990.
'''III. VOCAL'''
-Kantatë për komisarin (Mustafa Matohiti) [The song of commissary (Mustafa Matohiti)], Fatos Arapi, cantata, 4 mvmnts, Mez., mixed chorus, orch., 1969.
-Tanë Shqipnia asht betue pa gjak malet  mos me i lëshue (All Albania has sworn that doesn’t leave her mountains without blood), folk, northern Albania, vocal-symphonic poem for the 100th Anniversary of  the League of Prizren, narr., Ten., Bar., mixed chorus, orch., 1978. -Krisën topat (Roar the canons), folk, vocal-symphonic poem, mixed chorus, orch., KeM, 12 May 1983.
-Pushka ime (My gun), Th. Mocka, male chorus, orch., KeM, 14 May 1983.
-Suita (Suite), folk, chorus a cappella, 1984.
.py
.py është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Paraguajit.
Feim Ibrahimi
Krijimtaria
-Rekuiem për humbjen e engjëjve: Vogëlushëve të Sarajevës, viktima të pafajshme të luftës (Requiem for the loss of the angels: to the little children of Sarajevo, innocent victims of the war), Xhevahir Spahiu S, A, T, B, mixed chorus, orch., 31 Oct 1995.
'''IV. SONGS FOR SOLO VOICE(S) AND PIANO OR INSTRUMENTS'''
-I kushtohet (Dedicated), Ismail Kadaré, S./Ten., pf., 17 Dec 1972.
-Lisi bleron vonë ( The oak tree greens slowly), Dritëro Agolli, Mez., pf., 1975.
-Shqiptar (Albanian), Viktor Qurku, ballad, Ten., pf., May 1977.
-Në pranverë (In spring), Dritëro Agolli, Bar., pf., n.d. before 1982.
-Toka ime, kënga ime (My land, my song), Dritëro Agolli, 1v solo, pf., n.d., before 1982.
-Unë biri yt (Me, your son), Ali Podrimja, Mez., orch., 1982.
-Peisazhi i pyllit të rralluar (Landscape of a destroyed forest), Dritëro Agolli, S., pf., 1986-87.
-Natë e bukur (The night is beautiful), Goethe (alb. transl. Perikli Jorgoni), S., pf., 18 Oct 1988.
-Nessuno, Salvatore Quasimodo, S., pf., 22 June 1993.
-Rrjedh s’është lumë (It flows, yet it is not river), Ali Podrimja, B., pf., 1994.
-Recital i malësorit (The mountaineer’s recital), Migjeni, Ten., pf., 1975-95.
-Kush po shkon ashtu or Trimi dhe vasha (Who goes by like this or The young man and the maiden),  Lasgush Poradeci, male and female vv solo, orch., orchestrated by Gjergj Leka, 14 Sept 1996.
-Vdekja e druvarit (The death of the lumberjack), Dritëro Agolli, S., pf., 1996-97.
-Plaku dhe vdekja (The old man and death), Naim Frashëri, B., pf., 17 Oct 1990-Oct 1996.
-E la tua veste è bianca, Salvatore Quasimodo, S., vlc.,pf., dedicated to his daughter, pianist Etrita Ibrahimi, Torino, 28 June 1997.
'''IVa. LIGHT SONGS'''
(1 v solo and orchestra, unless otherwise stated)
-Këngë or Baladë për Selam Musanë (Song or Ballad for Selam Musa);
-Këngë për revolucionin (Song for the Revolution), ?1v, ?vv, orch., all three: 1960s.
-Xhaketa e kuqe (Red jacket), Vllasova Musta, 1970.
-Ku po shkon, o partizan? (Partisan, where are you heading to?), 2nd Prize of the historical 1972 Albanian RTSH (Albanian Radio-Television) Song Festival.
-Kushtetutën e re miratoi kuvendi (The Parliament has ratified the New Constitution), well-known children song, ?Jan 1977.
-Shkëndij e diellit ndaj manushaqes (Violet), Naim Frashëri, from the film score Shembja e idhujve, 1977.
-Ti që ke në sy lirinë (Freedom is mirrored in your eyes), Ruzhdi Qatipi, 1v, orch., 1979.
-Mirëmëngjes (Good morning), Natasha Lako, dedicated to his daughter, pianist Etrita Ibrahimi, 1979.
-Rrjedh në këngë e ligjërime (Flows a song of wailing), Gjok Beci, 1980.
I paharruari
I PAHARRUARI është një film shqiptar i vitit 1984 i regjizorit Mevlan Shanaj.
Feim Ibrahimi
Krijimtaria
The last four were among the greatest successes of popular singer Vaçe Zela, a legendary figure of the Albanian musical life in the 70s and 80s.
V.  ORCHESTRAL
-Concerto, vlc., orch., 1968.
-Suite, 3 mvmnts., from film score Ngadhnjim mbi vdekjen, 1969 or later.
-Symphonic poem, orch., 1970.
-Concerto, pf., orch. n° 1 bb, 1971.
-Poem, vl., orch., n.d., 1970s.
-Concertino, pf., orch., n.d. 1970s.
I paharruari
Miliatanti Besim Pepa, pas qëndrimit në kryeqytete të ndryshme të Evropës, kthehet në Shqipëri rreth viteve 1932-1936. Edhe këtu ndiqet, persekutohet, burgoset dhe detyrohet të emigrojë përsëri.
Misto Mame
Misto Mame (Erind, 1921 - Tiranë, 16 gusht 1942) ka qenë veprimtar antifashist i njësiteve guerrile të LANÇ-it, i vrarë nga njësitë fashiste, u shpall Hero i Popullit pas vdekjes.
Feim Ibrahimi
Krijimtaria
-Epic Dance, 1974.
I paharruari
AKTORET
Eva Alikaj
Misto Mame
Mori pjesë aktive në demonstratat antifashiste dhe në aksione. U zgjodh anëtar i Komitetit Qarkor të Partisë për Tiranën dhe anëtar i Komitetit Qendror të Rinisë Komuniste, duke zëvendësuar një anëtar tjetër. Ishte komandant i një njesiti guerril në Tiranë. Kreu një numër aksionesh të guximshme, ku veçohet ai i djegies së depos së xhenios në afërsi të kryeqytetit, ku zjarri vazhdoi 48 orë dhe dëmi u llogarit 5 milion franga shqiptare. Ra në një nga lagjet e Tiranës në një luftë ta pabarabartë me fashistët italianë.
I paharruari
AKTORET
Minella Borova
Sheri Mita etj...
Feim Ibrahimi
Krijimtaria
-Concerto, pf., orch. n° 2, 1975.
-Albanian Rhapsody n° 2, 1975.
-Variations on a folk theme, fl., orch., 1976.
-Fantasia, pf., orch., KeM, 9 May 1982.
-Concerto, ob., orch., KeM, 17 May 1982.
-Fantasia, fl., vl., orch., KeM, 1984.
-Poem-concerto, f, pf., orch., KeM, 1985.
-Symphony, 4 mvmnts., eng. hn. (3d mvmnt), str., 1987-March 1988. KeM
-Tragic symphony, d, 3 mvmnts and an epilogue, on 4 poems by Ali Podrimja, Migjeni, Ali Podrimja and Louis Aragon, recited before each movement, S. (textless), orch.: 1st version ?autumn 1990-?May 1992. Definitive version dated 1993-95.
'''VI. CHAMBER AND TAPE'''
-Scherzo, fl., pf., ca 1962-68.
-String quartet, f, 3 mvmnts., ?1965-1989.
-Scherzo, vl., pf., 1970.
-Kontrast (Contrast), fl., ob., cl., hn., tpt., tbn., perc., pf., vl., vlc., 1992.
-Homazh për Bela Bartokun (A tribute to Bela Bartok), solo gui., 1992.
-Suite, fl. solo, atonal, 1980-93.
-De Profundis, tape (synthesizer, computer Mirditone), Apr 1994.
-Dialogo “Il regalo di nozze”, vlc., pf., dedicated to his daughter, pianist Etrita Ibrahimi, Tirana, March – Torino, 27 June 1997.
'''VII. PIANO'''
-Album, 10 pieces for children, ca 1955-60.
-Various short pieces, n.d., before 1982.
Muzikal Austrian
Muzikal Austrian - Është një muzikal i shkruar nga George Krajlser, një autor satirik që shkruan romane dhe është kabaretist.
Feim Ibrahimi
Krijimtaria
-Suite, pf., and,  Suite, pf. 4 hands, from the ballet Plaga e dhjetë e Gjergj Elez Alisë, 3 mvmnts, after 1985.
Muzikal Austrian
Bëhet fjalë për një aktore çifute në vitin 1938 para luftës së dytë botërore. Është koha kur Hitleri marshon në Austri. Çifutët në atë kohë në Austri e kishin më të lehtë, por sapo erdhi Hitleri situata u bë dramatike shumë shpejt. Ata që kishin para u larguan në Amerikë, pjesa tjetër u fut nëpër kampe përqendrimi. Lola Blau është një kabaretiste. Sapo ka mbaruar shkollën dhe ka marrë emërimin e saj të parë në teatrin e Lincëz. Me naivitetin e një aktori dhe dashurinë për artin mendon që politika nuk ka lidhje me ta. Por i ndjen shumë shpejt pasojat. Përballet me një hotelexhi që e përzë nga hoteli, detyrohet të shkojë në Zvicër ku mendon ase do ta presë i dashuri, por nuk ndodh dhe Lola detyrohet të mbijetojë. Fillon të punojë në një klub nate në Zvicër, por policia zvicerane e përzë. Fati i jep një vizë për në Amerikë. Në fillimet e vështira punon në një klub striptizmi ku bëhet një star dhe sekssimbol. Por nuk është e lumtur. Nuk i pëlqen jeta, i mungon dashuria dhe atdheu i saj. Bie në depresion, të cilin e mbyt në gotën e alkoolit. Një telefonatë që i bën i dashuri i saj që sapo ka dalë nga kampi i përqendrimit e kthen Lolën më 1945 në Vjenë. Shpreson se gjërat kanë ndryshuar, por gjen një realitet të hidhur. Në fund ajo degradon, është pesimiste, nuk ka asnjë iluzion dhe përfundon duke punuar në një kabare të vogël.
Feim Ibrahimi
Krijimtaria
-Abel Meditation, pf., dedicated to the family Abel, Baden-Baden 1994
Muzikal Austrian
Ky është një muzikal i shkruar vetëm për këtë aktore. Shfaqja është e përbërë nga 16 këngë ku në secilën prej tyre tregohet një stacion i jetës së Lolës. Eva Alikaj këndon dhe interpreton, njëkohësisht e shoqëron edhe aktori austriak Peter Simonsberger, i cili interpreton 5 role të vogla. Një rol të rëndësishëm ka shoqërimi në piano nga Andreas Rentsc ku çdo gjë do të interpretohet live. Pjesa do të këndohet në gjermanisht. Shfaqja ka mjaft mimikë dhe gjestikulacion që do përpiqem t'i realizoj.
Feim Ibrahimi
Krijimtaria
BIBLIOGRAPHY
-Spiro Kalemi – Sandër Çefa: ''Historia e muzikes shqiptare. Analiza e veprave'' (The history of Albanian music. Analysis of works), Tirana, 1979, in 2 vols., vol. I, pp.10, 14, 44, 46, 53, 59, 61-62, 88-93, vol. II, pp. 3, 4, 6, 7, 8, 10, 14, 48, 101-105, 131.
-Various authors: Historia e muzikës shqiptare (The history of Albanian music), 2 vols., mimeographed Tirana, 1984-85, vol. I, pp. 215, 216, 222, 224, 239, 241, 243, 244, 250, 262-66, vol. II, pp. 329, 336, 340, 341, 344, 377, 391, 408-9, 417-19, 427-28.
-Abaz Hoxha: Filmi artistik shqiptar 1957-84, filmografi (Albanian art-films 1957-84, a filmography), Tirana, 1987, pp. 38, 46, 59, 122, 145, 178.
-George Leotsakos: ''Alvaniki moussiki. Historia kai katagrafi enos monadhikou phaenoménou'' (Albanian art-music. The history and recording of a unique phenomenon) Provisory title. A volume of ca 650 pp. Under publication, by Panepistimiakés ekdhosseis Kritis (Creta University Press).
Mono County
Mono County është një nga  qarqet në shtetin federal Kaliforni të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
.tk
.tk është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Tokelaos.
Një telegram një këngë
Një telegram një këngë është një film shqiptar i vitit 1982, me regjisor Mevlan Shanaj dhe skenarist Kiço Blushi.
.ac
.ac është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Ishullit Asenshion.
Aleks Çaçi
Aleks Çaçi (Palasë, 15 gusht 1916 - Tiranë, 23 shkurt 1989) ka qenë shkrimtar dhe publicist shqiptar.
Biografia
U lind në Palasë, i biri i Gogos dhe Evanthi Shanes nga Dukati. Pas shkollimit në vendlindje, kreu shkollën e mesme tregtare në Vlorë dhe Institutin e Lartë të Tregtisë në Greqi.
The Adriatic Review
“The Adriatic Review”, ishte revistë në gjuhën angleze dhe pjesërisht në gjuhën shqipe që për herë të parë u botua më 1 shtator të vitit 1918 në Boston nga Federata “Vatra”. Kjo revistë u drejtua në fillim nga Fan Noli, që ishte edhe kryetar i Federatës. Ajo jepte informacion për Shqipërinë dhe problemin shqiptar, mbi historinë, gjuhën, dhe kulturën.
Agim Coma
Agim Coma  është një aktor shqiptar i lindur më 17 shkurt 1958 në Strugë, Maqedoni.
Aleks Çaçi
Biografia
Pas çlirimit të Shqipërisë nga fashizmi, kreu shkollën “Vladimir Iliç Lenin”. Ka qenë pjesë e Grupit komunist të Korçës.
Si rezultat i veprimtarive revolucionare, në vitin 1936, u izolua në qytetin e Beratit për 2 vite nga regjimi zogist. Çaçi ka qenë anëtar aktiv i luftës për pavarësi nga sundimi i huaj.
Rreth viteve ’80 u shkëput nga jeta politike shqiptare, e cila po ngërthente pa fund “koka” intelektualësh. Pseudonimi i tij ka qenë Deme Petriti. I martuar me zonjën Persefoni Zaharia Jorgoni, kanë lindur tre fëmijë, Jordanin, Irenën dhe Liminin.
Më 23 shkurt 1989, u nda nga jeta.
Vepra
Ka qenë pjesëtar i grupit të shkrimtarëve shqiptarë të viteve ’30, ku dhe nisi të shkruajë vjershat e para në botime të ndryshme si “Kushtrimi i lirisë”, “Trumpeta çlirimtare”, “Përpjekja shqiptare”, “Bota e re”, me autorë të tjerë si Branko Merxhani, Tajar Zavalani, Sotir Paparisto, Midhat Araniti, Nonda Bulka, Vedat Kokona, Jorgji Jorgoni, etj. Veç vjershave, tregimeve, poemave e novelave për të rritur, ka shkruar shumë edhe në letërsinë për fëmijë në shtypin e kohës (p.sh. revista “Fatosi”) dhe me përmbledhje librash, gjatë punës së tij tek organizata “Lidhja e shkrimtarëve”.
Ka përkthyer një sërë librash me miqtë e tij nga greqishtja e lashtë, greqishtja moderne e italishtja në shqip. Është i njohur në Greqi dhe Itali si një shembull i figurës intelektuale dhe patriotike shqiptare e është nderuar në aspekte që shumë pak shkrimtarë ia dolën të mos përfshiheshin. Shtëpia botuese “Naim Frashëri” i pat botuar veprën e përmbledhur dy vjet para se të ndërronte jetë, e cila konsistonte në tre volume që përmbanin poema, proza dhe pjesë të shkurtra teatrale nga karriera e tij e larmishme letrare.
Nderime
Për vite ka pasur marrëdhënie të ngushta me Kinën maoiste si shkrimtar dhe publicist e për punën dhe meritat krijuese, i është akorduar urdhri “Flamuri i kuq i punës”.
Franklin Pierce
Franklin Pierce lindi më 23 nëntor 1804 në Hillsboro, New Hampshire; vdiq më 8 tetor 1869 në Concord, New Hampshire. Ishte presidenti i 14-të i Shteteve të Bashkuara të Amerikës prej 4 mars 1853 deri 4 mars 1857.
Scrum (zhvillimi)
Scrum është një model i shkathët iterativ dhe rritës i zhvillimit të software-it, i cili përdoret për të menaxhuar zhvillimin e produkteve software-ike.
.as
.as është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Samoas Amerikane.
Kantoni Varzy
Kantoni Varzy (frëngjisht: Canton de Varzy) është një kanton në departamentin Nièvre, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Varzy. Ka sipërfaqe 261.63km2 dhe popullsi 4462 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Varzy aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Farie Hoti
Farie Hoti ishte volejbolliste shqiptare, Mjeshtre e Merituar e Sportit.
U aktivizua që fare e re dhe luajti 18 vjet me skuadrën e volejbollit të klubit të “17 nëntorit”, të Tiranës. Ishte një nga volejbollistet shqiptare që radhitet krahas Ela Tases dhe Mimoza Ibrahimit. Gjatë karrierës së saj sportive shënoi ngjitje dhe suksese. Ajo ishte jo vetëm volejbolliste e Tiranës, por edhe e Kombëtares. Sukseset e skuadrës së “17 nëntorit” ishin të lidhura tërësisht me emrin e saj. Ishte truri i skuadrës dhe krijoi profilin e saj modern. Salla sportive e KS “Tirana”, mban emrin e saj.
James Buchanan
thumb|James Buchanan James Buchanan [] lindi më 23 prill 1791 në Mercersburg, Pennsylvania; vdiq më 1 qershor 1868 në Lancaster, Pennsylvania. Ishte i 15-ti. President të ShBA (1857-1861).
La Fuliola
Lidhje të jashtme
La Fuliola
Kantoni Le Dorat
Kantoni Le Dorat (frëngjisht: Canton du Dorat) është një kanton në departamentin Haute-Vienne, rajonin Nouvelle-Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Le Dorat. Ka sipërfaqe 288.07km2 dhe popullsi 4556 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Le Dorat aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Andrew Johnson
Andrew Johnson lindi më 29 dhjetor 1808 në Raleigh, North Carolina; vdiq më 31 korrik 1875 në Carter Station, Tennessee. Ishte i 17-ti President të ShBA (1865-1869). Ai ishte anëtar i Partisë Demokratike.
Monterey County
Monterey County është një nga  qarqet në shtetin federal Kaliforni të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Saint-Benin-d'Azy
Kantoni Saint-Benin-d'Azy (frëngjisht: Canton de Saint-Benin-d'Azy) është një kanton në departamentin Nièvre, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Benin-d'Azy. Ka sipërfaqe 349.74km2 dhe popullsi 5297 banorë.
Risto Siliqi
Risto Siliqi (Shkodër, 10 gusht 1882 - 1 maj 1936) ka qenë poet, publicist, avokat dhe veprimtar i çështjes kombëtare shqiptare.
Kantoni Saint-Benin-d'Azy
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Benin-d'Azy aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
Risto Siliqi
Jeta
Leu në Shkodër, në gjirin e një familjeje të thjeshtë, i ati Llazari ishte furrtar. Ndoqi mësimet fillore në shkollën e gjuhës serbe në qytet dhe pas saj Ryzhdijen (shkollën e mesme osmane) e qytetit, ku spikati me qëndrimet e tij antiosmane. Për pak pa u arrestuar, familja e tij e shpuri në Cetinjë, ku edhe tre vëllezërit e tjerë të tij ishin vendosur. Siliqi nuk rreshti së përhapur qëndrimet e tij nacionaliste edhe përgjatë 10 viteve në syrgjyn. Bashkë me vëllezërit hapi një hotel të vogël me emrin "Albania", ku u bë një vendtubim për çështjet patriotike. Ai udhëtoi edhe në Rumani e Bullgari për të takuar mërgimtarët shqiptarë atje.
Siliqi mori pjesë aktivisht në Kryengritjen e Malësisë së Madhe më 1911 dhe ishte së bashku me Hilë Mosin e Luigj Gurakuqin anëtar i Komitetit Shqiptar. Mori pjesë në kuvendin e bërë në Greçë ku u vendos për memorandumin e quajtur "Libri i Kuq". Lufta e Parë Ballkanike e gjeti në Cetinjë, ku pasi u informua nga shërbimet sekrete austriake se do të arrestohej bashkë me emigrantët e tjerë, shkoi në Kotorr. Bashkë me të tjerët, u kthye në Shkodër më 1913 me një anije austriake. Gjykata malazeze ndërkohë e dënoi me vdekje në mungesë si "armik i shtetit malazez".
Gjendja politike në Shkodër ishte gjithashtu e trazuar, në mesin e shumë fushëndikimeve të lidhura me koniukturat e huaja Siliqi arrin të themelojë klubin patriotik "Lidhja Shqiptare" dhe qe redaktor i organit të shtypit Shqypnija e Re me drejtor Hilë Mosin e visartar Karl Sumën. Siliqi hoqi dorë nga "Lidhja Shqiptare" prej mosdakordësisë së tij për faktin se iu bë thirrje Malit të Zi për ndihmë ushtarake në shtypjen e elementëve esadistë e pro-osmanë në Shkodër. Ai iu bashkua njësive vullnetare që shkuan në Durrës në ndihmë të Princ Vidit kundër Kryengritjes Myslimane në Shqipërinë e Mesme. Pushtimi malazez i Shkodrës më 1914 e gjeti Siliqin; u arrestua me t'u parë, së bashku me të tjerë si Gurakuqi, iu bë gjyqi me shpejtësi dhe u dënuan me vdekje. Ofensiva austro-hungareze kundër Malit të Zi dhe kapitullimi i këtij të fundit, i shpëtuan jetën.
Nga pikëpamja profesionale, Siliqi kishte nisur punën si avokat, fushë të cilës iu përqendrua nga fundi i Luftës së Parë Botërore. Pas bashkimit të Shkodrës me qeverinë e dalur nga Kongresi i Lushnjes, më 1921 Siliqi shkoi me punë në Vlorë si gjykatës dhe më 1923 u emërua Sekretar i Parë i Ministrisë së Drejtësisë. Pas 1924 nuk u përfshi më në politikë dhe punoi si avokat deri kur ndërroi jetë më 1 maj 1936.
Në emër të djelmisë shkodrane, profesor Ernest Koliqi me një oratori të veçantë theksoi vlerat e vërteta në Shqipëri e mërgim të Risto Siliqit, pjesëmarrjen e tij në kryengritjet kombëtare të veriut, duke e krahasuar me vjershëtorin shkodran Vaso Pashën, dhe me Naim Frashërin. Ai e cilësoi Riston si një poet me ndjenjë të hollë e gazetar me kurajo dhe në fund theksoi zotësinë dhe ndershmërinë e tij si avokat. Shumë njerëz të famshëm janë interesuar e kanë shkruar më pas për Riston Siliqin. Mes tyre edhe poeti Lasgush Poradeci shkroi disa artikuj në shtypin e kohës për Riston si poet e atdhetar, si dhe një baladë të titulluar “Mbi ta”. Familja e tij ka mbledhur gjithë poezitë dhe publicistikën në një libër të ri të botuar në 1998, me titull “Rreze Agimi”.
Veprimtaria letrare
Libri i tij “Pasqyra e ditëve të përgjakshme” ruhet sot në Muzeun Kombëtar, dhe përbën një vepër dokumentare-letrare, ku detajohen kryengritja e Kosovës e 1910 dhe ajo e Malësisë së Mbishkodrës në 1911, paraqiten të dhëna për udhëheqësit e luftës, si Isa Boletini, Idriz Seferi, Dedë Gjo Luli etj. Ristoja i ka përshkruar këto luftëra me aq vërtetësi, pasi ishte vetë pjesëmarrës me armë në dorë duke luftuar kundër armiqve të shumtë të asaj kohe. Tematika e vjershave të tij është atdhetare dhe shoqërore. Ai lëvron edhe vjershën satirike. Krijimtaria e tij poetike shquhet për idetë demokratike, për simpatinë ndaj luftëtarëve të thjeshtë malësorë, për dufin luftarak, thjeshtësinë, ndikimin e frytshëm nga poezia popullore. Vlerën artistike poesisë së tij ia zbehin notat retorike, që vihen re herë pas here dhe gjuha e papërpunuar. Megjithatë ka vjersha shprehëse si "Tradhtarëve të kombit" dhe "Mehmet Shpendi" ku portreti i trimit që i dha emrin vjershës, jepet me forcë epike dhe ngjyra legjendare.
Shpesh Siliqi i ndërthur motivin atdhetar me atë shoqëror. Poemthi "Luftëtari ynë" është i afërt për nga tematika me vjershën "Shpërblimi" të Asdrenit dhe "I mbetuni" të Mjedës. Heroi i tij është një fshatar i varfër që, për lirinë e atdheut, rrëmben pushkën dhe jep jetën në luftë. Poeti proteston kundër klasave të pasura që i lanë fëmijët e këtyre luftëtarëve pa mbrojtje:
Protesta ndaj padrejtësive shoqërore ndihet edhe në krijime të tjera të fundit të R.Siliqit sidomos në vjershën e gjatë "Burim poetik". Vepra më e njohur e R. Siliqit dhe më e realizuara është poemthi lirik "Mrika në shkangull". Këtu gjejmë shfaqe spontane të realizmit, edhe pse vepra në tërësinë e saj është romantike. Mrika, një vajzë e re, e çiltër, plot ëndrra, gabon në dashuri dhe i jep fund jetës. Poeti e mbron forcën e dashurisë, dëshirën për lumturi dhe proteston kundër shoqërisë patriarkale e hipokrite, që me zakonet e saj të egra bëhet e pamëshirshme ndaj të pafajshmëve. Vepra, përveç mendimit tepër të avancuar për kohën ka edhe vlera artistike. Poeti ka arritur këtu një thjeshtësi dhe natyrshmëri, një ngrohtësi ndjenje që u mungon krijimeve të tjera. Poema spikat për vëzhgimet e holla psikologjike që ndriçojnë botën shpirtërore të heroinës. Tablotë e natyrës, plot ëmbëlsi e hijeshi, me ngjyra romantike, janë në funksion të ndjenjave të protagonistes. Poema është e llojit shoqëror-psikologjik.
Marjeta Pronjari
Marjeta Pronjari, lindi më 3 shtator të vitit 1951 ishte atlete shiptare, Mjeshtre e Merituar e Sportit, pedagoge.
Karrierën e saj e nisi që në moshë të re dhe ishte e gjithanshme dhe kudo e suksesshme. Ajo ka marrë pjesë në garat e kërcimit së larti, në shumëgarësh, në volejboll, etj. Por gara më e pëlqyer e më rezultative e saj ka qenë kërcimi së larti. Nën drejtimin e trajnerit të njohur Taqo Duka, rezultatet e saj erdhën në rritje. Nga viti 1966 e deri në vitin 1973 ajo ka përmirësuar garën e kërcimit së larti nga 1.66 m në 1.78 m.
Eduard Kokojti
thumb|right|300px|në një ceremoni gjatë dëgjesë së drogës në vitin 2004
Eduard Kokojti (oset. Кокойты Джабейы фырт Эдуард, rus. Эдуа́рд Джабе́евич Коко́йты; është i lindur 31 tetor 1964 në Chinvali), është politikan Osetisë Jugore. Ky politikan ëhit me orientim pro rus dhe angazhohet për bashkimin e Osetisë Jugore me Osetinë Veriore në kuadër të Federatës Ruse.
Biografia
Është i lindur më 31 tetor 1964 në Chinvali.
Liqeni Ballaton
thumb|right}300px| shtrirja e liqenit
Liqeni Ballaton (hung. Balaton, lat. Lacus Pelso, gjer. Plattensee, srb. Блатно језеро ose Blatno jezero, sllov. Blatenské jazero) është liqeni më i madh në Evropën Qendrore, gjindet në Hungari. Lumi Zalla është i vetmi lum që derdhet në këtë liqe, ndërsa lumi Shio me anë të kanalit del nga ky liqe.
Me një sipërfaqe prej 592 km², gjatësi 77 km dhe gjerësi 4-14 km, ky liqe ndodhet në lartësi mbidetare 104 m me thellësinë më të madhe prej 12,2 m (thellësia mesatare është 3,2 m).
Historia
Ndërsa disa vendbanime në Liqeni Balaton, përfshirë Balatonfüred dhe Hévíz, kanë qenë prej kohësh qendra turistike për aristokracinë hungareze, ishte vetëm në fund të shekullit të 19-të që klasa e mesme hungareze filloi të vizitonte liqenin. Ndërtimi i hekurudhave në 1861 dhe 1909 rriti ndjeshëm turizmin, por bumi i pasluftës i viteve 1950 ishte shumë më i madh.
Nga fillimi i shekullit të 20-të, Balaton ishte bërë një qendër e kërkimit nga biologë, gjeologë, hidrologë dhe shkencëtarë të tjerë hungarezë, duke çuar në krijimin e institutit të parë të kërkimit biologjik të vendit në bregun e tij në 1927. Ofensiva e fundit e madhe gjermane e Luftës së Dytë Botërore, Operacioni Frühlingserwachen, u zhvillua në rajonin e Liqenit Balaton në Mars 1945, duke u referuar si "Ofensiva e Liqenit Balaton" në shumë histori britanike të luftës. Beteja ishte një sulm gjerman nga Ushtria e Gjashtë e Panzerit e Sepp Dietrich dhe Ushtria e Tretë Hungareze midis 6 Marsit dhe 16 Marsit 1945, dhe në fund, rezultoi në një fitore të Ushtrisë së Kuqe. Disa rrënoja të Ilyushin Il-2 janë tërhequr nga liqeni pasi janë rrëzuar gjatë muajve të mëvonshëm të luftës.
Gjatë viteve 1960 dhe 1970, Balaton u bë një destinacion kryesor turistik për shkak të përpjekjeve të përqendruara të qeverisë, duke bërë që numri i mysafirëve brenda natës në hotelet dhe vendet e kampeve të rritet nga 700,000 në korrik 1965 në dy milion në korrik 1975. Vizitorët e fundjavës në rajon, përfshirë dhjetëra mijëra nga Budapesti, arritën më shumë se 600,000 deri në 1975. Ajo u vizitua nga hungarezë të zakonshëm që punonin dhe veçanërisht për ekskursione pushimi të subvencionuara për anëtarët e sindikatës së punës. Ajo gjithashtu tërhoqi shumë gjermanë lindorë dhe banorë të tjerë të bllokut lindor. Gjermanët Perëndimorë mund të vizitonin gjithashtu, duke e bërë Balaton një vend të përbashkët takimi për familjet dhe miqtë e ndarë nga Muri i Berlinit deri në 1989
Ulysses S. Grant
thumb|Ulysses S. Grant Ulysses Simpson Grant lindi më 27 prill 1822 në Point Pleasant, Ohio; vdiq më 23 korrik 1885 në Mount McGregor, New York; lindur si Hyram Ulysses Grant, ishte i 18-ti. President të ShBA.
.cc
.cc është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Ishujve Kokos.
Viktimat e Tivarit
Drejtor fotografie : Pali Kuke.
Solomoni
Bibla thotë se Solomoni ndërtoi Tempullin e Parë në Jeruzalem, duke ia kushtuar tempullin Zotit, ose Perëndisë në Judaizëm. Solomoni portretizohet si i pasur, i mençur dhe i fuqishëm dhe si një nga 48 profetët hebrenj. Ai është gjithashtu subjekt i shumë referencave dhe legjendave të mëvonshme, veçanërisht në Testamentin e Solomonit (pjesë e apokrifeve biblike të shekullit të parë). Në Dhiatën e Re, ai portretizohet si një mësues i urtësisë i shkëlqyer nga Jezusi i Nazaretit dhe si i veshur në lavdi, por i shkëlqyer nga "zambakët e fushës".
Në Kuran, ai konsiderohet të jetë një profet i madh islamik dhe në përgjithësi përmendet si Sulejman ibn Davudi (arabisht: سُلَيْمَان بْن دَاوُوْد, fjalë-për-fjalë. 'Sulejmani, i biri i Dautit'). Në qarqet kryesisht jo-biblike, Solomoni u bë i njohur gjithashtu si një magjistar dhe një ekzorcist, me amuletë të shumta dhe vula medaljonesh që datojnë nga periudha helenistike që thërrisnin emrin e tij.
Jeta e tij nga Bibla
Jeta e Solomonit përshkruhet kryesisht në 2 Samuel, 1 Mbretërve dhe 2 Kronikave. Dy emrat e tij do të thotë "paqësor" dhe "mik i Zotit", që të dy konsiderohen "parashikues të karakterit të mbretërimit të tij".
Tekste apokrife ose deuterokanonike
Apokalipsi Gnostik i Adamit, i cili mund të datojë në shekullin 1 ose 2, i referohet një legjende në të cilën Solomoni dërgon një ushtri demonësh për të kërkuar një virgjëreshë që kishte ikur prej tij, ndoshta përmendja më e hershme e mbijetuar e përrallës së mëvonshme të zakonshme që Solomoni kontrollonte demonët dhe i bëri skllevër të tij. Kjo traditë e kontrollit të Solomonit mbi demonët duket plotësisht e përpunuar në veprën e hershme pseudoepigrafike të quajtur Testamenti i Solomonit me demonologjinë e saj të përpunuar dhe groteske.
Historiciteti
Ashtu si me shumicën e personazheve biblike në epokën e mesme të shoqërisë izraelite, historiku i Solomonit debatohet ashpër. Konsensusi aktual thotë se pavarësisht nëse një njeri i quajtur Solomon mbretëroi me të vërtetë si mbret mbi kodrat e Judesë në shekullin e dhjetë pes, përshkrimet biblike të bujarisë së dukshme të perandorisë së tij janë pothuajse me siguri një ekzagjerim anakronik.
Judaizmi
Seder Olam Rabba thotë se mbretërimi i Solomonit nuk ishte në vitin 1000 pes, por më tepër në shekullin e 9-të pes, kohë gjatë së cilës ai ndërtoi Tempullin e Parë në 832 pes. Sidoqoftë, Enciklopedia Hebraike e vitit 1906 jep datën më të zakonshme të "971 deri në 931 pes".
Krishterimi
Krishterimi e ka pranuar tradicionalisht ekzistencën historike të Solomonit, megjithëse disa studiues modernë të krishterë kanë vënë në dyshim të paktën autorësinë e tij të atyre teksteve biblike që i atribuohen atij. Mosmarrëveshje të tilla priren t'i ndajnë të krishterët në kampe tradicionaliste dhe moderne.
Nga dy gjenealogjitë e Jezusit të dhëna në Ungjill, Mateu përmend Solomonin, por Luka jo. Disa komentues e shohin këtë si një çështje që mund të pajtohet, ndërsa të tjerët nuk pajtohen. Për shembull, është sugjeruar që Mateu po përdor gjenealogjinë e Jozefit dhe Luka po përdor atë të Marisë, por Darrell Bock thotë se kjo do të ishte e paprecedentë, "veçanërisht kur asnjë grua tjetër beqare nuk shfaqet në radhë". Sugjerime të tjera përfshijnë përdorimin nga njëri prej mbretërve dhe tjetri i linjës natyrore, njëri duke përdorur vijën ligjore dhe tjetri linjën fizike, ose që Jozefi u adoptua.
Jezusi i referohet Solomonit, duke e përdorur atë për krahasim në këshillën e tij kundër shqetësimit për jetën. Ky tregim është regjistruar te Mateu 6:29 dhe pasazhi paralel te Lluka 12:27.
Në Kishën Ortodokse Lindore, Solomoni përkujtohet si shenjtor, me titullin "Profeti dhe Mbreti i Drejtë". Festa e tij festohet të Dielën e Paraardhësve të Shenjtë (dy të diela para festës së Madhe të Krishtlindjes).
Mbreti i vendosur katolik Filipi II i Spanjës u përpoq të modelonte veten pas mbretit Solomon. Statujat e Mbretit David dhe Solomonit qëndrojnë në të dyja anët e hyrjes së bazilikës së El Escorial, pallatit të Filipit, dhe Solomoni është përshkruar gjithashtu në një afresk të madh në qendër të bibliotekës së El Escorial. Filipi e identifikoi mbretin-luftëtar David me babanë e tij Karlin V, dhe vetë u përpoq të imitonte karakterin e menduar dhe logjik që ai perceptonte te Solomoni. Për më tepër, struktura e Escorialit u frymëzua nga ajo e Tempullit të Solomonit.
Islami
Artikulli kryesor: Sulejmani
Në traditën islame, Solomoni njihet si një profet dhe një i dërguar i Zotit, si dhe një monark i emëruar hyjnor, i cili sundoi mbi Mbretërinë e Izraelit. Solomoni trashëgoi pozitën e tij nga babai i tij si Mbreti profetik i izraelitëve. Ndryshe nga Bibla, sipas traditës myslimane, Solomoni nuk ka marrë pjesë kurrë në idhujtari, por është qortuar që e ka lejuar të ndodhë në mbretërinë e tij.