cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anna Freud
Kontributet në psikanalizë
Rasti i parë klinik i Anës ishte ai i nipit të saj Ernst, më i madhi nga dy djemtë e Sophie dhe Max Halberstadt. Sophie, motra e madhe e Anës, kishte vdekur nga gripi në vitin 1920 në shtëpinë e saj në Hamburg. Heinz (i njohur si Heinele), dy vjeç, u birësua në një marrëveshje joformale nga motra e madhe e Anës, Mathilde, dhe burri i saj Robert Hollitscher. Anna u përfshi shumë në kujdesin e tetëvjeçarit Ernst dhe gjithashtu mendoi të birësohej. Ajo u zhgënjye nga babai i saj për shqetësimet për shëndetin e gruas së tij. Anna bënte udhëtime të rregullta në Hamburg për punë analitike me Ernst, i cili ishte nën kujdesin e familjes së gjerë të babait të tij. Ajo gjithashtu organizoi transferimin e Ernst në një shkollë më të përshtatshme për nevojat e tij, siguroi pushim për familjen e kunatit të saj dhe organizoi që ai të bashkohej me familjen e gjerë Freud-Burlingham për pushimet e tyre verore. Përfundimisht, në vitin 1928, Anna i bindi palët e interesuara se një lëvizje e përhershme në Vjenë ishte në interesin më të mirë të Ernst-it, jo vetëm sepse ai mund të rifillonte analizat me të në një bazë më të rregullt. Ernst shkoi në kujdestarinë e Eva Rosenfeld, ndoqi shkollën Hietzing dhe u bë pjesë e familjes së gjerë Freud-Burlingham. Në 1930 ai kaloi një vit në Berggasse 19, ku Freuds dhe Burlinghams kishin apartamente, duke qëndruar me Burlinghams.
Nga viti 1925 deri në vitin 1934, Anna ishte Sekretare e Shoqatës Ndërkombëtare Psikoanalitike, ndërsa vazhdoi praktikën e saj të analizës së fëmijëve dhe kontribuoi në seminare dhe konferenca mbi këtë temë. Në vitin 1935, ajo u bë drejtoreshë e Institutit të Trajnimit Psikoanalitik të Vjenës dhe vitin e ardhshëm ajo botoi studimin e saj me ndikim mbi "mënyrat dhe mjetet me të cilat egoja largon depresionin, pakënaqësinë dhe ankthin", Egoja dhe Mekanizmat e Mbrojtjes. Ajo u bë një vepër themeluese e psikologjisë së egos dhe vendosi reputacionin e Frojdit si një teoricien pionier. Anna Freud ishte një shkrimtare pjellore, duke kontribuar me artikuj mbi psikanalizën në shumë botime të ndryshme gjatë gjithë jetës së saj. Botimi i saj i parë titullohej, Një hyrje në Psikoanalizën: Leksione për Analistët dhe Mësuesit e Fëmijëve 1922–1935, dhe ishte rezultat i katër leksioneve të ndryshme që ajo po mbante në atë kohë, për mësuesit dhe kujdestarët e fëmijëve të vegjël në Vjenë.
San Agustín del Guadalix
Lidhje të jashtme
San Agustín del Guadalix
Anna Freud
Kontributet në psikanalizë
Artikulli i parë i Anna Freud-it Beating Fantazies and Daydreams (1922), "u bazua pjesërisht në jetën e saj të brendshme, por ai [at] ... e dha kontributin e saj jo më pak shkencor". Në të ajo shpjegoi se si, "Ëndërrimi i syve, i cili me vetëdije mund të jetë i dizajnuar për të shtypur masturbimin, është kryesisht një përpunim i pandërgjegjshëm i fantazive origjinale masturbuese". Babai i saj, Sigmund Freud, kishte mbuluar më herët një terren shumë të ngjashëm në A Child is Be Beaten - "ata të dy përdorën materiale nga analiza e saj si ilustrim klinik në punimet e tyre ndonjëherë plotësuese" - në të cilën ai theksoi një rast femër. ku "një superstrukturë e përpunuar e ëndrrave të ditës, e cila kishte një rëndësi të madhe për jetën e personit në fjalë, ishte rritur mbi rrahjen-fantazinë mazohiste ... [një] që pothuajse u ngrit në nivelin e një vepre arti".
Pikëpamjet e saj mbi zhvillimin e fëmijës, të cilat ajo i shpjegoi në vitin 1927 në librin e saj të parë, Një hyrje në teknikën e analizës së fëmijëve, u përplasën me ato të Melanie Klein, "[e cila] po largohej nga plani i zhvillimit që Frojdi dhe vajza e tij analiste, u gjet më e besueshme”. Në veçanti, besimi i Anna Frojdit se "Në analizën e fëmijëve, transferimi luan një rol të ndryshëm ... dhe analisti jo vetëm që 'përfaqëson nënën', por është ende një nënë e dytë origjinale në jetën e fëmijës".  u bë diçka si një ortodoksi mbi pjesën më të madhe të botës psikoanalitike.
Për veprën e saj tjetër madhore në vitin 1936, Egoja dhe Mekanizmat e Mbrojtjes, një monografi klasike mbi psikologjinë e egos dhe mekanizmat mbrojtës, Anna Freud u mbështet në përvojën e saj klinike, por u mbështet në shkrimet e babait të saj si burimi kryesor dhe autoritar i teorisë së saj. njohuri. Këtu "katalogimi i saj i regresionit, shtypjes, formimit të reagimit, izolimit, zhbërjes, projeksionit, introjeksionit, kthimit kundër vetvetes, kthimit dhe sublimimit" ndihmoi në përcaktimin e rëndësisë së funksioneve të egos dhe konceptit të mekanizmave mbrojtës. duke vazhduar theksin më të madh mbi egon sesa ai që mund të gjendet në veprën e babait të saj – “Dëshirojmë të mësojmë më shumë për egon” – gjatë dekadave të tij të fundit.
Vëmendje e veçantë iu kushtua në të zhvillimeve të mëvonshme të fëmijërisë dhe adoleshencës - "Gjithmonë më ka tërhequr më shumë periudha latente sesa fazat para-edipale" - duke theksuar se si "interesat intelektuale, shkencore dhe filozofike të kësaj periudhe janë rritur. përfaqësojnë përpjekje për të zotëruar disqet". Problemi i paraqitur në adoleshencë nga maturimi fiziologjik është shprehur me forcë nga Anna Frojdi: “Impulset agresive intensifikohen deri në një çrregullim të plotë, uria shndërrohet në epsh. . . Formacionet reaksionale, të cilat dukej se ishin vendosur fort në strukturën e egos, kërcënojnë të copëtohen”
Homazhi i Selma Fraiberg i vitit 1959 se "Shkrimet e Anna Frojdit mbi psikologjinë e egos dhe studimet e saj në zhvillimin e hershëm të fëmijëve kanë ndriçuar botën e fëmijërisë për punëtorët në profesionet më të ndryshme dhe kanë qenë për mua prezantimi dhe udhëzuesi im më i vlefshëm" foli në atë kohë për pjesën më të madhe të psikanalizës jashtë zemrës së Kleinit.
Megjithatë, me gjasë, ishte në vitet e Londrës së Anna Frojdit "që ajo shkroi punimet e saj më të shquara psikoanalitike - duke përfshirë "Rreth humbjes dhe të qenit i humbur", të cilat të gjithë duhet t'i lexojnë pavarësisht nga interesimi i tyre për psikanalizën". Përshkrimi i saj aty për "nxitja e njëkohshme për t'u qëndruar besnike të vdekurve dhe për t'u kthyer drejt lidhjeve të reja me të gjallët" ndoshta mund të pasqyrojë procesin e saj të zisë pas vdekjes së fundit të babait të saj.
Duke u fokusuar më pas në kërkimin, vëzhgimin dhe trajtimin e fëmijëve, Anna Freud krijoi një grup analistësh të shquar të zhvillimit të fëmijëve (të cilët përfshinin Erik Erikson, Elisabeth Geleerd, Edith Jacobson dhe Margaret Mahler ) të cilët vunë re se simptomat e fëmijëve ishin përfundimisht analoge me çrregullimet e personalitetit dhe të rriturve. kështu që shpesh lidhen me fazat e zhvillimit. Libri i saj Normaliteti dhe Patologjia në Fëmijëri (1965) përmblodhi "përdorimin e linjave të zhvillimit që skicojnë rritjen normale teorike 'nga varësia në vetë-mbështetje emocionale'". Nëpërmjet këtyre ideve të atëhershme revolucionare, Anna na ofroi një teori zhvillimi gjithëpërfshirëse dhe konceptin e linjave të zhvillimit, i cili kombinoi modelin e rëndësishëm të shtytjes së babait të saj me teoritë më të fundit të marrëdhënieve të objektit, duke theksuar rëndësinë e prindërve në proceset e zhvillimit të fëmijëve.
Megjithatë, besnikëria e saj themelore ndaj punës së babait të saj mbeti e paprekur dhe mund të thuhet vërtet se "ajo ia kushtoi jetën e saj mbrojtjes së trashëgimisë së të atit". Në punën e saj teorike do të kishte pak kritika ndaj tij dhe ajo do të jepte atë që është ende kontributi më i mirë në kuptimin psikoanalitik të pasivitetit, ose atë që ajo e quajti "dorëzimi altruist, shqetësimi i tepruar dhe ankthi për jetën e dashurisë së tij. objekte”.
Biografi i Sigmund Frojdit, Louis Breger, vërejti se botimet e Anna Frojdit "përmbajnë pak ide origjinale dhe janë, në pjesën më të madhe, një zbatim skllav i teorive të babait të saj".
Jacques Lacan e quajti Anna Frojdin "pushtet e psikanalizës". Ai deklaroi se "linja e hidraulikës nuk bën një ndërtesë, [por] na lejon të vlerësojmë vertikalen e disa problemeve."
Sipas biografit të saj kryesor, me psikanalizën që vazhdon të largohet nga frojdianizmi klasik drejt shqetësimeve të tjera, mund të jetë ende e dobishme t'i kushtohet vëmendje paralajmërimit të Anna Frojdit për humbjen e mundshme të "theksit të babait të saj në konfliktin brenda personit individual, qëllimet, idetë dhe idealet që luftojnë me shtysat për ta mbajtur individin brenda një komuniteti të qytetëruar. Është bërë moderne ta zbusësh këtë me dëshirën e çdo individi për unitet të përsosur me nënën e tij. . . Ka një sasi të madhe që humbet në këtë mënyrë."
Robert Christgau
Robert Thomas Christgau (/ krɪstɡaʊ / lindur më 18 prill 1942) është një eseist amerikan, gazetar muzike, dhe i vetë-shpallur "Dekani i Kritikëve të Rrokut Amerikan". Një nga kritikët më të hershëm profesionale të rrokut. Ai kaloi 37 vjet si kritik kryesor i muzikës dhe redaktor i lartë për The Village Voice, gjatë së cilës kohë ai krijoi sondazhin vjetor Pazz&Jazz. Ai ka mbuluar edhe muzikë popullore për Esquire, Zreem, Newsday, Playboy, Rolling Stone, Billboard, NPR, Blender, dhe MSN Music, dhe është një mësues arti vizitor në Universitetin e Nju Jorkut.
Jeta e hershme
Christgau u rrit në Queens, New York City, i biri i një zjarrfikësi. Ai ka thënë që u bë tifoz i rock and roll kur luajtësi i disqeve Alan Freed erdhi në qytet në vitin 1954. Pasi ndoqi një shkollë publike në New York City, ai u largua nga New York për katër vjet për të tu regjistruar në Dartmouth College, ku u diplomua në vitin 1962 me një BA në Anglisht. Christgau ka thënë se albumi i Miles Davis ' i viti 1960 Skica të Spanjës iniciuan në të "një fazë të zhgënjimit me jazz që rezultoi në kthimin tim të rock and roll ".
Greta oto
Flutura me krah xhami (Greta oto) është një flutur me këmbët si furçë, dhe është anëtare e nënfamiljë Danainae, fisit Ithomiini, dhe subtribe Godyridina.
Përshkrimi
Krahët janë transparente, me një hapësirë prej 5,6-6,1 cm (2,2-2,4). [2] Emri më i zakonshëm në Anglisht është glasswinged butterfly, dhe emri i saj në Spanjisht është "espejitos", që do të thotë "pasqyra të vogla".Indi mes venave të krahëve të saj duket si xhami, si mungesë e ngjyrës si në fluturat e tjera. Kufijtë e krahëve të saj janë ngjyrë kafe të errët, ndonjëherë lyer me të kuqe ose portokalli, dhe trupi i saj është i errët në ngjyrë
Origjina e transparencës së krahëve
Transparenca e krahëve është si rezultat kombinimi i tre tipareve: së pari, nga thithjen e ulët të dritës së dukshme nga materiali që përbën krahët e saj, së dyti, nga shpërndaja e ulët e dritës që kalon nëpër krahë dhe në fund, nga reflektimi i ulët i dritës në sipërfaqen e krahëve.
Kjo e fundit ndodh për një gamë e gjerë incidentit në gjatesinë e valës, që mbulon të gjithë spektrin e dukshme, dhe e këndeve incidente. Ky tipar anti-reflektim broadband dhe omnidirectional vjen nga nano-shtyllat që qëndrojnë në sipërfaqe të krahëve të cilat siguronjnë një gradient të indeksit thyes në mes të membranave të krahut. Këto nano-shtylla, të rregulluar jo-periodikikisht në sipërfaqen e krahëve, posedojnë një aspekt të lartë (lartësi ndarë nga rrezja) më të madhe se 6, ku radii janë nën gjatësi valore të dritës së dukshme.
Përveç kësaj, ata shfaqin një shpërndarje të rastit në lartësi dhe gjerësi, i cili është drejtpërdrejt përgjegjës për indeksin e pjerrësisë thyese dhe gjithashtu për tiparin anti-reflektues broadband dhe omnidirectional Këto tipare janë përmirësuar më tej nga prania e piedestalit në bazë të nano-shtylla.
Shpërndarja
Të rriturat shkojnë nga Meksika në Panama dhe Kolumbi Ata gjithashtu fluturojnë deri në Florida.
Ushqimi
G. Oto viziton lule të zakonshme si Lantana, por preferon për të hedhur vezët e saj në bimët e tropikale Solanaceae gjinia Cestrum.
Kapilarët jeshilë (vemjet) ushqehen me këto bimë toksike dhe ndoshta janë toksike për grabitqarët nëpërmjet kimikateve të mesme të depozituara në indet e tyre; ekstrakte kimike kapilarët jeshilë janë të pakëndshëm për Paraponera milingonat clavata.
Greta (gjini fluturë)
Greta është një gjini e fluturave me krahë të qartë(ithomiine), të emëruar nga Arthur Francis Hemming në vitin 1934. Ato janë në familjen e flutura këmbë-furçë, Nymphalidae, dhe janë gjetur në Amerikën Qendrore, Amerikën e Jugut, dhe Karaibe.
Speciet
Në red alfabetik.
Maria Antonia Braile
Maria Antonia Braile ishte një shkrimtare Arbëreshë-Italiane dhe gruaja e parë shqiptare shkrimtare që ka publikuar ndonjëherë literaturë në gjuhën shqipe. Ajo ka lindur në San Demetrio Corone, në Kalabri. Braile ka botuar në vitin 1917 në Kalabri, Itali, një koleksion me poezi në gjuhën arbëreshe, të titulluar Canti.
Braile është pjesë e botës shqiptare të poezisë. Poezia e saj është e thjeshtë dhe melankolik. Ajo do të mbahet mend si poetesha e parë shqiptar.
Djella
Djella roman me autor Martin Camaj. Botuar në vitin 1958. Libri ka 142 faqe.
Gjeli i katedrales
Gjeli i katedrales roma me autor Mehmet Kajtazi. Botuar në Prishtinë nga Rilindja, në vitin 1996. Libri ka 243 faqe.
Helmeta e luftës
__NOINDEX__ parapamje|Shembull i një helmete moderne luftarake ([[:en:Mk_6_helmet|Mk 6 Britanike me mbulesë pëlhure)]] Një helmetë e luftës ose helmetë e betejes është një lloj helmete. Është një pjesë e armaturës personale e krijuar posaçërisht për të mbrojtur kokën gjatë luftimeve. Helmetat moderne luftarake janë krijuar kryesisht për të mbrojtur nga copëzat dhe fragmentet, ofrojnë njëfarë mbrojtjeje kundër armëve të vogla dhe ofrojnë një pikë montimi për pajisje të tilla si syzet e shikimit të natës dhe pajisjet e komunikimit.
Vera Razburgaj
Vera Razburgaj (lindur më 6 gusht 1999) është një futbolliste mesfushore shqiptare e cila luan për klubin Vllaznia Shkodër.
Transaksioni
Transaksion është termë i përdorur në shkencat ekonomike.
Transaksionet (ang.: transaction) janë veprime me ane të të cilave sigurohet kalimi i të drejtave dhe detyrimeve pronësore nga njeri pronar tek tjetri. .
Një transaksion financiar është një marrëveshje, komunikim, ose lëvizje që kryhet mes një blerësi dhe një shitësi për të shkëmbyer një produkt,sherbim etj në këmbim të një pagese. Ajo përfshin një ndryshim në statusin e financave të dy ose më shumë biznese apo individëve. Blerësi dhe shitësi janë entitete të ndara, shpesh përfshijnë shkëmbimin e sendeve me vlerë, të tilla si informacioni, mallra, shërbime dhe të holla. Transaksioni quhet edhe momenti ku mallrat shkëmbehen në një kohë, dhe paratë në një tjetër. Kjo është e njohur si një transaksion me dy pjesë: pjesa e parë është duke i dhënë paratë, pjesa e dytë është e pranimit të mallrave.
Burimi i të dhënave
Overeenkomst
Victoria Beckham
Victoria Caroline Beckham OBE (née Adams ; lindur më 17 prill 1974) është një stiliste mode dhe këngëtare. Në fund të viteve 1990, Beckham u ngrit në famë me grupin gjinor pop- Spice Girls dhe u quajt Posh Spice nga botimi i korrikut 1996 i revistës muzikore britanike Top of the Pops. Pas ndarjes së Spice Girls, ajo u nënshkrua në Virgin Records dhe Telstar Records dhe pati katër teke të Top 10 në Mbretërinë e Bashkuar. Edicioni i saj i parë, " Jashtë mendjes suaj ", arriti në numrin 2 në Listën e Singleve në Mbretërinë e Bashkuar.
Beckham ka marrë pjesë në pesë dokumentarë zyrtarë dhe shfaqje realiteti për të, duke përfshirë Victoria's Secrets, Being Victoria Beckham, The Real Beckhams, Victoria Beckham - A Mile In Shoes and Victoria Beckham: Vjen në Amerikë. Që nga ajo kohë, ajo ka bërë një paraqitje në një episod të Ugly Betty, dhe ka qenë gjyqtare e ftuar në Project Runway, Next Topmodel të Gjermanisë dhe American Idol.
Koha e zgjimit të gjakut
Koha e zgjimit të gjakut roman me autor Sefedin Fetiu. Botuar në Prishtinë nga Rilindja, në vitin 1996. Libri ka 159 faqe.
Njeriu që nuk mund të vdiste
Njeriu që nuk mund të vdiste roman me autor Rifat Kukaj. Botuar në Prishtinë nga Rilindja, në vitin 1996. Libri ka 176 faqe.
Ishulli i qetë
Ishulli i qetë roman me autor Skënder Drini. Botuar në Prishtinë nga Rilindja, në vitin 1996. Libri ka 259 faqe.
Hooverphonic
Hooverphonic është një grup belg që u formua në tetor 1995. Megjithëse u kategorizuan fillimisht si një grup trip-hop, ata shpejt e zgjeruan tingullin e tyre deri në atë pikë sa të mos mund të përshkruheshin më si një zhanër i vetëm, por përkundrazi përfshijnë rokun alternativ, elektronikë, elektropop, rock dhe një përzierje të të tjerëve. Banda fillimisht e quajti veten Hoover, por më vonë e ndryshuan emrin e tyre në Hooverphonic pasi zbuluan se grupe të tjera tashmë ishin duke përdorur emrin Hoover dhe për të shmangur çdo çështje ligjore me kompaninë e fshesave me korrent.
Ata do ta përfaqësojnë Belgjikën në Festivalin Evropian të Këngës 2020 në Roterdam me këngën e tyre "Release Me".
Anëtarët e grupit
Anëtarët e tanishëm
Ish-anëtarët
Përdorimi i muzikës në televizione dhe filma
djathtas|parapamje| Fête Iris në Grand Place të Brukselit, 2007
Gricourt
Gricourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Gricourt ka një popullsi prej 959 banorë dhe sipërfaqe 9.92 km², me një dendësi prej 97 banor/km².
Airoux
Airoux është një komunë në Francë. Airoux bën pjesë në departamentin Aude të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 138 banorë dhe sipërfaqe prej 5.49 km².
San Andrés y Sauces
San Andrés y Sauces është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Palma, të provincës Santa Cruz de Tenerife, në Ishujt Kanare. San Andrés y Sauces ka 4473 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 42.75 km2.
Hina Sugita
Hina Sugita (杉田 妃和) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Avioth
Avioth është një komunë në Francë. Aviothbën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 128 banorë dhe sipërfaqe 6.5 km².
Sidorela Kola
Sidorela Kola (lindur në 1970) ishte Miss Albania në vitin 1992 dhe përfaqësoi Shqipërinë në Miss Universe 1992 dhe Miss Evropa 1993.
Fuka Nagano
Fuka Nagano (長野 風花) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Helmeta
parapamje|300x300px|Dhjetë lloje të ndryshme helmetash me dizajn, materiale, sasi të mbulimit të kokës dhe aksesorë të ndryshëm për të ofruar mbrojtje maksimale për raste të veçanta përdorimi. Një helmetë është një formë e veshjes mbrojtëse e veshur për të mbrojtur kokën. Më konkretisht, një helmetë plotëson kafkën në mbrojtjen e trurit të njeriut. Nganjëherë vishen helmeta ceremoniale ose simbolike (p.sh, helmeta e policit në Mbretërinë e Bashkuar) pa funksion mbrojtës. Ushtarët veshin helmeta luftarake, shpesh të bëra nga Kevlar ose fibra të tjera sintetike të lehta.
Fjala helmetë rrjedh nga helm, një fjalë e vjetër angleze për një mbulesë mbrojtëse të kokës.
Helmetat përdoren për aktivitete rekreative dhe sportive (p.sh, kalorës në garat me kuaj, futboll amerikan, hokej mbi akull, kriket, bejsboll, kamogji, hedhje dhe ngjitje shkëmbi); aktivitete të rrezikshme të punës si ndërtimi, miniera, policia e protestave, aviacioni ushtarak dhe transport (p.sh. helmetat e motoçikletave dhe helmetat e biçikletave). Që nga vitet 1990, shumica e helmetave janë bërë nga rrëshira ose plastika, të cilat mund të përforcohen me fibra të tilla si aramidet.
Të drejtat LGBT në Gjeorgji
Personat gej, lezbike, biseksualë dhe transgjinorë në Gjeorgji gëzojnë disa të drejta të personave jashtë komunitetit LGBT. Gjeorgjia është i vetmi shtet në vendet ish-sovjetike (vendet e tjera baltike janë pjesë e BE) që e ndalon diskriminimin kundrejt personave LGBT në legjislacion. Gjithashtu legjislacioni i shtetit gjeorgjian dënon krimet e urrejtjes dhe diskriminimit me bazë orientimin seksual, identitetin gjinor. Pavarësisht paketës ligjore, homoseksualiteti konsiderohet një "devijim" i madh nga vlerat tradicionale ortodokse që prevalojnë në vend dhe ku diskutimi mbi seksualitetin shmanget gjithnjë. Si pasojë homoseksualët janë target i dhunës fizike dhe abuzimit.
Qeveria përpiqet të sjellë protokollin e të drejtave njerëzore në pajtim me kërkesat e integrimet europian. Kryeministri i mëparshëm gjeorgjian, Bidzina Ivanishvili ka deklaruar se “minoritetet seksuale janë qytetarë të barabartë sikurse ne, dhe shoqëria gradualisht do të mësohet me këtë fakt”. Që prej 2014, diskriminimi me bazë orientimin seksual dhe identitetin gjinor është kriminalizuar. Për më tepër, tensionet në rrugë të shfaqura ndaj të drejtave LGBT kanë nxitur diskutime publike për temën e neglizhuar dhe mbulimin mediatik të munguar.
Legalizimi i raportit seksual brenda gjinisë së njëjtë
Në 1933 neni 121 iu shtua Kodit Penal për të gjithë Bashkimin Sovjetik duke e ndaluar ligjërisht homoseksualitetin, me një dënim që kapte pesë vite punë të detyruar në burg. Arsyeja për këtë ligj edhe sot e kësaj dite sjell diskutime. Disa historianë sugjerojnë se miratimi nga Stalini i ligjit kundër gejve, sikurse kriminalizimi i abortit, ishte një përpjekje për të rritur lindshmërinë sovjetike. Neni u përdor nga autoritetet sovjetike kundër lëvizjeve disidente, ku shumë aktivistë arrestoheshin mbi akuza të pabaza për shthurje seksuale.
Pas fitores së pavarësisë nga Bashkimi Sovjetik në 1991, praktika e lartpërmendur doli jashtë përdorimit dhe vala e arrestimeve u zbut. Pavarësisht kësaj, liria e aktivitetit seksual brenda gjinisë së njëjtë nuk ishte ende pjesë e ligjit deri në vitin 2000, kur dhe qeveria gjeorgjiane miratoi dhe amendoi Kodin Penal për tu pajtuar me standartet e propozuara nga Këshilli i Europës dhe Konventa Europiane e të Drejtave Njerëzore.
Kisha famullitare e Shën Bartolomeut
Kisha famullitare e Shën Bartolomeut është një monument i rëndësishëm i trashëgimisë kulturore e cila gjendet në fshatin Marne të komunës së Filago. Në këtë kishë të vogël është pagëzuar monsinjor Maurizio Malvestiti, peshkopi i Lodit.
Të drejtat LGBT në Gjeorgji
Njohja e martesave brenda gjinisë së njëjtë
Gjeorgjia nuk i njeh martesat brenda gjinisë së njëjtë, as në formën e bahskëjetesës apo partneritetit civil.
Kisha famullitare e Shën Bartolomeut
Historiku
Është një ndërtesë e gjysmës së parë të shekullit të XII-të; Sot vetëm aksi i strukturës origjinale mbijeton. Struktura arkitekturore e ndërtesës ka një hark që arrin kulmin në apsidën që përmban disa afreske, mosha e të cilave është e vështirë të përcaktohet.
Të drejtat LGBT në Gjeorgji
Kriza e reformës kushtetuese në vitin 2016
Në mars 2016 koalicioni drejtues Georgian Dream propozoi një amendim kushtetues, i cili do ta përkufizonte martesën si kurorëzim midis një burri dhe një gruaje. Edhe pse Kodi Penal gjeorgjian e mirëpërcakton martesën si një bashkim heteroseksual, duke penguar në këtë mënyrë martesat brenda gjinisë së njëjtë, Kushtetuta në Gjeorgji mbart gjini neutrale, duke specifikuar se martesa duhet të bazohet mbi të drejta të barabarta dhe vullnet të lirë të të martuarve. Ky lloj përkufzimi me gjini neutrale shkaktoi pezmatim tek rrethet konservatore në vend, të cilat u shqetësuan se Kodi Penal mund të sfidohet dhe të hapet shtegu për legalizimin e martesave brenda gjinisë së njëjtë.
Kisha famullitare e Shën Bartolomeut
Historiku
Kisha iu nënshtrua disa rinovimeve dhe zgjerimit në shekujt e nëntëmbëdhjetë dhe të njëzetë. Apsusi u restaurua ndërmjet viteve 1984 dhe 1988.
Të drejtat LGBT në Gjeorgji
Kriza e reformës kushtetuese në vitin 2016
Amendimi i propozuar kushtetues shkaktoi kundërshti nga shoqëria civile dhe nga organizatat për të drejtat njerëzore, të cilat e cilësuan legjislacionin si një mënyrë e politizimit të çështjeve sensitive dhe përdorimit të paragjykimeve shoqërore të përhapura gjerësisht për fushatën elektorale të zgjedhjeve parlamanetare në 2016. Aktivistët e LGBT nuk pranuan rekomandimet se mund të përdorinin ambiguitetin e Kushtetutës për të ndjekur martesat brenda gjinisë së njëjtë, duke theksuar se gejtë në Gjeorgji përballen me më shumë probleme ekzistenciale se sa martesa, sikurse janë dhuna verbale, fizike dhe psikologjike.
Amendimi kushtetues shkaktoi një ndarje brenda koalicionit, ku pjesëtarët liberalë të Partisë Republikane Gjeorgjiane dolën kundër iniciativës. Kundërshtarët nxorrën në pah se ultimatuma ndaluese në Kushtetutë mbetet e kotë pasi ajo do të dështojë në pamundësi për të mbledhur votat e mjaftueshme, si rasti i ngjashëm në 2014.
Pas një muaji konsultimesh publike, propozimi u rikonsiderua në parlament. Mbledhje publike mbi ultimatumën u planifikuan nga mesi i marsit deri në 15 prill në qytete të ndryshme përreth Gjeorgjisë. Propozimi kërkonte tre dëgjesa publike në dy sesione të ndryshme, me së paku një interval pushimi prej tre muajsh midis sesioneve. Që propozimi të miratohej në seancën parlamentare, ai duhet të marrë ¾ e parlamentarëve, ose e shpjeguar ndryshe 113 nga 150 deputetë duhet të votojnë në favor.
Amendamenti kushtetues kaloi me sukses në parlament në 26 shtator 2017, duke përkufizuar martesën si kurorëzim vetëm midis një gruaje dhe një burri me qëllim krijimin e një familjeje. Presidenti Giorgi Margvelashvili vendosi veton për amendamentin kushtetues, duke e cilësuar atë si vendim jo unanim. Parlamenti e hodhi poshtë veton e Presidentit në 13 tetor. Amendamentet kushtetuese do të hyjnë në efekt pas zgjedhjeve të 2018.
Presidenti Giorgi Margvelashvili ka deklaruar më parë se Gjeorgjia nuk do të mbarëvajë një referendum për ndalimin e martesave brenda gjinisë së njëjtë në Kushtetutën vendase, duek thënë se ai nuk e mbështet amendamentin kushtetues sepse Kodi Penal apriori i ndalon martesat gej.
Mbrojtja ligjore nga diskriminimi
Që prej 2006 neni 2(3) i Kodit të Punës e ndalon diskriminimin me bazë orientimin seksual në raporte pune. Sipas amendimit të Kodit Penal që prej vitit 2012, krimet kundra individëve me motive të bazuara në orientimin seksual do të pasohet nga një ndjekje penale më e “ashpërsuar”. Në 2 maj 2014 parlamenti miratoi ligjin kundër diskriminimit, duke ndaluar të gjitha format e diskriminimit me bazë orientimin seksual dhe identitetin gjinor. Ligji hyri në efekt në 7 maj 2014.
Krimet e urrejtjes
Pavarësisht amendamenteve legjislative në nenin 53 të Kodit Penal në Gjeorgji, i cili siguron se vrasja e një personi e motivuar prej orientimit seksual apo identitetit gjinor të viktimës mund të merret në konsideratë si rethana agravuese për marrjen e sanksioneve apo dënimeve më të mëdha, statistika zyrtare ende mungojnë për krimet e realizuara ndaj komunitetit LGBTI në Gjeorgji. Sipas rasteve të regjistruara dhe studimeve të zhvilluara, është bërë e qartë se ligji që ndalon krimet e urrejtjes nuk është efektiv.
Një studim mbi diskriminimin e personave LGBT në Gjeorgji i titulluar “Nga paragjykimet drejt barazisë: studim i qëndrimeve sociale, njohurisë dhe informacionit rreth komunitetit LGBT si dhe të drejtave të tyre” u realizua në vitin 2012 nga Iniciativa e Grave për Suport (WISG) duke nxjerrë të dhëna si: 32% e të anketuarve kishin pëjetuar dhunë fizike ndërsa 89% kishin përjetuar dhunë sikologjike. Mesatarisht, midis 134 të anketuarve që kanë përjetuar dhunë psikologjike, 73% e tyre kanë qenë viktima tre ose më shumë herë, 13.43% e tyre e kanë përjetuar dy herë. Të 6 të anketuarit nga grupmosha 16-18 vjeç u shprehën se kanë qenë viktima të bullizmit në ambjentet e shkollës. Midis 48 të anketuarve që kanë qenë viktima të dhunës fizike, 73% nuk e kanë raportuar asnjëherë në polici. Një prej arsyeve kryesore pse nuk u raportua në polici ishte: mosefektshmëria e policisë në trajtimin e çështjes me 21.62%, frikë nga homofobia e autoriteteve policore (29.73%). Midis të anketuarve që e kanë raportuar krimin tek policia, 46.15% janë të pakënaqur me këtë vendim për ta raportuar pasi kanë marrë reagim homofobik prej vetë policisë; 30% e të anketuarve pranuan se policia u soll në një mënyrë miqësore ndërsa 23.08% pohuan se u trajtuan në mënyrë neutrale.
Identiteti gjinor
Që prej vitit 2008 personat transgjinor në Gjeorgji mund të ndryshojnë në dokumentet personale emrat dhe të dhënat e gjinisë vetëm pasi ti jenë nënshtruar kirurgjisë së ndryshimit të seksit biologjik.
Diskriminimi me bazë identitetin gjinor është i dënueshëm me ligj.
Dashuri në kohë robërie
Dashuri në kohë robërie (triptik) roman me autor Emin Kabashi. Botuar në Prishtinë nga Plejada, në vitin 1994. Libri ka 188 faqe.
Edip Tërshana
Edip Tërshana (lindur më 15 mars 1907- 18 janar 1948 ) ishte një intelektual shqiptar antifashist, i cili u ekzekutua nga autoritetet gjatë regjimit komunist në Shqipëri.
Biografia
Më 16 shtator 1928 fillon punë si mësues i klasës së parë në një shkollë në Shijak.
Angazhimi politik
Gjatë pushtimit fashist të Shqipërisë, refuzon të regjistrohet si anëtar i partisë fashiste. Në pranverën e vitit 1942 bie në kontakt me intelektualë antifashitë si Irfan Hajrullai dhe Mustafa Gjinishi, të cilët propozojnë krijimin e Këshillit Antifashist në Dibër, ku do të bënin pjesë shumë forca politike. Ai zgjidhet kryetar i këtij këshilli.
Persekutimi komunist
Arrestimi dhe dënimi i tyre vinte pas dënimit të ashtuquajturit “Grupi i deputetëve” në Tiranë dhe gjithnjë duke iu referuar dokumentit në fjalë, edhe “Grupi i Peshkopisë”, kishte lidhje me atë grup që ishte dënuar në Tiranë Më 17 maj 1947, në Dobrovë, shefi i Sigurimit të Shtetit, Kopi Niku, kryen arrestimin e Edip Tërshanës. Për të detyruar të arrestuarit të pranonin akuzat falso u provuan lloje të ndryshme të torturave. Në mbarim të hetuesisë, Edipin e lejojnë të takojë vajzën dhe djalin. Ata i kishin sjellë disa ushqime të mbështjella me një gazetë. Anët e kësaj gazete përdori Edipi për të shkruar dy letra, njërën për të bijën, Lirinë, kurse tjetrën për diktatorin Enver Hoxha.
Në letrën për Lirinë ai shkruan:"Endrra ime është që Shqipëria të bëhet siç dua unë. Ajo do të realizohet dhe ju do të gëzoni emrin si bij të saj. Të jeni kryelartë se vdes si shqiptar". Gjyqi i tij filloi më 17 nëntor 1947 kundër 12 të akuzuarve, ndër të cilët ishte Edipi së bashku me Hysni Alimerko, Jani Ikonomi, Ali Nushi, Rexhep Mborja, Selim Graceni, Adem Shehu, Rifat Dibra, Mahmut Ndreu, Elez Selishta, Ferit Pervizi dhe Munir Shatku.
Pushkatimi
Më 21 nëntor jepet vendimi ku Edipi, Hysniu dhe Jani dënohen me vdekje me pushkatim ndërsa të tjerët me burgim duke nisur nga burgim të përjetshëm,si dhe deri 15 vjet heqje lirie. Në fund të dhjetorit lejohet takimi i fundit. E shoqja, Xhevria dërgon fëmijët për tu përshëndetur. U ekzekutua me pushkatim më 18 janar 1948.
San Antonio de Benagéber
San Antonio de Benagéber është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Camp de Túria, të provincës Valencia. San Antonio de Benagéber ka 5330 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 8.7 km2.
Lidhje të jashtme
San Antonio de Benagéber
Fustanet e dallëndysheve
Fustanet e dallëndysheve roman me autor Astrit Bishqemi. Botuar në Elbasan nga ___ Sejko, në vitin 2003. Libri ka 132 faqe.
Zona Verilindore (Islandë)
Zona Zgjedhore Verilindore është një nga gjashtë zonat zgjedhore të Islandës. Qyteti i saj kryesor është Akureyri.
Gjeografia
Kjo zonë kufizohet me Zonën Veriperëndimore dhe Zonën Jugore.
Përbërja
Kjo zonë përfshinë 2 rajone dhe 22 komuna.
Qytetza
Vendbanimet me status të qytezës, të renditura sipas popullsisë, janë 12:
Plumbi i gomës
__NOINDEX__ parapamje|"Plumb gome i rrumbullakët, Anti-Riot, 37mm i [[Forcat e Armatosura Britanike|Ushtrisë Britanike, i përdorur në Irlandën e Veriut nga 1970-1975.]] Një Plumb Gome është një lloj projektil batoni. Pavarësisht nga emri, plumbat e gomës zakonisht kanë ose një bërthamë metalike me një shtresë gome, ose janë një përzierje homogjene me gomën që është një përbërës pakicë. Edhe pse ato konsiderohen si një alternativë më pak vdekjeprurëse ndaj predhave metalike, plumbat e gomës mund të shkaktojnë ende lëndime fatale, si dhe lëndime të tjera serioze si verbëria dhe paaftësia e përhershme.
Avirey-Lingey
Avirey-Lingey është një komunë në Francë. Avirey-Lingey bën pjesë në departamentin Aube të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 220 banorë dhe sipërfaqe 17.85 km².
Plumbi i gomës
Ashtu si predha të tjera të ngjashme të bëra nga plastika, dylli dhe druri, plumbat e gomës mund të përdoren për praktikë me rreze të shkurtër dhe kontrollin e kafshëve, por përdoren më së shpeshti në kontrollin e trazirave dhe për të shpërndarë protestat.
Mende, Lozère
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Plumbi i gomës
Plumbat e gomës u shpikën nga Ministria Britanike e Mbrojtjes për qëllime të kontrollit të trazirave në Irlandën e Veriut gjatë trazirave dhe u përdorën për herë të parë atje në 1970.
Predhat e gomës janë zëvendësuar kryesisht nga materiale të tjera, pasi goma tenton të kërcejë në mënyrë të pakontrolluar.
Mende, Lozère
Mende (, shqiptimi Oksitan: [ˈmende] ; Shqip: Menda) është një komunë dhe prefekturë e departamentit Lozerrë, në rajonin e Ocitanisë, Franca Jugore. Qyteti, duke përfshirë gjurmët e para të banesave që datojnë në 200 para Krishtit, fillimisht u quajt Mimata ,  ndoshta në lidhje me malet që e rrethojnë.
Menda ndodhet midis Clermont-Ferrand dhe Montpellier, gjithashtu edhe në aksin Lion - Saint-Étienne - Albi - Tuluzë. Qytetet e tjera të rëndësishme aty pranë janë Aurillac dhe Saint-Flour ( Cantal ), Le Puy-en-Velay ( Haute-Loire ), Rodez, Millau ( Aveyron ) dhe Alès dhe Nîmes ( Gard ).
Edhe pse Menda mbetet një qytet shumë pak i populluar (afërsisht 12,000 banorë), ai mbetet më i rëndësishmi i departamentit Lozerrë.
Pozicionimi
parapamje| Në lindje, me N88, drejt [[Badaroux dhe Langogne]]
Komuna kufizohet me Chastel-Nouvel në veri, Badaroux në lindje, Lanuéjols në juglindje, Brenoux dhe Saint-Bauzile në jug, Balsièges në jugperëndim dhe Barjac dhe Servières në perëndim. djathtas|parapamje| Stacioni Mende Mende përmban një stacion hekurudhor SNCF, i vendosur në linjën hekurudhore midis Le Monastier dhe La Bastide - Saint-Laurent-les-Bains. Kjo linjë, e ndërtuar në fillim të shekullit të 20-të, mban pseudonimin "ligne du toit de la France" [çatia e linjës së Francës], dhe Menda është stacioni kryesor hekurudhor. Dhjetë lidhje javore ofrohen me hekurudhë.
Rrethet moderne të qytetit
djathtas|parapamje| Rue Basse djathtas|parapamje| Rrethi Valcroze dhe fshati Chabannes djathtas|parapamje| Distrikti Fontanille dhe shkolla e mesme Notre Dame djathtas|parapamje| Distrikti Chaldecoste nga Place de la République
Gjykatat
parapamje| Shtëpia e gjykatës Përpara Aktit të Paréage të vitit 1307, drejtësia e Mendës dhe Gjevadanit iu transferua plotësisht peshkopëve. Ky pushtet u nda me mbretin pas nënshkrimit të Aktit. Pushteti ndahej midis të ndryshëm për tokën komunale, me Mende që ishte në tokën e peshkopëve dhe Marvejols në tokat e mbretit, dhe kështu deri në 1789.
Godina e gjykatës u ndërtua midis viteve 1833 dhe 1835. Më 18 shkurt 1994, ajo ishte objektivi i një bombe nga FLNC.
Evolucioni demografik
Ndryshe nga departamenti i Lozerrës, prefektura e pa kurbën demografike të rritej gjithnjë e më shumë që nga Revolucioni Francez. Nëse departamenti u prek fort nga eksodi rural në Francë dhe luftërat e mëdha të shekullit të 20-të, qyteti kishte praninë e autoriteteve të veta. Kjo mund të shpjegojë pse Menda nuk ka përjetuar të njëjtin trend si Lozerra. Kjo tabelë tregon demografinë për qytetin e Mendës, por mund të konsiderohet se pellgu Mendois [zona Mendë] ndjek të njëjtin trend.
F.C. Internazionale Milano
Football Club Internazionale Milano, njohur zakonisht si Internazionale ( Italisht : [internatt͡sjoˈnaːle]) ose thjesht Inter ose Inter Milan jashtë Italisë, është një klub italian futbolli me seli në Milano, Lombardi.
Themeluar në 1908 nga një grup anëtarësh disidentë të Milanit, klubi ka luajtur vazhdimisht në kategorinë më të lartë të kampionatit italian duke filluar që nga ndeshja e parë zyrtare, në 1909, dhe është i vetmi që ka marrë pjesë në të gjitha edicionet e Serisë A, krijuar në sezonin 1929–30. Që nga themelimi klubi përdor uniformë me vija vertikale zikaltër, përjashtuar një periudhë të shkurtër në 1928 kur përdori një fanellë të bardhë me kryq të kuq.
Inter i luan ndeshjet si vendas në stadiumin Giuseppe Meazza, i njohur gjithashtu edhe si Stadio San Siro. Stadiumi, i cili ndahet me rivalët e Milanit, është stadiumi me kapacitetin më të madh në Itali, me plot 75,923 vende. Milan është rivali më i madh i Interit dhe sfidat midis tyre njihen si Derby della Madonnina, që është një nga derbit më të ndjekur në rang botëror. Që nga viti 2010, Inter është skuadra e dytë italiane me më shumë tifozë, dhe e teta në Evropë. Inter është një nga klubet më të vlefshme në Itali dhe në botë. Inter ishte një nga anëtarët themelues në 1998 të grupit G-14 udhëheqës të futbollit europian, grup i cili nuk ekziston më pas shpërbërjes në vitin 2008.
1908–1959: Krijimi dhe dekadat e para
parapamje|Ekipi i Interit që fitoi Scudetton e parë në histori në sezonin 1909–10. Klubi u themelua më 9 mars 1908 si Football Club Internazionale Milano pas një përçarje të Milan Cricket & Football Club (tani A.C. Milan). Emri i klubit buron nga dëshira e anëtarëve themelues për të pranuar lojtarët e huaj mes atyre italianë.
parapamje|majtas|170px|[[Giuseppe Meazza mban rekordin për numrin e golave të shënuar në një sezon debutues në Serie A me 31 gola në sezonin 1929–30.]] Gjashtë vite më vonë, gjatë epokës Fashiste, klubi u detyrua të bashkohej me Unione Sportiva Milanese dhe u riemërua Società Sportiva Ambrosiana. Gjatë sezonit 1928–29, ekipi luajti me fanella të bardha me një kryq të kuq në mes; modeli i fanellës u frymëzua nga flamuri dhe stema e qytetit të Milanos. Në vitin 1929, pronari i ri i klubit Oreste Simonotti ndryshoi emrin e klubit në Associazione Sportiva Ambrosiana dhe riktheu fanellat zikaltër; pavarësisht kësaj, tifozët vazhduan ta quanin ekipin Inter, dhe në vitin 1931, presidenti i ri Pozzani iu dorëzua presioneve të aksionerëve dhe e ndryshoi emrin e klubit në Associazione Sportiva Ambrosiana-Inter.
Coppa Italia (Kupa e Italisë) e parë u fitua në sezonin 1938–39, ku ekipi udhëhiqej nga legjenda Giuseppe Meazza, emrin e të cilit mban zyrtarisht sot stadiumi San Siro. Kampionati i pestë u fitua në vitin 1940, pavarësisht dëmtimit të Meazzës. Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, klubi rivendosi emrin e tij të vjetër. Pas luftës, Interi fitoi kampionatin e gjashtë në vitin 1953 dhe të shtatin në 1954.
1960–1968: Grande Inter
Në 1960, trajneri Helenio Herrera u bashkua me Interin nga Barcelona, duke marrë me vete "gjeneralin" e mesfushës Luis Suárez, i cili kishte fituar çmimin Futbollisti Evropian i Vitit në të njëjtin vit për rolin e tij në fitimin e La Ligës dhe Kupës së Panaireve. Ai do ta transformonte Interin në një nga skuadrat më të mëdhaja në Evropë, duke modifikuar formacionin 5–3–2 që njihej si "Verrou". Ky formacion i zgjedhur nga Helenio Herrera kishte për qëllim forcimet e kundërsulmeve. Formacioni "Catenaccio" ishte shpikur nga trajneri austriak me emrin Karl Rappan. Formacioni në të vertetë kishte katër mbrojtësa të mirëfilltë ku secili duhej të mbronte një kundërshtar të caktuar, plus një organizator në mesin e fushës i cili duhej të luante me dy mesfushorë krahu. Herrera shtoi dhe mbrojtësin e pestë duke e vendosur pak përpara mbrojtjes. Mbrojtësi i pestë do të lëvizte i lirë dhe do të merrej me çdo sulmues që do të shkonte përmes dy qëndër-mbrojtësave. Interi përfundoi i treti në Serie A në sezonin e tij të parë, i dyti në vitin e dytë dhe i pari në sezonin e tretë. Kjo gjë u pasua me ty triumfe rresht në Kupën Europiane në vitet 1964 dhe 1965. Herrera mori titullin ll Mago, që do të thotë magjistar. Formacioni i skuadrës së tij ishin mbrojtësit Tarcisio Burgnich dhe Giacinto Facchetti, lojtari i lirë Armando Picchi, organizatori Suárez, anësori Jair, mesfushori i majtë Mario Corso, dhe Sandro Mazzola që luante në të djathtë. parapamje|upright|[[Sandro Mazzola luajti për ekipin shumë të suksesshëm të Interit e cila mbahet mend me emrin "La Grande Inter", gjatë viteve 1960'.]]
Në vitin 1964, Interi arriti finalen e Kupës Europiane duke mposhtur Partizanin e Beogradit në çerek-finale dhe Borusian e Dortmundit në gjysëm-finale. Në finale, ata u përballën kundër Real Madridit që kishte arritur shtatë nga nëntë finalet që nga themelimi i kompeticionit. Mazzola shënoi dy gola në fitoren 3–1, dhe më vonë skuadra fitoi Kupën Ndërkontinentale kundër Independientes. Një vit më vonë, Inter e përsëriti suksesin duke mposhtur Benficën në finalen kontinentale me golin e Jair dhe duke fituar një tjetër Kupë Ndërkontinentale, ku në finale Zikaltërit mposhtën sërish Independienten.
Në 1967, me Jair të larguar dhe Suárezin e dëmtuar, Inter u mposht në finalen e Kupës Evropiane me rezultatin 2–1 nga Celtic. Në të njëjtin vit, klubi ndryshoi emrin duke e bërë Football Club Internazionale Milano.
1968–1990: Pas epokës së Helenio Herrerës
I udhëhequr nga dyshja gjermane Andreas Brehme e Lothar Matthäus, dhe nga argjentinasi Ramón Díaz, Interi fitoi kampionatin e vitit 1989. Gjermani tjetër Jürgen Klinsmann dhe Superkupa Italiane erdhën në sezonin e ardhshëm por kjo nuk ishte shumë e dobishme pasi Interi nuk e mbrojti dot titullin e fituar një sezon më parë.
1990–2004: Kohët e errëta
parapamje|majtas|Inter duke festuar triumfin në Kupën UEFA në sezonin 1993–94. Vitet '90 ishin një periudhë zhgënjyese për Interin. Gjatë kësaj kohe, rivalët e tyre Milan dhe Juventusi kishin arritur suksese në Itali dhe Europë, kurse Inter ishte lënë mbrapa krahëve duke arritur rezultate zhgënjyese në kampionat, ku rezultati më negativ ishte ai i sezonit 1993–94 ku ishin vetëm një pikë larg zonës së rënies nga kategoria. Megjithatë, ata arritën disa suksese europiane duke triumfuar tre herë në Kupën UEFA në vitet 1991, 1994 dhe 1998.
Pasi Massimo Moratti mori drejtimin e klubit nga Ernesto Pellegrini në vitin 1995, Inter theu dy herë rekordin për blerjen më të shtrenjtë në botë gjatë asaj periudhe (19.5 milionë £ për Ronaldon nga Barcelona në 1997-tën dhe 31 milionë £ për Christian Vierin nga Lazio dy vite më vonë). Megjithatë, vitet '90 vazhduan të ishin vite zhgënjyese, duke qënë dekada e vetme ku Inter nuk arriti ta fitojë asnjë herë të vetme titullin e Serie A. Për tifozët e Interit ishte e vështirë për të fajësuar veçanërisht ndonjërin dhe kjo gjë solli një marrëdhënje të akullt mes tyre dhe presidentit, trajnerëve dhe madje disa lojtarëve.
parapamje|Fanellat e Ronaldos (numri 10) [[Iván Zamorano|Zamoranos (1+8) dhe Figos (7) në muzeun e San Siros.]] Në sezonin e ardhshëm, Moratti punësoi ish trajnerin e Juventusit Marcello Lippi, dhe firmosi me lojtarë si Angelo Peruzzi dhe Laurent Blanc sëbashku me ish lojtarët e Juventusit Vieri dhe Vladimir Jugović. Skuadra ju afrua suksesit të parë vendor që nga viti 1989 ku ata arritën në finalen e Kupës së Italisë ku u mposhtën nga Lazio.
Edhe sezoni tjetër ishte dëshpërues për klubin. Inter impresionoi në ndeshjen e Superkupës Italiane kundër Lazios duke marrë kryesimin falë blerjeve të reja Robbie Keane dhe Hakan Şükür – megjithatë, ata u mposhtën 4–3. Ata gjithashtu u eleminuan në raundin paraeleminator të Ligës së Kampioneve nga klubi suedez Helsingborgs IF, Álvaro Recoba humbi një penallti vendimtare në çastet e fundit të ndeshjes së kthimit në shtëpi. Lippi u shkarkua pas vetëm një ndeshje të vetme në ligë e cila rezultoi humbja e parë në historinë e Interit kundër Regginës. Marco Tardelli, i zgjedhur për të zëvëndësuar Lippin, dështoi për të sjellë rezultate, dhe mbahet mend nga tifozët e Interit si trajneri që humbi derbin e qytetit me rezultatin 6–0 kundër Milanit në sezonin 2000–01. Pjesëtarët e tjerë të "familjes" Inter gjatë kësaj periudhë që vuajtën ishin lojtarë si Vieri dhe Fabio Cannavaro, ku të dyve ju dëmtuan restorantet në pronësi në Milano pas humbjeve kundër Milanit.
2004–2011: Rikthimi dhe fitimi i tripletës
parapamje|majtas|Inter fitoi [[2004–05 Coppa Italia|Kupën e Italisë 2004–05 duke mposhtur Romën.]] Më 1 korrik 2004, Inter punësoi ish trajnerin e Lazios Roberto Mancini si trajnerin e ri të ekipit. Në sezonin e parë, ekipi mblodhi 72 pikë nga 18 fitore, 18 barazime dhe nga vetëm dy humbje, si dhe fitoi Kupën e Italisë dhe më vonë Superkupën. Më 11 maj 2006, Inter mbrojti titullin e kupës duke mposhtur Romën me rezultatin e përgjithshëm 4–2 (1–1 në Romë dhe 3–1 në Milano).
Interit iu dorezua trofeu i Serie A për sezonin 2005–06 pasi Juventusit dhe Milanit ju zbritën pikë për shkak të skandalit të trukimit të ndeshjeve. Gjatë sezonit të ardhshëm, Inter arriti të thyente rekordin e fitoreve rresht duke fituar 17 ndeshje rresht në Serie A, e cila nisi me fitoren 4–1 në shtëpi kundër Livornos dhe mbaroi më 28 shkurt 2007 pas barazimit 1–1 ndaj Udineses. Më 22 prill 2007, Inter fitoi Scudetton e dytë rresht — të parën në fushë që nga viti 1989 — pasi mposhtën 2–1 Sienën në Stadio Artemio Franchi. Mbrojtësi italian fitues i Kupës së Botës Marco Materazzi shënoi të dy golat.
Inter filloi sezonin 2007–08 me objektivin për të fituar Serie A edhe Ligën e Kampioneve. Ekipi bëri një nisje të mirë në kampionat, duke qënë në krye të renditjes në ndeshjet e para, si dhe arriti të kualifikohej në fazën me eliminim direkt të Ligës së Kampioneve. Megjithatë, atje ata u eliminuan me rezultatin e përgjithshëm 2–0 nga Liverpooli më 19 shkurt, duke vendosur në pikëpyetje të ardhmen e Roberto Mancinit në klub ndërsa forma e ekipit në kampionat filloi të përkeqsohej pas dështimin për të fituar tre ndeshje rresht. Pasi u eleminua nga anglezët në Ligën e Kampioneve, Mancini lajmëroi qëllimin e tij për të lënë drejtimin e skuadrës, por ndryshoi mendjen vetëm një ditë më vonë. Në ditën e fundit të sezonit 2007–08 në Serie A, Inter luajti kundër Parmës në transfertë, dhe dy gola nga Zlatan Ibrahimović i siguruan klubit titullin e tretë rresht kampion. Mancini u shkarkua më vonë pas shkak të deklaratës së tij të mëparshme për lënjen e klubit. thumb|Tifozët e Interit gjatë finales së [[2009–10 UEFA Liga e Kampioneve|UEFA Ligës së Kampioneve 2009–10 në Santiago Bernabéu.]]
Më 2 qershor 2008, Inter punësoi ish trajnerin e Portos dhe Çelsit José Mourinho si trajnerin e ri. Në sezonin e tij të parë, Zikaltërit fituan Superkupën Italiane dhe titullin e katërt rresht, por u eleminuan në raundin e parë me eliminim direkt të Ligës e Kampioneve për të tretin vit rresht, këtë herë nga Manchester United, që në fund arriti në finale. Me fitimin e titullit për herë të katërt rresht, Inter u bë klubi i parë pas 60 vitesh që fiton katër tituj rresht dhe j'u bashkua Torinos dhe Juventusit si skuadrat e vetme që e kanë bërë këtë gjë, duke u bërë gjithashtu klubi i parë jashtë qytetit të Torinos.