cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ndarja e Shqipërisë sipas Strabonit
Epoka kristiane
Atëkohë u vendos një heshtje e thellë në të gjithë universin, dhe, në mes të kësaj heshtjeje të thellë, lindi Jezu Krishti, paqëtori më i madh i popujve dhe i shpirtërave. Vetë Augusti e ndihmoi, pa e ditur, në vënien në jetë të dekreteve hyjnore. Profetët kishin thënë se Mesia, shpresa e popujve, kishte lindur në Betlehem. Regjistrimi i popullsisë, i urdhëruar nga perandori i madh, e detyroi Jozefin dhe Marien të shkonin atje. Mbretërimi i demonit do të pasohej nga perandoria e Jezu Krishtit dhe e Kishës së tij.
Nipi i vogël i Augustit dhe djali i vogël i Antonit, Germaniani, përfitoi nga çasti kur riparoheshin aty anijet e tyre, për të parë Nikopojën. Ai e vizitoi atë në tërësi, si dhe kampin e të mundurve dhe monumentet e ngritura nga ngadhënjyesi. Dhe kjo ishte për të - thotë Taciti -një ndijim i dyfishtë gëzimi dhe dhimbjeje.
Krishtërimi u predikua këtyre anëve nga një prej apostujve më të mëdhenj. Shën Pali na bën me dije se ai vetë kaloi në Nikopojë, në dimër të vitit 64, dhe se dha një pritje në Shën Tite (Letra 3. 12). Në këtë kohë, vetë apostulli kishte predikuar tashmë Ungjillin në Maqedoni, sidomos në Filipe, Selanik dhe në Bereja (Veria). Letra që ai i shkroi nga Roma banorëve të Filipesë, dhe dy letra që ai shkroi nga Korinti banorëve të Selanikut, figurojnë midis librave të Testamentit të Ri.
Ky apostull ishte në Azinë e Vogël, kur një engjëll iu shfaq në formën e një plaku, dhe e ftoi të kalonte në Maqedoni pasi tashmë populli ishte i gatshëm të priste lajmin e ri.
Në letrën e tij shkruar Romakëve (15. 19), Shën Pali thotë se ai kishte predikuar Ungjillin deri në Iliri, por nuk dihet nëse ai ka kaluar nëpër Maqedoni apo nëse ka ardhur nga Adriatiku.
Pasi u kishte predikuar Ungjillin popujve të Skithisë, Ilirisë dhe të Epirit, Shën Ndreu vdes në Patra. Për ti dhënë rëndësi e për të çoroditur të paditurit, patriarkët e Kostandinopojës ia atribuuan këtij apostulli themelimin e qytetit të tyre. Nestori ia atribuoi atij edhe themelimin e selisë në Kiev.
Pohime të tilla nuk i qëndrojnë dot kritikës, por është e vërtetë se vëllai i Shën Pjetrit predikoi Ungjillin në Bizanc. Vetëm Grekët e bënë atë të harronte atë çka kishte dëgjuar prej Jezu Krishtit ti thoshte Shën Pjetrit, dhe të bënin Prodromin ose Gjon Pagëzorin e një Foti.
Aristarku, i martirizuar në kohën e Neronit, është i pari ipeshkv që ne gjejmë në Selanik. Por, me sa duket, ky qytet nuk duhet të ketë pasur vikarë apostolikë përpara Shën Askolit, të cilin e shohim të pagëzojë perandorin Teodori i Madh. Shën Dimitri ishte martirizuar këtu në kohën e Dioklecianit, në vitin 307.
Heliodori, i pari ndër ipeshkvët që e gjejmë në Nikopojë, nënshkroi letrën e shkruar për kishat nga koncili i Sardikës ose Sofias. E njëjta letër ishte nënshkruar, po ashtu, nga Paregori, i pari ipeshkv që e gjejmë në Shkup. Në Shkodër ne nuk gjejmë ipeshkvë para Basit (fundi i shekullit të katërt), dhe Dyrrahu, që duket se ka qënë i drejtuar nga ipeshkvi Apolon, në kohërat apostolike u ngrit në metropoli vetëm në shekullin e pestë. Ipeshkvi Shën Ast, Peregrini, e shumë të tjerë, vuajtën mjaft aty nën Trajanin.
I dëbuar nga Roma prej Domicianit, bashkë me filozofët e tjerë grekë, Epikteti u tërhoq në Epir, dhe qëndroi këtu deri sa ishte gjallë ky perandor (v. 90-96). Megjithatë, perandori Adrian e vlerësonte shumë atë. Por Lukiani tallet me një njeri që pagoi tre drahme për llampën që përdorte Epikteti. Blerësi kishte besuar se, duke punuar nën dritën e kësaj llampe, ai merrte nëpërmjet saj dijet e ish zotëruesit të saj. Përveç kësaj, filozofia e Epiktetit ishte ajo e filozofëve idhujtarë. Një i krishterë nuk i jep shumë rëndësi, meqënëse ka në Ungjill dhe në shembujt e shenjtorëve, parimet e mira dhe modelet më të larta.
Papa Eleuteri, që mbajti mbajti selinë papnore nga viti 177 deri në 186, ishte nga Nikopoja. Atij iu kërkua nga një mbret i Anglisë të bëhej i krishterë. Për atë dhe gjithashtu për paraardhësit e tij, Shën Ireneu, arkipeshkv i Lionit na jep këtë dëshmi: -Prej këtyre Papëve na është ruajtur tradita dhe predikimi apostolik. Duket qartë se besimi i madh fetar i këtyre ipeshkëve është i njëjtë me atë të apostujve, dhe se na është përcjellë prej tyre me të gjithë pastërtinë e tij.
Nikopoja u rimëkëmb nga perandori Julian rreth vitit 361 pas Kr. Pallatet e saj - thotë Mamert -u shembën një kohë nga të gjitha anët, portikët e saj nuk kishin më çati, ujësjellësit nuk sillnin më ujë, dhe lojrat e tyre publike, të krijuara nga Augusti, e të hedhura poshtë nga të krishterët, nuk tërhiqnin më njeri aty.
Nikopoja ishte pushtuar dhe plaçkitur nga Xhenseriku, në vitin 475. Ambasadori grek iu ankua atij duke e cilësuar si një akt armiqësie, dhe Xhenseriku u përgjigj: -"Kisha të drejtë të veproja atëhere si armik. Tashmë, ju më propozoni paqen, unë jam gati të mirëkuptohem me ju". Nikopoja u rrënua, gjithashtu, edhe nga mbreti i Gotëve, Totila, në vitin 542.
Flitet se qyteti u shkatërrua edhe nga ardhacakët bullgarë të vitit 933. Kedreni shkruan se, vetëm duke qënë të detyruar të linin Bullgarinë, ithtarët e një farë Mikeli gjetën aty strehë. Qyteti u mor nga Dolioni më 1040, -shton Kedreni. Shkatërrimi i Nikopojës, pra, ishte ose vepër e kohës, ose e Grekëve.
Nikopoja, për një kohë të gjatë, ishte metropolia e gjithë Epirit. Roli që luajtën ipeshkvët e saj ishte nga më të nderuarit. Ne gjejmë Heliodorin në koncilin e Sardikës, Donatin në atë të Efesit, Atikun në atë të Kalkedonisë. Eugjeni jetoi nën perandorin Zenon, Alkizoni nën Anastasin, Danieli nën Leon Dijetarin. Kur në shekullin e 12-të, Nikopoja ishte shkretuar, qoftë për shkak të Saraçenëve të Kartagjenës, qoftë prej shkaqesh të tjera, të drejtat e saj të metropolit i kaluan në fillim Naupaktit (Lepanto), në vijim Artës, e më tej Janinës. Por çfarë ndryshimi midis ipeshkëve të Janinës dhe atyre të Nikopojës. Për të mos u kthyer më në këtë qytet, le të themi më së fundi se, në vitin 1792, një konsull i Francës, M. dë Lasal, u vra atje nga një ushtar i kapedan Lepeniotit, dhe se, në vitin 1798, një trupë prej 280 francezësh u zhduk në këto rrënoja të vjetra, pasi luftoi aty shumë ditë kundër forcave 20 herë më të mëdha të Ali Tepelenës. Ata që mbijetuan -thotë Pukëvili -u dërguan në Janinë, të ngarkuar me kokat e shokëve të tyre, të cilat ua kishin rrjepur për së gjalli. Nga goja e tyre, Pukëvili mësoi vuajtjet e pësuara gjatë robërisë në Shtatë Kullat e Kostandinopojës. Por, sa mizorisht e kanë pësuar Suljotët dhe Prevezasit tradhëtinë e tyre ndaj francezëve.
Protesta e tyre kundër shitjes së perandorisë nga pretorianët
Perandori Sever nuk ishte aspak shqiptar nga prejardhja, por ai komandonte legjionet ilire në kohën kur, apo pasi kishin therur Pertinaksin, rojet perandorake i shitën perandorinë romake Ded Julianit me një çmim prej 6.250 drahmesh për ushtar. Senati, duke mos pasur pushtet, e lejoi këtë, por një pazar i tillë shkaktoi zemërimin e të gjithë legjioneve romake. Ato të Anglisë shpallën perandor gjeneralin Albin, ato të Sirisë Peçen Negrin, dhe ato të Ilirisë Septim Severin. Tashmë legjionet ilire rekrutoheshin veçanërisht në Shqipëri dhe në Maqedoni.
Për të mos nxitur ambicien tek kolegët e tij, Severi nuk dëshironte që ta merrte vetë funksionin perandorak. Ai priti që t'ia impononte ushtria e tij. Vetëm se -thotë Herodiani (libri 2), -ai fitoi bindshëm kundër gardës pretoriane. Midis të tjerash, ai e akuzoi atë (gardën) se kishte masakruar Pertinaksin pasi i ishte betuar për një besnikëri të shenjtë, dhe ai do donte që një burrë energjik të hakmerrej për vdekjen e tij dhe të vendoste nderin e perandorisë. Dhe këto fjalë -shton Herodiani -iu erdhën për shtat ushtarëve të Ilirisë, të cilët kishin shërbyer nën Pertinaksin në kohën e Mark Aurelit, dhe kishin admiruar dashurinë e tij ndaj ushtarëve, po aq sa edhe guximin e tij. Duke parë tek ata nderimin e thellë për Pertinaksin dhe mllefin ndaj atyre që e vranë, Severi shfaqej mospërfillës ndaj gjithçkaje tjetër, përveç hakmarrjes aq të dëshiruar prej ushtarëve.
Ushtarët e besuan -thotë Herodiani -pasi, aq sa ishin shtatviganë dhe turreshin sypatrembur nëpër luftime, po aq pak ata ishin të aftë të kuptonin ndjenjat e vërteta të atyre që i rrethonin. Plotësisht të bindur se Severi nuk mendonte aspak për lartësimin e tij, ata u dhanë me shpirt pas tij, dhe e shpallën perandor.
"Nuk e prisja kurrë -u përgjigj Severi -ta shihja veten në këtë vend ku më kini ngritur. Lidhja me sovranët e mi të ligjshëm më kishte penguar të pretendoja për diçka të tillë, por pasi ju ma ngarkuat si detyrë, as ju, as unë, nuk duhet ta lëmë perandorinë për një kohë të gjatë në këtë llum. Qortimet që mund të bëheshin për Komodin, nuk mund ti adresoheshin Pertinaksit, këtij plaku, vlera dhe urtësia e të cilit do të mbeten përgjithnjë në kujtesën time.
Pretorianët, jo vetëm që guxuan të ngrenë duart e tyre të mallkuara mbi të, por, për më tepër, ata nuk patën turp të shisnin me çmim poshtërues një perandori që shtrihej tejetej, mbi tokë e mbi det. Po aq sa janë të poshtër, aq më pak janë për tu pasur frikë. Këta janë ushtarët e paradës e të ceremonisë. As për nga guximi, as për nga numri, ata nuk krahasohen dot me ju.
Në të vërtetë, ju jeni, ju, të mësuar të shihni armikun përballë, të duroni marshimet më të gjata, të qëndroni të paepur karshi të ftohtit dhe vapës, etjes dhe urisë, e të kapërceni lumenjtë e mbuluar nga akujt. Përkundrazi, kohortat pretoriane, të zhytura mes luksit dhe qejfeve të Romës, nuk do të dijnë t'i bëjnë ballë pranisë suaj".
Sapo mbaron këtë fjalim, ai niset drejt Romës. Kudo tmerri i paraprinte shfaqjes së ushtrisë së Ilirisë. Vetë pretorianët dalin përpara pa armë. Duke i rrethuar me legjionet e tij, Severi nisi t'i qortojë për vdekjen e Pertinaksit dhe për pazarin e turpshëm me Dedin. Ai iu hoqi flamujt ushtarakë, dërmoi kohortat e tyre, dhe theu mbrojtjen e tyre në rrethinat e Romës. Kështu ra, në sajë të legjioneve ilire, kjo gardë turbulluese, prej jeniçerësh të vërtetë otomanë dhe strelicësh të vërtetë rusë. Fillimet e saj ishin të errëta, dhe ajo do të mbaronte duke përvetësuar të drejtën për të shitur perandorinë në ankand.
208 p.e.s.
Mbi vitin 208 p.e.s..
Përgjegji
është një fshat në Shqipëri...
14 Gusht
14 gushti është dita e 226-të e kalendarit gregorian (dita e 227-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 139 ditë.
Zojs
Zojsi apo Zojzi është një fshat në komunën Dajç në rrethin e Lezhës të Shqipërisë.
Kazani i plehrave
parapamje|Kazani plehrash Një kazan plehrash është një lloj i konteiner të mbeturinave të përdorura për mbeturinat shtëpiake të përgjithshme. Ai ka shpesh dy rrota që të lejon të të zhvendoset lehtësisht. Është e zakonshme për njerëzit që kanë kazanët e shumëfishta wheelie që përmbajnë lloje të ndryshme të mbeturinave dhe mund të dallohet nga ngjyra të ndryshme.
Simón Bolívar
Simón Bolívar (spanjisht: Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios Ponte y Blanco) (Karakas, 24 korrik 1783 – Santa Marta, 17 dhjetor 1830) ishte gjeneral, patriot, dhe revolucionar venezuelian i cili u nderua me tittulli Libertador (Çlirimtar). U shqua për udhëheqjen e vendeve të tanishme të Venezuelës, Bolivisë, Kolumbisë, Ekuadorit, Perusë dhe Panamasë drejt pavarësisë nga Perandoria spanjolle.
Kazani i plehrave
References
Waste container Контейнер для мусора
Simón Bolívar
Bolívar lindi në një familje të pasur dhe siç ishte e zakonshme për trashëgimtarët e familjeve të klasës së lartë në kohën e tij, u dërgua për t'u shkolluar jashtë në një moshë të re, duke arritur në Spanjë kur ishte 16 vjeç dhe më vonë u zhvendos në Francë. Ndërsa ishte në Evropë, ai u njoh me idetë e iluminizmit, të cilat më vonë e motivuan atë për të përmbysur spanjollët në fuqi në kolonialin e Amerikës së Jugut. Duke përfituar nga çrregullimi në Spanjë i nxitur nga Lufta Gadishullore, Bolívar filloi fushatën e tij për pavarësi në vitin 1808. Fushata për pavarësinë e Granadës së Re u konsolidua me fitoren në Betejën e Boyacá më 7 gusht 1819. Ai krijoi një kongres kombëtar të organizuar brenda tre vjetësh. Pavarësisht nga një numër pengesash, duke përfshirë ardhjen e një force ekspedituese spanjolle të paparë të madhe, revolucionarët mbizotëruan përfundimisht, duke arritur kulmin në fitoren patriotike në Betejën e Carabobo në vitin 1821, e cila e bëri Venezuelën një vend të pavarur.
Pas këtij triumfi mbi monarkinë spanjolle, Bolívar mori pjesë në themelimin e bashkimit të parë të kombeve të pavarura në Amerikën Latine, Gran Colombia, e të cilit ishte president nga viti 1819 deri më 1830. Përmes fushatave të mëtejshme ushtarake, ai dëboi sundimtarët spanjollë nga Ekuadori, Peru, dhe Bolivia, e fundit nga të cilat u emërua pas tij. Ai ishte njëkohësisht president i Gran Colombia (Venezuela e sotme, Kolumbi, Panama dhe Ekuador), Peru dhe Bolivi, por menjëherë më pas, i dyti në komandë, Antonio José de Sucre, u emërua president i Bolivisë. Bolívar synonte një Amerikë të fortë dhe të bashkuar spanjolle në gjendje të përballonte jo vetëm kërcënimet që vijnë nga Spanja dhe Detin Karaibe.
Bolívar zhvilloi 100 beteja, nga të cilat 79 ishin të rëndësishme dhe gjatë fushatave të tij hipi mbi kalë 70,000 kilometra, që është 10 herë më shumë se Hanibali, tre herë më shumë se Napoleoni dhe dy herë më shumë se Aleksandri i Madh. Bolívar shihet si një ikonë kombëtare në pjesën më të madhe të Amerikës së Jugut moderne dhe konsiderohet si një nga heronjtë e mëdhenj të lëvizjeve të pavarësisë Hispanike të fillimit të shekullit të 19-të, së bashku me José Miguel Carrera, José de San Martín, Francisco de Miranda dhe të tjerë. Kah fundi i jetës së tij, Bolívar u dëshpërua nga situata në rajonin e tij të lindjes, me citatin e famshëm "të gjithë ata që i shërbyen revolucionit kanë lëruar detin". Në një fjalim në Kongresin Themelues të Republikës së Kolumbisë, Bolívar deklaroi "Bashkëqytetarë! Unë skuqem kur them këtë: Pavarësia është e vetmja përfitim që kemi fituar, në dëm të të gjithë pjesës tjetër".
Jeta e hershme
Pas vdekjes së nënës së tij, Bolívar u vu nën kujdestarinë e një instruktori, Miguel José Sanz, por kjo marrëdhënie nuk funksionoi dhe ai u kthye në shtëpi. Ai vazhdoi të merrte mësime private nga profesorët e njohur Andrés Bello, Guillermo Pelgrón, Jose Antonio Negrete, Fernando Vides, At Andújar dhe Don Simón Rodríguez, i njohur më parë si Simón Carreño. Don Simón Rodríguez u bë mësuesi, shoku dhe këshilltari i Bolívar. Ai e mësoi atë si të notonte dhe të hipte mbi kuaj, si dhe për lirinë, të drejtat e njeriut, politikën, historinë dhe sociologjinë. Më vonë gjatë jetës, Rodríguez ishte thelbësor në vendimin e Bolívar për të filluar revolucionin, duke i ngulitur atij idetë e lirisë, iluminizmit dhe lirisë. Në ndërkohë, Bolívar u kujdes më së shumti nga infermierja e tij, skllavi i tij Hipólita, të cilin më vonë ai e quajti "nëna e vetme që kam njohur".
Kur Bolívar ishte katërmbëdhjetë vjeç, Don Simón Rodríguez u detyrua të largohej nga vendi pasi u akuzua për përfshirje në një komplot kundër qeverisë spanjolle në Karakas. Bolívar pastaj hyri në akademinë ushtarake të Milicias de Aragua. Në vitin 1800, ai u dërgua në Spanjë për të ndjekur studimet e tij ushtarake në Madrid, ku qëndroi deri më 1802. Në vitin 1804, ai jetoi në Francë dhe udhëtoi në vende të ndryshme. Ndërsa ishte në Milano, Bolívar dëshmoi kurorëzimin e Napoleonit si Mbret i Italisë (një mbretëri në bashkim personal me Francën në Italinë veriore moderne), një ngjarje që i la një përshtypje të thellë. Edhe nëse nuk ishte dakord me kurorëzimin, ai ishte shumë i ndjeshëm ndaj nderimit popullor të frymëzuar nga heroi.
Filippo Brunelleschi
Babai i rilindjes dhe nje nga tre eterit e Rilindjes Fiorentine, dha kontributine tij te vyer per ta nxjerre Italine nga vuajtjet e periudhes se Mesjetes. Mentori i tij, Arlind Agastra, i dha mundesine Filippo Brunolleschi-t per te qene nje ndjekes i artit te tij te shkelqyer.
Topollnica
Me këtë emër gjenden këto vendbanime:
207 p.e.s.
Mbi vitin 207 p.e.s..
Eskimezët
parapamje|Harta e Eskimezët parapamje|Eskimezi, Grinland Eskimezët (nga italisht gli eschimesi) është emërtim përmbledhëse për popujt indigjene në rajonin polar veriore, me zonën e vendbanimit nga Siberia verilindore me Ngushticën e Beringut dhe rajonet arktike të Alaskës dhe Kanadasë deri në Groenlandë.
Dy grupimet kryesore janë Inuitët në veri të Kanadasë dhe në Groenlandë sidhe Jupikët në Gadishullin Çukçen në Rusi dhe në Alaskë. Grupimet më të vogla janë Kalalitët në Groenlandë dhe Inupiatët në Alaskë. Me eskimezët janë të lidhur edhe autoktonët të Alaskës, të quajtur Aleutët. Bashkë flasin gjuhët eskimezo-aleutike dhe formojnë si kultura relativisht homogjene zonën kulturore të Amerikës Veriore, të ashtuquajturën Arktikën.
Termi
Termi "eskimezë" është fillimisht emërtim i huaj, që është i njohur që nga shekulli XVII dhe etimologjia i të cilit nuk është akoma e sqaruar.
Edhe pse vendbanimet të eskimezëve janë gjeografikisht shumë të gjera dhe jokoherente, grupimet eskimeze kanë një kulturë të përbashkët dhe një marrëdhënie gjuhësore të ngushtë.
"Eskimezë" është fillimisht një emërtim përmbledhës nga indianët Kri dhe Algonkin për popujt jo të ngjashëm me to në veri të vendbanimeve të tyre. Sipas Ives Goddard nga Smithsonian Institution fjala "eskimezë" domethënë në gjuhën e indianëve Kri aayaskimeew, "bërës i këpucëve të borës".
Vaduzi
Vaduz është kryeqyteti i Lihtenshtajnit. Ai ndodhet në perëndim të Lihtenshtajnit dhe afër Rajnit.
Kantoni Rouillac
Kantoni Rouillac (frëngjisht: Canton de Rouillac) është një kanton në departamentin Charente, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Rouillac. Ka sipërfaqe 231km2 dhe popullsi 7342 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Rouillac aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
Kantoni Rémire-Montjoly
Kantoni Rémire-Montjoly (frëngjisht: Canton de Rémire-Montjoly) është një kanton në departamentin Guyane, rajonin Guyane në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Rémire-Montjoly. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 18511 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Rémire-Montjoly aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Shipkovica
Me këtë emër gjenden këto vendbanime:
Mali me Gropa
Mal që ndodhet mbas malit të Dajtit
206 p.e.s.
Mbi vitin 206 p.e.s..
Lishani i Poshtëm
është një fshat në Shqipëri...
Mario Götze
Mario Gotze ( Gjermanisht: [ˈmaːʁi̯o ˈɡœtsə]; lindur me 3 qershor 1992) është një futbollist profesionist gjerman i cili luan si mesfushor sulmues për klubin gjerman Eintracht Frankfurt. Ai mund të luaj edhe si organizator, i cili është pozicioni i tij i preferuar, si dhe zotëron shpjetësi, teknikë dhe aftësi teknike. Në vitin 2010, drejtori teknik i asaj kohe në Federatën Gjermane të Futbollit, Matthias Sammer, deklaroi se Götze ishte "një nga talentët më të mirë që Gjermania pa pasur ndonjëherë."
Vitet e hershme
Götze është produkt i akademisë së Dortmundit, të cilës j'u bashkua në moshën 8 vjeç. Ai debutoi në Bundesligë më 21 nëntor 2009 në barazimin pa gola kundër Mainz 05; ai u aktivizua si zëvëndësues në minutën e 88të në vend të Jakub Błaszczykowski. Gjatë pushimeve dimërore të sezonit 2009–10, ai u promovua nga trajneri Jürgen Klopp në ekipin e parë. Ai e mbylli sezonin me pesë ndeshje të luajtura si zëvëndësues. Götze u bë protagonist në sezonin 2010–11 ku Dortmund fitoi kampionatin, duke shënuar tetë gola në 41 ndeshje në të gjitha kompeticionet.
Ai luajti në distafën ndaj Schalke 04 në Superkupën e Gjermanisë në korrik 2011. Në janar 2012, Götze u diagnostifikua me një dëmtim në legen; një kërc në legenin e Götzes ishte përflakur nën stres.
Më 27 mars 2012, Götze firmosi një kontratë të re me Borussia Dortmund deri në vitin 2016. Rreth rinovimit të kontratës, Götze deklaroi: "Të gjithë e dinë sa rehat jam te Dortmundi. Klubi nuk ka marr fund ende me ringjalljen e tyre të fundit. Dhe unë dua të jem pjesë e këtij zhvillimi."
Götze u rikthye me ekipin në prill 2012 për ndeshjen e kampionatit ndaj ekipit rival Schalke 04, por nuk luajti. Ndeshjen e tij të parë pas dëmtimi e luati më 21 prill në fitoren 2–0 kundër Borussia Mönchengladbach.
Götze fitoi një një tjetër kampionat me Dortmundin në përfundim të sezonit 2011–12, me ekipin që vendosi një rekord pikësh, duke mbledhur plot 81, e cila u thye nga Bayerni një sezon më vonë. Ai gjithashtu kontriboi në fitimin e DFB-Pokal, edhe pse nuk luajti asnjë minutë në finalen e fituar 5–2 kundër Bayern München.
Sezoni 2012–13
Götze e nisi sezonin e ri duke humbur Superkupën e Gjermanisë ndaj Bayern Munich. Në ndeshjen hapëse të kampionatit kundër Werder Bremen, ai u aktivizua si zëvëndësues dhe shënoi golin e fitores në triumfin 2–1 në shtëpi. Më 19 dhjetor, ai shënoi një tregolësh në fitoren 5–1 të Dortmund ndaj Hannover 96 në raundin e tretë DFB-Pokal.
Götze dhuroi një asist dhe shënoi në fitoren 3–0 kundër Shakhtar Donetsk në ndeshjen e raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve, duke ndihmuar ekipin të fitonte me rezultatin e përgjithshëm 5–2 dhe të kalonte në çerek-finale. Kjo ishte çerek-finalja e parë e Dortmundit pas 15 vitesh. Götze humbi finalen kundër Bayern Munich në Wembley Stadium, Londër, për shkak të një dëmtimi të pësuar në ndeshjen e dytë të gjysëm-finales kundër Real Madridit; ai doli nga fusha në momentin kur Dortmund po mposhtej 2–0, megjithatë, fitorja 4–1 në ndeshjen e parë i siguroi kalimin në finalem rezultatin e përgjithshëm 4–3. Në finale, Dortmundi u mposht me rezultatin 2–1 falë një goli në minutat e fundit të Arjen Robben.
Në sezonin e tij të fundit me Dortmundin, Götze formoi një dyshe të fuqishme sulmi me gjermanin tjetër Marco Reus, dhe e mbylli sezonin me 16 gola në të gjitha kompeticionet.
Transferimi
Më 23 prill 2013, u njoftua se Götze do t'i bashkohej klubit rival Bayern München duke nisur nga 1 korriku 2013 pasi pagimit të klauzolës prej 37 milion €. Ky transferim e bëri atë lojtarin gjerman më të shtrenjtë në histori. Megjithatë, rekordi i tij u thye nga mesfushori tjetër Mesut Özil, i cili u transferua te Arsenali për 50 milion €. Trajneri i Dortmundit Jürgen Klopp deklaroi se arsyeja e transferimit të organizatorit te Bayerni ishte dëshira e tij të luante nën drejtimin e Pep Guardiolës. Klopp pranoi mërzitjen e tij për kohën e njoftimit të transferimit të Götzes, pasi ishte rreth 36 orë para sfidës ndaj Real Madridit në gjysëm-finalen e Ligës së Kampioneve. Klopp më vonë deklaroi se Dortmundi nuk kishte asnjë mundësi për të bindur lojtarin që të qëndronte, duke thënë, "Ai [Götze] është i preferuari i Guardiolës.""
Sezoni 2013–14
Götze debutoi me ekipin e ri më 11 gusht 2013 në një miqësore kunder kampionëve të Hungarisë, Győri ETO; ai u aktivizua si zëvëndësues në minutën e 60të në vend të Mitchell Weiser dhe shënoi dy gola, duke kontribuar në një fitore 4–1. Debutimi i tij në Bundesligë erdhi 13 ditë më vonë në një ndeshje kundër 1. FC Nürnberg, të cilën Bayerni e fitoi 2–0. Më 19 tetor, në ndeshjen kundër 1. FSV Mainz 05, Götze hyri në fushë si zëvëndësues dhe asistoi dy gola për të ndihmuar ekipin të fitonte 4–1 pasi fillimisht ishite në disavantazh.
Më 23 tetor, Götze shënoi golin e tij të parë zyrtar me Bayernin në fitoren 5–0 kundër Viktoria Plzeň në Allianz Arena, në një ndeshje të vlefshme për fazën e grupeve të Ligës së Kampioneve; ai gjithashtu asistoi edhe golin e Bastian Schweinsteiger. Tre ditë më vonë, ai hyri në fushën e lojës në minutën e 25të në vend të të dëmtuarit Toni Kroos dhe shënoi golin e tij të parë në Bundesligë për Bayernin me kokë në fitoren 3–2 kundër Hertha BSC. Më 2 nëntor, ai u rikthye si titullar në fitoren 2–1 si vizitor kundër TSG 1899 Hoffenheim.
Eintracht Frankfurt
Më 21 qershor 2022, Götze firmosi një kontratë tre-vjeçare me Eintracht Frankfurtin.
Klube
Borussia Dortmund
PSV Eindhoven
Kombëtarja
Gjermania U17
Dinastia Petroviq-Njegosh
Dinastia Petroviq-Njegosh (malazezisht: Petrović-Njegoš/Петровић-Његош) ishte dinastia sunduese e Malit të Zi prej 1696 deri më 1918. Mali i Zi ka gëzuar de facto pavarësi nga Perandoria Osmane që nga viti 1711, por do të njihet ndërkombtarisht si principatë vetëm më 1878.
Defragmentacion
Windows i radhit aplikacionet dhe skedat në hard disk nëpër clustra (grupe apo bashkesi). Pas shumë instalimeve dhe çinstalimeve të programeve dhe fshirjes së skedave "clusters" ndodhen të ndara. Më saktësish pas çinstalimit të një programi do të formohet një vend i lirë apo një vrimë në hard disk dhe kur e instalojmë një program tjetër që është më i madh, ai do të shkoj në vendin e zbrazur të diskut d.m.th do të shpërndahet nëpër pjesët e lira. Kjo quhet Fragmentim dhe shpije deri te ngadalësimi i kompjuterit sepse Windows i duhet të kërcej nga një cluster në tjetrin, në vend që të rrëshqas nga nga një cluster në atë fqinje. Pra defragmentimi është ai që i vendos clustrat në vendin e duhur.
Kantoni Châteldon
Kantoni Châteldon (frëngjisht: Canton de Châteldon) është një kanton në departamentin Puy-de-Dôme, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Châteldon. Ka sipërfaqe 124.38km2 dhe popullsi 5842 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Châteldon aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Kombëtarja braziliane e futbollit
Kombëtarja braziliane e futbollit (Portugalisht: Seleção Brasileira) përfaqëson Brazilin në futbollin ndërkombëtarë për meshkuj. Kjo kombëtare është e administruar nga Confederação Brasileira de Futebol (CBF), si organi drejtues i futbollit në Brazil. Ata kanë qënë një pjesëtare e Fedetarës Ndërkombëtare të Shoqatës së Futbollit (FIFA) që nga viti 1923 dhe një pjesëtar i Kondefetarës Amerikano Jugore të Futbollit (CONMEBOL) që nga viti 1916.
Brazili është kombëtarja më e suksesshme në historinë e Kupës së Botës, duke e fituar atë pesë herë: 1958, 1962, 1970, 1994 dhe 2002. Brazili gjithashtu është kombëtarja me performancën më të mirë në përgjithësi në historinë e Kupës së Botës, duke arritur një rekord pasi në 104 ndeshje ka fituar 70 prej tyre, me 119 diferencë Golash, me 227 pikë dhe vetëm 17 pikë. Brazili është kombëtarja e vetme që ka luajtur në të gjitha edicionet e Kupës së Botës pa pasur nevojë për të luajtur ndeshje play-off. Seleção është gjithashtu skuadra më e suksesshme në Kupën e Konfederatave me katër tituj: 1997, 2005, 2009 dhe 2013, duke qënë edhe vendi mikpritës i edicionit të vitit 2013. Arritjet e saj kanë bërë që CONMEBOL ta konsideroj atë si Skuadra më e lavdishme dhe e suksesshme e të gjitha kombëtareve në Amerikën e Jugut dhe në Botë.
Brazili është kombëtarja me mestaren më të madhe të pikëve të arritur në renditjen Elo me 2013.3, dhe e treta në renditjen e përgjithshme të renditjes botërore me 2.153 në vitin 1962, vetëm mbrapa skuadrës së artë të Hungarisë së vitit 1954 dhe Gjermanisë në vitin 2014. Brazili ka fituar gjithsej 62 tituj zyrtarë ndërkombëtarë, gjë që është një rekord botërorë. Shumë komentator të shquar e kanë konsideruar skuadrën braziliane të viteve 70' si skuadra më e madhe e të gjitha kohërave, edhe pse ka disa të tjerë që thonë se kombëtarja e vitit 1962 dhe 1958 mund të krahasohet me atë kombëtare.
Pas mbarimit të Kupës së Botës 2014, Brazili është e renditur e gjashta në renditjen botërore, dhe e shtata në renditjen botërore të FIFA-s. Brazili është e vetmja kombëtare që e ka fituar Kupën e Botës në katër kontinente të ndryshme: Europë (1958 Suedi), Amerikë të Jugut (1962 Kili), Amerikë të Veriut (1970 Meksikë, 1994 Shtetet e Bashkuara) dhe Azi (2002 Kore/Japoni). Ata gjithashtu ndajë me Spanjën një rekord prej 35 ndeshje zyrtare pa humbje.
2006 FIFA Kupa e Botës
Trajneri Carlos Alberto Parreira vendosi formacionin 4-2-2-2. Me pseudonimin "Sheshi Magjik" i cili u vendos nga analistët e futbollit brazilian, sulmi përbëheshe nga lojtarë të talentuar si Ronaldo, Adriano, Kaká, dhe Ronaldinho.
Periudha e Dungës (2006–10)
Kapiteni fituesi i Kupës së Botës 1994 Dunga u vendos si trajneri i ri i kombëtares më 24 korrik 2006, pak ditë pasi Kupa e Botës kishte mbaruar. Ish shoku i skuadrës i Dungës, Jorginho, u vendos si ndihmësi i tij. Ndeshja e parë nën drejtimin e tij ishte kundër Norvegjisë, e cila u luajt në Oslo më 16 gusht 2006; përfundoi në barazimin 1–1. Ndeshja e dytë nën drejtmin e tij ishte kundër Argjentinës, më 3 shtator në Emirates Stadium të Arsenalit në Londër, në të cilën Brazili mposhti Argjentinën 3–0. Më 5 shtator, Brazili fitoi 2–0 kundër Uellsit në stadiumin e Tottenhamit, White Hart Lane. Ata më pas mposhtën klubin e Kuvajtit Kuwait SC me rezultatin 4–0, më pas Ekuadorin 2–0 dhe 2–1 Zvicën jashtë fushe.
Humbja e parë e Dungës si trajneri i Brazilit erdhi më 6 shkurt 2007 në një ndeshje miqësore kundër Portugalisë, që në atë kohë drejtohej nga ish trajneri i Brazilit Luiz Felipe Scolari. Në mars 2007, Brazili u rikthye fitoreve duke mposhtur Kilin 4–0 dhe Ganën 1–0, me ndeshjet që u zhvilluan në Suedi.
Ndryshe nga Parreira, Dunga u fokusua te lojtarët individual dhe të trajtimit të tyre si të barabartë. Ai nuk thirri vetëm lojtarët që luanin në klubet më të famshme në europë si Milan, Barcelona dhe Real Madrid, por solli lojtarë si Vágner Love dhe Dudu Cearense, të cilët luanin me klubin rus CSKA Moscow, dhe Elanon, i cili luante me klubin ukrainas Shakhtar Donetsk. Nga katër lojtarët që ishin quajtur Sheshi Magjik, vetëm Ronaldinho dhe Kaká arritën të ruanin vendin e tyre në formacion. Adriano u thirr për të luajtur vetëm për ndeshjen miqësore kundër Portugalisë në shkurt 2007, ku Brazili humbi me rezultatin 2–0. Dunga nuk e zgjodhi fare pjestarin e fundit të Sheshit Magjik, Ronaldon. Në vend të tij, luajti Luís Fabiano i cili u vendos në sulm.
2007 Copa América
Brazili mori pjesë në 2007 Copa América me Venezuelën që ishte vendi mikpritës. Skuadra ishte vendosur në Grupin B sëbashku me Meksikën, Ekuadorin dhe Kilit. Brazili pësoi një humbje befasuese 2–0 në ndeshjen e parë me Meksikën, por ata e morën veten duke fituar 3–0 në ndeshjen e dytë ndaj Kilit me tre Golat që u shënuan nga Robinho. Në ndeshjen e tretë, Brazili fitoi 1–0 kundër Ekuadorit me një Gol tjetër të Robinhos që shënoi nga penalltia. Ata avancuan për në çerek–finale ku mposhtën Kilin sërisht, këtë herë me rezultatin shkatërrimtar 6–1. Në gjysmë–finale ata u ndeshën kundër Uruguajit, dhe pas barazimit 2–2 në kohën e rregullt, ata fituan 5–4 në gjuajtjet e penalltive duke u kualifikuar për në finale. Kundërshtari i tyre në finale ishte Argjentina, e cila konsiderohej skuadra favorite për të fituar, pasi para se të arrite në finale kishin fituar të gjitha ndeshjet. Megjithatë, Brazili shënoi Golin e avantazhit që në minutën e katërt me Júlio Baptista, dhe më pas në minutën e 45 mbrojtësi Roberto Ayala. Më vonë në minutën e 69, zëvëndësuesi Daniel Alves shënoi Golin e tretë duke i dhuruar fitoren Brazilit. Robinho u shpall golashënuesi më i mirë i turnamentit me gjashtë Gola duke fituar Këpucën e Artë, ai gjithashtu u shpall lojtari i turnamentit.
2009 FIFA Kupa e Konfederatave
Kombëtarja braziliane fitoi Kupën e Konfederatave 2009 që u luajt në Afrikën e Jugu. Ata e nisën kompedicionin me një fitore të mundimshme 4–3 kundër Egjiptit, duke shënuar gol me penallti në minutën e fundit të ndeshjes – ata kishin një kryesim komod 3–1 në fillim të pjesës së dytë por egjiptianën arritën të barazonin me gola në minutat e 54të dhe 55të. Egjipti shkuajti historinë duke u bërë skuadra e parë afrikane që i shënoi tre gola Brazilit. Brazili mposhti lehtësisht Shba-në dhe Italinë, të dy me rezultatet 3–0. Pasi mundën Afrikën e Jugut me një goditje dënimi në fund të ndeshjes, ata shkuan në finale ku gjetën sërisht Shtetet e Bashkuara. Në finale, Brazili bëri një super përmbysje duke kthyer rezultatin nga 0–2 në 3–2, duke siguruar titullin e tretë të Kupës së Konfederatave. Kaká u shpall lojtari i turnamentit kurse sulmuesi Luís Fabiano u shpall golashënuesi më i mirë me pesë gola në pesë ndeshje.
Kualifikueset e 2010 FIFA Kupa e Botës
Pas fitores 3–1 me Argjentinën në Rosario më 5 shtator 2009, ata u kualifikuan përfundimisht për në Kupën e Botës 2010. Ata i përfunduan kualifikueset e CONMEBOL me nëntë fitore, shtatë barazime dhe dy humbje. Dy humbjet erdhën në ndeshjet jashtë fushe kundër Bolivisë dhe Paraguajit. Brazili ishte i pamposhtur në ndeshjet e luajtura në shtëpi gjatë kualifikueseve.
2010 FIFA Kupa e Botës
Më 4 dhjetor, Brazili u vendos në Grupin G, që ndryshe quhej si Grupi i vdekjes. Ata luajtën ndeshjen e parë kundër Koresë së Veriut më 15 qershor 2010 ku Seleção. Më 20 qershor, ata luajtën ndeshjen e dytë kundër Bregut të Fildishtë ku fituan me rezultatin 3–1, duke siguruar kualifikimin për në raundin me eleminim direkt. Ndeshja e tretë me Portugalinë u mbyll me barazimin 0–0. Ata u ndeshën kundër Kilit në raundin e 16 ku fitoi me rezultatin 3–0 falë Golave të Juan, Luís Fabiano dhe sulmuesit Robinho. Në çerek–finale, ata u eleminuan në çerek–finale nga Hollanda me rezultatin 2–1 pavarësisht se kishin një avantazh në fillim të ndeshjes.
Pas 2010 FIFA Kupës së Botës (2010–12)
Më 24 dhjetor 2010, Mano Menezes u emërua trajneri i ri i Brazilit, duke zëvëndësuar Dungën, i cili nuk i kishte përmbushur pikat e kontratën në Kupën e Botës 2010.
Më 26 korrik 2010, Menezes shfaqi një listë me 24 lojtarë, përfshirë dhjetë debutues. Vetëm katër lojtarë që luajtën në Kupën e Botës ishin në këtë listë (Robinho, Daniel Alves, Ramires dhe Thiago Silva). Në listën përfundimtare me 23 lojtarë, ishin thirrur Alexandre Pato i Milanit, Lucas Leiva i Liverpoolit, Ganso i Santos, dhe Sandro i Tottenham Hotspur. Ndeshja e parë Menezes ishte fitorja 2–0 kundër Shteteve të Bashkuara në një ndeshje miqësore. Neymar shënoi Golin e parë në debutimin me kombëtaren, dhe gjithashtu u shpall lojtari i ndeshjes.
2011 Copa América
Në 2011 Copa América, Brazili ishte vendosur në Grupin B sëbashku me Venezuelën, Paraguajin dhe Ekuadorit. Në dy ndeshjet e para ata barazuan me Veneuelën dhe Paraguajin. Në ndeshjen e fundit të fazës së grupeve, Brazili fitoi 4–2 me Ekuadorin për të kaluar në çerek–finale dhe duke e përfunduar grupin e para. Megjithatë, në çerek–finale kundër Paraguajit, Brazili u mposht 3–0 nga gjuajtjet e penalltive duke u eleminaur nga turnamenti që më vonë fitua nga Uruguaji.
Pas Copa América
Pasi Brazili mori shumë kritika për dështimin e tyre në Copa América, trajneri Mano Menezes tha se ai do të thërriste sërisht lojtarë si Marcelo, Hulk dhe Ronaldinho, gjë që do të sillte rikthimin e stilit të vjetër të Joga Bonito-s.
Në përgatitje për 2012 Lojërat Olimpike Verore, Brazili i ri kishte lojtarët dhe me ta ai ishte i pamposhtur që nga gushti i vitit 2011, deri sa ata humbën dy ndeshje rresht nga Argjentina 4–3 dhe nga Meksika 2–0, me ndeshjet që u luajtën në Shtetet e Bashkuara. Para se të moshteshin ata kishin fituar nëntë ndeshje, ku përfshihen disa fitore impresionuese kundër Ganës, Argjentinës dhe Shteteve të Bashkuara, dhe më pas një barazim.
Më 4 korrik 2012, për shkak të mungesës së ndeshjeve kompetitive, me Brazilin që ishte kualifikuar automatikisht për në Kupën e Botës 2014 për shkak se ishte vendi mikpritës, ata ishin të renditur të 11-tët në renditjen botërore të FIFA-s, duke bërë që ata të ishin për herë të parë larg dhjetë më të mirëve që nga viti i themelimit të kësaj renditjeje në vitin 1993.
Rikthimi i Luiz Felipe Scolari (2013–14)
Në ndeshjen e parë nën drejtimin e Scolarit, më 6 shkurt 2013, Brazili pësoi një disfatë 2–1 nga Anglia në Stadiumin Wembley.
Më 6 qershor 2013, Brazil u rendit e 22-ta në renditjen e FIFA-s, duke regjistruar renditjen më të keqe në historinë e tyre.
Më 9 qershor 2013, në ndeshjen e fundit para fillimit të Kupës së Konfederatave, Brazili mposhti Francën në Arena do Grêmio të Porto Alegres, duke thyer akullin 21 vjeçar pa fituar kundër Les Bleus, dhe ishte fitorja e parë kundër një kombëtareje që ka fituar Kupën e Botës pas katër vitesh.
2013 FIFA Kupa e Konderatave
thumb|right|220px|Brazili fitoi Kupën e Konfederatave në vitin 2013 me pesë fitore në pesë ndeshje. Brazili hyri në turnament me objektivin për të ruajtur titullin, dhe ata i'a dolën mbanë. Me një fillim të mirë pas fitores 3–0 kundër Japonisë, Brazili mposhti Italinë 4–2 dhe Meksikën 2–0 dhe u kualifikua për në gjysmë–finale. Pas një ndeshje disi të mundimshme kundër Uruguajit, Paulinho shënoi Golin e fitores 2–1 duke dërguar në finale Brazilin e cila do të ndesheshe me Spanjën në një turnament të FIFA-s për herë të parë pas 27 vitesh. Brazili fitoi ndeshjen me lehtësi 3–0, duke fituar titullin e katërt të Kupës së Konfederatave, duke i shkaktuar humbjen e parë Spanjës pas 29 ndeshjeve zyrtare. Neymar u emërua lojtari i turnamentit dhe mori çmimin Topi i Artë, kurse sulmuesi tjetër Fred fitoi çmimin Këpuca a Argjendë me pesë Gola në pesë ndeshje, kurse portieri Júlio César fitoi çmimin Doreza e Artë si poriteri më i mirë i turnamentit.
2014 FIFA Kupa e Botës
Brazili e përfundoi Kupën e Botës në vendin e katër, pasi humbi 0–3 kundër Hollandës në finalen e vogël. Skuadra e përfundoi turnamentin me mbrojtjen më të keqe nga 32 kombëtaret pjesmarrëse, duke pësuar plot 14 Gola. Kombëtaret e tjera që kanë pësuar më shumë se 12 gola në formatin momental të Kupës së Botës janë Koreja e Jugut dhe Arabia Saudite. Pas këtyre rezultateve, Scolari lajmëroi largimin e tij nga posti i trajnerit.
Rikthimi i Dungës (2014–)
Më 22 korrik 2014, Dunga u zyrtarizua si trajneri i ri i Brazilit.
Skuadra momentale
Më poshtë është lista e 23 lojtarëve të thirrur për ndeshjet miqësore kundër Turqisë më 12 nëntor dhe Austrisë më 18 nëntor 2014. Ndeshjet dhe Golat janë redaktuar më 18 nëntor 2014, pikërisht pas ndeshjes me Austrinë.
Siksti II
Papa Sisto II ( l. ?, Greqia - v. 6 gusht 258, Roma) ishte papa i 24 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 30 gusht 257 dhe deri më 6 gusht 258. Paraardhës i tij ishte papa Stefani I, ndërsa pasardhësi papa Dionisi.
Rraboshtë
Rraboshta është një fshat në komunën Kallmet në rrethin e Lezhës të Shqipërisë. Fshati Raboshte shtrihet ne Veri te Lezhës 2,5 km nga rruga nacionale Lezhe - Shkodër dhe është pjese e Komunës Kallmet.
Prejardhja e banoreve te këtij fshati është nga zona e Mirditës kryesisht nga zona e Oroshit. Lagjet apo fiset e fshatit Raboshte janë si me poshtë : Prendi, Lagja Pocaj, Simoni, Pemaj, Cunaj, Ballije, Spigj, Kol Pali, Gjonokaj, Gjeka, dhe Tatej.
La Secuita
Lidhje të jashtme
La Secuita
Rraboshtë
Fshataret e Raboshtes shquhen për patriotizmin dhe për ruajtjen e traditave dhe zakoneve të zonave nga kane ardhe.
Veshja tradicionale është veshja kallmetore dhe mirditore. Banoret e këtij fshati zakonisht merren me bujqësi dhe blegtori. Shquhen për prodhimin e varieteteve te rrushit dhe kultivimin e këtij produkti.
205 p.e.s.
Mbi vitin 205 p.e.s..
Udhëheqës të shteteve në vitin 1857
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Talini
Talini (Estonisht: Tallinn) është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Estonisë me sipërfaqe prej 159.2 km² dhe popullsi prej 444 085 banorësh. Gjendjet në pjesën veriperëndimore të Estonisë, 80 km më në jug se Helsinki. Qyteti i vjetër i Talinit është një ndër qytetet e vjetra më të ruajtura në Evropë, dhe vizitohet nga më shumë se 1,5 milion turistë çdo vit.
Gjeografia
Talini ka një sipërfaqe prej 159.2 km². Talini gjendet në buzë të Gjirit të Finlandës, në veriperëndim të Estonisë. Talini ka dy liqene brenda vijës administative të qytetit, Liqeni Ülemiste (sq.Liqeni i Sipërm) dhe Liqeni Harku, si dhe ishullin Aegna. Talini furnizohet me ujë të pijshëm nga Liqeni Ülemiste i cili ka një sipërfaqe prej 9.6 km². Talini përshkohet nga Lumi Pirita në pjesën veriore të qytetit. Pika më e lartë e qytetit është 64 m mbi nivelin e detit dhe gjendet në pjesën jugore të qytetit, në Nõmme. Nõmme është dhe pjesa më e gjelbëruar e qytetit, me kodra të veshura dendur me pisha, mështekna e panja. Talini ka një numër të madh parqesh, dhe është një ndër kryeqytetet me ajrin më të pastër në Evropë. Parqe për të përmendur janë Kadriorg, ku gjendet dhe kopshti japonez dhe pallati veror i careshës Katerina, kopshti botanik, dhe Muzeumi i hapur estonez. Qyteti ka një mori parqesh më të vegjël të shpërndarë në të gjithë qytetin. Në plazhin publik të Stroomit gjendet Merimets (Pylli i detit), një pyll prej 2 km i gjatë e 1,5 km i gjerë. Bregdeti i Talinit ka një sërë gjiresh, gadishujsh dhe plazhesh me rërë. Talini ka 3 plazhe publike brenda vijës administrative të qytetit.
Ekonomia
Talini përbën zemrën e ekonomisë estoneze, duke kontribuar në më shumë se gjysmën e tatimeve të mbledhura në Estoni, dhe në më shumë se gjysmën e sipërmarrjeve e firmave të regjistruara në Estoni. Sektor që ka marrë hov shumë vitet e fundit është sektori i informatikës, sektor që punëson me mijëra specialistë në informatikë e shkenca kompjuterike, dhe gjithashtu ka dhe pagat më të larta në treg. Duhet të përmendim që Skype ka zyrat qendrore në Talin.
Industria ushqimore, veshmbathje, ndërtimi i pjesëve mekanike e elektronike janë po ashtu sektorë të rëndësishëm të ekonomisë së qytetit. Turizmi gjeneron një pjesë të mirë të të ardhurave në qytet, sidomos për njësinë bashkiake të qytetit të vjetër, ku shumica e klientëve janë turistë të huaj, të cilët kanë bërë që në Talin të hapen me qindra restorante dhe gjithashtu hotelet kryesore të famshëm si Hilton, Meriton, Swiss Hotel, Radisson etj. Zemra e turizmit në Talin është qyteti i vjetër, i cili është ndër qytetet e vjetra mesjetare më të ruajtura në Evropë, me mure rrethues e kulla roje të ngurta, ndërtesën e vjetër të Bashkisë të stilit gotik dhe me barnatoren/farmacinë më të vjetër në Evropë, e hapur në vitin 1422-shin.
Talini ka një port të madh pasagjerësh dhe një port kargo të mallrave. Porti i pasagjerëve operon tre terminale dhe ka dhe marinë (port të vogël të mbrojtur) për jahte gjithashtu. 9,79 milionë pasagjerë kaluan në portin e Talinit në vitin 2015. Talini gjithashtu ka dhe port jahtesh në grykëderdhjen e lumit Pirita, si dhe një port të vogël peshkimi i cili tashmë përdoret vetëm nga një anije që bën linjën qytet-ishulli Aegna. parapamje|Sheshi i Bashkisë
Arsimi
Institucionet e arsimit të lartë në Talin janë:
Demografia
Talini ka një popullsi prej 444 085 banorësh, duke e bërë kështu qytetin më të populluar të Estonisë, ku banon 1/3-ta e popullsisë së Estonisë. Popullsia e Talinit përbëhet nga 53% estonezë, 38% rusë, 4% ukrainas dhe pjesa tjetër finlandezë e të huaj nga vende të ndryshme.
Kultura
Talini ka mbi 60 muzeume e galeri arti. Talini është dhe qyteti ku çdo 5 vjet mbahet Festivali Estonez i Këngëve. Për t'u përmendur janë dhe ditët e qytetit të vjetër, të mbushura me aktivitete që rikrijojnë atmosferën e kohës së Mesjetës.
Transporti
Transporti publik në Talin është falas për banorët e Talinit. Transporti publik përbëhet nga 5 linja tramvaji (një linjë e re pritet të shtohet në 2015-ën), 64 linja autobusësh, dhe 7 linja autobusësh elektrikë. Në 2017-ën do të përfundojë linja e tramvajit nga aeroporti për në qendër të qytetit. parapamje|Tramvajet e rinj në Talin Gjithashtu Talini është dhe pikëtakimi i të gjitha linjave hekurudhore të Estonisë, dhe trenat mund të përdoren gjithashtu falas brenda kufirit administrative të Talinit. Transporti ujor përbëhet nga një anije që shkon nga Talini në ishullin Aegna, ishull pjesë e territorit administrativ të Talinit. Transporti ujor ndërkombëtar operohet nga Viking Line, Linda Line Express, Tallink dhe Eckerö Line që lidhin Talinin me Helsinkin, Mariehamnin, Stokholmin, dhe Shën Pjetërsburgun. Udhëtimi Talin-Helsinki (83 km) zgjat 2–3 orë në varësi të anijes e motit. Transporti ajror sigurohet nga Aeroporti i Talinit, "Lennart Meri". Aeroporti ndodhet 4 km nga qendra e qytetit, Qyteti gjithashtu lidhet me rrugë biçikletash me fshatrat e qytezat rreth Talinit.
Politika
Kryetari i bashkisë së Talinit është Edgar Savisaar i Partisë së Qendrës.
204 p.e.s.
Mbi vitin 204 p.e.s..
Dheipaturi
Dheipatura (Greqishtja Dorike : Δειπάτυροϛ, Deipáturos ; ndezur. "babai qiellor")  ishte një hyjni që adhurohej në rajonin e Tymfeas si Ati Qiellor ose Babai i Qiellit.
Përshkrimi
Sipas Martin L. West, "paralelizmi formal midis emrave të Dheipaturos ilire dhe Dhematura mesap. mitologjike ["Nëna-tokë ose Toka-nënë"] mund të favorizojë që ata të ishin një çift, por provat e lidhjes mes tyre ende mungojnë."
Cadillac
right
Cadillac u formua nga punëtorët e lënë jashtë kompanisë Henry Ford Company kur Henry Ford së bashku me aksionerë të tjerë kyç u largua duke bërë që kompania e tij të shkrihej.
203 p.e.s.
Mbi vitin 203 p.e.s..
Merqi
Merqia është një fshat në komunën Kallmet në rrethin e Lezhës të Shqipërisë.
Historia
Më 14 - 15 janar 1703 u mbajt Kuvendi Kishtar i Arbërit me kërkesë të papës Klementi XI. Kuvendi pati rëndësi të madhe për qëndresën e arbërve ndaj pushtuesve osmanë.
Kantoni Champagne-Mouton
Kantoni Champagne-Mouton (frëngjisht: Canton de Champagne-Mouton) është një kanton në departamentin Charente, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Champagne-Mouton. Ka sipërfaqe 156km2 dhe popullsi 2647 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Champagne-Mouton aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Danilloja I i Malit të Zi
200px|parapamje|djathtas|Prinici Danilloja I Princi Danilloja I Petroviq-Njegosh (malazisht: Данило Петровић Његош, Danilo Petrović Njegoš, i njohur më parë si Vladika Danilo II; lindi më 25 maj 1826 në Njegush, Mali i Zi – vdiq më 13 gusht 1860 në Kotorr, Austro-Hungari, sot Mali i Zi) ishte vlladika dhe më pas princi i Malit të Zi prej v. 1851 deri në v. 1860.
Danilloja ishte djali i Stanko Petroviq-Njegoshit dhe gruas së tij Krstinja Vrbica. Gjatë sundimit të tij, Mali i Zi u bë shtet sekular, një principatë laike në vend të një principate peshkopale.
Salvia
Salvia ishte një vendbanim ilir në rajonin e ndërmjetëm mes Liburnisë dhe të fisit ilir të Delmatëve. Vendndodhja e saktë nuk dihet, por përmendet së bashku me Stridonin, ndoshta në Bosansko Grahovo.
Makina vizuale
Makina vizuale është një makine abstrakte e ndërtuar nga veglat dhe instrumentet e ndryshme informatike me qellim te afrimit te mundësisë se komunikimet te njeriut me makine gjegjësisht shërbejnë si një pikëpremje e nivelit te ulte ne mes te gjuhës se makinës dhe gjuhës se njeriut.