cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anne Morrow Lindbergh
Mërgimi
Shtypi i kushtoi vëmendje të tërbuar Lindberghëve pas rrëmbimit të djalit të tyre dhe gjyqit, dënimit dhe ekzekutimit të Bruno Richard Hauptmann për krimin. Kjo bëri që familja të tërhiqej në Angli, në një shtëpi të quajtur Long Barn në pronësi të Harold Nicolson dhe Vita Sackville-West, dhe më vonë në ishullin e vogël Île Illiec, në brigjet e Bretagne në Francë.
Lindberghët u kthyen në SHBA në prill 1939. Për shkak të besimit të tij të hapur për një luftë të ardhshme që do të mbështjellë atdheun e tyre, America First Committee kundër luftës shpejt adoptoi Charles si udhëheqësin e saj në vitin 1940. Pasi komiteti u shpërbërë pas sulmit në Pearl Harbor, Charles hyri në ushtri si civil.
The Lindberghs kanë pasur edhe pesë fëmijë: djem Jon, Land, dhe Scott, dhe vajzat Anne dhe Reeve.
Vdekja
Pasi pësoi një seri goditjeje në tru që e lanë të hutuar dhe të paaftë në fillim të viteve 1990, Anne vazhdoi të jetonte në shtëpinë e saj në Connecticut me ndihmën e kujdestarëve për orë të tëra. Gjatë një vizite në familjen e vajzës së saj Reeve në vitin 1999, ajo pati pneumoni, pas së cilës ajo shkoi për të jetuar pranë Reeve në një shtëpi të vogël të ndërtuar në fermën e Reeve Passumpsic, Vermont, ku Anne vdiq në 2001 në 94, pas një goditje tjetër në tru. Libri i Reeve Lindbergh, No More Words, tregon historinë e viteve të fundit të nënës së saj.
Bernd Fix
Bernd Fix (lindur më 19 mars 1962 në Wittingen, Saksonia e Ulët) është një hacker gjerman dhe ekspert sigurisë kompjuterike.
Luljeta Dano
Luljeta Dano shkrimtare shqiptare, koleksioniste dhe Drejtore e Qendrës Antropologjike “Xhubleta”.
Sverre Andersen
Sverre Andersen (9 October 1936 – 1 November 2016) ishte futbollistë norvegjez. Ai ka luajtur në Viking FK si portier. Ai ka luajtur 262 ndeshje në këtë skuadër në ligën norvegjeze. Për shumë vite, ai ishte portieri më i mirë në Norvegji. Ai ka fituar katër herë si portieri më i mirë i vitit. Ai ka luajtur poashtu edhe në kombëtaren norvegjeze. Për herë të parë, ai ishte trajner i skuadrës Viking në vitin 1960. Pastaj më vonë u bë prapë nga viti 1966 deri në vitin 1970 dhe në vitin 1985.
Mjeshtri dhe Margarita
Mjeshtri dhe Margarita (Ма́стер и Маргари́та) është një roman nga shkrimtari rus Mikhail Bulgakov, i shkruar në Bashkimin Sovjetik në mes viteve 1928 dhe 1940 gjatë regjimit të Stalinit. Një version i censuruar u botua në revistën Moska më 1966-1967. Dorëshkrimi nuk u botua si libër, deri në vitin 1967, dhe për herë të parë në Paris. Një variant samizdat qarkulloi, kishte pjesë të prera nga censorët zyrtarë, pjesë këto që ishin të brendësuara me variantin e 1969 botuar në Frankfurt. Romani që atëherë u botua disa herë dhe u përkthye në disa gjuhë. Në gjuhën shqipe u përkthye nga Lili Bare dhe më 2016 nga Aleksandër Koli.
Historia ka të bëjë me një vizitë nga Djalli për Bashkimin Sovjetik zyrtarisht ateist. Shumë kritikë e konsiderojnë atë të jetë një nga romanet më të mira të shekullit të 20-të, si dhe më kryesorja të i satirës ruse.
Kathleen Howell
Kathleen Howell është një shkencëtare amerikane dhe inxhiniere e hapësirës ajrore e njohur për kontributin e saj në teorinë e sistemeve dinamike të aplikuara në hartimin e trajektores të anijeve, të cilat çuan në përdorimin e orbitës halo në shumë misione të NASA. Aktualisht është profesore Hsu LoDistinguished në Universitetin Purdue në Shkollën e Aeronautikës dhe Astronautikës.
Ajo mori diplomën Bachelor të Shkencave në Inxhinieri Hapësinore në Universitetin Shtetëror të Iowa-s në vitin 1973. Pastaj Howell mori diplomën e MS dhe PhD nga Universiteti Stanford në vitin 1977 dhe 1983, përkatësisht. Këshilltari i saj i doktoratës ishte John Breakwell dhe disertacioni i saj i doktoratës kishte titullin "Orbita halo periodike tre-dimensionale në problemin e kufizuar me tre trupa". Howell filloi si asistente profesore në Shkollën e Universitetit Purdue të Aeronautikës dhe Astronautikës në vitin 1982 dhe është profesorja e parë femër e Shkollës.
Puna e Howell në llogaritjen e karakteristikave të manifoldeve invariant të lidhur me orbitat halo u aplikua për herë të parë për hartimin e trajektores për misionin e Genesis (anije kosmike) dhe për të mundësuar kthimin e mostrës së ulët të energjisë nga pika Sun-Earth L1. Trajektorja e anijeve për Zanafillën duke shfrytëzuar metodën e shumëfishtë të Howell u llogarit nga Howell dhe studenti i saj Brian Barden gjatë një fundjave në gusht 1996, pas një kërkese urgjente nga shkencëtari Martin Lo.
Radu Vulpe
Radu Vulpe (29 dhjetor 1899, Albeshti, – 26 nëntor 1982, Bukuresht) ishte një arkeolog rumun.
Kathleen Howell
Në vitin 2017, Kathleen Howell u zgjodh në Akademinë Kombëtare të Inxhinierisë me një citim "Për kontribut në teorinë e sistemeve dinamike dhe manifoldet invariante që kulmuan në trajektoret ndërplanetare optimale dhe Superstradën Interplanetare".
Shkrime
Three-Dimensional, Periodic, 'Halo' Orbits"
Revista Pedagogjike (revistë)
Revistë tremujore në gjuhën shqipe. Shkencore e metodike, organ i Institutit të Studimeve Pedagogjike. Numri i parë doli në dhjetor 1945 me titullin "Shkolla e re", më pas ka ndërruar disa herë emërtimin dhe periodicitetin: "Arsimi" (1946), "Arsimi popullor" (1947-1953), "Arsimi dhe kultura popullore" (1954-1956), "Arsimi popullor" (1957-1971). Deri më 1969 ishte organ i Ministrisë së Arsimit, dhe Institutit të studimeve e botimeve shkollore, nga viti 1972 botohej me titullin "Revista Pedagogjike". Revista trajtonte probleme aktuale të edukimit komunist të brezit të ri, të revolucionarizimit të mëtejshëm të shkollës dhe të sistemit arsimor, të përmbajtjes së arsimit, të formave dhe metodave të mësimdhënies për të tre komponentët mësim-punë prodhuese, edukim fizik e ushtarak, të psikologjisë etj. Botonte materiale me karakter studimor eksperimental dhe nga historiku i shkollës e mendimit pedagogjik shqiptar. Rubrikat kryesore ishin: çështje të punës mësimore-edukative, çështje të psikologjisë, historia e shkollës dhe e mendimit pedagogjik, kritikë e bibliografi, jeta shkencore. Revista u drejtohet kryesisht mësuesve e pedagogëve.
Peizazh i Mbrojtur "Lumi Buna - Velipojë"
Lumit Buna Velipoje është një zonë peizazhi e mbrojtur në Shqipërinë veriperëndimore, që përfshin grykëderdhjen e Drinit, lagunën e Vilunit, lumin e Bunës me grykëderdhjen e tij dhe gjirin e Drinit që kalon përtej qytetit të Velipojës përgjatë Detit Adriatik.
Unioni Ndërkombëtar për Ruajtjen e Natyrës (IUCN) e ka vënë në dukje parkun si Kategoria V dhe është njohur më tej si një ligatinë me rëndësi ndërkombëtare sipas përcaktimit sipas Konventës së Ramsarit. Being part of the European Green Belt, the landscape is, in addition, an Important Bird and Plant Area, because it supports extraordinary threatened and endemic bird and plant species. Duke qenë pjesë e Brezit të Gjelbër Evropian, peizazhi është, përveç kësaj, një zonë e rëndësishme e shpendëve dhe bimëve, sepse mbështet lloje të jashtëzakonshme të kërcënuara dhe endemike të shpendëve dhe bimëve. majtas|parapamje| Zonat e mbrojtura bregdetare pranë Velipojës dhe Shëngjinit I shtrirë midis Alpeve Dinarike dhe Detit Mesdhe, lumi i Bunës është një rrjedhje e liqenit të Shkodrës, liqeni më i madh në Evropën Jugore dhe Juglindore, i cili përfundimisht kalon përmes lumit derisa derdhet në Detin Adriatik. Peizazhi është një korridor thelbësor migrimi në atë sezon për qindra lloje midis Detit Adriatik dhe brendësisë.
Rajoni është shënuar shprehimisht nga një peizazh relativisht i sheshtë dhe i cekët i furnizuar me pyje aluvionale, kullota të thata, këneta dhe shkurre, grykëderdhje, ligatina të ujërave të ëmbla dhe plazhe. Klima e peizazhit është nën ndikimin e Detit Adriatik në perëndim dhe Alpeve Shqiptare në veri. Nën klasifikimin e klimës Köppen, ajo përjeton një klimë mesdhetare të karakterizuar nga verëra të ngrohta deri në të thata dhe të nxehta dhe dimra të butë të lagësht deri në shi.
Një larmi e jashtëzakonshme e specieve të kafshëve të egra jetojnë në rajon. Çakalli i artë ndodh në pyjet dhe kënetat e përmbytjeve të lumenjve. Vija bregdetare, e mbushur me duna rëre, ofron mundësi të mëdha ushqimi për ariun e murrmë. Delfini i zakonshëm me shishe është identifikuar brenda ujërave të tij dhe preferon ujërat bregdetare dhe deltat e lumenjve. Dy lloje janë të shquara, megjithatë, deti i gjelbër dhe breshka e detit që folenë në plazhet e gjirit. Pelikani dalmat përdor tiganët me kripë në të gjithë rajonin si habitate ushqyese gjatë vjeshtës.
Rioha
La Rioja është një komunitetet autonom në Mbretërinë e Spanjës i vendosur në rajonin jug-perëndimor të Evropës.
Njëqindvjeçarët e Maqedonisë së Veriut
Kjo është lista e njerëzve më të vjetër nga Maqedonia e Veriut, duke përfshirë edhe superqindvjeçarët.
Emigrantët më të vjetër maqedonas (106+)
Mërgimtarët më të vjetër maqedonas përfshijnë njerëz që kanë lindur në territorin e Maqedonisë së sotme, por gjatë jetës së tyre kanë emigruar në një vend tjetër ku kanë qëndruar gjatë gjithë jetës së tyre.
Sanja Borisova
Sanya Borisova-Ilieva (Bullgarisht: Саня Борисова-Илиева, lindi më 9 mars 1983) është aktore bullgare.
Karriera
Ajo ka luajtur në filmat "The Foreigner" (Bullgarisht: "Чужденецът") dhe "Living Legends" (Bullgarisht: "Живи легенди").
Ajo është martuar me aktorin bullgar Nikolay Iliev.
Skena dhe ekrani (revistë)
Revistë tremujore artistike e shoqërore e ilustruar në gjuhën shqipe. Organ i Komitetit të Kulturës e të Arteve. Numri i parë doli në shkurt 1980. Trajtonte probleme teorike e praktike të krijimtarisë e të interpretimit në teatër, kinematografi, televizion, estradë, operë, balët, në teatrin e kukullave dhe në cirk. Botonte edhe krijimtari të zgjedhur letrare-drama e skenarë për film artistik. Ndër rubrikat e tjera të përhershme ishin edhe: autori dhe personazhi, shfaqjet premierë, figura të shquara të skenës dhe të ekranit, portrete artistësh, nëpër skenat e artistëve amatorë.
Palhers
Palhers (Ocitanisht: Palhièrs ; Shqip: Paljera)është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore. Në Janar 2020 kishte një popullsi prej 177 banorësh brenda një sipërfaqe prej 8.59 kilometrash katrorë.
Hans Dittmer
Hans Oskar Vilhelm Dittmer (14 korrik 1929 - 3 maj 2016) ishte fotograf suedez.
Flamuri i Katarit
Flamuri është shumë i ngjashëm me flamurin e vendit fqinj Bahrein, i cili ka më pak pikë, një proporcion 3:5 dhe një ngjyrë të kuqe në vend të gështenjës. Flamuri i Katarit është i vetmi flamur kombëtar që ka një gjerësi më shumë se dyfishi i lartësisë së tij.
Historia
Flamuri historik i Katarit ishte i kuq i thjeshtë, në korrespodencë me flamurin e kuq të përdorur tradicionalisht nga udhëheqësi harxhite Qatari ibn al-Fuja'a. Në shekullin e 19-të, vendi modifikoi flamurin e tij tërësisht të kuq me shtimin e një shiriti të bardhë vertikal në ngritës për t'iu përshtatur direktivës britanike. Pas kësaj shtese, Sheikh Mohammed bin Thani miratoi zyrtarisht një flamur me model vjollcë-kuqe dhe të bardhë, i cili kishte një ngjashmëri të madhe me derivatin e tij modern. Disa shtesa iu bënë flamurit të Katarit në vitin 1932, me skajin e dhëmbëzuar me nëntë cepa, diamante dhe fjalën "Katar" duke u integruar në dizajnin e tij. Ngjyra gështenjë u standardizua në vitin 1936. Në vitet 1960, Sheikh Ali Al Thani hoqi formulimin dhe diamantet nga flamuri. Flamuri u miratua zyrtarisht më 9 korrik 1971 dhe ishte praktikisht identik me flamurin e viteve 1960, me përjashtim të proporcionit lartësi-gjerësi.
Karakteristikat
thumb|150px|Flamuri dhe emblema e [[Katarit, të ekspozuara mbi hyrjen e Ambasadës së Katarit në Paris.]]
Pattern
Nëntë skajet e dhëmbëzuara ndajnë pjesën me ngjyrë dhe atë të bardhë. Ato nënkuptojnë përfshirjen e Katarit si anëtari i 9-të i 'Emirateve të pajtuara' të Gjirit Persik në përfundim të traktatit Katar-Britanik në vitin 1916.
Ngjyra
Në vitin 2012, qeveria e Katarit përcaktoi nuancën e saktë të flamurit të Katarit si Pantone 1955 C, ose "Katar gështenjë". Historia e bojës së purpurt në vend daton disa shekuj. Është pohuar se Katari ishte vendi i prodhimit më të hershëm të njohur të ngjyrës së butakëve gjatë sundimit të Kassites për shkak të pranisë së një industrie ngjyrë vjollce në ishujt Al Khor. Katari ishte gjithashtu i njohur për prodhimin e bojës së purpurt gjatë sundimit të Perandorisë Sasaniane. Mohammed bin Thani, i cili sundoi nga viti 1847 deri më 1876, propozoi krijimin e një flamuri me ngjyrë vjollcë-të kuqe për të bashkuar shtetin dhe për të theksuar rolin e tij historik në prodhimin e bojës. Në vitin 1932, Marina Britanike sugjeroi që të hartohej një flamur zyrtar. Sipas qeverisë së Katarit, britanikët propozuan që flamuri të ishte i bardhë dhe i kuq, por Katari hodhi poshtë ngjyrën e kuqe dhe vazhdoi të përdorte një përzierje të vjollcës dhe të kuqes në vend të saj. Sipas letrave të agjentit politik britanik në Gjirin Persik drejtuar Indisë Britanike, pëlhura e bardhë u ble në Bahrein dhe fillimisht ishte lyer me ngjyrë të kuqe në vend. Bojëja e blerë në vend ishte e cilësisë së dobët që u zbeh shpejt, duke bërë që flamuri të merrte një ngjyrë çokollate. Për shkak të klimës së shkretëtirës subtropikale të vendit, ngjyrat e flamurit ishin të prirura për t'u ngjyrosur më të errëta nga dielli, gjë që rezultoi në adoptimin përfundimtar të një ngjyre ngjyrë kafe në 1936. Pjesa e bardhë e flamurit simbolizon paqen e siguruar nga nënshkrimi i traktateve kundër piraterisë me britanikët.
Paul Pogba
I lindur në Lagny-sur-Marne, Pogba iu bashkua ekipit të të rinjve të skuadrës së Ligue 1, Le Havre në 2007, përpara se një transferim i zgjatur ta sillte atë te Manchester United dy vjet më vonë. Pasi filloi karrierën e tij të lartë me Manchester United dy vjet më vonë, paraqitjet e kufizuara e bindën atë të largohej për t'u bashkuar me skuadrën italiane Juventus në një transferim të lirë në 2012, ku ai ndihmoi klubin për katër tituj radhazi të Serie A, si dhe dy Coppa Italia dhe dy tituj të Supercoppa Italiana. Gjatë kohës së tij në Itali, Pogba u vendos më tej si një nga lojtarët e rinj më premtues në botë dhe mori çmimin Golden Boy në 2013, i ndjekur nga Çmimi Bravo në 2014. Në vitin 2016, Pogba u emërua në UEFA Ekipi i Vitit 2015, si dhe 2015 FIFA FIFPro World XI, pasi ndihmoi Juventusin në UEFA finalen e Ligës së Kampionëëve 2015, e para në 12 vjet.
Paraqitjet e Pogba në Juventus çuan në kthimin e tij në Manchester United në 2016 për një tarifë transferimi rekord të atëhershëm botëror prej 105 milionë euro (£89.3 milionë). Tarifa ishte më e larta e paguar nga një klub anglez në atë kohë. Në sezonin e tij të parë, ai fitoi Kupën e Ligës dhe Ligën e Evropës. Në sezonin 2018–19, ai u emërua në PFA Ekipin e Vitit.
Danny Jones
Danny Jones (lindi më 10 korrik 1951) është politikan dhe biznesmen amerikan. Ai është kryetar i Çarlestones, Virginia Perëndimore. Para se të zgjidhej kryetar, ai ka punuar në punë të ndryshme. Ai ka punuar si sherif në Kanawha County. Danny ishte anëtarë i Partisë Republikane për 45 vjetë, por në vitin 2016 u bë i pavarur.
Paul Pogba
Ndërkombëtarisht, Pogba ishte kapiten i Francës drejt fitores në FIFA Kupën e Botës nën-20 më 2013 dhe mori çmimin për Lojtarin më të Mirë për paraqitjet e tij gjatë turneut. Ai bëri debutimin e tij për ekipin e të moshuarve një vit më vonë dhe u shfaq i dukshëm në 2014 FIFA Kupa e Botës, ku iu dha çmimi i lojtarit më të mirë të ri për paraqitjet e tij. Ai më vonë përfaqësoi kombin e tij në UEFA Euro 2016, ku përfundoi në vendin e dytë, përpara se të fitonte 2018 FIFA Kupa e Botës, duke shënuar në finale.
Jeta e hershme
Pogba lindi në Lagny-sur-Marne, Seine-et-Marne, nga prindër Guineanë. Ai është musliman. Ai ka dy vëllezër më të mëdhenj që janë binjakë – Florentin dhe Mathias – të lindur në Guinea, të cilët janë gjithashtu futbollistë dhe luajnë për kombëtaren guineane. Florentin aktualisht luan si mbrojtës për FC Sochaux-Montbéliard, ndërsa Mathias luan si sulmues për ASM Belfort. Duke u rritur, Pogba ishte një tifoz i Arsenalit.
Triseta
Triseta, roman parahistorik me autor Hysen Sinani. Botuar në Tiranë nga "Artemida", në vitin 2002. Libri ka 224 faqe.
Kishat e Kalase: Godina e kishes se Shën Triadhës
Kishat e Kalase: Godina e kishes se Shën Triadhës është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.03.194823.09.1971".
Dita jonë
“Dita jonë” është programi i mëngjesit në televizionin shqiptar A2, i cili çel transmetimet e çdo dite me lajmet dhe ngjarjet kryesore nga Shqipëria dhe Bota. “Dita jonë” sjell në ekran informacionet e para dhe një larmi temash të aktualitetit.
Varri i fshehtë
Varri i fshehtë, roman me autor Petraq Kolevica. Botuar në Tiranë nga "Logoreci", në vitin 2002. Libri ka 144 faqe.
Rruga e partisë (revistë)
Ishte revistë e përmuajshme teorike dhe politike, organ i KQ të PPSH. Ka filluar të botohej më 1953. Trajtonte probleme të rëndësishme të vijës së përgjithshme të PPSH për ndërtimin e socializmit, të politikës ekonomike të Partisë, të revolucionit ideologjik e kulturor, të luftës ideologjike kundër imperializmit, socialimperializmit dhe revizionizmit modem. Një vend të posaçëm në faqet e saj zinte veprimtaria dhe përvoja e organeve dhe organizatave-bazë të Partisë. Në "Rruga e Partisë" pasqyrohej edhe veprimtaria e përvoja e partive marksiste-leniniste dhe e lëvizjes komuniste e punëtore ndërkombëtare. Revista luantete një rol të rëndësishëm për edukimin marksist-leninist dhe ngritjen ideoteorike të komunistëve dhe të kuadrove.
Pierrefiche, Lozère
Pierrefiche (Ocitanisht: Pèiraficha ; Shqip: Perafisha) është një fshat dhe komunë në departamentin Lozère në Francën jugore. Në Janar 2020 kishte një popullsi prej 164 banorësh brenda një sipërfaqe 16.82 kilometrash katrorë.
Gjeografia
Chapeauroux formon pjesën më të madhe të kufirit perëndimor të komunës, pastaj rrjedh në verilindje përmes komunës.
Clara Barton
250px|right
Clarissa "Clara" Harlowe Barton (25 dhjetor 1821 - 12 prill 1912) ishte një infermiere pioniere e cila themeloi Kryqin e Kuq Amerikan. Ajo ishte një infermiere spitalore në Luftën Civile Amerikane, një mësuese dhe nëpunës patentash. Arsimi infermieror nuk ishte shumë i formalizuar në atë kohë dhe Clara nuk kishte marrë pjesë në shkollë pleqsh, kështu që ajo ofroi kujdesi infermierik të vetmuar. Bartoni është i rëndësishëm për të bërë punë humanitare në një kohë kur relativisht pak gra punonin jashtë shtëpisë. Ajo kishte një marrëdhënie me John J. Elwell dhe mori tre propozime gjatë gjithë jetës së saj, por kurrë nuk u martua.
Anna Zak
Anna Kuzenkov (Hebraisht: אנה קוזנקוב‎: Rusisht: Анна Кузенков; lindi më 12 mars 2001) e njohur si Anna Zak (Hebraisht: אנה זק) është këngëtare dhe modele izraelite, me 4 milionë ndjekësa në musical.ly dhe mbi 1 milionë ndjekës në Instagram, duke u bërë e famshme në rrjete sociale në Izrael dhe jashtë vendit.
Jeta e hershme
Anna Kuzenkov lindi në Soçi, Rusi. Familja e saj bënën aliyah në Izrael kur ajo ishte 9 vjeçe së bashku me prindërit, motrat dhe gjyshërit e saj. Familja e saj u vendosën në Ashdod dhe në kohë të shkurtër Zak mësoi hebraishten shumë mirë. Prindërit e saj u ndanë, dhe babai i saj la familjen dhe u kthye në Soçi për të punuar në Olimpiadë, përderisa motra e saj është ushtare në Forcat Mbrojtëse të Izraelit. Zak studioi në shkollën e lartë Mekif Hey dhe pas diplomimit, ajo filloi të punoj në fushën e arkeologjisë.
Ajo filloi karrierën e saj më 2014 në reality show The Boys and The Girls.
Në vitin 2017, ajo u bë prezantueze në shfaqjen e Musical.ly “To be a singer”. Ajo gjithashtu bashkpunon në rrjetet sociale me modelen Neta Alchimister.
Sipas Shoqatës së Internetit të Izraelit, ajo u bë personi me ndikim të madh në Instagram më 2017, përpara Bar Refaelit.
Debutimi në muzikë
Më 23 gusht 2017, ajo bëri debutimin e saj muzikore me këngën “Money Honey”, e cila tashmë ka 3.5 milionë shikime në Youtube. Më 24 dhjetor 2017, ajo lansoi këngën e dytë “My Love”, që aktualisht ka mbi 2 milion shikime në YouTube. Më 27 mars 2018, ajo lëshoi një të ashtuquajtur "Bang Bang" që aktualisht ka mbi 2.3 milion shikime në YouTube.
Shkolla e Mesme e Bashkuar "Luigj Gurakuqi"
Shkolla e Mesme e Bashkuar "Luigj Gurakuqi" e njohur për disa vite me emrin Shkolla e Mesme Pedagogjike "Luigj Gurakuqi është një institucion i arsimit të mesëm që ndodhet në qytetin e Elbasanit, në Shqipëri. Shkolla e Mesme Luigj Gurakuqi në Elbasan është pasardhëse e institucionit të famshëm arsimor i cili në historinë e arsimit dhe mendimit pedagogjik shqiptar njihet me emrin Shkolla normale e Elbasanit. Në ambientet e kësaj shkolle ndodhet edhe muzeu i shkollës së dikurshme normale të Elbasanit.
Muzeu i Shkollës Normale
Në vitin 1969 për herë të parë u bë ekspozimi kronologjik i fondit arkivor të grumbulluar posaçërisht për muze. Më 1979, në kuadrin e 70 - vjetorit të shkollës me porosi nga Ministria e Arsimit dhe e Kulturës, u ngarkua një komision në shkollë për ngritjen Muzeut të Shkollës Normale. Ai qe një fasadë arritjesh të shkollës pas Luftës së Dytë Botërore duke mos i paraqitur vlerat dhe kontributin e gjithanshëm të kësaj shkolle për arsimin kombëtar.
Në vitin 1993, u rikonceptua ringritja e Muzeut të Shkollës Normale për të dhënë me vërtetësi vlerat dhe kontributin.Kjo u bë e mundur edhe nga bashkëpunimi me Akademinë e shkencave dhe institucionet e tjera studimore kombëtare, si dhe figura e personalitete, kryesisht ish-normalistë.Në fundshekullin e XX ai u vendos në katin e dytë të shkollës në një mjedis prej 80 m² të rikonstrukturuar posaçërisht për muze.
Muzeu ka një fond prej mbi 5000 dokumentesh origjinale e fotokopje, të marra nga A.Q.SH dhe të institucioneve të tjera studimore.
Monedha e Shkollës Normale
Në vitin 2019 Banka e Shqipërisë emetoi edhe monedhën kushtuar Shkollës Normale të Elbasanit
Faqe; Në pamjen e përparme të monedhës paraqitet portreti i drejtorit të parë të Normales së Elbasanit, patrioti dhe intelektuali i shquar shqiptar Luigj Gurakuqi. Portreti është i konceptuar vetëm me një linje të thjeshtë, pa e ngarkuar me elemente të tepërt të trajtimit plastik, duke e sjellë atë thjeshtë dhe modern. Kjo linjë lidhet dhe sinkronizohet estetikisht edhe me linjën e firmës së Luigj Gurakuqit shkëputur nga dokumenti i pavarësisë, ku ai ka qenë njëri nga firmëtarët e saj. Po në këtë pamje të monedhës është konfiguruar edhe vlera emërore 100 Lekë e kompozuar në dy rreshta.
Shpina: Në pamjen e pasme të monedhës vend kryesor zë pjesa ballore e godinës së Normales së Elbasanit me gjashtë kolonadat tipike të saj (teknikisht e inçizuar, engrave). Mbi tarracën e godinës është vendosur viti i hapjes së Normales së Elbasanit “1909” dhe nën shkallët e saj, viti i emetimit të monedhës “2019”. Në formë rrethore dhe respektivisht duke filluar nga lartë-poshtë, me shkrim kapital është shkruar: “110-VJETORI I NORMALES SË ELBASANIT” dhe “SHQIPËRI - ALBANIA”.
Seksioni dygjuhësh shqip-frëngjisht
parapamje|Diploma e DELF B2 Klasat dygjuhëshe përgatisin nxënës ekselentë që krahas frëngjishtes zhvillojnë dhe lëndë të tjera në gjuhë të huaj (mbi 40% të totalit të orëve). Kështu pjesërisht në frëngjisht zhvillohen lëndë si historia, gjeografia, letërsia frënge, fizika, matematika, të cilat bazohen në programet shqiptare të miratuara nga MAS. Për këtë arsye edhe rezultatet e nxënësve të klasës XII në provimet DELF janë me kalueshmëri 80% e lart ndër vite, ku për nxënësin që ka rezultatin më të lartë në DELF B2, ambasada e Francës në Shqipëri ofron vizita dhjetë ditore në nje qytet te Francës.
Në këtë seksion nxënësit marrin formim të përgjithshëm të njëjtë me atë të gjimnazeve të përgjithshëm.
Në planin mësimor janë përcaktuar:
a)Kurrikula bërthamë që është e detyrueshme për të gjithë nxënësit.Në këtë seksion,në ndryshim nga degët e gjuhëve të huaja,lëndët shkencore si matematika,fizika,kimia e biologjia zhvillohen me të njëjtin program si gjimnazi.
b)Krahas kurrikulës bërthamë,nxënësit mund të ndjekin edhe kurrikulën me zgjedhje sipas dëshirës që kanë nxënësit.
Cultures, Lozère
Kulturat (Ocitanisht: Colturas ; Shqip: Kulturasi ) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Shkolla e Mesme e Bashkuar "Luigj Gurakuqi"
Seksioni dygjuhësh shqip-frëngjisht
Nxënësit që mbarojnë këto klasa pajisen me një diplomë të vecantë nga Ambasada Franceze, e cila u jep të drejtë të vazhdojnë studimet në Francë pa dhënë provim gjuhën frënge.Ajo është diploma e DELF B2.
Nxënësit e këtij seksioni marrin pjesë rregullisht në aktivitete ndërkombëtare,konkurse,spektakle jo vetëm gjatë frankofonisë por gjatë gjithë vitit shkollor.
Pas diplomimit nxënësit mund të vazhdojnë studimet në universitetet shqiptare dhe jashtë vendit.Seksioni ka koefiçent maksimal për të vazhduar studimet universitare në çdo degë të universiteteve. Krahas mësuesve shqiptarë, japin mësim edhe mësues nga Franca.
Noalhac
Noalhac (Ocitanisht: Noalhac ; Shqip: Nuraljaku) është një komunë në departamentin Lozère në Francën jugore. Në Janar 2020 kishte një popullsi prej 95 banorësh brenda një sipërfaqe 13.51 km katrorë.
Mashtrim dhe ndëshkim
Mashtrim dhe ndëshkim, roman me autor Broz Simoni. Botuar në Shkodër nga "Camaj-Pipa", në vitin 2003. Libri ka 250 faqe.
Shqipëria dhe Jugosllavia (1945 – 1948)
Shqipëria dhe Jugosllavia (1945 – 1948) libër historik me autor Ledion Krisafi. Botuar nga Shtëpia botuese "Naimi". Viti i botimit 2017. Faqet e librit 280. ISBN 978-9928-234-12-4
Mbi librin:
Libri "Shqipëria dhe Jugosllavia (1945 – 1948)" i dr. Ledion Krisafit, për herë të parë në mënyrë shkencore e plotësisht të argumentuar, sfidon "mite" të ngritura në paradigmën e marrëdhënieve midis Shqipërisë dhe Jugosllavisë. Me këtë monografi, autori mund të radhitet në grupin e studiuesve që, duke u mbështetur në të dhëna burimore të të dy palëve (shqiptare dhe jugosllave), arrin në përfundime origjinale, larg të qëndruarit "bardh e zi". Libri synon, gjithashtu, që për herë të parë të hapë edhe këndvështrimin jugosllav mbi marrëdhëniet shqiptaro – jugosllave të lexuesit shqiptar. Studimi i këtyre të dhënave të nxjerra nga autori nga arkivat e ish – Jugosllavisë në Beograd, jo vetëm që hedhin dritë të re mbi marrëdhëniet shqiptaro – jugosllave të asaj periudhe, por ri – interpretojnë politikën e jashtme të Shqipërisë në vitet e para pas Luftës së Dytë Botërore dhe qëllimin e Enver Hoxhës në politikën e jashtme jo vetëm në lidhje me Jugosllavinë, por edhe me Bashkimin Sovjetik. Libri është shkruar plot realizëm e pasion. Libri do të jetë një ndihmesë e çmuar në historiografinë tonë.
August Krogh
thumb|230px|August Krogh Schack August Steenberg Krogh (15 nëntor 1874 - 13 shtator 1949) ishte profesorë danezë në departamentin e fiziologjisë për kafshë në Universitetin e Kopenhagës nga viti 1916 deri në vitin 1945. Në vitin 1920, Augusti fitoi Çmimin Nobel për fiziologji ose mjekësi. Augusti ishte i pari i cili e përshkroi përshtatjen e perfusionit të gjakut në muskuj dhe organe të tjera në bazë të kërkesave përmes hapjes dhe mbylljes së arteriolat dhe kapilarëve.
Familja
August Krogh ishte i martua me Marie Krogh dhe kishin katër fëmijë. Bodil ishte fëmija e parë e tyre. Bodil ishte fiziologe dhe u bë femra e parë si presidente e APS-së më 1975. Ajo u martua me një fiziolog tjetër me emrin Knut Schmidt-Nielsen.
Marmaduke Pickthall
thumb|240px|Marmaduke Pickthall Muhammad Marmaduke Pickthall (lindi Marmaduke William Pickthall; 7 prill 1875 – 19 maj 1936) ishte dijetar islam britanik i njohur për përkthimin e Kuranit në gjuhën angleze me titull The Meaning of the Glorious Koran. Ai u konvertua në Islam pas fjalimit të tij mbi 'Islami dhe Progresi' më 29 nëntor 1917.
Biografia
Marmaduke William Pickthall lindi në Cambridge Terrace, Londër, i madhi i dy djemve të Reverend Charles Grayson Pickthall (1822–1881) dhe gruaja e tij e dytë, Mary Hale, lindur O'Brien (1836–1904). Charles ishte një klerik anglikan, rektori i Chillesford, një fshat afër Woodbridge, Suffolk. Pickthallët gjurmuan prejardhjen e tyre te një kalorës i William Pushtuesit, Sir Roger de Poictu, nga i cili rrjedh mbiemri i tyre. Mary, nga fisi irlandez Inchiquin, ishte e veja e William Hale dhe e bija e Admiral Donat Henchy O'Brien, i cili shërbeu në Luftërat Napoleonike. Pickthall i kaloi vitet e para të jetës së tij në fshat, duke jetuar me disa gjysmë-motran dhe vëllezërit më të vjetër dhe një vëlla më të vogël në rektorin e babait të tij në Suffolk rurale. Ai ishte një fëmijë shëndetlig. Kur ishte rreth gjashtë muajsh, ai u sëmur shumë nga fruthi i ndërlikuar nga bronkiti. Me vdekjen e babait të tij më 1881 familja u transferua në Londër. Ai ndoqi Harrow School por u largua pas gjashtë termave. Si nxënës i shkollës në Harrow Pickthall ishte shok i klasës dhe mik i Winston Churchill.
Pickthall udhëtoi nëpër shumë vende të Lindjes, duke fituar një reputacion si studiues të Lindjes së Mesme. Para se të bëhet mysliman, Pickthall ishte një aleat i fortë i Perandorisë Osmane. Ai studioi orientin dhe botoi artikuj dhe romane mbi këtë temë. Ndërsa ishte në shërbim të Nizamit të Hyderabadit, Pickthall botoi përkthimin e tij në anglisht të Kuranit me titullin The Meaning of the Glorious Koran. Përkthimi u autorizua nga Universiteti el-Ez'her dhe The Times Literary Supplement vlerësoi përpjekjet e tij duke shkruar "përkthyesin e shënuar të Kuranit të lavdishëm në gjuhën angleze, një arritje e madhe letrare."
Kur në Mbretërinë e Bashkuar u fillua një fushatë propagandistike në vitin 1915 mbi masakrat e armenëve, Pickthall u ngrit për të sfiduar atë dhe argumentoi se faji nuk mund të vihej tërësisht mbi qeverinë turke. Në një kohë kur myslimanët në Londër ishin përzgjedhur nga Zyra e Jashtme për të ofruar shërbime propagandistike në mbështetje të luftës së Britanisë kundër Turqisë, qëndrimi i Pickthall u konsiderua i guximshëm duke pasur parasysh klimën e kohës së luftës. Kur myslimanët britanikë u pyetën të vendosnin nëse ishin besnikë ndaj Aleatëve (Britania dhe Franca) ose Fuqisë Qendrore (Gjermania dhe Turqia), Pickthall tha që ai ishte i gatshëm të ishte luftëtar për vendin e tij për aq kohë sa ai nuk duhej të luftonte turqit. Ai u rekrutua në muajt e fundit të luftës dhe u bë trupor përgjegjës për një spital të izolimit të gripit.
Në vitin 1920 ai shkoi në Indi me gruan e tij për të shërbyer si redaktor i Kronikës Bombay, duke u kthyer në Angli vetëm në vitin 1935, një vit para vdekjes së tij. Ai përfundoi përkthimin e tij The Meaning of the Glorious Koran kur ai ishte në Indi.
Pickthall u varros në varrezat e myslimanëve në Varrezat Brookwood, Surrey, Angli, ku më vonë u varros Abdullah Jusuf Ali.
Dyer të paputhitura
Dyer të paputhitura, roman me autor Halit Shamata. Botuar në Tiranë nga "SAIT", në vitin 2001. Libri ka 181 faqe.
Flaka e përjetshme
parapamje|[[Flaka e përjetshme (Sarajevë)|Flaka e Përjetshme në Sarajevë - Bosnje dhe Hercegovinë]] Flaka e përjetshme është një zjarr, llambë ose pishtar që digjet vazhdimisht për një periudhë të pacaktuar. Shumica e flakëve të përjetshme janë ndezur nga dora e njeriut me një qëllim të caktuar, por disa prej tyre janë fenomene natyrore të shkaktuara nga rrjedhjet e gazit natyror, zjarret torfe dhe zjarret e qymyrgurit. Të gjitha zjarret natyrore mund të jenë ndezur fillimisht nga rrufeja, piezoelektriciteti ose aktiviteti njerëzor, e ku disa prej të cilave kanë vazhduar të digjen për mijëra vjet pandërprerë.
Në kohët e lashta, flakët e përjetshme furnizoheshin nga lënda djegëse e drurit ose vaji i ullirit; shembujt modernë zakonisht përdorin një furnizim të lëndës djegëse të propanit ose gazit natyror. Flakët e përjetshme të krijuara nga njeriu më shpesh përkujtojnë një person ose një ngjarje me rëndësi kombëtare, shërbejnë si një simbol i një natyre të qëndrueshme siç është një besim fetar, ose një kujtesë e përkushtimit ndaj një qëllimi të përbashkët, siç është diplomacia.
Chauchailles
Chauchailles (Ocitanisht: Chauchalhas ; Shqip: Kaçaljazi) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Caroline Herschel
Caroline Lucretia Herschel ( /h ɜːr ʃ əl, H ɛər - / ; 16 Mars 1750 - 9 Janar 1848) ishte një astronome gjermane, kontributi më i rëndësishëm i të cilës në astronomi ishin zbulimet e disa kometave, përfshirë kometën periodike 35P / Herschel – Rigollet, e cila mban emrin e saj. Ajo ishte motra e vogël e astronomit William Herschel, me të cilin punoi gjatë gjithë karrierës së saj.
Ajo ishte gruaja e parë që mori një rrogë si shkencëtare. Ajo ishte gruaja e parë në Angli që mbajti një post qeveritar. Ajo ishte gruaja e parë që publikoi gjetjet shkencore në Transaksionet Filozofike të Shoqërisë Mbretërore, që iu dha një Medalje e Artë e Shoqërisë Mbretërore Astronomike (1828) dhe u emërua Anëtare Nderi e Shoqërisë Mbretërore Astronomike (1835, me Mary Somerville ). Ajo u emërua gjithashtu një anëtar nderi i Akademisë Mbretërore Irlandeze (1838). Mbreti i Prusisë i dhuroi asaj një Medalje të Artë për Shkencën me rastin e 96-vjetorit të lindjes (1846).
Jeta e hershme
Caroline Lucretia Herschel lindi në qytetin e Hanoverit më 16 Mars 1750. Ajo ishte fëmija i tetë dhe vajza e katërt e Issak Herschel ajo gjithashtu ne menyre autodidakte ka mesuar oboen dhe gruaja e tij, Anna Ilse Moritzen. Familja Herschel e ka origjinën nga Pirna në Saksoninë afër Dresden .Issak u bë një drejtues bandash në rojet e këmbëve Hanoveriane, të cilit ai u bashkua për herë të parë në 1731 dhe ishte larg me regjimentin e tij për periudha të konsiderueshme. Ai u sëmur pas Betejës së Dettingen (pjesë e Luftës së Suksesit Austriak ) në 1743 dhe nuk u shërua kurrë plotësisht, ai pësoi një kushtetutë të dobët, dhimbje kronike dhe astmë për pjesën e mbetur të jetës së tij. Vajzat e tyre më të mëdha, Sophia, ishte gjashtëmbëdhjetë vjet më e madhe dhe vajza e vetme që mbijetoi përveç Caroline. Ajo u martua kur Caroline ishte pesë vjeç, që do të thotë se vajza e re ishte ngarkuar me pjesën më të madhe të punës së shtëpisë. Caroline dhe fëmijët e tjerë morën një arsim të përciptë, duke mësuar të lexojnë dhe të shkruajnë dhe pak më shumë. Babai i saj u përpoq ta edukonte atë në shtëpi, por përpjekjet e tij ishin kryesisht të suksesshme me djemtë.
Në moshën dhjetë vjeçare ,Caroline u godit nga tifoja, e cila e pengoi rritjen e saj,e tillë që ajo kurrë nuk u rrit më e gjatë se 4 ft Ajo pësoi humbje të shikimit në syrin e saj të majtë si rezultat i sëmundjes së saj. Familja e saj supozoi se ajo nuk do të martohej kurrë dhe nëna e saj mendonte se ishte më mirë që ajo të stërvitej për të qenë një shërbëtore shtëpie sesa të bëhej e arsimuar në përputhje me dëshirat e babait të saj. Babai i saj ndonjëherë përfitonte nga mungesa e nënës së saj duke e mësuar individualisht, ose duke e përfshirë atë në mësimet e vëllait të saj, të tilla si violinë. Caroline u lejua për pak kohë të mësonte të bënte veshje. Megjithëse ajo mësoi të bënte punime me gjilpërë nga një fqinj,përpjekjet e saj u penguan nga punët e shtëpisë me orë të gjata. Për ta parandaluar atë që të bëhej guvernate dhe të fitonte pavarësinë e saj në atë mënyrë, asaj iu ndalua të mësonte frëngjisht ose punë me grep më të përparuar sesa ato që mund të merrte nga fqinjët.
Pas vdekjes së babait të saj, vëllezërit e saj William dhe Alexander, propozuan që ajo të bashkohej me ta në Bath, Angli për të pasur një periudhë prove si këngëtare për shfaqjet në kishë të vëllait muzikant William. Caroline përfundimisht u largua nga Hanoveri më 16 gusht 1772 pas ndërhyrjes së vëllait të saj me nënën e tyre kryeneçe. Gjatë udhëtimit për në Angli, ajo së pari u njoh me astronominë me anë të yjeve dhe dyqaneve të optikëve.
Në Bath, ajo mori përgjegjësitë e drejtimit të shtëpisë së William dhe filloi të mësonte e të këndonte. William e kishte vendosur veten si një organist dhe mësues muzike në New King Street, Bath (tani Muzeu i Astronomisë Herschel ). Ai ishte gjithashtu korimetri i Chapel Octagon. William ishte i zënë me karrierën e tij muzikore dhe u bë mjaft i zënë me organizimin e koncerteve publike.
Caroline nuk u përzie me shoqërinë lokale dhe bëri pak miq, por më në fund ishte në gjendje të kënaqte dëshirën e saj për të mësuar dhe mori rregullisht mësime të këngës, anglishtes dhe aritmetikës nga vëllai i saj dhe mësime vallëzimi nga një mësues vendas. Ajo gjithashtu mësoi të luante harpen, dhe përfundimisht u bë një pjesë integrale në shfaqjet muzikore të William në audience të vogel. Ajo u bë këngëtarja kryesore në koncertet e tij në oratorio dhe fitoi një reputacion të tillë si vokaliste sa që iu ofrua një bashkepunim për festivalin e Birminghamit pas një shfaqjeje të Handel 's Messiah në Prill 1778, ku ajo ishte solistja e parë. Ajo nuk pranoi të këndonte për asnjë dirigjent përveç William, dhe pas kësaj performance, karriera e saj si këngëtare filloi të binte. Caroline më pas u zëvendësua si një interpretuese nga solistë të dalluar nga jashtë zonës sepse William dëshironte të kalonte më pak kohë në prova për t'u përqëndruar në astronomi.
Kalimi në astronomi
parapamje| William dhe Caroline Herschel duke lustruar një pasqyrë teleskopi, Lithograph 1896 Kur William u interesua gjithnjë e më shumë në astronomi, duke u shndërruar nga një muzikant në një astronom, Caroline përsëri mbështeti përpjekjet e tij. Ajo tha disi me hidhërim, në Kujtesën e saj, "Unë nuk bëra asgjë për vëllain tim përveç asaj që një qen i stërvitur mirë do të kishte bërë, domethënë unë bëra atë që ai më urdhëroi". Në fund të fundit, megjithatë, ajo u interesua për astronominë dhe u kënaq me punën e saj. <cite class="citation book cs1" data-ve-ignore="true" id="CITEREFHerschel1876">Herschel, Caroline Lucretia (1876). Herschel, Mrs. John (ed.). Memoir and Correspondence of Caroline Herschel. London: John Murray, Albemarle Street. Në vitet 1770, ndërsa Uilliam u bë më i interesuar për astronominë, ai filloi të ndërtonte teleskopët e tij nga lentet që kishte tokë, i pakënaqur me cilësinë e lenteve që ishte në gjendje të blinte. Caroline do ta ushqente dhe do t'i lexonte ndërsa ai punonte, pavarësisht dëshirës së saj për të shkatërruar karrierën e saj si një këngëtare profesioniste. Ajo u bë një astronome e rëndësishëme në të drejtën e saj si rezultat i bashkëpunimit të saj me të. Herschels u transferuan në një shtëpi të re në Mars 1781 pasi biznesi i tyre i fabrikës dështoi, dhe Caroline po ruante stokun e mbetur në 13 Mars, natën kur Uilliam zbuloi planetin Uran. Megjithëse e gaboi atë me një kometë, zbulimi i tij provoi epërsinë e teleskopit të tij të ri. Caroline dhe William dhanë shfaqjen e tyre të fundit muzikore në 1782, kur vëllai i saj pranoi zyrën private të astronomit të gjykatës te mbreti George III; muajt e fundit të karrierës së tyre muzikore kishin qenë të turbullta dhe ishin kritikuar.
El-Azizije
Al 'Aziziyah (Arabisht: العزيزية‎‎) është qytet i vogël në veriperëndim të Libisë. Aziziyah ndodhet 41 kilometra në jugperëndim të Tripolit. Më 13 shtator 1922, temperatura në Aziziyah ishte 58 °C i cili do të thotë që kjo temperaturë ka thyer rekord botërorë.
Caroline Herschel
Zbulimet dhe katalogu i parë
parapamje| Një teleskop që William Herschel bëri për Caroline 1795 Interesimi i Uilliam për astronominë filloi si një hobi për të kaluar kohën natën. Në mëngjes ditën tjetër ai do të mbante një leksion të improvizuar për ato që kishte mësuar një natë më parë. Caroline u interesua po aq sa William, duke deklaruar se ajo ishte "shumë e penguar në praktikën time nga ndihma ime që kërkohej vazhdimisht në ekzekutimin e komploteve të ndryshme astronomike". William u bë i njohur për punën e tij në teleskopët me performancë të lartë dhe Caroline e gjeti veten duke mbështetur përpjekjet e tij. Caroline kaloi shumë orë duke lustruar pasqyra dhe duke montuar teleskopë në mënyrë që të maksimizonte sasinë e dritës së kapur. Ajo mësoi të kopjojë katalogë astronomikë dhe botime të tjera që William kishte marrë hua. Ajo gjithashtu mësoi të regjistrojë, zvogëlojë dhe organizojë vëzhgimet astronomike të vëllait të saj. Ajo e pranoi që kjo punë kërkonte shpejtësi, precision dhe saktësi.
Caroline u pyet për të lëvizur nga kultura e lartë e Bath në ujërat e pasme relativisht të Datchet në 1782, një qytet i vogël pranë Kështjellës Windsor, ku William do të ishte gati për të argëtuar mysafirët mbretërorë. Ai supozoi se Caroline do të bëhej ndihmësja e tij, një rol që ajo fillimisht nuk e pranoi. Ajo ishte e pakënaqur me akomodimet që kishin marrë; shtëpia që ata morën me qira për tre vjet kishte një tavan të rrjedhur dhe Caroline e përshkroi atë si "rrënojat e një vendi". Ajo ishte gjithashtu e shqetësuar për çmimet në qytet dhe faktin që shërbëtori i tyre shtëpiak u burgos për vjedhje në kohën e mbërritjes së saj. Ndërsa William punoi në një katalog me 3,000 yje, studioi yje të dyfishtë dhe u përpoq të zbulonte shkakun e ndryshueshmërisë së Mira -s dhe Algol- it, Caroline iu kërkua të "fshijë" qiellin, duke lëvizur me përpikmëri nëpër qiell në shirita për të kërkuar objekte interesante. Ajo ishte e pakënaqur me këtë detyrë në fillim të punës së saj, duke dashur mallin për kulturën e Bathit dhe duke u ndjerë e izoluar dhe e vetmuar, por gradualisht zhvilloi një dashuri për punën.
Më 28 gusht 1782 Caroline nisi librin e saj të parë të rekordeve. Ajo shënoi tre faqet e para të hapjes: "Kjo është ajo që unë i quaj Faturat dhe Reklamat e Kometave të mia", "Kometat dhe shkronjat" dhe "Librat e vëzhgimeve". Ky, së bashku me dy libra të mëvonshëm, aktualisht i përkasin trove Herschel në Shoqërinë Mbretërore Astronomike në Londër.
Më 26 shkurt 1783, Caroline bëri zbulimin e saj të parë: ajo kishte gjetur një mjegullnaje që nuk ishte përfshirë në katalogun Messier. Po atë natë, ajo zbuloi në mënyrë të pavarur Messier 110 (NGC 205), shoqëruesin e dytë të Galaxy Andromeda. Uilliam atëherë filloi të kërkonte veten për mjegullnaja, duke ndjerë se kishte shumë zbulime për t'u bërë. Caroline u zbrit në një shkallë në reflektorin 20-këmbë të William, duke provuar matje të pamundura të yjeve të dyfishtë. William shpejt e kuptoi se metoda e tij e kërkimit të mjegullnajave ishte joefikase dhe ai kërkoi një ndihmës për të mbajtur të dhëna. Natyrisht, ai u kthye te Caroline.
Në verën e vitit 1783, Uilliam përfundoi ndërtimin e një teleskopi për kërkimin e kometës për Carolinen, të cilin ajo filloi ta përdorte menjëherë. Duke filluar në tetor 1783, Herschels përdori një teleskop reflektues 20 metra për të kërkuar mjegullnaja. Fillimisht, Uilliam u përpoq të vëzhgonte dhe regjistronte objekte, por edhe kjo ishte joefikase dhe ai përsëri iu drejtua Caroline. Ajo u ul pranë një dritareje brenda, William bërtiti vëzhgimet e tij, dhe Caroline regjistroi. Kjo nuk ishte një detyrë e thjeshtë klerike, megjithatë, sepse asaj do t'i duhej të përdorte katalogun e John Flamsteed për të identifikuar yllin William të përdorur si pikë referimi për mjegullnajat. Për shkak se katalogu i Flamsteed u organizua nga yjësia, ishte më pak i dobishëm për Herschels, kështu që Caroline krijoi katalogun e saj të organizuar nga distanca polare veriore. Të nesërmen në mëngjes, Caroline shkonte mbi shënimet e saj dhe shkruante vëzhgime zyrtare, të cilat ajo i quajti "duke pasur parasysh qiejt".
Gjatë viteve 1786– `97 ajo zbuloi tetë kometa, e para në 1 gusht 1786 ndërsa vëllai i saj ishte larg dhe ajo po përdorte teleskopin e tij. Ajo kishte përparësi të padiskutueshme si zbuluese e pesë kometave dhe rizbuloi Kometën Encke në 1795. Pesë kometa të saj u botuan në Transaksionet Filozofike. Një paketë letre që mban mbishkrimin, "Kjo është ajo që unë i quaj Faturat dhe Faturat e Kometave të mia" përmban disa të dhëna që lidhen me zbulimin e secilit prej këtyre objekteve. William u thirr në Kështjellën Windsor për të demonstruar kometën e Caroline në familjen mbretërore. William e regjistroi këtë fenomen, vetë, duke e quajtur atë "Kometa e motrës sime". Caroline Herschel shpesh vlerësohet si gruaja e parë që zbuloi një kometë; megjithatë, Maria Kirch zbuloi një kometë në fillim të viteve 1700, por shpesh neglizhohet sepse në atë kohë, zbulimi i atribuohej burrit të saj, Gottfried Kirch.
Nën harqe kacafytjesh
Nën harqe kacafytjesh, roman nga Ledri Kurti. Botuar në Shkodër nga "Camaj-Pipa", në vitin 2003. Libri ka 122 faqe.
Xheni Çuni
Xheni Çuni (lindi më 22 maj 1993) është artiste shqiptare. Ajo tashmë është duke studiuar në akademinë e arteve dhe filmit në Kunstakademie Düsseldorf.
Biografia
Ajo lindi në vitin 1993 në Fier. Ajo ka ekspozuar punën e saj në Kunstakademie Düsseldorf dhe në qytete të ndryshme të Gjermanisë.
Titi Daullja na u bë zoti Titi
Titi Daullja na u bë zoti Titi, roman me autor Sami Gega. Botuar në Tiranë, në vitin 2002. Libri ka 209 faqe.
Maturantët
Maturantët, roman me autor Vullnet Mato. Botuar në Tiranë nga "Milosao", në vitin 2002. Libri ka 239 faqe.
Kapitulli i fundit : ngjarje në zhvillim
Kapitulli i fundit : ngjarje në zhvillim, roman me autor Vladimir Marku. Botuar në Tiranë nga "Marin Barleti", në vitin 2001. Libri ka 455 faqe.
Lista e fortesave në Madia Pradesh
Lista e fortesave në shtetin indian të Madia Pradeshit
Komuniteti i Valencias
Komuniteti i Valencias (Comunidad Valenciana) është një komunitetet autonom në Mbretërinë e Spanjës i vendosur në rajonin jug-perëndimor të Evropës. Është komuniteti i katërt më i populluar pas Andalusias, Katalonjës dhe Madridit me më shumë se 5.1 milion banorë. Shpesh identifikohet me kryeqytetin e saj Valencia, i cili është qyteti i tretë më i madh në Spanjë.
Mujë Loshi
Mujë Loshi (1916 - 1994) ishte filozof popullor, mendimtar e pajtimtar i shquar nga Pemishta (Padalishta) e Drenicës.
Lista e fortesave në Karnataka
Në Karnataka ka mijëra fortesa, në gjuhën kannada të quajtura Kote, Gad ose Durga. Fortesat në Karnataka i përkasin dinastive të ndryshme, disa prej tyre madje janë më shumë se një mijë vjeçare. Karnataka ka një histori të gjatë me fortesat. Në vitin 1294, gjatë mbretërimit të Kakatiyave të Warangalit u ndërtua Fortesa e Raichurit, që luajti një rol të rëndësishëm në historinë e Karnatakas. Rajoni Krishna-Tungabhadra Doab është dëshmitar i shumë betejave të luftuara për të pushtuar dhe kontrolluar fortesën, mjaft prej betejave përfshinë mbretërit e Dinastisë Vijayanagar, Bahmani dhe Adilshahi.
Lista fortesave në Karnataka
Fortesa historike e kodrës së Raichurit e njohur edhe si Giridurga.
Marie Tharp
Marie Tharp(30 korrik 1920 - 23 gusht 2006) ishte një amerikane gjeologe dhe oqeanografe kartografe që, në partneritet me Bruce Heezen, krijoi hartën e parë shkencore të katit të Oqeanit Atlantik. Puna e Tharp zbuloi praninë e Mid-Atlantic Ridge, duke shkaktuar një ndryshim (paradigmë) në shkencën e tokës që çoi në pranimin e teorive të pllakave tektonike dhe kontinentale
Jeta e hershme
Tharp lindi në Ypsilanti, Michigan. Nëna e saj, Bertha, ishte një instruktore në gjermanisht dhe latinisht; babai i saj, William, bëri harta të klasifikimit të tokës për Departamentin Amerikan të Bujqësisë. Ajo kishte një motër shumë më të madhe, por u rrit më shumë ose më pak si një fëmijë i vetëm.