Basili_II
Rebelimet e Anadollit dhe Aleanca me Rusët
Basili u shqua si ushtarë trim dhe kalorës madhështorë, dhe do të dëshmonte vetën si një gjeneral të aftë dhe sundues të fortë. Në vitet e hershme të sundimit të tij administrata qëndronte në dorë të Basil Lekapenosit (një djalë ilegjitim i perandorit Romanos I), president i senatit, një politikan i zgjuar e dinak i cili shpresonte se perandorët e rinjë do të bëheshin kukulla të tij. Basili priti dhe vëzhgojë duke mos u përzier, duke u kushtuar në mësimin e detajeve rreth administratës dhe shkencave ushtarake. Edhe pse Nikephoros II Phokas dhe John I Tzimisces ishin udhëheqës briliant ushtarak, të dytë treguan dobësi në lidhje me punët administrative. Pak para përfundimit të sundimit të Tzimisces ai me vonesë planifikojë zvogëlimin e fuqisë së pronarëve të tokave, dhe vdekja e tij e cila erdh shpejt pasi që kishte folur kundër tyre shpërndau fjalë se ishte helmuar nga Basil Lekapenos. Ky i fundit kishte siguruar prona të mëdha në mënyrë ilegale dhe frikohej nga një investigim dhe denim. Si rezultat i dështimeve të pararendësve të tij, Basili II e gjeti vetën në probleme serioze që në fillim të sundimit të tij. Dy pjesëtarë të elitës ushtarake anadolliane, Bardas Skleros dhe Bardas Phokas kishin mjete të bollshme për të ngritur në këmbë një rebelion kundër autoritetit të Basilit II. Motivet kryesore të këtyre burrave (të dytë ishin gjeneralë me eksperiencë) ishin që të marrin pozitat e Nikephoros II Phokas dhe John I Tzimisces dhe që të japin Basilit një rol të pafuqishëm. Basili II, duke treguar një prirje për pamëshirësi (e cila më vonë edhe do të bëhej tipari i tij dallues), personalisht merr fushën e betejës dhe shtyp rebelionet e të dyve, Bardas Skleros (979) dhe Bardas Phokas (989), me ndihmën e 12,000 trupave Gjeorgjiane. Marrëdhënia ndërmjet Skleros dhe Phokas ishin interesante: Phokas kishte qenë ndihmues për shuarjen e rebelimit të Skleros, por kur Phokas më vonë u rebelua vetë, Skleros u kthye nga eksili që të ndihmojë armikun e tij të vjetër. Kur Phokas vdiq në betejë, Skleros i cili ishte burgosur nga Phokas merr në dorë rebelionin, para se të detyrohej të dorëzohej në vitin 989 nga Basili. Sklerosit i ishte lejuar të jetonte, por ditët e mëtejshme të jetës së tij ai u detyrua ti kaloi si qorr. Këto rebelime kishin një efekt në pikëpamjen dhe metodën e qeverisjes se Basilit. Historiani Psellus përshkruan Bardas Sklerosin e mundur, duke i dhënë Basilit një këshillë: "Hjeq guvernatorët të cilët bëhen tej-krenar. Mos i lejo gjeneralët në fushatat e tyre të kenë resurse të tepërta. Rraskapit ata me kërkesa të pavendta, që të mbahen të angazhuar me aferat e tyre. Mos lejo asnjë grua nëpër Këshillet Imperiale. Bënu i paarritshëm nga askush. Mos i ndaj planet e tua me askënd." Basili, siç u duk, do të mirrte këtë këshillë afër zemrës. Në mënyrë që të shkatërrojë këto revolta të rrezikshme, Basili formojë një aleancë me princ Vladimir I të Kievit, i cili pushtoj më 988 Chersonesos, bazën kryesore perandorake në Krim. Vladimiri ofrojë që të kthejë Chersonesosin dhe të jap 6,000 ushtarl si riforcim për ushtrinë e Basilit. Si shkëmbim donte dorën e motrës së Basilit, Anën. Së pari Basili hezitojë. Bizantinët shikonin të gjithë popujt e veriut, Frankët apo Sllavët si barbarë. Ana vetë nuk donte të martohej me një barbarë, sepse një martesë si kjo nuk do të kishte ndonjë vlerë në kronikat e perandorisë. Vladimiri kishte ndërmarrë shumë kërkime në religjione të ndryshme, bile edhe ksihte dërguar delegatë të shumtë nëpër vende të ndryshme. Martesa nuk ishte arsyeja primare për tu konvertuar në fenë Ortodokse. Kur Vladimiri pranoj që të pagëzohej dhe që të konvertojë popullin e tij në fenë e krishterë, Basili më në fund ia dha dorën e motrës. Vladimiri dhe Ana u martuan në 989 në Krim. Rekrutimet te populli i Rusëve ishin vegla kryeesore për të ndal rebelionin, dhe më vonë u formua me ta Roja Varangiane. Kjo martesë kishte rëndësi të mëdha afatëgjate, duke qenë ndodhia kryesore pse Dukati i madh i Moskës, shumë shekuj më vonë, shpalli vetën si "Roma e tretë", dhe pa vetën si trashëgimtare të politikës dhe kulturës Bizantine. Rënja e Basil Lekapenos pasoj pas shtypjes së rebelionit. Ai ishte akuzuar për bashkëpunim me rebelët dhe u dënua me eksil dhe konfiskimin e të gjitha pronave të tij. Duke mbrojtur shtresat e ulëta dhe të mesme, Basili II zhvillojë luftë të pamëshirshme ndaj sistemeve të pronave të mëdha në Azinë e vogël.