cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Es-Sufi
parapamje|Kitapi i es-Sufit Abd er-Rahman es-Sufi, i njohur në perëndim si Azofi, është njëri nga dy astronomët praktik më të shquar të epokës së mesjetës. El-Sufi ishte astronomi i par i cili përshkruajti "mjegullirën" në Andromedë në librin e tij të yllësisë (Atlasi i Yjeve). Ai titulloi grupin e yjeve jugor El-Bekal El-Ebjed apo "Yllësia e Bardhë" mbasi mori informacionet nga udhëtarët Arab nga arqipelagu Malajë. Tani neve e njohim këtë grup yjesh si Nubekula Kryesore (Reja e madhe Magelanike).
El-Sufi përgadiste hartat e qiejve nga observatoriumi i tij personal dhe me kujdesi vendoste magnitudat e tyre. Libri i tij "Kitab el-Kavatib el-Thabit el-Musavar" ishte kryevepër në asrtonominë yjore. Gjindet në origjinal në gjuhën arabe si dhe përkthim në gjuhën franceza të përkthyer nga Schjellepur. Kitab el-Kavatib konsiderohet me rëndësi gjithashtu edhe tani për studimin e lëvizjeve të përshtatshme dhe variablës me period të gjat. Në librin gjithashtu përfshin Theta Eridani njëri nga trembëdhjetë yjet më të shëndritshëm të njohur në atë kohë. Ulug Begu, më 1437 zbuloi atë të jetënga e para magnitudë në librin e tij të yjeve fikse. Edmond Halej gjatë udhëtimit të tij për në St. Helena në fillim të shekullit tetëmbëdhjetë e pa atë si yll të magnitudës së tretë.
El-Mavardi
El-Mavardi ishte një nga mëndimtarët më të njohur të shkencave politike në epokën e mesjetës. Ai gjithashtu ishte sociolog, jurist dhe muhadithin i madh. Shërbeu si kryegjykatës në Bagdad si dhe ambasador i Halifit Abasit në disa vende myslimane të fuqishme dhe me rëndësi. ElMavardi më së shumti njihet me librin e tij "El-Havi" në jurisprudencë. Emri i tij i plotë ishte Ebu El-Hasan Ali Ibn Muhammed Ibn Habib el-Mavardi.
U lind më 972 në Basra. Mësimet e para në Fikh (Jurisprudencën Islame) i mori nga juristi i njohur Ebu El-Vahi el-Simari. Më pas ai shkoi në Bagdad për studime më të avancuara pranë Shejh Abd El-Hamid dhe Shejh Abdullah El-Baki. El-Mevardi ishte student i dalluar dhe u bë i shkëlqyer në etikë, shkencat politike, jurisprudencë dhe letërsi.
Karrierën e tij e filloi si gjykatës. Për shkak të aftësive të tija menjëherë u ngrit në pozicion dhe u transferua në Bagdad me detyrën kryegjykatës të Halifatit Abasit. Halifi El-Kasim bi Amr Allah e emëroi atë si ambasador në sulltanatin Buvahid dhe Selxhuk. Ishte i pëlqyer për aftësitë e tija në profesion dhe shpërblehej me dhurata të pasura nga shumica e Sulltanëve. Nderohej dhe respektohej edhe mbase Buvahidët morën pushtetin në Bagdad. El-Mavardi vdiq më 1058.
El_Mevardi dha kontribute të shumta origjinale në shkencat politike dhe sociologji. Në këto lëmij ai shkruajti tre vepra madhështore : Kitab el-Ahkam el-Sulltania, Kanun el-Vazarah dhe Kitab Nasihat el-Mulk. Ai formuloi parimet parimet e shkencave politike. Librat e tij trajtojnë detyrat e halifatit, kryegjykatësit, kabinetit dhe detyrat dhe marrëdhëniet ndërmjet qeverisë dhe qytetarëve. Diskuton detyrat e shtetit si në paqe ashtu edhe në luftë.
El-Mevardi shkruan mbi direktivat e zgjedhjes së halifit dhe cilësitë e votuesve duke përfshirë karakterin e pastër dhe aftësitë intelektuale. Ai është autori dhe mbështetësi i "Doktrinës së Domosdoshmërisë". Ishte kundër fuqisë së pakufizuar deleguar guvernatorëve provincial. Librat e tij "El-Ahkam el-Sulltania" dhe "Kanun el-Vazarah" janë përkthyer në disa gjuhë.
"Kitab Aadab el-Dunja ve el-Din" ishte kryevepra e tij në Etikë. Ende është libër me famë në disa shtete Islame. Kontributi i tij në sociologji është madhështorë, i zhvilluar më tej nga Ibn Halduni.
Qamil Çami
Qamil Izet Çami (1875–1933) ishte një rilindas shqiptar, poet, dhe mësues. Ai dhe rilindas të tjerë çamë hapën shkollën e parë shqipe në Filiat në vitin 1908.
Biografia
Gjatë Luftërave Ballkanike, ai u burgos në Janinë nga ushtria greke. Ai arriti të arratisej pas 10 muajsh dhe shkoi në Vlorë. Në 1917 ai u emërua drejtor i arsimit për zonën jug-lindore të Shqipërisë dhe u vendos në Voskopojë. Në vitin 1920 ushtria italiane e futi në burgun e Sazanit, sepse ai ndihmoi anëtarët e lëvizjes së çlirimit të Shqipërisë. Ai u lirua pas përfundimit të Luftës së Vlorës më 4 gusht 1920. Në vitin 1922, pas propozimit të Jani Mingës për qeverinë shqiptare, Çami u bë prefekt i Konispolit. Në vitet 1924-1927 punoi vullnetarisht si mësues i gjuhës shqipe për minoritetin çam në Thesproti, në zonën e Paramithisë.
Vdiq më 26 shtator, 1933 në Tiranë. Pozitë u botuan pas vdekjes së tij. Konsideohet si një nga rilindasit e fundit të Rilindjes Kombëtare.
Imam Malik ibn Enes
Imam Maliku (Arabisht: مَالِك بن أَنَس‎, ‎ 711–795 / 93–179 pas hixhretit), emri i plotë i të cilit është Malik ibn Enes ibn Malik ibn Ebi Amir ibn Amër ibn el-Harith ibn Gajman ibn Husajil ibn Amr ibn el-Harith el-Asbahi el-Medeni (مَالِك بِن أَنَس بِن مَالِك بن أَبِي عَامِر بِن عَمْرو بِن ٱلْحَارِث بِن غَيْمَان بِن خُثَين بِن عَمْرو بِن ٱلْحَارِث ٱلْأَصْبَحِي ٱلْحُمَيْرِي ٱلْمَدَنِي), ishte jurist, teolog dhe muhadith mysliman arab. Ai u bë themeluesi i një prej katër shkollave juridike sunite, Maliki, i cili u bë riti normativ për praktikën sunite në pjesën më të madhe të Afrikës së Veriut, el-Andalus (deri në dëbimin e myslimanëve), një pjesë të madhe të Egjiptit dhe disa pjesë të Sirisë, Jemenit, Sudanit, Irakut dhe Horasanit, dhe tarikatet e shquar sufi, duke përfshirë Shazilije dhe Tixhanije.
Malik ibn Enes ka prejardhjen nga fisi jemenas Asbe. Gjyshi i tij i shpërngulur në Medine ka qenë një nga dijetarët tabiin. Nuk dihet saktësisht viti i lindjes së tij. Shumë thonë se ai është i lindur në vitin 93 hixhri. Ishte i stolisur me butësi dhe zgjuarsi. Në trup ishte i gjatë dhe kishte mjekër të bardhë porsi dëbora. Diturinë e fitoi pranë dijetarëve më të famshëm të Medinës si Ibën Shihab dhe Nafi Mevla Abdullah ibn Omer. Nga i pari (Ibn Shihab) merrë 232 hadithe dhe nga i dyti (Nafi Mevla Abdullah ibn Omer) 80 të cilët i fut në "Muvetta"-në e tij të njohur.
Sipas traditës klasike sunite, profeti Muhamedi paratha lindjen e Malikut, duke thënë: "Shumë shpejt njerëzit do t'i rrahin krahët e deveve në kërkim të diturisë dhe nuk do të gjejnë njeri më ekspert se dijetari i ditur i Medinës". and, in another tradition, "The people ... shall set forth from East and West without finding a sage other than the sage of the people in Medina."
Dijetarët e asaj kohe me rastin e vizitës xhamisë së Pejgamberit në Medine, takoheshin edhe me Imam Malikun. Bëhen takime dhe biseda të shumta fetare me çrast dituria e tij përcjellet në shumë territore të hilafetit.
Maliku është themeluesi i shkollës juridike të Hixhazit, karakteristikat e së cilës janë Syneti i Pejgamberit a.s. dhe traditat e popullit të Medinës, prandaj edhe emri i kësaj shkolle është "shkolla e synetit" ose "shkolla e traditës".
Imam Maliku e njihte mirë shkencën e hadithit. Në ligjëratat e tij, të cilat ishin në zë, vinin nga të gjitha anët, e kishte nga ata të cilët udhëtonin me muaj të tërë për të ndëgjuar ligjiratat e tij. Në pyetje jepte përgjigje të qarta dhe kurrë nuk lente që përgjigjja e tij të ketë dy kuptime. Legjenda thotë se ai ka fituar dituri tek 900 dijetarë nga të cilat 300 ishin tabiinë.
Halifja Harun er-Rashid me një rast kur kryen haxhillëkun kthehet në Medine me qëllim që të ndëgjoj Imam Malikun me çrast qon fjalë që të vij Imami tek ai. Në këtë i përgjigjet: "Kush don që të mësoj diçka ai shkon tek dijetari sepse dituria askujt nuk i vjen në këmbë." Kur haroni dëgjon ngritët në këmbë dhe shkon te shtëpia e Malikut për ta ndëgjuar atë (për të kërkuar dituri nga ai). Me atë rast Imam Maliku ia thotë hadithin e Pejgamberit a.s.:
"Në qoftë se një dijetarë e transmeton diturinë e tij vetëm tek një njeri, nga ajo dituri nuk ka dobi as marrësi i saj e as transmetuesi."
Kur Halifja e dëgjon këtë hadith urdhëron që gjithë shoqëria e tij të mblidhet e të dëgjojë ligjiratën. Imam Maliku ligjëratën e tij e fillon me Hadithin: "Kush për kërkim të diturisë nënshtrohet Allahu do ta lartësojë." Kur Halifja e kuptoi domethënien e këtij hadithi la vendin e tij dhe u ul sëbashku me të gjithë dëgjuesit e tjerë.
Imam Maliku vdiq në moshën 83 ose 84 vjeç në Medine në vitin 795 (179 hixhri) dhe u varros në varrezat e el-Baki', përballë Xhamisë së Profetit.
Pokahontas
Pokahontas (l. ~1595 - v. 21 mars 1617) ishte një indiane amerikane e shekullit XVII. Ajo u bë e famshme pasi ruajti marrëdhënie të përzemërta mes indianëve të Virxhinias (popullit të saj) dhe kolonizatorëve anglezë të cilët ndërtuan një fortesë në lumin James duke themeluar kështu qytetin Jamestown në vitin 1607. Legjenda thotë se ajo i shpëtoi jetën kapiten John Smith, kur babai i saj, kryetari Powhatan, ishte gati ta vriste.
Gjatë luftës koloniale me indianët, ajo u kap dhe u mbajt peng. Ajo u pagëzua me emrin Rebeka dhe gjatë kohës që u mbajt rob përmirësoi aftësitë e saj në gjuhë angleze. Në vitin 1614 u martua me plantatorin e duhanit John Rolfe. Ata patën një djalë, Tomasin. Në vitin 1616 familja Rolfe u shpërngul në Londër. Pokahontas u bë njeri i famshëm në Angli. Ajo vdiq në Gravesend dhe u varros në Angli më 21 mars 1617.
Anders Behring Breivik
Anders Behring Breivik  i lindur me 13 shkurt të vitit 1973 në Oslo të Norvegjisë është një ekstremistë Katolik dhe kriminel i njohur në sulmin 22 korrikut në Norvegji ku vendosi në një bomb ne nje makin para selisë së Partisë Laboriste në Norvegji dhe shkoi në ishullin Utøya ku të rinjët e partisë laboriste po festonin në atë rast Breivik nxorri një armë automatike që ishte Rugjer Mini i Kalbirit 30 dhe shtiu ndaj të rinjëve ku la 69 të vrarë dhe 121 të palgosur. Ndersa ai kishte vrarë me bomb 9 njerz dhe disa të plagosur.
Jeta e Hershme
Breivik u lind në Oslo më 13 shkurt 1979, bir i Wenche Behring një infermiere dhe Jens David Breivik, një ekonomist civil, i cili punonte si diplomat për Ambasadën e Norvegjisë në Londër dhe më vonë Paris. Ai kaloi vitin e parë të jetës së tij në Londër, derisa prindërit e tij divorcuan kur ai ishte një vjeç. Babai i tij, i cili më vonë u martua me një diplomat, luftoi për kujdestarinë e tij, por dështoi. Kur Breivik ishte katër, dy raporte u paraqitën shprehur shqetësimin në lidhje me shëndetin e tij mendor, duke përfunduar se Anders duhet të largohen nga kujdesi prindëror. [38] Një psikolog në një nga raportet e bëri një shënim të buzëqeshje të veçantë e fëmijës, duke sugjeruar se ajo nuk ishte ' t ankoruar në emocionet e tij, por ishte më tepër një reagim i qëllimshëm për mjedisin e tij. [39] Breivik jetonte me nënën e tij dhe motrës së tij gjysmë në perëndim fund e Oslos dhe rregullisht ka vizituar babanë e tij dhe njerkës në Francë, derisa ata u shkurorëzuan kur ai ishte 12. Nëna e tij edhe remarried, të një oficeri norvegjez Ushtrisë. [38] Emri i tij familjar është Breivik, ndërsa Behring, mbiemrin e vajzërisë e nënës së tij, është emri i tij të mesëm dhe jo pjesë e emrit të familjes. Emri i tij vjen nga familja Breivika në Hadsel, dhe fjalë për fjalë do të thotë "vik të gjerë.
Anders Breivik ka kritikuar dy nga prindërit e tij për të mbështetur politikat e Partisë norvegjeze të Punës dhe nëna e tij për të qenë, sipas mendimit të tij, një feministe moderuar. Ai shkruan për rritjen e tij: "Unë nuk e miratoj e super-liberale edukimi, matriarkale pasi ajo mungonte plotësisht disiplinën dhe ka kontribuar në feminising mua në një shkallë të caktuar." Breivik ndoqi Smestad Grammar School RIS, të vogël të lartë, Hartvig Nissen shkollës së mesme dhe Oslo Commerce Shkolla. [40] Një ish-shok klase ka kujton se ai ishte një student i inteligjent i cili shpesh u kujdes të njerëzve të cilët ishin të ngacmohet.
Breivik zgjodhi që të jetë konfirmuar në Kishën luterane të Norvegjisë në moshën 15 vjeçare. Kur ai arriti në adoleshencë, sjellja Breivik u përshkrua si duke u bërë rebele. Në vitet e para të tij adoleshencës ai ishte një artist pjellor mbishkrime, pjesë e komunitetit hip hop në Oslo Perëndim. Ai mori grafite e tij shumë më seriozisht se shokët e tij dhe ai u kap nga policia në disa raste, megjithatë, Shërbimet Child mbrojtëse janë njoftuar vetëm një herë. Ai u gjobit edhe në dy raste. [43] Sipas nënës Breivik së, pasi ai u kap spërkatje mbishkrime në muret dhe gjobitur, i ati i tij u ndal kontakt me të në moshën 16-vjeçare, në vitin 1995.
Ata nuk kanë qenë në kontakt që nga atëherë. [45] Shiko kundërta është marrë nga babai i Breivik-së, se ai ishte djali i tij i cili ndërpreu kontakt me të dhe se ai gjithmonë do të kanë mirëpritur Anders pavarësisht nga aktivitetet e tij shkatërruese. [46] Në këtë moshë ai edhe humbi kontakt me miqtë e tij më të afërt, kur ai u përjashtua nga rrathët të bandës.
Shkollimi
Breivik ndoqi shkollën fillore dhe shkollën Smestad RIS mesme në perëndim e Oslos, dhe Hartvig Nissens shkollë dhe Oslo Commerce shkollën e 1995-1998). Një shok klase tha se Breivik u perceptua si një person inteligjent, i fortë fizikisht se të tjerët të së njëjtës moshë, ai u kujdes të cilët ngacmoheshin.
Që nga viti adoleshencës, Breivik kishte kaluar shumë kohë në trajnimin peshe, dhe filloi duke përdorur steroid anabolik. Ai kujdesej shumë për pamjen e tij dhe rreth shfaqeshin i madh dhe i fortë. Në të njëzetat e hershme të tij ai iu nënshtrua një operacioni kozmetike, sipas miqve, në mjekër, hundë dhe ballin, dhe ishte shumë i kënaqur me rezultatin.
Planifkimi i Sulmeve
parapamje|Breivik ne Moshen Femirore
Sulmet e 2011
Më 22 korrik 2011, Breivik bombarduan ndërtesat qeveritare në Oslo, e cila rezultoi në vdekjen e tetë. Brenda disa orësh pas shpërthimit ai arriti në Utøya ishull, vendi i një kamp rinor të Partisë të Punës, i paraqitur si një oficer policie dhe më pas hapën zjarr mbi adoleshentët paarmatosur të pranishëm, duke vrarë 69.Viktima më i ri ishte Sharidyn Svebakk-Bohn e Drammen, i cili ishte 14 vjeç. Një tjetër viktimë ishte Trond Berntsen, hap pas vëllai i Crown Princesha Mette-Marit (djali i njerk fund Princess Mette të Marit-së). Breivik pranoi dhe deklaroi se qëllimi i sulmit ka qenë për të shpëtuar Norvegji dhe në Evropën Perëndimore nga një marrjen mysliman, dhe se Partia e Punës kishte për të "paguajë çmimin" për "të lënë poshtë Norvegji dhe njerëzit norvegjeze". Kur një i armatosur SWAT njësi policore nga Oslo arriti në ishull dhe të ballafaquar atë, ai u dorëzua pa rezistencë. Pas arrestimit të tij, ai u mbajt nga policia e armatosura në ishull, dhe marrë në pyetje gjatë gjithë natës, para se të shkoi në një qelizë që mban në Oslo. Në rrugën për të parë takimin e tij me burg, përcjellje policore Breivik u takua me një turmë të zemëruar, disa prej të cilëve bërtiste "digjen në ferr" ose "tradhtar", ndërsa disa të përdorur fjalë të forta.
Arrestimi
Më 25 korrik 2011 Breivik u akuzua me 147a paragrafi me të cilat shkelen të kodit penal norvegjez, [78] [79] "destabilizuese apo shkatërrimin e funksioneve themelore të shoqërisë" dhe "krijimin frikë serioze në të popullatës", [80] të dyja aktet e terrorizmit sipas Ligji norvegjeze, dhe urdhëroi mbajtur për tetë javë, katër të parë në qeli, në pritje të procedurave të mëtejshme gjyqësore. [16] [78] kujdestarisë është shtrirë në seancat e mëvonshme. [81] Akuza ishte e gatshme në fillim të marsit. Drejtori i Prokurorisë Publike kishte vendosur fillimisht për të censuruar dokumentin për publikun, duke lënë jashtë emrat e viktimave, si dhe detaje në lidhje me vrasjen e tyre. Për shkak të reagimeve të shumta ky vendim u ndryshuan pak para për lirimin e saj. [82] Më 30 mars Borgarting Gjykatës së Apelit njoftoi se kishte planifikuar rastin e pritshëm apelit për 15 janar 2013. Ajo do të kryhet në të njëjtën dhomë të gjykatës ndërtuar posaçërisht ku rasti i parë penal do të gjykohet.
Anders Behring Breivik është mbajt në burgun e ila prej arrestimit të tij. Atje ai ka në qeli tre të tij dispozicion të burgut. Një ku ai mund të pushoni, fle dhe të shikojnë filma DVD ose televizion, një të dytë është ngritur për atë për të përdorur një kompjuter pa lidhje interneti, dhe në një qeli të tretë nuk ka palestër pajisje që ai mund të përdorni. Stafi i përzgjedhur vetëm burgu me kualifikime të veçanta janë të lejuar të punojnë rreth tij, dhe menaxhimin e burgjeve ka për qëllim që të mos lejojnë praninë e tij si një të burgosur të sigurisë së lartë të ndikojë në ndonjë nga të burgosurit e tjerë. [84] Pas heqjes 2012 janar të letrave dhe vizitorët censura për Breivik ai ka marrë një numër të pyetjeve nga individë privatë, [85] dhe ai i ka kushtuar kohë për të shkruar përsëri në si-mendje njerëzve. Sipas njërit prej avokatëve të tij Breivik është kurioz për të mësuar nëse Manifesti i tij ka filluar të zërë rrënjë në shoqëri. Avokatët Breivik-së në konsultim me Breivik janë konsideruar të kenë disa prej bashkëbiseduesve të tij thirri të dëshmojnë gjatë gjykimit. [86] Disa, si mediat norvegjeze dhe ndërkombëtare, kanë kërkuar intervista me Breivik. I tillë i parë u anulua nga administrata e burgjeve pas një kontroll sfond e gazetarit në fjalë. Një intervistë e dytë është rënë dakord për nga Breivik, dhe burgu ka kërkuar një sfond kontrolloni për të bërë nga policia në vendin ku është gazetar nga. Asnjë informacion i është dhënë në lidhje me organizatat e medias në fjalë.
Trajtimi Psikik
Sipas raportit, Breivik shfaqet ndikojë papërshtatshme dhe pa majë dhe një mungesë e madhe e ndjeshmëri. Ai foli incoherently në neologisms dhe kishte vepruar compulsively bazuar në një univers të mendimeve të çuditshme, i madhërishëm dhe delusional. Breivik alluded veten si regjent e ardhshëm të Norvegjisë, mjeshtër i jetës dhe vdekjes, duke e quajtur veten "inordinately dashur" dhe "kalorës më i përsosur në Europë që prej Luftës së Dytë Botërore". Ai ishte i bindur se ai ishte një luftëtar në një "luftë civile", me intensitet të ulët dhe kishte qenë i zgjedhur për të shpëtuar popullin e tij. Për psikiatërve, Breivik përshkruar planet për të kryer ekzekutime të tjera "të kategorive A, B dhe C tradhtarëve" me mijëra, vetë të përfshira, dhe të organizojnë norvegjezët në rezerva për qëllim të mbarështimit selektiv. Breivik besonte vetë të jetë "kalorës Justiciar madh mjeshtër" i një organizate tamplier. Ai u vlerësua të jetë vrasës dhe vrasës nga psikiatërve.
Sipas mbrojtjes avokati i tij, Breivik fillimisht shprehu habi dhe u ndje i fyer nga konkluzionet në raport. Ai më vonë deklaroi se "kjo jep mundësi të reja".
Rezultati i vlerësimit të parë Breivik e kompetencave u debatua ashpër në Norvegji nga ekspertë të shëndetit mendor, me kalimin e mendimit të gjykatës të emëruar nga Psikiater e dhe përcaktimin e vendit për papërgjegjshmëri penale. [91] [92] Një panel i zgjeruar i ekspertëve nga Këshilli Norvegjez i Ligjore Mjekësia shqyrtuar raportin e paraqitur dhe miratuar atë "pa vërejtje të rëndësishme". [93] News ndërkohë doli se stafi mjekësor psikiatrik në krye të trajtimit të të burgosurve në ila paraburgimit dhe burgun e sigurisë së nuk ka bërë asnjë vërejtje që sugjeroi se ai vuante nga as, psikozë depresioni apo ishte vetëvrasje. Sipas të lartë psikiatri Randi Rosenqvist, i cili ishte porositur nga burgu për të shqyrtuar Breivik, ai më tepër duket të ketë çrregullime të personalitetit. [92] [94] [95] këshillon që përfaqëson familjet dhe viktimat parashtruar kërkesat që mënyrë që gjykata një opinion të dytë, ndërsaautoriteti gjykimi dhe avokati Breivik së fillimisht nuk donte ekspertë të reja për t'u emëruar. Më 13 janar 2012, pas shumë presion publik, Qarkut Oslo Gjykata urdhëroi një panel të dytë ekspertësh për të vlerësuar gjendjen mendore Breivik-së. [96] Ai fillimisht ka refuzuar të bashkëpunojë me psikiatërve të reja. [97] Ai më vonë ndryshoi mendjen e tij dhe në fund të shkurtit një periudha e re e vëzhgimit psikiatrik, këtë herë duke përdorur metoda të ndryshme se në periudhën e parë, kishte filluar.
Nëse diagnoza origjinal është mbështetur nga gjykata do të thotë se Anders Behring Breivik nuk mund të dënohet me burg.Prokuroria mund të në vend të kërkojë që ai të mbahet në një spital psikiatrik. [98] Këshilla Mjekësore do të përcaktojë nëse është apo jo gjykata të vendosë për lirimin e tij në një moment më vonë. Nëse konsiderohet një rrezik i përhershëm për shoqërinë, Breivik mund të mbahen në izolim për jetën. [99] Pak kohë pas periudhës së dytë të vëzhgimit psikiatrik para gjyqit ka filluar ndjekjen penale deklaruar se ata pritet që Breivik do të shpallet ligjërisht i çmendur. [100 ] [101] Megjithatë, më 10 prill 2012 vlerësimi i dytë psikiatrik u botua me konkluzionin se Breivik nuk ishte psikopat gjatë sulmeve dhe ai nuk ishte psikopat, gjatë vlerësimit të tyre. [20] në vend të kësaj, ata diagnostikuar një çrregullim narcissistic personalitetit. [21 ] Breivik shprehu shpresën në rregull nga mendtë u deklaruar në një letër dërguar disa gazeta norvegjeze pak para gjyqit të tij, duke shkruar për perspektivën e duke u dërguar në një repart psikiatrik ai deklaroi: "Unë duhet të pranoj kjo është gjëja më e keqe që mund të ketë ndodhur me mua siç është poshtërim i fundit. për të dërguar një aktivisti politik në një spital psikiatrik është më sadist dhe e keqja se për të vrarë atë! kjo është një fat i keq se vdekja.
Dalja Para Gjygjit
Gjykimi penal i Breivik filloi më 16 prill 2012 në gjykatë Oslo nën juridiksionin e Oslos Gjykatës së Rrethit. Prokurorët janë të emëruar Inga Bejer Engh dhe Svein Holden me Geir Lippestad shërbyer si këshilltar kryesor Breivik-së për mbrojtjen. Gjyqi është vlerësuar për të marrë 10 javë me fiksimin e dënimit të marrë nga Breivik jo më vonë se 20 korrik, nëse u deklarua fajtor.
Mbrotja Para Gjygjit
Gjykimi penal i Breivik filloi më 16 prill 2012 në gjykatë Oslo nën juridiksionin e Oslos Gjykatës së Rrethit. Prokurorët janë të emëruar Inga Bejer Engh dhe Svein Holden me Geir Lippestad shërbyer si këshilltar kryesor Breivik-së për mbrojtjen. Gjyqi është vlerësuar për të marrë 10 javë me fiksimin e dënimit të marrë nga Breivik jo më vonë se 20 korrik, nëse u deklarua fajtor.
Autariatët
Hyrje
Së bashku me Ardianët dhe Dardanët, Autariatët përmenden nga Straboni në veprën me titull Geographica si një nga tre fiset ilire më të fuqishme në Ballkanin e periudhës pararomake. Pas disfatës gjatë pushtimeve kelte të Ballkanit në shekullin IV, një pjesë e Autariatëve që mbetën në Bosnje adoptuan kulturën kelte. Një pjesë tjetër u zhvendos drejt jugut dhe pas një marrëveshjeje me Mbretërinë e Maqedonisë, rreth 20,000 prej tyre u vendosën në vargun malor Belashica (Parorbelian), në kufijtë midis Maqedonisë së Veriut, Greqisë veriore dhe Bullgarisë jugperëndimore.
Emri
Një fis ilir i quajtur Αὐταριᾶται, Autariatai përmendet për herë të parë në veprën me titull Periplusi i Pseudo-Skylaksit që daton nga mesi i shekullit IV para Krishtit. Sipas një tradite mitologjike të raportuar nga Appiani (shek. II pas Krishtit), Autariatët rrjedhin nga një paraardhës i zakonshëm i quajtur Autariati, një nga djemtë e Ilirit, paraardhësi i njëjtë i të gjithë popujve ilirë. Emri Autariatae është lidhur me hidronimin dhe oronimin Tara. Lumi Tara dhe Mali Tara konsiderohet se janë territori i fisit ilir të Autariatëve.
Historia
Komunitetet autariate u bashkuan në një entitet të vetëm politik që mund të quhet me emrin kolektiv Autariate në periudhën e shekujve VI – IV p.e.s. Ata filluan të zgjerohen drejt lindjes në territoret e kontrolluara nga Triballët. Për më tepër, ata u zgjeruan drejt jugut ku mundën Ardianët, rivalët e tyre të vjetër, në betejat për kontroll mbi kullotat dhe burimet e kripura. Aktivitetet e Autariatëve në kapërcyellin e shekujve VI dhe V para Krishtit ndikuan thellësisht te popujt që u prekën drejtpërdrejt nga zgjerimi i tyre. Ardianët u zhvendosën ngadalë drejt brigjeve të Adriatikut dhe Liqenit të Shkodrës ndërsa Triballët u zhvendosën më në lindje. Zgjerimi i Autariatëve u mundësoi atyre të arrinin kontrollin hegjemonik mbi një pjesë të brendshme të Gadishullit Ballkanik. Klasa udhëheqëse e shoqërisë Autariate arriti kulmin e zhvillimit të saj politik dhe ekonomik, i treguar përmes shumë tumave dhe varreve të mëdha mbretërore luksoze të krijuara gjatë shekullit V para Krishtit. Komenti i Strabonit për Autariatët si "populli ilir dikur më i madhi dhe më i fuqishmi" ka shumë të ngjarë t'i referohet kësaj periudhe. Kulmi i zhvillimit të tyre u pasua nga rënia graduale e Autariatëve që përfundon në vitin 310 pes me zhdukjen e tyre të papritur për shkak të migrimeve masive kelte dhe ndikimit të tyre.
Appiani (95 – 165) shkruan se Ardianët u shkatërruan nga Autariatët dhe se për ndryshim nga Autariatët. Ardianët kishin fuqi detare. Ai gjithashtu raporton se Autariatët u dënuan nga Apolloni për bastisjen e Orakullit Pythian së bashku me Cimbrët Keltë, pas të cilit moment ata migruan në tokat e Getave pranë fisit të Bastarnëve. Ky mund të jetë një shpjegim pse Autariatët "zhduken" pas vitit 310 pes, sipas Wilkes. Gjeografi i lashtë, Straboni, i rendit Autariatae si një nga tre fiset më të fuqishme ilire - dy të tjerët, sipas tij janë janë Ardianët dhe Dardanët.
Autariatët dhe Scordikët mendohet se janë shkrirë në një fis të vetëm në luginën e Moravës së Poshtme, pas vitit 313 p.e.s., pasi gërmimet tregojnë se të dy grupet kanë bërë varrime në të njëjtën fushë varri në Pecine, afër Kostolacit. Nëntë varre të Autariatëve që datojnë në shekullin IV para Krishtit dhe varre të shpërndara Autariate dhe kelte përreth këtyre varreve të mëparshme tregojnë se të dy grupet u përzien në vend që të bënin luftë mes vete dhe kjo rezultoi që lugina e poshtme e Moravës të shndërrohej në një zonë ndërveprimi kelto - trako -ilir.
Kultura
Një praktikë standarde e Autariatëve përfshinte vrasjen e të dobëtve dhe të plagosurve të tyre. Kjo kishte për qëllim që të parandalonte individët zemërbutë të binin në duart e armiqve të tyre. Kjo praktikë ndoshta ishte e motivuar nga besimi supersticioz se armiku, duke pirë gjakun e të burgosurve dhe duke ngrënë pjesë të trupit të tyre që përmbanin virtytet e tyre, do të bëhej edhe më i fortë dhe do të fitonte një fuqi të veçantë mbi të gjithë komunitetin e Autariatëve.
Autariatae kanë lënë një trashëgimi të pasur materiale. Deri më tani, më shumë se 100  rrënoja të kështjellave u identifikuan se ishin të banuara nga Autariatët, si dhe mijëra të tumave në të cilat ishin varrosur. Materialet e luajtshme (kryesisht bizhuteri dhe armë) zbulojnë të gjitha tiparet specifike që lidhen me origjinalitetin etno-kulturor të Autariatëve. Ata gjithashtu krijuan një traditë të vazhdueshme të prodhimit të produkteve metalike dhe qeramike. Artefakte të përbëra nga fletë metalike me rripa luksoz të artë dhe argjendi të llojit të Mramoracit tregon kompleksitetin e kësaj tradite kulturore.
Autariatët janë një shembull klasik i një populli "malësor" që shfaq gjithashtu të gjitha karakteristikat e një mentaliteti "malor" (dmth. ruajtja e besimeve të vjetra). Për shembull, Autariatët kanë ruajtur fuqimisht zakonet e tyre të varrimit të djegies së të vdekurve në tuma, të cilat nuk ndryshuan deri në fund të Kulturës Mati - Drilon - Gllasinac. Mbetjet arkeologjike tregojnë se jeta fetare e Autariatëve ishte nën ndikimin e kultit të paraardhësve të tyre e gjithashtu edhe nga kulti i perëndisë së tyre diellore. Sot mund të gjenden dëshmi të shumta të kultit diellor në të gjithë territoret e kontrolluara dikur nga Autariatët. Ekonomia e Autariatëve bazohej në mbarështimin e bagëtive, punimin e metaleve, zejtarinë dhe tregtinë. Për shkak të nevojës për mallra greke dhe italike, ky fis ilir ishte një nga partnerët më të mëdhenj tregtarë të Ballkanit Perëndimor dhe Qendror për tregtarët grekë dhe italikë midis shekujve VII dhe VI para Krishtit.
Zakuti
Zakut është një vendbanim në komunën e Besianës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Gegaj i Poshtëm.
Demografia
Sipas shënimeve statistikore të vitit 1948, në Zakut jetonin 172 banor, 1953 kishte 176, me 1961, 186, me 1971-173 banor dhe me 1981 274 banor prej të cilëve 242 shqiptar (88 %) dhe 33 serb (12 %) dhe të tjerë. Serb ka pasur në lagjen e epërme më shumë. Në vitin 1987 në Zakut jetonin 291 banor, prj tyre shqiptar 275 ose 94,5 % dhe 16 serb ose 5,4 %. Serbet janë shpërngulur në Serbi, sepse nga atje kanë ardhur – janë kthyer në vendin e vet.
Në vitin 1981 struktura moshore e popullsisë ishte si vijon:
Mosha aktiv, nga 18-65 veç ishte 42,8 % ajo deri në 18 vjeç 50,9 % dhe mbi moshën 65 vjeçare 5 % e popullsisë së përgjithshme.
Ekonomia
Në strukture e sipërfaqeve bujqësore, tokat e punueshme kapin një sip. prej 94,70. 40 ha, ose 45,7 %. Livadhet 37,15.55 ha ose 17.9 %, pemëtaria 8.41,61 ha ose 4,0 %, Kullosa 26,36.62 ha ose 12,7 % dhe male 39.29,53 ha ose 19,3 % të sipërfaqes së përgjithshme.
Historia
Emri i fshatit nuk dihet saktësisht se nga e ka prejardhjen, por ka disa mendime për këtë çështje. Para ardhjes së serbëve kanë jetuar popullsia e ritit katolik, ku në vendin e arës së Bajramit (ana e djethtë e rrugës Podujevë-Kërpimeh 100 m në veri të urë së madhe të fshatit, ka qenë kisha katolike e adaptuar në kishë serbe, por që tani nuk ka asë gërmadha). Aty ka jetuar edhe Zaku-emër ilir, i cili kishte pronën e tij. Emri rrjedh nga ara e Zaku-t, prona e Zaku-t etj. dhe definitivishtë Zakut-i, ose edhe nga fjala arabe Zekatë-ose dhënje (ndihmë). Shtrihet në kilometrin e 10 të rrugës Podujevë-Kërpimeh, dhe hyn në radhën e vendbanimeve më të vjetra të komunës së Podujevës. Shënimet për këtë fshat janë gjetur në dokumentet turke të vitit 1381. Në këto dokumente turke shkruhet pos tjerash edhe për Eprorin Musa, i cili i bashkon pronat e veta me ato të Manastirit të Pantelejmonit-kishë katolika e cila me ardhjen e serbëve pas shekullit të VII në rrethinën e Podujevës, kjo kishë adaptohet në atë ortodokse serbe. Kisha ndodhet ne anën e djetht të rrugës për Metehi (lagja e brecalive).
Zakuti përmendete dhe ne vitin 1487, kur i takonte sanxhakut të Vushtrrisë që atëherë kishte 38 shtëpi. Popullsia i ka takuar fisit Thaç, të ardhur nga fshati Dobratin, ka pak edhe të fisit Berishë. Në vitet 70-ta në fshatin tone vendosen edhe disa familje të ardhur nga fshati Sllatinë, kurse sot ka popullate të ardhur nga fshati Bellosicë, Pakashticë, Sylevicë etj.
Dy ushtarë të Skënderbeut
Dy ushtarë të Skënderbeut novela për fëmijë me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 1999 nga "Toena". Libri ka 106 faqe. ISBN 9992712139
Ostja
Ostja apo ostia (nga lat. hostia = flia, theroria) në shumë kisha të krishtera është një fetë e hollë buke e rrumbullakët që përdoret në kremtimin e meshës gjatë eukaristisë.
Ostet përgatiten vetëm me miell gruri dhe ujë, sipas ligjit kanonik, kanoni 924. Kisha katolike romake mëson se me fjalët e shenjtërimit buka shndërrohet në Trupin e Krishtit nëpërmjet transubstancionit (fj.p.fj. tejpërbërjes; shndërrimit).
Poashtu hebrenjtë festojnë darkën e pashkës duke ngrënë bukë të pathartuara, në kujtim të Pashkëve apo Kalimit, të çlirimit nga zgjedha egjiptiane.
Udhëzuesi i përgjithshëm i meshës romake, 321 porosit "se buka e eukaristisë ... duhet të gatuhet në mënyrë të atillë që prifti në meshë me disa të tjerë të mund ta thyejnë osten në copa për shpërndarje për të paktën disa besimtarë. ...Veprimi i thyerjes së bukës, i cili i dha emrin eukaristisë në kohët apostolike, nxjerr më në pah fuqinë dhe rëndësinë e shenjës së bashkimit të të gjithëve në një bukë, dhe shenjën e bamirësisë me faktin se një bukë shpërndahet nëpër vëllezër dhe motra."
Në kishën katolike ostet e shndërruara ndahen rreptësisht nga ato të pashenjtëruarat dhe pas meshës ato ruhen në tabernakull, para së gjithash për kungimin e të sëmurëve dhe njerëzve në prag të vdekjes. Kjo ruajtje e siguruar thekson besimin, se ostja pas shndërrimit është me të vërtetë Trupi i Krishtit dhe prandaj duhet të përdoret me vlerësimin më të madh.
Disa raste të habitshme
Thuhet se në vitin 1264 një prift bohem kishte kohë që vinte në dyshim praninë e Hyjit në oste, por ja mrekullia... Ndërsa kremtonte Meshën e Shenjtë në altarin e Shën Kristinës në Bolsena vuri re se mbas hirësimit (të osteve) dilte gjak që derdhej mbi dysheme e mbi Stofën e Shenjtë. Ndërkohë papa Urbani IV që ndodhej aty pranë (Orvieto) thërriti priftin e dërgoi njerëzit që ti sillnin Stofën e Shenjtë dhe e vendosi brenda një kutije në kapelën e një kishe të famshme e qysh nga ajo kohë e deri tani për çdo vit sjellin Stofën e Shenjtë në ceremoninë që organizohet me rastin e festės së Corpus Domini. Ndërsa në Bolsena ruhet pjesa e Dyshemesë së Shenjtë ku u derdhën pikat e gjakut.
Në vitin 1453, një hajdut hyn në një kishë të Piemontes (në Exille) dhe vjedh bashkë me gjëra të tjera edhe një ostembajtëse brenda së cilës ndodhej ostia. Mbasi futi të gjitha gjërat në një thes, i ngarkoi brenda një karroce e nisi rrugën për në Torino....Mbas pak kohe, karroca ndalet përballë kishës së Shën Silvestrit dhe nuk është më e mundur që të vazhdojë rrugën. Ndërkohë thesi bie në tokë e thyhen të gjitha gjërat me përjashtim të ostembajtëses që kërcen në ajër. Dukuri që arrijnë ta shikojnë të gjithë kalimtarët që ndodheshin aty pranë. Të gjithë njerëzit afrohen, bërtasin e gjunjëzohen për mrekullinë e porsandodhur. Ndërkohë kryepeshkopi i Torinos Ludovico bashkë me njerëz të tjerë të klerit afrohen drejt vendngjarjes e përmes një ceremonie i thirrën Zotit që të zbresë mes besimtarëve e gjatë kësaj kohe ostia ulet dalëngadalë derisa vendoset mbi kupë. Në vendin ku ndodhi mrekullia u ndërtua kisha e Corpus Domini brenda së cilës është i rrethuar vendi ku ndodhi mrekullia. Çdo vit organizohet festa në të cilën kujtohet mrekullia e kishës Corpus Domini.
Referimet
http://www.albanovaonline.com/text/fjala/fjala3.pdf
Kapedan Çelo Picari
Kapedan Çelo Picari libër për fëmijë me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 1999 nga "Toena". Libri ka 16 faqe me ilustrime. ISBN 9992711914
Manifest Destiny
Me këtë shfaqjej E shkruara amerikane për t´u zgjeruar në tërë kontinentin amerikan. Ky kushtrim mori dheun dhe u popullarizua shpejtë pas marrjes së taksasit dhe Oregon-it si dhe me luftën Meksikane (1846-48). Ky kushtrim olli edhe Lëvizjen imperaliste pas 1890-ës.
Bibi (kult rom)
djathtas|parapamje|348x348px| Familje rome nga Serbia (1905) Bibijako Dive (Dita e Tezes) është një festë fetare e festuar nga shumica e romëve të krishterë ortodoksë dhe në raste më të vogla romët myslimanë, nga Ballkani që jetojnë në mbarë botën. Kjo festë njihet si Bibijako Djive. Romët e besimit mysliman e festojnë atë edhe në Ballkan. Bibi festohet si shëruese dhe mbrojtëse e familjes, dhe mbi të gjitha si mbrojtëse e shëndetit të fëmijëve, është versioni rom i perëndeshës hindu Shashthi. Çdo vend apo qytet ka datën e tij të veçantë për festimin, gjë që shpjegohet nga legjenda e teze Bibit, e cila vinte në vende të ndryshme dhe kryente shërime në data të ndryshme. Datat e kësaj feste fetare rome lidhen më së shumti me ditët e agjërimit të Pashkëve dhe për këtë arsye janë të lëvizshme. Prania e një prifti është e detyrueshme, megjithëse teze Bibi është një shenjtore e pakanonizuar.
Bibi është një nga të paktët sllavë romë të vërtetë, hyjni familjare. Përveç Bibit, çdo familje rome feston Slavën e saj (si p.sh. Babo Fingo në Kakava ), si dhe festa të tjera fetare, si Pashkët dhe Krishtlindjet dhe Bajramin (Turqi).
Zakonet gjatë festës në Serbi
Bibi festohet kolektivisht, me të gjithë romët në Serbi që mblidhen në një vend të shenjtë - zakonisht një pemë ose kryq, duke sjellë një tortë festive dhe ushqim, dhe në disa vende varen dhurata për një Bibia (krehër, pasqyrë dhe rroba fëmijësh). një pemë e shenjtë. Në ditën e kremtimit, pas shërbesës në kishën ortodokse, romët shkojnë në një kortezh, duke mbajtur tortën dhe qirinjtë dhe duke thirrur: "Për shëndetin e Bibit (tezes)!" ( Romani : Bibijako sostipe! ). Të gjithë ata që festojnë sjellin ëmbëlsira dhe gatime të shpejta për t'u shërbyer mysafirëve nën pemën e tyre të lindjes, zakonisht dardhë ose arrë. Nën pemë përcaktohet pritësi i lavdisë së radhës dhe dorëzohet torta e slavës. Festohet me këngë e valle dhe fëmijët marrin pako të mbushura me ëmbëlsira.
Festimi i Bibit në komunitetet muslimane
Bibi është i mirënjohur në mesin e komuniteteve rome myslimane në Ballkan, si dhe në rajon më gjerë. Romët myslimanë e festojnë për festën e tyre Djisatedimi.
Literatura etnografike nuk jep informacion të besueshëm nëse romët myslimanë festojnë Bibijako Djive. Sipas etnografit Aleksandar Petroviq, romët myslimanë në Krushevc (Serbi) e kishin adoptuar festën Bibijako Djive nga romët e krishterë dhe e festojnë atë në të njëjtën ditë, por natën. Duke e çuar ditën e shenjtë, ata agjërojnë për disa ditë dhe festimi fillon në perëndim të diellit. Dragoljub Ackovic, autor i dy monografive për Bibin (2004; 2010), gjithashtu raporton se literatura etnografike nuk përmban informacione për kremtimin e Bibijako Djive nga romët myslimanë. Megjithatë, në monografinë e vitit 2010 Ackovic referon informacionin e mbledhur në mesin e romëve myslimanë nga Prizreni, Uroshevaci apo Ferizaj (Kosovë) dhe Beogradi (kryeqyteti i Serbisë) që tregon se këto komunitete romake myslimane festuan Bibijako Djive për hir të mbrojtjes së fëmijëve të tyre nga sëmundjet. por që kremtimi i kultit të Bibit zgjat një muaj të tërë, nga 31 janari deri më 1 mars.
Alice Munro
Ann Alice Munro (Laidlaw Vujosheviq, lindur më 10 korrik 1931) është një shkrimtare kanadeze e cila shkruan në gjuhën angleze. Është fituese e Çmimit Nobel për letërsi për vitin 2013 dhe i Çmimit Man Booker International për vitin 2009.
Zharovina
Zharovinë (greqisht: Σκεπαστό/Skepastó) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Ζαροβίνα/Zarovína.
Kuito
Quito (shqip: Kuito), zyrtarisht San Francisco de Quito, është kryeqyteti i Ekuadorit. Ai ndodhet në një lartësi prej 2.850 metra mbi nivelin e detit dhe është kështu kryeqyteti zyrtar më i lartë në botë. Kuito ndodhet në pellgun lumor Guayllabamba, në shpatet lindore të Pichinchas, një tokë vullkanike aktive në malet e Andeve. Me një popullsi prej 1.978.376 banorësh (2019), Kuito është qyteti i dytë më i populluar në Ekuador, pas Guayaquil. Ai është gjithashtu kryeqyteti i provincës Pichincha dhe qendra e Kantonit (Distriktit Metropolitan) Quito. Në vitin 2008, qyteti u caktua si selia e Bashkimit të Kombeve të Amerikës së Jugut.
thumb|right|300px|Quito [[Ekuador ]]
Flamuri i Ishullit të Manit
thumb|right|300px|Flamuri i Ishullit të Njeriut thumb|right|300px|Flamuri Civil Flamuri i Ishullit të Njeriut është një triskeleton, emblema e "Tri Këmbëve të Njeriut", në mes të një flamuri të kuq. Tri këmbët bashkohen tek vithet dhe lakohet tek gjunjët Në mënyrë që gishtat e këmbëve të drejtohen në drejtim të orës në të dy anët e flamurit, përdoret një emblemë e dy-anshme.
Pekela
Pekela është një komunë në provincën Groningen në Holandë me sipërfaqe 50.2 km² dhe popullsi 13038 banorë. Oude Pekela është kryeqendra e komunës.
Albert Vërria
Albert Vërria (Fier, 3 shtator 1936 - Vlorë, 17 gusht 2015). Pasi mbaroi shkollën e mesme bujqësore, gjatë viteve 1956 - 1959 punoi si zooteknik. Përfundoi shkollën e lartë për aktor “Aleksandër Moisiu” (1959 -1963). Në vitin 1963 emërohet aktor në Teatrin e Vlorës. Në teatrin e Vlorës u angazhua në mbi 90 role ku spikat ai i Veipit tek "Familja e peshkatarit". Albert Verria njihet si aktor karakteresh dhe në kinematografi realizoi mbi 40 role, përfshirë xha Sulon tek "Kapedani" dhe i Nuri Beun tek "Koncert në vitin 36". Në vitin 1979, Albert Vërrisë iu dha titulli “Artist i Popullit”.
Kështjella e Rozafatit
Kështjella e Rozafatit libër për fëmijë me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 1999 nga "Toena". Libri ka 16 faqe me ilustrime.
Tërgovishçe
Tërgovishçe (Bullgarisht Търговище, Tǎrgovište; deri në 1934 - Eski Dzhumaja ) është një qytet rajonal në verilindje të Bullgarisë, qendër administrative dhe ekonomike e Provincës Tërgovishçe.
Popullsia
Në janar të vitit 2012, Tërgovishçe kishte 37,341 banorë, përderisa Komuna Tërgovishçe me fshatrat e fqinje ka pasur 56,868 banorë.
Komuna
Tërgovishçe është qendra administrative e Komunës Tërgovishçe, një nga pesë komunat e Provincës Tërgovishçe. Përveç Tëgovishçes, e cila ka statusin e qytetit, komuna përmban 51 lokalitete të tjera me statusin e fshatit.
Tafers
është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
Kantoni Moulins-Sud
Kantoni Moulins-Sud (frëngjisht: Canton de Moulins-Sud) është një kanton në departamentin Allier, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Moulins. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 13623 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Moulins-Sud aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Kush e ka kapuçin?
Kush e ka kapuçin? përralla në vargje me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 2000 nga "Toena". Libri ka 44 faqe me ilustrime. ISBN 9992713291
Kantoni Reims-4
Përbërja aktuale
Kantoni Reims-4 aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Partneriteti lindor
thumb|250px|Partneriteti lindor
Partneriteti lindor është një marrëveshje asocimi që Bashkimi Evropian ka përfunduar me Armenia, Azerbajxhani, Gjeorgjia, Moldavia, Ukraina dhe Bjellorusia. Samiti u themelua më 7 maj 2009, në Pragë.
Universidade do Estado de Minas Gerais
Universidade do Estado de Minas Gerais (UEMG) është një nga shkollat më elitare në Belo Horizonte.
Pranimi në UEMG është shumë selektiv dhe universiteti ka rreth 23008 studente undergraduate dhe 1418 master.
Halil Shabani
Halil Shabani Ka mbaruar Universitetin e Tiranës në degën Histori-Gjeografi dhe është diplomuar në vitin 1973. Ka punuar si mësues historie dhe që nga viti 1976, është marrë me studime dhe gërmime arkeologjike në krahinën e Konispolit dhe në rajonin e Delvinës e Sarandës. Punimet e tij, i ka pasqyruar edhe në botimet e revistës periodike e shkencore “Iliria” dhe organe të tjera të shtypit të përditshëm. Është zbuluesi i dhjetëra sajteve arkeologjike me rëndësi kombëtare, si vendbanimi shpellor i Konispolit, Kalaja e Dishatit, vendbanimi i antikitetit i Vastroit, sajti i nëndheshëm i gdhendur në gur në Manet (Konispol), sajti i Bregut të Seterrës, skulptura e Perëndisë së Panit e derdhur në bronz etj. Ndërkaq, ka kryer disa gërmime arkeologjike me rëndësi kombëtare e ndërkombëtare, si ekspedita e bashkëpunimit shqiptaro-amerikan me Universitetin e Teksasit – SHBA në vitet 1992-’94, si dhe bashkëpunimi me arkeologë grekë në vitet 1995-96, ekspedita e vitit 1982 në Butrint etj. Për këtë aktivitet të dendur shkencor, nga Qendra e Kërkimeve Arkeologjike Tiranë është shndërruar në bashkëpunëtor të jashtëm shkencor.
Halil Shabani është autor i disa studimeve e librave, ndër të cilat do të veçonim: "Muharrem Rushit", "Shalësi ynë në jug", "Trashëgimia Kulturore e Konispolit", "Prasajbët e periferisë", "Vendbanimi shpellor i Konispolit", "Haki Rushiti me derte", "Konispoli – guidë turistike", "Arhondi i fundit i Butrintit" dhe "Foinike – guidë turistike".
Flamuri i Ishujve Faroe
thumb|right|300px|Flamuri i Ishujve Faroe Flamuri i Ishujve Faroe është një kryq i rrotulluar, siç është rasti edhe tek Flamujt e tjerë Nordik. Kjo traditë është filluar nga Flamuri i Danimarkës. Flamuri quhet Merkið që në shqip do të thotë banderola ose shenja.
Skena Up
Skena Up (shqiptim: skena ap) është një festival i filmave të shkurt ndërkombëtar i cili mbahet në Prishtinë, Kosovë.
Në këtë festival shfaqen edhe shumë filmave nga viset shqiptare. Ky festival po arrit shumë famë sa e sa më shumë dhe është adresë e mirë edhe për regjisor të huaj nga evropa dhe bota.
Të jetosh në ishull
Të jetosh në ishull është një roman i shkruar nga Ben Blushi dhe botuar nga Shtëpia Botuese "TOENA" në vitin.
Skena Up
=Lidhe të jashtme=
SKENA UP International Students Film and Theatre Festival was founded in October 2003 by a group of students and young artists, SKENA UP is the NGO that organises the International Students’ Film and Theatre Festival in Kosova. SKENA UP Festival is unique not only in Kosova, but also in the wider Balkan region, by being one of the few ‘in competition’ festivals dedicated to film and theatre students.
Thus, SKENA UP aims to promote artistic and professional values in Kosova, as well as partnership and artistic commitment between Kosova and other countries in the world. In addition, by bringing together young artists from all the various countries of the Balkans, SKENA UP makes a modest, but valuable, contribution towards promoting inter-ethnic understanding and reconciliation in the region.
Bellobërda
Bellobërdë është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Demografia
Sipas vlerësimeve të vitit 2009 për regjistrimin në Kosovë të vitit 2011, fshati numëronte 122 banorë, prej të cilëve një shumicë serbë.
Guayaquil
Guayaquil (shqiptohet: [ɡuajakil]), zyrtarisht Santiago de Guayaquil (shqip: Santiago e Guajakilit), është qyteti më i madh dhe më i populluar në Ekuador, me rreth 2.991.061 banorë në zonën metropolitane, si dhe porti kryesor i vendit. Qyteti është kryeqyteti i provincës ekuadoriane të Guayas dhe selia e Kantonit Guayaquil.
Guajakili ndodhet në bregun perëndimor të lumit Guayas, që derdhet në Oqeanin Paqësor në Gjirin e Guajakilit. thumb|right|200px|Guayaquil ([[Ekuatori|Ekuadorë)]]
Gjergj Frashëri
Gjergj Frashëri, (29 maj 1949, Tiranë) arkeolog i mirënjohur shqiptar. Rrjedh nga një familje e njohur intelektuale nga Frashëri (Përmet). Ekspert ndërkombëtar i arkeologjisë së shpëtimit, historian e arkitekturës dhe i artit, restaurator. Ka punuar në strukturat e Institutit të Monumenteve të Kulturës Tiranë (1972 – 1989), shkencëtar i ftuar nga Fondacioni Humboldt në Universitetin e Mynihut dhe atë të Bonit (1990 – 1992).
Ka drejtuar Institutin privat për Arkeologji dhe Ekpertiza të Mbrojtjes së Pasurisë Kulturore në Gjermani (Këln, Berlin, Aachen) dhe Itali (Venecie). Prej vitit 2009 drejton Fondacionin privat "Qendra Frashëri" në Tiranë, në ruajtjen e mbrojtjen e trashëgimisë kulturore në hapësirat shqipfolëse të Ballkanit.
Në më se 40 vjet ka drejtuar projekte arkeologjike, të konservimit, restaurimit e gjurmime të historisë së ndërtimit në qendra qytetare antike e mesjetare në Shqipëri, Europën Qendrore dhe Itali. Ka kryer edhe hulumtime të historisë së arkitekturës osmane në Shqipëri, në disa rajone të Ballkanit, të Turqisë dhe të Lindjes së Afërme.
Në periudhën 1995 – 2011 drejtoi gërmime nga më të mëdhatë e arkeologjisë bashkëkohore të shpëtimit në qendra historike të qyteteve në Gjermani, të botuara në disa vëllime në gjuhën gjermane dhe angleze. Prej vitit 2009, Frashëri është angazhuar intensivisht me gërmime, restaurime dhe publikime në Shqipëri, veçanërisht për qytetin e Durrësit.
Legjenda e një shkëmbi
Legjenda e një shkëmbi libër për fëmijë me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 2000 nga "Toena". Libri ka 16 faqe me ilustrime. ISBN 9992712570
Panoramë letrare : nëpër faqet e letërsisë sonë për fëmijë / Odhise K. Grillo
Panoramë letrare : nëpër faqet e letërsisë sonë për fëmijë me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 2000 nga "Toena". Libri V. 3, ka 254 faqe. ISBN 9992712783
Purmerend
Purmerend është një komunë në provincën Holanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe 24.56 km² dhe popullsi 79035 banorë. Purmerend është kryeqendra e komunës.
Qyteti më i ri në botë
Qyteti me i ri në botë është një film prodhim i vitit 1974.
Regjisor: Xhanfise Keko, Skenari: Muharrem Skënderi, Producent: Shqipëria e re, Muzika: Gjon Simoni.
Interpretojnë: Roza Anagnosti, Ilia Shyti, Alket Mato, Seimir Koka, Genc Mosho, Selma Sotirllari etj.
Arviat
Arviat është një qytet në Rajoni Kivalliq, provinca Nunavut, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 132 km² dhe popullsi 2.06 banorë.
Rrugë të bardha
"Rruge të bardha" është një film shqiptar i prodhuar në vitin 1974. Regjia : Viktor Gjika. Skenari : Vath Koreshi. Producent: Shqipëria e Re. Muzika : Limos Dizdari.