cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xhaçkajt
Rinija e lagjes ton me se shumti miret me sport sidomos me futboll ku edhe garon me ekipin "DARDANIA" në futboll të vogël. Ne këtë laxhe par dy viteve është bëre rruga e re me asfalt prej kësaj laxhe janë shpërngulur banoret vetëm për shkak të rrugës në të cilën është kaluar me veshtersi kurse tash i ka kushtet shumë të mira për jetës sidomos me blegtori. Shtrihet në rreze të maleve me bukuri të rralla natyrore për vizitore.
Jugosllavia
parapamje|Flamuri i [[Republika Socialiste Federative e Jugosllavisë]]
Xhaçkajt
Kjo laxha në luftën e fundit ka dhen një dëshmor AVDI XHAQKAJ i cili që dezertor i ushtrisë së atëhershme jugosllave dhe pas 9 viteve mërgimi në Zvicër ju bashkëngjit UÇK dhe ra heroikisht në kufirin shqiptaro shqiptar. Avdiu ishte trim mbi trimat dhe laxhja Xhaqkaj mburret me heroin e vet por jo vetëm laxha Xhaqkaj por e ter Kosova. Unë nuk gjej fjalë për ta përshkruar avdiun sepse figura e tije është shumë dimensionale dhe komplekse një shqiptaromadh që për fat të keq flitet shumë pak për të.
Jugosllavia
Shpërbërja
U krijua më 1918 si Mbretëria e Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve, më 1929 u emërua Mbretëria e Jugosllavisë. Gjatë Luftës së Dytë Botërore u pushtua nga fuqitë e Boshtit. Më 1943 partizanët shpallën Jugosllavinë Federative Demokratike, për tu riemëruar më 1945 si Republika Popullore Federative e Jugosllavisë, e pastaj më 1963 si Republika Socialiste Federative e Jugosllavisë. Pas shpërbërjes, më 1992, Serbia dhe Mali i Zi themeluan Republikën Federative të Jugosllavisë, që në vitin 2003 do të emërohet Bashkimi Shtetëror i Serbisë dhe Malit të Zi, që simolizon fundin e Jugosllavise.
parapamje|250px|[[Shpërbërja e Jugosllavisë]] Shtetet e sotme që ishin pjesë e RSFJ:
Kantoni Saint-Marcellin
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Marcellin aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Spiritus
Spiritus është një roman i vitit 1996 i shkruajtur nga Ismail Kadare. Përbën një kthesë narrative dhe kompozicionale në karrierën literare të Kadaresë. Influenca e këtij libri do ndjehej në të gjitha punët e mëpasshme të shkrimtarit gjirokastrit. Është një novelë për frikën nga survejimi.
Ideja
Një grup të huajsh që udhëtojnë nëpër Evropën Lindore pas rënies së komunizmit dëgjojnë thashetheme ekcituese gjatë qëndrimit në SHqipëri mbi kapjen e një shpirti prej të vdekurve. Siç zbulohet më vonë, nuk ishte shpirt por një pajisje përgjimi e shërbimit sekret e njohur si "grerëza".
Preç Zogaj
Preç Zogaj (Manati, 5 dhjetor 1957) është politikan, gazetar dhe letrar shqiptar.
Biografia
Lindi në Manati të Lezhës më 5 dhjetor 1957. Mbaroi Fakultetin Histori-Filologji, dega gjuhë-letërsi shqipe në Universitetin e Tiranës. Gjatë viteve 1976-78 qe punëtor në kooperativë. Më 1978-1981 kreu shërbimin e detyrueshëm ushtarak. Më 1981-1983 punoi mësues në Velë të Lezhës. Më 1983-1989 punoi si gazetar pranë organit "Zëri i Rinisë". Më 1989-90 punoi si shef i prozës së shkurtër në shtëpinë botuese shtetërore "Naim Frashëri".
Themelues i RD-së dhe njëri prej nismëtarëve të Partisë Demokratike. Më 1991-1992 deputet i PD-së, në qeverinë Bufi pati portofolin e ministrit të Kulturës. Më 1992 themeloi partinë Aleanca Demokratike dhe më pas, më 1993-1997, drejtor shtypit i saj.
Më 1997-1999 qe këshilltar i Presidentit Rexhep Meidani dhe më 1999-2000 ministër shteti pranë kryeministrit Ilir Meta.
Më 2005-2009 deputet i Partisë Demokratike.
Gjate viteve '90 ishte kryeredaktor i gazetes Koha Jone, te botuar ne Tirane.
Fjalor Arabisht-Shqip
Fjalor Arabisht-Shqip me autor: Mr. Fahrudin Ebibi, numri i faqeve 528, viti i botimit 2005.
Henrik Ibsen
parapamje|200px|Henrik Ibsen Henrik Ibsen është lindur më 20 mars 1828, në Skien, Norvegji. Në vitin 1862, ai u internua në Itali, ku ai shkroi tragjedinë Marka. Në 1868, Ibsen u transferua në Gjermani, ku ai shkroi një nga veprat e tij më të famshme, Shtëpi kukulle. Në vitin 1890, ai shkroi Hedda Gabler, duke krijuar një nga personazhet më famëkeq te teatrit. Nga 1891, Ibsen ishte kthyer në Norvegji ne një hero letrar. Ai vdiq më 23 maj 1906, në Oslo, Norvegji.
Qe  fëmijë, Henrik Ibsen ka treguar pak shenja e gjeniut teatror. Ai u rrit në qytetin e vogël norvegjez bregdetar të Skien. Babai i tij ishte një tregtar i suksesshëm dhe nëna e tij pikturonte, luante në piano dhe shkonte në teatër. Vetë Ibsen shprehi interesin për t'u bërë një artist. Familja ishte në varfëri kur Ibsen ishte 8 vjec  për shkak të problemeve me biznesin e babait të tij. Në moshen 15 vjecare, Ibsen ndal shkollën dhe shkoi për të punuar. Ai fitoi një pozicion si një nxënës në një farmaci në Grimstad. Ibsen ka punuar atje për gjashtë vjet, duke përdorur kohën e tij të kufizuar të lirë për të shkruar poezi. Në vitin 1849, ai shkroi dramen e tij të parë Catilina, një dramë e shkruar në vargun model sipas një prej ndikimeve të tij të madh, William Shakespeare.Ibsen u zhvendos në Christiania (i njohur më vonë si Oslo) në vitin 1850 për t'u përgatitur për provimet universitare për të studiuar në Universitetin e Christiania.
Ibsen la Norvegjinë në vitin 1862 dhe u vendos në Itali për një kohë. Atje ai shkroi Brand, një tragjedi  me pesë akte në lidhje me një klerik. Dy vjet më vonë, Ibsen krijuar një nga kryeveprat e tij, Peer Gynt. Një veper moderne e bazuar në heronjte greke të së kaluarës, Në 1868, Ibsen u zhvendos në Gjermani. Gjatë kohës së tij atje, ai e vendosi dramën e tij shoqërore Shtyllat e Shoqërisë ne skene në Mynih. Shfaqja ndihmoi të fillojë karrierën e tij dhe u pasua shpejt me  një nga veprat e tij më të famshme, Shtëpi kukulle. Rreth kësaj kohe, ai u kthye në Romë. Vepra e tij e ardhshme, Ghosts 1881 nxiti edhe më shumë polemika duke trajtuar tema të tilla si incesti dhe sëmundje veneriane. Disa vjet më vonë, Ibsen u kthye në Gjermani, ku ai shkroi një nga veprat e tij më të famshme. Me Hedda Gabler (1890), Ibsen krijoi një nga personazhet më të njohur të teatrit. Hedda, vajza e një gjeneralit, është një e sapomartuar e cila e urren burrin e saj, por ende ate e shkatërron një ish dashuri. Personazhi u quajt Hamlet femra, sipas figures me te famshme tragjike Shekspirit.Në vitin 1891, Ibsen kthye në Norvegji si një hero letrare.
Në 1900, Ibsen kishte një seri të strokes që lanë atë të paaftë për të shkruar. Ai arriti të jetojë edhe për disa vite, por ai nuk ishte plotësisht i pranishëm gjatë kësaj kohe. Ibsen vdiq më 23 maj 1906. Fjalët e tij të fundit ishin Për të kundërtën! në norvegjisht. Konsiderohet si një titan letrare. Peer Gynt, Shtëpi kukulle dhe Hedda Gabler janë luhen gjerësisht edhe sot.
Ndryshe nga shumë shkrimtarë dhe poetë të tjerë, Ibsen kishte një martesë të gjatë dhe të lumtur me Suzannah Daae THORESEN. Çifti martohet në vitin 1858 dhe mirëpret fëmijën e tyre  te vetëm, birin Sigurd, vitin e ardhshëm. Ibsen gjithashtu kishte një djalë nga një marrëdhënie të mëparshme. Ai kishte lindur një fëmijë me një çupë në 1846 duke punuar si një nxënës. Ndërsa ai u siguroi përkrahje financiare, kurrë nuk e takoi djalin.
Ibseni krijoi drama te llojeve te ndryshme:
Stili i autorit
Nje nder veprat me te njohura te shkrimtarit norvegjez, Henrik Ibsen eshte padyshim Shtepi kukulle. Ne kete veper  trajtohet nje teme shume e mprehte dhe njekohesisht shume delicate, ajo e marredhenieve familjare ne familjen Helmer. Aty duket qarte qe dashuria eshte dhe do te mbetet vetem nje e drejte e shkruar ne leter, por qe eshte shume e veshtire te realizohet ne nje rend shoqeror qe ka per baze kapitalin. Ne shtjellimin e subjektit te kesaj drame familjare Ibsen perdor me mjeshteri te rradhe artistike nje stil unik, te thelle e depertues ne brendine e botes se personazheve. Ai niset me bindje ne trajtimin e njekohshem ted y aneve kundershtuese te realitetit familjar, ne marredheniet bashkeshortore, ne hipokrizine e  ketyre marredhenieve qe asnjehere nuk mund te jene te sinqerta ne nje shoqeri meskine, te kalbur e te korruptuar. Edhe pse ne dukje kjo familje ka marredhenie te mira ku mbizoteron paqja e mirekuptimi, ne fakt bazat e kesaj familjeje jane kalbur dhe cdo gje eshte fasade, hipokrizi. Zonja Helmer perpiqet te jete e lumtur  me familjen e saj te enderruar, por idealja e ketyre endrrave eshte shume larg pasi ajo vte, krejt natyrshem e fut veten ne nje batak te pakutimte qe shemb cdo gje, dhe vete lumturine e saj. Menyra se si Ibsen e portretizon Noren, personazhin qendror te vepres ka perdorur nje stil I cili ben qe lexuesi,  spektatori te jene vazhdimisht dyshues, te kene besim te lekundur tek sjelljet e pazakonta e disa raste dhe dramatike te personazheve. Dashuria e Nores per familjen, bashkeshortin dhe femijet duket si marredhenie e shtirur,  jo e sinqerte e per me teper e mbuluar nga hije dyshimi. Hyrja ne borxh e saj gjoja ne te mire te te shoqit, falsifikimi I kambialeve jane padyshim nje tregues tjeter se keto marredhenie nuk jane ndertuar mbi baza te shendosha, port e fshehta dhe genjeshtra.
Shkrimtari zbulon hapur ne karakterin e personazheve te tij se poshtersia, genjeshtra, hileja jane burim I imoralitetit te nje shoqerie te tere e jo vetem I personazheve te vecante. Edukata e rendomte qe u percillet femijeve nga prinderit eshte nje dhuarte e ulet, e demshme e nenave te keqija, te cilat duke u nisur gjoja nga hijshia apo pastertia e tyre morale ndikojne negativisht ne edukimin e femijeve. Tek tipizimi I figures se te atit Helmer, perseri Ibseni me nje metode pershkruese elegante paraqet dukshem karakterin dhe pendimin e njeriut parimor, reagimin e menjehershem ndaj pabesise dhe genjeshtres duke bere qe krenaria e Nores te humbase aq shpejt dhe pendesa, ndjenja e fajita te mbuloje krejt qenien e saj. tani nuk ka me iluzione e shpresime pa vlere. Nora e kupton se ajo nuk eshte asgje vecse nje grua mendjelehte, nje injorante dhe nene  e rrezikshme. Te gjitha vlerat e saj tashme ishin tkurrur aq shume sa ajo s’kishte me personalitet ne familje, ajo s’ishte vecse nje kukull Brenda ne familjes. Ajo ishte kthyr ne nje loder dhe nuk ka force e as te drejte morale te dale para burrit dhe femijeve te saj. Ajo largohet me bindjen per te mos u kthyer me derisa te fitoje pergjegjesine mbi vete si nene dhe bashkeshorte.
Lidhje të jashtme
'''Krijimtaria e Henrik Ibsenit ka luajtur nje rol shumë të madh në zhvillimin e dramaturgjisë dhe të teatrit europian në pjesën e fundit të shekullit XIX. Ai ka qenë dramaturgu më i madh i Europës Perëndimore në fund të këtij shekulli,duke pasqyruar më mirë se kushdo tjetër traditat realiste në dramaturgji. Bazat demokratike të krijimtarisë së Ibsenit spjegojnë kushtet shoqërore në të cilat zhvillohen heronjtë e tij, tregojnë rrënjët historike "të karakterit dhe të shpirtit të inisiativës", që janë tipare të rëndësishme për shumë personazhe të dramave të tij - për patrioten e flaktë zonjën Ingra të Ostrogotit, për mbretin Gokon, për Brandin e pamposhtur, për Norën e ndershme dhe kryengritëse, për doktor Stokmanin,njeri i guximshëm dhe i patronditur,për zonjën Alving,e cila di të gjejë në veten e saj forcat e nevojshme për t'u ngritur mbi moralin e kohës,mbi iluzionet dhe gënjeshtrat që kanë sunduar për vite me rradhë në jetën e saj.
Henrik Ibsen lindi më 20 mars 1828 në një qytet të vogël bregdetar,në Skien,në familjen e një armatori dhe tregtari të dëgjuar.Por më 1836 i ati ra ekonomikisht.Prej 1844 deri më 1850 Ibsenit iu desh të punoje si ndihmës farmacist në qytetin Grimmstad.Po në këto vite fillon edhe aktiviteti i tij letrar. Veprimtaria e Ibsenit u zhvillua dhe u poq nën përshtypjet e ngjarjeve revolucionare të viteve 1848-1849 dhe të lëvizjes kombëtare çlirimtare norvegjeze.
Jackson County (Tennessee)
Jackson County është një nga  qarqet në shtetin federal Tennessee të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Pinellas County
Pinellas është një nga 67 Countet në shtetin federal Florida në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Luiza Xhuvani
Jeta
Luiza Xhuvani (Papathanasi) lindi më 26 mars 1964 në Sarandë është artiste shqiptare.
Edukimi - puna dhe veprimtaria
E konsideruar si një ndër aktoret më të talentuara shqiptare, Luiza Xhuvani u diplomua si aktore në Akademinë e Arteve më 1985, 1986-1987 dhe më 1989 por në Teatrin Kombëtar filloi punën pas një përvoje dy vjeçare në Estradën e Sarandës. Ende studente, fillon karrierën si aktore filmi me “Dhe vjen një ditë” (Infermierja) dhe “Flutura në kabinën time” (Flutura) të V. Priftit, me të cilin fiton Kupën për Aktoren më të Mire në Festivalin e Filmit, të vitit 1985-1989, “Fjalë pa fund” (Magdalena) i S. Pecanit, “Hetimi vazhdon” (Hetuesja), “Rrethi i kujtesës” (Mbesa) i E. Musliut, “Muri i gjallë” (Rozafa) i M. Fejzos. Nga vitet 1992-1993 e në vazhdim ka një bashkëpunim të suksesshëm me regjisorin Gj. Xhuvani, nën drejtimin e të cilit interpreton në filmat “Bardhë e zi”, “Një ditë nga një jetë”, “Dashuria e fundit” (Mirjana), me të cilin fiton përsëri Kupën në Festivalin X të Filmit, më 1996-1999, “Funeral Business” (Sana), me të cilin u shfaq në Festivalin e Venecias në vitin 1999, “Parullat” (Diana), me të cilin fiton Çmimin Aktorja më e mirë e Festivalit të Tokios 2003 dhe së fundi “I dashur armik” (2004).
Në Teatrin Kombëtar interpreton vazhdimisht role protagoniste, si në dramat “Unë dhe Mefistofeli” (Margarita) të B. Hoxhes, “Dhelpra dhe rrushtë” (Klea) të Figueiredos, “Dasëm gjaku” (Nusja) të Lorkës, “Rikardi III” (Ledi Ana) të Shekspirit, “Kati VI” të Alfred Zheri, “Këngëtarja tullace” (Misis Martin) të Ioneskos dhe komeditë “Valsi i Titanikut” (Xhena) e “Oportunesku” të Mushateskut, “Kopshti me dallëndyshe” (Maria) të Cikliropulosit, “Armiku i popullit” (Pietra) të Ibsenit, “Pulëbardha” (Nina) të Çehovit, “Cilindri” (Rita) të De Filipos, regjisor Kastriot Çipi dhe “Kapitulli i dytë” (Xheni) të Sajmonit, regjisor Mehmet Xhelili me të cilin fiton çmimin për Aktoren më të mirë të Festivalit të Aktrimit, Apollon 2004, në Fier. Jashtë kësaj skene, interpreton në produksionet e pavarura të dramave “Valle Vdekjeje” të Strindbergut dhe “Shërbëtorët” (Kler) të Zhenetit.
Dha dorëheqjen më datë korrik-gusht 2017 xhiro natë në Berat dhe më 11 korrik 2020 xhiro natë në Berat nga mandati i deputetes së Partisë Socialiste për zonën e Beratit, pasi i biri Konstandin Xhuvani u arrestua si i dyshuar kryesor për vrasjen e katër personave në katër xhiro natë në Berat, Korrik-Gusht 2017 dhe 11 korrik 2020.
Luiza Xhuvani vijon karrieren e saj nw Teatrin Kombëtar, duke u cilësuar si nje nga aktoret me të mira shqiptare.
Kantoni Châtillon-sur-Loire
Kantoni Châtillon-sur-Loire (frëngjisht: Canton de Châtillon-sur-Loire) është një kanton në departamentin Loiret, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Châtillon-sur-Loire. Ka sipërfaqe 220.23km2 dhe popullsi 7182 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Châtillon-sur-Loire aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Fatmire Bajramaj
Fatmire Bajramaj lindi më 1 prill 1988 në Gurakofc, Pejë, është futbolliste shqiptaro-gjermane që luan në Gjermani dhe është lojtare e kombëtares gjermane për femra.
Jeta private
Fatmire është ndihmëse e avokatit të tatimit. Më 1 korrik 2007, ajo është futur si ushtare në detyrë obliguese në Bundeswehr të Gjermanisë. Që nga fillimi i vitit 2007, "Lira" është e fejuar me aktorin kosovar Eshref Durmishi, që ndër tjera luajti rolin kryesor në filmin gjermano-grekë "Eduart".
Suksese
Fatmire Bajramaj është njëra prej 10 kandidateve të nominuara nga Federata Ndërkombëtare e Futbollit (FIFA) dhe revista franceze, France Football, për çmimin ‘FIFA Women's World Player 2010’ (FIFA Futbollistja më e mirë e vitit në botë), i cili do të ndahet më 10 janar të vitit të ardhshëm.
Kanibalizmi
Kanibalët në histori, në fazat më të ulëta të zhvillimit të shoqërisë janë njerëzit që hanin mishin e njeriut, njeringrënës si dhe fjalë e kuptim t keq për njerëzit shumë të egër, gjakatar e mizor.
Kanibalizëm (nga Caníbalis, emri spanjoll për njerëzit Carib ), i quajtur gjithashtu anthropophagy, është veprim ose praktikë e njerëzve të hahet mishi i qenieve të tjera njerëzore.
Termi "kanibalizëm" është përdorur edhe në zoologji të thotë akti i çdo anëtari të konsumojnë lloje të llojit të vet. Shprehja "cannibalization" është metaforike në Përveç kësaj përdoren jashtë fushave biologjike për t'iu referuar ripërdorimin e pjesëve apo ide ose në situata të tilla si, kur një kompani e asete të hani në pasuritë e saj të tjera. Ky artikull është për kanibalizëm njeriut.
Kanibalizëm ka qenë kohët e fundit si praktikuar dhe e dënoi ashpër në disa luftëra, sidomos në Liberi dhe Kongo. Sot, Korowai janë një nga fiset e shumë pak besonin ende për të ngrënë mishin e njeriut. Kjo është e gjithashtu i njohur ende të praktikohet si ritual dhe në luftë me fise të ndryshme Melanesian.
Kanibalizëm ishte e përhapur në të fundit midis njerëzve në të gjithë botën, duke vazhduar në shekullin 19 në disa kultura të izoluar South Pacific. Neanderthals besohet se kanë praktikuar kanibalizëm. Në mesin e njerëzve moderne ka qenë praktikuar nga grupe të ndryshme. Në të kaluar, ka qenë praktikuar nga njerëzit në Evropë, Amerika e Jugut, Indi, Zelanda e Re, Australi, Ishujt Solomon, pjesë e Afrikën Perëndimore dhe Afrikën Qendrore, disa nga ishujt e Polinezi, Guinea e Re, Sumatra, dhe Fixhi, zakonisht në ritualet e lidhura me luftë fisnore. Fixhi që dikur njihej si "kanibal Ishujt". Dëshmi e kanibalizëm është gjetur në rrënojat Canyon Chaco e kulturës Anasazi.
Praktikë të lidhura ngushtë e në Evropë headhunting vazhdoi deri në fillim të shekullit 20 në Gadishullin Ballkanik dhe në fund të Mesjetës në Irlandë dhe pritjen skocez.
Arsyet për kanibalizëm
Arsyet për kanibalizëm përfshijnë në vijim:
Vini re se kanibalizëm nuk është përmendur në indeks formale e marrëzi, diagnostikuese dhe Statistikor Manuali i çrregullimeve mendor, me sa duket gjë e rrallë për shkak të saj. Literaturë mjekësore në temë është gjithashtu rrallë. Cecil Adams diskutuar këtë në një botim të vitit 2004 në kolonën e njohur të gazetës së tij Dope Drejt e titulluar "Hani ose të hahet : A kanibalizëm një patologji të listuara në DSM-IV ?"
Nuk janë krejtësisht të dy llojet e sjelljeve kanibalit sociale ; endocannibalism (të hahet njerëzve nga komuniteti njëjtë) dhe exocannibalism (të hahet njerëzve nga komunitetet e tjera).
Një dallim etike të veçanta mund të bëhen për të paraqes në mes praktikës për vrasjen e një njeriut për ushqim (kanibalizëm vrasës) kundrejt të hahet mishi i një personi i cili është tashmë i vdekur (necro-kanibalizëm)
Pamje e përgjithshme
Gjatë periudhës së tyre të zgjerimit në kanibalizëm 15 përmes shekujve 17, evropianët të barazuar me të keqen dhe egërsi. Në shekullin e 16, Papa IV shpallur të pafajshëm kanibalizëm një mëkat që meritojnë të dënohen nga të krishterët me forcën e armëve dhe mbretëresha Izabela e Spanjës urdhër të prerë që kolonistët spanjisht vendasit mund vetëm ligjërisht robëroj që ishin cannibals, duke i dhënë kolonistët një interes ekonomik në marrjen e akuzave të tilla. Kjo është përdorur si një justifikim për punësimin e mjete të dhunshme për të vë nën kontroll njerëzit vendas. Këtë teme daton në llogaritë e Kolombit "nga një grup i egër kinse njeriu-ngrënësit që banonin në ishujt Karaibe dhe pjesë e Jugut të quajtur Amerikë Caniba, i cili na dha fjalën kanibal. [22]
Fisi i Korowai Papua juglindore mund të jetë një nga fiset e fundit i mbetur gjallë në botë të angazhohen në kanibalizëm, edhe pse nuk kanë qenë raportet e medias për ushtarë / rebelëve në Republikën Demokratike të Kongos dhe Liberi pjesë të hahet trupit [23] për të trembur fëmijët ushtarë ose robërve. [24] Marvin Harris ka analizuar kanibalizëm dhe tabu të tjera ushqimore. Ai argumentoi se ishte e zakonshme kur njerëzit jetonin në grupe të vogla, por u zhduk në tranzicion për të shteteve, duke Aztecs një përjashtim.
Një rast i njohur mirë për kanibalizëm morg është ai i fisit Fore ne New Guinea e cila rezultoi në përhapjen e sëmundjes prion Kuru. Besohet shpesh të dokumentuara mirë, edhe pse nuk ka dëshmitarë kanë qenë ndonjëherë në dorë. Disa studiues argumentojnë se edhe pse ishte ndarje postmortem praktikë gjatë ritet e varrimit, kanibalizëm nuk ishte. Marvin Harris theorizes se kjo ndodhi gjatë një periudhe uria koincidon me ardhjen e evropianëve dhe u rationalized si një rit fetar.
Disa hulumtime tani-sfiduar marrë një sasi të madhe të vëmendjes të shtypit, kur shkencëtarët sugjeruan se njeriu në fillim mund të ketë praktikuar kanibalizëm. Vonë reanalysis të dhënave gjetur probleme serioze me këtë hipotezë. Sipas hulumtimeve origjinale, shënuesit gjenetik gjenden zakonisht në njerëzit modern në të gjithë botën tregojnë se shumë njerëz sot mbajnë një gjen që evoluar si mbrojtje kundër sëmundjeve të trurit të cilat mund të përhapen nga konsumojnë trurin e njeriut. [26] Më vonë reanalysis e kërkesave të dhënave të ketë gjetur një paragjykim mbledhjes së të dhënave, gjë që çoi në një përfundim të gabuar: [27] që në disa raste fajin për incidentet e pretenduar si prova i është dhënë për të "kulturave primitive" lokale, ku në fakt u praktikuar kanibalizëm nga hulumtuesit, të mbytur detarëve ose të dënuar ikur.
Si shpifje kulturore
Raportet e pabaza të kanibalizëm shkaktonte kanë të bëjnë rastet e kanibalizëm midis kulturave që tashmë janë përbuzur ndryshe, kishin frikë, ose pak të njohur. Në antikitet, raportet e greke të kanibalizëm, (kjo shpesh quhet anthropophagy në këtë kontekst) ishin të lidhura me jo-barbarë largët helenik, të larguara ose tjetër në mitologji greke për të "botës primitive" chthonic që i parapriu ardhjen e perëndive madhështor : shih qartë refuzimin e sakrificës njerëzore në banket njeringrënës përgatitur për Olympians nga Tantall e Pelops, birit të vet. Të gjitha të Detit të Jugut Islanders ishin cannibals aq sa armiqtë e tyre ishin të shqetësuar. Kur Essex whaleship u përplasën dhe zhytur nga një balenë në 1820, kapiten i prirur për të lundrojë 3.000 milje kundër erës në Kili më tepër se 1400 milje në drejtimin e erës të Marquesas sepse ai kishte dëgjuar ishin Marquesans cannibals. Ironikisht shumë nga të mbijetuarit e anijembytje drejtuar në kanibalizëm në mënyrë që të mbijetojnë.
Antropologet kanë bërë asnjë përpjekje serioze për të hap sytë e publikut të gjerë të nocionit të gjithëpranim anthropophagists... në duart e shkathët dhe imagjinatave pjellore të antropologët, ish anthropophagists ose bashkëkohore kanë shumëzuar me para të qytetërimit dhe puna në terren në zonat e kulturës parë i natyrshëm. ... Ekzistenca e njeriut-ngrënie popujve vetëm përtej zbehtë e qytetërimit është një sugjerim të përbashkët etnografik. [29]
Arens rezultatet janë të diskutueshme, dhe janë përmendur si një shembull i revizionizmit postcolonial. [30] Argumenti i tij është mischaracterized shpesh si "cannibals nuk bëjnë dhe nuk kanë ekzistuar", [citim i duhur], kur në fund libri është në të vërtetë një telefonatë për një qasje më të përgjegjshëm dhe reflektues për hulumtimet antropologjike. Në çdo rast, libër çuar në një epokë të rigoroze krehje të letërsisë kanibalizëm. Nga pranim më vonë Arens ', disa pretendime kanibalizëm erdhi deri të shkurtër, të tjerët ishin të përforcuar.
Anasjelltas, ese Michel de Montaigne është "Nga cannibals" paraqiti një notë të re shumëkulturore në qytetërimin evropian. Montaigne shkroi se "barbarisë e quan ',' çdo gjë që ai nuk është i mësuar për të." Duke përdorur një titull si kjo dhe përshkrimin e një shoqërie të drejtë indigean, Montaigne mund të ketë dashur të provokojnë një të papritur në lexuesin e Ese tij.
Uria e Gjatë
Praktikuar kanibalizëm ka qenë herë pas here si mjetin e fundit nga njerëzit që vuajnë nga uria. Në Jamestown kolonial, kolonistët drejtuar në kanibalizëm gjatë një periudhë të njohur si Koha ngordhje, 1.609-1.610. Pasi u zvogëluar furnizimin me ushqim, disa kolonistët filluan të marr paratë kufomat për ushqim. Gjatë kësaj periudhe, një njeri pranoi se kishte vrarë gruan e tij shtatzënë, kriposje, dhe të hahet e saj, para se të dogjën të gjallë si dënim. [31]
Në SHBA, grupit të banorëve të njohur si partinë Donner drejtuar në kanibalizëm ndërsa bllokuar nga dëbora në malet e dimrit. Mbijetuarit e fundit e ekspeditë Sir John Franklin ishin gjetur të janë drejtuar për kanibalizëm në shtytje e tyre përfundimtar të gjithë King William Island drejt lumit Prapa. [32] Ka shumë kërkesa se kanibalizëm ishte e përhapur gjatë uria e Ukrainës në vitin 1930, gjatë rrethimi i Leningradit në Luftën e Dytë Botërore, [33] [34] dhe gjatë Luftës Civile kineze dhe i brishtë i madh përpara në Republikën Popullore të Kinës. [35] Ka pasur edhe thashetheme të shpërthimit të disa kanibalizëm gjatë Luftës së Dytë Botërore në naziste kampeve të përqendrimit ku të burgosurit ishin të paushqyer. [36] Kanibalizmi u praktikuar edhe nga trupat japoneze si kohët e fundit të Luftës së Dytë Botërore në teatër Paqësor. [37] Një shembull më të fundit është e tregime rrjedhur nga refugjatët e Koresë së Veriut të praktikuar kanibalizëm gjatë dhe pas një krizë që ka ndodhur diku ndërmjet 1995 dhe 1997. [38]
Lowell Thomas dhënat cannibalisation e disa prej anëtarëve të mbijetuar të ekuipazhit Dumaru pasi anija shpërtheu dhe u mbyt gjatë Luftës së Parë Botërore, në librin e tij, e Dumaru Wreck (1930). Një tjetër rast i shipwrecked trashegimtareve detyruar që të angazhohen në kanibalizëm ishte ajo e kandil deti, një anije në frëngjisht i cili në 1816 u rërë mbi Banka e d'Arguin (anglisht: Banka e Arguin) jashtë bregut të Afrikës, rreth gjashtëdhjetë milje larg nga bregu.
Besohet kanibalizëm që u mbajt në ishullin e Pashkëve, pas ndërtimit të Moai shkaktuar një kolaps ekosistem duke filluar me paarritshmëri e drurit për të ndërtuar anije peshkimi. [Citim i duhur]
Vannie Albanese
Vincent Michelo Albanese (2 dhjetor 1912 - 2 shtator 1984) ishte një futbollist amerikan që luajti dy sezone për Brooklyn Dodgers në vitin 1937 dhe në 1938. Ai gjithashtu luajti në Shoqatën Amerikane për Paterson Panthers dhe Union City Rams.
Kanibalizmi
Temat në mitologji dhe feja
Hansel dhe Gretel pullë gjermani Saturn Devouring Birin e Tij, nga seri Pikturat Zi nga Francisco de Goya, 1819
Karakteristika Kanibalizmi në mythologies shumë, dhe është më së shpeshti atribuohet karaktere keqe apo si ndëshkimit ekstrem për disa i gabuar. Shembujt përfshijnë magjistare në Hansel dhe Gretel dhe baba Yaga e folklorit sllav.
Një numër tregimesh në mitologji greke përfshijnë kanibalizëm, në kanibalizëm veçanti i anëtarëve të familjes së ngushtë, për shembull tregimet e Thyestes, Tereus dhe veçanërisht Cronus, i cili ishte Saturni në panteonin romak. Historia e Tantall paralele edhe këtë. Këto mythologies frymëzuar skenën e Shekspirit kanibalizëm në Titit Andronikut.
Në traditën e krishterë, kanibalizëm simbolikisht është e përfaqësuar në formën e bashkësi dhe Eukaristisë. Protestantët, në përgjithësi, e konsiderojnë si bashkësi simbolike, ndërsa katolikët mësojnë se Eukaristia është i saktë, me besimin e tyre të transubstantiation. [39]
Mitologji hindu e përshkruan demonët e keqe e quajtur "asura" ose "rakshasa" që banojnë në pyje dhe praktikën e dhunës ekstreme duke përfshirë devouring llojit të tyre, dhe të kenë kompetenca shumë të keqe mbinatyror. Këto janë megjithatë ekuivalente Hindu e "demonët" dhe nuk kanë të bëjnë me fiset aktuale të pyjeve-popullit banesë.
Wendigo (edhe Windigo, Weendigo, Windago, Windiga, Witiko, Wihtikow, dhe variante të tjera të shumta) është një krijesë e sajuar paraqiten në mitologji e popullit Algonquian. Kjo është një shpirt i lig i kanibalit në të cilat njerëzit mund të transformohet, ose që mund të kenë njerëzit. Ata që indulged në kanibalizëm ishin në rrezik të veçantë [40], dhe legjenda duket se ka përforcuar këtë praktikë si tabu. Wiindigoo emri është në gjuhën Ojibwe (burimi i fjalës anglisht [41]), Wìdjigò në gjuhën Algonquin, dhe Wīhtikōw në gjuhën Cree; Proto-afat Algonquian u * wi · nteko · lem, i cili ndoshta fillimisht do të thotë "buf".
Historia e hershme
Kanibalizëm është përmendur shumë herë në historinë e hershme dhe letërsisë. Është raportuar në Bibël gjatë rrethimit të Samarisë (2 Mbretërve 6:25-30). Dy gra bërë një pakt për të ngrënë fëmijëve të tyre, pasi nëna e parë gatuar nëna fëmijën e saj të dytë hëngrën ajo, por nuk pranoi të ia kthej me gatim fëmijën e saj. Një histori e ngjashme është transmetuar nga Flavius Josephus gjatë rrethimit të Jerusalemit nga Roma në 70 pas Krishtit, dhe popullata e Numantia gjatë rrethimit romak e Numantia në shekullin e dytë para Krishtit u reduktua në kanibalizëm dhe vetëvrasje. Kanibalizëm ishte gjithashtu i dokumentuar në Egjipt gjatë një krizë të shkaktuar nga dështimi i Nilit të përmbytje për tetë vjet (1073-1064 pes).
Si në kohët moderne, edhe pse, raportet për kanibalizëm u tha shpesh si histori të dorës së dytë dhe të tretë i paprovuar-, me nivelet gjerësisht të ndryshme saktësi. Shën Jeronimi, në letrën e tij kundër Jovinianus, diskuton se si njerëzit vijnë në gjendjen e tyre aktuale si rezultat i trashëgimisë së tyre, dhe pastaj disa shembuj listat e popujve dhe zakonet e tyre. Në listën, ai përmend se ai ka dëgjuar se Atticoti hani mish të njeriut dhe se Massagetae dhe Derbices (një populli në kufijtë e Indisë) vrasin dhe hanë njerëzit e vjetër .(--- The Tibareni kryqëzoj ato që ata kanë dashur më parë kur ata kanë rritur vjetër ---). ; Këtë pikë gjasat se shkrimi Shën Jeronimi erdhi nga zërat dhe nuk paraqesin gjendjen me saktësi. [46]
Middle Ages
Ugolino dhe bijtë e tij në qelinë e tyre, pikturuar nga William Blake rreth 1826. Ugolino della Gherardesca ishte një fisnik italian që, së bashku me bijtë e tij Gaddo dhe Uguccione dhe bijtë e tij të madh-Nino dhe Anselmuccio u arrestuan në aka, mars 1289. Çelësat u hodhën në lumin Arno dhe të burgosurit e majta në të ngordh urie. Sipas Dante, të burgosurit ishin të uritur ngadalë me vdekje dhe para se të vdesin fëmijët Ugolino e lut atë për të ngrënë trupin e tyre.
Gjatë mysliman-Qurayš luftrave në fillim të shekullit të 7, rastet e kanibalizëm janë raportuar. Pas në betejën e Uhudit në 625, thuhet se pas vrasjes Hamzah ibn Abdu-l Mutalib, të mëlçisë i tij ishte konsumuar nga Hind bint 'Utbah, gruaja e Ebu Sufjan ibn Harb (një nga komandantët e ushtrisë Qurayš). [49] Edhe pse ajo më vonë konvertuar në Islam, dhe ishte nënë e Muawiyah I, themeluesi i kalifatit islamik umajad, Muawiyah u ofenduan më vonë do të jetë një udhëheqës i papranueshëm dhe i biri i një kanibal.
Raportet e kanibalizëm janë regjistruar edhe gjatë kryqëzata e parë, si kryqtarët ushqyer mbi trupat e kundërshtarëve të tyre të vdekur pas rrethimit të Ma'arrat el-Numan. Është gjithashtu e mundur që kryqtarët organizuan incidente të tilla si pjesë e luftës psikologjike. Amin Maalouf gjithashtu diskuton për incidente të mëtejshme kanibalizëm në mars në Jerusalem, dhe me përpjekjet e bëra për të fshini përmendja e këtyre nga historia perëndimore. [50] Gjatë zisë së Madhe në Evropë i 1315-1317 ka pasur raporte shumë të kanibalizëm në mesin e popullatës pamjaftueshme. Në Afrikën e Veriut, si në Evropë, ka referenca të kanibalizëm si mjetin e fundit në kohë nga uria. [51]
The Ibn explorer myslimane Batutta raportuar se një mbret të Afrikës e këshilloi atë që njerëzit e afërt ishin cannibals (kjo mund të ketë qenë një shaka të luajtur Ibn Batutta nga ana e mbretit në mënyrë që të shqetësohem mikun e tij).
Për një kohë të shkurtër në Evropë, një formë të pazakontë për kanibalizëm ndodhi kur mijëra mumiet egjiptian bitum ishin ruajtur në terren dhe shiten si mjekësi. [52] praktikë zhvilluar në një aktivitet në shkallë të gjerë i cili lulëzoi deri në fund të shekullit të 16-të. Kjo "modë", përfundoi për shkak se mumiet ishin shpallur në fakt të vrarë kohët e fundit skllevër. Dy shekuj më parë, mumiet besohet ende që kanë pronat medicinale kundër gjakderdhje, dhe u shiten si prodhime farmaceutike në formë pluhur (shikoni përzierje e njeriut mumje). [53]
Ndërsa ka një marrëveshje universale që disa njerëz Mesoamerican praktikuar sakrificë njerëzore, ka një mungesë të konsensusit si dijetari nëse kanibalizëm në para-kolumbian Amerika ishte përhapur. Në njërin ekstrem, Antropologu Marvin Harris, autor i Cannibals dhe i Mbretërve, ka sugjeruar se mishi i viktimave ka qenë pjesë e një dietë aristokratike si një shpërblim, pasi u mungon Aztec dietë me proteina. Ndërsa para më kolumbian historianë besojnë se nuk kishte lidhje me kanibalizëm ritual sakrifica njerëzore, ata nuk e mbështesin tezën Harris se mish njerëzor ishte ndonjëherë pjesë e rëndësishme e një diete Aztec. [54] [55] [56]
Epoka e hershme moderne
Hulumtuesit europian dhe histori koloniale sollën në shtëpi shumë e praktikuar kanibalizëm nga popujt vendas kanë hasur. The murg Diego de Landa raportuar për raste Jukatan, Jukatan para dhe pas pushtimit, e përkthyer nga Relación de las cosas de Jukatan, 1566 (New York: Dover Publications, 1978: 4) raporte dhe ka qenë e ngjashme nga Purchas nga Popayán, Kolumbi, dhe nga ishujt e Marquesas e Polinezi, ku mishi i njeriut u quajt gjatë-derri (Princess King, ed., Robert Louis Stevenson në detet e Jugut, Londër: Luzac model House, 1987: 45-50). Kjo është e regjistruar për vendasit e kapitenit të Sergipe në Brazil, "Ata hanë mish njerëzor, kur ata mund ta marrin atë, dhe në qoftë se një grua miscarries gëlltitur të menjëherë dështuar. Nëse ajo shkon nga koha e saj, ajo vetë ndërprerjet vargun kërthizë-me një predhë, e cila vlon ajo së bashku me secondine, ha dhe ata të dy. "(Shih E. Bowen, 1747: 532.)
Raportet e kanibalizëm midis fiseve të Teksasit janë aplikuar shpesh në Karankawa dhe Tonkawa. [57] [58] Edhe pse cannibals, të Tonkawas ashpra u bënë miq të madhe të banorëve të Teksasit të bardhë, duke i ndihmuar ata kundër të gjithë armiqve të tyre. [59] Në mesin e Fiset e Veriut amerikan që praktikuar kanibalizëm në njëfarë forme mund të përmendi Montagnais, dhe disa prej fiseve të Maine, the Algonkin, Armouchiquois, Iroquois, dhe Micmac, në Jug të popullit Seminole që ndërtoi mounds në Florida, dhe Tonkawa, Attacapa, Karankawa, Kiowa, Caddo, dhe Comanche (?), në veri-perendim dhe Perëndimin, pjesë e kontinentit, Thlingchadinneh dhe fiseve të tjera Athapascan, Tlingit, Heiltsuk, Kwakiutl, Tsimshian, Nootka, Siksika, disa nga fiset Californian, dhe Ute. Ekziston edhe një traditë të praktikës midis Hopi, dhe përmend të doganore midis fiseve të tjera të New Mexico dhe Arizona. The mohok, dhe Attacapa, Tonkawa, dhe fiset e tjera Texas ishin të njohur për fqinjët e tyre si "njeri-ngrënësit." [60]
Ashtu si me tregime më të zbetë e kanibalizëm amtare, këto tregime janë trajtuar me një marrëveshje të madhe të shqyrtimit, si akuzat për kanibalizëm janë përdorur shpesh si justifikime për nënshtrim ose shkatërrimin e "egër". Kulturave Megjithatë, ka disa ishin dokumentuar mjaft mirë se të angazhuar në ngrënie të rregullt të vdekurit, të tilla si Maori të Zelandës së Re. Në një incident të turpshëm 1809, 66 pasagjerët dhe ekuipazhi i anijes Boyd janë vrarë dhe ngrënë nga Māori mbi gadishullin Whangaroa, veri i largët. (Shih edhe: masakrës Boyd) Kanibalizmi ishte tashmë një praktikë të rregullt në luftërat Māori. [61] Në një tjetër shembull, më 11 korrik 1821 luftëtarë nga fisi Ngapuhi vrarë 2.000 armiqtë dhe mbeti në fushën e betejës "të hahet e mundur deri sa ata u dëbuan jashtë nga era e trupave të kalbur ". [62] Māori luftën ndaj luftëtarëve të Zelandës së Re Qeverisë në luftën Titokowaru në ishullin e Veriut të Zelandës së Re në 1868-69 ringjallur ritet e lashta të kanibalizëm si pjesë e lëvizjes radikale Hauhau e fesë Marire Pai. [63 ]
Ishuj të tjerë të Paqësorit kanë qenë në shtëpi të kulturave që lejohet kanibalizëm për disa shkallë. Popullsia dendura e Marquesas Ishujt, Polinezi, u përqendrua në luginat e ngushta, dhe përbëhej nga fiset ndërluftuese, i cili ndonjëherë cannibalized armiqtë e tyre. Në pjesët e Melanesia, praktikuar kanibalizëm ishte ende në fillim të shekullit të 20, për arsye të ndryshme - duke përfshirë hakmarrje, për fyerje të popullit armik, ose për të absorbuar cilësi të personit të vdekur. [64] Një shef fisnor në Fixhi është thënë se ka konsumuar 872 njerëz dhe kanë bërë një grumbull gurësh të regjistrojnë arritjen e tij. [65] e egërsi të jetesës njeringrënës tremben nga marinarë Evropian do pranë ujërave Fijian, duke i dhënë emrin Fixhi Ishujt kanibal.
Kjo periudhë kohore ishte gjithashtu plot me shembuj të eksploruesit dhe detarëve të përdorur kanibalizëm për mbijetesë. Të mbijetuarit e fundosje e anijes frëngjisht kandil deti në 1816 drejtuar në kanibalizëm pas katër ditësh adrift në një traget dhe vështirësitë e tyre u bë i famshëm nga trap Theodore Géricault për pikturë e kandil deti. The misfortunes i Partisë Donner në Shtetet e Bashkuara janë gjithashtu të njohur. Pas fundosje e Nantucket Essex-i nga një balenë, më 20 nëntor, 1820, (një ngjarje e rëndësishme burim për të Herman Melville Moby-Dik) të mbijetuarve, në tre barka të vogla, drejtuar, me pëlqimin e përbashkët, për kanibalizëm në mënyrë që disa për të mbijetuar. [66] ekspeditë humbur Sir John Franklin e bardhë është një tjetër shembull i kanibalizëm nga dëshpërimi. [67]
Rasti i R k. Dudley dhe Stephens (1884) 14 QBD 273 (qb) është një rast angleze e cila merret me katër anëtarë të ekuipazhit të një jaht anglisht, dantellë franceze, të cilat janë flakur në një stuhi rreth 1.600 milje (2.600 km) nga Kepi i Shpresës së Mirë. Pas disa ditësh një nga ekuipazhi, një vit shtatëmbëdhjetë vjeçar kabinës, ra pa ndjenja për shkak të një kombinimi të uria dhe detit të pijshëm. Të tjerët (e ndoshta duke kundërshtuar) vendosi atëherë ta vrisnin dhe ha atë. Ata u arrestuan katër ditë më vonë. Dy nga tre të mbijetuarit u gjet fajtor për vrasje. Një rezultat i rëndësishëm i këtij rasti ishte se nevoja ishte e vendosur që nuk ka të mbrojtjes kundër një akuzë për vrasje.
Lufta e Dytë Botërore
Ushtarë finlandez shfaqen lëkurat e ushtarëve Sovjetik, të cilët dyshohet se janë ngrënë nga trupat e tyre në Maaselkä në 1942.
Shumë raste të kanibalizëm nga domosdoshmëria u regjistruan gjatë Luftës së Dytë Botërore. Për shembull, gjatë 872-ditore rrethimit të Leningradit, raportet për kanibalizëm filloi të paraqitet në dimrin e 1941-1942, pas të gjitha shpendët, minjtë dhe kafshët shtëpiake janë ngrënë nga të mbijetuarit. Policia Leningrad formuar edhe një ndarje të veçantë për të luftuar kanibalizëm. [68] [69] Pas fitores së sovjetike në Stalingradit u zbulua se disa ushtarë gjermanë në qytetin e rrethuar, shfaros nga pajisjet, drejtuar për kanibalizëm. [70]
Më vonë, në shkurt 1943, rreth 100.000 ushtarë gjermanë kanë qenë robër të luftës (POW). Pothuajse të gjithë ata u dërguan në kampe POW në Siberi apo Azi Qendrore, ku, për shkak të qenit underfed kronike nga captors tyre sovjetike, shumë drejtuar për kanibalizëm. Më pak se 5.000 të burgosurve të marra në Stalingradit mbijetuan robëri. Shumica, megjithatë, vdiq në fillim me burgim të tyre për shkak të ekspozimit ose sëmundje të shkaktuara si pasojë e kushteve në ushtri e rrethuar para dorëzimit. [71] Brinjë të mbledhura që mendohet se i përkasin një infiltrator sovjetike gjatë Luftës së për vazhdimin në Finlandë
Në pjesë të Evropës Lindore, gjatë Luftës së Dytë Botërore, ka llogaritë anekdotike të njerëzve të gjetur fingernails njeriut në sallam me dije e ushqimeve janë të përbërë e trupit të njeriut.
Shumë raporte të shkruara dhe dëshmitë e mbledhura nga Australian Seksioni për krimet e luftës e gjykatës së Tokios, dhe hetuar nga prokurori William Webb (e gjykatësi të ardhmen-në shefi i), tregojnë se ushtarët japoneze, në shumë pjesë të madhe të Bashkëpunimit East Asia-Prosperitet sferën, aktet e përkushtuar për kanibalizëm aleate kundër të burgosurve të luftës. Sipas historianit Yuki Tanaka: "kanibalizëm ishte shpesh një aktivitet sistematik i kryer nga skuadra e tërë dhe nën komandën e oficerëve". [72]
Një tjetër rast të mirë të dokumentuara kanë ndodhur në Chichijima në shkurt të vitit 1945, kur ushtarët japonez të vrarë dhe pesë të konsumuar airmen amerikan. Ky rast është hetuar në 1947 në një gjyq për krime lufte, dhe 30 ushtarë Japanese ndjekur penalisht, pesë (major Matoba, gjenerali Tachibana, Adm Mori, Capt Yoshii, dhe Dr Teraki) ishin gjetur fajtorë dhe vari. [74 ] Flyboys Në librin e tij: Një histori e vërtetë e Kurajo, James Bradley detaje disa raste kanibalizëm të Luftës së Dytë Botërore të burgosurve Aleate nga captors e tyre japoneze. Autori pretendon se kjo përfshinte jo vetëm cannibalization rituale e jobesimtarë e të burgosurve fllad-vrarë, por edhe cannibalization-për-ushqim të jetesës të burgosurve gjatë disa ditëve, amputating gjymtyrë vetëm sipas nevojës për të mbajtur të mishit të freskët. [75]
Rastet e tjera
Shoqëria Leopard ishin një shoqëri West African aktiv në mes të viteve 1900-se praktikuar kanibalizëm. Ata ishin në qendër në Sierra Leone, Nigeria, Liberia dhe Côte d'Ivoire. Burrat Leopard do të vishen në lëkurat leopardi, waylaying udhëtarët me dorë të mprehta si armë në formën e leopards kthetrat dhe dhëmbët. [76] mish Viktimat do të ishte prerë nga organet e tyre dhe shpërndahen anëtarëve të shoqërisë. [77 ] Në Tanganyika, burra Luani kryer rreth 200 vrasje në një të vetëm tre-mujore. [78]
[redakto] Në 1970 the Ugandan diktatorit Amin idi u reputacion për të praktikuar kanibalizëm. [97] [98] Perandori i vetë shpallur Republika e Afrikës Qendrore, Jean-Bédel Bokassa (Perandor Bokassa I), u gjykua më 24 tetor 1986 për disa raste të kanibalizëm edhe pse ai nuk ishte dënuar. [99] [100] Midis 17 prill dhe 19 prill një numër i nxënësve të shkollave fillore u arrestuan pasi kishin protestuar kundër veshur uniforma të shtrenjtë, qeveria e nevojshme shkollore. Rreth njëqind u vranë. Bokassa është thënë se kanë marrë pjesë në masakrën, duke mposhtur disa nga fëmijët të vdekjes me kallam e tij dhe thuhet se kanë ngrënë disa nga viktimat e tij. [101] The Aghoris e Indisë veriore të konsumojnë mishin e vdekur qarkulloi në Ganges në ndjekje e pavdekshmërisë dhe të fuqive mbinatyrore. Anëtarët e pi Aghori nga Skulls njeriut dhe kanibalizëm praktikë në besimin se të hahet mish njeriut jep përfitime shpirtërore dhe fizike, të tilla si parandalimin e plakjes. [102] [103] [104]
Kjo është raportuar nga larguarish dhe refugjatët që, në kulmin e uria në vitin 1996, ishte praktikuar kanibalizëm ndonjëherë në Korenë e Veriut. [105] Médecins Sans Frontières, organizata bamirëse ndërkombëtare mjekësore, furnizohen fotografike dhe dëshmi të tjera dokumentare e festave ritualized njeringrënës në mesin e pjesëmarrësve në grindje Liberi vdekjeprurës në vitet 1980 për të përfaqësuesve të Amnesty International, të cilët ishin në një mision faktmbledhës në shtetin fqinj e Guinea. Megjithatë, Amnesty International nuk pranoi të reklamoj ky material, i Sekretarit të Përgjithshëm të organizatës, Pierre Sane, tha në atë kohë në një komunikim të brendshëm se "ajo që ata bëjnë me organet pas shkeljeve të të drejtave të njeriut janë të angazhuar nuk është pjesë e mandatit tonë ose shqetësim ". Ekzistenca e kanibalizëm në një shkallë të gjerë në Liberi u verifikuar më pas në dokumentarë video nga Journeyman Pictures në Londër. [106]
Dorangel Vargas i njohur si "El comegente", spanjisht për "Maneater", ishte një vrasës serik dhe kanibal në Venezuelë. Vargas vrarë dhe ngrënë të paktën 10 vetë në një periudhë prej dy viteve të mëparshme arrestimin e tij në vitin 1999. Një tjetër vrasës serik, Jeffrey Dahmer e Shteteve të Bashkuara, u bë famëkeq për vrasjen e viktimat e tij dhe më pas pjesët e trupit të hahet para arrestimit të tij dhe burgim në 1991. Gjurmët e mishit të njeriut dhe eshtra u gjetën në pans pots dhe brenda shtëpisë së tij.
Në mars të vitit 2001 në Gjermani, Armin Meiwes postuar nje reklame internet duke kërkuar për "një ndërtuar edhe 18-30 vjeçar për të të theren dhe konsumohen". Ad u përgjigjur nga Bernd Jürgen Brandes. Pas vrasjes Brandes hahet dhe pjesët e trupit të tij, Meiwes u dënua për vrasje e thjeshtë dhe më vonë, vrasje. Këngën "Mein Teil" nga Rammstein dhe këngën "ngrënë" nga gjakderdhje është i bazuar në këtë rast.
Më 14 gusht 2007, një anëtar i shumë-la Maoist grup Naxalite angazhuar në kanibalizëm. Në shtetin indian të Orissa, të majtë vrau një informator të policisë dhe të konsumuar mishin e tij në mënyrë që të terrorizuar fshatarët vendas kundër raportimin mbi aktivitetet kriminale Naxalite [109].
Më 14 shtator 2007, një njeri i quajtur Ozgur Dengiz u kapën në Ankara, kryeqytetin turk, pas vrasjes dhe të hahet një njeri. Dengiz në dëshminë e tij fillestar tha ai "gëzuar" të hahet mish njerëzor. Ai shpesh ia plas në kohë qesh seanca gjatë dëshmisë, oficerët e policisë tha. Në vitin 1997, ai u burgos për vrasjen e një miku, kur ai ishte 17, por ai mori nga burgu me kusht pas vuajtjes së tre vjet. Dengiz tha se ai nuk e di Kafer Er, 55 viktima vitin e tij të vjetër, i cili ka punuar si një koleksionist mbeturina. Er Dengiz shtënë në kokë me armë zjarri, sepse ai ndjeu Er ishte bërë "zonë shumë njerëz." Pas prerjes feta mishi nga trupi i viktimës së tij, të shpërndara Dengiz pjesa tjetër të humbur qentë në rrugë, sipas dëshmisë së tij. Ai hëngri disa nga mishi i pagatuar Er-së në shtëpinë e tij në rrugë. Dengiz, i cili jetonte me prindërit e tij arritën në shtëpinë e familjes dhe vendosur pjesët e mbetura të trupit Er në frigorifer pa thënë një fjalë për prindërit e tij. Gjithashtu, në dëshminë e tij ai tha: "Unë nuk kam asnjë keqardhje, ndërgjegjes im është i lirë. Kam menduar vazhdimisht për vrasjen. Kisha ëndrrat ku unë isha duke u sakrifikuar. I vendosur për të vrarë, të sakrifikojë të tjerët në vend për mua." [110] [111]
Në janar 2008, Milton Blahyi, 37, pranoi duke pjesë e sakrifica e njeriut i cili "përfshirë vrasjen e një fëmijë i pafajshëm dhe plucking nga zemra, e cila ishte ndarë në copa për ne për të ngrënë." Ai luftoi milicisë kundrejt presidenti i Liberisë, Charles Taylor's. [112] Gjatë Charles Taylor gjyqin e krimeve të luftës më 13 mars, 2008, Jozefi Marzah, shefi Taylor e operacioneve dhe kreu i skuadrës të dyshuar Taylor e "vdekjes", Taylor akuzuar për urdhërimin e ushtarëve të tij që të kryenin akte të kanibalizëm kundër armiqve, duke përfshirë paqeruajtësit e Kombeve të Bashkuara dhe personelit të. [113]
Nė Tanzani në vitin 2008, Presidenti Kikwete publikisht dënoi mjekët magjistare për vrasjen e njerëzve me albinism për pjesët e tyre të trupit të cilat janë menduar për të sjellë fat të mirë. Njëzet e pesë Tanzanians albinic janë vrarë që nga marsi 2007. [114] [115] Në një dokumentar nga Gazetari kolumbian Morris Hollman, një demobilized paraushtarake pranuar se gjatë vrasjeve masive që bëhet në zonat rurale Kolumbisë, shumë prej tyre të kryera kanibalizëm. Ai gjithashtu pranon që ato u tha për të pirë gjakun e viktimave të tyre në besimin se ajo do t'i bënte ata duan të vrasë më shumë. [116] Në nëntor 2008, një grup prej 33 emigrantë të paligjshëm nga Republika Dominikane të cilët ishin në rrugën për në Porto Riko u detyruan të mbështetet për kanibalizëm pasi ata ishin të humbur në det për më shumë se 15 ditë përpara se të shpëtuar nga një anije patrullimi e SHBA Rojet bregdetare. [ 117] Në 9 shkurt 2009, pesë anëtarë të fisit Kulina në Brazil u kërkuar nga autoritetet braziliane më përgjegjës për vrasjen, butchering dhe të hahet një fermer në një akt ritual të kanibalizëm. [118]