cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gucci
Dolce Vita e pasluftës
Në vitin 1969, Giorgio, djali i Aldos, kishte ndezur armiqësinë e parë familjare duke nisur Gucci Boutique vetë, e cila më në fund u riabsorbua nga grupi i familjes në vitin 1972. viteve 8, saga Gucci gërryen menaxhimin e lartë familjar të kompanisë dhe ushqen titujt e shtypit. Paolo Gucci, djali i Aldo, u përpoq të lansonte vetë markën Gucci Plus. Aldo u kritikua për zhvillimin e shumicës së biznesit ndërkombëtar nën Gucci America, të cilën ai e zotëronte. Në vitin 1980, për të lehtësuar tensionet në familje, grupi Gucci u konsolidua dhe u bë një kompani e tregtuar publikisht, Guccio Gucci SpA. Në maj 7, Rodolfo vdiq. Djali i tij Maurizio Gucci trashëgoi shumicën e aksioneve të babait të tij në kompani dhe filloi një luftë ligjore kundër xhaxhait të tij Aldo për kontrollin e plotë të Gucci (një akuzë e udhëhequr nga prokurori i qytetit Rudolph Giuliani, dhe me Domenico de Sole që përfaqësonte familjen Gucci). Maurizio Gucci mori drejtimin e kompanisë. Në vitin 7, Aldo Gucci, 1986 vjeç, me vetëm 81.16% të Guccit të mbetur në zotërimin e tij, u dënua me një vit burg për evazion fiskal (në një burg ku Albert Nipon ishte gjithashtu i burgosur). Vepra artistike e Gucci Galleria u likuidua. Në vitin 7, Maurizio Gucci shiti pothuajse 1988.47% të Gucci-t tek fondi i investimeve Investcorp me bazë në Bahrein (pronari i Tiffany që nga viti 8), dhe mbajti 1984%.
Pavarësisht nga mosmarrëveshjet familjare, midis viteve 1981 dhe 1987, shitjet e produkteve të markës Gucci arritën në 400 milionë dollarë, dhe 227 milionë dollarë vetëm në vitin 1990. 22 u karakterizuan nga një prodhim masiv i produkteve Gucci, i cili gjeneroi të ardhura por ndikoi negativisht në pozicionin e Guccit si një markë ekskluzive luksi. Maurizio Gucci punësoi Dawn Mello për ta vënë Guccin përsëri në shina.
Nga viti 1991 deri në vitin 1993, financat e Guccit ishin ende në të kuqe. Maurizio Gucci u fajësua për shpenzimin e sasive ekstravagante të parave në selinë e kompanisë në Firence (Via delle Caldaie palazzo) dhe në Milano. Investcorp bleu 50% të mbetur të Guccio Gucci S.p.A. nga Maurizio Gucci në vitin 1993, duke i dhënë fund përfshirjes së familjes në grup. vitit 24, Maurizio Gucci u qëllua për vdekje në hollin e zyrës së Guccit në Milano.ish  gruaja e tij Patrizia Reggiani bëri 16 vjet burg për pajtimin e vrasësit me vrasës.
Rigjallërimi i pornos chic
Dawn Mello punësoi Tom Ford për të mbikqyrur koleksionin e rrobave të gatshme për femra. Në vitin 1994, Tom Ford u emërua drejtor krijues i Gucci. Ford dhe Mello rishqyrtuan arkivat e viteve 1970 të markës. Koleksioni i Vitit 1995 i Ford, i cili përfshinte fustanet sensuale të bardha me prerje provokuese, u bë një hit i menjëhershëm. Ringjallur nëpërmjet hedonizmit hot-bod të krijimeve të Tom Ford, Gucci gjithashtu lansoi produkte provokuese në edicionin e kufizuar të tilla si pranga argjendi, një G-string dhe fushata provokuese reklamash të tilla si logoja G e rruar në flokë pubike. parapamje|Fustan nga Gucci Domenico De Sole, këshilltar ligjor i familjes Gucci që nga vitet 1980 dhe CEO i Gucci që nga viti 1994, ka bërë fushatë për prodhuesit e lëkurës së Gucci-t në Itali për të vazhduar të punojnë së bashku dhe zhvilluan një program partnerësh për të forcuar lidhjet e tyre. Ai rishikoi çmimin e çdo produkti dhe gradualisht ngriti buxhetin e reklamave të Gucci-t nga 6 milionë dollarë në vitin 1993 në 70 milionë dollarë në vitin 1997. Në tetor 1995, kompania u indeksua publikisht në Bursën e Nju Jorkut me një vlerë fillestare aksionesh të vendosura në 22 dollarë amerikanë. pas, nga viti 24 deri në vitin 1995, Investcorp shiti interesat e tij në Gucci për rreth 1997.1 miliardë dollarë amerikanë.
Lufta LVMH-PPR mbi Guçin
Deri në janar 1999, konglomerati luksoz francez LVMH, i cili kishte blerë aksione të Gucci-t në mënyrë diskrete që nga viti 1995, arriti 34% të pronësisë në grupin Gucci NV. Duke kërkuar një rrugëdalje nga kontrolli i LVMH-së, Tom Ford dhe Domenico De Sole iu drejtuan financierit francez François Pinault dhe grupit të tij Pinault Printemps Redoute, i cili më vonë u bë Kering, për një dalje emergjente. Në mars, grupi i Pinault bleu 40% të Gucci me 75 $ aksion dhe aksionet e LVMH u ulën në 20.7% në një proces dilution. Nëpërmjet marrëveshjes, PPR gjithashtu bleu Yves Saint Laurent nga Sanofi dhe e shiti atë përsëri për të njëjtin çmim tek Gucci Group. Ky grusht shteti në botën e modës nisi një luftë të ftohtë midis LVMH dhe koalicionit të ri Gucci-PPR. tension ndodhi në dhjetor të vitit 36 kur Gucci bleu 2000% të shtëpisë couture të Alexander McQueen, pasi McQueen ishte gjithashtu dizajneri krijues i Givenchy të LVMH në atë kohë. Armiqësia  Guccit përfundoi në shtator 51 kur të gjitha palët arritën një marrëveshje. në fund të vitit 37, Tom Ford dhe Domenico De Sole e bënë zyrtare se nuk do të rinovonin kontratën e tyre me Gucci-PPR që përfundoi në prill 2001.
Pas largimit të Ford, Gucci Group ruajti tre dizajnerë për të vazhduar suksesin e kompanisë së kompanisë: John Ray, Alessandra Facchinetti dhe Frida Giannini, të cilët kishin punuar të gjithë nën drejtimin krijues të Ford. Facchinetti u ngrit në drejtore kreative të veshjes së grave në vitin 2004 dhe u projektua për dy sezone para se të largohej nga kompania. Ray shërbeu si Drejtor Kreativ i Veshjeve të Burrave për tre vjet. Frida Giannini – një dizajnere e çantës së dorës Gucci që nga viti 2002, kreu i aksesorëve që nga viti 2004, dhe drejtore krijuese e gati-veshjes dhe aksesorëve të grave që nga viti 2005 – u emërua drejtore krijuese e Gucci-t në vitin 2006. Patrizio di Marco, ish CEO i Bottega Veneta, u emërua CEO i Gucci në vitin 2008. Të dy të vlerësuar dhe kritikuar për të rishqyrtuar vazhdimisht arkivat e Tom Ford, Frida Giannini përfundimisht ton poshtë 'Porno Chic' eksploziv Ford's props gjatë viteve "nga sexy në sensual", dhe filloi të eksperimentojë me 'androgynous Bohemian' stilet me një reminishencë të shekullit të 19-të. gjithashtu zhvilloi "neo-klasikët" si New Bamboo dhe The New Jackie handbags. di Marco u përqendrua në krizën pas vitit 41 me më pak stile dhe më shumë produkte të mesme. vitin 42, Gucci filloi një partneritet me shtëpinë e ankandit Christie's për të zhvilluar një depo më të gjerë të arkivave të markës dhe për të ofruar një shërbim çertifikimi autentik. Në vitin 43, kompania hapi Muzeun Gucci (Gucci Museo) në Firence për të festuar 2010 vjetorin e saj. viteve 42 dhe 2011, u hapën 90 dyqane të reja Gucci, duke e çuar numrin total të dyqaneve në 44.
Postgender geek-chic
parapamje|Fustane nga Alessandro Michele Në dhjetor 2014, Marco Bizzarri, ish CEO i Bottega Veneta, u emërua CEO i Gucci. u ngarkua të përmbyste shitjet në rënie të Guccit duke i dhënë një shtysë të re markës. Në janar 47, Bizzarri emëroi Alessandro Michele drejtor krijues të Gucci. Alessandro Michele kishte punuar për Gucci që nga viti 2015 dhe shërbeu si zëvendës i Frida Gianninit dhe dizajner i aksesorëve të kokës. Gjatë shfaqjes së vjeshtës të shkurtit 2002, Alessandro Michele prezantoi "një Gucci të ndryshëm", një me një "ndjenjë të sofistikuar, intelektuale dhe androgynous".
Alessandro Michele filloi Rilindjen e Gucit. Ai ringjalli klasikët Gucci si logon e dyfishtë-G, çanta Jackie O., dhe krijoi produkte ikonike të tilla si çanta e dorës Dionysus. një veshje femërore, një qëndrim të fortë feminist dhe një stil 'geek-chic', Alessandro Michele paraqiti props postgender për Gucci.
Në shtator 2016, Gucci inauguroi Gucci Hub, selinë e saj të re të Milanos ndërtuar në ish fabrikën aeronautike Caproni. Në korrik 2017, Gucci njoftoi nisjen e Gucci Décor, hera e parë që marka testoi veten në segmentin e dekorimit të shtëpisë. Në prill 2018, Gucci përuroi ArtLab, një qendër novacioni prej 37,000 metra katrorë jashtë Firences në Itali, ku janë zhvilluar dhe testuar mallra të reja lëkure, këpucë, materiale të reja, pajisje metalike dhe paketim. nëntor 57, Gucci hapi librarinë Gucci Wooster në Nju Jork, një dyqan librash prej 2018,2 librash i kuruar nga themeluesi i Dashwood Books David Strettell. prill 000, kompania lançoi Gucci 58, një rrjet prej 2019 punonjësish të 9 qendrave të thirrjeve në mbarë botën për shërbimin e lartë të klientëve. Gucci gjithashtu ringjalli koleksionin e saj të makijazhit dhe lansoi koleksionin e saj të parë të bizhuterive të shkëlqyera.
Në vitin 2019, shitjet e Gucci-t arritën në 9.6 miliardë euro.
Në dhjetor 2020, pas një marrëveshjeje midis Kering dhe Alibaba, Gucci lançoi dy dyqane (modë dhe bukuri) në Tmall.
Në maj të vitit 2021, Gucci lansoi një koleksion syzesh, Hollywood Forever.
Më 23 nëntor 2022, Alessandro Michele la postin e drejtorit krijues të Guccit.
Më 28 janar 2023, u njoftua se Sabato de Sarno do të ishte drejtori i ri krijues i Guccit. De Sarno më parë ka punuar për Prada, Dolce & Gabana, dhe Valentino.
Koleksioni Disney
Që nga viti 2019, fillimisht në festimin e ditëlindjes së 90-të të Mickey Mouse, Gucci ka mbajtur një koleksion të veshjeve të Disney, duke përfshirë për Vitin e Ri Hënor.
Struktura e korporatës
Kompania mbajtëse Guccio Gucci S.p.A. është e vendosur në Firence, Itali, dhe është një degë e grupit francez të luksit Kering. Në vitin 2018, Gucci operonte 540 dyqane për 14,628 punonjës. Kompania gjeneroi 9.628 miliard € të ardhura (8.2 miliard € në 2018), dhe 3,947 miliard € në fitime (3.2 miliard € në 2018).
Qeverisja
Në historinë e Guccit, deri në fund të epokës së familjes Gucci, dizajni, promovimi dhe prodhimi i produkteve Gucci u trajtuan nga anëtarët e familjes Gucci.
Kulturë
Në vitin 2011, kompania hapi Muzeun Gucci (Gucci Museo) brenda Palazzo della Mercanzia të shekullit të 14-të në Firence për të festuar 90 vjetorin e saj. Në vitin 2016, Alessandro Michele kuroi dy dhoma shtesë kushtuar koleksioneve të Tom Ford. Në janar 2018, pas një rinovimi, Muzeu Gucci u rihap me një emër të ri, Kopshti Gucci, dhe një restorant të ri brenda mureve të tij, Osteria Gucci, e menaxhuar nga Massimo Bottura. Gucci Osteria u nderua me një yll Michelin në nëntor 2019. Në shkurt 2020, një osteria E dytë Gucci u hap në çatinë e dyqanit Gucci Rodeo Drive në Los Angeles.
Në prill 2017, Gucci financoi restaurimin e Kopshteve Boboli në Galerinë Uffizi në Firence. Në qershor 2019, Gucci financoi restaurimin e kopshteve historike Rupe Tarpea dhe Belvedere në Romë.
Shoqërore
Nga viti 2005 deri në vitin 2015, Gucci dhuroi 20 milionë dollarë për programin e UNICEF-it për Shkollat për Afrikën. Sapo u krijua Chime for Change, ajo u bë mjeti i financimit të partneritetit Gucci-UNICEF. for Change u themelua në shkurt 82 nga Frida Giannini, Salma Hayek dhe Beyoncé si një fushatë globale për përmirësimin e arsimit, shëndetit dhe drejtësisë për gratë në mbarë botën. Në qershor 83, Chime for Change organizoi koncertin Sound of Change Live i cili gjeneroi 2013 milionë dollarë për të financuar 4 projekte në 200 vende. dhjetor 70, Gucci nënshkroi një partneritet me Twitter dhe Women Who Code për të krijuar hackathon Chime Hack të fokusuara për gratë.
Gucci shet një bluzë të verdhë që lexon "My Body My Choice" dhe rishpërndan të ardhurat e saj në Chime for Change. Në korrik 2013, aktivistja Lydia Emily u ngarkua të pikturonte një mural në Skid Row, Los Anxheles të një gruaje të quajtur Jessica, e cila është një e mbijetuar e trafikimit njerëzor. Në janar 2019, Chime for Change nisi fushatën murale "Të mblidhemi së bashku" duke promovuar barazinë gjinore dhe projektuar nga artisti MP5. Në vitin 2020, Gucci filloi një fushatë reklamash "Bukuri jokonvencionale", duke përfshirë një model me sindromën Down.
Gjatë pandemikës COVID-19, Gucci premtoi 2 milion € për dy fushata të financimit të turmave, e para për të mbështetur Departamentin Italian të Mbrojtjes Civile dhe e dyta për Fondin e Reagimit të Solidaritetit COVID-19.
Mbiemër eponymous
"Gucci" është përdorur shpesh si një mbiemër eponymous; për shembull, "E ndjej Guçin!" ose "kjo është kaq gucci!" janë përdorur për të përshkruar ndjenjën luksoze ose duke iu referuar diçkaje si të qenët luksoze. Shembulli më i hershëm i njohur i Gucci-t i përdorur në këtë kuptim është Lenny Kravitz duke e përshkruar dhomën e tij të gjumit si "shumë Gucci" në numrin e shtatorit të vitit 1999 të Harper's Bazaar.
Filma
Pas njoftimit fillimisht të planeve për një film rreth dinastisë Gucci në vitin 2007, filmbërësi Ridley Scott detajoi specifikat rreth filmit të tij në nëntor 2019; I titulluar House of Gucci, filmi do të luajë rolin e Lady Gaga si Patrizia Reggiani dhe Adam Driver si Maurizio Gucci. Premiera botërore e House of Gucci u zhvillua në sheshin Odeon Luxe Leicester në Londër më 9 nëntor 2021. Në vitin 2000, Martin Scorsese kishte njoftuar gjithashtu plane për të bërë një film rreth familjes Gucci.
Fallsifikimi
Gjatë viteve 1970, popullariteti shpërthyes i Gucci e ktheu markën në një objektiv kryesor të industrisë së fallsifikimit. Punishtet Gucci përpunuan teknikën e nxirjes së lëkurëve të derrave që u bë një firmë Gucci, dhe një proces nxirjeje të vështirë për t'u falsifikuar. Vetëm në vitin 1977, Gucci nisi 34 padi për fallsifikimin. Nga mesi i viteve 1980, marka u përfshi në "mijëra konfiskime dhe padi në të gjithë botën".
Në vitin 2013, Zyra e Pronësisë Intelektuale e Mbretërisë së Bashkuar lëshoi një vendim se Gucci kishte humbur të drejtat ndaj markës së saj tregtare GG në Mbretërinë e Bashkuar "ndaj një versioni të logos GG në katër kategori, të cilat përfshinin veshje të tilla si byzylykët, çantat e shpatullave, shallet dhe palltot". Megjithatë, "sipas Gucci, vendimi nuk ndikon në përdorimin e logos së saj GG në rajon" sepse "Gucci është pronari i disa regjistrimeve të tjera të vlefshme për këtë shenjë, duke përfshirë një Mark tregtare të Komunitetit (që mbulon Bashkimin Evropian) për logon e saj ikonike GG dhe këto të drejta janë drejtpërdrejt të zbatueshme në U.K."
Në nëntor 2008, faqja e internetit TheBagAddiction.com u mbyll pasi u padit nga Gucci për shitjen e produkteve të fallsifikuara. Në vitin 2013, Gucci plasi në 155 emra domain të përdorur nga fallcifikuesit për të shitur produkte të rreme Gucci. Në vitin 2015, kompania mëmë e Gucci Kering paditi uebsajtin kinez Alibaba për listimin e shumë "produkteve padyshim të rreme Gucci" në faqen e saj të internetit. Në prill 2016, veprimet ligjore kundër fallsifikimit të Gucci-t u sprapsën kur produktet e synuara ishin papier-mâché të formësuara saktësisht si produkte Gucci dhe të djegura nga njerëzit kinezë gjatë traditës stërgjyshore Qingming Jie. prill 111, Gucci fitoi një padi kundër 2017 uebsajteve kineze që shisnin produkte të rreme Gucci. Në tetor 112, Marco Bizzarri paralajmëroi gjigandët kinezë të ecommerce Alibaba dhe JD.com se Gucci nuk mund të hapte dyqan në faqet e tyre të internetit për aq kohë sa ata nuk do të hiqnin nga listat e tyre shumë produkte të rreme Gucci. Në dhjetor 113, Gucci paditi tre duzina uebsajtesh duke shitur produkte të rreme Gucci.
Polemika
Në prill të vitit 2016, Autoriteti i Standardeve të Reklamave të Mbretërisë së Bashkuar ndaloi një reklamë online të videove Gucci sepse ajo luajti një model "jo të shëndetshme të hollë".
Në shkurt 2019, Gucci hoqi një triko balaclava të zezë me një jakë rollup dhe një gojë të prerë të kuqe nga raftet e saj pasi ajo ishte krahasuar me një kostum të blackface. Alessandro Michele u përgjigj se frymëzimi i tij erdhi nga flamboyant Leigh Bowery por kërkoi falje për mënyrën se si ishte interpretuar. Për të trajtuar këtë çështje, Gucci filloi programin 'Gucci North America Changemakers Scholarship' i dedikuar për të nxitur diversitetin brenda industrisë së modës me një fond vjetor prej 5 milionë dollarësh për të mbështetur jo-fitimet dhe programet komunitare të përfshira me "komunitetin afrikano-amerikan dhe komunitetet e ngjyrave në përgjithësi". Në maj 2019, komuniteti Sikhs në Indi kritikoi pronësinë kulturore të Gucci-t për një send fetar kur marka italiane komercializoi çallma me 800 dollarë për secilin. Në korrik 2019, Gucci emëroi një Global Head of Diversity për të trajtuar çështjet më të fundit të markës me diversitetin kulturor. tetor të vitit 121, Gucci filloi një program bursash prej 2019.1 milionë dollarësh për studentët e SHBA tradicionalisht të nënpërfaqësuar në industrinë e modës.
Në maj 2019, Kering pranoi të paguante një marrëveshje taksash prej 1.25 miliardë dollarësh me autoritetet fiskale italiane pas parregullsive të taksave të Guccit gjatë periudhave fiskale 2011-2017.
Gjatë një shfaqje të shtatorit 2019 që ngjante me një sfilatë të pacientëve mendorë, modelja e trotuarit Ayesha Tan Jones mbajti duart e tyre mbi të cilat u shkrua "shëndeti mendor nuk është modë", një reagim ndaj përdorimit të papërshtatshëm komercial të markës së imazheve të sëmundjeve mendore.
Saint-Xandre
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Saint-Xandre (Shqip: Shën-Shandri) është një komunë në departamentin Sharentë-Detare në Francën jugperëndimore.
Përgjumje iluzionesh
Përgjumje iluzionesh, roman me autor Thani Naqo. Botuar në Tiranë nga "Mësonjëtorja", në vitin 2006. Libri ka 303 faqe.
Hidrocentrali i Vërtokut
HEC i Vërtokut është një hidrocentral që ndodhet në fshatin Vërtok të Komunës së Gostivarit, në veriperëndim të Maqedonisë së Veriut, i ndërtuar për të shfrytëzuar burimet ujore të pellgut të Radikës së sipërme (një degë e Drinës së Zezë ). Nga mesi i viteve 2010, ky është hidrocentrali më i fuqishëm i vendit.
Përmbledhje
Rezervuari i këtij stacioni derivativ u krijua nga diga e Mavrovës në lumin Mavrovska Reka (një degë e majtë e Radikës). Përveç kësaj, uji hyn në rezervuar nga vetë Radika: pas bifurkimit artificial, një pjesë e rrjedhës drejtohet në HEC Vërben (13 MW), nga ku ujërat e zeza hyjnë në liqenin Mavrovës. Ndërtimi i digës së Mavrovës filloi në vitin 1947 dhe përfundoi në vitin 1952. Lartësia e saj nga baza është 62 metra (nga sipërfaqja 54 metra), gjatësia 210 metra. Për ndërtimin e digës është shpenzuar 0.8 milion m 3 materiale, ndërsa u formua një rezervuar me vëllim 357 milion m 3.
Në fillim të viteve 2000, HEC-i i Vrutokut, së bashku me disa stacione të tjera në Maqedoni, hynë në një program rehabilitimi, falë të cilit kapaciteti i tij u rrit në 172 MW. Prodhimi vjetor i energjisë elektrike është 350 milion kWh
Prodhimi i produkteve kryhet nëpërmjet linjës së energjisë, e cila funksionon me një tension prej 110 kV.
Shqiptarka dhe urrejtja e saj
Shqiptarka dhe urrejtja e saj', roman me autor Pierre Chanlaine. Përktheu nga origjinali Fotaq Andrea. Botuar në Tiranë nga "Zenit", në vitin 2012. Libri ka 184 faqe.
Titulli i origjinalit: "Albanaise et sa haine".
Sipërfaqja grafike e përdoruesit
Ndërfaqja grafike e përdoruesit është një formë e ndërfaqes së përdoruesit që lejon përdoruesit të bashkëveprojnë me pajisjet elektronike përmes ikonave grafike dhe treguesit audio si shënimi parësor, në vend të tekstit ndërfaqet e përdoruesit të bazuara, etiketat e komandave të shtypura ose navigimi i tekstit. GUI u prezantuan në reagim ndaj kurbës së perceptuar të pjerrët të mësimit të ndërfaqeve të linjës së komandës, të cilat kërkojnë që komandat të shtypen në tastierën e kompjuterit. Hartimi i përbërjes vizuale dhe sjelljes së përkohshme të një GUI është një pjesë e rëndësishme e programimit të aplikimit të softuerit në fushën e bashkëveprimit njeri - kompjuter. Qëllimi i tij është të përmirësojë efikasitetin dhe lehtësinë e përdorimit për hartimin logjik themelor të një programi të ruajtur, një disiplinë të projektimit. Metodat e dizajnit të përqendruar tek përdoruesit përdoren për të siguruar që gjuha vizuale e prezantuar në dizajn është e përshtatur mirë me detyrat. Karakteristikat e dukshme të ndërfaqes grafike të një aplikacioni nganjëherë quhen GUI. Në mënyrë tipike, përdoruesit bashkëveprojnë me informacionin duke manipuluar pajisje vizuale që lejojnë ndërveprime të përshtatshme për llojin e të dhënave që ata mbajnë. Veglat e një ndërfaqeje të dizajnuar mirë janë zgjedhur për të mbështetur veprimet e nevojshme për të arritur qëllimet e përdoruesve. Një kontrollues i pamjes së modelit lejon struktura fleksibël në të cilat ndërfaqja është e pavarur nga dhe lidhet indirekt me funksionet e aplikacionit, kështu që GUI mund të personalizohet lehtë. Kjo lejon përdoruesit të zgjedhin ose të dizajnojnë një lëkurë të ndryshme sipas dëshirës dhe lehtësojnë punën e projektuesit për të ndryshuar ndërfaqen ndërsa nevoja e përdoruesit evoluon. Dizajni i mirë i ndërfaqes së përdoruesit lidhet me përdoruesit më shumë, dhe më pak arkitekturën e sistemit. Pajisjet e mëdha, siç janë dritaret, zakonisht ofrojnë një kornizë ose enë për përmbajtjen kryesore të prezantimit, siç është një faqe në internet, mesazhe me email ose vizatim. Më të vegjlit zakonisht veprojnë si një mjet për hyrjen e përdoruesit.
Cerunjë
Cerunjë është një fshat në Komunën Pishaj, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Kongresi i drejtshkrimit të gjuhës shqipe, 20-25 nëntor 1972
Kongresi i drejtshkrimit të gjuhës shqipe, 20-25 nëntor 1972 libër i botuar në Prishtinë nga Instituti Albanologjik, në vitin 1974. Faqe 604.
Abidos
Abidos është një komunë në Francë. Abidos bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 233 banorë dhe sipërfaqe prej  3.06 km².
Pedagogjia e muzeumeve
parapamje|[[Mësonjëtorja e Korçës|Mësonjëtorja e Parë Shqipe në Korçe - Muzeu Kombëtar i Arsimit]] parapamje|[[Muzeu i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit]] parapamje|[[Muzeu i Kosovës]] Pedagogjia e muzeumeve (Muzeopedagogjia - Muzeumpedagogjia) është një disiplinë shkencore e cila merret me studimin dhe eksplorimin të gjitha aspekteve të përdorimit të muzeumeve dhe koleksioneve të ruajtura në to për aktivitete me përmbajtje arsimore dhe edukative, siç janë problemet didaktike dhe metodike, krijimi dhe organizimi i ekspozitave të specializuara (muzeume të fëmijëve, muzeumet e të rinjve), vizita të veçanta shkollore, mësime dhe punëtori të ndryshme në muze, etj.
Përmbledhje
Në funksion të zhvillimit dhe përparimit të arsimit dhe pedagogjisë muzeore edhe tek ne janë krijuar një numër i konsiderueshëm i muzeumeve prej të cilëve ndër me të rëndësishmit janë, Muzeu i Kosovës themeluar në vitin 1949, Muzeu Kombëtar i Arsimit themeluar në vitin 1967, Kompleksi Monumental i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit (1977), Muzeu Historik Kombëtar (1981), Muzeu Kombëtar Gjergj Kastrioti Skënderbeu (1981), Kompleksi Memorial Adem Jashari në Prekaz (2001), Muzeu i Hekurudhave të Kosovës (2006), Muzeu u Shkencave të Natyrës në Shkup, etj.
Ethem Likaj
Ethem Likaj lindur më 8 dhjetor 1941 në Vlorë. Është gjuhëtar dhe akademik shqiptar.
Valixhja e Kapo Polos
Valixhja e Kapo Polos, roman me autor Bilbil Hoxha. Botuar në Fier nga "Ymeraj", në vitin 2005. Libri ka 207 faqe.
Politika Boterore
Filozofia politike eshte nje veprim i cili e sjell njeriun me afer teorive dhe ideologjive politike, shpjegon se Si argumentohen pikepamjet teorike dhe ideologjike , analizojne nje rradhe formash te argumentimit politik.
Shkëlzen Baftiari
Karriera
parapamje|Shkëlzen Baftiari duke performuar në Festivalin Vjeshtor të Muzikës në Shkup (2017) Baftiari ka marrë pjesë në shumë koncerte në Maqedoni dhe jashtë saj. Përveç kësaj, ai është gjithashtu fitues i shumë garave kombëtare dhe ndërkombëtare. Disa prej tyre përfshijnë: çmimin e parë në Blagoevgrad (Bullgari), Laureat në Konkursin Ndërkombëtar "Valentino Bucchi" në Romë, çmimi i dytë në Konkursin Ndërkombëtar "Nikolai Rubinstein" në Paris, çmimin e parë në Konkursin Ndërkombëtar "Schumann-Brahms" në Plovdiv (Bullgari). Në prill të vitit 2007 ai ishte fituesi i Çmimit të Special të Parë në Konkursin e Pianos në Republikën e Maqedonisë.
Ai ka dhënë recitale në Shkup, Prishtinë, Tiranë, Sofje, Beograd, Tetovë, Ohër, dhe ka performuar si solist me Orkestrën Filarmonike të Maqedonisë dhe  Orkestrën Simfonike të Fakultetit të Arteve Muzikore në Shkup.
Pashinca
Pashincë (serbisht: Пашинац/Pašinac) është fshat në komunën e Prokuplës, Serbi.
Ar e fosfor
Ar e fosfor, roman me autor Romeo Çollaku. Botuar në Tiranë nga "Spektër", në vitin 2006. Libri ka 173 faqe.
Nobuo Matsunaga
(6 Dhjetor 1921 – 25 Shtator 2007) ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Yvrac-et-Malleyrand
Yvrac-et-Malleyrand (Ocitanisht: Ivrac e Maleirand ; Shqip: Ivrak-Majlerandë ) është një komunë në departamentin Sharentë në Francën jugperëndimore.
Bualli afrikan
Bualli afrikan ose bualli i kepit (Syncerus caffer) është një gjedhë e madhe afrikane nën-Sahariane. Bualli i Kepit është nënlloj tipik dhe më i madh, e gjetur në Afrikën Jugore dhe Lindore. Bualli afrikan pyjor (Syncerus caffer nanus) është nëngrupi më i vogël, i zakonshëm në zonat pyjore të Afrikës Qendrore dhe Perëndimore, ndërsa S. c. brachyceros është në Afrikën Perëndimore dhe S. c. aequinoctialis është në savanat e Afrikës Lindore. Brirët e buallit afrikan të rritur janë tipari i tij karakteristik: ata kanë baza të shkrira, duke formuar një mburojë kockore të vazhdueshme në pjesën e sipërme të kokës të referuar si "bos". Ajo vlerësohet gjerësisht si një nga kafshët më të rrezikshme në kontinentin afrikan, dhe sipas disa vlerësimeve ajo shkon, shkel dhe vret mbi 200 njerëz çdo vit.
Korça : urbanistika dhe arkitektura
Mundësitë ekonomike, kërkesat jetësore, mënyra e banimit, shijet artistike etj., kanë lënë gjurmë të thella në fizionominë urbanistike dhe arkitektonike të Korçës. Historia e arkitekturës së saj është njëkohësisht dhe historia shoqërore e qytetit, pra mbart vlerat e shoqërisë që e mbrujti këtë arkitekturë, me gjithë interesat dhe psikologjinë e njerëzve që e jetuan. Kësisoj, zgjedhja e Korçës si objekt studimi nuk është e rastit. Historia e Korçës nuk ka vlerë në vetvete dhe të kufizuar për një qytet. Ajo merr vlera përgjithësuese për një periudhë shumë të rëndësishme të historisë së urbanistikës dhe arkitekturës shqiptare në veçanti dhe asaj ballkanike në përgjithësi.
Bualli afrikan
Bualli afrikan nuk është paraardhës i bagëtive shtëpiake dhe ka lidhje të ngushtë vetëm me gjedhet e tjerë më të mëdhenj. Temperamenti i tij i paparashikueshëm do të thotë që bualli afrikan nuk është zbutur kurrë, ndryshe nga homologu i tij aziatik, bualli i ujit. Duke qenë anëtar i grupit big five, një term i përdorur fillimisht për të përshkruar pesë kafshët më të rrezikshme për të gjuajtur, bualli i Kepit është një trofe i kërkuar, me disa gjuetarë që paguajnë mbi 10,000 dollarë për mundësinë për të gjuajtur një. Demat më të mëdhenj janë në shënjestër për vlerën e tyre trofe, megjithëse në disa zona, buallët ende gjuhen për mish.
Ekologjia
Bualli afrikan është një nga kullotësit më të suksesshëm në Afrikë. Jeton në këneta dhe fusha përmbytjesh, si dhe në kullota me mopane dhe në pyjet e maleve kryesore të Afrikës. Ky buall preferon një habitat me mbulesë të dendur, të tilla si kallamishte dhe kaçube, por gjithashtu mund të gjenden në pyje të hapura. Megjithëse nuk kërkojnë veçanërisht në lidhje me habitatin, ata kërkojnë ujë çdo ditë, dhe kështu varen nga burimet shumëvjeçare të ujit. Ashtu si zebra e zakonshme, bualli mund të jetojë në barëra të gjatë e të trashë. Tufat e buallit kositin barërat dhe u hapin rrugë kullotave më selektive. Kur ushqehet, bualli përdor gjuhën e tij dhe rreshtin e gjerë të prerjes për të ngrënë bar më shpejt se shumica e barngrënësve të tjerë afrikanë. Buallët nuk qëndrojnë gjatë në zonat e shkelura ose të varfëruara.
Përpos njerëzve, buallicët afrikanë kanë disa grabitqarë dhe janë të aftë të mbrojnë veten kundër (dhe vrasjes) së luanëve. Luanët vrasin dhe hanë buaj rregullisht, dhe në disa rajone, buallët janë preja kryesore e luanëve. Zakonisht duhen mjaft luanë për të rrëzuar një buall të vetëm të rritur dhe e gjithë krenaria zakonisht bashkohet me gjuetinë. Sidoqoftë, janë raportuar disa incidente në të cilat luanët meshkuj të rritur të vetmuar kanë rrëzuar me sukses buaj të rritura. Krokodili me madhësi mesatare zakonisht sulmon vetëm kafshë të vjetra të vetmuara dhe të vegjlit e rinj, megjithëse ato mund të vrasin të rritur të shëndetshëm. Krokodilët jashtëzakonisht të mëdhenj, meshkuj të Nilit mund të bëhen grabitqarë gjysmë të zakonshëm të buajve. Kjo krokodil është e vetmja kafshë që zakonisht rrëzon vetëm një buall të rritur, ndërsa një sulm krenarie është metoda e preferuar e luanëve kur heqin një pre të tillë të madhe. Gepardi, leopardi dhe hiena pikalosh normalisht janë një kërcënim vetëm për të vegjlit e porsalindur, megjithëse klane shumë të mëdha të hienave pikaloshe janë regjistruar duke vrarë lopë (kryesisht ato shtatzëna) dhe, në raste shumë të rralla, dema të rritur.
Stephanie Corneliussen
Stephanie Corneliussen (e lindur më 28 prill 1987) është një aktore dhe modele daneze.
Jeta e hershme
Corneliussen është lindur në Kopenhagë, Danimarkë. Ajo ndoqi mësimet në Johannesskolen në Frederiksberg dhe si dhe ka studiuar balet në Kopenhagë. Ajo ka diplomuar në dizajnin grafik.
Ajo ishte e martuar me Orgi-E.
Karriera
Corneliussen ka qenë në kopertinë dhe është paraqitur në shumë revista, duke përfshirë GQ, Vanity Fair, treats!, Vs., Playboy and Vogue. Ajo gjithashtu është shfaqur në disa fushata reklamash dhe reklama për markat si Bebe, Armani, Dasani, Lexus dhe Nikon.
Në mars në vitin 2016, Corneliussen u promovua si e rregullt u shtua në rolet kryesore të serisë televizive Mr. Robot.
Lista e Vendeve të Trashëgimisë Botërore në Madagaskar
Vendet e Trashëgimisë Botërore të mbrojtura nga Organizata e Kombeve të Bashkuara për Arsimin, Shkencën dhe Kulturën (UNESCO) janë vende të rëndësishme kulturore ose natyrore siç përshkruhet në Konventën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s në vitin 1972. Vendet e pasurisë natyrore dhe kulturore në Madagaskar u bënë të njohur me futjen në listë kur ai shtet ratifikoi konventë më 19 korrik 1983. Vendi i parë në Madagaskar, Rezervati Strikt Natyror i Tsingyt të Bemarahas, u fut në listë si një vend i pasurisë natyrore në sesionin e 14të të Komitetit të Trashëgimisë Botërore, të mbajtur në Banff të Kanadasë në vitin 1990. Ky u ndoq nga futja në vitin 2001 të Kodrës Mbretërore të Ambohimangas, një fshat historik dhe pallat mbretëror me rëndësi kulturore që përmbante pallate dhe veçori të tjera natyrore dhe arkitekturore të Shekullit të XIX me domethënie historike, politike dhe shpirtërore për popullin malagasi. Më së fundmi, në vitin 2007 u shtuan në listë edhe Pyjet e Shirave të Atsinananas, që përfshin një grup prej pesë parqesh kombëtare të dalluar nga biodiversiteti i tyre i lartë endemik. Një vend i katërt, kryeqyteti i shekullit të XIX të sovranëve Merina të Madagaskarit në Rova e Antananarivos, fillimisht kishte qenë i propozuar për tu bërë Vendi i parë kulturor i Madagaskarit që bëhej pjesë e Trashëgimisë Botërore në vitin 1995 por u shkatërrua nga një zjarr pak para përfundimit të futjes. Për më tepër tre vendeve të vendosura të Madagaskarit në listë, një listë e mëtejshme prej shtatë vendesh është propozuar dhe është nën shqyrtim nga Komiteti i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s për marrjen e statusit zyrtar. Pesë Vendet e para u futën në listën propozuese në vitin 1997: Rizikultura Betafo dhe Panorama Hidraulike, Kompleksi Mbretëror i Tsinjoarivos, Zona Mahafaly e Madagaskarit Jug-Perëndimor, Shkëmbinjtë dhe Shpellat e Isandra dhe Antongonas. Në vitin 2008, në listë u shtuan dy vende të tjera: Rezervati i Veçantë i Anjanaharibes së Jugut (një zgjerim i Pyjeve Të Shirave të Atsinananas) dhe Pyjet e Thata të Andrefanas. UNESCO i vendosi Pyjet e Shirave të Atsinananas në Listën e Trashëgimisë Botërore në Rrezik më 30 korrik 2010 në vazhdim të rritjes së prerjes së paligjshme të pemëve në parqe që nga viti 2009 si pasojë e krizës politike në Madagaskar në vitet 2009-2013.
Vendet e anëtarësuara
Tabela liston informacionin rreth çdo Vendi të Trashëgimisë Botërore:
Lista e propozuar
Shtetet anëtare mund të zgjedhin të mbajnë një listë të vendeve të propozuar që Komiteti i Trashëgimisë Botërore mund ta marr në konsideratë për ta bërë pjesë të listës zyrtare të Vendeve të Trashëgimisë Botërore. Vetëm vendet e listuara më parë në listën e propozuar të një shteti mund të bëhen pjesë e Listës së Trashëgimis Botërore. Madagaskari ka regjistruar shtatë vende në listën e propozuar. Emrat dhe përshkrimet e gjithë vendeve të propozuara janë regjistruar nga Komiteti i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s në gjuhën e zgjedhur nga vendi propozues. Vendet e propozuara në Madagaskar janë emërtuar dhe përshkruar në frengjisht dhe më poshtë është një përkthim jozyrtar.
Çizme
parapamje|240px|Një palë çizme Një çizme është një lloj këpucësh. Shumica e çizmeve mbulojnë kryesisht këmbën dhe kyçin e këmbës, ndërsa disa mbulojnë edhe një pjesë të pjesës së poshtme të pulpës së këmbës. Disa çizme zgjasin deri në këmbë, ndonjëherë deri në gju apo edhe deri në ijë. Shumica e çizmeve kanë një thembër që dallohet qartë nga pjesa tjetër e tabanit, edhe nëse të dyja janë bërë nga një copë. Të bëra tradicionalisht prej lëkure ose gome, çizmet moderne janë bërë nga një shumëllojshmëri materialesh.
Çizmet vishen si për funksionalitetin e tyre ashtu edhe për arsye stili dhe modë. Shqetësimet funksionale përfshijnë: mbrojtjen e këmbës dhe këmbës nga uji, balta, murtaja (sëmundje infektive, kafshimi dhe pickimi i insekteve, kafshimet e gjarpërinjve), temperaturat ekstreme, rreziqet e mprehta ose të hapura (p.sh. çizmet e punës mund të shkaktojnë gishta çeliku), gërryerje fizike, gërryer agjentë, ose rrezatim dëmtues; mbështetje për kyçin e këmbës dhe tërheqje për aktivitete të vështira si ecja; dhe qëndrueshmëri në kushte të vështira (p.sh. pjesa e poshtme e çizmeve luftarake mund të përforcohet me thonj).
Në disa raste, veshja e çizmeve mund të kërkohet nga ligjet ose rregulloret, të tilla si rregulloret në disa juridiksione që kërkojnë që punëtorët në kantieret e ndërtimit të veshin çizme sigurie me majë çeliku. Disa uniforma përfshijnë çizmet si këpucë të rregulluara. Çizmet rekomandohen gjithashtu për motoçikletat. Këpucët atletike të larta në përgjithësi nuk konsiderohen si çizme, edhe pse ato mbulojnë kyçin e këmbës, kryesisht për shkak të mungesës së një takë të veçantë.
Dashuri e dhunuar
Dashuri e dhunuar, roman me autor Fran Camaj. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2006. Libri ka 262 faqe.
Çekin
Çekin është një fshat në Komunën Pishaj, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Armes, Nièvre
Armes është një komunë në Francë. Armes bën pjesë në departamentin Nièvre të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 281 banorë dhe sipërfaqe 8.49 km².
Labioplastika
Labioplastika (njohur ndryshe si ninfoplastika, reduktim i labia minora apo reduktim labial) është një procedurë kirurgjie plastike për modifikimin e labia minora (buzët e brendshme intime) dhe labia majora (buzët e jashtme), palat e mukozës në vulvë. Ekzistojnë dy lloje grash që kërkojnë kirurgji kozmetike genital: ato me patologji të lindura dhe ato pa patologji, por që kanë discomfort fizik ose kanë dëshirën të ndryshojnë pamjen e genitaleve të tyre për shkak se mendojnë se nuk janë brenda fashës normale.
Përmasat, ngjyra dhe forma e labiave ndryshon nga një grua te tjetra, dhe mund të pësojë akoma më tepër ndryshime pas lindjes, nga plakja apo nga faktorë të tjerë. Patologjitë të cilat mund të kërkojnë kryerjen e labioplastikës përfshijnë defekte dhe anomali të lindura të tilla si atresia vaginale, agenezia Mulleriane, patologjitë interseksiale; tërheqja dhe lëshimi i labia minora nga lindja, aksidentalisht dhe moshimi.
Mungesa e imazheve të vulvës në media, publicitet apo tekstet e anatomisë e kufizon informacionin që kemi mbi variacionet natyrale të labiave. Një pjesë e mirë e grave kanë njohuri të kufizuara për anatominë vulvare, dhe nuk janë të afta të gjykojnë se si duket një vulvë “normale”. Genitalet e jashtme të një gruaje njihen me emrin vulva. Këtu përfshihen labia majora (të mëdha), labia minora (të vogla), klitorisi, uretra dhe vagina. Përmasat, forma dhe ngjyra e labiave të brendshme të një gruaje kanë variabilitet të lartë.
Kundërindikime
Kirurgjia për reduktimin e labiave është e kundërindikuar për rastet kur ka një patologji aktive gjinekologjike, të tillë si infeksion ose sëmundje malinje. Gjithashtu, sipas Davison dhe bp. Kirurgjia e labiave nuk duhet të kryhet gjatë menstruacioneve për të reduktuar riskun për infeksione.
Anestezia
Reduktimi labial ose labioplastika mund të kryhet me anestezi locale, sedacion ose anestezi të përgjithshme.
Labioplastika me laser
Labioplastika ose reduktimi labial me laser kryhet me precizion të lartë dhe me koagulim më të shpejtë se sa me metodën me bisturi. Kjo nënkupton një kohë rikuperimi më të shpejtë.
Kujdesi postoperator
Dhimbja postoperatore është minimale dhe zakonisht ndërhyrja është ambulatore. Mund të mbahet një garzë mjekësore në mbathje për rehati më të madhe. Shpesh labiat e sapondërhyra janë edematoze gjatë orëve të para për shkak të injektimit të agjentit anestezik.
Gjithashtu, pas ndërhyrjes jepen këshillat për pastrimin e plagës dhe aplikimin lokal të kremit antibiotik. Në varësi të ecurisë, këshillohet të bëhet konsulta e ndjekjes pas një jave.
Adressa Web
Labioplastika- Informacione të mëtejshme dhe video
Tomohiko Ikoma
(25 Gusht 1932 – 27 Prill 2009) ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 5 ndeshje.
Agoni në pasqyrë
Agoni në pasqyrë, roman me autor Bardhok Zefi. Botuar në Tiranë nga "Ilar", në vitin 2006. Libri ka 110 faqe.
Qerret (Gramsh)
Qerret është një fshat në Komunën Pishaj, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Pasjaça (Prokuplë)
Pasjaçë (serbisht: Пасјача/Pasjača) është fshat në komunën e Prokuplës, Serbi.
Shpirt i braktisur
Shpirt i braktisur, roman me autor Leon Lekaj. Botuar në Tiranë nga "Dituria", në vitin 2006. Libri ka 167 faqe.
Një dimër mes dimrash
Një dimër mes dimrash, roman me autor Vaso Papaj. Botuar në Tiranë :nga "Uegen", në vitin 2006 (Botimi i 2-të). Libri ka 364 faqe.
Fronti i Karadakut
Fronti i Karadakut, ishte një seri betejash të zhvilluara midis UÇK-së dhe Forcat Maqedonase në rajonin e Karadakut, gjatë Luftës në Maqedoni. Rajoni krahas Tetovës u bë pjesa më e ashpër i luftuar në Maqedoni. Rajoni gjithashtu u bë vendi i betejës së parë të rëndë që u zhvillua midis UÇK-së dhe policisë maqedonase dhe shënoi një pikë kthese në konflikt, duke e shndërruar në thelb luftimet në luftë.
Luftimet e para 1999-2001
Ngjarjet fillestare në rajonin e Karadakut të Maqedonisë filluan gjatë luftës në Kosovë. Një incident i dukshëm ndodhi në Bllacë më 7 prill 1999, ku përfshihej një konflikt i vogël mes shqiptarëve dhe ushtrisë maqedonase. Një ushtar maqedonas u vra nga një snajper shqiptar, ndërsa UÇK-ja nuk pësoi asnjë viktimë. Maqedonasit më vonë fajësuan forcat britanike SAS, sepse nuk donin të pranonin disfatën që pësuan nga UÇK-ja. Një tjetër përleshje ndodhi më 11 janar 2000, afër Haraçinës, ku shqiptarët dhe maqedonasit u angazhuan në luftime. Gjatë këtij përleshje, UÇK-ja arriti të mposht forcat maqedonase, duke rezultuar në vdekjen e tre ushtarëve maqedonas.
Fillimi i luftës
Më 26 shkurt 2001 rreth 200 luftëtarë të UÇK-së hynë në Karadakun e Maqedonisë. Përleshjet kishin filluar rreth Tanushës dhe Debelldehit, pasi Beogradi ia dorëzoi Tanushën Maqedonisë në një marrëveshje dypalëshe. Luftimet zgjatën 14 orë dhe përfunduan me pushtimin e Tanushës nga UÇK-ja. Kjo Betejë ishte incidenti i parë në të cilin ndodhën luftime të mëdha, po ashtu shënoi fillimin e luftës në Maqedoni. Më 4 Mars 2001, Ushtria maqedonase nisi një ofensivë për të rimarrë Tanushën. Një kolonë e madhe u dërgua në drejtim të fshatit, të cilit më pas iu zu pritë nga UÇK-ja. Luftëtarët e UÇK-së vendosën mina anti-tank në rrugën që shkon për në Tanushë, prita rezultoi në një betejë të rëndë dhe në vrasjen e 3 ushtarëve maqedonas, luftimet përfunduan me fitoren e UÇK-së dhe një tërheqje të plotë maqedonase nga rajoni. Një ditë pas incidentit, qeveria maqedonase do t'i lutej NATO-s dhe trupave të saj të KFOR-it të vendosura në Kosovë për ndihmë kundër UÇK-së.
Ndërhyrja e NATO-s në Tanushë në emër të Maqedonisë dhe kundërsulmi i UÇK-së në Brezë
parapamje|Ushtarët amerikanë të KFOR-it gjatë betejës së tyre kundër UÇK-së ne Tanushë Më 8 mars 2001, në emër të Maqedonisë, pasi që tashmë dy herë ishin shkatërruar nga UÇK-ja në Tanushë. KFOR-i hyri në luftë kundër UÇK-së dhe filloi një operacion ushtarak për të rimarrë kontrollin e fshatit Tanushë, i cili më parë ishte infiltruar nga luftëtarët e UÇK-së. Operacioni ishte i suksesshëm dhe forcat e KFOR-it të udhëhequra nga NATO vazhduan të pushtonin fshatin. parapamje|Luftëtari i UÇK-së gjatë Kundërsulmimit në Brezë të Karadakut Kundërofensiva e UÇK-së, filloj me 10 mars 2001 afër fshatit Brezë. Luftëtarët shqiptarë sulmuan një autokolonë maqedonase, pasi u detyruan të tërhiqen nga trupat e KFOR-it në fshatin Tanushë. Autokolonë e policisë maqedonase u dërgua për të vendosur praninë afër kufirit me Kosovën dhe për të parandaluar që lufta të pushtohej në zonë, por u gjend i bllokuar në një sulm të UÇK-së. Pas kësaj, shpërtheu një betejë një orëshe me artileri dhe mortaja të rënda, pas së cilës pjesa më e madhe e kolonës maqedonase u largua nga rajoni. Pas betejës UÇK vendosi kontrollin mbi Brezën dhe Malinën dhe Lufta u përhap në pjesë më të gjera të vendit.
Operacioni MH-1
Operacioni MH-1 ishte një operacion sulmues dhe ushtarak maqedonas i planifikuar strategjikisht për të larguar luftëtarët e UÇK-së nga rajoni i Karadakut përgjatë kufirit maqedonas. Forcat maqedonase të sigurisë filluan një sulm me dy drejtime pranë kufirit të Kosovës, duke përdorur tanke, APC dhe helikopterë.
Megjithatë, gjatë ofensivës, ushtria maqedonase u turpërua nga UÇK-ja. Njësitë e këmbësorisë maqedonase treguan ngurrim ekstrem për t'u përfshirë në luftime të hapura me rebelët. Pavarësisht se Ushtria Maqedonase zyrtarisht shpalli fitoren, UÇK-ja pretendoi se ata thjesht po rigrupoheshin rreth Graçanit, duke u përgatitur për një kundërofensivë të afërt.
Gjatë ofensivës, forcat maqedonase arritën të kapnin Graçanin, por përpjekja e tyre për të pushtuar Brezën rezultoi në një dështim të tmerrshëm. Vetëm një ditë më vonë, UÇK-ja ndërmori një kundërsulm kundër forcave maqedonase, duke rimarrë Graçanin dhe duke pushtuar Bllacën.
Fillimi i luftimeve ne Karadakun e Kumanovës
parapamje|Vaksinca 3 Maj 2001 Në fillim të majit 2001, një grup të UÇK-së depërtuan në Maqedoni dhe ngritën bazat në disa fshatra në veri të Kumanovës. Ky grup i armatosur i luftëtarëve të UÇK-së, i njohur si Brigada 114 e UÇK-së, e cila udhëhiqej nga shqiptari i Kosovës Fadil Nimani dhe Brigada 113 e quajtur “Ismet Jashari” e udhëhequr nga Xhezair Shaqiri.
Më 3 maj, Brigada 114 e UÇK-së nisi një operacion kundër forcave maqedonase të sigurisë në Vaksincë, afër Kumanovës, dhe vrau dy ushtarë maqedonas dhe kapte një të tretë si rob lufte. Më pas, Luftëtarët Shqiptarë pushtuan zonën përreth Vaksincës dhe e shpallën atë si "zonën e tyre të çliruar".
Në të njëjtën ditë, këshilli maqedonas i sigurimit vendosi të nisë një ofensivë kundër UÇK-së për t'i dëbuar nga bastionet e tyre në fshatrat në veri të Kumanovës. Zëdhënësi i Ushtrisë Gjordji. Ofensiva filloi me granatimin e objektivave të përzgjedhur në Vaksincë nga helikopterët ushtarakë dhe artileria fushore dhe më pas vazhdoi me një forcë të madhe tokësore të mbështetur nga tanke T-55 dhe qindra Autoblinda. Edhe pse maqedonasit ishin shumë më të madh në numër, ata u detyruan të tërhiqen pasi UÇK-ja u dha një disfatë të tmerrshme, në të cilën ata rrëzuan edhe 1 helikopter sulmues Mi-24.
Në ditët në vijim, forcat maqedonase të sigurisë (nga frika se mos përfshihen në luftime) bombarduan pozicionet e UÇK-së në fshatrat Sllupçan, Orizarë dhe Hotla.
Operacioni MH-2
parapamje|Plani Maqedonas per Operacionin MH-2 Më 8 maj, maqedonasit filluan një sulm të rëndë ndaj UÇK-së dhe kështu filluan betejën e parë të madhe në rajonin e Karadakut të Kumanovës gjatë Luftës në Maqedoni.
Forcat maqedonase filluan të çminojnë fushat në orën 8 të mëngjesit dhe më pas sulmuan fshatrat: Sllupçan, Lubodrag, Vaksincë, Lopate dhe Orizare. me një batalion të mekanizuar me mbështetje artilerie dhe ajrore. Rreth orës 14:00. Operacioni u ndërpre me urdhër të Boris Trajkovskit dhe ushtria maqedonase u detyrua të tërhiqej pasi pësoi disfata të rënda dhe nuk mundi të rimarrë asnjë fshat të vetëm. Rreth 16 luftëtarë të UÇK-së vdiqën gjatë luftimeve. Edhe pse viktimat maqedonase ende nuk dihen, spekulohet se kanë vdekur rreth 20-30 ushtarë dhe policë maqedonas ne ket Operacion.
Operacioni Vaksince
Më 24 maj 2001, forcat maqedonase të sigurisë filluan një ofensivë kundër UÇK-së në Vaksincë. Luftimet u kthyen në luftë urbane, me policinë dhe këmbësorinë e ushtrisë që u angazhuan në luftime shtëpi më shtëpi në fshatrat Vaksincë dhe Lojanë, të cilat ishin bastione të UÇK-së. UÇK-ja rezistoi ashpër, por përfundimisht u tërhoq në kodrat përreth Vaksincës. Forcat maqedonase të sigurisë rimorën Vaksince pas tërheqjes së UÇK-së. Në mes të konfliktit, Fadil Nimani, komandanti kryesor i UÇK-së në Vaksincë, u vra dhe një ushtar maqedonas u plagos.
Megjithatë, UÇK-ja filloi një kundërofensivë dhe rifitoi kontrollin e Vaksincës brenda tre ditëve pas rimarrjes së saj nga ushtria maqedonase. Rimarrja e UÇK-së u konfirmua nga Hysamedin Halili, kryetari i Komunës së Likovës, më 7 qershor. Georgi Trendafilov, një zyrtar maqedonas, mohoi se ushtria ishte mundur dhe pretendoi se ata u tërhoqën vetëm sepse donin të riorganizimi në rajon. Megjithatë, më 6 qershor, ushtria maqedonase granatoi Vaksincën, duke i djegur një shtëpi, gjë që dëshmoi se ata nuk e kishin më territorin e pushtuar dhe se Vaksinca dhe Llojani ishin nën kontroll të plotë të UÇK-së.
Luftimet në Sllupçan
Ndërmjet majit dhe korrikut 2001, pati përleshje të rëndësishme dhe operacione ushtarake në Sllupçan. Më 3 maj 2001 UÇK mundi ushtrinë maqedonase në një betejë të shkurtër dhe pushtoi Sllupçanin. Ushtria maqedonase filloi disa ofensiva për të shpërngulur pozicionet e UÇK-së, duke rezultuar në luftime dhe granatime intensive. Megjithatë, UÇK-ja arriti të mbajë kontrollin mbi Sllupçanin. Situata mbeti intensive, me sulme, prita dhe kapje nga të dyja palët. Përfundimisht, më 11 qershor, ushtria maqedonase mori urdhra për të ndalur të gjitha operacionet ushtarake në rajon pasi pësoi viktima të mëdha, duke çuar në një ndalim të përkohshëm të armiqësive. Megjithatë, konflikti vazhdoi, me luftëtarët e UÇK-së që mposhtën njësitë maqedonase pranë Sllupçanit duke nisur sulmet dhe duke kapur 2 ushtarë maqedonas në korrik. Luftimet çuan në viktima të mëdha nga të dyja palët.