cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sikandar Baghu
Sikandar Baghu (në gjuhën hindi: सिकन्दर बाग़, në gjuhën urdu: سِکندر باغ), i parë i njohur nga britanikët si Sikunder/Sikandra/Secundra Baghu, është një vilë dhe kopësht i rrethuar nga një mur i fortifikuar, me frengji, portë dhe bastione këndore, afërsisht 1.8 hektarë (150 jardë2, ose 4.5 akre), i vendosur në qytetin e Lucknowt, në rajonin e Oudhit në shtetin indian të Uttar Pradeshit. U ndërtua nga Nawabi i fundit i Oudhit, Wajid Ali Shahu (1822–1887), si një rezidencë verore. Emri i vilës do të thotë '"Kopshti i Sikandarit", ndoshta referuar Aleksandrit të Madh, emri i të cilit jeton në këtë formë në këto pjesë (e ngjashme me emrin e Aleksandrisë në Egjipt në arabisht: الإسكندرية Al-Iskandariya), ose ndoshta sipas Sikandar Mahal Begumit, gruas së parapëlqyer të Nawabit. Ajo u sulmua në vitin 1857 nga britanikët gjatë Kryengritjes Indiane dhe brenda mureve të së cilës u vranë të 2200 sepoy kryengritës që e kishin bërë atë fortesën e tyre gjatë rrethimit të Lucknowt. Vendi tani bujt National Botanical Research Institute of India.
Zanafilla
Kopshti u krijua rreth vitit 1800 si një kopësht mbretëror nga Nawab Saadat Ali Khani. Ai u përmirësua më vonë nga Nawab Wajid Ali Shahu, sunduesi i fundit vendas i Oudhit, gjatë gjysmës së parë të shekullit të XIX, që e përdori atë si vilën e tij verore. Kopshti ka një pavjon të vogël në mes, që me gjasa ishte skena e performancave të panumërta të kërcimeve Ras-lila dhe Kathak, 'mehfilëve' muzikor dhe poetikë dhe veprimtarive të tjera kulturore që Nawabi i fundit i vlerësonte shumë, në fakt ndoshta më shumë se çe ka ka vlerësuar historiografia zyrtare, si të prirur ndaj kënaqsive vetjake.
I sulmuar në Kryengritjen Indiane
Gjatë Kryengritjes Indiane, ai u përdor si një nga shumë fortesat e kryengritësve sepoy gjatë rrethimit të Rezidencës Britanike në Lucknow. Sikander Baghu qëndronte në rrugën e planifikuar të krykomandantit Sir Colin Campbell për të liruar rezidencën e rrethuar. Në mëngjesin 16 nëntorit 1857, ndërsa po kalonte nga krahu i tij lindor në drejtimin jogor, në një rrugë të përmbytur, forcat e tij u befasuan në rrugën e tyre nga zjarri i rëndë që vinte nga ai. Një oficer i theksoi një shoku se "nëse këta vazhdojnë të lejojnë një nga ne të dalin nga kjo situatë pa rrugëdalje, ata meritojnë që çdonjëri prej tyre të varet". Kalorësia ishte bllokuar bashkë, e paaftë të përparonte dhe brigjet e larta në të dy anët dukeshin se ofronin një pengesë të pakapërcyeshme për artilerinë. Megjithatë Artileria Kalorësiake e pakompromis e Bengalit i çoi trupat e saj drejt "pushtimit të të pamundurës" me armët e tyre në një fushë të hapur në lindje të Sikandar Baghut, duke vrapuar përmes zjarrit armik.
Këtu të pa sprovuar me ftohtësi të theksuar dhe me vetë-besim, gjashtë armët hapën zjarr mbi Sikandar Baghun. Xhenierët dhe minuesit shkatërruan një pjesë të brigjeve tokësore që i lejuan dy armët e rënda të baterisë së Traversit të Brigadës së Artilerisë të dalin nga shtegu. Pas një ore e gjysëm bombardimi nga një largësi prej vetëm 73 metrash, u krijua një e hapur në këndin jug-lindor të murit në një portik me tulla, "një vrimë e verbër e shëmtuar", rreth 0.91 m2. Megjithëse e madhe mjaftueshëm për të hyrë vetëm një njeri i vetëm me vështirësi ajo u mësy menjëherë me zjarr nga disa malësorë dhe disa burra të Regjimentit të 4-të Këmbësorisë së Punxhabit, nën drejtimin e leitnant McQueen-it - 14 arritën të hyjnë në Sikaddar Bagh. Në të njëjtën kohë pjesa tjetër e Regj. të 4-rt të Këmb. së Punxhabit nën drejtimin e leitnant Paul-it mësynë portën. Porta ishte duke u mbyllur nga kryengritësit, kur Subadari Mukarab Khan, i regj. të 4-rt të Këmb. së Pan., një Pathan i Bajaurit, një nga prijësit e sulmit, futi krahun e tij të majt dhe mburojën midis kanatave duke penguar kështu që ajo të mbyllej. Megjithëse krahu i tij i majtë ishte dërrmuar, ai arriti ta mbante mburojën e tij midis kanatave duke e mbajtur atë me krahun e tij të djathtë deri sa porta u shpërthye. Kjo u zhvillua ndërsa pjesa e Lt. McQueen-it dhe disa nga regj. i 93-të i malësorëve, që kishin hyrë nga e çara, arritën mbrapa mbrojtësve të shumtë të portës.
Pas një përleshje të gjatë trup më trup forcat britanike e hapën rrugën e tyre në numër të madh në Sikandar Bagh përmes portës dhe nëpërmjet të çarës që kishte qenë zmadhuar nga xhenierët. Kryengritësit u detyruan dalë nga dalë të tërhiqen dhe rreth 2,000 pre tyre u strehuan në një ndërtesë të madhe 2-katëshe dhe rrethimin me mure të larta mbrapa saj. Dy portat e kësaj të fundit, në të cilën tani ndodheshin trupat kryesore të kryengritësve, u sulmuan nga Regj. i 4-rt i Këmb. së Panxh. Leitnant McQueen-i e drejtoi sulmin përsëri kundër portës së djathtë, ndërsa Lt. Willoughby sulmoni të majtën. Mbrojtësit kishin pritur një sulm nga zona përballë dhe e kishin përforcuar portën mbrapa tyre me tulla dhe duke bërë kështu bllokuan mundësinë e tërheqjes së tyre. Pas një përleshjeje të gjatë ata u vranë të gjithë deri te njeriu i fundit, pa përjashtim. Me gjasa sulmuesit britanikë i fajësuan këta kryengritës tërthortazi se kishin vrarë civilë evropianë, duke përfshirë gra dhe fëmijë, më herët gjatë kryengritjes në rrethimin e Cawnpores, përkatësisht Masakrat e Satichaura Ghatit dhe Bibigharit, në qershor dhe korrik të vitit 1857 përkatësisht dhe masakrimin e evropianëve në marrjen e Delhit, ngjarjet e të cilës shkaktuan indinjatë në Indinë Britanike dhe në vetë Britaninë. Humbjet e pësuara nga Regjimenti i 4-rt i Këmbësorisë së Panxhabit ishin 72 të vrarë dhe të plagosur, duke përfshirë edhe 3 oficerë. Lord Frederick Roberts që qe dëshmitar i sulmit më vonë do të dëshmonte: "'Inç pas inçi ata u detyruan të tërhiqen te pavjoni dhe në hapësirën midis tij dhe murit verior, ku ata u vranë të gjithë me plumb ose bajonetë. Aty ata qëndruan në një pirg të madh deri në kokën time, një masë e madhe gulçuese dhe përpëlitëse të vdekurish dhe duke vdekur e përshtjelluar në mënyrë të padallueshme. Ishte një vend sëmurës, një nga ata që madje edhe eksitimi i betejës dhe furia e fitores e bën çdo kënd ta ndjej me forcë se çfarë gjëje e tmerrshme është lufta. Të plagosurit nuk e kanë të qartë për shokët e tyre të vdekur, sado të mëdha të jenë përpjekjet e tyre dhe atyre pranë kreut të këtij pirgu të kobshëm ia shfrynin inatin e tyre çdo oficeri britanik që afrohej, duke treguar drejt tij abuzimin e përshkrimit më të marrë".
Diagrami i sulmit
Shpjegimi: (1) Pozicioni i armëve të rënda; (2) e çara e bërë në mur; (3) Portiku; (4) Bastioni i mësyrë nga brenda nga regjimenti i 4-rt i Këmbësorisë së Punxhabit, duke i penguar armikut tërheqjen; (5) Qendra e pavjonit me verandë; (6) Ndërtesa një-katëshe që shikonte mbi gjithë kopshtin me oborrin e vetë mbrapa; (7) Bastioni lindor, i shpërthyer, duke vrarë Leitnantin Paul, në drejtim të Regj. të 4-rt të Këmbë. së Pan.; (8) Vendi i zënë nga Sir Colin Campbell, kryekomandanti dhe stafi nga 18 deri në 22 nëtori.
Medaljet e Kryeqeve të Victorias
Është thënë se më shumë Kryqe të Victoria-s u dhanë për një ditë të vetme se të gjitha të tjerat bashkë, shumë për sulmin mbi Sikandar Baghun. Marrësit e Kryqit të Victoria-s ishin siç vijon:
Kosova 76 : vjersha
Kosova 76 : vjersha me autor Nijazi Sulça. Botuar në Ankara, në vitin 1978. Faqet e librit 64.
Sllobodani dhe Kosova : dramë
Sllobodani dhe Kosova : dramë me autor Nijazi Sulça. Botuar në Ankara, në vitin 1991. Faqet e librit 50.
Panço Minov
Panço Minov  (Панчо Минов; i lindur më 21.8.1958, në Kavadar) është një politikan maqedonas nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Panço Minov kandidoj si pjesë e OQM-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Azay-le-Rideau
Azay-le-Rideau është një komunë në Francë. Azay-le-Rideaubën pjesë në departamentin Indre-et-Loire të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 3418 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe 27.34 km².
Sallagrazhda
Sallagrazhdë është një vendbanim në komunën e Therandës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Lumbardh.
Berat Hyseni
{| style="background: transparent;"
Valentina Limani
Valentina Limani (2 shkurt 1997) është një futbolliste profesioniste shqiptare e Kosovës që luan si një sulmuese për klubin gjerman 1. FFC Frankfurt si dhe për kombëtaren e Kosovës. Limani është lindur në Gjermani nga prindër shqiptarë të Kosovës.
Berat Hyseni
Berat Hyseni
Berat Hyseni (lindi me 26 Tetor 1986) është lojtar Kosovar,i cili luan për KF Trepça'89 në ligën Kosovare.
Karriera
Ai filloi karrierën e tij në Prishtinë me KF Flamurtarin por pastaj shkoi në Shqipëri ku luajti për KF Tiranën në Janar të 2008 pasi nënshkroi një kontrat 18-mujore me një klauzolë lirimi të një ekipi të huaj.Sidoqoftë ai mundi të kalojë 6 muaj të pa sukses para se të kalonte në Kosovë te KF Prishtina,duke nënshkruar një kontrat 12-mujore.Pas një sezoni të mirë në Kosovë Hyseni vendosi të kthehej përsëri në Shqipëri,kësaj here me Teuta Durrës.
Valentina Limani
1. FFC Frankfurt
Më 8 Shtator 2013 Limani duke bërë debutimin e saj me 1. FFC Frankfurt II pësoi humbje 0–2 në shtëpi kundër TSV Crailsheim pasi erdhi si zëvendësues në minutën e 46-të në vend të Larissa Gördel.
Me 14 Dhjetor 2014. luajti me 1. FFC Frankfurt ku korrën fitore 0–4 ndaj MSV Duisburg pasi erdhi si zëvendësues në minutën e 87-të në vend të Verónica Boquete.
Karriera ndërkombëtare
Më 27 shkurt 2017. Limani u emërua si pjesë e skuadrës kosovare për Kupën e Grave Alanya 2017. Më 1 mars 2017, ajo bëri debutimin e saj me Kosovën në një ndeshje kundër Polonisë pasi u emërua në formacionin startues.
Postura e trupit te njeriut
parapamje| Vajza e re që mban një letër, rreth 1665 Tek njerëzit, qëndrimi mund të sigurojë një sasi të konsiderueshme informacioni të rëndësishëm përmes komunikimit joverbal.Studimet psikologjike kanë demonstruar gjithashtu efektet e qëndrimit të trupit në emocione.Ky hulumtim mund të gjurmohet në studimet e Charles Darwin për emocionet dhe lëvizjet tek njerëzit dhe kafshët. Aktualisht, shumë studime kanë treguar se disa modele të lëvizjeve të trupit janë tregues të emocioneve specifike. Studiuesit studiuan gjuhën e shenjave dhe zbuluan se edhe përdoruesit jo të gjuhës së shenjave mund të përcaktojnë emocionet vetëm nga lëvizjet e duarve. Një shembull tjetër është fakti që zemërimi karakterizohet nga lëvizja e gjithë trupit përpara. Teoritë që drejtojnë kërkimin në këtë fushë janë teoria e vetëvlerësimit ose e perceptimit dhe teoria e emocioneve të mishëruara.
Capdrot
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Capdrot (Ocitanisht: Capdròt ; Shqip: Kepdroti) është një komunë në departamentin Dordonjë në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.
Peqani
Peqan është një vendbanim në komunën e Therandës, Kosovë.
Gjeografia
Peqani është fshat që ndodhet në veri të Therandës rreth 2  km larg, e i cili njihet si një ndër fshatrat më të vjetër të kësaj komune. Koncentrimi më i madh i shtëpive të banimit ndodhet në luginë i rrethuar nga të gjitha anët me kodrina.
Fshati është i lidhur me rrugë të asfaltuar me qytetin. Rrugët tjera që lidhen me vendbanimet tjera si: me Bllacë, janë të pa-asfaltuara. Fshati ka shkollën e ndërtuar me vetëkontributin e banorëve para 17 viteve me sipërfaqe 1162 metra katror, vlen të theksohet se kontribuesi më i madh ishte Zymer (Arif) Arifaj, dhe për her të fundit është rinovuar gjatë vitit 2009 nga Kfori Austriak dhe Ministria e Arsimit.
Toponimet
Mikrotoponimet më karakteristike: Gallusha, Rrushullaz, Kopaça, Llokaq, Servishte, Ara e Hasanit , Kreshat , Vrella , Pllaci , Te Domi , Qeshmja Madhe etj.
Shënime statistikore
rreth vitit 1879 kishte 49 shtëpi (48 shqiptare, 1 serbe (shqiptare katolike, e regjistruar si serbe nga Jastrebovi)
; në vitin 1918 - 90 shtëpi shqiptare myslimane me 648 banorë
; në vitin 1921 -98 shtëpi me 302 banorë
; në vitin 1953 -144 shtëpi me 941 banorë
; në vitin 1971 - 162 shtëpi me 1394|banorë shqiptarë
; në vitin 1981 - 204 shtëpi me 1885 banorë shqiptarë.
Ky vendbanim para agresionit serb, sipas shënimeve të marra në terren, në vitet 1998-99 kishte 220 shtëpi me rreth 2624 banorë shqiptarë (1289 meshkuj dhe 1326 femra). Lufta e fundit për fshatin ishte një katastrofë e vërtetë. Nga kjo luftë fshati doli tërësisht i shkretëruar. Nga rreth 380 objekte sa kishte fshati, janë shkatërruar: 138 të kategorisë së V, 172 të kategorisë së IV, ndërsa pjesa tjetër ishin e kategorive me dëmtime më të pakta. Vetëm 15 shtëpi shpëtuan nga dëmtimet. Dëme shumë të mëdha pësuan edhe shkolla e fshatit, rrjeti elektrik, xhamia u shkatërrua tërësisht dhe shumë dëme të tjera në bujqësi dhe veprimtari të tjera. Më 24 mars 1999 popullata u dëbua nga fshati. Pas qëndrimit 10 ditësh në Pagarushë, pjesa më e madhe u strehua në Shqipëri. Nga ky fshat janë vrarë 15 banorë të tij, në mesin e të cilëve 7 dëshmorë.
Ekonomia
Dega kryesore e ekonomisë së këtij fshati është bujqësia, pastaj biznesi privat, punësimi në botën e jashtme, punësimi në sektorin publik etj. Është njëri ndër fshatrat që ka më së shumti mërgimtarë.
Historia
Në këtë vendbanim ka shenja të lashtësisë. Në fshat ekziston një burim i rëndësishëm i ujit (Vrella), burim guri. Aty është një lloj shpelle ku flitet se mund të ketë qenë faltore e Bindit, zotit të ujit. Në këtë vendbanim hasen gjurmë të llojllojshme të kulturës materiale, lokalitet arkeologjik. Në oborr të një shtëpie në fshat supozohet se është një tumë ilire. Në fshat, në vendin Te Kisha, janë gjurmët e një kishe katolike. Edhe në një lendinë thuhet se ka ekzistuar një kishë mesjetare. Gjurmë arkeologjike ka edhe te xhamia e fshatit. Lashtësinë e fshatit e vërtetojnë edhe shumë vendvarreza që ndodhen në pjesë të ndryshme të fshatit për të cilat nuk dihet se kujt i përkasin. Ky vendbanim ishte i njohur me mullinj, pastaj prodhimin e verës etj. Në një familje në këtë vendbanim, në kotecin e pulave, u gjet një vorbë e periudhës bizantine. Në oborrin e kësaj shtëpie gjendën edhe disa fragmente të stelave, të cilat nuk janë studiuar.
Në pjesën jugore të fshatit në vitin 2001 në vendin Pllace (sot ara) janë zbuluar gurë me vizatime - dekorime të fletëve të pemëve, lule, një shkrim i vjetër latin IOM. Aty janë zbuluar edhe mure të gjëra ndërtesash të lidhura me një lloj gëlqere, tjegulla dhe tulla të pjekura të dimensioneve të ndryshme, gurë të gdhendur etj. Tërë kjo dëshmon se këtu ka ekzistuar një qytet antik i tipit municipium. Mirëpo, deri me tani nuk janë bërë gjurmime arkeologjike.
Në dokumentet e shkruara përmendet në vitin 1348 në kartën e perandorit Dushan, pastaj në Librin e kujtimeve të manastirit të Shën Trinës afër Mushtishtit i cili ka filluar të mbahet prej vitit 1465.
Ky vendbanim është i regjistruar në një hartë austriake të për-piluar në bazë të shënimeve të vltit 1689.
Më 1783 është i regjistruar Dorf Pettschane, pastaj në vitin 1840 me emrin Peteiana. Me emrin Peqan është i regjistruar në sallnamet e Vilajetit lë Kosovës të vitit 1893 (131.1 h), të vitit 1896 (1314 h) dhe të viti 1900 (1318 h).
Tortezais
Tortezais është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Tortezais ka një popullsi prej 179 banorë dhe sipërfaqe 24.11 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Peqani
Historia
Nga ky vendbanim në periudhën ndërmjet dy luftërave disa familje janë shpërngulur në Turqi e gjetiu.
Para 30 viteve në pjesën jugore të fshatit kanë filluar të vendosën disa familje shqiptare, duke krijuar lagje të re që tani quhcl Peqani i Vogël. Kjo lagje në vitin 1999 kishte 26 shtëpi.
Arkivi i Luftës i Agjencisë Shtetërore Informative “Kosova Press”
Arkivi i Luftës i Agjencisë Shtetërore Informative “Kosova Press” libër nga Berat Luzha (përg.), Sabit Syla (k/red.), Sabile Keçmezi (Basha) (rec.),Hamit Kaba (rec.). Botuar në Prishtinë nga Instituti i Historisë "Ali Hadri", në vitin 2016.
Vol. 2 : 1 mars-10 prill 1999 me 572 faqe.
Mohamed Salah
Mohamed Salah Ghaly (Arabishtja egjiptiane: محمد صلاح غالي; lindi më 15 qershor 1992) është futbollist egjiptian i cili luan për klubin anglez Liverpool dhe për kombëtaren egjiptiane.
Salah është një lojtar i shpejtë dhe taktikant me teknika të mira. Ai është i njohur për shpejtësinë e tij, aftësinë e driblimit, kontrollin i topit dhe poashtu aftësia mënyra se si gjen moment të shënoj golë ose të asistoj. Ai gjithashtu mund të luajë në qendër pas sulmuesit kryesor si një mesfushor sulmues ose sulmues i dytë.
Kur Salah ishte në Chelsea, José Mourinho ka thënë për Salah: "Ai është i ri, është i shpejtë, është kreativ, është entuziast. Kur e analizojmë atë ai duket si një lloj personaliteti i përulur në fushë, i gatshëm për të punuar për ekipin".
El Mokawloon
Salah filloi karrierën e tij në El Mokawloon. Ai luajti për klubin në Egyptian Premier League dhe bëri debutimin e tij më 3 maj 2010 në ndeshjen kundër EL Mansoura. Ai shënoi golën e tij të parë për klubin më 25 dhjetor 2010 në ndeshjen kundër El Ahly.
Basel
Klubi i Superligës Zvicerane Basel kishte qenë duke monitoruar Salah për njëfarë kohe dhe pas katastrofës së Stadiumit Port Said, klubi organizoi një ndeshje miqësore me ekipin e Egjiptit U-23. Kjo ndeshje u zhvillua më 16 mars në Stadion Rankhof, në Basel, dhe pavarësisht Salah luajti vetëm gjatë pjesës së dytë, ai shënoi dy herë. Loja përfundoi me një fitore 4-3 për ekipin e Egjiptit U-23. Baseli më pas e ftoi Salahun që të qëndronte në qytet për një trajnim një javor. Më 10 prill 2012, u njoftua se Salah kishte nënshkruar për Baselin për një kontratë katër-vjeçare duke filluar nga data 15 qershor 2012
Ai bëri debutimin e tij zyrtar për klubin në Ligën e Kampionëve UEFA në ndeshjen paraprake kundër klubit norvegjezë Molde FK më 8 gusht 2012, duke luajtur si zëvendësues në minutën e 74. Ai bëri debutimin e tij në ligë më 12 gusht kundër Thun, duke luajtur të dy pjesë të ndeshjes. Ai shënoi golën e tij të parë një javë më vonë, golën e dytë në ndeshjen kundër Lausanne.
Ai shënoi golin e parë të Ligës së Kampionëve një muaj më vonë kundër Maccabi Tel Aviv më 6 gusht 2013 në raundin e tretë kualifikues.
Huazim në Fiorentina
Në fund të sezonit, Fiorentina njoftohet se ka aktivizuar një opsion për të bërë lëvizjen e huasë të përhershme, por Salah e refuzoi këtë veprim. Edhe pse marrëveshja e huazimit ishte për 18 muaj, Salah refuzoi të kthehej në Fiorentinë dhe në vend të kësaj u bashkua me klubin, Roma.
Roma
Më 6 gusht 2015, Salah u bashkua me Romën si huazim për ₤5 milionë, me zgjithje që të bëjë marrëveshje të përhershme, që raportohet të jetë ₤15 milionë. Ai bëri debutimin e tij më 22 gusht, duke filluar sezonin e ri me 1-1 baraz me Hellas Verona. Më 11 shtator 2015, ACF Fiorentina paraqiti një ankesë në FIFA me pretendimin se Chelsea pohoi shkelje të kontratës, kur ata lejuan Salah të bashkohet me Romët në huazim.
Më 20 shtator 2015, Salah shënoi golën e parë të sezonit kundër Sassuolo për ta ndihmuar Romën ta rikuperoj një pikë pasi ndeshja përfundoi baraz 2-2. Ai shënoi në dy ndeshjet e tij, duke humbur 2-1 kundër Sampdoria dhe duke fituar 5-1 kundër Carpi. Më 25 tetor 2015, Salah u kthye në Stadiumin Artemio Franchi, duke shënuar ndaj ish-klubit të tij Fiorentinës të Serie A për të ndihmuar në fitoren e katërt të ligës për Romën.
Liverpool
Më 22 qershor 2017, Salah pranoi të transferohet në Liverpool. Ai nënshkroi një kontratë afatgjatë me të Kuqit për një tarifë fillestare prej €42 milion që mund të rritet deri në €50 milion. Numri i tij ishte caktuar të jetë 11 që Robert Firmino ka pasur më parë i cili ndërroi në numrin 9. Ai i'u bashkua klubit më 1 korrik pas hapjes së afatit kalimtar të verës, duke u bërë lojtari i parë egjiptian në Liverpool. Ai shënoi në debutimin e tij kundër Watford më 12 gusht. Më 24 gusht, ai shënoi golën e dytë për Liverpool në lojën shtesë në Ligën e Kampionëve 4-2 (gjithsej 6-3) kundër Hoffenheim, golën e tij të parë në Anfield. Tre ditë më vonë, Salah shënoi dhe asistoi një golë duke fituar 4-0 kundër Arsenalit. Gjatë perfomancës së tij në muajin gusht, ai u quajt Lojtar i Muajit nga përkrahësit e tij të Liverpool.
Më 26 nëntor, Salah shënoi golë kundër Chelsea dhe refuzoi të festoj golën e tij si shenjë respekti për klubin e tij dhe poashtu për sulmin që ndodhi në xhaminë Sinai në Egjipt dy ditë më herët. Ai u bë lojtari më i shpejtë duke shënuar 20 gola në 26 ndeshje, vetëm pas George Allan i cili bëri histori në 19 ndeshje në vitin 1895.
Jeta personale
Mohammed Salah u martua me Maggi në vitin 2013 dhe së bashku kanë një vajzë me emrin Meka që lindi më 2014. Vajza e tij u emërua pas qytetit të shenjtë islam. Salah është musliman dhe shpesh feston golat e tij duke bërë sexhde. Salah u quajt si “Faraon” nga shtypi dhe tifozët e tij. Kohët e fundit, Salah u quajt “Mbreti Egjiptian” nga përkrahësit e tij të Liverpulit.
Java e bibliotekës në Kosovës : 14-19 Prill 2014
Java e bibliotekës në Kosovës : 14-19 Prill 2014 libër nga Tefik Mehmeti (k/red.) dhe autorët kolektivë nga Biblioteka Kombëtare e Kosovës "Pjetër Bogani". Botuar në Prishtinë nga BKK "Pjetër Bogdani", në vitin 2015. Faqe 174.
Teqeja e Turanit
Teqeja e Turanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Turan, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "586 e 4874" më "17.03.1948, 23.09.1971".
Objekti ndodhet ne buze te rruges. Ka nje siperfaqe prej 46.575 M2 me dimensione 6.75 X 6.9 M,lartesi 15m. Perdorimi fillestar I kulles ka qene vrojtimi. Kulla, ka nje pjese te zhytur nen toke, kurse pjesa tjeter eshte mbi toke. Hyrja behet e mundur nga nje dere me qemer, e cila te fut ne nje korridor te voge, qe aty behet e mundur kalimi per nje pjesen nentoke dhe pjesen siper. Tek pjesa e siperme ka pasur nje shkalle druri dhe dysheme druri ne nderkat. Tek pjesa e siperme ka disa dritare te medha me qemer.
Historia
Teqeja e Turanit është një nga katër teqetë e përmendura në afërsi të Korçës, e cila ndodhet 4.5 km në perëndim të Korçës, rrugës për në Voskopojë. Sipas Hasluck, ka vërejtur se varri i dedesë së katërt i përkiste datës 1307 H (1889/90), tregues ky sipas Kiel që teqeja i përket fillimshekullit 19.
Më 1967, me veprimtarinë antifetare të Revolucionit Kulturor, më e vjetra prej tyrbeve të teqesë që kishte 3 varre u zbraz, gjithashtu dhe varret e dervishëve përreth tyrbes qenë hapur, kufomat e tyre u hoqën dhe këpucët e rrobat e tyre që ishin varrosur rishtas u shpërndanë nëpër vende të ndryshme. Ndërtesat e teqesë dhe dy tyrbeve u shndërruan në kotece pulash.
Çarshia e Mitrovices
Çarshia - ndodhej në qendër të Mitrovicës së sotme afër gjimnazit. Këtu ishin të grumbulluara qindra dyqane zejtare si; saraqë, mbathtarë, këpuctarë, argjentarë, armëndreqës, orëtarë, nallepunues, thikëpunues etj ku punonin për nevoja të popullsisë së qytetit dhe fshatrave të rrethinës apo regjionni.
Kosova dhe Enver Hoxha përmes dokumentave arkivore të pabotueme deri më sot
Kosova dhe Enver Hoxha përmes dokumentave arkivore të pabotueme deri më sot libër me autor Esat Myftari dhe Myftar Gjana (red.). Botuar në Tiranë nga "Princi", në vitin 2016. Faqe 368.
Esat Bicurri
Esat Bicurri U lind në vitin 1948 ishte një këngëtar kosovar i muzikës popullore me origjinë shqiptare. Ai u ekzekutua nga forcat Jugosllave gjatë Luftës së Kosovës në vitin 1999 ku kufoma e tij u gjet dhe u rivendos vetëm në vitin 2004.
Ministria e Kulturës së Kosovës krijoi një çmim kombëtar të quajtur Esat Bicurri për përsosmëri në muzikë popullore dhe urbane..
Jeta dhe veprimtaria e tij
Ai gjithashtu botoi dy libra të cilat quheshin:"Një këllëf me ar ta çova" dhe tjera, "Ahengjet Gjakovare në shekuj".Me këtë kuptojmë se ai ishte nga Gjakova.
Çedomir Sazdovski
Çedomir Sazdovski  (Чедомир Саздовски; i lindur më 27.12.1952, në Neokazë, Probishtip) është një politikan maqedonas nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Çedomir Sazdovski kandidoj si pjesë e OQM-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Gjurmët e kishës mesjetare në Gmicë
Gjurmët e kishës mesjetare në Gmicë është një monument i trashëgimisë kulturore në Gmicë, Dardanë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Banesa e Ollga Xhamballos
Banesa e Ollga Xhamballos është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "266/1" më "16.02.1979".
Kosova e gjelbër dhe djerrinat shqiptare : studim krahasues
Kosova e gjelbër dhe djerrinat shqiptare : studim krahasues me autor Illo Foto dhe Faruk Bojaxhi (bashkëpunoi), Jani Gusho (red.). Botuar në Tiranë nga "Mirgeeralb", në vitin 2016. Faqet e librit 208.
Bourlens
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Bourlens (Ocitanisht: Borlens; Shqip: Burrlena) është një komunë në departamentin Olt-dhe-Garonë në Francën jugperëndimore.
2016 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 2016 në Republikën e Shqipërisë.
Ahaxe-Alciette-Bascassan
Ahaxe-Alciette-Bascassan është një komunë në Francë. Ahaxe-Alciette-Bascassan bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 291 banorë dhe sipërfaqe prej  14.64 km².
Lidhje të jashtme
<!-- FUNDI I ARTIKULLIT --
Kundër harresës : gjenocidi i Serbisë në Kosovë 1998-1999
Kundër harresës : gjenocidi i Serbisë në Kosovë 1998-1999 libër me autore Fetnete Ramosaj dhe Ismet Salihu (red.). Botuar në Prishtinë nga Instituti për Hulumtimin e Krimeve të Luftës, në vitin 2017. Faqe 338.
Daffy Duck
Daffy Duck është një personazh vizatimor i prodhuar nga Warner Bros. I dizajnuar si një rosë e zezë antropomorfe, personazhi është shfaqur në seri vizatimorë si Looney Tunes dhe Merrie Melodies, në të cilat ai zakonisht është përshkruar si një rival dhe shok i ngusht i Bugs Bunny.
Origjina
Daffy u shfaq për herë të parë më 17 prill 1937 në Porky's Duck Hunt, me regji nga Tex Avery dhe animuar nga Bob Clampett. Karikaturat janë një çifte standarde e gjuetarëve / preve, por Daffy ishte diçka e re për filmuesit: një protagonist luftarak, pohues, plotësisht i pakufizuar. Bob më vonë kujtoi: "Në atë kohë, audienca nuk ishte mësuar të shohë një personazh vizatimor duke bërë këto gjëra. Dhe kështu, kur goditi teatrot ishte një shpërthim. Njerëzit do të linin teatrot duke folur për këtë rosë të shurdhër."
Kjo rosë e hershme është më pak antropomorfe dhe ngjason me një rosë të zezë normale. Në fakt, të vetmet aspekte të personazhit që kanë mbetur të qëndrueshme ndër vite janë karakterizimi i tij i zërit nga Mel Blanc; dhe pendët e tij të zeza me një unazë të bardhë në qafë. Karakterizimi i Blanc i Daffy dikur mbante rekordin botëror për karakterizimin më të gjatë të një personazhi të animuar nga aktori i tyre origjinal: 52 vjet.
Një nga karakteristikat e Daffy është lisa anësore (d.m.th ka pengesë në të folurit dhe keqartikulon sibilantët), por përmisohet me kalimin e kohës. Në Daffy Duck & Egghead, shihet se Daffy fol qartazi, përveç kur këndon The Merry-Go-Round Broke Down ku mund të ndëgjohet lisa anësore.
Vitet e epokës së artë
thumb|Daffy i veshur si [[Carmen Miranda në Yankee Doodle Daffy (1943).]]
Vitet e hershme
Tex Avery dhe Bob Clampett krijuan versionin origjinal të Daffy në vitin 1937. Daffy vendosi statusin e tij duke u hedhur në ujë, duke u hedhur rreth dhe duke bërtitur, "Woo-hoo! Woo-hoo! Woo-hoo! Woo-hoo! Woo-hoo !" Animatori Bob Clampett kapi menjëherë personazhin Duffy Duck dhe e hodhi atë në një seri karikaturash në vitet 1930 dhe 1940. Ai shpesh ishte çiftuar me Porky Pig; Daffy fitoi mbi disa karaktere të krijuara si rival i mundshëm për Porky në fund të viteve 1930 pasi Beans ra nga favori (duke mposhtur konkurrentët si Gabby Goat dhe Petunia Pig).
Daffy në Luftën e Dytë Botërore
right|parapamje|Daffy Duck në emblemë e Skuadronit të 600-të të Bombardimit. Daffy gjithashtu do të shfaqej në disa epizoda të shkurtra gjatë Luftës së Dytë Botërore, duke qëndruar e vërtetë për natyrën e tij të pakursyer. Ai lufton me një dhi naziste për të ngrënë mbeturina metalike të Daffy në Scrap Happy Daffy (1943), godet kokën e Adolf Hitlerit me një shul gjigant në Daffy – The Commando (1943) dhe i tejkalon Hitlerin, Goebbels dhe Goering në Plane Daffy (1944). Çuditërisht, ishte vetëm pas këtyre shpëtimeve të kohës së luftës që Daffy në të vërtetë i nënshtrohet rekrutimit në shërbimin ushtarak, në formën e "njeriut të vogël nga bordi i hartimit", të cilin ai përpiqet të shmanget në Draftee Daffy (1945). Në botën e vërtetë, Daffy ishte me të vërtetë "hartuar" si një nuskë për Skuadron e 600-të të Bombardimit.
Ligji i ruajtjes së masës
Në shek. XVIII kimisti natyralist francez Antuan Lavuazer zbuloi se në një reaksion kimik masa totale e reaktantëve është e barabartë me masën totale të produkteve. Ky vëzhgim u publikua si "Parimi i Ruajtjes së Masës", i njohur tani si Ligji i Ruajtjes së Masës. Kështu Lavuazeri hodhi poshtë teoritë e deriat'hershme.
Bilal Philips
250px|parapamje|Bilal Philips Abu Ammenah Bilal Philips i lindur si Dennis Bradley Philips është mësues musliman kanadezë, folës dhe autor i cili jeton në Katar. Ai shfaqet në Peace TV (kanalë televizive për Islam). Ai konsiderohet si Selefi.
Ligji i ruajtjes së masës
Përfundimisht ky parim mund të formulohet kështu: Sasia e përgjithshme e lëndës në një sistem të mbyllur qëndron konstante. Në të vërtetë ky është një ligj fenomenologjik dhe është i vlefshëm (jo gjithmonë) për kiminë. Në fizikën atomike dhe atë bërthamore ky ligj nuk vlen më dhe zëvendësohet me ligjin e ruajtjes së energjisë. Një shembull përdorimi i këtij ligji është reaksioni i mëposhtëm i cili duhet barazuar, që ka si protagonistë elementët natrium (Na) dhe ujin, i cili përbëhet nga Hidrogjeni (H) dhe oksigjeni (O) :
Bilal Philips
Biografia
Philips ka takuar në udhëtimet e tij shumë herë Islamin. Pas leximit të një librit i cili quhet Feja e keqkuptuar nga autori Muhammed Qutb, vëllai i Sejdi Kutbi, e pranoi Islamin.
Ai e themeloi një universitet së Islamit në Katar. Në uebfaqjen e tij, Philips shkroi se mësimi është duke u bërë mjet efektiv i cili myslimani duhet mësuar besimin e tyre.
Ligji i ruajtjes së masës
Termi barazim tregon që molet e reaktantëve duhet të korrespondojnë me ato të produktëve ; në këtë rast vihet re shumë mirë që reaksioni nuk është i barazuar, sepse ndodhen 2 atome H nga ana e rekatantëve dhe 3 nga ana e produktëve. Ky mosbarazim mund të korrigjohet nëpërmjet shtimit të 2 moleve ujë nga ana e reaktantëve dhe i vendosim një 2 përpara grupit hidroksid OH- (jon negativ) :
Bilal Philips
Kontradiktat
Në vitin 2007, Philips u ndalua për të hyrë në Australi në këshillin e agjencisë së sigurimit.
Në vitin 2010, Philips u ndalua për të hyrë në Britani nga Theresa May duke e mbajtur "mendimet ekstremiste".
Në muajin prill 2011, Philips poashtu u ndalua për të hyrë në Gjermani si person i paftuar.
Në vitin 2012, Philips u ndalua për të hyrë në Kenia dhe në SHBA. SHBA e quajti si bashkëpuntorë për një bombardim në 1993.
Në vitin 2013. llogaria e tij në Twitter u hakua nga disa njerëz.
Në qershor 2014, policia e Bangladeshit e urdhëroi Philips që ta lë vendin. Në shtator 2014, Philips u arrestua në Filipinet për “nxitje dhe rekrutimit të personave për të kryer aktivitete terroriste“.
Në maj 2017, Philips ishte ndaluar të hyjë në Danimarkë së bashku me predikuesit tjerë përfshirë Selman el-Oude dhe Terry Jones.
Cocumont
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cocumont (Shqip: Kukumonti) është një komunë në departamentin Olt-dhe-Garonë në Francën jugperëndimore.
Serbannes
Serbannes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Serbannes ka një popullsi prej 788 banorë dhe sipërfaqe 14.3 km², me një dendësi prej 55 banor/km².
Bardhyl Dauti
Bardhyl Dauti  (Бардуљ Даути; i lindur më 4.8.1982, në Tetovë) është një politikan shqiptar nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Bardhyl Dauti kandidoj si pjesë e PDSH-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Ana Peterson
Ana Maria Peterson (5 janar 1861 në Upsala - 6 shtator 1929 në Upsala), ishte një avokate suedeze. Ajo ishte gruaja e parë në Suedi që krijoi një agjenci ligjore, të drejtuar nga një grua, dhe synonte të mbronte kryesisht klientët femra. Ana Peterson ishte aktive në Shoqatën Kombëtare për Votat e Grave (Suedi) (FKPR).
Aktivizmi
Në 1904, ajo themeloi agjencinë e saj ligjore, Kvinnliga Juridiska Byrån ('Byroja Ligjore e Grave') në Stokholm. Kështu, ajo u bë gruaja e parë në Suedi që filloi një agjenci ligjore, të drejtuar nga një grua dhe kishte kliente femra. Ajo u specializua në këshillimin ligjor për gratë në çështjet familjare, veçanërisht divorcin dhe të drejtat e pronës së grave, e cila ishte një çështje e ndërlikuar në fillim të shekullit 20, kur të drejtat e një gruaje ndryshonin shumë në varësi të statusit të saj martesor. Ajo ishte e njohur në dhënien e këshillave ligjore falas për gratë që nuk mund të paguanin.
Ana Peterson ishte anëtare e organizatës për të drejtat e grave Fredrika-Bremer-Förbundet si dhe anëtare e bordit të Shoqatës Kombëtare të Votave të Grave (Suedi). Ajo shkroi artikuj në lidhje me të drejtat ligjore dhe të martesave të grave, në shkallë kombëtare dhe ndërkombëtare.
Ajo u mbështet nga Elsa Eskelson, Sofia Gumaelius dhe Agda Montelius. Elsa Eskelson e ndihmonte herë pas here me këshilla ligjore dhe e inkurajonte atë të vazhdonte për aq kohë sa kishte klientë. Sidoqoftë, ndërsa nuk ishte e paligjshme për një person pa trajnim zyrtar të ofronte këshilla ligjore, praktika e saj ishte e njëjta gjë në pyetje nga avokatët. Byroja e saj ishte shumë e suksesshme në mesin e grave. Në 1915, ajo doli në pension dhe ia la zyrën e saj Eva Andén, avokates së parë zyrtare të Suedisë të trajnuar zyrtarisht.
Damir Kedžo
Damir Kedžo (lindur më 24 maj 1987) është një këngëtar pop kroat. Ndërsa ai filloi karrierën e tij në 2003 duke marrë pjesë në Story Super Nova Music Talent Show, ai u bë edhe më i famshëm në Kroaci, pasi fitoi sezonin e tretë të Tvoje lice zvuči poznato, versionin kroat të Your Face Sounds Familiar. Ai interpretoi edhe në mjuzikle. Ai do ta përfaqësojë Kroacinë në Festivalin Evropian të Këngës 2020 me këngën "Divlji vjetre".
2020: Festivali Evropian i Këngës 2020
Më 23 dhjetor 2019, Kedžo u shpall si një nga 16 pjesëmarrësit në Dora 2020, konkursi kombëtar në Kroaci për të zgjedhur hyrjen e vendit në Festivalin Evropian të Këngës 2020, me këngën "Divlji vjetre". Ai fitoi garën me gjithsej 31 pikë dhe do t'i përfaqësojë ata në Roterdam.
Ahun
Ahun është një komunë në Francë. Ahun bën pjesë në departamentin Creuse të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 1568 banorë dhe sipërfaqe prej  33.74 km².
Erato e Armenisë
Erato e njohur gjithashtu si Mbretëresha Erato (lulëzoi gjysmën e dytë të shekullit të parë para Krishtit dhe gjysmën e parë të shekullit të 1, vdiq diku pas 12) ishte një Princesha e Mbretërisë së Armenisë dhe anëtare e dinastisë Artaxiad. Ajo shërbeu si Mbretëresha Romake e Armenisë nga 10 para K. deri në 2 para K. me vëllain-bashkëshortin Mbretin Tigran IV. Pas disa vjetësh që jetonte në mërgim politik, ajo bashkëdrejtoi me të afërmin e saj të ngushtë të atdheut Prinici Herodian Tigranes V si Monarku Romak i Klientëve të Armenisë nga 6 deri në 12. Ajo si mbretëreshë e Armenisë sundoi dy herë në fronin Armenian. Si një Mbretëreshë e Armenisë, ajo mund të shikohet si një nga sundimtaret e fundit trashëguese të kombit të saj.
Origjina e emirt të saj
Erato është një emër i Antikitetit Grek që do të thotë "e dëshiruar" ose "e bukur". Në Mitologjinë Greke, Erato ishte një nga Muzat dhe emri rrjedh nga e njëjta rrënjë si Eros, Perëndia greke e dashurisë.
Sfondi familjar dhe jeta e hershme
Erato ishte fëmija i dytë dhe vajza e njohur e lindur nga Tigranes III nga një nënë e paidentifikuar. I afërmi i saj i njohur ishte gjysëm vëllai i saj atëror Tigranes IV lindur nga gruaja e mëparshme e paidentifikuar e Tigranes III. Erato ka lindur dhe është rritur në Romë, ku babai i saj jetoi në mërgim politik për 10 vjet nga 30 para Krishtit deri në 20 para Krishtit ose gjatë mbretërimit të babait të saj i cili sundoi nga 20 para K. deri në 10 para K.
Bashkë-sundimi me Tigranes IV: 10-2 para K.
Babai i saj, Tigranes III vdiq përpara vitit 6 para K. Në 10 para erës sonë, armenët e shpallën Tigranes IV si Mbretin e pasardhësit të Tigranes III. Në përputhje me zakonin oriental ose periudhën Helenistike, Tigranes IV u martua me Eraton me qëllim që të ruante pastërtinë e gjakut mbretëror të Artaxiad. Erato përmes martesës me vëllain e saj, u bë Mbretëreshë dhe ai bashkëshorti i Mbretëreshës.
Erato ishte pasardhësja e dytë Seleucide Greek që kishte sunduar si një mbretëreshë armene dhe si një bashkëshorte e Mbretëreshës armene. E mëparshmja e saj, ishte gjyshja Kleopatra e Pontus, e bija e Mbretit Mithridates VI të Pontus nga gruaja e tij e parë, motra e tij Laodice. Princesha e parë Seleucide Greke që u martua me një mbret të Armenisë, në të cilën ajo u bë një mbretëreshë armene dhe si një bashkëshorte e Mbretëreshës armene, ishte paraardhësja e saj Antiochis, një nga motrat e mbretit Antiokus III i Madh.
Ndërmjet vitit 10 para Krishtit deri në vitin 2 para Krishtit në një datë të panjohur nga bashkimi i vëllezërve të tyre, Erato lindi Tigranes IV një vajzë të paidentifikuar. Vajza e tyre shkoi më vonë për t'u martuar me Mbretin Pharasmanes I të Iberisë, i cili sundoi nga 1 deri në 58 vjeç, nga i cili kishte tre djem: Mithridates I i Iberisë, Rhadamistus dhe Amazaspus (Amazasp) i njohur nga një mbishkrim grek i gjetur në Romë.
Megjithëse Tigranes IV dhe Erato ishin monarkë romak të Klientëve që qeverisnin Armeninë, ata ishin të dy anti romakë dhe nuk ishin zgjedhje të perandorit romak Augus për fronin armen, pasi sundimi i tyre i dyfishtë nuk kishte miratimin romak dhe ata u përkulën drejt Parthisë për mbështetje.
Roma dhe Partia konkurruan me njëra-tjetrë për mbrojtjen e tyre për të pasur ndikim dhe qeverisjen e Armenisë. Historiani romak i shekullit të 4-të, Sextus Rufus na informon se ndjenja anti-romake po ndërtonte në Armeni gjatë sundimit të Tigranëve IV dhe Erato. Rufusi gjithashtu thekson se Mbretëria e Armenisë ishte shumë e fortë gjatë kësaj periudhe.
Shpërngulja dhe pakënaqësia e mbretërve Artaxiad në pushtet dhe subjekteve të tyre ndaj Romës së lashtë, kishin nxitur luftë me ndihmën e Mbretit Vëllezërit V të Parthias. Për të shmangur një luftë të plotë me Romën, Phraates V shumë shpejt ndaloi mbështetjen e tij ndaj Monarkëve qeverisës Armenë. Kjo çoi Tigranes IV dhe Erato, në pranimin e shtetit feudal Romak; duke dërguar dëshirat e tyre të mira dhe nënshtrimin në Romë, Augusti, duke marrë nënshtrimin e tyre në Romë dhe dëshirat e mira, i lejoi ata të qëndronin në pushtet.
Diku rreth vitit 2 pes Tigranes IV u vra në betejë, duke mbaruar ndoshta një revoltë të brendshme armene të atyre që u zemëruan nga çifti mbretëror duke u bërë aleatë në Romë.Lufta dhe kaosi që ndodhën më pas, bënë që Erato të hiqte dorë nga froni i saj dhe i dha fund sundimit të saj mbi Armeninë.
Nga situata që rrethont Tigranes IV dhe Erato, armenët i kërkuan Augustit, një mbretëri të ri armene. Augustus gjeti dhe emëroi Ariobarzanes të Media Atropatene si Mbretin i ri të Armenisë në vitin 2 pes. Ariobarzanes nëpërmjet babait të tij ishte një i afërm i largët i dinastisë Artaxiad, pasi ai ishte pasardhës i një Princeshe të Artaxiadit të paidentifikuar, e cila ishte motra e Mbretit Artavasdes II të Armenisë, i cili u martua me paraardhësin atëror të Ariobarzanes, Mithridates, një mbret i mëparshëm i Media Atropatene.
Mërgimi politik: 2 pes - 6 pas Krishtit
Pas braktisjes të fronit të saj, duke lënë pas luftën dhe kaosin në Armeni, Erato kishte jetuar në mërgim politik në një vend të panjohur. Pak dihet për të gjatë kësaj periudhe. Midis vitit 2 pes deri në 6, Armenia pa dy mbretër Klientë Romak Ariobarzanes i cili sundoi nga viti 2 para erës sonë deri në 4 dhe djali i tij, Artavasdes III i cili sundoi nga 4 deri në 6.
Bashkë-sundimi nga Tigranes V: 6-12 pas K.
Tigranes V u shoqërua nga gjyshi i tij nga nëna, Arkela e Kapadokisë dhe perandori romak i ardhshëm Tiberius në Armeni, ku u vendos si mbret në Artaxata. Artaxata u bë kryeqyteti i Tigranes V. Në vitin 6, Tigranes V e sundoi Armeninë si një sundimtar i vetëm. Dikur gjatë mbretërimit të tij, fisnikët Armenë të pakënaqur me sundimin e tij u rebeluan kundër Tigranes V. Të njëjtët fisnik Armenë e rikthyen Eraton përsëri në fronin Armen. Erato dëshiron të bashkëpunojë me Romën, bashkë-qeverisur me Tigranes V. Erato duke dashur të bashkëpunonte me Romën, bashkë-sundoi me Tigranes V. Bashkësundimi i saj me Tigranes V është i njohur dhe bazohet në dëshmi numizmatike. Erato dhe Tigranes V sunduan bashkë bashku në Artaxata. Ekziston mundësia që Erato dhe Tigranes V të jenë martuar dhe ajo mund të ketë shërbyer si bashkëshortore e Mbretëreshës në Tigranes V.
Pak dihet nga periudha kur Erato dhe Tigranes V bashkë-sunduna Armeninë. Erato dhe Tigranes V u përmbysën në rrethana të panjohura në vitin 12. Augusti e mbajti Armeninë si mbretërinë e klientit dhe caktoi Vononos I të Parthias si Mbretin e Armenisë. Fati i Erato më pas është i panjohur dhe Tigranes V mund të ketë mbetur i gjallë në Armeni.
Kosova, sfidë e politikës së përbashkët të jashtme të sigurisë të BE-së : nga shpërbërja e Jugosllavisë deri te pavarësia e Kosovës
Kosova, sfidë e politikës së përbashkët të jashtme të sigurisë të BE-së : nga shpërbërja e Jugosllavisë deri te pavarësia e Kosovës libër me autor Sylë Ukshini dhe Nuri Bexheti (red.), Blerim Reka (red.), Hagen Lichtenberg (rec.), Josef Falke (rec.). Botuar në Prishtinë nga "Brezi '81", në vitin 2013. Faqe 486.
Azay-sur-Cher
Azay-sur-Cher është një komunë në Francë. Azay-sur-Cherbën pjesë në departamentin Indre-et-Loire të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 2989 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe 22.85 km².
Finlanda në Luftën e Dytë Botërore
upright=1.5|parapamje|djathtas|Ushtarët finlandezë ngrenë flamurin në [[Treriksröset|pikën kufitare midis Norvegjisë, Suedisë dhe Finlandës më 27 prill 1945, e cila shënoi fundin e Luftës së Dytë Botërore në Finlandë.]] Finlanda mori pjesë në Luftën e Dytë Botërore fillimisht në një luftë mbrojtëse kundër Bashkimit Sovjetik, e ndjekur nga një betejë tjetër kundër Bashkimit Sovjetik duke vepruar në bashkëpunim me Gjermaninë Naziste dhe më pas duke luftuar së bashku me aleatët kundër Gjermanisë.
Dy konfliktet e para të mëdha në të cilat Finlanda u përfshi drejtpërdrejt ishin Lufta e Dimrit mbrojtëse kundër një pushtimi nga Bashkimi Sovjetik më 1939, e ndjekur nga Lufta e Vazhdimit ofensive, së bashku me Gjermaninë dhe Fuqitë e tjera të Boshtit kundër sovjetikëve, në vitet 1941-1944. Konflikti i tretë, Lufta e Laplandës kundër Gjermanisë në 1944-1945, pasoi nënshkrimin e Armëpushimit të Moskës me Fuqitë Aleate, e cila përcaktoi dëbimin e forcave naziste gjermane nga territori finlandez.
Deri në fund të armiqësive, Finlanda mbeti një vend i pavarur, megjithëse i "finlandizuar", duke iu dashur të lëshonte gati 10% të territorit të saj, duke përfshirë Viipuri (qyteti i dytë më i madh i Finlandës [Regjistri i Popullsisë] ose qyteti i katërt më i madh [Kisha dhe Regjistri Civil]), në varësi të të dhënave të regjistrimit ), do t'i paguajë Bashkimit Sovjetik një sasi të madhe dëmshpërblimesh lufte dhe do të pranojë zyrtarisht përgjegjësinë e pjesshme për Luftën e Vazhdueshme.
Pavarësia finlandeze
thumb|[[Dukati i Madh i Finlandës, siç quhej vendi deri në vitin 1917]] Në vitin 1809, Perandoria Ruse pushtoi Finlandën nga Suedia në Luftën Finlandeze. Finlanda hyri në një bashkim personal me Perandorinë Ruse si një dukat i madh me autonomi të gjerë. Gjatë periudhës së sundimit rus, vendi në përgjithësi lulëzoi. Më 6 dhjetor 1917, gjatë Luftës Civile Ruse, parlamenti finlandez (Suomen Eduskunta) shpalli pavarësinë nga Rusia, e cila u pranua nga qeveria bolshevike e Bashkimit Sovjetik më 31 dhjetor. Në janar 1918, Eduskunta urdhëroi gjeneralin Carl Mannerheim të përdorte Gardën e Bardhë Finlandeze lokale për të çarmatosur Gardën e Kuqe Finlandeze dhe trupat ruse në të gjithë vendin, një proces që filloi më 27 janar dhe çoi në fillimin e Luftës Civile Finlandeze.
Pasi Fronti Lindor dhe negociatat e paqes midis bolshevikëve dhe Gjermanisë dështuan, trupat gjermane ndërhynë në vend dhe pushtuan Helsinkin dhe Finlandën. Fraksioni i Kuq u mund dhe të mbijetuarit iu nënshtruan një mbretërimi terrori, në të cilin vdiqën të paktën 12,000 njerëz. Një qeveri e re, me Juho Kusti Paasikivi si kryeministër, ndoqi një politikë pro-gjermane dhe kërkoi të aneksonte Karelinë ruse, e cila kishte një shumicë finlandishtfolëse, pavarësisht se nuk kishte qenë kurrë pjesë e Finlandës.
Traktati i Tartu
Pas zhdukjes së monarkisë Hohenzollern më 9 nëntor 1918, Polonia, Estonia, Letonia dhe Lituania u bënë të pavarura, trupat gjermane u larguan nga Finlanda dhe anijet britanike patrulluan Detin Baltik. Mannerheim u zgjodh regjent nga Eduskunta dhe politika finlandeze u bë pro-Antante pasi fuqitë perëndimore ndërhynë në Luftën Civile Ruse (7 nëntor 1917 - 16 qershor 1923). Mannerheim favorizoi ndërhyrjen kundër bolshevikëve, por dyshimi për rusët e bardhë që refuzuan të njihnin pavarësinë finlandeze çoi në anulimin e politikës së tij agresive; më pas, fitorja bolshevike në Rusi parandaloi armiqësitë finlandeze.
Nga Kosova për Kosovën : 101 profile biografike
Nga Kosova për Kosovën : 101 profile biografike : (studime, skica, publicistikë, dokumente, ilustrime) me autor Marenglen Verli dhe Beqir Meta (rec.). Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave, në vitin 2017. Faqet e librit 1198.
Finlanda në Luftën e Dytë Botërore
Traktati i Tartu
Paasikivi drejtoi një delegacion në Tartu, në Estoni, me udhëzime për të vendosur një kufi nga Liqeni Ladoga në jug, nëpërmjet Liqenit Onega në Detin e Bardhë në veri. Rëndësia e hekurudhës Murmansk, e ndërtuar në vitin 1916, bëri që delegacioni sovjetik të refuzonte propozimin e kufirit finlandez dhe traktati i 14 tetorit 1920 njohu një marrëveshje kufitare në të cilën Finlanda fitoi portin verior të Petsamo (Pechenga), një dalje në Oqeani Arktik dhe një kufi afërsisht i njëjtë me atë të ish-Dukatit të Madh të Finlandës. Pretendimet mbi zonat e Karelisë Lindore u braktisën dhe sovjetikët pranuan që kufiri juglindor nuk do të zhvendosej në perëndim të Petrogradit.
Lufta e Dimrit
Gjatë periudhës së ndërluftës, marrëdhëniet midis Finlandës dhe Bashkimit Sovjetik ishin të tensionuara. Disa elementë në Finlandë ruajtën ëndrrën e një "Finlande të Madhe", e cila përfshinte pjesën e Karelisë të kontrolluar nga sovjetikët, ndërsa afërsia e kufirit finlandez me Leningradin (tani Shën Petersburg) shkaktoi shqetësim në udhëheqjen sovjetike. Më 23 gusht 1939, Gjermania Naziste dhe Bashkimi Sovjetik nënshkruan Paktin Molotov-Ribbentrop, i cili përfshinte një klauzolë sekrete që përcaktonte Finlandën si pjesë të sferës së ndikimit sovjetik.