cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pamiers
Gjeografia
Pamiers ndodhet në lumin Ariezhë. djathtas|parapamje| Rrugë në qendër të qytetit Qyteti i Pamias është i famshëm për tre kambanoret e tij dhe si vendlindja e Gabriel Fauré, një nga muzikantët dhe kompozitorët më të mëdhenj francezë të fundit të shekullit të 19-të dhe fillimit të shekullit të 20-të. Ai gjithashtu krenohet me çmime për Ville fleurie, i njëvlershmi i "qytetit në lulëzim". Objektet vendore përfshijnë restorante të mira, bare, supermarkete, pishina të mëdha publike të brendshme dhe të jashtme (njëra prej të cilave është 50 m). Pamia shtrihet në një fushë të lashtë aluviale të Ariezhës në zonën e quajtur La Basse Ariège, e njohur për tokën e saj të pasur pjellore ideale për bujqësi. Pamia ka 17,000 banorë, të quajtur Appaméens në frëngjisht, dhe është kryeqyteti ekonomik i Ariezhës, duke qenë qyteti më i rëndësishëm në departament.
Vetë qyteti daton në shekullin e V-të. Origjina e emrit të tij është objekt debati. Një shkollë e caktuar gjuhëtarësh priret të besojë se ajo rrjedh nga fakti se, kur u themelua Pamia, banorëve të saj të rinj iu dhanë parcela toke të matura në pams', nga empan (nga latinishtja "pannus" që do të thotë "copë pëlhure"). . Fillimisht quhej Ville de Pams. Një shpjegim tjetër është ai që përfshin Roger II de Foix, i cili kishte shkuar në një kryqëzatë në rajonin e Apameas në Siri dhe i cili, pas kthimit të tij në Francë, i dha kështjellës dhe domenit të tij emrin e një prej betejave të tij: Castrum Appamiae, emri më vonë i dhënë qytetit. Fakti që banorët e Pamias quhen Appaméens duket se e favorizon këtë hipotezë. Në shekullin e 18-të u prezantua një qëndrim shumës mbi fjalën duke e bërë emrin "Apamias" të rrjedhur nga gjuha kishtare dhe gjithashtu i ngjashëm me gjuhën ocitane. Emri ocitan "Pamias" mund të shihet në tabelën e qytetit, së bashku me emrin francez Pamiers, kur dikush hyn në qytet përmes rrugës së vjetër nga Tuluza, RN20.
Transporti
Stacioni Pamiers ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Foix dhe Latour-de-Carol.
Qarku Riom
Qarku Riom është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Puy-de-Dôme.
Myç-Mamëz
është një fshat në Njësinë administrative Kolsh në Rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Hauteville-Lompnes
Hauteville-Lompnes është komunë në departamentin Ain në lindje të Francës. Komuna u formua më 1942 nga bashkimi i Hautevilles dhe Lompneses.
Nëpër korridoret e thella të Jonit
Nëpër korridoret e thella të Jonit, roman fantastiko-shkencor me autor Bedri Dedja. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1978. Libri ka 183 faqe.
Baron, Gironde
Baron është një komunë në Francë. Baron bën pjesë në departamentin Gironde të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 991 banorë dhe sipërfaqe 10.34 km².
Forcat e Mbrojtjes të Izraelit
parapamje|Stema e Forcave të Mbrojtjes të Izraelit. Forcat e Mbrojtjes të Izraelit (צְבָא הַהֲגָנָה לְיִשְׂרָאֵל Cva ha-Hagana le-Lisra'el, IDF), janë ushtria kombëtare e shtetit të Izraelit. Ato përbëhen nga tre degë shërbimi: Forcat Tokësore Izraelite, Forcat Ajrore Izraelite dhe Marina Izraelite. IDF drejtohet nga shefi i Shtabit të Përgjithshëm, i cili është në varësi të Ministrit të Mbrojtjes të Izraelit.
Me urdhër të David Ben-Gurion, IDF u formua më 26 maj 1948 dhe filloi të operonte si një ushtarak i rekrutuar, duke tërhequr rekrutët e saj fillestarë nga paraushtarakët tashmë ekzistues të Yishuv-it - domethënë Haganah, Irgun dhe Lehi. Që nga formimi i saj menjëherë pas Deklaratës së Pavarësisë së Izraelit, IDF ka marrë pjesë në çdo konflikt të armatosur që përfshin Izraelin. Ndërsa fillimisht operoi në tre fronte kryesore - kundër Libanit dhe Sirisë në veri, kundër Jordanisë dhe Irakut në lindje dhe kundër Egjiptit në jug - IDF e ka zhvendosur fokusin e saj kryesisht në Libanin jugor dhe territoret palestineze që nga traktati i paqes Egjipt-Izrael i vitit 1979 dhe Traktati i paqes Izrael-Jordani 1994. Megjithatë, incidente të dukshme kufitare izraelito-siriane kanë ndodhur shpesh që nga viti 2011 për shkak të paqëndrueshmërisë rajonale të shkaktuar nga Lufta Civile Siriane e vazhdueshme e shumëanshme.parapamje|250x250px|Komandantët e ardhshëm të IDF praktikojnë manovra këmbësorie në gëmusha që ngjajnë me ato që gjenden në Liban - shumë pemë, bimë dhe shkurre. Forcat e Mbrojtjes së Izraelit IDF është unike në mesin e ushtrive të botës për shkak të rekrutimit të rregullt të grave që nga formimi i saj. Është një nga institucionet më të spikatura në shoqërinë izraelite për shkak të ndikimit të saj në ekonominë dhe skenën politike të vendit. Ajo përdor disa teknologji të zhvilluara brenda Izraelit, me shumë prej tyre të bëra posaçërisht për të përmbushur nevojat e saj në mjedisin e saj operacional në Levant. Pajisjet ushtarake të shquara të zhvilluara nga Izraeli përfshijnë: Merkava, një tank kryesor luftarak; Achzarit, një transportues personeli i blinduar; Iron Dome, një sistem i mbrojtjes ajrore; Trofeu, një sistem aktiv mbrojtjeje; familjet e pushkëve të sulmit IMI Galil dhe IWI Tavor; dhe Uzi, një familje automatikësh. Që nga viti 1967, IDF ka pasur një marrëdhënie të ngushtë sigurie me Shtetet e Bashkuara, duke përfshirë bashkëpunimin në kërkim dhe zhvillim, me përpjekje të përbashkëta për F-15I, Laserin Taktik me Energji të Lartë dhe Shigjetën, ndër të tjera.
IDF-ja besohet se ka mbajtur një kapacitet operacional të armëve bërthamore që nga viti 1967, ndoshta me 80 deri në 400 koka bërthamore; struktura e tij e sistemit të shpërndarjes bërthamore dyshohet gjerësisht se është zhvilluar me sukses në një treshe bërthamore, e përbërë kryesisht nga raketa balistike ndërkontinentale me bazë tokësore Jericho, raketa lundrimi me bazë nëndetëse Popeye Turbo dhe avionë të ndryshëm të aftë për shpërndarje.
Ujëvara Angel
thumb|250px|Pamje nga Para Angel është ujëvara më e lartë në botë.
Përshkrimi
Ka lartësinë 979 m, gjendet në lumin Çurum në Venezuelë.
-Një nga mënyrat më të mira të të jetuarit të madhështisë është ta gjesh atë kur në fakt je duke kërkuar për diçka krejt tjetër. Kjo gjë ndodhi me Angel, një ish-pilot amerikan i Luftës së Parë Botërore, në vitin 1935. Angel po eksploronte Auyan Tepui – Malin e Djallit, duke kërkuar për një lumë me depozita ari. Duke parë poshtë prej aeroplanit të tij, fillimisht pa ujin që shkonte poshtë cepit të një mali të lartë drejt pyjeve tropikale. Pasi shmangu një shkëmb gjigant, ai pa mrekullinë: diku mes reve, një lumë i tërë derdhej në luginën e mëposhtme, zhurma e të cilit tingëllonte si bubullimat.
Vendndodhja
Me vendndodhje në Venezuela, në Parkun Kombëtar të Kanaimas së rajonit Gran Sabana, Ujëvara Angel është ujëvara më e lartë në botë. Ajo është 979 metra, prej të cilave 807 metra përfaqësojnë rënien e pastër të ujit. Lartësia e kaskadës është aq kolosale, sa para se të bjerë në tokë, uji kthehet në mjegull nga erërat. Kjo mjegull mund të ndihet që tre kilometra larg.
Uji dhe rrjedhja
Ujëvara Angel ka një shkallë rrjedhe 18 herë më të madhe se Ujëvara e Niagarës. Gjatë sezonit të shirave, retë e ujit bien në bazën e ujëvarës, duke vaditur një pjesë të madhe të pyllit. Ndërsa në stinën e thatë, “retë” transformohen në mjegull para se të shkojnë në lumë.
Ujëvara ndodhet në një vend të izoluar të xhunglës tropikale, kështu që udhëtimi drejt kësaj mrekullie të natyrës nuk është edhe aq i lehtë. Së pari nevojitet një fluturim nga Caracas në Ciudad Bolivar, për të shkuar në Canaima Camp. Prej këtu mund të shkoni nëpërmjet lumit deri tek ujëvara.
Atraksioni dhe çmimet
Paketat 2-netëshe kushtojnë rreth 300 USD, ku përfshihen udhëtimet vajtje-ardhje në park, akomodimi, ushqimi dhe ekskursionet në Parkun Kombëtar të Canaima-s. Ky është një çmim i arsyeshëm, duke marrë parasysh bukurinë e këtij vendi përrallor.
Referimet
http://www.monitor.al/angel-falls-ujevara-me-madheshtore-ne-bote/
Otohime
Mbretëresha Otohime (オトヒメ Otohime) është personazh fiktiv në One Piece. Ajo ishte mbretëresha e Mbretërisë Ryugu, gruaja e mbretit Neptun dhe nëna e Fukaboshi, Ryuboshi, Manboshi dhe Shirahoshi. Në të kaluarën, ajo ishte një nga dy personat që morën një qëndrim kundër diskriminimit ndaj njerëzve-peshq, ndërsa tjetri ishte Fisher Tiger. Ndërsa Tiger besonte se njerëzit-peshq dhe njerëzit duhet të mbeten të ndarë, Otohime dëshironte për bashkëjetesën e të dy racave. Tetë vjet para fillimit të serialit, ajo u vra nga Hody Jones.
Personaliteti
Ajo ishte me mendje të hapur ndërsa përpiqej të promovonte miqësi midis njerëzve-peshq dhe njerëzve. Ajo deklaroi se pavarësisht se kanë morfologji të ndryshme, ata ndajnë të njëjtin diell. Ajo pretendoi se njerëzit-peshq dhe merfolk nuk duhet të gjykojnë të gjithë njerëzit nga ata pak që vijnë në ishullin Fish-Man, i rrëmben dhe i shesin në skllavëri. Për shkak të aftësive të saj të Ambicies së Vëzhgimit, ajo besonte se distanca ishte mbyllja e zemrës së një personi dhe për aq kohë sa distanca ndan zemrën e një personi nga të tjerët, gjithmonë do të ketë një pengesë midis tyre dhe njerëzve. Por kjo pengesë nuk ishte vetëm midis njerëzve dhe vetvetes, por edhe mes njerëzve të tyre gjithashtu. Kjo është arsyeja pse ajo preferoi të vizitojë njerëzit drejtpërdrejt dhe t'u flasë atyre ballë për ballë, në vend që të përgatiste një fjalim përpara dhe ta transmetojë atë për njerëzit në emër të saj, për të parandaluar një distancë midis familjes mbretërore dhe subjekteve të tyre.
Duke qenë jashtëzakonisht e dhembshur, Otohime ishte shumë e përkushtuar për mirëqenien e njerëzve të saj pasi ajo nuk pranoi dëmtimet e veta (pasi ajo ishte më e dobët sesa njerëzit-peshq/merfolk), ndërsa vepronte për të mirën më të madhe, duke u kujdesur personalisht për një çështje të thjeshtë të ndalimit të një hajdut, megjithë subjektet e saj që pretendojnë se ata e kishin atë nën kontroll. Përkushtimi i saj e bëri atë të popullarizuar tek qytetarët e ishulli Fishman. Ajo ishte gjithashtu shumë inkurajuese dhe me ndikim, pasi ajo i tha një hajduti se ajo besonte se ai mund ta kthejë jetën e tij, duke e bërë atë të kthejë një fletë të re dhe t'i dorëzohej autoriteteve. Përkundër gjithë kësaj, nuk ishte e mjaftueshme që shumë qytetarë të nënshkruanin peticionin e saj për përmirësimin e marrëdhënieve ndër-specie.
Edhe pse ajo vështirë kishte ndonjë sukses, ajo mbeti këmbëngulëse dhe kurrë nuk do të ndalet së besuari në bashkëjetesë. Ajo ishte gjithashtu shumë e guximshme dhe e patrembur, duke shoqëruar një Fisnik Botëror në sipërfaqe në mënyrë që t'i dëshmonte njerëzve të saj se sipërfaqja nuk duhet të frikësohej, përkundër Fisnikut që tregoi egërsi dhe mosmirënjohje.
Kishte raste kur ajo ishte e stresuar emocionalisht, ajo konsumonte sasi të mëdha të alkoolit në pikëllim dhe bëri ishullin gjatë radios që transmetohej, e gjitha ndërsa ishte e dehur.
Aftësitë
Si një mbretëreshë e Mbretërisë Ryugu, Otohime kishte autoritet mbi vendin e saj.
Otohime dukej se kishte shpejtësi dhe reflekse të jashtëzakonshme pasi ajo ishte në gjendje të shmangej me të shtëna me armë dhe të nënshtronte një hajdut me lehtësi, si dhe sirenat që ishin natyrshëm notarët më të shpejtë. Sidoqoftë, trupi i saj ishte më i dobët se trupi i një personi mesatar, pasi dora e saj ishte mavijosur keq dhe pësoi një frakturë komplekse pasi goditi hajdutin. Përkundër kësaj, hajduti u dëmtua dukshëm, dhe madje edhe me duart e saj të plagosura rëndë ajo vazhdoi ta godasë hajdutin dhe ta mposhte, duke demonstruar vullnet relativisht të madh dhe tolerancë ndaj dhimbjes.
Otohime ishte një oratore dhe diplomate tejet bindëse, pasi bënte shpesh fjalime para qytetarëve të Mbretërisë Ryugu për të jetuar në harmoni me njerëzit. Ajo madje mund të reformonte Mjsogard, një Fisnik Botëror që zotëronte arrogancë dhe egërsi të pamasë, duke u bërë një njeri i përulur dhe mirëdashës.
Haki
Otohime lindi me Ambicien e Vëzhgimit. Otohime në dukje parashikoi shtigjet e plumbave të shkrepura në të dhe i shmangu (ndihmuar me shpejtësinë dhe reflekset e saj) me sy të mbyllur. Ajo gjithashtu përdor këtë aftësi për të kuptuar ndjenjat e të tjerëve, dhe mund ta përdorë këtë për t'i bërë armiqtë e saj të ndryshojnë mënyrat e tyre. Megjithatë, pavarësisht kësaj, ajo u vra nga një armë zjarri në konfuzion kur faqet e saj të peticionit ishin duke u djegur; ajo pretendoi se kjo ishte për shkak se ajo ishte aq e lumtur që të gjithë po firmosnin peticionet e saj, duke bërë që ajo të humbiste përqendrimin.
Dublimi
Në japonisht, zëri i saj bëhet nga Michiko Neya, ndërsa në anglisht zëri i saj bëhet nga Amanda Lee.
Antievropianizmi
Në kontekstin e politikës racore ose etno-nacionaliste, kjo mund t'i referohet kulturës ose popujve të Evropës. Në stenografinë e "Evropës" (një përdorim britanik, që qëndron për Bashkimin Evropian ose integrimin evropian), ai mund t'i referohet euroskepticizmit, kritikës ndaj politikave të qeverive evropiane ose Bashkimit Evropian. Në kontekstin e politikës së jashtme të Shteteve të Bashkuara, ai mund t'i referohet ndarjes gjeopolitike midis marrëdhënieve " transatlantike ", " transpaqësore " dhe " hemisferike " (pan-amerikane).
Përdorimi britanik
"Eurofobia" përdoret për qëndrimet britanike ndaj kontinentit, qoftë në kontekstin e ndjenjave anti-gjermane ose të anti-katolicizmit, ose, së fundmi, të euroskepticizmit në Mbretërinë e Bashkuar.
Përdorimi në SHBA
Ekstraktalizmi amerikan në Shtetet e Bashkuara ka çuar prej kohësh në kritika ndaj politikës së brendshme evropiane (siç është madhësia e shtetit të mirëqenies në vendet evropiane) dhe politikës së jashtme (të tilla si vendet evropiane që nuk e mbështetën SHBA-në e udhëhequr nga pushtimi i Irakut në vitin 2003 ). Ndarja ideologjike midis nderimit për rafinerinë evropiane dhe klasikët dhe një ndjenjë anti-franceze dhe anti-evropiane luajti tashmë një rol midis John Adams, Alexander Hamilton dhe kolegëve të tyre federalistë dhe Thomas Jefferson dhe demokratë-republikanë të tjerë që nxisnin lidhje më të ngushta.
Foix
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Foix (Ocitanisht: Fois   [ˈfujs, ˈfujʃ] ; Katalanisht: Foix [ˈfoʃ]; Shqip: Fujsi/Fua/Foshi) është një komunë, ish-kryeqyteti i Kontesë së Foix. Është kryeqyteti i departamentit të Ariège pasi është selia e Prefekturës së atij departamenti. Fua ndodhet në rajonin Ocitania të Francës jugperëndimore. Është kryeqyteti i dytë më pak i populluar i departamentit francez, më pak i populluari është Privas. Foshi shtrihet në jug të Tuluzës, afër kufijve me Spanjën dhe Andorrën.
Që nga viti 2019, qyteti kishte një popullsi prej 9,493 banorësh. Është qyteti i dytë më i madh në Ariezhë, më i madhi është Pamiers, e cila është një nga dy nënprefekturat, tjetra është St Girons. Fua është binjakëzuar me qytetin katedrale angleze të Ripon, me qytetet spanjolle Sarroca de Lleida dhe Lerida dhe kryeqytetin Andorran Andorra la Vella.
Historia
majtas|parapamje|200x200px| Château des Comtes de Foix (Kështjella e Kontëve të Fuasë) Romakët ndërtuan një fortesë në shkëmbin e thepisur nga i cili tani dominon qytetin kështjella e Fuasë. Qyteti i Fuasë ndoshta i detyrohet origjinës së tij një oratorie të themeluar nga Karli i Madh, e cila më pas u bë Abacia e Shën Volusianus në 849.
Themelimi, në 849, i Abbey Saint-Volusien lejoi zhvillimin e jetesës urbane në shekullin e dhjetë deri në shekullin e XII-tëë. Qyteti arriti kulmin e tij në shekullin e XIV-të.
Kalaja, themelet e së cilës datojnë në fillim të shekullit X, ishte një kështjellë e fortë që i rezistoi sulmeve të përsëritura të Simon de Montfort IV midis 1211 dhe 1217, gjatë kryqëzatës Albigensiane. Në 1272, kur konti i Foshit refuzoi të njihte sovranitetin e mbretit të Francës, Filipi i guximshëm mori personalisht përsipër një ekspedite kundër qytetit, më pas konti u dorëzua. Në 1290, në një takim të rajonit Béarn dhe Kontesë së Fujsit, qyteti u braktis praktikisht nga Kontët. Gaston Phoebus ishte i fundit që jetoi në kështjellë dhe në shekullin e XVI-të kalaja kishte humbur qëllimin e saj ushtarak. Më pas, kalaja u përdor si burg deri në vitin 1864.
Në 1536 filloi predikimi i parë i reformës në Fuasë, dhe në 1579 kisha e Montgauzy u shkatërrua. I njëjti fat e priste abacinë dhe kishën e saj në 1581. Një vit më pas, Fojsi u rimor nga katolikët, dhe në 1589 Konti i Fuasë, Henri i Navarrës, u kurorëzua Mbret i Francës dhe u bë Henri&lt;&lt; IV.
Misteret e një krimi : (litari tregon gjurmë)
Misteret e një krimi : (litari tregon gjurmë), roman me autor Gjon N. Markokaj. Botuar në Tiranë nga "Kristalina-KH", në vitin 2008. Libri ka 236 faqe.
Foix
Gjeografia
Fojsi ndodhet në bashkimin e lumenjve Ariège dhe Arget në ultësirat e Pirenejve. Mund të arrihet me makinë nga Route Nationale 20 (N20). Trenat shkojnë në veri nga stacioni Foix në Tuluzë dhe në jug në stacionin l'Hospitalet që i shërben Andorrës, duke përfunduar në stacionin Letour de Carol, afër kufirit spanjoll, ku ka një lidhje të drejtpërdrejtë me shërbimin rajonal të trenit të Barcelonës dhe Ligne de piktoreske. Cerdagne. Ekziston gjithashtu një shërbim i drejtpërdrejtë i trenave me të drejtë fjetje nga stacioni Foix në Paris.
Popullsia
Në vitin 2016, komuna kishte 9613 banorë, me një rënie prej 1,73% nga viti 2011.
Filatelia
Në vitin 1955 zyra e postës lëshoi një pullë postare me vlerë nominale 50 cent, me ngjyrë të zezë, jeshile, të verdhë dhe të kuqe që përfaqësonte Përkrenaren e Kontesë së Fuasë, referencë YT 1044. Është pjesë e serisë së shekullit të VIII të Stemave Provinciale.
Në vitin 1958, zyra postare lëshoi një pullë postare me vlerë nominale 15 f., me ngjyrë ultramarine, gri, kafe dhe jeshile që përfaqësonte Kështjellën e Fuasë, referencë YT 11759.
Butz
Butz është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Foix
Tregjet dhe panairet
Ka dy tregje javore në qytet. Të martën, midis orës 7.30 dhe 13.30, ka një treg të vogël për prodhuesit vendas të ushqimit në tregun kryesor të mbuluar, Halle aux Grains. Tregu kryesor të premteve shet prodhime bujqësore vendase, ushqime, artizanale dhe produkte të tjera të ndryshme. Ai zë rezervatin e gjerë qendror të rrugës kryesore, Alees de Vilotte, Halle aux Grains fqinje, dhe ka një seksion kryesisht produktesh organike nja dy qindra metra larg, në Sheshin e Saint-Volusien, ku ka një më treg të mbuluar më të vogël.
Kompleksi Sportiv L'Ayroule
Këto fusha loje përfshijnë 3 fusha futbolli; 3 fusha regbie; një kurs kanoe dhe kajaku me ujë të bardhë në lumin Ariezhë, i cili ka pritur garat ndërkombëtare të kajakut për të rinj; një velodrom 250 m; 4 fusha tenisi në ajër të hapur dhe 2 të mbuluara. Përtej bulevardit François Mitterrand ndodhet stadiumi i futbollit dhe atletikës Jean Noel Fondere, i rinovuar në vitin 2010, ai përfshin një pistë vrapimi 400 metra me 6 korsi me pajisje dhe lehtësira për kërcim së larti; kërcim së gjati; gjuajtje gjahu; hedhje çekani, disku dhe shtize dhe kërcimi me shkop. Sipërfaqja sintetike ofron një strukturë me cilësi të lartë për të gjitha kushtet. Kjo është klasifikuar nga Federata Franceze e Atletikës si një strukturë e nivelit rajonal.
Qendra Ujore
Qendra Ujore, me dy pishina të brendshme, pishina të jashtme, xhakuzi dhe sauna i shërben popullatës së Komunës së Pays Foix-Varilhes.
Kopshti botanik
Kopshti botanik, Les Épines de Lespinet, ka një koleksion kaktusësh dhe lëngjesh, si dhe pemë agrume, bimë banane dhe bimësi mesdhetare.
Halle aux Grains
Tregu i mbuluar Halle aux Grains, që daton nga viti 1870, është në stilin e Victor Baltard.
Kështjella
Kështjella qëndron në një dalje shkëmbore që dominon qytetin. Shkëmbi i saj është gjeologjikisht pjesë e malit Saint Sauveur, në veriperëndim të qytetit dhe u nda prej tij për shkak të erozionit nga lumi Arget. Pjesa më e madhe e ndërtesës aktuale daton nga shekujt XII-XIV. Kulla e Argetit në veri u mbulua nga një çati prej rrasa në fund të shekullit të XIX, dhe sigurisht është më e vjetra që daton në shekujt XI dhe XII. Kulla e mesme, katrore, e ndërtuar në shekullin e 13-të, u rinovua plotësisht në shekullin e 14-të. Ajo ka karakteristika të bukura arkitekturore si koka të skalitura dhe stema në gurët e kyçeve. Kulla e rrumbullakët është e arkitekturës gotike me gjire të mëdhenj që ndriçojnë salla të bukura të harkuara gjashtëkëndore.
Abacia e Shën Volusienti
Në 1104, kanunet e rregullta të Shën Agustinit morën në zotërim një abaci që strehonte reliket e Shën Volusien. Pikërisht atëherë u ndërtua një kishë e madhe me tre nefet dhe një transept. Në shekullin e XIV, absida romane u zëvendësua nga një kancelë e re poligonale. Ndërtesa u shkatërrua gjatë luftërave fetare dhe reliket u dogjën. Puna e rindërtimit filloi në 1609 dhe përfundoi në 1670. Portali dhe bazamenti i mureve të neosit janë mbetjet kryesore të kishës mesjetare. Ekziston një organo shumë e bukur me 40 ndalesa, e ndërtuar nga Fermis në 1869 dhe e restauruar në 2007.
Qytet i vjetër
Qyteza ende ruan karakterin e saj mesjetar siç pasqyrohet në rrugët e ngushta (Rue des Marchands, Rue des Chapeliers) dhe disa shtëpi gjysmë druri.
Hardisleben
Hardisleben është komunë në distriktin Sömmerda në shtetin federal Tyringia, Gjermani.
Arhondi i fundit i Butrintit
Arhondi i fundit i Butrintit, (roman historiko-letrar) me autor Halil Shabani. Botuar në Sarandë nga "Milosao", në vitin 2008. Libri ka 212 faqe.
Qarku Rochechouart
Qarku Rochechouart është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Haute-Vienne.
Legjenda M
Legjenda M, roman me autor Krenar Zejno. Botuar në Tiranë nga "Zenit", në vitin 2008. Libri ka (V. 1, me 163 faqe).
Panxhab, Pakistan
Punjab (Urdu: پنجاب) është provinca e dytë më e madhe sipas sipërfaqes pas Balochistan me 205,344 kilometra katrorë. Kufizohet me Sindin në jug, me Balochistan në jugperëndim dhe me Khyber Pakhtunkhwa në perëndim. Afër 60% të popullsisë të Pakistanit jetojnë në Punjab.
Religjioni
97.21% të popullsisë së Punjabit janë muslimanë, shumica e muslimanëve janë sunni dhe hanefi dhe pakica janë shia. 2.31% të popullësisë janë krishterë.
Varuhuset
thumb|Vendi ku ka luajtur seriali Varuhuset Varuhus (Shqip: Magazinë mallrash) është serial i cili ka luajtur mes vitit 1987 dhe 1989. Seriali ka pasur 5 sezone dhe gjithsej 60 epizoda. Në sezonin e parë, dytë dhe pestë, seriali ka pasur 12 epizoda. Në sezonin e tretë ka pasur 15 epizoda dhe sezonin e katërt ka pasur 9 epizoda. Seriali u krijua nga Peter Emanuel Falck.
Brières-et-Crécy
Brières-et-Crécy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Nënshartesa
Vështrim
Përdorimi i nënshartesave lidhet më së shpeshti me bimët dhe pemët frutdhënëse dhe është i dobishëm për shumimin masiv të shumë llojeve të tjera të bimëve që nuk shumohen nga farat, ose janë veçanërisht të ndjeshme ndaj sëmundjeve kur rriten në rrënjët e tyre.
Edhe pse shartimi është praktikuar për shumë qindra vjet, edhe në kohët romake, shumica e nënshartesave të pemishteve në përdorim aktual u zhvilluan në shekullin e 20-të.
Një shumëllojshmëri e nënshartesave mund të përdoren për një specie të vetme ose kultivar të gjarpërinjve, sepse nënshartesat e ndryshme japin veti të ndryshme, të tilla si fuqia, madhësia e frutave dhe parakohshmëria. Rrënjët gjithashtu mund të zgjidhen për tipare të tilla si rezistenca ndaj thatësirës, dëmtuesit e rrënjëve dhe sëmundjet. Hardhitë e rrushit për mbjellje komerciale më së shpeshti shartohen në nënshartesa për të shmangur dëmtimin nga filoksera, megjithëse hardhitë e disponueshme për shitje për vreshtarët e kopshtit mund të mos jenë të tilla.
Nënshartesa mund të jetë një specie e ndryshme nga pasardhësi, por si rregull duhet të jetë e lidhur ngushtë, për shembull, shumë dardha komerciale rriten në nënshartesa të ftua. Shartimi mund të bëhet edhe në faza; një pasardhës i lidhur ngushtë shartohet me nënshartesën dhe një pasardhës më pak i afërt shartohet me pasardhësin e parë. Shartimi serik i disa kërpudhave mund të përdoret gjithashtu për të prodhuar një pemë që mban disa kultivarë të ndryshëm frutash, me të njëjtën nënshartesa që merr dhe shpërndan ujë dhe minerale në të gjithë sistemin. Ato me më shumë se tre varietete njihen si 'pemë familjare'.
Kur është e vështirë të përputhet një bimë me tokën në një fushë ose pemishte të caktuar, kultivuesit mund të shartojnë një pasardhës në një nënshartesë që është e përputhshme me tokën. Më pas mund të jetë e përshtatshme për të mbjellë një sërë nënshartesash të pashartuara për të parë se cilat i përshtaten më mirë kushteve të rritjes; karakteristikat e frutave të gjarpërit mund të merren parasysh më vonë, pasi të jetë identifikuar nënshartesa më e suksesshme. Rootstocks janë studiuar gjerësisht dhe shpesh shiten me një udhëzues të plotë për tokën dhe klimën e tyre ideale. Kultivuesit përcaktojnë pH-në, përmbajtjen e mineraleve, popullsinë e nematodeve, kripësinë, disponueshmërinë e ujit, ngarkesën e patogjenit dhe rërën e tokës së tyre të veçantë dhe zgjedhin një nënshartesë që përputhet me të. Testimi gjenetik është gjithnjë e më i zakonshëm dhe kultivarë të rinj të nënshartesës janë gjithmonë duke u zhvilluar.
Mont-de-Marsan
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Mont-de-Marsan (Occitan : Lo Mont de Marçan ; Shqip: Mali i Marsanit) është një komunë dhe kryeqytet i departamentit të Landakut, Akuitania e Re, Franca jugperëndimore.
Instalimet ushtarake
Forcat Ajrore dhe Hapësinore Franceze operojnë bazën ajrore Constantin Rozanoff Mal i Marsanit rreth 2 kilometra në veri të qytetit. Baza përfshin CEAM (organizata franceze e eksperimenteve dhe provave ushtarake të forcave ajrore), një qendër raportimi të komandës së radarit të mbrojtjes ajrore dhe një vend trajnimi për kontrollin e mbrojtjes ajrore. Baza ajrore Mali i Marsanit ishte më parë shtëpia e skuadronit të parë operacional të bombarduesve bërthamorë të Francës, Dassault Mirage IV A.
Kultura
Stade Montois Club Omnisports është klubi kryesor sportiv i qytetit: Ragbi Stade Montois dhe futbolli Stade Montois janë veçanërisht të njohur. Qyteti ka rreth 9,000 të licencuar sportive, që përfaqëson gati 30% të popullsisë së tij totale.
Dy festivale historike të muzikës punk rock u mbajtën në arenën e demave të Malit të Marsanit në 1976 dhe 1977.
Festivali ndërkombëtar Arte Flamenco është themeluar në vitin 1989 në komunë nga këshilli i departamentit të Landakut dhe është festivali më i madh i Flamenkos jashtë Spanjës.
Mbishartesa
Mbishartesa është një term në fushën e bujqësisë dhe hortikulturës që ka kuptimin e një sythi ose bisku që vendoset mbi një nënshartesë.
Vështrim
Mbishartesa është pjesa e sipërme e bimës së kombinuar që prodhon një bimë pasardhëse ndërsa pjesa e poshtme quhet nënshartesa. Mbishartesa zakonisht lidhet me nënshartesën pak mbi vijën e ndarjes së bimës me sipërfaqen e tokës; megjithatë, shartimi me lloje të tjera mund të ndodhë edhe në pjesën e sipërme mbi këtë vijë, duke lënë një nënshartesë të përbërë nga pjesa e poshtme e kërcellit të bimës dhe sistemit të saj rrënjor. Në të shumtën e rasteve, për rrënjët e saj zgjidhet nënshartesa e duhur për shkat të karakteristikave të saj kualitative ndërsa edhe mbishartesa po ashtu për karakteristikat e saj të dëshiruara si p.sh. gjethet, lulet ose frutat e saja. Mbishartesa si një bimë pasardhëse përmban gjenet e dëshiruara për t'u dyfishuar në prodhimin e ardhshëm nga bima e shartuar. Në mënyrë që të kryhet një shartim sa më i suksesshëm, indet vaskulare të kambiumit të bimës së trashë dhe të farës duhet të vendosen në kontakt me njëra-tjetren. Kështu që dy indet duhet të mbahen të gjalla derisa transplantimi të ketë sukses, dhe që është zakonisht një periudhë prej disa javësh.
Katër ose njehsimi i fundit mbi komunizmin tonë
Katër ose njehsimi i fundit mbi komunizmin tonë,roman me autor Idlir Azizi. Botuar në Tiranë nga "Zenit", në vitin 2008. Libri ka 162 faqe.
1912 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1912 në Shqipëri.
Belvezet
Belvezet është një komunë në Francë. Belvezetbën pjesë në departamentin Lozère të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 91 banorë dhe sipërfaqe 12.39 km².
Gjuha Abinomn
Gjuha Abinomn është një gjuhë e izoluar e raportuar fillimisht nga Mark Donohue nga provinca e Papua, Indonezi. Dihet gjithashtu si Avinomen, Baso (i vjetruar) dhe Foia. Ka rreth 300 folës.
Përemrat
Përemrat e gjuhës abinomn janë:
Baron, Oise
Baron është një komunë në Francë. Baron bën pjesë në departamentin Oise të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 783 banorë dhe sipërfaqe 21.47 km².
Dritë nga errësira
Dritë nga errësira, roman me autor Halil Teodori. Botuar në Tiranë nga "Dita 2000", në vitin 2008. Libri ka 240 faqe.
Blanchefosse
Blanchefosse është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Fisher Tiger
Fisher Tiger (フィッシャー・タイガー Fisshā Taigā) i njohur si Aventurier, është personazh fiktiv në One Piece. Ai ishte themelues dhe kapiten i Piratëve të Diellit. Në të kaluarën, ai ishte një nga dy personat që morën një qëndrim kundër diskriminimit ndaj njerëzve-peshq, ndërsa tjetri ishte Otohime. Ndërsa Otohime dëshironte për bashkëjetesën e të dy racave, Tiger besonte se njerëzit-peshq dhe njerëzit duhet të mbeten të ndarë.
Personaliteti
Tiger thuhet, nga Boa Hancock, të jetë një person i pamatur, dhe shumë brutal, pasi besohej se e kishte sfiduar Mary Geoise dhe e dogji tërë qytetin poshtë për të liruar të gjithë skllevërit njerëzit-peshq. Sidoqoftë, kjo ishte vetëm për shkak të përshtypjes së parë të Hancock, dhe në kundërshtim me të, Tiger ishte i dhembshur dhe shumë i mëshirshëm, dhe nuk aprovoi dhunë pa kuptim, pasi ai urdhëroi Jinbe dhe Arlong të mos vrisnin ndonjë njeri. Ai ishte shumë idealist, duke i bërë parimet e çlirimit dhe lirisë bazat e Piratëve të Diellit, dhe duke shqetësuar se Mbretëresha Otohime mund ta kishte krahasuar atë me Arlongun e etur për gjak dhe mizori, duke i parë si individë të ngjashëm.
Para se të sulmonte Mary Geoise, ai dukej se ishte miqësor, duke përshëndetur Jinbe dhe Arlong si miq të ngushtë pasi u kthye në ishullin Fishman nga një aventurë. Pas sulmit, ai u bë më serioz, por prapë mbeti mjaft miqësor për t'i trajtuar të tjerët me respekt.
Ndërsa Mbretëresha Otohime dëshironte për bashkëpunim ndër-shoqëror midis njerëzve-peshq dhe njerëzve, Fisher Tiger, deri në momentin e vdekjes së tij, me sa duket besonte se njerëzit-peshq dhe njerëzit duhet të mbeten të ndarë. Edhe pse ai i urrente njerëzit, sipas Hancock, ai nuk i diskriminoi ata kur ishte fjala për skllavëri, dhe çliroi secilin prej tyre gjatë bastisjes së tij të qytetit të shenjtë. Ai gjithashtu nuk besonte në hakmarrje ndaj njerëzve për diskriminimin e tyre, duke menduar se kjo do të shkaktonte vetëm më shumë urrejtje dhe pakënaqësi. Dhembshuria e tij ndaj njerëzve u demonstrua më tej kur ai u zotua të merrte një fëmijë që ishte një ish skllave përsëri në qytetin e saj të lindjes, duke shkuar aq sa për ta shënuar atë me jolly roger e tij për të ngritur barrën e skllavërisë nga shpina saj. Tiger buzëqeshi lumturisht kur Koala u ribashkua me familjen e saj, dhe ishte një veprim i jashtëzakonshëm simbolik përfundimtar për një njeri që kishte jetuar një jetë kaq dualiste si aventurier, hero, skllav dhe kapiten pirat, pasi qyteti me kënaqësi pranoi Koalën përsëri ndërsa dënonte Tiger deri në vdekje dhe duke e tradhtuar atë te marinsat.
Aftësitë
Tiger është një figurë legjendare midis njerëzve-peshq, i njohur për bëmat e tij të shumta dhe vullnetin e tij të mahnitshëm. Pa u trembur nga pasojat e sfidimit të Fisnikëve Botërorë dhe rojeve të tyre, ai vazhdoi të tërhiqej nëpër Mary Geoise dhe të lirojë të gjithë skllevërit e burgosur atje, duke përfshirë edhe njerëzit-peshq dhe njerëzit. Jo vetëm që ai arriti të kryejë një vepër të tillë mahnitëse, ai gjithashtu themeloi dhe u bë kapiteni i Piratëve të Diellit, ekuipazhi më i fortë dhe më i madh i përbërë nga njerëzit-peshq që udhëtoi ndonjëherë në Grand Line. Ishte nga një grup i tillë që erdhën të gjithë ekuipazhet e piratëve të njerëzve-peshq në ditët e sotme (përveç Piratët Fluturues dhe Piratët e Rinj e Njerëzve-Peshq). Njohtimi i tij nga ngjarjet në Mary Geoise dhe statusi i tij si kapiteni i Piratëve të Diellit përfundimisht i fitoi atij një dhuratë prej 230,000,000 beli, një veprim mbresëlënës, duke e konsideruar se ishte shpërblimi i tij i parë. Në ditët e tij të reja, ai ishte në gjendje të komandonte Distrikitn Fishman me forcën e tij dhe në anime, ai gjithashtu ishte në gjendje të rrahë Arlong dhe Jinbe (i cili tashmë kishin një rrip të zi në Karate të Njerëzve-Peshq si fëmijë).
Melekuqe
Melekuqe është një gjini e bimëve të lulëzuara në familjen me bar, Poacea që përfshin rreth 25 specie. Disa nga këto specie janë rritur si drithëra për konsum njerëzor dhe disa në kullota për kafshët. Shtatëmbëdhjetë nga 25 speciet janë vendase në Australi, ndërsa speciet e tjera mbulojnë Afrikën, Azinë, Mesoamerikën dhe disa ishuj në oqeanin Indian dhe Paqësor. Një specie është rritur për grurë, ndërsa shumë të tjera përdoren si bimë foragjere(për kurllotje), ose kultivohen në klimat e ngrohta në të gjithë botën ose natyralizohen në tokat e kullotave. Melekuqe është në nënfamilje Panicoideae dhe fisi Andropogoneae (fisi i bluestem i madh dhe sheqerna ).
Fisher Tiger
Aftësitë
Fisher Tiger është gjithashtu një ndërtues anijesh jashtëzakonisht i aftë, pasi ka ndërtuar anijen e tij pirat, së bashku me një anije rezervë, e cila mbetet në përdorim nga Piratët e Diellit, vite pas vdekjes së tij.
Melekuqe
Prodhimi botëror i sorghumit është rreth 60 milion ton në vit. Vendet kryesore prodhuese janë SH.B.A., Nigeria dhe India. Për shembull, në Senegali ekziston një larmi e melekuqeve tradicionale, por edhe llojeve të përmirësuara në vend që përshtaten me llojet e tokës dhe klimën e përdorur. Kokrrat e melekuqeve përdoren gjithashtu zakonisht në ushqimin e njeriut në vendet gjysëm të thata në Afrikë dhe Azi. Kjo kulturë konsumohet në formën e makaronave, të gatuara dhe në formën e pijeve tradicionale. Hulumtimet kanë treguar vetitë pozitive të këtij drithi për shëndetin e njeriut. Hulumtime të mëtejshme janë duke u kryer për të fituar një kuptim më të plotë.
Fisher Tiger
Aftësitë
Tiger ka forcë të jashtëzakonshme dhe aftësi luftarake të frikshme. Ai u ngjit në Red Line me duart e tij të zhveshur dhe me një dorë pushtoi vetëm Tokën e Shenjtë jashtëzakonisht të ruajtur mirë të Mary Geoise dhe duke liruar të gjithë skllevërit vetë. Ai mund të thyejë një top me vetëm një dore dhe ta mposht Kadarin, një rear admiral, me vetëm një goditje të vetme në fytyrë.
Melekuqe
Kultivimi dhe përdorimet
Një specie, Melekuqe bicolor, vendase në Afrikë me shumë forma të kultivuara tani, është një kulturë e rëndësishme në të gjithë botën, që përdoret për ushqim (si kokërr dhe në shurupin e sorghumit ose "melasë sorghum" ), foragjere kafshësh, prodhimin e pijeve alkoolike, dhe karburantet biokarburantike. Shumica e varieteteve janë të thata - dhe rezistente ndaj nxehtësisë, dhe janë veçanërisht të rëndësishme në rajonet e thata, ku drithërat janë një nga ushqimet kryesore për të varfërit dhe popullsinë rurale.Këto varietete formojnë një komponent të rëndësishëm të kullotave në shumë rajone tropikale. M. bicolor është një kulturë e rëndësishme ushqimore në Afrikë, Amerikën Qendrore dhe Azinë e Jugut, dhe është kulture e pestë më e rëndësishme e drithërave që rritet në botë.
Si u rrit një komisar
Si u rrit një komisar, roman me autor Bedri Dedja. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1986. Libri ka 178 faqe.
Fisher Tiger
Aftësitë
Ai gjithashtu posedonte qëndrueshmëri të jashtëzakonshme. Edhe pasi u qëllua shumë herë nga të gjitha drejtimet, gjë që do të çonte në humbje fatale të gjakut që rezultoi në vdekjen e tij, ai arriti të rezistojë dhe të luftojë përsëri kundër marinsave pritë deri në fund, një feat që u komentua nga ata që sulmuan atë.
Melekuqe
Kultivimi dhe përdorimet
Melekuqja prodhohet në zona shumë të ngrohta. Një temperaturë mesatare minimale prej 25 ° C është e nevojshme për të siguruar prodhimin maksimal të grurit. Karakteristikat morfologjike e bëjnë këtë kulturë më tolerante ndaj thatësirës midis drithërave të kultivuar aktualisht në botë. Gjatë thatësirës, ​​gjethet kaçurrela për të zvogëluar humbjen e ujit për shkak të djersitjes. Nëse thatësira vazhdon, kjo bimë bëhet e fjetur, në vend që të shkatërrohet. Gjethet mbrohen nga kutikulat e dyllit për të zvogëluar avullimin.
Fisher Tiger
Aftësitë
Ai është gjithashtu jashtëzakonisht i shpejtë edhe në tokë të thatë. Edhe kur u plagos rëndë, ai mund të resitonte dhe të luftonte një marinar.
Melekuqe
Kultivimi dhe përdorimet
Melekuqet jane gruri i pestë më i madh në botë pas orizit, grurit, misrit dhe elbit.Eshtë një ushqim kryesor për drithërat për mbi 750 milion njerëz që jetojnë në rajonet gjysmë të thata tropikale të Afrikës, Azisë dhe Amerikës Latine. Prodhuesi më i madh janë Shtetet e Bashkuara (gati 17% e prodhimit botëror), ku rendimentet janë relativisht të larta, të ndjekura nga India, Nigeria, Kina, Meksika, Sudani dhe Argjentina.
Fisher Tiger
Armët
Gjatë sulmit të tij në Mary Geoise, Tiger mbante shumë armë në shpinën e tij, përfshirë shpata saber dhe bazooka.
Melekuqe
Kultivimi dhe përdorimet
Në shumë vende gjysëm të thata në Afrikë dhe Azi, kokrrat zënë një vend të rëndësishëm në ushqim dhe kullotje. Kokrrat e melekuqes përdoren nga njerëz (veçanërisht fermerë), të cilët shpesh nuk kanë mjete për tu ushqyer me burime të tjera ushqimore. Kokrrat e melekuqes janë të pasura me lëndë ushqyese dhe lëndë ushqyese jo energjike. Në këto zona, ato janë të destinuara për konsum si makarona, të gatuara ose si pije tradicionale. Kokrrat e melekuqes, përveç përdorimit të lartpërmendur, konsumohen në formën e kafshimit me salcë. Në vendet industriale, melekuqja përdoret në formën e grurit ose kullotjen në ushqimin e kafshëve dhe për prodhimin e bioethanolit. Kërkesa e melekuqeve është në rritje në shumë vende në zhvillim, veçanërisht në Afrikën Perëndimore (Nigeri, Gana dhe Burkina Faso). Kjo lidhet me rritjen e popullsisë, dhe pjesërisht me politikat e këtyre vendeve, të cilat synojnë të zhvillojnë përdorimin industrial të melekuqes (në birrari) si zëvendësim të maltit të elbit.
Prania e farave dhe lëvoreve të farave që kanë ngjyrë kafe është një tregues i dëmtimit. Në disa gjenotipe, melekuqja ndonjëherë është i pjesshëm, nuk është i dukshëm, madje as mungon, ndërsa në të tjerët është shumë i pigmentuar. Përbërjet fenolike (acidet fenolike, flavonoidet dhe taninat) janë një metabolit sekondar i përhapur në mbretërinë e perimeve midis drithërave, dhe melekuqja është më i pasuri në këtë drejtim deri në 6%,  edhe pse janë treguar vetëm varietetet me farat e pigmentuara që përmbajnë tanina. Ata luajnë një rol të rëndësishëm në mekanizmat e mbrojtjes së bimëve kundër kërpudhave dhe dëmtuesve, të tilla si insektet dhe zogjtë. Komponimet fenolike dihet gjithashtu se kanë efekte pozitive në shëndetin e njeriut.
Acidi fitik ka një kapacitet të lartë lidhës dhe për këtë arsye mund të formojë komplekse me proteina dhe kation multivalent. Shumica e komplekseve të fitate-metaleve janë të tretshme në pH fiziologjik dhe për këtë arsye janë një burim më pak i bio-disponueshëm i mineraleve për njerëzit dhe kafshët. Duke analizuar disa lloje të melekuqeve (të bardhë dhe të kuq), u zbulua se përmbajtja e fosforit të farave të tërë varion midis 170 dhe 380 mg për 100 g, dhe se kjo përfaqëson mbi 85% të fosforit të përgjithshëm në tërë kokrrizën.
Roli në ekonominë globale
Prodhimi botëror i sorghumit është rreth 60 milion ton në vit. Vendet kryesore prodhuese janë SH.B.A., Nigeria dhe India.
Kërkesa globale për melekuqe u rrit në mënyrë dramatike midis 2013 dhe 2015 kur Kina filloi të blinte të lashtat melekuqe amerikane për të përdorur si ushqim bagëtish si një zëvendësues për misrin e rritur në vend. Kina bleu melekuqe amerikane me vlerë rreth 1 miliard dollarë në vit deri në prill 2018 kur Kina vendosi taksë hakmarrëse ndaj melekuqeve Amerikan si pjesë e luftës tregtare midis dy vendeve.
Diverziteti
• Sorghum amplum – Australia veriperëndimore
• Sorghum angustum – Queensland
• Sorghum arundinaceum – Afrika, Nënkontinenti Indian, Madagaskari, ishujt e Oqeanit Indian perëndimor
• Sorghum bicolor – Melekuqe e kultivuar, shpesh i quajtur individualisht sorghum, i njohur edhe si durra, jowari, ose milo. Vendas i rajonit Sahel të Afrikës; natyralizuar në shumë vende
• Sorghum brachypodum – Territori Verior i Australisë
• Sorghum bulbosum – Territori Verior, Australia Perëndimore
• Sorghum burmahicum – Tajlandë, Myanmar
• Sorghum × drummondii – Sahel dhe Afrika Perëndimore
• Sorghum exstans – Territori Verior i Australisë
• Sorghum grande – Territori verior, Queensland
• Sorghum halepense – Johnson grass – Afrika e Veriut, ishuj të Atlantikut Lindor, Azisë Jugore nga Libani në Vietnam; natyralizuar në Azinë Lindore, Australi, Amerikë
• Sorghum interjectum – Territori Verior, Australia Perëndimore
• Sorghum intrans – Territori Verior, Australia Perëndimore
• Sorghum laxiflorum – Filipinet, Ishujt e Vogla Sunda, Sulawesi, Guinea e Re, Australia veriore
• Sorghum leiocladum – Queensland, Uellsi i Ri Jugor, Victoria
• Sorghum matarankense – Territori Verior, Australia Perëndimore
• Sorghum nitidum – Azia Lindore, Nënkontinenti Indian, Azia Juglindore, Guinea e Re, Mikronezia
• Sorghum plumosum – Australi, Guinea e Re, Indonezi
• Sorghum propinquum – Kina, Nënkontinenti Indian, Azia Juglindore, Guinea e Re, Ishulli i Krishtëlindjes, Mikronezia, Ishujt Kuk
• Sorghum purpureosericeum – Sahel nga Mali në Tanzani; Jemen, Oman, Indi
• Sorghum timorense – Ishujt e Vogël Sunda, Maluku, Guinea e Re, Australia veriore
• Sorghum trichocladum – Meksikë, Guatemala, Honduras
• Sorghum versicolor – Afrika Lindore + Jugore nga Etiopia në Namibi; Oman
• Sorghum virgatum – rajone të thata nga Senegali deri në Levant.
Shumë specie dikur konsideroheshin pjesë e Melekuqeve, por që tani konsiderohen më të përshtatshme për gjinitë e tjera ku përfshihen: Andropogon, Arthraxon, Bothriochloa, Chrysopogon, Cymbopogon, Danthoniopsis, Dichanthium, Diectomis, Diheteropogon, Exotheca, Hyparrhenia, Hyperthelia, Monocymbium, Parahyparrhenia, Pentameris, Pseudosorghum, Schizachyrium, dhe Sorghastrum.
Mikotoksinat e melekuqeve
Në rastin e stuhive, vlerat e larta të lagështisë relative (RH) gjatë fazës së hershme të rritjes nga njëra anë, dhe midis fundit të lulëzimit dhe kulturës tjetër, ishin të lidhura shumë me incidencën e zgjimit. Marrëdhëniet midis lagështisë maksimale relative dhe shenjës së dëmtimit të mykut nuk janë lineare, por ka një rritje neto kur lagështia tejkalon pragun prej rreth 95%.
Si shumë drithëra të tjera, kokrrat e melekuqeve kanë një përbërje shumë të ndryshueshme myko-flore në kohën e korrjes. Moulds sorghum është i njohur mirë se është problemi kryesor patologjik i kësaj bime. Elementet më të rëndësishëm të mikoflora janë: Fusarium, Curvularia, Alternaria, Helminthosporium dhe Phoma. Për shembull, gjinitë më të zakonshme në Senegal janë: Curvularia dhe Fusarium, dhe pesë specie janë identifikuar për këtë mantel: F. solani, F. moniliforme, F. cquiseti, F. fLocciferum dhe F. sporotrichoïdes.
Implikimet ushqyese dhe mjekësore
Një studim në vitin 2015 tregoi se melekuqja kryesisht përmban niseshte që është më e ngadalshme për tu tretur sesa shumica e drithërave të tjerë, dhe është më pak e tretshme, dhe përmban më pak proteina dhe yndyra të pangopura. Shumica e shtameve të melekuqev janë të pasura me komponime fenolike, veçanërisht 3-deoksianhocyanidins dhe taninet. Rezultatet e marra in vitro dhe te kafshët kanë treguar që komponimet fenolike dhe komponimet e tretshme (polikosanolet), të cilat janë ngritur në melekuqe, ekuilibrojnë ose stabilizojnë mikrobiotën e zorrëve dhe parametrat që lidhen me obezitetin, stresin oksidativ, inflamacionin, diabetin, dislipideminë, hipertensionin dhe kancerin.
Hulimtim
Melekuqja është efektive në shndërrimin e energjisë diellore në energji kimike, dhe gjithashtu përdor më pak ujë në krahasim me kulturat e tjera të drithërave. Karburantet biokarburanteve, të prodhuara duke përdorur melekuqe të ëmbla si një kulturë me përmbajtje të lartë sheqeri në rrjedhin, zhvillohen me biomasa që mund të shndërrohet në qymyr, gaz sintetik dhe bio-vaj.
Qarku Roanne
Qarku Roanne është një qark në Francë.
Beaupuy, Tarn-et-Garonne
Beaupuy është një komunë në Francë. Beaupuy bën pjesë në departamentin Tarn-et-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 262 banorë dhe sipërfaqe 11.81 km².
Stina e artë
Stina e artë, roman për fëmijë nga Lili U. Gogu. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2008. Libri ka 156 faqe.
Gruaja e një ëndrre të bardhë
Gruaja e një ëndrre të bardhë, roman me autor Myrteza Mara. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2008. Libri ka 120 faqe.
Belvianes-et-Cavirac
Belvianes-et-Cavirac është një komunë në Francë. Belvianes-et-Caviracbën pjesë në departamentin Aude të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 288 banorë dhe sipërfaqe 11.68 km².
Ajo që dua...
Ajo që dua..., roman me autor Idriz Ponari. Botuar në Tiranë nga "Ora", në vitin 2008. Libri ka 205 faqe.
Belleville-sur-Bar
Belleville-sur-Bar është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Baron, Saône-et-Loire
Baron është një komunë në Francë. Baron bën pjesë në departamentin Saône-et-Loire të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 276 banorë dhe sipërfaqe 13.29 km².
Të duash Helenën
Të duash Helenën, roman me autor Albert Koni. Botuar në Tiranë, në vitin 2009. Libri ka 240 faqe.
Eurostati
Eurostat është Drejtoria e Përgjithshme e Komisionit Evropian e vendosur në Luksemburg. Përgjegjësitë e saj kryesore janë të ofroj të dhëna statistikore për institucionet e Bashkimit Evropian (BE) dhe për të nxitur harmonizimin e metodave statistikore të saj në të gjithë shtetet anëtare dhe kandidatët për anëtarësim, si dhe vendet e EFTA-s. Organizatat në vende të ndryshme që aktivisht bashkëpunojnë me Eurostat-it janë të përmbledhura sipas konceptit Evropian të Sistemit Statistikor.
Pafajësia e Evës
Pafajësia e Evës, roman nga Raimonda Moisiu. Botuar në Tiranë nga "Albin", në vitin 2009. Libri ka 124 faqe.
Eurostati
Fusha kryesore e aktiviteteve statistikore
Puna statistikore e Eurostat është i strukturuar në Tema dhe nën-tema.
Lidhje të jashtme
Koordinatat: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=Eurostat&params=49.6330_N_6.1702_E_source:wikidata <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 49°37'59"N 6°10'13"E  / <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">49.6330°N 6.1702°D / 49.6330; 6.1702   ]
Qarku Rodez
Qarku Rodez është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Aveyron.
Belvis
Belvis është një komunë në Francë. Belvisbën pjesë në departamentin Aude të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 179 banorë dhe sipërfaqe 23.61 km².
Qeni i egër Somalez
Qeni i egër Somalez (Lycaon pictus somalicus) është një nënlloj i qenit të egër Afrikan që gjendet në Bririn e Afrikës. Është i ngjashëm me qenin e Afrikës Lindore, por më i vogël, me qime më të ashpra dhe të shkurtra dhe me dhëmbë më të dobët. Ngjyra e gëzofit të tij është e përafërt me atë të qenit të egër të Kepit Rajonal, me njolla të verdha dhe jo portokalli, siç nënlloji Lindor.
Sipas Eno Litmen, etiopianët e Rajonit Tigray besojnë që të plagosësh një qen të egër Afrikan me një shtizë do të bënte të mundur që kafsha të ngjyente bishtin me gjak nga plaga e saj duke lagur sulmuesin, gjë që shkakton vdekje të menjëhershme. Për këtë arsye, barinjtë e këtij rajoni i largojnë qentë e egër Afrikanë jo me armë, por me gurë.