cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lupin III vs Detektivi Konan: Filmi
Përmbajtja
Në ndërkohë, Ran dhe Sonoko bashkohen papritmas nga Baretti për një turne klandestin në Tokyo Skytree. Pasi atje, ai ngjitet në një shfrenim të lartë në një përpjekje të dëshpëruar për të parë koncertin e anuluar; kur Ran e gjen atje, ajo fillon ta qortojë, duke menduar se dëshiron të bëjë vetëvrasje. Një shpërthim i erës gati se i fryn të dy nga kulla, por ato shpëtohen nga përpjekjet e kombinuara të Konanit, Jigen dhe Sonoko. I ndëshkuar, Baretti rrëfen se Carnevale, i cili është i lidhur me mafien italiane, përdor koncertet e tij si një kopertinë për të kryer marrëdhënie të paligjshme, dhe për këtë arsye Baretti përbënte kërcënimin për jetën e tij në mënyrë që të kishte koncertin në Japoni, një anakrus për një tjetër marrëveshje, u anulua.
Përfundimisht, koncerti i Baretti fillon siç është planifikuar. Sidoqoftë, Carnevale arrin t'i shmanget mbikëqyrjes së policisë dhe të shkojë në Aeroportin Haneda, ku takohet me Smithee për të kryer marrëveshjen. Sidoqoftë, në këtë pikë zbulohet se ndërmjetësi që organizoi këtë takim dhe pronari i Sapfire Qershia ishin bashkëpunëtorët e Lupin Daisuke Jigen dhe Goemon Ishikawa XIII; Lupin në fakt është punësuar nga qeveria Vespaniane për të marrë një pjesë të rrallë xehesh të vjedhur nga Carnevale, një mineral i cili mundëson ndërtimin e teknologjisë së fundit të vjedhjes. Smithee, një vendase nga vendi Gillanba, synonte të përdorte mineralin për të kompensuar fuqinë ushtarake të një vendi fqinj, një qëllim që as mbretëresha e ndjerë e Vespania, Sakura, as vajza e saj dhe pasardhësi Mira nuk e kanë mbështetur.
Sidoqoftë, Smithee ka sjellë përforcime të armatosura rëndë, dhe përkundër ndihmës së shumicës së miqve të Konan dhe Lupin, Smithee gjen një hapje që i mundëson të marrë Konanin si peng. Smithee dhe Carnevale përpiqen të shpëtojnë me aeroplan, por Lupin hip në bordin e avionit, ai dhe Konan përgatiten të zbresin Smithee për të mirë. Carnevale arrin dhe i hap zjarrin me një minigun, duke dëmtuar kontrollet e fluturimit, duke plagosur për vdekje Smithee dhe duke çarë trupin, duke shkaktuar vetë thithjen nga dekompresimi i papritur. Kur avionët ushtarakë sulmojnë, duke synuar të shkatërrojnë mostrat e xehes para se të mund të largohen nga vendi, Lupin zbulon se Sapfire Qershia është bërë gjithashtu nga një pjesë e xehes Vespaniane. Pasi e përdorën atë me sukses për të penguar raketat e qëlluara ndaj tyre, Conan dhe Lupine braktisin avionin që rrëzohej përmes parashutës dhe më pas merren nga një nëndetëse e përvetësuar përkohësisht nga Fujiko dhe Ai Haibara.
Në një skenë pas kreditit, Conan, Ran dhe Haibara shohin Baretti të sigurt ndërsa largohet nga Japonia. Lupin, ndërkohë, përpiqet të vjedhë një thesar kombëtar nga një tempull Kansai, vetëm për të gjetur Kaito Kid që tashmë e kishte rrahur atë në të dhe paralajmëroi policinë si shpagim për t'u veshur si ai.
Nigel Hinton
Nigel Hinton (lindi në vitin 1941) është shkrimtarë anglezë.
Serpico
Serpico është një film dramë krimi biografik neo-noir amerikan i vitit 1973 me regji të Sidney Lumet dhe me Al Pacino në rolin kryesor. Skenari u përshtat nga Waldo Salt dhe Norman Wexler nga libri me të njëjtin emër të shkruar nga Peter Maas me ndihmën e subjektit të tij, Frank Serpico. Historia detajon luftën e Serpico me korrupsionin brenda Departamentit të Policisë së Nju Jorkut gjatë njëmbëdhjetë viteve të shërbimit të tij dhe punën e tij si qhistleblower që çoi në hetimin nga Komisioni Knapp.
Nigel Hinton
Karriera
Ai ka punuar me reklama për dy vite, pastaj mësoi anglisht për nëntë vite në shkollën Hugh Christie. Pastaj punoi si aktorë për një kohë para se të filloj të bëhet shkrimtarë. Ai ka shkruar së paku njëzet e tre novela nga viti 1976 deri më 2017.
Serpico
Producenti Dino De Laurentiis i bleu të drejtat nga Maas. Agjenti Martin Bregman iu bashkua filmit si bashkëprodhues. Bregman sugjeroi Pacinon për pjesën kryesore dhe John G. Avildsen u punësua për të drejtuar filmin. Pacino u takua me Serpico për t'u përgatitur për rolin në fillim të verës së vitit 1973. Pasi Avildsen u shkarkua, Lumet u punësua si zëvendësues i tij. Me një njoftim të shkurtër, ai zgjodhi vendet e xhirimit dhe organizoi skenat; produksioni u filmua në korrik dhe gusht.
Nigel Hinton
Karriera
Puna e tij është e përhapur në shkolla dhe Buddy është një nga librat më të shitura për rinitë në 35 vitet e fundit.
Serpico
Me daljen e tij, Serpico u bë një sukses kritik dhe tregtar. Në të njëjtën kohë, filmi tërhoqi kritika nga oficerët e policisë. Ka marrë nominime në Academy Awards dhe BAFTA Awards. Pacino fitoi Golden Globe Award për Aktorin më të Mirë - Film Dramë, ndërsa Salt dhe Wexler morën Writers Guild of America Award për Skenarin më të Mirë të Përshtatur.
Nigel Hinton
Film
Buddy's Song (1990)
Serpico
Përmbajtja
Oficeri i NYPD Frank Serpico është dërguar me urgjencë në spital, pasi është qëlluar në fytyrë. Shefi Sidney Green ka frikë se Serpico u qëllua nga një polic tjetër. Pjesa tjetër e filmit shfaqet si një rikthim i gjatë.
Nigel Hinton
Muzika
Buddy's Song (1991)
Serpico
Përmbajtja
Serpico është diplomuar në akademinë e policisë me ide të mëdha për përmirësimin e marrëdhënieve me komunitetin e forcave të policisë. Ai vishet si një civil i vërtetë në vend që të veshë veshjen standarde të rrobave civile të departamentit, i cili është lehtësisht i dallueshëm. Ndërsa ai është duke ndjekur një hajdut, oficerët e tjerë nuk e njohin atë si një prej tyre dhe qëllojnë mbi të. Ai e kupton se devijimi nga protokollet mund të jetë i rrezikshëm.
Nigel Hinton
Jeta personale
Ai lindi në Londër, Mbretëria e Bashkuar. Ai ka qenë i martuar me Rolande Lager që nga viti 1980.
Serpico
Përmbajtja
Serpico i raporton një tentativë ryshfeti një hetuesi të rangut të lartë, i cili qesh dhe e këshillon që të mbajë paratë. Serpico shpejt mëson se korrupsioni është i shfrenuar në departamentin e policisë. I detyruar të shoqërojë oficerët teksa mbledhin pagesa nga kriminelët dhe bizneset e vogla, Serpico refuzon të pranojë pjesën e tij të parave. Ai bën disa përpjekje për të paralajmëruar eprorët për korrupsionin, por çdo herë refuzohet. Oficerët e tjerë mësojnë se ai po i raporton dhe ai fillon të frikësohet për jetën e tij.
Serpico dhe miku i tij i lidhur mirë, Blair shkojnë te asistenti i kryetarit, i cili premton një hetim dhe mbështetje të vërtetë, por pengohet nga presioni politik. I izoluar, i frustruar dhe i frikësuar, Serpico zhytet në depresion, gjë që i prish marrëdhëniet me të dashurën e tij. Ai fillon të brutalizojë të dyshuarit me lidhje të mira, të cilët kishin dhënë ryshfet oficerë të tjerë dhe mendonin se ishin të mbrojtur. Së fundi, Serpico informon McClain se ai ka raportuar përvojat e tij në agjencitë mbikëqyrëse jashtë forcës së policisë. I zemëruar, McClain informon oficerët e tjerë.
Blair përdor lidhjet e tij për të organizuar një intervistë personale me prokurorin e qarkut, i cili i thotë Serpico-s se nëse ai dëshmon para një jurie të madhe, do të pasojë një hetim i madh. DA i kufizon pyetjet e tij dhe e pengon Serpico-n të zbulojë kudo korrupsionin në forcën policore. Serpico dhe Blair e çojnë historinë e tyre në The New York Times. Pasi akuzat e tij janë shtypur, eprorët e tij hakmerren duke e caktuar në një skuadër të rrezikshme narkotike në Brooklyn.
Gjatë një bastisjeje në banesën e një trafikanti droge, partnerët e Serpico përmbahen në një moment kritik dhe Serpico merr një plumb në fytyrë. Pas një shërimi të gjatë dhe të dhimbshëm, ai dëshmon para Komisionit Knapp, një hetim qeveritar për korrupsionin në NYPD. Një epilog thotë se Frank Serpico dha dorëheqjen nga NYPD më 15 qershor 1972, iu dha Medalja e Nderit e NYPD për "trimërinë e dukshme në veprim" dhe u transferua në Zvicër.
Luajnë
Përveç kësaj, F. Murray Abraham shfaqet në një rol të pavlerësuar si drejtuesi i ekipit të njësisë me katër persona të Serpico-s, duke e vendosur Serpico-n që të qëllohet në fytyrë në një sulm droge. Judd Hirsch shfaqet si një nga policët në spital, gjithashtu i pakredituar.
Seyðisfjörður
Seyðisfjörður (Seyðisfjarðarkaupstaður), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Lindor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore verilindore.
Nëndetësja me raketa balistike
__NOINDEX__ parapamje|USS Sam Rayburn duke treguar kapakët për raketat UGM-27 Polaris. Një nëndetëse me raketa balistike është një nëndetëse e aftë të vendosë raketa balistike të lëshuara nga nëndetëse (SLBM) me koka bërthamore. Simbolet e klasifikimit të trupit të Marinës së Shteteve të Bashkuara për nëndetëset e raketave balistike janë SSB dhe SSBN - SS tregon nëndetëse, B tregon raketë balistike dhe N tregon se nëndetësja është me energji bërthamore. Këto nëndetëse u bënë një sistem i madh armësh në Luftën e Ftohtë për shkak të aftësisë së tyre parandaluese bërthamore. Ata mund të gjuajnë raketa mijëra kilometra larg objektivave të tyre dhe qetësimi akustik i bën ato të vështira për t'u zbuluar, duke i bërë kështu ato një parandalues të mbijetueshëm në rast të një goditjeje të parë dhe një element kyç të politikës reciproke të shkatërrimit të sigurt të parandalimit bërthamor
Vendosja e SSBN-ve dominohet nga Shtetet e Bashkuara dhe Rusia (pas rënies së Bashkimit Sovjetik). Numra më të vegjël janë në shërbim me Francën, Mbretërinë e Bashkuar, Kinën dhe Indinë; Koreja e Veriut gjithashtu dyshohet të ketë një SSBN eksperimentale.
Kodra e Dashecit
Kodra e Dashecit (serbisht: Doševačko Brdo) është një kurriz i cili ndodhet në komunën e Skënderajit, në rajonin kodrinoro - malor të Drenicës, në Kosovë. Ajo është e vendosur në pjesën veriore të vendit, 27 km në perëndim të kryeqytetit të Kosovës, Prishtinë. Kodra e Dashecit përfshihet në Malin e Çyçavicës.
Klima në këtë zonë është e lagësht dhe subtropikale. Temperature mesatare vjetore është rreth 11 ° C. Muaji më i ngrohtë është korriku, kur temperatura mesatare është rreth 24 ° C, dhe më muaji më i ftohtë është muaji dhjetor, me -2 ° C. Reshjet mesatare vjetore janë rreth 1134 milimetra. Muaji me më së shumti reshje është muaji maj, me një mesatare prej 143 mm të reshjeve, dhe muaji më i thatë është gushti, me 25 mm reshje.
Banesa e Nasi Pushit (Margarita Tutulanit)
Banesa e Nasi Pushit (Margarita Tutulanit) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "02.06.1961, 15/01/1963".
Bourrou
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Bourrou (Ocitanisht: Borron ; Shqip: Buroni) është një komunë në departamentin Dordonjë në Francën jugperëndimore.
Onanì
Onanì (Onanìe) është një komunë në Itali në provincën Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 71.97 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 482 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 391 banorë.
Sambava
Sava është qytet dhe komunë në bregun lindor të Madagaskarit. Popullsia e komunës ishte rreth 40,000 sipas regjistrimit më 2001.
Bourbon-l'Archambault
Bourbon-l'Archambault është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Bourbon-l'Archambault ka një popullsi prej 2559 banorë dhe sipërfaqe 54.84 km², me një dendësi prej 47 banor/km².
Fulton, Mississippi
Fulton është qytet në qarkun Itawamba, Mississippi, SHBA. Sipas regjistrimit më 2010, popullsia ishte 3,961.
Gjeografia
Fulton ndodhet në 34.26611°N, -88.40139°W (34.266110, -88.401358).
Sipas Zyrës së Regjistrimit të Shteteve të Bashkuara, qyteti ka një sipërfaqe gjithsej prej 23 km2, prej të cilëve 22 km2 është tokë dhe 0.52 km2 (2.60%) është ujë.
Torroella de Fluvià
Torroella de Fluvià është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Empordà, të provincës Girona, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
Torroella de Fluvià
Dhalla
Dhalla është nënprodukt i qumështit që përgatitet nga kosi dhe uji, ndërkohë që në shumë raste përfshihet dhe kripa. Dhalla është ndoshta një nga pijet më të lehta që mund të përgatitet në shtëpi. Mjafton të përzihen të gjithë përbërësit e lartpërmendur në sasi të ndryshme dhe do të përftoni dhallën e mirë e super të shijshme. Dhalla është një pije shumë e preferuar sidomos gjatë stinës së verës.
Banesa e Naum Dyshnikut
Banesa e Naum Dyshnikut është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "02.06.1961, 15/01/1963".
Last Dance (këngë nga Stefania)
"Last Dance" është një këngë e regjistruar nga këngëtarja greko-holandeze Stefania, e lëshuar digjitalisht më 10 mars 2021. Është shkruar nga Dimitris Kontopoulos, ekipi i këngëve Arcade dhe Sharon Vaughn. Kënga e ka përfaqësuar Greqinë në Festivalin Evropian të Këngës 2021. Stefania u zgjodh edhe një herë si përfaqësuese e vendit nga transmetuesi publik grek Hellenic Broadcasting Corporation (ERT), pas anulimit të.
Përzgjedhja e brendshme
Më 18 mars 2020, Korporata Transmetuese Greke (ERT) njoftoi këngëtaren greko-holandeze Stefania si përfaqësuesen greke për Festivalin Evropian të Këngës 2021. Stefania do të përfaqësonte Greqinë në. Më 10 mars 2021, kënga "Last Dance" u publikua zyrtarisht.
Onifai
Onifai (Oniài) është një komunë në Itali në provincën Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 43.19 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 29 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 745 banorë.
Flota detare
parapamje|250x250px|Një dukuri e rrallë e një flote shumëkombëshe me 5 vende, gjatë Operacionit Enduring Freedom në Detin Oman. Në katër kolona zbritëse, nga e majta në të djathtë: Maestrale, De Grasse; USS John C. Stennis, Charles de Gaulle, Surcouf; USS Port Royal, HMS Ocean, USS John F. Kennedy, HNLMS Van Amstel; dhe Luigi Durand de la Penne. Një flotë ose flotë detare është një formacion i madh i anijeve luftarake - formacioni më i madh në çdo marinë - i kontrolluar nga një udhëheqës. Një flotë në det është ekuivalenti i drejtpërdrejtë i një ushtrie në tokë.
Chalais, Dordogne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Chalais (, përpara qershorit 2009: Chaleix ; Ocitanisht: Chalés ; Shqip: Shalë') është një komunë në departamentin Dordonjë në Akuitaninë e Re në Francën jugperëndimore.
Love Is on My Side
"Love Is On My Side" është një këngë e bandës shpirtërore portugeze The Black Mamba që e ka përfaqësuar Portugalinë në Festivalin Evropian të Këngës 2021. Është shkruar nga vokalisti kryesor i bendit, Pedro Tatanka, dhe do të jetë kënga e parë portugeze në konkurs që do të interpretohet tërësisht në anglisht.
Festivali Evropian i Këngës
Kënga u zgjodh për ta përfaqësuar Portugalinë në Festivalin Evropian të Këngës 2021, pasi fitoi Festival da Canção, konkursin muzikor që zgjedh hyrjet e Portugalisë për Festivalin Evropian të Këngës. Gjysmëfinalet e garës 2021 do të shfaqin të njëjtën renditje të vendeve siç përcaktohet nga shorti për gjysmëfinalet e garës 2020. Portugalia u vendos në gjysmëfinalen e dytë, që do të mbahej në 20 maj 2021 dhe ishte planifikuar të performonte në gjysmën e dytë të shfaqjes.
Giuseppe Ungaretti
Giuseppe Ungaretti (Aleksandri, 8 shkurt 1888 - Milano, 1 qershor 1970) ka qenë poet, shkrimtar, përkthyes dhe akademik italian.
Vitet djaloshare
Giuseppe Ungaretti lindi në Aleksandri të Egjiptit, në mëhallën periferike Muharrem Bej, më 8 shkurt 1888 (por u raportua se lindi më 10 shkurt, datë të cilën festoi saora si ditëlindjen e vet) nga prindër italianë me prejardhje nga Lucca. I ati, Antonio Ungaretti (1842-1890) ishte punëtor, i punësuar në gërmimet e kanalit të Suezit, dhe vdiq dy vite pas lindjes së poetit të ardshëm për shkak të idropizisë. E ëma, Maria Lunardini (1850-1926) vazhdoi duke mbajtur furrën që kishte në pronësi, duke i mundësuar studimet të birit, i cili mundi të regjistrohej në njërën prej shkollave më prestigjioze të Aleksandrisë, zviceranja École Suisse Jacot . Figurës së të ëmës i kushtoi poezinë La madre, katër vite pasi ajo i kishte vdekur, më 1930.
Skaftárhreppur
Skaftárhreppur (Skaftárhreppur), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Jugor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore jugore.
John Epperson
John Epperson (lindur në 24 prill 1955) është një artist amerikan drag queen, aktor, pianist, vokalist dhe shkrimtar i cili njihet për krijimin e karakterit skenik me emër Lypsinka.
Jeta e hershme
Epperson lindi në Hazlehurst, Mississippi. Ai mori leksione pianoje që në moshë të vogël. Pas përfundimit të gjimnazit ai u regjistrua në Kolegjin e Belhaven në Jackson, Mississippi. Pasi u diplomua nga Belhaven ai nisi punën si mësues pianoje në Colorado, por në 1978 ai u transferua në Nju-Jork ku u punësua me kohë të plotë si pianist në Teatrin Amerikan të Baletit në 1980.
Ai nisi të realizojë performanca si drag queen në klube të ndryshme si Club 57 dhe Pyramid Club. Epperson dha dorëheqjen nga Teatri Amerikan i Baletit në 1991 në mënyrë që të performojë gjithë kohës si Lypsinka. Ai u rikthye në Teatrin Amerikan të Baletit, por duke punuar me kohë të pjesshme.
Puna artistike
Personazhi i Lypsinka doli në pah në 1982 dhe për të parën herë jashtë Broadway në shtator 1988 kur pjesa që vuri në skenë Epperson ishte një akt i shtuar gjatë vënies në skenë të pjesës qendrore me titull Vampire Lesbians of Sodom në Provincetown Playhouse në Nju-Jork. Personazhi i Lypsinkës është paraqitur edhe në mbrëmje me performanca solo, duke përfshirë Lypsnika!, The Boxed Set dhe ''Lypsinka! As I Lay Lip-Synching, të dyja u prodhuan në Nju-Jork nga Tweed TheaterWorks''.
Çmime
Për shfaqjen e tij Lypsinka! The Boxed Set Epperson fitoi çmimin e kritikës nga Los Angeles Drama Circle Award për dizajnin më të mirë muzikor, çmimin LA Weekly Theater për performancën më të mirë solo dhe çmimin Helen Hayes për produksionin më të mirë në 2003.
Shprehje
''Nuk më pëlqen termi “drag queen”, pasi ky term përkufizon amatorët. Pse mos të më quani aktor? Presupozoj se artist drag queen është termi më i përshtatshëm.''
Epperson ka komentuar rreth personazhit të Lypsinkës: ''“Është kaq e lehtë të bësh humor misogjinist, por jo pa qëllim jam munduar ta shamng atë. Shumë gra kur i shohin performancat e mia ndihen të fuqizuara”.''
Eugenio Montale
Eugenio Montale (Genova, 12 tetor 1896 – Mila no, 12 shtator 1981) ishte një poet dhe shkrimtar Italian, fitues i çmimit Nobël për letërsi në vitin 1975.
Vitet e rinisë
Eugenio Montale ka lindur në Xhenova, në një ndërtesë të bulevardit të tanishëm Dogali, në zonën Princi, më 12 tetor 1896, i fundit i pesë fëmijëve të Domenico Montale dhe Giuseppina Ricci, anëtarë të shtresës së mesme xhenoveze. I ati ishte bashkëpronar i një firme të produkteve kimike, kompania G. G. Montale, & C., ndër të tjera, furnizuesit e Venezia S.p.A., ku ishte punësuar Italo Svevo.
Torrijos, Spanjë
Torrijos, Spain është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Torrijos, të provincës Toledo, në Castile-La Mancha. Torrijos, Spain ka 13117 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 17 km2.
Lidhje të jashtme
Torrijos
Dussac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
James Sully
thumb|220px|James Sully James Sully (3 mars 1842 – 1 nëntor 1923) ishte psikologë anglezë.
Biografia
James Sully lindi në Bridgwater, Somerset djali i J.W. Sully, një tregtar liberal baptist dhe pronar anijesh. He studioi nën Hermann Lotze në Universitetin e Göttingen, Bois-Reymond dhe Hermann von Helmholtz në Universitetin Humboldt.
Në vitin 1869, Sully u bë mësues privat në Kolegjin Baptist, Pontypool. Mes viteve 1892 dhe 1903, ai ishte profesor i madh i filozofisë së mendjes dhe logjikës në University College London, ku ai u pasua nga Carveth Read.
Një përkrahës i shoqatës në shkollën e tij të psikologjisë, pikëpamjet e tij kishin afinitet të madh me ato të Alexander Bain. Ai shkroi monografi mbi tema të tilla si pesimizmi dhe tekstet e psikologjisë, disa nga të parat në anglisht, përfshirë “The Human Mind” (Mendja e Njeriut) në vitin 1892. His 1881 Iluzionet e tij të vitit 1881 u lavdëruan nga Sigmmund Freud dhe Wilhelm Wundt.
Sully hapi një laborator psikologjike në University College London në janar 1898. Në vitin 1901 ai ishte një nga themeluesit e Shoqatës Britanike të Psikologjisë.
Gjalpa
Gjalpi ose Tlyni është produkt i qumështit i cili përfitohet nga “rrahja” e qumështit ose në disa raste përfitohet edhe nga "rrahja" e kosit. Përndryshe konsiderohet si krem i fermentuar; ka një përqindje të lartë të yndyrës; përdoret si kondiment, si dhe për gatim.
James Sully
Biografia
Sully vdiq në Richmond, Surrey në moshën 81 vjeç.
Oniferi
Oniferi (Onièri) është një komunë në Itali në provincën Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 35.67 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 478 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 902 banorë.
Skagabyggð
Skagabyggð (Skagabyggð), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Veriperëndimor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore veriperëndimore.
Shkatërruesi (marinë)
__NOINDEX__ parapamje|USS Winston S. Churchill, një shkatërrues i klasit Arleigh Burke, me [[Shkatërruesi me raketa të drejtuara|raketa të drejtuara, i Marinës së Shteteve të Bashkuara.]] Në terminologjinë detare, një shkatërrues është një anije luftarake e shpejtë, e manovrueshme dhe me qëndrueshmëri të lartë, e destinuar për të shoqëruar anije më të mëdha në një flotë, kolonë ose grup beteje dhe për t'i mbrojtur ato kundër sulmuesve të fuqishëm me rreze të shkurtër. Ato u zhvilluan fillimisht në 1885 nga Fernando Villaamil për Marinën Spanjolle si një mbrojtje kundër anijeve siluruese, dhe në kohën e Luftës Ruso-Japoneze në 1904, këta "shkatërrues të anijeve siluruese" (TBD) ishin "të mëdhenj, të shpejtë dhe të fuqishëm. silurorët e armatosur të krijuara për të shkatërruar silurorët e tjerë". Edhe pse termi "shkatërrues" ishte përdorur në mënyrë të ndërsjellë me "TBD" dhe "shkatërrues torpedo boat" nga marina që nga viti 1892, termi "shkatërrues i anijeve me silur" ishte shkurtuar përgjithësisht në thjesht "shkatërrues" nga pothuajse të gjitha marinat nga Lufta e Parë Botërore. .
Para Luftës së Dytë Botërore, shkatërruesit ishin anije të lehta me pak qëndrueshmëri për operacionet e oqeanit të pambikëqyrur; zakonisht, një numër shkatërruesish dhe një tender i vetëm shkatërrues funksiononin së bashku. Pas luftës, ardhja e raketave të drejtuara i lejoi shkatërruesit të merrnin rolet luftarake sipërfaqësore të mbushura më parë nga luftanijet dhe kryqëzorët. Kjo rezultoi në shkatërrues më të mëdhenj dhe më të fuqishëm me raketa të drejtuara, më të aftë për operim të pavarur.
Në fillim të shekullit të 21-të, shkatërruesit janë standardi global për anijet luftarake sipërfaqësore, me vetëm dy kombe (Shtetet e Bashkuara dhe Rusia) që operojnë zyrtarisht kryqëzuesit më të rëndë, pa mbetur asnjë anije luftarake apo anije luftarake e vërtetë. Shkatërruesit modernë të raketave të drejtuara janë ekuivalent në tonazh, por janë jashtëzakonisht superiorë në fuqi zjarri ndaj kryqëzuesve të epokës së Luftës së Dytë Botërore dhe janë të aftë të mbajnë raketa lundrimi me majë bërthamore. Me një gjatësi prej 160 metrash, një zhvendosje prej 9.200 tonësh dhe me një armatim prej më shumë se 90 raketash, shkatërruesit e raketave të drejtuara si klasa Arleigh Burke janë në fakt më të mëdhenj dhe më të armatosur se shumica e anijeve të mëparshme të klasifikuara si kryqëzorë me raketa të drejtuara. Shkatërruesi kinez Type 055 është përshkruar si një kryqëzor në disa raporte të marinës amerikane për shkak të madhësisë dhe armatimit të tij.
Pas Luftës së Dytë Botërore, shkatërruesit u rritën në madhësi. Shkatërruesit amerikanë të klasit Allen M. Sumner kishin një zhvendosje prej 2.200 tonësh, ndërsa klasa Arleigh Burke ka një zhvendosje deri në 9.600 tonë, duke u rritur në madhësi pothuajse 340%.
Marawi
Marawi është qytet në provincën Lanao del Sur në ishullin Mindanao. Banorët të cilët jetojnë në Marawi quhen Meranao (Mëranaw) dhe flasin gjuhën Maranao. Qyteti quhet ndryshe si Kryeqyteti i verës së jugut, për shkak të lartësisë dhe klimës që ka.
Historia
Marawi u themelua si Dansalan në vitin 1639 nga spanjolli Francisco Atienza i cili vinte nga Iligani dhe kishte për qëllim që ta pushtonte të gjithë Liqenin Lanao.
Gjuha
Gjuha Maranao ose Mëranaw është gjuhë më e përhapur në Marawi City, sidoqoftë banorët flasin gjithashtu gjuhën filipinase, anglishten dhe arabishten.
Religjioni
Marawi City është qytet kryesisht me shumicë muslimane e cila llogaritet se ka 99.6% të popullësisë. Ligji sheriatik për kriminela ekziston por jo dënim me gurë ose dënime tjera islamike që janë kundër ligjeve filipinase. Prodhimi i alkoholit dhe lojërat e kumarit është e ndalueshme. Gratë duhet të kenë mbulesën (hixhab), por kjo nuk vlenë për jo-muslimanët. Përveç ligjit të sheriatit në çështje personale, këto ligje nuk janë të zbatueshme kudo në Lanao del Sur.
Krizë në Marawi
Që nga 23 maji 2017, një grup islamik i quajtur Maute e ka sulmuar qytetin. Beteja është duke vazhduar. Sipas CNN-së, ushtarët janë përafërsisht 500 njerëz. Presidenti filipinez Rodrigo Duterte ka deklaruar ligj të luftës në ishullin Mindanao, në vendin ku po zhvillohet lufta.
Kodra e Shpijes
Kodra e Shpijes (serbisht: Kodra Špijes) është një kodër mali në Kosovë. Ajo është e vendosur në pjesën veriore të vendit, 15 km në perëndim të kryeqytetit të Kosovës, Prishtinë. Lartësia e Kodrës së Shpijes është 821 metra mbi nivelin e detit dhe si e tillë Kodra e Shpijes është pjesë e Malit Çyçavica.
Relievi përreth Kodrës së Shpijes është i sheshtë në juglindje, por në perëndim të saj janë kodrat. Zona përreth Kodrës së Shpijes është mjaft e populluar, me një dendësi prej 222 banorë për kilometër katror. Qytetetet më të afërta janë Prishtina, 15.4 km në lindje të Kodrës së Shpijes si dhe Kastrioti. Bimësia në rajonin e Kodrës së Shpijes është relativisht e zhvilluar në fushat dhe bregoret e afërta. Në rajonin përreth Kodrës së Shpijes, kodrat dhe formacionet e shkëmbinjve janë unike.
Çmimet e UEFA Kampionatit Evropian
Në përfundim të çdo Kampionati Evropian, lojtarëve dhe ekipeve u jepen disa çmime për t'u dalluar nga të tjerët për performancat e tyre, në aspekte të ndryshme të lojës.
Çmimet
Aktualisht janë pesë çmime që jepen pas përfundimit të turnamentit, dhe një që jepet gjatë zhvillimit të saj:
Lojtari i Turnamentit
Çmimi Lojtari i turnamentit i jepet lojtarit më mbreslënës në çdo edicion të turnamentit.
Këpuca e Artë
Këpuca e Artë i jepet lojtarit me më shumë gola në çdo edicion të Kampionatit Evropian; çmimi u dha për herë të parë në edicionin e vitit 1996.
Nëse më shumë se një lojtar kanë të njëjtin numër golash, që nga viti 2008, lojtari fitues i çmimit shpallet ai që ka më shumë asiste. Nëse sërisht dy ose më shumë lojtarë kanë të njëjtin numër golash dhe asistesh, atëherë fituesi shpallet lojtari që ka luajtur më pak minuta gjatë turnamentit.
Lojtari i ri më i mirë i turnamentit
Lojtari i ri më i mirë i turnamentit i jepet lojtarit më të mirë në turnament i cili nuk është më shumë se 22 vjeç. Për Euro 2016, që një lojtar të fitonte këtë çmim, ai duhej të kishte lindur më 1 janar 1994 ose më pas. Çmimi i dha për herë të parë në edicionin e vitit 2016.
Çmimi Lojtari i Ndeshjes
Çmimi Lojtari i Ndeshjes i jepet lojtarit me paraqitjen më mbreslënëse në çdo ndeshje të turnamentit që nga viti 1996.
Më shumë çmime Redaktuar më 10 korrik 2016
Ekipi i Turnamentit
Ekipi i Turnamentit është formacioni me lojtarët më të mirë të çdo edicioni të Kampionatit Evropian. Nga viti 1960 e deri në 1992, vetëm 11 lojtarë zgjidheshin. Në vitin 1996, shtatë vende të tjera u shtuan, kurse në vitin 2000, Ekipi i Turnamentit u bë me 22 lojtarë. Nga viti 2004 e deri në 2012, plot 23 lojtarë zgjidheshin. Nga viti 2016, formati u rikthye sërisht me 11 lojtarë.
Ekipi i të gjitha kohërave
Në qershor 2016, para nisjes së UEFA Euro 2016 në Francë, UEFA publikoi formacionin më të mirë të të gjitha kohërave; ekipi fitues u bazua nga votat e marra në EURO2016.com dhe Twitter. Të nominuar për këtë formacion ishin 50 lojtarë që kanë zhvilluar ndeshjet e tyre më mbreslënë në turnamentet e Kampionatit Evropian. Të nominuarit duhet të plotësojnë të paktën dy nga katër kriteret e mëposhtëme:
Lena Terrell Jackson
Lena Terrell Jackson (lindur në 25 dhjetor 1865- 4 shtator 1943) ishte një edukatore amerikane. Ajo iu mësoi latinisht nxënësve afrikano-amerikan në Neshvill, Tennessee për rreth 50 vite.
Fillimet në jetë
Lena Terrell Jackson lindi në Gallatin, Tennessee dhe u rrit nga mamaja e saj Louise Jackson. Ajo ndoqi Universitetin e Fiskit, e diplomuar në vitin 1885. Ajo u diplomua në studimet master dhe fitoi një certifikatë për mësimdhënie që i dha asaj mundësinë për të dhënë mësim në gjuhën latine, gjermane dhe franceze.
Karierra
Jackson dha mësim latinishteje në Neshvill, Tennessee për shkollat e fëmijëve me ngjyrë për më shumë se 50 vite, që prej 1886 në gjimnazin e parë për fëmijët me ngjyrë në Nashville “Meigs High School”, derisa doli në pension në 1942. “Ia kam dedikuar jetën përpjekjeve për të nxitur racën me ngjyrë nëpërmjet mësimeve të mia, duke demonstruar se promovimi i edukimit midis personave me ngjyrë dhe zhvillimi i mendjes përbën një hap progresiv” shprehet Jackson për karrierën e saj.
Gjithashtu Jackson investoi në pasuri të patundshme, financoi bursa dhe shkruajti ese për jetën afro-amerikane. Ajo ishte aktive në "Shoqatën e të diplomuarve" të Universitetit të Fiskut, duke shërbyer si nënpunëse në dhjetëra komitete. Ajo ishte gjithashtu aktive në shoqatën e mësuesve për gjimnazin Pearl High School, si dhe nënpunëse e "Shoqatës së Grave" në Kishën Kongregacionale të Nashville.
Jeta personale
Lena Terrell Jackson vdiq në 1943, në moshën 78 vjeçare. “Ajo ishte një grua trupvogël por me reputacionin e madh” deklaroi një reporter gjatë 100 vjetorit të gjimnazit "Pearl High School" në 1998.
Shkatërrues, klasi Arleigh Burke
parapamje|250x250px|USS Arleigh Burke, anija kryesore e klasit në 2013. Klasa Arleigh Burke e shkatërruesve të raketave të orientuara (DDG) është një klasë shkatërruesish e Marinës së Shteteve të Bashkuara e ndërtuar rreth Sistemit Combat Aegis dhe radarit pasiv shumëfunksional SPY-1D me grup të skanuar elektronikisht. Klasa është emëruar për admiralin Arleigh Burke, një oficer amerikan shkatërrues në Luftën e Dytë Botërore dhe më vonë Shef i Operacioneve Detare. Anija kryesore, USS Arleigh Burke, u ngarkua gjatë jetës së Admiral Burke.
Këto luftanije u projektuan si shkatërrues me shumë misione, në gjendje të përmbushin rolin strategjik të goditjes tokësore me raketat Tomahawk; roli i luftës kundërajrore (AAW) me radarë të fuqishëm Aegis dhe raketa tokë-ajër; luftë anti-nëndetëse (ASW) me sonarë të tërhequr, raketa anti-nëndetëse dhe helikopterë ASW; dhe luftë kundër sipërfaqes (ASuW) me raketa Harpoon. Me përmirësimet në sistemet e tyre të radarëve me faza AN/SPY-1 dhe ngarkesat e tyre të lidhura me raketat si pjesë e Sistemit të Mbrojtjes së Raketave Balistike Aegis, anijet e kësaj klase kanë demonstruar gjithashtu aftësi si raketa të lëvizshme anti-balistike dhe platforma armatimi kundër satelitit, që veprojnë në 42 shkatërrues që nga gushti 2021. Versionet e mëvonshme të klasës nuk kanë më lëshuesit e raketave Harpoon, dhe disa anije të klasit nuk kanë hidrolokator me grupe tërheqëse. Trupi dhe superstruktura e tyre ishin projektuar për të pasur një seksion tërthor radar të reduktuar.
Anija e parë e klasës u vu në punë më 4 korrik 1991. Me çmontimin e shkatërruesit të fundit të klasit Spruance, USS Cushing, më 21 shtator 2005, anijet e klasit Arleigh Burke u bënë shkatërruesit e vetëm aktivë të Marinës së SHBA derisa klasa Zumwalt u bë aktive në vitin 2016. Klasa Arleigh Burke ka ecurinë më të gjatë të prodhimit për çdo luftëtar sipërfaqësor të marinës amerikane të pas Luftës së Dytë Botërore. Nga 75 anijet e para të kësaj klase (që përbëhen nga 21 nga Fluturimi I, 7 nga Fluturimi II, 34 nga Fluturimi IIA, 3 nga Fluturimi IIA Rinisja dhe 10 nga Flight IIA Technology Insertion), 70 janë në shërbim që nga maji 2022. Aktualisht, 14 nga Fluturimi III janë porositur, por 28 të tjera janë parashikuar, duke sjellë një total prej 42 për atë Fluturim dhe një total prej 117 anijesh për klasin.
Me një gjatësi të përgjithshme prej 153,9 deri në 155,3 metra, zhvendosje që varion nga 8,230 në 9,700 ton dhe armatim duke përfshirë mbi 90 raketa, klasa Arleigh Burke është më e madhe dhe më e armatosur se shumica e anijeve të mëparshme të klasifikuara si kryqëzorë me raketa të drejtuara.
Programi për Vlerësimin Ndërkombëtar të Nxënësve
djathtas|parapamje|350x350px|Dokumenti i testimit PISA në një tavolinë shkolle (Gjimnazi Neues, Oldenburg, Gjermani, 2006) djathtas|parapamje|350x350px|Rezultatet për vitin 2012, seksioni "Matematika" në një hartë të botës. djathtas|parapamje|350x350px|Rezultatet për vitin 2012, seksioni "Shkenca" në një hartë të botës. djathtas|parapamje|350x350px|Rezultatet për vitin 2012, seksioni "Leximi" në një hartë të botës. Programi për Vlerësimin Ndërkombëtar të Nxënësve (Programme for International Student Assessment - PISA) është një hulumtim ndërkombëtar në nivel botëror i cili bëhet nga ana e Organizatës për Zhvillim dhe Bashkëpunim Ekonomik (OECD) në vendet anëtare dhe jo-anëtare të kombeve për nxënësit 15 vjeçar e ku vlerësohen performancat e nxënësve në matematikë, shkencë, dhe lexim. Për herë të parë ky lloj hulumtimi është kryer në vitin 2000 dhe pastaj është përsëritur çdo tre vjet. Kjo është bërë me qëllim të përmirësimit të politikave arsimore.
Versioni i testit të vitit 2012 përfshinte 34 vende të OECD-së dhe 31 vende partnere, me një total prej 510,000 të nxënësve pjesëmarrës. Versioni i testimit për vitin 2015 është publikuar më 06 dhjetor 2016.
Hulumtime të ngjashme me hulumtimet PISA janë edhe Trendet Ndërkombëtare në Fushën e Matematikës dhe të Shkencës (TIMSS) si dhe Progres in International Reading Literacy Study (PIRLS) organizuar nga Shoqata Ndërkombëtare për Vlerësimin e Arritjeve Arsimore, etj.
Korniza
PISA qëndron në një traditë të pasur të hulumtimeve ndërkombëtare të shkollës të bëra që nga fundi i viteve 1950 nga Shoqata Ndërkombëtare për Vlerësimin e Arritjeve në Arsim (IEA). Shumë metodologji të PISA-së bëhen sipas shembullit të Trendeve Ndërkombëtare në Fushën e Matematikës dhe Studimeve të Shkencës (TIMSS, të nisura në vitin 1995), e cila ishte e nën ndikimin e Vlerësimit Kombëtar të Progresit Arsimor (NAEP) nga SHBA. Komponenti i leximit si një pjesë përbërëse e vlerësimit PISA është frymëzuar nga Progres in International Reading Literacy Study (PIRLS) të IEA.
PISA ka për qëllim testimin e arsimimit në tri fusha të kompetencës e që janë: lexim, matematikë dhe shkenca, me një shkallë 1000 pikëshe.
Zbatimi
PISA është e sponsorizuar, udhëhiqet dhe koordinohet nga OECD.
Mostra
Nxënësit të cilët testohen nga PISA janë ata të cilët, në fillim të periudhës së vlerësimit kanë mbushur moshën mes 15 vjet e 3 muaj dhe 16 vjet e 2 muaj. Viti shkollor i nxënësve nuk mirret në konsideratë. Testohen vetëm nxënësit në shkolla e jo edhe ata të cilët janë në shkollim shtëpiak.
Për të përmbushur kërkesat e OECD-së, çdo vend duhet të nxjerrë një mostër prej të paktën 5,000 nxënësish. Në vende të vogla si Islanda dhe Luksemburgu, ku ka më pak se 5,000 nxënës në vit, atëherë testohet një grupmoshë e caktuar. Disa vende përdorin grupe shumë më të mëdha se mostrat e nevojshme për të lejuar krahasimet në mes të rajoneve.
Testi
Çdo nxënës merr dorëshkrimin e testit dhe një kohë prej dy orësh për testim. Një pjesë e testit është me zgjedhje të shumëfishta dhe një pjesë tjetër përfshinë përgjigjet e hapura me shkrim. Ka gjashtë orë e gjysmë për vlerësimin e materialit, por çdo nxënës nuk testohet në të gjitha pjesët. Pas testit njohës, nxënësit kalojnë gati një orë kohë duke iu përgjigjur një pyetësori mbi sfond duke përfshirë shprehitë e të mësuarit, motivimin dhe familjen. Drejtorët e shkollave plotësojnë një pyetësor për përshkrimin e demografisë së shkollës, financimin, etj. Në vitin 2012, pjesëmarrësit ishin, për herë të parë në historinë e testimit dhe të vlerësimit në një shkallë të madhe, duke ofruar një lloj të ri të problemit, d.m.th. probleme interaktive (komplekse) që kërkojnë eksplorim të një pajisje të re virtuale.
Shtetet dhe vendet janë të lejuara të bëjnë kombinimin e testeve PISA me testet plotësuese kombëtare.
PISA 2012
Në testimin Pisa 2012 përqindja e nxënësve të cilët kishin deklaruar se ishin të lumtur në shkollë ishte më e lartë në Shqipëri, Indonezi dhe Peru ndërsa më e vogël në vendet si Republika Çeke, Korea dhe Sllovakia.
Gjuhët e Evropës
Shumica e gjuhëve të Evropës i takojnë familjes së gjuhëve Indo-evropiane. Nga një popullsi prej 744 milionë (që nga viti 2018), rreth 94% janë folës amtarë të një gjuhe indo-evropiane; brenda grupit të gjuhëve indo-evropiane, tre grupet më të mëdha gjuhësore janë gjuhët sllave, romake dhe gjermanike, me më shumë se 200 milionë folës secila, e të cilat përbëjnë afërsisht 90% të evropianëve. Grupi më i vogël i gjuhëve indo-evropiane në Evropë përfshijnë gjuhën helene ( greqisht, rr. 10 milion), baltike (rr. 7 milion), Gjuha shqipe (rr. 5 milion), indo-ariane ( gjuha rome , rr. 1,5 milionë) dhe keltike ( duke përfshirë edhe uellsishten, rreth 1 milion).
Gjuhët sllave
Gjuhët sllave fliten në zona të mëdha të Evropës Qendrore, Evropës Jugore dhe Evropës Lindore. Rreth 250 milionë europianë janë folës amë të gjuhëve sllave, grupet më të mëdha janë rusishtja (rreth 110 milion në Rusinë Evropiane dhe pjesët fqinje të Evropës Lindore, rusët paraqesin komunitetin më të madh gjuhësor në Evropë), polonishtja (rreth 55 milionë) ukrainishtja (rr. 40 milionë), serbo-kroatisht ja (rr. 21 milion), çekishtja (rr. 11 milionë), bullgarishtja (rr. 9 milion), sllovakishtja (rr. 5 milion) belarusiashtja dhe sllovenishtja (rr. 3 milion ) dhe maqedonishtja (rreth 2 milion).
Në aspektin filogjenetik, gjuhët sllave janë të ndara në tre nëngrupe:
Gjuhët romane (neolatine)
Rreth 215 milionë europianë (kryesisht në Evropën Jugore dhe Perëndimore) janë folës amtare të gjuhëve romake (neolatine), grupet më të mëdha që përfshijnë frëngjisht (rreth 69 milionë), italian (rreth 65 milion), spanjoll (kastilian) (rreth 40 milion) rumanisht (rreth 23 milion), portugalisht (rreth 10 milion), sicilian (rreth 5 milion), katalonisht (rreth 4 milion), galician (rreth 2 milion), sardinisht (rreth 1 milion), oksitanisht (rreth 500,000), përveç komuniteteve më të vogla.
Gjuhët gjermanike
Gjuhët gjermanike përbëjnë familjen mbizotëruese gjuhësore në Evropën veriperëndimore. Rreth 210 milionë europianë janë folës amtare të gjuhëve gjermanike, grupet më të mëdha janë gjermane (rreth 95 milionë), anglisht (rreth 70 milion) dhe holandisht (rreth 24 milion), suedisht (rreth 10 milion), daneze rreth 6 milion) dhe norvegjeze (rreth 5 milion).
Banesa e Neki Noves
Banesa e Neki Noves është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "02.06.1961, 15/01/1963".
Torre-serona
Torre-serona është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Segrià, të provincës Lleida, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
Torre-serona
Orani
Orani (Oràne) është një komunë në Itali në provincën Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 130.43 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 523 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 2.879 banorë.
Fos, Herault
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Fos (Languedocien : Fòs ; Shqip: Fosi) është një komunë në departamentin Herault në Francën jugore. majtas|parapamje|350x350px| Harta e Fosit dhe komunave përreth
Prodhimi i verës
Fosi është një nga shtatë komunat që prodhon verën Faugères AOC.
Skagafjörður (komunë)
Skagafjörður (Sveitarfélagið Skagafjörður), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Veriperëndimor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore Veriperëndimore.
Torres, Jaén
Torres, Jaén është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Torres, të provincës Jaén, në. Torres, Jaén ka 1656 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 80.04 km2.
Lidhje të jashtme
Torres
Banesa e Nikollaq Haxhos
Banesa e Nikollaq Haxhos është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "02.06.1961, 15/01/1963".
Orgosolo
Orgosolo (Orgòsolo) është një komunë në Itali në provincën Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 222.6 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 620 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 4.210 banorë.
Enchastrayes
Enchastrayes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Enchastrayes ka një popullsi prej 396 banorë dhe sipërfaqe 44.19 km², me një dendësi prej 9 banor/km².
Lista e binjakëzimeve në Finlandë
Më poshtë kemi listën e qyteteve në Finlandë që kanë gjëra të njëjta me komunitetet e vendeve tjera.
Oulu
Oulu is twinned with:
Suolahti
Prior to a 2007 consolidation with Sumiainen to make Äänekoski, Suolahti was twinned with:
Liernolles
Liernolles është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aleir të rajonit Auvernja-Rona-Alpet.
Artur Bushi
Artur Bushi lindur në Thumanë më 17 janar 1975. Kryetar i Bashkisë Krujë prej gushtit të 2015.
Jetë e vështirë ... në Australi
Jetë e vështirë ... në Australi roman me autor Arben Kondi. Botuar në Tiranë nga shtëpia botuese "Çamëria" në vitin 2008. Faqet e librit 255.
Kisha e Zojës së Bekuar në Letnicë
Kisha e Zojës së Bekuar ose Kisha e Zojës së Zezë është një kishë katolike që ndodhet në fshatin Letnicë të Komunës së Vitisë.
Historiku
Pikërisht në këtë kishë, “në vitet e 20-ta, një vajzë e re e quajtur Agnesë Gonxhe Bojaxhiu, u nis për një pelegrinazh në Letnicë, vendi ku ajo mori thirrjen e saj për jetë fetare. Disa vite më vonë, ajo nisi një udhëtim jetësor, për të ndihmuar të sëmurët dhe të varfrit kudo në botë.” Ajo njihet më mirë si Nënë Tereza e Kalkutës, e cila u shenjtërua më 4 shtator 2016, në përvjetorin e vdekjes së saj.
Vrasja e dytë e Marko Boçarit
Vrasja e dytë e Marko Boçarit roman me autor Arben Kondi. Botuar në Tiranë nga shtëpia botuese "Arbëria" në vitin 2009. Faqet e librit 235.
Skeiða- og Gnúpverjahreppur
Skeiða- og Gnúpverjahreppur (Skeiða- og Gnúpverjahreppur), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Jugor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore jugore.
Cruzy
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cruzy (Languedocien : Crusi ; Shqip: Krusi) është një komunë në departamentin Herault në Francën jugore.
Mezo-sopranoja Simone Couderc lindi në Krusi më 3 qershor 1911. majtas|parapamje|350x350px| Harta e Krusit dhe komunave përreth
Lista e qyteteve në Afganistan
thumb|Harta e Afganistanit I vetmi qytet i Afganistanit që ka mbi 1 milionë banorë është Kabuli. Sipas CIA, numri i banorëve që jetojnë në Afganistan është 31,822,848. Rreth 6 milionë banorë jetojnë në zonat urbane.
Lista e qyteteve
Më poshtë është një listë e 19 qyteteve të Afganistanit sipas popullësisë.
Gjuha tatare e Krimesë
parapamje|"Mirësevini në Krime" (Qırımğa hoş keldiñiz!) shkruar në tatarisht të Krimesë Cyrillic, autobus aeroporti, Aeroporti Ndërkombëtar i Simferopol parapamje|Sktiptë latine e tatarishtes së Krimesë në një pjatë në [[Bakhchysarai|Bakhchisaray më 2009, së bashku me gjuhën ukrainase ]] Gjuha tatare e Krimesë (qırımtatar tili, къырымтатар тили), e quajtur gjithashtu Krimeisht (qırım tili, къырым тили), është një gjuhë turkike Kipchak e folur në Krime dhe diasporat e Krimesë tatare të Uzbekistanit, Turqisë, Rumanisë dhe Bullgarisë, si dhe komunitete të vogla në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada. Nuk duhet të ngatërrohet me tatarishten, që flitet në Tataristan dhe rajone ngjitur në Rusi; gjuhët janë të lidhura, por i përkasin dy nëngrupeve të ndryshme të gjuhëve Kipchak dhe kështu nuk janë reciprokisht të kuptueshme.Është ndikuar gjerësisht nga gjuhët turkike Oghuz të tilla si azerbajxhanisht, gagauzisht, turqisht dhe turkmenisht.
Klasifikimi dhe dialektet
Tatarishtja Krimesë ndahet në mënyrë konvencionale në tre dialekte kryesore: veriore, të mesme dhe jugore.
Dialekti i mesëm flitet në Malet e Krimesë nga Tatarët e ngathët Tat (nuk duhet të ngatërrohet me njerëzit tat që flasin një gjuhë iraniane). Gjuha e shkruar moderne e Tatarëve të Krimesë bazohet në Tat Tatarisht sepse tatarët tat përbëjnë një shumicë relative.
Tatarishtja Krimesë Standarde dhe dialekti i saj i mesëm klasifikohen si gjuhë Kumane (кыпчакско-половецкая) nëngrupi i gjuhëve Kipchak dhe të afërmit më të afërt janë Karachay-Balkar, Karaim, Krymchak, Kumyk, Urum dhe Kuman të zhdukur.
Historia
Periudha e formimit të dialekteve të folura të Tatarëve të Krimesë filloi me pushtimet e para turke të Krimesë nga Kumanët dhe Pechenegs dhe përfundoi gjatë periudhës së Hanate të Krimesë. Sidoqoftë, gjuhët zyrtare të shkruara të Hanate të Krimesë ishin Chagatai dhe Turqishtja Osmane. Pas islamizimit, tatarët e Krimesë shkruajtën me një shkrim arabisht.
Zanoret
Sistemi i zanoreve të Tatarishtja të Krimesë është i ngjashëm me disa gjuhë të tjera turke. Për shkak se zanoret e larta në Krimesë janë të shkurtra dhe të reduktuara,  dhe  janë realizuar afër, edhe pse ato janë fonologjike të dallueshme.
Sistemet e shkrimit
Tatarishtja Krimesë mund të shkruhet ose në alfabetet cirilike ose latine, të dyja të modifikuara në nevojat specifike të tatarit të Krimesë, ose të përdoren përkatësisht aty ku përdoret gjuha. Nën sundimin ukrainas, preferohej alfabeti latin, por pas aneksimit të Krimesë nga Rusia, Ciriliku u bë shkrimi i vetëm zyrtar.
Alfabeti arab
Tatarët e Krimesë përdorën shkrimin arab nga shekulli 16 deri më 1928.
Alfabeti cirilik
гъ, къ, нъ dhe дж janë shkronja të ndara (digrafe).
Gjin Bue Shpata, ky princ i madh shqiptar
Gjin Bue Shpata, ky princ i madh shqiptar roman me autor Arben Kondi. Botuar në Tiranë nga shtëpia botuese "Ilar" në vitin 2016. Faqet e librit 242.
Banesa e Pilo Gjergos
Banesa e Pilo Gjergos është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "02.06.1961, 15/01/1963".
Torres de Segre
Torres de Segre është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Segrià, të provincës Lleida, në. Torres de Segre ka 2301 Institut d'Estadística de Catalunya banorë (2014), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 50.56 km2.
Lidhje të jashtme
Torres de Segre
Mëkëmbësia e Përgjithshme
parapamje|Flamuri i Mëkëmbësit të Përgjithshëm Mëkëmbësia e Përgjithshme (italisht: Luogotenenza Generale) ishte organi më i lartë i administratës në Shqipëri, gjatë pushtimit italian në vitet 1939 – 1943. Mëkëmbësia e Përgjithshme përfaqësonte mbretin dhe perandorin Viktor Emanuelin III.