cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kolegji ilirik i Loretos
Restaurimi i dytë
Me rënien e sistemit napoleonik, kolegji nuk u rivendos menjëherë. Më në fund u restaurua nga Papa Gregori XVI në 1834, dhe kolegji u quajt Kolegji ilirik i Picenës - Collegio illirico-piceno. Mori kadetë nga Italia dhe 12 kadetë nga Iliriku - Ballkani dhe nga fqinjësia ballkanike. Kolegji u drejtua përsëri nga jezuitët. Ai ekzistonte derisa Shteti Papnor pushoi së ekzistuari në 1860 në procesin e bashkimit të Italisë.
Denzel Washington
Karriera
Denzel ka luajtur mjaft role në karrierën e tij nga portretizimi i një avokati homofob në Filadelfia në thrillerin Pelican Brief. Denzel luanti rolin bazuar në ngjarje reale në Hurricane duke demonstruar kapacitetin e tij të rrallë për të treguar një histori të mirë dhe duke e mbajtur audiencën të gozhduar para ekranit.
Forca
Ligji i dytë i Njutonit
Përdorimi i ligjit të dytë të Njutonit si një përkufizim i forcës është kundështuar në disa tekste rigoroze, sepse ajo në thelb është një pohim i thjeshtë matematik. Barazia midis idesë abstrakte të një force dhe idesë abstrakte të "një vektori impulsi linear (vrulli) që ndryshon në kohë" në fund të fundit nuk ka rëndësi vëzhgimore sepse njëra madhësi nuk mund të përcaktohet pa përcaktimin e drejtëpërdrejtë të madhësisë tjetër. Çfarë "forca" ose "impulsi ndryshues" është duhet ose ti referohet një kuptimi intuitiv të perceptimit tonë të drejtpërdrejtë, ose të përcaktohet në mënyrë implicite me një bashkësi të vetë-qëndrueshme formulash matematikore. Fizikantë të shquar, filozofë dhe matematikanë të cilët kanë kërkuar një përkufizim më të qartë të konceptit të "forcës" përfshijnë Ernest Mah, Kliford Trusdell dhe Valter Noll.
Ich hab Polizei
Përmbajtjen
Kënga Mein Gott, Walther (1975) nga Mike Krüger është përzgjedhur në lidhje me pistoletën e shërbimit Walther P99 që përdoret zakonisht nga policia.
Denzel Washington
Karriera
Interpretimet i kanë dhënë çmime nderi përfshi Globin e Artë dhe Oscarin. Në filmin Training Day ka rolin e policit të kompromentuar së bashku me Ethan Hawke që i tha oskarin në vitin 2001.
Forca
Ligji i dytë i Njutonit
Ligji i dytë i Njutonit mund të përdoret për të matur fuqinë e forcave. Për shembull, njohuritë e masës së planetit së bashku me nxitimet e orbitës së tyre lejojnë shkencëtarët të llogaritin forcat gravitacionale të planeteve.
Shpërthimi në Gërdec
Shpërthimi
Shpërthimi shkaktoi një krater gjigant me një thellësi prej 120 inçsh. Shpërthimi vrau 25 persona (26 së bashku me të vdekurën në spital si pasojë e djegieve të rënda) dhe ngjasonte me një kërpudhë të zezë tymi. Shumë analistë e quajtën atë si “bombë atomike në miniaturë,” edhe pse do të ishte e ekzagjeruar të bënim një krahasim të tillë. Dëshmitarë që përjetuan ngjarjen thonë se valanga e shpërthimit i kishte hedhur ato disa metra tutje. {Ref 11} Persona që ndodheshin në udhëtim gjatë kohës së shpërthimit (në aksin Tiranë-Durrës) dëshmuan në media të ndryshme se frika i kishte pushtuar të gjithë. Të tjerë do të ktheheshin nga emigracioni, vetëm për të gjetur shtëpinë e rrënuar ose të dy prindërit të vdekur. Të tjerë kanë qenë në shërbimin ushtarak të Forcave të Armatosura të Republikës së Shqipërisë jashtë vendit kur tragjedia ndodhi. Fëmijët nuk u kursyen në këtë masakër. Rasti konkret ishte Flavio Deliu (vetëm katër vjeç), i cili humbi jetën gjatë shpërthimit. E në të gjithë këtë tragjedi të madhe, numri i arrestuar arrin në tre. Shtëpia të shumta u shkatërruan dhe shumë biznese që ndodheshin në këtë zonë, pësuan dëme të rënda. Personat që humbën gati gjithçka në shpërthim filluan protesta të shumta në të gjithë vendin. Ata u ankuan për dëme fizike, morale dhe materiale, ndërkohë që qeveria i ka dhënë atyre vetëm 1 300 dollarë për person. {Ref 12}
Forca
Ligji i tretë i Njutonit
Ky ligj nënkupton se forcat veprojnë gjithmonë në çifte veprim-dhe-reagim. Nëse objektet 1 dhe 2 mund të konsiderohen në të njëjtin sistem, atëherë forca rezultante e sistemit për shkak të ndërveprimeve ndërmjet objekteve 1 dhe 2 është zero meqënëse
Kjo do të thotë se në një sistem të mbyllur të thërrmijave, nuk ka forca të brendshme që janë të paekuilibruara. Pra, çiftet veprim-reagim i forcave të përbashkëta në mes çdo dy objekteve në një sistem të mbyllur nuk mund të shkaktojnë qendrën e masës të sistemit të përshpejtohet. Objektet përbërëse të trupit të perbërë mund të përshpejtohen vetëm në lidhje me njëri-tjetrin, vetë sistemi mbetet i pa përshpejtuar. Përndryshe, nëse një nga forcat e jashtme vepron mbi sistemin, atëherë qendra e masës do të përjetojë një përshpejtim në përpjestim të drejtë me madhësinë e forcave të jashtme të pjestuara me masën e sistemit.
Kolegji ilirik i Loretos
Përmbushja e pritshmërive
Kolegji kroat në Loreto që në ditët e para është përballur me probleme të shumta, si në vendin e punës, ashtu edhe në rajonet nga ku ka marrë kadetët, kështu që nuk ka mundur të realizojë plotësisht atë që ishte synuar në themelimin e tij. Megjithatë, ai arriti të edukojë shumë peshkopë, shkrimtarë, misionarë dhe pastorë. Prandaj, kolegji kroat nga Loreto arriti shumë për kishën katolike dhe kulturën e besimtarëve katolikë në rajonet e bregdetit ballkanik, Shqipëri dhe Bullgari (ku punonin shumë misionarë). Edhe pse kryesisht pranonte kadetë nga Kroacia jugore dhe jugperëndimore, kolegji arriti të edukojë kadetë edhe nga Bosnja dhe territori i Dioqezës së sotme të Gjakovës-Srijem.
Forca
Ligji i tretë i Njutonit
Po të kombinojmë ligjin e dytë dhe të tretë të Njutonit, është e mundur për të treguar se vrulli linear i një sistemi ruhet. Pra :
Kolegji ilirik i Loretos
Pedagogë dhe studentë të njohur
Në këtë institucion arsimor u përgatit edhe Gjon Nikollë Kazazi nga Gjakova, i cili në vitin 1727 u diplomua me gradën shkencore të doktorit në filozofi dhe teologji. Njëri nga studentët e Kolegjit ilirik të Loretos ishte edhe Bartol Kashiqi. Vepra e tij Institutiones linguae illyricae nga viti 1604 ishte një shabllon për veprën Blago jezika slovinskika illi slovnik kom komme slovenje latinski i Diacki' nga Jakov Mikalja, i cili botoi fjalorin e tij në Loreto në 1649. Kolegji u ndoq edhe nga shërbëtori i Zotit Nikola Bijanković, i cili më vonë u bë peshkopi i Makarskës, Ivan Penić, i cili më vonë u bë vikar i jashtëm i peshkopit të Peçit, Luka Natali, i cili më vonë u bë peshkop, Andrija Natali, i cili më vonë u bë famullitar i përgjithshëm i peshkopit të Beogradit, poeti dhe përkthyesi kroat Đuro Ferić Gvozdenica dhe të tjerë. Për tre vjet, rektor i Kolegjit Ilir ishte Lovro Grizogono, një nga mariologët më të mëdhenj kroatë.
Ich hab Polizei
Kritika
Sipas Katja Engelhardt në Bayern 2, video mund të kuptohet edhe si një kritikë ndaj zhanrit të gangsta rap, këtu mbi të gjitha mjeteve stilistike gjuhësore dhe dhunës së bandave, dhe ndaj policisë, në veçanti abuzimi i monopolit të shtetit përdorimin e forcës.
Kantoni Outreau
Përbërja aktuale
Kantoni Outreau aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Denzel Washington
Çmimet
Gjithësej 50 çmime ka fituar dhe për 45 çmime ka qenë i nominime
Shpërthimi në Gërdec
Shpërthimi
Një problem dhe pasojë tjetër që la shpërthimi, është edhe ai i radioaktivitetit. Profesori Ndrek Gazulli për gazetën "Agon" tha se toka është jashtë përdorimit. Për 15 vjet, radioaktiviteti do të jetë i pranishëm në zonë dhe do të prekë si qeniet e gjalla, ashtu si edhe bimët që do (në se do të) mbillen aty. Uji është i infektuar gjithashtu. Uji i pishëm është kancerogjen.
Planetariumi
Planetariumi (nga latinishtja me kuptimin oda e planetëve) është dhomë në një ndërtesë që shërben për shikimin e shfaqjeve virtuale të figurave të yjeve, qiellit e gjithësinë. Në këto dhoma zakonisht paraqiten në mënyrë virtuale trajektoret e diellit, e planetëve, pozitat e tyre shikuar nga pika të ndryshme të tokës, kohëra të ndryshme si dhe tregime nga astronomia dhe udhëtimet në hapësirë. Planetariumet e para ishin konstruktime kryekëput mekanike. Tani, ato janë përsosur dhe janë kryesisht shfaqje optike të projektimeve mbi sipërfaqe të brendshme të sferës me preje tërthore deri në 20 m.
Ich hab Polizei
Kritika
David Hugendick komentoi në Zeit Online se "qasja humoristike" e Böhmermann ishte "një mjet plotësisht legjitim i pritjes së artit". Kjo nuk do të thotë se muzika përvetësohet dhe përbuzet nga "mjedisi i klasës së mesme" të pasur. Kjo muzikë lëshohet për diskurs si çdo fenomen tjetër masiv kulturor. Kritikët e Böhmermann-it, nga ana tjetër, vendosën "një rregull shtëpie nënkulturore që përshkruan se si duhet të dëgjoni dhe prodhoni këtë muzikë nëse doni të luani së bashku".
Forca
Ligji i tretë i Njutonit
dhe duke integruar në lidhje me kohën, marrim ekuacionin:
Shpërthimi në Gërdec
Viktimat
thumb|Monumenti në Gërdec
Forca
Ligji i tretë i Njutonit
Për një sistem i cili përfshin objekte 1 dhe 2,
Shpërthimi në Gërdec
Referimet
(b) Fundi i artikullit: ''“In the end, we are the ones who pay for it,” Mr. Kaca said. “We are the ones who suffer.”- ky i fundit ka humbur të dy prindërit në shpërthim.
Forca
Ekuilibri
Ekuilibri ndodh kur forca rezultante që vepron mbi nje pikë lëndore është zero (pra, shuma e të gjitha forcave vektoriale është zero). Kur analizojmë një trup të zgjeruar (në rastin kur objekti nuk mund të trajtohet si pikë lëndore), është gjithashtu e nevojshme që çifti rrotullues rrezultant të jetë  0 (shuma e momenteve të forcave duhet të jetë zero).
Ka dy lloje ekuilibri: ekuilibri statik dhe ekuilibri dinamik.
Ich hab Polizei
Më shumë reagime
Reperi Haftbefehl, stili i të cilit Böhmermann karikaturoi me Ich hab Polizei, publikoi titullin CopKKKilla me një video muzikore përkatëse menjëherë më pas. Shumë media e shohin këtë si një reagim të drejtpërdrejtë ndaj këngës së Böhmermann-it.
Forca
Ekuilibri Statik
Ekuilibri statik ishte i kuptuar shumë mirë që para shpikjes së teorisë të mekanikës klasike. Fenomeni shpegohet me faktin se mbi trupat që janë në prehje vepron një forcë rezultante zero.
Rasti më i thjeshtë i ekuilibrit statik ndodh kur dy forca janë të barabarta në madhësi por në drejtim të kundërt. Për shembull, një objekt në një nivel sipërfaqësor tërhiqet në drejtim të qendrës së Tokës nga forca e gravitetit. Në të njëjtën kohë, forcat sipërfaqësore i rezistojnë forcës tërheqëse me një forcë të barabartë të drejtuar pingul me sipërfaqen (kjo quhet Forca normale). Kjo rezulton në një forcë rezultante zero, kështu që nxitimi i trupit është zero.
Kolegji ilirik i Fermos
Kolegji ilirik i Fermos (Collegio illirico di Fermo) në Fermo, ishte një institucion arsimor i Kishës Katolike që ndodhej në qytetin italian të Fermos.
Ich hab Polizei
Më shumë reagime
Reperi Fler pretendoi se ishte adresuesi i vërtetë i këngës: “Ai dëshiron të tregojë me këngën: Fleri më kërcënoi. Unë kam polici, askush nuk mund të më bëjë asgjë. Ai i kishte shkruar në Twitter Böhmermann: “Do të të gjej dhe do të të qij. Në përgjigje të këngës, Fler rinovoi kërcënimin e tij të mëparshëm për të bërë dhunë ndaj Böhmermann. Ai tha: “Nëse e shoh, do ta godas me grusht në fytyrë.
Rutland County (Vermont)
Rutland është një nga 14 Countet në shtetin federal Vermont në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Planetariumi
Planetariumet përpos për vizitorët ndërtohen edhe për mësime e ushtrime të astronautëve, si bie fjala në Planetariumin në Chapel Hill (N. C., ShBA) ku ushtrojnë e mësojnë astronautët amerikanë.
Kolegji ilirik i Fermos
Historia
Kolegji u themelua nga Kongregacioni për Përhapjen e Besimit në vitin 1663 me qëllim të edukimit të kadetëve nga rajonet e Ilirikut, sepse në atë kohë, në ato rajone mungonin institucionet e tilla arsimore prandaj u hapën shkolla të ngjashme në Loreto dhe Romë.
Arsyeja ishte se pushtimet turke në tokat ilirike dhe në Ballkan rezultuan në uljen e numrit të katolikëve, sepse ata u konvertuan në ortodoksë dhe islam, për shkak të represionit të katolikëve dhe për shkak se nuk kishte priftërinj katolikë dhe sepse ata lanë shtëpitë e tyre në zona më të sigurta për të shmangur luftërat e shpeshta, veprimet dhe shtypjen e sundimtarëve të rinj myslimanë. Për këtë, Prefekti i Kongregatës për Përhapjen e Besimit Ant. Barberini e këshilloi Papa Aleksandrin VII. për të krijuar një kolegj që do të trajnojë priftërinj që do të punojnë në ato rajone.
Orange County (Vermont)
Orange është një nga 14 Countet në shtetin federal Vermont në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Kolegji ilirik i Fermos
Historia
Fillimisht, Papa synonte të ndërtonte një kolegj të tillë në Dubrovnik. Meqenëse kishte probleme me njerëzit e Venecias për këtë çështje, u vendos që institucioni të ndërtohej në qytetin e vogël Fermo. Kongregacioni i kërkoi Kardinalit Carlo Gualtieri, Kryepeshkop i Fermit, draftimin.
Forca
Ekuilibri Statik
Po të shtyjmë një objekt në një sipërfaqe fërkuese mund të arrijmë në një situatë në të cilën objekti nuk ka lëvizje, sepse forca e aplikuar kundërshtohet nga fërkimi statik, i krijuar mes objektit dhe sipërfaqes së tryezës. Për një situatë pa lëvizje, forca e fërkimit statik ekuilibron në mënyrë ekzakte forcën e aplikuar, kjo rezulton në një nxitim zero të trupit. Fërkimi statik rritet ose zvogëlohet në përgjigje të forcës së aplikuar deri në një limit të sipërm të përcaktuara nga karakteristikat e kontaktit mes sipërfaqes dhe objektit.
Planetariumi
Planetariumin e parë e ndërtoi Arkimedi, rreth vitit 220 p.e.s.
Kolegji ilirik i Fermos
Historia
Në idetë e para, synohej që kolegjiumi të menaxhohej nga priftërinjtë laikë, më shumë gjasa që të mos ishte një kopje identike e kolegjiumit Loreto, i cili drejtohej nga jezuitët. Numri i kadetëve që do të shkolloheshin ishte menduar të ishte nga 12 në 15, dhe ndoshta do të zgjerohej në 60, varësisht se si do të zhvilloheshin gjërat. Në fakt, kolegji nuk kishte më shumë se 18 studentë. Kolegji ndodhej në një ndërtesë private, nga e cila u desh të largoheshin kur pronari ndryshoi në 1740.
Forca
Ekuilibri Statik
Një ekuilibër statik mes dy forcave është mënyra më e zakonshme e matjes së forcave, duke përdorur mjete të thjeshta si peshoren matëse ose peshoren me sustë. Për shembull, një objekt i varur në një peshore vertikale me sustë përvon forcën e gravitetit që vepron mbi objektin e balancuar me një forcë të aplikuar nga forca "e reagimit të sustës", e cila është e barabartë me peshën e objektit. Duke përdorur mjete të tilla, disa ligje sasiore të forcave u zbuluan: forca e gravitetit është proporcionale me vëllimin për objektet me densitet konstant (parim i shfrytëzuar gjerësisht për mijëvjeçarë për të përcaktuar peshat standarde); parimi i Arkimedit për aftësinë ngritëse të lëngjeve; analiza e levës e Arkimedit; Ligji i Bojlit për shtypjen në gaze; dhe ligji i Hukut për sustat. Këto ishin përcaktuar dhe verifikuar eksperimentalisht para se Isak Njutoni shpjegoi tre ligjet e mekanikës.
Kolegji ilirik i Fermos
Historia
Kolegji duhej të ofronte arsimim të mundshëm, aq sa të mund të bëheshin priftërinj ose të punonin në kujdesin baritor dhe të mbaronin sa më shpejt studimet. Atyre do t'u mësohej morali, gramatika, klasikët, disiplina dhe menaxhmenti ekonomik. Pedagogët do të ishin rektori, një tjetër prift dhe një ndihmës që do të ishte prefekti disiplinor. Kadetët do të jetonin në kushte të vështira dhe të thjeshta veshjesh, ushqimi dhe strehimi, për t'u mësuar me një jetë kaq të vështirë kur të kthehen në vendlindje, pa u mësuar me jetë luksi, që të mos dashurohen me një mënyrë më të pasur. të jetës dhe të tjetërsohen nga varfëria në atdheun e tyre. Planprogrami u modelua sipas etërve oratorianë. Kjo do të arrinte disa gjëra: do të ishte e mundur të krijoheshin më shpejt priftërinj të rinj dhe në të njëjtën kohë do të arrihej një qëllim tjetër: do të shmangej krijimi i konkurrentëve të cilët me njohuritë dhe autoritetin e tyre do të dëshironin të mbanin poste më të larta në strukturat e kishës, që ndodhi me kadetët që ndodhen në përfundim të kursit të Propagandës në Romë.
Forca
Ekuilibri Dinamik
thumb|150 px|[[Galileo Galilei ishte i pari që nxorri në pah kontradiktat e natyrshme që përmban përshkrimi i forcës i Aristotelit.]]
Kolegji ilirik i Fermos
Historia
Rektori i parë ishte Girolamo Evangelisti, i cili e mori atë detyrë në vitin 1663, dhe kadetët e parë ishin nga viset shqiptare, nga Lezha dhe Shkodra. Kolegji funksiononte në kushte të këqija, administrata nuk ishte pedagogjike e duhur, shumë vdiqën nga TBC, studentët morën njohuri të pamjaftueshme, prandaj peshkopi i Drakut dhe Tivarit u ankua dhe sugjeroi që kadetët të shkolloheshin në Loreto dhe të mos qëndronin në Ferma. fare.
Forca
Ekuilibri Dinamik
Ekuilibri dinamik u përshkrua për herë të parë nga Galileo Galilei i cili vuri re se disa supozime te fizikës aristoteliane binin në kundërshtim me vërejtjet eksperimentale dhe logjike. Galileo e kuptoi se mbledhja e thjeshtë e shpejtësive kërkon që koncepti i një "këndi reference në prehje absolute" të mos ekzistojë. Galileo arriti në përfundimin se një lëvizje me shpejtësi të vazhdueshme ishte plotësisht e barabartë me prehjen. Kjo bie në kundërshtim me nocionin e Aristotelit të një gjëndjeje "natyrore" të prehjes drejt së cilës objektet me masë afrohen natyrshëm. Eksperimente të thjeshta treguan se të kuptuarit e Galileos i ekuivalencës së shpejtësisë konstante me prehjen ishte i saktë. Për shembull, nëse një marinar lëshon një gjyle topi nga kreu i një anije që lëviz me një shpejtësi konstante, fizika e Aristotelit do të parashikojë që gjylja e topit bie poshtë në mënyrë të drejtë, ndërsa anija vazhdon të lëvizë. Kështu, në një univers Aristotelian, gjylja e topi bie prapa në lidhje me një anije në lëvizje. Megjithatë, kur ky eksperiment kryhet në realitet, gjylja e topit bie gjithmonë para këmbëve të marinarit, sikur gjylja e topit e di se ajo udhëton me anijen pavarësisht se ajo është e ndarë nga anija. Meqënëse nuk ka asnjë forcë horizontale e cila zbatohet mbi gjylen e topit kur ajo bie, konkluzioni i vetëm mbetet të jetë se gjylja e topit vazhdon të lëvizë me shpejtësi të njëjtë si anija, përgjatë rënies. Kështu, asnjë forcë nuk është e nevojshme për të mbajtur gjylen në lëvizje me shpejtësi konstante përpara.
Kolegji ilirik i Fermos
Historia
Institucioni zgjati një shekull dhe u shua në vitin 1746. Institucioni kishte shpresuar të mbijetonte, por kur ata duhej të transferoheshin në një ndërtesë tjetër në 1740, një pronar i favorshëm nuk mund të gjendej, sepse gjithçka u konsiderua shumë e shtrenjtë. Përfundimisht, për këtë arsye financiare, Kongregacioni i propozoi Papës bashkimin e Kolegjit ilirik të Fermos me Kolegjin ilirik të Loretos, gjë të cilin Papa Benedikti XIV. e bëri më 28 janar 1746.
Pedagogë dhe studentë
Pedagogët shumica ishin nga Italia. Kadetët ishin nga vende të ndryshme. Njëqind e nëntëdhjetë e tre prej tyre ishin nga Shqipëria (193), Kroacia (44 + 3 nga një pjesë e panjohur e Srijemit), Mali i Zi (kryedioqeza e Tivarit - 20, Dioqeza e Kotorrit 7), Kryedioqeza e Shkupit (15), B. dhe H. (12), Bullgaria (9), Greqia (5) dhe nga vende të largëta dhe ekzotike si Siria, Armenia, Rusia, Rumania, Moldavia, Azia e Vogël. Gjashtëmbëdhjetë kadetë u bënë peshkopë. Nga zona e Kroacisë së sotme, Antun Casich nga Makarska (peshkop i Splitit), Toma Nechich nga Novigrad (peshkop i Ninit), nga zona e Bosnjës dhe Hercegovinës së sotme, Marko Andriasci nga Popovo në Dioqeza e Trebinjës (kryepeshkop i Sofjes), nga zona e Malit të Zi të sotëm, Marko Giorga (nga kryepeshkopi i Tivarit) dhe Nikolla Bubiq nga Tivari, Bernard Dominik Leone nga Kotorri (ipeshkvi i Ninit), Matija Stucanovich nga Perasti (kryepeshkop). i Tivarit), nga zona e Kosovës së sotme, Gjon Nikollë Kazazi nga Gjakova, i cili ishte në kryepeshkopinë e Shkupit (kryepeshkop i Shkupit dhe vizitor i Bullgarisë), pastaj 8 shqiptarë të tjerë dhe 1 bullgar.
Forca
Relativiteti Special
Në relativitetin special masa dhe energjia janë ekuivalente (siç mund të shikohet po të llogaritim punën që kërkohet për të përshpejtuar trupin). Kur shpejtësia e një trupi rritet, e njëjta gjë ndodh me energjinë e tij , pra me masën ekuivalente të trupit (inercinë). Kjo implikon se duhet më shumë forcë për të nxituar trupin me të njëjtën sasi në krahsim me një shpejtësi më të vogël. Ligji i dytë i Njutonit
është i vlefshëm për shkak se është një përcaktim matematik që është i vërtetë në shpejtësi të tilla. Në mënyrë që ai të ruhet, vrullit linear (impulsi linear) relativist duhet të ripërcaktohet si:
ku
Ich hab Polizei
Më shumë reagime
Në parodinë e tij të titulluar #WirHamInternet, YouTuber-i Marti Fischer (The Clavinover) tallej me Böhmermann si një "fytyrë televizive" audienca e të cilit në ZDF ishte ulur në një shtëpi të moshuarish.
Forca
Relativiteti Special
ku faktori Lorencian jepet nga:
Ich hab Polizei
Më shumë reagime
Reperi Kollegah tha se e kishte "të trishtuar" që skena e repit u paraqit si kaq e dobët dhe e ndjeshme për shkak të " urrejtjes " së saj ndaj Böhmermann. Lidhja e një rëndësie të tillë me komedinë e tij është një dëshmi e dobësisë suaj. Si “kultura më e fortë rinore”, repi gjerman nuk ka pse të ndihet i kërcënuar, pavarësisht nga ndonjë artikull në gazeta dhe revista. Për më tepër, Böhmermann nuk është aspak kundërshtar i repit. Nuk duhet parë si armik dhe “të lërë kishën në fshat”.
Forca
Relativiteti Special
Forca relativiste nuk prodhon një nxitim konstant, por një përshpejtim që zvogëlohet nga çasti në çast gjatë kohës që trupi i afrohet shpejtësisë së dritës. Vini re se \gamma është e papërcaktuar për një trup me  masë prehjeje jo-zero tek shpejtësia e dritës, kështu që teoria nuk jep ndonjë parashikim tek kjo shpejtësi.
Megjithatë mund të marrim formën
Ich hab Polizei
Më shumë versione
Përveç titullit origjinal, ka edhe dy versione të tjera zyrtare. Versioni i parë Unë jam polici me shtimin e redaktimit të makinës së patrullës përmban një pjesë audio të modifikuar në të cilën deklaratat bëhen nga këndvështrimi i një punonjësi policie dhe teksti është bërë dukshëm më i saktë nga autori. Kështu në videon zyrtare z. Për shembull, thotë se policia ka një "mjek" (që do të thotë "mjek"), ndërsa unë jam policia thotë se policia thërret një "mjek" për të nxjerrë gjak.
Forca
Relativiteti Special
për përdorim në relativitet përmes përdorimit të vektorit katër përmasor. Ky relacion është korrekt në relativitet kurr F^\mu është forca katër-përmasore, m është masa e prehjes, dhe A^\mu është nxitimi katër-përmasor.
Ich hab Polizei
Më shumë versione
Është publikuar edhe një version instrumental i këngës.
Forca
Diagramat e Fajmanit
Në fizikën bërthamore moderne, forcat dhe përshpejtimi i grimcave përshkruhen si shkëmbime të impulsit të bozoneve të madhësisë. Me zhvillimin e teorisë kuantike të fushës dhe relativitetit të përgjithshëm, u konstatua se "forca" është një koncept i tepërt, që rrjedh nga ruajtja e impulsit (impulsi 4-përmasor në relativitet) dhe impulsi i grimcave virtuale në elektrodinamikën kuantike. Ruajtja e impulsit, nga teorema e Nëtherit, rrjedh direkt nga simetria e hapësirës dhe kështu është konsideruar zakonisht më thelbësore se koncepti i forcës. Aktualisht forcat themelore më saktë njihen si "Bashkëveprimet themelore". Kur një thërrmijë lëshon një pjesëz (krijon) apo absorbon (annihilon) një grimcë B, një forcë përshpejton një grimcë në përgjigje të impulsit të grimcës B, duke ruajtur impulsin si madhësi konstante. Ky përshkrim vlen për të gjitha forcat që dalin nga ndërveprimet themelore. Ndërsa përshkrimet e sofistikuara matematikore janë të nevojshme për të parashikuar, me hollësi të plotë, natyrën e ndërveprimeve të tilla, ka një mënyrë konceptualisht të thjeshtë për të përshkruar ndërveprime të tilla nëpërmjet përdorimit të diagramave të Fajmanit. Në një diagram të Fajmanit, çdo grimcë lëndore është e përfaqësuar si një vijë e drejtë (shiko linja botërore) që udhëton nëpër kohë e cila normalisht rritet lart ose drejt në diagram. Grimcat lëndore dhe anti-lëndore janë të njëjta, përveç për drejtimin e tyre të propagimit nëpër diagramën e Fajmanit. Linjat botërore të grimcave ndërpriten në kulmet e ndërveprimit, dhe diagrami i Fajmanit përfaqëson çdo force që rrjedh nga një bashkëveprim, si ç'ndodh në kulme me një ndryshim të menjëhershëm të lidhur në drejtim të linjave botërore të grimcave. Bozonet e madhësive emetohen larg nga kulmet si linja të përdredhura (të ngjashme me valët) dhe, në rastin e këmbimit të grimcave virtuale, janë të absorbuara në një kulm pranë.
Dobia e diagrameve të Fajmanit është që llojet e tjera të dukurive fizike që janë pjesë e pamjes së përgjithshme të bashkëveprimeve themelore, por janë konceptualisht të ndara nga forcat mund të përshkruhen duke përdorur të njëjtat rregulla. Për shembull, një diagram i Fajmanit mund të përshkruajë në hollësi mënyrën se si një neutron dekompozohet në një elektron, proton, dhe neutrino, një bashkëveprim i ndërmjetësuar me të njëjtën bozon të madhësisë që është përgjegjës për forcën e dobët bërthamore.
Modelet themelore
Të gjitha forcat në univers janë të bazuar në katër forcat themelore. Forcat e fuqishme dhe të dobëta veprojnë vetëm në distanca shumë të shkurtëra, dhe janë përgjegjëse për ndërveprimet midis grimcave subatomike duke përfshirë si nukleonet ashtu edhe kompleksin e bërthamës. Forca elektromagnetike vepron midis ngarkesave elektrike, ndërsa forca gravitacionale vepron midis masave. Të gjitha forcat e tjera janë të bazuara mbi ekzistencën e katër ndërveprimeve themelore. Për shembull, fërkimi është një manifestim i forcës elektromagnetike që vepron midis atomeve midis dy sipërfaqeve,si dhe një manifestim i parimit të përjashtimit të Paulit, i cili nuk lejon atomet të kalojnë përmes njëri-tjetrin. Forcat në susta, të modeluara nga ligji i Hukut, janë gjithashtu rezultat i forcave elektromagnetike dhe parimit të përjashtimit që veprojnë së bashku për të kthyer trupin në ekuilibër. Forca centrifugale janë forca nxitimi që lindin thjesht nga përshpejtimi i këndit të referimit.
Ich hab Polizei
Më shumë versione
Si pjesë e dy turneve live nga Jan Böhmermann dhe Rundfunk-Tanzorchester Ehrenfeld në 2018 dhe 2019, pasuan shfaqje të mëtejshme live me këtë titull.
Forca
Modelet themelore
Kjo është teoria e modelit standart në fizikën bërthamore. Kjo ngjashmëri midis forcave i çoi shkencëtarët të parashikojnë unifikimin e forcave të dobëta dhe elektromagnetike në forcën elektro të dobët Teoria u konfirmuar më pas nga eksperimentet. Formulimi i plotë i modelit standard parashikon një mekanizëm Higgs ende të pavëzhguar, por vërejtje të tilla si luhatja e neutrinove tregojnë se modeli standard është i paplotë. Një teori e madhe e unifikuar që do të lejojë për kombinimin e ndërveprimit elektro të dobët me forcën e fortë është një mundësi,  me teori kandiduese të tilla si supersimetria të propozuara për të akomoduar disa nga problemet e pazgjidhura në fizikë. Fizikantët janë ende duke u përpjekur për të zhvilluar këto modele unifikuese që do të kombinojnë të gjitha katër ndërveprimet themelore në një teori universale. Ajnshtajni u përpoq dhe dështoi në këtë përpjekje, por aktualisht përpjekja më popullore për tiu përgjigjur kësaj pyetje është teoria e kordave.
Graviteti
right|thumb| Një objekt fillimisht në prehje i cili është lënë të bjerrë lirisht përshkruan një distancë që është proporcionale me katrorin e kohës që ka kaluar. Kjo pamje është marrë 20 herë për sekondë. Gjatë 1/20-s së parë të sekondës topi përshkruan një distancë një njësi (këtu, një njësi është rreth 12 mm), nga 2/20-ta ai ka rënë rreth 4 njësi; nga 3/20-tat, 9 njësi derrisa më në fund përplaset me truallin.
Ich hab Polizei
E drejta vjen (KO në KA)
Në fillim të vitit 2018 pasoi Ligji Vjen (KO në KA) . Kënga trajton drejtësinë. Personazhi imagjinar Justice që shfaqet në këngë bazohet në Justitia.
Forca
Graviteti
Ajo që ne tani e quajmë forca gravitacionale nuk u identifikua si një forcë universale deri me punën e Isak Njutonit. Para studimeve të Njutonit, tendenca për objektet për të rënë drejt Tokës nuk ishte kuptuar si një fenomen i lidhur me lëvizjen e objekteve qiellore. Puna e Galileos qe instrumentale për të përshkruar karakteristikat e objekteve në rënie të lirë, duke përcaktuar se përshpejtimi për çdo objekt në rënie të lirë ishte konstant dhe i pavarur nga masa e objektit. Sot, ky  përshpejtim për shkak të gravitetit për sipërfaqen e Tokës është përcaktuar si zakonisht \vec{g} dhe ka një madhësi prej rreth 9,81 metër për sekondë katror  (kjo matje është marrë nga niveli i detit dhe mund të ndryshojnë në varësi të pozicionit mbi rruzullin tokësor), dhe është e drejtuar drejt qendrës së Tokës. Ky vëzhgim do të thotë se forca e gravitetit në një objekt në sipërfaqen e Tokës është në proporcion të drejtë me masën e objektit. Prandaj një objekt që ka një masë m do të përjetojë një forcë:
Në rënie të lirë, kjo forcë nuk kundërshtohet nga ndonjë forcë tjetër (këtu supozojmë se forca e fërkimit e ajrit mund të neglizhohet, ose eksperimenti ndodh në një mjedis pa ajër) dhe për këtë arsye forca rezultante mbi objektin është pesha e tij. Për objektet që s'janë në rënie të lirë, forca e gravitetit kundërshtohet nga reagimet e forcave të mbështetjes së trupit mbi një sipërfaqe. Për shembull, një person që qëndron në terren përvon një forcë rezultante zero, pasi pesha e tij është e ekuilibruar me një forcë normale të ushtruar nga toka.
Kontributi i Njutonit tek teoria gravitacionale ishte për bashkimin e lëvizjes së trupave qiellorë, të cilat Aristoteli kishte pandehur se ishin në një gjendje natyrore lëvizjeje të vazhdueshme, siç qe rënia e lirë në Tokë. Ai propozoi një ligj të gravitetit që mund të llogariste lëvizjen e trupave qiellore që kishin qenë të përshkruar më parë duke përdorur ligjet e Keplerit të lëvizjes planetare.
Njutoni arriti të kuptojë se efektet e gravitetit mund të vërehen në mënyra të ndryshme në distanca të mëdha. Në veçanti, Njutoni përcaktoi që nxitimi i Hënës rreth Tokës shpjegohet me të njëjtën forcë të rëndesës në qoftë se përshpejtimi për shkak të gravitetit zvogëlohet si një ligj në përpjestim të zhdrejtë katror. Më tej, Njutoni kuptoi se nxitimi për shkak të gravitetit është proporcional me masën e trupit tërheqës. Kombinimi i këtyre ideve jep një formulë që lidh masën (M_\oplus) dhe rrezen (R_\oplus) e Tokës për nxitimin gravitacional:
Kantoni Gondrecourt-le-Château
Kantoni Gondrecourt-le-Château (frëngjisht: Canton de Gondrecourt-le-Château) është një kanton në departamentin Meuse, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Gondrecourt-le-Château. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 5020 banorë.
Forca
Graviteti
ku drejtimi i vektorit është i dhënë nga \hat{r}, vektori njësi është i drejtuar jashtë nga qendra e Tokës.
Në këtë ekuacion, një konstante dimensionale G përdoret për të përshkruar fuqinë relative të gravitetit. Kjo konstante njihet si  konstantja universale gravitacionale e Njutonit,  pse vlera e saj ishte e panjohur gjatë jetës se Njutonit. Ishte vetëm në vitin 1798 që Henri Kavendish arriti të bënte matjen e parë të G duke përdorur një peshore rrotulluese, kjo u raportuar gjerësisht në shtyp në atë kohë si një matje e masës së Tokës, sepse duke ditur G mund të lejojë njërin që të zgjidhë ekuacionin e mësipërm për masën e Tokës. Njutoni, megjithatë, e kuptoi se që të gjitha trupat qiellorë ndjekin të njëjtat ligje të levizjes, ligji i tij e gravitetit ishte universal. I deklaruar shkurtimisht, ligji gravitacional i Njutonit thekson se forca në një objekt sferik me masë m_{1} për shkak të tërheqjes gravitacionale të masës m_2 është
Kantoni Gondrecourt-le-Château
Përbërja aktuale
Kantoni Gondrecourt-le-Château aktualisht përbëhet nga 19 komuna.
Forca
Graviteti
ku r është distanca ndërmjet qendrave të dy objektet me masë dhe \hat{r} është vektori njësi në drejtim nga qendra e objektit të parë drejt tek qendra e objektit të dytë.
Kjo formulë ishte aq e fuqishme saqë u konisderua e mjaftueshme për të dalë si bazë për të gjitha përshkrimet e mëvonshme të lëvizjes së planeteve brenda sistemit diellor deri në shekullin e njëzetë. Gjatë kësaj kohe, metoda të sofistikuara të analizës perturbative ishin shpikur për të llogaritur devijimet e orbitës për shkak të ndikimit të trupave të shumtë mbi një  planet,  hënë, kometë, ose asteroid. Formalizmi ishte mjaft i saktë për të lejuar matematikanët për të parashikuar ekzistencën e planetit Neptun para se ai të vëzhgohej.
Ishte vetëm orbita e planetit  Mërkur që ligji  i gravitacionit i Njutonit nuk duket se e shpjegonte plotësisht. Disa astrofizikantë hodhën hipotezën e ekzistencës së një planeti tjetër ( Vullkan) e cila do të shpjegonte dallimet, por, pavarësisht nga disa indikacione të tilla në fillim, asnjë planet i tillë nuk u gjend. Kur Ajnshtajni formuluoi përfundimisht teorinë e tij të relativitetit të përgjithshëm (RP) ai e ktheu vëmendjen e tij tek problemi i orbitës së Mërkurit dhe gjeti se teoria e tij shtonte një korrigjim i cili merrte në llogari për mospërputhjen. Kjo ishte hera e parë që teoria e Njutonit e gravitetit ishte treguar të jetë më pak e saktë se një alternativë tjetër.
Që atëherë, dhe deri më tani, relativiteti i përgjithshëm ka qenë e njohur si teoria që shpjegon më mirë gravitetin. Në RP, gravitacioni nuk konsiderohet si një forcë, por, objektet që lëvizin lirisht në fushën gravitacionale lëvizin nën inercinë e tyre në gjeodezikë përmes hapësirë-kohës së lakuar - e përcaktuar si shtegu më i shkurtër në hapësirë-kohë  - midis dy ngjarjeve në hapësirë-kohë. Nga perspektiva e objektit, të gjitha lëvizjet ndodhin sikur nuk ka pasur kurrëfarë forcë gravitacionale. Vetëm kur marrim në konsideratë lëvizjen në një kuptim global del që lakimi i hapësirë-kohës mund të vëzhgohet si dhe arrimë në përdorimin e konceptit të forcës për të përshkruar trajektoren e lakuar të objektit. Kështu, rruga në vijë të drejtë, në hapësirë-kohë shikohet si një kurbë në hapësirë, dhe kjo quhet trajektore balistike e objektit. Për shembull, një top basketbolli i hedhur nga toka lëviz në një parabolë, pasi kjo ndodh në një fushë gravitacionale uniforme. Trajektorja hapësirë-kohë e saj (kur dimensioni shtesë ct është shtuar) është pothuajse një vijë e drejtë, e lakuar pak (me lakim i rendit disa vite drite). Derivati kohor i ndryshimit të vrullit (impulsit) të objektit është ajo që ne e quajmë "forca gravitacionale".
Forcat Elektromagnetike
Forca elektrostatike u përshkrua të parë në 1784 nga Kulombi si një forcë që ekzistonte midis dy  ngarkesave elektrike. Vetitë e forcës elektrostatike qenë se ajo ndryshonte si një ligj në përpjestim të zhdrejtë katror e drejtuar në drejtimin rrezor, ishte si tërheqëse ashtu edhe shtytëse ( ishte e  polarizuar), ishte e pavarur nga masa e objekteve të ngarkesave, dhe  ndiqte parimin e mbivendosjes. Ligji i Kulombit i bashkon të gjitha këto vërejtje në një përmbledhje të shkurtër.
Matematikanët pasues dhe fizikantët gjetën se koncepti i fushës elektrike ishte i dobishëm për përcaktimin e forcave elektrostatike mbi një ngarkesë elektrike në çdo pikë në hapësirë. Fusha elektrike ishte e bazuar në përdorimin e një "[ngarkesë prove]]" hipotetike kudo në hapësirë dhe pastaj duke përdorur ligjin e Kulombit për të përcaktuar forcën elektrostatike. Kështu fusha elektrike kudo në hapësirë është përcaktuar si
Ku I është madhësia e ngarkesës hipotetike aktuale dhe \ell është gjatësia e telit hipotetik nëpër të cilën rrjedh korrenti. Fusha magnetike ushtron një forcë në të gjithë magnetet duke përfshirë, për shembull, ato të përdorura tek busullat. Fakti që  fusha magnetike e Tokës është në një linjë të ngushtë me orientimin e  boshtit të Tokës shkakton magnetin e busullës të orientohet për shkak të forcës magnetike që tërheq gjilpërën.
Përmes kombinimit të përkufizimit të korrentit elektrik, si derivati kohor i ngarkesës elektrike, një ligj i prodhimit vektorial i quajtur ligji i forcës së Lorencit përshkruan forcën mbi një ngarkesë që lëviz në një fushë magnetike. Lidhja mes fushës elektrike dhe magnetizmit lejon për një përshkrimin të unifikuar të forcës elektromagnetike që vepron mbi një ngarkesë. Kjo forcë mund të shkruhet si një shumë e forcës elektrostatike (për shkak të fushës elektrike) dhe forcës magnetike (si rezultat i fushës magnetike). e deklaruar në mënyrë të plotë, ky ligji është:
ku \vec{F} është forca elektromagnetike, q është madhësia e ngarkesës, \vec{E} është fusha elektrike, \vec{v} është vektori i shpejtësisë së grimcës e cila  shumëzohet me fushën magnetike (\vec{B}).
Origjina e fushave elektrike dhe magnetike nuk do të shpjegohej plotësisht deri në 1864 kur Xhejms Klark Maksuell unifikoi një numër të teorive të hershme në një grup me 20 ekuacione skalare, të cilat u riformuluan më vonë në 4 ekuacionet vektoriale nga Oliver Hevisajd dhe Uillard Gibs. "Ekuacionet e Maksuellit" përshkruajnë plotësisht burimet e fushave, ngarkesat stacionare dhe të lëvizshme, si dhe bashkëveprimet e vetë fushave. Kjo e çoi Maksuellin për të zbuluar se fushat elektrike dhe magnetike mund të "vetë-lindin" nëpërmjet një vale që  udhëton me një shpejtësi të cilën ai e llogariti të ishte e barabartë me shpejtësinë e dritës. Kjo ide bashkoi më në fund fushat e sapolindura të teorisë elektromagnetike me optikën dhe çoi direkt në një përshkrim të plotë të spektrit elektromagnetik. <
Atribuimi i ngurtësisë të trupave të ngurtë si rrjedhojë e shtytjes së ngarkesave elektrike është një keqkuptim i zakonshëm. Këto karakteristika në fakt rezultojnë nga parimi i përjashtimit i Paulit. Meqënëse elektronet janë fermione, ato nuk mund të zënë të njëjtën gjendje kuantike si elektronet e tjera. Kur elektronet në një material janë të paketuara dendur së bashku, nuk ka gjendje të mjaftueshme me energji të ulët të niveleve kuantike për të gjitha, kështu që disa prej tyre duhet të jenë në gjendje më të larta të energjisë. Kjo do të thotë se duhet energji për ti paketuar ato. Ky efekt makroskopikisht manifestohet si një forcë "strukturore", por teknikisht është vetëm një rezultat i ekzistencës së një grupi të caktuar të gjëndjeve elektronike.
Forcat Bërthamore
Ka dy "forca bërthamore" të cilat sot janë zakonisht të përshkruara si bashkëveprime që përshkruhen në mënyrë të detajueshme nga teoritë kuantike të grimcave bërthamore. Forca e fortë bërthamore është forca përgjegjëse për integritetin strukturor të bërthamës atomike, ndërsa forca e dobët bërthamore është përgjegjëse për dekompozimin e disa nukleoneve në leptone dhe hadrone të llojeve të tjera
Forca e fortë në kohën e tashme cilësohet e përgjegjshme për ndërveprimet mes kuarkeve dhe gluoneve siç është detajuar nga teoria e  kromodinamikës kuantike (KDK). Forca e fortë është një nga forcat themelore e ndërmjetësuar nga gluonet, duke vepruar mbi kuarket, antikuarket, dhe mbi vetë  gluonet. (E quajtur në mënyrë të përshtatshme), ndërveprimi i fortë është më i "forti" nga katër forcat themelore.
Forca e fortë vepron direkt mbi grimcat elementare. Megjithatë, një tepricë e forcës është vënë re midis hadroneve (shembulli më i mirë i njohur i forcës është ai që vepron midis nukleoneve në bërthamat atomike) si forca bërthamore. Këtu forca e fortë vepron në mënyrë indirekte, e transmetuar si gluone të cilat formojnë një pjesë të mezoneve virtuale pi dhe rho, të cilat transmetojnë forcën bërthamore (shih këtë temë për më tepër). Dështimi i shumë kërkimeve për kuarket e lira ka treguar se këto grimcat elementare nuk janë drejtpërdrejt të dukshme. Ky fenomen quhet konfinimi i ngjyrës.
Forca e dobët ndodh për shkak të këmbimit të bozoneve të rënda W dhe Z. Efekti i saj më i njohur është dekompozimi beta (i neutroneve në bërthamat atomike) i cili është i lidhur me radioaktivitetin. Fjala "e dobët" buron nga fakti se fuqia e fushës është rreth 1013 herë më pak se ajo e forcës së fortë. Prapë, kjo është më e fortë se graviteti në distanca të shkurtra. Një teori elektro e dobët konsistente është zhvilluar e cila tregoi se forcat elektromagnetike dhe forcat e dobëta janë të padallueshme në temperatura të rendit rreth 1015 kelvin Temperaturat të tilla janë arritur në përshpejtuesit bërthamorë modernë të cilat simulojnë kushtet e  universit në momentet e para të Big Bangut.
Forca jo-themelore
Disa forca janë pasoja të bashkëveprimeve themelore. Në situata të tilla, modele të idealizuara mund të shfrytëzohen për të fituar pasqyrën fizike.
Forca normale
right|thumb|100px|FN paraqet [[Forca normale|forcën normale të ushtruar mbi trupin.]]
Forca normale është forca shtytëse e ndërveprimit midis atomeve në kontakt të ngushtë. Kur retë e tyre elektronike mbivendosen, parimi i përjashtimit i Paulit (për shkak të natyrës fermionike të elektronit) vijon duke rezultuar në një forcë e cila vepron normale me ndërfaqen midis sipërfaqes mes dy objekteve. Forca normale, për shembull, është përgjegjëse për integritetin strukturor të tavolinave dhe dyshemeve si dhe si forcë që përgjigjet sa herë që një forcë e jashtme vepron mbi një objekt të ngurtë. Një shembull i forcës normale në veprim është forca e impaktit e një objekti i cili përplaset në një sipërfaqe të palëvizshme.
Fërkimi
Fërkimi është një forcë që kundërshton lëvizjen relative midis dy trupave në kontakt. Forca e fërkimit është e lidhur direkt me forcën normale që vepron për të mbajtur dy objekte të ngurta të ndara në pikën e kontaktit. Ka dy klasifikime të forcave të fërkimit: fërkimi statik dhe fërkimi kinetik.
Forca e fërkimit statik do të kundërshtojë në mënyrë ekzakte forcat e aplikuara mbi një objekt që janë paralele me një sipërfaqe kontakti deri në limitin e specifikuar nga koefiçentin i fërkimit statik, shumëzuar me forcën normale (F_N). Me fjalë të tjera madhësia e forcës së fërkimit statik kënaq pabarazimin:
Forca kinetike e fërkimit është e pavarur si nga forcat e aplikuara ashtu dhe nga lëvizja e objektit. Kështu, madhësia e forcës është e barabartë me:
ku është koefiçienti i fërkimit kinetik. Për shumicën e sipërfaqeve më të madha, koefiçienti i fërkimit kinetik është më i vogël se koefiçientit i fërkimit statik.
Forca elastike
right|thumb|150px|Fk është forca që i përgjigjet peshës mbi sustën.
Një forcë elastike vepron për të kthyer një sustë në gjatësinë e saj natyrore. Një sustë ideale cilësohet të jetë pa masë, pa fërkim, e pathyeshme, dhe pafundësisht e zgjatshme. Susta të tilla ushtrojnë forcat që shtyjnë kur kontraktohen, ose të tërhiqen kur shtriqen, në raport me zhvendosjen e sustës nga pozicioni i saj i ekuilibrit. Kjo marrëdhënie lineare u përshkrua nga Robert Huk në 1676, për të cilën ligji i Hukut është i emëruar. Nëse \Delta x është zhvendosja, forca e ushtruar nga një sustë ideale është e barabartë me:
ku k është konstantja e sustës (ose konstantja e forcës), e cila është e caktuar për një sustë. Shenja minus merr parasysh tendencën e forcës elastike për të vepruar në kundërshtim me ngarkesën e aplikuar.
Mekanika e vazhduar
thumb|150 px|Kur forca e rezistencës së ajrit (F_d) bëhet e barabartë në madhësi me forcën e gravitetit në një objekt në rënie të lirë (F_g), objekti arrin një gjëndje të [[Ekuilibri dinamik|ekuilibrit dinamik tek shpejtësia terminale]].
Ligjet e Njutonit dhe mekanika e Njutonit në fillim u zhvilluan për të përshkruar në përgjithësi se si forcat ndikojnë mbi trupa të idealizuara si pika lëndore dhe jo për objektet tre-dimensionale. Megjithatë, në jetën e përditshme, lënda ka një strukturë të përbërë dhe forcat që veprojnë mbi një pjesë të një objekti mund të ndikojnë në pjesë të tjera të trupit. Për situata ku latica (celula strukturore) që mban së bashku atomet në një trup është në gjendje të rrjedhë, kontraktohet, të zgjerohet, ose ndryshe të ndryshojë formë, teoritë e mekanikës së vazhduar përshkruajnë mënyrën se si forcat veprojnë mbi materialin. Për shembull, në lëngjet e zgjeruar, dallimet në presion rezultojnë në forca që janë të drejtuar përgjatë gradientit të presionit si vijon:
ku Vs është vëllimi i objektit në lëng dhe P është funksioni skalar që përshkruan presionin në të gjitha pozicionet në hapësirë. Dallimet dhe gradienti i presionit rezultojnë në forcën pluskuese për lëngjet e pezulluara në fusha gravitacionale, erën ne  shkencat atmosferike, dhe në forcën ngritëse e lidhur me aerodinamikën dhe fluturimin.
Një shembull specifik i një force të tillë që është i lidhur me presionin dinamik është rezistenca fluide: një forcë e ushtruar mbi trupin që i reziston lëvizjes së një objekti në një lëng për shkak të viskozitetit. Për të ashtuquajturin " rezistenca e Stokes" forca është përafërsisht proporcionale me shpejtësinë, por në drejtim të kundërt :
ku:
Më formalisht, forcat në mekanikën e vazhduar përshkruhen plotësisht nga tensori i stresit me kushtet që janë të përcaktuar afërsisht si
ku A është zona e prerjes tërthore për volumin për të cilën tensori i stresit është duke u llogaritur. Ky formalizëm përfshin termat e presionit të lidhur me forcat që veprojnë pingul në zonën e prerjes tërthore (Matrica diagonale e tensorit) si dhe termat e  stresit të lidhura me forcat që veprojnë  paralelisht në zonën e prerjes tërthore (elementet jashtë-diagonales). Tensori i stresit merr parasysh të gjitha forcat që shkaktojnë  deformime duke përfshirë  stresin elastik si dhe  shtypjen.
Rotullimi dhe momenti i forcës
frame|right|Marrëdhënia midis forcave (F), momentit të forcës (τ), dhe vektorëve të [[impulsi këndor|impulsit  (p dhe L) në një sistem rrotullues.]]
Forcat që shkaktojnë trupat e përbërë të rrotullohen janë të lidhur me momentet e forcave. Matematikisht, momenti i forcës për një thërrrmijë përcaktohet si prodhimi i përzier:
ku
Momenti i forcës është ekuivalenti i forcës në sistemet rrotulluese në të njëjtën mënyrë që këndi është ekuivalenti në rrotullim me  pozicionin, shpejtësia këndore për  shpejtësinë, dhe impulsi këndor me impulsin linear (vrullin). Të gjitha trajtimet formale të ligjeve të Njutonit që aplikohen për forcat ekuivalente zbatohen edhe për momentet e forcave. Kështu, si pasojë e ligjit të parë të Njutonit, ekziston inercia rrotulluese që siguron që të gjitha trupat ruajnë impulsin këndor të tyre përveçse nëse mbi to ka vepruar një moment force i pabalancuar. Gjithashtu, ligji i dytë i Njutonit mund të përdoret për të nxjerrë një përkufizim alternativ të momentit të forcës:
Kjo jep një përkufizim për momentin e inercisë e cila është ekuivalentja rrotulluese e masës. Në trajtimet më të avancuara të mekanikës, momenti i inercisë vepron si një tensor që, kur analizohet siç duhet, përcakton plotësisht  karakteristikat e rrotullimeve përfshirë ,preçsionin dhe lëkundjet.
Në mënyrë ekuivalente, forma diferenciale e ligjit të dytë të Njutonit jep një përkufizim alternativ të momentit të forcës:
Ligji i tretë i Njutonit kërkon që të gjitha objektet që ushtrojnë momente forcash duhet të përvojnë një moment force të barabartë dhe të kundërt në drejtim, dhe për këtë arsye kjo implikon direkt ligjin e ruajtjes së impulsit këndor për sisteme të mbyllura që janë në rrotullim dhe sillen rrotull një boshti si rrjedhojë e veprimit të momenteve të brendshme të forcës.
Forca centripete
ku m është masa e objektit, v është shpejtësia e objektit dhe r është distanca nga qendra e trajektores rrethore dhe \hat{r} është vektori njësi i drejtuar përgjatë rrezes jashtë nga qendra. Kjo do të thotë se forca e paekuilibruar centripetale e ndjerë nga ndonjë objekt i drejtohet gjithmonë drejt qendrës së trajektores së kurbuar. Forcat të tilla veprojnë, pingul me vektorin e shpejtësisë lidhur me lëvizjen e një objekti, dhe për këtë arsye nuk ndryshojnë shpejtësinë e objektit (madhësinë e shpejtësisë), por vetëm drejtimin e vektorit të shpejtësisë. Forca e paekuilibruar që përshpejton një objekt mund të zgjidhet në një komponent që është, pingul me trajektoren, dhe një që është tangjente me të. Kjo jep forcën tangjenciale e cila e përshpejton objektin ose duke e ngadalësuar atë (përshpejtim negativ) ose dukie e nxituar atë dhe forcën radiale (centripetale) e cila ndryshon drejtimin e trupit.
Integralet kinematikë
Forcat mund të përdoren për të përcaktuar një numër konceptesh fizike duke integruar në lidhje me variablat kinematike. Për shembull, duke integruar në lidhje me kohën marrim përcaktimin e impulsit