cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anton Muzaj
Anton Muzaj (Anton Muzić; Vërnakolla, 19 mars 1921 - Shkodër, pranverë 1948) ka qenë prift katolik shqiptar. eshte nje shenjtor shqiptar. Hapja e procesit dioqezan për lumnimin e tij, u shpall më 10 nëntor të viti 2002, nga prefekti i asokohshëm i Kongregatës për Ungjillëzimin e Popujve, kardinali Kreshencio Sepe, gjatë kremtimit të Eukaristisë, në katedralen e Shkodrës. Lumnimi dhe pranimi si shenjtor ndodhi më 5 nëntor 2016, në sheshin para katedrales së Shën Shtjefnit në Shkodër.
Klaudi II
Biografia
Burimi më domethënës për Klaudin II është biografia e shkruar nga Trebellius Pollio si pjesë e koleksionit të biografive perandorake të quajtur Historia Augusta. Megjithatë, historia e tij është e mbushur me trillime dhe lëvdata të ndyra. Kjo për faktin se në shekullin e IV, Klaudi u shpall i afërm i babait të Kostandinit të Madh, Konstanci I Klorit, dhe, rrjedhimisht, i dinastisë sunduese. Kështu, biografia e Trebelliusit duhet të përdoret me kujdes ekstrem dhe të plotësohet me informacione nga burime të tjera: veprat e Aurelius Victor, Pseudo-Aurelius Victor, Eutropius, Orosius, Joannes Zonaras dhe Zosimus, si dhe nga monedha dhe mbishkrime.
Anton Muzaj
Jeta
U lind në Vërnakolla më 19 mars 1921, i biri i Dejko dhe Dila Muziçit apo Muzajt. Vrnavokolo (Kosovë), më 19 mars 1921. Shkollën e mesme e kreu në Seminarin Papnor Shqiptar në Shkodër. Në vitin 1938 shkoi në Romë në Kongregatën Propaganda Fide dhe studioi teologji në Universitetin Gregorian. U shugurua meshtar më 19 mars 1944. Në vitin 1946 u kthye në atdhe ku shumë shpejt u arrestua.
Më 17 nëntor 1947 u gjetën disa armë në Kuvendin e Fretënve në Shkodër, gjë për të cilën më pas u zbulua se ishte inskenim i degës së Sigurimit në qytet. Prej priftërinjtve të arrestuar vetëm Muzaj u lirua, duke lënguar nga torturat dhe tuberkulozi që kishte marrë në kushte burgu.
Klaudi II
Biografia
Perandori i ardhshëm Marcus Aurelius Claudius lindi më 10 maj 214. Disa studiues sugjerojnë një datë të mëvonshme - 219 ose 220. Megjithatë, shumica e historianëve i përmbahen versionit të parë. Për më tepër, siç raporton historiani bizantin i shekullit VI, John Malalas, në kohën e vdekjes së tij, Klaudi ishte 56 vjeç. Klaudi vinte nga Dalmacia ose Iliriku, megjithëse ka mundësi që vendlindja e tij të ishte rajoni i Dardanisë në Moesia Superiore.
Sipas Epitome de Caesaribus të shekullit IV, ai mendohej të ishte një bir bastard i Gordianit II, edhe pse kjo dyshohet nga disa historianë.
Historia Augusta i referohet atij si një anëtar i gjinisë Flavia. alt=Noseless head statue|parapamje| Busti i Klaudit në Muzeun Palatine, [[Roma|Romë]] Para se të vinte në pushtet, Klaudi shërbeu me ushtrinë romake, ku pati një karrierë të suksesshme dhe siguroi emërime në postet më të larta ushtarake. Gjatë mbretërimit të Decius (249–251) ai shërbeu si tribun ushtarak. Në këtë post, Klaudi u dërgua për të mbrojtur Termopilet, në lidhje me të cilën guvernatori i Akesë u urdhërua t'i dërgonte 200 ushtarë dardanë, 60 kalorës, 60 harkëtarë kretanë dhe 1000 rekrutë të armatosur mirë. Megjithatë, nuk ka asnjë provë që tregon se gotët që pushtuan në atë kohë të kërcënonin rajonin, pasi pushtimi i tyre nuk shtrihej përtej Ballkanit të mesëm. Me shumë mundësi mesazhi i "Historisë së Augustit" është një anakronizëm, pasi dihet se garnizoni në Thermopylae u shfaq në vitin 254. Historiani François Pashau sugjeron se ky pasazh u shpik me qëllim që të kundërshtojë komandantin e suksesshëm pagan Klaudi me gjeneralët e krishterë të pafat që lejuan shkatërrimin e Greqisë nga udhëheqësi gotik Alaric I në vitin 396. Përveç kësaj, Trebellius Pollio zbulon se Decius e shpërbleu Klaudin pasi ai demonstroi forcën e tij ndërsa luftonte me një ushtar tjetër në Lojërat e Marsit.
Trupat e tij më pas e shpallën atë perandor mes akuzave, të pa provuara kurrë, se ai vrau paraardhësin e tij Gallienus. Megjithatë, ai shpejt u tregua se ishte më pak i etur për gjak, pasi i kërkoi Senatit Romak t'i kursente jetën familjes dhe mbështetësve të Gallienusit. Ai ishte më pak shpirtmadh ndaj armiqve të Romës dhe pikërisht kësaj i detyrohej popullariteti i tij.
Është e mundur që Klaudi e fitoi pozitën e tij dhe respektin e ushtarëve duke qenë fizikisht i fortë dhe veçanërisht mizor. Një legjendë tregonte se Klaudi i rrëzonte dhëmbët e një kali me një të rënë grushti. Kur Klaudi performoi si mundës në vitet 250, ai supozohet se i rrëzoi dhëmbët kundërshtarit të tij kur edhe organi gjenital i ishte rrëmbyer në ndeshje.
Klaudi, ashtu si Maximinus Thrax para tij, ishte me origjinë barbare. Pas një periudhe të dështuar të perandorëve romakë aristokratë pas vdekjes së Maksiminusit, Klaudi ishte i pari në një seri "perandorë ushtarësh" të ashpër që përfundimisht do të rivendosnin Perandorinë pas krizës së shekullit të tretë.
Nën kërcënimin e pushtimit të Ballkanit nga fiset e shumta gjermanike, problemet Gallienit kryesisht me Postumus, të cilin ai nuk mund të sulmonte për shkak se vëmendja e tij ishte e nevojshme lidhur me një kryengritje të udhëhequr nga Macrianus dhe kërcënimet e krijuara nga pushtuesit Scythian. Pas katër vitesh vonesë, Postumus kishte vendosur njëfarë kontrolli mbi Perandorinë. Në vitin 265, kur Gallieni dhe njerëzit e tij i kaluan Alpet, mundi dhe e rrethoi Postumin në një qytet Galik. Kur fitorja dukej se ishte afër, Gallieni bëri gabimin duke iu afruar shumë afër mureve të qytetit dhe u plagos rëndë, duke e detyruar atë të ndërpresë fushatën e tij kundër Postumusit. Gjatë tre viteve të ardhshme, problemet e Gallienit vetëm u përkeqësuan. Skithët pushtuan me sukses Ballkanin në muajt e parë të vitit 268 dhe Aureoli, një komandant i kalorësisë romake me qendër në Milano, e shpalli veten aleat të Postumit dhe shkoi aq larg sa të pretendonte për vete fronin perandorak.
Në këtë kohë po ndodhte një pushtim tjetër. Në vitin 268, një fis ose grup i quajtur Herulianët u zhvendos nëpër Azinë e Vogël dhe më pas në Greqi në një ekspeditë detare. Pavarësisht nga kjo, studiuesit supozojnë se përpjekjet e Gallienusit ishin përqendruar te Aureolus, oficeri që e tradhtoi dhe disfata e Herulianëve iu la pasardhësit të tij, Claudius Gothicus.
Në kohën e ardhjes në pushtet të Klaudit, Perandoria Romake ishte në rrezik serioz nga disa inkursione, brenda dhe jashtë kufijve të saj. Më e ngutshme prej tyre ishte një pushtim i Ilirikut dhe Panonisë nga Gotët. Edhe pse Gallienus tashmë i kishte shkaktuar disa dëme në Betejën e Nestusit, Klaudi, jo shumë kohë pasi u emërua perandor, e ndoqi këtë duke shënuar fitoren e tij më të madhe dhe një nga më të mëdhatë në historinë ushtarake romake.
Në Betejën e Naisus, Klaudi dhe legjionet e tij shpartalluan një ushtri të madhe gotike. Së bashku me komandantin e tij të kalorësisë, perandorin e ardhshëm Aurelian, romakët morën mijëra të burgosur dhe shkatërruan kalorësinë gotike si forcë. Fitorja i dha Klaudit mbiemrin e tij "Gothicus" (pushtuesi i gotëve). Gotët u dëbuan shpejt përtej lumit Danub nga Aureliani dhe kaloi gati një shekull përpara se ata të përbënin përsëri një kërcënim serioz për perandorinë.
Rreth të njëjtës kohë, Alamanët kishin kaluar Alpet dhe kishin sulmuar perandorinë. Klaudi u përgjigj shpejt, duke i shpartalluar Alamanët në Betejën e Liqenit Benacus në fund të vjeshtës së vitit 268, disa muaj pas Betejës së Naisus. Për këtë iu dha titulli "Germanicus Maximus". Më pas ai u kthye në Perandorinë Galike, e sunduar nga një pretendues për 8 vitet e fundit dhe që përfshin Britaninë, Galinë dhe Gadishullin Iberik. Ai shënoi disa fitore dhe shpejt rifitoi kontrollin e Hispanisë dhe luginës së lumit Rhone të Galisë. Kjo vendosi skenën për shkatërrimin e mëvonshëm të Perandorisë Galike nën Aurelianin.
Klaudi nuk jetoi mjaftueshëm për të përmbushur qëllimin e tij për të ribashkuar të gjitha territoret e humbura të perandorisë. Në fund të vitit 269 ai kishte udhëtuar për në Sirmium dhe po përgatitej të shkonte në luftë kundër vandalëve, të cilët po sulmonin në Panoni. Megjithatë, ai ra viktimë e Murtajës së Qiprianit (ndoshta lisë), dhe vdiq në fillim të janarit 270. Para vdekjes së tij, ai mendohet të ketë emëruar Aurelian si pasardhësin e tij, megjithëse vëllai i Klaudit, Quintillus, mori pushtetin për një kohë të shkurtër.
Senati e hyjnizoi menjëherë Klaudin si "Divus Claudius Gothicus".
Claudius Gothicus ka qenë i lidhur me Shën Valentinin që nga Mesjeta. Të dhënat bashkëkohore të bëmave të tij me siguri u shkatërruan gjatë Persekutimit Dioklecianik në fillim të shekullit IV dhe një përrallë e martirizimit u regjistrua në Passio Marii et Marthae, një vepër e botuar në shekullin V ose VI. Historianët e shekullit XX bien dakord se rrëfimet nga kjo periudhë nuk mund të verifikohen. Legjenda i referohet "Perandorit Claudius", por Claudius I nuk i persekutoi të krishterët (pa përmendjen nga Suetonius të ndjekësve hebrenj të "Chrestus" që u dëbuan nga Roma), kështu që njerëzit besojnë se ai ishte Klaudi II edhe pse ky perandor kaloi shumicën e kohës duke luftuar jashtë territorit të tij.
Legjenda u ritregua në tekstet e mëvonshme dhe në Kronikën e Nurembergut të 1493 pas Krishtit, përfshiu priftin romak që u martirizua gjatë një persekutimi të përgjithshëm të të krishterëve. Në tekst thuhet se Shën Valentini u rrah me shkopinj dhe në fund iu pre koka për dhënien e ndihmës për të krishterët në Romë. Legjenda e Artë e 1260 pas Krishtit rrëfen se si Shën Valentini refuzoi të mohonte Krishtin përpara "Perandorit Klaudius" në vitin 270 pas Krishtit dhe si rezultat iu pre koka. Që atëherë, 14 shkurti shënon Ditën e Shën Valentinit, një ditë e caktuar nga kisha e krishterë në kujtim të priftit dhe mjekut romak.
Këshilli Kombëtar i Shqiptarëve
Këshilli Kombëtar i Shqiptarëve (mal. Nacionalni Savjet Albanaca, shk. KKSH) është institucion i vetëqeverisjes i komunitetit shqiptar në Mal të Zi. Këshilli është formuar më 23 qershor 2008, si Këshilli Nacional i Shqiptarëve.
Simbolet
Simbolet kombëtare të popujve pakicë në Malin e Zi, sipas Ligjit për zgjedhjen, përdorimin dhe shfaqjen publike të simboleve nacionale, përcaktohen me vendim të këshillit kombëtar të popullit pakicë. Këshilli Kombëtar i Shqiptarëve më 25 prill 2020, përcaktoi tre simbolet kombëtare të popullit shqiptar në Malin e Zi: flamurin, stemën dhe himnin. Të tre simbolet janë identike me simbolet kombëtare e shtetërore të Republikës së Shqipërisë. Dita kombëtare e shqiptarëve në Malin e Zi u përcaktua 28 Nëntori – Dita e Flamurit.
Në vitin 2019, u përzgjodh logoja e Këshillit Kombëtar, vepër e Agron Ujkashit.
Kryetarët
Kryetarët e Këshillit Kombëtar të Shqiptarëve:
Hoteshi
është një fshat në Shqipëri...
Pozicioni Gjeografik.. Fshati Hotesh ndodhet në hyrje të komunes Luzni.Në pjesën më jugore të komunës. Ai kufizohet nga fshatrat e tjerë të komunës Luzni siç janë : Katundi i Ri që ndodhet në pjesën veriore,si kufij natyror për ndarjen e këtyre fshatrave shërben "Gurra e Hoteshit". Në pjesën perëndimore kufizohet nga "Lishani i Poshtëm" dhe ky fshat i komunës Luzni. Si kufij ndarës shërbejnë fushat e "Çenzës". Në pjesën lindore dhe verilindore kufizohet nga një pjesë e rrjedhjes së lumit Drin i Zi, që gjithashtu e ndan nga fshati i "Selanes"në pjesën lindore... Ndërsa në pjesën jugore ndodhet në kufirin  verior komunës së Maqëllares. Si kufi ndarës shërbejnë malet e "lagavisha" dhe rrjedhja e poshtme e "Gjurrës së Mazhicës.
Demografia
Hoteshi ka nje lartesi detare 400-500 metra mbi nivelin e detit.
Ekonomia
Fsahti Hotesh ,ndodhet në qarkun e Dibrës dhe ekzaktësisht në Komunën e Luznisë. Nga pikëpamja e përghithshme është një fshat i vogël dhe i bukur. Ashtu si çdo fshat në Dibër, ekonomia është kryesisht bujqësore dhe blektorale.Gjithashtu ka dhe burime pyjore të cilat përdoren nga banorët e fshatit për nevojat jetësore për zjarr.Hoteshi ka njê lartesi detare 400-500 metra mbi nivelin e detit
Buletini i Shkencave Gjeologjike
Buletini i Shkencave Gjeologjike është periodik shkencor i Shërbimit Gjeologjik Shqiptar. thumb|150px|Buletini i Shkencave Gjeologjike, Pamje e kopertines, nga Sokol Marku
Hoteshi
Ekonomia
Pak histori
Historikun për fshatin tim që më rriti dhe edukoi deri në moshën 19 vjeçare, po e filloj me disa vargje të të madhit, Robert Bërns. Poeti më i madh i kohrave, i paharruari e i pazëvendësueshëmi nga një fshat i Skocisë, i vinte mirë të lëronte tokat dhe nuk kishte turp të mburrej me këtë punë, që dikjut mund t’i duket tepër e rëndomtë. Robert Bërns ishte krenar për përkatësinë dhe origjinën e tij nga fshati. Talenti i tij bëri që emri i tij të udhëtonte gojë më gojë dhe bujtina, madje edhe nëpër shtëpitë e sallonet aristrokrate duke thënë: "Doli një poet fshatar, plugar me një zë të fuqishëm e të vërtet! ". Bashkëkohësit e tij kanë shkruajtur: "Argatët dhe shërbyesit e fermave paratë e fituara me shumë djersë shpeshherë i shpenzonin vetëm për të blerë librin e Bërns-it." Robi siç e thërrisnin me përkëdhelje e kishte për nder që njerëzit e quanin, bir të fshatarit, të plugarit dhe të fermerit të ndershëm. Ai shkruan: Fermer i ndershëm ish im atë, Të merrte gjak në vetull, Dhe nga pasardhësit e ngratë Kërkonte djersë e rregull. S’jetonte dot pa punë e nder, Megjithëse ish i varfër: Të jesh pa nder, më mirë tmerr, Më mirë fli mbi hasër! Ai s’më la plëng e çiflik, Më rriti çun të mirë, Nuk desha të isha pasanik, I madh kisha dëshirë. S’kam qenë i humbur pa talent, Kam pasur pakëz shkollë, Mendova vetes t’i hap shteg, Të bëhëm mendjehollë! Për fatin tim dhe të gjithë të tjerëve që janë bërë të dobishëm për shoqërinë në fusha të ndryshme të jetës me origjinë nga fshati janë vargjet më të gjetura që Robi i madh i ka shkruar në vitet e jetës së tij në Britaninë e Madhe.
Buletini i Shkencave Gjeologjike
Historiku
Për herë të parë, periodiku shkencor "Buletini i Shkecave Gjeologjike", u botua në vitin 1965 nën titullin "Përmbledhje Studimesh" dhe ishte organ i Institutit të Studimeve dhe Projektimeve Gjeologjike e Minerare të Shqipërisë, pjesë e Shërbimit Gjeologjik Shqiptar. Ndërsa në vitin 1972, u ftua si bashkëpuntor edhe ''Fakulteti i Gjeologjisë dhe Minierave të Shqipërisë.
Me titullin aktual, ka filluar të botohet, nga viti 1982. Nga viti 1997 përgjegjësinë e botimit të këtij organi e ka Shërbimi Gjeologjik Shqiptar.
Pranimi, shqyrtimi dhe botimi i artikujve ne BSHGJ
"Buletini i Shkencave Gjeologjike", botohet në bazë të artikujve shkencorë të fushës së gjeoshkencave, të cilët paraqiten nga autorë apo grup autorësh. Këta artikuj para se të miratohen për botim shqyrtohen nga Redaksia e periodikut, dhe kalohen për reçencë prej kesaj tek specialistë të fushës, probleme të se cilës trajton artikulli. Pas miratimit të reçensentit dhe sugjerimeve të redaksisë, autorët përmirësojnë artikullin, në mënyrë që ai të jetë brenda kërkesave profesionale. Mbasi kalohet kjo proçedurë artikulli konsiderohet me vendimin përkatës të redaksisë "i gatshëm për botim".
Kjo mënyrë shqyrtimi i artikullit, bën që në këtë periodik të botohen gjithnjë artikuj me vlera shkencore
Periodiciteti, përmbajtja dhe gjuhët e botimit
Në vitet e para të botimit, Buletini dilte katër herë në vit dhe nga viti 1990 vetëm dy herë në vit.
Buletini, përmban studime nga kategori të ndryshme të gjeologjisë, siç janë fushat e stratigrafisë, tektonikës, gjeologjisë ekonomike, paleontologjisë, petrografisë, mineralogjisë, gjeofizikës, gjeokimisë, hidrogjeologjisë, gjeologjisë inxhinierike, Inxhinieria e Gjeomjedisit, studime të gjeologjisë krahinore.
Buletini ka si gjuhë zyrtare të botimit gjuhën shqipe, por çdo artikull shoqërohet me një përmbledhje (abstract) në gjuhë të huaj. Deri në vitin 1990 artikujt e Buletinit, abstraktet shoqëruese ishin dygjuhësh rusisht dhe frengjisht.
Sot përmbledhja është më i zgjeruar, zë 20% të totalit të artikullit, dhe pranohet vetëm në gjuhën angleze nën titullin "resume". Gjithashtu pranohet që një artikull të paraqitet në anglisht me një përmbledhje në shqip.
Linux
Shpërndarjet përfshijnë kernelin Linux dhe softuerin dhe bibliotekat e sistemit mbështetës, shumë prej të cilave sigurohen nga Projekti GNU. Shumë shpërndarje Linux përdorin fjalën "Linux" në emrin e tyre, por Free Software Foundation përdor emrin GNU / Linux për të theksuar rëndësinë e softuerit GNU, duke shkaktuar disa polemika.
Linux u krijua fillimisht për kompjuterë personalë bazuar në arkitekturën Intel x86, por që atëherë është transferuar në më shumë platforma se çdo sistem tjetër operativ. Për shkak të dominimit të Android në smartphone, Linux gjithashtu ka bazën më të madhe të instaluar nga të gjitha sistemet operative me qëllim të përgjithshëm. Megjithëse përdoret nga vetëm rreth 2.3 përqind e kompjuterëve desktop, Chromebook, i cili drejton Chrome OS me bazë në kernel Linux, dominon në tregun e arsimit K – 12 të SH.B.A. shitjet në SH.B.A. Linux është sistemi operativ kryesor në serverat (mbi 96.4% e sistemeve operative të 1 milion serverëve kryesorë të internetit janë Linux), [27] drejton sisteme të tjerë të mëdhenj hekuri siç janë kompjuterat mainframe dhe është i vetmi OS që përdoret në super kompjuterët TOP500 (që prej Nëntor 2017, duke eliminuar gradualisht të gjithë konkurrentët). Linux gjithashtu ekzekutohet në sisteme të ngulitura, d.m.th. pajisje, sistemi operativ i të cilave zakonisht është i integruar në firmware dhe është shumë i përshtatur për sistemin. Kjo përfshin rrugëzuesit, kontrollet e automatizimit, teknologjinë e zgjuar të shtëpisë (si Google Nest), [31] televizione (Samsung dhe LG Smart TV përdorin Tizen dhe WebOS, përkatësisht), [32] [33] [34] automobila (për shembull, Tesla, Audi, Mercedes-Benz, Hyundai dhe Toyota mbështeten të gjitha te Linux), [35] regjistrues dixhitalë video, tastiera të lojërave video dhe orë inteligjente. [36] Falcon 9 dhe Avionics Dragon 2 përdorin një version të personalizuar të Linux. [37]
Linux është një nga shembujt më të spikatur të bashkëpunimit të softuerit falas dhe me burim të hapur. Kodi burimor mund të përdoret, modifikohet dhe shpërndahet komercialisht ose jotregtarisht nga çdokush nën kushtet e licencave të tij përkatëse, siç është licenca e përgjithshme publike GNU. 90% e të gjithë infrastrukturës cloud është mundësuar nga Linux duke përfshirë superkompjuterët dhe ofruesit e reve. [38] 74% e telefonave inteligjentë në botë janë të bazuar në Linux. [39]
Historia
Nëse flitet për Linux duhet te zbulohen dhe origjinat e tij pra UNIX. Ne vitet 60' ndihej mundesia për te krijuar nje sistem operativ praktik dhe te fuqishëm. Për këte u krijua dhe projekti Multics, por për fat te keq nuk pati shume sukses dhe kështu një nga anëtarët e Multics "Bell Labs" hoqi dorë nga projekti dhe me pas u angazhua duke krijuar sistemin e tij te quajtur UNIX. Ne fillim UNIX shpërndahej falas dhe u përhap në shumë Universitete. Më von implementua dhe TCP/IP (protokolli aktual i rrjetit) dhe UNIX filloji të bëhej gjithmonë e më i fuqishem. Në vitin 1990 kishte një rol shumë të rëndësishëm në tregun e serverave, sidomos në universitete. Studentët dëshironin ta kishin dhe në kompjuterat e tyre në shtëpi por për fat të keq UNIX ishte bere komercial dhe shumë i shtrenjtë. Në fakt ekzistonin dhe versione te lira si Minix, 386BSD, NetBSD, FreeBSD dhe OpenBSD por ishin akoma në hapat e para dhe përdoruesit normal hasnin vështirësi në përdorim. Në vitin 1991 doli në skenë Linus Torvalds (autori i Linux-it), nga ku vjen dhe emri Linux (Linus + Unix). Linus kishte perdorur UNIX në Universitetin e Helsinkit dhe dëshironte që diçka të ngjashme ta kishte edhe në shtepi. Meqë versionet komerciale ishin të shtrenjta, e nisi nga Minix (një sistem shfrytezimi i krijuar nga Andrew Tanenbaum, Hollandë) dhe shumë shpejtë filloi të shkruaj versionin e tij.
thumb|260px|[[Korg Oasys, sintisajzeri i cili punon me anën e sistemit operativ Linux]] Duhet theksuar se Linux është vetem kerneli (bërthama) i një sistemi operativ, d.m.th ajo pjesë që lidh harduerin me softuerin, me pak fjalë moduli që bën që programet të punojnë. Kerneli i Linux-it implementon multitasking (ekzekutimin e shumë programeve përnjeherësh). Të gjithë programet me të cilët përdoruesi ose administratori ndërvepron janë në majë të kernelit. Disa janë thelbësorë, si interpretuesi i komandave ose "shell" që përdoret për të ndërvepruar me harduerin dhe softuerin. Linux nuk i shkruajti këto programe vetë por përdori versionet falas të tyre. Shume programe duke perfshire dhe kompilatorin e gjuhës C erdhen nga Fondacioni Për Programet e Lira ose GNU (GNU is Not UNIX). GNU kishte si synim të krijonte një sistem operativ si UNIX por falas. Për këtë arsye, shumë njerëz i referohen Linux-it si GNU/Linux. Gjate viteve 92' 93' Linux fitoi shumë interes dhe filloi të bëhej sistemi zëvendesues i UNIX, duke përfshirë dhe një sistem dritaresh grafike ose "X". Fuqia e Linux-it përqendrohet tek aftesia për të ekzekutuar shumë programe njëkohësisht ose "Multitasking" dhe gjithashtu tek "Multiuser" d.m.th aftësia për të pasur shumë përdorues.
gNewSense
gNewSense është një distribucion i GNU/Linux i cili synon të jetë 100% i lirë dhe që nuk e përdor kernelin e Linux por Linux Libre, pra versionin e lirë të kernelit. Më shumë vizitoni web faqen
Kantoni La Ferté-Vidame
Kantoni La Ferté-Vidame (frëngjisht: Canton de La Ferté-Vidame) është një kanton në departamentin Eure-et-Loir, rajonin [Centre-Val-de-Loire]] në Francë. Kryeqëndra e kantonit është La Ferté-Vidame. Ka sipërfaqe 126.07km2 dhe popullsi 2289 banorë.
Kantoni Perpignan-6
Kantoni Perpignan-6 (frëngjisht: Canton de Perpignan-6) është një kanton në departamentin Pyrénées-Orientales, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Perpignan. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 8400 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Perpignan-6 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Kontea Saint John
Kontea Saint John është një konte (county) në provincën New Brunswick, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 1464.53 km² dhe popullsi 76550 banorë.
Grave (Holandë)
Grave është një qytet dhe komunë në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 28.04 km² dhe popullsi 12900 banorë. Grave është kryeqendra e komunës.
Sporti shqiptar (gazetë)
Sporti shqiptar është gazeta e parë sportive në Shqipëri dhe e para e këtij lloji në Ballkan. Themeluesit e saj ishin Anton Mazreku, njëkohësisht kryeredaktor i saj, themeluesi i gazetarisë sportive, bashkë me Luigj Shalën e Aqif Dominin.
Pas katër vjet ndërprejeje për shkak të Luftës, ajo rifillon me emrin “Sporti” e më pas merr dhe atë cilësorin “popullor”, siç mund të shihej me gjyslykët e propagandës çdo media në regjimin e Hoxhës. Ishte një nga 7 gazetat që dilnin në Shqipëri dhe ndoshta “më liberalja”. Kryeredaktori aktual i “Sportit Shqiptar”, Bashkim Tufa, gazetar i saj prej vitit 1979 thotë se “sporti ishte një lloj dritareje nga Perëndimi, por kjo s’do të thotë se nuk i shpëtonte censurës, pasi edhe gjithë kryeredaktorët e saj duhej të kishin parasysh bindjet komuniste”. Tufa tregon se rreth viteve ’80 kur edhe sistemi po e lëshonte pak veten, gjejmë aty të pasqyruara ngjarjet më të mëdha sportive nga bota, megjithëse gazeta ishte organ i Bashkimit të Fizkulturistëve dhe Sportistëve të Shqipërisë. “Sporti Popullor” ishte e dyta gazetë e rëndësishme pas “Zërit të Popullit” dhe piëkrisht në vitet ’80 ajo do të ishte rivale serioze e gazetës së Partisë së Punës, aq sa Komiteti Qendror nisi të bllokonte abonimet me “Sportin”.
Gjatë viteve të tranzicionit, gazeta po shkonte drejt falimentimit. Në vitin 1999 ajo kaloi pranë Botimeve “Spektër” që drejtohet nga botuesi Koço Kokëdhima. “Për gazetën nisën ndryshimet e dukshme, me shtimin e stafit, zhvillimin e teknologjisë”,- thotë kryeredaktori Tufa. “U shtua periodiciteti i saj nga dy herë, katër herë në javë dhe sot del në treg të gjitha ditët e javës. Të shtunën e të dielën edhe me 32 faqe. Prej vitit 2004 “Sporti Shqiptar” është e para gazetë sportive me 24 faqe.” Tufa erdhi në krye të kësaj gazete në vitin 2002. Pra aty gjen gjithçka për sportin në Shqipëri, edhe pse niveli i sportit sot tek ne, sipas Tufës, është i mjerueshëm. “Etika, serioziteti, larmia e rubrikave ka bërë të mundur që çdo moshë të gjejë veten në këtë gazetë.
Lidhje të jashtme
https://web.archive.org/web/20110603021741/http://sportishqiptar.com.al/
Kakuzu
Kakuzu (角都) është personazh fiktiv i animes dhe manga Naruto. Ai ishte anëtar i organizatës Akatsuki i cili ishte partner me Hidanin.
Historia
Kakuzu dhe Hidan vendosën për ta sulmuar priftin e Tempullit të Zjarrit, i cili ishte në listën e Librit Bingo me tridhjetë milion ryō. Ata vranë të gjithë priftërinj, përveç njëri i cili shpëtoi dhe paralajmëroi Fshatin e Gjethes për ta.
Pas vdekjes së Asumës, skuadra 10 tani e udhëhequr nga Kakashi Hatake (në vend të Asumës), kërkuan hakmarrjen për vdekjen e mjeshtrit të tyre. Gjatë rrugës, Shikamaru i kap ata duke përdorur thika të Asumës prej çakrës, por Kakuzu zbuloi se si të lirohet ngs teknika e hijes pa e kuptuar Shikamaru. Kakuzu e forcoi trupin e tij për t'u mbrojtur nga teknika e Chōji. Pastaj Kakuzu u vra nga teknika e vetëtimës nga Kakashi, por më vonë skuadra 10 kuptuan që Kakuzu kishte pesë zemra. Një tjetër zemër u vra nga Hidani, pasi mendoi që morri gjakun e Shikamarus dhe dështoi që ta vrasë Shikamarun.
Kronika e një nate ( film )
"Kronika e dy natë" është film i prodhuar nga Kinostudio Shqipëria e Re në vitin 1990. Regjia: Spartak Pecani, Skenari: Natasha Lako, Muzika: Hajg Zaharjan.
Kakuzu
Historia
Skuadra 10 u shpëtua nga ardhja e Skuadrës 7, mes tyre ishte Naruto, i cili vendosi të luftojë Kakuzun vetëm, i cili në fillim nuk e shikonte Naruton si një kërcënim. Kjo ndryshoi kur Naruto zbuloi teknikën e tij të sapo zhvilluar, Stilin e Erës: Rasenshuriken, të cilën Kakuzu e kuptoi të jetë e rrezikshme nëse ajo ndonjëherë lidhej me të. Paaftësia e Narutos për të ruajtur teknikën për më shumë se disa sekonda e shtyu Kakuzun të qetë, veçanërisht pasi dështimi i tij pothuajse e lejoi atë të vriste Naruto (megjithëse Yamato dhe Kakashi e shpëtuan atë), por vendosi të luftojë nga largësia për të qenë i sigurt. Ndërsa Naruto e provoi sërish Rasenshurikenin me klonet e tij të hijes, Kakuzu u përpoq të shtypte Naruto me fijet e tij nga një largësi, por u befasua kur zbuloi se ishte një klon hije që ai kishte shkatërruar dhe, më pas, Naruto e qëlloi prapa toj, duke përdorur teknikën në mënyrë efektive këtë herë.
Kronika e një nate ( film )
Përmbajtja e filmit
Trupat SS mbledhin popullin e një qyteti bregdetar në një amfiteatër ku me ndihmën e bashkëpunëtorëve zbuluan disa nga guerilasit. Megjithatë ata që arritën të shpëtonin organizuan revoltën brenda amfiteatrit deri sa arritën të vritnin komandantin nazist.
Kakuzu
Historia
E lënë me zemra të pa përdorshme, pasi u goditën nga teknikat e Narutos, Kakuzu u ankua që u mposht nga ata që ai e konsideronte "fëmijët". Kakashi i tha se gjenerata e ardhshme do t'i tekaloj gjeneratën e mëparshëm dhe më pas e përfundoi atë me teknikën e tij të vetëtimës.
Dublimi
Në japonisht, Kakuzu dublohet nga Takaya Hashi, ndërsa në anglisht dublohet nga Fred Tatasciore.
Kujtim Gorani
Ai dëshmoje edhe një here, se është i pazavendesueshem, ne këto garat tradicionale ne mostar. Ku i mahniti publikun mostaras. Me kërcimin e tije fenomenal. Ku me te vërtete, te gjithë mbeten pa tekst.
Lishani i Sipërm
është një fshat në Shqipëri...
Arapi i Sipërm
është një fshat në Shqipëri...
Taraxha
Taraxhë është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë.
Këshilli Kombëtar Shqiptar
Këshilli Kombëtar Shqiptar(srb. Albanski Nacionalni Savet, shk. KKSH) është institucion i vetëqeverisjes i komunitetit shqiptar në Serbi. Këshilli është formuar më 3 korrik 2010.
Anton Zogaj
Anton Zogaj (Kthellë, 26 korrik 1908 - Durrës, 9 mars 1948) ka qenë prift shqiptar i pushkatuar nga regjimi komunist. Hapja e procesit dioqezan për lumnimin e tij, u shpall më 10 nëntor të viti 2002, nga prefekti i asokohshëm i Kongregatës për Ungjillëzimin e Popujve, kardinali Kreshencio Sepe, gjatë kremtimit të Eukaristisë, në katedralen e Shkodrës. Lumnimi dhe pranimi si shenjtor ndodhi më 5 nëntor 2016, në sheshin para katedrales së Shën Shtjefnit në Shkodër.
Jeta
Qe sekretar i Arqipeshkvit të Durrësit. Ishte besnik dhe i zellshëm. Qe famullitar i Durrësit. U arrestua në Durrës më 18 maj 1947 dhe u pushkatua më 9 mars 1948 në Portin Romak të Durrësit.
Gurët e Ndërfanës
Gurët e Ndërfanës së Mirditës janë dy gurë me vlera arkeologjike.
Përshkrimi
Të dy gurët kanë përmasa të ndryshme nga njëri-tjetri. Guri i vogël i gjetur në formë vezake kishte përmasat 76 cm x 84 cm dhe 66 cm x 84 cm. Guri i madh i gjetur, po në formë vezake ka perimetër 380 cm dhe lartësi 110 cm. Me ngjyrë gri, i limuar dhe jo i daltuar, me përbërje homogjene, strukturë konforme, me peshë të madhe specifike. Guacka në të cilën u gjet, i ngjasonte një vazoje të stërmadhe.
Vendndodhja
Rreth 500 metra nga Kisha e Gëziqit kanë hasur në dy gurë vezakë jo të zakontë. Ata u gjet në thellësi 4 metra, në dy pika. Versioni i një gjetje arkeologjike qëndron në faktin se këta lloj gurësh mund të kenë qenë objekte zbukuruese të një qendre të njohur qytetare të lashtë, një objekt mbrojtjeje, stolisje, pse jo dhe objekt sulmi në të rrotulluar. Por do të jenë studimet e mëvonshme që do t’i japin përgjigje gjithë hipotezave të hedhura.
Hipoteza
Hamendësimet kanë çuar në dy versione. Këta gurë mund të jenë pjesë e një formacioni gjeologjik ose një gjetje arkeologjike e hershme. Zbulimi i rastësishëm i dy gurëve në Mirditë ka rikthyer edhe njëherë vëmendjen nga historia. Hamendësime dhe fakte të gjetura në kohë e kanë lidhur Ndërfanën e Mirditës, si vendi i mundshëm ku ka qenë shteti i parë i Arbrit. Gjetja e dy gurëve vezakë të pazakontë është lidhur pikërisht me këtë tezë. Ndoshta ata do të jenë një fakt më tepër për të ndriçuar historinë e këtij vendi. Edhe më herët, në rrënojat e kishës së vjetër të Ndërfanës janë është zbuluar Stema e Arbrit. Bashkë me të është gjetur dhe mbishkrimi epigrafik i arkitraut të Bazilikës së Shënpremtes së Ndërfanës, që lidhet sërish me principatën e Arbrit.
Presidenti i Kosovës
Presidenti i Kosovës, zyrtarisht Presidenti i Republikës së Kosovës, është kreu i shtetit dhe përfaqësuesi kryesor i Republikës së Kosovës brenda dhe jashtë vendit. Kohëzgjatja e mandatit është pesë vjet dhe zgjedhja bëhet nga Kuvendi i Kosovës me votim të fshehtë dhe duhet të marrë votat e dy të tretave e votave të deputetëve. Nëse nuk merr votat e dy të tretave të deputetëve në dy raundet e para, në raudin e tretë zgjedhet me votat e gjysmës së deputetëve.
Historia e Presidencës
Presidenti i parë i Kosovës ishte Ibrahim Rugova i zgjedhur në vitin 1992. Pas vdekjes së Rugovës, u zgjodh kryetar Fatmir Sejdiu me 10 shkurt 2006. Ndërsa është rizgjedhur në këtë post në janar të vitit 2008, me mandate pesëvjeçar. Sejdiu dha dorëheqje në vitin 2010 pasi gjykata kushtetuese konstatoi se kishte shkelur seriozisht kushtetuten e vendit.
Pas marrjes së postit të kryetarës më 6 prill 2011, presidentja Atifete Jahjaga formojë kabineti e parë të saj me përbërjen: Ibrahim Berisha në funksion të këshilltarit për arsim, shkencë dhe kulturë; Isa Mustafa në funksion të këshilltarit për ekonomi; Vjosa Osmani në funksionin e shefës së stafit të Presidentes së Republikës; Xhavit Beqiri në funksion të këshilltarit për media dhe në funksion të zëdhënsit; Naim Jerliu në funksion të këshilltarit politik; Shqipe Mjekiqi në funksinon të këshilltarës për Integrim Evropian; Korab R. Sejdiu në funksion të këshilltarit ligjor; Berim Ramosaj në funksion të këshilltarit për ekonomi; dhe Ilaz Pireva në funksion të këshilltarit politik për pushtet lokal.
Pas mbarimit të mandatit të Jahjagës, kryetar u zgjodh Hashim Thaçi. Ai fitoi me 71 vota në raundin e tretë pasi që në dy raundet e para nuk arriti të sigurojë dy të tretat e votave të deputetëve. Zgjedhja e tij u kundërshtua ashpër nga partitë opozitare të cilat dy herë radhazi ndërprenë seancën e kuvendit duke hedhur gaz lotsjellës. Në 5 nëntor 2020 dha dorëheqje për shkak të konfirmimit të aktakuzës nga Haga.
Autotrof
Një organizëm autotrofe është një organizëm i cili është vetë në gjendje për të marrë materiale dhe energjinë e nevojshme për të mbështetur jetën.Fjala është i përbërë nga dy fjalë greke: auto, do të thotë "vetë" dhe tropikët e Hein, domethënë "i afërt".Kuptimi i termit është prandaj = vetë-mbajtjen. Prandaj "vetë-mjaftueshme".
Herët në historinë gjeologjike e Tokës ndodhur organizmat autotrofe që shfrytëzohen në energji kimike nga të karbonit ose squfurit komponimet oksigjen të varfëruar për të ndërtuar sheqerna të nevojshme. Ata janë ende në kushte anoxic apo anaerobe, dhe metoda e tyre e prodhimit është quajtur chemosynthesis.
Më vonë u ngrit organizmat qelizor, cyanobacteria ose algat blu-jeshile që kishte zhvilluar një metodë të re për të marrë çështjen dhe energji, domethënë fotosintezës. Provat tregojnë se fotosinteza ishte më pas transferohet në bimët e gjelbra në se ata kanë regjistruar bakteret blu-jeshile pa tretjen e tyre. Në çdo rast, mendohet-provokimin që chloroplasts, organelet që kryejnë fotosintezën, kanë ADN-në e tyre.
Mesha Selimoviq
Mehmed "Mesha" Selimoviq (Tuzlla, 26 prill 1910 - Beograd, 1982) ka qenë partizan gjatë Luftës së Dytë Botërore, figurë e kulturës së pasluftës dhe shkrimtar jugosllav. Kryevepra e të cilit Dervishi dhe vdekja është ndër kryeveprat e letërsisë në Jugosllavinë e pas Luftës së Dytë Botërore, përkthyer së pari në shqip nga Esad Mekuli dhe Tajar Hatipi, botuar në Prishtinë më 1968; dhe më pas në një variant tjetër nga Ben Andoni (Baftjar Luzati), botuar në Tiranë më 2008.
Biografia
U lind në gjirin e një familje të nderuar myslimane nga Bileqa, i biri i Aliut dhe Pashes. Babai i tij u lind në Visoko, gjatë zhvendosjes së familjes së tij nga Bileqa në verilindje të Bosnjës, ku ata kishin prona të konsiderueshme. Mesha u lind në Tuzlla, ku ndoqi dhe kreu shkollën fillore dhe atë të mesme. Më 1930 ai u regjistrua në degën e Gjuhës serbo-kroate dhe Letërsisë jugosllave në Fakultetin e Filozofisë, Beograd. Më 1934 u diplomua dhe nga 1935 deri më 1941 dha mësim në shkollën qytetëse të vendlindjes, e cila sot mban emrin e tij; asokohe u aktivizua edhe me organizatën atletike Soko.
Më 1941 u emërua drejtor i saj, por u arrestua për bashkëpunim me lëvizjen popullore antifashiste partizane. Pasi u lirua, kaloi në territoret e liruara dhe u anëtarësua në Partinë Komuniste të Jugosllavisë dhe qe pjesë e agjitpropit për Bosnien lindore. U caktua komisar politik i detashmentit partizan në Tuzlla; pas luftës u zhvendos në Beograd me detyra politike dhe kulturore.
Më 1947 u vendos në Sarajevë ku qe profesor i Shkollës së Lartë Pedagogjike dhe Fakultetit Filologjik, drejtor artistik i Bosnia Film, shef i seksionit të dramës në Teatrin Kombëtar dhe kryeredaktor i shtëpisë botuese Svjetlost. I pezmatuar nga konflikt me disa figura politike dhe intelektuale lokale, u zhvendos më 1971 edhe njëherë në Beograd, ku jetoi deri më 1982.
Kantoni Nogent-le-Rotrou
Kantoni Nogent-le-Rotrou (frëngjisht: Canton de Nogent-le-Rotrou) është një kanton në departamentin Eure-et-Loir, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Nogent-le-Rotrou. Ka sipërfaqe 141.44km2 dhe popullsi 15483 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Nogent-le-Rotrou aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Telefoni
thumb|200px|Telefon i vitit 1896 prodhim Suedez Telefoni eshte nje mjet me i rendesishem komunikimi.Shpikesi i telefonit eshte Aleksander Bell (viti 1870). Me ndihmen e telefonit dy persona komunikojne me njeri-tjetrin.Per kete qellim eshte krijuar nje rrjet i gjere telefonik, i cili vazhdimisht behet me i madh, duke perfshire gjithe boten.Sot ky rrjet perdoret edhe ne fusha te tjera te komunikimit, si faksi, posta elektronike, interneti etj. Disa lloje te telefonav jane: aparati telefonik, mikrotelefoni dhe i fundit eshte rrjeti telefonik i cili mundeson qe dy persona te flasin me njeri-tjetrin.
Historiku
Telefoni është një mjet që u zbulua ne vitet 1800, gjerësisht rreth viti 1860.
Rreth zbulimit te tij, apo shpikjes së tij ka pasur shumë thashetheme, mirëpo te gjitha këto morën fund zyrtarisht vetëm më 11 janar 2002, kur shpikësi zyrtar i telefonit emërohet italiani Antonio Meucci duke i marrë keshtu titullin e deriatëhershëm zbuluesit Alexander Graham Bell.
IP Telefonia
Internet Protocol (IP) telefonia (gjithashtu e njohur edhe si Telefonia e Internetit) është një shërbim i bazuar në Voice over IP (VoIP), një teknologji përçarëse e cila shpejt është duke marrë fitime të mëdha kundër teknologjive tradicionale të telefonit. Në Japoni dhe Korenë Jugore më shumë se 10 % e abonentëve, që nga janari i vitit 2005, janë kthyer në këtë shërbim të telefonisë digjitale. Një artikull i janarit të vitit 2005 nga revista javore Newsweek ka sugjeruar se internet telefonia ndoshta mund të bëhet "sendi tjetër i madh". Përderisa nga viti 2006 kompanitë e VoIP ofrojnë shërbime për konsumator dhe biznese.
Përdorimi
Sipas një artikulli të botuat në Wall Street Journal në tetor 2010, rreth 15,8 % e banorëve te Shteteve te Bashkuara të Amerikës përdor vetëm telefoninë mobile e nuk ka në përdorim një numër fiks dhe kjo dukuri vjen në rritje nga viti në vit. Telefoni më me vlerë dhe më i mirë është Iphone i kompanise se madhe apple.Ai është i shpejtë dhe i lehtë,ka kamer shumë të mirë dhe teknologjinë më moderne gjithashtu është edhe telefoni më i përdorur në ditët e sotme.
Ne vitin 2016 perdorshmeria e telefonave ka ndrushuar plotesisht pasi teknologjia eshte zhvilluar tej mase dhe telefona e mencur (smartphone) jane duke u perdorur shume ndersa ato telefone te teknologjise se vjeter nuk perdoren dhe aq shume ne ditet e sotme.
Iso-polifonia shqiptare
Iso-polifonia popullore shqiptare, shpallet “Kryevepër e trashëgimisë gojore të njerëzimit”, mbrojtur nga UNESCO.
Pa më të voglin dyshim, data 25 nëntor 2005 është një ditë historike për mbarë trashëgiminë kulturore të shqiptarëve por dhe për vetë Shqipërinë. Në këtë ditë “Iso-polifonia popullore shqiptare” futet në listën e “Kryeveprave të trashëgimisë gojore të njerëzimit” mbrojtur nga UNESCO, fakt që u kumtua në të gjitha mediat e botës nga Dr. Koichiro Matscura, Drejtor i Përgjithshëm i UNESCO-s, nga selia qendrore e UNESCO-s në Paris.
Për të dalë me këtë vendim, Juria Ndërkombëtare e mbledhur në Paris nga data 21-24 nëntor 2005, shqyrtoi mbi 60 kandidatura të propozuara për t’u përfshirë në listën “Kryevepër e njerëzimit”, propozime të bëra në rrugë zyrtare nga shtete të ndryshme në çdo anë të botës duke plotësuar dosjet dhe kriteret e shpallura për këtë qëllim.
Juria vendimmarrëse përbëhej nga :
Historia e kinematografise dhe televizionit ne Kosove
BOTUAR NE REVISTEN MUJORE ALBANICA - PRISHTINE - dhjetor 2007-janar 2008
SKICË PËR HISTORINË E ZHVILLIMIT TË KINEMATOGRAFISË NË KOSOVË
Xhirimet filmike në territorin e Kosovës
Shkruan: Shukri KAÇANIKU, xhirues filmi-drejtor fotografije
Gjatë luftërave ballkanike, xhirimet me kamerë janë bërë nga kompanitë e njohura si Pathe ,Gaumont, Eclair dhe Charls Urban dhe nga këta xhirues: '''Lajos Zoltan Arpad Pitrolf 1879-? (alias Luis de Beery'''), Karl Freund 1890-1969 (xhirues i njohur që bëri karrierë në HOOLYWOD), Donald C. Thompson (1890-1936), Reidar Noble  dhe Josip Hala (1879-1960) ,dhe disa xhirues-fotografë që ishin në forcat e ushtrisë serbe: Slavko Jovanovic (1887-1964),, Mihajlo Mihajlovic-Afrika (1892-1941), dhe Dragisa M. Stojadinovic, që ishte shef i grupit të fotografëve dhe xhiruesve filmikë të Komandës supreme të  ushtrisë serbe  gjate Luftës së Parë Botërore.
Zhvillimi i kinematografisë pas Luftës së Dytë Botërore Para Luftës së Dytë Botërore në territorin e Kosovës, me saktësisht në vitet 1935-37 kanë qenë të regjistruara 7 kinema: Mitrovicë, Prishtinë, Gjilan, Ferizaj, Prizren, Gjakovë dhe Pejë. Shumë të rinj nga tërë Jugosllavia e atëhershme, janë shkolluar në Beograd, e më vonë edhe në qendrat e tjera të Evropës Lindore dhe ish-BRSS për profesionin e operatorit të kamerës. Në mesin e tyre s’kishte asnjë shqiptar nga Kosova. I vetmi shqiptar, që është shkolluar dhe ka vijuar kursin për operator në Qendrën e filmit “Zvezda film”, në Beograd, ka qenë Mandi Koçi - (1912-1981) nga Korça, i cili ishte dërguar nga Qeveria e Shqipërisë, mbasi kishte qenë  pjesëtar  i LNÇ-së. Ai u kthye në Shqipëri në vitin 1947 dhe i xhiroi kuadrot e para të filmit dokumentar numër 1 - formati 35 mm, nga aktiviteti i kryetarit të PPSH, Enver Hoxha, me titull: VIZITA E SHOKUT ENVER HOXHA NË SHQIPËRINË E MESME DHE TË JUGUT
Mandi KOÇI -me pseudonimin MAK u lind në Voskopojë të Korçës, më 17 janar 1912 në një familje zanatlinjsh. Në vitin 1936 hap në Korçë të parën studio fotografike me rrymë. Fotografoi demonstratën e bukës dhe xhandarët e Zogut, pushtimin fashist në Korçë. Në vitin 1942 atashohet pranë Brigadës I partizane si dhe fotograf i shtabit. Në vitin 1947 hap ekspozitën e parë të fotografisë në Moskë. Mandi Koçi, pasi studioi fillimisht në Beograd, e më pas në Moskë, u bë operatori i parë shqiptar i filmave të parë artistikë shqiptarë, si: “Fëmijët e saj” dhe “Tana”. Ai punoi pothuajse të gjithë dokumentarët artistikë dhe kronikalë shqiptarë, në bashkëpunim me regjisorin e talentuar sovjetik, Ilia Kopalin. Gruaja e tij, Roza Koçi, ishte bashkautore e të parit fjalor shqip-rusisht. Mandi Koçi, për veprimtarinë e tij të shquar antifashiste, u internua në Porto Romano, së bashku me Pëllumb Dishnicën, Todi Maliqin, Mithat Frashërin, Zai Fundon, Manol Konomin, Stefo Grabockën, Safet Butkën, Mina Uçin, Reshit Çollakun, Sadik Bekteshin, Qazim Kapisyzin, Spiro Shalësin. Me Mandi Koçin, në vitin 1947 fillon në Shqipëri profesioni i operatorit kinematografik. Më pas me prishjen e marrëdhënieve me ish- BRSS, burgoset për 20 vjet, edhe nga fakti se ishte martuar me një ruse. Lirohet në fillim të viteve ‘80. Pas burgut, në moshën 70-vjeçare, i vetmuar, përfundon në azilin e pleqve në Tiranë, ku vdiq. (*shënimet nga “Kujtime” në gazetën “Panorama” – Tiranë, shkruar nga Gjergj Titani, funksionar i lartë i PPSH dhe Lazër Siliqi)
Xhirimet e jugosllavëve në Shqipëri Në vitin 1946, xhiruesit nga Jugosllavia qenë: Ljubisa Ivkovic, Nebojsha Lolin, Milorad Markovic dhe Nikola Zedrinski, të cilët me regjisorët: Vojislav Nanovic dhe Miodrag Jovanovic, realizuan dy filma dokumentarë: “Albanija putem slobode”-(Shqipëria drejt lirisë) dhe “Balkanske igre”- (Lojërat ballkanike) -1946. (*Instituti për film Beograd 1970), Edhe xhiruesit nga Maqedonia xhiruan në Shqipëri deri në vitin 1948: Trajce Popov  dhe Nikola Hristovski për nevoja të arkivit të Zvezda film/Filmske Novosti dhe Ndërmarrjes Kinematografike Shqiptare si dhe ndihmuan në realizimin e projekteve të përbashkëta, p.sh. filmi dokumentar “HEKURUDHA TIRANË- DURRËS” i vitit 1947 – operator: Hamdi Ferhati dhe Nikola Hristovski).
Filmat dokumentarë dhe artistikë të xhiruar në Kosovë “FILMSKE NOVOSTI” dhe ZVEZDA FILM - BEOGRAD xhiruan 2311 numra të kino-zhurnalit, në mesin e tyre shumë ngjarje nga Kosova. Aktiviteti i kompanisë Zvezda film/Filmske Novosti fillon në vitin 1944, fill mbas çlirimit të ish-Jugosllavisë. Xhiruesit e tyre kanë qenë në të gjitha qendrat e republikave, përpos në Kosovë. Ngjarjet në Kosovë xhirohen nga ekipet e qendrave të Beogradit e të Shkupit. Shumë xhirues të Filmske Novostit, Avala film, Slavija film dhe UFUS (Shoqata e artistëve të filmit nga Serbia), kanë xhiruar në Kosovë: Mihajlo Popoviq, Simon Rackoviq, Branko Kosiq, Trajce Popov, Nikola Hristovski, Mihajlo Matiq, Branko Mihajlovski, Ilija Miletin, Mihajlo Ivanjikov, Rasim Crnovrsanin, Nikola majdak, Dario Bremec, Ilija Ceperac, Stevo Landup, Josip Novak, Nikola Djonoviq, Dragan Mitroviq, Stevo Labudoviq, etj. kurse filmat artistikë Branko Ivatoviq, Ljube Petkovski, Branko Perak, Milivoje Milivojeviq dhe Milorad Jaksiq –Fandjo. Në këtë kohë nuk vepronte asnjë shqiptar xhirues Kosovë. Filmi i parë dokumentar që është xhiruar në Kosovë është realizuar në vitin 1948:
PRVE SVETLOSTI: prodhim i Avala film, skenari: Frida Filipoviq, regjisor: Zhika Mitroviq, xhirues: Mihajlo-Mika Popoviq (1908-1990), muzika: Josip Slavenski, montazhi: Zhika Mitroviq, metra 1258, formati 35 mm B/Z, e lejuar për shfaqje më 4.02 .1949 Përmbajtja: Përpjekjet për ta elektrifikuar Kosovën. Bashkëpunimi i serbëve dhe shqiptarëve, sjell një ndërtim më të shpejtë të hidrocentralit që ndikon në zhvillimin e këtij vendi të prapambetur, për ardhmërinë e tij më të ndritshme.
Filmi i parë i luajtur artistik realizohet në vitin 1954 ESHALON DOKTORA M, 1955 - prodhimi UFUS, skenari: Dushan Zhega, Zhika Mitroviq, regjisor: Zhika Mitroviq, drejtor i fotografisë: Mihajlo Popoviq, muzika: Ivan Rupnik, skenografia: Kosta Krivokapiq, montazhi: Vojislav Bjenjas, rolet kryesore: Nadja Poderegin, Severin Bjeliq, Marijan Lovric, Ilija Xhuvalekovski, Janez Vrhovec, Milivoje Popoviq,Vladimir Medar. Metra 2486 m. formati 35mm, B/Z standard – lejuar për shfaqje më 14.02.1955
Fillimi i televizionit   1957-1974 Fillimet e televizionit në Jugosllavi datojnë nga viti 1957-58. Studiot televizive të qendrave jugosllave fillojnë të emitojnë programe në këtë radhitje kohore : TV Zagreb - 1957, TV Beograd -1958, TV Ljubljana -1961, TV Sarajevo -1963, TV Skopje – 1964, TV Titograd -1965, TV Prishtina 1975 e TV Novi Sad 1975. Deri në vitin 1966 në Kosovë nuk kishte asnjë program televiziv në gjuhën shqipe, por ngjarjet kulturore, politike e shoqërore, u xhiruan nga xhiruesit e Filmske Novostit. Në të shumtën e rasteve, në Kosovë punoi xhiruesi Branko Kosiq dhe ndonjë xhirues i ardhur nergut nga TV Beogradi (Nikola Djonoviq).
PASQYRA TELEVIZIVE ose FILLIMI I TELEVIZIONIT DHE KINEMATOGRAFISË NË KOSOVË
Në vitin 1966, pas Plenumit IV të Partisë Komuniste të Jugosllavisë, ku u dënua politika antishqiptare e Rankoviqit, u formua redaksia shqipe e TV Beogradit me këta entuziastë: Gjeto Leka – gazetar-redaktor, Faik Hima folës, Ekrem Kryeziu gazetar-folës e pastaj edhe regjisor, Antigona Nimani - realizatore dhe folëse, Mitalip Çoça xhirues-gazetar dhe Bejto Jusufi ndriçues që përgatisnin emisionin e parë në gjuhën shqipe të titulluar “Pasqyra televizive”, më vonë ju bashkëngjitën Masar Murtezai si redaktor përgjegjës, Vera Gjevori-Hima si folëse, Sytki Imami përkthyes e lektor, organizator Shaip Bejta, asistent kameramani elektronik Fatmir Nushi dhe korrier Kadri Hakiqi. Emisioni i parë u transmetua më 29 nëntor 1966.
Mitalip ÇOÇA ishte shtylla kryesore për xhirimin e kronikave të emisionit.