cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stamford Bridge
Dyqani
Dyqani i tanishëm gjendet në pjesën jug-perëndimore të stadiumit. Dyqani është i përbërë nga dy kate. Kati i parë përmban më së shumti suvenire dhe lojëra të fëmijëve. Ndërsa në katin e dytë ka ndresa,pallto,mbathje etj.
Planet për të ardhmen
Në epokën e Roman Abramovich klubi ka deklaruar që dëshirojnë ta rrisin stadiumin në një stadium me 55,000 ulëse.
Alternativa tjera kanë qenë që ekipi të zhvendoset nga Stamford Bridge në Earls Court Exhibition Centre, White City, Battersea Power Station. Në 17 qershor 2014, pronari Roman Abramovich dha një deklaratë, duke thënë se e ka vëzhguar nga afër studimin nga disa specialistë të pjesës nga Fulham Broadway deri te Stamford Bridge dhe më tej nga arkitektët e Lifschutz Davidson Sandilands.Këta specialistë kanë shikuar se a është e mundur që Stamford Bridge-it t'i rritet kapaciteti i ulëseve. Tani është më e besueshme që Chelsea të qëndroj në shtëpinë e tyre 109 vjeqare sesa të ndrrojnë lokacion. Ata po shikojnë mundësitë që ta rrisin kapacitetin në 60,000 ulëse nga 41,798 ulëse sa janë tani, projekt i cili do ta bënte Stamford Bdridge-n stadiumin e dytë më të madh në Londër dhe stadiumin e tretë më të madh në Premier League. Klubi ka thënë se do t'i informojnë fansat e klubit me kohë për çdo ndryshim. Në 28 shtator 2014 u tregua se Chelsea ka kërkuar leje që të zhvendosen në stadiumin [[Twickenham Stadium]|Twickenham] për të përshpejtuar punët për rritjen e Stamford Bridge.
Rekordet
Rekordi i shikuesëve: 82,905 v Arsenal në 12 tetor 1935 (kjo statistikë vlen për lojërat vendase të Chelsea-t, sepse ka pasur evente kur në Stamford Brdidge shikueshmëria ka qenë mbi 100,000 njerëz).
Më së paku shikues: 3,000 shikues në ndeshjen e Chelsea kundër Lincoln në vitin 1906.
Shikueshmëria Mesatare
Premier League (1992–2009): 34,780 Total Premier League:      22,239,771 (696 ndeshje)
Kulla e Halim Miftarit
Kulla e Halim Miftarit është një monument i trashëgimisë kulturore në Vllahi, Mitrovicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Berlancourt, Oise
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Berlancourt (Shqip: Berlankurti) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Dropbox
parapamje|Logo e Dropbox Dropbox është një software i krijuar nga  Dropbox, Inc., me zyrë në  San Francisco, Californi që ofron ruajtje të dhënave në cloud, sinkronizim të dhënave, hapësirë personale në cloud, dhe software të ndryshëm. Dropbox u mundëson përdoruesve të krijojnë një dosje në kompjuterin e tyre personal, të cilin Dropbox në vijim e sinkronizon dhe kudo që hapet përmes dropbox dosja në fjalë ka të njejtën përmbajtje. Të dhënat e vendosura në këtë dosje elektronike janë të qasshme edhe përmes webfaqes të Dropbox dhe aplikacioneve mobile. Dropbox përdor një model të biznesit i cili quhet freemium, ku përdoruesve u ofrohet një llogari dhe një hapësirë në memorie cloud pa pagesë, me mundësi të zgjerimit të kësaj memorie duke e paguar. Dropbox u themelua në vitin 2007 nga dy student të MIT Drew Houston dhe Arash Ferdowsi. Dropbox ofron programe që përkrahen nga Microsoft Windows, Mac OS X, Linux, Android, iOS, Blacberry OS, Windows Phone dhe shfletuesit e ndryshëm.
Financat
Dropbox është themeluar nga Sequoia Capital, Accel Partners dhe Amidzad. Në mesin e vitit 2009 filloi të plasonte në treg pjesët startuese të programit për të zgjuar interesin e konsumatorëve potencial. Në vitin 2011 vlerësimet fillestare për vlerën e kësaj kompanie ishin 1 milion dollarë.Më pas kompanitë e vlerësimit të pasuris si TechCrunch, VentureBeat, Business Insider, dhe Financial Post than se vlera e Dropbox ishte nga 5 deri në 10 milion dollarë. Me 3 prill 2012,Dropbox deklaroi se Bono dhe The Edge,pjestarë të grupit irlandez të rokut U2,ishin tashmë investitor në këtë kompani.
Shërbimet
Përdoruesit e Dropbox kanë mundësi që materiali muntimedial i ruajtur në Dropbox të dërgohet përmes shërbimit Gmail, historinë e chat-it IM ta ruajnë në Dropbox, të administrojnë BitTorrent, dhe këto të dhëna ti mbrojnë me fjalëkalim.
Shto në mënyre automatike
Janë shumë mënyra për të shtuar në mënyrë automatike të dhënat në Dropbox. Shumica e tyre janë të krijuara nga komuniteti i Dropbox. Njëra ndër to është në formë të web serverit me komandën SendToDropbox (e cila mundëson të gjitha emailet e përdoruesit të shkojnë në Dropbox), pastaj komanda Mover (e cila mundëson backup për FTP, Git, MySQL, dhe programe të tjera në Dropbox), dhe programe për desktop si MacDropAny (e cila përdoruesit i mundëson të gjitha materialet multimediale në kompjuter të sinkronizohen me ata në Dropbox). Janë një numër i sistemeve operative të cilat nuk i përkrah Dropbox si:Maemo,Symbian dhe webOS.Për të cilat është mundësuar një vegël e cila quhet Dropship e cila mundëson qasjen në Dropbox. Në korrik të 2014 Dropbox duke parë rritjen e kërkesës për sinkorizim të të dhënave,e shtoi në program një funksion të ri për të sinkronizuar një sasi të madhe të dhënave në një kohë të shkurtër. Që e bëri shpejtësinë e upload-imit 2 herë më të madhe se sa në versionin paraprak.
Dropbox për biznes
Dropbox për biznes është një shërbim që ka për qëllim të këtë si klient organizatat e ndryshme. Dy Dropbox vijnë me dy fjalëkalime të ndryshme, përdoruesit mund të përdorin Dropbox për punë të ndryshme në të njëjtën kohë, dhe mund të shohin punën e njëri tjetrit. As administrata e Dropbox për Biznes nuk mund të shikojë llogaritë personale të tyre po vetëm ato të cilat janë brenda kësaj organizate.
Mbrojtja e të dhënave personale
Në maj të vitit 2011 Dropbox u akuzua nga një agjent i pavarur i sigurisë i cili tha se Dropbox i ruan të dhënat e klientëve (përvec fjalëkalimeve) si tekst burimor, dhe se thënja e famshme e kompanisë "Punëtorët e Dropbox nuk mund të shikojnë të dhënat tuaja" ishte një gënjeshtër. Cdo njeri duke marrur edhe punëtorët e Dropbox që kishte qelësin e enkriptimit të AES-256 mund të shikonin të dhenat.Nëse një e dhënë ishte vendosur në sistem më parë nga ndonjë përdorues Dropbox nuk e vendoste prap,por vetëm merrte adresën e memories ku ishte ruajtur e dhëna.
Në qershor të vitit 2011 një gabim teknik u detektua në të gjitha llogaritë e Dropbox, dhe qasja në cdo llogari mund të bëhej pa fjalkalim. Kjo zgjati për katër orë, derisa Dropbox e gjeti gabimin dhe e rregulli. Të gjitha qasjet në llogari u detektuan dhe pronarët e tyre u lajmëruan përmes emailit. Pas kësaj u krijua një gjendje kaotike dhe besimi në teknologjin Cloud u lëkund. Në janar 2013 një grup i hakerëve i quajtur The 1775 Sec postoi në Twitter një listë me email-e duke deklaruar se e kishin thyer sistemin e sigurisë së Dropbox për ndër të programuesit Aaron Swartz. Dropbox deklaroi se ato email-e nuk i takonin përdoruesve të tyre. Në 2014 gjatë një intervistë Edward Snowden e quajti Dropbox-in si "armik i privatësisë". Kjo për shkak të modelit të enkriptimit të të dhënave që i mundëson kompanisë ti dërgojë këto të dhëna në qeveri apo në ndonjë kompani tjetër.
Zyrat
Zyrat kryesore të Dropbox ishin të vendosura në 760 Market Strees në San Francisko deri në korrik të vitit 2011 ku pastaj u zhvendosën në zyra më të mëdha. Që nga kjo datë zyrat qëndrore të kompanisë janë të vendosura në Suite 4000 në katin e katërt të ndërtesës China Basin Landing në San Francisko. Kompania tani ka të gjithë katin e katërt, gjithësej 8000 m2 dhe me opsionin e zgjerimit të mëtutjeshem. Në shkurt të vitit 2014 Dropbox u zgjerua dhe hapi një zyrë në Austin, Texas. Shteti i Texasit dhe qyteti Austin i dhuruan 1.7 milion dollare Dropbox në shkëmbim që të hapeshin zyret e Dropbox në Austin. Ky investim solli deri te 170 të punësuar me një pagë mesatare prej 59,000 dollarë.
Shënime çasti
Shënime çasti libër me autor Agron Çalliku. Botuar në Tiranë në vitin 2007 nga "Toena". Libri ka 157 faqe. ISBN 9789994313082
Shënime: Letërsia shqipe, proza.
Ajet Sopi Bllata
Ajet Sopi Bllata (1861-1938) ishte patriot shqiptar dhe Kachak nga Jabllanica, Vilayet i Kosovës, pranë Gallapi, Buci. Ai ishte nga familja Ahmet Sopi. Në moshën 17-vjeçare, ai u bë figurë e rëndësishme për fshatin dhe komunitetin e tij. Kur Kongresi i Berlinit favorizoi Serbinë, fshati Sopis, i vendosur afër kufirit me Serbinë, u sulmua nga serbët. [1] Duke qenë në numër më të madh, ata u dëbuan dhe fshatarët lanë gjithçka prapa. Megjithatë në rrugën e tyre familja Sopis kuptoi se ata kishin harruar një fëmijë të quajtur Zeqir në djep gjatë panikut. Sopi vendosi të kthehej në fshat dhe të merrte një fëmijë. Kur u kthye në shtëpi, ai pa që ishte vendosur në zjarr dhe serbët po plaçkitnin. Ai arriti të hyjë brenda flakëve, duke e tërhequr fëmijën dhe pastaj duke ikur nga skena. Kur serbët e panë atë, ata hapën zjarr tek ai tek i cili Sopi u kthye në zjarr. Sopi, i cili kishte humbur familjen e tij, ndoqi gjurmët e tyre dhe u zotua të mos harrojë kurrë atë që kishin bërë serbët. Sopi luftoi si Kachak për shumë vite kundër serbëve së bashku me Idris Seferin derisa ai u dëbua nga çetnikët në Turqi. Përfundimisht ai u shpërngul në Shqipëri ku u vra nga dy fshatarë të cilët ishin paguar nga autoritetet serbe.
jetë Ndërsa familja udhëtoi në fshatin Topançi, afër Gjilanit, në ditët moderne të komunës së Dardanit, ata kishin vështirësi në ngritjen e një shtëpie të re. Edhe pse rajoni ishte nën administrimin serb, ata punonin në tokat. Sopi, pasi e siguroi familjen e tij, vazhdoi të takohej me Vesel Kosovice dhe Idris Seferi me qëllim që të vazhdonte luftën e tij patriotike. Ndërsa vazhdonin, takuan rajone të sulmuara nga serbët, komandanti ishte Stojan Domoroc, i cili urdhëroi mizoritë. Ai vodhi bagëtitë e shqiptarëve, të cilët e zemëruan Sopin dhe ai vazhdoi të kthejë kafshët që serbët tani kishin vjedhur. Sopi kërkoi që serbët të paguajnë shpenzimet për të cilat Sopi u përfshi në armiqësi me serbët, por veçanërisht me Stojanin. Vesel Kosovic ishte thënë nga Stojan se ai po dilte për të gjuajtur në malet e Marec, pranë liqenit Krivareka. Burrat e Stojanit, të përbërë kryesisht nga shqiptarët, vazhduan ndërsa kosovari dhe Sopi diskutuan se si t'i hasnin ato. Sopi dhe Kosovice arritën të gjejnë një lokacion në mënyrë që t'i pritë ata. Sopi hapi zjarr sa më shpejt që e pa Stojani, duke e goditur atë në gjoks, duke e hedhur atë jashtë kalit. Burrat e Stojanit, tani panik, filluan të hapnin zjarr. Ajet, megjithatë, sinjalizoi me pushkën e tij se nëse shqiptarët vazhdonin të gjuanin me shokët e tyre shqiptarë, ata gjithashtu do të takonin të njëjtin fat si Stojan.
Kacak
Vrasja e Stojan Domorci u përhap gjerësisht në Gallap dhe Karadak. Serbët, tani tmerruar, panë si shqiptarët vazhdonin të jetonin në liri. Burrat e Stojanit megjithatë vendosën të hakmerren për udhëheqësin e tyre të vrarë dhe vazhduan të gjurmojnë Vesel Kosovice dhe ata e vranë atë. Ajet Sopi, tani shumë i zemëruar për vdekjen e shokut të tij, vendosi ta hakmerrej ndaj tij. Sidoqoftë, serbët, duke parë mundësinë e tyre, vendosën ta rrethojnë atë në shtëpinë e tij ndërsa ai flinte. Kur Ajeti u zgjua, shumë i zemëruar nga masat jashtë, hapi zjarr, duke vrarë dy anëtarë serbë të ushtrive gjinore. Më pas ai vazhdoi të merrte armën duke vrarë dy serbë në malet Lugu i Thanave. Prej asaj dite, Ajeti filloi jetën e tij si Kakak. Një natë, ndërsa po udhëtonte në Rogane, pranë Tyrbes, vuri re ushtarët serbë që ruanin rrugën. Ai vazhdoi të hapte zjarr ndaj tyre duke i vrarë të gjithë dhe duke u kthyer prapa. Ai u kthye në Bllatë, ku u takua me tre Kachaks të tjerë: Rama, Kadria dhe Emini, edhe pse ai nuk punoi së bashku me ta. Ndërsa ai u kthye në shtëpi, Sopi u martua me një vajzë nga fshati i tij. Por kur familja e vajzës mësoi se Ajeti ishte një Kachak, ata e morën vajzën dhe ia dhanë asaj dikujt tjetër, duke pasur frikë se do të pësonte pasojat. Ajeti u zemërua shumë nga kjo vepër e pagabueshme dhe shumë e zhgënjyer. Ndërsa gruaja ishte duke u martuar, Ajeti e priti dhëndrin, duke e vrarë atë dhe një person sekondar dhe vazhdoi të vjedhë vajzën e sapomartuar, të quajtur edhe "burrin". Familja e gruas vendosi t'u hakmerret atyre. Një kushëri i Ajetit, i quajtur Aliu, u takua me Ajetin për ta ndihmuar atë.
Tradhëti
Masa e zemëruar, duke numëruar 30, kapi Aliun jashtë shtëpisë së tij, ndërsa Ajeti ishte brenda duke fjetur dhe ai kishte lënë krahët e tij në dollapin e gruas së tij. "Nusja". Masat hynë në shtëpi dhe kapën Ajetin dhe vazhduan t'i çonin në stacionin e afërt në Gradec. Ajeti megjithatë shpëton kujdestarinë. Të nesërmen në mëngjes, tre burra gjinorë gjejnë Ajetin dhe e kapën atë. Të nesërmen u lirua edhe kushëriri i tij Aliu. Armët e paragjykimeve, të cilët më parë kishin dëgjuar për veprimet e tij patriotike, vendosin të ulin armët kur Ajeti u tregon atyre se kush është ai. Ndërsa i afrohen atij me cigare, Ajeti megjithatë kap një pushkë nga njëri prej ushtarëve dhe i kap ata me roje, duke thënë:
Ajeti vazhdoi në Karadak, ku u takua me Idris Seferin për të luftuar kundër tij kundër osmanëve. Në këtë kohë, kreu i çetnikëve, Kojice Popoviç, rrëmbeu dy gra shqiptare. Vetë Ajeti mori detyrën për të tërhequr dy vajzat dhe për t'u hakmarrë ndaj "nderit" shqiptar. Ai kërkoi komandantin çetnik dhe e vrau atë së bashku me serbë të tjerë në shtëpi. Kur kthehet, ai është shumë i shqetësuar që shokët e tij shokë e akuzojnë atë për kryerjen e krimeve të tilla si vjedhja e një nuse dhe mbledhjen e kafshëve të tjera. Ai vazhdon të vrasë akuzuesit, edhe një herë duke lënë pas vdekjes. I sëmurë nga gjithë tradhëti, ai vazhdon përsëri të bashkohet me Idris Seferin.
Refugjat
Plani serb për okupimin e Kosovës u vlerësua shumë nga çetnikët Miladin Kollolec. Ata urdhëruan Ajetin që të rrëzonte armët dhe të largohej nga fshati Bllata. Familja e tij vendosi t'i binde urdhrave çetnik dhe të shkonte në Turqi. Në vitin 1912, gusht, Ajeti, me gruan dhe katër fëmijët, vendosi të ndiqte familjen për Turqinë. Çetnikët i ndoqën ata në kufirin e Greqisë dhe paguan biletat e tyre. Ajeti ia dorëzoi komandantit pushkën, armë dhe rripin e tij. Ai pastaj vazhdoi të fliste me Chentik duke thënë:
"Unë doja t'ju vrisja me këtë pushkë, por do ta dorëzoj sot. Unë kurrë nuk do t'ju jap këtë mundësi, por unë do të heq dorë nga kjo kohë, dhe këtë herë vetëm. "
Sipas Milosav Jelic, një shkrimtar serb që botoi "Kronikat e Jugut", Ajeti vendosi, me gjashtë shokë të tjerë, të qëndronte në Adana të Turqisë. Ai ka punuar si fermer, por për shkak se nuk ka punuar kurrë si një, ai e gjeti shumë të vështirë. Në çmendurinë e tij, ai vazhdoi të sulmonte qiradhënësit dhe u arrestua. Ai kërkoi që të transferohej në Shqipëri, i cili ishte dhënë, por humbi kontaktin me familjen e tij. Në vitin 1916 filloi një jetë të re në Karp, afër Kavajës, në Shqipëri.
Vdekja
Ai filloi të punonte për të mbledhur ujë për fshatarët dhe u bashkua me një grup. Ai u tha dy punonjësve të punonin për një ditë tjetër, por dy punëtorët ishin vrasës të cilët ishin paguar nga autoritetet serbe për të vrarë Ajeti. Ata vazhdojnë të qëllojnë në Ajeti me pushkë gjuetie. Ajeti menjëherë godet pushkën e tij dhe gjuan dhe vret e para dhe plagos tjetrin. I plagosur, ai vazhdon të ecë nëpër këtë livadh. Fjalët e tij të fundit ishin se "Edhe këtu ata u përpoqën të më vrasin". Ajeti vdiq në Kavajë në vitin 1938.
= Referim ==
Wilfried Sanou
Wilfried Sanou (lindur më 16 Mars 1984) është një ish-futbollist Burkina Faso.
Kombëtarja
Për reprezentacionin Burkina Faso ka luajtur 26 ndeshje.
Android (sistemi operativ)
Android eshte nje sistem operativ ashtu si Windows, Mac, Linux apo te tjere. Kerneli (berthama) i ketij sistemi eshte i bazumun ne Linux. Android eshte kriju nga Google dhe eshte i dedikumun per paisje me touchscreen si smartphone apo tablet.
Historia e tij nuk eshte shume e gjate por perhapja e tij ka qene e menjehershme. Vetem ne disa vite Android ka arrit me dominu tregun.
Emre Mor
Emre Mor (lindi më 24 korrik 1997) është futbollist turk i cili luan për klubin gjerman Borussia Dortmund si mesfushor anësor. Ai poashtu luan edhe në kombëtaren turke.
Jeta e hershme
Emre Mor lindi dhe u rrit në Brønshøj, lagje në Kopenhagë. Babai i tij është turk, ndërsa nëna e tij është maqedonase. Ai është përkrahës i klubit Galatasaray.
Karriera
Në moshën 16 vjeçare në dhjetor 2013, Emre ishte në stërvitje me AS Saint-Étienne por nuk morri kontratë.
Emre luajti në Lyngby në nivelet U17 dhe U19 para se të lëshohet nga klubi në janar 2015. Mesazhi i klubit ishte "Përfundimi është se talenti nuk mund të shpengohet në Lyngby Boldklub".
FC Nordsjælland
Emre luajti për herë të parë kundër Randers FC në Superligën Daneze. Emre e zëvendësoi Guðmundur Þórarinsson në minutën e 84. Në ndeshjen e ligës tjetër pas debutimit të tij, Emre ishte në formacionin e fillimit kundër Brøndby IF. Performanca e Emres i dha atij një kontratë të ri dhe një vend në skuadrën e parë duke filuar në janar 2016.
Borussia Dortmund
Borussia Dortmund konfirmoi që lojtari Emre shënoi kontratë më 7 qershor 2016 dhe njoftoi se kontrata është pesë vjeçare. Që nga atëhere ai luan rregullisht në Bundesliga dhe UEFA Liga e Kampionëve për Borussia Dortmund, shpesh luan si zëvendësues në krahun e djathtë ose si mesfushor sulmues.
Karriera ndërkombëtare
Ai ka përfaqësuar Danimarkën në skuadrat U17, U18 dhe U19. Sidoqoftë, në vitin 2016 ai ndryshoi aleancën në Federata Turke e Futbollit, me babain e tij duke nënshkruar letrat e Emres për nështetësi prej burgut, dhe u thirr në skuadrë U21 në kualifikimin e Kampionatit Evropian U21 në vitin 2017 kundër Sllovakisë U21.
Ai luajti për herë të parë për Turqinë kundër Mali të Zi në Antalia në maj 2016. Ai luajti në skuadrën profesioniste turke në UEFA Euro 2016, duke u bë lojtari më i ri në turne dhe doli për ta zëvendësuar Cenk Tosun në lojën kundër Kroacisë. Ai luajti në ndeshjen e fundit kundër Republikës Çeke dhe bëri një asistim Burak Yılmaz për të shënuar golë.
Lokalitet arkeologjik parahistorik shumështresor në Dardhishtë
Lokalitet arkeologjik parahistorik shumështresor në Dardhishtë është një monument i trashëgimisë kulturore në Dardhishtë, Kastriot, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Jon Snow (karakter)
Jon Snow është një personazh imagjinar në seritë e romaneve fantazi A Song of Ice and Fire nga autori amerikan George R. R. Martin, dhe përshtatjes televizibe Game of Thrones. Ai ka qenë quajtur një nga "krijimet më të mira" të autorit dhe personazhi më popullor nga The New York Times. Jon është portretizuar nga Kit Harington në seritë HBO të Game of Thrones.
Hasan Ferriu
Fillimi
Në fund të Luftës së Parë Botërore, Shqipëria u pushtua nga ushtritë luftarake të Luftës (Greqia, Italia dhe Serbia), ndërsa Trupat Lindore u pushtuan nga ushtria serbe, me ndihmën e aleatit të saj, ushtrisë franceze. Vetëm Plava dhe Gucia mbetën të papërfshira. Këto rajone, të urdhëruar nga Hasan Ferri, për katër muaj, u përballën me sulme nga ushtria serbe, pra nga Mbretëria Serbo-kroate-Sllovene. Nikolla Pashiq, kryeministri i Serbisë në atë kohë, duke qenë i vetëdijshëm për rezistencën e këtyre krahinave kundër pushtimit malazez që nga Lidhja e Prizrenit, hezitoi të sulmonte ata, për të kursyer ushtarët e tij. Prandaj, ai preferonte t'i zinte këto provinca "në mënyrë paqësore". Ndërkohë, Pašić urdhëroi ushtrinë e tij të pushtonte Shkodrën para se të merrej nga Italia. Megjithatë, pushtimi i saj nuk ndodhi, sepse qyteti ishte nën kontrollin e ushtrive aleate (Franca, Britania dhe Italia). Pas dështimit të sulmit dy-mujor të Serbisë, Mbretëria e Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve u përpoq të pushtonte Plavën dhe Gucin në një mënyrë "paqësore" në janar 1919. Përpjekjet serioze u bënë për të pushtuar këto provinca. Për të parandaluar pushtimin e tyre dhe për largimin e Kosovës, Komiteti i "Mbrojtjes Kombëtare të Kosovës", i kryesuar nga Hoxha Kadri Prishtina, mbajti një aktivitet të zënë diplomatik. Në këtë kohë, Kadri Prishtina, një atdhetar i shquar, me liderë të tjerë të Komitetit, doli me idenë e instalimit të një administrate ndërkombëtare në Kosovë, që do të thotë tokat e Shqipërisë shqiptare të pushtuara nga Serbia. Ky projekt mendohet të bazohet në angazhimin e shteteve të para fitimtare të Luftës së Dytë Botërore, në veçanti "Katër Madhe" (SHBA, Francë, Mbretëria e Bashkuar dhe Italia). Komiteti ishte i interesuar që deri në implementimin e këtij projekti Plava dhe Gucia të ruanin pavarësinë. Projekti duhej të ndihmonte Fuqitë e Mëdha, sidomos Presidenti i SHBA. Duke iu referuar parimeve të tij, Hysni Curri, një prej aktivistëve të shquar të komisionit, i shkroi Hasan Ferrit nga Shkodra: "Ne të gjithë jemi të përfshirë në pikat e Amerikës së Madhe, Vilson Me ndihmën e tij një ditë do të jemi një sakrificë e madhe anije ". Megjithatë, ky projekt ishte shumë i vështirë për t'u zbatuar për faktin se Serbia, si pasojë e Mbretërisë SKS, kishte mbështetjen e Fuqive të Mëdha Europiane, fitues të luftës, veçanërisht Francës. Megjithatë, Komiteti besonte në suksesin e këtij projekti, për të cilin do të ishte fort i angazhuar për realizimin e tij. Ndërkohë, Hasan Ferri ishte skeptik për realizimin e tij.
Më 16 janar 1919, Komiteti Kombëtar i Mbrojtjes së Kosovës, dy ditë para fillimit të Konferencës së Paqes në Paris, iu drejtua krerëve të shteteve të "Katër Madhërisë" (Presidenti i SHBA, Woodrow Wilson, Presidenti francez, Georges Benjamin Clemenceau, Kryeministri i Britanisë së Madhe, David Lloyd George dhe Presidenti i Italisë, Vittorio Orlando), me kërkesë për të përmirësuar padrejtësitë e bëra për shqiptarët nga Fuqitë e Mëdha në Kongresin e Berlinit (1878) dhe në Konferencën Ambasadore në Londër (1913). Për të pasur efekt të drejtë, kërkesa u dërgua në emër të Hasan Ferrit dhe partisë Plavë dhe Guci, përfaqësues ligjorë të këtyre provincave. Një kërkesë e ngjashme iu dërgua kryetarëve të këtyre katër pushteteve në emër të Bajram Currit dhe famullisë së fisit Krasniqi, të cilët edhe pse ishin të shtrirë brenda kufijve të Londrës, ishin pushtuar nga ushtria e Mbretërisë SKS me arsyetimin e "mbrojtjes së saj kufij strategjik ". Në këtë kërkesë, kryetarët e "Shteteve të Mëdha të Katërt" u alarmuan nga rreziku që kërcënonte Plava dhe Gucia nga pushtimi i SKS. Ata u bënë të vetëdijshëm për dhunën e gjenocidit që u ushtrua në këto provinca nga ushtria e Malit të Zi gjatë periudhës së pushimit (1912-1915). Kjo u ilustrua nga shembujt e vrasjeve të mijëra shqiptarëve nga regjimi ushtarak malazez mbi shqiptarët, përfshirë konvertimin e dhunshëm të fesë. Telegrami theksoi se dhuna ndaj shqiptarëve të Kosovës Lindore vazhdoi pas ripërtëritjes së tyre nga Serbia (në tetor 1918), si dhe vazhdimin e saj, Mbretëria Serbo-Kroate-Sllovene. U argumentua se Mbretëria e SKS-së kishte kryer krime të shumta kundër shqiptarëve të Beranës, Akovës (Bijelo Polje), Tregut të Ri, Senicës, Pejës dhe zonave të tjera të Kosovës historike. Si rezultat i "heshtjes së Fuqive të Mëdha, sllavët e egër pa drejtësi po derdhnin gjakun e një shumice shqiptare, pa shpëtuar gratë, fëmijët dhe të moshuarit". U vunë re se ata plaçkitën gjithçka që mundën dhe po absorbonin pasurinë e tyre, duke alarmuar se ushtria e kësaj Mbretërie po përpiqej "të zhdukej garën shqiptare në Kosovë". Në fund të telegramit, udhëheqësit e "Katër Madhërës" u kërkua që të krijonin një "Administratë Ndërkombëtare" në Kosovë si një zgjidhje të përkohshme për çështjen shqiptare. Besohet se kjo do të shmangte dhunën që nuk u ndal në tërë historinë e Kosovës.
Kërkime
U theksua se angazhimi i Fuqisë së Madhe që synonte të shmangte situatën e padurueshme në Kosovë përbënte një detyrim moral për ta si themelues të lirive dhe të drejtave të popujve. Shqiptarët e Kosovës duhej të mbroheshin "në emër të njerëzimit". Kjo do të thoshte të përfundonte "krimet djallëzore të Serbisë". Kërkesa përfundoi me fjalët: "Lutemi të jeni të përkushtuar për të instaluar një Administratë Ndërkombëtare në Kosovë, për këtë ne shprehim nderimet dhe emocionet tona më të thella". Një kërkesë e ngjashme iu dërgua "Katër Madhe" nga Komiteti i "Mbrojtjes Kombëtare të Kosovës" në emër të Bajram Currit dhe të Familjes Krasniqi. Hoxha Kadri Prishtina do t'i drejtohej veçmas me një telegram për Presidentin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Woodrow Wilson, në emër të Hasan Ferrit dhe të Parlavës së Plavit (28 janar 1919). Në telegram thuhet se Kosova kishte hezituar për këtë kryetar, duke iu referuar 14 pikave të tij "Përcaktuesit e paqes", përkatësisht pika 11, sipas të cilës "marrëdhëniet ndërmjet popujve të Ballkanit do të rregulloheshin në bazë të linjave të përkatësia kombëtare ", e cila nënkuptonte të drejtën e shqiptarëve për të" vetë-përzënë ". Është vërejtur se përfaqësuesit shqiptarë të Kosovës kanë paraqitur disa herë ankesat dhe kërkesat ndaj Fuqive të Mëdha disa herë, për të parandaluar tragjedinë që u ishte bërë shqiptarëve përgjatë Trojës Lindore nga regjimi "Serbo-Malazez". U kërkua nga Woodrow Wilson, "themeluesi i parimeve të lirisë dhe të drejtave të kombeve dhe mbrojtjes së njerëzimit", që "derisa paqja të përfundojë" (menduar në Konferencën e Paqes në Paris, RA), "Kosova hyn në një Administratë Ndërkombëtare "si një fazë kalimtare drejt bashkimit të saj me Shqipërinë. Telegrami përfundoi me fjalët: "Kjo është ajo që kërkojmë me përshtypjet tona dhe emocionet më të thella". Pas emrit Hasan Ferri etj. Kërkesat e përcaktuara në dy telegramet e mësipërme nuk pasqyruan përmirësimin e situatës në Kosovë dhe në Plavë e Guci. Kabineti i Presidentit të SHBA, Woodrow Wilson, u përgjigj me letrën e Hasan Ferrit të famullisë e Plavës dhe Gucisës më 15 shkurt 1919. Në telegram, ndër të tjera, thuhej: "Eminenca e tij, Kryetari Wilson, nëpërmjet telegramit, u informua për gjendjen e mjerueshme që mbizotëronte në Kosovë në fund të luftës, se kalimi nëpër ushtritë e forcave aleate (të Francës dhe Serbisë, RA) në Kosovë ishte në kundërshtim me shpresën tonë që Kosova të mos mbetet nën sundimin e Serbisë. . ". U tha që Presidenti W. Wilson "është i detyruar që thirrja e tyre (Hasan Ferri me të Parë, R.A) të dëgjohet me veshin e drejtësisë dhe kundërshtimit që keni ngritur".
Rezistenca
Ndërkohë, Hoxha Kadri Prishtina, me anëtarët e Komitetit, dha idenë e vendosjes së Plavës dhe Gucinjve në një "administratë ndërkombëtare" si një variant i mundshëm për të parandaluar tragjedinë që do të ndodhte në këto krahina. Për këtë ide, ai e informoi Hasanin Ferri se ai kishte paraqitur një peticion para kryebashkiakëve të "Katërve të Mëdha" për të parandaluar sulmin e Armëve të Mbretërisë SKS dhe kërkoi krijimin e një "Administrimi Ndërkombëtar" në këto krahina. Gjithashtu Hasan Ferri informoi së pari Ismail Nikoçi, përfaqësues i Plavës dhe Gucisë në Komitetin "Mbrojtja Kombëtare të Kosovës" në Shkodër, u takua me Gjeneralin Philips dhe Kolonelin Fourtu, përfaqësues të forcave aleate britanike dhe franceze në Shkodër.
Përveç propozimeve të lartpërmendura për të parandaluar pushtimin e Plavës dhe të Gucinjve, Komiteti i "Mbrojtjes Kombëtare të Kosovës" në fillim të shkurtit 1919 gjithashtu arriti me propozimin për "krijimin e një qeverie në Plavë dhe Guci". Për këtë ide, Hysni Curri informoi Hasan Ferri dhe Shaban Aga se janë bërë përpjekje për të rritur ndërgjegjësimin e përfaqësuesve të Fuqive Aleate në Shkodër për të krijuar këtë "qeveri" derisa të përfundojë puna e Konferencës së Paqes në Versajil pranë Parisit. Kjo u zbulua gjithashtu nga një letër nga Hoxha Kadri, e cila e drejtoi atë tek Hasan Ferri dhe Partia e Qarkut. Përmes saj, përpjekjet u bënë në kabinetet e Francës, Britanisë dhe Italisë për të sjellë Plava dhe Gucia nën mbrojtjen e këtyre kompetencave për t'i shpëtuar "kthetrat e serbëve", për të cilët u është dhënë "premtime të drejta". Ndërkohë, Komiteti i "Mbrojtjes Kombëtare të Kosovës" mori premtime nga përfaqësimet e ushtrive aleate në Shkodër për mbrojtjen e Plavës dhe Gucisës. Ismail Nichok shkroi për Hasan Ferrin se tre misione të komandës ushtarake në Shkodër (Francë, Britani dhe Itali) i kishin garantuar përfaqësuesit e Komitetit, sidomos Komandantit francez, se "krahinat e Plavës dhe të Gucisës do të mbeten së shpejti, siç është Shkodra nën Administrimin Ndërkombëtar". Si provë e këtyre premtimeve, ata i dërguan Hasan Ferrit kopjet e telegrameve dërguar përfaqësuesve të këtyre ushtrive. Udhëheqësit e Komitetit të "Mbrojtjes Kombëtare të Kosovës", entuziaste për këto premtime, i kërkuan Hasan Ferrit të mbanin rendin dhe sigurinë në Plavë dhe Guci, derisa arriti ushtria e Fuqive të Mëdha. Hoxha Kadri Prishtina i shkroi Hasan Ferrit se kishte marrë një letër nga komandanti i forcave të Mbretërisë së Bashkuar në Shkodër, Gjenerali Philips, si dhe nga komandanti i forcave franceze në këtë qytet, Kolonel Çurtu. Ata u premtuan se ushtritë e tyre do të mbronin jo vetëm Plava e Gucia, por edhe "Pejë dhe Gjakovë" që këto provinca do të ishin nën "Administratën Ndërkombëtare" dhe pastaj do të bashkoheshin me shtetin shqiptar. Por brenda kufijve të Shqipërisë, Prishtina dhe Shkupi nuk do të përfshihen. Në një letër tjetër drejtuar Hasan Ferrit nga Hoxha Kadri Prishtina, në fillim të shkurtit 1919, u tha se ky sukses u arrit pas 50 kërkesave të tjera të Komitetit, të cilat iu dërguan përfaqësues të forcave aleate në Shkodër, Hasan Ferri me famullinë Plavë dhe Guci, në fund të janarit të vitit 1919, përsëri u bë i vetëdijshëm për krerët e komitetit të "Mbrojtjes Kombëtare të Kosovës" se kishin marrë siguri nga përfaqësuesit e Forcave Aleate në Shkodra se Plava dhe Gucia nuk do të sulmoheshin nga forcat Serbo-Malazeze. Premtimi u dha pasi u nis në Shkodër për komandantin e Ushtrisë Lindore, me seli në Selanik, gjeneralin Franchet d'Espèry. Ky gjeneral francez, për të mbrojtur popullin e krahinave dhe për hir të "guximit të dëshmuar të burrave të tyre" (në luftën me Malin e Zi), urdhëroi "të mos zënë Plavën dhe Gucin". Megjithatë, rendi i kësaj gjenerali ishte në kundërshtim me politikën e vendit të tij për të ndjekur Serbinë, nga aleatët e Francës, veçanërisht gjatë Luftës së Parë Botërore.
Zgjidhja përfundimtare
Premtimet e dhëna nga Komiteti i "Mbrojtjes Kombëtare të Kosovës" nga përfaqësitë e ushtrive aleate të Britanisë dhe Francës në Shkodër, për të mos lejuar SKS të pushtonte Plavën dhe Gucin, nuk u përmbushën dhe dyshimi i Hasan Ferrit u bë realitet. Këto shtete që kohë më parë mbronin interesat e Greqisë dhe Serbisë kundërshtuan 14 kërkesa të W. Wilson për "rregullimin e rendit të ri botëror", veçanërisht të drejtën e popujve për "Vetëvendosje". Kjo do të thoshte që kjo e drejtë nuk mund të gëzonte shqiptarët në Lindje. Në vend të kësaj, Fuqitë e Mëdha duket se ndanë Shqipërinë midis Greqisë dhe Mbretërisë së SKSK. Projekti nuk u bë për shkak të angazhimit të vazhdueshëm të presidentit amerikan Woodrow Wilson. Si pasojë, pas një lufte të pabarabartë ndërmjet mbrojtësve dhe agresorëve, Plava dhe Gucia u pushtuan nga ushtria serbo-kroate-sllovene. Pastaj gjenocidi i dytë serb dhe malazez ndodhi në këto provinca (pas 7 vjetësh). Komandanti i forcave aleate në Selanik, gjenerali Franchet d'Espèry, për moskryerjen e përpjekjeve të tij fisnike për të shpëtuar shqiptarët e këtyre provincave nga genocidi serb, shkroi: "Ne u përpoqëm ta përcillnim mesazhin në vesh të Evropës së civilizuar për qëllime kriminale, u lutëm shumë që të dërgonim disa ushtri në Gucia dhe Plava dhe të mbroheshim jetën dhe nderin e 24,000 shqiptarëve të pafajshëm të vrarë. Turhan Pasha Përmeti, Kryeministër i Shqipërisë, i cili kryesoi delegacionin shqiptar në Konferencën e Paqes në Paris , u paraqiti përfaqësuesve të shteteve pjesëmarrëse një ankesë me shkrim për dënimin e krimeve të ushtrisë së Mbretërisë SKS kundër popullsisë shqiptare në tokat e Kosovës, duke përfshirë Plava dhe Gucia. Ndër të tjera, në ankesë thuhej se terrori për shqiptarët e këtyre krahinave kryesisht të ushtruar mbi fëmijët, të moshuarit dhe gratë nga malazezët dhe ushtria e Mbretërisë SKS, duke kërkuar që kriminelët të sillen para drejtësisë. Në Plava dhe Gus inje pasoi një periudhë të gjatë dhune dhe shtypjeje në emër të hakmarrjes ndaj rezistencës epike të njerëzve të tyre kundër pushtimit serbo-malazez. Në mbrojtje të kufirit në Qafë e Çakorrit mijëra shqiptarë vdiqën. Kjo rezultoi në zhvendosjen e shqiptarëve të këtyre krahinave në Shqipëri, Kosovë dhe më gjerë. Shumica e shqiptarëve të rajoneve u sllavizuan ose u bënë boshnjak për të shmangur represionin.
Historiani dhe kameleonët
Regjia : Saimir Kumbaro. Skenari : Qamil Buxheli & Saimir Kumbaro. Producent : Shqipëria e re. Muzika : Aleksandër Lalo.
Përmbajtja e filmit
Vitet ’30. Ambicia e çmendur e monarkut të provojë se rrjedh nga një familje e lashtë fisnikësh sjell në Shqipëri një historian të huaj. I huaji do të punojë midis autoriteteve të një prefekture të panjohur të mbretërisë midis njerëzve të degjeneruar dhe injorantë të cilët duke u futur në situata komike bëhen qesharakë dhe të pa respektueshëm.
Xhamia e vjetër në fshatin Velekincë
Xhamia e vjetër në fshatin Velekincë është një monument i trashëgimisë kulturore në Velekincë, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Energjia diellore në Australi
thumb|Centrali i energjisë diellore White Cliffs, [[Uellsi i Ri Jugor]] Energjia diellore në Australi është një fenomen relativisht i kohëve të fundit. Aktualisht, ka të instaluara mbi 4,100 megavat (MW) panele diellore për energji solare (deri në mars 2015),  dhe prej tyre 760 MW janë intaluar në 12 muajt e fundit. Në një faktor të kapacitetit prej 14 për qind, kjo do të kontribuonte 1.1 për qind të energjisë elektrike të Australisë. Shuma e kapacitetit të instaluar PV në Australi është rritur 10-fish ndërmjet 2009 dhe 2011.
Potenciali
thumb|Potenciali diellor në Australi Kombinimi i klimës së thatë të Australisë dhe gjerësisë gjeografike i jep një përfitim të larta dhe shumë mundësi për prodhimin e energjisë diellore. Shumica e territorit të kontinentit Australian merr më tepër se 4 kWh për metër katror në ditët me diellit gjatë muajve të dimrit, ndërsa një rajon në veri e kalon 6 kWh/ditë.
Shpërbërja e Perandorisë Osmane
Shpërbërja e Perandorisë Osmane (1908–1922) filloi me Revolucionin xhonturk i cili rivendosi kushtetutën e vitit 1876 dhe solli politikën shumëpartiake me një sistem zgjedhor me dy faza për parlamentin osman. Në të njëjtën kohë, një lëvizje e sapolindur e quajtur osmanizëm u promovua në një përpjekje për të ruajtur bashkimin e Perandorisë, duke theksuar një nacionalizëm kolektiv osman pa dallim feje apo etnie. Brenda perandorisë, kushtetuta e re fillimisht u pa pozitivisht, si një mundësi për të modernizuar institucionet shtetërore dhe për të zgjidhur tensionet ndërkomunale midis grupeve të ndryshme etnike. parapamje|Çertifikata për ish-Perandorinë me Shqipërinë (1933)
Në vend të kësaj, kjo periudhë u bë historia e luftës në muzg të Perandorisë. Pavarësisht reformave ushtarake, Ushtria Osmane u përball me disfatë katastrofike në Luftën Italiano-Turke (1911–1912) dhe në Luftërat Ballkanike (1912–1913), duke rezultuar në dëbimin e osmanëve nga Afrika e Veriut dhe pothuajse jashtë Evropës. Trazirat e vazhdueshme që çuan në Luftën e Parë Botërore rezultuan në incidentin e 31 marsit, grushtin e shtetit osman 1912 dhe grushtin e shtetit osman 1913. Qeveria e Komitetit të Bashkimit dhe Përparimit (CUP) u radikalizua gjithnjë e më shumë gjatë kësaj periudhe dhe kreu spastrim etnik dhe gjenocid kundër qytetarëve armenë, asirianë dhe grekë të perandorisë. Pjesëmarrja osmane në Luftën e Parë Botërore përfundoi me disfatë dhe ndarjen e territoreve të mbetura të perandorisë sipas kushteve të Traktatit të Sèvres. Traktati, i formuluar në konferencën e Londrës, i ndau shtetit osman tokë nominale dhe e lejoi atë të ruante emërtimin "Hilafeti Osman" (i ngjashëm me Vatikanin, një shtet priftëror-monarkik i sunduar nga Papa katolik), duke e lënë atë në mënyrë të rëndë. i dobësuar. Një faktor prapa kësaj marrëveshjeje ishte dëshira e Britanisë për të penguar Lëvizjen Kalifat.
Pushtimi i Stambollit (Kostandinopojë), së bashku me pushtimin e Smirnës (Izmir), mobilizuan Lëvizjen Kombëtare Turke, e cila përfundimisht fitoi Luftën për Pavarësinë Turke. Shfuqizimi zyrtar i Sulltanatit Osman u krye nga Asambleja e Madhe Kombëtare e Turqisë më 1 nëntor 1922. Sulltani u shpall persona non grata nga tokat që dinastia osmane kishte sunduar që nga viti 1299.
Yangon
Yangon është ish-kryeqyteti dhe qyteti më i madh në Mjanmar. Sipas regjistrimit të popullsisë më 2010, qyteti ka pasur 4,348,000 banorë. Kryetari i tanishëm i qytetit është Maung Maung Soe.
Arjana
Filmi "Arjana" prodhim i vitit 1989. Regjia: Grigor Stavri, Skenari: Valter File, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Maksim Shehu.
Interpretojne
Arjana Mici     - si Arjana
Guljelm Radoja -
Jul Nenshati - Fatmiri
Spanët
Spanët ose Shpanajt kanë qenë një familje fisnike arbërore që lulëzoi veçanërisht në shek. XV. Qendra e familjes ka qenë Drishti, të cilin e qeverisën duke pasur titujt Kont dhe Dukë. Në fundshekullin e 15-të një numër i madh anëtarësh të kësaj familjeje u vendosën në zotërimet venedikase, kryesisht në Venecie dhe Dalmaci. Anëtarë të kësaj familjeje jetonin në një shtrirje të gjerë, nga territoret e sotme të Shqipërisë Veriore, Kosovës dhe në Malin e Zi.
Origjina
Sipas Du Cange origjina e kësaj familjeje të shquar është e paqartë. Për familjen Spani historianët Bozhiq, Shuflaj dhe Jireçek pohojnë se janë me origjinë greke. Fjala span vjen nga greqishtja spanos që do të thotë qose, pa mjekërr, mjekër-rruari. Në dokumentet e kohës mbiemrin e kësaj familjeje e ndeshim në disa forma si Spanus, Spanich, Ispanus, Hyspanus, Yspanus, Span, Spano, srb. Spanoviqi.
Megjithatë mendimi mbizotërues është se origjina e Spanëve lidhet ngushtësisht me qytetin e Drishtit në Shqipërinë e Veriut.
Historia
Për Shuflajn "Familja e Shkodrës Span" ishte fis me Dukagjinët e me despotët serbë dhe prandaj numërohej në aristokracinë e lartë shqiptare.
Spanët, edhe pse të shpërndarë, mbetën një familje feudale me emër.
Vepra artistike
Vepra artistike është një term i përdorur për të përshkruar një vepër të artit, qoftë këto pikturë, skulpturë, arkitekturë, muzikë, film, teatër, poezi, ose çfarëdo forme të tjera të artit.
Në qoftë se një vepër artistike është pikturë, ajo mund të jetë një tabllo e përqendruar në një temë të caktuar, ose një seri e tablove që përqendrohen në një temë të njëjtë ose të ndryshme. Në qoftë se një vepër artistike është skulpturë, ajo mund të jetë një statujë e ndërtuar nga një material i caktuar, siç është druri, metali, ose guri, ose një instalim i caktuar i bërë nga materiale të ndryshme. Arkitektura mund të përbëhet nga ndërtesa të ndërtuara në mënyra të ndryshme, të cilat mund të përqendrohen në stilet e ndryshme të arkitekturës ose të reflektojnë një qëllim të caktuar, siç është funksionaliteti ose estetika.
Château de Chambord
thumb|240px|Château de Chambord Château de Chambord është një nga kështjellat (château) më të njohura në botë për shkak të arkitekturës së tij shumë të veçantë të rilindjes franceze që ndërton forma tradicionale mesjetare franceze me strukturat klasike të Rilindjes. Ndërtesa, e cila nuk u përfundua kurrë, u ndërtua nga Francis I. Kështjella ndodhet në Chambord, Loir-et-Cher, Francë.
Chambord është kështjella më e madhe në Luginën Loire; ajo ishte ndërtuar për të shërbyer si një shtëpizë gjuetie për Francis I, i cili mirëmbajti vendbanimet e tij mbretërore në kështjellën e Blois dhe Amboise. Dizajni origjinal i Château de Chambord i atribuohet arkitektit italian Domenico da Cortona; Leonardo da Vinçi gjithashtu mund të ketë qenë i përfshirë.
Chambord u ndryshua në mënyrë të konsiderueshme gjatë njëzet e tetë viteve të ndërtimit të tij (1519-1547), gjatë së cilës u mbikëqyr në vend nga Pierre Nepveu. Me përfundimin e katit të afërt, Françesku tregoi simbolin e tij të madh të pasurisë dhe fuqisë duke pritur arkivin e tij të vjetër, Perandorin Charles V, në Chambord.
Në vitin 1792, në vazhdën e revolucionit francez, disa nga orenditë u shitën dhe u larguan lëndët e drurit. Për një kohë ndërtesa mbeti e braktisur, megjithëse në shekullin e 19-të u bënë disa përpjekje për restaurim. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, veprat e artit nga koleksionet e Luvrit dhe Château de Compiègne u zhvendosën në Château de Chambord. Château tani është e hapur për publikun, duke marrë 700,000 vizitorë më 2007. Pas shiut jashtëzakonisht të fortë, Chambord u mbyll për publikun në qershor 2016. Lumi Cosson, një degë e Loire, përmbyti brigjet e tij dhe kënetën e kështjellës. Fotografia me dronë dokumentoi disa nga përmbytjet e pikut. Fondacioni francez i Patrimonit përshkroi efektet e përmbytjes në pronën e Chambord, 13,000 hektarë. Muri prej 20 kilometrash rreth katedrales u thye në disa pika, portat metalike u shqyen nga inkuadrimi i tyre dhe rrugët u dëmtuan. Gjithashtu, pemët u rrënuan dhe disa sisteme elektrike dhe mbrojtëse nga zjarri u vendosën jashtë rregullit. Sidoqoftë, vetë kështjella dhe koleksionet e saj raportohet se ishin të padëmtuara. Fondacioni vërejti se në mënyrë paradoksale katastrofa natyrore ndikoi në vizionin e Francis I, që Chambord duket se ngrihet nga ujërat, sikur të ishte duke devijuar Loire. Riparimet pritet të kushtojnë lart për një çerek milion dollarë.
Lokalitet arkeologjik
Lokalitet arkeologjik është një vend (ose grup vendesh fizike) në të cilin ruhen dëshmi të aktiviteteve të kaluara (qoftë parahistorike, historike ose bashkëkohore), dhe që është hulumtuar ose mund të hulumtohet duke përdorur disiplinën e arkeologjisë si dhe që përfaqëson një pjesë të të dhënave arkeologjike. Lokacionet arkeologjike mund të variojnë nga ato me pak ose aspak mbetje të dukshme mbi tokë, deri te ndërtesat dhe strukturat e tjera ende në përdorim.
Shtrirja gjeografike
Është pothuajse gjithmonë e vështirë të kufizosh një lokacion arkeologjik. Ndonjëherë merret për të treguar një lloj vendbanimi, megjithëse arkeologu duhet të përcaktojë gjithashtu kufijtë e aktivitetit njerëzor përreth vendbanimit. Çdo episod depozitimi, si p.sh. një grumbull ose varrezë, mund të formojë gjithashtu një lokacion përkatës. Arkeologjia e udhëhequr nga zhvillimi, e ndërmarrë si menaxhim i burimeve kulturore, ka disavantazhin (ose përfitimin) e përcaktimit të vendeve të saj nga kufijtë e zhvillimit të synuar. Megjithatë, edhe në këtë rast, në përshkrimin dhe interpretimin e vendit, arkeologut do t'i duhet të shikojë jashtë kufijve të sheshit të ndërtimit.
Marion, Illinois
Marion është qytet dhe zyrë qendrore në qarkun Williamson, Illinois, SHBA. Qyteti është pjesë e zonës mikropolitane Marion-Herrin. Sipas vitit 2016, qyteti ka pasur 17,826 banorë.
Tornado 1982
Më 29 maj 1982, një nga tornadot më të mëdha në historinë e Illinois, një F-4, goditi qytetin e Marionit, Illinois dhe qarkun Williamson. Dhjetë vetë vdiqën dhe 200 vetë u plagosën pasi kjo tornado u përplas prej 17 kilometrash. Kompleksi i apartamenteve të Shawnee Village u shkatërrua dhe shitësi i Marion Ford-Mercury pësoi dëme të mëdha. Ky tornado shkaktoi mes 85 milionë dollarë dhe 100 milionë dollarë dëmshpërblim. Një memorial për dhjetë njerëzit që u vranë atë ditë u ndërtua më vonë në Sheshin e Kullës.
Gjeografia
Sipas regjistrimit të vitit 2010, Marion ka një sipërfaqe gjithsej prej 42.00 km2, prej të cilave 41.41 km2 është tokë dhe 0.59 km2 është ujë.
Kisha e Shën Jozefit
Kisha e Shën Jozefit është një monument i trashëgimisë kulturore në Stubëll e Epërme, Viti, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Historiku dhe përshkrimi
Kisha e Shën Jozefit është trekëndëshe, me transept , me naosin që përfundon me absidën dhe dy nefet anësore pa absidë. Absida nga jashtë është pesëkëndëshe, dy prej këndëve thellohen në sipërfaqe , ndërsa tre të tjerë dalin barabar me sipërfaqen. Për dallim nga kishat e vjetra paleokristiane, në të cilat naosi zakonisht ka dysheme më të ngritur se dy nefet anësore , këtu ndodhë e kundërta , nefet kanë dysheme më të ngriut se naosi. Ndarja e nefeve është bërë me shtylla katërkëndëshe, pa arkada. Përndryshe, kjo kishë ka tavan në formë të arkivolit.
Në hyrje ndodhet një hajat i hapur, ndërsa pas hyrjes kryesore ndodhet një koridor i vogël i thurur me dritare dhe me tri dyer , të cilat shpijnë në sallën e lutjeve.Hyrja kryesore shfrytëzohet sidomos për raste martesash , nga e cila hyn nusja me dhëndrin dhe përcjellësit e saj , ose në këtë hyrje e shfrytëzojnë edhe të rinjtë kur kungohen. Sigurisht që me ta është edhe prifti. Hyrja në të djathtë përdoret vetëm nga meshkujt, kurse ajo në të majtë vetëm nga femrat.
Në të tri nefet janë të vendosur stolat, që shërbejnë për tu ulur besimtarët.Në krye të naosit ndodhet prezbitumi me pjesët e tij : në të djathtë është pagëzimorja , ndërsa në të majtë amboni , ku lexohet dhe interpretohet fjala e Zotit , sikundër edhe në kishën e Shën Ndout në Binçë. Në mes është tryeza e altarit me relikerin brenda.Në altar, ngritur në reliev , ndodhet shkronja M , e cila simbolizon martirizimin e shqipëtarëve të katër fshtrave të Karadakut gjatë viteve 1846-48, të cilët nën presionin çnjerëzor të turqve u shpërngulën në Turqi. Gjithashtu janë katër pilastra të cilat simbolizojnë katër fshatrat nga të cilat u shpërngulën shqiptarët katolikë (Stublla,Binça,Vërnakolla dhe Terziaj).
Një sintron i improvizuar formohet nga dy shkallë, në të cilën është e vendosur një karrige e tipit të katedrës. Anash saj ka edhe karrige tjera, po më të vogla , të cilat shërbejnë për ndihmësit e priftit.Në podiumin e absidës është i vendosur sakramenti i shenjtë , mbi një shtyllë pa bazament , me një pllakë mbi të , ndërsa një shtyllë tjetër , pakëz më e vogël , mban një punim me vazo dhe ushqim në të.
Në dy qoshet ndodhet një pllak, mbi katër shtylla të hullizuara. Mbi pllakën në të majtë ndodhet Zoja e Luralit dhe një besimtare (punim gjipsi), ndërsa në pllakën në të djathtë ndodhet truporja e Shën Jozefit (punim druri) të cilit kisha ia kishte kushtuar. Anash janë dy hyrje në anë të ndryshme që komunikojnë me dhomat përkatëse, atë të priftit dhe atë të rraqeve.Të dy këto dhoma kanë edhe hyrjet e veçanta nga jashtë. Kori dhe orkestra e kishës janë të vendosur në kat, përballë absidës.Podiumi i korit ngrihet për 30 cm nga dyshemeja e katit , ndërsa kori shfrytëzon shkallaret prej druri, gjithësej katër lloje.Komunikimi me këtë pjesë të kishës bëhet nëpërmjet shkallëve të hekurit , me bazë afër hyrjes së djathtë të sallës së lutjeve. Në muret e absidës janë muralet shumë interesante. Në ballë është Darka e Fundit, ndërsa në të djathtë të saj murali i titulluar Kalvari , sikundër në të majtë murali i titulluar dëshmia.Dy muralet anësore kanë për motiv shpërnguljen me dhunë të shqipëtarëve të Karadakut në Turqi. Sikundër në kishat e tjera katolike, edhe në këtë kishë , është paraqitur pjesa e domosdoshme Udha e Kryqit ,e cila përbëhet nga 14 figura të kornizuara të cilat shpërfaqin veprimtarinë e Jezusit.
Tavani i absidës ka të gravuar një kryq latin, ndërsa dritësohet nga dritare të veçanta. E gjithë salla e lutjeve gjithashtu dritësohet nga 8 dritare, nga katra në nefet anësore. Në nefin e djathtë, në ballë të tij , ndodhet një tryezë altari dhe truporja e Zojës Shën Premte , e marrë në Kishën e Shën Anës , Dunav sepse kjo nuk është aktive , pasi të gjithë banorët janë shpërngulur nga fshati.Në nefin e majtë , në ballë të tij është një mural i Jezuit. Kambanorja është pjesë e kishës, e cila kur del sipër objektit dirtësohet me tre radhë dritaresh.Në rradhën e parë ka nga dy dritare në të katër anët , ndërsa në dy rradhët tjera , njëra pas tjetrës ka nga një dritare më tepër. Dhe, përsëri në kulmin më të lartë të kambanores , se ka disa kulme të përkthyer , ndodhet një kryq. Kisha e Shën Jozefit ka një pozitë të mirë gjeografike, në një kodër të rrafshët , me oborr të rregulluar mirë , gjelbëruar me pemë të ndryshme dhe shtigje me kalldrëme ndërmjet oazave të gjelbra me barë