cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gjendja e shokut
Shoku paraqet një gjendje klinike që manifestohet me çrregullime të rënda në organizëm si pasojë e vuajtjes qelizore. Prandaj, shoku për një kohë të gjatë ka qenë objekt studimi për shumë autorë. Shume gjëndje mund ta shkaktojnë shokun, kështu në varësi të shkakut ate e klasifikojmë në :
Burimi i të dhënave
https://www.scribd.com/document/480922621/SHOKU
Castelnau-Montratier-Sainte-Alauzie
Castelnau-Montratier-Sainte-Alauzie (Lengodhoke : Castèlnau de Montratièr e Senta Alàusia ; Shqip: Kastel-Montra-Shën-Alauza) është një komunë në departamentin Olt, Franca jugore. Komuna u krijua më 1 janar 2017, prej bashkimit të ish-komunave Kastel-Montër (selia) dhe Shën-Alauzë.
Referencat
<references group="" responsive="1">
Qafa e Pejës
Qafa e Pejës është një qafë në pjesën veriore të Shqipërisë.
Togg
Togg është një kompani automobilistike turke e themeluar në vitin 2018 si një sipërmarrje e përbashkët.
Qafa e Pejës
Gjeografi
Qafa e Pejes lejon nje kalim nga Thethi për në Guci (sot ne Mal te Zi). Qafa është në qendër të Alpeve shqiptare dhe ofron një kalim nga pjesa Perëndimore e Alpeve në Groupmalin Jezercë në Lindje. Qafa është kalimi më i gjerë në Alpet shqiptare, mes Adriatikut dhe Detit të Zi.
Togg
Kompanitë dhe organizatat që vendosën të punojnë së bashku për të prodhuar makina vendase në Turqi u njoftuan nga Presidenti Rexhep Taip Erdoan në nëntor 2017. Për këtë qëllim, prodhuesi turk Togg u lançua më 25 qershor 2018 nga Anadolu Group (19%), BMC (19%), Kök Group (19%), Turkcell (19%), Zorlu Holding (19%) dhe TOBB (5%). Që atëherë, u krijua grupi i sipërmarrjes së përbashkët të automobilave të Turqisë.
Qafa e Pejës
Gjeografi
Qafa në anën Jugore është disa qindra metra e pjerrët dhe bie mbi luginën e Shalës, dhe rruga është me zigzage, buzë një shpati pothuajse vertikal. Në anën Veriore, zona është më pak e pjerrët. Aty ndodhet një liqen rreth 75 metra i thellë (Liqeni i Pejës). Deri në shekullin e XX rëndësia e Qafës ishte e madhe pasi lejonte kalimin  nga Gucia për në Pejë, duke i dhënë ermin e saj.
Togg
Kompania njoftoi se makina e saj e parë do të jetë gati për prodhim masiv deri në fund të vitit 2022.
Qafa e Pejës
Gjeografi
Qafa e Pejës gjithashtu shërben si pikënisje për malësitë e Jezercës, në Jug-Lindje, mali më i lartë i gjithë Alpeve Dinarike, përfshirë ato Shqiptare. Ka një numër malesh dhe disa liqene të vegjël, në rajon, por vetëm pak burime uji.
Togg
Lidhje të jashtme
https://www.togg.com.tr (Faqja web zyrtare)
Qafa e Pejës
Gjeografi
Rruga mbi të Kaluar është një nga fazat e largët gjurmët, Majat e Ballkanit, në rajonet malore në Kosovë, në mal të Zi dhe Shqipëri.
Vallon-Pont-d'Arc
Vallon-Pont-d'Arc është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Vallon-Pont-d'Arc ka një popullsi prej 2329 banorë dhe sipërfaqe 28.62 km², me një dendësi prej 81 banor/km².
Lufta Koreane
parapamje|372x372px|Montazh i imazheve nga Lufta Koreane. Në drejtim të akrepave të orës nga lart: Marinsat amerikanë që tërhiqen gjatë betejës së rezervuarit Chosin, zbarkimi i OKB-së në Incheon, refugjatët koreanë përballë një tanku amerikan M46 Patton, marinsat amerikanë, të udhëhequr nga togeri i parë Baldomero Lopez, duke zbritur në Incheon dhe një amerikan F- Avion luftarak 86 Sabre. Lufta Koreane u zhvillua midis Koresë së Veriut dhe Koresë së Jugut nga viti 1950 deri në vitin 1953. Lufta filloi më 25 qershor 1950 kur Koreja e Veriut pushtoi Korenë e Jugut pas përleshjeve përgjatë kufirit dhe rebelimeve në Korenë e Jugut. Koreja e Veriut u mbështet nga Kina dhe Bashkimi Sovjetik ndërsa Koreja e Jugut u mbështet nga Shtetet e Bashkuara dhe vendet aleate. Luftimet përfunduan me një armëpushim më 27 korrik 1953.
Forcat ushtarake të Koresë së Veriut (Ushtria Popullore Koreane, KPA) kaluan kufirin dhe u futën në Korenë e Jugut më 25 qershor 1950. Jozef Stalini kishte fuqinë e vendimit përfundimtar dhe disa herë i kërkoi Koresë së Veriut shtyrjen e pushtimit, derisa dha miratimin përfundimtar në pranverën e vitit 1950. Këshilli i Sigurimit i Kombeve të Bashkuara denoncoi lëvizjen e Koresë së Veriut si një pushtim dhe autorizoi formimin e Komandës së Kombeve të Bashkuara dhe dërgimin e forcave në Kore për ta zmbrapsur atë. Bashkimi Sovjetik po bojkotonte OKB-në për njohjen e Tajvanit (Republikën e Kinës) si Kinë dhe Kina (Republika Popullore e Kinës) në kontinent nuk u njoh nga OKB-ja, kështu që asnjëra nuk mund të mbështeste aleatin e tyre Korenë e Veriut në mbledhjen e Këshillit të Sigurimit. Njëzet e një vende të Kombeve të Bashkuara përfundimisht kontribuan në forcën e OKB-së, me Shtetet e Bashkuara që siguronin rreth 90% të personelit ushtarak.
Pas dy muajve të parë të luftës, ushtria e Koresë së Jugut (ROKA) dhe forcat amerikane të dërguara me nxitim në Kore ishin në pikën e humbjes, duke u tërhequr në një zonë të vogël prapa një linje mbrojtëse të njohur si Perimetri Pusan. Në shtator të vitit 1950, një kundërofensivë e rrezikshme amfibe e OKB-së filloi në Incheon, duke ndërprerë trupat e KPA-së dhe linjat e furnizimit në Korenë e Jugut. Ata që i shpëtuan mbështjelljes dhe kapjes u detyruan të kthehen në veri. Forcat e OKB-së pushtuan Korenë e Veriut në tetor 1950 dhe lëvizën me shpejtësi drejt lumit Yalu - kufiri me Kinën - por më 19 tetor 1950, forcat kineze të Ushtrisë Vullnetare Popullore (PVA) kaluan Yalu dhe hynë në luftë. OKB-ja u tërhoq nga Koreja e Veriut pas ofensivës së Fazës së Parë dhe Ofensivës së Fazës së Dytë. Forcat kineze ishin në Korenë e Jugut në fund të dhjetorit.
Në këto beteja dhe në vijimësi, Seuli u kap katër herë dhe forcat komuniste u shtynë në pozicionet rreth paraleles së 38-të, afër vendit ku kishte nisur lufta. Pas kësaj, fronti u stabilizua dhe dy vitet e fundit ishin një luftë rrënimi. Lufta në ajër, megjithatë, nuk ishte kurrë një ngërç. Koreja e Veriut ishte subjekt i një fushate masive bombardimi të SHBA-së. Luftëtarët me motorë reaktivë u përballën me njëri-tjetrin në luftime ajër-ajër për herë të parë në histori dhe pilotët sovjetikë fluturuan fshehurazi në mbrojtje të aleatëve të tyre komunistë.
Lufta Koreane ishte ndër konfliktet më shkatërruese të epokës moderne, me afërsisht 3 milionë viktima të luftës dhe një numër më të madh proporcional të vdekjeve civile sesa Lufta e Dytë Botërore ose Lufta e Vietnamit. Ai shkaktoi shkatërrimin e pothuajse të gjitha qyteteve kryesore të Koresë, mijëra masakra nga të dyja palët, duke përfshirë vrasjen masive të dhjetëra mijëra komunistëve të dyshuar nga qeveria e Koresë së Jugut, dhe torturimin dhe urinë e të burgosurve të luftës nga koreano-veriorët. Koreja e Veriut u bë ndër vendet më të bombarduara në histori. Për më tepër, disa milionë koreano-veriorë vlerësohet të kenë ikur nga Koreja e Veriut gjatë rrjedhës së luftës.
Amundsen (film)
Amundsen është film biografik dhe dramë me regji të Espen Sandberg. Filmi është bazuar në jetën reale të eksploruesit norvegjez Roald Amundsen, përfshirë udhëtimin e tij të njohur në Polin e Jugut 1910-1911 dhe konflikti i tij me vëllaun e tij të madh Leon Amundsen, i cili organizoi shumë ekspedita të tij.
Prodhimi
Filmi u xhirua në Norvegji, Islandë dhe Çeki. U lëshua nga kompania suedeze SF Studios në Norvegji, i cili gjithashtu e shpërndau në Suedi, Danimarkë dhe Finlandë.
Fioralba Cakoni
parapamje|Fioralba Cakoni në MFO, 2012 Fioralba Cakoni është një matematikane amerikano-shqiptare dhe një eksperte e teorisë së shpërndarjes së anasjelltë. Ajo është profesore e matematikës në Universitetin Rutgers.
Edukimi dhe karriera
Cakoni u diplomua në Universitetin e Tiranës; në 1987 përfundoi ciklin e studimeve të nivelit të parë Bachelor dhe në 1990 atë të nivelit Master. Ajo përfundoi Ph.D. në 1996, së bashku midis Universitetit të Tiranës dhe Universitetit të Patras, mbikëqyrur nga George Dassios. Disertacioni i saj ishte ''Disa rezultate në ekuacionin e Valës Abstrakte. Problemet e Teorisë së Shpërndarjes në Elasticitetin dhe Termoelasticitetin në Frekuencën e Ulët''.
Ajo u bë një lektore në Universitetin e Tiranës dhe më pas, nga viti 1998 në 2000, një studiuese Humboldt në Universitetin e Stuttgart. Ajo erdhi në SH.B.A. për hulumtime shtesë postdoktorale në Universitetin e Delaware në 2000 dhe qëndroi në Delaware si asistente profesore duke filluar nga 2002. Në 2015-ën u zhvendos në Rutgers.
Sabre
thumb|240px|Sabre franceze e [[Detarët e Gardës Perandorake|detarëve e Gardës Perandorake të Perandorisë së Parë]] Sabre është një lloj shpate me një teh të lakuar që shoqërohet me kalorësinë e lehtë të periudhave të hershme moderne dhe Napoleonike. Fillimisht e lidhur me kalorësinë e Evropës qendrore-lindore si husarët, sabre u bë i përhapur në Evropën Perëndimore në Luftën Tridhjetë Vjeçare. Saberët e lehta gjithashtu u bënë të njohur me këmbësorët e fundit të shekullit të 17-të.
Në shekullin e 19-të, modelet me thikë më pak të lakuar u bënë të zakonshme dhe u përdorën gjithashtu nga kalorësia e rëndë.
Saberi i fundit i lëshuar kalorësisë amerikane ishte saberi Patton i vitit 1913. Szabla wz. 34 ishte saberi i fundit i lëshuar kalorësisë polake, në vitin 1934.
Disa ushtarë lëshojnë shpata ceremoniale për nën-oficerët e tyre të rangut më të lartë; kjo shihet si një nder pasi që, në mënyrë tipike, anëtarëve të shërbimit ushtarak u jepet më shumë një brisk i prerë, sesa një saber. Vendosjet e shpatave në ushtrinë moderne nuk janë më të destinuara për t'u përdorur si armë, dhe tani shërbejnë kryesisht në funksione zbukuruese ose ceremoniale. Një funksion i veçantë ceremonial që një saber shërben në kohët moderne është ngritja e sabre në shenjë nderimi për një çift të sapomartuar.
Sabre është një nga tre shpata që përdoren në sport skerme.
Përshëndetje naziste
thumb|[[Adolf Hitler duke bërë përshëndetjen naziste]] Përshëndetje naziste ose Përshëndetja e Hitlerit (Gjermanisht: Hitlergruß), gjithashtu quhet Përshëndetja gjermane (gjermanisht: deutscher Gruß) nga Partia Naziste, ose Përshëndetja Sieg Heil, është një gjest që u përdor si përshëndetje në Gjermaninë naziste. Përshëndetja kryhet duke zgjatur krahun e djathtë nga qafa në ajër me një dorë të drejtuar. Zakonisht, personi që ofron përshëndetjen do të thoshte "Heil Hitler!" (Përshëndetje Hitler!), "Heil, mein Führer!" (Përshëndetje, udhëheqësi im!), Ose "Sieg Heil!" (Përshëndetni fitoren!). U miratua në vitet 1930 nga Partia Naziste për të sinjalizuar bindjen ndaj kreut të partisë, Adolf Hitlerit dhe për të lavdëruar kombin gjerman (dhe më vonë përpjekjen e luftës gjermane). Përshëndetja ishte e detyrueshme për civilë, por kryesisht me dëshirë për personelin ushtarak, i cili mbajti përshëndetjen tradicionale ushtarake deri në atentatin e dështuar të vrasjes së Hitlerit më 20 korrik 1944.
Përdorimi i këtij përshëndetje është i paligjshëm në Gjermaninë moderne dhe Austri, dhe gjithashtu konsiderohet një vepër penale në Poloninë dhe Sllovakinë moderne. Në Itali është një vepër penale vetëm nëse përdoret me qëllimin për të "rikthyer Partinë Kombëtare Fashiste të zhdukur", ose për të lartësuar ose promovuar ideologjinë ose anëtarët e saj. Në Kanada, Republikën Çeke, Francë, Mbretërinë e Holandës, Suedi, Zvicër dhe Rusi, shfaqja e përshëndetjes nuk është në vetvete një vepër penale, por përbën një gjuhë të paligjshme të urrejtjes nëse përdoret për të përhapur ideologjinë naziste.
Përshkrimi
Përshëndetja u ekzekutua duke zgjatur krahun e djathtë në lartësinë e qafës dhe më pas duke e drejtuar dorën në mënyrë që të jetë paralele me krahun. Zakonisht, një shqiptim i "Heil Hitler!", Ose "Heil!" shoqëroi gjestin. Nëse dikush pa një të njohur në një distancë, do të mjaftonte që thjesht të ngrije dorën e djathtë. Nëse dikush do të ndeshej me një epror, dikush do të thoshte gjithashtu "Heil Hitler". Nëse paaftësia fizike parandalonte ngritjen e krahut të djathtë, ishte e pranueshme të ngrihej e majta.
Forma "Heil, mein Führer!" ishte për adresë të drejtpërdrejtë te Hitleri. "Sieg Heil" u përsërit si një brohoritje në raste publike. Komunikimet e shkruara do të përfundoheshin ose me mit deutschem Gruß ("me përshëndetjen gjermane"), ose me "Heil Hitler". Në letërkëmbim me zyrtarë të rangut të lartë nazistë, letrat zakonisht nënshkruheshin me "Heil Hitler".
Hitleri e përshëndeti në dy mënyra. Kur rishikoi trupat ose turmat e tij, ai zakonisht përdori përshëndetjen tradicionale të armatosur të ashpër. Kur përshëndeti individët, ai përdori një version të modifikuar të përshëndetjes, duke përkulur krahun e djathtë ndërsa mbajti një dorë të hapur drejt atyre që përshëndeteshin në lartësinë e shpatullave.
Gërmadhat e kalasë antikë "Gradishta"
Gërmadhat e kalasë antikë Gradishta është një monument i trashëgimisë kulturore në Brezovicë, Shtërpce, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-957/67.
Hamdi Ndrecaj
Hamdi Ndrecaj (i lindur më 31 janar 1969) në fshatin Maqitev, Komuna e Suharekës. Jeton në Ferizaj. Ka qenë pjesëtar i Ushtrisë Kroate gjatë Luftës në Kroaci dhe i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK-së) gjatë Luftës së Kosovës. Ka marrë pjesë edhe në Luftën e vitit 2001 në Maqedoni si pjesëtar i Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare. Njihet ndryshe edhe me nofkën e luftës Komandant Panteri.
Hamdi Ndrecaj–Panteri rrjedh nga një familje me tradita patriotike nga fshati Maqitev, Komuna e Suharekës, ku ai kreu Shkollën fillore. Nga viti 1982 shpërngulet me familje në qytetin e Ferizajit. Shkollën e Mesme e mbaron në Ferizaj dhe regjistrohet në Shkollën e Lartë Pedagogjike në Ferizaj. Në protestat e vitit 1989 Hamdiun e arrestojnë dhe e dënojnë si të burgosur politik me 3 muaj burg dhe një vit izolim. Mbas kësaj e detyruan të shkojë në Ushtrinë Jugosllave në qytetin Buje te Istres. I dënuar nga gjykata ushtarake e Nishit në mungesë me 6 vite burg. Me fillimin e Luftës në Kroaci ai dezerton dhe iu bashkangjitet njësive Kroate në Buje të Istres e pastaj në Legijen e zezë Kroate. Në Ushtrinë Kroate e sidomos në Njësinë Legijat e Zeza ishte treguar shumë trim, i shkathtë dhe i suksesshëm në aksione luftarake. Pas përfundimit të luftës në Kroaci qëndron për disa kohë atje dhe gjithmon mendjen dhe shpirtin e kishte në Kosovën e dashur, sepse e dinte se edhe Kosova nuk do të shpëtonte pa Luftë dhe e brente mënyra se si të bënte përgaditje për Kosovën. Me fillimin e aksioneve të UÇK-së, ai erdhi dhe ju bashkangjit Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK-së). Këtu ishte si Luan, sepse e kishte përvojen, taktiken dhe mbi te gjitha i dinte taktikat dhe mënyrat e luftimit kundër forcave serbe, andaj ky gjithmon ju kundërpërgjigjej në mënyrën më efikase dhe ju shkaktonte dëme të mëdha si në njerëz ashtu edhe në tekniken luftarake të armikut.
Në vitin 2001 bashkohet ne rradhët e USHTRISË ÇLIRIMTARE KOMBËTARE ku edhe ishte njëri nga bashkëthemeluesit e saj. Ndërsa ka shërbyer në vitin 2001 si komandant operativ ne batalionin e parë të Brigadës 112 Mujdin Aliu. Pas rënies heroike të bashkëluftëtarit të tij Komandant Rrahim Beqirit-Roki, Hamdi Ndrecaj do të bëhet udhëheqës i kësaj brigade, e cila vepronte në rajonin e Tetovës dhe me gjere. Është shquar dhe nderuar nga bashkëluftëtaret dhe qytetaret dhe të gjithë bashkëkombasit për heroizmin e pashoq që tregoi gjatë betejave të njëpasnjëshme kundër forcave qeveritare Maqedonase. Komandant Panteri kishte disa mosmarrëveshje me disa anëtar te shtabit të përgjithshëm të USHTRISË ÇLIRIMTARE KOMBËTARE sepse nuk dëshironte, që marrëveshja e Ohrit te firmosej nga shtabi i përgjithëshëm mirepo pas disa trysnive kishte pranuar një marrëveshje te tillë por vetëm në formën e një armepushimi te qëndrueshëm. Ndërsa me datën 15 gusht 2014 zyrtarisht emërohet Komandant i Gardës së Republikës së Iliridës, që edhe sot e ushtron këtë post edhe përkunder gjendjes shëndetësore të marrë nga lufta.
Juventus F.C.
Juventus Football Club S.p.A. (nga Latinishtja iuventus, Italisht : [juˈvɛntus]) njohur zakonisht si Juventus ose thjesht si Juve ( prononcuar : [ˈjuːve]), është një klub futbollistik profesionist italian me seli në Torino, Piedmont. Juventusi është klubi i tretë më i vjetër në historinë e Italisë, dhe e ka shpenzuar shimicën e historisë së saj, përveç sezonit 2006–07, në elitën e futbollit italian (njohur si Serie A që nga viti 1929).
1897–1918: Vitet e hershme
parapamje|Fotografia e parë e klubit të Juventusit, e bërë në vitin 1898. Juventus u themelua si Sport Club Juventus vonë në vitin 1897 nga nxënësit e shkollës së liceut Massimo D'Azeglio në Torino, por u rimemërua si Foot-Ball Club Juventus dy vite më vonë. Klubi u bashkua në Kampionatin Italian të Futbollit gjatë vitin 1900. Në vitin 1904 biznesmeni Ajmone-marsan ringjalli financat e klubit të futbollit Juventus, duke bërë gjithashtu të mundur transferimin nga fusha e stërvitjes Piazza d'Armi në vendin më të përshtatshëm Velodrome Umberto I. Gjatë kësaj kohe skuadra vishte fanella bardh e rozë. Juventus fitoi titullin e parë të kampionatit në vitin 1905 gjatë kohës që luante në fushën e Velodrome Umberto I. Që nga ajo kohë ngjyrat e klubit ndryshuan duke u bërë bardh e zi me vija, frymëzuar nga skuadra angleze Notts County.
Pati një ndarje të klubit në vitin 1906, pasi disa persona nga stafi u larguan nga Torino. Presidenti Alfred Dick ishte i pakënaqur me këtë dhe u largua sëbashku me disa lojtarë të mirënjohur për të themeluar FBC Torino, duke krijuar një ndeshje midis dy klubeve që u quajt Derby della Mole. Juventus kaloi pjesën më të kësaj periudhe në mënyrë të qëndrueshme duke u rindërtuar pas ndarjes, duke i shpëtuar Luftës së Parë Botërore.
1923–1980: Dominimi në ligë
Pronari i Fiat Edoardo Agnelli mori kontrollin e klubit në vitin 1923, duke ndërtuar një stadium të ri. Kjo gjë e ndihmoi klubit të siguronte Skuteton (kampionatin) në sezonin 1925–26 duke mposhtur Alba Roma me rezultatin e përgjithshëm 12–1, golat e Antonio Vojak-ut ishin thelbësorë në atë sezon. Klubi e bëri veten forca kryesore e futbollit italian që nga viti 1930, duke u bërë klubi i parë profesionist i shtetit me një bazë tifozësh, gjë që udhëhoqi klubin të fitonte pesë kampionate rresht për herë të parë nën drejtimin e trajnerit Carlo Carcano dhe nga kori i kombëtares italiane gjatë epokës së Vittorio Pozzo-s. Ekipi përbëhej nga yje si Raimundo Orsi, Luigi Bertolini, Giovanni Ferrari dhe Luis Monti dhe të tjerë.
parapamje|145px|majtas|[[Omar Sivori|Sivori, Charles dhe Boniperti.]] Juventus lëvizi te Stadio Comunale, por për pjesën e mbetur të viteve 30' dhe për shumicën e viteve 40' nuk ishin në gjëndje për të rimarrë dominimin e kampionatit. Pas Luftës së Dytë Botërore, Gianni Agnelli u vendos si president nderi. Klubi shtoi dy tituj të tjerë kampionati në palmaresin e saj duke triumfuar në sezonet 1949–50 dhe 1951–52, ku ishte nën drejtimin e anglezit Jesse Carver. Dy sulmues të rinj u blenë në sezonin 1957–58; Uellsiani John Charles dhe Italo-Argjentinasi Omar Sivori, që luajtën sëbashku me pjestarin veteran Giampiero Boniperti. Ky sezon e pa Juventusin të nderohej me yllin e parë në fanellë duke u bërë skuadra e parë italiane që fiton 10 herë titullin kampion në Itali. Në të njëjtën sezon, Omar Sivori u bë lojtari i parë në historinë e klubit që të fitonte çmimin UEFA Futbollisti Europian i Vitit. Në sezonin e ardhshëm ata mposhtën Fiorentinën për të kompletuar dopietën e parë të trofeve vendor (kupë dhe kampionat), duke fituar Serie A dhe Coppa Italia. Boniperti u tërhoq nga futbolli në vitin 1961 si golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave i klubit, duke e mbyllur me 182 gola në të gjitha kompedicionet, një rekord që qëndroi për plot 45 vite.
Gjatë pjesës së mbetur të dekadës klubi fitoi vetëm një herë ligën në sezonin 1966–67, megjithatë, vitet 1970' panë Juventusin të ngirin dhe forconin pozitën e tyre në futbollit italian. Nën drejtimin e ish lojtarit Čestmír Vycpálek ata fituan Skuteton në sezonin 1971–72 dhe 1972–73 me lojtarë si Roberto Bettega, Franco Causio dhe José Altafini. Gjatë pjesës së mbetur të dekadës ai fituan edhe dy liga të tjera, me mbrojtësin Gaetano Scirea i cili kontriboi në mënyrë të konsiderueshme. Klubi vazhdoi sukseset me trajnerin Giovanni Trapattoni, i cili ndihmoi klubin të vazhdonte dominimin gjatë viteve të para të viteve 1980'.
1980–1993: Skena evropiane
Epoka e Trapattonit ishte shumë e suksesshme në vitet 1980'; klubi e fitoi dekadën shumë mirë, duke fituar titullin edhe tre herë të tjera deri në vitin 1984. Kjo gjë do të thoshte se Juventus e kishte fituar plot 20 herë kampionatin dhe u lejuar që të vendosnin yllin e dytë në fanellë, duke u bërë klubi i vetëm italian që e arrin këtë gjë. Gjatë kësaj kohe lojtarët e klubit ishin tërhequr vëmendje të konsiderueshme; Paolo Rossi ishte emëruar UEFA Futbollisti Evropian i Vitit pas kontributit të tij me Italinë që fitoi Kupën e Botës 1982, ku ai u shpall edhe lojtari i turnamentit.
Francezi Michel Platini gjithashtu u shpall Futbollisti Evropian i Vitit për tre vite rresht; 1983, 1984 dhe 1985, gjë që është një rekord. Juventus është klubi i vetëm që ka lojtarë nga skuadra e vet që e ka fituar këtë çmim për katër vite rresht. Ishte pikërisht Platini i cili shënoi golin e finales në finalen e Kupës Europiane 1985 kundër Liverpool-it, megjithatë kjo festë u prish nga një tragjedi që ndryshoi futbollin europian. Atë vit, Juventus u bë klubi i parë në futbollin europian që fiton tre trofe madhor europian, dhe, pas triumfit të tyre në Kupën Ndërkontinentale, klubi gjithashtu u bë i pari dhe i vetëm që i ka fituar të gjitha trofet e mundshme të konfederatës.
Me përjashtim të fitimit të kampionatit të kontestuar të sezonit 1985–86, pjesa tjetër e viteve 1980' nuk ishte shumë e suksesshme për klubin. Ata duhej të luftonin me Napolin e Diego Maradonës dhe me dy klubet milaneze Milan dhe Inter, që gjithashtu fituan kampionate. Në vitin 1990, Juventus lëzivi në shtëpinë e saj të re, Stadio delle Alpi, e cila u ndërtua për Kupën e Botës 1990.
1994–2004: Titulli i dytë i Ligës së Kampioneve
parapamje|[[Alessandro Del Piero, lojtari me më shumë ndeshje dhe gola të shënuar në historinë e klubit, gjatë sezonit 2007–08.]] Marcello Lippi u vendos trajneri i ri i Juventusit në fillimi të sezonit 1994–95. Sezoni i tij i parë nën drejtimin e klubit ishte i suksesshëm, pasi Juventusi titullin e Serie A për herë të parë që nga mesi i viteve 1980'. Disa nga lojtarët më të spikatur gjatë kësaj periudhe ishin Ciro Ferrara, Roberto Baggio, Gianluca Vialli dhe i riu Alessandro Del Piero. Lippi udhëhoqi në Ligën e Kampioneve sezonin e ardhshëm, duke mposhtur Ajaxin me penallti pasi ndeshja u mbyll me rezultatin 1–1 me golin e Fabrizio Ravanelli.
Klubi nuk pushoi shumë pasi fitoi Kupën Europiane, duke sjellë në skuadër lojtarë të klasit botëror si Zinedine Zidane, Filippo Inzaghi dhe Edgar Davids. Brënda Italisë Juventusi fitoi Serie A në sezonet 1996–97 dhe 1997–98, dhe sigurisht UEFA Super Kupën 1996 dhe Kupën Interkontinentale. Juventus arriti në finalet e Ligës së Kampioneve të viteve 1997 dhe 1998 gjatë kësaj kohe, por humbën respektivisht kundër Borussia Dortmund dhe Real Madrid.
Pas një sezoni mungesë Lippi u rikthye, duke firmosur lojtarë me emra të mëdhenjë si Gianluigi Buffon, David Trezeguet, Pavel Nedvěd dhe Lilian Thuram, duke ndihmuar skuadrën që të fitonte Skuteton në sezonet 2001–02 dhe 2002–03. Juventus ishte gjithashtu pjesë e finales italiane të Ligës së Kampioneve në vitin 2003 por ata u mpshtën nga Milani nga gjuajtjet e penalltive pasi koha e rregullt u mbyll në barazim pa gola. Në vitin e ardhshëm, Lippi u vendos i trajneri i kombëtares italiane, duke sjellë fundin e një prej menaxhimeve më frytdhënëse në historinë e Juventusit.
2004–2007: Skandali i "Calciopoli"
Fabio Capello u bë trajneri i Juventusit në vitin 2004, duke e udhëhequr atë në fitimin dy titujve të tjerë të Serie A. Megjithatë, Juventus u bë një nga pesë klubet që kishte lidhje me skandalin e trukimit të ndeshjeve të Serie A, gjë që rezultoi fatale për klubin që e pa veten të binte në Serie B për herë të parë në histori. Klubit gjithashtu j'u hoqën dy titujt e fituar nën drejtimin e Capellos në vitet 2005 dhe 2006.
Shumë lojtarë kyç lanë skuadrën pas rënjes në Serie B, përfshirë francezin Thuram, yllin sulmues Zlatan Ibrahimović dhe mbrojtësin e fuqishëm Fabio Cannavaro. Megjithatë, emra të tjerë të mëdhenjë si Buffon, Del Piero dhe Nedvěd qëndruan për të ndihmuar klubin që të rikthehej në Serie A, kurse të rinjë nga Primavera si Sebastian Giovinco dhe Claudio Marchisio u promovuan në skuadrën e parë. Bianconeri-t u ngjitën në Serie A si fituesit e titullit të sezonit 2006–07 kurse kapiteni Del Perio u nderua me çmimin e golashënuesit më të mirë pas 21 golave të shënuar gjatë sezonit.
2007–2011: Rikthimi në Serie A
Pas rikthimit në Serie A në sezonin 2007–08, Juventus punësoi italianin Claudio Ranieri si trajnerin e ri. Ata përfunduan të tretët në sezonin e parë, duke u kualifikuar për në raundin e tretë të fazës kualifikuese të 2008–09 Ligës së Kampioneve. Juventus arriti fazën e grupeve, ku ata mposhtën Real Madrid-in brënda dhe jashtë fushe, përpara se të eleminoheshin nga Çelsi në fazën me eleminim direkt. Ranieri u shkarkua pas disa rezultateve jo të suksesshme, dhe Ciro Ferrara si trajner i përkohshëm për dy ndeshjet e fundit të sezonit 2008–09 përpara se të vendosej si trajner i skuadrës në sezonin 2009–10.
parapamje|djathtas|285px|Skuadra e Juventus-it përpara një ndeshjeje në [[2012–13 UEFA Liga e Kampioneve|2012–13 UEFA Ligën e Kampioneve kundër Shakhtar Donetsk.]] Megjithatë, qëndrimi i shkurtër i Ferrairas ishte e pasuksesshme, me Juventusin që u eleminua nga Liga e Kampioneve dhe Coppa Italia, dhe thjesht duke qëndruar në vendin e gjashtë në ligë në fund të janar 2010, duke bërë që Ferrara të shkarkohej dhe Alberto Zaccheroni të vendosej si trajner i përkohshëm. Zaccheroni nuk e ndihmoi skuadrën të përmirsohej, me Juventusin që e mbylli ligën në vendin e shtatë. Për sezonin 2010–11, Jean-Claude Blanc u zëvëndësua nga Andrea Agnelli si presidenti i klubit. Veprimi i parë që ndërmori Agnelli ishte zëvëndësimi i Zaccheroni-t dhe drejtorit sportiv Alessio Secco respektivisht me trajnerin e Sampdoria-s Luigi Delneri dhe drejtorin sportiv Giuseppe Marotta. Megjithatë, edhe Delneri dështoi të përmirësonte skuadrën dhe u shkarkua. Ish lojtari dhe i preferuari i tifozëve Antonio Conte, i freskët pasi fitoi promovimin me klubin e tij Siena, u emërua si zëvëndësuesi i Delnerit. Në shtator 2011, Juventus u zhvendos Juventus Stadium-in e ri.
2011–vazhdon: Dominimi në futbollin italian
Në sezonin 2013–14, Juventus fitoi Skuteton e tretë rresht me një rekord 102 pikë. Ky ishte titulli i 30-të zyrtar në historinë e klubit. Klubi gjithashtu arriti gjysmë–finalet e Ligës së Europës duke u eleminuar në shtëpi nga Benfica me dhjetë lojtarë, duke humbur mundësinë për të luajtur finalen në Juventus Stadium.
Stema
parapamje|majtas|80px|Ish stema e klubit në vitin 2004 Ekziston edhe një siluetë e zezë e një kurore murale mësipër në bazën e trekëndëshit të zezë sferike. Kjo është një kujtimore për Augusta Tourinorum, qytetit të vjetër të epokës romake i cili është kryeqyteti i tanishëm i rajonit Piemonte dhe është trashëgimtare e saj kulturor.
Në të shkuarën, seksioni konveks i stemës kishte një ngjyrë blu (një tjetër simbol i Torinos) dhe, për më tepër, forma e tij ishte konkav. Mburoja e vjetër franceze dhe kurora murale, edhe në pjesën e poshtme të stemës, kishte një madhësi të konsiderueshme më të madhe në lidhje me të tashmen. Dy yjet e artë për përsosmërinë në sport, ishin të vendosura mbi stemën Juventusit. Gjatë viteve 1980', stema e klubit ishte siluetë e një zebre, në të dy anët e kokës së kalit, dy yjet e arta dhe mbi këtë stemë, duke formuar një hark, emrin e klubit.
Ngjyrat
Ngjyrat karakteristike të klubit kanë qënë e zeza dhe e bardha. Ata kanë luajtur me këto ngjyra që nga viti 1903. Në fillim, ekipi luante me fanella ngjyrë rozë me kollare të zezë. Ishte babai i një nga lojtarëve të ekipit që i bëri këto fanella. Megjithatë, larja e shpeshtë e tyre bëri që ngjyra rozë të venitej, duke detyruar klubin ti zëvëndësojë. Klubi pyeti një nga pjestarët e ekipit, anglezin John Savage, nëse ai kishte ndonjë kontakt në Angli me ndonjë që mund të krijonte fanellat e tyre me ngjyra që do t'i ruanin elementet. Ai kishte një shok i cili jetonte në Nottingham, i cili ishte mbështetës i Notts County; ai i krijoi fanellat bardh e zi dhe i dërgoi në Torino. Juventus i ka pasur fanellat me këto ngjyra që nga ajo ditë, duke i konsideruar ngjyrat të ishin agresive dhe të fuqishme.
Pseudonimet
Gjatë historisë, klubi ka marrë disa pseudonime, la Vecchia Signora (Zonja e Vjetër) është shëmbulli më i mirë i pseudonimeve të klubit. Pjesa "e vjetër" e pseudonimit të klubit është një lojë fjalësh në Juventus që do të thotë "e re" në latinisht. Ky pseudonim rrjedh nga mosha e lojtarëve yjeve të Juventusit nga mesi i viteve 1930'. Pjesa "Zonja" është pseudonimi se si tifozët i thërrisnin skuadrën përpara viteve 1930'. Klubi gjithashtu ka pseudonimin la Fidanzata d'Italia (E dashura e Italisë), sepse gjatë viteve ka marrë mbështetje madhore punuesit emgrat të Italisë Jugore (më saktë nga Napoli dhe Palermo), të cilët arritën në Torino për të punuar për FIAT-in që nga vitet 1930'. Pseudonime të tjera përfshijnë; i Bianconeri (Bardh e zinjtë), le zebre (Zebrat ) që i referohen ngjyrave të Juventusit. I Gobbi është pseudonimi që është përdorur për të përcaktuar mbështetësit e Juventusit, por është përdorur edhe ndonjëherë për lojtarët e skuadrës. Origjina më e pranuar gjerësisht te pseudonimi i Gobbi daton në vitet pesëdhjetë, kur skuadra Bianconere vishin fanella të mëdhaja. Kur lojtarët vraponin në fushë, fanella, e cila kishte një hapje në gjoks, i jepnin përshtypjen se lojtarët kishin një kurriz të dalë.
Stadiumi
Pas dy viteve të para (1897 dhe 1898), gjatë kohës ku Juventusi luante në Parco del Valentino and Parco Cittadella, ndeshjet e tyre mbaheshin në Stadiumin Piazza d'Armi deri në vitin 1908, përveç vitit 1905 (ku klubi fitoi skuteton e parë) dhe 1906, ku ata zhvillonin ndeshjet në Corso Re Umberto.
Nga viti 1909 e deri në vitin 1922, Juventusi i luante kompedicionet vendore të saj në Corso Sebastopoli Camp, përpara se të kalonin në vitin e ardhshëm te Corso marsiglia Camp ku qëndroi deri në vitin 1993, duke fituar katër tituj të ligës. Në fund të vitit 1933, klubi filloi të luante te stadiumi i ri Stadio Mussolini e ndërtuar për organizimin e Kupës së Botës 1934. Pas Luftës së Dytë Botërore stadiumi u riemërua duke u quajtur kështu "Stadio Comunale Vittorio Pozzo". Juventusi i luajti ndeshjet si vendas në atë stadium për plot 57 vite, duke regjistruar gjithsej 890 ndeshje në ligë. Klubi më pas vazhdoi të zhvillonte seancat stërvitore në atë stadium deri në korrik 2003.
Nga viti 1990 e deri në sezonin 2005–06, skuadra torineze luante ndeshjet e saj si vendas në Stadio delle Alpi, e ndërtuar për Kupën e Botës 1990, edhe pse në rrethana shumë të rralla, klubi luajti disa nga ndeshjet e saj si vendas në stadiume si Renzo Barbera në Palermo, Dino Manuzzi në Cesena dhe në Stadio Giuseppe Meazza në Milano.
Në gusht 2006, bianconerët u rikthyen të luanin në Stadio Comunale, tani njohur si Stadio Olimpico, pas rikonstruksionit të stadiumit për zhvillimin e 2006 Lojërave Olimpike Dimërore. Në nëntor 2008, Juventus lajmëroi se do të investonte rreth 120 milion € për të ndërtuar një "shtëpi" të re, Juventus Stadium, në anën e Delle Alpit. Ndryshe nga stadiumet e tjera, stadiumi i ri nuk do të kishte pistë vrapimi; fusha do të ishte vetëm 7.5 metra larg tifozerisë. Kapaciteti i planifikuar ishte 41,000 vende. Puna filloi gjatë pranverës së vitit 2009 dhe stadiumi u hap më 8 shtator 2011, duke u bërë gati për fillimin e sezonit 2011–12.
Tifozët
parapamje|[[Tifozeria e Juventusit|Tifozët e Juventusit në fushën e Juventus Stadium pasi klubi fitoi kampionatin në sezonin 2012–13.]] Juventus është klubi më i mbështetur në Itali, duke pasur rreth 12 milion tifozë ose Tifosi, duke përfaqsuar përafërsisht 29% e të gjithë tifozëve të futbollit italian sipas një hulumtimi të publikuar në shtator 2010 nga agjencia hulumtuese italiane Demos & Pi, dhe një nga klubet më të mbështetura në botë, me rreth 180 milion tifozë në të gjithë botën (43 milion vetëm në Europë, veçanërisht në vendet e Mesdheut, ku ka një numër të madhë emigrantësh të diasporës italianë që kanë emigruar. Klubi torinez ka degë tifozerishë në të gjithë globin.
Kërkesa për bileta për të parë ndeshjet e Juventusit në shtëpi është e lartë nga tifozë jashtë Torinos; duke sygjeruar që Juventus ka mbështetje të fortë edhe në pjesët e tjera të shtetit. Juve është gjerësisht dhe veçanërisht popullor në të gjithë territorin e Italisë Juguore, Sicilisë dhe Maltës, duke e bërë skuadrën që të ketë ndjekjen më të madhe në ndeshjet e saj jashtë fushe, madje më shumë se në ndeshjet brënda.
Rivalët
Juventus gjithashtu ka rivalitet me Milanin, Romën, dhe Fiorentinën.
Rekordet dhe statistikat
Sulmuesi Alessandro Del Piero është lojtari me më shumë ndeshje në historinë e Juventusit, duke zhvilluar gjithsej 705 paraqitje në të gjitha kompeticionet. Ai ndiqet nga portieri Gianluigi Buffon, i cili ka zhvilluar gjithsej 667 ndeshje dhe është ende pjesë e ekipit. Në vendin e tretë renditet mbrojtësi Gaetano Scirea, i cili ka zhvilluar 552 ndeshje; ai ishte lojtari me më shumë ndeshje në histori deri më 6 prill 2008, kur ai u kalua nga Del Piero me ndeshjen e tij të 553të.
parapamje|upright|majtas|[[Giampiero Boniperti e shpenzoi karrierën e tij 17-vjeçare me Juventusin, duke regjistruar 459 ndeshje dhe shënoi 179 gola.]] Del Piero është lojtari që ka shënuar më shumë gola në historinë e klubit, me 290 gola në të gjitha kompeticionet; ai është golashënuesi më i mirë i Juventusit në Serie A dhe kompeticionet evropiane, duke regjistruar respektivisht 208 dhe 50 gola. Giampiero Boniperti, i cili luajti për klubin në periudhën 1946–1961, ka shënuar 179 gola duke u renditur i dyti. Roberto Bettega renditet në vendin e tretë me një gol më pak se Boniperti. David Trezeguet është golashënuesi i huaj më i mirë në histori; ai ka shënuar gjithsej 171 gola dhe është shënuesi i katërt më i mirë në historinë e Juventusit. Ferenc Hirzer mban rekordin për numrin e golave të shënuar në një sezon me Juventusin, ai regjistroi 35 gola në 26 ndeshje në Serie A gjatë sezonit 1925–26. Omar Sívori është lojtari që ka shënuar më shumë gola në një ndeshje të vetëm; ai i shënoi gjashtë gola Interit në sezonin 1960–61. Pietro Anastasi është lojtari që ka shënuar më shumë gola në Kupën e Italisë (30).
Giovanni Trapattoni si trajner i klubit ka vendosur disa rekorde; ai është trajneri më jetgjatë i klubit, duke e drejtuar në dy periudha (1976–1986 dhe 1991–1994), duke qëndruar gjithsej 13 vite. Ai është gjithashtu trajneri që ka drejtuar më shumë ndeshje (596), ka arritur më shumë fitore (319), më shumë barazime (181) dhe ka fituar më shumë trofe (14). Marcello Lippi, një tjetër trajner që ka qëndruar në klub për 8 vite në dy periudha të ndryshme, ka fituar 13 trofe. Massimiliano Allegri ka fituar 11 trofe, përfshirë pesë tituj rresht në Serie A në vetëm pesë sezone.
Juventusi ka vendosur shumë rekorde në Itali; ata janë klubi italian me më shumë trofe (67), kanë fituar më shumë kampionate (35), përfshirë tetë nga viti 2011 e deri në vitin 2019, duke vendosur një rekord të padiskutueshëm. Ata janë ekipi i parë që kanë përfunduar një kampionat pa asnjë humbje, e arritur kjo gjë në sezonin 2011–12. Në sezonin 2013–14, klubi vendosi rekord për numrin e fitoreve në kampionat (33) dhe numrin e pikëve të arritura (102). Fitorja rekord në Serie A është 11–0; kjo është arritur kundër dy ekipeve, Fiorentina dhe Fiumana. Humbja më e madhe në histori është ajo kundër Torinos në sezonin 1912–13 (8–0).
Trofe
parapamje|280px|Një pjesë e trofeve të Juventusit të fituar në periudhën 1905–2013 në muzeun e klubit që ndodhet në [[Juventus Stadium.]] Juventusi është klubi më i suksesshëm dhe me më shumë trofe në historinë e futbollit italian. Klubi ka fituar Serie A, ligën elitare të futbollit italian, plot 36 herë, më shumë se çdo klub tjetër në histori. Juventusi fitoi kampionatin rresht nga viti 2011 e deri në vitin 2019. Me tetë tituj rresht të fituar, klubi ka rekordin absolut të kampionateve të fituar rresht, duke thyer rekordin e Interit dhe Torinos (5 tituj rresht). Klubi gjithashtu numëron edhe 13 tituj të Kupës së Italisë, një rekord, përfshirë edhe tre tituj rresht në periudhën 2016–2018; ata janë klubi i vetëm që e kanë fituar kupën në tre sezone rresht. Juventusi gjithashtu ka fituar superkupën në 8 raste, më shumë se çdo klub tjetër.
Në arenën ndërkombëtare, Juventusi ka fituar Ligën e Kampioneve, kompeticioni kryesor evropian i organizuar nga UEFA, dy herë. Ata janë gjithashtu tre herë fitues të Kupës UEFA, kompeticioni i dytë evropian për nga rëndësia. Klubi gjithashtu ka fituar dy herë UEFA Super Kupën dhe një herë Kupën UEFA të Fituesve të Kupës dhe UEFA Kupën Intertoto. Në vitet 1985 dhe 1996, klubi fitoi Kupën Ndërkontinentale, duke u konsideruar de facto kampion bote nga FIFA.
Të rinjtë
Sektori i të rinjëve të Juventusit njihet si një nga sektorët më të mirë në Itali për prodhimin e talenteve. Jo të gjithë talentët kanë arritur të shkojnë në skuadrën e parë, por shumë të tjerë kanë shijuar një karrierë të suksesshme në ligën kryesore italiane. Nën drejtimin e gjatë të trajnerit Vincenzo Chiarenza, skuadra Primavera (Nën 20) shijoi një periudhë të mrekullueshme, duke fituar të gjithë kompedicionet e moshave nga viti 2004 e deri në vitin 2006.
Sistemi i të rinjëve ka gjithashtu një kontribut të shquar në kombëtaren italiane të moshave dhe në kombëtaren e parë. Fituesi i Kupës së Botës 1934 Gianpiero Combi, fituesi i Medaljes së Artë të vitit 1936 dhe i Kupës së Botës 1938 Pietro Rava, Roberto Bettega, heroi i Kupës së Botës 1982 Paolo Rossi dhe së fundmi, Claudio Marchisio dhe Sebastian Giovinco kanë qënë lojtarë që kan dalë nga sistemi i të rinjëve të klubit dhe kanë arritur të luajnë me skuadrën dhe kombëtaren e parë.
Ashtu si klubi hollandez Ajax dhe shumë klube të Premier Ligës, Juventus ka krijuar disa shkolla dhe akademi edhe jashtë vendit (p.sh. në Shtetet e Bashkuara, Kanada, Greqi, Arabinë Saudite, Australi dhe Zvicër) dhe kampe të ndyshme në rajone rreth vendit për të gjetur sa më shumë talente.
Stafi drejtues
Burimi: Juventus.com
Bordi i drejtorëve
Lider - 🇮🇹 Familja Agnelli
President - 🇮🇹 Andrea Agnelli
'''CEO / Drejtor gjeneral - 🇮🇹 Fabio Paratizi
Kontroller i brendshëm - 🇮🇹 Marzio Saà, Riccardo Montanaro, Marco Tardelli
Këshillues strategjik / Konsultues transferesh- 🇮🇹 Roberto Bettega
Drejtor i aktiviteteve sportive - 🇮🇹 Alessio Secco
Drejtor i Juventus Channel - 🇮🇹 Giuseppe Gattino
Drejtor i Juventus Center - 🇮🇹 Vittorio Ferrino
Stafi teknik
'''Trajneri i stafit teknik- 🇮🇹 Masimiliano Allegri
Trajneri ndihmës - 🇮🇹 Giancarlo Corradini
Trajneri i dytë ndihmës - 🇮🇹 Narciso Pezzotti
Trajneri i portierit - 🇮🇹 Michelangelo Rampulla
Fitnes trajnerët - 🇮🇹 Antonio Pintus dhe🇮🇹 Andrea Scanavino
Udhëheqës i sektorit të rinisë - 🇮🇹 Ciro Ferrara
Udhëheqës i talentëve - 🇮🇹 Pasquale Sensibile
Udhëheqës i Juventus Soccer School - 🇮🇹 Marco Marchi
Stafi shëndetësorë
Drejtori mjkësor - 🇮🇹 Dr. Riccardo Agricola
Terapistët sportiv - 🇮🇹 Dr. Antonio Giordano dhe 🇮🇹 Dr. Michele Gemignani
Fizioterapistët - 🇮🇹 Aldo Esposito dhe 🇮🇹 Luigi Pochettino
Mezoterapirtët - 🇮🇹 Sergio Giunta, 🇮🇹 Mauro Caudana dhe 🇮🇹 Dario Garbiero
Moriskan Paviljongen
thumb|240px|Moriskan Paviljongen Moriskan Paviljongen (njerëzit e quajnë shkurt Moriskan) është ndërtesë kulturore në Folkets Park në Malmö, Suedi. Ndërtesa u projektua në vitin 1901 nga arkitekti polak-hebre Aron Wolff Krenzisky në emër të lëvizjes së punës. Shtëpia u hap më 17 gusht 1902.
Moriskan Paviljongen ka një sallë të madhe që mban deri në 1000 njerëz, një sallë që mban 400 njerëz, një restorant kafeneje dhe një shesh me skenë teë jashtme dhe pavijon.
Në Moriskan Paviljongen janë organizuar shfaqje mode, mbledhjet e përgjithshme, darkë të Krishtlindjeve, konferencat, koncerte pop, shfaqje, dasma, takime politike etj.
Fisnikë të heshtur (shpëtimtarët e hebrenjve)
Fisnikë të heshtur (shpëtimtarët e hebrenjve), roman me autore Natasha Ruli. Botuar në Tiranë nga "Ilar", në vitin 2011. Libri ka 274 faqe.
Kur kërcasin boçat e pishave
Kur kërcasin boçat e pishave, tregime dhe novela me autor Shefki Karadaku. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1973. Libri ka 127 faqe.
Riolas
Riolas (Ocitanisht: Riulàs ; Shqip: Riolasi) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Kishte një popullsi prej 52 banorësh në 2.86 km katrorë në Janar 2020.
Annonay
Annonay është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Annonay ka një popullsi prej 16075 banorë dhe sipërfaqe 21.2 km², me një dendësi prej 758 banor/km².
Nizy-le-Comte
Nizy-le-Comte është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Nizy-le-Comte ka një popullsi prej 255 banorë dhe sipërfaqe 31.53 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Transudati
Transudati është një lëngë i mbledhur në pjesë të trupit të njeriut si pasojë i ndrydhjes.
Transudati është lëng i grumbulluar në hapësirat trupore, pasojë e ndryshimeve në shtypjen hidrostatike, që shkaktohet me çrregullim të qarkullimit të gjakut: veshtirësimi i kalimit të gjakut nëpër vena rrjedhojë e shtypjes nga tumori apo ndonjë faktor tjetër në murin e venës, dobësimi i punës së zemrës, apo nga ndonjë faktor tjetër që ndikon të del më shumë lëng nga kapilarët sesa që kthehet në të. Andaj ekziston dallim midis përmbajtjes së eksudatit dhe transudatit.
Freestyle Script
Freestyle Script është shkronja (font), projektuar nga Martin Wait në 1981. Trashë version të Freestyle Script ishtë projektuar në 1986. Adobe, ITC, dhe Letraset janë krijuesit të Freestyle Script. Ka 4 versione: Regular, Bold, SH Reg Alt, and SB Reg Alt.
Ethet
Ethet janë gjendje që karakterizohen me ngritjen e temperaturës së trupit, për shkak të zhvendosjes së qendrës së termorregullimit në nivel funksional më të lartë se normalisht. Pasojë e kësaj është prodhimi i shtuar dhe lirimi i zvogëluar i nxehtësisë dhe ngritja e temperaturës së trupit. Kemi të bëjmë me çrregullimin e fazës kimike dhe asaj fizike të termorregullimit, me ç’rast rëmdom është më i shprehur çrregullimi i fazës fizike.
Konferenca Kombëtare e Studimeve për Lidhjen Shqipëtare të Prizrenit 1878-1881 : 12-28 qershor 1978
Konferenca Kombëtare e Studimeve për Lidhjen Shqipëtare të Prizrenit 1878-1881 : 12-28 qershor 1978 libër nga Aleks Buda (red. përgj.), Kristo Frashëri, Androkli Kostallari. Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave, në vitin 1979. V.1, me 427 faqe.
Eksudati
Eksudati është grumbullimi i lëngut që lëshonë trupi i njerut për mbrojtjen e pjesës së djegur.
Eksudati është grumbullim i lëngut në hapësirat trupore, i shkaktuar me rritjen e përshkueshmërisë së murit të kapilareve. Më së shpeshti shkaktohet me procesin inflamator, apo cilin do proces tjetër në të cilin lirohen faktorët që rrisin përshkueshmërinë e murit të enëve të kapilareve. Për këtë arsye, prej kapilarës përveç ujit, dalin edhe përbërësit me peshë më të madhe molekulare, siç janë proteinat (prej albuminave e deri te fibrinogjeni). Pos proteinave normale të serumit, në eksudat mund të gjenden edhe produktet patologjike të proceseve të ndryshme që ngjajnë në organizëm, siç janë produktet e qelizave malinje, apo produktet e zbërthimit të tyre.
M80 Zolja
__NOINDEX__ parapamje|300x300px|RBR M80. M80 Zolja (srb: Zolja; "grerëza") është një granatë e lëvizshme me raketa antitank e padrejtuar e njëpërdorimshme 64mm, e dizajnuar në ish-Jugosllavi. M80 Zolja ende prodhohet në Serbi dhe në Maqedoninë e Veriut.
Konferenca Kombëtare e Studimeve për Lidhjen Shqipëtare të Prizrenit 1878-1881 : 12-28 qershor 1978 : materialet e sesioneve shkencore të rretheve
Konferenca Kombëtare e Studimeve për Lidhjen Shqipëtare të Prizrenit 1878-1881 : 12-28 qershor 1978 : materialet e sesioneve shkencore të rretheve libër nga Aleks Buda (red. përgj.), Kristo Frashëri, Androkli Kostallari. Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave, në vitin 1979. V.2, me 321 faqe.
Qeni i policisë
parapamje|300x300px|Një [[Qeni|qen policie i FBI, Bariu Holandez.]] Një qen policie është një qen që është trajnuar për të ndihmuar policinë dhe oficerët e tjerë të zbatimit të ligjit. Detyrat e tyre përfshijnë kërkimin e drogës dhe eksplozivëve, gjetjen e personave të zhdukur, gjetjen e provave të vendit të krimit, mbrojtjen e njerëzve dhe sulmin ndaj kriminelëve që po ikin ose sulmojnë oficerët e policisë. Racat më të përdorura janë Bariu gjerman, Malinois belg, Bloodhound, Dutch Shepherd dhe familja retriever. Vitet e fundit, Malinois belg është bërë zgjedhja kryesore për punën policore dhe ushtarake për shkak të lëvizjes intensive, fokusit, shkathtësisë dhe përmasave më të vogla. Ndërsa barinjtë gjermanë janë të prirur ndaj çështjeve shëndetësore të tilla si displazia e ijeve, kanceri dhe problemet e syve, një linjë pune e edukuar mirë, German Shepherd është po aq e suksesshme sa një Malinois. Barinjtë gjermanë mbeten raca më e lidhur me zbatimin e ligjit.
Qentë e policisë përdoren në një nivel federal dhe lokal për qëllime të zbatimit të ligjit, shpesh të caktuar në një njësi K-9 me një mbajtës specifik dhe duhet të mbajnë mend disa shenja verbale dhe gjeste dore. Trajnimi fillestar për një qen policie zakonisht zgjat nga tetë muaj deri në një vit, në varësi të vendit dhe mënyrës së trajnimit dhe për çfarë qëllimi. Qentë e policisë shpesh marrin rregullisht programe trajnimi me mbajtësin e caktuar për të përforcuar stërvitjen e tyre. Në shumë vende, plagosja ose vrasja e qëllimshme e një qeni policie është një vepër penale.
Rrugët e para
Rrugët e para, novelë me autor Shefki Karadaku. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1968. Libri ka 61 faqe.
Qeni i policisë
Në disa vende anglishtfolëse, njësitë e qenve të policisë referohen si K-9 ose K9, që është një homofon me fjalën canine (qen).
Konferenca Kombëtare e Studimeve për Lidhjen Shqiptare të Prizrenit : materialet e seksioneve të rretheve
Konferenca Kombëtare e Studimeve për Lidhjen Shqiptare të Prizrenit : materialet e seksioneve të rretheve libër me autorë Aleks Buda, Kristo Frashëri, Androkli Kostallari. Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave, në vitin 1979. V.2, me 321 faqe.
MANPADS
parapamje|300x300px|Një raketë FIM-43C Redeye menjëherë pas lëshimit, përpara se motori mbështetës të ndizet Sistemi i mbrojtjes ajrore i bartur nga njeriu (MANPADS ose MPADS) janë raketa portative tokë-ajër. Ato janë armë të drejtuara dhe janë një kërcënim për avionët me fluturim të ulët, veçanërisht helikopterët.
Shiko edhe
Lufta Kundër-ajrore
Vion
Vion është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Vion ka një popullsi prej 944 banorë dhe sipërfaqe 6.21 km², me një dendësi prej 152 banor/km².