cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pasadena, California
Klima
Pasadena ka një klimë mesdhetare, me verë tipike më të nxehta dhe dimra paksa më të freskët se zonat bregdetare që janë afër. Gjatë muajve të parë të vitit, Pasadena përjeton ftohtë në të nxehtë, zakonisht në 60 e larta deri në 70 më të ulëta. Ditët e ftohta zakonisht shoqërohen me shi më të rëndë. Deri në prill, temperaturat ngrohin më tej, dhe shiu përkeqësohet ndjeshëm. Deri në maj dhe qershor, shiu është zakonisht i rrallë, por shtresa e famshme detare bëhet më e qëndrueshme. Disa ditë të muajit korrik dhe gusht nuk është regjistruar asnjëherë reshje të shiut. Nuk është e pamundur që 6 muaj të kalojnë pa reshje të matshme. Temperatura mesatare më e lartë e regjistruar çdo vit është rreth 106 gradë. Valët më të nxehta të vitit zakonisht ndodhin në mes shtatorit deri në fund të muajit. Në fund të tetorit, temperaturat bien. Deri në nëntor, stuhitë e Paqësorit kthehen në Pasadena, duke sjellë shi gjithnjë e më të madh dhe moti më të freskët. Së bashku me ta, megjithatë, janë erërat e Santa Ana. Erërat e Santa Ana mund të prodhojnë nxehtësi, erëra të forta, ndërprerje të energjisë, dëmtime të pemëve dhe një kërcënim me rritje të zjarrit sa herë që godasin. Një temperaturë e lartë prej të paktën 85 gradë është regjistruar në të gjitha 365 ditët e vitit, me temperatura mbi 100 gradë të mundshme prill deri në fillim të nëntorit.
Dëbora më e rëndë në historinë e Pasadenit ndodhi më 11 janar 1949; 8 inç (0.20 m) ra në bashkinë e qytetit të Pasadena dhe më shumë se 14 inç (0.36 m) ra në ultësirë mbi qytet. Dëbora më e fundit në Pasadena ishte 1 inç (0.03 m) më 21 shkurt 2019.
Më 30 nëntor dhe 1 dhjetor 2011, Pasadena, së bashku me komunitetet përreth, u godit nga një stuhi e madhe e shkaktuar nga erërat e Santa Ana. Qyteti pësoi dëmtime të rënda me pemë të rrëzuara, ndërtesa të dëmtuara dhe madje edhe çatia e një stacioni të gazit të shkëputur.
Stacioni meteorologjik i NOAA për qytetin ndodhet në veri-perëndim të qytetit, në anën tjetër të Garfield Avenue.
Media
Gazeta më e madhe e Pasadenës është Pasadena Star-News, i botuar së pari në vitin 1884. Gazeta ditore gjithashtu boton Revistën Rose. Pasadena Journal është një javë e komunitetit që shfaq zërat e zinj të luginës San Gabriel që nga viti 1989. Pasadena Now është një faqe interneti për lajmet e komunitetit që mbulon tregimet në komunitet që nga 2004. Pasadena Weekly, një gazetë javore, është botuar që nga viti 1984. Revista Pasadena është një revistë e botuar nga MMG Publishing me zyra të vendosura në Jug Marengo Avenue. Filloi publikimi në vitin 2008.
Loose Change
Loose Change është një seri e filmave dokumentarë publikuar midis viteve 2005 dhe 2009 të cilat argumentojnë në favor të teorive në lidhje me sulmet e 11 shtatorit. Filmat janë shkruar dhe drejtuar nga Dylan Avery dhe prodhuar nga Korey Rowe, Jason Bermas dhe Matthew Brown.
Versionet e publikimeve
Filmi origjinal ne 2005 është redaktuar dhe ri-publikuar si Loose Change: Edition 2 (2006), dhe sërisht për të tretën herë si Edition Recut (2007). Loose Change: Final Cut, konsiderohet "publikimi i tretë dhe të fundit i serisë së dokumentarëve" u publikua në DVD dhe në format web-streaming më 11 nëntor, 2007. Një tjetër version të filmit, Loose Change 9/11: Një grusht shteti amerikan, lëshuar më 22 shtator 2009, është transmetuar nga Daniel Sunjata dhe shpërndarë nga Microcinema International.
Vlerësime
Dokumentari u bë i njohur në vitin 2006 ku një nga versionet e dokumentarit u shfaq në SHBA dhe stacionet televizive evropiane si dhe në internet ku arriti të ketë mbi 4 milionë shikime mbrënda katër muajve. Suksesi në internet e bëri revistën Vanity Fair të shkruajë se dokumentari mund të konsiderohet si blockbuster i parë i internet-it.
Cubells
Cubells është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Noguera, të provincës Lleida, në Katalonia.
Anxhelo Koçi
Anxhelo Koçi është muzikant, tekstshkrues dhe këngëtar shqiptar.
Sinopsi
Anxhelo Koçi u lind më 25 dhjetor 1992, në Greqi, Athinë. Anxhelo ka marrë pjesë në disa kompeticione muzikore, ku është vlerësuar edhe me çmime.
Fëmijëria dhe studimet
Fëmijërinë e ka kaluar në Tiranë, Shqipëri. Po ashtu edhe vitet e adoleshencës i ka kaluar në Tiranë, ku jeton aktualisht. Anxhelo Koçi ka studiuar tek Akademia e Arteve për Piano.
Karriera
Kur ishte adoleshent, Anxhelo ka marrë pjesë në një konkurs prestigjoz për të rinj siç ishte “Star Academy”. Aty ai tregoi sesa i talentuar ishte në kërcim dhe në muzikë. Anxhelo doli nga ky kompeticion, duke fituar çmimin e parë si dhe u vlerësua me performancën më të mirë. Në moshën 17-vjeçare ai mori pjesë në një nga festivalet më të mëdha televizive shqiptare në festivalin “Kënga Magjike”. Anxhelo aty u përfaqësua me knëgën e titulluar “Si Melodi”, një bashkëpunim me reperin e njohur shqiptar Big Basta. Ato u vlerësuan në festival me çmimin kënga më e mirë “Hip Hop and R&B”. Në moshën 19 vjeçare ai mori pjesë në një tjetër festival të rëndësishëm. Anxhelo konkuroi në festivalin “Top Fest” dhe kënga me të cilën perfomoi titullohej “Fame”. Në këtë kompeticioni, sërish Anxhelo u vlerësua me çmimin "Best Hip-Hop & R & B".
Diskografia
Në moshën 21 vjeç, Anxhelo bëri këngën e tij të parë të quajtur "Bëhu e imja", këngë të cilën e kompozoi vetë. Ai filloi gjithashtu të shkruante tekstet në moshën 22 vjeçare, ndërkohë që thotë se të qenit në një studio muzikore i dha atij frymëzim për të bërë më shumë, pasi filloi të shkruante edhe tekste muzikore. Në karrierën e tij deri më tani ai ka pasur rastin të bëjë katër bashkëpunime, ku të katër këto bashkëpunimet kanë rezultuar të jenë të suksesshme. Shtëpia e tij diskografike “Headline Records” u hap për herë të parë në 2015.
Hobe dhe pasione
Ai thotë se pasionin për muzikën e ka pasur që kur ka lindur, por në moshën 13-vjeçare ai filloi duke dëgjuar idhujt e tij të muzikës si Michele Jackson, Chris Brown, Tray Songz, dhe Usher. Kur ishte vetëm 7 vjeç, Anxhelo ishte pjesë e një ekipi futbolli, i cili më vonë u bë dhe një prej hobeve të tij. Ai gjithashtu pëlqen të udhëtojë, ndërkohë që i pëlqen të mësojë dhe të frymzohet nga ajo që bota ka për të ofruar. Këngët e preferuar të Anxhelos quhen "You are not alone", nga Michael Jackson. Gjithashtu ai ka pasion muzikën R & B.
Lidhje të jashtme
Profili zyrtar ne Instgram Profili zyrtar ne Facebook Kanali ne YouTube
Les Salces
Les Salces (Ocitanisht: Las Salças ; Shqip: Salsasi) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Valëzimet e simbiozës
Valëzimet e simbiozës, roman me autore Mimoza Llavdaniti. Botuar në Tiranë nga "Marin Barleti", në vitin 2006. Libri ka 83 faqe.
Shpella e Gajtanit
Shpella e Gajtanit ndodhet pranë fshatit Gajtan, Shkodër, Shqipëri. E formuar nga karsti në gëlqeroret e trias – jures, fillon me pus karstik. Pranë është një vendbanim i fortifikuar ilir i kohës së hekurit. Vizitohet sipas rrugës rurale Shkoder – Gur i Zi – Gajtan dhe rruga këmbësore.
Kalaja e Persqopit
Kalaja e Persqopit është një qytet Ilir, i ndërtuar në shekullin e IV para Krishtit dhe gjendet në afërsi të Tiranës, Shqipëri.
Histori
Qyteti i lashtë i Persqopit datohet që është ndërtuar në gjysmën e dytë të shekullit të 4 para erës sonë. Asnjë autor i lashtë nuk e përmend me emrin e tij të sotëm. Qyteti mendohet të jetë banuar nga fisi Ilir i Parthinëve. Qyteti i lashtë është në njërën anë e Mali i Vilës, i cili është i fundit në malësinë e Krrabë s. I vendosur në 590 m mbi nivelin e detit, pozicioni strategjik i qytetit mundësonte kontrollin e një pjese të madhe të territorit dhe rrugëve përreth. Muret fortifikuese janë ndër më të mirëruajturat në trojet shqiptare, dhe janë 60 m të gjatë dhe 7 m të lartë. Ka 10 rreshta gurësh. Hyrja është 2.6 m e madhe dhe e vetmja që ende mund të shihet sot.
Muret janë tëdyfishta (një i jashtëm dhe një i brendshëm). Muri i jashtëm është 2m i trashë dhe i brendshëm 1m i trashë. Lidhja e dy mureve me njëri-tjetrin është përmes një sistemi muresh pingul me muret fortifikues, të ndërtuar në një distancë prej 5.6 – 6.1m nga njëri-tjetri. Hapësirat boshe të krijuara në mes të mureve pingulë janë të mbushur me dhe' dhe gurë të dimensione të ndryshme, që krijon një lloj muri të quar templekton. Përveç mureve fortifikues, në Persqop janë të ruajtura gjurmët e shumta të banesave, si dhe mbetjet e një varri të lashtë. Përveç kësaj, ka një ujësjellës, i cili sillte ujë nga Mali i Vilës.
Përpjekjet për Ruajtje
Fonde u vunë në dispozicion të Fondit shqiptar për Zhvillim në vitin 2011, për një studim për të ndërtuar një rrugë deri në sitin arkeologjik, si dhe ta bënte një vend turistik, mirëpo, deri tani as rruga as projekti nuk kanë përfunduar.
Disku i artë
Disku i artë, roman me autor Eqrem Canaj. Botuar në Tiranë nga "Maluka", në vitin 2006. Libri ka 143 faqe.
Arreau
Arreau është një komunë në Francë. Arreau bën pjesë në departamentin Hautes-Pyrénées të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 815 banorë dhe sipërfaqe 11.12 km².
The Beach Boys
The Beach Boys është një grup pop rock / surf rock amerikan, i formuar më 1961. Ata kanë arritur të bëhen një prej grupeve më të suksesshme muzikore komercialisht të dekadave të fundit, me më shumë se 100 milionë albume të shitura në mbarë botën.
Rajoni lindor (Maqedoni)
Rajoni lindor është një nga 8 rajonet e Maqedonisë së Veriut dhe ndodhet në jugperëndim të vendit. Ky rajon në lindje kufizohet me Bullgarinë, ndërsa brenda vendit kufizohet me Rajonin Verilindor, Rajonin Juglindor, Rajonin e Shkupit dhe Rajonin e Vardarit.
Nobutoshi Kaneda
(lindur më 16 Shkurt 1958) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 58 ndeshje dhe ka shënuar 6 gola.
Lule në tjegulla
Lule në tjegulla, roman me autor Xhabir Ahmeti. Botuar në Prishtinë nga "Rilindja", në vitin 1984. Libri ka 266 faqe.
Bovera
Bovera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Garrigues, të provincës Lleida, në Komunitetin Katalonia. Bovera ka 357 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 31.12 km2.
Kulla e Kumive (Dhërmi)
Kulla e Kumive (Dhërmi) është një monument i trashëgimisë kulturore në Dhermi, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Një vjeshtë me stuhi
Një vjeshtë me stuhi, roman me autor Ali Abdihoxha. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1959. Libri ka 292 faqe.
Kulla në fshatin Vuno
Kulla në fshatin Vuno është një monument i trashëgimisë kulturore në Vuno, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Sfida (roman)
Sfida, roman me autor Ali Abdihoxha. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1987. Libri ka 331 faqe.
Muzeu i Kulturës Filistine
Corinne mamane Muzeu i Filistejve Kulturës (המוזיאון לתרבות הפלשתים ע"ש קורין ממן - Corinne Mamane Museum of Philistine Culture). Është një muze arkeologjik në Ashdod, Izrael Ajo shqyrton kultura e Filistejtë që ka jetuar në këtë zonë të qytetit. Muzeu është i vetmi muze në botë i dedikuar për kulturën Filistejve. Kjo ishte muzeu i parë që u hap në Ashdod në 1990.
Corinne mamane ishte një student Hebraik lind në Kazablanka në Marok. Ajo u vra në vitin 1984 në një aksident me makinë në Francë gjatë studimeve universitare.
Muzeu ka 3 kate. E para është një ekspozitë e kulturës Filistejve. E dyta është për ndryshimin e ekspozita. Kati i tretë është i dedikuar për "Filistejve Kitchen", duke eksploruar kulturën e ushqimit të detit Egje.
Tetsuo Sugamata
(lindur më 29 Nëntor 1957) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 23 ndeshje.
Ditë prilli
Ditë prilli, roman me autor Ali Abdihoxha. Botuar në Tiranë nga "Ngjyrat e kohës", në vitin 2015. Libri ka 164 faqe.
Rousses
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Rousses (Ocitanisht: Rosses ; Shqip: Rusasi) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Arbúcies
Arbúcies është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Selva, të provincës Girona, në Komunitetin Katalonia. Arbúcies ka 6741 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 86.24 km2.
Reçica (Zhitoragjë)
Reçicë (serbisht: Речица/Rečica) është fshat në komunën e Zhitoragjës, Serbi.
Les Salelles, Lozère
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Les Salelles (Ocitanisht: Las Salèlas ; Shqip: Salelasi) është një komunë në departamentin Lozerrë në rajonin Ocitani në Francën jugore. Banorët e saj quhen Les Salellois.
Gjeografia
Salelasi është në bregun e majtë të lumit Olt, pranë komunës Chanac.
Paulin Margjokaj
Paulin Margjokaj (Kçirë, 26 shtator 1904 - Vienë, 30 korrik 1975) ka qenë frat françeskan shqiptar.
Biografia
Leu në Kçirë më 26 shtator 1908, në pagëzim i qe ngjitur emri Bibë, i biri i Dedë dhe i Lules së Gjin Gegës. Më 4 gusht të 1925 hyri në Urdhrin e Françeskanëve të Shqipërisë dhe me 26 mars 1932 u shugurua meshtar. Prej vitit 1938 deri më 1941 shërbeu si sekretar i Provincës shqiptare dhe si profesor i historisë dhe gjeografisë në liceun Illyricum. Në vitin 1941 u dërgua për studime të larta në Torino, ku me 9 dhjetor 1943 u doktorua në histori e letërsi. Duke mos mundur të kthehej në atdhe për shkak të rrethanave politike, u vendos në Süd Tirol: së pari në Kaltern deri në vitin 1946, mandej në Bozen deri në vitin 1951. Mbas këtij viti kaloi në Provincën e Vienës, në shërbim të shqiptarëve të ikur. Deri në vitin 1962 jetoi në Grac, e më pas prej 3 shtatorit 1962 dhe deri kur vdiq, në Vienë. Ndërroi jetë më 30 korrik 1975 në Kuvendin e Fretënve të Vienës, u varros ndër vorret françeskane të qytetit.
Shkroi artikuj të shumtë dhe dy vepra në gjuhën shqipe. La në dorëshkrime dokumenta të arkivit të Vienës dhe një histori të Shqipërisë në gjuhën gjermane. Gjatë mërgimit pati gjithashtu një letërkëmbim me ish-kryeministrin Mustafa Kruja.
Dashuria e parë dhe ...një tjetër pas...
Dashuria e parë dhe ...një tjetër pas..., roman me autor Gjergji Mihallari. Botuar në Korçë, në vitin 2005. Libri ka 172 faqe.
Erdhi Çaushi
Erdhi Çaushi, roman historik me autor Lutfi Hanku. Botuar në Tiranë nga "M & B", në vitin 2006. Libri ka 287 faqe.
Sal Khan
Salman "Sal" Khan (lindur më 11 Tetor, 1976) është një mësues dhe matematicien amerikan i cili themeloi Khan Academy, një platformë falas edukative online dhe një organizatë me të cilën ka prodhuar mbi 6,500 leksione në formë videoje duke shpjeguar një gamë të gjerë lëndësh akademike, me fokusin fillestar në matematikë dhe shkenca. Ai është gjithashtu dhe themeluesi i Khan Lab School.
Përditësuar më Dhjetor të vitit 2019, kanali në YouTube i Khan Academy ka mbi 5.2 milion abonues dhe videot e kanalit janë parë më shumë se 1.6 miliard herë. Në vitin 2012, revista Time përfshiu Salman Khan në listën vjetore të 100 personave me më shumë ndikim në botë. Në të njëjtin vit, revista Forbes vendosi Khan në kopertinë me artikullin "Mundësia $1 Trilion" ($1 Trillion Opportunity)."
Jeta personale
Khan është i martuar me doktoreshën Umaima Marvi. Çifti jeton me femijët në Mountain View, Kaliforni.
Gremisja e dashurisë
Gremisja e dashurisë, roman me autor Qemal H. Gegollari. Botuar në Tiranë nga "Geer", në vitin 2006. Libri ka 143 faqe.
Masafumi Yokoyama
(lindur më 10 Prill 1956) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 31 ndeshje dhe ka shënuar 10 gola.
Ballada e dhimbjes
Ballada e dhimbjes, roma me autor Mihallaq Maçko. Botuar në Korçë nga Libraria "Kotti", në vitin 2006. Libri ka 284 faqe.
Arrembécourt
Arrembécourt është një komunë në Francë. Arrembécourt bën pjesë në departamentin Aube të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 45 banorë dhe sipërfaqe 7.12 km².
Banesa e Bukuri Abazit
Banesa e Bukuri Abazit është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjorm, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Kazumi Tsubota
(lindur më 23 Janar 1956) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 7 ndeshje.
Alfarrasí
Alfarrasí është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vall d'Albaida, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Alfarrasí ka 1313 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 6.4 km2.
Qazim Arifi
Qazim Halil Arifi lindi në Përmet, Shqipëri, më 10 dhjetor 1942. Shkollën fillore e ka kryer në Tiranë, dhe më pas, gjatë viteve 1955-1960 ai ka ndjekur studimet në Liceun Artistik “Jordan Misja” në degën e skulpturës, nën drejtimin e pedagoges Kristina Koljaka. Prej vitit 1960 – 1965, Qazimi ka kryer studimet në Institutin e Lartë të Arteve, në degën e skulpturës, nën drejtimin e profesor Shaban Haderit. Pas përfundimit të Institutit të Lartë të Arteve, ai ka marrë pjesë në disa ekspozita kombëtare, por në periudhën 1970-1990 për arsye të detyrave të tjera që iu caktuan, u shkëput nga aktivitetet artistike. Pas viteve 1991 dhe në vazhdim, ai i është përkushtuar skulpturës. Momentalisht autori jeton në Tiranë (Shqipëri) dhe në Chicago (Illinois).
Le Born, Lozère
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Le Born (Ocitanisht: Lo Bòrn ; Shqip: Borni) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Gjeografia
Lumenjtë Colagne dhe lac de Charpal janë pjesë e kufirit verior të komunës.
Katuni (kthjellim)
Katun - Katuni - Katundi mund t`i referohet:
Kyoko Fukada
Kyoko Fukada (Japonisht: 深田 恭子 Fukada Kyoko; lindi më 2 nëntor 1982) është aktore dhe këngëtare japoneze. Ajo fitoi shpërblimin për aktoren më të mirë në Festivalin e Filmit në Yokohama për Kamikaze Girls.
Biografia
Kyoko lindi dhe u rrit në në Tokjo, Japoni. Kyoko debutoi në serialin Sore ga Kotae da! në vitin 1997. Ajo u shfaq në filmin e saj të parë Ring 2 me rolin Kanae Sawaguchi në vitin 1999 dhe më vonë luajti në filmin School Day of the Dead, e publikuar në vitin 2000. Ajo është gjithashtu këngëtare e cila këndon në zhanrin J-pop dhe kënga e saj e parë është "The Last Fruit".
Rajoni verilindor (Maqedoni)
Rajoni verilindor është një nga 8 rajonet e Maqedonisë së Veriut dhe ndodhet në verilindje të vendit. Ky rajon në lindje kufizohet me Bullgarinë dhe në veri me Kosovën dhe Serbinë, ndërsa brenda vendit kufizohet me Rajonin e Shkupit dhe Rajonin lindor.
Les Bondons
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
FIFA 100
parapamje|djathtas|[[Pelé në vitin 2008.]] FIFA 100 është një listë e futbollistit legjendar brazilian Pelé për "futbollistët më të mirë të të gjitha kohërave që jetojnë". E prezantuar më 4 mars 2004 në një ceremoni gala në Londër të Anglisë, FIFA 100 ishte pjesë e festimeve të 100 vjetorit të themelimit të Fédération Internationale de Football Association (FIFA), organi qeverisës ndërkombëtar i futbollit.
Les Bondons
Les Bondons (Ocitanisht: Los Bondons ; Shqip: Bondani) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Laval-du-Tarn
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Laval-du-Tarn (Ocitanisht: La Val de Tarn ; Shqip: Lutarni) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
FIFA 100
Shifra 100 i referohet njëqindvjetorit të themelimit të FIFA-s dhe jo numrit të lojtarëve të përzgjedhur në listë, e cila është 125; Pelés ju kërkua të zgjidhte 50 lojta aktiv dhe 50 të pensionuar, duke bërë gjithsej 100, por ai e pati të vështirë të zgjidhte vetëm 50 lojtarë të pensionuar. Lista përmban 123 futbollista burra dhe 2 futbolliste gra. Në kohën kur lista FIFA 100 po përpilohej, 50 lojtarë ishin ende aktivë kurse 75 ishin të pensionuar.
Koji Tanaka
(lindur më 2 Nëntor 1955) është një ish-futbollist japonez.
FIFA 100
Kritikat
Disa vëzhgues futbolli e kanë vënë në pikpyetje metodologjinë e përzgjedhjes së listës. David Mellor, një politikan i cili u bë ekspert futbolli, shkruajti në kolonën e tij në Evening Standard se ai mendonte që përzgjedhja ishte bërë në mënyrë politike sesa në bazë të aftësive të lojtarëve. Ai sygjeroi se përzgjedhjet dukeshin vepër e Sepp Blatter sesa vepër e Pelés. Për t'a vërtetuar këtë, Mellor vuri në dukje shpërndarje gjeografike të lojtarëve; ai nënvizoi se një përzgjedhje e vërtetë do të përqëndrohej më shumë në Evropë dhe Amerikën e Jugut. Këto teza u mbështetën edhe nga gazetari i BBC, Tim Vickery.
Koji Tanaka
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 20 ndeshje dhe ka shënuar 3 gola.
FIFA 100
Kritikat
Një nga shokët e vjetër të Pelés, Gérson, i cili gjithashtu ka qënë një ish lojtar i kombëtares braziliane, reagoi për mungesën e tij në listë duke grisur një kopje të listës në një program televiziv brazilian. Marco van Basten dhe Uwe Seeler refuzuan të merrnin pjesë në projekt.
Lista
Lista e mëposhtëme tregon të përzgjedhurit e Pelés si pjesë e "FIFA 100" për "futbollistët më të mirë të të gjitha kohërave që jetojnë".
{| border="0" width="50%"
Rajoni verilindor (Maqedoni)
Komunat
Rajoni verilindor është i përbërë nga 6 komuna :
Alfauir
Alfauir është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Safor, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Alfauir ka 444 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 6.2 km2.
Katun (Plevla)
Katun është një fshat në komunën e Plevlës në Mal të Zi. Sipas regjistrimit të vitit 2003, Katuni kishte 249 banorë (sipas regjistrimit të vitit 1991 kishte 144 banorë).
Maqo Çomo
Maqo Çomo (Hoçisht, 14 mars 1922 - Tiranë, 23 janar 1998) ka qenë komisar i Brigadës së 15-të, zv/ministër dhe ministër. U shkarkua më 1960 nga postet politike për arsyen e deklaruar të "paaftësisë", në fakt shkarkimi dhe përndjekja që vijoi qe për shkak të sulmeve politike ndaj të shoqes, Liri Belishovës.
Biografia
U lind më 14 mars 1922 në Hoçisht. Më 1937 punoi si qymyrxhi në Mamurras dhe në prill të 1942 punoi në Durrës.
Më 1943 u anëtarësua në Partinë Komuniste. Më 1944 qe komisar i Brigadës së 15-të dhe më 1945 qe anëtar i seksionit politik të divizionit të 3të. Pas 1945 kreu tre klasë të mesme, dhe nga janari i atij viti qe zëvendëskomisar dhe anëtar i seksionit politik të Drejtorisë së Mbrojtjes Popullore. Në dhjetor të 1947 qe anëtar i seksionit politik për kuadrin në divizionin I të këmbësorisë. Në korrik të 1948 u caktua inspektor për zyrat ushtarake në Drejtorinë Politike të Ushtrisë. Në janar të 1950 u emërua shef i degës së organizimit të Drejtorisë Politike të ushtrisë. Në shkurt të 1951 u emërua kryetar i degës politike në Ministrinë e Punëve të Brendshme duke qenë njëherazi edhe drejtor i përgjithshëm i Policisë Popullore.
U emërua drejtor ndërmarrjeje bujqësore në Goranxi të Gjirokastrës. Pastaj internohet në Kuç dhe Progronat. Në vitet 1962 - 1967 internohet në kampin e Zvërnecit. Duke qenë aty, u arrestua më 23 gusht 1967. Më 3 nëntor deklarohet fajtor nga Kolegji Penal i Gjykatës së Lartë me akuzën e agjitacionit e propagandës e minimin e pushtetit popullor, duke u dënuar me 10 vjet burg. Kur ishte në prag të lirimit, më 24 shtator 1976, u arrestua aty ku vuante dënimin, në burgun e Burrelit. Më 31 gusht 1977 u dënua nga Gjykata e Rrethit të Burrelit me 10 vjet të tjera burg.
Pas daljes nga burgu më 1 gusht 1987 i bashkohet familjes duke u internuas më 1987 - 1991 në Cërrik. Vdes në Tiranë më 23 janar 1998.
Rajoni i Pellagonisë
Rajoni i Pellagonisë është një nga 8 rajonet e Maqedonisë së Veriut dhe ndodhet në jug të vendit. Ky rajon në jugperëndim kufizohet me Shqipërinë dhe në jug me Greqinë, ndërsa brenda vendit kufizohet me Rajonin jugperëndimor dhe Rajonin e Vardarit.
Karli V, Perandor i Shenjtë Romak
Karli V  (24 shkurt 1500 – 21 shtator 1558) ishte Perandori i Shenjtë Romak dhe Arqiduka i Austrisë nga 1519 deri në 1556, Mbret i Spanjës si Karli I nga 1516 deri në 1556 dhe Lord i Vendeve të Ulëta si Duka titullar i Burgundisë nga 1506 deri në 1555. Ai ishte trashëgimtari dhe më pas kreu i Shtëpisë në rritje të Habsburgëve gjatë gjysmës së parë të shekullit të 16-të. Dominionet e tij në Evropë përfshinin Perandorinë e Shenjtë Romake, duke u shtrirë nga Gjermania në Italinë veriore me sundim të drejtpërdrejtë mbi tokat e trashëgimisë austriake dhe vendet e ulëta Burgundiane, dhe Spanjën me zotërimet e saj të mbretërive italiane jugore të Napolit, Siçilisë dhe Sardenjës. Në Amerikë, ai mbikëqyri si vazhdimin e kolonizimit afatgjatë spanjoll, ashtu edhe një kolonizim jetëshkurtër gjerman. Bashkimi personal i territoreve evropiane dhe amerikane të Karlit V ishte koleksioni i parë i mbretërive të emërtuara " perandoria në të cilën dielli nuk perëndon kurrë ".
Karli lindi në Flandër me baba kryedukën e Habsburgëve, Filipi i Bukur, djali i perandorit Maksimilian I dhe Marisë së Burgundisë, dhe mama Joanën e Kastiljes, fëmija më i vogël i Isabelës I të Kastiljes dhe Ferdinandit II të Aragonit, monarkëve katolikë të Spanjës. Trashëgimtari i katër gjyshërve të tij, Karli trashëgoi të gjitha zotërimet e familjes së tij në një moshë të re. Pas vdekjes së babait të tij Filip në 1506, ai trashëgoi Holandën Habsburge, të mbajtur fillimisht nga gjyshja e tij nga babai, Mari. Në 1516, duke trashëguar bashkimin dinastik të formuar nga gjyshërit e tij nga nëna,Isabela I dhe Ferdinand II, ai u bë Mbret i Spanjës si bashkëmonark i Kurorave të Kastiljes dhe Aragonit titull që e ndau me nënën e tij, e cila u konsiderua e paaftë për të sunduar për shkak të një sëmundje mendore. Zotërimet e Spanjës në kohën e ngjitjes së tij në fron përfshinin gjithashtu kolonitë kastijane të Indive Perëndimore dhe Kryesoren Spanjolle, si dhe mbretëritë aragoneze të Napolit, Siçilisë dhe Sardenjës. Me vdekjen e gjyshit të tij Maksimilian nga babai në 1519, ai trashëgoi Austrinë dhe u zgjodh për ta pasuar atë si Perandor i Shenjtë Romak. Ai zgjodhi emrin Perandorak Karli V si titullin e tij kryesor, dhe u vetëquajtur si një Karl i Madh i ri.
Karli V rijetësoi konceptin mesjetar të monarkisë universale. Pa një kryeqytet fiks, ai bëri 40 udhëtime nëpër entitete të ndryshme ku sundonte ; ai kaloi një të katërtën e mbretërimit të tij duke udhëtuar brenda mbretërive të tij. Edhe pse perandoria e tij erdhi tek ai në mënyrë paqësore si trashëgimi nga martesat strategjike, ai e kaloi pjesën më të madhe të jetës së tij duke bërë luftë, duke shteruar të ardhurat e tij mbretërore dhe duke u lënë borxhe pasardhësve të tij në përpjekjen e tij për të mbrojtur integritetin e Perandorisë së Shenjtë Romake nga Reformimi Protestant, zgjerimi i zotërimeve muslimane të Perandorisë Osmane dhe në një seri luftërash kundër Francës. Luftërat Perandorake u luftuan nga Landsknechte gjermane, tercios spanjollë, kalorës burgundianë dhe condottieri italianë. Karli V mori hua nga bankierët gjermanë dhe italianë dhe, për të shlyer këto kredi, ai u mbështet në ekonominë protokapitaliste të vendeve të ulëta dhe në rrjedhjen e metaleve të çmuara, veçanërisht të argjendit, nga Spanja e Re dhe Peruja drejt Spanjës, gjë që shkaktoi inflacion të përhapur. Gjatë mbretërimit të tij zotërimet e tij u zgjeruan nga pushtimi spanjoll i perandorive Azteke dhe Inka nga konkuistadorët spanjollë Hernán Cortés dhe Francisco Pizarro, si dhe themelimi i Klein-Venedig nga familja gjermane Welser në kërkim të El Dorados legjendar. Për të konsoliduar pushtetin në fillim të mbretërimit të tij, Karli mposhti dy kryengritje në Spanjë ( Revolta e Comuneros dhe Revolta e Vëllazërisë ) dhe dy rebelime gjermane ( Revolta e Kalorësve dhe Revolta e Madhe e Fshatarëve ). Ai shtypi një rebelim të madh të kolonistëve spanjollë në Peru në vitet 1540.
I kurorëzuar mbret në Gjermani, Karli mbajti anën e Papës Leo X dhe e shpalli Martin Luterin një të jashtëligjshëm në Dietën e Wormsit (1521). Në të njëjtin vit, Françesku I i Francës, i rrethuar nga zotërimet e Habsburgëve, filloi një luftë në Itali që zgjati deri në Betejën e Pavias (1525), e cila çoi në burgimin e përkohshëm të mbretit francez. Çështja protestante u rishfaq në 1527 kur Roma u plaçkit nga një ushtri e ushtarëve rebelë të Karlit, kryesisht të besimit luteran. Në vitet në vijim, Karli V mbrojti Vjenën nga turqit dhe mori një kurorëzim si Mbret i Italisë dhe Perandor Romak i Shenjtë nga Papa Klementi VII. Në 1535, ai aneksoi Dukatin e zbrazët të Milanos dhe pushtoi Tunisin. Megjithatë, humbja e Budës gjatë luftës për mbretërinë e Hungarisë dhe ekspedita e Algjerit në fillim të viteve 1540 frustroi politikat e tij antiosmane. Pas vitesh negociata, Karli V kishte arritur një marrëveshje me Papa Palin III për organizimin e Këshillit të Trentit (1545). Refuzimi i Lidhjes Luterane Schmalkaldic për të njohur vlefshmërinë e këshillit çoi në një luftë, të fituar nga Karli V me burgosjen e princave protestantë. Megjithatë, Henriku II i Francës i ofroi një mbështetje të re çështjes luterane dhe forcoi një aleancë të ngushtë me sulltanin osman Sulejmani i Madhërishëm.
Në fund të fundit, Karli V pranoi Paqen e Augsburgut dhe braktisi projektin e tij shumëkombësh me një seri abdikimesh në 1556 që ndanë domenet e tij trashëgimore dhe perandorake midis Habsburgëve spanjollë, të kryesuar nga djali i tij Filipi II i Spanjës, dhe Habsburgëve austriakë, të kryesuar nga vëllai i tij Ferdinand. Ferdinandi kishte qenë Archduke i Austrisë në emër të Charles që nga viti 1521 dhe pasardhësi i caktuar si perandor që nga viti 1531. Dukati i Milanos dhe Holanda Habsburge gjithashtu u lanë në bashkim personal me Mbretin e Spanjës, megjithëse fillimisht i përkisnin gjithashtu Perandorisë së Shenjtë Romake. Dy dinastitë Habsburge mbetën aleate deri në zhdukjen e linjës spanjolle në 1700. Në 1557, Charles u tërhoq në Manastirin e Yuste në Extremadura dhe vdiq atje një vit më vonë.
Ryan Gosling
Ryan Gosling Thomas (lindi më 12 nëntor 1980) është një aktor kanadez. Të shquar si në filmat e pavarur, ashtu edhe në studiot kryesore të zhanreve të ndryshme, filmat e tij kanë grumbulluar një bruto në arkat botërore prej mbi 1.9 miliardë dollarë. Ai ka marrë vlerësime të ndryshme, duke përfshirë një Golden Globe Award, dhe nominime për dy Academy Award dhe një BAFTA Award.
I lindur dhe i rritur në Kanada, ai u bë i njohur në moshën 13-vjeçare si një aktor fëmijë në The Mickey Mouse Club të Disney Channel (1993–1995), dhe vazhdoi të shfaqej në programe të tjera argëtuese familjare, duke përfshirë Are You Afraid of the Dark? (1995) dhe Goosebumps (1996). Roli i tij i parë në film ishte si një neo-nazist hebre në The Believer (2001), dhe ai fitoi yll për luajtjen në dramën romantike të vitit 2004 The Notebook.
Gosling luajti në disa drama të pavarura të vlerësuara nga kritika, duke përfshirë Half Nelson (2006), për të cilën ai u nominua për Academy Award për aktorin më të mirë, Lars and the Real Girl (2007), dhe Blue Valentine (2010). Ai luajti në tre filma të zakonshëm në vitin 2011, komedinë romantike Crazy, Stupid, Love, dramën politike The Ides of March, dhe dramën aksion Drive, të cilat ishin të gjitha suksese kritike dhe komerciale. Pasi bëri debutimin e tij regjisorial me Lost River (2014), Gosling luajti në satirën financiare The Big Short (2015) dhe muzikalin romantik La La Land (2016), ky i fundit i dha atij një Golden Globe Award për aktorin më të mirë dhe një nominimi i dytë për Academy Award për aktorin më të mirë. Më tej vlerësimi u pasua me thrillerin fantastiko-shkencor Blade Runner 2049 (2017) dhe filmin biografik First Man (2018).
Grupi i Gosling, Dead Man's Bones, publikoi albumin e tyre debutues të vetëtitulluar dhe bëri turne në Amerikën e Veriut në vitin 2009. Ai është bashkëpronar i Tagine, një restorant maroken në Beverly Hills, Kaliforni. Gosling është një mbështetës i PETA, Invisible Children, dhe Enough Project dhe ka udhëtuar në Çad, Ugandë dhe Kongon lindore për të rritur ndërgjegjësimin për konfliktet në rajone. Gosling është përfshirë në përpjekjet për promovimin e paqes në Afrikë për më shumë se një dekadë. Ai është në një lidhje me aktoren Eva Mendes, me të cilën ka dy vajza.
Alfés
Alfés është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Segrià, të provincës Lleida, në Komunitetin Katalonia.
Katun (Aleksinac)
Katun (Катун) është një fshat në komunën Aleksinac, Serbia. Sipas regjistrimit të vitit 2002, fshati kishte një popullsi prej 571 banorësh.
Les Bessons
Les Bessons ( Ocitanisht: Los Bessons ; Shqip: Besani ) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Branson, Missouri
Gjeografia
Sipas Zyrës së Regjistrimit, sipërfaqja e qytetit është 53.87 km2, prej të cilave 53.43 km2 është tokë dhe 0.44 km2 , ose 11.08%, është ujë.
Kazuaki Nagasawa
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 9 ndeshje.
Baxhuri
Baxhur ose Bagjur (serbisht: Стара Божурна/Stara Božurna) është fshat në komunën e Zhitoragjës, Serbi.
Alforja, Tarragona
Alforja, Tarragona është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Camp, të provincës Tarragona, në Komunitetin Katalonia. Alforja, Tarragona ka 1897 banorë (2006), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 38.24 km2.
Lenyadri
Lenyadri (në gjuhën marathi लेण्याद्री, Leṇyādri) përfaqëson një seri prej rreth 30 shpellash shkëmbore budiste, të vendosura pranë Junnar-it në distriktin Pune në shtetin indian të Maharashtras. Shpella 7 është tempull i famshëm hindu kushtuar zotit Ganesha. Është një nga faltoret Ashtavinayak, një set prej tetë faltoresh të shquara të Ganesha-s në Maharashtra-n perëndimore. Njëzet e gjashtë nga shpellat janë të numëruara individualisht. Shpellat janë të drejtuara nga jugu dhe janë të numëruara njëra pas tjetrës nga lindja në perëndim. Shpellat 6 dhe 14 janë chaitya-griha (kapela), ndërsa pjesa tjetër janë vihara (banesa për murgjërit). Këto të fundit janë në formën e banesave dhe qelave. Ka gjithashtu mjaft cisterna shkëmbore uji; dy nga to kanë mbishkrime. Modeli i shpellave, në përgjithësi, është i ngjashëm në model dhe formë. Ato përgjithësisht kanë një ose dy anë me dy banka të gjata. Shpellat datojnë nga shekulli i I deri në shekullin e III të e.s.; faltorja e Ganesha-s e vendosur në shpellën 7 daton nga shekulli i I i e.s., megjithëse data e shndërrimit në një faltore hindu është e panjohur. Të gjitha shpellat u ngritën nga budizmi Hinayana.
Emrat
Emri aktual "Lenyadri" fjalë për fjalë do të thotë "shpella malore". Rrjedh nga fjala 'Lena' që në gjuhën marathi do të thotë "shpellë" dhe 'adri' nga sanskritishtja që do të thotë "mal" ose "gur". Emri "Lenyadri" shfaqet në shkrimin hindu, Ganesha Purana ashtu si dhe në Sthala Purana, i lidhur me legjendën e Ganesha-s. Quhet gjithashtu Jeernapur dhe Lekhan parvat ("mali Lekhan"). Kodra është e njohur gjithashtu si Suleman Pahar ("kodra e Sulemanit") ose Ganesh Pahar ("kodra e Ganeshës"). Një mbishkrim i lashtë e quan vendin Kapichita (Kapichitta). Shpellat janë të njohura edhe si Ganesh Lena ose shpellat Ganesh.
Arkitektura
Tempulli i Ganeshës gjendet në shpellën 7, gërmimi më i madh përreth Junnarit, rreth 30.5 m. mbi fushat. Esencialisht është një Vihara budiste (një vendbanim për murgjërit, më së shumti me dhoma meditimi) në projekt, një holl pa shtylla me 20 dhoma me përmasa të variueshme; 7 në çdo krah dhe 6 në murin e mbrapëm. Holli është i madh dhe mund të hyet nga një derë qendrore, nën një verandë me shtylla. Holli është 17.37 m i gjatë; 15.54 m i gjerë dhe 3.38 m i lartë. Në të dy anët e hyrjes gjenden dy dritare. Holli është trajtuar tashmë si një sabha-mandapa ("holl mbledhjeje") i tempullit të Ganeshas. 283 shkallë të ndërtuara (nga besimtarët) me mur guri mbi tetë sheshpushime të drejtojnë për te hyrja. Shkallët besohet se përfaqësojnë kanaqësitë sensuale, që ka kaluar Ganesha. Veranda ka gjashtë kolona dhe dy gjysëm-kolona, që mbajnë "një arkitra nga i cili projetkon strehët të relievuara me një qemer që qëndron mbi trarë dhe mahi". Kolonat kanë trup tetëkëndor dhe "mbi banka dhe pjesën tjetër të kryesuara nga një ghata e përmbysur, amalaka e kompresuar midis dy qepra katrore, piramidë e përmbysur dhe e shkallëzuar dhe në fund e kurorëzuar nga një kllapë" me tigra, elefantë dhe dema. Në një periudhë më të vonshme, dy dhomat qendrore të muri të mbrapëm kanë qenë kombinuar duke e thyer ndarjen e ndërmjetme për të bujtur imazhin e Ganesha-s. Hyrja e vjetër gjithashtu u zgjerua gjatë shndërrimit në tempullin e Ganesha-s. Ka dy hyrje të tjera më të vogla për te holli. Të gjitha hyrjet mbajnë shenja të zgavrave për fiksimin e dyerve prej druri, të shtuara gjatë shndërrimit. Holli ka edhe gjurmë të stukos dhe pikturave, të dyja të shtuara gjatë shndërrimit dhe të rinovuara në kohë më të vona - me gjasa deri në shekullin e XIX. The Gazetteer e rajonit të Bombeit (1882) përmend se holli ishte i suvatuar dhe i lyer me të bardhë. Pikturat paraqesin fëmijërinë e Ganesha-s, pregatitjet e martesës, betejën me demonët dhe më tej, bashkë me skena të hyjnive të tjera hindu si Devi, Krishna, Vishnu dhe Shiva. Disa nga dhomat të pajisura me dyer druri u përdorën si depo. Gjatë shndërrimit, në murin e majtë u shtuan nëntë përmendore Sati, secila në formën e një shtylle të gjatë me një majë të harkuar dhe në të djathtë të çdo shtylle një dorë e ngritur sipër bërrylit, me pëllëmbë të hapur, që nënkupton bekimin. Ndërsa tre panelet ishin të thjeshtë, përmendoret e tjera ishin të skalitura. Të gjitha janë të prishura por një nga to sugjeron se subjekti i saj mund të ketë qenë flijimi i Sati-t mbi zjarrin mortor të burrit të saj.
Forma në të cilën adhurohet Ganesha këtu quhet Girijatmaja. Emri është interpretuar si "i lindur në mal" ose si "Atmaja e Girija-s", i biri i Parvati-t, e cila vetë është e bija e malit Himavan, një personifikim i maleve Himalajave. Veçoritë e ikonave të Ganesha-s, të shfaqura në murin e mbrapëm të shpellës. Megjithëse tempulli është i drejtuar nga jugu ogur-mbarë, - sipas një tradite vendore – hyjnia është i drejtuar nga veriu, me shpinën nga adhuruesit e tij dhe fytyrën nga krahu tjetër i malit. Sunduesit Peshwa u përpoqën më kot ta vendosnin fytyrën e Ganesha-s nga krahu tjetër. Ikona qendrore ishte e mbuluar me armaturë druri me pllaka tunxhi, të dhëna si dhurat nga Brahminët e Junnar-it. Aktualisht armatura nuk është e pranishme. Pasi u hoq, Ganesha mund të shihet me trupin e tij të kthyer nga krahu i majtë, i drejtuar nga lindja, me një nga sytë e tij të dukshëm. Ikona është e mbuluar me sindor dhe është formuar/skalitur drejtëpërdrejtë në murin e prej guri të shpellës. Si të gjithë tempujt Ashtavinayaka, imazhi qendror i Ganesha-s besohet se është svayambhu (vetë-ekzistues), një formacion shkëmbor që në mënyrë natyrore i ngjan fytyrës së një elefanti.
Legjenda
Sipas shkrimit Ganapatya, Ganesha Purana, Ganesha u mishërua si Mayuresvara ose Mayureshwar, i cili kishte gjashtë krahë dhe një lëkurë të bardhë. Si mjet transporti kishte një pallua. Ai kishte lindur nga Shiva dhe Parvati në Treta yuga, me qëllimin për të vrarë demonin Sindhu. Njëherë Parvati (Girija) i kërkoi burrit të saj Shiva për kë po meditonte. Ai i tha se ai po meditonte mbi "mbajtësin e gjithë universit" - Ganesha dhe e inicioi Parvati-n me Ganesha Mantra "Gam". Duke dashur të ketë një djal, Parvati iu nënshtrua agjërimit duke medituar mbi Ganesha-n, për dymbëdhjetë vjet në Lenyadri. E kënaqur nga vetëmohimi i saj, Ganesha e bekoi atë me mirësi që ai të lindëte si djali i saj. Në këtë mënyrë, në ditën e katërt hënore të dy javëve të muajit hindu Bhadrapada (dita Ganesh chaturthi), Parvati adhuroi një imazh balte të Ganesha-s, që u bë i gjallë. Kështu, Ganesha lindi nga Parvati në Lenyadri. Më vonë, ai u quajt Gunesha nga Shiva. Shiva i dha atij një mirësi që kushdo ta kujtonte atë përpara se të fillonte një punë, do ta përmbushte me sukses atë detyrë. Për 15 vjet Gunesha u rrit në Lenyadri. Sindhu, i cili e dinte se vdekja e tij do të vinte nga duart e Gunesha-s, dërgoi demonë si Krur-i, Balasur-i, Vyomasur-i, Kshemma, Kushal-i dhe shumë të tjerë, për të vrarë Gunesha-n, por të gjithë ata u vranë nga ai. Në moshën gjashtë vjeçare, zoti arkitekt Vishwakarma e adhuroi Gunesha dhe e pajisi atë me armë Pasha (laku), Parashu (sëpata), Ankusha (ganxhë) dhe Padma (zambaku). Një herë, Gunesha i vogël trokiti një vezë te një mango, nga e cila doli një pallua. Gunesha i hipi palloit dhe mori emrin Mayuresvara. Mayuresvara më vonë vrau Sindhu-n dhe gjeneralët e tij të ushtrisë në Morgaon, tempulli më i rëndësishëm Ashtavinayaka.
vihara të tjera
Shpella 1 është e ndarë në katër pjesë: një verandë, një dhomë e mesme, një qelë dhe një gjysëm qele. Veranda ka një bankë përgjatë murit të djathtë. Pjesa ballore e saj me gjasa kishte dy kolona katërkëndore, gjurmët e njërës prej të cilave shihen në tavan. Një tra shkëmbor ishte i pranishëm mbi kolona, sipër nervaturave të trarit dhe modelit të qemerit duhet të kenë ekzistuar. Në një nike poshtë verandës është një çisternë e mbushur me dhe. Një derë me një dritare të vogël në të majtë të çon në dhomën e mesme. Dhoma e mesme ka një bankë përgjatë murit të djathtë. Në drejtimin e mbrapëm të dhomës së mesme, në të majtë, është gjysëm-qela dhe në të djathtë, qela. Gjysëm-qela ka një bankë përgjatë murit të djathtë dhe në të majtë ka një dritare katrore që e lidh atë me shpellën 2. Një derë me hulli për të vendosur një kornizë druri, të çon në qelë që ka një bankë përgjatë murit të saj të djathtë.
Shpella 2 është e ngjashtme me shpellën 1 në projekt. Veranda ka dy kolona dhe dy gjysëm-kolona, një bankë midis secilës kolonë dhe gjysëm-kolonë me perde mbrapa, që kanë një model qemeri. Mbi kolonat qëndron trari shkëmbor në formë qemeri, sipër të cilit është tavani. Pjesët e kolonave dhe gjysëm-kolonave janë thyer. Përballë, mbi projektimin e trarit ka imitime të mahive. Një derë me hulli për një kornizë druri, të çon në një dhomë të mesme, me një bankë përgjatë murit të majtë. Pozicioni i gjysëm-qelës është i shkëmbyeshëm me projektin e shpellës 1. Secila ka një bankë.
Shpella 3 ka një verandë të hapur dhe një qelë. Veranda ka një bankë përgjatë murit të mbrapëm. Një derë të çon në një qelë, e cila ka një stol në një kamare majtas. Përballë kamares, poshtë stolit, ka shirita vertikalë. Midis shpellës 2 dhe 3 ndodhet një stol përballë në një kamare.
Shpella 4 ka një verandë të hapur dhe një qelë. Veranda ka një bankë, përgjatë murit të mbrapëm. Një derë me hulli të çon në një qelë, që ka një bankë përgjatë murit të djathtë. Një dritare e prishtur është në të majtë të derës dhe në të djathtën e saj, një zgavër e vogël, që mund të ketë qenë përdorur për të larë këmbët përpara hyrjes në qelë.
Shpella 5 gjendet 3.7 metra më poshtë në të majtë të shpellës 4. Është e ndarë në 3 pjesë: veranda, një holl i mesëm dhe shtatë qela me madhësi të ndryshme, tre në murin e mbrapëm dhe dy në çdo mur anësor. Kështu është e njohur si një saptagarbha layana (banesë me shtatë qela). Veranda kishte dy kolona dhe dy gjysëm-kolona me kapitele ibrik të periudhës Satakarni (90 p.e.s.-300 i e.s.), nga të cilat vetëm gjysëm-kolona e thyer djathtas dhe një gjurmë e bazës së kolonës së djathtë kanë mbetur. Përballë verandës, një oborr i hapur me dy shkallë që të çojnë në verandë. Në të djathtë të oborrit është një çisternë. Në murin e mbrapëm të verandës, në të majtë të derës së hollit të mesëm, pranë tavanit të rrënuar të verandës, është një linjë e vetme shkrimi, përkrahë tridentit budist në fillim dhe një svastike në fund. Mishkrimi përkthehet si: "Një dhuratë e merituar e shpellës me shtatë qela dhe çisternës nga një gildë e tregëtarëve të drithit". Dera ka gjithashtu dritare në të dy anët e saj. Përgjatë hollit të mesëm përballë qelave është një bankë. Një bankë është ndërtuar gjithashtu në murin e mbrapëm të qelave.
Shpella 8 është një banesë e vështirë për tu arritur. Ajo konsiston në një verandë me një qelë dhe një gjysëm-qelë në murin e saj të mbrapëm, të dyja hyen nëpërmjet verandës. Qela ka një derë të rrënuar, një dritare të vogël, një zgavër me bankë dhe një zgavër. Gjysëm-qela ka një të hapur përballë dhe një bankë mbrapa.
Shpella 9 gjendet në të djathtë të shpellës 8 dhe mund të hyet nëpërmjet verandës. Shpella 9 ka verandën e saj dhe një holl. Veranda ka katër kolona të thyera të periudhës Satakarni. Holli ka një derë qendrore më të madhe – me dritare në të dy krahët – dhe një derë anësore, të dyja me hulli për kornizën prej druri. Qëllimi i këtij holli është i panjohur dhe hamendësohet se ka qenë një shkollë ose sallon studimi.
Shpella 10 gjendet në një nivel më të lartë se shpella 9 dhe është e vështirë të arrihet pasi façata e saj është rrënuar. Një verandë e hapur me një tavan dhe dysheme të rrënuara të çojnë në një dhomë të mesme nëpërmjet një dere me hulli gjithashtu të rrënuar, që ka dritare në të dy krahët. Muri i djathtë i hollit ka një të hapur me një stol. Një qelë në të majtë të dhomës ka një stol në një lloj nikeje. Një derë nga qela të çon te gjysëm-qela e cila ka një nike dhe stol. Në tavan shihen gjurmë të pikturave. Jashtë verandës në të majtë është një çisternë.
Shpella 11 është e vështirë të arrihet me një façatë dhe holl të rrënuar. Në të majtë të një holli është një qelë, më e ulët në lartësi sesa holli. Holli ka një derë me hulli dhe një kamare me një stol mbrapa. Shpella ka gjurmë pikturimi.
Shpella 12 është një banesë e vogël që hyet nga një derë nga veranda e shpellës 11. Ka verandën e saj të hapur, që ka një dysheme dhe tavan pjesërisht të rrënuar dhe kamare me banka në të majtë dhe të djathtë të derës së dhomës së mesme. Dhoma e mesme ka një dritare të vogël në të majtë të derës dhe një nike me stol në murin e saj të djathtë. Në murin e mbrapëm të dhomës së mesme në të majtë është një gjysëm-qelë – e cila ka një nike me stol – dhe një qelë me një derë me hulli. Dyshemeja e shpellës ka një veshje me çimento, ndërsa tavani i dhomës së mesme mbanë rrathë koncentrik të pikturuar.
Shpella 13 gjendet në një nivel lehtësisht më të lartë se sa shpella 12, është një banesë e vogël me një oborr të hapur dhe nga dy shkallë hyet në një verandë. Në të djathtë të oborrit është një çisternë. Veranda ka një bankë përgjatë murit të saj të djathtë. Façata e verandës ka 2 banka, të shoqëruara nga një kolonë dhe gjysëm-kolonë e thjeshtë tetë-këndore; vetëm disa mbetje të tyre kanë mbijetuar. Në gjysëm-kolonën e djathtë është një gjysëm-hënë e dyfishtë zbukuruese. Një derë me hulli të çon në një dhomë të mesme, që ka një bankë përgjatë murit të djathtë dhe një kamare stoli në të majtë. Në të majtë të derës është një dritare. Në murin e mbrapëm të dhomës së mesme është një qelë (majtas) – me një derë me hulli dhe një bankë – si dhe shihet një gjysëm-qelë (djathtas). Tavani ka gjurmë të pikturimit.
Shpella 15 është një banesë e vogël që konsiston në një qelë me një derë të paprovuar dhe një verandë. Megjithëse muret anësore të shpellës ruhen akoma, tavani është gjysëm i rrënuar.
Shpella 16 është gjithashtu një banesë e vogël, në një nivel lehtësisht më të lartë se shpella 15. Ka një qelë me një bankë përgjatë murit të djathtë dhe një verandë, e cila të çon në qelë nëpërmjet një dere. Muret anësore ashtu si dhe një pjesë e tavanit janë shembur.