cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bundestag
Bundestagu ka disa funksione. Është organi kryesor legjislativ në nivel federal. Shtetet individuale (Bundesländer) të Gjermanisë marrin pjesë në procesin legjislativ përmes Bundesrat -it, një asamble e veçantë. Bundestagu gjithashtu zgjedh dhe mbikëqyr kancelarin, kreun e qeverisë gjermane, dhe përcakton buxhetin e qeverisë.
Rrethi i Librazhdit
Flora
1857 lloje bimesh spontane, enëzore, të cilat përfaqësojnë 58 % të florës e Shqiptare ose 16 % të florës së Europës e renditin Librazhdin në një ndër rrethet më të pasura të vendit me bimë të llojeve të ndryshme. Gjënden të gjitha katet bimore dhe mbulesa bimore zë rreth 72 % të territorit të Rrethit të Librazhdit.
Bundestag
Që nga viti 1999, ajo është mbledhur në ndërtesën e Reichstag në Berlin. Bundestagu operon gjithashtu në shumë ndërtesa të reja qeveritare në Berlin dhe ka forcën e vet policore (Bundestagspolizei). Presidenti aktual i Bundestagut që nga viti 2021 është Bärbel Bas i SPD- së. Bundestagu i 20-të ka pesë nënkryetarë dhe është kuvendi më i vizituar në botë.
Rrethi i Librazhdit
Ndarja administrative
Rrethi I Librazhdit është krijuar si njësi administrative në vitin 1958. Sot bën pjesë në Qarkun e Elbasanit. Qendra administrative është qyteti i Librazhdit. Rrethi i Librazhdit përbëhet nga 2 bashki dhe 9 komuna të cilat u krijuan pas riorganizimit të pushtetit lokal në vitin 1992. Bashkitë dhe komunat e Rrethit të Lbrazhdit janë:
Bundestag
Historia
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/Reichstag%2C_Berl%C3%ADn%2C_Alemania%2C_2016-04-21%2C_DD_46-48_HDR.jpg/220px-Reichstag%2C_Berl%C3%ADn%2C_Alemania%2C_2016-04-21%2C_DD_46-48_HDR.jpg|majtas|parapamje| Flamuri i Unitetit Gjerman është një memorial kombëtar për Ribashkimin Gjerman që u ngrit më 3 tetor 1990; ajo tundet përpara ndërtesës së Reichstag-ut në Berlin, selia e Bundestagut Bundestagu përkthehet si "Dietë Federale", me "Bund" (në lidhje me shqipen "deng") në këtë kontekst do të thotë federatë, dhe "Tag" (ditë) erdhi në kuptimin "takim në konferencë" - një shembull tjetër është Rajhstagu (i ngjashëm me " dietë", e cila është nga latinishtja "dies", ditë).
Rrethi i Librazhdit
Ndarja administrative
Vendbanime tjera të njohura në këtë rreth janë:
Popullsia
Popullsia e Librazhdit përgjithsisht paraqitet autoktone. Më 1 janar 1998 ajo arriti në 82.411 banorë edhe rreth 18.203 familje. Në qytetet Librazhd e Përrenjas banojnë rreth 27.963 banorë ose 29.7 % e popullsisë kurse pjesa tjetër banon në fshat. Librazhdi ka një moshë mesatare te popullsisë e cila është 48 vjeç.
Arsimi
Shkolla e parë u hap në Berzështë në vitin 1895 dhe konvikti i parë u hap po ne Berzështë në vitin 1929. Sistemi arsimor sot është shtrirë në të gjithë rrethin. Funksionojnë 93 kopshte për femijët parashkollorë, 53 shkolla fillore, 62 shkolla 8-vjecare, dhe 10 shkolla të mesme ku mësojne rreth 17.200 nxënës dhe japin mësim rreth 1.142 mësues.
Sporti
Futbolli është sporti me i përhapur në rrethin e Librazhdi. Qyteti i Librazhdit ka disa ekipe futbolli me emrin SOPOTI. Po kështu edhe qyteti i Përrenjasit ka nje ekip futbolli me emrin DOMOSDOVA. Po këto emra kanë edhe klubet e tyre.
Bundestag
Historia
Me Kushtetutën e re të vitit 1949, Bundestagu u krijua si parlamenti i ri i Gjermanisë Perëndimore. Për shkak se Berlini Perëndimor nuk ishte zyrtarisht nën juridiksionin e Kushtetutës, një trashëgimi e Luftës së Ftohtë, Bundestagu u mblodh në Bon në disa ndërtesa të ndryshme, duke përfshirë (përkohësisht) një ish objekt të ujësjellësit. Përveç kësaj, për shkak të statusit ligjor të qytetit, qytetarët e Berlinit Perëndimor nuk ishin në gjendje të votonin në zgjedhjet për Bundestag, dhe në vend të kësaj u përfaqësuan nga 22 delegatë pa të drejtë vote të zgjedhur nga Dhoma e Përfaqësuesve, legjislatura e qytetit.
Rrethi i Librazhdit
Ekonomia
Rrethi i Librazhdit ka pasuri të shumta minerale dhe në bazë të tyre u ngritën gjatë sistemit komunist miniera për përpunimin e tyre si ajo e hekur-nikelit në Përrenjas. Sot ekonomia e rrethit është e bazuar më shumë në sektorin e shërbimeve, blegtori, bujqësi dhe në shfrytëzimin e pyjeve.
Bundestag
Historia
Bundeshaus në Bon është ish-ndërtesa e parlamentit të Gjermanisë. Seancat e Bundestagut gjerman u mbajtën aty nga viti 1949 deri në transferimin e tij në Berlin në 1999. Sot ajo strehon Qendrën Ndërkombëtare të Kongresit Bundeshaus Bonn dhe në zonat veriore zyrën e degës së Bundesratit ("Këshilli Federal"), i cili përfaqëson Landet - shtetet e federuara. Zonat jugore u bënë pjesë e zyrave gjermane për Kombet e Bashkuara në 2008.
Ish- ndërtesa e Rajhstag-ut kishte një ekspozitë historike (Fragen an die deutsche Geschichte) dhe shërbente herë pas here si qendër konferencash. Ndërtesa e Rajhstag-ut përdorej herë pas here si një vend për mbledhjet e Bundestagut dhe komiteteve të tij dhe Bundesversammlung (Konventa Federale), organi që zgjedh Presidentin Federal Gjerman. Megjithatë, sovjetikët protestuan ashpër kundër përdorimit të ndërtesës së Reichstag nga institucionet e Republikës Federale të Gjermanisë dhe u përpoqën të shqetësonin seancat duke fluturuar avionë supersonikë afër ndërtesës.
Që nga 19 prilli 1999, parlamenti gjerman është mbledhur përsëri në Berlin në ndërtesën e tij origjinale të Rajhhstag, e cila u ndërtua në 1888 bazuar në planet e arkitektit gjerman Paul Wallot dhe iu nënshtrua një rinovimi të rëndësishëm nën drejtimin e arkitektit britanik Lordit Norman Foster. Komisionet dhe nënkomisionet parlamentare, dëgjimet publike dhe mbledhjet e grupeve parlamentare zhvillohen në tre godina ndihmëse, të cilat rrethojnë ndërtesën e Reichstag: Jakob-Kaiser-Haus, Paul-Löbe-Haus dhe Marie-Elisabeth-Lüders-Haus.
Në vitin 2005, një avion i vogël u rrëzua afër Parlamentit Gjerman. Më pas u vendos që të ndalohej trafiku ajror privat mbi Berlinin Qendror.
Detyrat
Së bashku me Bundesratin, Bundestagu është dega legjislative e sistemit shtetëror gjerman.
Edhe pse shumica e legjislacionit inicohet nga dega zbatuese, Bundestagu e konsideron punën legjislative përgjegjësinë e tij më të rëndësishme, duke përqendruar pjesën më të madhe të energjisë së tij në vlerësimin dhe ndryshimin e programit legjislativ të qeverisë. Komitetet (shih më poshtë) luajnë një rol të rëndësishëm në këtë proces. Seancat plenare ofrojnë një forum për anëtarët që të angazhohen në debatin publik mbi çështjet legjislative përpara tyre, por ato priren të marrin pjesë mirë vetëm kur shqyrtohet një legjislacion i rëndësishëm.
Shërbimet përbërëse kryhen gjithashtu nëpërmjet Komitetit të Peticionit. Në vitin 2004, Komiteti i Peticionit mori mbi 18,000 ankesa nga qytetarët dhe ishte në gjendje të negocionte një zgjidhje reciproke të kënaqshme për më shumë se gjysmën e tyre. Në vitin 2005, si pilot i potencialit të peticioneve në internet, u prodhua një version i e-Petitioner për Bundestag. Ky ishte një projekt bashkëpunues që përfshinte Kuvendin Skocez, Qendrën Ndërkombëtare të Teledemokracisë dhe 'Departamentin e Shërbimeve Online' të Bundestagut. Sistemi u lançua zyrtarisht më 1 shtator 2005 dhe në vitin 2008 Bundestagu kaloi në një sistem të ri bazuar në vlerësimin e tij.
Afati zgjedhor
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f5/Chart_Basic_Law_of_the_Federal_Republic_of_Germany_EN.svg/220px-Chart_Basic_Law_of_the_Federal_Republic_of_Germany_EN.svg.png|parapamje| Bundestagu brenda sistemit shtetëror të Gjermanisë Bundestagu zgjidhet për katër vjet dhe zgjedhjet e reja duhet të mbahen ndërmjet 46 dhe 48 muajsh pas fillimit të mandatit të tij zgjedhor, përveç nëse Bundestagu shpërndahet para kohe. Mandati i tij përfundon me mbledhjen e Bundestagut të ardhshëm, i cili duhet të ndodhë brenda 30 ditëve nga zgjedhjet. Përpara vitit 1976, mund të kishte një periudhë kur një Bundestag do të ishte shpërbërë dhe Bundestagu tjetër nuk mund të mblidhej; gjatë kësaj periudhe, të drejtat e Bundestagut ushtroheshin nga një i ashtuquajtur “Komiteti i Përhershëm”.
Zgjedhjet
Gjermania përdor sistemin e përfaqësimit proporcional me anëtarë të përzier, një sistem i përfaqësimit proporcional i kombinuar me elementë të votimit të parë. Bundestagu ka 598 anëtarë nominalë, të zgjedhur për një mandat katërvjeçar; këto vende shpërndahen ndërmjet gjashtëmbëdhjetë shteteve gjermane në përpjesëtim me popullsinë e shteteve me të drejtë vote. lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7e/Bundestagswahl_05_stimmzett.jpg/220px-Bundestagswahl_05_stimmzett.jpg|djathtas|parapamje| Fletëvotimet e Bundestagut nga zgjedhjet e vitit 2005 në rrethin [[Würzburg. Kolona për votën e zonës zgjedhore (me emrin, punësimin dhe adresën e secilit kandidat) është në të majtë me të zezë; kolona për votën e listës së partisë (duke treguar pesë kandidatët e listave më të mira në shtet) është në të djathtë me shkronja blu.]]
Çdo zgjedhës ka dy vota: një votë zgjedhore (votimi i parë) dhe një votë në listën e partisë (votimi i dytë). Bazuar vetëm në votat e para, 299 anëtarë zgjidhen në njësitë zgjedhore njëvendore me votim të parë. Votat e dyta përdoren për të prodhuar një numër i përpjesshëm të vendeve për partitë, fillimisht në shtete dhe më pas në nivel federal. Vendet ndahen duke përdorur metodën Sainte-Laguë. Nëse një parti fiton më pak ndenjëse në një zonë zgjedhore në një shtet sesa votat e dyta që do t'i jepnin asaj, ajo merr vende shtesë nga lista shtetërore përkatëse. Palët mund të depozitojnë lista në çdo shtet nën kushte të caktuara - për shembull, një numër fiks nënshkrimesh mbështetëse. Partitë mund të marrin vota të dyta vetëm në ato shtete në të cilat kanë paraqitur një listë shtetërore.
Nëse një parti, duke fituar zonat zgjedhore me një anëtarë të një shteti, merr më shumë vende se sa do t'i takonte sipas pjesës së dytë të votës së saj në atë shtet (të ashtuquajturat mandate të tjera), partitë e tjera marrin mandate kompensimi. Për shkak të kësaj dispozite, Bundestagu zakonisht ka më shumë se 598 anëtarë. Bundestagu i 20-të dhe i tanishëm, për shembull, ka 736 vende: 598 vende të rregullta dhe 138 ulëse në dalje dhe kompensim. Vendet e mbivendosjes llogariten në nivel shtetëror, kështu që shtohen shumë vende të tjera për të balancuar këtë midis shteteve të ndryshme, duke shtuar më shumë vende se sa do të nevojiteshin për të kompensuar mbingarkimin në nivel kombëtar për të shmangur peshën negative të votës.
Partitë që përfaqësojnë pakicat kombëtare të njohura (tani danezët, frizianët, sorbët dhe romët) janë të përjashtuara si nga pragu i 5% ashtu edhe nga klauzola bazë e mandatit, por zakonisht konkurrojnë vetëm në zgjedhjet shtetërore. E vetmja parti që ka mundur të përfitojë nga kjo dispozitë deri më tani në nivel federal është Shoqata e Votuesve të Schleswig-ut Jugor, e cila përfaqëson pakicat e danezëve dhe frizianëve në Schleswig-Holstein dhe arriti të fitojë një mandat në 1949 dhe 2021.
Përfundimi i fundit i zgjedhjeve
Zgjedhjet e fundit federale u mbajtën të dielën, më 26 shtator 2021, për të zgjedhur anëtarët e Bundestagut të 20-të.
Grupet kuvendore
Strukturat organizative më të rëndësishme brenda Bundestagut janë grupet kuvendor (Fraktionen; këndojnë. Fraksioni). Një grup kuvendore duhet të përbëhet nga të paktën 5% e të gjithë anëtarëve të kuvendit. Anëtarët e kuvendit nga parti të ndryshme mund të bashkohen në një grup vetëm nëse ato parti nuk konkurruan kundër njëra-tjetrës në ndonjë shtet gjerman gjatë zgjedhjeve. Normalisht, të gjitha partitë që kaluan pragun e 5% ndërtojnë një grup kuvendor. CDU dhe CSU kanë formuar gjithmonë një Fraktion të vetëm të bashkuar (CDU/CSU), gjë që është e mundur, pasi CSU punon vetëm në shtetin e Bavarisë dhe CDU funksionon vetëm në 15 shtetet e tjera. Madhësia e Fraksionit të një partie përcakton shkallën e përfaqësimit të saj në komisione, kohën e caktuar për të folur, numrin e kryetarëve të komisioneve që mund të mbajë dhe përfaqësimin e saj në organet ekzekutive të Bundestagut. Fraktionen, jo anëtarët, marrin pjesën më të madhe të financimit të qeverisë për aktivitetet legjislative dhe administrative.
Udhëheqja e çdo Fraksioni përbëhet nga një kryetar partie parlamentare, disa nënkryetarë dhe një komitet ekzekutiv. Përgjegjësitë kryesore të udhëheqjes janë të përfaqësojë Fraksionin, të zbatojë disiplinën partiake dhe të orkestrojë aktivitetet parlamentare të partisë. Anëtarët e secilit Fraktion shpërndahen ndërmjet grupeve të punës të fokusuara në tema specifike të lidhura me politikat si politika sociale, ekonomia dhe politika e jashtme. Fraksioni mblidhet çdo të martë pasdite në javët në të cilat Bundestagu është në seancë për të shqyrtuar legjislacionin përpara Bundestagut dhe për të formuluar qëndrimin e partisë për të.
Organet zbatuese
Organet ekzekutive të Bundestagut përfshijnë Këshillin e Pleqve dhe Presidiumin. Këshilli përbëhet nga kryesia e Bundestagut, së bashku me përfaqësuesit më të lartë të çdo Fraksioni, me numrin e këtyre përfaqësuesve të lidhur me fuqinë e grupeve parlamentare në dhomë. Këshilli është qendra koordinuese, që përcakton agjendën ditore legjislative dhe cakton kryetarët e komisioneve bazuar në përfaqësimin e grupeve parlamentare. Këshilli shërben gjithashtu si një forum i rëndësishëm për negociatat ndërpartiake mbi legjislacionin specifik dhe çështjet procedurale. Presidiumi është përgjegjës për administrimin rutinë të Bundestagut, duke përfshirë aktivitetet e tij klerikale dhe kërkimore. Ai përbëhet nga kryetari i dhomës (zakonisht i zgjedhur nga Fraksioni më i madh) dhe nënkryetarët (një nga çdo Fraktion).
Komitetet
Pjesa më e madhe e punës legjislative në Bundestag është produkt i komisioneve të përhershme, të cilat ekzistojnë kryesisht të pandryshuara gjatë një periudhe legjislative. Numri i komiteteve përafrohet me numrin e ministrive federale dhe titujt e secilës janë afërsisht të ngjashëm (p.sh. mbrojtje, bujqësi dhe punë). Deri në Bundestagun e nëntëmbëdhjetë aktual, ka 24 komisione të përhershme. Shpërndarja e kryetarëve të komisioneve dhe anëtarësimi i secilit komision pasqyron fuqinë relative të grupeve të ndryshme parlamentare në dhomë. Në Bundestagun e nëntëmbëdhjetë aktual, CDU/CSU kryesonte dhjetë komitete, SPD pesë, AfD dhe FDP nga tre secila, E majta dhe të Gjelbërit nga dy. Anëtarët e partisë opozitare mund të kryesojnë një numër të konsiderueshëm komisionesh të përhershme (p.sh. komisioni i buxhetit sipas traditës kryesohet nga partia më e madhe opozitare). Këto komitete kanë ose një staf të vogël ose nuk kanë fare staf.
Administrata
Anëtarët e Bundestagut dhe Presidiumi mbështeten nga Administrata e Bundestagut. Ai drejtohet nga Drejtori, i cili i raporton Presidentit të Bundestagut. Katër departamente të administratave të Bundestagut janë Shërbimi i Parlamentit, Kërkimi, Informacioni/Dokumentacioni dhe Çështjet Qendrore. Administrata e Bundestagut punëson rreth 3000 punonjës.
Parimi i ndërprerjes
Siç është rasti me disa parlamente të tjera, Bundestagu i nënshtrohet parimit të ndërprerjes, që do të thotë se një Bundestag i sapozgjedhur konsiderohet ligjërisht si një organ dhe entitet krejtësisht i ndryshëm nga Bundestagu i mëparshëm. Kjo çon në rezultatin se çdo mocion, aplikim ose veprim i paraqitur në Bundestagun e mëparshëm, p.sh. një projekt-ligj i referuar Bundestag nga Qeveria Federale, konsiderohet i pavlefshëm nga pavendimi (terminologjia gjermane: "Die Sache fällt der Diskontinuität anheim"). Kështu, çdo projektligj për të cilin nuk është vendosur deri në fillim të periudhës së re zgjedhore duhet të ngrihet sërish nga qeveria nëse synon të lërë në fuqi mocionin, kjo procedurë në fakt vonon miratimin e projektligjit. Për më tepër, çdo Bundestag i sapozgjedhur do të duhet të vendosë rishtazi për rregullat e procedurës (Geschäftsordnung), gjë që bëhet me një vendim formal për marrjen e rregullave të tilla nga Bundestagu i mëparshëm me referencë.
Çdo Bundestag (edhe pas zgjedhjeve të parakohshme) konsiderohet i shpërbërë vetëm pasi Bundestagu i sapozgjedhur është mbledhur në të vërtetë për të krijuar veten (neni 39 sek. 1 fjali 2 të Ligjit Bazë), i cili duhet të ndodhë brenda 30 ditëve nga data e zgjedhjes së tij (neni 39 sek. 2 të Ligjit Bazë). Kështu, mund të ndodhë (dhe ka ndodhur) që Bundestagu i vjetër të mblidhet dhe të marrë vendime edhe pas zgjedhjes së një Bundestagu të ri që nuk është mbledhur për t'u konstituuar. Për shembull, zgjedhjet për Bundestagun e 16-të u zhvilluan më 18 shtator 2005, por Bundestagu i 15-të ende u mblodh pas ditës së zgjedhjeve për të marrë disa vendime mbi angazhimin ushtarak gjerman jashtë vendit, dhe kishte të drejtë ta bënte këtë, pasi rishtazi. Bundestagu i zgjedhur i 16-të nuk u mblodh për herë të parë deri më 18 tetor 2005.
Hepatiti B
Hepatiti B: a. Shkaktohet nga virusi i hepatitit B, një hepadnavirus i njohur si HBV (Hepatitis B Virus). b. Përhapet nëpërmjet seksit, shiringave, dhe nga nëna shtatzanë tek bebja (njësoj si virusi HIV i SIDAs). c. Inkubacioni = 2 deri në 6 muaj. Transaminazat janë më të larta se në hepatitin A dhe rrinë të rritura për rreth 3 muaj. d. 1-2% e të sëmurëve bëhen bartës kronikë të virusit; përqindja është më e lartë në të sëmurët me mangësi imune dhe në fëmijët; deri në 90% e bebeve të lindura nga nënat me hepatit B bëhen bartës kronikë. Bartësit kronikë kanë rrezik të shtuar për cirrozë dhe kancer të mëlçisë. Më pak se 1% e infeksioneve akute me HBV përparojnë në hepatit fulminant (mortalitet 60%). Infeksioni me HBV mund të shoqërohet me artrit, glomerulonefrit, poliarterit nodoz. e. Serologjia: si antigjenet e virusit B ashtu dhe antitrupat e drejtuar ndaj tyre mund të maten: (i) HBsAg është antigjen kapsular i virusit B (Hepatitis B surface Antigen); HBsAg shfaqet para rritjes të transaminazave dhe qëndron i rritur gjatë kohës të sëmundjes; prania e HBsAg pas zhdukjes të simptomave do të thotë që i sëmuri po e bart virusin kronikisht. (ii) Anti-HBs është antitrup i drejtuar ndaj HBsAg. Antitrupat anti-HBs shfaqen pas zhdukjes të antigjenit kapsular nga serumi; shfaqja e antitrupave anti-HBs do të thotë që infeksioni u mund. Anti-HBs gjithashtu është antitrupi që shfaqet pas vaksinimit. (iii) Antigjeni HBcAg (antigjen jokapsular) nuk shihet në serum por antitrupat anti-HBc fillojnë e rriten shpejt pas shfaqjes të HBsAg. Prania e antitrupave IgM anti-HBc do të thotë që kemi të bëjmë me hepatit B akut ose me keqësim të hepatitit kronik; niveli i antitrupave IgM anti-HBc qëndron i rritur për 3 deri 6 muaj. Antitrupat IgG anti-HBc qëndrojnë të rritur për jetë pas infeksionit me virusin e hepatitit B. (iv) HBeAg është një antigjen viral që shihet vetëm në serumet që janë pozitivë për HBsAg; HBeAg është një formë e sekretuar e antigjenit HBcAg dhe prania e HBeAg do të thotë që virusi po shumëzohet me shpejtësi. Kur HBeAg qëndron i rritur për më shumë se 3 muaj shanset e kthimit në hepatit kronik rriten. Shfaqja e antitrupave anti-HBe shpesh pason zhdukjen e HBeAg. (v) HBV DNA: prania e materialit gjenetik të virusit shkon paralel me praninë e HBeAg, porse prania e HBV DNA është më sensitive dhe më specifike sesa prania e HBeAg. f. Trajtimi i hepatitit B: Ushqim normal, pa e tepruar. Pacienti nuk duhet të pijë alkool, nuk duhet të bëjë punë të rënda, dhe duhet të shtrihet në shtrat nëse dëshiron. Pacienti duhet vëzhguar për komplikime, si dehidrim, hepatit fulminant, etj. Barnat që mund të përdoren për hepatitin B janë interferoni alfa dhe lamivudina.
Sopia (Therandë)
Sopi është një vendbanim në komunën e Therandës, Kosovë. Sopia në tri vitet e fundit ka arritur një zhvillim ekonomik të hovshëm falë ndërtimeve të shumta që po bëhen, të cilat ndikojnë dukshëm në rritjen e ekonomisë. Sopia gjendet në pjesën juglindore të Therandës (Suharekës) rreth 2.8 km larg. Sopia ka rreth 450 shtëpi, rreth 2750 banorë.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1712
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shronjës.
Pavlo-Kurtiku
parapamje|Sanxhaku i Shqipërisë me vilajetin Pavlo-Kurtik Pavlo-Kurtik (vilayet-i Pavlo Kurtik) ishte një njësi administrative brenda Sanxhakut i Arbërit, Perandorisë Osmane, e cila kishte juridiksion në jug të Tiranës, midis lumenjve Erzen dhe Shkumbin. Ishte një nga 9 vilajetet e krahinës së Arvanit-ilit deri në vitin 1466. Pavlo-Kurtik përmendet për herë të parë në defterin e parë të Sanxhakut të Arbërit (1431–1432).
Gjeografia
Pavlo-Kurtik kishte juridiksion në jug të Tiranës, midis lumenjve Erzen dhe Shkumbin.
Historia
Pavlo Kurtik, i stilizuar si sllavo-arbëror, hyri në shërbimin osman pak pas vitit 1400, dhe ishte një nga feudalët e paktë krishterë para-osmanë. Familja Kurtik ishte fillimisht e krishterë, por u konvertua në Islam në brezin e dytë.
Demografia dhe administrata
Vilajeti i Pavlo-Kurtik kishte shumicën e spahinjve të krishterë; kishte 20 timare, nga të cilat 9 ishin të krishterëve. Nga timaret myslimane, një i caktohet kadiut të Jenidže-kale (Bratušeš), dhe një dizdarit. Pesë prej tyre caktohen te bej-kulutë (skllevërit e emirit), një te spahi-oglani, një te vëllai Ajas-Hamza beg dhe një te Alija Karli-oglu. Timari i Isës, djalit të Pavlo Kurtikut është i veçantë. Të nëntë timaret nuk kishin popullsi islame për një ose dy dekada. Dy nga timariotët ishin bij të zotërve të mëdhenj: Isa, i biri i Pavle Kurtikut dhe Aliu, i biri i Karlos, i cili u konvertua në Islam.
Timari i Isa Begut përfshin 107 fshatra me 1225 vatra, me të ardhura 81306 akçe. Tridhjetë e gjashtë prej tyre ishin të vilajetit të Balshës, 2 të vilajetit të Kondo Mihos, 18 të vendit të Gonomajmos (Gonoma) dhe 26 ishin tahvil (caktuar) të babait të tij, Pavlo Kurtik; domethënë Pavlo Kurtik i mbante personalisht këto 26 fshatra. Shprehja tahvil tregonte caktimin e një timari aktual, por termi "vilajet-i Pavlo Kurtik" tregon se Pavlo Kurtiku ka qenë edhe më herët mbajtësi i kësaj treve. Pozita e Isa Begut, djalit të Kurtikut, i cili pranoi fenë islame dhe u emërua subaşı i kësaj krahine, ishte shumë më i madh. Një djalë tjetër, Mustafa, mbante një timar prej 9142 akçe në Vilajetin e Beratit.
Timari i madh i Alijes kishte 30 fshatra, me të ardhura rreth 30.000 akçe. Më vonë timari iu dha djemve të Karlos që mbetën të krishterë. Djali tjetër i Karlos, Muzaku, mbante një timar të vogël në Pavlo-Kurtik gjatë sundimit të Mehmed I. Hamza veled-i Karli, i cili më vonë ishte zot i një timari në Altun-ili (Ibalea), ka shumë të ngjarë të ishte djali i Muzak.
Një nga spahinjtë e krishterë që mbante timare më të mëdha në Pavlo-Kurtik ishte Dimitri nga Prespa, me 9031 akçe. Dhimitri mori pëlqimin personal dhe ia dha timarin kunatit/dhëndrit Ozgur (Sguras). Në defterin e sanxhakut të Avlonës, Murad-beu, i biri i Ozgurit, mban një timar të madh në të njëjtën krahinë, me 64.729 akçe.
Cook County (Illinois)
Cook County është një nga  qarqet në shtetin federal Illinois të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Djamel Mesbah
Karriera e hershme
Mesbah e filloi karrierën e tij në radhët e të rinjve të skuadrës franceze, US Annecy-le-Vieux para se të vërehej nga skautët zviceran të Servette FC në vitin 2001. Ai përparoi në radhët e Servette FC dhe e pati debutimin e tij në Super ligën zvicerane të sezonit 2003-04, duke luajtur në 11 ndeshje dhe duke shënuar 3 gola.
FC Basel
Në verën e vitit 2004, ai u largua nga skuadra pasi që ata u përballën më vështirësi finaciare dhe u bashkua me FC Basel. Kryesisht i përdorur si zëvendësues, a luajti vetën një ndeshje dhe shënoi 1 gol. Në janar të vitit 2006, ai u huazua tek FC Lorient të cilët garonin në Ligue 2 në atë kohë. Megjithatë, ai u lëndua përpara se të debutojë dhe nuk u paraqit në asnjë ndeshje për ta.
FC Aarau
Në verën e vitit 2006, ai nënshkroi me FC Aarau, një skuadër zvicerane e cila garonte në divizionin e dytë të vendit. Ai qëndroi me ta për dy sezoni dhe ishte startues gjatë gjithë kohës.
FC Luzern
Ai u ble nga FC Luzern më 1 korrik 2008, por pati vetëm 6 paraqitje gjatë gjithë vitit, të gjitha këta duke i filluar si zëvendësues).
AS Avellino 1912
Më 1 shtator 2008, ai u ble nga A.S. Avellino 1912, skuadra e parë italiane në karrierën e tij.
US Lecce
Në qershor të vitit 2009 ai u ble nga U.S. Lecce. Tek Lecce ai kryesisht luante si mesfushor krahu në të majtë, por herë pas here si mesfushor qendror por edhe si mbrojtës në krahun e majtë. Aftësia e tij për të luajtur mirë në shumë pozita, tërhoqi interesimin e shumë skuadra italiane.
AC Milan
Më 18 janar 2012, US Lecce njoftoi se Mesbah do të kargohet nga skuadra për tu bashkuar me AC Milanin.
Skuadra
88||5||–||–||–||–||88||5
0||0||0||0||0||0||0||0
100||7||0||0||0||0||100||7 188||12||0||0||0||0||188||12
Robert Paton (futbollistë)
Robert Paton (1854 – 17 shkurt 1905) ka qënë një ish futbollist skocez i cili ka luajtur si sulmues.
Karriera
Lindur në Bonhill, Paton ka luajtur futboll me klubin Vale of Leven, dhe ka zhvilluar dy paraqitje me Skocinë. Ai ishte një nga pjestarët themelues të Vale of Leven.
Jeta personale
Vëllai i tij Daniel ka qënë gjithashtu një futbollist.
Robbie Williams
Robert Peter Maximilian Williams (lindur më 13 shkurt 1974) është një i nominuar për Grammy Award, 15 herë fitues i BRIT Award në Angli. Ai e filloi karrierën e tij në fillim më grupin e muzikës pop "Take That" në 1990. Ai e lë këtë grup në 1995 për të filluar karrierën e tij solo, pasi shiti rreth 25 milion albume më këtë grup.
Ai me albume ku këndon solo ka shitur rreth 55 milion, kurse më këngë hit rreth 17 milion.
Williams i bë pytje vetës për rreth seksualitetit të tij në këngën e njohur "Old before I die", ku ai këndon "A jam hetero apo gay ?". Në filmin dokumentar të tij ai thotë : "Nuk kam fjetur kurrë më një burrë, s'kam bërë asgjë ndonjëherë e ndonjë burrë. Më ka kaluar nëpër mënd por deri tani nuk e shoh të mjaftueshme ta bëj".
Ai tani po jeton në Los Anxhelos, USA, sepse atje ndjen një lirë veprimi, ku në Angli nuk mund ta këtë dot.
Kantoni Izernore
Kantoni Izernore (frëngjisht: Canton d'Izernore) është një kanton në departamentin Ain, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Izernore. Ka sipërfaqe 128.09km2 dhe popullsi 5588 banorë.
Thatësira e syve
Në të folurit e përditshëm shprehja syri i thatë i dedikohet një sëmundjeje, e cila manifestohet me pakësimin e sasisë ose përbërjen e lotëve. Si pasojë e këtyre ndryshimeve, syri nuk laget mjaftueshëm. Në mjekësi kjo sëmundje njihet si "Siça-Syndrom". Loti prodhohet në gjëndrën lotuese, derdhet në mollëzën e syrit dhe me lëvizjen e rregullt të kapakëve të syrit, shpërndahet në të gjitha anët duke mbajtur kështu syrin gjithnjë të njomë.
Shkaktarët
Shkaktarët kryesorë të tharjes së syve janë të shumtë. Prodhimi i lotit në sasi të vogël, ndryshimi në përbërjen e tij dhe lëvizjet e dobësuara të kapakëve të syrit njihen si më kryesorët. Kontraceptivët dhe antidepresivët e ndryshëm, ndërrimet hormonale, sëmundjet e gjëndrës tiroide, infeksionet virale, mungesa e vitaminës A, reumatizma dhe diabeti mund të shpijnë po ashtu në tharjen e syrit. Më të prekur nga kjo sëmundje janë të moshuarit dhe femrat. Sikurse mosha edhe faktorët klimatik, kondicionerët e ajrit, kimikatet dhe tymi duhanit ndikojnë në zvogëlimin e sasisë së lëngut të syrit. Në ShBA tashmë kjo sëmundje është kthyer në një sindromë (Office Eye Syndrome), nga e cila të rrezikuar janë ata që kalojnë orë të tëra para monitorit dhe si pasojë e përqendrimit dhe shikimit të pandërprerë në monitor, lëvizja e kapakëve të syrit bëhet më e rrallë, duke tharë kështu sipërfaqen e syrit.
Shih edhe
Sëmundjet e syrit
Operacioni i Dimrit
Okupatorët, të zemëruar egërsisht nga dështimi i fazës së parë të Operacionit të Dimrit, ndërmorën me ashpërsinë më të madhe disa fazat të këtij operacioni barbar: fazën e dytë (29 janar-6 shkurt), fazën e tretë (6-14 shkurt) dhe fazën e katërt (4-12 prill). Qëllimi final i forcave gjermane ishte asgjësimi i Luftës Nacionalçlirimtare në zonat e lëvizjes. Këtu nuk përjashtohej roli i diversionit të brendshëm dhe propoganda armiqësore. Vetë emërtimet e fazave: “Harridoh” (Thirrja për të çuar gjahun në shteg), “Un dennoch” (Dhe megjithatë), “Wolfschlucht” (Gryka e Ujqërve), krahas atij të fazës së parë “Berkessel” (Kazani malor), tregon qartë se bisha naziste “gjahun” e kapur donte ta përvëlonte të gjallë në “kazanin e maleve”. Në luftimet që zhvilloi Brigada e Pestë Sulmuese kundër forcave gjermane në Brashec të Bratit, mbeti i vrarë, trimi vranishtiot Laze Seferi, i emëruar komandant kompanie në fillimet e krijimit të Brigatës së 5-të Sulmuese. Me gjithë humbjet që pësuan në Urën e Gjormit, në Gumenicë dhe në Brashec të Bratit nga lufta e partizanëve dhe e popullit, forcat naziste mundën të hynin në zonën e Mesaplikut.
Më 20 janar 1944, vranishtiotët, së bashku me banorët e fshatrave të tjerë, festuan me gëzim në Bramyshnje të Tërbaçit rreshtimin luftarak të Brigadës së Pestë Sulmuese, në përbërjen e së cilës ishte inkuadruar edhe çeta e tyre partizane. Midis vranishtiotëve që u inkuadruan në Brigadën e 5-të, qysh në atë kohë, ishte edhe Hysen Çinua, i cili u emërua zëvendëskomandant Batalioni. Okupatorët, të zemëruar egërsisht nga dështimi i fazës së parë të Operacionit të Dimrit, ndërmorën me ashpërsinë më të madhe disa fazat të këtij operacioni barbar: fazën e dytë (29 janar-6 shkurt), fazën e tretë (6-14 shkurt) dhe fazën e katërt (4-12 prill). Qëllimi final i forcave gjermane ishte asgjësimi i Luftës Nacionalçlirimtare në zonat e lëvizjes. Këtu nuk përjashtohej roli i diversionit të brendshëm dhe propoganda armiqësore. Vetë emërtimet e fazave: “Harridoh” (Thirrja për të çuar gjahun në shteg), “Un dennoch” (Dhe megjithatë), “Eolfschucht” (Gryka e Ujqërve), krahas atij të fazës së parë “Berkessel” (Kazani malor), tregon qartë se bisha naziste “gjahun” e kapur donte ta përvëlonte të gjallë në “kazanin e maleve”. Në luftimet që zhvilloi Brigada e Pestë Sulmuese kundër forcave gjermane në Brashec të Bratit, mbeti i vrarë, trimi vranishtiot Laze Seferi, i emëruar komandant kompanie në fillimet e krijimit të Brigatës së 5-të Sulmuese. Me gjithë humbjet që pësuan në Urën e Gjormit, në Gumenicë dhe në Brashec të Bratit nga lufta e partizanëve dhe e popullit, forcat naziste mundën të hynin në zonën e Mesaplikut.
Opercioni PiK
Në operacionin e Dimrit (shkurt 1944) në Malësinë e Gjakovës ishin 800 mercenarë të Xhafer Devës bashkë me gjermanët, në Operacionin e qershorit 1944 në Bytyç në përbërje të 1000 ushtarëve gjermanë ishin edhe 350 xhandarë, të komanduar nga Pashk Bibë Mirakaj. Në Lumë forcat e Muharrem bajraktarit vranë partizanët e brigadës V S. Në relacionet e përfaqësuesve të misioneve angleze thuhet : “Në Jug Balli Kombëtar është kthyer thjesht në milici qeveritare... atyre u ka dalë kaq tepër nami si kolaboracionistë...  Shumë kontakte të Kupit kanë provuar se si bashkëpunon me qeverinë kuislinge...  Partizanët vazhdojnë si më parë të jenë e vetmja forcë që lufton kundër gjermanëve”.
Lidhje te jashtme
http://www.zeri-popullit.com/index.php?option=com_content&view=article&id=1852:deshtimi-i-operacionit-te-dimrit-43-44&catid=72:ditar&Itemid=134
Kiss of Death
Kiss of Death është një album muzikor i grupit heavy metal Motörhead, i cili doli në treg më 29 gusht 2006, nëpërmjet SPVs.
Triquetra
Triquetra e quajtur edhe nyja e Trinitetit. Bëhet fjalë për një simbol të vjetër Kelt që paraqet treshen hyjnore: Nëna, bija, dhe gjyshja.
Triqueta është bërë nga një linjë e vetme që formon tri ovale te lidhura në qendër me një rreth. Te Keltët simbolizonte ngritjen fizike, mentale dhe shpirtërore (trupin, mendjen, shpirtin).
Te praktikantët e shtrigërisë dhe magjisë Triqueta paraqet Jetën, Vdekjen dhe Ringjalljen e tri forcave të natyres: Uji, Toka dhe Ajri. Rreth i mbrendshëm paraqet femëroren. Në të vërtetë është një simbol i fuqishëm i magjisë.
Camorra
Camorra një nga organizatat më kriminale mafioze në Itali. Aktualisht prania e saj ka një ndikim të dukshëm edhe në problemet social-ekonomike të Campania-së (me kryeqendër Napolin), një rajoni në Italinë qendrore e që për nga sipërfaqja (13 590 km2) është thuajse sa gjysma e Shqipërisë, por me një popullsi prej 5.9 milionë banorësh, rajoni i dytë më i populluar në Italio (pas Lombardisë, 9 milionë banorë), por në vend të parë përsa i përket dendësisë. Sipas të dhënave të “Eurispes”, Camorra fiton 7.2 miliardë euro në vit nga trafiku i drogës, 2.5 miliardë nga riciklimi i parave të pista në aktivitete kriminale dhe nga ndërmarrjet e lidhura me krimin, 258 milionë euro nga prostitucioni, 2.1 miliardë nga trafiku i armëve, 362 milionë nga ushtrimi i dhunës dhe shantazheve. Një xhiro që në total shkon deri në 12 miliardë euro për familjet napolitane. Në të kaluarën ka pasur shumë kontakte midis grupeve kamorristike dhe politikës lokale dhe kombëtare. Në fillim të viteve 1990, të penduarit Paskuale Galaso dhe Karmine Alfieri me deklaratat e tyre vendosën nën akuzë Antonio Gavën, një drejtues të Partisë Demokracioa Kristiana. Sipas prokurorit të Napolit, Xhovandomeniko Lepore, 30 për qind e politikanëve kanë lidhje me Camorra-n. Në provincën e Napolit kjo përqindje shkon më e lartë, pasi më shumë se 70 komuna nga 92 të tilla, te të zgjedhurit kanë pasur ndikim Camorra. Camorra është aktualisht numëron mijëra anëtarë të ndarë në mbi 200 familje aktive në të gjithë rajonin e Kampanias. Sipas mediave italiane, gjurmë të saj janë të pranishme dhe në Holandë, Spanjë, Portugali, Rumani, Francë, Republika Dominikane, Brazil, Gjermani, Poloni, Rusi, e disa shtojnë dhe Shqipërinë. Termi “camorra” i referohet një tipi të mentalitetit, që dallohet për prepotencë, besnikëri dhe bazohet kryesisht mbi forcën. Historia e saj, sipas disa studiuesve daton disa shekuj më parë, në të 13-in, në qytetin portual të Kaljarit.
Në vitin 1820, “Bella Società Riformata” (Shoqëria e Bukur e Riformuar), u zyrtarizua duke u bashkuar në kishën Santa Katerina në Formela dhe Porto Kapuana. Kur në vitin 19861, Xhuzepe Garibaldi zbarkoi në Sicili, camorra përfitoi për të mbështetur Savojën kundër Borbonëve, dinastisë që mbretëronte në gadishullin italian. Kompensimi në politikën kamorriste u saldua nga ministri i brendshëm, Liborio Romano, i cili i la kontrollin e Napolit camorra-s në fazën e tranzicionit të mbretërisë.
Benito Mussolini, diktatori fashist italian nga viti 1922, e nënvlerësoi fenomenin camorra, ndërkohë që i kishte hapur luftë mafies siciliane. Në vitet 1970, në burgun e Poxhioreales, në të cilin ishte mbyllur për vrasje, Rafaele Kutolo, i mbiquajtur “Profesori”, një nga të paktët në burg që dinte të lexonte e të shkruante, inicioi dhe realizoi projektin e tij: ristrukturim e Camorra-s si një organizatë me hierarki në sensin mafioz, duke shfrytëzuar biznesin e ri të drogës, e duke krijuar kështu Nuova Camorra Organizzata (Organizata e Re Kamora). Aktualisht grupet “camorra” janë shumë aktive në aktivitet ekonomike, por edhe në shfrytëzimin e emigracionit klandestin, prostitucionit, riciklimin e parave të pista, përdorimin dhe trafikun e drogës. Janë të shumta rastet kur klane të ndryshme brenda camorra-s, në luftë për të kontrolluar zona të caktuara, kanë provokuar shumë vdekje dhe viktima. Gjatë viteve 2004 dhe 2005, e ashtuquajtura “gjakmarrja” e Skampias, shpërtheu në një luftë të brendshme të klanit Di Lauro, kur disa anëtarë vendosën të merreshin vetë me shpërndarjen e drogës, për të qenë të pavarur nga klani Di Lauro dhe bosit të tij, Paolo Di Lauro. Ky nuk ka qenë rasti i vetëm i përplasjeve të klaneve rivale, pasi një luftë tjetër midis vitit 2005 dhe 2006, midis klanit Miso dhe të besuarve të Salvatore Torinos, e që solli shumë të vdekur dhe të plagosur në harkun e dy muajve Camorra është një organizatë shumë e organizuar dhe me klane që midis tyre bëjnë aleanca të fuqishme, apo aleancë midis familjeve me ndikim të madh, si karteli “Aleanca di Sekondoliano”, të përbërë nga familjet Liçiardi, Kontini, Prestieri, Boketi, Bosti, Malardo, Lo Russo Stabile dhe Di Lauro.
Camorra është e organizuar në mënyrë pulviskolare (pluhuri), me familje – besohet se janë 236 të tilla midis qyteteve dhe provincave, që bashkohen dhe ndahen me lehtësi të madhe. Kjo strukturë, karakteristike e Camorra-s, ka ndryshuar vetëm dy herë dhe vetëm përkohësisht: gjatë luftës midis Organizatës Kamora e Re (NCO) dhe Familja e Re (NF) dhe gjatë riorganizimit të mafies napoletane në “Nuova Mafia Campana”. (NMC). Në të gjitha raste e tjera Camorra ka një strukturë hierakike vertikale e marrë si model nga Koza Nostra. Gjithsesi, shpesh urdhrat nga një kapo i vetëm kanë dështuar, pasi familjet kanë pasur tendencën të mos marrin urdhrat nga lart.
Camorra ka pasur marrëdhënie të shumta me Koza Nostrën dhe me elementë të spikatur të mafies siciliane si Salvatore Rina dhe Leoluka Bagarela, por dhe me Ndrangetën dhe Sakra Unitën. Sipas burimeve italiane, Camorra ka lidhje edhe me mafien nigeriane dhe atë të kineze të quajtur Triad, e që kanë të bëjnë me falsifikimin e produkteve të markave italiane.
“Gomorra” e Roberto Savianos
Libri “Gomorra”, kushtuar mafies “Camorra” i gazetarit dhe shkrimtarit italian, Roberto Saviano (31 vjeç), është një ndër më të njohurit dhe për më tepër edhe i përkthyer dhe i botuar në Shqipëri. Në librin e tij, Saviano shkruan për kartelet kamoristike dhe denoncon shumë krime, ndërkohë që ai ka marrë kërcënime për vdekje. Saviano jeton nga 13 tetori i vitit 2006 nën mbrojtjen e një eskorte mbrojtje. Ai bashkëpunon me shumë gazeta të rëndësishme italiane dhe ndërkombëtare. Aktualisht në Itali bashkëpunon me “L'espresso” dhe “La Repubblica”, në Shtetet e Bashkuara me “Washington Post” dhe “Time”, në Spanjë me “El Pais”, në Gjermani me “Die Zeit” dhe “Der Spiegel”, në Suedi me “Expressen” dhe në Britaninë e Madhe me “Times”.
Filma të shumtë
Histori të camorra-s janë shndërruar në filma dhe serialë televizive, ku ndër më të njohurit janë “Skuadra” dhe “Skuadra e re”. Në kinema, filmi i parë daton në vitin 1948, “Kontrabandistët e detit” dhe prodhimet vazhdojnë deri te “Camorra” (1972), “Ligji i Camorra-s” (1973), apo dhe “Gomorra” (2008), i bazuar mbi romanin “Gomorra” të Roberto Savianos.
Larje hesapesh midis klaneve
Larjet e hesapeve midis klaneve rivale kanë prodhuar shumë viktima: 71 vrasje në vitin 1979, 134 në vitin 1980, 193 në vitin 1981, 237 në vitin 1982, 238 në vitin 1983 dhe 114 në vitin 1984, këto shifra vetëm midis ashtuquajturve Organizatës Kamora e Re (NCO) dhe Familja e Re. Një nga larjet më të mëdha të hesapeve në vitet rundit është ajo midis klanit Miso dhe atyre të mbështetur nga Lo Ruso, e që soli më shumë se njëzet të vrarë në harkun e viteve 2005 dhe 2007.
DISA NGA VRASJET E BUJSHME
1 prill – Aldo Semerari, 60 vjeç, kriminalogjist, psikiatër dhe diplomat karriere u vra me urdhër të Umberto Amaturos dhe Pupeta Mareskës.
2 korrik – Salvatore Nuvoleta, një karabinier 20-vjeçar u vra nga klani Kazaleëzi, nën dyshimin se kishte marrë pjesë në hapjen e zjarrit në të cilin u vra Mario Skiavone, një anëtar i klanit Kazalezi.
23 shtator – Xhankarlo Siani, 26 vjeç, një gazetar kronike i “Il Mattino”, gazeta kryesore e Napolit, u vra nga klani Nuvoleta për investigimin e tij rreth Camorra-s.
18 shkurt – Federiko Del Prete, një biznesmen, u vra për kundërshtimin e taskës së mbrojtjes (“pizzo”), nga klani “La Torre” i Mondragones.
21 nëntor – Xhelsomina Verde, një vajzë 22 vjeçare, u torturua dhe u vra në një përpjekjeje për të bërë zbulimin e vendndodhjes së ish-të dashurit të saj, anëtarë të Camorra-s.
Cumberland County (Illinois)
Cumberland County është një nga  qarqet në shtetin federal Illinois të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Daniel Paton
Daniel Paton (1871 – Pa ditur) ka qënë një ish futbollist skocez i cili ka luajtur në Football League me Aston Villën.
Kongsvinger
Kongsvinger është një komunë në qarkun Hedmark, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 1036 km² dhe popullsi 17279 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Camorra
DISA NGA VRASJET E BUJSHME
27 mars – Analiza Durante, një vajzë 14-vjeçare, u vra në Forçela, një lagje e Napolit, gjatë një përplasjeje midis dy klaneve rivale të Camorra-s.
2 maj – Umberto Bidonjeti u vra në Castel Volturno nga klani Kazalezi, si ndëshkim për bashkëpunimin e djalit të tij, Domeniko, me autoritetet.
16 maj – Domeniko Novielo, një biznesmen, u vra nga klani Kazalezi për refuzimin e pagimit të “pizzo”-s, të ashtuquajtur taksës së mbrojtjes.
Antunovac
Antunovac (në Kroatisht )' është një qytet në zhupaninë Osijek-Baranja në Kroaci.
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 2181 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 2191 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 2283 banorë. Popullsia ka ndryshuar me -0.46%.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1711
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shronjës.
Jezuizmi
Jesuism (Jesusism ose Jesuanism) është filozofia apo mësimet e Jezusit të Nazaretit, dhe me respektimin e këtyre mësimeve. [ 1 ] Jesuism dallon nga dhe nganjëherë krahasim me rrjedhë krishterimit. [ 2 ] Në mënyrë të veçantë, termi është në kontrast shpesh me teologjinë atribuohen Palit nga Tarsi dhe të përgjithshme të Kishës dogmë. [ 3 ] [ 4 ] Jesuism nuk është kundër Biblës krishtere apo doktrinën e Kishës, por ajo nuk e konfirmon autoritetin e tyre mbi mësimet e Jezusit. Si një filozofi, Owen Flanagan karakterizuar Jesuism si natyralist dhe racionalist, refuzimin e konfliktit mes fesë dhe shkencës. [ 5 ] Edhe pse nuk e lidhur në mënyrë specifike me Jesuism, e letër Bibles e kuqe janë një metodë e studiuar mësimet e Jezusit. Një tjetër është Jefferson Bibla. Shumë studiues të Dhiatës së Re janë përpjekur të identifikojnë thëniet autentike të Jezusit dhe veprimet. Geza Vermes, në veçanti, në e tij "Ungjilli autentik të Jezusit" identifikon se çfarë elemente të ungjijve sinoptikë i atribuohen Jezusit. [ 6 ]
Iroquois County
Iroquois County është një nga  qarqet në shtetin federal Illinois të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Francesco Marino Mannoia
Francesco Marino Mannoia (5 mars 1951), i mbiquajturi “mocarela” (një lloj djathi në Itali) është një nga të penduarit e mafies siciliane në vitin 1989. Ai u rrit në Palermo, kryeqendrën e Sicilisë, dhe iu bashkua familjes mafioze “Santa Maria di Gesu”, të kryesuar nga Stefano Bontade. Ai dallohej për aftësitë e tij sidomos në kimi, të cilat u përdorën në rafinimin e heroinës. Marino Manoia kishte rafineruar të paktën 1000 kilogramë heroinë për Bontaden. Ai kishte mësuar të rafineronte heroinën nga Antonio Vernengo, i mbiquajtur “Doktori”. Manoia është i dyshuar si i përfshirë në të paktën 17 vrasje. Gjatë “Luftës së Dytë të Mafias” në vitet 1980, bosi i tij, Stefano Bontade, u vra së bashku me disa qindra të tjerë të lidhur me të. Manoia mbijetoi pasi në atë kohë ishte në burg për trafikim droge. Ai ia doli të ikë nga burgu me ndihmën e vëllait të tij më të vogël, Agostino Manoia. Më pas, ata u takuan me bosin e Korlonezit, Salvatore Rina, për të vendosur pozicionin e tyre pas peizazhit dramatik të mafias siciliane dhe të dy jetuan nën patronazhin e Rinës. Françesko u bë rafineruesi më i madh i heroinës për klanin Korleonezi. Në vitin 1986, ai u kap përsëri dhe përfundoi sërish në burg. Më 20 prill të vitit 1989, vëllai i tij, Agostino, atëherë në moshën 23 vjeç, u gjet i vrarë në makinën e tij. Françesko mendoi se vëllai i tij ishte i vrarë, duke bashkëpunuar më pas me Vinçenco Puçion për të rrëzuar Salvatore Rinën si bos të mafias siciliane. Në vjeshtën e vitit 1989, një i besuar i Manoiës kontaktoi me njësinë antimafia në Romë, duke lënë mesazhin se ai dëshironte të dëshmonte. Pas negociatave në lidhje me sigurinë e jetës së tij, Manoia pranoi të fliste për gjykatësin Giovanni Falcone. Ai ndoqi gjurmët e Tomaso Busketës dhe Salvatore Kontornos, duke u bërë një informues, i besueshëm dhe inteligjent. Aktualisht, Manoia pranoi programin e Dëshmitari të Mbrojtur në Shtetet e Bashkuara (Italia nuk e kishte këtë program në atë kohë). Në SHBA ai dëshmoi kundër familjes “Gambino”. Manoia deklaroi se ish-bosi i tij, Stefano Bontade, kishte marrëdhënie të afërta me politikanët sicilianë, në veçanti me Salvo Limën, njeriu i ish-kryeministrit Xhulio Andreotit në Sicili. Në prill të vitit 1993, pas vrasjes së Limës dhe gjykatësve Giovanni Falcone dhe Paolo Borsellino, ai dha dëshmi kundër Andreotit. Ai pretendoi se Andreoti ishte takuar me Stefano Bontaden në vitet 1970, duke dëshmuar për herë të parë kundër Ançelotit, si një bos i mafias. Sipas të dhënave, Manoia mori 600 mijë dollarë kur dha dëshminë e tij kundër Andreotit. Në atë kohë ai jetonte me 3000 dollarë amerikanë në muaj, plus pensionit të babait të tij, të paguar prej shtetit italian. Përse hyra në mafia? “Shumë besojnë se hyni në Koza Nostra për të bërë para. Kjo është vetëm një pjesë e së vërtetës. A e dini se përse hyra unë te Koza Nostra. Pasi më parë në Palermo unë isha Zoti Askush. Pas kësaj, të gjithë më respektonin. Dhe për mua kjo ishte më e vlefshme se paratë”.
“Kimisti” i penduar i mafies. Manoia mori 600 mijë euro për të dëshmuar lidhjet e Giulio Andreotti me mafian. Ish-mafiozi jeton me një identitet të ri dhe është bërë qytetar amerikan.
Fastip Fakulteti i Studimeve te Integruara me Praktiken
FASTIP-i u hap me V.K.M Nr. 827 datë 11.06.2008 “Për hapjen pranë Universitetit “Aleksandër Moisiu”, Durrës të “Fakultetit të Studimeve të Integruara me Praktikën” (FASTIP) dhe për mënyrën e funksionimit të tij në periudhën kalimtare”, në kuadrin e projektit “Zhvillim i qëndrueshëm ekonomik përmes arsimit profesional” që qeveria shqiptare ka ndërmarrë në bashkëpunim me qeverinë gjermane dhe nën kujdesin e GTZ-së. Si bazë për ngritjen e FASTIP-it është marrë përvoja më e mirë Gjermane e Akademive profesionale të Landit Baden-Würtemberg.
Organ kolegjial dhe autoritet drejtues i FASTIP-it është Këshilli i Fakultetit. Ai kryesohet nga Rektori i Universitetit “Aleksandër Moisiu” dhe ka një përfaqësim të barabartë në numër të përfaqësuesve të biznesit, të Ministrisë së Arsimit dhe Shkencës dhe të personelit akademik.
Karakteristikë thelbësore e këtij fakulteti dual është kombinimi i njohurive që merren në fakultet me ato të marra nga trajnimi praktik nëpër kompani apo ndërrmarje të ndryshme. Programi i studimit zgjat tre vjet dhe është i ndarë në gjashtë semestra ku çdo semestër zgjat 12 javë studim akademik dhe alternohet me fazat e trajnimit praktik në firmë, të cilat zgjasin 14 javë. FASTIP-i ofron arsimimin akademik përkatës me module 2- javore të cilat zhvillohen tërësisht në gjuhën angleze nga profesorë të ftuar ndërkombëtarë. Përsa i përket praktikës, bazohet në një plan të hartuar bashkarisht nga firma e trajnimit dhe fakulteti. Pas këtyre tre viteve studenti krahas diplomës Bachelor of Arts të Universitetit të Durrësit do të marrë ndërkohë edhe përvojën praktike duke krijuar kështu një bazë të shkëlqyer për startin në jetën profesionale.
FASTIP-i financohet kryesisht nga buxheti i shtetit ndërsa kompanitë trajnuese kontribuojnë me një tarifë për çdo student që mbështesin, të ardhura të cilat shërbejnë për të afruar pranë FASTIP-it lektorë të kualifikuar për një mësimdhënie bashkëkohore; ndërsa studentët paguajnë tarifën normale të shkollimt për institucionet e arsimit të lartë ne Shqipëri. Programet e ofruara janë: Menaxhimi i Bankave, Hoteleri-Turizmi dhe Menaxhimi i Ndërmarrjeve të Vogla e të Mesme; programe të cilat për pjesën teorike ofrojnë njohuritë e nevojshme mësimore në fushën e ekonomisë dhe menaxhimit, ndërsa pranë firmave studentët praktikojnë bazat teorike.
FASTIP-i filloi aktivitetin akademik me degën e Menaxhimit të Bankave, në tetor 2008, ndërsa në tetor 2010 u hapën dhe dy degët e tjera.
linku ne you tube