cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hakif Zejnullahu
Ishte pjesë e njerëzve të parë, themeltarë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Gjithnjë së bashku me Zahir Pajazitin. I dashur, i urtë dhe i qetë, ai ishte njeriu që përzgjodhi djemtë më të mirë në Llap, Gallap e Prishtinë, për t’i bërë pjesë të UÇK-së. Mori pjesë në përgatitjen dhe kryerjen e shumë aksioneve kundër forcave serbe, në tërë Kosovën. Ishte një organizator i shkëlqyeshëm. Dhe, mbi të gjitha, financues i pandalshëm i UÇK-së me mjete materiale, që i siguronte nga puna dhe familja e tij.
Ra heroikisht, së bashku me Zahir Pajazitin e Edmond Hoxhën, më 31 janar 1997, në një pritë të forcave serbe në Pestovë të Vushtrrisë. La prapa babain, Sabitin, motrat Fexhrijen e Naxhijen, vëllezërit Bajramin e Sabedinin dhe bashkëshorten Hajrijen.
Emrin e tij e mban kazerma e Forcës së Sigurisë së Kosovës në rrugën Prishtinë-Podujevë., salla e sporteve në Podujevë, një nga rrugët kryesore në këtë qytet. Emrin e tij e mban edhe një rrugë në Prishtinë, si dhe rrugë në shumë qytete të tjera të Kosovës, si në Vushtrri, Deçan e të tjerë. Në vendin e rënies, në Pestovë, është i ngritur lapidari në nderim të tre heronjve të Kosovës. Shtëpia ku është lindur dhe ka jetuar Hakif Zejnullahu, në fshatin Lladoc të Podujevës, është kthyer në kompleks memorial.
Rexhep Elmazi
Rexhep Elmazi (1938–1978) ishte shkrimtar shqiptar.Lindur më 1938 në Malishevë të Gjilanit. Jetoi në Gjilan gjer më 25 maj të vitit 1978. Kreu shkollimin fillor, nxënës shembullor, ai vazhdoi në gjimnazin e Gjilanit.
Jeta
Lindi më 3 janar të vitit 1938 në Gjilan. Rrjedh nga një familje e varfër por bujare, e cila pas një zullumi të madh të serbëve në Malishevë të Gjilanit, u detyrua të shpërngulet nga fshati në qytet më qëllim të shpërnguljës së mëtejme për në Turqi. Mirëpo, falë dashurisë për vendin e vet dhe ndikimit të intelektualëve të kohës ndërron mendjen dhe nuk shpërngulet në Turqi. Rexhepi shkollën fillore dhe të mesme i kreu në Gjilan. Punimet e tij të para u botuan në revistën “Zëri i rinisë” e pastaj edhe në “Jeta e Re” dhe në të gjitha gazetat e revistat shqipe, që botoheshin në atë kohë në Jugosllavi.
Veprimtarisë së tij ilegale patriotike i ranë në gjurmë dhe e burgosën në vitin 1964 dhe e denojnë me 9 vjet burg. Pas rënies së politikës deskriminuese ndaj shqiptarëve të Alekandër Rankoviqit, Rexhep Elmazi lirohet nga burgu. Për nder te tij një shkolle fillore mban emrin e tij "Rexhep Elmazi".
Pas burgut Rexhep Elmazi kryen Fakultetin filozofik-drejtimi i Gjuhës dhe letërsisë shqipe në vitin 1975, por për shkak të “lustracionit “ në biografinë e tij ai detyrohet të punon si përkthyes. Meqë pushteti i atëhershëm Rexhep Elmazin e konsideronte si përsonalitet të rrezikshëm për regjimin, atij i kurdisen plot kurtha dhe më 16 maj të vitit 1978 edhe vritet...
Rexhep Elmazi kishte ndikim të madh tek dashamirët e krijimtarisë letrare në Gjilan, dhe disa penda të njohura të letërsisë shqipe e konsiderojnë si baba të letërsisë për Gjilan dhe Anamoravë. Me studimin "Poezia e Rexhep Elmazit”, 2008, studim me të cilën edhe magjistroi në letërsi mr. Tahir Arifi, profesor i leterërsisë në Univerzitetin e Prishtinës.
Ka shkruar mjaft, por shkrimet e tij janë asgjësuar nga bastisjet e shumta që janë bërë në shtëpinë e tij. Rexhep Elmazin e konsiderohej si personalitet të rrezikshëm për regjimin pushtues, atij i inskenua rasti më 16 maj të vitit 1978, vritet mizorisht në rrethana që shërbimi sekret e kualifikoi me "maskim"...
Esat Ndreu
Formimi
Ndreu lindi më 12 prill të vitit 1910 në Sllovë të Dibrës në një familje qëndrestare. Ai është i biri i Elez Isuf Ndreut. Ndreu ngeli jetim në moshën 14-vjeçare.
Esat Ndreu u formua në shkolla të ndryshme. Fillimisht në Peshkopi dhe më vonë hyri në shkollën teknike "Harry Fultz" në Tiranë. Në 1931, mbaron shkollën e Artilerisë dhe fiton gradën e Aspirantit. Në 1932, gradohet, pas një provimi, nëntoger i artilerisë. Ai shërben në armën e Artilerisë deri në vitin 1934.
Pas 1934, Ndreu transferohet me gradën e oficerit të zyrës së rekrutimit në Gramsh ku punon deri në 1937. Në 1935 merr pjesë në kryengritjen e Fierit.
Në 10 korrik 1937, Ndreu burgoset me 21 oficerë të tjerë që kishin denoncuar kushtet e vështira të punës së tyre. Ai lirohet në 25 nëntor të të njëjtit vit dhe çmobilizohet nga ushtria pa të drejtë grade.
Lufta e Dytë Botërore
Pas pushtimit të Shqipërisë, Ndreu fillon propagandën për rezistencën ndaj pushtuesve. Fashistët italianë e burgosin 5 ditë në nëntor të vitit 1941. Pas lirimit, hyn në ilegalitet deri në formimin e çetës partizane në qershor të vitit 1942.
Gjatë luftës ka marrë pjesë si nën-komandant çete, nën-komandant batalioni, komandant grupi në Dibër e Lumë, komandant i Brigadës XVIII Sulmuese. Brigada u formua në Sllatinë të Dibrës më 18 gusht 1944 sipas urdhërit të Shtabit të Përgjithshëm mbi bazën e tre batalioneve, të Dibrës, Martaneshit, Çermenikës si dhe të partizanëve të ardhur nga krahina të tjera të vendit. Ndreu u caktua komandant i kësaj brigade.
Paslufta
Pas luftës, u emërua nën-komandant i Korpusit III të Shkodrës deri në vitin 1946.
Nga viti 1948 punon si shef-llogaritar. Fillimisht në Komitetin e Arteve dhe Kulturës në Tiranë e më vonë në Drejtorinë e Informatave e në Kryeministri.
Familja e tij luftoi kundër pushtuesve, por pas vendosjes së regjimit të Enver Hoxhës u distancuan nga ai duke kundërshtuar aleancën me Jugosllavinë. Disa u arratisën. Të tjerët u përndoqën duke u burgosur dhe internuar.
Në zbatim të vendimit nr. 445, datë 13 dhjetor 1991, të Këshillit të Ministrave, komisioni i krijuar për verifikimin e kohës së vuajtjes së dënimit administrativ, me vendim nr. 22, datë 8 prill 1993, vendosi t’i njohë kohën e dëbimit nga rrethi i Dibrës në Tepelenë, prej datës 23 prill 1956 deri më 27 tetor 1973.
Qyteti i Memaliajt e konsakron Qytetar Nderi më 2007.
Kantoni Ollioules
Kantoni Ollioules (frëngjisht: Canton d'Ollioules) është një kanton në departamentin Var, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Ollioules. Ka sipërfaqe 89.66km2 dhe popullsi 41189 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Ollioules aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Miti i përmbytjes
Një mit përmbytjeje është një mit në të cilin një përmbytje e madhe, e dërguar zakonisht nga një hyjni, shkatërron qytetërimin, shpesh në një akt ndëshkimi hyjnor. Shpesh bëhen paralele midis ujërave të përmbytjes së këtyre miteve dhe ujërave parësore që shfaqen në disa mite të krijimit, pasi ujërat e përmbytjes përshkruhen si një masë për pastrimin e njerëzimit, në përgatitje për rilindje. Shumica e miteve të përmbytjeve përmbajnë gjithashtu një hero kulturor, i cili "përfaqëson dëshirën njerëzore për jetën".
Motivi i mitit të përmbytjes ndodh në shumë kultura, duke përfshirë historitë e përmbytjeve të Mesopotamisë, amerikanët vendas në Amerikën e Veriut, tregimi i përmbytjes së Zanafillës, manvantara-sandhya në hinduizëm dhe Deucalion dhe Pirrha në mitologjinë greke.
Armatimi
parapamje|250x250px|Përzgjedhja e armëve të mbledhura nga oficerët e sigurisë në një aeroport. Armatimi është çdo mjet ose pajisje që mund të përdoret për të penguar, kërcënuar, shkaktuar dëme fizike, dëmtime ose vrasje. Armët përdoren për të rritur efikasitetin dhe efikasitetin e aktiviteteve të tilla si gjuetia, krimi, zbatimi i ligjit, vetëmbrojtja, lufta ose vetëvrasja. Në një kontekst më të gjerë, armët mund të interpretohen se përfshijnë çdo gjë që përdoret për të fituar një avantazh taktik, strategjik, material ose mendor ndaj një kundërshtari ose objektivi armik.
Ndërsa objektet e zakonshme - shkopinj, gurë, shishe, karrige, automjete - mund të përdoren si armë, shumë objekte janë projektuar shprehimisht për këtë qëllim; këto variojnë nga mjete të thjeshta si shkopinj, sëpata dhe shpata, deri te armët e ndërlikuara moderne të zjarrit, tanket, raketat balistike ndërkontinentale, armët biologjike dhe armët kibernetike. Diçka që është ndryshuar, konvertuar ose përmirësuar për t'u bërë një armë lufte quhet e "armatosur", siç është një virus i armatosur ose një lazer i armatosur.
Pulkkilanharju
thumb|240px|Rruga në Pulkkilanharju Pulkkilanharju është një kreshtë në rajonin Päijänne Tavastia, në jug të Finlandës, 130 km në veri të kryeqytetit, Helsinki.
Zona ka klimë subpolare. Temperatura mesatare gjatë vitit është 2 °C. Muaji më i nxehtë është gushti, ku temperatura mesatare është 16 °C dhe muaji më i ftohtë është janari, ku temperatura mesatare është -12 °C.
Halit Vokrri
Halit Çaush Vokrri lindi në fshatin Sfeçël, Podujevë, ishte një nënpunës në Perandorinë Osmane me titull çaush.
Teritorin të cilin ai e kishte nën detyrë shtrihej nga rrafshi i Llapit e deri në Gjilan. Veprimtaria e tij i përket viteve 1840 - 1880. Njihej si i ashpër dhe strikt në kryerjen e detyrës, për këtë arsye edhe ishte i përfolur tek ballafaquesit e tijë.
Programi Kërkues Auroreal i Frekuencave të Larta Aktive
Programi Kërkues Auroreal i Frekuencave të Larta Aktive (ang. High Frequency Active Auroral Research Program, shkurt HAARP) apo PKAFA në gjuhën shqipe, është një projekt i programit kërkues civil dhe ushtarak amerikan "për kuptimin, nxitjen dhe kontrollin e proceseve jonosferike që mund të ndryshojnë efektshmërinë e sistemeve komunikuese dhe vëzhguese". PKAFA është një përpjekje shkencore që synon studimin e veçorive dhe sjelljes së jonosferës, me theks të veçantë kuptimin dhe përdorimin e saj në përmirësimin e sistemeve komunikuese dhe vëzhguese për qëllime qytetare dhe mbrojtëse.
Projekti nisi në vitin 1993 dhe është paramenduar të zgjasë njëzet vjet.
Projekti financohet nga Forcat Ajrore të Shteteve të Bashkuara Amerikane, Forcat Detare të SHBA-ve, Universiteti i Alaskës, Agjencia e Projekteve të Kërkimeve të Mbrojtjes së Përparuar (APKMP) (në anglisht Defense Advanced Research Projects Agency; DARPA). Përveç aftësisë së lartë të fuqisë, thuhet se projekti është i ngjashëm me shumë ngrohësa jonosferikë në botë, dhe ka një numër të madh mjetesh diagnostikuese që lehtësojnë përdorimin e tij për rritjen e njohjes shkencore të fuqive jonosferike. Megjithatë shpesh herë është shprehur frika se PKALA mund të përdoret si një armë e mbrapshtë globale, shkencëtarët që merren me aeronomi, apo plazmë thonë se kjo frikë është e pabazë.
Teoritë komplotiste
Disa njerëz që besojnë në teoritë komplotiste mendojnë se funksioni i PKALA-s ka të bëjë me katastrofat natyrore në mbarë botën, si përmbytjet, ndërprerja e rrymës elektrike, tërmetet, dhe shpërthimet e vullkaneve, nganjëherë dyshohet edhe në manipulimin e mendimeve me anë të Valëve frekuencore tejet të shkurtra si edhe përdorimin e PKALA-s si armë gjeofizikale.
Bishti (biologji)
thumb|right|250px|Lemuri me bishtin karakteristik Bishti (latinisht Cauda) është organ që ndodhet në pjesën e prapme të kurrizorëve në anën e kundërt të kokës. Te disa gjallesa është zhdukur p.sh. te bretkocat disa lloje majmunësh dhe te njeriu.
Funksionet
Funksionet e bishtit janë të ndryshme. Te peshqit bishti është i pajisur me muskulaturë të fuqishme dhe ndihmon për lëvizjen e peshkut. Te kurrizorët tokësorë e ka humbur funksionin fillestar dhe shërben si organ ndihmës për lëvizje p.sh te zvarranikët. Te shpendët poashtu shërben si drejtues gjatë fluturimit dhe është i mbuluar me pupla të gjata. Te shumica e gjitarëve nuk luan ndonjë rol të rëndësishëm dhe është organ për mbështetje dhe ballancim të trupit dhe për ruajtje nga mizat dhe insektet që e shqetësojnë kafshën në fjalë.
Sherif Langu
parapamje|Sherif Langu [[Skeda:Hafiz Sherif Langu (nënshkrim).svg|150px|Nënshkrim]] Hafiz Sherif Langu (Dibër, 1877 - 9 mars 1956) ka qenë hafiz, hoxhë, imam dhe veprimtar i çështjes kombëtare.
Jeta
Mësimet e para i mori në medresen e shehrit të Dibrës. Më 1894 djaloshi 17 vjeçar ishte në lidhje të ngushta me atdhetarët Said Najdeni, Kadri Fishta dhe Shaqir Daci. Mes tyre, me kurajo e guxim iu përvesh punës për propagandimin e shkollës shqipe. Petku fetar dhe detyra e imamit që po kryente në një lagje të qytetit, nuk e penguan në aksionin e shpërndarjes së abetareve.
Pas kësaj, bashkëme patriotë të tjerë dibranë, bëhet insipiruesi i disa mitingjeve e peticioneve me anë të të cilëve këmbëngulej në dhënien e lejes për shkollë shqipe. Dibranët duke parë te Hafiz Sherifi një atdhetar të flaktë, me dhënien e lejes për shkollë shqipe, e zgjodhën unanimisht mësues. Hafiz Sherif Langu e shikonte nga afër fundin e Turqisë, ndaj iu vë punës për organizimin e kryengritjes me armë. Në fund të qershorit të vitit 1912, së bashku me Eqerem Camin, Ismail Strazimirin, Tajar Tetovën, Ramadan Camin, Sulejman Shehun e Zerqanit e të tjerë, merr pjesë në kryengritje me armë. Kjo kryengritje çoi në çlirimin e Dibrës.
Ai tani, me personalitetin e tij fetar, patriotik dhe si luftëtar e udhëheqës popullor ishte bërë figura më e dashur në mbarrë Dibrën. Është kjo arsyeja që së bashku me Haxhi Vehbi Agollin u zgjodhën përfaqësues të saj për në Kuvendin Kombëtar të Vlorës. Me okupimin sërb të viseve të Dibrës dhe Elbasanit niset nga Vlora me mision në këto anë për të organizuar qëndresë. Autoritetet sërbe e arrestojnë, por, përballë presionit të popullit, pas disa kohësh detyrohen ta lirojnë përsëri.
Në Elbasan u fut në lidhje me Aqif pashë Elbasanin, me të cilin pati një bashkëpunim të vazhdueshëm në dobi të çështjes kombëtare. Duke ruajtur lidhjet me Qeverinë të Përkohshme të Vlorës, iu përvesh punës për të lidhur fiset e Dibrës me administratën e Vlorës. Me ndihmën e Aqif Pashës, në krye të një komisioni të përbërë nga Tajar Tetova, Haki Ismail Peqini, Ahmet Dakli nga Elbasani, ndërmerr disa herë misione në viset e Dibrës duke kontribuar në ngritjen e pushtetit lokal. Në këtë mision ai bashkëpunoi me Ramadan Camin, Hoxhë Muglicën, Hoxhë Kurt Ballën e shumë atdhetarë të tjerë. Nga fundi i vitit 1913 deri më 1917 kryen detyrën e kadiut (gjyqtarit) në viset e Dibrës që mbetën me Shqipërinë. Malli për vendlindjen e hodhi në qytetin e Dibrës ku nga viti 1920 gjer në vitin 1938 kreu detyrën e imamit dhe në disa raste në kadiut. Këtu pati mundësi të vihet në lidhje me miq e shokë të vjetër. Tashmë eminenca e tij përbënte rrezik për shtetin jugosllav, i cili e mbante atë nën vërejtje. Nga viti 1938 gjer në prill të vitit 1941 kryen detyrën e kryetarit të këshillit të ulemave në Shkup. Këtu, duke parë se veprimtaria e tij e mëtejshme ishte në rrezik, largohet për në Tiranë ku u ngarkua me detyrën e kryetarit të komunitetit mysliman shqiptar. Nga ky post i lartë predikoi prosperitet e tolerancë mes besimeve fetare, dashuri, bashkim vëllazëror fetar e kombëtar. Si nacionalist i vendosur aspiroi e punoi për Shqipërinë etnike.
Pas çlirimit, ndonëse në moshën 70-vjeçare, nën akuzën për agjitacion e propagandë dënohet me dhjetë vjet burgim. Qëndrimi i tij në burg dëshmon për karakterin e fuqishëm. Lirohet në vitin 1950 dhe vdes më 1956 duke u lënë brezave mesazhin e besimit e atdhedashurisë.
Moon Geun young
thumb|right|Moon Geun young (2010) Moon Geun young(문근영) lindi më 6 maj 1987 në Gwangju. Është një aktore koreane jugore.
Dacia Sandero
Dacia Sandero është një makinë nënkompakt e prodhuar nga prodhuesi rumun Dacia. U lançua në vitin 2007 dhe aktualisht është në gjeneratën e tretë. Ajo u tregtua gjithashtu si Renault Sandero në tregje të zgjedhura si Rusia, Amerika Latine, Irani, Egjipti dhe Afrika Sub-Sahariane.
Evangeline Lilly
Nicole Evangeline Lilly ( lindur më 3 gusht 1979 ) është një aktore kanadeze dhe autore. Ajo fitoi "Saturn Awards" dhe "Teen Choice Awards" dhe një nominim Golden Globe për rolin e saj si Kate Austen në filmin "Lost". Ajo është e njohur edhe për rolet e saj në filma të tillë si "Afterwards", "The Hurt Locker", "Real Steel" si dhe luan rolin e Tauriel në filmat The Hobbit: The Desolation of Smaug, The Hobbit: The Battle of the Five Armies
Bac, u Kry!
parapamje|318x318px|Bac, u Kry! Bac, u Kry! është një logo e krijuar nga Krenar Gashi, Besnik Nuli dhe Muhamet Jashanica posaçërisht për pavarësinë e Kosovës. Logoja nga krijuesit është liruar për përdorim por pa ndërhyrje në të, duke lënë si logo shpirtërore e cila nuk është e lejuar për biznes të asnjë lloji.
Pal Kuçi
Prift nga Kuçi i Vlorës dhe ambasador i Skëndereut në Vatikan dhe Romë. Shoqërues i Donika Kastriotit mbas vdekjes së Skënderbeut.
Literatura
http://www.zeri-popullit.com/index.php?option=com_content&view=article&id=4282:nje-permendore-per-kucin-e-laberise&catid=72:ditar&Itemid=134
Kantoni Vercel-Villedieu-le-Camp
Kantoni Vercel-Villedieu-le-Camp (frëngjisht: Canton de Vercel-Villedieu-le-Camp) është një kanton në departamentin Doubs, rajonin Franche-Comté në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Vercel-Villedieu-le-Camp. Ka sipërfaqe 290km2 dhe popullsi 11535 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Vercel-Villedieu-le-Camp aktualisht përbëhet nga 28 komuna.
Dinastia e ardianëve dhe labeatëve
Dinastia e ardianëve dhe labeatëve ishte një dinasti ilire e cila e morri drejtimin e Mbretërisë së Ilirisë në vitin 260 pes. duke e pasuar Dinastinë e Enkelejëve dhe Taulantëve. Qendra e kësaj dinastie ndodhej në tokat e ardianëve dhe labeatëve.
Sabrina Ferilli
Sabrina Ferilli (Romë, 28 qershor 1964) është një aktore italiane. Gjatë karrierës së saj fitoi tre shirita "Silver", një çmim Golden Globe, tre Golden Ciak dhe shumë çmime të tjera duke përfshirë tre nominime për David di Donatello. Ajo ka luajti në role në filma prodhime tip që fitoi një Academy Award, Golden Globes dhe ka prezantuar Festivalin e Filmit të Venecias.Kohët e fundit u vlerësua në filmin "La Grande Bellezza" (2013) të Paolo Sorrentinos të vlerësuar me Oscar si filmi më i mirë i huaj.
Trebisht-Mucinë
Trebisht-Mucina është një fshat në komunën Trebisht në rrethin e Bulqizës të Shqipërisë.
Sharra
parapamje|273x273px|Shkëputja e sharrës rreth vitit 1425 me një kornizë ose sharrë brezi mbi mbajtëse dhe jo mbi një gropë sharre. Një sharrë është një mjet i përbërë nga një teh, tel ose zinxhir i fortë me një skaj të fortë të dhëmbëzuar. Përdoret për të prerë materiale, shumë shpesh dru, edhe pse ndonjëherë metal ose gur. Prerja bëhet duke vendosur skajin e dhëmbëzuar kundër materialit dhe duke e lëvizur atë me forcë përpara dhe me më pak energji mbrapa ose vazhdimisht përpara. Kjo forcë mund të zbatohet me dorë ose mund të mundësohet nga avulli, uji, energjia elektrike ose burime të tjera të energjisë. Një sharrë gërryese ka një teh rrethore me fuqi të projektuar për të prerë metalin ose qeramikën.
Lufta e Parë Botërore
thumb|300px|Shtetet e përfshira në Luftën e Parë Botërore. Me të kaltër: Pakti i Trefishtë dhe aleatët Me të kuqe: Perandoritë qendrore. Lufta e Parë Botërore apo Lufta e Madhe ishte lufta që përfshiu pothuajse gjithë botën, nga viti 1914 deri në vitin 1918. Kjo luftë filloi me pretekstin e vrasjes së Arqidukës Franc Ferdinand, pasardhësit të fronit austriak. Kjo luftë e paparë ndonjëherë në historinë e njerëzimit i kushtoi atij humbjen e 20 milionë njerëzve. "Lufta e Madhe" përfshiu gjashtë kontinentet e banuara të lëmshit tokësor: Afrikë, Amerikë e Jugut, Amerikë e Veriut dhe Australi.
Lufta e pare botërore ishte kryesisht e përqendruar tek dy blloqet. Blloku i Antantes ku bënin pjesë: Britania ,Franca dhe Rusia dhe blloku Tripalësh (Forcat Qendrore) ku bente pjese Gjermania, Austro-Hungaria, Perandoria Osmane dhe Bullgaria .Te dyja blloqet kerkonin pretekst per fillimin e luftes. Dhe ai u gjet ne 28 qershor 1914 kur nje nacionalist serb Gavrillo Princip, vrau trashëgimtarin e fronit të Austrisë, Franc Ferdinandin. Austro-Hungaria i dërgoi ultimatum Serbisë, por Serbia refuzoi kushtet e tij, dhe pas nje muaji, respektivisht me 28 korrik, Austro-Hungaria hyn ne lufte me Serbinë.
Këtë konflikt mbarëbotëror të armatosur u përballuan dy fuqi të mëdha: Perandoritë qendrore (Perandoria Gjermane dhe Perandoria Austro-Hungareze) dhe nga ana tjetër Pakti i Trefishtë (me Mbretëritë e Bashkuara, Francën, dhe Rusinë). Lufta e Madhe filloi me 28 korrik 1914 dhe përfundoi më 11 nëntor 1918 me fitoren e Bllokut të Antantës.
Lufta shkaktoi shpërbërjen e katër perandorive: Perandorisë Austro-Hungareze, Prusisë, Perandorisë osmane dhe Rusisë. Gjermania humbi zotërimet koloniale dhe shtetet evropiane të Çekosllovakisë, Estonisë, Finlandës, Letonisë, Lituanisë, Polonisë dhe Jugosllavisë fituan pavarësinë.
Lufta e Parë Botërore shënoi mbarimin e rendit botëror që u vendos pas Luftërave Napoleonike, dhe ishte një shkaktare e rëndësishme për shpërthimin e Luftës së Dytë Botërore.Atentati per vrasjen e franc Franc Ferdinand njihet ndryshe si atentati i Sarajevës.
Strategjia gjermane në 1914, e njohur si Plani Schlieffen, ishte të mundej fillimisht Franca dhe fortifikimet të shmangeshin duke i rënë përmes Belgjikës, e më pas të sulmohej Rusia. Megjithatë kjo manovër dështoi për shkak të qëndresës belge dhe franceze, dhe përforcimeve britanike. Në fund të vitit 1914, fronti perëndimor përbëhej nga një vijë e vazhduar transheshë që zgjatej nga Kanali Anglez deri në Zvicër. Fronti Lindor ishte më elastik por asnjëra nga palët nuk mundi të merrte një përparësi vendimtare, megjithë një seri sulmesh të kushtueshme. Luftimet u zgjeruan në fronte të dyta kur Bullgaria, Rumania, Greqia, Italia dhe të tjerat hynë në luftë mes 1915 dhe 1916.
Shtetet e Bashkuara hynë në luftë në anën e Aleatëve në Prill 1917, ndërkohë bolshevikët zunë pushtetin në Revolucionin e Tetorit dhe bënë paqe me fuqitë qëndrore në fillim të vitit 1918. Të liruar nga detyrimet e frontit lindor, gjermanët nisën një sulm në perëndim në mars 1918, duke shpresuar të arrinin një fitore vendimtare para mbërritjes së trupave amerikane. Dështimi i këtij sulmi e la Ushtrinë Pernadorake Gjermane të drobitur dhe të demoralizuar dhe kur Aleatët filluan sulmin në Gusht 1918, forcat gjermane nuk mundën ta ndalonin përparimin e tyre.
Mes 29 Shtatorit dhe 3 Nëntorit 1918, Bullgaria, Perandoria Osmane dhe Austro-Hungaria pranuan armëpushimin me Aleatët duke e lënë Gjermaninë të izoluar. Duke u përballur me revolucionin në shtëpi dhe me ushtrinë në prag të dezertimit, Kajzeri Wilhelm II abdikoi më 9 Nëntor. Armëpushimi i 11 Nëntorit 1918 tre ditë më vonë mbylli luftimet ndërsa Konferenca e Paqes së Parisit vuri disa detyrime mbi fuqitë e mundura, më e njohura nga to Traktati i Versajës.
Shkaqet
Shkaqet e Luftës së Parë Botërore ishin përplasjet e interesave te disa vendeve mbi rajone të ndryshme:
Shpërthimi i luftës
Shkaqet e LPB-së ishin të shumëllojshme. Britania e Madhe dhe Franca humbën parësinë ekonomike dhe ushtarake, kurse vendi i tyre ishte marrë nga forcat e reja ushtarako-ekonomike SHBA, Gjermani dhe Japonia. Ky ekuilibër i ri ushtarako-ekonomik, këmbëngulja për ndarje të re të botës në zona për ndikim, ndarja e re e tregjeve të reja dhe lëndë të parë - e gjitha kjo e komplikoi seriozisht jetën politike ndërkombëtare dhe krizat politike bëheshin gjithnjë me te shpeshta dhe më të rrezikshme. Rivaliteti midis fuqive të mëdha u theksua në Evropë, Azi dhe Afrikë. Për arritjen më të mirë të qëllimeve të tyre, fuqitë e mëdha evropiane formuan dy blloqe luftarako-politike: ANTANTËN dhe FORCAT QENDRORE.
Periudha Edo
Periudha Edo (江戸時代 Edo jidai) ose periudha Tokugawa (徳川時代) ishte një periudhë mes viteve 1603 dhe 1868 në historinë e Japonisë, kur shoqëria japoneze ishin nën sundimin e shogunatit Tokugawa dhe 300 daimyō rajonal të vendit. Periudha u karakterizua me rritjen ekonomike, urdhërat strikte në shoqëri, politika e jashtme e izolacionizmit, “nuk ka më luftë”, popullsia e qëndrueshme, dhe artet dhe kultura popullore. Shogunati zyrtarisht ishte themeluar në Edo më 24 maj 1603 nga Tokugawa Ieyasu. Periudha u përfundua me Restaurimin Meiji më 3 maj 1868, pas rënies së Edos.
Konsolidimi i shogunatit
thumb|[[Tokugawa Ieyasu, shōguni i parë i shogunatit Tokugawa]] Një revolucion u zhvillua prej kohës së shogunatit Kamakura e cila ekzistoi me gjykatën e Tenno-s te Tokugawa, kur samurai u bënë sundimtar të pasfiduar ashtu siq e quajti historiani Edwin O. Reischaurer “feudale të centralizuar“. Tashmë i fuqishëm, Ieyasu përfitoi nga transferimi i tij në zonën e pasur të Kantōs. Ai mbante dy milionë koku tokë, një selie të re në Edo, një qytet kështjellash (Tokjo i ardhshëm), dhe gjithashtu kishte dy milionë koku tokë dhe tridhjetë e tetë vazo nën kontrollin e tij. Pas vdekjes së Hideyoshi, Ieyasu u zhvendos shpejt për të kapur kontrollin nga klani Toyotomi.
Fitorja e Ieyasu mbi daimyo perëndimore në Betejën e Sekigaharës (21 tetor 1600, ose në kalendarin japonez në ditën e 15 të muajit të nëntë të vitit të pestë të epokës Keichō) i dha atij kontrollin e të gjithë Japonisë. Ai shfuqizoi shpejt shtëpitë e shumta të daimyo të armikut, të reduktuara ndaj të tjerëve, të tillë si ato të Toyotomit dhe rishpërndarë shpërthimet e luftës për familjen dhe aleatët e tij. Ieyasu ende nuk arriti të arrinte kontrollin e plotë të daimyō perëndimore, por supozimi i tij i titullit të shogun ndihmoi në konsolidimin e sistemit të aleancës. Pas forcimit të mëtejshëm të bazës së tij të fuqisë, Ieyasu instaloi djalin e tij Hidetada (1579-1632) si shogun dhe veten si një shogun në pension në 1605. Toyotomi ishin ende një kërcënim i rëndësishëm dhe Ieyasu i kushtoi dekadës së ardhshme për çrrënjosjen e tyre. Në 1615, ushtria Tokugawa shkatërroi kështjellën Toyotomi në Osaka.
Shogunati i Tokugawa jo vetëm që konsolidoi kontrollin e tyre mbi një Japoni të ribashkuar, ata gjithashtu kishin fuqi të paparë mbi perandorin, gjykatën, të gjitha daimyō dhe urdhërat fetare. Perandori u mbajt si burimi i fundit i sanksionit politik për shogun, i cili gjoja ishte vazal i familjes perandorake. Tokugawa ndihmoi familjen perandorake të rimarrë lavdinë e saj të vjetër duke rindërtuar pallatet e saj dhe duke i dhënë toka të reja. Për të siguruar një lidhje të ngushtë midis fisit perandorak dhe familjes Tokugawa, mbesa e Ieyasu u bë një bashkëshort imperial në vitin 1619.
Lidhjet tregtare me të huajt
thumb|right|Pamja e ishullit [[Dejima si pikë tregtare holandeze në Nagasaki, 1836]] Ashtu si Hideyoshi, Ieyasu inkurajoi tregtinë e jashtme, por gjithashtu ishte i dyshimtë për të huajt. Ai donte ta bënte Edo një port të madh, por sapo mësoi se evropianët favorizonin portet në Kyūshū dhe se Kina i kishte hedhur poshtë planet e tij për tregti zyrtare, ai shkoi të kontrollonte tregtinë ekzistuese dhe lejoi vetëm disa porte për të trajtuar lloje të veçanta të mallrave.
Fillimi i periudhës Edo përkon me dekadat e fundit të periudhës tregtare Nanban gjatë së cilës u zhvillua ndërveprimi intensiv me fuqitë evropiane, në planin ekonomik dhe fetar. Në fillim të periudhës së Edos, Japonia ndërtoi anijet e saj të para perëndimore, të tilla si San Juan Bautista, një anije prej 500 ton galeon që transportonte një ambasadë japoneze të kryesuar nga Hasekura Tsunenaga në Amerikë dhe pastaj në Evropë. Gjithashtu gjatë asaj periudhe, bakufu autorizoi rreth 720 anije të kuqe të mbyllura, anije tregtare me tri mastikë dhe të armatosur, për tregtinë intra-aziatike. Aventurierë japonezë, si Yamada Nagamasa, përdorën ato anije në të gjithë Azinë.
Në vitin 1635, vendi i mbyllur ndaloi çdo japonezë të udhëtoj jashtë Japonisë ose nëse dikush largohet, nuk do t'i lejohet kthimi. Në vitin 1636, holandezët ishin të kufizuar në Dejima, një ishull i vogël artificial - dhe kështu, jo tokë e vërtetë japoneze - në portin e Nagasaki.
Vetëm Kina, Kompania Holandeze e Indisë Lindore dhe për një periudhë të shkurtër, anglezët, gëzuan të drejtën për të vizituar Japoninë gjatë kësaj periudhe, vetëm për qëllime komerciale, dhe ata ishin të kufizuar në portin Dejima në Nagasaki. Evropianët tjerë që zbritën në brigjet japoneze u vranë.
Zhvillimi ekonomik
Zhvillimi ekonomik gjatë periudhës së Tokugawa përfshinte urbanizimin, rritjen e mallrave të transportuar, një zgjerim të ndjeshëm të tregtisë së brendshme dhe, fillimisht, të jashtme, dhe një përhapje të industrive të tregtisë dhe artizanatit. Tregjet e ndërtimit lulëzuan, së bashku me strukturat bankare dhe shoqëritë tregtare. Gjithnjë e më shumë, autoritetet han mbikqyrnin rritjen e prodhimit bujqësor dhe përhapjen e zejeve rurale.
Popullsia
Nga mesi i shekullit 18-të, Edo kishte më shumë se një milionë banorë, Osaka dhe Kyoto secila kishin më shumë se 400,000 banorë. Osaka dhe Kyoto u bënë qendra të zënë tregtare dhe të prodhimit artizanal, ndërsa Edo ishte qendra për furnizimin e ushqimit dhe mallrave thelbësore të konsumit urban.
Agrikultura
Orizi ishte baza e ekonomisë. Rreth 80% të popullsisë ishin fermerë të orizit. Prodhimi i orizit u rrit në mënyrë të qëndrueshme, por popullsia mbeti i qëndrueshme, kështu mirëqenia u rrit. Fusha e orizit u rrit prej 1.6 milionë chō më 1600 në 3 milionë në vitin 1720. Teknologjia e përmirësuar ndihmoi fermerët të kontrollonin rrjedhën e gjithanshme të ujitjes në lundrat e tyre. Daimyō operoi disa qindra qytete të kështjellës, të cilat u bënë loci i tregtisë së brendshme. Tregjet e orizit në shkallë të gjerë u zhvilluan, përqendruar në Edo dhe Osaka.
Fundi i shogunatit
Shkaku për fundin e kësaj periudhe është e diskutueshme, por tregohet si detyrimi i hapjes së Japonisë në botë nga komodori i marinës amerikane Matthew Perry, armada e të cilit (e njohur nga japonezët si "anijet e zeza") gjuajti armë nga Gjiri i Edos. Disa masa artificiale të tokës u krijuan për të bllokuar gamën e armadës, dhe kjo tokë mbetet në atë që tani quhet qarku Odaiba.
Tokugawa nuk u rënua thjesht për shkak të dështimeve të brendshme. Ndërhyrjet e huaja ndihmuan për të precipituar një betejë komplekse politike midis bakufu dhe një koalicioni të kritikëve të tij. Vazhdimi i lëvizjes anti-bakufu në mesin e shekullit të 19-të do të sillte fund Tokugawa-s. Historianët konsiderojnë se një faktor i rëndësishëm kontribues në rënien e Tokugawa ishte "menaxhimi i dobët i qeverisë qendrore nga shoguni, gjë që shkaktoi braktisjen e klasave shoqërore në Japoni".
Megjithëse Japonia ishte në gjendje të përvetësonte dhe përpunonte një shumëllojshmëri të njohurive shkencore, industrializimi i shpejtë i Perëndimit gjatë shekullit të 18-të krijoi një boshllëk material në aspektin e teknologjive dhe armatimit midis Japonisë dhe Perëndimit, duke e detyruar atë të braktiste politikën e vet të izolimit dhe duke kontribuar në fundin e regjimit të Tokugawa.
Kur skuadrimi i katër anijeve i Komodorit Matthew C. Perry u shfaq në Gjirin Edo në korrik 1853, bakufu u hodh në trazirë. Kryetari i këshilltarëve të lartë, Abe Masahiro (1819-1857), ishte përgjegjës për trajtimin me amerikanët. Duke pasur asnjë precedent për të menaxhuar këtë kërcënim për sigurinë kombëtare, Abe u përpoq të baraspeshojë dëshirat e këshilltarëve të lartë për të bërë kompromis me të huajt, perandorin që donte t'i linte të huajt dhe të daimyō-t që dëshironin të shkonin në luftë. Në mungesë të konsensusit, Abe vendosi të bëjë kompromis duke pranuar kërkesat e Perrit për hapjen e Japonisë në tregtinë e jashtme, ndërsa gjithashtu duke bërë përgatitje ushtarake. Në mars të vitit 1854, Traktati i Paqes dhe Amity (ose Konventa e Kanagawa) hapi dy porte për anijet amerikane që kërkonin furnizime, garantonin trajtim të mirë për marinarët amerikanë të mbytur në det, dhe lejuan një konsull të Shteteve të Bashkuara të merrte vendbanim në Shimoda, Gadishulli Izu, në jugperëndim të Edo. Marrëveshja e Miqësisë dhe Tregtisë ndërmjet SHBA dhe Japonisë, duke hapur akoma më shumë fusha për tregtinë amerikane, u detyrua në bakufu pesë vjet më vonë.
Ushtria dhe marina u modernizuan. Një shkollë për trajnimin e marinarëve u themelua në Nagasaki më 1855. Studentët detarë u dërguan për të studiuar në shkollat detare perëndimore për disa vjet, duke filluar një traditë të liderëve të ardhshëm të arsimuar të huaj, si admirali Enomoto. Inxhinierët francezë të marinës u punësuan për të ndërtuar arsenale detare, të tilla si Yokosuka dhe Nagasaki. Nga fundi i shogunatit të Tokugawa në vitin 1867, marina japoneze e shogunit zotëronte tashmë tetë anije luftarake avullore me avull rreth anijeve të Kaiyō Maru, të cilat u përdorën kundër forcave pro-imperiale gjatë Luftës Boshin nën komandën e Admiralit Enomoto. Një mision ushtarak francez u krijua për të ndihmuar modernizimin e ushtrive të bakufut.
Sharra disk
Një sharrë disk apo rrethore është një sharrë elektrike që përdor një disk ose teh të dhëmbëzuar ose gërryes për të prerë materiale të ndryshme duke përdorur një lëvizje rrotulluese që rrotullohet rreth një arbor. Një sharrë me vrima dhe sharrë unaze përdorin gjithashtu një lëvizje rrotulluese, por janë të ndryshme nga një sharrë rrethore. Sharrat rrethore mund të përdoren gjithashtu lirshëm për vetë tehun. Sharrat rrethore u shpikën në fund të shekullit të 18-të dhe ishin në përdorim të zakonshëm në sharrat në Shtetet e Bashkuara nga mesi i shekullit të 19-të.
Një sharrë rrethore është një mjet për prerjen e shumë materialeve si druri, muratura, plastika ose metali dhe mund të mbahet me dorë ose të montohet në një makinë. Në përpunimin e drurit, termi "sharrë rrethore" i referohet në mënyrë specifike llojit të dorës dhe sharra e tavolinës dhe sharra me prerje janë forma të tjera të zakonshme të sharrës rrethore. "Skilsaw" dhe "Skil saw" janë bërë marka gjenerike për sharrat rrethore konvencionale me dorë. Tehët e sharrës rrethore janë të dizajnuara posaçërisht për çdo material të veçantë që synohet të pritet dhe në prerjen e drurit janë projektuar posaçërisht për të bërë prerje, prerje tërthore ose një kombinim të të dyjave. Sharrat rrethore zakonisht fuqizohen nga energjia elektrike, por mund të mundësohen nga një motor benzine ose një motor hidraulik që lejon që ajo të fiksohet në pajisje të rënda, duke eliminuar nevojën për një burim të veçantë energjie.
Hapësira vektoriale
djathtas|parapamje|200x200px| Mbledhja e vektorëve dhe shumëzimi skalar: një vektor v (blu) i shtohet një vektori tjetër  (i kuq, ilustrimi i sipërm). Më poshtë, w shtrihet me një faktor 2, duke dhënë shumën v + 2 w. Në matematikë dhe fizikë, një hapësirë vektoriale (e quajtur edhe hapësirë lineare ) është një grup elementët e të cilit, shpesh të quajtur vektorë, mund të mblidhen së bashku dhe të shumëzohen ("shkallëzohen") me numra të quajtur skalarë. Skalarët janë shpesh numra realë, por mund të jenë numra kompleksë ose, në përgjithësi, elemente të çdo fushe. Veprimet e mbledhjes së vektorit dhe shumëzimit skalar duhet të plotësojnë disa kërkesa, të quajtura aksioma vektoriale. Termat hapësirë vektoriale reale dhe hapësirë vektoriale komplekse përdoren shpesh për të specifikuar natyrën e skalarëve: hapësirë koordinative reale ose hapësirë koordinative komplekse.
Hapësirat vektoriale përgjithësojnë vektorët Euklidianë, të cilët lejojnë modelimin e madhësive fizike, si forca dhe shpejtësia, që kanë jo vetëm madhësi, por edhe drejtim e kah. Koncepti i hapësirave vektoriale është themelor për algjebrën lineare, së bashku me konceptin e matricave, të cilat lejojnë llogaritjet në hapësirat vektoriale. Kjo siguron një mënyrë të saktë dhe koncize për manipulimin dhe studimin e sistemeve të ekuacioneve lineare.
Hapësirat vektoriale karakterizohen nga dimensioni i tyre, i cili, përafërsisht, specifikon numrin e drejtimeve të pavarura në hapësirë. Kjo do të thotë se, për dy hapësira vektoriale mbi një fushë të caktuar dhe me të njëjtin dimension, vetitë që varen vetëm nga struktura e hapësirës janë të njëjta (teknikisht hapësirat vektoriale janë izomorfe ). Një hapësirë vektoriale është me dimensione të fundme nëse dimensioni i saj është një numër natyror. Përndryshe, ai është me dimensione të pafundme, dhe dimensioni i tij është një kardinal i pafundëm. Hapësirat vektoriale me dimensione të fundme ndodhin natyrshëm në gjeometri dhe zona të lidhura me to. Hapësirat vektoriale me dimensione të pafundme hasen në shumë fusha të matematikës. Për shembull, unazat polinomiale janë hapësira vektoriale me dimensione të pafundme të numërueshme dhe shumë hapësira funksionesh kanë si dimension kardinalitetin e vazhdimësisë.
Shumë hapësira vektoriale që studiohen në matematikë janë të pajisura edhe me struktura të tjera. Ky është rasti i algjebrave, të cilat përfshijnë zgjerimet e fushës, unazat polinomiale, algjebrat shoqëruese dhe algjebrat Lie. Ky është gjithashtu rasti i hapësirave vektoriale topologjike, të cilat përfshijnë hapësirat funksionale, hapësirat e produkitit të brëndshëm, hapësirat e normuara, hapësirat Hilbert dhe hapësirat Banach.
Përkufizimi dhe vetitë themelore
Në këtë artikull, vektorët janë paraqitur përgjithësisht me shkronja të zeza për t'i dalluar ata nga skalarët.
Një hapësirë vektoriale mbi një fushë F është një grup jo bosh V së bashku me dy veprime binare që plotësojnë tetë aksiomat e renditura më poshtë. Në këtë kontekst, elementët e V quhen zakonisht vektorë, dhe elementët e F quhen skalarë.
Për të pasur një hapësirë vektoriale, tetë aksiomat e mëposhtme duhet të plotësohen për çdo u, v dhe w në V, dhe a dhe b në F. Kur fusha skalare është numrat realë, hapësira vektoriale quhet hapësirë vektoriale reale. Kur fusha skalare është numrat komplekse, hapësira vektoriale quhet hapësirë vektoriale komplekse. Këto dy raste janë më të zakonshmet, por zakonisht merren parasysh edhe hapësirat vektoriale me skalorë në një fushë arbitrare F. Një hapësirë e tillë vektoriale quhet një hapësirë F - vektoriale ose një hapësirë vektoriale mbi F
Zbritja e dy vektorëve mund të përkufizohet siPasojat e drejtpërdrejta të aksiomave përfshijnë se për çdo s\in F dhe marrim këto identitete
Rene Strickler
René Strickler (emri i plotë René Guillermo Strickler Zender) është një aktor telenovelash lindur më 27 prill 1962 në Córdoba, Argjentina.
Hapësira vektoriale
Konceptet dhe vetitë e ndërlidhura
parapamje|200x200px| Një vektor v në R 2 (blu) i shprehur në terma të bazave të ndryshme: duke përdorur bazën standarde në R2 : v = xe1 + ye2 (e zezë), dhe duke përdorur një bazë të ndryshme, jo- ortogonale : v = f1+ f2 (e kuqe).
Rene Strickler
Është i martuar me Patricia Rangel dhe ka dy djem Andres dhe Yanic. Jeton në Meksiko. Me origjinë është nga Gjermania/Anglia, por i lindur në Argjentina. Emigroi ne Meksiko në 1986.
Hapësira vektoriale
Konceptet dhe vetitë e ndërlidhura
Vetia e mbylljes nënkupton gjithashtu se çdo kryqëzim i nënhapësirave lineare është një nënhapësirë lineare.
Rene Strickler
Filmografia
"Atrévete a soñar" (2009) TV series .... Rodrigo
"Cuidado con el ángel" .... Leopardo (2008) "Tormenta en el paraíso" .... Hernán Lazcano (2007) "Yo amo a Juan Querendón" (2007) "Destilando amor" - Dashuri dhe Tekila.... Dr. Alonso Santoveña (2007) "Amar sin límites" .... Mauricio Duarte (2006) "Mundo de fieras" - Intriga.... Edgard (2006)
Hapësira vektoriale
Konceptet dhe vetitë e ndërlidhura
Nëse W është hapësira e G, dikush thotë se G përfshin ose gjeneron W, dhe se G është një bashkësi shtrirëse ose një bashkësia gjeneruese e W.
Rene Strickler
Filmografia
Premio lo Nuestro a la música latina 2006 (2006) (TV) ....
Hapësira vektoriale
Shigjeta në një plan
Shembulli i parë i një hapësire vektoriale përbëhet nga shigjeta në një plan të fiksuar, duke filluar nga një pikë. Kjo përdoret në fizikë për të përshkruar forcat ose shpejtësitë. Duke pasur parasysh çdo dy shigjeta të tilla, v dhe w, paralelogrami i shtrirë nga këto dy shigjeta përmban një shigjetë diagonale që fillon gjithashtu nga origjina. Kjo shigjetë e re quhet shuma e dy shigjetave dhe shënohet v + w. Në rastin e veçantë të dy shigjetave në të njëjtën vijë, shuma e tyre është shigjeta në këtë vijë, gjatësia e së cilës është shuma ose ndryshimi i gjatësive, nëse shigjetat kanë të njëjtin drejtim apo jo. Një veprim tjetër që mund të bëhet me shigjeta është shkallëzimi: duke pasur parasysh çdo numër real pozitiv a, shigjeta që ka të njëjtin drejtim si v, por zgjerohet ose zvogëlohet duke shumëzuar gjatësinë e saj me a, quhet shumëzim i v me a. Është shënuar av. Kur a është negative, a v përcaktohet si shigjeta që tregon në drejtim të kundërt.
Rene Strickler
Filmografia
"Amigas y rivales" - Mike dhe Rivale.... Carlos Torreblanca (2001) "Ramona" (2000) TV series .... Felipe Moreno
Hapësira vektoriale
Numrat kompleks dhe zgjerimet e tjera të fushave
Bashkësia e numrave kompleksë
Rene Strickler
Filmografia
"Sin ti" .... Luis David (1998) "El privilegio de amar" - E drejta per te dashuruar.... Víctor Manuel Duval Rivera (1998) "¿Qué nos pasa?" (1998) "Alguna vez tendremos alas" (1997) TV series .... Nacho Nájera
Hapësira vektoriale
Numrat kompleks dhe zgjerimet e tjera të fushave
, pra numrat që mund të shkruhen në formën
x + iy
(x + iy)
=
(x + a)
+
i( y + b)
dhe gjithashtu shumëzimi skalar
c ⋅ (x + iy) = (c ⋅ x) + i(c ⋅ y)
Hapësirat funksionale
f
dhe
g
është funksioni (f + g) dhënë ngadhe në mënyrë të ngjashme për shumëzimin. Hapësira të tilla funksionale hasen në shumë situata gjeometrike, kur Ω është vija reale ose një interval, ose nënbashkësi të tjera të R. Shumë nocione në topologji dhe analizë matematike, të tilla si vazhdimësia, integrueshmëria ose diferencueshmëria janë të mirësjellura në lidhje me linearitetin: shumat dhe shumëfishat skalorë të funksioneve që zotërojnë një veti të tillë ende e kanë atë veti. Prandaj, grupi i funksioneve të tilla janë hapësira vektoriale, studimi i të cilave i përket analizës funksionale.
Ekuacionet lineare
Sistemet e ekuacioneve lineare homogjene janë të lidhura ngushtë me hapësirat vektoriale. Për shembull, zgjidhjet ejepen me treshe arbitrare sipas koeficientëve a,b = a / 2, dhe Ato formojnë një hapësirë vektoriale: shumat dhe shumëfishat skalorë të treshave të tillë ende plotësojnë të njëjtat raporte të tre variablave; kështu që edhe ato janë zgjidhje. Matricat mund të përdoren për të kondensuar ekuacionet e shumta lineare si më sipër në një ekuacion vektorial, përkatësisht ku është matrica që përmban koeficientët e ekuacioneve të dhëna, \mathbf{x} është vektori (a, b, c), tregon prodhimin e matricës dhe  është vektori zero. Në një mënyrë të ngjashme, zgjidhjet e ekuacioneve diferenciale lineare homogjene formojnë hapësira vektoriale. Për shembull, jep zgjidhjen ku a dhe b janë konstante arbitrare, dhe e^x është funksioni natyror eksponencial.
Hartat lineare dhe matricat
Lidhja e dy hapësirave vektoriale mund të shprehet me hartë lineare ose transformim linear. Ato janë funksione që pasqyrojnë strukturën e hapësirës vektoriale, domethënë ruajnë veprimet e mbledhjes dhe shumëzimin skalar:per te gjithe \mathbf{v} dhe \mathbf{w} në V, të gjitha a në F.
Një izomorfizëm është një hartë lineare
f : V → W
Microsoft
Microsoft Corporation (shqip: Korporata Mikrosoft, lexo: majkrosoft) (nasdaq: MSFT, ) është korporatë multikombëtare e teknologjisë së kompjuterave e bazuar në Shtetet e Bashkuara që zhvillon, prodhon, licenson, dhe përkrah një numër të madh të softuereve kompjuterike për mjete kompjuterike. Me qendër në Redmond, Washington, ShBA, produktet më të shitura janë sistemi operativ Microsoft Windows dhe suita e softuerëve produktivë Microsoft Office.
Hapësira vektoriale
Hartat lineare dhe matricat
g : W → V
Microsoft
Fillimisht u themelua për të zhvilluar dhe shitur BASIC interpretues për Altair 8800, Microsoft tashmë dominon tregun e sistemeve operative të kompjuterëve personalë me MS-DOS në vitet 80', ndjekur nga linja Windows e sistemeve operative. Produktet e tij mund të gjinden pothuajse kudo në tregun e kompjuterëve desktop. Një komentator shënon se misioni origjinal i Microsoftit ishte "një kompjuter në çdo tavolinë dhe çdo shtëpi, duke operuar me softuerë të Microsoft." Microsofti posedon footholds në tregje të tjera, me asete si rrjeti kabllor televiziv MSNBC, web-portalin MSN, dhe enciklopedinë multimediale Microsoft Encarta. Kompania shet si harduerë kompjuterikë, siç është IntelliPoint (Microsoft mouse), ashtu edhe produkte home entertainment (argëtim shtëpiak) si Xbox, Xbox 360, Zune dhe MSN TV. IPO-ja e kompanisë ishte më 1986; rritja pasuese e stoqeve kompanisë ka bërë katër miliarderë dhe përafërsisht 12,000 milionerë nga të punësuarit e Microsoftit.
Hapësira vektoriale
Hartat lineare dhe matricat
, e cila është një hartë e tillë që dy kompozimet e mundshme
Microsoft
Përgjatë historisë së saj, kjo kompani ka qenë shënjestër kritikash, përfshirë praktikat monopoliste të biznesit dhe anti-konkurrencës. Departamenti i drejtësisë i Shteteve të Bashkuara dhe Komisioni Evropian, mes tjerash, janë renditur kundër Microsoftit për shkak të disa thyerjeve të antitrustit.
Hapësira vektoriale
Hartat lineare dhe matricat
f ∘ g : W → W
Microsoft
E nohur për atë që njihet si kulturë biznesi zhvillues-centrike (developer-centric), Microsofti historikisht ka dhënë përkrahje konsumatorëve përmes newsgrupeve të Usenetit dhe World Wide Web, dhe u dhuron statusin Microsoft MVP vullnetarëve që konsiderohen të dobishëm në përkrahjen e konsumatorëve.
Hapësira vektoriale
Hartat lineare dhe matricat
dhe
Microsoft
1975–1985: Themelimi
Pas hyrjes së Altair 8800, William Henry Gates III, (i njohur si Bill Gates) thirri krijuesit e mikrokompjuterit, Micro Instrumentation and Telemetry Systems (MITS), duke ofruar demonstrim të një implementimi të gjuhës programuese BASIC për këtë sistem. Pas demonstrimit, MITS u pajtua të distribuonte Altair BASIC. Bill Gates u largua nga Universiteti Harvard, u shpërngul në Albuquerque, New Mexico ku gjindej MITS, dhe themeloi Microsoftin aty. Zyra e parë ndërkombëtare e kompanisë u themelua më 1 nëntor 1978, në Japoni, e quajtur "ASCII Microsoft" (tani quhet "Microsoft Japan"). Më 1 janar, 1979, kompania u zhvendos në Bellevue, Washington. Steve Ballmer iu bashkangjit kompanisë më 11 qershor, 1980, dhe më vonë e zëvendësoi Bill Gatesin si drejtor ekzekutiv (CEO).
Mes produkteve para-IBM-PC ishin paketa softuerike TASC (Përpiluesi AppleSoft), e cila përpilonte një program BASIC në gjuhën e makinave Apple, dhe harduerin Microsoft Softcard, një add-on Z80 kartë procesorike për Apple dhe kompjuterë kompatibilë që lejonin përdorimin e sistemit operativ CP/M në vend të Applesoft dhe Apple DOS.
Hapësira vektoriale
Hartat lineare dhe matricat
g ∘ f : V → V