cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Piratët e Bishave
Tobiroppo
Ashtu si All-Stars, të gjithë anëtarët e Tobiroppo kanë aftësitë e Zoanit të lashtë; Page One mund të bëhet një spinozaur, Ulti një pachycephalosaurus, Who's Who një tigët dhëmbë-shpatë, Black Maria një Rosamygale grauvogeli, Sasaki një triceratops dhe Drake një allozaur. Përveç përdorimit të sëpatës dhe një rapier në betejë nga Drake, tre të tjerët tregohen se përdorin armë: Who's Who dhe Sasaki mbajnë secila një shpatë, Ulti mban një yll mëngjesi me majë të mprehtë dhe Black Maria përdor dorezë kyçi, si dhe një shkop të flaktë, me kokë wanyūdō.
Detyrat e Tobiroppo përfshijnë vrasjen e atyre që guxuan të sulmonin Piratët e Bishave ose nga zgjerimi (ish) i bashkëpunëtorëve të shogun Orochi (p.sh. Familja Kyoshiro), me një All-Star dërgimin e tyre në proces (megjithëse disa nga Tobiroppo janë të njohur për injoroni thirrjet nga All-Stars). Gjatë Festivalit të fundit të Zjarrit, Tobiroppo ishin ata me të cilët Kaido i besoi detyrën për të gjetur dhe rimarrë djalin e tij Yamato.
Headliners
Headliners (真打ち Shin'uchi) janë oficerët e klasës së dytë të ekuipazhit - shumica e të cilëve janë Gifters elitar - të cilët janë përgjegjës për udhëheqjen e Waiters, Pleasures dhe Gifters më të ulëta.
Njerëz të fuqishëm që bashkohen me ekuipazhin mund ta arrijnë këtë gradë për një kohë të shkurtër, siç bëri Hawkins, dhe X Drake ishte madje në gjendje të bëhej një Tobiroppo. Kjo gjithashtu tregon se mbajtja e fuqive të një fruti SMILE nuk është një parakusht për pozicionin.
Përveç Tobiroppo, forca e Headliners duket se ndryshon nga individi në individ dhe varet nga kush po luftojnë. Për shembull, Sheepshead u mbrojt lehtësisht nga Brook dhe u mposht me një goditje të vetme nga Sanji, Holdem u mposht në një goditje nga Luffy, dhe Dobon u rrah me lehtësi nga Eustass Kidd dhe Luffy kur të dy ishin të prangosur me Kairōseki. Nga ana tjetër, Hawkins, mbajti veten kundër të tjerëve nga Gjenerata më e Keqe, duke kërcënuar me lehtësi Roronoa Zoro dhe Luffy njëkohësisht dhe duke u përplasur me Trafalgar Law.
Headliners janë zakonisht autoritetet më të larta të ekuipazhit në qytetet dhe fshatrat e Wano (jashtë Kryeqytetit të Luleve) ku banojnë zyrtarë të klasit të lartë, dhe kështu zakonisht janë ata që adresojnë çështje në shkallë më të vogël që ndodhin afër. Bakura Town, për shembull, ka tre Headliners të stacionuar atje. Ka Headliners që mbajnë pozicione të tjera në një rajon, të tilla si Babanuki që ishte rojtari në minierat e të burgosurve në rajonin Udon, dhe Daifugo, Solitaire dhe Dobon që punonin nën Babanukin si zv.rojtar.
Gifters
Gifters (ギフターズ Gifutāzu) janë ushtarë elitë të përbërë nga afro 500 përdorues të frutave të detit artificialë. Ata u krijuan përmes përdorimit të SMILEs, që u jep atyre aftësinë për të transformuar disa pjesë të trupit të tyre, të tilla si krahët apo veshët, në pjesë të ndryshme të trupit të kafshës madje edhe disa kafshë që jetojnë në oqean. Vetëm 10% e njerëzve që kanë ngrënë fruta artificiale fitojnë kompetenca. Pas mposhtjes së Doflamingos dhe kapjes së Caesarit, Kaido nuk mundet më të marr fruta artificalë për ushtarët e tij të Gifters.
Divizioni i blinduar
Divizioni i blinduar (装甲 部隊 Sōkō Butai) është një grup Gifters të udhëhequr nga Sasaki i Tobiroppo. Të besueshme ndaj emrit të tyre, ata mbajnë mbrojtje të fuqishme falë aftësive të tyre të frutave SMILE të tipit të blinduar (bazuar në kafshë me lëkura të forta / lëkurë, siç janë rinoqerontët, akrepat dhe iriqët), si dhe bazukat e fuqishme për sulme dhe mburojat balistike të bëra çelikisht për mbrojtje shtesë.
Hashem Al-Ghaili
Hashem Al-Ghaili (lindi më 11 gusht 1990) është një komunikues shkencor jemenas. Ai është më i njohur për infografikët dhe videot e tij rreth përparimeve shkencore.
Puna e Al-Ghaili në komunikimin shkencor fitoi vëmendjen e burimeve të lajmeve shkencore dhe përdoruesve të rrjeteve sociale. Imazhet e tij kanë mbledhur një numër të madh ndjekësish në rrjetet sociale të njohura si Facebook dhe Imgur me mbi 5 milionë shikime javore. Sipas 25 nëntorit 2018, ai ka gjithsej mbi 10 bilion shikime dhe mbi 30 milionë ndjekësa në faqen e tij të Facebook-ut.
Piratët e Bishave
Waiters
Waiters (ウェイターズ Weitāzu) janë ushtarë të nivelit të ulët të ekuipazhit që nuk kanë ngrënë ende frutat SMILEs, derisa të presin shansin e tyre për të fituar fuqitë e kafshëve (Waiters për pritësit). Roli i tyre është i panjohur. Ata u shfaqën në minierën e burgut duke luftuar kundër Luffy dhe Hyogoro në ndeshjen sumo. Sidoqoftë asnjëri prej tyre nuk duket se kanë aftësi pasi u rrëzuan lehtë nga Ambicia e Pushtimit të Luffy. Ndryshe nga Pleasures dhe Gifters, asnjë prej tyre nuk ka brirë, duke nënkuptuar mungesën e tyre për të ngrënë SMILEs.
Hashem Al-Ghaili
Lidhje të jashtme
]
Piratët e Bishave
Numbers
Numbers (ナンバーズ Nanbāzu) janë një grup prej dhjetë ish-subjekteve të shkencës të cilët kaluan nëpër eksperimente të gjigantifikimit në Punk Hazard në mënyrë që të rikrijonin racën e lashtë gjigande, por u konsideruan dështime për ndonjë arsye. Ata gjithashtu u përmendën që ishin blerë nga Kaido në vend që të bashkoheshin me të, duke i bërë ata ngjashëm me armët e gjalla. Njëzet vjet më parë, ata ishin të pranishëm midis forcave të Kaidos.
Nëse ata kanë një rol specifik në ekuipazh, përveç që janë një forcë e egër luftarake, është e panjohur, por ato janë aq famëkeqe sa të njihen dhe të kenë frikë nga fëmijët në Hakumai. Të paktën disa prej tyre duket se kanë shkopinj me majë të ngjashëm me kanabōn e Kaidos dhe zakonisht kanë forcë të madhe që i përshtatet madhësisë së tyre. Nga pamja e jashtme, ata janë jo vetëm më masivë sesa gjigandët normalë, por edhe me brirë siç janë gjigandët e lashtë natyralë, dhe disa janë me proporcion më çnjerëzor se të tjerët. Nënkuptohet që të gjithë Numbers kanë probleme me pirjen.
The White Stripes
The White Stripes ishin një duo, i formuar në vitin 1997 në Detroit, Michigan. Grupi përbëhej nga dy anëtarë, të martuar në atë periudhë, Jack White (kompozitor, vokal, kitarë, bas dhe tastierë) dhe Meg White (bateri dhe vocaliste në disa raste). Pas publikimit të disa singles dhe tre albumeve si pjesë e skenës muzikore së Detroit, The White Stripes u bënë shumë të njohur në vitin 2002, si pjesë e ringjalljes së kulturës garazh rok. The White Stripes përdorën një qasje low-fideity për sa i përket procesit të regjistrimit të këngëve.
Estetika e grupit
Dyshja u dallua dhe për për qasjen e tyre të vecantë estetike duke u fokusuar në thjeshtësinë e ngjyrave të kuqe, të bardhë dhe të zezë. Këto tre ngjyra janë përdorur në çdo album si dhe në pjesvn më të madhe të prezencës së tyre në koncerte.The White Stripes njihen dhe për përdorimin e vazhdueshëm të numrit 3.
Diskografia
Diskografia i grupit përbëhet nga gjashtë albume në studio, një album i regjistruar në një koncert (live), një film koncert, një dokumentar nga turntë të tyre, njëzet e gjashtë single, dhe 14 video muzikore.
Piratët e Bishave
Marys
Aktualisht, Bao Huang (një Headliner) dhe Caimanlady janë të vetmit anëtarë njerëz me emër të Marys. Emri "Mary" ka të ngjarë të jetë lojë fjalësh në "me ari" (目あり), fjalë për fjalë do të thotë "të kesh sy".
Territoret e mbrojtura
Piratët e Bishave dihet se kanë nën kontrollin e tyre territoret e mëposhtme:
Fuqitë e ekuipazhit
Piratët e Bishave udhëhiqet nga perandori Kaido, duke i bërë ata një nga katër ekipet më të fuqishme pirat në botë. Ata u përpoqën të sulmonin Piratët e Mjekërrbardhit me shpresën për të vrarë Mjekërrbardhi, diçka pak do të guxonte, por disi u ndaluan nga Piratët e Flokëkuqit. Ata u thanë nga Pesë Pleqtë që të jenë një nga njësitë e pakta që janë në gjendje të ndalojnë Mjekërrziun dhe ekuipazhin e tij. Gjatë dy viteve, ata formuan një aleancë me Piratët Drake, një ekuipazh nga Gjenerata më e Keqe. Kohët e fundit, ata gjithashtu formuan aleancë me Piratët On Air dhe Piratët Hawkins, dy ekuipazhe të tjera të Gjeneratës më të Keqe, ndoshta pas Kaido që mundi Eustass Kid, një anëtar tjetër i Gjeneratës më të Keqe me lehtësi të dukshme.
Pas pushtimit të Vendit Wano, Piratët e Bishave kanë shumë nga samurai të vendit që punojnë për ta si vartës. Këto samurai janë të njohur në të gjithë botën, pasi ata mbajnë Wano të sigurt nga kërcënimet dhe madje marinjtë kanë frikë nga fuqia e tyre. Sidoqoftë, disa samurai fshehurazi kundërshtojnë Piratët e Bishave dhe shogunin e Wanos Orochi.
Ashtu si perandorët tjetër, Piratët e Bishave posedojnë territor në Botën e Re, ku ata sundojnë me një grusht hekuri dhe shtypin brutalisht çdo kryengritje. Kaido aktualisht posedon një "Road Poneglyph".
Ashtu si me ekuipazhet e tjerë të udhëhequr nga një perandor, anëtarët e rangut më të lartë të Piratëve të Bishave, All-Stars dhe Tobi Roppo, janë piratë jashtëzakonisht të fuqishëm me gjashtë prej tyre që konfirmohen të kenë fruta të detit të llojit Zoan të lashtë që i bëjnë ata jashtëzakonisht të durueshëm dhe luftëtarë të fortë të ngushtë luftarakë. Ekuipazhi gjithashtu ka marrur piratët e shumtë si X-Drake, Scratchmen Apoo, Basil Hawkins të Gjeneratës më të Keqe ose Who's Who dhe Sasaki në radhët e tyre pasi ata u bashkuan me dëshirë në ekuipazh ose u rrahën dhe u copëtuan në shërbim në Udon.
Forca e vërtetë e këtij ekuipazhi qëndron në lidhjet e tyre me botën e krimit. Për shkak të aleancës së Kaido me Donquixote Doflamingo dhe Clown Caesar, ata kishin akses në SMILEs për të ndihmuar në formimin e një ushtrie prej mbi 500 përdoruesve të frutave artificiale të llojit Zoan. Ata gjithashtu kanë akses në armët me gaz helmues të Ceasarit, të cilat ata përdorën për të shkatërruar një qytet të Minks.
Megjithatë, me shkatërrimin e operacioneve të Ceasar dhe Doflamingos, Kaido nuk mund të fitojë më shumë Gifters për ushtrinë e tij. Dështimi i Jack-it për të marrë Doflamingo gjithashtu i kushtoi atyre një aleat të madh.
Gjatë Wano Country arc, Kaido formoi një aleancë me perandorin tjetër Charlotte Linlin, kapitene e Piratëve Big Mom, duke rritur fuqinë e tyre. Pasi Kaido preu kokën Orochi-t, ninxhat dhe samurai të cilët dikur i shërbyen shogun gjithashtu u betuan për besnikëri ndaj Kaidos dhe u bashkuan me forcat e tij.
Mikel Janku
Mikel Janku ka lindur në Tiranë më 25 tetor 1941 është një ish futbollist shqiptar. Ai ishte portier për ekipin e "Partizani" të Tiranës dhe ekipin kombëtar shqiptar në periudhën 1962-1969 dhe 1964-1967. U nda nga jeta më 10 janar 2019. Pasi mbylli karrierën si futbollist, Mikel Janku nisi atë të gazetarit dhe opinionistit sportiv. Federata Shqiptare e Futbollit e ka nderuar Mikel Jankun me titullin "Nderi i Futbollit shqiptar".
Peter Bosz
Peter Bosz (lindur më 21 Nëntor 1963) është një ish-futbollist hollandez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin hollandez ka luajtur 8 ndeshje.
Liqeni Alalay
Liqeni Alalay është liqen që shtrihet në jug-lindje të Bolivisë.Ky liqen artificial u ndërtua në vitin 1930.Emri i tij, Alalay,vjen nga fjala gjegjëse nga gjuha Kueçua që ka kuptimin - të ftohtë. Në fund të viteve 1990, ekzistonte mundësia që kjo zonë të humbiste ngadalë për shkak të papërgjeshmërisë së vendasve,që siç duket me mbeturinat e tyre kanë ndikuar që ky liqen të fundosej. Ndonëse jo më si liqen,kjo zonë me ndihmën e bashkisë sot shërben si park që gjendet jo më larg se njëzet minuta nga sheshi qendror.
Gjeografia
Ka një sipërfaqe prej 2.4 km²/rreth 240 [[Hektari|hektarë] dhe me lartësi mbidetare 3686 m, ndërsa pika e thellësisë maksimale është 5 m.
Flora dhe fauna
Në këtë zonë zënë vend mbi 135 specie. Për zogjtë, bregu lindor është veçanërisht i pasur me shumë bimësi vendase. "Pistia stratiotes", një bimë me pamje zambaku vitet e fundit ka dominuar pjesën më të madhe të sipërfaqes së ujërave duke zvogëluar numrin e zogjve në zonë. Si specie të zakonshme përmendim: Embernagra platensis, Podiceps occipitalis,Spatula puna, Anas flavirostris, Anas andium, Oxyura ferruginea, Fulica ardesiaca, Agelaioides badius, Turdus leucomelas, etj. Në migrim, kur ujërat janë në nivelin e duhur, mund të gjenden një larmi zogjsh bregdetarë duke përfshirë Charadrius collaris dhe Pluvialis squatarola. Brezat e kodrave në lindje të lagunës, menjëherë pas Klubit të Vendit, kanë mjaft bimësi autoktone dhe gjithashtu mund të jenë me interes për t'u eksploruar.
Nacionalizmi rumun
parapamje|djathtas|[[Flamuri i Rumanisë]] parapamje|312x312px|Rumania e Madhe Nacionalizmi rumun është nacionalizmi që pohon se rumunët janë një komb dhe promovon bashkimin kulturor të rumunëve. Variacioni i tij ekstremist është ultranacionalizmi rumun.
Omer pashë Vrioni
parapamje|Portret i pashait nga [[Eugène Delacroix ]] Omer pashë Vrioni (gr. Ομέρ Βρυώνης, Omer Vryonis; 1789 - 1836) ishte udhëheqës shqiptar në fillimshekullin e 19 osman, i cili i shërbeu Mehmet Aliut të Egjiptit, Ali Pashait të Janinës dhe në fund luftoi kundër Kryengritjes Greke për Pavarësi dhe në luftën Ruso-Turke (1828-1829).
Biografia
U lind në Vrijon të Beratit, sot fshati njihet si Ullinjas, më i vogli nga bijtë e Xhelal Fejzos - sipas Eqrem bej Vlorës - asokohe kryetar i esnafit të terzinjve të qytetit. Iku herët në Egjipt nga frika e një hakmarrjeje prej Ibrahim pashë Vlorës, ngatërresë që familja e tij e kishte trashëguar që nga vjehrri i pashait, Ahmet pashë Ngurza. Sipas konsullit frëng Pukëvil, Ismail Pasha ia kish marrë pronat dhe e kishte syrgjynosur. Gjatë periudhës së mërgimit në Egjipt, Vrioni ishte shquar në betejën e Abu-Mënefit kundër anglezëve, dhe më vonë i martuar me një princeshë të ve mamluke, kishte lënë Egjiptin dhe shërbimet ndaj Mehmet Ali Pashës dhe, i kthyer me shumë pasuri nga shërbimet në Misir në varësi të Ali Pashait.
Omeri qe në krye të fushatës për të futur në Pashallëkun e Janinës edhe sanxhakun e Beratit, që kish në krye Ibrahim Pashën, i cili u shpie në Janinë për t'u burgosur. Me mënjanimin e Vlorajve, Vrionasit bëheshin dera më e rëndësishme në sanxhak.
Me shpalljen e Ali Pashait fermanli, u revoltua kundër Portës së Lartë, Omeri ishte thesartari i tij. Ai fillimisht urdhëroi ushtrinë ngarkuar të mbrojë hyrjen lindore të Janinës, por më pas hyri në një marrëveshje me Ismail Pashën, komandanti i përgjithshëm i atëhershëm i forcave të Sulltanit, tërhoqi ushtrinë e tij në këmbim të pashallëkut të Beratit.
Pas vdekjes së Ali Pashës, Omeri ishte mes komandantëve të cilët u dërguan nga Hurshid Ahmed Pasha, komandanti i përgjithshëm, për të shtypur Kryengritjen Greke e cila kishte shpërthyer në mars 1821. Më 24 prill 1821, ai i mposhti grekët në Betejën e Alamanës, ndërsa komandantin e tyre Athanasios Diakos, e ekzekutuan. Avancimi i Vrionit u ndalua përkohësisht nga Odysseas Androutsos, i cili me një grusht të vogël njerëzish, i shkaktoi dëme të mëdha atij në Betejën e Gravias më 8 maj, 1821.
Rrethimi i Mesollonjës
Vonë në vitin 1822, ai dhe Mehmet Reshit Pasha i bashkuan forcat për të rrethuar qytetin Mesollonja. Qyteti ishte plotësisht i rrethuar më 25 tetor, dhe mund të kishte rënë, nëse Osmanë tentonin një sulm të menjëhershëm. Ashtu si ishte, Vrioni preferonte të marrë qytetin e strategjik të rëndësishëm të paprekur, dhe u drejtua negociatave, kundër opsionit të Mehmet Reshit dhe Jusuf Pashës. Grekët e rrethuar përfituan nga negociatat, duke i zvarritur ato deri më 8 nëntor, kur ato morën përforcime nga deti, në atë pikë kur ato refuzuan të negocionin më tej. Rrethimi filloi me zell, dhe dy pashallarët planifikuan sulmin e tyre kryesor për natën e Krishtlindjeve, 24 dhjetor, duke llogaritur se grekët do të kapen në befasi. Plani u zbulua nga mbrojtësit, dhe sulmi dështoi. Gjashtë ditë më vonë, u hoq rrethimi.
Karriera e mëvonshme
Si rezultat i këtij dështimi, antagonizmi ndërmjet Omer Vrionit dhe Mehmed Reshidit u përshkallëzuan, si rezultat ai u tërhoq nga Porta në vitin 1824, atëherë kur ai u emërua komandant në Maqedoni. Gjatë Luftës të mëvonshme Ruso-Turke të vitit 1828, ai udhëhoqi një ushtri të fortë prej 20,000 trupash në një përpjekje të pasuksesshme për të çliruar Rrethimin e Varnës.
Äppelbo
Äppelbo është qytet në komunën Vansbro, Suedi me 258 banorë më 2010.
Hipopotamidët
Hipopotamidae është një familje gjitarësh gjysëm-ujorë të rendit të dythundrakëve (Artiodaktila).Edhe pse ata ngjajnë fizikisht me derrat, të afërmit e tyre më të afërt që jetojnë sot janë cetacët. Hipopotamët janë anëtarët e vetëm të gjallë të familjes Hipopotamidae.
Ekzistojnë dy lloje të gjalla të hipopotamit në dy gjini; hipopotami xhuxh, Choeropsis liberiensis i pyjeve të Afrikës perëndimore, dhe hipopotam i zakonshëm, Hippopotamus amphibius.
Karakteristikat fizike
Hipopotamët janë gjitarë të mëdhenj, me këmbë të shkurtër, të ngathët dhe trupa në formë fuçije. Ata kanë koka të mëdha, me gojë të gjerë dhe hunda të vendosura në majë të turirit të tyre. Ashtu si derrat, ata kanë katër gishtërinj, por ndryshe nga derrat, të gjithë gishtërinjtë përdoren gjatë ecjes. Hipopotamidët janë thundrakë, megjithëse, ndryshe nga shumica e kafshëve të tjera të tilla, ata nuk kanë thundra, përkundrazi përdorin një jastëk të indit lidhës të ashpër në secilën këmbë. Lugthi i tyre ka tre dhoma, por ato nuk janë ripërtypës të vërtetë.
Ljojet e gjalla janë me lëkurë të butë dhe kanë mungesë të gjëndrave dhjamore dhe gjëndrave të djersës. Epiderma e jashtme është relativisht e hollë, kështu që hipoptamët dehidratohen shpejt në mjedise të thata.
Të dy llojet e dhëmbëve, incizorët dhe dhëmbët e qenit janë të mëdhenj dhe të ngjashëm me çatajt, megjithëse çatatjt e qenit janë shumë më të mëdha. Çatajtë rriten gjatë gjithë jetës. Dhëmbët postkanine janë të mëdha dhe komplekse, të përshtatshme për përtypjen e lëndës bimore që përfshin dietat e tyre. Numri i dhëmbëve ndryshon madje brenda së të njëjtit lloji.
Evolucioni
Hipopotamidët e kanë prejardhje nga antrakoteritë, një familje e artiodaktikëve gjysmëujor dhe tokësorë, që u shfaqën në Eocenin e vonë , dhe mendohet se të kanë ngjarë me hipopotamë të vegjël me kokë të ngushtë. Hipopotamët u nda nga antrakoterat gjatë Miocenit. Pas shfaqjes së hipopotamidëve, antrakotët e mbetura kaluan në një rënie të sjellë nga një kombinim i ndryshimit klimatik dhe konkurrencës me pasardhësit e tyre, derisa gjinia i fundit, Merycopotamus, u zhduk në Pliocenin e hershëm të Indisë.
Dikur kishte shumë lloje të hipopotamidëve, por vetëm dy mbijetojnë sot: Hippopotamus amphibius, dhe Choeropsis liberiensis. Ata janë të mbijetuarit e fundit të dy vijave kryesore evolucionare, përkatësisht hipopotaamët dhe hipopotamët xhuxh; këto linja mund të konsiderohen si nënfamilje , por marrëdhënia e tyre me njëra-tjetrën - përveç të afërmve mjaft të largët - nuk është zgjidhur mirë.
Kenyapotamus enigmatik i Miocenit është i njohur sa duhet që të caktohet në një vend në filogjeninë e hipopotamëve. Për më tepër, gjinia Hexaprotodon, në një kuptim që tani kufizohet në një grup kafshësh të zhdukur dikur që jetonin përreth Oqeanit Indian verior dhe verilindor , i cili më parë përfshinte hipopotamidët më të lashta, ka rezultuar të jetë parafile.
Strukturat analoge
Dhëmbët e poshtëm të qenit të hipopotamidëve janë të ngjashëm në funksion dhe strukturë me çatajtë e elefantëve. Ndërsa hipopotamidët dhe elefantët lidhen vetëm shumë larg në klasën e gjitarëve, dhëmbët e poshtëm të qenit të të dy grupeve janë të gjata dhe kanë një kurbë të vogël, dhe llojet e të dy familjeve përdorin këtë strukturë kur luftojnë.
Llojet
Sistematika dhe taksonomia e përdorur këtu kryesisht ndjek rishikimin e Boisserie (2005).
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Hungarisë
Vendet janë anëtare të Organizatës së Traktatit të Atlantikut të Veriut dhe Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë. Si një anëtare e Bashkimit Evropian (BE), Hungaria e mbështet Shqipërinë në rrugën e saj të integrimit në euro.
Historia
Historikisht, marrëdhëniet shqiptaro-hungareze ishin të forta në mesjetë për shkak të lidhjeve dinastike (qeverisja e përbashkët nga anëtarët e familjes Angevin në shekullin XIV pasuar nga martesa e shumë fisnikëve të tjerë shqiptarë me hungarezët), lidhjet fetare dhe interesat e përbashkëta, veçanërisht parandalimi i sundimit venecian të bregdetit Adriatik. Hungaria luajti një rol të rëndësishëm në zhvillimin dhe përhapjen e katolicizmit në Shqipëri gjatë shekujve XIII-XV.
Të dyja vendet atëherë provuan sundimin osman, me hungarezët dhe shqiptarët aleatë kundër osmanëve në pika të shumta, duke përfshirë edhe aleancën midis Janosh Huniadit dhe Gjergj Kastrioti Skënderbeut. Në Luftën e Madhe Turke, udhëheqësit katolikë shqiptarë Pjetër Bogdani dhe Toma Raspasani tubuan katolikët shqiptarë dhe myslimanët në çështjen pro-austriake. Pas Luftës së Madhe Turke, Hungaria u zhyt në fushën e Hapsburgut, ndërsa rajonet e banuara me shqiptarë mbetën pjesë e Perandorisë Osmane dhe përjetuan një periudhë të prishjes ekonomike dhe shoqërore, e cila pa që një numër i madh katolikësh nga Kosova iknin në veri për të mbërritur në Budapest, etj. dhe islamizimi i përhapur për shkak të rritjeve jashtëzakonisht të mëdha të taksës së sondazhit nga autoritetet osmane si dhe rastet e konvertimit të detyruar. Katolikizmi shqiptar mbijetoi në veriperëndimin malor të Shqipërisë me ndihmë të konsiderueshme nga klerikët austro-hungarezë. Shkollat Katolike të financuara nga austro-hungarezët ishin shkollat e vetme ku shqiptarët ishin në gjendje të studionin në gjuhën e tyre amtare gjatë sundimit osman, dhe si rezultat shumë prej studentëve të tyre do të kontribuonin në shfaqjen e nacionalizmit shqiptar, siç bënë disa intelektualë hungarezë si Franc Nopça.
Austro-Hungaria ishte një përkrahëse kryesore e pavarësisë shqiptare dhe kundërshtoi përpjekjet e kombeve sllave për t'i sunduar tokat shqiptare. Ndihma diplomatike austro-hungareze ishte kritike për dëbimin e ushtrive serbe dhe malazeze nga Durrësi dhe Shkodra më 1912. Pas pavarësisë shqiptare, Mbreti Zog u martua me një grua hungareze. Në fillim të shekullit të 20-të, Shqipëria dhe Hungaria ndanë një situatë ku një numër i madh shqiptarësh dhe hungarezësh banuan jashtë kufijve të tyre përkatës të rinj, dhe të dy panë ngritjen e lëvizjeve irredentiste që synonin të krijonin Hungarinë e Madhe dhe Shqipërinë Etnike, por që ishin të penguar nga forca relative e vendeve përreth. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, të dyja vendet u vunë nën kontrollin e regjimeve aleate, të ndjekur nga sundimi i partive komuniste aleate me Moskën. Marrëdhëniet shqiptaro-hungareze u ndërprenë pas ndarjes sovjetike-shqiptare, por u ringjallën pas rënies së komunizmit.
Mesjeta
Marrëdhëniet shqiptaro-hungareze datojnë që nga Mesjeta. Sidomos pasi Hungaria u shndërrua në katolicizëm dhe sundimtarët shqiptarë të veriut gjithnjë e më shumë gjithashtu konvertuan subjektet e tyre në katolicizëm si dhe gjatë Mesjetës së Lartë sidomos pas Kryqëzatës së Katërt, Hungaria shpesh kishte marrëdhënie me principatat shqiptare.
Akademikë të tillë si Muhamet Mala dhe Edmond Malaj kanë argumentuar se themeli i shtetit të Hungarisë kishte efekte politike shumë larg, që dëshmuan kritike për mbijetesën e shqiptarëve, megjithë pushtimet e përsëritura sllave. Dominimi i tyre mbi Danubin paracaktoi çdo mundësi të shteteve të mëdha sovranizuese unifikuese në Ballkan, të cilat "me siguri" do të kishin sjellë një "sllavizim përfundimtar të Ballkanit", duke e ndryshuar strukturën etnike në favor të sundimit sllav në kurriz të mbijetesës të shqiptarëve, grekëve dhe rumunëve.
Marrëdhëniet katolike
Manastiret shqiptare u ndërtuan me arkitekturë të ngjashme me modelet hungareze dhe italiane. Marrëdhëniet intelektuale klerike filluan në shekullin XII dhe u dokumentuan për herë të parë më 1177 nga Gregori, prelat i Tivarit.
Vendosja e sundimit hungarez nga Bela III mbi qytetet Dalmate të Splitit, Zarës dhe Trogirit përfundimisht shkaktoi promovimin e strukturave kishtare shqiptare drejtimin e nënshtrimit ndaj Romës, në vend se të vareshin nga qyteti Dalmat i Raguzës, siç ishin më parë. Pas kësaj pike, dioqezat e Ulqinit (Ecclesia Dulcignensis), Shasit (Suaciensis), Shkodër-Pult (Scodrensis / Pulatensis), Baleč (Beleacensis), Drivasto (Drivastensis), Deje (Dagnesnsis), dhe të tjera u riorganizuan në një "Arqipeshkvi shqiptare” direkt nën Romë, siç vëren Malaj, një zhvillim i rëndësishëm në rritjen e katolicizmit shqiptar në Ballkan.
Marrëdhëniet diplomatike
Marrëdhëniet midis Shqipërisë dhe Hungarisë u bënë më intensive në shekullin XIV, gjatë sundimit të Shqipërisë nga Karli i Anzhusë. Pas vitit 1308, një tjetër Angevin (Anzhu siç e quajnë shqiptarët familjen) vendosi Hungarinë dhe Kroacinë pasi Angevins gjithashtu mbeti në fronin shqiptar, duke i sjellë të trija kombet në një periudhë konvergjence politike.
Pushtimi osman
Gjatë pushtimeve osmane të Ballkanit, heroi kombëtar shqiptar Skënderbeu dhe heroi kombëtar hungarez Janosh Huniadi u rreshtuan së bashku kundër Ushtrisë Osmane.
Koha e vonë osmane
Si një shtet i unifikuar, Austro-Hungaria ndihmoi në sigurimin e arsimit për shqiptarët e Veriut, veçanërisht ata të besimit Katolik, duke ndihmuar në ndërtimin e shkollave në afërsi të Shkodrës. Për dallim nga të gjitha shkollat e tjera të vendit në atë kohë, ai u lejonte studentëve të mësojnë në gjuhën shqipe. Zgjerimi i arsimit shqip ndihmoi në stimulimin e Rilindjes Kombëtare Shqiptare.
Një fisnik hungarez Franc Nopça ishte me ndikim në fushën e shfaqjes së albanologjisë që nxiti ngritjen e nacionalizmit shqiptar dhe ai i dha përkrahjen e tij pavarësisë shqiptare.
Austro-Hungaria mbështeti aspiratat shqiptare, veçanërisht kundër pretendimeve serbe për territorin shqiptar, të motivuar nga një dëshirë për ta përmbajtur fuqinë e Pansllavizmit nën kujdesin e Perandorisë Ruse, e cila ishte një kërcënim i veçantë për Hungarinë, i cili duhej të luftonte me nacionalizmin sllovak, nacionalizmin kroat dhe nacionalizmin serb.
Epoka komuniste
Gjatë epokës sovjetike, të dyja vendet ishin pjesë e Bllokut Lindor dhe COMECON deri në tërheqjen e Shqipërisë më 1961.
Agoni e shpresa
http://www.youtube.com/watch?v=OutcRululvQ
http://www.youtube.com/watch?v=DLy9CcCyBB0
Pieter Huistra
Pieter Huistra (lindur më 18 Janar 1967) është një ish-futbollist hollandez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin hollandez ka luajtur 8 ndeshje.
Liqeni Alajuela
Liqeni Alajuela (Alajuela Lake) është një liqen në Panama.
Gjeografia
Ka një sipërfaqe prej 50.2 km2, dhe me lartësi mbidetare 76.8 m.
Lokaliteti arkeologjik Priboj
Lokaliteti arkeologjik Priboj është një monument i trashëgimisë kulturore në Gërnçarë, Kllokot, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 03-272/83.
Klos Katund
është një fshat në Shqipëri...
Paul Rodgers
Paul Bernard Rodgers(17 dhjetor 1949) është një këngëtar anglez, kompozitor, muzikant dhe multi-instrumentist, i njohur për suksesin e tij në vitet 1960 dhe 1970, si këngëtar i grupit Free dhe Bad Company. Pas ndarjes nga të dy grupet më të suksesshme The Firm dhe The Law në vitet 1980 dhe fillim të viteve 1990 ai u bë solo këngtarë. Ai i është bashkuar grupit Queen me vonë.Rodgers është quajtur "The voice" nga fansat e tij. Një anketë në revistën Rolling Stone e rendit atë ne vendin 55 në listën e "100 Greatest Singers of All Time ". Në vitin 2011 Rodgers mori çmimin Ivor Novello Award në Akademinë Britanike për kontributin e tij  në muzikën britanike.
Walsh, Joe Lynn Turner, Paul Young, Bruce Dickinson, Robin McAuley, Jimmy Barnes, Richie Kotzen dhe Joe Bonamassa. Në vitin 1991, John Mellencamp e quan Rodgers "këngtari më i mirë rock ndonjeherë".
Karriera e hershme
Paul Bernard Rodgers u lind ne Middlesbrough, England dhe ka luajtur bas (më vonë është marrë me vokal) në një bend The Roadrunners, bend i cili ndryshoj emrin ne The wildflowers para se të shkonte ne skenën e muzikës ne Londër. Pjestarë të tjerë të këtij bendi ishin Micky Moody (me vonë ne Whitesnake) dhe Bruce Thomas (me vonë ne Elvis Costello and The Attractions).
Free
Rodgers u bë i njohur në skenën britanike të muzikës në vitin 1968 si këngëtar/kompozitor për grupin e rokut Free. Në vitin 1970, ata goditen radiot ndërkombëtare me "All Right Now", të cilën Rodgers e ka shkruar me basistin e grupit Andy Fraser. Kjo këngë ishte hiti numër një në më shumë se 20 territore dhe i pranuar nga ASCAP, në vitin 1990 më shumë se një milion radio e kanë lëshuar këtë këngë në SHBA. Kanë lëshuar në treg katër albume me një kombinim të blues, baladë dhe rock që ishin pesë suksese të mëdha në Britani të Madhe. Pas ndarjes nga grupi Free në pranverën e vitit 1971, Rodgers ka formuar një grup tre-pjesësh të quajtur Peace. Në të kanë marrë pjesë basisti Stewart McDonald dhe bateristi Mick Underwood, Rodgers ka luajtur kitarë dhe është marrë me pjesën vokale.
1970s : Bad Company
Rodgers ka formuar grupin e tij të ardhshëm Bad Company me Mick Ralphs, ish-kitarist i Mott Hoople. Ky grup ka përfshirë edhe shokët e Rodgers nga grupi Free, bateristi Simon Kirke si dhe Boz Burrell, ish vokalist dhe basisti i King Crimson. Rodgers tha: "Mick dhe unë ishim duke u përpjekur se si ta quajmë bendin,kur e kam thirrur atë dhe i thash: 'Bad Company", ai e lëshoi telefonin." Turneu I tyre ishte i suksesshem në vitet 1973-1982, dhe kishte disa hite, të tilla si "Feel Like Makin' Love", "Can't Get Enough", "Shooting Star", "Bad Company", and "Run with the Pack".Bad Company fitoi gjashtë albume platini derisa Rodgers u largua në vitin 1982 në kulmin e famës së tyre duke deklaruar se ai donte të kalonte kohë me familjen e tij të re.U zbulua se në prill 2011 pas vdekjes së Jim Morrison's, Bendi The doors kanë kërkuar qe Rodgers ta zëvendësoj atë.
Jeta personale
Paul Rodgers u martua me Machiko Shimizu ne 1971, dhe ka dy fëmijë nga kjo martesë, Steve dhe Jasmine. Gjithashtu edhe fëmijët janë muzikantë dhe këngtarë që kanë formuar një bend Bôa, në vitin 1990. Rodger dhe Shimizu janë divorcuar në vitin 1996.
Më 26 shtator 2007, Rodgers u martua me një ish-modele dhe Miss Kanada, fizioterapeute dhe artistes Cynthia Kereluk në Okanagan Valley te Kanadasë.
Me Queen + Paul Rodgers
Live albums Studio albums Singles Other albums
Ismete Selmanaj Leba
Ismete Selmanaj Leba shkrimtare dhe gazetare shqiptare, ka lindur në Durrës në vitin 1966.
Jetëshkrimi
Mbaron shkollën e mesme në Durrës, në gjimnazin “Naim Frashëri”, dhe më pas studimet e larta në Universitetin e Tiranës, në Fakultetin e Inxhinierisë së Ndërtimit, ku dhe u diplomua në vitin 1991. Prej vitit 1992 jeton në Itali. Ka botuar romanet “Gjembi dhe trëndafilat” dhe “Kokat e dy lejlekëve të purpurt”. Në Itali la publikuar: “Verginità Rapite” (Virgjëri të rrëmbyera) – Bonfirraro Editore (prill 2015), “I bambini non hanno mai colpe” (Fëmijët nuk kanë faj asnjëherë) – Bonfirraro Editore (prill 2016), “Due volte stranieri” (Dy herë të huaj) – Besa Editrice (shkurt 2019), “Presunzione di Colpevolezza” (Prezumim i Fajësise)- Calibano Editore, mars 2121. Me shtëpinë botuese“Edizioni SEB27” (Torino 2016) në Konkursin Letrar Kombëtar “Gjuha e Nënës” ka publikuar tregimin “L’amore Dentro i Bunker” (Dashuri brenda bunkerëve). Tregimi “Tutto, tranne il piacere” (Gjithçka, përveç kënaqësisë) - Edizioni SEB27,  bën pjesë në Antologjinë e vitit 2019. Librat “I bambini non hanno mai colpe” (Fëmijët nuk kanë faj asnjëherë) e “Verginità Rapite” (Virgjëri të rrëmbyera) janë pjesë e kurrikulës Universitare në Fakultetin e Letërsisë dhe Filozofisë të Palermos. Parathëniet e të dy romaneve janë shkruar nga Profesor Matteo Mandalà i Universitetit të Palermos. Në vitin 2016, 2017 e 2018, romanet “I bambini non hanno mai colpe” (Fëmijët nuk kanë faj asnjëherë)  e “Verginità Rapite” (Virgjëri të rrëmbyera) u përzgjodhën si test leximi në dhjetra shkolla të Italisë sipas projektit Libriamoci - Giornate di Lettura Nelle Scuole (Ditët e Leximit në Shkolla) e promovuar nga Ministria e Kulturës italiane.
Në vitin 2017 romani “Verginità Rapite” ishte finalist në Premio Letterario Giornalistico Piersanti Mattarella (Çmimi Letrar Gazetar Piersanti Mattarella)
Thrilleri “I Bambini non hanno mai colpe” ka fituar  Premio Assoluto Holmes Awards 2019 (Çmimi Absolut Holmes Awards)
Shtator 2019, Etnabook - Festivali Ndërkombëtar i Librit dhe Kulturës, Çmimi Sicilia për romanin “Verginità Rapite”.
Veprimtaria si shkrimtare ne Itali dhe Vleresime
"Due volte stranieri”  është përzgjedhur si test leximi në dhjetëra shkolla tetëvjeçare dhe të mesme të Siçilisë.
Dhjetor 2019, Premio Melagrana – Città di Caserta, romani “Verginità Rapite” fitoi vendin e dytë në kategorinë e librave të botuar.
Napoli, mars 2020. Vendi i parë  për librin “I bambini non hanno mai colpe”, Concorso Internazionale letterario “Uniti per la legalità” (Konkursi Letrar Ndërkombëtar “Të bashkuar për legalitetin”.
Maj  2020, Premio letterario “La felicità ritrovata”, Nderim i Veçantë për romanin “Due volte stranieri”.
Veprimtaria si shkrimtare ne Itali dhe Vleresime
Prej shtatorit 2019 bashkëpunon me gazetën Indelebili.
Prej janarit 2020 bashkëpunon me redaksinë e  Sdiario.com
Shtator 2020, Çmimi Ndërkombëtar  Books For Peace, vendi i parë për romanin “Due volte stranieri” (Dy herë të huaj)
Dhjetor 2020, vendi i tretë për romanin “Verginità Rapite” (Virgjëri të rrëmbyera) në Konkursin e 22 Ndërkombëtar Inventa un Film.
Janar 2021 vendi i dytë për tregimin “Tutto, tranne il piacere” (Gjithçka, përveç kënaqësisë) në Konkursin Ndërkombëtar Italo-Rumun  Picàturi de suflet.
Prill 2021, Finaliste e Çmimit Ndërkombëtar Città di Cefalù.
Mars 2021 ka publikuar ne Itali librin “Presunzione di colpevolezza”
Gusht 2021 Çmimi Mondo Donna për letersine Itali
Shtator 2021 ka publikuar librin “Amoreterapia” Itali
Lokaliteti arkeologjik Fusha e madhe dhe Tuma
Lokaliteti arkeologjik Fusha e madhe dhe Tuma është një monument i trashëgimisë kulturore në Sadovinë e Jerlive, Viti, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 0301-8286.
Sadiati
Sadiati, i biri i Ardit II, i shtëpisë së Mermnadae ishte Mbret i Lidisë nga viti 624 PK deri në vitin 619 PK. Ai u pasua nga i biri i tij, Aljati II.
Sadiati filloi një luftë dymbëdhjetë vjeçare me qytetin e Miletusit, luftë që u vazhdua nga i biri i tij, Aljati II.
Erik Halilaj
Erik Halilaj është 3D artist VFX, nga shqiperia.
Jetëshkrimi
Erik Halilaj lindi më 30 shtator të vitit 1996 dhe popullariteti i tij filloi që nga viti 2020 me publikimin e koleksionit të tij qesharak të SpongeBob i cili pati një impakt shumë pozitiv në botën 3D. Gjatë viteve 2014-2018 ka mbajtur një profil të ulët duke u përfshirë në projekte të bizneseve të ndryshme në fushën e marketingut.
Richard Witschge
Richard Witschge (lindur më 20 Shtator 1969) është një ish-futbollist holandez.
Erik Halilaj
Jetëshkrimi
Gjatë kësaj periudhe ka punuar në mënyre autodidakte në specializimin e mëtejshëm në VFX dhe 3D duke marrë pjesë edhe në efektet vizuale të disa filmave si: Balkan Blood, Elvis Walks Home, Pit Stop Mafia, Albanian Action.
Richard Witschge
Kombëtarja
Për reprezentacionin hollandez ka luajtur 31 ndeshje.
Erik Halilaj
Jetëshkrimi
{| class="wikitable sortable" ! Viti !! Titulli !! Roli
Plot ambicie, ai ka qenë duke ndjekur qëllimin e tij, duke iu përkushtuar kohë dhe energji projekteve të ndryshme 3D, duke ushqyer më shumë pasionin e tij për manipulimin e efekteve vizive që transmetojnë vlera artistike.
Pas përfundimit të shkollës së mesme ai e ka kuptuar ku qëndrojnë aftësitë dhe pasioni i tij më i madh, dhe e ka vënë menjëherë në zbatim duke u përfshirë në projekte personale praktike, të cilat kanë ndikuar në zhvillimin e tij të mëtejshëm në këtë drejtim.
Megjithatë, Eriku nuk është vetëm një 3D-Artist - ai ka një interes të gjerë në të gjitha aspektet e botës se 'Graphic Design' dhe tashmë ka fituar përvojë në fusha te ndryshme si përpunimi i imazheve dhe serialeve te animuara 3D.
Së fundmi ka qenë mjaft i interesuar për teknologjinë blockchain, veçanërisht për përdorimin më interesant të saj ne botën e artit dixhital, NFT (Non - Fungible Token).
Ai ka krijuar disa koleksione te ndryshme te cilat kanë pasur shumë shitje dhe popullaritet ne treg, duke treguar aftësine e tij për të ndjekur trendin, dhe parashikuar trajektoren e botës së artit dixhital dhe mënyrës së shfaqjes së tij, nëpërmjet mjeteve të reja të deçentralizuara dhe open-source.
Referimet
Erik Halilaj at IMDB Official Instagram Profile www.foxinterviewer.com www.behance.net www.pinterest.com www.phoneky.com
Ardi II
Mbretërit e Lidisë, të njohur sipas Historisë zyrtare..
Mbreti-GIGES ose GIGAS, që tmerrësisht ka ngjashmëri me emrin shqiptar (GEGA).. GIGES, mbretëroj rreth viti 680 – 644 para krishtit..
Mbreti ARDIS ose ARDI.. Ky emër, ishte shumë i përdorur tek Ilirët e lashtë, por edhe tek ne Shqiptarët, deri në ditët e sotme..
ARDI mbretëroj rreth vitit 644 – 625 para krishtit..
Lidia ishte një shtet në veri të Azisë së Vogël me një qytetërim shumë të lashtë. Lidët ishin trojanë dhe gjatë Luftës së Trojës luftuan për mbrojtjen e saj. Nga Lidia kanë ardhur edhe Tyrrenët (Etruskët) dhe Sherrdanët (SARDENJA).
PROMOTED CONTENT Ardi II ishte mbreti i dytë i dinastisë Mermnad, i biri i mbretit Gigas të Lidisë. Ai u pasua nga i biri i tij, Sadiati. Sipas traditës lidiane, ai ishte i 27-ti.
Ardi II sulmoi qytetin grek Miletus dhe ishte i suksesshëm në kapjen e qytetit të Prienes. Shumica e regjimeve të tij ishin humbur nga luftërat kundër Kimerëve, të cilët gati pushtuan tërësisht qytetin e Sardës në një sulm të vetëm.
Burim Informacioni
https://njekomb.org/mbreterit-e-lidise-trojane-kishin-emra-iliro-shqiptar/
Beteja e Luginës së Erigonit
Beteja e Luginës së Erigonit e njohur edhe si Beteja e Rrafshit të Lynkestisë u zhvillua në vitin 358 para erës sonë midis dardanëve nën Bardhyllin dhe maqedonasve nën Filipin II. Pas dyzet vjetësh mbi dominimin dhe zgjerimin e vazhdueshëm dardan nën Bardhyllisin, Filipi II pasi u martua me Audatën, një princeshë ilire, marshoi në Iliri dhe u përball me fisnorët dardanë. Beteja e përshkruar nga Diodori dhe Frontinus tregon fuqinë dhe përsosmërinë e ushtrisë maqedonase dhe dardane.
Fushatat maqedonase
Duket se Bardhyllis kundërshtoi marrëveshjen me Amyntën II dhe Sirras dhe pushtoi Maqedoninë në 393 para Krishtit. Bardhyllisi përdori taktika të reja luftarake që nuk ishin përdorur më parë nga asnjë prej ilirëve. Ai fitoi një betejë vendimtare kundër Amyntas III, e dëboi atë dhe sundoi Maqedoninë nëpërmjet një mbreti kukull. Në vitin 392 Para Krishtit, Amyntas III u bashkua me Thesalinë dhe mori Maqedoninë nën sundimin e tij nga dardanët. Megjithatë, ilirët bastisnin dhe sundonin vazhdimisht në kufijtë veriorë të Maqedonisë. Pas pushtimeve të vazhdueshme, Bardhyllis i detyroi maqedonasit t'i paguanin atij një haraç vjetor në 372 para Krishtit.
Në vitin 370 p.e.s., Amyntas i denjë vdiq plot vite, pasi kishte rikthyer pasuritë e mbretërisë së tij pas fatkeqësive ilire. Nga martesa e tij me Euridikën e Sirras ilire lindi tre djem dhe një vajzë. Djali i tij i madh ishte Aleksandri II. Në vitin 369 para erës sonë, Bardhyllis e pengoi Aleksandrin II të eliminonte dardanët nga Maqedonia. Pas betejës, Bardhyllis thuhet se kishte mbajtur për pak kohë si peng Filipin II, vëllain më të vogël të Aleksandrit II. Në vitin 365 Para Krishtit, Aleksandri II u pasua nga vëllai i tij Perdika III.
Paionët filluan një seri sulmesh kundër maqedonasve në mbështetje të një pushtimi dardan nga veriu. Perdika III, mbreti i Maqedonisë, i poshtëruar nga indinjiteti i detyrimit për t'u paguar haraç dardanëve, marshoi në veri në pranverën e vitit 358. para Krishtit në ushtrinë maqedonase për ta zgjidhur çështjen me betejë. Ky nuk ishte rasti i parë në të cilin ai kishte luftuar kundër Bardhyllis, por maqedonasit e humbën betejën. Vetë mbreti ishte në mesin e 4000 të vdekurve maqedonas. Pjesa e mbetur, e pushtuar nga paniku, pasi kishte pasur frikë të madhe nga ushtria ilire, humbi zemrën për vazhdimin e luftës. Kjo ishte humbja më e rëndë që pësuan maqedonasit në gamën e përpjekjeve të tyre për t'u çliruar nga ilirët. Dardanët e ndoqën fitoren e tyre duke zgjeruar kontrollin e tyre drejt jugut në liqenin e Lyhnidit ( Liqeni i Ohrit ) dhe në perëndim në Maqedoninë e sipërme. Me veprimet e Bardhylisit, dardanët e kishin afruar Maqedoninë drejt kolapsit.
Kur Filipi II, më i vogli nga tre vëllezërit mori fronin, ai ishte i vendosur të nënshtronte ilirët nën Bardhyllis një herë e përgjithmonë, duke shkatërruar kërcënimin ilir.
Mbretërimi i Filipit II
parapamje|230x230px| Filipi II i Maqedonisë Në vitin 359 para Krishtit, Maqedonia mund të kthehej në fushën e betejës kundër ilirëve, pasi kishte kapërcyer gjendjen e brendshme të kaosit politik dhe kishte hequr rrezikun e sulmit nga kundërshtarët e tjerë. Kur Filipi II mori fronin maqedonas, zona të konsiderueshme të Maqedonisë së sipërme mbetën nën kontrollin e Bardhylis. Për t'u përqendruar në luftën e brendshme të nevojshme për të siguruar kurorën e tij, Filipi ripohoi traktatin që dardanët i kishin vendosur Maqedonisë me forcën e armëve dhe vulosi aleancën me martesën e tij me Audatan, ndoshta një mbesë ose bijë e Bardhylis. Ky veprim padyshim pengoi një pushtim të plotë dardan të Maqedonisë në një kohë kur vendi ishte më i cenueshëm.
Deri në pranverën e vitit 358 Para Krishtit, Filipi kishte siguruar më në fund fronin e tij dhe tani ishte në gjendje të trajtonte pushtimin e Maqedonisë veriperëndimore nga Bardhyllis. Kur Bardhyllis i ra në sy fjala për mobilizimin e ushtrisë maqedonase, ai i propozoi Filipit që të nënshkruanin një traktat për të ruajtur status quo-në, me kusht që të dyja palët të ruanin qytetet që ishin tashmë në zotërimin e tyre në atë kohë. Kjo, natyrisht, ishte e papranueshme për Filipin, sepse ai nuk ishte i përgatitur të pranonte asnjë kusht tjetër përveç një tërheqjeje të plotë dardane nga Maqedonia veriperëndimore. Bardhyllis, megjithatë, nuk ishte i prirur të hiqte dorë nga fitimet e tij pa luftë. Filipi mobilizoi çdo ushtar të aftë në Maqedoni për betejë. Bardhyllis, si më parë, nuk kishte gjasa të merrte robër, kështu që çdo disfatë maqedonase do të rezultonte në viktima gjymtuese.
Beteja
Me kufirin e tij verior të sigurt për momentin, Filipi u kthye në perëndim atë verë për të rimarrë territorin e humbur nga vëllai i tij. Ilirët paraqitën një sfidë të frikshme, të aftë për të përballuar fuqinë e Filipit me 10,000 këmbësorë dhe 500 kalorës të tyre kundër Filipit, 10,000 këmbësorë dhe 600 kalorës pak më të favorshëm. Për më tepër, këmbësoria e Bardhyllis kishte një komponent të fortë të luftëtarëve të goditjes, që ndoshta përbënte 7,000 nga totali. Luftëtarët ilirë përdorën një shtizë sibyna me kokë të rëndë dhe një mburojë me bos. Filipi duhej ta dinte se ata do t'i vinin hipaspistët e tij ende të paprovuar dhe falangitët vendas në një provë të ashpër të luftimit trup më trup. Maqedonasit nuk po përballeshin me një mbret të sapoardhur si Filipi, por me një veteran të thinjur të shumë luftërave, pasi Bardhyllis mund të kishte qenë 90 vjeç, por ishte ende mjaft i fortë për të dalë në fushë me kalë.
Ilirët u zhvendosën për të ofruar betejë në terren të hapur. Hammond sugjeron (1994, 26) se kjo ishte pikërisht në perëndim të kalimit Kirli Dirven në fushën e Lyncus. Filipi mbërriti dhe vendosi falangën e tij ashtu siç kishte bërë në veprimin e parë, me falangitët në të majtë dhe në qendër, vendosi hoplitët dhe hipospitët nga e djathta përsëri në atë renditje dhe kalorësia dhe këmbësoria e lehtë u ndanë nga të dy krahët. Sa i përket rregullimeve të Bardhyllit, pretendimi i Diodorit për një formacion katror (16.4.6) është i ngatërruar edhe në kontekstin e përshkrimit të betejës së tij dhe, duke qenë se taktika të tilla janë të padëshmuara gjetkë, përveç në tërheqje për ilirët ose grekët në këtë zonë, versioni e Frontinus (2.3.2) është për t'u preferuar. Kjo tregon se Bardhyllis u ngrit në një mënyrë lineare, këmbësoria e tij e rëndë që përputhej me gjerësinë e falangës me skedarë edhe më të thellë dhe që kishte njerëzit më të mirë që përballeshin në mes me kalorësi dhe përleshje nga jashtë.
Formacionet ishin mbyllur së bashku, ilirët me ritme të shpejta dhe maqedonasit më ngadalë për të ruajtur rregullin. Kur më në fund u takuan, një përleshje e egër u vu në lëvizje nga njëri skaj i fushës në tjetrin. Të gjithë elementët e falangës në këtë pikë lëvizën në kor për të kryer detyrat e tyre vdekjeprurëse. Nga qendra majtas, pikmenët e mbajtën të fortë, me armët e tyre të gjata që i mbanin jashtë rrezes pikat e shtizës ilire, ndërsa plagosën të paktën disa nga ata që drejtonin përpjekjet ilire. Në të njëjtën kohë, Filipi dhe shtizat e tij bënë përparim në të djathtë duke goditur ilirët pasi vrulli nga radhët e pasme i shtyu ata pamëshirshëm përpara. Para-luftëtarët ilirë që i kundërshtonin ata morën shumë më pak ndihmë nga pas dhe ishin të pafuqishëm për t'i rezistuar presionit të madh, të gjatë gjithë vargut, që vinte mbi ta. Në fund, ilirët nuk kishin zgjidhje tjetër veçse të lëshonin terren. Ndërsa ilirët u larguan filluan të tërhiqeshin, ishin hetairoët dhe përleshësit e tyre ata që shkëlqyen tani, duke ua lehtësuar rrugën hoplitëve dhe hipospistëve duke pastruar të gjithë kalorësinë ilire dhe këmbësorinë e lehtë nga ai krah. E ekspozuar dhe e vënë përtej qëndrueshmërisë, e majta ilire tani e lëshoi plotësisht rrugën dhe e dërgoi pjesën tjetër të formacionit të tyre në një fluturim të furishëm nën ndjekje të egër.