cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Si-do-re-la
Motivi si-do-re-la u ngrit brenda meje tek rrinim ulur në një tryezë në lokalin e aeroportit, duke pirë kafe, në pritje të trenit të tim eti. Shkak u bë kalimi aty pranë nesh i një gruaje, që me një dorë tërhiqte një valixhe të kuqe, me dorën tjetër një vajzë. Munda të kapja kalimthi një fragment profili të saj. Pak më shtatlartë se mesatarja, me një T - shërt ngjyrë blu, pantallona të lehta verore prej linoje, të bardha, këpucë atlete po të bardha, ajo shkoi tutje, drejt pikave Check - in, la prapa një aromë parfumi dhe mua m'u zu fryma. U thashë prindërve të ngriheshim. Ngutja ime për të ndjekur hullinë e parfumit të asaj gruaje në ato rrethana, ka qenë një yshtje mistike. Edhe pse ajo rastisi të ishte Sidorela, asgjë nuk e përligjte ngutjen time për ta takuar, përveç ndoshta motivit simfonik të mbetur brenda meje... kishim qenë në të njëjtën klasë, gjatë pothuajs tre viteve të para të gjimnazit, në vitet ྖ te "Qemal Stafa". Disa e thërrisnin shkurt Dora, disa Ela, të tjerë, për ta tallur, Sida.
Autostrada Adriatiko-Joniane
250px|parapamje|djathtas|Udha e autostradës. Autostrada Adriatik-Jon (kroacisht:Jadransko–jonska autocesta; malazisht: Jadransko–jonski autoput) është një autostradë në ndërtim e sipër, përgjatë bregut perëndimor të Adriatikut dhe detit Jon. Kjo udhë e gjatë përshkon pjesën perëndimore të gadishullit Ballkanik.
Rruga
Është planifikuar që distanca të realizohet si një autostradë e pandërprerë. Ajo fillon në Trieste (Itali) dhe kalon së pari përmes Sllovenisë për në Rijeka në Kroaci. Pjesa me e madhe ne Kroaci përbehet nga autostrada A1. Në afërsi të Dubrovnikut Autostrada Adriatik-Jon do të kalojë përmes Bosnje-Hercegovinës në Trebinje për në Mal të Zi. Atje ajo do të vazhdojë përmes Podgoricës dhe do të kalojë përmes pjesës veriore te Liqenit të Shkodrës në Shqipëri e me tej për në Durrës në drejtim të Greqisë. Në Greqi kjo udhë do të kalojë ne Janinë dhe Patra me pikë përfundimtare në Kallamata.
Ky korridor shihet nga Kroacia, Mali i Zi dhe Shqipëria si një projekt shumë i rëndësishëm infrastrukturor, megjithëse deri në ditët e sotme nuk është mbështetur e nuk është marrë parasysh nga BE në Korridoret Mbarë-evropiane të Komunikacionit. Vendet e përmendura kanë filluar një nismë për të mundësuar mbledhjen e kapitalit për realizimin e këtij projekti ndërkombëtar.
Italia
Nga pikënisja në Trieste janë rrugët që ekzistojnë më dhe bashkohen me autostradën RA13 dhe RA14 për aksin deri te kufiri Slloven një pjesë e distancës është pjesë e autostradës Adriatik-Jon. RA14 pastaj vazhdon në formë të autostradës Sllovene A3.
Sllovenia
Pjesa sllovene fillon me autostradën e tanishme A3 nga kufiri Italian në Sežana për tek A1. Pjesa tjetër e autoustradës ende nuk është planifikuar, por do të shkojë drejt kufirit kroat në Jelšane, meqë atje do të realizohet lidhja me autostradën kroate A7. Përderisa të mbarohet kjo pjesë, komunikacioni kalon në një rrugë nacionale.
Kroacia
Deri më sot, Kroacia ka bërë përparimet më të mëdha në pjesën e saj duke realizuar pjesën më të rëndësishme të A7 dhe A1. Në fund të 2013, hapja e 11 km që mungonin deri tek kryqëzimi i autostradës Ploče (Mali Prolog) krijoi një udhë 393 km të gjatë prej kufirit slloven deri te Rupa, ose 514 km (pa ndërprerje) nëse ndjek udhën prej kyrqëzimit të autostradës në Orahovicë deri në Rijeka përmes A6 për Bosiljevo ose A1 për Žuta Lokva.
A7 është përfunduar që nga kufiri slloven Rupa deri Matulji përfshire edhe kalimin nga Rijeka (Matulji - Križišće, 26 km) (në tërësi 42 km). Planet afatmesme përfshijnë zgjatjen e A7 deri te A1 në Žuta Lokva (56 km). Përderisa ky aks në është përfunduar, automjetet në qarkullim duhet të kalojnë përmes një udhe të tërthorët drejt A1 përmes A6 (nga kryqëzimi i Orahovicës afër Rijekës, drejt Žuta Lokva, me distancë totale 135 km) ose duke përdorur udhën e drejtpërdrejtë (nga Orahovica, përmes Senj, drejt Žuta Lokvës, përafërsisht 83 km) duke përdorur bypassin e Rijekës (14 km) dhe duke përshkuar rrugën nacionale D8 (e njohur si "Rruga bregdetare e Adriatikut", ose "Jadranska Magistrala" në gjuhën Kroate) me gjatësi 69 km.
A1 përfundon ndërkohe ne Vrgorac në afërsi të qytetit Ploče. Pjesa (11 km) deri te kryqëzimi i autostradës Ploče (Mali Prolog) ka mbaruar në tetor 2013. Pas saj nis një autostradë katërkorsishe ( përafërsisht 15 km që duhet të kishin mbaruar në fund të vitit 2013, nga të cilat 10 km kanë kohë që kanë përfunduar). Jadranska Magistrala në Ploče (kryqëzimi i rrugës Čeveljuša), e cila aktualisht funksionon si A1. Vazhdimi i mëtejshëm deri në Slivno me siguri për Metkoviq është në fazën e planifikimit. Në jug të Slivno-s pason ndërprerja e përmendur tashmë e territorit shtetëror kroat në kontinent nga territori shtetëror boshnjak (Neum).
Deri vonë nuk ka pasur plane konkrete për vazhdimin e autostradës përmes Bosnje-Hercegovinës (afërsisht 5-6 km). Në vitin 2007, filloi ndërtimi i urës së Pelješac, e cila do ta bënte të panevojshme kalimin përmes Bosnje-Hercegovinës. Është e paqartë nëse do të bëhet pjesë e A1.
parapamje|Ndërtimi i autostradës në afërsi të Vrgorac (2010)
Bosnja-Hercegovina
Për një kohë të gjatë ishte e paqartë nëse Autostrada Adriatiko-Joniane do të kalonte përmes Bosnje-Hercegovinës apo nëse do të vazhdonte përtej Dubrovnikut në Kroaci, drejt Aeroportit të Dubrovnikut, direkt në vendkalimin kufitar malazez në Debeli Brijeg.
Pasi planifikimi i rrugës përmes Bosnje-Hercegovinës ishte supozuar tashmë në planin e zhvillimit të trafikut për Malin e Zi deri në vitin 2020, tani është përcaktuar edhe vendndodhja e saktë e vendkalimit të ardhshëm kufitar midis Bosnje-Hercegovinës dhe Malit të Zi. Pika e kontaktit midis Bosnje-Hercegovinës dhe Malit të Zi duhet të jetë midis qytezës Aranđelovac (BeH) dhe Nudo (Mali i Zi). Megjithatë, plane konkrete për rrugën në Bosnje-Hercegovinë nuk ekzistojnë ende. Në çdo rast, ai do të kalojë pranë qytetit të Trebinjës.
Mali i Zi
Rruga e planifikuar në Mal të Zi (kaltër) sipas planit për zhvillimin e transportit deri më 2020.|parapamje
Pas konkretizimit të rrugës së Autostradës adriatikojoniane nëpër Bosnje dhe Hercegovinë tani janë gjithashtu më shumë të konkretizuar planifikimet e rrugës në Mal të Zi. Këto plane janë tashmë pjesë e Planit për zhvillimin e transportit të Malit të Zi, që pritet të përfundoj me 2020.
Autostrada Grahovë-Bozhaj do të formoj seksionin malazez të Autostradës adriatikojoniane. Autostrada do të filloj nga kufiri me Bosnjën dhe Hercegovinën diku afër Nudosë në Grahovë. Autostrada do të kaloj në veri të Bokës së Kotorrit për në Podgoricë dhe pastaj të vazhdoj deri tek Liqeni i Shkodrës.
Që prej kur konstruktimi i Autostradës Tivar-Bolari, gjegjësisht zgjerimi i saj deri në Beograd tani për tani është i rëndësishëm për Malin e Zi dhe se fondet e disponueshme janë të kufizuara për shkak të situatës ekonomike në Mal të Zi, nuk ka gjasa që të filloj konstruktimi i Autostradës Grahovë-Bozhaj në të ardhmen e afërt. Gjithsesi mund të supozojmë se autostrada është duke u konstruktuar, sepse rreth 15 km rrugë të autostradës afër Podgoricës janë të përbashkëta me Autostradën Tivar-Bolari.
Shqipëria
parapamje|Rrugët në Shqipëri
Shqipëria ka përfunduar pjesën më të madhe të korridorit veri-jug për lidhjen e Malit të Zi dhe Greqisë (që përbëhet kryesisht nga SH1 dhe SH4). Ky korridor veri-jug është në të njëjtën kohë autostrada adriatiko-joniane, kështu që vetëm dy pjesë nuk janë përfunduar. Kjo pjesë përfshin distancën nga kufiri malazez deri ne Shkodër (Han i Hotit - Shkodër, afërsisht 30km) dhe pak pjesë të distancës midis Memaliaj dhe Tepelena (afërsisht 7km). Këto dy pjesë janë ne punë e sipër dhe priten të mbarojnë brenda vitit 2014.
Pjesa më e madhe e distancës është rrugë e gjerë me dy gjurmë (e ashtuquajtur “superstradë“) u zgjerua në vend të autostradës së planifikuar me katër korsi (e ashtuquajtur "autostradë"). Megjithatë, pjesë të rrugës tashmë janë duke u zgjeruar. Pjesët e mbetura do të mbeten vetëm autostrada me dy korsi në të ardhmen (Han i Hotit-Shkodër dhe Levan-Tepelenë-Gjirokastër).
Greqia
Në Greqi Autostrada Adriatiko-Joniane ndjek rrugën GR-5 nga kufiri shqiptar në Kakavia deri në Janinë, një seksion i planifikuar të përmirësohet në autostradë. Nga atje ajo ndjek autostradën A5 (Ionia Odos) deri në Antirrio ku kalon Gjirin Korintik nëpërmjet urës Rio-Antirrio për të takuar autostradën A8 (Olympia Odos) në Rio.
Nga Rio deri në Pirgos, një autostradë tjetër (e cila do të jetë zgjatimi i Olympia Odos - A8), është në ndërtim e sipër për të zëvendësuar atë seksion të rrugës ekzistuese kombëtare GR-9. Seksioni tjetër nga Pirgos në Kalo Nero është vonuar për shkak të shqetësimeve mjedisore në lidhje me liqenin Kaiafas. Rruga Kalo Nero - Tsakona është një degë e GR-9 dhe të çon në kryqëzimin me autostradën A7, pranë qytetit të Kalamata.
Popoci (Albanik)
Popoc është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Bërryli
Bërryli është ajo pjesë e Tiranës që ndodhet në fillim të Lanës kur kjo e fundit pret unazën.
Të mjerët
Të mjerët (frengjisht: Les Misérables /le mizerablë/) është një nga romanet më të shquara të shkrimtarit francez, [Victor Hugo|Viktor Hygo].
Viktor Hygo në këtë roman himnizon historinë franceze të shek. XIX, i merr në mbrojtje qeniet e mitura, të keqtrajtuara dhe të nëpërkëmbura. Ka dy variante të romanit "Të mjerët", njëri i vitit 1845 që i sjell Hygoit titullin e akademikut në Akademinë Franceze dhe tjetri i vitit 1860 që i sjell titullin e fisnikut derisa ishte në mërgim në Belgjikë, botuar më 1862.
Në episodin e parë kemi ngjarje nga Zhan Valzhani dhe ipeshkvi i Dinjës, Mirieli. Zhani është i dënuar me burg, ngase kish bërë vjedhje për të siguruar kafshatën e gojës. Ai arriti të ikë nga burgu, strehohet te ipeshkvi i Dinjës, ipeshkvi me humanizmin e tij e pranon, mirëpo Zhani natën ia vjedh priftit shandanët e argjendta dhe ikën nga ai. Xhandarët e arrestojnë, por prifti nuk deklaron se i janë vjedhur shandanët dhe kjo e shpëton Zhanin. Ai magjepset me zemërgjerësinë e priftit dhe kjo gjë ndikon në ndërrimin e tij. Në episodin e dytë, Zhani e ndërron emrin në Madlen, pasi kish ndryshuar karakter bëhet kryetar i një vendi të vogël, ballafaqohet me një rast të rëndë social, me atë të Fantinës, e cila dënohet si prostitutë. Madleni e liron. Fantina kishte një vajzë të quajur Kozetë, vajzë ilegjitime. Për të siguruar bukën e ëma ish marrë me prostitucion dhe kjo qe arsyeja pse e liron Madleni.
Madleni u bë objekt për gjyqin që vendasit kërkonin të dinin për biografinë e tij. Madleni e zbulon veten kur gjyqi duhej ta dënonte Shamatien të akuzuar për vjedhje duke dyshuar se ai ishte Zhan Valzhani dhe në fund ai i tregon gjyqit se vetë ai ishte Zhan Valzhani. Shamatien e lirojnë nga akuza për vjedhje. Në episodin e tretë kemi Kozetën si shërbëtore në një familje të pasur, e cila ishte pasuruar duke kryer plaçkitje gjatë lufts së Vaterlosë. Zhan Val Zhani arrestohet, dërgohet në burg, por ai arratiset përmes kanaleve të Parisit.
Ai arrin te familja e Tenardieve, e shpëton Kozetën nga kthetrat e familjes ku punonte dhe e fsheh së pari në një shtëpi, pastaj në manastir. Në episodin e katërt, Zhan Valzhani vendoset në rrugën Plumet, ndërron emrin në Foshëlëvon, njihet me Mariusin, i cili kishte orientime republikane. Mariusi dashurohet me Kozetën. Fushëlëron arrestohet nga Zhaveri, por ai përsëri arrin të shpëtojë. Epopeja e rrugës Sent Deni është një ndër ngjarjet më kulminante të lëvizjes revolucionare.
Më 1832 buçet kryengritja në rrugën Sent Deni. Mbi barrikada është edhe Zhan Valzhani së bashku me Mariusin dhe Gavroshin, të gjithë nën komandën e studentit Enzholras. Zhan Val Zhani si i burgosur me punë të rëndë, ia fal jetën policit Zhaver, e shpëton Mariusin e plagosur rëndë i cili më vonë martohet me Kozetën. Zhan Valzhani realizon premtimin e dhënë Fantinës. Kur vdes në vetmi, mbi kokën e tij ndriçojnë shandanët e argjendta të priftit Myriel.
Tërstena (Dardanë)
Tërstenë është një vendbanim në komunën e Dardanës, Kosovë.
Gjeografia
Fshati ndodhet në zonën kufitare me Serbinë lartësinë mesatare mbi 800 m,Me një Ujë të veqant e të ftohët. vendet për tu veçuar janë : Lartësia mbidetare (1050 m), ka një lum që kalon në mes të këtij fshati.
Demografia
Ky fshat dikur numëronte 450 banor afro (90 shtepi) të banuara me banor shqiptar, Fshati në at koh kishte Xhami edhe Shkoll Ne Oda apo Shtepi të fshatit Mësuesi i Par i Fshatit ishte Hamdi Ramadan Demati, fshati momentalisht numëron afro 44 banor diku rreth (13 shtepi), fiset që kanë qenë pjesë përbërëse të Tërstenës ishin, Kurtalani, Fetinci, Bajraliu, Huruglica, Mulaku, Dragobuzhda, Dervodeli, Dushica, Demati, Daku, Musa, Shkodra, Borovci, Ibrahimi. Ne vitin 2021 esht hapur edhe fabrika për prodhimin e ujit Guri i Zi me nje lartsi mbidetare burimi 1050m Ne kohet e me hershme kur nuk kan pasur ora jan bazuar mbaz te një lisi se si i ka ren hija ati lisi Ai lis Quhet Lisi Sahatit. Kurse terstena ne pjesen e serbis esht ndar nga regjimi serb edhe ata jan nje famijle me keto familjet tjera si (Kurtalani,Mulaku,Fetinci,Demati)
Guri i Zi ,
Mikka Kirstian Karppinen (Gas Lipstick)
Mika Kristian Karppinen, i njohur me emrin Gas Lipstick (lindur më 8 shkurt 1971), është bateristi i grupit HIM.
Kanadez
Kanadez ose Kanadezë mund të referohet tek :
Skëterrë 43
Skëterrë 43, film i vitit 1980, me regjisor Rikard Ljarja dhe shkrimtar Bashkim Shehu.
Anna Rita Del Piano
Anna Rita Del Piano emri i vërtetë Anna Rita Viapiano është një aktore italiane e lindur me 26 korrik 1966 në Cassano delle Murge, Itali.
Special Broadcasting Service
Special Broadcasting Service është një televizion në Australi. Special Broadcasting Service është televizioni i 2-të kombëtarë pas Australian Broacasting Company. Zyrat e famshme të SBS gjinden në Sydney.
Ascona
është një komunë në kantonin Ticino të Zvicrës. Ajo ndodhet në brigjet e liqenit Maggiore. Në qytet zhvillohet çdo vit një festival jazzi, i cili është një atraksion për turistët që e vizitojnë.
The Hitchhiker's Guide to the Galaxy
The Hitchhiker's Guide to the Galaxy është një vepër letrare të shkrimtarit anglez Douglas Adams. The Hitchhiker's Guide to the Galaxy është shfaqur së pari si radioshow në BBC. Romani është një Sci-Fi parodi.
Almere
Almere është një bashki në provincën Flevoland në Holandë me sipërfaqe 248.77 km² dhe popullsi 191239 banorë. Almere Stad është kryeqendra e bashkisë.
Cazis
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Lista e lumenjve në Shqipëri
parapamje|310px|Harta e lumenjeve në Shqipëri Këtu gjeni listën e lumenjëve kryesor të Shqipërisë.
Bestselleri
Në jetën e përditshme, termi " bestseller " nuk është një tregues i numrit të kopjeve të shitura, cilësisë akademike letrare apo rëndësië së librit. Bestsellert zakonisht ndahen në dy grupe : letërsia dhe jo – letërsi. Në grupin e parë romaneve, ju bëhet një përpjekje e madhe për marketing  nga aktorë të ndryshëm në zinxhirin e shtëpive botuese, për të krijuar egzistencën e atyre titujve. Bestseller është Ide relativisht e kohëve të fundit në historinë e njerëzimit, sepse ajo përcakton një kapacitet në :
Etimologjia
Termi bestseller vjen nga gjuha angleze. Është fjalë që përkthehet si " shitës të mirë ". Këtë term në gjuhën frenge nuk e koniderojnë si të sakt, sepse një libër bestseller nuk mund ta përcaktojë vetëm shitja. Së pari, për të krijuar një bestseller sipas standardeve moderne, janë të nevojshme disa arritje prodhimi të sasive të mëdha të librave, shpërndarje të librave , matje relativisht efikase të sasive të shpërndara dhe transmetimin të informacioneve. Të gjitha këto operacione duhet të kryhet në një kosto të arsyeshme. Që nga shpikja e shtypit nga Gutenberg, libra të njohura janë kopjuar shpesh pa kompensim. Kjo nuk ishte deri në fund tëiluminizmit që kjo praktikë të bëhet e papërfillshëme sipas standardeve moderne. Për këtë arsye, është e vështirë të dini se sa në sa kopje është shitur  Don Kishoti  (1605) shkruar nga Miguel de Cervantes , edhe pse ne e dimë ai ishte jashtëzakonisht popullor gjatë një periudhe të caktuar. I njëjti argument vlen edhe për edicionin 1534 të të Biblës  nga Martin Luther.
Die Zeit
Die Zeit është një gazetë kombëtare e perjavshme gjermane nga më prestigjozet. Për herë të parë ka dale në 21 shkurt 1946. Ndodhet në Hamburg. Audienca e saj jane para se gjitheash akademiket. Del çdo të enjte.
Gdhendja e drurit në Shqipëri
Gdhendja e drurit ka tradita të lashta në artin popullor shqiptar. U zhvillua sidomos në viset kodrinore e malore të pasura me pyje. Në zanafillë ishte mjeshtëri e barinjve. Ata punonin me zbukurime veglat muzikore, djepat, kutitë, rrathët e këmborëve etj. Si mjeshtëri shtëpiake plotësonte nevojat e jetës familjare. Punimi artistik i drurit si profesion u zhvillua në disa krahina. Mjeshtrat e përmendur dibranë, të Shpiragut (Beratit) dhe ata të Shqipërisë juglindore e ngritën artin e gdhendjes së drurit në shkallë shumë të lartë dhe krijuan vepra të vërteta artistike. Nga fundi i shek. XIX e këtej arti i punimit artistik të drurit u zhvillua dhe në qytete si Tiranë, Elbasan, Shkodër, Prizren, Gjirokastër.
Donat
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Në pyjet me borë ka jetë
Në pyjet me borë ka jetë, film shqiptar i vitit 1978.
Luka transferohet ne një qyteze veriore. Ne udhëtimin e pare se bashku me te shoqen rruga është e bllokuar nga dëbora. Luka i trembet jetës se kësaj qyteze, por ai gjen një mjedis shoqëror shume te shëndetshëm, ku gruaja e tij ndjehet shume mirë.
Donna Summer
parapamje|200px Summer Donna, emri i vërtetë LaDonna Andrea Gaines (e lindur më 31 dhjetor 1948 në Dorchester, një lagje në Boston dhe vdiq nga kanceri në 17 maj në 2012 Key West, Florida) është një këngëtare amerikane disko. Ajo është një mit i muzikës disko të viteve 1970 dhe 1980.
Jesse McCartney
Jesse McCartney (lexo Xhesi MekKartney) lindi më 9 prill 1987 në New York City, New York. Është një këngëtar i muzikës pop dhe aktor amerikan. U bë i famshëm në fillimet e vitit 2000 si pjestar i grupit Dream Street.
Teatri Aleksandër Moisiu
Teatri "Aleksandër Moisiu" ndodhet në qytetin e Durrësit. Është hapur zyrtarisht në 11 janar të vitit 1953. Shfaqja e parë e tij ka qenë komedia "Vajza nga fshati" e shkrimtarit Fatmir Gjata, vënë në skenë nga regjisori Pandi Stillu.
Lekë Tasi
Lekë Tasi u lind më 1929. Studioi violonçel nën drejtimin e pedagogut Ëalter Caletti, në vitet 1939 - 1943, më pas me Ymer Skënderin, në Liceun Artistik në vitet 1949-1952. Punoi çelist i parë në Orkestrën e Radios dhe të Teatrit të Operës ku u pushua për motive politike në vitin 1967. I ati Koço Tasi, avokat me profesion, i njohur në vitet '20, kishte qenë Anëtar i Parlamentit të Parë Shqiptar pas Kongresit të Lushnjes. Pas Revolucionit të qershorit, emigroi për 17 vjet në Greqi. Xhaxhai Akile Tasi, me karrierë të ngjeshur politike në kohën e luftës. Vdiq në burgjet e diktaturës. Leka u pushua nga puna dhe u dërgua me punë të detyruar, pak më vonë u internua familjarisht në Grabjan të Lushnjes, 1975-1990. Jetën e kësaj periudhe e ka rrëfyer në librin autobiografik "Grabjani rrëzë kodrave", Tiranë, 2009. Aktiviteti i tij kryesor është piktura. Megjithëse autodidakt, ka punuar seriozisht qysh herët duke kopjuar sipas natyrës dhe duke mësuar nga mjeshtrit e mëdhenj. Me kthimin e tij, pas internimit, në Tiranë më 1990, ai rifillon të pikturojë dhe ka ekspozuar në vitet 1992, 2003, 2007, në Galerinë Kombëtare të Arteve; një ekspozitë personale në Pejë, "Galeria Exit", 2005, si dhe disa ekspozita kolektive në Tiranë dhe Durrës.
Pridvorica (Albanik)
Pridvoricë është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Vesë tingulli
Vesë tingulli poezi, Autore: Valdete Antoni. Botuesi: Toena. Faqet e librit 200.
Kur lexon poezitë e Valdetes lexuesi provon emocione për ato gjetje, shprehur me aq finesë befasuese; njoha sinqeritetin e gruas nën një vello të hollë, lehtas mbuluar, gati-gati me petale lulesh ku frymon fati i gruas me të gjithë abc-në e femrës. Ka në këtë poezi, psherëtima të lehta që s’duan ta nxjerrin dhimbjen nga buzët; ka këngë, ngjarje e elegji të shpirtit njerëzor, shprehur me një lirizëm të hollë artisteje; ka vargje, ritme e melodi të brendshme, ku fryn një fllad i lehtë që ngjall sythe të tharë e të fjetur. Çdo qenie femërore, "gjen veten në harkun burrëror... si një vesë tingulli dhe... nga habia le të ngrijë dhe le të bëhet femër...". Lexuesi e përjeton poezinë e Valdete Antonit me emocion gjallërues, me një dridhmë të lehtë si frymë, ku vibron tej e tej një ajër i kulluar, e duket se një dorë e bardhë fshin të keqen rënë si pluhur mbi sendet e ngrira e të ndjek pas një buzëqeshje e çiltër e bota të bëhet më e bukur, më harmonike. Poetja komunikon thjesht, por figurshëm, e poezia e saj na vjen si zbulim paqeje e mirëkuptimi. Ajo është e dashuruar me të gjitha sendet, objektet, ngjarjet, njerëzit e kësaj bote. Të gjithë mbushin jetën e saj të përditshme dhe poetja si nga një frymë e sipërme, i mbush ata me dritë. E, nëse ata janë tingujt e jetës, ajo është vesa përmbi ta. Në këto poezi vezullon fisnikërisht një diell i brendshëm e unë do dëshiroja, që lexuesi ta përjetonte si akt dashurie.
Schijndel
Schijndel është një komunë në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 41.65 km² dhe popullsi 22994 banorë. Schijndel është kryeqendra e komunës. Schijndel është themeluar më 6 dhjetor 1309.
Gogol Bordello
parapamje|360x360px| Eugene Hütz direkt në 2012. parapamje|260x260px| Sergej Ryabtsev në 2012. parapamje|260x260px| Yuri Lemeshev në 2012. parapamje| Pasha Newmer në koncert në 2014. parapamje|260x260px| Pedro Erazo në koncert. Gogol Bordello është një grup amerikan punk rock nga Lower East Side i Manhattan, i formuar në vitin 1999 nga muzikantë nga e gjithë bota dhe i njohur për shfaqjet në skenë teatrale dhe turnetë e vazhdueshme. Pjesa më e madhe e tingullit të grupit është frymëzuar nga muzika rome e përzier me punk dhe dub, duke përfshirë fizarmonikë dhe violinë (dhe në disa albume, saksofon).
Grupi është shfaqur në disa filma të njohur, më së shumti "Everything Is Illuminated" (2005) në të cilin këngëtari kryesor Eugene Hütz luajti bashkë me Elijah Wood në një histori dramatike / aventurë rreth spastriimeve naziste në Ukrainë. Grupi shfaqet duke luajtur një grup tunxhi në një grup që përfshinte "Flamurin me Star-Spangled" dhe këngën tradicionale jidish "Bublitschki". Gogol Bordello kontribuoi me këngën " Filloni të vishni Purple " në partiturën e filmit. Grupi është fokusi i dokumentarit të vitit 2008, Gogol Bordello Non-Stop. Grupi regjistroi këngën "Let's Get Crazy" për fushatën reklamuese të Coca-Cola- s në Euro 2012.
Historia dhe ndikimet
"Gogol" vjen nga Nikolai Gogol, një shkrimtar klasik ukrainas. Ai shërben si një ndikim ideologjik për grupin sepse ai "kontrabandoi" kulturën ukrainase në shoqërinë ruse, të cilën Gogol Bordello synon ta bëjë me muzikën rome/evropiane në botën anglishtfolëse. "Bordello", në italisht, i referohet një bordello ose një "klubi zotërinjsh". Fillimisht grupi titullohej Hütz and the Béla Bartóks, por Eugene Hütz thotë se ata vendosën të ndryshojnë emrin sepse "askush nuk e di se kush dreqin është Béla Bartók në Shtetet e Bashkuara". Grupi luajti shfaqjen e tyre të parë si grupi jozyrtar në një klub pas orarit të quajtur Pizdetz ku ata u bënë grupi i shtëpisë dhe DJ Hütz u bë DJ i shtëpisë.
Kënga e parë e Gogol Bordello u publikua në 1999, dhe që atëherë ata kanë nxjerrë gjashtë albume të plota dhe një EP. Në vitin 2005, grupi nënshkroi me labelin punk SideOneDummy Records. Më 27 prill 2010, Gogol Bordello bëri debutimin e tij të madh në kompaninë diskografike me Transcontinental Hustle në American Recordings të Rick Rubin, një degë e Columbia Records / Sony Music Entertainment. Shumë nga këngët në Transcontinental Hustle u frymëzuan nga zhvendosja e Hütz në Brazil.
Grupi ka bërë një turne të gjerë në të gjithë Evropën dhe Amerikën. Ata kanë bërë paraqitje të shumta në festivale ndërkombëtare dhe kanë bërë turne me grupe të ndryshme si Primus, Flogging Molly dhe Cake. Në një intervistë me NPR, frontmeni Eugene Hütz përmend Jimi Hendrix dhe Parlament-Funkadelic si ndër ndikimet kryesore muzikore të grupit. Ata kanë përmendur gjithashtu Manu Chao, Fugazi, Zvuki Mu, Karamelo Santo, Sasha Kolpakov dhe The Clash si ndikim.
Ata performuan drejtpërdrejt në festivalin e Muzikës dhe Arteve Bonnaroo 2011 për 10 vjetorin e Bonnaroo, duke luajtur një set 1,5 orë në mes të natës dhe performuan me Devotchka.
Në vitin 2012, ish-kitaristi Oren Kaplan paditi Hütz për dëmshpërblime personale.
Kënga "Immigraniada" e vitit 2010 u ripërpunua nga Bassnectar duke u bërë një hit i madh në mesin e fansave të tij duke shpresuar për një performancë live sa herë që grupi dhe ai janë afër njëri-tjetrit.
Pas pushtimit rus të Ukrainës në vitin 2022, Hutz publikoi një video në mediat sociale duke dënuar pushtimin rus dhe ka mbetur i zëshëm për mbledhjen e fondeve të ndihmës për viktimat e pushtimit. Gogol Bordello njoftoi një koncert përfitimi menjëherë pas të cilit u shit shpejt, i ndjekur nga shpallja e një turneu përfitimi.
Anëtarët
alt=Pedro Erazo and Sergey Ryabtsev of Gogol Bordello at Lollapalooza 2015 in Chicago|parapamje| Pedro Erazo dhe Sergey Ryabtsev në Lollapalooza 2015.
Thorold
Thorold është një qytet në Komuna rajonale Niagara, provinca Ontario, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 83 km² dhe popullsi 18224 banorë.
Thirrje pa frymë
Thirrje pa frymë poezi, Autore: Enkeleda Pjetri - Rugjo. Botuesi: Toena. Faqet e librit 120.
Poezia “Sinor i syve të tu” e përmbledhjes poetike “Thirrje pa frymë”.
Gjithçka nga sytë,
(për sytë),
te sytë e gjeta.
Në piedestalin mitik,
para tyre,
pa medalje mbeta.
Në prehrin e durimit,
në ecje u mbështeta.
Kultura e Bosnjës dhe Hercegovinës
parapamje| Një rosto qengji dhe vallëzimi "kolo" (rreth) - Bosnje dhe Hercegovinë, 1895 Kultura e Bosnjës dhe Hercegovinës përfshin trashëgiminë e lashtë të vendit, arkitekturën, shkencën, letërsinë, artet pamore, muzikën, kinemanë, sportin dhe kuzhinën.
Trashëgimia e lashtë kulturore
majtas|parapamje| Pjata e Kulin Banit zbuluar në Biskupiqi, afër [[Visoko|Visokos .]] Gdhendja në shkëmb nga një artist i gjetur në shpellën Badanj pranë qytetit të Stolacit daton në kohët e Paleolitit (rreth 12,000 dhe 16,000 pes ). Ai përfaqëson vdekjen e një kali nën shiun e shigjetave. Është gjetja më e vjetër e Paleolitit në Evropën Juglindore. Ekziston gjithashtu një trashëgimi e pasur e kulturës neolitike në Bosnjë dhe Hercegovinë. Artikuj veçanërisht të bukur janë gjetur në Butmir afër Sarajevës (5000 pes). Gjatë epokës së bronzit, territori i Bosnjë-Hercegovinës u pushtua nga fise ilire si Japodët në Bihaq dhe Daorët në Daorson, afër Stolacit. Ata u ndikuan drejtpërdrejt nga grekët, siç shihet veçanërisht në Daorson. Ilirët u pushtuan nga romakët, të cilët lanë rrugë, ura dhe vila të bukura me mozaikë në të gjithë Bosnjën dhe Hercegovinën. Shembujt më të mirë të ruajtur janë në Mogorjelo afër Çapljinës dhe mozaikët në Stolac (që datojnë nga shekulli III). Bazilikat e krishtera gjenden në të gjithë vendin ( Zenicë, Visoko, Mostar, Shiroki Brijeg ), dhe punimet e tyre me gurë të gdhendur ndikuan në artin e parë origjinal mesjetar bosnjan, të gjetur në gurët e varreve - stećak.
Karta e Ban Kulinit është certifikata simbolike e lindjes së shtetësisë së Bosnjës, pasi është dokumenti i parë i shkruar që i referohet kufijve të Bosnjës (midis lumenjve Drina, Sava dhe Una) dhe elementët e shtetit bosnjan - sundimtari., froni dhe organizimi politik. Është shkruar në cirilik bosnjanisht dhe i referohej gjithashtu popullit të Bosnjës - bosnjanëve. Karta ishte një marrëveshje tregtare midis Bosnjës dhe Republikës së Dubrovnikut.
Artikulli më i rëndësishëm në Muzeun Kombëtar në Sarajevë është Haggadah i Sarajevës, një kodeks i ndriçuar hebre me origjinë nga Spanja e shekullit të 12-të. Artikuj të tjerë të rëndësishëm përfshijnë meshën e Hrvojevit ( Hrvojev misal ) dhe Kodikun e Hvalit (Hvalov zbornik), të dy librat e liturgjisë bosnjane të prodhuara në Kroaci në fillim të shekullit të 15-të, një Kur'an i shekullit të 16-të dhe Dhiata e Re e Leontiev ( Leontijevo četjeverojevan ).
Arkitektura
Pas pushtimit osman të Bosnjë-Hercegovinës, zhvillimi urban dhe i qytetit lulëzoi pasi osmanët sollën arkitekturën perandorake islame në rajon, pjesërisht të përzier me zakonet lokale (një prej tyre ishte përdorimi i skutave në vend të varëseve trekëndore që gjenden në Turqi). Në fillim u projektuan shumë xhami dhe ndërtesa. Më pas, tregtarët vendas patën më shumë ndikim dhe në shekullin e 18-të dhe 19-të, pati një rritje të ndikimit evropian. Arkitektura maure u zhvillua gjatë pushtimit austro-hungarez.
Shkenca
Akademia e Shkencave dhe Arteve e Bosnjë-Hercegovinës është institucioni më i lartë shkencor dhe artistik i vendit. Fillimisht e themeluar në vitin 1951 si Shoqëria Shkencore e Bosnjë dhe Hercegovinës, ajo u ngrit në një akademi në vitin 1966.
Muzeu Kombëtar i Bosnjë-Hercegovinës u hap në 1888; ajo ndërmori gërmimet e para sistematike të vendeve arkeologjike të Bosnjës nga viti 1899 deri në 1904.
Letërsia
Bosnja dhe Hercegovina ka një trashëgimi të pasur letrare. Matija Divković, françeskan dhe shkrimtar bosnjan konsiderohet të jetë themeluesi i letërsisë moderne të Bosnjës dhe Hercegovinës.
Poetë të shquar përfshijnë Antun Branko Šimić, Aleksa Šantić, Jovan Duçić dhe Mak Dizdar. Prozatorët e shquar përfshijnë laureatin e Çmimit Nobel për Letërsinë Ivo Andriq, Mesha Selimovic, Zaim Topçiq, Zlatko Topçiq, Branko Ćopić dhe Skender Kulenović. Shkrimtarët bashkëkohorë përfshijnë Semezdin Mehmedinoviq, Aleksandar Hemon, Miljenko Jergoviq, Abdulah Sidran, Nedžad Ibrišimovic dhe Marko Tomaš.
Teatri Kombëtar u themelua në vitin 1919 në Sarajevë dhe drejtori i parë i tij ishte dramaturgu i njohur Branislav Nushiq. Revistat si Novi Plamen, Most dhe Sarajevske sveske janë disa nga botimet më të spikatura që mbulojnë tema kulturore dhe letrare.
Artet pamore
Artet pamore në Bosnje dhe Hercegovinë ishin gjithmonë në zhvillim dhe varionin nga gurët e varreve origjinale mesjetare ( stećak ) deri te pikturat në oborrin e Kotromaniqit. Megjithatë, ishte pushtimi austro-hungarez në 1878 që çoi në rilindjen e pikturës bosnjane. Artistët e parë të trajnuar në akademitë evropiane u shfaqën në fillim të shekullit të 20-të. Këtu përfshiheshin Gabrijel Jurkić, Petar Tijeshić, Karlo Mijić, Špiro Bocarić, Petar Šain, Gjoko Mazalić, Roman Petrović dhe Lazar Drljača. Brezi i tyre u pasua nga artistë si Ismet Mujezinović, Vojo Dimitrijević, Ivo Šeremet dhe Mica Todorović.
Artistë të shquar në periudhën e pas Luftës së Dytë Botërore përfshijnë Virgilije Nevjestić, Bekir Misirlić, Ljubo Lah, Meho Sefić, Franjo Likar, Mersad Berber, Ibrahim Ljubović, Dževad Hozo, Affan Ramić, Safet Zec, Ismar Mujezinović dhe Meh. Muzeu i artit bashkëkohor Ars Aevi në Sarajevë përfshin vepra nga artistë të njohur në mbarë botën.
Muzika
parapamje|246x246px| Vedran Smailoviq, violonçelist i Sarajevës. Format më të njohura të këngës tradicionale të Bosnjës dhe Herzogovinës me origjinë relativisht të re (fillimi i shekullit të 20-të) janë muzika me rrënjë bosnjane (e luajtur me " šargija " ), ganga, rera dhe ojkavica ( oja-noja ). Forma të tjera popullore të mbijetuara nga epoka osmane është sevdalinka.
Muzika pop dhe muzika rock janë gjithashtu tradicionalisht të njohura, të përfaqësuara nga muzikantë të famshëm duke përfshirë Goran Bregoviç, Davorin Popović, Kemal Monteno, Zdravko Çolić, Johnny Štulić, Edo Maajka, Dino Merlin dhe Tomo Miličević. Kompozitorët e talentuar përfshijnë Gjorgje Novkoviç, Esad Arnautalić, Kornelije Kovač, dhe shumë grupe pop dhe rock, p.sh. Bijelo Dugme, Indexi, Zabranjeno Pušenje, përfshijnë disa nga grupet kryesore nga epoka e ish- Jugosllavisë.
Bosnja është shtëpia e kompozitorit Dušan Šestić, krijuesit të himnit aktual kombëtar të Bosnjë-Hercegovinës dhe babai i këngëtares Marija Šestić, dhe pianisti Sasha Toperich.
Kinema
Regjisorët, skenaristët dhe producentët e shquar bosnjan janë Zlatko Topçiq, Mirza Idrizović, Aida Begić, Ivica Matić, Danis Tanović, Hajrudin Krvavac, Ademir Kenović, Benjamin Filipović, Jasmila Zhbaniq, Ahmed Imamović, Pjer Zhalica, Dino Mustafic.
Olimpiada
Ngjarja më e rëndësishme sportive ndërkombëtare në historinë e Bosnjë dhe Hercegovinës ishte pritja e Lojërave Olimpike Dimërore të vitit 1984, të mbajtura në Sarajevë nga 8 deri më 19 shkurt 1984.
Atletika
Bosnja dhe Hercegovina ka nxjerrë shumë sportistë të shquar, duke përfshirë anëtarë të ekipit kombëtar jugosllav para pavarësisë së Bosnje dhe Hercegovinës. Atleti më i shquar i atletikës së vendit që nga pavarësia është vrapuesi Amel Tuka, i cili mori medaljen e bronztë në 800 metra në Kampionatin Botëror të Atletikës 2015 dhe medaljen e Argjendtë në 800 metra në Kampionatin Botëror të Atletikës 2019.
Futbolli
parapamje| [[Kombëtarja boshnjake e futbollit|Kombëtarja e futbollit të Bosnjë dhe Hercegovinës, 2016]] Futbolli është sporti më popullor në B&H. Ai daton nga viti 1903, por popullariteti i tij u rrit ndjeshëm pas Luftës së Dytë Botërore. Në epokën e para-pavarësisë, Sarajeva (1967 dhe 1984) dhe Zheljezniçar (1972) fituan të dy titullin e Kampionatit Jugosllav. Ish- skuadra kombëtare e futbollit jugosllav përfshinte një numër lojtarësh bosnjanë, si Josip Katalinski, Dushan Bajević, Miroslav Blažević, Ivica Osim, Safet Sushiq dhe Mirsad Fazlagić.
Që nga pavarësia, ekipi kombëtar i futbollit të Bosnje dhe Hercegovinës ka dështuar të kualifikohet për ndonjë turne evropian apo kampionat botëror, deri në Kupën e Botës FIFA 2014, pasi fitoi tetë ndeshje për të siguruar vendin e tyre pas shumë vitesh përpjekjesh të dështuara për të bërë debutimin e tyre në FIFA. Ekipet kombëtare të Bosnjës kanë luftuar për të vendosur ekipin më të mirë të kualifikuar pasi shumë lojtarë të lindur në Bosnje dhe Hercegovinë zgjedhin të luajnë për vende të tjera për arsye të identifikimit etnik dhe për shkak të pagave më të larta të ofruara nga ekipet e tjera (për shembull: Mario Stanić dhe Mile Mitić ishin të dy të lindur në Bosnje, por luajnë përkatësisht për Kroacinë dhe Serbinë; lojtarë të tjerë të famshëm ndërkombëtarisht nga Bosnja dhe Hercegovina që kanë bërë zgjedhje të ngjashme përfshijnë Zoran Savić, Vladimir Radmanović, Zoran Planinić, Aleksandar Nikolić dhe Savo Milloshević ).
Basketbolli
Klubi i basketbollit bosnjan, KK Bosna nga Sarajeva ishte kampion i Evropës në vitin 1989. Ekipi kombëtar jugosllav i basketbollit, fitues i medaljeve në çdo kampionat botëror nga viti 1963 deri në vitin 1990, përfshinte lojtarë bosnjanë si Dražen Dalipagić dhe Mirza Delibašić. Bosnja dhe Hercegovina kualifikohet rregullisht në kampionatin e Eurobasket. Klubi i basketbollit për femra Jedinstvo, me qendër në Tuzla, fitoi Kampionatin Evropian të vitit 1979 në Firence.
Boksi
Boksieri i peshës së mesme Marjan Beneš ka fituar disa kampionate të B&H, Kampionatin Jugosllav dhe Kampionatin Evropian. Në vitin 1978, ai fitoi titullin botëror kundër Elish Obeda nga Bahamas. Një tjetër peshë e mesme, Ante Josipović, fitoi medaljen e artë olimpike në Los Anxhelos në 1984. Ai gjithashtu fitoi kampionatin e Jugosllavisë në 1982, Kampionatin e Ballkanit në 1983 dhe Trofeun e Beogradit në 1985. Felix Sturm i njohur ndryshe si Adnan Catic është një ish-boksier gjerman në peshën e mesme me origjinë bosnjane. Ai ka një flamur bosnjan në veshjet e tij dhe shpesh mban përralla në gjuhën bosnjane pas një ndeshje boksi.
Shahu
Ekipi bosnjan i shahut ka qenë shtatë herë kampion i Jugosllavisë, përveçse ka fituar katër kampionate evropiane: 1994 në Lion, 1999 në Bugojno, 2000 në Neum dhe 2001 në Kalitea. Klubi i shahut Borki Predojević (nga Teslić) ka fituar gjithashtu dy kampionate evropiane për klube, në Litohoreu (Greqi) në 1999 dhe Kalitei (Greqi) në 2001.
Hendbolli
Klubi i hendbollit Borac, shtatë herë fitues i Kampionatit Kombëtar Jugosllav, fitoi Kupën e Kampionatit Evropian në 1976 dhe Kupën e Federatës Ndërkombëtare të Hendbollit në 1991.
Karate
Klubi i karatesë Tuzla-Sinalco nga Tuzla ishte skuadra më pjellore fituese e kampionatit jugosllav, duke fituar gjithashtu katër kampionate evropiane dhe një kampionat botëror.
Kuzhina
parapamje| [[Qebapa|Qevapi bosnjan me qepë në një somun .]] Kuzhina bosnjane pasqyron një ekuilibër të ndikimeve perëndimore dhe lindore. Për shkak të pothuajse 500 viteve të sundimit osman, ushqimi bosnjan është i lidhur ngushtë me kuzhinat turke, greke dhe të tjera të ish-kuzhinave osmane dhe mesdhetare. Megjithatë, vitet e sundimit austriak mund të dallohen në ndikimet e shumta nga Evropa Qendrore. Kuzhina bosnjane përdor shumë erëza, por zakonisht në sasi shumë të vogla. Shumica e pjatave janë të lehta, pasi janë të ziera; salcat janë krejtësisht natyrale, të përbëra nga pak më shumë se lëngjet natyrale të perimeve në gjellë. Përbërësit tipikë përfshijnë domatet, patatet, qepët, hudhrat, specat, kastravecat, karotat, lakrën, kërpudhat, spinaqin, kunguj të njomë, fasulet e thata, fasulet e freskëta, kumbullat, qumështin dhe kremin e quajtur pavlaka. Pjatat tipike të mishit përfshijnë kryesisht mishin e pulës, viçit dhe deles. Disa specialitete lokale janë çevapi, burek, dolma, sarma, pilafi, gulashi, ajvari dhe një gamë e gjerë ëmbëlsirash lindore. Vera më e mirë vendase vjen nga rajoni jugor i vendit, Hercegovina, ku klima është veçanërisht e përshtatshme për rritjen e rrushit. Rakia e kumbullës ose mollës distilohet në rajonin verior të Bosnjës.
Dream On, Dreamer
Dream On, Dreamer është themeluar në vitin 2009, band post-hardcore nga Melbourne, Victoria, Australia. Grupi përbëhet nga Marcel Gadacz (Këngëtar), Chris Shaw (E-bas), Callan Orr (Kitara), Zachary Britt (Këngëtar, Kitara) dhe Aaron Fiocca (Drums).
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Mbretërisë së Bashkuar
Marrëdhëniet Shqipëri - Mbretëri e Bashkuar në maj të vitit 1991 u rivendosën marrëdhëniet diplomatike me Shqipërinë pas një periudhë pesëdhjetë vjeçare. Duke qenë një kohë kaq e gjatë askush në Londër nuk ishte i sigurtë se ku ka qenë vendndodhja e Ambasadës Britanike. Pati një studim të hartave të Tiranës dhe shumë dokumenta u analizuan. Ministria e Jashtme e Shqipërisë sugjeroi që Ambasada Britanike ka qenë aty ku sot ndodhet Pallati i Kongreseve. Por një dokument zyrtar i Ministrisë së Jashtme Britanike që ishte shkruar pak para krishtlindjeve të vitit 1991 nuk mendonte që '' jemi pronarë të vendit ku ndodhet Pallati i Kongreseve. Ka më shumë mundësi që vendodhja të ketë qenë aty ku sot ndodhet busti i Stalinit. Asnjë nga këto vende nuk shihet me përparesi për një Ambasade Britanike në të ardhmen.''
Një lajm më vonë raportonte : Lajmet më të fundit nga Tirana bëjnë të ditur që busti i Stalinit është rrëzuar dhe tani duket që ka shpresë për ta përdorur këtë vend.
Problemet filluan të dalin sepse pavarësisht se Mbretëria e Bashkuar kishte pasur marrëdhënie diplomatike me shtetin e ri të pavarur Shqiptar qysh në vitin 1921, nuk ka pasur Ambasadë në Tiranë. Përfaqesuesi diplomatik, ministri, dhe legata e tij ishin akomoduar në Durrës ku ndodhej i gjithe komuniteti diplomatik në Shqipëri në vitet e para të krijimit të shtetit të ri Shqiptar.
Ministri i Parë, Sir Henry Eyres, paraqiti letrat kredenciale në janar të vitit 1922. Eyres u ndoq nga pasardhësi i tij, Sir Robert Hodgbson në vitin 1928 i cili shërbeu deri në vitin 1936. Pasardhësi i Hogbson, Sir Andrew Ryan u bë Ministri i fundit që shërbeu deri në mbylljen e Legatës pas pushtimit të vendit nga Italia në prill të vitit 1939. Ishte Sir Robert Hodgson ai që në vitin 1928 propozoi lëvizjen e legatës nga Durrësi në Tiranë. Ai argumentoi:
Studime historike. Nr 1 viti 1989
'''Studime historike. Nr 1 viti 1989''' Botim i Institutit të Historisë, Akademia e Shkencave e RPSSH.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Mbretërisë së Bashkuar
Pozicioni aktual ku ne jemi nuk mund të mbahet më. Ka pasur shumë dyshime, edhe në kohët e fundit, në favor të qëndrimit në Durazzo sesa transferimit në Kryeqytet. Komforti dhe kostoja e ulët e jetesës në Durazzo të krahasuar me atë të Tiranës janë argumente legjitime, dhe në ketë pikë, balanca peshon ndjeshëm kundër asaj që unë dua të mbroj, por Tirana që deri pak kohë më parë ska qenë vecse një fshat Shqiptar, pa as një komunitet të civilizuar, ka filluar të zhvillohet dhe të marrë trajtën e një qyteti.
Studime historike. Nr 1 viti 1989
Pasqyra e lëndës
Sintezë e mendimit marksist-leninist të shokut Enver Hoxha. (Libri i shokut Ramiz Alia "Enveri Ynë"). Në faqen 8
Dokumente e materiale
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Mbretërisë së Bashkuar
Nje bulevard dhe disa rruge të gjera janë shtruar, po instalohet elektriciteti, godina e parlamentit dhe disa qeveritare janë ngritur. Ne mund të jemi të vetmit që akoma rrime ketu. Ne nuk duam të reklamojmë kushtet e jetesës në Tiranë, por kushtet këtu mund të jenë të përshtatshme për ndonje Legatë ,por të papranueshme nga ana jone.
Zyra e Jashtme pranoi. Ato vendosen ti raportonin Zyrës se Punimeve që '' Shqipëria do të jetë një shtet i pavarur (Sepse Italianet nuk kishin ndermend ta aneksonin) dhe se Tirana ditë pas dite po bëhet më e njohur si kryeqyteti i vendit. Do të ishte e palogjikshme që Përfaqësuesi i Qeverisë së Madhërise së Saj të jetonte i izoluar rreth 25 milje nga kryeqyteti dhe meqënëse Shqipëria është padyshim një nga pikat më të rrezikshme në Ballkan është shumë e rëndësishme që Perfaqesuesi i Qeverisë së Madhërise së Saj të jetë në qendër të gjërave.'' Por vështirësitë financiare ishin evidente, ndaj Hodgson u informua se nuk do të kishte fonde për një Legatë të re për pesë vitet e ardhshme. Ai u këshillua të merrte një ambjent me qera. Edhe kjo nuk ishte e lehtë sepse nuk kishte ambjente të përshtatshme. Në fund të vitit 1928, idea për të marrë me qera një ndërtese që nuk kishte akoma filluar, u braktis sepse ndërtuesi nuk arriti të siguronte kredite për të filluar projektin.
Në këtë kohë Ministri raportonte në Londër që (Kryetari i Bashkise së Tiranës) Ahmet Bej në disa raste kishte ofruar falas disa vende ku mund të ngrihej Legata dhe se ai i kishte thënë se nëse ne do të jemi të interesuar për vende të tjera, ai do të na vinte në dispozicion një ndihmës. Pas një progresi të ngadaltë Hogdson i dëshpëruar i shkruan Londrës në maj të vitit 1932 ku kërkonte të dinte nëse vendimi i marrë tre vjet më parë për Legatën e Tiranës ishte akoma i vlefshëm. Ai u informua më pas se për shkak të vështirësive financiare, asnjë veprim nuk mund të merrej. Kuptohej që Hodgson nuk e priti mirë këtë gjë. Ai shkruan një letër tjetër ku ankohet se kjo përbënte një hap mbrapa në vendimin për të lëvizur në Tiranë, dhe zgjat pushtimin  e ambjenteve që kanë qenë krejt të papërshtatshme për qëllimin të cilin ata ishin aty, dhe që në të ardhmen e afërt do të bëheshin krejt të papërdorshme. Ai grafikisht përshkroi papërshtatshmërinë e Residencës ''' që ishte pa një sallon dhe me një dhomë pritje të krijuar nga perdet që ishin varur në korridor në një anë dhe tualet në anën tjeter. Punimet e Bashkisë së Durresit po ndërhynin në Kancelarinë si dhe në Residencë. Ai argumentonte se një po humbisnin një rast të mirë për të blerë një truall në Tiranën që po zhvillohej kaq shpejt dhe ku pjesët më të mira kishin filluan tashmë të ziheshin. Në kujtimet e tij D.R Oklay Hill i cili erdhi në Shqipëri në fillim të vitit 1930, për të punuar pranë Gen Sir Jocelyn Percy në organizimin e Xhandarmarisë, e përshkruan Legatën me nota disi më të zbutura sesa miku i tij Ministër. Ai kujton se Britanikët, kaluan kohë të qeta në Durrës. Ne ishim të kënaqur me këtë izolim perfekt por unë mbështesja idenë e Sir Hodgson; ketu, Ai kishte një shtëpi shumë komforte me mure Veneciane, që se kishte shoqen në kryeqytet.
Mia Martini
thumb|right|Mia Martini Mia Martini lindi më 20 shtator të vitit 1947 dhe vdiq më 12 maj të vitit 1995, ishte këngëtare popullore italiane.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Mbretërisë së Bashkuar
Në fund të majit të vitit 1932 Hodgson mori një ofertë nga Fuad Bej Toptani, një feudal i fuqishëm shqiptar i cili ofronte me qera një shtëpi të re që ai po ndërtonte. Shtëpia kishte nevojë për përshtatje që të ishte e përdorshme për qëllime diplomatike.Në fund të vitit 1932 bisedimet filluan lidhur me këtë por pa arritur asnjë rezultat. Në shtator të vitit 1936, SirAndrew Ryan u bë Minister. Brenda një viti në ketë post ai filloi perpjekjet për të lëvizur Legatën në Tiranë. Ai argumentonte se nevoja për të lëvizur ishte më e madhe se asnjë here tjeter. Ai kishte rezerva në veçanti për rrugën Durrës - Tiranë, ku në këtë kohe, thuajse të gjithë misionet diplomatike kishin lëvizur. Njëzet e pesë milje në një rrugë të keqe, përshkruhej në mëse një orıë. Ryan kishte identifikuar pesë prona që i konsideronte të mundshme dhe po i diskutonte. Një nga këto ishte dhe një ish rezidencë Mbretërore e quajtur Shtëpia Saraci. Me vonë ai rekomandoi këtë shtëpi. Ai e përshkruante kështu.
Studime historike. Nr 1 viti 1989
- Sesione shkencore në rrethe me rastin e 80-vjetorit të lindjes së shokut Enver Hoxha. Në faqen 181
Ferrera
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Studime historike. Nr 1 viti 1989
- Muzeu "Enver Hoxha", përjetësim i figurës së ndritur dhe i epokës së lavdishme të udhëheqësit të Partisë e të popullit tonë. Në faqen 197
- Sesion shkencor në Gur të Bardhë - Mat. Në faqen 202
- Sesion shkencor me rastin e 80-vjetorit të krijimit të Klubit "Bashkimi" të Delvinës. Në faqen 203
- Konferencë albanologjike shqiptare-gjermane në Këln (RFGJ) mbi "Gjendjen dhe detyrat e albanologjisë sot". Në faqen 205
- Veprimtari shkencore të shqiptarëve në SHBA. Në faqen 208
- Konsultë e ekspertëve për tekstet shkollore të historisë dhe të gjeografisë së vendeve ballkanike. Në faqen 210
- Në Francë organizohet kolokuiumi "Historia e Kuvendit Popullor të Shqipërisë". Në faqen 213
- Kolokuium ndërkombëtar në Paris. Në faqen 214