cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trëndafilë të bardhë vjeshte
Trëndafilë të bardhë vjeshte, roman nga Meri Lalaj. Botuar në Tiranë nga "Skanderbeg books", në vitin 2009. Libri ka 188 faqe.
Beaulieu
Beaulieu është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Banesa e Evro dhe Amalia Kocolenit
Banesa e Evro dhe Amalia Kocolenit është një monument i trashëgimisë kulturore në Mesopotam, rrethi i Delvinës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Nr.266/1. Datë . 16.02.1979".
Qarku Saint-Benoît
Qarku Saint-Benoît është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Reunioni.
David Crystal
David Crystal, OBE, FBA, FLSW, FCIL (lindur më 6 korrik 1941) është një gjuhëtar britanik që punon në gjuhësinë e gjuhës angleze.
Crystal ka studiuar anglisht në University College London dhe ka dhënë leksione në Universitetin Bangor dhe në Universitetin e Reading. Ai u nderua me një OBE më 1995 dhe një anëtar i Akademisë Britanike më 2000. Crystal është një ithtar i gjuhësisë së internetit dhe gjithashtu është përfshirë në prodhimet e Shekspirit, duke ofruar udhëzime për shqiptimin origjinal.
Baron-sur-Odon
Baron-sur-Odon është një komunë në Francë. Baron-sur-Odon bën pjesë në departamentin Calvados të rajonit Basse-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 836 banorë dhe sipërfaqe 6.43 km².
Bay
Bay është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Blert Morina
Blert Morina (lindur në 1 mars 1990) është një aktivist transgjinor nga Kosova i të drejtave LGBTI+ dhe personi i parë transgjinor që i është nënshtruar terapisë hormonale në shtetin kosovar. Prej vitesh Blerti ka lobuar për advancimin e të drejtave LGBTI+ në shoqërinë kosovare. Ai gëzon pozicionin e drejtorit ekzekutiv pranë organizatës CEL.
Blerti ka qenë i ftuar në panelin me temë “Gjinia dhe Seksualiteti në tekstet shkollore” të organizuar prej "Nisma e të Rinjve për të Drejtat e Njeriut Kosovë", ku u diskutua rishikimi i kurrikulave shkollore dhe prezenca e gjuhës diskriminuese, mospërfshirja dhe nxitja e paragjykimeve e stereotipeve gjinore, mendësisë patriarkaliste dhe raciste në tekstet shkollore të shkollave të mesme në Kosovë.
Ndryshimi i gjinisë dhe emrit
Morina është pjesëtari i parë nga komuniteti transgjinor në Kosovë që është prononcuar publikisht për kërkesën për të ndryshuar emrin dhe gjininë në dokumentet identifikuese/personale (karta e identitetit).Kërkesa iu refuzua në 16 maj nga Zyra e Gjendjes Civile në Gjakovë, vendlindjen e Blertit.
Baronville
Baronville është një komunë në Francë. Baronville bën pjesë në departamentin Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 404 banorë dhe sipërfaqe 6.18 km².
Belvoir, Doubs
Belvoir është një komunë në Francë. Belvoirbën pjesë në departamentin Doubs të rajonit Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 99 banorë dhe sipërfaqe 9.31 km².
Rasti studimor
= Rast studimi (ose rast studimor) =
Nje rast studimi eshte nje “raport I publikuar per nje person, grup apo situate e cila ka qene studiuar gjate kohes. Ne qofte se studimi eshte bere per nje grup, ai shpjegon sjelljen e grupit si nje i tere, dhe jo sjelljen e secilit individ ne ate grup. Studimet mund te prodhohen duke krijuar nje format te thjeshte te metodave te kerkimit. Ato studime mund te gjenden me se shumti ne forma kerkimi, si gazeta dhe konferenca profesionale, ndersa ne prodhimet nga individet me pak. Rezultatet e studimeve mund ti gjejme ne vende te ndryshem ne shume disiplina dhe profesione, duke filluar nga psikologjia, antropologjia, sociologjia, ne politikat e shkencesdheteeducimit, ne shkencat klinike, ne administraen sociale etj.
Ne berjen e hulumtimeve te rasteve te studimit, “rasti” I studiuar mund te jete individ, organizat, event, ose aksion, qe ndodh ne nje kohe dhe vend specifik. Per shembull: shkenca klinike ka prodhuar shume studime mjaft te njohura te individeve dhe gjithashtu raste studimesh te pacienteve te spitaleve. Gjithashtu, kur “rasti’ eshte perdorur ne nje kuptim abstrakt, si nje kerkese, propozim, ose si nje argument, pra nje rast mund te behet subject i shume menyrave te kerkimit, dhe jo vetem nje kerkim i rasteve te studimit.
Thomas[7] na jep perkufizimin me te mire te nje rasti studimi:"“Rastet e studimit jane analiza per persona, evente, diskutime, projekte, politika, instuducione, ose te sistemeve tjera te cilat jane studiuar nga nje ose me shume metoda kerkimi. Rasti qe eshte subjekt i nje hetimi do te jete nje shembull i nje numeri fenomenesh te cilat prodhojne nje aspect analitik. –nje objekt- ne te cilin studimi eshte bazuar dhe ne te cilin nje rast iluston dhe shpjegon."Sipas J.Creswell, menyra e mbledhjes se informacioneve ne nje rast studimi ndodh ne nje kohe shume te gjate.
Një qasje e shpreh rastin studimor përcaktuar si një strategji kërkimore, nje hetim empirik qe heton nje fenomen ne nje kontekst te caktuar. Hulumtimi rasteve te studimit mund të krijoje studime të vetme dhe të shumëfishta, mund të përfshijë dëshmi sasiore, mbështetet në burime të shumta të dëshmive dhe përfitimet nga zhvillimi paraprak të propozimeve teorike.[3] Si e tillë , hulumtimi studim rasti nuk duhet të ngatërrohet me kërkimin cilësor , si raste studimore mund të bazohet në ndonjë përzierje të dhënave sasiore dhe cilësore. Në mënyrë të ngjashme, hulumtimi me një objekt mund të merren si raste studimore të një lloji , përveç se gjyqet e përsëritura në hulumtim të vetme - subjekt të lejojnë përdorimin e harton eksperimentale që nuk do të jetë e mundur në studimet tipike rast. Në të njëjtën kohë, gjyqet e përsëritura mund të sigurojë një kuadër statistikor për të bërë konkluzione nga të dhënat sasiore. [ 9 ] Rasti studimor është nganjëherë i gabuar [nga kush?] për metodën e rastit te përdorur në mësimdhënie, por të dy nuk janë të njëjta.
Perzgjedhja e Rasteve dhe Struktura
Nje mesatare, ose rast tipik, zakonisht nuk eshte I pasuruar me informacione. Në sqarimin te linjave te historisë dhe shkakut ajo është më e dobishme për të zgjedhur subjektet që ofrojnë një grup interesante, të pazakonshme ose në veçanti zbulimin e rrethanave. Nje rast selektimi I cili eshte I bazuar ne perfaqesimin me rralle mund te jete ne gjendje te prodhoje njohuri te atilla. Kur selekton nje subject per nje rast studimi, kerkuesit munden gjithashtu te perdorin informacione te orientuara “monstra”.Raste te vecanta (te cilat jane ato ekstremet) kerkojne me shume informacione se ne raste qe mund te ndodhin me zakonisht. Ndryshe mund te zgjedhet edhe nga njohurite lokale qe kane kerkuesit; kur kerkuesit kane keto lloje njohurish ata jane ne nje pozicion “terhiq edhe shtyej” si Fenno[10] thote, mund te jene edhe shume arsye te shpjegimeve bazuar në këtë njohuri të pasur e përcaktimit te rrethanave.
Tre llojet e rasteve në këtë mënyrë mund të dallohen:
1. Raste kyçe
2. Rastet e veçuar
3. Rastet e njohurive lokale
Sido që të jetë korniza e referencës për zgjedhjen e lëndës së studimin e rastit (të rëndësishme, veçuar, njohurive lokale), ka një dallim të bëhet në mes të subjektit [11] me të cilin fokusi teorik i studimit është duke u shikuara. Objekti është se fokusi teorike - kornizë analitike. Kështu, për shembull, nëse një studiues ishin të interesuar në rezistencën e SHBA-së në zgjerimin e komunizmit si një fokus teorik, atëherë Lufta e Koresë mund të merren për të të jetë subjekt, lente, rasti studimi përmes të cilit fokusi teorike, objekti, mund të jetë shihet dhe shtjelluar. [12] Përtej vendimet për përzgjedhjen dhe subjektin dhe objektin e studimit, vendimet duhet të bëhen në lidhje me qëllimin, qasjen dhe procesit në studimin e rastit. Thomas [7] Kështu propozon një tipologji për studimin e rastit ku qëllimet janë identifikuar për herë të parë (vlerësuese apo paraprake), atëherë qasjet janë përcaktuar (teoria-testimi, teoria e ndërtimit apo ilustrues), atëherë proceset janë të vendosur mbi të, me një zgjedhje kryesor qenit ndërmjet nëse studimi është që të jetë e vetme ose të shumëfishta, dhe zgjedhje edhe në lidhje me nëse studimi është që të jetë retrospektiv, fotografi ose diakronike, dhe nëse ajo është e mbivendosur, paralele ose vazhdues. Është pra e mundur për të marrë shumë rrugë përmes këtij tipologjisë, me, për shembull, një eksplorues, teori ndërtimin, të shumta, studimi mbivendosur, apo një vlerësues, teori-testimin, të vetme, studim retrospektiv.
Tipologjia kështu ofron shumë permutations për strukturën e studimit të rastit. Një studim i lidhur ngushtë në mjekësi është raporti rasti, i cili identifikon një rast të veçantë, si trajtohen dhe / ose të shqyrtohen nga autorët siç janë paraqitur në një formë të re. Këto janë, në një shkallë differentiable, të ngjashme me studimin e rastit në se shumë përmbajnë shqyrtimet e literaturës përkatëse e temës diskutuar në ekzaminim të plotë të një sërë rasteve të publikuara të përshtaten kriterin e raportit duke u paraqitur. Këto raporte të rasteve mund të mendohet si studime të shkurtër të rastit me një diskutim kryesor të çështjes të ri, të paraqitur në dorë që paraqet një interes roman.
Përgjithësimet e rasteve studimore
Një rast kritik është përcaktuar si me rëndësi strategjike në lidhje me problemin e përgjithshëm. Një rast kritik lejon llojin e mëposhtme të përgjithësimit: "Në qoftë se kjo është e vlefshme për këtë rast, ajo është e vlefshme për të gjithë (ose shumë) raste." Në formën e saj negative, përgjithësimi do të kandidojë: "Në qoftë se kjo nuk është e vlefshme për këtë rast, atëherë ajo nuk është e vlefshme për çdo (ose e vlefshme vetëm për pak) raste."
Rasti studimor është efektive për të përgjithësuar duke përdorur llojin e testit që Karl Popper quajtur falsifikim, e cila formon një pjesë të reflektimit kritik. Falsifikimi ofron një nga testet më rigoroze në të cilën një propozim shkencor mund të nënshtruar: në qoftë se vetëm një vëzhgimi nuk përshtaten me propozim është konsideruar e vlefshme në përgjithësi dhe për këtë arsye duhet të të rishikohet ose të refuzohet. Popper vetë përdori shembullin e famshme: "Të gjitha mjellma janë të bardhë", dhe propozoi që vetëm një vëzhgimi nga një mjellmë të vetme të zezë do të falsifikojnë këtë propozim dhe në këtë mënyrë kanë domethënie të përgjithshme dhe të stimulojë hetime të mëtejshme dhe ndërtimin e teori. Rasti studimor është e përshtatshme për identifikimin e "mjellmat e zezë", për shkak të qasjes së saj në thellësi: atë që duket të jetë "e bardhë" shpesh rezulton në ekzaminim më të ngushta të "zezë".
Galileo Galilei ndërtoi refuzimin e tij të ligjit të gravitetit Aristotelit në një studim rasti zgjedhur nga mostrave të informacionit të orientuar dhe jo me marrjen e mostrave të rastit. Refuzimi përbëhej kryesisht nga një eksperiment konceptuale dhe më vonë e një praktike. Këto eksperimente, me përfitim të lartë, janë vetë-evidente. Megjithatë, mendimi i gabuar i gravitetit Aristotelit kishte dominuar hetim shkencor për gati dy mijë vjet para se të falsifikuar. Në të menduarit e tij eksperimentale, Galileo arsyetuar si më poshtë: nëse dy objekte me të njëjtën peshë janë liruar nga të njëjtën lartësi në të njëjtën kohë, ata do të goditur në tokë në të njëjtën kohë, që ka rënë në të njëjtën shpejtësi. Nëse dy objekte janë të mbërthyer pas së bashku në një, ky objekt do të ketë dyfishin e peshës dhe do të, sipas pikëpamjes së Aristotelit, pra të bien më shpejt se dy objekteve të veçanta. Ky përfundim u duk në kundërshtim me Galileo. E vetmja mënyrë për të shmangur kontradiktën ishte për të eliminuar peshë si faktor përcaktues për përshpejtimin në rënie të lirë. [13] "Pavarësisht avantazhet e metodës së studimit të rastit, besueshmërinë e saj dhe vlefshmëria mbetet në dyshim." [14]
Historia
Ajo është në përgjithësi besohet se metoda rast studimi u prezantua për herë të parë në shkencat sociale nga Frederic Le luaj në 1829 si një shërbëtores së statistikave në studimet e tij të buxheteve familjare. [15] [16] Rrënjët tjera rrjedhin nga fillim të shekullit 20, kur filloi studimet e rasteve duke u zhvilluar në disiplinat e sociologjisë, psikologjisë, dhe antropologji. Në të gjitha këto disiplina, studimet e rasteve ishin një rast për krijimin e teori të re, si në punën Grounded Teoria e sociologëve Barney Glaser dhe Anselm Strauss. [17] Popullariteti i rasteve studimore në teorinë e testimit apo hipotezë është zhvilluar vetëm në dekadat e fundit. Një nga fushat në të cilat raste studimore janë duke fituar popullaritet është edukimi dhe në vlerësimin arsimor. [18] [19]
Studimet e rasteve kanë qenë gjithashtu të përdoret si një metodë e mësimdhënies dhe si pjesë e zhvillimit profesional, sidomos në biznes dhe edukimin ligjor. Mësimi Problemi me bazë (PBL) lëvizja është një shembull i tillë. Kur përdoret në (jo-biznes), arsimin dhe formimin profesional, studimet e rasteve janë shpesh të referuara si incidenteve kritike, Etnografia është një shembull i një lloji të studimit të rastit, zakonisht gjenden në rast të komunikimit studime. Etnografik është përshkrimi, interpretimi, dhe analiza e një kulture apo grup shoqëror, përmes hulumtimit në terren në mjedisin natyror të grupit që po studiohet. Metoda kryesore e hulumtimit etnografik është nëpërmjet vëzhgimit ku hulumtuesi respekton pjesëmarrësit mbi një periudhë të zgjatur kohe brenda pjesëmarrësit mjedisin e vet. [20] Si një vëzhgimi të fundit, duke përdorur raste studimore për të bërë kërkime ndryshon nga përdorimi i tyre në mësimdhënie. Siç thuhet në preambulën Wikipedia në këtë artikull, artikulli është "në lidhje me metodën e bërë hulumtime." Për metodën e mësimdhënies, hyrja referohet lexuesit për të ndarë artikuj mbi metodën e rastit dhe metoda casebook. Në të njëjtën kohë, ekspozimi i parë shumë njerëzve për studime rasti ka ndodhur në klasë, dhe rasteve mësimi studimet kanë qenë një format shumë popullor pedagogjike në shumë fusha - duke filluar nga arsimi i biznesit të arsimit shkencës.
Shkolla e Biznesit në Harvard ka qenë ndoshta zhvilluesi më të shquar dhe përdorues i rasteve të mësimdhënies studimeve. [21] [22] Fakulteti shkolla të biznesit në përgjithësi të zhvillojnë studime të rasteve me objektiva të caktuara mësimore në mendje, dhe përvojat klasë mund të çojë në përpunim para publikimit. dokumentacion shtesë relevant (siç janë pasqyrat financiare, kohore linja dhe biografi të shkurtra, shpesh në rastin e studimit të referuara si "ekspozita"), shtesa multimedia (të tilla si video-regjistrimet e intervistave me rastin e protagonistit) dhe a hartuar me kujdes shënim mësimi shpesh shoqërojnë rastet e studimit. Në mënyrë të ngjashme, studimet mësimore rasteve janë bërë gjithnjë e më popullore në arsim shkencë.
Qendra Kombëtare për Studime Rasti në Shkenca Mësimdhënies [23] e ka bërë një trup në rritje të studimeve të rastit në dispozicion për përdorim në klasë, për universitetin, si dhe kursin e shkollave të mesme. Një brez i ri i dijetarëve dhe edukatorëve kohët e fundit kanë filluar të bëjnë thirrje për një angazhim më të mëshiruari me raste studimore, duke përdorur dramaturgjisë, teknika krijuese, dhe përfshirjen emocionale, too. [24] Megjithatë, parimet në duke bërë studim rasti kërkimore kontrast të fuqishëm me ato të bëjnë studime të rasteve për mësimdhënie. Rastet mësimi Studimet nuk duhet të përmbahen në mënyrë rigoroze në përdorimin e provave, pasi ato mund të manipulohen për të përmbushur nevojat pedagogjike. Përgjithësimet nga mësimi rasteve studime mund të lidhen me çështjet pedagogjike dhe jo thelbin e çështjes që po studiohet. Për fat të keq, kontrasti midis dy llojeve të studimeve të rasteve janë jo gjithmonë janë vlerësuar. Për këtë arsye, shumë njerëz kanë pasur përshtypje të varfër të vlefshmërisë dhe generalizability e hulumtimit të studimit rasti. Ky nen shpresojmë se do të ndihmojë për të ndrequr këto mbresa.
Hildegard Björck
djathtas|parapamje|325x325px| Hildegard Björck në një foto të realizuar gjatë kohës së saj si studente Thora Maria Fredrika Hildegard Björck (1 maj 1847 - 7 prill 1920) ishte gruaja e parë suedeze e cila përfundoi një gradë akademike. Ajo sot konsiderohet si një femër pioniere akademike në Suedi. Björck mori mundësinë për t'u regjistruar dhe diplomuar me diploma nga Lund dhe Uppsala. Ajo gjithashtu kishte një interes për letërsinë dhe punonte kundër prostitucionit.
Biografia
Hildegard Björck u lind më 1 maj 1847 në Bro, Värmland. Ajo ishte vajza e topografit Carl Emanuel Björck dhe gruas së tij Anna Charlotte Roman. Anna vdiq kur Hildegard ishte vetëm katër vjeç, dhe babai i saj vdiq në 1869 kur ajo ishte 22 vjeç. Një vit pas vdekjes së babait të saj, u shfaq një mundësi për gratë suedeze për të marrë një provim studentor, dhe Hildegard Björck ishte një nga të parat që e shfrytëzoi këtë mundësi. Ajo diplomoi në shkollën fillore Nya në Stokholm në qershor 1872 dhe vitin e ardhshëm hyri në Universitetin Uppsala duke u diplomuar për filozofi mjekësore në 1873 dhe një diplomë  në mjekësi në 1879. Në pranverën e vitit 1880, Björck u pranua në Universitetin e Lundit. Por pasi vuante nga fruthi dhe kishte probleme shtesë me dëgjimin, ajo ndërpreu studimet dhe nuk u bë kurrë mjeke e licencuar.
Hiri i Björck iu dha të afërmve të saj në Suedi në vitin 1928 dhe ajo u varros në varrin e familjes Björck në varrezat Skogskyrkogården në Stokholm pranë vëllait të saj Rudolf.
Bauthémont
Bauthémont është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Qarku Saint-Flour
Qarku Saint-Flour është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Cantal.
Barricourt
Barricourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Gjuha sanskrite vedike
Literatura e lashtë e gjërë në gjuhën sanskrite vedike ka mbijetuar në epokën moderne, dhe kjo ka qenë një burim kryesor informacioni për rindërtimin e historisë proto-indo-evropiane dhe proto-indo-iraniane. Shumë herët në epokën parahistorike, sanskritishtja u nda nga gjuha avestane, një gjuhë iraniane lindore. Shekulli i saktë i ndarjes është i panjohur, por kjo ndarje e sanskritishtes dhe avestanishtes ndodhi sigurisht para vitit 1800 p.e.s. Gjuha avestane e zhvilluar në Persinë e lashtë, ishte gjuha e zoroastrianismit, por ishte një gjuhë e vdekur në periudhën sasaniane. Sanskritishtja vedike u zhvillua në mënyrë të pavarur në Indinë e lashtë, evoluar në sanskritishten klasike pas gramatikës dhe traktatit gjuhësor të Pāṇini, dhe më vonë në shumë gjuhë nënkontinentale të lidhura në të cilat gjenden letërsia voluminoze antike dhe mesjetare e Budizmit, Hinduizmit dhe Xhainizmit.
Banesa e Foto Konomit
Banesa e Foto Konomit është një monument i trashëgimisë kulturore në Mesopotam, rrethi i Delvinës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Nr.266/1. Datë . 16.02.1979".
Qarku Saint-Gaudens
Qarku Saint-Gaudens është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Haute-Garonne.
Barou-en-Auge
Barou-en-Auge është një komunë në Francë. Barou-en-Auge bën pjesë në departamentin Calvados të rajonit Basse-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 91 banorë dhe sipërfaqe 8.35 km².
Beauquesne
Beauquesne është një komunë në Francë. Beauquesne bën pjesë në departamentin Somme të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 1342 banorë dhe sipërfaqe 20.04 km².
Banogne
Banogne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Transportues personeli i blinduar
Sipas përkufizimit në Traktatin për Forcat e Armatosura Konvencionale në Evropë, një APC është "një mjet luftarak i blinduar i cili është projektuar dhe pajisur për të transportuar një skuadër këmbësorie luftarake dhe e cila, si rregull, është e armatosur me një armë integrale ose organike me kalibër më pak se 20 milimetra”. Krahasuar me Makinën Luftarake të Këmbësorisë (IFV), e cila përdoret gjithashtu për të transportuar këmbësorinë në betejë, APC-të kanë më pak armatim dhe nuk janë të dizajnuara për të ofruar mbështetje të drejtpërdrejtë me zjarrin në betejë. Njësitë e këmbësorisë që udhëtojnë në APC njihen si këmbësoria e mekanizuar. Disa ushtarakë bëjnë gjithashtu një dallim midis njësive të këmbësorisë që përdorin APC dhe njësive të këmbësorisë që përdorin IFV, me këto të fundit që njihen si këmbësoria e blinduar në ushtri të tilla.
Cernay, Haut-Rhin
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cernay (Alzasisht: Sanna  ; Sennheim ; Shqip: Sana) është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin në Grand Est.
CompTIA
The Computing Technology Industry Association (CompTIA), është një shoqatë tregtare jofitimprurëse, që lëshon certifikata profesionale për industrinë e teknologjisë së informacionit (IT). Konsiderohet si një nga shoqatat kryesore të industrisë së IT-së. Me qendër në Downers Grove, Illinois, CompTIA lëshon çertifikata profesionale në mbi 120 shtete. Organizata publikon mbi 50 studime të industrisë çdo vit për të ndjekur tendencat dhe ndryshimet në fushën e IT-së. Mbi 2.2  milion njerëz kanë marrë çertifikata të CompTIA-s që nga themelimi i shoqatës.
Historiku
CompTIA u krijua në 1982-ishin si Association of Better Computer Dealers (ABCD). ABCD më vonë e ndryshoj emrin e saj në Computing Technology Industry Association. Në vitin 2010, CompTIA u zhvendos në selinë e saj botërore në Downers Grove, Illinois. Ndërtesa u krijua për të përmbushur standardet e çertifikimit LEED CI.
Çertifikimet bazë
CompTIA gjithashtu ofron çertifikimin Cloud Essentials si rrugë drejt kredencialeve për çetifikatën Cloud+.
1909 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1909 në Republikën e Shqipërisë.
Dax, Landes
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Dax (Ocitanisht: Dacs ; Baskisht: Akize ; Shqip: Daxi) është një komunë në Akuitani të Re, Franca jugperëndimore, nënprefekturë e departamentit Landak.
Njihet si destinacion spa, i specializuar në trajtimin e baltës për reumatizmën dhe sëmundje të ngjashme. Daxi është gjithashtu i njohur për kulturën e tij tauromaki, veçanërisht gjatë ferias së gushtit, një nga ngjarjet më të mbushura me njerëz të festivalit në Francë me 800,000 njerëz të pranishëm gjatë pesë ditëve. Është gjithashtu një qytet tregu, ish-peshkopatë dhe qendër lokale e zënë, veçanërisht për zonën Chalosse.
Gjeografia
Daxi shtrihet në lumin Adour, 30 km nga Oqeani Atlantik dhe 42 km në veriperëndim të Bajonës. Stacioni Dax ka lidhje hekurudhore me Parisin, Hendajën, Tarbën, Bordonë, Bajonën dhe Paun.
Historia
Qyteti themelua nga romakët, dhe reputacioni i tij supozohet se daton nga një vizitë e Julias, e bija e perandorit të parë Octavian Augustus. Emri i tij romak ishte Civitas Aquensium. Në mesjetë, ajo u administrua nga vikontë deri në vitin 1177. Që nga blerja e Akuitanisë në 1152 prej Henrit II Plantagenet, më vonë Mbreti i Anglisë, Daxi mbeti nën sundimin anglez deri në vitin 1451, kur u pushtua nga trupat franceze para përfundimit të Luftës Njëqindvjeçare. Qyteza përballoi me sukses një rrethim spanjoll në 1521-1522. majtas|parapamje|325x325px| Hotel Splendid, 1928 qendër|parapamje|251x251px| Hotel Neurisse, shekulli XVII.
,Pamjet
parapamje| Place de la Cathédrale.
Sporte
Klubi amerikan i rugbit Dax i themeluar në vitin 1904 është një ekip i rëndësishëm historik, si shumë qytete të tjera në jugperëndim të Francës. Shumë lojtarë të famshëm francezë të ragbit vijnë nga Daxi dhe rrethinat e tij si Pierre Albaladejo, Raphaël Ibanez ose Richard Dourthe për shembull.
Marihuana në Shqipëri
Perdorimi kanabisit në Shqipëri është i paligjshem, por kultivimi i drogës është mjaft i larte.
Trafikimi
Trafikimi i drogës parë u bë një shqetësim i madh në Shqipëri në vitet e 1990-ta, në atë periudhë kanabis kultivimin e cila fillimisht ishte e përqendruar në jug u bë më e përhapura. Alabanian kanabis të prodhimit është i mjaftueshëm për të përmbushur kërkesën lokale dhe gjithashtu të eksportit në fusha të tjera, edhe pse vendi vazhdon të importojë disa hashash nëpër Turqi.
Në mesin e viteve 2000, 77% e kanabisit në Itali origjinën në Shqipëri. e vitit 2009 raporti, megjithatë, vihet re një ulje në domethënien shqiptare kanabis eksporteve, dhe që të kapura shqiptare bimor kanabis kishte "bërë shumë të rralla në pesë vitet e fundit."
Zbatimi
Në vitin 2012 Shqipëria sekuestruar 21.2 metrik ton kanabis, gati dyfishi i shumës konfiskuar në vitin 2011.
Kançipurami
Kanchipurami i njohur ndryshe edhe si Kanchi (më parë i traskriptuar në shkrimin latin si Kāñci-pura, Conjevaram) është një qytet në shtetin indian Tamil Nadu, 72 km nga Chennai, kryeqyteti i Tamil Nadusë. Qyteti shtrihet nw një sipërfaqe prej 11.605 km2 dhe në vitin 2001 kishte një popullsi prej 164,265 banorësh. Është qendra administrative e distriktit me të njëjtin emër. Kanchipurami është i lidhur mirë nëpërmjet rrugëve dhe hekurudhave. Aeroporti Ndërkombëtar i Chennait është aeroporti më i afër me qytetin, që është i vendosur në Tirusulam të distriktit të Kanchipuramit. I vendosur në brigjet e lumit Vegavathy, Kanchipurami ka qenë sunduar nga Dinastia Pallava, Dinastia Mesjetare Chola, Dinastia e Vonë Chola, Dinastia e Vonë Pandya, Perandoria Vijayanagar, Mbretëria Karnatike dhe Perandoria Britanike. Monumentet historike të qytetit përfshijnë Tempullin Kailasanathar dhe Tempullin Vaikunta Perumal. Historikisht, Kanchipurami ishte një qendër edukimi dhe ishte i njohur si Ghatikasthanami, ose "vendi i mësimit". Qyteti ishte gjithashtu një qendër fetare e mësimit të përparuar për Xhainizmin dhe Budizmin midis shekullit të I dhe të V të e.s.. Në teologjinë hindu të sektit vaishnavit, Kanchipurami është një nga shtatë vendet e pelegrinazhit hindu (Tirtha), për çlirimin shpirtëror. Qyteti bujt Tempullin Varadharaja Perumal, Tempullin Ekambaresvarar, Tempullin Kamakshi Amman dhe Tempullin Kumarakottam, që janë disa nga tempujt më të rëndësishëm hindu në shtetin Tamil Nadu. Nga 108 tempujt e shenjtë të zotit Hindu Vishnu, 14 gjenden në Kanchipuram. Qyteti është veçanërisht i rëndësishëm për Vaishnavizmin, por është gjithashtu edhe një vend i shenjtë pelegrinazhi për Shaivizmin. Qyteti është i mirënjohur për sarit e tij të thurur me dorë dhe shumica e forcës punëtore të qytetit është e përfshirë në industrinë e endjes. Kanchipurami është i administruar nga një sistem i veçantë bashkiak i konstituar në vitin 1947. Ai është qendra e Kanchi mathas, një institucion manastiror Hindu që besohet se është themeluar nga shenjti, teologu dhe reformatori Hindu Adi Sankaracharya dhe ishte kryeqyteti i Mbretërisë Pallava midis shekujve të IV dhe të IX. Kanchipurami ka qenë zgjedhur si një nga qytetet e trashëgimisë për skemën e Qeverisë Indiane të quajtur në anglisht “Heritage City Development and Augmentation Yojana”.
Etimologjia
Disa studiues besojnë se Kanchipurami mund të ketë rrjedhur nga "Kanjiyuri", që është përmendur në poemat e hershme tamile. Kanjiyuri është një vend në vendin Chola dhe emri i tij do të thotë "vendi i rrethuar nga pemë Kanji". Kanjiyuri është përmendur në mjaft tekste të hershme, midis të cilëve edhe te Puṟanāṉūṟu. Gjithësesi, dravidologjisti dhe profesori i historisë P. T. Srinivasa Iyengari, në librin e tij History of the Tamils from the Earliest Times to 600 AD, pohon se Kanjiyuri i përmendur në poemat e hershme tamile nuk ishte Kanchipurami, por një qytet tjetër. Kanchipurami ishte i njohur në literaturën e hershme tamile si Kachi ose Kachipedu, por më vonë u sanskritizua si Kanchi ose Kanchipuram. Sipas legjendës, emri Kanchi ka rrjedhur nga fjala Ka që i referohet zotit Hindu Brahma dhe anchi, që i referohet adhurimit nga ai në këtë vend, i perëndisë Hindu Vishnu. Mbishkrimi më i hershëm nga Periudha Maurya (325–185 p.e.s.) e quan qytetin Kanchipuram, kur mbreti Visnugopa u mund nga Samudragupta Maurya (320–298 p.e.s.). Srinivasa Iyengari pohon se Kanchipurami është një fjalë sanskrite dhe që qyteti nuk ka emër tamil. Në mbështetje të mendimeve të tij, ai pohon se Kanchipurami është përmendur në librat e gramatikanit të sanskritishtes Patanjali, që jetoi midis shekujve të III dhe të II p.e.s.. Në të kundërt, përmendjet e para të Kanchipuramit në literaturën tamile, gjenden te Perumpāṇāṟṟuppaṭai, një lavdërim i Ilandiraiyanit, që u shkrua në shekullin e II të e.s.. Aty, megjithatë, Kanchi nuk është përmendur në formën e tij sanskrite Kanchi, por në formën e tij prakrite Kacci. Mbi bazën e kësaj dëshmie, Srinivasa Iyengari arrin në përfundimin se Kanchipurami mund të ketë qenë ngulimi më jugor i kulturës sanskrite. Patanjali (150 p.e.s. ose shekulli II p.e.s.) i referohet qytetit në Mahabhasyan e tij si Kanchipuraka. Qyteti përmendej me emra të ndryshëm tamilë si Kanchi, Kanchipedu dhe emrat sanskritë si Kanchipuram. Mbishkrimet Pallava nga vitet 250–355 të e.s. dhe mbishkrimet e Dinastisë Chalukya e quajnë qytetin Kanchipura. Jaina Kanchi i referohet zonës përreth Tiruparutti Kundramit. Gjatë sundimit britanik, qyteti ishte i njohur si Conjeevaram dhe më vonë si Kanchipuram. Bashkia u riemërtua Kancheepuram, ndërsa distrikti mbajti emrin Kanchipuram.
Historia
Distrikti i Kanchipuramit në Tamil Nadunë veriore është konsideruar si rajoni i parë në vendin tamil që u arjanizua. P. T. Srinivasa Iyengari beson se në periudhën para-Pallava, ky rajon ishte ngulimi më jugor i kulturës sanskrite. Ai përmend prejardhjen etimologjike të fjalës "Kanchipuram" dhe dëshmi të tjera në mbështetje të mendimit të tij. Gjithësesi, megjithë këto pohime, Kanchipurami mendohet se është përmendur në eposin tamil të Manimekhalait. Në shekullin e IV të e.s., Kanchipurami u shfaq nga një e kaluar e errët për tu bërë kryeqyteti i Mbretërisë Pallava. Qyteti e arriti kulmin e fuqisë së tij gjatë shekullit të VII, kur u vizitua nga udhëtari kinez Hiuen Tsang. Provinca më veriore e vendit të lashtë tamil ishte distrikti i Aruvas (distrikti i sotëm i Arcotit Jugor). Rajonet përtej Aruvas ishin të njohura si Aruvavadadalai. Distrikti i Kanchipuramit nuk kishte emër të veçantë deri në periudhën e vonë Pallava kur mori emrin Tondaimandalam. Zbulimi nga Henry Bruce Foote i sëpatës para-historike prej guri në Pallavaram në vitin 1863 tregon se rajoni mund të ketë qenë banuar që nga Koha e gurit. Gjetjet arkeologjike nga një periudhë më e vonë tregojnë madje një ngulim të zhvilluar të Kohës së Hekurit. Fosilet e kafshëve dhe përdorimi i gurit të gjetura në Athirapakkam në veri-perëndim të qytetit të Chennait mund të jenë deri në 300,000 vjeçare. Përmendjet më të hershme të Kanchipuramit ndodhen në tekstet sanskrite të Patanjalit. Mbretëria Dravida e Mahabharatas duhet të ketë qenë e përqendruar mbi rajonin e Kanchipuramit. Sipas një tradite, ministri i Chandragupta Mauryas, Chanakya ishte me origjinë dravide. Një nga emrat e ndryshëm të Chanakyas ishte Dramila, forma sanskrite e "Tamilian-it". Kanchipurami është përmendur gjithashtu si Satyavrataksetra te Bhagavata Purana, sipas emrit të mbretit Satyavrata që sundonte rajonin. Për rrjedhojë, të gjithë mbretërit e Kanchit deri në Periudhën Pallava, mbanin titullin "Satyaputra" që do të thotë "biri i Satyavratas".
Gjeografia
Kanchipurami është i vendosur në kordinatat 12.98°N, 79.71°W, 72 km në jug-perëndim të Chennait në brigjet e lumit Vegavathi, një degë e lumit Palar. Qyteti shtrihet në një sipërfaqe prej 11.6 km2 dhe ka një lartësi prej 83.2 metrash mbi nivelin e detit. Toka përreth Kanchipuramit është e sheshtë dhe rrëpirat ndodhen në jug dhe lindje. Terreni në rajon është kryesisht argjilor, me ca tokë pjellore të përzier me argjilë dhe rërë, që është e përshtatshme për tu përdorur në ndërtimtari. Chingleput District Manual (1879) e përshkruan terrenin e rajonit si "tepër inferior" dhe "tepër shkëmbor ose të përzier me gurë gëlqeror, zhavor, sodë dhe laterit". Është pohuar se graniti i kërkuar për Tempullin Varadaraja Perumal mund të jetë siguruar nga kodrat Sivaram të ndodhura 10 milje në lindje të Kanchipuramit. Zona është klasifikuar si një Rajon i Zonës Sizmike II, dhe mund të priten tërmete deri në magnitudën 6 në shkallën rihter. Kanchipurami është i ndarë në dy divizione – Kanchi i Madh, i quajtur edhe Shiva Kanchi, që zë pjesën perëndimore të qytetit dhe që është më i madhi i dy divizioneve. Kanchi i Vogël, i quajtur edhe Vishnu Kanchi, gjendet në pjesën lindore të qytetit. Shumica e tempujve të Shivës janë të vendosur në Kanchin e Madh ndërsa shumica e tempujve të Vishnut gjenden në Kanchin e Vogël. Uji nëntokësor është burimi kryesor i furnizimit me ujë për vaditje – rajoni i Kanchipuramit ka 24 kanale, 2809 ujëmbledhës, 1878 puse me tuba dhe 3206 puse të zakonshëm. Zona është e pasur me bimë mjeksore dhe mbishkrimet historike përmendin vlerat mjeksore. Dimeria acutipes dhe cyondon barberi janë bimë që gjenden vetëm në Kanchipuram dhe Chennai.
Klima
Kanchipurami përgjithësisht ka kushte klimatike të nxehta dhe të lagështa përgjatë gjithë vitit. Temperaturat arrijnë një mesatare maksimale prej 37.5 °C midis prillit dhe korrikut dhe një mesatare minimale prej 20.5 °C midis dhjetorit dhe shkurtit. Nxehtësia ditore gjatë verës mund të jetë përvëluese; temperaturat mund të arrijnë deri në 43 °C. Lagështia relative midis 58% dhe 84% mbizotëron përgjatë vitit. Lagështia e arrin pikun e saj gjatë mëngjesit dhe është më e ulët në mbrëmje. Lagështia relative është më e lartë midis nëntorit dhe janarit dhe është më e ulët përgjatë qershorit. Qyteti merr një mesatare prej 1064 mm reshje në vit, 68% e të cilave bien gjatë periudhës së musonit veri-lindor. Shumica e reshjeve bien në formën e stuhive ciklonike të shkaktuara nga presionit të ulët nga Gjiri i Bengalit gjatë musonit veri-lindor. Drejtimi mbizotërues i erërave është jug-perëndim në mëngjes dhe jug-lindje në mbrëmje.
Demografia
Gjatë sundimit të mbretit Narasimha Varma në shekullin e VII, qyteti shtrihej në një sipërfaqe prej rreth 10 km2 dhe kishte një popullsi prej 10,000 banorësh. Popullsia u rrit në 13,000 banorë në vitet pasues dhe qyteti u zhvillua me rrugë lidhëse në formë drejtkëndore. The settlements in the city were mostly caste based. Gjatë periudhës së Nandivarma Pallavanit II, shtëpitë u ndërtua mbi platforma të ngritura dhe tulla të pjekura. Konceptet e verandave përballë oborreve, kopshteve në oborret e mbrapëm, ventilimi dhe kullimi i ujit të shiut u futën të gjitha për herë të parë. Qendra e qytetit u zu nga brahminët, ndërsa Tempulli Tiruvekka dhe shtëpitë e bujqëve ishin vendosur jashtë qytetit. Në rrethinat e qytetit kishte vende për trajnimin e kalorësisë dhe këmbësorisë. Gjatë Periudhës Chola, Kanchipurami nuk ishte kryeqytet por mbretërit kishin një pallat në qytet dhe drejt lindjes u bë një zhvillim i gjerë. Gjatë periudhës Vijayanagara, popullsia arriti në 25,000 banorë. Gjatë sundimit britanik nuk pati shtesa të rëndësishme të infrastrukturës së qytetit. Censusi britanik i i vitit 1901 regjistroi se Kanchipurami kishte një popullsi prej 46,164 banorësh, që konsistonte në 44,684 hindu, 1,313 myslimanë, 49 të krishterë dhe 118 xhainë.
Sipas censusit të vitit 2011, Kanchipurami kishte një popullsi prej 164,384 banorësh me një raport gjinor prej 1,005 femrash për çdo 1,000 meshkujsh, shumë mbi mesataren kombëtare prej 929. Një tërësi prej 15,955 banorësh ishin nën moshën gjashtë vjeçare, e përbërë nga 8,158 meshkujsh dhe 7,797 femrash. Kastat dhe tributë e njohura u llogaritën përkatësisht si 3.55 % dhe .09% e popullsisë. Alfabetizmi i i qytetit ishte 79.51 %, krahasuar me mesataren kombëtare prej 72.99 %. Qyteti kishte një tërësi prej 41807 familje. Në qytet kishte një tërësi prej 61,567 punëtorësh, duke përfshirë 320 kultivues, 317 punëtorë të bujqësisë kryesore, 8,865 në industritë familjare, 47,608 punëtorë të tjerë, 4,457 punëtorë margjinalë, 61 kultivatorë margjinalë, 79 punëtorë bujqësie margjinalë, 700 punëtorë margjinalë në industritë familjare dhe 3,617 punëtorë të tjerë margjinalë. Qyteti vizitohet çdo vit nga rreth 800,000 pelegrinë sipas censusit të vitit 2001. Sipas censusit fetar të vitit 2011, Kancheepurami kishte 93.38% hindu, 5.24% myslimanë, 0.83% të krishterë, 0.01% sikë, 0.01% budistë, 0.4% xhainistë, 0.11% që ndiqnin besime të tjera dhe 0.01 % që nuk ndiqnin ndonjë besim të caktuar. Kanchipurami ka 416 hektarë troje rezidenciale, kryesisht përreth tempujve. Zona komerciale mbulon 62 hektarë, duke përbërë 6.58 % të qytetit. Zhvillimet industriale zënë rreth 65 hektarë, ku gjendej shumica e njësive prodhuese të avlëmendit, mëndafshit, ngjyrosjes dhe orizit. 89.06 hektarë përdoren për infrastrukturën e transportit dhe komunikimit, duke përfshirë stacionet e autobusëve, rrugët, linjat dhe stacionet hekurudhore.
Qeverisja dhe politika
Bashkia e Kanchipuramit u konstitua zyrtarisht në vitin 1866, duke u shtrirë në 7.68 km2 dhe punët e saj u administruan nga një komitet bashkiak. Në vitin 1947 u ngrit në nivelin e bashkisë së gradës I, në bashki të gradës së përzgjedhjes në vitin 1983 dhe bashki e gradës së veçantë në vitin 2008. Në vitin 2011 bashkia shtrihej në 11.6 km2, ka 51 zona dhe është bashkia më e madhe në distriktin e Kanchipuramit. Funksionet e bashkisë janë zhvilluar në gjashtë departamente: I përgjithshëm, Inxhinierik, I të ardhurave, Shëndetit publik, Planifikimi i qytetit dhe Krahu i kompjuterave, të cilat të gjitha janë nën kontrollin e një Komisioneri Bashkiak, që është drejuesi sipëror ekzekutiv. Pushteti legjislativ është i përbërë nga një trupë prej 51 anëtarësh, ku secili përfaqëson një zonë. Trupi legjislativ drejtohet nga një kryetar i zgjedhur që asistohet nga një përfaqësues i kryetarit. Kanchipurami ndodhet nën Asamblenë shtetërore konsituese e Kanchipuramit. Nga përkufizimi shtetëror pas vitit 1967, shtatë nga dhjetë zgjedhjet e zhvilluara midis viteve 1971 dhe 2011 u fituan nga Anna Dravida Muneetra Kazhagami (ADMK). Dravida Munnetra Kazhagami (DMK) fitoi drejtimin gjatë zgjedhjeve të viteve 1971 dhe 1989 dhe aleati i saj Pattali Makkal Katchi fitoi drejtimin gjatë zgjedhjeve të vitit 2006. Anëtari i tanishëm i Asamblesë Legjislative është V. Somasundaram nga partia ADMK. Lok Sabha Konstituese e Kanchipuramit është një konstituencë e sapo-formuar e Parlametit të Indisë pas përcaktimit të vitit 2008. Konsituenca fillimisht ekzistonte për Zgjedhjet e vitit 1951 dhe u formua në vitin 2008 pas bashkimit të segmenteve të asambleve të Chengalpattut, Thiruporurit, Madurantakamit, Uthiramerurit dhe Kanchipuramit, që ishin pjesë e Konstituencës tashmë të shuar të Chengalpattu dhe Alandurit, që ishin pjesë e Konstituencës jugore të Chennait. Kjo konstituencë është e rezervuar për kanditatët e kastave dhe tribuve të njohura. K. Maragatham nga All India Anna Dravida Munnetra Kazhagami është anëtari i tanishëm për konstituencën. Shkrimtari, politikani dhe themeluesi indian i DMK-së, C. N. Annadurai, ka lindur dhe është rritur në. Ai ishte anëtari i parë i një Partie Dravidiane që mbajti atë post dhe ishte lideri i parë jo i kongresit që formoi një shumicë qeverisëse në Indinë post-koloniale. Policia në qytet mundësohet nga nëndivizioni i Kanchipuramit i Policisë së Tamil Nadusë së drejtuar nga një Përfaqësues Mbikqyrës i Policisë. Njësitë speciale të forcës përfshijnë përforcimin e ndalimit, krimit të distriktit, drejtësinë shoqërore dhe të drejtave të njeriut, rekordet e krimit të distriktit dhe dega speciale që vepron në nivelin e divizionit të policisë së distriktit, që kryesohet nga një Mbikqyrës i Policisë.
Ekonomia
Sipërmarrjet kryesore të Kanchipuramit janë endja e sarëve prej mëndafshi dhe bujqësia. Sipas vitit 2008, 5,000 familje konsideroheshin si të përfshira në prodhimin e sarëve. Industritë kryesore janë prodhimi i pambukut, makineritë e lehta dhe manifakturimi i mallrave eletrike, si dhe përpunimi i ushqimeve. Në Kanchipuram ndodhen 25 fabrika fijesh pambuku dhe mëndafshi, 60 njësi ngjyrosjeje, 50 mullinj orizi dhe 42 fabrika të tjera. Një sipërmarrje tjetër e rëndësishme është turizmi dhe shërbimet e lidhura me segmente si hotelet, restorantet dhe transporti vendor.
Kanchipurami është qendër tradicionale e endjes së mëndafshit dhe industrive të avlemendit për prodhimin e Sarit të Kanchipuramit. Industria fiton 18.18 milion dollarë amerikanë, por bashkësia e endësve vuan nga teknikat e dobëta të marketingut dhe lojtarët e dyfishtë të tregut. Në vitin 2005, "Sarit e Mëndafshit të Kanchipuramit" morën etiketën e indikacionit gjeografik, prodhimi i parë në Indi që mban këtë etiketë. Tregëtia e mëndafshit në Kanchipuram filloi kur mbreti Raja Raja Chola I (985–1014) i ftoi endësit të shkonin në Kanchi. Zeja u rrit me mërgimin në mas nga Andra Pradeshi në shekullin e XV gjatë sundimit Vijayanagara. Qyteti u shkatërrua gjatë rrethimit francez të vitit 1757, por endja u rishfaq në fundin e shekullit të XVIII. Të gjitha bankat kryesore të shtetëzuara si Vijaya Bank, State Bank of India, Indian Bank, Canara Bank, Punjab National Bank, Dena Bank dhe bankat private si ICICI Bank kanë dega në Kanchipuram. Të gjitha këto banka kanë automatet e tyre të vendosura në pjesë të ndryshme të qytetit.
Të drejtat njerëzore
Kanchipurami ka mesatare më të lartë se mesatarja kombëtare e punës fëminore dhe punës së detyruar. Administrata vendore është akuzuar për përkrahjen e punës së fëmijëve duke hapur shkolla nate në qytet nga viti 1999. Sipas një vlerësimi 40,000 deri në 50,000 fëmijë punojnë në Kanchipuram krahasuar me 85,000 fëmijë në të njëjtën industri në Varanasi. Fëmijët tregtohen zakonisht për shuma midis 10,000 dhe 15,000 rupi (200 –300 $) dhe ka raste ku familje të tëra janë mbajtur në robëri. Puna fëminore është e ndaluar në Indi nga ligjet, por këta ligje nuk janë shumë të përforcuar.
Transporti, komunikimi dhe shërbimet
Kanchipurami është më i aksesueshëm nga rrugët. Autostrada Kombëtare Chennai – Bangalore (National Highway 4 [NH 4]) kalon në rrethinat e qytetit. Shërbimi i përditshëm i autobusave ofrohet nga Korporata e Transportit të Shtetit të Tamil Nadu-së për në dhe nga Chennai, Bangalore, Villupurami, Tirupati, Thiruthani, Tiruvannamalai, Vellorja, Salemi, Coimbatorja dhe Pondicherry. Ka dy linja kryesore autobusash për në Chennai, një që lidh nëpërmje Guindyt dhe tjetra nëpërmjet Tambaramit. Shërbimi i autobusave vendorë ofrohet nga divizioni i Villupuramit i Korporatës së Transportit së Shtetit të Tamil Nadu-së. Sipas vitit 2006, kishte një tërësi prej 403 autobusash për 191 linja që operonin jashtë qytetit. Qyteti është gjithashtu i lidhur me rrjetin hekurudhor nëpërmjet stacionit të tij hekurudhor. Linja hekurudhore Chengalpet - Arakkonam kalon përmes Kanchipuramit dhe udhëtarët mund të ti përdorin ato destinacione. Në mënyrë të përditshme ka trena për në Pondicherry dhe Tirupati, një tren i përjavshëm ekspres për në Madurai dhe një tren dy-javor për në Nagercoil. Dy trena pasagjerësh në të dy krahët e Chengalpattusë dhe Arakkonamit kalojnë nëpërmjet Kanchipuramit. Aeroporti më i afërt ndërkombëtar dhe kombëtar është Chennai International Airport, i vendosur në një largësi prej 72 km nga qyteti. Telefoni dhe shërbimi me bandë të gjerë i internetit ofrohen nga Bharat Sanchar Nigam Limited (BSNL), ofruesi i telekomit dhe shërbimit të internetit i zotëruar nga shteti i Indisë. Furnizimi me elektricitet është i rregulluar dhe shpërndahet nga Tamil Nadu Electricity Board (TNEB). Furnizimi me ujë mundësohet nga bashkia e Kanchipuramit; furnizimi bëhet nëpërmjet burimeve nëntokësore të lumit Vegavati. Qendra e punimeve janë vendosur në Orikkai, Thiruparkadal dhe St. Vegavathy dhe shpërndahen nëpërmjet depozitave me një kapacitet tërësor prej 9.8 litrash. Rreth 55 tonë mbeturina grumbullohen nga qyteti në mënyrë të përditshme në pesë pika grumbullimi që mbulojnë të gjithë qytetin. Sistemi i kanalizimeve në qytet u vendos në vitin 1975; Kanchipurami u identifikua si një nga qytetet hiper endemike në vitin 1970. Kanalizimet nëntokësore mbulojnë 82 % të rrugëve të qytetit dhe për administrimin e brendshëm ndahen në zonën lindore dhe perëndimore.
Arsimi
Kanchipurami ka qenë tradicionalisht një qendër arsimimi për Hinduizmin, Xhainizmin dhe Budizmin. Manastiret budiste vepronin si bërthama të sistemit arsimor budist. Me rigjallërimin gradual të Hinduizmit gjatë mbretërimit të mbretit Pallava, Mahendra Varmani I, sistemi arsimor Hindu mori rëndësi të madhe duke filluar të përdor sankritishten si gjuhë zyrtare. Deri në vitin 2011 Kanchipurami ka 49 shkolla të regjistruara, 16 nga të cilat administrohen nga bashkia. Administrata e distriktit hapi shkolla nate për arsimimin e fëmijëve të punësuar në industrinë e endjes – deri në dhjetor të vitit 2001, këto shkolla së bashku kishin 260 nxënës të regjistruar nga shtatori i vitit 1999. Larsen & Toubro inauguruan në Kanchipuram qendrën e parë të trajnimit në Indi më 24 maj 2012, që mund të trajnoi 300 teknikë dhe 180 menaxherë dhe inxhinierë të nivelit të mesëm çdo vit. Sri Chandrasekharendra Saraswathi Viswa Mahavidyalaya dhe Chettinad Academy of Research and Education (CARE) janë dy prej universiteteve të pranishme në Kanchipuram. Kanchipurami është vendndodhja e një nga katër Instituteve Indiane të Teknologjisë së Informacionit, një institut me partneritet publik-privat, që ofron programe diplomimi dhe post-diplomimi në Tekonologjinë e Informacionit. Qyteti ka edhe dy kolegje mjekësore – Arignar Anna Memorial Cancer Institute and Hospital, i vendosur në vitin 1969 dhe i menaxhuar nga Departmenti i Shëndetit të Qeverisë së Tamil Nadu-së dhe Meenakshi Medical College me pronësi private. Qyteti ka gjithashtu edhe 6 kolegje inxhinierike, 3 institute politeknikë dhe 6 kolegje artistike dhe shkencore.
Xhainizmi
Mendohet se Xhainizmi u fut në Kanchipuram nga Kunda Kundacharya (shekulli i I i e.s.). Xhainizmi u përhap në qytet nga Akalanka (shekulli i III i e.s.). Dinastia Kalabhra, sunduesit e Kanchipuramit përpara Dinastisë Pallava, ndiqnin xhainizmin që, nga përkrahja mbretërore fitoi popullaritet. Mbretërit Pallava, Simhavishnu, Mahendra Varmani dhe Simhavarmani (550-560) ishin gjithashtu ndjekës të Xhainizmit, deri në ardhjen e Nayanmarëve dhe Azhwarëve gjatë shekujve të VI dhe të VII. Mahendravarmani I u konvertua nga Xhainizmi në Hinduizëm nën ndikimin e naynamarit Appar, që shënoi një pikë kthese në gjeografinë fetare. Dy sektet e Hinduizmit, Shaivizmi dhe Vaishnavizmi u gjallëruan përkatësisht nën ndikimin e Adi Sankaras dhe Ramanujas. Dinastia e Vonë Chola dhe mbretërit Vijayanagara e toleruan Xhainizmin dhe besimi ishte akoma i praktikuar në Kanchipuram. Tempulli Trilokyanatha/Chandraprabha është një tempull i dyfishtë xhainist që ka mbishkrime nga mbreti Pallava, Narasimhavarmani II dhe mbretërit Chola, Rajendra Chola I, Kulothunga Chola I dhe Vikrama Chola si dhe mbishkrime kanareze të Krishnadevarayas. Tempulli administrohet nga Departamenti Arkeologjik i Tamil Nadu-së.