cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bukoshi (Vushtrri)
Historiku
Në vitin 1946 e fillon aktivitetin e saj edhe shkolla fillore katërklasëshe ndërsa në vitin 1952 ndërtohet objekti shkollor me një klasë të madhe, një zyrë dhe banesa e mësuesit. Mësuesit e parë të cilët punuan në këtë shkollë janë: Ejup Pllana, Rrahim Pushkolli, Mursel Ferizi, Tomor Jashari, Habib Azemi, Isak Gubetini, Shyqyri Prekazi etj. Sot në këtë vendbanim vepron shkolla fillore dhe e mesme e ulët, në objektin e ri shkollor të ndërtuar në vitin 2012.
Kontea Haliburton
Kontea Haliburton është një konte (county) në provincën Ontario, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 4025 km² dhe popullsi 16147 banorë.
Kantoni Rugles
Kantoni Rugles (frëngjisht: Canton de Rugles) është një kanton në departamentin Eure, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Rugles. Ka sipërfaqe 215.07km2 dhe popullsi 7319 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Rugles aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
Lazrej
është një fshat në komunën Arras në rrethin e Dibrës. Lazrej eshte i perbere nga keto mbiemra: Kukeli, Loshi, Rusi, Coli, Martini, Sava, Lata, Duka, Kurti, Aliaj, dhe Murati. Thaujse te gjithe keto familje kane te aferm dhe toka ne Lagjen me te njetin emer, Lazrej, ne anen tjeter te lumit Drin i Zi.
Anëvjosë
Anëvjosa është një fshat në komunën Qesarat në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Spatharati
Spatharat (greqisht: Σπαθαραίοι/Spatharaíoi) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Σπαθαράτιον/Spatharátion.
Gjeografia
Nga veriu Spatharati kufizohet me Karbunarin, nga jugu me Morfatin e Trikopallkun, nga lindja me Kardhiqin dhe nga perëndimi me Margëlliçin.
Toponimet të fshatit Spatharat:(Kjo nuk është një listë e plotë të toponimeve për këtë fshat. Për më shumë informacion, shih shënimin më poshtë)
Demografia
Familjet në fshatin Spatharat:
Babot (Nan Babua), Ballëmërit apo Ballumërit (Thoma Ballumi), Çubej (Cil Çubi), Dhragucenj (Mit Dhraguci), Kaçulërit, Kondotë (Kristo Kondo), Kurrupenj, Zaravicenj.
Shih edhe
Vasil Ballumi, 1910 - 1974. Një anëtar i lartë të forcave EDES e Napoleon Zervës dhe personi që qëlloi Jasin Sadikun.
Vrith
Vrithi është një fshat në komunën Qerret në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Albanët (ilirë)
Albanët, ishin një fis ilir, nga i cili morën emrin e hershëm shqiptarët.
Përmledhje
Në burimet historike të shek. XI Albanët përmenden nga Mihael Ataliati, historian dhe shkrimtar Bizantin, gjatë një kryengritje të tyre ndaj Konstantinopojës. Ne mesjetë, autorët Bizantinë kanë përdorur për të identifikuar shqiptarët, si termin Albanoi ashtu edhe atë Arbanitai. Këta qenë emrat etnikë të shqiptarëve në mesjetë siç dëshmon fakti që u morën me vete nga shqiptarët e mërguar në Greqi (shek. XIII-XV) në formën arvanite, ndërsa në Itali (shek. XV-XVI) dhe në Dalmaci (shek. XVII) në formën arbëresh.
Cilësia franceze (kinema)
Cilësia franceze, ose tradita e cilësisë, përcakton një lloj filmi francez të viteve 1940 -1950 kundër të cilëve do të ndërtohet vala e re në gjysmën e dytë të viteve 1950. Termi, i cili është bërë një krononim për kinemanë franceze mes viteve të mëvonshme të pasluftës dhe valës së re, i imponuar me François Truffaut në artikullin e tij Një tendencë e caktuar e kinemasë franceze botuar në Cahiers du cinema në janar 1954.
Kategoria superiore 1939
Besnik Dizdari: Kapitulli i Parë: "Kampionati shqiptar i foot-ballit do të fillojë sivjet më 1 korrik".
Frontespici i bashkangjitur këtu, i shtypit të asaj kohe, pra i vitit 1939, flet qartë. Vështroni se si është emërtuar: "Kampionati shqiptar i foot-ballit do të fillojë sivjet më 1 korrik".
Dhe më poshtë:
"Jemi në gjëndjen e kënaqshme të lajmërojmë sportistët shqiptarë se ndeshja e parë do të zhvillohet më 1 korrik dhe kampionati do të marrë fund pas dhjetë ndeshjesh të tjera. Në këto ndeshje do të marrin pjesë tetë skuadrat shqiptare më të forta, domethënë Tirana, Shkodra, Durrësi, Kavaja, Korça, Vlora, Elbasani dhe Pogradeci..."
Qysh më 7 prill 1939 Shqipëria ishte nën kunorën e saj Mbretërore: Viktor Emanueli i Tretë - Mbret i Italisë (1900-46), Perandor i Etiopisë (1936-43) dhe Mbret i Shqipërisë (1939-43). Shqipëria zbret kësisoj, edhe ajo në fushën e futbollit. Dhe të qënit e pushtuar nuk do të thotë që ky futboll të mohohet.
Kampionati ka dy Xhirone - sipas emërtimit zyrtar të rregullores së brendëshme që ka 10 nene - çka unë do ta ruaj për kolorit historik:
XHIRONI B: Vllaznia e Shkodrës, Besa e Kavajës, Teuta e Durrësit, Ismail Qemali i Vlorës.
Do të shihte pas kaq kohësh 6 herë kampionen e Shqipërisë, Sportklub Tiranën, e cila fiton 7-0 me Dragojn e Pogradecit. Ajo është dita e rrallë e Naim Kryeziut, njeriu i cili pas vetëm 30 muajve do të vinte kurorën e kampionit të Italisë me Romën. I shënon Dragojt 5 nga të 7 golat e ndeshjes përmes një stuhie realizuese të filluar nga Zyber Lisi në të 7'.
Mandej nuk ndalet Naimi në një kaskadë të pafund "shutash": 8', 35', 68', 81', 89', e madje trondit edhe një shtyllë, kur Lisi shënon edhe një herë tjetër (85'). Në të vërtetë, prap se prap, Sportklubi kishte në 11-sh plot 9 kampionë të shquar: R.Gurashi, Llambi, Janku, Maluçi, Balla, Lisi, Korça, Kryeziu, M.Gurashi. ".
Në Kavajë, po më 2 korrik Durrësi barazon 1-1 me Ismail Qemalin, po pas një jave, më 9 korrik, shpërthejnë Korça dhe Shkodra. Të vijmë te 9 korriku 1939 kur dy ndeshje spektakolare për kohën, papritmas pushtojnë Shqipërinë e futbollit. Në Korçë Skenderbeu e shkatërron Bashkimin Elbasanas 6-1 përpara një publiku të etur dhe në praninë e një tufe autoritetesh të pushtimit. Dhe një emër i pazakontë: Pasquale Lissoni me funksionin e Shefit të Zyrës Krahinore të Mëkëmbësisë së Përgjithëshme, me gradën e majorit për nga jerarqia ushtarake. Eshtë pikërisht ai Lisson, i cili në vitet e Mbretërisë kishte qenë organizatori i kulturës fizike e sporteve të K (trunkated)
Kapitulli i Tretë: SK Tirana - Kampione dhe do të përfshihet Kosova!
Eshtë 10 shtator 1939. Përsëri në Shallvaren e Tiranës. Dhe përsëri Durrësi triumfues, madje kësaj here më thellë, 3-1. Ndeshja nis në orën 16.45, prap jo dhe aq fort heret. Gjyqtari është i mirënjohuri Selman Stërmasi, njeriu i madh i Sportklub Tiranës. Në një vështrim teknik, rreshtimi i skuadrave si edhe në ndeshjet e tjera është ai taktik i kohës i sistemit "WM", çka duket nga vendi ku vihet pikëpresja në botimin e përbërjeve të 11-shave. Ja shembulli i Durrësit: portjeri (Gruda) - dy mbrojtësat (Fërmija, Tati) - tre të mesmit (Tartari, Gjiri, Arapi) - dhe pesë sulmuesit (Moisiu sulmues i krahut të djathtë, Goga qendërsulmues, Stringa sulmues i krahut të majtë dhe gjysmësulmuesit Coku dhe Shabani). Më 6 gusht 1939, kur ende Vllaznia priste përfundimet e ndeshjeve shtesë midis Durrësit e Ismail Qemalit për të mësuar kundërshtarin e saj, gjysmëfundorja (gjysmëfinalja) e parë e çon siparin në Fushën e Futbollit në Elbasan. Asnjanësia e kriterit në këte rast duket vërtet shembullore për duelin SK Tirana - Skenderbeu, që tash del me emrin e tij të vjetër, pra jo "Rinia Korçare". Skuadrat i fton në fushë gjyqtari Niko Gjini, për të cilin thuhet që në fillim se "e drejtoi lojën me aftësi të dukëshme e paanësi të plotë".
Nënvizohet mandej se epërsia teknike e kryeqytetasve është e dukëshme ndaj skuadrës korçare, së cilës përsëri i përmendet puna e shkëlqyer e viteve '30 e trajnerit italian Pasquale Lissoni, tash major Lissoni - funksionar i lartë i Fashizmit!
E vërteta është se Sportklubi mbaron punë shpejt e shpejt. Ai i shënon golat qysh në 10 minutat e para pasi e nis Mark Gurashi në një rikthim spektakolar të tij nën fanelën e bardhebluve, teksa mban mbi shpinë 5 titujt e kampionit të viteve '30. Mënjanë politikës së pushtuesit, megjithate ndeshja mbarte mbi vete emra historikë të futbollit.
Janë vëllezërit Gurashi së bashku, Rudolfi e Marku, Foto Janku e Hasan Maluçi, Sllave Llambi e Zyber Lisi, Naim Kryeziu e Miço Plluska te Sportklubi, ndërsa te Skenderbeu kampion i madh është vetëm njeri: Klani Marjani, i cili nuk mungonte qysh nga Kampionati i parë, ai i vitit 1930.
Ndërkohë që SK Tirana e ndjen veten fundoriste (finaliste) e kampionatit, duke qenë se skuadra e Durrësit deri më 10 shtator kishte qenë e zënë me dy ndeshjet plotësuese me Ismail Qemalin, ajo Vllaznia - Durrësi zhvillohet vetëm më 17 shtator 1939 në Shkodër, pra jo në fushë asnjanëse. Dhe 3-1 për Vllazninë, për të cilën goli i katërt në çastet e fundit prej Shkjezit, vlen vetëm për statistikë. Me 4-1 përfundimtar, Vllaznia është në fundoren e kampionatit.
"Do të ndodhet ball për ball me skuadrën kampione të Shqipnis, Sportklub Tiranën", lexojmë këte pasazh që përcjell edhe në terma aromën e vërtetë kampionatiste. Kishte qenë një ditë e bukur, tejet e përshtatëshme për një ndeshje futbolli. Një gjyqtar i shquar i Federatës Italiane të Futbollit, Sinnico, drejton me siguri në një mjedis shqiptar sportiv, gjithmonë nën praninë e të pamunguarit, Inspektorit të Partisë Kombëtare Fashiste, Comm. Giro, i cili "interesohet nxehtësisht për lojën, për nevojat e lojtarëve dhe të sportit shqiptar".
Sportklub Tirana dhe Vllaznia do të luanin tashma fundoren (finalen) e atij që duhet të jetë Kampionati i 8-të Kombëtar i Shqipërisë, vetëm 13 ditë mbas kësaj ndeshjeje dramatike Shkodër - Durrës. Gjithçka ishte lënë për më 30 shtator 1939. Shtatë muaj pushtim fashist. Dukej si një kalamendje. Futboll. Tregëti. Ndërtime. Kinema. Udhëtime. Kulturë. Modë. Dhe ky Kampionat Kombëtar për Trofeun e Liktorit. Eshtë një ditë befasuese vjeshte. Gati 24 orë rrjesht shi i dendur. Vetëtimë. Fortunë. Për fat, gjatë ndeshjes nuk ka shi, një "armëpushim" i vjeshtës, siç përcaktohet aq bukur.
Ndodheshin ndërkaq, për këte fundore (finale) të Kampionatit, edhe Dr. Camassa, Inspektor Federal i P.K.F; Dr. Namik Resuli, sekretar i Federal i Tiranës; Dr. Luigi Grimaldi, sekretar i Mbaspunës Krahinore të Tiranës. Dhe me ta është dhe i mirënjohuri Said Toptani, më parë ministër e deputet, një nga organizatorët më të mëdhenj të rinisë e të sporteve në Shqipëri në vitet '30. Ka një tribunë pra të ndryshuar tejet. Nuk duket më Commendatore Giro dhe njerëz të kulturës e shkencës, sportit (Namik Resuli, themeluesi i Apolonisë së Fierit, njeriu i shquar i letrave shqipe), rrethojnë mjedisin e futbollit. Pushtuesi i zgjuar kërkonte të jipte gjithnjë e më fort një pamje po aq sa kombëtare shqiptare, po aq dhe të kulturës së mirëfilltë.
Dhe skuadrat dihet tashma, e fillojnë ceremonialin duke nderuar në mënyrën fashiste.
Dhe ndeshja që ka një fillim të papërmbajtshëm për Sportklubin. Në të 6' Miço Plluska e shndërron në gol një lëmsh para portës shkodrane. Në të 13' Zyber Lisi e bën 2-0. Dhe pas tij i vjen rradha Naim Kryeziut me dy golat e tij në të 32' dhe në të 40', çka do të thotë 4-0 për SK Tiranën brënda 40 minutave të para! Do të jetë një epërsi që do të ruhet gjatë për vendasit, edhe pse në të 42' Loro Boriçi nuk arrin të shndërrojë në gol një 11-metërsh të fituar nga Lutfi Hoxha. Rudolf Gurashi pret! Po 3 minuta më vonë nuk ndal goditjen e fortë të Met Vasisë e bash këtu nis mrekullia e vonuar shkodrane.
Me fillimin e pjesës së dytë "shihet fare kjartas se Shkodra nuk ka mend me e lëshue lojën pa... pushkë". Lutfi Hoxha shënon bukur dhe 4-2. E Lushta si Lushta. Eshtë bërë gati të marrë rrugën e Barit tashma, se menazherët italianë janë në tribunë, por prap prodhon gola për Tiranën. Mashtron rradhazi një tufë shkodranësh dhe 5-2. Kronika tregon me humor se "nji tifoz shkodran ja ban nji shoku të vet: Shkon e gërset lufta për rrezik të Shkodrës: vjen Lushta prej Francet e fiton Tirana".
Në të vërtetë këtu është një informacion me rëndësi. Riza Lushta ka shkuar të provohet në Francë e atje gjëndja është e turbullt. Lushta, i cili më 1948-51 do të luajë 3 kampionate me Cannes, në këte 1939 rikthehet në Shqipëri ashtu si më 1936 kur braktisi Teknikën e Tiranës për të mundur Vllazninë në 4-1-shin e famshëm që iu humbi titullin aq të afërt shkodranëve. E, Haki Korça tek firmos 6-2 me golin e tij të minutës 15. "Nji kryevepër precizjoni" e cilëson Anton Mazreku.
Shì atëherë kur gjithçka duket se ka marrë fund, "makina e Shkodërs xéhet e loja merr zjarr", nënvizon kronika. Gjithçka është vepër e treshes së mesit Alibali-Koxhja-Vasija. Në të 76' Boriçi nuk përmbahet pasi ka marrë topin e çmueshëm prej Hoxhës: 6-3. Pas 3 minutash episodin e ndërton Shkjezi dhe Loro Boriçi ngushton në 6-4! Mandej e merr fjalën Skender Gjinali, ylli tjetër i Kosovës për klubet e Shqipërisë, e pasi gjen Boriçin, ky nuk e tradhton. Gjuajtja e Loros është e rrallë: shtyllë dhe rrjetë! Eshtë 6-5 përfundimtar dhe organizatorët hedhin poshtë edhe reklamimin e pabazë të Vllaznisë. Po në fund të fundit, "Sekretari i Partisë Kombëtare Fashiste, Dr. Bianchi, përgëzon skuadrat për lojën e bukur e kavalareske që zhvilluen".
Në këte 30 shtator 1939 Sportklub Tirana duhet konsideruar pra, Kampione e Shqipërisë për herë të 8-të. Ndoshta rastësisht, por për çudi Tirana dhe Shkodra përshkohen në këte duel thuajse me të gjithë protagonistët e mëdhenj të historisë së viteve '30. Rudolf Gurashi, Hasan Maluçi, Foto Janku, Adem Karapici, Naim Kryeziu, Zyber Lisi, Haki Korça, Riza Lushta dhe Miço Plluska përbëjnë esencën e kampionëve, secili kampion për vete në gjithë kampionatet e mëparshëm, të përtërirë me praninë e Prokop Myzeqarit, i cili do të jipte jetën në luftë si dhe të Fiqret Hoxhës - të vetmit debutues.
Nga ana e saj, Vllaznia është thuajse e gjitha edhe ajo e viteve '30: në mos gabojsha në emrat, janë Zef Hila, Ndue Pali, Latif Alibali, Met Vasija, Muc Koxhja, Lutfi Hoxha, Skender Gjinali. Ndërkaq, Fahri Jubani, Nush Radovani janë mbase ndër më të rinjtë e Vllaznisë. E i riu i të rinjve duhet thënë se ishte 17-vjeçari Loro Boriçi - zbulimi i rrallë i futbollit shqiptar, mbi të cilin do të shenjonin emisarët e Lazio të Romës.
Çfarë do të ishte Kampionati tjetër?...
Dokument:
Tiranë, 30 shtator 1939
Sportklub Tirana - Vllaznija e Shkodrës 6-5
SK TIRANA: Gurashi I; Maluçi, Janku ; Myzeqari, F.Hoxha, Karapici; Kryeziu, Lisi, Korça, Lushta, Plluska.
VLLAZNIJA: Jubani; Hila, Pali; Alibali, Vasija, Koxhja; Shkjezi, L.Hoxha, Boriçi, Radovani, Gjinali.
GOLAT: Plluska 6', Lisi 13', Kryeziu 32', Kryeziu 40', Vasija 43', L.Hoxha, Lushta, Korça 60’, Boriçi 76', Boriçi 79', Boriçi 80'
ARBITER: Sinnico i Federatës Italiane të Footballit.
Vdekja
thumb|170px|Vdekja mbi rruzullin tokësor. [[Gustav Dor.]] Vdekja është ndërprerja e plotë e jetës së një organizmi të gjallë. Gjendja e vdekjes njerezore ka qenë gjithmonë e errët nga misteri dhe bestytnia. Përkufizimi i saj i saktë mbetet kundërshtues, duke dalluar sipas kulturës dhe sistemeve ligjore.Disa mendojne qe njerezit pasi vdesin shkojne ne parajse ose ne ferr por nga ana shkencore pasi kalon nje pjes kohore e gjate qe personi ka vdekur atij i ngelet vetem  skeleti.
Vdekja trupore dhe ajo qelizore
Funksioni normal qelizor merret me prodhimin e energjisë së lirë të nevojshme për shkëmbimin e lëndëve, prodhimin e strukturës së proteinave dhe enzimave, mirëmbajtjen e lëndëve kimike të qelizave, dhe riprodhimin e qelizave. Gjatë funksionimit normal, qelizat kanë nevojë për oksigjen, fosfat, kalcium (C, H, N, O, P, S), lëndë ushqyese, adeninë trifosfat, e cila nevojitet si burim i energjisë së lirë, mbrojtjen e cipës qelizore, dhe një gjendje të vazhdhueshme veprimtarie që kërkon marrje oksigjeni. Vdekja qelizore mund të ndodhë nëse ndonjëri prej këtyre funksioneve ndërpritet.
Biologjikisht, vdekja mund të rishikohet si një organizëm i tërë ose vetëm disa pjesë të tij. Në të vërtetë, është e mundshme që disa organe, ose disa qeliza të vdesin, por organizmi në koklavitjen e tij të vazhdojë të jetojë. Anasjelltas, disa qeliza mund të jetojnë për një farë kohe pas vdekjes së organizmit të cilit i përkasin (gjë që bën të mundshme marrjen e organeve dhe transplantimin). Disa biologë hamendësojnë që funksioni i vdekjes është të lejojë Zhvillimin (evolucionin), apo të mundësojë ushqimin e qënieve të tjera të gjalla, më shpesh të llojeve të ndryshme, nga të cilët janë grabitqare në jetë (gjahu) ose pas vdekjes (kalbja).
Vdekja për njeriun
Vdekja është një nga proceset më të natyrshme, siç është gjumi, e ngrëna, dashuria. Vdekja është një mirësi jashtëzakonisht e madhe që duhet të pajtohemi me të, nuk duhet t’i frikësohemi; Vdekjes nuk i ikën dot askush; Duke parë barazinë te vdekja njerëzit kanë vënë barazi edhe te jeta.
Kemi vdekje: 1. të kënaqshme, kur njeriu vdes në vendlindje, pranë fëmijëve dhe i moshuar, siç është vdekja natyrore, proces i zakonshëm; 2. vdekje të mjerë, larg vendit, familjes, 3. të pikëlluar, kur njeriu vdes në lule të rinisë, 4- vdekje tragjike, kur njeriu vdes i ri, njeriu i mençur, i dashur, vdes në mënyrë metafizike…
Vdekja merr me vete atë që duam më së shumti, e kjo është jeta!
Nuk ka shtëpi pa derë. Vetëm vdekja s’ka derë. Nuk ka sëmundje pa ilaç as problem pa zgjidhje.
Vdekja është fund i natyrshëm
Vdekja në art, letërsi e kulturë
thumb|150px|Paraqitja e vdekjes në letërsi.
Impericon Never Say Die! Tour
2007
Parkway Drive, Cancer Bats, This Is Hell, The Warriors, Death Before Dishonor, Soldiers, Terror dhe Comeback Kid.
2008
Unearth, Despised Icon, Architects, Protest the Hero, Whitechapel, Carnifex dhe Parkway Drive.
2010
Comeback Kid, War From a Harlots Mouth, Bleeding Through, Emmure, Your Demise, We Came as Romans dhe Parkway Drive.
2011
Vanna, Deez Nuts, The Word Alive, As Blood Runs Black, The Human Abstract dhe Suicide Silence.
2012
For the Fallen Dreams, Stick to Your Guns, Obey the Brave, Blessthefall, The Browning, At the Skylines, At Dawn We Rage dhe We Came as Romans.
2014
Terror, Stick to Your Guns, Comeback Kid, More Than a Thousand, Obey the Brave, No Bragging Rights, Capsize
2015
The Amity Affliction, Being as an Ocean, Defeater, Cruel Hand, Fit for a King, Burning Down Alaska
2016
Whitechapel, Thy Art is Murder, Carnifex, Obey the Brave, Fallujah, Make Them Suffer, Polar
Excel Saga
Excel Saga (エクセル・サーガ Ekuseru Sāga) ose Excel Saga (Anime Eksperimentale Absurde) është një manga dhe anime nga Koushi Rikoduo, e frymëzuar nga një revistë dojinshi. Përderisa seriali manga i përket krejtësisht autorit të lart-përmendur, seriali anime është drejtuar nga Shinichi Watanabe. Excel Saga është një komedi absurde, ku në qendër të historisë qëndron organizata e fshehtë ACROSS (AKROS) si një organizatë sekrete ideologjike, që kërkon të pushtojë botën për t’a shpëtuar atë nga korrupsioni dhe nga shthurja. Kjo organizatë përpiqet që t’ia arrijë qëllimit të saj me pushtimin e një qyteti. Ngjarjet zhvillohen në Qytetin F, të Prefekturës F, që siç tregohet nga seriali manga është krahasimi i qytetit Fukuoka.
Organizata e fshehtë AKROS, është e përbërë kryesisht nga tre pjesëtarë, ku Excel (Ekseli) është e dyta në komandë mbas figurës së Ilpalazzo (Il Palaco), që është lideri i organizatës sekrete. Bashkë me Ekselin shoqërohet edhe Hyatt (Hajat – një tjetër pjesëtare e AKROS-it). Kundra kësaj organizate, në mbrojtje të qytetit qëndron një tjetër organizatë qeveritare akoma më e fshehtë e udhëhequr nga Dr. Kabapu, që jo rrathë herë ndeshet me Ekselin dhe Hajatin.
Seriali manga (me 16 volume) ndryshon shumë nga seriali anime (me 26 seri). Megjithatë në qendër të të dyjave qëndron organizata sekrete ideologjike AKROS, me Ekselin si personazh kryesor dhe shumica e personazheve të tjerë janë të ngjashëm. Një anime tjetër që ka lidhje me Excel Saga, gjithashtu ka edhe një pjesë të njohur me emrin Poemat Puni Puni (vetëm me dy seri) që drejtohet nga vetë regjisori.
Ndryshime
left|thumb|200px|Shembull i librit Manga
Jo radhë herë një seri manga pëson shumë ndryshime kur kthehet në një serial anime. Në rastin e Excel Saga ka gjithashtu shumë ndryshime, modifikime, heqje dhe prezantim personazhëzh të rinj si edhe ndryshim në përmbajtje. Ndërkohë që seriali anime është më shumë një parodi që ve në lojë anime dhe filma të shumtë, seriali manga është një parodi që vë në lojë mënyrën e përditshme të jetuarit të japonezëve. Shumë ndryshime të tjera janë bërë edhe me personazhet. Për shembull roli i dy Ropponmatsu-ve në anime është shumë ndryshe nga manga. Në anime nuk kemi kurrë bashkpunim midis dy Ropponmatsu-ve (kur njëra është aktive tjetra nuk bën ndonjë lëvizje dhe anasjellas), gjë që e gjejmë në volumin e 14 të mangës ku dy Ropponmatsut bashkpunojnë me njëra-tjetrën për të shpëtuar nga një situatë e vështirë.
Më pas personazhi Egala, si pjesëtare e tretë e AKROS-it në manga, duket se nuk rezulton fare në serialin televiziv.
Një ndryshim tjetër që është për t’u theksuar është analiza që i bëhet personazheve. Në manga autori shpenzon shumë kohë për të analizuar personazhet e mangës (sidomos të Dr. Kabapu dhe Il Palacos), një gjë që nuk e shikojmë në serialin anime. Në manga sqarohen me detaje e shkuara, ndjenjat dhe mendimet e personazheve. Il Palaco për shembull ka shumë lidhje në të shkuar me Dr. Kabapu dhe kjo shpjegohet vazhdimisht, ndërsa në anime, kjo lidhje rezulton vetëm në serinë e 24 dhe 25, që për më tepër nuk është shumë e detajuar dhe len shumë hapësira, duke bërë kështu që shikuesi (rasti kur nuk ka lexuar librin manga) të mos kuptojë shumë nga çfarë po ndodh në episod.
Pavarësisht nga këto ndryshime, Excel Saga (si anime dhe si manga), ka pasur shumë sukses për vetë faktin se është publikuar në shumë gjuhë të huaja, duke vetë-zgjeruar publikun e saj.
Muzika
right|thumb|200px|Mençi duke kënduar në siglën e mbylljes. Në të djathtë poshtë përkthyesja jep spiegime në japonisht. Dora që hedh kripë mbi të është e Ekselit.
Muzika e Excel Saga është një prodhim i Victor Entertainment, me Toshio Masuda si kompozitor, e drejtuar nga Keiichi Nozaki. Teksti i këngës së hapjes dhe mbylljes është shkruar nga regjisori Shinichi Watanabe dhe është vënë në skenë nga Excel Girls (Yumiko Kobayashi dhe Mikako Takahashi). Kënga e hapjes e titulluar "Ai (Chūseishin)", që do të thotë “Dashuria Besnikëri” ka në qendër të saj Ekselin dhe Hajatin, që shprehin besnikërinë e tyre ndaj AKROS-it. Ndërsa kënga e mbylljes ka në qendër Mençin (qeni dhe ushqimi rezervë i Ekselit) që tregon se si filluan fatkeqësitë e tij pasi takoi Ekselin. Mençi shprehet me lehje ndërkohë që në anë të djathtë të ekranit, një vajzë bën përkthimin në gjuhën japoneze. Regjisori shprehet se kënga e mbylljes ishte menduar të bëhej pa muzikë, por kjo do të rrezikonte që kënga të bëhej e thatë. Ndërsa për këngën e hyrjes, shprehet se e ka bërë vetëm për pesë minuta, dhe kjo pikërisht në fund të dorëzimit të projektit Excel Saga.
Seria 26
right|thumb|200px|Ekseli (në qendër) pasi ka humbur kontrrollin. Në tokë me flokë rozë Kozeta dhe Hajat në të majtë
Epizodi “Duke shkuar shumë larg” nuk është transmetuar kurrë zyrtarisht në TV Tokyo. Seria e 26-të është bërë me qëllim vetëm për shitje në VHS, DVD dhe VCD. Titulli i serisë paraqet pikërisht punën e krijuesve. Me të vërtetë kanë shkuar shumë larg. Sigla e hapjes, ndryshe nga herët e tjera paraqet më shumë gjak dhe lakuriqësi, ndërsa mbyllja përfshinë përkthyesen duke kënduar “Boleron e Dëshpërimit”, ndërkohë që Mençi (që është ajo që këndon zakonisht) bën përkthimin në gjuhën e saj. Drejtori i filmit ka deklaruar se “Ndjehesh mirë të dalësh ndonjëherë nga normalja” edhe pse më pas, ashtu si shton po ai vetë “megjithatë kjo gjë nuk duhet bërë shpesh.” Titulli “Duke shkuar shumë larg” është me të vërtetë kuptimplotë në rastin e serisë 26. Përveç skenave me karakter pedofilizmi, në këtë seri janë kudo të pranishme skenat e lakuriqësie, ide lesbianismi si edhe skena të shumta dhune. Për më tepër kjo seri zgjat një minutë më shumë se të gjitha seritë e tjera. Pavarësisht nga përmbajtja seksuale e serisë, seria “Duke shkuar shumë larg” nuk është cilësuar Hentai.
Transmetimi në Shqipëri
Excel Saga është transmetuar për një kohë shumë të shkurtër edhe në Shqipëri por ashtu si edhe shumë filma të tjerë anime (si Love Hina, Dragon Ball, Maison Ikkoku e të tjerë) nuk ka ndonjë datë zyrtare se kur kanë filluar transmetimet. Për fat të keq vetëm 4 nga 26 seri do të transmetoheshin dhe këto të dubluara në Italisht, me një përkthim jo shumë cilësor. Publiku i episodit në Shqipëri, e priti serialin me mos përfillje dhe nuk shfaqi ndonjë interes të madh në radhët e shikuesve.
Shqip
nën borë.
Racionalizmi
Racionalizmi në filozofi, është pikëpamje epistemologjike që "e konsideron arsyen si burimin kryesor dhe provën e dijes" ose "çdo pamje që tërheq thirrjen e arsyes si burim i dijes ose arsyetimit". Më formalisht, racionalizmi përcaktohet si një metodologji ose një teori "në të cilën kriteri i së vërtetës nuk është sensual, por intelektual dhe deduktiv ".
Në një kundërthënie të vjetër, racionalizmi ishte kundër empirizmit, ku racionalistët besonin se realiteti ka një strukturë logjikisht thelbësore. Për shkak të kësaj, racionalistët argumentuan se ekzistojnë të vërteta të caktuara dhe se intelekti mund t'i kuptojë drejtpërdrejt këto të vërteta. Kjo do të thotë, se racionalistët pohonin se disa parime racionale ekzistojnë në logjikë, matematikë, etikë dhe metafizikë që janë aq thelbësore, saqë mohimi i tyre bën që njeriu të bie në kundërthënie. Racionalistët kishin një besim aq të lartë në arsye sa që prova empirike dhe provat fizike konsideroheshin si të panevojshme për të konstatuar të vërteta të caktuara - me fjalë të tjera, "ekzistojnë mënyra të rëndësishme në të cilat konceptet dhe njohuritë tona fitohen në mënyrë të pavarur nga përvoja shqisore".
Shkallë të ndryshme të theksit mbi këtë metodë apo teori çojnë në një varg pikëpamjesh racionaliste, nga pozicioni i moderuar "se arsyeja ka përparësi ndaj mënyrave të tjera të përvetësimit të dijes" deri në pozicionin më ekstrem se arsyeja është "rruga unike e dijes". Duke pasur parasysh një kuptim para-modern të arsyes, racionalizmi është identik me filozofinë, jetën sokratike të kërkimit, ose interpretimin e qartë zetetik ( skeptik ) të autoritetit (të hapur për shkakun themelor ose thelbësor të gjërave, pasi ato duken në sensin tonë të sigurisë). Në dekadat e fundit, Leo Strauss u përpoq të ringjallte "Racionalizmin klasik politik" si një disiplinë që kupton detyrën e arsyetimit, jo si themelor, por si maieutic.
Në Republikën Holandeze të shekullit XVII, ngritja e racionalizmit të hershëm modern - si një shkollë shumë sistematike e filozofisë në vetvete për herë të parë në histori - ushtroi një ndikim të jashtëzakonshëm dhe të thellë në mendimin modern perëndimor në përgjithësi, me lindjen e dy sistemeve me ndikim racionalist filozofik të Rene Descartes (i cili e kaloi pjesën më të madhe të jetës së tij në Republikën Holandeze në periudhën 1628-1649 dhe megjithë lëvizjet e shpeshta, ai shkroi të gjithë veprën e tij kryesore gjatë 20 viteve të tij plus në Provincat e Bashkuara )    dhe Spinoza - që d.m.th. Kartesianizmi  dhe Spinoizmi. Ishin aracionalistët e shekullit XVII   si Descartes, Spinoza dhe Leibniz ata që i kanë dhënë " epokës së arsyes " emrin dhe vendin e saj në histori.
Në politikë, racionalizmi, që nga periudha e Iluminizmit, historikisht theksoi një "politikë të arsyes" e përqendruar në zgjedhjen racionale, utilitarizmin, sekularizmin dhe ireligionin  - antiteizmi i këtij aspekti u zbut më vonë me miratimin e metodave pluraliste të zbatueshme pavarësisht nga ideologjia fetare ose jofetare. Në këtë drejtim, filozofi John Cottingham vuri në dukje se si racionalizmi, një metodologji, u përhap në shoqëri me ateizëm.
Racionalizmi u kritikua nga William James sepse ishte jashtë kontaktit me realitetin. James gjithashtu kritikoi racionalizmin për përfaqësimin e universit si një sistem të mbyllur, i cili bie në kundërshtim me pikëpamjen e tij se universi është një sistem i hapur.
Rock am Ring
Rock am Ring është një 1985 mbi Nürburgring (pranë qytetit të vogël të Adenau, Eifel, Rheinland-Pfalz) të mbajtura gjeni festivalit muzikë.
Histori
Çdo vit 70.000-85.000 spektatorë Festivali tre-ditor. Organizator i ngjarjes është Agjencia MLK Koncert (gjerm.: MLK Konzertagentur). Pasi numri i vizitorëve në vitin 1988, e theu, asnjë festival është mbajtur deri në vitin 1991.
Në vitin 1993 Rock in Vienna mbajtur në Vjenë (Austri), i cili një vit më vonë u transferua në Mynih (Rock in Riem) dhe në vitin 1995 për të riemëruar Rock im Park. Që nga viti 1997, Festivali motra zhvillohet në bazë të Frankenstadion në Nuremberg.
Festivali muzikës ishte në vitin 2012 përsëri në ekuilibër si Nürburgring në prag të projektit të dështuar në shkallë të gjerë "Nurburgring 2009" u detyrua të shpallte falimentimin. Për shkak të procedurave te falimentimit u hap në shtetin e Rheinland-Pfalz dhe organizatorët fillimisht ishin në gjendje të bien dakord mbi një datë për festivalin në vitin 2013, kështu që MLK tërhoqi një paradë të festivalit në Mainz konsideruar. , një marrëveshje ndërmjet shtetit të Rheinland-Pfalz dhe MLK ka ndodhur, në mënyrë që në vitin 2013 Festivali u mbajt në rrugën e duhur.
2013 Rock'n'Heim u prezantua, e cila mbahet çdo vit në Hockenheimring.
2013
Të gjitha grupet muzikore konfirmuar: Thirty Seconds to Mars, Green Day, The Prodigy, Fettes Brot, Volbeat, Stone Sour, Sportfreunde Stiller, Simple Plan, The Killers, Paramore, All Time Low, Fun., Imagine Dragons, Papa Roach, Korn, Limp Bizkit, Bullet For My Valentine, Amon Amarth, A Day to Remember, Bring Me the Horizon, Asking Alexandria, The Bosshoss, Airbourne, Bush, Hacktivist, The Bloody Beetroots, Hurts, Phoenix, Tocotronic, Biffy Clyro, Stereophonics, Kate Nash, Selig, Bosse, Kraftklub, Bad Religion, Royal Republic, Seeed, Casper, The Wombats, ASAP Rocky, Five Finger Death Punch, Coheed And Cambria, Coal Chamber, Escape The Fate, Newsted dhe Pierce the Veil.
2012
Të gjitha grupet muzikore konfirmuar: As I Lay Dying, Anthrax, Awolnation, Billy Talent, Crystal Castles, Deichkind, DevilDriver, Dick Brave and the Backbeats, Die Toten Hosen, Donots, Enter Shikari, Evanescence, Example, Gossip, Gojira, Guano Apes, Kasabian, Keane, KoRn, The Koletzkis, Killswitch Engage, Lamb of God, Lexy & K-Paul, Linkin Park, Machine Head, Marilyn Manson, Metallica, MIA., Motörhead, The Offspring, Opeth, Periphery, Shinedown, Skrillex, Soundgarden, Tenacious D, The Subways, and Trivium
Bajazid Pasha
Bayezid Pasha (vdiq në korrik 1421) ishte një burrë shteti osman me prejardhje shqiptare që shërbeu si vezir i madh i Perandorisë Osmane nga viti 1413 deri më 1421. Ai ishte shqiptari i parë dhe myslimani i parë nga Ballkani që u bë vezir i madh i shtetit osman.
Biografia
Bayezid lindi në Amasia si djali i Amasyalı Yahşi Bey, duke i dhënë atij epitetin Amasyalı, që do të thotë "nga Amasya". Ai ishte me prejardhje shqiptare. Ai u rrit në pallatin perandorak. Ndërsa Bayezid I ishte sulltan, ai shërbeu në poste të ndryshme ushtarake. Kur djali i Bayezid I, sulltani i ardhshëm Mehmet I (i njohur më pas si Mehmed Çelebi), ishte guvernator provincial, Bayezid Pasha shërbeu si një nga kryekëshilltarët e tij.
Pas betejës katastrofike të Ankarasë më 1402, kur Tamerlani mundi Perandorinë Osmane dhe mori rob sulltan Bayezid I, Bayezid Pasha e shpëtoi 15-vjeçarin Mehmed Çelebiun nga forcat e Tamerlanit dhe e solli në qytetin e tij të lindjes, Amasia. Pas qeverisjes pasuese të ndërmjetshme osmane më 1413, kur Mehmed Çelebi më në fund mposhti pretendimet e vëllezërve të tij për fronin, Bayezid Pasha u bë veziri i madh zyrtar nën sulltanin e tanishëm Mehmed I.
Vallahadët
Vallahadët (greqisht: Βαλαχάδες ose Βαλαάδες Valaades) ishin një popullsi greke maqedonase myslimane që jetonte përgjatë lumit Haliakmon në Maqedoninë jugperëndimore greke, në dhe rreth Naselica (Neapoli i sotëm) dhe Grebena. Ata numëronin rreth 17,000 në fillim të shekullit të 20-të. Ata janë një komunitet i referuar shpesh i të konvertuarve në fenë islame të periudhës së vonë të Perandorisë Osmane, sepse, ashtu si myslimanët e Kretës, dhe ndryshe nga shumica e komuniteteve të tjera të myslimanëve grekë, vallahadët ruajtën shumë aspekte të kulturës së tyre greke dhe vazhduan të flisnin greqisht për qëllime private dhe publike. Shumica e të konvertuarve të tjerë grekë në Islam nga Maqedonia, Thraka dhe Epiri në përgjithësi përvetësuan gjuhën dhe kulturën turke osmane dhe në këtë mënyrë u asimiluan në shoqërinë kryesore osmane. upright=1.3|parapamje|Harta etnografike e Maqedonisë (1892). Ata që përcaktohen si [[Myslimanët grekë|myslimanë grekë tregohen me të verdhë]]
Emri
Emri Vallahadët vjen nga shprehja islame turke osmane vallâhi 'pasha Zotin'. Ata njiheshin edhe si Φούτσιδες, Foútsides; nga φούτσι μ', foútsi m, që është një korruptim i greqishtes αδελφούτσι μου, adelfoútsi mou 'vëllai im'. Ata quheshin në mënyrë pejorative Μεσημέρηδες, Mesimérides, sepse imamllarët e tyre, të pashkolluar dhe pa ditur shumë turqisht, shpallnin namazin e drekës duke thirrur në greqisht Μεσημέρι, Mesiméri 'mesditë'. Megjithëse disa udhëtarë perëndimorë spekuluan se Vallahadët është i lidhur me etnonimin Vllah, kjo është e pamundur, pasi vallahadët flisnin gjithmonë greqisht pa ndikime të dukshme vllahe. Në turqisht ata njihen si Patriyotlar, 'patriotët'; ndonjëherë përdoret Rumyöz 'grek'.
Bajazid Pasha
Biografia
Nën Mehmed I, Bayezid Pasha shtypi rebelimin e Shejh Bedreddinit në 1420.
Vallahadët
Historia dhe kultura
Vallahadët ishin pasardhës të të krishterëve ortodoksë lindorë greqishtfolës nga Maqedonia jugperëndimore greke, të cilët ndoshta u konvertuan në Islam gradualisht dhe në disa faza midis shekujve të 16-të dhe 19-të. Vetë vallahadët ia atribuan konvertimin e tyre aktiviteteve të dy rreshterëve jeniçerë grekë (turqishtja osmane: çavuş) në fund të shekullit të 17-të, të cilët fillimisht u rekrutuan nga e njëjta pjesë e Maqedonisë jugperëndimore dhe më pas u dërguan përsëri në zonë nga sulltani për t'u prozelituar midis krishterëve grekë që jetojnë atje.
I pari që mendohet të përshkruajë Vallahades ishte François Pouqueville, i cili vizitoi zonën në fillim të shekullit të 19-të. Nuk i përmend si “Vallahade” dhe i ngatërron me turq nga Vardari. Megjithatë, ata "turq" identifikohen si Vallahadë nga emrat e fshatrave të tyre të përmendur nga Pouqueville. Një mesi i besueshëm i shekullit të 19-të, burimi është greku B. Nikolaides i cili vizitoi zonën dhe intervistoi Vallahadët vendas dhe regjistroi tradita gojore për prejardhjen e tyre, zakonet etj. Vepra e tij u botua në frëngjisht më 1859. Ato janë përshkruar gjithashtu nga autori dhe udhëtari grek B.D. Zotos Molossos më 1887.
Bajazid Pasha
Biografia
Pas vdekjes së Mehmed I më 26 maj 1421, me kërkesë të Mehmedit, Bayezid Pasha e mbajti të fshehtë vdekjen e sulltanit për 40 ditët që iu deshën djalit dhe pasuesit të tij Murad II të mbërrinin në kryeqytet për të hipur në fron. Ky veprim ishte për të shmangur një luftë civile në një perandori ende të lëkundur nga ajo e qeverisjes së ndërmjetshme osman.
Në korrik 1421, vetëm dy muaj pas kurorëzimit të Murad II, Bayezid Pasha, ende vezir i madh, u dërgua për të udhëhequr një ushtri kundër rebelimit të Mustafa Çelebiut, xhaxhait të Muradit II. Forcat e Bayezid u takuan me Mustafain në zonën e fshatit të ardhshëm Sazlıdere në Keşan, Edrene në Trakinë qendrore. Në mes të betejës, forcat e Bayezid Pashës e dezertuan dhe iu bashkuan forcave të Mustafa Çelebiut, duke e detyruar atë t'i dorëzohej Mustafait. Aleati i Mustafait, Xhunejdi i Ajdënit, mosbesues ndaj Bayezid, e nxiti Mustafain ta ekzekutonte, gjë që Mustafa e bëri menjëherë duke i prerë kokën. Megjithatë, Xhunejdi e kurseu vëllain e Bayezid, Hamza Beu, i cili në vitin 1425 do të ishte ai që do t'i hakmerrej duke ekzekutuar Xhunejdin dhe familjen e tij. Varri i Bayezid Pashës është në vendin në Sazlıdere.
Vallahadët
Historia dhe kultura
Kultura e Valahades nuk ndryshonte shumë nga ajo e maqedonasve vendas të krishterë ortodoksë grekë, me të cilët ata ndanin të njëjtin dialekt grek maqedonas, mbiemra, madje edhe njohuri për të afërmit e përbashkët. De Jong ka treguar sesi vetë-referimi i shpeshtë i Vallahadëve për identitetin e tyre si turq përdorej thjesht si sinonim për myslimanët. Megjithatë, De Jong pyeti nëse ata ishin me prejardhje të pastër greke, duke sugjeruar se ata ndoshta ishin me prejardhje të përzier greke, vllahe, sllave dhe shqiptare, por kishin ardhur të flisnin greqisht si gjuhën e tyre të parë, sepse kjo ishte gjuha kryesore e përdorur nga shumica e njerëzve. Prejardhja e krishterë ortodokse në Maqedoninë jugperëndimore dhe ishte gjithashtu gjuha e promovuar më vonë për përdorim zyrtar nga Ali Pasha.
Megjithatë, shumica e historianëve janë dakord me Hasluck, Vakalopoulos dhe historianë të tjerë modernë se Valahades ishin me të vërtetë me prejardhje kryesisht greke. Si dëshmi, këta studiues citojnë faktin se, përveç mungesës së elementeve të rëndësishme sllave, vllahe ose shqiptare në dialektin grek, vallahadët flisnin dhe mbiemrat që mbanin, traditat e krishtera që ata ruajtën pasqyronin greqishten dhe jo sllavishten, shqipen ose vllahishten, karakteristikat, ndërsa emrat për veçoritë gjeografike si malet dhe përrenjtë në lokalitetin e fshatrave të Valahades ishin gjithashtu në masë dërrmuese në gjuhën greke sesa në gjuhën sllave, vllahe apo shqipe.
Studiuesit që pranojnë dëshmitë për prejardhjen etnike greke të vallahadëve theksojnë gjithashtu se të konvertuarit myslimanë të epokës osmane, qoftë edhe pjesërisht me prejardhje shqiptare, do të jenë zhytur shumë shpejt në komunitetin e gjerë mysliman shqiptar, më të rëndësishmit në Maqedoninë perëndimore dhe Epirin fqinj janë shqiptarët çamë, ndërsa pasardhësit e të konvertuarve myslimanë me të folur dhe prejardhje bullgare kishin grupe të tjera me të cilat identifikoheshin natyrshëm, si pomakët, torbeshët dhe poturët.
Në çdo rast, Hasluk dhe udhëtarët e tjerë në Maqedoninë jugperëndimore greke përpara shkëmbimit të popullsisë midis Greqisë dhe Turqisë të vitit 1923 shpesh vunë re dallimet e shumta fetare dhe kulturore midis myslimanëve vendas me prejardhje greke nga njëra anë dhe atyre me prejardhje turke nga ana tjetër, duke karakterizuar përgjithësisht këndvështrimi, mënyra e jetesës, qëndrimi ndaj grave dhe madje edhe dizajni i shtëpisë së Vallahadëve grekë si më "evropiane", "të hapura" dhe "ftuese", ndërsa ato të turqve me prejardhje anadollake konsideroheshin si më "aziatike", " mbyllur", dhe "joftues", mbiemra që pasqyronin qartë shijet dhe paragjykimet evropiane të shekujve të 18-të dhe 19-të.
Seminari Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare
Seminari Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare, i njohur në fillim si Seminari i Kulturës Shqiptare për të Huaj, është një takim i përvitshëm dhe i rëndësishëm shkencor e profesional nga fusha e shkencave albanologjike, i cili që nga viti 1974 tradicionalisht organizohet në Prishtinë. Qëllimi primar i organizimit të tij fillimisht ishte ofrimi i ndihmës për studentët dhe studiuesit e huaj që interesohen për gjuhën, letërsinë e kulturën shqiptare si dhe për shkencat albanologjike. Seminari ka një karakter shumë - dimensional dhe multi-disiplinar. Me kalimin e kohës, kjo ngjarje është shndërruar në një shkollë të llojit të vet nga fushat e gjuhës, letërsisë dhe kulturës shqiptare si dhe të albanologjisë në përgjithësi.
Historiku
Seminari i Parë Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare është organizuar në vitin 1974 pranë Fakultetit të Filologjisë të Universitetit të Prishtinës (atëherë: Fakulteti Filozofik i Universitetit të Prishtinës). Takimet e Seminarit në fillim organizoheshin nën titullin Seminari mbi Kulturën Shqiptare për të Huaj. Madje me këtë emër u organizuan gjithësej katër (4) takime duke përfshirë vitet 1974, 1975, 1976 dhe 1977. Prej Seminarit të vitit 1978 ky organizim quhet me emrin të cilin e mban edhe sot: Seminari Ndëkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare. Ky Seminar u organizua dhe vazhdon të organizohet nga hulumtues e studiues të cilët merren me probleme të gjuhës, të letërsisë e të kulturës shqiptare, po edhe me albanologjinë përgjithësisht.
Në vitin 1991 është ndërprerë veprimtaria e tij nga organet e dhunshme serbe. Në vitet 1995 e 1996 sesionet e këtij Seminari u mbajtën në Tiranë në bashkëpunim me Institutin e Gjuhësisë e të Letërsisë të Akademisë së Shkencave të Shqipërisë. Nga viti 2000 Seminari vepron sërish në Prishtinë. Sesionet 19 dhe 20 (2000-2001) janë organizuar në bashkëpunim me Institutin e Gjuhësisë dhe të Letërsisë të Akademisë së Shkencave të Shqipërisë.
Liqeni i Shasit
Pozita gjeografike dhe veçoritë natyrore
Liqeni i Shasit ndodhet në Fushën e Ulqinit, një luginë e cekët mes dy maleve të ulëta: Malin e Brisë në jugperëndim dhe Malin e Shasit në veri. Lartësia mbidetare e liqenit është 1 metër, ndërsa është kriptodepresioni i dytë në Mal të Zi, pas Liqenit të Shkodrës. Thellësia maksimale arrinë deri në 8 metra.
Liqeni shtrihet nga juglindja në veriperëndim dhe për shkak të bilancit të pabarabartë të ujit, duke e bërë atë shumë të ngjashëm me Liqenin e Shkodrës, ka dimenzion të ndryshueshëm. Gjatë verës gjatësia e liqenit është 3,2 km, gjërsia është 1,5 km dhe gjatësia e vijës liqenore është 8,6 km. Thellësia e pjesës qendrore të liqenit është 6,5 m, ndërsa pranë bregut jugor, tek vendi i quajtur Syri i Begut është 8 m. Në Syrin e Begut është burimi nënujor i cili këtë liqe verës e furnizon me ujë të kripur dhe të ftohtë.
Sipërfaqja e liqenit gajtë verës është 3,6 km2, ndërsa gjatë pranverës rreth 5,3 km2. Sasia e ujit në liqen varion nga 15 deri në 17 milionë m3 dhe ndryshon si rrjedhoj e ndryshimeve në nivelin e ujit. Ndryshimet më të mëdha të vijës liqenore gjatë përmbytjeve vijnë në pjesën veriperëndimore, ku vjen deri tek përmbytja e Fushës së Brisë. Liqeni i Shasit dhe Lumi Buna kanë lidhje specifike hidrografike, ku kur nivelit i ujit i Bunës është i lartë uji i lumit futet në liqe dhe anasjelltas, kur niveli i ujit i Bunës ulet, uj nga liqeni derdhet në lumin Buna. Kanali mes Bunës dhe Liqenit të Shasit (Kanali i Shëngjergjit) është dykahësh. Kahu i lëvizjes së ujit varet nga ndryshimet e nivelit të ujit.
200px|parapamje|djathtas|Harta hidrografike ku gendet Liqeni i Shasit. Liqeni i Shasit furnizohet me ujë nga Përroi i Megjureçit, Syri i Begut, derdhjen e Bunës dhe reshjet, sasia mestare vjetore e të cilave arrinë deri në 1300 mm. Uji i liqenit humbet me derdhjen në Bunë dhe avullim. Niveli më i lartë mesatar mujor i ujit është në shkurt, ndërsa më i ulët në gusht.
Fauna
Lista e zogjëve:
Kodër Leshaj
është një fshat në komunën Arras në rrethin e Dibrës.
Koshtan
Koshtani është një fshat në komunën Qesarat në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Cecelia
Ceceli është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë.
Prrenjasi
Përrenjasi është vendbanim në jug-lindje të Shqipërisë në Rrethinë i Librazhdit.
Historia
Ne periudhën e luftërave shqiptaro-turke fusha ku ngrihet qyteti i Përrenjasit quhej fusha e Torviollit. Skënderbeu, heroi ynë kombëtar, para se te nisej ne beteje (beteje e cila ne histori njihet si beteja e Torviollit) kundër turqve porosit luftëtaret e tij, duke u thëne se këtë beteje duhet ta fitojnë me domosdo, nga ku me vone fusha e Torviollit u njoh me emrin "Fusha e Domosdoves".
Edhe emri i qytetit te Përrenjasit ka lidhje pikërisht me te njëjtën beteje, te cilën Skënderbeu e fitoi por pati humbje te mëdha ne njerëz si nga pala turke ashtu dhe nga ajo shqiptare. Nga gojëdhënat thuhet se janë vrare aq shume luftëtare sa gjaku i tyre rridhte si përrenj. Pikërisht nga kjo gojëdhëne, pas luftës nacionale çlirimtare, kur u krijua ky qytet vendosen te quhet Përrenjas.
Fusha e Domosdoves dhe zonat përreth saj kane pasuri te shumta minerare e për këtë fakt u vendos qe ne këtë zone te ndërroheshe qyteti i ri i Përrenjasit.
Gjeografia
Pozita gjeografike, konfiguracioni i relievit, lartësia absolute mbi nivelin e detit dhe largësia nga deti Adriatik ka mundësuar natyrën kontinentale te klimës e cila duket ne dimrin e ftohte e te lagësht dhe ne vëren e skurter, te nxehte e te thate. Temperatura mesatare vjetore është 13,4 °C,temperatura max. e regjistruar është 40,7 °C me 14 shtator 1957 dhe temperatura minimale është regjistruar ne vitin 1968 e cila ishte -15,7 °C.
Ekonomia
Qyteti i Përrenjasit ka pasuri te shumta minerare e ne baze te tyre janë ngritur miniera për përpunimin e tyre si ajo e hekur-nikelit ne Perrenjas-Fshat, Miniera e Nikel-Silikatit ne Pishkash,e Sektori Minerar i Bushtricës dhe Skroskes.
Ne fillim te viteve '90 është zhvilluar dhe sektori privat ne te cilën rendësi te madhe kane bizneset e vogla kryesisht ne sektorin e shërbimeve, blegtori, bujqësi gjithashtu dhe ne shfrytëzimin e pyjeve.
Sporti
Futbolli është sporti me i përhapur ne qytetin e Përrenjasit. Klubi i këtij qyteti dhe ekipet e futbollit te grup-moshave te ndryshme mbajnë emrin Domosdova.Domosdova luan ne kategorine e 2 te Shqiperise.
Disa nga emrat me te njohur ne futbollin prrenjasak janë : Enver Caushi, Haki Duka, Clirim Topi,Stefi Janaqi,Loli Janaqi,Skender Duka,Bujar Bashllari, Besnik Karriqi, Ismail Dervishi, Arjan Hysenllari, Kujtim Nezha, Luli Rira , Romeo Vila,Maksim Bardhoshi,Agron Fesku,Bardhi Cenolli, e shume tjerë.
Demografia
parapamje|[[Xhamia Prrenjas]] Popullsia qe u vendos ne qytetin e Përrenjasit ne fillimet e tij përbehej me se shumti nga banore te erdhur nga rrethet jug-lindore te Shqipërisë. Ne fillim te viteve '90 filloi një fluks shpërnguljesh masive nga zonat rurale drejt qytetit e cila vazhdon dhe ne ditët e sotme duke rritur gjithnjë e me tepër popullsinë dhe si rrjedhim sipërfaqen e qytetit.
Administrimi
Qyteti i Perrenjasit bën pjese ne e rrethit Librazhdit i cili është krijuar si njësi administrative ne vitin 1958. Sot bën pjese ne prefekturën e Elbasanit. Qendra administrative është qyteti I Librazhdit. Rrethi I Librazhdit përbehet nga 2 bashki dhe 9 komuna te cilat u krijuan pas riorganizimit te pushtetit lokal ne vitin 1992. Popullsia : - Popullsia e Librazhdit përgjithësisht paraqitet autoktone. Me 1 janar 1998 ajo arriti ne 82.411 banore edhe rreth 18.203 familje. Ne qytetet Librazhd e Përrenjas banojnë rreth 27.963 banore ose 29.7 % e popullsisë kurse pjesa tjetër banon ne fshat.
Korthpulë
Korthpula është një fshat në komunën Qerret në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Toskët
parapamje|[[Veshjet popullore shqiptare#Veshja me fustanellë|Veshje popullore toske]] Toskët janë një nga dy nëngrupet kryesore dialektore të shqiptarëve (tjetri janë gegët) të dalliuar nga karakteristikat e tyre kulturore, gjuhësore, sociale dhe fetare.