cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Selitë (kthjellim)
Komuna Selitë përdoret për:
Jani Ristani
Jani Ristani lindi në fshatin Lliar Zagori në Gjirokastër më 1913. Që në moshë të vogël shkoi në Stamboll në “Robert kolezh”, në shkollën tekniko-inxhinierike, ku u njoh me radiogalenen dhe fotoromantizmin. Merr mësimet e para nga mjeshtri turk i fotografisë Niko Huzuri dhe fillon një aktivitet të ethshëm në Turqi duke fiksuar me aparatin e tij Qemal Ataturkun apo Miss Turqinë në vitin 1933 botuar në gazetën “Xhumurjet“ me firmën Ristani.
Në 1935 kthehet në Tiranë dhe hap « Studio Ristani » të parën studio moderne veçanërisht me laboratorin ku ndjehej edhe si mbret. Si vlerësim vjen më 1939 Diploma e nderit e njëvleshme me atë të Marubit nga “Fiera de Levante“. Janë të njohura fotot e Ristanit të qendrës së Tiranës viti 1938, fotot nga jeta partizane; fotot gjatë luftës për çlirimin e Tiranës, fotot partizanësh që parakalojnë në Tiranë, foto peizazhi nga natyra e bukur shqiptare.
Në 1947 studio e tij shtetëzohet duke i dorëzuar shtetit një sasi prej dhjetëra mijëra negativesh. Vazhdon si nëpunës fotograf pranë Ministrisë së Ndërtimit derisa del në pension. Më pas punon shpesh part time edhe për rregullimet e fotove të portretit të Enver Hoxhës pa asnjë shpërblim. J. Ristani krijoi arshivën e ndërtimeve të infrastrukturës në Shqipëri.
Victor Noriega
Víctor Noriega është aktor, model dhe këngëtar nga Meksika. Ka lindur me 10 maj 1972 në Meksiko.
Emri origjinal është Victor Enrique Noriega Hernandez dhe është i gjatë 1,84 m.
Njësitë administrative të Kosovës
Organizmi i vetëqeverisjes lokale Në Kosovë është bërë në përputhje me Ligjin për vetëqeverisje lokale i vitit 2008.
Ku Vetëqeverisja lokale organizohet në një nivel dhe atë Komunal.
Komunat janë njësi themelore e vetëqeverisjes lokale. (D.V)
Gjatë kohës së sistemit të ndëtuar nga shqiptarët po ashtu ajo administrohej në komuna të cilat hynin në rajone (regjione). Ndërsa gjatë kohës së regjimit të Milosheviqit administrimi i Kosovës bëhej në 5 rajone. Kjo ndamje përdoret nga literatura në gjuhët tjera pasi që ata e marrin si burim zyrtarë.
Komunat e Kosovës
Në bazë Nenit 1, të rregullores së UNMIK-ut 2000/43 të nxjerrur më 27 korrik 2000, Kosova ka tridhjetë komuna ashtu siç figurojnë në Tabelën. Sipas kësaj rregullore komunikimi zyrtar përdorë emrat në gjuhën shqipe dhe serbre, përveç që në ato komuna ku komunitetet etnike a gjuhësore joshqiptare dhe joserbe përbëjnë një pjesë substanciale, emrat e komunave jepen edhe në gjuhët e atyre komuniteteve.
Hyrja në fuqi e rregullores është bërë më 27 korrik 2000.
Rajonet e Kosovës
Njësitë administrative të Kosovës
Sipas sistemit të Millosheviçit
(njësitë administrative (serbisht opština) të Serbisë (jo të Kosovës) :
Sektorët e NATO-së
Kosova ndahet në 5 zona operuese që janë të ndryhme nga qarqet sipas Milosheviqit por kanë qendra të njëjta. 1Përdorimi zyrtarë i emërtimeve të qytetve bëhet serbisht (shkrnja latine) dhe ?
Hasi
thumb|450x450px|Krahina e Hasit thumb|Plaku me plis nga Hasi - [[Prizren - Kosovë]] thumb|Grua me veshje kombëtare nga Hasi ''* Ky artikull është për krahinën etnografike. Për ndarjen administrative në Shqipëri shih Rrethi i Hasit.''
Gjeografia
Prej vendbanimit Morinë relieve gradualisht ngritët dhe Pashtriku kufitar bënë lartësinë më të madhe (1989 m). Mbizotëron relieve kodrinor. Izoterma vjetore dhe reshjet mesatare vjetore dhe lartësia e rrjedhjes si pasojë e proceseve klimatike nuk kanë ndërrime të rëndësishme. Është hapësirë në të cilën tokat e papunueshme arrijnë afro 82 %, përkatësisht sipërfaqet me pyje përfshijnë afro 62 % dhe përbën elementin kryesor të peizazhit. Rogova e Hasit
Krahina Has që është pjesë e Republikës së Shqipërisë nuk përmban tërë trevën etnografik të Hasit. Hasi eshte një krahinë etnografike me kufij të përcaktuar mirë, rrethuar me liqene. Treva i saj në pjesë të Shqipërisë është i bazuar në Kukës dhe përmes palës kosovare është e ndarë në Komunën e Gjakovës dhe një pjesë në Komunën e Prizrenit. Disa nga lumenjtë kryesorë në Has janë Kruma, Vlahna, Rosman, Leshnica, Vogova, Raçica, Trava dhe Deshtica ndërsa liqenet kryesore janë Liqeni i Krumës, Liqeni i Zymit, Liqeni i Shigjetit dhe Fierza.
Në Kosovë, Hasi përmban 38 fshatra të cilët janë të ndarë në vendbanime të sheshta, vendbanime kodrinore dhe malore shkëmbore. Këto fshatra janë: Gorozhup, Milaj, Pllanejë, Kojushë, Mazrek, Gjonaj, Tupec, Karashëngjergj, Zym, Lukinaj, Krajk, Romajë, Dedaj, Lubizhdë e Hasit, Kabash i Hasit, Kushnin, Rogovë, Damjan, Gërçinë, Lipovec, Ujz, Fshaj, Bishtazhin, Smaq, Goden, Dol, Raçë, Moglicë, Zhub, Pjetërshan, Guskë, Vogovë, Brekoc, Zylfaj, Kushavec, Kusar, Firzë dhe Devë.
Prej 38 vendbanimeve, 22 i takojnë komunës së Gjakovës dhe 16 asaj të Prizrenit.
Demografia
Veçori demografike e Hasit është shtimi i lartë natyrorë. Por megjithatë përashkak të emigrimit të lartë pas Rugovës është hapësira më e pabanuar.
Vendbanimet janë të vogla dhe të mesme sipas numrit të popullsisë, pa ndonjë qendër të zhvilluar, me përjashtim te Fshatit Gjonaj. Hasi është në periferi të Rrafshit të Dukagjinit, në një pjesë mjaft të pa përshtatshme për dalje në rrugëtn kryesore. Ndërsa pas përfundimit të luftës është bere asfaltimi i rrugës rajonale qe i lidhe qytetet Gjakove-Prizren. D. m. th. bën lehtësimin e qarkullimit neper te gjitha fshatrat e rajonit të Hasit.
Krahina në territorin e shtetit shqiptar
Shtrihet në të djathtë të lumenjve Drin I Bardhë dhe Drin I Bashkuar, në veri të qytetit të Kukësit me të cilin I ndan një vijë kufitare prej 44 km ndahet pothuajse përgjysmë prej kufirit politik të vendosur padrejtësisht me 1913, prandaj vetëm një pjesë e fshatrave ndodhen brenda territorit të shtetit shqiptar, të tjerët shkojnë me Kosovën.
Pozita Gjeografike
Shtrihet në mes gjerësive gjeografike veriore 42° 05’ 45" në Fshatin Brrud dhe 42° 17’ 57" në veri në majën e Krajlicës si dhe në gjatësinë gjeografike lindore 20° 13’ 11" në Kosturr (Bregu i Drinit) dhe 20° 32’ 50" në majën e Pashtrikut në lindje. Gjatësia e vijës kufitare është 85,8 km. Nga jugu Hasi kufizohet me Lumën (prej së cilës e ndan Drini I Bardhë) dhe me Malziun ( I ndan Drini I Bashkuar). Në perëndim lumi I vogël I Skatinës (14 km vijë kufitare) e ndan nga Bytyci dhe Berisha eMalësisë së Gjakovës. Në verilindje krahina etnografike e Hasit shkon deri afër Gjakovës (e ndan lumi Erenik). Në lindje Drini i Bardhë e veçon nga Podrimja dhe Vrrini I Prizrenit. Që nga viti 1913 Hasi I Shqipërisë formon një njësi më vete administrative me qendër Krumë.
Ndarja në zona
Rrethi I Hasit ka gjithsej 30 zona kadastrale dhe përfshin 30 katunde me një sipërfaqe të përgjithshme 36850 ha ose 393 km². Malësia e Hasit bën pjesë në Albanidet e brendshme, në zonën tektonike Mirdita, në territoret nga formacione kryesisht magmatike dhe më pak nga gëlqerorët, në nënzonën veriore të zonës klimatike mesdhetare paramalore, në pellgun e Drinit.
Vendbanimet e Rrethit të Hasit
Vendbanimet e Rrethit të Hasit brenda kufirit shqiptar janë: Brrut, Myç, Pus i Thatë, Gjinaj, Pogaj, Shalqin, Kishaj, Cahan, Muja, Vlahën, Nikoliq, Golaj, Qarr, Dobrunë, Letaj, Zgjeç, Perollaj, Helshan, Kostur, Likeni i Kuq, Zahrisht, Krumë, Vranisht, Tregtan, Metaliaj.
Hidrografia
parapamje|Lumi i Krumes Hasi ka një rrjet të pasur lumor i cili karakterizohet nga përrenj të vegjël që furnizohen kryesisht nga reshjet e shiut dhe të dëborës. Furnizimi I këtyre lumenjve nga burimet nëntokësore është I pakët ndaj edhe prurjet e tyre kanë një diferencë të madhe në varësi të stinës, janë të rrëmbyeshëm dhe tejbartës të materialeve të ngurta. Rëndësia e tyre është e lartë për mirëqenien, furnizimin me ujë të pijshëm dhe vaditjen në zona të ndryshme. Nga periudha 1945-1990 Hasi gjithashtu trashëgoi një pasuri të madhe ujore sic janë numri I madh i rezervuarëve të lidhur me një rrjet të gjerë kanalizimesh. Sipërfaqja ujore e rrethit të Hasit përbëhet nga 24 rezervuare që ujitin 23% të tokës bujqësore. Gjithashtu përshkohet nga disa përrenj më I madhi I të cilëve është Kruma, gjatësia e të cilit llogaritet të jetë 6 km, me shumë degëzime, që derdhet në Drinin e bashkuar. Shumë të rëndësishme janë gjithashtu edhe vrella e Brrudit, Domaj dhe vrella e Harhullës që furnizojnë me ujë të pijshëm fshatrat përkatës. Disa nga përrenjtë e rrethit të Hasit janë përroi I Skatinës (14 km), I Vlahnës (13 km ), Rosmanit (11 km), Shirzës, Spahisë, dhe Tërshanës. Rëndësi të madhe ka edhe kufizimi me Liqeni i Fierzës që do të thotë një pasuri shumë e madhe ujore për fshatrat Zahrisht, Metaliaj duke ndikuar fuqishëm në zhvillimin e turizmit sidomos në fshatin e Zahrishtit ku shihet prespektivë edhe në sektorin e peshkimit.
Klima
Malësia e Hasit bën pjesë në klimën mesdhetare paramalore veriore. Në vitet 1969-1970 u ngrit stacioni metorologjik në Krumë i cili merrej jo vetëm me studimin e të dhënave meterologjike të atmosferës por edhe me temperaturën e tokës në thellësi. Temperatura mesatare vjetore arrin 11.4 °C në Krumë. Në shpërndarjen mujore të temperaturave vërehet se janari është muaji më I ftohtë me vlerë mesatare 0.4-0.9 °C. Minimumet absolute të kësaj zone takohen gjithashtu në muajin janar, kur kanë arritur në -19 °C në qytetin e Krumës por shtrirja e tyre kap gjith periudhën tetor-prill. Temperaturat më të larta takohen gjatë muajit korrik me mesatare 21 °C-22 °C për stacionin e Krumës. Maksimalja absolute është shënuar në qytetin e Krumës në muajin korrik 38.6 °C. Malësia bën pjesë në territoret që marrin reshje nën mesataren e vendit. Kjo sepse ajo rrethohet nga perëndimi me male të larta, në të cilat shkarkohet pjesa më e madhe e lagështirës së masave ajrore të lagështa që vijnë nga perëndimi e jugperëndimi. Mesatarisht bien 900–1000 mm reshje në vit. Ato kanë regjime mesdhetare të çrregullta 60-65% e tyre bien në gjysmën e ftohtë te vitit.
Pyjet
parapamje|173x173px|Pyje të reja në rrethin e Hasit Rethi I Hasit ka një sipërfaqe pyjore gjithsej 23200 ha me vëllim 1117000 metër kub të cilët ndahen në:
Resurset turistike
parapamje|Mali i Pashtrikut Rrethi I Hasit është një zonë e panjohur turistike sigurisht për shkak të investimeve të pakta në këtë fushë por edhe mungesës së vëmendjes dhe promovimit të pjesëve me rëndësi të madhe studimore. Sipas Ministrisë së Mjedisit   biodiversiteti është I veçantë në zona të ndryshme dhe sipas studimeve ka edhe bimë endemike në malin e Pashtrikut. Ndonëse në hapësirë shumë të vogël në Has ka potenciale të mëdha për zhvillimin e turizmit të gjelbër, të bardhë, ujor, kulturor e gastronomik. Njihen 30 monumente natyrore siç është Ahishtja e Likenit të Kuq dhe 30 ha rezervë natyrore e menaxhuar Tej Drini i bardhë VKM nr.102, datë 15.01.1996. Zona të mbrojtura, me vedim të këshillit të ministrave nr.676 datë 20/12/2002 janë: Shpella Tindëlluese, Shpella në Mazrrek, Sofër dhe shpella e Dajçit, Vrella e Krumës, Brrudit, Domaj, Harhullës, maja e Qytezës dhe Pisha e Gjinajve.
Kruma
parapamje|Qyteti i Krumës Gropa e Krumës shtrihet në pjesën qëndrore të Hasit dhe ka origjnë tektonike. Në pamje të përgjithshme ajo ka formën e një amfiteatri të madh natyror, të rrethuar nga relievi gjysëm malor e kodrinor që hapet gjerësisht nga jugperëndimi në luginën e lumit Drin. Ka një sipërfaqe prej 227 km² dhe lartësi mesatare 400–500 m mbi nivelin e detit. Pak më ndryshe është relievi I pjesës veriperëndimore të gropës së Krumës mes fshatrave Helshan e Perollaj ku merr një karakter kodrinor më të theksuar. Shpati juglindor ka një thyerje të menjëhershme të pjerrësisë për shkak të diferencimit litologjik dhe tektonik. Shpati verilindor mes majës së Tregtanit e rrethit të Kasolles, përfaqëson një rrëpirë me thyerje karbonike. Si rezultat I copëtimit intensiv tektoniko-eroziv ai është ndarë në një sërë gropash e lugjesh. Shpati veriperëndimor mes fshatrave Kurpal e Helshan, përfaqëson një reliev të zhvillluar ultrabazik të shkatërruar me ndryshim hipsometrik 200–250 m më poshtë se relievet e zhvilluara karbonike.
Qyteti i Krumës
Qyteti I Krumës, është një qendër mjaft e vjetër administrative, ish qendër e prefekturës Kosova që nga viti 1920 më vonë qendër e nënprefekturës. Qyteti shtrihet rrëzë malit të Pashtrikut dhe rrethohet nga kodra të gjelbëruara. Eshtë ndërtuar në një terren që luhatet nga 6° deri në 11°, në krahun e djathtë të rrugës nacionale Kukës-Bajram Curri. Ka një plan rregullues të qytetit me sistem rrugor kënddrejtë, me sipërfaqe 150 ha dhe sipërfaqe banimi 60 ha. Qendra zhvillohet në mes të qytetit dhe në të janë të kompozuara ndërtesat social-kulturore e administrative kryesore të rrethit dhe njihet si një zonë me rëndësi të madhe kulturore. Kruma është vendi ku nisi Revolucioni i qershorit pasi më 24/5/1924 Bajram Curri sulmoi forcat e Ahmet Zogut duke shënuar fitoren e parë.
Pllaja e Hasit
Ka një sipërfaqe prej 126 km², shtrihet në skajin juglindor të malësisë dhe ka lartësi mesatare 900–1000 m mbi nivelin e detit. Përbëhet nga gëlqerorët dhe dallohet për diferencimin më të madh tektonik në krahasim me njësitë e tjera. Kjo pllajë është modeluar mbi një pllakë karbonike të vendosur mbi shkëmbinjtë ultrabazikë me gjerësi dhe trashësi më të madhe tek maja e Pashtrikut (1989 m mbi nivelin e detit). Dukuria karakteristike e saj është zhvillimi I proceseve karstike duke quar në formimin e formave deri në përmasat e uvaleve. Në verilindje të pllajës ngrihet një reliev gati tipik alpin që përfaqësohet nga kurrizi malor Pashtrik-maja e Kunorës.
Demografia
Kërkimet arkeologjike kanë dëshmuar se krahina e Hasit ruan shum dëshmi lashtësie dhe se ka qenë e banuar mjaft herët. Pikat arkeologjike me interes janë pikasur në Dajç ku dallohen qartë tumat si dhe Shpella e Dajçit që mendohet ti përkasë një periudhe mes shekujve III dhe I para erës sonë. Me rëndësi janë 2 kala mesjetare, ajo e Lekë Dukagjinit aty ku derdhet Kruma në Dri dhe kalaja e Kosturit sepse e para lidhet me emrin e një bashkëluftëtari të Skënderbeut sic është Lek Dukagjini. Pjesa më e madhe e popullsisë së sotme të Hasit konsiderohet e ardhur, sepse banorët e hershëm siç duket qenë larguar për shkaqe nga më të ndryshmet përfshirë edhe proçesin e myslimanizimit. Këta banorë u terhoqën më në thellësi të vendit, në Mirditë,Mat, Dibër po edhe brigjet e detit Adriatik. Banesat në Has kanë qenë zakonisht të tipit kullë. Për cilësite e banorëve të Hasit kemi një të dhënë të vitit 1911 nga frati Franceskan MIhaevise I cili shkruan: “Njerëzit e kësaj krahine janë fenomenalë, kryelartë dhe të vrazhdë, ndonëse janë tmerrësisht të varfër, janë me shtat të hedhur dhe sy të zjarrtë, ballet e lartë e mustaqe përdredhur. Krahina e Hasit pavarësisht ndryshimeve të vogla është një njësi etnografike mendjenaltë me një unitet etnokulturor si në fushën e kulturës, materiale dhe atë të besimit.
Strehimi i Shqiptareve nga Kosova në zonën e Hasit
Në mesin e prillit 1999 Hasi kishte më pak se 22000 banorë, 4942 familje dhe mbi 23000 banorë të dëbuar nga trojet e tyre etnike në Kosovë. Më shumë se 20000 banorë u strehuan në familjet hasjane dhe vetëm një pjesë e vogël u strehua në qendra kolektive e kampe si në xhaminë e Krumës 1000 njerëz, në mjediset e ish pularisë dhe në kampin e ngritur në komunën Fajza nga qeveria franceze. Konkretisht në rrethin e Hasit me 15 prill 1999 gjendja ishte si më poshtë:
Qendrat kolektive në rrethin e Hasit në këtë periudhë kishin mbi 3500 banorë të shpërngulur dhe sipas situatës konkrete në të gjithë rrethin kishte mbi 23000 banorë të shpërngulur nga Kosova.
Censusi 2011
Popullsia e Hasit ishte 16790 banorë sipas censusit
Rryma e vazhduar
Rryma e vazhduar (DC) është rrjedhje një drejtimëshe e ngarkesave elektrike. Rryma e vazhduar është prodhuar nga burime të tilla si bateri, qeliza diellore, dhe komutatorin tipit në makina elektrike të tipit dinamo. Rryma e vazhduar mund të rrjedhë në tela, por gjithashtu përmes gjysmë përçuesit, izolatorëve, apo edhe përmes një vakumi. Rryma e vazhduar elektrike ka një drejtim të vazhdueshëm, që e veçon atë nga rryma e ndryshueshme (AC).
AC DC shkurtesat që perdoren shpesh tregojne se kemi të bëjmë me rrymë alternative ose me rryme direktë apo te vazhduar.
Rryma e vazhduar mund të merren nga një furnizim alternating aktuale nga përdorimi i një drejtuesi i  cila përmban elemente elektronike (zakonisht) ose elemente elektromekanike (historikisht) që lejojnë rrymen  të rrjedhe vetëm në një drejtim.
Transmisioni i pare komercial për transmetim e energjisë elektrike (zhvilluar nga Thomas Edison në fund të shekullit të nëntëmbëdhjetë) ka perdorur rrymë të vazhduar. Për shkak të avantazheve të rëndësishme të rrymes alternative mbi rrymë të vazhduar në transformim dhe transmetimin, shpërndarjen e energjisë elektrike është gati të gjithë rrymen alternative sot. Në mes të viteve 1950, transmetimi HVDC u zhvilluar, dhe tani është një opsion në vend të distancave të gjata tension të lartë të alternuara sistemet aktuale. Për aplikimet që kërkojnë të rryme te vazhduar, të tilla si sistemet e treta të energjisë hekurudhore rryma alternative është e shpërndarë në një nënstacion, i cili përdor një pastrues për të kthyer ne rryme te vazhduar.
Rryma e vazhduar është përdorur për të ngarkuar bateritë, dhe në pothuajse të gjitha sistemet elektronike, si furnizimi me energji elektrike. Sasi shumë të mëdha të rrymes se vazhduar të energjisë janë përdorur në prodhimin e aluminit dhe proceseve tjera elektrokimike. Rryma direkte është përdorur për disa lëvizje hekurudhore, sidomos në zonat urbane. Me tension të lartë të drejtpërdrejtë aktual është përdorur për të transmetuar sasi të mëdha të energjisë nga faqet e gjenerimit të largëta ose për të ndërlidhur rrjetet alternating aktual të energjisë.
Definicionet
Brenda inxhinierise elektrike, termi DC përdoret për t'iu referuar sistemeve të energjisë që përdorin vetëm një polarizimit të tensionit apo rrymes, dhe për t'iu referuar konstante, zero-frekuencave, apo ngadalë ndryshme vlerës mesatare të një lokal të tensionit apo aktuale.Për shembull, tensionit nëpër një burim i tensionit DC është konstante siç është rryma përmes një burim DC. Zgjidhja DC i një qarku elektrik është zgjidhje, ku të gjitha tensione dhe rryma janë konstante. Ajo mund të tregohet se çdo tension stacionare i tanishëm mund të zbërthehet në një vlerë prej një komponent DC dhe një zero-thotë kohë të ndryshme komponent, komponent DC është përcaktuar të jetë vlera e pritur, apo vlera mesatare të tensionit apo rrymes mbi të gjithë kohën.
Ndonëse termi DC qëndron për "rrymë", DC shpesh i referohet "polaritetit të vazhdueshëm". Sipas këtij përkufizimi, tensione DC mund të ndryshojnë në kohë, siç shihet në dalje të parë të një ndreqës ose sinjali luhatshme zëri në një linjë telefonike.
Qarqet
Një qark me rryme te vazhduar është një qark elektrik që përbëhet nga çdo kombinim i burimeve të tensionit të vazhdueshme, burime te rrymes konstante, dhe rezistoreve. Në këtë rast, qark tensione dhe rryma janë të pavarur e kohës. Një tension të veçantë qark ose aktuale nuk varet nga vlera e kaluar të çdo tension qark apo aktuale. Kjo nënkupton se sistemi i ekuacioneve që përfaqësojnë një qark DC nuk përfshijnë integrale ose derivatet në lidhje me kohën.
Nëse një kondensator ose induktor është shtuar në një qark DC, qarku rezulton nuk është, të thuash, një qark DC. Megjithatë, shumica e qarqeve të tilla kanë një zgjidhje DC. Kjo zgjidhje i jep tensione qark dhe rrymat kur qark DC është në gjendje të stacionare. Nje qark i tille i përfaqësuar nga një sistem i ekuacioneve diferenciale.Zgjidhja për këto ekuacione zakonisht përmbajnë një kohë të luhaten ose një pjesë të përkohshme si dhe si pjesë e vazhdueshme apo të qëndrueshme shtetërore. Është kjo pjesë e qëndrueshme seështë zgjidhja DC. Ka disa qarqeve që nuk kanë një zgjidhje DC. Dy shembuj të thjeshta janë një burim konstant aktual i lidhur me një kondensator dhe një burim konstant të tensionit të lidhur me një induktor. Në elektronikë, është e zakonshme për t'iu referuar një qark që është mundësuar nga një burim i tensionit DC tilla si një bateri apo prodhimi i një furnizimit me energji elektrike DC, si një qark DC, edhe pse çka nënkuptohet është se është qark DC.
Përdorimi
DC zakonisht gjendet në tension të ulët ne shumë aplikacione, sidomos kur këto janë mundësuar nga bateri, të cilat mund të prodhojnë vetëm DC, ose sisteme të energjisë diellore, qeliza diellore që mund të prodhojë vetëm DC. Shumica e aplikacioneve të automobilave të përdorur DC, edhe pse alternator AC është një pajisje e cila përdor një drejtues të prodhojnë DC. Shumica e qarqeve elektronike kërkojnë një furnizim me energji elektrike DC. Aplikime duke përdorur qelizat e karburantit (hidrogjeni dhe oksigjeni përzierjen së bashku me një katalizator për të prodhuar energji elektrike dhe ujë, si derivateve të tjerë) gjithashtu prodhojnë vetëm DC.
Nëpërmjet përdorimit të një DC-DC konvertuesi, tensione te larta DC si  48V 72V DC mund të rriten deri në 36V, 24V, 18V, 12V ose 5V furnizimit me ngarkesa të ndryshme. Në një sistem operativ të telekomunikacionit në 48V DC, ajo në përgjithësi është më efikas për të hap deri në 12V tension të 24VDC me një DC-DC converter dhe ngarkesa e pajisjeve të energjisë dr vazhduar në tensione të inputeve të tyre amtare DC kundrejt operimit  një inverter 120VAC 48VDC për të siguruar energji për pajisje.
Pajisjet e telefonit per komunikim, të tilla si DSLAM, përdor standarde-48V furnizimit me energji DC.Polaritetit negativ është arritur nga argumentimi se terminalin pozitive të sistemit të furnizimit me energji elektrike dhe baterisë. Kjo është bërë për të parandaluar depozitimet elektrolizës.
Referime
Nexhat Orana, Bazat e elektroteknikës 1, Prishtinë, 1994
Nexhat Orana, Bazat e elektroteknikës 2, Prishtinë, 1994
Eureka County
Eureka County është një nga  qarqet në shtetin federal Nevada të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Gentian Trenova
Gentian Trenova lindi në Tiranë në tetor 1979. Shkollën e mesme e ka ndjekur në gjimnazin "Sami Frashëri" në Tiranë në vitet 1994-1998. 1998-2002 kreu arsimin e lartë në Fakultetin e Drejtësisë në Tiranë. Në tetor të 2005 është emëruar prokuror në Prokurorinë e Krimeve të Rënda në Tiranë.
Xhamia e Asllan Pashës
parapamje|Xhamia e Asllan Pashës Xhamia e Asllan Pashës (greqisht: Τζαμί Ασλάν Πασά Tzamí Aslán Pasá, Turqisht: Aslan Paşa Câmiî) është një xhami në kalanë të Janinës (Yçkalaja), Greqia veri-perëndimore.
Kjo xhami është dërtuar më 1618, përbri faltores Shënjan Teologut. Minareja e kësaj xhamie ka 75 shkallë. Mori statusin e muzeut etnografik municipal në vitin 1933.
Vaji i ullirit
Tregu
Mbi 750 milion ullinj janë kultivuar në mbarë botën, 95% prej të cilave janë në rajonin e Mesdheut. Pjesa më e madhe e prodhimit botëror vjen nga Evropa Jugore, Afrika Veriore dhe Lindjen e Afërme.
Prodhimin Botërore në 2006 / 7 ishte 2.767 milion ton, [2] të cilat kanë kontribuar Spanja 40% në 45%. Në vitin 2006, Turqi llogariten për rreth 5% të prodhimit botëror, të ngjashme me provinca spanjolle e Jaén, e njohur edhe për pemët e ullirit më te medha në botë. [3] Nga prodhimi Evropian, 93% vjen nga Spanja, Italia dhe Greqia.
Në mesin e varieteteve të ndryshme ulliri ose cultivars në Itali janë Frantoio, Leccino Pendolino, dhe Moraiolo, në Spanjë varietetet më të rëndësishme janë Picual, Alberquina, Hojiblanca, dhe Manzanilla de Jaén, në Greqi, Koroneiki, në Francë, Picholine, në Kaliforni, Misioni, në Portugali, Galega, në Kroaci, Oblica dhe Leccino. Naftës nga varieteteve ndryshon në shije dhe stabilitetit (afat).
Australi tani prodhon disa nga vajra ulliri mirën botës [redakto], kryesisht për shkak të kushteve të jashtëzakonshme të mira në rritje, tokë e pasur dhe mungesa e dëmtuesve dhe sëmundjeve tradicionale. Shumë prodhues australian vetëm të vajrave premium, ndërsa një numër i kultivuesve të korporatës veprojnë pemët e një milion pemë ose më shumë dhe për të prodhuar për vajrat e tregut të përgjithshëm. Australian vaj ulliri është eksportuar në Azi dhe Evropë, ku cilësi të lartë në përputhje respektohet.
Në Amerikën e Veriut, italiane dhe spanjolle vajrat e ullirit janë të mirë-njohur, dhe top-quality-vajrat ekstra të virgjër nga Italia, Spanja, Kroacia dhe Greqia janë shitur me çmime të larta, shpesh në "prestigj" paketim. Një pjesë e madhe e importeve SHBA vaj ulliri ardhur nga Italia, Spanja dhe Turqia. SHBA importuar 47.800.000 gallons SHBA (181.000 m3) vaj ulliri në vitin 1998, nga të cilat 34.600.000 gallons SHBA (131.000 m3) erdhi nga Italia. [5]
Republika e Afrikës së Jugut gjithashtu prodhon vaj ekstra të virgjër ulliri, me rritjen e prodhimit për të përmbushur kërkesën.
Perdorimi
Ajo është një substancë yndyrore përdorur shpesh në kuzhinë mesdhetare. Karakteristikat Organoleptic ndryshojnë në varësi të tokës dhe praktikat agronomic, mori (ose cultivar) dhe fazën e pjekurisë në korrjes.
Vaj ulliri mund të përdoret si pagatuar (në dressings sallatë ose në vendin e gjalpë në makaronat për shembull) ose gatuar (mish për gatim ose perime ose tiganisje). Është e rëndësishme por nuk do të përdorë temperaturë shumë të lartë (mbi 210 °C), matanë së cilës përkeqësohet. Megjithatë, është shumë rezistent ndaj ngrohjes se vajrat e tjera (rreth 180 °C).
Ajo ka veti të dobishme për shëndetin, veçanërisht në kardio-vaskular, në sajë të saj vitaminë A, vitaminë E dhe monounsaturated acide yndyrore. Përfitimet që lidhen me vitamina janë vërejtur kryesisht në konsumin e naftës të ftohtë si në salads, si vitamina janë shkatërruar pas 40 °C. Krahasuar me të tjera unsaturated Acidet yndyrore, vaj ulliri është relativisht të qëndrueshme gjatë gatimit dhe ruajtjes në këtë rast, efektet e saj të dobishme të kolesterolit. Kjo është bazë dhjami i dietë mesdhetare (ose dietë i Kretës).
Vaj ulliri është i njohur që në antikitet: grekët e lashtë dhe Romakët e përdorën atë për gatim e tyre dhe kozmetika e tyre, dhe Hebrenjve në kohën kur ekzistonte tempullit, për ta kthyer e tyre shandanit.
Sot, ajo është një produkt kryesor, por tifozët do të zgjedhin shishe me çmim rivalët e ndonjëherë me verëra të madh.
Humboldt County (Nevada)
Humboldt County është një nga  qarqet në shtetin federal Nevada të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Ditari i Hajredin Cakranit
Zbulohen kujtimet e firmëtarit të deklaratës së Pavarësisë. Rrëfime për takimet në Parlamentin turk, takimet me atdhetarë e rilindës, marrëdhënia me Ismail Qemalin etj.
Deri para pak muajsh ndodheshin të dëmtuara e të mbyllura në një kasetë metalike, ku “dergjeshin” që prej viteve ’50 në një shtëpi në Cakran. Pasardhësit që i kishin trashëguar nuk e dinin se çfarë fshihej në dorëshkrimet e hapura për të parën herë në vitin 1992, duke besuar se ato ishin dokumente pronash.
Do të duhej një kontroll “i ri” që të mësohej se këto dokumente, tashmë të dëmtuar e ku balta dhe ndryshku kanë ngjitur fletët me njëra-tjetrën, ishin dokumente që rrëfenin së shumti për historinë e Shqipërisë.
Lufta e tyre për liri e pavarësi është tepër komplekse, e zë fill, së paku që në vitin 1908 kur ata shkuan në manastir për të takuar të gjithë rilindësit, përgjithësisht ata korçarë dhe i takuan të hapnin shkollën e tyre në Cakran vetëm disa muaj pas miratimit të alfabetit latin.
Këto rrëfime shfaqen në dokumentet e servirura nga Kujtim Cakrani, të cilat po përpunohen e sistemohen nga historiani Kastriot Bimo. Bimo është njohur me një dorëshkrim të Hajredin Cakranit që në dhjetor e tashmë po përgatit monografinë e tij.
“Balta dhe ndryshku i ka bërë të ngjiten fletët me njëra-tjetrën dhe në një punë prej mbi 6 muaj në një staf prej 5 vetësh në laborator po arrijmë në një punë jashtëzakonisht të vështirë fundin. Probleme shfaqin jo vetëm pjesët e dëmtuara e të palexueshme, të cilat janë korrigjuar me kuptim të përafërt, por edhe gjuha e asaj kohe duke qenë mjaft e ngarkuar me shprehi dhe elemente të gjuhës turke paraqet vështirësi në konvertimin e asaj zyrtare e letrare të kuptueshme të sotme”, shprehet Bimo, ndërsa shton se paralelisht për konvertimine këtyre dorëshkrimeve po punon edhe një pedagog i gjuhës shqipe.
Lidhje te jashtme
http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-prn1/s720x720/527080_10150943482167210_1907946935_n.jpg
Çeta “Sali Murati”
Çeta "Sali Murati" ishte nje çetë oartizane gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe e ka marrë emrin nga atdhetari Sali Murati.
Historia
Si rrjedhojë e vendimeve që mori konferenca e parë e vendit, e mbajtur në Labinot, mars 1943, për kalimin në kryengritje të përgjithshme të armatosur nëpërmjet shtimit të çetave partizane dhe krijimit të formacioneve më të mëdha luftarake, me iniciativën e strukturave të luftës në Vranisht të Vlorës dhe me miratim të komitetit qarkor, më 25 gusht 1943 u formua çeta partizane “Sali Murati” (Vranishti). Çetës partizane jo rastësisht iu dha emri i Sali Muratit. Ai kishte famën e një patrioti dhe kapedani  të shquar, që kishte drejtuar çetën patriotike  të Vranishtit në luftëra të shumta për liri dhe pavarësi kombëtare. Ditën e formimit, në këtë çetë u rreshtuan 24 partizanë. Në komandë të saj u ngarkuan: Në bazë të urdhërit nga shtabi i Zonës së Parë Operative Vlorë-Gjirokastër, çeta mori drejtimin drejt Gjirokastrës, ku së bashku me çetën partizane të Bregut dhe batalionin ”Asim Zeneli”, u pagëzua në luftimet që u zhvilluan në qytetin e Libohovës  kundër garnizonit italian dhe bashkëpunëtorëve të tyre. Gjatë muajit shtator çeta, e shtuar edhe me 16 partizanë të tjerë, si dhe e mbështetur nga çeta territoriale  e  fshatit, u angazhua për tre javë rresht në luftime të ashpra kundër okupatorëve gjermanë në rajonin e Drashovicës. Krahas luftimeve në kodrën e Pleshtit, përroin e Skalpit, në qafën e Brumullit, në Sherishtë e në majën e Shturos, çeta partizane “Sali Murati” çliroi nga kampi gjerman fushën e Mavrovës rreth 6000 ushtarakë Italianë. Me tërheqjen nga zona e Përmetit, batalioni “Halim Xhelo” u kthye në krahinën e Mesaplikut, ku sapo kishte filluar operacioni armik i dimrit i dhjetorit 1943. Këtu, si rezultat i kundërsulmeve të vazhdueshme të batalioneve “Ismail Qemali” e “Perlat Rexhepi” dhe tre batalioneve të Brigadës së Parë Sulmuese, forcat gjermane ishin zmbrapsur në drejtim të Vlorës. Për të goditur këto forca u ngarkua çeta partizane “Sali Murati”. Në inagurimin e Brigadës së Pestë Sulmuese, çeta partizane “Sali Murati”, e rritur në numër edhe me 22 partizanë të rinj, u inkuadrua në radhët e  saj, duke përbërë kompaninë e parë të batalionit të katërt. Si rezultat i ofensivës të trupave naziste në krahinën e Mesaplikut, pa humbur kohë, batalionet partizane u nisën në rajonet e caktuara të luftimit. Partizanët e kompanisë së parë nga Majat e Borshe, gozhduan për orë të tëra mbi përroin e Brashecit në Brataj forca të shumta gjermane, ku ngeli i vrarë komandanti i saj Laze Seferi. Edhe më pas, gjatë mësymjes pranverore të ushtrisë nacionalçlirimtare apo në mbrojtje të punimeve të Kongresit të Përmetit, partizanët e çetës “Sali Murati” kryen një sërë aksionesh të rëndësishme dhe u dalluan për veprime të guximshme, gjatë të cilave ra si trimat korrieri Maliq Ahmeti dhe u plagosën Jonuz Mersini, Hysen Çino, Maman Saliu dhe Mejtim Basho.
Me kalimin e Brigadës së Pestë në Veri të vendit, si në Gurin e Prerë të Skraparit; në malësinë e Tiranës; në Macukull të Matit; në Fushë-Alie dhe Korab të Peshkopisë; në rrugën Kukës –Prizren dhe në Pobreg e Buzëmadh të Kukesit, partizanët vranishtjotë  u shquan për  iniciativë, vetëveprim dhe fantazi luftarake, ndërsa me plagë të pashëruara ende në trup, do të binte heriokisht komandanti i batalionit të tretë, kapiten Hysen Çino. Po ashtu, edhe kur Brigada e Pestë kapërceu kufirin shtetëror dhe koleksionoi  beteja të përgjakshme në Kosovë, si në Gjakovë, Junik, Deçan, Prizeren, Mitrovicë  dhe deri në Sanxhak të Serbisë, partizanët e çetës “Sali Murati” spikatën si trima të rrallë e të vendosur. Në këto troje derdhën gjakun e tyre edhe pesë luftëtarë të tjerë të paepur të lirisë, ndërsa Azbi Demua u zhurit nga flakët e zjarrit të qëllimshëm çetnik, për të mbetur dëshmor i gjallë i  këtyre betejave lavdiplotë.
Për arritjen e fitores përfundimtare mbi pushtuesit nazifashistë, populli i Vranishtit sakrifikoi jo pak. Ai nuk u zmbraps, kur bij të tij përplaseshin qelive të ftohta, internoheshsin apo dënoheshin me vdekje, ashtu siç diti të përballojë me stoicizëm tre operacione ndëshkimore, ku krahas shtëpive të djegura, u masakruan rrugëve të fshatit dhjetëra bij e bija nga më të mirët. Në themelet e këtij herozmi masiv qëndron gjaku i 46 dëshmorëve të kësaj epopeje, ndër të cilët partizanët e çetës “Sali Murati”: Heroi i Popullit Hysen Çino si dhe Razip Sherifi, Laze Seferi, Sulejman Limaj, Faik Janushaj, Maliq Ahmeti, Syrjat Xheviti, Xhevdet Çino, Nuredin Shkurti, Arshi Majko, Aliko Alikaj dhe Axhem Basho, të cilët u renditën në panteonin e lirisë ashtu si edhe Shaban Seferi, Qamil Asllani, Rystem Sulejmani etj. Gjatë Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare, bijtë e Vranishtit të radhitur në çetën partizane “Sali Murati” e zbatuan me nder devizën: ”Vdekje Fashizmit - Liri Popullit” duke i dhënë dimension më të madh  lavdisë së fshatit.
Borje
Borja <references group="Elmaz Dokle: Manografia "Borje dhe Borjanet" 2010, " />është një fshat në komunën Shishtavec në rrethin e Kukësit të Shqipërisë. Është fshat malor i zonës së Gorës, dhe banorët merren kryesisht me rritjen e patateve. Popullsia e Borjes është kryesisht gorane. Numri i banorëve të fshatit Borje ka pësuar një rënie të ndjeshme si pasojë e emigrimit pas viteve 1990. parapamje|[[Xhamia Borje pa minare]]
Gjeografia
Fshati kadastror Borje ndodhet në veri - lindje të komunës së  Shishtavecit. Teritori i tij i paraqitur në plan ka  formën e paralelopipedit me shtrirje veri - jug 3.5 km. dhe lindje - perendim 3 km., që shtrihet në gjërsinë gjeografike veriore 41º 59’ 45’’deri 42º 20’ 05” dhe gjatësinë gjeografike lindore 20º 33’ 45” deri 20º 37’ 00”. Rrethohet nga lartësitë: “Dejkin grob” (1652.00 m.), Jasika (1417.60m.), Cërni Vërh (1584.80 m), “Karakolli Raven” (1587.6 m.), Piramida 16/4 (1305.40 m.) “Nikello bërdo” (1332.0 m.), "Ribar" (1326.8 m.), "Hisarishta" (1196.00 m.), “Haxhijin Mos” mbi lumin e Borjes (830 m.). Perimerti i kufirit është 15.5 km. Prej të cilit 11 km. administrativ dhe 4.5 km. shtetror. I ndodhur në këtë hapsirë gjeografike fshati Borje Kufizohet:
Shqipëria veriore                                         Rrethi Kukës
Nga veriu me fshatin Orgjost, nga lindja  me kufirin shtetëror Shqipëri - Kosovë, nga jugu me fshatrat Shishtavec dhe Novosej, nga perendimi dhe veri - perendimi  me fshatin Oreshkë dhe nga perendimi  me fshatin Cërnalevë. Brenda ktyre kufijve ka një sipërfaqe gjeografike prej 1115 ha.
- Kufiri shtetëror me Republikën e Kosovës, (4.50 km.) Përkatësisht me fshatrat Krushevo, Glloboçica, Vranishta dhe Orçusha, fillon në lartësinë Jasika, (1417.60 m.), e pret lumin e Borjes në lartësinë (1050.00 m.), vazhdon në vijë të drejtë në piramidën Nr. 17, (1350.10 m.) e majën “Cërni Vërh” (1584.80 m.). Aty  merr një kthesë në formë harku për të kapur lartësinë “Karakolli raven” (1587.60 m.), e që aty zbret drejtë në “Senakovce” në piramidën 16 /4 (Klokova çeshma 1305.40 m.).
- Kufiri adminstrativ me Orgjostin, (2.75 km) fillon në piramidën Nr.16/4. (1305.40 m.). Vazhdon rrugës për në "Llokvo" - “Nikello bërdo” (1332.00 m.), "Vërbiçiça". Aty e len rrugën, kthen  djathtas për të vijuar përfund arës së Rustem Muratit  del në  "Ribar" (1326.80), vijon  për kurrizi në "Hisarishta" (1196.00), zbret poshtë në "Orllov Kamen" (1000.50m.)
- Me Cërnalevën , (1.25 km), fillon në "Orllov Kamen", (1000.50 m.) merr drejtimin nga Borja - në "Lubçev kamen" - "Muslijina Niva" dhe vijon poshtë në "Haxhijin Mos” (830.00 m).
- Kufiri me Oreshkën ,
(3 km.) nga i cili 1.5 km. lumor), fillon në "Haxhijin Mos", vazhdon në drejtim të kundërt të rrjedhës së lumit të Borjes deri tek livadhi i Gani Shkorës, aty kthen drejt jugut, ku nis kufiri  tokësor dhe vijon për krurrizi në "Plloça", (made-mi i vjetër i rasave) ngjitet përpjetë e përfundon në “Dejkin Grop” (1652.00 m)
- Me Novosejën, (2.75 km) fillon në "Dejkin Grop", vazhdon drejt “Gurit  si qen” varet poshtë në rrugën  “Pazarlija” drejtë për kodre, deri ku ndan rruga për në fushën e sportit.
- Me Shishtavecin, (1.25 km)  fillon ku ndan rruga për në fushën e sportit, tek “Lisi i Hysenit”, vijon për rrugë të pazarit në fushë të sportit dhe mbaron në “Jasika” (1417.60 m.).
- Në Veri - lindje, me bjeshkën e Shishtavecit. Duke u nisur në kufirin shtetëror Shqipëri - Kosovë, në afërsi të vendit të quajtur “Tërmkin Grop”, afër kajnakut të madh. Në drejtimim Jug - Veri kufiri ndarës zbret në përrua, e ndjekë atë deri afër pyllit të Shishtavecit, kthen në rrugën mbi malin e Shishtavecit dhe kapet tek guri i ngulur në arën e “Kurt Agës”.
- Në veri - perendim, me tokat e Novosejës, kufiri fillon tek guri i ngulur në arën e “Kurt Agës”, merr drejtimin lindje-perendim   duke kaluar në rrugën e hollë që përshkon malin e mandej tek “Guri i Jeshiltë”, e del në burim (kajnak), ku fillon kufiri perendimor.
- Në perendim dhe jug - perendim, me Bjeshkën e Vakufit (Topojan), nga jugu në veri kufiri fillon tek kajnaku në “Gurin e Jeshiltë, (Pikë takimi i kufirit Borje - Novosej - Topojan). Kthen përpjetë në drejtim të jugut, ndjek rrugën e hollë, del në shkrep dhe përfundon në majën Kallabakut (2174 m.)
- Në jug dhe jug – lindje, kufizohet me kufirin shtetëror Shqipëri - Kosovë.
Këto kufij janë të konfirmuar me vendimet përkatëse të gjykatës së Sheriatit Nr.136, Zilka`de sene 1233, {1812, sipas kalendarit të sotëm}[1]
Faksimilet e  vendimit të gjyaktës së sheriatit,
''Nr. 136,1 Zilka`de sene 1233 (1812)''
Duke qënë se bjeshka e “Kallabakut” ndodhet e shkëputur nga teritori i fshatit Borje, fshatrat fqinjë, në veçanti  Novoseja dhe Shishtaveci gjithnjë kanë ngritur pretendime për të përvetësuar pjesë të teritorit të saj. Kështu pas vitit 1812, konflikti pronësor u përsërit edhe në vitin 1937, kur Novosejasit tentuan të marrin një copë të majme mbi rrugën që përshkon zabelin me ahishte. Për këtë Borjanët u ankuan tek mbreti Zog I. dhe e denoncuan çështjen në gjykatë. Bazuar në vendimin e gjykatës së Sheriatit dhe fakteve të tjera të pa kundërshtueshme, problemi u zhgjidh në favor të Borjes, duke rikonfirmuar edhe një herë kufijtë e sajë.
''Letra e Borjanëve drejtuar Mbretit Zog I  dhe faksimile e vendimit Nr. 9, date, 28.06.1937, të Gjykatës së  faktit Kukës [2]''
Sipas një gojëdhëne, territori i Borjes ka qënë i pashkëputur nga Vranishti në veri deri në Kallabak në jug. (Ot “Çestak” duri “Kallabak”). Për këtë tregohet një gojëdhënë:
'“Një njeri i quajtur Boriç, me 10 çobanë hysmeqarë e pesë qenër duke shtegtuar drejt veri perendimit arriti në Glloboçicë. Boriçi ishte qehaja. Anës së lumit të Borjes, në vëndin e quajtur “Selishta” ngriti tendat për të kaluar dimrin. Në pranverë në kërkim kullotash u shty deri në Kallabak duke e përvetësuar këtë  hapsirë. Në dimër sërish u kthye në "Selishta". Kur doli pranëvera, duke shtegtuar drejt bjeshkës, te vorrezat e sotme të fshatit Novosej takoi një familje Cigane të ardhur nga Tetova. Burrë e grua po përgatitnin çerep dhe enë të tjera nga balta e kuqe. Qentë si qentë, njëri prej tyre i`u afrua Tetovares duke e nuhatur. Ajo e trembur se mos e kafshonte tentoi që ta largojë me një shkop që kishte pranë. Qeni u egërsua dhe e përlau. Nga plagët e marra gruaja vdiq. Tetovari i kërkoi gjak Boriçit. Për të shlyer gjakun, Boriçi i afroi mallin e tij, tufën e bagëtive. Ai nuk e pranoi ofertën, por i kërkoi pak vend, ku ai të vendoste  një kaminë (punishte) për prodhimin e çerepëve dhe enëve të tjera prej balte dhe një ngrehinë për të banuar. Boriçi i`a dha tokën e kërkuar pranë varrezave të sotme të Novosejës, ku akoma meret bota e kuqe për çerep dhe lyerje. Tetovari u rimartua, u shumua dhe krijoi fshatin që mori emrin Novosello (Fshat i ri). Boriçi nuk u kthye më nga kishte ardhur por krijoi vëndbanimin "Selishta”, ku edhe tani gjenden rrënoja”. Stanet e ndërmjetme  për mbajtjen e bagëtive në pranëverë dhe vjeshtë i vendosi karshi fshatit dhe që nga ajo kohë ruhet toponimi “Boriç”, ndërsa  majës më të lartë të bjeshkës ku veronte  në kujtim të bjeshkës që kishte lënë në Rodope, nga kishte ardhur, i vuri emrin “Kallabak” (Treguar nga Tefik Ramadan Roçka, (1910 - 1995)'
Emrin Kallabak e mban një fshat në Trikalla të Greqisë. Edhe  maja më e lartë e malit "Belasica" në Rodope, në kufirin midis Bullgarisë dhe Greqisë emërtohet  "Kallabak" (2029 m.).
Bjeshka e Kallabakut
Toponimet
Territori i Borjes është i mbuluar me shume emra vendesh si:
Adilov Mos, Askersko Çeshmiçe, Adiloske Livagje, Alov Kamen, Argaç, Baçeva Niva, Bajkov Rid, Bajrojca, Baçilishta, Bajram Lulin Grob, Bas Ornica, Bele Strane, Bella Voda, Bella Zemna, Bellov Kamen, Beqirova Ornica, Bijanec, Billo, Boboshka Leska, Boriç, Brestoj Banushoske, Bubllan, Buka, Bunake, Çapçevo Sello, Çatma, Çekiçov Kamen, Çekorinci, Çekorinska Livada, Cer, Cërni Vërh, Cërvene Jabuke, Çestak,
Ciganske Tërne, Çopur, Creshnica, Çuka, Çukiçe, Çulçejca, Çulçev Kamen, Çkrapjina Ornica, Damatovo Rudinçe, Dëbec, Dejkin Grob, Demofci, Dërbusofci, Dërmnica, Dishov Kamen, Dobrajca, Dovno Bërce, Dreniç, Drobak, Feratovo Çeshmiçe, Gaber, Gërgojec, Glluha Voda, Gof Rid, Golem Kamen, Golem Dof, Golem Zavor, Gorni Zadef, Gorno Bërce, Govorusha, Greben, Gujedarske Mllake, Gumnishta, Guri si Qen, Gushafce, Gushajeçe Grobishta, Hajradinovo Baçillo, Hamzova Jonxha, Hanina Çeshma, Harunov Grob, Hasanof Gllas, Haxhijin Mos, Herov Grob, Hisarishta, Husenof Dëp, Husno, Ibriçino Çeshmiçe, Igraleshnik, Illojca, Imerove Johe, Ivanoska Niva, Izetiçina Niva, Jasen, Jazmine, Jeleshje, Julica, Kajdarov Studenec, Kalçejca, Kallabak, Kapano, Karagjina Livada, Kasof Vir, Kaurske Tërne, Kaurske Grobishta, Klutaçec, Klokova çeshma, Kërçin Rid, Kërs, Kështice, Klen, Kolçejca, Kopeni Grob, Korica, Kriva Niva, Krushe Hoxhinske, Krushica, Krushiçe,                                 Kuliçeska  Çeshma, Kurt Agina Niva, Kukev Kamen, Laçkinske Johe, Llazec, Llazine,  Leska,  Leskovo Brce,  Lipa,  Lisiçina Dupka,  Lisina,
Çapçevo Sello                                   Karakoll (Raven)
Lipa                                                  Orniçe
Hisarishta                                        Popovo Sello
Osman Qehajina Livada, Ogragje, Orashje, Orllov Kamen, Orniçe, Padina, Palinsko Baçillo, Palojna, Pazarlija, Pajkova Livada, Petkojca, Pikova Livada, Piline Livagje, Pishec, Pllaçen Kamen, Plesh, Plevniçe, Plitishta, Plladnishta, Plloça, Poçiva Niva, Poçivalec, Pod Kamen, Pod Kërs, Pod Niketefci, Popovo Sello, Prehod, Preskakallo, Prisje, Rahmanove Johe, Ramov vir, Ramushuska Livada, Raskrnica, Raven, Ravenica, Ribar, Rupe, Rusinica, Sabrovo Çeshmiçe, Selamova Vodenica, Selishta, Senakofce, Seçen Kamen, Stari Kotari, Stare Grobishta, Shap, Sharkojca, Shoshov Raven, Shuaipovo Baçillo, Shundinci, Sitnak, Skeva Llivada, Smrekarka, Star Zadef, Stavrovo Kolibçe, Stërga, Strazha, Stregjni Mos, Stregjno Bërce, Studenec, Suhi Dof, Tërmkin Grob, Tërqalishte, Terxijin
Sprotiva
Kamen, Tefikova Llëka, Topilica, Topillo, Trebesh, Tupan, Turske Trske, Shulina Livada, Shuta Joha, Ulanqishta, Ulanec, Ulanik, Valajca, Vejselovo Gumno, Velkov Kamen, Vërbiçiqa, Vërtollaça, Vipica, Virec, Virje, Vllahinica, Vukov Kamen, Xhaferof Dof, Zejnoske Nive, Zejnoske Livagje, Zelen Kamen. Zhidllojec, Zuçef.[3]
Relievi
Relievi përfshin gropat, luginat, fushat, kodrat, malet dhe qafat e maleve. Relievi ndikon në elementet natyror klimatike siç janë: Erërat, reshjet e shiut dhe të borës. Basenet ujëmledhëse, koefiçenti i rrjedhjes së ujrave, shplarja e tokës ose erozioni, drejtimi i ujërave drejt detit, ngricat, akulli, diellzimi etj. Relievi gjithashtu kushtëzon rrjetin rrugor, ndërtimin e veprave hidrike: Kanalet e kullimit dhe të ujitjes, mullijve, hidrocen-traleve, ujësjellësave për ujin e pijëshëm; nga relievi janë të kushtëzuara të gjitha veprimtaritë ekonomike
Pamja e relievit në përgjithësi po edhe i relievit të fshatit Borje, nuk ka qenë gjithënjë siç duket sot, por me kalimin e kohës ka pësuar ndryshime. Këto ndryshime kanë ndodhur për një numër faktorësh që kanë ndikuar në zhvendosjet tektonike të cilat kanë krijuar format e relievit që ne shikojmë sot. Ngritja e bjeshkëve të Sharrit, Kallabakut, Moravës, Malit të Kollovozit në një anë dhe krijimi i luginës të lumit të Borjes që zënë fill pikërisht në këto lartësi kanë ndikuar në formimin e relievit që kemi sot. Relievi i Borjes ka formën e një lugine të thellë me dy shpatije ballë për ballë njera tjetrës dhe lumi në mes. Në të dy anët e rrjedhës së lumit profili rilevor ka pjerrtësi mjaft të madhe. Nga profilet gjatësorë që po paraqesim në shkallën 1:25.000, të punuar nga harta me të njëjtën shkallë zvogëlimi,     në krahun e majtë të rrjedhës së lumit të Borjes, prej pikë prerjes në rekën e Borjes  (930 m.) deri në pikën më të lartë në "Dejkin grob” (1652.00 m.) dallohen një tërsi që ka specifikat e veta gjeomorfologjike. Po ashtu edhe shpati në të djathtë të rrjedhes së lumi të Borjes, që fillon në të njejtin vënd (930 m.) dhe mbaron në pikën më të lartë sipër fshatit në “Karakollin Raven" (1587.60 m.) dallohet si një tërsi e vetme që ka specifikat e veta gjeomorfologjike.
Profili gjatësor “Dejkin grob” (1652 m) –“Karakolli Raven” (1587.60 m)
Shpati në të majtë të rrjedhës së lumit Borje ka një profil rilevor me pjertësi prej 41.7 %, i cili mundëson zhvillimin aktiv të erozionit, por duke qenë i mbuluar në pjesën e sipërme me pyje ahu e livadhe efekti i gryerjes zvogëlohet dukshëm. Shpati në të djathtë të rrjedhes të lumit të Borjes, ka një profil rilevor me pjertësi 34.7 %, që mundëson zhvillimin shumë aktiv të erozionit, për shkak se në këtë anë të lumit ndodhen tokat bujqësore, që janë të ekspozuara ndaj fenomenit të shplarjes dhe gryerjes. Kjo edhe  për faktin se gjatë periudhës së kolektivizimit nga mania e shtimit të sipërfaqes së tokës të punuar janë prishur brezaret natyrore, livadhet dhe kullotat. Prishja e këtij ekuilibri natyror po rivendoset tani pas viteve `90- ta, kur prona shkoi tek i zoti i saj. Reka e Borjes  që kalon mes për mes teritorit të fshatit e ndan atë në dy shpatije me sipërfaqe afërsisht të barabarta. Faqja në të majtë të rrjedhës së lumit është e mbuluar me pyje ahu, livadhe dhe kullota, në anën e djathtë ndodhet fshati dhe tokat e punuara. Ky reliev kushtëzon një mikroklimë të shëndetëshme, e të favorshme për kultivimin e gjithë  bimëve të arave dhe  të pemëtarisë.
Profili  gjatësor i lumit të Borjes (Borska reka)
Profili  gjatësor Jasika ( 1417.60 m.) - Pramida 16/4, (1305.40  m.)
Klima
Fshati Borje, është i rrethuar në formë potkoi, nga vargu i kodrave: “Vllahinica” (1350 m), “Dërmnica” (1400 m), “Velkov Kamen” (1450 m), “Mali Vërh” (1550 m.), “Cërni Vërh” (1584.80 m), “Igraleshnik” (1400m.)
Dhe “Plloça” (1360 m.). Këto lartësi nuk e pengojnë diellëzimin dhe e mbrojnë shumë mirë nga erërat e ftohta veriore, përmbytjet, orteqet dhe stuhitë me shpejtësi ekstreme.
Ky pozicion, lartësia mbi detare (1200 – 1300 m), bëjnë të mundur që klima e fshatit Borje të karakterizohet nga dimri i gjatë e i ftohtë dhe vera relativisht e thatë dhe e freskët. Këtu janë qartësisht të ndara të katër stinët: pranvera, vera, vjeshta dhe dimri.
Pranëverë në fshatin Borje