cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Qarku i Prevezës
Demografia
Vllehët: Ndërsa popullsia vllehe është shpërndarë anembanë qarkut. Vllehët që jetojnë në veri (bashkia Frar të komunës Pargë) dhe veri perëndim (bashkia Pargë të komunës Pargës) e quajnë veten e tyre Camurénji, domethënë çame. Vllehët gjithashtu përdorin fjalën Rrménji ose Rreménji, që ku jetojnë në mesin e popullsive shqipfolës dhe përdornin edhe ende quhen me këtë emërtim kombëtare për veten e tyre. Në të kaluarën disa prej këtyre vllehëve, të cilët janë gjithashtu shqipfolës, një pjesë ishin baritore dhe nomadë. Pas largimit të çamëve myslimane, ata u zhvendosën në disa nga këto vendbanime çame si Parga dhe të tjera. Ndërsa të tjerët u vendosën në fshatra të shqipfolës ortodokse dhe u bënë pjesa e madhe të atyre vendbanime si në Morfat i Frarit në qarkun i Çamërisë dhe Taban. Në qarkun e Prevezës, vllehët si një shumicë ose pakicë janë banorë në këto vendbanimet: Pargë dhe Taban. Kurse disa familje vllehe nga fshati Vuvucë prej krahinës Zagori greke u vendosen në Frar.
Ekonomia
Shtyllat ekonomike të qarkut janë bujqësia, peshkimi dhe turizmi bregdetar. Qendra më e rëndësishme turistik është qyteti Pargë në veriperëndim të qarkut përgjatë Detin Jon.
Infrastruktura
thumb|right|Qyteti Prevezë, ngushticën Preveza-Aktion dhe aeroporti (pamje ajrore) Qarku i Prevezës është kaluar nga tre autostrada kombëtare. Përgjatë bregut të detit Jon prej Parga deri Prevezës shkon në rrugë të zhvilluar mirë kombëtar 111 (Rruga Evropian E55). Në Prevezë, ajo takon Rruga Kombëtare 21, e cila nga qyteti i Prevezës shkon pranë lumit Llur, pas Filipjadhës, vendbanimi i dytë më i madh të qarkut. Në jug të qytetit të Prevezës, pjesë e autostradës 21 (Rruga Evropian E55) shtrihet dhe shkon përmes 1600 metra nëndetëse gjatë tunelin Prevezë-Aktion, pas gadishullin Aktiumit, (duke përfshirë aeroportin Aktion) dhe me makinë në ishullin Lefkada. Një lidhje të drejtpërdrejtë me rrjetin e autostradës greke ekziston vetëm brenda qarkut në veri-lindje të Filipjadhës, ku ekziston një pikë kyçje të autostradës 5. Në jug të Prevezës të gadishullit Aktion, është e ardhmja të autostradës 50, e cila do të lidhë Lefkadën nëpërmjet me Vonicën dhe Amfilohën.
Nuk ka lidhje hekurudhor ose një aeroport ndërkombëtar. Megjithatë, në gadishullin Aktium ekziston aeroporti Ndërkombëtar i Prevezës-Aktion që është në anën tjetër të Gjirit së Prevezës në territorin e Aetolisë-Akarnani.
Traditat muzikore
Në kohët të kaluara deri në fund të viteve 1960-të, këngët shqip ishin kënduara në festivale dhe tubime të tjera kulturore në rajonin e Frarit. Këto këngë u paraformoj nga muzikantë të tilla si klarinetisti Harallambo Fotiu (gr. Χαράλαμπος Φωτίου), që dominonte skenën e muzikës shqipe dhe nga muzikantë të tjerë si Thanas Gllano (gr. Θανάσης Γκλανός) nga Lëkurësi dhe Dhimitër Aidoni (gr. Δημήτρης Αηδόνης) nga Tabani. Kurse fshati Kastri para Luftës së Dytë Botërore ishte konsideruar nga refugjatët çam prej rajoni të Margëlliçit të këndonin ende në një repertor të vjetër polifonike, që ishte i lirë nga instrumenteve muzikore, një stil që ishte dominant në shekullin e mesme të 19. Me disa migrimit të vogël nga ana e Epirit të banuar me greqishtfolës në Frar, repertor muzikor u ndryshuar dhe tani këngët dhe vallet nga rajonet të tjera janë të përfshira në repertorin vendore. Një arsye tjetër për ndryshimin në repertorin muzikor ishte pas largimit të çame myslimanë dhe vetë-ndërrimin të identitet nga krishterë shqipfolës si grekë. Për shembull, brezat më të rinj vendor të krishterëve shqipfolës filluan të zgjedhin këngë grek dhe repertor vendas u ndryshua, një proces të shënuar nga folkloristët në fshatin Gliqi, Frar, gjatë fund të viteve 1950-të. Rajoni i Frarit ishte i njohur edhe për të pasur disa këngët më të bukura erotike në Çamëri, të tilla si ato nga fshati Koron (për një shembull, shih këngën e tretë më poshtë). Më poshtë janë disa nga këngët më të njohura dhe popullore në rajonin e Frarit nga shqiptarët (për traditat muzikore të qarkut të Çamërisë shikoni Traditat muzikore në Qarkun e Çamërisë):
Gjithashtu shoh dy incizime e fundit audio-vizuale të njohura këngë çame në fshatin Ftinë të Çamohorit. Kënga e parë Dallëndyshe vogël këndohet prej klarinetisti Thanas Gllano dhe sazet i tij në dialektin jugor të çamërishtes. Kënga e dytë O Minushi është pjesërisht në gjuhën shqipe dhe greke, sepse si ajo këndohet në publik.
Gjuha
Gjuha administrative, shkollore dhe e kishës është greqisht. Kjo gjuhë është folur publikisht dhe privatisht nga banorët grek etnike dhe grekë të tjera nëpët vëndbanimet edhe prej shqipfolës ortodokse dhe shqiptarë myslimane, vlleh dhe romët. Shqipfolësit vendor në rajon e quajnë gjuhën greke grëqisht dhe linika (nga fjala greke: ελληνικά/elliniká për gjuhën greqisht). Gjuha shqipe është folur në shtëpi ose në mjedis shoqërore nga banorë shqipfolës. Gjuha shqipe nuk është njohur nga shteti grek në administratën, shkollat dhe në kishë, edhe qeveria greke nuk e njeh se ka banorë shqipfolës në qarkun e Çamërisë. Dialekti çamërisht në rajon është ndarë në dy variant: e veriut dhe të jugut. Varianti verior është folur gjatë gjithë qarkut i Çamërisë, ndërsa të variant jugor (i njohur si dialekti i Sulit apo dialekti i Prevezës) është folur kryesisht në qarkun i Prevezës. Dallimet në mes të dyve janë në shprehje të tilla si: çfarë bën (shqipja standarde), çi bën (dialekti verior) dhe kë bën (dialekti jugor).
Feja
Shumica e banorëve shqiptare, greke, vllehe dhe romët janë të krishterë ortodokse.
Historia
Në 1915, qarku i Prevezës është themeluar. Më pas në vitin 1936, disa vendbanime veriore që kishte një popullsi shqiptarë mysliman ishin vendosur në qarkun i ri të Çamërisë (gr. Θεσπρωτία/Thesprotía) për të kontrolluar më mirë popullsinë çam myslimane. Për më shumë mbi historinë e rajonit, shihni:
Lidhje të jashtme
Për më shumë informata për Çamërinë, shih:
Shih gjithashtu një blog interesante për rajonin i përditshme dhe e kaluara:
Kantoni Amiens 2e (Nord-Ouest)
Kantoni Amiens 2e (Nord-Ouest) (frëngjisht: Canton d'Amiens 2e (Nord-Ouest)) është një kanton në departamentin Somme, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Amiens. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Amiens 2e (Nord-Ouest) aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology
Fjalori i Biografisë dhe Mitologjisë Greke dhe Romake (1849, botuar fillimisht në vitin 1844 me një titull paksa të ndryshëm) është një enciklopedi / fjalor biografik. Redaktuar nga William Smith, fjalori përfshin tre vëllime dhe 3700 faqe. Është një vepër klasike e leksikografisë së shekullit XIX. Vepra është një shoqërues i Smith's Dictionary of Greek and Roman Antiquities dhe Dictionary of Greek and Roman Geography.
Autorët dhe fushëveprimi
parapamje| Fragment nga libri i Filolaus Pitagorës, (Charles Peter Mason, 1870) Vepra liston tridhjetë e pesë autorë përveç redaktorit, i cili ishte edhe autor i artikujve të panënshkruar. Autorët e tjerë ishin studiues klasikë, kryesisht nga Oksfordi, Kembrixhi, Shkolla e Rugbit dhe Universiteti i Bonit, por disa ishin nga institucione të tjera. Shumë nga hyrjet mitologjike ishin vepër e mërgimtarit gjerman Leonhard Schmitz, i cili ndihmoi në popullarizimin e studimeve klasike gjermane në Britani.
Në lidhje me biografitë, Smith synonte të ishte gjithëpërfshirës. Në parathënie, ai shkruan:
Artikujt biografikë në këtë vepër përfshijnë emrat e të gjithë personave të çdo rëndësie që ndodhin te shkrimtarët grekë dhe romakë, që nga kohërat më të hershme deri në zhdukjen e Perandorisë Perëndimore në vitin 476 të epokës sonë, dhe deri në zhdukjen e Perandorisë Lindore me marrjen e Kostandinopojës nga turqit në vitin 1453.
Pjesa më e madhe e vlerës së Fjalorit konsiston jo vetëm në thellësinë dhe detajet e artikujve individualë, por në citimet e shumta dhe specifike për shkrimtarët individualë grekë dhe romakë, si dhe në studimet moderne nga Rilindja deri në mesin e shekullit XIX. Artikujt shënojnë shpesh tradita të ndryshme, mosmarrëveshje midis autoriteteve dhe interpretimet e studiuesve modernë. Megjithatë, për shkak të sistemeve të numërimit të ndryshueshëm të përdorur në botime të ndryshme të veprave klasike dhe vështirësisë në njohjen e gabimeve tipografike në citate, burimet origjinale duhet të kontrollohen ende. Shumë prej artikujve të Fjalorit janë referuar në veprat më të fundit; Robert Graves është akuzuar se ka hequr referencat e tij burimore me pamje mbresëlënëse kur shkruante "Mitet greke".
Samuel Sharpe mendonte se Edward Bunbury kishte bërë plagjiaturë veprën e tij, siç shkroi ai në shënimin e tij në ditar më 3 shtator 1850:"Sigurisht që u ndjeva i mërzitur kur lexova artikujt mbi Ptolemenjtë në 'Fjalorin e Biografisë Klasike' të Dr. Smith. Ato janë shkruar të gjitha nga E.H. Bunbury me ndihmën e 'Historisë së Egjiptit' tim dhe pa asnjë mirënjohje, megjithëse ai madje e huazoi vëllimin nga vëllai im Dan për këtë qëllim."
Përdorimi dhe disponueshmëria sot
Vepra tani është në domenin publik dhe është e disponueshme në disa vende në internet. Një përmbledhje e edicionit të katërt të Fjalorit Klasik të Oksfordit – vetë i përshëndetur në botimin e tij të parë në vitin 1949 si “Smithi i ri” – e quajti atë:
Ende çuditërisht e dobishme për çështjet faktike që varen pak a shumë ekskluzivisht nga burimet e lashta letrare, ku shënimet e saj priren të jenë të sakta dhe të plota.
Fjalori i Smith, megjithatë, ka të meta thelbësore. Troy dhe Cnossus, për shembull, "redaktorët ende i konsideronin... si fantazi të ministrave". Mungojnë shumë, veçanërisht zbulimet më të fundit (si Kushtetuta e Athinës së Aristotelit ose deshifrimi i Linearit B) dhe materiali epigrafik. Më seriozisht, konteksti në të cilin provat antike shikohen, analizohen, pajtohen dhe kuptohen ka ndryshuar në mënyrë të konsiderueshme në shekujt që ndërhynë. Teoritë moderne dhe rindërtimet e ngjarjeve nuk janë gjithashtu të pranishme, qoftë edhe vetëm sepse ato u botuan dekada dhe shekuj pas Fjalorit të Smithit.
Programi i Përbashkët i Kombeve të Bashkuara në HIV / AIDS
Joint United Nations Programme on HIV and AIDS (lexo: Xhoint Junajted Nejshëns Profram on HIV end AIDS), (sq.: Programi i përbashkët i Kombeve të Bashkuara për HIV/AIDS), ose shkurt njohur si UNAIDS është një joint-venture inovative e familjes së Kombeve të Bashkuara për të harmonizuar më mirë luftën kundër AIDS-it. Ky program bashkon përpjekjet dhe burimet e tetë organizatave të Kombeve të Bashkuara, ndër të cilat janë UNICEF, PNUD, UNFPA, UNESCO, Banka Botërore, OBSH për të ndihmuar botën që të parandalojë infeksionet e reja me HIV, të kujdeset për ata që tashmë janë të infektuar dhe të zbusë impaktin e epidemisë.
Adrenalina
Adrenalina (nga ) është hormon i gjëndrave mbiveshkore që lëshohet në trupin e njeriut kur ai është në gjendje rreziku apo në stres (zavalë, siklet psikikë). Ky hormon shkakton rritjen e frekuencës të rrahjes së zemrës, rritjen e shtypjes së gjakut, zgjerimin e bronkeve, rritjen e yndyrave (lipolzë) dhe sheqerit (glukolizë) në gjak. Adrenalina e ndryshon qarkullimin e gjakut nëpër organe duke e zvogëluar sasin e gjakut që qarkullon në organet e tretjes dhe duke shtuar gjakun në muskuj. Adrenalina gjithashtu gjendet si transmitor në tru në neuronet neuroadrenerge.
Programi i Përbashkët i Kombeve të Bashkuara në HIV / AIDS
Ky program është krijuar në vitin 1995 duke filluar me punë në vitin 1996.
Aerobiku
parapamje|Aerobiku Aerobik janë ushtrime trupore të kombinuara me kërcime muzikore dhe gjimnastikë gjatë të cilave ushtrohet rritja e vëllimit të oksigjenit në trupin e njeriut.
Adrenalina
Adrenalina
Adrenalina është hormon me kohëzgjatje të shkurtër veprimi. Ka ndikim të madh në metabolizëm të sheqernave. Ajo e shakton procesin e zbërthimit të glukogjenit në mëlçi dhe rritjen e orëqendrimit të glukozës në gjak. Stimulon edhe metabolizmin e yndyrave dhe të proteinave. Pastaj ka veprim stimulues në zemër, shkakton ngushtimin e enëve të gjakut që manifestohen me rritje të shtypjes së gjakut arterioz. Rritja e sasisë së adrenalinës shkakton edhe rritjen e shtypjes së gjakut. Kjo paraqitet te hiperplazia ose tumori i palcës së gjëndrës mbiveshkore. Kjo sëmundje quhet feokromocitom. Adrenalina ka veprim të kundërt me insulinësn. Kjo e rrit sasinë e sheqerit në gjak, kurse insulina e zvogëlon.
Aldealafuente
300px|right Aldealafuente është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Kiba Inuzuka
Kiba është ninxha i gjethes. Ai ka qenin e tij besnik, Akamarun. Ai ka teknikën e tij Kokat e dyfishta të ujkut. Në fillim në provime Chuunin ai provën e parë e kalon me anë të nuhatjes së Akamarus. Provon e dytë me anë të kurtheve kurse para se të zhvillohej prova e tretë duhet që të ketë eleminime në një ndeshje me dy ndërmjet dy personave. Kiba dështon pasi mposhtet nga Naruto. Kur duhet të ndeshet për Sasuken me Sakonin ai përdor shumë teknika por s'ja del mban. Kështu largohet nga ndeshja dhe iku diku në pyll por s'ja del mban sepse Sakoni e gjen. Kur dëshiron Sakoni ta vrasë Kibën, Kibës i del në ndihmë Kankuro i cili e vret Sakonin. Kiba bën pjesë në dy grupe : TEAM SHIKAMARU dhe TEAM 8(KURENAI).
List of Naruto characters NARUTO -ナルト-の登場人物一覧 Kiba Inuzuka Lista ninja z wioski Konoha Kiba Inuzuka Список персонажей «Наруто» (А-И) Konoha'nın ninja takımları Danh sách nhân vật trong Naruto
Wabana
Wabana është një qytet në Divizioni Nr. 1 (Newfoundland dhe Labradori), provinca Newfoundland dhe Labradori, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe km² dhe popullsi 2418 banorë.
Kaludh
Kaludhi është një fshat në komunën Petran në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
UNICEF
parapamje|300px|Logoja UNICEF, shkurtesa në anglisht për Fondi i Emergjencës i Kombeve të Bashkuara për Fëmijet (sqt. nga United National International Children´s Emergency Fund). Themeluar në vitin 1946 fillimisht për të lehtësuar pasojat e luftës. Tani merret me mirëqenien e fëmijëve në vendet ne zhvillim. UNICEF ka marrë mandatin e Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara që të mbrojë të drejtat e fëmijëve, të ndihmojë për përmbushjen e nevojave të tyre bazë dhe zgjerojë mundësinë e tyre për të arritur potencialin tyre të plotë, duke zbutur kështu një nga problemet sociale më të rënda të ditëve të sotme. Qendra është në New York. Prania shumë aktive në Shqipëri që në 1992.
Këshilli Ekonomik dhe Social i Kombeve të Bashkuara
Këshilli Ekonomik dhe Social i Kombeve të Bashkuara (ECOSOC) (Le Conseil économique et social des Nations unies; CÉSNU) përbën një nga organet kryesore të Kombeve të Bashkuara. Është përgjegjës për koordinimin ekonomik, social dhe të punës të ndërlidhur të 14 agjencive të specializuara të OKB-së, komisioneve funksionale të tyre dhe pesë komisioneve regjionale. ECOSOC ka 54 anëtarë; mban një sesion katër-javor çdo vit në korrik. Që nga viti 1998, ka mbajtur gjithashtu një takim çdo prill më ministrat e financës të komiteteve kyçe drejtuese të Bankës Botërore dhe Fondit Monetar Ndërkombëtar (IMF). ECOSOC shërben si forum qendror për diskutime ndërkombëtare për çështje ekonomike dhe sociale, dhe për formulimin e politikave rekomanduese për shtetet anëtare dhe sistemin e Kombeve të Bashkuara Një numër i organizatave jo-qeveritare kanë status këshillues në Këshill me qëllim të pjesëmarrjes në punimet e Kombeve të Bashkuaras.
UNICEF
Historiku
Që prej vitit 1950 UNICEF-i është fokusuar në përkrahjen “zhvillimin e mëtejshëm” të punës së tij në më shumë se 140 shtete. Ata ofrojnë ndihmë për komunitetet në nevojë nga komunitetet lider në shërbime dhe ndërtimin e ujësjellësve dhe kanaleve të ujërave të zeza, UNICEF-i ka ndihmuar në sigurimin për miliona fëmijë të ujit të pijshëm dhe kushte normale higjieno-sanitare. Me anë të trajtimit edukativ deri tek formimi i programeve efektive shkollore, agjencia i jep mundësinë dhe lehtëson fëmijët në të gjithë botën të fitojnë arsimimin elementar nëpër shkolla.
Këshilli Ekonomik dhe Social i Kombeve të Bashkuara
Dizajni i dhomës
Dhoma e Këshillit Ekonomik dhe Social në Ndërtesën e Konferencave të Kombeve të Bashkuara ishte dhuratë nga Suedia. Ajo është konceptuar nga arkitekti suedez Sven Markelius, një nga 11 arkitektët në ekipin ndërkombëtar që projektoi selinë e OKB-së. Druri nga nga pishat suedeze është përdorur në zonën e delegatëve për parmakët dhe dyert. Tubacionet në tavanin mbi galerinë publike janë lënë me qëllim të ekspozuara; arkitekti besonte se gjithçka e dobishme mund të lihet e zbuluar. Tavani i "papërfunduar" është një përkujtues simbolik që puna ekonomike dhe sociale e Kombeve të Bashkuara nuk përfundon kurrë; gjithmonë do të ketë diçka që mund të bëhet për përmirësimin e kushteve të jetës për njerëzit në botë.
UNICEF
Historiku
Në mirënjohje për arritjet e tij, UNICEF-i ka marrë Çmimin Nobel të krijuar nga Alfred Bernhard Nobel në vitin 1901 në Stokholm të Suedisë nga një juri profesioniste me në krye mbretin e Suedis Adolf Gustavi i VI (King of Sweden Gustav VI Adolph) në vitin 1965 për paqen ndërkombëtare, dhe mirënjohjen e shumë qeverive dhe lider shtetesh si presidentin Amerikan, mbrtërshën e Anglis, presidentin e Francës, kancelarin e Gjermanisë, perandorin e Japonisë etj.
Këshilli Ekonomik dhe Social i Kombeve të Bashkuara
Presidenti
Presidenit i tanishëm i ECOSOC është ambasadori i Austrisë Martin Sajdik. Presidenti zgjidhet me mandat një-vjeçar dhe zgjidhet nga fuqitë e vogla ose të mesme të përfaqësuara në ECOSOC.
UNICEF
Historiku
UNICEF-i gjithashtu siguron një varg ndihmash për fëmijët dhe familjarët e tyre të prekur nga shkatërrimet, përmbytjet, tërmetet dhe thatësirat e gjata etj.UNICEF-i punon gjërsishtë për fëmijët të prekur nga lufta dhe i lehtësojnë atyre dhimbjen e vuajtjen duke i sigurar ata nga pasojat e tmerrshme të luftës. Në Shtete e Bashkuara të Amerikës (SHBA), UNICEF-i është pëqëndruar në punën e tij në mbrëndësi të qyteteve ku fëmijët janë rëndomë viktima të dhunës, luftimeve në grup dhe grupimeve mafioze. Kështu ai i mbron fëmijët nga sjelljet e pahijshme te te keqinjeve
Këshilli Ekonomik dhe Social i Kombeve të Bashkuara
Presidenti
Këshilli ka 65 shtete anëtare, që zgjidhen nga Asambleja e Përgjithshme me mandate tre-vjeçare. Ulëset në Këshill bazohen ngë përfaqësimi gjeografik me 18 të ndara për shtetet Afrikane, 13 për shtetet Aziatike, 8 për shtetet e Evropës Lindore, 13 për shtetet e Amerikës Latine dhe të Karaibeve dhe 13 për shtetet e Evropës Perëndimore dhe të tjerave.
UNICEF
Historiku
Në 1990 përfaqësues prej 158 vetëve, përfshirë 71 lider shtetesh, mbikëqyrin UNICEF-in në Samitin Botërorë për Fëmijët që mbahet në qytetin e New York-ut. Samiti vepron me një plan botërorë për shëndetin dhe mirëqënien e fëmijëve, të aprovuar në vitin 2000 në New York-ë. Këto qëllime janë : Reduktimi në masën një e treta (1/3) të numrit të fëmijëve të vdekur nga mosha 5-vjeç e poshtë (më shumë se 14 milion të vdekr në vitë që nga viti 1990), Reduktimi i fëmijëve të kequshqyer nga mosha 5-vjeçë e poshtë në një të pestën (1/5) e tyre, Krijimi i sistemeve të sjelljes së ujit të pijshëm dhe kushte më të mira sanitare në të gjthë botën dhe, (4) Sigurimin e bazës arsimore dhe edukative për këta fëmijë.
Këshilli Ekonomik dhe Social i Kombeve të Bashkuara
Organizata të Pavarura Ndër-Qeveritare Vëzhguese
Pjesëmarrje të vazhdueshme:
UNICEF
Historiku
Që prej vitit 1990 UNICEF-i kulmin e tijë e ka arritur në zhvillimin e sistemit imunitar tek miliona fëmijë në të gjithë botën. Në 1996 rreth 80 % e fëmijëve në botë janë të vaksinuar, 20% më shumë se viti 1990. UNICEF-i merrë fincimet nga Kombet e Bashkuara dhe një suport nga 150 qeveri kombëtare. Disa nga vëndet të cilat mbështeten tek planet e UNICEF-it dhe ai është thelbësore për mbijetesën e këtyre fëmijëve janë : KOSOVA, Sudani, Çadi, Afganistani, Iraku, Republika Demokratike e Kongos, Etiopia, Tanzania, Nigeria, Somalia, Haiti, Bolivia, Uganda, Ruanda, Libia, Mauritania, Eritrea, Mongolia, Uzbekistani, Guatemala, Lesoto, Mali, Bangladeshi, Sierra Leone, Liberia etj.Ai ka ndihmar edhe Shqiperine ne raste te ndryshme.
Këshilli Ekonomik dhe Social i Kombeve të Bashkuara
Organizata të Pavarura Ndër-Qeveritare Vëzhguese
Pjesëmarrje ad hok:
Agjencitë e specializuara
Këto agjenci të specializuara janë organizata të pavarura që punojnë me OKB-në dhe njëra tjetrën inter alia përmes makinerisë koordinuese të Këshillit Ekonomik dhe Social.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
parapamje|400px|Gjyqi i Osirisit: zemra e të vdekurit po peshohet nga Anubisi, zoti me kokë çakalli.
Egjipti duket se kishte për fat të qe Toka e Premtuar e historianëve. Është vetë klima ajo që ruan gërmadhat e të kaluarës. Prodhimet njerëzore, aq të brishta dhe jetëshkurtëra sa veshjet dhe papiruset, ruhen këtu prej mijëra vjetësh dhe as janë përpirë nga tërbimi i Nilit, as janë shkatërruar nga duart e mallkuara. Këtu gjendet pacënueshmëria e objekteve, të cilët nën një klimë më të lagësht, do të ishin shndërruar prej kohësh në pluhur.
Një tjetër faktor konservimi, i vetmi në llojin e tij, qe feja egjiptiane. Nën ndikimin e koncepteve të tyre fetare, egjiptianët kanë ndërtuar për të vdekurit varret, mbi të cilët koha ka qenë e pafuqishme për të vepruar. Ata i kanë ngarkuar të vdekurit me dhurata të shumëllojshme, me vepra arti të bollshme. Në shenjë nderimi për të vdekurit u ravijëzuan mbishkrimet, relievet, vizatimet. Të gjitha këto përbëjnë nga forma albumin më të bukur të historisë kulturore që mund të imagjinohet.
Muzeqina
Muzeqina është fshat rrafshinor, i cili ka lartësinë mesatare mbidetare 542 metra. Shtrihet buzë lumit Shtimjanja përgjatë rrugës Gjurkoc-Muzeqinë-Koshare rreth 7 kilometra në veri-lindje të Shtimes. Është vendbanim i tipit të grumbulluar. Në lagje nuk është i ndarë. Fshati Muzeqinë kufizohet me fshatrat: Gjurkoc, Topliqan, Davidovc, Vojnoc, Rashincë, Gllavicë, Tërrn dhe Koshare. Sipërfaqja e Zonës Kadastrale të Muzeqinës është 603.89.96 metra katrorë.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Egjiptianët dëshironin t'i ruanin trupat e të vdekurve; kjo bëri që të zbulohet arti i balsamimit, i cili duhet t'i datojë vitit 4500 para Krishtit. Ja si realizohhej balsamimi në kohën kur teknika e tij ishte në fazën më të lartë: në fillim nxirreshin truri dhe rropullitë e kufomës, të cilat laheshin me verë palme. Pastaj ajo lihej të notonte për shtatëdhjetë ditë në një solucion të kriposur. Trupi shndërrohej kështu në mumje. Ai tkurrej gjer në atë masë sa lëkura, e bërë mavi dhe e fortësuar, nuk mbulonte gjë tjetër veçse një skelet; mumja mbushej me mirhë dhe lëndë të tjera erëkëndshme, mbështillej me fashëza dhe mbulohej përfundimisht nga një sasi arqite, që e forconte menjëherë. Për ta mbrojtur nga rreziqet e udhëtimit, i vdekuri pajisej me hajmali, midis të cilave gjenden shpesh bubuzhela, domethënë brumbujt e shenjtë të egjiptianëve; bubuzheli ishte i gdhendur në gur, në baltë të pjekur, në xham, apo lëndë të tjera. Kjo kafshëz e vogël ka zakon të mbrujë me jashtëqitjet një lëmsh, të rrokullisë për ta futur nën tokë, pasi të ketë vendosur aty vezët e tij. Ky lëmsh ishte për egjiptianët simbol i diellit dhe ata e paraqesin hyjninë diellore (mes simboleve të tjera) si një bubuzhel që shtynte përpara diskun diellor. Dhe përderisa dielli lindte çdo mëngjes në kupën qiellore, bubuzheli bëhej simbol i ringjalljes së të vdekurve.
Sigurimi shëndetësor social
Sigurimi shëndetësor social është një program i sigurimit, i cili plotëson të paktën tre kushtet e mëposhtme:
Muzeqina
Në dokumentet e shkruara për të parën herë Muzeqina përmendet në defterin e Vilajetit Vëllk të vitit 1455 me emrin Muziqina, sipas të cilit kishte 6 shtëpi të besimit të krishterë.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Mumja, e qarkuar me fasha dhe e pajisur me hajmali, vendosej në një këllëf që kishte formën e trupit njerëzor; mbi krye kishte të vizatuar fytyrën e të vdekurit. Ky këllëf vendosej pastaj në një ose disa arka, të cilat mund të kutizoheshin tek njëra-tjetra; nëse i vdekuri ishte një njeri i rëndësishëm, arkat mbylleshin në sarkofag guri. Zemra dhe rropullitë e tjera të të ndjerit ruheshin në amfora alabastre, të quajtura kanope. Pas këtyre i vdekuri shoqërohej në banesën e fundit; kortezhi gumëzhinte nga rënkimet dhe këngët mortore të pjesëtarëve të familjes dhe vajtojcave.
Bodari
Bodar (greqisht: Βαλανιδούσα/Valanidhoúsa) është fshat në Qarku i Prevezës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Μπονδάρι/Bondári.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Tani bëhej e mundur që shpirti të vizitonte trupin; ky rikthim gjendet vazhdimisht i vizatuar mbi papiruset dhe fashat e mumjeve.
Muzeqina
Muzeqina ka edhe një histori të begatë arkeologjike, ngase posedon vendbanimin e hapur mesjetar. Gjurmët e këtij vendbanimi ndodhen në mes të këtij fshati dhe Vojnocit, në vendin e njohur me toponimin “Starasella”. Gjurmimet në sipërfaqe nga arkeologët në vitin 2004, kanë treguar për një densitet gjetjesh të fragmenteve të qeramikës e cila është shumë e pasur me forma enësh të përdorimit të përditshëm si vorba, tasa dhe enët me glazurë. Dheu në të gjithë shtrirjen e vendbanimit është i përzier me gëlqere, njëkohësisht gërmimet e rastit të kryera nga vendësit, kanë zbuluar edhe puse uji me sa duket të përdorura nga ky fshat mesjetar i braktisur. Në afërsi të “Starasellës” ndodhen edhe gjurmët e një varreze të njohur me emrin “Vorret e moçme”
Sigurimi shëndetësor social
Kontributet administrohen nga një ose më shumë organizma publike gati të pavarur, zakonisht me përgjegjësi statutore (të quajtur zakonisht fonde të sëmundjes), të cilët  veprojnë si  pagues/blerës të kujdesit shëndetësor. Grumbullimi aktual i kontributeve mund të organizohet gjithashtu përmes  institucioneve qeveritare. Nëse sigurimi shëndetësor mandatohet nga qeveria, ai quhet  gjithashtu sigurim shëndetësor statutor
Muzeqina
Në perëndim të fshatit, gjegjësisht në afërsi të lumit Shtimjanja ndodhet vendi i njohur me toponimin “Qeramidnica”. Mbi sipërfaqe ka gjurmë fragmentesh qeramike ndër të cilat mund të veçojmë tulla e tjegulla të tipit kalipter. Në këtë masë vërehen edhe fragmente qeramike me glazurë të periudhës mesjetare (Harta Arkeologjike e Kosovës – Vëllimi II).
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
I vdekuri duhej të paraqitej para gjyqit të zotit Osiris, për të mësuar cila do të qe jeta e tij e ardhshme. Ky Zot e jepte drejtësinë në një sallë të madhe, i rrethuar prej 42 demonësh - 42 ishte numri i krahinave të Egjiptit të vjetër. Përpara secilit demon i vdekuri duhej të deklarohej i pafajshëm për një mëkat. Këto dyzetë e dy mëkate mund të përmblidhen në kategoritë e mëposhtme: blasfemi, besimshkelje, vrasje, epsh, vjedhje, gënjeshtër, shpifje dhe dëshmi e rreme. Për të arritur prehjen, i vdekuri duhej të provonte që kishte ushqyer të uriturit, që u kishte shuar etjen të eturve, që kishte veshur ata që ishin lakuriq, dhe që kishte bërë ta kalonin lumin ata që s'kishin barka.
Aldealices
300px|right Aldealices është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Në këtë gjyq të të vdekurve, për herë të parë ndeshim idenë që fati i të ndjerëve në jëtën e ardshme varet nga mënyra e jetesës mbi tokë. Shekuj të tjerë të mëvonshëm, ky konceptim i përgjegjësisë personale të njeriut, ishte ende i panjohur në popuj të tjerë. Për babilonasit dhe asirianët si i dlirëti, si mëkatari, duhej të zbrisnin në mbretërinë e zymtë të të vdekurve.
Ai që dënohej nga gjyqi i Osirisit fringëllitej në zjarr, në ujin që ziente, ose flakej për t'u ushqyer nga një monstër, përzierje e krokodilit, luanit dhe hipopotamit.
Muzeqina
Banorët e sotëm, të cilët jetojnë në fshatin Muzeqinë janë:
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Egjiptianët i perceptonin në mënyra të ndryshme llojet e fatlumësisë. Konceptimi më popullor dëshironte që këta të vdekur të mbarteshin në një tokë të premtuar, në Perëndim; gruri aty lëshonte kallinj shumë metra mbi tokë, jeta s'ishte gjë tjetër veçse hare dhe gëzim. Është e qartë që ky besim ushtronte një ndikim të dobishëm mbi orientimin e njerëzve. Secili kërkonte të vlerësohej si njeri i së mirës. Mbi mbishkrime të shumta mortore, lexohet: "Unë u kam dhënë bukë të uriturve, u kam dhënë për të pirë të eturve; kam veshur ata që ishin lakuriq, kam bërë të kalojnë lumin udhëtarët..."
Muzeqina
Vëllazëria Shahini e fisit Krasniq, të cilët janë banorë të vjetër të Muzeqinës, por nuk kanë të dhëna për periardhjen e tyre. I pari i tyre është Hajra, i cili ka pasur një djalë, Asllanin, ndërkaq Asllani ka pasur trashëgimtar Sylën, kurse Syla, ka pasur Shahinin dhe kështu vjen degëzimi i kësaj familje. Një pjesë e këtij trungu familjar, me mbiemër Arifi janë shpërngulur në kohë të hershme në Gllogoc të Lipjanit dhe deri vonë janë endur ndërmjet vete. Familja Shahini në kohën e Mbretërisë së SKS-së ka pasur mbiemrin Sylo-viq (Sylovitë), ku administrata serbe edhe përmes mbiemrave ka tentuar të asimilion familjet shqiptare, mirëpo pas Luftës së Dytë Botërore e kanë ndërruar dhe tashti kanë mbiemrin Shahini.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Një kryetar i fuqishëm province kishte skalitur mbi varrin e tij, pothuajse katër mijë vjeçar, epitafin e mëposhtëm: "Unë nuk dhunuar asnjë vajzë të varfër, nuk kam lënë asnjë vejushë në mjerim, nuk ia kam bërë jetën të vështirë asnjë fshatari, nuk kam dëbuar asnjë bari, nuk kam marrë asnjeri shërbëtor për të më bërë punët pa pagesë. Askush nuk ks njohur mjerimin, askush nuk ka njohur urinë nën qeverisjen time. Kur vinin vite të vështira, kam punuar tokën dhe kam mbjellë fushat nga veriu në jug dhe iu kam dhënë ushqime banorëve të mi. U kam dhënë vejushave po aq sa atyre që i kishin burrat; kur kam shpërndarë dhuratat, nuk kam favorizuar njeriun e rëndësishëm në dëm të të varfërit. Pastaj Nili dërgoi vërshime të mëdha që dhanë grurë dhe të gjitha llojet e zahireve; as në ato çaste nuk kam kërkuar angari. Ja përse isha i dashur për popullin".
Muzeqina
Në Lagjen e Shahinëve jeton edhe një familje me mbiemrin Sahiti, të fisit Krasniq, të cilët janë kusherinjë me vëllazërinë Shahini. I pari i familjes Sahiti, është Sejdiu, i cili ka pasur një djalë, Ramadanin, ndërsa Ramadani ka pasur djalë, Sahitin, ndërkaq Sahiti ka pasur dy djem: Sejdiun dhe Latën.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Të vdekurit që kishin kapërcyer me sukses provën e gjyqit të Osirisit kishin të drejtën e lumturisë së përjetshme. Ndërkaq ata kërcënoheshin nga disa rreziqe, prej të cilave duhej të mbroheshin me formula nomatisjeje. Për të ndihmuar të vdekurin këto formula ishin gdhendur mbi sarkofag dhe mbi muret e varrit. Pak nga pak ato u mblodhën në të famshmin Libri i vdekjeve, shkruar mbi një rulon papirusi, i cili vendosej në varr në anë të të vdekurit. Kur i ndjeri takonte demonë në forma gjarpërinjsh, krokodila gjigandë, apo dragonj që villnin flakë, ai e dinte çfarë duhej t'iu thoshte për t'i dëbuar; kur mbërrinte përpara një porte që duhej ta hapte, apo përpara një lumi që duhej të kapërcente, ai e dinte çfarë formule magjike do thoshte.
Një shembull i vogël. Formula ndaj krokodilëve ishte: "Largohu! Qërohu, krokodil i mallkuar! Ti s'mund të më afrohesh, sepse unë shoh fjalët magjike, të lindur nga forca që tek unë jeton. "I vdekuri e frikësonte pak më shumë krokodilin duke i thënë: "Dhëmbët e mi të presin si thika guri dhe të shqyejnë si ato të zotit çakall dhe ti, që je atje, i magjepsur, me sy të ngashnjyer nga noomatisjet e mia, nuk mund të arrish të vjedhësh fuqinë time magjike, ti krokodil,ti që shikon veç nga veprimi i magjisë".
Muzeqina
Vëllazëria Sylejmani dhe Ismaili nga fisi Elshan, të njohur në fshat si “Gërqoll” janë ardhur në Muzeqinë, në fillim të shekullit të 19-të nga fshati Sllapuzhan i Suharekës.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Te Libri i të vdekurve gjenden gjitashtu mendime të nivelit të lartë si: "Njeriu do të gjykohet nga mënyra si është orientuar mbi tokë." Ndryshime të tilla, në të njëjtën dhe të vetmen dëshmi, shpjegohen nga fakti që Libri i të vdekurve nuk është një vepër homogjene; kapitujt paraqesin shkallë të ndryshme të evolucionit. Pjesët më të vjetra, pa dyshim që datojnë para pesë, gjashtëmijë vjetësh, ndërsa më të afërtat i përkasin shekullit të shtatë para erës sonë. Me konservatorizmin e tyre karakteristik, egjiptianët ruajtën formula shumë të vjetra që s'kanë më lidhje me konceptet e reja fetare të tyre. E gjejmë këtë konservatorizëm në të gjitha manifestimet kulturore: në fe, në artin e pikturës, në literaturë dhe në organizimin politik. Ata qenë kinezët e antikitetit, në mund të shprehemi kështu, po aq të shkathët dhe të përkorë sa dhe djemtë e Perandorisë Qiellore.
Falë respektit që kishin egjiptianë për gjithçka që ishte e vjetër Libri i të vdekurve është bërë një pasqyrë ku reflektohen të gjitha shkallët në të cilat ka kaluar feja egjiptiane, që nga koha kur populli ishte në gjendje gjysmë të egër, gjer në çastet që filloi të humbiste fuqinë.
Muzeqina
Në të njëjtën kohë me Gërqollët kanë ardhur edhe Ngucatët nga fisi Gash, të cilët kanë mbemrat: Avdiu, Halimi dhe Ibrahimi. Kjo vëllazëri kanë ardhur në Muzeqinë nga fashti Ngucat i Malishevës. Pak më vonë nga i njëjti fshat, kanë ardhur edhe vëllazëria Krasniqi, e cila i takon fisit Krasniq.
Familja Fazliu e fisit Gash kanë ardhur nga fshati Budakovë (Suharekë) dhe janë vendosur në Muzeqinë.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Ekspeditës iu deshën të paktën tri ditë dhe tri net punë të pandërprerë që të nxirrte në dritë këto qindra figurina druri, të pikturuara dhe gdhendura me delikatesë. Gjithçka ishte në një gjendje të mrekullueshme konservimi, madje dhe fijet e holla si pëlhurë merimangash, të punuara me furkë, apo nga mjeshtra për endjen e pëlhurave femërore. U gjetëm gjithashtu dymbëdhjetë barka, të cilat duhej të ishin trashëgimia e princit të vdekur, si dhe shoqëruesit e tij gjatë udhëtimeve mbi Nil. Në kabinën e tij, në anë të barkës më të madhe, dy sëndukë me bakërre ishin radhitur në krevat.
Muzeqina
Në gjysmë të dimrit, dikund në muajin janar të vitit 1878 nga fshati Bukoloram i Prokuples (Toplicë) ka ardhur familja Zeqiri në Godanc të Poshtëm. Mandej janë shpërngulur në Turqi dhe pas qëndrimit të shkurtër atje për shkak të kushteve të këqija janë rikthyer përsëri në Kosovë, përkatësisht në fshatin Muzeqinë. I pari i tyre, Sadiku i Mehmet Ramës, fisi Kryezi ka ardhur në Muzeqinë me katër djem: Sejdiun, Avdylin, Zeqirin dhe Tahirin. Sejdiu ka pasur një djalë, Hasanin, gjithashtu edhe Avdyli ka pasur vetëm një djalë: Rushitin. Vëllau i tretë, Zeqiri ka pasur dy djem: Dautin dhe Salihun, ndërkaq vëllau i katër, Tahiri, ka pasur tre djem: Asllanin, Rifatin dhe Jupën, i cili ky i fundit ka emigruar në Turqi. Kjo vëllazëri pas degëzimit kanë marrë mbiemrat: Zeqiri, Tahiri, Avdyli dhe Rushiti.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Kishte dhe një grup shumë hijerëndë që paraqiste vetë zotërinë e pushtetshëm, të ulur përpara shtëpisë. Djali dhe trashëgimtari i ishte ulur galiç te këmbët, ndërsa fare afër katër sekretarë të preokupuar për të numëruar bagëtitë e tij.
Muzeqina
Vëllazëria me mbiemrat: Fetahu, Salihu dhe Fazliu, fisi Thaç janë me prejardhje nga Draguasha e Madhe (Toplicë). Fillimisht, të parët e këtyre familjeve janë vendosur në vitin 1878 në Gllavicë, mandej në Reçak, Godanc, Breg të Zi, Sllatinë të Madhe, Talinovc dhe dy familje vijnë në Muzeqinë. i pari i tyre ka qenë Mustafa, i cili ka pasur pesë djem: Hajrizin, Sylën, Fetahun, Nezirin dhe Sinanin. Pasardhësit e Hajrizit dhe Sylës jetojnë në Breg të Zi, ndërkaq, familjarët e Sinanit në Sllatinë të Madhe, të Nezirit në Godanc të Poshtëm, ndërkaq familja e Fetahut janë ngulitur në Muzeqinë. Fetahu ka pasur dy djem: Fazliun dhe Bajramin.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Zakoni për të vendosur mbi varre figurina që përfaqësonin shërbëtorin u zhduk nga mesi i mijëvjeçarit të dytë, para Krishtit. U zëvëndësua me një të thjeshtë. I ndjeri pajisej me një sozi: një miniaturë e të vdekurit në argjil, në dru, ose metal, zakonisht në formën e një mumjeje, vendosej në një sënduk me permasa të vogla. Kjo sozi mbahej për të bërë të gjitha punët e të ikurit në mbretërinë e të vdekurve.
Muzeqina
Familja nga fshati Shullovë (Jabllanicë) me mbiemër Avdyli dhe Avdullahu, fisi Sopë që nga viti 1878 jeton në Muzeqinë. Gjithashtu nga fshati Zhinopotok (Toplicë) ka ardhur familja Rrustemi, fisi Thaç dhe është vendosur në Muzeqinë. I pari i familjes Rrustemi ka qenë Syla, i cili ka ardhur në Kosovë së bashku me fëmijët: Shabanin, Zymryten, Akqen dhe një vajzë tjetër, e cila është shpërngulur në Turqi. Ndërkaq, Shabani ka lënë pas vetes: Izetin, Shefkiun, Sylejmanin, Mehdiun dhe Eminen.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Shpesh fëmijët merrnin në varr lodrat e tyre. Në varre fëmijësh janë gjetur fuga prej druri, kukulla druri që mund të lëviznin krahët dhe këmbët, një krokodil druri, dhe ai, gjithashtu, mund të hapte gojën, etj. Fëmijët e vdekur merini në varr suvenire më pak të gëzueshme prej ekzistencës tokësore; u vendoseshin në varre fletoret e papiruseve dhe rrasat e tyre. Ushtrimet e bukurshkrimit, të ruajtura mbi këtë pajisje shkollore, kanë për ne vlerë të paçmueshme; ato janë të nevojshme për njohjen e literaturës egjiptiane, sepse një pjesë e madhe e kësaj literature nuk na ka ardhur veçse në kë të formë.
Muzeqina
Familja Ivaja nga fisi Krasniq, janë ardhur në Muzeqinë në vitin 1878 nga Ivaja (Jabllanicë). Kanë mbiemrin Osmani dhe në vitin 1975 janë shpërngulur në Talinovc të Ferizajit, Vragoli (Fushë-Kosovë) dhe Prishtinë.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
“Të gjithë jemi të barabartë përpara vdekjes.” Kjo s’ishte e vërtetë për egjiptianët e lashtë. Tek ata s’kishte vetëm ndryshime sociale, por edhe ndryshime fetare ndërmjet të pasurit, i cili, i fshehur brenda varrit, mbrohej nga çakenjtë dhe kafshët e tjera të shkretëtirës dhe të varfërit që s’kishte para për të bërë balsamimin e trupit. Eshtrat e tij, të varrosura pa sarkofag, një metër nën rërën e shkretëtirës, bëheshin shumë shpejt viktimë e kohës dhe kështu, ai s’mund të merrte pjesë në lumturinë e përtej varrit. Ata që ishin më pak të pasur punonin me të gjitha forcat për të grumbulluar të hollat e domosdoshme për një funeral të përshtatshëm, ose për të siguruar të paktën një vend në varret kolektive që sipërmarrësit e shkathët i bënin duke gërryer shkëmbinjtë.
Muzeqina
Familja e Bajrë Miftarit së bashku me djemtë: Xhema, Dauti, Hajra dhe Sherifi, të fisit Bytyç janë shpërngulur nga Nishori i Suharekës dhe vendosur në vitin 1936 në fshatin Muzeqinë. Trollin e kanë blerë nga dhëndri i tyre, Ibrahim Krasniqi me prejardhje nga Ngucati. Kjo vëllazëri kanë mbiemrin Bajrami.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Ky shqetësim ishte aq i madh, sa ndodhte që ndonjë të vidhte gurë për varrin e vet.
Muzeqina
Familja e parë Bibaj e fisit Gash nga Jezerci kanë ardhur në vitin 1964 në Muzeqinë, ku i pari i tyre që është vendosur në këtë fshat është Tahir Shaban Bibaj. Mandej, kanë ardhur disa nga djemtë e Sherif Shaban Bibajt. Pas përfundimit të luftës, vendosen në Muzeqinë edhe pjesa tjetër e familjes së Sherifit, meqë në fshatin Jezerc forcat serbe kishin shkatërruar çdo gjë.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Një akt i vjetër juridik, para 3,000 viteve, e tregon kështu fajin e një kryepunëtori: “Ai urdhëroi njerëzit e vet të hiqnin gurë nga varri i mbretit Sethi II. Me këta gurë ndërtoi pesë shkallë për varrin e vet.” Në një varr tjetër, ai përvetëso dy ekzemplarë të Libri i të Vdekurve – të cilat mendon se do t’i shërbejnë në jetën e përtejshme – dhe futet në një varr të tretë, për të përlarë diçka mbi varrin ku pushonte i vdekuri. Vjedh kupat e temjanit dhe verë, të destinuara si blatime funerale për mbretin. Në banesën e tij gjendet një objekt me vlerë të madhe, i marrë në varrin e një mbretëreshe. Tregimi na mëson se ky njeri merrte kaq rreziqembi vete, për të siguruar lumturinë e përjetshme, ishte një horr-horri. Jetonte në mëkat me gratë e punëtorëve të vënë nën urdhërat e tij dhe vidhte gjithçka që i binte në dorë. Ndonjëherë zbavitej duke u kacavirrur mbi një mur, që t’iu hidhte tulla punëtorëve. Ai e kurorëzoi këtë karrierë të bukur, kur disa nga vartësit, të lodhur nga fyerjet e tij, shkuan të ankoheshin te mbreti. Ai i masakroi, “me qëllim që ata të mos sileni asnjë mesazh nga faraoni.
Muzeqina
Familja e Shaban Qerim Hoxhës nga Bellanica e Malishevës, fisi Thaç janë shpërngulur në Muzeqinë në vitin 1972, ndërsa në vitin 1986 kësaj vëllazërie i janë bashkuar edhe familja e Rrahim Brahim Hoxhës.
Familja e Ramadan Rrahman Ramës nga Topilla, fisi Sopë është shpërngulur në Muzeqinë në vitin 1970.
Vdekja në Egjiptin e Lashtë
Ky mëkatar, me sa duket, nuk do ta ketë fituar pavdekësinë me këto mënyra, por ai ka zënë për veten një vend të çuditshëm në Histori.
Muzeqina
Familja e Sylë Ramë Bislimit nga Topilla, fisi Sopë është shpërngulur në vitin 1979 në Muzeqinë.
Vëllezërit Osman dhe Ali Mehmet Ndrecaj, fisi Krasniq nga Maqiteva e Suharekës janë shpërngulur në vitin 1981 në Muzeqinë.
Familja e Kurtish Ali Kurtishit, fisi Sopë kanë ardhur në vitin 1983 nga Ranca në Muzeqinë. Pas Kurtishit në ndërkohë kanë ardhur edhe vëllezërit e tij, Nuhiu, Zeqiri, Mustafa dhe Beqiri. Më vonë kanë ardhur familja e Xhemajl Adem Kurtishit dhe vëllezërit e tij, Ahmeti dhe Zeneli. Familja e fundit e kësaj vëllazërie që është vendosur në këtë fshat është ajo e Ferat Hafir Kurtishit.
Familja e Metush Brahim Hysenit me djemtë: Ahmetin, Xhevdetin dhe Mehmetin, fisi Gash janë shpërngulur në vitin 1992 nga Vojnovci dhe vendosur në Muzeqinë. Kjo familje tashti ka mbiemrin Brahimi. Paraardhësit e kësaj familje janë nga Belinci.
Në fshatin Muzeqinë kanë jetuar edhe familjet serbe: Popoviq, Stoloviq, Jovoviq e Qurkoviq, për të cilat nuk kemi të dhëna për prejardhjen e tyre. Po ashtu, në Muzeqinë ka jetuar edhe familja Bugaroviq, e ardhur në fillim të shekullit të 19-të nga rrethina e Prizrenit dhe një familje serbe tjetër e ardhur në vitin 1919 nga Viça e Shtërpcës. Gjatë vitit 1999, të gjitha familjet serbe janë shpërngulur nga Muzeqina për shkak të dhunës dhe terrorit shtetëror të ushtruar nga Serbia ndaj popullsisë shqiptare.
Nga komuniteti ashkali kanë jetuar në Muzeqinë, familja Nuredini e ardhur rreth vitit 1880 nga fshati Gilancë i Suharekës, familja Rrahmani e ardhur rreth vitit 1905 nga Rashinca, familja Rexhepi, e ardhur rreth vitit 1905 nga Vojnoci, familja Ramadani e ardhur në vitin 1913 nga Lloshkobarja e Ferizajt dhe familja Ibishi e ardhur në vitin 1919 nga fshati Makoc (Prishtinë). Gjatë viteve, të gjitha këto familje janë shpërngulur në vende të ndryshme.
Autor ( Lulzim Sahiti )
Parteshi
Partesh (serbisht: Партеш Parteš) është një vendbanim në komunën e Parteshit, Kosovë.
Demografia
Komuna e Parteshit sipas rezultateve preliminare te regjistrimit të popullsisë së vitit 2011 ka 629 banesa (shtëpi), 418 ekonomi familjare dhe 1787 banorë.
Almarza
300px|right Almarza është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Agron Çobani
Agron Çobani ka lindur në Nepravishtë të Gjirokastrës, në shtator të vitit 1942. Ka kryer studimet e larta pranë Universitetit të Tiranës, në Fakultetin e Historisë dhe të Filologjisë, dega Gjuhë-Letërsi Shqipe, si dhe Fakultetin e Gazetarisë. Menjëherë pas diplomimit, nis punë në Radio Tirana e më pas në Radiotelevizion, për të mos u shkëputur prej tij për dekada të tëra, me përjashtim të periudhës 1982-1991, kur e larguan prej andej. Në këtë institucion i ka kryer të gjitha profesionet, duke filluar nga gazetar në redaksinë e informacionit e deri te drejtor i përgjithshëm i RTSH-së. Për sa kohë ka qenë gazetar, por edhe në periudhën e posteve drejtuese, ka lëvruar të gjitha gjinitë e publicistikës radiotelevizive, që nga lajmi e kronika, telereportazhi, dokumentari e radiodrama. Për një periudhë të gjatë kohe ka qenë në radhët e para të gazetarëve shqiptarë. Kontribut të rëndësishëm ka dhënë në drejtimin e Institucionit Mediatik, në organizimin dhe zhvillimin e tij në vite, në përgatitjen e gazetarëve të rinj.
Veenendaal
Veenendaal është një qytet dhe komunë në provincën Utrecht në Holandë me sipërfaqe 19.81 km² dhe popullsi 62376 banorë. Veenendaal është kryeqendra e komunës.
Merluca
- (Animalia) - (Chordata) - (Actinopterygii) - (Gadiformes) - (Merlucciidae)
Merluca (Merluccius bilinearis) është një lloj peshku, që i përket familjes së peshqve të fisit gadiformes.
Ogdunan
Ogdunani është një fshat në komunën Petran në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Paraboloidi
right|250px|Sistemi koordinativ Paraboloidi është sipërfaqe e gradës së dytë e cila klasifikohet në paraboloide eliptike dhe paraboloide hiperbolike.
Paraboloid eliptik quhet siprfaqja e gradës së dytë që përcaktohet me formulën kanonike:
Vepra 56, Enver Hoxha
Vepra 56, me Autor Enver Hoxha, ky vëllim përfshin periudhën nëntor 1975 - mars 1976. Shtëpia Botuese "8 nëntori" Tiranë, 1987. Faqe 503. Botohet me vendim të Komitetit Qëndror të Partisë së Punës të Shqipërisë.
Paraboloidi
ndërsa paraboloid hiperbolik quhet sipërfaqja e gradës së dytë që përcaktohet me formulën kanonike:
Vepra 56, Enver Hoxha
Përmbajtja:
Paraboloidi
Për ndryshe paraboloidet merren si trupa gjeometrikë.
Vepra 56, Enver Hoxha
- Parathënie për vëllimin e 56-të
- Të diferencojmë elementët me gabime nga armiqtë - 7 nëntor 1975
- Në grupet e kontrollit të vihen më të aftët - 24 nëntor
- Më parë edukimi, pastaj masat adminisztrative - 24 nëntor
- Puna kryesore e bashkimeve profesionale është edukimi - 26 nëntor - Disa mendime për forcimin e shtypit ushtarak - 26 nëntor 1975
- Partia na mëson të jemi të patundur në mbrojtjen e atdheut - 29 nëntor
- Situatat në botë janë të turbullta - 6 dhjetor
- Ndaj armiqve duhet mbajtur qëndrim i prerë - 9 dhjetor
- Në marrëdhëniet me të tjerët ne jemi korrektë - 15 dhjetor - Plenumet të vihen plotësisht në rolin udhëheqës - 22 dhjetor 1975
- Të mos dobësohet roli udhëheqës i partisë - 22 dhjetor
- Ngritja e muzeut të Skënderbeut - detyrë komplekse - 23 dhjetor
- Të mobilizohemi të gjithë për realizimin e planit - 25 dhjetor - Për ngushtimin e dallimeve fshat - qytet - 26 dhjetor 1975
- Puna e organeve të prokurorisë dhe të hetuesisë 27 dhjetor 1975
- Zigzaket e vijës kineze - Shënime - 1 janr 1976
- Probleme të studimit dhe të shkrimit të historisë - 20 janar 1976 - Mësimet e partisë i kalitin e i aftësojnë kuadrot - 22 janar 1976
- Zënia me punë e njerëzve - 28 janar - Kuadrot ushtarake t'i përgatitim edhe si edukatorë - 30 janar 1976
- Edhe nga guri mund të nxirret grurë - 30 janar
- Baza ka nevojë për ndihmë konkrete - 31 janar
- Të jemi të vëmendshëm në marrjen e vendimeve - 31 janar
- Punëtori i partisë të ketë kulturë të gjerë - 5 shkurt - Sa më shumë të dinë komunistët, aq më mirë është - 5 ahkurt 1976
- Intervistë vetëdemaskuese e Titos - 6 shkurt
- Konkluzionet të nxirren nga të dhëna të sakta - 19 shkurt
- Mbi hartimin e planit të ri pesëvjeçar - 26 shkurt - Materialet duhet të vijnë të përgatitura mirë - 28 shkurt 1976
- Po s'pati partia themeli të forta, s'mbahet "çatia" - 28 shkurt
- Mbi organizimin e kontrollit në ndërtim - 10 mars
- Çfarë e ndihmon sigurimin në Ballkan - 23 mars - Treguesi i lëndës
- Treguesi i emrave
- Treguesi gjeografik dhe i emërtimeve të tjera
- Lënda