cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karnaku
Tempulli i Amenhotepit të IV (qëllimisht i çmontuar)
Tempulli që Akhenatoni (Amenhotepi IV) ndërtoi në kët sit gjendej në kompleksin kryesor, jashtë mureve të Mjedisit Tempullor të Amon-Ra-hut. U shkatërrua menjëherë pas vdekjes së ndërtuesit të tij, i cili ishte përpjekur të përmbyste klerin e fuqishëm që kishte marr kontrollin e Egjiptit përpara mbretërimit të tij. U shkatërrua aq në mënyrë të përgjithshme sa shtrirja e tij e plotë dhe planimetria e tij janë aktualisht të panjohura. Kleri rifitoi pozicionin e fuqishëm që kishte sapo Akhenatoni vdiq dhe u përpoqën që të shkatërronin shumë nga dëshmitë e ekzistencës së tij.
Piprahwa
Piprahwa është një fshat pranë Birdpurit në distriktin e Siddharthnagarit të shtetit indian të Uttar Pradeshit27.443°N, 83.1278°W. Kalanamaku, një varietet aromatik orizi i rritur në këtë zonë.
Piprahwa është e mirënjohur për sitin e saj arkeologjik. Brenda sitit gjenden një stupë e madhe dhe rrënojat e mjaft manastireve budiste. Komplekse të lashta rezidenciale dhe faltore u zbuluan në kodrinën e afërt të Ganwarias. Disa studiues kanë sugjeruar se Piprahwa-Ganwaria moderne ishte siti i qytetit të lashtë Kapilavastu, kryeqyteti i mbretërisë Shakya, ku Sidarta Gautama kaloi 29 vite të jetës së tij. Studiues të tjerë sugjerojnë se siti origjinal i Kapilavastut është i vendosur 16 km në veri-perëndim, në Tilaurakot, në atë që tashmë është distrikti Kapilvastu në Nepal.
Gërmimet nga William Claxton Peppe
Një stupë u zbulua nga William Claxton Peppe, një inxhinier kolonial britanik dhe zotërues i një prone në Piprahwa, në janar të vitit 1898. Peppe drejtoi një skuadër për gërmimin e një pirgu të madh dheu në tokën e tij. Duke pastruar shkurret dhe bimët e xhunglës, ata vendosën të ndërtonin një kanal të thellë përmes kodrinës. Kështu ata arritën të gjejnë një sënduk të madh guri, që përmbante pesë vazo të vogla me fragmente kockore, hi dhe stoli. Në njërën nga vazot ishte një shkrim brahmi që sipas përkthimit të Bühler shkruante se "Kjo faltore relikesh e Budës hyjnor (është dhurim) i vëllezërve Sakya-Sukiti, lidhur me motrat, djemtë dhe gratë e tyre", duke nënkuptuar se fragmentet kockore ishin pjesë të mbetjeve të Gautama Budës. Në dekadën në vazhdim epigrafistët debatuan rreth kuptimit të saktë të shkrimit. Një studiues, John Fleet, sfidoi opinionin e këtyre kolegëve akademikë, si M. Senart dhe M. Barth dhe propozoi se në vend të vetë Budës ai i referohej të afërmit të tij. Gjithësesi, Harry Falk ra dakord me interpretimin origjinal siç u përkthye nga Georg Buhler dhe Vincent Smith se depozitorët besonin se këto ishin mbetjet e vetë Budës. Falk e përktheu shkrimin si "këto janë reliket e Budës, zotit" dhe argumentoi se reliket e gjetura në Piprahwa përmbanin një pjesë të hirit të Budës dhe se mbishkrimi ishte autentike. Duke vënë re sfidën që gjetjet e izoluara paraqisnin për studimin paleografik, epigrafisti dhe arkeologu Ahmad Hasan Dani vuri në dukje në vitin 1997 se "Vazoja e Piprahwas, e gjetur në distriktin Basti të Uttar P., ka një mbishkrim të gërvishtur mbi gurë steatiti në një mënyrë të pakujdesshme. Stili i shkrimit është shumë i varfër dhe nuk ka asgjë që të flas për dorën e shkruesve ashokan". Ai doli në përfundimin se "mbishkrimi mund të datohet në mënyrë të besueshme nga gjysma e par e shekullit të dytë p.e.s.".
Shpërndarja e relikeve
Me shtytjen e Jinavaravansas, një murg siamez që mbërriti në Piprahwa menjëherë pas zbulimit, reliket kockore nga gërmimi i Peppe-s ishin ofruar nga qeveria e Indisë për mbretin e Siamit, që i ndau ato me bashkësitë budiste në vendet e tjera. Ato tani janë shpërndarë përgjatë mjaft vendeve duke përfshirë: Sot, reliket nga origjinali dhe gërmimet e viteve 1970 të Piprahwa stupas nderohen nga shumë budistë përgjatë botës. Në vitin 1978 qeveria indiane lejoi ndarjen e tyre të zbulimeve të ekspozoheshin në Sri Lanka dhe më shumë se 10 milion njerëz u bënë homazh. Ato u ekspozuan gjithashtu në Mongoli në vitin 1993, në Singapor në vitin 1994, në Korenë Jugore në vitin 1995 dhe në Tailandë në vitin 1996 dhe përsëri në Sri Lanka në vitin 2012.
Vendndodhja e Kapilavastusë së lashtë
Disa studiues kanë sugjeruar se Piprahwa moderne ishte siti i qytetit të lashtë të Kapilavastusë, kryeqyteti i mbretërisë Shakya, ku Siddhartha Gautama kaloi 29 vitet e para të jetës së tij. Të tjerë sugjerojnë se siti origjinal i Kapilavastusë është i vendosur 16 km në veri-perëndim, në Tilaurakot, në atë që tashmë është distrikti Kapilvastu në Nepal. Kjo çështje është veçanërisht e rëndësishme për studiuesit e historisë budiste, pasi Kapilavastu ishte kryeqyteti i mbretërisë Shakya. Mbreti Śuddhodana dhe mbretëresha Māyādevī jetuan në Kapilavastu, ashtu si dhe djali i tyre, princi Siddhartha Gautama deri sa ai e la jetën e pallatit në moshën 29 vjeçare.
Ekonomia në Shqipëri në kohën e Ahmet Zogut
Ekonomia në Shqipëri në kohën e Ahmet Zogut ishte pothuajse në nivelin e pas Shpalljes së Pavarësisë. Ekonomia ishte shumë e prapambetur ndaj duhej të ndërmerreshin reforma për ndryshimin e saj. parapamje|Pazari në Tiranë në vitin 1923
Gjendja ekonomike e Shqipërisë
Gjendja ekonomike e Shqipërisë ishte pothuajse në nivelin e pas Shpalljes së Pavarësisë. Qeveria ballafaqohej me probleme të shumta ekonomike. Rolin kryesor në ekonominë shqiptare e luante bujqësia por dhe ajo ishte e prapambetur. Prodhimet bujqësore ishin të pakta prandaj sigurimi i bukës mbetej shqetësim i përhershëm. Përsa u përket degëve të tjera të ekonomisë, Shqipëria ishte shumë prapa. Me gjithë këto vështirësi Ahmet Zogu bëri përpjekje për të ngritur ekonominë e vendit.Me stabilizimin e jetës politike dhe riorganizimin e administratës shetërore u krijuan kushte për zhvillimin ekonomik të vendit.Kështu u bënë hapa përpara në hapjen e punishteve, fabrikave, zhvillimin e bujqësisë dhe zhvillimin e tregtisë.
Kriza ekonomike botërore e viteve 1929-1933 ndikoi shumë dhe shpejt në Shqipëri ashtu si edhe në vende tjera. Në Shqipëri u pakësua prodhimi industrial, u rrit papunësia, u ulën çmimet dhe tregtia e jashtme pati një rënie të madhe. Fabrikat e pakësuan prodhimin ose u mbyllën përkohësisht. Kriza u shoqërua edhe me zinë e bukës e cila mori përpjestime të mëdha në vitin 1935. Në shumë krahina fshatarët refuzonin të paguanin taksat dhe në krahina të tjera pati konflikte mes pronarëve dhe fshatarëve.
Zhvillimi ekonomik i Shqipërisë
Gjendja ekonomike e Shqipërisë nuk mund të kapërcehej pa investime të huaja. Ahmet Zogu u drejtua nga shtete perëndimore si Anglia, Italia etj. Me Italinë nënshkroi marrëveshje financiare dhe ekonomike. Kërkimet dhe shfrytëzimin e naftës në Shqipëri e morrën:
Me grupe financiare italiane u nënshkrua marrëveshja për krijimin e “Bankës Kombëtare të Shqipërisë” dhe për huan SVEA (Shoqëria për Zhvillimin Ekonomik të Shqipërisë).Banka Kombëtare u krijua me kapital të huaj kryesisht Italian. Krijimi i Bankës Kombëtare krijoi mundësi për dhënien e kredive dhe zhvillimin e bizneseve në Shqipëri.
Për të lehtësuar sadopak gjendjen ekonomike të fshatarësisë Ahmet Zogu shtroi problemin e reformës agrare. Kështu më 30 maj 1930, qeveria shpalli ligjin e Reformës Agrare. Sipas ligjit agrar, pronarëve të tokave u lihej 40 ha tokë për nevojat familjare të tyre. Nga pjesa tjetër e tokës, 1/3 I nënshtrohej reformës duke iu dhënë nga 5 ha familieve pa tokë ose me pak tokë kundrejt një pagese ndërsa 2/3 I mbeteshin pronarit të tokës për ta shfrytëzuar.
Përparime të dukshme u bënë edhe në infrastrukturë ku u lidhën me rrugë automobilistike prefektura, nënprefektura dhe komuna. Po ashtu, u përmirësua shërbimi postar tokësor,ajror, detar, i brenshëm dhe i jashtëm. U ndërtua porti i Durrësit që u bë dhe porti detar kryesor për lidhjet detare me vendet e tjera.
Bruceloza
Bruceloza është sëmundje ngjitëse e shkaktuar nga gëlltitje e qumështit të pasterilizuar ose mishit të papjekur nga kafshët e infektuara, ose kontaktit të ngushtë me sekrecionet e tyre. Njihet gjithashtu si ethe undulante, ethe e Maltës dhe ethe mesdhetare.
Speciet e brucelozës janë baktere të vogla, Gram-negativë, jo-lëvizës, jospor-formues, në formë shufre ( kokokobacile ). Ato funksionojnë si parazitë intraqelizorë fakultativë, duke shkaktuar sëmundje kronike, që zakonisht vazhdojnë gjatë gjithë jetës. Katër specie infektojnë njerëzit: B. abortus, B. canis, B. melitensis dhe B. suis. B. abortus është më pak virulent se B. melitensis dhe është kryesisht një sëmundje e bagëtive. B. canis prek qentë. B. melitensis është specia më viruse dhe invazive; zakonisht infekton dhitë dhe herë pas here delet. B. suis është virulencë e ndërmjetme dhe kryesisht infekton derrat. Simptomat përfshijnë djersitje të bollshme dhe dhimbje të kyçeve dhe muskujve. Bruceloza është njohur tek kafshët dhe njerëzit që nga fillimi i shekullit të 20-të.
Shenjat dhe simptomat
djathtas|parapamje|200x200px| Një grafik i rasteve të brucelozës tek njerëzit në Shtetet e Bashkuara nga vitet 1993–2010 të anketuara nga Qendrat për Kontrollin dhe Parandalimin e Sëmundjeve përmes Sistemit Kombëtar të Mbikqyrjes së Sëmundjeve të Njoftueshme Simptomat janë: djersitja, ethet dhe dhembjet muskulore. Kohëzgjatja e sëmundjes mund të ndryshojë nga disa javë në shumë muaj apo edhe vite.
Në fazën e parë të sëmundjes, ndodh bakteremia dhe çon në treshen klasike të etheve undulante, djersitjes (shpesh me erë të keqe karakteristike) dhe artralgji migruese dhe mialgji (dhimbje të kyçeve dhe muskujve). Testet e gjakut në mënyrë karakteristike zbulojnë një numër të ulët të qelizave të bardha të gjakut dhe qelizave të kuqe të gjakut, tregojnë disa rritje të enzimave të mëlçisë të tilla si aspartate aminotransferase dhe alanine aminotransferase, dhe demonstrojnë reagime pozitive të trëndafilit të Bengalit dhe Huddleston. Simptomat gastrointestinale ndodhin në 70% të rasteve dhe përfshijnë të përziera, të vjella, ulje të oreksit, humbje peshe të paqëllimshme, dhimbje barku, kapsllëk, diarre, një mëlçi e zgjeruar, inflamacion i mëlçisë, absces i mëlçisë dhe një shpretkë e zgjeruar.
Pasojat e infeksionit Brucella janë shumë të ndryshueshme dhe mund të përfshijnë artrit, trombocitopenia, meningjitin, uveitis, pezmatim nervi optik, endokardit, dhe çrregullimeve të ndryshme neurologjike të njohur kolektivisht si neurobrucellosis.
Shkaku
parapamje| Granuloma dhe nekroza në mëlçinë e një derri gini të infektuar me Brucella suis Bruceloza te njerëzit zakonisht shoqërohet me konsumimin e qumështit të papastër dhe djathrave të butë të bëra nga qumështi i kafshëve të infektuara - kryesisht dhitë, të infektuara me B. melitensis. Disa vaksina të përdorura në bagëti, më e rëndësishmja B. abortus, lloji 19, gjithashtu shkaktojnë sëmundje tek njerëzit nëse injektohen aksidentalisht. Bruceloza shkakton ethe të paqëndrueshme, abort spontan, djersitje, dobësi, anemi, dhimbje koke, depresion, dhimbje muskulore dhe trupore. Shtamet e tjera, B. suis dhe B. canis, shkaktojnë infeksion respektivisht te derrat dhe qentë.
Zbulimet e përgjithshme thonë që bruceloza paraqet një rrezik profesional për fermerët e dhive me zona specifike shqetësuese, duke përfshirë vetëdijen e dobët për transmetimin e sëmundjeve te njerëzit dhe mungesën e njohurive mbi praktikat specifike të sigurta të fermave, siç janë praktikat e karantinës.
Diagnostifikimi
Diagnoza e brucelozës mbështetet në:
Diagnoza e caktuar e brucelozës kërkon izolimin e organizmit nga gjaku, lëngjet e trupit ose indet, por metodat serologjike mund të jenë testet e vetme në dispozicion në shumë mjedise. Rendimenti pozitiv i kulturës së gjakut varion midis 40 dhe 70% dhe është më pak pozitiv për B. abortus sesa B. melitensis ose B. suis. Identifikimi i antitrupave specifikë kundër lipopolizakaridit bakterial dhe antigjeneve të tjerë mund të zbulohet nga testi standard i grumbullimit ( SAT ), Bengal trëndafili, 2-merkaptoetanol (2-ME), globulin antihuman (Coombs ') dhe analiza imunosorbuese e lidhur indirekt ( ELISA ). SAT është serologjia më e përdorur në zonat endemike. .
Për shkak të ngjashmërisë së polisakaridit O të Brucella me atë të baktereve të ndryshme të Gram-negative (p.sh. Francisella tularensis, Escherichia coli, Salmonella urbana, Yersinia enterocolitica, Vibrio cholerae dhe Stenotrophomonas maltophilia ), mund të ndodhë shfaqja e reaksioneve të kryqëzuara të imunoglobulinave të klasës M. Pamundësia për të diagnostikuar B. canis nga SAT për shkak të mungesës së reagimit të kryqëzuar është një tjetër pengesë. SAT negativ i rremë mund të shkaktohet nga prania e antitrupave bllokues ( fenomeni i prozonit ) në fraksionet α2-globulin (IgA) dhe në fraksionet α-globulin (IgG).
Analizat e pikave janë  të bazuara në lidhjen e antitrupave Brucella IgM dhe janë të thjeshta, të sakta dhe të shpejta. ELISA zakonisht përdor proteina citoplazmike si antigjene. Ajo mat IgM, IgG dhe IgA me ndjeshmëri dhe specifikë më të mirë se SAT në studimet më të fundit krahasuese. Testi komercial Brucellacapt, një provë imunokapture me një hap të vetëm për zbulimin e antitrupave totalë anti-Brucella, është një provë ndihmëse gjithnjë e më e përdorur. PCR është e shpejtë dhe duhet të jetë specifike. Shumë varietete të PCR janë zhvilluar dhe zbulohet se kanë specifikim dhe ndjeshmëri superiore në zbulimin e infeksionit primar dhe rikthimit pas trajtimit. Fatkeqësisht, këto nuk janë të standardizuara për përdorim rutinë, dhe disa qendra kanë raportuar pozitivitet të vazhdueshëm të PCR pas trajtimit klinikisht të suksesshëm, duke nxitur polemikat rreth ekzistencës së brucelozës kronike të zgjatur.
Gjetje të tjera laboratorike përfshijnë numërimin normal të qelizave të bardha periferike dhe leucopeninë e rastit me limfocitozë relative. Profilet biokimike të serumit janë zakonisht normale.
Parandalimi
Mbikëqyrja duke përdorur teste serologjike, si dhe teste mbi qumështin që konsumoni, siç është testi i unazës së qumështit, mund të përdoret për depistimin dhe të luajë një rol të rëndësishëm në fushatat për të eleminuar sëmundjen. Gjithashtu, praktikohet testimi individual i kafshëve si për tregti ashtu edhe për qëllime të kontrollit të sëmundjes. Në zonat endemike, vaksinimi shpesh përdoret për të zvogëluar incidencën e infeksionit. Është në dispozicion një vaksinë kafshësh që përdor baktere të gjalla të modifikuara. Manuali i Organizatës Botërore për Shëndetin e Kafshëve të Testit Diagnostik dhe Vaksinave për Kafshët Tokësore ofron udhëzime të hollësishme për prodhimin e vaksinave. Ndërsa sëmundja është afër eliminimit, kërkohet një program testimi dhe çrrënjosjeje për ta eleminuar plotësisht atë.
Trajtimi
Antibiotikët si tetraciklinat, rifampina dhe aminoglikozidet streptomicina dhe gentamicina janë efektive kundër baktereve Brucella. Është i nevojshëm përdorimi i më shumë se një antibiotiku në javë, sepse bakteret inkubohen brenda qelizave.
Trajtimi standard i artë për të rriturit janë injeksionet ditore intramuskulare të streptomicinës 1g për 14 ditë dhe doksiciklina orale 100mg dy herë në ditë për 45 ditë (njëkohësisht). Gentamicina 5mg / kg me injeksion intramuskular një herë në ditë për 7 ditë është një zëvendësues i pranueshëm kur streptomicina nuk është në dispozicion ose kundërindikuar. Një regjim tjetër i përdorur gjerësisht është doksiciklina plus rifampin dy herë në ditë për të paktën 6 javë. Ky regjim ka avantazhin e administrimit oral. Një terapi e trefishtë e doksiciklinës, me rifampinë dhe bashkë-trimoksazol, është përdorur me sukses për të trajtuar neurobrucelozën. Regjimi i doksiciklinës plus streptomicinës (për 2 deri në 3 javë) është më efektiv sesa regjimi i doksiciklinës plus rifampicinës (për 6 javë).
Doxycycline është në gjendje të kapërcejë barrierën gjak-tru, por kërkon shtimin e dy ilaçeve të tjerë për të parandaluar rikthimin. Terapia me ciprofloksacinë dhe bashkë-trimoksazol shoqërohet me një normë të lartë të papranueshme të rikthimit. Në endokarditin brucelik, kërkohet kirurgji për një rezultat optimal. Edhe me terapi optimale antibrucelike, relapsat ende ndodhin në 5-10% të pacientëve me ethe të Maltës.
Argjentina
Sipas një studimi të botuar në 2002, rreth 10-13% e kafshëve të fermës janë të infektuara me bakterin Brucella. Humbjet vjetore nga sëmundja u llogaritën në rreth 60milion dollarë Që nga viti 1932, agjencitë qeveritare kanë ndërmarrë përpjekje për të përmbajtur sëmundjen. Aktualisht, të gjitha bagëtitë e moshave 3-8 muaj duhet të marrin vaksinën Brucella abortus të llojit 19.
Australia
Australia është e lirë nga bruceloza e bagëtive. Bruceloza e deleve apo dhive nuk është raportuar kurrë. Bruceloza e derrave ndodh më shumë. Derrat e egër janë burimi tipik i infeksioneve njerëzore.
Kanada
Më 19 Shtator 1985, qeveria Kanadeze raportoi numrin e bagëtive pa brucelozë. Testimi i unazës së brucelozës së qumështit dhe testimi i bagëtive për t'u therur përfundoi më 1 Prill 1999. Monitorimi vazhdon përmes testimit në tregjet e ankandit, përmes procedurave standarde të raportimit të sëmundjes dhe përmes testimit të bagëtive që kualifikohen për eksport në vende të tjera përveç Shteteve të Bashkuara.
Kina
Një shpërthim infektues i njerëzve ndodhi në Lanzhou në vitin 2020 pasi Fabrika Biopharmaceutike e Lanzhou, e cila ishte përfshirë në prodhimin e vaksinave, derdhi aksidentalisht bakteret në atmosferë në ajrin e shkarkimit për shkak të përdorimit të dezinfektuesit të skaduar. Shpërthimi preku mbi 6,000 njerëz.
Malta
Deri në fillimin e shekullit të 20-të, sëmundja ishte endemike në Maltë deri në atë pikë sa referohej si "ethe Malteze". Që nga viti 2005, për shkak të një regjimi të rreptë të çertifikimit të kafshëve të qumështit dhe përdorimit të gjerë të pasterizimit, sëmundja është çrrënjosur nga Malta.
Republika e Irlandës
Irlanda u shpall e lirë nga bruceloza në 1 korrik 2009. Sëmundja kishte trazuar fermerët dhe veterinerët e vendit për disa dekada. Qeveria irlandeze paraqiti një kërkesë në Komisionin Evropian, i cili verifikoi që Irlanda ishte çliruar. Brendan Smith, Ministri i atëhershëm i Irlandës për Bujqësinë, Ushqimin dhe Detarin, tha se eliminimi i brucelozës ishte "një pikë referimi në historinë e çrrënjosjes së sëmundjes në Irlandë". Departamenti Irlandez i Bujqësisë, Ushqimit dhe Detare synon të zvogëlojë programin e saj të çrrënjosjes së brucelozës tani që është konfirmuar çrrënjosja.
Britania kontinentale ka qenë e lirë nga bruceloza që nga viti 1979, megjithëse që nga ajo kohë ka pasur ri-prezantime episodike. Përhapja e fundit e brucelozës në Britaninë e Madhe ishte në bagëtitë në Cornwall në 2004. Irlanda e Veriut u shpall zyrtarisht pa brucelozë në 2015.
Zelanda e Re
Bruceloza në Zelandën e Re është e kufizuar në delet ( B. ovis ).
Shtetet e Bashkuara
Shishet e qumështit në SHBA testohen të paktën një herë në vit për t'u çertifikuar pa brucelozë. me provën e unazës së qumështit Brucella. Lopët e konfirmuara të infektuara shpesh vriten. Në Shtetet e Bashkuara, kërkohet veteriner  për të vaksinuar të gjithë tufën e re, për të zvogëluar më tej mundësinë e transmetimit zoonotik. Ky vaksinim zakonisht quhet vaksinimi "viç". Shumica e bagëtive marrin një tatuazh në njërin nga veshët e tyre, duke shërbyer si provë e statusit të tyre të vaksinimit. Ky tatuazh gjithashtu përfshin shifrën e fundit të vitit kur ata kanë lindur.
Përpjekjet e para të bashkëpunimit shtet-federal për çrrënjosjen e brucelozës të shkaktuar nga B. abortus në SH.B.A. filluan në 1934.
Bruceloza fillimisht u importua në Amerikën e Veriut me bagëtitë jo-vendase shtëpiake ( Bos taurus ), e cila transmetoi sëmundjen në bizonë të egër ( bizon bizon ) dhe drerët ( Cervus canadensis ). Nuk ekzistojnë të dhëna për brucelozën tek shingolitë vendase në Amerikë, deri në fillim të shekullit të 19-të.
Historia
parapamje|300x300px| David Bruce (në qendër), me anëtarët e Komisionit të Ethet Mesdhetare (Bruceloza) parapamje|300x300px| Laboratori në të cilin Sir [[Themistokli Zammit|Themistocles Zammit dhe Komisioni i Etheve Mesdhetare kryen kërkime në lidhje me brucelozën nga 1904 deri në 1906 ndodhet brenda Castellania në Valeta, Maltë .]] Bruceloza së pari erdhi në vëmendjen e oficerëve mjekësorë britanikë në vitet 1850 në Maltë gjatë Luftës së Krimesë dhe u referua si Ethet e Maltës. Jeffery Allen Marston (1831–1911) përshkroi rastin e tij të sëmundjes në 1861. Lidhja shkakësore midis organizmit dhe sëmundjes u krijua për herë të parë në 1887 nga David Bruce.
Në 1897, veterineri danez Bernhard Bang izoloi një bacil si agjent i abortit spontan të rritur te lopët, dhe u caktua emri "sëmundja e Bang". Në atë kohë, askush nuk e dinte se ky bacil kishte të bënte me agjentin shkaktar në ethet e Maltës.
Në fund të viteve 1910, bakteriologia amerikane Alice C. Evans po studionte bacilin Bang dhe gradualisht kuptoi që ai praktikisht nuk dallohej nga kokusi (bakter në formë sferike) i Bruce. Vija kufitare morfologjike e shufrës së shkurtër kundrejt asaj të zgjatur shpjegoi nivelimin e dallimit të bacilit / kokusit të dikurshëm (domethënë, këta "dy" patogjenë nuk ishin një kokus kundrejt një bacili, por përkundrazi ishin një kokobacil ). Bacili i Bang ishte tashmë i njohur si enzootik në bagëtinë qumështore amerikane, e cila u tregua në rregullsinë me të cilën tufat përjetuan abort ngjitës. Pasi bëri zbulimin se bakteret ishin me të vërtetë gati identike dhe mbase krejtësisht kështu, Evans më pas mendoi pse ethet e Maltës nuk u diagnostikua ose raportua gjerësisht në Shtetet e Bashkuara. Ajo filloi të pyeste veten nëse shumë raste sëmundjesh febrile të përcaktuara në mënyrë të paqartë ishin shkaktuar nga pirja e qumështit të papërpunuar (të papasterizuar). Gjatë viteve 1920, kjo hipotezë u shfajësua. Sëmundje të tilla varionin nga shqetësimet gastrointestinale të padiagnostikuara dhe të patrajtuara deri në diagnostikime të gabuara versione febrile dhe të dhimbshme, madje disa edhe fatale. Ky përparim në shkencën bakteriologjike shkaktoi ndryshime të gjera në industrinë amerikane të qumështit për të përmirësuar sigurinë ushqimore. Ndryshimet përfshinin standardizimin e pasterizimit dhe shtrëngimin e madh të standardeve të pastërtisë në shtëpitë e qumështit në fermat e qumështit. Shpenzimi nxiti vonesë dhe skepticizëm në industri, por rregullat e reja të higjienës përfundimisht u bënë normë. Megjithëse këto masa ndonjëherë i kanë goditur njerëzit si të tepruara në dekadat që nga ajo kohë, të qenit jo higjenik në kohën e mjeljes ose në shtëpinë e qumështit, ose pirja e qumështit të papërpunuar, nuk janë një alternativë e sigurt.
Në dekadat pas punës së Evans, kjo gjini, e cila mori emrin Brucella për nder të Bruce, u zbulua se përmbante disa specie me virulencë të ndryshme. Emri "brucelozë" zëvendësoi gradualisht emrat e shekullit të 19-të "ethe mesdhetare" dhe e"the të Maltës".
Në vitin 1989, neurologët në Arabinë Saudite zbuluan "neurobrucelozën", një përfshirje neurologjike në brucelozë.
Lufta biologjike
Speciet e Brucelës u armatosën nga disa vende të përparuara nga mesi i shekullit të 20-të. Në 1954, B. suis u bë agjenti i parë i armatosur nga Shtetet e Bashkuara në Pine Bluff Arsenal pranë Pine Bluff, Arkansas. Speciet e brucelës mbijetojnë mirë në aerosole dhe i rezistojnë tharjes. Brucella dhe të gjitha armët e tjera biologjike të mbetura në arsenalin amerikan u shkatërruan në vitet 1971–72 kur programi amerikan i luftës biologjike u ndërpre me urdhër të Presidentit Richard Nixon.
Programi eksperimental i luftës bakteriologjike amerikane u përqendrua në tre agjentë të grupit Brucella:
Agjenti amerikan ishte në zhvillim deri në fund të Luftës së Dytë Botërore. Kur Forcat Ajrore të Shteteve të Bashkuara (USAF) dëshironin një aftësi të luftës biologjike, Korpuset Kimike i ofruan Agjentit SHBA në bombën M114, bazuar në bombën me shpërthim katër kile të zhvilluar për përhapjen e antraksit gjatë Luftës së Dytë Botërore. Megjithëse aftësia ishte zhvilluar, testimi operacional tregoi se arma ishte më pak se e dëshirueshme, dhe USAF e projektoi atë si një aftësi të përkohshme derisa të mund të zëvendësohej përfundimisht nga një armë biologjike më efektive.
Pengesa kryesore e përdorimit të M114 me Agjentin Amerikan ishte se ai veproi kryesisht si një agjent i paaftë, ndërsa administrata e USAF donte armë që ishin vdekjeprurëse. Gjithashtu, qëndrueshmëria e M114 në ruajtje ishte shumë e ulët për të lejuar ruajtjen e tij në bazat ajrore, dhe kërkesat logjistike për të neutralizuar një objektiv ishin shumë më të larta se sa ishte planifikuar fillimisht. Në fund të fundit, kjo do të kërkonte shumë mbështetje logjistike për të qenë praktike në terren.
Agjentët US dhe AA kishin një dozë mesatare infektive prej 500 organizmash / person, dhe për Agjentin AM ishin 300 organizma / person. Koha e inkubacionit besohej të ishte rreth 2 javë, me një kohëzgjatje të infeksionit disa muaj. Vlerësimi i vdekshmërisë u bazua në informacionin epidemiologjik në 1 deri në 2%. Agjenti AM besohej të ishte një sëmundje disi më virulente, me një normë fataliteti prej 3% që pritej.
Kafshët e tjera
Speciet që infektojnë bagëtinë shtëpiake janë B. abortus (bagëti, bizon dhe dreri), B. canis (qen), B. melitensis (dhitë dhe delet), B. ovis (delet) dhe B. suis (karibu dhe derrat). Speciet e Brucella-s janë izoluar gjithashtu nga disa lloje gjitarësh detarë (cetace dhe pinnipeds).
Gjedhët
B. abortus është shkaku kryesor i brucelozës në bagëtitë. Bakteret derdhen nga një kafshë e infektuar në ose rreth kohës së lindjes ose abortit. Pasi të ekspozohet, gjasat që një kafshë të infektohet është e ndryshueshme, në varësi të moshës, statusit të shtatzënisë dhe faktorëve të tjerë të brendshëm të kafshës, si dhe numrit të baktereve ndaj të cilave është ekspozuar kafsha. Shenjat më të zakonshme klinike të bagëtive të infektuara me B. abortus janë incidenca të larta të aborteve, nyjeve artritike dhe placentës së mbajtur.
Dy shkaqet kryesore për abort spontan te kafshët janë eritritoli, që mund të nxisë infeksione në fetus dhe placentë dhe mungesa e aktivitetit anti-Brucella në lëngun amniotik. Meshkujt gjithashtu mund të strehojnë bakteret në traktet e tyre riprodhuese, përkatësisht fshikëzat seminale, ampulat, testiset dhe epididimet.
Qentë
Agjenti shkaktar i brucelozës tek qentë, B. canis, transmetohet tek qentë e tjerë përmes mbarështimit dhe kontaktit me fetuset e abortuara. Bruceloza mund të ndodhë te njerëzit që vijnë në kontakt me indet e abortuara të abortuara ose spermën. Bakteret tek qeni infektojnë organet gjenitale dhe sistemin limfatik, por gjithashtu mund të përhapen në sy, veshka dhe disqe ndërvertebrore. Bruceloza në diskun ndërvertebror është një shkak i mundshëm i diskospondilitit. Simptomat e brucelozës tek qentë përfshijnë abortin tek qentë femra dhe inflamacionin e skrotumit dhe orkitin tek meshkujt. Temperatura është e pazakontë. Infeksioni i syrit mund të shkaktojë uveit, dhe infeksioni i diskut ndërvertebror mund të shkaktojë dhimbje ose dobësi. Testimi i gjakut i qenve para mbarështimit mund të parandalojë përhapjen e kësaj sëmundjeje. Trajtohet me antibiotikë, si me njerëzit, por është e vështirë të shërohet.
Kafshë të egra ujore
Bruceloza në cetace është shkaktuar nga bakteri B. ceti. U zbulua së pari në fetusin e abortuar të një delfini, struktura e B. ceti është e ngjashme me Brucella në kafshët e tokës. B. ceti zbulohet zakonisht në dy nënrenditje të cetaceasve, Mysticeti dhe Odontoceti. Mysticeti përfshin katër familje të balenave, ushqyesve të filtrave dhe Odontoceti përfshin dy familje të cetaceanëve me dhëmbë duke filluar nga delfinët te balenat e spermës. B. ceti besohet se transferohet nga kafsha në kafshë përmes marrëdhënieve seksuale, ushqimit të nënave, fetuseve të abortuara,placentës, nga nëna te fetusi ose përmes rezervuarëve të peshkut. Bruceloza është një sëmundje riprodhuese, kështu që ka një ndikim ekstrem negativ në dinamikën e popullatës së një specie. Kjo ceshtje behet madhore kur merren parasysh numrat tashmë të ulët të popullsisë së cetaceans. B. ceti është identifikuar në katër nga 14 familje cetacean, por antitrupat janë zbuluar në shtatë nga familjet. Kjo tregon që B. ceti është i zakonshëm në mesin e familjeve dhe popullatave të cetaceas. Vetëm një përqindje e vogël e individëve të ekspozuar sëmuren ose vdesin. Sidoqoftë, specie të veçanta me sa duket ka më shumë të ngjarë të infektohen nga B. ceti. Derri i portit, delfini me shirita, delfini me një anë të bardhë, delfini me shishe dhe delfini i zakonshëm kanë frekuencën më të lartë të infeksionit midis ondontocetëve. Në familjet e mistikëve, balena e minkave veriore është deri tani specia më e infektuar. Delfinët dhe derrat kanë më shumë të ngjarë të infektohen sesa cetacet siç janë balenat. Në lidhje me paragjykimet e seksit dhe moshës, infeksionet nuk duken të ndikuara nga mosha ose seksi i një individi. Megjithëse fatale për cetacet, B. ceti ka një normë të ulët infeksioni për njerëzit.
Jeta e egër tokësore
Sëmundja mund të infektojë lloje të shumta të botës së egër, duke përfshirë drerin ( Cervus canadensis ), bizonin ( bizon bizon ), buallin afrikan ( caffer Syncerus ), derrin e egër evropian ( Sus scrofa ),dhe gjitarët detarë (shih seksionin mbi jetën e egër ujore më lart). Ndërsa disa rajone përdorin vaksina për të parandaluar përhapjen e brucelozës midis popullatave të kafshëve të egra të infektuara dhe të pa infektuara, nuk është zhvilluar asnjë vaksinë e përshtatshme për brucelozën për jetën e egër tokësore. Ky hendek në njohuritë medicinale krijon më shumë presion për praktikat e menaxhimit që zvogëlojnë përhapjen e sëmundjes.
Efektet mbi gjuetarët
Gjuetarët mund të jenë në rrezik për ekspozimin ndaj brucelozës për shkak të kontaktit në rritje me jetën e egër të ndjeshme, përfshirë grabitqarët që mund të kenë ushqyer prenë e infektuar. Qentë e gjuetisë gjithashtu mund të jenë në rrezik infektimi. Ekspozimi mund të ndodhë përmes kontaktit me plagë të hapura ose duke thithur drejtpërdrejt bakteret gjatë pastrimit të presë. Në disa raste, konsumimi i gjahut të pa gatuar mund të rezultojë në ekspozim ndaj sëmundjes. Gjuetarët mund të kufizojnë ekspozimin gjatë pastrimit të lojës përmes përdorimit të barrierave parandaluese, duke përfshirë doreza dhe maska, dhe duke larë mjetet në mënyrë rigoroze pas përdorimit. Duke siguruar që loja të jetë gatuar plotësisht, gjuetarët mund të mbrojnë veten dhe të tjerët nga marrja e sëmundjes. Ata duhet t'i referohen zyrtarëve lokalë të lojërave dhe departamenteve shëndetësore për të përcaktuar rrezikun e ekspozimit ndaj brucelozës në zonën e tyre të menjëhershme dhe për të mësuar më shumë rreth veprimeve për të zvogëluar ose shmangur ekspozimin.
Studiot Barrandov
Studiot Barrandov janë një grup i famshëm studiosh të filmit në Pragë, Çeki. Janë studiot më të mëdha të filmit në vend dhe nga më të mëdhatë në Evropë. Disa nga filmat e xhiruar aty fituan Oscar. Aktualisht studiot shpesh quhen "Hollivudi Europian" ose "Hollivudi i Lindjes" për shkak të rritjes së interesit të prodhimeve perëndimore (si filmat: Mission Impossible, The Bourne Identity, Casino Royale, Prince Kaspian dhe shumë të tjerë). Studiot realizojnë një ngjarje vjetore për ndarjen e çmimeve të Trilobitit të Artë (Zlatý Trilobit).
Themelimi
Historia çeke e filmit është e lidhur ngushtë me atë të familjes Havel, më saktësisht të vëllezërve Miloš Havel (1899-1968) dhe Václav Havel (1897-1979) (Václav ishte babai i presidentit çek me të njëjtin emër).
Në fillim të viteve '30, Václav Havel planifikoi të ndërtonte një kompleks rezidencial luksoz në një kodër pesë kilometra jashtë Pragës. Miloš Havel kishte sugjeruar që të përfshinte një studio moderne të filmimit. Zona do të quhej Barrandov pas Joachim Barrande, gjeologu francez që kishte punuar në atë vend të pasur me fosile në shekullin e 19-të. Ende shkëmbi ka pllakën me emrin Barrandov.
Ndërtimi i studios, bazuar në dizajnet e Max Urban-it, filloi më 28 nëntor 1931 dhe përfundoi në vitin 1933. Katërmbëdhjetë muaj më vonë u xhirua filmi i parë çek Vražda v Ostrovní ulici (Vrasja në rrugën Ostrovni). Vëllimi i filmave të xhiruar në studio u rrit me shpejtësi. Barrandov kishte treqind punonjës të përhershëm, prodhonte deri në tetëdhjetë filma në vit dhe kishte filluar të tërhiqte prodhuesit e huaj. Ishte studioja më e pajisur në Evropën Qendrore dhe në vitet e hershme kompanitë e prodhimit të huaj si UFA, MGM dhe Paramount zhvilluan sistemet e tyre të shpërndarjes në Çekosllovaki për shkak të këtyre studiove.
Gjatë pushtimit të Çekosllovakisë nga Gjermania naziste në Luftën e Dytë Botërore (1939-1945), ndryshime të mëdha u bënë në ambientet e studios. Menjëherë pas luftës, Barrandov dhe objekti tjetër i tij në Hostivař u shtetëzuan dhe mbetën nën pronësi shtetërore deri në fillim të viteve ´90. Gjatë kësaj kohe, u ndërtuan laboratorët mbresëlënës të filmimit në Barrandov, siç është një skenë me efekte speciale, me një tunel projektimi prapa dhe një rezervuar uji të pajisur për të xhiruar nën ujë.
Vala e re
Pranvera e Pragës nga mesi i viteve ´60 u shoqërua nga një valë e re e filmave çekë, e cila tërhoqi vëmendjen në mbarë botën. Regjisorët çekë që punonin në Barrandov në këtë kohë ishin: Miloš Forman, Jiří Menzel, Vojtěch Jasný, Pavel Juráček, Věra Chytilová, Jan Němec, Ivan Passer, Elmar Klos dhe Ján Kadár. Ostře sledované vlaky (Trenat shikuar nga afër) nga Menzel dhe Obchod na korze (Dyqani në Rrugën Kryesore) nga Klos dhe Kadar fituan çmimin e Akademisë Amerikane për filmat më të mirë në gjuhë të huaj, ndërsa Hoří, má panenko (Zjarr, zonjusha ime/The Fireman's Ball) dhe Lásky jedné plavovlásky (Dashuritë e një bjondeje) kanë arritur nominime Oscar. Gjatë viteve ´70-´80 Barrandov vazhdoi të prodhonte filma me cilësi të lartë, sidomos komedi dhe përralla çeke, duke nxjerrë mesatarisht shtatëdhjetë filma në vit. Në vitet ´80, krijuesit e huaj të filmave filluan të vinin në Pragë në mënyrë që të shfrytëzonin objektet cilësore të studios dhe shumëllojshmërinë e vendit për filmim. Prodhimet e mëdha përfshinin filmin Yentl me Barbra Streisand dhe filmin Amadeus nga Miloš Forman (fitues i disa çmimeve Oscar, duke përfshirë atë për filmin më të mirë).
Situata aktuale
Menjëherë pas Revolucionit të Kadifenjtë (1989) Barrandov u privatizua dhe shteti nuk ofroi më shumë fonde për prodhimin e filmit çek. Për shkak të konkurrencës në tregun e lirë, studiot pothuajse u mbyllën në vitin 2000. Megjithatë, më vonë, rënia e filmave lokalë u kompensua nga një rritje dramatike e prodhimeve të huaja, veçanërisht të filmave artistikë të realizuar nga prodhuesit e SHBA-së. Stacionet televizive çeke dhe prodhuesit e reklamave, gjithashtu, përdorën studiot në masë të madhe. Studiot Barrandov tani ofrojnë shërbime të plota për prodhimin e filmave të njohur dhe për vëllimin në rritje të prodhimit audioviziv lokal. Më dhjetor 2006 Studiot Barrandov kanë hapur zyrtarisht "Max", një soundstage të ri masiv, që synon tërheqjen e prodhimeve më të mëdha se kurrë. Sipas përfaqësuesve të studios, në aspektin e madhësisë, objekti i ri tani është më i madhi në Evropë me 4.000 metra katrorë. Barrandov është në pronësi të Moravia Steel, e cila është në pronësi të një grupi sipërmarrësish sllovakë.
Kroni i Hoxhajve
Kroni i Hoxhajve është një monument i trashëgimisë kulturore në Junik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Andautonia
Andautonia ishte një vendbanim Romak i vendosur në bregun jugor të lumit Sava, i vendosur në fshatin e ditëve moderne të Šćitarjevos, në juglindje të qytetit të Zagrebit, Kroaci.
Andautonia ishte vendosur në provincën romake të Pannonias, në rrugën romake që lidhte Poetovian (Ptuj moderne) dhe Siscian (Sisak). Emri Andautonia u përmend nga gjeografi antik Ptolemaeus, ndërsa emri Dautonia u përmend në Itinerarin e Antonine. Rruga lidhte Andautonia me Poetoviumin përmes Pyrri dhe Aquaviva në veri, dhe Siscia në jug. Zgjidhja u gjet midis shekullit 1 dhe 4, pas së cilës besohet të jetë shkatërruar gjatë Migracionit të Madh në Evropë.
Në epokën moderne, emri i saj u zbulua së pari i shkruar në një pllakë prej guri të gjetur në Stenjevec në 1758 dhe më pas një tjetër në Šćitarjevo në 1768. Gjatë shekullit XIX, materiale guri dhe tulla romake që mund të gjendeshin akoma në këto zona u larguan dhe u përdoren shumë në ndërtimin e ndërtesave të reja, duke hequr kështu gjurmët sipërfaqësore të vendndodhjes së Andautonias. Vendndodhja e vendbanimit u diskutua në atë kohë, me pretendime të ndryshme të bëra nga hartografë dhe historianë përfshirë Latius, Lapie, Reichard, d'Anville, Krčelić, Blašković, Katančić dhe Kukuljević. Më në fund u nxit si duhet nga Theodor Mommsen dhe u botua në Corpus Inscriptionum Latinarum në 1873. Muzeu Arkeologjik i Zagrebit më pas filloi gërmimet e tij të para në Sćitarjevo dhe gjeti artifakte të shumta romake në thellësinë rreth 1 m.
Stafi i Muzeut u kthye në vendqëndrim për një seri eksplorimesh midis 1969 dhe 1980, dhe që nga viti 1981 ata gjithashtu analizuan kopshtin e zyrës së famullisë në qendër të fshatit. Ata zbuluan gjurmët e rrugëve, sistemin e kanalizimeve, ndërtesa të ndryshme, muret e qytetit dhe një nekropol. Në vitin 1994, një park arkeologjik u ndërtua për herë të parë në qendër të fshatit.
Emri Andautonia rrjedh nga parashtesa Proto-Indo-Evropiane an- ("afër") dhe * dheu - ("të rrjedhë"), që do të thotë "një vend afër  lumit".
Shekulli i Turpërimit
parapamje| Një karikaturë politike që përshkruan [[Mbretëresha Viktoria|mbretëreshën Victoria ( Britani ), Kaiser Wilhelm II ( Gjermani ), Car Nikolla II ( Rusi ), Marianne ( Franca ) dhe një samurai ( Japoni ) duke ndarë Kinën .]] " Shekulli i poshtërimit " ose " qind vjet poshtërim kombëtar është një term i përdorur në Kinë për të përshkruar periudhën e ndërhyrjes dhe nënshtrimit të dinastisë Qing dhe Republikës së Kinës nga fuqitë perëndimore dhe Perandorinë Japoneze nga viti 1839 deri në vitet 1940.
Termi u ngrit në vitin 1915, në atmosferën e nacionalizmit kinez në rritje që kundërshtonte qeveria japoneze dhe pranimin e tyre nga Yuan Shikai, me Kuomintangun (Partia Nacionaliste Kineze) dhe Partia Komuniste Kineze që e popullarizuan termin. Sot e kesaj dites, kjo perdohet ne historiografinë kineze.
Historia
Nacionalistët kinezë në vitet 1920 dhe 1930 e datuan Shekullin e poshtërimit në mesin e shekullit të 19-të, në prag të Luftës së Parë të Opiumit dhe shkatërrimi i Kinës Qing që pasoi.
Humbjet nga fuqitë e huaja të përmendura si pjesë e Shekullit të Poshtërimin përfshijnë:
Në atë periudhë, Kina vuajti nga fragmentim të madh të brendshëm, humbi pothuajse të gjitha luftërat që zhvilloi dhe shpesh u detyrua t'u jepte koncesionet të mëdha ndaj fuqive të mëdha në traktate të pabarabarta. Në shumë raste, Kina u detyrua të paguante shuma të mëdha reparacionesh, të hapte porte për tregti, të jepte me qira ose të lëshonte territore (pjesë të Mançurisë ( Kina Veriperëndimore ) dhe Ishullin Sakhalin nga Perandorisë Ruse, Gjiri Jiaozhou Perandorisë Gjermane, Hong Kong tek Perandorisë Britanike, Macau Perandorisë Portugeze, Zhanjiang në Francë dhe Tajvani Perandorisë së Japonisë). Keto marrëveshjet ne përgjithësi jane negociuar jashtë kines.
Fundi i turpërimit
Chiang Kai-shek shpalli fundin e Shekullit të Poshtërimi në 1943 me shfuqizimin e të gjitha traktateve të pabarabarta dhe Mao Ce Duni shpalli fundin e tij pas Luftës së Dytë Botërore, me Chiang që promovoi rezistencën e tij të kohës së luftës ndaj sundimit japonez dhe vendin e Kinës midis Katër e Mëdha në Aleatët fitimtarë në 1945, dhe Mao e shpalli atë me themelimin e Republikës Popullore të Kinës në 1949. Regjimi i kohes e sotme ne Kine shpesh e përmend shekullin e turpërimit per te krahasuar ate periudhe e errët me kohen e sotme.
Willem-Alexander i Holandës
Willem-Alexander ( Dutch: [ˈʋɪləm aːlɛkˈsɑndər] ; Willem-Alexander Claus George Ferdinand; i lindur më 1967-04-27 ) është Mbreti i Holandës, i cili mbretëron që pas abdikimit të nënës së tij në 2013.
Willem-Alexander lindi në Utreht si fëmija më i madh i Princeshës Beatriks dhe diplomatit gjerman Claus van Amsberg. Ai u bë Princi i Oranzhit si trashëgimtar i dukshëm pas kurorëzimit të nënës së tij si Mbretëreshë më 1980-04-30 dhe e pasoi atë pas abdikimit të saj më 2013-04-30. Ai shkoi në shkollat publike fillore dhe të mesme në Holandë, një kolegj ndërkombëtar i formës së gjashtë në Uells, shërbeu në Marinën Mbretërore të Holandës dhe studioi histori në Universitetin e Lejdenit. Ai u martua me Máxima Zorreguieta Cerruti në 2002 dhe ata kanë tre vajza: Catharina-Amalia, Princesha e Orange (lindur 2003), Princesha Alexia (lindur 2005) dhe Princesha Ariane (lindur 2007).
Willem-Alexander është i interesuar për sportet dhe çështjet ndërkombëtare të menaxhimit të ujit. Deri në ngjitjen e tij në fron, ai ishte anëtar i Komitetit Olimpik Ndërkombëtar (1998–2013), kryetar i Komitetit Këshillimor për Ujërat pranë Ministrit holandez të Infrastrukturës dhe Mjedisit (2004–2013), dhe kryetar i Sekretarit të Përgjithshëm të Bordit Këshillimor të Kombeve të Bashkuara për Ujërat dhe Kanalizimet (2006–2013).
Tradhëti bashkëshortore
Tradhëti bashkëshortore, roman me autor Skifter Këlliçi. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2001. Libri ka 143 faqe.
Shkenca dhe Jeta
Shkenca dhe Jeta Revistë e përdymuajtekniko-shkencore popullarizuese e ilustruar, botim i Komitetit Qendror të BRPSH. Numri i parë doli në nëntor 1969. Lënda i drejtohet kryesisht rinisë për edukimin materialist shkencor të saj, për zgjerimin e horizontit të dijeve dhe për tërheqjen në veprimtarinë studimore, kërkimore, eksperimentale. Boton artikuj që pasqyrojnë traditat dhe zhvillimin e shkencave teknike, natyrore e shoqërore në Shqipëri, propagandon arritjet e punonjësve e veçanëzisht të rinisë në përvetësimin dhe zbatimin në prodhim të shkencës, teknikës e përvojës së përraruar, si dhe pjesëmarrjen e tyre në revolucionin teimiko-shkencor. Revista paraqet të rejat e ihkencave bashkëkohore e të teknologjisë së sotm. trajton çështje teorike e filozofike të shkencss. boton portrete të figurave të shquara të ihkencës e kulturës shqiptare, botërore etj.
Isle-et-Bardais
Isle-et-Bardais është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Isle-et-Bardais ka një popullsi prej 269 banorë dhe sipërfaqe 44.65 km², me një dendësi prej 6 banor/km².
Hjo
Hjo është qytet në provincën Västergötland, Suedi. Ndodhet në bregdetin perëndimor të liqenit Vättern, 16 kilometra në jug të Tibros.
Xholina
Xholina, roman me autor Eris Rusi. Botuar në Tiranë nga "Argeta-LMG", në vitin 2002. Libri ka 182 faqe.
Kinematografia çeke
Historia e kinematografisë çeke i ka fillet e saj në Perandorinë Austro-Hungareze. Një film me metrazh të shkurtër u xhirua në Bohemi, në vitin 1896. Industria e filmit çek ishte e ndikuar nga Hollivudi dhe lulëzoi pas Luftës së Dytë Botërore. Filmi “Extase” (1933), i drejtuar nga Gustav Machatý dhe “Řeka” (1933), i drejtuar nga Josef Rovenský, ishin filmat e parë nga Çekosllovakia, që patën sukses dhe arritën shikueshmëri jashtë shtetit.
Regjisori dhe kinematografi i parë i filmit në Republikën Ceke ishte Jan Kříženecký, i cili që nga gjysma e dytë e viteve 1890 filmoi dokumentarë të shkurtër të quajtur "Newsreels". Shtëpia e parë e kinemasë së përhershme u themelua nga Viktor Ponrepo në vitin 1907 në Pragë. Studioja Barrandov u hap në vitin 1933, ishte studioja më e madhe e filmit në Republikën Ceke dhe njëra nga më të mëdhatë në Evropë.
Epoka e artë e vitit 1960 Regjisorët më të famshëm të kohës ishin: Miloš Forman, Jiří Menzel, Ján Kadár, Elmar Klos etj. Shumica prej tyre studiuan në Akademinë e Arteve, Filmit e Televizionit në Pragë. Kadár dhe Klos me filmat “Obchod na korze” (1965) dhe “Ostře sledované vlaky” (1966) fituan çmimin Oskar në kategorinë Filmi më i mirë i huaj. Vala e re (Nová vlna) Është një emërtim për filmat e viteve 1960 të regjisorëve Miloš Forman, Vera Chytilová, Jiří Menzel. Në këtë kategori hyjnë edhe veprat e regjisorëve më të vjetër si Karel Kachyňa dhe Vojtěch Jasný. Ajo përfshin një gamë të gjerë veprash të viteve 1960. Vala e re e Çekosllovakisë nuk mbështetet në asnjë stil të filmave. Një tipar i shpeshtë i filmave të kësaj periudhe ishte humori absurd, shqetësimet e njerëzve të zakonshëm sidomos kur u përballën me ndryshime të mëdha historike ose politike. Ndër filmat më të njohur të kësaj periudhe ishin Démanty noci (Diamante të natës), nga regjisori Jan Němec si dhe Hoří, má panenko nga regjisori  Miloš Forman.
Isojoki
Isojoki (Isojoen kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Ostrobothnia Jugore.
Komuna ka një popullsi prej 2,158 banorë (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 642.38 kilometra katror (248.02 sq mi) prej të cilave 5.05 km2 (1.95 sq mi) është uji. Dendësia e popullsisë është 3.36 banorë për kilometër katror (8.7/sq mi).
Komuna është njëgjuhësore, finlandisht, dhe komuna fqinje i ka Honkajoki, Karijoki, Kauhajoki, Kristiinankaupunki, Merikarvia dhe Siikainen.
Larry Rapp
Larry Rapp (20 shkurt 1948), SHBA, është një aktor amerikan. Ai është i njohur për rolet e tij në filmin Once Upon a Time in America si Fat Moe.
Feyzin
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Feyzin (Shqip: Fejzin ; Ocitanisht: Feyzin ; Arpitanisht: Fêsins) është një komunë në Metropolin e Lionit në rajonin Auvergne-Rhône-Alpes në Francën lindore.
Historia
Rafineria pranë Fejzinit ishte skena e një shpërthimi dhe zjarri më 4 janar 1966 që rezultoi në vdekjen e 18 personave dhe plagosjen e 81 të tjerëve.
Transportet
Ka shumë linja autobusësh dhe linja tramvaji për drejtimin e stacionit Vénissieux dhe arondissementit të 8-të.
Këshilli për Promovimin e Paqes në mes të Kosovës dhe Serbisë
Këshilli për Promovimin e Paqes në mes të Kosovës dhe Serbisë është një ad hock organizatë e cila ka për qëllim promovimin e paqes në mes të Kosovës dhe Serbisë.
Aktivitetet e organizatës janë kulturore dhe artistike si dhe mbështëtëse me pjesëmarrje të madhe të aktorëve nga shoqëria civile, komunitetet artistike dhe univerzitare, si dhe të organizatat e grave.
Bordi është angazhuar për të ndihmuar ndërtiminin e paqes, tolerancës dhe prosperitetit, në drejtim të integrimeve Euro-Atlantike.
Mazaraqi (Vlladiçin Han)
Mazaraq (serbisht: Мазараћ/Mazarać) është fshat në komunën e Vlladiçin Hanit, Serbi.
Teatri Stavovské divadlo
Stavovské divadlo (shq. Teatri i shtresave) është njëri ndër teatrot më të vjetra në Evropë, që nga viti 1783. Këtu mund të shohim operë, dramë e balet. Teatri u ndërtua nga konti Nostic-Rieneck, një aristokrat i Iluminizmit, i nxitur nga dëshira për ta bërë vendlindjen e tij më të mirë. Konsiderohet si një ndër teatrot më të bukura dhe historike të Evropës. Ai u ndërtua me stil klasik dhe vazhdon të qëndrojë në kushte të njëjta. Ndërtimi zgjati më pak se dy vite dhe teatri u hap në vitin 1783, me shfaqjen e tragjedisë “Emilia Galotti”. Shfaqjet e para çeke u paraqitën në vitin 1785, por jo shumë shpesh. Që nga viti 1812 u shfaqën rregullisht, të dielave pasdite dhe gjatë festave. Natyra disi politike e këtyre shfaqjeve më vonë çoi në idenë e themelimit të Teatrit Kombëtar, pas vitit 1848 me humbjen e revolucionit dhe largimin e J.K. Tyl.