Kapitalizmi
Historia
Marrëdhënia me demokracinë parapamje|Presidenti i [[SHBA George W. Bush dhe presidenti kinez Hu Jintao gjatë një konference në Kili. Shumë analistë pohojnë se Kina është një nga shembujt kryesorë të kapitalizmit shtetëror në shekullin 21, pavarësisht se zyrtarisht është deklaruar si shtet socialist]] Marrëdhënia midis demokracisë dhe kapitalizmit është një fushë e diskutueshme në teori dhe në lëvizjet politike popullore. Zgjatja e votës për meshkuj të rritur në Britaninë e shekullit të 19-të ndodhi së bashku me zhvillimin e kapitalizmit industrial dhe demokracia u bë e përhapur në të njëjtën kohë me kapitalizmin, duke i çuar kapitalistët të krijonin një marrëdhënie shkakësore ose të ndërsjellë midis tyre. Sidoqoftë, sipas disa autorëve në shekullin 20, kapitalizmi shoqëroi gjithashtu një larmi formimesh politike mjaft të dallueshme nga demokracitë liberale, duke përfshirë regjimet fashiste, monarkitë absolute dhe shtetet me një parti. Teoria demokratike e paqes pohon se demokracitë rrallë luftojnë demokracitë e tjera, por kritikët I kësaj teorie sugjerojnë se kjo mund të jetë për shkak të ngjashmërisë politike ose stabilitetit sesa sepse ato janë demokratike ose kapitaliste. Kritikët e moderuar argumentojnë se megjithëse rritja ekonomike nën kapitalizmin ka çuar në demokraci në të kaluarën, ajo mund të mos e bëjë këtë në të ardhmen pasi regjimet autoritare kanë qenë në gjendje të menaxhojnë rritjen ekonomike duke përdorur disa nga parimet konkurruese të kapitalizmit pa bërë lëshime drejt lirisë më të madhe politike. Milton Friedman, një nga mbështetësit më të mëdhenj të idesë që kapitalizmi promovon lirinë politike, argumentoi se kapitalizmi konkurrues lejon që pushteti ekonomik dhe politik të jenë të ndara, duke siguruar që ata të mos përplasen me njëri-tjetrin. Kritikët e moderuar kohët e fundit e kanë sfiduar këtë, duke deklaruar se ndikimi aktual i grupeve të lobimit në politikat në Shtetet e Bashkuara është një kontradiktë, duke pasur parasysh miratimin e Citizens United. Kjo ka bërë që njerëzit të vënë në dyshim idenë se kapitalizmi konkurrues promovon lirinë politike. Vendimi mbi Citizens United lejon korporatat të shpenzojnë shuma të pazbuluara dhe të parregulluara parash në fushatat politike, duke zhvendosur rezultatet në favor të interesave të veçantë dhe duke minuar demokracinë e vërtetë. Siç shpjegohet në shkrimet e Robin Hahnel, thelbi i mbrojtjes ideologjike të sistemit të tregut të lirë është koncepti i lirisë ekonomike dhe se mbështetësit e barazojnë demokracinë ekonomike me lirinë ekonomike dhe pretendojnë se vetëm sistemi i tregut të lirë mund të sigurojë liri ekonomike. Sipas Hahnel, ka disa kundërshtime ndaj premisë që kapitalizmi ofron liri përmes lirisë ekonomike. Këto kundërshtime drejtohen nga pyetjet kritike se kush apo çfarë vendos liritë e kujt janë më të mbrojtura. Shpesh, çështja e pabarazisë shtrohet kur diskutohet se sa mirë kapitalizmi promovon demokracinë. Një argument që mund të qëndrojë është se rritja ekonomike mund të çojë në pabarazi duke pasur parasysh që kapitali mund të blihet me ritme të ndryshme nga njerëz të ndryshëm. Në Kapitali në Shekullin Njëzet e Një (2013), Thomas Piketty i Shkollës Ekonomike të Parisit pohoi se pabarazia është pasoja e pashmangshme e rritjes ekonomike në një ekonomi kapitaliste dhe përqendrimi që rezulton i pasurisë mund të destabilizojë shoqëritë demokratike dhe të minojë idealet e shoqërisë drejtësia mbi të cilën janë ndërtuar. Shtetet me sisteme ekonomike kapitaliste kanë lulëzuar nën regjimet politike që konsiderohen autoritare ose shtypëse. Singapori ka një ekonomi të suksesshme të tregut të hapur si rezultat i klimës së tij konkurruese, miqësore me biznesin dhe sundimit të fuqishëm të ligjit. Sidoqoftë, ai shpesh vihet në kritikë për stilin e tij të qeverisjes i cili, megjithëse demokratik dhe vazhdimisht një nga më pak të korruptuarit, vepron kryesisht nën një rregull një-partiak. Për më tepër, ajo nuk mbron fuqimisht lirinë e shprehjes siç dëshmohet nga shtypi i saj i rregulluar nga qeveria dhe është e prirur të mbështesë ligjet që mbrojnë harmoninë etnike dhe fetare, dinjitetin gjyqësor dhe reputacionin personal. Sektori privat (kapitalist) në Republikën Popullore të Kinës është rritur në mënyrë eksponenciale dhe ka lulëzuar që nga fillimi i tij, pavarësisht se ka një qeveri autoritare. Sundimi i Augusto Pinochet në Kili çoi në rritje ekonomike dhe nivele të larta të pabarazisë duke përdorur mjete autoritare për të krijuar një mjedis të sigurt për investime dhe kapitalizëm. Në mënyrë të ngjashme, mbretërimi autoritar i Suhartos dhe shfarosja e Partisë Komuniste të Indonezisë lejoi zgjerimin e kapitalizmit në Indonezi.