cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gogoli
Shembuj të famshëm të ograve në folklor përfshijnë ogre në "Puss in Boots" dhe ogre në "Hop-o'-My-Thumb". Personazhe të tjerë të përshkruar ndonjëherë si ogra përfshijnë personazhin e titullit nga "Blueard", Bisha nga Bukuroshja dhe Bisha, Humbaba nga Eposi i Gilgameshit, Grendel nga Beowulf, Polyphemus the Cyclops nga Odisea e Homerit, gjigandi njeri-ngrënës në "Sinbad the Sailor", oni i folklorit japonez dhe grykët e fesë arabe paraislamike.
Krakeni
parapamje|Kraken, një cefalopod i pakonfirmuar. Gdhendje nga W. H. Lizars, në Hamilton, Robert (1839). Biblioteka e Natyralistëve. Përshtatur "nga Denys Montford". Kraken (/ˈkrɑːkən/) është një përbindësh legjendar deti me përmasa të mëdha që thuhet se shfaqet në brigjet e Norvegjisë.
Kraken, subjekt i bestytnive dhe miteve të marinarëve, u përshkrua për herë të parë në epokën moderne në një udhëtim nga Francesco Negri në 1700. Ky përshkrim u pasua në 1734 nga një rrëfim nga misionari dhe eksploruesi dano-norvegjez Hans Egede, i cili përshkroi krakenin në detaje dhe e barazoi me hafgufen e dijes mesjetare.
Oktapodi i madh vrasës njeriu hyri në trillimet franceze kur romancieri Victor Hugo (1866) prezantoi oktapodin pieuvre të dijes së Guernsey-t, të cilin ai e identifikoi me kraken e legjendës. Kjo çoi në përshkrimin e Zhyl Vernit të krakenit, megjithëse Verne nuk bëri dallimin midis kallamarit dhe oktapodit.
Legjenda e Krakenit mund të ketë origjinën nga shikimet e kallamarëve gjigantë, të cilët mund të rriten në 12-15 metra gjatësi.
Linnaeus mund të ketë shkruar në mënyrë indirekte për kraken. Linnaeus shkroi për gjininë Microcosmus (një kafshë me organizma të tjerë ose rritje të lidhura me të, që përfshin një koloni). Autorët e mëvonshëm i janë referuar shkrimeve të Lineus, dhe shkrimeve të cetusit të Bartolinit të quajtur hafgufa, dhe marinumit monstruoz të Paullinit si "krakens".
Thënë kështu, pretendimi se Linnaeus përdori fjalën "kraken" në kufirin e një botimi të mëvonshëm të Systema Naturae nuk është konfirmuar.
Akira Kitaguchi
(lindur më 8 Mars 1935) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 10 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Kotkë
Kotkë është një fshat në Komunën Skënderbegas, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Njësia e furnizimit me energji elektrike
Një njësi e furnizimit me energji (PSU) konverton rrjetin AC në energji DC të rregulluar me tension të ulët për komponentët e brendshëm të një kompjuteri. Kompjuterët personalë modern përdorin në mënyrë universale furnizime me energji të ndryshueshme. Disa furnizues me energji elektrike kanë një çelës manual për zgjedhjen e tensionit të hyrjes, ndërsa të tjerët përshtaten automatikisht me tensionin kryesor.
Shumica PSU-ve të kompjuterit përputhen me specifikimin ATX, i cili përfshin faktorin e formës dhe tolerancat e tensionit. Ndërsa një furnizim me energji ATX është i lidhur me furnizimin me energji elektrike, ai gjithmonë siguron një energji gatishmërie 5 volt (5VSB) në mënyrë që funksionet e gatishmërisë në kompjuter dhe disa pajisje periferike të furnizohen me energji. Furnizimi me energji ATX ndizet dhe fiket nga një sinjal nga pllaka amë. Ata gjithashtu ofrojnë një sinjal për pllakën për të treguar se kur tensionet DC janë të specifikuara, në mënyrë që kompjuteri të jetë në gjendje të ndizet dhe të nisë në mënyrë të sigurt. Standardi më i fundit ATX PSU është versioni 3.0 që nga mesi i vitit 2022.
Hidra (mitologji)
parapamje|231x231px|Gustave Moreau - Hercules and the Lernaean Hydra - 1964.231 - Instituti i Artit i Çikagos. Hidra (greqisht: Λερναῖα Ὕδρα, Lernaîa Hýdra), është një përbindësh uji gjarpër në mitologjinë greke dhe romake. Zona e saj ishte liqeni i Lernës në Argolid, i cili ishte edhe vendi i mitit të Danaidëve. Lerna njihej si një hyrje në botën e nëndheshme dhe arkeologjia e ka vendosur atë si një vend të shenjtë më të vjetër se Argosi mikenas. Në mitin kanonik të Hidrës, përbindëshi vritet nga Herakliu (Herkuli) si e 2-ta nga 12 Punët e tij.
Shpërndarja e energjisë elektrike
Shpërndarja e energjisë elektrike është faza e fundit në shpërndarjen e energjisë elektrike. Energjia elektrike bartet nga sistemi i transmetimit tek konsumatorët individualë. Nënstacionet e shpërndarjes lidhen me sistemin e transmetimit dhe ulin tensionin e transmetimit në tension të mesëm që varion nga 2kV deri në 33kV me përdorimin e transformatorëve. Linjat primare të shpërndarjes e bartin këtë fuqi të tensionit të mesëm në transformatorët e shpërndarjes që ndodhen pranë ambienteve të klientit. Transformatorët e shpërndarjes ulin sërish tensionin në tensionin e shfrytëzimit të përdorur nga ndriçimi, pajisjet industriale dhe pajisjet shtëpiake. Shpesh disa klientë furnizohen nga një transformator përmes linjave dytësore të shpërndarjes. Konsumatorët komercial dhe rezidencial lidhen me linjat dytësore të shpërndarjes përmes uljes së shërbimit. Konsumatorët që kërkojnë një sasi shumë më të madhe të energjisë mund të lidhen drejtpërdrejt me nivelin primar të shpërndarjes ose nivelin e nëntransmetimit.
Paraqitja e përgjithshme e rrjeteve elektrike. Tensionet dhe ngarkesat janë tipike për një rrjet evropian.
Kalimi nga transmetimi në shpërndarje ndodh në një nënstacion të energjisë, i cili ka funksionet e mëposhtme:
Shpërndarja urbane është kryesisht nëntokësore, ndonjëherë në kanalet e përbashkëta të shërbimeve. Shpërndarja rurale është kryesisht mbi tokë me shtylla të shërbimeve, dhe shpërndarja periferike është një përzierje. Më afër klientit, një transformator shpërndarjeje e zvogëlon fuqinë e shpërndarjes parësore në një qark sekondar me tension të ulët, zakonisht 120/240V në SHBA për klientët rezidencialë. Energjia vjen tek klienti nëpërmjet një rënie shërbimi dhe një matësi të energjisë elektrike. Qarku përfundimtar në një sistem urban mund të jetë më pak se 15 metra, por mund të jetë mbi 91 metra për një klient rural.
Shërbimi ushtarak
Shërbimi ushtarak është shërbimi i një individi ose grupi në një ushtri ose milici, forca ajrore dhe detare të tjera, qoftë si punë e zgjedhur (vullnetar) ose si rezultat i një rekrutimi të pavullnetshëm.
Gllasoviku (Prokuplë)
Gllasovik (serbisht: Гласовик/Glasovik) është fshat në komunën e Prokuplës, Serbi.
Arnaud-Guilhem
Arnaud-Guilhem është një komunë në Francë. Arnaud-Guilhem bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 199 banorë dhe sipërfaqe 7.7 km².
Kullollas
Kullollas është një fshat në Komunën Skënderbegas, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Fenomenologjia (filozofi)
Fenomenologjia- metoda për të arritur dije të sigurta. Fenomenologjia është metoda për të depërtuar tek sendet dhe për ti kapur ato ashtu siç janë realisht. Ajo nuk na paraqet se çfarë është objekti, por si mund të njihet ai. Hapi i parë i saj është "epoka" - çlirimi i objektit prej mbulesave që i vesh njohja jonë nëpermjet reduktimit edietik. Hapi i dytë është "reduktimi transhendental fenomenologjik" - ribashkim i pjesëve të ndërgjegjes.
Kemi disa lloje fenomenologjie:
1- fenomenologji deskriptive e cila nxit një analizë të koncepteve e dijeve të marra si të vetëkuptueshme në fusha të ndryshme të dijes.
2- fenomenologji ekzistenciale, përpjekje për të kuptuar individët dhe marrëdheniet ndërmjet tyre.
3-fenomenologjia operative e veprimit që merret me format e veprimit njerëzor dhe me gjuhën.
Prekopuca
Prekopucë (serbisht: Прекопуце/Prekopuce) është fshat në komunën e Prokuplës, Serbi.
Engin Akyürek
Engin Akyürek (lindi më 12 tetor 1981) është një aktor turk. Akyürek filloi karrierën e tij të aktrimit në vitin 2004 dhe konsiderohet si një nga aktorët më të suksesshëm dhe më të paguar në Turqi. Ai është gjithashtu ambasadori i markës i Shell dhe Disney+ Türkiye.
Akyürek nuk mori asnjë shkollim zyrtar për aktrim, skenë apo ekran. Megjithatë, ai kishte një pasion për shkrimin dhe dramën. Ai u diplomua në departamentin e historisë të fakultetit të historisë së gjuhës dhe gjeografisë në Universitetin e Ankarasë përpara se të merrte pjesë në konkursin televiziv të aktrimit Türkiye'nin Yıldızları (Yjet e Turqisë). Ai ishte një nga yjet e garës së bashku me Beren Saat, e cila u bë një nga aktoret më të famshme të dramave televizive turke. Rolin e parë kryesor e mori në Bir Bulut Olsam, në të cilin luajti rolin e Mustafa Bullut. Portretizimi i tij spektakolar i personazhit e bleu serialin në vëmendjen e audiencës.
Engin Akyürek është i njohur për portretizimin e shumë roleve kryesore në seriale televizive, si Kerim Ilgaz në Fatmagül'ün Suçu Ne?, Omer Demir në Kara Para Aşk dhe Sanxhar në Sefirin Kızı. Roli i tij si Omer në Kara Para Aşk bëri që ai të fitonte çmimin për aktorin më të mirë në Seoul International Drama Awards (2015) dhe një nominim për interpretimin më të mirë nga një aktor në International Emmy Awards.
Jeta e hershme dhe edukimi
Engin Akyürek ka lindur më 12 tetor 1981 në Ankara, Turqi. Babai i tij është një zyrtar qeveritar dhe nëna e tij është shtëpiake. Ai ka një vëlla më të vogël. Akyürek u diplomua në Departamentin e Historisë të Universitetit të Ankarasë në vitin 2002, ku ai kishte njohuri në Gjuhët dhe Histori.
Karriera e aktrimit
Në vitin 2004, dy vjet pas diplomimit nga universiteti, Engin Akyürek mori pjesë në konkursin televiziv Turkiye’nin Yildizlari (Ylli i Turqisë). Fitorja e tij e parë në këtë konkurs i dha atij një rol dytësor në serialin televiziv, Yabancı Damat (2004–2007), prodhuar nga Yagmur Taylan dhe Durul Taylan. Në Yabancı Damat, ai punoi me shumë veteranë të kinemasë dhe skenës si Erdal Özyağcılar dhe Zeki Alasya së bashku me yje të rinj si İlker Aksum dhe Binnur Kaya. Ai u shfaq në të 106 episodet e emisionit duke u bërë një fytyrë e zakonshme për spektatorët televizivë. Seriali u bë i njohur edhe në Greqi, duke pasqyruar marrëdhëniet e ngrohta turko-evropiane në atë kohë. Shfaqja filloi më 2004 dhe përfundoi më 2007. Debutimi i tij i parë në film ishte Kader (2006). Për portretizimin e tij në këtë film, Akyürek mori çmimin "Aktori më Premtues" si për Çmimet e Kinemasë Turke dhe për Çmimet CASOD (Cagdas Sinema Oyuncuları Dernegi) më 2006. Më pas, ai luajti në rolin e Nizipli Halimit në serialin televiziv Karayılan (2007–2008), një histori që ndodhi në Gaziantep, një histori që ndodhi gjatë pushtimit francez. Akyürek luajti dashnorin psikotik, Mustafa Bullut, në serialin televiziv Bir Bulut Olsam, shkruar nga Meral Okay dhe regjisor Ulaş İnanc.
Akyürek luajti rolin kryesor si Kerim Ilgaz, në Fatmagül'ün Suçu Ne? (2010–2012), një serial televiziv për çështjet shoqërore që rrethojnë një viktimë të përdhunimit. Ai ishte në rolin kryesor me shoqen e tij nga konkursi Türkiye'nin Yıldızları, Beren Saat. Më pas ai luajti si Tekin, personazhi kryesor, në filmin Bi Küçük Eylül Meselesi (2014), me skenar dhe regji nga Kerem Deren. Filmi zhvillohet në Bozcaada. Akyürek u kthye në ekranet televizive si Ömer Demir në Kara Para Aşk në vi5in 2014 për të cilin fitoi çmimin për aktorin më të mirë në Seoul International Drama Awards (2015) dhe u nominua për International Emmy Award për Aktorin më të Mirë. Pas Kara Para Aşk, Akyürek mori një pushim nga aktrimi për disa kohë dhe u rikthye në ekranin e vogël me serialin e tij të radhës Ölene Kadar në janar 2017, e prodhuar nga TIMS dhe u shkrua nga Elif Usman dhe Sevgi Yılmaz.
Projektet e radhës të Akyürek ishin filmat, i pari Çocuklar Sana Emanet (Fëmijët që ju janë besuar) i lëshuar më 23 mars 2018. Është shkruar dhe drejtuar nga Çağan Irmak dhe prodhuar nga Şükrü Avşar. Sipërmarrja tjetër e Akyürek në ekranin e argjendtë ishte filmi Bir Aşk İki Hayat (Një dashuri dy jetë) në 2019. Ai u prodhua nga Ay Yapım dhe u shkrua nga Burcu Görgün Toptaş dhe Özlem Yılmaz, ndërsa regjinë e bëri Ali Bilgin. Filmi ishte një përshtatje e një filmi grek dhe u publikua më 13 shkurt 2019. Akyürek u kthye në ekranin e vogël me serialin e tij Sefirin Kızı (Vajza e Ambasadorit) nga dhjetori 2019 deri në maj 2021. Seriali ishte një prodhim i përbashkët i O3 Medya dhe NGM dhe u transmetua në Star TV, dhe u shkrua nga Nehir Erdem dhe Ayşe Ferda Eryılmaz dhe u drejtua nga Emre Kabakuşak. Në vitin 2022, ai luajti në serialin Disney+ Kaçış me İrem Helvacıoğlu.
Forumi shqiptar
Forumi shqiptar është një aleancë poltike e partive shqiptare në Malin e Zi, me seli në Tuz. Forumi shqiptar u themelua më 21 dhjetor 2018 nga Alternativa Shqiptare dhe Lidhja Demokratike Shqiptare. Më 29 janar 2019 iu bashkua dhe Unioni Demokratik i Shqiptarëve. Forumi Shqiptar morri pjesë në zgjedhjet lokale në Tuz të vitit 2019 si lista "Malësia na bashkon".
Për zgjedhjet lokale në Tuz të vitit 2023, Forumi shqiptar merr pjesë si lista "Zhvillim e Bashkim", e përbërë nga Alternativa Shqiptare, Lidhja Demokratike Shqiptare, Unioni Nacional Shqiptar dhe Lidhja Demokratike në Mal të Zi.
Forumi shqiptar njoftoi pjersëmarrjen në zgjedhjet parlamentare të Malit të Zi, që do mbahen më 11 qershor 2023.
Joan Boocock Lee
Joan Lee (mbiemri i vajzërisë Boocock; 5 shkurt 1922 – 6 korrik 2017) ishte një modele e kapelave dhe aktore zanore britanike-amerikane. Ajo ishte gjithashtu e njohur martesën rreth 70 vite me shkrimtarin ikonë të librave komik, Stan Lee. Në vitet 1940, Lee ishte një modele e kapelave në New York City kur ajo u takua me Lee. Në vitet e saj të mëvonshme, ajo u bë aktore zanore dhe dha zërin e saj në Spider-Man dhe Fantastic Four në vitet 1990.
Jeta e hershme
Lindja e Joan Boocock u regjistrua në 5 shkurt 1922 në Castle Ward Rural District (tani pjesë e Newcastle's Metropolitan Borough) sipas regjistrimeve të saj të lindjes. Emri i vajzërisë së nënës së saj ishte Clayton.
Seishiro Shimatani
(6 Nëntor 1938 – 24 Tetor 2001) ishte një ish-futbollist japonez.
Joan Boocock Lee
Jeta e hershme
Në një intervistë, ajo tha se ajo lindi në Gosforth, Newcastle, dhe u rrit edhe atje ashtu edhe në Fawdon. Pas Luftës së Dytë Botërore, ajo u nis për në Shtetet e Bashkuara pas martesës me një ushtarak amerikan.
Martesa me Stan Lee
Në vitet e para të saj, Joan Lee ishte një modele e njohur e kapelave në zonën e qytetit të Nju Jorkut, deri sa ajo u takua me Stan Lee në New York. Pasi e dorëzoj aplikimin për divorc, ajo u zhvendos për një kohë të shkurtër në Reno, Nevada me Lee për të vendosur për vendbanimin. Në vitin 1947, ajo u divorcua nga bashkëshorti i saj i parë, ushtaraku amerikan, dhe menjëherë u martua me Stan Lee në dhomën tjetër. Një gjykatës e kishte dhënë divorcin e saj vetëm një orë më parë.
Së bashku, ata kishin dy vajza, Joan Celia "J.C." Lee (l. 1950) dhe Jan Lee, e cila vdiq tre ditë pas lindjes në vitin 1953. Në 1949, çifti bleu një shtëpi dykatëshe me tre dhoma gjumi në Woodmere, Long Island, New York, duke jetuar atje deri në vitin 1952.
Në disa versione të origjinës së Fantastic Four, Lee ia atribuon Joan-ës për frymëzimin e tij. Ai ishte në depresion për karrierën e tij dhe mendonte të linte biznesin. Lee i tha burrit të saj: "pse nuk shkruan një komik që do të ishit krenar?" Pas kësaj, Stan Lee krijoi Katër Fantastikët.
Karriera
Në vitin 1981, Stan dhe Joan Lee u zhvendos nga New York City në Los Angeles, Kaliforni. Lee bëri punë zanore në dy shfaqjet e animuara Marvel, Fantastic Four, si Miss Forbes në katër episode në vitin 1994.Ajo dha zërin e saj si një zë kompjuterik në serinë televizive Iron Man për tre episode në vitin 1994.. Ajo u shfaq në Spider-Man si Madame Web. Ajo u shfaq si Madame Web në tetë episode që përfshin nga viti 1996 deri më 1998.
Shkrimet
Lee gjithashtu shkroi një roman në vitit 1987 të titulluar The Pleasure Palace. Ishte për një burrë që përpiqej të ndërtonte linjën më luksoze në oqean derisa kishte lidhje romantike me disa gra në të njëjtën kohë. Sipas vajzës së saj Joan, ajo kishte edhe tre romane të tëjera të pabotuara por të përfunduara në shtëpi.
Vdekja
Lee vdiq më 6 korrik 2017, në Los Anxhelos nga komplikimet lidhur me goditjet e zemrës, pasi u shtrua në spital për një javë. Megjithëse burime të shumëfishta e vlerësuan atë si 93 vjeç në kohën e vdekjes së saj, të dhënat e lindjes britanike tregojnë se ajo ishte, në të vërtetë, 95 vjeçe.
Instituti Pedagogjik i Kosovës
Instituti Pedagogjik i Kosovës është një institucion kërkimor – shkencor dhe i pavarur publik që merret me hulumtime, trajnime, vlerësime dhe inovacione në fushën e arsimit.
Fëtrat
Fitra (arabisht: فطرة) është një fjalë arabe që do të thotë "disponim origjinal", "kushtet natyrore" ose "natyrë e lindur". Në Islam, fitra është natyra e lindur njerëzore që njeh njëshmërinë e Zotit (teuhid).
Instituti Pedagogjik i Kosovës
Historiku
Iniciativa për themelimin e IPK-së fillon në mars të vitit 2003, kur në Milano të Italisë takohen grupet punuese për hartimin e projektit të bazuar në marrëveshjen paraprake në mes MASHT-it dhe C.E.S.E.S.
Fëtrat
Mund të përfshijë ose gjendjen e pastërtisë dhe pafajësisë në të cilën myslimanët besojnë se të gjithë njerëzit kanë lindur, ose aftësinë për të zgjedhur ose refuzuar udhëzimin e Zotit. Kurani thotë se njerëzit u krijuan në formën më të përsosur (95:4) dhe ishin të pajisur me një natyrë fillestare (30:30). Për më tepër, Perëndia mori një besëlidhje nga të gjithë fëmijët e Ademit, madje përpara se ata të dërgoheshin në sferën e kësaj bote të Tokës, në lidhje me Zotërimin e tij (7:172–173). Kjo besëlidhje konsiderohet se ka lënë një gjurmë të përjetshme në shpirtin njerëzor, me Kuranin duke theksuar se në Ditën e Gjykimit askush nuk do të jetë në gjendje të deklarojë injorancën e kësaj ngjarje (7:172–173).
Lemnushë
Lemnushë është një fshat në Komunën Skënderbegas, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Instituti Pedagogjik i Kosovës
Historiku
Grupet dy palësh përfundojnë punën e draftit të parë në prill 2004 dhe drafti u dorëzohet institucioneve vendimmarrëse në tetor 2005 dhe si i tillë projekti aprovohet nga MASHT, Qeveria italiane (Ministria e Punëve të Jashtme) dhe C.E.S.E.S.
Fëtrat
Ky mësim ka jehonë në traditat profetike që përsërisin ekzistencën e natyrës së brendshme njerëzore në lindje. Prandaj, në besimin islam, njerëzit konsiderohen të bekuar që kanë aftësinë për të kuptuar dhe pohuar ekzistencën e Zotit. Megjithatë, me kalimin e kohës, njerëzit priren të shpërfillin dhe anashkalojnë natyrën e tyre të lindur, duke bërë që ajo të errësohet dhe të varroset thellë brenda tyre. Në këtë drejtim, Islami perceptohet si një mjet për të ndihmuar individët në rizbulimin dhe rilidhjen me natyrën e tyre origjinale, duke rivendosur përfundimisht marrëdhënien e tyre fillestare me Zotin.
Instituti Pedagogjik i Kosovës
Historiku
Në muajin mars 2006 emërohet Këshilli Drejtues dhe Këshilli Shkencor nga ana e MASHT, ndërsa në shkurt 2007 publikohet konkursi për personelin hulumtues të IPK-së.
Në muajin mars 2007 komisioni intervistues bën përzgjedhjen e hulumtuesve sipas sektorëve dhe zyrave të parapara me strukturën e IPK-së, të cilat nga datat 16-30 qershor 2007 ndjekin kurse intensive të  parapara në projekt në metodologjitë e punës kërkimore shkencore të udhëhequra nga ekspertë të instituteve profesionale të Milanos.
Pestishi
Pestish (serbisht: Пестиш/Pestiš) është fshat në komunën e Prokuplës, Serbi.
Instituti Pedagogjik i Kosovës
Historiku
Pas gjithë këtij rrugëtimi të këtij projekti, me 3 shtator 2007 Instituti Pedagogjik i Kosovës filloi punën e tij.
Misioni
Misioni i Institutit Pedagogjik të Kosovës është: Të ofrojë shërbime profesionale për Ministrinë e Arsimit, Shkencës dhe Teknologjisë dhe institucionet arsimore të të gjitha niveleve në Kosovë, përmes hulumtimeve, trajnimeve, këshillimeve, monitorimit dhe vlerësimit, si dhe publikimeve profesionale në fusha të ndryshme të edukimit. Po ashtu detyrë kryesore e IPK-së është të hulumtojë, analizojë dhe krahasojë të arriturat arsimore në Kosovë me vendet tjera. Të zhvillojë punë kërkimore sipas detyrave të sektorëve në fushat e kurrikulës standardeve arsimore, teksteve shkollore, vlerësimit, trajnimit të mësimdhënësve dhe drejtuesve të institucioneve arsimore. Të ofrojë trajnime në fushat e kurrikulës, standardeve arsimore, teksteve shkollore, vlerësimit, trajnimit të mësimdhënësve dhe drejtuesve të institucioneve arsimore, të ofrojë mbështetje për MASHT-in dhe Drejtoritë Komunale të Arsimit në zhvillimin e politikave arsimore dhe reformave në fushën e arsimit, të përgatisë, të prezantojë dhe të publikojë rezultatet e hulumtimeve të bëra, botime të veçanta, material didaktike dhe doracakë për mësimdhënës dhe drejtues të institucioneve arsimore.
Arnave
Arnave është një komunë në Francë. Arnave bën pjesë në departamentin Ariège të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 211 banorë dhe sipërfaqe 8.38 km².
Armand Plaka
Armand Plaka ka lindur në Tiranë më 1975. Është gazetar, përkthyes e studiues, diplomuar për gjuhë e kulturë gjermane nga Universiteti i Tiranës. Ka kryer disa studime pasuniversitare e trajnime në fushat e politikës, shkencave të komunikimit e diplomacisë, në Shqipëri, RFGJ, e rajon. Ka bashkëpunuar me të përditshme të ndryshme shqiptare si “Panorama”, “Shqip”, “Shqiptarja.com”, "Gazeta Shqiptare", "Albanian Daily News" dhe revista periodike si “Shqip” e “KLAN” duke sjellë një volum te madh artikujsh studimorë , dossier-esh, intervista, komente dhe analiza. Ka përkthyer gjithashtu qindra artikuj në shtypin e përditshëm, si dhe ka botuar e përkthyer disa libra. Armand PLAKA ka qenë bursanti i parë shqiptar në Bundestagun Gjerman, dhe po ashtu edhe bursanti i parë shqiptar në Berlin, pranë Fondacionit “Konrad Adenauer”. Ai ka bashkëpunuar shpesh edhe me media gjermanofolëse dhe ka qenë anëtar i rrjeteve te korrespondetëve të rajonit, duke kontribuar me artikuj e intervista. Në periudha të ndryshme kohore ka drejtuar suplemente gazetash dhe ka drejtuar gjithashtu sektorët e lajmeve të botës në disa nga të përditshmet shqiptare. Kontributi i tij është sidomos i spikatur në fushën e studimeve deontologjiko–mediatike; në trajtimin e figurave e fenomeneve të ndryshme, duke i vlerësuar ato në aspektin profesional gazetaresk, atë politik e historik. Është njohës i mirë i kulturës e politikës së vendeve të rajonit të Ballkanit Perëndimor, Europës Qendrore e Lindore, Gjermanisë, të ish–republikave sovjetike e cështjeve të integrimit europian. Ai ka dhënë kontribut të vlefshëm edhe në gazetarinë historike sportive.
Sci-Hub
parapamje|Alexandra Elbakyan, themeluasja e Sci-Hub në një konferencë në Harvard Sci-Hub është një arkivë online e më shumë se 51.000.000 punimeve shkencore akademike dhe artikujve, të aksesueshme nëpërmjet ndërfaqes web të projektit. Çdo ditë publikohen materiale të reja, pas kyçjes së tyre përmes institucioneve arsimore. Themeluar nga Alexandra Elbakyan nga Kazakistani në vitin 2011, ajo e filloi projektin si reagim ndaj kostos së lartë aksesimit të hulumtimeve dhe bllokimeve nëpërjet mureve të pagesës (paywalls) që kushtojnë zakonisht 30$. Botuesi akademik Elsevier në vitin 2015 ka paraqitur një padi ligjore në New York City duke pretenduar shkelje të ligjit të të drejtave të autorit (copyright) nga projekti Sci-Hub.
Dehidratimi
Në fiziologji, dehidratimi është një mungesë e ujit në trup, me një ndërprerje shoqëruese të proceseve metabolike. Ndodh kur humbja e ujit të lirë tejkalon marrjen e ujit të lirë, zakonisht për shkak të stërvitjes, sëmundjes ose temperaturës së lartë mjedisore. Dehidratimi i lehtë mund të shkaktohet gjithashtu nga diureza me zhytje, e cila mund të rrisë rrezikun e sëmundjes së dekompresionit tek zhytësit.
Shumica e njerëzve mund të tolerojnë një ulje prej 3-4% në totalin e ujit të trupit pa vështirësi ose efekte negative shëndetësore. Një ulje prej 5-8% mund të shkaktojë lodhje dhe marramendje. Humbja e mbi dhjetë për qind e ujit total të trupit mund të shkaktojë përkeqësim fizik dhe mendor, të shoqëruar me etje të fortë. Vdekja ndodh me një humbje prej pesëmbëdhjetë deri në njëzet e pesë për qind të ujit të trupit.. Dehidratimi i lehtë karakterizohet nga etja dhe shqetësimi i përgjithshëm dhe zakonisht zgjidhet me rihidrim oral.
Dehidrimi mund të shkaktojë hipernatremi (nivele të larta të joneve të natriumit në gjak) dhe dallon nga hipovolemia (humbja e vëllimit të gjakut, veçanërisht plazma e gjakut).
Shenja dhe simptoma
Shenjat dalluese të dehidrimit përfshijnë etjen dhe ndryshimet neurologjike si dhimbje koke, parehati të përgjithshme, humbje të oreksit, ulje të vëllimit të urinës (përveç nëse poliuria është shkaku i dehidrimit), konfuzion, lodhje e pashpjegueshme, thonjtë ngjyrë vjollcë dhe konvulsione. Simptomat e dehidrimit bëhen gjithnjë e më të rënda me humbje më të madhe totale të ujit të trupit. Një humbje e ujit në trup prej 1-2%, e konsideruar si dehidrim i lehtë, tregohet se dëmton performancën njohëse. Ndërsa te njerëzit mbi 50 vjeç, ndjesia e etjes së trupit zvogëlohet me kalimin e moshës, një studim zbuloi se nuk kishte dallim në marrjen e lëngjeve midis të rinjve dhe të moshuarve. Shumë njerëz të moshuar kanë simptoma të dehidrimit. Dehidratimi kontribuon në sëmundshmërinë tek popullata e moshuar, veçanërisht gjatë kushteve që nxisin humbje të pandjeshme të ujit të lirë, siç është moti i nxehtë. Një rishikim i Cochrane për këtë temë përcaktoi dehidratimin e humbjes së ujit si "njerëz me osmolalitet në serum prej 295 mOsm/kg ose më shumë" dhe zbuloi se simptoma kryesore tek të moshuarit (njerëzit mbi 65 vjeç) ishte lodhja.
Shkaqet
Faktorët e rrezikut për dehidrim përfshijnë, por nuk kufizohen vetëm në: ushtrimin në mot të nxehtë dhe të lagësht, banim në lartësi të mëdha, atletikë qëndrueshmërie, të rriturit e moshuar, foshnjat, fëmijët dhe njerëzit që jetojnë me sëmundje kronike.
Dehidrimi mund të vijë gjithashtu si një efekt anësor nga shumë lloje të ndryshme të barnave dhe medikamenteve.
Tek të moshuarit, reagimi i mprehtë ndaj etjes ose aftësia e pamjaftueshme për të hyrë në ujë të lirë përballë humbjeve të tepërta të ujit të lirë (veçanërisht të lidhura me hipergliceminë) duket se janë shkaqet kryesore të dehidrimit. Uji i tepërt i lirë ose uji hipotonik mund të largohet nga trupi në dy mënyra - humbje e ndjeshme si diureza osmotike, djersitje, të vjella dhe diarre, dhe humbje e pandjeshme e ujit, që ndodh kryesisht përmes lëkurës dhe traktit respirator. Tek njerëzit, dehidrimi mund të shkaktohet nga një gamë e gjerë sëmundjesh dhe gjendjesh që dëmtojnë homeostazën e ujit në trup. Këto ndodhin kryesisht nga etja e dëmtuar/qasja e ujit ose teprica e natriumit.
Përkufizimi
Dehidratimi ndodh kur marrja e ujit nuk zëvendëson ujin e lirë të humbur për shkak të proceseve normale fiziologjike, duke përfshirë frymëmarrjen, urinimin, djersitjen ose shkaqe të tjera, duke përfshirë diarrenë dhe të vjellat. Dehidratimi mund të jetë kërcënues për jetën kur është i rëndë dhe të çojë në kriza ose ndalim të frymëmarrjes, dhe gjithashtu mbart rrezikun e edemës cerebrale osmotike nëse rihidratimi është tepër i shpejtë.
Termi "dehidrim" nganjëherë është përdorur gabimisht si një tregues për gjendjen e veçantë, të lidhur të hipovolemisë, e cila specifikisht i referohet një uljeje të vëllimit të plazmës së gjakut. Të dyja janë të rregulluara nëpërmjet mekanizmave të pavarur te njerëzit; dallimi është i rëndësishëm në drejtimin e trajtimit.
Parandalimi
Në mot të ngrohtë ose të lagësht, ose gjatë përpjekjeve të rënda, humbja e ujit mund të rritet ndjeshëm, sepse njerëzit kanë një kapacitet të madh dhe shumë të ndryshueshëm për djersitje. Humbjet e djersës në të gjithë trupin tek meshkujt mund të kalojnë 2 L/h gjatë sportit konkurrues, me norma prej 3-4 L/h të vëzhguara gjatë ushtrimeve me kohëzgjatje të shkurtër dhe me intensitet të lartë në vapë. Kur sasi të tilla të mëdha uji humbasin përmes djersës, elektrolitet, veçanërisht natriumi, po humbasin gjithashtu.
Lagrâce-Dieu
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ken Naganuma
(5 Shtator 1930 – 2 Qershor 2008) ishte një ish-futbollist japonez.
Lagrâce-Dieu
Lagrâce-Dieu (Ocitanisht: La Gràcia de Dieu ; Shqip: Lavdizoti) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Ken Naganuma
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Lagrâce-Dieu
Gjeografia
Lavdizoti kufizohet me gjashtë komuna të tjera: Miremont në veri, Auterive në lindje, Puydaniel në jug, Esperce në jugperëndim, Saint-Sulpice-sur-Lèze në perëndim dhe në anën e fundit nga Auribail në veriperëndim.
Radio Televizioni i Vojvodinës
Radio Televizioni i Vojvodinës është transmetuesi publik rajonal në provincën e Vojvodinës. Selia e tij është në Novi Sad.
Historia
parapamje| Selia e Radio Televizionit të Vojvodinës, para dhe pas bombardimeve të NATO-s në 1999 Dikur ishte i njohur si Radio Televizioni i Novi Sadit ( Радио Телевизија Нови Сад  (РТНС) / Radio Televizija Novi Sad ( RTNS )). Shërbimi televiziv u lançua në vitin 1975 në bazë të transmetuesve reletë rajonal të Radio Televizionit të Beogradit. Në vitin 1992 Radio Televizioni i Novi Sadit, së bashku me Radio Televizionin e Beogradit (RTB) dhe Radio Televizionin e Prishtinës (RTP), u bënë pjesë e Radio Televizionit të Serbisë, me RTNS që shërbente si filial i rrjetit për Vojvodinën duke ofruar programe shumëgjuhëshe përveç programeve kombëtare të RTS-së. programet.
Në vitin 1999, studiot e RTNS në lagjen Mišeluk të Novi Sadit u bombarduan dhe u shkatërruan nga forcat ajrore të NATO -s. Pas luftës, RTNS u zhvendos në ndërtesën e re në qendër të qytetit.
Në maj 2006, Radio Televizioni i Serbisë (Shërbimi Publik i Serbisë), me seli në Beograd, përfundoi shërbimet e tij lokale në Vojvodinë dhe me riorganizimin e shërbimeve të transmetimit, Radio Televizioni i Vojvodinës (Shërbimi Publik i Vojvodinës), me seli në Novi. Sad, tani u formua në bazë të RTNS-së së vjetër dhe pjesë e zyrave të RTS për rajonin.
Gjuhët
Disa shfaqje televizive janë përkthyer edhe në gjuhën e shenjave. Përveç kësaj, transmetohen versione me titra serbe të programeve në gjuhën angleze të Deutsche Welle-s.
Radio
RTV ka këto kanale radiofonike:
1999 deri në 2006
Para transformimit të televizionit në Radio Televizion të Vojvodinës, Radio Televizioni i Novi Sadit kishte dy kanale:
Para vitit 1999
Para bombardimeve të NATO-s, Radio Televizioni Novi Sad kishte dy kanale:
Tanita Tikaram
Tanita Tikaram (e lindur më 12 gusht 1969) është këngëtare dhe kompozitore angleze e muzikës pop/folk e lindur në Gjermani. Ajo arritur sukses në top lista muzikore me këngët "Twist in My Sobriety" dhe "Good Tradition" nga albumi i saj debutues i vitit 1988, Ancient Heart. Ajo është e njohur për zërin e saj të fuqishëm dhe të zhurmshëm, dhe për tekstet e saj poetike dhe paksa të errëta.
Jeta
Tikaram ka lindur në Münster, Gjermani, e bija e një babai Indo-Fijian, Pramod Tikaram, dhe një nënë malajsiane, Fatimah Rohani. Karriera ushtarake e babait të saj nënkuptonte se ajo e kaloi jetën e saj të hershme në Gjermani përpara se të shkonte në Basingstoke, Hampshire, Angli, kur ajo ishte në adoleshencën e saj të hershme.
Miremont, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Gjeografia
Komuna kufizohet me shtatë komuna të tjera: Vernet në veri, Grépiac përtej lumit Ariège në verilindje, Auterive në lindje, Lagrâce-Dieu në jug, Auribail në jugperëndim, Beaumont-sur-Lèze në perëndim, dhe më në fund nga Lagardelle-sur-Lèze në veriperëndim.
Lumi Ariège rrjedh nëpër komunë, duke formuar një kufi me komunën Grépiac.
Nartë (Gramsh)
Nartë është një fshat në Komunën Skënderbegas, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Montrabé
Montrabé (Ocitanisht: Monrabe ; Shqip: Montrraba  ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne të Francës jugperëndimore. Stacioni Montrabé ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Albi dhe Castres.
Popullatë
Banorët e komunës njihen në frëngjisht si Montrabéens.
Arnaville
Arnaville është një komunë në Francë. Arnaville bën pjesë në departamentin Meurthe-et-Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 598 banorë dhe sipërfaqe 5.22 km².
Qilimi
parapamje|240px|Qilimi antik Heriz Serapi Qilimi është një mbulesë dyshemeje tekstili, zakonisht e përbërë nga një shtresë e sipërme grumbulli e bashkangjitur në një mbështetëse. Grumbulli ishte bërë tradicionalisht nga leshi, por që nga shekulli i 20-të, shpesh përdoren fibra sintetike si polipropileni, najloni ose poliesteri, pasi këto fibra janë më pak të shtrenjta se leshi. Grumbulli zakonisht përbëhet nga tufa të përdredhura që zakonisht trajtohen me nxehtësi për të ruajtur strukturën e tyre. Termi qilim përdoret shpesh në një kontekst të ngjashëm me termin qilim, por qilimat zakonisht konsiderohen të jenë më të vegjël se një dhomë dhe jo të ngjitura në dysheme.
Qilimet përdoren për qëllime të ndryshme, duke përfshirë izolimin e këmbëve të një personi nga një dysheme e ftohtë pllake ose betoni, duke e bërë dhomën më të rehatshme si një vend për t'u ulur në dysheme (p.sh., kur luan me fëmijë ose si qilim lutjesh), duke reduktuar tingull nga ecja (veçanërisht në ndërtesat e banimit) dhe shtimi i dekorimit ose ngjyrës në një dhomë. Qilimet mund të bëhen në çdo ngjyrë duke përdorur fibra të lyera ndryshe. Tapetet mund të kenë shumë lloje të ndryshme modelesh dhe motivesh të përdorura për të dekoruar sipërfaqen. Tapetet përdoren në objektet industriale dhe tregtare si dyqanet me pakicë dhe hotelet dhe në shtëpi private. Sot, një gamë e madhe qilimash janë të disponueshme me shumë nivele çmimesh dhe cilësie, duke filluar nga qilimat e lira, sintetikë që prodhohen në masë në fabrika dhe përdoren në ndërtesa komerciale deri te qilimat e kushtueshëm të leshit me nyje dore që përdoren në shtëpi private.
Qilimat mund të prodhohen në një tezgjah në mënyrë të ngjashme me pëlhurën e endur, të bërë duke përdorur shami me gjilpëra, të nyjatura me dorë (në qilima orientale), të bëra me grumbullin e tyre të injektuar në një material mbështetës (të quajtur tufa), të endura të sheshta, të bëra nga fiksimi i leshit ose pambukut. rrjetat e një pëlhure të fortë, ose të qëndisur. Që nga shekulli i 19-të dhe i 20-të, kur është e nevojshme për qilimin mur në mur, gjerësi të ndryshme qilimi mund të qepen së bashku me një hekur dhe kasetë qepjeje (më parë ishte qepur së bashku) dhe të fiksohen në një dysheme mbi një nënshtresë me jastëk duke përdorur gozhdë, shirita ngjitës, ngjitëse ose herë pas here shufra metalike dekorative të shkallëve. Tapeti mur më mur dallohet nga qilimat ose rrogozat, të cilat janë mbulesa dyshemeje të shtruara lirshëm, pasi qilimi mur më mur është i fiksuar në dysheme dhe mbulon një sipërfaqe shumë më të madhe.
Barbera
parapamje|Tufë Barbera e zezë Barbera është një verë tipike piemonteze e bërë nga hardhia autoktone me të njëjtin emër, megjithëse dihet se është më pak e lashtë se të tjerat e rritura në Piemonte, si Moscato, Grignolino dhe Nebbiolo. Zgjerimi i saj ka qenë i vazhdueshëm gjatë shekujve dhe sot hardhia nga e cila është marrë është më e përhapura në rajon ndër ato me rrush të kuq, kryesisht në zonat e Alessandria, Alba, Asti dhe Oltrepò Pavese.
Barbera mund të tregtohet nën emërtime të ndryshme me origjinë të kontrolluar, shpesh me lloje të veçanta, si Barbera di Asti, d'Alba ose Canavese. Versioni "i gjallë" është gjithashtu tipik piemontez, një verë e re me një vrull të lehtë. Ne gjejmë dallime mjaft të rëndësishme midis Barberave të Albës, Asti dhe Monferrato, për shkak të ndryshimit të territorit rajonal në lidhje me zonat e ndryshme.
Një verë shumë klas, e vlerësuar në tryezat ndërkombëtare, përshtatet shumë mirë edhe në përgatitjen e disa pjatave tipike piemonteze, si mish i pjekur apo rizoto.
Jul Çezari (Asterix)
Jul Çezari (Frëngjisht: Jules César) është personazh fiktiv në librin strip francezë Asterix. Ai është diktator romak dhe antagonisti kryesor i fshatit, që është një gjemb në anën e tij. Shumë nga historitë përfshijnë skemat e tij më në fund për të pushtuar këtë fshat të fundit Gaulish që po përballet me legjionet e tij. Në raste të tjera, fshati (në mënyrë indirekte) ka ardhur në ndihmë të tij, por më shpesh është një siklet i madh atij në senatin romak - në Asterix dhe Arma Sekrete, i gjithë senati dhe qyteti po qeshnin pas një plani të dështuar. Pavarësisht nga kjo, gjithmonë ekziston një respekt i ndërsjellë mes tij dhe Asterix, dhe ndjenja se ai nuk është një djalë i keq (përveç përpjekjes për t'i pushtuar). Ai gjithashtu është treguar i nderuar, sepse kur Asterix dhe Obelix disi përfundojnë duke ndihmuar Çezarin, Çezari gjithmonë u jep atyre ndonjë favor që kërkojnë. Ai shkon aq larg sa të rindërtojë të gjithë fshatin Gaulish kur ajo u shkatërrua nga Brutus i cili ishte duke u përpjekur për të rrëmbyer djalin e Çezarit, të cilin Asterix u kthye në mënyrë të sigurt në familjen e tij (Djali i Asterix).
Filmat
Në seritë që u adoptuan në live-action, Jul Çezari portretizua nga Gottfried John në Asterix & Obelix kundër Çezarit, Alain Chabat në Asterix & Obelix: Misioni Kleopatra, Alain Delon në Asterix në Lojërat Olimpike dhe Fabrice Luchini në Asterix & Obelix në Shërbim të Madhërisë së Saj
Qilimi i lutjes
parapamje|upright=1.3|Qilimi i lutjes nga [[Bergama, fundi i shekullit të 19-të. Kamare në krye përfaqëson mihrabin dhe drejtimin e namazit.]] Qilimi i lutjes ose sixhade, është një copë pëlhure, ndonjëherë një qilim grumbull, e përdorur nga myslimanët dhe disa të krishterë gjatë lutjes.
Në Islam, qilimi i lutjes vendoset midis tokës dhe adhuruesit për pastërti gjatë pozicioneve të ndryshme të namazit. Këto përfshijnë sexhde dhe ulje në tokë.
Qilimat e lutjes përdoren gjithashtu nga disa të krishterë ortodoksë orientalë për lutjen e krishterë që përfshin përkuljen në emër të Trinisë, si dhe gjatë recitimit të Alleluia dhe Kyrie eleison. Qëllimi i tij është të mbajë një hapësirë ​​të pastër për t'iu lutur Zotit dhe këpucët duhet të hiqen kur përdorni qilimin e lutjes. Ndër ritualistët e vjetër ortodoksë rusë, një qilim i veçantë lutjesh i njohur si Podruçnik përdoret për të mbajtur fytyrën dhe duart e pastra gjatë përkuljes, pasi këto pjesë të trupit përdoren për të bërë shenjën e kryqit.
Shumë qilima lutjesh të reja prodhohen nga endësit në një fabrikë. Dizajni i një qilime luteje bazohet në fshatin nga ka ardhur dhe tek endësi i tij. Këto qilima zakonisht zbukurohen me shumë modele dhe forma të bukura gjeometrike. Ato ndonjëherë janë zbukuruar edhe me imazhe. Këto imazhe janë zakonisht monumente të rëndësishme islame, si Qabeja, por ato kurrë nuk janë objekte të gjalla. Kjo për shkak se vizatimi i objekteve të gjalla në qilimat islame është i ndaluar.
Për myslimanët, kur falen, një kamare, që përfaqëson mihrabin e një xhamie, në krye të qilimit duhet të drejtohet nga qendra islame për lutje, Meka. Të gjithë myslimanëve u kërkohet të dinë kiblen ose drejtimin drejt Mekës nga shtëpia e tyre ose ku janë gjatë udhëtimit. Të krishterët ortodoksë orientalë i vendosin qilimat e tyre të lutjes në mënyrë që ata të shikojnë nga lindja, drejtimi i lutjes ku ata luten.
Lucio Battisti
Lucio Battisti ( lindi në Poggio Bustone me 5 mars të vitit  1943 dhe vdiq në Milano me  9 shtator 1998)  ishte një  autor këngësh, kompozitor, multi-instrumentalist dhe producent disqesh muzikore italian.
Në mesin e muzikantëve dhe autorëve të këngëve më me ndikim dhe më inovatorë italianë u konsiderua si njëri prej personaliteteve më të rëndësishme dhe më eminente në historinë e muzikës italiane, qoftë si kompozitor dhe interpretues i vetë këngëve të tij, qoftë si kompozitor për artistë të tjerë. Në tërë karrierën e tij ka shitur më shumë se 25 milionë disqe muzikore.
Falë përshtatjes së përkryer të muzikës së tij me tekstet e shkruara nga Mogol, ku gjendeshin edhe elemente nga  letërsia hermetike, Battisti ka krijuar  një epokë të re të kulturës muzikore dhe të kostumeve italiane, duke futur në këngët e tij tema që atëherë konsideroheshin të vjetra dhe jashtë mode ( si p.sh ndjenjat e njeriut dhe ngjarjet e jetës së përditshme), me një stil jashtëzakonisht poetik. Lucio Battisti dinte të gjente tema krejtësisht të reja e të pazakonshme, shpeshherë edhe kundërshtuese mes tyre, sidomos në periudhën e suksesshme të bashkëpunimit të tij me  Pascquale Panella.
Për këto arsye, Battisti sot me të drejtë njihet si gjeniu i muzikës italiane si edhe pikë referimi për skenën muzikore italiane. Fama e tij duket sikur po shtohet vazhdimisht edhe jashtë kufijve kombëtarë, gjë që është meritë edhe e disa albumeve dhe këngëve solo të tij të incizuara në spanjollisht, anglisht, frëngjisht e gjermanisht, të shkruara e të interpretuara nga vetë ai.
Lucio Battisti kishte një talent të veçantë interpretativ dhe një zë të jashtëzakonshëm. Ai ishte gjithashtu një person i rezervuar dhe i tërhequr në vete. Gjatë karrierës së tij, ka  dalur në skenë shumë rrallë para publikut. Më vonë ka punuar për shtypin duke u shfaqur kështu gjithnjë e më rrallë në skenë deri atëherë kur vendosi përfundimisht ta braktisë skenën, duke mos dalë më madje as në kopertinat e albumeve të tij.
Këngët  më të njohura të Lucio Battisti-t janë:  E penso a te, Con il nastro rosa , Ancora tu, Amarsi un po’, La canzone del sole, Mi ritorni in mente, Un’avventura, La collina dei ciliegi ecc.
Petros Furiqis
Jeta dhe vepra shkencore
Petros Furiqis, lindi në Salaminë më 20.5.1878. Ai ishte i biri i Anagnostit dhe i Semiramisit. Ndoqi shkollën fillore dhe më pas shkollën greke të Salaminës (1884-1891) dhe shkollën e mesme të Pireut (1891-1895). Studioi për letërsi në Universitetin Kombëtar të Athinës.
Më 1904, Furiqis u emërua mësues në Shkollën Trishkallëse Greke të Salaminës. Dha dorëheqjen pasi u transferua dhe u mor sistematikisht me historinë, arkeologjinë, gjuhësinë dhe folklorin. Ai u regjistrua dhe ndoqi kurse në Fakultetin Juridik të Universitetit Kombëtar të Athinës nga viti 1909 deri në vitin 1913. Më 1914 u emërua redaktor i posaçëm i Fjalorit Historik të Gjuhës Greke dhe nga viti 1917 u emërua redaktor i rregullt i tij. Më 1916 u bë anëtar i rregullt i Shoqatës së Folklorit Grek. Në vitin 1921 u zgjodh sekretar i Shoqërisë Shkencore të Athinës. Në prill 1921 u emërua anëtar i Komitetit të Toponimeve të Greqisë. Në nëntor 1925 ai u bë anëtar i Shoqatës Arkeologjike Athinase. Në vitin 1928 ai u shpall doktor i shkencave filologjike i Fakultetit Filozofik të Universitetit të Athinës. Në mars 1929 ai kandidoi për senator në krahinën e Atikës dhe Beotisë me Partinë Liberale, por nuk arriti të zgjidhej. Në dhjetor 1929 u bë kontribues i rregullt i Arkivit Folklorik të Akademisë së Athinës, drejtor i të cilit emërua në janar 1932. Në nëntor 1932 ai mori drejtimin e revistës Athina, që e botonte Shoqëria Shkencore e Athinës.
Petros Furiqis ka shkruar rreth 30 studime për gjuhën, folklorin, arkeologjinë etj. Ndër më kryesoret e tij janë: Πόθεν το εθνικόν Αρβανίτης (Prejardhja e etnonimit "arvanit"), 1931 dhe Η εν Αττική ελληναλβανική διάλεκτος (Dialekti i arvanitëve të Atikës), 1932-1933. Këta dy tituj janë ndër më të cituarit e autorit në studimet albanologjike. Prejardhja e etnonimit "arvanit" është përkthyer në gjuhën shqipe.
Në fund të vitit 1935 Furiqis pësoi një goditje cerebrale, prej së cilës nuk u shërua. Vdiq më 4 prill 1936.
Përkatësia etnike dhe martesa
Ai ka qenë i martuar me Ekaterini Furiqin, me prejardhje nga familja Stithopoulou, nga ishulli Zakynthos.
Shënime
<references group="Shënim" responsive="" />
Ktheju tokës
"Ktheju tokës" është një këngë e regjistruar nga këngëtarja shqiptare Jonida Maliqi. Është kompozuar dhe shkruar nga Eriona Rushiti, dhe prodhuar nga Enis Mullaj dhe Sokol Marsi. E përshkruar si një baladë autentike dhe ritmike në gjuhën shqipe folk-elektronike, përcjellë nga instrumente tradicionale shqiptare, teksti i referohet temës së migrimit në veçanti në atë të popullit shqiptar gjatë luftës në Kosovë në fund të shekullit të 20-të.
Kënga përfaqësoi Shqipërinë në Festivalin Evropian të Këngës 2019 në Tel Aviv, Izrael, pasi fitoi konkursin e parazgjedhjes së vendit Festivali i Këngës. Përfundimisht arriti në vendin e shtatëmbëdhjetë në një listë prej njëzet e gjashtë, duke mbledhur gjithsej nëntëdhjetë pikë duke shënuar vitin e katërt për të arritur rezultatin e lartpërmendur. Gjatë shfaqjes me temë të zezë dhe me të kuqe të Maliqit, ajo u shoqërua nga tre backing vokalistë ndërsa ekranet LED në sfond shfaqnin dukshëm një shqiponjë fluturuese dhe folenë e saj.
Një video shoqëruese muzikore u bë premierë zyrtarisht në kanalin zyrtar në YouTube të Festivalit Evropian të Këngës më 10 mars 2019, ku që prej asaj kohe ka grumbulluar gjithsej 2.5 milion shikime. Portretizon Maliqin duke kënduar këngën në tym dhe shi dhe skena të dy fëmijëve duke vrapuar, njëri përmbi ujit, një tjetër duke shpëtuar nga flakët. Për qëllime promovuese dhe mbështetëse, ajo bëri paraqitje të ndryshme live për të performuar dhe u nis në një turne të vogël në Amsterdam, Londër dhe Madrid.
Kompozimi
"Ktheju tokës" u kompozua dhe u shkrua nga Eriona Rushiti, dhe prodhuar nga Enis Mullaj për pjesëmarrjen e Jonida Maliqit në edicionin e 57-të të Festivalit të Këngës, konkursi para-seleksionues i Shqipërisë për të zgjedhur hyrjen e tyre për Festivalin Evropian të Këngës 2019. Ajo u regjistrua dhe u rivendos në Gramofonstudion Svenska në qytetin Gothenburg, Suedi. Për sa i përket shënimit të muzikës, kënga kryhet në çelësin e D♭ major me një ritëm të moderatos prej 115 rrahjeve në minutë. Është përshkruar në mënyrë muzikore si një baladë popullore elektronike ritmike në gjuhën shqipe, shpirtërore dhe dramatike e përcjellë nga instrumentet tradicionale shqiptare të përbërë nga një fyell, lahuta dhe tupan. Teksti i "Ktheju tokës" eksploron temën e migracionit veçanërisht atë të popullit shqiptar gjatë viteve 1990 si pjesë e Luftës së Kosovës dhe gjithashtu aludon në krizën e vazhdueshme të migracionit nëpër botë.
Pritja kritike
"Ktheju tokës" në përgjithësi u prit me vlerësime pozitive nga kritikët e muzikës, pas fitores së saj në Festivali i Këngës. Brenda një përmbledhjeje të Wiwibloggs që përmbante disa recensione nga kritikë individualë, u vlerësua shpërndarja vokale e Maliqit dhe përbërja dhe origjinaliteti i këngës, ndërsa e etiketuan si "organike" dhe "tërheqëse". Në përgjithësi, rishikuesit e faqes në internet i dhanë këngës 7.17 nga gjithsej 10 pikë. Emma Kelly, duke shkruar për Metro, ishte gjithashtu pozitive ndaj përbërjes së këngës dhe performancës vokale të këngëtares ndërsa lavdëronte mirëmbajtjen e teksteve në gjuhën shqipe.
Promovimi
Një video shoqëruese muzikore për "Ktheju tokës" u dha premierë në kanalin zyrtar në YouTube të Festivalit të Këngëve në Eurovision më 10 mars 2019, ku prej asaj kohe ka grumbulluar gjithsej 2.5 milionë shikime. Procesi i xhirimeve për videon e lartpërmendur filloi nga fillimi i marsit 2019 dhe u krye nga Triangle Media Group në Tiranë, Shqipëri. E përshkruar si e errët dhe dramatike, në video shfaqen dukshëm skena të Jonida Maliqi duke realizuar këngën përpara një sfondi të zi të mbushur me tym dhe para fundit, në shi. Skenat e kryqëzuara nëpër pjesën kryesor portretizojnë dy fëmijë duke vrapuar veçmas, njëri përtej ujit dhe tjetri duke shpëtuar nga flakët, duke simbolizuar mesazhin e thellë të këngës.
Për qëllime promovuese dhe mbështetëse, Jonida Maliqi u nis në një turne të vogël me shfaqje live në para-partitë e Eurovisionit në Amsterdam, Londër dhe Madrid. Në mars të vitit 2019, ajo u shfaq për të realizuar një version të veçantë të këngës live në shfaqjen televizive shqiptare The Voice Kids Albania. Në një kohë më vonë, në dhjetor 2019, ajo hapi gjysmëfinalen e parë të edicionit të 58- të të Festivali i Këngës. Përveç kësaj, kënga u shfaq në numrin 40 në edicionin 2019 të tabelës Eurovision Top 250.