cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Theo Hernandez
Theo Bernard François Hernandez ( Frëngjisht: [teo ɛʁnɑ̃dɛz, - ɛʁnandɛs]; lindur më 6 tetor 1997) është një futbollist profesionist francez i cili luan si mbrojtës i majtë për klubin italian Milan.
Vitet e hershme
I lindur në Marseille, Hernandez j'u bashkua akademisë së Atlético Madrid në vitin 2007 në moshën nëntë vjeç.
Trofe
Real Madrid
Rahmi Tuda
parapamje|Dr. Rahmi Tuda (1934-2003) Rahmi Tuda - (1934 – 2003) ishte një shkrimtar shqiptar, mbledhës e studiues i letërsisë gojore, pedagog, bashkëpunëtor i jashtëm i Institutit Albanologjik në Prishtinë, anëtar i SHSH të Kosovës ( më parë ), kurse më vonë anëtar SHSHSH në Maqedoni, ka shkruar poezi për fëmijë e të rritur, prozë për të rritur e për fëmijë, drama, studime nga lëmia e letërsisë së shkruar dhe ajo gojore - aforizma, ese, trajtesa, artikuj, recensione, vështrime filozofike, punime kritike, kumtesa, artikuj etj.
Rahmiu lindi në Veleshtë të Strugës më 9 mars 1934. Shkollën fillore, Rahmiu e kreu në Strugë, kurse të mesmen, Shkollën Normale dhe fakultetin (filozofinë e thjeshtë) në Shkup. Magjistroi dhe doktoroi në shkencat filologjike në Universitetin e Kosovës.
Si arsimtar, në Veleshtë punoi nga viti 1956-1959, kurse gjatë vitit 1960 (disa muaj) punoi në fshatin Dollogozhdë. Në periudhën 1962-1968, ligjëroi filozofinë dhe sociologjinë në Gjimnazin e Strugës. Nga viti 1969-1973 - profesor i filozofisë në Shkollën Normale “Zenel Hajdini” në Ferizaj. Gjatë vitit 1973  (disa muaj) ligjëroi filozofinë dhe logjikën në Gjimnazin e Ferizajt. Nga viti 1973 -1991 punoi si pedagog për delikuencë në Qendrën për Punë Sociale në Ferizaj. Në vitet 1993 e 1994, punoi në Gjimnazin e mëvetësishëm “Hajdar Dushi” në Ladorisht të Strugës, kurse me votat e popullit shqiptar të zonës së Strugës në vitet 1994 - 1998 ishte deputet në Kuvendin e Maqedonisë. Si njëri nga nismëtarët për themelimin e Universitetit të Tetovës, po në këtë periudhë (1994-1998), ushtroi detyrën e Dekanit në Fakultetin Filologjik, ku ligjëroi Bazat e filozofisë dhe Letërsinë popullore.
Librin e parë për fëmijë me titull, Kronika e stinëve, e botoi në vitin 1965, librin e dytë, Vallja e lumit, e botoi në vitin 1984, kurse Pulëbardhat fluturojnë (Vjersha dhe tregime për fëmijë - 2001), është libri i tretë ( për fëmijë ) i këtij autori. Rahmiu, botoi edhe veprat poetike për të rritur: Kah dita (1965), Juve ju këndoj (1971), Zgjime (1972), Me sytë e argusit (1993), Metafora e kurmit (2001), përmbledhjen me aforizma Vegime (1979), dramën, Dilema (1997), si dhe veprat shkencore folklorike: Vlerat estetike të poezisë sonë legjendare (1993), Çështje paremiologjike (1994) Vlerësime folklorike (1998) Larmia  e disa formave dhe motiveve folklorike ( 2000 ),Përimtime (2001) etj.
Gjatë punës së tij, këtë shkrimtar dhe studiues shkencor që nga viti 1968 e deri në vitin 1986 Rahmiun e kanë ndjekur Organet e Sigurimit të Jugosllavisë dhe të Maqedonisë – për çështje politike dhe ideologjike (thuhet në Dosjen e Ministrisë së Punëve të Brendshme të RM). Katër herë gjatë punës së tij, strukturat moniste obskurantiste antishqiptare të ish – Jugosllavisë, Rahmiun e larguan nga puna. Në vitin 1968 e larguan nga arsimi (Gjimnazi i Strugës) për kohë të pacaktuar. Në vitin 1973 e larguan nga Shkolla Normale "Zenel Hajdini" në Ferizaj. Në vitin 1981 e izoluan për dy muaj në Lipjan dhe në Mitrovicë. Në vitin 1991 e larguan nga puna e pedagogut për delikuencë në Qendrën për Punë Sociale në Ferizaj.
Rahmiu ishte aktiv në krijimtarinë letrare, artistike dhe shkencore. Ndërroi jetë me 31 mars të vitit 2003.
Louis Vuitton
majtas|parapamje Louis Vuitton është një kompani franceze e specializuar në aksesorë mode, artikuj lëkure dhe orë xhepi. Ajo i përket shumëkombësheve frëngjisht të mallrave luksoz Moët Hennessy Louis Vuitton SA ( LVMH ) dhe është marka e saj kryesore. Louis Vuitton është një nga shtëpitë kryesore ndërkombëtare të modës në botë; ajo shet produktet e saj përmes butikëve të pavarur, departamenteve të qiradhënies në nivele të larta dhe përmes seksionit të tregtisë elektronike në faqen e saj të internetit.
Për gjashtë vjet rresht (2006–2012), Louis Vuitton u emërua marka luksoze më e vlefshme në botë. Vlerësimi i saj në vitin 2012 ishte 25.9 miliardë dollarë. Vlerësimi i markës në vitin 2013 ishte 28.4 miliardë dollarë, me të ardhura prej 9.4 miliardë dollarë. Kompania operon në 50 vende me më shumë se 460 dyqane në të gjithë botën.
Nga themelimi në Luftën e Dytë Botërore
majtas|parapamje|268x268px| Themeluesi Louis Vuitton Louis Vuitton ( Lavans-sur-Valouse, 4 gusht 1821 - Paris, 27 shkurt 1892 ), u largua nga qyteti i tij i lindjes në departamentin francez të Jura në 1835. Dy vjet më vonë ai mbërriti në Paris dhe filloi të punonte si praktikantë për prodhuesin e valixheve Monsieur Marechal. Ai themeloi markën me të njëjtin emër në 1854 dhe u imitua shpejt.
Në 1867 marka mori pjesë në ekspozitën universale në Paris.
Në 1885 Vuitton hapi dyqanin e tij të parë jashtë shtetit, në Londër në Oxford Street.
Për të promovuar ndërkombëtarisht kompania Georges Vuitton ekspozoi produktet në Panairin Botëror të Çikagos në 1893. Në 1896 Vuitton lançoi markën e famshme Monogram, e cila, e frymëzuar nga dizajni oriental i Epokës së vonë Viktoriane, ndërthuri inicialet e themeluesit (LV) me simbolet e luleve dhe katërgjethëshin. Në të njëjtin vit Georges vizitoi qytete të ndryshme në Shtetet e Bashkuara ( New York, Philadelphia dhe Chicago ) duke shitur produkte Vuitton. Në vitin 1901 grupi nisi çantën e parë me avull “SteamerBasg”.
Në vitin 1913 u hap butiku historik në Avenue des Champs-Élysées në Paris. Në fillim të Luftës së Parë Botërore Louis Vuitton kishte dyqane në New York, Bombay, Washington, London, Alexandria, Egjipt dhe Buenos Aires. Në vitet në vijim u prezantuan Keepall Bag ( 1930 ) dhe Noè ( 1932 ), fillimisht të krijuara me qëllim të bartjes së shisheve të shampanjës, por mbi të gjitha një nga modelet më të shitura nga etiketimi francez, Speedy. Në 1936 Georges Vuitton vdiq dhe djali i tij, Gaston-Louis Vuitton, mori kontrollin e biznesit familjar. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, LV bashkëpunoi me nazistët gjatë pushtimit gjerman të Francës.
Louis Vuitton është një nga shtëpitë kryesore në botën e modës ndërkombëtare dhe produktet e saj përfshijnë, përveç valixheve luksoze, këpucë, orë, bizhuteri, pajisje, syze dielli dhe libra. Vlerësimi i tij për vitin 2012 është 25.9 miliardë dollarë.
Historia e fundit dhe ardhja e Marc Jacobs
majtas|parapamje| Shkronjat ikonike të ndërmarrjes LV Duke filluar nga viti 2000, kompania, nën udhëheqjen e Odile Vuitton (vajza e Gaston-Louis) dhe burrit të saj Henri Ricamier, u bë një shumëkombëshe. Në 1987 zotërimi Louis Vuitton SA është i listuar në Bursën e Parisit dhe është pronar jo vetëm i markës historike, por edhe i shampanjës fisnike Veuve Clicquot Ponsardin. Ndërmarrja e përbashkët me Moët Hennessy mori emrin e Moët Hennessy Louis Vuitton SA, i njohur gjithashtu me shkurtesën LVMH.
Nga viti 1983 deri në vitin 1997 kompania u bë sponsori kryesor i Kupës së Amerikës : gjatë kësaj periudhe kishte një garë me emrin e Kupës Louis Vuitton. Në vitin 1989 Bernard Arnault fitoi 42% të aksioneve të grupit LVMH, duke u bërë aksioneri më i madh i tij. Në 1997 Marc Jacobs u bë drejtori artistik i kompanisë; në mars të vitit pasues ai projektoi dhe prezantoi linjën e parë të kompanisë të veshjeve "prêt-à-porter" për burra dhe gra. Nën udhëheqjen e Jacobs kompania ka krijuar bashkëpunime të rëndësishme me artistë të tillë si Kanye West, Stephen Sprouse, Takashi Murakami dhe Yayoi Kusama.
Në vitin 2003, qarkullimi ishte 14.3 miliardë dollarë, nga të cilat rreth gjysma vetëm në Japoni. Vende të tjera të dukshme për sa i përket qarkullimit ishin Rusia, Italia dhe Emiratet e Bashkuara Arabe.
Më 2 tetor 2013, pas 16 vitesh, përfundon bashkëpunimi Louis Vuitton dhe Marc Jacobs. . Në vend të tij, më 4 nëntor 2013, u emërua Nicolas Ghesquière, një dizajner i njohur për punën e tij në markën Balenciaga.
Më 18 Janar 2017 kompania mbajti një shfaqje mode ku u konfirmua një bashkëpunim me Supreme NYC. parapamje| Një dyqan Louis Vuitton në [[Toronto, Kanada .]] Më 26 Mars 2018, Virgil Abloh u emërua drejtor artistik i veshjeve për meshkuj, duke zëvendësuar Kim Jones i cili filloi të punojë për Dior, Virgil është drejtori i parë afrikano-amerikan i etiketës dhe një nga disenjatorët e paktë të një shtëpie të madhe të modës Evropiane. Shfaqja e saj debutuese u mbajt në Paris Men Fashion Week 2018 dhe u vu në skenë në oborrin historik të kopshteve Palais-Royal. LV ishte në vendin e parë në 10 markat kryesore më të vlefshme të BrandZ në 2019, me vlerë 47.2 miliardë dollarë.
Më 15 janar 2020, kompania bleu diamantin Sewelô, diamanti i dytë më i madh i përafërt i gjetur ndonjëherë në histori, nga Lucara Diamond i cili e nxori atë nga miniera e tyre në Botsvana.
Akalkulia
Akalkulia është një dëmtim i fituar në të cilin njerëzit kanë vështirësi në kryerjen e detyrave të thjeshta matematikore, të tilla si mbledhja, zbritja, shumëzimi dhe madje thjesht duke mos qenë në gjendje të thonë se cili prej dy numrave është më i madh. Akalkulia dallohet nga diskalkulia në atë se akalkulia mund të fitohet gjatë jetës për shkak të dëmtimeve neurologjike të tilla si goditja, ndërsa diskalkulia është një çrregullim specifik zhvillimor i vërejtur së pari gjatë përvetësimit të njohurive matematikore. Emri vjen nga greqishtja "a" që do të thotë "jo" ose "nuk" dhe latinishtja "calculare", që do të thotë "të llogaritësh".
Louis Vuitton
Marka
majtas|parapamje| Dyqani Vuitton në Fifth Avenue, [[Nju Jork (qytet)|New York, 2013]] Marka Louis Vuitton dhe monograma LV janë ndër markat më të vlefshme në botë. Sipas një studimi të vitit 2010 në Millward Brown, Louis Vuitton ishte marka e 19-të më e vlefshme në botë dhe vlerësohet të ketë vlerë mbi 19 miliardë dollarë. Për gjashtë vjet rresht, Louis Vuitton ishte numri një në listën e 10 Markave më të Fuqishme të botuara nga studimi i BrandZ 2011 i Millward Brown Optimor me një vlerë prej 24.3 miliardë dollarësh. Ishte më shumë se dyfishi i vlerës së markës së renditur në vendin e dytë.
Akalkulia
Referimet
<references group="" responsive="1">
Stadiumi Kukush
Stadiumi Kukush është një stadium multifunksional në Strumicë, Republika e Maqedonisë.Përdoret kryesisht për ndeshjet e futbollit dhe aktualisht është stadiumi i KF Horizont Turnovoë. Stadiumi ka 1,500 ulëse.
Louis Vuitton
Marka
Louis Vuitton është një nga markat më të falsifikuara në botën e modës falë imazhit të tij të simbolit të statusit. Ironikisht, firma Monogram Canvas u krijua për të parandaluar falsifikimin. Në 2004, falsifikimet e Louis Vuitton përbënin 18% të aksesorëve të falsifikuar të konfiskuar në Bashkimin Evropian.
Kompania në mënyrë aktive kërkon të çrrënjosë falsifikimin dhe ka punësuar një ekip avokatësh dhe agjencish speciale hetimi për të ndjekur penalisht shkelësit përmes gjykatave në të gjithë botën. Kompania shpenzon rreth gjysmën e buxhetit të saj të komunikimit për falsifikimin e mallrave të saj. LVMH, kompania e ngjithur e Vuitton, përshkroi "afro 60 njerëz në nivele të ndryshme të përgjegjësisë që punojnë me kohë të plotë në luftën kundër falsifikimit në bashkëpunim me një rrjet të madh hetuesish të jashtëm dhe një ekipi avokatësh". Kompania monitoron nga afër shpërndarjen e produkteve të saj. Deri në vitet 1980, produktet e Vuitton shiteshin gjerësisht në dyqane, të tilla si Neiman Marcuse në Avenue e Pestë. Sot, produktet e Vuitton janë kryesisht të disponueshme në kompanitë që Louis Vuitton ka si pronesi, me një numër të vogël përjashtimesh të shënuara në rrethet e luksit të blerjeve ose brenda departamenteve luksoze. Butikët e korporatave brenda departamenteve të dyqaneve funksionojnë në mënyrë të pavarur dhe menaxhohen nga drejtuesit e kompanisë dhe punonjësit. LV ka një dyqan zyrtar në internet, përmes faqes së saj kryesore në internet.
Disa artistë të profilit të lartë të muzikës rap kanë përmendur kompaninë në tekstet e këngëve, më të rëndësishmet: Kanye West, Juicy J dhe Wiz Khalifa.
Produktet
Shumë prej produkteve të kompanisë përdorin materiale kafe Damier dhe Monogram Canvas, që të dyja u përdorën për herë të parë në fund të shekullit të 19-të. Të gjitha produktet e kompanisë mbajnë inicialet homonime LV. Kompania nxjerr në treg produktin e saj përmes dyqaneve të saj të vendosura nëpër botë, gjë që i lejon asaj të kontrollojë cilësinë dhe çmimin e produktit. Ai gjithashtu lejon LV të parandalojë hyrjen e produkteve të falsifikuara në kanalet e saj të shpërndarjes. Për më tepër, kompania shpërndan produktet e saj përmes faqes në internet të kompanisë, LouisVuitton.com.
Fushatat reklamuese
parapamje| Louis Vuitton në Champs-Elysées Kompania Louis Vuitton kultivon ndjekës të famshëm dhe ka paraqitur modele, muzikantë dhe aktorë të famshëm, të tillë si Jennifer Lopez, Keith Richards, Madonna, Sean Connery, Matthias Schoenaerts, Angelina Jolie, Gisele Bündchen, Mikhail Gorbachev, Oh Sehun dhe David Bowie në fushatat e saj të marketingut.
Kompania zakonisht përdor reklama të shtypura në revista dhe tabela në qytete kozmopolite. Posterat e Louis Vuitton Razzia ishin të njohura në vitet 1980. Më parë ai mbështetej në një shtyp të zgjedhur për fushatat e tij reklamuese (shpesh duke përfshirë yje prestigjiozë si Steffi Graf, Andre Agassi dhe Catherine Deneuve ) të xhiruar nga Annie Leibovitz. Sidoqoftë, Antoine Arnault, drejtori i departamentit të komunikimit, kohët e fundit ka vendosur të hyjë në botën e televizionit dhe kinemasë : spoti (90 sekonda) eksploron temën "Ku do të të çojë jeta?" dhe është përkthyer në 13 gjuhë të ndryshme. Kjo është reklama e parë e Vuitton ndonjëherë dhe u drejtua nga regjisori i famshëm francez Bruno Aveillan.
Në 2002, Presidenti dhe CEO i LVMH Watches Daniel Lalonde (më vonë, CEO global i markave LVMH Moët dhe Dom Pérignon ) rekrutuan njerëz të famshëm si Maria Sharapova, Brad Pitt, Tiger Woods dhe Uma Thurman, për fushatat reklamuese të fotografuara nga Patrick Demarchelier. Njoftimet me Woods thuhet se çuan në një rritje prej 30% të shitjeve, duke rezultuar në TAG Heuer të renditur si markë # 1 e orëve luksoze. 2 në Amerikë deri në 2005.
Bashkëpunime e veçanta
parapamje| Louis Vuitton Boutique në Galleria Vittorio Emanuele II në [[Milano]] Louis Vuitton ka pasur shumë bashkëpunime me artistë dhe dizajnerë të njohur.
Fluturimi hapësinor
Fluturimet hapsinore (ose fluturimeve në hapësirë) është fluturim balistik në ose nëpërmjet hapësirës së jashtme. Fluturimi hapësinor mund të ndodhë me anije kozmike me ose pa njerëz në bord. Yuri Gagarin nga Bashkimi Sovjetik ishte njeriu i parë që kreu një fluturim hapësinor. Shembuj të fluturimeve njerëzore përfshijnë uljen e Shteteve të Bashkuara në Hënë në programin Apollo dhe programet Space Shuttle dhe programin Soyuz të udhëhequr nga Rusia, si dhe Stacioni Ndërkombëtar Hapësinor në vazhdim. Shembuj të fluturimit hapësinor të papjekur përfshijnë sondat hapësinore që lënë orbitën e Tokës, si dhe satelitët në orbitë rreth Tokës, siç janë satelitët e komunikimit. Këto funksionojnë ose me kontroll telerobotik ose janë plotësisht autonome.
Fluturimi në hapësirë përdoret në eksplorimin e hapësirës, dhe gjithashtu në aktivitetet tregtare si turizmi hapësinor dhe telekomunikacioni satelitor. Përdorime shtesë jo-komerciale të fluturimit në hapësirë përfshijnë vëzhguesit e hapësirës, satelitët e zbulimit dhe satelitët e tjerë të vëzhgimit të Tokës.
Fluturimi hapësinor mund të arrihet me lloje të ndryshme të sistemeve të lëshimit, në mënyrë konvencionale me lëshimin e raketave, të cilat sigurojnë shtytjen fillestare për të kapërcyer forcën e gravitetit dhe shtyjnë një anije kozmike nga sipërfaqja e Tokës. Pasi në hapësirë, lëvizja e një anijeje - të dy kur janë të paplotësuar dhe kur janë nën shtytje - mbulohet nga zona e studimit e quajtur astrodinamikë. Disa anije kozmike mbeten në hapësirë pafundësisht, disa shpërbëhen gjatë reentrit atmosferik, dhe të tjerët arrijnë në një sipërfaqe planetare ose hënore për ulje ose ndikim.
Historia
Propozimi i parë teorik i udhëtimit në hapësirë duke përdorur raketa u botua nga astronomi dhe matematikani skocez William Leitch, në një ese të 1861 "Një Udhëtim përmes Hapësirës". Më e njohur (megjithëse jo shumë jashtë Rusisë) është vepra e Konstantin Tsiolkovsky, " Исследование мировых пространств реактивными приборами "( Eksplorimi i hapësirës kozmike nga mjetet e pajisjeve të reagimit ), botuar në 1903.
Fluturimi në hapësirë u bë një mundësi inxhinierike me punën e botimit të Robert H. Goddard në vitin 1919 të punimit të tij Një metodë e arritjes së lartësive ekstreme. Zbatimi i tij i hundës de Laval në raketa të karburantit të lëngshëm përmirësoi efikasitetin e mjaftueshëm për të bërë të mundur udhëtimin ndërplanetar. Ai gjithashtu dëshmoi në laborator se raketat do të funksiononin në vakumin e hapësirës; megjithatë, puna e tij nuk u mor seriozisht nga publiku. Përpjekja e tij për të siguruar një kontratë të ushtrisë për një armë të shtyrë me raketa në Luftën e Parë Botërore u harua nga armëpushimi i 11 nëntorit 1918 me Gjermaninë. Duke punuar me mbështetje financiare private, ai ishte i pari që nisi një raketë të karburantit të lëngshëm në 1926. Gazetat e Goddard ishin mjaft me ndikim ndërkombëtar në fushën e tij.
Nisja
Raketat janë mjeti i vetëm aktualisht i aftë për të arritur orbitën ose më gjerë. Teknologji të tjera hapësinore jo-raketash akoma nuk janë ndërtuar, ose mbeten të pakta shpejtësitë orbitale. Nisja e raketave për një fluturim hapësinor zakonisht fillon nga një hapësirë kozmodrome, e cila mund të jetë e pajisur me komplekse lëshimi dhe pads për lëshimin për raketë vertikale të raketave, dhe pistat për ngritje dhe ulje të aeroplanëve transportues dhe anije kozmike. Hapësira kozmodrome ndodhet shumë larg banimit njerëzor për arsye zhurme dhe sigurie. ICBM-të kanë lehtësira të ndryshme të nisjes speciale.
Një lëshim shpesh është i kufizuar në dritare të caktuara të nisjes. Këto dritare varen nga pozicioni i trupave qiellorë dhe orbitat në lidhje me vendin e lëshimit. Ndikimi më i madh shpesh është rotacioni i vetë Tokës. Pasi të fillohen, orbitat normalisht janë të vendosura brenda aeroplanëve relativisht të sheshtë në një kënd të fiksuar në boshtin e Tokës, dhe Toka rrotullohet brenda kësaj orbite.
Një jastëk lëshimi është një strukturë fikse e dizajnuar për të dërguar automjete me ajër. Në përgjithësi përbëhet nga një kullë nisëse dhe llogore me flakë. Ajo është e rrethuar nga pajisjet e përdorura për tu ngritur, karburanti dhe mirëmbajtjen e automjeteve të lëshimit. Para nisjes, raketa mund të peshojë shumë, qindra ton. Anije Hapësirë Kolumbia, në STS-1, peshonte 2030 tonne  gjatë ngritjes.
Bezeva
Bezevë, (Безово/Bezovo) është fshat në komunën e Strugës, Maqedoni.
Fluturimi hapësinor
Arritja e hapësirës
Përkufizimi më i përdorur për hapësirën e jashtme është gjithçka përtej vijës Kármán, e cila është 100 km mbi sipërfaqen e Tokës. Shtetet e Bashkuara ndonjëherë përcaktojnë hapësirën e jashtme si gjithçka përtej 50 mi në lartësi
Bezeva
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 53 banorë Maqedonas dhe 1 tjetër.
Fluturimi hapësinor
Arritja e hapësirës
Për sistemet e lëshimit të hedhjes në treg, sistemet e arratisjes shpesh fillojnë të lejojnë që astronautët të shpëtojnë në rast emergjence.
Alternativat
Janë propozuar shumë mënyra për të arritur në hapësirë përveç raketave. Ide të tilla si Ashensor hapsinor, dhe këmbimit i vrullit Tethers si rotovatorët ose skyhooks kërkon materiale të reja shumë më e fortë se çdo e njohur aktualisht. Nisjet elektromagnetike siç janë unazat e lëshimit mund të jenë të realizueshme me teknologjinë aktuale. Idetë e tjera përfshijnë aeroplanët / avionët hapësinorë të asistuar nga raketa si Reaktorët e Motorëve të Reagimit (aktualisht në zhvillimin e fazës së hershme), aeroplanët me energji scramjet dhe aeroplanët hapësinorë me energji RBCC. Nisja e armëve është propozuar për ngarkesë.
Lënia e orbitës
Arritja e një orbite të mbyllur nuk është thelbësore për udhëtimet hënore dhe ndërplanetare. Automjetet e hershme hapësinore ruse arritën me sukses lartësi shumë të mëdha pa hyrë në orbitë. NASA konsideroi fillimin e misioneve të Apollo drejtpërdrejt në trajektoret hënore, por miratoi strategjinë e fillimit të hyrjes në një orbitë të përkohshme parkimi dhe më pas kryerjen e një djegie të veçantë disa orbita më vonë në një trajektore hënore. Kjo kushton shtytës shtesë sepse periudha e orbitës së parkimit duhet të jetë mjaft e lartë për të parandaluar rivendosjen ndërsa injeksioni i drejtpërdrejtë mund të ketë një perigee arbitrarisht të ulët sepse nuk do të arrihet kurrë.
Sidoqoftë, qasja e orbitës së parkimit thjeshtoi shumë planifikimin e misionit Apollo në disa mënyra të rëndësishme. Ajo zgjeroi në mënyrë thelbësore dritaret e lejueshme të fillimit, duke rritur mundësinë e një nisje të suksesshme pavarësisht problemeve të vogla teknike gjatë llogaritjes. Orbita e parkimit ishte një "rrafshnim i misionit" të qëndrueshëm që i dha ekuipazhit dhe kontrolluesve disa orë për të kontrolluar plotësisht anijen pas streseve të lëshimit përpara se ta kryente atë për një fluturim të gjatë hënor; ekuipazhi mund të kthehej shpejt në Tokë, nëse është e nevojshme, ose mund të kryhej një mision alternativ orbital i Tokës. Orbita e parkimit mundësoi gjithashtu trajektoret translunare që shmangnin pjesët më të dendura të rripave të rrezatimit Van Allen.
Misionet robotike nuk kërkojnë aftësi aborti ose minimizim rrezatimi, dhe për shkak se lëshuesit modernë në mënyrë rutinore plotësojnë dritare të lëshimit "të menjëhershëm", sondat hapësinore për Hënën dhe planetët e tjerë zakonisht përdorin injeksion të drejtpërdrejtë për të maksimizuar performancën. Megjithëse disa mund të brigjeshin shkurtimisht gjatë sekuencës së fillimit, ato nuk plotësojnë një ose më shumë orbita të plotë parkimi para djegies që i injekton ato në një trajektore të arratisjes së Tokës.
Vini re se shpejtësia e arratisjes nga një trup qiellor zvogëlohet me lartësi mbi atë trup. Sidoqoftë, është më efikas për karburantin që një zanat të djegë karburantin e tij sa më afër tokës që të jetë e mundur; shiko efektin dhe referencën Oberth. Kjo është një mënyrë tjetër për të shpjeguar ndëshkimin e performancës që lidhet me vendosjen e zonës së sigurt të një orbite parkimi.
Planet për misionet e ardhshme fluturuese ndërplanetare të mashtruara në hapësirë shpesh përfshijnë asamblenë përfundimtare të automjeteve në orbitën e Tokës, siç janë anijen Orion të NASA-së dhe tandemi Kliper / Parom i Rusisë.
Republika Serbe
parapamje|Flamuri i Republika Srpska parapamje|Harta e Republika Serbe Republika Serbe (serbisht: Република Српска ose Republika Srpska, boshnjakisht/kroatisht: Republika Srpska) është një nga dy entitetet që përbëjnë Bosnjën dhe Hercegovinën së bashku me Federatën e Bosnjës dhe Hercegovinës.
Fluturimi hapësinor
Astrodinamika
Astrodinamika është studimi i trajektoreve të hapësirës hapësinore, veçanërisht pasi ato lidhen me efektet gravitacionale dhe shtytëse. Astrodinamika lejon që një anije kozmike të arrijë në destinacionin e tij në kohën e duhur pa përdorim të tepërt të shtytësve. Një sistem i manovrimit orbital mund të jetë i nevojshëm për të mirëmbajtur ose ndryshuar orbitat.
Metodat e shtytjes orbitale jo-raketore përfshijnë vela diellore, vela magnetike, sisteme magnetike plazma-flluskë dhe përdorimin e efekteve të llastikës gravitacionale.
Transferimi energjisë
Shprehja "energji transferuese" nënkupton sasinë totale të energjisë të shpërndarë nga një fazë rakete në ngarkesën e saj. Kjo mund të jetë energjia e transmetuar nga një fazë e parë e një automjeti lëshimi në një fazë të sipërme plus ngarkesë, ose nga një fazë e sipërme ose motor goditjeje anijesh në një anije hapësinore.
Ulja
Kapsulat Mercury, Binjakët dhe Apollo të gjitha u përhapën në det. Këto kapsula janë krijuar për të zbritur me shpejtësi relativisht të ulët me ndihmën e një parashute. Kapsulat ruse për Soyuz përdorin një parashutë të madhe dhe raketa të frenimit për të prekur tokën. Anije Hapësira u rrëshqit në një ndërprerje si një aeroplan.
Rikuperimi
Pas një ulje të suksesshme të anijes, banorët e saj dhe ngarkesat mund të rikuperohen. Në disa raste, rimëkëmbja ka ndodhur para uljes: ndërsa një anije kozmike është ende duke zbritur në parashutën e saj, ajo mund të kapet nga një aeroplan i krijuar posaçërisht. Kjo teknikë e tërheqjes në ajër të mesëm u përdor për të rikuperuar kanistrat e filmit nga satelitët spiunë të satelitit Corona.
I Papjekur
Fluturimi hapësinor i papjekurr është i gjithë veprimtaria e fluturimit në hapësirë pa një prani të nevojshme njerëzore në hapësirë. Kjo përfshin të gjitha sondat hapësinore, satelitët dhe anijen robotike dhe misionet. Fluturimi hapësinor i palidhur është e kundërta e fluturimit hapësinor të mposhtur, i cili zakonisht quhet fluturim hapësinor njerëzor. Nënkategoritë e fluturimit hapësinor të papjekur janë "anijet robotike" (objektet) dhe "misionet hapësinore robotike" (aktivitete). Një anije kozmike robotike është një anije hapësinore e pa zbuluar pa njerëz në bord, që zakonisht është nën kontroll telerobotik. Një anije kozmike robotike e krijuar për të bërë matje kërkimore shkencore shpesh quhet sondë hapësinore.
Misionet hapësinore të palidhura përdorin anije kozmike të kontrolluara nga distanca. Misioni i parë i paprekur hapësinor ishte Sputnik, i filluar 4 tetor 1957 për të orbituar Tokën. Misionet hapësinore ku kafshët e tjera por pa njerëz janë në bord konsiderohen si misione të papjekura.
Teleprezenca
Telerobotika bëhet telepresencë kur vonesa në kohë është mjaft e shkurtër për të lejuar kontrollin e anijes në afërsi të kohës reale nga njerëzit. Edhe vonesa e shpejtësisë së dritës dy sekondëshe për Hënën është shumë larg për eksplorimin e telepresionit nga Toka. Pozicionet L1 dhe L2 lejojnë vonesa të udhëtimit të rrumbullakët 400 milje sekondë, që është mjaft afër për funksionimin e telepresencës. Telepresence është sugjeruar gjithashtu si një mënyrë për të riparuar satelitët në orbitën e Tokës nga Toka. Simpoziumi i eksplorimit i telerobotikës në 2012 hulumtoi këtë dhe tema të tjera.
Njerëzor
Fluturimi i parë njerëzor ishte Vostok 1 në 12 Prill 1961, mbi të cilin kozmonauti Yuri Gagarin i BRSS bëri një orbitë rreth Tokës. Në dokumentet zyrtare sovjetike, nuk përmendet fakti se Gagarin parashutoi shtatë miljet e fundit. Aktualisht, e vetmja anije kozmike që përdoret rregullisht për fluturimin e hapësirës njerëzore janë anija ruse Soyuz dhe anijen kineze Shenzhou. Flota amerikane e Shuttle operoi nga Prilli 1981 deri në Korrik 2011. SpaceShipOne ka realizuar dy fluturime hapësinore humane suborbitale.
Nën-orbital
Në një fluturim hapësinor nën-orbital, anija kozmike arrin hapësirën dhe më pas kthehet në atmosferë pas ndjekjes së një trajektore (kryesisht) balistike. Kjo ndodh zakonisht për shkak të energjisë së pamjaftueshme orbitale specifike, në këtë rast një fluturim suborbital do të zgjasë vetëm disa minuta, por është gjithashtu e mundur që një objekt me energji të mjaftueshme për një orbitë të ketë një trajektore që kryqëzon atmosferën e Tokës, ndonjëherë pas shumë orë. Pioneer 1 ishte sonda e parë hapësinore e NASA-s që synonte të arrinte Hënën. Një dështim i pjesshëm bëri që ajo në vend të kësaj të ndiqte një trajektore suborbital në një lartësi prej 113854 km  përpara se të riprovoni atmosferën e Tokës 43 orë pas fillimit.
Pikë-për-pikë
Pika-për-pikë është një kategori e fluturimit hapësinor nën-orbital, në të cilën një anije hapësinore siguron transport të shpejtë midis dy vendeve tokësore. Një rrugë ajrore konvencionale midis Londrës dhe Sidneit, një fluturim që zakonisht zgjat mbi njëzet orë. Me udhëtimin suborbital pikë-pikë-pikë, e njëjta rrugë mund të përshkohet në më pak se një orë. Ndërsa asnjë kompani nuk ofron këtë lloj transporti sot, SpaceX ka zbuluar planet për ta bërë këtë qysh në vitet 2020 duke përdorur Starship. Fluturimi hapësinor suborbital mbi një distancë ndërkontinentale kërkon një shpejtësi automjeti që është vetëm pak më e ulët se shpejtësia e kërkuar për të arritur në orbitën e ulët të Tokës. Nëse përdoren raketa, madhësia e raketës në lidhje me ngarkesën është e ngjashme me një Raketë Ballistike Ndër-Kontinentale (ICBM). Do fluturim hapësinor ndërkontinental duhet të kapërcejë problemet e ngrohjes gjatë ri-hyrjes në atmosferë që janë gati aq të mëdha sa ato me të cilat përballen fluturimet hapësinore orbitale.
Ndërplanetar
Udhëtimi ndërplanetar është udhëtimi ndërmjet planetëve brenda një sistemi të vetëm planetar. Në praktikë, përdorimi i këtij termi është i kufizuar për të udhëtuar ndërmjet planetëve të sistemit tonë Diellor.
Ndëryjor
Horizonet e reja  është anija kozmike e pestë e vendosur në një trajektore arratisjeje duke lënë sistemin Diellor. Voyager 1, Voyager 2, Pioneer 10, Pioneer 11 janë më të hershmit. Një nga më të largëtat nga Dielli është Voyager 1, i cili është më shumë se 100 AU i largët dhe po lëviz me 3.6 AU në vit. Në krahasim, Proxima Centauri, ylli më i afërt përveç Diellit, është 267,000 AU i largët. Do të duhen Voyager 1 mbi 74,000 vjet për të arritur këtë distancë. Modelimet e automjeteve duke përdorur teknika të tjera, të tilla si shtytja e impulsit nuklear, ka të ngjarë të arrijnë në yllin më të afërt në mënyrë të konsiderueshme më shpejt. Një mundësi tjetër që mund të lejojë fluturimin hapësinor ndëryjor njerëzor është të shfrytëzoni dilatimin e kohës, pasi kjo do të bënte të mundur që pasagjerët në një automjet që lëviz me shpejtësi të udhëtojnë më tej në të ardhmen, ndërsa plaken shumë pak, në atë që shpejtësia e tyre e madhe ngadalësohet shkalla e kalimit të kohës në bord. Sidoqoftë, arritja e një shpejtësie të tillë të lartë do të kërkonte akoma përdorimin e një metode të re, të përparuar të shtytjes.
Ndërgalaktik
Udhëtimi ndërgalaktik përfshin fluturim hapësinor midis galaktikave, dhe konsiderohet shumë më i kërkuar teknologjikisht sesa edhe udhëtimi ndëryjor dhe, sipas kushteve aktuale inxhinierike, konsiderohet fiction shkencor.
Anija
Anije kozmike janë automjete të afta për të kontrolluar trajektoren e tyre nëpër hapësirë.
'Hapësira e parë e vërtetë' nganjëherë thuhet se është Apollo Lunar Module, pasi ky ishte automjeti i vetëm i ekuipazhit që ishte projektuar për të, dhe vepronte vetëm në hapësirë; dhe është i dukshëm për formën e tij jo-aerodinamike.
Shtytja
Anije kozmike sot përdorin kryesisht raketa për shtytje, por teknika të tjera shtytëse si disqet jonike janë duke u bërë më të zakonshme, veçanërisht për automjetet e palara, dhe kjo mund të zvogëlojë ndjeshëm masën e automjetit dhe të rrisë delta-v.
Sistemet e nisjes
Sistemet e lëshimit përdoren për të transportuar një ngarkesë nga sipërfaqja e Tokës në hapësirën e jashtme.
Shpenzues
Fluturimi aktual i hapësirës përdor sisteme të hapjes harxhuese me shumë faza për të arritur hapësirën.
Ripërdorimi
Hapësira e parë e ripërdorshme, X-15, u hodh në ajër në një trajektore suborbital më 19 korrik 1963. Hapësira e parë orbitale pjesërisht e ripërdorshme, Hapësira u lançua nga SHBA në 20 vjetorin e fluturimit të Yuri Gagarin, më 12 Prill 1981. Gjatë epokës së Shuttle u ndërtuan gjashtë orbiterë, të gjitha fluturuan në atmosferë dhe pesë prej të cilave fluturuan në hapësirë. Ndërmarrja është përdorur vetëm për prova të qasjes dhe uljes, duke lëshuar nga pjesa e pasme e një Boeing 747 dhe duke u rrëshqitur në zbarkimet e bllokut në Edvard AFB, California. Anija e parë hapësinore që fluturoi në hapësirë ishte Kolumbia, e ndjekur nga Challenger, Discovery, Atlantis dhe Endeavour. The Endeavour u ndërtua për të zëvendësuar Challenger, i cili u humb në Janar 1986. Kolumbia u shpërtheu gjatë rivendosjes në shkurt 2003.
Shuttle Space u pensionua në vitin 2011 për shkak të pleqërisë dhe kostos së lartë të programit që arriti mbi një miliard dollarë për fluturim. Roli i transportit njerëzor të Shuttle do të zëvendësohet nga Dragoit 2 dhe CST-100 në vitin 2020. Roli i transportit të ngarkesave të mëdha të Shuttle është zëvendësuar nga automjetet e lëshimit komercial.
Scaled Composites SpaceShipOne ishte një aeroplan i ri-shfrytëzueshëm suborbital që transportonte pilotët Mike Melvill dhe Brian Binnie në fluturime të njëpasnjëshme në 2004 për të fituar Ansmimin Ansari X. Ndërmarrja Anije kozmike ka ndërtuar pasardhësin e saj SpaceShipTwo. Një flotë e SpaceShipTwos e operuar nga Virgin Galactic planifikoi të fillojë fluturimin e hapësirës së riparueshme private duke transportuar pasagjerë ( turistë hapësinorë ) në 2008, por kjo u vonua për shkak të një aksidenti në zhvillimin e shtytjes.
SpaceX arriti uljen e parë vertikale të butë të një faze raketash orbitale të ripërdorshme në 21 dhjetor 2015, pasi shpërndau 11 satelitë komercialë Orbcomm OG-2 në orbitë të ulët të Tokës.
Fatkeqësi hapësinore
Hapësira është një mjedis mjaft i parashikueshëm, por ka ende rreziqe të depresionit aksidental dhe dështimit të mundshëm të pajisjeve, disa prej të cilave mund të jenë shumë të zhvilluara rishtas.
Në 2004 Shoqata Ndërkombëtare për Përparimin e Sigurisë së Hapësirës u krijua në Hollandë për bashkëpunim të mëtejshëm ndërkombëtar dhe avancim shkencor në sigurinë e sistemeve hapësinore.
Gjendja e mungesës së peshës
Në një mjedis mikrograviteti siç është ai i siguruar nga një anije hapësinore në orbitë rreth Tokës, njerëzit përjetojnë një ndjenjë të "pa peshë". Ekspozimi afatshkurtër ndaj mikrogravitetit shkakton sindromën e përshtatjes së hapësirës, një vjellje vetë-kufizuese e shkaktuar nga çrregullimi i sistemit vestibular. Ekspozimi afatgjatë shkakton çështje të shumta shëndetësore. Më e rëndësishmja është humbja e eshtrave, disa prej të cilave janë të përhershme, por mikrograviteti gjithashtu çon në dekondicionim të rëndësishëm të indeve muskulore dhe kardiovaskulare.
Rrezatimi
Pasi mbi atmosferën, rrezatimi për shkak të rripave Van Allen, rrezatimi diellor dhe çështjet e rrezatimit kozmik ndodhin dhe rriten. Më larg nga Toka, flakët diellore mund të japin një dozë rrezatimi brenda disa minutash, dhe kërcënimi për shëndetin nga rrezatimi kozmik rrit ndjeshëm shanset e kancerit gjatë një ekspozimi ose më shumë dekade.
Mbështetje për jetën
Në fluturimin e hapësirës njerëzore, sistemi i mbështetjes së jetës është një grup i pajisjeve që lejojnë një qenie njerëzore të mbijetojë në hapësirën e jashtme. NASA shpesh përdor frazën e Sistemit të Kontrollit të Mjedisi dhe Mbështetjes së Jetës ose akronimin ECLSS kur përshkruan këto sisteme për misionet e tij njerëzore në fluturim. Sistemi i mbështetjes së jetës mund të sigurojë: ajër, ujë dhe ushqim. Ai gjithashtu duhet të ruajë temperaturën e duhur të trupit, një presion të pranueshëm në trup dhe të merret me produktet e mbeturinave të trupit. Mbrojtja ndaj ndikimeve të dëmshme të jashtme si rrezatimi dhe mikro-meteoritet gjithashtu mund të jetë e nevojshme. Përbërësit e sistemit të mbështetjes së jetës janë kritike për jetën, dhe janë krijuar dhe ndërtuar duke përdorur teknikat e inxhinierisë së sigurisë.
Moti i hapësirës
Moti i hapësirës ushtron një ndikim të thellë në disa fusha që lidhen me eksplorimin dhe zhvillimin e hapësirës. Ndryshimi i kushteve gjeomagnetike mund të shkaktojë ndryshime në densitetin atmosferik duke shkaktuar degradimin e shpejtë të lartësisë së hapësirës hapësinore në orbitën e Tokës së Ulët. Stuhitë gjeomagnetike për shkak të rritjes së aktivitetit diellor mund të sensibilizojnë potencialisht sensorë të verbër në anije kozmike, ose të ndërhyjnë në elektronikë në bord. Një kuptim i kushteve mjedisore në hapësirë është gjithashtu i rëndësishëm në hartimin e sistemeve të mbrojtjes dhe mbështetjes së jetës për anijen anije të mbushur.
Konsideratat mjedisore
Raketat si një klasë nuk janë në thelb ndotëse. Sidoqoftë, disa raketa përdorin lëndë djegëse toksike, dhe shumica e automjeteve përdorin shtiza që nuk janë asnjanëse ndaj karbonit. Shumë raketa të ngurta kanë klor në formën e perkloratit ose kimikateve të tjera, dhe kjo mund të shkaktojë vrima lokale të përkohshme në shtresën e ozonit. Ri-hyrja në anije hapësinore gjeneron nitrate të cilat gjithashtu mund të ndikojnë përkohësisht në shtresën e ozonit. Shumica e raketave janë bërë nga metale që mund të kenë ndikim mjedisor gjatë ndërtimit të tyre.
Përveç efekteve atmosferike ka efekte në mjedisin hapësinor afër Tokës. Ekziston mundësia që orbita të mund të bëhet e paarritshme për breza për shkak të mbeturinave hapësinore në rritje në mënyrë eksponenciale të shkaktuara nga përplasja e satelitëve dhe automjeteve ( sindromi Kessler ). Shumë automjete të lansuara sot janë krijuar kështu që të ri-futen pas përdorimit.
Aplikimet
Aplikimet aktuale dhe të propozuara për fluturimin në hapësirë përfshijnë:
Zhvillimi më i hershëm i fluturimit në hapësirë u pagua nga qeveritë. Sidoqoftë, sot tregjet kryesore të nisjes siç janë Satelitët e Komunikimit dhe Televizioni Satelitor janë thjesht komercial, megjithëse shumë prej lëshuesve fillestar ishin financuar fillimisht nga qeveritë.
Fluturimi hapësinor privat është një zonë me zhvillim të shpejtë: fluturimi hapësinor që nuk paguhet vetëm nga korporatat apo edhe individët privatë, por shpesh sigurohet nga kompani private fluturimi hapësinor. Këto kompani shpesh pohojnë se një pjesë e madhe e kostos së mëparshme të lartë të hyrjes në hapësirë ishte shkaktuar nga joefikasitetet qeveritare që ata mund të shmangin. Ky pohim mund të mbështetet nga kostot shumë më të ulta të publikuara të lëshimit për automjetet e hapjes në hapësirë private siç është Falcon 9 i zhvilluar me financim privat. Kostot më të ulëta të nisjes dhe siguria e shkëlqyeshme do të kërkohen për aplikime të tilla si turizmi hapësinor dhe veçanërisht kolonizimi i hapësirës për t'u bërë i suksesshëm.
Kombet e hapësirave dhe entitetet e tjera
Të jesh në hapësirë hapësinore do të thotë të jesh i aftë dhe aktiv në udhëtimin në hapësirë ose transportin në hapësirë, funksionimin e anijes hapësinore ose aeroplanëve. Përfshinë njohuri për një larmi temash dhe zhvillim të aftësive të specializuara duke përfshirë: aeronautikën ; astronautikë ; programe për të trajnuar astronautët ; moti i hapësirës dhe parashikimi; trajtimi i anijeve dhe trajtimi i zanatit të vogël; funksionimi i pajisjeve të ndryshme; hartimin dhe ndërtimin e anijes ; ngritje dhe reentri atmosferik; mekanikë orbital (aka astrodinamikë ); komunikimit; motorë dhe raketa; ekzekutimi i evolucioneve të tilla si rimorkimi, ndërtimi i mikro-gravitetit, dhe vendosja e hapësirës ; pajisje për trajtimin e ngarkesave, ngarkesa të rrezikshme dhe ruajtje të ngarkesave; rrugë hapësinore ; trajtimi i urgjencave; mbijetesa në hapësirë dhe ndihma e parë; duke luftuar me zjarrin; mbështetje jete. Shkalla e njohurive të nevojshme brenda këtyre zonave varet nga natyra e punës dhe lloji i anijes së përdorur. "Spacefaring" është analoge me lundrim.
Deri tani,  kurrë nuk ka pasur një mision të mposhtur jashtë sistemit Tokë - Hënë. Sidoqoftë, Shtetet e Bashkuara, Rusia, Kina, vendet e Agjencisë Hapësinore Evropiane dhe disa korporata dhe ndërmarrje kanë plane në faza të ndryshme për të udhëtuar në Mars.
Subjektet e hapësirave mund të jenë shtete sovrane, subjekte mbikombëtare dhe korporata private. Kombet e hapësirave të hapësirës janë ato të afta për të ndërtuar në mënyrë të pavarur dhe hedhur zanat në hapësirë. Një numër në rritje i subjekteve private janë bërë ose po bëhen faring në hapësirë. Zyra e Kombeve të Bashkuara për Çështjet e Hapësirës së Jashtme filloi programin e parë hapësinor të KB në 2016.
Kombet e krijuara për hapësira
Kombet e hapësirave të listuara sipas vitit të fillimit të parë të mposhtjes:
Kombet e palidhura të hapësirës
Kombet ose organizatat e mëposhtme kanë zhvilluar lëshuesit e tyre për të hedhur në lëvizje anijen e palidhur në orbitë ose nga territori i tyre ose me ndihmën e huaj (data e fillimit të parë në kllapa):
* Më parë pjesa kryesore e Bashkimit Sovjetik
Një numër më i madh vendesh, përveç atyre të listuara më lart, kanë nisur anijen suborbitale, dhe gjithashtu, në një kuptim të lirshëm, mund të konsiderohen hapësirë. Nëse dikush e konsideron thjesht lëshimin e një objekti përtej vijës Kármán si kërkesën minimale të ndarjes në hapësirë, atëherë Gjermania, me raketë V-2, u bë kombi i parë i hapësirave në 1942.
Gjithashtu disa vende, të tilla si Kanada, Italia dhe Australia, kishin aftësi gjysmë të pavarura për ndarjen e hapësirës, duke lëshuar satelitë të ndërtuar në vend për lëshuesit e huaj. Kanada kishte dizajnuar dhe ndërtuar satelitë (Alouette 1 & 2) në 1962 & 1965 të cilat ishin orbitë duke përdorur automjete lëshimi të SHBA-së. Italia ka projektuar dhe ndërtuar disa satelitë, si dhe module (shtypje) me presion për Stacionin Ndërkombëtar Hapësinor. Satelitët e hershëm italianë u lançuan duke përdorur automjete të siguruara nga NASA, së pari nga Wallops Flight Facility në 1964 dhe më pas nga një hapësirë hapësinore në Kenia ( Platforma San Marco ) midis 1967 dhe 1988; Italia ka udhëhequr zhvillimin e programit të raketave Vega në Agjencinë Evropiane të Hapësirës që nga viti 1998. Mbretëria e Bashkuar braktisi programin e saj të pavarur për fillimin e hapësirës në 1972 në favor të bashkëpunimit me Organizatën Evropiane të Zhvillimit të Hapësirave (ELDO) për teknologjitë e lëshimit deri në 1974. Australia braktisi programin e saj të lëshimit menjëherë pas fillimit të suksesshëm të WRESAT, dhe u bë i vetmi anëtar jo-Evropian i ELDO.
Kultura popullore
Fiction shkencore shpesh merret me kultura më të përparuara për ndarjen e hapësirës, dhe mundësitë dhe sfidat që kjo mund të sjellë për shoqëritë e tilla.
Një shembull shtesë do të pasonte premisat e autorit të trillimeve shkencore Larry Niven. Në tregimin e tij të shkurtër, Profesioni i katërt Z. Niven poston ardhjen e një kulture hapësinore të tregtarëve që varen pjesërisht nga sofistikimi teknik i civilizimeve që vizitohen për të ndërtuar lazerët e nevojshëm të nisjes për të përshpejtuar nënën e tyre në sistemin e ardhshëm të yjeve. Kulturat që nuk kanë burime për të arritur fluturimin në hapësirë të mposhtur nuk merren parasysh si kafshë.
Boshnjakët në Shqipëri
parapamje|[[Gjuha boshnjake në Borakë]] Boshnjakët në Shqipëri janë persona në Shqipëri që identifikohen si boshnjakë etnikë, me origjinë nga Bosnja dhe Hercegovina. Të dhënat e para të besueshme për mbërritjen e boshnjakëve në territorin e Shqipërisë së sotme datojnë që nga fundi i sundimit osman në Bosnje, dmth më 1876. Sot, numri më i madh i boshnjakëve shqiptarë jetojnë në dy fshatra, Koxhas dhe Boraka në Shijak të Qarkut e Durrësit. Përveç kësaj, ka boshnjakë në qytetin e Fierit në jug të vendit, si dhe në qytetet e Vlorës, Tiranës dhe Kavajës.
Më 28 tetor 1995, boshnjakët në Shqipëri themeluan Shoqatën "Zambaku". Boshnjakët shqiptarë janë rreth 10 mijë banorë dhe kryesisht myslimanë.
Historia
Boshnjakët e parë erdhën në Shqipëri gjatë periudhës së rënies së pushtetit të Perandorisë Osmane, domethënë më 1876. Këta ishin anëtarë të 13 familjeve nga Mostari, të cilët u nisën për në Turqi, por një mbytje anijesh i detyroi ata të zbresin para destinacionit përfundimtar dhe të qëndronin atje në Shqipëri. Boshnjakët e parë që mbërritën në Shqipëri vunë re një ngjashmëri të madhe midis zonës dhe Hercegovinës nga kishin ardhur. Edhe lumi që derdhej nëpër zonë i kujtonte Neretvën. Ata u takuan me një klimë të butë, tokë pjellore dhe një popullsi vendase që i pranoi jo si të huaj por si vëllezër.
Pas Kongresit të Berlinit dhe aneksimit pasues austro-hungarez të Bosnje-Hercegovinës, emigrimi i boshnjakëve nga Bosnja dhe Hercegovina në Turqi (Anadolli) dhe Shqipëri u intensifikua. Dy grupe boshnjakësh që banojnë në fshatin Borakë erdhën në 1879 dhe 1884. Fshati Borakë ishte i banuar vetëm nga boshnjakët ndërsa në fshatin Koxhas ata jetonin së bashku me shqiptarët.
Në vitin 2017, një ligj u miratua në Shqipëri që promovon të drejtat e pakicave dhe njeh boshnjakët së bashku me ashkalinjtë si pakica.
Pertati
Pertat (serbisht: Пертате/Pertate) është fshat në komunën e Lebanës, Serbi.
Yoshiro Moriyama
(lindur më 19 Nëntor 1967) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 7 ndeshje.
Beaudéduit
Beaudéduit është një komunë në Francë. Beaudéduit bën pjesë në departamentin Oise të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 186 banorë dhe sipërfaqe 3.72 km².
Le Rozier
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Le Rozier (Ocitanisht: Lo Rosièr ; Shqip: Rozjeri ) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Gjeografia
Lumi Jonte bashkohet me Tarnin në Rozjer.
Matilde Hidalgo
Matilde Hidalgo de Procel (1889-1974) u bë gruaja e parë që u diplomua nga një shkollë e mesme në Ekuador, gruaja e parë që votoi në zgjedhjet në Amerikën Latine dhe gruaja e parë që mbante zyrën e zgjedhur në vendin e saj.Ajo u lind në Loja, në një familje prej gjashtë fëmijësh të lindur nga Juan Manuel Hidalgo dhe Carmen Navarro. Pasi babai i saj vdiq, nëna e saj duhej të punonte si rrobaqepëse për t'i mbajtur ato. Matilda studioi në shkollën Immaculate Conception of the Sisters Charity.
Pas diplomimit nga klasa e gjashtë, Matilde i tregoi vëllait të saj të madh, Antonio, për dëshirën e saj për të vazhduar studimet. Antonio e bëri kërkesën në shkollën e lartë laike Colegio Bernardo Valdivieso. Drejtori i shkollës, Dr Angel Rubén Ojeda, pasi e mendoi për një muaj, ra dakort. Reagimi në komunitet nuk ishte shumë i mirë: nënat i ndalonin bijat e tyre që të mos e shoqëroheshin me të, prifti vendas e detyronte të dëgjonte dy hapa jashtë hyrjes së kishës. Megjithatë, nëna e saj e mbrojti me forcë vajzën e saj. Përfundimisht Matilde u diplomua me nderime dhe vazhdoi studimet e saj në Universitetin e Cuenca, duke marrë një Doktoraturë në Mjekësi në vitin 1921, duke e bërë atë gruan e parë ekuadoriane që merrte një titull të tillë. Dy vjet më vonë, Matilde u martua me avokatin Fernando Procel, dhe ata kishin dy fëmijë të quajtur: Fernando dhe Gonzalo Procel, Fernando ishte një doktor ndërsa Gonzalo ishte një arkitekt.