cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Taizong
Trajtimi i Klaneve Fisnike
Diku para vitit 638, perandori Taizong, i neveritur nga klanet tradicionale fisnike të Cui, Lu, Li dhe Zheng dhe duke besuar se ata po abuzonin me emrat e tyre shumë të nderuar, ngarkoi Gao Shilian, Wei Ting, Linghu Defen dhe Cen Wenben për të hartuar një vepër. më vonë do të njihet si Rekordet e Klaneve (氏族志), me synimin për të ndarë klanet në nëntë klasa bazuar në kontributet e tyre të kaluara, veprat e mira dhe veprat e këqija. Në një draft fillestar që Gao paraqiti, ai megjithatë renditi degën e klanit Cui që zyrtari Cui Min'gan (崔民幹) i përkiste si më i larti, një vendim që perandori Taizong e qortoi, pasi theksoi se Gao thjesht po shikonte përsëri traditën dhe jo kontributet e fundit. Prandaj ai ndërhyri personalisht në rishikimin e punës, duke e reduktuar klanin e Cuit në klasën e tretë.
Sulmi tibetian në Songzhou
Në vjeshtën e vitit 638, Songtsän Gampo i Tibetit, i pakënaqur që perandori Taizong kishte refuzuar t'i jepte për martesë një princeshë Tang dhe duke besuar se Murong Nuohebo e kishte bindur perandorin Taizong të refuzonte propozimin për martesë, filloi një sulm të madh me forca prej 200,000 në Tuyuhun dhe më pas disa prefektura Tang, duke vendosur Prefekturën Song (松州, afërsisht moderne Ngawa Tibetian dhe Qiang Autonome Prefektura, Sichuan) nën rrethim. Perandori Taizong ngarkoi Hou Junji, i ndihmuar nga Zhishi Sili (執失思力), Niu Jinda (牛進達), dhe Liu Jian (劉簡), nga një forcë totale prej 50,000 për të kundërsulmuar, dhe Niu, i cili komandonte forcat përpara, mundi forcat tibetiane në prefekturën Song. Songsän Gampo u tërhoq dhe paditi për paqe, por megjithatë kërkoi të martohej me një princeshë Tang. Perandori Taizong ra dakord këtë herë. Gjithashtu në vitin 638, duke besuar se Xueyantuo po bëhej gjithnjë e më i fortë dhe i vështirë për t'u kontrolluar, perandori Taizong u dha djemve të Yinanit Bazhuo dhe Jialibi (頡利苾) të dy titujt më të vegjël khan, në përpjekje për të krijuar mosmarrëveshje midis tyre. Në verën e vitit 639, Ashina Jiesheshuai (阿史那結社率), vëllai më i vogël i Ashina Shibobi, të cilin perandori Taizong nuk e favorizoi dhe i dha pak njohje, formoi një komplot me djalin e Ashina Shibobi, Ashina Hexiangu (阿史那賀暹鶻) për të vrarë perandorin Taizong. Ata kishin planifikuar të prisnin që Li Zhi, Princi i Jinit të largohej nga pallati në mëngjes dhe ta shfrytëzonin atë mundësi për të sulmuar pallatin. Megjithatë, ditën që ata planifikuan, Li Zhi nuk u largua nga pallati dhe Ashina Jiesheshuai sulmoi gjithsesi, por u mund shpejt, u kap dhe u ekzekutua. Pas këtij incidenti, megjithatë, zyrtarët filluan të avokojnë për largimin e turqve nga zemra e shtetit. Në vjeshtën e vitit 639, perandori Taizong krijoi një princ turk që i kishte shërbyer atij me besnikëri, Li Simo (né Ashina Simo) si khan i një shteti turk lindor të sapokrijuar (si Qilibi Khan ), duke i dhënë atij të gjithë turqit dhe Xiongnu që ishin dorëzuar. si vartës të tij, të vendoseshin në veri të Murit të Madh dhe të Lumit të Verdhë. Megjithatë, turqit kishin frikë nga Xueyantuo dhe fillimisht refuzuan të shkonin në vendndodhjen e tyre të re. Perandori Taizong lëshoi një dekret për Yinan që ai dhe Li Simo të ruanin paqen dhe të mos sulmonin njëri-tjetrin, dhe pasi morën garancinë nga Yinan se ai nuk do të sulmonte, turqit përparuan në vendndodhjen e re.
Fushata kundër turqve perëndimorë
Taizong filloi një seri fushatash kundër turqve perëndimorë ( Xitujue ) dhe aleatëve të tyre, shtetet oaz të pellgut të Tarim, rreth vitit 640. Këto armiqësi midis turqve perëndimorë dhe Tang do të vazhdonin deri në humbjen dhe pushtimin e turqve perëndimorë në 657 nën pasardhësin e Taizongut, Gaozong. Mbretëritë e Shule dhe Khotan iu dorëzuan kinezëve në 632, ashtu si mbretëria e Yarkand në 635. Qu Wentai (麴文泰), mbreti i Gaochang, i cili më parë kishte qenë i nënshtruar ndaj Tang, ishte bërë gjithnjë e më armiqësor ndaj Tang, duke u bërë aleat me turqit perëndimorë. Në vitin 640, perandori Taizong ngarkoi Hou Junji, i ndihmuar nga Xue Wanjun, për të nisur një sulm të madh në Gaochang. Ndërsa iu afruan Gaochang, Qu Wentai vdiq nga frika dhe u pasua nga djali i tij Qu Zhisheng (麴智盛). Qu Zhisheng ofroi të dorëzohej, por Hou kërkoi një dorëzim, të cilin Qu Zhisheng e refuzoi. Megjithatë, Hou e vuri Gaochang nën rrethim dhe me ndihmën e turqve perëndimorë që nuk mbërritën, Qu Zhisheng u dorëzua. Wei Zheng sugjeroi që perandori Taizong të lejonte Qu Zhisheng të qëndronte mbret, duke vënë në dukje se kostot monetare dhe njerëzore do të ishin të larta për të mbajtur një garnizon të përhershëm në Gaochang, por perandori Taizong nuk u pajtua dhe ai e konvertoi Gaochang në dy prefektura dhe e aneksoi atë në shtetin e tij. .
Në dimrin e vitit 640, Songsän Gampo dërgoi kryeministrin e tij Gar Tongtsen Yülsung ("Lu Dongzan" (祿東贊) në kinezisht) si emisar për Tang, duke ofruar haraç dhe duke kërkuar përsëri martesë. Perandori Taizong krijoi një vajzë të një klani si Princesha Wencheng, dhe në 641 dërgoi Li Daozong të shoqëronte Princeshën Wencheng në Tibet për të kryesuar dasmën. Në dimrin e vitit 641, duke besuar se perandori Taizong ishte gati të bënte sakrifica në qiell dhe tokë në malin Tai dhe nuk do të ishte në gjendje të ndihmonte turqit lindorë, Yinan ndërmori një sulm të madh kundër tyre, i komanduar nga djali i tij Dadu (大度). Li Simo u detyrua të tërhiqej brenda Murit të Madh. Perandori Taizong porositi Li Shiji, i ndihmuar nga Zhang Jian (張儉), Li Daliang, Zhang Shigui (張士貴), dhe Li Xiyu (李襲譽), për të sulmuar Xueyantuo. Li Shiji shpejt mundi Dadu në lumin Nuozhen (諾真水, duke rrjedhur nëpër Baotou moderne, Mongolia e Brendshme) dhe Dadu iku.
Fund i sundimit (642–649)
Në vitin 642, ishte e qartë se Li Tai kishte ambicie për të zëvendësuar vëllain e tij Li Chengqian dhe zyrtarët qeveritarë filluan të ndaheshin në fraksione pro-Li Chengqian dhe pro-Li Tai. Pas nxitjes nga Wei Zheng dhe Chu Suiliang për të ndërmarrë veprime që do të sqaronin se pozicioni i Li Chengqian ishte i sigurt, perandori Taizong u përpoq ta bënte këtë duke bërë deklarata të përsëritura për këtë qëllim, por favorizimi i tij i vazhdueshëm i Li Tait çoi në spekulime të vazhdueshme midis zyrtarëve.
Gjithashtu në vitin 642, Xueyantuo kishte paraqitur një kërcënim mjaft serioz (megjithëse ende zyrtarisht i nënshtruar) që perandori Taizong pa dy alternativa - ta shkatërronte atë me forcë ose të krijonte një marrëdhënie heqin duke martuar një nga vajzat e tij me Yinan. Kjo u bë veçanërisht një çështje pasi gjenerali Tang Qibi Heli (契苾何力), prijësi i fisit Qibi, u rrëmbye nga vartësit e tij dhe u dërgua në Xueyantuo. Për të shpërblyer Qibin, perandori Taizong bëri një premtim që përfundimisht t'i jepte për martesë vajzën e tij Princeshës Xinxing Yinan-it dhe Yinan e liroi Qibin. Në dimrin e vitit 642, një ngjarje ndodhi në Goguryeo që përfundimisht do të përshpejtonte luftërat midis Tang dhe Goguryeo. Sipas rrëfimeve kineze Mbreti Yeongnyu, mbreti i Goguryeos, ishte i shqetësuar për gjeneralin e tij Yeon Gaesomun dhe po komplotonte me zyrtarët e tij të tjerë për të vrarë Yeon. Kur Yeon mori lajmin, ai filloi një grusht shteti dhe vrau mbretin dhe zyrtarët e nivelit të lartë. Ai shpalli mbret nipin e mbretit Yeongnyu, Go Jang ( Mbreti Bojang ), ndërkohë që mori pushtetin vetë me titullin Dae Mangniji (Generalissimo). Kur perandori Taizong mori lajmin, pati sugjerime që të fillonte një sulm kundër Goguryeo, sugjerime që Perandori Taizong fillimisht i refuzoi.
Në pranverën e vitit 643, Wei vdiq dhe perandori Taizong e vajtoi me hidhërim, duke autorizuar vetë monumentin e Wei dhe, para vdekjes së Wei, duke premtuar se do t'i jepte vajzës së tij Princeshën Hengshan për martesë djalit të Wei, Wei Shuyu (魏叔玉). Më vonë në pranverë, perandori Taizong porositi 24 portrete në pavijonin Lingyan për të përkujtuar 24 kontribuesit e mëdhenj të mbretërimit të tij.
Kontaktet me Perandorinë Bizantine
Libri i Vjetër i Tang dhe Libri i Ri i Tang përmendin disa ambasada të bëra nga Fu lin (拂菻; dmth Perandoria Bizantine ), të cilën ata e barazuan me Daqin (që mund t'i referohet Perandorisë Romake ose Lindjes së Mesme), duke filluar në vitin 643 me një ambasadë të dërguar nga mbreti Boduoli (波多力, dmth Constans II Pogonatos ) te perandori Taizong, duke mbajtur dhurata të tilla si xhami i kuq dhe gurë të çmuar jeshilë. Këto histori ofruan gjithashtu përshkrime të përcipta të Kostandinopojës dhe mureve të saj, si dhe se si u rrethua nga Dashi (大食; arabët e Kalifatit Umajad ) dhe komandanti i tyre "Mo-yi" (摩拽; dmth Muavije I, guvernator i Sirisë para se të bëhej kalif ), i cili i detyroi bizantinët të paguanin haraç. Henry Yule thekson faktin se Yazdegerd III (r. 632–651), sundimtari i fundit i Perandorisë Sasaniane, dërgoi diplomatë në Kinë për të siguruar ndihmë nga perandori Taizong ( i konsideruar si suzeren mbi Ferghana në Azinë Qendrore) gjatë humbjes së zemrës persiane. te Kalifati Islamik Rashidun, i cili mund të ketë nxitur gjithashtu bizantinët të dërgojnë të dërguar në Kinë në mes të humbjes së tyre të fundit të Sirisë për muslimanët. Burimet kineze Tang gjithashtu regjistruan se si princi sasanid Peroz III (636–679) iku në Tang Kinë pas pushtimit të Persisë nga kalifati islamik në rritje.
Lufta Goguryeo-Tang
Gjithashtu në vitin 644, me Goguryeon që sulmoi Silla dhe Silla kërkonte ndihmë, perandori Taizong vendosi të përgatitej për një fushatë për të pushtuar Goguryeon. Ai arrestoi emisarët që Yeon dërgoi në gjykatën Tang, duke i akuzuar ata për pabesi ndaj mbretit Yeongnyu. Deri në dimrin 644, mobilizimi ishte në fuqi të plotë. (Me sa duket për shkak të përgatitjes së Tang për të sulmuar Goguryeon, megjithatë, populli turk lindor i rindërtuar, nga frika e një sulmi nga Xueyantuo në një kohë që Tang nuk do të ishte i pajisur keq për të ndihmuar, u panik dhe braktisi khanin e tyre Li Simo, duke ikur në territorin e Tang. Perandori Taizong i ripërthithi turqit lindorë në Tang, ndërsa e bëri Li Simo një gjeneral në ushtrinë e tij. )
Baçevina
Me emrin Baqevina njihet hapësira në të majtë të rrugës Medllin Olbrajt, përballë kishës ortodkse të qytetit, ku dikur Gjinollët kishin stanet e tyre për ruajtjen e kafshëve.
Taizong
Lufta Goguryeo-Tang
Në pranverën e vitit 645, perandori Taizong u largua nga Luoyang dhe udhëhoqi trupat në verilindje, pas një pararoje prej 60,000 të komanduar nga Li Shiji dhe Li Daozong. Në të njëjtën kohë, Zhang Liang udhëhoqi 40,000 të tjerë nga deti. Deri në verën e vitit 645, forcat Tang kishin kapur Kalanë Yodong (遼東, në Liaoyang modern, Liaoning) dhe u nis në juglindje drejt kryeqytetit të Goguryeos, Pyongyang. Perandori Taizong udhëhoqi personalisht rreth 30,000 forca Tang dhe fisnore dhe mundi një forcë prej 150,000 të komanduar nga dy gjeneralë Gogureyo dhe më pas vendosi Ansi (安市<, në Anshan moderne, Liaoning) kala nën rrethim.
Megjithatë, mbrojtja e aftë e krijuar nga gjenerali komandues i Ansit pengoi forcat Tang dhe, në fund të vjeshtës, pasi pësoi disa viktima, me afrimin e shpejtë të dimrit dhe mbarimin e furnizimeve të tij ushqimore, perandori Taizong u tërhoq. Ai u pendua shumë për nisjen e fushatës dhe bëri komentin: "Nëse Wei Zheng do të ishte ende gjallë, ai kurrë nuk do të më linte të nisja këtë fushatë ." Ai rindërtoi monumentin që ishte autor për Wei-n dhe thirri gruan dhe fëmijët e Wei-t për ta takuar, duke i trajtuar mirë.
Vdekja
Në verën e vitit 649, perandori Taizong ishte i sëmurë rëndë—me disa që besonin se sëmundja e tij ishte shkaktuar nga ilaçet që i merrnin nga budistët ose nga marrja e pilulave që i jepeshin nga alkimistët. Duke besuar se Li Shiji ishte i aftë, por duke pasur frikë se nuk do t'i nënshtrohej Li Zhit, ai e degradoi Li Shiji nga kryeqyteti për të qenë komandant në prefekturën e largët Die (疊州, afërsisht prefektura autonome tibetiane Gannan, Gansu), me udhëzime për Li Zhi që nëse Li Shiji hezitonte, ta ekzekutonte menjëherë dhe nëse nuk e bënte, ta kujtonte pas vdekjes së perandorit Taizong dhe ta bënte kancelar. Li Shiji, kur mori urdhrin dhe kuptoi se jeta e tij ishte në rrezik, u nis menjëherë për në Prefekturën e Die. (Pas vdekjes së perandorit Taizong, Li Zhi me të vërtetë do të kujtonte Li Shijin dhe do ta bënte atë kancelar. Menjëherë pas kësaj, perandori Taizong, pasi ia besoi Li Zhi Zhangsun Wujit dhe Chu Suiliang, vdiq në pallatin e tij veror Cuiwei Palace (翠微宮). Vdekja e tij fillimisht u mbajt sekret dhe tre ditë më vonë, pasi arkivoli i tij u kthye në Chang'an, u njoftua vdekja e tij dhe Li Zhi mori fronin si Perandori Gaozong.
Pikëpamjet fetare
Perandori Taizong deklaroi se ai besonte në Tao, megjithëse vizioni i tij për të ishte një version shumë i sinkretizuar. Ai besonte në Jezusin si një hero taoist dhe konfucian, dhe përfshiu elemente të taoizmit, konfucianizmit, budizmit, zoroastrianizmit, judaizmit, islamit, krishterimit sirian (si dhe Kishës së Lindjes, e cila ishte një institucion kryesor në atë degë të krishterimit ), dhe fetë e tjera të Lindjes së Mesme në fenë e tij personale që u zbatua nga ligjet që kërkonin që subjektet e tij të praktikonin tolerancën.
Megjithatë, ai besonte se budizmi ishte "superior ndaj feve kineze" afër fundit të jetës së tij.
Arat Çerkeze
Tokë e punueshme në të djathtë të djathtë të rrugës së vjetër nga Gjilani për në fshatin Cernicë, në hapsirë mes fshatrave Livoç i Epërmm. Emri i këtij toponimi rrjedh, ngase në afërsi të kësaj hapësire ishin të vendosura disa familje çerkeze, të ardhura nga Abhazia, më 1864, të cilat janë shpërngulur nga ai vend, pas Luftërave Ballkanike. Ky toponim, tani pjesë e urbanizuar e qytetit, aty ku ndodhet Shkolla Fillore, deri para një kohe njihej si, Arat Çerkeze. Sipas disa të dhënave memoriale, ara çerkeze kishte edhe në drejtim të fshatit Shillovë skaj rrugës Gjilan-Bujanoc.
Përleshje pranë Duhël
Përleshja ndodhi në Shtator të 1998, ajo filloi kur UÇK-ja sulmoi një pikë policie pranë fshatit të Duhëles, që ndodhet pranë qytetit të Prizrenit
Zylfije Hundozi
Zylfije Hundozi e lindur më 01.06.1956 në Rahovec. Hundozi ishte deputete Grupit Parlamentar të AAK-së, në  kohën e shpalljes së  Pavarësisë  së  Kosovës. Ka diplomuar në Fakultetin e Mjekësisë, në lëminë  e preventivës.Përveç gjuhës amtare ajo flet edhe gjuhën serbe dhe angleze. Është e martuar dhe nënë  e dy fëmijëve.
Jeta dhe veprimtaria
Si e vogël arsyet kanë qenë të shumta për Zylfijën që të zgjidhte profesionin e mjekës, pasi që vëllaun dhe djalin e xhaxhaut janë ndarë nga jeta prej kollit të keq që konsiderohej një sëmundje e pashërueshme e asaj kohe. Pas disa viteve i vdiq dhe vajza e axhës nga kafshimi i gjarpërit, në mungesë të mjekëve për ta shëruar. Këto ngjarje e bën Zylfinë të kuptonte se sa të rëndësishme ishin mjekët.
Këto shtyen Zylfijen të studionte mjeksinë për t’i dalur në ndihmë njerëzve.
Pas studimeve të saja ajo filloi punën në Qendrën Klinike Universitare të Kosovës që nga viti 1980 me plot 40 vite përvojë pune. Gjithashtu gjatë viteve 80-ta filloi punën si asistente dhe pas studimeve të doktoraturës është zgjedhur si profesoreshë e neuropsikiatriës.
Gjatë karrierës së saj akademike ka pulikuar 22 publikime akademike.
Myzeqeja (gazetë)
Gazeta "Myzeqeja" është organ i shoqatës kulturore - atdhetare “Myzeqeja”.
Roche Braziliano
thumb|240px|Një ilustrim të Roche Brazilianos në The Buccaneers of America Roche Braziliano (lindi më 1630 - u zhduk më 1671) ishte piratë holandezë i cili lindi në Groningen. Karriera e tij si piratë zgjati prej vitit 1654 deri në zhdukjen e tij në vitin 1671. Ai është i njohur si “Roche Braziliano” i cili përktheht “Roku i Brazilianëve”, për shkak mërgimit që bëri në Brazil.
Karriera
Roche Braziliano ishte një pirat famëkeq mizor i cili operonte nga Port Royal, Xhamajka. Ai ishte një rrëmbyes në Bahia, Brazil, përpara se të shpërngulte në Port Royal në vitin 1654. Ai udhëhoqi një kryengritje dhe miratoi jetën e një pirati. Në aventurën e tij të parë ai kapi një anije me vlerë të madhe dhe e solli atë në mënyrë të sigurtë në Xhamajka. Ai përfundimisht u kap dhe u dërgua në Spanjë, por ai u arratis nga kërcënimet e hakmarrjes nga ndjekësit e tij. Ai së shpejti rifilloi karrierën e tij kriminale, duke blerë një anije të re nga piratët François l'Olonnais dhe më pas duke lundruar në kompani me Henry Morgan ndër të tjera. Shoku i Brazilianos Yellows, përfundimisht u bë një kapiten në të drejtën e tij, duke lundruar me Braziliano, Morgan dhe të tjerë në bastisje kundër spanjollëve.
I dehur dhe i lodhur, Braziliani do të kërcënonte me vrasje të gjithë ata që nuk pinin me të. Ai pjeku të gjallë dy fermerë spanjollë pasi refuzuan të dorëzonin derrat e tyre. Ai i trajtoi barbarisht të burgosurit e tij spanjollë, duke i prerë gjymtyrët e tyre ose duke i pjekur të gjallë me zjarrë.
Fati
Pas vitit 1671, Braziliano nuk ishte parë asnjëherë ose dëgjuar asgjë për këtë. Edhe sot e kësaj dite, askush nuk dinë asgjë për piratin holandezë. Nëse ai (dhe anija e tij dhe burrat) humbën në det në një stuhi brutale, u kapën fshehurazi, ose ndoshta u tërhoqën dhe jetuan pjesën tjetër të jetës së tij në anonimiteti, është çështje debati.
Brilant Syla
Brilant Syla (i lindur më 27 shkurt 1991) është një futbollist profesionist shqiptar nga Republika e Maqedonisë, i cili aktualisht luan për KF Elbasanin në Superligën Shqiptare.
Kulla e Lash Ukaj
Kulla e Lash Ukaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Kaliqan, Istog, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Zveçani i Vogël
Zveçan i Vogël është një vendbanim në komunën e Zveçanit, Kosovë.
Pont-Saint-Mard
Pont-Saint-Mard është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Pont-Saint-Mard ka një popullsi prej 189 banorë dhe sipërfaqe 6.79 km², me një dendësi prej 28 banor/km².
Kausha
Kausha, ishte objekti në kat, me oborr në qëndër të qytetit, i ndërtuar në kohën osmane dhe deri në përfundim të Luftës së Dytë Botërore, ky objekt, pos nevojave të tjera, ka shërbyer edhe si burg, për çka është më tëpër i njohur. Siç kemi mësuar nga të moshuarit, gjatë kohës osmane, për një kohë në Kaushë ishin të vendosur nxënësit e shkollës Ryzhdije (progjimnazit), deri në ndërtimin e objektit të ri të shollës, si dhe nxënësit e një mejtepi të qyteti.
Në pjesën e përparme të Kaushës, skaj rrugës kryesore ndodhej objekti në kat, me dyqane në katin përdhes, të cilit, më 1956, është ngritur kati i epërm, ku deri rrënimin e tij pas luftës së fundit në Kosovë, ishte e vendosur administrata e Kuvendit të Komunës.
SOS Fshatrat e fëmijëve
parapamje|250x250px|SOS Fshati i Fëmijëve në Mar del Plata, [[Argjentina|Argjentinë]] parapamje|250x250px|SOS Fshati i Fëmijëve në Kleve-Donsbrüggen, Gjermani SOS Fshatrat e Fëmijëve është një organizatë e pavarur, jo-qeveritare ndërkombëtare e cila ka punuar gjatë kohë me qëllim të përmbushjes së nevojave dhe mbrojtjes së interesave dhe të drejtave të fëmijëve që nga viti 1949. Ajo u themelua nga Herman Gmeiner në Imst, Austri. Sipas Financial Times, në vitin 2004 SOS Fshatrat e Fëmijëve kishtin në qarkullim US$ 807 milionë, dhe rtenditej në vendin 33 nga 100 OJQ-të globale për "përgjegjshmëri". Ombrella e saj ndërkombëtare SOS-Kinderdorf International, u themelua në vitin 1960, pas themelimit të shoqatave kombëtare në Francë, Gjermani dhe Itali krahas oganizatës origjinale në Austri. Që nga ajo kohë janë themeluar mbi njëqind shoqata kombëtare në të gjithë botën.
Veprarimtaria
Organizimi i punës fokusohet në fëmijët e braktisur, të varfër dhe jetimë, fëmijët që kanë nevojë për një familje kujdestare për fëmijë. Miliona fëmijë në mbarë botën janë duke jetuar pa familjet e tyre biologjike, për një sërë arsyesh, duke përfshirë: Fëmijë të tillë janë mbështetur për ta rigjetur veten nga fakti i të qenit emocionalisht të traumatizuar dhe për të shmangur rrezikun e vërtetë i të qenit të izoluar, të abuzuar, të shfrytëzuar dhe të privuar nga të drejtat e tyre.
SOS kujdeset për rreth 50,000 fëmijë të tillë dhe 15,000 të rrituri të rinj me një familje të re, të përhershme familje të re, me një SOS nënë (apo, nganjëherë, një baba ose çift e ) '24 orë' për të siguruar kujdesin e bazuar në familje. Zakonisht (në botën në zhvillim) rreth dhjetë fëmijë janë të grupuar në një shtëpi me një SOS nënë dhe ndërmjet dhjetë dhe dyzet të tillë janë të grupuar së bashku si një "Fshat" me objekte të përbashkëta. Grupet e familjeve të sapo formuara mbahen së bashku si një prioritet.
Gama e programeve
djathtas|parapamje|300x300px|"... nga pikëpamja ime, asgjë në botë nuk është më e rëndësishme se sa të kujdesesh dhe ta mbrosh një fëmijë." Herman Gmeiner (1919-1986). Përveç SOS Fshatrave të Fëmijëve (mbi 546 në të gjithë botën) që përbëjnë thelbin e SOS Fshatrave të Fëmijëve' punë, organizata drejton një gamë të tërë të programeve dhe lehtësirave në mbështetjen familjeve të rrezikuara dhe të varfëra për të ndihmuar ata për një jetë më të mirë në një afat më të gjatë. SOS gjithashtu mbështet mbi një milionë fëmijë të tjerë në programet e komunitetit, të tilla si forcimi i familjes, drejtimi i 192 shkollave anembanë botës së zhvilluar, drejtimin e qendrave mjekësore dhe programeve për fëmijët e rrugës, fëmijët ushtarë dhe viktimat e katastrofës. Një shkollë shembullore e drejtuar nga organizata e prindërve do të jetë SOS - Herman Gmeiner International College (SOS-HGIC)  e cila ndodhet në Gana, Afrika Perëndimore.
Mbështetësit e shquar
Mbështetësja e parë e shquar ishte biznesmenja gjermane- britanike Beatrice von Boch-Galhau, gruaja e aksionarit më të madh të prodhuesve te pllakave Villeroy & Boch. Ajo u bë mike me në atë kohë të panjohurin Herman Gmeiner. Në vitin 1959, ajo ndihmoi në themelimin e të parit Kinderdorf në Gjermani në Merzig Hilbringen. Ajo përdori edhe lidhjet polityike te burrit të saj për të promovuar iden e SOS Kinderdorfit.
Mbështetës të shquar ishin edhe Nelson Mandela; Dalai Lama; Kakha Kaladze; Andriy Shevchenko; Anna Netrebko; Vincent Kompany; Ruud van Nistelrooy; Cesc Fàbregas; futbollisti argjentinas Javier Zanetti; lojtari belg i tenisit Kim Clijsters; shkrimtarja & aktorja Anny Dupérey; Sarah, Dukesha e Jorkut; aktorja për fëmijë Georgie Henley; Princesha Salimah Aga Khan; Cher; Mike Holmes; qershor Carter para të Gatshme; dhe Johnny Cash etj. Në vitin 2002 organizata fitoi Çmimin Conrad N. Hilton.
SOS merr edhe fonde të konsiderueshme përmes iniciativës Genworth Financial`s Putts4Charity. Në nëntor të vitit 2012, iniciativa arriti një tyotal të mjeteve prej 1 milion euro, që nga viti 2007.
SOS merr pjesë edhe në oreganizimin e Javës Botërore të Jetimëve me qëllim të promovimit të ndërgjegjësimit të nevojave të jetimëve dhe fëmijëve të braktisur.
Babushi
Babush është një vendbanim në komunën e Ferizajt, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Babushan.
Piratët e Mjekërrbardhit
Piratët e Mjekërrbardhit (白ひげ海賊団 Shirohige Kaizokudan) ishin një nga ekuipazhi më i fuqishëm në botë, pasi kapiteni Edward Newgate i njohur si “Mjekërrbardhi” ishte i vetmi piratë mundi të ndeshet me Mbretin e Piratëve Gol D. Roger në një betejë. Ekuipazhi ishte e ndarë në 16 divizione, çdo divizion kishte flotën e tij.
Pas vdekjes së Mjekërrbardhit dhe Ace, anëtarët e mbetur të ekuipazhit luftuan kundër Piratëve të Mjekërrziut në Luftën e Shpagimit, e cila përfundoi me Piratët e Mjekërrziut që i mposhtën brutalisht ata, pasuar nga pushtimin e territoreve të tyre të mëparshme, me kapitenin e tyre uzurpoi pozicionin e Mjekërrbardhit si Yonko. Si rezultat, ekuipazhi ka humbur shumicën e fuqisë dhe ndikimit të saj.
Pas humbjes së luftës, është zbuluar se anëtarët e ekuipazhit dhe ekuipazhet e mbetura janë duke u gjuajtur nga anëtari më i ri i Shichibukai Edward Weevil dhe nëna e tij Bakkin, të cilët vetë-shpallin veten si biri biologjik dhe dashnorja e kapitenit të tyre, për të fituar pasuri të tij.
Jolly Roger
Flamuri i Mjekërrbardhit është ai i një standardi Jolly Roger me mustaqe të mëdha dhe një kryq pas tij. Shumë anëtarë të ekuipazhit të rangut të lartë mbajnë simbolin e flamurit të bardhë, duke përfshirë Ace që është parë duke u tatuuar në shpinë dhe duke qenë jashtëzakonisht krenar për të.
Fillimisht në manga, një manji (卍) ishte prapa kafkës në vend të një kryqi. Animeja përdor versionin e kryqëzuar që nga fillimi, për të shmangur konfuzionin me një kioskë, e njohur edhe si Hakenkreuz (卐), simboli më i njohur në shoqëritë perëndimore nga shoqërimi i tij me regjimin nazist. Manji ka një histori të gjatë në shumë kultura si një simbol fetar, dhe dallon nga Hakenkreuz nga drejtimi i këndeve. Pavarësisht nga kjo, në Shonen Jump #50 2006, Oda komentoi që nga kapitulli 434 e tutje ai do të duhej të përdorte edhe versionin e kryqit të flamurit në manga, pasi u tha të bënin këtë nga më të lartat në Shueisha.
Piratët e Mjekërrbardhit gjithashtu duket se kanë një tjetër simbol Jolly Roger, ose një version të thjeshtëzuar të versionit të tyre origjinal, i cili është një kryq me një kurbë në gjysmëhënës që del nga fundi, duke përfaqësuar mjekrën e bardhë të nënshkrimit. Ky simbol nuk përdoret në flamuj, por shumë anëtarë e kanë atë të tatuazhuar në trupin e tyre (si Marco në kraharor, Curiel në mjekër dhe Atmos në shpatullat e tij) ose veshje (Blamenco e ka atë në tricorn, Jiru fez e tij, dhe Rakuyo në shiritin e kokës së tij); rëndësia që bën ky simbol është ende e panjohur.
Ekuipazhi
Oda ka deklaruar se të gjithë komandantët e bardhë, pavarësisht nga ndarja që ata udhëheqin, janë të barabartë në rang dhe numri i ndarjes nuk tregon forcën e tyre. Por jashtë Ace, i cili ishte vëllai i Luffy dhe kështu natyrisht mori një shumë të ekspozimit, tre nga komandantët, Marco, Jozu, dhe Vista, janë dhënë shumë më shumë nderim dhe fokus se të tjerët.
Teach iu ofrua pozita e komandantit të ndarjes së dytë, por ai refuzoi, për shkak se nuk donte të bëhej i njohur ende në botë. Pas vrasjes së Thatch, pozicioni i tij u la i padisponuar në kohën e luftës në Marineford.
Territoret
Kjo është një listë e territoreve dhe ishujve të njohur të mbrojtur para vdekjes së Edward Newgate. Me vdekjen e tij, të gjithë u bënë të ndjeshëm ndaj forcave të jashtme, përpara se disa të tjerë të rimarrin mbrojtje nëpërmjet të tjerëve. Shumica e këtyre territoreve më vonë u pushtuan nga Piratët e Mjekërrziut.
Fuqitë
Mjekërrbardhi ishte një nga katër perandorët i gjysmës së dytë të Grand Line, së bashku me Shanks, Kaido dhe Big Mom, gjë që e bëri Piratët e Mjekërrbardhit një nga katër ekuipazhet më të forta në Grand Line. Ishin 16 komandantë të divizionit dhe vetë Mjekërrbardhi në ekuipazhin e tij, komandanti i çdo divizioni komandonte 100 burra. Kishte gjithsej 1.617 burra në ekuipazhin e Mjekërrbardhit, duke formuar në mënyrë efektive një flotë masive piratësh.
Pasi që kapiteni i tyre kishte arritur të luftonte me Gol D. Roger, Piratët e Mjekërrbardhit ishin konsideruar në mesin e piratëve më të fortë të njohur në botën e One Piece. Madje edhe Buggy, që ishte normalisht e pafavorshme, nuk pranoi të sulmonte Ace kur ishte në gjumë, duke u frikësuar nga zemërimi Mjekërbarhit, pasi ai ishte dëshmitar i fuqisë së Mjekërrbardhit. Sidoqoftë, nëse ata ishin në të vërtetë më të fortë se tre perandorët tjetër, ose në të njëjtën forcë, është i panjohur.
Për shkak të reputacionit të tyre të frikshëm, Qeveria Botërore ishte e gatshme të përdorte praktikisht të gjithë forcën detare dhe Shichibukai për të luftuar ekuipazhin, pasi ata njoftuan ekzekutimin e Ace. Madje edhe 23 anijet detare që duhej të vëzhgonin mbi Moby Dick (anija e Mjekërrbardhit) u fshinë menjëherë pasi filloi të lëvizë. Gjithashtu fakti që kapja e Portgas D. Ace, një anëtar i ekuipazhit të Mjekërrbardhit, konsiderohej një gjë e tillë e mahnitshme që ai fitoi një vend si Shichibukai për Marshall D. Teach (megjithëse kapja e Ace nënkuptonte shumë më tepër sesa thjesht të qenit një vartës, pasi ai ishte edhe djali i Mbretit të Piratëve Gol D. Roger).
Sipas Mjekërrziut, një rregull i përgjithshëm në anijen e Mjekërrbardhit është se çdo anëtar i ekuipazhit që ndodh për të gjetur një frut i detit është i lirë të konsumojnë atë (cila ishte arsyeja pse ai vrau Thatch në mënyrë që të marrë frutin e errësirës). Disa nga Piratët e Mjekërrbardhit tashmë posedojnë kompetenca të frutit të detit, të tilla si Marco, Ace, Jozu, dhe potencialisht Blamenco. Po kështu, disa nga komandantët që nuk dukeshin se kishin ndonjë fuqi të frutit të detit ishin ende në gjendje të luftonin në mënyrë të barabartë me anëtarët individual të Shichibukai (Vista, Curiel).
Shumë prej tyre duket se posedojnë një ose më shumë forma të Ambicies (Haki), një teknikë që kapiteni i tyre kishte zotëruar në të tre format. Fakti që emrat e tyre janë të njohur mirë nga Shichibukai dhe Admiralët jep gjithashtu një tregues të forcës së tyre. Në të vërtetë, madje edhe një pirat i klasit Supernova si Luffy konsiderohej të ishte "një person që vetëm flet" nga Mjekërrbardhi (edhe pse kjo ishte para se ai ta përdorë Ambicien e Pushtimit). Sengoku tha se, me frutin e detit, Mjekërrbardhi do të kishte qenë në gjendje të shkatërronte botën. Një shembull tjetër i forcës së tyre është se shumica e komandantëve ishin të padëmtuar nga lufta.
Edhe me humbjet e tyre, Piratët e Mjekërrbardhit ende konsiderohet të jetë një nga ekuipazhet më të forta, me Pesë Pleqtë duke besuar se ata, së bashku me ekuipazhet e mbetura të perandorëve, ishin ndër të paktët që mund të jenë në gjendje të ndalojnë Piratët e Mjekërrziut. Megjithë këtë besim, megjithatë, kur Piratët e Mjekërrbardhit luftuan kundër Piratëve të Mjekërrziut në një betejë për të marrë hak për vrasjen e kapitenit të tyre dhe komandantët e tjerë, ata ishin plotësisht të zhytur plotësisht dhe mposhtur brutalisht.
Dy vjet pas betejës së Marineford, Piratët e Mjekërrbardhit kanë humbur pjesën më të madhe të territorit të tyre, pasi Teach deklaroi pozitën e Mjekërrbardhit dhe perandoreshës tjetër si Charlotte Linlin, i cili pretendoi Ishullin Fishman si territorin e saj. Forca aktuale e ekuipazhit, udhëheqësi dhe vendndodhja e tyre janë të panjohura. Ekuipazhi është gjithashtu duke u gjuajtur nga një anëtar më i ri Shichibukai Edward Weevil dhe nëna e tij Bakkin, të cilët po kërkojnë pasurinë e Mjekërrbardhit.
Aleatët
Jinbe, ish-Shichibukai, respektoi shumë Mjekërrbardhin për mbrojtjen e Ishullit Fishman, dhe mbajti një miqësi me Ace, dhe ishte i gatshëm të sakrifikonte jetën e tij për secilën prej tyre, edhe nëse kjo do të thotë të rrezikonte rolin e tij në Qeverinë Botërore.
Pasi Luffy shpëtoi Ace nga ekzekutimi i tij, Mjekërrbardhi vlerësoi Luffy si një aleat i rëndësishëm, pasi e pa potencialin e tij të vërtetë dhe ishte i gatshëm për të shkuar aq larg sa për të vënë besimin e tij në Luffy. Pas vdekjes së Ace dhe Mjekërrbardhit, piratët e mbetur të ekuipazhit vënë jetën e tyre në linjë për të parandaluar Akainu nga vrasja e Luffy; ata madje thanë se edhe familja e Ace ishte gjithashtu familja e tyre.
Krahas Luffy ishin shumë të dënuar Impel Down që shpëtuan nga burgu, përfshirë Emporio Ivankov, një komandant i Ushtrisë Revolucionare dhe Buggy, ish-anëtar i Piratëve të Rogerit. Të gjithë këta të dënuar ishin njerëz të fuqishëm dhe shumica prej tyre luftuan kundër opozitës së Mjekërrbardhit, gjë që i bëri ato pasuri të vlefshme për kauzën e Mjekërrbardhit. Mjekërrbardhi gjithashtu propozoi një aleancë me Buggy, pasi ai e njohu kërcënimin e ekuipazhit të tij të ri, megjithëse duke parë Buggy veten si asgjë kërcënuese.
Zhazha
Zhazhë është një vendbanim në komunën e Zveçanit, Kosovë.
Khaled Al Mosleh
Khalid bin Abdullah bin Muhammed el-Mosleh (Arabisht: الكامل خالد بن عبد الله بن محمد المصلح) lindi më 1965 në qytetin e Mekës. Ai është myfti dhe profesor në Fakultetin e Sheriatit, Universiteti Kasim në Arabinë Saudite.
Biografia
Si fëmijë, ai morri edukimin e tij fillor dhe të lartë mes Mekës dhe Xhides. Dijetari shkoi në Universitetin e naftës dhe mineraleve të Mbretit Fahd, ku në vitin 1988, diplomoi në gradën Bachelor prej departamentit të Sistemit të Informacionit në Kolegjin e Menaxhimit Industrial.
Më vonë u shkua për kërkim të dijes Islame dhe kuptimit të librit të Zotit në Kolegjin e Sheriatit në Universitetin Islamik Imam Muhammed ibn Saud, dhe diplomoi në vitin 1994.
Ai filloi të studioi me Sheh Muhamed ibën Salih el Uthejmin që nga viti 1983. Ai kishte nderin të martohet me vajzën e tij në vitin 1987 dhe shoqëroi atë deri në vdekjen e shejhut.
Sipas kërkesës së shejhut, ai filloi të mësoj në Xhaminë Uleje në Unejze në vitin 1995 dhe emëroi të mësoj tefsirin dhe teuhidin. Që nga atëherë, ai u bë imam dhe hatib i xhamisë. Shejhu Khaled është një nga tre njerëz të emëruar si pasardhës i Sheh Uthejminit në mësimin e akides dhe tefsirit.
Abdylaqim Ademi
Abdilaqim Ademi i lindur më 20 dhjetor 1969 në fshatin Shemshovë të Tetovës,ështe politikan Shqiptarë në Maqedoni, anëtar i BDI-së, nënkryetar për zbatimin e Marrëveshjes së Ohrit në Qeverinë e Maqedonisë që nga viti 2008, Ministër i Mjedisit dhe Planifikimit Hapësinor 28 korrik 2011 deri më 20 qershor 2014 dhe Ministri i Arsimit dhe Shkencës në periudhën prej 20 qershorit 2014 deri më 16 janar 2016.
Ilaria Capua
Ilaria Capua (lindur më 21 prill 1966 në Romë) është një virologe dhe ish-politikane italiane, e njohur më së shumti për kërkimet e saj mbi viruset e gripit, veçanërisht gripin e shpendëve dhe përpjekjet e saj për promovimin e qasjes së hapur në informacionin gjenetik mbi viruset në shfaqje si pjesë e gatishmërisë para-pandemike.
Me një veteriner nga trajnimi, Capua ka punuar kryesisht në fushën e virologjisë veterinare dhe infeksioneve virale zoonotike.
Ajo punoi për më shumë se njëzet vjet në rrjetin e Istitutit Zooprofilattici në Itali dhe drejtoi laboratorin kombëtar dhe ndërkombëtar të referencës për sëmundjen e Newcastle dhe Gripit të Shpendëve në IZSVE për më shumë se dhjetë vjet. Në përgjigje të shpërthimit të gripit të shpezëve 1999-2000 në Itali, Capua dhe kolegët e tij propozuan dhe zhvilluan një strategji të re për vaksinimin e pulave komerciale kundër sëmundjes, e cila u miratua dhe i dha mundësi industrisë të shmangte mbylljen e plotë.
Në shkurt 2006, Capua tërhoqi vëmendjen ndërkombëtare kur sfidoi sistemin ekzistues për dhënien e hyrjes shkencëtarëve në materialin gjenetik të sekuencuar nga viruset e gripit. Në kulmin e panzotikut H5N1, Capua vendosi të postojë sekuencat e virusit të parë afrikan H5N1 në një faqe në internet me qasje publike ( GenBank ) në vend që të kontribuojë të dhënat në një bazë të dhënash të mbrojtur me fjalëkalim të mbajtur në Los Alamos dhe e arritshme vetëm për një grup të vogël të studiuesve.
Gjatë kësaj kohe, Capua udhëhoqi një fushatë ndërkombëtare që promovon qasjen e lirë në sekuencat gjenetike që rrjedhin nga viruset e gripit dhe viruse të tjerë me potencial pandemik. Një vëzhgues e përshkroi Capua si "që i përkiste një tradite të hershme të shkencëtarëve që rebelohen kundër ideve të vendosura dhe nivelit të sipërm midis kolegëve të tyre", por gjithashtu mbron një këndvështrim të ri në të cilin bashkëpunimi shkencor "miratohet drejtpërdrejt midis shkencëtarëve dhe nuk ndërmjetësohet nga institucionet".
Biografia
Lindur në Romë në 1966, Ilaria Capua u diplomua në mjekësinë veterinare nga Universiteti i Perugia në 1989. Në 1991, ajo përfundoi një kurs specializimi pasuniversitar në shëndetin dhe higjienën e kafshëve në Universitetin e Pizës. Ajo mori një Ph.D. nga Universiteti i Padovës në vitin 2007 mbi epidemiologjinë e gripit të shpendëve, transmetimin dhe kontrollin midis specieve.
Aktivitete shkencore
Para se të bashkohej me Parlamentin Italian, Capua shërbeu si drejtoreshe e Departamentit të Shkencave Biomjekësore Krahasuese për Istituto Zooprofilattico Sperimentale delle Venezie (IZSVe), Legnaro në Padova. Departamenti është shtëpia e Laboratorit Kombëtar të Referencës FAO / OIE për Gripin e Shpendëve dhe Sëmundjen e Newcastle dhe është Qendra Bashkëpunuese e OIE.
Në 1999-2000, duke iu përgjigjur një lloji të vazhdueshëm, por relativisht jo virulent të gripit të shpendëve H7N1 që pengon industrinë tregtare të pulave në Itali, Capua dhe bashkëpunëtorët zhvilluan një qasje inovative, e cila u quajt strategjia "DIVA" (Diferencimi i Kafshëve të Vaksinuara) si një mjet për të mbështetur praktikat e çrrënjosjes. Kjo është shpikur dhe zhvilluar tashmë vite më parë për çrrënjosjen e viruseve Strategjia përfshinë inokulimin e shpendëve me një vaksinë të inaktivizuar që rrjedh nga një virus H7N3 i lidhur antigjenikisht - shoqëruar me një test diagnostikues të drejtuar për të identifikuar antitrupa ndaj antigjenit neuramminidase, që zbuloi nëse antitrupat e gripit të shpendëve të pranishëm në një kafshë subjekt ishin shkaktuar nga vaksina H7N3 ose nga virusi H7N1. Pasi u miratua nga Bashkimi Evropian, programi u drejtua drejtpërdrejt në nëntor 2000. Strategjia mundësoi që industria e shpendëve të Italisë të vazhdojë tregtinë dhe patogjeni i synuar u çrrënjos nga Italia. Sot, DIVA është ndër strategjitë e rekomanduara nga Bashkimi Evropian për të luftuar gripin e shpendëve në një shkallë globale.
Iniciativa e Capua-s u mbulua nga shtypi ndërkombëtar duke përfshirë Wall Street Journal, New York Times dhe Washington Post. Shtypi shkencor në gjuhën angleze vazhdoi të mbulonte debatin, ashtu si edhe shtypi i zakonshëm Evropian.
Capua ka qenë autore dhe bashkëautore e më shumë se 200 botimeve të vlerësuara nga kolegët, kryesisht mbi sëmundjet virale të kafshëve dhe sëmundjet që mund të transmetohen nga kafshët te njerëzit. Ajo gjithashtu ka ne bashkëautoresi në dy libra shkollorë shkencorë në lidhje me gripin dhe është autore e katër librave jo-trillues për lexuesit e përgjithshëm.
Që nga qershori 2016, Capua ka qenë një anëtare e fakultetit në Universitetin e Florida në Gainesville, Florida, SH.B.A. Në UF, ajo ka vazhduar të punoje për punë ndërdisiplinare dhe shkencë të hapur, veçanërisht qasje të hapur në të dhënat e hulumtimit mbi sëmundjet pandemike.
Histori personale
Ilaria Capua është e martuar me një skocez, Richard dhe ka një vajzë të lindur në 2004.
Aktivitetet politike
Në janar 2013, Capua u kërkua të kandidonte për një vend në Parlamentin Italian nga Mario Monti, Kryeministri Italian në atë kohë, i cili kërkoi të shtonte shkencëtarë dhe akademikë në Parlament. Capua pranoi dhe në shkurt 2013 u zgjodh anëtare e Dhomës Italiane të Deputetëve, një nga dy divizionet e Parlamentit Italian. Capua shërbeu për më shumë se dy vjet si nënkryetare e Komisionit për Shkencë, Kulturë dhe Edukim të Dhomës së Deputetëve.
Ilaria Capua dha dorëheqjen si anëtare e Parlamentit Italian në 28 Shtator 2016. Fjalimi i saj i dorëheqjes u botua në faqen e parë të Corriere della Sera.
Procedurat ligjore
Në vitin 2014, ndërsa ajo ishte parlamentare, revista javore italiane l'Espresso zbuloi se Capua kishte qenë subjekt i një hetimi penal dhjetë-vjeçar nga policia italiane. Artikulli i kopertinës së revistës raportoi një komplot midis shkencëtarëve dhe kompanive farmaceutike për të rritur shitjet e vaksinave duke përhapur qëllimisht viruse.
Në korrik 2016, Capua u pastrua nga të gjitha akuzat nga gjyqtari për hetimin paraprak të Gjykatës së Verona, sepse "nuk kishte asnjë rast për t'u përgjigjur". Vendimi i gjyqtarit përmendi se "kishte prova të trillimit të provave kundër saj".
Preixan
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Preixan (Ocitanisht: Preissa ; Shqip: Breçani) është një komunë në departamentin Aude në Francën jugore.
Jeta dhe koha e Grizli Adamsit
parapamje Jeta dhe koha e Grizzly Adamsit është një film i pavarur i vitit 1974 i frymëzuar nga një novelë historike e vitit 1972 shkruar nga Charles E. Sellier Jr. Popullariteti i filmit çoi në një seri televizive me të njëjtin emër, prodhuar nga kompania NBC. Karakteri i titullit, i luajtur nga Dan Haggerty, ishte bazuar në njeriun e malit të Kalifornisë të njohur si James "Grizzly" Adams (1812-1860).
Përmbajtja
Filmi dhe seriali televiziv kanë portretizuar imagjinatën e legjendës Grizzly Adams si një njeri i pyllit që u arratis në male pasi u akuzua gabimisht për vrasje. Ndërsa përpiqet të mbijetojë, Adams shpëton një ari të vogël të cilin e adopton dhe e pagëzon me emrin Ben. Ariu, ndërkohë që rritet në madhësinë e tij të natyrshme, bëhet shoku më i afërt i Adamsit. Në mënyrë konsistente dhe të butë, Adams zbulon dhe demonstron një aftësi të çuditshme për të fituar besimin e shumicës së kafshëve të egra indigjene të rajonit, dhe krahas kësaj ai ndihmon, ndonjëherë shpëton por edhe kujdeset për shumë lloje të kafshëve të egra. Duke qenë se ai më herët ishte një gjahtar, me dashurinë e tij të madhe për kafshë të egra, Adams, vendos që kurrë të mos dëmtojë ndonjë kafshë tjetër të egër për aq sa kjo të jetë e mundur. Në serialin televiziv, Adams kishte dy miq, njëri tregtar i vjetër malor i quajtur "Mad Jack", i luajtur nga Denver Pyle i cili shpesh ishte i paraqitur me mushkën e tij ("Number Seven") dhe tjetri një amerikan vendas me emrin "Nakoma" luajtur nga Don Shanks. Adams, Mad Jack dhe Nakoma ndihmuan vizitorët e shumtë malorë duke mbrojtur kafshët e egra në të njëjtën kohë.
NBC shfaqi finalen e serialit më 21 shkurt 1982 me anë të një filmi televiziv dy orësh të quajtur "The Capture of Grizzly Adams", ku një gjuetar me vlerë përdorte vajzën e Adams, e cila nuk ishte parë apo përmendur që nga filmi i vitit 1974, në një dredhi rrëmbimi për të tërhequr njeriun e arratisur të malit në civilizim. Në fund Adams dëshmon pafajësinë e tij.
Një gur i çarë : sprovë antologjie për Kosovën
Një gur i çarë : sprovë antologjie për Kosovën, me autor Ali Podrimja dhe Sali Bashota (red.). Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2005. Faqet e librit 300. ISBN 99943-1-037-2
Hajdar Beqa
Hajdar Beqa i lindur më 05.01.1978 në Gjakovë, i martuar.
Arsimimi
Fakulteti juridik, UNIVERSITETI I PRISHTINËS, Jurist i diplomuar.
Universiteti i Evropës Juglindore, titulli magjistër i shkencave në Diplomaci.
Aktivitete dhe funksione, të tanishme apo paraprake
Pjestar i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës Zyrtar i lartë në Qeverinë e Përkohshme Bashkëpunëtor profesional në prokurorinë komunale në Prishtinë, 2005-2006
Menaxher i komisionit kushtetues të Kosovës dhe i komisionit për simbolet dhe himnin e Republikës së Kosovës
Shef i kabinetit të zëvendës kryeministrave, 2008-2009\
Kryeshef ekzekutiv në ndërmarrjen hidroekonomike "Ibër-Lepenci",
Kryetar i degës së PDK-së në Gjakovë .
Katrina Kamileri
Katrina Kamileri (lindur më 24 Shkurt 1970) është avokate dhe Drejtoreshë e Shërbimit të Refugjatëve Jezuit (JRS) Maltë. Ajo është e njohur për punën e saj për refugjatët e anijeve dhe iu dha çmimi Nansen Refugee Award në 2007.
Jeta dhe edukimi i hershëm
E lindur në vitin 1970 në ishullin e Maltës, Kamileri studioi juridik dhe si studente ajo ndërmori kërkime për qasjen në të drejtat dhe mbrojtjen e refugjatëve. Pas diplomimit të saj në Universitetin e Maltës në 1994, ajo filloi të punojë në një firmë të vogël juridike, ku ra në kontakt me refugjatët.
Kujtime, mbresa dhe shënime për Kosovën
Kujtime, mbresa dhe shënime për Kosovën : (pjesë nga ditari) me autor Ismet Elezi. Botuar në Prishtinë, në vitin 2004. Faqet e librit 70.
Pajtim Statovci
Pajtim Statovci (lindi më 1990) është shkrimtar finlandezë. Romani i tij i parë My Cat Yugoslavia së pari u botua më 2014 dhe fitoi Çmimin e Literaturës Helsingin Sanomat për romanin më të mirë në finlandisht për këtë vit. Romani i tij i dytë, Heartliness, fitoi Çmimin e Literaturës Toisinkoinen për vitin 2016.
Katrina Kamileri
Puna
Në vitin 2007, asaj iu dha çmimi Nansen Refugee Award (Çmimi i Kombeve të Bashkuara për Refugjatin) në vlerësim të punës së saj për të drejtat e njerëzve të anijeve që iknin përtej Detit Mesdhe.
Kulla e Qerim Rugovës
Kulla e Qerim Rugovës është një monument i trashëgimisë kulturore në Llukaci i Begut, Istog, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Pajtim Statovci
Jeta e hershme
Statovci lindi në Kosovë në vitin 1990. Në vitin 1992, pas shpërthimit të luftës në Jugosllavi, e cila Kosova u bë pjesë, familja e tij zhvendosën në Finlandë.
Nëntë biseda për Kosovën
Nëntë biseda për Kosovën libër me autor Jonuz Fetahaj. Botuar në Prishtinë nga "Vatra", në vitin 2005. Faqe 104.
Gjergj Prekoçaj
Gjergj Prekoçaj aktivist arberesh. Personi qe nriti flamurin shqiptar ne  kalanae  e Ohrit ne  2019
Citate
“Nuk do të ndalemi. Faleminderojmë të gjithë ata që na mbështetën. Na do të vazhdojmë për këtë tokë arbërore. Nuk do të ndalemi kurrë. Kjo është tokë e Gjergj Kastriotit. Ndoshta si pëlqeu gjykatësit, por unë nuk heq dorë. Na jemi në tokën tonë arbërore dhe ne jemi për bashkim kombëtar. Kjo na bën më të fortë” Gjergj Prekoçaj.
Jean Zaleski
parapamje| Foto nga ekspozita e vitit 2019 në Spazju Kreattiv në Valetta, Maltë e grave artiste nga Malta ose me lidhje me Maltën. Ky imazh është e një ekrani monitori (pankarta muzeu) që përshkruan artistin dhe veprën artistike - "Pa Titull (nga Malta: Kujtime dhe Eksplorime 1989-2001)" 2002, media të përziera në dru. Jean Zaleski (e njohur gjithashtu si Jean Busuttil Zaleski ; Birkirkara, Maltë 11 Prill 1920 - 2 Maj 2010) ishte një artiste malteze që kaloi pjesën më të madhe të jetës së saj në Shtetet e Bashkuara . Puna e saj është shfaqur në disa ekspozita në Shtetet e Bashkuara dhe Maltë.
Biografia
Jean Busuttil lindi në Birkirkara, më i vogli nga 11 fëmijët. Në moshën 8 vjeç ajo emigroi në Shtetet e Bashkuara së bashku me familjen e saj.
Edukimi dhe çmimet
Zaleski studioi si artiste në Shtetet e Bashkuara në Kolegjin e Artit dhe Dizajnit Moore të Filadelfias dhe në Nju Jork në Institutin Pratt, Shkollën e Dizajnit Parsons dhe Lidhjen e Studentëve të Artit. Në 1986 ajo mori një Çmim Susan B Anthony në fushën e pikturës nga Organizata Kombëtare për Gratë dhe u ftua nga Presidenti Jimmy Carter në Shtëpinë e Bardhë si pjesë e një delegacioni prej pesë grave artiste në 1975.
Punime
Pikturat nga Zaleski janë prezantuar në ekspozita gjatë jetës së saj dhe pas vdekjes së saj.
Përveç ekspozitave të artit, puna e saj është shfaqur edhe në libra. Këto botime ndahen në dy kategori: ilustrime dhe libra të artistëve, shpesh duke i kombinuar të dyja. Përbëhet nga një shirit i formuar me 2 fletë të bashkuara, të stilit fizarmonik të palosur për të formuar 22 faqe në secilën anë. Ky libër i artistëve është krijuar në mënyrë të tillë që të mund të shikohet ose si një përhapje e rregullt në dy faqe ose si një tërësi e shpalosur.
Braize
Braize është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Braize ka një popullsi prej 284 banorë dhe sipërfaqe 20.95 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
Për Kosovën martire, në zjarr e flakë, me pushkë në dorë
Për Kosovën martire, në zjarr e flakë, me pushkë në dorë libër me autor Qemal Mataj. Botuar në Prizren, në vitin 2002. Faqe 87.