cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geri Kasparov
Fillimet e karrierës
Kasparovi u ngrit shpejt në renditjen e Federatës Botërore të Shahut. Duke filluar me një mbikëqyrje nga ana e Federatës Ruse të Shahut, ai mori pjesë në një turne të mjeshtrave të mëdhenj në Banja Luka, Bosnje dhe Herzegovinë (atëherë pjesë e Jugosllavisë), në vitin 1979, ndërsa ende i pavlerësuar (ai ishte një zëvendësim për Viktor Korçnoi i cili ishte i ftuar fillimisht por u tërhoq për shkak për kërcënimin për bojkot nga sovjetikët). Kasparovi fitoi këtë turne të klasit të lartë, duke dalë me një vlerësim të përkohshëm prej 2595, i mjaftueshëm për të katapultuar atë në grupin më të lartë të lojtarëve të shahut (në atë kohë, numri 15 në botë). Vitin e ardhshëm, 1980, ai fitoi Kampionatin Botëror të Shahut për të Rinj në Dortmund, Gjermani Perëndimore. Më vonë atë vit, ai bëri debutimin e tij si rezervë e dytë për Bashkimin Sovjetik në Olimpiadën e Shahut në Valletta, Maltë, dhe u bë Mjeshtër i Madh.
100% (album)
100% është një album i këngëtares shqiptare Eliza Hoxha.
Kengët
Bonus Track:
Ersan Ilyasova
thumb|right|300px
Gjeografia e Mauritanisë
Mauritania ndodhet në Afrikën perëndimore me dalje në oqeanin Atlantik, në mes të Senegalit dhe Saharës Perëndimore.
Sipërfaqja e përgjithshme e Mauritanisë është 1,030,700 km2 (73 herë e diçka ma e madhe se Malcia) prej së cilës 300 km2 janë ujë. Mauritania shtrihet rreth koordinatave gjeografike  20 00 V, 12 00 P.
Mauritania ka një vijë bregdetare 754 km të gjatë dhe vijë kufitare 5,074 km që e ndanë atë nga : Algjeria 463 km, Mali 2,237 km, Senegali 813 km dhe Sahara Perëndimore
Klima në Mauritani është klimë shkretëtire dhe gjithnjë e nxehtë, e thatë me temperatura konstante.
Relievi i Mauritanisë është kryesisht jo pjellorë, terren i ultë i Saharës me disa shkëmbinjë në pjesën qendrore. Pika më e ultë e relievit -5m është në luginën "Sebkhet Tenxhamça" (ang.:Sebkhet Te-n-Dghamcha) dhe ajo më e larta në lartësi mbidetare prej 915 metrave në majën "Kediet Ijill" (ang.:Kediet Ijill), afër pjesës qendrore.
Si pasurit natyrore të Mauritanisë sipas CIA-Factboock llogariten të jenë : Hekuri (Fe), Gipsi, Bakri (Cu), Fosfate, Diamante, Ari (Au), Nafta dhe Peshkimi. Si tokë e punueshme llogaritet të jetë diku 0.48% e sipërfaqes së vendit.
Pandi Toçe
thumb|300px|Aktori Pandi Toçe Pandi Toçe ish- aktori i Peshkopisë dhe inspektori skenë në Teatri Kombëtar, vëllai i aktorit të njohur Vangjel Toçe kishte lënë nje dramë të pabotuar si testamet të tijin, të cilën dje e ka zbuluar në sirtarë familja. Këto drama Pandi kishte menduar ti hidhte në skenë e ti botonte për lexuesin në ditët në vazhdim por që, jeta nuk i premtoi.
Ngjarja e jashtzakonshme
Sipas gazetës Dielli ngjarja e rëndë dhe "heroike" ndodhi 14 Gushtin e vitit 2014 në Tiranë, ku një nga ish- aktorët e Peshkopisë dhe inspektor skene në Teatrin Kombëtar, Pandi Toçe, ndërroi jetën teksa ka shpëtuar një djalë të ri i cili ishte duke u mbytur. Ngjarja ka ndodhur rreth orës 06:00 të mëngjesit pranë Liqenit Artificial në Tiranë. "Si çdo mëngjes, Pandi Toçe ka qenë duke bërë vrap, ku rreth orës 06:00, papritur ka dëgjuar zërin e një fëmije, që ka thënë "ndihmë, ndihmë", pa u menduar dy herë aktori është hedhur në ujë, tek diga e liqenit ku ndodhej fëmija, i cili ishte në çastet e fundit të jetës. Duke qenë se praktikonte shpesh notin, dhe e kishe pasion atë edhe pse mbipesha ia kishte privuar vitet e fundit, Pandi ka shkuar menjëherë tek trupi i të miturit dhe e ka kapur prej rrobash, duke e ngritur lart. Fëmija ishte i shokuar saqë nuk ishte në gjendje të lëvizte asnjë gjymtyrë. Duke e venë sipër barkut të tij, me të shtyrë ai e ka nxjerrë deri afër dikës, por si duket copat e betonit dhe një gropë kanë bërë që ai të zhytet më tutje e të humbë ekulibrin e vet, teksa fëmija kishte dalë në breg. Në zhytjen e dytë, ka marrë një asfiksi nga pirja e ujit. Pra shkaku i humbjes ka qenë mbytja në gjendje asfiktike. Edhe pse kanë ardhur në ndihmë xhaxhai dhe të afërmit e djalit, tashmë për të shpëtuar Pandin, ai kishte mbaruar", ka qenë kjo dëshmia e vëllai dhe aktorit të njohur Vangjel Toçe në lidhje me ngjarjen e ndodhur ditën e djeshme. Ndërsa i ati i viktimës e quan hero dhe mik të parë, të ndjerin Pandi, duke thënë se i ka borxhë jetën e djalit. "Djemtë kanë qenë duke luajtur dhe djali im nuk dinte not, ka shkuar thellë dhe për pak desh është mbytur, ka qenë i ndjeri, që i shpëtoi jetën Ervisit. Unë i kam një jetë borxhë atij njeriu", u shpreh i ati i djalit të tronditur dhe këshilluar me një psikolog për lehtësuar gjendjen.
nga shkrimi i Fatos Baxhakut
"Çfarë ka ngjarë me ne? Me ne që jemi rritur me lloj-lloj heronjsh, ca të vërtetë, ca të sajuar, ca të gjallë e ca të vdekur, ca të vrarë, ca të dashur e plot të tjerë të përfolur? Mos vallë me ne eksperimenti me kultin e heronjve përgjatë komunizmit e teproi aq shumë saqë na e zvordhi edhe vetë fjalën “hero”? Mos vallë bashkëjetesa e gjatë me heronj të sajuar na ka mbushur mendjen se ata, heronjtë e vërtetë, nuk ekzistojnë? Apo e kemi pranuar si krejt normale që të jetojmë në një botë ku zbrazëtia dhe jo vlerat, tangërllëku dhe jo modestia, hajdutllëku dhe jo ndershmëria, arroganca dhe jo maturia, makutëria dhe jo të qenët i përkorë, dhuna dhe jo qetësia, na qenkan vlerat e vërteta? Përgjigjja është: që të tria bashkë. Pikërisht ne që respektonim, vetëm se ashtu na thoshin, Heroin e Punës Socialiste që u dogj vetë në pyll, por ama shpëtoi teserën e PPSH-së duke e gëlltitur atë, pikërisht neve nuk na bëka përshtypje heroizmi i Pandit të thjeshtë, “njeriut të vogël”, me zemër të stërmadhe. Pikërisht ne marrim guximin, që jo vetëm ta shpërfillim, ta injorojmë, ta harrojmë, por edhe në rastin e vetëm, që e përmendim, ta cilësojmë “të paidentifikuar”, njësoj sikur emrat në këtë dynja të jenë një gjë e kotë."
Banda e Altin Dardhës
Banda e Altin Dardhës ishte një grup kriminal që u bë e njohur në qytetin e Beratit gjatë vitit 1997, kur në Berat sundonte anarkia. Anëtarët e bandës akuzohen për krijim të grupit kriminal, mbajtje të mjeteve luftarake, vrasje, pengmarrje dhe gjobëvënie.
Krimet
Kjo bandë kreu krime nga më të tmerrshmet. Altin Dardha ne vitin 1997, ishte nje prej personazheve me te frikshem te krimit në Berat. A. Dardha u vendos në qender te konfliktit qe shkaktoi me shume se 300 te vrare ne Berat gjate vitit 1997 jo vetem si pjese e krimit, por edhe sepse ai per shkak se ne vitin 1993 mori pjese ne vrasjen e vellait te Burhan Tomorit, banor i lagjes "Vakef" dhe ne 6 korrik 1997 organizoi vrasjen brutale dhe masakrimin deri ne ndarjen ne copa copa te vellait te madh Shefqet Tomori, ngjarje e cila degjeneroi ne shpalljen e luftes mes Altin Dardhes dhe Burhan Tomorit.Gjate vitit 1997 konflikti mes te dyve ndau Beratin ne dy pjese, sidomos pasi djemt e lagjes "Vakef" te te nofkuar tashme si banda e Burhan Tomorit qelluan dhe vrane Shkelqim Dardhen, te atin e Altinit, qe punonte si kambist ne vendin e quajtur "Axhensia" prane lokalit te Beshir Tomorit, djalit te xhaxhait te Burhan Tomorit i cili ishte shok i vjeter me Shkelqimin dhe qe te dy nuk kishin lidhje me asnje nga ngjarjet e zhvilluara mes Burhanit dhe Altinit. Altin Dardha dhe banda e tij akuzohen te kene kryer shumicen e vrasjeve te vitit 1997 ne Berat dhe rrethinat e tij. Vetë Altini, sipas nje shifre te deklaruar nga ai vete, besohet se ka vrare rreth 60 njerez.
Kamuflazhi
parapamje|250x250px|Maskowanie. parapamje|250x250px|Vullnetarët Norvegjezë të Luftës së Dimrit të Kamufluar. Kamuflimi është përdorimi i çdo kombinimi materialesh, ngjyrimi ose ndriçimi për t'u fshehur, qoftë duke i bërë kafshët ose objektet të vështira për t'u parë, ose duke i maskuar ato si diçka tjetër. Shembujt përfshijnë pallton me pika të leopardit, veshjen e betejës së një ushtari modern dhe krahët e katydidit që imitojnë gjethet. Një qasje e tretë, verbimi i lëvizjes, e ngatërron vëzhguesin me një model të dukshëm, duke e bërë objektin të dukshëm, por momentalisht më të vështirë për t'u gjetur, si dhe duke e bërë më të lehtë synimin e përgjithshëm. Shumica e metodave të kamuflimit synojnë kripsën, shpesh përmes një ngjashmërie të përgjithshme me sfondin, ngjyrosjes shkatërruese me kontrast të lartë, eliminimit të hijes dhe kundërhijes. Në oqeanin e hapur, ku nuk ka sfond, metodat kryesore të kamuflimit janë transparenca, argjendimi dhe kundërhije, ndërsa aftësia për të prodhuar dritë përdoret ndër të tjera për kundër-ndriçimin në anët e poshtme të cefalopodëve si kallamarët. Disa kafshë, të tilla si kameleonët dhe oktapodët, janë të afta të ndryshojnë në mënyrë aktive modelin dhe ngjyrat e lëkurës së tyre, qoftë për kamuflim apo për sinjalizim. Është e mundur që disa bimë të përdorin kamuflazh për të shmangur ngrënien nga barngrënësit.
Kamuflimi ushtarak u nxit nga rritja e gamës dhe saktësisë së armëve të zjarrit në shekullin e 19-të. Në veçanti, zëvendësimi i musketit të pasaktë me pushkën e bëri fshehjen personale në betejë një aftësi mbijetese. Në shekullin e 20-të, kamuflimi ushtarak u zhvillua me shpejtësi, veçanërisht gjatë Luftës së Parë Botërore. Në tokë, artistë të tillë si André Mare projektuan skema kamuflimi dhe poste vëzhgimi të maskuara si pemë. Në det, anijet tregtare dhe transportuesit e trupave ishin pikturuar në modele verbuese që ishin shumë të dukshme, por të dizajnuara për të ngatërruar nëndetëset e armikut në lidhje me shpejtësinë, rrezen dhe drejtimin e objektivit. Gjatë dhe pas Luftës së Dytë Botërore, një sërë skemash kamuflimi u përdorën për avionë dhe për automjete tokësore në teatro të ndryshëm të luftës. Përdorimi i radarit që nga mesi i shekullit të 20-të e ka bërë kryesisht të vjetëruar kamuflimin për avionët ushtarakë me krahë fiks.
Përdorimi joushtarak i kamuflazhit përfshin bërjen e kullave të telefonisë celulare më pak penguese dhe ndihmën e gjuetarëve për t'iu afruar kafshëve të kujdesshme të gjahut. Modelet që rrjedhin nga kamuflimi ushtarak përdoren shpesh në veshjet e modës, duke shfrytëzuar modelet e tyre të forta dhe ndonjëherë simbolikën e tyre. Temat e kamuflazhit përsëriten në artin modern, dhe figurativisht dhe fjalë për fjalë në fantashkencë dhe vepra letrare.
Dobërdoli (Besianë)
Dobërdol është një vendbanim në komunën e Besianës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Buzëllap.
Gjeografia
Fshati Dobërdol shtrihet në kilometrin e 8 në rrugën që lidh qytetin e Besianës me bashkësisë lokale të Kërpimehut.Kryesishtë në Lindje e mbulojnë pishat. Në këtë fshat kalon gjithashtu edhe Lumi Llap që e bënë fshatin mjaft të famshëm
Demografia
Fshati tani ka afër 150 shtëpi me mbi 1000 banorë.
Kultura
Fshati Dobërdol njihet shumë edhe për mikëpritje sidomos për qytetaret qe vinin për pazare ne Besianë nga fshaterat e Shalës se Bajgorës dhe Mavriqit ndër mikpritësit më të përmendur veçohet Ibish Gashi apo siç njihej me gjerë si Ibish Dobërdoli, ku oda e tijë ishte vater e mikpritjes si vyrtyt i joni si shqiptarë.
Historia
Prejardhja e këtij fshati nuk dihet ende,ka burime që thuhet që kanë prejardhje prej Rrethit të Mirditës.Por edhe disa familja kanë prejardhje prej Sanxhakut të Nishit dhe Toplicës. Në vitin 1445 fshati Dobërdol kishte 19 familje.Tokat kanë qenë të pa punuara dhe me pak banorë,por pasi ndodhi tragjedia e madhe tek Sanxhaku i Nishit filloi deportimi edhe në fshatin Dobërdol. Më 1878 në fshat vendoset familja Oraca e cila më vonë shpërngulet. Popullsia është etnike shqiptare e tëra e fist të Gashit. Një pjesë e tyre mbajnë mbiemrin Gjata dhe jetojnë në në lagjen e Gjatajve në fshatin Bajçinë e disa edhe në fshatin Llaushë, lagja e Dushkollëve.
Në fillim të shekullit 19 për trimëri ishte i njohur korrofeta (komandant i forcave elite turke) Mehmet Rexha i cili me ushtarët e tij nën bajrakun e Dobërdolit i kishte arritur namin deri në Stamboll. Për dy shekuj me radhë në kohën e Perandorisë Otomane u dalluan bajraktarët e Dobërdolit. Ne kohen e Perandorisë Osmane ishin te dalluar familja Selimi ( më vonë Aliu ) Hajdini, Selmani, Rama e tjerë. Më vonë u dalluan edhe Adem dhe Feriz Dobërdoli, luftëtarë të Shqipërisë Etnike.
Në fillim të shekullit 20 në fshat vendosen edhe dy familje nga Shala e Bajorës. Më i njohur ishte Halim Bajgora, bashkëluftëtarë i Isa Boletinit i cili bashkë me Ahmet Llapin ishin caktuar roje të parë të Ismail Qemalit në Vlorë më 1912. Fshati njihet me një numër të madh të arsimuarish në të gjitha lëmitë e sidomos në lëmine e arsimit.
Në vitin 1925 në fshat me dhunë u vendosen 28 familje kolonësh sllavë duke i detyruar lagje te tera te ketij fshatu të shpërngulen në Turqi, kurse familjet kolone u vendosen në pronat e tyre.
Shumë familje nga ky fshat janë shpërngulur në Turqi, diasporë, Vushtrri, Prishtine, Mitrovice, Besijane e tj. Familjet kolone sllave i sherbeninin qeverive antishqiptare për shtypje dhe dhune. Keto familje kolonesh sllav u larguan nga fshati në periudha të ndryshme.
Shumë familje nga ky fshat janë shpërngulur në Turqi, Prishtinë, Vushtrri, Besianë dhe në diasporë. Në fshat ekziston shkolla fillore, që e mban emrin Jetullah Gashi që ishte kontribues i  shkollës po ashtu ndër mësimdhënësit Intelektualët e hershëm të kësaj treve, Po ashtu ndër themeluesit dhe mësuesit e parë ishin :Idriz H.Gashi, Ali Rr.Gashi,  Miftar Gashi, Islam, Kadrush, Rrahim, Rizah, Shemsi, Isuf, Hakif Gashi e shume të tjerë. Fshati gjithashtu ka edhe dy shitore për furnizim me gjërat ushqimore dhe një pompë të benzinës. Më 1948 fshati kishte 475 banorë, kurse më 1981 kishte 1125 banorë.
Fshati prej vitit 2005 është i lidhur me telefonin fiks fal angazhimit të PTK.
1134
Mbi vitin 1134.
Chobits
Chobits (titulli origjinal Chobittsu) është një anime e bazuar mbi mangën e krijuar nga Clamp (krijueset Card Captor Sakura) dhe është publikuar nga 2001 deri në 2002 nga shtëpia botuese Kodansha. Animeja ka një total prej 24 episodesh dhe është transmetuar për herë të parë në Japoni në prillin e 2002, në kanalin Animax. Animeja ka hyrë tashmë në historinë e animimit japonez, shumë e pëlqyer dhe që ka frymëzuar shumë e shumë autorë vetëm në botën e animeve dhe kartonëve të animuar.
Emil Kléen
thumb|Emil Kléen|150px|right Emil Kléen, 1868–98, shkrimtar suedez. Gjatë studimet në universitetin e Lundit ai kish qenë pjesë i shoqërinë Tua dhe shkoj mirë me Bengt Lidforss dhe Axel Wallengren midis të tjerash. Në poezinë i tij ai u frymëzuar në një stad të hershëm nga shkrimtarë kontinentale sikur Baudelaire, Verlaine dhe Swinburne. Në mbledhje poezish Helg och söcken (1893), Vildvin och vallmo/Verë e egër dhe lulekuqe (1895) si dhe Jasminer/Jasemina (1898) poemë erotike dhe lirikë natyrore i kombinuar bukur dhe u bë shpejtë i njohur si "dekadent". Për Valda dikter/Poemë të zgjodha (1907) shkruajti Strindbergu, një shokëve e tij në Lund, një parathënie. Kléen shkrujti edhe prozë, si shembull novelën Mogen sommar/Verë i pjekur (1896). Në vitin 2008 u botuar romani autobiografik i mëparshëm Venus anadyomene.
Chobits
Historia flet për Motusuëa Hideki, një tetëmbëdhjetë vjeçar që jeton dhe punon në një fshat të qetë të Tokyos, duke menduar të transferohet në Tokyo për të frekuentuar universitetin. Kjo ëndërr e tij duket se po prishet kur merr, një letër, dhe zbulon që është përjashtuar nga fakulteti. Por ai vendos që të transferohet njëlloj në Tokyo për të frekuentuar një shkollë parapërgatitëse për fakultetin dhe të punojë për të paguar studimet. Kur arrin në Tokyo, Hideki shikon për herë të parë një persocom (robotë njerëzorë jashtëzakonisht shume të avancuar), falë të cilëve gjithçka duket se është bërë më e lehtë. Por gjëja më e habitshme është se këto persocom duken persona të vërtetë dhe janë të nevojshëm në shumë gjëra e janë shumë të bukur ! Kështu Hideki entuziasmohet dhe dëshiron të ketë menjëherë një (po të mos ishte që një persocom është shumë i shtrenjtë për mundësitë e tij ekonomike). Ndërsa Hideki është duke menduar për këtë gjë mbi persocomat, ja tek arrin në destinacionin e tij. Aty merr një dhomë me qera dhe pranë tij është Shimbo Hirmu. Ky i fundit i njeh shumë mirë kompjuterat dhe ka edhe një persocom lap top : Sumomo. Pikërisht informacionet që Shimbo i jep persocomët e bëjnë më të madhe dëshirën e Hideki për të pasur një, dhe mesa duket fati është nga ana e tij. Në fakt gjen një persocom shumë të bukur që është femër i braktisur tek mbeturinat. Kështu Hideki vendos ta marrë dhe e dërgon në dhomën e tij dhe pas disa ngatërrimeve arrin të vërë në lëvizje robotin, që megjiatë duket se është difektoz, sepse nuk din të thotë gjë tjetër veçse"Chii". Për këtë motiv Hideki vendos ta quajë pikërisht kështu. Meqë nuk ka aktivuar asnjë sistem operativ, Chii arrin vetëm të lëvizë. Për këtë Hideki drejtohet tek një ekspert persocomësh : Minoru Kokubunji : një fëmijë shumë i pasur që është një lloj gjeniu i teknologjisë. është ai në fakt që thotë se Chii mund të jetë një Chobits : një persocom shumë i specializuar dhe i veçantë, që sipas disa legjendave që ndodhen në internet, do të jetë i pajisur me një vullnet dhe personalitet të tijin (domethënë i aftë të provojë ndiejna dhe emocione). Zbulohet në fund se Chii ka një softëare mësimi që funksionon shumë mirë, falë së cilit mund të mësojë të flasë dhe të bëjë shumë gjëra të tjera. Por kjo gjë vetëm më kusht që Hideki të jetë i gatshëm ti mësojë gjithçka, nga aksionet më të thjeshta deri tek ato më të komplikuarat. Por Minoru ruan Hidekin që të mos dashurohet me Chii - sepse është shumë e bukur dhe e mrekullueshme - për të mos rrezikuar që Chii të vuajë. Ai e din sepse ka edhe vetë një persocom shumë të sofistikuar, Yuzuki, e krijuar nga vetë ai për ti ngjasuar, në pamjen dhe karakterin, e motrës së tij të vdekur, kështu për të mos i ndjerë mungesën. Megjithatë Yuzuki nuk është në gjendjë të marrë vendin e motrës së tij në zemrën e Minoru, nuk mund ta fshojë kujtimin, edhe pse ndjenjat drejt një persocomi nuk janë të njëjtat të atyre që një vëlla provon për një motër.
Ndërkohë Hideki vazhdon jetën e tij të zakonshme : i mëson gjëra të reja persocomit, frekuenton shkollën parapërgatitëse së bashku me shokun e tij Shimbo dhe natën pounon. Këtu njeh Yumin (e bija e pronarit të restorantit të tij), një vajzë e këndshme dhe simpatike. Por Hideki kupton që mbas pamjes gjithmonë të gëzuar, fshihet një trishtim shumë i madh që duket sa herë që flitet mbi një persocom. Kjo sepse Yumi është e dashuruar me Hiroyaso Ueda (pronari i pastiçerisë ku punon Chii). Por dashuria e tyre duket se është penguar nga fakti se në të shkuarën Hiroyasu ishte martuar me një persocom. Një fat të njëjtë e pret të ëmblën dhe tërheqëse mësuesen e shkollës përgatitëse Takako Shimiziu. Kjo pasi ishte braktisur nga burri për një persocom. Nga kjo gjë ajo ka besimin tek dashuria ndërmjet personave të vërtetë. Ndërkohë edhe Chii bën shume progrese duke vesh më shumë gjëra drejt ndenjave të saj dhe fatit të saj, që përputhet me lumturinë e saj. Lumturi që mund të realizohet duke gjetur një djalë për të : ai person unik dhe i veçantë për ta dashur në mënyrë ekskluzive. Atëherë ja tek është personi perfekt për të është Hideki. Duhet të kujtojmë që drejt rrugës që Chii po bëhet një persocom normal, ka një lloj veçantie për një libër që është i ilustrluar për fëmijë, Qyteti i braktisur, që i dhurohet nga Hideki. Kur flet për atë libër Chii i kujtohet diçka nga e kaluara e saj. Testi është shkruar nga Hibiya, e cila fsheh një mister që ka lidhje me të shkuarën e Chii. Në të shkuarën Chii quhej Elda dhe ishte realizuar së bashku me motrën e saj Freya nga burri i Hibiya - shkencëtar dhe shpikës i rrobotëve persocom dhe për këtë ishte konsideruar si babai i të gjithë persocomëve - për ti dhënë dy bija (Hibiya në fakt nuk mund të kishte). Chobitsi i parë që u krijua ishte Freya, më pas i shpik edhe Chii (Elda). Vetëm se fati i Freya - ishte krijuar për të dashuruar - ishte shumë i trishtueshëm. Ajo u dashurua me babain dhe duke mos duruar dhimbjen e një dashurie të pamundur vendos që të zhduket. Por përpara se kjo gjë të ndodhte Chii bëri që të transferonte zemrën e motrës brenda saj për ta mbrojtur. Në këtë mënyrë Freya bëhet egoja tjetër e Chii : pjesa e palumtur e saj. Për këtë motiv komandantët e organizatës ku punonte shkencëtari, duke menduar që edhe kjo e fundit ishte difektoze, vendosin ta shkatërrojnë. Burri i Hibiya nuk e lejoi dhe që të mos e shkatërronin i bëri shumë modifikime. Me kalimin e kohës ai u sëmur dhe vdiq. Hibiya për frikën që kishte që Chii të vuante vendos ta formatojë derisa të gjente dikë me të cilin mund të dashurohej. Mesa duket parashikimet e tij janë të sakta Chii gjen Hidekin.
Wallis dhe Futuna
Wallis dhe Futuna(Frëngjisht: Wallis et Futuna, zyrtarisht Territoire des îles Wallis et Futuna; Uveanisht dhe Futunisht: ʻUvea mo Futuna) është një komunitet përtej detit (KPD) (Frëngjisht: collectivité d'outre-mer, ose COM) i Francës, që ndodhet në pjesën jug-perëndimore të Oqeanit Paqësor.
Burgu i Spaçit
Burgu i Spaçit ishte një burg politik i sigurisë së lartë, që ishte aktiv gjatë diktaturës komuniste në Shqipëri. Burgu gjendet (gjendej) në fshatin Spaç. Në vitin 1973 në Burgun e Spaçit pati një rebelim të të burgosurve, të cilët arritën të ngrinin një flamur jo-komunist.
Një rebelim i ngjashëm u krye edhe në Burgun e Qafë Barit në vitin 1984 ku shpërthyen të njëjtat dufe e u ngritën kërkesa e dëshira për liri, që u shtypën njëlloj me dhunë e gjak.
Në burgun e Spaçit kanë vuajtur dënimet politike disa intelektualë të famshëm, ndër të cilët edhe Fatos Lubonja.
Kohët e fundit ka pasur plane që Burgu i Spaçit të kthehej në një muzeum, por deri më sot, asnjë hap i mëtejshëm nuk është bërë në këtë drejtim.
Revolta e Spaçit
Revolta e Spaçit përbën një pikë kulmore në historinë e qëndresës antikomuniste, por edhe të lëvizjes për liri e demokraci. Shkaqet e kësaj revolte ishin kushtet çnjerëzore në të cilat vuanin të burgosurit e burgut, puna e tyre skllavëruese, përdorimi i torturave psikologjike dhe fizike, si edhe gjendja e mjeruar e popullit nën diktaturën komuniste, kundër së cilës ata u ngritën dhe qëndruan heroikisht.
Revolta e Spaçit i tregoi Shqipërisë dhe botës së rezistenca e popullit shqiptar vazhdoi të mbijetonte, megjithë dhunën dhe presionin e diktaturës.
Monument
Burgu i Spaçit është një monument i trashëgimisë kulturore në Spac, rrethi i Mirditës, në qarkun e Lezhës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "656/DT 05.12.2007".
Ky burg është hapur në vitin 1968 dhe ka funksionuar deri në vitin 1988, e sipas të dhënave ka pasur mbi 1000 të burgosur. I ndërtuar për shfrytëzimin e Minierës së Spaçit ku nxirrej bakër dhe pirit. Janë rreth 7 godina që janë pjesë e burgut, por më tej ka edhe godina të tjera që kanë shërbyer si kampe për të burgosurit, por edhe ambientet që shërbenin si mjedis pune për njerëz të zonës. Ka qenë një kompleks minierash ku punonin jo vetëm të dënuarit. Aktualisht është në një gjendje tërësisht të shkatërruar. Ka një arkitekture tipike te periudhes komuniste me forma te rregullta.
1135
Mbi vitin 1135.
Oni s'është më i vogël
Oni s'është më i vogël novelë, Autori: Vath Koreshi. Viti i botimit: 1987. Faqet e librit 50.
1136
Mbi vitin 1136.
Filozofia e muzikës
Filozofia e muzikës studion pyetjet fundamentale që kanë të bëjnë me muzikë. Studimi filozofik i muzikës ka mjaft lidhje me pyetjet filozofike në metafizikë dhe estetikë. Disa nga pyetjet kryesore të filozofisë së muzikës janë:
Godishnjaku
Godishnjak është një vendbanim në komunën e Besianës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kodërzë.
Gjeografia e Mauritiusit
Gjeografia e Mauritiusit
Leonitus
Roma fliste Shqip. Pelasget, etrusket e pare dhe fillimi i nje Europe, krijimi i historis se krishtit dhe ndytja e popullsis Europiane nga Afroaziatiket.
Gjeografia e Mauritiusit
Ishulli Mauritius ndodhet në kontinentin Afrikanë, në lindje të Madagaskës. Sipas OKB-së ky ishull hynë në rajonin e Afrikës lindore mirëpo disa organizate e institute e fusin në Afrikën  jugore.
Sipërfaqja e përgjithshme e ishullit Mauritius është 2,040 km2 duke llogaritur Ishujt Agalega, Kargados Karajos Shoals-in (ang.: Cargados Carajos Shoals (Saint Brandon) ) dhe Rodrigrezin (ang.:Rodrigues), prej së cilës sipërfaqe 10 km2 janë ujë. Ishuli Mauritius shtrihet rreth koordinatave gjeografike 20 17 ‘‘‘J’’’, 57 33 ‘‘‘L’’’.
Ishulli Mauritius ka një vijë bregdetare 177 km dhe nuk ka ndonjë fqinjë për të ndarë kufirin tokësor.
Klima në Mauritius është tropikale e ndikuar nga fryma kalimtare juglindore. Sezoni i thatësi në dimër fillon në muajin maj dhe përfundon në nëntor nga ku fillojnë reshjet që zgjasin gjatë sezonit verorë deri në maj.
Relievi i Mauritius-it rripi i ngushtë bregdetarë vazhdon në male të parregullta që e rrethojnë rrafshnaltën në pjesën qendrore. Pika më e ultë e relievit 0 m është përgjatë bregdetit në oqeanin Indian dhe ajo më e larta në lartësi mbidetare prej 828 metrave në majën Piton (ang.: Mont Piton).
Si pasurit natyrore të Mauritius-it sipas CIA-Factboock llogariten të jenë : Toka e punueshme dhe Peshkimi. Si tokë e punueshme llogaritet të jetë diku 49.26 % e sipërfaqes së vendit.
Kupa e Republikës 1993-94
Ky ishte edicioni i 42të i Kupës në Shqipëri. Nisi në gusht, 1993 me Turin e Parë dhe përfundoi në maj, 1994 me ndeshjet Finale.
KF Partizani ishin fitues në fuqi, pasi fituan Kupën e tyre te 13të edicionin e fundit. Kupa u fitua nga KF Tirana. Pas tureve të para, ekipet u ndanë në 2 grupe me nga 4 skuadra secili, nga ku 2 ekipet e para të secilit grup kaluan direkt për në turin tjetër. Më pas, ndeshjet u luajtën me sistem dy takimesh eliminatore. Nëse rezultati i përgjithshëm i të dyja ndeshjeve ishte i barabartë, fituesi vendosej me kohë shtesë dhe më pas nga gjuajtjet e penalltive. Fituesit e Kupës kualifikohen për në turin e 1rë të edicionit 1994-95 të Kupës UEFA.
Sezoni i kaluar: 1992-93. Sezoni i rradhës: 1994-95.
Turi i 1rë
Ndeshjet u luajtën në gusht & shtator, 1993*
Turi i 2të
Ndeshjet u luajtën në dhjetor, 1993*
Cerek Finalet
Grupi A
Grupi B
Finale
Ndeshjet u luajtën në maj, 1994. Marrin pjesë 2 fituesit e turit të mëparshëm.
1137
Mbi vitin 1137.
1138
Mbi vitin 1138.
Kanalizimi
Kanalizimi është rrjet a sistem kanalesh ujitës, kullues etj. ; rrjet gypash ose kanalesh nën tokë për qëllime të ndryshme higjienike, teknike etj. ; sistem kanalesh për të mbledhur e drejtuar ujërat.
Kalatica
Kalaticë është një vendbanim në komunën e Besianës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Lugëz dhe Kalat.
Improvizimi
Improvizimi (it. improvviso) është akti i përshtatjes ndaj rrethanave të paparashikuara dhe spontane, duke vepruar në mënyra të shpikura aty-për-aty.
Prejardhja
Fjala improvizim është shpërndarë nëpërmes italishtes, por nësë kërkojmë zanafillën e vërtetë, ajo vjen nga latinishtja, im-pro-visus si fjalë mohuese dhe pro-videre që do të thotë "parashikim" "të parashikosh". Si fjalë që rrjedhin nga kjo janë Vizion dhe Provizion. Në gjuhën e folur, improvizimi sjellë në pah përdorimin aftësive kreative pët të zgjedhur një problem apo çështje në çastin e duhur.
Improvizimi gjatë bisedës
Aftësia improvizuese është një parakusht i rëndësishëm për të punësuarit në media, siç janë moderatorët e programëve të drejtëpërdrajta televizive apo radiofonike, sepse, vetëm atëherë kur moderatori posedon aftësitë e tilla mund të përmirësojë gabimet e shfaqura gjatë transmetimit dhe të reagojë në mënyrë të pavërejtur nga shikuësit. Improvizimi është elementi shumë i kërkuar në këtë lëmi.
Improvizimi në vallëzim
Improvizimi në vallëzim zbatohet në raste kur vallëtari:
Xhejms Berisha
Xhejms Berisha ka lindur më 22 janar 1972 në Brestovc, Kosovë. Lindi në një familje të thjeshtë kosovare me prindër fermerë. Fëmijëria e tij do të ishte mëse e zakonshme, e ndarë mes shkollës fillore dhe punëve në fshat. Që i vogël, teksa shihte helikopterët të çanin plot kenari ajrin e retë, ëndërronte të bëhej pilot, dëshirë kjo që e shtyu të shkonte drejt Zvicrës për të marrë formimin e shkollimin përkatës. Gjatë qëndrimit në Zvicër Xhejsmi veç diplomës së tij në Menaxhim Hoteli iu përkushtua pa dyshim studimit për të marrë çertifikatën e Pilotit Privat Zviceran (Swiss Private Pilot Certification). Në moshën 23 vjeçare ai do ta realizonte përfundimisht ëndrrën e tij të fëmijërisë duke u diplomuar si pilot dhe instruktor fluturimi në Akademinë e Fluturimit në Vero Beach, Florida. Që prej asaj dite jeta e tij lidhur në mënyrë të pazgjidhshme me pilotimin. Me shpalljen e Pavarsisë në Kosovë (17.02.2008), Xhejmsit do t’i lindte në kokë një ide, jo vetëm brilante por edhe shumë e guximshme: të shëtiste botën duke lobuar për njohjen e Pavarësisë së Kosovës edhe aty ku diplomacia e kish të pamundur të arrinte. Pranverën e vitit 2009, pilotit profesionist iu desh vetëm pak shpirt aventurieri dhe shumë atdhetarizëm që të ndërmerrte një mision të cilin ai vetë do ta pagëzonte Flying for Kosovo (të fluturosh për Kosovën).
Çaji i zi
parapamje|Çaji i zi Çaji i zi përdoret kryesisht në Kosovë dhe në Maqedoni. Në këto pjese njihet edhe me emrin Qaj Rusi. Përdoret jo vetëm për qëllime mjekësore por edhe si ceremoni sociale me te afërmit. Pihet dhe shërbehet në të gjitha pjesët e ditës por kryesisht në mëngjes dhe pas buke.
Banda e Gaxhait
Banda e Gaxhait ishte një grup kriminal që veproi në qytetin e Vlorës gjatë viteve 1997-2000.Kulmin e aktivitetit e pati gjatë vitit 1997 ku në Vlorë sundonte anarkia. Anëtarët e bandës akuzohen për krijim të grupit kriminal, mbajtje të mjeteve luftarake, vrasje, pengmarrje dhe gjobëvënie.
Krijimi
Grupi i drejtuar nga Gazmir Braka, njihej në Cerkovinë si banda e Gaxhait dhe jetonin së bashku në mënyrë të organizuar në fshatin Cerkovinë. U krijua në mars 1997, por ende nuk ishte kristalizuar si një grup kriminal. Gazmend Brakaj së bashku me një grup shokësh, nga qyteti i Vlorës, por dhe nga qytete të tjera, ndër ta dhe mjaft persona tashmë të vrarë, krijuan bandën që më pas do të njihej si banda e Gaxhait. Në funksion të organizimit të kësaj bande të armatosur, shërbejnë dhe faktet që duke pasur si qendër fshatin Cerkovinë, anëtarët e bandës nuk kryenin asnjëherë veprimtari kriminale në atë fshat. Nga deklarimet e banorëve të fshatit, rezulton se Gaxhai së bashku me të pandehurit e tjerë, për të krijuar idenë e një grupi të organizuar që mbronte zonën herë pas here, ndihmonte me para njerëzit e fshatit. Gjithashtu, provohet se mjaft shtetas që kishin konflikte me persona të ndryshëm në Vlorë shkonin tek Gaxhai në Cerkovinë për t’ua zgjidhur problemet e tyre.
Vrasja e Ilir Marës
Në datën 17.03.1997 është vrarë shtetasi Ilir Mara dhe sipas të atit të tij, dëshmitarit Fejzo Mara, këtë vrasje e ka bërë Alfred Nebiu dhe Gazmend Nebiu. Atë ditë, në datë 17.03.1997, viktima ka dalë nga shtëpia në darkë, pasi e ka kërkuar Alfred Nebiu (Kakami) dhe nuk është kthyer më. Ai u gjend i vrarë pranë një bunkeri në Babicë, Vlorë. Nga hetimet ka rezultuar se i pandehuri Gazmend Nebiu, së bashku me Alfred Nebiun (Kakami), vrasjen e kanë kryer pasi Ilir Mara ka qenë së bashku me një kushëririn e tyre, Ylli Nebiu, në vitin 1993, gjatë një konflikti që kishin me Viron Rrapajn, ku mbeti i vrarë Ylli dhe u plagos një shtetas tjetër me emrin Abedin Hasani. Nga sa ka rezultuar, Gazmend Nebiu këtë vrasje e ka kryer jo në kuadrin e bandës së Gaxhait, por për një konflikt familjar.
Vrasja e Bashkim Dules
Bashkim Dule është vrarë më datë 20.03.1997. Nga hetimi gjyqësor i këtij episodi rezultoi të provohet se në datë 20.03.1997, ditë kur dhe ka ndodhur vrasja, Gazmend Brakaj ka qenë së bashku me Edmond Leskajn, Bernard Duçkën, (Kuqo, i vrarë) e disa persona të tjerë të armatosur, ndër ta dhe Myrteza Caushi (Zani). Këtë vrasje, Gazmend Braka dhe Edmond Leskaj, e kanë kryer në bashkëpunim me personat e tjerë të sipërpërmendur. Fakti që ndër personat e tjerë të pranishëm kanë qenë dhe anëtarë të bandës rivale të Zanit, kur Gaxhai ka rrëmbyer së bashku me Kuqon viktimën Bashkim Dule, për ta vrarë më pas, tregon se në kohën e kryerjes së kësaj vrasjeje nuk ka qenë krijuar banda e armatosur e Gaxhait. Më konkretisht, lidhur me këtë vrasje, për të cilën janë akuzuar Gazmir Brakaj dhe Edmond Leskaj (Mond fshatari), rezulton të provohet se në datën 20 mars 1997, dy të pandehurit së bashku me Kuqon dhe Zanin, pasi kanë kontaktuar me Alfred Mustafën dhe Ergys Cepën, kanë gjetur banesën e viktimës Bashkim Dule dhe kanë shkuar atje. Pasi nuk e kanë gjetur në shtëpi, kanë shkuar tek banesa e Pajtim Dules (xhaxhai i viktimës), ku e kanë gjetur Bashkimin dhe e kanë marrë. Një ditë më pas, Bashkim Dule është gjetur i vrarë në afërsi të Parkut Komunal Vlorë. Këto u provuan në gjykim edhe nga dëshmitë e shtetasve Alfred Mustafa, Ergys Cepa, si dhe nga deklarimet e të afërmve të viktimës Bashkim Dule. “''Ishin dhjetë veta, Gazmendi (Gaxhai), Kuqoja, Mond fshatari, Ergys Cepa, Myrteza Caushi, Lefteri, Astrit Çelomemaj, Armando Cipuri, të cilët pasi më rrëmbyen djalin, Bashkimin, i cili kishte 15 ditë që kishte dalë nga burgu, ku ka qenë i dënuar për një femër, largohen në drejtim të fushës së druve. Unë shkova në polici për të kërkuar ndihmë dhe ish-drejtori i policisë, Milto Kordha, na jep 10 policë pa armë. Kur shkuam afër fushës së druve, zbritëm dhe u afruam, aty e gjetëm djalin të vdekur, të vrarë...''”, - ka deklaruar para gjykatës babai i viktimës, Skënder Dule.
Vrasja e Sadik Kurtit
Në datën 24.04.1997 është vrarë shtetasi Sadik Kurti. Nga provat e grumbulluara nga organi i akuzës rezulton e provuar se në datën 24.04.1997, rreth orës 21:40, disa persona të armatosur kanë shkuar në banesën e viktimës ku kanë kërkuar të takohen me Mond fshatarin (Edmond Leskaj). Pasi nuk e kanë gjetur në banesë, ata kanë marrë me forcë viktimën Sadiku dhe vajzën e tij, Marsela Kurti, e cila ka qenë më parë e martuar me të pandehurin Edmond Leskaj. Pasi kanë shkuar në afërsi të pallatit ku banonte Edmondi, personat e armatosur e kanë lënë të lirë Marselën, dhe ajo rrugës duke shkuar për në banesën e saj, ka dëgjuar të shtëna armësh. Më pas, Marsela së bashku me Drita Leskajn kanë dalë për të kërkuar Sadikun, të cilin e kanë gjetur të vrarë me dy plagë arme zjarri, tek cepi i pallatit pranë banesës së tij. Marsela Leskaj (Kurti), e bija e viktimës, e cila ka qenë së bashku me të atin kur e morën nga banesa për ta vrarë, shpjegoi se nga personat e armatosur ka mundur të njohë Gaxhain, pasi e kishte parë në një lokal në Radhimë, kur ishte së bashku me Mondin dhe ia kishte prezantuar i pandehuri Edmond.
Vrasja e Avdyl Bajramit
Në fillim, në spitalin civil të Vlorës është marrë peng vëllai tjetër i Avdyl Bajramit, Mithati, i cili është mbajtur peng deri në orën 01:00 të datës 10.05.1997. Më pas është lënë i lirë ai dhe është marrë peng Bejo Bajrami. Avdyl Bajrami, pasi ka mësuar për marrjen peng të vëllait, ka shkuar tek rrethi i “Skelës”, Vlorë për të liruar vëllanë e tij, por rezulton se Gaxhai me bashkëpunëtorët e tij morën peng Avdylin më datë 10.05.1997 dhe pasi e çuan tek vendi i quajtur “Kaminat e gëlqeres” në fshatin Kaninë, rreth 2 km larg qytetit të Vlorës, e vranë Avdyl Bajramin dhe e dogjën, pasi i kishin lidhur duar e këmbë me tela. Vrasja ka ndodhur pasi Pëllumbi kishte qenë anëtar i bandës së Zanit dhe Gaxhai dyshonte se dhe ai kishte marrë pjesë në vrasjen dhe djegien e Kuqos. Sipas deklarimeve të Mithatit, kur kishte shkuar tek rrethi i “Skelës”, i kishte parë personat që kishin marrë vëllain e tij, Bejon dhe u ishte afruar me makinë pranë klubit të Artur Shehut. Sa kishte shkuar atje, ata e kishin rrethuar Avdulin dhe pa i thënë asnjë fjalë e kishin goditur. Në atë kohë, Bejon e kishin lëshuar dhe këtë e kishin mbajtur, duke i thënë që neve ty të duam. “Vëllai im, Avduli, kishte qenë me një shok të tij që quhej Ardian Gjini, të cilin e kishin vrarë po atë ditë tek shtatë pallatet, kurse Avdulin e kishin vrarë në darkën e asaj dite dhe pastaj e kishin djegur... Di vetëm që ka qenë banda e Gaxhait”, - dëshmoi Mithat Bajrami.
Sulmi ndaj komisariatit të Vlorës
Sipas akuzës, në datën 11.05.1997, të pandehurit të organizuar kanë shkuar në Komisariatin e Policisë Vlorë për të marrë një mjet të blinduar dhe para se të largoheshin kanë vrarë oficerin e policisë, shtetasin Viron Rrapaj. Lidhur me këtë ngjarje, gjatë këtij hetimi gjyqësor, prokurori arriti të provojë se nga ana e policisë kishte të dhëna se bandat që vepronin në qytet do të sulmonin komisariatin e policisë, për të marrë prej aty mjetet e blinduara. Në fillim, rreth orës 11:00 të datës 11.05.1997, në komisariat kanë shkuar tre-katër persona të armatosur dhe kanë hyrë në fillim tek oficeri i rojës. Aty njëri prej tyre është prezantuar si Gaxhai dhe ka kërkuar që të merrte kontakt me drejtuesit e policisë dhe ka kërkuar të merrte blindat për t’u mbrojtur nga Zani. Pas disa minutash, para komisariatit të policisë erdhën mjaft makina dhe prej tyre zbritën rreth 30-40 persona të armatosur, të cilët u futën në oborrin e komisariatit. Siç rezultoi dhe nga dëshmitë e dhëna para gjykatës, nga ana e punonjësve të policisë, të cilët ishin prezentë në ato momente, pjesëtarët e organizatës kriminale kontaktuan me oficerin e policisë, Haxhi Demirin, i cili u shpjegoi se nuk mund t’i merrnin mjetet e policisë. Pasi u sqaruan, personat e armatosur u tërhoqën prej komisariatit. Duke dalë nga oborri i komisariatit, Alfred Nebiu (Kakami) ka parë policin Viron Rrapaj në derën e brendshme të komisariatit dhe ka qëlluar në drejtim të tij, duke e vrarë. Përveç Alfredit, deklaruesi Ilirjan Beqiri, por dhe persona të tjerë që kanë qenë aty të pranishëm, kanë mundur të njohin nga anëtarët e bandës, të pandehurin Gazmir Braka (Gaxhain), Sokol Sinomatin dhe Armando Sulejmanin, i cili kur u zhvillua ngjarja ka pasur një debat me policin Andrea Kanani (vdekur) për t’i marrë antiplumbin. “''Unë kam dëgjuar që këtë vrasje e ka kryer banda e “Kakamit” dhe personat që kanë kryer vrasjen ishin Alfred Nebiu “Kakami”, Gazmend Braka “Gaxhai” dhe Ilir Kokosi. Di që ditën e vrasjes, burri im, Vironi, kishte shërbimin dhe po atë ditë kishin shkuar në komisariat për të marrë autoblinda dhe pasi kishin marrë përgjigje negative, ata (banda) kanë qëlluar Vironin, i cili ka qenë pak metra para tyre dhe po shkonte të hynte në komisariat''”, - ka dëshmuar gruaja e policit të vrarë, Teuta Rabaj.
Vrasja e Zini Harunit
Në datën 19.06.1997 në vendin e quajtur Shamogjin pranë një karburanti, anëtarët e bandës kanë rrëmbyer dy shtetasit Zini Haruni dhe Ardian Tase, të cilët ishin duke udhëtuar nga Fieri për në Vlorë. Ata i kanë marrë të dy me një furgon të bardhë dhe pasi kanë lëshuar Ardianin, kanë marrë Ziniun dhe e kanë çuar në Cerkovinë dhe më pastaj e kanë vrarë, konkretisht në datën 20.06.1997 tek punishtja e mermerit pranë këtij fshati.Me date 20. 6.2010 djali i ziniut dejni zini haruni ka deklaruar publikisht hakmarrjen ndaj Personave te bandes"gaxhait" nj
Vrasja e Robert Myftarit
Në datën 08.08.1997, në vendin e quajtur “Skelë”, pranë lokalit “Miami” Vlorë, i pandehuri Sokol Sinomati ka qëlluar me armë zjarri shtetasin Robert Myftari, i cili ishte duke udhëtuar me makinë me gruan e tij, Amarilda Halili. Rreth orës 20:30, makinën me të cilën po udhëtonin viktima dhe bashkëshortja e tij, e ndaluan disa persona. Pasi e ndaluan, Amarilda dëgjoi që njëri prej personave të armatosur po thoshte që qenka Berti i Shaveres, ata të Çoles, lagje në Vlorë, ku kishte qendrën banda e Zanit. Në spital burri para se të vdiste i kishte thënë se “personi që qëlloi ishte Sokol Buzderri i bandës së Gaxhait”.
Bindjet politike dhe grupet rivale
Banda e Gaxhait njihej si mbështetëse e Partisë Demokratike. Banda rivale me grupin e Gaxhait ishte Banda e Çoles. Përplasja midis tyre nisi më 9 maj 1997, kur u vra Bernard Duçka, i njohur si Kuqo, anëtar i bandës së Gaxhait. Gaxhai në kundërpërgjigje tentoi të mirrte autoblindat e policisë për të luftuar me Zanin, po nuk ia arriti. Me përfundimin e trazirave dhe arrestimin e pjesëtarëve të dy bandave, lufta midis tyre mbaroi.
Stankaj
Stankaj është një vendbanim në komunën e Pejës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Stakaj.
Gjeografia
Fshati Stankaj gjendet në Bjeshkët e Nëmuna të Rugovës. Kufizohet me Malin e Zi, Rjekat e Shkijeve, Gllogjia, Stallovica, Bogë, Qylin e Haxhajve dhe me Haxhaj.
Demografia
Në fshatin Stankaj jetojnë mbi 100 shtepi. Në Fshatin Stankaj linden Heroi të medhënjë siq ishin Qel Shabani, Ker Sadrija, Zhuk Haxhija e shum të tjerë, ësht popullatë kryesisht e fisit Lajq si pasardhes te Stak Nikës, Nikë Dedës —ndahet në 5 mahallë Vllazni Dakë-Nikaj. Hys-Nikaj. Lulash-Nikaj. Halil-Nikaj dhe Shaban-Nikaj qe mbajn mbiemrat Mekaj, Dakaj, Lajq, Hysnikaj, Lulaj, Bardhaj, Kelmend, Qelaj, Shabanaj,Smajlaj po ashtu trung familjar ku rrjedhin edhe Harabadajt e Shkrelit. Ndersa Kurtaj dhe Berisha jan te ardhur. Fshati Stankaj ka plot e perplot Histori Kombtare, si pasoj e vijes Kufitare me Malin e Zi gjithmon ne mbrojtje te saj, e sidomos perndjekja e Kaçakvë dhë Familiarve të tyre nga regjimi Komunist, duke e demtu Fshatin ekonomikisht me marrjen e pronave te Familiarve te Kaçakve dhe duke i bër prona te Kopratives famkeqe ne Drelaj.
1139
Mbi vitin 1139.
Kanameja
Kanameja është kusi e vogël.
Kanali (kthjellim)
Kanali është një lidhëse transportuese në mes të dy pikave (sende. organe).
Në fjalorin e gjuhës shqipe Kanali hendek i thellë e i gjerë, që është hapur për të ujitur, për të kulluar tokat, për të mbledhur ujërat etj, shtrat i gjerë që është hapur për të lidhur dy lumenj ose dy dete.
Po ashtu kanal quhen edhe dukurit, pjestë e organeve apo lidhëzat teknike që kryejnë funksionet të ngjajshëme në lëmi të ndryshme si p.sh.:
Radiotelevizion
Kanal do të thotë një tërësi e vetme e frekuencave tokësore që bartë një skemë të definuar të programeve.
Burim i të dhënave
Canal Kanál Kanal (flertydig) Canal Canal (disambiguation) Canal Kanal (täpsustus) Canal Canle Canale チャンネル Knoal Kanaal Kanał Canal (desambiguação) Канал Kanal Канал
Memoriali Postbllok
Postbllok është një vepër monumentale me qëllim kujtimn dhe mosharresën e krimeve dhe vuajtjeve të shkakatuara nga diktatura komuniste në Shqipëri. Instalacioni Postbllok, u inaugurua më 26 Mars 2013 në Bulevardin "Dëshmorët e Kombit" në Tiranë.
Vendodhja e Memorialit Postbllok
Instalacioni Postbllok është vendosur pranë shtatores së Ismail Qemalit, në afërsi të vilave të ish-Bllokut komunist, në lulishten në të djathtë të ish-vilës së Mehmet Shehut.
Përbërja dhe Simbolika
Monumenti Postbllok përbëhet nga tre objekte të ndryshme. Nga disa shtyllë betoni të marra nga Burgu i Spaçit i njohur si "Auzhvici" shqiptar, ku vetë Fatos Lubonja kaloi një pjesë të jetës së vet si i dënuar politik. Shtyllat e betonit që shërbenin si përforcim në galeritë e Spaçit, ku punonin të burgosurit, janë të renditura njëra pas tjetrës.
Objekti i dytë është një bunker, që është simboli i vërtetë i diktaturës komuniste shiptare.
Objekti i fundit është një copë nga Muri i Berlinit. Copa nga Muri i Berlinit simbolizon izolimin shiptar nga pjesa tjetër e botës. Copa e murit është dhuratë e Bashkisë së kryeqytetit gjerman për Bashkinë e Tiranës.
Kantoni Dieulefit
Kantoni Dieulefit (frëngjisht: Canton de Dieulefit) është një kanton në departamentin Drôme, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Dieulefit. Ka sipërfaqe 268.58km2 dhe popullsi 7732 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Dieulefit aktualisht përbëhet nga 15 komuna.
Satira
Satira është një zhanër i arteve pamore, letrare dhe interpretuese, zakonisht në formën e fiksionit dhe më rrallë jo-fiction, në të cilin veset, marrëzitë, abuzimet dhe të metat mbahen deri në tallje, shpesh me qëllim të turpërimit ose ekspozimi i të metave të perceptuara të individëve, korporatave, qeverisë ose vetë shoqërisë në përmirësim. Megjithëse satira zakonisht synohet të jetë humoristike, qëllimi i saj më i madh është shpesh kritika konstruktive sociale, duke përdorur zgjuarsinë për të tërhequr vëmendjen si për çështjet e veçanta ashtu edhe për ato më të gjera në shoqëri.
Një tipar i satirës është ironia ose sarkazma e fortë - "në satirë, ironia është militante", sipas kritikut letrar Northrop Frye - por parodia, burlesku, ekzagjerimi, ballafaqimi, krahasimi, analogjia dhe thellësia e dyfishtë përdoren shpesh në fjalimin satirik dhe shkrimi. Kjo ironi ose sarkazëm "militante" shpesh pretendon të miratojë (ose të paktën të pranojë si të natyrshme) pikërisht gjërat që satiristi dëshiron të vërë në dyshim.
Satira gjendet në shumë forma artistike të të shprehurit, duke përfshirë memet e internetit, letërsinë, shfaqjet, komentet, muzikën, filmin dhe shfaqjet televizive dhe media të tilla si tekstet e këngëve.
Etimologjia dhe rrënjët
Fjala satirë vjen nga fjala latine satur dhe fraza pasuese lanx satura. Satur do të thoshte "i plotë", por ballafaqimi me lanx e zhvendosi kuptimin në "të ndryshme ose të përzier": shprehja lanx satura fjalë për fjalë do të thotë "një pjatë e plotë me lloje të ndryshme frutash".
Fjala satura siç përdoret nga Kuintiliani, megjithatë, u përdor për të treguar vetëm satirën e vargjeve romake, një zhanër i rreptë që impononte një formë hekzametër, një zhanër më i ngushtë se ai që do të konsiderohej më vonë si satirë. Kuintiliani tha në mënyrë të famshme se satura, që është një satirë në vargje heksametrash, ishte një zhanër letrar me origjinë tërësisht romake (satura tota nostra est). Ai ishte në dijeni dhe komentonte satirën greke, por në atë kohë nuk e cilësonte si të tillë, megjithëse sot origjina e satirës konsiderohet të jetë Komedia e Vjetër e Aristofanit. Kritiku i parë që përdori termin "satirë" në kuptimin më të gjerë modern ishte Apuleius.
1140
Mbi vitin 1140.
Monumenti
Monumenti është një lloj strukture tridimensionale i krijuar në mënyrë eksplicite për të përkujtuar një person ose ngjarje të rëndësishme për një grup social si pjesë e kujtimit të kohëve historike ose trashëgimisë kulturore, për shkak të rëndësisë së tij historike, politike, teknike, artistike ose arkitekturore.
Shembuj të monumenteve përfshijnë statujat, (luftën) përmendoret, ndërtesat historike, vendet arkeologjike dhe pasuritë kulturore. Nëse ka interes publik për ruajtjen e tij, një monument mund të shënohet si një Vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s. Përderisa për pjesët ose tërësitë e pjesëve të pandryshuara të natyrës së gjallë ose të vdekur me vlerë ekologjike, shkencore, estetike ose kulturo-historike dhe/ose vlera turistike përdoret shprehja monument natyror ose monument i natyrës për monumentet kulturore e historike përdoret edhe shprehja përmendore.
Nikolla Jorga
parapamje|Nikolla Jorga parapamje|Vepra  " Brève histoire de l’Albanie et du peuple albanais" e Nikolla Jorgës Nikolae Iorga (1871 - 1940), ishte historian, shkrimtar publicist, politikan, akademik, profesor i Universitetit të Bukureshtit dhe i disa akademive e Instituteve të ndryshme të historisë. Ai ka dhënë një kontribut të vyer për historinë e popullit shqiptar. Më 1915-1916 botoi në gjuhë të huaja disa vëllime me “Shënime dhe ekstrakte në shërbim të historisë së kryqëzatave të shek.XV” ku jepet një material i pasur dokumentar mbi luftërat antiosmane të shqiptarëve gjatë epokës së Skënderbeut. Në kuadrin e kësaj pune kërkimore, Nikolla Jorga zbuloi më 1915 në bibliotekën Laurentiana të Firences, dokumentin e parë të gjuhës shqipe, “Formulën e pagëzimit”. Në veprën e Jorgës, çështjet e historisë sonë zënë një vend të dukshëm.