cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kontabiliteti
Luca Pacioli dhe kontabiliteti modern
Libri i parë i shkruar mbi kontabilitetin "Della Mercatvra et del Mercante Perfetto" ishte ai i ekonomistit kroat Benedetto Cotrugli që është i njohur edhe si Benedikt Kotruljević nga Dubrovniku. Libri u shkrua në vitin 1458 por nuk u botua gjer në vitin 1573.
Ekonomia e Austrisë
Edhe pse Austria ka kushte më të mira natyrore e ekonomia e sajë nuk ka shënuar rritje deri vonë. Territori i sotëm i Austrisë një kohë të gjatë ka qenë në kuadër të shtetit të dikurshëm të Austru-Hungarisë, i cili në radhë të parë, ka pasur funksionin administrativ e jo edhe ekonomik. derisa shtete e Evropës Perëndimore i përfshinë një transformim i shpejt dhe procesi i revolucioni industrial. Austria mbetet ndër vendet më të prapambetura. Mungesa e qymyrit, e mineralit të hekurit dhe shkalla esnafore e zhvillimit kanë kontribuar në stagnimin e ekonomisë. Me shkatërrimin e shtetit të Austro-Hungarisë,pas Luftës së Dytë Botërore pozita ekonomike e Austrisë rrënjësisht ndërrohet. Me zvogëlimin e territorit, zvogëlohen edhe lëndët e para, pakësohet furnizimi me prodhimet bujqësore, humb edhe tregun në të cilin nuk ka pasur konkurrencë. Me shfaqjen e inflacionit në dekadat e para pas luftës së dytë botërore e përshkon kriza ekonominë e Austrisë,ndërsa kapitali i kufizuar nuk pamundur të sigurojë rikëmbjen e saj. Rrethanat e tilla knë mundësuar të depërtojë kapitali i huaj në ekonominë e saj. Gjermania naciste në vitin 1938 e bëri aneksimin e Austrisë pa ndonjë rezistencë ushtarake. Pas luftës së Dytë Botërore, në vitin 1948, filloi një proces i ri i zhvillimit ekonomik. Itensifikimet në shfrytëzimin e energjisë së ujit, në metalurgji, investimet në industrinë kimike, kanë qenë bazë e mirë për zhvillimin e industrisë. Në adaptimin e kërkesave të tregut filloi ndërrimi i strukturës industriale, duke e vënë në plan të parë industrinë mekanike dhe atë kimike. Territorializimi i saj gjithënjë e më shumë depërton në pjesën perëndimore të shtetit. Edhe pse me këtë tendencë të përhapjes së industrisë, ajo sot ende nuk është e barabartë, përkatësisht nuk është shtrirë, në tërë shtetin. Në përgjithësi, mund të thuhet se është përqendruar në rajonin e Murës, në afërsi të Vjenës, te lokaliteti Linc dhe në jug të lumit In.
Kontabiliteti
Luca Pacioli dhe kontabiliteti modern
Për këtë arsye të mos publikimit Luca Pacioli (1445 - 1517), gjithashtu njohur si Friar Luca dal Borgo llogaritet si themelues i kontabilitetit. Në librin "Summa de arithmetica, geometrica, proportioni et proportionalita", në (Venecia në vitin 1494), paraqet sintezën e njohurive matematikore të kohës së tij dhe formulon metodat e mbajtjes së kontabilitetit.
Ekonomia e Austrisë
Industria
== Deget me te zhvilluara te industrise austriake jane jo vetem ato tradicionale ,por edhe ato te krijuara ne vitet e fundit ,si p.sh industria kimike dhe elektronike.Mjaft te perhapura jane edhe ndermarrjet e prodhimit artizanale. ==
Bujqësia
Ne ultesiren danubiane dhe ne rajonet lindore kultivohet misri, gruri, thekra,elbi, patatja,panxhari i sheqerit etj.Ne rajonet alpine është zhvilluar blegtoria ,si dhe shfrytezimi i planifikuar i burimeve pyjore.
Kontabiliteti
Lidhje të jashtme
Laskentatoimi Regnskap Accountancy
Ekonomia e Austrisë
Transporti
thumb|300px| Transporti modern i udhëtarëve Në transport dhe komunikime janë të punësuar 6.6% e popullsisë.
Faton Topalli
thumb|150px Faton Topalli ka lindur më 07.11.1963 Prishtinë. Fakultetin e shkenccave sociale e ka përfunduar në Cyrih të Zvicrës, ndërsa është edhe pranë magjsitrimit në po të njëjtin institut.
Fatoni ka punuar në shërbimin psikosocial në Zvicër nga viti 2008 gjer më 2010. Po ashtu është edhe ligjerues i jashtëm në Fakultetin e shkencave sociale në Cyrih që nga viti 2007 gjer më 2010. Është edhe ekspert i praktikës për diplomim në ZHAV të Zvicres. Për nga aktivitetet politike Faton Topalli ka qenë i kyçur në mborjtjen e interesave të mërgimtarëve shqiptar në Zvicër, përfaqësues joformal i bashkësisë shqiptare në po të njëjtin shtet. Ka qenë një nga drejtuesit e Lëvizjes për Republikë, dhe aktivist në ilegalistet nga viti 1978 gjer më 1991.
Espolla
Espolla është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Empordà, të provincës Girona, në Katalonia.
Asim Vokshi
parapamje|Asimi Asim Vokshi (Gjakovë, 1909 - Spanjë, 4 tetor 1937) ka qenë ushtarak, pjesë e Grupit Komunist të Tiranës, luftar i brigadave komuniste në Luftën e Spanjës.
Biografi
Lindi në Gjakovë, Kosovë në një familje me tradita patriotike. Mësimet fillore i nisi në qytetin e lindjes më 1916-18 dhe i mbaroi në Kolgecaj, të mesmen e kreu në Shkodër. Ndoqi Akademinë Ushtarake në Itali prej nga u kthye më 1932 me gradën nëntoger. Bashkëpunoi me Ali Kelmendin.
Fratar (Dishnicë)
Fratari është një fshat në komunën e Dishnicës në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Asim Vokshi
Biografi
Në vitet 30-të zhvilloi veprimtari të gjerë aktive në grupin e themeluar nga Hasan Reçi, mori pjesë në përgatitjen e kryengritjes antizogiste të Fierit më 1935. Në pragun e kryengritjes u arrestua dhe u dënua me burgim. Pas daljes nga burgu, u internua në Peqin. Në bisedat me Demir Godellin, Hasan Reçin e Mustafa Gjinishin u fol për Luftën e Spanjës, ku duhej të venin shokët më të shëndetshëm dhe Asimi doli i pari vullnetar.
Një njeri i afërt i Musa Jukës, Hilmi Juka, protokollist i Ministrisë së Punëve të Brendshme, ndërhyri që Asimi të pajisej me pashaportë për të shkuar vullnetar në Luftën e Spanjës. U nis nga Marseja me Teni Konomin, por rrugës anija u bombardua, Teni u vra dhe Asimi doli gjallë në bregdetin spanjoll majin e 1937. Qe pjesë e radhëve të Brigadës Garibaldi, i së cilës qe edhe oficer dhe përgjegjës kompanie. Ra në Fuente del Ebro më 4 tetor 1937.
Dukagjini i Ri
Dukagjini i Ri është një fshat në Komunën Thumanë në Rrethin e Krujës të Shqipërisë.
Kantoni Céret
Kantoni Céret (frëngjisht: Canton de Céret) është një kanton në departamentin Pyrénées-Orientales, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Céret. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 21176 banorë.
Bajram Sadrijaj
Bajram Sadrijaj (lindi më 10 gusht 1986) është futbollistë kosovar i cili luan për Türkiyemspor Krumbach. Ai luajti për TSG Thannhausen, FC Memmingen dhe Borussia Dortmund para se ai ishte i detyruar të largohet për shkak lëndimeve që morri gjatë një aksidenti rrugor më 2010. Ai u kthye në futboll më 2013 për klubin e tij të parë profesional dhe më vonë luajti për SC Bubesheim para se t'i bashkohet klubit Türkiyemspor Krumbach.
Burbuqe Shurdha
Burbuqe Shurdha Lindi më 06. 10. 1962 në Prishtinë. Në vitet 1980 - 1986 ka studiuar në Fakultetin e Mjekësisë të Universitetit të Prishtinës. E ka mbaruar magjistraturën për kardiologji, ndërsa Specializimin në pulmologji e përfundoi në vitin 1997, subspecializimin në Bronkologji në Institutin e Mushkërive e filloi në vitin 2003, kurse e mbaroi më 2004.
Është aktiviste e Lëvizjes vetëvendosje.
Wageningen
Wageningen është një qytet dhe komunë në provincën Gelderland në Holandë me sipërfaqe 32.35 km² dhe popullsi 37332 banorë. Wageningen është kryeqendra e komunës.
Lumi që nuk shteron
Filmi "Lumi që nuk shteron" është prodhuar në vitin 1989. Regjia: Fatmir Koçi Flamur Koçi, Skenari: Petrit Ruka, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Dhimitër Lazri
Përmbajtja e filmit
Lufta e Dytë Botërore. Në Shqipërinë e jugut disa njerëz qëllohen nga nazistët. Një djalë 1 vjeçar mbijeton në krahët e nënës së tij të vrarë. Tre partizanë dhe tre gra nga fshati mundohen të shpëtojnë jetën e foshnjës përmes plumbave. Një grua e re e ushqen me gji foshnjën.
Lidhje të jashtme
en:Category:Albanian World War II films
Lista e monumenteve shqiptare
Kjo është lista e monumenteve shqiptare.
A Day to Remember
A Day to Remember është një grup muzikor nga Ocala në Florida të ShBA. Deri tani, grupi publikoi gjashtëri albume dhe një EP resp. singles të cilat nganjëherë kanë qenë të përfaqësuar në toplista. Grupi përbëhet nga Jeremy McKinnon (Këngëtar), Kevin Skaff (Kitara), Neil Westfall (Kitara), Joshua Woodard (E-Bas) dhe Alex Shelnut (Drums).
Historia demografike e Malit të Zi
Historia demografike e Malit të Zi mund të tregohet përmes rezultateve të regjistrimit dhe dokumenteve zyrtare që përmendin përbërjen demografike.
Mesjeta
Dukla, gjysma e sotme jugore e Malit të Zi, nën udhëheqjen e Stefan Vojisllavit, ishte e banuar nga serbët.
Dokumentet e ndryshme rendisnin se banorët e Dokleas apo Zetës mesjetare ishin serbë, por edhe popullsi të vogla latine, shqiptare dhe vllehësh. Gjuha në përdorim ishte kryesisht sllavishtja e vjetër, ndërsa në fazat e hershme latinishtja kishte gjithashtu rëndësi dhe greqishtja deri në një masë midis anëtarëve të klasës së lartë të shoqërisë.
Midis shekullit të 15-të dhe të 17-të, Mali i Zi kishte pak histori në letër. Gjatë këtyre viteve, qindra familje nga Mali i Zi u shpërngulën në Rascia, të cilat serbët i lanë për të kërkuar strehim në Monarkinë Habsburge.
1614
Mariano Bolizza nga Kotorri ishte një nëpunës publik i Republikës së Venecias. Objektivi kryesor i raportit dhe përshkrimit të tij të vitit 1614 për sanxhakun e Shkodrës ishte të jepte informacion mbi rrugët tokësore që mund të përdoreshin më së miri nga korrierët vendas që përcillnin korrespondencën zyrtare nga Venediku në Konstandinopojë dhe mbrapa, dhe të vëzhgonte potencialin ushtarak të territorit. Ai dha një përmbledhje shumë të detajuar të qyteteve dhe fshatrave në Malin e Zi dhe Shqipërinë veriore në fillim të shekullit të 17-të. Raporti përfundonte një shumicë fetare ortodokse, ndërsa një pakicë shqiptare ishte e pranishme në rajonin e Shkodrës.
Shekulli i 18-të
Përbërja etnike në shekullin e 18-të ishte e qartë në mesin e sllavëve;
1900
Në vitin 1900, sipas burimeve ndërkombëtare, Principata e Malit të Zi kishte 311.564 banorë. Sipas fesë:
Sipas shkrim-leximit:
Mbretëria kishte rreth 5000 shqiptarë dhe një koloni prej 800 rome.
1905-1909
Në vitin 1905 kishte 6674 emigrantë, kryesisht në Shtetet e Bashkuara.
Në vitin 1906 kishte 4346 emigrantë, kryesisht në Shtetet e Bashkuara.
Antropo
Antropo (gr. : Njeri) është fjalë formuese e disa lëmive që kanë të bëjnë me njeriun.
Historia demografike e Malit të Zi
1905-1909
Në vitin 1907 vlerësohet se këtë vit në Mal të Zi kishte rreth 282,000 banorë.
1909
Regjistrimi zyrtar i vitit 1909 është bërë në bazë të përkatësisë fetare të popullsisë së Principatës së Malit të Zi.
1913-1914
Qeveria e Cetinjës deklaroi në Kodin e Ligjit në vitin 1914 se ka rreth 500,000 qytetarë të Malit të Zi. U deklarua se termi malazez mund t'u referohet vetëm të gjithë qytetarëve të Mbretërisë së Malit të Zi, pasi etnia malazeze nuk ekziston dhe malazezët shiheshin si serbë etnikë.
1921
Në vitin 1918 Mali i Zi hyri në Mbretërinë e Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve. Në vitin 1921 organizoi një regjistrim i cili regjistroi gjuhën amtare dhe fenë. Një kategori e quajtur serbisht ose kroatisht duhej të përfshinte të gjithë të anketuarit që e quajtën gjuhën e tyre amtare si serbe. Në qarqet Andrijevica, Tivar, Kolasin, Nikshiq, Podgoricë dhe Cetinje, të cilat në statistikat zyrtare janë të kategorizuara si Mali i Zi, ka pasur:
Gjithsej: 199.227 banorë
Qarqet Berane dhe Bijelo Polje, që janë sot në Mal të Zi, konsideroheshin qarqe të Serbisë së Vjetër :
1931
Regjistrimi i vitit 1931 u krye gjithashtu nga Mbretëria e Jugosllavisë, por më vonë u përpunua në Jugosllavinë komuniste. Rezultatet brenda kufijve të sotëm të Malit të Zi ishin:
1948
Në vitin 1945, pas Luftës së Dytë Botërore, u formua Jugosllavia Komuniste dhe Mali i Zi u shpall si një nga republikat përbërëse të saj. Regjistrimi i vitit 1948 dhe në vijim u mor nga Republika e Malit të Zi.
1953
Ky regjistrim dëshmon formimin e kombit jugosllav.
1961
Rezultatet e regjistrimit të vitit 1961:Në vitin 1968 qeveria komuniste jugosllave prezantoi një kategori të re, myslimanët etnikë.
1981
Rezultatet e regjistrimit të vitit 1981: Gjithsej: 584.310 banorë : malazez : 400,488 ( 68.54% ) : muslimanë etnikë : 78,080 ( 13.36% ) : Shqiptarë : 37,735 ( 6.46% ) : Jugosllavë : 31,243 ( 5.35% ) : Serb : 19,407 ( 3.32% ) : Kroatët : 6,904 ( 1.81% ) : Romë : 1,471 ( 0.25% ) : maqedonas : 875 ( 0.15% ) : Sllovenët : 564 ( 0.1% ) : Hungarez : 238 ( 0.04% ) : Gjermanët : 107 ( 0.02% ) : Rusët : 96 ( 0.02% ) : Italianët : 45 ( 0.01% ) :Të tjera: 816 ( 0.14% ) :Pa përgjigje: 301 ( 0.05% ) :Përkatësia rajonale: 1,602 ( 0.27% ) :E panjohur: 4,338 ( 0.74% )
1991
Rezultatet e regjistrimit të vitit 1991:
Gjithsej: 615.035 banorë
Struktura etnike
: muslimanë etnikë : 89,614 ( 14.57% ) : Serb : 57,453 ( 9.34% ) : Shqiptarë : 40,415 ( 6.57% ) : Jugosllavë : 26,159 ( 4.25% ) : Kroatët : 6244 ( 1.02% ) : Romë : 3,282 ( 0.53% ) : maqedonas : 1,072 ( 0.17% ) : Sllovenët : 369 ( 0.06% ) : Hungarezët : 205 ( 0.03% ) : Gjermanët : 124 ( 0.02% ) : Rusët : 118 ( 0.02% ) : Italianët : 58 ( 0.01% ) :Të tjera: 437 ( 0.07% ) :Nuk ka përgjigje: 1,944 ( 0.32% ) :Përkatësia rajonale: 998 ( 0.16% ) :E panjohur: 6,076 ( 0.99% )
2003
Regjistrimi i vitit 2003 u ndërmor nga autoritetet në Mal të Zi, të cilat në këtë kohë, së bashku me Serbinë, përbënin Serbinë dhe Malin e Zi.
Gjithsej: 620 145
Ali Kelmendi
parapamje|Ali Kelmendi Ali Kelmendi (Pejë, 3 nëntor 1900 - 7 shkurt 1939) ka qenë një veprimtar komunist, organizues i grupimeve komuniste. Regjimi komunist në Shqipëri e shpalli Hero i Popullit. Pjesë e një brezi idealistësh kosovarë, që tek komunizmi shpresonin të gjenin zgjidhjen e çështjes kombëtare.
Jeta
Lindi në Ipek (sot Pejë) më 3 nëntor 1900 në kohën e Perandorisë Osmane, i biri i Sulë Kelmendit. Fundi i Luftës së Parë Botërore e gjen në Vienë. Kthehet në Shqipëri më 1920, ku politikisht e gjen veten me shoqërinë "Bashkimi" të Avni Rustemit, ndërsa ushtarakisht me çetat e Bajram Currit. Mori pjesë gjallërisht në Lëvizjen e qershorit duke lëvizur në zonën e Malësisë së Gjakovës. Për këtë arsye në kohën e qeverisë Noli shërbeu nënkomandant xhandarmërie, madje shërbeu edhe pranë gjyqit të posaçëm ushtarak. Në gusht të 1924 me porosi të Ibrahim Jakovës shoqëroi një oficer madhor zbulues dhe një bullgar shok të Dimitrovit gjatë udhëtimit të tyre në Shqipëri.
Aliu shoqërohej më shumë me Qamil Çelën, Haki Stërmillin dhe Fetah Ekmeçiun. Në tetor 1925 - maj 1926, Aliu ka qëndruar në Moskë, ndërsa në vitet 1926-1926 në shkollën "Xherxhenski" në Leningrad, ku ishte bërthama e grupit komunist.
Më 1927-1928 Kelmendi shërbeu si oficer kufiri i Ushtrisë së Kuqe në Odesa. Qëndrimi në këtë qytet lidhej edhe me faktin se shqiptarët e atjeshëm e kishin përkrahur Revolucionin e Tetorit, si dhe më 1919 kishin krijuar një organizatë komuniste. Në 1929-1930 qëndron në Berlin, ku u bë pjesë e KÇN-së. Në këtë kohë mbaroi kursin e spiunazhit të GPU-së jashtë Moskës rreth vitit 1930.
Më 8 gusht 1930 me vendim të propozuar nga Komanda e Xhandarmërisë me propozim fillestar nga Ministria e Punëve të Jashtme, "i arratisuri politik Ali Sulë Kelmendi lejohet të hyjë në shtetin shqiptar". Prej njohjes me Hasan Reçin, vendos lidhjet me njerëzit që ai njihte: M. Gjinishin, A. Vokshin, Xhevdet Dodën, Sadik Stavilecin, E. Myftarin, V. Shanton, etj. Më pas i dërgoi sa në Krujë, Shkodër, Durrës, Pogradec, etj. me pak fjalë po kërkonte të ngrente rrjetin komunist në vend. Duke vepruar më shumë mbi bazën e njoftunive të kohës së çetës të Bajram Currit sesa si i trajnuar, arrestohet dy herë dhe mbahet nën vërejtje nga Zyra Sekrete. Në periudhën shkurt-prill 1932 qëndroi në Berlin. Në qershor rikthehet në Shqipëri me direktiva nga Gjergj Dimitrovi për të bërë përpjekje për formimin e qendre organizative komuniste. Për formimin e saj çoi në këmbë një celulë të përbërë nga Selim Shpuza dhe Hasan Reçi. Duke zgjedhur si vendbanim Korçën, zhvilloi mbledhje me grupin e Korçës.
Në 22 korrik 1932 internohet në Berat, ku i pranëvihet njëri prej kuadrove më të mirë të Zyrës Sekrete, Osman Taraku.
Në korrik 1932 - mars 1933 qëndroi në Berat, mars - korrik 1933 në Porto-Palermo, korrik 1933 - qershor 1934 qëndroi në Voskopojë për "ndërrim ajri". Aktiviteti i tij ishte krejtësisht nën mbikëqyrjen e shërbimit sekret. Në qershor të 1934 kthehet në Korçë, ku qëndron i internuar deri më 17 nëntor 1935. Në janar 1936 niset për në Greqi për të sqaruar pozitat e Niko Xoxit dhe Petro Vangjelit. Pa mundur të bënte asgjë pasi nuk i takoi grupet shqiptare në Greqi, niset në Turqi në mars 1936. Më 17 qershor 1936 rihyri në Shqipëri.
Kantoni Broglie
Kantoni Broglie (frëngjisht: Canton de Broglie) është një kanton në departamentin Eure, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Broglie. Ka sipërfaqe 217.57km2 dhe popullsi 5896 banorë.
Ali Kelmendi
Jeta
Më datë 20 qershor 1936 mbi propozimin e ministrit të Punëve të Brendshme, Këshilli i Ministrave vendosi internimin e tij për 1 vit në Gjirokastër "si propagandist i rrezikshëm në dëm të interesave të shtetit". Kësisoj, më 16 korrik 1936, Kelmendi u shoqërua nga Korça në Gjirokastër. MPB porositte që ai të mbahej në kalanë e Gjirokastrës dhe për këtë mjaftonte një roje. Ministria i shkruante prefektit që t'i sugjeronte Kelmendit ikjen jashtë vendit sepse siç e kishte nisur do t'i shkonte jeta burgjesh e internimesh. Kelmendi kërkoi leje të ikte për kurim dhe më 3 gusht 1936 bashkë me 60 franga ari të dhëna nga prefekti u largua nëpërmjet Vlorës i përmendur në shkresën e daljes që kishte "hedhur themelet e partisë komuniste më 1930".
Kantoni Broglie
Përbërja aktuale
Kantoni Broglie aktualisht përbëhet nga 20 komuna.
Ali Kelmendi
Jeta
Më 5 shtator 1936 mbërrin në Bari ku takohet me Qamil Çelën, vijoi në Torino dhe përfundon në Francë. Fillimisht në Lion e më pas në Paris. Kthehet edhe njëherë në Moskë për të vdekur më pas në Paris më 7 shkurt 1939. U varros me shpenzimet e shoqatës filantropike "Secours Populaire" të atij qyteti, në ceremoninë e varrimit foli Qamil Çela dhe deputeti komunist francez Midol.
Më 24 dhjetor 1947 eshtrat e tij u çuan në varrezat e dëshmorëve në Korçë, qytet në të cilin para godinës së bashkisë u vendos një bust i tij.
Mario Ashiku
Mario Ashiku lindi më 27 korrik të vitit 1939 në Shkodër, Shqipëri, është aktor dhe regjisor shqiptar. Ai u diplomua në Shkollën e Dramës. Aleksandër Moisiu në Teatrin Kombëtar në Tiranë. Pas diplomimit, ai u bë një aktor i Teatrit Kombëtar. Përveç roleve të shumta teatrale, ka fituar 13 role në filma artistikë. Ai bëri rolin e tij debutues në Furtuna, Arbenin, në vitin 1959
Fatlik Lila
Fatlik Lila I lindur me 11.11.1951 në Gjakovë.
Fatliku ka diplomuar në fakultetin juridik në UP, ndërsa që nga viti 1977 ka qenë i punësuar së pari në IBT “EMIN DURAKU” (si referent i pavarur juridik) në Gjakove, pastaj në Gjykaten Themelore të Punës së Bashkuar (si bashkëpunetor profesional dhe gjyqkatës i jashtëm) poashtu në Gjakovë, në Gjykatën Komunale (si gjyqtar civil). Po ashtu Fatlik Lila ka punuar në ndërmarrjen ‘Metaliku” si Drejtor i kuadrave, Kryetar i Komisionit për Komasacion në Gjakovë, në Qeverinë e Përkohshme Lokale (1999-2000 si ndihmës kryetar i komunës) dhe në H.C “JATEX” SH.A si drejtor i kuadrave.
Anti
Anti para shtesë e disa fjalëve të cilat së bashku me parashtesën anti paraqesin kuptimin e kundërt të fjalës bazë.
Fatlik Lila
Tani së fundi udheheq zyrën e N.SH për punë juridike “KODI” në Gjakovë.
Aktivitetet tjera politike të Fatlik Lilës jane edhe kryetar i shoqatës së të përndjekurve politik dega në Gjakovë 1997-2000; Kryetar i shoqatës së juristëve të pavarur të Kosovës dega në Gjakovë 1990-1992; Kryetar i këshillit nismëtar i sportit të pavarur gjatë vitit 1991.
Ka qenë aktivist i Lëvizjes Vetëvendosje.
Bukurije Fazliu
Bukurie Fazliu ka lindur më 06.01.1975 në fshatin Gradicë të Drenasit, ku edhe banon. Është absolvente e fakulltetit juridik pranë Univerzitetit të Prishtinës, ndërsa sa i përket angazhimeve profesionale, Bukuria ka qenë e kyçur në bataljonin e 40 të Trupave Mbrojtëse të Kosovës (TMK), ku ka shërbyer nga viti 2000 e gjer më 2007. Për nga aktiviteti politik, Bukuria ka qenë anëtare e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës në Drenicë. Me lëvizjen Vetëvendosje e ka bashkuar programi për bashkimin e trojeve shqiptare, dhe platform politike në përgjithësi, e cila dallon nga platformat e të gjithë partive politike në skenën politike në Kosovë. Angazhohet në arritjen e objektivave të programit politik të Lëvizjes VETËVENDOSJE!.
Mailbombing
Një shembull tjetër është e-maila të cilët shpesh kanë të lidhur një fajll voluminoz me qëllim që ta shkatërrojnë kutin e postës elektronike.
Miliska (Krujë)
Miliska është një fshat në Komunën Thumanë në Rrethin e Krujës të Shqipërisë.
Esponellà
Esponellà është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Pla de l'Estany, të provincës Girona, në Katalonia. Esponellà ka 451 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 16 km2.
Faruk Mujka
Faruk Mujka Lindi më 08. 12. 1967 në Mitrovicë. Në vitin 1993 i mbaroi studimet në Fakultetin e Ndërtimtarisë të Universitetit të Prishtinës.
Në periudhën 1993 – 1999 punoi në NTPP “Lin-Projekt”, kurse nga viti 1999 deri më 2010 në OSBE. Që nga themelimi, në prill të vitit 2007, veproi si nënkryetar i Partisë Ekologjike. Ka marrë pjese edhe në aktivitetet e përbashkëta me Lëvizjen Vetëvendosje!, si në protestat kundër maunave me lëndë helmuese në Mitrovicë dhe në Kroin e Vitakut.
Nikçi
Nikçi është një fshat në komunën Kelmend në rrethin e Malësisë së Madhe të Shqipërisë.
Gjeografia
Fshati shtrihet në krye të Cemit të Vuklit dhe rrëzë majës së Shenikut (Bjeshkët e Namuna), në një gropë të thellë me lartësi 600 m mbi nivelin e detit.
Historia dhe demografia
Sipas dokumeteve të shkruara, ky fshat është përmendur për herë të parë në 1671 nga banorët që erdhën nga Vuthajt, të kryesuar nga Deli Nika, prej nga supozohet të ketë marrë edhe emrin fshati. Në dekadën e parë të shekullit XIX, egzistonin 154 shtëpi, kurse më 1998 numërohen 538 banorë. Kryesisht janë të besimit katolik dhe një pjese jo e vogël janë myslimanë. Banorët kanë marrë pjesë aktive në luftërat shekullore për liri e pavarësi, duke i dhënë Kelmendit figura të shquara, si Turk Shabin, Uc Turkun etj.
Këtu gjenden gjurmët e banesës më të vjetër të zonës, që i përket gjysmës së dytë të shek.XIX.
Ekonomia dhe turizmi
Drejtimi kryesor i ekonomisë është blegtoria (gjedhë, dhen e dhi) dhe më pak bujqësia (vetëm 37.1 ha tokë bujqësore që mbillet me misër, patate, perime dhe fruta). Në Nikc gjen shumë burime të ftohta si akull, ku ndonjëri arrin prurjen deri 1000 l/orë (i Komanit, Ledit, Lujve, Radoshit etj). Ujërat kanë formuar shumë shpella karstike, si Skurra e Gjackës, që ka tërhequr deri tani vëmendjen edhe të speleologëve e studiuesve të huaj; ujëvara e Vizhnës dhe puset e bukur karstikë gjatë rrjedhjes së përroit, shkëmbinjtë e zgavëruar të Niklit, Gurin e Gjatë etj.
Rëndësia turistike e shpellave rritet, sepse nga ky fshat mund të ngjitesh në Bjeshkët e Namuna. Kur del në Qafë të Dobracës, lartësohet nga e djathta Forca e Kelmendit, një mrekulli e vërtetë e natyrës dhe një monument i rëndësishëm i historisë së banorëve. Ajo përbën një pllakë të fuqishme gëlqerore, me pjerrësi mesatare ndaj fshatit dhe me formë vezake, afro 1000 m gjatësi dhe rreth 450 m gjerësi. Mbi të gjenden ahe dhe pisha dhe në mes të saj del një burim i ftohtë ujor, mbi 20 m lartësi. Nga lindja ka vetëm një hyrje, që mund të mbrohet shume lehtë në rast nevoje. Në këtë vend, në vitin 1638, janë mbledhur kelmendasit për t'u mbrojtur nga pushtuesit turq. Rezistenca dhe vuajtjet e tyre janë përmendur nga shumë studiues të huaj, sidomos nga J. Hahni në punimin: 'Studime shqiptare', 1854.
Akira Kurosawa
parapamje|Akira Kurosawa Akira Kurosawa (23 mars 1910 - 6 dhjetor 1998) ishte regjisor japonez.
Biografia
Akira Kurosawa filloi karrierën e tij si piktor. Pikturimi për të nuk ishte shumë i suksesshëm dhe kështu, vonë në 1930 do të punonte si regjisor. Suksesin e tij e arriti me filmin Rashomon në 1951, i cili mori famë botërore. Në fund të karrierës së tij, ai u cilsonte si një nga regjisorët më të mirë të Japonisë. Në skenën e xhirimit, ai cilsohej si “Perandori” për shkak të rreptësisë dhe seriozitetit të tij.
Disa nga filmat e Akirës janë rixhiruar në filma “Western” si Shtatë Samurajët dhe Yoshimbo. Për më shumë, krijuesi i filmave “Star Wars” (Luftrat e Yjeve), George Lucas (Xhorxh Lukas) ka deklaruar se filmat e tij janë frymëzuar pikërisht nga filmi i Akirës “Fortesa e fshehur” (The Hidden Fortress).
Filmografia
parapamje|450px|[[Maxim Munzuk si Dersu Uzala (majtas) dhe Yury Solomin si Vladimir Arsenyev (djathtas) më 1975 në filmin Dersu Uzala.]]
Devdas
Devdas (Hindi: देवदास, Devdās) është një film indian (bollywood) nga Sanjay Leela Bhansali me Aishwarya Rai dhe Shah Rukh Khan që u prodhua më sipas romanit të Saratchandra Chatterjee.
Çmime
Filmi është nominuar për Oscar si Filmi më i mirë në Gjuhë të huaj (Best Foreign Language Film), ky ishte edhe filmi i parë i Indisë që është nominuar për Oskar.
I fitoi 10 çmime te Filmfare.
Trivia
Filmi i parë indian që ka pasur premiere në Kannes.
Mihail Lermontov
parapamje|djathtas|Lermontov në vitin 1837 Mihail Jur'eviç Lermontov (rusisht Михаил Юрьевич Лермонтов; l. Moskë, 15 tetor 1814 - v. Pjatigorsk, 27 korrik 1841) ishte një poet, dramaturg dhe piktor rus.
Figurë që spikat në romanticizëm, konsiderohet si një nga shkrimtarët më të mëdhenj të shekullit të XIX. Ushtarak në karrierë, gjatë jetës së tij të shkurtër publikoi vetëm një vëllim me poezi, vargje dhe kryeveprën në prozë "Një Hero i Kohës Sonë" (Geroj našego vremeni) (1840) ndërsa vepra e cila më shumë do të lartësohej në '800-ën, qe "Demoni", e publikuar pas vdekjes.
Jeta
Lermontov-i ishte nga një familje me prejardhje spanjolle (e natyralizuar skoceze) dhe mbeti jetim nga e ëma (Marija Michajlovna) në moshën tre vjeç, në 1817, dhe rritet nën kujdesin e gjyshes - nga e ëma - Elizaveta Alekseevna Arsen'eva në Tarhan ku kishte pronat e saj. I ati ishte i varfër, kurse e ëma rridhte nga një familje aristokrate ruse. Ata ishin martuar pa pëlqimin e prindërve të saj, kështu që midis dy familjeve vazhdoi një grindje dhe urrejtje kundrejt njëra - tjetrës. Këto grindje të njëpasnjëshme bën që Lermontovi të ishte që në fëmijëri i mbyllur në vetvete dhe nuk i pëlqente të shoqërohej me të tjerët. Gjyshja tregoi kujdes të madh për edukatën e të nipit. Që në vogëli i mësoi frëngjishten, gjermanishten dhe anglishten dhe i shtiu dashuri për muzikën e për vizatimin. Më 1818 udhëtoi në Kaukaz, në Pjatigorsk, ku u rikthye shpesh, në vitet 1820 dhe 1825.
Ende adoleshent jepet pas letërsisë duke lexuar i paepur Bajronin dhe nis të shkruaj poezitë e para vetëm pesëmbëdhjetë vjeç.Më 1827 Lermontov-i shkoi në Moskë dhe hyri në Kolegjin e Fisnikëve,që ishte një shkollë përgatitore pranë universitetit. Në krye të dy vjetëve hyri në universitet të cilin e lë më 1831 për shkak të vdekjes të së atit dhe dyshimeve të autoriteteve akademike pas një zënke me një profesor.
Kërkoi të hynte në universitetin e Pjetërburg-ut por nuk arriti. Atëhere u shtrëngua të hyntë në shkollën ushtarake për nëntoger. Në krye të dy vjetëve u emërua oficer në një regjiment të husarëvet. Në jetën e tij tani hyri një ambient i ri: jeta mondane. Tre vjet me rradhë kaloi në Pjetërburg me gëzime e dëfrime të çfrenuara e plot zhurmë. Po me gjithë këtë Lermontov-i nuk reshtte së shkruari. Të kësaj perjudhe janë poema Haxhi Abrek, drama ne vargje Maskarada si dhe një varjant i ri i poemës Demoni të cilën kish nisur ta shkruante qysh pesëmbëdhjetë vjeç dhe të cilën e përpunoi shtatë herë. Kjo kryevepër e letërsisë botërore u publikua një vit pas vdekjes së poetit,më 1842.
Kjo jetë mondane tërë zhurmë e dëfrime iu ndërpre nga një lajm i papritur: nga fundi i janarit të vitit 1837 u vra në duel Aleksandër Pushkini, i konsideruar si babai i romanticizmit rus dhe një nga frymëzuesit e Lermontov-it. I tronditur nga ky lajm, Lermontov-i shkruajti poemen Vdekja e Poetit. Vargjet e këtij "ligjërimi" kopjoheshin e shpërndaheshin fshehur dorë më dorë në tërë Pjetërburg-un; fryma e saj e egërsoi popullin, sidomos rininë. Emri i Lermontov-it,që nuk njihej si poet gjer atëherë, tani mori dhenë. Një shkrimtar i asaj kohe shkruan: "Vdekja e Pushkin-it i lajmëroi Rusisë lindjen e një poeti të ri, të Lermontov-it.
Kisha Anglikane
Kisha Anglikane (ang. Church of England) është emërtim për kishën shtetërore të krishterë të Anglisë, "kisha amë" e Bashkësisë Anglikane dhe në mbarë botën dhe më e vjetra ndër dyzet kishat e pavarura kombëtare. Kisha Anglikane lindi si rrjedhojë e ndarjes së saj nga Kisha katolike romake në qindvjeçarin e XVI nën mbretërimin e Henrit të VIII. Doktrina e Kishës Anglikane bazohet në 39 nenet e fesë.
Mihail Lermontov
Jeta
Rrethet mondane të oborrit dhe fisnikët rusë u zemëruan së tepërmi për të katërmbëdhjetë vargjet e fundit të poemes. Me titullin "Kushtrim për kryengritje" poemën ia dërguan Carit. Më 20 shkurt Lermontovin e arrestuan dhe një javë më vonë e dërguan për dënim në një regjiment në Kaukaz, ku bëhej luftë kundra malësorëve. Kaukazi me bukuritë natyrore dhe me zakonet e ndryshme dhe origjinale u bë për poetin një fymëzim i madh. Këtu ai u njoh me kritikun e madh, Bjelinski, dhe me poetin dekabrist, Odojevski me të cili lidhi një miqësi të ngushtë.
Nga që gjyshja e tij u interesua shumë, poetin e trasferuan që nga Kaukazi në Novgorod e që andej më 1838-ën iu fal çdo dënim dhe u kthye ne regjimentin e tij të parë,në Pjtërburg. Aty filluan përsëri paradat, ballot, audiencat e personave me pozitë. Shoqëria e priti në gjirin e saj si një poet me famë dhe disident. Por Lermontov-i nuk kënaqej aspak. Gëzimin e vetëm e ndjente duke shkruajtur, ose duke kuvenduar në rrethet letrare me shkrimtarë të shquar të kohës si Zhukovskin, Gogolin, etj.
Kisha Anglikane
Struktura
Kryesisht këto kisha shtrihen në territorin e ish-perandorisë Britanike dhe paria (peshkopët) e këtyre kishave mblidhet çdo dhjetë vjet në tubimin e quajtur Konferenca Lambeth.
Mihail Lermontov
Jeta
Për vitin e ri 1840 u bë një ballo e madhe në "Shtëpinë e fisnikëve". Nga kjo ballo u frymëzua për poezinë "Një janar" e cila kritikon aristokracinë, kështu që ia nisën përsëri ta urrenin poetin. Në shkurt të vitit 1840 Lermontov-i bëri një dyluftim me të birin e ambasodrit francez për shkaqe që nuk dihen. Shpëtoi nga vdekja por menjëherë e arrestuan. Për internim e dërguan përsëri në Kaukaz, ku mori pjesë në luftrat që zhvilloheshin atje dhe tregoi trimëri të madhe, sidomos te lumi Valerik ( për këtë betejë Lermontov-i shkruajti poemën Valerik më 1841 dërguar ne formë letrash të dashurës së tij, Lupohinës).
Kisha Anglikane
Struktura
Më 11 nëntor 1992 Kisha Anglikane u ka dhënë grave të drejtën për tu bërë priftëresha.
Mihail Lermontov
Jeta
Në janar të vitit 1841 vajti në Pjetërburg për të dhënë dorëheqjen, por s'u pranua. Tre muaj kaloj me leje në kryeqytet - tre muajt më të bukut e më të lumtur të jetës së tij të shkurtër. Duke u kthyer për në Kaukaz kaloi në Pjatigorsk. Lermontovi-i, megjithatë, e dinte që urrehej nga pushteti, edhe pse ai fliste hapur dhe e tregonte me vendosmëri urrejtjen kundër shoqërisë së lartë dhe kundër Carit. Në Pjatigorsk takohet me shokun e tij të shkollës, majorin Nikollaj Matinov. Dhe qe po Martinov-i, për shkak të një fyerje të poetit ndaj tij, që e ftoi në duel dhe e vrau më 27 korrik, në malin Mashuk, në të njëjtin vend ku qe përshkruar dueli i librit Një Hero i Kohës sonë.
Anno Domini
Termat anno Domini (AD, dmth pas Krishtit) dhe para Krishtit (BC) përdoren për të etiketuar ose numëruar vitet në kalendarin Julian dhe Gregorian. Termi anno Domini është latinishtja mesjetare dhe do të thotë 'në vitin e Zotit', por shpesh paraqitet duke përdorur "Zoti ynë" në vend të "Zoti", marrë nga fraza e plotë origjinale "anno Domini nostri Jesu Christi", e cila përkthehet në 'vitin e Zotit tonë Jezu Krisht'. Forma "BC" është specifike për anglishten dhe shkurtesat ekuivalente përdoren në gjuhë të tjera: forma latine është Ante Christum natum, por shihet rrallë.
Kjo epokë kalendarike bazohet në vitin e llogaritur tradicionalisht të ngjizjes ose lindjes së Jezusit, pas Krishtit duke numëruar vitet nga fillimi i kësaj epoke dhe para Krishtit që tregon vite para fillimit të epokës. Nuk ka vit zero në këtë skemë; kështu viti 1 pas Krishtit pason menjëherë vitin 1 para Krishtit. Ky sistem datimi u krijua në 525 nga Dionysius Exiguus, por nuk u përdor gjerësisht deri në shekullin e 9-të.
Tradicionalisht, anglishtja ndjek përdorimin latin duke vendosur shkurtesën "AD" përpara numrit të vitit, megjithëse gjendet edhe pas vitit. Në të kundërt, BC vendoset gjithmonë pas numrit të vitit (për shembull: 70 pas Krishtit, por 70 P.K.), i cili ruan rendin sintaksor. Shkurtesa AD përdoret gjithashtu gjerësisht pas numrit të një shekulli ose mijëvjeçari, si në "shekulli i katërt pas Krishtit" ose "mijëvjeçari i dytë pas Krishtit" (megjithëse përdorimi konservativ më parë refuzonte shprehje të tilla). Për shkak se BC është shkurtesa në anglisht për Para Krishtit, ndonjëherë konkludohet gabimisht se AD do të thotë Pas vdekjes, dmth., pas vdekjes së Jezusit, që do të nënkuptonte se përafërsisht 33 vitet që zakonisht lidhen me jetën e Jezusit nuk do të përfshiheshin në asnjë para Krishtit dhe as shkallët kohore të erës sonë.
Terminologjia që shihet nga disa si më neutrale dhe përfshirëse e njerëzve jo të krishterë është ta quajmë këtë Epokë Aktuale ose të Përbashkët (shkurtuar si CE), me vitet e mëparshme të referuara si Para Epokës së Përbashkët ose aktuale (PCE). Numërimi i vitit astronomik dhe ISO 8601 shmangin fjalët ose shkurtesat që lidhen me krishterimin, por përdorin të njëjtat numra për vitet e erës sonë (por jo për vitet para Krishtit në rastin e viteve astronomike; p.sh., 1 para Krishtit është viti 0, 45 para Krishtit është viti -44).
Viti zero
Në numërimin e viteve nga lindja e Krishtit, nuk ekzistonte ende viti zero. Në fakt, kur filloi të përdorej ky lloj numërimi, në Evropë nuk njihej numri Zero, i cili u bë i njohur vetëm në qindvjeçarin e XIII nga Leonardo Fibonaçi dhe të tjerë. Prandaj kalohej menjëherë nga viti 1 p. K. në 1 mb. K.
Kështu, 1 janari i vitit 1 shënon fillimin e vitit të parë, të dhjetëvjeçarit të parë, të qindvjeçarit të parë, të mijëvjeçarit të parë, që mbarojnë përkatësisht më 31 dhjetor të vitit 1, të vitit 10, 100 e kështu me radhë.
Poashtu edhe qindvjeçari XX-të dhe mijëvjeçari i II-tç kanç mbaruar më 31 dhjetor të vitit 2000, dhe qindvjeçari i XXI-të dhe mijëvjeçari i III-të kanë filluar nga 1 janari i vitit 2001.
Dallga
parapamje|Valë e ujërave të cekta. Një valë ose dallgë është një "shqetësim" që përhapet përgjatë hapësirës dhe kohës, duke transferuar energji. Valët mekanike ekzistojnë vetëm në një mjedis (i cili gjate deformimit prodhon forca elastike kundërvepruese), valët e rrezatimit elektromagnetik (dhe valët gravitacionale) mund te përhapen në boshllëk, pra pa pasur nevoje për një mjedis përhapës. Valët përhapen dhe transferojnë energjinë nga një pike tek tjetra, duke shkaktuar lëvizje shume te vogla te thërrmijave te mjedisit përçues (pra, këtu zakonisht nuk kemi te bëjmë me transport te lendes) ; në te kundërt këto janë oshilime rreth pozicioneve fikse.
Dallga, në fizikë, tregon një shqetësim që lind nga një burim dhe përhapet në kohë dhe hapësirë ​​duke bartur energji ose një moment lëvizës, pa përfshirë një zhvendosje të lidhur të materies. Nga pikëpamja matematikore, një valë është një zgjidhje e ekuacionit të valës, ose e varianteve më të ndërlikuara të saj, shprehja e të cilave ndryshon sipas llojit të shqetësimit.
Në fizikën klasike, fenomenet valore janë kundër fenomeneve korpuskulare: vala shfaqet si një fenomen fizik "i delokalizuar" në lidhje me trajektoret e ndjekura nga grimcat. Duke u nisur nga mekanika kuantike, jemi dëshmitarë të unifikimit të dy klasave të fenomeneve, me futjen e dualizmit valë-grimcë dhe parimit të komplementaritetit. Ky dualizëm nënkupton që në nivel mikroskopik grimcat posedojnë edhe veti valore dhe se disa lloje valësh mund të trajtohen si grimca (në këtë rast flasim për kuazigrimca). Shembuj të kuazigrimcave janë fononet (valët zanore të kuantizuara), magnonet (kuantizimi i një vale rrotulluese) ose plazmonet (kuantizimi i lëkundjeve në një plazmë).
Vepra 66, Enver Hoxha
Vepra 66, me Autor Enver Hoxha, ky vëllim përfshin periudhën prill 1978 - qershor 1978. Shtëpia Botuese "8 nëntori" Tiranë, 1989. Faqe 477. Botohet me vendim të Komitetit Qëndror të Partisë së Punës të Shqipërisë.
Përmbajtja:
- Parathënie për vëllimin e 66-të
- Ekspoze pseudoteorike - 4 prill 1978
- Tiradë e ndyrë antishqiptare - 5 prill
- Strategji pa maska - 11 prill - Partia merr vendime dhe vepron për zbatimin e tyre - 17 prill
- Në disa vende po gjallërohen forcat fashiste - 18 prill
- Eksperienca që merret të aplikohet në kushtet e vendit tonë - 19 prill
- Punë krijuese dhe e zgjuar bëhet kur njihet mirë situata - 20 prill
- Maskat po bien - 22 prill
Kantoni Arles-sur-Tech
Kantoni Arles-sur-Tech (frëngjisht: Canton d'Arles-sur-Tech) është një kanton në departamentin Pyrénées-Orientales, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Arles-sur-Tech. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 7220 banorë.
Vepra 66, Enver Hoxha
- Tekstet shkollore të përmirësohen vazhdimisht - 26 prill
Kantoni Arles-sur-Tech
Përbërja aktuale
Kantoni Arles-sur-Tech aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Vepra 66, Enver Hoxha
- Për realizimin e detyrave përgjigjemi të gjithë - 27 prill - Akumulimi shpejton ritmet e zhvillimit të ekonomisë - 27 prill
- Çdo neglizhencë në stërvitje kushton shumë gjatë luftës - 28 prill
- Pionierët do të marrin në dorë stafetën - 28 prill
- Të njohim më mirë përmbajtjen dhe teknologjinë e mineralit - 9 maj
- Ç'tregojnë disa dokumente për Mao Ce Dunin - 10 maj - Ekonomia të drejtohet në mënyrë shkencore - 11 maj
- Ndiej gëzim të madh kur shoh zhvillimin e artit te ne - 20 maj
- Në ushtri nuk mund të ecet pa disiplinë - 21 maj
- Mirëqenia rritet duke shtuar prodhimet - 23 maj - Fitorja mbi bllokadën varet plotësisht nga ne - 23 maj
- Patriotët e mëdhenj luftuan me armë në dorë - 27 maj
- Për punën e presidiumit të kuvendit popullor - 27 maj - Strategji e përbashkët kino-amerikane - 28 maj
- Kur i dëgjon masat, rrit besimin e tyre te partia - 29 maj
- Emancipimi i gruas - vepër e partisë - 1 qershor
- Djemtë e tu janë gjallë se luftuan për popullin - 1 qershor
- Nuk mund të ecë blegtoria pa bujqësinë - 5 qershor
- Të ardhurat shtohen duke punuar më shumë - 10 qershor
- Forca jonë është te partia - 10 qershor
- Ngjarje e shënuar e historisë së lavdishme të popullit tonë - 10 qershor
- Vëllezërit Frashëri janë shumë të shtrenjtë për ne - 11 qershor
- Rilindësit shkrinë jetën për mëmëdhenë - 12 qershor
- Disa mendime për rilindësit - 12 qershor
- Problemi i popullsisë shqiptare që banon në trojet e veta në Jugosllavi - 13 qershor
- Për zhvillimin e shkencës dhe përgatitjen e kuadrit - 15 qershor
- Panoramë e shkurtër e "diplomacisë botërore" kineze - 16 qershor - Treguesi i lëndës
- Treguesi i emrave
- Lënda
Blerta Sadiku
Blerta Sadiku e diplomuar në marrdhënie ndërkombëtare. Është aktiviste e Lëvizjes vetëvendosje.
Richard Wagner
thumb|200px|Rikard Vagner [[1813 - 1883]] Wilhelm Richard Wagner (Vilhelm Rikard Vagner) lindi më 22 maj 1813 në Laipcig; vdiq më 13 shkurt 1883 në Venedik ne pallatin Vendramin-Calergi. Ishte nje kompozitor, teoricien muzikor, dirigjent, dhe eseist me ndikim në Gjermani. Ai njihej më parë për operat e tija ose "dramat muzikore" siç i quante ai ato më vonë. Muzika e tij ndikoi rrënjësisht në muzikën perëndimore ose nga shtrirja e zbulimeve të tija ose nga veprimi kundër tyre.
Jeta
Vagner lindi në Laipcig me 22 maj 1813 si fëmija i nëntë i juristit dhe aktorit diletant Karl Frederik Vagner (1770-1813) dhe i Johana Rozine Vagner, e lindur me mbiemrin Pec (1774-1848). Gjashtë muaj pas lindjes së tij, me 23 nëntor 1813 vdiq babai i tij nga tifoja. Në gusht 1814 e ëma e Vagnerit(Maria)u martua me aktorin dhe poetin Ludvig Gajer, i cili kujdesej për familjen pas vdekjes së të atit. Në vitin 1814 familja u shpërngul në Dresden. Me 16 shkurt 1815 lindi motra (nga ana e nënës) e Vagnerit, Sesilia.
Qefini
parapamje|240px|Trupat e mbështetësve të [[Muhamed Morsi|Morsit, që u vranë në përleshjet me forcat e sigurisë në Kajro, të mbuluar me qefin]] Qefini zakonisht i referohet një artikulli, të tillë si një leckë, që mbulon ose mbron një objekt tjetër. Termi përdoret më shpesh në lidhje me çarçafët e varrimit, qefinën e tumës, rrobat e varrit, rrobat e dredha-dredha ose çarçafët dredha-dredha, me të cilat vishen çifutët për varrim, ose çarçafët e bardhë prej pambuku që myslimanët mbështillen për varrim.
Richard Wagner
Jeta
Ne vitin 1817 Vagneri fillon shkollen. Ne vitin 1819 njerku i tij Ludvig Gajer u semur dhe vdiq me 30 shtator 1821ne Dresden. Vagneri u mor nen kujdestari nga ungji i tij Karl Geyer ne Eisleben. Me 22 dhjetor 1822 nen emrin Wilhelm Richard Geyer ai hyn ne shkollen Kreuzschule ne Dresden. Ne vitin 1826 familja e tij shperngulet ne Prage ndersa Rikardi mbetet ne Dresden por vizitonte edhe nganjeher familjen ne Prage, heren e pare ne vitin 1826, dhe heren e dyte ne vitin 1827. Për Krishtlindje ishte perseri prane familjes ne Lajpcig. Ketu ai mesonte nen emrin Vagner nga viti 1828 deri 1827 ne Nikolaischule dhe ne Thomasschule. Ai u ndikua ne kete kohe nga ungji i tij Adolf Wagner. Rikardi lexoi Shekspirin dhe romancieret p.sh. E.T.A. Hoffmann. Ne moshen 16 vjeçare Vagneri perjetoi kengetaren e operas Wilhelmine Schröder-Devrient ne Fidelion e Bethovenit. Qe nga kjo kohe ai vendosi te behet muzikant, dhe pak kohe me vone perpiloi sonatat e tij te para, nje kuartet si edhe operan e pambaruar „Die Hochzeit“. Nga viti 1831 ai studioi muzike ne Universitetin e Laipcigut, si edhe mori mesime kompozimi nga drejtuesi korit Tomasor Christian Theodor Weinlig, te cilit ai ia kushtoi edhe vepren e tij te pare "Klaviersonate in B-Dur" (Sonate për piano ne Si bemol magjor). Ne vitin 1832 Vagneri kompozoi Simfonine Do magjor (C-Dur) dhe ndermori udhetimin e tij te trete ne Böhmen (Bëmen).Ishte nje nder kompozitoret me te mire ai kompozoi 'OPERA ' ...
Qefini
Një qefin tradicional hebre ortodoks përbëhet nga një tunikë; një kapuç; pantallona shumë të gjata dhe të qepura të mbyllura në fund, në mënyrë që të mos kërkohen mbulesa të veçanta të këmbëve; dhe një rrip, i cili është i lidhur në një nyjë në formë si shkronja hebraike shin, kujtim i njërit prej emrave të Perëndisë, Shaddai. Tradicionalisht, qefinet e tumave janë prej pambuku, leshi ose liri të bardhë, megjithëse çdo material mund të përdoret për aq kohë sa është prej fibrash natyrale. Përzierja e dy ose më shumë fibrave të tilla është e ndaluar, një ndalim që rrjedh përfundimisht nga Torah, dmth., Ligji i Përtërirë. 22:11. Një burrë hebre veçanërisht i devotshëm mund të mbështillet më pas ose me kittel e tij ose me tallit e tij, një xhufkë e së cilës është e zhveshur për ta bërë veshjen ritualisht të papërshtatshme, duke simbolizuar faktin që trashëgimtari është i lirë nga kërkesat e rrepta të 613 mitzvot (urdhërimeve). Trupi i mbuluar me qefin është i mbështjellë me një fletë dredha-dredha, e quajtur sovev në hebraisht (një e ngjashme me svivon, lodrën rrotulluese Hanukkah që njihet me emrin e saj jidish, dreidel), përpara se të vendoset në një arkivol të thjeshtë prej druri të butë (ku kërkohet duke qeverisur kodet shëndetësore) ose direkt në tokë.
Richard Wagner
Veprat
' Die Hochzeit '
Qefini
Kisha e hershme e krishterë inkurajoi gjithashtu fuqimisht përdorimin e fletëve dredha-dredha, me përjashtim të monarkëve dhe peshkopëve. Të pasurit mbështilleshin me lecka, të cilat janë pëlhura të holla të njomura ose të lyera me dyll për ta mbajtur pëlhurën afër mishit. Qefinet e hershme të krishtera përfshinin një leckë, sudarium, që mbulonte fytyrën, siç përshkruhet në paraqitjet tradicionale artistike të Jezusit të varrosur ose mikut të Tij, Llazarit (Gjoni 11, q.v.). Një rrëfim i hapjes së arkivolit të Edward I thotë se "mbulesa më e brendshme duket se ka qenë një leckë liri shumë e hollë, e veshur afër çdo pjese të trupit". Përdorimi i tyre ishte i përgjithshëm të paktën deri në Rilindje - rrobat ishin shumë të shtrenjta dhe kishin avantazhin që një grup i mirë rrobash nuk i humbi familjes. Në Evropë në Mesjetë, qefinët e trashë prej liri përdoreshin për të varrosur shumicën e të varfërve pa arkivol. Në poezi, qefinët përshkruhen si sable, dhe më vonë ato u qëndisën në të zezë, duke u bërë më të përpunuara dhe të prera si këmisha ose ndërrime.
Të krishterët ortodoksë ende përdorin një qefin varrimi, i zbukuruar zakonisht me një kryq dhe Trisagion. Qefini i veçantë që përdoret gjatë shërbesave të Javës së Shenjtë Ortodokse quhet Epitafios. Disa katolikë përdorin gjithashtu qefinin e varrimit, veçanërisht katolikët lindorë dhe katolikët tradicionalistë romakë.
Myslimanët gjithashtu përdorin qefinet e varrimit që janë bërë prej pambuku ose liri të bardhë.
Ricky Gervais
thumb|Ricky Gervais
Ricky Dene Gervais lindi më 25 qershor 1961 në Reading, Berkshire, Britania e Madhe. Është një komedian, moderator radios dhe aktor britanik.
I njohur u bë Gervais me serinë The Office të BBC Two, ku ai rolin kryesor (David Brent) e luan, te seria punon ai bashkë me shokun dhe kolegun e punës Stephen Merchant, ku ata skriptin e shkruajtën dhe regji bë. Në vitin u transmetua i dyti prodhim të Merchant/Gervais, seria komike Extras, në stacionin televizion BBC.
Gervais është edhe autor i librës për fëmijë Flanimals dhe ka shkruajt një epizodë për serinë animuar Simpsons.
Portreti
thumb|Portreti i [[Marko Boçarit]] Portreti paraqet përshkrimin e karakterit (psikologjinë), e fytyrës së një ose më tepër personave të caktuar. Egziston portret realistik, i idealizuar dhe naturalistik. Portreti mund të jetë: fotoportret, portret arti figurativ, portret skulptural dhe portret gjuhësor (letrar, i shkruar, etj.).
Klasifikimi i portretit mund të bëhet sipas disa kriteriumeve prej atyre të caktuarve deri te ato formale. Kriteriumet kryesore janë:
Lekdush
Lekdushi është një fshat në komunën Kurvelesh në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Pjetri
Pjetri ( l. afërsisht viti 1, Betsaida, Palestina - v. 67, Roma, Itali) ishte një nga dymbëdhjetë apostujt e Jezusit të Nazaretit qysh nga fillimi i predikimive të tij dhe papa i parë i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më prill 33 dhe deri më 29 qershor 67 Data është tradicionale, disa teori hamendësojnë vitin 64.. Paraardhës i tij ishte, ndërsa pasardhësi Lino.
Perlat Musta
Perlat Musta ka lindur në Vlorë në vitin 1958. Ish portieri i Kombëtares shqiptare dhe i skuadrës së Partizanit.