cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yusuke Minagawa
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Onirologjia
Gjumi REM
Gjatë gjumit REM, lëshimi i disa neurotransmetuesve të caktuar shtypet plotësisht. Si rezultat, neuronet motorike nuk stimulohen, gjendje e njohur si atonia REM. Kjo parandalon që ëndrrat të sjellin lëvizje të rrezikshme të trupit.
Kafshët kanë ëndrra të ndërlikuara dhe janë në gjendje të ruajnë dhe kujtojnë sekuencat e gjata të ngjarjeve, ndërsa ata janë në gjumë. Studimet tregojnë se specie të ndryshme të gjitarëve dhe zogjve përjetojnë REM gjatë gjumit, dhe ndjekin të njëjtën seri të gjendjeve të gjumit si njerëzit.
Antikiteti i vonë
Përmbledhje
Migrimet e fiseve gjermanike, hunike dhe sllave prishën sundimin romak nga fundi i shekullit IV e tutje, duke kulmuar së pari në Pushtimin e Romës nga Visigotët në vitin 410 dhe Pushtimin e mëvonshëm të Romës nga Vandalët në 455, pjesë e kolapsit përfundimtar të Perandorisë në vetë Perëndimin në vitin 476. Perandoria Perëndimore u zëvendësua nga të ashtuquajturat mbretëritë barbare, me Arianët Krishterë të Mbretërisë Ostrogotike sundonin Romën nga Ravena. Përzierja kulturore e traditave greko-romake, gjermane dhe të krishtera formoi themelet e kulturës së mëvonshme të Evropës.
Në shekullin VI, sundimi perandorak romak vazhdoi në Lindje dhe luftërat bizantine-sasane vazhduan. Fushatat e Justinianit të Madh çuan në rënien e Mbretërive Ostrogotik dhe Vandal, dhe rimarrjen e tyre në Perandori, kur qyteti i Romës dhe pjesa më e madhe e Italisë dhe Afrikës Veriore u kthyen nën kontrollin perandorak. Megjithëse shumica e Italisë së shpejti ishte pjesë e Mbretërisë së Lombardëve, Ekzarkati Romak i Ravenës vazhdoi, duke siguruar të ashtuquajturin Papati Bizantin. Justiniani ndërtoi Shën Sofinë, një shembull i shkëlqyer i arkitekturës bizantine dhe ndodhi shpërthimi i parë i pandemisë së parë shekullore të murtajës. Në Ctesiphon, Sasanianët përfunduan Taq Kasra.
Mesi i shekullit VI u karakterizua nga ngjarje ekstreme klimatike (dimri vullkanik i 535-536 dhe Epoka e Vogël Antike e Akullit) dhe një pandemi katastrofike (Murtaja e Justinianit në vitin 541). Efektet e këtyre ngjarjeve në jetën shoqërore dhe politike janë ende në diskutim.
Në shekullin VII Lufta katastrofike Bizantine -Sasaniane e viteve 602-628 dhe fushatat e Khosrow II dhe Heraklius lehtësuan shfaqjen e Islamit në Gadishullin Arabik gjatë jetës së Muhamedit. Pushtimi i mëvonshëm mysliman i Levantit dhe Persisë përmbysi Perandorinë Sasaniane dhe rrëmbeu përgjithmonë dy të tretat e territorit të Perandorisë Romake Lindore nga kontrolli romak, duke formuar Kalifatin Rashidun.
Perandoria Bizantine nën dinastinë Herakliane filloi periudhën e mesme Bizantine, dhe së bashku me krijimin e Kalifatit Umajad të shekullit VII, në përgjithësi shënon fundin e antikitetit të vonë.
Dhelpra e kuqe
Vargu
Dhelprat e kuqe janë kafshë me gamë të gjera, gama e të cilave mbulon afro 70 milion km 2 (27 milion mi katrore). Ato shpërndahen në të gjithë Hemisferën Veriore nga Rrethi Arktik deri në Afrikën e Veriut, Amerikën Qendrore dhe Azinë. Ato mungojnë në Islandë, ishujt Arktik, disa pjesë të Siberisë dhe në shkretëtira ekstreme.
Onirologjia
Gjumi REM
Zbulimi që ëndrrat ndodhin kryesisht gjatë një gjendje të veçantë të gjumit elektrofiziologjik të gjumit (REM), i cili mund të identifikohet me kritere objektive, çoi në rilindjen e interesit për këtë fenomen. Kur episodet e gjumit REM u afruan për kohëzgjatjen e tyre dhe subjektet u zgjuan për të bërë raporte përpara se të mund të bëhej redaktimi i madh ose harrimi, u përcaktua që subjektet përputheshin me saktësi me gjatësinë e kohës kur gjykuan narrativën e ëndrrave për të zënë me gjatësinë e gjumit REM që i parapriu Zgjimi. Kjo lidhje e ngushtë e gjumit dhe përvojës së ëndrrave REM ishte baza e serisë së parë të raporteve që përshkruajnë natyrën e ëndërrimit: se është një dukuri e rregullt e natës, sesa një fenomen i rastit, dhe se është një aktivitet me frekuencë të lartë brenda secilit gjumë periudha që ndodh në intervalet e parashikueshme afërsisht çdo 60-90 minuta në të gjithë njerëzit gjatë gjithë kohëzgjatjes së jetës.
Dhelpra e kuqe
Vargu
Dhelprat e kuqe nuk janë të pranishme në Zelandën e Re dhe klasifikohen si një "organizëm i ri i ndaluar" në bazë të Ligjit të Substancave të Rrezikshme dhe Organizmave të Re 1996, duke parandaluar importimin e tyre.
Onirologjia
Gjumi REM
Episodet e gjumit REM dhe ëndrrat që i shoqërojnë ato zgjaten progresivisht gjatë gjithë natës, me episodin e parë më të shkurtër, me kohëzgjatje prej 10-12 minutash, dhe episodet e dyta dhe të treta rriten në 15-20 minuta. Dndrrat në fund të natës mund të zgjasin në mënyrë tipike 15 minuta, megjithëse këto mund të provohen si disa histori të dallueshme për shkak të zgjimeve momentale që ndërpresin gjumin pasi mbaron nata.
Dhelpra e kuqe
Australia
Në Australi, vlerësimet e vitit 2012 tregojnë se ka më shumë se 7.2 milion dhelpra të kuqe me një gamë që shtrihet në pjesën më të madhe të kontinentit. Speciet u sollën në Australi përmes prezantimeve të njëpasnjëshme nga kolonët në vitet 1830 në kolonitë britanike të Van Diemen's Land (qysh në vitin 1833) dhe Rrethi Port Phillip i Uellsit të Ri Jugor (qysh në vitin 1845) me qëllim të sportit tradicional anglez të gjuetisë së dhelprave. Një popullsi e përhershme e dhelprave nuk u krijua në ishullin Tasmania dhe konsiderohet gjerësisht se ata ishin të mposhtur nga djalli i Tasmanis. Megjithatë, në kontinent, specia ishte e suksesshme si një grabitqar kulmi. Në përgjithësi është më pak e zakonshme në zonat ku dingo është më e përhapur, megjithatë ajo, kryesisht përmes sjelljes së saj të thyer, ka arritur diferecim si me qenin e egër ashtu edhe me macen e egër. Si i tillë ai është bërë një nga speciet më pushtuese të kontinentit. Dhelpra e kuqe është implikuar në zhdukjen dhe rënien e disa specieve amtare australiane, veçanërisht ato të familjes Potoroidae përfshirë edhe kangurin-miu të shkretëtirës. Përhapja e dhelprave të kuqe në pjesën jugore të kontinentit ka përkuar me përhapjen e lepujve në Australi dhe korrespondon me rënie në shpërndarjen e disa gjitarëve të mesme, duke përfshirë betongët bishtfurçë, betongët e strofullave , betongët rufous , bilbis , numbatin , wallabit bishtgizhdë nuse dhe kuokat. Shumica e këtyre specieve tani janë të kufizuara në zona (të tilla si ishuj) ku dhelprat e kuqe mungojnë ose janë të rralla. Programet lokale të zhdukjes ekzistojnë, megjithëse çrrënjosja ka rezultuar e vështirë për shkak të sjelljes së denoncimit dhe gjuetisë së natës, kështu që përqendrimi është në menaxhim me prezantimin e dhuratave shtetërore. Sipas qeverisë Tasmanian, dhelpra të kuqe u futën në ishullin e mëparshëm pa dhelpra të Tasmania në 1999 ose 2000, duke paraqitur një kërcënim të rëndësishëm për jetën e egër vendase duke përfshirë betongun lindor, dhe një program zhdukjeje të kryer nga Departamenti Tasmanian i Industritë Fillore dhe Ujit është krijuar.
Val-de-la-Haye
Gjeografia
Ajo kufizohet Canteleu në veri, Quevillon në veri-perëndim, Saint-Pierre-de-Manneville në perëndim, Sahurs në jug-perëndim, Hautot-sur-Seine në jug, Grand-Couronne në jug-lindje dhe Petit-Couronne në lindje.
Onirologjia
Gjumi REM
Raportet e ëndrrave normalisht mund të bëhen 50% të kohës kur një zgjim ndodh para fundit të periudhës së parë REM. Kjo normë e rikthimit rritet në rreth 99% kur zgjohen zgjime gjatë periudhës së fundit REM të natës. Kjo rritje e aftësisë për të kujtuar duket se ka të bëjë me intensifikimin gjatë gjithë natës në gjallërinë e imazheve të ëndrrave, ngjyrave dhe emocioneve. Vetë histori e ëndrrave në periudhën e fundit REM është më larg nga realiteti, që përmban më shumë elementë të çuditshëm, dhe janë këto veti, shoqëruar me mundësinë e rritur të rishikimit të zgjimit të mëngjesit që do të bëhet, që rrit mundësinë e kujtimit të ëndrrës së fundit.
Përkufizimi i një ëndrre
Përkufizimi i ëndrrës së përdorur në hulumtimet sasiore përcaktohet përmes katër përbërësve bazë: 1) një formë e të menduarit që ndodh nën drejtimin minimal të trurit, stimulimet e jashtme bllokohen, dhe pjesa e trurit që njeh vetveten mbyllet; 2) një formë e përvojës që ne besuam se përjetonim përmes shqisave tona; 3) diçka e paharrueshme; 4) të ketë një interpretim të përvojës nga vetja. Si përmbledhje, një ëndërr, siç përcaktohet nga Bill Domhoff dhe Adam Schneider, është "një raport i kujtesës së një përvoje njohëse që ndodh nën llojet e kushteve që prodhohen më shpesh në një gjendje të quajtur" gjumë ". "
Armenduri e zakonshme në ëndërr
Disa lloje të njohjeve të çuditshme, të tilla si njohjet disjunktive dhe interobjektet, janë të zakonshme në ëndrra.
Objekti inter
Interobjektet, si njohjet disjunktive, janë një çudibërësi e zakonshme e jetës së ëndrrave. Interbjektet janë një lloj kondensimi i ëndrrave që krijojnë një objekt të ri që nuk mund të ndodhë në zgjimin e jetës. Mund të ketë një strukturë të paqartë që përshkruhet si "diçka midis një X dhe ay". Hobson ëndërroi për "një pjesë të pajisjeve, diçka si bravën e një dere ose mbase një palë varet të ngrira me bojë".
Ëndërimi autentik
Ëndërat autentike përcaktohen nga tendenca e tyre për të ndodhur "brenda sferës së përvojës" dhe pasqyrojnë kujtime ose përvoja aktuale me të cilat mund të ndërlidhet ëndërrimtari. Dreamsndrrat autentike besohet se janë efekti anësor i freskimit të efikasitetit sinaptik që ndodh pa gabime. Hulumtimet sugjerojnë që stimulimi i trurit që ndodh gjatë ëndërrimeve të ëndrrave autentike është i rëndësishëm në forcimin e rrugëve neurologjike, duke shërbyer si një metodë që mendja të "provojë" disa gjëra gjatë gjumit.
Ëndërrim iluzor
Ëndërrat iluzionale përcaktohen si ëndrra që përmbajnë përmbajtje të pamundur, të pakënaqshme ose të çuditshme dhe hipotezohen se rrjedhin nga qarqet e kujtesës që grumbullojnë gabime të efikasitetit. Në teori, kujtimet e vjetra që i janë nënshtruar rifreskimit të efikasitetit sinaptik disa herë përgjatë gjithë jetës, sjellin akumulimin e gabimeve që manifestohen si ëndrra iluzore kur stimulohen. Cilësitë e ëndrrës iluzore kanë qenë të lidhura me mashtrimet e vërejtura në çrregullimet mendore. Dreamsndrrat iluzore besohet se me siguri burojnë nga kujtimet më të vjetra që përjetojnë këtë akumulim gabimesh në kontrast me ëndrrat autentike që rrjedhin nga përvojat më të fundit.
Ndikimet në ëndërr
Një aspekt i ëndrrave të studiuara është aftësia për të ndikuar nga jashtë përmbajtjes së ëndrrave me stimuj të ndryshëm. Një lidhje kaq e suksesshme u bë me nuhatjen, duke ndikuar në emocionet e ëndrrave përmes një stimulimi të erë. Hulumtimi i tyre ka treguar që futja e një stimuli erë të keqe (trëndafila) nxiti ëndrra pozitive, ndërsa stimulimi i nuhatjes negative (vezët e kalbura) shkaktonte ëndrra negative.
Kujtime dhe përvojë
Megjithëse ka shumë debate brenda fushës në lidhje me qëllimin e ëndërrimit, një teori udhëheqëse përfshin konsolidimin e kujtimeve dhe përvojave që ndodhin gjatë gjumit REM. Stimuli elektrik i pavullnetshëm që truri i nënshtrohet gjatë gjumit besohet se është një bazë për një shumicë të ëndërruar.
Jovica Stanishiq
Jovan "Jovica" Stanišić (Serbisht: Јован "Јовица" Станишић; lindur më 30 korrik 1950) është një ish-oficer serb i inteligjencës që shërbeu si kreu i Shërbimit të Sigurimit Shtetëror (SDB) në Ministrinë e Punëve të Brendshme të Serbisë nga viti 1992 deri në 1998. Ai u largua nga pozita në tetor 1998, muaj pas shpërthimit të Luftës së Kosovës.
Onirologjia
Kujtime dhe përvojë
Lidhja midis kujtesës, gjumit dhe ëndrrave bëhet më e rëndësishme në studimet që analizojnë konsolidimin e kujtesës gjatë gjumit. Hulumtimet kanë treguar që gjumi NREM është përgjegjës për konsolidimin e fakteve dhe episodeve në kontrast me gjumin REM që konsolidon aspektet më të lidhura emocionale të kujtesës. Korrelacioni midis REM dhe konsolidimit emocional mund të interpretohet si arsye pse ëndrrat janë të një natyre kaq emocionale dhe prodhojnë reagime të forta nga njerëzit.
Jovica Stanishiq
Edhe pse shumë pak dihej për të gjatë viteve 1990, ai shihet gjerësisht si "kryeministri dhe drejtuesi i kaosit të kontrolluar" gjatë pjesës së madhe të Luftërave Jugosllave. Pavarësisht se ishte personi më i afërt me Presidentin e Serbisë Sllobodan Millosheviç, me ndikim të madh në ngjarjet e kohës së luftës, ai mbajti kontakte të përhershme me të gjithë faktorët e përfshirë në konflikt. Dyshohet se ai u hoq në vitin 1998 nga posti kyç i inteligjencës për shkak të mosmarrëveshjeve me Mirjana Markoviqin dhe Ministrin e Punëve të Brendshme Vlajko Stojiljkoviq, pasi kundërshtonte përdorimin e tepruar të forcës në Kosovë.
Onirologjia
Bashkëlidhja ndërnjerëzore
Përveç rolit të vetëdijshëm, njerëzit janë të vetëdijshëm për kujtesën dhe përvojën që luajnë në ëndërrim, efektet e pavetëdijshme siç janë shëndeti i marrëdhënieve, faktori në llojet e ëndrrave që prodhon truri. Nga njerëzit e analizuar, ata që vuanin nga "shtojca të pasigurta" u gjetën të ëndërronin me më shumë frekuencë dhe më të gjallë se sa ata që u vlerësuan se kishin "bashkëngjitje të sigurt".
Jovica Stanishiq
Stanishiq u ndoq penalisht për krime lufte në Kroaci dhe Bosnjë e Hercegovinë në periudhën nga viti 1991 deri në vitin 1995, para Gjykatës Penale Ndërkombëtare për ish-Jugosllavinë (ICTY) së bashku me Franko Simatoviq. Ai u lirua fillimisht më 30 maj 2013 nga ICTY për rolin e tij në luftëra, por vendimi u anulua më vonë më 15 dhjetor 2015 pas apelit të suksesshëm nga prokurorët (Dhoma e Apelit të ICTY). Rigjykimi para Mekanizmit të OKB-së për Gjykatat Penale Ndërkombëtare (MICT) ka filluar më 13 qershor 2017. Baza e operacioneve të Stanishiqit dhe Simatoviqit u zbulua se ishte në Bosnjën perëndimore, ku ata komandonin forcat rajonale. Më 30 qershor 2021, ai u shpall fajtor nën akuzat për vrasje, dëbim, transferim të dhunshëm dhe përndjekje si krime kundër njerëzimit që ndodhën gjatë spastrimit etnik të Bosanski Šamac, dhe u dënua me 12 vjet burg.
Onirologjia
Drogat që ndikojnë në ëndërr
Janë dokumentuar korrelacionet midis përdorimit të drogës dhe ëndërrimit, veçanërisht përdorimi i drogave, siç janë qetësuesit, dhe shtypja e ëndrrave për shkak të efekteve të drogës në ciklet dhe fazat e gjumit, ndërsa nuk lejojnë përdoruesin të arrijë në REM. Barnat e përdorura për vetitë e tyre stimuluese ( kokaina, metamfetamina dhe ekstaza ) kanë treguar se gjithashtu ulin vetitë restauruese të gjumit REM dhe kohëzgjatjen e tij.
Çrregullime të ëndrrave
Çrregullimet e ëndërrimit janë të vështira për t’u matur për shkak të natyrës së paqartë të ëndërrimit. Sidoqoftë, çrregullimet e ëndrrave mund të lidhen me çrregullime psikologjike siç është çrregullimi i stresit post-traumatik i shprehur si makthi. Kërkimi për të ëndërruar sugjeron gjithashtu ngjashmëri dhe lidhje në ëndërrimet iluzore dhe mashtrimet.
Dhelpra e kuqe
Sardenja
Origjina e specieve të ichnusae në Sardenia është e pasigurt, pasi mungon nga depozitat e Pleistocenit. Ёshtë e mundur që ai e ka origjinën gjatë Neolitit pas hyrjes së tij në ishull nga njerëzit. Ka të ngjarë që popullsia e dhelprave sardiane të burojë nga futje të përsëritura të kafshëve nga lokalitete të ndryshme në Mesdhe. Kjo teori e fundit mund të shpjegojë larminë fenotipike të llojeve.
Rumigny
Rumigny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Rumigny ka një popullsi prej 362 banorë dhe sipërfaqe 17.38 km², me një dendësi prej 21 banor/km².
Onirologjia
Shizofrenia
Simptomat e skizofrenisë përfshijnë anomalitë në perceptimin ose shprehjen e realitetit të përqendruar kryesisht në mashtrime dhe halucinacione.
Dallimet e përjetuara nga ata me skizofreni janë krahasuar me përvojën e ëndrrave iluzore që janë interpretuar nga tema si përvoja aktuale. Hulumtime shtesë për ilaçe për të shtypur simptomat e skizofrenisë gjithashtu kanë treguar se ndikojnë në ciklin REM të atyre që marrin ilaçe dhe si rezultat ndikojnë në modelet e gjumit dhe ëndërrimit në lëndë.
Dhelpra e kuqe
Sëmundjet dhe parazitët
Dhelprat e kuqe nuk janë lehtësisht të prirura për infektim me pleshtat. Llojet si Spilopsyllus cuniculi ndoshta janë kapur vetëm nga speciet e dhelprave, ndërsa të tjerët si Archaeopsylla erinacei kapen ndërsa udhëtojnë.Parazitë që ushqehen me dhelpën e kuqe përfshijnë irrituesit Pulex, Ctenocephalides canis dhe Paraceras melis. Rriqnat të tilla si Ixodes ricinus dhe I. hexagonus nuk janë të rralla në dhelpra, dhe zakonisht gjenden tek femrat dhe infeksione pleqsh në tokat e tyre. Morri Trichodectes vulpis në mënyrë specifike synon dhelprat, por është gjetur rrallë.Morri Sarcoptes scabiei është shkaku më i rëndësishëm i zjebes në dhelpra të kuqe. Shkakton humbje të gjerë të flokëve, duke filluar nga baza e bishtit dhe e hipefetuar, pastaj gunga përpara se të lëvizni në pjesën tjetër të trupit. Në fazat e fundit të gjendjes, dhelprat mund të humbasin pjesën më të madhe të leshit të tyre, 50% të peshës së trupit të tyre dhe mund të mbajnë në ekstremet e infektuara. Në fazën epizootike të sëmundjes, zakonisht duhen dhelpra katër muaj për të vdekur pas infeksionit. Parazitë të tjera përfshijnë folliculorum Demodex, Notoderes , Otodectes cynotis (e cila është gjetur shpesh në kanalin e veshit ), Linguatula Serrata (i cili infekton pasazhe të hundës) dhe krimbat e zorrëve.
Jovica Stanishiq
Shefi i SDB-së (1991–1998)
Me shpërbërjen e Jugosllavisë, një agjenci e re e Shërbimit të Sigurimit Shtetëror (Resor državne bezbednosti ose RDB) u formua në mars 1991. Ai shërbeu si zëvendës i kreut Zoran Janaćković brenda Shërbimit të Sigurimit Shtetëror të sapokrijuar (RDB) të Ministrisë së Punëve të Brendshme. i Serbisë gjatë gjithë vitit 1991. Pavarësisht se ishte deputet, ai shihej gjerësisht si kryesues de facto i agjencisë. Më 1 janar 1992, ai u emërua shef i agjencisë, ndërsa ministër i Punëve të Brendshme ishte Zoran Sokoloviq. Ai qëndroi në atë pozitë deri më 26 tetor 1998. Gjatë kësaj kohe ai shërbeu edhe si ndihmës ministër i Punëve të Brendshme të Serbisë.
Dhelpra e kuqe
Në folklorin, fenë dhe mitologjinë
Dhelprat e kuqe shfaqen dukshëm në folklorin dhe mitologjinë e kulturave njerëzore me të cilat janë simpatikë. Në mitologjinë Greke, dhelpra Teumessiane ose femra Cadmean, ishte një dhelpër gjigande që ishte e destinuar të mos kapej kurrë. Dhelpra ishte një nga fëmijët e Ekidna.
Jovica Stanishiq
Shefi i SDB-së (1991–1998)
Në fillim të Luftërave Jugosllave, Shërbimi i Sigurimit Shtetëror nën Stanishiq krijoi njësi paraushtarake të lidhura, duke përfshirë Gardën Vullnetare Serbe (Tigrat e Arkanit), Njësinë e Operacioneve Speciale (Beretat e Kuqe) dhe Akrepat. Thuhet se ato janë krijuar me qëllim të ndërmarrjes së aksioneve të posaçme ushtarake në Kroaci (Republika e Krajinës Serbe e kontrolluar nga serbët) dhe Bosnje dhe Hercegovinë, me qëllim që të largohen me forcë joserbët nga ato zona. Më vonë u bë publike në vitin 2018 se Bosnja perëndimore ishte në fakt fokusi kryesor i operacioneve ushtarake të Stanishiqit dhe se ai dhe Franko Simatović komanduan forcat rajonale gjatë operacionit "Pauk" ("Merimanga") në Cazinska Krajina, Bosnje midis 1994 dhe 1995. Një hartë që tregon 30 poste komanduese që Stanishiq kishte ngritur në Bosnjën perëndimore ishte përgjuar fshehurazi nga zyra e tij komanduese në fshatin Magarcevacas, Kroaci gjithashtu.
Këto njësi sekrete paraushtarake u trajnuan në qendra të ndryshme stërvitore dhe më pas u dislokuan në lokacione në Kroaci dhe Bosnje, ku ishin në vartësi të "Forcave të tjera Serbe", në veçanti të Mbrojtjes Territoriale Serbe lokale. Shumë nga rekrutët ishin kriminelë veteranë, duke përfshirë Arkanin, i cili ishte vrasësi i SDB-së përgjegjës për shumë goditje në të gjithë Evropën Perëndimore në vitet 1970 dhe 1980.
Dhelpra e kuqe
Në folklorin, fenë dhe mitologjinë
Në mitologjinë kelte, dhelpra e kuqe është një kafshë simbolike. Në Cotswolds, shtrigat mendohej se merrnin formën e dhelprave për të vjedhur gjalpë nga fqinjët e tyre. Në folklorin e mëvonshëm evropian, figura e Reynard the Fox simbolizon mashtrimin. Ai u shfaq fillimisht (asokohe nën emrin e "Reinardus") si personazh sekondar në poezinë 1150 " Ysengrimus ". Ai u rishfaq në 1175 në Le Roman de Renart të Pierre Saint Cloud, dhe bëri debutimin e tij në Angli në Geoffrey Chaucer 's Tale të Priftit të Nunit. Shumë nga aventurat e Reynard mund të rrjedhin nga vëzhgimet aktuale mbi sjelljen e dhelprave; ai është një armik i ujkut dhe ka një dashuri për manaferrat dhe rrushin.
Jovica Stanishiq
Zhdukja nga publiku (1998–2000)
Pasi u largua nga posti në tetor 1998 për shkak të mosmarrëveshjeve me Mirjana Markoviqin dhe Ministrin e Punëve të Brendshme Vlajko Stojiljkoviq, ai u emërua Këshilltar për Sigurinë Kombëtare të Serbisë. Në tetor 1998, Radomir Markoviq u bë shefi i ri i agjencisë. Në vitin 1999, lufta e Kosovës u intensifikua dhe Shtetet e Bashkuara filluan dhe udhëhoqën bombardimet e NATO-s mbi Jugosllavinë, të cilat zgjatën 78 ditë dhe kështu përfunduan luftën. Që atëherë, Kosova nuk ishte më nën kontrollin e RF të Jugosllavisë (Serbia) dhe administrohej sipas Rezolutës 1244 të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara.
Dhelpra e kuqe
Në folklorin, fenë dhe mitologjinë
Përrallat popullore kineze tregojnë për shpirtrat e dhelprave të quajtur huli jing që mund të kenë deri në nëntë bishta, ose kumiho siç njihen në Kore. Në mitologjinë japoneze, kitsune janë shpirtra të ngjashëm me dhelpra që kanë aftësi magjike që rriten me moshën dhe mençurinë e tyre. Kryesorja midis këtyre është aftësia për të marrë formën njerëzore. Ndërsa disa folktale flasin për kitsune që përdorin këtë aftësi për të mashtruar të tjerët, histori të tjera i portretizojnë ata si kujdestarë, miq, dashnorë dhe gra. Në folklorin arab, dhelpra konsiderohet një kafshë frikacake, e dobët, mashtruese dhe dinake, për të cilën thuhet se ngjall vdekjen duke e mbushur barkun me ajër që të shfaqet e fryrë, pastaj shtrihet në anën e saj, duke pritur afrimin e preve të padëshiruar.Dinakëria e kafshës u vu re nga autorët e Biblës që zbatuan fjalën "dhelpra" te profetët e rremë ( Ezekieli 13: 4) dhe hipokrizia e Herod Antipas ( Lluka 13:32).
Jovica Stanishiq
Zhdukja nga publiku (1998–2000)
Nga viti 1998 deri në vitin 2000, në një seri luftërash mafioze gjatë viteve të fundit të sundimit të Millosheviçit, shumica e anëtarëve të shquar të nëntokës serbe, disa prej të cilëve morën pjesë në njësitë paraushtarake dhe oficerët e sigurimit u vranë në rrethana misterioze. Këto vrasje mund të ishin sanksionuar nga regjimi në mënyrë që të mos dëshmojnë përfundimisht kundër Millosheviçit dhe bashkëpunëtorëve të tij në Gjykatën Penale Ndërkombëtare për ish-Jugosllavinë (ICTY, Hagë). Megjithatë, Stanishiq dhe bashkëpunëtori i tij i ngushtë Franko Simatoviq iu shmangën një fati të ngjashëm. Më në fund, Millosheviqi u rrëzua më 5 tetor 2000, pas 14 vjetësh në pushtet.
Dhelpra e kuqe
Në folklorin, fenë dhe mitologjinë
Dhelpra dinake zakonisht gjendet në mitologjinë e Amerikës së Vjetër, ku portretizohet si një shoqërues pothuajse i vazhdueshëm i kojotës. Dhelpra, megjithatë, është një shok mashtrues që vjedh shpesh ushqimin e Kojotës. Në mitin e krijimit të Achomawi ,dhelpra dhe kojota janë bashkë-krijuesit e botës, që largohen pak para ardhjes së njerëzve. Fisi Yurok besonte se dhelpra, në zemërimin, kapur diellin, dhe e lidhi atë në një kodër, duke shkaktuar atë për të djegur një vrimë të madhe në tokë. Një histori e Inuit tregon se si dhelpra, e portretizuar si një grua e bukur, që mashtron një gjahtar të martohet me të, vetëm për të rifilluar formën e saj të vërtetë dhe të largohet pasi ai ta fyen. Një tregimi tregon se si dhelpra është një mik i pabesueshëm i ujkut.
Gjuetia
Të dhënat më të hershme historike të gjuetisë së dhelprave vijnë nga shekulli i katërt para Krishtit; Aleksandri i Madh dihet se ka gjuajtur dhelpra me një vulë e datës 350 para Krishtit përshkruan një kalorës persian në procesin e dëbimit të një dhelpre. Ksenofoni, i cili e shikonte gjuetinë si pjesë të edukimit të një njeriu të kulturuar, mbronte vrasjen e dhelprave si dëmtuese, pasi ata gjuanin lepujt. Romakët e gjuanin dhelpra nga 80 pas Krishtit. Gjatë epokave të errëta në Evropë, dhelprat konsideroheshin si burim dytësore, por gradualisht u rritën në rëndësi.Dhelprat u hodhën gradualisht më pak si të egra dhe më shumë si Beasts of Chase, deri në pikën që deri në fund të viteve 1200, Edward I kishte një grup mbretërore me dhelpra dhe një gjahtar të specializuar dhelprash. Në këtë periudhë, dhelprat gjuheshin gjithnjë e më shumë mbi toka me pyje, sesa në toka me bar. Nga Rilindja, gjuetia e dhelprave u bë një sport tradicional i fisnikërisë. Pas Luftës Civile në Angli shkaktoi një rënie të popullsisë së drerëve, gjuetia e dhelprave u rrit në popullaritet. Nga mesi i viteve 1600, Britania u nda në territore të gjuetisë së dhelprave, me krijimin e klubeve të para të gjuetisë së dhelprave (i pari ishte Klubi Charlton Hunt në 1737). Popullariteti i gjuetisë së dhelprave në Britani arriti një kulm gjatë viteve 1700. Edhe pse tashmë ishte vendas në Amerikën e Veriut, dhelpra të kuqe nga Anglia u importuan për qëllime sportive në Virxhinia dhe Maryland në 1730 nga mbjellës të duhanit. Këta gjuetarë të dhelprave amerikanë i konsideruan speciet e kuqe më sportive sesa speciet gri.
Dhelprat e kuqe janë persekutuar gjerësisht si dëmtuesit, me vdekje të shkaktuara nga njeriu ndër shkaqet më të larta të vdekshmërisë së species. Vrasjet vjetore të dhelprave janë: 21,500-25,000 MB (2000); Gjermani 600,000 (2000–2001); Austri 58,000 (2000–2001); Suedi 58,000 (1999–2000); Finlandë 56,000 (2000–2001); Danimarka 50,000 (1976-1977); Zvicër 34.832 (2001); Norvegji 17,000 (2000–2001); Saskatchewan (Kanada) 2,000 (2000-2001); Nova Scotia (Kanada) 491 (2000–2001); Minesota (SH.B.A.) 4,000–8,000 (mesatare vjetore e korrjeve vjetore të kurthit 2002–2009); New Mexico (US) 69 (1999–2000).
Përdorimi i leshit
Dhelprat e kuqe janë ndër kafshët më të rëndësishme për tregtin e leshit. Peltat e tyre janë përdorur për stoli, xhaketa dhe mantelet. Ato kryesisht përdoren si zvogëlim për të dy palltot dhe rrobat e leshit, përfshirë mbështjellësit. Pelet e dhelprave me morfemë argjendi janë të njohura si pelerina, ndërsa dhelprat kryq përdoren kryesisht për shalle dhe më rrallë për zvogëlim.Numri i shamive të shitura të dhelprave tejkalon numrin e përgjithshëm të shalleve të bëra nga gëzofi i ariut të tjerë. Sidoqoftë, kjo shumë është në hije nga numri i përgjithshëm i copëzave të dhelprave që përdoren për qëllime të zvogëlimit. Morfat e argjendit janë më të vlerësuarit nga njerzit, të ndjekur nga përkatësisht morfët e kryqit dhe të kuq. Në fillim të viteve 1900, mbi 1.000 lëkurat e dhelprave amerikane u importuan në Britani çdo vit, ndërsa 500,000 eksportoheshin çdo vit nga Gjermania dhe Rusia.Tregtia në të gjithë botën me dhelpra të kuqe të egra në vitet 1985-86 ishte 1,543,995 copëza. Dhelprat arritën në 45% të pelenave të egër të SHBA-ve me vlerë 50 milion dollarë. Pricesmimet e nivelit të lartë janë në rritje, me çmimet e ankandeve me shumicë të Amerikës së Veriut për vitin 2012 mesatarisht 39 dollarë, dhe çmimet e vitit 2013 mesatarisht 65,78 dollarë.
Dhelprat e kuqe të Amerikës së Veriut, veçanërisht ato të Alaskës veriore, janë më të vlerësuarat për leshin e tyre, pasi ato kanë qime roje me një strukturë të butë, të cilat, pas veshjes, lejojnë lëvizjen e pakufizuar të veshur. Dhelprat e kuqe që jetojnë në zonat bregdetare të Alaskës jugore dhe ishujt Aleutian janë një përjashtim, pasi ato kanë copëza jashtëzakonisht të trashë që rrallë tejkalojnë një të tretën e çmimit të kushërinjve të tyre veriorë të Alaskan.Shumica e peltrave evropiane kanë gëzof të trashë në krahasim me varietetet e Amerikës së Veriut. Përjashtimet e vetme janë peltrinët Nordikë dhe Lindja e Largët Ruse, por ato janë akoma inferiore ndaj peltrave të Amerikës së Veriut për sa i përket qetësisë.
Blegtoria dhe gjuetia e kafshëve shtëpiake
Dhelprat e kuqe me raste mund të vrasin qengja. Zakonisht, qengjat e shënjestruar nga dhelprat kanë tendencë të jenë ekzemplarë të dobët fizikisht, por jo në mënyrë të pandryshueshme. Qingjat që u përkasin racave të vogla, siç është Blackface, janë më të prekshëm se racat më të mëdha siç është Merino. Binjakët mund të jenë më të prekshëm ndaj dhelprave sesa individët, pasi sytë nuk mund të mbrohen në mënyrë efektive të dy njëkohësisht. Kryqëzimi i deleve të vogla, malore me desh më të mëdhenj dhe ultësirë ​​mund të shkaktojë punë të vështirë dhe të zgjatur për ato, për shkak të peshës së pasardhësve që rezultojnë, duke i bërë kështu qengjat më të rrezikuar nga gjuetia e dhelprave. Qengjat e lindur nga xhelatët (nënat e reja) vriten më shpesh nga dhelprat sesa ato të nënave me përvojë, të cilët rrinë më pranë të vegjëlve të tyre.
Dhelprat e kuqe mund të vrasin lepujt shtëpiak dhe derrat e guines, nëse ato mbahen në arka të hapura ose lejohen të shkojnë lirshëm në kopshte. Ky problem zakonisht shmanget duke i strehuar ato në kasolle të forta. Dhelprat urbane ndeshen shpesh me mace dhe mund të ushqehen së bashku me ta. Në përballjet fizike, macet zakonisht kanë dorën e sipërme. Rastet e vërtetuara të dhelprave që vrasin mace zakonisht përfshijnë kotelet. Edhe pse shumica e dhelprave nuk preken nga macet, disa mund ta bëjnë këtë, dhe mund t'i trajtojnë ata më shumë si konkurrentë sesa ushqim.
Zbutja
Në gjendjen e tyre të pa modifikuar, dhelprat e kuqe janë përgjithësisht të papërshtatshme si kafshë shtëpiake. Shumë komplete gjoja të braktisura janë adoptuar nga njerëz të mirë-kuptimit gjatë periudhës së pranverës, megjithëse nuk ka të ngjarë që femrat të braktisin të rinjtë e tyre. Jetimët aktualë janë të rrallë, dhe ato që janë adoptuar. Këlyshët kërkojnë mbikëqyrje pothuajse të vazhdueshme; kur janë akoma me gji, ata kërkojnë qumësht në intervalet katër orëshe ditë dhe natë. Pasi të heqin dorë nga qumshti, ato mund të bëhen shkatërruese për objektet prej lëkure, mobiljet dhe kabllot elektrike. Megjithëse miqësore në përgjithësi me njerëzit kur dhelprat e reja, të kuqe të robëruara bëhen të frikësuar nga njerëzit, përveç mbajtësve të tyre, pasi të arrijnë moshën 10 javësh. Ata ruajnë instinktin e fortë të fshehjes së homologut të tyre të egër dhe mund të përbëjnë një kërcënim për zogjtë shtëpiak, edhe kur ushqehen mirë.Edhe pse janë të dyshimtë për të huajt, ata mund të krijojnë lidhje me mace dhe qen, madje edhe ato të zbutura për gjuetinë e dhelprave. Dhelprat e zbutura dikur ishin përdorur për të tërhequr rosat afër zonave të gjuetisë.
Një tendosje e vërtetë dhelpra e kuqe e zbutur u prezantua nga gjenetisti rus Dmitry Belyayev i cili, gjatë një periudhe 40-vjeçare, lindën disa breza të dhelprave morf të argjëndë në fermat lesh, duke zgjedhur vetëm ata individë që treguan më së paku frikën e njerëzve. Përfundimisht, ekipi i Belyayev përzgjodhi vetëm ata që treguan reagimin më pozitiv ndaj njerëzve, duke rezultuar kështu në një popullsi të dhelprave, sjellja dhe pamja e të cilëve u ndryshua në mënyrë të konsiderueshme. Pas rreth dhjetë brezash të mbarështimit të kontrolluar, këto dhelpra nuk treguan më frikë nga njerëzit, dhe shpesh tundnin bishtin e tyre dhe lëpinin kujdestarët e tyre njerëzorë për të treguar dashuri. Këto ndryshime të sjelljes u shoqëruan me ndryshime fizike, të cilat përfshinin piebaldpallto, veshë të çuditshëm në këlyshë dhe bishta kaçurrela, të ngjashme me tiparet që dallojnë qentë shtëpiak nga ujqërit.
Shpërndarja
Dhelprat e kuqe kanë qenë jashtëzakonisht të suksesshme në kolonizimin e mjediseve të ndërtuara, veçanërisht periferitë me densitet më të ulët, edhe pse shumë janë parë edhe në zona të dendura urbane larg fshatit. Përgjatë shekullit XX, ata u vendosën në shumë qytete australiane, europiane, japoneze dhe të Amerikës së Veriut. Llojet kolonizuan fillimisht qytetet britanike gjatë viteve 1930, duke hyrë në Bristol dhe Londër gjatë viteve 1940, dhe më vonë u vendosën në Kembrixh dhe Norwich. Në Irlandë ato tani janë të zakonshme në Dublin. Në Australi, dhelprat e kuqe u regjistruan në Melburn që në vitet '30, ndërsa në Cyrih, Zvicër, ata vetëm filluan të shfaqen në vitet '80. Dhelprat e kuqe urbane janë më të zakonshmet në periferitë e banimit që përbëhen nga banesa private, me densitet të ulët. Ato janë të rralla në zonat ku mbizotëron industria, tregtia ose shtëpitë me qira të këshillit.Në këto zona të fundit, shpërndarja është me një densitet mesatar më të ulët sepse ato mbështeten më pak në burimet njerëzore; sfera shtëpiake e këtyre dhelpave mesatarisht nga 80–90 hektarë (200–220 hektarë), ndërsa ato në zona më të banuara mesatarisht nga 25–40 hektarë (60–100 hektarë).
Në vitin 2006 u vlerësua se kishte 10,000 dhelpra në Londër. Dhelprat që banojnë në qytet mund të kenë potencial që të rriten vazhdimisht më të mëdha se homologët e tyre rurale, si rezultat i copëzave të bollshme dhe një mungesë relative e grabitqarëve. Në qytete dhelprat mund të pastrojnë ushqime nga koshat, edhe pse shumë nga dieta e tyre do të jenë të ngjashme me dhelprat rurale.
Sjellja
Dhelprat e kuqe urbane janë më aktive në muzg dhe agim, duke bërë pjesën më të madhe të gjuetisë dhe pastrimit të tyre në këto kohë. Ёshtë e pazakontë t’i vëreni ato gjatë ditës, por ato mund të kapen duke marrë diell në çatitë e shtëpive ose derdhjeve. Dhelprat shpesh i bëjnë shtëpitë e tyre në vende të fshehura dhe të pashqetësuar në zonat urbane, si dhe në skajet e një qyteti, duke vizituar natën për mirëmbajtje. Ndërsa dhelprat jetojnë me sukses në qytet (dhe dhelpra kanë tendencë të hanë çdo gjë që njerëzit hanë) disa banorë të qytetit lënë qëllimisht ushqim për kafshët, duke i gjetur ata të dashur. Duke bërë këtë rregullisht mund të tërheqë dhelpra në shtëpinë e dikujt; ata mund të mësohen me praninë njerëzore, duke u ngrohur me ofruesit e tyre duke lejuar veten të afrohen dhe në disa raste madje të luhen me, veçanërisht këlyshë të rinj.
Kontrolli i dhelprave urbane
Dhelprat urbane mund të shkaktojnë probleme për banorët e zonës. Dhelprat kanë qenë të njohura për të vjedhur pulat, prishin koshat e plehrave dhe dëmtojnë kopshtet. Shumica e ankesave për dhelprat urbane u janë bërë autoriteteve lokale ndodhin gjatë sezonit të mbarështimit në fund të janarit / fillim të shkurtit ose nga fundi i prillit deri në gusht, kur këlyshët e rinj po zhvillohen.Në Mbretërinë e Bashkuar, gjuetia e dhelprave në zonat urbane është e ndaluar, dhe qëllimi i tyre në një mjedis urban nuk është i përshtatshëm. Një alternative për gjuetinë e dhelprave urbane ka qenë bllokimi i tyre, i cili duket se është një metodë më e zbatueshme. Sidoqoftë, vrasja e dhelprave ka pak efekt mbi popullsinë në një zonë urbane; ato që vriten janë zëvendësuar shumë shpejt, qoftë nga këlyshë të rinj gjatë sezonit të shumimit, ose nga dhelpra të tjera që lëvizin në territorin e atyre që u vranë. Një metodë më efektive e kontrollit të dhelprave është t’i largojë ata nga zonat specifike ku ata banojnë. Mund të përdoren ndalues ​​të tillë si creosote, vaj nafte ose amoniak. Pastrimi dhe bllokimi i hyrjes në vendet e den mund të dekurajojë kthimin e një dhelpre.
Marrëdhënia midis dhelprave urbane dhe rurale
Në janar 2014 u raportua se "Flota", një dhelpër urbane relativisht e lagur e ndjekur si pjesë e një studimi më të gjerë nga Universiteti i Brighton në partneritet me Winterwatch të BBC-së, kishte udhëtuar papritur 195 milje në 21 ditë nga lagja e tij në Hove , në skaji perëndimor i Sussex-it Lindor , përtej fshatrave rurale deri në Rye , në skajin lindor të qarkut. Ai ishte ende duke vazhduar udhëtimin e tij kur jakë GPS ndaloi transmetimin, për shkak të dëmtimit të dyshuar të ujit. Së bashku me vendosjen e një rekordi për udhëtimin më të gjatë të ndërmarrë nga një dhelpër e gjurmuar në Mbretërinë e Bashkuar, udhëtimet e tij kanë nxjerrë në pah rrjedhshmërinë e lëvizjes midis popullsisë së dhelprave rurale dhe urbane.
Saint-Martory
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Saint-Martory (Ocitanisht: Sent Martòri ; Shqip: Shën Martori) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Stacioni Saint-Martory ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Paun dhe Tarbesin.
Aleks Verli
Aleks Verli, ka mbajtur detyrën e ministrit të Financave në periudhën 1960-1973. Ai ka qenë ekonomist e konsiderohet ministri më jetëgjatë në vend që prej vitit 1912. Pjesëmarrës në luftën nacionalçlirimtare. I shkolluar në Bashkimin Sovjetik e pas kthimit në Shqipëri merr gradën gjeneral. Pas çlirimit të vendit, ai do të kryente detyra të rëndësishme në ushtri, në drejtorinë ekonomike e më pas do të mbante detyrën e zëvëndësministrit e më vonë të ministrit të Financave.
Shinzo Koroki
(lindur më 31 Korrik 1986) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 16 ndeshje.
Ukiyo-e
Ukiyo-e është një zhanër i artit japonez i cili lulëzoi nga shekulli 17 deri në shekullin 19. Artistët e saj prodhuan shtypje blloku dhe piktura të temave të tilla si femra të bukura ("bijin-ga"), aktorë kabuki ("yagusha-e"), dhe mundës sumo; skena nga historia dhe përrallat popullore; skena udhëtimi dhe peizazhe; flora dhe fauna; dhe erotikë. Termi ukiyo-e (浮世 絵) përkthehet si "fotografitë e botës lundruese".
Në vitin 1603, qyteti i Edo (Tokjo) u bë selia e shogunatit në pushtet Tokugawa. Klasat tregtare, të pozicionuara në fund të rendit shoqëror, përfituan më së shumti nga rritja e shpejtë ekonomike e qytetit dhe filluan të kënaqen dhe të mbështesin argëtimin e teatrit kabuki, geishave dhe kortezanëve të lagjeve të kënaqësisë; termi ukiyo ("bota lundruese") erdhi për të përshkruar këtë mënyrë jetese hedoniste. Punimet e shtypura ose të pikturuara ukiyo-e ishin të pëlqyera nga klasa tregtare, të cilët ishin bërë aq të pasur sa të lejonin të dekoronin shtëpitë e tyre me to.
Punimet më të hershme ukiyo-e u shfaqën në vitet 1670, me pikturat e Hishikawa Moronobu dhe shtypjet monokromatike të grave të bukura. Printimet me ngjyra u prezantuan gradualisht dhe në fillim u përdorën vetëm për komisione të veçanta. Deri në vitet 1740, artistë të tillë si Okumura Masanobu përdorën shtypje të shumta blloku për të shtypur zona me ngjyra. Në vitet 1760, suksesi i "shtypjeve të brokadave" të Suzuki Harunobu çoi që prodhimi me ngjyra të plota të bëhej standard, me dhjetë ose më shumë blloqe të përdorura për të krijuar çdo shtypje. Disa artistë ukiyo-e specializoheshin në bërjen e pikturave, por shumica e punimeve ishin shtypje.
Specialistët kanë çmuar portretet e bukurive dhe aktorëve nga mjeshtra të tillë si Torii Kiyonaga, Utamaro dhe Sharaku që erdhën në fund të shekullit të 18-të. Shekulli i 19-të gjithashtu pa vazhdimin e mjeshtrave të traditës ukiyo-e, me krijimin e Vala e Madhe e Kanagawas nga artisti Hokusai, një nga veprat më të njohura të artit japonez dhe Pesëdhjetë e tre stacionet e Tōkaidō nga artisti Hiroshige. Pas vdekjes së këtyre dy mjeshtrave, dhe kundër modernizimit teknologjik dhe social që pasoi restaurimin meixhi të vitit 1868, prodhimi ukiyo-e shkoi në rënie të madhe. Sidoqoftë, shekulli i 20-të pa një ringjallje në shtypshkronjat japoneze: zhanri shin-hanga ("shtypje të reja") kapitalizuar nga interesi perëndimor në shtyp të skenave tradicionale japoneze, dhe lëvizja sōsaku-hanga ("printime krijuese") promovoi veprat individualiste të dizajnuara, gdhendur dhe shtypur nga një artist i vetëm. Printimet që nga fundi i shekullit të 20-të kanë vazhduar në një mënyrë individuale, shpesh të bëra me teknika të importuara nga Perëndimi.
Perëndimorët i kushtuan pak vëmendje artit japonez para mesit të shekullit të 19-të dhe kur e bënë, ata rrallë e dalluan atë nga arti tjetër nga Lindja. Natyralisti suedez Carl Peter Thunberg kaloi një vit në vendbanimin tregtar holandez Dejima, afër Nagasaki, dhe ishte një nga perëndimorët më të hershëm që mblodhi shtypshkrime japoneze. Eksporti i ukiyo-e pas kësaj u rrit ngadalë dhe në fillim të koleksionit të tregtarit holande Isaac Titsingh tërhoqi vëmendjen e njohësve të artit në Paris. Në fund të shekullit të 19-të, popullariteti i ukiyo-e në Perëndim çoi çmimet përtej mundësive të shumicës së koleksionistëve që tregtonin pikturat e tyre për shtypje të tilla.
Gai Çezar
Në vtin 1 të e.sonë Gai-it i ishte dhënë komanda e provincave lindore, detyrë në të cilën ai përfundoi një traktat paqeje me Mbretin Frates të V së Parthinës në një ishull në Eufrat. Menjëherë më pas, ai u emërua në detyrën e konsullit në vitin e ardhshëm. Një vit pasi Gai u bë konsull, vdiq Luci në Massilia në muajin gusht të vitit 3. Afro tetëmbëdhjetë muaj më vonë vdiq edhe Gai nga një sëmundje në Lycia. Edhe pse ai u martua me kushrirën e tij të dytë, Livilla, para vdekjes,  ata nuk patën fëmijë. Pas vdekjes së Gai-it dhe Luci-it, Augusti në vitin 4 adoptoi djalin e gruas së tij dhe nipin e vetëm që ishte gjallë, respektivisht Tiberin dhe Agripa Postumus, si bijtë e tij legjitim.
Saulces-Champenoises
Saulces-Champenoises është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Saulces-Champenoises ka një popullsi prej 218 banorë dhe sipërfaqe 22.64 km², me një dendësi prej 10 banor/km².
Dinozauri i mbarë
Dinozauri i mbarë (titulli origjinal: The Good Dinosaur) është një film i animuar 3D, zhanri komedi aventurë, prodhuar nga Pixar Animation Studios dhe shpërndarë nga Walt Disney Pictures. Filmi u bazua në idenë origjinale të Bob Peterson, me regji të Peter Sohn dhe arkëtoi mbi 331 milionë dollarë në mbarë botën, duke e bërë filmin me fitimet më të ulëta nga kompania Pixar.
Ngjarja ndodhë në një botë të trilluar ku dinozaurët nuk u zhdukën asnjëherë. Një udhëtim epik në botën e dinozaurëve ku një Apatosaurus i quajtur Arlo miqësohet me një njeri, gjersa udhëton drejt një peizazhi të ashpër e misterioz.
Lista e dekadave
Kjo është një listë e dekadave nga fillimi i shekullit XVIII para erës sonë, e deri në fund të shekullit XXI, duke përfshirë edhe linqe tek artikujt korrenspondues, pa informacione rreth tyre.
Gjatë shekullit të XX, u bë e zakonshme konsiderimi i dekadave individualisht si entitete historike në vetvete. Trende, stile, qëndrime të veçanta do të lidhen dhe do të kosiderohen si përcaktues i dekadave në veçanti (të cilat njihen si "Vitet e njëzeta", "Vitet e gjashtëdhjeta" e kështu me rradhë.
Sokrat Dodbiba
Sokrat Dodbiba (Elbasan, 17 mars 1898 - Burgu i Burrelit, 20 tetor 1956) ka qenë nëpunës dhe ministër i shtetit shqiptar.
Biografia
U lind më 17 mars 1898 në Elbasan. Mësimet fillore i kreu në vendlindje. Më 1912 shkoi në Stamboll, ku studjoi në liceun "Robert College". Më 1921 - 1928 ndoqi në Vienë studimet universitare në shkencat politike, ekonomike e financiare. U aktivizua në gazetë e shoqërisë së studentëve shqiptarë "Djalëria".
Më 1928 - 1936 u emërua drejtor dhe më 1936 sekretar i përgjithshëm në Ministrinë e Financave. Drejtoi revistën "Ekonomisti shqiptar", botim i ministrisë ku punonte në vitet '30. Në vitet 1937 - 1943 qe komisioner i Bankës së Shtetit. Po ashtu, drejtor i pasurive shtetërpre. Më 1 tetor 1943 u zgjodh deputet i Elbasanit në Kuvendin Kombëtar, ku ishte sekretar i tij. Më 1943 - 1944 iu dha portofoli i Ministrisë së Financave në qeverinë Mitrovica.
Në fund të vitit 1944 u arrestua nga komunistët e ardhur në pushtet. Më 13 prill 1945 Gjyqi Special e dënoi me 30 vjet burgim dhe punë të detyruar. Ndërroi jetë në Burgun e Burrelit më 20 tetor 1956.
Niko Gjyzari
Niko Gjyzari (Vlorë, 10 nëntor 1934 - ) ka mbajtur detyrën e ministrit të Financave nga 16 shkurti 1984 deri më 6 korrik 1985.
Taip Taipi
Taip Taipi (Таип Таипи); Asamati, Resnje, 26 tetor 1924 - Beograd, 19 tetor 2001 ishte një politikan nga Republika e Maqedonisë, pjesëmarrës në LNÇ.
Taip Taipi është lindur më 29 tetor 1924 në fshatin Asamati të Prespës. Kishte mbaruar Fakultetin e Drejtësisë dhe ishte pjesëmarrës në LNÇ nga viti 1941, si bashkëpunëtor, dhe pastaj, prej korrikut 1943, si luftëtar në Detashmentin Partizan Manastir - Prespa, nga ku kalon në Brigadën e Katërt Shqiptaro-Maqedonase.
Pas Çlirimit ishte në detyra të ndryshme deri në vitin 1956, kur u emërua Sekretar i Prokurorisë Publike Federale e ku punoi deri në vitin 1966, pastaj Sekretar Shtetëror për Drejtësi në RSM (1966 - mars, 1969) dhe deputet në  Parlamentin e Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë në vitin 1970. Vdiq në Beograd, Serbi më 19 tetor 2001.
Efekti tunel
Efekti Tunel i referohet tiparit që ka një objekt kuantik të kalojë një pengesë të potencialit, edhe në qoftë se energjia e tij është më pak se minimumi i energjisë së kërkuar për të kaluar këtë pengesë. Ajo është në fakt kuantik, e cila nuk mund të shpjegohet nga mekanika klasike. Për një grimcë të tillë ,funksioni i valës,<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);"> katrori i modulit i të cilit përfaqëson probabilitetin e densitetit të pranisë, nuk anulohët në nivelin e pengesës, por zbehet në brendësi të barrierës, pothuajse në mënyrë eksponenciale për një pengesë mjaft të gjerë. Nëse, në dalje të pengesë së potencialit, grimca ka një probabilitet të pranisë jo-zero, ajo mund të kalojë këtë barrierë. Ky probabilitet varet nga format e arritshme nga të dy anët e pengesës si dhe zgjerimi hapësinor i pengesës.
1979 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1979 në Republikën e Shqipërisë.
Kosuke Ota
(lindur më 23 Korrik 1987) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 7 ndeshje.
Justine
Justine është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Qarku Blois
Qarku Blois është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Loir-et-Cher.
Komunat
Komunat e qarkut Blois janë:
1978 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1978 në Republikën e Shqipërisë.
Beaumont-du-Gâtinais
Beaumont-du-Gâtinais është një komunë në Francë. Beaumont-du-Gâtinais bën pjesë në departamentin Seine-et-Marne të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 1110 banorë dhe sipërfaqe 16.58 km².
Zgavra e barkut
Zgavra e barkut është një zgavër e madhe trupore tek njerëzit dhe shumë kafshë të tjera që përmban shumë organe.Ajo është një pjesë e zgavrës së abdomino -komblikut Ajo gjendet poshtë zgavrës së kraharorit, dhe sipër zgavrës së legenit. Çatia e saj në formë kupole është diafragma torakale, një fletë e hollë muskulore nën mushkëritë dhe dyshemeja e saj është tubi i legenit, që hapet në legen.
Struktura
majtas|parapamje|319x319px|Zgavra e barkut është etiketuar me nurmin 3 në këtë imazh, dhe së bashku me zgavrën e legenit (4) ajo përbën zgavrën e barkut 6.
Organet
Organet e zgavrës së barkut përfshijnë stomakun, mëlçinë, fshikëzën e tëmthit, shpretkën, pankreasin, zorrën e hollë, veshkat, zorrën e trashë dhe gjëndrat mbiveshkore.
Peritoneumi
Zgavra e barkut është e veshur me një membranë mbrojtëse të quajtur peritoneum. Muri i brendshëm është i mbuluar nga peritoneumi parietal. Veshkat janë të vendosura prapa peritoneumit, në retroperitoneum, jashtë zgavrës së barkut. Organet e brendshme gjithashtu mbulohen nga peritoneumi i organeve të brendshme.
Midis peritoneumit visceral dhe parietal është zgavra peritoneale, e cila është një hapësirë ​​e mundshme. Ai përmban një lëng seroz të quajtur lëng peritoneal që lejon lëvizjen. Kjo lëvizje është e dukshme e aparatit gastrointestinal. Peritoneumi, për shkak të lidhjes së tij me dy pjesët (parietale dhe viscerale), u jep mbështetje organeve të barkut.
Peritoneumi ndan zgavrën në ndarje të shumta. Njëra nga këto qeska më te vogël ndodhet pas stomakut dhe bashkohet në qesen më të madhe përmes foramenit të Winslow. Disa prej organeve janë bashkangjitur në muret e barkut përmes palosjeve të peritoneumit dhe ligamenteve, të tilla si mëlçia dhe të tjerët përdorin zona të gjera të peritoneumit, siç është pankreasi. Lidhjet peritoneale në të vërtetë janë palosje të dendura të peritoneumit që përdoren për të lidhur organet e brendshme të organeve të brendshme ose organet e brendshme të mureve të barkut. Ata janë emëruar në një mënyrë të tillë që të tregojnë se çfarë lidhin zakonisht. Për shembull, ligamenti gastrokolik lidh stomakun dhe zorrën e trashë dhe ligamenti splenokolik lidh shpretkën dhe zorrën e trashë, ose nganjëherë nga forma e tyre si ligamenti i rrumbullakët ose ligamenti trekëndësh.