cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Makao
Demografia
Makau është rajoni më i dendur i populluar në botë, me një densitet të popullsisë prej 21,400 vetash për kilometër katror në vitin 2016. Han kineze (kinezet) përbëjnë 95% të popullsisë së Makaut; Një tjetër 2% është me prejardhje portugeze dhe / ose të përzier kineze / portugeze, një grup etnik shpesh i referuar si Macanese. Sipas regjistrimit të vitit 2006, 47% e banorëve kanë lindur në Kinë, prej të cilëve 74.1% kanë lindur në Guangdong dhe 15.2% në Fujian. Ndërkohë, 42.5% e banorëve kanë lindur në Macau dhe ata që kanë lindur në Hong Kong, Filipine dhe Portugali kanë ndarë 3.7%, 2.0% dhe 0.3% përkatësisht.
Rritja e popullsisë në Makau mbështetet kryesisht në emigrantët nga Kina kontinentale dhe fluksi i punëtorëve jashtë shtetit që kur niveli i lindjeve është një nga më të ultat në botë.Sipas The World Factbook, Macau ka jetëgjatësinë e katërt më të lartë në botë,ndërkohë që shkalla e vdekshmërisë së foshnjave të saj renditet ndër më të ultat në botë. [104]
Gjuhët zyrtare të Macau janë kineze (kantoneze) dhe portugeze.Makau mban ende dialektin e vet të portugalishtes, të quajtur portugez Macanese. Gjuhët tjera të tilla si Mandarin, anglisht dhe Hokkien fliten nga komunitetet lokale.Gjuha Macaneze, një kreol i dalluar i njohur përgjithësisht si Patuá, është folur ende nga disa dhjetra Macanese.
Që nga Macau ka një ekonomi të drejtuar nga turizmi, 14.6% e fuqisë punëtore është e punësuar në restorante dhe hotele dhe 10.3% në industrinë e lojërave të fatit.Me hapjen e disa vendpushimeve kazinoje dhe ndërtimeve të tjera të mëdha, shumë sektorë thuhet se përjetojnë një mungesë të fuqisë punëtore dhe qeveria kërkon të importojë punë nga rajonet fqinje.
Numri i punëtorëve të importuar rezultoi në një rekord të lartë prej 98,505 në tremujorin e dytë të vitit 2008, duke përfaqësuar më shumë se 25% të fuqisë punëtore në Macau.Disa punëtorë vendas ankohen për mungesën e vendeve të punës për shkak të fluksit të punës së lirë të importuar. Disa gjithashtu pretendojnë se problemi i punës së paligjshme është i rëndë. Një shqetësim tjetër është zgjerimi i pabarazisë në të ardhura në rajon. Koeficienti Gini i Macau-it, një masë popullore e pabarazisë në të ardhura ku një vlerë e ulët tregon një shpërndarje më të barabartë të të ardhurave, u rrit nga 0.43 në vitin 1998 në 0.48 në vitin 2006. Ai është më i lartë se ato të rajoneve fqinje, si Kina kontinentale (0.447) (0.316) dhe Singapor (0.425).
Religjioni
Shumica e kinezëve në Makau janë thellësisht të ndikuar nga tradita dhe kultura e tyre, nga të cilat shumica marrin pjesë në religjionin popullor kinez, në të cilin kuptohen Taoizmi dhe konfucianizmi. Sipas një sondazhi të kryer ndërmjet viteve 2005, 2007 dhe 2009, 55% e popullsisë nuk deklarojnë përkatësinë fetare, 30% ndjek besimet popullore, 10% janë përkrahës të budizmit ose taoizmit dhe pjesa e mbetur prej 5% janë të krishterë.
Edukimi
Aktualisht është duke u ofruar një arsimim pesëmbëdhjetë vjeçar për banorët, që përfshin një kopsht fëmijësh trevjeçar, e ndjekur nga një arsim fillor gjashtë vjeçar dhe një arsim gjashtë vjeçar. Shkalla e shkrim-leximit të territorit është 93.5%. Analfabetët janë kryesisht në mesin e banorëve të moshës 65 vjeç e lart; Brezi i ri, për shembull popullsia e moshës 15-29 vjeç, ka një shkallë leximi mbi 99%. Aktualisht, në Macau ekziston vetëm një shkollë ne gjuhen portugeze
Makau nuk e ka sistemin e vet të arsimit në rajon; Shkollat ​​jo-terciare ndjekin sistemin arsimor britanik, kinez ose portugez. Aktualisht janë 10 institucione të arsimit të lartë në rajon, katër prej të cilave janë publike. Në vitin 2006, Programi për Vlerësimin Ndërkombëtar të Studentëve, një test mbarëbotëror i performancës skolastike të nxënësve 15 vjeçarë të koordinuar nga OECD, e renditi Macau si të pestën dhe të gjashtën në shkencë dhe zgjidhjen e problemeve. Megjithatë, nivelet e arsimit në Macau janë të ulëta në rajonet me të ardhura të larta. Sipas regjistrimit të popullsisë në vitin 2006, vetëm 51.8% kanë arsim të mesëm dhe 12.6% kanë arsim të lartë.
Siç parashihet me Ligjin Themelor të Makaut, Kapitulli VI Neni 121, Qeveria e Makau duhet të formulojë politikat e veta për arsimin, duke përfshirë politikat në lidhje me sistemin arsimor dhe administrimin e tij, gjuhën e mësimit, shpërndarjen e fondeve, ekzaminimin Sistemi, njohja e kualifikimeve arsimore, dhe sistemi i shpërblimeve akademike në mënyrë që të nxisë zhvillimin arsimor. Qeveria gjithashtu në përputhje me ligjin, gradualisht do të themelojë një sistem të arsimit të detyrueshëm. Organizatat dhe individët e komunitetit mund, në përputhje me ligjin, të udhëheqin ndërmarrje arsimore të llojeve të ndryshme.
Kultura
Përzierja e kulturave kineze dhe portugeze dhe traditave fetare për më shumë se katër shekuj ka lënë Makau me një koleksion të pakapërcyeshëm të festave, festivaleve dhe ngjarjeve. Veprimtaria më e madhe e vitit është Grand Prix i Macaos në nëntor, kur rrugët kryesore në gadishullin e Macau konvertohen në një pistë që ka ngjashmëri me Grand Prix të Monakos. Ngjarje të tjera vjetore përfshijnë Festën e Arteve në Macau në mars, Konkursin Ndërkombëtar të Fishekzjarreve në Shtator, Festivalin Ndërkombëtar të Muzikës në tetor dhe / ose nëntor dhe Maratonën Ndërkombëtare të Macauut në dhjetor.
Viti i Ri i Vitit Hënor është festivali më i rëndësishëm tradicional dhe festimi zakonisht zhvillohet në fund të janarit ose në fillim të shkurtit.Tempulli Pou Tai Un në Taipa është vendi për festën e Tou Tei, zotit të Tokës, në shkurt. Procesi i pasionit të Zotit tonë është një rit i njohur dhe udhëtimi katolik romak, i cili udhëton nga kisha e Shën Austinit në Katedralen, që po ndodh edhe në shkurt.
Tempulli A-Ma, i cili nderon Matsën Hyjnore, është në ritëm të plotë në prill me shumë adhurues që festojnë festivalin A-Ma. Në maj është e zakonshme të shohësh dragon vallëzuese në Festën e Dragoit të dehur dhe Buddhave të ndezura-të pastra në Festën e Banje të Zotit Buda. Në fshatin Coloane, zotit Taoist Tam Kong gjithashtu nderohet po të njëjtën ditë. Festivali Dragon Boat është sjellë në lojë në Nam Van Lake në qershor dhe festivalin e Ghosts Hungry, në fund të gushtit dhe / ose fillim të shtatorit të çdo viti. Të gjitha ngjarjet dhe festimet e vitit përfundojnë me Solsticin e Dimrit në dhjetor.
Makau ruan shumë prona historike në zonën urbane. Qendra Historike e Macau, e cila përfshin njëzet e pesë vende historike, u rendit zyrtarisht si një Trashëgimisë Botërore UNESCO më 15 korrik 2005 gjatë sesionit të 29-të të Komitetit të Trashëgimisë Botërore, mbajtur në Durban, Afrikë e Jugut.
Kontea Dufferin
Kontea Dufferin është një qytet në provincën Ontario, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 1456.1 km² dhe popullsi 54436 banorë.
Morissen
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
.au
.au është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Australisë.
Behari (revistë)
Behari është një revistë e nisur në vitin 1900 dhe e destinuar për një tematikë familjare muslimane me nëntitull Fletë për mësim dhe argëtim. Nismëtarët e Beharit ishin Edhem Mulabdiq, Safvet-beg Bashagiq dhe Osman Nuri Haxhiq. Shitësi me shumicë nga Teshanji Ademaga Mešić siguroi anën financiare të botimit të gazetës dhe u konsiderua pronar i Behar. Me paraqitjen e saj Behar hapi periudhën e revistave letrare në të cilat shfaqen një sërë emrash të rinj letrarë. Në mars të të njëjtit vit, qeveria kombëtare lëshoi një leje për botimin e gazetës me shënimin se " Gazeta duhet të përjashtojë politikën". Nismëtarët e Beharit i bazuan idetë e tyre në situatën ekzistuese administrative dhe politike, duke kërkuar shkaqet e prapambetjes së tij shpirtërore, morale, sociale dhe historike në vetë elementin mysliman.
Përmbledhje
Nismëtarët e Behar prezantuan arsyen dhe qëllimet e gazetës dhe qëndrimi për afirmimin e gjuhës bosnjane ishin në qendër të vëmendjes. Ajo që e bën Beharin veçanërisht domethënës është fryma islame me të gjitha tiparet e mentalitetit bosnjan-mysliman dhe trashëgimisë shpirtërore, zakoneve dhe traditave.
Numri i parë i revistës u botua më 1 maj 1900 dhe me përmbajtjen e tij plotësoi plotësisht dëshirat e lexuesve dhe pritjet e atyre intelektualëve myslimanë që do të mblidheshin rreth kësaj gazete. Poeti kroat S.S. Kranjçeviq e vlerësoi pozitivisht paraqitjen e Beharit dhe u tha redaktorëve se bashkëpunëtorët "na tregojnë zemrën e tyre, shpirtin e tyre". Pas Edhem Mulabdiqit, Beharin e redaktoi Shemsi-beg Salihbegoviqi, por redaktori i vërtetë ishte Musa Ćazim Ćatić, i cili botoi një sërë artikujsh origjinalë dhe të përkthyer, poezi, artikuj, ese dhe anekdota në Behar.
Gazeta Behar ka fituar një popullaritet të madh në mesin e lexuesve myslimanë, madje, siç thotë Osman Nuri Haxhiq, " gratë dhe vajzat më të reja dhe më të vjetra janë përkulur prapa për të mësuar latinishten sa më shpejt që të jetë e mundur që të mund të lexojnë Behar". Behar ndaloi botimin në fillim të vitit 1911.
Nga viti 1927-45. vazhdoi të botohej me emrin Novi Behar. Revista botoi shumë balada bosnjane, si dhe materiale nga fusha e letërsisë gojore. Që nga viti 1993, revista me të njëjtin emër, Behar, botohet nga Shoqata Kulturore e Bosnjanëve në Hrvatski Preporod
Kantoni Marson
Kantoni Marson (frëngjisht: Canton de Marson) është një kanton në departamentin Marne, rajonin Grand-Est në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Marson. Ka sipërfaqe 356.46 km2 dhe popullsi 9067 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Marson aktualisht përbëhet nga 18 komuna.
Tahir Kolgjini
Hafiz Tahir Kolgjini (Lusen, 24 prill 1903 - Stamboll, 12 dhjetor 1988) ishte hoxhë, studiues, shkrimtar, poet, historian dhe nëpunës shqiptar. parapamje|Nënshkrim
Biografia
Leu më 24 prill 1903 në Lamshejt të katundit Lusën të Lumës, i biri i Alisë së Osman Kolgjinit dhe Qamiles së Sadik Totës. Mësimet fillestare i mori në vendlindje ku mësuesi i parë ishte Hoxhë Mulla Ademi nga rrethinat e Shkupit. Me të plasur Lufta Ballkanike emigroi në Stamboll me familjen, por pas gjashtë muajsh familja iu kthye dhe Tahiri qëndroi me të atin që zhvillonte tregti atje. Tahiri të studjonte në shkollën fillore "Sulltan Mahmud" ku mësoi dhe Kur'anin përmendsh e muer titullin Hafiz. Po në Stamboll e kreu edhe Medresenë e Lartë "Dar-ul Hilafet-ul Aliyye" deri më 1924 kur u suprimua nga Republika e Atatürk-ut për unjësimin e arsimit.
Nga 1939 punësohet dhe vendoset në krye të bashkisë së Kukësit. Me rënjen e Mbretërisë Jugosllave më 1941 vendoset në Prizren për të ndihmuar vendosjen e administratës në gjuhën shqipe dhe merr kryesinë e bashkisë nga 15 prilli gjer në tetor për t'u kthyer mbasandej në Kukës sërish. Në nëntor takohet me klerin musliman dhe mbledh tubimin e quajtur Kongresi i Klerit Musliman në Prizren në marrëveshje me Hafëz Abdullah Telakun, gjë për të cilën do të raportohej nga Fejzi bej Alizoti. Pas një takimi me kryeministrin që sapo u emërua, Mustafa Krujën, ftillon situatën dhe bien në ujdi. Pas një lëvizjeje që Kruja do ndërmerrte ndaj Muharrem Bajraktarit, Kolgjini i shkruan kryeministrit për t'i shpjeguar pavolitë për një lëvizje, kësodore Kruja për ta pajtuar Lumën e emëron zv/prefekt. Emërohet mandej gjatë viteve 1942-'43 prefekt përfundimtar në Gjirokastër dhe pas qeverisë Kruja dërgohet në Prishtinë ku shërbeu gjer në shtator 1943. Me hyrjen e Xhaferr Devës në kabinetin qeveritar si ministër i mbrendshëm, emërohet Drejtor i Përgjithshëm i Policisë, detyrë të cilën e kreu deri në gusht të 1944.
Në gusht të 1944 caktohet prefekt i Shkodrës ku shërbeu deri më 24 nëntor. La qytetin verior me Kapidanin e Mirditës, Gjon Markagjonin duke shkuar permes Jugosllavise në Vjenë, e prej aty me tete miq vajti në Milano e më tej në Romë. Me shumë antikomunistë vendoset në Reggio-Emilia deri në 1948. Shkon në Stamboll më 30 qershor të 1948 pas tri ditësh udhëtim në anijen "Istanbul".
Në mërgim qe anëtar i Bllokut Kombëtar Independent dhe mori pjesë ndër veprimtari të ndryshme të organizuara nga mërgimtarët shqiptarë.
Ndërroi jetë në Stamboll më 12 dhjetor 1988.
Kontributi ndër letrat shqipe
Ka shkruar shumë artikuj, punime, studime në fusha të ndryshme, në gjuhë të ndryshme, me përmbajtje letrare, politike, kulturore e shkencore. Këto janë botuar nepër gazeta e revista nepër Evropë, Amerikë.
Janë botuar, me pseudonimin Lok Limthi, Dylej, Dashamiri, por edhe me emrin e tij, në revistën "Shêjzat" të Romës, që e drejtonte Ernest Koliqi, në revistën "Koha e Jonë", Paris, që e drejtonte Prof. Lec Shllaku, në gazetën "Dielli", Boston, Mass. (SHBA), organ i Federatës Pan- Shqiptare "Vatra", në gazetat "Vardari" e "Besa" të Stambollit etj. Titujt e veprave të tjera të tij janë:
Lista e emrave të përveçëm mashkullorë: O
orgert
Opel
Adam Opel GmbH është një prodhues automobilash gjerman, e cila që nga viti 1929 është pjesë e koncernit General Motors. Qendra është në qytetin gjerman Rüsselsheim.
Kantoni Espelette
Kantoni Espelette (frëngjisht: Canton d'Espelette) është një kanton në departamentin Pyrénées-Atlantiques, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Espelette. Ka sipërfaqe 180km2 dhe popullsi 15670 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Espelette aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Ermua
Ermua është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Durangaldea, të provincës Biscay, në Komunitetin e Baskisë. Ermua ka 16278 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 6 km2.
Roerdalen
Roerdalen është një komunë në provincën Limburgu në Holandë me sipërfaqe 88.65 km² dhe popullsi 21257 banorë. Sint Odiliënberg është kryeqendra e komunës.
Kur hiqen maskat
Filmi "Kur hiqen maskat" prodhim i vitit 1975.
Përmbajtja e filmit
Këngët humori dhe sarkazma e estradës janë kthyer në episode të një filmi gazmor që vë në lojë veprimet burokratike të zyrtarëve ose sjelljet e ndryshme liberale që luftoheshin në atë kohë në mënyrë të programuar.
== Aktorët
Përpunimi grafik
thumb|250px|Gjatë punës në libërlidhje thumb|250px|[[Makina për palosje të letrës.]] Përpunimi grafik është faza e fundit e përpunimit për prodhimin. Qëllimi i përpunimit grafik është formësimi i prodhimit grafik për përdorimin e përditshëm. Pasiqë për disa lloje të prodhimeve grafike duhet të përdoren teknologji të ndryshme, sot egzistojnë mbi 600 lloje të ndryshme për përpunimin grafik.
Klasifikimi teknologjik
Përpunimi grafik ndahet në tri grupe sipas klasifikimit teknologjik:
Qëllimi i libërlidhjes është prodhimi dhe përpunimi i librit, revistave, kalendarëve, zarfave për përcjelljen e informacioneve, etj. Punimi i librit kalon nëpër shumë procese teknologjike, që fillon me prerjen dhe prerëzimin e letrës, palosjen dhe presimin, kompletimin, qepjen dhe ngjitjen, punimin e kopertinave dhe në fund lidhja e bllokut të librit me kopertinë. thumb|250px|Skica e punimit të kutive Përpunimi i kartonazhës është proces i punimit të ambalazhit, nga letra, kartoni, poashtu edhe nga masat plastike. Prodhimet më të rëndësishme janë lloje të ndryshme të kutiave, qeseve, materialit për ambalazh, etj. Poashtu, p.sh. punimi i kutive, përbëhet nga punimi i veglës për shtancim, shtancimit, eleminimit,ngjitjes dhe paketimit të kutiave të gatshme për transport.
Përpunimi i letrës, apo konfekcioni i letrës është form%simi i letrës në forma të ndryshme dhe prodhime specifike si që janë fascikli, fletorja, konfekcioni i letrës dhe të ngjajshme.
Literatura
Darko Babić: Uvod u grafičku tehnologiju - Samobor, 1998. ISBN 953-97441-0-5
Gjenocidi
Gjenocidi ose popullvrasja është vrasja e qëllimshme e njerëzve në baza etnike, nacionale, racore, religjioze apo (nganjëherë) politike, si dhe veprime tjera të qëllimshme që shpijnë në eliminimin fizik të ndonjë kategorie të mësipërme. Nuk ka ujdi nëse termi gjenocid duhet të përdorët për vrasjet masive të motivuara politikisht në përgjithësi, por në përditshmëri ky term përdoret thjeshtë si vrasja masive e qëllimshme e civilëve. Viktimat e gjenocidit në shekullin e kaluar llogariten të kenë qenë 40 milion njerëz.
Definimet e gjenocidit
Shumica e debatit rreth gjenocidit sillet rreth definicionit të duhur të fjalës “gjenocid”.
Ja çka Lamkin tha rreth definicionit të “gjenocidit” në miratimin e tij fillestar si ligj ndërkombëtar në Kongreset e Gjenevës:
Gjenocidi si krim nën ligjin ndërkombëtar
Konventa për Ndalimin dhe Dënimin e Krimit të Gjenocidit u ratifikua nga Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuar më 9 dhjetor, 1948, dhe hyri në fuqi më 12 janar, 1951. Ajo përmban një definicion të pranuar ndërkombëtarisht, i cili u përfshi në legjislacionin kriminal kombëtar të shumë vendeve, si dhe u pranua nga Statuti i Romës i Gjyqit Penal Ndërkombëtar, traktati që themeloj Gjyqin Kriminal Ndërkombëtar. Konventa (në nenin 2) definon gjenocidin si "cilin do nga veprat në vazhdim kryer me qëllim të shkatërrimit tërësisht ose pjesërisht të një grup kombëtar, etnik, racor, ose religjioz: si:" Drafti i parë i Konventës përfshinte edhe vrasjet politike but u huq me insistimin e Bashkimit Sovjetik. Përjashtimi i grupeve sociale dhe politike si cak i gjenocidit in këtë definicion legal është kritikuar. Në përdorimin e përditshëm të kësaj fjale, këto grup shpesh përfshihen. Përdorimi i rëndomtë po ashtu nganjëherë e barazon gjenocidin me vrasjen masive të sponsorizuar nga shtetit, por gjenocidi, siç është definuar nga larta, nuk nënkuptoj vrasje masive (apo çfarëdo vrasje) as që çdo vrasje masive nuk është detyrimisht gjenocid. Përfshirja e një qeverie po ashtu nuk kërkohet. Fjala 'gjenocidi' nganjëherë po ashtu përdorët në një kuptim më të gjerë, si "skllavëria ishte gjenocid", por ky përdorim devijon nga definicioni ligjor i krijuar nga KB.
Ligji ndërkombëtar
Të gjithë nënshkruesit e konventës së mësipërme kërkohet që të pengojnë dhe dënojnë aktet e gjenocidit, si në paqe ashtu edhe në kohe lufte, megjithëse disa pengesa e bëjnë zbatimin e kësaj të vështirë. Gjenocidi konsiderohet problem ndërkombëtar, dhe me të merren KB, dhe asnjëherë nuk mund të trajtohet si problem i brendshëm i një vendi. Pranohet se, se paku që nga Lufta e Dyte Botërore, gjenocidi është ilegal nën ligjin zakonor ndërkombëtar si një normë e prerë, si dhe në ligjin konvencional ndërkombëtar. Aktet e gjenocidit janë vështirë të nxirren para drejtësisë pasi qe “qëllimi,” demonstrimi i zinxhirit të përgjegjësisë duhet të tregohet.
Gjenocidet në histori
Gjenocidi shfaqen rregullisht në historinë e civilizimit. Shprehja “kurrë më” shpesh përdorur në marrdhënie me gjenocidin, është thyer deri në ditët e sotme.
Përcaktimi i ngjarjeve historike për ndryshim nga aktet kriminale apo sjellje johumane nuk është çështje e lehtë. Për më tepër, pothuajse në të gjitha rastet kur akuzimet për gjenocid kanë qarkulluar, përkrahësit e anëve të ndryshme kanë kundërshtuar me forcë interpretimin dhe detajet e ngjarjes. Akuzimi për gjenocid nuk merret lehtë dhe pothuajse gjithmonë rezulton në polemikë.
Fazat e gjenocidit dhe përpjekjeve për ta penguar atë
Sipas Dr. Gregory Stanton, President i Genocide Watch, gjenocidi zhvillohet në tetë faza:
Gjenocidet kundër boshnjakëve dhe shqiptarëve
Me i fundmi ne radhë ishte ai i kryer nga klika e Sllobodan Millosheviqit ndaj shqiptarëve të Kosovës.
Sekretet
Sekretet është një film shqiptar i xhiruar në vitin 2007, por me premier ne qershor 2008, me regji të Spartak Pecanit dhe me personazh kryesor Ndriçim Xhepa me rolin e doktorit. Flet për çmendurinë shqiptare, çmendurinë e një kombi, që nuk ishte i afte për 50 vjet te shprehe vetveten.
Janë një sere pyetjesh qe shtrohen, përgjigjet e te cilave do te shpërfaqem një nga një në dublat e filmit, i cili prej 9 majit do te nise projeksionin ne Millenium për gjithë shqiptaret. Ngjarja qe zhvillohet ne një spital psikiatrik. Nje komb i goditur psikologjikisht. Çfarë ka ndodhur me kujtesen e këtij kombi, apo a do ta fitojne identitetin e humbur dhe a do te jene ndonjehere vetvetja ? Regjisori rreket t’i japë përgjigje gjithseciles prej këtyre pyetjeve nepermjet personazheve te interpretuara nga aktore te zeshem te kinemase shqiptare. Kryeroli është misheruar nga Ndricim Xhepa, e rreth tij janë aktoret e rinj Ermela Teli, Neritan Licaj, Eftiola Lacka e Redian Mulla.
Isa Boletini
Isa bej Boletini i njohur edhe thjesht si Isë Boletini  (Boletin, 15 janar 1864 – Podgoricë, 23 janar 1916) ka qenë kryengritës shqiptar në Vilajetin e Kosovës, pjesëmarrës në rini në veprimet e Lidhjes së Prizrenit. Më pas shërbeu si kryetar i rojeve të pallatit sulltanor, prej ku u kthye me nishane (grada) dhe çifligje, pas ardhjes së xhonturqve dhe masave të tyre drejtoi kryengritjet e 1910 dhe atë të 1912. U caktua ndër rojet e Princ Vidit gjatë sundimit të tij jetëshkurtër. U vra gjatë një shkëmbimi zjarri me malazezët në Podgoricë së bashku me 17 shoqëruesit e vet.
Biografia
Gjatë kohës së tij në Stamboll, katër nga fëmijët dhe nipat e tij u regjistruan në Aşiret Mektebi (shkolla e fiseve), Tafil Boletini vijoi duke ndjekur shkollën Harbiye (Akademinë Ushtarake).
1881-1907
Pas ngritjes së Lidhjes së Prizrenit, Isa mori pjesë në betejën e Slivovës kundër forcave të rregullta osmane më 22 prill 1881. Manastiri i Sokolicës mbrohej nga Isa me të vëllanë e madh, Ahmetin. Baza e pushtetit të tij u bë konfiskimi ilegal i pronave. Në vitet 1898-1899 filloi të paguhej për të mbrojtur komunitetin serb ortodoks në Mitrovicë. Si shpërblim për shërbimet e tij Serbia i dha një medalje dhe e furnizoi me armë. Pas ndodhive të kazanë e Mitrovicës kundrejt serbëve, Perandoria Ruse i vë kusht Stambollit hapjen e një konsullate ruse në Mitrovicë më 7 maj 1902. Boletini shpalli se shtëpitë e mbarë shkjeve do të digjeshin po qe se do të hapej "kangjallozi i Miskovit në Mitrovicë". Raportohet se më 29 shtator iu dorëzua autoriteteve osmane dhe se do të falej për bëmat e tij të deriatëhershme, më 24 nëntor mbërriti në Stamboll, ku u caktua në krye të dyfekxhinjve, siç ishte mënyra e qeverisjes e Sulltan Abdyl Hamidit për të bërë për vete krerë të zëshëm vendorë. Iu dha vendimi për të filluar punimet e Fabrika e Gurëve të Mullinjve në Boletin, si dhe iu akordua titulli bej.
Pasi shërbeu si kreu i dyfekxhinjve për katër vite, u kthye me çifligje që i ishin caktuar si shpërblim për shërbimi dhe grada ushtarake në milicinë vendore. U bë njeriu më i famshëm dhe më i pasur i Mitrovicës, mblodhi pasues të armatosur dhe mblodhi armatime e financime si nga serbët duke pasur gjithashtu një linjë telegrafike drejtpërdrejtë me Pallatin Jëlldëz, si kapedan vendor i sulltanit.
1908-1911
Gjatë Revolucionit Xhonturk më 1908, u bë një mbledhje e madhe e ulemave dhe parisë shqiptare njohur si Kuvendi i Ferizajt për të përkrahur rikthimin e kushtetutës, ndërsa Boletini me krerë të tjerë e shihnin këtë si shenjë pabesie ndaj sulltanit. U tërhoq nga kuvendi para se të merrej ndonjë vendim, duke kuptuar dobësinë e pozitave të tij. Thuhej se sulltani i kishte kërkuar ndihmë Boletinit që të zhbënte kuvendin e mbajtur në Ferizaj. Ai ishte besnik ndaj sulltanit ndonëse më 1908 i kishte ndihmuar fillimisht xhonturqit.
Komiteti "Bashkim e përparim" pas gati një muaji të kthimit të Kushtetutës vendosi t'i jepte vëmendje gjakmarrjes në Vilajetin e Kosovës, dhe nga fundi i vitit masa të ashpra u morën nga vendorët - Nexhip bej Draga me anëtar të tjerë të parisë së Kosovës e shihnin Boletinin si pengesë dhe besnik të sulltanit dhe loboi për ndalimin dhe arrestimin e tij, Draga donte vendosjen e rendit të ri ligjor, ndërsa Boletini donte privilegjet e vjetra caktuar nga koha e sulltanit. Pasi ia arriti të ndërhynte përmes Komitetit të Selanikut që qeveria të merrte masa ndaj Boletinit, i dërguan një oficer të shoqëruar për t'i dhënë Boletinit një urdhër gjykate që t'i kthente të quajturit Haxhi Alisë çifligun që kishte qenë më parë i tij para se t'ia jepte sulltani. Boletini përqeshi urdhrin, përzuri autoritetet që më pas e sulmuan, Isa mundi të ikte me njerëzit e tij, por kulla iu dogj. Mytesarifi i Pejës këshilloi autoritetet qendrore osmane se veprimet ndaj Isës nuk do të çonin drejt ndonjë rrugëzgjidhjeje, por duhej bërë një demonstrim force në mbarë vilajetin për të bindur krerët e tjerë vendorë të sistemit deruhdecilik.
Gjatë kundër-revolucionit të prillit 1909 Isa me krerë të tjerë i ofruan sulltanit ndihmën e tyre. Më 15 maj 1909 Xhonturqit, duke vazhduar mohimin e të drejtave kombëtare shqiptare, vijuan me fushata kundër atyre që nuk paguanin taksat e reja të caktuara në Stamboll. Në Mitrovicë u caktua gjeneral i brigadës 18 Xhavid Pasha, ku zëvendësoi Shemsi Pashën e vrarë (vëllamë i Isës), për të përvijuar një vazhdë operacionesh ndaj malësorëve shqiptarë për dorëzimin e armëve dhe në veçanti për ta kapur. Ishte ndër konspiruesit dhe organizatorët e kryengritjes së 1910 me Hoxhë Said efendiun, Nexhip bej Dragën, Hasan Prishtinën, Mehmet pashë Derallën, Rexhep Mitrovicën, Bedri Pejanin, Salih Gjukën dhe Idriz Seferin. Isa me shumë krerë të tjerë të Pejës e Gjakovës mbajtën qëndrim ndaj trupave osmane, gjë që çoi drejt gjakderdhjesh dhe bombardimin të fshatrave shqiptare. Pas revoltave të herëpashershme në Vilajetin e Kosovës, prillin e 1910 qeveria xhonturke vendosi krijimin e një korpusi ushtarak të posaçëm për "shtrimin" e Shqipërisë, në krye të të cilit u vu gjenerali Turgut Pasha. Në bashkëpunim me Idriz Seferin dhe krerët shqiptarë, Isa i priu betejave të rënda në grykën e Kaçanikut, Zagovac, Çernalevë, Kabash e Virnaglava.  Në Çernalevë kryengritësit e mbajtën ushtrinë osmane për dy ditë.
Ikanakët kosovarë gjetën strehim në Mal të Zi që herët me ndodhitë e 1909, ku Knjaz Nikolla shpresonte t'i kishte ata si ndihmë më pas gjatë zgjerimit në trojet shqiptare. Isa me të vetët ishin atje, u takua me krerë shqiptarë, merrte ndihma dhe armatim nga Mali i Zi duke e përdorur kështu si bazë. Fillimisht Mali i Zi e shpërfilli praninë e tij, por pas kërkesave të ambasadorit osmane e eskortoi larg kufirit.
Kryengritja e 1912 dhe Autonomia e Shqipërisë
Në pragun e revoltës, qeveria serbe punoi me disa banda kaçake shqiptarësh që të ishin të gatshme të vendosnin në vështirësi osmanët dhe me atë qëllim iu vardisën edhe Boletinit përmes organizatës terroriste Dora e Zezë. Më 23 prill 1912 njerëzit e Hasan Prishtinës çuan krye në Malësinë e Gjakovës dhe u përhapën më tej. Më 20 maj së bashku me krerë të tjerë, Boletini mori pjesë në kuvendin e Junikut ku u dha besa dhe u nënshkrua një shpallje, për t'i shpallur luftë qeverisë xhonturke përmes kryengritjes së armatosur në Vilajetin e Kosovës. Shqiptarët e Sanxhakut të Prishtinës të kryesuar nga Isë Boletini, Xhemal beg Prishtina dhe Beqir agë Vulçiterna i thyen turqit në Llap e Gollak dhe më pas zunë Prishtinën me pëlqimin e banorëve, përkundrejt komandantit vendor. Krerët mësynë Shkupin, të cilin e zunë më 12-15 gusht të 1912, së bashku me Riza Begin mendonte të shkonte në Selanik për të liruar sulltanin dhe nuk ishte për autonomi - sipas Hasan Prishtinës. Më 18 gusht Prishtina arriti t'i bindte krerët luajalistë që të binin në ujdi me autoritetet osmane për të drejtat sociopolitike e kulturore shqiptare. Boletini u paqtua dhe u kthye për në shtëpinë e vet pas premtimeve për autonomi vilajeteve shqiptare.
Në gusht, kolonel Dragutin Dimitrijeviq "Apis" i Dorës së Zezë, i dërgoi një letër Isës që me pasuesit e tij t'i ndihte serbët në luftë kundër osmanëve.
Luftërat Ballkanike dhe Pavarësia Shqiptare
Në fillim të Luftës së Parë Ballkanike, ushtria osmane u mbështet nga vullnetarët dhe trupat e çrregullta shqiptare; autoritetet osmane furnizuan Isën me 65,000 armë për trimat e tij për të mbrojtur trojet shqiptare brenda Perandorisë Osmane, gjë që i zhgënjeu serbët. Në shtypin serb raportohej se gjatë dorëzimit të kryengritësve shqiptarë në Lumë, Isa Boletini me trimat e tij u arratisën. Nga Dibra njoftoi për pjesëmarrjen në Kuvendin e Vlorës. Nga 8 deri më 11 të vjeshtës së tretë bujti te Hasan bej Biçakçiu në Elbasan së bashku me Mehmet pashë Dërrallën dhe Ajdin bej Dragën, u nisën të nesërmen me Mid'hat bej Frashërin pasi pritën përfaqësuesit e Dibrës me Myfti Vehbiun. Më 29 të vjeshtës së tretë, Isa mbërriti në Asamblenë e Vlorës si përfaqësues i Mitrovicës. Nën drejtimin e Mehmet Pashës, së bashku me Riza Beun kishte detyrë të organizonte milicinë kombëtare.
Më 1 prill 1913 së bashku me Ismail Qemalin, të birin Qamilin, Mark Kakarriqin dhe Gurakuqin i hipën jahtit të Dukës së Montpensier-it dhe zbritën në Brindisi. Pas bashkimit të Esad pashë Toptanit me qeverinë e Vlorës, shihej me armiqësi nga qeveria aty, sipas Fejzi bej Alizotit ishte vendosur mes Isës, Salih Gjukës dhe Gurakuqit që ta vrisnin pashain porsa të shëtiste mbi urën e skelës dhe ta hidhnin në det. Pasi ia kishin komunikuar Ismail Beut, kishte thënë se po të veprohej me vrasjet e njëri-tjetrit që në formim të shtetit shqiptar, do të merrte valixhet e do të ikte.
Më 23 shtator shqiptarët e Dibrës u hodhën në revoltë kundër serbëve. Gjashtë mijë forca të udhëhequra nga Isa dhe Bajram Curri kaluan kufirin dhe, pas një beteje, morën Dibrën, ku vranë disa oficerë dhe i dëbuan të tjerët nga qyteti. Ushtarët që shpëtuan ia mbathën nga ana tjetër e lumit Radikë, më pas serbët nuk vonuan dhe u hakmorën me mizori të skajshme, sidomos në krahinën e Lumës. Pas pak muajsh ai u largua nga Vlora sa qe pa dhënë dorëheqjen Ismail Qemali, mori një shtëpi me qira në Shkodër.
Familja
Më 1875 i ndërroi jetë i ati dhe zot shtëpie u bëi vëllai i madh, Ahmeti. Më 1894 i vëllai vritet dhe gjakun e merr vëllai tjetër Halili duke vrarë serbin Jovan e Zernosekut.
Trashëgimia
Për Isën shkroi Aubrey Herbert "A meeting with Isa Boletini" (Një takim me Isa Boletinin) më 1912, monografia e Skënder Luarasit botuar më 1972 dhe e Fatmire Musës më 1987. Ndër botimet enciklopedike shquhet zëri i tij në Fjalorin Historik të Robert Elsie botuar në gjuhën shqipe më 2011 si dhe në Fjalorin Enciklopedik Shqiptar të vitit 1985 dhe 2011, zëri “Isa Boletini” në Enciklopedinë e Jugosllavisë botuar më 1982. Eqrem bej Vlora e përshkruan te Lebenserinnerungen: "Isa Boletini dhe Bajram Curri ishin burra "selfmade", por jo krejtësisht parveny, sepse familjet e tyre në fis dhe në krahinë, mbaheshin për "dyer të forta". Isai jetonte në fshatin Boletin, në afërsi të Mitrovicës, në një shtëpi të bukur tradicionale [...]. Të dy ishin prototipa të condottieri shqiptarë të shek. të 20të. Prijës popullorë të llojit më të mirë, por disi të ndryshëm përsa i përket dukës, sjelljes po edhe mënyrës së mendimit. Isai ishte konservativ, patriarkal, i rregullt, serioz, fjalëpak, por me një pamje të jashtme të rëndë, tepër i sjellshëm e miqësor e besnik sa s'thuhet. Ai kërkonte dhe merrte vetëm çfarë i duhej. [...] Që të dy ishin atdhetarë të zjarrtë shqiptarë, edhe pse që të dy ishin krejtësisht analfabetë. Isai u vra prej malazezve, me afrimin e trupave austro-hungareze më 1916 në Podgoricë, pas një lufte të ashpër disa orëshe (austriakët erdhën vonë dhe nuk arritën ta shpëtojnë atë dhe 17 bashkëluftëtarët e tij)."
Vepra e Isa Boletinit është nderuar në çdo kohë në gjithë Shqipërinë etnike. Emrin e tij e mbajnë shkolla, rrugë, lagje e sheshe. Gjithashtu ka një batalion special të ushtrisë shqiptare, që u instalua në Irak, që mban emrin e Isa Boletinit.
BMW
Bayerische Motoren Werke AG (BMW), shqip: Fabrika Bavareze e Motorëve, është një prodhues gjerman i automobilëve dhe motoçikletave. Kompania është themeluar në vitin 1916 s'i një prodhues i motorëve të aeroplanëve. Prodhimin e motorëve të aeroplanëve e filloi nga viti 1917 deri në vitin 1918 dhe e rifilloi në vitin 1933 deri në vitin 1945.
BMW, së bashku me MINI dhe Rolls Royce, përbëjnë tre nga gjashtë brendet e makinave në kompaninë shumëkombëshe gjermane BMW Group. Ndërsa motoçikletat tregtohen nën brendin BMW Motorrad. Selia e BMW-së ndodhet në Mynih, Bavari. BMW prodhon makinat e saj në vende të ndryshme të botës, s'i në: Gjermani, Brazil, Kinë, Afrikë të Jugut, Britani të Madhe, SHBA, Indi etj.
Historia e kompanisë
Otto Flugmaschinenfabrik u themelua në vitin 1910 nga Gustav Otto në Bavari. Firma u riorganizua më 7 mars 1916 dhe mori emrin Bayerische Flugzeugwerke AG. BMW ishte themeluar s’i një kompani që prodhonte motorë për avionët ushtarak, me emrin “Bayerische Flugzeugwerke AG” (Fabrika Bavareze e Avionëve) ndërsa në vitin 1922 e mori emrin që e mban edhe sot, megjithatë emri BMW daton që nga viti 1913, kur kompania origjinale që përdori këtë emër u themelua nga Karl Rapp (fillimisht s’i Rapp Motorenwerke GmbH). Në vitin 1922 emri dhe asetet e prodhimit të motorit iu transferuan Bayerische Flugzeugwerke, i cili e miratoi edhe emrin BMW po atë vit.
Produkti i parë i kompanisë ishte një motor avioni me gjashtë cilindra, ku BMW e emëroi me emrin“Illia”. Pas përfundimit të Luftës së Parë Botërore, BMW u detyrua që të ndal prodhimin e motorëvë të aeroplanëve, për shkak se Traktati i Versajës (1918), ndalonte Gjermaninë të prodhonte armë, gjatë kësaj kohe BMW filloi të prodhonte pajisje bujqësore, frena të trenave, motorë të motoçikletave etj. Më vonë BMW filloi prodhimin e tërësishëm të motoçikletave. BMW prodhoi motoçikletën e saj të parë në vitin 1923, R32. BMW u fut në rendin e prodhuesve të makinave në vitin 1928, kur bleu Fahrzeugfabrik Eisenach, e cila në atë kohë prodhonte veturën Austin 7, nën brendin Dixi. Vetura e parë e shitur s’i një BMW, ishte BMW Dixi, një përditësim i brendit Dixi, por i quajtur BMW 3/15. Gjatë viteve ’30, BMW e zgjeroi gamën e saj në makina sportive dhe makina luksoze më të mëdha. Motorët e avionëve, motoçikletat dhe automobilat ishin produktet kryesore të BMW-së deri në Luftën e Dytë Botërore. Gjatë Luftës së Dytë, BMW u përqëndrua vetëm në prodhimin e motorëve të avionëve, ndërsa prodhimi i automjeteve pushoi tërësisht. Gjatë luftës fabrikat e BMW-së ashtu si të prodhuesve tjerë gjermanë të veturave u bombarduan rëndë. Ndërsa në objektet e saj të mbetura në Gjermaninë Perendimore nuk lejohej prodhimi i automobilëve dhe avionëve. Kompania vazhdoi të mbijetonte duke prodhuar motoçikleta dhe disa produkte të tjera. Në vitin 1948 BMW e rifilloi prodhimin e motoçikletave, ndërsa në vitin 1952, në Bavari BMW e rifilloi edhe prodhimin e automobilëve me sallonin luksoz BMW 501.
Diapazoni i makinave u zgjerua në vitin 1955, përmes prodhimit të mikro-veturës Isseta, prodhimi i të cilës ishte nën liçensë. Shitjet e ngadalta të makinave luksoze dhe fitimet e vogla me mikro-veturat, nënkuptonte që BMW ishte ne telashe serioze financiare dhe në vitin 1959 gati u ble nga rivali i saj Daimler-Benz. Një investim i madh në BMW nga Herbert Quandt dhe Harald Quandt, bëri që kompania të mos blihej nga Daimler-Benz, por të funksiononte s’i kompani më vete. Kompania në vitin 1959 lançoi një kupe sportive me emrin BMW 700, shitja e saj e suksesshme ndihmoi në rimëkëmbjen e BMW-së. Prezantimi më 1962 i sedanëve kompakt BMW New Class ishte fillimi i reputacionit të BMW-së s’i prodhuesi kryesor i makinave të orientuara drejt sportit. Gjatë gjithë viteve ’60, BMW e zgjeroi gamën e saj duke shtuar modele kupe dhe sedan luksoz. I pari që i’u shtua ‘’Klasës së Re'’ të BMW-së ishte sedani me madhësi të mesme BMW Seria 5 i cili u zhvillua në 1972, i ndjekur nga sedani kompakt Seria 3 në vitin 1975, e që vazhdoi me kupen luksoze Seria 6 në vitin 1976, deri tek sedani i madh luksoz Seria 7 më 1978. Po atë vit, divizioni sportiv M lëshoi në treg super veturën e saj të parë e cila ishte me motor të mesëm, BMW M1, ku u pasua nga BMW M5 në 1984 dhe BMW M3 në 1986, Gjithashtu në 1986, BMW prezantoi motorin e saj të parë V12 në sedanin luksoz 750i.
Kompania bleu grupin Rover (Rover Group) në 1994, megjithëse zotërimi i këtij grupi, po i shkaktonte humbje të mëdha financiare BMW-së. Në vitin 2000 BMW shiti shumicën e markave Rover, duke mbajtur vetëm markën Mini. Në vitin 1998, BMW gjithashtu fitoi të drejtat për markën Rolls-Royce nga Vickers Plc.
Në vitin 1996 BMW prezantoi Z3, një roadster me dy ulëse i cili ishte i pari roadster nga BMW i prodhuar në masë dhe jo në numër të kufizuar s’i Z1. Ndërsa në vitin 1999 BMW zgjeroi gamën e saj të veturave duke prezantuar SUV-në e saj të parë BMW X5.
Produktet
Ky seksion përfshin një listë të referencave lexim, të lidhura apo të lidhjeve të jashtme, por burimet e këtij neni mbeten të paqarta, sepse ajo i mungon citate inline. Ju lutemi të përmirësuar këtë artikull duke futur citate më të saktë. (Korrik 2012) BMW bimore në Leipzig, Gjermani: saldim Spot i makinave BMW 3 seri me organet Kuka robots industriale.
Në vitin 2006, grupi BMW (duke përfshirë Mini dhe Rolls-Royce) prodhuar 1.366.838 automjete katër rrota, të cilat janë të prodhuara në pesë vende. [21] Në vitin 2010, ajo prodhuar 1.481.253 automjete me rrota dhe katër-112271 Motorcycles (nën dy BMW dhe Husqvarna llojeve). [2]
BMW X3 (E83) është bërë nga Magna Steyr, një filial i Magna të Kanadasë, në Grac, Austri nën licencën nga BMW deri në vitin 2010. Më shumë se 45.973 ishin prodhuar në vitin 2009. Duke filluar tetor 2010, BMW X3 i ri (F25) është prodhuar në SHBA BMW Co Prodhim, Greer, Spartanburg County, South Carolina, USA
Është raportuar se rreth 56% e BMW-markë automjeteve të prodhuara janë mundësuar nga motorët benzinë ​​dhe pjesa e mbetur 44% janë mundësuar nga motorët me naftë. Prej atyre automjeteve benzinës, rreth 27% janë katër-cilindër modele dhe rreth nëntë për qind janë tetë cilindra modele. [22] BMW gjithashtu ka operacion të asamblesë lokale duke përdorur goditje të plotë poshtë komponentët në Tajlandë, Rusi, Egjipt, Indonezi, Malajzi dhe Indi, për 3, 5, 7 seri dhe X3. [20].BMW sot renditet në vendin e 1 për vetaurat më sportive dhe më të sigurtat në botë
Inxhinier i teknologjisë grafike
300px|thumb|Kopja e parë e tabakut të shtypit në shtypshkronë e cila duhet të kontrollohet nga inxhinieri i grafikës Inxhinieri i teknologjisë grafike organizon punën e prodhimeve të mëdha në industrinë grafike dhe e harmonizon punën për të gjitha proceset. Punon normativin e materialit hargjues, normativin e vendeve të punës, dhe kalkulimin e prodhimit të gatshëm. Merrë pjesë në sigurimin e materialit, shitjes së shërbimeve, apo shitjes së prodhimeve të gatshme si përfaqësues komercial. Inxhinieri i grafikës duhet t’i zotërojnë të gjitha njohuritë, por edhe fshehtësitë e proceseve të ndryshme grafike, sipas nevojës së punës, mund të zavendësojnë, ose ti ndrrojnë në punë punëtorët e proceseve të ndryshme grafike. Inxhinjeri i teknologjisë grafike propozon si të zgjidhet problemi në prodhim, siguron materialin, shet shërbime dhe prodhime të gatshme, bënë lidhje ndërnjerëzore, dhe mardhënje me udhëheqësinë e punës. Inxhinieri i teknologjisë grafike e përfaqëson dizajnin e prodhimit grafik, përveç që e përshkruan, e saktëson pamjen e re të prodhimit grafik, pa marrë parasyshë fushën në industrinë grafike. Në punë inxhinieri i teknologjisë grafike shfrytëzon kompjuterin, tipometrin, kalkulatorin, programet e llojeve të ndryshme, veglat për vizatim, aparatin fotografik, folitë, filmat, shtypësit llaserik, dhe sipas nevojës, makina dhe vegla të ndryshme në proceset e profesionit të grafikës.
Kushtet e punës
Puna kryhet në objekte të përshtatshme për punë, me ndriçim natyror, apo me ndriçm të vendosur, para së gjithash ulur. Sips nevojës inxhinieri i teknologjisë grafike shkon në hapsira të punës dhe repartee ku është e ekspozuar zhurma e makinave, erërat e ngjitësit, ngjyrës, lyersëve, dhe preparative për pastrimin e makinave, pluhurit dhe fijeve të letrës dhe kartonit.
Shkathtësitë e dëshiruara
Inxhinieri i teknologjisë grafike duhët ë jetë kreativ dhe të ketë prirje për zgjidhje të arsyeshme artistike. Është e nevojshme aftisi e zhvillimeve teknike dhe aftësi e përdorimit të hapsirës së punës. E dëshirueshme është shpejtëia e vërejtjeve, të formës, ndryshimit në mes të sipërfaqeve, ngjyrës dhe nijansave. Inxhinieri i teknologjisë grafike, duhet të posedojë aftësi të të pamurit në afërsi dhe duhet mire ti dallojnë ngjyrat dhe nijansat e tyre. E dëshirueshme është të ketë aftësi organizative, dhe aftësi të krijimit të bashkëpunimit të mire me njerëzit, e posaqërisht me inxhinierët grafik të cilët organizojnë punë nëpër reparte të mëdha.
Aftësimi
300px|thumb|Shtypshkronja, ku radhitësit me dorë dhe tipomakinistët i muarën mësimet e para Inxhinieri i teknologjisë grafike shkollohet në fakultetin e grafikës. Sdudimet zgjasin 6 deri në 10 semestra, pas përfundimit të semestrit të gjashtë e fiton thirrjen e inxhinierit të teknologjisë grafike, a pas dhjetë semestrave magjistër i teknologjisë grafike. Pas përfundimit të semestrit të tetë, magjistri i ardhshëm l teknologjisë grafike mund të përcaktohet për një fushë të dizajnit grafik të prodhimit.
Gjurmët e para
Zeja e grafikës në Prishtinë është shumë e vjetër. Gjurmët e para i gjejmë të shënuar qysh në vitin 1877, kur në Kosovë mbretëronte Perandoria Turke. Në këtë vit i gjejmë zejtarët e parë të grafikës: radhitës me dorë me plumb, plumbshkrirës, tipomakinist dhe libërlidhës, të cilën mësonin dhe punoni në Shtypshkronjën e cila në atë kohë ishte në Prishtinë, e themeluar për nevojat e administrates turke.
Grafikët e parë të kualifikuar
Pasi në Prishtinë në mesin e viteve të shtatëdhjeta u hap një paralele e grafikës, për nevojat e shtypshkronjës Rilindja, në SHMT “19 nëntori” (sot “28 nëntori”), e cila nuk vazhdoi në vitin vijues. Shkollimi nuk u ndal, por tani vijoi në shkollën e grafikës, në Beograd, me nga, tre, katër nxënës për çdo vit në këto drejtime: fotoradhitës, ofsetmakinist, tipomakinist, montazher, retusher, fotograf dhe libërlidhës, dhe çdo herë me bursa nga shtypshkronja Rilindja (më vonë të gjithë të punësuar). Kjo vazhdoi deri në fundin e viteve të nëntëdhjetëta
Inxhinierët e parë të grafikës në Kosovë
Inxhinierët e parë të grafikës u shkolluan në Zagreb, në fillim të viteve të shtëdhjeta të shekullit të kaluar, ku në atë kohë Zagrebi ishte e vetmja qendër e shkollimi për gjith ish Jugosllavinë. Thirrjen e inxhinjerit të grafikës, i pari e fitoi Hysni Juniku, më 1972 nga Gjakova, pastaj, Safet Fejzullahu, më 1972, nga Prizreni, Agron Jakupi, më 1973, nga Prishtina, Ferki Munishi, më 1978, nga Vushtrria, Nezir Berisha, më 1978, nga Prishtina, Abdurrahman Simnica, më 1978, Prishtina, Lutfi Zhilivoda, më 1978, nga Mitrovica, Fatmir Syla, më 1979, nga Prishtina, dhe Kadri Ahmeti 1979, nga Shtimja. Pastaj vjen gjenerata e dytë deri në mesin e viteve të tetëdhjeta, dhe më vonë deri më sot nga Kosova, nuk ka të shkolluar në këtë lëmi.
Punësimi
Inxhinieri i teknologjisë grafike, mund të punësohet nëpër shumë fusha të industriesë grafike – duke filluar nga prodhimi i letrës, kartonit, veprimtari botuese grafike, deri te libërlidhja dhe përpunimi i amballazhit.
Profesione të përafërta
Inxhinieri i teknologjisë grafike i ka punët e përbashkëta me teknikët e grafikës të të gjitha profileve. Punë të përafërta ka me inxhinierin e teknologjisë kimike dhe pjesërisht me inxhinierin e makinerisë.
Lidhja e Rinisë Shqiptare
Në pranverë të vitit 1919 në Shën Mitër ne Itali Avni Rustemi krijoi "Lidhjen e Rinisë Shqiptare" për mbrojtjen e të drejtave kombëtare.
Gjashtë Shigjetat
parapamje|Flamuri i Partisë Republikane Popullore parapamje|150px|[[Parimet kryesore të Ataturkut|Gjashtë Parimet kryesore të Ataturkut simbolizuar nga Gjashtë Shigjetat.]] Gjashtë Shigjetat (turqisht: Altı Ok) është simboli dhe flamuri i Partisë Republikane Popullore (CHP).
Shigjetat përfaqësojnë shtyllat themelore të Qemalizmit, ideologjisë themeluese të Turqisë. Këto janë republikanizmi, populizmi, nacionalizmi, laicizmi, etatizmi dhe revolucionarizmi. Shigjetat besohet se janë konceptuar nga İsmail Hakkı Tonguç, një shkencëtar turk i cili dha kontribut të rëndësishëm në sistemin arsimor turk. Parimet e Gjashtë Shigjetave iu shtuan Kushtetutës Turke më 5 shkurt 1937. Nga gushti 1938 flamuri u ngrit në të gjitha ndërtesat zyrtare.
Për Flamurin kuqezi
"Për Flamurin kuqezi" libër me Autor Bedri Tahiri. Botuar në Prishtinë 2010.
R.Kelly
Robert Sylvester Kelly (sq:Robert Sylvester Kelly) lindi me 8 janar 1967 në Chicago, Illinois, Shtetet e Bashkuara i njohur me nofkën R. Kelly është një reper amerikan,producent,kompozitor,Biznismen.R. Kelly është një ndër këngëtarëve më të fashmëm të muzikës R&B i cili ka shitur rreth 100 milion këngë në mbarë botën nga të gjitha albumet e tij, dhe ka fituar 3 çmime Grammy dhe shumë nominime tjera.
.at
.at është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Austrisë.
סיומת אינטרנט
Postenja e Ibrit
Postenjë e Ibrit është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Postenjë.
Hithra
Hithra është bimë barishtore shumëvjeçare që në kërcellin dhe në gjethet e saj të dhëmbëzuara ka një push të imët djegës. Hithra përdoret si bimë mjekësore dhe për ushqim.
.az
.az është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Azerbajxhanit.
Mundaun
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Rene Krhin
Rene Krhin (lindur më 21 Maj 1990 në Maribor) është një futbollist slloven i cili luan me klubin italian Inter dhe me kombëtaren sllovene si mesfushor qëndror.
Inter
Ai firmosi me Interin sëbashku me yllin tjetër premtues Vid Belec duke u larguar nga klubi i qytetit Maribor në moshën 16 vjeçare si një lojtari i Bashkimit Evropian, ai filloi të luajë me skuadrën U–17 Allievi Nazionali.
thumb|djathtas|200px|Krhin duke luajtur me [[F.C. Internazionale Milano|Interin]]
Në korrik 2009, ai u thirr nga trajneri Jose Mourinho për tu bashkuar me skuadrën e parë për turin para-sezonal në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, dhe çuditërisht luajti në disa ndeshje miqësore. Për sezonin kompetitiv 2009–10, ai u thirr si pjesë e skuadrës së parë për ndeshjet e ardhshme, por nuk bëri debutimin e tij zyrtar në tre ndeshjet e para, kundër Lazios në Supercoppa Italiana, Barit, dhe Milanit. Krhin bëri debutimin e tij të papritur me Interin kundër Parmës në ndeshjen e javës së tretë të Serie A, duke hyrë në fushë si zëvëndësues në vend të hollandezit Wesley Sneijder. Ai luajti një tjetër ndeshje duke hyrë në fushë në vend të Sulley Muntarit në minutën e 84 të ndeshjes kundër Catanias më 24 tetor. Më 1 nëntor 2009, ai luajti ndeshjen e tij të parë si titullar në ligë në fitoren 2–0 kundër Livornos.
Bologna
Më 27 korrik 2010, ai u transferua te klubi tjetër i Serie A, Bologna, në një marrëveshje bashkpronësie për 2 milion €, dhe do të paguhej në tre këste deri në vitin 2013. Më 11 Mars 2012, Krhin shënoi golin e parë në Serie A në fitoren 3–1 kundër Lazios.
Rikthimi te Inter
Në korrik 2014, Krhin u rikthye te Inter sëbashku me portierin italian veteran Tommaso Berni. Ai bëri debutimin e tij në Ligën e Europës më 23 tetor në barazimin pa Gola me francezët e AS Saint-Étienne, ai hyri në fushën e lojës në minutën e 85 të ndeshjes në vend të Zdravko Kuzmanović. Krhin bëri debutimin e tij në ligë duke hyrë në fushë në minutën e 89 në vend të Mateo Kovačić në fitoren 1–0 në San Siro kundër Sampdorias.
Karriera ndërkombëtare
Krhin ka qënë gjithnjë i pranishëm dhe kapiten me Slloveninë U–19 në kualifikueset e Europianit 2009, por nuk mori pjesë në finalet e turnamentit për shkak të angazhimeve me klubin. Ai bëri debutimin e tij me kombëtaren e parë më 5 shtator 2009, në humbjen 1–2 kundër Anglisë, ku ai hyri në fushën e lojës si zëvëndësues. Kjo gjë e bëri atë një nga lojtarët më të rinj që ka debutuar me kombëtaren sllovene, vetëm 19 vjeç, 3 muaj e 15 ditë. Krhin shënoi golin e parë ndërkombëtarë më 7 qershor 2013 në një ndeshje kualifikuese të Kupës së Botës 2014 kundër Islandës.
Klubet
Redaktuar më 13 nëntor 2014
Kombëtarja
Redaktuar më 23 tetor 2014