cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
LGBT
LGBT, ose GLBT, është një shkurtim për fjalët Lezbike, Gej, Biseksualë dhe Transgjinorë. Në përdorim që prej 1990, termi është adaptim i shkurtimit LGBT, që përdorej për të zëvendësuar termin Gej në vënd të togfjalëshit komuniteti LGBT në fillim të viteve 1980. Aktivistët besonin se termi komuniteti Gej nuk i përfaqëson të gjithë ata që termi përfaqëson. Shkurtimi është bërë i famshëm si vetë-përcaktim; është adoptuar nga shumica e qendrave komunitare të bazuara në orientimin seksual dhe identitetin gjinor si dhe mediat në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, si edhe nga shumë shtete të tjera anglisht folëse. Termi përdoret dhe nga dhjetëra shtete të tjera. Shkurtimi LGBT përdoret për të theksuar shumëllojshmërinë e seksualitetit dhe identitetit gjinor. Gjithashtu shkurtimi i referohet gjithësecilit që është jo-heteroseksual ose jo cisgender, pra jo vetëm ekskluzivisht për personat që janë Lezbike, Gej, Biseksualë ose Transgjinorë. Për ta bërë më gjithëpërfshirëse, një variant shton shkronjën Q për ata që identifikohen si Queer. Queer është një term i cili konsiderohet një "term ombrellë ku çdo person nuk dëshiron të ketë etiketime të orientimeve të tjera seksuale ; që prej vitit 1996 shkurtimi është regjistruar si LGBTQ. Ndonjëherë disa njerëz shtojnë  shkronjën I per njerëzit interseksual  tek grupet LGBTQI, kështuqë kemi të bëjmë me LGBTQI . Të tjerë përdorin termin LGBT+ për të përfshirë një spektër të gjerë seksualiteti dhe identiteti gjinor.
Historiku i termit
Përpara revolucionit seksual në 1960, nuk ekzistonte një fjalor i përbashkët dhe pa terma ofenduese për Homoseksualitetin, termi i vetëm që ekzistonte ishte gjinia e tretë, e përmendur që në vitin 1860 por nuk gjeti përkrahje të gjerë asnjëherë në Shtete e Bashkuara. Termi i parë gjerësisht më i përdorur, Homoseksual, përmbante konotacion negativ. Më pas termi u zëvendësua nga termi Homofil në vitet 1950 dhe 1960 dhe më vonë nga termi Gej në 1970, termi u adoptua në fillim nga komuniteti i Homoseksualëve. Lars Ullerstam e promovoi përdorimin e termit minoritet seksual në vitin 1960, si një analogji ndaj termit minoritet etnik për personat jo të bardhë. Teksa Lezbiket nisën të njiheshin më shumë në opinionin publik, shprehja ’’Gej dhe Lezbike’’ u bë më e zakonshme. Grupimi i parë politik i Lezbikeve The Daughters of Bilitis parashtroi në vitin 1970 për shkak të diskutimeve për drejtimin e tyre ,fokusimi mbi feminizmin apo çështjet e të drejtave të Gejve. Teksa barazia gjinore shihej si një prioritet nga feministet Lezbike, pabarazia midis roleve të burrave dhe grave shihej si patriarkale.
Variante
Shumë variante qarkullojnë për komunitetin, duke ndryshuar radhën e shkronjave; LGBT ose GLBT janë termat më të përdorur. Edhe pse identitik në kuptim, LGBT ka konotacion më feminist sesa GLBT që e vendos L (për lezbike) në fillim. LGBT përfshin edhe shkronjën Q e cila qëndron për ‘’Queer’’.Në Mbretërinë e Bashkuar ndonjëherë përdoret variant LGB&T, ndërsa Partia e Gjelbërt e Anglisë dhe Uellsit përdor termin LGBTIQ në manifestin e saj si edhe publikime të tjera zyrtare. Radha e shkronjave nuk është standartizuar, përvec varianteve të sipërpërmendura, më pak shkronja I shtohen termit. Variantet e ndryshme të termit nuk përfaqsojnë detyrimisht ndryshime politike Brenda komunitetit, por lindin thjesht nga preferencat e individëve dhe grupimeve. Termat Panseksual, Omniseksual, Fluid dhe i identifikuar si Queer konsiderohen si terma pjesë e termit ombrellë.
Përfshirja e transgjinorëve
Identiteti gjinor ‘’transgjinor’’ është rikategorizuar në trans* nga disa grupe, teksa trans (pa përdorimin e yllit në term) është përdorur për të përshkruar djemt trans dhe vajzat trans, teksa trans* përfshin të gjithë identitetet jo-cisgender ( qendergueer), duke përfshirë transgjinorët, transeksualët, transvstitët, qenderqueer, genderfluid, non-binary, genderfuck, genderless, agender, non-gendered, gjinia e tretë, tëo-spirit, bigender, dhe vajzat trans dhe djemtë trans. Kur nuk i përfshin personat transgjinor, LGBT shkurtohet dhe përdoret termi LGB. Lidhja e personave Interseksual me Lezbiket, Gejtë, Biseksualët dhe Transgjinorëve, si dhe komunitetit Queer është komplekse, por personat Interseks shpesh i shtohen kategorisë LGBT për të krijuar komunitetin LGBTI.
Aspudden
thumb|Hägerstensvägen në Aspudden në jug të [[Stokholmit, 2014]] Aspudden është lagje në Söderort në komunën e Stokholmit. Sipas 2014, në lagje banojnë 8,844 banorë.
Dushk
është një fshat në Bashkinë Belsh në Qarkun e Elbasanit në Shqipëri.
Epitekti thënie
• Ka vetëm një rrugë që shpie drejt lumturisë, dhe është të rreshtim së shqetësuari për gjëra që janë jashtë kontrollit të vullnetit tonë
• Duhet ti kërkojmë të mirat tek vetja jonë, përndryshe nuk do t'i gjejmë askund
• Së pari, mëso domethënien e gjërave, e pastaj fol
• Bëji më së miri gjërat që varen nga ti, dhe pranoji të tjerat ashtu si të vijnë
• Zilia është kundërshtari i atyre që kanë më shumë fat
• Janë vështirësitë që e shfaqin njeriun
• Nëse merr një rol përtej mundësive të tua, jo vetëm që bën figurë të keqe, por humbet edhe rolin që mund të bëje
• Nuk janë faktet që e turbullojnë njerëzinë, por gjykimet e tyre rreth fakteve
Tampico (Illinois)
Tampico është një qytezë që ndodhet në Tampico Township, Qarku Whiteside, Illinois, Shtetet e Bashkuara. Sipas regjistrimit të vitit 2010 qyteti kishte një popullsi të prej 790 banorësh, nga 772 që kishte në regjistrimin e vitit 2000. Presidenti amerikan Ronald Reagan ka lindur atje dhe ka jetuar atje për dy periudha të shkurtëra të fëmijërisë së tij.
Epitekti thënie
• Kryesorja është të bësh shoqëri vetëm me njerëz që të ngrenë lart, prania e të cilëve tregon më të mirën
• Le të jetë heshtja rregulli juaj i përgjithshëm; ose thoni vetëm atë që është e nevojshme dhe me pak fjalë
Universiteti i Lejdenit
parapamje|Ndërtesa e Akademisë e Universitetit të Lejdenit Universiteti i Lejdenit (shkurtuar si LEI, holandisht: Universiteit Leiden ), i vendosur në qytetin e Lejdenit, është universiteti më i vjetër në Holandë. Universiteti u themelua në vitin 1575 nga William, Princi i Orange, udhëheqës i Revoltës Holandeze në Luftën Tetëdhjetëvjeçare. Familja Mbretërore Holandeze dhe Universiteti i Lejdenit ende kanë një marrëdhënie të ngushtë; Princesha Juliana dhe Beatrix dhe Mbreti Willem-Alexander janë të gjithë ish-studentë.
Universiteti i Lejdenit i ka shtatë fakultete, mbi 50 departamentet dhe gëzon një reputacion të shquar ndërkombëtar. Në vitin 2013 Unviersiteti u rëndit më së larti në Holandë në Renditjen Universitare Botërore të Times Higher Education, ku u vlerësua si universiteti i 28-të më i mirë në mbarë botën dhe i 61-ti për reputacionin ndërkombëtar. Unviversiteti i Shanghait Jiao Tong në vitin 2011 në Renditjen Akademike të Universiteteve Botërore renditi Universitetin e Lejdenit si të 29-tin më të mirin në mbarë botën. Renditja Universitare Botërore e Times Higher Education vazhdimisht e renditë Universitetin e Lejdenit si universitetin më të mirë në Evropën Kontinentale për artet dhe shkencat humane. Universiteti është i lidhur me dhjetë udhëheqësit dhe kryeministrat e qeverive të Holandës, duke përfshirë atë aktual Mark Rutte, nëntë udhëheqës të huaj, në mesin e tyre Kryetari i gjashtë i Shteteve të Bashkuara, John Quincy Adams, Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Presidenti i Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë dhe gjashtëmbëdhjetë fitues të Çmimit Nobel (duke përfshirë fizikanët e njohur Albert Einstein dhe Enrico Fermi). Universiteti mori rëndësi të veçantë gjatë  Periudhës së Artë Holandeze, kur studiues nga e gjithë Evropa u tërhoqën nga Republika Holandeze për shkak të klimës së saj të tolerancës intelektuale dhe reputacionit ndërkombëtar të Lejdenit. Gjatë kësaj kohe Lejdeni ishte nikoqir i figurave të tilla si René Descartes, Rembrandt, Hugo Grotius, Baruku Spinoza dhe Baron d'Holbach. Universiteti është anëtar i Coimbras Grup, Europaeum dhe Lidhjes së Universiteteve Hulumtuese Evropiane.
Albert Einstein ishte i njohur si një profesor në Universitetin e Lejdenit. Ajnshtajni rregullisht mësonte nxënësit e Lejdenit për disa javë në vit. Ligjërata e parë e tij në Lejden ishte në lidhje me "Eterin dhe Teorinë e Relativitetit".
Universiteti i Lejdenit përmban më shumë se 40 institute kërkimore kombëtare dhe ndërkombëtare.
Historia
Universiteti i Leidenit u themelua pak muaj pas përfundimit të rrethimit të qytetit nga trupat spanjolle në Luftën Tetëdhjetëvjeçare më 8 Shkurt 1575.
Massoins
Massoins është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Massoins ka një popullsi prej 107 banorë dhe sipërfaqe 12.13 km², me një dendësi prej 9 banor/km².
Arques, Aude
Arques është një komunë në Francë. Arques bën pjesë në departamentin Aude të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 268 banorë dhe sipërfaqe 18.53 km².
Choisy-au-Bac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Choisy-au-Bac (Shqip: Qua-Oba) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Katedralja Notre-Dame-de-la-Sède
Katedralja Notre-Dame-de-la-Sède ( Frëngjisht: Cathédrale Notre-Dame-de-la-Sède de Saint-Lizier ) është një nga dy ish -bashkëkatedralet e qytezës Saint-Lizier në Francën jugore. Tjetra është Katedralja Saint-Lizier. Qyteza Saint-Lizier ishte më parë selia e peshkopit të Couserans. Dioqeza u shfuqizua me kushtetutën civile të klerit në 1790, dhe kjo u konfirmua nga Konkordati i vitit 1801.
Arkitekturë
Ndërtesa aktuale e kishës daton nga shekulli i 12-të dhe është ndërtuar në vendin e një kishe të mëparshme. Ajo u zgjerua në shekullin e 14-të dhe u modifikua në shekullin e 16-të. Pallati i peshkopit ngjitur u ndërtua rreth vitit 1675. Është renditur që nga viti 1994 si monument historik nga Ministria Franceze e Kulturës.
Draft:Zekirija Abdulla
Zekirija Abdulla është një ndërmarrës dhe biznesmen nga Maqedonia e Veriut[1]. Ai është themeluesi dhe CEO i IT.COM.AL, një agjensi e lajmeve dixhitale me shërbim të plotë që bën partneritet me bizneset për të rritur rezultatet e tyre të biznesit, dhe kompani e cila e ka komunitetin më të madhë shqiptarë për teknologji, i cili numëron mbi 11mijë anëtarë të regjistruar, dhe qindra mijra tema të ndryshme, nga të cilat shumë shqiptar kanë perfituar njohuri të shumta, nga fusha e teknologjis.
Andrea Fazioli
Andrea Fazioli, shkrimtar zviceran i gjuhës italiane, u lind në maj 1978 në Bellinzona. Është autor i dymbëdhjetë librave. Veprat e tij janë përkthyer në gjuhë të ndryshme të botës, ndërsa tregimet e tij janë përfshirë në shumë antologji bashkëkohore.
Fazioli është një nga shkrimtarët më në zë sot në Zvicër, Itali etj. Në vitin 1998 është shpallur fitues i "Premio Chiara". Në 2010 u shpall fitues i "Premio La Fenice Europa". U diplomua në vitin 2004, në gjuhë dhe letërsi italiane dhe franceze në Universitetin e Cyrihut, me studimin mbi veprën e Mario Luzit.
Ka punuar si gazetar në të përditshmen e Tiçinos, "Il gironale del Popolo". Është prezantues i programeve të ndryshme në RSI, Radio Televizionin Zviceran. Jeton në Bellinzona.
Draft:Zekirija Abdulla
Jeta Personale
Zekirija Abdulla lindi dhe u rrit në Shkup.[2]Zekirija Abdulla flet anglisht, serbo-kroatisht, gjermanisht (pasiv) si dhe shqipen e tij amtare.Zekirija Abdulla është një akademik dhe është anëtar i Akademisë së Shkencës dhe Arteve të Maqedonis së Veriut.
Shpellat Kanheri
Shpellat Kanheri (shqiptimi sanskritisht: Kānherī-guhāḥ) përbëjnë një grup monumentesh shkëmbore që gjenden në veri të Borivali-t në rrethinat perëndimore të Bombeit, kryeqyteti i shtetit të Maharashtras. Të gjendura brenda pyjeve të parkut kombëtar Sanjay Gandhi, shpellat janë 6 km nga porta kryesore e parkut dhe 7 km nga stacioni i Borivalit. Touristët mund të hyjnë pas orës 9:00 të mëngjesit. Shpellat Kanheri demostrojnë ndikimin budist në artin dhe kulturën e Indisë. Kanheri vjen nga sanskritishtja Krishnagiri, që do të thotë mali i zi (Krishna). Ato janë skalitur nga një masiv shkëmbor bazalti.
Përshkrimi
Këto shpella datojnë nga shekulli i I p.e.s. deri në shekullin e X të e.s.. Nga shkëmbinjtë bazaltikë janë skalitur njëqint e nëntë shpella. Ndryshe nga shkëlqimi elegant i Shpellave Elephanta në afërsi, qelitë më të hershme janë spartane dhe të pazbukuruara. Secila shpellë ka një plinth guri si shtrat. Një sallon mbledhjesh me kollona të stërmëdha përmban stupan, një faltore budiste. Më tej në kodër ndodhen kanalet dhe çisternat, mbetjet e një sistemi të lashtë që kanalizonte ujin e shiut në depozita të stërmëdha. Dikur shpellat u shndërruan në manastire permanente, shkëmbi u skalit me relieve të ndërlikuara të Budës dhe Bodhisattva-s. Kanheri u bë një vendbanim i rëndësishëm budist në bregun Konkan rreth shekullit të III të e.s..
Mbishkrimet në Kanheri
Në Kanheri janë gjetur gati 51 mbishkrime të lexueshme 26 epigrafe, që përfshijnë mbishkrime në shkrimin Brahmi, Devanagari dhe 3 shkrime Pahlavi dhe epigrafe që gjenden në Shpellën 90. Një nga mbishkrimet domethënëse përmend martesën e sunduesit të Satavahana-s, Vashishtiputra Satakarni me vajzën e Rudradaman-it I.
Gabriac, Lozère
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Gabriac (Shqip: Gabriaku) është një komunë në departamentin Lozère në Francën jugore.
Kisha e Shën Mërisë Mesodhi (Vuno)
Kisha e Shën Mërisë Mesodhi (Vuno) është një monument i trashëgimisë kulturore në Vuno, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Akira Nishino
(lindur më 7 Prill 1955) është një ish-futbollist japonez.
Kawaki
Kawaki (カワキ) është personazh fiktiv në anime dhe manga Boruto: Naruto Next Generations. Ai u rrit nga Kara dhe enë i ardshëm për Isshiki Ōtsutsuki. Ai është personi kryesor që mund ta përmbush dëshirën e tyre. Pasi u soll në Konohagakure nga Skuadra 7, ai merret nga Naruto Uzumaki i cili e rrit atë si të tijin, gjatë së cilës ai zhvillon një lidhje vëllazërore me Boruto Uzumaki për të zgjidhur misterin e Kāma.
Paraqitja e parë e Kawaki në manga dhe anime e Boruto shkaktoi një shqetësim të madh brenda ekskluzivitetit për shkak të veprimeve të tij të mundshme të dhunshme kundër Naruto Uzumaki. Sidoqoftë, debutimi i tij në rrëfimin aktual ishte subjekt lavdërimi për ndërveprimet e tij të vazhdueshme me personazhin kryesor që u rrit nga një adoleshent me zemër të ftohtë në një person më të kujdesshëm, veçanërisht nën ndikimin e Naruto.
Historia
Gjatë fëmijërisë së tij, Kawaki u ngrit vetëm nga babai i tij, një pijanec fizikisht dhe emocionalisht abuziv, derisa Jigen bleu atë me një shumë të madhe parash. Pasi mori kujdestarinë e djalit, Jigen i tha atij se vuajtja që duroi mbaroi dhe nuk kishte asgjë për t'u frikësuar, pasi ai ishte babai i tij i ri.
Disa kohë më pas, Jigen e çoi në një laborator ku u takua me Amado, duke i thënë atij se do t'i jepte një dhuratë kur ata të bëheshin prind dhe fëmijë. Kawaki ishte një nga pesëmbëdhjetë fëmijë të vendosur në mitra artificiale të lidhura me tuba në kavanoza të lëngjeve, nëpërmjet të cilave Jigen u përpoq ta transferonte Kama tek ata. Të trembëdhjetë fëmijët e parë të gjithë vdiqën, megjithatë Jigen arriti me Kawaki, një nga përpjekjet e tij të fundit. Kawaki më vonë u zgjua me një Kama në dorën e majtë. Pavarësisht nga premtimi i Jigen për sigurinë, Kawaki më vonë do ta përshkruante jetën e tij që atëherë e tutje të jetë një ferr i gjallë. Ai do të vazhdonte vazhdimisht me anë të një trajnimi të lodhshëm, kështu që ai do të zotëronte Kama si Jigen. Gjatë kësaj, ai vazhdimisht do të prishë Kawakiun si vlerë vetëm si një enë për Kama dhe do ta godiste djalin sa herë që e pyeti atë.
Kawaki përfundimisht iu nënshtrua modifikimit të gjerë trupor, me teknologji mikroskopike duke u futur në trupin e tij që vazhdimisht ndryshon fiziologjinë e tij në nivel qelizor, duke i dhënë atij aftësi unike mbinjerëzore të ngjashme me një kekkei genkai. Në një moment ai luftoi kundër Garohut, duke dhënë një goditje që hoqi nofullën e ulët të njeriut, për të cilën ai pretendon të ketë kërkuar falje.
Aftësitë
Megjithëse Kawaki nuk është një ninxha dhe nuk di si ta shfrytëzojë çakrën e tij, ai është një luftëtar jashtëzakonisht i aftë, i trajnuar brutalisht nga luftimi i armatosur dhe i paarmatosur nga Jigen nga një moshë e re. Në të kaluarën ai ishte në gjendje të shkatërronte nofullën e Garoh dhe dhjetëra kukulla robotikë. Edhe në një gjendje të shterur, fuqia e tij ishte e mjaftueshme për të zmbrapsur Ekipin Konohamaru dhe për të shmangur Garo, duke e mundur me lehtësi dhe duke e vrarë atë me aktivizimin e Kama të tij dhe do ta kishte vrarë Ekipin Konohamaru me një sulm të vetëm, nëse Boruto nuk do të prekte Kama e tij dhe do të absorbohej, me Delta hapur duke lavdëruar fuqinë e Kawakit.
Kawaki specializohet në luftime me distancë të shkurtër. Ai është në gjendje të shmangë me lehtësi shpërthimin e Garo dhe duket se është shumë elastik, pasi ai mund të vazhdojë të luftojë efektivisht pavarësisht nga gjendja e tij e shkatërruar. Ai është i aftë në taijutsu (teknika e trupit), i aftë të garoj me Boruton në luftën e tyre. Kawaki më vonë është treguar i aftë në përdorimin e një bō, në gjendje të përputhet me shpatën e Borutos.
Që kur jetoi në Konohagakure dhe u interesua për teknika të ninhxave, ai filloi ta mësonte atë nga Hokage i Shtatë. Kjo përfshinte manipulimin e çakrës dhe teknikën e shurikenit, për të cilat ai tregoi një talent të dukshëm, duke zotëruar bazat në një periudhë të shkurtër kohe. Ai është gjithashtu në gjendje të kryejë teknika më të përparuara me një dorë të vetme, duke përfshirë Stilin e Zjarrit dhe Klonin e Hijes. Ai gjithashtu demonstroi zgjuarsi të madhe, duke përdorur aftësinë e kufizuar që ka fituar për mashtrime të zgjuara.
Kãma
Kawaki posedon shenjën Kāma të Isshiki Ōtsutsuki, të cilën ai e fitoi pasi ishte i vetmi që i mbijetoi përpjekjes së Jigen për të transferuar Kāma e tij. Për shkak të stërvitjes së tij nën Jigen, Kawaki ishte tashmë i aftë të aktivizonte shenjën sipas dëshirës, megjithëse nganjëherë aktivizohet jashtë kontrollit të tij, dhe duke përdorur siç duhet fuqinë e tij. Ai mund të thithë teknika të ninxhës dhe të krijojë shpërthime në shkallë të gjerë me aktiv. Sidoqoftë, përdorimi i shenjës bën që trupi i tij të nxehet shumë, duke e lënë atë pa ndjenja. Kur sinkronizojnë Kāma e tij me Boruto, ata mund të prodhojnë një çarje hapësirë-kohë për të hyrë në dimensione të ndryshme.
Modifikimi i trupit
Trupi i Kawaki ka pësuar modifikim të rëndësishëm nga Amado, me teknologjinë mikroskopike që është futur në trupin e tij që vazhdimisht i ndryshon fiziologjinë e tij në të gjithë sistemin e tij të qarkullimit dhe nervor, duke e shndërruar atë në diçka si një mjet i gjallë shkencor ninxha. Pas shqyrtimit fillestar, Katasuke Tōno e konsideron kibernetikën në trupin e tij një vepër arti, aq të avancuar sa krahun mbrojtës që ai kishte projektuar për Naruto Uzumaki, nëse jo më shumë. Ai gjithashtu sqaron se ndryshe nga Mitsuki, i cili është një njeri sintetik që është gjeneruar në mënyrë gjenetike duke përdorur teknologji organike, Kawaki është një qenie njerëzore e cila u shndërrua në diçka tjetër duke përdorur teknologjinë inorganike.
Mjeti i tij mekanik i ninxhave merr formën e mjeteve ninxhave shkencore mikroskopike të vendosura përgjatë gjithë trupit të tij, të cilat duken të bëjnë ndryshime të veçanta në nivelin qelizor, duke i dhënë atij aftësi unike mbinjerëzore të ngjashme me një kekkei genkai.
Për shembull, indet e tij të trupit mund t'i nënshtrohen ndarjes së shpejtë qelizore, duke e bërë atë të zgjerohet dhe gjithashtu mund t'i nënshtrohet menjëherë sklerozës ose malazisë për të ngurtësuar ose zbutur. Kjo i lejon atij që ta transformojë pjesërisht trupin e tij në një mënyrë të ngjashme me transformimin e Jūgos, duke armatosur atë për të prodhuar fërkime të mprehta ose trungje të mprehtë; këto rritje mund të derdhen ose të hedhen si predha. Ai gjithashtu mund të prodhojë një valë të fortë shokuese nga trupi i tij, duke u larguar nga të gjithë, madje edhe në tokë poshtë tij.
Béthisy-Saint-Martin
Béthisy-Saint-Martin (Shqip: Betizë-Shën Martini) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Stanaj
është një fshat në Bashkinë Belsh në Qarkun e Elbasanit në Shqipëri.
Chadenet
Chadenet (Shqip: Shadena) është një komunë në departamentin Lozère në Francën jugore.
Arques, Aveyron
Arques është një komunë në Francë. Arques bën pjesë në departamentin Aveyron të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 118 banorë dhe sipërfaqe 11.29 km².
Saint-Antonin
Saint-Antonin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-Antonin ka një popullsi prej 116 banorë dhe sipërfaqe 6.44 km², me një dendësi prej 18 banor/km².
Ichiro Hosotani
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Kisha e Shën Sergit dhe Bakut
Kisha e Shën Sergit dhe Bakut është një monument i trashëgimisë kulturore në Himarë, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Shkozë, Belsh
është një fshat në Bashkinë Belsh në Qarkun e Elbasanit në Shqipëri.
Stema e Irlandës Veriore
thumb|200px|Stema e [[Irlanda Veriore|Irlandës Veriore]] Stema e Irlandës Veriore u adoptua nga viti 1924. Stema ka një mburojë të bardhë me kryq të kuq, në kryq është një yll i bardhë me një dorë të kuq, lartë yllit është një kurorë të vogël. Në anën e djathtë është një luan i kuq me rreth të verdhë në qafën e tij, me gjuhë dhe kthetra të verdha. Ky luan mban një flamur i cili është me stemën e Irlandës. Në anën e majtë është një drer irlandez me rreth të verdhë me brinja të bardha duke mbajtur një flamur i cili është flamuri i Ulsterit.
Perandorët romakë me prejardhje ilire
Të veçantat e Perandorit Justinian
Justiniani dallohet për dijet e thella, vullnetin e jashtëzakonshëm për punë dhe kulturën e nevojshme për ripërtëritjen e idesë perandorake romake. Duke marrë arsimim të plotë, Ai mundi të ishte kompetent në shumë fusha: teologji, politikë, strategji ushtarake, art, arkitekturë, shkencë.U përgatit shumë gjatë për në fron, më me kujdes se të gjithë sunduesit e tjerë të Perandorisë Bizantine.Ishte Perandori i fundit që bëri përpjekje për t’i bashkuar pjesët lindore dhe perëndimore të Perandorisë.
Justiniani dhe ilirët
Justiniani ka qenë shumë i lidhur me vendlindjen dhe popullin që i përkiste. Kjo nuk ishte thjeshtë lidhje shpirtërore dhe nostalgji për prejardhjen. Ai u mbështet shumë në rrethin e vet familjar dhe bashkëkombasit e vet ilirë, që përbënin një forcë kryesore në ushtri dhe në aparatin shtetëror. Në një nga mbishkrimet e gjetura në Itali bëhet fjalë për numrin e madh të ilirëve (numerius felix Illyrianorum), që shërbenin në ushtrinë perandorake. Kujtojmë edhe rolin e madh të tre gjeneralëve ilirë: Belisari, Mundi dhe Germani (kushëri i tij) për mbrojtjen e Perandorisë dhe realizimin e ambicieve të Perandorit. Por ndryshe nga perandorë të tjerë ilirë, Justiniani nuk u mjaftua me ilirizimin e kastës perandorake dhe u përpoq që Iliria të kishte një status të veçantë dhe të ishte më i privilegjuar se rajonet e tjera.Justiniani ndërtoi vetëm në Dardani tetë qytete të reja dhe meremetoi pesëdhjetë e një qytete të tjera. Po kështu në Epirin e Ri, që i përkiste Shqipërisë së Mesme, Perandori ndërtoi tridhjetë e dy kështjella të reja dhe meremetoi tridhjetë e gjashtë ekzistuese. Ndërsa në territorin e Epirit të Vjetër, që i përket territorit të Shqipërisë së Jugut u ndërtuan dymbëdhjetë kështjella të reja dhe u meremetuan dyzet e shtatë kështjella të tjera. Perandori rindërtoi krejtësisht qytetin e Singidinumit dhe e rrethoi me fortesa shumë të rëndësishme. Po kështu ngriti një fortesë të madhe në afërsi të këtij qyteti.Me emrin e vet, Justinianopolis, Perandori pagëzoi edhe qytetin Adrianopolis në Epir. Gjithashtu pranë Justinianës së Dytë, u ndërtua një qytet i ri, i quajtur Justinopolis, për nder të dajës së Augustit, themeluesit të dinastisë, Perandorit Justin I.Justinani u kujdes që Iliriku të ndihej i sigurtë dhe e bëri mbrojtjen e territoreve ilire prej sulmeve të barbarëve një çështje personale. Në territoret ilire u ndërtuan 43 fortesa të reja dhe u riparuan 50 fortesa të tjera. Kur në vitin 540 hordhitë bullgare dhe sllave sulmuan Ilirikun, Justiniani ndërtoi,ose meremetoi rreth 400 vendfortifikime, shumica prej të cilave shumë larg kufijve.
Dante e percepton Justinianin si përfaqësuesin e denjë të Perandorisë së Romës. Si përfundim, shekulli VI mbizotërohet nga personaliteti i Justinianit, kurse sundimi i tij shënon pikën kulmore të Perandorisë Romake të Lindjes. Justiniani i Madh është njëri ndër personalitetet më të shquara historikë të Kohës së Vjetër dhe padyshim sunduesi më i lavdishëm i Perandorisë njëmijë e njëqindvjeçare të Bizantit.
Bédouès-Cocurès
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Bédouès-Cocurès (Ocitanisht: Bedoesc e Cocurès ; Shqip: Bedosi dhe Kokyra) është një komunë në departamentin Lozère, Franca jugore. Bashkia u krijua më 1 janar 2016 nga bashkimi i ish-komunave Bédouès dhe Cocurès.
Inxhineria e sistemeve
300px|parapamje|djathtas|Teknikat e sistemeve inxhinierike janë përdorur në projekte komplekse si: projektimi i anijeve kozmike, projektimi i mikroprocesorëve kompjuterike, robotikë, integrimet software, dhe ndërtimin e urave. Inxhineria e sistemeve është një fushë ndërdisiplinore e inxhinierisë që fokusohet mbi atë se si të projektohen dhe menaxhohen sisteme komplekse inxhinierike gjatë ciklit të tyre të jetës. Çështje të tilla si kërkesat inxhinierike, besueshmëria, logjistika, koordinimin i ekipeve të ndryshme, testimi dhe vlerësimi, mirëmbajtja dhe shumë disiplina të tjera të nevojshme për zhvillim e suksesshëm të sistemit, projektimit, implementimit, dhe dekompozimi përfundimtar bëhet më i vështirë kur bëhet fjalë për projekte të mëdha ose komplekse.
Historia
Termi Inxhineri e sistemeve (systems engineering) i ka gjurmët në vitet 1940 në Laboratorët e Bell Labs Nevoja për të identifikuar dhe të manipuluar vetitë e një sistemi si një tërësi, e cila në projekte inxhinierike komplekse mund të ndryshojnë në masë të madhe nga shuma e vetive të pjesëve, motivoj shumë industri të aplikojnë këtë disiplinë, veçanërisht ato që zhvillonin sisteme për Ushtrinë e SHBA-së.
Atëherë kur nuk ishte më e mundur të mbështetej në evolucionin e projektimit që të përmirësohej mbi një sistem, dhe mjetet ekzistuese nuk ishin të mjaftueshme të përmbushin kërkesat në rritje, metoda të reja filluan të zhvillohen të cilat e trajtonin drejtpërdrejtë kompleksivitetin. Evolucioni i vazhdueshëm i inxhinerisë të sistemeve përfshin zhvillimin dhe identifikimin e teknikave të modelimit dhe metodave të reja.
Joker (lojëra me letra)
thumb|Shembulli i një karte “Joker” Joker është një kartë e gjetur në shumicën e kuvertave të kartolinave të përshtatshme franceze, si një shtesë për katër kostume standarde (spathiu, diamante, zemra dhe maç). Prej gjysmës së dytë të shekullit të njëzetë, ato janë gjetur edhe në kuvertën spanjolle dhe italiane. Joker filloi në Shtetet e Bashkuara gjatë Luftës Civile dhe u krijua si një kartë e mirë për ndeshjen e Euchre. Që atëherë është adoptuar në shumë lojëra të tjera të kartave, ku shpesh vepron si një kartë e egër, por mund të ketë funksione të tjera si: atu i lartë, një kartë kalimi (duke detyruar një tjetër lojtar të humbasë një kthesë), kartën më të ulët ose kartën më të lartë të vlerës. Në të kundërt, një kartë e egër është çdo kartë që mund të përdoret për të përfaqësuar një tjetër kartë ose karta; ajo nuk duhet të jetë një joker. Joker është unik brenda paketës franceze në atë që nuk ka një pamje standarde të industrisë së gjerë.
Origjina
Koncepti duket se ka origjinën nga Gjermania ku lojrat, Juckerspiel dhe Bester Bube ("Best Bower") gjithashtu përdorën fanti si bowers më të mira, të djathtë dhe të majtë. Rreth vitit 1860, lojtarët amerikanë Euchre mund të kenë krijuar një tullë më të lartë, "Best Bower", nga një kartë bosh.
Samuel Hart është marrur me shtypjen e kartelës së parë të ilustruar "Best Bower" në vitin 1863 me "Imperial Bowers" së tij. Jokerët më të mirë të tipit Bower vazhdojnë të prodhohen edhe në shekullin e 20-të. Kartat e emërtuara "Joker" filluan të shfaqen rreth fundit të viteve 1860 me disa kllounë dhe shakaxhi. Besohet se termi "Joker" vjen nga Jucker ose Juckerspiel, drejtshkrimi origjinal i Gjermanisë së Euchre. Një prodhues britanik, Charles Goodall, ishte prodhuesi i paketave me Jokers për tregun amerikan më 1871. Jokeri i parë për tregun vendas britanik u shit në vitin 1874. Italianët i quajnë jokerët "Jolly", pasi shumë karta të hershme janë emërtuar "Jolly Joker".
Loja e ardhshme për të përdorur një joker ishte poker rreth vitit 1875 ku funksiononte si një kartë e egër. Paketat me dy joker filluan të bëhen normë gjatë viteve 1940 për lojën e Canasta. Që nga vitet 1950, paketat gjermane dhe austriake kanë përfshirë tre joker për të luajtur German Rummy; në Poloni, jokeri i tretë njihet si jokeri blu; dhe, në Shlesvig-Holshtajn, paketat Zwickern vijnë me gjashtë jokers.
Lojërat me letra Tarot dhe Tarock
Joker shpesh krahasohet me "Budallen" në kuvertën tarot ose Tarock. Ata ndajnë shumë ngjashmëri si në pamjen ashtu edhe në funksionin e lojës.
Béthisy-Saint-Pierre
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Béthisy-Saint-Pierre (Shqip: Betizë-Shën-Pjetri) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Tony Kushner
Tony Kushner (16 korrik, 1956) shkrimtar amerikan, i njohur për shfaqjen Angels in America  për të cilën është fitues i Çmimit Pulitzer për drameë. Kushner i nominuar edhe për Çmimin Oscar për skenar më të mire të adaptuar, së bashku me Ericom Rothin për filmin Munich të Spielbergut.
Jeta e hershme
I lindur në një familje jevreje në New York, mirëpo prindërit e tij u shpërngulën menjëherë pas lindjes së tij në Louisiana. Në New York këthehet në vitin 1971, kur edhe i fillon studimet për letërsinë angleze në Columbia.
Në prill të vitit 2003, Kushner dhe partneri i tij shumëvjeçar Mark Harris, redaktor l magazineës Entertainment Weekly, lidhën partneritet të regjistruar në ceremoninë e dasmës në New York.
Maisie Williams
Margaret Constance "Maisie" Williams (lindur më 15 prill të vitit 1997), është një aktore angleze. Ajo bëri debutimin e saj si aktore profesioniste si Arya Stark në serinë televizive të HBO, Game of Thrones për të cilin ajo fitoi çmimin e EWwy si Aktorja më e Mirë Mbështetëse në Dramë, çmimin Portal të Airlock Alpha si Aktorja më e Mirë Mbështetëse - Televizion dhe Aktorja e Re më e Mirë dhe çmimin Saturn si Performanca më e mirë nga një Aktore e Re. Në 2016, ajo u nominua për një çmim Primetime Emmy si Aktore e Shkëlqyer Mbështetëse në një Seri Dramë.
Williams ka pasur edhe një rol të përsëritur në Doctor Who si Ashildr në vitin 2015. Krahas televizionit, ajo bëri debutimin e saj në filmin mister The Falling, për të cilin ajo fitoi çmimin e London Film Critics si Performuesja e Re e Vitit.
Jeta e hershme
Williams u lind në Bristol, Mbretëri e Bashkuar. Ajo ka qenë gjithmonë e njohur si "Maisie" për shkak të personazhit në The Perishers. Williams është fëmija më e vogël në familjen e saj; ajo ka dy vëllezër dhe një motër më të madhe. E bija e Hilary Pitt (tani Frances), një ish administruese kursi universiteti, ajo u rrit në Clutton, Somerset. Ajo ndoqi shkollën fillore Clutton Primary School dhe Norton Hill School në Midsomer Norton, përpara se të shkonte në kolegjin Bath Dance College për të studiuar arte performuese.
Karriera
Që prej vitit 2011, Williams ka luajtur Arya Stark, një vajzë e re nga një familje fisnike, në serialin e HBO, Game of Thrones. Arya ishte roli i parë i Williams në karrierën e saj profesionale. Ajo ka marrë kritika shumë të mira për performancën e saj në serial.
Në vitin 2012, Williams luajti Loren Caleigh në seriallin e BBC, The Secret of Crickley Hall dhe u shfaq në një skeç të Funny or Die të titulluar The Olympic Ticket Scalper. Ajo gjithashtu u shfaq në filmat e pavarur Heatstroke (2012) dhe Gold (2013), dhe në filmat e shkurtër Corvidae (2013) dhe Up On The Roof (2013).
Në vitin 2014, Williams portretizoi Lydia në filmin britanik The Falling, i cili u dha premierë më 11 tetor të vitit 2014, dhe u publikua më 24 prill 2015 në Britani të Madhe.
Arques, Pas-de-Calais
Arques është një komunë në Francë. Arques bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 9945 banorë dhe sipërfaqe 22.41 km².
Le Bar-sur-Loup
Le Bar-sur-Loup është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Le Bar-sur-Loup ka një popullsi prej 2991 banorë dhe sipërfaqe 14.47 km², me një dendësi prej 207 banor/km².
Stema e San Marinos
thumb|200px|Stema e [[San Marino|San Marinos]] thumb|200px|Stema e përdorur para vitit [[2011]] Stema e San Marinos ndoshta u adoptua nga shekulli i 14-të. Mburoja është e rrethuar me kurora lulesh dhe me gjethe. Në mburojën e kaltërt janë tri kulla me ngjyra të argjenda. Poshtë mburojës është një shiritë me moton "Libertas" që do të thotë "liri" nga gjuha latine. Lartë mburojës është një kurorë me ngjyrë të verdhë. Kurorat lulesh dhe lisat e simbolizojnë stabilitetin e republikës dhe mbrotjen e lirisë.
Kisha e Shën Sotirit (Vuno)
Kisha e Shën Sotirit (Vuno) është një monument i trashëgimisë kulturore në Vuno, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Lachelle
Lachelle (Shqip: Shela ) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Hisao Sekiguchi
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Filozofia e perceptimit
djathtas|parapamje|260x260px| A e shohim se çfarë është vërtet atje? Dy fushat e figurës së shënuar A dhe B, dhe drejtkëndëshi që i lidh ato, janë të gjitha me të njëjtën hije: sytë tanë automatikisht "korrektohen" për hijen e cilindrit. Filozofia e perceptimit ka të bëjë me natyrën e përvojës perceptuese dhe statusin e të dhënave perceptuese, në veçanti se si ato lidhen me besimet, ose dijet, ndaj botës. Çdo llogari e qartë e perceptimit kërkon një angazhim një nga një të një larmie pikëpamjesh ontologjike ose metafizike. Filozofët dallojnë llogaritë e brendshme, të cilat supozojnë se perceptimi i objekteve dhe njohja apo besimi rreth tyre, janë aspekte të mendjes së një individi, dhe llogari të jashtme, të cilat shprehen se ato përbëjnë aspekte reale të botës së jashtme të individit. Pozicioni i realizmit naiv - — përshtypja e përditshme e objekteve fizike që përbëjnë atë që perceptohet — është në kundërshtim deri diku me shfaqjen e iluzioneve dhe halucinacioneve perceptuese dhe relativitetin e përvojës perceptuese si dhe pasqyrimeve të caktuara në shkenca. Konceptimet realiste përfshijnë fenomenalizmin dhe realizmin direkt dhe indirekt. Konceptimet anti-realiste përfshijnë idealizmin dhe skepticizmin.
Kategoritë e perceptimit
Ne mund ta kategorizojmë perceptimin si të brendshëm ose të jashtëm.
Filozofia e perceptimit ka të bëjë kryesisht me eksteroception.
Llogaritë shkencore të perceptimit
Një objekt në një distancë nga një vëzhgues do të pasqyrojë dritën në të gjitha drejtimet, disa prej të cilave do të bien mbi kornea e syve, ku do të përqendrohet në secilën retinë, duke formuar një imazh. Pabarazia midis daljes elektrike të këtyre dy imazheve paksa të ndryshme zgjidhet ose në nivelin e bërthamës anësore të gjenikulës ose në një pjesë të korteksit vizual të quajtur 'V1'. Të dhënat e zgjidhura përpunohen më tej në korteksin vizual, ku disa zona kanë funksione të specializuara, për shembull zona V5 është e përfshirë në modelimin e lëvizjes dhe V4 në shtimin e ngjyrës. Imazhi i vetëm që rezulton se subjektet raportojnë si përvojë të tyre quhet 'perceptim'. Studimet që përfshijnë skena që ndryshojnë me shpejtësi tregojnë se perceptimi rrjedh nga shumë procese që përfshijnë vonesat në kohë. Studimet e fundit të fMRI tregojnë se ëndrrat, imagjinatat dhe perceptimet e gjërave siç janë fytyrat shoqërohen nga aktivitetet në të njëjtat fusha të trurit si të përfshira me shikimin fizik. Imazhet që burojnë nga shqisat dhe imazhet e krijuara nga brenda mund të kenë një ontologji të përbashkët në nivele më të larta të përpunimit kortikal.
Tingulli analizohet në terma të valëve të presionit të ndjerë nga kërmilli në vesh. Të dhënat nga sytë dhe veshët kombinohen për të formuar një perceptim 'të detyruar'. Problemi se si prodhohet kjo, i njohur si problemi detyrues.
Perceptimi është analizuar si një proces kognitiv, në të cilin përpunimi i informacionit përdoret për të transferuar informacionin në mendje, ku është i lidhur me informacione të tjera. Disa psikologë propozojnë që ky përpunim të krijojë gjendje të veçantë mendore ( konjitivizëm ) ndërsa të tjerët parashikojnë një rrugë të drejtpërdrejtë në botën e jashtme në formën e veprimit ( sjellje radikale). Studiuesit e sjelljeve si John B. Watson dhe BF Skinner kanë propozuar që perceptimi vepron kryesisht si një proces midis një stimuli dhe një përgjigje, por kanë vërejtur se " fantazma e Gilbert Ryle " në makinën e trurit "ende duket të ekzistojë. "Kundërshtimi ndaj gjendjeve të brendshme nuk është se ato nuk ekzistojnë, por se ato nuk janë të rëndësishme në një analizë funksionale". Kjo pikëpamje, në të cilën përvoja mendohet të jetë një nënprodukt i rastësishëm i përpunimit të informacionit, njihet si epifenomenalizëm.
Përkundër qasjes së studiuesve të sjelljeve për të kuptuar elementët e proceseve njohëse, psikologjia gestalt u përpoq të kuptonte organizimin e tyre në tërësi, duke studiuar perceptimin si një proces të figurës dhe tokës.
Tregime filozofike të perceptimit
Probleme të rëndësishme filozofike rrjedhin nga epistemologjia e perceptimit - si mund të fitojmë njohuri përmes perceptimit - siç është pyetja e natyrës së kualitetit. Brenda studimit biologjik të perceptimit, realizmi naiv është i papërdorshëm. Sidoqoftë, format e modifikuara të realizmit naiv mbrohen nga biologjia e jashtme. Thomas Reid, themeluesi i shekullit të tetëmbëdhjetë të Shkollës Skoceze të Ndjesisë së Përbashkët, formuloi idenë se ndjesia përbëhej nga një grup transferimesh të të dhënave, por gjithashtu deklaroi se ekziston ende një lidhje e drejtpërdrejtë midis perceptimit dhe botës. Kjo ide, e quajtur realizëm i drejtpërdrejtë, është bërë përsëri e njohur në vitet e fundit me rritjen e postmodernizmit.
Suksesi i transferimeve të të dhënave të përfshira në perceptim sugjeron që të dhënat e sensit janë disi të disponueshme për një subjekt perceptues që është substrati i perceptimit. Realizmi indirekt, pamja e mbajtur nga John Locke dhe Nicolas Malebranche, propozon që ne të mund të jemi të vetëdijshëm vetëm për përfaqësimet mendore të objekteve. Sidoqoftë, kjo mund të nënkuptojë një regres të pafund (një perceptues brenda një perceptuesi brenda një perceptuesi ...), megjithëse një regres i fundëm është plotësisht i mundur. Ai gjithashtu supozon se perceptimi është tërësisht për shkak të transferimit të të dhënave dhe përpunimit të informacionit, një argument që mund të shmanget duke propozuar që perceptimi nuk varet tërësisht nga transferimi dhe rirregullimi i të dhënave. Kjo ende përfshin çështje themelore ontologjike të llojit të ngritur nga Leibniz Locke, Hume, Whitehead dhe të tjerët, të cilat mbeten të jashtëzakonshme veçanërisht në lidhje me problemin detyrues, pyetjen se sa të ndryshme janë perceptimet (p.sh. ngjyra dhe kontura në vizion) " të lidhura "me të njëjtin objekt kur ato përpunohen nga zona të ndara të trurit.
Realizmi indirekt (pikëpamjet përfaqësuese) siguron një përmbledhje të çështjeve të tilla si përmbajtja perceptuese, kualia, ëndrrat, imagjinimet, halucinacionet, iluzionet, zgjidhja e rivalitetit binokular, zgjidhja e perceptimit shumëpjesëshëm, modelimi i lëvizjes që lejon ne për të parë TV, ndjesitë që vijnë nga stimulimi i drejtpërdrejtë i trurit, azhurnimi i imazhit mendor me sakada të syve dhe referimi i ngjarjeve prapa në kohë. Realistët e drejtpërdrejtë ose duhet të argumentojnë që këto përvoja nuk ndodhin ose tjetër refuzojnë t'i përcaktojnë ato si perceptime.
Idealizmi mendon se realiteti është i kufizuar në cilësi mendore ndërsa skepticizmi sfidon aftësinë tonë për të ditur ndonjë gjë jashtë mendjes sonë. Një nga përkrahësit më me ndikim të idealizmit ishte Xhorxh Berkeley i cili pohoi se gjithçka ishte mendje ose varej nga mendja. Idealizmi i Berkeley ka dy fillesa kryesore, fenomenalizëm në të cilin ngjarjet fizike shikohen si një lloj i veçantë i ngjarjes mendore dhe idealizmit subjektiv. David Hume është ndoshta përkrahësi më me ndikim i skepticizmit.
Një teorin e katërt të perceptimit në kundërshtim me realizmin naiv, enaktivizmin, përpiqet të gjejë një rrugë të mesme midis teorive të drejtpërdrejta realiste dhe indirekte të realizmit, duke parashtruar se njohja lind si rezultat i ndërveprimit dinamik midis aftësive shqisore-motorike të një organizmi dhe mjedisit të tij. Në vend që të shohim perceptimin si një proces pasiv të përcaktuar plotësisht nga tiparet e një bote ekzistuese në mënyrë të pavarur, aktivizmi sugjeron që organizmi dhe mjedisi janë bashkërisht strukturorë dhe bashkëpërcaktues. Teoria u zyrtarizua për herë të parë nga Francisco Varela, Evan Thompson dhe Eleanor Rosch në "Mendjen e Mishëruar".
Përfaqësimi hapësinor
Një aspekt i perceptimit që është i zakonshëm për realistët dhe anti-realistët është ideja e hapësirës mendore ose perceptuese. David Hume arriti në përfundimin se gjërat shfaqen të zgjeruara sepse ato kanë atribute të ngjyrës dhe ngurtësisë. Një pamje e njohur moderne filozofike është se truri nuk mund të përmbajë imazhe, kështu që ndjenja jonë e hapësirës duhet të jetë për shkak të hapësirës aktuale të pushtuar nga gjërat fizike. Sidoqoftë, siç e vuri re René Descartes, hapësira perceptuese ka një gjeometri projektive, gjërat brenda tij shfaqen sikur shikohen nga një pikë. Fenomeni i perspektivës u studiua nga afër nga artistë dhe arkitektë në Rilindje, të cilët mbështeteshin kryesisht në polimet e shekullit të 11-të, Alhazen (Ibn al-Haytham), i cili afirmoi dukshmërinë e hapësirës perceptuese në parashikimet e strukturimit gjeometrik. Matematikanët tani dinë për shumë lloje të gjeometrisë projektuese siç është hapësira komplekse Minkowski që mund të përshkruajë paraqitjen e gjërave në perceptim (shih Peter (2000)) dhe gjithashtu ka dalë që pjesë të trurit përmbajnë modele të veprimtarisë elektrike që korrespondojnë ngushtë me paraqitjen e figurës së retinës (kjo njihet si retinotopi ). Si apo nëse këto bëhen përvojë të vetëdijshme është ende e panjohur (shih McGinn (1995)).
Radiokirurgjia
thumb|240px|Fotografi intraoperative që tregon një sistem radiografik Radiokirurgjia është kirurgji duke përdorur rrezatim, domethënë shkatërrim të zonave të zgjedhura saktësisht të indeve duke përdorur rrezatim jonizues dhe jo ekseksion me teh. Ashtu si format e tjera të terapisë me rrezatim (i quajtur edhe radioterapi), zakonisht përdoret për të trajtuar kancerin. Radiokirurgjia u përcaktua fillimisht nga neurokirurgu suedez Lars Leksell si "një fraksion i vetëm me dozë të lartë rrezatimi, i drejtuar stereotaktikisht në një rajon intrakranial të interesit".
Në radiokirurgjinë stereotaktike, fjala "stereotaktikë" i referohet një sistemi koordinativ tre-dimensional që lejon korrelacionin e saktë të një objektivi virtual që shihet në imazhet diagnostikuese të pacientit me pozicionin aktual të synuar në pacient. Radiokirurgjia stereotaktike gjithashtu mund të quhet terapi rrezatuese stereotaktike e rrezatimit të trupit ose radioterapi ablative stereotaktike kur përdoret jashtë sistemit nervor qendror.
Historia
Kirurgjia stereotaktike u zhvillua për herë të parë në vitin 1949 nga neurokirurgu suedez Lars Leksell për të trajtuar caqe të vogla në tru që nuk ishin të përshtatshme për operacionin konvencional. Instrumenti fillestar stereotaktik që ai konceptoi përdori sonda dhe elektroda. Përpjekja e parë për të furnizuar elektrodat me rrezatim u bë në vitet pesëdhjetë të hershme, me rreze x. Parimi i këtij instrumenti ishte goditja e objektivit brenda-kranial me rreze të ngushta rrezatimi nga drejtime të shumta. Shtigjet e rrezeve konvergojnë në vëllimin e synuar, duke dhënë një dozë vdekjeprurëse kumulative të rrezatimit atje, ndërsa kufizojnë dozën në indet ngjitur të shëndetshëm. Dhjetë vjet më vonë ishte bërë përparim i rëndësishëm, për shkak në masë të konsiderueshme për kontributin e fizikanëve Kurt Liden dhe Börje Larsson. Në këtë kohë, rrezet protonike stereotaktikë kishin zëvendësuar rrezet X. Rrezja e grimcave të rënda të paraqitura si një zëvendësim i shkëlqyeshëm për thikën kirurgjikale, por sinkrociklotroni ishte tepër i ngathët. Leksell vazhdoi të zhvillojë një mjet praktik, kompakt, të saktë dhe të thjeshtë i cili mund të trajtohej nga vetë kirurgu. Në vitin 1968 kjo rezultoi në thikë Gamma, e cila u instalua në Institutin Karolinska dhe përbëhej nga disa burime radioaktive kobalt-60 të vendosura në një lloj përkrenare me kanale qendrore për rrezatim me rrezet gama. Ky prototip u krijua për të prodhuar lezione rrezatimi në formë të çarë për procedurat funksionale neurokirurgjike për të trajtuar dhimbjen, çrregullimet e lëvizjes ose çrregullimet e sjelljes që nuk i përgjigjen trajtimit konvencional. Suksesi i kësaj njësie të parë çoi në ndërtimin e një pajisje të dytë, që përmbante 179 burime kobalt-60. Kjo njësi e dytë me thikë Gamma është krijuar për të prodhuar lezione sferike për të trajtuar tumoret e trurit dhe keqformimet arterovenoze intrakraniale (AVM). Njësi shtesë u instaluan në vitet 1980 të gjitha me 201 burime kobalt-60.
Paralelisht me këto zhvillime, një qasje e ngjashme u krijua për një përshpejtues të grimcave lineare ose Linac. Instalimi i përshpejtuesit linear klinik 4 MeV filloi në qershor 1952 në Njësinë e Kërkimeve Radioterapeutike të Këshillit të Kërkimeve Mjekësore në Spitalin Hammersmith, Londër. Sistemi u dorëzua për fizikë dhe testime të tjera në shkurt të vitit 1953 dhe filloi të trajtojë pacientët në 7 shtator të atij viti. Ndërkohë, puna në Laboratorin e Mikrovalës Stanford çoi në zhvillimin e një përshpejtuesi 6 MV, i cili u instalua në Spitalin Universitar Stanford, California, në vitin 1956. Njësitë Linac u bënë shpejt pajisje të favorizuara për radioterapi konvencionale të fraksionuar, por ajo zgjati deri në vitet 80 para se të përkushtohej Radiokirurgjia Linac u bë realitet. Në vitin 1982, neurokirurgu spanjoll J. Barcia-Salorio filloi të vlerësojë rolin e radiokirurgjisë foton të gjeneruar nga kobalti me bazë Linac për trajtimin e AVM dhe epilepsisë. Në vitin 1984, Betti dhe Derechinsky përshkruan një sistem radiografik me bazë Linac. Winston dhe Lutz avancuan më tej teknologjitë prototipike radiotekurike me bazë Linac duke përfshirë një pajisje të pozicionuar stereotaktike të përmirësuar dhe një metodë për të matur saktësinë e përbërësve të ndryshëm. Duke përdorur një Linac të modifikuar, pacienti i parë në Shtetet e Bashkuara u trajtua në Brigham and Women's Hospital, Boston, Massachusetts në shkurt 1986.
Stacioni i autobusëve në Prishtinë
Stacioni i autobusëve në Prishtinë ('Prishtina bus station') është një ndërmarrje publike e cila merret me transportin e udhëtarëve, duke siguruar lidhje me gjithë Kosovën si dhe një varg destinacionesh ndërkombëtare kontinentale. Stacioni ndodhet 2 km në jugperëndim të qytetit, afër Bulevardit Bill Klinton.