cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Suite Life on Deck
Filmi
Më 20 shtator 2010, Disney Channel njoftoi se prodhimi kishte filluar për një film origjinal të Disney Channel bazuar në The Suite Life of Zack & Cody dhe The Suite Life on Deck.
Vikingët në betejat e tyre të njëpasnjëshme
Mendohet se origjina e emrit VICHING rrjedh nga idioma të ndryshme me origjina të ndryshme :
The Suite Life on Deck
Filmi
The Suite Life Movie u shfaq premierë në Disney Channel në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada më 25 mars 2011.
Vikingët në betejat e tyre të njëpasnjëshme
Quheshin ndryshe :
The Suite Life on Deck
Ringjallja e anuluar
Në vitin 2013, gjatë një interviste me Gawker, Dylan Sprouse zbuloi se ai dhe vëllai i tij kishin paraqitur një ide në Disney Channel për vazhdimin e serialit Suite Life. Shfaqja do të shihte Zack dhe Cody të ktheheshin në hotelin Tipton në Boston për të jetuar me nënën e tyre dhe do të bëheshin mentorë të një djali që jetonte me babanë e tij në hotel. Disney e hodhi poshtë idenë fillimisht, por kontaktoi binjakët një vit më vonë me një koncept të modifikuar që ruante historinë e djalit dhe babait të tij, por Zack dhe Cody do të transferoheshin në një hotel në Miami në vend të kësaj, Selena Gomez gjithashtu do të luante dhe binjakët nuk do të merrnin kreditë e producentit siç kishin kërkuar. Sprouses e hodhën poshtë konceptin, duke e lënë projektin të braktisur.
Vikingët në betejat e tyre të njëpasnjëshme
Qendrat e ekspansionit Viking : Populli viking identifikohet sot në banorët e Danimarkës veriore, Suedisë e Norvegjisë dhe kanë pasur influenca kelte dhe gjermanike, Piratët nordikë kishin zakonisht vende precize ku arrinin në mënyre që të mos dëmtonin njëri-tjetrin.
Vikingët konsideroheshin me superdhunti dhe të shëndetshëm që nga lindja; ishin popull luftetarak (në këtë pikë u ngjajnë shumë shqiptarëve) dhe më shtatgjatë (mesatarja ishte 1,70 m) në krahasim me popujt e vendeve të tjera evropiane dhe orientale.
Parada
__NOINDEX__ parapamje|2013 Kampionati Botëror në Atletikë Parada e Kombeve në Stadiumin Luzhniki në Moskë, Rusi. Një paradë është një procesion njerëzish, i organizuar zakonisht përgjatë një rruge, shpesh me kostum, dhe shpesh i shoqëruar nga banda marshimi, nota ose nganjëherë tullumbace të mëdha. Paradat mbahen për një gamë të gjerë arsyesh, por zakonisht janë festime të një lloji.
Në anglishten britanike, termi "paradë" zakonisht rezervohet ose për parada ushtarake ose për raste të tjera ku pjesëmarrësit marshojnë në formacion; për raste festash, procesioni i fjalëve është më i zakonshëm. Termi "paradë" mund të përdoret gjithashtu për shumë lëndë të ndryshme; për shembull, në Forcat e Armatosura Kanadeze, "parada" përdoret si për të përshkruar procesionin ashtu edhe në konotacione të tjera joformale.
Demonstratat e protestës mund të marrin gjithashtu formën e një parade, por raste të tilla zakonisht quhen një marshim.
Yoshiharu Ueno
(lindur më 21 Prill 1973) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Sadik Laçi
Sadik Laçi (1915-1976) mësues shqiptar nga Dibra, Shqipëri.
Referimet
Sadik Laçi, emër i përveçëm i arsimit dibran : monografi : (me rastin e 30 vjetorit të vdekjes) / Sali Ajazi; Dhori Qiriazi
Ndihma e parë
parapamje|345x345px|Një punonjës i [[Marina e Shteteve të Bashkuara të Amerikës|marinës amerikane i jep ndihmën e parë një shtetasi të plagosur irakian.]] Ndihma e parë është ndihma e parë dhe e menjëhershme që i jepet çdo personi me një sëmundje ose lëndim të vogël ose të rëndë, me kujdes të ofruar për të ruajtur jetën, për të parandaluar përkeqësimin e gjendjes ose për të nxitur rikuperimin derisa të mbërrijnë shërbimet mjekësore. Ndihma e parë zakonisht kryhet nga dikush me trajnim bazë mjekësore. Ndihma e parë e shëndetit mendor është një zgjerim i konceptit të ndihmës së parë për të mbuluar shëndetin mendor, ndërsa ndihma e parë psikologjike përdoret si trajtim i hershëm i njerëzve që janë në rrezik për zhvillimin e PTSD. Ndihma e Parë e Konfliktit, e fokusuar në ruajtjen dhe rikuperimin e mirëqenies sociale ose të marrëdhënieve të një individi, po pilotohet në Kanada.
Ka shumë situata që mund të kërkojnë ndihmën e parë dhe shumë vende kanë legjislacion, rregullore ose udhëzime, të cilat specifikojnë një nivel minimal të ofrimit të ndihmës së parë në rrethana të caktuara. Kjo mund të përfshijë trajnime ose pajisje specifike që do të jenë të disponueshme në vendin e punës (siç është një defibrilator i jashtëm i automatizuar), sigurimi i mbulimit të ndihmës së parë specialistike në tubime publike ose trajnime të detyrueshme për ndihmën e parë brenda shkollave. Në përgjithësi, pesë hapa lidhen me ndihmën e parë:
Historia e hershme dhe lufta
Aftësitë e asaj që tani njihet si ndihma e parë janë regjistruar gjatë historisë, veçanërisht në lidhje me luftën, ku kujdesi për rastet traumatike dhe mjekësore kërkohet në një numër veçanërisht të madh. Fashimi i plagëve të betejës është paraqitur në qeramikën klasike greke nga shek. 500 pes, ndërsa shëmbëlltyra e Samaritanit të Mirë përfshin referenca për lidhjen ose veshjen e plagëve. Ka referenca të shumta për ndihmën e parë të kryer brenda ushtrisë romake, me një sistem të ndihmës së parë të mbështetur nga kirurgë, ambulanca në terren dhe spitale. Legjionet romake kishin rolin specifik të kapsarëve, të cilët ishin përgjegjës për ndihmën e parë si fashimi, dhe janë pararendësit e mjekëve modern ushtarak.
Shembuj të mëtejshëm ndodhin gjatë historisë, ende kryesisht të lidhura me betejën, me shembuj të tillë si Knights Hospitaller në shekullin e 11 pas Krishtit, duke ofruar kujdes për pelegrinët dhe kalorësit në Tokën e Shenjtë.
Paketa e ndihmës së parë
Një paketë e ndihmës së parë, çantë e ndihmës së parë ose çantë mjekësore është një koleksion i furnizimeve dhe pajisjeve që përdoren për të dhënë trajtim të menjëhershëm mjekësor, kryesisht për të trajtuar lëndimet dhe gjendje të tjera të lehta ose të moderuara mjekësore. Ka një variacion të gjerë në përmbajtjen e kompleteve të ndihmës së parë bazuar në njohuritë dhe përvojën e atyre që i bashkojnë, kërkesat e ndryshme të ndihmës së parë të zonës ku mund të përdoret dhe ndryshimet në legjislacion ose rregullore në një fushë të caktuar.
Standardi ndërkombëtar për kutitë e ndihmës së parë është se ato duhet të identifikohen me simbolin grafik ISO për ndihmën e parë (nga ISO 7010), i cili është një kryq i bardhë i barabartë në një sfond të gjelbër.
Kompletet standarde shpesh vijnë në kuti plastike të qëndrueshme, qese pëlhure ose në kabinete të montuara në mur. Lloji i kontejnerit do të ndryshojë në varësi të qëllimit, dhe ato variojnë në madhësi nga madhësia e portofolit deri në një kuti të madhe. Rekomandohet që të gjitha kompletet të mbahen në një enë të pastër kundër pluhurit dhe lagështirës për ta mbajtur përmbajtjen të sigurt dhe aseptike.
Pakot duhet të kontrollohen rregullisht dhe të rimbushen nëse ndonjë send është i dëmtuar ose i vjetëruar.
Saint-Lambert
Saint-Lambert është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Mbishkrimi i Dimalit
Në shkencen e arkeologjisë edhe epigrafise njihet si 'tetë radhëshi i Dimalit'.
Gjendja
Ky tetë radhësh është i dëmtuar në një pjesë të mirë  duke mos na dhën kënaqësin ta lexojmë të plotë. Kemi të bëjmë me një llojë shkrimori të pandërprerë edhe pa ndarje fjalësh.
Mbi 8 radhëshin e Dymalit është punuar nga disa autorë por përfundimet e derimësotme nuk na kanë dhënë rrezultatet të kënaqshme në gjithëleximin e mbishkrimit. Ky mbishkrim është gjendur më 1978 mindis një grumbulli gurësh të nxjerrë  gjate punimeve bujqësore në perëndim të qytetit. Mbishkrimi botohet nga arkeologu Burhan Dautaj. Alfabeti i përket jonikut të adoptuar nga grekët, ndërsa kënaqësin e kuptimit të shkrimit e kanë vetëm njohësit e të dyja gjuhëve; shqipes edhe greqishtes. Mbishkrimi cilësohet si dedikim mbi varrin e një vajze të re: Ndarja dhe leximi sipas botimit të vitit 2009
Literature
"ILIRIA" 1994.1-2 f 141
Statusi i ruajtjes
Satusi i ruajtjes së një grupi organizmash (për shembull, një specie) tregon nëse grupi ende ekziston dhe sa ka gjasa që grupi të zhduket në të ardhmen e afërt. Shumë faktorë merren parasysh gjatë vlerësimit të statusit të ruajtjes: jo thjesht numri i individëve të mbetur, por rritja ose zvogëlimi i përgjithshëm i popullsisë me kalimin e kohës, normat e suksesit të mbarështimit dhe kërcënimet e njohura. Ekzistojnë dhe ekzistojnë sisteme të ndryshme të statusit të ruajtjes dhe janë në përdorim në nivel ndërkombëtar, shumë-vendor, kombëtar dhe lokal, si dhe për përdorim të konsumatorëve.
Hilmi Agani
Hilmi Agani (Gjakovë, 1927 - 1995) ka qenë filolog dhe përkthyes shqiptar, vëllai i akademikut Fehmi Aganit. Përkthimi i bërë prej tij i Njëmijë e Një Netëve çmohet më i ploti dhe me gjuhë që rrok më së miri botën e veprës.
Biografia
U lind në Gjakovë, i ati ka qenë imam në Rahovec, ndërsa mixha i tij në Gjakovë. Familja kishte prejardhjen nga Plava dhe në Gjakovë njiheshin si Mullagani.
Gjeli me lafshë të kuqe
Gjeli me lafshë të kuqe (Gallus gallus) është një zog tropikal në familjen Phasianidae. Ai shtrihet në të gjithë Azinë Juglindore dhe pjesë të Azisë Jugore. Gjeli me lafshë të kuqe janë paraardhësi kryesor i pulës shtëpiake (Gallus gallus domesticus); Gjeli me lafshë të hirtë, Gjeli nga Sri Lanka dhe Gjeli me lafshë të gjelbër gjithashtu kanë kontribuar me material gjenetik në pellgun gjenik të pulës.
Dëshmitë nga niveli molekular që rrjedhin nga sekuencimi i gjenomit të plotë zbuluan se pula ishte zbutur nga zogjtë e kuq rreth 8,000 vjet më parë, me këtë ngjarje zbutjeje që përfshinte origjina të shumta amtare. Që nga ajo kohë, forma e tyre shtëpiake është përhapur në të gjithë botën ku ato mbahen nga njerëzit për mishin dhe vezët e tyre.
Taksonomia dhe sistematika
Ekzistojnë shumë nënlloje të egra dhe një shtëpiake të Gallus gallus, duke përfshirë:
Përshkrimi
Gara e nominuar e xhungël shpendëve të kuq ka një ndërthurje të ngjyrave të pendëve, me pendë jeshile portokalli, kafe, të kuqe, ari, gri, të bardhë, ulliri dhe madje metalike. Bishti i gjelve mashkull mund të rritet deri në 28 cm, dhe i gjithë zogu mund të jetë i gjatë deri në 70 cm. Ka 14 pendë bishti. Një keqardhje në qershor ndryshon pendën e zogut në një model eklipsi, i cili zgjat deri në tetor. Modeli i eklipsit mashkullor përfshin një pendë të zezë në mes të shpinës dhe pendë të vogla të kuqe-portokalli të përhapura në të gjithë trupin. Pëllumbat e eklipsit femëror në përgjithësi nuk dallohen nga pendët në stinët e tjera, por orari i multimit është i njëjtë me atë të meshkujve.
Krahasuar me pulën e brendshme më të njohur, xhungël shpendët e kuq kanë një masë trupore shumë më të vogël (rreth e rrotull2 1⁄4 bs (1kg) në femra dhe3 1⁄4 bs (1.5kg) te meshkujt) dhe është më e ndritshme në ngjyrosje. Zogjtë e shpendëve janë gjithashtu të ndryshëm nga sjellja nga pulat shtëpiake, duke qenë natyrshëm shumë të ndrojtur nga njerëzit në krahasim me nënllojet e zbutura shumë të zbutura.
Dimorfizmi seksual
Zogjtë e xhunglave meshkuj janë dukshëm më të mëdhenj se femrat dhe kanë pupla dekorative me ngjyra të ndezura. Bishti i mashkullit është i përbërë nga pendë të gjata, të harkuara që fillimisht duken të zeza, por vezullojnë me blu, vjollcë dhe jeshile në dritë të drejtpërdrejtë. Ai gjithashtu ka pendë të gjata dhe të arta të hakut në qafë dhe në shpinë. Pendët e femrave janë tipike për këtë familje zogjsh duke qenë kriptike dhe të adaptuara për kamuflazh. Ajo vetëm kujdeset për vezët dhe zogjtë. Ajo gjithashtu ka një krehër dhe vatra shumë të vogla (zbukurime me mish në kokë që sinjalizojnë shëndet të mirë për rivalët dhe bashkëshortët e mundshëm) krahasuar me meshkujt. alt=Drab female walking on stones|parapamje| Zog xhungle shpendësh femra Gjatë sezonit të tyre të shumimit, zogjtë meshkuj njoftojë praninë e tyre me thirrjen e njohur "cock-a-doodle-Doo" ose llomotitur. Brenda kopeve, vetëm meshkujt mbizotërues këndojnë. Zogjtë e xhunglave të kuq mashkull kanë një tingull më të shkurtër të këndimit sesa gjelët e shtëpisë; thirrja ndërpritet befas në fund. Kjo shërben si për të tërhequr shokë të mundshëm ashtu edhe për të bërë të shpendëve të tjerë meshkuj në zonë të vetëdijshëm për rrezikun e luftimit të një konkurrenti të shumimit. Një nxitje në pjesën e poshtme të këmbës vetëm pas dhe mbi këmbë shërben në luftime të tilla. Struktura e thirrjes së tyre është komplekse dhe ata kanë thirrje dalluese alarmi për grabitqarët ajrorë dhe tokësorë ndaj të cilëve të tjerët reagojnë në mënyrë të përshtatshme.
Shpërndarja dhe habitati
Diapazoni i formës së egër shtrihet nga India drejt lindjes përmes Indokinës dhe Kinës jugore, në Malajzi, Singapor, Filipine dhe Indonezi. Zogjtë e xhunglave ishin një nga tre kafshët kryesore (së bashku me derrat dhe qentë e zbutur) të transportuar nga popujt e hershëm austronesianë nga Azia Juglindore Azia në udhëtimet e tyre në ishujt e Oqeanisë në parahistori, duke filluar me rreth 5,000 BP. Sot pasardhësit e tyre antikë gjenden në të gjithë Mikronezinë, Melanesinë dhe Polinezinë.
Zogjtë e kuq që preferojnë habitatet dhe skajet e shqetësuara, si natyrore ashtu edhe të krijuara nga njerëzit. Me sa duket foragjeret dhe mbulesa e trashë në këto lloj zonash janë tërheqëse për shpendët e xhunglave, veçanërisht femrat që folezojnë. Zogjtë e xhunglave përdorin pyje të regjistruara dhe rigjeneruese dhe shpesh gjenden pranë vendbanimeve njerëzore dhe zonave që rigjenerohen nga kultivimi i prerjeve dhe djegies. Zonat e djegura për të nxitur rritjen e bambusë gjithashtu tërheqin shpendët e xhunglave sepse farat e bambusë janë më të disponueshme. Në disa zona, shpendët e xhunglës së kuqe mungojnë në plantacionet e silvikulturës dhe gomës, por diku tjetër ato ndodhin si në plantacionet e çajit ashtu edhe në vajin e palmës. Në Provincën Selangor, Malajzi, gjethja e palmës siguron mbulesë të përshtatshme dhe frutat e vajit të palmës sigurojnë ushqim të përshtatshëm. Pëllëmbët gjithashtu ofrojnë një sërë faqesh të ulura, nga uljet e ulta (~ 4 m) të favorizuara nga femrat me zogj deri tek perkat më të larta (deri në 12 m) të përdorura nga të rriturit e tjerë.
Zogjtë e kuq që pinë ujë sipërfaqësor kur është në dispozicion, por me sa duket nuk e kërkojnë atë. Zogjtë në Indinë Qendrore Veriore vizitojnë vrimat e ujit shpesh gjatë sezonit të thatë, megjithëse jo të gjithë zogjtë e xhunglave në rajon jetojnë mjaft afër ujit për ta bërë këtë. Dendësia e popullsisë mund të jetë më e ulët, megjithëse uji sipërfaqësor është i kufizuar.
Sjellja dhe ekologjia
alt=A colorful male junglefowl on a forest floor|parapamje| Gjeli me lafshë të kuqe mashkull Zogjtë e kuq që lahen rregullisht lahen në pluhur për të mbajtur ekuilibrin e duhur të vajit në pendët e tyre. Pluhuri thith vaj shtesë dhe më pas bie.
Fluturimi te këta zogj është pothuajse thjesht i kufizuar në arritjen e zonave të tyre të fjetjes në perëndim të diellit në pemë ose në ndonjë vend tjetër i lartë dhe relativisht i sigurt, pa grabitqarët tokësorë, dhe për të shpëtuar nga rreziku i menjëhershëm gjatë ditës. alt=A colourful male junglefowl (left) and a less colourful female junglefowl (right)|djathtas|parapamje| Ilustrim i shpendëve të gjelit me lafshë të kuqe mashkull dhe femër
Mbarështimi
alt=A small, near-round brown junglefowl egg (left) and a larger, paler chicken egg (right)|parapamje| Gallus gallus - MHNT Meshkujt bëjnë një shfaqje të lidhur me ushqimin e quajtur "gjë e mirë", e kryer me gjetjen e ushqimit në prani të një femre. Ekrani është i përbërë nga thirrjet e mprehta, të ngjashme me ato, dhe lëvizjet tërheqëse dhe tërheqëse të kokës dhe qafës. Gjatë performancës, mashkulli në mënyrë të përsëritur merr dhe hedh artikullin ushqimor me sqepin e tij. Shfaqja zakonisht mbaron kur pula merr ushqimin ose nga toka ose direkt nga sqepi i mashkullit. Çiftimi atëherë ndonjëherë ndodh.
Dieta
Zogjtë e xhunglave të kuq tërhiqen nga zonat me fruta të pjekur ose farëra, duke përfshirë plantacione frutash, fusha drithërash shtëpiakë, dhe rënie bambuje. Megjithëse shpendët e xhunglës zakonisht hanë fruta dhe fara të rëna në tokë, ato herë pas here ushqehen në pemë duke u ulur në degë dhe duke u ushqyer me fruta të varura. Frutat dhe farat e shumë specieve bimore janë identifikuar nga kulturat e shpendëve të xhunglave, së bashku me gjethet, rrënjët dhe zhardhokët. Përveç kësaj, shpendët e xhunglës së kuqe kapin një larmi të gjerë të artropodëve, jovertebrorëve të tjerë dhe vertebrorëve siç janë hardhucat e vogla. Edhe jashtëqitjet e gjitarëve mund të konsumohen. Shumë prej këtyre artikujve merren në mënyrë oportuniste pasi zogjtë ushqehen, megjithëse disa artropodë, siç janë termitet, merren në sasi të mëdha; rreth 1.000 termite individuale janë gjetur në një kulturë të vetme. Materialet bimore përbëjnë një përqindje më të lartë të dietës së zogjve të kuq të rritur, sesa artropodët dhe kafshët e tjera. Në të kundërt, zogjtë ushqehen kryesisht me insekte të rritura dhe larva, krimba toke dhe vetëm material bimor të rastit.
Marrëdhënia me njerëzit
alt=refer to caption|parapamje| Gjeli me lafshë të kuqe mashkull që këndon në një degë peme Pulat u krijuan kur gjelat me lafshë të kuqe u zbutën për përdorim njerëzor rreth 8,000 vjet më parë si nënlloj Gallus gallus domesticus. Tani ato janë një burim kryesor i ushqimit për njerëzit. Sidoqoftë, xhungla të shpendëve të kuq të pa zbutur ende përfaqësojnë një burim të rëndësishëm të mishit dhe vezëve në gamën e tyre endemike. Forma e pa zbutur ndonjëherë përdoret në luftën me gjela.
2009 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 2009 në Republikën e Shqipërisë.
Qershor
Më 9 Qershor ka lindur një legjendë
Galeria “Antika Sarandë”
Galeria “Antika Sarandë” është një galeri në qytetin bregdetar të Sarandës në Shqipëri. Aty janë ekspozuar mbi 1500 objekte që i përkasin periudhave të ndryshme historike. E gjitha nisi si një punë nga Hyqmet Balla për të ushqyer familjen, por që rrugës mori formë dhe vlerat e një koleksioni të rëndësishëm. Kjo galeri e veçantë me objekte të përdorura në disa periudha historike që ndodhet në Sarandë, ka 1500 objekte bronzi, tunxhi, bakri, hekuri, druri dhe qelqi zbuluar e ruajtur nga Hyqmet Balla.
Daniel Schmidt
Daniel Schmidt (シュミット・ダニエル) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 5 ndeshje.
Pastrimi
parapamje|301x301px|Larja e duarve (pjesë e higjienës). Pastrimi është procesi i largimit të substancave të padëshiruara, të tilla si papastërtitë, agjentët infektues dhe papastërtitë e tjera, nga një objekt ose mjedis. Pastrimi kryhet shpesh për qëllime estetike, higjienike, funksionale, mjedisore ose sigurie. Pastrimi ndodh në shumë kontekste të ndryshme dhe përdor shumë metoda të ndryshme. Disa profesione i kushtohen pastrimit.
Kontekste
Pastrimi ndodh në kontekste të ndryshme tregtare, shtëpiake, personale dhe mjedisore, të cilat ndryshojnë në shkallë dhe kërkesa.
Kutub es-Sitte
Kutub al-Sittah (Arabisht: الكتب الستة‎; gjashtë libra) janë gjashtë (në të vërtetë pesë) libra që përmbajnë koleksione të haditheve të cilët janë mbledhur nga gjashtë dijetarë sunni në shekullin e nëntë.
Koleksionet
Sipas Ibn Haxherit, dy sahihat e para janë më autentike, së bashku përmbajnë rreth shtatë mijë hadithe nëse nuk i numërojm hadithet e pësëritura.
Yonne
Historia
Dëshmia e parë e njerëzve në këtë zonë gjendet në Grottes d'Arcy-sur-Cure, ku janë gjetur piktura që datojnë 28,000 vjet më parë. Gjuetarët paleolitikë të asaj kohe lanë gjithashtu artefakte të shumta stralli. Zona besohet se ka qenë e pushtuar për rreth 200,000 vjet. Në vitin 4000 para Krishtit, një valë neolitike mbërriti nga rajoni i lumit Danub në Evropën Lindore. Ata ndërtuan shtëpi të konsiderueshme prej druri dhe futën qeramikë të zbukuruar me karakteristikat e kulturës lineare të qeramikës. Pasuan valë të tjera migrantësh, kultura Chasséen dhe kultura Michelsberg.
Gjeografia
djathtas|parapamje|300x300px| Hartë e Jonës Jona është një departament në Francën qendrore, pjesë e rajonit të Bourgogne-Franche-Comté. Në verilindje shtrihet departamenti Aube, në lindje shtrihet Côte-d'Or, në jug shtrihet Nièvre, në perëndim shtrihet Loiret dhe në veriperëndim, departamenti i Seine-et-Marne. Lumi Yonne rrjedh në drejtim të veriut përmes departamentit. Auxerre, kryeqyteti i departamentit, ndodhet mbi lumin Yonne, dhe lumi Serein i bashkohet kësaj disa kilometra në veri të qytetit. Canal de Bourgogne, i cili lidh Detin Mesdhe me Oqeanin Atlantik, bashkohet me lumin Yonne përmes bravave në Migennes pak më në veri. Qyteti i dytë më i madh është Sens, i vendosur në bashkimin e lumenjve Vanne dhe Yonne.
Qytetet kryesore
Komuna më e populluar është Auxerre, prefektura. Që nga viti 2019, ka 6 komuna me më shumë se 5000 banorë:
Demografia
Zhvillimi i popullsisë që nga viti 1801:
Ekonomia
Mbi 50% e banorëve të departamentit merren me veprimtari bujqësore. Jona është një nga departamentet më të varfra dhe më rurale në Francë. Gjatë njëqind viteve deri në vitin 1962, popullsia e saj ra me rreth 100,000 njerëz, ndërsa të gjitha departamentet përreth përjetuan rritje të popullsisë. Jona ishte anashkaluar nga zhvillimi i hekurudhave. Ndërsa industria franceze lulëzoi diku tjetër në fund të shekullit të nëntëmbëdhjetë, të rinjtë u larguan nga departamenti duke kërkuar mundësi më të mira dhe departamenti ngeci në zhvillim ekonomik.
Kohët e fundit, prirja e popullsisë ka ndryshuar. Gjatë periudhës 1999-2007, ajo u rrit me 8000 njerëz për një total prej 341,418 banorësh. Megjithatë, me një popullsi prej 46 banorësh për kilometër katror, dendësia e Jonës është ende më pak se gjysma e asaj të Francës, e cila ishte 100.5 për të njëjtin vit.
Faji
Faji është një emocion moral që ndodh kur një person beson ose kupton - saktë ose jo - se ai ka kompromentuar standardet e veta të sjelljes ose ka shkelur standardet morale universale dhe mban përgjegjësi të konsiderueshme për atë shkelje. Faji është i lidhur ngushtë me konceptin e pendimit, keqardhjes, si dhe turpit.
Ribariqi
Ribariqi është një vendbanim në komunën e Tutinit në Serbi.
Saint-Loup-aux-Bois
Saint-Loup-aux-Bois është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Lidhje të jashtme
Saint-Loup-aux-Bois Saint-Loup-aux-Bois
Muhammed Taki-ud-Din el-Hilali
Muhammed Taqi-ud-Din bin Abdil-Kadir El-Hilali (1893-1987) ishte dijetar i shekullit 20-të nga Maroku, është i njohur për përkthimet e tij në gjuhën angleze të Sahih Buhariut dhe Kurani fisnik, i cili e bëri së bashku me Muhammed Muhsin Khan.
Jeta
Hilali lindi në Rissani në vitin 1893 (1311 hixhri). Në moshën njëzet vjeçare, ai shkoi në Algjeri për të studiuar jurisprudencën islame. Pas përfundimeve të mësimeve në Mekë, ai u regjistrua në universitetin e Bagdadit, ku u bë si asistent i profesorit. Ai u kthye në Indi për të dytën herë dhe u regjistrua në universitetin e Lucknowit si student dhe mësues. Përmes një zyre të huaj në Gjermani, ai u regjistrua në universitetin e Bonit.
Në fund të luftës së dytë botërore, Hilali u kthye në Maroko, i cili u trondit me thirrjet për pavarësi. Në vitin 1947, ai u kthye në Irak për t'a marrë edhe një herë pozitën e mësuesit në universitetin e Bagdadit.
Jeta personale
Gjatë udhëtimeve të tij ndërkombëtare, Hilali u martua me pesë gra. Ai u martua me një algjeriane, me dy gra arabe gjatë qëndrimit të tij në Mekë, me një irakiane gjatë qëndrimit të tij në Irak, me një gjermane i cili burri i saj ishte jehud dhe e mbrojti nga Nazistët gjatë qëndrimit të tij në Gjermani dhe me tre gra nga Maroku. Ai kishte një vajzë me gruan nga Algjeria, dy vajza me gruan nga Arabia, një vajzë dhe një djalë me gruan nga Iraku, një djalë me gruan nga Gjermania. Ai nuk kishte fëmijë me gratë e tij nga Maroku.
Vdekja
Hilali vdiq më 22 qershor 1987 (25 Shawal 1407 hixhri).
Ngrënia
parapamje|Gratë që hanë biskota në Angli. Ngrënia (e njohur gjithashtu si konsumim) është gëlltitja e ushqimit, zakonisht për të siguruar energji një organizmi heterotrofik dhe për të lejuar rritjen. Kafshët dhe heterotrofët e tjerë duhet të hanë në mënyrë që të mbijetojnë - mishngrënësit hanë kafshë të tjera, barngrënësit hanë bimë, omnivorët konsumojnë një përzierje të lëndëve bimore dhe shtazore, dhe detritivorët hanë detritus. Kërpudhat tretin lëndën organike jashtë trupit të tyre në krahasim me kafshët që tretin ushqimin e tyre brenda trupit të tyre. Për njerëzit, të ngrënit është një aktivitet i jetës së përditshme. Disa individë mund të kufizojnë sasinë e tyre të marrjes ushqimore. Kjo mund të jetë rezultat i një zgjedhjeje stili jetese, për shkak të urisë ose urisë, si pjesë e një diete ose si agjërim fetar.
Beaulon
Beaulon është një komunë në Francë. Beaulon bën pjesë në departamentin Allier të rajonit Auvergne. Komuna ka një popullsi prej 1650 banorë dhe sipërfaqe 63.98 km².
Erol Keskin
Erol Keskin (2 mars 1927 – 1 tetor 2016) ishte futbollist turk i cili ka lujtur si sulmues për Turqinë në Kupën e Botës 1954. Ai po ashtu ka luajtur në skuadrat si Fenerbahçe dhe Alibeyköy.
Daijiro Takakuwa
(lindur më 10 Gusht 1973) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Bailly, Oise
Bailly (Shqip: Beili) është një komunë në Francë. Baillybën pjesë në departamentin Oise të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 647 banorë dhe sipërfaqe 4.26 km².
Elmaz Hasamataj
Elmaz Hasamataj (* Matogjin, 19 shkurt 1928 - † Tiranë, 26 tetor 2016) ka qenë partizan, pilot dhe nëpunës shqiptar.
Biografia
U lind në Matogjin të Smokthinës, në një familje bujqish, djali i Hadërit dhe i Merzaisë. Shkollën fillore e kreu në fshatin e tij Matogjin. Pas vdekjes së papritur të të jatit, nën kujdesin e xhaxhait të madh, Malos, i cili sapo ishte kthyer nga emigracioni në Amerikë dhe Argjentinë, ndoqi klasën e 5-të në Vlorë dhe në pamundesi për të vazhduar shkollën me tej u kthye në Matogjin.
Emazi morri pjesë aktive në Luftën Antifashiste Nacional Çlirimtare. Në korrik të 1943-it doli partizan duke ju bashkuar çetës partizane "Zigur Lelo" të fshatit të tij, me komandant Mevlan Dervishin. Më vonë ai u rreshtua në batalionin e tretë të Brigadës së 5-të Sulmuese (e dekoruar pas Lufte me titullin e lartë "Hero i Popullit") dhe luftoi deri në çlirimin e plotë të vendit dhe të trojeve shqiptare deri në Sanxhak të Jugosllavisë. Me përfundimin e Luftës Elmazi iu rikthye shkollës duke ndjekur nga prilli 1945-ës deri në mars të 1948-ës shkollën "Skënderbeg" në Tiranë. Në 15 mars të 1948-ës ai u dërgua bashkë me skënderbegas të tjerë për studime në qytetin Saratov të Bashkimit Sovjetik me synimin për tu përgatitur si pilot për avionë bombardues. Pas dy vjetësh studimet vijuan në Tolmatschowo/Nowosibirsk (Siberi) për pilot gjuajtës duke përfunduar me sukses në gusht të 1952-it. Në këtë kohë Elmazi kthehet në Atdhe dhe sherbeu deri në fundin e viti 1953 si pilot gadishmerie. Pas kësaj periudhe u dërgua përsëri në Bashkimin Sovjetik, në qytetin e Groznit/Çeçeni për tu specialzuar si pilot i avionëve të gjeneratës më të re, të reaktivëve. Me mbarimin e specializimit, në shkurt-mars të vitit 1954 u kthye në Shqipëri dhe u vendos bashkë me një sërë kolegësh të tjerë në bazën ajrore ushtarake të - Kuçovës (ish Qytetit Stalin).
Në paradën ushtarake të 29 Nëndorit 1954, të organizuar në Tiranë me rastin e 10 vjetorit të çlirimit të Atdheut, Forcat Ajrore Luftarake, tashmë pjesë përbërëse e Ushtrisë Popullore morrën pjesë për herë të parë në paradë dhe Elmazi pilotoi një nga avionët reaktivë të skuadriles shqiptare, që fluturoi për herë të parë mbi qiellin e Tiranës. Në gusht të vitit 1955 u dërgua për studime në afërsi Akademinë e Forcave Ajrore të Bashkimit Sovjetik - Monino të Moskës, të cilën e mbaroi me rezultate të shkëlqyera në nëndor të vitit 1958. Mbas kësaj u kthye në Shqipëri dhe vazhdoi fluturimet deri në fund të vitit 1960. Në vitin 1961 u emërua Shef i Shtabit të Forcave Ajrore Ushtarake, detyrë të cilën e kreu me ndërgjegje e devotshmëri të lartë deri në fund të vitit 1978. Pas 1978-ës u largua nga aviacioni për arësye shëndetësore dhe punoi si Drejtor Ushatarak në Ministrinë e Ndërtimit deri në vitin 1987 kur doli në pension. Elmazi është një nga pilotet e parë shqipëtarë, që e krijuan aviacionin shqiptar nga hapat e para, periudha e avionëve me helikë dhe e shoqëruan gjithë zhvillimin e tij të mëtejshëm deri në atë të avionëve reaktive MIG 15, 17 dhe atyre supersonik MIG 19 dhe MIG 21. Ai pati fatin dhe nderin të punontë me kolegët e tij të nderuar, pilotët Niko Hoxha, Edip Ohri, Fahri Bubësi, Babaçe Faiku, Peco Polena, Hektor Eftim Lako, Haki Jupasi, Lulo Musai (Spahaj), Vasil Trasha, Masar Aga, Refat Kasimati, Hasan Shyti e shumë të tjerë.
Për merita të veçanta është vlerësuar me 9 dekorata dhe 3 tituj nderi, të luftës e të shërbimit ushtarak si dhe është nderuar me titullin e lartë "Nderi i Organizatës së Veteranëve" të LANÇ.
Jeta Personale
Elmazi është i martuar me Kanerina Çipin dhe ka dy fëmijë Emirën dhe Agimin.
Literaturë
Libra autobiografikë dhe me kujtime:
Gjuha Movima
Movima është një gjuhë që flitet rreth 1,400 (gati gjysmën) e Movimës, një grup amerikanësh vendas që banon në rajonin e Llanos de Moxos të Amazon Bolivisë, në Bolivinë verilindore. Konsiderohet si një gjuhë e izoluar, pasi nuk është provuar të jetë i lidhur me ndonjë gjuhë tjetër.
Fonologjia
Movima ka pesë zanore : e / dhe / o / më shumë ngjajnë [ɛ] dhe [ɔ], respektivisht, se sa zanoret e afërta [e] dhe [o]. Zanoret kanë një dallim gjatësi fonemike, edhe pse disa procode procesi mund të zgjasin zanoret e shkurtra të shkurtra. Movima nuk ka ton.
Fonemët / f / dhe / ɡ / janë të pranishme vetëm në huazimet spanjolle.
Morfologji
Në Movima, përbërja dhe inkorporimi janë procese derivative produktive. Reduplication dhe affixation, duke përfshirë disa procese (të tilla si marker irrealis (k) a ') që ngjajnë infixation, janë gjithashtu të zakonshme. Shembuj tipikë të zbutjes, të tilla si numri, rasti, koha, humor dhe aspekti, nuk janë detyrueshëm të shënuara në Movima. Shumë procese derivative mund të aplikohen në një fjalë të vetme Movima. Morphemi i njëjtë mund të shfaqet shumë herë në një fjalë në këtë mënyrë, për shembull, tikoy-na-poj-na "Unë bëj X vras Y."
Paketa e mbijetesës
Paketa e mbijetesës është një paketë mjetesh dhe furnizimesh bazë të përgatitura si një ndihmë për mbijetesën në raste urgjente. Avionët civilë dhe ushtarakë, varkat e shpëtimit dhe anijet kozmike janë të pajisura me paketa mbijetese.
Paketat e mbijetesës, në madhësi të ndryshme, përmbajnë furnizime dhe mjete për t'i siguruar të mbijetuarit një strehë bazë kundër elementëve, i ndihmojnë ata të qëndrojnë ngrohtë, të plotësojnë nevojat themelore shëndetësore dhe të ndihmës së parë, të ofrojnë ushqim dhe ujë, sinjalizojnë shpëtimtarët dhe ndihmojnë në duke gjetur rrugën e kthimit për të ndihmuar. Furnizimet në një komplet të mbijetesës zakonisht përfshijnë një thikë (shpesh një thikë të ushtrisë zvicerane ose një mjet të shumëfishtë), shkrepse, çantë të ndihmës së parë, banda, grepa peshku, çantë qepëse dhe një elektrik dore. Civilët si punëtorët e pylltarisë, gjeodezët ose pilotët e shkurreve, të cilët punojnë në vende të largëta ose në rajone me kushte ekstreme klimatike, mund të pajisen gjithashtu me komplete mbijetese. Furnizimet për fatkeqësitë mbahen gjithashtu në dorë nga ata që jetojnë në zona të prirura ndaj tërmeteve ose fatkeqësive të tjera natyrore. Që qytetari mesatar të praktikojë gatishmërinë ndaj fatkeqësive, disa qytete do të kenë dyqane mbijetese për të mbajtur në magazinë furnizimet e mbijetesës.
Kryqi i Kuq Amerikan rekomandon një çantë gatishmërie emergjente që është e lehtë për t'u mbajtur dhe përdorur në rast urgjence ose fatkeqësie.
Ali Ahmed Mulla
parapamje|Ali Ahmed Mulla Ali Abdul Rahman Ahmed Mulla (Arabisht: على أحمد ملا‎‎; lindi më 5 korrik 1945) është myezin në Xhaminë e Shenjtë në Mekë. Ai ka qenë muezin për një kohë shumë të gjatë dhe e ka ndjekur traditën e familjes së tij për 31 vite.
Biografia
Ali Ahmed Mulla ishte djali i Abdul Rahman Mullës, i cili ishte po ashtu myezin. Kur u rrit, ai u bë i njohur për moralin e tij të mirë dhe zërin e mirë që e morri që nga fëmijëria. Ali Ahmed Mulla filloi mësimet për myezin që nga mosha 14 vjeçare. Pas diplomimit në Institutin e Edukimit në Riad në vitin 1970, ai filloi të punojë si mësues në shkollën Abdullah ibn ez-Zybejr. Ai u emërua si muezin në Xhaminë e Shenjtë në vitin 1975. Ai poshtu u nderua ta thirrë ezanin në Xhaminë e Profetit.
Mendimi praktik
parapamje|Aristoteli, personi i parë i njohur që ka diskutuar për "ndjenjën e shëndoshë", e përshkroi atë si aftësinë me të cilën kafshët (përfshirë njerëzit) përpunojnë perceptimet shqisore, kujtimet dhe imagjinatën (φρονεῖν, phroneîn) në mënyrë që të arrijnë shumë lloje të gjykimeve themelore. Në skemën e tij, vetëm njerëzit kanë të menduar të vërtetë të arsyetuar (νοεῖν, noeîn), gjë që i çon ata përtej sensit të tyre të përbashkët. Mendimi praktik apo mendja e shëndoshë është gjykim i shëndoshë, praktik në lidhje me çështjet e përditshme, ose një aftësi bazë për të perceptuar, kuptuar dhe gjykuar në një mënyrë që ndahet (d.m.th. e përbashkët për) pothuajse të gjithë njerëzit.
Kuptimi i përditshëm i sensit të përbashkët rrjedh nga diskutimi historik filozofik që përfshin disa gjuhë evropiane. Termat e lidhur në gjuhë të tjera përfshijnë latinisht sensus communis, greqisht αἴσθησις κοινὴ (aísthēsis koinḕ) dhe frëngjisht bon sens, por këto nuk janë përkthime të drejtpërdrejta në të gjitha kontekstet. Në mënyrë të ngjashme në anglisht, ka nuanca të ndryshme kuptimi, që nënkuptojnë pak a shumë edukim dhe mençuri: "ndjenja e mirë" ndonjëherë shihet si ekuivalente me "sensitetin e shëndoshë" dhe ndonjëherë jo.
"Mënyra e shëndoshë" ka të paktën dy kuptime specifike filozofike. Njëra është si aftësi e shpirtit të kafshëve (ψῡχή, psūkhḗ) e propozuar nga Aristoteli për të shpjeguar se si shqisat e ndryshme bashkohen dhe mundësojnë diskriminimin e objekteve të veçanta nga njerëzit dhe kafshët e tjera. Ky sens i përbashkët është i ndryshëm nga perceptimi bazë shqisor dhe nga mendimi racional njerëzor, por bashkëpunon me të dyja.
Një përdorim i dytë filozofik i termit është i ndikuar nga romakët dhe përdoret për ndjeshmërinë natyrore njerëzore për njerëzit e tjerë dhe komunitetin. Ashtu si kuptimi i përditshëm, të dyja këto i referohen një lloji të vetëdijes dhe aftësisë bazë për të gjykuar që shumica e njerëzve pritet të ndajnë natyrshëm, edhe nëse nuk mund të shpjegojnë pse. Të gjitha këto kuptime të "mendimit të shëndoshë", duke përfshirë ato të përditshme, janë të ndërlidhura në një histori komplekse dhe kanë evoluar gjatë debateve të rëndësishme politike dhe filozofike në qytetërimin modern perëndimor, veçanërisht në lidhje me shkencën, politikën dhe ekonominë. Ndërveprimi midis kuptimeve është bërë veçanërisht i dukshëm në anglisht, në krahasim me gjuhët e tjera evropiane perëndimore, dhe termi anglisht është bërë ndërkombëtar.
Që nga Epoka e Iluminizmit, termi "mendje e shëndoshë" është përdorur për efekt retorik, si në aspektin miratues, si një standard për shije të mirë dhe burim aksiomash shkencore dhe logjike, ashtu edhe në mënyrë mosmiratuese, si ekuivalent me paragjykimet dhe bestytnitë vulgare. Ishte në fillim të shekullit të 18-të që ky term i vjetër filozofik fitoi për herë të parë kuptimin e tij modern në anglisht: "Ato të vërteta të qarta, të vetëkuptueshme ose mençuri konvencionale që nuk kishte nevojë për sofistikim për t'i kuptuar dhe asnjë provë për t'i pranuar pikërisht sepse i përputheshin aq mirë. me kapacitetet dhe përvojat themelore intelektuale (arsyes të shëndoshë) të të gjithë trupit shoqëror”. Kjo filloi me kritikën e Dekartit ndaj saj, dhe ajo që u bë e njohur si mosmarrëveshja midis "racionalizmit" dhe "empirizmit". Në rreshtin hapës të një prej librave të tij më të famshëm, Diskursi mbi metodën, Dekarti vendosi kuptimin më të zakonshëm modern dhe polemikat e tij, kur deklaroi se të gjithë kanë një sasi të ngjashme dhe të mjaftueshme të sensit të përbashkët (bon sens), por është përdoret rrallë mirë. Prandaj, një metodë logjike skeptike e përshkruar nga Dekarti duhet të ndiqet dhe nuk duhet të mbështetet tepër tek sensi i shëndoshë. Në iluminizmin pasues të shekullit të 18-të, sensi i përbashkët u pa më pozitivisht si bazë për të menduarit modern. Ajo ishte në kontrast me metafizikën, e cila ishte, si kartezianizmi, e lidhur me regjimin e lashtë. Pamfleti polemik i Thomas Paine, Common Sense (1776) është përshkruar si broshura politike më me ndikim të shekullit të 18-të, duke ndikuar si në revolucionin amerikan ashtu edhe atë francez. Sot, koncepti i sensit të përbashkët dhe mënyra se si duhet të përdoret më së miri, mbetet i lidhur me shumë nga temat më të përhershme në epistemologji dhe etikë, me fokus të veçantë shpesh të drejtuar në filozofinë e shkencave sociale moderne.
Tempulli Dandeeswarar
Tempulli Dandeeswarar është një tempull hindu kushtuar Shivës i vendosur në Velachery, një lagje e Chennait në Tamil Nadu. Tempulli u ndërtua gjatë sundimit Pallava dhe u riparua dhe rikonstruktua gjatë sundimit Chola. Kompleksi tempullor konsiston në një kompleks tempullor kryesor dhe një depozitë tempullore dhe gjendet 2 kilometra në lindje nga Guru Nanak College gjatë rrugës kryesore të Velacheryt. Ai administrohet nga Departamenti i Besimit Hindu dhe Përkrahjes së Bamirësisë së Qeverisë së Tamil Nadusë.
Mitologjia
Mitet e tempullit janë të lidhur me mitologjinë e hyjnisë Yama (perëndia e vdekjes) që thuhet se kishte vendosur këtë lingam dhe iu lut Shivës për ta falur dhe për ti rikthyer fuqinë e tij pasi u godit në kraharor nga Shiva në Thirukadavur, për të shpëtuar jetën e të urtit Markandeya. Yama që kishte humbur fuqinë e tij, thuhet se krijoi një depozitë (Yama Theerthami), vendosi lingamin dhe iu lut me përkushtim për falje dhe rikthimin e fuqisë Shivës, në mënyrë që ti realizonte plotësisht detyrat e tij. I kënaqur nga lutjet e tij Shiva thuhet se i dhuroi një skeptër (Dhandam) Yamas në këtë vend dhe i riktheu fuqinë prej nga rrjedh emri Dandeeswarar – ose dhuruesi i skeptrit mitik. Bashkëshortja e zotit është hyjnesha Karunambika (Nëna e mëshirshme).
Ngjarje tjetër e rëndësishme e lidhur me këtë tempull është se 4 vedat erdhën dhe iu lutën këtij zoti dhe rimorën fuqinë e tyre pasi ishin marrë nga Hiranyaksha dhe u mbajtën të zhytura në detë përpara se të shpëtoheshin nga Vishnu në formën e avatarit Matsya. Kështu ky vend është i përshtatshëm për çdokënd që do të rifitoi fuqitë dhe vitalitetin e tij të humbur. Emri Velachery thuhet se është shtrembërim i emrit Veda Shreni (Vendi i Vedave).
Tempulli
Tempulli është ndërtuar në Arkitekturën Dravidiane dhe ka një Vimana me pesë kate dhe ka po ashtu faltore të veçanta për Ganapatin, Subrahmanyan dhe Shastan. Në këtë kompleks gjenden idhujt e Suryas dhe hyjnive të tjera duke përfshirë edhe 63 shenjtët nayanmarë.
Tempulli megjithatë, ka qenë mirëmbajtur keq në të kaluarën dhe në të mund të shihen kolona të thyera dhe mbetje të skalitjeve të shpërndara përreth. Kolona kanë gdhendje në shkrimin tamil dhe vevnagri. Tempulli megjithatë në kohët e fundit ka pasur një patronazh të mirë pasi Velachery është bërë një lagje aktive.
Thuhet se rrezet e diellit bien mbi lingam saktësisht në ditën e vitit të ri tamil, por kjo tani nuk mund të ndodh për shkak të ndërtesave të larta që janë ndërtuar përreth tempullit. Puxhat e tempullit fillojnë rreth orës 6.30 të mëngjesit dhe shkojnë deri në orën 11.30 paradite dhe tempulli hapet përsëri nga ora 4 pasdite deri në orën 8.30 të darkës çdo ditë.
Sara
Sara (lindi Saraj) është një matriark dhe profeteshë biblike, një figurë kryesore në fetë abrahamike. Ndërsa besimet e ndryshme abrahamike e portretizojnë atë në mënyra të ndryshme, Judaizmi, Krishterimi dhe Islami e përshkruajnë karakterin e saj në mënyrë të ngjashme, si ai i një gruaje të devotshme, e njohur për mikpritjen dhe bukurinë e saj, gruaja dhe gjysmë motra e Abrahamit dhe nëna e Isakut.
Në Biblën hebraike
parapamje|djathtas|Këshilla e Abramit për Sarajin nga [[James Tissot, c. 1896–1902.]]
Familja
Sipas Librit të Zanafillës, në bisedë me mbretin filistin Abimelekut të Gerarit, Abrahami zbulon se Sara është edhe gruaja e tij edhe gjysmë motra e tij, duke deklaruar se të dy kanë një baba, por jo një nënë. Bashkime të tilla më vonë u ndaluan shprehimisht në Librin e Levitikut (Levitiku 18:9).
Kjo do ta bënte Sarën të bijën e [Terahu]]t dhe gjysmëmotrën e jo vetëm të Abrahamit, por edhe të Haranit dhe të Nahorit. Ajo do të kishte qenë gjithashtu tezja e Lotit, Milkahut, Iskahut dhe Bethuelit, si nga gjaku ashtu edhe nga martesa. Nga bashkimi i saj me Abrahamin, ajo pati një fëmijë, Isakun. Pas vdekjes së saj, Abrahami u martua me Keturën, identitetin e së cilës studiuesit biblikë debatojnë (d.m.th. nëse ajo ishte apo jo në të vërtetë Hagari), dhe prej saj pati të paktën gjashtë fëmijë të tjerë.
Tregimi
Në tregimin biblik, Sara është gruaja e Abrahamit. Në dy vende në tregim ai thotë se Sara është motra e tij (Zanafilla 12:10 deri në 13:1, në takimin me Faraonin dhe Zanafilla 20, në takimin me Abimelekun). Duke e ditur se Sara ishte një bukuri e madhe dhe nga frika se Faraoni do ta vriste Abrahamin për të qenë me Sarën, Abrahami i kërkon Sarës t'i tregojë Faraonit se ajo është motra e tij (Zanafilla 17).
Fillimisht ajo quhej Saraj. Në Zanafillën 17, gjatë së cilës Perëndia i premton Abramit se ai dhe Saraji do të kenë një djalë, Abrami riemërohet si Abraham dhe Saraj riemërohet si Sara. Ka etimologji popullore që shpjegojnë emrat e tyre të vjetër dhe të rinj.
Nisja nga Ur
Terahu, me Abramin (siç quhej atëherë), Sarajn dhe Lotin, u nisën për në Kanaan, por u ndalën në një vend të quajtur Haran, ku Terahu qëndroi derisa vdiq në mosha 205 vjeçare. Perëndia i kishte thënë Abramit të linte vendin e tij dhe shtëpinë e babait të tij për një tokë që do t'i tregonte, duke i premtuar se do të bësh prej tij një komb të madh, të bekoj atë, bëje emrin e tij të madh, beko ata që e bekuan dhe mallkojnë "atë" që e mallkon. Pas urdhrit të Perëndisë, Abrami mori gruan e tij Sarajn, nipin e tij Lotin, pasurinë dhe skllevërit që kishin fituar dhe udhëtoi për në Sikem të Kanaanit. Abrami ishte 75 vjeç në këtë kohë.
Në Islam
parapamje|230px|Emri i Sarës në kaligrafinë arabe Portretizimi islam i Sarës, i cili nuk përmendet emri në Kuran, imiton atë të portretizimit të saj në Judaizëm dhe Krishterim, në atë që ajo është një grua, e afërm dhe e mirë për Abrahamin, i cili, pas vitesh shterpësie, bekohet me një djalë, profeti Isak (Is'haku). Megjithatë, ekzistojnë dallime të dukshme në portretizimin e marrëdhënieve të saj me Abrahamin, Hagarin dhe Ismaelin. Ajo nuk portretizohet si motra e Abrahamit, por kushërira e tij e parë, që thuhet se është vajza e vëllait të Terahut, Haranit, dhe Hagari nuk është portretizuar si e dashura e Abrahamit, por një grua e dytë, duke eliminuar armiqësinë që Sara ndjen për Agarën gjatë shtatzënisë së saj dhe ndaj Ismaelit.
Kurani përsërit gjithashtu historinë biblike që Sara qeshi kur mori një mesazh hyjnor që konfirmonte shtatzëninë e saj, megjithëse në Kuran ky mesazh është shpallur nga engjëjt dhe jo nga vetë Zoti: "Të dërguarit Tonë (engjëjt), i sollën Ibrahimit sihariq dhe i thanë: “Selam!” Ai u përgjegj: “Selam!” Dhe me të shpejtë, u solli atyre një viç të pjekur.
Kur pa (Ibrahimi) se duart e tyre nuk po e përkasin atë (viçin), nuk u pëlqeu (ky ngurrim i tyre ndaj ushqimit) dhe ndjeu frikë nga ata. (Engjëjt) thanë: “Mos u friko, na jemi dërguar te populli i Lutit”. E, gruaja e tij (e Ibrahimit) rrinte aty dhe qeshi, dhe Na e gëzuam atë me Is’hakun, e pos Is’ahkut, me Jakubin. Tha (gruaja e Ibrahimit): “Ah! e mjera unë! A mos vallë, kështu plakë të lindë unë; e, edhe ky burri im është plak! Me të vërtetë, kjo është diçka e jashtëzakonshme!”"
- Quran, Sureja 11 (Hud), ajeti 69-72
Sainte-Marie-et-Blaise
Lidhje të jashtme
Sainte-Marie-et-Blaise Sainte-Marie-et-Blaise
Nikoleta Mita
Nikoleta Mita (1955, Bilisht), bartëse e medaljes Naim Frashëri (1988), është pedagoge universiteti, autore tekstesh mësimore dhe monografish shkencore, hulumtuese e shquar në arsim dhe në shkencat sociale, e afirmuar, sidomos për agazhimin e saj në reformimin e arsimit, jo vetëm në Shqipëri. Kontribut të veçantë dha në Universitetin e Tiranës. Ishte edhe drejtuese e Shkollës Pasuniversitare të Studimeve Evropiane.
Musashi Suzuki
Musashi Suzuki (鈴木 武蔵) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 7 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Sam Esmail
Sam Esmail (u lind në 17 shtator 1977) është një skenarist egjiptiano-amerikane, regjizor, drejtor televizioni dhe producent televiziv. Ai është i njohur si krijuesi i serialit televizive Mr. Robot (2015-prezent).
Jeta
Esmail ka lindur në Hoboken, New Jersey. Ai ka prejardhje egjiptiane. Ndërsa ndiqte Universitetin e New Yorkut, ai ka punuar në një laborator kompjuterik para se të vihej në "liri me kusht" akademik për një incident atje.Pas diplomimit nga Tisch School e Arteve atij kolegjit, ai shkoi në "Master i Arteve të Bukura" diplomë në Konservatorin e AFI.
Mitralozi
Si një klasë e armëve të predhave kinetike ushtarake, mitralozët janë projektuar për t'u përdorur kryesisht si armë mbështetëse të këmbësorisë dhe zakonisht përdoren kur lidhen me një bipod ose trekëmbësh, një montim fiks ose një platformë armësh të rënda për stabilitet kundër zmbrapsjeve. Shumë mitralozë përdorin gjithashtu mbushjen e rripit dhe funksionimin e bulonave të hapura, veçori që zakonisht nuk gjenden në armët e tjera të zjarrit të këmbësorisë.
Mitralozat mund të kategorizohen më tej si mitralozë të lehtë, mitralozë të mesëm, mitralozë të rëndë, mitralozë për qëllime të përgjithshme dhe armë automatike skuadre.
Armët e ngjashme automatike të zjarrit të kalibrit 20 mm ose më shumë klasifikohen si autotopa dhe jo mitralozë.
Shiko edhe
Topi Automatik, Plumbi (municion), Pushka, Pushka Snajper, Pistoleta, Mina Tokësore, Autoblinda, Tanku, Ushtria, Lufta
Pendimi
parapamje|Pendimi i Orestit (1862), nga William-Adolphe Bouguereau. Pendimi është një emocion shqetësues i përjetuar nga një individ i cili pendohet për veprimet që ka bërë në të kaluarën që i konsideron të turpshme, lënduese ose të gabuara. Pendimi është i lidhur ngushtë me ndjenjën e fajit dhe pakënaqësinë e vetëdrejtuar. Kur një person pendohet për një veprim të mëparshëm ose për mosveprim, kjo mund të jetë për shkak të pendimit ose si përgjigje ndaj pasojave të tjera të ndryshme, duke përfshirë dënimin për veprimin ose mosveprimin. Njerëzit mund të shprehin keqardhje përmes kërkimit të faljes, përpjekjes për të riparuar dëmin që kanë shkaktuar ose dënimeve të vetëvendosura.
Në një kontekst ligjor, pendimi i perceptuar i një shkelësi vlerësohet nga sistemet e drejtësisë perëndimore gjatë gjykimeve, dënimeve, seancave dëgjimore të lirimit me kusht dhe në drejtësinë restauruese. Megjithatë, ka probleme epistemologjike me vlerësimin e nivelit të pendimit të një shkelësi.
Një person që është i paaftë të ndjejë pendim shpesh diagnostikohet me çrregullim të personalitetit antisocial, siç karakterizohet në DSM IV-TR. Në përgjithësi, një person duhet të mos jetë në gjendje të ndjejë frikë, si dhe pendim, në mënyrë që të zhvillojë tipare psikopatike. Profesionet juridike dhe të biznesit si sigurimet kanë bërë kërkime mbi shprehjen e pendimit nëpërmjet kërkimit të faljes, kryesisht për shkak të proceseve të mundshme gjyqësore dhe implikimeve financiare.
Referime
__PATP__