cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
KF Drita (Bogovinë)
KF Drita Bogovinë skuadra garon në Ligën e tretë të Maqedonisë.
Lladurs
Lladurs është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Solsonès, të provincës Lleida, në Katalonia. Lladurs ka 201 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 128 km2.
Armando Liman Gjoka
Piloti Armando Liman Gjoka i datëlindjes 01.04.1954 ka lindur në Tiranë, ka studiuar për pilotë në Shkollën e Lartë të Aviacionit Vlorë, të cilën e mbaroj në vitin 1976 dhe u emërua pilot në Regjimentin e Kuçovës. Mbas tre vitesh punë në këtë Regjiment, në Vitin 1979 filloj kalimin me avion MIG-19 në Regjimentin e Rinasit. Gjatë periudhës si pilot ka kryer gjithsej 768 fluturime në kohën 231 orë 17 min.
Ra në krye të detyrës më datën 29.03.1980.
Sharra (Tiranë)
Sharra është një fshat në Bashkinë Tiranë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Vitet 1280
Mbi vitet 1280.
Lindje
nuttertools == si estproi  r
Avenged Sevenfold
Avenged Sevenfold (ndonjehere shkurtohet si A7X) është grup roku amerikan nga Huntington Beach, California, formuar me 1999. Grupi përbëhet nga vokalisti M. Shadows, solo kitarë Synyster Gates, ritëm kitar Zacky Vengeance, kitare bass Johnny Christ dhe bateristi Brooks Wackerman.
Ata jane te njohur per tingullin diversiv te rokut dhe pamjet dramatike ne kopertinat e albumeve dhe bluzave. Avenged Sevenfold nisen ma nje stil metalcore ne debutimin e tyre te pare "Sounding The Seventh Trumpet" por stili i tyre ka evoluar ne hard rock/heavy metal me daljen e albumit te tyre te trete dhe daljes ne treg te "City of Evil".
Banda vazhdoi te eksploroje tinguj te rinj dhe shijoi sukses te madh para se bateristi i tyre, James "The Rev" Sullivan, vdiq ne 2009. Pavarsisht vdekjes se tij, banda vazhdoi punen me ndihmen e bateristit Mike Portnoy (ish baterist i Dream Theater) dhe vazhdoi turnete dhe publikimet ne mbeshtetje te albumit te tyre te peste "Nightmare " ne 2010 i cili u klasifikua ne krye te Billboard 200dhe ishte publikimi i tyre i pare qe arrinte kete sukses. Puna e tyre me e fundit "Hail to the King" e publikuar ne 2013 eshte debutimi i pare i bateristit te ri Arin Ilejay me kete grup. "Hail to the King" u klasifikua si #1 ne US Billboard 200, chartet britanike te albumeve, si dhe Finlandezet, Brazilianet, Kanadezet dhe Irlandezet.
Deri me sot, Avenged Sevenfold ka publikuar 6 albume nje dhe 18 singella dhe ka shitur me shume se 8 milion kopje albumesh ne gjithe boten.
Kantoni L'Escarène
Kantoni L'Escarène (frëngjisht: Canton de L'Escarène) është një kanton në departamentin Alpes-Maritimes, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është L'Escarène. Ka sipërfaqe 141.53km2 dhe popullsi 7931 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni L'Escarène aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Hysen Kajdomçaj
Hysen Kajdomçaj, aktivist në politik, shqiptar nga Kosova.
Hysen Kajdomçaj, më 27 qershor të vitit 1989 pas konflikteve në mes së kryesisë së Kosovës dhe asaj të Serbisë dhe disa pjestarëve të Kryesisë së Federates Jugosllave, të përqendruar në Beograd, ishte emëruar në postin e Kryetarit të Kuvendit të Krahinës Socialiste Autonome të Kosovës. Si do që të jetë kënë më 11 prill 1990, shkarkohet nga ky postë.
Qyteti i vjetër (Baku)
Historia
Është pranuar gjerësisht se qyteti i Vjetër, duke përfshirë edhe vet Kullën Maiden, daton të paktën në shekullin e XII, megjithëse disa studiues pretendojnë se datat e ndërtimit janë që në shekullin e VII. Çështja nuk është zgjidhur akoma plotësisht.
Gjatë kësaj periudhe mesjetare në Baku, ishin ndërtuar monumenteve të tilla si Synyg Gala Minaret (shekulli XI), Fortesat dhe Kullat (shekujt e 11-12), Kulla Maiden, Hoteli Multan, Haxhi Gayyib bathhouse (shekulli 15), Pallati i Shirvanshahs (shekujt 15-16), Hoteli Bukhara dhe Gas Rimbey bathhouse (shekulli 16).
Në 1806, kur Baku ishte aneksuar nga Perandoria Ruse, kishte 500 familje dhe 707 dyqane, dhe një popullsi prej 7000 personash në qytetin e Vjetër (atëherë vetëm lagje e Baku). Ndërmjet 1807-1811, muret e qytetit u riparuan dhe fortifikimet u zgjeruan. Qyteti kishte dy porta: Salyan Gates dhe Shemakha Gates. Qyteti ishte i mbrojtur nga dhjetra topat të vendosura në mure. Porta u rihap për tregti, dhe në 1809 u krijua një zyrë doganore.
Sabri Shefki Toçi
Piloti Sabri Shefki Toçi i datëlindjes 12.10.1942 u lind në fshatin Çernenë të Dibrës, ka mbaruar Shkollën e Aviacionit Vlorë në vitin 1966dhe është emëruar pilot në Regjimentin e Aviacionit Rinas në tetor 1966. Nga prilli i vitit 1969 deri në dhjetor 1970 ka kryer detyrën e instruktorit fluturues në Shkollën e Aviacionit duke përgatitur dy breza pilotësh. Në vitin 1971 u përzgjodh nga Komanda e Aviacionit dhe dërgohet për specializim në Kinë ku kreu kalimin në avionin MIG-19 dhe pas kthimit u emërua pilot në Regjimentin e Rinasit. Në këtë repart ka kryer detyra të ndryshme si Komandant Katërshe, ndihmës komandant regjimenti për teknikën e qitjet dhe në vitin 1977 u emërua Komandat Skuadrilje. Ka qenë pilot i klasit të dytë që në vitin 1974. Ka kryer me sukses gjithsej 1220 fluturime me kohën 727 orë e 25 minuta.
Ra në krye të detyrës më datën 29.03.1980.
Me vendimin Nr.228, datë 22.04.1996 të Këshillit të Ministrave është shpallur "Dëshmor i Atdheut". Trupi i tij prehet në Varrezat e Dëshmorëve të Kombit në Tiranë.
Qarku i Tiranës
Qarku i Tiranës është një nga 12 qarqet në Shqipëri dhe ka një sipërfaqje prej 1.586 km². Qarku i Tiranës i përfshin pese bashki (Tirane, Kamza, Vora, Rrogozhina dhe Kavaja). Qendra e Qarkut të Tiranës ndodhet në qytetin e Tiranës. ISO 3166-2-Code është AL-11. Qarku i Tiranës kufizohet në veri me Qarkun e Durrësit, në verilindje me Qarkun e Dibrës, në juglindje me Qarkun e Elbasanit, në jug me Qarkun e Fierit dhe në perëndim me Detin Adriatik. Rajoni i Tiranës ka një popullsi prej 800.197 banorësh (2009).
Njësitë administrative
Qarku i Tiranës ndahet në pesë bashki: Kamëz, Kavajë, Rrogozhinë, Tiranë and Vorë.
Branislav Skembareviq
parapamje|Branislav Skembareviq Branisllav Shkembareviq (serbisht: Бранислав Шкембаревић Branislav Skembarević, 1920-2003), aktivist dhe luftëtar i Luftës së Dytë Botërore, serb nga Kosova.
Ai lindi në Pejë. Branislav Shkembareviq, më 5 maj 1985, ishte emëruar në postin e Kryetarit të Kuvendit të Krahinës Socialiste Autonome të Kosovës. Post të cilin e mbajti për një mandat 1 vjeçar, deri kur në këtë postë në maj të vitit 1986, u emërua Bajram Selanii.
Remzi Kolgeci
Remzi Kolgeci, më 5 prill 1989, ishte emëruar në postin e Kryetarit të Kuvendit të Krahinës Socialiste Autonome të Kosovës. Post të cilin e mbajti deri me shpartallimin e Krahinës Socialiste të Kosovës. Pas kësaj nga ana e Beogradit, më 27 qershor të vitit 1990, në këtë postë, por pa fuqi mbështetëse juridike emërohet Hysen Kajdomçaji.
Shekulli i dreqit
Anëtarët
Grupi “Shekulli i dreqit” përbëhet nga 5 anëtarë:
Jusuf Bajraktari
Jusuf Bajraktari (Morinë, 27 mars 1948) është historian dhe profesor shqiptar nga Kosova.
Biografia
U lind më 1962m mbaroi shkollën fillore në Ponoshec, ndërsa më 1966 gjimanzin në Gjakovë. Më 1973 diplomoi në Fakultetin Filozofik, dega e Historisë në Prishtinë. U magjistrua më 1980 në temën: “Plenumi i Brionëve dhe jehona e ndikimi i tij në Kosovë”, Fakulteti Filozofik, Prishtinë. Tezën e doktoratës “Gjakova me rrethinë në fund të shek. XIX dhe në fillim të shek. XX (1878-1912)” e mbrojti më 1985 në Fakultetin Filozofik të Prishtinës. Prof. dr. Jusuf Bajraktari për herë të parë u punësua  në vtin mësimor 1966 - 1967 mësues në shkollën fillore në Ponoshec. Mandej vazhdoi në vitin shkollor 1971-1973 si arsimtar i historisë në shkollën e mesme ekonomike, shkollën e mesme teknike dhe në gjimanzin “Xhevdet Doda” në Prishtinë. Në periudhën 1973-1978 ishte bashkëpunëtor profesional në Sekretariatin për Arsim, Shkencë dhe Kulturë të Kosovës në Prishtinë. Prej shkurtit të vitit 1978 e deri më sot punon në Institutin e Historisë në Prishtinë. Ndërsa nga janari i vitit 2000 është drejtor i Institutit të Historis në Prishtinë.
Në dhjetor të vitit 2012 zgjidhet anëtar korrespondent i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës
Bardhyl Selami Këlliçi
Bardhyl Selami Këlliçi Ka lindur më 6 shkurt 1966 në Leskoj të Permëtit. Oficer i mbrojtjes kundërajrore në Divizionin Labëria. Ra në krye të detyrës në depot e Picarit në Gjirokastër, më 15 qershor 1997. Me vendim të Këshillit të Rrethit Gjirokastër Nr.13, datë 23.03.1998, për merita të veçanta, është shpallur Dëshmor i Atdheut, me motivacionin, "Rënë në krye të detyrës për ruajtjen e pasurisë ushtarake". Prehet në vendlindje.
Korparmata I
Me 18 gusht 1944, me urdher te Komandës së Përgjithshme u formua korparmata I, ne tecilen u perfshine Divizjoni I dhe Divizjon II sulmues, si dhe gjithe forcat partizane te Shqipërise se mesme dhe te veriut, me perjashtim te grupit te Pezes. Sipas urdhrit te dhene nga Komanda e Pergjithshme, njesite e Korparmates I vazhduan luftimet ne veri te vendit per clirimin perfundimtar te Shqipërise. Pas clirimit te Dibres, forcat partizane vazhduan mesymjen drejt Lumes, cliruan Bicajn, Hasin dhe se bashku me Bataljonin Perlat Rexhepi dhe bataljonin Kosova goditen armikun ne rrugen Prizeren-Kukes-Shkoder. Ne tetor, Brigada V dhe Brigada III kaluan ne teritorin e Kosoves per te ndihmuar njesite partizane Kosovare ne luftimet per clirimin e Kosoves. Nderkoh, forcat e Divizjonit II spastruan gjithe krahinen e Mirdites dhe u drejtuan per ne Lezhe. Ne tetor qytetet e Tiranes, Elbasanit, Durrësit, Kukësit dhe Shkodres ishin ende ne duart e armikut.
Kantoni Cluny
Kantoni Cluny (frëngjisht: Canton de Cluny) është një kanton në departamentin Saône-et-Loire, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cluny. Ka sipërfaqe 236.81km2 dhe popullsi 9281 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Cluny aktualisht përbëhet nga 24 komuna.
Vitet 1290
Mbi vitet 1290.
Kantoni Colombes-Sud
Përbërja aktuale
Kantoni Colombes-Sud aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Unioni i Bashkive Shqiptare në Rajon
Unioni i Bashkive Shqiptare në Rajon, i njohur edhe si Unioni i Bashkive dhe Komunave Shqiptare në Rajon, është një shoqatë jofitimprurëse dhe një bashkim vullnetar dhe i pavarur i bashkive dhe komunave të trojeve shqiptare. Shoqata UBSHR është regjistruar zyratisht në Gjykatën e Rrethit Gjyqësor Tiranë më 29 korrik 2019 si organizatë jofitimprurëse.
Unioni i Bashkive Shqiptare në Rajon u themelua në vitin 2016 në Tiranë nga përfqësuesit e pesë bashkive e komunave shqiptare të Tiranës, Prishtinës, Tetovës, Ulqinit dhe Preshevës. Në takimin e dytë në Prishtinë në vitin 2018, unionit u bashkangjitën Bashkia Fier, Komuna e Prizrenit dhe Komuna e Gostivarit. Në takimin e tretë në Tetovë në vitin 2019, u anëtarsuan Bashkia Vlorë, Komuna e Çairit dhe Komuna e Tuzit. Komuna e Pejës u bashkua në vitin 2021.
Vitet 1300
Mbi vitet 1300.
Asker
Asker është një komunë në qarkun Akershus, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 100.7 km² dhe popullsi 55340 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Kantoni Saint-Sever-Calvados
Kantoni Saint-Sever-Calvados (frëngjisht: Canton de Saint-Sever-Calvados) është një kanton në departamentin Calvados, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Sever-Calvados. Ka sipërfaqe 192.38km2 dhe popullsi 7202 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Sever-Calvados aktualisht përbëhet nga 18 komuna.
Albert Xhelo Lelaj
Albert Xhelo Lelaj Ka lindur më 26 maj 1958 në Tirane. Kreu studimet në Shkollën e Mesme Ushtarake “Skënderbej” në vitin 1973-77 dhe 1978-1982 Shkollën e Lartë të Oficerëve në specialitetin e artilerisë kundërajrore. Në vitin 1994 përfundoi Akademinë Ushtarake dhe u emërua në Divizionin Labëria, Gjirokastër. Ra në krye të detyrës në depot e Picarit në Gjirokastër. Me vendimin e Këshillit të Rrethit Nr.13, datë 23.03.1998, për merita të veçanta, është shpallur Dëshmor i Atdheut. Prehet në vendlindje në Gjirokastër.
Llagostera
Llagostera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Gironès, të provincës Girona, në Katalonia. Llagostera ka 7915 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 76.61 km2.
Lidhje të jashtme
Llagostera
Lista e parqeve kombëtare të Bjellorusisë
Kjo është një listë e parqeve kombëtare të Bjellorusisë. Gjithashtu listohen dhe Rezervat Kryesore Natyrore.
Aktualisht janë katër Parqe Kombëtare në Bjellorusi.Parku Kombëtar Belovezhskaya Pushcha është një park ndërkufitar midis Bjellorusisë dhe Polonisë. Së bashku parqet mbulojnë më shumë se 3,300 km2.
Fituesit e Çmimit Nobel 2000
Fituesit e Çmimit Nobel 2000 është listë në të cilën janë të radhitur fituesit e Çmimit Nobel për këtë vit në të gjitha lëmitë në të cilat dhurohet ky çmim. Gjithashtu janë të radhitur dhe të nominuarit e këtij viti si dhe fakte mbi nomiminmin dhe zgjedhjen e fituesve.
Vitaliani
Vitalian ( Vitalianus vdiq 520) ishte një gjeneral i Perandorisë Romake Lindore. Një vendas nga Moesia në Ballkanin verior, dhe ndoshta me prejardhje barbare të përzier romake dhe gotike ose skite, ai ndoqi babanë e tij në ushtrinë perandorake dhe në vitin 513 ishte bërë komandant i lartë në Traki.
Biografia
Vitalian lindi në Zaldapa në Mezinë e Poshtme (zakonisht identifikohet me Abritin modern në Bullgarinë verilindore). Në burimet bizantine ai quhet " goth " ose " skith ". Meqenëse nëna e Vitalianit ishte një motër e Macedonius II, Patriarkut të Kostandinopojës në vitet 496–511, kjo tregon për një martesë të përzier dhe një origjinë të mundshme barbare për babain e tij, Patriciolus. Nga ana tjetër, pohimi se ai ishte një "Goth" bazohet në një burim të vetëm sirian dhe sot konsiderohet i dyshimtë. Po kështu, emërtimi "skithian" i përdorur zakonisht për të nga disa autorë bashkëkohorë nuk është përfundimtar, pasi termi "skith" mund të nënkuptojë një banor të Skithisë së Vogël, ose thjesht, në gjuhën klasike të zakonshme në tekstet bizantine, dikë nga skajet verilindore të botës greko-romake, me qendër në Mesdhe ; termi kishte një kuptim gjithëpërfshirës, pa atribute të qarta etnike. Për më tepër, meqenëse asnjë nga " Murgjët Skith ", me të cilët Vitaliani dhe anëtarët e familjes së tij duket se kanë qenë të lidhur, nuk shprehin ndonjë lidhje farefisnore, gjaku apo shpirtërisht, me gotët Arian që në atë kohë sundonin Italinë, një gotik. Origjina për Vitalian është e diskutueshme. Cilado qoftë origjina e Patriciolus, emri i tij ishte latin, ndërsa nga djemtë e vetë Vitalianit, gjeneralët Bouzes dhe Coutzes kishin emra thrakas dhe Venilus një emër gotik. Nipi i tij, Gjoni, më vonë u bë gjithashtu një gjeneral i shquar në luftërat kundër ostrogotëve të Italisë.
Në vitin 513 ai u rebelua kundër perandorit Anastasius I (r. 491–518), rreptësia fiskale dhe promovimi i miafizitizmit të të cilit ishin gjerësisht të papëlqyeshëm dhe e lejoi Vitalianin të fitonte shpejt pjesë të mëdha të ushtrisë dhe popullit të Thrakës për kauzën e tij. Pasi shënoi një sërë fitoresh mbi ushtritë besnike, Vitalian erdhi për të kërcënuar vetë Konstandinopojën dhe e detyroi Anastasin të hiqte dorë zyrtarisht nga miratimi i Miafizitizmit në verën e vitit 515. Megjithatë, menjëherë pas kësaj, pasi Anastasius nuk arriti të respektonte disa nga kushtet e marrëveshjes, Vitalian marshoi në Kostandinopojë, vetëm për t'u mundur në mënyrë vendimtare nga admirali i Anastasit, Marinus.
Vitalian iku në vendlindjen e tij Traki dhe mbeti i fshehur deri në vdekjen e Anastasit në 518. Si një promovues i vendosur i ortodoksisë kalqedonase, ai u fal nga perandori i ri Justin I (r. 518–527) dhe u angazhua në negociatat me Papën për t'i dhënë fund Skizmës Akake. Ai u emërua konsull për vitin 520, por u vra pak më vonë, ndoshta me urdhër të nipit dhe trashëgimtarit të Justinit, Justinianit (r. 527–565), i cili pa tek ai një rival të mundshëm për fronin. Djemtë e tij u bënë gjithashtu gjeneralë në ushtrinë romake lindore.
Vitet 1310
Mbi vitet 1310.
Vitaliani
Biografia
Sipas përshkrimeve të kronikanëve, Vitaliani ishte me shtat të shkurtër dhe belbëzonte, por trimëria e tij personale dhe aftësitë ushtarake u pranuan gjerësisht.
Vitalian duket se ka qenë me origjinë dakiane - gjetike (trake) të latinizuara vendase, i lindur në Scythia Minor ose në Moesia ; babai i tij mbante një emër latin, Patriciolus, ndërsa dy nga djemtë e tij kishin emra trakë dhe një me emër gotik.
Revolta kundër Anastasit
Vitalian përmendet për herë të parë në vitin 503, kur ai shoqëroi të atin në Luftën Anastasiane kundër Persianëve. Nga 513, ai ishte ngritur në gradën e vjen në Thrakë, ndoshta vjen foederatorum, "konti i foederatëve ", ushtarë barbarë që shërbenin në ushtrinë romake lindore.
Nga ky post, ai u rebelua kundër perandorit Anastasius I (r. 491–518), duke përfituar nga pakënaqësia e përhapur mbi politikat ushtarake, fetare dhe sociale të perandorit. Në vitin 511, Anastasi kishte ndryshuar formën e lutjes Trisagion dhe kishte miratuar zyrtarisht dogmën Miafizite, duke zemëruar popullsinë kalqedonase të Perandorisë dhe duke shtuar pakënaqësinë e shkaktuar nga politikat e tij të rrepta financiare. Për më tepër, Anastasius kishte refuzuar të furnizonte annonae ("racione, provizione") për shkak të foederati, duke lejuar Vitalian të fitonte shpejt besnikërinë e trupave të rregullta të vendosura në provincat e Thrakës, Moesia II dhe Scythia Minor nga militumi i magjistraturës jopopullore. per Thracias, nipi i Anastasit, Hypatius. Komandantët vartës të Hypatit ose u vranë ose iu bashkuan rebelimit. Në të njëjtën kohë, duke u paraqitur si një kampion i ortodoksisë kalqedonase, Vitalian mundi të fitonte mbështetjen e vendasve, të cilët u dyndën për t'u bashkuar me forcën e tij. Sipas historianëve bashkëkohorë bizantinë, ai mblodhi shpejt një ushtri prej 50,000–60,000 burrash, "ushtarë dhe fshatarë" dhe marshoi drejt Kostandinopojës, ndoshta duke shpresuar se banorët kryesisht kalqedonë do t'i bashkoheshin. Në të vërtetë, duket se revolta e Vitalianit ishte e motivuar kryesisht nga arsye fetare, diçka e sugjeruar nga vullneti i tij i demonstruar vazhdimisht për të arritur një marrëveshje me Anastasin. Për të kundërshtuar propagandën e Vitalianit, Anastasi urdhëroi të vendoseshin kryqe bronzi në muret e qytetit të gdhendur me versionin e tij të ngjarjeve. Perandori gjithashtu uli taksat në provincat e Bitinisë dhe Azisë për t'i penguar ata të bashkoheshin me rebelimin.
Kur forcat e Vitalianit arritën në kryeqytet, ata fushuan në periferi të Hebdomonit dhe bllokuan anën tokësore të qytetit. Anastasi zgjodhi negociatat dhe dërgoi si ambasador ish-patronin e Vitalianit, ish- konsullin dhe magjistraturën militum praesentalis Patricius. Atij, Vitaliani deklaroi qëllimet e tij: rivendosjen e ortodoksisë kalqedonase dhe zgjidhjen e ankesave të ushtrisë trake. Pastaj Patricius e ftoi atë dhe oficerët e tij në vetë qytet për negociata. Vitalian refuzoi për vete, por lejoi oficerët e tij të lartë të shkonin të nesërmen. Oficerët u trajtuan mirë nga Anastasi, i cili u dha dhurata dhe u premtoi se ankesat e ushtarëve të tyre do të zgjidheshin. Ai gjithashtu u zotua që mosmarrëveshjen fetare t'ia paraqesë për zgjidhje Patriarkut të Romës. Pas kthimit të tyre në kampin rebel, këta oficerë i bënë njëzëri presion Vitalianit që ta pranonte këtë zgjidhje. I gjendur pa alternativë, vetëm tetë ditë pas mbërritjes së tij përpara kryeqytetit, Vitalian u tërhoq dhe u kthye me njerëzit e tij në Moesia e Poshtme.
Anastasi më pas caktoi si magjistër militum per Thracias një oficer të quajtur Cyril, i cili vazhdoi të sulmonte forcat e Vitalianit. Pas disa përleshjeve jo përfundimtare, Vitalian arriti të korruptonte hyrjen e ushtrisë së tij në Odessus, bazën e Cyril, gjatë natës. Cyril u kap në rezidencën e tij dhe u vra. Në këtë pikë, Anastasius e kishte shpallur Vitalianin një "armik publik" dhe dërgoi një ushtri të re të madhe - thuhet se 80,000 njerëz - nën Hypatius, me një Hun të quajtur Alathar si militum të ri të Thrakës. Pasi fitoi një fitore të vogël fillestare, ushtria perandorake u shty përfundimisht drejt Odessusit (vjeshtë 513). Në Akris, në bregun e Detit të Zi, njerëzit e Vitalianit sulmuan lagën e tyre të fortifikuar në errësirë dhe i dhanë një disfatë dërrmuese: pjesa më e madhe e ushtrisë perandorake u vra dhe të dy komandantët perandorakë u kapën dhe u mbajtën për shpërblim.
Fitorja konsolidoi pozicionin e Vitalianit. Me plaçkën, ai ishte në gjendje t'i shpërblente me bollëk ndjekësit e tij dhe me lajmin e asgjësimit të ushtrisë perandorake, qytetet dhe kalatë e mbetura në Moesia e Poshtme dhe Scythia iu dorëzuan atij. Menjëherë pas kësaj, ai pati një tjetër fat: në Sozopolis, njerëzit e tij kapën një ambasadë të dërguar nga Anastasius për të shpërblyer Hypatius, duke përfshirë paratë e shpërblimit prej 1,100 paund ari. Hypatius, të cilin Vitalian e urrente sepse një herë kishte fyer gruan e tij, u lirua vetëm një vit më vonë. Në vitin 514, Vitalian marshoi përsëri drejt Kostandinopojës, këtë herë duke mbledhur, përveç ushtrisë së tij, një flotë prej 200 anijesh nga portet e Detit të Zi, të cilat lundruan në Bosfor, duke kërcënuar qytetin edhe nga deti. Anastasi u shqetësua më tej nga trazirat në qytet, të cilat lanë shumë viktima dhe vendosi të negociojë edhe një herë me Vitalian. Vitalian pranoi, me kushtet e emërimit të tij në postin e magjistraturës militum per Thracias dhe marrjen e parave të shpërblimit dhe dhuratave me vlerë 5000 paund ari për lirimin e Hypatit. Anastasi pranoi gjithashtu heqjen e ndryshimeve nga Trisagion, rivendosjen e peshkopëve kalqedonë të rrëzuar dhe thirrjen e një këshilli të përgjithshëm kishtar në Kostandinopojë më 1 korrik 515.
Këshilli nuk u materializua kurrë, pasi Papa Hormisdas dhe Anastasius vazhduan të ishin në mosmarrëveshje rreth Skizmës Akaciane. As peshkopët e rrëzuar nuk u kthyen në selitë e tyre. Duke parë se Anastasi nuk i respektonte premtimet e tij, në fund të vitit 515 Vitalian mobilizoi ushtrinë e tij dhe marshoi përsëri drejt Kostandinopojës. Ushtria e Vitalianit pushtoi periferinë e Sycae ( Galata moderne) përtej Bririt të Artë nga qyteti dhe fushoi atje. Dy magistri militum praesentalis, Patricius dhe John, nuk ishin të gatshëm të angazhonin mikun e tyre të vjetër Vitalian, kështu që Anastasius i dha komandën e forcave të tij ish- prefektit pretorian të Lindjes, Marinus, një ndihmës i besuar dhe me ndikim. Pavarësisht mungesës së përvojës së tij ushtarake, Marinus mundi flotën rebele në një betejë në hyrje të Bririt të Artë; Sipas raportit të John Malalas, kjo u arrit nëpërmjet përdorimit të një lënde kimike me bazë squfuri, të shpikur nga filozofi Proclus i Athinës, të ngjashme me zjarrin e mëvonshëm grek. Më pas Marinus zbarkoi me njerëzit e tij në bregun e Sycae dhe mundi rebelët që gjeti atje. Të dëshpëruar nga humbjet e pësuara, Vitalian dhe ushtria e tij u larguan nga veriu nën mbulesën e natës. Si shenjë e fitores së tij, Anastasi udhëhoqi një procesion në fshatin Sostenion, ku Vitalian kishte vendosur selinë e tij, dhe mori pjesë në një shërbim falënderimi në kishën e famshme lokale kushtuar Kryeengjëllit Mikael.
Rilindasi
Rilindasi suplement javor i Shqiptarja.com. Numri i I-të doli më 27 nëntor 2011.
Fuqia blerëse
Fuqia blerëse është një koncept ekonomik që përdoret gjerësisht për të shprehur sasinë e të mirave dhe shërbimeve që një numër i caktuar njësish monetare (të një valute të caktuar) mund të përfitoj në një shkëmbim.
Luigj Pici
Luigj Pici (Ulqin, 17 mars 1907 - Malësi, 10 nëntor 1946) ka qenë famullitar i Reçit dhe i Lohjes, përkrahës dhe pjesë e rezistencës shqiptare.
Biografia
U lind në Ulqin më 1907. Shkollën teologjike e kreu në Padova.
Përgjatë Luftës së Dytë Botërore, përkrahu rezistencën shqiptare. Sipas shkresave të Kuesturës Mbretërore të Fashizmit, njoftohej se strehonte çetat e Gjovalin Lukës dhe Llesh Marashit, arsye për të cilën ndiqej nga autoritetet.
Vijoi angazhimin në lëvizjen antifashiste, më 27 prill 1943 pasi u realizua Konferenca e parë e Këshillit drejtues të LANÇ në Dobraç të Shkodrës, u caktua ndër anëtarët së bashku me Sadik Bekteshin, Mark Ndojën, etj.
Më 7 janar 1945 qe pjesë e Komisionit për asistencën sociale për ndihmë të të dëmtuarve nga lufta. Më 9 gusht 1945 u dekorua për merita në luftë me "Urdhërin e Flamurit". Po atë vit u bë anëtar i Komitetit Ekzekutiv të Frontit Antifashist, por pas gjyqeve kundër Klerit Katolik ai nuk qe dakord. U doli në mbrojtje etërve jezuitë P. Daniel Dajani dhe P. Giovanni Faustit, arsye për të cilën u përjashtua nga detyrat politike e shoqërore. Më 10 nëntor 1946 u gjend i vrarë në një rrugë në Malësi të Madhe.
Arben Tajar Hoxha
Arben Tajar Hoxha Ka lindur më 9 prill 1973 në Klos të Elbasanit. Pas përfundimit të Shkollës së Lartë Ushtarake në specialitetin e artilerisë kundërajrore, u emërua komandant toge në Fierzë të Tropojës dhe më pas në Shkodër. Ra në krye të detyrës më 12 mars 1997 në Shkodër. Me vendim të Këshillit të Rrethit Shkodër Nr.04, datë 10.03.1998, është shpallur Dëshmor i Atdheut me motivacion, "Për përkushtim ndaj detyrës ushtarake, besnikëri e disiplinë, kurajo morale e ndjenjë përgjegjësie në zbatimin e urdhërit për ruajtjen e mbrojtjen e repartit, që çoi në vetëmohim, duke dhënë jetën në krye të detyrës, duke u bërë shembull qëndrese e heroizmi". Prehet në vendlindje, në Klos të Elbasanit.
Vllaznim Bashkimi
200px|right Vllaznim Bashkim (serbo-kroatisht: Братство и јединство Bratstvo i jedinstvo) thirrej kryemotoja e propagandes socialiste komuniste të Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë.
Vitet 1320
Mbi vitet 1320.
Vllaznim Bashkimi
Nën këtë moto tentohej të ngritej një shoqëri multi-kulturore e disa popujve të cilët jetonin në brendi të kufinjëve të Jugosllavisë së dalur si marrveshje e fuqive të mëdha në Jaltë. Për këtë qëllim anë e mbanë Jugosllavisë ndërtoheshin monumente, e ngriteshin funksione të makineris propagandistike që propagandonin urat në mes të popujve. Ndër simbolet më të vequara të ngritura në teritorin e Kosovës është monumenti "Boro Ramizi" në Landrovicë si dhe monumenti i Vllaznim Bashkimit në Prishtinë, i cili ishte edhe simbol me të cilin përfundonte emitimin e programit Radio Televizioni i Prishtinës.
Ramiz Abdyli
Biografia
U Lind më 1944 në Llojan të Kumanovës. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa Normalen dhe Fakultetin Filozofik, Degën e Historisë në Shkup (1968). U magjistrua më 1977 me temën “Presheva në Lëvizjen Nacionalçlirimtare 1941-1945”, ndërsa tezën e doktoraturës me titull “Gjendja dhe pozita e klasës punëtore në Kosovë ndërmjet dy luftërave botërore” e mbrojti më 1982 në Fakultetin Filozofik të Prishtinës. Punoi si mësues në fshatrat e Shkupit, mësimdhënës në Gjimnazin e Kumanovës dhe gazetar në “Flaka e Vëllazërimit”. Gjatë punës në gjimnaz u angazhua që mësimi të zhvillohej në gjuhën shqipe. Prej vitit 1978 deri më 1994 punoi në Institutin e Historisë në Prishtinë. Më 1994 u punësua në Institutin e Historisë Nacionale në Shkup. Profesor në Universitetin e Tetovës që nga themelimi (1994). Një mandat prodekan i Fakultetit Filozofik. Rektor i Universitetit të Tetovës në fillim të vitit 2003 (3 muaj). Drejtor i Institutit të Trashëgimisë Shpirtërore e Kulturore të Shqiptarëve në Shkup. Kryeredaktor i revistës historiko-politike “Kosova” në gjuhën shqipe dhe anleze, botim i Institutit të Historisë në Prishtinë dhe Instituti të Historisë në Tiranë (1993-2000). I përzgjedhur në mesin e 5000 personaliteteve të shquara të kohës për vitin 1998 nga Instituti Biografik Amerikan i Karolinës Veriore. Ka marrë pjesë me kumtesa dhe referate në dhjetëra simpoziume e sesione shkencore në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni, Serbi dhe në Kroaci. Ka publikuar dhjetëra studime e trajtesa shkencore në revista historike në Kosovë, Maqedoni, Shqipëri dhe Kroaci. Është autor i disa zërave të Fjalorit Enciklopedik të Shqipërisë dhe Fjalorit Enciklopedik të Kosovës. Ka publikuar artikuj të shumtë nga fusha e Historisë së Kohës së Re në shtypin e Kosovës, Maqedonisë dhe të Shqipërisë. Ka publikuar në shtypin shqiptar edhe artikuj nga metodika e historisë.
Kantoni Limay
Kantoni Limay (frëngjisht: Canton de Limay) është një kanton në departamentin Yvelines, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Limay. Ka sipërfaqe 129.8km2 dhe popullsi 40738 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Limay aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Vitet 1330
Mbi vitet 1330.
Kuzhina Shqiptare. 600 receta tradicionale
'''Kuzhina Shqiptare. 600 receta tradicionale''' Kategoria: Receta gatimi. Autori i librit Haki Beluli. Shtëpia botuese: Toena Viti i botimit 2010, faqe 376. ISBN 978-99943-1-643-4
Kantoni Courbevoie-Sud
Kantoni Courbevoie-Sud (frëngjisht: Canton de Courbevoie-Sud) është një kanton në departamentin Hauts-de-Seine, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Courbevoie. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 54827 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Courbevoie-Sud aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1829
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Muhamet Bisho Hasmuja
Muhamet Bisho Hasmuja Ka lindur më 5 tetor 1959 në Grizhë të Shkodrës. Pas përfundimit të Shkollës së Lartë Ushtarake, në vitin 1984 u emërua komandant i Togës Radio-teknike, në Regjimentin e Artilerisë Kundërajrore në Shkodër. Ra në krye të detyrës së komandantit të Baterisë Kundërajrore më 12 mars 1997. Me dekret të Presidentit të Republikës Nr.1985, datë 08.09.1997, iu dha Medalja e Artë e Shqiponjës, për “Besnikëri, përkushtim, disiplinë ndaj detyrës, që çoi deri në vetëmohim për ruajtjen e objektit ushtarak”. Me vendim të Këshillit të Rrethit Shkodër Nr.04, datë 10.03.1998, për merita të vaçanta, është shpallur Dëshmor i Atdheut. Prehet ne vendlindje, në Gruemirë-Cezmë të Shkodrës.
Demokracia (moto)
Demokracia fjalë dhe shprehje, me prejardhje nga vetë sitemi demokratik që thuhet të ketë ekzistuar tekë grekët e lashtë, e cila nga sisteme të ndryshme në historin e njerzimit është përdorur si moto e propagandës me të cilën regjimet janë përpjekur të përvetsojnë masatat.
Sido që të jetë, motoja "demokracia", që nga shëmbja deri më sot ka pësuar disa ndryshime, duke ju shtuar asaj edhe disa veti. Kështu sot, ashtu në mjegull, analistët të politikës dhe opinon bërsit përdorin shprehjet "demokraci" dhe "demokraci perendimore". Përderisa shprehjes "demokraci perendimore" i atribohen disa veti që kryesisht janë veti të sistemeve të pasura, shprehja "demokraci" lakohet ashtu sipas interesave të artikulluesve, duke mbajtur vleren e shprehjes si kundërvlerë e "terrorizmit".
Ali Hadri
Ali Hadri është historian, akademik shqiptar. Lindi në mars të vitit 1928 në Lushnjë të Shqipërisë.
Biografia
Më 26 dhjetor 1970, ai mbrojti me sukses doktoraturën në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Prishtinës. Kjo datë ka një rëndësi të veçantë për arsimin dhe shkencën shqiptare sepse në këtë kohë u krye doktorata e parë e mbrojtur në Universitetin e Prishtinës. Mjafton ky fakt për të vënë në pah rëndësinë e punës profesionale, edukative dhe shkencore të Ali Hadrit, i cili në Kosovë tashmë çmohet me plot të drejtë si themeltar i shkollës sonë të historiografisë kombëtare.
Ali Hadri ishte drejtori i parë i Institutit të Historisë së Kosovës, ku punoi derisa organet e pushtetit të atëhershëm e shkarkuan nga detyra, për shkak të mbështetjes së kërkesave të studentëve në demonstratat e vitit 1981, të cilat i mbrojti me përkushtim, me forcën e argumentit dhe me guximin e një atdhetari të rrallë.
Djali i tij është shkrimtari Arbër Hadri, vajza Lumi Hadri-Devine.
Liljana Çefa
Liljana Cefa lindi më 1940, piktore shqiptare.
Pikturat e Liljanës janë ekspozuar në vende të ndryshme si : Itali, Egjipt, Francë, Greqi, Turqi, Kinë dhe Kosovë.
Beteja e Kanaesë
parapamje|Monumenti i Betejës së Kanaesë Beteja e Kanaesë u zhvillua më 2 gusht të vitit 216 p.e.s. në Apuli, ishte njëra ndër betejat kryesore në Luftën e Dytë Punike. Ushtria Kartagjenase nën udhëheqjen e Hanibalit shkatërroi 16 Legjione Romake edhe pse romakët ishin në numër shumë më të madh. Legjionet Romake ishin të udhëhequra nga Konsulli Lucius Aemilius Paullus dhe Gaius Tarentius Varro. Në bazë të taktikës dinake të Hanibalit dhe Madhësisë së fitores kjo fitore e tij hyri në historinë botërore. Deri sot kjo fitore mirret si shembull i një lufte rrethuese në akademitë ushtarake. Fjala e përdorur në ushtri "një Kanae ta përjetosh" do të thotë humbje shkatërruese.
Llambilles
Llambilles është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Gironès, të provincës Girona, në Katalonia. Llambilles ka 717 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 14.55 km2.
Lidhje të jashtme
Llambilles
Fituesit e Çmimit Nobel 1999
Fituesit e Çmimit Nobel 1999 është listë në të cilën janë të radhitur fituesit e Çmimit Nobel për këtë vit në të gjitha lëmitë në të cilat dhurohet ky çmim. Gjithashtu janë të radhitur dhe të nominuarit e këtij viti si dhe fakte mbi nomiminmin dhe zgjedhjen e fituesve.
Vitet 1350
Mbi vitet 1350.
Sytki Brahimi
Sytki Brahimi lindi më 1951, piktor shqiptar.
Jani Prokop Tarifa
Jani Prokop Tarifa Ka lindur më datë 05.12.1958 në fshatin Hundëkuq të rrethit Gjirokastër. Mbaroi Shkollën e Mesme Ushtarake “Skënderbej” në vitin 1977, në vitin 1981 përfundoi studimet në Shkollën e Lartë të  Aviacionit në Vlorë, ku u titullua Pilot Gjuajtës Bombardues për avionët reaktivë. Që nga data 15.02.1984 e deri në fund të jetës së tij Jani punoi në Regjimentin e Rinasit,- sot Baza Ajrore, ku ka kryer detyra të ndryshme deri në atë të komandantit të katërshes.Më 16 shtator 2004, ra në krye te detyrës, pasi avioni MIG-19 humbi komandimin dhe pësoi katastrofë. Me propozim të Ministrit të Mbrojtjes zotit Pandeli majko, me vendim të Qeverisë Shqiptare, piloti 46 vjeçar Jani Tarifa, i cili ra në krye të detyrës u shpall “Dëshmor i Atdheut”. Prehet në Varrezat e Dëshmorëve të Kombit, në Tiranë.
Agim Kadillari
Agim Kadillari lindi më 1953, piktor shqiptar.
Pikturat e Agimit që tani jeton e punon në Shkodër që nga 1976-ta janë ekspozuar në pjesë të ndryshme të botës si: Malin e Zi, Holand, Gjermani dhe Greqi.
Studime historike (revistë)
Revista "Studime Historike" është revista e parë ekskluzivisht historiografike, e cila ka dal që nga viti 1964. Është organ i Institutit të Historisë të Akademisë së Shkencave të Shqipërisë (ASHSH). Ka qenë vazhduese e revistave : Buletin i Institutit të Studimeve (1947-1948), Buletin i Institutit të Shkencave (1948-1952), Buletin i Shkencave Shoqërore (1952-1957) dhe e Buletin i Universitetit Shtetëror të Tiranës – Seria e shkencave shoqërore (1957-1963). Gjatë viteve 1964-1972 kjo revistë ishte pronë e Institutit të Historisë dhe Gjuhësisë të Universitetit Shtetëror të Tiranës, ndërsa që nga viti 1973 kjo revistë u bë pronë e Institutit të Historisë të Akademisë së Shkencave të Shqipërisë. Gjatë viteve të ndryshme, numrat periodikë të kësaj reviste kanë variuar nga dy në katër. Shkrimet e botuara në këtë revistë përfshijnë të gjitha periudhat e Historisë së Shqipërisë që nga mesjeta e vonë e deri në ditët tona. Para se të botohej revista "Iliria", në revisten "Studime Historike" botoheshin edhe artikuj nga arkeologjia dhe historia elashtë. Në këtë revistë trajtohen aspekte të ndryshme të historisë sonë kombëtare, si : historike, kulturore, diplomatike, gjinore, ekonomike, fetare etj.
Bogiçevica
Bokiçevica është grup majesh malore në Alpet Shqiptare (Bjeshkët e Nemuna), në tre kufijshin e shteteve : Shqipëri, Kosovë dhe Mali i Zi.
Në këtë grup të maleve bëjnë pjesë : Mariashi (Bogdash) (2.533 m) - maja e Ropës (2.502 m) – Kërshi i Bogiçevicës (2.347 m ; Ridi i Madh dhe Ridi i Vogel) – maja e Qenit (malazezisht : Pasji vrh) (2.405 m) - maja e Madhe (2.372 m) - maja e Spalit (2.203 m) - Tromegja (2.366 m) - Kleka e Madhe (2.268 m) - maja e Vogël (2.284 m) - maja e Bogiçait (2,404 m) - maja e Ram Oruçit (2.358 m) - maja e Bariut (2.425 m) - Ujkov krsh (2.269 m). Këto maje malore shtrihen në koordinatat gjeografike Lat/Lon : 42,61417 °N / 20,10167 °E dhe arrin lartësinë më të madhe mbidetare në 2533 m.
Madagascar 2: Escape 2 Africa
Madagascar: Escape 2 Africa (Madagaskar 2: Arratisja në Afrike në shqip), është një komedi amerikane e animuar dhe një vazhdim i filmit të vitit 2005 Madagascar. Është në prodhim prej DreamWorks Animation dhe u shpërnda nga Paramount Pictures.
Madagaskar: Arratisja në Afrikë u lëshua më 7 nëntor 2008 dhe fitoi 603.9 milion dollarë me një buxhet prej 150 milion dollarësh, duke e bërë atë filmin e gjashtë me fitime më të mëdha të vitit 2008. Kjo iu kushtua Mac, i cili vdiq para shfaqjes së filmit (rastësisht, një film tjetër i tij, Soul Men, do të dalë në të njëjtën datë me këtë film). Një vazhdim, Madagascar 3: Europe's Most Wanted, u publikua më 2012.
Kantoni Guillaumes
Kantoni Guillaumes (frëngjisht: Canton de Guillaumes) është një kanton në departamentin Alpes-Maritimes, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Guillaumes. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 2179 banorë.
Madagascar 2: Escape 2 Africa
Përmbajtja
Në Afrikë, luani Zuba përpiqet të mësojë djalin e tij Alekej si të luftojë, por këlyshi është më i interesuar për të kërcyer. Rivali i tij Makunga sfidon Zubën për titullin e luanit alfa, dhe gjatë luftës së tyre Alekej kapet nga gjuetarët pa leje. Arka që përmban Alekej bie në oqean dhe zhvendoset në New York City, ku ai riemërohet Aleks dhe rritet në Central Park Zoo me zebrën Marti, gjirafën Melman dhe hipopotami Gloria.
Kantoni Guillaumes
Përbërja aktuale
Kantoni Guillaumes aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Madagascar 2: Escape 2 Africa
Përmbajtja
Vite më vonë, pas aventurës së tyre në Madagaskar, kafshët e kopshtit zoologjik - Aleksi, Marti, Melman, Gloria, pinguinët Skipper, Kowalski, Rico dhe Private, dhe shimpanzetë Mason dhe Fil - përgatiten të kthehen në Nju Jork në bordin e një aeroplani të goditur që drejtohet nga pinguinët, të shoqëruar nga lemurët Mbreti Julien, Maurice dhe Mort. Aeroplani mbaron karburantin dhe tokat e rrëzimit në Afrikën kontinentale. Kafshët e gjejnë veten në një vrimë ujitjeje në një rezervat natyror dhe janë të ngazëllyer për të takuar të tjerët të llojeve të tyre. Aleksi ribashkohet me prindërit e tij dhe i bën përshtypje me përrallat e statusit të tij si "Mbreri i Nju Jorkut". Marti përshtatet me një tufë zebrash të tjerë që duken dhe tingëllojnë ashtu si ai. Melman, një hipokondrik, është i dëshpëruar që rezervati nuk ka mjekë, kështu që gjirafat e tjera e emërojnë atë si doktorin e tyre të shtrigave. Duke kërkuar romancë, Gloria tërheq vëmendjen e hipopotamit mashkull që flet pa probleme Moto Moto.
Ndërkohë, pinguinët u nisën për riparimin e avionit, të ndihmuar nga shimpanzetë e shumtë të rekrutuar nga Mason dhe Fil. Ata vjedhin automjete nga disa grupe të Nju Jorkut që janë në safari dhe i heqin ato për pjesë. Nana, një grua e moshuar e ashpër që i dha një shuplakë Aleksit gjatë ngjarjeve të Madagaskarit, merr drejtimin e turistëve të bllokuar dhe i ndihmon ata të mbijetojnë në shkretëtirë.
Eksitimi i kafshëve të kopshtit zoologjik shpejt kthehet në zhgënjim. Në një skemë për të larguar Zubën si luan alfa, Makunga këmbëngul që Aleksi të përfundojë një rit të kalimit të cilin Aleksi gabon për një garë talentesh. Në të vërtetë është një garë luftimi dhe Makunga e mashtron atë për të zgjedhur luanin më të fortë si kundërshtarin e tij, duke rezultuar në humbjen poshtëruese të Aleksit. Përballë detyrës për të dëbuar djalin e tij, Zuba heq dorë nga titulli si alfa dhe Makunga merr përsipër. Ndërkohë, Marti është i dëshpëruar nga kuptimi që zebrat e tjerë mund të bëjnë gjithçka që mundet, duke besuar se nuk është më unik. Melman beson se ai është i sëmurë për vdekje dhe interesi i Gloria për Moto Moto e trishton pasi ai e ka dashur atë fshehurazi për një kohë të gjatë. Të katër miqtë diskutojnë nxehtë me njëri-tjetrin. Gloria ka një takim me Moto Moto, por humbet interesin kur kupton se ai tërhiqet vetëm për shkak të madhësisë së saj. Pas një bisede të ngushtë nga mbreti Julien, Melman më në fund tregon ndjenjat e tij për Gloria.
Ditën tjetër, kafshët panikohen kur vrima e ujit thahet. I vendosur për të shpenguar veten, Aleksi rregullon miqësinë e tij me Martin dhe ata largohen nga rezervati për të hetuar burimin. Mbreti Julien sugjeron që ofrimi i një flijimi vullkanit aty pranë do të rikthejë ujin. Melman, i humbur dhe duke besuar se po vdes, del vullentar për tu sakrifikuar. Gloria e ndalon atë të hidhet në vullkan, dhe e kupton se ai është djali perfekt për të. Aleksi dhe Marti zbulojnë se njujorkezët e bllokuar kanë ndërtuar një kamp dhe kanë zhytur lumin, dhe Aleksi është kapur prej tyre. Zuba nxiton në ndihmë të tij, por Aleksi i shpëton të dy duke kërcyer për turistët, të cilët e kujtojnë me dashuri nga kopshti zoologjik. Marti, Melman, Gloria, pinguinët dhe shimpanzetë mbërrijnë në aeroplanin e riparuar dhe ndihmojnë Aleksin të shkatërrojë digën, duke rivendosur ujin. Makunga me zemërim bën një qëndrim për kontroll, por Aleksi e mashtron atë që të nënshtrohet nga Nana. Zuba i ofron Aleksit titullin e luanit alfa, por ai nuk pranon, dhe babai dhe djali bëhen bashkë-drejtues.
Kapiten pinguini martohet me një kukull me guralecë nga aeroplani, dhe ai, pinguinët e tjerë dhe shimpanzetë drejtohen për në muajin e mjaltit në Monte Karlo. Aleksi, Marti, Melman, Gloria dhe lemurët me kënaqësi vendosin të qëndrojnë në rezervë për një kohë.
Prodhimi
Një vazhdim i Madagascar kishte qenë në zhvillim e sipër që nga viti 2005, kur ishte lëshuar filmi i parë, me një datë lëshimi të planifikuar për në fund të vitit 2008. Në fragmentin e parë, i cili u lansua në mars 2008, filmi u titrua me The Crate Escape. Deri në qershor 2008, filmit iu dha titulli i tij i fundit - Escape 2 Africa.
Box office
Në ditën e hapjes së tij, filmi fitoi 17,555,027 dollarë nga 4,056 kinema me një mesatare prej 4,328 dollarësh. Ajo shkoi të ishte në Nr. 1 në arkë me 63,106,589 dollarë me 15,559 dollarë mesatare për teatër. Që nga 19 mars 2009, ajo arriti një bruto prej 180,010,950 dollarë në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada së bashku me një bruto prej 423,889,404 dollarë në rajone të tjera duke shtuar një total bruto në mbarë botën prej 603,900,354 dollarë.
Vazhdimi
Një vazhdim i titulluar Madagascar 3: Europe's Most Wanted u lëshua më 8 qershor 2012. Aleks luani, Marti zebra, Gloria hipopotami dhe Melman gjirafa janë ende duke luftuar për të arritur në Nju Jork. Këtë herë udhëtimi i tyre i çon në një cirk udhëtues në Evropë, të cilin ata do të rishpikojnë stilin Madagaskar.
Javier Hernández Balcázar
Javier Hernández Balcázar ( Spanjisht [xaˈβjeɾ erˈnandes]; lindur më 1 qershor 1988) është një futbollist profesionist meksikan i cili luan si sulmues për klubin amerikan LA Galaxy dhe kombëtaren meksikane. Hernández luan në fushë me pseudonimin Chicharito (Shqip: bizelja e vogël); këtë pseudoim e mban në fanellën e tij.
Hernández e nisi karrierën si profesionist në vitin 2006, duke luajtur me klubin meksikan Guadalajara. Në korrik 2010, ai u bë meksikani i parë që luan për Manchester United, duke shënuar 20 gola në sezonin e parë si dhe fitoi titullin e Premier Ligës. Pasi nuk ishte në planet e David Moyes dhe Louis van Gaal, ai e shpenzoi sezonin 2014–15 në huazim te Real Madridi. Në gusht 2015, Hernández firmosi për klubin e Bundesligës gjermane Bayer Leverkusen. Pas dy sezoneve në Gjermani, Hernández u rikthye në Premier Ligë për të luajtur me West Ham United. Mesatarja e tij e golave për minutë është një nga më të lartat në historinë e Premier Ligës. Pasi zhvilloi rreth 60 ndeshje për klubin, Hernández firmosi me Seviljen në shtator 2019.
Hernández debutoi për Meksiksën në vitin 2009 dhe që atëherë është golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave me 52 gola. Ai debutoi me kombëtare në në shtator 2009 në një ndeshje miqësore kundër Kolumbisë. Ai ka përfaqsuar ekipin në tre edicione të FIFA Kupës së Botës, dy edicione të FIFA Kupës së Konfederatave, CONCACAF Kupën Gold 2011 dhe Copa América Centenario në vitin 2016. Ai ishte golashënuesi më i mirë i Kupës Gold me 7 gola dhe u emërua si lojtari më i mirë i turnamentit.
Jeta e hershme
Hernández ka lindur në Guadalajara, Meksikë dhe luajti për herë të parë futboll në moshën shtatë vjeç. Ai jetoi në Morelia, Michoacán për katër vite, kurse babai i tij, futbollisti Javier Hernández Gutiérrez, luante për Monarcas Morelia. Gjatë kohës që jetonte në Morelia, Hernández shkoi në shkollën fillore Instituto Piaget ku ai studioi nga klasa e tretë deri në të gjashtën dhe luajti futboll me ekipin e shkollës.
Në moshën nëntë vjeç, Hernández me bashkua me Guadalajara dhe firmosi kontratën e parë si profesionist në moshën 15 vjeç. Ai ishte bërë gati për të luajtur në FIFA Kampionatin Botëror nën-17 2005, por e dëmtim bëri që ai të mos ishte pjesë e skuadrës e cila në fund e fitoi turnamentin. Gjatë kohës që luante futboll si profesionist, Hernández gjithashtu ndiqte leksione për menaxhim biznesi në Universidad del Valle de Atemajac. Hernández ka emëruar Hugo Sánchez dhe Rafael Márquez si dy idhujt e tij të fëmijërisë.
C.D. Guadalajara
Hernández u bashkua me skuadrën e të rinjëve të Guadalajara në moshën 9 vjeç. Në sezonin 2005–06, ai u bashkua me skuadrën e parë, duke debutuar më 9 shtator 2006 në një ndeshje të Aperturës kundër Necaxa e cila përfundoi me fitoren 4–0 në stadiumin Estadio Jalisco; Hernández hyri në fushë në minutën e 82të në vend të Omar Bravo dhe shënoi golin e fundit për skuadrën e tij pesë minuta më vonë. Ky ishte goli i tij i vetëm në tetë ndeshje të luajtura në vitet 2006 dhe 2007. Ai luajti tetë ndeshje në Apertura 2008 por nuk arriti ta gjejë rrugën e rrjetës, kurse në Clausura 2009 shënoi katër gola në 15 ndeshje. Në Apertura 2009, Hernández u bë një lojtar i rëndësishëm në ekip dhe e sezonin si golashënuesi i tretë i skuadrës me 11 gola në 17 ndeshje, duke fituar përfundimisht vendin si titullar në formacion.
Pas paraqitjeve të tij të mira në moshë të re me skuadrën e Guadalajara, shumë klube europiane si PSV Eindhoven i Hollandës, VfL Wolfsburg i Gjermanisë dhe Valencia e Spanjës shfaqën interes për Hernández. Megjithatë, më 8 prill 2010, Hernández firmosi një kontratë pesë-vjeçare me klubin anglez Manchester United dhe zyrtarisht u bashkua me klubin më 1 korrik të atij viti.
Transferimi
thumb|250px|Hernández në debutimin e tij me Manchester United. Manchester United ishte klubi i parë që shfaqi interes për Hernández në tetor 2009; një zbulues talentësh i klubit anglez shkoi në Meksikë në dhjetor dhe raportoi pozitivisht te Red Devils pasi pa disa ndeshje. Për shkak të moshës së Hernández, klubi fillimisht planifikoi që të priste para se të lëvizte për të nënshkruar me të, por mundësia që ai mund të luante me ekipin kombëtar Kupën e Botës 2010 bëri që Manchester United të nxitonte për ta blerë. Shefi i zbuluesve të talentëve të United u dërgua në Meksikë për tre javë në muajtë shkurt dhe mars për të parë sulmuesin dhe për të ngritur një raport pozitiv për të, para se avokati i klubit të shkonte në Meksikë për të finalizur dokumentat.
Më 8 prill 2010, Hernández pranoi për të firmosur me Manchester United për një shumë të pazbuluar. Një ditë para kësaj, Hernández kishte qënë Old Trafford fitoren e United ndaj Bayern Munich në çerek-finalen e Ligës së Kampioneve. Marrëveshja u bë në fshehtësi të plotë; agjenti i Hernández u mbajt në errësirë, siç ishte edhe gjyshi Tomás Balcázar, të cilët mendonin se Hernández kishte shkuar në një udhëtim në Atlanta të Shteteve të Bashkuara. Si pjesë e marrëveshjes, United luajti një ndeshje miqësore kundër Guadalajara në stadiumin e tyre të ri Estadio Omnilife më 30 korrik. Më 27 maj, leja e transferimit u dha, duke i hapur rrugë zyrtarizimit të transferimit më 1 korrik 2010.