cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
PCM
Kuantizimi
Për ta shpjeguar procesin e kuantizimit, po e marrim sinjalin u(t) i cili paraqet një informacion  ( Fig. 2 ). Le ta ketë sinjali u(t) spektrin e kufizuar me fm, ndërsa amplitudat e tij le të ndodhen brenda intervalit (- U/2 ,U/2 ). Në bazë të teoremës së mostrimit ky sinjal mund të paraqitet përmes mostrave të tij të marra në momentet:
350px|right|thumb|
Më tutje intervalin amplitudor U ( - U/2, + U/2) të sinjalit po e ndajmë në q intervale me gjerësi Δu, pra : U = q∙ Δu Këto intervale quhen kuante të amplitudës ose intervale të kuantizimit. Vlerat e mostrave të cilat ndodhen brenda një intervali gjegjës Δu, i përafrojmë me një vlerë e cila quhet nivel i kuantizimit.
Intervalet e kuantizimit mund të merren të barabarta, dhe atëherë themi se kuantizimi është uniform (linear), ose të ndryshme dhe atëherë kemi të bëjmë me kuantizim jouniform. Zgjedhja e llojit të kuantizimit varet nga statistikat e sinjalit. Gabimi i kuantizimit do të jetë më i vogël kur kuantizimi i përshtatet statistikës së amplitudave të sinjalit. Sinjalet që paraqesin informacione të llojit të njejtë p.sh. të folurit, formojnë një bashkësi të sinjaleve për të cilën vlejnë rregullat e caktuara statistike. Në bazë të kësaj, mund të përfundojmë se kur gjasa e paraqitjes së amplitudave të një sinjali në tërë brezin e mundshëm amplitudor (në mes të vlerës maksimale dhe vlerës minimale) është konstant (funksioni i dendësisë së gjasës ka shpërndarje uniforme ), është e logjikshme që brezi amplitudor i sinjalit të  ndahet në intervale të barabarta Δu në mënyrë që gabimi i kuantizimit të jetë minimal. Nëse funksioni i dendësisë së gjasës nuk është konstant, p.sh. tek të folurit gjasa e paraqitjes së amplitudave të vogla është më e madhe se sa e atyre të mëdha, atëherë është më e logjikshme që intervalet e kuantizimit të mirren më të vogla për intensitete të vogla të sinjalit, ndërsa për intensitete të mëdha kuantet amplitudore të mirren më të mëdha. Në këtë mënyrë, për amplituda të vogla gabimi zvogëlohet ndërsa për amplituda të mëdha rritet, mirëpo, gabimi relativ ngel i njejtë, e veshi i njeriut reagon mu në gabime relative. Duke e pasur parasysh faktin se gabimi i kuantizimit varet prej hapit të kuantizimit, është me rëndësi të realizohet ndikimi i hapit të kuantizimit në gabimin e kuantizimit. Vlera mesatare e katrorit të gabimit të kuantizimit e cila njihet me emrin fuqia e deformimit të kuantizimit ose fuqia e zhurmës së kuantizimit, paraqet një parametër shumë të rëndësishëm të sistemit telekomunikues. Në vazhdim do të caktojmë fuqinë e zhurmës së kuantizimit uniform dhe jouniform.
Kuantizimi uniform
Qarku në të cilin kryhet kuantizimi quhet kuantizator. Marrëdhënia ndërmjet sinjalit në hyrje dhe në dalje të kuantizerit ipet me karakteristikën e kuantizimit të treguar në figurën 2: 350px|right|thumb|
Në apshisë janë paraqitur vlerat e amplitudave të mostrave të sinjalit u(t), ndërsa në ordinatë, amplitudat e mostrave uq të sinjalit të kuantizuar uq(t). Nëse me q e shënojmë e numrin e intervaleve të kuantizimit, përkatësisht të niveleve te kuantizimit, atëherë mund të shkruajmë:
U = q ∙ Δu.
Për ta caktuar vlerën mesatare të gabimit në katror, po e marrim një detaj të karakteristikës së kuatizerit fig. 3: 350px|left|thumb|
Kuantizimi jo uniform
Së pari bëhet kompresimi i sinjalit në kompresor e pastaj bëhet kuantizimi uniform dhe kodimi linear në koder. Në koder së pari bëhet kompresimi e pastaj kodimi. Së pari bëhet kodimi linear i mostrave të kuantizuara në mënyrë uniforme e pastaj bëhet kompandimi digjital.
GNK Dinamo Zagreb
thumb|right|300px Dinamo Zagreb së bashku me Hajdukun nga Spliti është njëri nga dy klubet më të popullarizuara të futbollit në Kroaci.
Nga pavarësimi i Republikës së Kroacisë është klubi me më shumti trofe të fituara. Dinamo është e njohur me simpatizuesit të saj të flakët Bad Blue Boys. Dinamo lojërat si vendase i zhvillon në stadiumin Maksimir.
KF Dinamo është themeluar më 9. maj 1945. me vendim të pushtetit komunist i cili kishte shly ekipet e paraluftës.
Lidhje të jashtme
[
Fiernat
Likopodet
Likopodet jetojnë zakonisht në pyje halore. Likopodi është një bimë që përbëhet nga një kërcell zvarritës i degëzuar, nganjëherë pjesërisht i futur në tokë. Nga kërcelli dalin degëzime të ngritura vertikalisht, të cilat ndahen në mënyrë dikotomike (dyzuar) që mbarojnë në majë me kallinj. Kërcejt e ngritur lart janë të mbuluar me gjethe te vogla. Kercelli zvarrites leshon rrenje mitake.
Këputja
Këputja jetonë zakonisht në vende të lagështa afër moçaleve, burimeve dhe buzë brigjeve të lumenjve, livadheve dhe në fusha të lavruara. Kanë kërcell të hollë, barishtor, i cili zvarret mbi bazën, ndërsa gjethet janë të vendosura në nyje të kërcellit.
Fiernat e verteta
Në këtë rast do të njihemi me tiparet e fiernave të vërtetë përmes përfaqësuesit tipik fiershqipja. Fiershqipja përbëhet nga pjesa nëntokësore e përfaqësuar nga rizomi (kërcelli nëntokësor) mjaft i zhvilluar, nga rrënjët dhe nga pjesa mbitokësore e përfaqësuar nga gjethet te cilat janë te përbëra.
Ajo qe e dallon fierin nga myshqet përveç rrënjës janë enët me ane te se cilave përçohen lendet ushqyese nga rrënja te kërcelli e ne gjethe dhe anasjelltas. Prandaj këto bime bashke me farëzhveshurat dhe farëveshurat ndryshe quhen edhe bime enëzore.
Shumëzimi i fierave
Në kundërfaqen e fierit gjenden sporet me ngjyrë të murrmë dhe janë të mbushura me spore të shumta. Sporet e pjekura mund t’i përhap era dhe kur ato bien në tokë të përshtatshme zhvillohet protaliumi (protali) në formë zemre. Në anët e poshtme të tij zhvillohen rizoidet dhe organet seksuale – anteridet dhe arkegonet në të cilat krijohen spermatozoidet dhe vezorja. Pas bashkimit te spermatozoidit me vesoren krijohet zigota nga e cila më vonë zhvillohet fieri i ri. Pra gjatë jetës se bimës paraqitet brezi joseksual – sporofiti dhe ai seksual – gametofiti.
Mexhmu-ul-Fetaua
Mexhmu-ul-Fetaua është libri i Ibni Tejmijes i cila ka më shume se 20 vëllime dhe në të përmban shumë tema islame dhe shqyrton të gjitha me përpikëri.
Haxhi Aliu
parapamje|150px|[[Shpella e Haxhi Aliut]] Haxhi Ali Ulqinaku ose shkurt Haxhi Aliu (1569 – 1625) ka qenë kapiten detar ulqinak me emër në Mesdhe.
Jeta
Në vitet 1609-1624, në gadishullin e Karaburunit, Haxhi Aliu u vendos së bashku me te birin dhe dy testana (anije me vela), që përdoreshin nga detarët shqiptarë në shekujt XVI-XVIII. Luftoi kundër Ushtrisë franceze e veneciane që kërkonin zotërimin e brigjeve të Adriatikut e Jonit. Në të dy anët e Karaburunit, Haxhi Aliu bashkëpunoi me kapedanët himariotë të detit dhe me barinjtë vendas kundër piratëve të huaj që sulmonin këto brigje. Pylli i Karaburunit ishte furnizuesi i Haxhi Aliut me lëndë druri për ndërtimin e anijeve luftarake, anije, të cilat me veprimtarinë e tyre ishin përqendruar kryesisht në mezokanal. Sipas gojëdhënave, Haxhi Aliu me anijet e tij të shpejta rrihte brigjet veriore të Afrikës deri në Misir e Spanjë.
Rreth viteve 1623-1624, në brigjet e Otrantos u ndesh me anijet e Venedikut dhe të Anglisë, në një ekspeditë ushtarake të pabarabartë, e cila kishte për qëllim eleminimin e të gjithë piratëve nga brigjet e Mesdheut. Megjithëse ata ishin të shumtë e të pajisur me mjete të fuqishme lundrimi, Haxhi Aliu u rezistoi dhe ata nuk arritën ta thyenin apo ta zinin rob. Kjo qëndrese ndaj një fuqie të tillë u përhap gojarisht brez pas brezi. Pleqtë tregonin se shumë shtete e ndiqnin për ta vrarë këtë pirat dhe shoket e tij. Çdo dimër në Ulqin e Tivar bëheshin kaq dasma, martoheshin kaq vajza të varfra me ndihmën e Haxhi Aliut.
Megjithë trimërinë që kishte dhe zotësinë e rrallë në njohjen e detit, fati i tij nuk kishte vendosur që ta thyente atje ku ai kaloi shumicën e betejave. Ishte vera e vitit 1625 dhe barinjtë kishin dalë në male me kopetë e tyre. Karaburuni kishte mbetur pa njeri ato ditë dhe Haxhiu ndodhej në det. Aty ai do të ndeshej me disa anije, të cilat ishin superiore në numër e në njerëz. Aliu arrin që të çajë rrethimin dhe e çon anijen afër bregut duke arritur kështu që të zbriste në tokë. Megjithatë edhe piratët e vazhduan ndjekjen pa u shkëputur asnjë çast. Beteja që ndodhi në det u pasua nga ajo në tokë, në të cilën Haxhiu u vra tek vendi  i  quajtur “maja e Frëngut”. Kur u mësua lajmi i zi, barinjtë derdhën lot, sepse u kishte vdekur shpata e mburoja e brigjeve shqiptare. Në vjeshtën e atij viti, barinjtë vendas në shenjë zie, respekti e nderimi u hoqën bagëtive zilet e këmborat, gjë që ndodhte rrallë në këto anë, veç në ndonjë gjëmë të madhe. Heshtja mbuloi Karaburunin, por jo zemrat e banorëve vendas, të cilët e përjetësuan Haxhi Aliun trim në këngët e tyre. Që nga ajo kohë nga detarët e bë zakon që kur kalonin afër shpellës, i binin sirenave të anijeve, hidhnin në det buke e shishe me vaj në kujtim të Haxhi Aliut. Ishte hapur fjala se e kishte varrin në Ishullin e Sazanit, por gojëdhënat thonë se varri i tij ndodhet në det të hapur, aty ku nxin fundi i detit midis Kepit të Karaburunt dhe ishullit të Sazanit. Ekziston Shpella e Haxhi Aliut dhe flitet  për  varrin e tij dhe të  birit të tij në ishullin Sazan.
Rexhini
Rexhin është fshat i Kurveleshit te Sipërm Tepelenë. Origjina e emrit të këtij fshati vjen nga Rexhina Balsha, sundimtarja e Despotatit të Vlorës. Në vitin 2011 në Rexhin numërohen rreth 12 familje me një popullsi prej më pak se 40 banorësh.
Uellsi
Uellsi është një nga katër shtetet të cilat së bashku formojnë Mbretërinë e Bashkuar të Britanisë së Madhe dhe Irlandës Veriore. Gjendet në pjesën perëndimore të Britanisë së Madhe, me Anglinë në lindje kurse në perëndim Detin Irlandez dhe Oqeanin Atlantik në perëndim. Uellsi ka një popullatë të vlerësuar prej tre milion dhe është shtet bilingual, me anglishten, e cila flitet nga shumica dhe uellsishten, gjuha vendase.
Tradicionalisht vend kelt, një identitet i veçantë uellsian shfaqet në shekullin e 15-të, pas largimit të Romakëve nga Britania. Pushtimi i Eduardit në shekullin e 13-të solli shekuj të sundimit anglez, dhe Uellsi eventualisht u aneksua në sistemin juridik anglez me formimin e "Akteve Juridike në Uells 1535-1542". Politikat karakteristike uellsiane u zhvilluan në shekullin e 19-të të cilat eventualisht çuan tek një juridik i transferuar dhe qeveri më 1999, me formimin e Parlamentit kombëtar uellsian në Kardif.
Në agimin e Revolucionit Industrial, zhvillimi i industrive minerare dhe metalurgjike e transformoi vendin nga një shoqëri bujqësore në një komb industrial; Shfrytëzimi i fushës së qymyrit të Uellsit të Jugut shkaktoi një zgjerim të shpejtë të popullsisë së Uellsit. Dy të tretat e popullsisë jetojnë në Uellsin e Jugut, duke përfshirë Kardif, Swansea, Newport dhe luginat e afërta. Tani që industritë tradicionale nxjerrëse dhe të rënda të vendit kanë shkuar ose janë në rënie, ekonomia bazohet në sektorin publik, industritë e lehta dhe të shërbimeve dhe turizmin. Në blegtorinë, duke përfshirë bujqësinë e qumështit, Uellsi është një eksportues neto, duke kontribuar drejt vetë-mjaftueshmërisë bujqësore kombëtare.
Uellsi ndan nga afër historinë e tij politike dhe sociale me pjesën tjetër të Britanisë së Madhe, dhe shumica e popullsisë në shumicën e zonave flasin anglisht si gjuhë të parë, por vendi ka ruajtur një identitet të veçantë kulturor. Të dyja gjuhët uellsisht dhe anglisht janë gjuhë zyrtare; mbi 560,000 uellsisht-folës jetojnë në Uells dhe gjuha flitet nga shumica e popullsisë në pjesë të veriut dhe perëndimit. Nga fundi i shekullit të 19-të e tutje, Uellsi fitoi imazhin e tij popullor si "vendi i këngës", pjesërisht për shkak të traditës eisteddfod. Në shumë ngjarje sportive ndërkombëtare, të tilla si FIFA Kupa e Botës, Kupa Botërore e Rugbit dhe Lojërat e Komonuelthit, Uellsi ka ekipin e vet kombëtar. Në Lojërat Olimpike, atletët e Uellsit garojnë për Mbretërinë e Bashkuar si pjesë e një ekipi të Britanisë së Madhe. Rugby union shihet si një simbol i identitetit të Uellsit dhe një shprehje e ndërgjegjes kombëtare.
Etimologjia
Cymry, dhe Cymru është emri për Uellsin në uellsisht. Këto fjalë (të dyja shqiptohen [ˈkəm.rɨ]) e kanë prejardhjen nga fjala britonike combrogi, që do të thotë "bashkatdhetarë" dhe ndoshta kanë hyrë në përdorim para shekullit të 7-të.. Në letërsi, ato mund të shkruheshin Kymry ose Cymry, pavarësisht nëse i referohej popullit apo atdheut të tyre. Format e latinizuara të këtyre emrave, Cambrian, Cambric dhe Cambria, mbijetojnë si emra të tillë si Malet Kambriane dhe periudha gjeologjike Kambriane.
Epoka romake
frameless|border|right|220px Pushtimi romak i Uellsit filloi në vitin 48 e.r dhe u deshën 30 vjet për t'u përfunduar; pushtimi zgjati mbi 300 vjet. Fushatat e pushtimit u kundërshtuan nga dy fise vendase: Silures dhe Ordovices. Sundimi romak në Uells ishte një pushtim ushtarak, me përjashtim të rajonit bregdetar jugor të Uellsit të Jugut, ku ka një trashëgimi të romanizimit. I vetmi qytet në Uells i themeluar nga romakët, Caerwent, është në Uellsin juglindor. Si Caerwent ashtu edhe Carmarthen, gjithashtu në Uellsin jugor, u bënë civitate romakë. Uellsi kishte një pasuri të pasur minerale. Romakët përdorën teknologjinë e tyre inxhinierike për të nxjerrë sasi të mëdha ari, bakri dhe plumbi, si dhe sasi më të vogla zinku dhe argjendi. Asnjë industri e rëndësishme nuk ishte vendosur në Uells në këtë kohë; Kjo ishte kryesisht një çështje rrethanash pasi Uellsi nuk kishte asnjë nga materialet e nevojshme në kombinim të përshtatshëm dhe fshati i pyllëzuar malor nuk ishte i përshtatshëm për industrializim. Latinishtja u bë gjuha zyrtare e Uellsit, megjithëse njerëzit vazhduan të flisnin në gjuhën britonike. Ndërsa romanizimi nuk ishte i plotë, klasat e larta filluan ta konsideronin veten romakë, veçanërisht pas vendimit të vitit 212 që u dha shtetësinë romake të gjithë njerëzve të lirë në të gjithë Perandorinë. Ndikimi i mëtejshëm romak erdhi nëpërmjet përhapjes së krishterimit, i cili fitoi shumë ndjekës kur të krishterët u lejuan të adhuronin lirisht; Persekutimi shtetëror pushoi në shekullin e 4-të, si rezultat i nxjerrjes së një dekreti të tolerancës nga Kostandini I në vitin 313.
Historianët e hershëm, duke përfshirë klerikun e shekullit të 6-të, Gildas, e kanë vënë re 383 si një pikë të rëndësishme në historinë e Uellsit. Në atë vit, gjenerali romak Magnus Maximus, e zhveshi Britaninë nga trupat për të nisur një përpjekje të suksesshme për pushtetin perandorak, duke vazhduar të sundonte Britaninë nga Gauli si perandor dhe duke transferuar pushtetin te udhëheqësit lokalë. Gjenealogjitë më të hershme të Uellsit përmendin Maximus si themeluesin e disa dinastive mbretërore, dhe si babanë e kombit të Uellsit. Ai është dhënë si paraardhësi i një mbreti të Uellsit në Shtyllën e Elisegut, i ngritur gati 500 vjet pasi u largua nga Britania, dhe ai figuron në listat e Pesëmbëdhjetë Fiseve të Uellsit.
Tomas Tranströmer
Tomas Tranströmer ose Tomas Gösta Tranströmer (shqipërimi: Tomas Transtromer) (15 prill 1931 Stockholm Suedi - 26 mars 2015 Stockholm, Suedi), poet suedez.
Uellsi
Politika
parapamje|Dhoma e Debatit e [[Seneddit të Uellsit]] Uellsi është një vend që është pjesë e Mbretërisë së Bashkuar. Kushtetutisht, MB është një shtet unitar de jure, me parlamentin dhe qeverinë e saj në Westminster. Në Dhomën e Ulët ka 40 Anëtarë të Parlamentit që përfaqësojnë zonat elektorale të Uellsit. Zyra e Uellsit është një departament i qeverisë së Mbretërisë së Bashkuar përgjegjës për Uellsin, ministri i të cilit Sekretari i Shtetit për Uellsin ulet në kabinetin e MB-së.
Pas devolucionit në vitin 1997, Akti i Qeverisë së Uellsit 1998 krijoi një asamble të deleguar të Uellsit të njohur tani si Senedd (zyrtarisht "Senedd Cymru" ose "Parlamenti i Uellsit", dhe më parë "Asambleja Kombëtare për Uellsin" deri në vitin 2020). Kompetencat e Sekretarit të Shtetit për Uellsin iu transferuan qeverisë së devoluar më 1 korrik 1999, duke i dhënë asamblesë fuqinë për të vendosur se si shpenzohet dhe administrohet buxheti i qeverisë Westminster për zonat e devoluar. Akti i vitit 1998 u ndryshua nga Akti i Qeverisë së Uellsit 2006, i cili rriti kompetencat e institucionit, duke i dhënë atij kompetenca legjislative të ngjashme me ato të Parlamentit Skocez dhe Asamblesë së Irlandës Veriore. 60 Anëtarë të Seneddit zgjidhen për mandate pesë-vjeçare (katër-vjeçare para vitit 2011) sipas një sistemi shtesë anëtarësh. Ka 40 zona elektorale me një anëtarë, me Anëtarë të Seneddit të zgjedhura drejtpërdrejt. 20 anëtarë të Seneddit të mbetura përfaqësojnë pesë rajone zgjedhore, secila duke përfshirë nga shtatë deri në nëntë zona zgjedhore, duke përdorur përfaqësimin proporcional. Senedd duhet të zgjedhë një ministër të parë (prif weinidog), i cili nga ana tjetër zgjedh ministrat për të formuar Qeverinë e Uellsit.
Tomas Tranströmer
Biografia
“Perandoria e barit” është i vetmi libër i përkthyer në shqip, nga poetja Natasha Lako, botuar nga “Aleph” më 2002. Lako e shikon poezinë e Tranströmer-it të shkëputur nga ideologjizmat. “Unë trashëgoja një pyll të zi, ku shkoja rrallë. Por nga kjo/erdhi një ditë kur këmbyen vendet të gjallët me të vdekurit/Atëherë solla pyllin ndërmend. Nuk ishim pa shpresë/… unë kisha trashëguar një pyll të zi, por ecja në një pyll të shndritshëm…” shkruan në poezinë “Madrigal”.
Uellsi
Qeveria lokale
Për qëllime të qeverisjes vendore, Uellsi është ndarë në 22 zona këshilli që nga viti 1996. Këto "zona kryesore" janë përgjegjëse për ofrimin e të gjitha shërbimeve të qeverisjes lokale.
Tomas Tranströmer
Biografia
Në vitet ’60, kur ishte e modës edhe për poezinë e poetët të kishte një kahje politike në rrymat e kohës, Tomas Tranströmer-i zgjodhi gjuhën e poezisë dhe kritika e quan poeti që ka ditur të ruajë ekuilibrat në periudhën e Luftës së Ftohtë.
Uellsi
Historia e popullsisë
Popullsia e Uellsit u dyfishua nga 587,000 në 1801 në 1,163,000 në 1851 dhe kishte arritur në 2,421,000 deri në vitin 1911. Pjesa më e madhe e rritjes erdhi në distriktet e minierave të qymyrit, veçanërisht Glamorganshire, e cila u rrit nga 71,000 në 21,111 në 1801 dhe 1801 në 1801 në 21,000. Kjo rritje mund t'i atribuohet tranzicionit demografik të parë në shumicën e vendeve në industrializim gjatë Revolucionit Industrial, pasi normat e vdekjeve ranë dhe nivelet e lindjeve mbetën të qëndrueshme. Megjithatë, pati edhe migrim në shkallë të gjerë në Uells gjatë Revolucionit Industrial. Anglezët ishin grupi më i shumtë, por kishte edhe një numër të konsiderueshëm irlandezësh dhe një numër më të vogël të grupeve të tjera etnike, duke përfshirë italianët, të cilët migruan në Uellsin e Jugut. Uellsi gjithashtu mori imigrim nga pjesë të ndryshme të Komonuelthit Britanik në shekullin e 20-të, dhe komunitetet afrikano-karaibe dhe aziatike i shtohen përzierjes etnokulturore, veçanërisht në Uellsin urban. Shumë prej tyre vetë-identifikohen si uellsian.
Tomas Tranströmer
Biografia
Në botën anglishtfolëse njohja e veprës së tij i dedikohet miqësisë me poetin amerikan Robert Bly​, i cili prej viteve pesëdhjetë i ka përkthyer shumicën e veprës në gjuhën angleze. Më 2001, Bonniers, shtëpia botuese suedeze e Tranströmer-it botoi korrespondencën e dy shkrimtarëve në librin “Air Mail”.
Fitoi çmimin Nobel për letërsi në vitin 2011. Poeti do të marrë 1.08 milion euro shpërblim. Ceremonia e pranimit të Çmimit bëhet në Stokholm më 10 dhjetor, data e përvjetorit të vdekjes (1896) së industrialistit suedez Alfred Nobel​, themelues i çmimit. Tranströmer është i nënti shkrimtar suedez që merr Nobelin për Letërsinë. Para tij janë: Selma Lagerlöf 1909, Verner von Heidenstam 1916, Erik Axel Karlfeldt 1931, Pär Lagerkvist 1951, Nelly Sachs 1966 (i ndarë), Eyvind Johnson dhe Harry Martinson më 1974.
Vdiq në Stockholm, në moshën 83 vjeçare.
Uellsi
Gjuha
Uellsi ka dy gjuhë zyrtare; anglishtja dhe uellsishtja. Gjuha uellsiane është një gjuhë indo-evropiane e familjes kelte; gjuhët më të lidhura ngushtë janë kornishtja dhe bretonishtja. Shumica e gjuhëtarëve besojnë se gjuhët keltike mbërritën në Britani rreth vitit 600 pes. Gjuhët britonike pushuan së foluri në Angli dhe u zëvendësuan nga gjuha angleze, e cila mbërriti në Uells rreth fundit të shekullit të tetë për shkak të humbjes së Mbretërisë së Powys. Duke filluar nga vitet 1960, shumë tabela rrugore janë zëvendësuar me versione dygjuhëshe. Organe të ndryshme të sektorit publik dhe privat kanë adoptuar dygjuhësinë në një shkallë të ndryshme dhe (që nga viti 2011) uellsishtja është e vetmja gjuhë zyrtare në çdo pjesë të Mbretërisë së Bashkuar. Anglishtja flitet nga pothuajse të gjithë njerëzit në Uells dhe është gjuha kryesore në pjesën më të madhe të vendit. Ndërrimi i kodeve është i zakonshëm në të gjitha pjesët e Uellsit dhe njihet me terma të ndryshëm, megjithëse asnjë nuk njihet nga gjuhëtarët profesionistë.
Uellsi verior dhe perëndimor ruajnë shumë zona ku uellsishtja flitet si gjuhë e parë nga shumica e popullsisë dhe anglishtja mësohet si gjuhë e dytë. Regjistrimi i vitit 2011 tregoi se 562,016 njerëz, 19.0 përqind e popullsisë uellsiane, ishin në gjendje të flisnin uellsisht, një rënie nga 20.8 përqind e kthyer në regjistrimin e vitit 2001. Edhe pse njëgjuhësia tek fëmijët e vegjël vazhdon, por njëgjuhësia e përjetshme në uellsisht nuk ndodh më.
Krileva
Krilevë është një vendbanim në komunën e Dardanës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Kryelum dhe Marash.
Jaho Salihi
Jaho Salihi është një fshat në komunën Llugaj në rrethin e Tropojës të Shqipërisë.
Shpella e Haxhi Aliut
parapamje|250px|Shpella e Haxhi Aliut Shpella e Haxhi Aliut ndodhet ne gadishullin e Karaburunit. Banesa më e sigurt e Haxhi Ali Ulqinakut është shpella, e cila mban edhe emrin e tij.
Është më e madhja shpellë e bregdetit shqiptar, me një lartësi në hyrje 60 m mbi nivelin e detit. Kjo shpellë ndodhet në skajin veriperëndimor të Kepit të Gjuhëzës.
Sipas historianëve, kjo shpellë emrin e vjetër e ka shpella iliriane. Shpella iliriane e përdorur nga detari me famë, ulqinakasi, Haxhi Aliu, është një dëshmitare interesante e historisë. Duke u futur në brendësi të shfaqet një liqen në forme eliptike me aksin e madh të drejtuar nga hyrja. Salla ka një shtrirje në gjatësi prej 60 m e orientuar sipas VP-JL dhe një gjerësi nga baza (mbi nivelin e detit) rreth 40 m në pikën më të gjerë. Në tërësi shpella është e gjatë rreth 100 m.
Thellësia e liqenit të brendshëm arrin 10,4 m drejt anës VL të fundit të shpellës. Në paretet shkëmbore të sallës përballë hyrjes paraqiten stalaktite të pjerrta me origjinë të mundshme organogjene ose të perzier. Në hyrjen e saj janë gjetur fragmente amforash antike të shekujve të parë të epokës sonë. Kjo shpellë vazhdimisht ka tërhequr vëmendjen e detarëve të huaj e shqiptare. Detari i guximshëm shqiptar Haxhi Aliu e ka përdorur atë si strehë mbrojtëse duke u përleshur me anijet e huaja grabitqare, të cilat tentonin të hynin në Gjirin e Vlorës apo të grabisnin piratisht bagëtitë e vendsave në Karaburun.
Rreth viteve 1540-1545, është përdorur nga piratët frëngj për t’u mbrojtur siç thonë edhe toponimet afër shpellës.
Adriani II
Papa Adriani II ( l. 792, Roma - v. 14 dhjetor 872, Roma) ishte papa i 106 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më nëntor/dhjetor 867 dhe deri më 14 dhjetor 872. Paraardhës i tij ishte papa Nikolla I, ndërsa pasardhësi papa Gjoni VIII.
Shpresa kombëtare (gazetë)
Gazeta "Shpresa kombëtare" doli në Vlorë më 6 shkurt, 1921, ishte organ i shoqërisë së grave me të njëjtin emër. Ishte gazeta e parë e këtij lloji që botohej në Shqipëri dhe drejtohej nga Marigo Pozio, qëndistarja e flamurit që pati ngritur Ismail Qemali në Vlorë.
Blaca
Blaca është një fshat në komunën Çërravë në rrethin e Pogradecit të Shqipërisë.
Afer Malit te Thate, ne te majte te rruges nacionale Pogradec - Korce, 2-3 km nga Lapidari i Grabovices, ndodhet fshati i Blaces. Dy kodra te quajtura "Kulla" dhe "Shpati", ndodhen ne veri te fshatit. Ne maje te te dy kodrave ndodhen gjurme vendbanimesh te lashta. Nje mur 1.5 km i gjate rrethonte keshtjellen. Ketu jane gjetur ene gatimi, gure mulliri, dhe vegla pune qe i perkasin shekullit te VII-VIII para Krishtit (BC)
Ganimet Klaiqi
--> -->
Edukimi
Shkollën fillore e ka mbaruar në vendlindje, të mesmen në Dardanë, fakultetin e Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe në Prishtinë si edhe studimet Master i ka mbaruar po ashtu në Fakultetin e Filologjisë në Universitetin e Prishtinës "Hasan Prishtina".
Puna
Si arsimtar i Gjuhës dhe letërsisë shqipe, në shkollën fillore „ Abdullah Krashnica–Presheva “, ka punuar gjatë vitit shkollor 1993/1994. Deri më 1999 është marrë kryesisht me aktivitete kulturore. Katër vjet ka punuar si këshilltar komunal për kulturë, sipas sistemit të organizuar të kohës, jashtë pushtetit okupues të Serbisë. Gjatë kësaj kohe ka udhëhequr edhe Shoqatën për kthimin e shqiptarëve të shpërngulur nga trojet e etnike, dega në Dardanë.
Më 1997 ka nisur punën si korrespondent në gazetën e përditshme „ Koha ditore“.
Pas përfundimit të luftës, në institucionet e përkohshme ka punuar një vit si shef i Zyrës së Informacionit në Dardanë. Gjatë kësaj kohe është marrë me shkrime të ndryshme, në prozë e poezi.
Në vitin 2000 i është rikthyer gazetarisë, saktësisht „Kohës ditore“, ku ka punuar tri vjet si korrespondent nga Gjilani.
Sefundi jetoi në Prishtinë dhe punoi në fushën e gazetarisë.
Gjatë gjithë kësaj periudhe ka bërë edhe vështrime dhe recensione librash të rinj të botuar, kryesisht të autorëve nga Dardana. Pas një sëmundje të rëndë, gazetari Ganimet Klaiqi ka ndërruar jetë me 15 maj 2017, ka ndërruar jetë pasi u përballë me një sëmundje të rëndë. Klaiqi, kishte punuar për shumë vite pas luftës se Kosovës ne Agjensine e lajmeve "kosovapress.com" në gazetën Koha Ditore.
Teoria austriake e ciklit ekonomik
Teoria austriake e ciklit ekonomik (Austrian business cycle theory) është një teori ekonomike e zhvilluar nga ekonomistët e Shkollës Austriake të ekonomisë, që merret me fenomenin e cikleve ekonomike, se si ndodhin dhe se nga çfarë shkaktohen.
Teoria i pati fillesat e veta në veprën e ekonomistëve si Ludwig von Mises dhe Friedrich August von Hayek. Në vitin 1974 von Hayek fitoi çmimin Nobel për Ekonominë, pjesërisht falë punës së tij mbi këtë teori.
Ekonomistët e shkollës austriake argumentojnë se bankat qëndrore janë shkaktaret e të ashtuquajturit cikël ekonomik, nëpërmjet një rritje konstante të ofertës së monedhës (inflacioni monetar) falë sistemit monetar të Fiat Currency (rritje artificiale e kreditit bankar). Rezultatet e një politike të tillë monetare janë norma interesi të ulura dhe të mbajtura ulur në mënyrë artificiale. Kjo ulje artificiale e normave të interesit shkakton të ashtuquajturat boom-e që karakterizohen nga një kërkesë më e madhe për investime të cilat në një situatë zhvillimi ekonomik normal (pa ndërhyrje shtetërore, të bankës qëndrore) nuk do të mund të zhvilloheshin. Boom-et karakterizohen nga një kolokim deficitar dhe i rremë i investimeve (malinvestment). Korrektimi i një situate të tillë të krijuar nga ndërhyrja qeveritare, ndodh në të ashtuquajturat reçesione, në të cilat ndodh një rikolokim apo ripozicionim optimal i resurseve.
Cikloni
thumb|right|250px| Cikloni i Islandës në vitin 2003 Cikloni(Depresioni) është hapsira me shtypje të ulët atmosferike në krahasim me rrethinën. Cikloni shënmohet me N (ose C). Ajri në këtë hapsirë rrymon nga pjesët anësore në drejtim të mbrendisë, përshkak të koncentrimit kah brendia fillon të ngritet dhe të ftohet, dhe krijohen kushte për krijimin e të reshurave. Cikloni sjell mot të ndryshueshëm dhe të reshura. Në ciklone shtypja e ajrit zakonisht është më e ulët se 1013 hPa. Ajri në ciklone lëviz në drejtim të kundërt nga lëvizja e akre[pave të orës ( është fjala për Hemisferën veriore ).Cikloni ka tri stade:lindja,zhvillimi dhe shuarja e tij.Ai perbehet nga dy fronte:nga froti i ngrohte dhe nga fronti i ftohte,midis te cileve ndodhet ajer i ngrohte.
Ekzistojnë një numër karakteristikash strukturore të zakonshme për të gjitha ciklonet. Një ciklon është një zonë me presion të ulët. Qendra e ciklonit (shpesh e njohur në një ciklon tropikal të pjekur si syri), është zona e presionit më të ulët atmosferik në rajon. Pranë qendrës, forca e gradientit të presionit (nga presioni në qendër të ciklonit në krahasim me presionin jashtë ciklonit) dhe forca nga efekti Koriolis (forca e shmangies, ose ndryshe tendenca per te ndryshuar drejtimin e trupit qe leviz ne nje siperfaqe qe rrotullohet); duhet të jetë në një ekuilibër të përafërt, ose cikloni do të rrëzohej në vetvete si rezultat të ndryshimit në presion. Për shkak të efektit të Coriolis, rrjedha e erës rreth një cikloni të madh është në të djathtë në hemisferën Veriore dhe në drejtim të akrepave të orës në hemisferën Jugore. Në hemisferën veriore, erërat më të shpejta në lidhje me sipërfaqen e Tokës ndodhin prandaj në anën lindore të një cikloni që lëviz drejt veriut dhe në anën veriore të një lëvizjeje drejt perëndimit; e kundërta ndodh në hemisferën Jugore. Në kontrast me sistemet me presion të ulët, rrjedha e erës rreth sistemeve të presionit të lartë janë në drejtim të akrepave të orës (antikiklonike) në hemisferën veriore, dhe në të kundërt të akrepave të orës në hemisferën jugore.
Në meteorologji, një ciklon është një masë ajri në shkallë të gjerë që rrotullohet rreth një qendre të fortë të presionit të ulët atmosferik. Ciklonet karakterizohen nga erëra spirale të brendshme që rrotullohen rreth një zone me presion të ulët. Sistemet më të mëdha me presion të ulët janë vorbullat polare dhe ciklonet ekstratropike të shkallës më të madhe (shkalla sinoptike). Ciklonet me bazë të ngrohtë si ciklonet tropikale dhe ciklonet subtropikale gjithashtu shtrihen brenda shkallës sinoptike. Mesociklonet, tornadot dhe djajtë e pluhurit ndodhen në mesin e shkallës më të vogël. Ciklonet e nivelit të lartë mund të ekzistojnë pa praninë e një sipërfaqeje të ulët, dhe mund të zvarriten nga baza e trofosferës trofosferike të sipërme troposferike gjatë muajve të verës në Hemisferën Veriore. Ciklonet janë parë edhe në planetët jashtëtokësore, si Marsi, Jupiteri dhe Neptuni.
Ciklogeneza është procesi i formimit dhe intensifikimit të ciklonit. Ciklonet ekstratropike fillojnë si valë në rajone të mëdha me kontrast të temperaturës së zgjeruar të gjerësisë mesatare të quajtur zona baroklinike. Këto zona kontraktohen dhe formojnë fronte të motit pasi qarkullimi ciklonik mbyllet dhe intensifikohet. Më vonë në ciklin e tyre të jetës, ciklonet ekstratropike pezullohen ndërsa masat e ftohta të ajrit zvogëlojnë ajrin më të ngrohtë dhe bëhen sisteme thelbësore të ftohta. Pista e një cikloni udhëhiqet gjatë rrjedhës së ciklit jetësor të saj 2 deri në 6 ditë nga rrjedha drejtuese e rrjedhës së avujve subtropikale.
Frontet e motit shënojnë kufirin midis dy masave të ajrit me temperaturë, lagështi dhe dendësi të ndryshme, dhe shoqërohen me fenomenet më të spikatura meteorologjike. Frontet e forta të ftohtë zakonisht shfaqin grupe të ngushta stuhie dhe mot të ashpër, dhe me raste mund të paraprihet nga linjat e kungujve ose linjat e thata. Frontet e tilla formojnë në perëndim të qendrës së qarkullimit dhe përgjithësisht lëvizin nga perëndimi në lindje; frontet e ngrohta formohen në lindje të qendrës së ciklonit dhe zakonisht paraprijnë nga reshjet shtresore dhe mjegulla. Frontet e ngrohta lëvizin me polivard përpara shtegut të ciklonit. Frontet e okupuara formohen vonë në ciklin e jetës së ciklonit afër qendrës së ciklonit dhe shpesh përfundojnë rreth qendrës së stuhisë.
Llugaj
Llugaj është një fshat në komunën Llugaj në rrethin e Tropojës të Shqipërisë.
Giuseppe Valotto
Gjenerallejtënant Giuseppe Valotto lindi më 1946 në Venedik (Itali). Ai kreu Akademinë Ushtarake Italiane në Modena dhe më 1968 u emërua nëntoger i kavalerisë. Pas dy vjetësh trajnimi të specializuar në Torino, atij iu dha detyra e togerit në Regjimentit Tankist 132 "Ariete", ndërsa më vonë komandoi një kompani tankiste në Batalionin Tankist 13 "M.O. Pascucci" të Regjimentit të Blinduar 182 "Garibaldi".
Para dhe pas detyrës së komandantit të kompanisë, ai shërbeu në Akademinë Ushtarake si Kadet Komandant i Togës, më vonë si Komandant i Kompanisë, Mësues dhe si Oficer i Shtabit në Zyrën për Doktrinë dhe Kërkime. Pas një numri kursesh themelore dhe të avancuara në Kolegjin e Përgjithshëm Ushtarak të Ushtrisë Italiane (1980-1981; 1984-1985), ai shërbeu me Divizionin e Përgjithshëm G-1 të Ushtrisë Italiane (1985-1987). Detyrat tjera në shtab përfshijnë ACOS G1 dhe ACOS G3 (1989-1992) të Trupës së III-të Italiane në Milano dhe detyrën si Shef i Zyrës së Shtabit të Përgjithshëm të Sekretarit të Përgjithshëm në Ministrinë e Mbrojtjes (1993-1997). Eksperienca e Gjenerallejtënant Giuseppe Valottos përfshinë detyrat e Komandantit të Batalionit të 20-të Tankist "M.O. Pentimalli" në Legnano (1987- 1989), pastaj si Komandant i Qarkut Ushtarak të Torinos (1991-1992), Komandant i Brigadës së Blinduar 132 "Ariete" (mars 1997-korrik 1999) ku gjatë kësaj kohë shërbeu si Komandant i Brigadës Shumëkombëshe Veri në Sarajevë (tetor 1998-prill 1999), si Komandant i Akademisë Ushtarake Italiane (1999-2001), dhe nga 31 korriku 2001 deri më 16 korrik 2004 si Zëvendës Komandant i Korpusit së Bashkuar të Reagim të Shpejtë në Rheindahlen (Gjermani).
Në periudhën 24 korrik 2004-30 gusht 2005, ai ka qenë Kryesues i Departamentit të Personelit të Shtabit të Përgjithshëm Ushtarak në Romë. Dekorimet e Gjeneral Lejtnat Giuseppe Valottos përfshijnë Kryqin e Artë dhe të Argjendtë për shërbim të gjatë, Medaljen "Mauriziana", çmimin për Oficer të Republikës italiane, Medaljen e Argjendtë për periudhën e gjatë komanduese, Medaljen Përkujtimore për ndihmën e ofruar pas tërmetit Friuli (1976), Medaljen e Bronztë të ushtrisë italiane për trimëri, Medaljen e Artë të mbrojtjes kombëtare franceze për operacionet në Bosnjë, Medaljen e Merituar të klasës së parë të ushtrisë portugeze, Medaljen e Kombeve të Bashkuara për shërbim në Kosovë, Medaljen e NATO-së për operacionet në ish-Jugosllavi si dhe Kryqin Përkujtimorë për misionet e paqes jashtë vendit.
Lidhje të jashtme
https://it.wikipedia.org/wiki/Giuseppe_Valotto
Stublla e Epërme
Stubllë e Epërme është një vendbanim në komunën e Vitisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Stubllë.
Historia
Stublla e Epërme (Viti) është një vendbanim historia e të cilit që nga shekulli i XV-të, përmes argumenteve të ndryshme mund të përcillet në mënyrë kronologjike. Shkolla dhe martirizimi i banorëve të këtij fshati janë ata dy faktorë kryesor që kanë nxitur vazhdimisht interesimin e studiuesve të shumtë që t' i qasen historisë së këtij fshati nga anë dhe aspekte të ndryshme, në të gjitha fushat e jetës.
Stublla shfaqet në defterin osmano-turk të vitit 1455 po me këtë emër Stublla. Kjo dëshmon që ky fshat ka një histori edhe më të lashtë. Në favor të kësaj flet edhe fakti që 25 vjet më vonë, pra më 1477, Stublla na del përsëri në pah. Kështu në një hartë topografike të Shkupit përmendet fshati Caravajkë në verilindje të Stubllës, pra Stublla shërben si pikë orientimi për në këtë fshat, dmth. Stublla ishte vend me rëndësi dhe i njohur për të gjithë. Disa historianë supozojnë se qysh herët në Stubëll ka ekzistuar një shkollë e lartë teologjike, ose së paku në formë të një kolegji ("scuola in forma di colleghio"). Kështu në raportin e vizitatorit apostolik Aleksandër Komulloviqit dhe përcjellësit të tij T. Raggia-s, qe më 1584 i rekomandohet Selisë së Shenjtë hapja e një shkolle të këtillë në territorin e famullisë së Malit të Zi të Shkupit (Montenegro di Scopia), me arsyetim se "aty nuk banojnë e nuk vijnë turqit". "sidomos Stublla (afër Gjilanit), fshat që flet gjuhën shqipe ka qenë i përshtatshëm për hapjen e një kolegji të këtillë katolik", në të cilin sipas Dh. Shuteriqit "mësohej filozofia dhe studioheshin klasikët" Do thënë se deri vonë në varrezat e fshatit janë ruajtur themelet e kishës madhështore të Shën Lukës, ndërkaq lëndina përbri varrezave quhet "ara e kishës". Të moshuarit flasin pa hamendje se në këtë vend ka ekzistuar kolegji. Edhe në shek. XVII, shkolla e Stubllës na del në pah në një hartë të shkollave shqipe në Jugosllavi dhe Shqipëri
Sido që të jetë, edhe në shekujt vijues, shkolla e Stubllës, nga autorë të ndryshëm, përmendet në data të shumta, si: 1846 (vit ky i internimit për në Turqi i banorëve të Stubllës, Binçës, Vërnakollës dhe Terziajve), 1880, 1888 1889, 1892, 1895, 1896, 1905 (datë kjo kur edhe u legalizua, kur u pranua edhe nga pushteti i kësaj kohe-pushtet tjetër...). Në të vërtetë dokumentet dhe autorët që flasin për këto dhe data të tjera vetëm sa tregojnë për vazhdimësinë e kësaj shkolle që nga viti 1584 (pra, 29 viti pas "Mesharit" të Buzukut) e deri në ditët e sotme.
Në vend të përmbylljes: Që nga viti 1990 (në muajin shtator), në Stubëll, në kishën e Shën Gjergjit (njëkohësisht muze i Shkollës së parë legale shqipe në Kosovë), mbahet manifestimi tradicional "Takimet e don Mikelit" dhe ka këtë fizionomi, program:
(Një ditë më parë, ndërkaq, mbahet Ora letrare për fëmijë- e nxënësve filloristë). Do thënë se ky manifestim ka zgjuar interesimin e studiuesve të fushave të ndryshme, duke dhënë kështu një kontribut të çmuar në histori, letërsi, gjuhësi, art, teologji, onomastikë, etnografi e në shumë lëmenj të tjerë. GJON RAMAJ
Rebelët (telenovelë)
Rebelët (origj. Rebelde) është një telenovelë argjentinase, prodhuar nga Azul TV me regjisor Cris Morena dhe Martin Mariani. Për herë të parë u transmetua nga Televisa dhe Univision në 2004–2006. Në televizionet shqip kjo telenovele eshte transmetuar ne kanalin kosovar KTV dhe ate shqiptar Zjarr TV.
Lidhje të jashtme
Rebelde Way – Leb dein Leben
Petro Furiki
Petro Furiki u lind pranë Athinës më 6 shkurt, 1878, ishte gjuhëtar që iu kushtua studimit të gjuhës dhe folklorit të popullsisë shqiptare në Greqi dhe shkroi veprën "Arbër", "Përmbledhje me përralla shqiptare", etj. Vdiq në vitin 1936.
Beteja e Mogadishu
Beteja e Mogadishu (referuar edhe si Beteja e Detit të Zi, dhe Black Hawk Down në kulturën popullore) ose për Somalis: Dita e Rangers (Somali: Maalintii Rangers) ishte pjesë e operacionit Gothic Gjarprin dhe u luftuan në tetor 3 dhe 4, 1993, në Mogadishu, Somali, mes forcave të Shteteve të Bashkuara të mbështetur nga UNOSOM II dhe të luftëtarëve të milicisë besnike të Somalisht vetëshpallur president-të-të Mohamed Farrah Aidid i cili kishte përkrahje nga luftëtarët e armatosur civil. Beteja është referuar edhe si Beteja e parë e Mogadishu për të dalluar atë nga Beteja e dytë e Mogadishu ne 2006.
Përmbledhje
Task Forca Ranger-i cili përbëhej nga një forcë e sulmit e përbërë nga e Forcave të Ushtrisë Delta, ekipet Ranger, një element i ajrit të dhënë nga Përfaqësuesi Special i regjimentit 160 të Operacioneve të Aviacionit, katër Navy operatorët MBAJTESJA nga MBAJTESJA Team Gjashtë dhe anëtarët e Pararescue Forcave Ajrore / Air Force Combat Kontrollorët - nën komandën e gjeneral-major illiam F. Garrison. ekzekutuar një operacion që përfshihen udhëtime nga kompleksi e tyre në periferi të qytetit në qendër me qëllim të kapjen e drejtuesit e klanit Gidr Habr, i kryesuar nga Mohamed kryekomandant Farrah Aidid. Forca e sulmit përbëhej nga aeroplanë nëntëmbëdhjetë, dymbëdhjetë automjeteve, duke përfshirë nëntë Humvees dhe 160 burra.
Gjatë operacionit, dy SHBA Black Hawk helikopterë ishin qëlluar nga RPG-së dhe tre të tjerë u dëmtuan. Disa nga të mbijetuarit plagosurit janë në gjendje të largojë përsëri të kompleksit, por të tjerët mbetën në afërsi të vendeve të rrëzimit dhe ishin të izoluara. Një betejë urban pasoi gjatë gjithë natës.
Herët në mëngjes, një forcë e kombinuar detyrë u dërgua për të shpëtuar ushtarët e bllokuar. Ajo përmbante ushtarë nga Pakistani Ushtria, ushtria malajziane dhe 10 të SHBA Mountain Divisioni. U mblodhën disa qindra automjeteve, duke përfshirë tanke Pakistani (M48s) dhe Kondor Malajzia blinduar transportuesit dhe u mbështetën nga MH SHBA-Bird 6 Little dhe MSH-60L Black Hawk helikopterë. Kjo task forcë arritur vendin e parë të rrëzimit dhe shpëtuar të mbijetuarit. vend të dytë përplasje kishte qenë pushtuar nga Somalia armiqësore gjatë natës. vetëm mbijetuar amerikane nga ky vend, pilot Mike Durant, kishte qenë zënë rob, por u lirua më vonë.
Numri i saktë i viktimave Somalisht është i panjohur, por vlerësimet shkojnë nga disa qindra në mbi një mijë burra-milicisë dhe të tjerë humbën jetën, [6] [7] me dëmtime në një tjetër 3,000-4,000. [redakto] Komiteti Ndërkombëtar i Kuq Kryq rreth 200 civilë të vrarë dhe qindra somalezë disa të plagosur në luftimet, [8] me raportet se disa civilë edhe sulmuan amerikanët [9] Libri Black Hawk Down:. Një histori e Luftës Moderne vlerëson më shumë se 700 luftëtarë somalezë të vdekur dhe më shumë se 1.000 të plagosur, por Kombëtar Somalisht Aleancës në një dokumentar televiziv amerikan Frontline më pranoi vetëm 133 të vrarë në betejën e tërë. [10] viktima Somalisht u raportuan në Washington Post si 312 të vrarë dhe 814 të plagosur. [1] Pentagoni në fillim raportuan pesë ushtarë amerikanë u vranë, [11] por numri i vërtetë ishte 19 ushtarë amerikanë të vdekur dhe 73 të plagosur (një tjetër ushtar amerikan, Delta operator SFC Matt Rierson, u vra në një sulm me mortajë dy ditë më vonë). Në mesin e forcave të OKB, një ushtar Malajzia vdiq, shtatë pakistanezët Malaysians dhe dy të tjerë u plagosën. Në atë kohë, beteja u përgjakshme që përfshijnë trupat amerikane që nga lufta e Vietnamit dhe mbeti kështu deri në Beteja e dytë e Falluxhës në vitin 2004.
Roland Kather
Pas kursit për oficer, emërimit si udhëheqës toge dhe oficer në kuadër të shtabit të përgjithshëm, Kather u emërua komandant kompanie në Batalionin e 6-të të Blinduar të Rikonjicionit në Eutin deri në vitin 1979. Në periudhën 1979-1981, Kather ndoqi kursin për oficerë shtabi në Komandën e Bundeswehr-it dhe Kolegjin Ushtarak në Hamburg (Kursi i 22-të i Shtabit të Përgjithshëm), gjë që u shoqërua me emërimin e tij si oficer shtabi në G-4 (Logjistika), në Brigadën e 18-të të Blinduar në Neumünster.
Në periudhën 1983-1984, ai vijoi Akademinë e Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura Spanjolle në Madrid.
Pas kthimit në Gjermani, Kather u emërua Shef i Sektorit në Ministrinë e Mbrojtjes të Shtabit të Armatës, Dega organizative në Bon, e më vonë në Sektorin e Planifikimit të G-3 në Shtabin Suprem të Forcave të Përbashkëta të NATO-s për Evropë (SHAPE) në Mons, Belgjikë, ku qëndroi deri në vitin 1989.
Në periudhën 1989-1991, Kather u emërua Komandant i Batalionit të 6-të të Blinduar të Rikonjicionit në Eutin dhe u caktua në kuadër të Ministrisë së Mbrojtjes të Shtabit të Armatës si Shef i Sektorit dhe oficer shtabi i Shefit të Shtabit të Forcave të Armatosura në Bon. Në vitin 1995, ai u emërua Shef i Shtabit i Komandës së Qarkut të III-të Ushtarak, Divizioni i 7-të i Armatosur në Düsseldorf.
Në prill 1996, Kather u emërua Shef i Shtabit i IFOR-it, kontigjenti gjerman në Trogir, Kroaci, detyrë të cilën e kreu deri në gusht 1996.
Në vitin 1997 ai u bë Zëvendës Komandant i Komandës së Bundeswehr-it dhe Qendrës Operative brenda Ministrisë së Mbrojtjes në Bon. Në vitin 1999, Kather mori përsipër Komandën e Brigadës së 42-të të Blinduar "Brandenburg" në Potsdam.
Në periudhën dhjetor 1999- qershor 2000, Kather ishte Komandant i Brigadës Shumëkombëshe - Jug dhe Komandant i Kontigjentit Gjerman në rajon, në Prizren, Kosovë. Pas caktimit në detyrën e Shefit të Shtabit të Komandës së Forcave të Armatosura Gjermane në Koblenz, në shkurt 2001, Kather u emërua Komandant i Divizionit të 13-të të Mekanizuar të Këmbësorisë në Leipzig, në shtator 2003.
Prej 1 shtatorit 2006 e deri në fund të gushtit 2007, Kather emërohet Komandant i KFOR-it në Prishtinë, Kosovë.
Gjeneral Lejtnant Roland Kather është i martuar me Christiane.
Rruga evropiane E80
thumb|right|300px
left|100px
Rruga evropiane E80 është një nga rrjeti E-rrugëve ndërkombëtare. Fillon nga Lisaboni, Portugali, dhe mbaron në Gürbulaku, Turqi, në kufi me Iranin.
Rruga e Evropës E80 vazhdon në autostradën Aziatike 1.
Nebi Sefa
Nebi Sefa ishte aktivist politik shqiptar, nënshkrues i Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë.
Lindur në Lushnje më 1861. Përkrahu Kongresin e Manastirit dhe filloi të propagandojë shkrimin e shqipes me gërma latine. Mori pjesë në kryengritjen e përgjithshme të viteve 1911 dhe 1912. Në nëntor të atij viti u zgjodh delegat i Lushnjes për në kuvendin e Vlorës. Sefa mori pjesë në mbledhjen e parë të këtij kuvendi historik dhe më 28 nëntor nënshkroi aktin e pavarësisë, me siglën “Nebi Sefa Lushja”. Me forcat e tij, i erdhi në ndihmë organizimit të njësive të para ushtarake të qeverisë së Vlorës, në zonën e Mallakastrës, së bashku me ministrinë e Luftës, kreu i së cilës ishte Mehmet pashë Kalkandeleni Tetova (Dërralla). Në vitet `20 përkrahu kursin politik të ndjekur prej forcave fanoliane. Vdiq në Lushnjë më 1942.
Shiko edhe
Nënshkruesit e Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë
Alain de Benoist
Alain de Benoist  (Saint-Symphorien, 11 dhjetor 1943)  është një shkrimtar francez, themelues i lëvizjes kulturore Nouvelle Droite (E djathta e re).
Kantoni Saint-Cyr-sur-Loire
Kantoni Saint-Cyr-sur-Loire (frëngjisht: Canton de Saint-Cyr-sur-Loire) është një kanton në departamentin Indre-et-Loire, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Cyr-sur-Loire. Ka sipërfaqe 13.5km2 dhe popullsi 15975 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Cyr-sur-Loire aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Gjeraqina
Gjeraqina (Accipiter gentilis) është një shpend grabitqar me një gjatësi mesatare prej 49-64 cm ndërsa me krahët e hapur gjatësia e saj arrin në 93-127 cm.
Përshkrimi
Shpend mishngrënës që nuk shtegton, grabitqar i fuqishem me krahë të gjerë dhe bisht të gjatë. Femrat janë më të mëdha se meshkujt. Meshkujt e rritur kanë përmasa të krahasueshme me femrat e gjeraqinës së Euroazisë (Accipiter nisus). Në krahasim me këtë specie të ngjashme, gjeraqina e veriut ka formë të rrumbullakosur dhe bazë më të gjerë të bishtit. Në pjesën e sipërme të syrit, të rriturit kanë ngjyrë gri në të kaltër (meshkujt) dhe gri të errët (femrat), kurse pjesa e poshtme është në ngjyrë të bardhë të vijëzuar me gri. Të vegjlit në pjesën e sipërme të trupit janë ngjyrë kafe, dhe ngjyrë të bardhë me shumë vijëzime në pjesën e poshtme. Zakonisht fluturojnë në lartësinë e majave të pemëve me lëvizje të pakta të krahëve.
Përhapja dhe habitati
Gjatë dimrit hasen në zonën bregdetare dhe në verë takohen në drurët halorë të zonave malore, ku ndërtojnë foletë.
Ushqimi
Shpend dhe gjitarë me përmasat e lepurit ose të fazanit.
Zëri
Jashtë kohës së ngrohjes së vezëve janë të heshtur. Thirrjet dëgjohen kryesisht në agim dhe janë shumë të ngjashme me ato të gjeraqinës së shkurtës (Eurasian sparrowhawk), por më të forta, me ritëm më të ulët dhe me një kukurisje më të avashtë “kja-kja-kja”.
Kantoni Aiguebelle
Kantoni Aiguebelle (frëngjisht: Canton d'Aiguebelle) është një kanton në departamentin Savoie, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Aiguebelle. Ka sipërfaqe 172.4km2 dhe popullsi 4966 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Aiguebelle aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Vukovar
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 26393 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 26716 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 30126 banorë. Popullsia ka ndryshuar me -1.21%.
Lejleku me akullore
"Lejleku me akullore" vëllimi me përralla, me Autor shkrimtarin Bardhyl Xhama. Libri është botuar së pari në vitin 1998 dhe ka fituar çmimin “LA FONTEN’ në Konkursin Kombëtar të Letërsisë për Fëmijë e të Rinj. Në vitin 2003 e ribotoi Shtëpia Botuese “EXTRA”.