cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aaliyah
Jeta e hershme
Aaliyah Dana Haughton lindi në 16 janar 1979 në Brooklyn, New-York, dhe ishte vajza më e vogël e Diane dhe Michael “Miguel” Haughton (1951-2012). Ajo ishte Afro-Amerikane, por me prejardhje amerikane nga ana e gjyshes. . Emri i saj mendohet se derivon nga fjala arabe “Ali”, gjithsesi emri origjinal i fjalës Aliya derivon nga fjala hebraike “aliyah” e cila nënkupton më e larta, më e mira. Pavarësisht origjinës së saj, këngëtarja ndihej shumë e privilegjuar që ishte pagëzuar me një emër me një kuptim të tillë(5). Që në një moshë të vogël Aaliyah u regjistrua nga mamaja e saj në mësime këndimi.
Ignjac Lojola
Ignjac Lojola SJ (spanjisht: Ignacio de Loyola; latinisht: Ignatius de Loyola; i lindur Íñigo López de Oñaz y Loyola ; – 31 korrik 1556), i nderuar si Shën Ignjaci i Lojolës, ishte një prift dhe teolog katolik spanjoll, i cili, së bashku me Peter Faber dhe Francis Xavier, themeluan rendin fetar të Shoqërisë së Jezusit (Jezuitët). dhe u bë gjenerali i parë i saj superior, në Paris në vitin 1541. Ai parashikoi qëllimin e Shoqërisë së Jezusit që të ishte puna dhe mësimdhënia misionare. Përveç betimeve të dëlirësisë, bindjes dhe varfërisë së urdhrave të tjerë fetarë në kishë, Lojola krijoi një zotim të katërt për jezuitët e bindjes ndaj Papës, për t'u përfshirë në projekte të shuguruara nga Papa. Jezuitët ishin të dobishëm në udhëheqjen e Kundër-Reformimit.
Si një ish-ushtar, Ignjaci i kushtoi vëmendje të veçantë formimit shpirtëror të rekrutëve të tij dhe e regjistroi metodën e tij në Ushtrimet Shpirtërore (1548). Me kalimin e kohës, metoda është bërë e njohur si spiritualiteti Ignjacian.
Ignjac Lojola u lumturua në vitin 1609 dhe u shpall shenjt, më 12 mars 1622. Dita e festës së tij kremtohet më 31 korrik. Ai është shenjt mbrojtës i provincave baske të Gipuzkoa dhe BiskShenjay, si dhe i Shoqërisë së Jezusit. Ai u shpall shenjt mbrojtës i të gjitha pushimeve shpirtërore nga Papa Piu XI në 1922.
Kadri Bistrica
Kadri Bistrica është një luftetar shqiptar i lindur ne Mitrovicen e veriut ne fshatin e Bistrices afer lumit te njohur,ne histori njihet si komandant i vullnetareve te shales ne luften ne mes cerajes dhe sllateve,ku doli fitues se bashku me shoket e tij ne krahinen e shales
Gjin Muzaka I
Gjin Muzaka I (1337 - 1389 ) ishte një princ shqiptar nga familja e Muzakajve.
Biografia
Gjin Muzaka I rridhte nga familja aristokrate Muzaka, në Shqipërinë e Mesme. Babai i tij Andrea Muzaka II ishte themeluesi i Principatës së Muzakajve, me kryeqytet Beratin, e cila ekzistonte nga viti 1335 deri në vitin 1444.
Në burime, Gjin Muzaka shfaqet si një Kaballarios në Janinë në vitin 1367, ku guvernatori serb Thomas Preljubović për një kohë të shkurtër e ka mbajtur si rob. Kur Andrea II ndau pasurinë e tij midis tre djemve të tij në shtratin e vdekjes në vitin 1372, vëllai i madh i Gjinit, Theodori II ndërhyri si pasardhës i despot i Myzeqesë. Vetë Gjini I sundoi mbi Tomornicën në Tomorr dhe dy luginat e Devollit. Meqenëse vëllai i tij Stoja vdiq pa fëmijë, zotërimi i tij i Kastorisë, duke përfshirë të gjitha qytetet dhe pronat, i kaloi Gjinit I.
Gjin Muzaka i vdiq në vitin 1389 (ose 1390). Me siguri është varrosur në Korçë në kishën e Analepsis që i kishte dhuruar.
Saint-Michel-Peyresq
Saint-Michel-Peyresq është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Duka
Duka është një titull mashkullor ose i një monarku që sundon mbi një dukat, ose i një anëtari të familjes mbretërore ose fisnikërisë. Si sundimtarë, duka renditet nën perandorët, mbretërit, princat e mëdhenj, dukët e mëdhenj dhe princat sovranë. Si mbretër apo fisnikëri, ata renditen poshtë princave dhe dukëve të mëdhenj. Titulli vjen nga frëngjisht duc, vetë nga latinishtja dux, 'udhëheqës', një term i përdorur në Romën republikane për t'iu referuar një komandanti ushtarak pa gradë zyrtare (veçanërisht një me origjinë gjermanike ose kelte ), dhe më vonë do të thotë udhëheqësi. komandant ushtarak i një krahine. Në shumicën e vendeve, fjala dukeshë është ekuivalenti femëror.
Përmbledje
Gjatë mesjetës, titulli (si Herzog ) ishte i pari ndër monarkitë gjermane. Dukat ishin sundimtarët e provincave dhe eprorët e kontëve në qytete dhe më vonë, në monarkitë feudale, bashkëmoshatarët e rangut më të lartë të mbretit. Një dukë mund të jetë ose jo, ipso facto, një anëtar i bashkëmoshatarëve të kombit: në Mbretërinë e Bashkuar dhe Spanjë të gjithë dukët janë/ishin gjithashtu bashkëmoshatarë të mbretërisë, në Francë disa ishin dhe disa jo, ndërsa termi nuk është i zbatueshëm. në dukat e kombeve të tjera, edhe kur një institucion i ngjashëm me të afërmit (p.sh Madhështia, Dieta Perandorake, Shtëpia Hungareze e Magnatëve ) ekzistonte.
Gjatë shekullit të 19-të, shumë nga shtetet më të vogla gjermane dhe italiane u sunduan nga dukë ose dukë të mëdhenj. Por aktualisht, me përjashtim të Dukatit të Madh të Luksemburgut, nuk ka dukë që sundojnë si monarkë. Duka mbetet titulli më i lartë trashëgues (përveç titujve të mbajtur nga një dinasti mbretërore ose më parë mbretërore ) në Portugali (megjithëse tani një republikë), Spanjë dhe Mbretërinë e Bashkuar. Në Suedi, anëtarëve të Familjes Mbretërore u jepet një dukuri personale në lindje. Papa, si një sovran i përkohshëm, gjithashtu, megjithëse rrallë, u ka dhënë titullin dukës ose dukeshës personave për shërbime ndaj Selisë së Shenjtë. Në disa sfera, statusi relativ i "dukës" dhe "princit", si tituj të mbajtur nga fisnikëria dhe jo nga anëtarët e dinastive mbretërore, ndryshonte - p.sh. në Itali dhe Gjermani.
Një grua që mban në të drejtën e saj titullin e dukatit ose dukës së tillë, ose është e martuar me një dukë, zakonisht quhet dukeshë. Mbretëresha Elizabeth II, megjithatë, njihej nga tradita si Duka i Normandisë në Ishujt Channel dhe Duka i Lancaster në Lancashire.
Dukati dhe duka
Dukati është territori ose entiteti gjeopolitik i sunduar nga një dukë, ndërsa titulli ose zona e tij shpesh quhet duka. Dukati i Madh i Luksemburgut është një shtet plotësisht i pavarur dhe kreu i tij, Duka i Madh, është një monark sovran që mbretëron mbi nënshtetasit e tij luksemburgas.
Duka i Cornwallit mban si dukën (titullin) dhe dukatin (pronat e pronave), ky i fundit është burimi i të ardhurave të tij personale; ata që jetojnë në pronat e dukës janë nënshtetas të sovranit britanik dhe nuk i detyrohen as besnikëri as shërbime dukës në vetvete. Në Skoci, trashëgimtari mashkull i dukshëm i kurorës britanike është gjithmonë Duka i Rothesay gjithashtu, por ky është një dukedom (titull) pa një dukat. Në mënyrë të ngjashme, monarku britanik sundon dhe zotëron Dukatin e Lancasterit si Duka i Lancasterit, por ai mbahet i ndarë nga kurora, me të ardhurat e pronave të dukatit që sigurojnë kuletën e fshehtë të sovranit.
Ishujt e Kanalit janë dy nga tre vartësitë e mbetura të kurorës, gjurmët e fundit të tokave të Dukatit të Normandisë. Ishullorët në dollinë e tyre besnike do të thonë "Le Roi, notre Duc" (Mbreti, Duka ynë). Megjithëse titulli me sa duket u hoq nga Traktati i Parisit në 1259, Kurora ende pohon se titulli ruhet: "Në vitin 1106, djali më i vogël i William, Henry I mori Dukatin e Normandisë nga vëllai i tij Robert; që nga ajo kohë, sovrani anglez ka mbajtur gjithmonë titullin Duka i Normandisë, dhe se "Deri në vitin 1205, Anglia kishte humbur shumicën e tokave të saj franceze, duke përfshirë Normandinë. Megjithatë, Ishujt e Kanalit, pjesë e Dukatit të humbur, mbetën një pronë vetëqeverisëse e Kurorës Angleze. Ndërsa ishujt sot ruajnë autonominë në qeverisje, ata i detyrohen besnikërisë Mbretit në rolin e tij si Duka i Normandisë."
Mesjeta
Gjatë Mesjetës, pasi pushteti romak në Evropën Perëndimore u shemb, titulli u përdor ende në mbretëritë gjermanike, zakonisht për t'iu referuar sundimtarëve të provincave të vjetra romake.
Shqipëria
Venedikasit vendosën një "Dukë të Durrësit" (sot Durrësi ) gjatë sundimit të tyre të shkurtër mbi qytetin dhe rrethinat e tij në vitet 1205–1213.
Në 1332, Robert i Tarantos pasoi babain e tij, Filipin. Xhaxhai i Robertit, Gjoni, nuk donte t'i bënte homazhe për Principatën e Akaisë, kështu që Roberti mori Achaean nga Gjoni në këmbim të 5000 ons ari dhe të drejtat për Mbretërinë e zvogëluar të Shqipërisë. Gjoni mori stilin e Dukës së Durazzo- s.
Në vitin 1368, Durrësi (Durazzo) ra në duart e Karl Thopia, i cili u njoh nga Venediku si Princi i Shqipërisë.
Kosova
Në mesjetë titulli i dukës ishte i pranishëm edhe në Kosovë. Prej tyre duhet përmendur familjen mesjetare shqiptare të Dukagjinëve. Me emrin e tyre është e lidhur edhe një krahinë e madhe etnogjeografike në Kosovë e njohur si Rrafshi i Dukagjinit.
Çokotini (Medvegjë)
Çokotin (serbisht: Чокотин/Čokotin) është fshat në komunën e Medvegjës, Serbi.
Trinità d'Agultu e Vignola
Trinità d'Agultu e Vignola (La Trinitàie Vignòla) është një komunë në Itali në provincën Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 134 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 365 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 2.245 banorë.
Universiteti Islam i Roterdamit
Universiteti Islamik i Roterdamit (Islamitische Universiteit Rotterdam) i njohur me akronimin IUR është një universitet profesional i themeluar në vitin 1997. Ai është anëtar i Federatës së Universiteteve të Botës Islame. Ky universitet ende nuk është anëtar i VSNU (Shoqata e Universiteteve Holandeze).
Programet e studimit
Edhe pse Universiteti Islamik i Roterdamit ka njëmbëdhjetë programe studimi, vetëm dy prej tyre janë akredituar nga ana e NVAO, Organizatës Zyrtare të Akreditimit të Holandës dhe Flandrisë:
Gafurr Jegeni
Gafurr Jegeni (Dibër, 1907 - Menik, 26 shkurt 1951) ka qenë ushtarak shqiptar, antifashist i internuar nga autoritetet italiane. Pas çlirimit qe ndër 22 të pushkatuarit e vitit 1951 me pretekstin e bombës në ambasadën sovjetike.
Provinca Granada
Granada është një provincë e komunitetit autonom Andalusia, në Spanjë. Granada ka një popullsi prej 918072 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 12531 km2.
Tuili
Tuili (Tuìli) është një komunë në Itali në provincën Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 24.59 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 208 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.023 banorë.
Troins
Troins është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Qemal Kasoruho
Qemal Kasoruho (Gjirokastër, 1902 - Menik, 26 shkurt 1951) ka qenë ekonomist shqiptar, nëpunës i shtetit shqiptar dhe pas çlirimit ishte një ndër nga 22 të pushkatuarit e vitit 1951 me pretekstin e bombës në ambasadën sovjetike. I biri i tij Amik Kasoruho, i burgosur më 1950 u dënua me 10 vjet burg.
Mbretëria (biologji)
Disa klasifikime të fundit të bazuara në kladistikët modernë kanë braktisur shprehimisht termin mbretëri, duke vënë në dukje se disa mbretëri tradicionale nuk janë monofile, që do të thotë se ato nuk përbëhen nga të gjithë pasardhësit e një paraardhësi të përbashkët. Termat flora (për bimët), fauna (për kafshët) dhe, në shekullin 21, kërpudha (për kërpudhat) përdoren gjithashtu për jetën e pranishme në një rajon ose kohë të caktuar.
Përkufizimi
Kur Carl Linnaeus prezantoi sistemin e nomenklaturës së bazuar në rang në biologji në 1735, rangut më të lartë iu dha emri "mbretëria" dhe u pasua nga katër radhë të tjera kryesore ose kryesore: klasa, rendi, gjinia dhe speciet. Më vonë u prezantuan dy radhë të tjera kryesore, duke e bërë sekuencën mbretëri, filium ose ndarje, klasë, renditje, familje, gjini dhe specie. Në vitin 1990, renditja e domenit u prezantua mbi mbretërinë.
Mund të shtohen parashtesa, kështu që subkingdom ( subregnum ) dhe infrakingdom (i njohur gjithashtu si infraregnum ) janë dy renditjet menjëherë poshtë mbretërisë. Supermbretëria mund të konsiderohet si një ekuivalent i domenit ose perandorisë ose si një renditje e pavarur midis mbretërisë dhe domenit ose nëndomainit. Në disa sisteme klasifikimi, dega e rangut shtesë (latinisht: ramus ) mund të futet midis nënmbretërisë dhe nënmbretërisë, p.sh., Protostomia dhe Deuterostomia në klasifikimin e Cavalier-Smith.
Dy mbretëri të jetës
Klasifikimi i gjallesave në kafshë dhe bimë është i lashtë. Aristoteli (384–322 p.e.s) klasifikoi speciet e kafshëve në veprën e tij me titull Historia e Kafshëve, ndërsa nxënësi i tij Theophrastus ( –  ) shkroi një vepër paralele, Historia Plantarum, mbi bimët.
Tre mbretëritë e jetës
djathtas|parapamje| Koncepti origjinal i Haeckel (1866) për tre mbretëritë e jetës, duke përfshirë mbretërinë e re Protista. Vini re përfshirjen e cianobakterit Nostoc me bimët. Në 1674, Antonie van Leeuwenhoek, i quajtur shpesh "babai i mikroskopisë", i dërgoi Shoqërisë Mbretërore të Londrës një kopje të vëzhgimeve të tij të para të organizmave mikroskopikë njëqelizorë. Deri atëherë, ekzistenca e organizmave të tillë mikroskopikë ishte krejtësisht e panjohur. Pavarësisht kësaj, Linnaeus nuk përfshiu asnjë krijesë mikroskopike në taksonominë e tij origjinale.
Në fillim, organizmat mikroskopikë u klasifikuan në mbretërinë e kafshëve dhe bimëve. Megjithatë, nga mesi i shekullit të 19-të, ishte bërë e qartë për shumë njerëz se "dikotomia ekzistuese e mbretërisë së bimëve dhe kafshëve [ishte bërë] e paqartë me shpejtësi në kufijtë e saj dhe ishte e vjetëruar".
Trévans
Trévans është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Mbretëria (biologji)
Katër mbretëri
Zhvillimi i mikroskopisë zbuloi dallime të rëndësishme midis atyre organizmave qelizat e të cilëve nuk kanë një bërthamë të veçantë ( prokariotët ) dhe organizmave qelizat e të cilëve kanë një bërthamë të veçantë ( eukariotët ). Në 1937 Édouard Chatton prezantoi termat "prokariote" dhe "eukariot" për të dalluar këta organizma.
Në vitin 1938, Herbert F. Copeland propozoi një klasifikim me katër mbretëri duke krijuar romanin Kingdom Monera të organizmave prokariotikë; si një grup i rishikuar Monera i Protista, ai përfshinte organizma të klasifikuar tani si Baktere dhe Archaea. Ernst Haeckel, në librin e tij të vitit 1904 The Wonders of Life, kishte vendosur algat blu-jeshile (ose Phycochromacea) në Monera; kjo gradualisht do të pranohej dhe algat blu-jeshile do të klasifikoheshin si baktere në grupin Cyanobacteria.
Në vitet 1960, Roger Stanier dhe C.B. van Niel promovuan dhe popullarizuan punën e mëparshme të Édouard Chatton, veçanërisht në punimin e tyre të vitit 1962, "Koncepti i një bakteri"; kjo krijoi, për herë të parë, një gradë mbi mbretërinë - një supermbretë ose perandori - me sistemin dy-perandori të prokariotëve dhe eukariotëve. Sistemi me dy perandori do të zgjerohej më vonë në sistemin me tre domene të Archaea, Bacteria dhe Eukaryota.
Pesë mbretëri
Dallimet midis kërpudhave dhe organizmave të tjerë të konsideruar si bimë ishin njohur prej kohësh nga disa; Haeckel kishte zhvendosur kërpudhat nga Plantae në Protista pas klasifikimit të tij origjinal, por u shpërfill kryesisht në këtë ndarje nga shkencëtarët e kohës së tij. Robert Whittaker njohu një mbretëri shtesë për Kërpudhat. Sistemi me pesë mbretëri që rezulton, i propozuar në 1969 nga Whittaker, është bërë një standard popullor dhe me njëfarë përsosjeje përdoret ende në shumë vepra dhe përbën bazën për sistemet e reja shumë-mbretërish. Ai bazohet kryesisht në dallimet në të ushqyerit ; Plantae e tij ishin kryesisht autotrofe shumëqelizore, heterotrofe shumëqelizore Animalia dhe saprotrofe shumëqelizore Fungi të tij.
Mërkoja
Mërkojë edhe Mërkonjë (serbisht: Мркоње/Mrkonje) është fshat në komunën e Medvegjës, Serbi.
Mbretëria (biologji)
Pesë mbretëri
Dy mbretëritë e mbetura, Protista dhe Monera, përfshinin koloni qelizore njëqelizore dhe të thjeshta. Sistemi i pesë mbretërive mund të kombinohet me sistemin e dy perandorive. Në sistemin Whittaker, Plantae përfshinte disa alga. Në sisteme të tjera, si sistemi i pesë mbretërive të Lynn Margulis, bimët përfshinin vetëm bimët tokësore ( Embryophyta ), dhe Protoctista ka një përkufizim më të gjerë.
Qytetar nderi i Ulqinit
Mirënjohja "Qytetar nderi i Komunës së Ulqinit" (malaz. Počasni građanin Opštine Ulcinj) është një dekoratë publike që u jepet individëve nga Komuna e Ulqinit.
Mbretëria (biologji)
Gjashtë mbretëri
Në vitin 1977, Carl Woese dhe kolegët propozuan nënndarjen themelore të prokariotëve në Eubacteria (më vonë të quajtur Bakteret) dhe Archaebacteria (më vonë të quajtura Archaea), bazuar në strukturën e ARN-së ribozomale ; kjo më vonë do të çonte në propozimin e tre "fushave" të jetës, të Baktereve, Arkeave dhe Eukariotave. E kombinuar me modelin e pesë mbretërive, kjo krijoi një model me gjashtë mbretëri, ku mbretëria Monera zëvendësohet nga mbretëritë Bacteria dhe Archaea. Ky model i gjashtë mbretërive përdoret zakonisht në librat e fundit të biologjisë të shkollave të mesme në SHBA, por ka marrë kritika për kompromentimin e konsensusit aktual shkencor. Por ndarja e prokariotëve në dy mbretëri mbetet në përdorim me skemën e fundit të shtatë mbretërive të Thomas Cavalier-Smith, megjithëse kryesisht ndryshon në atë që Protista zëvendësohet nga Protozoa dhe Chromista.
Shtatë mbretëri
Cavalier-Smith dhe bashkëpunëtorët e tij rishikuan klasifikimin e tyre në vitin 2015. Në këtë skemë ata prezantuan dy supermbretëritë e Prokariotëve dhe Eukariotëve dhe shtatë mbretëri. Prokariota kanë dy mbretëri: Bakteret dhe Arkeat. (Kjo u bazua në konsensusin e paraqitur në Përmbledhjen Taksonomike të Baktereve dhe Arkeave, dhe Katalogun e Jetës). Eukariotat kanë pesë mbretëri: Protozoa, Chromista, Plantae, Fungi dhe Animalia. Në këtë klasifikim një protist është cilido nga organizmat njëqelizorë eukariote.
Tetë mbretëri
Thomas Cavalier-Smith mbështeti konsensusin në atë kohë, se ndryshimi midis Eubacteria dhe Archaebacteria ishte aq i madh (veçanërisht duke marrë parasysh distancën gjenetike të gjeneve ribozomale) sa që prokariotët duhej të ndaheshin në dy mbretëri të ndryshme. Ai më pas e ndau Eubacteria në dy nënmbretë: Negibacteria ( bakteret Gram negative ) dhe Posibacteria ( bakteret Gram pozitive ). Përparimet teknologjike në mikroskopinë elektronike lejuan ndarjen e Chromista nga mbretëria Plantae. Në të vërtetë, kloroplasti i kromistëve ndodhet në lumenin e rrjetës endoplazmatike në vend të citosolit. Për më tepër, vetëm kromistë përmbajnë klorofil c. Që atëherë, shumë fila protistësh jo fotosintetikë, që mendohet se kanë humbur në mënyrë të dytë kloroplastet e tyre, u integruan në mbretërinë Chromista.
Më në fund, u zbuluan disa protistë që nuk kishin mitokondri. Meqenëse mitokondritë dihej se ishin rezultat i endosimbiozës së një proteobakteri, mendohej se këta eukariote amitokondriate ishin në mënyrë primitive, duke shënuar një hap të rëndësishëm në eukariogjenezë. Si rezultat, këta protistë amitokondriate u ndanë nga mbretëria protiste, duke krijuar në të njëjtën kohë supermbretërinë dhe mbretërinë Arkezoa. Kjo supermbretëri ishte kundër supermbretërisë Metakariota, duke grupuar së bashku pesë mbretëritë e tjera eukariote ( Animalia, Protozoa, Fungi, Plantae dhe Chromista ). Kjo njihej si hipoteza e Arkezoas, e cila që atëherë është braktisur; skemat e mëvonshme nuk përfshinin ndarjen Arkezoa-Metakariota.
Gjashtë mbretëri (1998)
Në 1998, Cavalier-Smith botoi një model të gjashtë mbretërive, i cili është rishikuar në letrat pasuese. Versioni i publikuar në 2009 është paraqitur më poshtë. Cavalier-Smith nuk e pranoi më rëndësinë e ndarjes themelore Eubacteria-Archaebacteria të paraqitur nga Woese dhe të tjerë dhe të mbështetur nga kërkimet e fundit. Mbretëria Bakteret (mbretëria e vetme e perandorisë Prokaryota ) u nda në dy nën-mbretëri sipas topologjive të tyre të membranës: Unibacteria dhe Negibacteria. Unibacteria u nda në phyla Archaebacteria dhe Posibacteria ; Tranzicioni bimembranoz-njëmembranoz mendohej të ishte shumë më themelor sesa dega e gjatë e distancës gjenetike të Arkebaktereve, e parë si pa ndonjë rëndësi të veçantë biologjike.
Cavalier-Smith nuk pranon të jetë e vlefshme kërkesa që taksat të jenë monofiletike ("holofiletike" në terminologjinë e tij). Ai përcakton Prokaryota, Bakteret, Negibacteria, Unibacteria dhe Posibacteria si taksa të vlefshme (prandaj " monofiletike " në kuptimin që ai përdor këtë term), duke shënuar risi të rëndësishme me rëndësi biologjike (në lidhje me konceptin e kamares biologjike).
Në të njëjtën mënyrë, mbretëria e tij parafiletike Protozoa përfshin paraardhësit e Animalia, Fungi, Plantae dhe Chromista. Përparimet e studimeve filogjenetike i lejuan Cavalier-Smith të kuptonte se të gjitha filat që mendohej se ishin arkezoanë (dmth. Kjo do të thotë se të gjithë eukariotët e gjallë janë në fakt metakariotë, sipas rëndësisë së termit të dhënë nga Cavalier-Smith. Disa nga anëtarët e mbretërisë së vdekur Archezoa, si grupi Microsporidia, u riklasifikuan në mbretërinë Fungi . Të tjerët u riklasifikuan në mbretërinë Protozoa, si Metamonada, e cila tani është pjesë e Excavata-s.
Për shkak se Cavalier-Smith lejon parafilinë, diagrami më poshtë është një 'grafikë organizative', jo një 'grafikë e paraardhësve' dhe nuk përfaqëson një pemë evolucionare.
Idriss Déby
Idriss Déby Itno (Arabisht: إدريس ديبي‎ Idrīs Daybī Itnū; 18 qershor 1852 - 20 prill 2021) ishte një politikan dhe oficer ushtarak çadian, kreu i Lëvizjes Patriotike e Shpëtimit në pushtet, i cili ishte presidenti i Çadit nga viti 1990 deri në vdekjen e tij në duart e forcave militante kur komandonte trupat në front në vitin 2021.
Déby ishte anëtar i klanit Bidayat të grupit etnik zaghawa. Ai mori pushtetin duke udhëhequr një rebelim kundër presidentit Hissène Habré në dhjetor 1990 dhe i mbijetoi rebelimeve të ndryshme dhe përpjekjeve të grushtit të shtetit kundër sundimit të tij. Déby fitoi zgjedhjet në 1996 dhe 2001, dhe pasi u eliminuan kufijtë e mandatit ai fitoi përsëri në 2006, 2011, 2016 dhe 2021.
Déby ishte martuar disa herë dhe kishte të paktën një duzinë fëmijë. Ai u martua me Hinda Déby Itno në shtator 2005.
Mafia siçiliane
Mafia siçiliane ose Cosa Nostra (, Sicilian : [ˈkɔːsa ˈnɔʂː(ɽ)a]; "gjëja jonë" ), referuar edhe si thjesht Mafia, është një shoqëri kriminale italiane e tipit mafioz terrorist me prejardhje nga ishulli i Siçilisë dhe që daton të paktën në shekullin e 19-të. Është një shoqatë bandash që shesin shërbimet e tyre të mbrojtjes dhe arbitrazhit nën një markë të përbashkët. Aktivitetet kryesore të mafias janë shantazhi i mbrojtjes, arbitrazhi i mosmarrëveshjeve midis kriminelëve dhe organizimi dhe mbikëqyrja e marrëveshjeve dhe transaksioneve të paligjshme.
Grupi bazë njihet si "familje", "klan" ose cosca. Secila familje pretendon sovranitetin mbi një territor, zakonisht një qytet, fshat ose lagje (borgata) të një qyteti më të madh, në të cilin ajo operon raketat e saj. Anëtarët e saj e quajnë veten "njerëz të nderit", megjithëse publiku shpesh i quan ata si mafioz. Deri në shekullin e 20-të, emigracioni në shkallë të gjerë nga Siçilia lehtësoi formimin e bandave të stilit mafioz në Australi, Mbretërinë e Bashkuar, Kanada, Shtetet e Bashkuara dhe Amerikën e Jugut. Këto veshje të bazuara në mërgatë përsëritën traditat dhe metodat e paraardhësve të tyre sicilianë në përmasa të ndryshme.
Struktura dhe përbërja
Cosa Nostra nuk është një organizatë e qendërzuar, por një konfederatë e lirshme prej rreth njëqind grupesh të njohura në mënyrë alternative si "familje", "cosche", "borgatas" ose "klane" (pavarësisht emrit, anëtarët e tyre në përgjithësi nuk kanë lidhje gjaku). Secila prej këtyre pretendon sovranitet mbi një territor, zakonisht një qytet ose fshat ose një lagje të një qyteti më të madh, megjithëse pa e pushtuar dhe legjitimuar kurrë plotësisht monopolin e tij të dhunës. Për shumë vite, aparatet e pushtetit të familjeve beqare ishin organet e vetme drejtuese brenda dy shoqatave, dhe ato kanë mbetur qendrat e vërteta të pushtetit edhe pasi organet mbikëqyrëse u krijuan në Cosa Nostra duke filluar nga fundi i viteve 1950 (komisioni i mafias siçiliane).
Hierarkia klanore
parapamje|[[Hierarkia e një klani Cosa Nostra]] Në vitin 1984, informatori mafioz Tommaso Buscetta u shpjegoi prokurorëve strukturën komanduese të një klani tipik. Një klan drejtohet nga një "bos" (capofamiglia ose rappresentante) i cili ndihmohet nga nënshefi (capo bastone ose sotto capo) dhe mbikëqyret nga një ose më shumë këshilltarë (consigliere). Nën komandën e tij janë grupe (decina) prej rreth dhjetë "ushtarësh" (soldati, operai ose picciotti). Çdo decina udhëhiqet nga një capodecina.
Struktura aktuale e çdo klani të caktuar mund të ndryshojë. Pavarësisht nga emri decina, ata nuk kanë domosdoshmërisht dhjetë ushtarë, por mund të kenë nga pesë deri në tridhjetë. Disa klane janë aq të vogla sa nuk kanë as decina dhe capodecina, madje edhe në klane të mëdha disa ushtarë mund të raportojnë drejtpërdrejt te shefi ose nënshefi.
Shefi i një klani zakonisht zgjidhet nga ushtarët e radhës (edhe pse ndodhin pasazhe të dhunshme). Për shkak të madhësisë së vogël të shumicës së klaneve siciliane, shefi i një klani ka kontakte intime me të gjithë anëtarët dhe nuk merr shumë privilegje apo shpërblime siç do të merrte në organizata më të mëdha (siç janë Pesë Familjet më të mëdha të Nju Jorkut ). Mandati i tij është gjithashtu shpesh i shkurtër: zgjedhjet janë të përvitshme dhe ai mund të shkarkohet më shpejt për sjellje të pahijshme ose paaftësi.
Nënshefi është i dyti në komandë pas shefit. Nënshefi ndonjëherë është një anëtar i familjes, si për shembull një djalë, i cili do të marrë përsipër familjen nëse shefi është i sëmurë, i vrarë ose i burgosur.
Consigliere ("këshilltari") i klanit zgjidhet gjithashtu çdo vit. Një nga punët e tij është të mbikëqyrë veprimet e shefit dhe të vartësve të tij të afërt, veçanërisht në çështjet financiare (p.sh. parandalimi i përvetësimit). Ai gjithashtu shërben si këshilltar i paanshëm i shefit dhe ndërmjetës në mosmarrëveshjet e brendshme. Për të përmbushur këtë rol, consigliere duhet të jetë i paanshëm, pa konflikt interesi dhe ambicie.
Përveç anëtarëve të saj, Cosa Nostra përdor gjerësisht "bashkëpunëtorët". Këta janë njerëz që punojnë ose ndihmojnë një klan (ose edhe klane të shumta), por nuk trajtohen si anëtarë të vërtetë. Këto përfshijnë zyrtarë të korruptuar dhe mafioz të mundshëm. Një bashkëpunëtor konsiderohet nga mafiozët asgjë më shumë se një mjet, dikush që ata mund ta "përdorin", ose "asgjë të përzier me zero".
Anëtarësimi
Anëtarësimi në Cosa Nostra është i hapur vetëm për burrat siçilianë. Një kandidat nuk mund të jetë i afërm ose të ketë ndonjë lidhje të ngushtë me një ligjvënës, si për shembull një oficer policie ose një gjyqtar. Nuk ka kufi të rreptë të moshës; burrat deri në gjashtëmbëdhjetë vjeç janë inicuar. Një mafioz i mundshëm testohet me kujdes për bindje, maturi, guxim, pamëshirshmëri dhe aftësi në spiunazh. Atij i kërkohet pothuajse gjithmonë të kryejë vrasje si gjyqin e tij përfundimtar, edhe nëse ai nuk planifikon të jetë një vrasës karriere. Akti i vrasjes është për të provuar sinqeritetin e tij (d.m.th., ai nuk është një polic i fshehtë) dhe për ta lidhur atë në heshtje (d.m.th., ai nuk mund të thyejë omertà pa u përballur vetë me akuzat për vrasje).
Të jesh pjesë e mafies është shumë e dëshirueshme për shumë kriminelë rruge. Mafiozët marrin një respekt të madh, sepse të gjithë e dinë se të ofendosh një mafioz do të thotë të rrezikosh një ndëshkim vdekjeprurës nga ai ose kolegët e tij. Mafiozët e kanë më të lehtë të largohen nga krimet, të negociojnë marrëveshje dhe të kërkojnë privilegje. Një anëtar me të drejta të plota fiton gjithashtu më shumë liri për të marrë pjesë në dallavere të caktuara që mafia kontrollon (veçanërisht shantazhi mbrojtëse).
Tradicionalisht, vetëm burrat mund të bëhen mafioz, megjithëse kohët e fundit ka pasur raporte për gratë që marrin përgjegjësitë e të afërmve mafioz të burgosur.
Klanet quhen gjithashtu "familje", megjithëse anëtarët e tyre zakonisht nuk kanë lidhje gjaku. Mafia në fakt ka rregulla të dizajnuara për të parandaluar nepotizmin. Anëtarësia dhe grada në mafia nuk janë të trashëguara. Shumica e shefave të rinj nuk kanë lidhje me paraardhësin e tyre. Komisioni i ndalon të afërmit që të mbajnë poste në organet ndërklasore në të njëjtën kohë. Thënë kështu, mafiozët shpesh i sjellin djemtë e tyre në tregti. Ata e kanë më të lehtë të hyjnë, sepse djali mban vulën e miratimit të të atit dhe njihet me traditat dhe kërkesat e Cosa Nostra.
Okupimi legjitim i një mafioz, nëse ka, në përgjithësi nuk cenon prestigjin e tij brenda Cosa Nostra. Historikisht, shumica e mafiozëve ishin të punësuar në punë të ulëta, dhe shumë shefa nuk punonin fare. Profesionistë të tillë si avokatë dhe mjekë ekzistojnë brenda organizatës dhe punësohen sipas çdo aftësie të dobishme që ata kanë.
Komisioni
Që nga vitet 1950, mafia ka mbajtur komisione të shumta për të zgjidhur mosmarrëveshjet dhe për të promovuar bashkëpunimin midis klaneve. Çdo krahinë e Siçilisë ka Komisionin e saj. Klanet janë të organizuara në rrethe (Mandamenti) të tre ose katër klaneve gjeografikisht ngjitur. Çdo distrikt zgjedh një përfaqësues (capo mandamento) për t'u ulur në komisionin e tij provincial.
Në kundërshtim me besimin popullor, komisionet nuk shërbejnë si një qeveri e centralizuar për mafian. Fuqia e komisioneve është e kufizuar dhe klanet janë autonome dhe të pavarura. Përkundrazi, çdo komision shërben si një mekanizëm përfaqësues për konsultimin e klaneve të pavarura që vendosin me konsensus. "Në kundërshtim me imazhin e përhapur të paraqitur nga media, këto organe mbikëqyrëse të koordinimit nuk mund të krahasohen me bordet ekzekutive të firmave të mëdha ligjore. Fuqia e tyre është e kufizuar qëllimisht. Dhe do të ishte krejtësisht e gabuar të shihej në Cosa Nostra një qendër menaxhuar, kompani mbajtëse mafioze aktive ndërkombëtare", sipas kriminologes Letizia Paoli.
Komisioni gjithashtu merret me çështjet e trashëgimisë. Kur një shef vdes ose del në pension, reputacioni i klanit të tij shpesh shkatërrohet me largimin e tij. Kjo mund të bëjë që klientët të braktisin klanin dhe t'u drejtohen klaneve fqinje për mbrojtje. Këto klane do të rriteshin shumë në status dhe fuqi në krahasim me rivalët e tyre, duke destabilizuar potencialisht rajonin dhe duke nxitur luftën. Komisioni mund të zgjedhë të ndajë territorin dhe anëtarët e klanit midis fqinjëve të tij. Përndryshe, komisioni ka fuqinë të emërojë një regjent për klanin derisa të mund të zgjedhë një shef të ri.
Ceremonia e fillimit
Një nga rrëfimet e para të një ceremonie nismëtare në mafia u dha nga Bernardino Verro, një udhëheqës i Fasci Siciliani, një lëvizje popullore me frymëzim demokratik dhe socialist që u ngrit në Siçili në fillim të viteve 1890. Për t'i dhënë dhëmbë lëvizjes dhe për t'u mbrojtur nga dëmtimi, Verro u bë anëtar i një grupi mafioz në Corleone, Fratuzzi (Vëllezërit e Vogël). Në një kujtim të shkruar shumë vite më vonë, ai përshkroi ritualin e fillimit të cilit iu nënshtrua në pranverën e vitit 1893:
"[Unë] u ftova të merrja pjesë në një mbledhje të fshehtë të Fratuzzi-ve. Hyra në një dhomë misterioze ku kishte shumë burra të armatosur me armë të ulur rreth një tavoline. Në qendër të tryezës kishte një kafkë të vizatuar në një copë letër dhe një thikë. Për t'u pranuar në Fratuzzi, [unë] duhej t'i nënshtrohej një inicimi që përbëhej nga disa sprova besnikërie dhe shpimi i buzës së poshtme me majën e thikës: gjaku i plagës lau kafkën."
- Bernardino Verro
Pas arrestimit të tij, mafioz Giovanni Brusca përshkroi ceremoninë në të cilën u bë zyrtarisht anëtar i plotë i Cosa Nostra. Në vitin 1976, ai u ftua në një "banket" në një shtëpi fshati. Atë e sollën në një dhomë ku disa mafioz ishin ulur rreth një tavoline mbi të cilën ishte ulur një pistoletë, një kamë dhe një copë letër me imazhin e një shenjtori. Ata vunë në dyshim angazhimin e tij dhe ndjenjat e tij në lidhje me kriminalitetin dhe vrasjen (pavarësisht se ai tashmë kishte një histori të akteve të tilla). Kur ai pohoi veten, Salvatore Riina, atëherë shefi më i fuqishëm i Cosa Nostra-s, mori një gjilpërë dhe i shpoi gishtin Brusca-s. Brusca lyen me gjakun e tij mbi imazhin e shenjtorit, të cilin e mbajti në duart e tij me kupa, ndërsa Riina e ndezi atë. Ndërsa Brusca mashtronte imazhin që digjej në duar, Riina i tha: "Nëse tradhton Cosa Nostra-n, mishi yt do të digjet si ky shenjtor".
Etika
Mafiozët e statusit të barabartë ndonjëherë thërrasin njëri-tjetrin "compare", ndërsa inferiorët thërrasin eprorët e tyre "padrino". "Compare" do të thotë "shok", ndërsa Padrino është një fjalë italiane për "kumbari".
Dhjetë Urdhërimet
Në nëntor 2007, policia siciliane raportoi zbulimin e një liste me "Dhjetë Urdhërimet" në strehën e bosit të mafias Salvatore Lo Piccolo, që mendohet të jetë udhëzues për sjelljen e mirë, të respektueshme dhe të ndershme për një mafioz.
Antonino Calderone tregoi Urdhërime të ngjashme në dëshminë e tij të vitit 1987:
"Këto rregulla nuk duhet të prekin gratë e burrave të tjerë të nderit; për të mos vjedhur nga njerëzit e tjerë të nderit ose, në përgjithësi, nga askush; për të mos shfrytëzuar prostitucionin; të mos vrasin njerëz të tjerë të nderit nëse nuk është rreptësisht e nevojshme; për të shmangur kalimin e informacionit në polici; për të mos u grindur me njerëz të tjerë të nderit; për të mbajtur sjelljen e duhur; të heshtësh për Cosa Nostra rreth të huajve; për të shmangur në çdo rrethanë prezantimin me njerëz të tjerë të nderit."
Omertà
Omertà është një kod heshtjeje dhe fshehtësie që i ndalon mafiozët të tradhtojnë shokët e tyre tek autoritetet. Dënimi për shkelje është vdekja, dhe të afërmit e rrobës mund të vriten gjithashtu. Mafiozët në përgjithësi nuk shoqërohen me policinë (përveç ndoshta korruptimit të oficerëve individualë sipas nevojës). Për shembull, një mafioz nuk do të thërrasë policinë kur është viktimë e një krimi. Për problemin pritet të kujdeset vetë. Të vepronte ndryshe do të minonte reputacionin e tij si një mbrojtës i aftë i të tjerëve dhe armiqtë e tij mund ta shohin atë si të dobët dhe të pambrojtur.
Nevoja për fshehtësi dhe mospërfillje ngjyros thellë traditat dhe sjelljet e mafiozëve. Mafiozët janë të dekurajuar nga konsumimi i alkoolit ose drogave të tjera, pasi në gjendje të dehur ata kanë më shumë gjasa të nxjerrin informacione të ndjeshme. Ata gjithashtu përvetësojnë shpesh qëndrime vetë-shkelëse ndaj të huajve në mënyrë që të shmangin vëmendjen e padëshiruar.[170] Shumica e sicilianëve priren të jenë shumë të folur dhe shprehës, ndërsa mafiozët priren të jenë më të shkurtër dhe të nënshtruar. Mafiozëve gjithashtu u ndalohet të shkruajnë asgjë për aktivitetet e tyre, që të mos zbulohen prova të tilla nga policia.
Në një farë mase, mafiozët gjithashtu imponojnë omertà mbi popullatën e përgjithshme. Civilët që blejnë mbrojtjen e tyre ose bëjnë marrëveshje të tjera pritet të jenë të matur, me dhimbjen e vdekjes. Frikësimi i dëshmitarëve është gjithashtu i zakonshëm.
Kisha e Shën Thanasit (kthjellim)
Kisha e Shën Thanasit ka më shumë përdorime dhe mund t'i referohet kishave të mëposhtme:
Shtëpia e Kiç Tapia
Shtëpia e Kiç Tapia është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar më "17.04.2015".
Shtëpia tradicionale e Xhafer Grezdes
Shtëpia tradicionale e Xhafer Grezdes është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Turri
Turri (Tùrri) është një komunë në Itali në provincën Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 9.6 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 164 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 422 banorë.
Gazdara (Medvegjë)
Gazdarë (serbisht: Газдаре/Gazdare) është fshat në komunën e Medvegjës, Serbi.
Provinca Huesca
Huesca është një provincë e komunitetit autonom Aragon, në Spanjë. Huesca ka një popullsi prej 228566 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 15626 km2.
Éoulx
Éoulx është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur.
...And Justice for All (film)
...And Justice for All është një film komedi-dramë ligjor amerikan i vitit 1979 me regji të Norman Jewison dhe me Al Pacino, Jack Warden dhe John Forsythe. Në rolet dytësore shfaqen Lee Strasberg, Jeffrey Tambor, Christine Lahti, Craig T. Nelson dhe Thomas Waites. Skenari u shkrua nga Valerie Curtin dhe Barry Levinson. Ai u filmua në Baltimore, duke përfshirë zonën e gjykatës. Ai mori dy nominime për çmimin Oscar: Aktori më i Mirë Kryesor (Pacino) dhe Skenari më i Mirë Origjinal (Curtin and Levinson).
Përmbajtja
Arthur Kirkland, një avokat mbrojtës në Baltimore, është në burg për një mospërfillje të akuzës së gjykatës pasi goditi me grusht gjyqtarin Henry T. Fleming ndërsa po debatonte çështjen e Jeff McCullaugh. McCullaugh u ndalua për një shkelje të vogël trafiku, më pas u ngatërrua me një vrasës me të njëjtin emër dhe tashmë ka kaluar një vit e gjysmë në burg pa qenë fajtor për një krim. Fleming ka penguar në mënyrë të përsëritur përpjekjet e Kirkland për të rishikuar çështjen. Edhe pse ka prova të reja të forta që McCullaugh është i pafajshëm, Fleming refuzon të marrë në konsideratë apelin e tij për shkak të paraqitjes së tij me vonesë, kështu që ai mbetet në burg. Kirkland më pas fillon një çështje të re, duke mbrojtur Ralph Agee, një i ri me ngjyrë të zezë, i arrestuar për një grabitje, i cili ka frikë se mos dërgohet në burg.
Kirkland bën vizita të rregullta te gjyshi i tij Sam, në një shtëpi pleqsh, i cili gradualisht po bëhet senile. Zbulohet se Kirkland u braktis nga prindërit e tij në një moshë të re, dhe ishte Sam ai që e rriti dhe e futi në shkollën juridike. Kirkland gjithashtu fillon një romancë me një anëtare të komitetit të etikës ligjore, Gail Packer.
Një ditë, papritur, Kirklandit i kërkohet të mbrojë gjyqtarin Fleming, i cili është akuzuar për sulm brutal dhe përdhunuar një gruaje të re. Ndërsa të dy e urrejnë njëri-tjetrin, Fleming mendon se të kesh që personi që e urren publikisht të argumentojë pafajësinë e tij do të jetë në avantazhin e tij. Fleming shantazhon Kirkland me një shkelje të vjetër të konfidencialitetit të avokatit-klientit, për të cilën Kirkland ka të ngjarë të hiqet nëse do të dilte në dritë.
Miku dhe partneri i Kirkland, Jay Porter, është gjithashtu i paqëndrueshëm. Ai ndihet fajtor për shpalljen e pafajësisë për të pandehurit që ishin vërtet fajtorë për krime të dhunshme. Porter shfaqet i dehur në apartamentin e Kirkland, pasi një nga klientët e tij (fajtor) vret dy fëmijë pas lirimit të tij. Pas një avari të dhunshme brenda gjykatës – ku ai përfundon duke hedhur pjata darke mbi të gjithë në korridor – Porter dërgohet në spital. Para se të largohet në ambulancë, Kirkland i kërkon një partneri tjetër, Warren Fresnell, që të trajtojë seancën gjyqësore të Agee në mungesë të tij. Kirkland i jep Fresnellit një version të korrigjuar të raportit të provës së Agee dhe thekson se ai duhet t'i tregohet gjykatësit në mënyrë që Agee të marrë dënimin me kusht, në vend që të kryejë dënimin me burg. Fresnell shfaqet vonë dhe harron t'i japë gjyqtarit versionin e korrigjuar, duke bërë që Agee të dënohet me burg. Kirkland është i tërbuar dhe sulmon makinën e Fresnell, duke zbuluar se 30 minuta pasi u dënua, Agee kreu vetëvrasje. Ndërkohë, Jeff McCullaugh, i cili është sulmuar seksualisht dhe fizikisht nga të burgosur të tjerë, më në fund kapet dhe merr dy pengje. Kirkland i lutet të dorëzohet, duke i premtuar se do ta nxjerrë jashtë, por një snajper policie qëllon dhe e vret McCullaugh kur ai lëviz para një dritareje.
Një Kirkland qartësisht i shqetësuar merr përsipër çështjen e gjyqtarit Fleming. Ai përpiqet të flasë me avokatin e akuzës, Frank Bowers, që ta hedhë çështjen, por Bowers, i cili njeh prestigjin që dënimi i një gjyqtari do ta fitonte atë, refuzon të tërhiqet. Kirkland takohet me një klient tjetër, Carl Travers, i cili ofron fotografi që vërtetojnë se Fleming i angazhuar në BDSM vepron me një prostitutë. Gail Packer paralajmëron Kirkland që të mos tradhtojë një klient, duke zbuluar se komiteti i etikës e ka mbajtur atë në sy që nga shpërfillja e incidentit gjyqësor. Kirkland ia tregon fotografitë Flemingut, i cili lirisht pranon se është fajtor për përdhunimin.
Ndërsa gjyqi hapet, Fleming, ndërsa shikon viktimën, i bën një vërejtje të rastësishme Kirkland-it se ai "nuk do të kishte problem ta shihte përsëri ndonjëherë". Fytyra e Kirkland tregon neverinë e tij. Në deklaratën e tij hyrëse, Kirkland fillon duke u tallur me rastin e Bowers ndërsa spekulon mbi objektivin përfundimtar të sistemit ligjor amerikan. Ai duket se po bën një rast të fortë për të shfajësuar Flemingun - por më pas, papritur, ai ka një avari, gjatë së cilës ai vazhdimisht deklaron se Fleming është fajtor dhe duhet të dërgohet në burg. Kirkland tërhiqet zvarrë jashtë sallës së gjyqit, duke shfryrë tërbimin e tij gjatë gjithë rrugës dhe duke dënuar Fleming për abuzimin e tij dhe të sistemit ligjor ndaj ligjit. Ndërsa spektatorët e sallës së gjyqit brohorasin për Kirkland - duke përfshirë Gail Packer - Fleming ulet i mposhtur dhe Rayford i ngopur del jashtë.
Në fund, Kirkland ulet në shkallët e gjykatës, duke e ditur që veprimet e tij ndoshta do t'i kushtojnë karrierën e tij në drejtësi. Një Xhej Porter, në dukje i pashëruar, kalon pranë dhe ia jep parukën Kirklandit në një përshëndetje, duke e lënë të ulur në shkallët me mosbesim të plotë.
Prodhimi
Filmi u filmua në Baltimore, duke përfshirë zonën e gjykatës, Washington Monument të distriktit Mount Vernon dhe Fort McHenry. Pacino praktikoi skenën "Ju jeni jashtë kontrollit!" 26 herë në parvazin e ndërtesës.
Pritja
Deklarata hapëse e Kirkland në sallën e gjyqit pranë përfundimit të filmit, si dhe shpërthimi i tij i mëvonshëm "Ju jeni jashtë kontrollit! (zakonisht i cituar gabimisht si "Unë jam jashtë kontrollit?! Ti je jashtë kontrollit! E gjithë kjo sallë gjyqi është jashtë kontrollit!"), është diskutuar shpesh: Filmsite e cilësoi fundin si një nga fjalimet dhe monologët më të mirë të filmit. MSN Canada vuri në dukje se e gjithë fraza është një nga 10 linjat kryesore të filmave të cituar gabimisht.
Filmi mori dy nominime për çmimin Oscar. Al Pacino u nominua për Aktorin më të Mirë, dhe Valerie Curtin dhe Barry Levinson u nominuan për Skenarin më të Mirë Origjinal. Pacino u nominua gjithashtu për një Golden Globe për performancën e tij.
Trashëgimia
Rreshti "'Ju jeni jashtë kontrollit! Ju jeni jashtë kontrollit! Gjithë gjyqi është jashtë kontrollit! Ata janë jashtë kontrollit!" është parodizuar shumë herë në mediat e njohura, si në The Simpsons dhe The Big Bang Theory. Ajo ka jehonë edhe në fjalimin e Pacinos në filmin Scent of a Woman.
Referime
Bibliografia
Les Dourbes
Les Dourbes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Medalja "Qytetar nderi i Republikës së Shqipërisë"
Medalja "Qytetar nderi i Republikës së Shqipërisë" është një medalje që jepet nga Kuvendi i Republikës së Shqipërisë, me propozim të 1/5 së deputetëve.
Kjo medalje u jepet personaliteteve shqiptare ose të huaja, për vepra me efekte të spikatura në historinë dhe kulturën e kombit shqiptar, të cilat njihen si arritje madhore.
Lumi i Kaçanollit
Lumi i Kaçanollit është një lumë i cili shtrihet në pjesën verilindore të Kosovës, në anën lindore të Shalës së Bajgorës. Lumi formohet me bashkimin e dy përrenjëve të cilët burojnë në shpatet e maleve përreth Majës së Bajrakut në një lartësi mbidetare prej 1.600 metrash mbi nivelin e detit. Lumi i Kaçanollit rrjedh drejt jugut duke mbledhur përrenj dhe rrjedha të shumta ujore të maleve të Kopaonikut, kalon përmes fshatit Kaçandoll sipas të cilit edhe ka marrë emrin. Në fshatin Lupçi i Poshtëm derdhet në lumin e Llapit. Ka një sipërfaqe të pellgut prej 88 km2 me një prurje të përgjithshme vjetore prej 21.35 mil.m3 ujë gjë që e bën të përshtatshëm për shfrytëzim për hidroenergji dhe akumulim të ujit.
Kisha e Shën Thanasit (Karavasta)
Kisha e Shën Thanasit në Karavasta, Rrethi i Lushnjes, Shqipëri është një monument i trashëgimisë kulturore.
Supercopa de España
Supercopa de España ose Superkupa e Spanjës është një turnament spanjoll futbolli që luhet midis fituesit ose ndjekësit të kampionatit (La Liga) dhe kupës (Copa del Rey).
Kur ndodh që një ekip është kualifikuar për këtë kompeticion nga kupa dhe kampionati, atëherë ekipi i finalist i kupës merr vendin tjetër.
Historia
Kompeticioni aktual ka ekzistuar nga viti 1982, por gjatë viteve 1940–1953, zhvilloheshin turnamente të ngjashme midis fituesit të kampionatit dhe kupës (në atë kohë Copa del Generalísimo.
Në vitin 1940, kompeticioni njihej me emrin Copa de Campeones. Ajo nuk u luajt deri në vtin 1945, kur Ambasadori i Argjentinës ofroi një trofe të quajtur Copa de Oro Argentina, kjo për shkak të marrëdhënjeve të mira me qeverinë ushtarake spanjolle. Megjithatë, të dy kompeticionet ishin jozyrtare.
Në vitin 1941, Copa Presidente FEF u themelua si turnamenti i zyrtar i organizuar nga Federata Spanjolle e Futbollit.
Në vitin 1947, Copa Eva Duarte de Perón u themelua si një kompedicion i përvitshëm dhe zyrtar i financuar dhe organizuar nga federata, si një nderim për Juan Perón, presidentin e Argjentinës, dhe gruas së tij, Eva Perón. Kompeticioni i luajti midis shtatorit dhe dhjetorit, zakonisht si një finale me një ndeshje.
Në vitin 2018, Superkupa u luajt për herë të parë në histori si një finale me një ndeshje në fushë asnjëanëse.
Copa Eva Duarte
* Në vitin 1952 dhe 1953 trofeu iu dha Barcelonës, pasi ata kishin fituar dopietën (La Ligan dhe Copa del Generalísimo).
Formati me dy ndeshje
Me përjashtim të edicioneve 1983, 1988 dhe 1992, finalja e parë është luajtur përherë në stadiumit e klubit fitues të kupës
Golashënuesit më të mirë
thumb|[[Lionel Messi është golashënuesi më i mirë në historinë e Superkupës së Spanjës me 13 gola gjithsej]] Me të trashë tregon lojtarët ende aktiv në futbollin spanjoll.
Le Bourget
Le Bourget është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Kontratat e transmetimit të televizionit sportiv
Ky artikull përmban një listë të lidhjeve me faqet që u referohen të drejtave të transmetimit sportiv në vende të ndryshme.
Caravëri
Caravër ose Cërovër edhe Cërnovërh (serbisht: Црни Врх/Crni Vrh) është fshat në komunën e Medvegjës, Serbi.
Lugu i Omerit
Lugu i Omerit është një luginë në Kosovë e cila ndodhet në pjesën perëndimore të vendit, rreth 90 km në perëndim të kryeqytetit Prishtina, pranë fshatit turistik të Bogës. Në zonën përreth mbizotëron klima e brendshme, temperatura mesatare vjetore në rajonin e luginës është 4 ° C. Muaji më i ngrohtë është korriku, kur temperatura mesatare është 16 ° C, ndërsa muaji më i ftohtë është shkurti, me -8 ° C. Reshjet mesatare vjetore janë 1 395 milimetra. Muaji me më së shumti të reshura është muaji maj, me 158 mm reshje mesatare vjetore, dhe më i thati është muaji gusht, me 35 mm reshje.