cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kultura e Shteteve - Arabia Saudite
Mbjenti kulturor i Arabisë Saudite është arab dhe islam, dhe vetë shoqëria në përgjithësi është thellësisht fetare, konservatore, tradicionale dhe familjare. Shumë qëndrime dhe tradita janë shekullore, që rrjedhin nga qytetërimi arab. Megjithatë, kultura e saj është ndikuar edhe nga ndryshimet e shpejta, pasi vendi u transformua nga një shoqëri nomade e varfër në një prodhues të pasur mallrash në vetëm disa vite në vitet 1970. Sunduesi ose mbreti më i fundit i Arabisë është mbreti Salman Al Saud ]
Lëvizja islamike vehabiste, e cila u krijua në shekullin e 18 dhe ndonjëherë përshkruhet si puritane austeritare, tani mbizotëron në vend. Duke ndjekur parimin e "urdhërimit të mirë dhe ndalimit të gabuar", ekzistojnë shumë kufizime për sjelljen dhe veshja, të cilat zbatohen rreptësisht si në aspektin ligjor ashtu edhe në atë shoqëror, shpesh më shumë sesa në vendet e tjera muslimane. Pijet alkoolike janë të ndaluara, për shembull, dhe nuk ka teatër ose ekspozitë publike të filmave.
Jeta e përditshme dominohet nga respektimi islam. Pesë herë çdo ditë, myslimanët thirren për t'u lutur nga minaret e xhamive të shpërndara në të gjithë vendin. Sepse e Premtja është dita më e shenjtë për muslimanët, fundjava është e premte-e shtunë. Në përputhje me doktrinën vehabiste, vetëm dy festa fetare, Eid al Fitr dhe Eid al-Adha, u njohën publikisht, deri në vitin 2006, kur një festë jo-fetare, pushimi kombëtar i 23 shtatorit (i cili përkujton unifikimin e mbretërisë) u rifutituan.
Sakoku
U parapri nga një periudhë e tregtisë së pakufizuar dhe piraterisë së përhapur kur marinarët japonezë udhëtuan në Azi dhe ambasadat zyrtare dhe të dërguarit vizituan shtetet aziatike, Spanjën e Re (tani Meksikën) dhe Evropën. Kjo periudhë u vërejt edhe për numrin e madh të tregtarëve dhe piratëve të huaj, të cilët banonin në Japoni dhe që ishin aktivë në ujërat japoneze.
Termi Sakoku fillon nga vepra dorëshkrim Sakoku-ron (「鎖 国 論」) e shkruar nga astronomi japonez dhe përkthyesi Shizuki Tadao në vitin 1801. Shizuki shpiku fjalën derisa ishte duke përkthyer veprat e udhëtarit gjerman të shekullit të 17 Engelbert Kaempfer në lidhje me Japoninë.
Japonia nuk ishte krejt e izoluar nën politikën sakoku. Ishte një sistem në të cilin rregullat strikte u zbatuan për tregtinë dhe marrëdhëniet e jashtme nga shogunati dhe nga disa fusha feudale (han). Ka pasur tregti të gjerë me Kinën përmes portit të Nagasaki, në perëndim të Japonisë, me një zonë banimi për kinezët. Politika deklaroi se ndikimi i vetëm evropian i lejuar ishte fabrika holandeze në Dejima në Nagasaki. Tregtia me njerëzit Ainu ishte e kufizuar në Domain Matsumae në Hokkaido, dhe tregtia me Mbretërinë Ryūkyū u zhvillua në Satsuma Domain (Prefektura Kagoshima i sotshëm). Përveç këtyre kontakteve të drejtpërdrejta tregtare në provincat periferike, vendet tregtare dërguan misione të rregullta në shogun në Edo dhe Kështjella Osaka.
Tregtia gjatë sakoku
Japonia tregtonte në këtë kohë me pesë njësi ekonomike, përmes katër "portave hyrëse". Më e madhja ishte tregtia private kineze në Nagasaki (i cili gjithashtu tregtonte me Mbretërinë Ryūkyū), ku Kompania Holandeze e Indisë Lindore gjithashtu u lejua të veprojë. Çifligu i klanit Matsumae në Hokaido (atëherë quhej Ezo) tregtonte me njerëzit Ainu. Nëpërmjet daimyō të klanit Sō të Tsushima, kishte marrëdhënie me Korenë e dinastisë Joseon. Ryūkyū, një mbretëri gjysmë e pavarur për pothuajse të gjithë periudhën e Edos, kontrollohej nga daimyō të klanit Shimazu i Çifligu Satsuma. Tashiro Kazui ka treguar se tregtia midis Japonisë dhe këtyre subjekteve ishte e ndarë në dy lloje: Grupi A në të cilin ai vendos Kinën dhe Holandezët, "marrëdhëniet e të cilëve ranë nën juridiksionin e drejtpërdrejtë të Bakufu në Nagasaki" dhe Grupi B, të përfaqësuar nga Mbretëria koreane dhe Mbretëria Ryūkyū", përkatësisht që u morën me çifligjet Tsushima (klani Sō) dhe Satsuma (klani Shimazu)".
Shumë artikuj të tregtuar nga Japonia në Kore dhe Mbretërinë Ryūkyū u dërguan në Kinë. Në ishujt Ryūkyū dhe Kore, klanet e ngarkuara me tregtinë ndërtuan qytete tregtare jashtë territorit japonez, ku tregtia në të vërtetë ndodhte. Për shkak të domosdoshmërisë që subjektet japoneze të udhëtonin nga dhe në këto poste tregtare, kjo i ngjante diçka si një tregti dalëse, me subjektet japoneze që bënin kontakte të rregullta me tregtarët e huaj në tokë në thelb eksterritorialiteti. Tregtia me tregtarët kinezë dhe holandezë në Nagasaki u zhvillua në një ishull të quajtur Dejima, i ndarë nga qyteti me një ngushticë të ngushtë; të huajt nuk mund të hynin në Nagasaki nga Dejima, as japonezët nuk mund të hynin në Dejima pa leje ose autorizim të veçantë. Për banorët e ishullit, kushtet në Dejima ishin poshtëruese; policia e Nagasaki mund t'i ngacmonte sipas dëshirës dhe në çdo kohë një roje e fortë japoneze ishte vendosur në urën e ngushtë për në kontinent për t'i parandaluar largimin e tyre nga ishulli.
Terminologjia
Tregtia në të vërtetë përparoi gjatë kësaj periudhe, dhe ndonëse marrëdhëniet dhe tregtia ishin të kufizuara në disa porte, vendi ishte larg nga mbyllja. Në fakt, edhe pse shogunati dëboi portugezët, ata u angazhuan njëkohësisht në diskutime me përfaqësuesit holandezë dhe koreanë për të siguruar që vëllimi i përgjithshëm i tregtisë nuk vuajti. Kështu, në dhjetëvjeçarët e fundit është bërë gjithnjë e më e zakonshme që politika e marrëdhënieve të jashtme të periudhës nuk është si sakoku, duke nënkuptuar një vend krejtësisht të izoluar, dhe të "mbyllur", por me termën kaikin (海禁, "ndalimet detare ") të përdorur në dokumentet në atë kohë dhe që rrjedh nga koncepti i ngjashëm kinez haijin.
Fundi i izolimit
thumb|300px|left|Flota e komandantit Perry për vizitën e tij të dytë në Japoni më 1854. Më 8 korrik 1853, komandanti i marinës amerikane, Matthew Perry me katër luftanije kërkoi Japonisë për ta hapur tregtinë me Perëndimorët. Në vitin tjetër 1854, Perry u kthye me shtatë anije dhe detyroi shogun për ta nënshkruar “Marrëveshjen Paqësore dhe Miqësore”, duke krijuar marrëdhënie formale diplomatike midis Japonisë dhe Shteteve të Bashkuara. Mbretëria e Bashkuar nënshkroi Traktatin Miqësor Anglo-Japoneze në fund të vitit 1854.
Midis viteve 1852 dhe 1854, admirali i marinës ruse, Yevfimiy Putyatin tentoi të marrë prej shogunatit tregti për Rusinë. Në qershor 1853, ai solli në Gjirin Nagasaki një letër nga Ministri i Jashtëm Karl Nesselrode dhe i tregoi Tanaka Hisashige një motor me avull, ndoshta hera parë që u pa në Japoni. Përpjekjet e tij kulmuan me nënshkrimin e Traktatit së Shimodës në shkurt të vitit 1855.
Brenda pesë viteve, Japonia kishte nënshkruar traktate të ngjashme me vendet e tjera perëndimore. Traktati i Harris-it u nënshkrua me Shtetet e Bashkuara më 29 korrik 1858. Këto "Traktate Ansei" u konsideruan gjerësisht nga intelektualët japonezë si të pabarabartë, pasi ishin detyruar në Japoni përmes diplomacisë kanonieri dhe si një shenjë e dëshirës së Perëndimit për të përfshirë Japoninë në imperializëm që kishte pushtuar kontinentin. Ndër masat e tjera, ato u dhanë kombeve perëndimore kontroll të qartë të tarifave mbi importet dhe të drejtën e ekstraterritorit për të gjithë shtetasit e tyre vizitorë. Ato do të mbeteshin një pikë fërkimi në marrëdhëniet e Japonisë me Perëndimin deri në fund të shekullit të 20-të.
Misionet në Perëndim
Disa misione u dërguan jashtë vendit nga Bakufu, në mënyrë që të mësonin rreth civilizimit Perëndimor, të rishikonin traktatet dhe të vononin hapjen e qyteteve dhe porteve për tregtinë e jashtme.
Një ambasadë japoneze në Shtetet e Bashkuara u dërgua në vitin 1860, në bordin e Kanrin Maru.
Në vitin 1861 në Incidenti Tsushimaincidentin Tsushima një flotë ruse u përpoq të hapte me forcë një liman jo zyrtarisht të hapur për tregtinë e jashtme me vendet e huaja, por më në fund u spraps me ndihmën e britanikëve.
Një ambasadë në Evropë u dërgua në vitin 1862, dhe një ambasadë e dytë në Evropë në vitin 1863. Japonia gjithashtu dërgoi një delegacion dhe mori pjesë në Panairin Botëror 1867 në Paris.
Misione të tjera, të ndryshme nga ato të shogunatit, u dërguan gjithashtu në Evropë, të tilla si Pesë Chōshū, dhe misione nga feud i Satsuma.
Kultura në Emiratet e Bashkuara Arabe
Emiratet e Bashkuara Arabe ka një shoqëri të ndryshme.Popullsia historike e vendit si një komunitet i vogël fisnor është ndryshuar me ardhjen e shtetasve të tjerë - së pari nga iranianët më 1810, dhe më vonë nga indianët dhe pakistanezët në vitet 1960.
Ndikimi i kulturës islame, persiane dhe arabe në arkitekturën, muzikën, veshjen, kuzhinën dhe mënyrën e jetesës janë gjithashtu shumë të shquar. Pesë herë çdo ditë, muslimanët thirren për t'u lutur nga minaret e xhamive, të shpërndara në të gjithë vendin.Fundjava fillon të premten sepse e premtja është dita më e shenjtë për muslimanët. Shumica e vendeve në vitin 1998 dhe "Kapitali i kulturës islame për 2014" nga OIC.
Lizeta (roman)
Lizeta, roman me autor Fatmir Lohja. Botuar në Lezhë nga "Gjergj Fishta", në vitin 2007. Libri ka 187 faqe.
Hana (roman)
Hana, roman me autore Elvira Dones. Botuar në Elbasan nga "Sejko", në vitin 2007. Libri ka 222 faqe.
Stadiumi Boris Trajkovski
Stadiumi Boris Trajkovski është një stadium futbolli në Shkup, Republika e Maqedonisë. Ajo është emëruar pas ish-presidentit Boris Trajkovski dhe aktualisht është shtëpia e KF Madžari Solidarnost. Stadiumi ka 3,000 ulëse, duke përfshirë 100 vende VIP dhe seksionin e shtypit prej 60 vetash.
Antologji poetike 1999 : konkursi i letrarëve të shkollave të mesme të Tiranës
Antologji poetike 1999 : konkursi i letrarëve të shkollave të mesme të Tiranës libër nga Koçi Petriti (përgat. e red.), Natasha Lati (përgat. e red.). Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1999. Faqe 176. ISBN 99927-1-157-4
Ahireti
Ahireti (arabisht: الآخرة, al-ākhirah) është një term myslyman për jetën e përtejme. Sipas Islamit, vdekja nuk është fundi i jetës, por është një transferim nga kjo botë në botën e përhershme. Në eskatologjinë islame, Dita e Ringjalljes besohet të jetë vlerësimi përfundimtar i Allahut për njerëzimin. Sekuenca e ngjarjeve (sipas besimit më të përhapur) është asgjësimi i të gjitha krijesave, ringjallja e trupit dhe gjykimi i të gjitha krijesave të ndjeshme. Është një kohë ku secilit do t'i tregohen veprat dhe veprimet e tij me drejtësi.
“Ne, me të vërtetë, i ringjallim të vdekurit, shënojmë veprat që i kanë paraqitur dhe gjurmët e tyre, e Ne i numërojmë të gjitha ato në Librin e qartë.” [ Kuran 36:12]
Udhëheqës i mirësjelljes
Udhëheqës i mirësjelljes : punuar posaçërisht për djalërinë, por i nevojshëm edhe për prindërit, mësuesit dhe për çdo njeri që dëshëron plotësimin e virtuteve të tij dhe mirërritjen e brezit të ri. Libër me autor Beqir Haçi. Botuar në Tiranë në vitin 1932 nga Shtypshkronja Teknike. Libri ka 149 faqe.
Shënime: Sjellja njerëzore, marrëdhënie mes njerëzve, etika.
Dynjaja
Në Islam, dynjaja ose dynjallëku (arabisht: دُنْيا dunya) i referohet botës së përkohshme dhe shqetësimeve dhe zotërimeve të saj tokësore, në krahasim me botën tjetër (ʾākhirah). Në Kuran, dunyā dhe ākhira nganjëherë përdoren në mënyrë të dyfishtë, herë të tjera në mënyrë plotësuese. Islami nuk e hedh apriori botën si "të keqe". Në vend të kësaj, kjo botë përkufizohet si "fusha e ahiretit" dhe vendi i ekzaminimit. Në fetë e lashta Kaukaziane si Mari, Dunya ose Tunya i referohet Zotit të Botës. Dy ajete (vargje) kur'anore tregojnë se dunyā dhe ākhira nuk konsiderohen si alternativa për njëra-tjetrën në vetvete:
Ajo që Kurani dënon është vëmendje e tepërt ndaj jetës tokësore me çmimin e harrimit të jetës së përjetshme. Për këtë qëllim, muslimanët inkurajohen në Kur'an 47:24 që të përsiatin vetë vargjet e Kur'anit dhe të bëjnë çmos që të mos lidhen shumë me këtë ekzistencë të përkohshme dhe zbukurimet e saj. Në Islam, dynjaja është një sprovë; suksesi dhe dështimi që të çojnë në parajsë dhe ferr, përkatësisht.
Yje të pashuar V. 12
Yje të pashuar V. 12 libër me autor Resul Bedo, red. Lekgjon Gurra. Botuar në Tiranë në vitin 2004, libri ka 341 faqe dhe me foto.
Shënime: Historia, lufta Nacionalçlirimtare 1939-1944, heronj dhe dëshmorë, biografia.
Themelimi i Tiranës : (në kërkim)
Themelimi i Tiranës : (në kërkim) libër me autor Gazmend A. Bakiu dhe Naim Balla (red.). Botuar në Tiranë nga "Afërdita", në vitin 2001. Faqe 184. ISBN 99927-37-48-4
Yje të pashuar : flasin Heronjtë e Popullit
Yje të pashuar : flasin Heronjtë e Popullit libër me autor Resul Bedo, red. Lekgjon Gurra. Botuar në Tiranë në vitin 2004, libri ka 457 faqe dhe me foto.
Shënime: Historia, lufta Nacionalçlirimtare 1939-1944, biografia, heronj dhe dëshmorë.
Cuba Gooding Jr.
Cuba Micheal Jr. (lindur më 2 Janar,1968) është një aktor amerikan.Pas suksesit në filmin Boyz n the Hood (1991) në rolin e Tre Stylez,ai u shfaq në A Few Good Men (1992),The Tuskegee Airmen (1995), Outbreak (1995) dhe Jerry Maguire (1996), për të cilin fitoj çmimin si Aktori më i mirë në Rol Mbështetës.Ai mori më vonë vëmendje në rolet e tij si Carl Brashear ne filmin Men of Honor (2000) dhe në filmin e Micheal Bay së Luftës së Dytë Botërore Pearl Harbor me rolin e Doris Miller.Filma të tjerë të arrirë mund të përmëndim As Good as it Gets (1997), grupi farsë Rat Race (2001),American Gangster (2007),The Butler i Lee Daniels (2013), dhe Selma (2014),në rolin e avokatit të të drejtave civile Fred Gray.Në 2016-ën portretizoj O.J.Simpson në seritë dramë të FX,The People v O.J.Simpson:American Crime Story,dhe në sezonin e gjashtë të FX, American Horror Story, titruar Roanoke.
La casa de papel
La casa de Papel ndryshe i njohur si Money Heist (spanjisht: La casa de papel ose The Paper House) është një serial televiziv spanjoll që u krijua nga Álex Pina dhe u transmetua nё televizionin spanjoll Antena 3. Seriali është një seri e kufizuar që transmetohet për një sezon në dy pjesë. Ai u shfaq më 2 maj 2017 me dy pjesë të transmetuara dhe një pjesë të tretë të ardhshme. Yjet e serialit janё Ursula Corberó, Itziar Ituño, Álvaro Morte, Paco Tous, Pedro Alonso dhe Alba Flores. Më 25 dhjetor 2017, pjesa e parë u bё premierë ndërkombëtare në Netflix, edhe pse pjesa u redaktua në 13 episode në vend të numrit origjinal të nëntë episodeve. Netflix lëshoi pjesën e dytë të sezonit ndërkombëtarisht më 6 prill 2018 dhe redaktoi gjashtë pjesët e mbetura në nëntë episoda .Më 18 prill 2018, Netflix rinovoi serinë për një pjesë të tretë që pritej të lancohej në 2019. Nё 19 korrik 2019, pjesa e tretё u lancua.
Përshkrimi
Një njeri misterioz, i cili shkon me emrin El Profesor ("Profesori"), ka planifikuar çdo detaj në hollësi që të ndodhë grabitja më e madhe në histori të njerëzimit,. Për të përmbushur planin ambicioz, ai rekruton një bandë prej tetë personash me aftësi të caktuara që nuk kanë asgjë për të humbur. Qëllimi është të hyjë në njё fabrikё parash në Spanjë dhe të shtypin para në vlerë prej 2.4 miliardë euro. Pas rekrutimi të personave ata dërgohen në një shtëpi në periferi të qytetit, për të qëndruar për 5 muaj së bashku si dhe këta persona të njohin sa më tepër njëri-tjetrin. Por, kjo ka një kusht pasi që atyre iu ndalohet që të keni afërsi dhe marrëdhënie personale mes vete. Për tu vërtetuar se çdo gjë ka qenë e detajuar, grabitja do të ndodhë në ditën kur një grup studentësh do të shkojnë të vizitojnë fabrikёn, e kjo iu ka shërbyer shumë hajdutëve, pasi që në mesin e atyre studentëve ka qenë edhe vajza e Ambasadorit Britanik, kjo iu ka shërbyer për qëllime politike, duke e kthyer popullin kah ana e tyre. Për ta kryer këtë grabitje, ata kanë nevojë për njëmbëdhjetë ditë izolimi, gjatë së cilës ata do të duhet të merren me gjashtëdhjetë e shtatë pengje dhe forcat e elitës së policisë.
Produksioni
Edhe pse seritë kanë të bëjnë me një grabitje në Bankën Kombëtare të Spanjës, seria nuk u filmua në ndërtesë, por në selinë e Këshillit Kombëtar të Kërkimeve Spanjolle (CSIC),e cila u zgjodh si zëvendësim.
Muzika
Kënga Italiane antifashiste "Bella ciao"  këndohet shumë herë gjatë gjithë serisë. Karakteri Tokio rrëfen në një nga transmetimet e saj, "Jeta e Profesorit ka lëvizur rreth një ideje të vetme: Rezistenca. Gjyshi i tij, i cili kishte luftuar kundër fashistëve në Itali, i mësoi atij këngën dhe ai na mësoi." kënga luhet edhe në momente të tjera emblematike, të tilla si kur hajdutët kanë sukses në ikjen e tyre nga Banka-si metaforë për liri.
Për shkak të popullaritetit të serialit, "Bella ciao", një këngë interpretuar nga El Profesor dhe Berlin, dy personazhe kryesore nga seritë e renditura në Francë debutojnë në numrin 5 maj 2018 mbi SNEP, Një version remixed i së njëjtës këngë "Bella ciao (Hugel Remix)" me El Profesor kishte arritur kulmin në prill 2018 në numrin 16 në SNEP si dhe arritjen e numrit 82 në Grafikun Singles gjermane. Versionet e tjera të këngës përfshijnë ato nga The Bear duke arritur numrin 45 në Francë, Versioni i tingujve të Legjendës duke arritur numrin 34, dhe versioni Manu Pilas duke arritur numrin 27. Raporti Rémy e mori mostrën në këngë duke shtuar vargje franceze të rappingut. Ky version arriti numrin 66 në tabelën franceze. Më 18 maj 2018, një version francez tërësisht i ripërtërirë me tekst të ri në gjuhën frënge që mbante disa rreshta në italisht, u lirua nga Maître Gims, Vitaa, Dadju, Slimane dhe Naestro.
Përvetësimi i të drejtave televizive nga Netflix
Netflix lëshoi ​​sezonin e dytë më 6 prill 2018 në mbarë botën. Episodet e pjesës së dytë u redaktuan nga gjashtë në nëntë episode me një kohëzgjatje prej 40-50 minutash. Edhe një herë, episodet janë të pa titulluara.
Më 18 prill 2018, Netflix rinovoi serinë për një pjesë të tretë, e cila doli në 2019. Pjesa e tretë do të jetë një Netflix ekskluzive dhe do të lëshohet në mbarë botën. Kanali i Amerikës Latine Netflix YouTube ngarkoi një video më 18 prill 2018 të titulluar "Este es un mensaje para resistencia". Në video, shfaqen disa anëtarë të hedhur, duke folur për mënyrën se si ata e dinin se audienca ishte duke pritur për më shumë dhe duke deklaruar se "grabitja më e madhe ende nuk ka mbaruar".
Krahina e Shëngjergjit (Tomadhesë) në qarkun e Tiranës në shekujt XIV-XX
Krahina e Shëngjergjit (Tomadhesë) në qarkun e Tiranës në shekujt XIV-XX libër nga Enver Hysa (red.). Botuar në Tiranë nga "Medaur", në vitin 2002. Faqe 507. ISBN 99927-836-0-5
Beaucourt-sur-l'Ancre
Beaucourt-sur-l'Ancre është një komunë në Francë. Beaucourt-sur-l'Ancre bën pjesë në departamentin Somme të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 77 banorë dhe sipërfaqe 3.51 km².
Akihiro Nagashima
(lindur më 9 Prill 1964) është një ish-futbollist japonez.
World (këngë)
"World" (shqip: Botë) është një këngë e këngëtares dhe kompozitores shqiptare nga Kosova Lindita. Është publikuar si një këngë teke më 29 mars 2017 nga Radio Televizioni Shqiptar (RTSH) dhe Universal Music. Kënga është shkruar nga vetë këngëtarja së bashku me Gerald Xhari, dhe e kompozuar nga Klodian Qafoku. Një baladë pop-rock në gjuhën angleze, është lirikisht një manifest që diskuton për sfidat brenda një shoqërie moderne, në të njëjtën kohë duke bërë thirrje për t’u ngritur kundër luftërave dhe për të kërkuar paqe dhe dashuri.
Kënga e përfaqësoi Shqipërinë në Festivalin Evropian të Këngës 2017 në Kiev, Ukrainë, pas fitores së Linditës në garën e para-zgjedhjes së vendit Festivali i Këngës me versionin e këngës në gjuhën shqipe "Botë". Në fund të fundit nuk arriti të kualifikohej në finalen e madhe duke shënuar edhe moskualifikimin e shtatë të vendit në garë. Gjatë performancës së saj minimaliste, ajo u shoqërua nga katër vokalistë mbështetës ndërsa ekranet LED portretizuan një larmi imazhesh.
"World" u prit pozitivisht nga kritikët e muzikës, të cilët vlerësuan vokalin e Linditës, si dhe përbërjen dhe tekstin e këngës. Për qëllime promovuese, këngëtarja interpretoi këngën drejtpërdrejt në shumë raste të lidhura me Eurovizionin, përfshirë në Amsterdam, Madrid dhe Tel Aviv. Një videoklip shoqërues për këngën u prezantua premierë në kanalin zyrtar në YouTube të Festivalit Evropian të Këngës më 13 mars 2017. Në të shfaqen dukshëm skenat e Linditës që këndon këngën e saj brenda një dimensioni alternativ.
Nikolla Sandulloviq
parapamje|Nikolla Sandulloviq Nikolla Sanduloviq (serbisht: Никола Сандуловић) është një politikan nga Serbia.
Biografia
Nikolla Sandulloviq ka lindur në vitin 1963, me profesion është arkitekt, ka mbaruar universitetin në Francë, flet anglisht dhe frëngjisht, hobi i tij është piktura dhe sporti, jeton në Beograd.
Ai është njëri nga themeluesit e Partisë Republikane të Serbisë.
Dora e zezë (Serbi)
thumb|240px|Logoja e Dorës së zezë Dora e Zezë (Serbisht: Црна рука; Crna ruka) ishte një organizatë sekrete ushtarake e cila u themelua nga oficerët e Ushtrisë së Mbretërisë së Serbisë nën emrin Unifikimi ose Vdekja (Serbisht: Уједињење или смрт; Ujedinjenje ili smrt) më 10 qershor 1910. Organizata ishte më së miri e njohur për gjoja se ishte i përfshirë në vrasjen e KryeDukës Franz Ferdinand në Sarajevë dhe komplotin e hershëm për vrasjen e çiftit mbretëror serb në vitin 1903, nën kujdesin e kapitenit Dragutin Dimitrijeviç (i njohur si "Apsi").
Nikolla Sandulloviq
Biografia
Sanduloviq ka vizion të qartë, të saktë, me argumente të dokumentuara, ka lidhje serioze dhe me ndikim në botë, është i përgjegjshëm, i aftë dhe i vendosur për të përmirësuar të gjitha segmentet e jetës shoqërore në Republikën e Serbisë.
Dora e zezë (Serbi)
Ajo u formua me qëllim të bashkimit të të gjitha territoreve me shumicë Sllave të Jugut që nuk qeveriset as nga Serbia, as nga Mali i Zi. Frymëzimi i saj ishte kryesisht bashkimi i Italisë më 1859–70 por edhe ai i Gjermanisë më 1871. Përmes lidhjeve të tij me vrasjen e qershorit 1914 të KryeDukës Franz Ferdinand në Sarajevë, e cila u krye nga anëtarët e lëvizjes rinore Bosnja e Re, Dora e Zezë shpesh shihet se ka kontribuar në fillimin e Luftës së Parë Botërore duke përshpejtuar krizën e korrikut të vitit 1914, e cila përfundimisht çoi në pushtimin e Mbretërisë së Serbisë nga Austro-Hungaria.
Nikolla Sandulloviq
Biografia
Sandulović ishte një nga bashkëpunëtorët më të afërt të Zoran Đinđićit dhe rrjedhimisht pjesëmarrës i drejtpërdrejtë në shumë ngjarje të rëndësishme politike në të kaluarën e afërt. Ai është gjithashtu kryetar i Unionit të Republikanëve të Ballkanit.
Dora e zezë (Serbi)
Prapaskena
thumb|240px|Antarët e hershëm të organizatës Në gusht 1901, një grup oficerësh më të ulët të kryesuar nga kapiteni Dragutin Dimitrijeviç themeluan një grup konspirativ (të quajtur Dora e Zezë), kundër dinastisë. Takimi i parë u mbajt më 6 shtator 1901, në pjesëmarrje ishin kapitenët Radomir Arangjeloviq, Milan F. Petroviq, dhe Dragutin Dimitrijeviç, si dhe togerët Antonije Antiq, Dragutin Duliq, Milan Marinkoviq dhe Nikodije Popoviq. Ata bënë një plan për të vrarë çiftin mbretëror - Mbretin Aleksandar Obrenoviq dhe Mbretëreshën Draga Mashin. Kapiteni Apsi drejtoi personalisht grupin e oficerëve të ushtrisë që vranë çiftin mbretëror në Pallatin e Vjetër në Beograd, natën e 28/29 majit 1903 (Stili i Vjetër).
Më 8 tetor 1908, vetëm dy ditë pasi Austria aneksoi Bosnjën dhe Hercegovinën, disa ministra, zyrtarë dhe gjeneralë serb mbajtën një takim në sallën e qytetit në Beograd. Ata themeluan një shoqëri gjysmë të fshehtë, Narodna Odbrana ("Mbrojtja Kombëtare") e cila i dha fokusin, dhe një organizim pan-serbizmit. Qëllimi i grupit ishte të çlironte serbët nën okupimin austro-hungarez. Ata gjithashtu ndërmorën propagandë anti-austriake dhe organizuan spiunë dhe sabotatorë për të vepruar brenda provincave të okupuara. Grupet satelitore u formuan në Slloveni, Bosnjë dhe Hercegovinë dhe Istri. Grupi boshnjak u shoqërua thellësisht me grupet lokale të aktivistëve pan-serb si Mlada Bosna ("Bosnja e Re").
Nikolla Sandulloviq
Biografia
Sandulović ka kontakte të shumta dhe shumë të rëndësishme me republikanët në mbarë botën, e veçanërisht me Partinë Republikane të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Falë angazhimit të Sandulloviqit, Partia Republikane e Serbisë po zgjerohet vazhdimisht, dhe pavarësisht bllokadës mediatike, janë krijuar shumë komisione dhe e ardhmja në Serbi do të shënohet nga republikanët.
Nikolla Sandulloviq është politikani i parë nga Serbia i cili gjatë një vizite në Kompleksin Memorial Adem Jashari në Prekaz më 17 shkurt 2023 ka shprehur keqardhje lidhur me krimet e kryera nga Serbia gjatë Luftës në Kosovë.
Ansambli Artistik “Haziz Ndreu” 'Nderi i Kombit'
Ansambli Artistik “Haziz Ndreu” 'Nderi i Kombit' eshte nje ansambel i ri per nga emri por drejtuesit e tij,organizatoret,krijuesit dhe interpretuesit si:1.Hazis Ndreu ( "Artist i Merituar","Mjeshter i madh"). 2.Xhelil Ymeri(dirigjent,kompozitor). 3.Avni Ndreu (Koreograf). 4. Arif Vladi (kantautor, "Mjeshte i Madh", Presidenti Fondacionit Mbarkombetar "Lura" pjese e te cilit eshte Ansambli "Folk Alb"). 5.Prof.Dr. Bujar Kapexhiu (skenarist,aktor,regjizor, "Mjeshte i Madh"). 6.Perparim Tomcini (kompozitor). 7.Edmond Zhulali (kompozitor). 7.Llesh Nikolla (regjizor). 9.Sherif Dervishi (kengetar). 10.Qerim Sula (kengetar, "Mjesher i Madh"). 11.Edlira Gjoni (instrumentiste) etj. ,pra stafi I tij ka nje pervoje te vyer artistike,krijuese,ekzekutuese shume vjecare. Nuk eshte rastesi qe gjithe pervoja dhe arritjet artistike 10 vjet me pare,ne 29 shtator 2010 u formalizua ne krijimin e Ansamblit ne emrin e madh te “Nderit te Kombit’ Haziz Ndreu. Ne repertorin e tij numerohen me dhjetra valle,kenge e interpretime te tjera krijuese,duke bere qe emri I ketij Ansambli te pushtoj hapesirat mbarekombetare e ato nderkombetare si ne: Turqi,Rumani,Bullgari,Itali,Kosove,Maqedoni etj. Ansambli jone ka performuar ne disa televizione prestigjoze nderkombetare e kombetare si: Rai Uno,Tv Romania,TRT Turk,RTK Kosove,RTV Koha Tetove,Top Channel ,Vizon Plus,Tv Klan, TVSH ne koncertet e medha festive, e ato te Vitit te Ri duke kulmuar ne momentin kur akrepat trokasin per ndrimin e Vitit. Ansambli Artistik Haziz Ndreu" 'Nderi i Kombit' ka marre pjese ne realizimin e disa videoklipeve me kengetar te njohur si: Arif Vladi,Zef Beka,Lek Pecnikaj,Elizabeta Marku,Vera Laci,Lirim Hoxha,Edi Furra,Abedin Zenuni,Haxhi Maqellara e dhjetera kengetar te tjere te permendur ne rang kombetar.
Ansambli Artitstik “Haziz Ndreu” (Nderi I Kombit) eshte vleresuar me cmime kombetare ne dhjetera festivale artistike folklorike mbarekombetare si: -Me kupen fituese ne 'FESTIVALIN MBAREKOMBETAR TE GJIMNASTRADES' me rastin e 100 vjetorit te pavarsise mes 32 grupeve pjesmarrese. - Certifikate ne Festivalin Kombetar per femijet Jetime. - Ne Festivalin Mbarekombetar Rahovec Kosove, “Performanca me e mire e Festivalit”. - Dy vite rradhas ne Festivalin Mbarekombetar “Sofra Dardane”,Cmim te Dyte ne 2018,Cmim te Pare ne 2019. - Cmimin “Dasma Shqiptare”ne festivalin mbarekombetar “Kenge Jeho” Struge. - Cmim te Dyte ne Festivalin Mbarekombetar “Na bashkon Kenga dhe Vallja Shqipe” Plave e Guci,Mal I ZI. - Cmim te Trete ne Festivalin Mbarekombetar te Talenteve te Reja ne Puke. - Cmim te pare ne Festivalin Mbarekombetar “Ruaj Traditen,Festo Ship”. -Cmim “Begatia e Festivalit" ne Festivalin Mbarekombetar “Burrimet e Sharrit” Tetove. -Kupe ne Festivalin Kombetar te organizuar nga bashkia e Tiranes. -Ne vitin 2015 Bashkia Kamez e ka vlersuar kete Ansambel me Titullin “Artisti I Vitit”. E shume e shume cmime,vleresime e diploma te tjera ne festivale e veprimtari te ndryshme. Ansambli Artistik “Haziz Ndreu” (Nderi I Kombit) ka perfaqesuar ne menyre dinjitoze vlerat me te mira te folklorit,etnografis e kultures shqiptare ne dhjetera festivale nderkomberate ne mbare Europen,ku vleresimi ka qene maksimal nga organizatoret e ketyre festivaleve e per rrjedhoje pothuajse ne te gjitha rastet na kane vleresuar me trofe e cmime,si ne: Turqi,Rumani,Bullgari,Maqedonin e Veriut,Mal te ZI,Poloni,Itali etj. Megjithese viti 2020 ishte viti I trishte I pandemise,Ansambli Artistik “Haziz Ndreu” (Nderi I Kombit) ka marr pjese ne 3 festivale virtuale nderkombetare ne Prill,Maj dhe Nentor te organizuara per grupmosha te ndryshme dhe ne te 3 festivalet artistet tane jane vleresuar nga jurit nderkombatere te perbere nga 17 anetare nga e gjithe bota me cmim te pare dhe cmimin e madh “Grand Prix”. Vleresim dhe per koreografin e ansamblit qe ishte pjese e kesaj jurie nderkombetare,pa te drejte vote per Shqiperine. Gjithashtu Ansambli Artistik “Haziz Ndreu” (Nderi I Kombit) ishte I ftuar nga Ansambli ‘Federico Angelica’ Aviano,Itali per te pershendetur virtualisht ne ceremonit festive me rastin e krijimit te ketij Ansambli.
Ansambli Artistik “Haziz Ndreu” (Nderi I Kombit) ka qene prezent ne ceremoni zyrtare organizuar per ngjarje,personalitete te shquara historike e shoqerore,ne raste vleresimesh personalitetesh kjo ka bere qe te ndjehemi te vleresuar nga organizatoret kryesor te ketyre veprimtarive. Ansambli Artistik “Haziz Ndreu” (Nderi I Kombit) eshte nje Ansambel grupesh zinxhir (akademi) te organizuar ne grupe nga mosha 5 vjec e larte. Jane me mijera artiste qe kane kalur ne pervojen e ketij Ansambli ne keto 10-vjet,duke mbushur skenat dhe sheshet e Tiranes,Kamzes,Dibres e mbare Shqiperise. Ne shfaqjet e organizuara here pas here nga ky ansambel artistet si: Arif Vladi (Mjeshter I Madh),Liri Rrasha (Mjeshter e Madhe),Vera Laci (Mjeshter e Madhe),Sherif Dervishi (Mjeshter I Madh,pas vdekjes),Dardan Pepkola si dhe kengetarja dhe valltarja Erida Stana.Valltaret: Adem Kurti,Fabjon Isufaj,Fatjona Ismailukaj,Eralda Jaurri,Serxho Rricku,Ergys Doci,Kristjan Kavalli,Marsida Zhgjuni,Orinda Prenci,Rexhina Qerimi,Livia Bushpepa,Ledion Zhgjuni,Jugers Muca,Sara Ndreu e tjere.Krijmtaria e ketij ansambli e ardhur nga ajka e kompozitoreve si: Perparim Tomcini (Mjeshter I Madh,pas vdekjes),Edmond Zhulali (Mjeshter I Madh),Kol Susaj dhe udheheqja artistike nen drejtimin e “Mjeshtrit te Madh” Xhelil Ymeraj dhe mjeshtrit te koreografise Avni Ndreu ja kane rritur vlerat dhe permasat ketij ansambli duke I dhene statusin e nje ansambli kombetar profesionist. Mbeshtetje e fuqishme per Ansamblin Artistik “Haziz Ndreu” (Nderi I Kombit) ne kete rruge te gjate,te veshtire por te sukseshme ka dhene ndihma e pakursyer ne cdo rast e Presidentit te ketij Ansambli Artisti Veteran Z.Muharrem Gjoka.
Tempulli Sundaravarada Perumal
Tempulli Sundaravarada Perumal në Uthiramerur, një fshat në shtetin jugor të Indisë Tamil Nadu, është një tempull hindu kushtuar Vishnut. Tempulli është ndërtuar në Stilin Arkitekturor Dravidian. Vishnu adhurohet si Sundaravarada Perumali ndërsa bashkëshortja e tij Lakshmi si Anandavalli. Tempulli u ndërtua fillimisht nga Dinastia Pallava, me shtesa të mëvonshme nga dinastitë Chola, Pandya, Sambuvaraya, Vijayanagara dhe Nayak. Tempulli rrethohet nga një mur graniti, që përfshin të gjitha faltoret. Ai ka një raxhagopuram, kulla mbi portik, me pesë kate. Depozita tempullore gjendet pranë tempullit, jashtë hyrjes kryesore. Ndryshe nga tempujt e tjerë, ai ka tre shenjtërore në një strukturë dy katëshe dhe tre faltore në tre drejtimet kardinale në katin e poshtëm. Sundaravarada Perumali besohet se iu shfaq Arjunas, Nakulas dhe Sahadevas, princave Pandava të Mahabharatas, ndërsa Anandavalli u shfaq për gruan e tyre, Draupadin. Tempulli ndjek traditën Vadakalai të adhurimit. Ai zhvillon gjashtë rituale të përditshme dhe shumë festa të përvitshme, nga të cilat më të shquarat janë Brahmotsavami gjatë muajit tamil të Chittirait (prill - maj), Pavitrotsava gjatë Adit (korrik - gusht) dhe Sri Jayanti gjatë Avanit (gusht - shtator). Tempulli mirëmbahet dhe administrohet nga Bordi Përkrahjes dhe Besimit Hindu në Qeverinë e Tamil Nadusë.
Historia
Uthirameruri ka qenë sunduar nga dinastitë Pallava, Chola, Pandya, Sambuvaraya, Vijayanagara dhe Nayak. Sipas mbishkrimeve në tempull, mbreti Pallava, Nandivarman II (720–796) e krijoi fshatin rreth vitit 750. Besohet se ai ia dhuroi fshatin brahminëve vedik nga bashkësia Vaishanvite. Mbishkrimet përmendin katër mbretër Pallava deri në vitin 900. Në tempull ka një tërësi prej 25 mbishkrimesh nga Periudha Pallava. Tempulli u ndërtua nga Nandivarmani II i modeluar sipas Tempulli Vaikuntantha Perumal i Kanchipuramit. Nga mbishkrimet, mësohet se tempulli u ndërtua sipas parimeve agamike nga arkitekti Takshaka i Patakas dhe me këshillimin ekspert të agamikëvë të fshatit.
Dinastia Chola e pushtoi rajonin dhe vuri sundimin e saj gjatë gjysmës së dytë të shekullit të IX. Ka mbishkrime nga periudha e Parantaka Cholas I (907–950), Rajaraja Cholas I (985–1014), Rajendra Cholas I (1012–1044) dhe Kulothunga Cholas I (1070–1120) që tregojnë dhurime të ndryshme për tempullin. Në mbishkrime dokumentohet procesi i zgjedhjes demokratike të përfaqësuesve vendorë gjatë sundimit Chola nëpërmjet një sistemi të quajtur Kudavolai. Rajoni dhe fshati ranë nën ndikimin Pandyan gjatë shekullit të XIII dhe për pasojë nën sundimin e e Vijaya Gandagopalas. Ai e riemërtoi fshatin e Gandagopala Chaturvedhi Managalamit. Gjatë periudhës së fundit, fshati i shkëmbeu sunduesit nga ata Pallava, Telugu Chola, Samburavarayarë dhe më në fundi te Kumara Kampana. Perandori Vijayanagara, Krishnadevaraya (1502–29) bëri modifikime te Tempulli Sundaravarada, Subhramanya dhe ai Kailasanatha në fshat. Fshati ishte skena e luftës midis Lingmas dhe Yachamas gjatë shekullit të XVII. Luftërat Karnatike u luftuan në Vandavasin e afërt midis britanikëve dhe francezëve gjatë shekullit të XVIII. Tempulli mirëmbahet dhe administrohet nga Bordi i Përkrahjes dhe Besimit Hindu në Qeverinë e Tamil Nadusë. Bazuar te mbishkrimet, tempulli është quajtur me shumë emra, si Vellai Vishnugraham, Vellai Murthi Emperan, Vellaimurthi Azhwar, Rajendra Chola Vinnagar Azhwar dhe Sokka Perumal.
Arkitektura
Tempulli Sundaravarada Perumal shtrihet në një sipërfaqe prej rreth 0.81 hektarësh (ose 2 akresh) dhe ka një gopuram (kullë mbi portik) me pesë kate. Tempulli është i rrethuar në një rrethim drejtkëndor me mure të stërmëdhenj prej graniti. Ndryshe nga tempujt e tjerë të Indisë së Jugut, ku ka vetëm një shenjtërore që bujt hyjninë kryesuese, Tempulli Sundaravarada ka shenjtërore dykatëshe dhe tre faltore në drejtimet kardinale përreth shenjtërores. Shenjtërorja në katin e poshtëm bujt imazhin e Chaturbhujanga Vishnut të paraqitur me katër krahë. Dy nga krahët e tij mbajnë shankha (guackë kërmilli deti) dhe Sudarshan Çakran, ndërsa i treti është paraqitur në Abhaya hasta (shenja e ruajtjes) dhe i katërti në kati hasta (duke qëndruar mbi kofshë). Statuja është paraqitur në këmbë, zakonisht i quajtur Sundaravarada Perumal. Shenjtërorja bujt gjithashtu statujat e Sridevit dhe Bhudevit në të dy krahët e Sundaravaradas. Statuja festive e Sundaravaradas bujtet po në të njëjtën shenjtërore. Kati i parë arrihet nga një palë shkallë në të dy krahët, ku zakonisht njëra përdoret për tu ngjitur dhe tjetra për të zbritur. Shenjtërorja e katit të parë bujt imazhet e Vaikuntavaradas në posturë të ulur me Sridevin dhe Bhudevin në të dy krahët e tij. Shenjtërorja është bërë prej druri dhe kanjë rrethim të ngushtë përreth saj. Përreth saj ndodhen faltore për Arjunan, Krishnan dhe Yoga Narasimhan. Një tjetër palë shkallë të çojnë në katin e kreut që përmban shenjtëroren e Ananda Padmanabhas në posturë të shtrirë mbi gjarpërin e tij Adisesha. Në shenjtëore shihen po ashtu imazhet e Bhudevit dhe të urtit Markendeya. Vimana, kulla mbi çatinë e shenjtërores, e quajtur Padma Kosthta Ashtanga Vimana, paraqet relieve skulpturore të nëntë formave të ndryshme të Vishnut. Faltorja e bashkëshortes së Sundaravarada Perumalit, Anandavalli, gjendet në jug të faltores kryesore në katin poshtëm. Përreth rrethimit të parë gjenden faltoret e veçanta për Lakshmi Narasimhan, Raman, Andalin, Narasimhan dhe Manavala Mamunigalin. Depozita tempullore, e quajtur Vairamegha tataka, e vendosur në perëndim të tempullit, është përmendur në mjaft mbishkrime.
Legjendat
Sipas legjendave hindu, Tempulli Sundara Varada Perumal është i lidhur ngushtësisht me eposin e Mahabharatas. Bhima, princi Pandava i Mahabharatas në këtë vend adhuroi Vishnun. Përreth shenjtërores kryesore ndodhen tre Varada në katin përdhes, përkatësisht Achyuta Varada, Anirudhha Varada dhe Kalyana Varada, që besohet se kanë bërë relieve për Arjunan, Nakulan dhe Sahadevan, tre princat e tjerë Pandava. Bashkëshortja e hyjnisë kryesuese, Anandavalli besohet se iu shfaq Draupadit, gruas së Pandavave. Imazhet e tre Varadave janë të vendosura përreth shenjtores në drejtimet kardinale. Te ta të çojnë nga një palë shkallë.
Praktikat dhe festat fetare
Tempulli ndjek traditat e sektit Thenkalai të Vaishnavizmit si dhe Vaikasana agaman. Në kohët moderne, priftërinjtë e tempullit kryejnë rituale puxha gjatë festave dhe mbi një bazë ditore. Si në tempujt e tjerë të Vishnut në Tamil Nadu, ata i përkasin Bashkësisë Vaishnavaite, një nënkastë brahminësh. Në tempull zhvillohet katër rituale në kohë të ndryshme të ditës dhe shumë festa vjetore, prej të cilave më të shquarat janë Brahmotsavami gjatë muajit tamil të Chittirait (prill - maj), Pavitrotsava gjatë Adit (korrik - gusht) dhe Sri Jayanti gjatë Avanit (gusht - shtator). Në tempull zhvillohen gjithashtu rituale javore, dy-javore dhe mujore.
Yje të pashuar V.14
Yje të pashuar V.14 yjet ndrisin më shumë kur janë pranë njëri-tjetrit. Libër me autor Resul Bedo, red. Kreshnik Vukatana. Botuar në Tiranë në vitin 2005, libri ka 337 faqe dhe me foto.
Shënime: Historia, Lufta Nacionalçlirimtare 1939-1944, Biografia, Heronj dhe dëshmorë.
Kalaja venedikase e Akropolit
Kalaja venedikase e Akropolit është një kështjellë në Gadishullin e Butrintit. Kalaja ndodhet buzë Kanalit të Vivarit dhe afër [[Kalaja trekëndore venedikase|Kalasë fqinje trekëndore venedikase dhe Parkut Kombëtar të Butrintit.
Përmbledhje
Në vitin 1386 venedikasit bleu tokën përreth Butrintit nga anzhuinët. Kalaja u ndërtua menjëherë pas blerjes së tokës në shekullin e 14-të. Kalaja u ndërtua në pikën më të lartë të Gadishullit ku edhe ishte më e lehtë për t'u mbrojtur. Në vitin 1572, kur kishin ndodhur luftërat midis Republikës së Venedikut dhe osmanëve, kjo kala venedikase e Akropolit mbeti e braktisur. Kjo çoi në krijimin e Kështjellës Trekëndore Veneciane, e cila u ndërtua në shekullin e 15-të, e cila ishte përtej Kanalit të Vivarit nga Kalaja venedikase e Akropolit tashmë e braktisur. Kalaja trekëndore veneciane u krijua për një vendbanim zëvendësues pas braktisjes së Kalasë veneciane të Akropolit. Kalaja kishte kurthe peshkimi për të mbrojtur burimin shumë të rëndësishëm të ushqimit dhe të ardhurave për vendbanimin e ri të Kalasë trekëndore veneciane. Kalaja dhe toka hynë nën sovranitetin francez në vitin 1797. Në vitin 1799 Ali Pashë Tepelena e pushtoi atë dhe kështu iu bashkua Perandorisë Osmane deri në Pavarësinë e Shqipërisë në vitin 1912. Kalaja e sotme u restaurua nga Luigi Maria Ugolini në vitin 1936 si dhe u rindërtua disa herë. Tani ajo është selia e një muzeu lokal.
Ryshfeti
parapamje|Dhënia e parave në mënyrë të paligjshme ose joetike për të ndikuar në sjelljen e një personi është një formë ryshfeti. Ryshfeti është ofrimi, dhënia, marrja ose kërkimi i çdo sendi me vlerë për të ndikuar në veprimet e një zyrtari ose personi tjetër, i ngarkuar me një detyrë publike ose ligjore. Në lidhje me operacionet qeveritare, në thelb, ryshfeti është "kërkesa korruptive, pranimi ose transferimi i vlerës në këmbim të veprimit zyrtar". Dhuratat e parave ose sendeve të tjera me vlerë, të cilat përndryshe janë të disponueshme për të gjithë në baza ekuivalente, dhe jo për qëllime të pandershme, nuk janë ryshfet. Ofrimi i një zbritjeje ose rimbursimi për të gjithë blerësit është një zbritje ligjore dhe nuk është ryshfet. Për shembull, është e ligjshme që një punonjës i një komisioni të shërbimeve publike i përfshirë në rregullimin e tarifave të energjisë elektrike të pranojë një zbritje për shërbimin elektrik që redukton koston e tyre për energjinë elektrike, kur zbritja është e disponueshme për klientët e tjerë të energjisë elektrike. Megjithatë, dhënia e një zbritjeje në mënyrë specifike për atë punonjës për të ndikuar tek ata që të shikojnë pozitivisht në aplikimet për rritjen e tarifave të ndërmarrjes elektrike do të konsiderohej ryshfet.
Edi Rama për Bashkinë e Tiranës
Edi Rama për Bashkinë e Tiranës libër nga Ardian Klosi (formuloi). Botuar në Tiranë nga "K & B", në vitin 2003. Faqe 78. ISBN 99927-903-6-9
Monumentet e natyrës të Qarkut të Tiranës
Monumentet e natyrës të Qarkut të Tiranës libër me autorë Perikli Qiriazi, Skënder Sala, Gëzim Cara dhe Aleken Buga (përkth. në angl.). Botuar në Tiranë nga "Klean", në vitin 2004. ISBN 99927-883-8-0
Yje të pashuar V. 16
Yje të pashuar V. 16 100 shprehje, 100 këngë. Libër me autor Resul Bedo. Botuar në Tiranë në vitin 2007, libri ka 201 faqe dhe me foto.
Shënime: Historia, lufta Nacionalçlirimtare 1939-1944, heronj dhe dëshmorë, thënie, letërsia shqipe, këngë të luftës.
Yasuharu Sorimachi
(lindur më 8 Mars 1964) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Sistemet Multiple-Input-Multiple-Output (MIMO)
Në këtë sistem përdoren shumë antena, si për dërgim ashtu edhe për pranim, duke formuar kështu të ashtuquajturat sistemet MIMO (multiple-input-multiple-output). MIMO është baza e teknologjive celulare pa tela më të avancuara të kohës, të tilla si: Long Term Evolution (LTE), 3GPP, IEEE 802.11 (Wi-Fi), WiMAX, etj.
Yje të pashuar V. 17
Yje të pashuar V. 17 libër me autor Resul Bedo. Botuar në Tiranë në vitin 2007, libri ka 322 faqe dhe me foto.
Visare etnokoreografike : fshatrat e Tiranës
Visare etnokoreografike : fshatrat e Tiranës libër me autor Ramazan H. Bogdani dhe Flora Koka (red.). Botuar në Tiranë, në vitin 2003. Faqe 705.
Sistemet Multiple-Input-Multiple-Output (MIMO)
Si teori, sistemet MIMO u paraqitën në fillimet e shekullit të XX-të, por aplikimi i tyre mund të themi se është i vonë (dekada e fundit). Në gjeneratën e ardhshme të sistemeve komunikuese pa tela, e njohur si gjenerata e 5-të (5G), një nga teknologjitë me potencialin më të madh për aplikim do të jenë sistemet MIMO të njohura si masive, duke përdorur antena të mëdha për transmetim/pranim.
Yje të pashuar V. 17
Shënime: Historia, lufta Nacionalçlirimtare 1939-1944, heronj dhe dëshmorë, biografia.
Sistemet Multiple-Input-Multiple-Output (MIMO)
Dallojmë komunikimet MIMO pikë-në-pikë (point-to-point) në të cilët sigurohet besueshmëri më e madhe e kanalit, duke përdorur teknika të njohura si kodimi me blloqe hapësirë-kohë dhe multipleksimi hapësinor. Kohëve të fundit, përveç këtij aplikimi, MIMO sistemet po përdoren edhe për shumë përdorues (multiple-user) që mundëson shërbimin e një numri të paracaktuar të përdoruesve brenda një qelize, ku secili është i pajisur me një antenë. Me këto aplikime tentohet të arrihet efiçienca e energjisë dhe e spektrit për 10-100 herë.
Historiku dhe zhvillimi i sistemeve MIMO
Ideja për krijimin e një teknologjie e cila mbështet dërgimin e shumë sinjaleve në hyrje dhe pranimin e shumë sinjaleve në dalje është zhvilluar për shumë vite. Deri në këtë kohë përdorej një antenë në hyrje dhe një në dalje dhe modulimet e multipleksimet që përdoreshin ishin kryesisht të bazuara në ndarjen kohore ose frekuencore. Formacione të ndryshme u zhvilluan duke përdorur dy antena dhe për to janë zhvilluar mënyra të bartjes së sinjalit të cilat i quajmë diversitete dhe të cilat kanë qenë të bazuara në kohë dhe frekuencë. Principi i diversitetit është t’ia sigurojë marrësit dërgimin e sinjalit të njëjtë në versione të ndryshme, duke mundësuar rritjen e performancës dhe reduktimin e gabimeve. Ekzistojnë disa lloje të diversiteteve, mirëpo më të njohurat, të përdorura nga formacionet e cekura më lart, kanë qenë diversiteti kohor dhe ai frekuencor. Duke përdorur diversitetin kohor, një mesazh mund të dërgohet duke përdorur disa kohë të ndryshme, p.sh. duke përdorur disa slote kohore dhe kodimin me kanale. Diversiteti frekuencor bazohet në dërgim të mesazheve në frekuenca të ndryshme dhe përdorimin e multipleksimeve si OFDM.
Duke u bazuar në shpikjet e arritura deri në atë kohë dhe metodave të dërgimit të sinjaleve, u pa se mund të përmirësohej akoma performanca dhe shpejtësia e transmetimit. Për këtë filluan kërkimet për një metodë të re dhe formacion të ri të vendosjes së antenave në teknologjinë pa tela që do mundësonte plotësimin e objektivave të vendosura. Për sistemet MIMO u vendosën bazat që nga krijmi i formacioneve tjera, por aplikimi i tyre u bë vështirë i realizueshëm meqë kërkohej një teknologji më e avancuar dhe pajisje që do e kryenin procesimin më mirë sesa ato ekzistueset. Për implementim të sistemeve MIMO nevojitej të ndërroheshin shumë koncepte të përdorura deri në atë kohë, e ndër to ishin edhe llojet e diversiteteve. Si pjesë e pandarë e sistemeve MIMO ishte edhe ideja e diversitetit hapësinor që lidhej ngushtë me multipleksimin hapësinor. Diversiteti hapësinor mundëson që të përdoren shumë antena në hyrje të dërguesit dhe mesazhet dërgohen nëpër rrugë të ndryshme për t’u pranuar nga shumë antena të vendosura në marrës. Sidoqoftë, deri në vitet e 90’-ta diversiteti hapësinor ishte i limituar, sepse përdoreshin vetëm dy antena që dërgonin mesazhe mes vete. Për të implementuar diversitetin hapësinor nevojitej një formacion i ri i antenave.
Punën fillestare për sistemet MIMO e bënë dy kërkues: Arogyaswami Paulraj and Thomas Kailath, të cilët më 1993 propozuan të përdorej multipleksimi hapësinor duke përdorur sistemet MIMO. Ata përshkruanin metodën e transmetimit në shpjetësi të lartë duke ndarë sinjalin me shpejtësi më të madhe në disa sinjale me shpejtësi më të vogël dhe duke i transmetuar ato nga transmetues me ndarje hapësinore, të cilët do të pranoheshin nga marrës të njëjtë. Për këto koncepte u ndërtuan laboratorë të ndryshëm gjatë viteve në vijim, e ndër ta njihen edhe Laboratorët Bells (1998). Pas kësaj kohe teknologjia MIMO veçse filloi komercializimin dhe u standardizua për WLAN, teknologjitë 3G, 4G dhe tani ka një përdorim të madh. Zhvillim edhe më të madh pritet të ketë në teknologjitë e së ardhmes.
Konceptet bazike të sistemeve MIMO
Multiple-Input-Multiple-Output (MIMO) është një teknologji që përdoret në komunikimet pa tela dhe kërkon që në dërgues të përdoren disa antena që transmetojnë sinjale të cilat ndjekin rrugë të ndryshme dhe në marrës të kemi poashtu disa antena që i pranojnë këto sinjale, duke bërë zgjedhjen e atyre që i afrohen versionit origjinal ose kombinojnë vetitë e disave dhe formojnë sinjalin përfundimtar dalës. Ideja themelore e MIMO sistemeve është që antenat të vendosen në lokacione të ndryshme, me distancë të caktuar. Kjo distancë iu mundëson sinjaleve që të ndjekin rrugë të ndryshme gjatë transmetimit dhe të ndikohen ndryshe nga efektet e jashtme, e cila njihet si zbehje e sinjalit. Me këtë lloj transmetimi rritet kapaciteti i kanalit dhe përmirësohet performanca e tij, duke rritur sasinë e sinjaleve që dërgohen (throughput).
Tjetër faktor kyç që ka rritur përparësitë e sistemeve MIMO është edhe multipleksimi hapësinor. Ky lloj multipleksimi siguron kapacitet më të madh të të dhënave duke u bazuar në dërgim të sinjaleve në shumë rrugë, ku secila konsiderohet si “kanal” i veçantë.