cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Psikologjia e të mësuarit
Përmbledhje
Pasi që mësimi varet nga përvoja ai edhe mund të rezultojë në ndryshime afatgjata në potencialin e sjelljes njerëzore. Supozimi kryesor është se mjedisi (p.sh. konteksti social), kondicionimi dhe përforcimi janë të mjaftueshme për të analizuar sjelljen dhe ndryshimet. Për dallim nga ndryshimet afatshkurtra në sjellje (p.sh., ato të shkaktuara nga lodhja) të mësuarit nënkupton ndryshime afatgjata, por jo domosdoshmërisht si ato të lidhura me plakjen ose zhvillimin.
Psikologjia e të mësuarit, megjithëse ende është në zhvillim sipër, falë hulumtimeve të bëra në vitet e fundit është zhvilluar gjërësisht. Më konkretisht ajo shqyrton nga afër se si nxënësit apo studentët mësojnë dhe studiojnë brenda dhe jashtë klasës. Ky informacion pastaj përdoret për të paraqitur qasje të reja dhe më bashkëpunuese për detyrat e shtëpisë, testet dhe aftësinë e nxënësit dhe studentit për të mësuar. Përdorimi i psikologjisë së mësimit në këtë stil ndihmon edhe vetë nxënësit dhe studentët që të bëhen më të motivuar dhe për të investuar në mësimin e tyre. Ajo fokusohet ngushtë në ndërtimin dhe inkurajimin e një mentaliteti të rritjes, motivimit dhe këmbënguljes.
Dita e Flamurit (Shqipëri)
Dita e Flamurit ose ndryshe i njohur si dita e pavarësisë së Shqipërisë festohet çdo me 28 nëntor në trojet Shqipëtare Kjo i referohet shpalljes së pavarësisë më 28 nëntor 1912 dhe ngritjës së flamurit të Shqipërisë në Vlorë, i cili i përputhet me njëjtin ditë i cili Skënderbeu e ngriti flamurin e njëjtë në Krujë më 28 nëntor 1443.
Shqipëria : vështrim urbanistik : 1912-1944
Shqipëria : vështrim urbanistik : 1912-1944 libër me autor Koço Miho. Botuar në Tiranë : Extra, në vitin 2003. Faqet 286. ISBN 99927-36-38-0
Liqeni i Kosturit
majtas|parapamje Liqeni i Kosturit (greqisht: ish λίμνη της Καστοριάς/Límni tis Kastoriás, riemëruar Λίμνη Ορεστιάδα/Límni Orestiáda; Костурско Езеро/Kostursko Ezero) është një liqen në qarkun të Kosturit të Maqedonisë greke, në veriperëndim të Greqisë. Duke u ulur në një lartësi prej 630 metrash, liqeni mbulon një sipërfaqe prej 28 kilometrash katrorë. Nëntë rrëketë rrjedhin në liqen dhe derdhen në lumin Bistricë. Thellësia e liqenit varion nga nëntë deri në dhjetë metra. Liqeni i Kosturit u formua rreth 10 milion vjet më parë. Gadishulli i Kosturit (me qytetin Kostur) ndan liqenin në dy pjesë, më të mëdha në veri dhe më të vogël në jug.
Demirhisari (Greqi)
Demirhisar, (greqisht: Σιδηρόκαστρο/Sidhrókastro; turqisht: Demirhisar; ) është një qytezë në qarkun i Serezit, Greqi.
Shqipëria dhe egërsia e socializmit kapitalist
Shqipëria dhe egërsia e socializmit kapitalist libër me autor Sami Gjoka. Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2005. Faqe 155.
Mal Dula
Mal Dula Bajraktari (1851-1914) lindi ne Pac Bytyç te Malesise se Gjakoves ne nje familje me virtyte te larta patriotike. Ne çerekun e katert te shek.19-te është nje nga figurat me kryesore te malësisë se Gjakoves,ështe nje nga shtate delegatet ne lidhjen e Prizrenit: Binak Alia, Ali Ibra, Mal Dula, Ahmet Sadria, Halil Brahimi, Qerim Delia, Mic Sokoli. Ne vitet 1878-1881 eshte prijesi i djelmnise se Bytyçit ne mbrojtjen e trojeve shqiptare se bashku me mbi 2000 forca te tjera te malesise se Gjakoves, ne mbrojtjen e Plaves dhe Gucise, ne mbrojtjen e Gjakoves, Hotit dhe Grudes sebashku me nipin e tij Mic Sokoli dhe komandante te tjere Binak Alia, Ali Ibra, Halil Brahimi, jane ne krye te forcave malesore per mbrojtjen e trojeve shqiptare. Mal Dula me djelmnine e Bytyçit e Berishes dallohet ne betejen e Velikes si nje udheheqes luftarak i shquar. Mal Dula, Halil Brahimi, Ahmet Sadria jane ne krye te forcave te Gashit, Bytyçit e Berishes ne sulmin kunder forcave te Knjaz Nikolles te Malit te Zi. Luftoi deri ne fund ne mbrojtje te lidhjes se Prizrenit kur ajo u shtyp me force! Gjatë viteve 1871 - 1873 kemi beteja të zhvilluara kundër forcave turke në Gjakovë e rrethina, në Deçan e deri në Pejë, ku forcave të Malësisë së Gjakovës u prinin Mal Dul Bajraktari,Haxhi Brahim Bajraktari, Binak Alia, Man Avdia, etj. Kontribut të shquar dha Malësia e Gjakovës në zhvillimet e Kuvendit të Prizrenit, më 10 qershor 1978, dhe në të gjitha betejat që zhvilluan forcat e kësaj Lidhjeje kundër fuqive osmane dhe atyre serbo – malzeze, që synonin copëtimin e trojeve shqiptare. Rol të spikatur në këtë periudhë patën Binak Alia e Mic Sokoli, Mal Dula,Halil Brahimi e Ali Hoxha, Ali Ibra e Ahmet Sadria, Shpend Zeqiri, Prel Tuli etj. Malazezët kishin kerkuar takim me të parët e Rekës, Malsisë, Pejës, Gjakovës e Rugovës.
Nga Malsia e Gjakovës shkuan 7 burra Ali Ibra,Binak Alia, Qerim Delia, Mal Dula,Halil Brahimi, Ahmet Sadria e Mic Sokoli.
Dergata malazeze drejtohej nga Teodor Milani ( vëllai i Mark Milanit).
Më 4 dhjetor 1879, pjesa më e mirë e ushtrisë malazeze prej 4 mijë ushtarësh, nën komandën e Mark Milanit, ndërmori një sulm të furishëm në sektorin e Nokshiqit, në drejtim të Plavës e të Gucisë. Shtabi ushtarak i Lidhjes, i përbërë nga Ali pashë Gucia (kryetar), Jakup Ferri, Sulejman Vokshi, Haxhi Zeka,Mal Dula [Bajraktari i Bytyçit]Kadri Bajri (Bajraktari i Rugovs), Filip Çeka, Jusuf Sokoli e të tjerë, midis të cilëve kishte edhe disa oficerë të karrierës, u përgjigj duke hedhur në sulm rreth 2 mijë luftëtarë. Luftimet më të ashpra u bënë në luginën e Nokshiqit, ku u angazhuan forca të shumta malazeze. Luftëtarët u përleshën aq ashpër me njëri-tjetrin, sa që të dy palët lanë mënjanë hutat dhe nxorën jataganët, duke u përleshur trup me trup. Përleshja vazhdoi disa orë me radhë. Forcat vullnetare të Lidhjes ndalën sulmin e ushtrisë malazeze dhe i shkaktuan asaj disfatë në Nokshiq, duke e detyruar të tërhiqej brenda kufijve të Malit të Zi. Edhe pse të dhënat për humbjet e të dy palëve janë kontradiktore, mund të nxirret si përfundim se nga malazezët pati 300 të vrarë e të mbytur në lumë gjatë tërheqjes, ndërsa nga shqiptarët 300-400 veta.
Në betejat për mbrojtjen e tokave shqiptare në Plavë e Guci, në vitet 1872 dhe 1875, morën pjesë rreth 3 000 luftëtarë nga Malësia e Gjakovës. Në këto luftime të rrepta pati të vrarë nga të tana fiset e Malësisë së Gjakovës, midis të cilëve edhe bajraktari i Gashit, Haxhi Brahimi.
Në betejën e vitit 1871, vullnetarët nga Nikaj-Mërturi, janë grumbulluar në vëndtakimin e vjetër të luftës që quhet “Kodra e Bek Selimit” të Paplekajve. Nga aty, nën drejtimin e Bash Bajram Perpalit, Deli Bekë Vatnikajt, Bek Selim Paplekajt, kanë kaluar nga Qafa e Kolçit për me u bashkue me vullnetarët e tjerë që vinin nga Gashi, nga Krasniqja, nga Bytyçi dhe nga Berisha. Takimi i përgjithshëm i luftetarëve që niseshin për në beteja, bëhëj tek vendi i quajtur “Vorret e Shalës”, është një livadh i madh që ndodhet në dalje të Cërnicës.
Në krye të forcave të tjera të Krasniqës dhe të Nikaj-Mërturit, kanë qënë: Man Avdi Mulosmani (flamurtari i Krasniqës 1863-1885), Binak Alia, Sokol Rama, Ali Ibra, Haxhi Brahim Bajraktari, Mal Dul Bajraktari, Shaqir Curri, Qerim Delia, Hoxhë Dollapi, Bash Bajram Përpali, Deli Bek Vatnikaj, Tahir Progni, Bek Selimi, etj. Forcat e Krasniqës dhe të Nikaj-Mërturit, kanë ndjekur rrugën tjetër që kalonte nga Gryka e Dragobisë për në Çerem, në Qafë Bori, në Vuthaj dhe kanë mbërritur në vendtakimin e përbashkët në Guci.
Rruga nga Vorret e Shalës deri tek kroni i Ali Pashë Gucisë në Plavë, në atë kohë është bërë për 5-6 orë. Vullnetarët e nisur nga Vorret e Shalës dhe nga vendet e tjera të Mirditës, të Pukës, të Hasit, të Luginës së Drinit, etj, grumbulloheshin tek vendi i quajtur “Kroni i Ali Pash Gucisë” që ndodhet rreth 5 km nga Plava.
Më 21.04.1912 në Krumë u mbajt Kuvendi I IV (katër) bajraqeve ku morën pjese 20 përfaqësues nga bajraqet e Hasit, Bytycit dhe Rekes. Nga Bytyci moren pjese Mal Dula Bajraktari, Miftar Matoshi, Ajdin Zeneli, Elez Hoxha. Këta kërkuan me shkrim nga porta e lart që shqiptareve t’ju kthehen armët, shërbimi ushtarak të behej në vend, mësimi në shkolla të behej në Gjuhan shqipe, kudo te ngrihet flamuri shqiptare, nepunesit medoemos të njohin gjuhën shqipe, aminstimi i te burgosurve politike dhe t’u kompensohen shqiptareve dëmet e bëra nga ushtria turke gjate këtyre viteve. Me 21-28 maj 1912 u mbajt Kuvendi i Junikut ku u vendos që përveç vendimeve të marra në Krume edhe dy kërkesa me rendësi jetike si : Caktimi i kufijve të shtetit Shqiptar dhe garantimin nga shtetet e medha. Ne Junik u vendos për fillimin e kryengritjes se armatosur e cila do te qonte në largimin perfundimtar të turqve nga tokat shqipetare.
Shqipëria dhe diplomacia angleze : 1919-1927 : (nën dritën e burimeve arkivore angleze)
Shqipëria dhe diplomacia angleze : 1919-1927 : (nën dritën e burimeve arkivore angleze) libër me autore Pranvera Teli (Dibra). Botuar në Tiranë nga "Ada", në vitin 2006. Faqe 486. ISBN 99943-634-3-3
Audencia Business School
"Audencia BusinessSchool" është një shkollë biznesi evropiane me komplekse universitare në Paris, Nantes dhe Pekini. Ngritur që në vitin 1900.
"Audencia" u rendit e 63-a ndër shkollat evropiane të biznesit në 2015-ën nga gazeta "Finacial Times". Në 2015-ën, programi i saj për Master në Menaxhim u cilësua si 24-a në mbarë botën nga "Finacial Times". Programi MEB (Master në Biznes Evropian) i shkollës është i ngjashëm me një MBA me orar të plotë, por me një qasje ndër-kulturore. "Audencia" ka gjithashtu një program PhD (doktoraturë) si dhe një numër programesh Master në fusha të caktuara të menaxhimit si marketing, financë apo sipërmarrje.
Alfabeti arab
thumb|right|”Arabisht” e shkruar me alfabetin arab. Alfabeti arab (arabisht: الأَبْجَدِيَّة العَرَبِيَّة al-abjadīyah al-ʻarabīyah ose الحُرُوف العَرَبِيَّة al-ḥurūf al-ʻarabīyah) shënohet prej anës së djathtë në të majtë, ka 28 shkronja dhe shënohet me shkronja kursive. Ajo është përdorur edhe për të shkruar gjuhën shqipe.
Tingujt
Tingujt e lehtë në gjuhën arabe janë: ا ب ت ث ج د ذ ر ز س ش ف ك ل م ن و ه ى
Tingujt e fortë e fortë janë: خ ص ض ط ظ ع غ ق
Të parat shqiptohen si në gjuhën shqipe, ndërsa të dytët janë më të fortë dhe për shqiptimin e tyre nevojiten ushtrime të veçanta. Ka edhe germa të ngjajshme të cilat ndryshe shkruhen dhe ndryshe shqiptohen për shkak të kuptimit të ndryshëm.
Përsa i takon drejtshkrimit, të gjitha germat ndahen në:
1. Të ngjitura - të cilat ngjiten me germat që vijnë pas tyre në fjalë.
2. Të ndara – të cilat nuk lidhen me germat që vijnë pas tyre.
Gjuha arabe shpesh shënohet me shkronja kursive. Shkronjat e kësaj gjuhe ka katër forma: I vetëm, fillim, në mes dhe në fund.
Zanoret e shkurtëra
Në gjuhën arabe ka tri zanore, për t'i shënuar ato vihen shenja mbi ose nën shkronjë.
Ato janë: fet'ha i cili shënohet mbi shkronjë, kesra i cili shënohet nën shkronjë dhe dame i cili shënohet mbi shkronjë.
Hemza
Hemza është tingull bashkëtingëllor që nganjëherë shkruhet si ا e nganjëherë si ء e që nuk ekziston në gjuhën shqipe. Shqiptohet duke lëshuar frymë përmes fytit të shtrënguar. Kur është e shkruar me sukun shqiptohet si gjysëm tingulli, duke u mbështetur në tingullin e mëparshëm. Hemza shkruhet nganjëherë ء e nganjëherë ka për bartës و ا ose ى (pa pika), ndërsa në fillim të fjalës shkruhet gjithmonë në formë të elifit.
Kur و dhe ى janë bartëse të hemzes, atëherë ata nuk lexohen.
Sukuni
<div style="float:left;margin:0;margin-right:1em;border:1px solid #eee;padding:0.3em;font-size:180%;line-height:1.5;">ـْـ
Kjo shenjë quhet Sukun, që rrinë gjithmonë mbi shkronjë. Sukuni vjen vetëm në fund dhe në mes të fjalës pa zanore të shkurtë dhe formon rrokje të mbyllur.
Tenvini
Zanoret e,u,i mund të dyfishohen. Ky dyfishim quhet tenvin dhe vjen vetëm në fund të fjalës. Tenvini me fet'ha lexohen en, tenvini me kesra lexohet in, ndërsa tenvini me damme lexohet un. Tenvini (en, an) në shumë raste shënohet elif.
Teshdidi
Teshdidi shërben për ta dyfishuar shqiptimin e germës mbi të cilën rri. Teshdidi vjen vetëm mes dhe në fund të fjalë, por asnjëhere në fillim. Teshdidi gjithëhere rrin mbi shkronjë.
Zanoret të gjata
Gjuha arabe ka tri zanore të gjata: a, i, u. Pasi nuk ka germa të veçanta për të shënuar zanoret e gjata, ato formohen prej zanoreve të shkurtëra dhe bashkëtingëlloreve. Mbi zanore të gjata ose nën to nganjëherë qëndron viza vertikale në vend të së pjerrtës.
Kroi i Balecit
Kroi i Balecit, është një ndër krojet më të vjetra në qytet, ndonëse në vitet 80-ta të shekullit të kaluar është rindërtuar dhe për disa metra i është ndërruar vendi, por ende është në shfrytëzim me ujin e njejtë. Kroi ndodhet në lagjen me po të njejtin emër, në afërsi të xhamisë së lagjes. Ka ujin e pijshëm, shumë të mirë, e kjo është konstatuar edhe me analiza laboratorike. Burimin e ka diku afër nga pjesa perëndimore e tij. Dëshmi për këtë është rrjedha e ujit në shumë vende në hapësirën rreth xhamisë. Edhe në vitet e thatësisë, nuk mbahet në mend të ketë shterur ndonjëherë. Andaj, kur krojet e tjera shternin, edhe nga lagjet e tjera shkonin për të marrë ujë për pije në këtë krua. Uji i tij rrjedh vazhdimisht dhe derdhet në lumin Mirusha, të cilin e ka në afërsi. Për vjetërsinë mungonë të dhënat, por supoyomë se mund të ketë qenë në përdorim edhe për banorët e vendbanimit të hershëm Gilan (Gilas), në afërsi të të cilit ndodhej ky krua.
Rajoni i Egjeut
Rajoni i Egjeut (Ege Bölgesi) është një nga 7 rajonet gjeografike të Turqisë.
E vendosur në Turqinë perëndimore, kufizohet me Detin Egje në perëndim, Rajonin Marmara në veri, Rajonin e Anadollit Qendror në lindje dhe Rajonin Mesdhetar në jug.
Midis katër rajoneve bregdetare, Rajoni i Egjeut ka vijën më të gjatë bregdetare.
Ekorajonet
Ekorajonet e këtij rajoni janë të gjitha tokësore, më saktësisht Palearktik, dhe akoma më shumë, pyje mesdhetare, pyje druri dhe pastrim. Pjesë të ndryshme janë brenda klasifikimeve vijuese:
Provincat
Provinca që janë plotësisht në rajonin e Egjeut:
Provinca që janë kryesisht në rajonin e Egjeut:
Provinca që janë pjesërisht në rajonin e Egjeut:
Klima
Klima e Rajonit të Egjeut ka një klimë mesdhetare në bregdet, me verë të nxehtë, të thatë dhe dimër të butë në të freskët, me lagështi dhe një klimë kontinentale gjysmë të thatë në brendësi me verë të nxehtë, të thatë dhe dimër të ftohtë, me borë.
Shiko edhe
38°N, 29°W
Alojz Benac
Biografia
Benac studioi filologji dhe arkeologji klasike në Fakultetin Filozofik të Beogradit (1937) dhe mori doktoratën nga Universiteti i Lubjanës (1951). Ai punoi në Muzeun Kombëtar të Bosnjës dhe Hercegovinës nga 1947 deri në 1967 (në rolin e Drejtorit nga 1957 deri në 1967). Ai pastaj u largua për të marrë gradën e profesorit në arkeologji dhe histori të lashtë në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Sarajevës (1968–78). Ai më vonë u bë themeluesi dhe Drejtori i parë i Qendrës për Studime Ballkanike, në kuadër të Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Bosnje -Hercegovinës (ANUBiH), ku ishte Sekretar i Përgjithshëm nga 1971 deri në 1977 dhe President nga 1977 deri në 1981
Benac e përqendroi kërkimin e tij në parahistorinë brenda Ballkanit Perëndimor, dhe ndërmori gërmime të shumta sistematike arkeologjike në vende përfshirë Arnautovići ( Visoko ), Crvena Stijena ( Mali i Zi ), Hrustovača në Hrustovo ( Sanski Most ), Obre I dhe II (Kakanj), Zecovi ( Prijedor ), Zelena Pećina në Blagaj ( Mostar ) etj.
Ai u bë Kryeredaktor i serisë me pesë vëllime " Praistorija jugoslavenskih zemlja " (Parahistoria e vendeve jugosllave) (1979–86), si dhe disa libra dhe artikuj.
Në vitin 1967, Benac u regjistrua si anëtar i rregullt i ANUBiH. Gjatë jetës së tij, ai gjithashtu u bë anëtar korrespondues i Akademisë së Shkencave dhe Arteve Jugosllave/Kroate, Akademisë Serbe të Shkencave dhe Arteve, Akademisë Sllovene të Shkencave dhe Arteve, dhe anëtar i shumë institucioneve të tjera shkencore ndërkombëtare.
Skënderbeu dhe Shqipëria në kohën e tij
Skënderbeu dhe Shqipëria në kohën e tij libër me autor Kasem Biçoku dhe Pavli Haxhillazi (red.). Botuar në Tiranë nga "Botimpex", në vitin 2005. Faqe 277. ISBN 99927-823-9-0
Biznesi, politika fiskale dhe Shqipëria në tranzicion
Biznesi, politika fiskale dhe Shqipëria në tranzicion : përmbledhje artikujsh studimorë libër me autor Agim Binaj dhe Fuat Çeliku (red.). Botuar në Tiranë nga "Ekonomia", në vitin 2006. Faqe 165. ISBN 99943-852-0-8
Akrofobia
thumb|240px|Pamja nga kati i qelqit i [[Kulla CN|Kullës CN në Toronto mund të shkaktojë akrofobi.]] Akrofobia (nga greqishtja ἄκρον, ákron "maja, skaji" dhe φόβος, phóbos, "frika") është një frikë ekstreme ose iracionale ose fobi nga lartësia, veçanërisht kur dikush nuk është veçanërisht i ngritur. Ajo i përket një kategorie të fobive specifike, të quajtur hapësirë dhe siklet në lëvizje, të cilat ndajnë si shkaqe të ngjashme, ashtu edhe opsione për trajtim.
Shumica e njerëzve përjetojnë një shkallë të frikës natyrore kur i ekspozohen lartësive, të njohura si frika e rënies.
Njerëzit me akrofobi mund të pësojnë një sulm paniku në vendet e larta dhe të acarohen shumë për tu ulur në mënyrë të sigurt. Përafërsisht 2-5% e popullsisë së përgjithshme ka akrofobi, me dy herë më shumë gra të prekura se burrat.
Shkaqet
Një faktor i mundshëm kontribues është një mosfunksionim në ruajtjen e ekuilibrit. Në këtë rast ankthi është edhe i bazuar, edhe dytësor. Sistemi i ekuilibrit njerëzor integron shenjat vizive proprioceptive, vestibulare dhe të afërta për të llogaritur pozicionin dhe lëvizjen. Ndërsa rritet lartësia, shenjat vizuale zvogëlohen dhe ekuilibri bëhet më i dobët edhe tek njerëzit normalë. Sidoqoftë, shumica e njerëzve përgjigjen duke u zhvendosur në më shumë mbështetje në degët proprioceptive dhe vestibulare të sistemit të ekuilibrit.
Sidoqoftë, një akrofobik vazhdon të mbështetet në sinjalet vizuale qoftë për shkak të funksionit joadekuat vestibular apo strategjisë së pasaktë. Lokomocioni në një lartësi të madhe kërkon më shumë sesa përpunim normal vizual. Korteksi vizual bëhet i mbingarkuar, duke rezultuar në konfuzion. Disa përkrahës të pikëpamjes alternative të akrofobisë paralajmërojnë se mund të këshillohet keq që të inkurajohen akrofobitë të ekspozohen në lartësi, pa zgjidhur më parë çështjet vestibulare. Kërkimet janë duke u zhvilluar në disa klinika.
Castelviel
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Castelviel (Ocitanisht: Castèthvièlh ; Shqip: Kastelvjetër ) është një komunë në departamentin Gironde në rajonin Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.
Nëna më lindi, Shqipëria më rilindi
Nëna më lindi, Shqipëria më rilindi libër me autor Gafurr Adili dhe Orion Abazi (red.). Botuar në Tiranë nga "Arbëria", në vitin 2006. Faqe 86. ISBN 99943-771-9-1
Tregu Qendror i Rigës
parapamje|300x300px|Pamje ajrore e pavijoneve Tregut Qendror të Rigës Tregu Qendror i Rigës (Letonisht: Rīgas Centrāltirgus ) është tregu dhe pazari më i madh në Evropë, në Rigë, Letoni. Ai është një nga strukturat më të njohur nga shekulli i XX në Letoni, dhe është përfshirë në listën e Vendeve të trashëgimisë botërore nga UNESCO së bashku me Rigën e Vjetër në vitin 1998. Kjo ishte planifikuar nga viti 1922 dhe u ndërtuar nga viti 1924 deri në vitin 1930. Strukturat kryesore të tregut janë pesë pavijoneve të ndërtuar nga ripërdorimi i hangarëve të vjetër gjermane të Zeppelin dhe duke përfshirë stilet e neoklasicizmit dhe Art Deco. Treg është 72,300 m2 i gjerë, me më shumë se 3,000 stenda tregtare.
Shoqëri aksionare Rīgas Centrāltirgus është aktualisht në pronësi të Komunës së Rigës dhe Kryetari i Bordit që nga viti 2010 është Anatolijs Abramovs.
Ibrahimbeji
Ibrahimbej (greqisht: Κρήνες/Krínes) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi. Përpara vitit 1918, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Ιμβραήμπεη/Imvraímpei.
Wings of Tomorrow
Wings of Tomorrow është i dyti album studio nga suedeze band hard rok, Europe. Ai u lansua në 24 Shkurt 1984 nga Hot Records, vetëm një vit pas albumit të tij debutues.
Konsiderohet si një nga albumet më të mira rok, dhe i dyti më i mirë i grupit suedez, duke qenë një sukses i madh për glam metal dhe power metal
Në total, katër teke nga kjo vepër u lançuan; " Lyin 'Eyes " (në 1983), " erndërrimtar ", " Stormwind " dhe " Open Your Heart " (versioni origjinal). Kjo këngë e fundit u rihap në një edicion të ri për 1988, si pjesë e albumit të tij Out of This World.
Haki Blloshmi
Haki Blloshmi (1904-1944) ishte konsull i Shqipërisë në Boston, SHBA, nga viti 1925 deri në vitin 1929. Vdiq me 1944 i ekzekutuar si ballist nga Feti Smokthina, Misto Treska dhe Tele Baçi, dy të fundit, përkatësisht komisar dhe komandant të batalionit "Reshit Çollaku" të Mokrës.
Jeteshkrim
Lindi në Bërzeshtë në 1904. Arsimin e filloi në Korçë në vitet e luftës të parë botërore, ku dhe vazhdoi një vit liceun kombëtar të Korçës. Në 1918 Blloshmi migroi në SHBA ku vazhdoi një vit liceun anglez të Bostonit dhe dy vite gjimazin ‘Lane’ të Chicagos. Në prill te vitit 1922 u punësua si sekretar i konsullatës shqiptare të Nju Yorkut ku titullar ishte Konstandin Çekrezi. Më 1925 e deri në 1929 Hakiu ka kryer funksionin e gjerantit të konsullatës. Ne 1929 Hakiu u pushua për motive politike. Ndërkohë kishte vijuar 3 vite universitetin e Bostonit për filozofi e letërsi.
Hakiu u punësua si kuadër i Ministrisë së Punëve të Brendshme më pas si kryetar komune. Fillimisht shërbeu si kryetar i komunës në Librazhd. Në 30 shtator të vitit 1939 u emërua kryetar i komunës në Belsh dhe më vonë në komunën Gracenit.
Më krijimin e partisë së ‘Ballit Kombëtar’ Hakiu u bë udhëheqësi i Librazhdit dhe Qukësit. Së bashku me Nezir Muzhaqin ai mori pjesë në mbledhjen e Mukjes dhe Tapizës. Në mars të vitit 1944 u zhvilluan luftime midis reparteve partizane dhe çetave balliste. Kështu më 7 mars 1944 në fshatin Dunicë të rrethit të Pogradecit, në luftimin e ashpër midis batalionit të IV të brigadës së I S, u kapën disa luftëtarë të Hakiut. Komunistët i bënë thirrje atij të dorëzohet për të falur forcat që kishte. Premtimi nuk u mbajt. Mbas kapjes u pushkatuan 27 vetë ku 5 ishin të familjes Blloshmi.
Referendumi për pavarësinë e Malit të Zi
Referendumi për Pavarësinë e Malit të Zi ishte një referendum që u mbajt në Mal të Zi më 21 maj 2006. Ai u miratua nga 55.5% e votuesve, duke kaluar ngushtë pragun e 55%. Deri më 23 maj, rezultatet paraprake të referendumit u njohën nga të pesë anëtarët e përhershëm të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara, duke sugjeruar një njohje të gjerë ndërkombëtare nëse Mali i Zi do të bëhej zyrtarisht i pavarur. Më 31 maj, komisioni i referendumit konfirmoi zyrtarisht rezultatet e referendumit, duke verifikuar se 55.5% e popullsisë së votuesve malazezë kishte votuar pro pavarësisë. Për shkak se votuesit plotësuan kërkesën e pragut të diskutueshëm të miratimit prej 55%, referendumi u përfshi në një deklaratë të pavarësisë gjatë një sesioni të posaçëm parlamentar më 31 maj. Kuvendi i Republikës së Malit të Zi bëri një Deklaratë zyrtare të Pavarësisë të shtunën më 3 qershor.
Në përgjigje të njoftimit, qeveria e Serbisë e shpalli veten pasardhëse ligjore dhe politike të Serbisë dhe Malit të Zi, dhe se vetë qeveria dhe parlamenti i Serbisë së shpejti do të miratonin një kushtetutë të re. Shtetet e Bashkuara, Kina, Rusia dhe institucionet e Bashkimit Evropian shprehën të gjitha synimet e tyre për të respektuar rezultatet e referendumit.
Remzi Çelo
Remzi Çelo, konsull i Shqipërisë në Selanik, Greqi 1934 – 1939.
Turgut Cansever
Turgut Cansever (12 shtator 1921 - 22 shkurt 2009, Stamboll) arkitekt Turk,  planifikues urban, mendimtar i shquar. Ai është i vetmi arkitekt në botë që mori çmimin Aga Khan tri herë, për Arkitekturë.Ai ishte i njohur edhe si "Arkitekt i Zgjuar". Ai mori drejtimin në shumë qytete, duke u caktuar edhe në projektet e zonave mbrojtëse. Ai  është projektues i sheshit Beyazit Square .Dhe poashtu  ai ishte pronari i parë në historinë e artit, teza e doktoraturës.
Jeta
Ai është i lindur në Antalia më 1921. Ai është fëmija  më i madh,i pesë fëmijëve të Hasan Ferit dhe gruajës së tij Saime.
Bellopoja (Mal i Zi)
parapamje|Pamja e Akovës Bellopojë ose Akovë (malazezisht dhe serbisht: Бијело Поље/ Bijelo Pole) është qendra e njësisë administrative me të njëjti emër në Mal të Zi.
Turgut Cansever
Jeta
I ati i tij Hasan Feri ishte biri i Kasimpasa Turabi dervish shtëpisë së sheikut dhe i portës së lartë  të burokratit sheik Ali Effendi. Z. Hasan Ferid ishte një intelektual dhe  mjek që zgjodhi për të studiuar mjekësinë  në vend të qenit burokrat, ishte mjeku i kryesor tek Fronti i Sinës në vitet e luftës.. Ai ishte ndër themeluesit e ' ' 'Turkish Hearts' ' ' . Ai ishte në kundërshtim me ideologjitë e qeverisë, duke refuzuar ofertën për detyrë të nivelit të lartë, ai zgjodhi për të marrë vendin në luftën për zhdukjen e sëmundjes së malarias në Antalia dhe Adanë. Ai u dëbua në Tavsanli Bursa.
Nëna e tij, Saime ishte një mësuese  nga Plovdiv.Ajo ishte e rritur si  studente e novelistës së njohur turke Halide Edip Adıvar, në moshën 19 ajo pranoi vullnetarisht që të jetë një mësuese  në Jeruzalem.
Arsimi
Turgut Cansever>  shkollën fillore e kreu në Ankara dhe Bursa. Pas shkollës fillore familja e tij u shpërngul në Stamboll. Ai e përfundoi  shkollën e mesme në Shkollën e Lartë të  Galatasarayt. Disa prej shokëve të tij ishin Turan Güneş, Turhan Feyzioğlu, Ilhan Usmanbaş, Avni Arbaş, Cihat Burak.Turan Güneş, Turhan Feyzioğlu, Ilhan Usmanbaş, Avni Arbaş, Cihat Burak.
Ai iku në Stamboll,  në Akademinë Shtetërore të Arteve të Bukura në të menduarit për të qenë një artist dhe përkra me Halil Dikmen, Mazhar sevket İpşiroğlu, Sedad Hakki EldemAi vendosi të studiojë arkitekturë. Ai u bë asistent i Sedad Hakkı Eldem. Pas arsimimit të tij në akitekturë, ai u drejtua për historinë e artit , teza e doktoraturës. Në vitin 1946, ai filloi mësimet e tij të Artit Islam,  mësuesi i tij   Ernst Diez  lëvizë atë në një nivel tjetër. Në vitin 1949 "A Stylistic Analysis of Ottoman and Seljuk Column Heads" ishte e para histori e artit,  teza e doktoraturës në Turqi. Ai vizitoi 14 qytete Anatoliane dhe 111 struktura.
Ai udhëtoi Evropë, duke shkuar në Francë për një kohë të gjatë. Ai mori titullin "profesor i asociuar"  në vitin 1960 me "Problemet e arkitekturës moderne"  të tezës në Stamboll në Fakultetin Universitar të Letrave.
Karriera
Ai rivendosi Sadullah Pashën në rezidencën ujore në vitin 1949. Ai ka themeluar zyrën e parë të arkitekturës tij në vitin 1951 me partnerin e tij Abdurrahman Hancı. Hoteli/Klubi Anatolian që ata kanë dizajnuar së bashku ishte njëra prej  punëve më të rëndësishme të tij.
Në vitin 1952 ai u martua me zonjën Nilufer. Ata kishin 3 fëmijë. Djali i tyre Hasani, vajzat Emine dhe Fejza që zgjodhën të bëhen arkitekte.
Në vitin 1958, Cansever filluar hartimin Beyazıt Katror. Kjo punë u zhvendos atë në luftë për qytetin, zonimit dhe zonat e mbrojtura. Ai mori me pagesë shumë në këtë fushë. Ai ishte kreu i Marmara Rajon Planifikimit Organizata në 1959-1960. Ai ishte ne autoritetin e planifikimit komunal te planifikimit ne vitin 1961. Ne vitin 1974-1976 ai ishte anëtar i delegacionit Turk te keshillit evropian; mes 1974-1980 ka punuar ne komunën e Stambolli t.Ne vitin 1979 ai ka punuar si planifikues metropolitan i komunes se Ankara s.
Vitet 1960 ishin koha kur Cansever u takua me "Bodrumin"(çmim). Njëra nga dy qmimet ' ' 'Aga Khan' ' ' per arkitekturë qe mori ishin të sjellura nga shtepija ' ' 'Ertegun' ' 'dhe që ishte rezultati nga takimi me "Bodrumin"
Ai ka punuar si programi arsimor për përgatitjen këshilltar në Mekë Universitetit në vitin 1983.Të njëjtin vit, ai u bë pjesë e Juris Mastere te Qmimit  ' ' 'Aga Khan' ' ' per arkitekturë
Cansever vazhdoi publikimin në vitet e 1990. Ai botoi shumë artikuj, të mbledhura mbrenda një libri të vetëm e tij. Ai botoi librin monumental Mimar Sinan në vitin 2005.
Rreth tij, është mbajtur një ekspozitë "Turgut Cansever" ; të quajtur Arkitekt dhe Mendimtar e cila u mbajt në Stamboll, në vitin 2007. Kjo ishte ekspozita e parë retrospektive earkitekturës që ishte përgatitur me materiale që kanë karakteristikat e dokumenteve arkivore.
Ai kishte i pësuar  një atak kardiak në vitin 2000, dhe është  detyruar të shrihet në shtrat deri në vitin   2008. Ai vdiq më 22 shkurt 2009 në shtëpinë e tij në Kadikoy, Stamboll, dhe u varros të nesërmen në varrezat Edirnekapi.
Cansever,  si një njeri i zgjuar
Ai nuk ishte vetëm një arkitekt, ai është edhe mendimtari për tema fetare dhe arkitektonike. Ai mendon se Perëndia, i dha akte  gjykimi njerëzve në mënyrë që  arkitektët mund të përdorni këtë talent për të krijuar dizajne të reja si njeri. Në të kundërtën e shoqërisë muslimane ai ka të njëjtat shqetësime rreth shekullit të 20-të arkitekturës për  xhami,  për shkak se muslimanët nuk kujdesen për të zhvilluar arkitekturën e xhamisë , ndërsa ai për dizajnimin e  xhamive moderne ai ka shtuar  disa forma të reja
Shqipëria në dokumentet e arkivave ruse
Shqipëria në dokumentet e arkivave ruse libër nga Islam Lauka (përg.) dhe Eshref Ymeri (përg. e red.). Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2006. Faqe 372. ISBN 99943-1-119-0
Kiromonia
Kiromonia art i gjestit të duarve në oratori
Kiromonia është arti i përdorimit të gjestimeve ose gjesteve të duarve për efekt të mirë në retorikën tradicionale ose oratorinë. Përdorimi efektiv i duarve, me ose pa përdorimin e zërit, është një praktikë e lashtësisë së madhe, e cila u zhvillua dhe sistemua nga Grekët dhe Romakët. Gjeste të ndryshme kishin kuptime të konvencionalizuara, të cilat zakonisht kuptoheshin, ose brenda grupeve të caktuara ose grupeve profesionale, ose gjerësisht midis audiencave dramatike dhe oratorike.
Tv Upponloa
Hoabakbiabi najajbajbabj Abikbabkabk albbkabiaviavu Ihabiabiabj Tv Apollon.
Ojsbisbus abikbabjav0a.
Ojskbajo aigbakkwb.
Kostandin Çekrezi
thumb|300px
Kostandin Çekrezi (31 mars 1892 – 10 janar 1959) ishte një historian, publicist dhe patriot shqiptar, ambasador i Shqipërisë në SHBA në vitet 1921 – 1922.
Çekrezi U diplomua më 1909 në Gjimnazin e Korçës. Më pas studioi për pak kohë për drejtësi në Universitetin e Athinës e pastaj u bë gazetar. Kur Shqipëria u shpall e pavarur më 1912, ai u caktua përkthyes e më pas sekretar i Komisionit Ndërkombëtar për Kontrollin e Shqipërisë, krijuar nga Konferenca e Ambasadorëve në Londër. Erdhi në SHBA në nëntor 1914 dhe, ndërkohë, ka studiuar në Universitetin e Harvardit, ku u diplomua më 1918 dhe mori gradën Baçelor në Arte.
Më 1926 përktheu ''Shpërblesa e përplotë. Një episod dramatik në jetën e Abraham Linkolnit'' të Mary Raymond Shipman Andrews.
Selaudin Blloshmi
Selaudin Blloshmi (Bërzeshtë, 21 mars 1892 - 1929) ka qenë ushtarak, diplomat dhe nëpunës shqiptar.
Biografia
Shkollën elementare dhe atë të mesme ushtarake (Shkolla e kadetëve) i kreu në vitin 1911 në Stamboll. Në vitin 1915 botoi në Sofie një libër me vjersha patriotike, të titulluar “Zan’ i Fronit, Mbretit e Shqiptarëve” (Sofie 1915), kushtuar Princ Vidit (1). Gjatë Luftës së Parë Botërore shërbeu si kapiten në ushtrinë franko-shqiptare të Republikës së Korçës. Në nëntor të vitit 1917 caktohet delegat i Komisionit për të negociuar me palën ushtarake greke për përcaktimin e kufinjve shtetëror midis dy shteteve (2). Në vitin 1919 mori pjesë në Konferencën e Paqes në Paris, si delegat i Korçës, për të mbrojtur interesat kombëtare shqiptare dhe intergritetin e kufijve shtetërorë të Shqipërisë (3). Në vitin 1920 bëhet protagonist i një ngjarje të jashtëzakonshme. Kur ishte komandant i ushtrisë shqiptare të Korçës, rastësisht i bie në dorë një telegram i Nën-drejtorit të policisë së Korçës, i quajtur Oliver, që ia dërgonte Klubit Ushtarak të Parisit, i cili kishte marrë urdhër për t’u larguar nga Korça dhe për t’ia dorëzuar qytetin ushtrisë greke. Selaudini njoftoi qeverinë shqiptare, e cila, pas Kongresit të Lushnjes, e ushtronte aktivitetin e saj në këtë qytet. “Selaudin Blloshmi, - shkruan Sejfi Vllamasi në kujtimet e tij -, i alarmuar lajmëron Pandeli Evangjelin dhe shokët e tij. Këta pa humbur kohë kërkojnë një audiencë te presidenti Uillson” (4). Presidenti Uillson, shkruan Vllamasi, ndërhyri energjikisht pranë kryeministrit grek Venizellos, që ai të hiqte dorë përfundimisht nga veprimi djallëzor i tij për të pushtuar Korçën (5). Në vitin 1921 dërgohet për dy vjet në Francë për të vijuar studimet e larta ushtarake në Akademinë Ushtarake Franceze të Sent Sirit në Paris (6). Shërbeu në Oborrin e mbretit Zogu I, me gradën Nënkolonel. Ka qenë deputet i prefekturës së Elbasanit në Parlamentin shqiptar deri në vitin 1926. U martua me Sara Serdar, e vija e kolonelit Vehab bej Serdar dhe e vajzës së madhe të  Ismail Qemalit, e cila ishte një ikonë e bukurisë shqiptare dhe një nga femrat më të emancipuara të kohës. Gjatë viteve 1926-1928 Selaudini shërbeu si ministër fuqiplotë (ambasador) i Shqipërisë në Bukuresht të Rumanisë. Në pranverën e vitit 1928 rikthehet në atdhe dhe emërohet prefekt i Tiranës. Vdes në vitin 1929 nga një atak në zemër. Selahudin Blloshmi në vitin 1929 u dekorua nga presidenti francez me urdhërin “Kalorës i Legjionit të Nderit”.
Referime
(2) B. Blloshmi: Gazeta “Telegraf”, 16 shtator 2006;
(3) M. Grameno: “Gazeta e Korçës”, Nr. 11 datë 17 dhjetor 1929; S. Vllamasi: S. Vllamasi: Ballafaqime politike në Shqipëri, Botim i dytë, Tiranë 2000, faqe 117;
(4) S. Vllamasi: Ballafaqime politike në Shqipëri, Botim i dytë, Tiranë 2000, faqe 117;
(5) Vllamasi: po aty, faqe 208-209;
(6) B. Blloshmi: Gazeta “Telegraf”, 16 shtator 2006;
Lazër Çeta
Lazër Çeta, konsull i Shqipërisë në Jugosllavi, në vitin 1925.
Gzim Istrefi
Gzim Istrefi (lindi më 18 dhjetor 1991) është futbollistë suedezë me prejardhje shqiptare i cili luan në Norrby IF si sulmues. Ai shkoi në Suedi bashkë me familjen e tij kur ishte një vjeç.
Sofokli Çomora
Sofokli Çomora, konsull i Shqipërisë në Korfuz, Greqi, në vitet 1928 – 1933.
Referendumi për pavarësinë e Kosovës
Referendumi për pavarësinë e Kosovës është mbajtur në Kosovë, e njohur atëherë si Krahina Socialiste Autonome e Kosovës, ndërmjet datave 26 dhe 30 shtator 1991.
Kuvendi Krahinor i shpërbërë e kishte shpallur Republikën e Kosovës shtet sovran dhe të pavarur më 22 shtator 1991. Mbi 99% e votuesve votuan pro pavarësisë, me një pjesëmarrje prej 87%. Referendumi u bojkotua nga serbët që jetonin në rajon, të cilët përbënin rreth 10% të popullsisë.
Sfondi
Për të kaluar, referendumi kërkonte një pjesëmarrje prej të paktën 66.7% dhe të paktën gjysmën e atyre që votuan pro.
Pasojat
E vetmja anëtare e Kombeve të Bashkuara që e njohu Republikën e Kosovës ishte Shqipëria, me një rezolutë për njohjen e vendit të miratuar në Kuvendin e Shqipërisë më 21 tetor 1991.
Ammar
Ammar (i shqiptuar edhe si Amar; arabisht: عمّار, ʾAmmār) është një emër arab dhe persian, i cili do të thorë i gjallë, i frikësohet zotit, i virtytshëm dhe mund t'i drejtohet:
Ferid Dervishi
Ferid Dervishi, kryekonsull i Shqipërisë në Bari, Itali, në vitet 1925 1926; konsull në Selanik, Greqi, në vitet 1932 – 1933; kryekonsull, në Turqi 1934 -1936.
Castelner
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Castelner (Shqip: Kastelner ; Ocitanisht: Castèth Ner) është një komunë në departamentin Landes në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.
Kacanea
Kacane (greqisht: Καστανιά/Kastaniá) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi.
Karaçaj-Çerkezia
Republika e Karaçaj-Çerkezisë (Rusisht: Карача́ево-Черке́сская Респу́блика Karachayevo-Cherkesskaya Respublika; Karaçaj-Balkarisht: Къарачай-Черкес Республика Qaraçay-Çerkes Respublika; Karbadianisht: Къэрэшей-Шэрджэс Республикэ Ķêrêšei-Šêrdžês Respublikê, Nogai: Қарашай-Шеркеш Республика Karaşay-Şerkeş Respublika) ose Karaçaj-Çerkesia (Rusisht: Карача́ево-Черке́сия Karachayevo-Cherkesiya), është republikë anëtare e Federatës Ruse. Gjeografikisht ndodhet në Kaukazin Verior të Rusisë Jugore dhe është pjesë e Distriktit federal të Kaukazit Verior. Sipas regjistrimit të vitit 2010, popullsia e tij ishte 477,859.
Pjesa më e madhe e territorit të republikës është brenda Maleve të Kaukazit, përveç një rripi të vogël në skajin verior të stepës Pontik-Kaspik. Karaçaj-Çerkezia kufizohet me Krasnodar Krai në perëndim, Stravopol Krai në veri-lindje, Kabardino-Ballkaria në jug-lindje dhe një kufi ndërkombëtar me Gjeorgjinë (përfshirë Abhazia) në jug-perëndim. Mali Elbrus, mali më i lartë në Evropë, ndodhet në kufi me Kabardino-Ballkaria.
Republika është e pasur me burime ujore. Gjithsej prej 172 lumenjsh rrjedhin përmes territorit të saj, me një nga më të mëdhenjtë që janë Kuban, Bolshoy Zelenchuk, Maly Zelenchuk, Urup dhe Laba. Ka rreth 130 liqene malore me origjinë akullnajore dhe një bollëk burimesh minerale. Klima është e moderuar, me dimër të shkurtër dhe verë të gjatë, të ngrohtë dhe të lagësht. Temperatura mesatare e janarit është −3.2 ° C dhe temperatura mesatare e korrikut është +20.6 ° C. Reshjet mesatare vjetore variojnë nga 550 milimetra në fusha deri në 2,500 milimetra në male. Burimet natyrore përfshijnë ar, qymyr, argjila, dhe më shumë.
parapamje|240px|Harta e Karaçaj-Çerkezisë
Historia
Oblasti Autonom Karaçaj-Çerkezia u themelua më 12 janar 1922, në vitet e para të Bashkimit Sovjetik. Ai u nda në Oblasti Autonom Karaçaj dhe Okrug Kombëtar Çerkezia më 26 prill 1926. Rrethi Kombëtar Çerkezia u ngrit në një status të rajonit autonom më 30 prill 1928.
Në vitin 1943, Oblasti Autonom Karaçaj u shfuqizua, karaçajasit u akuzuan për bashkëpunim me nazistët dhe më pas u dëbuan në republikat kazake dhe uzbeke. Pjesa më e madhe e territorit të Karças u nda midis Stavropolit Krai dhe RSS të Gjeorgjisë. Territori i mbetur i populluar nga çerkezët ishte i njohur si Oblasti Autonom Çerkezia deri më 9 janar 1957 kur u përfshi në Oblastin Autonom Karaçaj-Çerkezia në kufijtë e saj të mëparshëm për shkak të rehabilitimit të Karaças. Më 3 korrik 1991, zona autonome u ngrit në statusin e Republikës Sovjetike Socialiste Autonome të Karaçaj-Çerkezia (nën juridiksionin e RSFS-së ruse).
Në janar 1992, Presidenti rus Boris Jellcin ishte i përgatitur të pranonte ndarjen e Karaçaj-Çerkezisë dhe futi projektligjet në Sovjetikën e Lartë të Rusisë për rindërtimin e Oblastit Autonom Karaçaj dhe Oblastit Autonom Çerkezisë brenda Federatës Ruse. Një Komision për formimin e tre rajoneve autonome - Karaçaj, Çerkesisa dhe Batalpashinsk - u krijua në Sovjetikën e Lartë.
Më 28 mars 1992, u mbajt një referendum në të cilin, sipas rezultateve zyrtare, shumica e popullsisë së Karaçaj-Çerkesisë votoi kundër ndarjes së republikës dhe, më 9 dhjetor 1992, republika u njoh si Republika Karaçaj-Çerkezia [pesëmbëdhjetë]
Grupet etnike
Sipas regjistrimit të vitit 2010, karaçajët përbëjnë 41% të popullsisë së republikës, të ndjekur nga rusët (32%), dhe çerkezët dhe abasinët së bashku përbëjnë 20%.
Feja
Sipas një sondazhi të vitit 2012, i cili intervistoi 56,900 njerëz, 34% e popullsisë së Karaçaj-Çerkezisë i përmbahet Islamit nondenominacional, 13% janë synni, 1% janë shiit, 14% Kishës Ortodokse Ruse, 12.2% besimit amtare karaças dhe çerkez, 4% janë të krishterë të pa shoqëruar, besimtarë të krishterë ortodoksë të pakurkuruar ose anëtarë të kishave ortodokse jo-ruse. Për më tepër, 12% e popullsisë deklaruan të jenë "shpirtëror por jo fetar", 7% janë ateist dhe 2.8% ndjekin fe të tjera ose nuk deklaruan.
Burimi
Një burim është një burim apo furnizim i përfituar gjatë prodhimit. Zakonisht burimet janë materiale, energjia, shërbimet, stafi, njohuri ose pasuritë e tjera të cilat janë transformuara për të prodhuar përfitime dhe në proces mund të konsumohen ose bëhen të padisponueshme. Nga prespektiva e njeriut një burim natyror është çdo gjë që merret nga mjedisi për të kënaqur kërkesat dhe dëshirat e njeriut.
Burimet kanë tre karakteristika kryesore: dobia, disponueshmëria e kufizuar, dhe potenciali i harxhimit ose konsumimit. Burimet kanë qënë shpesh të kategorizuara si biotikë kundrejt abiotike, të ripërtëritshme kundrejt jo-ripërtëritshme, dhe potencial kundrejt aktual.
Burime ekonomike
Në ekonomi një burim përkufizohet si një shërbim or një mjet që përdoret për të prodhuar produkte ose shërbime që plotësojnë kërkesat dhe dëshirat e njeriut. Ekonomia në vetvete është përcaktuar si studimi i se si shoqëria menaxhon burimet e saj të rralla. Ekonomia klasike njeh tri kategori të burimeve, të njohura edhe si faktorët e prodhimit: toka, puna, dhe kapitali. Toka përfshin të gjitha burimet natyrore, e cila shihet edhe si prodhuese dhe si burimi i lëndëve të para. Burimet njerzore ose të punës përbëhet nga përpjekje e njerëzve për të krijuar produkte, të paguar me paga. Kapitali përbëhet nga mallrat të bëra-nga-njeriu ose mjetet e prodhimit (makineri, ndërtesa dhe infrastrukturë tjetër) të përdorura në prodhimin e mallrave dhe shërbimeve të tjera, të paguara me interes.
Burime biologjike
Në biologji dhe ekologji një burim është përcaktuar si një substancë që kërkohet nga një organizëm i gjallë për rritjen normale, mirëmbajtjen, dhe riprodhim (shih burimet biologjike). Burimet, të tilla si ushqimi, apo uji, mund të konsumohen nga një organizëm dhe si rezultat, bëhen të padisponueshëm për organizmat e tjerë. Për kafshët burime kryesor është ushqimi, uji, dhe territori. Për bimët burim kryesore është një vend i mirë për rritje që përmban kohë me diell, tokë ushqyesve dhe me uji.
Burime njerzore
Qeniet njerëzore, me anë të punës që ata ofrojnë dhe në organizatat që ata grupohen, konsideruar gjithashtu të jetë burime. Termi Burimet njerëzore mund të përkufizohet si shkathtësia, energjia, talenti, aftësitë dhe njohuritë që përdoren për të prodhuar mallra ose për të kryer shërbime.
Në kontekstin e menaxhimit të projekteve, burimet njerëzore janë ata nëpunës përgjegjës për ndërmarrjen e aktiviteteve të përcaktuara në planin e projektit.
Lista e gjesteve
Lista e gjesteve Lista e veprimeve trupore të përdorura si komunikim joverbal
Gjestet janë një formë e komunikimit joverbal në të cilën veprimet e dukshme trupore përdoren për të komunikuar mesazhe të rëndësishme, qoftë në vend të fjalës ose së bashku dhe paralelisht me fjalët e folura. Gjestet përfshijnë lëvizjen e duarve, fytyrës ose pjesëve të tjera të trupit. Komunikimi fizik jo verbal siç janë shfaqjet thjesht ekspresive, proksemitë ose shfaqjet e vëmendjes së përbashkët ndryshojnë nga gjestet, të cilat komunikojnë mesazhe specifike. Gjestet janë specifike për kulturën dhe mund të transmetojnë kuptime shumë të ndryshme në mjedise të ndryshme shoqërore ose kulturore. Gjesti dallon nga gjuha e shenjave. Megjithëse disa gjeste, siç është akti i kudogjendur i tregimit, ndryshojnë pak nga një vend në tjetrin, shumica e gjesteve nuk kanë kuptime të pandryshueshme ose universale, por nënkuptojnë kuptime specifike në kultura të veçanta. Një gjest i vetëm emblematik mund të ketë domethënie shumë të ndryshme në kontekste të ndryshme kulturore, duke filluar nga komplimentet deri te ato shumë ofenduese.
Pirofobia
Pirofobia është një frikë nga zjarri, i cili mund të konsiderohet joracional nëse përtej asaj që konsiderohet normale. Kjo fobi është e lashtë dhe fillore, ndoshta që nga zbulimi i zjarrit nga njerëzimi.
Shkaqet
Shkaku më i zakonshëm i pirofobisë është se zjarri paraqet një rrezik të mundshëm, siç janë zjarri i shtëpisë, zjarri i egër dhe përfshirja në zjarr. Disa njerëz që janë shumë pirofobikë nuk mund as të afrohen apo të tolerojnë madje një zjarr të vogël të kontrolluar, siç është oxhaku, zjarri i madh ose qiri i ndezur. Në shumë raste, një përvojë e keqe e fëmijërisë me zjarr mund të ketë shkaktuar gjendjen.
Trajtimi
Terapia e ekspozimit është mënyra më e zakonshme për të trajtuar pirofobinë. Kjo metodë përfshin shfaqjen e zjarreve të pacientëve në mënyrë të rritjes së madhësisë, nga një cigare e ndezur deri në një sobë ose skarë.
Një metodë tjetër e trajtimit është terapia e bisedës, në të cilën një pacient i thotë një terapisti për shkakun e kësaj frike. Kjo mund të qetësojë pacientin për t'i bërë ata më pak të frikësuar nga zjarri i kontrolluar.
Njerëzit mund të lehtësojnë pirofobinë duke bashkëvepruar me pirofobët e tjerë për të shkëmbyer përvojat e tyre që shkaktuan frikë. Përndryshe, pirofobia mund të trajtohet duke përdorur hipnozë.
Provincat e Belgjikës
Shumica e provincave e marrin emrin nga dukat dhe qarqet e mëparshme me vendndodhje të ngjashme, ndërsa territori i tyre bazohet kryesisht në departamentet e instaluara gjatë aneksimit francez. Në kohën e krijimit të Belgjikës më 1830, ekzistonin vetëm nëntë krahina, përfshirë provincën e Brabantit, e cila mbante qytetin e Brukselit. Në vitin 1995, Brabant u nda në tre zona: Brabanti Flarmand, i cili u bë pjesë e rajonit të Flandrisë; Barbanti Valon, e cila u bë pjesë e rajonit të Valonisë; dhe Rajoni i Kryeqytetit të Brukselit, i cili u bë një rajon i tretë. Këto ndarje pasqyruan tensione politike midis valonëve frëngjishtfolës dhe flamanishtes holandishtfolës; Rajoni i Kryeqytetit Bruksel është zyrtarisht dygjuhësh.
Ndarja në provinca përcaktohet nga neni 5 i kushtetutës belge. Provincat dhe Brukseli ndahen në 43 rrethe administrative, dhe më tej në 581 komuna.
Cars, Gironde
Cars (Shqip: Kars; Ocitanisht: Cars) është një komunë në departamentin Gironde në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.
Mulla Shaban S.Saliu
Mulla Shaban (Sali) Salihu, u lind në vitin 1864 në fshatin Malishevë të komunës së Gjilanit, nga babai Haxhi Salihu dhe nëna Akile. Mulla Shabani kishte kryer shkollën fetare "Ruzhdie" në Gjilan. Mulla Shabani ndërroi jetë më 18 Shtator 1952 në Gjilan, ku u varros me nderime.
Shefik Xhaferoviq
thumb|right|300px|Shefik Xhaferoviq Šefik Džaferović ( Zavidovići, 9 shtator 1957), politikani boshnjak, anëtar boshnjak i presidencës së BiH dhe nënkryetar SDA.
Hanet-Bujtinat (Gjilan)
Hanet, bujtinat, Odat shqiptare per pritje te musafireve dhe percjellje te udhetareve, turisteve kanë qene qytetrimi i hershem i transfersales: Shkup-PriZeren- Prishtine,Sofije-Nish dhe janë ngritur e ndërtuar udhekryqeve me te frekuentuara, pergjatë rrugëve të trafikut (komunikacionit urban ose në qendrat e banuara për t’u shërbyer udhëtarëve, tregetareve dhe karvanëve me kafshë. Ato bëheshin nga mjediset e fjetjes dhe të shërbimeve ushqimore per njerez dhe kafshet qe perdoreshin per bartje. Pranë tyre ngriheshin punishte për nevojat e kafshëve, vathe, banjo, Dyqanet. Pran bujtinave edheMejhanet - Pijetoret-Kafenet, ishin që nga themelimi i qytetit(kazave), ishin edhe Mejhanet, sipas të dhënave të kohës, që nga fillimi i shek. XX, në qytetin e Gjilanit kishte gjithsej 18 Mejhane. parapamje|[[Hoteli Kristal, Gjilan.jpg|Hoteli Kristal, Gjilan|  është një hotel i hershem në Gjilan i cili pozicionohet në qendër të qytetit me hapesire unike shumë të mirë dhe cilësi të ruajtur ndertimi hotelerie, qe dikur quhej Europa]] Në qytete, zakonisht ishin pranë pazareve. Planimetria më karakteristike e haneve ishte një oborr i brendshëm me ndërtesa dykatëshe përreth. Kati përdhes përdorej për stalla e depo ndërsa në ballin nga rruga, për dyqane. Në katin e sipërm ishin dhomat e fjetjes, me një galeri të hapur ndaj oborrit. Pajisjet e dhomave të haneve ishin tepër të varfra.