cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konventa e Kongresit të Berlinit (1878)
Nga aty vazhdon kufiri perëndimor i Sanxhakut të Nishit përmbi bjeshkët e Kopaonikut, ndërmjet Maricës dhe maleve të Merdares, të cilat përbëjnë vijën ndarëse lumore të Ibrit dhe Sitnicës, në njërën anë dhe të Toplicës, në anën tjetër, me ç’rast Prepolaci i mbetet Turqisë. Pastaj vazhdohet në jug, me ndarjen lumore të Brvenicës dhe Medvegjës, përgjatë shtratit të lumit Medvegja, që do të mbetet në Serbi dhe vazhdon nga malet e Gollakut (që e përbëjnë ndarjen lumore të Moravës dhe Kriva Rejekës, në njërën ane dhe Poljanicës e Veternicës, në Moravë, në anën tjeter), deri në Majën e Poljanicës.
Aty vazhdohet drejt bjeshkëve të Karpinës, e deri në bashkimin e lumenjve Koinska me Moravën, ku e kalon këtë të fundit dhe vazhdon deri në ndarjen lumore në afësi të Neradovces, në Moravë, dhe lart tek malet e Ilijës, përmbi Tërgovistë. Nga kjo pikë vazhdon përgjatë Ilijës, deri në bjeshkën e Kljuçit, dhe vazhdohet tek pikat 1516 dhe 1547 (në hartë), deri në Babina-Gorë dhe përfundon tek Cërni-Vrh.
Nga bjeshkët e Crni Vrh poshtë, deri te kufiri me Bullgarinë. Kjo do të thotë, përgjatë ndarjes lumore të Strumës dhe Moravës, ndërmjet Majës së Streserit, Vilogolës dhe Mesidit, deri tek Gacina, Crna Trava, Darkovska dhe malet e Drainicës dhe përmbi Descani Kladanec, deri sa të arrihet vija e lumit Morava dhe Sukova, drejt e në Stol, aty bie për rreth 1000 metra poshtë në veriperëndim të fshatrave Segusa dhe rrugës për në Sofje e Pirot. Ajo vazhdon në vij të drejtë në malet e Vidliçit, lart, deri në bjeshkët e Radoçinës, ne ‘zinxhirin’ e Kodza Balkanit, ku fshati Doikinci i mbetet Serbisë dhe ai Senakos i mbetet Bullgarisë. Nga Maja e Radocinës vazhdon kufiri në jugperëndim për në ‘krehërin e Ballkanit’ ndërmjet Ciprovec Balkanit dhe Stara Planinës, deri në kufirin e vjetër lindor të Mbretërisë së Serbisë, tek Kulla Smiljova Cuka, dhe nga aty tek kufiri i vjetër, në Danub, përmes të cilit arrihet Rakovica.
Artikulli 37.
Deri në një marrëveshje tjetër pas nënshkrimit të kësaj konvente, nuk guxon të ndryshohet asnjë marrëveshje tregtare e lidhur ndërmjet Serbisë dhe shteteve/vendeve të tjera dhe asnjë kusht tjetër. Asnjë taksë doganore nuk guxon të merret nga Serbia gjatë kalimit të mallrave ndërmjet mbretërisë së tyre. Të gjitha imunitetet dhe privilegjet e paracaktuara për të tjerët, mbesin në fuqi dhe nuk guxojnë të ndryshohen para se të arrihet ndonjë marrëveshje ndërmjet mbretërisë dhe fuqive të mëdha.
Artikulli 38.
Artikulli 39.
Personat të cilët kanë prona të paluajtshme apo dëshirojnë të kenë pronë të paluajtshme në Serbi, mund ta kenë atë duke e lënë të menaxhohet apo duke administruar me të, përmes një kompanie të tretë në vend. Një komision turko-serb do të formohet dhe brenda afatit 3-vjetor duhet të rregullojë të gjitha çështjet në lidhje me përdorimin e të mirave publike dhe shfrytëzimin e pronës publike si dhe për te gjitha faturat e nevojshme për t’u paguar ndaj Portës së Lartë.
Artikulli 40.
Deri në lidhjen e një marrëveshjeje ndërmjet Turqisë dhe Serbisë, të ‘nënshtruarit’ serbë do t‘i gëzojnë të drejtat dhe obligimet e tyre për vizitat në Perandorinë Osmane, sipas rregullave ndërkombëtare evropiane.
Artikulli 41.
Trupat ushtarake serbe kanë një afat prej dy javësh nga momenti i nënshkrimit të kësaj marrëveshjeje që të lirojnë territoret të cilat nuk gjenden në kufijtë e rinj të Serbisë.
Po ashtu, trupat ushtarake osmane janë të obliguara që brenda afatit të njëjtë të lirojnë të gjitha territoret që gjenden brenda kufijve të rinj të Serbisë, mirëpo e kanë edhe afatin prej dy javeve shtesë për të larguar të gjitha materialet ushtarake dhe mjetet e lëvizsshme dhe të palëvizsshme ushtarake nga territoret e Serbisë.
Artikulli 42.
Meqenëse Serbia do t‘i mbesë borxh Perandorisë Osmane për territoret e reja, përfaqësuesit e fuqive të mëdha do të mblidhen në Konstatinopojë për të diskutuar me përfaqësuesit e Portës së Lartë për një shumë më të favorshme apo më të ulët për Mbretërinë e Serbisë, që t’i paguajë Perandorisë Osmane.
Lufta e katërt romako-maqedonase
Vështrim
Mbreti i fundit maqedonas i dinastisë Antigonid, Perseu, ishte mundur dhe rrëzuar nga froni nga romakët në Luftën e Tretë Maqedonase në 168 para Krishtit. Pas luftës, Roma mori kontrollin indirekt të rajonit përmes një sistemi shtetesh kliente dhe vendosi kushte të ashpra për të parandaluar që Maqedonia të bëhej përsëri një shtet i fuqishëm. Ky sistem ishte i suksesshëm në ruajtjen e hegjemonisë romake për gati dy dekada, por u prish kur Andrisku, një grek që kishte një ngjashmëri me Perseun, pretendoi se ishte djali i ish-mbretit dhe rithemeloi Mbretërinë Maqedonase me trupat trake.
Andriscus fillimisht ishte i suksesshëm, duke mundur klientët romakë dhe një ushtri romake të dërguar për ta ndaluar atë, dhe duke pushtuar pjesën më të madhe të Thesalisë. Megjithatë, ai u mund përfundimisht nga një ushtri tjetër romake nën Quintus Caecilius Metellus në Betejën e Dytë të Pydnas në vitin 148 pes, duke dobësuar rëndë pozitën e tij; ai u ndoq më pas dhe përfundimisht u tradhtua te romakët. Pas zgjidhjes së disa rebelimeve të vogla të mëvonshme, Roma mori kontrollin e drejtpërdrejtë të Maqedonisë, duke e bërë atë një provincë romake.
Konventa e Kongresit të Berlinit (1878)
Fuqitë e mëdha, nënshkruese të kësaj konvente, e njohin pavarësinë e Rumanisë, të cilës i ‘lidhen’ edhe kushtet e cekura më tutje në këtë konventë. Artikulli 44.
Mateo Musacchio
Mateo Pablo Musacchio (lindur më 26 Gusht 1990) është një futbollist argjentinas i cili luan si mbrojtës në Serie A per klubin Lazio dhe per kombëtaren argjentinase.
Konventa e Kongresit të Berlinit (1878)
Në Rumani dallimet fetare dhe besimet e ndryshme nuk kanë të drejtë t‘i bëhen pengesë askujt dhe asnjë qytetar i cili ka bindje të tjera fetare nuk guxon të diskriminohet nga shoqëria, apo jeta civile si dhe pjesëmarrja në jetën publike, financiare dhe juridike të vendit. Gjithashtu, të gjithë kanë të drejën e njëjtë që të admirojnë cilindo udhëheqës fetar, të cilin e parapëlqejnë ata vetë. E drejta në lirinë e shprehjes dhe atë kulturore do t‘i garantohet secilit dhe askush nuk ka të drejtë të diskriminohet nga puna apo çështjet tjera publike në bazë të besimit të vet fetar. Të gjithë ata që dëshirojnë të bëjnë tregti të lirë në Rumani, do ta kenë këtë të drejtë, pa dallime fetare apo pa bindjet e tyre personale.
Artikulli 45.
Mbretëria e Rumanisë do t‘ia kalojë Mbretërisë së Rusisë, Lartmadhërisë se Tij, Mbretit Rus, tokën e “marrë“ sipas Marrevëshjes së Parisit, 1856, nga Rusia, përsëri territorin e Bessarabisë, tokë e cila kufizohet në perëndim përmes rrugës malore të Pruthit, në jug përmes rrugës malore të Kilia-Armesit dhe të bashkimit të Stambollit të Vjetër. Artikulli 46.
Mateo Musacchio
Biografia
Mateo Musacchio është me origjinë shqiptare, gjyshërit babais e tij ishin arbëresh nga Portkanuni, një komunitetet shqiptar në Molize. Mbiemri vjen nga rajoni Muzaka në Shqipëri jug-qendrore dhe është ende i përhapur në komunitetet shqiptare të Italisë (psh. Mashqiti në Bazilikata, Qefti në Pulia, Munxhufuni në Molize, Hora e Arbëreshëvet në Sicili) të cilët ikën në Itali nga shekulli XV, për shkak të persekutimit turko-mysliman.
Konventa e Kongresit të Berlinit (1878)
Ishujt të cilët përbëjnë Danub-Deltën si dhe ‘Ishulli i Gjarpinjve’ në Sanxhakun e Tultschës, që përbën distriktet e Cazasit të Kiliasë, Sulina Mahmudies, Isaktschas, Tultschas, Matschinit, Babadaghit, Hirshovës, Kustendijes, Medjudies, do t‘i bashkohen Rumanisë. Mbretëria, po ashtu, do të marrë në jug të vendit tokat e Dobrutschasm deri në vijën dalëse të Lindjes, në Silistri dhe që përfundon në Detin e Zi, në Jug të Mangalias.
Ky kufi do të vendoset menjëherë, përmes komisionit të krijuar evropian për implementimin e tij. Artikulli 47.
Çështja e ndarjes së energjetikës dhe ujërave do t‘i mbetet komisionit të caktuar evropian për t’u implementuar.
Artikulli 48.
Rumania nuk ka të drejtë të ngris taksa doganore për mallrat të cilat kalojnë nëpërmjet territorit të saj.
Artikulli 49.
Rumania ka të drejtë të themelojë marrëveshje të ndryshme për të përmbushur nevojat e diplomatëve dhe konsujve të vetë, në lidhje me mbrojtjen e tyre në mbretëritë e ndryshme, në të cilat janë të stacionuar. Të drejtat e tyre do të mbesin në fuqi dhe nuk do të ndryshohen përderisa nuk kërkohet ndryshe nga vetë Mbretëria Rumune dhe fuqitë tjera.
Deri në lidhjen e ndonjë marrëveshjeje të re, të gjithë ata qytetarë rumunë, të cilët udhëtojnë për në Perandorinë Osmane dhe të gjithë osmanlinjtë të cilët udhëtojnë për në Mbretërinë Rumune, do t’i gëzojnë të gjitha të drejtat e barabarta me të gjithë udhëtarët tjerë të cilët udhëtojnë në këto dy vende.
Artikulli 52.
Për të garantuar sigurinë maksimale të qarkullimit të anijeve përgjatë Danubit, fuqitë e mëdha do të sigurohen që të gjitha kalatë dhe fortesat e ndryshme përgjatë këtij lumi deri në kryqëzimin e tij të tjerë, të largohen dhe të vëhen jashtë funksionit dhe të reja, nuk guxojnë të ndërtohen në këtë vijë. Asnjë anije luftarake nuk ka të drejtë të lundrojë gjatë Danubit, përtej “Portës së Hekurt“, me përjashtim të policisë detare dhe doganës, të cilët kanë të drejtë vetëm në armatim të lehtë. Vetëm luftë-anijet e fuqive të mëdha kanë të drejtë të plotë të qarkullimit mbi këtë lumë.
Komisioni Evropian i Danubit, në të cilin do të përfaqësohet edhe Rumania, do të ketë të drejtë qarkullimi në të gjithë territorin rumun dhe lumin Danub, dhe do të ketë të drejtën që të lidhë marrëveshje, kontrata apo dokumente të tjera të nevojshme për të implementuar misionin e vet, nga ky moment e tutje.
Një vit para përfundimit të mandatit të Komisionit Evropian të Danubit, të gjitha fuqitë e mëdha dhe nënshkruesit e kësaj konvente, do të konsultohen për vazhdimin apo mosvazhdimin e funksioneve dhe fuqive të këtij komisioni.
Artikulli 55. Të gjitha rregullimet për lëvizjen e anijeve, për lëvizjen e policisë detare si dhe të gjitha lundrimet tjera mbikëqyrëse prej ‘Portës së Hekurt’, deri tek Galatzi, do të mbikëqyren nga Komisioni Evropian i autorizuar nga të gjitha vendet që kanë dalje në këtë lumë, si dhe ky komision do vendosë për qarkullimet nga Galatzi e tutje, për çdo lloj anije tjetër.
Artikulli 56.
Komisioni Evropian i Danubit do të konsultojë juridiksionin e vendit për të menaxhuar dhe mbikëqyrur kullën e ndriçimit në “Ishullin e Gjarpinjve“.
Artikulli 57.
Kryerja e punimeve të cilat lehtësojnë qarkullimin përgjatë “Portës së Hekurt’ dhe rrymave ujore, do t‘i besohet Austro-Hungarisë. Të gjitha shtetet, të cilat kanë territore apo dalje në lumin Danub, do t‘i ofrojnë lehtësime këtij vendi, për kryerjen e punimeve të nevojshme. Sipas Nenit VI të Marrëveshjes së Londrës, të datës 13 Mars 1871, në lidhje me të drejtën provizionale për ngritjen e së drejtës mbi kompensimin e përkohëshëm për kryerjen e punimeve të tilla, do t‘i takojnë komplet Austro-Hungarisë.
Artikulli 58. Porta e Lartë do t‘ia lë Mbretërisë Ruse të gjitha territoret në Azi, rreth Ardahanit, Karsit dhe Batumit, duke përfshirë edhe portin në këtë të fundit, si dhe të gjitha territoret përgjatë kufirit të vjetër turko-rus. Kufiri i ri do të shtrihet nga Deti i Zi, në vijën e përshkruar me Marrëveshjen e Shën Stefanit, në një vijë të cakutar tek pikat në veriperëndim të Khordas dhe në jug deri tk Artini, i zgjatur pastaj deri te lumi Tchoruk, e kalon këtë lumë dhe vazhdon në lindje, deri tek Aschmicheni, në vijë të drejtë, pastaj deri në lindje, ku përfundon vija kufitare, sipas Marrëveshjes së Shën Stefanit, në pikat e veriut, në Nariman, me ç’rast qyteti i Oltit i mbetet Rusisë. Nga aty, pika kufitare vazhdon në lindje, deri në Tebrenec, i cili do t‘i mbetet Rusisë dhe vazhdon deri në Pennek Tschai. Përshkohet përgjatë lumit deri në Barduz, në drejtim jugor deri në Jonikoiy, të cilat i mbesin Rusisë. Nga ajo pikë vazhdohet në fshatrat Karaugan dhe drejt Medjingert vazhdon në vijën e drejtë, nga bjeshkët e Kassadagh dhe përgjatë vijës lumore, deri në kryqëzimin e lumenjve me Araksesin, në veri, dhe Murad Su, në jug, deri në kufirin e vjetër rus.
Artikulli 59.
Qëllimi i kësaj ndarjeje është që Batumi të bëhet qendër tregtare e mallrave dhe port i lirë për tregti.
Artikulli 60.
Lugu i Alaschkerdit dhe qyteti Bayazid, të cilët sipas Nenit XIX të Marrëveshjes së Shen Stefanit do t’i takojnë Rusisë, i kthehen përsëri Turqisë. Porta e Lartë do t’ia lë Persisë qytetin dhe tokat rreth Khoturit, si dhe kalatë, të cilat janë të vendosura përgjatë kufirit turko-persian, të mbikëqyrura dhe të menaxhuara nga Komisioni Ruso-Anglez.
Artikulli 61.
Porta e Lartë obligohet që pa humbur kohë, të vë në funksion reformat dhe ndryshimet e nevojshme për të ndihmuar popullatën armene, në vend dhe në të gjitha territoret e banuara nga ta. Gjithashtu, duhet t‘u sigurojë atyre mbrojtjen nga tçerkesset dhe kurdët, që jetojnë përreth. Ajo do t‘iu raportoje fuqive të mëdha në lidhje me këto ndryshime të nevojshme, në periudha të caktuara kohore.
Artikulli 62.
Pasi që Porta e Lartë të marrë vendim për të mundësuar lirinë fetare dhe lirinë e shprehjes së besimeve të ndryshme, të gjitha nenet tjera të kësaj marrëveshjeje do të hyjnë në fuqi. Në asnjë pjesë të Perandorisë Osmane nuk bën të diskriminohet ndokush sipas fesë apo besimit të vet.
Ai nuk ka të drejtë të diskriminohet nga jeta publike, financiare dhe juridike e vendit apo t‘i pamundësohet të punësohet apo punojë kudo në Perandorinë Osmane. Secili ka të drejtë, pavarësisht bindjeve të veta fetare të jetë dëshmitar në gjykimet e realizuara në Perandorinë Osmane.
Liria e shprehjes dhe e kultit do t‘i garantohet secilit dhe askush nuk guxon të diskriminohet nga ndonjë aktivitet, pavarësisht bindjeve të tij fetare. Të gjithë besimtarët, të cilët udhëtojnë në vendet evropiane ose në Turqinë Aziatike, do të gëzojnë të njëjtat të drejta, sikurse të gjithë popujt tjerë. Mbrojtja dhe privilegjet e diplomatëve turq do të siguroh
Priftërinjtë e bjeshkëve të Athosit, nga cilido vend që vijnë, do t‘i gëzojnë të drejtat e tyre pronësore dhe shpirtërore, sikurse që i kanë pasur deri më tani, pa ndonjë dallim apo përjashtim eventual.
Artikulli 63.
Marrëveshja e Parisit e datës 30 Mars 1856, si dhe Marrëveshja e Londrës e 13 Mars 1871, do të mbesin në fuqi në të gjitha pikat e tyre, të cilat nuk bien ndesh me këtë marrëveshje të re, apo të cilat nuk janë revokuar më parë.
Artikulli 64.
Kjo marrëveshje do të ratifikohet në Berlin dhe kopjet origjinale do t’u dërgohen të gjitha palëve, në një afat 3-javor ose me herët. Për të vërtetuar dhe pranuar këtë marrëveshje, të gjitha palët pjesëmarrëse, me nënshkrimin e tyre e kanë pranuar si të tillë. E mbajtur në Berlin, në Njëmië e Tetëqind e Shtatëdhjetë e Tetë.
Lidhje të jashtme
https://telegrafi.com/konventa-e-kongresit-te-berlinit-1878/
Ndërtesa e shkollës fillore në gjuhen shqipe (Pejë)
Ndërtesa e shkollës fillore në gjuhen shqipe është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 02 - 373/77.
Fafosi
Fafosi - lokalitet në afërsi të Mitrovicës në lindje të qytetit. Rastësisht janë zbuluar eksponate ilire dhe romake që i takojnë një periudhe shumë të lashtë. Fatkeqësisht shumica e këtyre eksponateve përfunudan në muzeumet e Serbisë, ku edhe sot ruhen. Për të ndaluar hovin zbulimeve tjera, autoritetet serbe ndërtuan në këtë lokalitet Uzinën për përpunimin e Plehrave Kimike dhe humbën kështu gjurmët e lashtësisë.
Përkthimi
parapamje|Mbreti Charles V i Urti porosit një përkthim të Aristotelit. Sheshi i parë tregon porosinë e tij për përkthimin; katrori i dytë, po bëhet përkthimi. Sheshi i tretë dhe i katërt tregojnë përkthimin e përfunduar që sillet dhe më pas i paraqitet Mbretit. Përkthimi është komunikimi i kuptimit të një teksti në gjuhën burimore me anë të një teksti të njëjtë të gjuhës së synuar.Një përkthyes gjithmonë rrezikon pa dashje futjen e fjalëve në gjuhën burimore, gramatikës ose sintaksës në interpretimin në gjuhën e synuar. Nga ana tjetër, këto "shtrembërime" kanë importuar ndonjëherë kopje të dobishme në gjuhën e burimit dhe fjalëkalime të cilat kanë pasuruar gjuhët e synuara. Përkthyesit, përfshirë përkthyesit e hershëm të teksteve të shenjta, kanë ndihmuar në formimin e gjuhëve në të cilat ata kanë përkthyer. Për shkak të lodhshmërisë së procesit të përkthimit, që nga vitet 1940 janë bërë përpjekje, me shkallë të ndryshme suksesi, për të automatizuar përkthimin ose për të ndihmuar mekanikisht përkthyesin njerëzor. Kohët e fundit, rritja e internetit ka nxitur një treg botëror për shërbimet e përkthimit dhe ka lehtësuar "lokalizimin e gjuhës".
Catllar
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Catllar (Katalanisht: Catllà ; Shqip: Catllar) është një komunë në departamentin Pirenejtë Orientalë në Francën jugore.
Vendndodhja
Catllari ndodhet në kantonin Les Pyrenées catalanes dhe në rrethin e Pradesit. qendër|parapamje|300x300px| Harta e Catllarit dhe komunave përreth
Amazon Lily
Pasi Perandoresha Shtatë Luftëtarët e Detit, Amazon Lily u pushtua nga marinsat dhe Piratët e Mjekërrziut dhe pothuajse u shkatërrua nga S-Hawk dhe Marshall D. Teach, duke bërë që ishulli të konsiderohej i pasigurt për Kujat për sa kohë që Hancock qëndron për shkak të dëmit që pësoi ishulli.
Paraqitja dhe vendndodhjet
Gjatë bastisjeve pas Levely në Shtatë Kryekomandantët e Detit, ishulli u pushtua nga marinsat dhe Piratët e Mjekërrziut, gjë që çoi në shkatërrim masiv gjeografik. Në veçanti, fshati i Kujës dhe mali ku ndodhej u nda në thelb përgjysmë për shkak të veprimeve të një Serafim Pacifista.
Kultura
Për shkak të mungesës së burrave, Kuja duhet të largohet nga ishulli për të krijuar fëmijë. Kur ata lindin, fëmijët janë gjithmonë femra dhe nënat kthehen në këtë ishull për t'i rritur vajzat e tyre dhe për ta ushqyer nga shoqëria e tyre. Është një besim i fortë dhe me ndikim në kulturën e tyre që forca është e barabartë me bukurinë.
Ata janë adhurues të gjarprit dhe shumë gra mbajnë gjarpërinjtë shumë të mëdhenj rreth qafave të tyre. Disa nga luftëtarët madje mund të përdorin gjarpërinjtë e tyre për të formuar harqe, duke i lejuar ata të gjuajnë shigjeta.
Monedha e përdorur nga Kuja në Amazon Lily është "Gor", në vend të Beli. Nuk dihet se sa Gor është me vlerë në proporcion me Beli; megjithatë, për shkak të natyrës izoluese të ishullit, mund të supozohet se Gor ka vlerë më të ulët se Beli nga mungesa e tregtisë.
Për shkak të Belt Calm duke u infektuar nga Mbretërit e Detit, Amazon Lily është e mbrojtur natyrshëm kundër të huajve. Megjithatë, me teknologjitë e reja Seastone të shpikura nga Dr. Vegapunk, kjo mbrojtje ka filluar të shkatërrojë. Si e tillë, metoda e vetme për të lënë të huajt nga hyrja është për perandoresha e fisit, Boa Hancock të ruajë pozicionin e saj si Shichibukai dhe të nënshkruajë një traktat me Qeverinë Botërore për mbrojtjen e tyre të vazhdueshme. Ky traktat do të anullohej nëse Hancock nuk pranoi të ndiqte detyrimet e saj si Shichibukai.
Si pjesë e besimit të Kujës, burrat janë të ndaluar të hyjnë në ishull, por Monkey D. Luffy është një përjashtim, pasi perandoresha është dashuruar me të. Në të vërtetë, edhe pse Piratët e Zemrës u është dhënë një përjashtim në përjashtimet për shkak të tyre duke u kujdesur për Luffy, ata ende ishin të ndaluar të kalonin kufirin e vendit.
Shoqëria e tyre është me sa duket meritokratike në natyrë, pasi Hancock me sa duket nuk e trashëgoi këtë pozitë. Kjo do të tregonte se radhitja përcaktohet nga aftësia.
Selepitanët
Selepitanët (Latinisht Selepitani ) ishte një fis i ilirëve të lashtë që jetonin në zonën mes bregut të Detit Adriatik dhe Liqenit të Shkodrës. Përmenden në dispozitat e miratuara nga Senati Romak për t'i dhënë fund Luftës së Tretë Romake-Ilire, ku mes tjerash u kërkohej Selepitanëve dhe fiseve tjera të nënshtruara ilire që për pushtetin e ri të Republikës Romake si fitimtare dhe pushtuese e Mbretërisë Ilire, të paguanin gjysmën e taksës që kishin paguar më parë për mbretin e tyre ilir.
Sant Feliu de Llobregat
Lidhje të jashtme
Sant Feliu de Llobregat
Orgeval, Aisne
Orgeval është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Orgeval ka një popullsi prej 68 banorë dhe sipërfaqe 2.41 km², me një dendësi prej 28 banor/km².
Partia Komuniste e Krishterë (Hungari)
Partia Komuniste e Krishterë (Hungareze:Keresztény Kommunista Párt) është një parti e krishterë në Hungari.
Historike
Partia Komuniste e Krishterë u nis më 3 nëntor 1985 në Budapest me një parti komuniste për të krishterët tuaj.
Keresztény Kommunista Párt (Magyarország) Chrześcijańska Partia Komunistyczna (Węgry) Křesťanská komunistická strana (Maďarsko) Kresťanská komunistická strana (Maďarsko) Christian Communist Party (Hungary) Christian Communist Party (Hungary)
Varri i Ali Pashë Gucisë
Varri i Ali Pashë Gucisë është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 02 - 377/77.
Futbolli në Lojërat Olimpike Verore
Lojërat Olimpike moderne ose Olimpiada (frëngjisht: Jeux olympiques) [1] [2] janë ngjarje sportive kryesore ndërkombëtare që shfaqin garat e sporteve verore dhe dimërore, në të cilat mijëra atletë nga e gjithë bota marrin pjesë në një sërë garash. Lojërat Olimpike konsiderohen garat kryesore sportive në botë me më shumë se 200 vende pjesëmarrëse. [3]  Lojërat Olimpike normalisht mbahen çdo katër vjet, duke alternuar Olimpiadën Verore dhe Dimërore çdo dy vjet në periudhën katërvjeçare.
Krijimi i tyre u frymëzua nga Lojërat Olimpike të lashta (Greqishtja e lashtë: Ὀλυμπιακοί Ἀγῶνες), të mbajtura në Olimpi, Greqi nga shekulli i 8 -të para Krishtit deri në shekullin e 4 -të pas Krishtit. Baroni Pierre de Coubertin themeloi Komitetin Olimpik Ndërkombëtar (IOC) në 1894, duke çuar në Lojërat e para moderne në Athinë në 1896. IOC është organi drejtues i Lëvizjes Olimpike, [përcaktimi nevojitet] me Kartën Olimpike që përcakton strukturën dhe autoritetin e saj  Me
Evolucioni i Lëvizjes Olimpike gjatë shekujve 20 dhe 21 ka rezultuar në disa ndryshime në Lojërat Olimpike. Disa nga këto rregullime përfshijnë krijimin e Lojërave Olimpike Dimërore për sportet e dëborës dhe akullit, Lojërat Paralimpike për atletët me aftësi të kufizuara, Lojërat Olimpike Rinore për atletët e moshës 14 deri në 18 vjeç, pesë lojërat Kontinentale (Pan Amerikane, Afrikane, Aziatike, Evropiane , dhe Paqësori), dhe Lojërat Botërore për sportet që nuk kontestohen në Lojërat Olimpike. IOC gjithashtu miraton Lojërat Olimpike të Shurdhërve dhe Olimpiadën Speciale. IOC -së i është dashur të përshtatet me një sërë përparimesh ekonomike, politike dhe teknologjike. Abuzimi me rregullat amatore nga kombet e Bllokut Lindor bëri që IOC të largohej nga amatorizmi i pastër, siç parashikohej nga Coubertin, në pranimin e atletëve profesionistë që merrnin pjesë në Lojërat. Rëndësia në rritje e mediave masive ka krijuar çështjen e sponsorizimit të korporatave dhe komercializimin e përgjithshëm të Lojërave. Luftërat botërore çuan në anulimin e Olimpiadës 1916, 1940 dhe 1944;  bojkotet në shkallë të gjerë gjatë Luftës së Ftohtë pjesëmarrja e kufizuar në Olimpiadën 1980 dhe 1984; [4] dhe Lojërat Olimpike 2020 u shtynë deri në 2021 si rezultat i pandemisë COVID-19.
Lëvizja Olimpike përbëhet nga federata sportive ndërkombëtare (IF), Komitetet Olimpike Kombëtare (NOC) dhe komitete organizuese për secilën lojëra olimpike specifike. Si organ vendimmarrës, IOC është përgjegjës për zgjedhjen e qytetit pritës për secilën Lojëra, dhe organizon dhe financon Lojërat sipas Kartës Olimpike. IOC gjithashtu përcakton programin olimpik, i përbërë nga sportet që do të garohen në Lojërat. Ka disa rituale dhe simbole olimpike, të tilla si flamuri dhe pishtari olimpik, si dhe ceremonitë e hapjes dhe mbylljes. Mbi 14,000 atletë konkuruan në Olimpiadën Verore 2016 dhe Olimpiadën Dimërore 2018 të kombinuar, në 35 sporte të ndryshme dhe mbi 400 ngjarje. [5] [6]  Fituesit e vendit të parë, të dytë dhe të tretë në secilën ngjarje marrin medalje olimpike: ari, argjendi dhe bronzi, respektivisht.
Lojërat janë rritur aq shumë sa që pothuajse çdo komb tani është i përfaqësuar. Kjo rritje ka krijuar sfida dhe polemika të shumta, duke përfshirë bojkotin, dopingun, ryshfetin dhe një sulm terrorist në vitin 1972. Çdo dy vjet Olimpiada dhe ekspozimi i saj në media u japin atletëve mundësinë për të arritur famë kombëtare dhe nganjëherë ndërkombëtare. Lojërat gjithashtu ofrojnë një mundësi për qytetin dhe vendin pritës që të shfaqen para botës.
Xhamia e Balecit
thumb|right|300px|Xhamia e Balecit në ndërtim e sipër
Xhamia e Balecit e mori emrin sipas lagjes, për banorët e së cilës është ndërtuar si mezxhid-cedid në vitin 1905, atëbotë në skaj të qytetit dhe në veri të Lagjes së Balecit, Gjilan, Kosovë.
U ndërtua nga Hysen pashë Milla, pra ajo ishte vakëf i tij. Në vitet 1973-'74 u bë rinovimi i objektit dhe iu ngrit minarja. Xhamia nuk kishte shatërvan, por në afërsi të saj me kohë qëndron çezma e njohur e kësaj lagjeje me ujë të bollshëm e të shijshëm.
Në vitin 2016 Xhamia rrënohet e tëra për ti liruar vendin objektit të ri të Xhamisë që do të ndërtohej. Punimet filluan në Nëntor të vitit 2016 dhe tani xhamia ende nuk është e kompletuar plotësisht.
Klima malore
Klima malore e njohur edhe si klima alpine eshte e pranishme ne male te larta mbi 800 metra lartësi. Klima malore mbizotëron në viset dhe rajonet malore përreth Maleve Alpe, Alpeve Shqiptare, Alpeve Dinarike, Alpeve Juliane, Maleve Apenine, Maleve Pirineje, etj. Kjo klimë karakterizohet me temperatura të ulëta, erëra të forta e të ftohta dhe me pak të reshura në formë të borës. Mbizotëron në viset malore. Për nga temperaturat i ngjanë klimës subpolare, por ka më shumë të reshura. Përveç brezave horizontal vegjetativ ekzistojnë edhe brezat vertikalë, të cilat ndërrojnë kështu: tokat e punuara me kultura të ndryshme bujqesore, pyje gjetherënëse, pyjet e përziera, pyjet gjethembajtëse (pishat), kullosat malore dhe shkretirat malore. Me rritjen e lartësisë mbidetare, temperatura e ajrit zbret dhe klima bëhet me e ftohët.
Castelmoron-d'Albret
Castelmoron-d'Albret (Ocitanisht: Castèlmauron d'Albret ; Shqip: Castelmauron d'Albret ) është një komunë në departamentin Gironde në rajonin Bouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.
Është e njohur prej faktit se është komuna më e vogël në Francë për nga sipërfaqja, prej vetëm 3.54 hektarësh, afërsisht sa madhësia e Place Charles de Gaulle në Paris. Për krahasim, komuna më e madhe në Francën metropolitane është Arles, me një sipërfaqe prej 759 kilometrash katrorë. Është komuna më e vogël në Francë dhe është më e vogël se Monako dhe qyteti i Vatikanit
Rocles, Allier
Rocles është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Rocles ka një popullsi prej 401 banorë dhe sipërfaqe 21.66 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Sant Feliu de Pallerols
Sant Feliu de Pallerols është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Garrotxa, të provincës Girona, në Katalonia. Sant Feliu de Pallerols ka 1330 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 34.8 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Feliu de Pallerols
Kosova në Lojërat Olimpike dimërore për të rinj 2018
Kosova është përzgjedhur që të marë pjesë në Lojërat Olimpike 2018 në Buenos Aires të Argjentinës, prej 6 Tetor deri më 18 Tetor 2018.
Peshëngritje
Kosovës u është lejuar të marë pjesë në peshëngritje sipas komitetit trepalësh.
David Lagercrantz
thumb|David Lagercrantz David Lagercrantz (lindi më 4 shtator 1962) është gazetarë suedezë, është i njohur si autor i librit Unë jam Zlatan Ibrahimović. Ai ka studiuar filozofinë dhe religjionin në universitet dhe diplomoi në shkollën e gazetarisë në Göteborg. Ai është i martuar me Anne Lagercrantz me të cilën kanë tre fëmijë.
Shkolla e mesme e Artit
Shkolla e Mesme në e Artit u themelua në Pejë në vitin 1949 ,si qendër për nxitjen e pikturës ,skulpturës dhe arteve grafike dhe luajti rol qendror në lindjen dhe zhvillimin e artit bashkëkohor në Kosovë.Korrikulimi i saj përbëhet nga një program pesëvjeqar studimi të arteve të bukura dhe atyre te aplikuara.Shumë nga artistët më të njohur të Kosovës,midis të cilëve Tahir Emra,Svetozar Kamenoviq,Shyqri Nimani,Vllada Radoviq,Nusret Slihamixhiqi dhe Xhevdet Xhafa, kanë studiuar dhe/ose kanë dhënë mësim në këtë shkollë.
Nasuh Pasha
Gümülcineli Damat Nasuh Pasha (vdiq më 17 tetor 1614) ishte një burrë shteti osman me prejardhje shqiptare. Ai ishte vezir i madh i Perandorisë Osmane nga 5 gusht 1611 deri më 17 tetor 1614. Ai ishte nga Gjymylxhine (Komotini i sotëm) dhe ishte një damat për dinastinë osmane, pasi u martua me një princeshë osmane. Para se të bëhej kryeministër ka punuar si qeveritar i Halepit dhe i Bagdadit. Ai u ekzekutua nga Ahmeti I në vitin 1614.
Kulla e Qamil Limanit
Kulla e Qamil Limanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 02 - 151/80.
Sarah Bernhardt
Sarah Bernhardt (c. 22/23 tetor 1844 – 26 mars 1923) ishte aktore e skenës dhe filmave franceze. Asaj i referohen si "aktorja më e famshme që bota ka njohur ndonjëherë". Bernhardt bëri famë në skenën franceze në vitet 1870-ta, në fillim të periudhës së Epokës Belle, dhe u shndërrua shumë shpejt në kërkesë për Evropën dhe Amerikën. Ajo zhvilloi një reputacion si një aktore serioze dramatike, duke fituar nofkën "Sara Hyjnore" ("The Divine Sarah").
Jeta e hershme
Bernhardt lindi në Paris si Rosine Bernardt, e bija e Julie Bernardt (1821, Amsterdam – 1876, Paris) dhe një babai të panjohur. Julie ishte një nga gjashtë fëmijët e një tregtari çifut, Moritz Baruch Bernardt, dhe Sara Hirsch (e njohur më vonë si Janetta Hartog,. C 1797-1829). Pesë javë pas vdekjes së gruas së tij të parë në 1829, babai i Julie u martua me Sara Kinsbergen (1809-1878). Ai kishte braktisur pesë vajzat dhe djalin e tij me njerkën në vitin 1835. Julie, së bashku me motrën e saj më të vogël Rosine, u nis për në Paris, ku ajo ishte prostitutë e shtresës së lartë e njohur me emrin "Youle". Julie kishte pesë vajza, duke përfshirë dy binjake të cilat vdiqën derisa ishin foshnja në vitin 1843.
Karriera në artet pamore
Pasi u vendosi veten në skenë, nga mosha 25 Bernhardt filloi të studiojë pikturë dhe skulpturë nën Mathieu Meusnier dhe Emilio Franceschi. Vepra e saj në fillim ishin kryesisht buste-portrete, por punimet e mëvonshme kanë qenë më ambicioze në dizajn. Pesëdhjetë vepra janë të dokumentuara, nga të cilat 25 prej tyre dihet se ende ekzistojnë, duke përfshirë veprën prej mermeri natyral Après la Tempête (Muzeu Kombëtar i Grave në Art ). Punimet e saj janë ekspozuar në Salon 1874 – 1886, me disa disa punime të shfaqura më parë në Chikago (Ekspozitën Columbia) dhe në vitin 1900 në Ekspozitën Universelle. Bernhardt gjithashtu pikturonte, dhe derisa ishte në një turne teatror në New York, ajo organizoj një ekspozitë private me 500 të ftur për ti shikuar pikturat dhe skulpturat e saj. Ajo mund të jetë e njohur më shumë për penën dekorative të bronztë të vitit 1880 "Art Nouveau", e me të cilën portretizon veten me krahë prej lakuriqi dhe bisht peshku (Muzeu i Arteve Pamore, Boston ). Kjo mund të ketë qenë frymëzuar nga performanca e saj Le Sfinksit në vitin 1874.
Karriera ne filmat pa zë
Bernhardt ishte një nga aktore pionere e filamve pa zë, duke debutuar si Hamleti në filmin dy-minutësh Le Duel d'Hamlet në vitin 1900. (Teknikisht, ky nuk ishte film pa zë, dhe në fakt, është cituar si një nga shembujt e parë e sistemit të sinkronizimit të zërit dhe fotografive lëvizëse me sitemin e ri të kinema-teatër-zërim Phono-Cinéma-Théâtre ). Ky mnd të shihet në YouTube. Ajo vazhdoj të interpretoj në 8 filma të gjatë dhe dy filma biografik. Më vonë u përfshi edhe në një film për jetën e përditshme në shtëpi, Sarah Bernhardt à Belle-Isle (1912).
Xhavaharlal Nehru
Xhavaharlal Nehru (hindisht: जवाहरलाल नेहरू Jawaharlal Nehru, 14 nëntor 1889 – 27 maj 1964) ishte kryeministri i parë i Indisë dhe figurë qendrore në politikën indiane para dhe pas pavarësisë. Ai nën mbikëqyrjen e Mahatma Gandit u shfaq si udhëheqës i lartë i lëvizjes për pavarësimin e Indisë dhe udhëhoqi Indinë nga themelimi i saj si një komb i pavarur në vitin 1947 deri në vdekjen e tij në vitin 1964. Ai konsiderohet arkitekt i shtetit bashkëkohor indian: një republikë sovrane, socialiste, laike dhe demokratike. Ai njihej edhe si Pandit Nehru për shkak të origjinës së tij nga panditët e Kashmirit, ndërkohë që shumë fëmijë indian e njihnin atë me nofkën Chacha Nehru (hindisht për "Xhaxhi Nehru").
La Bâtie-des-Fonds
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
La Bâtie-des-Fonds (Ocitanisht: La Bastiá des Fònts  Shqip: Labastidë-Font) është një komunë në departamentin Drôme, rajoni Auvernja-Rona-Alpet, Franca juglindore.
Popullsia
Komuna është një ndër më pak të populluarat në Francë, duke zënë vendin e tretë nga fundi (përditësuar në vitin 2023).
Stella (krater)
parapamje|240px|Imazhi [[Apollo 17]] Stella është një krater i goditjes i vogël hënor në anën lindore të Mare Serenitatis. Është një krater i freskët me një sistem të spikatur me rreze të ndritshme. Është në jugperëndim të Ching-Te më të madh dhe në perëndim të luginës Taurus–Littrow ku Apollo 17 zbarkoi në 1972.
Emri i kraterit u miratua nga IAU në vitin 1976.
Kiri i Madh
Nën sundimin e tij, perandoria përqafoi të gjitha shtetet e mëparshme të qytetëruara të Lindjes së Afërt të lashtë, u zgjerua shumë dhe në fund pushtoi shumicën e Azisë Jugperëndimore dhe pjesën më të madhe të Azisë Qendrore dhe Kaukazit. Nga Deti Mesdhe dhe Hellespont në perëndim të lumit Indus në lindje, Kiri i Madh krijoi perandorinë më të madhe që bota kishte parë ende. Nën pasardhësit e tij, perandoria përfundimisht u shtri në shtrirjen e saj maksimale nga pjesë të Ballkanit (Bullgaria-Paeonia dhe Traka-Maqedonia) dhe Evropa Lindore e duhur në perëndim, në Luginën Indus në lindje. Titujt e tij mbretërorë ishin Mbreti i Madh, Mbreti i Persisë, Mbreti i Anshanit, Mbreti i Medias, Mbreti i Babilonisë, Mbreti i Sumerit dhe Akadit dhe Mbreti i Katër Këndeteve të Botës. Kronika e Nabonidit vëren ndryshimin në titullin e tij nga thjesht "Mbreti i Anshanit", një qytet, në "Mbretin e Persisë". Assyriolog François Vallat shkroi se "Kur Astyages marshuan kundër Kirit, Cyrus quhet 'Mbreti i Anshan', por kur Cyrus kalon Tigris në rrugën e tij për të Lydia, ai është 'Mbreti i Persisë', kështu që grushtit të shtetit u zhvillua midis këtyre dy ngjarjeve".
Filmi pa zë
thumb|Skenë nga filmi i vitit 1921 [[Four Horsemen of the Apocalypse. Ky është një nga filmat pa zë me më shumë fitime.]] thumb|Skena ikonike në orë nga filmi [[Safety Last! (1923)]] Film pa zë (en: silent film) është një film që nuk ka të regjistruar zë krahas filmit. Në filmat pa zë, për më shumë zbavitje, dialogu transmetohet me shenja të heshtura, mimika, dhe titra. Ideja për kombinimin e fotografive lëvizëse-filmit me audion e regjistruar është pothuajse e vjetër sa edhe vet filmi, por për shkak të pamundësive teknike, dialogu i sinkronizuar me zë filloj të realizohej në fund të viteve 1920-ta. Pas lëshimit të filmit The Jazz Singer në vitin 1927, talkies (filmat që flasin) të njohur gjithashtu si film me zë u bën gjithnjë e më të zakonshëm. Brenda një dekade, mbaroj prodhimi i përhapur i popullarizuar i filmave pa zë, pasi prodhimi filloj epokën e re të filmave me zë.
Në shtator të viti 2013 një raport nga Biblioteka e Kongresit të Shteteve të Bashkuara ka njoftuar se gjithësej 70% e filmave Amerikan pa zë besohet se janë plotësisht të humbur .
Filmat pa zë me më shumë fitime në Shtetet e Bashkuara
thumb|Skenë nga [[The Birth of a Nation]]
Idlir Azizaj
Idlir Azizaj (lindur më 21 korrik 1970 në Vlorë) është një shkrimtar dhe përkthyes shqiptar, i cili jeton prej vitit 2004 në Francë. Ai njihet sidomos për përkthimin e Uliksit të Xhejms Xhoisit në shqip, për të cilin u vlerësua me "Pendën e Argjendtë" nga Ministria e Kulturës e Shqipërisë në vitin 2004.
Jetëshkrimi
Vëllimi me poezi "Syri në mur" (1997) është ribotuar më 2010 në një vëllim dygjuhësh në ShBA-të nga CC Marimbo Press.
Azizaj veçanërisht është i njohur me përkthimin e Uliksit të Xhejms Xhoisit, për të cilin ka marrë dhe "Pendën e Argjendtë" nga Ministria e Kulturës e Shqipërisë në vitin 2004. Më 2011 ka marrë çmimin "Penda e Artë" nga fondacioni Mehr Licht! për esenë më të mirë të vitit.
Azizaj është njohur në shtypin letrar për romanet e tij me temë nga shoqëria e sotme dhe për stilin e veçantë në prozë. Poezitë dhe dramat e tij janë vënë disa herë në skenë në Austri, Francë e Kosovë.
Trollishta
Ky vendbanim shtrihet në malet e bregut të majtë të lumit të Zhegrës.Edhe pse ishte vendbanim i veçantë me të gjitha veçoritë,administrata shtetërore e llogariste si lagje të fshatit Zhegër.
Lagjet:Malokët,Limanajt,Hanajt,Halimajt,Jakupt,Ajvazajt,Azemajt,etj.
Lokaliteti i këtij vendbanimi ishte i banuar mjaft herët.Në të janë gjetur gjurmë të tjegullave,tullave,themeleve etj.Ekzistojnë varreza të vjetra ku janë gjetur skelete të dimensioneve të mëdha.Thuhet se aty në lindje të fshatit,te Roga Demës ka ekzistuar një kishë e vjetër.Nëpër të ka kaluar një rrugë e vjetër që në popull ka mbetur mikrotoponimi-Drumi,Mas Drumi.Kjo rrugë e lidhte Kosovën me Maqedoninë.
Në popull flitet se një kohë në këtë vend,banorët e fshatit Stubëll i kanë pasur stanet e bagëtive.Banorët e sotëm janë të ardhur nga kryesisht Jezerci i komunës së Ferizajit.Si vendbanim është regjistruar në sallnamet turke në fund të shekullit XIX.
Sipas shënimeve që posedojmë,fshati në fillim të shekullit XX kishte 16 shtëpi shqiptare,në vitin 1921 kishte 29 shtëpi me 154 banorë.Ndërsa,në vitin 1927 kishte 23 shtëpi shqiptare.Në vitin 1953 kishte 37 shtëpi me 280 banorë.
Nga ky vendbanim në vitin 1936 një familje ishte shpërngulur në Shqipëri dhe një tjetër në Turqi.
Sot fshati është i ndarë nëpër lagje me 10-15 shtëpi.Para agresionit serb në vitin 1999 fshati kishte 43 shtëpi me 337 banorë shqiptarë.Mirëpo, shumë shtëpi kishin mbetur të zbrazëta, sepse banorët ishin shpërngulur.Popullata e shpërngulur është vendosur kryesisht në Zhegër,në Viti,në Gjilan,në Maqedoni e gjetiu.
Nga agresori serb janë djegur 20 shtëpi plotësisht dhe 6 pjesërisht.Shumë shtëpi ishin braktisur më parë. Janë vrarë dy djem.Popullata ishte dëbuar kryesisht në Llojan,në Miratoc,në Preshevë etj.
Peliganët
Peliganes (greqisht: Πελιγᾶνες Peliganes, njëjës: Πελιγάν Peligan) është fjala e përdorur për t'iu referuar Lashtë maqedonase Senatorët. Termi është vërtetuar në Hesychius, Strabo dhe dy mbishkrimet (në dative peligasi), një nga Dion dhe një nga Laodice. Nga përshkrimi i Hesychius dhe epigraphy,është e qartë se Peliganes luajtur më shumë një rol të rëndësishëm në Seleucids se Macedon. Në Mbretërinë Ptolemeike termi është unattested. E Seleucid klishe frazë është: δεδόχθαι τοῖς πελιγᾶσιν (dedochthai tois peligasin), " u zgjidh nga peliganes" Trupi suprem maqedonas u quajt Synedrion. të Tjera Seleucid institucionet ishin Archontes, Popull, Proboule, Boule, Epistatai (mbikëqyrësit) dhe Dikastai (gjykatësit).
Etimologjia
Strabo citon fjalën  Peligones, që do të thotë se senatorët e të dy paleve Maqedonasve, Thesprotians dhe Molossians dhe i krahason ato të Gerontes (Gerousia) e Laconians dhe Massaliotes. Ai më tej vërejtjet që πελιοί pelioi në dialekte të Epirit dhe Maqedonisë, do të thotë njerëz të vjetër. Πεληός pelêos ose pelios është e përbashkët Doric formë, ndërsa në Papafingo πολιός polios do të thotë gjithashtu gri, gri nga mosha, i nderuari, të ndritshme. Prapashtesë -gan është Papafingo sufiksin -gjeneve (genos). Ka shumë maqedonas të gdhendur eponyms të tilla si Epigan, Peleigenes, Peleigines, Peligenes. Pelignas ishte më në fund një gjuhën maqedonase dhe Epirote kuzhinier i dërguar nga Olympias në Aleksandri. Polybius përmend Adeiganes për këshillin bashkiak, magjistraturës e Seleucia, (i cili u dëbua, u gjobit dhe internua nga ministri Hermeias); një fjalë unattested në epigraphy dhe burime të tjera. Redaktor F. Roussel ka emended të Peleiganes, ndërsa Hammond sugjeron se mund të jetë një origjinal Perëndim maqedonase fjalën.
Zgjedhjet në Shtetet e Bashkuara
right|parapamje|300px|Një pikturë e vitit 1846 nga [[George Caleb Bingham duke treguar një gjyqtar të sondazhit që administron një betim për një votues]] Zgjedhjet në Shtetet e Bashkuara mbahen për zyrtarët qeveritarë në nivelin federal, shtetëror dhe lokal. Në nivelin federal, kreu i shtetit të kombit, presidenti, zgjidhet indirekt nga njerëzit e secilit shtet, përmes një Kolegji Zgjedhor. Sot, këta zgjedhës pothuajse gjithmonë votojnë me votën popullore të shtetit të tyre. Të gjithë anëtarët e legjislaturës federale, Kongresi, zgjidhen drejtpërdrejt nga njerëzit e secilit shtet. Ka shumë zyra të zgjedhura në nivelin shtetëror, secili shtet ka të paktën një guvernator dhe legjislaturë zgjedhore. Ka gjithashtu zyra të zgjedhura në nivelin lokal, në qarqe, qytete, qyteza, vendbanim, lagje dhe fshatra; si dhe për rrethe speciale dhe rrethe shkollore të cilat mund të kapërcejnë kufijtë e qarkut dhe komunës. Sipas një studimi nga shkencëtarja politike Jennifer Lawless, në vitin 2012 ishin 519,682 zyrtarë të zgjedhur në Shtetet e Bashkuara.
Ndërsa Kushtetuta e Shteteve të Bashkuara vendos parametra për zgjedhjen e zyrtarëve federalë, ligji i shtetit, jo federal, rregullon shumicën e aspekteve të zgjedhjeve në SHBA, duke përfshirë zgjedhjet paraprake, përshtatshmërinë e votuesve (përtej përcaktimit themelor kushtetues), drejtimin e kolegji zgjedhor, si dhe drejtimi i zgjedhjeve shtetërore dhe lokale. Të gjitha zgjedhjet - federale, shtetërore dhe lokale - administrohen nga shtetet individuale.
Kufizimi dhe shtrirja e të drejtave të votimit për grupe të ndryshme ka qenë një proces i kontestuar gjatë gjithë historisë së Shteteve të Bashkuara. Qeveria federale ka qenë gjithashtu e përfshirë në përpjekje për të rritur pjesëmarrjen e votuesve, nga masa të tilla si Neni Kombëtar i Regjistrimit të Votuesve të vitit 1993. Financimi i zgjedhjeve ka qenë gjithashtu prej kohësh i diskutueshëm, sepse burimet private përbëjnë shuma të konsiderueshme të kontributeve të fushatës, veçanërisht në ato zgjedhjet federale. Financimi publik vullnetar për kandidatët të gatshëm të pranojnë kufijtë e shpenzimeve u prezantua më 1974 për zgjedhjet paraprake presidenciale dhe zgjedhjet. Komisioni Federal i Zgjedhjeve, i krijuar në vitin 1975 nga një ndryshim në Ligjin Federal të Fushatës Zgjedhore, ka përgjegjësinë të zbulojë informacionin e financimit të fushatës, të zbatojë dispozitat e ligjit siç janë kufijtë dhe ndalimet e kontributeve dhe të mbikëqyrë financimin publik të Zgjedhjet presidenciale të SHBA-së.
Konferenca ndërministrore e Mbretërisë së Jugosllavisë e 20 shtatorit të vitit 1935
Qarqet sunduese, kulturore e shkencore serbe dhe veçanërisht ideologët e krijimit të hapësirave të pastra etnike, me gjithë masat e ndërmarra ndaj shqiptarëve, nuk ishin të kënaqur me rezultatet e kolonizimit dhe të shpërnguljes së shqiptarëve në vendet tjera. Edhe përkundër të gjitha masave drastike, numri i shqiptarëve nuk u zvogëlua, por, përkundrazi, shënoi rritje në saje të natalitetit të lartë në kushtet e rënda të jetës e të punës. Prandaj, pushteti i atëhershëm vendosi që këto qëllime të vetat t’i realizoj me shpërnguljen me dhunë e terror të gjithë shqiptarëve nga trualli i Kosovës dhe territoreve rreth saj, në një anë, dhe kolonizimin sa më intensiv të serbëve në Kosovë, por edhe në Maqedoninë Perëndimore. Për këto qëllime dhe u përpiluan një varg elaboratesh dhe planesh.
Më 11 korrik 1938 me nënshkrimin e Konventës jugosllave-turke në Stamboll, është legalizuar një kontrollim i kaosit të shpërnguljes.
Elaboratit me karakter fashisoid, me titull “Shpërngulja e shqiptarëve” (Iseljavanje Arnauta), i paraqitur në klubin Kulturor Serb më 7 mars 937 të cilin e hartoi Dr. Vasa Çubriloviq, i parapriu një sërë veprimesh të kreut polit serb.
Me këtë rast, po paraqesim dy dokumente që i paraprijnë elaboratit të Çubriloviqit dhe nënshkrimin e Konventës në mes Jugosllavisë dhe Turqisë. Dokumenti i parë është Procesverbali i konferencës ndërministrore, e cila u mbajt në Ministrinë e Punëve të Jashtme të Mbretërisë së Jugosllavisë më 20 shtator të vitit 1935, në të cilën u diskutua për dëbimin e popullatës jo-sllave nga Serbia Jugore.