cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nashville
Ekonomia
Edhe pse Nashville është i njohur si një qendër e regjistrimit muzikor dhe destinacion turistik, industria e tij më e madhe është ajo e kujdesit shëndetësor. Në Nashville ndodhen më shumë se 300 kompani të kujdesit shëndetësor, duke përfshirë Spitalin Korporata të Amerikës (HCA), operatori më i madh privat i spitaleve në botë.
Industria e automobilave është gjithashtu duke u bërë gjithnjë e më e rëndësishme për të gjithë rajonin e Tenesit të mesëm. Kompania Nissan-Amerika e Veriut zhvendosi selinë e saj të korporatës në vitin 2006 nga Gardena, California (Los Angeles County) në Franklin, në jugperëndim të Nashvillit. Nissan ka gjithashtu uzinën më të madhe të prodhimit në Amerikën e Veriut, në Smyrna. Kryesisht si rezultat i zgjerimit të Nissanit dhe të interesave të tjera ekonomike japoneze në rajon, Japonia zhvendosi Konsullatën e Përgjithshme nga New Orleans në Palmer Plaza Nashville.
Dell, HCA (Hospital Corporation of America) dhe Dollar General e kanë selinë në Nashville.
Në vitin 2013, qyteti renditet nr. 5 në listën e Forbes për vendet më të mira për biznes dhe karrierë.
Ismail Nikoçi
Biografia
Ismail Nikoçi lindi në vitin 1876 në qytetin e Gucisë. Babai i tij Ferhat Nikoçi kishte luftuar përkrah Ali Pashë Gucisë në mbrojtjen e rajonit kundër ushtrisë malazeze. Ismail Nikoçi ka studiuar për drejtësi në Selanik. Në revoltën shqiptare të vitit 1910 luftoi nën udhëheqjen e Hasan Ferrit kundër Turgut Pashës. Ai u burgos për pjesëmarrjen e tij në revoltë.
Në Luftën e Parë Ballkanike, Mali i Zi përsëri sulmoi rajonin dhe më 19 tetor ushtria malazeze hyri në Plavë. Një ditë më vonë, më 20 tetor hynë në Guci. Një nga veprimet e para të administratës ushtarake ishte burgosja në Nikshiq e 323 figurave të rëndësishme vendase, përfshirë Ismail Nikoçin. Trazirat ndërkombëtare kundër fushatës së vrasjeve dhe konvertimit të detyruar fetar të ushtrisë malazeze çuan në lirimin e tyre. Në Luftën e Parë Botërore, administrata austro-hungareze e rajonit, pas kapitullimit malazez, e largoi atë nga posti i kryetarit të komunës së Gucisë për të kënaqur kërkesat e administratës politike malazeze dhe për shkak të kundërshtimit të tij ndaj rekrutimit të detyruar të të rinjve vendas. Më pas, ushtria austro-hungareze e internoi në Hungari deri në kapitullimin e saj në vitin 1918. Pas lirimit të tij, ai mori sërish postin e kryetarit të komunës në Gucia dhe iu bashkua Komitetit për Mbrojtjen Kombëtare të Kosovës. Organizata luftoi kundër aneksimit të rajoneve shqiptare të ish Perandorisë Osmane nga Jugosllavia. Ushtria serbe sulmoi rajonin në shkurt të vitit 1919 për ta aneksuar atë. Ismail Nikoçi në cilësinë e tij si kryebashkiak i Gusinjës i dërgoi një raport zyrtar Misionit Ushtarak Britanik në Shqipëri, i cili ishte vendosur në Shkodër (rreth 100 km në jugperëndim të rajonit të tij) dhe protestoi për vrasjen e mbi 200 civilëve nga trupat serbe. Luigj Gurakuqi dhe Hasan Prishtina u përpoqën të sensibilizojnë ngjarjet në Plavë-Gucia në Lidhjen e Kombeve. Nikoçi personalisht udhëtoi për në Shkodër për t'u angazhuar me misionet ushtarake të Antantës që ishin vendosur në qytetin e përmbytur nga refugjatët nga Plava-Gucia. Hyrja e tij në Shkodër u refuzua nga misionet ndërkombëtare që mbanin administratën e qytetit. Në shtator 1919, në një takim me konsullin francez iu bë presion për të bindur refugjatët në Shkodër të ktheheshin në Plavë-Gucia dhe të pranonin sundimin jugosllav. Nikoçi nuk pranoi dhe vazhdoi të protestonte në misionet ndërkombëtare në Shkodër. Pikërisht në një nga takimet me konsullin francez ai bëri komentin Shqipnija nuk ka miq. Ai u vra në fund të tetorit 1919 në Shkodër nga një agjent serb jugosllav.
Kantoni Bouchoux
Kantoni Bouchoux (frëngjisht: Canton des Bouchoux) është një kanton në departamentin Jura, rajonin Franche-Comté në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Les Bouchoux. Ka sipërfaqe 140km2 dhe popullsi 2432 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Bouchoux aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Urgell
Lista e komunave
Agramunt, Anglesola, Belianes, Bellpuig, Castellserà, Ciutadilla, La Fuliola, Guimerà, Maldà, Nalec, Els Omells de na Gaia, Ossó de Sió, Preixana, Puigverd d'Agramunt, Sant Martí de Riucorb, Tornabous, Tàrrega, Vallbona de les Monges, Verdú, Vilagrassa
Enrico Tellini
Enrico Tellini (25 gusht 1871 - 27 gusht 1923), gjenerali italian lindi në Castelnuovo të Garfanjànos, krahinë në lindje të Gjirit të Genova-së, Itali. Mësimet e para i mori në shkollën e vendlindjes, kurse studimet ushtarake i kreu gjatë viteve 1884-1900 në kolegjin e Firénces, në Akademinë Ushtarake, në Torino dhe në Shkollën e Lùftës. Gjithnjë me nota “shkëlqyeshëm”, në vitin 1890 fitoi gradën nëntoger artilerìe. Në vitet 1914-1915 e dërguan atashe ushtarak në ambasadën italiane në Vjenë. Në qershor të vitit 1918 iu dha grada gjeneral brigade; iu besuan detyra në shtabe divizioni, truparmate, në Komandën e Përgjithshme të ushtrisë dhe në Ministrinë e Luftës; komandoi artileri divizionale dhe njërën pas tjetrës, brigadat “Lombardia” e “Piacenca”. Shembullor në kryerjen e detyrave të ngarkuara, e nderuan me Urdhrin “Kryqi i Kalorësit të Urdhrit Ushtarak të Savojës”, me “Medalja e Argjend me Vlerë Ushtarake” dhe me “Kryqi i Oficerit të Urdhrit Ushtarak të Savójës”. Në përshtatje me aftësitë ushtarake e politike, si dhe me vlerat dhe cilësitë e veçanta njerëzore, më 9 nëntor 1922, Konferenca e Ambasadorëve e zgjodhi kryetar të Komisionit Ndërkombëtar Kufipërcaktues ndërmjet shtetit shqiptar dhe atij grek.
Misioni për kufirin
Komisioni i emëruar nga Konferenca e Ambasadorëve për caktimin e kufirit ndërmjet shtetit shqiptar e shteteve fqinje Ballkanike e kishte lënë për gjysmë punën që nga viti 1914, kur shpërtheu Lufta e Parë Botërore; rrjedhimisht në kufirin shtetëror shqiptaro-grek, të njohura kishin mbetur vetëm pika e fillimit, në Gjirin e Ftelês (Ftelésë) dhe ajo fundore, në Liqenin e Préspës. Kjo gjendje u kishte dhënë dorë shteteve fqinje që ta shndërronin shtetin shqiptar në përcëllìmë dhe në det gjaku shqiptarësh. Kësaj gjendjeje iu dha fund më 17 dhjetor 1920, kur Lidhja e Kombeve e pranoi shtetin shqiptar anëtar të saj. Duke përfituar nga ai rast, përfaqësia qeveritare shqiptare që ndodhej pranë Konferencës së Paqes në Paris, kërkoi nxitimthi “daljen e ushtrive të huaja jashtë viseve të brenda shtetit shqiptar”. Mbështetur në qenien tanimë anëtar të Lidhjes së Kombeve, Konferenca e Ambasadorëve ripohoi vendimet e saj të 12 dhjetorit 1912, të 22 marsit të vitit 1913 dhe të 17 dhjetorit të vitit.1913 mbi kurrizin e këtij shteti dhe menjëherë ngriti edhe komisionin përkatës, me gjeneral Enriko Telinin dhe anëtarë përfaqësitë e qeverive angleze, franceze e italiane. Pranë tij, me votë jo vendimmarrëse u njohën përfaqësitë e shtetit shqiptar dhe të atij grek.
Ndarja e kufirit
Në 10-ditshin e tretë të nëntorit të vitit 1922 anëtarët e Komisionit arritën në Korçë, po nuk filluan dot punën, ngase, – siç shkruhej në fletoren “Near East”, - “ka hasur në pengesa të drejtpërdrejta, jo vetëm nga Greqia, por edhe nga Serbia”. Për pasojë, Komisioni e ndërpreu punën dhe u rigrupua në Korçë në 10-ditëshin tretë të prillit të vitit 1923, por, përsëri, që në krye, ndeshi në vickat e kryepërfaqësuesit grek, Kli Bóçari. Këta shkelma penguan fillimin e punës për plot një muaj; madje, edhe kjo (fillimi) falë këmbënguljes vendimtare të gjeneral Telinit “që përpiqej me mish e me shpirt t’i jepte fund punës një orë e më parë”. Pikërisht për këtë, shtypi grek i qe vërsulur që në fillim me egërsi; Në fletoren “Tomorri” thuhet se e quanin “armik të Greqisë”.(VKSH fq. 57). Ndërsa, në gazetën “Dielli” shkruhej se 50 ushtarë grekë të lënë ende qëllimisht në Korçë, hynë përdhunshëm në ndërtesën e Komisionit, për të trembur gjeneral E. Telinin dhe ta detyronin që Korçën ta kalonte brenda shtetit grek.(I. D. Hoxha “VKSH në SH. Gr”., fq. 57). Më 26 korrik 1923, kur Gjeneral Telini vendosi që fshatrat Pobìckë e Radat, në lindje të Leskovikut, si edhe burimet e ujërave të nxehta poshtë Radatit të mbeteshin brenda shtetit shqiptar, tërbimi i nënkolonel Bóçarit arriti kulmin. Por, gjeneral Telini qëndroi i patundur në vendimin e vet. Gurgulénë vijuese Kli Boçari e shkaktoi kur sheh se Enriko Telini vendosi që fshatrat Peshkëpì e Radat në Rrëzë të Zezë të Libohovës dhe Kakavjeja të mbeteshin brenda kufirit të shtetit shqiptar. Lënia e Kakavjesë këndej kufirit linte të kuptohej haptazi se gjeneral E. Telini vijën kufitare do ta shtrinte deri në Kalama dhe, duke ecur nëpër rrjedhën e tij, do ta përfundonte në ngushticën detare ndërmjet Korfuzit e anëdetit shqiptar çamo-lab. Me këtë vijë kufiri, të kërkuar në vitin 1912 edhe nga vetë përfaqësia greke e kryesuar nga Xhavella, brenda shtetit shqiptar mbetej tërë Çamëria Veriore, në malësinë në lindje të së cilës gjenden malet Murganë, Shtrungarë e Vigël, që mbizotërojnë vendin, jo vetëm deri përtej Janinës, por edhe ujëdhesat jonike, sidomos atë të Korfuzit. Në kushte të tilla qeverisë greke i mbeteshin dy rrugë: ja t’i linte këto vende në mëshirën e artilerisë që qeveria shqiptare mund të vendoste në malet e sapopërmendura, ja të kërkonte ndërrimin e malësisë së Çamërisë Veriore Lindore me Çamërinë e Mesme deri edhe atë Jugore. Këtë të vërtetë e vë në dukje edhe diplomati dhe historiani italian, Renco Falaski; ai thotë se gjeneral E. Telini që e njihte fare mirë mjedisin, “nuk nguroi të pranonte kërkesat e drejta të shqiptarëve, që sipas bindjes së tij brenda shtetit shqiptar duhej të mbetej edhe Janina e më përtej saj”.(I,.D.Hoxha, “VKSH në Sh. Gr., 59).
Vrasja e Gjeneral Talinit
Të marrosur nga vendimet e gjen. E. Telinit, pushtetarët grekë vendosën t’i shkurtonin jetën dhe veprimtarinë. Një çetë e organizuar nga komanda ushtarake, asfalia dhe horofillaqia, e mbështetur edhe nga një njësi ushtarësh, më 27 gusht në vendin e quajtur Zhépë, – tetë kilometra përtej Kakavjesë, - ngritën pritën, ku vranë gjeneral E. Telinin dhe shoqëruesit që ndodheshin me të. Komisioni Hetimor Ndërkombëtar i ngritur posaçërisht me atë rast, vërtetoi se organizatore e vrasjes dhe vrasëse ishte vet qeveria greke. Rrjedhimisht ajo u ndëshkua, - veç të tjerave, - me pagimin e një shume tejet të madhe që iu ngarkua si dëmshpërblim.
Vlerësimet për Gjeneralin
Cilësitë e gjeneral Enriko Telinit nga dëshmitarë në takimet me të: Tieli në shkrimin “Një fytyrë Historike” vëren: “Telini ishte një ndër gjeneralët më të shquar të ushtrisë italiane. Zotësia e tij teknike e organizative dallohej në shenjë, sikur dallohej edhe drejtësia e paanësia në detyrën delikate, në të cilën ai me një kthjelltësi të patundur qëndronte e zbatonte veprimet që i përkisnin. Më 1922 pata një bashkëfjalim të gjatë mbi shumë çështje që kishin të bënin me caktimin e kufijve. Nga dituria, rritja dhe gjykimi i kthjelltë që kishte, më bëri përshtypjen më të madhe. Ishte i ëmbël, i qetë e i çiltër në shpirt dhe i paanshëm“.(I.D.Hoxha, “VKSH në SH.Gr.”, fq. 72). Bashkëpunëtori i vet në caktimin e kufirit, Dhimitër Berati, - asokohe edhe prefekt i Korçës, - shkruan: “Ushtarak i vërtetë në sjellje e në fjalë. Burrë pa frikë e pa léqe (lak, kurth, çark –I. D. Hoxha); njeri me kuptim të thellë, me mendime të kthjellëta e zemër bujare; njeri me kuptim të thellë, që dinte të shikonte larg dhe ta ndante menjëherë të mirën nga e liga...Ishte shtënë me gjithë zemër pas punës së caktimit të kufirit; e kryente këtë si një detyrë të çmuar...Në ka të huaj që të ketë derdhur gjakun për të mirën e kombit shqiptar, gjeneral E. Telini ishte dhe mbetet në rreshtin e parë... Thoshte: “E dua kombin tuaj, se kam përshtypjen që në çdo fshatar shoh jo vetëm një ushtar të vërtetë, por edhe një kumandar në kuptimin më të mirë të fjalës”“.(I.D.Hoxha, “VKSH në SH. G.”, fq. Për të nderuar e përjetësuar emrin e gjen. E. Telinit dhe veprimtarinë e tij në dobi të shtetit shqiptar, në qendër të Tiranës u çel posaçërisht një rrugë e re, e cila u quajt Shëtitorja “Gjeneral Telini”; u përurua më 27 gusht, 10 vjet pas rënies së dëshmorit të lavdishëm në fushën e nderit. Në krye të shëtitores u vendos edhe gjysmëtruporja e tij. Këto do të shërbenin –si u shkrua asokohe në fletoren “Vullneti i Popullit”- edhe për të “na ngacmuar plagën e pashërueshme që pësuan zemrat tona, kur humbëm fatosin e çempionin e të drejtave tona”.(I.D.Hoxha, “VKSH në SH. Gr,”, fq. 73). Mjerisht, pushtetarët e Partisë së Punës e hoqën gjysmëtruporen dhe emrin e të ndjerit gjeneral Enriko Telinit. Megjithatë ato mbetën të gjalla dhe të pashlyeshme në ndërgjegjen e shqiptarëve që çmojnë dhe falënderojnë mikun dhe urrejnë e përbuzin armikun.
Shih edhe
Thanas Leskoviku
Sejdo Bajramoviq
Sejdo Bajramoviç (7 korrik 1927 – 1993) ishte një ushtar dhe politikan kosovar i ish-Jugosllavisë, i cili ishte ushtrues detyre i kreut të shtetit të Jugosllavisë për një kohë të shkurtër në 1991.
Biografia
I lindur në Kosovska Kamenicë, Bajramoviç u zgjodh anëtar i Presidencës duke përfaqësuar Kosovën, kur presidenti serb Slobodan Millosheviq manovroi presidentin aktual Riza Sapunxhiu, përmes një tërheqjeje nga Parlamenti serb. Në të njëjtën lëvizje, ai u bë edhe ushtrues detyre i kreut të shtetit (Koordinator i Presidencës) të Jugosllavisë, pasi Millosheviqi fillimisht refuzoi të pranonte presidentin e emëruar Stipe Mesiç, që përfaqësonte Kroacinë, dhe në mënyrë të njëanshme e shpalli presidencën të paaftë për të funksionuar.
Me suspendimin e legjislaturës krahinore të Kosovës, Bajramoviq u emërua anëtar i kryesisë nga Kuvendi i Republikës së Serbisë. Besnikëria e tij e padiskutueshme ndaj Millosheviçit dhe mungesa e dukshme e një mandati demokratik në ndryshim me pjesën tjetër të Presidencës, e bëri atë të kujtohej si një kukull e thjeshtë për administratën e Millosheviçit dhe emri i tij u bë sinonim i "kuislingut", "prokurës" dhe "alibisë së rreme".
Merita e vetme e Bajramoviqit para se të zgjidhej nga Millosheviqi për të votuar në emër të Kosovës, ishte të qenit rreshter i klasit të parë në Ushtrinë Popullore Jugosllave.
James Richmond (futbollistë)
James Richmond (22 mars 1858 – 13 janar 1898) ka qënë një ish futbollist skocez i cili ka luajtur si sulmues.
Karriera
Lindur në Glasgow, Richmond luajti futboll me klubet Clydesdale dhe Queen's Park, dhe zhvilloi tre paraqitje me Skocinë, përfshirë edhe golin e shënuar në debutim në vitin 1877.
Carroll County (Illinois)
Carroll County është një nga  qarqet në shtetin federal Illinois të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Klima e Evropës
thumb|300px|Klasifikimi i klimës sipas Kopenit.
Për shkak se Evropa ka formën e një gadishulli të madh, dhe se është e hapur ndaj Oqeanit Atlantik, Detit Mesdhe, Oqeanit të Ngrirë të Veriut dhe ultësirës Siberiane, pjesët e sajë rrahën nga masat ajrore të lagështa të Atlantikut, të ngrohta të Mesdheut dhe të ftohta nga pjesët kontinentale të BSHP-së.
Moti mbi kontinentin e Evropës varet nga lëvizja e cikloneve dhe anticikloneve. Ciklonet krijohen rreth Islandës dhe duke lëvizur në drejtim të kontinentit sjellin shi, borë, mjegull, erë. Anticiklonet gjatë verës krijohen mbi ishujt Azore në oqeanin Atlantik dukesjellë kohe të ngrohtë dhe dimrit në Siberi kur shkaktojnë kohë të ftohtë e me borë.
Veçori e përgjithshme klimës në Evropës është rritja e temperaturës prej veriut kah jugu dhe prej perëndimit kah lindja, ndërsa reshjet zvogëlohen në drejtim te lindjes dhe jugut. Gjatë dimrit temperaturat rriten duke shkuar kah jugu dhe perëndimi. Sasia e reshjeve në perëndim është rreth 2000 mm, ndërsa Ultësira Lindore 400–600 mm.
Në Evropë dallojmë disa tipe të klimës :
Klima mesdhetare
Ajo ka klime te thate. Nga deti Mesdhe edhe ka marrë emrin klima mesdhetare.
Klima atlantike
Klima oqeanike e njohur me teper si klima atlantike, është pjesë e klimës së butë, e cila karakterizohet me dimëra të butë dhe me shi dhe verëra të freskëta dhe relativisht të lagështa, duke e ditur se reshjet maksimale ndodhin gjatë sezonit të ftohtë. Haset në fasadën perëndimore të kontinenteve, mes zonave me klimë mesdhetare në afrimin të ekuatorit dhe zonave me klimë polare në afrim të poleve.
Ndikimi i oqeanit dhe i rrymave te tij (per shembull,rryma e ngrohte e Golfstrimit) jane faktoret kryesore ne krijimin e kushteve pak a shume te njejta te territoreve qe lagen nga ujerat e oqeanit atlantik.Dimri ne kete zone eshte i bute me temperatura qe shkojne 2-6 grade Celcius dhe vera e fresket me temperature qe shkojne nga 11-12 grade Celcius.
Kjo klimë zakonizhti ndikohet nga oqeani atlantik i cili prek shumë regjione
së gjermoni.).
Klima kontinentale është një klimë që përfshin rajonet e larguara nga bregdetet (fasadat perëndimore të kontinenteve) ose merr erërat dhe reshjet nga ana e mbrendshme e kontinentit (fasadat lindore të kontinenteve) me gjerësi mesatare. Karakterizohet nga një amplitudë termike vjetore e fortë (më shumë se 20 °C).
Bashkia Memaliaj
Bashkia Memaliaj ndodhet në Qarkun e Gjirokastrës dhe në Rrethin e Tepelenës. Ka një sipërfaqe prej 387.65 km2, e cila dominohet nga territoret e planifikuara në Sistemin Natyror. Qendra e Bashkisë Memaliaj është qyteti Memaliaj, një qytet i vogël i cili e filloi jetën dhe veprimtarin e tij në 1947-48, me gjurmimet dhe kërkimet gjeologjike për qymyrgur. Shumë shpejt do të krijohej miniera e qymyrgurit, më e rëndësishmja në vëndin tonë me prodhim të një cilësie të mirë dhe me tregues teknikë dhe ekonomikë më të mirë se çdo minierë tjetër e vendit. Bashkia Memaliaj përbëhet nga 53 fshatra, Ndërkohë kryetar i bashkisë është z.Gjolek Guci.
Klima e Evropës
Kjo klimë zakonizhti ndikohet nga oqeani atlantik i cili prek shumë regjione
Veçori kryesore të saj janë verat e nxehta, dimrat e ftohtë me ngrica dhe shum borë. Reshje ka pak, por ato bien gjatë verës, kur bimëve u duhen më shumë.
Bashkia Memaliaj
Gjeografia
Memaliaj është nje qytet që rrethohet nga tre anë nga lumi Vjosë, duke i dhënë trajtën e një gadishulli. Klima është e ftohtë dhe e lagësht, ku ndikim të madhë ka era e jugut e cila fryn gjate gjithe dimrit duke ulur temperaturat.
Klima e Evropës
Klima polare-subpolare
Klima polare-subpolare mbizotëron në viset rreth Poli i veriut. Verë e shkurtër dhe dimër i ashpër.
Klima malore-alpine
Klima malore-alpine mbizotëron në viset rreth Poli të Veriut. Temperaturat janë të ulëta, erëra të forta të ftohta dhe me pak të reshuranë formë të borës. Mbizotëron në viset malore. Për nga temperaturat i ngjanë klimës polare, por ka më shumë të reshura. Përveç brezave horizontal vegjetativ ekzistojnë edhe brezat vertikalë, të cilat nderojnë kështu : tokat e punuara me kultura të ndryshme bujqësore, drunj gjetherënës, pyjet e përziera, pyjet gjethembajtëse (pishat), kullosat malore dhe shkretirat malore.
Lufta Suliote
Prapavija
Gjatë mbretërimit 500-vjeçar të Perandorisë Osmane, Suliotët e egër gëzonin një status autonom, të njohur si Konfederata Soliote. Konfederata u krijua gjatë shekullit të 16-të, në malet e Thesprotisë, pranë qyteteve Ajdonati dhe Parga. Suliotët krijuan një konfederatë autonome që dominonte fshatrat në zonat e thella malore të Epirit, ku ata i rezistuan me sukses sundimit osman. Në kulmin e fuqisë së saj, në gjysmën e dytë të shekullit të 18-të, Konfederata Soliote vlerësohet të ketë përbërë deri në 12,000 banorë të shpërndarë në rreth 60 fshatra.
Konflikti
Familja Botsaris u largua nga Suli për arsye politike dhe bisedoi me Ali Pashën. Suliotët e mbetur në Suli u mblodhën në Kishën Ortodokse Lindore të Shën Gjergjit dhe ranë dakord të luftonin deri në vdekje. Midis tyre kishte jo më shumë se 2000 njerëz të armatosur. Drejtuesit kryesorë ishin Fotos Tzavellas, Dimos Drakos, Tousias Zervas, Koutzonikas, Gogkas Danglis, Yiannakis Sehos, Fotomaras, Tzavaras, Veikos, Panou, Zigouris Diamadis dhe Giorgos Bousbos. Çuditërisht, këta Suliotë fituan të gjitha betejat vendimtare që pasuan dhe e detyruan Ali Pashën të ndërtonte kështjella në fshatrat fqinjë, në mënyrë që të përgatitej për një rrethim të gjatë.
Më 3 shtator 1803, trupat e Ali Pashës, të udhëhequra nga djali i tij Veli Pasha, fituan zotërimet e fshatit Kakosuli, pas tradhtisë së një sulioti të quajtur Pylios Gousis. Gousis pranoi 200 ushtarë në shtëpinë e tij pasi u pagua për këtë nga Veli Pasha, djali i dytë i Aliut. Vetë Gousis tha se nuk ishin paratë por dëshira e tij për të shpëtuar djalin e tij, i cili mbahej rob nga Ali Pasha. Suliotët u tërhoqën në kështjellat e Kiafa dhe Kughi, ku ata luftuan betejën e tyre të fundit më 7 dhjetor 1803.
Shefi ushtarak i suliotëve ishte prifti Samuel, i cili ishte në krye të revistave në Kungi, duke udhëhequr 300 familje në betejë. Një nga dy kodrat në rajon, e quajtur Bira (Kiafa) u braktis nga klani i Zervas, duke lënë kodrën tjetër, Kughi, si të vetmen fortesë të Suliotëve. Qëllimi i Ali Pashës nuk ishte vetëm të dëbonte suliotët, por edhe të kapte krerët e tyre dhe t'i mbante peng. Prandaj, ai urdhëroi të birin Veli që të lidhë një marrëveshje, një traktat, me Foto Tzavela, babai i Kiço Xhavellas, më vonë kryeministër i Greqisë. Më 12 dhjetor 1803, Veli Pasha dhe Foto Tzavela nënshkruan një traktat kapitullimi, i cili përfshinte një dispozitë që farat kryesore të suliotëve, përfshirë ato të Drakos dhe Zervas, të zhvendoseshin në Pargë.
Në një akt tradhtie që ishte bërë e njohur për suliotët, Ali Pasha planifikoi t'i kapte si pengje në rrugën për në Pargë. Ushtarët e Aliut u urdhëruan të ngrinin një pritë në rrugë. Megjithatë, vetë trupat e Aliut u zhvendosën për të kundërshtuar urdhrat e tij. Disa bejlerë myslimanë të Paramithisë dhe Amartolit, anëtarë të ushtrisë së Veliut, duke dëgjuar këtë plan, njoftuan suliotët, të cilët ndryshuan itinerarin e tyre në momentin e fundit dhe arritën të mbijetojnë. Klani Zervas më pas mori rrugën për në Mesini në gadishullin e Peloponezit të Greqisë, ku krijuan fshatin që e quajtën Romiri dhe turqit, për ironi, Veli. Atje, prifti Lambros Zervas, i njohur si Papa Lambros, vazhdoi të mblidhte armë për Revolucionin Grek, duke i dërguar armë vëllait të tij, Diamantis Zervas, një udhëheqës në Ushtrinë Revolucionare Greke.
Ndërkohë, prifti Samuel nuk pranoi t'i besonte marrëveshjes së kapitullimit me Aliun, kështu që në kodrën e Kungit u tërhoq në revistën e mbushur me municione dhe deklaroi se asnjë i pafe nuk do t'i përdorte këto, që i ishin besuar, kundër të krishterëve. Më pas ai ndezi revistën, duke shkaktuar një shpërthim të madh dhe duke vdekur si martir.
Incidenti në Zallongu
Fatin më të keq e pësuan suliotët që nënshkruan një marrëveshje me Ali Pashën që u siguronte vazhdimin e jetës në Suli. Ata u tërhoqën në malin e Zallongut, nën premtimin e mbrojtjes nga pashai; megjithatë, sapo Aliu fitoi Kiafa, ai urdhëroi trupat e tij t'i kapnin dhe t'i vrisnin. Rreth 150 burra dhe gra u kapën dhe u skllavëruan nga Aliu dhe 25 u vranë. Gjatë kësaj beteje, 22 gra dhe gjashtë burra vendosën të vdisnin në vend që të binin në duart e Aliut.
Mbi 50 gra, duke mbajtur në krahë fëmijët e tyre, kërcenin në shkëmb në Zallong. Një nga një, duke arritur në anën kryesore të valles rrethore, ata u hodhën mbi shkëmb. Trupat e katër fëmijëve u raportuan se u gjetën më poshtë, ndoshta të shpëtuar nga kufomat e atyre që ranë më parë -- por të shpëtuar për vuajtjet e pashmangshme nga duart e osmanëve. Historia e vetëvrasjes masive në Zallong shpejt u bë e njohur në të gjithë rajonin dhe në mbarë Evropën.
Në një pjesë tjetër të Epirit, një grup prej jo më shumë se 200 suliotësh arriti të mbrohej. Pas betejave të shumta, disa familje arritën të tërhiqen në Pargë. Ky "turp" nuk mund të tolerohej nga Aliu. Ai urdhëroi trupat e tij të vrisnin çdo familje suliote që jetonte të shpërndarë në pashallëkun e tij dhe dërgoi shtatëdhjetë familjet suliote që ishin dorëzuar tek ai për të banuar në vendet më të shkreta të pashallëkut të tij.
Dëbimi dhe katastrofa i bënë suliotët të iknin në Korfuz. Në vitin 1820, ata arritën një marrëveshje me Ali Pashën dhe u kthyen në atdheun e tyre, duke luftuar këtë herë krah për krah me Aliun kundër Perandorisë Osmane. Megjithatë, në jo më shumë se një vit, Suliotët u bënë pjesë e Luftës së Pavarësisë Greke, duke lënë kështu vendin e tyre përgjithmonë.
Trashëgimia
Sipas legjendës, gratë e Zallongut, duke mbajtur në krahë fëmijët e tyre, shkuan te shkëmbi në Zallong dhe, duke kënduar e kërcyer syrtos, hidheshin mbi greminë njëra pas tjetrës. Ngjarja u bë e njohur shumë shpejt në Evropë. Në Sallonin e vitit 1827, një artist francez i quajtur Ary Scheffer ekspozoi dy piktura romantike, njëra prej të cilave titullohej Les Femmes souliotes ("Gratë Soliot"). Sot, një monument në vendin e malit Zallong mbi fshatin Kamarina (në të cilin ende përfaqësohet familja Drakos) dhe mbi Kassope përkujton sakrificën e tyre. Për këtë ngjarje ka edhe një valle-këngë popullore, e cila njihet dhe vallëzohet edhe sot në Greqi.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1717
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shronjës.
Kautokeino
Kautokeino është një komunë në qarkun Finnmark, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 9708 km² dhe popullsi 3002 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Cass County (Illinois)
Cass County është një nga  qarqet në shtetin federal Illinois të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Chemin
Kantoni Chemin (frëngjisht: Canton de Chemin) është një kanton në departamentin Jura, rajonin Franche-Comté në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Chemin. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Chemin aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Njësia administrative Mamurras
Bashkia Mamurras është një bashki në Rrethin e Kurbinit në Shqipëri.
Edgar County
Edgar County është një nga  qarqet në shtetin federal Illinois të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Alex Rhind
Alexander "Alex" Rhind (20 Shtator 1849 – 22 Janar 1922) ka qenë një ish futbollist skocez i cili ka luajtur si sulmues.
Karriera
Lindur në Aberdeen, Rhind ka luajtur futboll me klubin e Queen's Park, dhe gjithashtu zhvilloi një paraqitje me Skocinë në vitin 1872. Ai më vonë shërbeu si president i K.F Kaledonia.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1716
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shronjës.
Bashkia Tepelenë
Bashkia Tepelenë është një bashki në Rrethin e Tepelenës në Shqipëri i vetmi vendbanim i të cilës është Tepelena.
Kantoni Niederbronn-les-Bains
Kantoni Niederbronn-les-Bains (frëngjisht: Canton de Niederbronn-les-Bains) është një kanton në departamentin Bas-Rhin, rajonin Alsace në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Niederbronn-les-Bains. Ka sipërfaqe 210.32km2 dhe popullsi 27089 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Niederbronn-les-Bains aktualisht përbëhet nga 19 komuna.
Edwards County (Illinois)
Edwards County është një nga  qarqet në shtetin federal Illinois të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Miti i Skënderbeut
parapamje|150px|Monumenti i Skënderbeut në Tiranë
Miti i Skënderbeut është një nga mitet kryesore konstituive të nacionalizmit shqiptar. Në fund të shekullit të nëntëmbëdhjetë gjatë luftës së shqiptarëve dhe Rilindjes Kombëtare Shqiptare, Skënderbeu u bë një simbol për shqiptarët dhe ai u shndërrua në një hero dhe mit kombëtar shqiptar.
Trashëgimia
Si hero kombëtar, politikanët shqiptarë në pushtet me kalimin e kohës kanë promovuar figurën e Skënderbeut dhe ai është nderuar dhe vlerësuar në historinë gojore. Bërat e Skënderbeut festohen si lufta për liri nga kontrolli i huaj, arritje etnike dhe kombëtare shqiptare, urtësia e një sundimtari të kaluar shqiptar, një figurë që kapërcen ndarjet multietnike ballkanike dhe një kontribues rajonal në historinë evropiane. Roli i Skënderbeut si një figurë e krishterë që luftoi kundër pushtimit osman (mysliman) të kontinentit është nënvizuar me kalimin e kohës.
Për shkak të burimeve të pamjaftueshme parësore është e vështirë të përcaktohet statusi "heroi i kombit shqiptar" të Skënderbeut. Si komunistët, ashtu edhe krishterët shqiptarë e kanë ndërtuar Skënderbeun në një figurë kombëtare. Shqiptarët bashkëkohorë myslimanë nuk theksojnë trashëgiminë fetare (të krishterë) të Skënderbeut duke e parë atë si mbrojtës të kombit dhe ai promovohet si një simbol shqiptar i Evropës dhe Perëndimit.
Duke qenë se Skënderbeu zë vendin qendror në mitet kombëtare shqiptare, kjo e vështirëson analizën e tij kritike nga historianët. Ata që kryenin një analizë kritike të Skënderbeut, siç bëri historiani Oliver Jens Schmitt, do të akuzoheshin shpejt për kryerjen e sakrilegjve dhe për fyerjen e nderit kombëtar shqiptar..
Theksimi i luftës dhe konfliktit të Skënderbeut me osmanët si një simbol për të krijuar një shtet unitar shqiptar ka implikime të paqëndrueshme, sepse ai nuk kufizohet vetëm në Shqipëri siç ishte nën qeverisjen e Hoxhës, por përfshin zonën më të gjerë të banuar nga shqiptarët brenda Ballkanit. Miti i Skënderbeut përfaqëson përbërësin kryesor të debatit për aspiratat e ardhshme të kombit shqiptar.
Çaji turk
parapamje|Çaji turk Çaji truk është lloj i çajit që është i njohur gjerësisht në Turqi dhe në diasporën turke, ashtu si edhe në Çipron Veriore dhe disa vende ballkanike.
Gilbert Rankin
Gilbert Rankin (lindi më 20 mars 1870) ka qënë një ish futbollist skocez i cili ka luajtur si sulmues i brendshëm.
Çaji turk
Hyrje
parapamje|Çaydanlık alumini. Instrument unik i kuzhinës turke. Çaji turk është çaj i zi i cili konsumohet pa qumësht, prodhohet në bregdetin e Detit të Zi, i cili ka klimë të mesme me reshje të lartë dhe tokë pjellore. Çaji truk përgatitet tipikisht me dy enë njëra mbi tjetrën (çaydanlık) të dizajnuara veçanërisht për përgatitjen e çajit. Uji vendoset për vlim në enë e poshtme që është më e madhe dhe pastaj pak nga ai ujë përdoret për të mbushur enën e vogël në maje dhe vendosen disa lugë të fletëve të çajit, duke prodhuar një çaj shumë të fortë. Kur servohet, uji i mbetur përdoret për të dobësuar çajin në bazë individuale, duke i dhënë secilin konsumues zgjidhjen në mes të çajit të fortë (Turqisht: koyu ; që dmth  "i errët", tavşan kanı (që dmth: gjak i lepurit) -- një e kuqe në të kaftë ose të dobët (Turqisht:  açık ; që dmth "i ndritshëm"). Çaji pihet nga disa gota të vogla për tu shijuar i nxehtë duke i shtuar disa kube të panxhar sheqerit (Turqish t:  kesme şeker ).
Prapavija
Çaji është pjesë e rëndësishme e kulturës turke, dhe pija e nxehtë më e konsumuar, pavarësisht historisë së gjatë të vendit me konsumimin e kafesë. Ofrimi i çajit për mysafirët është pjesë e mikpritjes truke. Çaji shpesh konsumohet nëpër shtëpi, dyqane dhe më së shumti në kıraathane, që është mbledhja shoqërore e burrave turk. Pavarësisht popullaritetit të tij, çaji u bë pije e konsumuar gjerësisht në Turqi vetëm në fillim të shekullit 20. Ai fillimisht hyri si një alternativë e kafesë, e cila u shtrenjtua në kohërat e pas Luftës së Parë Botërore. Pas humbjes së territoreve juglindore pas rënies së Perandorisë Osmane, kafeja u bë import i shtrenjtë. Me kërkesë të themeluesit të republikës, Ataturkut, turqit iu kthyen më shumë çajit për të cilin kishin burime të brendshme. Çaji turk tradicionalisht ofrohet në gota të vogla të cilat mbahen në hark, në mënyrë që të ruhen gishtat nga djegia, pasi çaji shërbehet i nxehtë.
Çajërat herabal turk
Në Turqi, çajërat herbal nuk konsiderohen si çajëra të vërtetë, por përdoren si çajëra mjekësor. Ata përdoren kryesisht nga turistët me mollë (elma çayı), kaçë (kuşburnu çayı), dhe lule bliri (ıhlamur çayı) duke u bërë aromatikët më të njohur. Çaji i urtë (ada çayı, që nënkuptohet si "çaji ishullor") është më i njohuri në regjionin e bregdetit mesdhetar. Në Turqi, çajërat herbal për shumicën e sëmundjeve mund të gjinden në dyqanet lokale herbale. Fletat e thata herbale, petalet, etj. shiten në fletë të pangjitura duke u akorduar me shijen dhe nevojën e secilit konsumtor.
Kultivimi dhe korrja
Lëndët e para për të bërë çaj janë gjethet e shkurret e çajit, e cila rritet në sasi të mëdha në plantacione të veçanta. Për rritjen e kësaj bime, një klimë e ngrohtë është e nevojshme me një sasi të mjaftueshme lagështie që nuk ngec në rrënjë.
Pedro Rodríguez Ledesma
Pedro Eliezer Rodríguez Ledesma (lindur më 28 korrik 1987) është një futbollist profesionist spanjoll i cili luan si sulmues ose anësor me klubin italian Roma dhe me kombëtaren spanjolle.
Ai zakonisht luan me topin me këmbën e majtë por këmba e tij e preferuar është e djathta. Ai mund të luaj në të dy anët e fushës, ai është e shkëlqyer në gjetjen e pozicionit e duhur dhe ka një gjuajtje të fortë nga distanca.
Gjatë sezonit 2009–10 në klubin e tij FC Barcelona, ai u bë lojtari i parë që shënon gol në gjashtë kompedicione zyrtare në 1 sezon (më pas u bashkua edhe Lionel Messi).
Pedro ka përfaqsuar Spanjën në Kupën e Botës 2010 dhe UEFA Euro 2012, duke ndihmuar kombëtaren që ti fitoj të dy kompedicionet.
Vitet e hershme
Lindur në Santa Cruz de Tenerife, Tenerife, Canary Islands, Pedro u bashkua me Barcelonën që në moshën 17 vjeç, duke arritur nga klubi lokal i tij CD San Isidro.
Barcelona
Pedro ishte një lojtar kyç në skuadrën e rezervave duke shënuar 7 gola në 37 ndeshje. Më 12 janar 2008, ai bëri debutimin e tij me skuadrën e parë, ai luajti një minutë në fitoren 4–0 në Camp Nou kundër Real Murcia.
2008–2010: Debutimi me ekipin e parë dhe shpërtimi
Pedro ishte pjesë e ekipit të parë të Barcelonës në fazën përgatitore para fillimit të sezonit 2008–09, duke u aktivizuar në disa ndeshje miqësore. Ai bëri paraqitje pozitive, duke shënuar në ndeshjet kundër Hibernian dhe New York Red Bulls. Më 13 gusht, Pedro luajti ndeshjen e parë si titullar (më vonë u zëvendësua nga Yaya Touré) në fitoren 4–0 kundër klubit polak Wisła Kraków për raundin e tretë kualifikues të Ligës së Kampioneve. Ndeshja e tij e parë në fazën e grupeve në këtë kompeticion erdhi më 16 shtator në fitoren 3–1 kundër Sporting, duke zëvëndësuar francezin Thierry Henry gjatë ndeshjes.
Në sezonin 2008–09 ku Barcelona fitoi Tripletën, Pedro regjistroi 14 ndeshje në të gjitha kompeticionet; ai luajti 6 ndeshje në La Liga, duke koleksionuar 365 minuta. Në Kupën e Mbretit, ai luajti dy ndeshje si zëvëndësues (në të dy rastet si zëvëndësues i Lionel Messit), respektivisht kundër Benidorm CF dhe Atlético Madrid. Në finalen e Ligës së Kampioneve, ai luajti në minutën e fundit si zëvëndësues në vend të Andrés Iniestës.
Në sezonin 2009–10, trajneri Pep Guardiola konfirmoi se Pedro do të ishte lojtar i skuadrës së parë. Në sezonin e tij të parë si lojtar i ekipit të parë, Pedro shënoi në gjashtë kompeticione zyrtare në një vit të vetëm, duke vendosur një rekord. Më 16 gusht, pasi dhuroi asistin e golit të parë të Xavit, Pedro shënoi golin e parë me fanellën e Barcelonës në fitoren 2–1 kundër Athletic Bilbao në stadiumin San Mamés në ndeshjen e parë të finales së Superkupës Spanjolle. Po në atë javë, ai firmosi kontratën e parë si profesionist me Barcelonën, e cila do të ishte e vlefshme deri në qershor 2014. Ai gjithashtu ju vendos një klauzolë lirimi 60 milion £. Në ndeshjen e UEFA Super Kupës kundër ukrainasve të Shakhtar Donetsk, ai hyri si zëvëndësues në vend të Zlatan Ibrahimović në minutën e 80të dhe arriti të shënojë golin e vetëm të ndeshjes në kohën shtesë duke i dhuruar skuadrës trofeun.
Më 28 shtator, Pedro shënoi golin e parë në Ligën e Kampioneve, pasi zëvëndësoi Iniestën në fillim të pjesës së dytë në fitoren 2–0 kundër Dynamo Kyiv. Ai vazhdoi formën e tij të mirë duke shënuar edhe golin e parë në ligë kundër Almerías, me një gjuajtje gjeniale që vulosi suksesin 1–0. Në muajin e ardhshëm ai shënoi një dygolësh në ndeshjen e parë të raundit të 32-tave në Kupës së Mbretit kundër Cultural y Deportiva Leonesa, duke ndihmuar skuadrën të fitojë ndeshjen 2–0. Ai gjithashtu shënoi në ndeshjen e kthimit e cila u mbyll me një fitoren 5–0.
Pak nga pak ai po e vendoste veten në formacionin titullar dhe kjo gjë bëri që bëri që ai të edhe një dygolësh tjetër në fitoren 4–2 në ligë kundër Majorkës. Ai vazhdoi formën e tij të shënimit duke shënoi një nga dy golat në fitoren 2–0 kundër Interit në ndeshjen e fazës së grupeve të Ligës së Kampioneve.
majtas|parapamje|220px|Pedro duke luajtur në Kupën e Botës për Klube. Më 16 dhjetor, Pedro shënoi në gjysëm-finalen e Kupës së Botës për Klubeve kundër Atlante FC, në një fitore 3–1. Duke shënuar atë gol, ai u bë lojtari i parë në histori që shënon në gjashtë kompedicione të ndryshme për klube në një sezon – në tre turnamente të mëdha, UEFA Liga e Kampioneve, Super Kupa dhe Kupa e Botës për Klube. Ai u shpall Lojtari më i mirë i javës në botës nga Goal.com pas performancës së tij respektivisht kundër RCD Espanyol, Atlante dhe Estudiantes de La Plata e Argjentinës.
Në një rikthim emocionues në qytetin e tij të lindjes Tenerife, në një ndeshje kundër klubit të qytetit CD Tenerife më 10 janar 2010, Pedro hyri si zëvëndësues në minutën e 76të dhe ishte protagonist i autogolit të mbrojtësit Ezequiel Luna, me ndeshjen e cila në fund u mbyll me fitoren 5–0 – në shenjë respekti, ai vendosi të mos festojë. Më 10 prill, ai shënoi golin e dytë në fitoren 2–0 kundër Real Madrid, në paraqitjen e tij të parë në El Clásico.
Më 14 prill, në një ndeshje lige kundër Deportivo de La Coruña, portieri kundërshtar Daniel Aranzubia largoi topin nga zona e 16 metrave, topi shkoi direkt te këmbët e Pedros, i cili goditi nga rreth 45 metra për të shënuar dhe për t'i dhënë Barcelonës kyresimin 2–0 dhe në fund fitoren 3–0. Ai gjithashtu e gjeti golin në humbjen 3–1 kundër Interit në ndeshjen e parë të gjysëm-finales së Ligës së Kampioneve në San Siro.
Pedro shënoi në tre ndeshjet e fundit të kampionatit, me katalanasit që treguan sërisht dominimin e tyre: golat e tij erdhën kundër Tenerifes (fitore 4–1), Seviljes (fitore 3–2), dhe Valladolidit (fitore 4–0). Ai e përfundoi sezonin 2009–10 me 53 ndeshje në të gjitha kompeticionet dhe 23 gola. Më 9 qershor 2010, firmosi një kontratë të re pesë-vjeçare me Barcelonën.
2010–2014: Suksesi i vazhdueshëm kolektiv
Pedro e nisi sezonin 2010–11 si titullar në formacion. Më 29 nëntor 2010, ai shënoi golin e dytë në fitoren historike 5–0 në shtëpi kundër Real Madrid, duke ndihmuar ekipin të merrte kryesimin e kampionatit Një muaj më pas, ai shënoi një dygolësh në derbin lokal kundër Espanyolit, me Barcelonën që fitoi 5–1.
Më 20 prill 2011, Pedro shënoi kundër Real Madridit në pjesën e dytë të finales së Kupës së Mbretit, por goli u anullua për pozicion të pa rregullt, me Barcelonën që humbi ndeshjen 1–0 në kohën shtesë. Më 3 maj, kundër të njëjtit kundërshtar, në ndeshjen e kthimit të gjysëm-finales së Ligës së Kampioneve, ai gjeti golin duke mposhtur Iker Casillas në në një barazimin 1–1 (3–1 rezultati i përgjithshëm). Ky ishte goli i tij i 21të sezonal. Në finalen e Ligës së Kampioneve, ai shënoi golin e parë në suksesin 3–1 kundër Manchester United.
Më 6 korrik 2011, Pedro i shtoi edhe një vit kontratës së tij me klubin, e cila do tani do të skandonte në qershor 2016. Klauzola e lirimit të tij u rrit nga 90 milion € në 150 milion €. Pas blerjes së Alexis Sánchez dhe shfaqjes së lojtarëve të rinjë si Isaac Cuenca dhe Cristian Tello, ai luajti më pak ndeshje gjatë sezonit 2011–12, duke pasur probleme edhe me dëmtimet. Ai e përfundoi sezonin me 13 gola, përfshirë dy gola në fitoren 3–0 kundër Athletic Bilbao në finalen e Kupës së Mbretit.
2014–2015: Tripleta dhe sezoni i fundit
Më 21 shtator 2013, Pedro shënoi një tregolësh në suksesin 4–0 në transfertë kundër Rayo Vallecanos. Më 22 dhjetor, në një tjetër transferë, ai shënoi edhe tre të tjerë – të tre në pjesën e parë dhe brënda nëntë minutave – për të ndihmuar Barcelonën të përmbyste rezultatin 0–2 dhe në fund të fitonte 5–2 kundër Getafes. Më 16 dhjetor 2014, Pedro shënoi një tjetër tregolësh, këtë herë në ndeshjen e kthimit të raundit të 32-tave në Kupën e Mbretit kundër Huescas, me Barcelonën që regjistroi një fitore 8–1 në Camp Nou.
Chelsea
Më 20 gusht 2015, Pedro u transferua te kampionët e Premier Ligës Çelsi në një marrëveshje katër-vjeçare për 19 milion £ (26.6 milion €), që mund të rritej në 21.4 milion £ (30 milion €) në bazë të paraqitjeve. Ai debutoi tre ditë më vonë në ndeshjen si vizitor kundër West Bromwich Albion, në fillim duke shënuar e më pas duke asistuar golin e bashkëkombasit të tij Diego Costa në një fitore 3–2, e para e Çelsit për sezonin e ri. Performanca e tij në debutim u vlerësua edhe nga trajneri i ekipit José Mourinho. Më 19 dhjetor, Pedro shënoi golin e dytë të fitores 3–1 kundër Sunderland, duke regjistruar golin e parë në Stamford Bridge. Më 13 shkurt, ai shënoi një dygolësh në fitoren 5–1 kundër Newcastle United, një arritje që e përsëriti edhe në fitoren 4–0 kundër Aston Villës.
Më 29 maj 2019, Pedro shënoi në fitoren 4–1 të Çelsit kundër Arsenalit në finalen e Ligës së Evropës; si rezultat i kësaj, ai u bë lojtari i pestë që shënon në një finale të Kupës Evropiane/Ligës së Kampioneve dhe Kupës UEFA/Ligës së Evropës pas Allan Simonsen, Dmitri Alenichev, Hernán Crespo dhe Steven Gerrard.
Roma
Më 25 gusht 2020, Pedro firmosi një kontratë tre-vjeçare me klubin italian Roma si një lojtar i lirë. Më 3 tetor, ai shënoi golin e parë me Romën në transferën ndaj Udineses, duke mposhtur portierin me një gjuajtje të fuqishme nga distanca; ky gol i dha Romës tre pikët dhe fitoren e parë në Serie A për sezonin 2020–21.
2010–2012: Debutimi dhe suksesi në Botëror dhe Evropian
Më 20 maj 2010, falë paraqitje të tij pozitive gjatë sezonit 2009–10, Pedro ishte pjesë e listës me 23 lojtarë të trajnerit Vicente del Bosque për të luajtur në Kupën e Botës 2010 që u zhvillua në Afrikën e Jugut. Ai bëri debutimin e tij me kombëtaren më 29 maj në miqësoren e fituar 3–2 kundër Arabisë Saudite, dhe luajti ndeshjen e tij të dytë pesë ditë më vonë, në një tjetër miqësore të fituar 1–0 kundër Koresë së Jugut ku ai hyri në fushë në minutën e 58të.
parapamje|majtas|220px|Pedro duke luajtur në çerek–finalen e [[UEFA Euro 2012|Euro 2012 kundër Francës.]] Më 8 qershor 2010, në ndeshjen e fundit miqësore para fillimit të Kupës së Botës në Afrikën e Jugut, kundër Polonisë, Pedro shënoi golin e parë ndërkombëtarë, si dhe asistoi Fernando Torresin në një fitore madhore 6–0. Në Kupën e Botës, ai luajti në pesë ndeshje (tre si zëvëndësues në minutat e fundit): më 7 korrik, në gjysëm-finalen kundër Gjermanisë, ai e nisi ndeshjen si titullar në vend të Torres, i cili kishte qënë poshtë pritshmërive në ndeshjet e para. Në minutën e 82të, në momentin që Spanja po kryesonte 1–0, Pedro vendosi të shënonte vetë në vend që të pasonte te Torres, i cili ishte i lirë dhe në një pozicion më të favorshëm për të shënuar, megjithatë, performanca e tij u konsiderua pozitive. Pavarësisht këtij gabimi, ai u zgjodh për të luajtur si titullar në finale, ku Spanja mposhti Holandën me rezultatin 1–0 pas kohës shtesë; ai u zëvendësua në përfundim të pjesës së parë nga Jesús Navas.
Pedro luajti gjithsej dy ndeshje në kualifikueset e UEFA Euro 2012 dhe shënoi golin e dytë me kombëtaren më 7 qershor 2011 në fitoren 3–0 kundër Venezuelës në një ndeshje miqësore.
Pedro ishte në listën e 23 lojtarëve të thirrur nga Del Bosque për të luajtur në Euro 2012. Ai nuk u aktivizua në asnjë ndeshje në grup që u fitua nga Spanja me 7 pikë. Ai debutoi në ndeshjen çerek–finale kundër Francës, duke u aktivizuar si zëvëndësues në minutën e 65të në vend të mesfushorit David Silva. Në minutën e 90të, ai fitoi një penallti pas një ndërhyrje të gabuar të mbrojtësit kundërshtar Anthony Réveillère. Penalltia e fituar nga ai u kthye në gol nga Xabi Alonso, i cili me dopietën e tij i dha fitoren Spanjës 2–0. Ai u aktivizua edhe disa minuta në ndeshjen gjysëm-finale kundër Portugalisë, ku Spanja triumfoi nga gjuajtjet e penalltive. Në finale, Pedro luajti sërisht si zëvëndësues me Spanjën që arriti një fitore bindëse 4–0 kundër Italisë dhe u shpall kampione evrope për të dytin edicion rresht.
2012–2014: Fitimi i vendit të titullarit
parapamje|200px|djathtas|Pedro duke luajtur një ndeshje me Spanjën, 10 shtator 2013. Pas përfundimit të Euro 2012, Pedro shfaqi një formë shumë të mirë, duke shënuar në disa ndeshje; ai e nisi serinë e golave me një dopietë në fitoren 5–0 kundër Arabisë Saudite më 7 shtator, e cila u pasua nga një tregolësh më 12 tetor në fitoern 4–0 kundër Bjellorusisë në ndeshjen e dytë të kualifikueseve të Kupës së Botës 2014. Ai e mbylli vitin me një tjetër dopietë të shënuar, këtë herë në miqësoren e fituar 5–1 kundër Panamasë.
Pedro e nisi vitin 2013 duke i shënuar dy herë Uruguajit në miqësoren e fituar 3–1 në Doha. Në ndeshjen e rradhës kualifikuese kundër Francës, Pedro vazhdoi formën e tij mbreslënëse duke shënuar golin e vetëm të ndeshjes. Spanja i mbylli kualifikueset në vendin e parë me 20 pikë kurse Pedro ishte golashënuesi më i mirë i kombëtares me katër gola. Në maj 2013, Pedro ishte një nga 23 lojtarët e thirrur për të luajtur në Kupën e Konfederatave. Ai shënoi brënda 20 minutash në ndeshjen e parë në grupe kundër Uruguajit, duke i hapur rrugën një fitoreje 2–1. Spanja arriti deri në finale, ku u mposht me rezultatin 3–0 nga vendi organizator Brazili, me Pedron i cili luajti 90 minuta të plota.
Në maj 2014, Pedro ishte pjesë e listës përfundimtare për Kupën e Botës 2014. Ai luajti 27 minuta në ndeshjen e parë të grupit kundër Holandës, ku Spanja mori një humbje rekord 5–1 pavarësisht se shënoi e para.. Në ndeshjen e dytë, Pedro u aktivizua për 76 minuta me Spanjën që mori një humbje 2–0 nga Kili dhe u eliminua nga kompeticioni; Spanja u bë ekipi i tretë (pas Italisë, Brazilit dhe Francës) që eliminohet në fazën e grupeve duke qënë kampionja në fuqi. Ai nuk u aktivizua në ndeshjen e tretë të grupit kundër Australisë.
2014–2017: Paraqitjet sporadike
Më 8 shtator 2014, në ndeshjen e parë kualifikuese për Euro 2016 kundër Maqedonisë, Pedro e nisi ndeshjen si titullar dhe në minutën e 90të shënoi golin e pestë të skuadrës së tij duke ndihmuar që të fitonin ndeshjen 5–1.
Golat me kombëtaren
. Rezultatet e Spanjës të listuara të parat, kolonat e golave tregojnë rezultatin pas çdo goli të shënuar nga Pedro.
Whitesnake
Whitesnake janë një grup anglez hard rock, të themeluar në vitin 1977 nga David Coverdale (ish-këngëtar i Deep Purple). Këngët e hershme të grupit shumë shpesh janë krahasuar nga kritika me ato të "Deep Purple", edhe pse në mesin e viteve '80, Whitesnake filluan të zhvillon një stil hard rock më melodik.