cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Francesco Totti
2004–2009: Ndryshimi si sulmues
parapamje|majtas|Totti duke ngritur trofeun e [[2007–08 Coppa Italia|Kupës së Italisë që ju dha nga presidenti i Italisë Giorgio Napolitano (djathtas).]] Sezoni 2006–07 ishte një sezon rekordesh për Tottin pasi ai shënoi 26 gola në Serie A duke vendosur një rekord personal, gjë që u pasua edhe nga 6 gola të tjerë midis Ligës së Kampioneve (tre gola në fazën e grupeve dhe një në raundin e 16-tave kundër Lyon) dhe Kupës së Italisë; ai gjithashtu dhuroi edhe 15 asiste në 50 ndeshje në të gjitha kompedicionet. Pavarësisht se u eliminuan në Ligën e Kampioneve nga Manchester United në çerek-finale, dhe e mbyllën të dytët në kampionat, Roma arriti të fitonte kupën kundër fituesve të kampionatit Inter pas një fitore 6–2 në Olimpico (ku Totti shënoi brënda 50 sekondash) dhe një humbje 2–1 në Milano. Totti përfundoi sezonin si shënuesi më i mirë i Serie A me 26 gola, dhe më 17 qershor, mori çmimin Kupucën e Artë Evropiane si golashënuesi evropian më i mirë. Pavarësisht se ishte golashënuesi më i mirë aktiv në Serie A, ai nuk ishte mes finalistëve për çmimin 2007 FIFA Lojtari botëror i vitit për shkak të mungesës së tij me kombëtaren; pavarësisht kësaj, Totti u nominua për Topin e artë 2007, ku u rendit në vendin e 10të.
Më 19 gusht 2007, Totti kontriboi në fitoren 1–0 ndaj Interit në Supercoppa Italiana 2007, duke fituar një penallti që u shënua nga Daniele De Rossi. Totti më pas shënoi golin e tij të 200të për Romën në një fitore 4–0 kundër Torinos në Coppa Italia më 16 janar 2008. Ai u shpall Serie A Futbollisti italian i vitit për herë të pestë në karrierë më 28 janar. Në muajin tjetër, më 24 shkurt, ai arritin shifrën e 386 ndeshjeve me Romën në Serie A gjatë një ndeshje kundër Fiorentinës, duke barazuar rekordin e mbajtur nga Giacomo Losi, kapiteni i Romës në vitet 1960'. E theu rekordin vetëm tre ditë më vonë në ndeshjen e rradhës në kampionat ndaj Interit. Më 9 mars, Totti luajti ndeshjen e tij të 500të në të gjitha kompeticionet për Romën, duke shënuar dhe fituar një penallti në fitoren 2–0 ndaj Napolit. Totti më pas pësoi një dëmtim në gjurin e tij të djathtë në barazimin 1–1 kundër Livornos më 19 prill që e detyroi të mbyllte sezonin. Pas ekzaminimeve u zbulua se Totti kishte këputur ligamentin arterior dhe se operacioni ishte i nevojshëm, gjë që do ta mbante jashtë fushave të lojës për katër muaj. Roma fitoi Coppa Italian e nëntë në histori me një fitore 2–1 ndaj Interit më 24 maj; pavarësisht se Totti nuk luajti në atë ndeshje, ai prap u lejua të ngrite trofeun si kapiteni i skuadrës. Me këtë fitore, Totti u bë kapiteni më i suksesshëm në historinë e klubit, duke fituar pesë tituj dhe dhjetë medalje finalisti.
230 px|parapamje|djathtas|Totti duke luajtur kundër [[ACF Fiorentina|Fiorentinës në vitin 2009 gjatë vitit të fundit të qëndrimit të parë të Spallettit me Romën.]] Në sezonin 2008–09, Totti u rikuperua nga dëmtimi i mëparshëm, dhe luajti në ndeshjen e Supercoppa Italiana 2008 më 24 gusht; pas një barazimi 2–2 ndaj Interit në kohën shtesë, ndeshja vajti në gjuajtjet e penallti ku Totti nuk shënoi, duke i lejuar Javier Zanettit të shënonte dhe ti dhuronte Interit trofeun. Totti luajti ndeshjen e tij të 400të në Serie A më 8 nëntor 2008 në barazimin 1–1 jashtë fushe ndaj Bolonjës, duke shënuar golin e parë të ndeshjes. Më vonë në atë muaj, ai ndihmoi ekipin të fitonte derbin e kryeqytetit kundër Lazios, duke asistuar golin e fitores të shënuar nga Júlio Baptista. Forma e mirë e Tottit vazhdoi me kapitenin që asistoi dy herë Mirko Vučinić dhe vetë shënoi një gol me parabël në fitoren 3–0 në ligë ndaj Lecces më 23 nëntor, gjë që u pasua nga një gol me goditje dënimi kundër CFR Cluj në Ligën e Kampioneve tre ditë më vonë. Ai gjitashtu shënoi golin e dytë në fitoren 2–0 ndaj Bordeaux më 10 dhjetor, që i dha mundësinë Romës të kualifikohej për në raundin e 16-tave si fitues të grupit. Më 19 prill 2009, Totti shënoi golin e tij të 175të në Serie A në fitoren 3–2 kundër Lecces, duke kaluar Amedeo Amadein si golashënuesi më i mirë në historinë e Romës; me këtë gol, Totti hyri gjithashtu në listën e dhjetë golashënuesve më të mirë në historinë e Serie A.
2009–2011: Vështirsitë dhe rikthimi në formë
Vëshirësitë e Romës në fillim të sezonit 2008–09 dhe gjatë sezonit sezonit 2009–10 bënë që trajneri Spalletti të largohej pas katër viteve dhe të zëvëndësohej nga Claudio Ranieri. Totti performoi mirë në edicionin e parë të UEFA Ligës së Evropës, duke shënuar dy tregolsha gjatë turnamentit; i pari erdhi në fitoren 7–1 kundër Gent në raundin e tretë kualifikues kursi i dyti erdhi në një fitore me të njëjtin rezultat ndaj MFK Košice në Stadio Olimpico në raundin play-off. Totti shënoi edhe një tjetër tregolshësh në këtë sezon, ndaj Barit në Serie A më 22 nëntor 2009, shtatë vite nga tregolshi i tij i fundit në këtë kompedicion. Tetë ditë më vonë, Totti konfirmoi se kishte firmosur një kontratë të re pesë-vjeçare që do ta mbante në klub deri në vitin 2014; pas skadimit ai tha që do të bëhej drejtor sportiv në klub për pesë vite të tjera. Roma i ofroi një rrogë vjetore 8.9 milion € në vitin e parë dhe 8.6 milion € në katër vitet e tjera.
Me 24 ndeshje pa humbje në Serie A, Roma u bë ekipi i vetëm rival i Interit në garën për titull në tre ndeshjet e fundit, duke e mbyllur përfundimisht në vendin e dytë. Pavarësisht disa probleme fizike, Totti kaloi disa lojtarë shënues si Gabriel Batistuta, Giuseppe Signori, dhe Kurt Hamrin, duke u bërë golashënuesi i gjashtë më i mirë në historinë e Serie A. Totti gjithashtu luajti në finalen e Coppa Italias kundër Interit më 5 maj 2010, por mori një karton të kuq në minutat e fundit të ndeshjes për një ndërhyrje të ashpër ndaj Mario Balotellit; Roma humbi ndeshjen 0–1, duke dështuar të sillte në shtëpi kupën e dhjetë që do të ishte një rekord në ato kohë.
Në sezonin 2010–11, Roma përsoi një tjetër disfatë ndaj Interit, këtë herë në finalen e Supercoppa Italiana 2010, duke vazhduar "traditën" e vështirësive të fillim sezonit, duke bërë që Totti të fajsonte pjesërisht aspektin mbrojtës të trajnerit Ranieri dhe dështimin për të pasur një set taktikash të qëndrueshme. Në nivel personal, Totti fitoi çmimin Golden Foot, por besimi i pakët i trajnerit Ranieri mbi të për shkak të moshës bëri që kapiteni të shpenzonte më shumë kohë në stol në vend të sulmuesve më të rinj si Marco Borriello, Mirko Vučinić dhe Jérémy Ménez. Koha e tij e kufizuar në fushën e lojës, përfshirë edhe një zëvëndësim polemizues në minutën e 91të në humbjen 2–1 ndaj Sampdorias, rezuloi në disa përplasje të ashpëra me Ranierin, që e shihte Tottin jashtë forme; kapiteni shënoi vetëm tre gola në 21 ndeshje në ligë; si rezultat i ndeshjeve të tij të pakta, si dhe marrëdhënjes negative me trajnerin, bënë që të qarkullonin zëra se Totti po mendonte të largohej nga Roma. Pas humbjes së Romës 4–3 kundër Genoas më 20 shkurt 2011, Ranieri dha dorëheqjen si trajner i Romës, dhe Totti pa ish shokun e skuadrës Vincenzo Montella të punësohej si trajner i përkohshëm.
parapamje|djathtas|180px|Totti në vitin 2011. Montella ktheu formacionin 4–2–3–1 të Spallettit dhe Totti u rikthye në formën e tij më të mirë, duke e gjetur golin më shpesh nga fundi i sezonit. Më 3 mars, Totti u votua lojtari aktiv më i mirë italian nga një sondazh i kryer nga La Gazzetta dello Sport; 100 personalitete italiane përfshirë futbollistë, trajnerë, politikan dhe të famshëm morën pjesë në votime. Më 13 mars, Totti shënoi një dygolësh kundër Lazios për ti dhënë Romës fitoren e pestë rresht në derbin e kryeqytetit. Në ndeshjen e rradhës, më 20 mars, Totti u bë lojtari i gjashtë në histori që shënon 200 gola në Serie A; kjo erdhi pas dy golave të shënuar në barazimin 2–2 kundër Fiorentinës për të arritur në shifrën e 201 golave. Më 1 maj, Totti shënoi një dopietë kundër Barit duke kaluar Roberto Baggion si golashënuesi i pestë më i mirë i Serie A me 206 gola, duke qëndruar mbrapa vetëm ndaj Silvio Piola, Gunnar Nordahl, Giuseppe Meazza and José Altafini. Totti e mbylli sezonin 2010–11 me 15 gola në kampionat, 12 prej të cilave erdhën në 13 ndeshjen e fundit të ekipit.
Në fund të sezonit, Roma j'u nënshtrua ndryshimeve në pronësi; pronari i vjetër i klubit Rosella Sensi u zëvëndësua nga sipërmarrësi amerikan Thomas DiBenedetto. Drejtuesit e ri nuk i ofruan rinovimin e kontratës trajnerit Montella, me këtë të fundit që firmosi me klubin tjetër të Serie A, Catania. Ai u zëvëndësua nga trajneri spanjoll Luis Enrique, cili më parë kishte drejtuar Barcelonën B, me synimin për të imituar stilin e të luajturit të Barcelonës.
2011–2012: Rikthimi si organizator
Në mes të dhjetorit, Totti filloi të rikuperonte formën dhe të luante më rregullisht, në një rol më krijues si një mesfushor sulmues. Më 12 dhjetor, ai asistoi golin hapës së Daniele De Rossit në barazimin 1–1 kundër Juventus që në fund do të shpallej kampion; Totti gjithashtu humbi një penallti në pjesën e dytë. Ai dha disa asiste të tjerë gjatë sezonit, ku nga më të rëndësishmit ishin për Dani Osvaldon në fitoren 3–1 ndaj Napolit në Stadio San Paolo më 18 dhjetor 2011, dhe Daniele De Rossin në ndeshjen kundër Catanias në stadiumin Massimino. Duke luajtur më thellë në fushë, talismani i Romës nuk kërkonte të shënonte rregullisht si më parë, dhe në vënd të kësaj luante një rol mbështetës duke lidhur mesfushën me sulmin, duke përdorur prezencën dhe përvojën në ndeshje duke i dhënë skuadrës frymëmarrje.
Më 8 janar 2012, Totti shënoi golat e parë të sezonit në fitoren 2–0 ndaj Chievo; të dy golat ishin penallti, njëra në secilën pjesë loje. Ai më pas shënoi edhe një dygolësh në fitoren 5–1 kundër Cesenës duke vendosur një rekord të ri, pasi goli i tij i dytë e çoi Tottin në shirfën e 211 golave – shifra më e lartë e golave të shënuar për një skuadër të vetme. Pavarësisht jomundësisë për të gjetur rrjetën në fillim të pjesës së dytë të sezonit, Totti vazhdoi të performonte mirë, duke asistuar golin e Juan në fitoren 4–0 ndaj Interit më 5 shkurt. Më 12 prill, Totti shënoi golin e pestë të sezonit në fitoren 3–1 kundër Udineses. Ky gol u pasua nga një tjetër në humbjen 2–1 kundër Fiorentinës më 25 prill, dhe dy javë më vonë, në ndeshjen e tij të 500të në Serie A, shënoi dy gola në barazimin 2–2 ndaj Catanias në Stadio Olimpico.
2012–2013: Sezoni i rekordeve
180px|parapamje|majtas|Totti në aksion gjatë një miqësoreje në 2012 kundër [[Liverpool F.C.|Liverpool në Boston, Massachusetts.]]
Pasi Luis Enrique vendosi të jepte dorëheqjen pas një sezoni jo të suksesshëm që pa Romën të mos kualifikohej në kompedicionet evropiane për herë të parë pas 15 vitesh, klubi vendosi të punësonte ish trajnerin Zdeněk Zeman, duke sjellë një bashkim me Tottin. Zeman u përpoq t'a vendoste Tottin në një rol të lirë si sulmues i majtë ose anësor në formacionin e tij të preferuar 4–3–3. Pavarësisht se ky rol ishte i ngjashëm me atë që Totti kishte luajtur gjatë periudhës së parë të Zemanit 13 vite më parë, liria e tij i lejoi që të luante thellë në mesfushë, t'i bënte presion mbrojtësve për t'i marrë topin dhe të sulmonte në të majtë. Më 2 shtator, Totti dhuroi dy asiste për Alessandro Florenzin dhe Dani Osvaldos në fitoren 3–1 kundër Interit në San Siro. Pas ndeshjes, ai mori vlerësime nga mediat për paraqitjen e tij, pavarësisht se po i afrohej ditëlindjes së 36të. Më 21 tetor, Totti parakaloi rekodin e përbashkët të Giuseppe Meazzës dhe José Altafinit pasi shënoi golin e parë të fitores 4–2 kundër Genoas jashtë fushe, duke u bërë golashënuesi i tretë më i mirë i të gjitha kohërave në Serie A me 217 gola. Më 8 dhjetor, Totti shënoi dy gola, të pestin dhe të gjashtin e sezonit, në një fitore 4–2 në shtëpi kundër Fiorentinës.
Pas rezultateve negative të klubit, Zeman u shkarkua dhe u zëvëndësua nga Aurelio Andreazzoli në fillim të shkurtit 2013. Nën drejtimin e trajnerit të ri, Totti shënoi një gol kundër Juventusit më 16 shkurt me një gjuajtje të fuqishme, duke i dhënë Romës një fitore surprize ndaj kryesuesve. Më 3 mars, Totti shënoi golin e 225të kundër Genoas për t'u bërë golashënuesi i dytë më i mirë i Serie A sëbashku me Gunnar Nordahl, me Romën që fitoi 3–1. Totti më në fund theu rekordin e suedezit duke shënuar kundër Parmës më 18 mars, duke arritur shifrën e 226 golave. Më 8 prill, duke shënuar një gol me penallti kundër Lazios, ai u bë golashënuesi më i mirë i derbit të Romës në Serie A sëbashku me Dino da Costan dhe Marco Delvecchion me nëntë gola. Totti përfundoi sezonin 2012–13 në Serie A me 12 gola dhe 12 asista nga 34 ndeshje. Totti gjithashtu arriti Finalen e Coppa Italia 2013 me Romën, por humbi ndeshjen 0–1 më 26 maj ndaj rivalëve të qytetit Lazios.
2013–2015: Sulmues i lirë
parapamje|djathtas|200px|Totti në aksion me Romën kundër [[Chelsea F.C.|Çelsit në gusht 2013]]
Me arritjen e trajnerit të ri Rudi Garcia në verën e vitit 2013, Totti edhe një herë u vendos si numër 9 falso, duke luajtur gjithashtu edhe si sulmues mbështetës ose anësor në të majtë. Më 20 shtator 2013, Roma lajmëroi se Totti kishte firmosur një kontratë të re që ta mbante në klub deri në vitin 2016, që do të thoshte deri në ditëlindjen e tij të 39të. Totti shënoi golin e parë të sezonit 2013–14 më 16 shtator në një fitore 3–1 kundër Parmës. Ky gol u pasua nga dy të tjetë në fitoren 3–0 kundër Interit jashtë fushe, duke ndihmuar ekipin të mbante rekordin e fitoreve të fillimit sezonit me 7 fitore në 7 ndeshje. Më 20 nëntor, Totti mori çmimin "Kapiteni i Kapitenëve" nga shoqata Editutto dhe Baker Tilly Revisa.
Më 14 shkurt, u lajmërua se Totti do të qëndronte jashtë fushave për një muaj pas një dëmtimi të pësuar në vidhe. U rikthye në fushë më 17 mars kundër Udineses, duke shënuar golin e parë të ndeshjes duke ndihmuar ekipin në një fitore 3–2. Tetë ditë më vonë, Totti festoi ndeshjen e 700të me Romën kundër Torinos. Më 2 prill, shënoi golin e 20të në karrierë kundër Parmës (një rekord personal për numrin e golave të shënuar ndaj një ekipi të vetëm) në një fitore 4–2. Totti përfundoi sezonin me tetë gola dhe dhjetë asiste, duke e mbyllur kampionatin si asistuesi më i mirë.
parapamje|majtas|180px|Totti në vitin 2014 duke luajtur kundër [[PFC CSKA Moska|CSKA Moskës në Ligën e Kampioneve]]
Para fillimit të sezonit 2014–15, Totti ishte një nga lojtarët që shkëlqeu gjatë miqësoreve të verës. Më 30 shtator 2014, tre ditë pas ditëlidjes së tij të 38të, Totti shënoi golin e barazimit të për Romën në fazën e grupeve të Ligës së Kampioneve kundër Manchester Cityt, duke u bërë golashënuesi më i vjetër i kompedicionit; ishte gjithashtu goli i tij i 300të si profesionist. Më 25 tetor, Totti shënoi golin hapës me një goditje dënimi në barazimin 1–1 kundër CSKA Moskës, duke zgjeruar rekordin e golashënuesit më të vjetër në kompeticion (38 vjeç e 58 ditë).
Më 11 janar 2015, Totti shënoi dy gola ndaj rivalëve të qytetit Lazios, duke u bërë golashënuesi më i mirë i derbit në kampionat me 11 gola, dhe më i miri në të gjitha kompedicionet sëbashku me Dino Da Costën. Më 9 maj, Totti shënoi me penallti në humbjen 2–1 jashtë fushe kundër Milanit, duke barazuar rekodin e Roberto Baggios për numrin e golave të shënuar nga pika e bardhë e penalltisë (68). Më 31 maj, në ndeshjen e fundit të sezonit 2014–15, ai shënoi golin e 299të për Romën në humbjen 2–1 ndaj Palermos. Totti e përfundoi sezonin me si golashënuesi më i mirë i Romës me 10 gola, duke qënë hera e shtatë që ai ishte golashënuesi më i mirë i skuadrës.
2015–2017: Vitet e fundit si super zëvëndësim
Në paraqitjen e dytë në ligë në sezonin 2015–16, Totti shënoi golin e 300të me Romën në të gjitha kompedicionet në një barazim 2–2 kundër Sassuolos më 20 shtator 2015. Më 26 shtator, një ditë para ditëlindjes së tij të 39të, ai pësoi një dëmtim në fitoren 5–1 ndaj Carpi që e la jashtë fushave të lojës për tre muaj. Ai u rikthye në fushë si zëvëndësues në barazimin 1–1 kundër Milanit më 9 janar 2016, duke barazuar portierin Gianluca Pagliuca si lojtari i tretë me më shumë ndeshje në Serie A (592).
Më 21 shkurt 2016, Totti publikisht kritikoi trajnerin e rikthyer – dhe zëvëndësuesin e Rudi Garcias – Luciano Spalletti për minutazhin e pakët që trajneri i kishte dhënë që pas rikthimit nga dënimi. Pas kësaj ai nuk ishte pjesë e skuadrës në fitoren e Romës 5–0 kundër Palermos, një vendim që shkaktoi zemërim tek tifozët dhe mediat, kurse zërat për largimin e tij nga Roma në fund të sezonit pas skadimit të kontratës për shkak të minutazhit të pakët nën drejtimin e Spallettit filluan sërisht. Më 8 mars, Totti hyri si zëvëndësues në vend të Stephan El Shaarawyt në ndeshjen e kthimit të raundit të 16-tave në UEFA Ligën e Kampioneve kundër Real Madridit, dhe u duartrokit nga i gjithë publiku në Stadiumin Santiago Bernabéu; Roma u mposht 2–0 dhe u eliminua nga kompedicioni me rezultatin e përgjithshëm 4–0. Më 20 prill, Totti hyri sërisht si zëvëndësues në minutën e 86të, me Romën që ishte në disavantazh të një gol ndaj Torinos, duke shënuar një dopietë; një gol në minutën e 87të kurse tjetri me penallti në minutën e 89të që i dha Romës fitoren 3–2. Duke shënuar golin e tij të 69të në Serie A nga pika e penalltisë, Totti parakaloi Roberto Baggion si lojtari me më shumë gola nga penalltia. Ky dygolësh e bëri Tottin edhe lojtarin më të vjetër që shënon dy gola në një ndeshje të Serie A, në moshën 39 vjeç, 6 muaj dhe 23 ditë, duke thyer rekordin e vendosur nga Silvio Piola (39 vjeç, 4 muaj dhe 2 ditë) me fanellën e Novarës në një ndeshje kundër ish ekipit të tij Lazio më 1 shkurt 1953.
Më 2 maj, Totti erdhi nga stoli dhe shënoi me një goditje dënimi për të ndihmuar Romën të përmbyste rezultatin dhe të merrte një fitore 3–2 ndaj Genoas; ishte goli i tij i 21të nga goditjet e dënimit, duke bërë që të renditej i katërti sëbashku me Baggion, dhe mbrapa Alessandro Del Pieros, Andrea Pirlos, and Siniša Mihajlovićit në listën e lojtarëve që kanë shënuar më shumë gola në Serie A nga goditjet e dënimit. Gjithashtu, në pesë ndeshjet e fundit që Totti kishte luajtur si zëvëndësues, ai kishte shënuar katër gola dhe kishte dhënë një asist. Më 8 maj, Totti erdhi sërisht nga stoli për të asistuar golin e tretë të Romës në fitoren 3–0 kundër Chievos në ndeshjen e tij të 600të në Serie A, duke u bërë lojtari i tretë në histori që e arrin këtë shifër. Gjithsej, ai zhvilloi vetëm 13 paraqitje në kampionat gjatë sezonit duke shënuar katër gola, të gjithë në gjashtë ndeshjet e fundit të cilat ai i luajti të gjitha si zëvëndësues. Më 7 qershor, Totti rinovoi kontratën e tij edhe me një vit dhe deklaroi se do të tërhiqej pas përfundimit të sezonit 2016–17; ai gjithashtu zbuloi se kishte firmosur një kontratë gjashtë-vjeçare si drejtor sportiv i Romës, rol që do ta merrte pas përfundimit të sezonit të tij të fundit si futbollist. Në paraqitjen e tij të parë në sezonit 2016–17 kundër Sampdorias më 11 shtator, Totti u bë lojtari i dytë pas Paolo Maldinit që luan 25 sezone rresht në Serie A, duke barazuar rekordin e tij. Me Romën që po humbiste 2–1 në pjesën e parë, Totti hyri në pjesën e dytë dhe dhuroi asistin e golit të barazimit të përkohshëm të Edin Džekos, përpara se të shënonte një penallti vetë në minutat shtesë për t'i dhënë skuadrës një fitore 3–2 në shtëpi; ky gol do të thoshte që Totti kishte shënuar të pakten një herë në 23 sezone rresht në karrierë. Më 25 shtator, ai shënoi golin e 250të në Serie A nga penalltia në humbjen 3–1 jashtë fushe kundër Torinos, vetëm dy ditë para ditëlindjes së tij të 40të. Në ndeshjen e parë si titullar dy ditë pas ditëlindjes së tij të 40të, më 29 shtator, Totti u vlerësua për performancën dhe jetëgjatësinë e tij në fitoren 4–0 kundër Astra Giurgiu në Ligën e Evropës; ai luajti 90 minuta, dhuroi dy asista, dhe gjithashtu u përfshi edhe në aksionin që solli golin e tretë. Më 20 tetor, Totti zhvilloi paraqitjen e tij të 100të në kompedicionet e UEFA-s, duke dhënë dy asista të tjerë në barazimin 3–3 ndaj Austria Wien sërisht në Ligën e Evropës. Në fund të tetorit, ai pësoi një dëmtim në muskulin e kofshës së majtë gjatë një seance stërvitore, që e mbajti jashtë fushave të lojës për një kohë të papërcaktuar. Ai u rikthye nga dëmtimi më 27 nëntor duke luajtur si zëvëndësues në fitoren 3–2 në shtëpi kundër Pescarës.
Më 1 shkurt 2017, Totti shënoi një gol vendimtar me penallti në minutën e 97të në fitoren 2–1 kundër Cesenës në çerek-finalet e Coppa Italias; kjo fitore i lejoi Romës të shkonte në gjysëm-finalet e turnamentit. Më 15 prill, Totti luajti si zëvëndësues në barazimin 1–1 kundër Atalantës duke zhvilluar kështu paraqitjen e 615të në Serie A, duke barazuar argjentinasin Javier Zanetti si lojtari i tretë me më shumë ndeshje në të gjitha kohërat. Më 28 maj, Totti zhvilloi ndeshjen e tij të fundit për Romën në fitoren 3–2 në shtëpi kundër Genoas, duke hyrë si zëvëndësues në minutën e 54të në vend të Mohamed Salah duke marrë duartrokitje nga të gjithë tifozët.
Euro 2000
parapamje|djathtas|Totti (djathtas) duke festuar me shokun e skuadrës [[Alessandro Del Piero në Euro 2000. Performancat e Tottit gjatë turnamentit u shpërblyen me fanellën me numrin 10 të Italisë.]]
Italia shkoi në Euro 2000 me një Totti në formë të shkëlqyer. Gjithsej, ai shënoi dy gola dhe dhuroi një asist gjatë turnamentit. Goli i tij i parë i turnamentit erdhi kundër një nga vendeve organizatore Belgjikës në raundin e parë; Totti shënoi me kokë falë një goditje dënimi të ekzekutuar nga Demetrio Albertini. Ai u shpall lojtari i ndeshjes. Goli i dytë në turnamentit erdhi kundër Rumanisë në çerek-finale; goli erdhi nga një gjuajtje e saktë pas një asisti të Stefano Fiores. Në fitoren e Italisë në gjysëm-finale nga penalltitë kundër vendit tjetër organizator Holandës, Totti me vetëbesim goditi me parrabël duke mposhtur Edwin van der Sar, duke bërë që ky gol i tij të konsiderohej si një nga "momentet magjike" të turnamentit.
Pavarësisht se Italia u mposht në finale nga kampionët e botës në fuqi Franca 2–1 në kohën shtesë, Totti u shpall lojtari i ndeshjes, dhe nisi aksionin që solli golin e Marco Delvecchios; Totti pasoi me takë në të djathtë te Gianluca Pessotto i cili ishte i pambrojtur, duke i dhënë këtij të fundit hapsirë për të krosuar në zonë ku Delvecchio shënoi. Më vonë, gjatë pjesës së dytë të ndeshjes, Totti krijoi dy mundësi për gol për Alessandro Del Pieron, por sulmuesi i Juventusit nuk i finalizoi dot. Totti ishte një nga 22 lojtarët e përzgjedhur për Skuadrën e Turnamentit falë performancave të tij.
Kupa e Botës 2002
Nga Totti pritej shumë në debutimin e tij në Kupën e Botës 2002 nën drejtimin e trajnerit Giovanni Trapattoni, pas marrjes së numrit 10 dhe rolit si organizator i skuadrës. Pavarësisht një fillimi të mbarë në turnamentin e zhvilluar në Japoni dhe Kore, ku Totti asistoi golin e Christian Vierit në fitoren 2–0 kundër Ekuadorit në ndeshjen hapëse, zhgënjimi pasoi, me Tottin që dështoi të shënonte ose të ishte vendimtar gjatë pjesës tjetër të turnamentit. Pavarësisht se asistoi një tjetër gol të Vierit në humbjen polemizuese 2–1 ndaj Kroacisë në ndeshjen e dytë të fazës së grupeve, performancat e tij gjatë turnamentit u kritikuan nga mediat italiane, në veçanti dështimi i tij për të shënuar disa raste për gol në barazimin 1–1 kundër Meksikës në ndeshjen e tretë të fazës së grupeve, me Italinë që siguroi një kualifikim të vështirë për në fazën me eliminim direkt.
Pavarësisht se asistoi golin e Vierit nga goditja e këndit në ndeshjen ndaj Koresë së Jugut që u mbyll me një disfatë 2–1 në raundin e dytë, performanca e tij u kritikua sërisht, në veçanti për kartonin e kuq të marrë në kohën shtesë pas dy të verdhëve, me të dytin që erdhi në formë polemizuese nga gjyqtari Byron Moreno për simulim.
Euro 2004
Nga Totti pritej sërisht të ishte vendimtar në turnamentin e rradhës madhor të Italisë, Euro 2004, megjithatë ai zhgënjeu sërisht pas një zënke me mesfushorin e Danimarkës Christian Poulsen në ndeshjen hapëse që përfundoi në barazim pa gola më 14 qershor. Për këtë incident Totti u dënua të mos luante deri në gjysëm-finale, por kjo gjë ishte e kotë pasi Italia u eliminua në fazën e grupeve pas një mbylljeje treshe me Suedinë dhe Danimarkën (të treja kishin nga pesë pikë, por Italia u eliminua nga golavarazhi).
Kupa e Botës 2006
parapamje|djathtas|Totti (djathtas), [[Presidenti i Italisë Giorgio Napolitano dhe ekipi duke festuar fitoren në Kupën e Botës 2006.]]
Pavarësisht problemeve me dëmtimet, Totti u rikuperua në kohë për t'ju bashkuar kombëtares në fitoren e tyre në turnamentin e Kupës së Botës 2006. Trajneri i ekipit Marcello Lippi shfaqi një besim të madhë për Tottin, duke i siguruar atij gjatë rikuperimit se vendi i tij në ekipin që do të luante në Kupën e Botës ishte i sigurtë, dhe duke i thënë gjithashtu që të përqëndrohej vetëm te rikuperimi. Ky besim i shfaqur nga trajneri e mbushi Tottin me dëshirë për të punuar më shumë dhe për t'u rikuperuar nga ajo që në fillim dukej si një dëmtim që do t'i jepte fund karrierës së tij dhe në fund ja doli mbanë të rikuperohej në kohë kundër të gjitha parashikimeve.
Totti në fund u emërua në listën e 23 lojtarëve nga trajneri Lippi për të luajtur në Botëror. Pavarësisht shqetësimeve në fillim rreth gjëndjes së tij fizike, Totti u bë një lojtar i rëndësishëm në ekipin e Lippit, duke luajtur në të shtata ndeshjet e Italisë, përfshirë edhe finalen fituese kundër Francës, të cilën Italia e fitoi me penallti, pavarësisht se Totti u zëvëndësua pas 61 minutash. Totti luajti gjatë gjithë kohës në Gjermani me pllakëza metalike dhe vida në kyç që duhej të hiqeshin pas përfundimit të operacionit. Gjatë turnamentit Totti luajti zakonisht si mesfushor sulmues, para organizatorit Andrea Pirlo, dhe mbrapa sulmuesve Luca Toni, Alberto Gilardino, Vincenzo Iaquinta dhe Filippo Inzaghi; këto lojtarë mbështeteshin në aspektin mbrojtës nga Gennaro Gattuso, Simone Perrotta dhe Daniele De Rossi në mesfushë. Totti e përfundoi turnamentin si asistuesi më i mirë sëbashku me Pirlon Juan Román Riquelmen, Bastian Schweinsteigerin dhe Luís Figon (4). Ai asistoi golin e Pirlos nga goditja e këndit në fitoren 2–0 kundër Ganës, golin e Marco Materazzit nga goditja e këndit në fitoren tjetër 2–0 në ndeshjen e fundit të grupit kundër Republikës Çeke, dhe dy gola në fitoren 3–0 kundër Ukrainës në çerek-finale; golin e parë të shënuar nga Gianluca Zambrotta dhe një nga dy golat e Luca Tonit. Totti gjithashtu shënoi edhe një gol me penalltinë minutat shtesë në ndeshjen e raundit të 16-tave kundër Australisë duke i dhënë Italisë fitoren 1–0 më 26 qershor, dhe gjithashtu mori pjesë në aksionin e golit të Del Pieros në fitoren 2–0 kundër Gjermanisë në gjysëm-finale, që lejoi Italinë të shkonte në finale. Gjatë turnamentit, Totti bëri 185 pasime dhe gjuajti 19 herë; si mirënjohje për një turnament të mirë, ai u zgjodh në Skuadrën All-Star.
Pensionimi
Totti shfaqi qëllimin e tij për t'u tërhequr nga kombëtarja pas Kupës së Botës 2006, por nuk mbajti një vendim zyrtar dhe qëndroi i pavendosur, dhe gjatë asaj kohe nuk u thirr në skuadër. Totti e bëri vendimin e tij zyrtar më 20 korrik 2007, në fillim të sezonit 2007–08, për shkak të problemeve fizike, dhe qëillimit të tij për t'u përqëndruar vetëm te Roma. Trajneri i Italisë në atë kohë, Roberto Donadoni, u përpoq të binde Tottin për t'u rikthyer për kualifikueset e Euro 2008 por nuk ja doli mbanë.
Në maj 2016, disa dëmtime në ekipin e Italisë, si dhe mundësitë e pakta në sulm dhe forma e mirë e Tottit si zëvëndësues për Romën, bënë që disa media të thirrnin trajnerin Antonio Conte për të grrumbulluar Tottin si zëvëndësues në skuadrën që do të luante në Euro 2016; megjithatë, ai u la jashtë sërisht në listën paraprake prej 30 lojtarësh për turnamentin.
Stili i lojës
Totti konsiderohet si një nga talentet italian më të mëdhenj të të gjitha kohërave, si dhe nga disa si lojtari më i mirë italian. Gjatë karrierës së tij, Totti luajti më së shumti si një numër 10 klasik, duke funksionuar si mesfushor sulmues, organizator, ose si sulmues i tërhequr mbrapa sulmuesit kryesor; në vitet e tjera me Romën ai filloi të luante si sulmues i vetëm. Totti ishte një lojtar elgant i klasit botëror, me dhunti teknike dhe njohuri për lojën. Ai gjithashtu ishte një mesfushor sulmues taktik dhe i shkathët, i aftë për të luajtur në çdo pozicion të sulmit, dhe ndonjëherë pozicionoheshe si anësor ose mesfushor qëndror gjatë kohës së Zdeněk Zeman. Gjatë gjatë kohës së Luciano Spallettit dhe Rudi Garcias ai luante si numër 9 falso. Nën drejtimin e Luis Enriques, Totti ndonjëherë luante në një rol më krijues në mesfushë, duke funksionuar si organizator i tërhequr.
parapamje|upright|majtas|Totti mbajti fanellën me numrin për pjesën më të madhe të karrierës me Romën. Gjatë kohës që Totti ishte një golashënues profilik, ai njihej për kontrollin e topit, vizionin, krijueshmërinë, dhe pasimin, gjithashtu edhe aftësinë për t'i dhënë mesfushës shpjetësi dhe për të dhënë asiste shokëve të skuadrës. Një nga karakteristikat e Tottit ishin edhe pasimet e tij pa shikim ose pasimet me takë, në veçanti kur mbante topin ose kur luante me kurriz në sulm. Gjatë karrierës së tij, Totti mori vlerësime nga ekspertët për vizionin e tij të shkëlqyer, teknikën, dhe pasimet e gjata të sakta. Për shkak të lëvizjeve të shumta dhe aftësive të mëdha, roli i tij është konsideruar si një sulmues qëndror puntor, joegoist dhe dinamik, njohur si centravanti di manovra në italisht. I njohur për punën e tij, jetëgjatësinë, dhe vullnetin për të kontribuar në mbrojtje, Totti ju nënshtrua një zhvillimi atletik gjatë kohës së tij me Zeman: ai ju nënshtua një programi forcimi muskujsh për t'ju përshtatur ritmit të futbollit të shekullit të 21të, duke marrë forcë fizike, rezistencë, dhe forcë për të gjuajtur; ai gjithashtu fitoi shpejtësi, gjë që i lejoi të kishte një nivel vazhdimësie në karrierë.
Festimet e golave
Totti njihet për festimet e tij të golave humoristik dhe të pasur. Një nga festimet e tij në të famshme erdhi më 11 prill 1999 në derbin e dytë të kryeqytetit të sezonit 1998–99, kur ai shënoi në minutat e fundit të ndeshjes dhe festoi duke njerë një mesazh poshtë fanellës që lexonte "Vi ho purgato ancora" ("Ju spastrova sërisht ju djema"), duke ju referuar derbit të fundit kundër Lazios që u luajt më 29 nëntor 1998 ku Totti ndihmoi Romën të kthente rezultatin nga 1–3 në 3–3 duke asistuar në fillim golin e Eusebio Di Francescos para se të shënote vetë. Pasi shënoi një tjetër gol në derbi, Totti mori një kamer në anë të fushës dhe e drejtoi tek tifozët e Romës.
Në festimet e golave të tij, Totti ka shpalosur disa mesazhe poshtë fanellës së tij ndër vite, përfshirë edhe dy për gruan e tij; "6 Unica" ("Je unike") dhe "6 Sempre Unica" ("Je sërisht unike"). Një mesazh tjetër ishte politik: "Liberate Giuliana" ("Liri për Giulianan") në nder të Giuliana Sgrena, një gazetare italiane që u rrëmbye në vitin 2005 nga kryengritësit në Irak por më pas u lirua. Mesazhi i tij më i fundit ishte "Scusate il Ritardo" ("Më vjen keq për vonesën"), një mesazh të cilin e shfaqi më 8 janar 2012 si një falje kërkuar tifozëve për mungesën e golave pasi shënoi golin e parë të sezonit kundër Chievos.
Si një nderim për gruan e tij shtatëzan në atë kohë, Ilary Blasi, Totti imitoi një skenë lindjeje duke vendosur topin posht fanellës së tij dhe duke u shtrirë në tokë gjatë kohës që shokët e skuadrës hiqnin topin. Rituali i tij i zakonshëm kur ai vendos gishtin në gojë pas çdo goli të shënuar filloi pas lindjes së djalit të tij dhe vazhdoi edhe pas lindjes së vajzës. Blasi zbuloi se Totti e bënë këtë festim edhe në nderim të saj e jo vetëm të fëmijëve. Më 11 janar 2015, Totti shënoi një dopietë në derbin kundër Lazios që u mbyll në barazim 2–2 pasi Roma ishte në disavantazh të dyfishtë; pasi shënoi ai bëri një selfie me tifozët e Romës.
Pas pensionimit
Më 17 korrik 2017, Totti konfirmoi tërheqjen nga futbolli profesionist dhe gjithashtu lajmëroi se kishte pranuar një ofertë nga Roma për t'u bërë drejtori sportiv i klubit.
Më 18 shtator, Totti filloi të studionte në kurs për të marrë liçensën UEFA B të trajnimit. Ai hoqi dorë nga kursi dy javë më vonë për shkak të angazhimit të tij si drejtor sportiv i Romës; ai u zëvëndësua nga ish shoku i tij i skuadrës Simone Perrotta.
Klube
Burimi:
1 Përfshirë ndeshjet në Coppa Italia 2 Përfshirë ndeshjet në UEFA Ligën e Kampioneve dhe UEFA Ligën e Evropës 3 Përfshirë ndeshjet në Supercoppa Italiana
Kombëtarja
Burimi:
Shefqet Karaja
Shefqet Karaja (5 shkurt 1934 – 14 shkurt 2011). Gjatë luftës 2 prindërit e tij edhe daja janë vrarë ne Pezë. Pas kësaj tragjedie, Myslym Peza ka ndërhyrë me miqtë e vet dhe i ka strehuar 4 vëllezërit Karaja, Hysenin, Shefqetin, Bexhetin dhe Xhelalin në strehën vorfnore të Tiranës ku kanë qëndruar deri në çlirimin e plotë të Shqipërisë. Pas çlirimit Shefqeti dërgohet në Shkodër ku shkollohet. Arsimin e Lartë në fakultetin Histori Filologji e ka mbaruar ne vitin 1956, vit kur emërohet në Lushnjë. Këtu ai ka punuar si Drejtor i Gjimnazit dhe i Shtëpisë së Kulturës së Rrethit. Në vitin 1964 ai fillon punë në Durrës në organet drejtuese të Rrethit si Shef i Seksionit te Arsimit dhe të Kulturës e më pas si Kryeredaktor i Gazetës "Adriatiku". Në vitet 1973-1975 ai ka drejtuar Redaksinë e Kulturës pranë Televizionit Shtetëror të Tiranës. Në vitin 2003 ai ka botuar edhe romanin voluminoz politiko-historik në vargje "Një ditë lufte në Pezë". Fjalori i Rimave të Gjuhës Shqipe është një vepër e tija e lenë në dorëshkrim, të cilin e ka punuar deri në ditën e fundit te jetës.
Piro Misha
Piro Misha, studiues, përkthyes e publicist shqiptar.
Lista e emrave të përveçëm mashkullorë
Në këtë listë gjende emrat shqiptarë dhe jo emrat fetarë dhe të huajë qe kanë disa banorë shqiptarë.
Aziz Mustafa
parapamje|301x301px|Aziz Mustafa Aziz Mustafa lindi më 24 dhjetor 1967 në fshatin Malishevë të Gjilanit, është mjek dhe shkrimtar shqiptar. Prej vitit 1988 është anëtar i shoqatës botërore të njerëzve me koficient shumë të lartë të inteligjencës "Mensa International", si shqiptari i parë anëtar i kësaj shoqate.
Jetëshkrimi
Aziz Mustafa shkollën fillore dhe të mesme e kreu në vendlindje ndërsa Fakultetin e Mjekësisë në Zagreb të Kroacisë, kurse specializimin për otorinolaringolog në Prishtinë, Insbruck dhe Strasbourg. Punon si specialist ORL në QKUK në Prishtinë. Ka publikuar punime shkencore në revista ndërkombëtare të otorinolaringologjisë.. Është një nga themeluesit dhe anëtar i Shoqatës së Otorinolaringologëve dhe Kirurgëve të Kokës dhe Qafës të Kosovës, është anëtar i Shoqatës Policer (Shoqata Botërore e Otologëve) dhe anëtar i Shoqatës Mesdhetare të Otologëve dhe Audiologëve si dhe Shoqatës Ballkanike të ORL-së. Është recenzent në disa revista shkencore të ORL-së, mes tyre edhe i revistës "Laryngoscope". Publikimet e tij në lëminë e ORL janë të cituara në databazat kryesore të literatures botërore si: PubMed, Index Copernicus, Scopus, Google schoolar, EBSCO, etj.
Edukimi superior
Aziz Mustafa ka të botuara 42 publikime në revista shkencore e profesionale kombëtare dhe ndërkombëtare dhe është pjesëmarrës në më shumë se 40 kongrese, konferenca e simpoziume.
Pos mjekësisë, është i angazhuar edhe me krijime letrare. Me shkrime merret që nga shkolla fillore. Shkruan kryesisht poezi për të rritur. Ka botuar 3 përmbledhje me poezi dhe një me tregime.
Veprat letrare
POEZI: PROZË:
Çmimet
Është fitues i disa konkurseve letrare. Është prezentuar edhe në shumicën e faqeve të internetit që botojnë letërsi shqiptare. Nga viti 1999 është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës. Ka marrë shpërblime të ndryshme të konkurseve letrare dhe ishte pjesëmarrës i shumë takimeve letrare anëekënd trojeve shqiptare.
Aziz Mustafa eshte perfshire ne botimin e 31 (2014) te "Marquis Who's Who in the World" per te arriturat e tij ne mjekesi dhe letersi. Punon në QKUK, jeton e krijon në Gjilan.
Yugioh kartona shqip
yugioh kartona shqip eshte nje faqe YT qe poston video me YUGIOH dhe ONE PIECE (kryesisht) por edhe me te tjera (radhe). Ju lutemi ti beni subscribe. Ajo ka 234 subs ne kte moment.
One Piece
Jane duke postuar disa pjese te Marineford si Vdekja Mjekerbardhit, Ejsit, Mberritja Shanksit, Raberi kunder Mjkerziut, Kunder Marines etj. Por po postohen dhe disa pjese te sezonit 16 Pank Hazardit qe jepen ne Cufo. Gjithsesi ka dhe plane per pjese te sezoneve 17 Dressrosa dhe 18 Zou... Kjo anime ka nje level te larte te copyright dhe rrezikohet channeli.
Beteja Dixhimonit
Se shpejti...
(Jam faqja yugioh kartona shqip dora vete...)
Mazhicë
Mazhica është një fshat në komunën Shupenzë në rrethin e Bulqizës të Shqipërisë.
Shtresa e aplikacioneve
Shtresa e Aplikacioneve është term i përdorur për kategorizimin e protokolleve dhe metodave në modelet arkitekturore të rrjeteve kompjuterike. Si Modeli OSI ashtu edhe TCP/IP përmbajnë shtresën e aplikacioneve.
Në TCP/IP, Shtresa e aplikacioneve përmban të gjitha protokollet dhe metodat që hyjnë në "mbretërinë" e komunikimit process-to-process përmes një rrjeti të protokollit të internetit (IP) duke përdorur protokollet e shtresës së transportit për të vendosur një lidhje host-to-host.
Në modelin OSI, definicioni i shtresës së saj të aplikacioneve është i cekët, duke ndarë qartësisht funksionet shtesë mbi shtresën e transportit në dy nivele shtesë: Shtresa e Seancave dhe Shtresa e Prezantimeve. OSI specifikon një ndarje të rreptë modulare të funksionimit në këto shtresa dhe ofron implementim të protokolleve për secilën shtresë.
Shërbimet e zakonshme të shtresës së aplikacioneve ofrojnë konvertim skematik mes proceseve të bashkangjitura të aplikacioneve. Shënim: Shembuj të shërbimeve të zakonshme të interesit të përgjithshëm përfshijnë protokollet e skedës virtuale, terminalit virtual, batch proccesing (përpunimin në tufë) të transferit dhe manipulimit.
Kantoni Sochaux-Grand-Charmont
Kantoni Sochaux-Grand-Charmont (frëngjisht: Canton de Sochaux-Grand-Charmont) është një kanton në departamentin Doubs, rajonin Franche-Comté në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sochaux. Ka sipërfaqe 12km2 dhe popullsi 13854 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sochaux-Grand-Charmont aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Polizoi Arbëri
Polizoi Arbëri (lindur më 9 shtator 1988) është një futbollistë shqiptar i cili luan me klubin shqiptar Flamurtari Vlorë në Kategorinë Superiore si mesfushor. Ai është vëllai i vogël i lojtarit të Bylis Gersi Arbëri.
Lista e emrave të përveçëm femërorë
Në këtë listë gjende emrat shqiptarë dhe jo emrat fetarë dhe të huajë qe kanë disa banorë shqiptarë.
femëror
Gjerba femëror
Fetah Sedllari
Fetah J. Sedllari – (1899-1993) është veprimtar politik.
Fetah J. Sedllari ka mbaruar Medresën e Lartë në Shkup dhe studimet Orientalistike, mbaron në Universitetin e Beogradit në vitet e 20-ta, në një klasë me Milovan Djilas edhe “Visha Beogradska Gimnazia-n” dhe gjatë studimeve në Beograd, është ndër themeluesit e Shoqatës së Studentëve Shqiptarë në Beograd “Besa”.
Gjatë studimeve në Beograd, njihet dhe fillon miqësinë edhe me Avokatin e tij të mëvonshëm, arumunin (Vllah Janine), Fila Filota, i cili ishte edhe Avokat i shumë shqiptarëve në proceset politike të viteve të 60-ta, 70-ta, si dhe më vonë, Avokat personal i Titos!
Ka qenë i involvuar në Lidhjen e Dytë të Prizrenit dhe bashkëpunëtori më i ngushtë i Xhafer Devës, Ilaz Agushit, Ferat Bej Dragës e patriotëve të tjerë djathtist.
Ka qenë Sekretarë Prefekture i Prishtinës për vite me rradhë.
Njihej e respektohej si Intelektual me pikëpamje shumë Europiane dhe Liberale;
Fliste 7 gjuhë dhe ishte studiues i pasionuar i gjermanishtes, Italishtes, persishtes dhe latinishtes.
Në Shqipëri, burgoset në Kukës më 1947, ri-dënohet disa herë radhas, me burg apo internim.
Për kthimin e tij në Kosovë, më 1980, pas një letre të shkurtë personale - Enver Hoxhës dhe Titos: - Enver Hoxha, miraton e nënshkruan për shtetin Shqiptarë, se i lejon shkuarjen nga Shqipëria (nënshkroi më 1978); dhe
- Josip Broz Tito, gjatë qëndrimit të tij të fundit në Kosovë, në Hotelin Grand, nënshkroi Vendimin për pranimin e kthimit të tij në Jugosllavi! Ndërmjetës tek Tito, respektivisht letrën dhe kërkesën ia dha e paraqiti, Mahmut Bakalli. Ndihmoi në ndërmjetësim dhe përgatitjen e dokumentacionit Asllan Fazlia.
Sado që ishte kusht riatdhesie në Kosovë e Jugosllavi, ai asnjëherë pastaj, nuk pranoi të marrë nënshtetësinë Jugosllave!
2008: Dr. Sali Berisha, Kryeministri aktual dhe Ish Presidenti i Shqipërisë, me një dekret të veçantë, me Numër rendor 4702 - morri vendimin për dëmshpërblim të tij.
Kështu, edhe Shqipëria zyrtare, në një formë simbolike, por gjithsesi Zyrtare e Shtetërore, sado që post mortum - i kërkoi ndjesë për persekutimin.
Vijat e Gjakut
Vijat e Kuqe është pikturë që i atribohet tërësish ose pjesërisht periudhës së rezistencës së Kosovës, kjo pikturë është punuar një një cikël prej tri pikturave.
Informacione mbi pikturën
Përmasat e saj janë 105 x 75 cm (15 x 29 feet). Origjinalja ndodhet në Atelen e Piktorit në fshatin Mramori ku zë një siperfaqe të konsiderueshme. Me shkëputje dhe me orë të gjata, dhe punime disa minuteshe mbi pikturen, Gashit iu deshen plot 2 vite për ta perfunduar. Zgjati kaq shume, per shkak të se ne këtë periudh pikturoi ciklin e dyte, të cilë autori e kishte pagëzuar me një emërtim ca më të gjatë. Gashi shprehi në heshtje, nervin e tij refleksiv, i një natyre thuajse flegmane njerëzore që shpertheu veçanarisht gjatë viteve ku dhuna, masakrt etj janë historia, gjeografia, etnografia, folklori, gjeneza, egzistenca kombëtare e tij, ai i fshehu trishtimet e tijë në pikturë.
Kantoni Fréjus
Kantoni Fréjus (frëngjisht: Canton de Fréjus) është një kanton në departamentin Var, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Fréjus. Ka sipërfaqe 167.43km2 dhe popullsi 56333 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Fréjus aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
IPTV
Me IPTV (Internet Protocol Television, shqip Internet Protokoll Televizion) nënkuptohet një metodë digjitale e transmetimit të programeve televizive dhe filmave, nëpërmjet një rrjeti digjital të të dhënave. Bazë e kësaj metode është protokolli i internetit IP. Deri më tani është metoda më e re e emetimit të televizioneve.
Për televizorët e gjeneratës së re High Definition Television (HDTV) nevojiten një intensitet i lartë i transmetimit të informatave (diku rreth 6-8 MBit/s). Përdorimi i kësaj metode për këtë arsye shtron si parakusht lidhje me shumë kanale transmetuese siç janë p.sh.: ADSL2, Modemi kabllovik apo VDSL si dhe metodat e reja të kompresimit (VC1, H.264).
Përndryshe IP TV është një lidhje e IP me një brez të gjerë që të dhënat i drejton në një Televizor. Përdoruese të IPTV janë Televizorët me rezonancë të lartë (HDTV), Video on Demand (VoD), Pay Per View (PPV) si dhe Digital Video-recorder (PVR).
Përparësitë e transmetimit IPTV në krahasim me teknologjinë e transmetimit të valëve televizive dhe llojeve të më përparshme janë :
Mangësitë dhe dobësitë e njohura deri më tani janë :
Etnos në epos
Etnos në epos Studim monografik me Autor Prof. dr. Shaban Sinani. Shtëpia botuese: “Naimi”. Viti i botimit: 2011. Nr. i faqeve: 240 faqe. ISBN 978-9928-109-02-6
Studimi monografik “Etnos në epos”, i botuar tashmë si libër nga shtëpia botuese “Naimi”, është përfundim i një procesi pune kërkimore afro 15-vjeçare të prof. dr. Shaban Sinanit.
Etnosi shqiptar dhe eposi shqiptar janë që të dyja kategori parakombëtare, që vijnë prej kohërash shumë të hershme. Koha e formimit të etnosit shqiptar dhe koha e formimit të eposit shqiptar, “gojëdhënës kombëtare”, përkojnë jo rastësisht në një kalendar krahasimtar. Studimi ka për qëllim të identifikojë këtë kushtëzim dhe të argumentojë ndikimin e formimit të vetëdijes etnike parashqiptare në krijimin e eposit legjendar shqiptar.
Duke qenë i prirur drejt shtresimeve më të vjetra të epikës legjendare shqiptare, ky studim në një farë mënyre është vazhdim i monografisë “Mitologji në eposin e kreshnikëve” (2000, 2006 bis) dhe i studimeve të përfshira në librat “Kështjella e virtytit” (2001) e “Ura dhe kështjella” (2006), botime këto nga i njëjti autor. Nga këndvështrimi i lidhjes kushtëzuese historike dhe etnologjike midis etnosit dhe eposit shqiptar shihen shumica e çështjeve të parashtruara në këtë libër, prej atyre të termave dhe emërtimeve, deri tek marrëdhëniet midis disa prej ligjërimeve më të vjetra të shqipes: ligjërimit biblik-ungjillor, ligjërimit etnografik - prozodisë popullore dhe ligjërimit etnojuridik - traditës së ligjeve të pashkruara.
Ndër të tjera, në këtë libër shqyrtohet edhe “institucioni i besës” tek shqiptarët; i pranishëm në eposin legjendar, por edhe në statutet e bashkësive urbane arbërore në periudhën humaniste të fundit të Mesjetës dhe në kodet etnojuridikë të mëvonshëm; tradicionalisht i shërbyer si një albanizëm që u trashëgua si pjesë e identitetit shqiptar dhe në rrjedhë të kohërave u ballkanizua si dukuri dhënëse shqiptare. Certifikimi i një procesi të ndërlikuar psiko-gjuhësor që dëshmohet përgjatë shekujve, proces në të cilin besa rezulton në një shumëkuptimësi të paskajuar (besa si paqe, besa si fe, besa si besim, besa si bekim; besa si kod etik, besa si nyje juridike, besa si shenjë dhe vetëdije fetare etj.) e bën traditën gojore vendëse të paralelizueshme me procesin historik të formimit të popullit shqiptar.
Në tërësinë e vet studimi ndjek parimin se qëllimeve kombëtare u shërbehet përmes të vërtetave shkencore dhe se një “shkencë atdhetare” funksionuese pa mendimin kritik s’mund të ketë kurrfarë dobie më.
Bukuroshja e Durrësit
Bukuroshja e Durrësit është një mozaik polikromatik i shekullit IV p.e.s. dhe është mozaiku më i lashtë dhe më i rëndësishëm i zbuluar ndonjëherë në Shqipëri. Mozaiku ka një sipërfaqe prej 9 metrash katrorë dhe ka formë eliptike e që paraqet kokën e një gruaje në një sfond të zi, të rrethuar nga lule dhe elemente të tjera lulesh. U zbulua në vitin 1917 në Durrës dhe që nga viti 1992 është ekspozuar në Muzeun Historik Kombëtar të Shqipërisë në Tiranë.
Historiku
Mozaiku u krijua në gjysmën e dytë të shekullit IV p.e.s. në Durrës, i njohur asokohe si Epidamnos për të shërbyer si dysheme dekorative të një banjoje private dhe luksoze. Mozaiku u zbulua në vitin 1917, në mes të Luftës së Parë Botërore, kur Durrësi u pushtua nga forcat e Austro-Hungarisë. Gjatë punimeve të ushtrisë austro-hungareze për ndërtimin e fortifikimeve, inxhinierët ushtarakë hasën në këtë mozaik, i cili u zbulua 3.80 m thellë në themelet e një shtëpie në lagjen “Varosh”, shumë afër qendrës së sotme të qytetit të Durrësit. Arkeologu austriak Kamilo Prashniker u kujdes për mozaikun, në mënyrë që të mund të ruhej më mirë. Në librin e tij Kërkime arkeologjike në Shqipëri dhe Mal të Zi (Archäologische Forschungen in Albanien und Montenegro), botuar në Vjenë në vitin 1920 së bashku me A. Shober, studiuesi Prashniker ishte i pari që përfshiu një fotografi të këtij mozaiku duke e përshkruar atë si një kryevepër figurative.
Në vitin 1982 mozaiku u zhvendos me kujdes nga Durrësi dhe u vendos në sallën kryesore të antikiteteve në Muzeun Historik Kombëtar në Tiranë, ku mund të shihet edhe sot.