cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cristiano Ronaldo
2003–2007: Vitet e para dhe zhvillimi
Gjatë sezonit të tretë në Angli, Ronaldo u përfshi në disa incidente. Ai u dënua me një ndeshje pezullim nga UEFA për shkak se i tregoi "gishtin e mesit" tifozëve të Benficës, si dhe mori karton të kuq në derbin kundër Manchester City për shkak se goditi ish lojtarin e United, Andy Cole. Ai gjithashtu u përplas edhe me një shok skuadre, sulmuesin Ruud van Nistelrooy, i cili kritikoi stilin e lojës së portugezit. Pas Kupës së Botës 2006 ku ai u përfshi në një incident me shokun e skuadrës në klub, Wayne Rooney, i cili u përjashtua, Ronaldo publikisht bëri kërkesë për transferim, duke cituar mbështjetjen e pakët e marrë nga klubi pas incidentit. Megjithatë, United përjashtoi mundësinë që Ronaldo të largohej nga klubi.
Pavarësisht se incidenti me Rooney në Kupën e Botës 2006 bëri që Ronaldo të vërshëllehej nga tifozët gjatë gjithë sezonit 2006–07, ai pati vitin e shpërthimit dhe të daljes në skenë si një nga lojtarët më të mirë, duke shënuar më shumë se 20 gola si dhe fitoi titullin e parë të Premier Ligës. Një faktor i rëndësishëm i këtij suksesi ishte edhe stërvitja një kundër një me trajnerin René Meulensteen, i cili i mësoi portugezit të ishte më i paparashikueshëm, të përmirsonte bashkpunimin me lojtarët e tjerë, të kërkonte topin dhe të shfrytëzonte çdo mundësi për gol sesa të përpiqej të shënonte gola të bukur për të cilat njihej. Ai shënoi tre dopieta rresht në dhjetor, kundër Aston Villës – një fitore që e vendosi United në krye të renditjes – Wigan Athletic dhe Reading. Ronaldo u emërua Lojtari i Muajit i Premier Ligës në nëntor dhe dhjetor, duke u bërë lojtari i tretë në histori që e fiton këtë çmim rresht.
2007–2008: Suksesi kolektiv dhe personal
parapamje|Ronaldo gjatë sezonit 2006–07.
Ronaldo shënoi golat e parë në Ligën e Kampioneve në fitoren tenistike 7–1 kundër Romës në çerek-finalet e kompeticionit. Ky dygolësh u ndoq nga një gol tjetër në minutën e 4të të ndeshjes së parë gjysëm-finale në shtëpi kundër Milan, ku United fitoi 3–2. Megjithatë, në ndeshjen e kthimit, Ronaldo u ndal nga mbrojtja e Milanit, e cila fitoi 3–0 dhe u kualifikua për në finale. Ai gjithashtu ndihmoi ekipin të arrinte në finalen e Kupës FA, ku u mposhën nga Çelsi me rezultatin 1–0. Ronaldo shënoi golin e vetëm në derbin e Manchesterit më 5 maj 2007 – i 50ti për të me klubin – me Manchester United që fitoi titullin e parë të Premier Ligës pas katër vitesh. Ronaldo u nderua me disa çmime si shpërblim për paraqitjet e tij gjatë sezonit. Ai fitoi çmimet Lojtari i ri i vitit, lojtari i vitit i tifozëve, Futbollisti i vitit dhe Lojtari i vitit i lojtarëve, duke u bërë lojtari i parë që i fiton të gjitha çmimet e PFA dhe FWA. Rroga e tij gjithashtu u rrit në 120,000 £ në javë (31 milion £ gjithsej) si pjesë e një rinovimi pjesë-vjeçar me klubin.
Ronaldo shënoi 42 gola në të gjitha kompeticionet në sezonin 2007–08, duke arritur shifrën më të lartë gjatë kohës së tij në Angli. Ai humbi tre ndeshje pasi goditi me kokë një lojtar të Portsmouth në fillim të sezonit, një përvojë që sipas tij e mësoi të mos provokohej nga kundërshtarët. Në fund të vitit 2007, ai u rendit i dyti mbrapa brazilianit Kaká për çmimin prestigjoz Topi i Artë, dhe u rendit i treti, mbrapa Kakás dhe Lionel Messit, për çmimin FIFA Lojtari Botëror i Vitit.
Ronaldo shënoi tregolëshin e parë dhe të fundit për Manchester United në fitoren 6–0 kundër Newcastle United më 12 janar 2008, duke e ngjitur ekipin në krye të renditjes së Premier Ligës. Dy muaj më vonë, më 19 mars, ai u bë kapiten i United për herë të parë në një fitore në shtëpi kundër Bolton, ku ai shënoi të dy golat e ndeshjes. Goli i dytë i takimit ishte i 33ti i sezonit, duke thyer shifrën 32të të George Best në sezonin 1967–68, duke vendosur një rekord të ri në klub për numrin e golave të shënuar në një sezon nga një mesfushor. Ai shënoi 31 gola në kampionat, një shifër e mjaftueshme për t'i dhënë Këpucën e Artë të Premier Ligës si dhe Këpucën e Artë Evropiane, duke u bërë i pari anësor që e fiton këtë çmim evropian.
parapamje|majtas|180px|Ronaldo gati për të ekzekutuar një goditje dënimi kundër [[Celtic F.C.|Celtic në Ligën e Kampioneve 2008–09.]]
Në fazën me eliminim direkt të Ligës së Kampioneve, Ronaldo shënoi golin vendimtar kundër Lyon, që ndihmoi United të fitonte me rezultatin e përgjithshëm 2–1 dhe të përparonte në çerek-finale, ku, duke luajtur si sulmues, shënoi me kokë kundër Romës, duke kontribuar në kualifikimin për në gjysëm-finale rezultatin e përgjithshëm 3–0. United arriti në finalen në Moskës kundër Çelsit, ku Ronaldo shënoi golin e avantazhit me kokë dhe pati një penallti të pritur në gjuajtjet e penalltive. Megjithatë, Manchester United doli fitimtar. Ai e mbylli kompeticionin si shënuesi më i mirë si dhe u shpall lojtari i turnamentit nga UEFA. Përveç kësaj, ai fitoi edhe çmimet PFA Lojtari i vitit i lojtarëve dhe FWA Futbollisti i vitit për të dytin sezon rresht.
2008–2009: Sezoni i fundit në Angli
Pas përhapjes së zërave rreth një interesimi të Ronaldos për të kaluar te klubi spanjoll Real Madrid, United bëri një ankesë në organin qeveritar të futbollit FIFA rreth zërave se Reali kishte ndjekur lojtarin për t'a marrë, megjithatë, FIFA nuk ndërmori asnjë vendim. Presidenti i FIFA-s, Sepp Blatter, pohoi se lojtari duhej të lejohej të largohej nga klubi, duke e përshkruar situatën si "skllavëri moderne". Pavarësisht se Ronaldo ishte publikisht dakord me Blatter, ai qëndroi te United edhe për një vit. Para fillimit të sezonit 2008–09, më 7 korrik, Ronaldo j'u nënshtrua një operacioni në kyçin e këmbës, që e mbajti jashtë fushave për dhjetë javë. Pas rikthimit, ai shënoi golin e 100të në të gjitha kompeticionet për United në fitoren 5–0 kundër Stoke City; ai në atë ndeshje shënoi dy gola me goditje dënimi, ku e para ishte goli i 100të. Me këto gola, Ronaldo i kishte shënuar të 19 ekipeve kundërshtare në Premier Ligë në atë kohë. Në fund të vitit 2008, Ronaldo fitoi klubin të fitonte FIFA Kupën e Botës për Klube në Japoni, ku ai asistoi golin e fitores në finale kundër Liga de Quito si dhe fitoi edhe Topin e Argjendë në vazhdim. Ai më pas u bë lojtari i parë i United që fiton Topin e Artë që nga George Best në vitin 1968, dhe lojtari i parë i Premier Ligës që fiton çmimin FIFA Lojtari Botëror i Vitit.
Goli i fitores në ndeshjen e kthimit kundër Portos, një finalizim nga 36 metra, i fitoi atij edicionin e parë të FIFA Çmimit Puskás, i dhënë për golin më të bukur të vitit; ai e konsideroi këtë gol si më të bukurin e karrierës së tij. United arriti në finalen e madhe në Romë, ku Ronaldo nuk pati ndonjë ndikim me Manchester United që u mposht 2–0 nga Barcelona. Ronaldo e mbylli qëndrimin e tij në Angli me nëntë trofe, me United që fitoi titullin e Premier Ligës për të tretin sezon rresht si dhe Kupën e Ligës. Ai e mbylli sezonin me 26 gola në të gjitha kompeticionet, 16 më pak se sezoni i kaluar, në katër ndeshje më shumë. Goli i tij i fundit për klubin erdhi më 10 maj 2009 me një goditje dënimi në derbin e Manchesterit në Old Trafford.
2009–2013: Transferimi rekord dhe titulli i La Ligas
parapamje|majtas|180px|Për shkak se numri 7 i zakonshëm i tij ishte i zënë, Ronaldo mbajti numrin 9 gjatë sezonit të tij të parë në Madrid. Pas largimit të [[Raúl González Blanco|Raúl, Ronaldo mori fanellën me numrin 7 para fillimit të sezonit 2010–11.]] Ronaldo bëri debutimin e tij në La Liga më 29 gusht 2009, duke luajtur si titullar në fitoren 3–2 në shtëpi kundër Deportivo La Coruña, ku ai shënoi një nga golat me penallti. Ai shënoi gol në të katërta ndeshjet e para të kampionatit, duke u bërë lojtari i parë i Madridit që e arrin këtë gjë. Ai regjistroi golat e parë në Ligën e Kampioneve me dy goditje dënimi në ndeshjen e parë të fazës së grupeve kundër Zürich. Megjithatë, forma e tij e mirë në fillimin e sezonit u ndërpre për shkak të një dëmtimi në kyçin e këmbës gjatë një angazhimi me kombëtaren, duke qëndruar jashtë fushave për shtatë javë. Një javë pas rikthimit, Ronaldo mori kartonin e kuq të parë në Spanjë në një ndeshje kundër Almería. Në mesin e sezonit, Ronaldo u rendit i dyti për çmimet Topi i Artë dhe FIFA Lojtari Botëror i Vitit, mbrapa Messit të Barcelonës, rivalëve historik të Realit. Ai e përfundoi sezonin me 33 gola në të gjitha kompeticionet, përfshirë edhe një tregolësh në fitoren 4–1 kundër Majorkës, i pari i tij në futbollin spanjoll. Sezoni i tij i parë në Madrid u mbyll pa trofe.
Pas largimit të Raúl, Ronaldo mori fanellën me numrin 7 para fillimit të sezonit 2010–11. Ai u rikthye në formën e tij më të fortë, formë që i fitoi Topin e Artë te Manchester United, kur ai shënoi për herë të parë katër gola në një ndeshje në fitoren tenistike 6–1 kundër Racing Santander më 23 tetor. Ronaldo do të vazhdonte me këtë formë të mrekullueshme duke shënuar në 6 neshjet e rradhës, përfshirë tre në La Liga, një në Ligën e Kampioneve dhe dy me Portugalinë; ai e mbylli muajin me 11 gola, duke vendosur një rekord personal. Pas kësaj, Ronaldo shënoi tregolësha në ndeshjet kundër Athletic Bilbao, Levantes, Villarrealit, dhe Málagës. Pavarësisht performancave të tij, ai nuk arriti dot të siguronte një podium në edicionin përurues të çmimit FIFA Topi i Artë në fund të vitit 2010.
Gjatë një serie historike me katër El Clásico kundër rivalëve të Barcelonës në prill 2011, Ronaldo shënoi dy herë duke barazuar rekordin e tij personal me 42 gola në të gjitha kompeticionet në një sezon të vetëm. Pavarësisht se nuk e gjeti golin dy ndeshjet gjysëm-finale të Ligës së Kampioneve ku Reali u eliminua, ai shënoi golin e barazimit me penallti në ndeshjen e kthimit në kampionat dhe më pas shënoi golin e fitores në kohën shtesë në finalen e Kupës së Mbretit, duke fituar trofeun e tij të parë në Spanjë. Gjatë dy javëve në vazhdim, Ronaldo shënoi një tjetër poker kundër Seviljes, një tregolësh kundër Getafes, dhe një dopietë me goditje dënimi kundër Villarreal, duke arritur në 38 gola në kampionat, një shifër e mjaftueshme për të barazuar rekordin e më shumë golave të shënuar në një sezon nga Telmo Zarra dhe Hugo Sánchez. Dy golat e shënuar në ndeshjen e fundit të sezonit kundër Almerías, e bënë atë lojtarin e parë në historinë e La Ligas që shënon 40 gola. Përveç se fitoi Trofeun Pichichi, ai fitoi edhe Këpucën e Artë Evropiane, duke u bërë lojtari i parë në histori që e fiton në dy kampionate të ndryshme. Ai e përfundoi sezonin e dytë në Madrid me 53 gola në të gjitha kompeticionet.
parapamje|upright|Ronaldo shënoi 46 gola në kampionatin e La Ligas në sezonin e tij të tretë në Spanjë.
Gjatë sezonit të ardhshëm 2011–12, Ronaldo vendosi një rekord të ri personal shënimi duke realizuar 60 gola në të gjitha kompeticionet. Goli i tij i 100të për Madridin erdhi në Camp Nou në ndeshjen e Supercopa de España, edhe pse Barcelona fitoi trofeun me rezultatin e përgjithshëm 5–4. Ronaldo shënoi tripleta në ndeshjet kundër Real Zaragozës, Rayo Vallecanos, Málagës, Osasunës, dhe Seviljes, duke e vendosur Realin në krye të renditjes në mesin e sezonit, si dhe u rikthye Ronaldon në podiumin e FIFA Topit të Artë, ku përfundoi i dyti mbrapa Messit. Pavarësisht dy golave të tij, Real Madrid u eliminua me rezultatin e përgjithshëm 4–3 nga Barcelona në çerek-finalet e Kupës së Mbretit. Ai shënoi sërisht dy gola, njërën me penallti, në ndeshjen e kthimit të gjysëm-finales së Ligës së Kampioneve kundër Bayern München; rezultati i përgjithshëm 3–3 e dërgoi ndeshjen në gjuajtjet e penalltive, ku tentativa e Ronaldos u prit nga Manuel Neuer, që solli edhe eliminimin e Realit nga kompeticioni.
Ronaldo gjeti sukses më të madh në kampionat, duke ndihmuar ekipin të fitonte titullin e parë të La Ligas pas katër vitesh, me një rekord prej 100 pikësh. Pas një tregolëshi kundër Levantes, që arriti sërisht avantazhin ndaj Barcelonës në renditje, ai shënoi golin e 100të në kampionat në fitoren 5–1 kundër Real Sociedad më 24 mars 2012, duke e arritur këtë shifër në vetëm 92 ndeshje në tre sezone, duke thyer rekordin e klubit të vendosur nga Ferenc Puskás. Pasi shënoi një tjetër tregolësh në derbin e Madridit kundër Atlético Madrid, ai arriti në shifrën 40 gola në kampionat, duke barazuar rekordin e vendosur në sezonin e kaluar. Më 21 prill, Ronaldo shënoi golin e fitores 2–1 kundër Barcelonës në Camp Nou, duke j'u drejtuar tifozëve kundërshtar të revoltuar me një veprim "qetësohu" gjatë festimit të golit – ai e përsëriti këtë gjë katër vite më pas në të njëjtin stadium gjatë një tjetër festimi goli. Duke shënuar golin e fundit të sezonit kundër Majorkës, Ronaldo arriti në 46 gola në kampionat, katër më pak se rekordi i ri i vendosur nga Messi, si dhe mori meritat si lojtari i parë që shënon kundër të 19 ekipeve kundërshtare në një sezon të vetëm në La Liga. Ronaldo e nisi sezonin 2012–13 duke ngritur trofeun e Supercopa de España, trofeu i tij i tretë në Spanjë. Duke shënuar gol në të dyja ndeshjet, Madridi fitoi superkupën me rregullin e golit jashtë fushe pas barazimit 4–4 kundër Barcelonës. Goli i shënuar në ndeshjen e parë të Superkupës e bëri Ronaldon lojtarin e parë të Realit në historinë e El Clásicos që shënon katër gola rresht në Camp Nou, kurse me golin e shënuar në Santiago Bernabéu, barazoi rekordin e kilianit Iván Zamorano me pesë gola në pesë El Clásico rradhazi. Pavarësisht se Ronaldo komentoi publikisht se ishte jo i lumtur për shkak të një "problemi profesional" brënda klubit, e shtyrë edhe nga refuzimi i tij për të festuar golin e 150të me klubin, mesatarja e tij e shënimit nuk pësoi rënje. Pasi shënoi një tregolësh me dy penallti kundër Deportivo La Coruña, ai shënoi tregolëshin e parë në Ligën e Kampioneve në një fitore 4–1 kundër Ajax. Katër ditë më pas, ai u bë lojtari i parë që shënon në gjashtë El Clásico rradhazi pas një dopiete në barazimin 2–2 në Camp Nou. Paraqitjet e tij në vitin 2012 e renditën sërisht të dytin në garën për FIFA Topin e Artë, duke u renditur sërisht mbrapa Messit, i cili e fitoi trofeun për herë të katërt rresht.
2013–2015: Fitimi i Topave të Artë rresht dhe La Décima
Pas pushimit dimëror të sezonit 2012–13, Ronaldo u bë kapiten i Realit për herë të parë më 6 janar në një ndeshje kundër Real Sociedad; ai shënoi një dygolësh për t'i dhënë fitoren 4–3 ekipit të tij me dhjetë lojtarë. Ai më pas u bë kapiteni i parë jo-spanjoll i klubit pas 60 vitesh në një El Clásico në ndeshjen e 30 janarit, e cila ishte ndeshja e tij e 500të në nivel klubesh. Tre ditë më pas, ai kishte shënuar golin e 300të në nivel klubesh si pjesë e tregolëshit të tij të përkryer kundër Getafes. Pas tregolëshave kundër Celta Vigos dhe Seviljes, ai shënoi golin e 200të për Madridin më 8 maj në fitoren 6–2 kundër Málagës, duke e arritur këtë shifër në vetëm 197 ndeshje. Ai ndihmoi ekipin të arrinte në finalen e Kupës së Mbretit duke shënuar një dygolësh kundër El Clásico, duke u bërë lojtari i parë i Real Madridit që shënon në gjashtë ndeshje rresht në Camp Nou. Në finale, ai shënoi golin e vetëm të ekipit të tij në humbjen 2–1 kundër Atlético Madrid; në kohën shtesë, ai mori një karton të kuq direkt për sjellje të dhunshme. Real Madridi dështoi të mbronte titullin e La Ligas, duke përfunduar në vendin e dytë mbrapa Barcelonës.
Në raundin e parë me eliminim direkt në Ligën e Kampioneve, Ronaldo u përball me ish klubin e tij Manchester United për herë të parë. Pasi shënoi golin e barazimit në barazimin 1–1 në ndeshjen e parë në Santiago Bernabéu, ai shënoi golin e fitores në fitoren 2–1 në Old Trafford, në rikthimin e e parë në ish stadiumin e tij. Ai nuk festoi golin në shenjë respekti ndaj ish ekipit të tij. Ronaldo shënoi tre gola në fitoren 5–3 me rezultat të përgjithshëm të Realit ndaj klubit turk Galatasaray, duke siguruar një vend në gjysëm-finale. Në gjysëm-finale, ai shënoi golin e vetëm të ekipit të tij në humbjen 4–1 kundër Borussia Dortmund në ndeshjen e parë, por dështoi të shënonte në fitoren 2–0 në ndeshjen e kthimit; duke u mposhtur me rezultatin e përgjithshëm 4–3, Reali u eliminua për herë të tretë rresht në gjysëm-finalen e këtij kompeticioni. Ronaldo kishte shënuar 12 gola, duke e përfunduar sezonin e tij në Ligën e Kampioneve si golashënuesi më i mirë për herë të dytë në karrierë. Gjithsej, ai shënoi 55 gola në të gjitha kompeticionet.
parapamje|majtas|upright|Ronaldo shënoi 17 gola në Ligën e Kampioneve, një rekord, gjatë sezonit 2013–14 të La Décima.
Dështimi i Real Madridit për të fituar një trofe madhor dhe si raportimet për një përçarje të lojtarëve nxiti spekullime rreth së ardhmes së Ronaldos në klub. Megjithatë, në fillim të sezonit 2013–14, ai e rinovoi kontratën e tij aktuale me tre vite deri në 2018, me një rrogë vjetore 17 milion €, duke u bërë për një kohë të shkurtër lojtari më i paguar në futboll. Ai u bë shok skuadre me anësorin Gareth Bale, transferimi i të cilit kushtoi 100 milion €, duke kaluar atë të Ronaldos katër vite më parë. Sëbashku me sulmuesin Karim Benzema, ata formuan treshen të quajtur gjerësisht si "BBC", shkurtimi i emrave Bale, Benzema, dhe Cristiano, dhe një shaka me emrin e televizionit publik BBC. Pas një serie performancash me gola gjatë pjesës së parë të sezonit, Ronaldo deklaroi se ai po kalonte formën më të mirë të karrierës. Nga fundi i nëntorit, ai kishte shënuar plot 32 gola në 22 ndeshje për klubin dhe kombëtaren, përfshirë tregolëshat kundër Galatasaray, Seviljes, Real Sociedadit, Irlandës së Veriut dhe Suedisë. Performancat e tij u shpërblyen me fitimin e FIFA Topit të Artë, një bashkim i çmimeve Topi i Artë dhe FIFA Lojtari Botëror i Vitit, për herë të parë në karrierë.
Njëkohësisht me suksesin personal, Ronaldo shijoi edhe sezonin më të mirë kolektiv në Spanjë deri në atë kohë, duke ndihmuar Realin të fitojë La Déciman, kupën e 10të Evropiane. Në fazën me eliminim direkt të kompeticionit, ai shënoi nga një dopietë në dy ndeshjet e fituara me rezultatin e përgjithshëm 9–2 kundër Schalke 04, duke ndihmuar Realin të përparojë në çerek-finale. Goli i tij në fitoren 3–0 kundër Borussia Dortmund, në ndeshjen e 100të në Ligën e Kampioneve, bëri që portugezi të arrinte 14 gola sezonal, duke barazuar rekordin e vendosur nga Messi dy vite më parë. Në ndeshjen e dytë gjysëm-finale kundër Bayern München, Ronaldo shënoi një dygolësh duke ndihmuar ekipin të fitojë 4–0 në Allianz Arena; Reali kështu u kualifikua në finale për herë të parë pas 12 vitesh. Në finale, ai shënoi me penallti në minutën e 120të të fitores 4–1 në shtesë kundër Atlético Madrid, duke u bërë lojtari i parë që shënon në dy finale të ndryshme me dy ekipe të ndryshme fituese. Paraqitja e tij e përgjithshme në finale u ndikua si pasojë e një dëmtimi në gju që i shkaktoi probleme të vazhdueshme gjatë muajit të fundit të sezonit. Ai vendosi të luante në finale kundër këshillës së mjekëve, duke e komentuar më vonë: "Në jetë nuk fiton pa sakrifica dhe duhet të rrezikosh". Si golashënuesi më i mirë i Ligës së Kampioneve me një rekord 17 gola, ai u emërua UEFA Lojtari më i mirë në Evropë.
Në Kupën e Mbretit, Ronaldo ndihmoi ekipin të arrinte në finale duke shënuar dy gola me penallti kundër Atlético Madrid në Vicente Calderón; goli i parë bëri që ai të ketë shënuar në çdo minutë të një ndeshje 90 minutëshe në futboll. Problemet e vazhdueshme me gjurin bëri që portugezi të humbiste finalen, ku Real Madridi mposhti Barcelonën 2–1 për të fituar trofeun. Edhe pse Madridi nuk shkëlqeu në kampionat, të cilën e mbyllën në vendin e tretë, Ronaldo nuk kishte rivalë në aspektin e shënimit. Ai shënoi 31 gola në 30 ndeshje, duke fituar Pichichin dhe Këpucën e Artë Evropiane; trofeun e dytë e fitoi sëbashku me sulmuesin uruguajian Luis Suárez. Pjesë e këtyre golave ishte edhe goli i 400të në karrierë, në ndeshjen e 653të për klubet dhe kombëtaren, e cila erdhi si pjesë e dopietës së shënuar ndaj Celta Vigos më 6 janar; ai j'a dedikoi golat bashkëkombasit të tij Eusébio, i cili vdiq dy ditë më parë. Një gol i minutës së fundit i shënuar me takë kundër Valencias më 4 maj – i 50ti për të në të gjitha kompeticionet – u zgjodh si goli më i bukur i sezonit nga Liga de Fútbol Profesional, e cila më pas e shpalli Ronaldon Lojtarin më të mirë në La Liga.
Gjatë sezonit të ardhshëm 2014–15, Ronaldo vendosi një rekord personal duke shënuar 61 gola në të gjitha kompeticionet, duke e nisur me një dopietë kundër Seviljes në ndeshjen e Superkupës Evropiane 2014. Ai gjithashtu arriti nisjen më të mirë të karrierës në kampionat, duke shënuar plot 15 gola në 8 ndeshjet e para, një rekord, përfshirë edhe një poker Elches dhe tregolëshave kundër Deportivo La Coruña dhe Athletic Bilbao. Më 6 dhjetor, pasi shënoi një tregolësh kundër Celta Vigos, i 23ti i tij në La Liga, ai arriti shifrën e 200 golave në kampionat në vetëm 178 ndeshje, duke u bërë lojtari më i shpejtë që e arrin këtë gjë. Pasi ngriti trofeun e FIFA Kupës së Botës për Klube në Marok me Realin, duke fituar sërisht Topin e Argjendë, Ronaldo u nderua për të dytin vit rresht me çmimin FIFA Topi i Artë, duke j'u bashkuar Johan Cruyff, Michel Platini, dhe Marco van Basten si tre-herë fitues i këtij çmimi.
2015–2017: Shënuesi më i mirë i Real Madridit dhe La Undécima
parapamje|upright|Ronaldo vendosi një rekord personal në sezonin 2014–15 duke shënuar 61 gola në të gjjitha kompeticionet.
Pas pushimeve dimërore, forma e Ronaldos si dhe performancat e Madridit pësuan rënje. Humbja 2–1 kundër Valencias në ndeshjen e parë të vitit 2015, pavarësisht se Ronaldo shënoi, i dha fund rekordit kombëtar të Real Madridit me 22 ndeshje pa humbje në të gjitha kompeticionet. Sezoni i tyre vazhdoi në mënyrë jo të suksesshme dhe u mbyll pa asnjë trofe, duke e mbyllur kampionatin në vendin e dytë dhe Ligën e Kampioneve në gjysëm-finale. Në këtë të fundit, Ronaldo përmirsoi rekordin e golave të shënuar në ndeshjet si vizitor në 12, duke e arritur me golin e tij në fitoren 2–0 kundër Schalke 04. Ai shënoi një dygolësh në ndeshjen e kthimit, por këtë herë në humbjen 3–4, që nuk ndikoi në kualifikimin e tyre për në çerek-finale. Ai më pas shënoi të dy golat e ekipit të tij në eliminimin me rezultatin e përgjithshën 2–3 nga Juventus në gjysëm-finale. Me 10 gola, ai u shpall për të tretin sezon rresht golashënuesi më i mirë, këtë herë sëbashku me dyshën e Barcelonës, Lionel Messi dhe Neymar.
Në La Liga, ku Real Madridi përfundoi në vendin e dytë, Ronaldo shfaqi një formë fantastike veçanërisht në javët e fundit. Për herë të parë në karrierën e tij, ai shënoi pesë gola në një ndeshje, përfshirë tre gola në tetë minuta, në fitoren rekord 9–1 kundër Granadës më 5 prill. Ai shënoi golin e 300të për klubin tre ditë më pas në fitoren 2–0 kundër Rayo Vallecanos. Tregolëshat në ndeshjet kundër Seviljes, Espanyolit, dhe Getafes e çuan numrin e tregolëshave të tij me klubin në 31, duke thyer rekordin e klubit të vendosur nga Di Stéfano me 28. Si rezultat i kësaj, ai e përfundoi sezonin me 48 gola, dy gola më shumë se rekordi i tij personal në sezonin 2011–12, pavarësisht se humbi dy ndeshje në shkurt për shkak të një kartoni të kuq të marrë në ndeshjen kundër Córdobës. Përveç fitimit për të dytën herë rresht të trofeut Pichichi, ai fitoi Këpucën e Artë Evropiane për herë të katërt, një rekord.
alt=|majtas|parapamje|255x255px|Deri në mars 2016, Ronaldo kishte shënuar 252 gola në 228 ndeshje në La Liga për tu bërë golashënuesi i dytë më i mirë i të gjitha kohërave i këtij kompeticioni. Në nisjen e sezonit 2015–16, i shtati i tij në Madrid, Ronaldo u bë golashënuesi më i mirë në historinë e klubit, në fillim në kampionat dhe më pas në të gjitha kompeticionet. Pesë golat e shënuar në fitoren dominuese 6–0 kundër Espanyolit më 12 shtator bënë që ai të arrinte 230 gola në La Liga në vetëm 203 ndeshje, duke thyer rekordin e klubit të vendosur nga legjenda Raúl. Një muaj më vonë, më 17 tetor, ai sërisht kaloi rekordin e Raúlit pas golit të dytë të shënuar në fitoren 3–0 kundër Levantes në shtëpi, duke arritur gjithsej 324 gola me klubin. Ronaldo gjithashtu u bë shënuesi më i mirë në historinë e Ligës së Kampioneve pas një tregolëshi të shënuar kundër Shakhtar Donetsk, pasi e kishte përfunduar sezonin e kaluar sëbashku me Messin me nga 77 gola. Ai arriti në shifrën 500 gola me klubet dhe kombëtaren pas një dopiete në Suedi kundër Malmös FF më 30 shtator. Në fund të fazës së grupeve, Ronaldo u bë lojtari i parë në histori që arrin një kuotë dyshifrore, duke vendosur rekord me 11 gola, përfshirë edhe një katërgolësh në fitoren shkatërruese ndaj Malmös FF.
Më 5 mars 2016, Ronaldo shënoi katër gola në fitoren tenistike 7–1 kundër Celta Vigos, duke u bërë golashënuesi i dytë më i mirë në historinë e La Ligas me 252 gola. Pas kësaj, ai shënoi një tregolësh kundër VfL Wolfsburg për të dërguar ekipin në gjysëm-finalet e Ligës së Kampioneve, pas disfatës 2–0 në ndeshjen e parë në Gjermani. Me këtë tregolësh Ronaldo arriti në shifrën 16 gola në këtë kompeticion, duke u shpallur golashënuesi më i mirë për të katërtin sezon rresht, dhe për herë të pestë gjithsej. Ronaldo zhvilloi një paraqitje jo pozitive në finalen e Ligës së Kampioneve kundër Atlético Madridit, në një përsëritje të finales së vitit 2014, kjo për shkak të disa problemeve fizike. Megjithatë, ai shënoi penalltinë e fundit të ekipit të tij në gjuajtjet e penalltive ku Reali triumfoi 5–3 për të siguruar La Undécima, trofeu i 11të në historinë e Madridit. Për të gjashtin vit rresht, Ronaldo shënoi më shumë se 50 gola në të gjitha kompeticionet. Performancat e tij gjatë sezonit u shpërblyen me Çmimin UEFA Lojtari më i mirë në Evropë, një çmim që ai e fitoi për herë të dytë.
Ronaldo humbi tre ndeshjet e para të Real Madridit në sezonin 2016–17, përfshirë edhe ndeshjen e UEFA Super Kupës kundër Seviljes, pasi ai ishte ende duke u rikuperuar nga dëmtimi që pësoi në finalen e UEFA Euro 2016. Më 15 shtator, Ronaldo nuk festoi golin që i shënoi ish klubit të tij Sporting CP në Ligën e Kampioneve, duke deklaruar pas përfundimit të ndeshjes se "ata më bënë ky që jam." Më 19 nëntor, Ronaldo shënoi tre gola në fitoren 3–0 në transfertë kundër Atlético Madrid, duke u bërë golashënuesi më i mirë në historinë e Derbit të Madridit me 18 gola. Më 15 dhjetor, ai shënoi golin e 500të në karrierë në fitoren 2–0 kundër Club América në gjysëm-finalen e FIFA Kupës së Botës për Klube. Në finale, ai shënoi tre gola me Realin që mposhti 4–2 ekipin japonez Kashima Antlers për të fituar trofeun. Ai e mbylli turnamentin si golashënuesi më i mirë me 4 gola si dhe u shpall lojtari më i mirë i turnamentit. Në fund të vitit, Ronaldo fitoi Topin e Artë për herë të katërt në karrierë si dhe u shpall fituesi i parë i Best FIFA Men's Player, pasardhësja e çmimit FIFA Lojtari Botëror i Vitit, duke ju falur më së shumti suksesit me Portugalinë në Euro 2016.
2017–2018: Titulli i pestë i Ligës së Kampioneve dhe Topi i Artë i pestë
Më 3 prill, Ronaldo shënoi dy golat e fitores 3–0 në tranfertë kundër Juventusit në ndeshjen e parë çerek-finale të Ligës së Kampioneve, me golin e dytë që erdhi me një gjuajtje akrobatike me rrofeshatë. Goli, i përshkruar si një "gol PlayStationi" nga mbrojtësi i Juventusit Andrea Barzagli, i dha atij një duartrokitje në këmbë nga tifozët kundërshtar si dhe lëvdata të shumta nga kolegë, analistë dhe trajnerë. Ky gol u shpall edhe më i miri për edicionin 2017–18. Më 11 prill, ai shënoi golin që Real Madridi kishte nevojë për tu kualifikuar në finale në ndeshjen e kthimit në Madrid, ku Real Madridi u mposht 3–1, por megjithatë fitoi duelin me rezultatin e përgjithshëm 4–3. Ky ishte goli i tij i 10të kundër Juventusit, duke vendosur një rekord në Ligën e Kampioneve për numrin e golave të shënuar kundër një klubi. Në finalen e kompeticionit më 26 maj, Real Madridi mposhti Liverpoolin 3–1, me Ronaldon i cili u bë lojtari i parë që fiton e Ligën e Kampioneve pesë herë. Pas finales, Ronaldo iu referua kohës së tij me Real Madridin në kohën e shkuar, duke nxitur spekulime se ai mund të largohej nga Real Madridi.
2018–2019: Sezoni debutues dhe titulli i parë i Serie A
parapamje|djathtas|180px|Ronaldo duke luajtur me Juventusin në vitin 2019. Pas një jave spekullimesh mbi të ardhmen e tij, më 10 korrik 2018, Ronaldo firmosi në kontratë katër-vjeçare me klubin italian Juventus për 100 miljon €, përfshirë edhe 12 miljon € shtesë si dhe kontribute solidarizuese për ekipet e Ronaldos gjatë karrierës në rini. Ky ishte transferimi më i shtrenjtë për një lojtar mbi të 30-tave, dhe më i kushtueshmi për klubin italian. Me të firmosur, Ronaldo tha se arsyeja e largimit të tij nga Real Madrid ishte dëshira për një sfidë të re, por më vonë ja etiketoi mbështetjes së pakët të shfaqur nga presidenti Florentino Pérez.
Ronaldo debutoi zyrtarisht për klubin e tij të ri në ndeshjen e parë të Serie A më 18 gusht, një fitore 3–2 ndaj Chievos. Më 16 shtator, në ndeshjen e tij të katërt për Juventusin, Ronaldo shënoi golin e parë, i cili u pasua menjëherë nga i dyti, në një fitore 2–1 ndaj Sassuolos; goli i dytë ishte i 400ti në ligë për të. Tre ditë më vonë, në paraqitjen e parë me Juventusin në Ligën e Kampioneve, ai u nxorr jashtë në minutën e 29të për "sjellje të dhunshme". Ishte kartoni i tij i parë i kuq në 154 ndeshje në kompedicion. Juventus megjithatë fitoi 2–0 kundër Valencias. Në dhjetor, ai shënoi me penallti në fitoren 3–0 në transfertë kundër Fiorentinës, duke regjistruar golin e dhjetë në kampionat; ai u bë lojtari i parë që nga John Charles në vitin 1957 që shënon 10 gola në 14 ndeshjet e para në kampionat për klubin. Pasi u rendit i dyti për herë të parë pas tre vitesh për çmimet UEFA Men's Player of the Year dhe The Best FIFA Men's Player, mbrapa Luka Modrić, performancat e Ronaldos bënë që ai të renditej i dyti edhe në garën për Topin e Artë, sërisht mbrapa ish shokut të tij te Real Madridi.
Më 16 janar 2019, Ronaldo fitoi trofeun e parë me Juventusin, Superkupën Italiane 2018, duke shënuar golin e vetëm të ndeshjes ndaj Milanit në minutën e 61të. Më 10 shkurt, Ronaldo shënoi si dhe asistoi golin e Emre Can në fitoren 3–0 si vizitor ndaj Sassuolos; kjo ishte ndeshja e nëntë rresht si vizitor ku Ronaldo kishte shënuar të paktën një gol, duke barazuar rekordin e Giuseppe Signorit për numrin e ndeshjeve rresht si vizitor me të paktën një gol në një sezon të vetëm të Serie A. Më 12 mars 2019, Ronaldo shënoi një tregolësh në fitoren 3–0 në shtëpi kundër Atlético Madrid në ndeshjen e kthimit të raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve, duke ndihmuar Juventusin të përmbyste disavantazhin e dy golave nga ndeshja e parë. Ai regjistroi golin e 125të në këtë kompeticion në barazimin 1–1 kundër Ajaxit në ndeshjen e parë çerek-finale. Ai shënoi edhe në ndeshjen e kthimit në Torino por Juventusi u mposht 2–1 dhe u eliminua nga kompeticioni. Më 20 prill, Ronaldo luajti në ndeshjen vendimtare për të vulosur kampionatin kundër Fiorentinës, ku Juventusi fitoi 2–1 dhe siguroi titullin e tetë rresht të Serie A. Ky triumf e bëri Ronaldon lojtarin e parë në histori që fiton kampionatin në Angli, Spanjë dhe Itali. Shtatë ditë më pas, ai shënoi golin e 600të në nivel klubesh në barazimin 1–1 ndaj Interit në San Siro. Ai e mbylli sezonin e tij të parë në Serie A me 21 gola dhe u shpall fitues i çmimit "Lojtari më i mirë" në edicionin e parë të Çmimeve të Serie A.
2001–2007: Të rinjë dhe vitet e para me kombëtaren e të rriturve
Ronaldo filloi karrierën e tij ndërkombëtare me Portugalinë në Festivalin Olimpik Veror Evropian të të Rinjëve 2001, duke debutuar në distaftën 3–1 kundër Finlandës. Në vitin e ardhshëm ai luajti me ekipin nën-17 në UEFA Kampionatin Evropian nën-17, ku ekipi dështoi të kalonte fazën e grupeve. Ronaldo ishte gjithashtu pjesë e ekipit olimpik që luajti në Lojërat olimpike verore 2004; ai shënoi një gol gjatë turnamentit, ku Portugalia u eliminua në raundin e parë, duke e mbyllur grupin e tyre në vendin e fundit me tre pikë pas dy humbjeve rresht kundër Irakut dhe Kosta Rikës. Në vitet e tij me të rinjtë, Ronaldo luajti me ekipet nën-15, nën-17, nën-20, nën-21 dhe nën-23, duke koleksionuar gjithsej 34 ndeshje dhe shënuar 18 gola.
parapamje|majtas|Ronaldo (#17) në ndeshjen gjysëm-finale të Euro 2004 kundër Holandës, 30 qershor 2004. Ronaldo bëri debutimin e tij me ekipin e parë në moshën 18 vjeç më 20 gusht 2003 në fitoren minimale 1–0 kundër Kazakistianit. Ai më pas u thirr për të luajtur në Euro 2004, që u zhvillua në vendin e tij, duke shënuar golin e parë ndërkombëtar në humbjen në fazën e grupeve kundër Greqisë. Pavarësisht kësaj, Portugalia kaloi me sukses fazën e grupeve dhe u përball në çerek-finale kundër Anglisë, të cilën e mposhti nga gjuatjet e penalltive, ku Ronaldo shënoi me sukses në tentativën e tij. Në gjysëm-finalen kundër Holandës, Ronaldo regjistroi golin e dytë në turnament duke ndihmuar ekipin të fitonte 2–1 dhe të arrinte në finale. Megjithatë, në finale, Portugalia u mposht nga Greqia falë një goli të vetëm të shënuar nga Angelos Charisteas. Ai u zgjodh në Ekipin e Turnamentit për performancat e tij, duke regjistruar dy gola dhe dy asiste.
Ronaldo ishte golashënuesi i dytë më i mirë i Portugalisë në kualifikueset evropiane të FIFA Kupës së Botës 2006 me shtatë gola. Gjatë turnamentit, ai shënoi golin e tij të parë në një Kupë Bote kundër Iranit me penallti në ndeshjen e dytë të fazës së grupeve. Në ndeshjen çerek-finale kundër Anglisë, shoku i tij te Manchester United Wayne Rooney u përjashtua me karton të kuq pasi shkeli këmbën e mbrojtësit portugez Ricardo Carvalho. Edhe pse gjyqtari më vonë sqaroi se ky përjashtim erdhi vetëm për shkak të veprimit të Rooneyt, media angleze spekulloi se Ronaldo ndikoi në këtë vendim duke u ankuar agresivisht, pasi u pa nga kamerat duke i shkelur syrin stolit të Portugalisë pas përjashtimit të Rooneyt. Ronaldo më pas shënoi penalltinë vendimtare në gjuajtjet e penalltive që dërgoi Portugalinë në gjysëm-finale. Në gjysëm-finale, ai u vërshëllye nga tifozët gjatë gjithë 90 minutave kundër Francës, ku Portugalia u eleminua. Grupi i Studimit Teknik i FIFA-s vendosi ti jepte çmimin e Lojtarit të ri më të mirë sulmuesit të Gjermanisë Lukas Podolski, duke cituar sjelljen e Ronaldos si arsyen e këtij vendimi. Pas përfundimit të Kupës së Botës 2006, Ronaldo luajti në katër ndeshje kualifikuese të Euro 2008, duke shënuar dy gola.
2008–2012: Shiriti i kapitenit
parapamje|djathtas|180px|Ronaldo duke luajtur në ndeshjen kualifikuese të Euro 2012 kundër [[Kombëtarja islandeze e futbollit|Islandës, 12 tetor 2010.]] Një ditë pas ditëlindjes së 22të, Ronaldo u bë kapiten i Portugalisë për herë të parë në një ndeshje miqësore kundër Brazilit më 6 shkurt 2007. Ky vendim u mor pas kërkesës së presidentit të Federatës Portugeze të Futbollit Carlos Silva, i cili kishte vdekur dy ditë më parë. Trajneri i portugalisë, Luiz Felipe Scolari tregoi: "Mr. Silva më pyeti mua për ta bërë [Ronaldon] kapiten si një xhest... [ai] është shumë i vogël për t'u bërë kapiten, por Mr.Silva ma kërkoi, dhe tani ai nuk është më me ne. Ronaldo shënoi tetë gola gjatë fazës kualifikuese të Euro 2008, duke u renditur si golashënuesi i dytë më i mirë i të gjitha grupeve kualifikuese, me një gol më pak se polaku Euzebiusz Smolarek. Para fillimit të turnamentit, ai mori fanellën me numrin 7 për herë të parë. Pavarësisht formës së mirë në kualifikuese, Ronaldo regjistroi vetëm një gol në turnament, duke shënuar të dytin e fitores 3–1 kundër Republikës Çeke; në të njëjtën ndeshje, ai asistoi edhe golin e tretë të shënuar nga Quaresma dhe në fund u shpall lojtari më i mirë. Portugalia u eliminua në çerek-finale nga Gjermania me rezultatin 3–2.
parapamje|majtas|200px|Ronaldo, i fotografuar duke luajtur kundër [[Kombëtarja gjermane e futbollit|Gjermanisë në Euro 2012, u bë kapiten i Portugalisë në vitin 2008.]] Pas performancës jo të suksesshme të Portugalisë në Kampionatin Evropian, Luiz Felipe Scolari u shkarkua dhe u zëvëndësua nga Carlos Queiroz, i cili më parë kishte qënë ndihmës trajner te United. Ai e bëri Ronaldon kapitenin e përhershëm të ekipit në korrik 2008. Ronaldo nuk shënoi asnjë gol gjatë fushatës kualifikuese të Kupës së Botës 2010, me Portugalinë e cila arriti të kualifikohej me vështirësi në turnament falë fitores në play-off ndaj Bosnje dhe Hercegovinës. Në fazën e grupeve të Kupës së Botës, ai u shpall lojtari më i mirë në të tre ndeshjet, respektivisht kundër Bregut të Fildishtë, Koresë së Veriut dhe Brazilit. Goli i tij i vetëm në turnament erdhi në fitoren rekord 7–0 kundër Koresë së Veriut, duke regjistruar golin e parë ndërkombëtarë pas 16 muajsh. Turnamenti i Portugalisë u mbyll pas humbjes minimale 1–0 kundër Spanjës në raundin e 16-tave.
Ronaldo shënoi shtatë gola gjatë kualifikueseve të Euro 2012, duke përfshirë edhe dy finalizime në fitoren 6–2 kundër Bosnje dhe Hercegovinës në fazën play-off. Kontributi i tij e dërgoi Portugalinë në finalet e turnamentit, ku ata u shortuan në një grup sëbashku me Holandën, Danimarkën dhe Gjermaninë, e cila quhej "grupi i vdekjes". Në një intervistë me revistën gjermane kicker, Ronaldo foli rreth objektivit të tij për të fituar trofe me ekipin kombëtar, duke deklaruar: "Unë do të jem plotësisht i kënaqur me karrierën time vetëm kur unë të kem ngritur një trofe me Portugalinë." Në ndeshjen e tretë të fazës së grupeve kundër Holandës, Ronaldo shënoi dy gola për ti dhënë ekipit fitoren 2–1. Në ndeshjen çerek-finale kundër Republikës Çeke, ai shënoi golin e vetëm të takimit me kokë për të dërguar Portugalinë në gjysëm-finale. Pas koha e rregullt dhe shtesa e ndeshjes gjysëm-finale me Spanjën u mbyll në barazim pa gola, me Ronaldon i cili kishte gjuajtur tre herë sipër traversës, Portugalia u eliminua në gjuajtjet e penalltive. Ronaldo nuk e gjuajti penalltinë e tij pasi ishte vendosur që ai të gjuante penalltinë e 5të, e cila nuk u përdor; ky vendim shkaktoi kritika. Megjithatë, trajneri i ekipit Paulo Bento e mbrojti këtë vendim duke thënë: "Ne e kishim planifikuar që penalltitë do të shkonin 4–4 dhe Ronaldo do të gjuante penalltinë e fundit". Ronaldo e mbylli turnamentin si golashënuesi më i mirë me tre gola sëbashku me pesë lojtarë të tjerë, si dhe u emërua në Ekipin e Turnamentit.
2012–2016: Golashënuesi më i mirë i Portugalisë dhe titulli evropian
parapamje|majtas|Ronaldo duke shmangur [[Luka Modrić gjatë një ndeshje miqësore kundër Kroacisë në qershor 2013.|alt=|260x260px]] Ronaldo shënoi tetë gola gjatë kualifikueseve për Kupën e Botës 2014. Më 17 tetor 2012, ai regjistroi ndeshjen e 100të me ekipin kombëtar kundër Irlandës së Veriut. Kundër këtij ekipi Ronaldo gjithashtu shënoi tregolëshin e parë në karrierë me Portugalinë, duke ndihmuar ekipin të fitonte 4–2 në transfertë më 6 shtator 2013. Pasi Portugalia dështoi të kualifikohej gjatë fushatës së rregullt, Ronaldo shënoi katër gola në dy ndeshje play-off kundër Suedisë – e etikuar si beteja midis Ronaldos dhe Zlatan Ibrahimović – duke kualifikuar Portugalinë në turnament. Tregolëshi i tij në ndeshjen e dytë në Suedi e rriti shifrën e tij me ekipin kombëtar në 47 gola, duke barazuar rekordin e Pauletës. Ronaldo më pas shënoi një dopietë në fitoren 5–1 në miqësore kundër Kamerunit më 5 mars 2014 për tu bërë golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave i Portugalisë.
Ronaldo mori pjesë në turnament pavarësisht se pësoi një dëmtim të muskujve në anën e pasme të kofshës së tij të majtë vetëm disa ditë para nisjes së saj, një dëmtim i cili mund ti rrezikonte karrierën. Ai më pas komentoi: "Nëse do të kishim dy ose tre Cristiano Ronaldo në ekip do të ndihesha më komod. Por nuk i kemi." Pavarësisht dyshimeve rreth gjëndjes së tij fizike, të cilat u shtuan pasi Ronaldo u detyrua të braktiste stërvitjen dy herë, ai sërisht luajti 90 minuta të plota në ndeshjen e parë të grupit kundër Gjermanisë e cila u mbyll me një humbje 4–0. Pasi asistoi golin e barazimit 2–2 në ndeshjen e dytë në grup kundër Shteteve të Bashkuara, Ronaldo shënoi në fitoren 2–1 kundër Ganës në ndeshjen e tretë dhe të fundit. Ky ishte goli i tij i 50të me ekipin kombëtar, duke u bërë edhe lojtari i parë i Porgualisë që shënon gol në tre edicione rresht të Kupës së Botës. Portugalia u eliminua që në fazën e grupeve për shkak të golavarazhit negativ në krahasim me Shba-në.
parapamje|djathtas|Ronaldo duke luajtur me Portugalinë në ndeshjen e tyre çerek-finale të Euro 2016 kundër [[Kombëtarja polake e futbollit|Polonisë.|alt=|333x333px]] Ronaldo shënoi pesë gola në kualifikueset e Euro 2016, përfshirë një tregolësh kundër Armenisë. Më 14 nëntor 2014, ai shënoi golin e vetëm në një fitore tjetër kundër Armenisë, duke u bërë golashënuesi më i mirë me 23 gola në Kampionatin Evropian, përfshirë edhe ndeshjet kualifikuese. Në fillim të turnamentit, Ronaldo humbi disa mundësi për gol në dy ndeshjet e para të grupit kundër Islandës dhe Austrisë, pavarësisht se regjistroi 20 gjuajtje në kuadrat. Në ndeshjen e dytë, ai kaloi Luís Figon si lojtari me më shumë ndeshje i kombëtares portugeze, duke regjistruar paraqitjen e tij të 128të. Në këtë ndeshje, ai gjithashtu humbi një penallti, me Portugalinë që barazoi pa gola. Në ndeshjen e tretë kundër Hungarisë, Ronaldo fillimisht asistoi dhe më pas shënoi një dopietë për tu bërë lojtari i parë në histori që shënon në katër edicione të Kampionatit Evropian. Ai gjithashtu regjistroi paraqitjen e tij të 17të në këtë kompeticion, duke vendosur një tjetër rekord. Portugalia arriti një vend të tretë me vështirësi, duke u renditur mbarapa Islandës dhe Hungarisë, megjithatë arriti të kualifikohej në fazën me eliminim direkt falë formatit të ri të turnamentit.
Në ndeshjen e parë me eliminim direkt të Portugalisë, gjuajtja e tij e vetme në kuadrat nuk u prit saktë nga portieri i Kroacisë dhe përfundoi te Ricardo Quaresma i cili shënoi golin e vetëm të takimit në kohën shtesë. Pasi eliminuan Poloninë nga gjuajtjet e penalltive, Ronaldo u bë lojtari i parë që luajti në tre gjysëm-finale të Kampionatit Evropian, duke shënuar dhe asistuar në fitoren komode 2–0 kundër Uellsit; me këtë gol, ai barazoi Michel Platini si golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave i këtij kompeticioni me nëntë gola. Në ndeshjen finale kundër vendit organizator Francës, Ronaldo u zëvëndësua në minutën e 25të pasi pësoi një dëmtim pas një ndërhyrje të Dimitri Payet. Pas disa mjekimeve dhe tentativave për tu rikthyer në fushë, ai u nxorr jashtë me barrelë dhe u zëvëndësua nga Quaresma. Gjatë kohës shtesë, zëvëndësuesi Eder shënoi golin e vetëm të ndeshjes në minutën e 109të për të shpallur Portugalinë kampione evrope. Si kapiteni i ekipit, Ronaldo ngriti trofeun në festimet e trofeut të parë në historinë e kombit të tij. Ai gjithashtu u nderua me çmimin Këpuca e Argjendë si golashënuesi i dytë më i mirë i turnamentit, me tre gola dhe tre asiste, si dhe u përfshi në Ekipin e Turnamentit për herë të tretë në karrierë.
2016–2018: Pas triumfit në Evropian dhe Kupa e Botës
Pas suksesit në Kampionatin Evropian, Ronaldo shënoi gjashtë gola në tre raundet e para të kualifikueseve të Kupës së Botës 2018, duke regjistruar repektivisht katër gola kundër Andorrës dhe dy kundër Ishujve Faroe. Me këto gola ai u ngjit në kuotën e 68 golave ndërkombëtar, duke barazuar Gerd Müller dhe Robbie Keane i golashënuesi i katërt evropian i të gjitha kohërave. Ai luajti ndeshjen e tij të parë si profesionist në vendlindjen e tij Madeira në moshën 32 vjeç, duke shënuar të parin e distafës 3–2 kundër Suedisë në Estádio dos Barreiros. Me këtë gol, ai barazoi rekordin e golave të Miroslav Klose (71 gola) si golashënuesi i tretë evropian më i mirë i të gjitha kohërave.
Në qershor 2017, Ronaldo përfaqsoi Portugalinë në FIFA Kupën e Konfederatave 2017; në ndeshjen e parë të grupit më 17 qershor, ai asistoi golin e parë të shënuar Quaresma në një barazim 2–2 kundër Meksikës. Tre ditë më vonë, ai shënoi golin e vetëm të takimit kundër vendit organizator Rusisë. Më 24 qershor, në ndeshjen e tretë dhe të fundit të grupeve, ai shënoi me penallti në fitoren komode 4–0 kundër Zelandës së Re, duke ndihmuar Portugalinë të përparonte në gjysëm-finalet e kompeticionit. Me 75 gola ndërkombëtarë, ai barazoi Sándor Kocsis si golashënuesi i dytë evropian më i mirë i të gjitha kohërave, duke u renditur mbrapa Ferenc Puskás. Ai u shpall lojtari më i mirë në të tre ndeshjet e grupit. Ronaldo u largua nga kompeticionet herët: pas eliminimit të Portugalisë në gjysëm-finale nga Kili 3–0 me penallti, ai u lejua të rikthehej në shtëpi për të parë fëmijët e sapolindur të tij. Kjo gjë bëri që ai të humbiste ndeshjen për vendin e tretë kundër Meksikës, ku Portugalia fitoi 2–1 në kohën shtesë.
parapamje|majtas|200px|Ronaldo në ndeshjen e fazës së grupeve të Kupës së Botës 2018 kundër Marokut, ku ai shënoi golin e vetëm. Më 31 gusht 2017, Ronaldo shënoi një tregolësh në një ndeshje kualifikuese të Kupës së Botës kundër Ishujve Faroe, duke parakaluar Pelén dhe barazuar Hussein Saeed si golashënuesi i pestë më i mirë në futbollin ndërkombëtar me 78 gola. Ai gjithashtu arriti në kuotën e 14 golave në këtë fushatë kualifikuese, duke barazuar rekordin e të gjitha kohërave për numrin e golave në një fushtatë të vetme kualifikuese të zonës UEFA të vendosur nga Predrag Mijatović si dhe duke thyer rekordet sulmuesve David Healy dhe Robert Lewandowski (të dy me nga 13 gola). Ky tregolësh e çoi numrin e golave të tij në ndeshjet kualifikuese të Kupës së Botës në 29, duke u bërë golashënuesi më i mirë i ndeshjet kualifikuese të zonës evropiane, para Andriy Shevchenkos. Ai gjithashtu u bë golashënuesi më i mirë në kualifikueset dhe finalet e Kupës së Botës sëbashku, me 32 gola, duke kaluar Miroslav Klosen. Ronaldo më pas regjistroi golin e 15të në kualifikuese në fitoren 2–0 kundër Andorrës.