cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konti Dracula
Vampirizëm
Konti Dracula përshkruhet si "Mbreti i Vampirave", dhe mund të kontrollojë vampirët e tjerë. Për të ndëshkuar Mina dhe palën për përpjekjet e tyre kundër tij, Dracula e kafshon atë të paktën në tre raste. Ai gjithashtu e detyron atë të pijë gjakun e tij; ky akt e mallkon atë me efektet e vampirizmit dhe i jep një lidhje telepatike mendimeve të saj. Sidoqoftë, hipnotizmi ishte në gjendje të bëhej vetëm para agimit. Van Helsing i referohet aktit të pirjes së gjakut si nga vampiri ashtu edhe nga viktima "Pagëzimi i gjakut të vampirit".
Wilhelm Kienzl
Biografia
Përkundër faktit se opera erdhi e para në jetën e tij, Kienzl në asnjë mënyrë nuk e injoroi muzikën instrumentale. Ai shkroi tri kuartete me tela dhe një treshe piano.
Konti Dracula
Vampirizëm
Vdekja e Drakulës mund të lëshojë mallkimin për çdo viktimë të gjallë të shndërrimit eventual në vampir. Sidoqoftë, Van Helsing zbulon se ai kishte shpëtuar me sukses, ekzistenca e tij e vazhdueshme do të sigurojë që edhe nëse nuk do të viktimizonte më tej Mina, ajo do të shndërrohej në një vampir pas vdekjes së saj eventuale natyrore.
Dobësia
Dracula është i pafuqishëm ditë dhe mund të transformohet vetëm gjatë natës. Dielli nuk është fatale për të, pasi rrezet e diellit nuk digjen dhe e shkatërrojnë atë pas kontaktit, megjithëse shumica e aftësive të tij pushojnë.
Wilhelm Kienzl
Bindjet politike
Kienzl ishte një mbështetës i hapur i nazistëve. Ai vlerësoi Hitlerin para Anschluss të Austrisë më 1938 si një personazh "imponues" dhe "mbresëlënës" i cili ka "të drejtë t'i udhëheqë popujt e botës".
Konti Dracula
Dobësia
Ai është gjithashtu i kufizuar në aftësinë e tij për të udhëtuar, pasi ai mund të kalojë vetëm ujë të rrjedhshëm në valë të ulët ose të lartë. Për shkak të kësaj, ai nuk është në gjendje të fluturojë përtej një lumi në formën e një shkop apo mjegull ose edhe vetë të hipur në një varkë ose të shkel një varkë në një bankën e të akuzuarve, përveç nëse është transportuar fizikisht me ndihmë. Ai gjithashtu nuk është në gjendje të hyjë në një vend nëse nuk është i ftuar ta bëjë një gjë të tillë nga një familje, madje edhe një vizitor; nëse ftohet, ai mund të hyjë dhe të lërë ambientet sipas dëshirës.
Wilhelm Kienzl
Vdekja
Kienzl vdiq në Vjenë dhe është varrosur në një varr nderi në Varrezat Qendrore të Vjenës. Vdekja e tij gjatë periudhës naziste shpjegon varrin e tij të nderit, megjithatë nderi nuk është ndërmjetësuar ende, në më shumë se 70 vjet demokraci në Austri. Larg kësaj, në vitin 2007 Republika e Austrisë lëshoi një pullë postare në përkujtim të nderit të Kienzl me rastin e 150-vjetorit të lindjes.
Konti Dracula
Dobësia
Ka sende që e mundojnë atë deri në atë pikë sa ai nuk ka fuqi dhe madje mund ta qetësojë atë nga oreksi i tij i pangopur për gjak. Ai zmbrapset nga hudhra, si dhe sende dhe simbole të shenjta siç janë kryqëzimet dhe ostia.
Galway
Galway është qytet në provincën Connacht, Irlandë. Ndodhet në lumin Corrib midis Lough Corrib dhe Gjirit Galway dhe është e rrethuar nga Qarku Galway. Galway është zona e katërt urbane më e popullarizuar në Republikën e Irlandës dhe qyteti i gjashtë më i popullarizuar në ishullin e Irlandës. Sipas regjistrimit të popullsisë më 2016, qyteti ka pasur 79,504 banorë.
Konti Dracula
Dobësia
Vendosja e degës së një trëndafili të egër në majën e arkivolit të tij do ta bëjë atë të paaftë të largohet; një plumb i shenjtë i hedhur në arkivol mund ta vriste në mënyrë që ai të vdes në të vërtetë.
Mountain Ash (lloj peme) është përshkruar gjithashtu si një formë e mbrojtjes nga një vampir edhe pse efektet nuk dihen. Kjo besohej se përdorej si mbrojtje ndaj shpirtrave të këqij dhe shtrigave gjatë epokës Viktoriane.
Ai kërkon që toka transilvaniane të jetë afër tij në një tokë të huaj ose të futet brenda arkivolit të tij brenda Transilvanisë, në mënyrë që të pushojë me sukses; përndryshe, ai nuk do të jetë në gjendje të rikuperojë forcën e tij. Kjo e ka detyruar atë të transportojë shumë kuti të tokës transilvaniane në secilën prej vendbanimeve të tij në Londër. Ai është më i fuqishmi kur është brenda Tokës-Shtëpisë së tij, Arkivolit-Shtëpisë, Ferrit-Shtëpisë, ose ndonjë vendi të palegalizuar.
Galway
Aeroporti
Aeroporti në Galway ndodhet 6 kilometra në lindje të Carnmore. Në janar 2015, aeroporti ka rihapur edhe fluturimet private.
Konti Dracula
Dobësia
Më tej, nëse Drakula ose ndonjë vampir ka mbushur gjakun e tyre gjatë ushqyerjes, ata do të shkaktohen të pushojnë në këtë gjendje të vdekur edhe më gjatë se zakonisht.
Galway
Autobusat
Autobusat e qytetit janë publike. Autobusat kanë pesëmbëdhjetë itinerar në qytet.
Treni
Stacioni kryesor i trenit është Stacioni Ceannt i cili është hapur në vitin 1851 dhe ishte riemërua në nder të Éamonn Ceannt më 1966. Stacioni ndodhet në qendrën e qytetit në sheshin Eyre.
Edukimi
Në vitin 2002, Galway ka pasur 27 shkolla fillore dhe 11 shkolla të mesme.
Universiteti Kombëtar i Irlandës ndodhet në pjesën perëndimore të qytetit. Universiteti u themelua më 1845 me emrin Kolegji i Mbretëreshës, Galway.
Tomokazu Sugita
Tomokazu Sugita (杉田 智和 Sugita Tomokazu, lindi më 11 tetor 1980) është dublues japonezë. Ai është i njohur për rolin e tij si Gintoki në serialin e animuar Gintama.
Nacho Fernández
José Ignacio Fernández Iglesias ( Spanjisht: [xoˈse iɣˈnaθjo feɾˈnandeθ iɣˈlesjas]; lindur më 18 janar 1990), njohur zakonisht si Nacho [ˈnatʃo], është një futbollist profesionist spanjoll i cili luan si mbrojtës për klubin spanjoll Real Madrid dhe kombëtaren spanjolle.
Ai e ka shpenzuar të gjithë karrierën e tij me Real Madridin, me të cilin debutoi në vitin 2011; ai ka fituar disa trofe me klubin kryeqytetas, përfshirë edhe katër Liga Kampionesh.
Nacho luajti ndeshjen e tij të parë për Spanjën në vitin 2013, dhe ishte pjesë e ekipit për Kupën e Botës 2018.
Karriera me klube
Nacho lindi në Madrid dhe u bashkua me sistemin e të rinjëve të Real Madridit në moshën 11 vjeç. Ai debutoi si profesionist në sezonin 2008–09, duke luajtur dy ndeshje me rezervat në Segunda División B dhe më pas zhvilloi dy sezone të plota në atë nivel; ishte gjatë kësaj kohe ku Nacho formoi një shoqëri të ngushtë me lojtarin e ardhshëm të kombëtares ruse Denis Cheryshev.
Më 23 prill 2011, Nacho bëri debutimin e tij me ekipin e parë dhe në La Liga duke luajtur si mbrojtës i majtë në një fitore 6–3 jashtë fushe ndaj Valencias; ai luajti 90 minuta të plota. Paraqitja e tij e dytë erdhi një javë më pas në humbjen 2–3 në shtëpi kundër Real Zaragozës.
Eyjafjardarsveit
Eyjafjardarsveit (Eyjafjarðarsveit), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Verilindor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore Verilindore.
Nacho Fernández
Karriera me klube
Nacho ishte një nga lojtarët e ekipit të të rinjëve që u zgjodh për të luajtur në turin veror në Amerikën e Veriut, para fillimit të sezonin 2011–12. Ai luajti si zëvëndësues në tre ndeshje miqësore, respektivisht kundër LA Galaxy, C.D. Guadalajara dhe Philadelphia Union.
Më 2 shtator 2012, trajneri i ekipit të parë José Mourinho lajmëroi se Nacho, sëbashku me sulmuesin Álvaro Morata dhe portierin Jesús, do të bëheshin pjesë e ekipit të parë por do të vazhdonin të luanin me Castillan. Megjithatë, Nacho u bë anëtar me kohë të plotë në ekipin e parë vetëm në fillim të sezonit 2013–14, duke marrë fanellën me numër 18 që u vesh për herë të fundit nga Raúl Albiol.
parapamje|majtas|247px|Nacho duke mbajtur trofeun e [[UEFA Liga e Kampioneve|Ligës së Kampioneve pas suksesit të ekpit të tij më 26 maj 2018]] Më 3 korrik 2014, Nacho firmosi një kontratë të re me klubin deri në vitin 2021. Ai shënoi golin e parë me ekipin më 10 janarin e vitit të ardhshëm, të tretin e fitores 3–0 në shtëpi kundër RCD Espanyol.
Dy minuta pasi zëvëndësoi Marcelon në një ndeshje të fazës së grupeve të UEFA Ligës së Kampioneve kundër Paris Saint-Germain më 3 nëntor 2015, Nacho shënoi golin e vetëm të takimit për të vuloz kualifikimin e ekipit të tij në 16 më të mirat e turnamentit; ky ishte goli i tij i parë në kompedicionet evropiane. Ai zhvilloi pesë paraqitje gjatë turnamentit, që u fitua për herë të 11të në histori nga klubi.
Më 11 shkurt 2017, Nacho zhvilloi paraqitjen e tij të 100të për Real Madridin në një fitore 3–1 jashtë fushe kundër Osasunës. Duke përfituar nga dëmtimet dhe pezullimet e shokëve të skuadrës, Nacho ishte lojtari më i shfrytëzuar në rolin e qëndër-mbrojtësit me klubin që fitoi kampionatin e parë kombëtar pas pesë vitesh;   ai luajti katër ndeshje në Ligën e Kampioneve të atij sezon që pa sërisht Real Madridin fitimtar.
Nacho shënoi dopietën e parë në karrierë më 21 janar 2018 në fitoren tenistike 7–1 ndaj Deportivo de La Coruña. Gjatë Ligës së Kampioneve të atij sezoni, ai zhvilloi tetë paraqitje dhe shënoi një gol, me Madridin që doli triumfues për të tretën herë rresht; në ndeshjen vendimtare ndaj Liverpoolit, ai luajti si mbrojtës i djathtë pasi zëvëndësoi të dëmtuarin Dani Carvajal në pjesën e parë në një fitore 3–1 në Kiev.
Karriera ndërkombëtare
Nacho u emërua në skuadrën e Spanjës për Kupën e Botës 2018. Ai debutoi në Kupën e Botës në ndeshjen e parë të fazës së grupeve më 15 qershor kundër Portugalisë; ai e nisi ndeshjen si titullar në krahun e djathtë të mbrojtjes dhe shënoi me një gjuajtje me hark nga 30 metra në pjesën e dytë në një barazim 3–3.
Stili i lojës
Përveç aftësive të tij mbrojtëse, Nacho është një pasues i saktë i topit si në rreze si në distancë të shkurtër ashtu edhe të gjatë, duke regjistuar një saktësi pasimi 92.2% gjatë sezonit 2017–18. Gjatë të njëjtit sezon, ai shënoi edhe katër gola nga goditjet e lira.
Jeta personale
Vëllai i vogël i Nachos, Álex, është gjithashtu futbollist i cili luan si mesfushor. Ai, ashtu si Nacho, është produkt i akademisë së Real Madridit, dhe të dy debutuan me ekipin e parë në të njëjtën ndeshje.
Që kur u bashkua me akademinë e Real Madridit, Nacho ka arritur të shmangë dëmtimet madhore, duke ia faturuar suksesin regjimit të të ngrënit dhe përgatitjes. Ai ka dy fëmijë me gruan e tij María Cortés, vajzën Alejandra dhe djalin José Ignacio, i cili lindin mëngjesin pas triumfit të ekipit të tij në Ligën e Kampioneve në vitin 2016.
Në nëntor 2016, Nacho zbuloi se ai ka jetur me diabetin e tipit 1 që kur ka qënë 12 vjeç.
Gusht 2001 përleshje në Medvegjë
Përleshja në Medvegjë ishte një incident në 2001 mes UÇPMB dhe Ushtrisë Jugosllave, kjo përleshje rezultoi në vdekjen e ushtarëve shqiptar dhe serb.
Nacho Fernández
Klube
parapamje|djathtas|Nacho me Real Madridin, 8 gusht 2012 <references group="lower-alpha"/>
Kombëtarja
parapamje|djathtas|Nacho duke luajtur për Spanjën në vitin 2015
Golat me kombëtaren
Rezultatet e Spanjës të listuara të parat, kolona "Goli" tregon rezultatin pas çdo goli të shënuar nga Nacho.
Gjerbësi (Navpli)
Gjerbës (greqisht: Μιδέα/Midéa) është fshat në qarkun i Argolidhës, Greqi. Përpara vitit 1928, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Γκέρμπεσι/Gérbesi.
Filozofia analitike
parapamje|183x183px|Iluzioni pata-lepur, ky iluzion u bë i famshëm nga [[Ludwig Wittgenstein për të përshkruar dallimin midis "duke parë si" dhe "duke parë si një gjë tjetër"]] Filozofia analitike është një shkollë filozofike Anglo-Amerikane që fokusohet në analizën logjike dhe gjuhësore të problemeve filozofike. Ajo synon të zbërthejë mënyrën sesi gjuha dhe mendimi janë të lidhura në mënyrë të qartë dhe të saktë. Filozofia analitike përdor metodën e analizës kritike dhe argumentative për të zgjidhur çështje të tilla si natyra e realitetit, vërtetësia, etika dhe metafizika. Një qëllim kryesor i filozofisë analitike është të përcaktojë me qartësi terminologjinë dhe të zhvillojë koncepte të qarta dhe të qëndrueshme. Ajo ka origjinën rreth kalimit të shekullit XX kur G. E. Moore dhe Bertrand Russell u larguan nga shkolla domintante në universitetet britanike, Idealizmi absolut.
Filozofia analitike merret gjerësisht, megjithëse ndoshta gabimisht, si një kthesë drejt gjuhës si tema e parë në filozofinë, dhe u mor si një kthesë metodologjike për analizës gjuhësore. Konceptimi gjuhësor i filozofisë u shihej me të drejtë si i ri në historinë e filozofisë. Për këtë arsye, filozofia analitike njihet për të pasur origjinën në një revolucion filozofik në shkallë të gjerë - jo vetëm në një rebelim kundër Idealizmit Britanik, por kundër filozofisë tradicionale në tërësi.
Origjina
Botevështrimi dominues i shumicës së filozofëve në Britani ishte idealizmi absolut. F.H. Bradley, Bernard Bosanquet dhe J.M.E. McTaggart ishin idealistët kryesorë britanikë. Ata pretendonin se bota, megjithëse na duket naivisht si një koleksion objektesh të ndara (ky zog, ai tryezë, toka dhe dielli, dhe kështu me radhë), është në të vërtetë një tërësi e vetme indivizible, natyra e së cilës është mendore, ose shpirtërore, ose Idea e përveç materialit. Prandaj, idealizmi ishte një lloj monizmi metafizik, por jo një formë materializmi, forma tjetër kryesore e monizmit metafizik. Po ashtu, ishte një formë e asaj që sot do ta quanim antirealizëm, pasi pretendonte se bota e përvojës naive ose të zakonshme është diçka e një iluzioni. Pretendimi i tyre nuk ishte se objektet e përvojës së zakonshme nuk ekzistojnë, por se ato nuk janë, ashtu siç i marrim normalisht, të ndara. Në vend, çdo objekt ekziston dhe është çfarë është pjesërisht nëpërmjet marrëdhënieve që i mban me gjëra të tjera - më saktësisht, me të gjitha gjërat e tjera. Kjo quhej doktrina e marrëdhënieve të brendshme. Meqenëse, në këtë pikëpamje, gjithçka që ekziston bën kështu vetëm nëpërmjet marrëdhënieve të saj me gjithçka tjetër, është mashtruese të thuash për çdo gjë të vetme që ekziston. Gjëja e vetme që ekziston vetëm është tërësia - rrjeti i plotë i objekteve që janë ndërlidhur me nevojshëm. Në përputhje me këtë, idealistët besonin se asnjë deklaratë në lidhje me ndonjë objekt të izoluar nuk mund të jetë e vërtetë vetëm, pasi, sipas tyre, të flasësh për një objekt në izolim do të ishte të injorosh pjesën më të madhe të së vërtetës për të, në veçanti, marrëdhëniet e tij me gjithçka tjetër.
Filozofia analitike filloi kur Moore dhe më pas Russell filluan të mbrojnë një realitet të plotësisë së thellë rreth atë që Moore e quante "shqisat e zakonshme" ose "përvoja e zakonshme" e botës. Kjo përfshinte një pluralizëm metafizik të pasur, besimin se ka shumë gjëra që ekzistojnë vetëm. Megjithatë, nuk ishte ky pluralizëm, as përmbajtja e asnjë prej pikëpamjeve filozofike të tij, që inkurajoi lëvizjen analitike. Në vend, ishte mënyra dhe idiomat e filozofimit të Moore që inspiruan lëvizjen analitike.
Russell dhe Wittgenstein: Gjuha Ideale dhe logjikë e atomizmit
Në këtë fazë, filozofët analitikë u përqendruan në përdorimin e gjuhës së përsosur për të përmirësuar qartësinë dhe saktësinë e shprehjeve filozofike. Ata kërkuan të zhvillonin një gjuhë të qartë dhe të saktë që të përmbante propozita të sakta dhe të verifikueshme. Këtë gjuhë e quajtën "gjuhë ideale".
Në të njëjtën kohë, Russell dhe Wittgenstein zhvilluan konceptin e atomizmit logjik. Sipas atomizmit logjik, realiteti ndahet në pjesë më të vogla të quajtura "atome logjike". Këto atome logjike, sipas tyre, janë pjesët më të vogla dhe të pafundme të realitetit, të cilat janë të pavarura dhe nuk mund të ndahen më tej. Atome logjike përfaqësojnë faktet elementare dhe janë thelbi i kuptimit dhe analizës logjike.
Në këtë fazë të dytë të filozofisë analitike, përqendrimi ishte te analiza e gjuhës ideale dhe atomizmi logjik për të arritur në një kuptim të qartë dhe të saktë të realitetit dhe propozitave filozofike. Këto koncepte thelbësore ndikuan thellësisht në zhvillimin e filozofisë analitike dhe përcaktuan rrugën për shumë studime dhe diskutime në fushën e filozofisë.
Theoria e Përshkrimeve
Shumica e entuziazmit të Russell për realizmin e Moores kishte të bënte me pasojat e tij në logjikë dhe matematikë. Si shumë filozofë para tij, Russell u tërhoq nga siguria objektive e së vërtetës matematikore dhe logjike. Megjithatë, idealizmi, që Russell po kritikonte, krijonte sfida për këto të vërteta. Idealizmi argumentonte se propozitat në lidhje me aspekte të izoluara të realitetit nuk mund të ishin të vërteta në mënyrë absolute, duke treguar se sëmundja e thjeshtë e së vërtetës si 2+2=4 ose ekuivalentiteti tranzitiv nuk ishin kaq të thjeshta siç dukej. Më tepër se kaq, idealizmi bënte që këto të vërteta të varen nga mendimi ose konceptimi i tyre. Ky pasojonte nga doktrina e marrëdhënieve të brendshme; sipas kësaj, në aspektin natyror të njohjes, e ashtuquajtura marrëdhënie mes njohësit (subjektit) dhe diçkaje të njohur (objektit), doktrina përbënte një implikim se objektet e njohjes nuk ishin të pavarura nga subjektet që i njihnin.
Kjo i hapej idealizmit akuzës së psikologjizmit - që të vërtetat që duket si të objektiva duhet të shpjegohen nëpërmjet proceseve kognitive ose psikologjike subjektive. Psikologjizmi ishte i pranishëm në shumë versione të idealizmit, duke përfshirë idealizmin kantian dhe pas-kantian, si dhe ishte një element i zakonshëm në mendimin e traditës britanike empirike, nga Hume deri te Mill (megjithëse me një ndryshim natyralistik). Realizmi i hershëm i Moores i lejoi Russellit të shmangte psikologjizmin dhe aspekte të tjera të idealizmit që pengonin trajtimin e të vërtetave logjike dhe matematikore si të vërteta të vërteta në vetvete.
Idealizmi mësimor, i cili shpjegoi se një parim si 2+2=4 është në varësi të mënyrës se si mendohet ose konceptohet, u sfidoi prej kësaj perspektive të realizmit. Russell dëshironte të ruante objektivitetin e vërtetësisë logjike dhe matematike, dhe kjo e bëri të shmangte teoritë që bazonin të vërtetat objektive në proceset kognitive subjektive. Ai gjithashtu mori një qasje kritike ndaj teorisë së objekteve si kuptimi i fjalëve.
Russell zbuloi një rrugë dalje nga ky konflikt me konceptin e "teorisë së përshkrimeve". Ai argumentoi se fjalët që përdorin termat "një," "disa," "çdo," ose "the" janë simbole të paqarta dhe të paplotësuara në vetvete, por kanë kuptim vetëm në kontekstin e një fjalie të plotë që shpreh një propozitë. Këto fjalie mund të analizohen në formë më të qartë duke përdorur analizën logjike.
Për shembull, sipas Russell, të thuhet "Mali i artë nuk ekziston" në të vërtetë është një mënyrë të shpikur gabimisht për të thënë "Nuk është e vërtetë që ka pikërisht një gjë që është mal dhe është i artë." Për të kuptuar në mënyrë korrekte, propozita nuk ka nevojë për një objekt fiktiv për të dhënë kuptim. Russell argumentoi se përdorimi i formës së gabuar gramatikore krijon një iluzion, ndërsa analiza logjike shpëton nga ky iluzion duke i dhënë formës së vërtetë logjike. Kjo ide që gjuha mund të krijonte iluzione që duhet t'i largonim, dhe analiza e gjuhës ishte një temë e rëndësishme në filozofinë analitike, si në kampin e gjuhës së përsosur ashtu edhe në gjuhën e zakonshme, deri rreth vitit 1960.
Filozofia e Gjuhës Ideale kundër Filozofisë së Gjuhës së Zakonshme
Analiza russelliane është identifikuar si analizë logjike dhe jo si analizë gjuhësore, megjithëse në një paragraf të mëparshëm u tha se ishte analizë në kuptimin që bëhet i njohur nga Moore. Në të vërtetë, ekzistuan ngjashmëri të konsiderueshme dhe dallime të konsiderueshme mes analizës mooreane dhe analizës russelliane. Në njërën anë, analiza russelliane ishte e ngjashme me atë të Moores, sepse përfshinte ripërsëritjen e një fjalie në një fjalie tjetër që ishte ekuivalente semantike, por gramatikalisht e ndryshme. Në anën tjetër, analizat e Russellit nuk u bënë në gjuhën e zakonshme, siç bënte Moore. Përkundrazi, ato u bënë në logjikën simbolike, pra, në një notacion simbolik ekuivalent me matematikën, që bënte qartësinë e strukturës së propozitave të analizuara të Russellit të jashtëzakonshme. Për shembull, me përkufizimet e Mx si "x është mal" dhe Gx si "x është i artë", propozita që mali i artë nuk ekziston bëhet
~[(∃x)(Mx & Gx) & ∀y((My & Gy) → y=x)]
Deri në vitin 1910, Russell, bashkë me Alfred North Whitehead, kishin zhvilluar aq shumë këtë notacion simbolik dhe rregullat që e drejtojnë përdorimin e tij, sa që ajo përfaqësonte një sistem të plotë të logjikës formale. Këtë ato e botuan në tre vëllime të monumentalit të tyre "Principia Mathematica".
Brenda lëvizjes analitike, "Principia" u pranua si një gjuhë ideale, e aftë për të sqaruar shumë lloje konfuzionesh në gjuhën e zakonshme. Si rezultat, analiza logjike e Russellit u perceptua si një specie e re e analizës gjuhësore, e cila tashmë ishte krijuar nga Moore. Po ashtu, shumë e konsideruan analizën logjike si më të mirë se analiza e zakonshme e Moores, në atë mënyrë që rezultatet e saj (analizat) ishin më të sakta dhe nuk ishin të prona për keqpërdorime apo iluzione të mëtejshme.
Ndarja midis filozofisë së gjuhës së zakonshme dhe filozofisë së gjuhës ideale u bë bazë për një ndarje themelore brenda lëvizjes analitike deri në fillim të vitit 1960. Në mënyrë të njëjtë, persyllejes i analizës logjike vendosi themelet për atomizmin logjik, një sistem metafizik i ri i zhvilluar nga Russell dhe Ludwig Wittgenstein.
Zhivillimet Kryesore nga Filozofet Analitike
Këtu janë disa zhvillime kryesore dhe tema brenda filozofisë analitike:
Rudolf Carnap ka dhënë kontribute të rëndësishme në filozofinë analitike, veçanërisht në fushat e filozofisë së shkencës dhe analizës logjike të gjuhës. Ai ka vënë theksin në rëndësinë e sintaksës logjike, parimeve të verifikimit dhe strukturave gjuhësore në përcaktimin e kuptimplotësisë së deklaratave dhe në ndërtimin e sistemeve formale të logjikës. Carnap ka luajtur një rol kyç në zhvillimin e pozitivizmit logjik dhe Rrethit e Vjenës. Ndërkaq, Frank Jackson ka dhënë kontribute të rëndësishme në filozofinë e mendjes dhe filozofinë e gjuhës. Ai ka shqyrtuar argumentin e dijes dhe rolin e analizës konceptuale në kuptimin e koncepteve tona të përditshme dhe implikimet e tyre. Puna e Jacksonit ka sjellë dritë në marrëdhënien midis gjuhës dhe mendjes, veçanërisht në lidhje me aspektet e përjetimit të vetëdijshëm që shkojnë përtej përshkrimeve fizike.
Pozitivizmi Logjike dhe Quine
Pozitivizmi logjik është një mendësi filozofike e krijuar nga kombinimi i aspekteve kryesore të pozitivizmit të Auguste Comte dhe Ernst Mach me pikëpamjet metafilozofike dhe metodologjike të lëvizjes analitike. Në thelb të tij është shkencizmi, i cili e idealizon njohurinë shkencore si njohuri e vetme e vlefshme.
Në pozitivizmin logjik, një pjesë kyçe ishte mënyra e re e përballjes me pikëpamjet jo-shkencore duke i shpallur ato jo vetëm gabim ose të pavërteta, por edhe të pavlefshme. Teoria e verifikimit të kuptimeve, e njohur edhe si teoria empirike e kuptimeve, thoshte se një deklaratë ka kuptim vetëm nëse mund të verifikohet përmes përvojës. Megjithatë, kjo teori vetë ishte e pamundur të verifikohej përmes përvojës, duke e bërë veten e saj të pavlefshme.
Pozitivizmi logjik u zhvillua kryesisht nga një grup mendimtarësh të lidhur me Rrethinën e Vjenës dhe u promovua në mënyrë të jashtëzakonshme nga A.J. Ayer në Britani. Një kontribut i rëndësishëm ishin metodat e analizës logjike, që synonin të përdorin gjuhën dhe logjikën për të sqaruar konfuzionet në gjuhën e zakonshme.
Megjithatë, pozitivizmi logjik u kritikua dhe u hodh poshtë për shkak të problemeve thelbësore të teorisë së verifikimit të kuptimeve dhe mungesës së aftësisë së saj për të përcaktuar kufijtë e fushës së shkencës në mënyrë të saktë. Sot, kemi një qasje më të përshtatshme ndaj shkencës dhe filozofisë që na lejon të marrim parasysh edhe vlerën e fushave të tjera të njohurisë, përveç shkencës natyrore.
Filozofia Analitike ne Kohen e Sotme
Që nga vitet 1960, qendra e gravitetit të filozofisë analitike është zhvendosur drejt Amerikës së Veriut, i balancuar pak nga zhvillimi i filozofisë analitike në kontinentin evropian dhe Amerikën e Jugut dhe rritja e saj të vazhdueshme në Australazi. Edhe pse shumë prej pozitivistëve logjikë - më së shumti, Carnap - emigrua në SHBA në vitet 1930, zgjati një kohë që idetë e tyre të ngulleshin dhe zhvilloheshin. Rudolf Quine ishte figura e jashtëzakonshme këtu, dhe kritika e tij e famshme e dallimit analitik-sintetik të Carnapit ishte instrumentale në inaugurimin e një vështrimi të filozofisë si e lidhur me shkencat natyrore, me refuzimin e pohimit se ka diçka karakteristike në analizën konceptuale. Kritika e tij u vlerësua në atë kohë nga Grice dhe Strawson (1956), por vetëm në vitet e fundit çështja është rishikuar me një vështrim më të mirëndësishëm të Carnap.
Një mbrojtje e vështrimit konceptual, me një refuzim të kushtëzuar të kritikës së Quine-it mbi analiticitetin, është ofruar nga Frank Jackson në librin e tij "Nga Metafizika te Etika". Sipas pikëpamjes së Jackson, roli i analizës konceptuale është që të bëjë eksplicite "teorinë tonë të zakonshme" për një çështje të caktuar, duke sqaruar konceptet tona duke marrë parasysh mënyrën se si individët klasifikojnë mundësitë. Në mase që ajo përfshin "bërjen e kuptimeve më të mira" të përgjigjeve tona, ajo është më afër atë që Quine e quante "parafrazim" sesa thjesht regjistrimi i intuicioneve tona të zakonshme. Jackson argumenton për një rol "modest" të analizës konceptuale, por duke pranuar se mund të ketë nevojë për një "ndërhyrje të kuptimeve të zakonshme", nuk është e qartë se sa neutral është kuptimi i tij. Për shembull, arsyetimi i tij kryesor në kapitullin 4, në mbrojtje të pikëpamjes se ngjyrat janë cilësi thelbësore të objekteve.
Filozofia analitike vazhdon të jetë e rëndësishme dhe relevante edhe sot për shkak të disa arsyeve të veçanta. Së pari, ajo vazhdon të ofrojë një metodologji të qëndrueshme për të shqyrtuar, analizuar dhe kuptuar probleme filozofike në një mënyrë që është rigoroze dhe e drejtëpërdrejtë. Përdorimi i instrumenteve logjike dhe analitike ndihmon në përcaktimin e thellë të argumenteve dhe në shqyrtimin e tyre kritik. Ky qasje ka ndihmuar në zgjidhjen e problemeve të ndryshme, duke krijuar një konsistencë dhe një qartësi më të madhe në diskutimin filozofik.
Mikael Agricola
parapamje|240px|Vizatimi i [[Mikael Agricola nga Albert Edelfelt (1854-1900). Asnjë përshkrim bashkëkohor i Agrikolës nuk ka mbijetuar.]] Mikael Agricola (rr. 1510 – 9 prill 1557) ishte një klerik finlandez luteran i cili u bë themeluesi de fakto i finlandishtes letrare dhe një ithtar i shquar i Reformës Protestante në Suedi, duke përfshirë Finlandën, e cila ishte një territor suedez në atë kohë. Ai shpesh quhet "babai i finlandishtes letrare".
Ai vdiq nga një sëmundje e papritur ndërsa kthehej nga një udhëtim gjatë të cilit ai ndihmoi në negocimin e Traktatit të Novgorodit me Cardomin e Rusisë.
Jeta e hershme
Michael Olaui ose Mikkel Olofsson (Finlandisht: Mikael Olavinpoika) ka lindur rreth vitit 1510 në fshatin Torsby në Pernå (Pernaja), Nyland (Uusimaa), në atë që tani është pjesë e Finlandës, por më pas ishte pjesë e Bashkimit të Kalmarit. Ai u emërua pas shenjtorit mbrojtës të kishës së Pernå. Data e saktë e lindjes së tij, si shumica e detajeve të jetës së tij, nuk dihet. Familja e tij ishte një familje mjaft e pasur sipas kontabilitetit të përmbaruesit lokal. Ai kishte tre motra, por emrat e tyre nuk dihen. Mësuesit e tij me sa duket e njohën aftësinë e tij për gjuhët dhe rektori i tij Bartholomeus e dërgoi në Viborg (Fin. Viipuri; tani Vyborg, Rusi) për shkollë latine dhe disa trajnime priftërore, ku ndoqi shkollën Erasmus. Nuk dihet nëse gjuha e tij e parë ishte finlandishtja apo suedishtja; Pernå ishte kryesisht një lagje suedisht-folëse, por gjuha që ai përdori në veprat e tij tregon se ai ishte një folës amtare i finlandishtes. Megjithatë, ai zotëronte të dyja gjuhët si një folës amtare dhe ndoshta ishte një fëmijë dygjuhësh.
Studimet
Kur Michael studioi në Viborg (Viipuri) ai mori mbiemrin Agricola ("fermer" gv. "bujqësi"); mbiemrat e bazuar në statusin dhe profesionin e babait ishin të zakonshëm për studiuesit e brezit të parë në atë kohë. Ndoshta ishte në Viipuri ku ai ra në kontakt për herë të parë me Reformimin dhe Humanizmin. Kështjella Viipuri drejtohej nga një kont gjerman, Johann, i cili i kishte shërbyer mbretit të Suedisë, Gustav Vasa. Konti ishte një mbështetës i Reformacionit dhe ata tashmë mbanin shërbime luterane.
Në vitin 1528 Agricola ndoqi mësuesin e tij në Turku (Åbo), atëherë qendra e anës finlandeze të mbretërisë suedeze dhe kryeqyteti i peshkopatës. Atje Agricola u bë skrib në zyrën e peshkopit Martinus Skytte. Ndërsa ishte në Turku Agricola takoi studentin e parë finlandez të Martin Luther, Petrus Särkilahti, i cili përhapi me padurim idenë e Reformimit. Särkilahti vdiq më 1529, dhe i takonte Agricola të vazhdonte punën e Särkilahti. Agricola u shugurua për priftëri diku në fillim të viteve 1530.
Në vitin 1536 peshkopi i Turkut dërgoi Agricola për të studiuar në Wittenberg të Gjermanisë. Ai u përqendrua në mësimet e Philipp Melanchthon, i cili ishte ekspert i greqishtes, gjuha origjinale e Testamentit të Ri. Në Wittenberg Agricola studioi nën Luterin. Agricola mori rekomandime për mbretin suedez Gustav Vasa nga të dy reformatorët. Ai i dërgoi dy letra Gustavit, duke kërkuar një konfirmim për një pagë. Kur erdhi konfirmimi, Agricola bleu libra (për shembull, veprat e plota të Aristotelit). Në vitin 1537 ai filloi të përkthente Dhiatën e Re në finlandisht.
Rektor dhe ordinar
Në vitin 1539 Agricola u kthye në Turku dhe përfundoi si rektor i shkollës (katedrale) Turku. Ai nuk e pëlqente punën e tij, duke i quajtur studentët e tij "kafshë të pazbutura". Në atë kohë, Gustav Vasa kishte konfiskuar pronën e kishës kur po konsolidonte pushtetin e tij, por ai gjithashtu drejtoi Reformacionin. Në 1544 Agricola mori një urdhër nga kurora për të dërguar disa të rinj të talentuar në zyrat e taksave të Stokholmit. Për disa arsye, Agricola nuk iu bind derisa urdhri u dërgua përsëri vitin tjetër, me një ton më kërcënues. Ky episod ndoshta ka ndikuar negativisht në marrëdhëniet e tyre.
Në vitin 1546 Agricola humbi shtëpinë dhe shkollën në zjarrin e Turkut. Më 22 shkurt 1548, Gustav Vasa urdhëroi Agrikolën të tërhiqej nga posti i tij si rektor. Në këtë kohë Agricola ishte tashmë i martuar, por historia e njeh gruan e tij vetëm me emrin e saj: Pirjo Olavintytär (Bridget, "vajza e Olavit"; Birgitta Olafsdotter, Brigida Olaui). Djali i tij i vetëm, Christian Agricola (Christianus Michaelis Agricola), lindi më 11 dhjetor 1550 dhe u bë peshkop i Talinit më 1584.
Kur një peshkop i vjetër vdiq në vitin 1554, Gustav Vasa e kishte shenjtëruar Agricola si ordinar të famullisë Turku - për të gjitha qëllimet praktike peshkop i Turkut dhe si rrjedhim peshkopi i parë luteran për të gjithë Finlandën. Agricola nuk ishte një reformator veçanërisht i rreptë ose i përkushtuar, megjithëse hoqi Kanunin e Meshës.
Vdekja
Në vitin 1557, Agricola kryesoi një delegacion që shkonte në Rusi me një mision diplomatik dhe ishte në Moskë nga 21 shkurti deri më 24 mars duke negociuar një traktat paqeje, Traktatin e Novgorodit (1557). Më 9 prill ai u sëmur dhe vdiq në gadishullin Kyrönniemi pranë fshatit Uusikirkko (tani Polyane) në Istëmin Karelian. Kjo ditë është gjithashtu ditëlindja e Elias Lönnrot dhe festohet në Finlandë si dita e gjuhës finlandeze. Agricola ndoshta është varrosur brenda kishës së Viipurit, por vendndodhja e saktë e varrit nuk dihet.
Abckiria
150px|parapamje|Faqja e parë e [[Abckiria]] Agricola kishte menduar për përkthimin e Testamentit të Ri në vitet e para të studimit. Në atë kohë, megjithatë, nuk kishte një formë standarde të shkruar të finlandishtes, kështu që ai filloi ta zhvillonte atë. Libri i tij i parë, Abckiria, i cili sot njihet si "ABC-kirja" ose libri ABC, ishte një abetare për lexim dhe një katekizëm. Ai u shtyp për herë të parë më 1543. Katekizmi u përfshi sepse vetëm shumë pak njerëz mund të përballonin të gjithë Biblën në atë kohë. Shtypja e parë përmbante 16 faqe.
Një shtypje e dytë u lëshua më 1551 me 24 faqe.
Në vitin 1966 Åke Åbergin, një bibliotekar, zbuloi pjesë gjatë riparimit të lidhjeve të librave, nga një botim ende i panjohur (me gjasë i tretë) i "ABC-kirja" që përfshinte emrin e printerit, Amund Lauritsanpoika, dhe rastësisht datën e botimit. të vitit 1559 (dy vjet pas vdekjes së autorit) të 8 faqeve të fundit ende të pazbuluara. Faqet ka të ngjarë të ishin rezultat i një gabimi imponues dhe u transferuan në letër mbushëse.
Rucouskiria
Rucouskiria Bibliasta e Agricola (drejtshkrimi bashkëkohor finlandez: Rukouskirja; fjalë për fjalë "Libri i lutjes nga Bibla") u shtyp në mars 1544. Në fillim të librit, Agricola shkroi për shumë tema në lidhje me edukimin e gjithanshëm dhe efektet e reformimit në Finlandë; madje ka dymbëdhjetë lloje të ndryshme strukturore lutjesh, në vend të dy ose tre të zakonshmeve. Është vepra më e pavarur nga Agricola dhe përmban afërsisht 900 faqe. Burimet e tij përfshijnë veprat e Luther, Melanchthon, dhe Erasmus.
Përkthimi i Testamentit të Ri
150px|parapamje|Kopertina e [[Se Wsi Testamenti, ose Testamenti i Ri]] Libri më i shquar i Agricola është përkthimi i parë në gjuhën finlandeze të Dhiatës së Re. Dorëshkrimi u përfundua në vitin 1548. Ai përmban 718 faqe dhe shumë ilustrime.
Libra liturgjike
Käsikirja Castesta ia muista Christikunnan Menoista përfshin formularët për pagëzim, martesë dhe varrim, si dhe fjalime për të sëmurët, zinë dhe vdekjen. Është përkthyer nga vepra përkatëse e Olaus Petrit, përveç pjesëve të pagëzimit dhe martesës, të cilat janë nga Luteri. Ai gjithashtu përmban elemente të vogla të përkthyera nga veprat e Caspar Huberinus.
Messu eli Herran echtolinen përfshin formularin për një shërbim. Ai bazohet gjithashtu në veprën e Olaus Petrit dhe disa dorëshkrime finlandeze. Në këtë libër Agricola zbuloi misionin e tij të radhës: përkthimin e Dhiatës së Vjetër.
Valernes
Valernes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Valernes ka një popullsi prej 256 banorë dhe sipërfaqe 28.49 km², me një dendësi prej 9 banor/km².
Ester Ledecká
Ester Ledecká është sportiste çeke në disiplinat e borës (gara me snoubord dhe skijim alpin). Lindi më 23 mars 1995 në Pragë. Babai i saj është Janek Ledecký, këngëtar dhe kompozitor i njohur çek. Gjatë fëmijërisë, Ester Ledecká nuk ndoqi asnjë shkollë fillore, por prindërit e saj përdorën sistemin e arsimimit në shtëpi. Provimet e maturës i bëri me sukses në Akademinë bankare në Pragë dhe sot vazhdon me studimet në Universitetin e Financave dhe Administratës.
Fjallabyggd
Fjallabyggd (Fjallabyggð), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Verilindor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore Verilindore.
Ester Ledecká
Sporti i parë, me të cilin ajo u mor, është snoubordi. Karriera e saj në nivelin profesional filloi në vitin 2011, kur për herë të parë mori pjesë në Kampionatin Botëror të snoubordit në La Molina të Spanjës. Që nga fillimi i karrierës përqendrohet në dy disiplina: sllallom të madh paralel e sllallom paralel. Medaljen e parë të artë në Kampionatin Botëror në disiplinën e sllallomit paralel e fitoi në Kreischberg 2015 (Austri). Në sllallomin e madh paralel u vendos në vendin e pestë, megjithatë një vit më vonë fitoi edhe të artën nga kjo disiplinë në Sierra Nevada të Spanjës.
Në sportin e dytë, skijim alpin, filloi të marrë pjesë në garat prej vitit 2015. Në Kampionatin Botëror të këtij sporti u shfaq për herë të parë dy vite më pas, kur zuri vendin e njëzetë në disiplinën e kombinimit (lëshim i shpejtë “Downhill” bashkë me sllallom). Veç kësaj mori pjesë në disiplinat: sllallom, sllallom të madh dhe super-G.
Teatri i Jára Cimrmanit
Teatri i Jára Cimrmanit (çek. Divadlo Járy Cimrmana) u themelua më 24 nëntor 1967 dhe është një nga teatrot e Pragës. Pjesët më të njohura në repertor janë shkruar prej Ladislav Smoljakut dhe Zdeněk Svěrákut. Ideja themelore e këtij teatri është krijimi i një personazhi imagjinar, i cili u quajt Jára Cimrman (gjeniu çek fiktiv), dhe shpikja e historisë rreth tij. Nga shfaqjet teatrale Jára Cimrman del sikur të jetë një nga poetët, dramaturgët, muzikantët, mësuesit, udhëtarët, filozofët, shpikësit, shkencëtarët, kriminologët dhe atletët më të rëndësishëm në historinë e çekëve. Veprimtaria e tij përfshin: planin e Kanalit të Panamasë, reformën e arsimit në lindje të Austro-Hungarisë dhe projektimin e anijes së parë ajrore, në bashkëpunim me kontin von Zeppelin. Jára Cimrman kinse realizoi një udhëtim në Polin e Veriut dhe pika më veriore e botës i iku vetëm për shtatë metra. Gjithashtu bashkëpunoi me disa personalitete të rëndësishme, si me Thomas Edisonin për shpikjen e llambës. Pastaj, kimistëve Marie dhe Pierre Curie u siguroi furnizimin e bodrumit të tyre me mineralin që përmbante uranium. Jára Cimrman përcaktohet si autori i të gjitha pjesëve në repertorin e teatrit.
Ester Ledecká
Lojërat Olimpike Dimërore në Pjon Çeng 2018 janë deri tani suksesi më i madh i karrierës së Ester Ledeckës. Së pari, krejtësisht papritur, fitoi medaljen e artë në skijim alpin në disiplinë super-G, kur mposhti Anna Veithin nga Austria vetëm për një të njëqindtën e sekondës. Me këtë fitore të bujshme u bë medalistja e artë e parë çeke në skijim alpin. Por ngjarja kryesore ndodhi një javë më pas, kur të artës nga super-G i shtoi të artën nga sllallomi i madh paralel në snoubord. Me këtë, Ester Ledecká hyri në historinë e Lojërave Olimpike Dimërore si garuesja e parë që fitoi medaljen e artë në dy sporte olimpike në të njëjtën Olimpiadë. Njëherësh u bë atleti i parë në Lojërat Olimpike, që merr pjesë në garat me snoubord bashkë me disiplinat e skijimit alpin.
Teatri i Jára Cimrmanit
Ideja për themelimin e këtij teatri të pazakontë u krijua në vitin 1966 prej Jiří Šebánekut, që pastaj filloi të bashkëpunonte me artistët Ladislav Smoljak dhe Zdeněk Svěrák për krijimin e konceptit të gjeniut çek. Ladislav Smoljak dhe Zdeněk Svěrák në atë kohë punonin në Radion Çekosllovake, ku edhe emri i Jára Cimrmanit u shfaq për herë të parë gjatë një transmetimi në lidhje me zbulimin e trashëgimisë së tij. Pjesa e parë në repertor ka titullin “Akt” dhe shfaqja e saj përbëhet, së pari, nga një seminar rreth jetës dhe veprimtarisë së Cimrmanit, dhe pastaj nga vetë pjesa. Të njëjtën strukturë e kanë edhe pjesët e mëvonshme. Premiera e “Aktit” u mbajt më 4 tetor 1967 në sallën e qendrës kulturore “Malostranská beseda”, në Pragë.
Në vitet vijuese, pjesë të tjera u shfaqën dalëngadalë, si ajo me titullin Vražda v salonním kupé (Vrasja në një kupe salloni) dhe Vyšetřování ztráty třídní knihy (Hetimi rreth humbjes së regjistrit të klasës shkollore). Njëkohësisht Teatri i Jára Cimrmanit u përball me probleme nga ana e regjimit komunist, sepse krijimtaria e tij nuk përputhej me ideologjinë e partisë. Nga viti 1972 shfaqjet u ndaluan në zonën e Pragës.
Pas rënies së komunizmit, asambleja e teatrit pati më në fund mundësi të prezantonte pjesët, që më herët nuk u shfaqën për shkak të censurës. Me këtë hap, historia e Jára Cimrmanit u bë shumë e famshme në tërë vendin. Sot, disa rrugë e shkolla mbajnë emrin e Cimrmanit dhe gjeniu çek ka buste e pllaka përkujtimore në shumë vende të Çekisë. Emri i Cimrmanit gjithashtu hyri në botën e biologjisë. Një lloj miu endemik çek mban emrin latin Apodemus uralensis cimrmani si dhe dy lloje akrepash janë quajtur Heterometrus cimrmani e Parabuthus cimrmani. Në fund, Jára Cimrman arriti gjerë në univers. Një planet i vogël me trajektore midis Marsit e Jupiterit, që u zbulua nga astronomi çek Zdeněk Moravec në vitin 1996, mban emrin Járacimrman. Ndër vite, personazhi i Jára Cimrmanit u bë pjesë e rëndësishme e kulturës çeke.
Mastaba
Mastabaja është një tip i veçantë varri monumental i përdorur gjatë fazave të para të historisë së Qytetërimit të Lashtë Egjiptian. Termi rrjedh nga fjala arabe مصطبة që do të thotë "bankë" ose "banket". Ato bashkoheshin në nekropole apo varreza.
Evolucioni
Gjatë Periudhës Paradinastike të Egjiptit gropat që përmbanin varret u gërmuan disa metra më poshtë, u veshën me tulla balte dhe dru si dhe u dekoruan faqet me piktura të ndryshme. Varret në formë mastabaje më të thjeshtë përbëhen nga një shkallëzim në formën e një trungu piramidal. Struktura përmbante disa kapela rituale, një portë false të dekoruar dhe kornizuar {nëpërmjet të cilës i mundësohej të vdekurit, ose më mirë Ba-së (Një nga format kryesore që përbënte shpirtin në Egjiptin e Lashtë) së tij, për të marrë ofërtat e vendosura nga të gjallët në tryezën e ofertave, për të shkuar në botën e përtejme (Aaru)}, që fillimisht ishte një stelë e vendosur në një cep dhe pastaj do të bëhej një panel i sipërm i portës, që përmbante edhe statujëzën që paraqiste të vdekurin dhe një pus përgjithësisht i mbyllur me gurë dhe detritë, shumë herë mjaft i thellë, - edhe mbi njëzet metra - dhe që mundësonte hyrjen në varrin e mirëfilltë. Pjesa e jashtme e mastabasë, ajo në sipërfaqe (që ishte në të kundërt të pusit), kishte si funksion atë të mbylljes së hyrjes për në varr dhe të shënonte praninë e varrit. E përdorur nga sovranët e Periudhës Arkaike të Egjiptit, të quajtur edhe Periudha Thinite, ky tip strukture do të mbetej më vonë karakteristikë e fisnikërisë (vizirëve, skribëve, zyrtarëve të lartë dhe priftërinjve) deri në dinasti shumë më të vona. Mendohet se nga ky tip strukture u zhvillua më pas piramida e mirëfilltë. Për shembull piramida e famshme e shkallëzuar e Djoserit mund të shihet si një seri mastabashë të mbivendosura për të arritur në etapën evolutive të kompleksit piramidal egjiptian.
Karakteristika
Mastaba mbretërore kishte karakteristika preçize që nuk gjenden shpesh në ato private që kishin skema shumë të ndryshueshme. Ato kishin katër karakteristika kryesore :
Bajazid Doda
Bajazid Elmaz Doda (1888-1933) ishte një etnografik shkrimtar dhe fotograf shqiptar. I dashuri i baronit dhe studiuesit hungarez  Franz Nopcsa, ai është autor i librit Albanisches Bauerleben im oberen Rekatal bei Dibra (Makedonien) (Jeta fshatare shqiptare në pjesën e Rekës së Epërme ne afërsi të Dibrës (Maqedoni)), të shkruar në Vjenë më 1914, si dhe të shumë fotove të rralla të fillim-shekullit të 20-te  te tokave të banuara me shqiptarë gjatë periudhës kur ato i përkisnin Perandorisë Osmane, veçanërisht  të Rekës së Epërme, rajoni i vendlindjës  së tij.
Jeta
Bajazid Doda lindi më 1888 në Shtirovicë, nje fshat i banuar me shqiptarë  nga rajoni i Rekës së Epërme në Maqedoni atëherë pjesë e Perandorisë Osmane. Ai shkoi në Rumani për të punuar jashtë vendit, si shumë banorë të tjerë  nga Reka e Epërme. Në Bukuresht, Rumani, në vitin 1906 ai u takua me baronin dhe studiuesin hungarez  Franz Nopcsa (1877-1933), që e punësoi atë ashtu si shërbëtori i tij. Të dy u dashuruan me njëri-tjetrin dhe filluan të jetojnë së bashku.
Nopsca dhe Doda largohen nga Bukureshti  për tek  rezidenca e familjes Nopcsa në Săcel, Transilvani, dhe më pas kaloi disa muaj në Londër, ku Doda ra i sëmurë me grip. Në mes të muajit nëntor 1907 te dyte udhëtojnë për në Shkodër, ku mbajtën një shtëpi nga 1907 në vitin 1910 dhe përsëri nga tetori 1913. Ata udhëtuan nëpër Mirditë dhe ishin rrëmbyer nga një  bandit i famshem Mustafa Lita. Pas lirimit të tyre në Prizren, kanë udhëtuar për në Shkup dhe shkuan për të vizituar shtëpinë e Dodës në Rekën e Epërme. Pas kthimit në Shkodër, shkuan dhe vizituan tokat e fiseve Hoti dhe Gruda. Të dy udhëtuan së bashku dhe veç e veç në të gjithë trojet shqiptare. Gjatë Luftës së Parë Botërore në vitin 1915-1916, Nopcsa mori Dodën me të, kur shërbente në  ushtrinë austro-hungareze në Kosovë. Pas luftës, ata jetonin kryesisht në Vjenë ku Nopcsa ka botuar disa libra dhe u bë i njohur jo vetëm si një albanolog, por edhe si një paleontolog dhe gjeolog. Më 25 prill, 1933, Nopcsa vuan nga depresioni vranë Doden në gjumë, dhe pastaj  kryen vetëvrasje.
Zdeněk Svěrák
Zdeněk Svěrák (shq. Zdenjek Svjerak) (i lindur më 28 mars 1936, në Pragë) është aktor, skenarist, kompozitor, shkrimtar dhe një ndër personalitetet kulturore më të shquara çeke.Që nga viti 1968 u bë pjesë e botës së filmave.
Në vitin 1958 u diplomua në degën e Gjuhës dhe Letërsisë Çeke në Universitetin e Karlit, në Pragë. Veprimtaria e tij përmban më shumë se 300 tekste muzikore dhe shfaqje artistike, e më e rëndësishmja, ai ka luajtur në 32 filma. Për sa u përket skenarëve të filmave, dy më të njohurit e më të suksesshmit janë: “Kolja”, fitues i çmimit Oskar dhe “Obecná škola” (Shkolla fillore), i nominuar për Oskar. Të dy këta ishin të drejtuar nga djali i tij, Jan Svěrák.
Zdeněk Svěrák gjithashtu themeloi një organizatë bamirësie, “Paraple”, e cila fokusohet në ndihmën e njerëzve të paralizuar. Svěrák ka fituar tri çmime “Magnesia Litera” për shkrimet e tij. Në vitin 2004 fitoi çmimin “Readers' Choice” për librin e tij “Jaké je to asi v čudu”. Të njëjtin çmim e fitoi në vitin 2012 me librin “Nové povídky” dhe më 2014 me librin “Po strništi bos ”. Në vitin 1989 ishte anëtar i jurisë në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Berlin.
Miniera e Mirashit
Miniera e Mirashit është një mnierë sipërfaqësore e qymyrit të linjitit në Kosovë që operohet nga Korporata Energjetike e Kosovës (KEK).
Prodhimi
Dy miniera mbulojnë një sipërfaqe pune prej 10 km2  dhe, nëse përfshihen të gjitha deponitë e jashtme nga vitet 1956-1991, miniera do të mbulojë një sipërfaqe totale prej 11 km2.
Nxjerrja e qymyrit është zhvilluar në dy miniera qymyri, me një objektiv të parashikuar të prodhimit prej 16.7 milion ton qymyr në vit, duke mos përfshirë heqjen e 28 milion metër kub djerrinë. Qymyri nxirret duke përdorur një ekskavator rotor dhe transporti në termocentralet gjeneruese ("Kosova A" dhe "Kosova B") bëhet me shirita transportues. Deri në fund të vitit 1998, në Kosovë ishin nxjerrë 226,260,825 ton thëngjill, që përfaqëson 1,58% të depozitave të vlerësuara gjeologjike dhe 1,96% të rezervave totale të shfrytëzueshme.
Prodhimi i parashikuar i kësaj miniere qymyri është përcaktuar në 8.6 milionë tonë në vit për qymyrin, dhe 14 milionë m 3 në vit për djerrinën. Për të arritur këtë objektiv, pajisjet në miniera përfshijnë 11 ekskavatorë me rrota me kovë të lidhur me sistemet automatike të rripave transportues dhe katër shpërndarës. E njëjta pajisje ka qenë në funksion gjatë 15-37 viteve të fundit.
Separacioni
Nevojat për përpunimin e thëngjillit për KEK-un kryhen në dy lokacione, afër dy termocentraleve “Kosova A” dhe “Kosova B”. Impianti i separacionit në "Kosova A" është i shtrirë për shkak të fazave të ndryshme progresive të zhvillimeve që kanë ndodhur dhe përbëhet nga objektet e mëposhtme:
Pranë termocentralit “Kosova B” gjendet mulliri dhe depoja e përdorur posaçërisht për nevojat e këtij termocentrali me kapacitet vjetor prej 6.5 milionë tonë.
Fabrika e tharjes
Kjo fabrikë, e përdorur për tharjen e qymyrit të lagësht, përbëhet nga dy uzina (ndërtesa):