cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andrei Zhdanov
Karriera
Zhdanov u regjistrua në Partinë Ruse të Partisë Social Demokratike të Punës (Bolshevik) në 1915 dhe u promovua në radhët e partisë, duke u bërë menaxheri i Partisë Komuniste Gjithë-Bashkimi në Leningrad pas vrasjes së Sergei Kirov në 1934. Ai ishte Kryetari i Sovjetikut Suprem të Rusisë nga 20 korrik 1938 - 20 qershor 1947.
Zhdanov është përshkruar nga John Arch Getty si një figurë kryesore në Terror, duke mbrojtur një qasje që do ta bënte partinë një mjet për edukimin politik, agjitacionin ideologjik dhe përgatitjen e kuadrit në një shkallë masive. [2] Inkurajimi i Zhdanov për mobilizimin e gradave ndihmoi në krijimin e vrullit për terrorin. [3] Megjithëse disi më pak aktiv se Vyacheslav Molotov, Joseph Stalin, Lazar Kaganovich dhe Kliment Voroshilov, Zhdanov ishte një autor i madh i Terrorit të Madh dhe personalisht miratoi 176 lista ekzekutimi të dokumentuara. [4] Në qershor të vitit 1940, ai u dërgua në Estoni [5] për të mbikëqyrur krijimin e Republikës Socialiste Sovjetike Estoneze dhe aneksimin e saj nga Bashkimi Sovjetik. Në fund të Terrorit, Zhdanov vuri në dukje se 'mjete të tjera përveç shtypjes' mund të përdoren për të zbatuar 'shtetin dhe disiplinën e punës'. ​​[6] Në Kongresin e 18-të të CPSU (dhe pas rënies së Yezhov) Zhdanov mbajti një fjalim kryesor në të cilin ai propozoi "për të hequr spastrimet masive të Partisë ... tani që elementët kapitalistë janë eleminuar", duke deklaruar se spastrimet ishin bashkuar -përfunduar nga 'elementë armiqësorë' për 'përndjekjen dhe shkatërrimin e njerëzve të ndershëm. [7] [8]
Ai ishte një nga të akuzuarit gjatë hetimit të Komitetit Kersten të Dhomës së Përfaqësuesve të Shteteve të Bashkuara 1953–1954 për aneksimin e shteteve Balltike. [9]
Shih gjithashtu: Rrethimi i Leningradit
Së bashku me Zhukov, Zhdanov mori një rol kryesor gjatë rrethimit të Leningradit në Luftën e Dytë Botërore. [10] Pasi marrëveshja e armëpushimit midis Finlandës dhe Bashkimit Sovjetik u nënshkrua në Moskë më 4 shtator 1944, Zhdanov drejtoi Komisionin Aleat të Kontrollit në Finlandë deri në traktatin e paqes në Paris të vitit 1947. Pas vitit 1945, Zhdanov iu dha roli kryesor i kryesimit të të dy Departamenti i Agjitacionit dhe Propagandës dhe Departamenti i Politikës së Jashtme. [11]
Zhdanov u emërua nga Stalini për të drejtuar politikën kulturore të Bashkimit Sovjetik në 1946. Veprimi i tij i parë (në dhjetor 1946) ishte censurimi i shkrimtarëve rusë si Anna Akhmatova dhe Mikhail Zoshchenko. Ai formuloi atë që u bë e njohur si Doktrina Zhdanov ("Konflikti i vetëm që është i mundur në kulturën Sovjetike është konflikti midis së mirës dhe së mirës"). Gjatë 1946–1947, Zhdanov ishte Kryetar i Sovjetikut të Bashkimit. [12]
Në 1947, ai organizoi Cominform, i projektuar për të koordinuar dhe kontrolluar partitë komuniste në të gjithë botën. Në një fjalim të famshëm në Szklarska Poręba në Shtator 1947 Zhdanov paralajmëroi shokët e tij komunistë se bota tani ishte ndarë në dy kampe armiqësore dhe se Kominform ishte i nevojshëm për të kundërshtuar program programin e hapur ekspansionist ’të SHBA. [13]
Në shkurt 1948, ai nisi spastrimet midis muzikantëve, të njohur gjerësisht si një luftë kundër formalizmit. Dmitri Shostakovich, Sergei Prokofiev, Aram Khachaturian dhe shumë kompozitorë të tjerë u qortuan gjatë kësaj periudhe. Politika kulturore e Zhdanov qëndronte në BRSS 'duke asimiluar në mënyrë kritike trashëgiminë kulturore të të gjitha kombeve dhe të gjitha kohërave' për të marrë atë që ishte më frymëzuese '. [14]
Në qershor 1948, Stalini dërgoi Zhdanov në takimin e Cominform në Bukuresht. Qëllimi i takimit ishte të dënonte Jugosllavinë, por Zhdanov mori një qëndrim më të përmbajtur në kontrast me bashkë-delegatin dhe rivalin e tij Georgy Malenkov. Kjo e tërboi Stalinin, i cili largoi Zhdanov nga të gjitha postet e tij dhe e zëvendësoi atë me Malenkov. Menjëherë pasi Zhdanov u transferua në një sanatorium.
Vdekja
Në Kujtimet e Hrushovit, Nikita Hrushovi kujtoi se Zhdanov ishte një alkoolist dhe se gjatë ditëve të tij të fundit Stalini do t'i bërtiste për të ndaluar pirjen dhe të këmbëngulte që ai të pinte vetëm lëng frutash. [16] Stalini kishte folur se Zhdanov ishte pasardhësi i tij, por shëndeti i keq i Zhdanov u dha rivalëve të tij në byro politikë, Lavrentiy Beria, Georgy Malenkov dhe Nikita Hrushc
Viron Toska
Viron Toska sportist shqiptar, trajner i ekipit të basketbollit për femra "Flamurtari". Karrierën e tij, e nisi në vitin 1978 me ekipin e djemve. Ndërkohë, prej vitit 2002 ishte në krye të ekipit të vajzave të "Flamurtarit", ekipi njohu 47 trofe dhe 14 herë titullin kampion. U nda nga jeta më 4 nëntor 2020.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Kosovës
Pavarësia
thumb|230px|Kryeministri i Kosovës [[Hashim Thaçi dhe i Shqipërisë, Sali Berisha në hapjen tunelit Kalimash]] Kur Kosova shpalli pavarësinë e saj prej Serbisë më 17 shkurt 2008, Shqipëria u bë një nga pesë shtetet e para që njohu pavarësinë e Kosovës.
Më 18 gusht 2009, kryeministri shqiptar Sali Berisha ka thënë: "Nuk duhet të ketë administrim doganor midis dy vendeve, dhe ne nuk duhet të lejojmë që Shqipëria dhe Kosova të shohin njëri-tjetrin si vende të huaja", kjo thënie e zemëroi Serbinë.
Ministria e Jashtme e Shqipërisë, në një shënim sqarimi për Serbinë, tha: "Shqipëria e konsideron shtetin e pavarur të Kosovës si faktor paqeje dhe stabiliteti në rajonin e Ballkanit, ndërsa pavarësia e saj konsiderohet si një hap i qartë që u shërben njerëzve, stabilitetit dhe perspektivës evropiane të rajonit". Ai gjithashtu tha se politika e jashtme e Republikës së Shqipërisë "bazohet në objektivat e përbashkëta të integrimit euroatlantik të vendit, Republikës së Kosovës dhe të gjithë rajonit".
Marrëdhëniet kulturore dhe ekonomike
Në tetor 2011, një marrëveshje u bë mes Ministrisë së Kulturës së Kosovës dhe asaj të Shqipërisë për përdorimin e përbashkët të ambasadave dhe shërbimeve konsulare dhe në maj 2012, një abetare e zakonshme për vitin akademik 2012-13 të klasës së parë studentët u miratuan nga të dy qeveritë.
Konfindustria shqiptare hodhi idenë e parë të një tregu rajonal shqiptar në vitin 2008, dhe ideja për një hapësirë të përbashkët ekonomike midis Shqipërisë dhe Kosovës u diskutua nga zyrtarët e qeverisë së Kosovës në vitin 2011.
Ata u përforcuan sidomos nga Behgjet Pacolli në disa nga fjalimet e tij në Shqipëri: ai pretendoi se bashkimi ekonomik do të rriste konkurrencën ndaj BE-së. Idetë e Pacollit u miratuan nga Partia për Drejtësi, Integrim dhe Unitet.
Vrasësit e qenve
Sipas ligjit në Shkodër, Shqipëri, qentë e humbur mund të eliminohen në këmbim të një shpërblimi të vogël monetar. Dy ish-gjuetarët shqiptarë të moshës së mesme, Nikolin dhe Enver, bëjnë një udhëtim vrastar të natës nëpër qytet, i cili ndërpritet së shpejti nga një kthesë e papritur e ngjarjeve.
Zoran Shami
Biografia
Zoran lindi në Valjevo. Ai diplomoi në falkutetin e shkencave dhe matematikës në Beograd. Nga viti 1971, ai ka punuar në falkutetin e transportit dhe inxhineri si profesor. Ai ishte anëtarë i partisë demokratike më 1990-1992 dhe një nga themeluesit e partisë demokratike serbe dhe ishte zëvendës kryetar dy herë. Më 10 maj 2007, ai u zgjodh si kryetar i bordit për edukim.
Shemsa Sulakoviq
Šemsa Suljaković (* 29. Shtator 1951 Maglaj, Bosnja dhe Hercegovina) është këngetare  Boshnjake Turbo-Folkkëngëtare.
Jeta
Në vitin 1971,publikoi  Suljaković albumin e saj të parë single "Otišla je ljubav s našeg kućnog praga" (dashuria Jonë shkoi nga pragu, i shtëpis ).
Kur shpërtheu lufta ne Bosnje shkoi Suljaković në një koncert-turne në Evropë dhe Amerikë, për të mbledhur para për popullsinë Boshnjake.
Tazacorte
Tazacorte është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Palma, të provincës Santa Cruz de Tenerife, në Ishujt Kanare. Tazacorte ka 4911 Instituto Canario de Estadística, population banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 11.37 Instituto Canario de Estadística, area km2.
Lidhje të jashtme
Tazacorte
Raketë lundrimi
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|Një BGM-109 Tomahawk që fluturoi në nëntor 2002. Një raketë lundrimi është një raketë e drejtuar që përdoret kundër objektivave tokësorë ose detarë që mbeten në atmosferë dhe fluturojnë pjesën kryesore të rrugës së saj të fluturimit me shpejtësi afërsisht konstante. Raketat e lundrimit janë projektuar për të dërguar një kokë të madhe luftarake në distanca të gjata me saktësi të lartë. Raketat moderne të lundrimit janë të afta të udhëtojnë me shpejtësi të lartë nënsonike, supersonike ose hipersonike, janë vetë-lundruese dhe janë në gjendje të fluturojnë në një trajektore jo balistike, jashtëzakonisht të ulët.
Armistët
Armistët (Armistae - Arinistae) ishin një fis i vogël ilir të cilët i përmend Plini Plaku në veprën e tij me titull Historia Naturalis. Armistët së bashku me Ozuejët, Parthenët, Hemasinët, Artitët konsideroheshin si nënfise në kuadër të grupit të deremistëve.
Tuneli Thirrë-Kalimash
thumb|240px|Tuneli Kalimash Tuneli Thirra ose Tuneli i Kalimashit është një tunel autostrade në Thirrë, Shqipëri nën Autosradën A1 Shqipëri-Kosovë. Është pjesë e Rrugës 7 të Evropës Juglindore. Tuneli ka një rëndësi të madhe dhe së bashku me autostradën kanë reduktuar kohëzgjatjen e udhëtimit ndërmjet Tiranës dhe kufirit të Kosovës, nga 8 orë në 3 orë, me një shpejtësi të vlerësuar prej 80-110 km/h. Ai gjithashtu nxiti turizmin në Shqipëri dhe thelloi shkëmbimet kulturore dhe ekonomike midis Shqipërisë dhe Kosovës.
Struktura është e gjatë 5490 m, duke e bërë tunelin më të gjatë në Shqipëri.
Mira Serezi
Mira Serezi (lindur më 1956 në Tirana) është një violonçeliste shqiptare nga Tirana.
Foto albumi
parapamje|300x300px| Një foto album në pronësi të shkrimtarit Indian Saktipada Bhattacharyya. Foto albumi ose albumi fotografik është një seri e fotografive të mbledhura nga një person ose familje në formën e një libri. Disa forma të fotoalbumeve kanë ndarje në të cilat mund të futen fotografitë; albume të tjera kanë një letër të trashë me një sipërfaqe abrazive të mbuluar me fletë plastike të pastër, në të cilën mund të vendosen fotot. Albumet e stilit të vjetër shpesh ishin thjesht libra me letër të trashë në të cilat fotografitë mund të ngjiteshin me ngjitës.
Aksioni i Voskopojës
Aksioni i Voskopojës (16.1.1943). I pari sulm i bashkërenduar ndërmjet disa çetave partizane për asgjësimin e një garnizoni armik. Morën pjesë 6 çeta partizane të qarkut të Korçës dhe vullnetarë të fshatrave përqark. Në Voskopojë ishin 70 milicë e karabinierë. Natën e 15 janarit forcat partizane kryen një marshim prej 5-6 orësh në dëborë dhe në agim të 16 janarit 1943 bënë rrethimin e plotë të garnizonit armik. Si rrjedhojë edhe e punës që ishte bërë nga brenda me milicët, ata u dorëzuan pa luftë; më pas, të ndodhur para asgjësimit edhe karabinierët italianë u dorëzuan. Ndërkohë partizanët i zunë pritë, tek Ura e Kovaçit (në lindje të Voskopojës) një detashmenti milicësh, karabinierësh dhe ushtarësh italianë të xhenios, që vinin në ndihmë të garnizonit të Voskopojës, të cilin pasi e rrethuan, pas afro 4 orë luftimesh, e shpartalluan plotësisht. Armiku la shumë të vrarë e të plagosur dhe 35 robër. Në këtë aksion ra dëshmor një partizan. Në luftimet e Voskopojës u dallua komandanti Teki Kolaneci. Që nga janari 1943 Voskopoja u shndërrua në një hazë kryesore të reparteve partizane dhe të pushtetit NÇ në qarkun e Korçës.
Juri Ivanov
Major-Gjeneral Yuri Yevgenyevich Ivanov (Rusisht: Юрий Евгеньевич Иванов); 28 tetor 1957 - gusht 2010) ishte një oficer ushtarak rus dhe nënkryetar i njësisë së inteligjencës ushtarake të Rusisë GRU (Glavnoye Razvedyvatel'noye Upravleniye, pjesë e Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura të Federatës Ruse). Ai u gjet i vdekur në një plazh të Turqisë në fillim të gushtit 2010. Ai kishte qëndruar në qytetin sirian Latakia, një vendpushim pranë një objekti të rëndësishëm strategjik detar rus të vendosur në portin e Tartus.
Beautiful Soup (shqyrtues i HTML)
Beautiful Soup është një paketë Python për shqyrtimin e dokumenteve HTML dhe XML (duke përfshirë shënjimin e keqformuar, dmth. etiketat jo të mbyllura, të quajtur kështu sipas supës së etiketave ). Krijon një pemë shqyrtimi për faqet e analizuara që mund të përdoret për të nxjerrë të dhëna nga HTML, e cila është e dobishme për gërvishtjen e uebit.
Beautiful Soup u nis nga Leonard Richardson, i cili vazhdon të kontribuojë në projekt, dhe mbështetet gjithashtu nga Tidelift, një abonim me pagesë për mirëmbajtjen me burim të hapur.
Shembull kodi
Beautiful Soup përfaqëson të dhënat e analizuara si një pemë që mund të kërkohet dhe të shëtitet me laqe të zakonshëm në Python. Shembulli i mëposhtëm përdor urllib të librarisë standarde të Python për të ngarkuar faqen kryesore të Wikipedia -s, më pas përdor Beautiful Soup për të analizuar dokumentin dhe për të kërkuar të gjitha lidhjet brenda.
Gordon Ramsay
parapamje|240px|Gordon Ramsay më 2010 i fotografuar nga [[Allan Warren]] Gordon Ramsay (lindi më 8 nëntor 1966) është një kuzhinier, restorator, shkrimtar dhe personalitet televiziv britanik. Ai lindi në Johnstone, Skoci dhe u rrit në Stratford-upon-Avon, Angli. Restorantet e tij janë vlerësuar me 16 yje Michelin gjithsej dhe aktualisht mbajnë gjithsej shtatë. Restoranti i tij nënshkrues, Restoranti Gordon Ramsay në Chelsea, Londër, ka mbajtur tre yje Michelin që nga viti 2001. Pasi u bë me famë në miniserialin televiziv britanik Boiling Point në vitin 1998, Ramsay ishte bërë një nga kuzhinierët më të njohur dhe më me ndikim në Mbretërinë e Bashkuar deri në vitin 2004
Si një personalitet televiziv i realitetit, Ramsay është i njohur për çiltërsinë e tij, si dhe sjelljen e zjarrtë herë pas here, sjelljen e rreptë dhe përdorimin e shpeshtë të shpjeguesve. Ai kombinon aktivitete në televizionin, filmin, mikpritjen dhe industritë ushqimore dhe ka promovuar dhe punësuar kuzhinierë të ndryshëm të cilët kanë mësuar nën krahun e tij. Ramsay është i njohur për prezantimin e programeve televizive në lidhje me gatimin dhe ushqimin konkurrues, të tilla si seria britanike Hell's Kitchen, The F Word dhe Ramsay's Kitchen Nightmares, ky i fundit fiton BAFTA për Tiparin më të Mirë në Akademinë Britanike të Televizioneve 2005, dhe versionet amerikane të Hell's Kitchen, Kitchen Nightmares, MasterChef, MasterChef Junior, si dhe Hotel Hell dhe 24 Hours to Hell and Back. Në vitin 2020, Forbes renditi fitimet e tij me 70 milion dollarë për 12 muajt e mëparshëm dhe e renditi atë në vendin e 19-të me fitimin më të lartë në botë.
Jeta e hershme
Ramsay lindi në Johnstone, Renfrewshire, Skoci. Nga mosha nëntë vjeç, ai u rrit në Stratford-upon-Avon, Angli. Ramsay është i dyti nga katër fëmijët. Ai ka një motër më të madhe, një vëlla më të vogël (i cili është burgosur për posedim të heroinës) dhe një motër më të vogël. Babai i Ramsay, Gordon James Sr., ishte - në kohë të ndryshme - një menaxher pishine, një saldator dhe një shitës; motra e tij dhe nëna e tyre, Helen (mbiemri i vajzërisë Cosgrove), kanë qenë infermiere.
Ramsay e ka përshkruar jetën e tij të hershme si "shëtitës pa shpresë" dhe tha se familja e tij lëvizte vazhdimisht për shkak të aspiratave dhe dështimeve të babait të tij, i cili ishte një alkoolist ndonjëherë i dhunshëm. Në vitin 1976, ata u vendosën përfundimisht në Stratford-upon-Avon, ku ai u rrit në zonën Bishopton të qytetit. Ai punoi si një larës tenxhere në një restorant lokal indian ku motra e tij ishte kamariere. Në moshën 16 vjeç, Ramsay u zhvendos nga shtëpia e familjes dhe u vendos në një banesë në Banbury.
Karriera e futbollit
Ramsay luajti futboll dhe u zgjodh për herë të parë për të luajtur futboll nën 14 vjeç në moshën 12 vjeç. Ai u zgjodh të luante për Warwickshire. Karriera e tij në futboll u shënua nga dëmtime, duke e bërë atë të vë re më vonë në jetë, "Ndoshta isha i dënuar kur erdhi futbolli." Në mes të vitit 1984, Ramsay kishte një test me Rangers, klubin që ai mbështeste si i vogël. Ai plagosi rëndë gjurin, duke thyer kërcin gjatë trajnimit.
Allan Cairns, një fotograf i cili bëri një foto të Ramsay duke luajtur për Rangers në shtator 1985, tha se fotografia nuk ishte një nga ekipi i parë i Rangers por një ekip i zgjedhur për të luajtur një ndeshje dëshmie. Një zëdhënës i Rangers tha: "Ramsay ishte një gjyqtar në atë lojë dëshmie. Ai stërviti me ne për disa muaj pas kësaj, por më pas u plagos".
Karriera e hershme si kuzhinier
Në këtë kohë interesi i Ramsay për gatimin kishte filluar tashmë, dhe në vend se të njihej si "lojtari i futbollit me gjurin jofunksional", Ramsay vendosi t'i kushtojë vëmendje më serioze arsimit të tij të kuzhinës në moshën 19 vjeçare. Ramsay u regjistrua në Kolegjin Teknik të Oksfordshire të Veriut, sponsorizuar nga Rotarians, për të studiuar menaxhimin e hotelit. Ai e përshkruan vendimin e tij për të hyrë në kolegjin e hotelierisë si "një aksident, një aksident i plotë".
Në mes të viteve 1980, ai punoi si kuzhinier junior në Wroxton House Hotel. Ai drejtoi kuzhinën dhe dhomën e ngrënies me 60 vende në Wickham Arms, derisa marrëdhënia e tij seksuale me gruan e pronarit e vështirësoi situatën. Ramsay më pas u transferua në Londër, ku punoi në një seri restorantesh derisa u frymëzua të punonte për temperamentin Marco Pierre White në Harveys.
Çmimet
Hapur në shtator 1998, Restoranti Gordon Ramsay ishte restoranti i parë i vetëm i Ramsay, i vendosur në Royal Hospital Road, Londër. Në vitin 2001, ai u votua Top Restorant në Mbretërinë e Bashkuar në Zagat Survey të Londrës dhe u dha ylli i tretë Michelin.
Në korrik 2006, Ramsay fitoi çmimin Catey për "Restoranti i Pavarur i Vitit", duke u bërë vetëm personi i tretë që ka fituar tre Çmimet Catey. Dy çmimet e mëparshme të Catey të Ramsay ishin më 1995 (I Posaardhuri i Vitit) dhe 2000 (Kuzhinieri i Vitit). Dy fituesit e trefishtë të tjerë janë Michel Roux dhe Jacquie Pern. Në shtator 2006, ai u emërua si personi më me ndikim në industrinë e mikpritjes në Mbretërinë e Bashkuar në listën vjetore Caterersearch 100, botuar nga revista Caterer dhe Hotelkeeper. Ai kaloi Jamie Oliver, i cili kishte qenë në krye të listës në vitin 2005. Gjithashtu më 2006, Ramsay u emërua si një kandidat për Rektor i Universitetit të Shën Andreut, por humbi në sondazhe nga Simon Pepper.
Restoranti kryesor i Ramsay, Restorant Gordon Ramsay, u votua restoranti më i mirë i Londrës në Harden's për tetë vjet, por në vitin 2008 u vendos poshtë Petrus, një restorant i drejtuar nga ish-i mbrojturi Marcus Wareing. Në janar 2013, Ramsay u fut në Sallën e Kuzhinës të Famës.
Më 14 qershor 2017, Ramsay vendosi një Rekord të ri Botëror Guinness për 'kohën më të shpejtë për të mbushur një peshk me 10 pound', duke arritur rekordin në 1 minutë dhe 5 sekonda. 16 gusht 2017, Ramsay vendosi një 'Rekord Botëror Guinness për fletën më të gjatë të makaronave të rrokullisura në 60 sekonda', i cili matte 1.45 metra.
Familja
Ramsay është i martuar me Cayetana Elizabeth Hutchenson më 1966. Ata kanë pesë fëmijë: Megan, Holly, Jack, Matilda, dhe Oscar. Megan drejtoi London Marathon në vitin 2017 në kujtim të abortit që nëna e saj pësoi pesë muaj nga shtatzënia në qershor 2016, një djalë të cilin ata e kishin quajtur Rocky. Deri në vitin 2010, vjehrri i Ramsay, Chris Hutcheson, ishte përgjegjës për operacionet e biznesit të perandorisë së restoranteve të Ramsay. Më 7 qershor 2017, Hutcheson u burgos për gjashtë muaj për komplot për të hakuar një sistem kompjuterik në lidhje me interesat e biznesit të Ramsays. Hutcheson u akuzua me djemtë e tij se kishin hyrë në sistemet e ndërmarrjeve pothuajse 2,000 herë midis 23 tetorit 2010 dhe 31 mars 2011.
Ramsay ka tre shtëpi në Cornwall me vlerë të vlerësuar rreth £11 milion: një rezidencë prej £4 milion në Trebetherick, një pronë prej £4.4 milion në Rock e blerë në vitin 2015, dhe një pronë të renditur në klasën II të Fowey prej £2 milion që ishte blerë më 2017. Në gusht të vitit 2020, prona me katër dhoma gjumi e Ramsay, Fowey, Trevail House, u hodh në shitje për £2.75 milion.
Qybra Sokoli
Qybra Sokoli (1924-1944). Veprimtare e vendosur e Luftës ANÇ, Heroinë e Popullit. Lindi në Korçë. Pjesëmarrëse aktive në demonstratat antifashiste gjatë viteve 1942-1943, ku u plagos dy herë. U hodh në rreshtat partizane dhe me formimin e Brigadës XX S (1944) u caktua sekretare rinie batalioni. Anëtare e PKSH më 1944. Luftëtare trime dhe e vendosur, bëri një punë të madhe edhe si mësuese në rreshtat partizane. Ra heroikisht në një luftim kundër nazistëve gjermanë në Përrenjas më 14.10.1944.
Teia
Teià është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Maresme, të provincës Barcelona, në Katalonia. Teià ka 6081 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 6.63 km2.
Lidhje të jashtme
Teià
Karriera ushtarake e Muhamedit
Në vitet e fundit të jetës së tij, Muhamedi dërgoi disa ushtri kundër Perandorisë Bizantine dhe Ghasanidëve në Arabinë veriore dhe Levant, përpara se të pushtonte Mekën në vitin 630 dhe të drejtonte një fushatë kundër disa fiseve pagane arabe afër Mekës, veçanërisht në Taif. Ushtria e fundit e udhëhequr nga Muhamedi para vdekjes së tij ishte në Betejën e Tebukut në tetor 630. Me vdekjen e tij në vitin 632, Muhamedi kishte arritur të bashkonte pjesën më të madhe të Gadishullit Arabik, duke hedhur themelet për zgjerimin e mëvonshëm islam nën kalifatet dhe duke përcaktuar jurisprudencën ushtarake islame.
Roli i Muhamedit në Luftërat Trushkyeze
Në biografinë e tij profetike (arabisht: السيرة النبوية, romanizuar: as-Seerat un-Nabawiyyah) të titulluar Nektari i Vulosur (arabisht: الرحيق المختوم, romanizuar: ar-Rahiq al-Makhtum), Safiur Rahman Mubarakpuri citon Ibn Hishamin duke thënë se pjesë në Luftërat Trushkyeze, të cilat u zhvilluan midis një aleance të Kurejshëve dhe Kinanëve dhe Qays ʿAylān, kur ai ishte 15 vjeç, duke thënë se "përpjekjet e tij ishin të kufizuara në marrjen e shigjetave të armikut kur ato binin dhe në dorëzimin e ato ua kaloi xhaxhallarëve të tij”. parapamje|majtas|upright=1.3|Arabia në kohën e Muhamedit|alt=
Situata në Medinë
Medina ishte e ndarë në pesë fise: dy prej tyre Hazrexh dhe Aws, ndërsa çifutët përfaqësoheshin nga, nga më i vogli tek më i madhi, Banu Kajnuka, Banu Nadir dhe Banu Kurajza. Pas mbërritjes së tij në Medinë, Muhamedi u përpoq të themelonte një pakt të njohur si Kushtetuta e Medinës, për të rregulluar çështjet e qeverisjes së qytetit, si dhe shtrirjen dhe natyrën e marrëdhënieve ndërmjet komuniteteve, dhe nënshkruesit e tij përfshinin myslimanët, ensarët dhe fiset hebreje të Medinës. Pika të rëndësishme të kushtetutës përfshinin ndihmën e ndërsjellë të njëri-tjetrit nëse një nënshkrues do të sulmohej nga një palë e tretë, rezolutën që muslimanët do të shpallnin fenë e tyre dhe hebrenjtë të tyren, si dhe emërimin e Muhamedit si udhëheqës të shteti
Dëbimi i Banu Qaynuqa
Në prill të vitit 624, pas Betejës së Bedrit, Banu Kajnuka shkelën Kushtetutën e Medinës duke turpëruar një grua muslimane duke e fiksuar dhe grisur rrobat e saj. Një musliman që e dëshmoi këtë, vrau hebreun përgjegjës për të si hakmarrje. Çifutët erdhën në grup kundër muslimanit dhe e vranë atë. Pas një zinxhiri të njëpasnjëshëm të vrasjeve të ngjashme hakmarrëse, armiqësia u rrit midis muslimanëve dhe Banu Qaynuqa', gjë që e bëri Muhamedin të rrethonte fortesën e tyre. Kajnukët kishin një forcë prej rreth 700 vetësh. Pasi u rrethuan për 14-15 ditë, fisi përfundimisht iu dorëzua Muhamedit, i cili fillimisht donte të kapte njerëzit e Banu Qaynuqa, por në fund iu dorëzua Abdullah ibn Ubejit dhe ra dakord të dëbohej. Kajnuqa'. Fisi përfundimisht shkoi drejt veriut drejt Der'aa në Sirinë e sotme dhe u asimilua në popullsinë lokale hebreje.
Dëbimi i Banu Nadir
Në maj të vitit 625, Muhamedi rrethoi Banu Nadir, pasi mori vesh se ata po komplotonin për ta vrarë. Rrethimi thuhet se ka zgjatur diku nga gjashtë deri në pesëmbëdhjetë ditë. Duke shijuar avantazhin e tyre strategjik për shkak të gjethit të trashë të palmave që rrethonin kështjellat e tyre, Banu Nadir i goditën muslimanët me gurë dhe u hodhën shigjeta mbi ta nga kështjellat e tyre. Në përgjigje, thuhet se Muhamedi ka urdhëruar djegien e palmave. Fisi përfundimisht u dorëzua dhe u dëbua, duke lëvizur në veri drejt Hajber, një qytet tjetër fortesë hebreje rreth 150 km (95 mi) në veri të Medinës dhe u kap përsëri gjatë Betejës së Hajberit. Ata u lejuan të jetonin rreth Hajberit derisa kalifi Rashidun, Omer ibën Hatabi, i dëboi ata për herë të dytë.
Pushtimi i Banu Qurayza
Gjatë Betejës së Hendekut në dhjetor 626 dhe janar 627, fisi hebre Banu Kurajza, kalatë e të cilit ndodheshin në Medinën jugore, u kapën duke komplotuar për t'u bërë aleat me konfederatat dhe u akuzuan për tradhti. Pas tërheqjes së koalicionit, muslimanët rrethuan kalatë e tyre dhe ata ishin të fundit nga fiset hebreje të Medinës. Banu Qurayza u dorëzuan dhe të gjithë burrave dhe një gruaje iu pre koka, përveç disa që u konvertuan në Islam, ndërsa të gjithë gratë dhe fëmijët e tjerë u skllavëruan.
Në trajtimin e trajtimit të Muhamedit ndaj hebrenjve të Medinës, përveç shpjegimeve politike, historianët dhe biografët perëndimorë e kanë shpjeguar atë si "ndëshkimi i hebrenjve medinazë, të cilët u ftuan të konvertoheshin dhe refuzuan, ilustron në mënyrë të përsosur tregimet e Kuranit për atë që ndodhi me ata. i cili refuzoi profetët e lashtë.” Francis Edward Peters shton se Muhamedi ndoshta ishte i guximshëm nga sukseset e tij ushtarake dhe gjithashtu donte të nxiste avantazhin e tij. Motivimet ekonomike sipas Peters ekzistonin gjithashtu pasi varfëria e migrantëve mekas ishte një burim shqetësimi për Muhamedin. Peters argumenton se trajtimi i Muhamedit ndaj hebrenjve të Medinës ishte "mjaft i jashtëzakonshëm" dhe "është mjaft në kundërshtim me trajtimin e Muhamedit ndaj hebrenjve që ai takoi jashtë Medinës".
Sipas Welch, trajtimi i Muhamedit ndaj tre fiseve kryesore hebraike e afroi Muhamedin me qëllimin e tij për të organizuar një komunitet rreptësisht mbi baza fetare.
Rrethimi i Hajberit
parapamje|Pamje ajrore e shtëpive të shkreta në Hajber
Në mars të vitit 628, sipas burimeve myslimane, hebrenjtë e Hajber, së bashku me Banu Nadir, të cilët u dëbuan nga Medina nga Muhamedi për shkelje të Kushtetutës së Medinës, dhe Banu Gatafan, po planifikonin të sulmonin muslimanët. Kur Muhamedi mësoi për aleancën e tyre, ai mblodhi një ushtri prej 1500 ushtarësh dhe rrethoi kështjellën hebraike në Hajber. Historiani dhe orientalisti skocez, William Montgomery Watt pajtohet me këtë pikëpamje. Orientalistja italiane Laura Veccia Vaglieri pretendon se motive të tjera e shtynë Muhamedin të pushtonte kalatë e Hajberit.
Nga ana tjetër, Benu Ghatafanët kishin frikë se myslimanët do t'i sulmonin në çdo kohë, kështu që ata refuzuan t'i ndihmonin çifutët në Hajber. Pasi pushtuan gjashtë nga tetë kalatë hebreje në Medine, hebrenjtë e Hajberit më në fund u dorëzuan dhe u lejuan të jetonin në oaz me kusht që të jepnin gjysmën e prodhimeve të tyre muslimanëve. Dy komandantë hebrenj u vranë në rrethim.
Ata vazhduan të jetonin në oaz për disa vite të tjera derisa u dëbuan nga kalifi Omer ibën Hatabi. Vendosja e tributit ndaj hebrenjve të pushtuar shërbeu si një precedent për dispozitat në ligjin islam për xhizjen.
Fushata bizantine
Në vitet e fundit të jetës së tij, pasi shtypi dy fraksionet kryesore që drejtonin në opozitë kundër tij; mekasit dhe hebrenjtë, Muhamedi udhëhoqi një fushatë aktive kundër forcës kryesore në veri, Perandorisë Bizantine, e cila u përfshi në disa luftëra kundër Perandorisë Sasaniane, të njohura si Luftërat Romako-Persiane.
Pas një disfate në Betejën e Mu'tah në fushatën e Muhamedit kundër bizantinëve filloi me ekspeditën përfundimtare të udhëhequr nga vetë Muhamedi, ekspedita e Tebukut, e cila njihet edhe si ekspedita Usra. Muhamedi dëgjoi për mbledhjen e një aleance të madhe bizantine-gasanid kundër muslimanëve në Tebuk dhe udhëhoqi një forcë prej rreth 30,000 burrash për t'i kërkuar ata. Pasi priti dhe kërkoi armikun për njëzet ditë, Muhamedi u kthye në Medine.
Barbi në Mermaidia
Barbi në Mermaidia (titulli origjinal: Barbie Fairytopia: Mermaidia) është një film i animuar amerikan, i prodhuar nga Mainframe Entertainment dhe Mattel Entertainment, me regji të Walter P. Martishius e William Lau. Është filmi i shtatë në serinë e filmave të Barbit dhe vazhdimi i Barbi në Feritopia.
Dëshmitarët e Jehovait
= Çfarë besojnë Dëshmitarët e Jehovait? = Si Dëshmitarë të Jehovait, përpiqemi fort t’i përmbahemi modelit të krishterimit që mësoi Jezui dhe që e praktikuan apostujt e tij. Ky artikull përmbledh bindjet tona themelore.
Banesa e llojit vilë në rrugën "S. Toptani"
Banesa e llojit vilë në rrugën S. Toptani është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Koka luftarake
parapamje|250x250px|Një bombë bërthamore B61 në faza të ndryshme të montimit; koka bërthamore është bombola e argjendtë në formë plumbi në mes të majtë të fotografisë. Një kokë lufte është pjesa e përparme e një pajisjeje që përmban agjent shpërthyes ose material toksik (biologjik, kimik ose bërthamor) që shpërndahet nga një raketë, silur ose bombë.
Klasifikimi
Llojet e kokave të luftës përfshijnë:
Shpesh, një kokë biologjike ose kimike do të përdorë një ngarkesë shpërthyese për shpërndarje të shpejtë.
Zgjimi (operë)
Opera shqiptare Zgjimi e kompozitorit të shquar shqiptar Tonin Harapi u çfaq në shkurt të vitit 1976, me regji të Luigj Gurakuqit e dirigjim të Rifat Teqjes. Interpretuesit e saj ishin artistët e mëdhenj të skenës operistike shqiptare si: Zeliha Sina, Fitore Mamaqi, Rozmari Jorganxhi, Gaqo, Çako, Ibrahim Tukiçi, Lefter Besho, Ramiz Kovaçi, Pëllumb Katroshi, Gjoni Athanas, Janaq Mici etj. Ngjarjet e dramës zhvillohen në vitet 1942-1943 atëherë kur populli ynë me thirrjen e partisë komuniste u çua kundër pushtuesve e tradhtarëve të vendit.
Hekur dhe zot
Artisti Agim Rada po punon në një projekt të ri, një monument skulpturor i një prifti të martirizuar, simbol i persekutimit nga regjimi komunist në Shqipëri. Ky dokumentar është një kërkesë për të gjithë dëshmorët që vuajtën përmes shtypjes së diktaturës shqiptare.
Filmi Tuneli
Tuneli është një film shqiptar i prodhuar në vitin.
Regjisor: Ilir Harxhi, Skenari: Ilir Harxhi, Kompozitor: Miron Kotani, Producent: "Idea film".
Përmbajtja e filmit
Vahiti është një aktivist politik, i cili plagoset gjatë një demostrate, kur partia e tij ishte në opozitë, por që arrin të punësohet si shofer personal, kur udhëheqësi i partisë bëhet kryeministër.
Ozuejët
Ozuejët ishin një fiseve ilir të cilët i përmend Appiano i Aleksandrisë gjatë fushatave ushtarake të Oktavianit në Iliri (35-33 pes). Duket se Ozuejët së bashku me fiset e tjerë formuan një grup kompakt fisesh ilire të njohur me emrin Deremistët që shtriheshin në skajin jugperëndimor të Ilirikut. Disa prej tyre gjithashtu mbijetuan më vonë, si një komunitet i Conventus iuridicus të Naronës. Prandaj ata u vendosën midis lumenjve Narenta dhe Drilon.
Kulla e Sheremetit
Kulla e Sheremetit është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 1095/55.
Agnes Aggrey-Orleans
Agnes Aggrey-Orleans (gjallë) është një diplomate femër nga Gana.
Edukimi
Agnes mbaroi arsimin e saj të mesëm në Shkollën e Lartë Wesley Girls në Cape Coast në Gana. Ajo mbaroi arsimin e saj terciar në Universitetin e Ganës.
Çmimet dhe vlerësimet
Agnes ka marrë e Çmimin Kombëtar të Ganës. Ajo është Anëtare e Rendit të Volta Award, i cili iu dha në vitin 2015 nga Presidenti i Ganës John Dramani Mahama.
Kinshasa
Kinshasa është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Republikës Demokratike të Kongos. Ndodhet në Lumin e Kongos.
Kinshasa është zona e tretë më e madhe urbane në Afrikë pas Kajros dhe Lagosit.
Ndarjet administrative
Kinshasa është edhe qytet dhe provincë, një nga 26 provincat e Republikës Demokratike të Kongos. Statusi i saj është i ngjajshëm me Parisin e cila është edhe qytet dhe një nga 101 departamentet e Francës. Qyteti-provinca e Kinshasës ndahet në katër distrikta e cila më tej është e ndarë deri në 24 komuna:
Klima
Kinshasa ka një klimë të lagësht dhe të thatë tropikale. Stina e saj e shiut zgjatë nga tetori deri në maj, me një stinë relativisht të shkurtër të thatë, midis qershorit dhe shtatorit. Kinshasa shtrihet në jug të ekuatorit, prandaj stina e thatë fillon rreth solstikit të tij "dimëror", i cili është në qershor. Kjo është në kontrast me qytetet afrikane më tej në veri duke shfaqur këtë klimë ku stina e thatë zakonisht fillon rreth janarit. Stina e thatë e Kinshasës është pak më i freskët se stina e lagësht, edhe pse temperaturat mbeten relativisht konstante gjatë gjithë vitit.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë më 1984, Kinshasa ka pasur 2.6 milionë banorë. Vlerësimet për vitin 2005 kanë rënë në mes 5.3 milion dhe 7.3 milion.
Shëndetësia
Kinshasa ka njëzet spitale, plus qendra të ndryshme mjekësore dhe poliklinika. Më 1997, Dikembe Mutombo ndërtoi një spital me 3000 shtrate afër qytezës së Kinshasës.
Që nga viti 1991, Spitali Monkole funksionon si një institucion shëndetësor jofitimprurës që bashkëpunon me Departamentin e Shëndetit si spital i distriktit në Kinshasë. Drejtuar nga pediatri dhe hematologu Léon Tshilolo, Spitali Monkole hapi një ndërtesë me 150 shtretër në 2012 me shërbime klinike të përmirësuara si laborator, radiologji diagnostike, kujdes intensiv, njësi neonatale, mjekësi familjare, njësi emergjente dhe një zonë më të madhe kirurgjikale.
Gjuha
Gjuha zyrtare e Kinshasës është frëngjishtja. Kinshasa është qyteti më i madh në botë ku folet frëngjishtja edhe pse Lingala është e përhapur si gjuhë e folur.
Frëngjishtja është gjuhë e shenjave të rrugës, gazetave, dokumentave të qeverisë dhe shkollave. Njerëzit e njëjtës klasë flasim gjuhët kongoleze (Kikongo, Lingala, Tshiluba or Swahili) mesin e tyreve.
Flourens, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Flourens (Ocitan: Florenç ; Shqip: Lules ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Tejeda de Tiétar
Tejeda de Tiétar është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Vera, të provincës Cáceres, në Extremadura. Tejeda de Tiétar ka 887 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 52.83 km2.
Lidhje të jashtme
Tejeda de Tiétar
Banesa e llojit vilë në rrugën "Durrësi" (Tiranë)
Banesa e llojit vilë në rrugën Durrësi është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Elvisi kthehet në shtëpi
- Miki Xhons është një refugjat shqiptar dhe imitues i Elvis Preslit që jeton në Londër. Miki gjen një punë të argëtojë trupat paqeruajtës Britanikë gjatë luftës në Ballkan në 1999 por zbulohet se është një imigrant i jashtëligjshëm. Kështu që Miki zhduket - drejt zonës së luftës. Aty takon një grup jetimësh të armatosur rëndë të gjendur në luftën e pamëshirshme. Miki i gënjen fëmijët duke u thënë që është doktor i Kombeve të Bashkuara. Më pas, fëmijët i vënë armën në kokë dhe e detyrojnë t'i çojë në kampin e refugjatëve të Kombeve të Bashkuara ose përndryshe do ta qëllojnë. Kur arrijnë kampin del që ndodhen në mes të grupeve ndër luftues. Është kjo drama "Elvisi kthehet në shtëpi" me regji të Fatmir Koçit.
Meadville, Pennsylvania
Meadville është qytet dhe zyra qendrore e qarkut Crawford, Pennsylvania, Shtetet e Bashkuara. Ndodhet 467 km (290 milje) prej Harrisburgut. Së pari ishte vendbanim i përkohshëm në veriperëndim të Pennsylvanisë. Popullsia e qytetit ishte 12,964 sipas regjistrimit më 2016.
Blagnac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Është periferia e tretë më e madhe e qytetit të Tuluzës, megjithëse qeveriset nga një këshill i veçantë, dhe është ngjitur me të në anën veriperëndimore. Është anëtar i Metropolit të Tuluzës.
Asllan Bajrami
Asllan Bajrami (lindur në Prapashticë-Prishtinë, Republika e Kosovës, më 2 qershor 1955), - Është një ndër gazetarët më të njohur në hapsirën shqiptare, gazetar i Tlevizionit të Prishtinës (1976-1990), gazetar dhe drejtues i Transmetimeve me Satelit pranë Radiotelevizionit Shqiptar (1992-1999), gazetar korrespondent nga Tirana për Radiotelevizionin e Kosovës (RTK, 2000-2020) dhe bashkëpunëtor i disa emisioneve në gjuhën shqipe në Gjermani, Danimarkë, SHBA, Australi dhe i disa gazetave e botimeve në mërgatën shqiptare, etj.
Blagnac
Gjeografia
Lumi Touch përbën një pjesë të kufirit jugor të komunës, më pas derdhet në Garonë, i cili formon të gjithë kufirin e saj lindor.
38% e sipërfaqes përbëhet nga hapësira të gjelbra, kryesisht përgjatë lumit Garonë dhe në parqe.
Asllan Bajrami
Gjatë karrierës së tij prej më shumë se katër dekada, gazetari Asllan Bajrami ka realizuar qindra transmetime të drejtpërdrejta televizive, ka moderuar debate dhe programe të ndryshme, si dhe është autor i dhjetëra telereportazheve dhe dokumentarëve televiziv si, "Themelet e Pavarësisë", "Kosova-një histori e shkurtër", "Nuk burgoset Kosova", "Kreshnikët e UÇK-së", "Rruga e Kombit", "Rapsodi dhe atdhetari Dervish Shaqa", "Kënga dhe jeta - Hashim Shala", "Jetoi me ëndrrë e tij-Ahmet Mujota,Plaku", "Kujtojmë mos me harrue", e të tjerë.
Blagnac
Ekonomia
Airbus dhe ATR kanë selitë e tyre në Blanjak. Mecachrome, një kompani e larmishme inxhinierike e saktësisë me përvojë të gjerë në motorsport, e ka selinë e saj në komunë.
Edjewani Afenu
Constance Ama Emefu Edjewani Afenu është gjenerale brigadiere i parë i forcave të armatosura të Ganës dhe aktualisht zëvendëse këshilltare ushtarake në misionin diplomatik të Ganës në Nju Jork.
Karriera
Në fillim të viteve 1990, ajo ishte në Divizionin të Ulët të Komandës së Forcave të Armatosura dhe Kolegjit të Stafit.
Ajo u emërua për të shërbyer si Zëvendëse Këshilltare Ushtarake i Misionit të Përhershëm në Nju Jork. Ishte hera e parë që një grua mbante atë pozitë. Ajo ndoqi shkollën dhe mesme të lartë të Wesley Girls.
Më 7 mars 2016, ajo u gradua në rangun e Brigadierëve të Përgjithshëm, pozita më e lartë e mbajtur ndonjëherë nga një femër në Forcat e Armatosura.
Buka (film)
Buka është një film shqiptarë të vitit 2015 me regjinë e Blerta Kelmendit.
Përmbajtja e filmit
E shtunë. Një çift i moshuar. Vetëm një copë buke ka ngelur në shtëpi deri të hënën kur merren paratë e pensionit.
Blagnac
Arsimi
Blagnac ka një kapacitet studentor prej 5,500 studentësh në shtatë çerdhe ( écoles maternelles ), pesë shkolla fillore, dy shkolla të mesme/shkolla të mesme të ulëta ( kolegje ), një kolegj i formës së gjashtë/shkollë të mesme të lartë ( lycée ) dhe një shkollë private.
Prodhuesi evropian i avionëve Airbus ka gjithashtu një nga tetë qendrat e tij të trajnimit në mbarë botën : Qendra Europiane e Trajnimit të Airbusit.
Transporti
Transporti vendor operohet nga Tisséo. Autobusët 70 dhe 71 shkojnë në Jeanne d'Arc (lidhja me Linjën B të metrosë së Tuluzës ) dhe autobusi 66 shkon në St Cyprien République (lidhja me Linjën A ), të dy në qendër të qytetit. Autobusi 25 rrethon periferinë dhe ndalon në aeroport, dhe autobusi 17 lidh Blanjakun me Mondonvilin (Mondonville), në drejtim të veriperëndimit. Një autobus ( navette ) lidh aeroportin me qendrën e qytetit. Një tramvaj i ri vepron në drejtim të jugut të stacionit të Tuluzës, Arènes, ku lidhet me Linjën A të Metrosë.
Asllan Bajrami
Më 22 janar 2022, gazetari Asllan Bajrami është nderuar me titullin, "AMBASADOR I PAQES" nga organizata "GLOBAL SOCIO-ECONOMIC and FINANCIAL EVOLUTION NETWORK", (Memb: 0842, RC: 2523714).
Presidenti i Repubikës së Shqipërisë Ilir Meta me Dekretin Nr. 13729, datë 24.06.2022 ka dekoruar gazetarin Asllan Bajrami me titullin "NAIM FRASHËRI", me motivacionin: "Në shenjë vlerësimi dhe mirënjohjeje për punën e tij si gazetar, sidomos gjatë zhvillimit të luftës së UÇK-së në Kosovë, si dhe për punën e tij në afrimin dhe bashkëpunimin sa më të ngushtë të të gjitha mediave në gjuhën shqipe kudo në botë".
Gagnac-sur-Garonne
Gagnac-sur-Garonne (, fjalë për fjalë Gagnac mbi Garonë ; Ocitanisht: Ganhac de Garona ; Shqip: Ganjak mbi Garonë ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne, rajoni i Ocitanisë, në Francën jugperëndimore.
Popullsia
Pamje
Termens
Tejeda de Tiétar është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Vera, të provincës Cáceres, në Extremadura. Tejeda de Tiétar ka 887 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 52.83 km2.
Lidhje të jashtme
Tejeda de Tiétar
Kosova në Lojërat Olimpike dimërore 2018
Konkurrentët
Në vijim është lista e numrit të konkurrentëve që marrin pjesë në delegacion për sport.
Skijimi Alpin
Artikujt kryesorë: Skijimi Alpin në Olimpiadën Dimërore 2018 dhe skijimi alpinist në Lojërat Olimpike Dimërore 2018 -Kualifikimi: Kosova e kualifikoi një skiator mashkullor alpine
Zona kohore në Evropën Lindore
Përdorimi
Më poshtë janë disa shtete të cilat e përdorin Zona kohore në Evropën Lindore vetëm gjatë dimrit:
Mondouzil
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Palabardhi (Mali i Zi)
Palabardhë ose Bjelopavliqi (malazisht Бјелопавлићи/Bjelopavlići) është një fis historik malazez me prejardhje shqiptare si dhe një rajon në Mal të Zi.
Pema e manit në Dinoshë
parapamje| Pema e manit në Dinoshë Pema e manit në Dinoshë është një pemë e manit në fshatin Dinoshë, Mali i Zi, e cila nxjerr ujë nga trungu i saj pas reshjeve të mëdha. Mendohet se ujërat nëntokësore nga një burim kalon nëpër një zgavër në pemë. Fenomeni ka ndodhur për herë të parë në vitet 1990, dhe ndodh një herë në vit.
Palabardhi (Mali i Zi)
Gjeografia
Lugina e Palabardhëve (e njohur edhe si lugina e lumit Zeta ) është një rrip ultësirë pjellore që shtrihet përgjatë lumit Zeta, duke qenë më e gjerë në skajin e poshtëm të lumit, deri në bashkimin me lumin Moraça pranë Podgoricës. Lugina ka qenë historikisht e populluar dendur, pasi ultësirat pjellore janë të rralla në Malin e Zi malor dhe siguroi një korridor për lidhjen rrugore dhe hekurudhore midis dy qyteteve më të mëdha malazeze, Podgoricës dhe Nikshiqit. Vendbanimi më i madh në fushë është qyteti i Danilovgradit, i cili mori emrin nga princi (Knjaz) Danilo Petrović. Në mënyrë konfuze, fusha tjetër e rëndësishme në Mal të Zi, fusha e Zetës është emërtuar sipas lumit të Zetës, megjithëse vetë lumi i Zetës nuk kalon nëpër të.
Pema e manit në Dinoshë
Sfondi
parapamje| Ujë që buron nga trungu i manit Dinosha është një fshat në shtetin e Evropës juglindore të Malit të Zi, rreth 5 km (3.1 mi) në lindje të kryeqytetit Podgoricë. Pema e manit u vlerësua të ishte rreth 100 deri në 150 (2022). Mendohet se ka burime nëntokësore të cilat mbyten me ujë gjatë shirave të dendur, veçanërisht gjatë pranverës dhe vjeshtës. Kur rritet presioni i ujërave nëntokësore, ai e detyron ujin përmes një pjese të zgavruar të pemës, duke u derdhur nga trungu në një lartësi prej afërsisht 1.5 m. Thuhet se fenomeni ndodh një herë në vit. Banorët e Dinoshës e kanë vëzhguar këtë ndodhi që nga vitet 1990.
Zona përreth Dinoshës ka përrenj të shumtë që ushqehen nga shkrirja e borës së pranverës dhe një burim nëntokësor. Pema e manit ndodhet mbi rezervuarë pranë bregut të një lumi. Zgavrat e pemës veprojnë si një valvul lehtësuese për presionin e ujit nëntokësor. Pas reshjeve të mëdha, uji rrjedh nga pema për disa ditë, ndërsa presioni nga rrjedhat e ujit nëntokësor lehtësohet përmes zgavrës në trung.
Palabardhi (Mali i Zi)
Origjina
Fillimisht një fis shqiptar, të njohur si Palabardhi iu nënshtrua një procesi të integrimit gradual kulturor në popullsinë fqinje sllave. Një raport françeskan i shekullit të 17-të ilustron fazat e fundit të kultivimit të tyre. Autori i tij shkruan se Bratonožići, Piperi, Bjelopavlići dhe Kuči : nulla di meno essegno quasi tutti del rito serviano, e di lingua Illrica ponno piu presto dirsi Schiavoni, ch' Albanesi ( pasi që pothuajse të gjithë përdorin serbishten gjuha sllave e jugut), së shpejti ata duhet të quhen sllavë, e jo shqiptarë).
Historia
Referenca e parë për palabardhët vjen nga një letër e lëshuar nga Kancelaria e Dubrovnikut në vitin 1411. Dokumenti, një ankesë nga raguzanët drejtuar Jelena Balshiqit, ka të bëjë me plaçkitjen e kryer nga Palabardhët, së bashku me Ozrinićët, Maznice dhe Malonšići, mbi tregtarët raguzanë në rrugën e tyre përmes Zetës, ndërsa ata po ktheheshin nga Serbia.
Palabardhët përmenden sërish në defterin osman të sanxhakut të Shkodrës nga viti 1485, ku shfaqen si një nahije e veçantë, e përbërë nga 3 vendbanime që numërojnë gjithsej 159 familje. Këta (me numrat e familjeve në kllapa) ishin: Martinići (35), Dimitrovići (95) dhe Vražnegrnci (29).
Në vitin 1496, osmanët pushtuan Zetën e Epërme dhe zonën përreth Bërdës, e cila përfshinte Vasojevići, Palabardhët, Piperi, Kuçi, Bratonožići, Moraçani dhe Rovçani. Fisi hyri nën sanxhakun e Shkodrës.
Djegia e eshtrave të Shën Savës pas Kryengritjes së Banatit nxiti serbët në rajone të tjera të rebeloheshin kundër osmanëve. Më 1596, një kryengritje shpërtheu në fushën e Palabardhit, më pas u përhap në Drobnjaci, Nikshiq, Piva dhe Gacko (shih Kryengritja Serbe e 1596–97 ). Ajo u shtyp për shkak të mungesës së mbështetjes së huaj.
Më 1612 Sulltani dërgoi në Podgoricë djalin e Mehmet Pashës për të luftuar kryengritjet e popullit. Pashai qëndroi në Podgoricë për tre muaj dhe më pas vendosi të rrënonte Palabardhët, duke marrë skllevër 80 gra dhe fëmijë, duke i vënë flakën fshatit dhe duke vjedhur kafshë. Meshkujt fshiheshin në fshatra të tjera dhe mbi repartin e ushtarëve osmanë, fisnikët sulmuan dhe vranë 300 sipahi me kuajt dhe bagazhet e tyre të vjedhura. Në vitin 1613, osmanët filluan një fushatë kundër fiseve rebele të Malit të Zi. Si kundërpërgjigje, Palabardhët së bashku me fiset e Kuçit, Piperit, Vasojeviqit, Kastratit, Kelmendit, Shkrelit dhe Hotit formuan një bashkim politik dhe ushtarak të njohur si ose "Bashkimi i Maleve" ose "Malet Shqiptare". Në kuvendet e tyre të përbashkëta, si në Konventën e Kuçit, krerët u betuan në besë për t'i rezistuar me të gjitha fuqitë e tyre çdo ekspedite të ardhshme osmane, duke mbrojtur kështu vetëqeverisjen e tyre dhe duke mos lejuar vendosjen e autoritetit të spahinjve osmanë në veri. malësi përsëri. Kryengritja e tyre kishte karakter çlirimtar. Ata arritën një marrëveshje me rebelët për 1000 dukat dhe 12 skllevër. Venediku Mariano Bolizza ( fl. maj 1614) regjistroi se rajoni ishte nën komandën e ushtrisë osmane në Podgoricë. Ishin 800 burra të armatosur të Bjelopavlićit ( Biellopaulichi  ), i komanduar nga Neneca Latinović dhe Bratič Tomašević. Më vonë atë vit, Bjelopavlići, Kuçi, Piperi dhe Kelmend u dërguan një letër mbretërve të Spanjës dhe Francës duke pretenduar se ishin të pavarur nga sundimi osman dhe nuk i paguanin haraç perandorisë. Kur pashai i Hercegovinës sulmoi qytetin e Kotorrit më 1657, në këtë betejë në anën e venecianëve morën pjesë edhe fiset e Kelmendit dhe Bjelopavliqit. Kotorri e zmbrapsi rrethimin, por rebelimi i tyre kundër osmanëve u shtyp pak më vonë.