cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Biskotë fatsjellëse
parapamje|240px|Biskotë fatsjellëse të pahapura Biskota fatsjellëse është një biskotë e freskët dhe e sheqerit, e bërë zakonisht nga mielli, sheqeri, vanilja dhe vaji i farës së susamit me një copë letër brenda, një "fatsjellës", mbi të cilën është një aforizëm, ose një profeci e paqartë. Mesazhi brenda mund të përfshijë gjithashtu një shprehje kineze me përkthim dhe / ose një listë të numrave me fat të përdorur nga disa si numra lotari; duke qenë se janë shtypur relativisht pak mesazhe të dallueshme, në rastin e regjistruar ku numrat fitues u shtypën, llotaria kishte një numër të papritur të lartë fituesish që ndanin një çmim. Biskota fatsjellëse shpesh shërbehen si ëmbëlsirë në restorantet kineze në Shtetet e Bashkuara dhe vendet e tjera perëndimore, por nuk janë një traditë në Kinë. Origjina e saktë e biskotës fatsjellëse është e paqartë, megjithëse grupe të ndryshme emigrantësh në Kaliforni pretendojnë se i kanë popullarizuar ato në fillim të shekullit të 20-të. Ato me siguri kanë origjinën nga biskotat e bëra nga emigrantët japonezë në Shtetet e Bashkuara në fund të shekullit 19-të ose fillim të shekullit të 20-të. Versioni japonez nuk i kishte numrat me fat kinez dhe u hëngrën me çaj.
Origjina
parapamje|right|Pjekja e biskotave japoneze fatsjellëse, Tsujiura Senbei në periudhën Edo (1603-1868). nga një libër i shkruar në vitin 1878 Qysh në shekullin e 19-të, një biskotë shumë e ngjashme në pamje me biskotën moderne fatsjellëse u bë në Kyoto, Japoni; dhe ekziston një traditë e tempullit japonez të fatit të rastit, të quajtur omikuji. Versioni japonez i biskotës ndryshon në disa mënyra: ato janë pak më të mëdha; janë bërë nga brumë më të errët; dhe peta e tyre përmban susam dhe miso sesa vanilje dhe gjalpë. Ato përmbajnë një fatsjellës; sidoqoftë, copa e vogël e letrës u lidh në kthesën e biskotës sesa vendosja brenda pjesës së uritur. Ky lloj biskote quhet tsujiura senbei (辻 占 煎餅) dhe ende shitet në disa rajone të Japonisë, veçanërisht në Kanazawa, Ishikawa. Shitet gjithashtu në lagjen e faltores Fushimi Inari-taisha në Kyoto.
Makoto Hagiwara i Kopshtit Japonez të Çajit të Golden Gate Park në San Francisco raportohet të ketë qenë personi i parë në ShBA që ka shërbyer versionin modern të biskotës kur e bëri këtë në kopshtin e çajit në vitet 1890 ose në fillim të viteve 1900. Biskotat fatsjellëse u bënë nga një furrë buke San Francisco, Benkyodo.
David Jung, themeluesi i kompanisë Hong Kong Noodle në Los Angeles, ka bërë një pretendim konkurrues se ai e shpiku biskotën në vitin 1918. Gjykata e Rishikimit Historik i San Francisco u përpoq të zgjidhte mosmarrëveshjen në vitin 1983. Një gjykatës federal i Gjykatës së Rishikimit Historik përcaktoi që biskota ishte me origjinë nga Hagiwara dhe gjykata vendosi në favor të San Francisko. Më pas, qyteti i Los Anxheles dënoi vendimin.
Seiichi Kito, themeluesi i Fugetsu-do të Tokyos së Vogël në Los Angeles, gjithashtu pretendon të ketë shpikur biskotën. Kito pretendon të ketë marrë idenë e vendosjes së një mesazhi në një biskote nga Omikuji, të cilat shiten në tempuj dhe faltore në Japoni. Sipas rrëfimit të tij, ai i shiti biskotat e tij në restorantet kineze, ku u përshëndetën me shumë entuziazëm në të dy zonat e Los Angeles dhe San Francisco. Kështu që pretendimi kryesor i Kito është që ai është përgjegjës që biskota të jetë kaq i lidhur me restorantet kineze.
Biskotat fatsjellëse u zhvendosën nga të qenit një konfeksion i mbizotëruar nga japo-amerikanët në atë të dominuar nga kinezo-amerikanët diku rreth Luftës së Dytë Botërore. Një teori pse ndodhi kjo është për shkak të internimit amerikanëve japonez gjatë Luftës së Dytë Botërore, i cili vendosi me forcë mbi 100,000 japo-amerikanë në kampe internimi, përfshirë ata që kishin prodhuar biskota fatsjellëse. Kjo u dha një mundësi prodhuesve kinezë.
thumb|right|Aforizëm jo-pozitiv i pazakontë që gjendet në një biskotë fatsjellës Biskotat fatsjellës para fillimit të shekullit të 20-të ishin bërë të gjitha me dorë. Sidoqoftë, industria ndryshoi në mënyrë dramatike pasi makina e biskotës fatsjellëse u shpik nga Shuck Yee nga Oakland, Kalifornia. Makineria lejoi për prodhimin masiv të biskotave fatsjellëse, të cilat më pas lejuan që biskotat të binin në çmim për t'u bërë risi dhe ëmbëlsirë mirësjellje për shumë amerikanë janë njohur me pas ngrënies së tyre në shumicën e restoranteve kineze sot.
Legjenda kineze
Thashethemet se biskotat fatsjellëse u shpikën në Kinë konsiderohen të rreme. Në vitin 1989, biskotat fatsjellëse u raportua se u importuan në Hong Kong dhe u shitën si "biskota fatsjellëse origjinale amerikane". Wonton Food u përpoq të zgjerojë biznesin e saj me biskota fatsjellëse në Kinë në vitin 1992, por hoqi dorë pasi biskotat u konsideruan "shumë amerikane".
Prodhuesit
thumb|right|Biskota fatsjellëse të nxehta duke u palosur me letra brenda fati Ka afërsisht 3 miliardë biskota fatsjellëse të bëra çdo vit në të gjithë botën, shumica e tyre përdoren për konsum në Shtetet e Bashkuara. Prodhuesi më i madh i biskotave është Wonton Food Inc., me seli në Brooklyn, Nju Jork. Ata bëjnë mbi 4.5 milion biskota fatsjellëse në ditë. Një tjetër prodhues i madh janë Baily International në Midwest dhe Peking Noodle në zonën e Los Anxheles. Ka edhe prodhues të tjerë më të vegjël lokalë, përfshirë Tsue Chong Co në Siatëll, Keefer Court Food në Minneapolis, Sunrise Fortune Cookie në Filadelfia, dhe Golden Gate Fortune Cookie Factory në San Francisco. Shumë kompani më të vogla do të shesin edhe fatsjellës të personalizuara.
Autoritetet hulumtuan shkurtimisht Wonton Food Inc. më 2005, pasi 110 lojtarë të lotarisë Powerball fituan rreth 19 milion dollarë pasi përdorën "numrat me fat" në pjesën e prapme të fatsjellësit.
Proceset e prodhimit ndryshojnë midis bimëve, por ato përgjithësisht ndjekin të njëjtën procedurë. Përbërësit (zakonisht të bëra me një bazë mielli, sheqeri, vanilje dhe vaji të farës së susamit) përzihen në një rezervuar të madh dhe shihen në tabaka që lëvizin shpejt. Këto funksionojnë si një rrip transportieri dhe nxehen për të gatuar brumin. Biskotat janë kompresuar me pjata të nxehta të rrumbullakëta për t'i dhënë formë dhe gatuar ato. Biskotat piqen përafërsisht një minutë dhe riformulohen. Ato mund të jenë në formë mekanike ose të palosura me dorë. Kur automatizohet, një makinë e palos biskotën në orientimin e duhur me fatsjellës brenda. Biskota të ftohura dhe të ngurtësuara mbyllen në mbështjellës plastike, të cilat më pas inspektohen përpara se të dërgohen për t’u servirur.
Histogrami
parapamje Histogrami është një mjet që ndihmon në dallimin e shpejt dhe të lehtë të llojit të shpërndarjes për mostrat që përmbajnë një sasi të madhe të të dhënave. Krijimi i histogramit paraprihet nga: llogaritja e shtrirjes së popullacionit, përcaktimin e intervalit të klasave, krijimi i tabelave të frekuencave, përcaktimi i kufijve të klasave, llogaritja e qendrës së klasave dhe përcaktimi i frekuencës duke numëruar mostrën. Nga këto të dhëna është krijohet një histogram. Bazuar në paraqitjen e histogramëve, nxirren përfundime në lidhje me natyrën statistikore të popullacionit.
Histogramët janë të njohur në statistikat matematikore dhe përdoren në fusha të ndryshme të planifikimit të ndërtimeve (plane dinamike për punë dhe angazhim financiare, etj.).
Bazugues
Bazugues është një komunë në Francë. Bazugues bën pjesë në departamentin Gers të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 58 banorë dhe sipërfaqe 5.36 km².
Dojna Mema
Me një të kaluar si pianiste dhe e diplomuar në “Regji Filmi” Dojna Mema është një prej moderatoreve më energjike në ekran. Mosha 28 vjec.
Karriera e saj nis në vitin 2012 kur bëhet pjesë e stafit të Top Albania Radio, në emisione si “Live From Tirana”, “Disco Lancio”, “Versus”. E ndërsa në televizion debuton në vitin 2013, kur prezanton emisionin e saj të parë muzikor në “My Music” – Digitalb dhe kulmon dy vite më pas me moderimin e “Top Fest 12” krah Ledion Liços. Që prej shtatorit të 2017-ës, Dojna Mema prezanton emisionin që erdhi si risi e programacionit të Top Channel “Pop Culture”.
Dojna ka qenë prezent në “The Voice of Albania” 6, si analiste në “V-Room”, ndërsa këtë vit ajo vjen të përjetojë një rol të ri, atë të V-Room Reporter, duke iu bashkuar kështu stafit të “The Voice Kids”.
Pont-de-Vaux
Pont-de-Vaux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Pont-de-Vaux ka një popullsi prej 2276 banorë dhe sipërfaqe 7.54 km², me një dendësi prej 302 banor/km².
Stephen Laybutt
Stephen Laybutt (lindur më 3 Shtator 1977) është një ish-futbollist australian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin australian ka luajtur 15 ndeshje.
Muniba Mazari
Muniba Mazari (Urdu: منیبہ مزاری, lindur më 3 mars të vitit 1987) është një artiste pakistaneze, modele, aktiviste dhe prezantuese televizive. Ajo përdor një karrocë për shkak të lëndimeve të pësuara në një aksident me makinë në moshën 21 vjeçare që e bën atë modelen e parë të Pakistanit që përdor karrige me rrota. Ajo është gjithashtu Ambasadore Kombëtare për Pakistanin e Kombeve të Bashkuara të Pakistanit. Ajo është gjithashtu një këngëtare dhe aktiviste.
Jeta e hershme
Muniba Mazari është me prejardhje Baloch. Në vitin 2007, Muniba ishte pjesë e një aksidenti me makinë në të cilin ajo pësoi lëndime të shumta duke përfshirë kordonin e palcës kurrizore e cila e la atë paraplegjike. Së bashku me përpjekjet filantropike, ajo ka krijuar markën e saj të njohur si kanavacë e Munibas me parullën "Lejoji muret e tua të vishen me ngjyra". Mesatarja e saj është akrilik në kanavacë.
Karriera
Muniba Mazari, e cila aktualisht shërben si Ambasadore Kombëtare për Gratë e OKB-së në Pakistan dhe ka marrë pjesë si një kryetare motivuese në konferenca dhe foruma të ndryshme, pushimi i saj i parë ishte TEDx Islamabad. Ajo ishte një nga dy pakistanezet që do të quhej një nga 100 femrat më frymëzuese të vitit 2015, dhe punon si një spirancë e rastësishme në PTV, duke qenë spiranca e tyre e parë me karrige me rrota. Përveç kësaj, Muniba është modeli i parë i përdorimit të karrocave me rrota për Toni & Guy në Pakistan, të paraqitur në "Forbes 30" nën 30 në vitin 2016, dhe kreu i CSR për Chughtai Labs.
Folëse Motivuese
Muniba ka dhënë biseda motivuese në platforma të ndryshme si TEDx, Organizata e Sipërmarrësve (Enterpreneur's Organization - EO), Organizata e Presidentëve të Rinj (Young presidents' Organization - YPO), Organizata e Ndërmarrjeve Rinore (Youth Entrepreneur Organization - YEO), Konferenca e Udhëheqjes Globale (Global Leadership Conference - GLC) në vitin 2016, VCon Malaysia 2017, Vcon Dubai 2017, Samiti i Pakistanit, etj. Ajo është ambasadorja e parë e Pakistanit për Gratë e OKB-së. Muniba është një nga Forbes 30 nën 30 vjeç për 2016 në Media dhe Marketing Category dhe gjithashtu është ankoruese e Televizionit Kombëtar të Pakistanit.
Bazus-Aure
Bazus-Aure është një komunë në Francë. Bazus-Aure bën pjesë në departamentin Hautes-Pyrénées të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 132 banorë dhe sipërfaqe 1.95 km².
Tannières
Tannières është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Tannières ka një popullsi prej 13 banorë dhe sipërfaqe 2.55 km², me një dendësi prej 5 banor/km².
White Lake, Wisconsin
White Lake, Wisconsin (White Lake) është një fshat në qarkun Langlade të shtetit federal Wisconsin, SHBA. Në White Lake, Wisconsin jetojnë 363 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 64.3 banor/km2 (166.5 banorë/sq mi). Fshati ka një sipërfaqe prej 6.4 km2 (2.47 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 391.9728 m (1286 ft).
Teoria e rangut të mesëm (arkeologji)
parapamje|Teoria e rangut të mesëm ose Middle-range theory është aplikuar në arkeologjinë e popujve nomad, ndërmjet të tjerave Në arkeologji, teoria e rangut të mesëm ose middle range theory i referohet teorisë që lidh sjelljen e njeriut dhe proceset natyrore me mbetjet fizike (artifaktet) me të dhënat akeologjike. Kjo i lejon arkeologët që të nxjerrin konluzione në drejtime të tjera: nga zbulimet arkeologjike në të tashmen, në sjelljet e  të kaluarës. Teoritë e  "Middle range theory"  (Toria e rangut të mesëm) janë marrë nga etnoarkeologjia dhe kërmimet eksperimentale në kombinim me studimet e proceseve tafonimike.
Sfondi dhe zbatimi
Termi u adaptua nga  teoria e rangut të mesëm në arkeologjinë antropologjike nga Lewis Binford. Ai zhvilloi punë etnografike në terren me njerëzit gjuhetar-mbledhës modern,  të tillë si Nunamiut Eskimo, Navajo, dhe Australianët Vendas në mënyrë për të kuptonte modelin e mbetjeve që ata krijonin nga aktivitetet e tyre. Ai më pas i përdori këto të dhëna për të nxjerr përfundime mbi sjelljen e gjuhetarve-mbledhës Paleolitik nga mbeturinat që ata kishin lënë si dëshmi në arkeologji.
Binford dhe shumë prej kolegëve të tij e konsideronin ndërtimin e teorisë së rangut të mesëm si një hap i parë themelor për të kuptuar se si njerëzit në të kaluarën silleshin. Megjithatë, hulumtimet e rangut të mesme  janë  kritikuar se ishin me të meta në interpretimin logjik. Kritikët e saj argumentojnë se ajo mbështetej në supozime të pajustifikuara dhe se nuk kishte një lidhje uniforme ndërmjet sjelljes dhe mbetjeve fizike që përmbanin me vërtetë gjatë gjithë historisë së njerëzimit. Përfundimet e tij janë argumentuar si të paqëndrueshme sepse për aplikimi e tyre ishte bërë mbi një tautology (thënja e së njëtës gjë me fjalë të ndryshme): dëshmit nga njerëzit bashkëkohor (p.sh. gjuhetarët-mbledhësit modern) që ishin nxjerrë si të aplikueshme edhe për njerëzit në të kaluarën (p.sh. gjuhetarët-mbledhës të Paleolitit) për shkak se mendohej se ata silleshin në një mënyrë të ngjashme, të njëjtat prova janë  përdorur për të ristrukturuar sjelljen e njerëzve të së kaluarës.
Clara Moroni
Clara Moroni (Milano, 3 nëntor 1964) është një këngëtare dhe kompozitore italiane.
Aktive në Evropë dhe Japoni, sot e njohur edhe si pjesë e korit të Vasco Rossi, i cili e ka quajtur atë Ferrarin e rockut .. Në vitet '80 dhe '90, ajo ka folur me këngë të ndryshme Eurobeat ose Eurodance, si kitariste ashtu edhe si zë kryesor. Ndër themelueset e Delta Records, ajo bashkëpunoi me Asia Records dhe Time Records.
Biografija
Clara Moroni ka lindur në Milano më 3 nëntor të vitit 1964. Filloi si këngëtare në disa grupe rock punk, rock të influencuar nga Sex Pistols. Përvojat e para në ambjentin e muzikës underground, janë me The Arms, fillimisht si një bateriste dhe pastaj si këngëtare. Këndoni në Kubrick (grupi Milanos me ndikime të errëta), Siouxsie dhe Banshees dhe Bauhaus. Jetoi për një semestër në Londër, ku atje thithi tendencat e reja muzikore. Kthyer në Itali, ajo filloi të punojë në studiot Milaneze të regjistrimit si koriste për Stage, Loredana Bertè, Meccano, Mauro Pagani dhe të tjerë.
Gjatë regjistrimeve të korit të LP-së, Sky Card i Alberto Fortis, njeh Guido Elmin dhe nga ky takim lindi projekti Clara & Black Cars dhe dy albume Kush ka frikë nga kush (1990) ndjekur nga Spiriti (1992), Më shumë i orientuar drejt hard rock. Përvoja në studio si vokaliste e sjell atë për të punuar si interpretuese dhe autore me etiketën e pavarur italiane Time, për të cilën ajo nënshkruan dhe këndon disa këngë.
Në janar të vitit 2004, nxorri ​​albumin Ten Worlds, këngë krejtësisht të gjuhës angleze me këngë të shkruara nga këngëtarja gjatë dhjetë vjetësh. Në vitin 2010 ajo publikoi ​​albumin e saj të prodhuar vet "Bambina brava" me grupin e saj 2HOT4 për etiketën e saj DMI. Single i parë është "Io non piango piu",cover i "Who knew" Pink.
Andreas Schieder
Andreas Schieder (lindur më 16 prill 1969) është një politikan austriak i cili ka qenë anëtar i Parlamentit Evropian që nga viti 2019.
Më parë në karrierën e tij, Schieder shërbeu si udhëheqës parlamentar i Partisë Social Demokrate në Këshillin Kombëtar. Ai ishte gjithashtu sekretar shteti në Ministrinë e Financave në qeverinë e kancelarit Werner Faymann nga viti 2008 deri në 2013.
Arsimi
Schieder ndoqi shkollën fillore në Hütteldorf, në periferitë perëndimore të Vjenës, Gjimnazin Goethe në Astgasse dhe Gymnasium Kundmanngasse. Ai u diplomua në Universitetin e Vjenës me diplomë master në ekonomi. Më pas, ai filloi punë në departamentin e politikave ekonomike të Dhomës së Punës Austriake.
Fillimet e hershme
Duke qenë i politizuar përmes debateve për historinë e luftës së Kurt Waldheim, Schieder iu bashkua Socialistëve të Rinj. Ai shërbeu si nënkryetar i Unionit Ndërkombëtar të Rinisë Socialiste nga viti 1994 deri në 1997, nga 1997 në 1999 si president i Socialistëve të Rinj Evropianë, si këshilltar i rrethit të Penzing dhe si anëtar i Wiener Landtag und Gemeinderat. Që nga viti 2002 Schieder kryeson SPÖ Penzing, si pasardhës i babait të tij Peter Schieder. Dhe që nga viti 2005 ai është gjithashtu anëtar i kryesisë së partisë së SPÖ të Vjenës.
Deputet i Parlamentit Austriak, 2006–2019
Në zgjedhjet kombëtare të vitit 2006, Schieder u bë anëtar i Këshillit Kombëtar. Në parlament, ai shërbeu si zëdhënës i grupit të tij për politikën e jashtme. Nga 10 janari 2007 ai shërbeu gjithashtu si sekretar ndërkombëtar i organizatave federale SPÖ.
Më 1 korrik 2008 Schieder u emërua sekretar shtetëror në Kancelarinë Federale në qeverinë e kancelarit Alfred Gusenbauer, duke pasuar Heidrun Silhavy. Si sekretar shteti ishte përgjegjës për shërbimin publik. Pasi kabineti i parë i kancelarit Werner Faymann u emërua në 2. Dhjetor 2008, ai u bë edhe sekretar shtetëror në Ministrinë e Financave.
Më 28 tetor 2013 Schieder u zgjodh kryetar parlamentar i SPÖ në Këshillin Kombëtar nga klubi parlamentar i partisë së tij; ai pasoi Josef Cap i cili kishte mbajtur këtë post për 12 vjet. Ai dha dorëheqjen në vitin 2017 dhe në vend të kësaj kryesoi Komisionin për Punët e Jashtme. Përveç punës së tij parlamentare, ai ishte anëtar i delegacionit austriak në Asamblenë Parlamentare të Këshillit të Evropës nga viti 2014 deri në vitin 2019. Në kuadër të Kuvendit ka shërbyer në Komisionin për Çështje Juridike dhe të Drejtat e Njeriut.
Që nga qershori i vitit 2016, Schieder shërben si një nga nënkryetarët e Partisë Socialdemokrate të Austrisë.
Anëtar i Parlamentit Evropian, 2019–tani
Që kur u bë anëtare e Parlamentit Evropian në zgjedhjet e vitit 2019, Schieder ka shërbyer në Komitetin për Punët e Jashtme. Në vitin 2020, ai u bashkua gjithashtu me Komitetin Special për Ndërhyrjen e Jashtme në të gjitha Proceset Demokratike në Bashkimin Evropian. Që nga viti 2021, ai është pjesë e delegacionit të Parlamentit në Konferencën për Ardhmërinë e Evropës.
Përveç detyrave të tij në komisione, Schieder është pjesë e delegacioneve të parlamentit në Komitetin e Përbashkët Parlamentar BE-Maqedonia e Veriut, të cilin ai e kryeson, dhe për marrëdhëniet me Bosnje-Hercegovinën dhe Kosovën. Ai është gjithashtu anëtar i Ndërgrupit të Parlamentit Evropian për të Drejtat LGBT dhe i Ndërgrupit URBAN.
Nga viti 2020 deri në vitin 2021, Schieder ishte një nga bashkë-raportuesit e parlamentit për Marrëveshjen e Tregtisë dhe Bashkëpunimit BE-MB (TCA).
Në nëntor 2021, Schieder iu bashkua një grupi prej shtatë anëtarësh të Parlamentit Evropian të udhëhequr nga Raphaël Glucksmann në Tajvan për të dërguar një sinjal të fortë në mbështetje të ishullit vetëqeverisës, pavarësisht një kërcënimi për hakmarrje nga Kina.
Jeta personale
Schieder ka një djalë me kolegen e saj politikane të SPÖ, Sonja Wehsely. Në jetën e tij private, Schieder është i përfshirë si funksionar në SK Rapid Wien dhe si president i FV Austria XIII. Ai është alpinist i frymëzuar, atlet shëndetësor dhe anëtar afatgjatë i Miqve Austriak të Natyrës.
Pedagogji sociale
Pedagogjia sociale, (Social Pedagogy, Sozialpädagogik) është një disiplinë akademike e lidhur me teorinë dhe praktikën e arsimimit dhe kujdesit social. Termi 'pedagogji' e ka origjinën nga greqishtja e vjetër pais (fëmijë) dhe agein (udhëheq), ndërkaq së bashku me prefiksin sociale nënkupton se edukimi nuk është vetëm përgjegjësi ekskluzive e prindërve ose e institucioneve të caktuara, por një përgjegjësi e përbashkët e shoqërisë.
Funksioni
Si rezultat, pedagogjia sociale është një 'funksion i shoqërisë' – e cila pasqyron mënyrën se si një shoqëri e caktuar në një kohë të caktuar mendon për arsimimin dhe edukimin, për marrëdhënien në mes individit dhe shoqërisë, si dhe për mirëqenien sociale të pjesëtarëve të margjinalizuar të saj. Rrjedhimisht, pedagogët social veprojnë brenda një game të gjerë problemesh të ndryshme, e cila shtrihet nga vitet e hershme të fëmijërisë përmes një moshë të re për të vazhuar me grupet e të rriturve të disfavorizuar, si dhe të moshuarit. Për të arritur një perspektivë holistike në kuadër të secilit prej këtyre mjediseve, pedagogjia sociale, ngërthen teori dhe koncepte të lidhura me disiplina të tilla si sociologjia, psikologjia, edukimi, filozofia, mjekësia, dhe puna sociale.
Metodat
Hämäläinen thekson se pedagogjia sociale nuk është një metodë ose një grup i metodave, por që secila metodë duhet zgjedhur duke u bazuar në konsideratat sociale dhe pedagogjike. Në të kaluarën janë përcaktuar dhe aplikuar tri metoda kryesore: Pas vitit 1970 nga këto tri metoda rrjedhën metoda të ndryshme. Në praktikë një qasje mono-metodike vështirë se mund të gjendet përderisa preferohen qasjet dhe konceptet e veprimit në të cilat përfshihen më shumë se tri metoda klasike.
Parimet
Pedagogjia sociale bazohet në vlera humane duke theksuar vlerat njerëzore siq janë: dinjiteti, respekti i ndërsjellë, besimi, vlerësimi i pakushtëzuar, barazia, etj. Ajo mbështetet në konceptet themelore të fëmijëve, të rinjve dhe të rriturve si qenie të barabarta njerëzore me një potencial të pasur dhe të jashtëzakonshëm dhe duke i konsideruar ata kompetent, të shkathët dhe anëtarë aktive të shoqërisë.
Synimet
Synimet kryesore të pedagogjisë sociale janë: Në përgjithësi, praktika e pedagogjisë sociale është një proces i tërësishëm i krijimit të një ekuilibri në mes të: Të tre elementet janë të barabartë dhe plotësojnë njëri-tjetrin, duke gjeneruar sinergji.
Zhan-Zhak Ruso
Një shtysë kryesore për kuptimin aktual të pedagogjisë ishte filozofia edukative e mendimtarit të shquar Zhan-Zhak Ruso (1712-1778). Ai i ka zhvilluar teoritë e tij duke u bazuar në besimin se qeniet njerëzore ishin në thelb të mira dhe se ata janë më të afërt me natyrën kur lindin por shoqëria dhe institucionet e saj janë ato të cilat i korruptojnë dhe denatyralizojnë. Rrjedhimisht, rritja e fëmijëve në harmoni me natyrën dhe ligjet e saj paraqet thelbin e teorisë pedagogjike të Rusoit. Ruso "argumentonte se momenti për të mësuar është dhënë nga rritja e personit (natyrës) – dhe se ajo çfarë duhej të bënte edukatori ishte që të lehtësojë mundësitë për mësim," siq theksojnë Doyle dhe Smith.
Johann Heinrich Pestalozzi
Filozofia edukative e Rusosë frymëzoi edhe pedagogë të tjerë, sidomos Johann Heinrich Pestalozzi (1746-1827), i cili rafinoi mendimet e Rusos, duke zhvilluar një metodë holistike të arsimit, të cilat adresohen në kokë, në zemër dhe duar. Këto tri elemente janë të pandashme nga njëra-tjetra në pikëpamjet e Pestalozzit dhe duhet të mbahen në harmoni të plotë. "Natyra formon fëmijën si një tërësi e pandarë, si një njësi vitale organike me kapacitete morale, mendore dhe fizike. Secili prej këtyre kapaciteteve është zhvilluar përmes të tjerëve," thekson Pestalozzi.
Lëvizja e Re Arsimore
Idetë e Pestalozzit ngjallën interesim në të gjithë Evropën kontinentale, dhe veçanërisht Lëvizja e Re Arsimore transferoi konceptet e saj pedagogjike në mjedise të ndryshme, të tilla si kopshti i fëmijëve (Fröbel), shkollor (Montessori, Steiner, Hahn), rezidenciale (Korczak), dhe të punës joformale me fëmijët dhe të rinjtë (Montessori). Kështu Lëvizja e Re Arsimore kontribuar për një diskurs kontinental pedagogjik, i cili e shihte fëmijën të konceptualizohej si një qenie e barabartë njerëzore ("Fëmijët nuk do të bëhen njerëz, ata tashmë janë", Korczak), dhe si kompetent, agjentë aktivë ("Një fëmijë ka njëqind gjuhë", Malaguzzi). Për më tepër, ka pasur një rritje për njohjen e pjesëmarrjes dhe të drejtave të fëmijëve, për shembull në konceptet pedagogjike të Montessorit dhe Korczakut. Lëvizja e Re Arsimore çoi në përhapjen e koncepteve dhe ideve pedagogjike nëpër shumë vende të Evropës duke theksuar dy pika themelore me të cilat demonstronte ambiciet e saj në përdorimin e pedagogjisë për ndryshime sociale: "e para, në tërë sistemin edukativ, personaliteti i fëmijës është një shqetësim thelbësor; e dyta, arsimi duhet të bëhet për përmirësimin e njeriut, për një Epokë të Re".
Zbutja e varfërisë
Bazuar në idetë arsimore të Ruso, Pestalozzi dhe Fröbel, kryemësuesi gjerman Fridrih Diesterweg (1790-1866) thekson rëndësin sociale të pedagogjisë, në luftën kundër pabarazisë sociale. Për atë pedagogjia sociale, ishte "veprimi edukativo-arsimor me të cilin synohet të ndihmohenë të varfrit në shoqëri". Nëpërmjet kontributit të Diesterwegut dhe të mendimtarëve tjerë, të tillë si Friedrich Schleiermacher, pedagogjia mori më shumë rolin shoqëror, një komunitet i arsimit që gjithashtu paraqitet edhe më vonë te autorë të tillë si Paulo Freire dhe John Dewey. Edhe pse pedagogjia dhe pedagogët kaherë janë përballur me ndryshimin e kushteve sociale nëpërmjet arsimit – Ruso është më i njohuri prej tyre me Kontratën Shoqërore (1762) – vëmendja kryesore e të cilit ishte në individualitetin e fëmijës dhe edukimin e tij, e të cilin Ruso kishte për qëllim ta mbronte nga ndikimet negative të shoqërisë. Mendimtarët pedagogjik si Pestalozzi dhe më vonë Montessori zhvilluan traditën e një pedagogjie me fëmijën në qendër, e cila ishte gjithnjë e më e kritikuar nga një shkollë e mendimit e cila promovonte një pedagogji të fokusuar në kolektiv, në komunitet dhe se si t'i përdorim idetë pedagogjike për përmirësimin social - ose një pedagogji sociale, siq kishte shkruar pedagogu gjerman Karl Mager në vitin 1844 për herë të parë.
Pedagogjia sociale
Njëri nga mendimtarët e parë, Paul Natorp, "pohoi se të gjitha pedagogjitë, duhet të jetë sociale (shoqërore), gjë që, në filozofinë e arsimit ndërveprimi i proceseve arsimore dhe shoqërisë, duhet të merren në konsideratë",. Pikëpamjet e tij social pedagogjike ishin nën ndikimin e doktrinës së ideve të Platoni t, si dhe të imperativit kategorik të Emanuel Kantit i cili i trajton njerëzit si subjekte në të drejtat e tyre në vend të trajtimit të tyre si mjet për një qëllim, dhe të metodës së Pestalozzit. Në vitin 1920, nën ndikimet edukative të pedagogëve të tillë si Herman Nohl, pedagogjia sociale gjermane u interpretua nga një perspektivë hermeneutike, e cila theksonte që jeta dhe problemet e një individi mund të kuptohen vetëm nëpërmjet syve të tyre dhe në kontekstin social të tyre, duke kuptuar se si individët ndërveprojnë me mjedisin e tyre social. Pas Luftës së Dytë Botërore dhe përvojat në kuadër të Nacional Socializmit i cili ekspozoi, rreziqet kolektive të arsimit në duart e një shteti totalitar, pedagogjia sociale (shoqërore), "u bë më kritike, duke shfaqur një qëndrim kritik ndaj shoqërisë, dhe duke marrë në konsideratë faktorët struktural të shoqërisë që prodhojnë vuajtje sociale". Si pasojë, pedagogjia sociale bashkëkohore, në Gjermani është si një disiplinë e lidhur ngushtë më shumë me punën sociale dhe sociologjin se sa me psikologji. Për shkak të zhvillimeve të ndryshme historike dhe kulturore edhe pedagogjia sociale ka tradita shumë të ndryshme në vendet e tjera, edhe pse këto janë të lidhura me parimet themelore të pedagogjisë sociale. Dhe madje edhe brenda një vendi, nuk është se ka qasje pedagogjike të njëjta – edhe në kuadër të përgjithshëm të disiplinave të pedagogjisë ne mund të dallojmë qasje të ndryshme. Disa nga këto janë emëruar sipas mendimtarëve kryesor si Fröbel ose Montessori, të cilët kanë krijuar koncepte shumë të veçanta pedagogjike në kontekstin e punës së tyre, ndërsa të tjerat janë quajtur sipas mediumeve të cilat ato i përdorin, të tilla si aventura, loja, cirku, muzika, apo të pedagogjisë së teatrit.
Kualifikimi pedagog social
Ngjashëm me disiplinat tjera akademike, pedagogjia sociale është një nivel i kualifikimit (arsim i lartë) zakonisht 3.5 vjet. Ekzistojnë rrugë të ndryshme për t'u kualifikuar si një pedagog social, e të cilat ndryshojnë nga vendi në vend.
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Maqedonisë së Veriut
Marrëdhëniet Kosovë-Maqedoni e Veriut janë marrëdhënie diplomatike midis Republikës së Kosovës dhe Republikës së Maqedonisë së Veriut.
Pedagogji sociale
Kualifikimi pedagog social
Pedagogjia sociale është një fushë multidisiplinare studimi e që përfshin:
Pedagogjia sociale është e zhvilluar më shumë në: Danimarkë, Republikën Çeke, Sllovaki, Amerika të Veriut, Mbretëri të Bashkuar, etj.
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Maqedonisë së Veriut
Marrëdhëniet diplomatike
Marrëdhëniet joformale filluan më 9 tetor 2008 kur Maqedonia e Veriut njohu Kosovën pas shpalljes së pavarësisë së saj nga Serbia më 17 shkurt të të njëjtit vit. Në tetor 2009, Kosova nënshkroi një marrëveshje për të ri-rregulluar kufirin e saj me Maqedoninë e Veriut duke shkëmbyer disa vende. Më 17 tetor 2009, Shkupi dhe Prishtina zyrtarisht vendosën marrëdhënie diplomatike. Më 12 nëntor 2009, Maqedonia e Veriut e përmirësoi Zyrën e Ndërlidhjes në Prishtinë në një Ambasadë; një Ambasador do të emërohet së shpejti. Ambasada e Kosovës në Shqipëri është e akredituar në Maqedoninë e Veriut.
Udhëtimi
Maqedonia e Veriut njohu pasaportën kosovare më 12 korrik 2008 para njohjes së plotë diplomatike të Republikës së Kosovës. Qytetarët e Republikës së Kosovës mund të qëndrojnë pa viza 90 ditë në Maqedoninë Veriore. Edhe qytetarët e Maqedonisë së Veriut mund të qëndrojnë në Republikën e Kosovës për 90 ditë pa viza.
Historia
Para njohjes, Presidenti Branko Crvenkovski tha "Republika e Maqedonisë do të vendosë pikëpamjen e saj kur ne e konsiderojmë atë më të përshtatshme për interesat tona. [Republika e Maqedonisë] do të ndiqte qëndrimin e NATO-s dhe Bashkimit Evropian për Kosovën, por kombet në të dy organizatat duhet të marrin ende një qëndrim të përbashkët." Partia Demokratike Shqiptare u largua nga koalicioni qeveritar më 13 mars 2008 pasi ajo nuk arriti t'i plotësojë gjashtë kërkesat e tyre, duke e njohur pavarësinë e Kosovës si një prej tyre. Sidoqoftë, ajo u kthye më 24 mars 2008 pasi kërkoi njohjen e Kosovës. Më 27 mars 2008, Ministri i Punëve të Jashtme të Maqedonisë së Veriut Antonio Milošoski lëshoi fjalinë e mëposhtme: "Duke përshëndetur pozicionin konstruktiv të Republikës së Maqedonisë në lidhje me Kosovën, Komisioni për Punë të Jashtme të Parlamentit Evropian ka shprehur shqetësimin për shkak të vonesës në demarkacionin teknik të vijës kufitare të Republikës së Maqedonisë-Kosovës dhe ka kërkuar që kjo çështje të zgjidhet në përputhje me propozimin e Ahtisaarit". Kjo përsëriti mbështetjen e Maqedonisë së Veriut për planin e Ahtisaarit për Kosovën, i cili u miratua nga ministria e punëve të jashtme një vit më parë, më 30 mars 2007. Më 10 korrik, zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme Petar Culev njoftoi se Maqedonia e Veriut do të pranojë pasaportat e reja kosovare. Ali Ahmeti, drejtuesi i partisë etnike shqiptare Bashkimi Demokratik për Integrim, tha se Maqedonia e Veriut do ta njohë Kosovën pasi të zgjidhen problemet rreth demarkacionit të kufijve. (Bashkimi Demokratik për Integrim është anëtar i koalicionit qeverisës; megjithatë, Ahmeti nuk ka asnjë rol si ministër në qeveri). Maqedonia e Veriut ka 158.7 km    -kufi të gjatë me Kosovën. Më 12 maj 2009 Gjorge Ivanov u bë presidenti i ri i Maqedonisë së Veriut. Shpejt pas inaugurimit të tij Ivanov e ftoi presidentin e Kosovës Fatmir Sejdiu që të ishte shtetari i parë që vizitoi Maqedoninë e Veriut në mandatin e tij, por Sejdiu anuloi vizitën e tij në Maqedoninë e Veriut, sepse vizita ishte planifikuar të ishte një takim joformal. Pala kosovare priste një takim të plotë zyrtar midis dy shtetarëve. Javët në vijim panë diçka të një krize në marrëdhëniet e të dy vendeve. Madje kishte spekulime se Maqedonia e Veriut mund të kthejë vendimin e saj për njohjen e Kosovës si një shtet të pavarur. Sidoqoftë, Shkupi zyrtarisht mohoi që dëshiron të kthejë njohjen e Kosovës. Marrëdhëniet u normalizuan shpejt në një takim rajonal.
Susilo Bambang Yudhoyono
Susilo Bambang Yudhoyono (lindi më 9 shtator 1949) është politikanë dhe ish-Presidentë i Indonezisë nga viti 2004 deri më 2014. Ai tani është kryetar i Partisë Demokratike të Indonezisë.
Jeta e hershme
Yudhoyono lindi në Tremas, fshat në Arjosari, Java Lindore. Ai është djali i Raden Soekotjo dhe Siti Habibah. Ai ka dashur të bëhet si ushtarë që nga fëmijëria. Ai ishte i talentuar në muzikë dhe sporte. Kur ai ishte në klasën e pestë, Yudhoyono vizitoi Akademinë e Forcave Ushtarake Indoneziane. Pasi i pa ushtarët duke ushtruar ose ndoshta ishte i inspiruar nga babai i tij, ai vendosi të bashkohet me Forcat e Armatosura Indoneziane dhe të bëhet ushtarë.
Gjeorgjianët
Gjeorgjianët u ngritën nga qytetërimet e lashta Colchian dhe Iberian. Pas krishterimit të Iberisë nga Shën Nino ata u bënë një nga të parët që përqafuan besimin e Jezusit në fillim të shekullit të 4-të dhe tani shumica e gjeorgjianëve janë të krishterë ortodoksë lindorë dhe shumica ndjekin kishën e tyre ortodokse autoqefale të Gjeorgjisë. Ka edhe komunitete të vogla gjeorgjiane dhe myslimane në Tbilisi dhe Adjara, si dhe një numër i konsiderueshëm i gjeorgjianëve jobesimtarë.
Susilo Bambang Yudhoyono
Karriera ushtarake
Yudhoyono kaloi tri vite në Akademinë e Forcave e Armatosura (AKABRI). Ai diplomoi si toger i dytë në vitin 1973 dhe si diploma më e mirë e vitit, ai morri një medalje nga presidenti Suharto.
Gjeorgjianët
Një proces kompleks i formimit të kombit ka rezultuar në një grup të ndryshëm të nëngrupeve gjeografike të gjeorgjianëve, secila me traditat karakteristike, mënyrat, dialektet dhe, në rastin e Svans dhe Mingrelian, gjuhët e tyre rajonale. Gjuha gjeorgjiane, me sistemin e vet unik të shkrimit dhe traditën e gjerë të shkruar që daton në shekullin e 5-të, është gjuha zyrtare e Gjeorgjisë, si dhe gjuha e arsimimit të të gjithë gjeorgjianëve që jetojnë në vend.
Gazmend Hoxha
Gazmend Hoxha është i lindur me 27.07.1977 në fshatin Korroticë e Epërme, jeton dhe vepron në Prishtinë së bashku me familjen e tij.
Gjeorgjianët
E vendosur në Kaukaz, në udhëkryqin e Europës kryesisht krishtere dhe Azisë Perëndimore myslimane, populli gjeorgjian ka ruajtur identitetin e tyre të krishterë përballë presionit të madh nga perandoritë myslimane fqinje. Në fillim të shekullit të 11-të ata formuan Mbretërinë e Bashkuar të Gjeorgjisë dhe inauguruan Epokën e Artë të Gjeorgjisë, një lartësi të fuqisë politike dhe kulturore të kombit. Kjo zgjati derisa u dobësua nga pushtimet mongole, si dhe ndarjet e brendshme pas vdekjes së Xhorxh V Brilliant, i fundit i mbretërve të mëdhenj të Gjeorgjisë. Pas kësaj dhe gjatë periudhës së hershme moderne, gjeorgjianët u ndanë politikisht dhe u dominuan nga Perandoria Osmane dhe nga dinastitë e njëpasnjëshme të Iranit. Për të siguruar mbijetesën e rendit të tij, në vitin 1783, Herakli II i mbretërisë gjeorgjiane lindore të Kartli-Kakheti fitoi një aleancë me Perandorinë Ruse. Aleanca Ruso-Gjeorgjiane, megjithatë, u dëmtua pasi Rusia nuk ishte e gatshme të përmbushë kushtet e traktatit, duke vazhduar të aneksonte mbretërinë e trazuar më 1801, si dhe mbretërinë perëndimore të Gjeorgjisë të Imeresit në 1810. Rregulli rus mbi Gjeorgjinë u pranua përfundimisht në traktatet e ndryshme të paqes me Iranin dhe osmanët, dhe territoret e mbetura gjeorgjiane u absorbuan nga Perandoria Ruse në një farë mënyre gjatë shekullit të 19-të. Gjeorgjianët shkurtimisht rikonfirmuan pavarësinë e tyre nga Rusia nën Republikën e Parë Gjeorgjiane 1918-1921, dhe më në fund, në vitin 1991 nga Bashkimi Sovjetik.
Susilo Bambang Yudhoyono
Karriera ushtarake
Pas diplomimit, Yudhoyono u bashkua me Rezervën Strategjike të Ushtrisë (Kostrad) dhe u bë një komandant i togave në Batalionin e 330-të Ajror. Përveç udhëheqjes së trupave të tij, Yudhoyono gjithashtu kishte për detyrë t'u jepte ushtarëve të batalionit mësime mbi njohuritë e përgjithshme dhe anglisht. Shkathtësia e Yudhoyono në anglisht ishte një nga arsyet pse ai u dërgua në Shtetet e Bashkuara më 1975.
Gjeorgjianët
Etimologjia
Gjeorgjianët e quajnë veten Kartvelebi (ქართველები), toka e tyre Sakartvelo (საქართველო), dhe gjuha e tyre Kartuli (ქართული). Sipas Kronikave gjeorgjiane, paraardhësi i popullit të Kartvelianit ishte Kartlos, stërnipi i Jafetit të Biblës. Megjithatë, studiuesit pajtohen se fjala rrjedh nga Karts, e cila është një nga fiset proto-gjeorgjiane që u shfaqën si një grup dominues në kohët e lashta. Grekët e lashtë (Homeri, Herodoti, Straboni, Plutarku etj.) Dhe romakët (Titus Livius, Cornelius Tacitus, etj.) I referoheshin gjeorgjianëve perëndimorë si Colchians dhe Georgianët lindorë si Iberët.
Gazmend Hoxha
Ai i është bashkangjitur Policisë së Kosovës me gjeneratat e para, respektivisht gjeneratës së tretë në vitin 2000.
Susilo Bambang Yudhoyono
Karriera ushtarake
Yudhoyono u kthye në Indonezi më 1976 ku u bë komandant i togave në Batalionin 350-të.
Gazmend Hoxha
Në vitin 2000 ka filluar detyrën në stacionin nr. 4 (Jugu) në Prishtinë, si zyrtar policor në njësi patrulluese, për të vazhduar karrierën policore në pozita të ndryshme dhe të rëndësishme policore, si në nivelin lokal po ashtu edhe në nivelin qendror në pozita të larta menaxhuese.
Gjeorgjianët
Etimologjia
Termi "gjeorgjianë" rrjedh nga shteti i Gjeorgjisë. Në të kaluarën, teoritë bazë u dhanë nga udhëtari Jacques de Vitry, i cili shpjegoi origjinën e emrit nga popullariteti i Shën Gjergjit në mesin e gjeorgjianëve, ndërkohë që udhëtarja Jean Chardin mendonte se "Gjeorgjia" erdhi nga greqishtja γεωργός e tokës "), ashtu si kur grekët erdhën në rajon (në Colchis ) ata hasën një shoqëri bujqësore të zhvilluar.
Susilo Bambang Yudhoyono
Karriera politike
Yudhoyono u emërua si Ministër i Energjisë dhe Burimeve Minerale në kabinetin e Presidentit Abdurrahman Wahid më 1999. Sipas gjeneralit Wiranto, i cili e ndihmoi Wahidin në formimin e Kabinetit, i kishte rekomanduar Presidentit se Yudhoyono do të bënte më mirë si Shefi i Shtabit të Ushtrisë. Sidoqoftë Wahid e refuzoi idenë e Wirantos dhe Yudhoyono u bë Ministër i Energjisë dhe Burimeve Minerale. Në njëjtën kohë, Yudhoyono i jepi fund kohë karrierës si ushtarë me rangun e Nënkolonelit të Gjeneralit.
Gjeorgjianët
Etimologjia
Megjithatë, siç shton prof. Aleksandër Mikaberidze, këto shpjegime për fjalën Gjeorgjianët / Gjeorgjia refuzohen nga komuniteti akademik, të cilët tregojnë fjalën Persisht gurğ / gurgan ("ujku" ) si rrënja e fjalës. ] Duke filluar me fjalën persiane gurğ / gurğān, fjala u miratua më vonë në shumë gjuhë të tjera, duke përfshirë gjuhët sllave dhe ato të Evropës Perëndimore. Ky term vetë mund të jetë krijuar përmes emërtimit iranian të lashtë të rajonit të Kaspikut, i cili u quajt Gorgan ("toka e ujqërve")
Gazmend Hoxha
Në qershor të vitit 2002, si rezultat i punës, angazhimeve dhe rezultateve pozitive, përfundoi me sukses testimet dhe u gradua në gradën e rreshterit, duke u caktuar pastaj në pozitën e mbikëqyrësit të ndërrimit pranë stacionit policor Jugu (ish stacioni nr.4).
Susilo Bambang Yudhoyono
Partia Demokratike
Prej 12 deri më 19 gusht 2001, Rumangkang mbajti takime me Yudhoyono për ta formuar një parti. Më 9 shtator 2001, formimi i partisë u publikua dhe më 10 shtator u regjistruar në Ministrinë e Drejtësisë dhe për të Drejtat e Njeriut. Publikimi për formimin e partisë ishte më 9 shtator 2001, e cila ishte ditëlindja e Yudhoyonos dhe partia kishte 99 anëtarë.
Gazmend Hoxha
Në vitin 2003 pas përfundimit me sukses të detyrave dhe testimeve është avancuar në gradën e togerit dhe më pas është caktuar në pozitën e shefit të ndërrimit, në të njëjtin stacion policor.
Gjeorgjianët
Origjina
Shumica e historianëve dhe dijetarëve të Gjeorgjisë, si dhe antropologët, arkeologët dhe gjuhëtarët priren të pranojnë se paraardhësit e gjeorgjianëve modernë banonin në Kaukazin jugor dhe në Anatolinë veriore që nga periudha neolitike. Dijetarët zakonisht u referohen atyre si fiset Proto-Kartvelian (proto-gjeorgjiane si Colchians dhe Iberians).
Susilo Bambang Yudhoyono
Rruga për president
Më 5 korrik 2004, Yudhoyono morri pjesë në raundin e parë të zgjedhjeve presidenciale, ai erdhi i pari me 33% të votave. Sidoqoftë 50% ishte i nejvoshëm për zgjedhjen e presidentin e ri dhe zëvendësit presidentit, që kjo do të thotë se Yudhoyono do të shkojë në balotazh kundër Megawatti. Më 20 shtator 2004, Yudhoyono fitoi balotazhin me 60.87% të votave. Më 20 tetor 2004, Yudhoyono u inaugurua si president.
Gjeorgjianët
Origjina
Populli gjeorgjian në antikitet ka qenë i njohur për grekët dhe romakët e lashtë si Colchians dhe Iberians. Fiset gjeorgjiane Lindore të Tibarenianëve-Iberët e formuan mbretërinë e tyre në shekullin e 7-të pes. Sidoqoftë, fiset perëndimore gjeorgjiane (Moschians, Suanians, Mingrelians dhe të tjerë) krijuan shtetin e parë gjeorgjian të Kolhis (rreth 1350 pes) para themelimit të Mbretërisë Iberike në lindje. Sipas dijetarëve të shumtë të Gjeorgjisë, formacionet e këtyre dy mbretërive të hershme gjeorgjiane të Colchis dhe Iberia, rezultuan në konsolidimin dhe uniformitetin e kombit gjeorgjian.
Gazmend Hoxha
Ndërsa pas disa muajsh i njëjti me vendim të Drejtorisë së Personelit të DPP-së, caktohet në pozitën e shefit të Operativës pranë stacionit policor “Veriu” në Prishtinë.
Susilo Bambang Yudhoyono
Kabineti
Në ditën e inaugurimit, Yudhoyono e formoi kabinetin e tij të ri i cili kishte 36 ministra, përfshirë anëtarët e Partisë Demokratike, Golkar dhe PPP, PBB, PKB, PAN, PKP, dhe PKS. Profesionistët u emëruan gjithashtu në kabinet, shumica e të cilëve morën ministritë në fushën ekonomike. U përfshinë edhe ushtarakët, me pesë ish-anëtarë të emëruar në kabinet. Siq premtoi Yudhoyono gjatë zgjedhjeve, katër prej të emëruarve të kabinetit ishin femra.
Gazmend Hoxha
Në janar 2005 avancohet në gradën e kapitenit, ku emërohet në pozitën e komandantit të stacionit policor “Veriu”, për të vazhduar brenda këtij viti edhe si komandant i stacionit policor “Jugu” në Prishtinë.
Gjeorgjianët
Origjina
Kronika e lashtë hebraike nga Josephus përmend gjeorgjianët si Iberët të cilët u quajtën gjithashtu Thobel (Tubal).
Susilo Bambang Yudhoyono
Kabineti
Kabineti i dytë i Indonezisë i Yudhoyono u njoftua në tetor 2009 pasi ai u rizgjodh si president më parë gjatë vitit. Nënkryetari në kabinetin e dytë të Yudhoyono ishte Dr. Boediono. Boediono zëvendësoi Jusuf Kalla, i cili ishte zëvendës-president në kabinetin e parë Yudhoyono.
Gjeorgjianët
Origjina
Diauehi në burimet asiriane dhe Taochi në greqisht jetonin në pjesën verilindore të Anadollit, një rajon që ishte pjesë e Gjeorgjisë. Ky fis i lashtë është konsideruar nga shumë studiues si paraardhës të gjeorgjianëve. Gjeorgjianët modernë ende i referohen këtij rajoni, i cili tani i përket Turqisë së sotme, si Tao-Klarjeti, një mbretëri e lashtë gjeorgjiane. Disa njerëz ende flasin gjuhën gjeorgjiane.
Gazmend Hoxha
Në janar të vitit 2006 avancohet në gradën e majorit dhe caktohet në pozitën e zëvendësdrejtorit rajonal për Hetime në Drejtorinë Rajonale të Gjilanit, ku punon për dy vjet nga nëntori i vitit 2006 deri dhjetor të 2008-së.
Susilo Bambang Yudhoyono
Kabineti
Zgjedhjet presidenciale u mbajtën në Indonezi më 8 korrik 2009. Presidenti Susilo Bambang Yudhoyono fitoi më shumë se 60% (60.08%) të votave në raundin e parë, gjë që i mundësoi atij të siguronte rizgjedhjen pa balotazh. Yudhoyono u shpall zyrtarisht fituesi i zgjedhjeve më 23 korrik 2009, nga Komisioni i Përgjithshëm i Zgjedhjeve. Kandidatë të tjerë janë Megawati Sukarnoputri Partia PDI-P 26.79%, Jusuf Kalla Partia Golkar 12.41%.
Gazmend Hoxha
Në dhjetor të 2008-ës, major Gazmend Hoxha caktohet në pozitën e drejtorit të Drejtorisë së Njësive Speciale.
Gjeorgjianët
Origjina
Iberianët, të njohur edhe si Tiberianët ose Tiberianët, jetonin në Mbretërinë e Iberisë Lindore të Gjeorgjisë.
Të dy Colchians dhe Iberians luajtur një rol të rëndësishëm në formimin etnik dhe kulturor të kombit moderne gjeorgjiane.
Gazmend Hoxha
Në maj të vitit 2009 ai emërohet në pozitën e drejtorit rajonal në DRP Ferizaj.
Nga shtatori i vitit 2011 major Gazmend Hoxha me vendim të ministrit të Punëve të Brendshme emërohet ushtrues i detyrës së ndihmësdrejtorit të Përgjithshëm për Hetime, detyrë kjo që e ka ushtruar deri në qershor të vitit 2012.
Në vitin 2012 u avancua në gradën e nënkolonelit policor përmes një procesi të organizuar nga DPP-ja.
Nga viti 2019 gradohet në gradën e kolonelit policor në pozitën e drejtorit të Divizionit të Sigurisë Publike 2019-2020.
Nga 2020-2023 është në pozitën e drejtorit të Departamentit të Operacioneve pranë Drejtorisë së Përgjithshme të PK-së.
Bobby Helms
thumb Robert Lee Helms lindi më 1933. Është një këngëtari.
Gazmend Hoxha
Kolonel Gazmend Hoxha ka menaxhuar me sukses të gjitha operacionet e Policisë së Kosovës në të cilat ka qenë i inkuadruar, duke përfshirë operacionet më të ndjeshme, siç kanë qenë:
Operacioni i targave të vitit 2021, shtator – tetor.
Operacioni i mbylljes së rrugëve ilegale.
Ndërtimi i stacioneve të policisë kufitare.
Kolonel Hoxha ka përgatitje të lartë shkollore dhe akademike, ai ka përfunduar Fakultetin Juridik pranë Universitetit të Prishtinës, ku më pas ka përfunduar me sukses edhe studimet e nivelit Master në drejtimin penal, ndërsa tani është duke ndjekur studimet e doktoratës në Fakultetin e Sigurisë në Shkup.
Ka qenë ligjërues në Akademinë Kosovare për Siguri Publike dhe në Universitetin e Shkencave të Aplikuara në Ferizaj.
Ai zotëron mjaft mirë gjuhët e huaja, flet rrjedhshëm gjuhën angleze dhe gjuhën serbe dhe kupton deri mbi mesatare gjuhën frënge.
Kolonel Gazmend Hoxha ka ndjekur shumë trajnime të organizuara nga Policia e Kosovës, por edhe ka marrë pjesë në shumë trajnime jashtë vendit si në: Gjermani, SHBA, Qendrën Marshall, Turqi, Finlandë, Francë, Hungari, Rumani, Belgjikë, Kroaci, Austri etj.
Disa nga trajnimet përfshijnë: trajnimet për aftësi komanduese, menaxhimin e ndryshimeve në organizata, lidership policor, planifikim dhe menaxhim strategjik, trajnim konflikti, koha dhe menaxhimi i ekipit etj.
Ai ka qenë udhëheqës dhe koordinator i hartimit të disa strategjive të PK-së, si: Policimi i Drejtuar nga Inteligjenca, Policimi në Bashkësi si dhe udhëheqës i grupit për hartimin e Planit Strategjik Zhvillimor të PK-së.
Kolonel Gazmend Hoxha vjen nga një familje e ngritur me nivel mesatar ekonomik, me prejardhje nga fshati Korroticë e Epërme – komuna e Drenasit.
Reinhard Bütikofer
Reinhard Hans Bütikofer (lindur më 26 janar 1953) është një politikan gjerman i cili ka shërbyer si anëtar i Parlamentit Evropian që nga viti 2009. Ai është anëtar i Aleancës 90/The Greens, pjesë e Partisë Evropiane të Gjelbër. Ai ishte bashkëkryetar i Aleancës 90/The Greens (krahas Claudia Roth ) nga 2002 deri në 2008 dhe i Partisë së Gjelbër Evropiane (krahas Monica Frassonit ) nga 2012 deri në 2019.
Arsimi
Bütikofer ka lindur në Mannheim dhe është rritur në Speyer. Ai studioi filozofi, sinologji dhe histori në Heidelberg, por nuk i mbaroi studimet.
Fillimet e hershme
Bütikofer ishte aktiv në lëvizjen studentore dhe një nga " K-gruppen ", Lidhja Maoiste Komuniste e Gjermanisë Perëndimore ( Kommunistischer Bund Westdeutschland ; KBW). Nga vitet 1980 e tutje, ai u aktivizua në politikën komunale të Heidelberg për Listën e Gjelbër-Alternativave.