cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aida Haxhialiq
Biografia
Aida Haxhialiq (Bos:Aida Hadžialić) lindi më 21 janar 1987 në Foça, Bosnja dhe Hercegovina. Është politikane suedeze dhe anëtare e partisë demokratike socialiste. Ajo ishte ministre e arsimit që nga 3 tetori 2014. Nga pozita e saj si ministre u largua më 13 gusht 2016, pasi që është zënë duke vozitur në gjendje të dehur.
Ajo erdhi në Suedi si refugjate nga Bosnja dhe Hercegovina kur ishte vetëm 5 vjeçare. Me profesion është avokate.
Carrión de Calatrava
Carrión de Calatrava është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Campo de Calatrava, të provincës Ciudad Real, në Castile-La Mancha. Carrión de Calatrava ka 2931 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 95.77 km2.
Carrícola
Carrícola është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vall d'Albaida, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Carrícola ka 82 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 4.6 km2.
Aulnois-en-Perthois
Aulnois-en-Perthois është një komunë në Francë. Aulnois-en-Perthois bën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 475 banorë dhe sipërfaqe 10.75 km².
Muzeu Oriental “Bratko”
Muzeu Oriental “Bratko“ eshte nje muze arti ne Korçë, Shqiperia. Ajo përmban një koleksion të kryesisht art aziatik. Muzeu i Artit Oriental “Bratko” u çel në qershor të vitit 2003 duke përmbushur ëndrrën e Dhimitër Borjes (1903-1990), i cili ishte artist, fotograf dhe koleksionist artit aziatik dhe antikuareve. Borja ka lindur në Korçë, ndonëse ai udhëtoi shumë nëpër botë dhe u vendos në Amerikë gjatë pjesës më të madhe të jetës së tij.
Në këtë muze ekspozohen 432 objekte si: piano, altar kinez, veshje për gra japoneze, funde e rripa kineze, shpatë indoneziane, medalje europiane, piktura japoneze, fotografi të ndryshme, të cilat Borja i ka realizuar kur shërbente në Ballkan me mision të OKB-së. Pamjet fotografike janë krejt të veçanta. Ato tregojnë historinë shoqërore e kulturore menjëherë pas luftës si dhe rolin e rëndësishëm që luajti gjeneral Macarthuri në rindërtimin ekonomik dhe institucional të Japonisë.
Muzeu arkeologjik i Korçës
parapamje|Ndërtesa e Muzeut Arkeologjik Korçë
Muzeu Arkeologjik i Korçës u krijua në vitin 1985 dhe mori formë më të gjerë e më të plotë pas organizimit të vitit 1990. Ky muze është vendosur në dy banesa karakteristike korçare të fillim shekullit XIX (19-të), të cilat për vlerat arkitektonike të tyre janë shpallur monumente kulture. Muzeu Arkeologjik është i veçantë në llojin e vetë. Ai është përqëndruar në prehistorinë  e zonës juglindore, e fillon nga periudha neolitike dhe deri në fazën e zhvilluar të epokës së hekurit. Në këtë muze janë përfaqësuar disa vendbanime të rëndësishme prehistorike si Maliqi, Potgoria, Dunavesi, Trajani e përmbyllet me një sesion të vogël të periudhave pas prehistorike. Muzeu Arkeologjik i Korçës ka rreth 1200 objekte të ekspozuara, shumica me përkatësi nga epoka e neo-eneolitike, bronzit dhe epokës së hekurit. parapamje|Pamje nga oborri i Muzeut Arkeologjik Korçë
Periudhat e ekspozuara
parapamje|Vegla pune të Epokës Neo-Eneolitike në qarkun e Korçës
Aulnois-sous-Laon
Aulnois-sous-Laon është një komunë në Francë. Aulnois-sous-Laon bën pjesë në departamentin Aisne të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 1,292 banorë dhe sipërfaqe 10.01 km².
Aulnois-sur-Seille
Aulnois-sur-Seille është një komunë në Francë. Aulnois-sur-Seille bën pjesë në departamentin Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 238 banorë dhe sipërfaqe 5.09 km².
Carrión de los Condes
Carrión de los Condes është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Tierra de Campos, të provincës Palencia, në Castile dhe León. Carrión de los Condes ka 2302 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 63.37 km2.
Aulnoy-sur-Aube
Aulnoy-sur-Aube është një komunë në Francë. Aulnoy-sur-Aube bën pjesë në departamentin Haute-Marne të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 56 banorë dhe sipërfaqe 9.31 km².
Aulon, Creuse
Aulon është një komunë në Francë. Aulon bën pjesë në departamentin Creuse të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 171 banorë dhe sipërfaqe 10.86 km².
Xhide
Xheda apo Xhide (Arabisht: جدة‎ Jeddah) është qytet në rajonin e Hixhazit në perëndim të Arabisë Saudite. Me një popullsi prej rreth 3 milion e gjysmë njerëz (që nga viti 2020), Xheda është qyteti më i madh në Provincën Meka, i dyti më i madhi në Arabinë Saudite (pas kryeqytetit Riad), dhe i dhjeti më i madhi në botën arabe. Qyteti ndodhet në detin e kuq, rreth 75 kilometra në perëndim të Mekës.
Gjeografia
Xheda ndodhet në rrafshinën bregdetare të Detit të Kuq të Arabisë Saudite (e quajtur Tihamah). Xheda shtrihet në rajonin e Tihama hixhaze (arabisht: تهامة الحجاز) i cili është në malet e ulta të Hixhazit. Historikisht, politikisht dhe kulturisht, Xheda ishte një qytet i madh i Vilajetit Hixhaz, Mbretëria e Hixhazit dhe entitetet e tjera politike rajonale sipas librave të historisë së Hixhazit. Xheda është qyteti i 100-të më i madh në botë për nga sipërfaqja e tokës.
Klima
Ndryshe nga qytetet tjera arabe, Xheda ka temperaturë të nxehtë gjatë stinë së dimrit, e cila mund të shkoj nga 15 °C në agim në 28 °C në pasdite. Vera është shumë e nxehtë, pasdite shpesh mund të jetë 43 °C dhe në mbrëmje bie në 30 °C. Temperatura më e ulët që është regjistruar ka qenë më 10 shkurt 1993 me temperaturë 9.8 °C. Temperatura më e lartë e regjistruar ka qenë më 22 qershor 2010 me temperaturë 52.0 °C.
Feja
Shumë qytetarë janë sunni, por ka gjithashtu myslimanë shi'a. Qytet ka mbi 1,300 xhamia. Ligji nuk lejon ndërtesa të feve tjera, libra, potrete dhe shprehje të besimit.
Edukimi
Sipas vitit 2005, Jeddah ka 849 shkolla private dhe shkolla publike për djem, ndërsa 1,179 shkolla private dhe publike për femra.
Trollhättan
Trollhättan është qytet në rajonin Västra Götaland në Suedi. Më 2010, qyteti ka pasur 46,457 banorë. Trollhättan ndodhet 75 km në veri të Göteborgut.
Aulnoy, Seine-et-Marne
Aulnoy është një komunë në Francë. Aulnoy bën pjesë në departamentin Seine-et-Marne të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 411 banorë dhe sipërfaqe 15 km².
Kamarja e turpit
Kamarja e turpit roman i autorit shqiptar Ismail Kadare botuar nga shtëpia botuese Onufri në vitin 2016.
"Kamarja e turpit" ka qenë botuar për herë të parë më 1978, si pjesë përbërëse e librit "Ura me tri harqe", me titullin "Pashallëqet e mëdha". Romani që ka në qendër fatin e Ali Tepelenës, pashait rebel shqiptar, që u ngrit kundër sulltanit dhe shtetit osman, është konsideruar nga kritika botërore si një nga veprat më tragjike të Kadaresë, ku përshkruhet terrori shtetëror. Libri ka 208 faqe.
Aulnoy-lez-Valenciennes
Aulnoy-lez-Valenciennes është një komunë në Francë. Aulnoy-lez-Valenciennes bën pjesë në departamentin Nord të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 7301 banorë dhe sipërfaqe 6.12 km².
Aulnoye-Aymeries
Aulnoye-Aymeries është një komunë në Francë. Aulnoye-Aymeries bën pjesë në departamentin Nord të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 8832 banorë dhe sipërfaqe 8.66 km².
Aulos, Ariège
Aulos është një komunë në Francë. Aulos bën pjesë në departamentin Ariège të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 55 banorë dhe sipërfaqe 1.04 km².
Aulon, Hautes-Pyrénées
Aulon është një komunë në Francë. Aulon bën pjesë në departamentin Hautes-Pyrénées të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 79 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe 28.84 km².
Aulon, Haute-Garonne
Aulon është një komunë në Francë. Aulon bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 351 banorë dhe sipërfaqe 14.9 km².
Taipei 101
thumb|Taipei 101 gjatës natës Taipei 101 (Kinezisht: 台北101 / 臺北101) është ndërtesa më e gjatë në botë. Ndërtesa ndodhet në Taipei, Tajvan dhe ka 101 kate. Sidoqoftë në vitin 2010, Burj Khalifa u bë ndërtesa më e gjatë në botë duke i'a kaluar Taipei 101. Shpejtësia e ashensorëve është 60.4 km/h.
Ruby (gjuhë programuese)
Ruby është një gjuhë programuese me qëllime të përgjithshme, dinamike, reflektive dhe eorientuar në objekt. U dizajnua dhe zhvillua në mesin e viteve 1990 nga Yukihiro "Matz" Matsumoto në Japoni.
Sipas krijuesit të saj, Rubi u ndikua nga Perl, Smalltalk, Eiffel, Ada, dhe Lisp. Ajo mbështet disa paradigma të programimit, duke përfshirë funksionale, e orientuar në objekt, dhe e domosdoshme. Ajo gjithashtu ka edhe një sistem lloji dinamik dhe menaxhim memorie automatik.
Koncepti i hershëm
Ruby u konceptua më 24 shkurt të vitit 1993. Në vitin 1999, në një postim të 'ruby-talk', autori i Ruby Yukihiro Matsumoto përshkruan disa nga idetë e tij të hershme në lidhje me gjuhën:
Matsumoto përshkruan dizajnin e Ruby sikur të jetë një gjuhë Lisp e thjeshtë në thelb, me një sistem objekti sikur ai i Smalltalk, blloqe të frymëzuara nga funksione të rendit më të lartë dhe dobi praktike si ajo e Perl.
Emri "Ruby"
Emri "Ruby" origjinoi gjatë një bisede online ndërmjet Matsumoto dhe Keiju Ishitsuka me 24 shkurt, 1993, para se të ishte shkruar sado pak kod për gjuhën. Fillimisht dy emrat e propozuar ishin: "Koral" dhe "Ruby". Matsumoto zgjodhi këtë të fundit në një e-mail më të vonë te Ishitsuka. Matsumoto më vonë vuri në dukje një faktor në zgjedhjen e emrit "Ruby" - ishte 'guri i lindjes' (xhevahiri) i njërit prej kolegëve të tij.
Publikimi i parë
Lëshimi i parë publik i Ruby 0.95 u shpall në grupe lajmesh të brendshme japoneze me 21 dhjetor, 1995. Më pas tri versione tjera të Ruby u lëshuan në dy ditë. Lëshimi përkoi me nisjen e listës postuese ruby-list, e cila ishte lista e parë postuese për gjuhën e re programuese.
Veç të pranishme në këtë fazë të zhvillimit ishin shumë tipare të njohura në lëshimet e mëvonshme të Ruby, duke përfshirë dizajnin e orientuar në objekt, klasat me trashëgimi, mixins, iterators, closures, menaxhimit të përjashtimeve dhe mbledhjes së plehrave.
Publikimet e hershme
Pas publikimit të Ruby 0.95 në vitin 1995, disa versione stabile të Ruby u publikuan në vitet në vazhdim: Në vitin 1997, artikulli i parë në lidhje me Ruby u publikua në Web. Në të njëjtin vit, Matsumoto u punësua nga netlab.jp për të punuar në Ruby si zhvillues me orar të plotë.
Në vitin 1998, Arkiva e Aplikacioneve të Ruby u fillua nga Matsumoto, së bashku me një faqe hyrëse të thjeshtë, në anglisht, për Ruby.
Në vitin 1999, lista e parë postuese në gjuhën angleze ruby-talk filloi, gjë që sinjalizoi një rritje në interesimin rreth gjuhës jashtë Japonisë. Po këtë vit, Matsumoto dhe Keiju Ishitsuka shkruan librin e parë rreth Ruby, Gjuha Skriptuese e orientuar në objekt Ruby (オブジェクト指向スクリプト言語 Rubin), e cila u botua në Japoni në tetor të vitit 1999. Ajo do të ndiqej nga rreth 20 libra rreth Ruby në fillim të viteve 2000, të publikuara në japonisht.
Ruby 1.8
Ruby 1.8 ka qenë subjekt i disa standardeve të industrisë. Specifikimet e gjuhës për Ruby u zhvilluan nga Qendra për Promovimin e Standardeve të Hapura e Agjensisë për Promovimin e Teknologjisë Informative (agjensi e qeverisë Japoneze) për paraqitje te Komiteti Japonez i Standardeve Industriale (JISC) dhe pastaj te Organizata Ndërkombëtare për Standardizim (ISO). U pranua si Standard Industrial Japonez (JIS X 3017) në vitin 2011, dhe si standard ndërkombëtar (ISO/IEC 30170) në vitin 2012.
Rreth vitit 2005, interesi në gjuhën Ruby u rrit me Ruby on Rails, web framework i shkruar në Ruby. Rails shpesh kreditohet me rritjen e popullarizimit të Ruby
Ruby 1.9
Ruby 1.9 u lëshua në dhjetor të vitit 2007. Efektiv me Ruby 1.9.3, lëshuar me 31 tetor, 2011, Ruby kaloi nga të qenurit dyfish-i licensuar nën Licensën Ruby dhe GPL për të qenë i dyfishtë-i licensuar nën Licensën Ruby dhe licensën dy-pikëshe BSD. Miratimi i 1.9 u ngadalësua nga ndryshimet e 1.8 që kërkuan shumë librari të popullarizuara të palëve të treta të rishkruhen.
Ruby 1.9 paraqet shumë ndryshime të dukshme ndaj serisë 1.8. Shembuj: Ruby 1.9 ka dalur nga përdorimi që nga 23 shkurti i vitit 2015,  dhe nuk do të marrë më rregullime të sigurisë dhe problemeve. Përdoruesit këshillohen të marrin versione më të reja.
Ruby 2.0
Ruby 2.0 shtoi disa karakteristika të reja, duke përfshirë: Ruby 2.0 ka për qëllim të jetë plotësisht e pajtueshme me Ruby 1.9.3. Qysh prej lëshimit zyrtar 2.0.0 në 24 shkurt të vitit 2013, ka pasur vetëm pesë mospërshtatje (të vogla).
Ka qenë jashtë përdorimit qysh nga 22 shkurti i vitit 2016 dhe nuk do të marrë më rregullime të sigurisë dhe problemeve. Përdoruesit këshillohen të marrin versione më të reja.
Ruby 2.1
Ruby 2.1.0 u lëshua në Ditën e Krishtlindjeve në vitin 2013. Lëshimi përfshin shpejtime, rregullime të problemeve, dhe librari të reja.
Duke filluar me 2.1.0, politika e verzionimit të Ruby është më shumë si verzionim semantik . Edhe pse të ngjashme, politika e verzionimit të Ruby nuk është e përshtatshme me verzionimin semantik: Verzionimi semantik gjithashtu mundëson etiketa shtesë për para-lëshime.
Ruby 2.2
Ruby 2.2.0 u lëshua në Ditën e Krishtlindjeve në vitin 2014. Lëshimi përfshin shpejtime, rregullime të problemeve, bibloteka të reja dhe heqjen e disa API-ve të kundërshtuara. Ajo që ia vlen të përmendet është se Ruby 2.2.0 prezanton ndryshime në trajtimin e memories - një mbledhës plehrash më të madh, përkrahje për mledhjen e plehrave të simboleve dhe opsionin për të përpiluar drejtpërdrejt kundër jemalloc. Gjithashtu përmban përkrahje eksperimentale duke përdorur vfork(2) me system dhe spawn, dhe përkrahje të shtuar për specifikimin Unicode 7.0
Karakteristikat që janë nxjerrur jashtë përdorimit ose janë fshirë përfshijnë callcc, DL library, Digest::HMAC, lib/rational.rb, lib/complex.rb, GServer, Logger::Application si dhe funksione C API të ndryshme.
Ruby 2.3
Ruby 2.3.0 u lëshua me 25 dhjetor të vitit 2015. Disa ndryshime të rëndësishme përfshijnë: Dega 2.3 gjithashtu përfshin shumë përmirësime të performancave, përditësime dhe përmirësime të problemeve duke përfshirë ndryshime në Proc#call, Socket dhe IO, Trajtimin e Thread#name, lidhjet pasive Net:FTP, dhe largimin e Rake nga stdlib.
Filozofi
thumb|Yukihiro Matsumoto, krijuesi i Ruby Matsumoto ka thënë se Ruby është dizajnuar për produktivitetin dhe kënaqësinë e programerëve, duke ndjekur principet e dizajnit të mirë të ndërveprimit të përdoruesit. Në një Google Tech Talk në vitin 2008 Matsumoto deklaroi më tej, "Shpresoj ta shoh Ruby-n duke i ndihmuar çdo programeri në botë të jetë produktiv, dhe ta shijojë programimin, dhe të jetë i lumtur. Ky është qëllimi kryesor i gjuhës Ruby.  Ai thekson se dizajni i sistemeve duhet të theksojë nevojat njerëzore më shumë se ato kompjuterike:
Ruby është e thënë të ndjek parimin e habisë më së paktë (POLA), që nënkupton se gjuha duhet të sillet në atë mënyrë saqë të zvogëlojë konfuzionin për përdoruesit me eksperiencë. Matsumoto ka thënë se qëllimi kryesor i dizajnit ka qenë që të bëjë një gjuhë që edhe ai vetë pëlqen ta përdor, duke zvogëluar punën e programerit dhe konfuzionin e mundshëm. Ai ka thënë se nuk e ka aplikur parimin e habisë më së paktë në dizajnin e Ruby,  por megjithatë kjo frazë ka dalur të jetë e lidhur ngushtë me gjuhën programuese Ruby. Vetë fraza ka qenë burim surprize, pasi që përdoruesit fillestar mund të nënkuptojnë se sjelljet e Ruby mundohen ti përshtaten sjelljeve të njohura nga gjuhët e tjera. Në një diskutim në Maj të 2005 në grupin e lajmeve comp.lang.ruby, Matsumoto provoi të distanconte Ruby-n nga POLA, due shpjeguar se sepse çfarëdo zgjedhje dizajni do të jetë surprizuese për dikënd, ai vetë përdor një standard personal në vlerësimin e surprizës. Nëse ai standard personal mbetet i qëndrueshëm, do të kishte pak surpriza për ata që janë të familiarizuar me standardin.
Instituti Rochester i Teknologjisë në Kosovë
Instituti Rochester i Teknologjisë në Kosovë (ose i njohur më parë si Universiteti Amerikan në Kosovë, RIT/AUK) është një universitet privat që gjendet në kryeqendrën e Republikës së Kosovës, Prishtinë, Kosovë. Ky universitet është themeluar në vitin 2002 dhe është pjesë e Institutit Rochester të Teknologjisë ( Rochester Institute of Technology - RIT) selia qendrore të cili ndodhet në Rochester, New York.
Historiku
I themeluar në vitin 2002, RIT i Kosovës (më parë i quajtur "Universiteti Amerikan në Kosovë') është një institucion jofitimprurës, i arsimit të lartë në Kosovë si një degë e Rochester Institute of Technology (RIT, i themeluar më 1829) në Rochester, New York, SHBA.
Fillimisht është quajtur Kolegji Amerikan i Kosovës, Fondacioni i Universitetit Amerikan në Kosovë dhe Fondacioni BPrAL Amerikan College in Kosova - Prishtina. Instituti është regjistruar më 8 maj të vitit 2002, në Prishtinë, Kosovë. RIT/AUK është mbështetur nga organizata "American University in Kosovo Foundation Inc", e regjistruar në Qarkun e New York-ut, Shteti Nju Jork, SHBA.
Dodda Ganeshana Gudi
Dodda Basavana Gudi (ose Tempulli i Nandit) është i vendosur në Rrugën e Tempullit të Demit, në Basavanagudi, zona e Bangalores së Jugut, pjesë e qytetit më të madh të shtetit indian të Karnatakas. Tempulli hindu është brenda një parku të quajtur Kopështi i Shkëmbit Bugle. Demi, i quajtur Nandi, konsiderohet një hyjni ndihmëse në HInduizëm,; Nandi është një ndihmës i afërt i hyjnisë madhore Shiva. Dodda Basavana Gudi thuhet se është tempulli më i madh në botë kushtuar Nandit. Statuja kultore e Nandit lyhet vazhdimish me shtresa të reja gjalpi, të quajtura benne në gjuhën vendore kannada. Në afërsi të tij gjendet edhe një statujë kultore e hyjnisë me kokë elefanti Ganesha, djali i Shivës. Çdo vit në të Hënën dhe të Martën e fundit të muajit hindu të Karthika Maasa-s një në afërsi të tempullit mbahet një panair kikirikësh hyjnisë i ofrohen kikirikë. Ky panair në gjuhën vendore është i njohur si 'Kadalekaayi Parishe'. Shitësit e kikirikëve dhe adhuruesit gjatë Kadalekaayi Parishes e mbushin gjithë vendin. Basavana Gudi është një vend i vizituar rregullsiht nga turistët dhe është i mbuluar nga shumica e operatorëve turistikë duke përfshirë Karnataka State Tourism Development Corporation.
Tempulli i Nandit
Tempulli i Nandit është i kushtuar vetëm për adhurimin e e demit të shenjtë (Basava në gjuhën kannada) në Hinduizëm, i njohur si Nandi, vahana ose gjogu i hyjnisë Shiva. Fjala "nandi" në sanskritisht do të thotë "gazmor". Tempulli u ndërtua në vitin 1537 nga Kempe Gowda nën Perandorinë Vijayanagara në Stilin Arkitekturor Vijayanagara, ai themeloi gjithashtu edhe qytetin e Bangalores. Tempulli është emërtuar sipas shëmbit të madh monolitik të granitit të Nandit të vendosur mbi një plintë në shenjtëroren e tempullit (garbhagriha) që është bërë e zezë nga vitet që është lyer me qymyr dhe vaj. Tempulli është i vogël, duke u përbërë vetëm pren faltores me një verandë ballore në stilin Vijayanagara. Kulla e tanishme (vimana) mbi shenjtërore u ndërtua në fillim të shekullit të XX dhe është e zbukuaruar me motive pamore shaivite. Thuhet se bujt një nga murtit më të mëdhenj në botë të Nandit. Lartësia e murtit është afërsisht 4.6 m ndërsa gjatësia e tij është afërsisht 6.1 m.
Mëngjeset në Kafe Rostand
Mëngjeset në Kafe Rostand: motive të Parisit është përmbledhje esesh dhe shënimesh tjera autobiografike të autorit shqiptar Ismail Kadare të botuara nga shtëpia botuese Onufri në vitin 2014. Titulli vie nga eseja me po të njëjtin titull që hap librin dhe të cilën Kadare ja kushton Parisit dhe kafenesë ku shkruan që prej emigrimit të tij në Francë.
Pas botimit të librit, autori u detyrua të gjente një kafene tjetër për të shkruar sepse në Kafe Rostand i vinin shqiptarët ta takonin e nuk e linin të punonte.
Përmbajtja
Në këtë vëllim përfshihen një varg esesh:
Përkthimi
Në vitin 2017 është botuar në Francë nga shtëpia botuese Fayard.
Olha Kharlan
220px|parapamje|Kharlan në Kampionatin Botëror të ndeshjeve me shpata 2013. Olha (Olga) Hennadiyivna Kharlan (Ольга Геннадіївна Харлан; e lindur më 4 shtator 1990) është një shpatare ukrainase. Ajo është mbajtëse e medaljeve të bronzit nga Lojërat olimpike verore 2016 dhe Lojërat olimpike verore 2012 dhe është dy herë kampione e Botës (2013 dhe 2014) dhe pesë herë kampione evropiane.
Lasha Shavdatuashvili
Lasha Shavdatuashvili (ლაშა შავდათუაშვილი; i lindur më 31 janar të vitit 1992 në Gori, Gjeorgji) është një xhudist gjeorgjian. Ai fitoi medaljen e Artë në garën 66 kg në Lojërat olimpike verore 2012.
Aulus-les-Bains
Aulus-les-Bains është një komunë në Francë. Aulus-les-Bains bën pjesë në departamentin Ariège të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 237 banorë dhe sipërfaqe 52.24 km².
Selim Drejta
Haxhi Selim Drejta (1887-1951), mësues, fetar dhe atdhetar i dalluar nga Vushtrria.
Jeta
Selim Hasan Drejta u lind në qytetin e Vushtrrisë më 15 maj të vitit 1887. Mësimet e para i morri në vendlindje, fillimisht në iptidaje e pastaj në ruzhdie, ndërsa në medresen e qytetit ishte nxënës i Abdyl Kaderit. Studimet e mëtutjeshme i filloi në Shkollën e Lartë Pedagogjike (Dar ul Mualimin) në Shkup për ti vazhduar në Stamboll e Kajro. Pas përfundimit të studimeve kthehet në vendlindje ku fillon aktivitetin e tij si mësues në medresen e qytetit. Veprimtarin e tij e vazhdoi edhe në periudhën mes dy luftërave botërore për çka edhe qe burgosur nga ana e pushtetit të atëhershëm. Selim Drejta vdiq më 2 maj të vitit 1951 në Vushtrri.
Vepra
Selim Drejta përveç gjuhës shqipe ishte njohës i mirë edhe i boshnjakishtes, turqishtes, arabishtes e persishtes. Prandaj krahas punës edukative e arsimore u morr edhe me shkrime. Në shtypin e kohës si p.sh. në gazetën "Drita" (Ishëk) të Shkupit, Gllasnik të Sarajevës, etj. publikonte artikuj të ndryshëm lidhur me arsimin dhe kulturën. Në gjuhët e lartëpërmendura kishte disa punime të botuara. Më tepër shkroi poezi më përmbajtje fetare (ilahi) të cilat këndoheshin dhe komentoheshin nëpër tubime fetare  dhe më gjerë. Këto poezi (ilahi) përveç motivit fetar kishin edhe atë social e patriotik. Po ashtu shkroi edhe disa studime me tematikë nga historia e popullit shqiptar, ku flitej për luftën dhe trimërinë e tij kundër pushtuesit. Shquhen edhe disa punime që bëjnë fjalë për Vushtrrinë dhe territorin e saj. Gjithashtu dallohet edhe poezia / ilahija / përshkruese “Mitrovica”, në të cilën bënë fjalë  më tepër për qytetin, bukuritë  dhe pasuritë natyrore, Ibrin që rrjedhë prajshëm me ujin e pastër “si të Zemzenit”. Në disa poezi (ilahi) ai shpreh mllefin për padrejtësitë dhe jetën e vështirë të shqiptarëve nën sundimin e të huajve ... Përveç shkrimeve të publikuara në shtypin e kohës pjesa tjetër e krijimtarisë së Selim Drejtës ka mbetur në dorëshkrim. Veprat e tij më të njohura janë:
Ault, Somme
Ault është një komunë në Francë. Ault bën pjesë në departamentin Somme të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 1941 banorë dhe sipërfaqe 5.99 km².
Aulx-lès-Cromary
Aulx-lès-Cromary është një komunë në Francë. Aulx-lès-Cromary bën pjesë në departamentin Haute-Saône të rajonit Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 151 banorë dhe sipërfaqe 4.33 km².
Aumale
Aumale është një komunë në Francë. Aumale bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 2544 banorë dhe sipërfaqe 9.06 km².
Ann-Margret
Ann-Margret Olsson (28 prill 1941) është aktore,këngëtare dhe vallëtare suedezo-amerikane, e cila është bërë e famshme dhe e suksesshme në vitet 1960-ta dhe 1970-ta duke ju falenderuar pjesëmarrjes nëfilmat, siq’ janë Bye Bye Birdie (1963), Viva Las Vegas (1964), The Cincinnati Kid (1965), Carnal Knowledge (1971) i Tommy (1975). Gjatë karierës ajo pesë here ka fituar Globin e Artë.
Aumelas
Aumelas është një komunë në Francë. Aumelas bën pjesë në departamentin Hérault të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 469 banorë dhe sipërfaqe 58.26 km².
Aumagne
Aumagne është një komunë në Francë. Aumagne bën pjesë në departamentin Charente-Maritime të rajonit Poitou-Charentes. Komuna ka një popullsi prej 671 banorë dhe sipërfaqe 20.5 km².
Roubaix
Roubaix ose Rube (holandisht Robaais) është një qytet i vjetër industrial gjendet në Francën veriore, afër kufirit me Belgjikën. Ky qytet shtrihet në departamentin Nord të rajonit Epërmet e Francës.
Komuna e Rubezit ka 95,866 banorë, ështe komuna e tretë për nga popullsia së saj rajonit, pas Lille-ës dhe Amiens-ës. Aktualisht, qyteti formuar në verilindje të Metropol evropian i Lille.
Ai gjatë pjesës së dytë të shekullit XIX ishte një nga qendrat e industrisë tekstile në Francën veriore, e cila tashmë ka fituar nofkën "Mançesteri Franceze" ose "Qyteti i një mijë oxhaqe".
Qyteti është i njohur si etapës së fundit në garën e çiklizmit Paris-Roubaix dhe për monumentet e tij historikë dhe arkitektonikë e trashëguar nga Revolucionit Industrial. Veçanërisht e dukshme është Muzeu të Artit dhe të Industri André Diligent.
Kolegji UBT
Kolegji UBT Universiteti për Biznes dhe Teknologji, është një universitet privat i cili gjendet në kryeqendrën e Republikës së Kosovë s, në Prishtinë.
Rreth
UBT-ja është institucion inovativë i  arsimit të lartë në Kosovë, i cili kombinon avantazhet e universiteteve të njohura ndërkombëtarisht. Ky universitet ofron: Të gjitha këto komponente e bëjnë Kolegjin UBT jo vetëm një institucion të rëndësishëm arsimor për të ardhmen e Kosovës, por edhe një institucion modern në Evropë. Me vizionet: "Top Arsim për Top Studentë" dhe "Suksesi me cilësi", UBT-ja është vazhdimisht në kërkim drejt së ardhmes dhe si rezultat i kësaj, është bërë një prej institucioneve më progresive dhe më cilësore të arsimit të lartë në rajon.
parapamje|UBT Kampusi 1 parapamje|UBT Kampusi 2
Programet
UBT ofron një mjedis dinamik dhe ndërkombëtar të studimit për Bachelor dhe Master. Arsimi që ofrohet në UBT përfshin ligjërata në gjuhë të huaja nga ligjërues dhe studiues nga jashtë, i cili krijon një mjedis ndërkombëtar të studimit të mjedisit për studentë vendore dhe ndërkombëtare. Me mbi 50 fusha të studimit, studentët mund të zgjedhin njërën fushë specializimit që përshtatet me aspiratat e tyre dhe të zhvillojnë njohuritë e nevojshme për t'u bërë të suksesshëm në tregun e punës.
Universiteti ofron studime universitare dhe pas universitare. Programet studimore të akredituara në UBT janë:
Lindja e madhe
Fjala Lindja e madhe (frengjisht Grand Est, gjermanisht: Großer Osten) rrjedh që nga koha e mesme, dhe në anën tjetër që nga krijimi i regjionit Françes në vitin 2014 me formimin e rajonet Alsasa, Champagne-Ardenne dhe Lorena. Regjioni kufizohet me Gjermaninë, Luksemburgun, Belgjikën si dhe me Zvicrën.
Aumes
Aumes është një komunë në Francë. Aumes bën pjesë në departamentin Hérault të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 420 banorë dhe sipërfaqe 7.39 km².
Aumerval
Aumerval është një komunë në Francë. Aumerval bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 196 banorë dhe sipërfaqe 3.42 km².
Stadiumi Fadil Vokrri
Stadiumi Fadil Vokrri është një stadium multi-qëllimor në Prishtinë, Kosovë, dhe është një nga stadiumet më të mëdha në Kosovë, aktualisht përdoret kryesisht për ndeshjet e futbollit dhe është shtëpi e KF Prishtinës. Stadiumi pas renovimit ka një kapacitet prej 12,810 ulësesh. Ajo është gjithashtu një nga dy stadiumet e Kosovës që përdoren për ndeshjet ndërkombëtare të Përfaqësueses kosovare të futbollit.
Historia
Stadiumi filloi ndërtimin në vitin 1951 dhe që nga viti 1953 është në shërbim të KF Prishtinës. Stadiumi në vitin 2018 u riemërtua nga Stadiumi i Qytetit në Stadiumin Fadil Vokrri pas vdekjes së legjendës së futbollit kosovar Fadil Vokrri.
Kuriozitetet
Në dhjetor 2007 ishte hera e parë pas Luftës së Kosovës, që stadiumi ishte i mbushur për afro 30,000 njerëzve, për një koncert të reperit amerikan 50 Cent.
Ndeshjet internacionale
Në 7 shtatorë 2002, u mbajt miqësorja e parë pas Luftës së Kosovës midis Kosovës dhe Shqipërisë.
Shqiptarët në Viktori
Shqiptarët në Viktori, shtet i Australisë, përbëjn një bashkësia mërgimtarësh të vendosur të parën herë në vitet e ’20-tat ë shekullit XX-të.
Figurat e regjistrimit të popullësisë në vitit 2011, tregojnë 1501 viktorian të lindur në Shqipëri, që do thotë 63% të numrit të përgjithshëm të të lindurve në Shqipëri. Shumica, 82% flasin shqip në shtëpi, një numër i vogël flet greqisht dhe italisht dhe vetëm 6% flasin anglisht në shtëpi. Popullata pothuaj për nga mosha është përafërsisht e balancuar me numër te njëjtë të njerëzve mbi dhe nën moshën 55 vjeçare. Tradita e gjatë shqiptare e ndërlidhur me bujqësi vazhdon, 20% të tyre janë të punësuar në ferma dhe industrinë e ndërlidhur me ferma. Kjo përqindje nuk përmban në vete numrin e punëtorëve jashtë fermave në komunitetet rurale. Ndërlidhja rurale këtu prap është evidente, 22% e popullatës jeton në rajonin Greater Shepparton. Një numër i konsiderueshëm jeton në zonën urbane, 13% në Brimbank dhe 12% në Whittlesea.
Historia
Shqiptarët për të parën herë përmenden në regjistrimin e popullësisë së Viktorisë në vitin 1933, në regjistër figuruan 249 viktorian të lindur në Shqipëri. Edhe përkundër këtyre të dhënave zyrtare shqiptarët morrën rrugën për në Australi shumë vite më parë. Në vitet e ’20-ta dhe ’30-ta të shekullit XX-të një numër i madh burrash shqiptarë u shpërngul në Melbourne dhe Shepparton dhe u punësuan në ferma. Po të njejtën punë ata e kryenin edhe në atdhe. Rasti ishte i njejtë edhe në vitin 1933, ku në atë kohë asnjë femër e lindur në Shqipëri dhe e ardhur në shtetin e Viktorisë nuk figuronte në regjistër.
Në vitet e ’90-ta të shekullit të XX-të popullata fillon të shënoj rritje në numër, arsye për këtë ka qenë gjendja në Kosovë. Deri në vitin 1996 numri rritet në 653. Në vitin 1999, rreth 4,000 shqiptarë nga Kosova përkohësisht evakuohen në Australi. Një numër i tyre përgjithmonë u vendos në Viktori që edhe u reflektua në rregjistrimin e popullësisë në vitin 2001 me një rritje prej afër 30%.
Feja
Rreth 52% e viktorianëve të lindur në Shqipëri janë të fesë myslimane, 19% të tyre nuk identifikohen me asnjë fe dhe 8% janë identifikuar si të krishterë ortodoksë.
Organizata
Ndër organizatat më të rëndësishme të shqiptarëve në Australi janë: Shoqëria Islamike Shqiptare Australiane, Komuniteti Shqiptar Mysliman i Sheppartonit, Shoqata Shqiptaro-Australiane dhe Shoqata e Grave Shqiptaro-Australiane.
Komuniteti Shqiptar Mysliman i Sheppartonit është komuniteti më i vjetër mysliman në Viktori. Komuniteti ka një histori të pasur dhe ende shënon ditët e rëndësishme fetare dhe Ditën e Flamurit më 28 nëntor.
Rani ki vavi
Rani ki vavi është një pus i shkallëzuar i ndërtuar në mënyrë të rafinuar në qytetin e Patanit në Guxharat të Indisë. Gjendet në brigjet e lumit Saraswati. Rani ki vavi u ndërtua si një përmendore për një mbret të shekullit të XI. U fut në Listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s më 22 qershor 2014. Puset e shkallëzuar janë një formë dalluese e sistemeve nëntokësore të burimeve ujore dhe ujëmbledhësish të nënkontinentit indian dhe janë ndërtuar që nga mijëvjeçari i III p.e.s.. Rani ki vavi u ndërtua në stilin kompleks Arkitekturor Maru-Gurjara me një tempull të përmbysur dhe shtatë nivele shkallësh, që përmbajnë më shumë se 500 skulptura.
Historia
Rani ki vavi, ose Ran-ki vavi (pusi i shkallëzuar i mbretëreshës) u ndërtua gjatë sundimit të Dinastisë Solanki. Përgjithësisht mendohet se është ndërtuar në kujtim të Bhimdevit I (nga viti 1022 deri në vitin 1063), djali i Mularajas, themeluesit të Dinastisë Solanki të Anahilwada Patanit rreth vitit 1050 nga e veja e tij, mbretëresha Udayamati dhe me gjasa u përfundua nga Karandevi I pas vjedjes së saj. Në veprën Prabandha Chintamani, të hartuar nga murgu xhainist Merunga Suri në vitin 1304 gjendet një përmendje e monumentit të ndërtuar nga Udayamati.
Muret e zbukuruara anësore
Shumica e skulpturave i janë kushtuar Vishnut, në format e avatarëve Dus, Kalki, Rama, Mahisasurmardini, Narsinhi, Vamani, Varahi dhe të tjerë që përfaqësojnë kthimin e tyre në botë. Nagkanya, gruaja e bukur Yogini - Apsara e paraqitur në 16 stile të ndryshme të tualetit të duket më tërheqëse e quajtur Solah-shringar. Rreth 50–60 vjet më parë ndodheshin bimë ayurvedike (bimë mjekësore të mjekësisë popullor indiane) përreth kësaj zone dhe uji i mblidhur në Rani ki vav konsiderohej ndihmues për sëmundjet virale, ethet etj. Vavet e Guxharatit nuk janë thjeshtë vende për mbledhjen e ujit dhe shoqërizimin, por përmbajnë edhe rëndësi të madhe shpirtërore. Fillimisht, vavet e Guxharatit u ndërtuan në mënyrë mjaft të thjeshtë, por përgjatë kohës u bënë më të rafinuar, ndoshta për ta bërë të dukshëm konceptin e lashtë të shenjtërisë së ujit me shtimin e hyjnive të skalitura në gurë. Në këtë mënyrë vizitorët hyjnë te Rani Ki Vavi si në një tempull të përmbysur, ku zbritet në nivelet e ndryshme të ujit. Shkallët fillojnë në nivelin e tokës dhe të çojnë posht nëpër ajrin e freskët përmes mjaft pavjoneve me kolona për të arritur në thellësinë e pusit. Ka më shumë se 800 skulptura të rafinuara midis shtatë galerive. Tema qendrore janë Dasavatarat, ose dhjetë mishërimet e Vishnut, duke përfshirë edhe Gautama Budën që veç budistëve konsiderohet nga hindutë si një mishërim i Vishnut. Avatarët janë të shoqëruar nga sadhu, brahminë dhe apsara] (kërcimtarë qiellorë), duke pikturuar buzët dhe zbukuruar veten. Në nivelin e ujit arrihet në skalitjet e Sheshashayi-Vishnut, në të cilin Vishnu është i shtrirë në gjarpërin me një mijë koka, Shesha, ku thuhet se qëndron në pafundësi midis epokave.
Entiteti
Një entitet është diçka që ekziston si vetvete, si një objekt ose subjekt, në të vërtetë ose potencialisht, konkrete ose abstrakte, fizikisht apo jo. Nuk është patjetër të jetë e ekzistencës materiale. Në veçanti, abstraksionet dhe ligjet fiktive zakonisht konsiderohen si entitete. Në përgjithësi, gjithashtu nuk ka supozime se një entitet është një qeni e gjallë, ose e pranishme.
Fjala është abstrakte në qëllimin. Ajo mund të referohet, për shembull, për të Bucephalus, kalin e Lekës të Madh; për një gur, për një numër kardinal; një gjuhë; ose për të fantazmat apo shpirtrat e tjerë.
Objektet astronomike
Një objekt astronomik ose trup qiellor është një entitet fizik natyror, bashkësi, ose një strukturë që shkenca aktuale ka treguar se ekziston në universin e dukshëm. Termi objekt astronomik, ndonjëherë, zëvendësohet me trup astronomik. Zakonisht, një trup astronomik (qiellor) i referohet një strukture të vetme, të bashkuar që është e lidhur së bashku nga graviteti (dhe nganjëherë nga elektromagnetizmi). Shembujt përfshijnë asteroidet, hënat, planetët dhe yjet. Objektet astronomike janë struktura të lidhura gravitacionale që janë të lidhura me një pozicion në hapësirë, por mund të përbëhet nga më shumë objekte apo trupa astronomike të pavarura. Këto objekte janë nga planetë të vetëm në grupe yjesh, nebulae apo gjithë galaktikat.
Thiruarimeya Vinnagarami
Thiruarimeya Vinnagarami ose Tempulli Kudamudakoothan Perumal i është kushtuar hyjnisë Hindu Vishnu i vendosur në Thirunangur, një fshat në rrethinat e Sirkazhit në shtetin e Indisë së Jugut Tamil Nadu. I ndërtuar në Stilin Dravidian të arkitekturës, tempulli është lartësuar në Divya Prabandha, kanoni i hershëm mesjetar tamil i shenjtëve Alvarsë nga shekujt e VI–IX. Është një nga 108 Divyadesamët kushtuar Vishnut, i cili adhurohet si Kudamudakoothani dhe bashkëshortja e tij Lakshmi si Amirtagadavalli. Është një nga njëmbëdhjetë divyadesamët e Thirunangur Tirupathisit dhe është ngushtësisht i lidhur me Alvarin Thirumangai. Tempulli qëndron i hapur nga ora 8 deri në 10 të mëngjesit dhe nga ora deri në 7 të mbasdites dhe ka katër rituale ditore në kohë të ndryshme të ditës. Alvari Thirumangai, Mangalasasana Utsavam që festohet çdo vit gjatë muajit tamil të Thait është një festë e rëndësishme e tempullit gjatë të cilës imazhet festive të njëmbëdhjetë Thirunangur Tirupathive sillen mbi dorinj si Garuda, i quajtur Garuda Vahana, në Thirunangur.
Legjenda
Legjendat e të njëmbëdhjetë tempujve të Thirunangurit janë ngushtësisht të lidhura me njëra-tjetrën. Sipas legjendës, hyjnia hindu Shiva nis të kërcej me tërbim në këtë vend pas vdekjes së bashkëshortes së tijUma për shkak të yagnas (flijimit) së Dakshas. Çdo herë që gërsheti i tij prekte tokën, shfaqeshin njëmbëdhjetë forma të tjera të Shivës. Hyjnitë qiellore u shqetësuan, se nëse kërcimi do të vazhdonte, do të rezultonte në shkatërrimin e krijesave. Ata iu lutën Vishnut ti ndihmonte, i cili u shfaq në këtë vend. Me të parë Vishnun, tërbimi i Shivës u zbut dhe i kërkoi Vishnut të shfaqej në njëmbëdhjetë forma ashtu si dhe ai. Me kërkesën e tij, Vishnu u shfaq në njëmbëdhjetë forma të ndryshme në Tirunangur. Njëmbëdhjetë vendet ku Vishnu u shfaqq besohet se janë aty ku ndodhen njëmbëdhjetë tempujt në Tirunangur. Arimeya Vinnagarami fjalë për fjalë do të thotë vendi ku qëndron Hari (një nga format e Vishnut). Besohet se i urti Uthanga në këtë vend kreu vetëmohimin e tij. Sipas një legjende tjetër vendore Govardana (një formë e Vishnut) zbriti këtu me kërkesë të Shivës.
Tempulli
Tempulli ka një gopuram me tre nivele. Është e rrethuar nga fusha orizoresh dhe gjendet në Thirunangur, një fshat i vogël, 10 km larg Sirkalit në rrugën për në Thiruvenkadu. Depozita e tempullit gjendet në veri të tempullit. I urti Uthankar besohet se ka adhuruar hyjninë kryesore të këtij tempulli. Faltorja qendrore bujt imazhin e Krishnas të ulur me këmbët e tij mbi një ibrik. Thirumangai Alvari e përmend këtë veprim dhe e quan hyjninë "Kudamadukoothar", që do të thotë "Oh, kërcimtari i ibrikut ". Vimana e tempullit quhet Vedamodha Vimanam. Hyjnia kryesore shihet në një posturë të ulur i drejtuar nga lindja. Hyjnia e festës, Gopala, është një imazh panchaloha që shihet me katër krahë dhe bashkëshortja e tij është Amruthakadavalli.
Domethënia fetare
Tempulli nderohet në kanonin e shekujve të VII-IX Nalayira Divya Prabhandam, nga Periazhwari, Thirumalisai Alvari dhe Thirumangai Alvari. Tempulli klasifikohet si një Divyadesam, një nga 108 tempujt e Vishnut që janë përmendur në libër. Gjatë shekujve të XVIII dhe të XIX, tempulli përmendet në mjaft vepra si 108 Tirupathi Anthathit nga Divya Kavi Pillai Perumal Aiyangari.
Praktikat e adhurimit dhe festat
Tempulli është i hapur nga ora 8 deri në 10 të mëngjesit dhe nga ora 5 deri në 7 të mbasdites. Priftërinjtë e tempullit kryejnë puja (rituale) gjatë festave në një bazë ditore. Si tempujt e tjerë të Vishnut në Tamil Nadu, priftërinjtë i përkasin komunitetit Vaishnavait, një nën kastë Brahmine. Ritualet e tempullit kryehen katër herë në ditë: Ushathkalami në orën 8 të mëngjesit, Kalasanthi në orën 10:00 të mëngjesit, Sayarakshai në orën 5:00 pasdite dhe Ardha Jamami në orën 7:00 pasdite. Çdo ritual ka tre faza: alangarami (dekorimi), neivethanami (ofrimi i ushqimit) dhe deepa aradanai (tundja e llampave) si për Kudamudakoothanin ashtu dhe për bashkëshorten e tij Amirtagadavalli. Gjatë adhurimit, recitohen mësime fetare nga Vedat (libra të shenjtë) nga priftërinjtë dhe adhuruesit përkulen përballë statujës hyjnore. Në tempull kryehen rituale javore, dy-javore dhe mujore. Gjatë hënës së re të muajit të kalendarit tamil, Thai, festa e hyjnisë së Thirumangai Alvarot sillet në tempull nga Thiruvali-Thirunagari. Thirumangai Alvari Mangalasasana Utsavam festohet në muajin tamil të Thai (janar–shkurt). Kulmi i festës është Garudasevai, një ngjarje në të cilën imazhet festive të njëmbëdhjetë Thirunangur Tirupathive sillen të hipur mbi mjetin e Garudas, të qujtur Garuda Vahana, për në Thirunangur. Imazhi festiv i Thirumangai Alvarit sillellet gjithashtu mbi një Hamsa Vahanam dhe me atë rast recitohen paasuramat (vargjet) e tij kushtuar secilit nga njëmbëdhjetë tempujve. Imazhet festive të Thirumangai Alvarit dhe bashkëshortes së tij Kumudavalli Naachiyar çohen me një Hamsa Vahana në secilin nga njëmbëdhjetë tempujt. Vargjet kushtuar secilit nga njëmbëdhjetë tempujt këndohen në faltoret përkatëse. Kjo është një nga festat më të rëndësishme në rajon që sjell mijëra vizitorë.
Orbita
parapamje|300x300px|[[Stacioni Hapësinor Ndërkombëtar rrotullohet mbi Plutoni–Charon.]] Në fizikë, një orbitë është rruga e lakuar gravitacionale e një objekti rreth një pike në hapësirë, për shembull orbita e një planeti rreth një ylli ose një satelit natyror rreth një planeti. Orbitat e planetëve janë zakonisht eliptike, dhe masa qendrore rreth të cilës bëhet orbita është në një pikë qendrore të elipsës.
Aumessas
Aumessas është një komunë në Francë. Aumessas bën pjesë në departamentin Gard të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 226 banorë dhe sipërfaqe 21.45 km².
Ilustrimi
right|thumb|Ilustrim nga Jessie Willcox Smith Ilustrimi është vizualizimi ose pikturimi i një subjekti, i bërë nga një artist, siç është vizatimi, skeçi, piktura,fotografia, kinemaja apo ndonjë lloj tjetër imazhi i gjërave të para, të kujtuara ose imagjinuara, duke përdorur përfaqësim grafik. Fjala vjen nga fjala latine illustra'tio, illu'stro që domethënë ndriçim, rrezatim. Printimi është procesi i tanishëm i riprodhimit të ilustrimeve, zakonisht me ngjyrë në letër duke përdorur makinë shtypi. Ilustrimet mund të jenë imazhe artistike duke ilustruar për shembull një tekst, poezi, modë, revistë, pullë postale ose një libër dhe shumë shpesh ilustrimet bëhen për librat e fëmijëve. Qëllimi i një ilustrimi është të sqaroj apo dekoroj një storie, poezi apo një copë informacioni tekstual duke mundësuar një përfaqësim vizual të diçkaje të përshkruar në tekst. Ilustrimet munden gjithashtu të përfaqësojnë imazhe shkencore si florën, mjekësinë, ose procese të ndryshme, procese biologjike ose kimike ose ilustrime teknike rreth përdorimit të diçkaje. Ilustrimet mund të ekzekutohen në teknika të ndryshme, si ngjyrat e ujit, bojë uji opake, vaji, boja e shkrimit, shkumës qymyri ose me prerje në dru.
Ilustrimet shpesh barten si procese industriale në shkallë të gjerë, dhe janë pjesë thelbësore e publikimit dhe printimit. thumb|Njerëzit duke shëtitur në brigjet e lumit Thames. right|thumb| Ilustrimi e mund shpjegimin. Western Engraving & Colortype Co. thumb|Ilustrimi i Doré's i titulluar 'Krijimi i Evës.' thumb|Ilustrimi 'Dëbimi nga kopshti i Edenit' nga artisti francez, Gustave Doré. thumb|Ilustrimi i Paul Gustave Louis Christophe Doré's i titulluar 'Abrahami i argëton tre të huaj.' thumb|Ilustrim nga Gustave Doré, i famshëm për ilustrimet e tij të Don Kishotit, Komedisë Hyjnore dhe Gargantuas dhe Pantagruelit.
Historia
Ilustrimet e koduesve mesjetarë ishin quajtur 'ndriçime'. Johannes Gutenberg e shpiku makinën e shtypit dhe në mënyrë të pavarur zhvilloi një sistem shtypi të lëvizshëm në Evropë, së bashku me shpikje në hedhjen e ngjyrave bazuar në matricë dhe myk dore. Ai gjithashtu shtoi ilustrime te librat e tij të printuar, zakonisht prerje druri. Gjatë shekullit të 15, librat e ilustruar me prerje druri dolën në dispozicion. Proceset themelore të përdorura për riprodhimin e ilustrimeve gjatë shekujve 16 dhe 17 ishin gdhendje dhe gravura. Në fund të shekullit të 18,litografia lejoi riprodhimin e ilustrimeve edhe më të mira. Ilustruesi më i theksuar i kësaj kohe është William Blake i cili i pasqyroi ilustrimet e tij në gravurë.
Nga fillimi deri në mes të shekullit 19
Revista humoristike britaneze Punch, që u themelua më 1841 pas suksesit të hershëm të Comic Almanac (1827-1840) të Cruishank-ut, punësoi një seri të pandërprerë të ilustruesve komikë të kualitetit të lartë, duke përfshirë Sir John Tenniel, Vëllezërit Dalziel, dhe Georges du Maurier, në shekullin e 20. E paraqet kalimin gradual në ilustrimet e popullarizuara; nga mbështetja në karikaturë tek vëzhgimet e sofistikuara tematike. Këta artistë të gjithë të trajnuar si artistë tradicional të arteve të bukura, arritën reputacionin e tyre kryesisht si ilustrues. Punch dhe magazina të ngjashme si revista parisiane Le Voleur kuptuan që ilustrimet e bukura shisnin aq shumë kopje sa materiali i shkruar.
Epoka e artë e ilustrimit
Gazetat, revistat dhe librat e ilustruar ishin bërë media dominuese e konsumimit publik në Evropë qysh nga mesi i viteve 1800. "Epoka e artë amerikane e ilustrimit" zgjati nga vitet 1880 deri shkurtimisht pas Luftës së Parë Botërore (edhe pse forma e artit mbeti në përdorim deri në vitet 1930). Zhvillimet në teknologjinë e printimit i liruan ilustruesit nga nevoja e eksperimentimit me ngjyra dhe gjetjes së teknikave të reja të paraqitjes. Një grup i vogël ilustruesish në këtë kohë u bënë të pasur dhe të famshëm. Imazhet që ata krijuan ishin portret i aspiratave amerikane të asaj kohe.
Ilustrimi teknik
thumb|Ilustrim i një seti daullesh Ilustrimi teknik është përdorimi i ilustrimit për të komunikuar vizualisht informacion të një natyre teknike. Ilustrimet teknike mund të jenë vizatime teknike ose diagrame. Ilustrimi teknik në përgjithësi synon "gjenerimin e imazheve shprehëse që në mënyrë efektive bartin informacion të caktuar përmes kanalit vizual tek vëzhguesi njerëzor". Ditëve të sotme, shumë programe ilustrimi përdoren për të krijuar ilustrime teknike për shkak të nevojës për imazhe të detajuara dhe përditësime të vazhdueshme. Përpos ilustruesit të zakonshëm 2-D, Adobe Illustrator, ka edhe shumë programe grafike kompjuterike 3-D që shpesh përdoren për krijimin e ilustrimeve në libra shkollorë, veçanërisht nëpër ata shkencorë. Ilustrimet teknike përgjithësisht përshkruajnë dhe shpjegojnë temat për një audience joteknike. Prandaj, imazhi vizual duhet të jetë i saktë në aspektin e dimensioneve dhe proporcioneve, dhe duhet të mundësojë "një përshtypje të përgjithshme të asaj se çka një objekt bën ose është, për të rritur interesin dhe kuptimin e shikuesit".
Teknikat e ilustrimit
Digolo dhe Mazrui i nënkategorizojnë ilustrimet në teknikat të cilat aplikohen, siç janë: vizatimi, pikturimi, printimi dhe ngjitja. Këto teknika ndikojnë artin në mënyra të ndryshme, duke u zgjedhur për ndikimet e ndryshme që ato prodhojnë. Zgjedhja mund të bëhet në bazë të kërkesave të ilustrimit, kufizimeve të artistit, çmimit, apo faktorë të tjerë.
Akuitania e Re
Akuitania e Re  (frën: Nouvelle-Aquitaine ; Ocitanisht: Nòva Aquitània [ˈnɔβɔ akiˈtanjɔ] ose Novèla Aquitània [nuˈβɛlɔ akiˈtanjɔ]; Baskisht: Akitania Berria ; Poitevin-Saintongeais: Novéle-Aguiéne ; Shqip: Akuitania e Re) është një rajoni administrativ më i madh i Francës, i cili mbulon Perëndimin dhe Jugperëndimin e saj rreth Oqeanit Atlantik, në afërësi të Pirenejve në kufi me Spanjën. Rajoni u krijua nga reforma territoriale e rajoneve franceze nëpërmjet shkrirjes së tre rajoneve: Akuitania, Limousin dhe Poitou-Charentes. Mbulon 84 036 km2 ose 1/8 e shtetit.
Është rajoni më i madh në sipërfaqe duke përfshirë rajonet e përtejdetit, me një territor pak më të madh se ai i Austrisë. Prefektura dhe qyteti më i madh, Bordoja, së bashku me periferitë dhe qytetet satelite formojnë zonën e shtatë më të madhe metropolitane të Francës me 850 000 banorë. Rajoni ka 25 zona të mëdha urbane mes të cilave më të rëndësishmet pas Bordosë janë Bajona (288 000 banorë), Limozhi (283 000 banorë), Puatjeri/Peitou (255 000 banorë), Pau (241 000 banorë) dhe La Rochelle (206 000 banorë) si dhe 11 grumbuj të rëndësishëm.
Akuitania e Re ka 5 universitete (Bordo, La Rochelle, Limozh, Puatjer dhe Pau). Mbart tre nga katër resortet historike në bregun atlantik të Francës: Arcachon, Biarritz dhe Royan, si dhe disa resorte skish (Gourette).