cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prokariot
Prokariotet ndahen në dy grupe: bakteret dhe arkeat. Arkeat janë njohur si grup jetësor në 1990. Këta organizma fillimisht mendoheshin se ishin në gjendje të jetonin vetëm në kushte ekstreme, si temperatura të larta, nivele të larta pH dhe nivele të larta radiacioni. Por kohët e fundit janë gjetur në të tera llojet e ambienteve.
PROKARIOTËT DHE EUKARIOTËT “Bakteret e vërteta” (ku përfshihen të gjitha bakteret që infektojnë njeriun) janë anëtarë të të njejtës mbretëri të gjallesave - eubacteria, bacteria. Një grup tjetër mikroorganizmash që shpesh hasen në mjedise ekstreme jetësore formojnë mbretërinë tjetër - archaebacteria, Archaea. Në aspektin morfologjik, të dy mbretëritë e këtyre mikroorganizmave kanë ngjashmëri mes vete( sidomos kur iu mungon bërthama), prandaj ato së bashku grupohen si prokariotë. Megjithatë, ato kanë dallime të dukshme në aspektin biokimik. Shumica  e archaea jetojnë në mjedise tipike, siç janë burimet e nxehta sulfurike, ku mbretëron temperaturë mbi 80 °C dhe pH=2. Këto mikroorganizma quhen termoacidofile. Të tjerat jetojnë në mjedise që përmbajnë metan (metanogjenet) ose përqëndrime të larta të kripës (halofilet ekstreme). Archaea Bazuar në ngjashmëritë e sekuencave të ADN-së, del se arkaeat dhe ekuariotet janë ndarë nga eubakteret para se të ndahen nga njëra tjetra (figura 1a). Nga vështrimi biokimik, arkaeat në shumë aspekte janë më të ngjashme me eukariotet sesa eubakteret. P.sh., ARN polimeraza e arkaeave në aspektin e numrit të nënnjësive është poaq komplekse sikurse polimerazat e bërthamës së eukarioteve. Njëkohësisht, përbrenda disa nënnjësive eukariote ekziston një homologji e konsiderueshme e aminoacideve. Po ashtu, te arkaeat gjeni promotor i strukturës është më shumë i ngjashëm me atë të eukarioteve sesa eubaktereve. Sikurse eubakteret, edhe arkaeat kanë operone, të cilat i përshkruajnë tek ARNi policistronike. Ngjashmëri ekzistojnë edhe në faktorët e sintezës së proteinave të arkaeave dhe eukarioteve, duke sugjeruar për një mekanizëm të përbashkët të sintezës së proteinave. Njësia 16S e ARNr te eubakteret dhe arkaeat dallon dukshëm në sekuencë. Eubakteret ( me përjashtim të gjinive Mycoplasma dhe Chlamydia) posedojnë peptodoglikan (sinonimet: mureinë, mukopeptid, skeleti i murit qelizor). Peptidoglikani përmban një sheqer unikat, acid muramik, që nuk gjindtë tjetërkund në natyrë. Archaebacteret përmbajnë pseudomureinë që dallon strukturalisht me mureinën e eubaktereve. Për të shprehur ngjashmëritë ndërmjet archaeae dhe eukarioteve, në të kaluarën është përdorur termi archaebacteria. Sot, të gjitha format tjera qelizore të jetës (përfshirë bimët, kafshët dhe fungjet) përmblidhen me një emër-eukariotë. Anëtarët e Archaea nuk janë patogjenë për njerëz dhe nuk do të diskutohen më tej.
DALLIMET NDËRMJET PROKARIOTEVE DHE EUKARIOTEVE Qeliza prokariote, për dallim prej asaj eukariote nuk është e fragmentuar. Ajo nuk ka membranë bërthamore, mitokondrie, retikulum endoplazmatik, trupin e Golgjit, fagosome dhe lizosome (Figurat 1b, 2 dhe 3). Prokariotet, në përgjithësi kanë vetëm një kromozom cirkular. Pasi që nuk kanë membranë bërthamore, kromosomi është i lidhur në një vend specifik të membranës qelizore- në mezosome. Ribosomet e prokarioteve janë 70S ( S- njësia e Svedbergut, një vlerë e madhësisë), kurse ribosomet e eukarioteve janë më të mëdha (80S). Nënnjësitë ribosomale të prokarioteve janë 30S dhe 50S ( te eukariotet janë më të mëdha). Ribosomet 30S kanë ARN 16S, kurse ribosomet 50S përmbajnë ARN 23S dhe 5S. Te eukariotet, ARN ribosomal është më i madh (ARNr 18S ndaj 16S). Membranat bakterore, në përgjithësi nuk përmbajnë sterole (p.sh.kolesterol).
STRUKTURA BAKTERORE Edhe pse nuk janë aq komplekse sa eukariotet, te prokariotet mund të definohen disa struktura përbërëse eubakterore. Këto struktura nuk i posedojnë të gjitha bakteret. Plazmidet Janë segmente të ADN-së që ndodhen jashtë kromozomeve, të pranishme në shumë kopje dhe shpesh kodojnë faktorët e patogjenezës dhe ato të rezistencës antimikrobike. Disa forma, po ashtu janë të përfshira në shumëzimin e baktereve. Mbështjellësi qelizor Bakteret mund të ndahen në dy grupe duke u bazuar në ngjyrosjen sipas Gramit. Bakteret Gram pozitive e mbajnë  ngjyrën e kristal violetit pas shpërlarjes me ujë, kurse ato Gram negative nuk e mbajnë atë pas shpërlarjes. Të gjitha bakteret kanë membranë qelizore në të cilën bëhet fosforilimi oksidativ (pasi që nuk kanë mitokondrie). Jashtë membranës qelizore ndodhet muri qelizor, që përbën një formacion rigjid dhe e mbron qelizën nga liza osmotike. Bakteret gram pozitive kanë mur qelizor shumë më të trashë sesa ato Gram negative. Bakteret Gram negative kanë edhe një membranë të jashtme shtesë. Membrana e jashtme është bariera kryesore e permeabilitetit te bakteret Gram negative. Hapësira ndërmjet membranës së jashtme dhe asaj të brendshme quhet hapësira periplazmike. Bakteret Gram negative i deponojnë enzimet e tyre zbërthyese në hapësirën periplazmike. Bakteret Gram pozitive nuk kanë hapësirë periplazmike; ato sekretojnë ekzoenzime dhe bëjnë digjestimin jashtëqelizor. Digjestimi është i nevojshëm, pasi që molekulat e mëdha nuk mund të kalojnë rregullisht nëpër membranën e jashtme (nëse është prezente) ose nëpër membranën qelizore.
Flagjela Disa lloje bakteresh janë të lëvizshme dhe kanë organele të lëvizjes – flagjela (figura 4). Ato janë të afta ta shijojnë mjedisin e tyre jetësor dhe të përgjigjen ndaj substancave kimike ushqyese ose materieve helmuese duke lëvizur drejt tyre apo larg nga to (kemotaksa). Flagjelat janë të fiksuara në membranën qelizore, zgjaten nëpër mbështjellës qelizor dhe shtrihen si varg i gjatë. Flagjela përbëhet nga një numër proteinash, përfshirë edhe flagjelinën. Ato e lëvizin qelizën përmes rrotacionit me lëvizje sikur helikë. Filamentet aksiale te spiroketat kanë funksion të ngjashëm sikurse flagjelet. Proteinat lidhëse në hapësirën periplazmike ose membranën qelizore i lidhin burimet e ushqimit (siç janë sheqernat dhe aminoacidet) duke shkaktuar metilimin e proteinave të tjera të membranës qelizore të cilat ndikojnë në lëvizjen e qelizës me flagjela. Permeazat janë proteina që pastaj i transportojnë këto ushqime nëpër membranën qelizore. Energjia dhe burimet e karbonit mund të deponohen sipas nevojës në “granulat deponuese” të citoplazmës që përmbajnë glikogjen, polihidroksibutirat ose polifosfate.
Endosporet (sporet) Janë forma të fjetura të qelizës bakterore që prodhohen nga disa lloje bakteresh gjatë kushteve të pavolitshme jetësore (figura 7); forma aktive e rritur e qelizës quhet formë vegjetative. Sporet janë rezistente ndaj shumë kushteve të pavolitshme (përfshirë temperaturat e larta dhe tretësit organikë). Citoplazma e sporeve është e dehidruar dhe përmban kalcium dipikolinat (acidi dipikolinik- figura 8), që është përgjegjës për rezistencën e spores ndaj nxehtësisë. Sporet më së shpeshti hasen te gjinitë Bacillus dhe Clostridium.
Veton Osmani
thumb|
Veton Osmani është aktor dhe regjisor shqiptar. Mbaroi studimet për aktor në vitin 1993 në klasën e prof. Faruk Begollit. I takon gjeneratës se parë të aktorëve kosovarë të dalë nga Fakulteti i Artit Dramatik, i cili ishte formuar në vitin 1989 në kuadër të Universitetit të Prishtinës. Veton Osmani është angazhuar në shumë shfaqje teatrale në Teatrin "Dodona" në Prishtinë, vlenë të theksohen "Herojte e Kombit "te Ymer Shkrelit, "Profesor jam Talent...1 " etj. dhe pastaj në Teatrin Kombëtar në Prishtinë duke u angazhuar aktivisht në skenën e këtij Teatri. Ka interpretuar me shume se 80 rrole.
Në vitin 1997 ka berë regjinë e filmit televiziv Zotëri Dollari, në interpretim të aktorëve: Xhejlane Godanci, Ilir Rexhepi, Adhurim Demi, etj. Film ky i dramatizuar sipas veprës "Vëllëzëri dhe Interes" të autorit Kristo Floqi dhe i cili njihet si njëri nga prodhimet më të suksesshme televizive të viteve të nëntëdhjeta në Kosovë.
Tattnall County
Tattnall County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Festivali i 42-të i Këngës në RTSH
Festivali i 42-të i Këngës në RTSH u zhvillua në fundin e dhjetorit të vitit 2003 në Tiranë.
Kënga fituese “Dua të bëhem imazhi yt”, kënduar nga Anjeza Shahini.
Leon Trocki
thumb|right|Leon Trocki
Leon Trocki (ose Trotski) (Lev Davidoviç Bronshtejn) lindur në vitin 1879 në Ukrainë, ishte një intelektual rus dhe komunist revolucionar me ide ortodokse Marksiste i cili ndihmoi në realizimin e Revolucionit të tetorit dhe ndihmoi në ardhjen në pushtet të Partisë Bolshevike në vitin 1917. Trocki binte dakord me Joseph Stalin-in në të gjitha çështjet thelpësore përveçse taktikave të vogla dhe se kush duhej të bëhej diktator i Rusisë me vdekjen e Nikolai Lenin-it. Trocki u përjashtua nga Partia Komuniste në vitin 1927, u përjashtua nga Rusia në vitin 1929, ndërsa në vitin 1940 u vra në Meksikë.
Biografia
Leon Trocki (25 tetor 1879 - 21 gusht 1940)
Emri i tij i vërtete është Lev Davidoviç Bronshtejn (Лев Давидович Бронштейн). Revolucionare dhe teoricien komunist. Ka qenë president i Sovjet të Pjetërgradit gjatë revolucioneve të 1905 dhe të 1917. Gjatë mosmarrëveshjeve me Stalinin, gjatë viteve njëzete, u përjashtua nga partia dhe u dëbua nga Bashkimi Sovjetik. U vra në Meksikë nga një agjent sovjetik.
Lindur në një familje çifute në Janovka (në Ukrainë). Sipas kalendarit gregorian data e lindjes së tij është 7 nëntor 1879. U afrua me idetë revolucionare që në moshe të re, kur ka qenë student në universitetin Odessa. Në vitin 1900 u dënua me katër vjet dëbim për në Siberi. Në vitin 1902 arriti të arratisesh nga Siberia dhe u largua për në Londër. Atje u bashkua me Vladimir Lenin, në atë kohë redaktor i gazetës "Iskra" (Shkëndija), organ i Partisë Social Demokratë e Punëtorëve të Rusisë (POSDR). Kur morri pjesë në kongresin e dytë të POSDR, në verë 1913, u bashkua me Menshevikët, edhe pse nuk i qëndroi besnik. Në vitin 1905 u rikthye në Rusi. Përfshirja e tij në grevën gjeneralë të tetorit, si president i Sovjet të Pjetërgradit dhe përkrahja e tij për revolucion, e sollën në arrestimin dhe i dhanë si vendim : dëbimi për jete. Në vitin 1907 arratiset dhe largohet përsëri për në Londër, ku merr pjese në kongresin e katërt të partisë. Në tetor martohet në Vjenë. Në vitin 1906 ai shkruan librin "Rezultate dhe Perspektive" i cili i bazuar në idetë e Marksit, Trocki argumenton se klasa e punëtoreve do të zhvillohet kur të mos ekzistojë me klasa imperialiste. Kjo teori propozon se revolucioni Rus do të jetë filli i një revolucioni global dhe suksesi i socializmit në Rusi do të ndiqet edhe nga shumë vende evropiane. Në vitin 1912 punoi si reporter për gazetën radikale "Kievskaja Mysl" në Ballkan, ku ishte dëshmitar i luftërave të 1912-1913. Shkrimet e tij i boton në librin "Luftërat ballkanike" (1912-1913). Gjate afrimit të Luftës së Parë largohet për në Zvicrën neutrale dhe më pas për në Francë. U dëbua nga Franca dhe jetonte në New York kur Revolucioni Rus (shkurt 1917) largoi Carin. U kthye në Rusi në mars të 1917, ku u bashkua me bolsheviket dhe u morr me veprimtari për të hedhur qeverinë e përkohshme e udhëhequr nga Aleksandër Kerensky.
Në 26-27 tetor të 1917 (6-7 nëntor sipas kalendar julian) Trocki ishte një nga organizatoret e revolucionit të tetorit të cilin përmbysen qeverinë e përkohshme. Pas revolucionit Trocki emërohet Sekretar i Punëve të Jashtme, me qellim kryesor për të negociuar paqën me Gjermanet dhe aleatet e saj. Por në traktatin e Brest-Litovskit, Rusia u detyrua të linte gati 1/3 të territorit të saj për të dalë nga lufta e parë botërore. Trocki kundërshtoi këtë traktat, e cila më pas u firmos nga anëtaret e partisë bolshevike. Në këto rrethana Trocki jep dorëheqjen si Sekretar i Punëve të Jashtme.
Më pas Trocki u emërua Komisar Supreme i Forcave Ushtarake të Rusisë, i cili formoi një ushti të fortë dhe të stërvitur sovjetike e quajtur "Armata e kuqe". K Pas vdekjes së Leninit, Stalini ishte në gjendje që të konsolidonte kontrollin e tij mbi Partinë dhe qeverinë. Në këtë pikë, Trocki ishte i pafuqish për ti dalë ballë Stalinit. Në kongresin e dymbëdhjetë të partisë, Trocki u përpoq që ti kundërviheshe Stalinit, i cili bashkë me Kamenev dhe Zinovjev përbenin troiken. Më pas u dëbua për në Turqi, u spostua për në France, Norvegji dhe përfundimisht në Meksikë.
Më 21 gusht vritet nga sekretari i tij, që më pas doli se ishte një agjent sekret i dërguar nga Stalini, emri i tij është Ramon Mercader. Trupi Trocki u varros rreth shtëpisë së tij në Coyoacan (një fshat pranë qytetit të Meksikos). Përpara vrasjes së tij, Trocki në testamentin e tij shkruante : "Cilado qofshin shkaqet e vdekjes sime, unë do të vdes me besimin e patundshëm për të ardhmen komuniste, ky besin në njeriun dhe në të ardhmen e tij, më jep një forcë rezistente, që asnjë besim fetar nuk mund të ma japi. Përtej dritares mund të shohë barin e gjelbër dhe qelin e kaltër dhe kudo dritën e diellit. Jeta është e bukur. Të munden gjeneratat e ardhshme ta çlirojnë nga çdo e keqe, shtypje apo dhune."
Kijasi
Përkufizimi i analogjisë në të drejtën e sheriatit është “Krahasimi i një çështjeje për të cilën nuk kemi bazë ligjore me një çështje tjetër të ngjashme, analoge me të parën, për të cilën kemi bazë ligjore të qartë, dhe për shkaqe, arsye apo prova të ngjashme, mund të sillet gjykimi i të dytës analoge me të parën”.
Po ashtu si burimet e mëparshme edhe analogjia ka kushtet e veta që duhet pa tjetër ti ketë këto elemente :
Mënyra e njohjes së shkaqeve të normës
Njohja e shkaqeve të normës ka disa mënyra: a-Njohja e shkakut me Kur’an dhe Sunnet, ky grup ndahet në dy nëngrupe të tjera:
Llojet e analogjisë
Llojet e analogjisë janë pesë:
Ndalesa e Analogjisë
Analogjia ndalohet në këtë çështje:
Ixhmai-Konsensusi i Juristëve të Medinë dhe Kufës të hershëm
Konsensusi i juristëve të Medinës dhe të Kufës është po ashtu një prej burimeve të së drejtë së Sheriatit. Të gjithë juristët janë të pajtimit se nëse një normë ka qenë e miratuar nga juristët e medinës dhe kufës nuk lejohet të kundërshtohet nga myslimanët, këtu bëhet fjalë për norma të cilat natyrisht kanë bazë ligjore në burimet e lartë përmendura. Arsyeja se pse ky konsensus konsiderohet si burim i së drejtës së Sheriatit është se profeti Muhamet ka jetuar një kohë të gjatë në atë vend, po ashtu edhe shpallja-legjislacioni ka zbritur në këtë vend dhe juristët e medinës i kanë mësuar rregullat nga profeti. Kurse sa i përket konsensusit të juristëve të Kufës arsyeja është se pas përhapjes së Islamit në Irak, shumë prej shokëve të profetit kanë shkuar në këtë vend dhe ua kanë mësuar njerëzve fenë dhe jurisprudencën, të cilën gjë ata e kultivuan shumë.
Legjislacione hyjnore të mëparshme para legjislacionit të Kur’anit
Me këtë burim nënkuptohet me ato dispozita-norma të cilat i ka përcaktuar Zoti komuniteteve të mëparshme në librat e mëhershme të shpallura në origjinal tek profetët tjerë siç është: Tevrati-Tora, Zeburi-Psalmet, Inxhili-Ungjilli.
Këto legjislacione kanë dy lloj norma:
Preferencat e Rezonimit Juridik - Istihsani
Ky lloj burimi i së drejtës është kur të ndodh që juristit t’i parashtrohet zgjidhja e ndonjë çështjeje, e në këtë rast juristi i jep përparësi llojit të katërt të analogjisë para llojit të pestë të analogjisë, ky lloj veprimi (dhënia e përparësisë) në të drejtën e sheriatit quhet Istihsan (preferencë e rezonimit Juridik). Duhet cekur se edhe ky burim i së drejtës së Sheriatit patjetër duhet të ketë mbështetje ligjore.
Rezonimi Juridik i bazuar në gjendjen e më hershme për vazhdimësi - Istih’sabi
Ky lloj burimi ka të bëjë me normën e cila në fakt ka ekzistuar më herët, mirëpo dyshohet në mos ekzistimin e saj, dhe si e tillë gjykohet se ajo normë vazhdon deri sa nuk sillet dëshmia e kundërt. Po ashtu edhe e kundërta, kur mendohet se diçka nuk ka ekzistuar më herët, por dyshohet se ekziston, kështu që vazhdohet të gjykohet se nuk ekziston derisa nuk dëshmohet e kundërta e saj.
Rezonimi Juridik i bazuar në Interes të përgjithshëm - Istislahi
Ky burim ka të bëjë me normat që janë në interes të përgjithshëm të njerëzve, të cilat u sjellin dobi atyre dhe i largojnë nga gjërat e dëmshme.
Rezonimi i interesit të përgjithshëm ndahet në gjashtë lloje:
E drejta a zakonit-traditës - Urfi
Juristët myslimanë të drejtën e traditës e marrin si burim për shkak se myslimanët jetojnë në vende të ndryshme dhe traditat dallojnë nga një vend në vendin tjetër.
E drejta e traditës po ashtu për të qenë e ligjshme ndahet në katër grupe:
Kushtet e traditës janë pesë:
Patrikana e Ohrit
parapamje|Patrikana e Ohrit në vitin 1000 Patriarkana e Ohrit ose Kryepeshkopata e Ohrit ishte formë organizimi e kishës ortodokse me një patriark në krye, e cila e kishte qendrën në Ohër.
Patriarkana kishte nën varësinë e saj gjashtë peshkopata, midis tyre edhe ato të Pellagonisë-Manastirit, Korçë-Elbasanit, Beratit dhe Durrësit. Nën juridiksionin e saj bënte pjesë edhe Voskopoja. Patriarkana e Ohrit ishte në konflikt me Patriarkanën e Stambollit. Shkaku i konfliktit ishin kontradiktat midis klerit vendas të Maqedonisë, Shqipërisë e Bullgarisë me klerin grek të Fanarit, i cili kishte fituar prej sulltanëve privilegjin për të shfrytëzuar popullsinë vendase. Patrikana e Ohrit u mbyll nga Porta e Lartë në vitin 1767.
Rifat Latifi
Prof. Rifat Latifi mjek dhe profesor i mirënjohur në nivelin ndërkombëtar. Gjatë karrierës së tij ai ka punuar në universitete dhe qendra spitalore me emër nëpër Amerikë, si Texas, Filadelfia, New York, Doha.
Aktualisht, është profesor i kirurgjisë dhe president i Kolegjit të Kirurgëve Amerikan për shtetin e Arizonës. Prof. Latifi, është krijues dhe implementues i Programit të Telemjekësisë në Kosovë dhe Shqipëri, program ky i financuar nga USAID. Është Laureat i Çmimit Prestigjioz dhënë nga “IDG’s Computerworld Honors Program”, më 2011.
Prof. Latifi ka botuar 9 libra për mjekësinë dhe është autor i mbi 100 artikujve shkencorë. Ai ka kryer specializimin në Kirurgji të Përgjithshme, një vit në Klinikën e Klivelandit, e pastaj në Universitetin Yale, që të dy këto institucione, nga më të mirat në botë.
Specializimin e dytë në Traumatologji të përgjithshme dhe reanimacion, e mbaron në New York College of Medicine.
Pas specializimeve, shkon në Richmond, Virxhinia për një kohë të shkurtër, por do të përfundonte shumë shpejt në Tucson, Arizona. Sot, ai punon si profesor i kirurgjisë në Universitetin e Arizonës.
Zogu i shqiptarëve
"Zogu i shqiptarëve, një histori e jetuar" me Autor Çatin Saraçi. Përktheu nga dorëshkrimi në anglisht Virgjil Muçi, redaktor Aurel Plasari. Shtëpia botuese 55, viti botimit 2006. Faqe 161. Libri i tij është një kritikë e gjallë dhe e shumanshme e figurës së Mbretit Zog.
Asău
Asău është një komunë në qarkun Bacău në Rumani. Ka një popullsi prej 7316 banorësh dhe sipërfaqe 307.45 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 6 fshatrave: Apa-Asău, Asău, Ciobănuş, Lunca-Asău, Păltiniş, Straja.
Indrė Šerpytytė
Indrė Šerpytytė (lindur më 1983) është një artiste lituaneze që jeton dhe punon në Londër. Šerpytytė merret me ndikimin e luftës në historinë dhe perceptimin, dhe punon me fotografi, skulpturë dhe pikturë.
Jeta dhe puna
Šerpytytė lindi në vitin 1983 në Palanga, Lituani dhe u zhvendos në Londër në moshën 14 vjeçare. Ajo ka diplomua Master në fotografi nga Royal College of Art, në Londër e saj Bachelor në fotografi editoriale në Universitetin Brighton.
Kantoni Carbonne
Kantoni Carbonne (frëngjisht: Canton de Carbonne) është një kanton në departamentin Haute-Garonne, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Carbonne. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 16386 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Carbonne aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Vasil Laçi
Vasil Laçi (Piqeras, 1922 - 26 maj 1941) ka qenë një i ri patriot shqiptar që u përpoq të vrasë Viktor Emanuelin III dhe Shefqet bej Vërlacin, kryeministrin e emëruar pas pushtimit italian.
Biografia
U lind në fshatin Piqeras në Shqipërinë Jugore, afër qytetit të Sarandës në vitin 1922. Fëmijërinë e kaloi në Piqeras, ku mësoi shkollën fillore lokale. Në 1939 ai u transferua në Tiranë, kryeqyteti i Shqipërisë, pasi u ftua për të punuar atje. Në Tiranë ai zhvilloi marrëdhënie me grupet patriotike, dhe ka ndihmuar disa nga anëtarët e tyre të shpëtuar nga trupat italiane dhe policia.
Pas atentatit dhe trashëgimia
Laçi u arrestua menjëherë dhe u ekzekutua me varje dhjetë ditë më vonë. Për të parandaluar zemërimin e njerëzve dhe shtyrjen e tyre në kryengritje të mundshme, qeveria fashiste italiane ia atribuoi sulmin e tij çështjeve ekonomike, se gjoja e kishte me Vërlacin.
Ai ishte një nga njerëzit e parë që do t’i jepet pas vdekjes nga ana e qeverisë komuniste shqiptare titulli Hero i Popullit të Shqipërisë.
Presidenti i Shqipërisë Ilir Meta e vlerësoi "Heroin e Popullit" Vasil Laçi (pas vdekjes) me “Dekoratën e Flamurit Kombëtar”.
Tentativa për t'i bërë atentat perandorit së pari u dramatizua si një libër dhe më vonë u realizua filmikisht me Plumba Perandorit më 1980. Në nderim të veprës së tij, në Tiranë është ngritur një monument vepër e Kristaq Ramës.
Abade
Abadeh është një qytet në Fars, 270 kilometra në veri të Shiraz, 200 kilometra në jug të Isfahan, 190 kilometra në jugperëndim të Yazd dhe 528 kilometra në juglindje të Shahrekord. Eshtë 6.052 kilometra katrorë dhe ze rreth 11 përqind e zonës totale  të provincës.
Qyteti Abadeh, duke përfshirë edhe qytetin qendror të Abadeh, ka rreth 20 fshatra.
Klima
Klimatike lokale karakterizohet nga reshjet dhe shiu. Reshje mesatare vjetore variojne prej 120mm- deri ne 200mm në vit Dimri eshte i ftohte kurse vera e fresket.
Gjuha dhe besimi
Të gjithë banorët e qytetit përreth Abadeh], para se të dominonin arabet, i perkisnin fese zoroastrike. Ka rraca te ndryshme si: turke, arabe, iraniane, perse etj. Më shumë se 35 për qind e popullsisë së qytetit janë emigrantë.
Flora dhe Fauna
Bimesia karakterizohet nga stepat ose zonat gjysme shkretinore. Dallohet per bimët farmaceutike dhe fushat pjellore e te lageshta. Nuk ka shume kafshe te egra, por mund te themi qe dallohet per lepujt e shumte.
Miniera
Minierat kryesore në kete qytet janë :
Miniera Suva në rrethinat Abadeh  dhe miniera Cobalt 9 kilometra larg Abadeh.
Zejtaria
Cilesohet si nje vend me punime mjaft te larmishme por dallohet kryesisht per gdhendjen e drurit, perpunimin e mermerit, ndertimin e pallateve prej mermeri etj. Nje nga artistet me te mire eshte Prof. Ahmed Emami.
Pronat Kulturore
Shkolla e pare u krijua nga Adib Abaz, Haji Mohammad Hashim Khan dhe Mullah Haji Ahmad, ku pedagogu i pare ishte Abazi.
Me pas u hap zyra e kulturës Abadeh, qe merrej me menaxhim, ne vitin 1315.
Timcheh Sarafyan
Ky eshte nje qytet i vjeter tregtar i krijuar 120 vjet me pare, ku ana e djathte ishte per burra ndersa e majta per grate. U ndërtua nga Haj Mohammad Khan, nje godinë e ndërtuar me dy kate dhe disa dhoma qe sherbenin per biznes.
Figurat Kulturore
Poetët:
Kaligrafet:
Muzikantët:
Fation Plaku
Fation Plaku ka lindur më 9 dhjetor 1975 në Tiranë, ku edhe banon që nga ajo kohë. Është
diplomuar në Shkencat Politiko-Administrative. Ka punuar ne nje periudhe prej 21-vitesh në Ambasadën e Shteteve të
Bashkuara të Amerikës në Tiranë.
Ka përvojë të pasur ngjitjesh në malet tona pasi prej 20 vjetësh merr pjesë si organizator ose
spikatura të bukurive natyrore të vendit tonë. Ka disa hobe të lidhura me natyrën: alpinizmin, sportet
ekstreme, eksplorimet dhe fotografinë. Kjo bën që Fationi të ketë pasion vlerat natyrore për soditje, kalitje
e argëtim.
u angazhuar me shoqatat alpino-turistike. Kështu, për tu përfshirë me lëvizjen alpinistike botërore Shtatë
Majat (Seven Summits) mundësia ju dha nëpërmjet Shoqatës Dajti Alpino-Turistik me ndihmën e së cilës
arriti të bëhet anëtar i Ekipit Everest 2012. Me këtë ekip, vet i gjashtë, ai realizoi nëpërmjet itenerarit
më 25 Maj 2012. Ky sukses i alpinizmit Shqiptar u arrit në kuadrin e Jubileut të 100 Vjetorit të Shpalljes
së Pavarsisë. Këtë arritje madhore, nëpërmjet pasionit për fotografinë, Fationi e pasqyroi në një ekspozitë
personale që e hapi tërësisht me shpenzimet e tija, të titulluar Everet 2012. Kjo fotoekspozitë ka qenë dhe
mbetet fotoekspozita më e pasur dhe më e arrirë sportive që është realizuar në vendin tonë.
krijimit të saj ai, në kuadrin e lëvizjes Shtatë Majat, (që domethënë ngjitja e majës më të lartë të sejcilit
prej shtatë kontinenteve) ka ngjitur edhe majën Aconcagua (6.962 m) në Argjentinë, majën Elbrus (5.642
m) në Rusi dhe majën Kilimanjaro (5.895 m) në Tanzani.
Fationi është anëtar nderi i Albania Rafting Group si dhe anëtar nderi i Fedeatës së Bjeshkatarëve
dhe Alpinistëve të Kosovës.
Fationi i është dhënë Certifikatë për Vlerësim e Mirënjohje nga Ministria e Mjedisit dhe e
Turizmit “për kontributin e jashtëzakonshëm në zhvillimin e qëndrueshëm të turizmit në Shqipëri dhe
promovimin e diversitetit, natyrës dhe kulturës sonë.”
Vitet e pasionit për fotografinë kanë bërë që Fationi të krijojë një fototekë shumë të pasur për
natyrën shqiptare dhe më gjërë. Ky pasion dhe puna që kërkon ky pasion për tu konkretizuar ka arritur në
atë pikë që ai të botojë albumin që kemi sot në dorë me fotografi nga skenat naytyrore më të bukura të
zgjedhura prej tij.
Balcani (Bacău)
Balcani (Bacău) është një komunë në qarkun Bacău në Rumani. Ka një popullsi prej 8161 banorësh dhe sipërfaqe 112.98 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 4 fshatrave: Balcani, Frumoasa, Ludaşi, Schitu-Frumoasa.
Njësia administrative Levan
Komuna Levan është një komunë në Shqipëri.
SuperSport
SuperSport është pjesë e Platformës dixhitale Tokësore & Satelitore DigitAlb. Deri në mars 2013, ka një total prej 15 kanale televizive (5 kanale ne formatin standard definition, 7 Kanale High Definition qe transmetojne në Shqipëri, 3 kanale Standard Definition që transmetohen vetëm në Kosovë dhe 3 kanale HD që transmetohen vetëm në Kosovë). Prej 2018-ës SuperSport transmeton në 7 kanale vetëm në kualitetin HD. Kanalet transmetojnë një gamë të sporteve të ndryshme të tilla si UEFA Nations League, Primera Division, Bundesliga gjermane, Eredivise, UEFA Euro, European Qualifiers, UEFA Europa League, Boks, ATP World Tour 250, ATP World Tour 1000, IAAF Diamond League etj.
Shumica e eventeve sportive transmetohen në formatin Full HD. Gjithashtu transmetimet 3D janë në dispozicion; kryesisht për ndeshjet e futbollit të veçanta. Finalja e Euro 2012 u transmetua ne formatin 3D në SuperSport HD.
SuperSport është në dispozicion në Eutelsat 16A (16.0E), së bashku me kanalet e tjera të DigitAlb. SuperSport disponohet edhe përmes platformave IPTV TVALB, NimiTV.
Kanalet
= Programet = Programe origjinale të prodhuara në studiot e SuperSport.
Eventet sportive që transmeton
Futboll
Boks
= Referime =
= Shiko edhe = Top Media
Dritan Hoxha
Top Channel
DigitAlb
Alban Jaho
Genc Gjineci
The Picture of Dorian Gray
'Portreti i Dorian Greit' është një novel filozofike e shkruar nga shkrimtari Oscar Wilde, e botuar e plotë për herë të parë në vitin 1890. Versioni i parë i Portreti i Dorian Grei është botuar si histori hyrëse në korrik të 1890 e botimit mujor të Revistës "Lippincott -së", së bashku me pesë të tjera. Si letërsinë e shekullit të 19-të, portreti i Dorian Grei-t është një shembull i fiction gotik me tema të forta interpretuese nga Faust legjendar.
Përmbledhja
Historia fillon me Lord Henry Wotton që është duke pikturuar një pikturë të Grei-t. Kur Grei, i cili siç citohet në libër ka një " me fytyrë si fildishi dhe gjethet e një trendafili", e sheh portretin e tij të mbaruar, atij i thyhet zemra. I shqetësuar se bukuria e tij do të zbehet ndërsa portreti do qëndrojë bukur, ai padashje bën një ujdi Faustiane në të cilën vetëm imazhi i pikturuar rritet e vjetërohet, ndërsa ai qëndron i bukur dhe i ri. Për Wilde, qëllimi i artit do të ishte të udhëheqe jetën si sikur vetëm bukurinë të ishte objekt i saj i vetë. Ashtu si portreti i Grei-t lejon atij të shpëtojë rrënimin e tij trupore i hedonizmit të tij, Wilde kërkoi të ballafaqojë bukurinë që ai sheh në art me jetën e përditshme.
Skica për zhvillimin e televizionit dhe kinematografisë në Kosovë
SKICË PËR HISTORINË E ZHVILLIMIT TË KINEMATOGRAFISË NË KOSOVË Botuar ne revistën për kulture ALBANICA Prishtine 2007-2008
Xhirimet filmike në territorin e Kosovës Shkruan: Shukri KAÇANIKU, xhirues filmi
Në botën e filmit, 28 dhjetori i vitit 1895 njihet si fillim i kinematografisë, meqë në këtë datë, për herë të parë, vëllezërit Lumier shfaqën programin dhe projeksionin e tyre të parë në Grand Cafe, në bulevardin Des Capucines, në Paris. Filmat e parë ishin të thjeshtë, xhirimet e ngjarjeve të përditshme, zakonisht diçka në lëvizje, si hyrja e trenit në stacion, apo dalja e punëtorëve nga fabrika, sepse paraqitja e lëvizjeve të shumta kanë fascinuar, si xhiruesit e parë, ashtu edhe shikuesit. Më pastaj, në vitet në vijim, xhiruesit me kamera të thjeshta do të lënë gjurmë në shiritat filmikë-celuloidë, duke përjetësuar ngjarjet e ndryshme nëpër botë.
Sot, në kohën e teknikës moderne, në kohën e internetit, sado që mundohesh t’i gjesh shënimet mbi xhiruesit e parë në trevat tona, janë të pakta shkrimet e rrumbullakuara për kinematografinë apo edhe më parë, për fotografinë, në përgjithësi shqiptare dhe në veçanti kosovare. Kjo më nxiti që të bëj një përmbledhje, sado modeste, të informatave dhe bisedave private me xhiruesit, që ndoshta do të zgjojnë kureshtjen e lexuesit, e posaçërisht të atyre që merren dhe duan të merren me kinematografi e film.
Shënimet e para :
Më 1908 - Kolë Idromeno (1860-1939), piktor, arkitekt dhe urbanist me një kulturë erudite, në vitin 1883 ngre në Shkodër një laborator të quajtur “Dritëshkronja Idromeno” dhe në vitin 1908 fillon të organizojë shfaqjen e diapozitivave dhe të filmave të parë. Ndërkaq, te ne, në Kosovë Ahmet Zherka (1882-1967) nga Gjakova në fillim të vitit 1900 hap dyqanin e parë fotografik në vendlindje, pasi e mësoi zanatin në Budapest të Austro-Hungarisë.
Ndonëse këta emra të përmendur më sipër qenë përpjekjet e para të punës me kamerë fotografike dhe për zhvillimin e fotografisë dhe kinematografisë në përgjithësi, nuk u zhvillua ndonjë aktivitet i tillë nga ana e shqiptarëve në përgjithësi.
Sipas gazetave të kohës nga Serbia, Male Novine 1912, projeksioni i parë i filmit në Kosovë është shfaqur në Pejë, në një hambar, në vitin 1911, nga kinematografi shëtitës, që kishte ardhur nga Cetina, mbas shpalljes së Mbretërisë së Malit të Zi.
Në këtë kohë shfaqën kronikat filmike - (journal). Ja një pasqyrë e kronikave filmike-xhirime në Kosovë të shfaqura në Beograd :
1912 në Beograd shfaqen filmat :
Gaumont kronikat filmike :
24 mars 1913 kino Stinberg, Beograd
Forcat okupuese austro-hungareze, që kanë qenë në Kosovë deri në përfundim të Luftës së Parë Botërore, kanë pasur kinema ushtarake FELDKINO, (por nuk dihet se në cilin vend !)
Gjatë luftërave ballkanike, xhirimet me kamerë janë bërë nga kompanitë e njohura si Pathe, Gaumont, Eclair dhe Charls Urban dhe nga këta xhirues : Reidar Noble dhe Josip Hala (1879-1960) dhe disa xhirues-fotografë që ishin në forcat e ushtrisë serbe :
Zhvillimi i kinematografisë pas Luftës së Dytë Botërore Para Luftës së Dytë Botërore në territorin e Kosovës, me saktësisht në vitet 1935-37 kanë qenë të regjistruara 7 kinema : Mitrovicë, Prishtinë, Gjilan, Ferizaj, Prizren, Gjakovë dhe Pejë.
Shumë të rinj nga tërë Jugosllavia e atëhershme, janë shkolluar në Beograd, e më vonë edhe në qendrat e tjera të Evropës Lindore dhe ish-BRSS për profesionin e operatorit të kamerës. Në mesin e tyre s’kishte asnjë shqiptar nga Kosova. I vetmi shqiptar, që është shkolluar dhe ka vijuar kursin për operator në Qendrën e filmit “Zvezda film”, në Beograd, ka qenë Mandi Koçi - (1912-1981) nga Korça, i cili ishte dërguar nga Qeveria e Shqipërisë, mbasi kishte qenë pjesëtar  i LNÇ-së. Ai u kthye në Shqipëri në vitin 1947 dhe i xhiroi kuadrot e para të filmit dokumentar numër 1 - formati 35 mm, nga aktiviteti i kryetarit të PPSH, Enver Hoxha, me titull: “VIZITA E SHOKUT ENVER HOXHA NË SHQIPËRINË E MESME DHE TË JUGUT”.
Mandi KOÇI -me pseudonimin MAK u lind në Voskopojë të Korçës, më 17 janar 1912 në një familje zanatlinjsh. Në vitin 1936 hap në Korçë të parën studio fotografike me rrymë. Fotografoi demonstratën e bukës dhe xhandarët e Zogut, pushtimin fashist në Korçë. Në vitin 1942 atashohet pranë Brigadës I partizane si dhe fotograf i shtabit. Në vitin 1947 hap ekspozitën e parë të fotografisë në Moskë.
Mandi Koçi, pasi studioi fillimisht në Beograd, e më pas në Moskë, u bë operatori i parë shqiptar i filmave të parë artistikë shqiptarë, si: “Fëmijët e saj” dhe “Tana”. Ai punoi pothuajse të gjithë dokumentarët artistikë dhe kronikalë shqiptarë, në bashkëpunim me regjisorin e talentuar sovjetik, Ilia Kopalin. Gruaja e tij, Roza Koçi, ishte bashkautore e të parit fjalor shqip-rusisht. Mandi Koçi, për veprimtarinë e tij të shquar antifashiste, u internua në Porto Romano, së bashku me Pëllumb Dishnicën, Todi Maliqin, Mithat Frashërin, Zai Fundon, Manol Konomin, Stefo Grabockën, Safet Butkën, Mina Uçin, Reshit Çollakun, Sadik Bekteshin, Qazim Kapisyzin, Spiro Shalësin. Me Mandi Koçin, në vitin 1947 fillon në Shqipëri profesioni i operatorit kinematografik. Më pas me prishjen e marrëdhënieve me ish- BRSS, burgoset për 20 vjet, edhe nga fakti se ishte martuar me një ruse. Lirohet në fillim të viteve ‘80. Pas burgut, në moshën 70-vjeçare, i vetmuar, përfundon në azilin e pleqve në Tiranë, ku vdiq.
Xhirimet e jugosllavëve në Shqipëri
Në vitin 1946, xhiruesit nga Jugosllavia qenë: Ljubisa Ivkovic, Nebojsha Lolin, Milorad Markovic dhe Nikola Zedrinski, të cilët me regjisorët: Vojislav Nanovic dhe Miodrag Jovanovic, realizuan dy filma dokumentarë: “Albanija putem slobode”-(Shqipëria drejt lirisë) dhe “Balkanske igre”- (Lojërat ballkanike) -1946. Edhe xhiruesit nga Maqedonia xhiruan në Shqipëri deri në vitin 1948 : Trajce Popov  dhe Nikola Hristovski për nevoja të arkivit të Zvezda film/Filmske Novosti dhe Ndërmarrjes Kinematografike Shqiptare si dhe ndihmuan në realizimin e projekteve të përbashkëta, p.sh. filmi dokumentar “HEKURUDHA TIRANË- DURRËS” i vitit 1947 – operator: Hamdi Ferhati dhe Nikola Hristovski).
Filmat dokumentarë dhe artistikë të xhiruar në Kosovë
“FILMSKE NOVOSTI” dhe ZVEZDA FILM - BEOGRAD xhiruan 2311 numra të kino-zhurnalit, në mesin e tyre shumë ngjarje nga Kosova.
Aktiviteti i kompanisë Zvezda film/Filmske Novosti fillon në vitin 1944, fill mbas çlirimit të ish-Jugosllavisë. Xhiruesit e tyre kanë qenë në të gjitha qendrat e republikave, përpos në Kosovë. Ngjarjet në Kosovë xhirohen nga ekipet e qendrave të Beogradit e të Shkupit. Shumë xhirues të Filmske Novostit, Avala film, Slavija film dhe UFUS (Shoqata e artistëve të filmit nga Serbia), kanë xhiruar në Kosovë : Mihajlo Popoviq, Simon Rackoviq, Branko Kosiq, Trajce Popov, Nikola Hristovski, Mihajlo Matiq, Branko Mihajlovski, Ilija Miletin, Mihajlo Ivanjikov, Rasim Crnovrsanin, Nikola Majdak, Dario Bremec, Ilija Ceperac, Stevo Landup, Josip Novak, Nikola Djonoviq, Dragan Mitroviq, Stevo Labudoviq, etj. kurse filmat artistikë Branko Ivatoviq, Ljube Petkovski, Branko Perak, Milivoje Milivojeviq dhe Milorad Jaksiq –Fandjo.
Në këtë kohë nuk vepronte asnjë shqiptar xhirues Kosovë. Filmi i parë dokumentar që është xhiruar në Kosovë është realizuar në vitin 1948 :
Përmbajtja: Përpjekjet për ta elektrifikuar Kosovën. Bashkëpunimi i serbëve dhe shqiptarëve, sjell një ndërtim më të shpejtë të hidrocentralit që ndikon në zhvillimin e këtij vendi të prapambetur, për ardhmërinë e tij më të ndritshme.
Filmi i parë i luajtur artistik realizohet në vitin 1954
“ESHALON DOKTORA M”, 1955 - prodhimi UFUS, skenari: Dushan Zhega, Zhika Mitroviq, regjisor : Zhika Mitroviq, drejtor i fotografisë : Mihajlo Popoviq, muzika : Ivan Rupnik, skenografia : Kosta Krivokapiq, montazhi : Vojislav Bjenjas, rolet kryesore: Nadja Poderegin, Severin Bjeliq, Marijan Lovric, Ilija Xhuvalekovski, Janez Vrhovec, Milivoje Popoviq,Vladimir Medar. Metra 2486 m. formati 35 mm, B/Z standard – lejuar për shfaqje më 14.02.1955
Përmbajtja: Ushtria e re e Luftës Nacionalçlirimtare sulmohet nga ballistët, kështu që sulmohet edhe reparti i të plagosurve, që e mbikëqyr dr. M. Duke e ditur se e drejta është në anën e dr. M, Ramadani, i biri i udhëheqësit të ballistëve, i bashkëngjitet Ushtrisë Nacionalçlirimtare dhe ndihmon në fitoren e saj.
Fillimi i televizionit   1957-1974
Fillimet e televizionit në Jugosllavi datojnë nga viti 1957-58. Studiot televizive të qendrave jugosllave fillojnë të emitojnë programe në këtë radhitje kohore : TV Zagreb - 1957, TV Beograd -1958, TV Ljubljana -1961, TV Sarajevo -1963, TV Skopje – 1964, TV Titograd -1965, TV Prishtina 1975 e TV Novi Sad 1975. Deri në vitin 1966 në Kosovë nuk kishte asnjë program televiziv në gjuhën shqipe, por ngjarjet kulturore, politike e shoqërore, u xhiruan nga xhiruesit e Filmske Novostit. Në të shumtën e rasteve, në Kosovë punoi xhiruesi Branko Kosiq dhe ndonjë xhirues i ardhur nergut nga TV Beogradi (Nikola Djonoviq).
Lista për Shqipërinë Natyrale
parapamje Subjekti politik: Lista për Shqipërinë Natyrale, angazhohet për formimin e një shteti të përbashkët shqiptar në Ballkan, do të marrë pjesë në zgjedhjet që do të organizohen në të gjitha shtetet ballkanike ku jetojnë shqiptarët ,Kryetar i saj esht Dr. Koco Danaj ekspert i çështjeve gjeostrategjike Rajonale
Lista për Shqipërinë Natyrale që u shpall zyrtarisht në 30 tetor 2010, u krijua jo thjesht për të mbrojtur interesat kombëtare. Kjo është shumë pak, sot ka qindra mijëra shqiptarë që i mbrojnë intersat kombëtare. Sot nuk shtrohet cështja e mbrojtjes së interesave kombëtare, sot shtrohet domosdoshmëria e sendërtimit të Shqipërisë Natyrale, pra e bashkimit kombëtar sipas Aktit Juridik të kuvendit të Vlorës
Lista për Shqipërinë Natyrale është rrjedhimi konkret i platformës për Shqipërinë Natyrale, e cila tashmë është e njohur jo vetëm në mjedisin shqiptar, jo vetëm në mjedisin rajonal, por edhe akoma më gjerë.
Bazamenti i Platformes per Shqipërisë Natyrale janë Dokumentet e njohura historike si Platforma e Lidhjes se Prizrenit, Platforma e Shpalljes së Pavarësisë nga Kuvendi i Vlorës në 28 nëntor 1912, Rezoluta e Konferencës se Bujanit, betimi i luftëtarit të UCK, Kushtetuta e Republikës së Shqipërisë që konsideron të ligjshëm bashkimin e Shqiptarëve në një shtet. Konferenca e Helsinkit e vitit 1975 e cila e pranon ndryshimin e kufijve pa dhunë, me mjete paqësore, dhe së fundi Karta e OKB-së, që pranon të drejtën e kombeve për vetëvendosje.
Platforma per Shqiperine Natyrale eshte e vetmja strategji kombetare, per te realizuar Bashkimin Kombetar ,ne rruge Paqsore , mbeshtetur ne Kushtetuten e RSH dhe bazuar ne te gjithe legjislacionin nderkombetar , pa hasur ne asnje kundershti Juridike !
kërkesa për Shqipëri natyrale, është në thelb kërkesa për zbatimin e një Akti Juridik i cili u injorua nga mbledhja e ambasadorëve në Londër ne vitet 1912-1913. Ky injorim u bë në mënyrë më shumë se kolonialiste, u bë në mënyrë barbare. Jo vetëm që kjo mbledhje që u mblodh në 16 dhjetor 1912, pra 18 ditë më pas shpalljes së pavarsisë, nuk e mori parasysh këtë akt juridik, por i trajtoi trojet shqiptare si plackë tregu
"Lista për Shqipërinë Natyrale" do të marrë pjesë në zgjedhjet e ardhshme në gjitha territoret e banuara nga Shqiptarët dhe do kërkoim rishikimin e Marrëveshjes së Londrës të vitit 1913, Marrëveshje e cila "e ndau popullin Shqiptar në shumë shtete."
formimi i "Shqipërisë Natyrale", do të thotë zgjidhje e çështjen Shqiptare në Ballkan.
Shteti i ri Shqiptar, do të përfshij Shqipërinë, Kosovën, pjesë të Serbisë, pjesë të Malit të Zi të  Shqiperis lindore dhe të Greqisë me popullatë Shqiptare,
kjo Listë do të kandidojë në zgjedhjet e ardhshme në gjitha territoret e banuara nga Shqiptarët. Shqiperi, Kosove, Shqiperi lindore , Mali i Zi, “Luginen e Preshevës, Bujanoci etj
==  https://web.archive.org/web/20190715215605/http://www.shqiperianatyrale.com/
Skica për zhvillimin e televizionit dhe kinematografisë në Kosovë
PASQYRA TELEVIZIVE ose FILLIMI I TELEVIZIONIT DHE KINEMATOGRAFISË NË KOSOVË
Në vitin 1966, pas Plenumit IV të Partisë Komuniste të Jugosllavisë, ku u dënua politika antishqiptare e Rankoviqit, u formua redaksia shqipe e TV Beogradit me këta entuziastë: Gjeto Leka – gazetar-redaktor, Faik Hima folës, Ekrem Kryeziu gazetar-folës e pastaj edhe regjisor, Antigona Nimani - realizatore dhe folëse, Mitalip Çoça xhirues-gazetar dhe Bejto Jusufi ndriçues që përgatisnin emisionin e parë në gjuhën shqipe të titulluar “Pasqyra televizive”, më vonë ju bashkëngjitën Masar Murtezai si redaktor përgjegjës, Vera Gjevori-Hima si folëse, Sytki Imami përkthyes e lektor, organizator Shaip Bejta, asistent kameramani elektronik Fatmir Nushi dhe korrier Kadri Hakiqi. Emisioni i parë u transmetua më 29 nëntor 1966.
MITALIP ÇOÇA (1936-1997) - Pas mbarimit të normales punon mësues në Suharekë dhe korrespondent i disa gazetave dhe Radio Prishtinës nga rajoni i Prizrenit. Gjatë vitit 1963 vijon mësimet në Institutin e gazetarisë në Beograd dhe pas mbarimit të kursit gazetaresk studentët shpërndahen nëpër redaksi të ndryshme për të provuar dijeninë dhe të marrin përvoja të drejtpërdrejta në profesion. Mitalipi praktikën e ushtroi në Televizionin e Beogradit - programi informativ, si reporter dhe xhirues. Mbas kësaj kohe ai kthehet në Prizren dhe vazhdon bashkëpunimin e frytshëm me TV Beogradin duke xhiruar ngjarjet e ndryshme nëpër Kosovë. Pra ky është xhiruesi i parë shqiptar nga Kosova që filmoi me kamerën e filmit dhe xhiroi kronika dokumentare nga territori i Kosovës. Ai ka qenë i pajisur me kamerën EUMIG 16mm kurse më vonë ka punuar me një kamerë më të avancuar të tipit BOLEX PAILLARD 16mm me transfokator-zoom 12-120mm. Ai nuk bëri punë të tjera kreative të xhiruesit, por u ndal në xhirime informative dhe kronika dokumentare për emisione të lajmeve. Një kohë ishte përfaqësues diplomatik në përfaqësitë e Jugosllavisë në Gjermani-Këln e Shtutgart. Diplomoi në Universitetin e Prishtinës - Fakulteti juridik.
Më vonë, me kërkesën e udhëheqësve kosovarë, redaksia e zgjeron programin televiziv. Me këtë shtohet edhe numri i punëtorëve. Në vitin 1967 pranohen në punë xhiruesit filmik:
Rudolf SOPI (1933-1984), me profesion fotograf-retusher, më vonë studioi kamerën në  Akademinë e filmit në Zagreb. Vjen në TVB nga kombinati ndërtimor “Ramiz Sadiku” ku punonte me makina kopjimi të planeve arkitektonike. Mbas kursit për aftësimin për punë me kamerë në TV Beograd fillon punën e xhiruesit filmik në redaksinë shqipe të TVB. Shquhet për talentin e tij të madh. Në vitin 1971 realizoi filmin e parë TV “TË NGUJUARIT” me regjisorin Ekrem KRYEZIU, ku u pa talenti i tij dhe vazhdoi të punojë edhe si asistent i kamerës edhe në disa projekte të Kosova-filmit për të perfeksionuar zanatin. Asistoi në disa filma artistikë dhe xhiroi disa filma TV, para se të xhirojë serialin dhe filmin e parë kinematografik: “ERA E LISI” në vitin 1978. Për filmin dokumentar në prodhim të Kosova-filmit “PIKË E GURË” të regjisorit Ekrem Kryeziu u shpërblye me medaljen e artë në Festivalin e filmit dokumentar, në Beograd më 1977. Kështu Rudolf SOPI hyn në historinë tonë kinematografike si xhiruesi i parë kosovar i filmit artistik.
Miodrag STOJANOVIC (1932-2001) deri atëherë punëtor në administratën e gazetës “RILINDJA”, por që kishte shkollën e mesme të filmit, dega e ndriçimit. Ka punuar pos kronikave për lajme edhe emisionin “Bujku” dhe në emisionet për fëmijë. Ka qenë specialist për xhirime të kronikave sportive-futbollit.
Mbas 2 vjetëve ndihme largohen punëtorët serbë të Beogradit dhe e gjithë barra e xhirimit të emisioneve e kronikave bie tash në kuadrot kosovare. Këtu duhet të përmendet kontributi i regjisorit dhe skenaristit :
Ekrem KRYEZIU (1943 – në TVB nga fillimi 1966). Si profesionist i vërtetë, pas shkollimit në Akademinë e filmit në Beograd, luajti një rol me rëndësi në aftësimin dhe përkujdesjen artistike të punës me kamerë të xhiruesve në redaksinë shqipe në TVB, gjatë viteve 1967-1973. Në vitin 1967, mori pjesë në realizimin e filmit të parë në gjuhën shqipe: “UKA I BJESHKËVE TË NEMUNA” (1967), si asistent i regjisorit Miki Stamenkoviq.
Kryeziu dinte të përdorte kamerën e filmit dhe në shumë raste ka xhiruar dhe ka kryer punët e montazhierit, në montimin e kronikave për lajme dhe emisione të zhanreve të ndryshme. Në vitin 1982 për aktivitetin e tij patriotik burgoset dhe dënohet me 7 vjet burg.
Në vitin 1969 punësohet Ruzhdi FEJZULLAHU (1945-) në TVB vjen nga puna e teknikut në kombinatin “Trepça” në Kishnicë. Vijon kursin për xhirues në TV Beograd. Më vonë diplomon letërsinë dhe gjuhën shqipe në Universitetin e Prishtinës. Pos kronikave për lajme, ka punuar edhe reportazhe, dokumentare dhe programe artistike, xhirime të shfaqjeve teatrore të teatrit të Gjakovës, etj.