cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Suliotët
Identiteti
Gjatë fillim të shekullit nëntëmbëdhjetë, njerëz si udhëtarët evropiane, populli greqishtfolës të Korfuzit dhe tjerë që hasen Suliotët përshkruan identitetin ose për kulturën e tyre në mënyra të ndryshme. Udhëtarët evropiane të tilla si koloneli William Martin Leake apo Henry Holland referuan në shkrimet e tyre për origjinën shqiptare të Suliotëve. Llogaritë e tjera të epokës përshkruan gjithashtu Suliotët me terma të tilla si "grekët shqipfolëse", apo Lord Bajroni i cili tha Suliotët flisnin "pak ilirisht" dhe në shkresat bashkëkohore greke që deklaruan se gjuha amtare ishte greqisht dhe dinin edhe shqip. Ndërsa udhëtari Thomas Smart Hughes tha se aktët heroik të Suliotët në kohën e tij ishin kremtuar në gjuhën greqisht dhe shqip nëpërmjet këngës.
Pas luftërave Suliote, një numër i konsiderueshëm të Suliotët ishin në mërgim në ishullin e Korfuzit. Ndërsa atje, ata janë përshkruar në të dhënat e qeverisë vendore si shqiptarë. Për shembull, gruaja e parë të Marko Boçarit, Eleni Karakicu, një greqishtfolëse, solli një rast gjyqësor kundër vjehrrëve në gjykatat e Korfuzit. Në dokumentet e gjykatës, ajo i quan Suliotët si shqiptarë. Gjithashtu, në dokumente të tjera të qeverisë që jep të dhëna se ku disa Suliotët u zhvendosën, ata janë identifikuar si të huaj dhe si arvanitë. Sipas gazetarit dhe historiani Spiro Kacara, një greqishtfolës vendas të Korfuzit, banorët greqishtfolës e ishullit Korfuz i konsideruan 3-4,000 Suliotët "refugjatë shqiptarë të armatosur", të cilët shpërngulnin popullsinë greke vendas nga pronat e tyre dhe kishte nevojë për të mësuar greqisht. Pas rivendosja e tyre në Korfuz, disa Suliotë u kthyen në Epir dhe kanë punuar si udhëheqës të udhëtimit për udhëtarët evropiane sepse ata e dinin vendin dhe flisnin gjuhën greqisht dhe shqipe. Përfundimisht me kalimin e kohës ata u asimiluan dhe u bënë një pjesë e popullsisë greqishtfolës vendore. Edhe Ali Pasha kur formoi koalicionin e tij anti-osman, fitoi mbështetjen e Suliotët sepse ai ofroi të lejojë kthimin e Suliotët në Suli, por edhe se Aliu i bëri thirrje atyre të luftojnë si një, për shkak të origjinës së tyre përbashkë shqiptar. Nga fundi i shekullit të nëntëmbëdhjetë, udhëtari Valentine Chirol thotë që gjuha shqipe është folur ende nga një popullsi e vogël Suliote që kishin mbetur në Sul. Edhe në këtë kohe, disa Suliotë në diasporë si toger i Ushtrisë Greke Dhimitër (Taqi) Boçari që luftoi në Epir jug-perëndimore ishte i rrjedhshëm në gjuhën shqipe. Gjithashtu Suliotët migruan edhe në vende të tjera si në krahinën Zagori e greqisë. Pas një kohë, për shkak të ndërveprimit të tyre të mëparshëm me popullsi greqishtfolës pranë Sulit, ato harruan gjuhën shqipe në Zagori dhe u asimiluan me popullatë greke vendas përmes ndermartesave.
Për gjuhën e Suliotët, dëshmi është gjetur në fjalor greko-shqiptar të përbërë në 1809 nga Marko Boçari dhe moshuarit e tij. Tito Johala, një historian me origjinë nga fshati Rrapeza në Çamëri, studioi fjalorin dhe arriti në përfundimin se as gjuha amtare e autorëve ishte greke apo gjuha greke ka pasur një ndikim shumë të fortë në dialektin lokal shqiptar, nëse kjo e fundit të ishte ndoshta e folur në Sul. Një tjetër shkresë për gjuhën e Suliotët që kishin përdorur është ditari i Foto Xhavellës, e shkruar shkruar gjatë internimit të tij nga Ali Pasha (1792-1793). Ky ditar është shkruar në greqisht të thjeshtë me disa gabime drejtshkrimore dhe në shenjat e pikësimit. Emanuel Protopsalte, një ish-profesor i Historisë Moderne greke në Universitetin e Athinës, i cili botoi dhe studiuar dialektin e këtij ditari, arriti në përfundimin se Suliotët ishin greqishtfolës, me origjinë nga zona e Gjirokastrës apo të Himarës.
Megjithatë, një brez i ri i historianëve në Greqi të cilët kanë bërë shumë punë akademike në terren dhe kërkimit shkencor në Çamëri, kanë sfiduar shumë të këto nocione. Profesor i tanishëm, Llambro Balcioti, prej instituti Qendra Kërkimore për Grupet Minoritare nga Universiteti Pantion në Athinë, shprehet ndryshe nga autorë tjerë greke, për shkak të hulumtimet e tij të gjerë për popullsi shqipfolëse në Çamëri. Balcioti thekson se "Edhe pse gjuha kryesore e rajonit ishte shqip, një status më i lartë ishte dhënë të gjuhës greke, madje midis muslimanëve vendas [.... që] gjatë kohës së vonë osmane, përveç osmanishtja turke zyrtare, greqishtja ka funksionuar si një gjuhë e dytë gjysmë-zyrtare dhe pranuar nga administrata osmane. Kjo karakteristikë mund të ndiqet pjesërisht nga dokumentet publike të kohës". Një përfundim i ngjashëm është arritur edhe nga studiuesi Mihali Kokolaqi dhe hulumtimet e tij akademike për Epirin. Balcioti thekson se edhe shteti grek dhe autorë vendas nga rajoni, shmangin nga diskutimin për gjuhën shqipe që ende është e folur nga popullsia ortodokse vendore, sepse i lidh ata me çamët muslimanë. Në vend të kësaj, autorët grekë të kaluara kanë përpjekur ti distancojnë shqipfolësit krishterë vendas si Suliotët nga shqiptarët e tjerë, ti fshehin apo ti përjashtojn të gjitha, sepse "gjuha është perceptuar si një kërcënim shtesë për greqizëm i vendit". Balcioti thotë se kjo është bërë shpeshherë duke shprehur "argumentin i paraqitur se gjuha e përdorur nga popullsia kishte asnjë lidhje me përkatësinë e tyre nacionale".
Kantoni Pauillac
Përbërja aktuale
Kantoni Pauillac aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Rrethimi në malet e Martaneshit e Çermenikës
Ne 15-ditshin e dytë të Dhjetorit 1943, forca të shumta naziste gjermane dhe kolaboracioniste filluan operacionin kundër forcave partizane që vepronin në zonën Çermenikë-Shëngjergj-Martanesh. Para se të fillonin operacionin bënë disa goditje kundër partizanëve dhe përforcuan pozitat e tyre gjatë rrugës automobilistike Qaf’ e Thanës-Elbasan-Tiranë.
Synimi
Gjermanët kudo që shkuan dogjën, vranë dhe plaçkitën por nuk ia arritën qëllimit për të shpartalluar Ushtrinë Nacionalçlirimtare. Armiku po të njëjtin operacion bëri edhe në Qarkun e Vlorës kundër Brigadës së 5-të e cila u rrezikua seriozisht, por manovrimi i saj dhe ndihma e popullsisë bëri që ajo, jo vetëm të çante rrethimin, por ta godiste armikun në befasi.
Lidhje te jashtme
http://www.zeri-popullit.com/index.php?option=com_content&view=article&id=1852:deshtimi-i-operacionit-te-dimrit-43-44&catid=72:ditar&Itemid=134
Prokuroria e Përgjithshme e Shqipërisë
Prokuroria e Përgjithshme e Shqipërisë është një institucion kushtetues në Shqipëri. Prokuroria ushtron ndjekjen penale, si dhe përfaqëson akuzën në gjyq në emër të shtetit. Prokuroria i ushtron funksionet nëpërmjet prokurorëve.
Në ushtrimin e kompetencave të tyre prokurorët u nënshtrohen Kushtetutës dhe ligjeve. Prokurorët i ushtrojnë kompetencat e tyre duke respektuar parimet e procedimit të drejtë, të barabartë e të rregullt ligjor dhe mbrojtjes të së drejtave, të interesave dhe të lirive të ligjshme të njeriut. Prokuroria organizohet dhe funksionon nën drejtimin e Prokurorit të Përgjithshëm si strukturë e centralizuar, ku përfshihen zyra e Prokurorit të Përgjithshëm, Këshilli i Prokurorisë dhe prokuroritë pranë sistemit gjyqësor. Prokuroria organizon duke bashkëpunuar edhe me institucione shtetërore, si dhe me subjekte të tjera publike e private nga radhët e shoqërisë civile veprimtari për edukimin e shoqërisë, me synim njohjen e ligjit dhe parandalimin e kriminalitetit.
Prokurori i Përgjithshëm
Prokurori i Përgjithshëm është autoriteti më i lartë që ushtron ndjekjen penale dhe përfaqëson në emër të shtetit akuzën në gjyq. Po ashtu ai është përgjegjës edhe për realizimin e një sërë detyrash të tjera që, me ligj, i ngarkohen Prokurorisë. Për ushtrimin e detyrave të përcaktuara nga ligji për prokurorinë ose nga ligje të veçanta Prokurori i Përgjithshëm nxjerr urdhëra dhe udhëzime të ndryshme. Me urdhër të Prokurorit të Përgjithshëm bëhet përcaktimi i organizimit të hollësishëm si dhe i funksioneve të hallkave të zyrës së Prokurorit të Përgjithshëm. Prokurori i Përgjithshëm i propozon Presidentit të Republikës kandidatët për prokurorë pasi të ketë marrë mendimin e Këshillit të Prokurorisë. Prokurori i Përgjithshëm ka të drejtë të komandojë prokurorë nga prokuroritë ku punojnë në prokurori të tjera si dhe të japë urdhër për pezullimin e prokurorëve në ushtrimin e detyrës kur ndaj tij vendoset nisja e procedimit penal deri në përfundimin e procedimit apo kur zbulohet një shkelje e rëndë disiplinore. Zyra e Prokurorit të Përgjithshëm përbëhet nga kabineti; drejtoritë dhe sektorët. Pranë zyrës së Prokurorit të Përgjithshëm funksionojnë edhe shërbimet e ekspertimeve, organizimi dhe funksionimi i të cilave përcaktohen me urdhër të Prokurorit të Përgjithshëm.
Prokurorja e Përgjithshme
Pas përfundimit të studimeve të drejtësisë në Fakultetin e Drejtësisë të Universiteti i Tiranës zonja Ina Rama e filloi karrieren e saj si ndihmës-gjyqtare pranë Gjykatës së Shkallës së Parë, Durrës (1996–1999). Më pas (2001–2002) ishte gjyqtare në periudhën e stazhit të Shkollës së Magjistraturës pranë Gjykatës së Shkallës së Parë, Durrës. Pas përfundimit të Shkollës së Magjistraturës (2002), ku u rendit e para, ajo filloi punë si gjyqtare në Gjykatën e Shkallës së Parë, Lushnjë, ku punoi deri në fund të vitit 2004. Në janar 2005 filloi punë si gjyqtare në Gjykatën e Apelit për Krime te Rënda, dhe në prill 2005 edhe si anëtare e Kolegjit Zgjedhor, poste në të cilat punoi deri në nëntor 2007, kur u emërua si Prokurore e Përgjithshme.
Përveç këtyre detyrave znj. Rama është edhe pedagoge e jashtme në Universitetin "Aleksandër Moisiu", Durrës, si dhe eksperte për trajnimin vazhdues të gjyqtarëve dhe të prokurorëve pranë Shkollës së Magjistraturës. Ajo ka qenë gjithashtu eksperte në programe të ndryshme kualifikimi dhe trajnimi të organizuara në kuadër të programeve OPDAT, UNICRI dhe PAMECA.
Struktura
Prokuroria organizohet dhe funksionon nën drejtimin e Prokurorit të Përgjithshëm si strukturë e centralizuar, ku përfshihen zyra e Prokurorit të Përgjithshëm, Këshilli i Prokurorisë dhe prokuroritë pranë sistemit gjyqësor. Shkalla e hierarkisë në organin e Prokurorisë përcaktohet nga Prokurori i Përgjithshëm, në përputhje me përcaktimet e bëra në ligjin për prokurorinë.
Prokuroritë pranë sistemit gjyqësor ndahen në: • Prokurorët pranë Gjykatës së Lartë, funksion i cili ushtrohet nga prokurorët e Zyrës së Prokurorit të Përgjithshëm. Prokurorët pranë Gjykatës së Lartë ushtrojnë ndjekjen penale, si dhe përfaqësojnë akuzën në gjyq kundër Presidentit të Republikës, Kryeministrit dhe anëtarëve të Këshillit të Ministrave, deputeteve, gjyqtarëve të Gjykatës Kushtetuese dhe gjyqtarëve të Gjykatës së Lartë. • Prokurorët pranë Gjykatave të Apelit, të cilët ushtrojnë funksionet e prokurorisë pranë çdo gjykate apeli. Juridiksioni i tyre shtrihet në të gjithë territorin, ku shtrihet juridiksioni i gjykatës përkatëse. • Prokurorët pranë gjykatave të shkallës së parë, të cilët ushtrojnë funksionet e Prokurorisë pranë çdo gjykate të shkallës së parë. Juridiksioni i tyre shtrihet në atë territor ku shtrihet juridiksioni i gjykatës përkatëse.
Kuadri Ligjor
PJESA E DHJETË E KUSHTETUTËS SË REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË PROKURORIA Neni 148 1. Prokuroria ushtron ndjekjen penale, si dhe përfaqëson akuzën në gjyq në emër të shtetit. Prokuroria kryen edhe detyra të tjera të caktuara me ligj. 2. Prokurorët janë të organizuar dhe funksionojnë pranë sistemit gjyqësor si një organ i centralizuar. 3. Në ushtrimin e kompetencave të tyre prokurorët u nënshtrohen Kushtetutës dhe ligjeve. Neni 149 1. Prokurori i Përgjithshëm emërohet nga Presidenti i Republikës me pëlqimin e Kuvendit. 2. Prokurori i Përgjithshëm mund të shkarkohet nga Presidenti i Republikës, me propozim të Kuvendit, për shkelje të Kushtetutës ose për shkelje të rënda të ligjit gjatë ushtrimit të funksioneve të tij, për paaftësi mendore a fizike, për akte e sjellje që diskreditojnë rëndë pozitën dhe figurën e Prokurorit. 3. Prokurorët e tjerë emërohen dhe shkarkohen nga Presidenti i Republikës me propozim të Prokurorit të Përgjithshëm. 4. Prokurori i Përgjithshëm informon herë pas here Kuvendin për gjendjen e kriminalitetit.
Historiku i Prokurorisë Shqiptare
Prokuroria në Shqipëri e parë nga këndvështrimi historik është përfshirë në pushtetin gjyqësor ose ka funksionuar pranë tij. Në vite portreti dhe fizionomia e prokurorisë kanë pësuar ndryshime në varësi të rrethanave dhe të kushteve politike, shoqërore dhe ekonomike të vendit.
2. Pas vendimit përfundimtar të Konferencës së Ambasadorëve në Londër dhe dorëzimit të kurorës së Shqipërisë Princ Vidit (Prinz Wilhelm zu Wied) më 10 prill 1914 shpallet në Vlorë “Statuti Organik i Shqipërisë”. Në Kapitullin X, "Drejtësia" parashikohet që: prokurori dhe zëvendësi i tij e zhvillojnë veprimtarinë publike në të gjithë sferën e juridiksionit të gjykatës, të organizuara në: - këshillin e pleqve, - gjykatësit paqtues, - gjykatat e shkallës së parë dhe - gjykatat e apelit. Prokurorët, gjithashtu, kujdeseshin për zbatimin e vendimeve të gjykatës dhe mbikqyrnin veprimtarinë e policisë gjyqësore.
3. Në Statutin e Zgjeruar të Lushnjës, të datës 14. 12. 1922, i cili mund të thuhet se përfaqëson të parën kushtetutë të shtetit shqiptar, në Pjesën D "Pushteti Gjyqsues", përfshihet edhe prokuroria dhe garantohet pavarësia e gjykatës dhe e prokurorëve në ushtrimin e funksioneve të tyre. Në nenet 84, 85 e vijues parashikohet: "Të gjithë gjyqtarët dhe prokurorët emnohen me dekret të Këshillit të Naltë, në bazë të zgjedhjes së bamun prej një komisje të posaçme. Atyre u sigurohet patundshmëria prej zyrës së tyre."
4. Në pikat 15 dhe 16 të programit të Qeverisë Demokratike të kryesuar nga Fan Noli, i cili u shpall më 19 qeshor 1924, vihet theksi tek reformimi i drejtësisë. Në dekretligjin "Mbi cilësitë e gjyqtarëve dhe emërimet e tyre", të datës 13 gusht 1924, përcaktohen kriteret e emërimit të gjyqtarëve, të ndihmësgjyqëtarëve dhe të prokurorëve. Krahas kërkesave që ata duhet të kishin nënshtetësinë shqiptare, të flisnin lirshëm gjuhën amtare, të gëzonin të drejta morale e politike dhe të kishin mbaruar Fakultetin e Drejtësisë, vlen të theksohet kushti, që personat në fjalë duhej të kishin të paktën tre vjet praktikë në drejtësi dhe të zotëronin një gjuhë të huaj evropiane. Synimi i kësaj reforme ishte spastrimi i drejtësisë nga elementët e paaftë. Në këtë periudhë u ndërmorën edhe masa ndaj fenomeve të tilla negative si p.sh.: zgjatja e gjyqeve; transferimi i shpeshtë i gjyqtarëve; anësia e hapur e gjykatave; zemërimi dhe humbja e besimit të popullit tek drejtësia. Sigurimi i pavarësisë së vërtetë të gjykatave dhe respektimi i ligjshmërisë konsideroheshin prej qeverisë së Nolit si dy kushtet themelore për garantimin e rendit juridik. Gjykatat udhëzoheshin të bënin gjykime të shpejta, të bazuara në ligj, në prova të pakontestueshme dhe në bindjen e brendshme të gjyqtarit, kurse komandave të xhandarmërisë u vihej detyrë të ekzekutonin me shpejtësi vendimet gjyqësore.
5. Në “Statutin Themelor të Republikës Shqiptare” të 3 marsit 1925, në pjesën D "Pushteti Gjyqsuer", përfshihet edhe prokuroria dhe garantohet pavarësia e gjykatës dhe e prokurorëve në ushtrimin e funksioneve të tyre. Në nenet 102, 103 e vijues, parashikohet: "Të gjithë gjyqtarët dhe prokurorët emnohen me dekret të Kryetarit të Republikës, në bazë të zgjedhjes së bamun prej një komisje të posaçme. Atyre u sigurohet patundshmëria prej zyrës së tyre."
6. Edhe në “Statutin Themeltar të Mbretërisë Shqiptare”, të datës 1 dhjetor 1928, në kapitullin III "Pushteti Gjyqsuer" përfshihet dhe prokuroria si dhe garantohet pavarësia e gjykatës dhe e prokurorëve në ushtrimin e funksioneve të tyre. Në nenet 120, 129 e vijues, parashikohet: "Të gjithë gjyqtarët dhe prokurorët e shtetit, të zgjedhur dhe të propozuëm sipas ligjës së posaçme emnohen me dekret të Mbretit. Ata janë të patundëshëm në mënyrën e caktuëme në ligjën organike. "
7. Pas përfundimit të Luftës së II Botore dhe vendosjes së pushtetit komunist, të vetëquajtur demokratik-popullor, në Shqipëri Kryesia e Këshillit Antifashist të Luftës Nacional-Çlirimtare nxori më 14. 01. 1945 ligjin Nr. 41 "Për Organizimin dhe Funksionimin e Gjykatave Ushtarake". Në këtë ligj krahas dispozitave penale materiale, në nenet 7-12, 20 dhe vijues, parashikohet organizimi i gjykatave ushtarake dhe i prokurorëve ushtarakë pranë Këshillit të Gjykatës së Naltë Ushtarake dhe pranë Këshillit Gjyqësor të Korpusit ose Krahinës së Korpusit.
8. Në Kushtetutën e vitit 1946 prokuroria trajtohet në kapitullin "Gjykatat dhe Prokuroria" duke u përcaktuar si organ i Kuvendit Popullor. Pavarësia e prokurorëve në ushtrimin e funksioneve sanksionohet në nenin 86 të saj, në të cilin parashikohet: "Të gjithë prokurorët publikë janë të pavarur kundrejt organeve lokale dhe varen vetëm prej Prokurorit të Përgjithshëm".
9. Në Kushtetutën e vitit 1976 "Prokuroria" trajtohet në një kapitull të veçantë, pas Gjykatës dhe Hetuesisë dhe nuk bëhet përcaktimi i raporteve të saj me pushtetin gjyqësor apo pushtetin ekzekutiv. Në nenin 106 të Kushtetutës së vitit 1976 si funksion kryesor i prokurorisë parashikohet: "Kontrolli i zbatimit të përpiktë dhe të njëllojtë të ligjeve nga gjykatat, organet e hetimit, ndërmarrjet, dhe institucionet." Me Kushtetutën e vitit 1976 prokurorisë iu hoq funksioni i ndjekjes penale, i cili iu ngarkua organit të hetuesisë.
10. Reformat e thella ligjore dhe strukturore që pasuan pëmbysjen e regjimit komunist dhe kthesën demokratike në vitet 90 përfshinë edhe prokurorinë, duke i kthyer asaj fizionominë dhe portretin institucional në përputhje me shtetin e së drejtës si dhe duke e përfshirë prokurorinë në pushtetin gjyqësor. Me ligjet Nr. 7561, datë 29. 04. 1992, "Për Dispozitat Kryesore Kushtetuese" dhe Nr. 7574, datë 24. 06. 1992 "Për organizimin e drejtësisë." u sanksionua: "Prokuroria është autoriteti që ushtron ndjekje penale në hetim dhe në gjyq. Prokuroria organizohet dhe funksionon brenda pushtetit gjyqësor si organ unik dhe i centralizuar dhe e ushtron veprimtarinë e saj nëpërmjet prokurorive të caktuara pranë çdo hallke gjyqësore. Në ushtrimin e kompetencave të tyre prokurorët u nënshtrohen ligjit, urdhërave të prokurorëve eprorë dhe vendimeve të autoriteteve përkatëse. Prokurorët kanë imunitet." Gjithashtu theksohet se, prokuroria nuk varet dhe nuk mund të kontrollohet nga Ministria e Drejtësisë, se është e organizuar në mënyrë autonome dhe prokurori gëzon statusin e gjyqtarit.” Edhe emërimi, lëvizja, shkarkimi, procedimi disiplinor ndaj prokurorëve mund të bëhej vetëm me vendim të Këshillit të Lartë të Drejtësisë, anëtar i të cilit ishte dhe Prokurori i Përgjithshëm.
11. Aktualisht si në Kushtetutë dhe në ligjin Nr. 8737, datë 12. 02. 2001, "Për organizimin dhe funksionimin e Prokurorisë" prokuroria është konceptuar si organ i një lloji të veçantë, "sui generis", e vetmja në llojin e vet, dhe ndonëse nuk përfshihet as në pushtetin gjyqësor e as në pushtetin ekzekutiv ka karakteristika të përbashkëta të këtyre dy pushteteve. Në nenet 148 e 149 të Kushtetutes, pa përmendur se në cilin pushtet bën pjesë prokuroria, vendosen piketat në lidhje me objektin e veprimtarisë, organizimin, funksionimin dhe rregullat bazë të emërimit dhe të shkarkimit të prokurorëve duke përcaktuar: "Prokuroria ushtron ndjekje penale, përfaqëson akuzën në gjyq në emër të shtetit si dhe kryen edhe detyra të tjera të caktuara me ligj. Prokurorët janë të organizuar dhe funksionojnë pranë sistemit gjyqësor si organ i centralizuar. Në ushtrimin e kompetencave të tyre, prokurorët u nënshtrohen Kushtetutës dhe ligjeve. Prokurorët emërohen dhe shkarkohen nga Presidenti i Republikës me pëlqimin e Prokurorit të Përgjithshëm".
Lidhur me pozicionin aktual të Prokurorisë është e rëndësishme të theksohet se kuadri ligjor - ndër të tjera Kushtetuta, Ligji i Procedurës Penale dhe ligji "Për organizimin dhe funksionimin e Prokurorisë" - u siguron prokurorëve mbrojtjen dhe pavarësinë e nevojshme për ushtrimin e funksioneve të tyre, si dhe garantojnë mosndërhyrjen dhe mosndikimin e pushteteve të tjera në ushtrimin e funksioneve të ndjekjes penale prej tyre.
Lidhje
Web Faqja http://www.pp.gov.al/
Krist Maloki
Biografia
Lindi në Prizren më 8 prill 1900, ku mori mësimet fillore tek shkollës katolike të vendlindjes. Me anë të një burse nga autoritetet austro-hungareze, kur ishte 12 vjeç shkoi për t'u shkolluar në Austri. Ndoqi studimet në Salzburg, në Vjenë dhe në Graz.
U shkollua për filozofi dhe muzikë, kreu doktoratën më 1929. Nga ai vit deri më 1934 punoi mësues privat dhe studjoi për Jurisprudencë, degë për të cilën u doktorua më 1934. Më 1940 u caktua kryetar i studimeve për Europën Juglindore në Universitetin e Gracit, dhe njëherit ishte profesor në Akademinë Tregtare të qytetit. Doli në pension më 1966.
Më 1966 qeveria austriake i akordon titullin Kryekëshilltar arsimor. Vdiq në nëntor 1972 në spitalin e Gracit, pas një sëmundjeje të rëndë, vitet e fundit i kaloi i verbër. .
Shkrimet
Bashkëpunoi me shumë të përkohshme shqiptare, duke botuar shkrimet e tij tek Minerva, Djalëria, Hylli i Dritës, Përpjekja shqiptare, Shqiptari i lirë, Dielli, etj. Ka bashkëpunuar edhe me revista të gjuhës gjermane, me artikuj të ndryshëm. Ishte edhe bashkëpunëtor i enciklopedisë së gruas (Zvicër) në gjuhën gjermane, ku ai shtjellon problemin e gruas shqiptare.
La një sërë shkrimesh kritike, si dhe për poetët shqiptarë si Naim Frashërin, Lasgush Poradecin, Gjergj Fishtën etj.
Ka lënë shumë dorëshkrime të pabotuara në shqip e gjermanisht, të gjitha studimet e tij janë shpërndarë nëpër revista dhe gazeta shqipe e të huaja, sidomos gjatë viteve '30. Ka lënë një bibliotekë të pasur me vlera albanologjike.
Enis Rama
Enis Rama u lind më 12 qershor 1976 në qytetin e Mitrovicës. Është hoxhë, imam në xhaminë 'Isa Beg' në Mitrovicë si dhe kryeredaktor në televizionin Peace TV Shqip.
Biografia
Enis Rama u lind më 12 qershor 1976 në qytetin e Mitrovicës, ku edhe e kreu shkollën fillore. Më pas morri rrugën e kërkimit të diturisë dhe e përfundoi me sukses Medresenë e Mesme ‘Alaudin’ në kryeqytet. Por, ambicjet e tij drejt përvetësimit të diturisë fetare nuk mjaftuan me kaq. Kërkoi që të përsoste mësimin gjuhës arabe në një nga universitetet e Amanit në Jordani, ku përveç tjerash këtu pati nderin ta takojë edhe një nga kolosët e dijes të cilët jetuan në kohërat tona; dijetarin me origjinë nga Shkodra, Muhamed Nasirudin Albanin.
Duke e ndjekur shembullin e këtij dhe shumë dijetarëve e hoxhallarëve të tjerë, vazhdoi rrugën e kërkimin e diturisë, për tu ndalur në stacionin e radhës - Universitetin Islamik në Medinë, në degën e hadithit. Ku normalisht se nuk u kënaq vetëm me studimet e marra vetëm nga Universiteti, por kërkonte çdo ligjëratë që mbahej nga dijetarët e mëdhenj.
Në vitin 2006 i përfundoi studimet posdiplomike në Universitetin e Hapur Amerikan në Kajro të Egjiptit në degën Bazat e fesë (‘Usulud -Din’).
Me t’u kthyer në Kosovë e filloi punën e tij intensive për thirrjen e njerëzve në fenë e Zotit, punë kjo që po vazhdon pa reshtur tashmë për disa vite. Hoxhë Enis Rama jeton dhe vepron në Mitrovicë, ku edhe mban ligjerata të rregullta javore. Ai po ashtu njihet edhe për ligjeratat e rregullta në Prishtinë, ku marrin pjesë jo vetëm muslimanët e kryeqytetit. Ai veçanërisht shquhet për kuptimet e thella të teksteve sheriatike dhe për ligjëratat e tij mbi shërimin e zemrave dhe besimin Islam.
Poashtu, ai është recenzent i disa prej librave të përkthyera në gjuhën shqipe.
Adobe Flash
parapamje|Ikona e softuerit Adobe Flash Player Adobe Flash (ish Macromedia Flash) është një platformë multimedia që përdoret për të shtuar animacione, video, dhe webfaqe interaktive. Flash shpesh përdoret për reklama, lojra dhe animacioneve. Kohët e fundit, është pozicionuar si një mjet i fuqishëm për "Rich Internet Applications", programe në internet që për nga përdorimi u ngjajnë programeve në desktop.
Flash merret me manipulmin vektorial dhe grafik për të krijuar animacione të tekstit dhe figurës. Mbështet transmetimin bidirektorial të audios dhe videos, dhe njëkohësisht mund të kapë të dhëna nga përdoruesi përmes miut, tastierës, mikrofonit dhe kameras. Flash përmban një gjuhë programimi të orientuar në objekte e quajtur ActionScript ndërsa automatizimi mbështet nëpërmjet gjuhës Flash JavaScript simbolit JSFL.
Përmbajtja në Flash mund të shfaqet në pajisje dhe sisteme kompjuterike të ndryshme duke përdorur Adobe Flash Player, që për shfletuesit e internetit, disa telefona celularë dhe pak pajisje të tjera elektronike është në dispozicion pa pagesë (duke përdorur Flash Lite).
Disa përdorues mendojnë se Flash pasuron përvojën e tyre të internetit, ndërsa të tjerët e shohin përdorimin e Flashit (në animacion dhe reklama) si të bezdisshëm. Flash gjithashtu është kritikuar për ndikimin negativ në përdorshmërinë e webfaqeve.
Anthony Albanese
parapamje|Anthony Albanese am 3. August 2011 Anthony Norman Albanese (* 2. mars 1963 nëSydney) është një politikan australian er Australian Labor Party und seit März 1996 für den Wahlkreis Grayndler (innerhalb Sydneys, New South Wales) si parlamentar në australischen Repräsentantenhaus. parapamje|left|Anthony Albanese at [[Sydney Gay and Lesbian Mardi Gras|Mardi Gras 2003]]
Albanese studioi Wirtschaftswissenschaft në Universität Sydney. Përpara karrieres s ë tij politike ka  punuar si punonjës banke. Zwischen 1985 und 1989 arbeitete er für Tom Uren, den damaligen Minister for Local Government and Administrative Services. Danach war Albanese bis 1995 Vizegeneralsekretär der Partei in New South Wales. Von 1995 bis 1996 arbeitete er als Berater für Bob Carr, den Premierminister des Bundesstaates.
Seit 1998 gehört er dem Schattenkabinett der Opposition an. Am 3. Dezember 2007 wurde er Minister in der ersten Regierung von Kevin Rudd für Verkehr und Regionalregierungen.
Arthur Evans
parapamje|right|Arthur Evans Sir Arthur Evans lindi më 1851 dhe vdiq më 1941. U edukua në "Harrow School" të Oksfordit e më pas në Universitetin e Gottingenit. Fama iu shugurua prej punës si arkeolog në pallatin e Knosit në Kretë, zonë të cilën ai e identifikoi si qendrën e qytetërimit të ashtuquajtur Minoik. Edhe më parë atë e kish grishur historia dhe arkeologjia e Ilirisë dhe Ilirikut, vise që u kish rënë kryq e tërthor në 1880-ën, kur punonte si korrespondent i Ballkanit për "Manchester Guardian". Ai studioi arkeologjinë e ilirëve jo nga tryeza e studios së qetë të arkeologut, por t‘shumtën e herëve në lëvizje e sipër, me dinamizmin tipik prej gazetari dhe politikani aktiv, jo rrallë në qendër të turbullirave të krizës ballkanike. (Gabimisht, është pandehur deri vonë se mbi 260 faqet e tij ishin redaktuar në qetësinë e mëpasshme kur Evans u kthye në Oksford, duke u bazuar vetëm në shënimet dhe skedat e terrenit).
Më 1878-ën, në moshën 27-vjeçare, ende para se ta përmbyllte misionin e tij ballkanik, ai kish publikuar të famshmet "Illirian Letters". Interesi i tij për ilirët e Jugut i kaptonte kufijtë e pasionit ; vetëm akuzat e austro-hungarezëve për spiunazh në gji të territoreve të reja të perandorisë së hasburgëve do ta pengonin Evansin të thellohej përfundimisht në këtë territor. Nuk do harruar se Bosnja, Hercegovina dhe një pjesë e Serbisë u ndanë nga Perandoria Osmane me të bujshmin Kongres të Berlinit më 1878 e do të mbeteshin nën Austro-Hungarinë deri aty nga viti 1908, kur u formua Jugosllavia. Puna e Evansit si ilirolog u njoh ndërkombëtarisht më 1880-ën, kur në volumin e 20-të të Numismatic Cronicle ai publikoi një gjetje të rëndësishme monedhash të shek. II p.e.s., të ndodhura në fshatin Selcë të Alpeve Shqiptare.
Evans vdiq në vitin 1941 në moshën 90-vjeçare, dhe pas vdekjes mori po aq merita, në mos më tepër, sa kish marrë kur ishte gjallë. Por Arthur Evans u kujtua gjatë si njeri me ndjeshmëri të lartë e që luftoi gjithë jetën e tij për një botë më të mirë - moto e vjetër kjo, e cila buronte prej moralit tashmë të zhdukur viktorian, mishëruar edhe tek Evansi gjatë gjithë rrojtjes së vet.
Botimi i Ancient Illyria është homazhi i parë shqiptar për këtë njeri të pazakontë. Tash pritet së shpejti të dalë në shqip vepra e tij mbi ilirët, financuar nga "Albanian Trust" dhe "Fondi Shqiptar për Monumentet".
Bashkia Elbasan
Bashkia Elbasan është një bashki në Rrethin e Elbasanit në Shqipëri.
Samsung Electronics
Samsung Electronics Co., Ltd. është një kompani elektronike e Koresë së Jugut në pronësi të Samsung.
Libri
thumb|300px|Pjesët kryesore të librit: 1)Mbështjellësi, 2)Ibercigu, 3)Forzeci (parafleta dhe pasfleta), 4)Kopertina, 5)Prerja në krye, 6)Prerja nga ana e jashtme, 7)Prerja nga ana e poshtme, 8)Faqja e djathtë, 9)Faqja e majtë, 10)Lidhja 300px|thumb| Lloje të ndryshme të librave të cilat janë shtyp në në [[Kosova|Kosovë, në Shtypshkronën Rilindja gjaë viteve 1980 dhe 1990 për botues të jashtëm, nga: Warshava, Budapesti, Angola (Afrikë), New Yorku, etj.]] Libri është tërësia unitare, e ilustruar ose jo,e tekstit të botuar nën një titull në çfarëdo forme, që ka për objekt materializimin e një produkti mendor të një ose më shumë autorëve dhe që botohet një herë ose herë mbas here, në një vëllim ose në shumë vëllime.
Zakonisht libri është një vepër shkencore, letrare, mësimore etj. me fletë të shtypura e të lidhura mes dy kapakëve së bashku në një vëllim dhe i cili del në shitje. Sipas definicionit të UNESCO logaritet si libër një botim i shtypur, i cili mund të blehet nga publiku, nuk del në formë periodike dhe ka së paku 49 faqe.
Historia
thumb|left|150px|Inkunabula nga shekulli 15-të
Kur civilizimet antike e krijuan shkrimin, shfrytëzuan të gjitha bazat në të cilat mund të shkruhej: gurë, argjilë, pllaka të drurit apo metalike. Alfabeti i parë e ka prejardhjen nga Egjipti, nga viti 1800 para e.s., dhe tekstet e shkruara nuk e kanë njohtë renditjen e fjalëve, apo asnjë formë të interpunkcionit. Shkruhej nga e majta në të djathtë, nga e djthta në të majtë, a është e njohur edhe renditja e rreshtave me kahje të kundërt. Me term teknik radhitjen e këtij lloji të shkrimit e quajmë bustrofedon, që fjalë për fjalë dote thotë “kthehen qetë”, një mynyrë si bujqit i punojnë arat me qe.
Grekët dhe romakët dorëshkrimet e tyre i shkruan në fletë nga papirusi deri në shekullin 1, kur edhe dolën në dritë edhe librat e parë, në kuptimin e sotëm të fjalës, të asht. Kodekse. Këto libra të përbëra nga pjesë të barabarta nga pergamena, të palosura në mes dhe të lidhura me lidhëse të lëkurës.
Në shekullin 14, pergamena u zavendësua me letër, e cila ishte shumë më e lirë dhe shumë më e lehtë për ta prodhuar. Librat e shtypur në shtypshkronjat evropiane (deri në vitin 1500) quheshin inkunabula. Nga kalimi i shkrimit me dorë në procesin e shtypit, i cili çdo here përmirësohej, bëri që kjo teknikë të zgjerohet në tërë Evropën, kur edhe fillon prodhimi masovik i librit, i cili ishte edhe njëri ndër shkaktarët kryesorë të reformimit dhe ‘’Ilimunizmit’’ të më vonshëm. Kështuqë dituria në Evropë filloi të bëhet vetëm pjesë e të privilegjuarëve, mirëpo, në përgjithësi ishte për të mirën e përgjithëshme.
Në shekullin 21, lajmërohen disa gazeta, edhe siq’ janë librat elektronike dhe librat audio të cilat mund të blehen nëpërmjet internetit. Ky lloj i shpërndarjes është një risi, i cili edhe do ta definoj formën e librit i cili sipas rregullave nuk duhet të jetë në formën e shtypur.
Llojet e librit
thumb|200px|Romakja me libër dhe "[[lapsi|laps" në dorë]]
Interfejsi për programimin e aplikacioneve
Interfejsi për programimin e aplikacioneve (ang. Application Programming Interface ose shkurtimisht API) është një grumbull rutinash, strukturave të dhënave, klasave, si dhe protokolleve të ofruara nga libraritë ose/edhe shërbimet të sistemeve operative me qëllim të përkrahjes të zhvillimit të aplikacioneve.
API mund të jetë:
Lokomotiva 700
Lokomotiva e tipit 700, me shënimin origjinal T211.1, është një prodhim i ČKD Praha.
E cilësuar si ČKD loko-motor ishte lokomotiva më e vogël e brezit të ri që u prodhuan në vitet '50. Prodhimi filloi në seri të plotë në vitin 1955 deri në 1962. U prodhuan gjithsej 824 lokomotiva të cilat patën një shitje të shpejtë dhe u dërguan në firma industriale hekurudhore si: BRSS, GDR, Kinë, Rumani, Shqipëri dhe Bullgari. ČKD kishte si pikë kryesore të rindërtonte një motor me djegje të brëndshme dhe ia arriti qëllimit duke ndërtuar këtë makineri posaçërisht për manovra brenda për brenda stacioneve, futje të lehte nëpër magazina dhe për shërbime hekurudhore të ndryshme. Anasjelltas, negative e këtyre paisjeve është zhurma e lartë e motorit, kushte të vështira drejtimi e pa grohje sepse vendosja e këtyre konditave për lokomotivën duhet të ishin unike që ti përshtateshin dhe të shtrenjta.
Te dhenat
Lokomotiva e serisë T211.0 si dhe ajo e tipit T211.1 (700, 701) mbështetet mbi 2 akse lexues. Njësia është e paisur me motor dizel-hidraulik me djegje të brendshme TATRA T 111 A / 4-kohësh ku konservimi bëhet me ftohje ajri. Lokomotiva ka një fuqi prodhuese 121 kW, dy akse të tipit B, skartament standart 1,435 mm, freksion me 4-marsha dhe me ndrim manual të tipit CKD M 150-4 (Mylius). Shpejtësia maksimale 40 km/orë, dhe pesha e plotë e saj është 22 ton. Në Shqiperi u futen vetëm katër copë gjatë viteve 1959-1960 dhe përdoreshin për manovra vetëm në stacionin hekurudhor qëndror të Durrësit.
Shtytja e makinerive është rrjedhin nga automjeti i serisë M 131,1 (801). Motori me djegje të brëndshme fillimisht ishte projektuar për tanke dhe kamionë ushtarakë, ku zhvillimin e tij e kishte nisur para luftes se II-të botërore paralelisht me evolimin e agregatit T 301, i cili gjendet në aplikimin e një automjeti te series M 131.1 (801). Motori me djegje të brëndshme lidhet me kutinë e ndrimit të marshave me kollodok. Ajo ka origjinë Gjermane dhe u prodhua nën lishencën e kapitalit Mylius Getriebe. Në Shqipëri, të regjistruara në dokumenta ekzistojnë katër lokomotiva të këtij tipi nga të cilat sot si të braktisura njohim vetëm dy, T454.0454 dhe T211.0455.
Trivia
Shqipëria (HSH) porositi 61 copë (klasi T669.1001 - T669.1061 të importuara në 6 parti të vogla midis viteve 1968-1990),
Rreth viteve '80 të shek. XX në Kombinatin Metalurgjik të Elbasanit janë përdorur si lokomotiva edhe kamionë të tipit IFA (prodhim i Gjermanisë Lindore) me rrota vagonash.
Holmestrand
Holmestrand është një komunë në qarkun Vestfold, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 86 km² dhe popullsi 9515 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Lidhja e Prizrenit (kthjellim)
Fjala Lidhja e Prizrenit qëndron për:
Zhymë
Zhyma është një fshat në komunën Krutje në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Blerim Mazregu
Blerim Mazregu është basketbollist profesionist nga Kosova që aktualisht luan për klubin AS Prishtina.
Kumanova
Kumanovë, (Куманово Kumanovo) shtrihet në pjesën veriore të Maqedonisë së Veriut, rrëzë Malet e Karadakut, mes kufirit me Serbinë në veri dhe Kosovën në veri-perëndim.
Në pjesën perëndimore të qytetit, rrëzë maleve të Karadakut shtrihet një numër i madh i fshatrave të banuara kryesisht me popullsi shqiptare. Malet e larta përreth dhe fusha e gjerë pjellore i japin një pamje të bukur dhe tërheqëse këtij rajoni.
Kumanova ka pozitë gjeostrategjike shumë të rëndësishme, ku kryqëzohen rrugët automobilistike që lidhin Selanikun me Beogradin, pastaj Shkupin me Qustendil, si dhe hekurudha që lidh Athinën me Vjenën.
Kumanova lidhet edhe me disa rrugë regjionale si Kumanovë–Shkup (Udha e Shkupit), Kumanovë-Preshevë (Udha e Preshevës), si dhe Kumanovë-Gjilan (Udha e Gjilanit). Kumanova është qyteti i dytë më i madhë pas Shkupit në R.M.V
Historia
Etimologjia e toponimit Kumanovë ka për bazë një emër mesjetar kalendarik Kuman, ku sipas disa të dhënave, ky emër qyteti rrjedh nga fisi Kuman, që nga fundi i shek. XI (1094), prej viseve të Azisë të kenë ardhur dhe një kohë të kenë qëndruar në territorin e sotëm të Kumanovës. Të dhënat e para për vendbanimin Kumanovë përmenden në vitin 1519 nga shënimet e udhëpërshkruesve që gjenden në arkivat e Turqisë, edhe atë me 52 familje me rreth 300 banorë.Në shënimet dhe dokumentet historike, Kumanova përmendet në shek. XVII nga udhëpërshkruesi (kronisti) i famshëm turk Evlia Çelebija. Sipas tij Kumanova në vitin 1660 shtrihej në territorin e Sanxhakut të Shkupit që ka pasur më se 600 shtëpi, në mesin e të cilëve kishte xhami, teqe, medrese, hane, hamame dhe disa dyqane.
Ballkanologu dhe kronisti frëng Ami Boúe, i cili e vizitoi Kumanovën në gjysmën e parë të shek. XIX, gjegjësisht me 1836, thekson se Kumanova ka pasur 3000 banorë, kurse në të dhënat e konsullit austriak J. G. Han të vitit 1835, pohon se ky vend ka pasur 650 shtëpi. Prej fiseve më të vjetra turke në Kumanovë supozohet të ketë qenë fisi Oxhak, i cili ka pasur më tepër shtëpi dhe anëtarë se fiset e tjera, por më vonë mbeti me një shtëpi dhe ajo u shpërngul në Turqi.
thumb| image_skyline Kumanova, c. 1913 Janë paraqitur edhe fise tjera familjare si Kotlelerët, Tatarët, që kanë pasur një lagjeje të veçantë në këtë qytet, por gjatë luftërave austro - turke kanë migruar në Turqi. Prej fiseve shqiptare ishin të pranishëm Gono, Malokët dhe si emër familjar përmendeshin Spahilerë, kurse sot janë të pranishëm fiset: Berishë, Gashi, Krasniqe, Thaçi, Sopi, Shala etj., ku përkatësia fisnore është harruar dhe nuk përmendet fare te të gjitha shtresat e popullsisë së kësaj treve. Në të kaluarën e largët historike Kumanova ishte një zonë që i takonte krahinës së Dardanisë dhe e banuar nga fisi ilir-Dardanët, tezë që e vërteton edhe Vasileviqi.
Është me rëndësi të përmendim se edhe Çerkezët, të cilët vendlindjen e tyre e kanë pasur në rajonin e Kaukazit, kishin qenë vendosur pranë stacionit hekurudhor të Kumanovës, ku sot gjendet fshati me të njëjtin emër Çerkez. Deri në vitin 1877-78 në këtë qytet, ka pasur më tepër mysliman, d.m.th. shqiptarë që kishin pranuar fenë myslimane, kurse në mbarim të shek. XIX me ardhjen e kolonistëve serbë, rritet numri i popullsisë sllave. parapamje|Kelysyra e Bislimit, Kumanova
Gjeografia
Rajoni i Kumanovës përbëhet prej dy tërësive të mëdha gjeomorfologjike : zona malore (Karadaku) dhe fushëgropa. Zona malore e cila shtrihet në perëndim të këtij rajoni, është e pasur me kullota dhe me lloje të ndryshme të drunjve, si ah, bung, qarr, thanë, shkozë.
Pra, këtë zonë malore e karakterizon një mori malesh, me lartësi mbidetare mbi 1000 metra. Për shkak të relievit kodrinor–malor, klima është kontinentale, që karakterizohet me dimër dhe acar të ftohtë, me të reshura të mëdha të borës, dhe me verëra të nxehta e të thata. Erërat gjatë tërë vitit fryejnë nga veriu me shpejtësi mesatare prej 3,5 m⁄s.
Sa i përket veçorive hidrologjike këtë rajon e karakterizojnë një numër i madh i ujërave nëntokësor dhe sipërfaqësor. Ujërat nëntokësor paraqiten në vende të ndryshme të këtij rajoni, ku niveli i ujit nuk është i njejtë, si p.sh. në fshatrat Opajë dhe Llopat ujërat paraqiten në thellësi të vogël, prej 2-5 metra, kurse në fshatrat tjerë niveli i ujit shtrihet prej 5-25 metra. Ujërat tokësor (lumenjtë) janë në numër të madh dhe të pasur me ujë, ka edhe përrenj të cilët gjatë të reshurave të mëdha mund të jenë të rrezikshëm.
Kultura
Në zonën e Kumanovës ka disa monumente të rëndësishme, duke përfshirë edhe Kishën e Shën Gjergjit në fshatin Staro Nagorichane, manastiri i Karpino, e ngjitje e Shenjtë Nënë në fshatin e Matejcë, Kisha e Shën Petka në fshatin e Mlado Nagorichane, Kisha e Shenjtë Trinity, e ndërtuar në 1902, dhe e Eski Xhamia, e ndërtuar në 1751.
Më i vjetër dhe më të mëdha të kishës në qytet është Kisha e Shën Nikolas. Ka ikona nga shekulli i XIII në kishë. Kisha përfaqëson një masterwork e Andreja Damjanov, një arkitekt i rëndësishëm maqedonase ringjallje.
Kumanova ka disa monumente që datojnë që nga periudha e prehistorike. Më e rëndësishme janë : Gradishte, një vend arkeologjik e interesit që ndodhet pranë fshatit Pelince dhe daton nga bronxi Mosha. Afer fshatit Mlado Nagorichane është një tjetër faqe interesante takim nga periudha e Neolith. Afer fshatit Llopat është Drezga vend që paraqet një varrezë romake.
Megjithatë, një nga faqet më të rëndësishme që ndodhen në afërsi të Kumanovës është 4000 vjeçar megalithic e Kokino observatori astronomik, që ndodhet 30 km në verilindje të Kumanovës dhe të zbuluar në vitin 2001. Ajo zë vendin e katërt në listën e vjetër observatorë nga NASA.
Kumanova ka një bibliotekë, qendra kulturore, kombëtare muze dhe teatër. Disa pikturë kolonitë dhe ekspozita të zhvillohet çdo vit në Kumanovë apo në fshatrat e afërta. Kumanovë është dallohen nga xhaz festivalit të saj të cilat karakteristika grupe nga e gjithë bota. Në vitin 2002 maqedonase bende Foltin dhe Dragan Dautovski kuartetin, si dhe grupe nga Kroacia, Hungaria, Holanda, Sllovenia, Serbia dhe Mali i Zi ka marrë pjesë në festival në vitin 2005 dhe grupet nga sa më shumë të marrë pjesë Norvegjia dhe Holanda.
Çdo vit ka në Kumanovë "Ditët e komedisë" festival ky, i sponsorizuar nga ministria maqedonase e kulturës, duke shfaqur disa nga komedie maqedonase teatrove dhe gjithashtu nga Serbia dhe Bullgaria fqinje.
Kumanovë komunë ishte organizimi i manifestimit "Qyteti i kulturës 2006".
Ekziston edhe një televizion me i suksesshëm ne qytetin e Kumanovës, pra behet fjale për Televizioni Festa
Më 21 mars të vitit 1996, eterit mediatik në Maqedoninë e Veriut iu bashkëngjit edhe TV FESTA nga Kumanova. Tash gati 17 vjet, Televizioni Festa, luan një rrol të rëndësishëm në informimin me kohë, të saktë dhe konform kodeksit gazetaresk dhe standardeve botërore të gazetarisë. Gjatë kësaj kohe sa funksionon Televizioni Festa ka luajtur një rrol të rëndësishëm në informimin e popullatës gjatë periudhave të ndryshme të këtij historiku. Sidomos vlen të theksohet informimi me kohë gjatë Luftës në Kosovë, Luftës në Maqedoninë e Veriut, në Luginën e Preshevës etj, duke dhënë një provim të rëndësishëm në të gjitha proceset në vend dhe në rajon.
TV FESTA, gjatë kësaj periudhe 17 vjeçare, ka realizuar qindra emisione dokumentare, por edhe emisione informative-politike, ekonomike, kulturore, muzikore edukativo arsimore, fetare e sportive.
Njëkohësisht krahas aktiviteteve të përditshme gazetareske, vlen të theksohet se TV FESTA ka shërbyer edhe si fidanishte e gazetarëve të rinjë, të cilët krahas kohës së kaluar, shumica prej tyre sot punojnë në media të rëndësishme në vend dhe jashtë vendit.
TV FESTA tani gjendet në një fazë mjaft të rëndësishme të avancimit, pasi që nga qershori i vitit 2013 të gjitha qendrat televizive në Maqedoninë e Veriut duhet të kalojnë në televizione digjitale. Shi për këtë arsye edhe TV FESTA është duke u përgatitur maksimalisht që ti përmbush të gjitha obligimet dhe kriteret në procesin e digjitalizimit, me çka do të mundësohet sinjal digjital për çdo shtëpi, nënkuptohet shikueshmëri dukshëm më cilësore.
Lidhje të jashtme
Tv Festa
Nishani
thumb|Nishani Nishani është një dekoratë që i jepet një ushtaraku për mërita të jashtëzakonshme në luftë.
Nishani në fotografi është njëri nga tre nishanat që Sak Faslisë iu dhuruan për meritat e tij në udhëheqjen e luftës për mbrojtjen e kufirit shqiptar mes viteve 1911 - 1944. Ketë dekoratë (në foto) Sakut ia dhuroi Kryetari i Qeverisë shqiptare, Mustafa Kruja, me 29 qershor 1942 në Pejë. Nishani ka në mesë 4 shkronja, S. F. B. R. që janë shkurtesa për Sak Faslia Bajraktar  i   Rugovës.
Eurofederalizmi
Eurofederalizmi është një term me të cilin emërtohen ose përshkruhen individët, organizatat dhe ideologjitë të cilat angazhohen për riorganizimin politik të Evropës, si dhe integrimin e saj në një lloj shteti unitar federal. Eurofederalizmi është i afërt me një ideologji më të gjerë të njohur si panevropianizëm, por që dallohet prej saj në atë se ai thekson që shtetet ekzistuese kombëtare sovrane duhet të ruhen në të ardhmen si pjesë përbërëse të federatës evropiane në vend të insistimit në krijimin e një vendi apo shteti të vetëm evropian. Shumica e eurofederalistëve të sotëm besojnë se qëllimet e tyre mund të zbatohen në mënyrë më efikase nëpërmjet Bashkimit Evropian, duke forcuar institucionet e tij të cilat duhet të marrin më shumë kompetenca të shteteve anëtare aktuale, si dhe të vazhdojnë zgjerimin dhe integrimin edhe në vendet tjera evropiane.
Mura, Barcelonë
Mura është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Bages, të provincës Barcelona, në Katalonia. Mura ka 230 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 47.78 km2.
Lidhje të jashtme
Mura
Kantoni Vendôme-2
Kantoni Vendôme-2 (frëngjisht: Canton de Vendôme-2) është një kanton në departamentin Loir-et-Cher, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Vendôme. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 15147 banorë.
Lifaj i Vjetër
Lifaji i Vjetër është një fshat në komunën Krutje në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
KB AS Prishtina
Klubi Basketbollistik AS Prishtina është një klub basketbollistik nga Prishtina, Kosovë, që prej vitit 2006 është anëtar i Siguria Super Ligës së Kosovës në basketboll.
Sidrit Bejleri
Sidrit Bejleri është një nga emrat më të njohur të botës së muzikës shqiptare.
Është diplomuar për kanto në Akademinë e Arteve në Tiranë. Nuk ka zhanër të këndimit të cilin mos ta ketë lëvruar siç vetëm ai di. Këndon opera, muzikal, muzikë të lehtë dhe popullore, por edhe lirika fetare (ilahi). Aktualisht punon pranë Teatrit të Operas dhe Baletit, Tiranë, si bas bariton, ka vënë në skenë veprat e njohura klasike të Puçinit, Verdit… e kështu me radhë. Per pese sezone rradhazi ka qene pjesëmarrës si pjese e jurise ne spektaklin televiziv The Voice of Albania një spektakël i përjavshëm televiziv për zbulimin e talenteve të rinj mjaft i ndjekur nga publiku shqiptar. Per dy sezone rradhazi ka qene trajneri fitues i Voice of Albania, heren e pare me kengetaren Venera Lumani dhe heren e dyte me kengetarin Florent Abrashi. Ndersa ne sezonin e peste ka mberritur ne naten finale me dy konkurente Tahir "Tiri" Gjocin dhe Lorenc Hasramen ku fitues i Voice of Albania 5 eshte shpallur Tiri.
{{ r and b/soul pop indie rock pop punk Latin pop indie pop pop rock rock power pop electric blues melodic hardcore
Paria ilire
Kjo listë përbëhet nga emrat e fiseve, mbretërve, sundimtarëve, qyteteve, krahinave dhe mbretërive ilirë, që hasen në literaturën e ndryshme antike.
Muras, Galicia
Lidhje të jashtme
Muras
Kadiaj
Kadiaji është një fshat në komunën Krutje në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1773
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Kantoni Dembéni
Kantoni Dembéni (frëngjisht: Canton de Dembéni) është një kanton në departamentin Mayotte, rajonin Mayotte në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Dembéni. Ka sipërfaqe 38.38km2 dhe popullsi 10141 banorë.
Kodet postare të Shqipërisë
Lista Ahmetaq
Poshtë gjendet lista e kodeve postar të Shqipërisë sipas degëve në rrethe.