cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mahajana
Pushtet Mahayana ne Indi
Ka gjithashtu disa dëshmi që perandori Kushan Huviṣka ishte një ndjekës i Mahāyāna. Një fragment dorëshkrimi Sanskrit në Koleksionin Schøyen përshkruan Huviṣkën si të "drejtuar drejt Mahāyāna-s". Dëshmi e emrit "Mahāyāna" në shkrimet indiane në periudhën para shekullit V është shumë e kufizuar krahasuar me shumëllojshmërinë e shkrimeve Mahāyāna të transmetuara nga Azia Qendrore dhe në Kinë në atë kohë. Pavarësisht se ishte një minoritet në Indi, Mahāyāna indiane ishte një lëvizje intelektuale e gjallë. Disa tradita të mëdha Mahāyāna janë Prajñāpāramitā, Mādhyamaka, Yogācāra, Buda-natyra (Tathāgatagarbha), dhe shkolla e Dignaga dhe Dharmakirti si e fundit dhe më e re. Figurat kryesore të hershme përfshijnë Nagarjunën, Āryadeva-n, Aśvaghoṣa-n, Asanga-n, Vasubandhu-n dhe Dignaga-n. Buddhizmi Mahāyāna duket se ka qenë aktiv në Perandorinë Kushan (30–375 e.s., një periudhë që shënoi veprimtari misionare dhe letrare të madhe nga budistët. Ky fakt është i mbështetur nga veprat e historianit Taranatha.
Zgjerimi jashtë Indisë
Në shekullin e parë pas Krishtit, me shpërthimin e lëvizjes Mahāyāna në Indi, u ndodhën ndërveprimet e para me budizmin e hershëm nga Azia Qendrore. Shkolla Gandhāra në Afganistan u bë qendra e rëndësishme për përhapjen e Mahāyānës në këtë rajon. Të dhënat arkeologjike dhe tekstet e gjetura tregojnë se mësues të Mahāyānës nga India, përfshirë edhe monastirin Sārnāth, udhëtonin nëpër Gandhāra për të mësuar dhe transmetuar doktrinat Mahāyāna. Këto kontakte u zhvilluan më tej në shekullin II-III e.s., siç tregon numri i sūtrave dhe tekstevete Mahāyāna që u përkthyen në gjuhën kushanishte. Studiuesit Mahajana të Azisë Qendrore ishin shumë të rëndësishëm në Transmetimin e Budizmit në Rrugën e Mëndafshit Ato përfshijnë përkthyes si Lokakṣema (rreth 167–186), Dharmarakṣa (rreth 265–313), Kumārajīva (rreth 401) dhe Dharmakṣema (385–433). Vendi i Dunhuang duket se ka qenë një vend veçanërisht i rëndësishëm për studimin e Budizmit Mahajana.
Mahayana u përhap nga Kina në Kore, Vietnami dhe Tajvan, të cilat (së bashku me Korenë) më vonë do ta përhapnin atë edhe në Japoninë .Mahayana u përhap gjithashtu nga India në Myanmar, dhe më pas në Sumatra dhe Malajzi. Mahāyāna u përhap nga Sumatra në ishujt e tjerë indonezianë, duke përfshirë Java dhe Borneo, Filipinet, Kamboxhia, dhe përfundimisht, traditat indoneziane Mahayana arritën në Kinë. Në shekullin IV, mnishkët kinezë si Fuxian (337-422 e.s.) filluan të udhëtojnë në Indi (ku dominonte dinastia Gupta) për të sjellë mësimet e Budizmit, veçanërisht veprat Mahāyāna. Në disa raste, traditat Mahāyāna indiane u transferuan drejtpërdrejt, siç ndodhi me rastin e Madhymakasë Lindore (nga Kumārajīva) dhe Yogacarasë Lindore (veçanërisht nga Xuanzang). Më vonë, zhvillimet e reja në Budizmin kinez Mahāyāna çuan në krijimin e traditave të reja të Budizmit kinez si Tiantai, Huayen, Fusha e Pastër dhe Chan (Zen).
Botëkuptimi
Ka disa gjëra që mund të thuhet me siguri për Budizmin Mahāyāna në përgjithësi, përveç se Budizmi i praktikuar në Kinë, Indonezi, Vietnam, Kore, Tibet, Mongoli dhe Japoni është Budizëm Mahāyāna. Mahāyāna mund të përshkruhet si një koleksion i lidhur lirshëm i mësimeve dhe praktikave (disa prej të cilave duket se janë kundërshtuese). Mahāyāna përbën një set të gjerë dhe të përfshirë të traditave të karakterizuara nga pluraliteti dhe pranimi i një numri të madh të sutrave, ideve dhe trajtiseve filozofike të reja së bashku me tekstet budiste të hershme. Përmbledhtas, Budistët Mahāyāna pranojnë doktrinat klasike budiste të gjetura në Budizmin e hershëm (siç janë Nikāya dhe Āgama), si Rruga e Mesme, Lidhja e Varur, Katër Nobëlëtë, Rruga Eplejuar Nobël, Tre Juvela, Tre shënja të ekzistencës dhe bodhipakṣadharmat (ndihmë për zgjimin). Budizmi Mahāyāna pranon gjithashtu disa nga idetë e gjetura në mendimin Budist të Abhidharmas. Megjithatë, Mahāyāna shton gjithashtu shumë tekstesh dhe doktrina Mahāyāna, të cilat shihen si mësimet përfundimtare dhe në disa raste të larta.
Budat
parapamje| Përshkrim tibetian i Budës Amitāyus në Tokën e tij të Pastër të Sukhavati Buddhat dhe bodhisattvas (ekzistencat në rrugën drejt Buddhës) janë elemente themelore të Mahāyāna. Mahāyāna ka një kozmologji dhe teologji shumë të zgjeruar, me Budat e ndryshëm dhe bodhisattvas të fuqishëm që banonin në botëra dhe fusha të ndryshme buddhore (buda kshetra). Buda-t Mahāyāna unikë përfshijnë Budën Amitābha ("Dritë e pakufishme"), Akṣobhya ("i pabëndshëm"), Bhaiṣajyaguru ("Mjek i gurëve") dhe Vairocana ("i ndriçueshmi"). Në Mahāyāna, një Buddha shihet si një qenie që ka arritur llojin më të lartë të zgjimit për shkak të dhembshurisë së tij të lartë dhe dëshirës për të ndihmuar të gjitha qeniet.
Një gje e rëndësishme e Mahāyānës është mënyra në të cilën ajo kupton natyrën e një Buddhe, që ndryshon nga kuptimet jashtë Mahāyāna. Tekstet Mahāyāna jo vetëm se shpesh paraqesin shumë Buda përveç Sakjamunit, por i shohin ata si qenie transcendente (lokuttara) me fuqi të mëdha dhe jete të gjata. Sutra e Lules së Bardhë përshkruan në një mënyrë të famshme jetën e Buddhes si të pamerimëshme dhe thotë se ai në të vërtetë ka arritur Buddhën e shumë eoneve (kalpas) më parë, dhe ka mësuar Dharman përmes avatarëve të tij të shumtë për një periudhë të padukshme kohore. Përveç kësaj, Buddhët janë të veprimtarë në botë, duke krijuar gjithmonë mënyra për të mësuar dhe ndihmuar të gjitha qeniet ndërgjegjëse.
Sipas Paul Williams, në Mahāyāna, një Buddha shpesh shihet si "një mbret shpirtëror, që lidhet me botën dhe kujdeset për të", më shumë se sa një mësues që pas vdekjes së tij "ka shkuar plotësisht përtej" botës dhe shqetësimeve të saj. Jeta dhe vdekja e Buddhes Sakjamuni zakonisht kuptohen doketikisht si një "shfaqje e thjeshtë", vdekja e tij është një shfaqje, ndërsa në të vërtetë ai mbetet për hir të dhembshurisë për të ndihmuar të gjitha qeniet ndërgjegjëse.
Në të njëjtën mënyrë, Guang Xing përshkruan Budën në Mahāyāna si një perëndi i pashoq dhe i fuqishëm "i pajisur me atributet dhe cilësitë e shumta supernatyrale". Budizmat Mahāyāna janë krahasuar shpesh me lloje të ndryshme të teizmit (përfshirë panteizmin) nga studiues të ndryshëm, megjithatë ka mosmarrëveshje midis studiuesve në lidhje me këtë çështje dhe në lidhje me marrëdhënien e përgjithshme midis Budizmit dhe teizmit. Ideja që Budat mbeten të arritshëm është shumë e ndikshme në Mahāyāna dhe gjithashtu lejon mundësinë për të pasur një marrëdhënie reciproke me një Buda përmes lutjeve, vizionesh, devocionit dhe zbulimeve.
Përmes përdorimit të praktikave të ndryshme, një udhëtar i Mahāyānes mund të synojë të lindë në një shpellë të pastër të një Budës (buddhakṣetra), ku ata mund të luftojnë drejt Budësisë në kushtet më të mira të mundshme. Sipas sektit, lirimi në një shpellë të Buddhës mund të arrihet përmes besimit, meditimit ose ndonjëherë edhe përmes përsëritjes së emrit të Buddhës. Praktikat e devocionit të bazuar në besim të fokusuar në lindjen në shpella të pastër janë të zakonshme në Budizmin e Gadishullit të Lartë. Doktrina e rëndësishme e tri trupave (trikāya) të një Buddhë u zhvillua për të kuptuar natyrën transcendente të Buddhit. Kjo doktrinë mbajti se "trupat e transformimit magjik" (nirmāṇakāyas) dhe "trupat e gëzimit" (saṃbhogakāya) janë dalje nga trupi i vërtetë i Buddhës, Dharmakaya, që nuk është tjetër veçse realiteti i vërtetë vetvetiu.
Bodhisattvat
Budistët Mahāyāna pohojnë se ndjekja vetëm e lirimit personal nga vuajtja d.m.th. nirvāna është një aspiratë më e vogël ose inferiore (e quajtur "hinayana"), sepse mungon vendosmëria për të çliruar të gjitha qeniet nga samsāra (raundi i rilindjes) duke u bërë një Buda. Kjo dëshirë për të ndihmuar të tjerët quhet bodhicitta. Ai që angazhohet në këtë rrugë për të plotësuar rrugen Buda quhet bodhisattva. Bodhisattvat e nivelit të lartë shihen si qenie të fuqishme të cilat janë objekte të përkushtimit. Bodhisattvat popullore të cilat nderohen nëpër Mahāyāna përfshijnë Avalokiteshvara, Manjushri, Tara dhe Maitreja. Bodhisattvas mund të arrinte nirvana personale të arhatëve, por ata e refuzojnë këtë qëllim dhe mbeten në samsāra për të ndihmuar të tjerët.
Rruga Bodhisattva
parapamje|284x284px|Zambaku i ujit, veçanërisht puṭarīka (zambaku i bardhë), përdoret në Mahāyāna për të simbolizuar natyrën e bodhisattvas. Zambaku i ka rrënjët në baltën tokësore dhe megjithatë lulet mbi ujë në ajër të hapur. Në mënyrë të ngjashme, bodhisattva jeton në botë, por mbetet e paprekur prej saj Në shumicën e burimeve klasike Mahāyāna (si dhe në burimet jo-Mahāyāna mbi këtë temë), rruga e bodhisattva thuhet se kërkon tre ose katër asaṃkheyyat ("epoka të pallogaritshme"), që kërkon praktike prej shume jetësh. Megjithatë, disa praktika mbahen ndonjëherë për të ofruar shkurtore për të qenë Buda (këto ndryshojnë shumë sipas traditës). Sipas Bodhipathapradīpa ( Një llambë për rrugën drejt zgjimit ) nga mjeshtri indian Atiśa, tipari kryesor përcaktues i rrugës së një bodhisattva është aspirata universale për t'i dhënë fund vuajtjes për veten dhe të gjitha qeniet e tjera, dmth Bodhicitta.
Ideja e bodhisattvat nuk është unike për Budizmin Mahāyāna dhe gjendet në Theravada. Megjithatë, këto shkolla mbajnë se të bëhesh bodhisattva kërkon një parashikim të Buddhahood-it të ardhshëm në praninë e një Buddhe të gjallë. Në Mahāyāna, një bodhisattva aplikohet për çdo person që nga momenti që ata synojnë të bëhen Buddha (pra, lindja e bodhicittës) dhe pa kërkesën e një Buddhe të gjallë. Disa sutra Mahāyāna si Sutra e Zambakut, promovojnë rrugën e bodhisattvas si universale dhe të hapur për të gjithë. Tekste të tjera nuk pajtohen me këtë.
Lindja e bodhicittës mund të ndjeket pastaj me marrjen e premtimit të bodhisattvas për "drejtuar në Nirvanë gjithë botën e pa masë të qenieve", siç thonë sutrat Prajñaparamita. Ky përkushtim i mëshirshëm për të ndihmuar të tjerët është karakteristika qendrore e bodhisattvas në Mahāyāna. Këto premtimet mund të shoqërohen nga udhëzimet etike ose parime të bodhisattvave. Sutra të shumta gjithashtu thonë se një pjesë kyçe e rrugës së bodhisattvas është praktika e një grupi virtytesh të quajtur pāramitās (virtyte të larta ose supreme). Në disa raste përmenden gjashtë: dhurimi, disiplina etike, durimi i durueshëm, vendosmëria, meditimi dhe dituria e shkëlqyer.
Nivelet e Bodhisattves
Shkrime të ndryshme budiste Mahāyāna e lidhin fillimin e praktikës së bodhisattva-s me atë që quhet "rruga e grumbullimit" ose pajisje ( saṃbhāra-mārga ), e cila është shtegu i parë i skemës me pesë shtigjeve.
Daśabhūmika Sūtra si dhe tekste të tjera gjithashtu përvijojnë një sërë nivelesh bodhisattva ose fazash shpirtërore në rrugën drejt Budëses. Tekstet e ndryshme nuk pajtohen për numrin e etapave megjithatë, Daśabhūmika jep dhjetë për shembull (dhe cakton secilën në dhjetë paramitat), Bodhisattvabhūmi jep shtatë dhe trembëdhjetë dhe Avatamsaka përshkruan 40 faza.
Në skolasticizmin e mëvonshëm Mahajana, si në veprën e Kamalashila dhe Atiśa, pesë shtigjet dhe dhjetë sistemet janë shkrirë dhe ky është modeli i rrugës progresive që përdoret në budizmin tibetian. Sipas Paul Williams, në këto sisteme, i parë arrihet sapo njeriu të arrijë "kuptim të drejtpërdrejtë, jokonceptual dhe jo të dyfishtë në zbrazëtinë në përthithjen meditative", që lidhet me rrugën e të parit ( darśana -mārga ). Në këtë pikë, një bodhisattva konsiderohet një ārya (një qenie fisnike).
Mjetet e aftë dhe mjeti i vetëm
Një mësim i lidhur ngushtë është doktrina e Një Automjeti (ekayāna). Ky mësim thotë se edhe pse Buda thuhet se ka mësuar tre automjete (automjetin e dishepujve, automjetin e Budave të vetmuara dhe automjetin bodhisattva, të cilat pranohen nga të gjitha shkollat e hershme budiste), këto në fakt janë të gjitha mjete të shkathëta të cilat çojnë në të njëjtin vend: Buda. Prandaj, në të vërtetë nuk ka tre automjete në kuptimin përfundimtar, por një automjet, automjeti suprem i Budave, i cili mësohet në mënyra të ndryshme në varësi të fakulteteve të individëve. Edhe ata qenie që mendojnë se e kanë përfunduar rrugën (pra arhatët) në fakt nuk janë bërë, dhe ata përfundimisht do behen nje Buda.
Prajñāpāramitā (Njohuri transcendente)
parapamje|332x332px|Një pikturë tibetiane me një sūtra Prajñāpāramitā në qendër të mandalas Disa nga mësimet kryesore Mahāyāna gjenden në tekstet Prajñāpāramitā ("Njohuria Transcendente" ose "Përsosmëria e Urtësisë"), të cilat janë disa nga veprat më të hershme mahāyāna. Prajñāpāramitā është një njohuri e thellë e realitetit të cilën Budat dhe bodhisattvat arrijnë.
Është një lloj njohurie transcendente, jo konceptuale dhe jo e dyfishtë në natyrën e vërtetë të gjërave. Kjo urtësi është e lidhur edhe me mendjemprehtësinë (śūnyatā) e dharmave (fenomeneve) dhe natyrën e tyre illusoire (māyā).
Kjo përbën idenë se të gjitha fenomenet (dharmat) pa përjashtim nuk kanë "bërthamë thelbësore të pandryshueshme" (d.m.th. ata mungojne svabhāva, një thelb ose natyrë e qenësishme), dhe për këtë arsye nuk kanë "asnjë ekzistencë thelbësisht reale". Këto fenomene boshe thuhet gjithashtu se janë ndërtime konceptuale.
Për shkak të kësaj, të gjitha dharmat (gjërat, fenomenet), madje edhe Mësimi i Budës, vetë Buda, Nirvāna dhe të gjitha qeniet e gjalla, janë si "iluzione" ose "magji" (māyā) dhe "ëndrra" (svapna). Kjo zbrazëti apo mungesë e ekzistencës reale vlen edhe për lindjen dhe ndërprerjen e dukshme të fenomeneve. Për shkak të kësaj, të gjitha fenomenet përshkruhen edhe si të palindura (anutpāda), të palindura (ajata), "përtej ardhjes dhe shkuarjes" në literaturën Prajñāpāramitā.
Prajñāpāramitā is also associated with not grasping, not taking a stand on or "not taking up" (aparigṛhīta) anything in the world. The Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra explains it as "not grasping at form, not grasping at sensation, perception, volitions and cognition". This includes not grasping or taking up even correct Buddhist ideas or mental signs (such as "not-self", "emptiness", bodhicitta, vows), since these things are ultimately all empty concepts as well.
Attaining a state of fearless receptivity (ksanti) through the insight into the true nature of reality (Dharmatā) in an intuitive, non-conceptual manner is said to be the prajñāpāramitā, the highest spiritual wisdom. According to Edward Conze, the "patient acceptance of the non-arising of dharmas" (anutpattika-dharmakshanti) is "one of the most distinctive virtues of the Mahāyānistic saint." The Prajñāpāramitā texts also claim that this training is not just for Mahāyānists, but for all Buddhists following any of the three vehicles.
Madhyamaka (Centrizmi)
parapamje|Figura tibetianë qe tregon Nagarjunën Shkolla filozofike Mahāyāna e quajtur Madhyamaka (teoria e Mesme ose Qendrueshmëria, gjithashtu e njohur si śūnyavāda, 'teoria e zbrazëtisë') u themelua nga figura e shekullit të dytë, Nagarjuna. Kjo traditë filozofike përqendrohet në refuzimin e të gjitha teorive që paraqesin ndonjë lloj substancë, ekzistencë thelbësore ose natyrë intrinseke (svabhāva).
Në shkrimet e tij, Nagarjuna përpiqet të tregojë se çdo teori e natyrës intrinseke është e kundërta me teorinë e Buddhas mbi origjinën e varësisë, pasi çdo gjë që ka ekzistencë të pavarur nuk mund të jetë e varur nga varësia. Filozofët e śūnyavāda ishin të vendosur se mohimi i tyre i svabhāva nuk është një lloj nihilizmi (në kundërshtim me protestat e kundërshtarëve të tyre).
Duke përdorur teorinë e dy së vërtetave, Madhyamaka pretendon se ndërsa mund të flitet për ekzistencën e gjërave në një kuptim konvencional dhe relativ, ato nuk ekzistojnë thelbësisht në një kuptim përfundimtar. Madhyamaka gjithashtu argumenton se vetë zbrazëtia është gjithashtu "e zbrazët", nuk ka një ekzistencë absolute të vetë. Ajo gjithashtu nuk duhet kuptuar si një realitet absolut transcendental. Përkundrazi, teoria e zbrazëtisë është thjesht një koncept i dobishëm që nuk duhet të mbahet fort. Në fakt, për Madhyamaka, pasi çdo gjë është e zbrazët nga ekzistenca e vërtetë, të gjitha gjërat janë vetëm konceptualizime (prajñapti-matra), duke përfshirë teorinë e zbrazëtisë, dhe të gjitha konceptet duhet të braktisen në fund të fundit për të kuptuar vërtet natyrën e gjërave.
Vijñānavāda (Doktrina e Ndërgjegjes)
Vijñānavāda ("doktrina e vetëdijes", njohur gjithashtu si vijñapti-mātra, "vetëm perceptime" dhe citta-mātra "vetëm mendje") është një doktrinë tjetër e rëndësishme e promovuar nga disa sutra Mahāyāna, e cila më vonë u bë teoria kryesore e një lëvizje filozofike të madhe që u ngrit gjatë periudhës së Gupta, e quajtur Yogācāra. Sutra kryesore e lidhur me këtë shkollë mendimi është Saṃdhinirmocana Sūtra, e cila pretendon se śūnyavāda nuk është mësimi përfundimtar i definitivë i Buddhas. Në vend të kësaj, së vërteta e fundit (paramārtha-satya) thuhet se është qëndrimi se të gjitha gjërat (dharmat) janë vetëm mendje (citta), vetëdije (vijñāna) ose perceptime (vijñapti) dhe se objektet dukshëm "jashtme" (ose subjektet "brenda") nuk ekzistojnë në të vërtetë jashtë rrjedhës së përvojave mendore që lindin në mënyrë të varur nga varësia.
Kur kjo rrjedhë mendore shihet si e zbrazët nga dualiteti subjekt-objekt që i vënë mbi të, arrin njohjen jo-dyfelore të "Tillësisë" (tathatā), që është nirvana. Kjo doktrinë zhvillon nëpërmjet teorive të ndryshme, më të rëndësishmet janë tetë vetëdija dhe tre natyrat (Yogachara). Saṃdhinirmocana e quan doktrinën e saj "të tretin kthim të rrotës së dharmës". Sutra Pratyutpanna gjithashtu përmend këtë doktrinë, duke thënë: "çdo gjë që i përkasin kësaj bote triple nuk është asgjë tjetër veçse mendim [citta-mātra]. Pse është kështu? Është sepse sa herë që e imagjinoj gjërat, atëherë ato shfaqen në atë mënyrë".
Buda-natyrë
Doktrina e embrionit të Tathāgatës ose mitrës së Tathāgatës (Tathāgatagarbha), e njohur gjithashtu si natyra e Buddhës, matricë ose princip (Sanskritisht: Buddha-dhātu), është e rëndësishme në të gjitha traditat moderne Mahāyāna, megjithëse interpretohet në mënyra të ndryshme. Në përgjithësi, Buda-natyra merret me shpjegimin e asaj që e lejon njerez të bëhen Buda. Burimet më të hershme për këtë ide mund të përfshijnë Sutrën e Tathāgatagarbhas dhe Sutrën Mahāyāna Mahāparinirvāṇa. Sutra Mahāyāna Mahāparinirvāṇa e quan "nje natyrë të shenjtë që është baza për [qenie] që të bëhen buddha", dhe gjithashtu e përshkruan atë si 'Vetveten' (atman).
Idetë që gjenden në literaturën e Buddha-naturës janë burim i shumë debateve dhe mosmarrëveshjeve midis filozofëve buddhistë Mahāyāna si dhe akademikëve modernë. Disa studiues kanë parë këtë si një ndikim nga hinduizmi brahmanik, dhe disa prej këtyre sutrave pranojnë se përdorimi i termi 'Vetveta' bëhet pjesërisht për të fituar besimtarët asketë jo-buddhistë (me fjalë të tjera, është një mjet i shkathtë). Sipas disa studiuesve, Buddha-natura e diskutuar në disa sutra Mahāyāna nuk paraqet një vetë substanciale (ātman) që Buddha e kritikoi; në vend të kësaj, ajo është një shprehje pozitive e zbrazëtisë (śūnyatā) dhe paraqet potencialin për të realizuar Budeses nëpërmjet praktikave buddhiste.
Praktika
Praktika budiste Mahāyāna është mjaft e larmishme. Një grup i përbashkët virtytesh dhe praktikash që ndahen nga të gjitha traditat Mahāyāna janë gjashtë përsosmëritë ose virtytet transcendente (pāramitā). Kjo do të thotë se disa praktika përdoren si monedhë, e cila grumbullohet gjatë jetës për të behesh nje Buda.
Paramita
Kjo listë përmendet gjithashtu nga komentuesi i shkolles Theravāda Dhammapala, i cili e përshkruan atë si një kategorizim të të njëjtave dhjetë pāramitā të budizmit Theravāda. Sipas Dhammapalas, Sacca klasifikohet si të dy Śīla dhe Prajñā, Mettā dhe Upekkhā klasifikohen si Dhyāna, dhe Adhiṭṭhāna përfshihet në të gjitha gjashtë.
Meditimi
Budizmi Mahajana mëson disa praktikash meditimi. Këto përfshijnë meditimet që ndahen me traditat e hershme budiste, duke përfshirë vëmendjen e frymëmarrjes; vëmendje ndaj gjërave jotërheqëse të trupit; dashamirësi; soditja e origjinës së varur; dhe ndërgjegjja e Budës. Në budizmin kinez, këto pesë praktika njihen si "pesë metodat për qetësimin ose qetësimin e mendjes" dhe mbështesin zhvillimin e fazave të Dhyanës.
Punime të tjera të shkollës Yogācāra, të tilla si Abhidharmasamuckaya e Asaṅga, dhe Madhyāntavibhāga -bhāsya e Vasubandhu gjithashtu diskutojnë tema të meditimit si ndërgjegjja, smṛtyupasthana , 37 krahët e zgjimit dhe samadhi.
Ky meditim mësohet në sutra të shumta Mahajana si sutra e Tokës së Pastër, Akṣobhya-vyūha dhe Pratyutpanna Samādhi. Pratyutpanna thotë se nëpërmjet vëmendjes së meditimit të Budës, dikush mund të jetë në gjendje ta takojë këtë Budë në një vizion ose ëndërr dhe të mësojë prej tyre.
Në rastin e Budizmit të Tokës së Pastër, besohet gjerësisht se praktika e recitimit të emrit të Budës (i quajtur nianfo në kinezisht dhe nembutsu në japonisht) mund të çojë në rilindje në Tokën e Pastër të Budës, si dhe në rezultate të tjera pozitive. Në Budizmin e Azisë Lindore, Buda më popullor i përdorur për këtë praktikë është Amitabha.
Budizmi Mahajana i Azisë Lindore zhvilloi gjithashtu metoda të shumta unike të meditimit, duke përfshirë praktikat Chan (Zen) të huatou, meditimin koan dhe ndriçimin e heshtur (Jp. shikantaza ). Budizmi tibetian përfshin gjithashtu forma të shumta unike të soditjes, të tilla si tonglen ("dërgimi dhe marrja") dhe lojong ("stërvitja e mendjes" ).
Ekzistojnë gjithashtu praktika të shumta medituese që përgjithësisht konsiderohen të jenë pjesë e një kategorie të veçantë dhe jo të meditimit të përgjithshëm ose të zakonshëm Mahajana. Këto janë praktikat e ndryshme të lidhura me Vajrayāna (e quajtur edhe Mantrayāna, Mantra Sekrete, Tantra Budiste dhe Budizmi Ezoterik). Kjo familje praktikash, të cilat përfshijnë forma të ndryshme si Yoga Hyjnore, Dzogchen, Mahamudra, Gjashtë Dharmat e Naropës, recitimi i mantrat dhe dharanit, dhe përdorimi i mudras dhe mandalas, janë shumë të rëndësishme në budizmin tibetian, si dhe në disa. forma të Budizmit të Azisë Lindore (si Shingon dhe Tendai ).
Shkrimi i Shenjtë
Budizmi Mahāyāna merr mësimet bazë të Buddhës të regjistruara në shkruarave të hershme si pikënisje e mësimeve të tij, si ato që lidhen me karma dhe ringjallje, anātman, zbrazëti, origjinën e varur, dhe Katër Nobëlësirat. Budistët Mahāyāna në Lindjen e Azisë kanë studiuar tradicionalisht këto mësime në Āgamas të ruajtura në kanonin budist kinez. "Āgama" është termi që përdoret nga shkollat tradicionale budiste në Indi që përdorën sanskritisht për kanonin e tyre bazë. Këto korrespondojnë me Nikāyas që përdoren nga shkolla Theravāda.
Āgamat e ruajtura në përkthimin kinez përkasin të paktën dy shkollave. Shumica e Āgamave kurrë nuk u përkthyen në kanonin tibetan, i cili sipas Hirakawas, përmban vetëm disa përkthime të sūtrave të hershme që korrespondojnë me Nikāyat ose Āgamas. Megjithatë, këto doktrina bazë gjenden në përkthimet tibetane të veprave më të vona si Abhidharmakośa dhe Yogācārabhūmi-Śāstra.
Mahajana sutra
parapamje|320x320px|Kryevepër Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra (Sutra Diamanti), libri më i vjetër i njohur i shtypur me datë në botë Përveç pranimit të shkruarave themelore të shkollave të hershme budiste si të vlefshme, budizmi Mahāyāna mbart koleksione të mëdha sūtrash që nuk njihen si autentike nga shkolla moderne Theravada. Jo te gjithë sutrat më të hershme të këtyre nuk quajnë veten Mahāyāna. Në budizmin Mahāyāna, sūtrat Mahāyāna shpesh i jepen autoritet më të madh se Āgamas. Shkrimet e para të kësaj natyre specifike Mahāyāna u shkruanin më së shumti rreth shekullit të parë p.e.s. ose shekullit të parë pas erës sonë. Disa sūtra Mahāyāna të ndikshme janë sūtrat Prajñaparamita si Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra, Sutra i Zambakut, sūtrat e Tokës së Pastër, Vimalakirti Sutra, sūtra e Dritës së Artë, Avatamsaka Sutra, Sandhinirmocana Sutra dhe sūtrat Tathāgatagarbha.
Sūtrat Mahāyāna përmbajnë disa elemente përveç promovimit të ideales së bodhisattvas, duke përfshirë "kosmologji të zgjeruara dhe histori mite, ide për vendlindje të pastër dhe Budda dhe bodhisattvat të mëdhenj 'qiellorë', përshkrime të praktikave të reja fetare. Këto tekstesh japin histori të zbulimeve në të cilat Buda mëson sūtrat Mahāyāna për disa bodhisattvas që betohen të mësojnë dhe përhapin këto sūtra pas vdekjes së Budës. Praktika e meditimit dhe vizualizimit të Budave është parë nga disa studiues si një shpjegim i mundshëm për burimin e disa sūtrave Mahāyāna që tradicionalisht shihen si zbulime drejtpërdrejta vizionare nga Buddhët në vendlindjet e tyre të pastër.
Një tendenca tjetër i disa sūtrave Mahāyāna, veçanërisht atyre më të vonme, është rritja e sektarianizmit dhe armiqësisë ndaj praktikuesve jo-Mahāyāna të cilët përshkruhen ndonjëherë si pjesë e 'hīnayāna' (rruga 'e ulët') që refuzojnë të pranojnë rrugën 'më të mirë' ë Mahāyāna-s. Në lidhje me rrugën e bodhisattvës, disa sūtra Mahāyāna e promovojnë atë si një rrugë universale për të gjithë, ndërsa të tjerë si Ugraparipṛcchā e shohin atë si diçka për një elite të vogël të asketëve të fortë.
Në veprën Mahāyāna Abhidharma Abhidharmasamuccaya e shekullit të katërt, Asaṅga i referohet koleksionit që përmban āgamas si Śrāvakapiṭaka dhe e lidh atë me sravakat dhe pratyekabuddhat. Asaṅga klasifikon sūtrat Mahāyāna si të përket Bodhisattvapiṭaka, i cili është caktuar si koleksioni i mësimeve për bodhisattvat.
Shkruajtimet te tjera
Tradita budiste Mahāyāna mbështetet gjithashtu në komente të shumta jo-Mahayana (śāstra), një traditë shumë me ndikim është Abhidharmakosha e Vasubandhut, e cila është shkruar nga një perspektivë jo-Mahayana Sarvastivada-Sautrantika.
Phyllosticta
Phyllosticta është një gjini fungjërore. Shumë nga speciet në këtë gjini janë patogjen të zakonshëm dhe të rëndësishëm te bimët. Zakonisht ato infektojnë gjethet dhe shkaktojnë pika të verdha-të përhimta me pjesët anësore të kafta në të purpurt. Gjithsesi, phyllosticta mund të infektojë edhe frutin edhe degët e trasha me trungun. Humbja e rendimentit është pasojë e zakonshme nga infektimi i phyllosticta.
Xhevdet Mehqemeja
Xhevdet Mehqemeja ishte kryetar i Bashkisë së Beratit në 1924.
Ataturku dhe shqiptarët
Ataturku dhe shqiptarët : marrëdhëniet shqiptaro-turke dhe jehona e revolucionit qemalist në Shqipëri në vitet 20-30 të shekullit tonë libër me autor Gazmend Shpuza dhe Kujtim Ymeri (red.). Botuar në Tiranë nga "Dituria", në vitin 1994. Faqe 176.
Historia e një emri
Historia e një emri, roman me autor Vasil Dede. Botuar në Tiranë, në vitin 2001. Libri ka 119 faqe.
Binoci
Binoc (serbisht: Биновце/Binovce) është fshat në komunën e Surdulicës, Serbi.
Neki Starova
Neki Starova ishte kryetar i Bashkisë së Beratit në vitet 1926, 1929, 1930, 1932.
Prona private në Shqipëri përmes burimeve arkivore e bibliografike : 1924-1944
Prona private në Shqipëri përmes burimeve arkivore e bibliografike : 1924-1944 libër me autorë Iliaz Fishta, Theodhor Kareco. Botuar në Tiranë nga "Dituria", në vitin 1996. Faqe 664.
Kënga shqiptare (roman)
Kënga shqiptare, roman me autor Kasëm Trebeshina. Botuar në Tiranë, në vitin 2001. Libri ka V.1, 343 faqe.
Tradhtia
parapamje|Një ilustrim i shekullit të 17-të i udhëheqësve të Komplotit të Barutit, një atentat i dështuar kundër James I të Anglisë. Tradhtia është krimi i sulmit ndaj një autoriteti shtetëror të cilit i detyrohet besnikëri. Kjo zakonisht përfshin akte të tilla si pjesëmarrja në një luftë kundër vendit të tij të lindjes, përpjekje për të përmbysur qeverinë e saj, spiunimi i ushtrisë së saj, diplomatëve të saj ose shërbimeve sekrete për një fuqi armiqësore dhe të huaj, ose përpjekje për të vrarë kreun e shtetit të saj. Një person që kryen tradhti njihet në ligj si tradhtar.
Historikisht, në vendet e ligjit të zakonshëm, tradhtia mbulonte edhe vrasjen e eprorëve të caktuar shoqërorë, si vrasja e burrit nga gruaja ose ajo e zotërisë nga shërbëtori i tij. Tradhtia (d.m.th. pabesia) ndaj monarkut të dikujt njihej si tradhti e lartë dhe tradhtia kundër një eprori më të vogël ishte tradhti e vogël. Ndërsa juridiksionet në mbarë botën shfuqizuan tradhtinë e vogël, "tradhtia" filloi t'i referohej asaj që historikisht njihej si tradhti e lartë.
Herë pas here, termi tradhtar është përdorur si epitet politik, pavarësisht nga ndonjë veprim i verifikueshëm i tradhtisë. Në një luftë civile ose kryengritje, fituesit mund t'i konsiderojnë humbësit si tradhtarë. Po kështu, termi tradhtar përdoret në diskutime të nxehta politike – zakonisht si një sharje kundër disidentëve politikë, ose kundër zyrtarëve në pushtet, të cilët perceptohen se nuk veprojnë në interesin më të mirë të zgjedhësve të tyre. Në raste të caktuara, si me Dolchstoßlegende (miti me thikë në shpinë), akuza për tradhti ndaj një grupi të madh njerëzish mund të jetë një mesazh politik unifikues.
Universiteti i Lublanës
Universiteti i Lublanës (Univerza v Ljubljani, acronym: UL, Universitas Labacensis) është universiteti më i vjetër, më i madhi dhe në nivelin ndërkombëtar universiteti i dytë në Slloveni, duke qenë në mesin e 800 universiteteve më të mira botërore, por sipas ARWU ai renditet i pari. Me mbi 63,000 studentë të regjistruar në studime të rregullta dhe studentëve të diplomuar, ai është njëri ndër universitetet më të mëdha në Evropë.
Historiku
Edhe pse disa akademi (sidomos të filozofisë dhe të teologjisë) janë themeluar si institucione Jesuite të arsimit të lartë në atë që tani është Sllovenia në fillim të shekullit të shtatëmbëdhjetë, universiteti i parë u themelua në vitin 1810 nën administratën perandorake franceze të Écoles centrales të Krahinave Ilire. Ky universitet u shpërbë në vitin 1813, kur Austria rimorri kontrollin territorial. djathtas|parapamje|Ndërtesa e administratës universitare në vitin 1929 djathtas|parapamje|Ndërtesa Administrative e Universitetit në Sheshin e Kongresit V (qershor 2015)
Dielli e din rrugën e vet
Dielli e din rrugën e vet, roman me autor Murat Isaku. Botuar në Prishtinë nga "Rilindja", në vitin 1965. Libri ka 216 faqe.
Magellan (One Piece)
Magellan (マゼラン Mazeran) është personazh fiktiv në anime dhe manga One Piece. Ai është nënkryetari i Impel Down. Ai ishte më parë krye-kujdestari i burgut, por pas dështimit të tij për të ndaluar masën e tij të vetme të burgut, ai u zëvendësua nga Hannyabal dhe u zhvendos në zv / drejtues.
Ai ishte antagonisti kryesor gjatë Impel Down arc.
Personaliteti
Problemi më i madhe i Magellan është diarreja e tij e rëndë e sjellë nga konsumimi i shpeshtë i ushqimit të helmuar. Aftësia e tij e frutit të detit i jep imunitet që të mos helmohet, por nuk e kursen atë nga diarreja. Si rezultat, ai kalon afërsisht dhjetë orë çdo ditë në banjë duke e çliruar veten dhe tetë orë duke fjetur; edhe pasi vuante kushte të tilla disa herë, ai ende insiston të hajë ushqim të helmuar. Është lënë të kuptohet se ai në të vërtetë ka frikë nga vendet e hapura dhe gëzon hapësira të errëta, të mbyllura.
Megjithëse ai kryen afërsisht katër orë detyrë në ditë si kujdestar i Impel Down, ai ende e merr rolin e tij mjaft seriozisht dhe nuk e toleron sjelljen e keqe të të burgosurve. Ndërsa ai ka leje për të ekzekutuar cilindo prej tyre që e sheh si të përshtatshëm, ai nuk tregon asnjë hezitim t’i zhyte në helmin vdekjeprurës të Hydra së tij, kur fyhej nga të burgosurit siç shihet me atë që ndodhi në nivelin 6.
Magellan gjithashtu krenohet shumë për të mbajtur reputacionin e Impel Down për të qenë i pakalueshëm dhe i pashmangshëm, dhe u ndje i fyer personalisht kur Monkey D. Luffy u bë i pari që e njollos atë rekord që nga Shiki 20 vjet më parë. Megjithë demonimin e tij, ai ende konsiderohet njeriu më i besueshëm i Impel Down.
Magellan duket se e gjen me qejf sa herë që dikush që nuk i pëlqen veçanërisht të helmohet ose të mbytet nga fuqitë e tij, e qartë kur u pa duke qeshur në Hannyabal pasi ai psherëtiu një mjegull helmuese në drejtimin e këtij të fundit. Ndërsa ai gjithashtu nuk e toleron helmimin e Hannyabal (termi aktual i përdorur është i shënuar me fjalën e largët) komentet që ai vetë është i prirur t'i përdorë ato kundër vetvetes. Tregohet gjithashtu se ai nuk është aq i ashpër emocional sa Hannyabal, pasi ai shkoi qartë mbi kokë thembra me dhe u bind me lehtësi nga Boa Hancock, ndërsa zv.kujdestari mbeti i përqendruar dhe serioz me krizën që ata kishin. Megjithë aspektet pa kuptim të vetvetes, ai është një luftëtar tejet serioz, duke folur pak dhe asnjëherë pa u dashur me kundërshtarin e tij. Vrazhdësia e tij vlen jo vetëm për të burgosurit, por edhe për njerëzit e tij, siç shihet kur ai ishte duke rrahur një roje që ishte helmuar aksidentalisht nga Hydra e tij.
Ai gjithashtu nuk do të tolerojë asnjë prej burrave të tij që abuzojnë me pushtetin e tyre, pasi ai shkarkoi Shiryun për vrasjen e të burgosurve për argëtim dhe e kishte burgosur në Nivelin 6, kjo intolerancë e bën Magellan të mos jetë në gjendje të falë, edhe pse ai pranoi ndihmën e Shiryus, ai vetëm shtyu dënimin me vdekje, në vend që ta tërhiqte atë.
Aftësitë
Ai ka si autoritetin ashtu edhe aftësinë për të ekzekutuar cilindo nga të burgosurit brenda Impel Down ashtu siç e sheh të arsyeshme. Pavarësisht se është i zënë nga diarreja intenzive për 10 orë në ditë, duke fjetur për një tjetër 8 dhe pushim për një tjetër 2, Magellan është akoma i aftë të bashkërendojë me lehtësi skuadrat e mbrojtjes së Impel Down në rast të një prishjeje apo prishjeje të mundshme, si dhe pasi ishte plotësisht i vetëdijshëm për të gjithë mekanikën e kurtheve të burgut. Sidoqoftë, pasi orët e punës të Magellanit janë të kufizuara nga diarreja e tij, Shiryu u konsiderua më i rrezikshëm.
Ai gjithashtu dërgoi me lehtësi Mjekërrziun dhe ekuipazhin e tij kur u takuan për herë të parë. Sidoqoftë, sipas Shiryu, kjo ndodhi sepse ata e nënvlerësuan forcën e Magellanit. Magellan më vonë u mposht nga Piratët e Mjekërrziut.
Edhe pa fuqitë e tij të frutit të detit, Magellan është shumë më i fortë se njerëzit normal, pasi bllokoi me lehtësi teknikën e Luffy e bashkangjitur me dyllin me një krahë, si dhe shtylla prej guri të hedhura në të nga Inazuma me të dy parakrahët e tij. Ai gjithashtu mbërtheu Ace me vetëm një krah kur pirati i ri u përpoq të largohej.
Ai është gjithashtu tepër elastik, pasi ai mori shumë sulme të Monkey D. Luffy me marshin e tij të dytë dhe arriti të qëndrojë për të vazhduar luftën pa lëndime të qëndrueshme, si dhe duke marrë të shtëna të shumta zjarri top, pa ndonjë dëmtim.
Magellan është relativisht i qëndrueshëm nga temperaturat e zierjes së Niveleve 3 dhe 4 ose temperaturat nën-zero të Nivelit 5 në Impel Down.
Fruti i detit
Magellan ka ngrënë frutin e helmit, një lloj i Paramecia, që i lejon atij të gjenerojë dhe manipulojë helmin. Magellan mund të prodhojë këto helme në pikat e forta dhe forma të ndryshme, të tilla si frymëmarrja e gazit të thjeshtë dhe të vogël toksik për të vendosur vartësit, duke fryrë flluska me gaz lotësie për të trullosur kundërshtarët, ose të krijojë një helm të lëngshëm jashtëzakonisht fatal. Duke pasur një trup që është plotësisht i mbuluar me helm sipas dëshirës, çdo person që prek përdoruesin do të helmohet. Fruti gjithashtu i jep përdoruesit imunitet nga helmi. Përdoruesi duket se ka kontroll të plotë për çdo helm që ata lëshojnë, qoftë ai në formë të lëngshme apo të gaztë.
Nëse një viktimë preket nga vetëm një lloj helmi i prodhuar nga përdoruesi, ai zakonisht mund të kurohet lehtë, duke pasur parasysh antidotin e duhur. Sidoqoftë, nëse vuajnë një grumbullim të llojeve të ndryshme të helmit në të njëjtën kohë, prodhimi i një antidoti të duhur bëhet më i vështirë, nëse jo dhe i pamundur. Çdo përpjekje e nxituar për të kuruar sëmundje të tilla mund të shpejtojë vdekjen e viktimës.
Zjarri ka një efekt neutralizues kundër helmit të lëngshëm që përdoruesi prodhon. Një dobësi tjetër është se ndërsa Magellan është imun ndaj çdo efekti të synuar të helmit (vdekja, paraliza, shtrembërimi ndijor), nëse e konsumon atë, ai merr diarre që zakonisht mbetet i mbyllur në banjë për pjesën më të madhe të ditës. Disa materiale, të tilla si dylli i Mr. 3, janë rezistentë ndaj shumicës së helmeve që përdor përdoruesi.
Në rastet kur viktima ka mbijetuar helmin, qoftë me fat të qartë ose duke u futur përmes një procesi të përshpejtuar të shërimit, ata mund të zhvillojnë antitrupa që i bën ata rezistentë ndaj helmimeve të mëtejshme. Sasia e madhe e helmit të krijuar e bën përdoruesin një kërcënim për aleatët e tyre, madje edhe kalimtarët e afërt mund të fillojnë të mbyten në frymën toksike të përdoruesit nëse përdoruesi është i pakujdesshëm me aftësitë e tij.
Dublimi
Në japonisht, Magellan dublohet nga Mitsuaki Hoshino. Në Funimation, Magellan dublohet nga Jeremy Inman.
Aventurat e Xhonathan Gullible
Aventurat e Xhonathan Gullible (Anglisht: The Adventures of Jonathan Gullible ) është një libër i shkruar nga profesori i ekonomisë Ken Schooland. Megjithëse libri lexohet nga shumë të rritur, ai u drejtohet kryesisht moshave të reja, me shpresën e të prezantuarit të këtyre moshave me shqetësimet rreth shoqërive etatiste (me kontroll të përhapur të shtetit në jetën e individit) në mënyra që të kuptohen më lehtë.
Parathënia e librit (në versionin anglez), "The Philosophy of Liberty", është përshtatur në një film me metrazh të shkurtër mjaft të famshëm, që është shpërndarë në internet në formate të ndryshme, si flash animation, video, slideshow apo text. Libri është përkthyer edhe në gjuhën shqipe në vitin 1998.
Konspekti
Xhonathani është një djalë që jeton në një qytetë të vogël dhe që shpesh ëndërron të shkojë nëpër aventuar. Një ditë, ndërsa është në det me barkën e vet, një stuhi e çon në një ishull, ku ai fillon të mësojë rreth ekonomisë, ligjeve dhe rregullave të tjera të çuditshme që banorët e ishullit duhet të ndjekin.
Fort Wayne, Indiana
Fort Wayne, Indiana (City of Fort Wayne) është një qytet në qarkun Allen të shtetit federal Indiana Indiana, SHBA. Në Fort Wayne, Indiana jetojnë 253691 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 885.5 banor/km2 (2293.4 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 287.05 km2 (110.83 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 247 m (810 ft).
Maldi Këlliçi
Maldi Këlliçi është një mësues i muzikës, kompozitor dhe tekstshkrues shqiptar, djali i komentatorit të sportit Skifter Këlliçi, që aktualisht jeton në Boston, Shtetet e Bashkuara. Këlliçi ka lindur në Tiranë, Shqipëri, dhe prej në moshë të re ka pasur interes për muzikën. Ai u zhvendos në Boston pasi i është ofruar një bursë studimi në Kolegjin e Muzikës Berklee, prej ku edhe diplomoi në vitin 2007. Ai është themelues i grupit muzikor The Off Chance, të cilit më pas u bashkëngjit edhe Jason Differ.
E paharrueshmja Shqipëri : kujtime të një kohe të vështirë : 1966-1965
E paharrueshmja Shqipëri : kujtime të një kohe të vështirë : 1966-1965 : përkth. me autor Emil Ginar. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1996. Faqet e librit 140.
Eksod
Eksod, roman me autor Agim Polovina. Botuar në Tiranë nga "Dituria", në vitin 2005. Libri ka 511 faqe.
Shirali
Shiral (greqisht: Σχίζαλη/Skhízali) është fshat në qarkun i Eubesë, Greqi.
Maher Zain
Maher Zain (Arabisht: ماهر زين) është këngëtar i zhanerit R&B dhe producent muzikor me origjinë libaneze.
Erzsébet Schaár
Erzsébet Schaár (lindur në 29 qershor 1905, Budafok – 29 gusht 1975, Budapest) ishte një skulptore hungareze.
Maher Zain
Jeta & Karriera
Familja e Maherit është me origjinë libaneze. Ata kanë emigruar në Suedi kur Maher ishte në moshën tetë vjeç. Pas universitetit, ai filloi të merret me muzikë në Suedi. Maher këndon kryesisht në gjuhën angleze, por ai këndon po ashtu edhe në gjuhë të tjera. Për shembull kënga "Insha Allah" është kënduar në gjuhën angleze, frënge, arabe, turke dhe indoneziane. Një tjetër këngë është "Allahi Allah Kiya Karo" (Vazhdimisht thuaj Allah) e cila u këndua në gjuhën urdu. Baladat e tij të shumta kryesisht i kushtohen familjes, dashurisë dhe zotit. Ai ka marrë pjesë në shumë koncerte në shumë vende si për shembull në: Mbretëri të Bashkuar, SHBA, Malajzi, Indonezi, Arabinë Saudite dhe në Egjipt
Erzsébet Schaár
Jeta
Ajo studioi së bashku me Zsigmond Kisfaludi Strobl. Në 1932, ajo u nderua me çmimin "Artistja e re”. Në 1953 ajo u martua me skulptorin Tibor Vilt.
Ekspozita e saj e parë personale ishte në 1932 në Budapest. Në 1970 ajo zhvilloi ekspozitën në Mucsarnok, kurse dy vite më pas punimet e saj u bënë pjesë e ekspozitave në Antwerp dhe Gjenevë. Në 1977 muzeu me emër “Wilhelm Lehmbruck” në Dyseldorf i dha hapërsirë një ekspozite me retrospektivë të zhvilluar nga skulptorja hungareze.
Sputnik (revistë)
parapamje|175x175px| Logo Sputnik ( Спутник ) ishte një revistë sovjetike e botuar nga viti 1967 deri në vitin 1991 nga agjencia sovjetike e shtypit Novosti në disa gjuhë, me synim audiencën ndërkombëtare si vendet e Bllokut Lindor ashtu edhe për vendet perëndimore. Ai synohej të ishte një ekuivalent sovjetik i Reader's Digest, duke botuar lajme të shkëputura nga shtypi sovjetik në një format të ngjashëm.
Edhe pse tashmë i censuruar nga qeveria sovjetike, Sputnik censurohej nganjëherë nga qeveritë e vendeve në kundërshtim me Kremlinin, pasi redaktorët e revistës u zëvendësuan me redaktorë pro-kapitalistë gjatë glasnostit, shembujt më të shquar ishin Gjermania Lindore në nëntor 1988 dhe Kuba në 1989.
Clay Mathematical Institute
Projekt Tema;Kujdesi per shendetin e dhembeve Lenda;Matematike Shkolla;Lidhja e Prizrenit Klasa;VIIIc Punoi;Rihana Miftari
HARTIMI I NJE PYETESORI
Sa here i lani dhembet brenda nje dite? Sa here ben vizite tek stomatologu brenda nje viti? □Asnjehere                                              △Asnjehere □1 here                                                 △1 here □2 here                                                 △2 here □ 3 here apo me shume                                   △3 here apo me shume
Sa here e perdorni fillin dentar brenda                 Cila eshte mosha e personave qe te kane vizituar me se shumti gjate brenda nje dite? ketij muaji? ○Asnjehere                                              ◇0-10 vjec ○1 here                                                 ◇11-20 vjec ○2 here                                                 ◇21-30 vjec ○3 apo me shume here                                    ◇31 vjec  apo me shume
ORGANIZIMI I TE DHENAVE
Sa here ne dite i lani dhembet?
NXJERRJA E KONKLUZIONEVE DHE E PERFUNDIMEVE Nxenesit e klasave te VIII i lajne dhembet zakonisht 2 here ne dite, ne mengjes dhe ne darke.Nxenesit nuk e preferojne shume fillin dentar dhe fluorizimin e dhermbeve.Nxenesit e klasave te VIII nuk e vizitojne shpesh stomatologun vetem kur jane ne gjendje emergjence jur dhembet e tyre jane te prishur apo kur ato jane teper te lenduar si dhe kontrollin rutine ata e kryejne vetem 1 here ne vit madje ndonjehere kalojne vite per ta vizituar ate.Nxenesit konsumojne shpesh pije te gazuara dhe ushqime si embelsirat,camcakizat dhe karamelet te cilat i gerryejne, demtojne dhe lendojne dhembet e mishrat tane.Nxenesit gjithashtu nuk konsuojne ushqime te pasura me fibra ,vitamina si dhe nuk konsumojne bulmetra dhe proteina ,ushqime te pasura me kalcium gje qe i ben dhembet e tyre me te forta.Afersisht 5-10 nxenes nga klasat e VIII vuajne nga problemet orale.
Leuven
Leuven (Frëngjisht: Louvain, Gjermanisht: Löwen) është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i provincës së Brabantit Flamand në Rajonin Flaman të Belgjikës. Ndodhet rreth 25 kilometra në lindje të Brukselit. Vetë bashkia përfshin qytetin historik dhe bashkitë e mëparshme fqinje të Heverlee, Kessel-Lo, një pjesë të Korbeek-Lo, Wilsele dhe Wijgmaal. Është qyteti i tetë më i madh në Belgjikë me më shumë se 100,244 banorë.
KU Leuven, universiteti më i madh i Belgjikës, ka kampusin e tij kryesor në Leuven, i cili ka qenë një qytet universitar që nga viti 1425. Kjo e bën atë qytetin më të vjetër universitar në Vendet e Ulëta. Qyteti është shtëpia e selisë së Anheuser-Busch InBev, kompania më e madhe në botë e birrës dhe e gjashta më e madhe të mallrave të konsumit me lëvizje të shpejtë.
Binjakëzimet
Leuven është e binjakëzuar me:
Raca (biologji)
djathtas|parapamje|200x200px Në taksonominë biologjike, raca është një rang joformal në renditen taksonomike, nën nivelin e nënllojit me disa variacione të përbërjes së një race. Lidhur me racën ekzistojnë përkufizime të ndryshme. Racat mund të jenë popullacione individësh gjenetikisht të dallueshme brenda të njëjtës specie, ose ato mund të përkufizohen në mënyra të tjera, p.sh. gjeografikisht, ose fiziologjikisht. Izolimi gjenetik midis racave nuk është i plotë, por ndryshimet gjenetike mund të jenë akumuluar aq sa nuk janë (ende) të mjaftueshme për të krijuar një lloj në vete. Termi në fjalë është pranuar nga disa, por nuk udhëhiqet nga ndonjë, kod formal i nomenklaturës biologjike. .
Vrasje dashurish
Vrasje dashurish, roman me autor Gjergji Mihallari. Botuar në Korçë, në vitin 2000. Libri ka 99 faqe.
Idealizmi absolut
Në këtë kapitull, do të fokusohemi në themelin e Idealizmit Absolut, duke filluar me prejardhjen e kësaj doktrine filozofike. Idealizmi Absolut lindi dhe zhvilloi në kohën e Romantizmit dhe është një nga ndër përfaqësuesit kryesorë të filozofisë gjermane të shekullit XIX. Filozofët e kësaj periudhe, si Emmanuel Kant dhe Georg Wilhelm Friedrich Hegel, kanë pasur një ndikim të madh në formulimin e ideve themelore të Idealizmit Absolut.
Një nga aspektet thelbësore të kuptimit të Idealizmit Absolut është përqëndrimi tek ideja se realiteti është produkti i mendjes dhe vetëdijes së individit. Në këtë kontekst, konceptet e ideve absolute dhe mendjes absolute luajnë një rol kyç. Ideja absolute është e njohur dhe e paqëndrueshme, ndërsa mendja absolute është fuqia krijuese që prodhon të gjitha formën dhe përmbajtjen e realitetit.
Gjithashtu, ndikimi i filozofisë hegeliane në këtë kornizë është thelbësor. Teoria e dialektikës hegeliane, e njohur si dialektika hegeliane, përfaqëson një qasje të thellë në shqyrtimin e ndryshimeve dhe zhvillimeve në realitet. Përmes dialektikës, Hegel argumenton se përparimi i vetëdijes dhe zhvillimi i historisë janë rezultat i kontradiktave dhe konflikteve që ndodhin në nivelin e ideve.
Idealizmi Absolut lidhet me traditat filozofike të mëparshme, siç janë idealizmi platonik dhe filozofia e Kantit. Në veprën e tij "Republika", Platoni diskuton për rëndësinë e ideve absolute si realitetet më të vërteta dhe të qëndrueshme. Ndërkaq, Kant paraqet konceptin e vetëdijes absolute si bazë e diturisë dhe perceptimit të realitetit në veprën e tij "Kritika e arsyejës së pastër".
Filozofët e shquar të Idealizmit Absolut
Georg Wilhelm Friedrich Hegel, një filozof gjerman i shekullit XIX, është një nga figurat kryesore të lidhura me Idealizmin Absolut. Vepra e tij më e njohur, "Fenomenologjia e shpirtit", trajton zhvillimin e vetëdijes dhe të ndërgjegjës si një proces historik. Hegel argumenton se përparimi i vetëdijes vjen nga një konflikt dialektik midis kontradiktave, ku çdo fazë e zhvillimit është një përmirësim i mëparshëm. Sistemi i tij filozofik, i njohur si "Sistemi Hegelian", shpalos ideja e Spiraleve Dialektike, ku çdo moment është i lidhur me momentin tjetër në një mënyrë të qëndrueshme.