cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rinoceronti indian
Në Nepal
Më 1957, ligji i parë i mbrojtjes së vendit siguroi mbrojtjen e rinocerontit dhe habitatit të tyre. Në vitin 1959, Edward Pritchard Gee ndërmori një studim të Luginës së Chitwan dhe rekomandoi krijimin e një zone të mbrojtur në veri të lumit Rapti dhe një vend të shenjtë në jug të lumit për një periudhë prove prej 10 vjetësh. Pas studimit të tij të mëvonshëm të Chitwan në vitin 1963, ai rekomandoi zgjerimin e shenjtërores në jug. Deri në fund të viteve 1960, vetëm 95 rinoceront mbetën në luginën e Chitwan. Rënia dramatike e popullsisë rinore dhe shtrirja e gjuetisë nxitën qeverinë të krijonte Gaida Gasti- një patrullë zbuluese prej 130 burrave të armatosur dhe një rrjeti postesh roje në të gjithë Chitwan. Për të parandaluar zhdukjen e rinocerontit, Parku Kombëtar i Chitwan u krijua në dhjetor 1970, ku kufijtë u përcaktuan në vitin e ardhshëm dhe u vendosën në vitin 1973, fillimisht duke përfshirë një sipërfaqe prej 544 km2. Që nga viti 1973, popullsia është rikuperuar mirë dhe është rritur në 645 kafshë në vitin 2015. Për të siguruar mbijetesën e rinoceronteve në rast të epidemive, kafshët u translocuan çdo vit nga Chitwan në Parkun Kombëtar të Bardhë dhe Rezervatin e Kafshëve të Sukla Phanta që nga viti 1986.
Në robëri
parapamje|Rinocerontët indian kënaqen me larjen në kopshtin zoologjik në Basel Rinoceronti indian fillimisht ishte i vështirë për t'u ushqyer në robëri. Lindja e parë e regjistruar e robërve ishte në Kathmandu më 1826, por një lindje tjetër e suksesshme nuk ndodhi për pothuajse 100 vjet. . Asnjë rinoceront u rrit me sukses në Evropë deri në vitin 1956. Më 14 shtator 1956, Rudra lindi në ‘’Zoo Base’’,Zvicër. Në gjysmën e dytë të shekullit të 20-të,kopshti zoologjik u bë i aftë të riprodhonte rinocerontët indianë. Deri në vitin 1983, gati 40 foshnje ishin lindur në robëri. Që nga viti 2012, 33 z indian u lindën në ‘’Zoo Basel’’, që do të thotë se shumica e kafshëve që mbahen në një kopsht zoologjik janë disi të lidhura me popullsinë në kopshtin zoologjik të Bazelit, Zvicër. Për shkak të suksesit të programit të mbarështimit të ‘’Zoo Basel’’, Libri i Studimeve Ndërkombëtare për speciet është mbajtur atje që nga viti 1972. Që nga viti 1990, po koordinohet edhe Programi Rajonal i Indianeve, i cili siguron që popullata botërore rinocerontit Indiane qëndron gjenetikisht sa më e shëndetshme që është e mundur. Që nga 2010, 174 rinoceront mbahen në kopshte zoologjike të botës.
Në qershor 2009, një rinoceront indian u mbjellnin artificialisht duke përdorur spermën e mbledhur katër vjet më parë. Ajo solli një viç mashkull në tetor 2010.Viçi vdiq 12 orë pas lindjes.
Në qershor 2014, lindja e parë e "suksesshme" nga një rinoceront artificialisht inseminuar u zhvillua në kopshtin zoologjik Buffalo në Nju Jork. Ashtu si në Cincinnati, spermatozoid krioferik është përdorur për të prodhuar viçin femëror, Monica.
Në kulturë
parapamje|195x195px|Një monedhë ari tregon Kumaragupta I (415-455 CE) duke sulmuar një rinoceront. Rinoceront Sutra është një tekst herët në traditën budiste, gjenden në të dy tekstet Gandhāran budiste dhe Pali Canon. Ai vlerëson stilin e jetës së vetmuar dhe stoicizmin e rinocerontit indian dhe i inkurajon lexuesit të imitojnë këto virtyt.
Një vulë steatite, e njohur gjerësisht si Pashupati Seal (rreth 2350-2000 para Krishtit) u zbulua në vendin arkeologjik Mohenjo-daro në vitin 1928-29 të Qytetërimit të Luginës Indus. Ajo ka një figurë njerëzore në qendër të ulur në një platformë dhe figura e njeriut është e rrethuar nga katër kafshë të egra: një elefant dhe një tigër në njërën anë, dhe një buall të ujit dhe një rinoceron nga ana tjetër.
Théus
Théus është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Théus ka një popullsi prej 206 banorë dhe sipërfaqe 16.71 km², me një dendësi prej 12 banor/km².
Konkatedrala Zonja Ndihmëtare
Konkatedrala Zonja Ndihmëtare është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është një katedrale katolike romake në Prizren, Kosovë, selia e Dioqezës Katolike Shqiptare të Prizrenit-Prishtinë. Katedralja e Prizrenit është i kategorisë "Arkitekturor".
Historia
Katedralja Katolike e Zojës Ndihmëtare u ndërtua në vitin 1870 nga Dario Bucciarelli, Kryepeshkop i Shkupit, në kohën e Perandorisë Osmane. Kulla e saj e sahatit u ndërtua nga Thomas Glasnovic, një murg dhe arkitekt kroat. Katedralja ndër afresket e saj përmban në anën veriore të kishës një afresk të Skënderbeut të pikturuar në vitin 1883 nga Gjergj Panariti, një murg dhe piktor shqiptar nga Korça.
Zhan Pier Melvil
Zhan Pier Melvil
Denis Duda
Denis Duda (lindi më 14 shkurt 1996) është futbollistë shqiptarë i cili luan për skuadrën KS Flamurtari si mesfushor në Kategorinë Superiore.
David Yates
David Yates (lindur më 8 tetor 1963) është një filmbërës dhe regjisor anglez që ka bërë regjinë e disa filmave të metrazhit të gjatë dhe të shkurtër si dhe prodhime televizive. Yates u ngrit në renditjen kryesore duke drejtuar katër filmat përfundimtarë në serinë e Harry Potter.
Puna e tij në seri solli sukses të madh kritik dhe komercial së bashku me çmimet, siç është British Academy Britannia Award për përsosmëri në regji. Projektet e mëvonshme të Yates përfshijnë The Legend of Tarzan dhe Kafshët fantastike dhe ku mund të gjenden (të dyja më 2016), dhe vazhdimin e Kafshët Fantastike dhe ku t'i gjejmë ato, Kafshët Fantastike: Krimet e Grindelvaldit (2018).
Besart Veseli
Besart Veseli (lindi më 24 shtator 1992) është futbollistë kosovarë i cili luan për skuadrën KF Llamkos Kosova.
Saint-Jacques-en-Valgodemard
Saint-Jacques-en-Valgodemard është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-Jacques-en-Valgodemard ka një popullsi prej 145 banorë dhe sipërfaqe 15.65 km², me një dendësi prej 9 banor/km².
Teologjia natyrore
Teologjia natyrore e njohur edhe si teologjia racionale është një lloj teologjie që siguron argumente për ekzistencën e Zotit bazuar në arsyen dhe përvojën e zakonshme të natyrës. Më tutje, teologjia natyrore supozon se mund ta ketë si pikënisje një pozicion parazgjedhor i një feje të caktuar duke argumentuar të vërtetën e të paktën disa propozimeve fetare (tashmë të pranuara).
Përmbledhje
Teologjia racionale / natyrore duhet të dallohet nga teologjia tradicionale e cila bazohet në shkrimet e shenjta dhe / ose përvojat fetare, e gjithashtu edhe nga teologjia transcendentale, e cila bazohet në një arsyetim a priori. Kështu, p.sh. teologjia natyrore është një lloj filozofie e cila ka për qëllim shpjegimin e natyrës së perëndive ose të një Zoti suprem. Për fetë monoteiste, kjo kryesisht përfshin argumente në lidhje me atributet ose joatributet e Zotit, dhe veçanërisht Çështja e ekzistencës së Perëndisë, duke përdorur argumente që nuk përfshijnë përdorimin e shpalljes hyjnore mbinatyrore.
Marcus Terentius Varro (116–27 p.e.s.) vendosi një dallim midis teologjisë politike (funksionet shoqërore të fesë), teologjisë natyrore dhe teologjisë mitike. Terminologjia e tij u bë pjesë e traditës stoike e pastaj edhe e krishterimit përmes Augustin Hipos dhe Thoma Akuinit.
Fransua Tryfo
parapamje|Fransua Tryfo Fransua Tryfo (frengjisht François Truffaut, Paris, 6 shkurt 1932 – Neuilly-sur-Seine, 21 tetor 1984) ka qenë regjizor i rëndësishëm francez i pas luftës, njëri nga përfaqësuesit më të rëndësishëm të Valës së re të kinematografisë franceze të viteve gjashtëdhjetë.
I dhënë mbas kinemasë që i vogël, Truffaut bënte pjesë në një grup kritikësh të filmit të mbledhur rreth revistës Cahiers du cinéma (Fletushka e kinemasë). Ata kritikë, Truffaut, Jean-Luc Godard, Éric Rohmer, apo Claude Chabrol, vendosën pastaj të bënin filmat e tyre, duke u kthyer ndër themeluesit e asaj që u quajt La nouvelle vague, Vala e re e kinemasë franceze.
Truffaut nxori në vitin 1959 filmin e parë të tij me metrazh të gjatë, Les 400 coups ("Të nëntëdhjetenëntat"--në frëngjisht "faire les 400 coups" do të thotë "t'i kesh bërë të gjitha (sherret), të nëntëdhjetenëntat"), film emblematik i Valës së re që fliste për për aventurat e një fëmije parizien. Ciklin për atë fëmijë, Antoine Doinel, të luajtur nga aktori Jean-Pierre Léaud, regjisori e vazhdoi me tre filma të tjerë me metrazh të gjatë që nxori deri në vitin 1978.
Truffait pati popullaritet të madh me filmat e tij, por dhe në mendimin e tij kinematografik. Libri i tij me intervista të gjata me regjisorin anglez Alfred Hitchcock është kthyer në një klasik të kritikës së kinemasë.
Vagabondi (personazh)
parapamje|Karikaturë e Vagabondit, 1915 I njohur më shumë nga roli i Çarli Çaplin, Vagabondi është një personazh tragjikomik i shpikur nga Çaplin në fillim të viteve 1910. Shfaqet si personazhi kryesor i filmave të Çarli-t deri në rolin e tij të fundit si vagaondi në filmin Diktatori i madh në vitin 1940.
Operacioni Libelle
Përmes ketij operacioni brenda rreth 12 orëve, ushtarët e Bundeswehr-it evakuan më 14 mars 1997 shtetasit gjermanë dhe të huaj të cilët gjendeshin të ngujuar nga trazirat dhe perplasjet e armatosura në Shqipëri.
Gjendja në Shqipëri sidomos gjatë trazirave të muajit Mars 1997 ishte kaotike dhe pothuajse i gjithë shteti shqiptar gjendej në luftë civile nga jugu deri në veri. Duke qenë të rrezikuar, në të njëjtën periudhë edhe njësitë e forcave amerikane dhe italiane permes operacioneve paralele kishin evakuar qytetarët e tyre nga Shqipëria.
Ministria e Punëve të Jashtme e Gjermanisë me datën 11 mars 1997 ju kishte bërë thirrje të gjithë gjermanëve të cilët gjendeshin në Shqipëri të largoheshin menjeherë nga vendi. Si pasoj e perplasjeve të armatosura, kollaptimit institucional dhe trazirave të cilat kishin kapluar rrugët e vendit, një transport i qytetarëve gjermanë nga toka drejt bregdetit të Adriatikut pas datës 13 mars 1997, as që mund të provohëj.
Të gjendur në ketë situatë, jo vetëm gjermanet por edhe shumë shtetas të vendeve tjera të cilët gjendeshin në Shqipëri, ishin strehuar në ambientet e Ambasadës gjermane në Tiranë.
Qeveria federale gjermane e kancelarit Helmut Kohl, pas pranimit te informacioneve nga terreni dhe ne konsultim me Bundestagun gjerman si dhe me koordinatorët e institucioneve të mbrojtjes dhe sigurisë në vend, kishte vendosur që të intervenoj permes një operacioni ushtarak të shpëtimit dhe evakuimit, i cili në literaturën ushtarake njihët me emrin "Operacioni LIBELLE Në mbrëmjen e datës 13 mars 1997, pason vendimi i ish ministrit të mbrojtjes Volker Ruhe për reagimin e Bundeswehr-it ndaj gjendjes. Forcat e marinës gjermane vehën në levizje në ujrat e adriatikut, si dhe gjashtë helikopterë transporter CH-53G, të cilët operonin në kuadër të kontigjentit gjerman SFOR në Bosnjë dhe Hercegovinë.
Spreading the Disease
Spreading the Disease është albumi i bandes thrash metal Anthrax,i leshuar ne vitin 1985.
Gérard Krawczyk
thumb|Gérard Krawczyk Gérard Krawczyk (lindi më 17 maj 1953) është regjisorë francezë me prejardhje polake (gjyshërit e tij ishin prej Częstochowa).
Valeria De Antonellis
Valeria De Antonellis eshte nje pedagoge e shkencave kompjuterike dhe inxhinierise ne Universitetin e Breshias,(University of Brescia). Itali, ku udheheq grupin kerkimor ne “Databazat,Sistemet e Informacionit dhe Web” ne Departamentin e Inxhinierise Informatike..
Karriera Akademike
Ajo eshte nje shkencetare italiane e kompjuterave dhe ka bere kerkime te hollesishme ne modelimin konceptual,databaza dhe dizenjimim e sistemeve te informacionit.Interesat e kerkimit te tanishem perfshijne Sematic Web: Data,Sherbime dhe Aplikacione; eksplorime te Big dhe Open Data ne Arkitekturen e orientuar ne Web.
Ajo eshte nje autore e mbi 200 dokumentave ne lidhje me shkencen kompjuterike. Ka punuar ne shume projekte europiane dhe nacionale, duke koordinuar pjese ose te gjithe projektin.
Ne vecanti, ajo udhehoqi projektin kerkimor DATAID duke e nisur nga fillimi DATAID-1 metodologjine per analizat,dizajnin dhe realizimin e sistemeve te databazave.
Ne Universitetin e Brescia ka qene e derguara e Rektorit per te dyja: ICT dhe Universiteti Library System(2010-2016).
Ajo ka qene pergjegjsia e programit te doktoraturave ne “Inxhinierine e informatikes”(2000-2006) dhe udhehoqi transformimin e tij ne programin e doktoraturave per “Shkenca kompjuterike,Inxhinieri dhe Sistemet e Kontrollit”(2007-2011).
Vall de Boí
Vall de Boí është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alta Ribagorça, të provincës Lleida, në Katalonia. Vall de Boí ka 1090 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 219.49 km2.
Néac
Néac (Shqip: Njak; Ocitanisht: Néac)është një komunë në departamentin Gironde në rajonin e Akuitanisë së Re të Francës.50 minuta nga Bordoja, 10 kilometra nga Libourne dhe 10 kilometra nga Saint-Émilion, ndodhet në një kodër që kulmon në 54 metra dhe sipërfaqja e saj është 688 hektarë. Në vitin 2018, fshati kishte 365 banorë, të quajtur Néacais dhe Néacaises ( Shqip: Njak dhe Njake).
Vështirësitë në të nxënë
Vështirësitë në të nxënë ose vështirësitë në të mësuar janë një gjendje e trurit që shkakton vështirësi në të kuptuar ose në përpunimin e informacionit dhe mund të shkaktohet nga disa faktorë të ndryshëm. Duke pasur parasysh "vështirësitë në të nxënë në një mënyrë tipike", kjo nuk e përjashton mundësinë e të nxënit në një ose disa mënyra të tjera ose të ndryshme. Prandaj, tek disa individë ose njerëz mund të jetë më i saktë formulimi si një lloj gjendje e një "të mësuari ose të nxëni të ndryshëm", duke shmangur çdo keqkuptim të të qenit njeri me aftësi të kufizuara ose me mungesën e aftësisë për të mësuar, e të cilat pastaj mund të rezultojnë në stereotipe negative. Në disa shtete, termi "paaftësi në të nxënë (learning disability)" në përgjithësi i referohet një aftësie të kufizuar intelektuale, ndërsa vështirësi të tilla si disleksia dhe dispraksia zakonisht konsiderohen si "vështirësi në të nxënë".
Në terminologjinë ndërkombëtare lidhur me këtë problematikë ekzistojnë dallime të konsiderueshme. Dallimet vërehen si në emërtimin ashtu edhe në përkufizimin e problemit në fjalë.
Vitet e fundit ka patur ndryshime në politikat arsimore, ku të gjithë nxënësit me nevoja të veçanta që ishin në shkolla speciale, janë përfshirë në klasa normale. Tashmë,nëpër klasa ka nxënës me dallime të mëdha në aftësinë e të nxënit, në aftësitë sociale dhe në motivimin për të mësuar,nxënës me vështirësi përgjatë të nxënit,nxënës me hiperaktivitet dhe çrregullime të vëmendjes, por edhe autikë.
=== Shprehitë dhe gabimet në lexim të nxënësve me vështirësi në të nxënë. ===
1. Shprehi jo të mira leximi:
•E shpreh pasigurinë duke qarë dhe duke mos pranuar të lexojë.
•Harron fjalë (p.sh., « Ai erdhi në shkollë » lexohet  « Ai erdhi shkollë ».
•Zëvendëson një fjalë me një tjetër ( p.sh. « Ai erdhi në shtëpi »).
•U ndryshon vendin e fjalëve apo shkronjave ( p.sh. « Mal lexohet lam »).
3. Vështirësi në të kuptuar:
•Nuk mban mend faktet kryesore ( p.sh.,nuk arrin t’u përgjigjet pyetjeve që lidhen drejtpërdrejt me një pjesë leximi ).
Fëmijët me çrregullime të hiperaktivitetit dhe deficitit të vëmendjes, jo vetëm që janë fizikisht më aktivë dhe më të pavëmendshëm se fëmijët e tjerë, por ata kanë edhe më shumë vështirësi për t’u përgjigjur siç duhet dhe për të punuar në mënyrë sistematike për arritjen e objektivave.
Disa tregues të çrregullimeve të mungesës së vëmendjes dhe hiperaktivitetit janë:
1. Probleme me shpërqendrimin ( mungesën e vëmendjes):
•Shpesh nuk u kushton vëmendje hollësirave ose bën gabime nga pakujdesia.
•E ka të vështirë të planifikojë detyrat apo veprimtaritë.
•Shmang, urren dhe nuk ka dëshirë të përfshihet në detyra që kërkojnë përpjekje të vazhduara mendore ( si prsh, detyrat e klasës apo të shtëpisë).
•Shpërqendrohet lehtë nga ngacmime të jashtme.
2. Probleme me kontrollin e impulseve:
•Shpesh i lëshon përgjigjet pa dëgjuar deri në fund pyetjen.
•E ka të vështirë të presë radhën e tij.
•Shpesh ndërpret ose ndërhyn në biseda apo lojërat e të tjerëve.
3. Hiperaktiviteti:
•Flet shumë.
•Vepron sikur « të kishte motorr » dhe nuk arrin të rrijë në një vend.
Rambaud
Rambaud është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Rambaud ka një popullsi prej 371 banorë dhe sipërfaqe 10.71 km², me një dendësi prej 35 banor/km².
Gruri
Gruri është një bari i kultivuar gjerësisht për farën e saj, një kokërr drithi që është një ushqim i gjerë në botë. Ka shumë lloje gruri të cilat së bashku përbëjnë gjini Triticum; më i rritur gjerësisht është gruri i zakonshëm (T. aestivum).
Në Kosovë kultivohet në një sasi shumë të madhe.
Artan Hoxha (jurist)
Prof. Dr. Artan Hoxha (lindur në 1960 në Tiranë) është një jurist shqiptar dhe Rektor i Universitetit të Tiranës nga viti 2020
Edukimi
Prof. Dr. Artan Hoxha është diplomuar në Drejtësi në Universitetin e Tiranës, në vitin 1983. Gjatë periudhës 1994-1995 ka kryer studimet pasuniversitare për Konventat e Këshillit të Evropës në fushën penale në Fakultetin e Drejtësisë, Universitetin e Leidenit, Hollandë. Në vitin 2005 ka marrë diplomën Master në Shkenca Juridike dhe në vitin 2009 Gradën “Doktor” në të Drejtën Penale. Në vitin 2010 ka marrë titullin “ Profesor i Asociuar” dhe në vitin 2015 titullin “ Profesor”.
Karriera
Prof. Dr. Hoxha ka filluar karrierën e tij profesionale si Prokuror Sektori në Prokurorinë e Rrethit Lushnjë dhe më pas është emëruar Prokuror në Prokurorinë e Përgjithshme. Gjatë periudhës 1992 - 1994, ka shërbyer si Specialist në Drejtorinë e Kodifikimit, në Ministrinë e Drejtësisë dhe në periudhën 1997 - 1999 ka qenë Drejtor i Drejtorisë së Kodifikimit në këtë Ministri. Në periudhën 1999 - 2008 ka qenë Gjyqtar në Gjykatën e Lartë. Prej vitit 1998 është Pedagog i lëndës “E drejta procedurale penale” në Fakultetin e Drejtësisë dhe nga viti 1997 është pedagog i jashtëm në Shkollën e Magjistraturës. Është autor i një sërë monografish dhe artikujsh si dhe bashkëautor i Komentarit për Procedurën Penale të Shqipërisë. Ka qenë anëtar i grupit të punës për hartimin e Kodit të Procedurës Penale (1992 - 1994), anëtar i Komisionit të Reformave Ligjore dhe Institucionale të ngritur pranë Ministrisë së Drejtësisë (2004 - 2006), Kryetar i Komisionit për Ndihmë Legjislative të Konferencës Gjyqësore Kombëtare (2001 - 2008), Anëtar i Komitetit të Ekspertëve për Operimin e Konventave Evropiane në Fushën Penale (1997 - 2003). Nga viti 2004 ai është Ekspert i Këshillit të Evropës në fushën penale dhe pushtetin gjyqësor për trajnime brenda dhe jashtë vendit.
Biodemografia
Biodemografia është shkenca që merret me integrimin e teorisë biologjike dhe demografisë.
Përmbledhje
Biodemografia është një degë e re e demografisë njerëzore (klasike) që ka të bëjë me të kuptuarit e përcaktuesve plotësues biologjikë dhe demografikë dhe ndërveprimeve midis proceseve të lindjes dhe vdekjes që formësojnë individët, grupet dhe popullatat. Komponenti biologjik sjell demografinë njerëzore nën ombrellën teorike unifikuese të evolucionit dhe përbërësi demografik siguron një bazë analitike për shumë nga parimet mbi të cilat mbështetet teoria evolucionare, përfshirë aftësinë, zgjedhjen, strukturën dhe ndryshimin. Biodemografët kanë të bëjnë me proceset e lindjes dhe vdekjes pasi ato kanë të bëjnë me popullatat në përgjithësi dhe me njerëzit në veçanti, ndërsa biologët e popullatës të specializuar në teorinë e historisë së jetës janë të interesuar për këto procese vetëm për aq sa lidhen me aftësinë dhe evolucionin.
Tradicionalisht, biologët evolucionistë rrallë përqendrohen në produkte më të vjetra, pas-riprodhuese, sepse këta individë (siq argumentohet tipikisht) nuk kontribuojnë në përshtatje fizike. Në të kundërt, biodemografët përqafuan programe kërkimore të hartuara shprehimisht për të studiuar individë në mosha përtej viteve të tyre riprodhuese, sepse informacioni mbi këto klasa moshe do të hedhë dritë të rëndësishme mbi jetëgjatësinë dhe plakjen. Komponentët biologjikë dhe demografikë të biodemografisë nuk janë hierarkike por reciproke, pasi që të dyja janë dritare kryesore në botë dhe në këtë mënyrë janë sinergjike, plotësuese dhe informuese reciproke.
Biodemografia është një nga nëndisiplinat e vogla që dalin nga shkencat shoqërore që kanë përqafuar biologjinë, psikologjinë evolucionare dhe neuroekonominë. Sidoqoftë, ndryshe nga të tjerët që përqendrohen në nënzonat më të ngushta biologjike ( neurologjia ) ose konceptuale (evolucioni), biodemografia nuk ka kufij të qartë biologjikë. Si pasojë, ajo është një koncept ndërdisiplinor, por që ruan rrënjët biologjike. Nocionet themelore hierarkike që janë të qenësishme si për biologjinë (qeliza, organe, individ) dhe demografinë (grup individual, popullsi) formojnë një zinxhir në të cilin individi shërben si lidhje midis niveleve më të ulëta mekanike dhe niveleve më të larta funksionale.
MongoDB
MongoDB është një databazë e llojit të orientuar-në-dokument. Klasifikohet si databazë NoSQL, MongoDB i shmanget strukturave tradicionale të databazave relacionale të bazuara-në-tabela, në favor të dokumenteve si JSON me skemave dinamike (që MongoDB i quan si formati BSON), duke e bërë më të lehtë dhe më të shpejtë integrimin e të dhënave në lloje të caktuara të aplikacioneve. E lëshuar nën një kombinim të Licencës Publike të Përgjithshme GNU Affero dhe Licensën Apache, MongoDB është software i lirë dhe me burim të hapur.
U zhvilluar për herë të parë nga kompania softuerike MongoDB Inc në tetor 2007 si komponent i një platforme të planifikuar për të qenë një shërbim, kompania e zhvendosi modelin e zhvillimit në një model open source në vitin 2009, me MongoDB që ofron mbështetje komerciale dhe shërbime të tjera. Që atëherë, MongoDB është pranuar si një softuer i prapavijës nga një numër i madh i webfaqeve dhe shërbimeve, duke përfshirë Craigslist, eBay, Foursquare, SourceForge, Viacom, dhe The New York Times. Në vitin 2014, MongoDB ishte sistemi i databazës më i popullarizuar NoSQL.
Licencimi dhe mbështetja
MongoDB është në dispozicion falas nën Licensën të Përgjithshme Publike GNU Affero. Drivers-at gjuhësore janë në dispozicion nën një Licencës Apache. Si shtesë, MongoDB Inc. ofron edhe licensa pronësie për MongoDB.
Karakteristikat kryesore
Disa nga karakteristikat përfshijnë:
Edvard Benesh
Edvard Beneš (17 maj 1884 – 3 shtator 1948), ishte presidenti i dytë dhe katërt i Çekosllovakisë nga viti 1935-1938 dhe 1945-1948. Ai ishte poashtu kryeministër nga viti 1921-1922, ministër i punëve të jashtme nga viti 1918-1935.
MongoDB
Popullariteti
Që nga korriku 2015,, MongoDB është sitemi për menaxhim të databazave i katërti më i popullarizuar, dhe më sitemi më i popullarizuar i llojit të orientuar në dokumente.
Edvard Benesh
Jeta
Edvard Beneš lindi më 28 maj 1884 në një qytet të vogël të Kožlany në Perandorinë Austro-Hungareze. Edvard e kaloi rininë e tij në distriktin Vinohrady të Pragës. Gjatës kohës së tij, ai ka luajtur futboll pë Slavia Praga. Pas falkultetit të filozofisë, ai shkoi për në Paris dhe i vazhdoi studimet në Sorbonne. Pastaj ai mësoi tri vjet në akademinë e Pragës dhe pas aftësisë së tij në fushën e filozofisë, ai u bë ligjërues i sociologjisë në universitetin Charles.
Vdekje
Edvardi Beneš kishte qenë në shëndet të dobët në vitin 1947, dhe ishte një njeri i thyer. Ai vdiq nga shkaqe natyrore në vilën e tij në Sezimovo Ústí, Çekosllovakia më 3 shtator 1948. Ai është varrosur në kopshtin e vilës së tij. Gruaja e tij ka jetuar deri më 2 dhjetor 1974, është varrosur pranë tij.
Një ninxha në Beverli Hills
[ Përmbajtja ]
Një klan i ninjas në Japoni gjen një gjoks të braktisur që është larë në breg me një djalë të bardhë brenda. Një nga legjendat e tyre të lashta fliste për një mashkull të bardhë të huaj që do të vinte mes tyre dhe do të bëhej një mjeshtër si askush tjetër. Haru është rritur në mesin e ninja, me shpresën që ai të bëhet mjeshtri legjendar. Ndërsa Haru rritet në moshë madhore, dyshimet hidhen shpejt mbi këtë, pasi ai është i ngathët dhe i mungojnë aftësitë e tij ninja, dhe kështu ai nuk arrin të diplomohet si një ninja me pjesën tjetër të klasës së tij.
Haru kurrë nuk përputhet plotësisht me kulturën e tyre dhe kurrë nuk fiton aftësitë e një ninxha, por megjithatë është me natyrë të mirë dhe këmbëngulës në ambiciet e tij personale. Misioni i tij i parë e sjell atë në Beverly Hills për të hetuar një mister të vrasjes. Ishte filmi i fundit me Farley me protagonist që u lançua gjatë jetës së tij, pasi ai vdiq njëmbëdhjetë muaj pas shfaqjes së tij
I lënë vetëm për të mbrojtur tempullin ndërsa klani është në një mision, Haru maskohet si një ninja kur një grua amerikane, Sally Jones, vjen në tempull duke kërkuar ndihmë. Ajo i thotë Harut se është dyshuese ndaj të dashurit të saj, Martin Tanley dhe i kërkon atij të hetojë. Haru zbulon se Tanley dhe truproja i tij, Nobu, janë të përfshirë në një biznes të falsifikimit të parave, por nuk është në gjendje të informojë Sally para se ajo të largohet. Haru largohet nga Japonia dhe më vonë fluturon për në Beverly Hills në kërkim të Sally. Vëllai birësues i Harut, Gobei, dërgohet nga sensi i klanit që ta ruajë fshehurazi dhe ta mbrojë atë gjatë misionit të tij.
Haru kontrollon në një hotel në Beverly Hills, ku ai miqësohet me zile e tij, Joey Washington, dhe i jep atij disa mësime ninja. Pa dijeni se Gobei po e ndihmon atë, Haru arrin të gjejë Sally. Haru gjurmon Tanley dhe Nobu në një klub nate në Little Tokyo, ku ata po përpiqen të marrin një sërë pllaka falsifikimi nga banda e tyre rivale. Bandat luftojnë, duke rezultuar në vdekjen e dy prej anëtarëve rivalë të bandës, për të cilën Haru e gjen veten si të dyshuarin kryesor. Haru kthehet në hotel, ku merr udhëzimet e tij nga sensi i tij. Haru rifillon kërkimin e tij për Sally, dhe lokalizon rezidencën e Tanley. Haru gjen Sally dhe zbulon se emri i saj i vërtetë është Alison Page. Alison e informon atë se Tanley vrau motrën e saj, dhe se ajo po takohet me Tanley ndërsa përdor një emër të rremë në mënyrë që të marrë prova.
Haru zbulon se Tanley do të punësojë një specialist të bojës me emrin Chet Walters për të ndihmuar para të falsifikuara. Haru maskohet si Walters dhe më vonë depërton në depon e Tanley. Identiteti i Harut ekspozohet pasi nuk arriti të falsifikojë siç duhet paratë dhe Tanley e kap atë. Ndërsa Tanley arrin të marrë gjysmën tjetër të pllakave nga banda rivale, Alison shpëton Harun, për tu rrëmbyer nga vetë Tanley. Haru kërkon ndihmën e Joey në gjetjen e magazinës së Tanley për të shpëtuar Alison. Gobei ndërhyn pa dijeninë e Harut dhe i çon përsëri në depo
Haru përpiqet të ndërhyjë, por mbingarkohet nga rojet. Gobei i zbulon vetes Haru dhe arrin të shpërqendrojë rojet, duke lejuar që Haru të shpëtojë Alison. Haru përdor një pirun për të thyer dy vrima të dhomës ku Tanley mbylli Alison me një bombë. Haru përpiqet ta zbusë bombën, por ai e rivendos atë aksidentalisht për pesë minuta. Kur dëgjon që Gobei mbingarkohet nga rojet, Haru shkon ta ndihmojë atë. Haru këput dhe papritmas demonstron lëvizje të mahnitshme të arteve marciale, mahnitëse Gobei. Haru shpëton jetën e Gobeit dhe mund me sukses vetë disa roje. Haru dhe Gobei kanë mbetur përballë Nobut dhe dy rojeve. Në përpjekje për të hyrë në ndërtesë, Xhoi përplaset nga një dritare dhe rrëzon veten dhe njërin nga rojet pa ndjenja. Haru dhe Gobei mposhtin Nobu dhe rojën e mbetur dhe më vonë lufton Tanley. Në luftën që pason, Haru aksidentalisht e rrëzon pa ndjenja Gobei duke e goditur në kokë me një duaj, por ai me sukses detyron Tanley të ikë më pas. Haru vazhdon të shpëtojë Alison. Ai përdor një armë të madhe me fuzhnjë të montuar në një karrocë dhe e qëllon atë nëpër dhomë dhe padashur ulet në pjesën e pasme të një kamioni në të cilin Tanley po përpiqet të shpëtojë. Fuzhnja tërheq bombën në kamionin e Tanley dhe shpërthen në flakë. Haru shpëton me sukses Alison, ndërsa Tanley dhe vrasësit e tij të mbijetuar arrestohen nga policia e Los Angeles.
Haru i thotë sensit të tij se ai do të jetojë në Beverly Hills me Alison. Ndërsa Haru dhe Alison largohen së bashku për në Beverly Hills, një goditje e rëndë e lidhur me një litar ka rënë nga autobusi dhe aksidentalisht është futur në karrocën e Gobei, duke bërë që ai të hidhet në Oqeanin Paqësor. Haru bërtet duke i kërkuar falje Gobei ndërsa filmi po mbaron
Çapkëni (1921 film)
parapamje|Çaplin si [[Vagabondi (personazh)|Vagabondi me Jackie Coogan.]] Çapkëni është një film i heshtur nga Çarli Çaplin i realizuar në vitin 1921.
Transkriptimi
Transkriptimi në kuptimin gjuhësor është paraqitja sistematike e gjuhës në formën e shkruar. Burim mund të jenë ose shprehjet (gjuhë e folur ose e shenjave) ose teksti ekzistues në një sistem tjetër shkrimi.
Transkriptimi nuk duhet të ngatërrohet me përkthimin që paraqet kuptimin e një teksti nga gjuha burimore në një gjuhë të synuar (p.sh. Los Angeles në Qyteti i Engjëjve) ose me transliterim që paraqet germëzimin e një teksti nga një shkrim në tjetrin.
Në disiplinën akademike të gjuhësisë, transkriptimi është një pjesë thelbësore e metodologjive të (ndër të tjera) fonetikës, analizës së bisedave, dialektologjisë dhe sociolinguistikës. Ai gjithashtu luan një rol të rëndësishëm për disa nënfusha të teknologjisë së të folurit. Shembuj të zakonshëm për transkriptime jashtë akademisë janë proceset e seancave gjyqësore siç është një proces penal (nga një reporter gjyqësor) ose shënimet zanore të regjistruara të një mjeku (transkriptimi mjekësor). Ky artikull përqendrohet në transkriptimin në gjuhësi.
Transkriptimi fonetik ndaj atij ortografik
Në përgjithësi, ekzistojnë dy qasje të mundshme për transkriptimin gjuhësor. Transkriptimi fonetik përqendrohet në vetitë fonetike dhe fonologjike të gjuhës së folur. Sistemet për transkriptimin fonetik në këtë mënyrë sigurojnë rregulla për hartëzimin e tingujve individualë ose të fonave në simbolet e shkruara. Në të kundërt, sistemet për transkriptimin ortografik përbëhen nga rregulla për hartëzimin e fjalëve të folura në format e shkruara, siç përcaktohet nga ortografia e një gjuhe të caktuar. Transkriptimi fonetik operon me grupe karakteresh të përcaktuara posaçërisht, zakonisht Alfabeti Fonetik Ndërkombëtar.
Cili lloj i transkriptimit është zgjedhur varet kryesisht nga interesat e kërkimit të ndjekur. Meqenëse transkriptimi fonetik parashikon rreptësisht natyrën fonetike të gjuhës, është më e dobishme për analizat fonetike ose fonologjike. Transkriptimi ortografik, nga ana tjetër, ka një komponent morfologjik dhe një leksik krahas përbërësit fonetik (cili aspekt përfaqësohet në cilën shkallë varet nga gjuha dhe ortografia në fjalë). Prandaj është më i përshtatshëm kudo që të hetohen aspektet që lidhen me kuptimin e gjuhës së folur. Transkriptimi fonetik është pa dyshim më sistematik në kuptimin shkencor, por është edhe më i vështirë për t'u mësuar, do më shumë kohë për t’u realizuar dhe është më pak i zbatueshëm se sa transkriptimi ortografik.
Si teori
Hartimi i gjuhës së folur në simbolet e shkruara nuk është një proces i drejtpërdrejtë siç mund të duket në shikim të parë. Gjuha e shkruar është një idealizim, i përbërë nga një grup i kufizuar i simboleve qartë të dallueshme dhe diskrete. Gjuha e folur, nga ana tjetër, është një dukuri e vazhdueshme (në krahasim me diskreten), e përbërë nga një numër potencialisht i pakufizuar komponentësh. Nuk ka një sistem të paracaktuar për të dalluar dhe klasifikuar këta përbërës dhe, rrjedhimisht, asnjë mënyrë e paracaktuar për hartëzimin e këtyre përbërësve në simbolet e shkruara.
Sistemet e transkriptimit
Sistemet e transkriptimit janë grupe rregullash që përcaktojnë se si gjuha e folur duhet të përfaqësohet në simbolet e shkruara. Shumica e sistemeve të transkriptimit fonetik bazohen në Alfabetin Fonetik Ndërkombëtar ose, veçanërisht në teknologjinë e të folurit, në llojin e tij SAMPA. Shembuj për sistemet e transkriptimit ortografik (të gjitha nga fusha e analizës së bisedave ose fushat përkatëse) janë:
AB (analiza e bisedës)
Me siguri sistemi i parë i këtij lloji, i skicuar fillimisht në (Sacks et al. 1978), më vonë i përshtatur për përdorim në korporatat e lexueshme në kompjuter si CA-CHAT nga (MacWhinney 2000). Fusha e Analizës së Bisedave në vetvete përfshin një numër qasjesh të dallueshme për transkriptimin dhe grupet e konventave të transkriptimit. Këto përfshijnë, ndër të tjera, Jefferson Notation. Për të analizuar bisedën, të dhënat e regjistruara zakonisht transferohen në një formë të shkruar që është e pranueshme për analistët. Ekzistojnë dy qasje të zakonshme. E para, e quajtur transkriptim i ngushtë, kap detajet e bashkëveprimit bisedor, siç janë theksat e fjalëve të veçanta, cilat fjalë fliten me zë të lartë, pikat në të cilat mbivendosen kthesat në biseda, si artikulohen fjalët e veçanta, etj. Nëse detaji i tillë është më pak i rëndësishëm, mbase sepse analisti është më i shqetësuar me strukturën e përgjithshme bruto të bisedës ose shpërndarjen relative të kthesave në mesin e pjesëmarrësve, atëherë një lloj i dytë i transkriptimit i njohur si transkriptim i gjerë mund të jetë i mjaftueshëm.
Shënimi Jefferson
Sistemi i Shënimit Jefferson është një grup simbolesh, i zhvilluar nga Gail Jefferson, i cili përdoret për transkriptimin e bisedave. Duke pasur një përvojë të mëparshme në transkriptimin kur ajo u punësua më 1963 si tipografe nëpunëse në Departamentin e Shëndetit Publik të UCLA për të transkriptuar seanca trajnimi të ndjeshmërisë për rojet e burgut, Jefferson filloi të transkriptojë disa nga regjistrimet që shërbyen si materiale. Gjatë katër dekadave, për pjesën më të madhe të së cilës ajo nuk mbante asnjë pozicion universitar dhe nuk ishte në gjendje të pavlefshme, hulumtimi i Jefferson për bisedime në bashkëveprim ka vendosur standardin për atë që u bë e njohur si Analiza e Bisedës (AB). Puna e saj ka ndikuar shumë në studimin sociologjik të ndërveprimit, por edhe disiplinat më gjerë, veçanërisht gjuhësinë, komunikimin dhe antropologjinë. Ky sistem është i punësuar në mënyrë universale nga ata që punojnë nga këndvështrimi i AB dhe konsiderohet se është bërë një grup i udhëzimeve gati të globalizuara për transkriptim.
DT (transkriptim ligjërimi)
Një sistem i përshkruar në (DuBois et al. 1992), i përdorur për transkriptimin e Santa Barbara Corpus të Spoken American English (SBCSAE), më vonë u zhvillua më tej në DT2.
Programi
Transkriptimi ishte fillimisht një proces i kryer me dorë, d.m.th. me laps dhe letër, duke përdorur një regjistrim analog të tingullit të ruajtur në, p.sh., një kasetë kompakte. Në ditët e sotme, shumica e transkriptimeve bëhen në kompjuter. Regjistrimet janë zakonisht skedarë digjitalë audio ose video, dhe transkriptimet janë dokumente elektronike. Programi i specializuar kompjuterik ekziston për të ndihmuar transkriptuesit në krijimin efikas të një transkriptimi digjital nga një regjistrim digjital.
Dy lloje të programeve të transkriptimit mund të përdoren për të ndihmuar procesin e transkriptimit: një që lehtëson transkriptimin manual dhe tjetrin transkriptimin automatik. Për të parën, puna është bërë akoma shumë nga një transkriptues njerëzor i cili dëgjon një regjistrim dhe shtyp atë që dëgjohet në kompjuter, dhe ky lloj programi është shpesh një sistem multimedial me funksionalitete si riprodhimi ose ndryshimi i shpejtësisë. Për këtë të fundit, transkriptimi i automatizuar arrihet nga një fjalim në motor teksti i cili konverton skedarët audio ose video në tekst elektronik. Disa nga programet do të përfshijnë gjithashtu funksionin e shënimit.
Çarli Çaplin
Çarli Spencer Çaplin (anglisht: Sir Charles Spencer Chaplin; 16 prill 1889 Londër, Britani – 25 dhjetor 1977 Vevey, Zvicër) K.B.E. ishte regjisor, aktor dhe komedian anglez. Influencoi botërisht kinemanë me stilin e tij komik dhe tragjik, me filma si Cirku, Dritat e qytetit, Diktatori i madh, Çapkëni e të tjerë të realizuar gjatë periudhës së filmave të heshtur. Ai ndriçon më shumë në vitet e filmave pa zë, pasi arrin të shfaqë me rolin e tij si Vagabondi, një mjeshtëri që në atë kohë mund të krahasohet me Baster Kiton dhe Harold Llojd. Çarli përmendet nga regjisorë të tjerë si Ingmar Bergman dhe Federico Fellini, që e mbajnë Çarlin si inspirimin e tyre në botën e kinematografisë.
Fëmijëria
I lindur në Est Lans në Walworth, 16 prill 1889, katër ditë përpara Adolf Hitlerit, Çarli është djali i Charles Chaplin dhe Hannah Hill (e njohur prej një pjese që është Lili Harley), të dy artistë të Music-Hall-it. Kur Çarli mbushi një vjeç, babai i tij me prejardhje franceze shkon në Amerikë për të realizuar filma. Çaplini ka disa vëllezër, më i vjetri është Sydney Chaplin, lindur 1885, Sydney Hawkes e më i riu Wheeler Dryden, lindur 1892, Léo Dryden. Kur babai i Çaplinit vjen prej Amerikës, Çarli, vetëm tre vjeç largohet prej familjes. Hannah është e sëmurë e shkon në spitalin psikiatrik gjatë muajit qershor, 1894. Çarli edhe vëllezërit e tij jetojnë me fëmijët jetimë në Hanwell.
Teatri dhe fama
Çarli, që kur ishte i vogël, kishte parë nënën e tij duke performuar në Skenë. Ajo e shtynte të mos kishte frikë përpara publikut. Pasi nëna e tij u sëmur, Çarli iu kushtua teatrit. Në filmin Chaplin detajohet kjo pjesë e jetës së tij në mënyrë elegante. Gjatë viteve 1906-1907 Çarli punon në Cirkun e Kejsit me kompaninë e Fred Karno i cili e paguante 3 stërlina në javë. Luante rolin e një të dehuri pa sedër, rol i cili nuk kishte asnjë fjalë. Kështu Çarli mëson mjeshtërinë e aktrimit pa zë dhe të mimikës. Cirku i Fred Karno-s vizitoi dhe Amerikën për të performuar gjatë vitit 1909 dhe pati sukses me ndihmën e djaloshit, Çarli. Mack Sennett një regjisor filmash pa zë i kompanisë Keystone, në vitin 1913, zbuloi talentin e Çarlit dhe e ftoi në Amerikë të punonte si aktor filmash, si shpërblim 175 dollarë në javë. Një shumë marramendëse për kohën.
Nga performues cirku në yll Hollivudi
Në vitin 1914, Çarli realizoi filmin e tij të parë të quajtur Gazetari Vagabond (Making a Living) në të cilin akoma nuk ishte veshur me rrobat e Vagabondit. Do të ishte në dy filmat e tij të radhës që u realizuan respektivisht më 7 dhe 9 shkurt të vitit 1914. Ata ishin Vagabondi i bezdisshëm (Kid Auto Races at Venice) dhe Vagabondi në hotel (Mabel's Strange Predicament). Në këto dy filma ai i shfaq botës Vagabondin që do të njihet në mbarë botën gjatë dekadave në vijim. Ky rol do të formohet plotësisht si Vagabondi që njohim sot, vetëm pas filmit Vagabondi (The Vagabond) realizuar në vitin 1915. Dhe kështu, Çaplini fillon t'i ngjitet famës në një periudhë jo më të gjatë se 5 vitesh, ndodhet në majën e listës së yjeve. Përpara Çarlit, një komik tjetër kishte shpikur rolin e Vagabondit, ishte Lew Bloom, një frymëzim për shumë aktorë të tjerë të kohës, po ashtu edhe për Çarlin. Nga të gjithë "Vagabondët" e tjerë të asaj kohe, ai i Çaplinit ishte i vetmi. Me Keystone-in, Çarli xhiroi plot 35 filma pa zë me metrazh të shkurtër, gjatë një periudhe të shkurtër. Mjeshtëria e mimikës dhe pantomimës e lejuan atë të ishte në kontroll të plotë gjatë filmimeve. Ai lëvizte fytyrën dhe tregonte emocione me një shkathtësi të pabesueshme.
Popullaritet i pakontrollueshëm
Në djetor të vitit 1915, Çarli fillon të punojë me një kompani tjetër, Essanay, me të cilën xhiron dhe 14 filma të tjerë pa zë. Paga që i ofruan ishte plot 1250 dollarë në javë. Njerëzit filluan ta adhuronin Çarlin për rolin e tij human dhe njerëzor. Vagabondi ishte diçka e re dhe shumë njerëzore në thelb.
Among the Living
Among the Living është albumi i bandes thrash metal Anthrax,i leshuar ne vitin 1987.
Çarli Çaplin
Popullaritet i pakontrollueshëm
Në vitin 1916, Çarli ishte aktori më i kërkuar dhe më i pasur në botë, i paguar 600.000 dollarë në vit. Një shifër kjo, në atë kohë, e paparë asnjëherë nga asnjë artist. Fillon të punojë me një kompani të re Mutual Film, me të cilën, gjatë periudhës 1916-1917 realizon 12 filma. Periudhë kjo shumë e gëzuar në karrierën e tij. Bie në dashuri me aktoren Edna Purviance, e cila do luaj role kryesore në filmat e mëtejshëm të Çaplinit. Gjatë periudhës 1916-1923 ajo shfaqet si interpretuese kryesore në plot 35 filma të Çaplinit.
Çaplini, akoma pa mbushur 30 vjeç, në një fashë kohore prej 5 vitesh, bënte pjesë dhe ishte regjisor i plot 100 filmave të heshtur me metrazh të shkurtër. Në vitin 1918, Çarli firmos kontratën me një kompani tjetër First National, me të cilën punon dhe realizon 10 filma të tjerë deri në vitin 1923. Arritje tjetër e pabesueshme me këtë kompani ai fiton plot 1 milionë dollarë, e padëgjuar në atë kohë nga asnjë akor.
Krijimi i kompanisë United Artists
Në vitin 1919, Çaplini me kolegë të tjerë (Mary Pickford, Douglas Fairbanks dhe David Wark Griffith) krijuan kompaninë United Artists Corporation, e cila do ta lejojë Çaplinin të ketë liri të plotë në procesin e krijimit të filmave të tij të ardhshëm.parapamje|Çarli në prapaskenat e [[Çapkëni (1921 film)|Çapkëni]]
Çapkëni
Filmi që e shënon Çaplin përjetësisht, si një yll botëror. Pas shumë punimeve dhe pengesave me filmimet Çapkëni shfaqet në kinema në vitin 1921.
Gjatë periudhës 1923-1952, Çaplini punonte pa ndalim nën kompaninë United Artists, duke prodhuar me ta 8 filma në të njëjtën periudhë. Filmi i parë qe Një grua nga Parisi, filmi i parë në të cilin nuk shfaqet si interpretues. Do të prehet një skenë e vogël në të cilën ai do marrë pjesë më pas. Edhe pse ky film, në atë kohë, mori kritika të përziera, nuk ishte asgjë përpara filmave që ai do bënte më tej. Filma të cilët do ta ngulisnin përgjithmonë e më shumë në rrënjët e kinematografisë.
Vrulli i arit
Vrulli i arit i cilësuar nga shumë si filmi më i mirë i tij, së bashku me filmin Cirku, me të cilin pati vështirësi në produksion, ngaqë po mbyllte divorcin me gruan e tij në atë kohë Lita Grey, të martuar në 1924. Me shpikjen e zërit në film në vitin 1927 (Këngëtari i xhezit), Çaplin gjendet i ngecur, ngaqë kishte menduar se karakteri i tij i famshëm funksiononte vetëm me filmat e heshtur. Pavarësisht kësaj, ai vazhdoi ta interpretonte Vagabondi n, saqë në vitin 1929, fitoi çmimin e parë Oscar. I pari në botë me këtë çmim, pasi ishte ceremonia e parë e hapjes së Oscar.
Dritat e qytetit
parapamje|Skenë nga [[Dritat e qytetit (1931 film)|Dritat e qytetit]] Nga viti 1929 zëri ishte bërë një element i madh në film. Pothuajse të gjithë regjisorët e epokës po përdornin zë në filmat e tyre. Vëllai i Çarlit, Sydney, i propozonte që ta bënte tashmë kalimin nga filmi pa zë tek ai me zë, por Çarli kishte besim tek ajo që i dha suksesin që në fillim, pantomima. Çarli, në 1931, xhiron dhe përpunon filmin Dritat e qytetit, i cili ishte një film pa zë dhe i kompozuar me muzikë të sinkronizuar, hera e parë që kjo bëhet nga Çaplini.
Hasi mjaft vështirësi gjatë xhirimeve të filmit, pasi karakteri i vajzës luleshitëse të verbër, i luajtur nga 22-vjeçarja Virginia Cherrill, ishte një aktore e re dhe duhej një skenë e besueshme mes saj dhe takimit të parë me Vagabondin. Skena është shënuar si skena më e përsëritur e çdo filmi në historinë e kinemasë, me plot 342 prova.
Albert Ajnshtajn e shikoi bashkë me Çarlin filmin në premierën e mbajtur në Amerikë. Gjatë fundit, të gjithë spektatorët duartrokitën. Çarli i pëshpërit Ajnshtajnit në vesh: "A shikon, duartrokasin për mua se më kuptojnë të gjithë: Duartrokasin për ty, sepse nuk të kupton askush."
Kohë moderne
Do të realizojë edhe një film tjetër në vitin 1936 me titullin Kohë moderne, i cili është filmi i fundit që shfaq kryesisht karakterin e Vagabondit. Çaplini dashurohet me Paulette Goddard, e cila merr pjesë në filmat e tij, deri në ndarjen e tyre në 1942-in. Çaplini e përshkruan karakterin e Vagabondit: " Nuk mund të fliste, nuk e dija se çfarë zëri do të kishte. Si do ia dilte të formonte një fjali? Për këtë arsye,Vagabondi u desh të ikte. "
Alessandra Carbone
Alessandra Carbone është një matematiciene italiane e specializuar ne shkencen e kompjuterave.Ajo ka dhënë mësim në shkenca kompjuterike në Universitetin Paris 12 Val de Marne dhe Institutin e Studimeve te Larta Shkencore. Që nga viti 2009 ajo drejton laboratorin e bioinformatikes. Ky laborator studion funksionin dhe evolucionin e sistemeve biologjike. Carbone është një anëtare e vjetër e Institutit Universitar te Frances.Ne listen e arritjeve te saj, permendim edhe çmimin Irene Joliot-Curie ne vitin 2010.
Hulumtim në distrofinë muskulare
Ne listen e arritjeve te saj, permendim edhe çmimin Irene Joliot-Curie ne vitin 2010 për punën e saj në përdorimin e shkencës kompjuterike për kërkime në distrofinë muskulore.. Ajo udhëhoqi projektin Décrypthon Fight kundër distrofisë muskulare. Kjo punë konsistoi në studimin e nderveprimin midis proteinave në mënyrë që të gjenden trajtime kundër miopative dhe sëmundjeve të tjera të ngjashme. Databaza me informacionin e prodhuar, do të ndihmojë studiuesit të zhvillojnë molekula për të penguar ose përmirësuar bashkëveprimin e makromolekulave të caktuara të cilat mund të përmirësojnë trajtimet.
Projekti Décrypthon Fight përdor Cloud Computing (metode qe lejon ruajtjen dhe aksesin e te dhenave nga Interneti dhe jo nga Hard Drive i kompjuterit) të mundesuar nga World Community Grid për të lejuar sasinë e madhe të llogaritjeve të nevojshme.
Arritje te tjera
Carbone numeron mes cmimeve te fituara edhe cmimin Grammatakis-Neumann ne vitin 2012 (cmim i Akademise se Shkencave ne Paris) dhe Legjioni i Nderit në 2014.
Vall de Cardós
Vall de Cardós është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Pallars Sobirà, të provincës Lleida, në Katalonia.
Numrat arabë
Pikërisht në qytetin algjerian të Béjaïa, studiuesi italian Fibonacci u ndesh për herë të parë me numrat; puna e tij ishte vendimtare për t'i bërë ato të njohura në të gjithë Evropën. Tregtia evropiane, librat dhe kolonializmi ndihmuan në popullarizimin e adoptimit të numrave arabë në mbarë botën. Numrat kanë gjetur përdorim në mbarë botën përtej përhapjes bashkëkohore të alfabetit latin dhe janë bërë të zakonshme në sistemet e shkrimit ku kanë ekzistuar më parë sisteme të tjera numerike, si numrat kinezë dhe japonezë.
Robert Breson
Robert Breson (frengjisht: Robert Bresson, 25 shtator 1901-1907 - 18 dhjetor 1999) ka qenë një regjizor dhe kritik filmi francez.
Njihet për stilin e tij minimalist, sekuencave të gjata, dhe të aktorëve jo teatralë, që i zhgjidhte vetëm si modelë duke u bazuar më dhumë tek pamja e tyre fizike. Shumë regjizorë të tjerë francezë (Truffaut, Godard, Melville), e kanë mbajtur Breson si inspirim kryesorë gjatë studimeve dhe fillimeve të tyre. Ishte gjithashtu regjizori i preferuar i Andrei Tarkovski-t.
Jeta
Shumë pak dihet për jetën e Breson përpara viteve '40. Mori pjesë në Luftën e Dytë Botërore dhe u kap si i burgosur nga Fuqitë e Boshtit. Kjo ngjarje me shumë mundësi e ka bërë të ndryshojë pas luftës, edhe në mënyrën se si ai do të punonte në botën e kinemasë. Breson ka studiuar pikturën dhe fotografinë, dhe realizon filmin e tij të parë Les affaires publiques, i cili nuk u paraqit asnjëherë në sallat e kinemave.