cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shiruko
parapamje|240px|Shiruko me [[Oriz i kaftë|genmai mochi]] Shiruko (汁 粉), ose oshiruko (お 汁 粉) me nderin "o" (お), është një supë ëmbëlsire tradicionale japoneze. Është një qull i ëmbël me fasule azuki të ziera dhe të grimcuara, të servuara në një tas me mochi. Ekzistojnë stile të ndryshme të shiruko, të tilla si shiruko me gështenja, ose dumplings me miell orizi glutinoz në vend të mochi.
Ekzistojnë dy lloje të shiruko të bazuara në metoda të ndryshme të gatimit të fasuleve azuki. Fasulet azuki mund të shndërrohen në paste, të grimcuara pa mbajtur formën e tyre origjinale, ose një përzierje paste dhe fasule përafërsisht të grimcuara. Ekziston një pjatë e ngjashme, zenzai (善哉 、 ぜ ん ざ い), e cila është bërë nga pasta e kondensuar me nxehtësi dhe është më pak e holluar me ujë se shiruko, si bërja e marmaladës ose reçelit. Në Japoninë Perëndimore, zenzai i referohet një lloj shiruko të bërë nga një përzierje pastash dhe fasule të grimcuara. Në Okinawa, termi "zenzai" zakonisht i referohet kësaj supë fasule të shërbyer mbi akull të rruar me mochi. Mbështjellje të tjera, të tilla si qumështi i ëmbël i kondensuar, shtohen herë pas here për aromë.
Në prefekturën Tottori dhe prefekturën Shimane, shiruko përdoret gjithashtu për zōni, supë speciale për festimin e Vitit të Ri.
Heshtja
Heshtja është mungesa e tingullit të dëgjueshëm të ambientit, emetimi i tingujve me një intensitet kaq të ulët saqë ata nuk tërheqin vëmendjen për veten e tyre, ose gjendja e ndalimit të prodhimit të tingujve; Ky kuptim i fundit mund të zgjerohet duke përfshirë edhe ndërprerjen ose mungesën e çdo forme të komunikimit, qoftë përmes fjalës apo ndonjë mjeti tjetër.
Hoteli Grand Prishtina
Hoteli Grand Prishtina është një hotel i vendosur në Sheshin Nënë Tereza në qendër të Prishtinës, kryeqytetin e Kosovës.
Para Luftës së Kosovës të vitit 1999, hoteli ishte në pronësi të qeverisë jugosllave. Pronari i saj tani është Unio Commerce.
Zhurma
parapamje|Program i kërkimit të zhurmës pranë qendrës kërkimore shkencore Lewis Zhurma është tingull i padëshiruar zakonisht me zë të lartë dhe që konsiderohet i pakëndshëm për ta dëgjuar. Nga pikëpamja e fizikës, zhurma është e dallueshme nga tingulli, pasi që të dyja janë dridhje përmes një mediumi, siç është ajri ose uji. Dallimi lind kur truri merr dhe percepton një tingull.
Zhurma akustike është çdo tingull në fushën akustike, qoftë e qëllimshme (p.sh., muzikë ose të folur) ose e paqëllimtë. Në të kundërt, zhurma në elektronikë mund të mos jetë e dëgjueshme për veshin e njeriut dhe mund të kërkojë instrumente për zbulimin.
Në audio inxhinieri, zhurma mund të referohet në sinjal i padëshiruar i zhurmës elektronike që shkakton zhurma akustike e dëgjuar si një fishkëllimë. Kjo zhurmë sinjali zakonisht matet duke përdorur ponderimin A- ose ITU-R 468.
Në shkencat eksperimentale, zhurma mund t'i referohet çdo luhatje të rastësishme të të dhënave që pengon perceptimin e një sinjali.
Arsimi dhe edukimi në lashtësi
Arsimi dhe edukimi në antikitet janë nocione dhe koncepte me të cilat nënkuptohet edukimi dhe arsimi në shoqërinë antike skllavopronare duke përfshirë një hark kohor prej rreth 4000 vjetësh, prej paraqitjes së shkrimit të parë kuneiform sumerian rreth vitit 3200 p.e.s. e deri në shekullin V të erës sonë. Djepi i kulturës dhe civilizimit perëndimor konsiderohen ata popuj të cilët jetonin në vende me kushte të përshtatshme për jetesë siç ishin lugina e lumit Nil në Egjiptin e lashtë, luginat e lumenjve Tigër dhe Eufrat në Mesopotami, lugina e lumit Jangce në Kinë, lugina e lumit Indus në Indi, bregdeti i Egjeut në Greqi, etj.
Arsimi në Greqinë antike
Arsimi në Greqinë antike kishte një traditë homerike dhe aristokratike ndërsa ishte "demokratizuar" shumë sidomos në shekullin V p.e.s. pjesërisht si rezultat edhe i ndikimit nga sofistët, Sokrati, Platoni dhe Aristoteli. Më vonë, në periudhën helenistike të Greqisë antike, arsimi në gjimnaze konsiderohej si një kusht themelor për pjesëmarrje në kulturën greke. Vlera e edukimit fizik për grekët dhe romakët e lashtë ka qenë historikisht unike. Në Greqinë e lashtë kishte dy forma themelore të arsimit: formal dhe joformal. Arsimi formal arrihej përmes frekuentimit të një shkollë publike ose nga një mësues privat. Arsimi joformal arrihej nga një mësues i papaguar dhe zakonisht bëhej në një mjedis jo publik. Asokohe arsimi ishte një element përbërës dhe thelbësor i identitetit të një personi.
Arsimi dhe edukimi formal grek ishte kryesisht për meshkuj por jo edhe për skllevërit. Në disa polise, u miratuan edhe ligje për të ndaluar arsimimin e skllevërve. Spartanët gjithashtu mësonin edhe muzikën dhe vallëzimin, por vetëm me qëllim të forcimit të manovrimit të tyre si ushtarë.
Arsimi në Romën antike
Arsimi në Romën antike fillimisht kishte karakter familjar dhe joformal sidomos në Republikën e hershme por që më vonë u zhvillua në një sistem të bazuar në shkollim gjatë Republikës së vonë dhe Perandorisë. Sistemi arsimor romak ishte i bazuar në sistemin grek - dhe shumë prej mësuesve privatë në sistemin romak ishin skllevër apo njerëz të lirë grekë. Metodologjia arsimore dhe programi mësimor i përdorur në Romë u kopjua në provincat e tij duke siguruar një bazë për sistemet arsimore përgjatë civilizimit të mëvonshëm perëndimor. Edukimi dhe arsimi i organizuar mbeti relativisht i rrallë dhe ka pak burime ose të dhëna lidhur me procesin arsimor romak deri në shekullin II të erës sonë. Për shkak të fuqisë së gjerë të ushtruar nga babai mbi familjet romake, niveli dhe cilësia e arsimit që u sigurohej fëmijëve romakë ndryshonte në mënyrë drastike nga familja në familje; megjithatë, morali popullor romak erdhi duke ndryshuar madje aq sa baballarët të dëshironin të kishin fëmijët e tyre të arsimuar deri në një farë mase, dhe pritej një arsim i plotë i avancuar nga çdo romak që dëshironte të hynte në politikë.
Ndër mësuesit më të njohur në Romën antike konsiderohen Marcus Tullius Ciceroni dhe sidomos Marcus Fabius Quintiliani.
Arsimi dhe edukimi tek ilirët
Arsimi dhe edukata te ilirët janë nocione dhe koncepte me të cilat nënkuptohet tërësia e formave, organizimeve dhe institucioneve arsimore, edukative dhe shkollore tek ilirët. Duke u mbështetur në hulumtimet dhe zbulimet më të reja shkencore historike, arkeologjike, epigrafike (mbishkrimore), linguistike (gjuhësore), paleografike, etj. është bërë e mundur edhe rikonstruktimi i sistemit arsimor dhe edukativ te ilirët. Në përgjithësi ai është zhvilluar duke u nisur nga një nivel i edukatës familjare dhe informale drejt një sistemi të organizuar, institucional dhe formal arsimor dhe edukativ. Sistemi arsimor te ilirët përfshinte këto nivele: Nga mësuesit më të njohur ilirë konsiderohen Kratill Mahata, Mark Lugari, Mark Sopatri, Niko Filozofi, Niketë Dardani (Niketa i Remesianës), Jeronimi nga Stridoni (Sofron Eusebi), etj.
Qetësia
Qetësia është cilësi ose gjendje për të qenë i/e qetë; domethënë, pa shqetësime. Fjala qetësi shfaqet në tekste të shumta duke filluar nga shkrimet fetare të budizmit, ku termi passaddhi i referohet qetësisë së trupit, mendimeve dhe vetëdijes në rrugën e iluminizmit, deri në një shumëllojshmëri të politikave dhe dokumenteve udhëzuese të planifikimit, ku interpretimi i fjalës zakonisht është i lidhur me mjedisin natyror.
Përfitimet
Qenia psikologjike në një mjedis të qetë ose "restaurues" lejon që individët të marrin përsipër periudhat e "vëmendjes së qëndrueshme" të cilat e karakterizojnë jetën moderne. Në zhvillimin e teorisë së tyre të rivendosjes së vëmendjes, Kaplan & Kaplan propozuan që rimëkëmbja nga mbingarkesa njohëse mund të arrihet në mënyrë më efektive duke u angazhuar në ambiente natyrore restauruese, që janë larg nga shpërqendrimet e përditshme dhe kanë shtrirjen dhe misterin që lejon imagjinatën të bredh, duke u dhënë mundësi individëve të angazhohen pa mundim në hapësirat natyrale. Teoria funksionon në parimin që sasia e reflektimit të mundshëm brenda një mjedisi të tillë varet nga lloji i angazhimit njohës, dmth magjepsja; që ngjall mjedisi. "Magjepsja e butë" konsiderohet se ndodh kur ka interes të mjaftueshëm për rrethin natyror për të mbajtur vëmendjen por jo aq shumë sa që komprometon aftësinë për të reflektuar. Në thelb, magjepsja e butë, e cila është marrë nga Herzog dhe Pheasant si një term i arsyeshëm për të përshkruar qetësinë, siguron një nivel të këndshëm të përceptimit shqisor që nuk përfshin asnjë përpjekje njohëse përveç heqjes së vetvetes nga një hapësirë mendore e mbingarkuar.
Për shumë njerëz, shansi për të provuar qetësinë është ajo që e bën fshatin të ndryshëm nga qytetet. Në një studim të Departamentit të Mbretërisë së Bashkuar për Mjedisin, Ushqimin dhe Çështjet Rurale (DEFRA) 58% e njerëzve thanë se qetësia ishte tipari më pozitiv i fshatit.
Shëndeti
Në kontrast me "magjepsjen e butë", "vëmendja e drejtuar" kërkon një sasi të konsiderueshme të përpjekjes njohëse dhe dihet që periudhat e zgjatura të aktivitetit të qëndrueshëm mendor mund të çojnë në lodhje të vëmendjes së drejtuar. Kjo gjendje ka potencial të ndikojë ndjeshëm në performancën dhe të sjellë emocione negative, nervozizëm dhe ndjeshmëri të ulur ndaj shenjave ndërpersonale. Ndërsa incidenca e sëmundjes mendore vazhdon të rritet, ka dëshmi në rritje që ekspozimi ndaj mjediseve natyrore mund të japë një kontribut të rëndësishëm në shëndet dhe mirëqenie. Dëshmitë në rritje tregojnë se ekspozimi ndaj natyrës kontribuon në mirëqenien fizike dhe psikologjike, siç është rishikimi i kryer nga Louv, që gjeti prova të "çrregullimit - deficitit të natyrës" tek fëmijët, gjë që sugjeron se rëndësia e të qenurit në gjendje të angazhimi me mjedise qetësuese zbatohet në një gamë të gjerë moshash. Studiues të tjerë raportojnë se qetësia e rajoneve natyrale ka efekte të thella fiziologjike te njerëzit që vuajnë nga stresi. Për shembull, Ullrich zbuloi se stresi (siç matet nga presioni i gjakut, tensioni i muskujve dhe reagimi i përcjelljes së lëkurës), i shkaktuar nga shfaqja e videove të dëmtimeve në vendin e punës, është përmirësuar dukshëm më shpejt, pas shikimit të mëtejshëm nëse videot përfshijnë mjedis natyror sesa trafikun e ngarkuar ose skenat e shitblerjeve. Një studim i kohëve të fundit ka demonstruar përfitimet e simulimit të mjediseve të tilla për lehtësimin e dhimbjes gjatë aspiracionit të palcës së eshtrave dhe biopsisë.
Meqenëse kërkimi i qetësisë është një arsye e rëndësishme pse shumë njerëz vizitojnë fshatin, prania e zonave të qeta ndihmon në rritjen e turizmit rural. Meqenëse turizmi rural mbështet drejtpërdrejt edhe nga rritja ose hapja e vendeve të ndryshme të punës rezulton edhe rëndësia e tij për ekonominë, dhe një studim i fundit tregoi se qetësia është arsyeja kryesore pse shumë vizitorë, në periudha të ndryshme të vitit shkojnë ose tërhiqen në fshat ose zona rurale e malore.
Fukuoka
Fukuoka (Japonisht: 福岡市, Fukuoka-shi) është kryeqyteti i prefekturës Fukuoka, i vendosur në bregun verior të ishullit japonez të Kyūshū. Është qyteti më i populluar në ishull, i ndjekur nga Kitakyushu. Është qyteti më i madh dhe zona metropolitane në perëndim të Keihanshin. Qyteti ishte caktuar në 1 prill 1972, me urdhëresë qeveritare. Fukuoka e Madhe, me një popullsi prej 2.5 milion njerëz (sipas regjistrimit të vitit 2005), është pjesë e zonës së industrializuar Fukuoka-Kitakyushu.
Që nga viti 2015, Fukuoka është qyteti i gjashtë më i madh në Japoni, pasi ka kaluar popullsinë e Kobe. Në korrik 2011, Fukuoka tejkaloi popullsinë e Kiotos. Që nga themelimi i Kiotos më 794, kjo shënon për herë të parë që një qytet në perëndim të rajonit Kinki ka një popullsi më të madhe se Kioto. Në kohët e lashta, megjithatë, zona afër Fukuoka, rajoni i Chikushit, mendohej nga disa historianë që ndoshta kishte qenë edhe më me ndikim se rajoni i Yamato.
Gjeografia
Fukuoka kufizohet nga tre anë me male, rrethon Gjirin e Hakatës dhe hapet në veri me Detin Genkai.
Ndodhet 1.100 km (684 milje) nga Tokio.
Klima
Fukuoka ka një klimë të lagësht subtropikale (Köppen: Cfa), verë të nxehtë dhe të lagësht dhe dimra relativisht të butë. Qyteti gjithashtu sheh mesatarisht rreth 1.600 mm reshje në vit, me një shtrirje reshjesh më intensive mes muajve qershor dhe shtator. Së bashku me pjesën më të madhe të prefekturës, Fukuoka ka një klimë të moderuar me një temperaturë mesatare vjetore prej 16.3 ° C, lagështi mesatare prej 70% dhe 1.811 orë ditore të ditës. Afërsisht 40% e vitit është me re.
Temperaturat e dimrit rrallë ulen nën 0 ° C dhe rrallëherë bie borë, megjithëse shiu i lehtë bie në shumicën e ditëve nëse jo aq vazhdimisht sa në anën e Detit të Japonisë së Honshū. Pranvera është e ngrohtë dhe me diell, me lulet e qershisë që shfaqen në fund të marsit ose në fillim të prillit. Sezoni i shiut (tsuyu) zgjat përafërsisht gjashtë javë deri në qershor dhe korrik, gjatë së cilës kohë lagështia është shumë e lartë dhe temperaturat lëvizin midis 25 ° C dhe 30 ° C. Verërat janë të lagështa dhe të nxehta, me temperaturat që arrijnë rreth 37 ° C. Vjeshta, që shpesh konsiderohet si sezoni më i mirë i Fukuoka, është i butë dhe i thatë, megjithëse sezoni i tajfunëve zgjat midis gushtit dhe shtatorit.
Kultura
Në sondazhin në korrik/gusht 2008, Moncocle zgjodhi Fukuoka si numrin 17 të "Top 25 qyteteve të gjallë". U zgjodh për blerje të shkëlqyera, ushqim të jashtëzakonshëm, lidhje të mira transporti, muze të mirë, "një ndjenjë hapjeje në ajrin e saj të detit", hapësira të gjelbërta dhe sepse është miqësore, e sigurt, e pastër dhe afër pjesës tjetër të Azisë Lindore. E njëjta sondazh në vitin 2018 renditi Fukuoka në numrin 22.
Turizmi
Fukuoka pret më shumë se 2 milion vizitorë të huaj në vit, me shumicën që vijnë nga Koreja e Jugut, Tajvani dhe Kina. Nga fillimi i vitit 2010, Hakata u bë përfituese e një rritje të konsiderueshme në turizmin e anijeve të lundrimit; veçanërisht me vizitorët nga Kina. Pas zgjerimit dhe rizhvillimit të terminalit ndërkombëtar të anijeve të pasagjerëve në Hakata Port, numri i thirrjeve të porteve të lundrimeve më 2016 pritet të kalojë 400.
Gati dhjetë mijë studentë ndërkombëtarë ndjekin universitete në ose afër prefekturës Fukuoka çdo vit. Gati 200 konferenca ndërkombëtare mbahen çdo vit në Fukuoka.
Festivale
Fukuoka është shtëpi e shumë festivaleve (matsuri) që mbahen gjatë gjithë vitit. Nga këto, më të famshmit janë Hakata Dontaku dhe Hakata Gion Yamakasa.
Transporti
Fukuoka shërbehet nga Aeroporti Fukuoka, San'yō Shinkansen dhe linja hekurudhore me shpejtësi të lartë Kyushu Shinkansen dhe trenat e tjerë JR Kyushu në Stacionin Hakata dhe nga tragetet. JR Kyushu dhe një kompani koreane operojnë tragete hidrofilë (të quajtur Beetle dhe Kobee) midis Hakata dhe Busan, Koreja e Jugut. Qyteti ka tre linja metro: Linja Kūkō, Linja Hakozaki dhe më e reja, Linja Nanakuma, e cila u hap më 2 shkurt 2005. Një linjë hekurudhore private, e drejtuar nga Nishitetsu është gjithashtu e përdorur shumë dhe lidh zonën në qendër të qytetit të Tenjin në qytetin e Ōmuta.
Halikarnasi
thumb|Gërmadhat e Mauzoleut të Halikarnasit - Njërit nga Shtatë Mrekullitë e Botës Antike
Halikarnasi (Halikarnāssós ose Ἀλικαρνασσός Alikarnāssós) ishte një qytet antik grek në atë që tani është qyteti Bodrum në Turqi. Halikarnasi shtrihej në jugperëndim të krahinës Caria në një vend piktoresk dhe i favorshëm në Gjirin e Qeramikës. Qyteti ishte i famshëm për Mauzoleumin e Halicarnassus, i njohur gjithashtu thjesht si Varri i Mausolus, emri i të cilit siguronte origjinën e fjalës " mauzoleum ". Mauzoleu, i ndërtuar nga 353 në 350  Para Krishtit, u rendit si një nga shtatë mrekullitë e botës antike.
Historia e Halikarnasit ishte e veçantë për dy çështje të ndërlidhura. Halikarnasi mbante një sistem monarkik të qeverisjes në një kohë kur shumica e shteteve të tjera të qyteteve greke kishin kohë që kishin hequr qafe organizimet monarkiste. Dhe së dyti, ndërsa fqinjët e tyre jonë u rebeluan kundër sundimit persian, Halikarnasi mbeti besnik ndaj persianëve dhe formoi një pjesë të Perandorisë Persiane derisa Aleksandri i Madh e pushtoi atë në rrethimin e Halikarnasit në vitin 334 pes.
Halikarnasi fillimisht përfshinte vetëm një ishull të vogël afër bregut të quajtur Zephyria, i cili ishte emri origjinal i vendbanimit dhe lokacioni i tanishëm i Kalasë së madhe të Shën Pjetrit të ndërtuar nga Kalorësit e Rodosit në vitin 1404. Sidoqoftë, me kalimin e kohës, ishulli u bashkua me kontinentin, dhe qyteti ishte zgjeruar duke përfshirë Salmacisin, një qytet më i vjetër i Leleges dhe Carianës dhe lokacioni i kështjellës së mëvonshme.
Bodrum
parapamje|Bodrum Bodrum është një rreth dhe një qytet port në Provincën Muğla, në Rajonin Jugperëndimor të Turqisë. Ajo është e vendosur në bregdetin jugor të Gadishullit Bodrum, në një pikë që kontrollon hyrjen në Gjirin Gökova, dhe është gjithashtu qendra e rrethit. Qyteti quhej Halicarnassus of Caria në kohët e lashta dhe ishte i famshëm për strehimin Mauzoleumit të Mauzoleut, një nga Shtatë mrekullitë e botës antike. E ndërtuar nga Knights Hospitaller në shekullin XV, Kalaja e Bodrumit mbikëqyr portin dhe marinën. Kalaja përfshin një muze të arkeologjisë nënujore dhe pret disa festivale kulturore gjatë gjithë vitit. Qyteti kishte një popullsi prej 36.317 në vitin 2012. Duhen 50 minuta me anije për të arritur në ishullin Kos nga Bodrumi, me shërbime që funksionojnë shumë herë në ditë nga të paktën tre operatorë.
Hafsa Sultan
parapamje|Një bust e valide sulltanes së parë, Ajshe Hafsa Sultan në [[Manisa, Turqi]] Hafsa Sulltan (turqisht: “Ayse Hafsa Sultan”, 1479-1534) ishte gruaja e Sulltan Selimit dhe nene e Sylejmanit I ajo ishte nena sulltaneshë dhe njëra nga sulltaneshat me te fuqishme te Perandorise Osmane.
Thuhet se ajo ishte princesha e Krimeas dhe ishte sjelle si dhurate nga babai i saj Kan Tartars ajo u martua me Sulltan Selimin kur ishte 16 vjeq ne vitin 1494. Ajo kishte 4 vajza dhe 4 djem Sulltanesha Fatma, Sulltanesha Shah Hunan, Sulltanesha Bejhan dhe Sulltanesha Hatixhe kurse nga djemte Sylejman I, Shehzade Musa, Shehzade Orhan etj. Ajo ishte e fuqishme ajo arriti ta mbroje Sulltan Sylejmanin birin e saj nga kaftani i Sulltan Selimit qe ishte helmues ajo ishte dhurate per festen e Fitër Bajramit.
Es-selamu alejkum
210px|parapamje|Kaligrafia e Selamit parapamje|Shqiptimi i Es-selamu alejkum. parapamje|Shqiptimi i Ue alejkum selam. es-Selamu alejkum (arabisht: ٱلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ) është përshendetje islame që do të thotë paqja qoftë mbi ju. Nëse një mysliman përshendet me es-selamu alejkum, myslimani tjetër duhet t'i përgjigjet me ue alejkum selam që do të thotë "edhe mbi ju qoftë paqja".
Në Kur'an thuhet se si engjëjt do t'i përshëndetin Xhenetit: "(u thonë) Selamun alejkum, me durimin tuaj gjetët shpëtimin; sa përfundim i lavdishëm është ky vend". (Rad: 13:24). Në Turqi shpesh përdoret fjala selamyn alejqym (tr. Selamün aleyküm).
Në një hadith tregohet se një njeri e pyeti Muhammedin se kush duhet të filloj me përshendetjen i pari, ai tha: "ai i cili është duke kalëruar duhet ta pëshëndes atë i cili është duke ecur dhe ai i cili është duke ecë duhet ta përshëndes atë i cili është ulur dhe njerëz i cili janë në pakicë duhet ta përshëndetin ata njerëz të cilët janë shumicë". (Buhariu, 6234; Myslimi, 2160)
Poashtu bazuar në një ajet kuranor i cili thuhet: "Kur të hyni në ndonjë shtëpi përshëndetni (ata që janë në to) me një përshëndetje të caktuar nga Allahu (me selamun alejkum)" (Nur 24:61), ai i cili hyn në shtëpi duhet të thotë përshëndetjen islame.
Ka pasur një debat i cili ka qenë e folur se si duhet të përgjigjet myslymani kur dikush nga jobesimtarët e përshëndesin me selamu alejkum ose me es-selamu alejkum. Por një mendim i cili është jepur thuhet se edhe nëse personi nuk është prej jehudëve apo krishterëve, ai duhet përgjigjur me "ue alejkum".
Hanami
parapamje|240px|Piknik hanami përballë [[Kështjella Himeji|Kështjellës Himeji, 2005]] Hanami (花 見, "shikimi i luleve") është zakon tradicional japonez për të shijuar bukurinë e përkohshme të luleve; lulet (hana) në këtë rast pothuajse gjithmonë i referohen atyre të qershive ("sakura") ose, më rrallë, kumbullave (ume). Nga fundi i marsit deri në fillim të majit, pemët e qershisë lulëzojnë në të gjithë Japoninë, dhe rreth vitit të parë të muajit shkurt në ishullin Okinawa. Parashikimi i lulëzimit (桜 前線, sakura-zensen) "fronti i pemës së qershisë" shpallet çdo vit nga zyra e motit, dhe ndiqet me kujdes nga ata që planifikojnë hanami, pasi lulet zgjasin vetëm një javë ose dy.
Në Japoninë moderne, hanami kryesisht përbëhet nga mbajtja e një feste në natyrë nën sakura gjatë ditës ose gjatë natës. Në disa kontekste, termi sino-japoneze kan'ō (観 桜, pamje-qershi) përdoret në vend, veçanërisht për festivale. Hanami natën quhet yozakura (夜 桜) "sakura e natës". Në shumë vende të tilla si Parku Ueno fenerët e përkohshëm të letrës janë të varur për qëllimin e yozakura. Në ishullin Okinawa, fenerët elektrikë dekorativë janë varur në pemë për kënaqësi në mbrëmje, të tilla si në pemët që ngjiten në Malin Yae, afër qytetit Motobu, ose në Kështjellën Nakijin.
Një formë më e lashtë e hanami ekziston gjithashtu në Japoni, e cila në vend të kësaj po shijon lulet e kumbullës (梅 ume), e cila ngushtë quhet umemi (梅 見, shikimi i kumbullës). Ky lloj hanami është i popullarizuar në mesin e njerëzve të moshuar, sepse ato janë më të qeta se ahengjet sakura, të cilat zakonisht përfshijnë njerëz të rinj dhe ndonjëherë mund të jenë shumë të mbushura dhe të zhurmshme.
Historia
Hanami u përdor për herë të parë si një term i ngjashëm me shikimin e pemës së qershisë në romanin Përralla e Genjit. Megjithëse ishte përshkruar gjithashtu një festë që shikonte wisteria, termat "hanami" dhe "festa e luleve" u përdorën më pas vetëm në lidhje me shikimin e pemës së qershisë.
Fillimisht sakura ishte mësuar të korrat hyjnore të atij viti, si dhe të shpallë sezonin e mbjelljes së orizit. Njerëzit besuan në kami brenda pemëve dhe bënin sakrifikime. Pas kësaj, ata morën sakrifikime me sake.
Perandori Saga i periudhës Heian e adoptoi këtë praktikë dhe mbajti festa me lule me qëllim dhe festa nën lulet e lulëzimit të pemëve sakura në Gjykatën Perandorake në Kyoto. Poezitë do të shkruheshin duke lavdëruar lulet delikate, të cilat shiheshin si një metaforë për vetë jetën, shkëlqyese dhe të bukur por akoma fluturuese dhe epemerale. Kjo u tha se ishte origjina e hanami në Japoni.
Zakonisht fillimisht ishte e kufizuar në elitën e Gjykatës Perandorake, por së shpejti u përhap në shoqërinë samurai dhe, nga periudha Edo, edhe tek njerëzit e thjeshtë. Tokugawa Yoshimune mbolli zona me lule qershi për të inkurajuar këtë. Nën pemët e sakura, njerëzit hanin drekë dhe pinin sake në festat e gëzuara.
Jashtë Japonisë
parapamje|left|[[Festivali Ndërkombëtar i Pemës së Qershisë në Macon, Georgia, Shtetet e Bashkuara]]
Festime të ngjashme zhvillohen në Tajvan, Kore, Filipine dhe Kinë.
Në Shtetet e Bashkuara, hanami është bërë gjithashtu shumë i njohur. Në vitin 1912, Japonia u dha 3000 pemë sakura si një dhuratë për Shtetet e Bashkuara për të festuar miqësinë e kombeve. Këto pemë u mbollën në Uashington D.C., dhe 3,800 pemë të tjera u dhuruan në vitin 1965. Këto pemë sakura vazhdojnë të jenë një tërheqje turistike popullore, dhe çdo vit, Festivali Kombëtar i Pemës së Qershisë zhvillohet kur ato lulëzojnë në fillim të pranverës.
Në Macon, Georgia, një tjetër festival i pemës së qershisë i quajtur Festivali Ndërkombëtar i Pemës së Qershisë festohet çdo pranverë. Macon njihet si kryeqyteti i Pemës së Qershisë së Botës, sepse atje rriten 300,000 pemë sakura.
Në Brooklyn, New York, Festivali Vjetor i Pemës së Qershisë Sakura Matsuri zhvillohet në maj, në Kopshtin Botanik të Brooklyn. Kjo festë festohet që nga viti 1981, dhe është një nga atraksionet më të famshme të Kopshtit. Festime të ngjashme mbahen edhe në Filadelfia dhe vende të tjera përmes Shteteve të Bashkuara.
Koleksioni më i madh i sakura në Shtetet e Bashkuara është në Parkun Branch Brook të Newark, New Jersey, mbi 5,000 pemë qershi me 18 lloje tërheqin 10,000 vizitorë në ditë gjatë festivalit të tij vjetor të pemës së qershive.
Hanami festohet gjithashtu në disa vende evropiane. Për shembull, në Finlandë njerëzit mblidhen për të festuar hanami në Helsinki në Roihuvuori. Njerëzit dhe ndërmarrjet lokale japoneze kanë dhuruar 200 pemë qershi të cilat janë mbjellë në Kirsikkapuisto. Këto pemë qershi zakonisht lulëzojnë në mes të majit.
Në Romë, Itali, hanami festohet në parkun e Eur, ku ka shumë pemë qershi që u dhuruan nga Japonia në vitin 1959.
Në Stokholm, Suedi ka një festë vjetore në Kungsträdgården ku shumë njerëz festojnë hanami.
Karl Lineu
Karl Lineu (suedisht: Carl Linnaeus dhe Carl von Linné; 23 maj 1707 – 10 janar 1778) ishte një botanist, mjek, dhe zoolog suedez, i cili formalizoi sistemin bashkëkohor të emërtimit të organizmave, të njohur si nomeklatura binomiale. Është i njohur me epitetin "babai i taksonomisë bashkëkohore". Shumë nga shkrimet e tij ishin në gjuhën latine, dhe emri i tij në gjuhën latine është Carolus Linnus (pas vitin 1761 Carolus a Linné).
Lineu lindi në Råshult, në provincën e Smålandit, në jug të Suedisë. Shumicën e arsimit të lartë e morri në Universitetin e Uppsalës, dhe filloi të jap leksione botanike aty në vitin 1730. Ai jetoi jashtë vendit mes viteve 1735 dhe 1738, ku studioi dhe botoi botimin e parë të veprës së tij Systema Naturae në Holandë. Ai pastaj u kthye në Suedi, ku u bë profesor i mjekësisë dhe botanikës në Uppsala. Në vitet 1740, ai shkoi në disa udhëtime nëpër Suedi për të gjetur dhe klasifikuar bimë dhe kafshë. Në vitet 1750 dhe 1760, ai vazhdoi të mbledhë dhe të klasifikoj kafshë, bimë dhe minerale, dhe botoi disa vëllime. Në kohën e vdekjes së tij, ai ishte një nga shkencëtarët më të mirënjohur në Evropë.
Filozof zviceran Zhan Zhak Ruso dërgoi këtë mesazh: "I thoni atij se unë nuk di njeri më të madh në tokë." Shkrimtari gjerman Johan Volfgang Gëte shkroi: "Me përjashtim të Shekspirit dhe Spinozës, unë nuk njoh askënd në mesin e atyre që nuk jetojnë, i cili më ka ndikuar më fortësisht." Autori suedez August Strindberg shkroi: "Lineu ishte në të vërtetë një poet, që ndodhi të bëhet një natyralist". Ndër komplimentet tjera, Lineu është quajtur Princeps botanicorum (Princi i Botanistëve), "Plini i Veriut" dhe "Adem i Dytë". Ai konsiderohet edhe si një nga themeluesit e ekologjisë moderne.
Në botanikë dhe zoologji, shkurtesa L. përdoret për të treguar Lineut si autoritetin për emrin e një specieje. Në botimet më të vjetra, shkurtesa "Linn". gjendet. Mbetjet e Lineut përbëjnë lloji ekzemplar për speciet Homo sapiens sipas Kodit Ndërkombëtar të Nomenklaturës Zoologjike, pasi ekzemplari i vetëm që ai dihet se ka ekzaminuar ishte ai vetë.
Manastiri i Sokolicës
Manastiri i Sokolicës është një monument i trashëgimisë kulturore në Boletin, Zveçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 2304/48.
Halime Sultan
Halime Sulltan (turqisht osmanlli: حلیمه سلطان) ishte bashkëshortja e Sulltan Mehmed III, dhe nëna e Sulltan Mustafës I dhe Sulltanesha Valide si dhe një regjent i Perandorisë Osmane.
Ura e gurit (Vërnicë)
Ura e Vjetër e Gurit në Vrri është një monument i trashëgimisë kulturore në Vrri (Vërnicë), Vushtrri, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Pandemia e COVID-19 në Japoni
Pandemia e COVID-19 në Japoni është pjesë e pandemisë në të gjithë botën e sëmundjes së COVID-19 e shkaktuar nga sindromi i rëndë akut i frymëmarrjes koronavirus 2 (SARS-CoV-2). Qeveria japoneze konfirmoi rastin e saj të parë të sëmundjes në vend më 16 janar 2020 në një banor të Prefekturës Kanagawa i cili ishte kthyer nga Vuhani, Kinë. Kjo u pasua nga një rast i dytë që u prezantua nga udhëtarët që udhëtonin dhe të kthyerit nga Evropa dhe Shtetet e Bashkuara midis 11 dhe 23 marsit. Sipas Institutit Kombëtar të Sëmundjeve Infektive (Japoni), shumica e viruseve që përhapen në Japoni rrjedhin nga lloji evropian ndërsa ato të llojit të Vuhanit janë zhdukur që nga muaji mars.
Qeveria japoneze ka miratuar masa të ndryshme për të parandaluar dhe zbutur rastin. Më 30 janar, Kryeministri japonez Shinzo Abe krijoi forcën kombëtare të forcave anti-koronavirus të Japonisë për të mbikëqyrur reagimin e qeverisë ndaj pandemisë. Më 27 shkurt, ai kërkoi mbylljen e përkohshme të të gjitha shkollave fillore, të mesme dhe të lartë japoneze deri në fillim të prillit. Ndërsa pandemia u bë shqetësuese për Lojërat Olimpike Verore të vitit 2020, qeveria japoneze dhe Komiteti Olimpik Ndërkombëtar negociuan shtyrjen e saj deri në vitin 2021.
Japonia është vendi i 25-të më i prekur në botë. Gjashtë prefektura në vend, të quajtura Tokio, Osaka, Kanagawa, Saitama, Aichi dhe Chiba, janë më të prekura se Kina. Japonia është gjithashtu vendi më i prekur në Azinë Lindore. Prej 21 shtatorit 2021, gati 84.3 milion njerëz në Japoni morën të paktën një dozë të vaksinës COVID-19, ndërsa gati 68.9 milion u vaksinuan plotësisht.
Qeveria japoneze ka miratuar masa të ndryshme për të kufizuar ose parandaluar shpërthimin. Më 30 janar 2020, ish-kryeministri Shinzo Abe krijoi Task Forcën Kombëtare Japoneze Anti-Coronavirus për të mbikëqyrur përgjigjen e qeverisë ndaj pandemisë. Më 27 shkurt 2020, ai kërkoi mbylljen e përkohshme të të gjitha shkollave fillore, të mesme dhe të lartë japoneze deri në fillim të prillit 2020. Më 7 prill 2020, Abe shpalli një gjendje të jashtëzakonshme njëmujore për Tokion dhe prefekturat e Kanagawa, Saitama, Chiba, Osaka, Hyogo dhe Fukuoka. Më 16 Prill 2020, deklarata u shtri në pjesën tjetër të vendit për një periudhë të pacaktuar. Gjendja e jashtëzakonshme u hoq në një numër në rritje të prefekturave gjatë majit 2020, duke u shtrirë në të gjithë vendin deri më 25 maj 2020.
Pandemia vazhdoi të ishte një shqetësim për Olimpiadën Verore 2020. Megjithëse qeveria japoneze dhe Komiteti Olimpik Ndërkombëtar negociuan shtyrjen e saj deri në vitin 2021. Në fund, Olimpiada vazhdoi, me ngjarje sportive që u zhvilluan midis 23 korrikut dhe 8 gushtit 2021 dhe kufizime të shumta në vend për të shmangur shpërthimet e virusit. Japonia pësoi një rritje masive në raste të reja për shkak të Olimpiadës në Tokio; kishte gati 860,000 raste në vend në fillim të Lojërave Olimpike të Tokios.
Nurbanu Sultan
parapamje|[[Tyrbeja e Sulltanit]] Nurbanu Sulltan (turqisht osmanlli: نور بانو سلطان; rreth 1525 - 7 dhjetor 1583) ishte Haseqi Sulltane i Perandorisë Osmane si bashkëshorti kryesor i Sulltan Selimit II (mbretërimi 1566-1574), gruaja e tij legale, si dhe si Valide Sulltan si nëna e Sulltan Murad III (mbretërimi 1574–1595).
Ajo ishte një nga figurat më të spikatura gjatë kohës së Sulltanatit të Grave. Teoritë konfliktuale i atribuojnë asaj një origjinë veneciane, hebreje ose greke. Emri i saj i lindjes mund të ketë qenë Cecilia Venier-Baffo, Rachel ose Kalē Kartanou. Ekzistojnë vetëm tre gra në historinë otomane që ishin martuar me ligj me bashkëshortët e tyre Sulltanët pasi u liruan nga skllavëria. Hurrem Sulltan, Nurbanu Sultan dhe Kosem Sulltan e arritën atë.
Feja e tij është Islami, më parë Roman Katolik ose Hebre ose Ortodoks Grek. Varrim është në Xhamia Shën Sofia, Stamboll.
Ashub Sultan
parapamje|Vendvarrimi në [[Tyrbeja|Tyrben e Sulltan Sylejmanit]] Ashub Sulltan “Katerina” (turqisht: Saliha Dilâşub Sultan, 1687-1690) me origjine sërbe ishte gruja e Sulltan Ibrahimit dhe nëna e Sylejmanit II.
Ajo u bë bashkëshortja e Ibrahimit dhe më 15 Prill 1642, lindi djalin e saj të vetëm, Şehzade Suleiman (Suleiman II i ardhshëm). Gjatë mbretërimit të Ibrahimit stipendi i saj përbëhej nga 1.300 aspirë në ditë. Ai gjithashtu dhuroi të ardhurat e Sanxhakut Bolu asaj. Ajo u përshkrua si një grua me zemër të thjeshtë, me karakter të padrejtë. Ajo ishte shumë e dashur nga Ibrahimi, dhe ishte bashkëshorti i tij i preferuar edhe pse nuk ishte gruaja e tij legale.
Ajo shpresonte që konflikti midis nënës së Mehmedit, Turhan Sulltan, vjehrrës së saj, Kösem Sulltan do të ndryshonte fatin e saj, pasi ajo do të bëhej vetë Valide Sulltana. Kösem ishte duke planifikuar të vriste nusen e saj dhe të shkatërronte nipin e saj Sulltan Mehmed me ndihmën e disa oficerëve të lartë në kufomat e jeniçerit, dhe të vendoste theehzade Suleiman, në fron. Sidoqoftë, Meleki Hatun paralajmëroi Turhanin i cili arriti të mbytë vjehrrën me ndihmën e eunukëve në Harem në 1651. Vetë Ashub u kursye nga ekzekutimi, pasi dyshohej në komplotime kundër Turhanit dhe djalit të saj, Sulltanit.
Në 1672-73, ajo krijoi një dhuratë në Stamboll.
Më 1687 Mehmed IV u rrëzua dhe froni u kap nga Suleiman II, djali i Aşubit dhe ajo u bë sulltani tjetër Valide. Në korrik 1688, ajo ndoqi djalin e saj drejt Edrene.
Åmål
Åmål është qytet në Suedi me 9,065 banorë më 2010. Åmål u themelua në shekullin e 17-të nga Mbretëresha Kristina dhe u bë nga qytetet e Suedisë që nga 1 prilli 1643. Qyteti pati zjarrë në vitin 1777, 1809 dhe 1901 dhe 1000 njerëz mbetën pa shtëpi dhe një e treta e qytetit u dogj.
Sport
Klube të futbollit të cilë ndodhen në Åmål janë:
Nekropoli tumular në Rogovë
Nekropoli tumular në Rogovë është një monument i trashëgimisë kulturore në Rogovë, Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Historiku
Nekropoli i tumulave të Rogovës gjendet në lokacionin e njohur me emrin Fusha, rreth 4 km në juglindje të nekropolit tumular të Fshejt, në krahun e djathtë të rrugës Gjakovë-Prizren. Ky kompleks nekropolesh përbëhej prej 6 tumave të ruajtura mirë dhe disa të tjera të dëmtuara. Për herë të parë është hulumtuar në vitin 1966 dhe më pas në vitet pasuese në 1973, 2005 dhe 2011. Të gjitha këto hulumtime parciale rezultuan se këtu kishte një nekropol me grup tumash që në bazë të analogjisë të materialit arkeologjik zbuluar këtu datohej në kohën e bronzit të mesëm (1800- 1500 p.e.s.), por vazhdon të ripër doret edhe në periudhën e hekurit të hershëm. Varret tumulare kishin një shumëllojshmëri të pasur inventari që varroseshin së bashku me të ndjerët e që sipas perceptimit të njeriut të asaj kohe, ato ishin objekte personale, qoftë armë, vegla, zbukurime dhe gjësende të tjera materiale të personit apo personave jo të zakonshëm që ishin varrosur aty.
Vendbanimi romak në Batushë
Vendbanimi romak në Batushë është një monument i trashëgimisë kulturore në Batushë, Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Leisi
thumb|Ndërtesa e zjarrfiksave Leisi është qytezë e vogël i cili ndodhet në Estoni, në ishullin Saaremaa.
Lumi Keila
parapamje|Video 2022 Lumë në Estoni i cili kalon në veri të qytetit të Keilas, nga e merr dhe emrin. Është i gjatë 111,8 km dhe ka prurje mesatare prej 6,4 m³/sek. Lumi Keila ka ujvarën e tretë më të madhe në Estoni, ku uji bie nga një lartësi prej 6,1 m dhe ka një gjerësi prej 70 m. thumb|Ujëvara e Lumit Keila, me një lartësi prej 6 m.
Tårnby
thumb|Stacioni i trenit në Tårnby Tårnby është qytezë në Danimarkë, ndodhet rreth 6.5 kilometra në jug të Kopenhagës në ishullin Amager.
Gërmadhat e Manastirit Hvosna
Gërmadhat e Manastirit Hvosna është një monument i trashëgimisë kulturore në Studenicë, Burim, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-370/63.
Kisha e Shën Nikollës (kthjellim)
Kisha e Shën Nikollës mund t'i referohet:
Fortifikimi i antikitetit të vonë (Strellcë)
Fortifikim i Antikitetit të Vonë në Strellc është një monument i trashëgimisë kulturore në Strellc i Epërm, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Mbetjet e një ure romake në Rogovë
Mbetjet e një ure romake në Rogovë është një monument i trashëgimisë kulturore në Rogovë, Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Raketa balistike ndërkontinentale
parapamje|upright=1.3|Test i lëshimit të [[minuteman (raketë balistike)|raketës Minuteman III]] parapamje|upright=1.3|Një raketë balistike mund të mbajë shumë mirvage (pjesë) për të goditur objektive të ndryshme në të njëjtën zonë Raketa balistike ndërkontinentale (anglisht: intercontinental ballistic missile, shk. ICBM) është një raketë balistike me rreze të largët (më shumë se ).
Mbetjet e një ure romake në Rogovë
Pranë tokave të njohura me toponimin Sacaranica, në një kthesë të lumit Drini i Bardhë, gjendën ende sot gjurmët e një ure të vjetër. Vërejmë këtu se krahu i djathtë i lumit, në drejtim të rrjedhjes së tij, përbëhet nga një shkëmb i butë, i cili e ka ruajtur për një kohë të gjatë konfiguracionin e meandrit lumor në këtë vend. Nga kjo urë e vjetër, ruhen ende sot tri pjesë të saj; dy pjesë në krahun e djathtë të lumit dhe një bazament këmbe ure në krahun e majtë. Këmbët e urës janë ndërtuar me gurë mesatarë dhe të mëdhenj, të lidhur me llaç gëlqereje me cilësi të mirë. Muri është ndërtuar me breza të alternuar gurësh dhe rrasash guri, mënyrë ndërtimi kjo, që të kujton teknikën e njohur "opus mixtum", por këtu në vend të rreshtave të tullave, kemi të përdorur rreshtat e rrasave prej guri. Mbas çdo brezi gurësh të mëdhenj, të lidhur me një sasi llaçi të bollshëm, që duket në fugaturat e trasha nga 5 deri në 6 cm., vjen një brez me 3-4 rreshta rrasash guri gëlqeror me trashesi 5–6 cm. dhe me fugatura llaçi më të imta nga 1 deri në 2 cm. Llaçi i cilësisë së lartë është i përbërë nga gëlqere e bardhë dhe zhavorr i imët në fugaturat e rrasave dhe zhavorr i trashë lumi, në fugaturat e brezit të gurëve.
Qëndrueshmëria ndaj veprimtarisë erozive të lumit dëshmon për një llaç mjaft të fortë. Trashësia e murit të ruajtur është 1,80 m. Në të dy pjesët e ruajtura të murit të urës vërehen ende sot vrima trarësh, që e kanë përshkuar murin tej për tej, të cilat kanë prerje kuadratike, me përmasa 15 x 18 cm. Me kalimin e kohës, trarët e drurët janë kalbur dhe kanë lënë si gjurmë të tyre vrimat tejshpuese nga njëra faqe në faqen tjetër të murit të urës. Kjo urë ndodhet vetëm 3–4 km në vijë ajrore nga "castrum-i i Gexhës" dhe ka mundësi të vihet në lidhje me të, duke qenë në kontekstin e një rruge romake, që mund të ketë ndjekur rrjedhjen e Drinit të Bardhë. Këtë hamendje e mbështesin edhe fakte të tjera. Po ashtu në tokat e njohura me emrat Plehnishta dhe Deliçina, jo larg urës në fjalë, janë gjetur nga fshatarët gjurmë trojesh të vjetra dhe fragmente enësh prej qeramike.
Raketa balistike ndërkontinentale
Historiku
Raketa e parë balistike ishte sovjetike R-7 Semyorka (R-7 numër 8) që zhvilloi më 21 gusht 1957.
Lokaliteti arkeologjik në Rastavicë
Lokaliteti arkeologjik në Rastavicë është një monument i trashëgimisë kulturore në Rastavicë, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Trakia
parapamje| Kufijtë modernë të Thrakës në [[Bullgaria|Bullgari, Greqi dhe Turqi . ]] parapamje| Thrakia dhe Mbretëria Odrysiane Thrakiane nën Sitalces rreth viteve 431–324 pes, me territoret e disa fiseve thrakiane. Thrakia ose Traka (Thráki; Тракия, Trakya) është një rajon gjeografik dhe historik në Evropën Juglindore, i ndarë tani midis Bullgarisë, Greqisë dhe Turqisë, i cili kufizohet nga malet e Ballkanit në veri, deti Egje në jug dhe Deti i Zi në lindje. Ai përfshin Bullgarinë juglindore (Thrakinë Veriore), Greqinë verilindore (Thrakën Perëndimore) dhe pjesën evropiane të Turqisë (Thrakinë Lindore). Kufijtë e rajonit bazohen në atë të Provincës Romake të Thrakës; tokat e banuara nga Thrakët antikë shtriheshin në veri në Bullgarinë Veriore dhe Rumaninë e ditëve moderne dhe në perëndim në rajonin e Maqedonisë.
Etimologjia
Fjala Thrakë u përdor për herë të parë nga grekët kur u referohej fiseve thrakiane, nga grekët e lashtë (Θρᾴκη - Thrake), me prejardhje nga Thrāix (Θρᾷξ). Ai i referohej fillimisht Thrakëve, një popull i lashtë që banon në Evropën Juglindore. Emri Evropë së pari iu referua Thrakës së duhur, para se të zgjerohej shumë për t'iu referuar konceptit të saj modern. Rajoni do të mund të ketë marrë emrin sipas lumit kryesor atje, Hebros, ndoshta nga fjala indoevropiane arg që dmth. "White River" (e kundërta e Vardarit, që do të thotë "Black River"), Sipas një teorie alternative, fjala hebros dmth. "dhia ”në gjuhën thrake.
Në Turqi, zakonisht përmendet si Rumeli, Tokë e Romakëve, për shkak të këtij rajoni që është pjesa e fundit e Perandorisë Romake Lindore që u pushtua nga Perandoria Osmane.
Mitologjia
Për sa i përket mitologjisë së lashtë greke, emri duket se rrjedh nga heroina dhe magjistarja Thrakia, e cila ishte e bija e Oqeanit dhe Partenopës, dhe motra e Europës.
Luan Përzhita
Luan Përzhita është një studiues, arkeolog dhe historian nga Shqipëria.
Saliha Sultan
parapamje|Sulltanesha Saliha Saliha Sulltan (turqisht osmanlli: صالحه سلطان; rreth 1680 - 21 shtator 1739) ishte bashkëshorti i Sulltan Mustafës II të Perandorisë Osmane, dhe sulltanesha Valide për djalin e tyre, Sulltan Mahmud I. Ai ishte nga shtëpinë e Osmanllive, feja e tij ishte islami Synit. Varri i Saliha Sulltan ndodhet brenda mauzoleumit të Turhan Sulltanit në Xhaminë e Re në Eminönü në Stamboll.
Varreza mesjetare (Dubovë)
Varreza mesjetare është një monument i trashëgimisë kulturore në Dubovë, Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Saliha Sultan
Jeta e hershme
Saliha Sulltan dyshohet se ka lindur si Aleksandra në 1680 në një familje Greke në Azapkapı, Kostandinopojë. Prindërit e saj ia besuan Haremit perandorak kur ajo ishte rreth dhjetë vjeç dhe ajo ishte edukuar dhe trajnuar nga Gülnuş Sulltan. Ajo u bë konkubina e Sulltan Mustafës dhe lindi lindjen e fëmijës së saj të vetëm Şehzade Mahmud (më vonë Mahmud I) më 2 gusht 1696 në Pallatin Edrene. Pas ngjarjes së Edrene (Adrianopojë) dhe depozitimit të Sulltan Mustafës në 1703, ajo u transferua në Pallatin e Vjetër në Stamboll nga ku negocioi dhe mbeti aleancat e saj me anëtarët nga pallati perandorak dhe elita urbane. Nga ana tjetër, djali i saj, Şehzade Mahmud u transferua në Pallatin Topkapı në Stamboll së bashku me tërë gjykatën.
Lokaliteti arkeologjik Tuma në Tërpezë
Lokaliteti arkeologjik Tuma në Tërpezë është një monument i trashëgimisë kulturore në Tërpezë, Malishevë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Knuti i Madh
parapamje|Perandoria e Detit të Veriut e Knutit të Madh, rreth vitit 1030 parapamje|Monedhë argjendi e Knutit të Madh parapamje|300x300px|Përshtypje mesjetare duke e përshkruar Edmund Ironside (majtas) dhe Knut (djathtas). parapamje|Monedhat e Knutit të Madh. British Museum. parapamje|Monedhat e Knutit të Madh. British Museum. parapamje|Monedhat e Knutit të Madh. British Museum. Knuti i Madh (në gjuhën e vjetër norse: Knútr han ríki; c. 995 – 12 nëntor 1035), zakonisht më i njohur si Canute, ishte një mbret i Danimarkë s, Anglis dhe Norvegjisë, të referuara së bashku shpesh si Anglo-Skandinavia apo Perandoria e Detit të Veriut. Pas vdekjes Knutit, dhe pasardhësëve të tij, brenda një dekade, pas Pushtimit Norman të Anglisë në vitin 1066, trashëgimia e tij historike u mjegullua. Historiani mesjetar, Norman Cantor ka deklaruar se ai ishte "Mbreti më efektiv Anglo-Sakson në histori", edhe pse Knut vetë ishte danez, e jo britanik apo anglo-sakson.
Mali Kurama
thumb|Faltore në tempullin Kurama right|thumb|Porta kryesore në tempullin Kurama right|thumb|Porta kryesor nga afër në tempullin Kurama Mount Kurama (Japonisht: 鞍馬山 Kurama-yama) ësht një mal në veri të Kiotos, Japoni. Është vendlindja e praktikës Reiki dhe thuhet se ishte shtëpia e Sōjōbō, mbreti i Tengu. Supozohet se ai ia mësoi artin e shpatës Minamoto no Yoshitsune.
Knuti i Madh
Momente biografike
Babai i Knutit ishte Sweyn Forkbeard, Mbret i Danimarkës (gjë që i dha Knutit patronimin Sweynsson, në gjuhën e vjetër nordike Sveinsson). Identitetin i nënës së tij është i pasigurt, edhe pse tradita mesjetare e bën atë një bijë të Mieszko I. Si një princ danez, Knut fitoi fronin e Anglisë në vitin 1016 në vazhdën e shekujve të aktivitetit viking aktivitet në veriperëndim të Evropës. Pasi që morri edhe Fronin e Danimarkës në vitin 1018, kurora e Anglisë dhe Danimarkës u bashkuan. Knut arriti të ruante fuqinë e tij edhe pas bashkimit të danezëve dhe anglezëve nën të njëjtën kurorë. Pas një dekade të konfliktit me kundërshtarët në Skandinavi, Knut zuri të pretendonte edhe kurorën e Norvegjisë në Trondheim në vitin 1028. Qyteti suedeze Sigtuna u mbajt nga Knuti.
Pas tij fitores së vitit 1026 kundër Norvegjisë dhe Suedisë, dhe në rrugën e tij për në Romë (me qëllim të kurorëzimit), Knut, në një letër të shkruar në shekullin dymbëdhjetë, në versioni latin, e konsideron veten "Mbret i të gjithë Anglisë, Danimarkës, Norvegjisë si dhe i disa suedezëvet". Mbretërit anglo-sakson përdornin titullin "Mbret i Anglezëve". Knuti ishte "ealles Engla landes cyning" - "Mbreti i të gjithë Anglisë."
Dita Ndërkombëtare e Rinisë
parapamje Dita Ndërkombëtare e Rinisë (International Youth Day - IYD) është një ditë ndërkombëtare e ndërgjegjësimit e përcaktuar nga Kombet e Bashkuara. Qëllimi i kësaj dite është të tërheq vëmendjen për një grup të caktuar çështjesh kulturore dhe ligjore që preokupojnë rininë. Dita Ndërkombëtare e Rinisë për herë të parë u shënua më 12 gusht të vitit 2000.
Mali Kurama
Kurama është gjithashtu vendndodhja e Festivalit të Zjarrit Kurama (鞍馬 の 火 祭 り, Kurama no Hi-matsuri), i cili zhvillohet çdo tetor. Kurama-dera (鞍馬 寺) tani është përcaktuar si një thesar kombëtar i Japonisë.
Dita Ndërkombëtare e Rinisë
Dita Ndërkombëtare e Rinisë shënohet çdo vit më 12 gusht. Ajo është menduar si një mundësi për qeveritë dhe të tjerët që të tërheqin vëmendjen për çështjet e të rinjve në të gjithë botën. Gjatë kësaj dite organizohen koncerte, punëtori, ngjarje kulturore dhe takime që përfshijnë zyrtarë të pushtetit ndërkombëtar dhe vendor si dhe organizimet rinore të cilat zhvillohen në të gjithë botën.
DNR u caktua nga Kombet e Bashkuara në vitin 1999 me miratimin e Rezolutës 54/120.
Slogani i Ditës Ndërkombëtare të Rinisë për vitin 2014 ishte Rinia dhe Shëndeti Mendor. Për vitin 2015, ishte Rinia dhe Angazhimi Qytetar. Tema e Ditës Ndërkombëtare të Rinisë 2016 ishte "Rruga drejt 2030: Zhdukja e varfërisë dhe arritja e konsumit dhe prodhimtarisë së qëndrueshme." Për vitin 2017, tema bosht ishte "Rinia dhe Ndërtimi i Paqes". Tema për 2018 ishte "Hapësirat e sigurta për rininë". Në këtë mënyrë ajo do të vazhdojë, dhe do të njohë kontributet e të rinjve për parandalimin e konfliktit, mbështetjen e gjithë përfshirjes, drejtësinë shoqërore dhe mbajtjen e paqes. Për vitin 2019, tema ishte "Transformimi i arsimit" për ta bërë arsimin gjithëpërfshirës dhe të arritshëm për të gjithë të rinjtë. Dhe për vitin 2020, tema ishte "Angazhimi i të Rinjve për Veprim Global".
Vendbanimi i periudhës romake në Koretishë
Vendbanimi i periudhës romake në Koretishë është një monument i trashëgimisë kulturore në Koretishë, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Song Seung-heon
thumb|Song Seung-heon Song Seung-heon (lindi më 5 tetor 1976) është aktorë nga Korea Jugore. Ai tani është në lidhje me aktoren kineze Liu Yifei.
Malaga
Málaga ( /<span title="/ˈ/ primary stress follows">ˈ m <span title="/æ/ short 'a' in 'bad'">æ l <span title="/ə/ 'a' in 'about'">e ɡ <span title="/ə/ 'a' in 'about'">e /  , spanjisht:   <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[ˈmalaɣa] ) është një komunë, kryeqyteti i Provincës së Málagas, në Komunitetin Autonom të Andaluzisë, në Spanjë. Me një popullsi prej 569,130 në vitin 2015,  është qyteti i dytë më i populluar i Andaluzisë dhe i gjashti në Spanjë. Qyteti më i madh jugor në Evropë, shtrihet në Costa del Sol (Bregu i Diellit) të Mesdheut, rreth 100 km (62.14 mi ) në lindje të Ngushticës së Gjibraltarit dhe rreth 130  km (80.78 mi ) në veri të Afrikës.
Politika dhe administrata
Málaga është e ndarë në 11 rrethe komunale. parapamje|500x500px|Porti i Malagas
Arsimi
Shkollat ndërkombëtare në qytetin Malaga janë:
Binjakëzime
Málaga është binjakëzuar me: