cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Liberalët (Zvicër)
Politikë e jashtme
FDP kundërshton anëtarësimin e Zvicrës në Bashkimin Evropian, duke thënë se Zvicra mund të mbetet lider botëror vetëm nëse mbetet jashtë BE-së. Megjithatë, ajo mbështet fuqimisht marrëveshjet dypalëshe që Zvicra ka me BE-në. Në referendumin e vitit 2001, FDP bëri fushatë kundër hapjes së negociatave për anëtarësim në BE. FDP beson se ligji ndërkombëtar ka përparësi ndaj ligjit zviceran, megjithëse partia pohon se votuesit zviceranë duhet të miratojnë një ligj ndërkombëtar përpara se ai të hyjë në fuqi.
Helmeta me majucë
Helmeta me majucë apo siq njihet ne terminologjine gjermane Kegelhelm (gjermanisht: "cone helm") apo e tipit me maje eshte nje tip helmete. Eshte nje helmete e tipit me fytyre te hapur me nje zbritje te pjerret ne menyre konike, ndonjehere me zgjatime anash per te mbrojtur nofullat, ose  me nje mbrojtese ne maje. Eshte e perbere prej bronzi, ndonjehere me pjese te ndryshme. Shuhet si fillese per shumë helmeta greke, vecanerisht ajo Helmeta e tipit ilir. Ajo nuk vazhdoi pas të shekullit të tetë pes.
Qanaj
është një fshat në Shqipëri...
Migos
Migos është një grup hip hop amerikan nga Atlanta, Georgia.
Rich the Kid
Rich the Kid është një këngëtarë rap amerikan nga Atlanta, Georgia.
Aaron Paul
Aaron Paul (Emmet, 27 gusht 1979) ësht një aktor amerikan i njohur për rolin e Jesse Pinkman në serialin pluriçmuar Breaking Bad, me të cilën ka fituar disa çmime.
Paul nuk ka studiuar aktrim, sepse sipas ti për të aktruar duhet vitëm të imagjinosh sikur të jesh personin që aktron.
Saint-Paul-aux-Bois
Saint-Paul-aux-Bois është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Saint-Paul-aux-Bois ka një popullsi prej 395 banorë dhe sipërfaqe 11,13 km², me një dendësi prej 35 banor/km².
Lokaliteti arkeologjik i periudhës romake në Irzniq
Lokaliteti arkeologjik i periudhës romake në Irzniq është një monument i trashëgimisë kulturore në Irzniq, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Young Thug
Young Thug është një këngëtarë rap amerikan nga Atlanta, Georgia.
Tebuku
Tabuk (Arabisht: تَبُوْك‎) është në Provincën Tabuk, në veriperëndim të Arabisë Saudite. Ka një popullsi prej 551,124 (2017). Qyteti ndodhet afër kufirit Arabia Saudite-Jordania.
Fabrika e parë e trikotazhit në Korçë
parapamje|329x329px|Hapja e fabrikes se pare e Trikotazhit ne Korce Në fillim të shtatorit 1925, për herë të parë në Shqipëri, u hap në Korçë një Fabrikë Trikotazhi. Kjo sipërmarrje u realizua nga Ali Alizoti ardhur nga Greqia me familjen edhe ortaku i tij Nazima Ypi (daja i sportistit të mirënjohur Asllan Rusi). Për blerjen e makinerive shkoi në Gjermani Nazima Ypi, i cili ishte specializuar në këtë vend në fushën e tekstileve të trikotuara. Makineritë e para te ardhura ishin manuale, ato u zëvendësuan më pas edhe me makineri elektrike. Kapitali për këtë investim u sigurua nga shitja e pronave të Ali Alizotit dhe Nazima Ypit të ndodhura në Veria dhe Kozhan (Kozan) të Greqisë. parapamje|majtas|406x406px|Ali D.Alizoti me nje nga vellezerit Juma ne [[dyqanin e Tiranes]]
Tebuku
Historia
Tabuk u bë i famshëm për shoqërimin e tij me betejën e luftuar në vitin 8 hixhri (630 e.r), gjatë periudhës së profetit Muhamed. Që atëherë, ajo mbeti një hyrje e Arabisë Veriore. U vizitua gjithashtu nga një numër udhëtarësh evropianë si Doughty në vitin 1877 (1294 hixhri) dhe Huber në 1884 (1303 hixhri).
Fabrika e parë e trikotazhit në Korçë
Fillimisht ndërtesa ku fabrika filloi veprimtarinë ishte para shtëpisë së z, Memeda Shtylla dhe më vonë në ndërtesën e z. Sabri Qyteza. Në vijim sipërmarrja kaloi prapa hotel Palas, në dyqanet e Vasillaq Moskës (në bulevard), me pas në rr. Naim Frashëri Nr. 21 dhe më në fund në Tiranë në bllokun e dyqaneve (të cilat dotë bëheshin një kompleks dyqanesh shtetërore). Vlen për tu përmendur se një nga drejtueset teknike te kësaj fabrike ishte Sofika Xoxe (e shoqja e Koci Xoxes), me profesionalizmin e saj ajo përgatiti mjaft punonjëse te reja si dhe vete vajzat e Ali Alizotit te cilat punonin se bashku me punëtoret.
Teknologet që nevojiteshin për funksionimin e fabrikës ishin zonjat e zonjushet e ardhura nga Greqia madam, Gjylatër zonja Dikrani, zonjushat Agavni, Siranush (bija e madam Gjylaterit, modeliste) etj. Zonjat në fjalë ishin me origjinë nga krahina e prodhimit të sixhadeve të Armenisë. Duhet theksuar se zonja Gjylater ngriti linjën e sixhadeve persiane në Shqipëri. parapamje|308x308px|Pamje nga puna ne fabrike parapamje|majtas|293x293px|Shadije Alizoti Beli ne fabrike parapamje|392x392px|Foto nga jashtë fabrikës se pare te Trikotazhit ne Korçe
Tebuku
Historia
Tabuk u bë një qendër e veprimtarisë ushtarake gjatë Luftës së Gjirit 1991 pasi qyteti u përball me kërcënime nga scud dhe sulmet ajrore në Irak.
Fabrika e parë e trikotazhit në Korçë
parapamje|366x366px|Licenca e fabrikës se Trikotazhit parapamje|382x382px|Punuese ne Fabrikën e Trikotazhit ne Korçe parapamje|305x305px|Ali Alizoti me vajzën Shadije Kjo linjë nuk pati jetëgjatësi, u prodhuan dy sixhade të kontureve të mëdha. Kështu u përgatit një halli me përmasa 5 m x 3,5 m, dizenjo e së cilës përmbante: fushën e blertë anash me lule dhe në pjesën qendrore ishte Mbreti Zog mbi një kalë të bardhë (sipas një pikture të artistit Spiro Xega) e cila u vendos ne pallatin mbretëror. Kjo sixhade, mjaft e goditur artistikisht dhe profesionalisht, u zhduk  kur pallati mbretëror u grabit me hyrjen e Italisë Fashiste në Shqipëri. Ndërsa sixhadenë e dytë, Alizoti ia shiti Ambasadës Jugosllave në vitin 1948.
Rreth viteve 30, po në Korçë, Nazima Ypi krijoi edhe një fabrikë tjetër trikotazhi me Fadil Garon dhe Ismail Kapshticën, meqenëse linja e sixhadeve nuk e pati suksesin e pritur. Ndërkohë Madam Gjylatëri, u caktua mësuese në “Shkollën Qytetëse të Vajzave” në Korçë. Këtu ajo përgatiti dhjetra kuadro, të cilat punuan më pas si specialiste në punishten e sixhadeve të Korçës që drejtohej nga Garo Avakian, pinjoll nga familjet ermene te sjella për fabrikën e trikotazheve.
Fabrika kishte ngritur një dyqan shitje në Tiranë në kompleksin tregtar “Vllazën Juma” në Rr. 28 Nëntori (që u dogj gjatë luftës së Tiranës Nëntor 1944) dhe një tjetër dyqan luksoz në Vlorë që administrohej nga Ahmet Nurja. Në bazë të një dekreti të posaçëm, të nxjerrë në vitin 1947 nga presidenti i R.P. të Shqipërisë, pa asnjë shpërblim fabrika u shtetëzua. Ishte pikërisht kjo fabrikë që do të përgatiste plejadën e qindra punëtoreve të specializuara për të punuar në trikotazh dhe në saje të kësaj tradite kjo industri funksionoi deri vone.
Tebuku
Historia
Kalaja e Tabukut e njohur si As'hab al-Aykah (Arabisht: أَصْـحَـاب الْأَيْـكَـة‎, "Banorët e Ejkes") të cilët janë përmendur në Kuran. Kështjella daton rreth 3500 p.e.s dhe është restauruar shumë herë; e fundit ishte në vitin 1062 hixhri (1652). Ishte një nga disa kalatë dhe stacionet e ndërtuara përgjatë rrugës së pelegrinazhit sirian për të mirëpritur haxhinjtë. Disa kalatë dhe stacione u ndërtuan përgjatë rrugës nga kufiri jordanez për në Medina për të mirëpritur haxhinjtë. Kalaja përbëhet nga dy kate. Kati i parë përmban një oborr të hapur dhe një numër dhoma, një xhami, një pus dhe një shkallë që çon në kullat e rojeve të përdorura nga rojet. Kalaja konsiderohet si një pikë referimi arkeologjik i rajonit dhe është e hapur për vizitorët.
Xhamia e Profetit e njohur edhe si Xhamia e Pendimit. Fillimisht ajo ishte ndërtuar me baltë dhe ishte e mbuluar me palma trungu. U rivendos në vitin 1062 hixhri (1652). Përfundimisht, rinovimi i plotë i saj u urdhërua nga mbreti i ndjerë Feisal bin Abdulaziz, përgjatë modelit të Xhamisë së Profetit në Medina.
Vaucelles-et-Beffecourt
Vaucelles-et-Beffecourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Vaucelles-et-Beffecourt ka një popullsi prej 227 banorë dhe sipërfaqe 4.03 km², me një dendësi prej 56 banor/km².
Lil Wayne
Lil Wayne është një këngëtarë hip hop amerikan nga New Orleans, Louisiana.
Jardin botanique des Cordeliers
Jardin botanique des Cordeliers është një kopsht botanik i vendosur në adresën Place des Cordeliers, Digne-les-Bains, Alpet e Provencës së Epërme,rajoni Provenca Alpet Bregu i Kaltër, Francë. Është e hapur gjatë ditëve të javës në muajt e ngrohtë; hyrja është falas.
Kopshti u krijua në vitin 1986.Filloi si konservator i vogël i bimëve rajonale, por në vitin 1996 u zgjerua për të mbajtur më shumë se 350 specie bimore të vendosura në grupime gjeometrike që përfshijnë një koleksion të bimëve të egra, bimë aromatike të rajonit dhe jashtë saj, perime dhe një kopsht ndijor (krijuar në 2005 ). Kopshti përmban gjithashtu një labirint të vogël, skulpturë, pemë frutore dhe shkurre zbukuruese, dhe lule duke përfshirë dahlias dhe trëndafila. parapamje| Jardin botanique des Cordeliers
Shtëpia e Urtësisë
parapamje|Dorëshkrim nga koha e [[Abasitët|Sundimit Abasid]] parapamje|Përkthimi arab nga shek XIII i veprës De Materia Medica. Shtëpia e Urtësisë ose Bejt ul-Hikmet (بيت الحكمة - Bayt al-Ḥikmah; House of Wisdom) e njohur gjithashtu edhe si Biblioteka e Madhe e Bagdadit, ishte një akademi, qendër intelektuale dhe bibliotekë e madhe abaside në Bagdad gjatë Epokës së Artë Islame. Shtëpia e Urtësisë u themelua fillimisht si një bibliotekë për koleksionet e kalifit Harun er-Reshid (766 - 809) në fund të shekullit të VIII ndërsa kulminacionin e zhvillimit të saj e arriti gjatë sundimit të të birit Al-Me'mun (786 - 833) kur edhe u shndërrua në një institucion të rëndësishëm edukativ, arsimor dhe kulturor. Al-Me'muni solli në Shtëpinë e Urtësisë shumë studiues të njohur të cilët sollën me vete edhe ide dhe kulturë të gjërë. Përveç studiuesve myslimanë, këtu studiuan edhe të krishterë dhe hebrenjë. Krahas përkthimit të librave në arabisht dhe ruajtjen e tyre, studiues nga Shtëpia e Urtësisë gjithashtu kontribuan me vepra të rëndësishme origjinale në fusha të ndryshme. Gjatë sundimit të el-Ma'munit, u ndërtua gjithashtu edhe observatoriumi astronomik dhe Shtëpia e Urtësisë u bë një qendër prestigjioze për studimin e shkencave natyrore dhe shoqërore në Mesjetë, përfshirë matematikën, astronominë, mjekësinë, kiminë dhe alkiminë, zoologjinë, gjeografinë dhe hartografinë. Duke u mbështetur kryesisht në tekstet greke, por edhe siriane, indiane dhe persiane, krahas me kontributin e tyre, studiuesit dhe dijetarët e këtij institucioni kanë grumbulluar një koleksion të jashtëzakonshëm të njohurive botërore. Nga mesi i shekullit IX, Shtëpia e Urtësisë kishte koleksionin më të madh të librave në botë. Sipas disa burimeve, zanafilla e saj qëndron në një koleksion më të hershëm privat të librave të rrallë dhe koleksioneve të poezive në gjuhën arabe dhe persiane të Al-Mansurit (754–775). Shtëpia e Urtësisë u shkatërrua plotësisht gjatë pushtimit Mongol të Bagdadit në vitin 1258.
Personalitete të shquara
Këta janë disa nga personalitetet më të shquara veprimtaria dhe kontributi i të cilëve lidhet me Shtëpinë e Urtësisë.
Hendrick Motorsports
Hendrick Motorsports (HMS), i quajtur fillimisht All Star Racing, është një aktuale amerikane gara auto ekipi krijuar në vitin 1984 nga Rick Hendrick. Ekipi aktualisht konkuron në Seria NASCAR Sprint Cup. Një nga organizatat e kryeministrit makines aksioneve gara së, Motorsports Hendrick ka mblodhi dhjetë sprint Seria pronarët filxhan dhe shoferët kampionate, tri Botërore Camping pronarët Kamion Seria dhe shoferët titujt, dhe një Mbarëkombëtar shoferët Seria kurorë, 209 Sprint Seria fitoret Kupa, 29 fitore Mbarëkombëtar Seria, dhe 25 Botërore Camping fitoret Kamion Series
Ekipi momentalisht fusha Sprint Cup Series katër Chevrolet makina SS për Kasey Kahne, Jeff Gordon, Jimmie Johnson dhe Dale Earnhardt, Jr.
Kulla e Zejnullah Beut
Kulla e Zejnullah Beut është një monument i trashëgimisë kulturore në Balincë, Vushtrri, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Historiku
Shtëpia e banimit e Zejnullah Beut gjendet në fshatin Balincë të Komunës së Vushtrrisë. Kjo ndërtesë është monument i trashëgimisë arkitekturale nën mbrojtje të ligjit për trashëgimi kulturore. Ajo është e ndërtuar në fillim të shek. XX, si pjesë e shumë pronave që i kishte në pronësi ky tregtar i pasur. Besohet se fillimisht kjo shtëpi ishte ndërtuar si vilë-pushimore, pasi që familja jetonte në shtëpitë dhe pronat tjera që kishin në rajonin e Vushtrrisë. Si patriot i madh dhe arsimdashës, Zejnullah Beu la këtë shtëpi të përdoret si shkollë.
Punët emergjente dhe restauruese në këtë shtëpi janë zbatuar gjatë sezonit të verës së vitit 2014. Intervenimet në ndërtesë kanë filluar me demolimin e pjesëve të dëmtuara dhe të kalbura dhe më pas është bërë pastrimi i tyre. Pjesët e dëmtuara të mureve në përdhesë janë konsoliduar me gur dhe llaç të njëjtë me origjinalin. Muri kryesor në katin e parë ka qenë tërësisht i shkatërruar dhe si i tillë është konsoliduar. Njëkohësisht kurora e katit të parë është rindërtuar duke u bazuar në fotografitë e më hershme si dhe duke u bazuar në një pjesë të kurorës së mbetur në pjesën perëndimore. Gjatë konsolidimit të mureve është intervenuar edhe tek pjesa e dekoreve të fasadës. Në gjendjen ekzistuese është hasur edhe në mbylljen e dritareve origjinale me tulla dhe me gurë. Këto hapësira të mbyllura janë rihapur dhe përgatitur për montimin e dritareve të reja. Pas rifugimit të gurëve në përdhesë janë suvatuar muret e katit të parë me llaç gëlqeror. Përveç mureve janë trajtuar dhe suvatuar edhe kurorat dhe dekoret e fasadave.
Pallati i Kulturës “Hasan Prishtina” Kukës
Pallati i Kulturës “Hasan Prishtina” është ndërtesa më e madhe kulturore në Kukës. U përurua më 21 Maj 1988.
Lokaliteti arkeologjik në Maskit
Lokaliteti Arkeologjik në Maskit është një monument i trashëgimisë kulturore në Lubizhdë, Malishevë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 0301-801/88.
Budimir Vujačić
Budimir Vujačić (lindur më 4 Janar 1966) është një ish-futbollist malazez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin jugosllave ka luajtur 12 ndeshje.
Balenat e bardha
Famila e cetaceve Monodontidae përfshin dy të lloj të pazakontë të balenave: narvalin, ku mashkulli ka çatall të gajtë, dhe belugën, pa pendë shpinore eme ngjyrë të pastër të bardhë. Ata njihen edhe si balenat e bardha. Ata janë vendor në rajonet bregdetare rreth Arktikut. Belugat mund të gjenden në veriun e largët të Atlantikut dhe Paqësorit; shpërndarja e narvalëve është e kufizuar në Arktik dhe Atlantik.
Taksonomia
Nënrendi Odontoceti
Shtëpi banimi Atifete Jusufi
Shtëpi banimi Atifete Jusufi është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Tartaj
është një fshat në Shqipëri... Më i madi
Ekonomia
== NJË VËSHTRIM HISTORIK DHE GJEOGRAFIK I FSHATIT TARTAJ: == Nga Marjo Kaca
Tartaj është një fshat i qytetit të Dibrës që ndodhet në krahinën e Zall-Dardhës. Ky fshat ndodhet në jugperëndim të Dardhës, ku kufizohet në veri me Mërskanin, në jug me Çidhnën, në perëndim me Lashkizën e Qanin dhe në lindje me Meneshin (Vila). Relievi i këtij fshati është kryesisht malor me një klimë kontinentale mesdhetare, ashtu si kilima e Zall-Dardhës. Hidrografia e këtij fshati është shumë e pasur si me ujrat vaditës ashtu edhe me ato për të pirë. Disa nga ujrat e Tartaj janë: Gjurra e Tartaj, që është uji më i ftohtë në Dardhë e jashë saj dhe me i pastri, pasi buron në rrënjët e ahut, Gjurra e Vogël , Kroi i Pirës, Kroi i Tartaj, Kroi i Kuq , Kroi i Lugjit Thanës , Gjurra e Vilës që buron në Tartaj, por e përdor Meneshi etj. Tartajt janë një fshat shumë prodhues, pasi rriten shumë lloj bimësh, si: molla, hurma, pjeshka, kumbulla, fiku, qeshia,dardha, rrushi, shallqi, pjepër, kungull etj. E nga perimet karota, spinaç, domate, lakra, tranguj , speca etj. Të ardhurat ekonomik kryesore për këto banor janë bujqësi e blektori, por nuk duhet të lëm pas dore prurjet nga jashtë vendit, pra emigrantët. Në Tartaj jetojnë fiset Kaca, Çera, Luca dhe Xhediku. Ka qenë edhe fisi Pira, por gjatë luftës me fisin Kaca është shpërngulur ne Lugje të Dardhës përtej Drinit të Zi. Fisi Xhediku eshtë i ardhur nga Nezhejt e Dardhës e i vendosur në Tartaj, pasi i fali Luca një pjesë të tokës sa për truall (shtëpi). Arsyeja pse iku nga Nezhejt e erdhi në Tartaj eshtë hasmëria.
Përarsye të infrastrukturës dhe shërbimeve të nevojshme këto banor janë detyruar të largohen drejt zonave urbane, e të lën vendin e tyre të mrekullueshëm. Për këtë, numri i familjeve në Tartaj është rreth 20- 25 shtëpi. Malet dhe kodrat e këtij fshati mbartin një florë e faunë shumë të pasur. Përveq bimëve që kultivohen nga banorët që përmenda më sipër, në mënyrë të natyrshme rriten edhe bimët e tjera ,si: lajthi, arrë, ahu, dushk, dëllinjë e pisha, por numëri i pishave është shumë i vogël, i pa përfillshëm. Kurse nga drithrat janë : misër, fasule, grur, thekër, tërshërë, elb etj. Kafshët që mbarshtrohen nga banorët janë: dhi, dele, lopë, kal, qen. Kurse të egra : ujk, dhelpër, lepur, derr, vjetull, ariu etj. Përsa u përket shpendëve vendi është shumë i pasur, si: pula, rosa, skifter, fëllënxë, korb (sorr), dallëndyshe, harabeli etj. Krenaria e fshatit janë malet që ka, si : Kodra e Panshit, Kodra e Dushkut, Rrafshet e Mdhoja, Lama e Lucës , Lugji i Vathit etj. Bjeshka e kërkuar nga të gjithë që është Fushë - Pradja, me karakteristika aromash të ndryshme lulesh për të cilën është bër një luftë nga tartjant dhe çidhnakët, si pasoj u nda përgjysëm.
Banorët e këtij fshati të quajtur "tartjan", trazhgojnë një kulturë, trimëri, besë, bujari e një mikpritje shumë të madhe. Duke qenë kështu po veqoj një pjesë të familjeve që janë më të dalluar në bujari dhe mikpritje sipas fiseve.
- Fisi Kaca ka: Kullën e Avdi Kacës dhe të Hashim Kacës në Tartaj dhe në Kodër të Kacës të Ahmet Kacës dhe Elez Kacës.
- Fisi Çera të Hazis Çerës.
-Fisi Xhediku të Ali Xhedikut.
Përsa i përket fisit Luca, ka qenë indiferentë, por nuk do të thotë se nuk i ka kontribuesit e tij, edhe ky  fis, kontribuesit e tij i ka.
Sommeron
Sommeron është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Sommeron ka një popullsi prej 137 banorë dhe sipërfaqe 4.68 km², me një dendësi prej 29 banor/km².
Tartaj
Ekonomia
Kontributi i tartjanve ka qenë i madh edhe në mbrotje të atdheut. Gjatë luftës me Italinë mjafton të përmendim Medi Kacën ,i vrarë në luftë dhe Shaban Kacën që luftoi, por shpëtoi pa u vra, e shumë trima të tjer kanë mor pjesë. Kanë mor pjesë edhe në beteja të tjera si ajo e Gjoricës e vitit 1844, kundër reformave të Tanzimatit të vitit 1835-1839, në Kodër të Kacës  1941 pa dishim që po edhe shumë beteja të tjera.
Fisi Kaca në Kodër të Kacës ka dal nga Tartajt, pasi ishin 4 vllezër dhe kishin truall edhe në Kodër të Kacës, dhe kështu njëri doli atje për mos të ngel toka pa punuar dhe 3 të tjerët qëndrun në Tartaj. Si Kacet në Kodër të Kacës ashtu edhe ato në Tartaj, mbajnë lidhje të fortë mes njëri- tjetrit.
"Ca fëmijë që po kullosnin lopët çdo ditë shëtisnin pothuajse gjithë vendin. Tartajt atëherë ishin të mbuluar  nga lajthiat. Fëmijëve një ditë ju humbet një ka ( gjella mashkull) dhe detyrimisht që do e kërkonin. Në kërkimet e fëmijëve për të gjetur kaun e humbur, ata gjetën pikërisht Kroin e Tartaj. Kur shkuan në shtëpi treguan çdo gjë në lidhje me ujin, e kështu njerzit u afruan e ndertuan shtëpitë e   para në Tartaj".
Të paktën kështu thotë legjenda e treguar nga tartjanët.
Përveç kësajë edhe Prokopi i Cezares në veprën e tij " Mbi ndërtimin" duke përshkruar ndërtimin dhe rindërtimin që bëri Belizari në Epirin e Ri, shënon si të rindërtuar fortësinë e Tithyrës. Ka shumë mendime edhe nga studjues tanët dhe të huaj se Tithyra mund të identifikohen si Tartaj, që quhet sot. Sipas Prokopit të Cezares kjo fortësi ishte e ndërtuar qysh më parë, por meqënse ishte rrënuar dhe nuk dihet se çfar rrethanash  përdori Belizari komandant Bizantin i kohës së Justinianit l dhe konsull në vitin 535  kur e rindërtoi atë. Po ky autor antik na bën për ekzistencën e qytetit të lashtë të Dadaparës.
Ky qytet shtrihej që nga Prati i Dardhës e deri në Qa të Dardhës. Edhe ky qytet ashtu si fortesa e Tithyrës, ishte i ndërtuar më parë sa që fillesat e tij nuk dihen , por ka mundësi para viteve 540. Në këtë periudhë qyteti antik i Dardaparës bënte pjesë në juridiksionin e Dardanisë me qendër Kosovën e sotme. Ndoshta ky qytet u nevoitej Dardanëve për t'u mbrojtur nga sundimit maqedonase. Vetëm ky qytet mund të mbronte gjithë lugun e Drinit të Zi.
Në një defter turk për regjistrimin e popullsisë të fshatit Tartaj, na e paraqet me emrin Tarek. Fshati Tarek (Tartaj) kishte këto kryefamiljar: Llazar Vasili, Domenik Koleta, Manishe Driti. Shtëpi gjithsej kishte tri. Paguanin këto taksa: Ispenxhe 75, grurë 1 kile për 20 kg, thekër 2 kile për 28 kg, tërshërë 3 kile për 30 kg, arrë 1 kile për 10 kg.
Pas hyrjes së komunizmit në vitin 1944, analfabetizmi ishte në kulm. Aktivist kryesor për hapjen e shkollës parë shqipe në Tartaj ishte Filozofi Dine Kaca, ku hapi kursin e parë kundër analfabetizmit, e më pas hapi shkollën fillore në Tartaj, në vitin 1947, që jepte vetë mësim. Kjo shkollë vazhdon të jetë e hapur edhe sot, ku bëjnë mësim rreth 10 nxënës.
Për këtë fshat nuk mjafton kjo që është shkruar, pasi ka materjale të shumta për t'i paraqitur lexuesit, por jam munduar të paraqesë gjërat kryesore në këtë shkrim.
Thesprotia
Thesprotia-Cameria
Thesprotia ose Çameria eshte zona me jugore e Shqiperise.Ajo filon qe nga Konispoli deri ne Gjirin e Ambrakise.
Rieumes
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Rieumes (Ocitanisht: Riumas ; Shqip: Rioma) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Bruno Génésio
Bruno Génésio është një menaxher futbolli dhe ish futbollist profesionist francez. Është trajneri i Lion-it.
Karriera
Bruno Génésio lindi në Lion. Ai luajti 171 ndeshje në kampionatin e parë gjatë viteve 1985 dhe 1995. Në 1995, ai u bashkua me FC Martigues. Më 24 dhjetor 2015, ai u emërua si trajneri i ekipit të Lion-it.
Gazetaria sportive
Gazetaria sportive është një formë shkrimi që raporton mbi tematikat dhe kompeticionet sportive.
Arti meksikan
parapamje|291x291px|Detaje të një afresku nga Diego Rivera në Pallatin Kombëtar. Arti meksikan përbëhet nga arte pamor të ndryshme që u zhvillua mbi zonën gjeografike të njohur tani si Meksikë. Zhvillimin e këtyre arteve afërsisht ndjek historinë e Meksikës, të ndarë në epokën Mesoamerikean para hispanike, periudha koloniale, më tej e ndarë me periudhën e Luftës Meksikane të Pavarësisë. Arti meksikan është gjithashtu i mbushur në shumicën e rasteve a e herë me modele të ndërlikuar.
Arti mesoamerikan është ai që prodhoj një rajon që përfshin shumë nga ajo që sot është Meksika qendrore dhe jugore, para pushtimit spanjoll të Perandorisë Aztec për një periudhë prej rreth 3.000 vjet nga 1500 p.e.s deri në 1500 e.r. Gjatë kësaj kohe, të gjitha ndikimet në prodhimin e artit ishin autoktonë, me artin e lidhur shumë me fenë dhe klasës sunduese. Kishte shumë pak dallim në mesin e artit, arkitekturës, dhe shkrimit. Pushtimi spanjoll shkoj deri në 300 vite sundim kolonial spanjoll, dhe prodhimi i arti mbeti i lidhur me fenë—pjesa më e madhe e artit ishte e lidhur me ndërtimin dhe dekorimin e kishave, por arti laik u zgjerua në shekullin e tetëmbëdhjetë, veçanërisht piktura casta, portretet, dhe piktura historike. Pothuajse i gjitha arti i prodhuar ishte në traditën Evropiane, në periudhën e vonshme koloniale artistë u trajnuan në Akademinë e San Carlos, por elementet autoktonë mbetën, duke filluar një akt balancues të vazhdueshëm në mes të traditave evropiane dhe autoktonë.
Pas Pavarësisë, arti mbeti e fuqishëm në stilin evropian, por tema autoktone u shfaqën në vepra madhore pasi Meksika e pavarur kërkonte të bëhet dallimi i vetvetes nga e kaluara e saj koloniale spanjolle. Kjo preferencë për elemente autoktone vazhdoi në gjysmën e parë të shekullit të 20-të, me Realizmin Socialist ose Lëvizja Murale Meksikane e udhëhequr nga artistë të tillë si Diego Rivera, David Alfaro Siqueiros, José Clemente Orozco, dhe Fernando Leal, të cilët ishin ngarkuar nga qeveria e post-Revolucionit Meksikan që të krijojnë një tregim vizual të historisë dhe kulturës meksikane.
Forca e kësaj lëvizje artistike ishte e tillë që ajo preku teknologjitë e sapo shpikura, të tilla si fotografia dhe kinemaja, dhe fuqimisht e promovuan artin dhe vepra artizanale popullore si pjesë e identitetit të Meksikës. Që nga vitet 1950, Arti Meksikan ka lënë anash stilin mural dhe ka qenë e më të globalizuar, duke integruar elementë nga Azia, me artistë dhe filma meksikanë që kanë një ndikim në skenën globale.
Arti para-Kolumbian
parapamje|300x300px|Një mural Maya Bonampak, shekulli i VIII es. Arti para-hispanik i Meksikës i takon rajonit kulturor të njohur si Mesoamerika, e cila përafërsisht korrespondon me Meksikën qendrore në në Amerikën Qendrore, përfshin tre mijë vjet nga 1500 pes në 1500 es në përgjithësi e ndarë në tri periudha: Para klasike, klasike dhe pas klasike. Kultura e parë dominuese Mesoamerikane ishte ajo e Olmekëve, e cila arriti kulmin me rreth viteve 1200 pes. Olmekët kanë origjinë nga ajo që është e lidhur me Mesoamerikën, të tilla si shkrim hieroglifik, kalendar, përparimet e para në astronomi, skulpturë monumentale (kokat Olmec) dhe punimeve dekorative "jade"'.
Ato ishin paraardhës të kulturave të mëvonshme të tilla si Teotihuakan, në veri të Mexico City, Zapotekët në Oaxaca dhe majët në jug të Meksikës, Belize dhe Guatemala. Ndërkohë që perandoritë u ngritën dhe ranë, rrënjët kulturore më themelore të Mesoamerikës mbetën të njëjta deri në pushtimit spanjoll nga Perandoria Aztec. Këto përshinin qytete me me sheshe në qendër, tempuj zakonisht të ndërtuara në baza piramidale, fusha me top mesoamerikane dhe një kozmologji kryesisht të përbashkët.
Ndërkohë që forma e artit si piktura në shpellë dhe gravura shkëmbore datojë prej më parë, historia e njohur e artit meksikan fillon me artin Mesoamerikan të krijuar nga kultura sedentare që ndërtuan qytetet, dhe shpesh, zotërimet. Derisa arti i Mesoamerikës është më i larmishëm dhe shtrihet në më shumë kohë se kudo tjetër në kontinentet e Amerikës, stilet artistike tregojnë një numër të ngjashmërive.
Željko Petrović
Kombëtarja
Për reprezentacionin jugosllave ka luajtur 18 ndeshje.
Mbetjet e kishës së Lubizhdës
Mbetjet e kishës së Lubizhdës është një monument i trashëgimisë kulturore në Malishevë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 557/66.
Vichel-Nanteuil
Vichel-Nanteuil është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Vichel-Nanteuil ka një popullsi prej 88 banorë dhe sipërfaqe 6.39 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
Eno Koço
Eno Koço (Tiranë, 1943) është muzikolog, profesor universiteti, dirigjent si dhe akademik i jashtëm i Akademisë së Shkencave.
Biografia
Në moshën 7 vjeçare nisi të studjojë violinë në Liceun Artistik të Tiranës, më vonë në Leningrad, përpara se të diplomohej në ILA të Tiranës, më 1966. Pas përfundimit të studimeve për dirigjim më 1977, një vit më vonë emërohet dirigjent i Orkestrës Simfonike të RTVSH. Me këtë orkestër, përveç numrit të madh të koncerteve simfonike e vokale, bëri regjistrime të këtij repertori, të muzikës së filmave dhe këngëve të Festivaleve në Radiotelevizion, dhe zhvilloi turne në Kosovë (1979) dhe Turqi (1983). Drejtoi Orkestrën Simfonike të Kairos në Egjipt (1986) dhe u atashua pranë Orkestrës RAI dhe Operas Regio të Torinos (1989). Mbrojti doktoratën me temën "Kënga Lirike Qytetare Shqiptare në vitet 1930".
Tërmeti në Shkodër dhe Lezhë
Tërmeti në Shkodër dhe Lezhë ndodhi në 15 prill 1979. Ku u dëmtuan 17 118 shtëpi e objekte social-kulturore.
Ornella Muti
Ornella Muti (lindur më 9 Mars të vitit 1955) është një aktore Italiane.
Rrënojat mullirit të Pashës
Rrënojat mullirit të Pashës është një monument i trashëgimisë kulturore në Barilevë, Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 0301 - 632/85.
Ornella Muti
Jeta e hershme
Ajo ka lindur në Romë si Francesca Romana Rivelli, vajza e një babai gazetar Napoletan dhe Ilse Renate Krause, një skulptore gjermane baltike nga Estonia. Gjyshërit e saj të nënës emigruan nga Leningrad (tani Shën Petersburg, Rusi) në Estoni. Ajo ka një motër më të madhe, Claudia (e lindur në vitin 1950).
Karriera
Muti modeloi si adoleshente dhe bëri debutimin e saj të parë të filmit në vitin 1970 në La moglie piu` bella (gjithashtu e njohur si The Most Beautiful Wife ). Ajo ka punuar kryesisht në filma italian, por ajo e bëri debutimin e saj në filmin anglez si Princesha Aura në Flash Gordon në vitin 1980. Filmat amerikanë në të cilat ajo u shfaq, përfshijnë Love and Money (1982), Casanova (1987), Wait Until Spring, Bandini (1990), Oscar (1991), Once Upon a Crime (1992), Somewhere in the City (1998) dhe To Rome with Love (2012).
Ajo është më së shumti e njohur nga francezët për shfaqjen në një televizion tregtar të makaronave Giovanni Panzani. Ajo u votua "Gruaja më e bukur në botë" në vitin 1994 nga një sondazh botëror i lexuesve të revistës Class.
Në vitin 2008, Muti prezantoi linjën e saj të bizhuterisë. Ajo hapi dyqanet e reja në Paris, Milano, Romë, Riga, Moskë dhe Almaty. Thuhet se ajo siguroi gjinjtë e saj për $350,000.
Jeta personale
Muti ka qenë e martuar dy herë, së pari me Alessio Orano (një aktor tjetër në filmin Gruaja më e bukur), nga viti 1975 deri në vitin 1981. Ajo u martua së dyti, me Federico Fachinetti, nga viti 1988 deri në vitin 1996. Muti ka tre fëmijë: Naike Rivelli (i lindur në vitin 1974), model mode, këngëtar dhe aktor (babai i të cilit është prodhuesi spanjoll i filmit José Luis Bermúdez de Castro Acaso); një djalë, Andrea, dhe një vajzë e dytë, Carolina, të dy nga martesa e saj me Fachinetti. Në shtator të vitit 2016, ajo njoftoi synimin për të patur gjithashtu një shtetësi ruse kur vizitoi ishullin Sakhalin, Muti zotëron një qëndrim të përhershëm në Rusi dhe aplikoi për shtetësi në po të njëjtin vit.
Spiro Kristo
Spiro Kristo (1936–2011) piktor shqiptar.
Saint-Pierre-lès-Franqueville
Saint-Pierre-lès-Franqueville është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Saint-Pierre-lès-Franqueville ka një popullsi prej 63 banorë dhe sipërfaqe 7 km², me një dendësi prej 9 banor/km².
Ajet Toska
Ajet Toska është një sportist shqiptar i atletikës (hedhës i çekiçit), ka lindur më 11 shkurt 1961. Ai fitoi medaljen e argjendtë në Lojrat e Mesdheut 1987. Ai gjithashtu garoi në Kampionatin Botëror të vitit 1991 pa arritur në finale. Koha më e mirë personale e tij ishte 75.92 metra, e arritur në gusht të vitit 1986 në Tiranë.
Arsim Gashi
Arsim Gashi (2001, Prishtinë) është një violinist dhe kompozitor i njohur Kosovar. Ai përfundoi arsimin e tij fillor dhe të mesëm në vendin e tij. Shkollen fillore te muzikes dhe ate te mesme i kreu ne shkollen Prenk Jakova ne Prishtine. Studimet profesionale te violines i filloi ne vitin 2019 ne Univezitetin e Prishtines, Fakulteti i Arteve, dega muzike..
Biografia dhe karriera
Mesimet e violines i filloi ne moshen 8 vjecare. Qysh ne moshe te vogel Arsimi tregoi tregoi talentin dhe punen duke marre pjese ne te gjitha koncertet e shkolles si dhe aktivitetet kultorore jashte saj.Ishte vetem 13 vjec kur realizoi koncertin e tij te pare recital ne sallen e kuqe e cila ishte e mbushur perplot me mysafir, artiste e bashkemoshatare gje e cila e nxiti edhe koncertin e dyte recital menjeher pas nje viti, po ashtu mjaft i suksesshem.
Arsimi vazhdimisht ndjeke masterklaset me violiniste te njohur boteror si Jovan Bogosavljevic, Ivo Stankov, Vladimir Markovic, Rudens Turku, Roman Simovic, Livia Sellin, Oleg Kaskiv, Marko Simovic, Alban Pengili e shume te tjere.
Qe nga viti 2016 Arsim i vijon mesimet e violines ne klasen e prof. Sihana Badivuku, ku vazhdon pa rrestur te marre pjese ne koncerte, festivale dhe aktivitetete muzikore brenda dhe jashte vendit.
Igor Burzanović
Igor Burzanović (lindur më 25 Gusht 1985) është një futbollist malazez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin malazez ka luajtur 8 ndeshje.
Tuma Ilire në Malishevë
Tuma Ilire në Malishevë është një monument i trashëgimisë kulturore në Malishevë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 0301-800/88.
Stema e Danimarkës
Stema e Danimarkës është me tre luanë me kurora, me 9 zemra të kuqe, me mburojë të artë. Historikisht mburoja e Shtëpisë së Estridsen i cili u pajis prej mbretërve të Danimarkë midis 1047 dhe 1412. Dizajni i tanishëm u paraqit më 1819. Prej vitit 1819, ka pasur kompleks mbretëror së Danimarkës (kongevåben) i cili u nda prej mburojës kombëtare (rigsvåben).
Historia
Dizajni i tanishëm ishte adoptuar në 1819 gjatë mbretërisë së mbretit Frederick VI i cili i vendosi nëntë zemra dhe luanë blu. Kurora ë bazuar në kurorën e Kristianit VI. Shenja është identike me mburojën e Estonisë.
Vauxtin
Vauxtin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Vauxtin ka një popullsi prej 47 banorë dhe sipërfaqe 2.27 km², me një dendësi prej 21 banor/km².
Shtëpi banimi - Sali Safqi
Shtëpi banimi - Sali Safqi është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Zuydcoote
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Zuydcoote ( Flamandishte Perëndimore dhe Hollandisht: Zuidkote ; Shqip: Breg'jugu) është një komunë në departamentin Nord në Francën veriore.
Vrasja e Olof Palme
Vrasja e Olof Palme ndodhi të premten më 28 shkurt 1986 në ora 23:21 kur Kryeministri i Suedisë Olof Palme u qëllua për vdekje në kryqëzimin Sveavägen-Tunnelgatan (tani rruga Olof Palme) në Stokholmin qendror. Gruaja e tij Lisbeth Palme u plagos lehtë nga një e shtënë e dytë. Çifti nuk kishte truproje me vete.
Christer Pettersson, i cili më parë ishte dënuar për vrasje pa dashje, u dënua për vrasjen në vitin 1988 pasi ishte identifikuar si vrasës nga Lisabeth Palme. Sidoqoftë, në apel në Gjykatën e Apelit Svea, ai u shpall i pafajshëm. Një kërkesë për një gjykim të ri, të paraqitur nga prokurori, u refuzua nga Gjykata Supreme e Suedisë. Pettersson vdiq më 29 shtator 2004, i shpallur ligjërisht i pafajshëm për vrasjen e Palme.
Më 10 qershor 2020, kryeprokurori Krister Petersson, i ngarkuar me hetimin, njoftoi përfundimin e tij se Stig Engström, i njohur gjithashtu si "Njeriu Skandia", ishte i dyshuari më i mundshëm. Sidoqoftë, ndërsa Engström vdiq më 26 qershor 2000 dhe nuk ishin të mundshme masa të tjera hetimore ose gjyqësore, hetimi u mbyll zyrtarisht.
Pasi hetimi u mbyll, dokumentet u bënë të disponueshme për publikun i cili mund t'i kërkojë ato për një shumë të vogël parash për shkak të urdhëresës së tarifave (SFS 1992:191) (i gjithë materiali kushton 1 milion krona). Dokumentet përmbajnë gjëra të tilla si informacione në lidhje me hetimin paraprak dhe gjëra të tilla si procesverbalet e marrjes në pyetje. Ekzistenca dhe grupe të ndryshme të mediave sociale janë krijuar për të zbuluar emrat e emrave të njerëzve të ndryshëm që ishin censuruar në kohën e zbulimit të këtij dokumenti për shkak të Aktit të Hyrjes Publike në Informacion dhe Sekretit (2009:400). Ata e bëjnë këtë duke gjetur fontin dhe madhësinë dhe duke plotësuar këto boshllëqe. Shteti dhe policia janë kritikuar për mos zbulimin e informacionit si emra në dokumente.
Ecuria e ngjarjeve
parapamje|240px|Kinemaja [[Grand (kinem në Stokholm)|Grand, Sveavägen, Stokholm.]] parapamje|240px|Kryqëzimi Sveavägen-Tunnelgatan, 2005. Skena e vrasjes është vendi ku qëndrojnë të tre gratë, vetëm në të djathtë të shenjës Kreatima. Në mbrëmjen e 28 shkurtit 1986, Olof Palme dhe gruaja e tij Lisabeth ecën në shtëpi në qendër të Stokholmit, pa një shoqërim të truprojës, pas një vizite në kinemanë e madhe ku kishin parë filmin Vëllezërit Mozart (1986). Në orën 23:21, në kryqëzimin e Sveavägen dhe Tunnelgatan, Olof Palme u qëllua për vdekje në pjesën e prapme me një revole nga një distancë e shkurtër dhe u rrëzua në trotuar. Menjëherë më pas, Lisbeth Palme u qëllua me një goditje tjetër nga i njëjti revole, me ç'rast autori u largua nga vendi i ngjarjes. Palme vdiq menjëherë por ende u transportua pas përpjekjeve të reanimacionit në Spitalin Sabbatsberg ku u shpall i vdekur në ora 00:06 të 1 marsit. Lisbeth Palme mbijetoi me dëmtime të lehta fizike.
Para shkuarjes në kinema
Shkuarja në kinema ishte vendosur në një njoftim shumë të shkurtër dhe ishte diskutuar së pari nga gruaja e Palmes Lisbeth në vendin e saj të punës në pasditen e 28 shkurtit. Një vizitë në Grand, ajo diskutoi më pas me të fejuarën e djalit të saj në telefon në ora 17:00. Palme, i cili kishte dërguar truprojat e tij në shtëpi herët pasdite, nuk dëgjoi për planet e kinemasë derisa u kthye në shtëpi rreth orës 18:30. Ai më pas diskutoi me djalin e tij Mårten në telefon, i cili tashmë kishte blerë bileta për në Grand, rreth një vizite në kinema ose në Grand ose në Spegeln, por asgjë nuk u vendos. Çifti Palme vendosën të shkonin në Grand gjithashtu. Hetimi i mëvonshëm i policisë hetoi nëse vendi i punës i Lisbeth Palme, shtëpia apo telefoni i bashkëshortëve Palme ishin përgjuar pa mundur të gjente ndonjë gjurmë të tillë. Sipas policisë, gjithashtu nuk ka asnjë indikacion që çifti u persekutua nga shtëpia në kinema.
Vizita në kinema dhe vrasja
parapamje|240px|[[Tunnelgatan pretendohet të ketë qenë rruga e arratisjes së vrasësit]] Të premten, 28 shkurt 1986, Palme arriti në shtëpinë e tij afërsisht në ora 18:30 pas një dite normale pune. Ai darkoi me gruan e tij dhe bëri disa telefonata, me Bo Toresson dhe Sven Aspling. Pak pas orës 20:30, çifti u largua nga shtëpia dhe ecën drejt stacionit të metrosë në Gamla stan. Ata hipën në një tren që u nis në ora 20:42 dhe arritën në stacionin e metrosë Rådmansgatan në pra 20:47. Nga atje, ata vazhduan për në kinemanë Grand në Sveavägen ku takuan djalin e tyre Mårten me të fejuarën pak para orës 21:00. Vetë Palme bleu bileta në arkë për filmin e Suzanne Osten, Vëllezërit Mozart, i cili filloi në ora 21:15.
Pas përfundimit të filmit, midis 23:05 dhe 23:10, të katër qëndruan pak jashtë kinemasë deri në orën 23:15 kur u ndanë dhe çifti Palme filloi të ecte Sveavägen në jug. Ata ecën relativisht ngadalë dhe ndaluan të paktën në një vitrinë të dyqanit të veshjeve Sari. Kur kaluan Tunnelgatan dhe dyqanin Dekorima afërsisht në 23:21:30, një burrë u kthye pas Olof Palme dhe e qëlloi nga një distancë e afërt në shpinë me një goditje që ishte menjëherë vdekjeprurëse. Një goditje e dytë goditi Lisbeth Palme me një gërvishtje përgjatë shpinës. Autori i krimit më pas devijoi në Tunnelgatan dhe u ngjit në shkallët drejt Malmskillnadsgatan, ku vazhdoi përtej rrugës David Bagare. Pas kësaj, të gjitha gjurmët e vrasësit në arrati pushojnë.
Asnjë lajm nuk u transmetua në Sveriges Radio natën në vitin 1986. Një moment para orës 01:00 të 1 marsit, Sveriges Radio P3 filloi të transmetonte muzikë si zakonisht - pa "biseda të ndërmjetme". Në orën 01:10, megjithatë, muzika u ndërpre dhe reporteri vendas Jan Ström lexoi mesazhin vijues:
Të shtunën në mëngjes, mbreti Carl XVI Gustaf u kthye në Stokholm nga Storlien, folësi i Riksdag Ingemund Bengtsson u kthye nga Spanja dhe shefi i policisë së qarkut Hans Holmér u kthye nga Borlänge. Presidenti shkarkoi të gjithë ministrat e qeverisë, por u kërkoi atyre të qëndrojnë si ministër i ekspeditave. Në një takim në orën 09:00, bordi i partisë Social Demokrate zgjodhi Ingvar Carlsson si kryetar të përkohshëm të partisë. Gjatë të shtunës dhe të dielës, Sveriges Television anuloi të gjitha programet argëtues. Diskutimet u zhvilluan gjithashtu nëse Vasaloppet, planifikuar tradicionalisht të mbahej më 2 mars, do të anulohej, por menaxhmenti i garës vendosi të kryejë garën e skive siç ishte planifikuar.
Beteja e Lynkestisë
Beteja e Lynkestisë u zhvillua në vitin 423 p.e.s. midis forcave aleate të Linkestianëve dhe Ilirëve kundër atyre të Spartanëve dhe Maqedonasve. Beteja ishte pjesë e luftërave më të gjera të Peloponezit. Përpara se Athina të pësonte disfatë në Delium në 424 pes, Sparta kishte dërguar një ekspeditë nën Brasidas për të ndihmuar Perdikas II të Maqedonisë dhe kundërshtarë të tjerë të Athinës. Në fillim Sparta shmangu përfshirjen në luftën e Maqedonisë me Arrhabaeus, por në 423 para Krishtit ata iu bashkuan një ekspedite e cila përfundoi me tërheqjen nga maqedonasit dhe një arratisje të shkëlqyeshme të spartanëve.
Pasi u zmbraps sulmi fillestar i përbashkët ilir dhe linkestian, ata ndoqën maqedonasit dhe bllokuan rrugën e Brasidas në një kalim, duke e detyruar ushtrinë e tij të ngjitej në kodrën përreth dhe të tërhiqej në Maqedoni. Kjo solli në krye sherrin mes Brasidas dhe Perdikas.
Preludi
Arrhabeu, mbreti rebel i Lyncestis (gjithashtu Lyncus), ishte subjekt i Perdikas, të cilin Perdika në atë kohë donte t'i nënshtrohej kontrollit të Argeadit. Pjesa më e madhe e asaj që dihet për mbretërit maqedonas para Aleksandrit I lidhet me betejat e tyre kundër inkursioneve ilire. Këto sulme ilire depërtuan në Maqedoninë perëndimore dhe kërcënuan territorin e Argeadëve në fushën qendrore. Një shekull më vonë ilirët vazhduan të ngrenë pretendimet e tyre duke u bashkuar me Arrhabeun. Në 423 para Krishtit Sirras u martua me vajzën e Arrhabeut. Disa pretendojnë se ilirët ishin nën mbretërimin e Sirras kur u zhvillua beteja, por kjo nuk mbështetet në historiografi (Tukididi rastësisht nuk e përmend kurrë Sirrën). Nëse ilirët ishin vërtet nën sundimin e Sirras gjatë ngjarjeve të betejës, atëherë ata ishin ose Taulantët ose Enkelejët, në varësi të përkatësisë së Sirras me cilindo fis dhe vendndodhjes së saktë të mbretërisë së tij.
Perdika II ishte aleat i spartanëve dhe, në vitin 424 para Krishtit, ndihmoi gjeneralin spartan, Brasidas, të merrte Amfipolisin nga athinasit, një nga kolonitë e saj më të rëndësishme, kryesisht për aksesin e tij të gatshëm në lëndë druri për flotën e saj. Kjo ishte një goditje e rëndë për Athinën dhe do t'i lidhte ato me lëndën drusore maqedonase për vitet në vijim, gjë që forcoi ndjeshëm fuqinë negociuese të Maqedonisë. Në këmbim të kësaj, dhe pas hezitimit fillestar, spartanët ndihmuan Perdikasin të siguronte kufijtë e tij, duke udhëhequr një sulm ndaj mbretit Arrhabeu, me premtimin e mbështetjes nga ilirët.
Beteja - 423 para Krishtit
Brasidas dhe Perdikas filluan një ekspeditë të dytë të përbashkët në Lynkestis. Perdika udhëhiqte forcat e maqedonasve mbi të cilët sundonte dhe një trup hopliti. Brasida kishte me vete Halkidianët, akanthianët dhe krahas forcave të tilla si aleatët e tjerë mund të ketë kontribuar, përveç pjesës tjetër të Peloponezianëve në zonë. Në të tre kishte rreth 3000 hoplitë grekë të jugut, të shoqëruar nga e gjithë kalorësia maqedonase (greke e veriut) së bashku me kalcidianët, gati 1000 të fortë, përveç një numri të madh barbarësh.
Me të hyrë në Lynkestis, Brasida dhe Perdika i gjetën Lynkestët të fushuar dhe duke pritur për ta, kështu që Brasida dhe Perdika zunë një pozicion përballë. Këmbësoria në të dyja anët ishte në kodra, me një fushë midis tyre, në të cilën kalorësia e të dy ushtrive galoponte duke u përfshi në betejë. Pas kësaj, hoplitët linkestianë përparuan nga kodra e tyre për t'u bashkuar me kalorësinë e tyre dhe ofruan betejë; në përgjigje të së cilës Brasida dhe Perdika zbritën gjithashtu për t'i takuar, dhe u angazhuan dhe i shpartalluan me humbje të rënda; të mbijetuarit u strehuan në lartësi dhe atje mbetën të shkëputur. Brasida dhe Perdika pritën më pas dy-tri ditë mercenarët ilirë që do t'i bashkoheshin Perdikës. Më pas Perdika dëshironte të vazhdonte dhe të sulmonte fshatrat e Arrhabeut, por Brasida nuk pranoi. Ai ishte në ankth të kthehej, pasi ilirët nuk ishin shfaqur, dhe kishte frikë se athinasit mund të lundronin gjatë mungesës së tij dhe të sulmonin Menden.
Ilirët bëjnë aleancë me Arrhabeun
Ndërkohë, erdhi lajmi se ilirët e kishin tradhtuar Perdikën dhe në vend të tyre kishin bërë aleancë me Arrhabeun. Frika e frymëzuar nga karakteri i tyre luftarak i bëri të dyja palët tani të mendojnë se është më mirë të tërhiqen. Megjithatë, për shkak të mosmarrëveshjes midis Brasidës dhe Perdikës, asgjë nuk ishte vendosur se kur duhet të tërhiqeshin. Gjatë natës maqedonasit dhe aleatët e tyre, duke besuar se një ushtri ilire shumë herë më e madhe se ajo që kishte ardhur po përparonte, u trembën. Kjo e detyroi Perdikën të ikte në drejtim të atdheut të tij. Në agim, Brasida, duke parë që maqedonasit ishin larguar dhe se ilirët dhe Arrhabeu ishin gati ta sulmonin, i formoi hoplitët e tij në një shesh me trupat e lehta në qendër dhe u përgatit për t'u tërhequr. Duke dërguar ushtarët e tij më të rinj që të dilnin kudo që duhet t'i sulmonin ilirët dhe linkestët, Brasida dhe 300 burra të zgjedhur shkuan në pjesën e pasme me qëllim që të përballeshin gjatë tërheqjes dhe të rrihnin sulmuesit më të mëdhenj të tyre.
Ndërkohë, para se të afroheshin ilirët, Brasida u përpoq të mbante guximin e ushtarëve të tij, i tronditur qartë nga pamja e frikshme e një armiku të ri: "Armiku aktual mund të tmerrojë një imagjinatë të papërvojë; ato janë të frikshme në masë të jashtme; bërtitjet e tyre të forta janë të padurueshme; dhe tundja e armëve të tyre në ajër ka një pamje kërcënuese. Por kur bëhet fjalë për një luftë reale me një kundërshtar që qëndron në këmbë, ata nuk janë ashtu siç dukeshin; ata nuk kanë asnjë urdhër të rregullt që duhet të kenë turp që të braktisin pozitat e tyre kur u bëhet presion; fluturimi dhe sulmi janë njësoj të nderuar me ta dhe nuk përballojnë asnjë provë guximi; mënyra e tyre e pavarur e luftimit nuk e lë kurrë askënd që dëshiron të ikë pa një justifikim të drejtë për ta bërë këtë."Pas këtij fjalimi të shkurtër, Brasida filloi të largohej nga ushtria e tij. Kur e panë këtë, ilirët dhe linkestët dolën me britma e zhurmë të madhe, duke menduar se ai po ikte dhe se do ta arrinin dhe do ta prisnin. Por sa herë që ata akuzonin, ata i gjenin të rinjtë gati për të sulmuar kundër tyre, ndërsa Brasida me shoqërinë e tij të zgjedhur i mbështeti. Kështu, Peloponezianët i rezistuan sulmit të parë, për habinë e armikut të tyre, dhe më pas i pritën dhe i zmbrapsën aq shpejt sa erdhën, duke u tërhequr sapo armiku i tyre u qetësua. Trupi kryesor i ilirëve dhe linkestëve pushoi së ngacmuari Brasidan dhe trupat e tij pasi ata ishin në vend të hapur dhe lanë vetëm një pjesë të forcave të tyre pas për t'i ndjekur ata dhe për të vazhduar sulmet. Pjesa tjetër u nis me vrap pas maqedonasve të arratisur, duke vrarë të gjithë ata që kapnin, dhe vazhduan përpara për të marrë kontrollin e kalimit të ngushtë që shtrihej midis dy kodrave dhe të çonte në Lynkesti, duke e ditur se Brasida nuk kishte asnjë linjë tjetër tërheqjeje. Prandaj, ndërsa ai iu afrua pjesës më të vështirë të rrugës, ata filluan ta rrethojnë për t'i prerë.
Duke kuptuar se çfarë po ndodhte, Brasida u dha urdhër 300 burrave të thyenin radhët dhe secili të vraponte sa më shpejt që të mundej në kodrën më të afërt. Ai mendoi se ishte më e lehtë të kapte dhe të përpiqej të shpërndante ilirët dhe linkestianët që tashmë ishin atje përpara se grupi më i madh rrethues të mund të bashkohej me ta. Njerëzit e tij sulmuan dhe mposhtën partinë në kodër, duke i mundësuar pjesës kryesore të peloponezit të bënte rrugën e tyre për t'u bashkuar me ta me relativisht pak vështirësi.