cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Berchères-Saint-Germain
Berchères-Saint-Germain është një komunë në Francë. Berchères-Saint-Germainbën pjesë në departamentin Eure-et-Loir të rajonit Centre. Komuna ka një popullsi prej 782 banorë dhe sipërfaqe 27.67 km².
Qarku Barbezieux
Qarku Barbezieux është një qark në Francë.
Kompania e katërt
Kompania e katërt, roman me autor Skënder Drini. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1973. Libri ka 229 faqe.
Siilinjärvi
Siilinjärvi (Siilinjärven kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Savonia Veriore.
Lonny
Lonny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Lonny ka një popullsi prej 630 banorë dhe sipërfaqe 4.69 km², me një dendësi prej 134 banor/km².
Midis dy kohëve
Midis dy kohëve, roman me autor Skënder Drini. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1978. Libri ka 679 faqe.
Njerëzit dhe deti
Njerëzit dhe deti, roman me autor Skënder Drini. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1987. Libri ka 295 faqe.
Qarku Baume
Qarku Baume është një qark në Francë.
Barzun, Pyrénées-Atlantiques
Barzun është një komunë në Francë. Barzun bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 599 banorë dhe sipërfaqe 8.19 km².
Komuna Stokholm
Komuna Stokholm ose Qyteti i Stokholmit (Suedisht: Stockholms kommun ose Stockholms stad) është komunë në Qarkun Stokholm. Komuna kufizohet me Komunën Tyresö në juglindje, Komunën Huddinge dhe Komunën Botkyrka në jug, Komunën Ekerö në perëndim, Komunën Järfälla në veri, Komunën Sollentuna dhe Komunën Danderyds, Komunën Sundbyberg dhe Komunën Solna në verilindje dhe veriperëndim, Komunën Lidingö dhe Komunën Nacka në lindje.
Stema
Stema e komunës së Stokholmit e ka të vizatuar kokën e mbretit suedez Erik IX i Suedisë. Sipas legjendës, Eriku ishte mbret për katër vite.
Njeriu gjigant
Njeriu gjigant, roman me autor Skënder Drini. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1973. Libri ka 255 faqe.
Berchères-les-Pierres
Berchères-les-Pierres është një komunë në Francë. Berchères-les-Pierresbën pjesë në departamentin Eure-et-Loir të rajonit Centre. Komuna ka një popullsi prej 959 banorë dhe sipërfaqe 19.83 km².
Hakërrim
Hakerrim eshte nje nder poezite me te bukura te poetit vlonjat Ali Asllani. Ne "Hakerrim", autori demaskon shtetaret servile, hajdute dhe tradhetare. Vepra eshte botuar pas viteve 90!
Ali Asllani - Hakërrim
Që nga Korça gjer te Shkodra mbretëron një errësirë, nëpër fusha, nëpër kodra, vërshëllen një egërsirë! Pra, o burra, hani, pini, hani, pini or' e ças, Për çakallin, nat' e errët, është ras' e deli ras'!
Hani, pini dhe rrëmbeni, mbushni xhepe, mbushni arka, të pabrek' ju gjeti dreka, milionier' ju gjeti darka! Hani, pini e rrëmbeni, mbushni arka, mbushni xhepe, gjersa populli bujar t'ju përgjigjet: peqe, lepe!
Ai rron për zotrinë tuaj, pun' e tija, djers' e ballit, ësht' kafshit për gojën tuaj. Rroftë goja e çakallit! Shyqyr zotit, s'ka më mirë, lumturi dhe bukuri, dhe kur vjen e ju qan hallin, varni buz' edhe turi!
Hani, pini dhe rrëmbeni, është koha e çakenjvet; hani, pini e rrëmbeni, ësht' bot e maskarenjve; Hani, pini, vidhni, mblidhni gjith' aksione, monopole, ekselenca dhe shkëlqesa, tuti quanti come vuole!
Nënshkrim i zotris suaj nëpër banka vlen milion, ju shkëlqen në kraharuar dekorata "Grand Cordon"! Dhe kërkoni me ballhapur (!) komb i varfër t'ju thërres' gjith me emrin tingëllonjës: Ekselenca e Shkëlqes' dhe të quheni përhera luftëtar' e patriot', në ka zot dhe do duroj', posht ky zot, ky palo zot!
Postribi
Postribi, roman me autor Eljaz Bushaj. Botuar në Tiranë nga "Emal", në vitin 2009. Libri ka 184 faqe.
Hakërrim
Grand Kordon i zotris'sate, që në gji të kan' vendosur, ësht' pështyma e gjakosur e atdheut të veremosur; dhe kolltuku ku ke hipur, duke hequr nderin zvarr', ësht' trikëmbshi që përdita varet kombi në litar! Dhe zotrote kullurdise, diç, u bëre e pandeh, kundër burrit të vërtetë zë e vjell e zë e leh!
E na tunde, na lëkunde, nëpër salla shkon e shkunde, mbasi dora e armikut ty me shok' të heq për hunde. Rroftë miku yt i huaj, që për dita los e qesh, të gradoi katër shkallë, pse i the dy fjal' në vesh!
Koha dridhet e përdridhet, do vij' dita që do zgjidhet dhe nga trasta pem' e kalbur doemos jasht' do hidhet! Koha dridhet e përdridhet, prej gradimit katër shkallë nuk do mbetet gjë në dorë veç se vul' e zezë në ballë!
Sidomos ju dredharakë, ju me zemra aq të nxira, ju dinakë, ju shushunja, ju gjahtar' në errësira! Ç'na pa syri, ç'na pa syri!… Hunda juaj ku nuk hyri: te i miri, te i ligu, te spiuni më i ndyri!
Dallavera nëpër zyra, dallavera në pazar, dallavera me të huaj, dallavera me shqiptar' Vetëm, vetëm dallavera, dhe në dëm të këtij vendi që ju rriti, që ju ngriti, që ju ngopi, që ju dendi!
Nëse kombi vete mbarë, nesër ju veproni ndryshe, dylli bëhet si të duash, kukuvajk' dhe dallëndyshe… kukuvajka gjith, me lajka, nesër silleni bujar, nënë dorë e nënë maska, shkoni jepni një kapar!
Dhe kujtoni tash e tutje me të tilla dallavera kukuvajka do përtypi zog e zoga si përhera… Ja, ja grushti do të bjeri përmbi krye të zuzarve, koha është e maskarenjve, po Atdheu i shqipëtarve!
Edhe ju të robëruar, rob në dor' të metelikut, fshini sofrat e kujtdoj', puthni këmbën e armikut! Që ta kesh armikun mik e pandehni mençuri, mjafton bërja pasanik, pasanik dhe "bej" i ri, dhe u bëtë pasanik, me pallate, me vetura, kurse burrat më fisnikë, japin shpirtin në tortura!
Vendi qenka sofr' e qorrit, vlen për goj' e për lëfytë, bëni sikur veni vetull', shoku-shokut kreni sytë… Dhe për një kërkoni pesë, po më mir' njëzet e pesë. Le të rrojë batakçiu dhe i miri le të vdesë!
Po një dit' që nis e vrëret do mbaroj' me bubullimë, ky i sotmi zër' i errët, bëhet vetëtimë dhe i bije rrufeja pasuris' dhe, kësi lloj, nuk ju mbetet gjë në dorë, vetëm një kafshit' për goj'!
A e dini që fitimi brenda katër vjet mizor' nuk ësht' yti, nuk ësht' imi, është i kombit arbror, ësht' i syrit në lot mëkuar, ësht' i vendit djegur, pjekur, Ju do thoni si të doni… po e drejta dërmon hekur!
Joni (mbret)
Joni (greqishtja e lashtë Ἰόνιος, latinisht Ionius) është emri i një figure në mitologjinë greke dhe ilire, një nga variantet mitike të detit Jon. Megjithatë emri i tij konvergon disi me një tjetër Jon: një mbret ilir që sundonte ishullin Vis, një figurë kjo e lidhur edhe me hyjninë vendase të nderuar atje.
Përmbledhje
Edhe në traditën mitologjike greke të paraqitur nga Apiani Joni ishte nipi i Poseidonit dhe i biri i Dyrrahit mitik, i cili themeloi portin e e Epidamnit në bregdetin ilirik. Sipas kësaj, Dürrahu bëri një aleancë me Herakliun për ta ndihmuar atë në luftën vëllazërore për fronin. Në vapën e betejës, Herakliu vrau aksidentalisht djalin e aleatit të tij, Jonin dhe trupin e tij e hodhi në det. Prandaj Deti Jon mori emrin e tij nga ky version i mitit. (Duhet theksuar se në kohët e lashta Deti Jon përfshinte edhe ujërat jugore të Detit Adriatik.)
Aty kah mesi i shekullit IV pes. në ishullin Vis (Isa) në bregdetin dalmat paraqiten monedha të prera në ishull në të cilat gjendet shprehja ΙΟΝΙΟ. Mbishkrimi kufizohet me një portret të zakonshëm të një njeriu në pjesën e përparme të monedhës. Edhe pse ka mundësi që emri i tij t'i referohet princit mitik që ra në Epidamnos, ka më shumë gjasa që ai të jetë një sundimtar lokal, ndoshta një hyjni ilire. Prandaj, në veprën gjeografike të Stefan Bizantinit të shekullit VI, përmendet Joni si sundimtar ilir në ishullin Visa ende para kolonizimit grek. Megjithatë, Neritan Ceka, një arkeolog shqiptar e identifikon me vendosmëri Jonin si një pjesëtar të panteonit ilir.
Siuntio
Siuntio (Siuntion kunta Sjundeå kommun), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Jugore, dhe është pjesë e rajonit Uusimaa.
Qarku Baugé
Qarku Baugé është një qark në Francë.
Saint-Clément-à-Arnes
Saint-Clément-à-Arnes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Saint-Clément-à-Arnes ka një popullsi prej 108 banorë dhe sipërfaqe 10.13 km², me një dendësi prej 11 banor/km².
Qarku Bergues
Qarku Bergues është një qark në Francë.
Islami Shi'i
parapamje|12 Imamët e Njerëzimit (Islamit) Islami Shi'i apo Shi'a njohur edhe si Shi'izëm përbën degëzimin e dytë më të madh të fesë Islame. Besohet se profeti Muhammed caktoi Ali ibn Abu Talibin si pasardhës të tij (khalīfa) dhe Imam (prijës politik dhe shpirtëror) pas tij, posaçërisht pas ngjarjes së Ghadir Khumm, por u pengua që të pasonte Muhammedin si prijës i muslimanëve si pasojë e një zgjedhjeje që disa sahabë bënë në Sakifah. Ky këndvështrim bie ndesh me atë të Islamit Sunni, ithtarët e të cilit besojnë se Muhammedi nuk caktoi një pasardhës pas vdekjes së tij dhe konsiderojne Ebu Bekrin, që u zgjodh khalif nga një grup sahabësh të moçëm në Sakifah, duke qenë kështu i pari rashidun pas Muhammedit.
Ithtarët e Islamit Shi'i njihen edhe si Musliman Shi'i, apo thjesht Shi'i e Shi'a. Pavarësisht se ka shumë nënndarje Shi'ite, Shi'izmi i Dymbëdhjetë Imamëve është më mbizotëruesi, duke përmbledhur në gjirin e tij rreth 85% të shi'ive. Tjerët janë Ismailijtë dhe Zajidijtë.
Teologjia
Islami Shi'i është degëzimi i dytë më i madh i Islamit, me 10-15% të muslimanëve si ndjekës, i konsideruar si i gjerë dhe përfshirës i disa nëngrupeve dhe denominacioneve. Islami Shi'i përbën një sistem krejtësisht të pavarur interpretimi fetar dhe autoriteti politik në botën islame. Identiteti fillestar i shi'ave ishte të qenit pasues të Aliut, dhe teologjia shi'ite u themelua pas Hixhrës. Të para qeverisje dhe shoqëri shi'ite u themeluan shekullin e 2 të Islamit. Shekulli i 10 është konsideruar nga studjuesi frëng Massignon si "shekulli i Shi'izmit Ismaili në historinë e Islamit".
Dëshmia e fesë, Shehadeti
Versioni shi'i i shehadetit ndryshon nga ai sunni, ku përveç frazës "Nuk ka zot tjetër përveç Zotit, dhe Muhammedi është i dërguari i Tij", i shtojnë edhe Ali-un-Waliullah (علي ولي الله:) Baza mbi të cilën shi'itë besojnë se Aliu është veliu i Zotit gjendet në ajetin kuranor 5:55.
Pagabueshmëria, Ismah
Ismah është koncepti i pagabueshmërisë ose "liri hyjnore nga gabimet apo mëkatet" në Islam. Muslimanët besojnë se Muhammedi së bashku me të tjerë profetë dhe të dërguar në Islam kishin ismah. Muslimanët shi'i të dymbëdhjetë imamëve dhe ismaili'i i mveshin ismah po ashtu Imamëve dhe Fatimesë, të bijës së Muhammedit, ndryshe nga Zajidijtë që nuk i mveshin pagabueshmërinë imamëve.
Terminologjia
Shi'a (شيعة‎‎) vjen nga fjala ndjekës, pasues; si dhe është fraza e shkurtuar e frazës historike shīʻatu ʻAlī (شيعة علي /ˈʃiːʕatu ˈʕaliː/) që do të thotë ndjekës i Aliut. Shīʿī shënjon qoftë numrin njëjës të emrit, qoftë formën mbiemrore, ndërsa Shīʿiyyūn shënjon shumësin e emrit (Shi'itë apo Shi'at në shqip).
Termi për herë të parë u përdor gjatë kohës së Muhamedit. Sot, kjo fjalë u referohet myslimanëve të cilët besojnë se kryesimi i ummetit pas Muhamedit i takonte me të drejtë Alisë dhe pasardhësve të tij. Nawbakhti thekson se termi Shi'a i referohet nje grupi besimtarësh myslimanë të cilët në kohën e profetit dhe pas tij e shikonin Alinë si Imam dhe Kalif. El-Shahrastani shprehet se termi Shi'a i referohet atyre qe besojnë se Aliu ishte përzgjedhur si Pasardhësi, Imami dhe kalifi nga profeti dhe gjithashtu se autoriteti i Alisë do të përvijojë brenda derës së pasardhesve te tij. Sipas Shi'ave ky besim eshte shprehur ne Kuran si dhe trashëgimine historike të Islamit. Shehlerët dhe dijetarët Shiitë theksojnë nocionin e autoritetit të lidhur me familjen e profeteve ashtu siç ajeti kuranor 3:33-34 tregon: "Allahu i zgjodhi Ademin, Nuhun, familjen e Ibrahimit dhe familjen e Imranit mbi të gjithë njerëzit (e kohës së tyre).(Ata ishin) pasardhës të njëri-tjetrit. Allahu dëgjon dhe di çdo gjë. (34)"
Fillesat e skizmës islame
Konflikti rreth skizmës së madhe ndërmjet Sunnive dhe Shiiteve i ka fillesat e saj në ngjarjen e Gadir Hom. Kjo ngjarje do të bëhej pas vdekjes së profetit kyç në zbërthimin e së vërtetës së cili ishte Khalifa (Imam)i drejtë që do e trashegonte ummetin mysliman pas themelimit të tij nga vula e profeteve Hz. Muhammad. Ne perfundim te haxhit te fundit Xhebraili njofton Muhamedin te lajmerojën ummetin për lajmin e ardhur nga qiejt. U zbulua ajeti Kuranor:
يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۖ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ۚ وَاللَّـهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ۗ إِنَّ اللَّـهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ
Dommery
Dommery është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Dommery ka një popullsi prej 185 banorë dhe sipërfaqe 10.66 km², me një dendësi prej 17 banor/km².
Islami Shi'i
Fillesat e skizmës islame
Profeti me të marrë lajmin urdhëron haxhinjtë te cilët kishin filluar te largoheshin te rikthehen, pasi duhej te bente nje lajmerim te rendesishëm. Vendi quhej Ghadir Khom, nje oaz i vogel mes Mekës e Medinës. Ai urdheron qe te ndertohet nje fare pirgu i larte, si nje lloj podiumi ku edhe do mbante fjalimin e tij para rreth 120.000 haxhilerëve. Ne kete takim raportohet nga Sahih Muslim, Tabarri, Tirmidhi etj duke thene: " Une po ju le pas dy gjera me vlere (thaqalayn) ne mesin tuaj: Librin e Allahut dhe gjakun tim (`itrah), Ehlibejtin Tim (Ahl al-Bayt), pasi me te vertete, te dy nuk do te ndahen  deri sa te vijne prap tek une  ne oazin (e al-­Kawthar ne diten e gjykimit)." Ne ate moment thirri Hz. Aline ti afrohej, ai morri doren e e ngriti lart dhe tha:" 'I cilëdo kujt une jam imam(lider), atehëher Ali eshte imami(lideri) i tij. Ai eshte Ali Ibn Abi Talib, vellai im, pasuesi i vullnetit tim (Wasiyyi), pasimi i te cilit si gardiani juaj dhe lider është lajmeruar nga Allahu, i madheruar. Ky hadith raportohet ne 6 Sahihet e Ehlu Sunnas si dhe Librat e shkolles Xhaferi (Imamije/Shiite) si Al-Khafi, Bihar un Envar, etj.
Shijat e bazojnë mesazhin e tyre në Kuran dhe Sunën e hadithet e Profetit si dhe hadithet e Imamëve(A.S). Shijat besojne se Imam Ali ishte emëruar nga Allahu si pasardhës i Muhamedit si Imami i Parë. Shijat e zgjeroje doktrinen "Imami" edhe ne familjen e pejgameri, Ehli Bejti ("njerëzit e Shtëpisë"), te njohur si Imamë, te cilet kane pushtet dhe autoritet special mbi ummetin.
Persekutimi
Historia e raporteve Sunni-Shia shpeshherë është përfshirë nga dhuna, duke pasur fillesat që në kohën me te hershem te ndarjes se ketyre sekteve. Ne periudha te ndryshme pergjate historise Shiat kane pesuar persekutim te madh dhe çnjerezor.
Gjate qeverisjes se dinastise Umavije, shume udheheqesa Sunni i konsideronin shiat si kercenim –te pushtet politik dhe shpirteror te Ummetit. Udheheqesit Sunni kerkuan te margjinalizonin elementin Shiit ne boten arabe,dhe me vone dinastia Abaside tradhëtoj aleatet e tyre Shiite dhe i burgosen, persekutuan, dhe i vrane. Persekucioni i Shijave pergjate historise sipas burimeve edhe Sunnite shpesh eshte karakterizuar nga veprime brutale dhe genocid. Duke perbere 20–30% te te gjithe popullsise Myslimane ne bote, Shijat vazhdojne te jene nje komunitet i margjinalizuar deri ne kete dite ne shume vende arabe te dominuara nga Sunnit, pa te drejta per te praktikuar te drejat e tyre fetare.
Ne vitin 1514 sulltani Osman, Selim I, urdheroi masakrimin e 40,000 Shiiteve te Anadollit. Sipas Xhalal Al-e-Ahmad, "Sulltan Selimi e çoi situaten ne aq ekstrem sa ai lajmeroi se vrasja e nje Shiiti ka vleren e vrasjes së 70 te Krishtereve."
Në 1801 Ushtrite Wahabiste te Al Saudit sulmuan dhe plaçkiten Qerbelanë, tyrben Myslimane Shiite ne Irakun Lindor i cili eshte vendi i prehjes se Nipave te Profetit, Hysenit(A.S) dhe Abaz Aliut(A.S)
Nen regjimin e Sadam Huseinit(L.A), nga 1973 deri me 2003, ne Irak, Myslimanet Shiite u persekutuan ne menyre te tmerrshme.
Doktrina
Doktrina shi'ite bazohet ne 5 principe. Kto principe njihen si Usul ad-Din dhe ato vijojne si me poshte: Më specifikisht, keto parime jane te njohura si Usul al-Madhhab (principtet e Sektit Shiit) sipas Xhaferive dhe Imamive te cilet dallojne nga Daruriyat al-Din (Bazat e fesë) të cilat janë parimet e te qenit mysliman. Bazat e fesë nuk përfshijnë Imamatin pasi nuk eshte kusht per myslimanin per tu njohur si i tille. Gjithsesi kjo kategori, sipas dijetareve Shiite si Ayatollah Abu al-Qasim al-Khoei (radiallahu anhu) perfshin besimin ne zot, Profet, në ditën e gjykimit si dhe nevoja te tjera (si besimi ne ëngjuj). Ne kete pikepamje Shiat bejne nje dallim ndermjet besimit ne parimet baze te Islamit ne njeren ane dhe doktrines Shiite nga ana tjeter si Imameti.
Sonkajärvi
Sonkajärvi (Sonkajärven kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Savonia Veriore.
Ribashkimi familjar
Ribashkimi familjar është një arsye e njohur për emigracionin në shumë vende për shkak të pranisë së një ose më shumë anëtarëve të familjes në një vend të caktuar, prandaj, mundëson që edhe pjesa tjetër e familjes së ndarë ose vetëm anëtarë të caktuar të familjes të emigrojnë në atë vend.
Vështrim
Ligjet e bashkimit familjar përpiqen të balancojnë të drejtën e një familjeje për të jetuar së bashku me të drejtën e vendit për të kontrolluar imigracionin. Mënyra se si ato balancojnë dhe cilët anëtarë të familjes mund të ribashkohen, ndryshojnë kryesisht sipas vendit.
Një nënkategori e bashkimit familjar është migrimi i martesës në të cilin njëri bashkëshort emigron në vendin e bashkëshortit tjetër. Migrimi i martesës mund të ndodhë para martesës dhe më pas bie në kategorinë e tij të veçantë, ose mund të ndodhë pas martesës dhe më pas bie nën ligjet e bashkimit familjar. Disa vende lejojnë bashkimin familjar për partnerët e pamartuar nëse ata mund të provojnë një marrëdhënie intime të vazhdueshme që zgjati gjithashtu më shumë se një periudhë e caktuar kohore.
Vitet e fundit, disa të mitur kanë shkuar në udhëtime të rrezikshme për të aplikuar për statusin e azilit politik dhe për t'u mundësuar familjeve të tyre t'u bashkohen atyre. Në disa vende, aplikantët duhet të jenë të paktën 18 vjeç dhe mund të ribashkohen vetëm me fëmijët në ngarkim nën 16 vjeç ose partnerët, jo me prindërit ose vëllezërit e motrat.
Imigrimi i prindërve të fëmijëve të rritur
Sipas klauzolës së nënshtetësisë së amendamentit të katërmbëdhjetë të Kushtetutës së Shteteve të Bashkuara, të gjithë personat e lindur ose të natyralizuar në Shtetet e Bashkuara dhe që i nënshtrohen juridiksionit të tyre, janë shtetas të Shteteve të Bashkuara dhe të shtetit ku ata banojnë.
Sipas ligjit ekzistues, prindërit e shtetasve të Shteteve të Bashkuara mund të sponsorizohen për imigrim nga fëmijët e tyre shtetas të rritur (ata të paktën 21 vjeç) në kushte të caktuara. Fëmija duhet të tregojë aftësinë financiare për t'u siguruar prindërve.
Imigrimi i prindërve të të miturve
Ka rreth 3.1 milionë fëmijë shtetas të Shteteve të Bashkuara me të paktën një prind emigrant ilegal që nga viti 2005. Të paktën 13,000 fëmijë kishin një ose të dy prindërit e dëbuar në vitet 2005-2007.
Të kesh fëmijë të mitur me shtetas amerikanë bën ndryshim në procedurat e dëbimit për prindërit jorezidentë. Numri i heqjeve të tilla të vështirësive është kufizuar në 5000 në vit.
Kundërshtimet
Kundërshtarët e politikës aktuale të bashkimit familjar në përgjithësi i referohen politikës me termin " migrim zinxhir " dhe argumentojnë se theksi i Aktit Hart-Celler mbi bashkimin e familjes rezultoi në një rritje dramatike të imigrimit në përgjithësi.
Sipas Federatës për Reformën Amerikane të Imigracionit (FAIR), një organizatë kundër imigracionit e përcaktuar si "grup urrejtjeje" nga Qendra Jugore e Ligjit për Varfërinë, "migrimi zinxhir - dhe pritshmëritë dhe linjat e gjata që prodhon - rrit imigracionin e paligjshëm". FAIR gjithashtu argumenton se "të huajt e paligjshëm të amnistuar nga Kongresi në 1986 tani po nxisin natyralizimin në një numër rekord. Ndërsa këta ish-alienë të paligjshëm bëhen qytetarë, të gjithë të afërmit e tyre të afërt kualifikohen për të ardhur menjëherë në Shtetet e Bashkuara dhe për të filluar zinxhirët e tyre të rinj të migrimit”. Të afërmit e qytetarëve të rinj zakonisht nuk kualifikohen menjëherë për imigrim në Shtetet e Bashkuara, ku kufizimet e rrepta në numrin e vizave të ribashkimit e bëjnë kohën mesatare të pritjes nga 18 deri në 23 vjet.
Ish-presidenti Donald Trump shkroi në Twitter më 1 nëntor 2017: "MIGRIMI ZINXHIROR duhet të përfundojë tani! Disa njerëz hyjnë dhe sjellin me vete gjithë familjen e tyre, të cilët mund të jenë vërtet të këqij. E PA PRANUESHME!" Melania Trump sponsorizoi prindërit e saj sllovenë për qëndrim të përhershëm në Shtetet e Bashkuara, gjë që i lejoi ata të bëhen shtetas të natyralizuar në gusht 2018.
Beauregard-et-Bassac
Beauregard-et-Bassac është një komunë në Francë. Beauregard-et-Bassac bën pjesë në departamentin Dordogne të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 294 banorë dhe sipërfaqe 12.02 km².
Qarku Bourganeuf
Qarku Bourganeuf është një qark në Francë.
Nicola Velotti
Nicola Velotti ( Casamarciano, 11 nëntor 1964 ) është një psikanalist, profesor, terapist arti dhe këshilltar filozofik.
Në vitin 1991 ai krijoi Manifestin e terapisë së artit me Flaccovio Editura https://it.glosbe.com/it/it/arteterapia/, i ndihmuar nga artistë si Camillo Capolongo. Ai është një pionier i terapisë së artit në Itali dhe Evropë. Në vitet që pasuan ai drejtoi seminare të terapisë së artit me artistin Claudio Costa, në bashkëpunim me psikiatrin Antonio Slavich nga ish-OP i Quarto Costa di Genova dhe në ish-OP nga Aversa me psikiatrin Sergio Piro. Në vitin 1994, pasi mori pjesë në konferencën e parë ndërkombëtare mbi këshillimin filozofik në Vankuver nga Ran Lahav dhe Lou Marinoff, ai botoi Manifestin Italian të Praktikës Filozofike në Shtëpinë Botuese Flaccovio. , i mbështetur nga filozofë si Gerardo Marotta për hedhjen e themeleve dhe zhvillimin e tyre. disipline. ne Itali. Në vitet në vijim, ai ndoqi kurse të dhëna nga Gerd Achenbach në Universitetin e Këlnit, themeluesi i këshillimit filozofik. Në vitin 1999, ai u bë një terapist profesionist arti për Shoqatën Amerikane të Terapisë së Artit AATA, duke ndjekur kurse të mësuara nga Edith Kramer e Universitetit të Nju Jorkut, një nga pionieret e terapisë së artit. Në vitin 2000 themeloi shoqatën “Philosophic Therapy Center ” dhe nis trajnimin e parë në këshillim filozofik. Ai ishte i pari në Itali që filloi një kurs online për këshillimin filozofik. Profesor i Parimeve dhe Teknikave të Terapisë Artistike dhe Historisë së Kinematografisë dhe Audiovizuale në Akademinë e Arteve të Bukura ABAN në Nola (Itali). Ai është anëtar i bordit të Association des Psychanalystes Européens (EPA). Kërkimi i tij ka të bëjë kryesisht me rëndësinë e përdorimit të artit dhe filozofisë për të rinovuar marrëdhëniet e njeriut me mjedisin.
Ai ka bashkëpunuar me disa revista shkencore duke botuar artikuj të shumtë. Kërkimi i tij fokusohet në zbatimin praktik të artit dhe filozofisë që synon përmirësimin e gjendjes psiko-fizike dhe lidhjen e njeriut me mjedisin
Sottunga
Sottunga (Sottunga kommun), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Ishujt Oland, dhe është pjesë e rajonit Ishujt Oland.
Distriktet e Turqisë
parapamje|280px|Distriktet e Turqisë Distriktet e Turqisë (Turqisht: Türkiye'nin ilçeleri) janë ndarjet administrative që vijnë pas provincave në Turqi. Në vitet e para të Perandorisë Osmane dhe Republikës së Turqisë, rrethet njiheshin si kaza.
Çdo provincë përbëhet nga më shumë se një distrikt. Qendra e qytetit gjithashtu formon një distrikt, i cili quhet rrethi qendror. Qendrat provinciale që janë bashki metropolitane mund të përbëhen nga më shumë se një distrikt qendror. Emri i qendrave të distrikteve është i njëjtë me vetë distriktin, si në provinca. Drejtuesit e rretheve të emëruar nga shteti kryejnë detyrat administrative dhe ekzekutive në distrikte. Distrikti qendror administrohet nga një zëvendës-guvernator provincial i emëruar dhe distriktet e tjera joqendrore nga një nën-guvernator (kajmekami) i emëruar nga komuna e qendrës së distriktit (ilçe merkezi). Në distriktet qendrore, bashkia e qendrës së distriktit shërben edhe si bashki qendrore krahinore. Si zëvendësguvernatori ashtu edhe nënguvernatorët janë përgjegjës ndaj guvernatorit të provincës (vali).
Qarku Boussac
Qarku Boussac është një qark në Francë.
Belde
Belde (fjalë për fjalë "qytezë", i njohur gjithashtu si kasaba) do të thotë "fshat i madh me një komunë" në turqisht.
Të gjitha qendrat e provincave turke dhe qendrat e distrikteve kanë komuna, por fshatrat (dhe gjithashtu nënrrethimet) janë zakonisht shumë të vogla për të pasur komuna. Popullsia në disa fshatra mund të kalojë 2000 dhe në fshatra të tillë mund të krijohet një komunë e vogël në varësi të zgjedhjes së banorëve. Fshatra të tillë quhen belde. Deri në vitin 2014 numri i bashkive belde ishte rreth 1400. Megjithatë, më 30 mars 2014 me aktin nr. 6360 të gjitha fshatrat (ato me dhe pa komunë) u përfshinë në strukturën urbane të bashkive të rretheve në 30 krahina. Kështu komunat belde në 30 provinca u shfuqizuan. Numri i bashkive belde të shfuqizuara është 1040.
Aktualisht, në 51 provinca, të cilat nuk janë në objektin e aktit nr. 6360, ka ende 394 komuna belde.
Barzy-en-Thiérache
Barzy-en-Thiérache është një komunë në Francë. Barzy-en-Thiérache bën pjesë në departamentin Aisne të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 306 banorë dhe sipërfaqe 7.63 km².
Justine-Herbigny
Justine-Herbigny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Justine-Herbigny ka një popullsi prej 171 banorë dhe sipërfaqe 11.77 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
George Floyd
George Perry Floyd Jr., shqiptohet Xhorxh Peri Fllojd Xhunjër (14 tetor 1973 - 25 maj 2020), ishte një afrikano-amerikan që vdiq gjatë një arrestimi policie në Minneapolis, Minesota më 25 maj 2020. Protestat në përgjigje të vdekjes së Floyd, dhe më gjerësisht ndaj dhunës policore kundër amerikanëve të tjerë të zinj, u përhapën shpejt në Shtetet e Bashkuara dhe ndërkombëtarisht.
Biografia
Në Shkollën e Mesme Yates, Floyd luajti në ekipin e basketbollit dhe ndihmoi drejtimin e ekipit të futbollit në kampionatet e shtetit të Teksasit; ai u diplomua në 1993. Ndoqi Kolegjin e Komunitetit në Florida të Jugut për dy vjet dhe luajti në ekipin e tij të basketbollit. Ai u transferua në Universitetin e Texas A&M-Kingsville, ku luajti gjithashtu basketboll, por më pas dështoi.
Floyd u kthye në Houston, ku ai u bë një personalizues automobilistik dhe luajti basketboll në klub. Duke filluar në vitin 1994 ai interpretoi gjithashtu si reper duke përdorur emrin skenik "Big Floyd" në grupin hip hop Screwed Up Click. Floyd është besuar si një kontribues i hershëm në zhvillimin e skenës së hip-hopit të Houston. Ai gjithashtu veproi si një drejtues i komunitetit joformal dhe mentor i të rinjve.
Pas disa arrestimeve për vjedhje dhe mbajtje droge, Floyd u akuzua më 2007 për grabitje të armatosur në një pushtim në shtëpi të cilin e kreu me pesë burra të tjerë; ai mori një marrëveshje për pranimin e fajit më 2009 dhe u dënua me pesë vjet burg. Ai u paralizua në vitin 2013 pasi kaloi katër vjet në Njësinë Diboll. Pas lirimit të tij, ai u përfshi me Ngjalljen Houston, një ministri lokale.
Në vitin 2014, ai u transferua në Minneapolis, Minesota, ku mori punë duke drejtuar një kamion dhe duke mbajtur siguri në një restorant dhe jetoi në Parkun St. Luis Në vitin 2017, ai filmoi një video të dhunës kundër armëve. Në vitin 2020, ai humbi punën e sigurisë për shkak të pandemisë së COVID-19.
Ai kishte pesë fëmijë, përfshirë dy vajza që banojnë në Houston, të moshës 6 dhe 22 vjeç, dhe një djalë të rritur në Bryan, Texas.
Vdekja
Më 25 maj 2020, Floyd u arrestua për kalimin e një fature të falsifikuar 20 dollarëshe në një dyqan ushqimesh në Minneapolis. Ai vdiq pasi Derek Chauvin, një polic i bardhë, e vuri gjurin në qafë të Floyd për gati nëntë minuta gjatë arrestimit. Floyd u prangos me fytyrën poshtë në rrugë, ndërsa dy oficerë të tjerë e përmbajtën më tej Floidin dhe një i katërt i ndaloi shikuesit të ndërhyjnë. Për tre të fundit të atyre minutave Floyd ishte i palëvizshëm dhe nuk kishte puls, por oficerët nuk bënë asnjë përpjekje për ta ringjallur atë. Chauvin e mbajti gjurin mbi qafën e Floyd ndërsa mbërritën teknika mjekësorë të urgjencës u përpoqën ta trajtonin. Autopsia zyrtare zbuloi se Floyd vdiq nga arresti kardiak i shkaktuar nga shtrëngimi. Në kohën e vdekjes së tij, ai ishte nën ndikimin e fentanilit dhe kishte metamfetaminë në sistemin e tij. Një autopsi e dytë, e porositur nga familja e Floyd, zbuloi se "provat janë në përputhje me asfiksinë mekanike si shkak "i vdekjes, me shtrëngimin e qafës që kufizon rrjedhjen e gjakut në tru dhe shtypjen e shpinës që kufizon frymëmarrjen.
Protestat
Pas vdekjes së Floyd, u mbajtën demonstrata dhe protesta globalisht kundër përdorimit të forcës së tepërt nga oficerët e policisë dhe mungesës së përgjegjësisë së policisë. Llogaritë e grabitjeve, dhunës dhe veprimtarisë agresive të policisë u ndanë në shumë prej këtyre protestave. Protestat u zhvilluan në mbi 400 qytete në të 50 shtetet amerikane dhe ndërkombëtarisht.
Memoriale dhe trashëgimi
Shërbime të ndryshme përkujtimore ishin planifikuar në të gjithë botën. Më 4 qershor 2020, një shërbim përkujtimor për Floyd u zhvillua në Minneapolis me Rev. Al Sharpton duke ofruar jehonë. Shërbimet ishin planifikuar në Karolinën e Veriut me një shikim publik dhe shërbim privat më 6 qershor dhe në Houston më 8 dhe 9 qershor.
Universiteti Qendror i Veriut priti shërbimin përkujtimor të Minneapolis, duke njoftuar një bursë përkujtimore në emrin e Floyd dhe duke sfiduar kolegje dhe universitete të tjera që të ndiqnin padinë. Presidenti i Universitetit Scott Hagen njoftoi që nga 4 qershori, fondi i bursave kishte marrë 53,000 dollarë në donacion. Universiteti shtetëror i Alabamas njoftoi një bursë për të nderuar Floyd dhe Greg Gunn në orë të përgjigjes, duke sfiduar kolegje dhe universitete të tjera historikisht të zeza që të ndiqnin padinë; Universiteti HBCU Oakwood njoftoi një bursë në të njëjtën ditë. Universiteti Shtetëror i Misurit, Universiteti i Misurit të Juglindjes dhe Universiteti i Ohajos njoftuan më 5 qershor se shkollat do të ofrojnë bursa George Floyd. Më 6 qershor SUNY Buffalo State dhe Copper Mountain College njoftoi bursa në emër të Floyd.
Artistët e rrugës në botë kanë krijuar murale duke nderuar Floyd-in. Paraqitjet përfshijnë Floydin si një fantazmë në Minneapolis, si një engjëll në Houston dhe si një shenjtor që qan gjak në Napoli. Një mural në Murin Ndërkombëtar në Belfast të porositur nga Festival i Popullit (Féile a Phobail) përmban një portret të madh të Floyd sipër një tabelë që tregon Chauvin duke gjunjëzuar në qafën e Floyd ndërsa tre oficerët e tjerë kthejnë shpinën dhe vendosin duart mbi sytë e tyre, veshë ose gojë në mënyrë të tre majmunëve të mençur ("mos e shih të keqen, mos e dëgjo të keqen, mos e fol të keqen"). Deri më 6 qershor u krijuan murale në Manchester, Dallas, Miami, Idlib, Los Angeles, Nairobi, Oakland, Strombeek-Bever, Berlin, Pensacola dhe La Mesa.
Qarku Cassel
Qarku Cassel është një qark në Francë.
Sulkava
Sulkava (Sulkavan kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Savonia Jugore.
KF Shkupi
KF Shkupi (Maqedonisht: ФК Шкупи) është klub futbollistik i cili luan në Çair në Shkup, Republika e Maqedonisë së Veriut. Klubi luan në Ligën e Parë Maqedonase.
Mezoamerika
Mezoamerika është një rajon historik dhe zonë kulturore që fillon në pjesën jugore të Amerikës së Veriut dhe shtrihet në pjesën më të madhe të Amerikës Qendrore, duke përfshirë kështu tokat e Meksikës qendrore, Belizes dhe Guatemalës, El Salvadorit, Hondurasit dhe Nikaraguas dhe Kosta Rikës veriore. Në epokën parakolumbiane, shumë shoqëri lulëzuan në Mezoamerikë për më shumë se 3000 vjet përpara se të fillonte kolonizimi spanjoll i Amerikës në ishullin Hispaniola në vitin 1493. Në historinë botërore, Mezoamerika ishte vendi i dy transformimeve historike: (i) gjenerata kryesore urbane, dhe (ii) formimi i kulturave të Botës së Re nga përzierjet e popujve indigjenë mezoamerikanë me popujt evropianë, afrikanë dhe aziatikë që u futën nga kolonizimi spanjoll i Amerikës.
Si një zonë kulturore, Mezoamerika përkufizohet nga një mozaik i tipareve kulturore të zhvilluara dhe të përbashkëta nga kulturat e saj indigjene. Duke filluar që në vitin 7000 pes, zbutja e kakaos, misrit, fasuleve, domates, avokados, vaniljes, kungullit dhe djegës, si dhe gjelit të detit dhe qenit, rezultoi në një tranzicion nga grupimet fisnore të gjuetarëve-mbledhësve paleo-indianë në organizatë. të fshatrave bujqësore sedentare. Në periudhën pasuese Formuese, bujqësia dhe tiparet kulturore si një traditë komplekse mitologjike dhe fetare, një sistem numerik vigezimal, një sistem kompleks kalendrik, një traditë e lojës së topit dhe një stil i veçantë arkitekturor, u përhapën në zonë. Gjithashtu në këtë periudhë fshatrat filluan të shtresoheshin shoqërisht dhe të shndërroheshin në kryefani. U ndërtuan qendra të mëdha ceremoniale, të ndërlidhura nga një rrjet rrugësh tregtare për shkëmbimin e mallrave luksoze, të tilla si obsidiani, nefriti, kakaoja, cinabari, guaska Spondilus, hematiti dhe qeramika. Ndërsa qytetërimi mezoamerikan dinte për rrotën dhe metalurgjinë bazë, asnjëra prej tyre nuk u bë e rëndësishme teknologjikisht.
Ndër qytetërimet më të hershme komplekse ishte kultura Olmec, e cila banonte në Bregun e Gjirit të Meksikës dhe shtrihej në brendësi dhe në jug përgjatë Isthmusit të Tehuantepecit. Kontakti i shpeshtë dhe shkëmbimi kulturor midis Olmekut të hershëm dhe kulturave të tjera në Chiapas, Oaxaca dhe Guatemala hodhi bazën për zonën kulturore mezoamerikane. E gjithë kjo u lehtësua nga komunikimet e konsiderueshme rajonale në Me
soamerikën e lashtë, veçanërisht përgjatë bregut të Paqësorit.
Gjatë kësaj periudhe formuese u përhapën tradita të dallueshme fetare dhe simbolike, si dhe zhvillimi i komplekseve artistike dhe arkitekturore. Në periudhën e mëvonshme paraklasike, politikat komplekse urbane filluan të zhvillohen në mesin e Majave, me ngritjen e qendrave të tilla si Aguada fénix dhe Calakmul në Meksikë; El Mirador dhe Tikal në Guatemalë dhe Zapotec në Monte Albán. Gjatë kësaj periudhe, sistemet e para të vërteta mezoamerikane të shkrimit u zhvilluan në kulturat Epi-Olmec dhe Zapotec. Tradita e të shkruarit mezoamerikane arriti kulmin e saj në shkrimin logosilabik klasik të Maya.
Mezoamerika është një nga vetëm gjashtë rajonet e botës ku shkrimi dihet se është zhvilluar në mënyrë të pavarur (të tjerët janë Egjipti i lashtë, Peruja, India, Sumeri dhe Kina). Në Meksikën Qendrore, qyteti i Teotihuacan u ngjit në kulmin e periudhës klasike; ajo formoi një perandori ushtarake dhe tregtare, ndikimi politik i së cilës shtrihej në jug në zonën e Majave dhe në veri. Pas rënies së Teotihuacán-it rreth vitit 600 pas Krishtit, pasoi konkurrenca midis disa qendrave të rëndësishme politike në Meksikën qendrore, si Xochicalco dhe Cholula. Në këtë kohë gjatë periudhës Epi-Klasike, popujt Nahua filluan të lëviznin në jug në Mezoamerikë nga Veriu dhe u bënë dominues politikisht dhe kulturalisht në Meksikën qendrore, pasi ata zhvendosën folësit e gjuhëve oto-mangueane.
Gjatë periudhës së hershme post-klasike, Meksika Qendrore u dominua nga kultura Toltec dhe Oaxaca nga Mixtec. Zona e ultësirës Maya kishte qendra të rëndësishme në Chichén Itzá dhe Mayapán. Nga fundi i periudhës post-klasike, Aztekët e Meksikës Qendrore ndërtuan një perandori degë që mbulonte pjesën më të madhe të Mezoamerikës qendrore.
Tradita e veçantë kulturore mezoamerikane përfundoi me pushtimin spanjoll në shekullin e 16-të. Gjatë shekujve të ardhshëm, kulturat indigjene mezoamerikane iu nënshtruan gradualisht sundimit kolonial spanjoll. Aspekte të trashëgimisë kulturore mezoamerikane ende mbijetojnë në mesin e popujve indigjenë që banojnë në Mezoamerika. Shumë prej tyre vazhdojnë të flasin gjuhët e tyre stërgjyshore dhe mbajnë shumë praktika që kujtojnë rrënjët e tyre mezoamerikane.
Arbërishtja (Greqi)
Arbërishtja (me shkronja greke: αρbε̰ρίσ,τ; greqisht: αρβανίτικα, arvanítika ) ose nëndialekti arbëresh është një nëndialekt i Toskërishtes i folur tradicionalisht nga Arvanitët siç njihen në Greqi ose Arbëreshët e Greqisë siç njihen në Shqipëri (mos i ngatroni me Arbëreshët që jetojn në Itali). Nëndialekti arbërisht sot është i rrezikuar, për shkak të asimilimit nga pala Greke. Mos qasja nëper shkolla ka ndikuar që brezi i ri mos e flasin gjuhën.
Emri
Ka disa pasiguri në çfarë mase termi Αρβανίτες/Arvanítes gjithashtu përfshin grupe të vogla të mbetura popullsisë i krishterë shqipfolës në Epir dhe Maqedoni perëndimore Greke. Ndryshe nga arbëreshët jugore, këto shqipfolësit janë raportuar të përdorin emrin Shqiptar si për veten e tyre dhe për shtetasit shqiptarë,  kurse këto komunitete gjithashtu përkrahin një identitet kombëtar grek në ditët e sotme. Fjala Shqiptar është përdorur edhe në disa fshatra të Trakës, ku populli shqipfolës ortodokse emigruan nga malet e Pindit gjatë shekullit 19,  dhe ata gjithashtu përdorin emrin Αρβανίτες/Arvanítes duke folur në greqisht dhe Shqiptar në gjuhën shqipe. Për shkak të ngjarjeve së Luftës së Dytë Botërore, emërtimet rajonale të vetës shqiptare si fjala çame janë, si Euromosaic (1996) raporton, kundërshtuar nga shqipfolësit ortodokse në Çamëri (Thesprotia e sotme). Raporti nga GHM (1995) i përfshin shqipfolës të Epirit greke nën termin: Αρβανίτες/Arvanítes, megjithatë ajo vëren se vetë-emërtimi të ndryshëm gjuhësore,  nga ana tjetër, vlen terminΑρβανίτες/Arvanítes vetëm për popullatat e zonave kompakte të banimit e arbëreshëve në jug të Greqisë, në përputhje me vetë-identifikimin e këtyre grupeve. Gjuhësisht, Ethnologue  identifikon dialekte të sotme e shqipes të Greqisë veri-perëndimore (në Epir dhe fshatrat të Follorinës) me ato të çamëve dhe toskëve, dhe prandaj i klasifikon ato së bashku me gjuhën standarde e shqipes të bazuar prej dialektin toskërisht, më vend të arbërishtes i vërtetë në Greqi jugore. Megjithatë, Ethnologue raporton se në Greqi, varietetet dialektore e shqipes në Epirin greke janë gjithashtu shpesh të përfshirë nën fjalën për gjuhën: Αρβανίτικα/Arvanítika me një kuptim më të gjerë që përfshin të gjitha dialektet e shqipes në Greqi. Gjithashtu dialektet periferike të shqipes në Trakë janë të përfshira në këtë kategori të arvanitikës.
Klasifikimi
parapamje|360x360px|Dialektet dhe nëndialektet Shqiptare Arvanitika është e lidhur ngushtë me Nëndialektin Arbëresh, dialektin e shqiptarëve në Itali. Nëndialekti arbëresh ka ruajtur disa fjalë të huazuara nga greqishtja (për shembull, faleminderit 'haristis', nga ευχαριστώ, dhrom 'rrugë', nga δρόμος, Ne 'po', nga ναι, në disa fshatra). Italo-Arbëresh dhe Graeco-Arvanitika kanë një bazë të fjalorit të kuptueshëm reciprok, elementet e pakuptueshme të dy dialekteve rrjedhin nga përdorimi i modernizmit italian ose grek në mungesë të atyre vendase.
Bursa linguistike e përshkruan unanimisht Arvanitika si një dialekt të shqiptarëve.
Puna Sociolinguistike e ka përshkruar Arvanitikën brenda kuadrit konceptual të "ausbausprachen" dhe "abstandssprachen". Në kuptimin e "abstandit" (ndryshimi objektiv i sistemeve gjuhësore), vlerësimi i gjuhëtarëve për shkallën e kuptueshmërisë së ndërsjellë ndërmjet Arvanitikës dhe Standardit Tosk variojnë nga mjaft lart në vetëm pjesërisht (Ethnologue). Etnologue gjithashtu përmend se kuptueshmëria e ndërsjellë mund të jetë edhe problematike midis subdialects të ndryshme brenda Arvanishtes. Arsyetueshmëria e ndërsjellë midis Standardit Tosk dhe Arvanishtes është më e lartë se ajo midis dy grupeve kryesore dialektike brenda, Toskut dhe Gegut.
Shpërndarja gjeografike
parapamje|majtas|Harta etnike e shekullit të nëntëmbëdhjetë të Peloponezit. Zonat e folur në Arvanisht (shqip) në të kuqe. parapamje|djathtas|Rajonet e Greqisë me një prani tradicionale të gjuhëve të ndryshme nga ato greke. Zonat e gjelbra përfaqësojnë ku flitet Arvanishtja. Ekzistojnë tri grupe kryesore të vendbanimeve arvanitike në Greqi. Shumica e arvanitasve jetojnë në jug të Greqisë, në Attica, Boeotia, Peloponez dhe disa zona dhe ishuj fqinjë. Një grup i dytë, më i vogël jetojnë në veriperëndim të Greqisë, në një zonë të afërt me tokat e gjuhës shqipe. Një grup i tretë, i largët është gjetur në verilindje të Greqisë, në disa fshatra në Traki.
Sipas disa autorëve, termi "Arvanitika" në kuptimin e tij të duhur vlen vetëm për grupin jugor ose për grupet jugore dhe trakasit së bashku dmth ato dialekte që janë ndarë nga thelbi i gjuhës shqipe për disa shekuj. Dialektet në veriperëndim raportohen të jenë më të ngjashme me dialektet fqinje të Toskërishtes brenda Shqipërisë dhe me fjalimin e ish Çamërishtes, të cilët dikur kishin jetuar në të njëjtin rajon. Këto dialekte janë klasifikuar nga Ethnologue si pjesë e Tosërishtes kryesore, në krahasim me Arvanishten në kuptimin e ngushtë, edhe pse Ethnologue vë në dukje se termi "Arvanitika" gjithashtu zbatohet shpesh pa dallim të të dy formave në Greqi. Në gjuhën e tyre, disa grupe në veri-perëndim raportohen të përdorin terminin shqip (gjuhën shqipe) për t'iu referuar gjuhës së tyre si dhe atyre të shtetasve shqiptarë, dhe kjo ndonjëherë është interpretuar duke nënkuptuar se ata janë etnikisht shqiptarë. Arvanitika e Greqisë jugore është shumë e ndarë në dialektet lokale. Sasse (1991) dallon deri në njëmbëdhjetë grupe dialektesh brenda asaj zone: Attic Perëndimi, Attic Juglindore, Verilindje-Attic-Boeotian, Boeotian Perëndimor, Boeotian Qendrore, Peloponezin Verilindor, Peloponezin Veriperëndimor, Peloponezin Jugor, Peloponezin Perëndimor, Eubej dhe Andriote.
Numri i parashikuar i folësve të Arvanishtes ndryshon shumë, midis 30,000 dhe 150,000. Këto shifra përfshijnë "folësit e terminaleve" (Tsitsipis 1998) të brezit të ri, të cilët kanë fituar vetëm një komandë të papërsosur të gjuhës dhe nuk kanë gjasa ta kalojnë atë në brezat e ardhshëm. Numri i fshatrave me popullsi tradicionale Arvanite vlerësohet të jetë më shumë se 900. Nuk ka folës monolingualë nga Arvanitika, pasi të gjithë sot janë dygjuhësh në gjuhën greke. Arvanitika konsiderohet gjuhë e rrezikuar për shkak të zhvendosjes së gjuhës në shkallë të gjerë drejt grekëve midis pasardhësve të folësve të Arvanitikës në dekadat e fundit.
Karakteristikat
Arvanitika ndan shumë karakteristika me dialektin Tosk të folur në Shqipërinë e Jugut. Megjithatë, ajo ka marrë një ndikim të madh nga greqishtja, kryesisht lidhur me fjalorin dhe sistemin fonologjik. Në të njëjtën kohë, është raportuar se ka ruajtur disa tipare konservatore që u humbën nga Toskërishtja Për shembull, ajo ka ruajtur grupe të caktuara konsonante fillestare, të cilat janë thjeshtëzuar në standardin shqiptar (cf. Arvanitika gljuhë [ɡljuhə] ('gjuha / gjuha'), kundrejt standardeve të gjuhës shqipe [ɟuhə]).
Në kohët e fundit, gjuhëtarët kanë vërejtur shenja të konvergjencës strukturore të përshpejtuar drejt thjeshtimit grek dhe strukturor të gjuhës, të cilat janë interpretuar si shenja të "anashkalimit të gjuhës", pra efektet e varfërisë që çojnë drejt vdekjes së gjuhës.
Sistemi i shkrimit
parapamje|djathtas|Noctes Pelasgic, një koleksion i këngëve popullore, proverbave dhe materialeve leksikor në Arbërishte, botuar nga Karl Th. H. Reinhold. Arvanishtja rrallë është shkruar. Raportuar (GHM 1995), ajo është shkruar si në alfabetin grek (shpesh me shtimin e shkronjave b, d, e dhe j, ose diacritics. dhe alfabetin latin. Shqiptarët e Toskëve Ortodoks gjithashtu përdorën për të shkruar me një formë të ngjashme të alfabetit grek (p.sh. ).
Julian Bejko
Julian Bejko ( lindur më 31 Gusht të vitit 1980) në Korcë, është Pedagog me kohë të plotë në Departamentin e Sociologjisë, Universiteti i Tiranës dhe njëkohesisht autor i librave Shoqëria e Kinemasë I, II.
Edukimi dhe Karriera
Juliani është diplomuar në degën Filozofi - Sociologji (2004), në Universitetin e Tiranës. Studimet master shkencor në Filozofi politike i kreu në vitin 2006 në Universitetin Paris 8, në Paris, Francë. Në po të njëjtin universitet përfundoi dhe Doktoraturën ne Filozofi politike dhe historike në vitin 2012. Prej trembëdhjetë vitesh ai jep mësim në Departamentin e Sociologjisë. Fusha e tij e interesit, studimit dhe punës është Sociologji Politike, Analizë dhe Kritikë Imazhi dhe Historia e Mendimit Sociologjik.
Veç mesimdhënies, Juliani, është autor i veprës origjinale Shoqëria e Kinemasë I, Regjimi i vjetër dhe lufta e popullit, 2012 dhe Shoqëria e Kinemasë II, Reforma. Detyra. Ndërgjegjja, 2013, në të cilat studiohet shoqëria shqiptare në historinë dhe kompleksitetin e saj përmes imazheve kinematografike të Kinostudios Shqipëria e Re. Si dhe autor librit Norbert Elias, Sociologji e Qyteterimeve (2014). Nje monografi e sociologout të njohur gjerman, Norbert Elias
Barzy-sur-Marne
Barzy-sur-Marne është një komunë në Francë. Barzy-sur-Marne bën pjesë në departamentin Aisne të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 386 banorë dhe sipërfaqe 7.55 km².
Lucquy
Lucquy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Lucquy ka një popullsi prej 599 banorë dhe sipërfaqe 5.07 km², me një dendësi prej 118 banor/km².
Bell AH-1Z Viper
parapamje|300x300px|Bell USMC AH-1 Viper Bell AH-1Z Viper është një helikopter sulmues me dy motorë, i bazuar në AH-1W SuperCobra, i projektuar dhe prodhuar nga prodhuesi amerikan i hapësirës ajrore Bell Helicopter. Është një nga anëtarët e fundit të familjes profilike Bell Huey.
AH-1Z u zhvillua gjatë viteve 1990 dhe 2000 si pjesë e programit të përmirësimit H-1 në emër të Trupave Detare të Shteteve të Bashkuara (USMC). Në thelb është një modernizim i AH-1W-ve ekzistues të shërbimit dhe fillimisht ishte menduar të ishte një program rindërtimi përpara se të bëheshin porositë e mëvonshme për helikopterë të ri. Helikopteri i shërbimeve AH-1Z dhe Bell UH-1Y Venom ndajnë një bom të përbashkët, motorë, sistem të rotorit, sistem lëvizës, arkitekturë avionike, softuer, kontrolle dhe ekrane për mbi 84% komponentë identikë. Për më tepër, ai përmban një sistem të përbërë të rotorit kryesor me katër tehe, pa kushineta, transmetim të përmirësuar dhe një sistem të ri të shikimit të objektivit midis përmirësimeve të tjera. Më 8 dhjetor 2000, AH-1Z kreu fluturimin e tij të parë; prodhimi fillestar me normë të ulët filloi në tetor 2003.
Qarku Castelnaudary
Qarku Castelnaudary është një qark në Francë.
Suonenjoki
Suonenjoki (Suonenjoen kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Savonia Veriore.
Adrian Neritani
Adrian Neritani ishte Përfaqësuesi i Përhershëm i Shqipërisë në Kombet e Bashkuara. Ai e mori detyrën në vitin 2006, duke zëvendësuar Agim Neshon dhe qëndroi në këtë detyrë deri në vitin 2009. Njëkohësisht ai shërbeu si ambasador jorezident në Kubë.
Arsimi
Neritani është diplomuar për shkenca politike dhe juridike nga Universiteti i Tiranës, Shqipëri. Ai gjithashtu ka një diplomë Master në Diplomaci nga Akademia Mesdhetare e Studimeve Diplomatike, Universiteti i Maltës dhe një Master në Drejtësi (LL. M.) në të Drejtën Ndërkombëtare të Biznesit dhe Tregtisë nga Shkolla Juridike John Marshall në Çikago, Illinois, SHBA. Ai është avokat dhe që nga viti 2005 është anëtar i Avokatit të Nju Jorkut, në Shtetet e Bashkuara.