cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oqeani Paqësor
Gjeologji
Brenda lak të mbyllur të Linjës Andesite janë më të troughs thellë, zhytur malet vullkanike, dhe ishujve oqeanike vullkanik që karakterizojnë pellgu Paqësor. Këtu lavas basaltic butësisht rrjedhë nga përçarjet për të ndërtuar kube të madhe-malet vullkanike në formë të cilit zbehej majat harqeve ishull formën, zinxhirë, dhe grupimeve. Jashtë Line Andesite, volcanism është i tipit eksploziv, dhe Unaza e Paqësorit e zjarrit është brezi gjithash botë i volcanism eksploziv. Ring of Fire është emëruar pas disa qindra Vullkani aktiv që të ulet mbi zonat subduction ndryshme.
Karakteristikat e Oqeanit Paqësor janë se kripshmëria arrin nga 33-37 për mijë, dhe temperatura e ujit është prej 29celcius në vendet e nxehta dhe deri -3celcius në ujërat polare
Kantoni Amilly
Kantoni Amilly (frëngjisht: Canton d'Amilly) është një kanton në departamentin Loiret, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Amilly. Ka sipërfaqe 150.08km2 dhe popullsi 22836 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Amilly aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Siros
parapamje|Porti i [[Ermupolit]] Syros ose Siros ose Syra (Σύρος) është një ishull në Greqi në Detin Egje. Është i vendosur në juglindje të Athinës. Zona e ishullit është 83.6 km² dhe ka 21,507 banorë (regjistrimi i vitit 2011).
Qytetet më të mëdha janë Ermoupoli, Ano Syros, dhe Vari. Ermoupoli është kryeqyteti i ishullit dhe i Kiklades. Ajo ka qenë gjithmonë një qytet-port i rëndësishëm, dhe gjatë shekullit të 19 ishte edhe më i rëndësishëm se Pireut. Fshatrat e tjerë janë Galissas, Foinikas, Pagos, Manna, Kini dhe Posidonia.
Ermoupoli
parapamje|Pamje nga Ano Syros
Ermoupoli (Ερμούπολη) qëndron në një vend të amfiteatrik, me ndërtesa neoklasike, pallate të vjetra dhe shtëpi të bardha që kalojnë poshtë në port. Bashkia, ku sheshi Miaoulis është i rrethuar me kafene dhe me zona të shtrojë nën palmë. "Qyteti i Ermoupoli ka kisha të shumta, duke përfshirë Metamorfozis, Koimisis, Shën Dhimitrin, Tre Hierarkët, Ringjallja, Evangelistria dhe Shën Nikolla. Muzeu Arkeologjik ka shumë gjetje dhe Biblioteka Komunale përmban botime të shumta. Çereku i qytetit i njohur si Vaporia është vendi ku jetonin kapitenët e detit. Përgjatë rrugëve të tij të ngushta, qëndrojnë shumë pallate me arkitekturë neoklasike.
Ano Syros
parapamje|[[Ano Syros]]
Ano Syros është qyteti i dytë i Syros dhe është ndërtuar nga Republika e Venecianëve në fillim të shekullit XIII në kodrën e San Giorgio, në veri-perëndim të Hermoupolis. Ano Syros mban një atmosferë mesjetare. Hapa të panumërta midis rrugëve të ngushta dhe shtëpive me dyer të ngjyrosura çojnë në majë të qytetit. Vendbanimi mesjetar e Ano Syros është arritshëm me makinë. Distanca nga porti deri në pikën hyrëse kryesore të qytetit është rreth 1000 metra. Katedralja e Saint George dominon në Ano Syros. Kisha e Katedrales është ndërtuar gjatë shekullit të 13-të. Nga katedralja vizitorët kanë një pamje panoramike të ishujve fqinj të Tinos, Delos, Mykonos, Paros, Andros dhe Naxos.
Kultura e Kastri
Historia e vendosjes në Syros shkon së paku 5.000 vjet, në kohën e bronzit të qytetërimit Cikladik. Kjo është kur filloi vendbanimi kodrinor i Kastri. Arkeologët e përshkruajnë kulturën e ciklit të hershëm III (ECIII) si[kultura e Kastrit.
Kastri, i datuar nga arkeologët në 2800-2300 PES, ishte një nga vendbanimet më të hershme në Greqi, të mbrojtura nga mure guri me bastione të rrumbullakosura. Gjithashtu varrezat e Chalandriani lidhen me Kastrin. Brenda fortifikimit, shtëpitë ndanë mure partiake dhe u zbrapsën së bashku. Vlerësohet se qyteti i fortifikuar ka qenë shtëpia e deri në 300 veta.
Antikiteti
parapamje|left|140px|A bust of [[Pherecydes of Syros|Pherecydes]] Gjatë gjithë historisë, ishulli ishte i njohur si Syra, pastaj Syros ose Siros. Në kohët e mëvonshme, duket se ka qenë e banuar nga Fenikasit. Në poemën epike të Odiseas, Syros ishte vendi i bariut të derrave Eumaeus i cili e përshkroi atë gjerësisht (Odisea, XV, 403 sq.).
Ishulli ishte gjithashtu shtëpia e filozofit Ferecides mësues i Pitagorës. Ajo zotëronte dy qytete kryesore, Syros (tani Ermoupoli modern ) dhe një qytet tjetër në bregun perëndimor ku qëndron sot Galissas.
Ishulli nuk luajti një rol të rëndësishëm gjatë antikitetit klasik as në vitet e hershme kritiane, nuk ishte as një dioqezë në një kohë kur edhe ishulli më i vogël posedonte peshkopin e saj. Gjatë Perandorisë Romake kryeqyteti i Syros ishte vendosur në zonën të Ermoupoli të tanishëm.
Mesjeta
thumb|Inside the Cathedral of [[Saint Nicholas in Ermoupolis, patron saint of Syros.]] thumb|Anastaseos church in Vrodado.
Në fund të kohëve të lashta, bastisjet barbare dhe piratetrike, të cilat prekën detin Egje] për shumë shekuj, e çuan Syros të mposhtet. Ishulli, së bashku me Ciklades të tjera, u shkatërruan disa herë gjatë Mesjetës nga grabitës nga drejtime të ndryshme duke përfshirë Siçilianët, [[Arabët, Turqit dhe Republikën e Venedikut.
Në vite Bizantine, Syros përbënte pjesë të Theme of the Sea Egje, së bashku me pjesën tjetër të ishujve Cikladike. Pas përmbysjes së Bizantit në Kryqëzatën Katërt nga Venedikasit dhe Frankët në vitin 1204, ishulli u pushtua përfundimisht nga Venedikasit nën udhëheqjen e Marco Sanudo. Si pjesë e Dukës së Arkipelagut, Syros do të qëndronte nën sundimin venecian deri në 1522.
Ishte në këtë kohë që Ano Syros u themelua. Gjatë Latinokratisë, shumica e komunitetit lokal ishin katolikët romak, por mbajtën gjuhën greke. Gjatë sundimit të gati tre e gjysmë shekuj të Dukës së Archipelagut, Syros kishte një regjim feudal.
Era otomane
parapamje|Katedralja katolik parapamje|Katedralja nga 1640, Ano Syros
Drumja
Demografi
Ky vendbanim krejtësisht është i banuar nga popullata Shqiptare.
Siros
Era otomane
Nga shekulli i 16-të, flota e Perandorisë Osmane u bë dominues në Egje dhe Dukati ra. Në 1522 pirati Barbarossa pushtoi ishullin, i cili do të njihej si "Sire" gjatë sundimit otoman. .
Në të njëjtën kohë, pas një marrëveshjeje të Francës dhe Selisë së Shenjtë me autoritetet osmane, katolikët e ishullit u nënshtruan mbrojtjen e Francës dhe Romë.
Dioqeza katolike katolike e Syros ishte një dioqezë latine, suffragani i Naxos. Venecianët kishin themeluar atje një peshkopatë latine, e cila iu nënshtrua Kryepeshkopatës Latine të Athinës deri në 1525. Që nga koha e okupimit të ishullit nga turqit në shekullin e 16-të, grekët krijuan një ortodoks peshkopatë metropolitane në Syros: Joseph është më i hershmi i njohur, së bashku me Simeonin që vdiq në 1594 dhe Ignati në 1596. Ishulli u bë në pjesën më të madhe katolike.
Pas gjysmës së dytë të shekullit të 17-të, filloi një periudhë e rimëkëmbjes ekonomike të Egjeut, duke kulmuar gjatë tranzicionit nga shekulli 18 në shekullin e 19-të. Regjimi i veçantë i ishujve lejoi zhvillimin e vetëqeverisjes lokale. Rënia e piraterisë që nga fillimi i shekullit 19 çoi në çlirimin gradual të rrugëve detare të Mesdheut Lindor
Kufonisi i Poshtëm
Kato Koufonissi është një ishull grek.
Joan Laporta
Joan Laporta, i cili është anëtar i klubit që nga 17 gushti, 1974, u bë president i klubit më 15 Qërshor 2003 dhe u prap u rizgjedh president në verën e vitit 2006.
Laporta është një antar themelues dhe pronar i zyrës së avokatëve LAPORTA & ARBÓS, 'Abogados Asociados', dhe është një profesor bashkpunëtor në Pronën dhe seminarin e Pronës dhe Regjistrimit të drejtë në Faultetin e Arkitektëve Teknik në universitetin e Barcelonës (UB). Ai është gjithashtu në këshillin e konsullit Japonez në Barcelonë.
Karriera ne FC Barcelona
Joan Laporta u bë president i FC Barcelona pasi fitoi zgjedhjet më 15 Qërshor 2003. Ishte një fitore bindëse: Joan Laporta, 27.138 vota (52.57%); Lluis Bassat, 16.412 vota; Jordi majo 2.490 vota; Josep Martinez-Rovira, 2.388 vota; Josep Maria Minguella, 1,867 vota; dhe Jaume Llaurado, 987 vota. Në verën e vitit 2006, Joan Laporta fitoi për herë të dytë zgjedhjet presidenciale, kur nevoiteshin vetëm 1,804 nënshkrime pë të qëndruar në atë pozitë (ai morri 8.994). Pas 33 ditësh kur klubi u menagjua nga Komisioni Drejtues të udhëhequr nga Xavier Sala, që nga komisioni Financiar, Joan Laporta edhe një herë u shpall president i FC Barcelona në ditën e 41'të të edicionit të Trofeut Joan Gamper që u luajt më 22 gusht 2006.
Nën drejtim të Joan Laporta, klubi përpiqej që të rriste vlerat tradicionale të cilat ishin të lidhura me Barça'n: Nacionalizmi Katalan, puna civile dhe univerzaliteti. Presidenti i FC Barcelona gjithmonë ka dashur që klubi të jetë shembull për të luftuar kundër dhunës në stadiumet e futbollit, paqes, solidaritetit, demokracisë dhe lirisë individuale dhe kolektive. Të drejtuar nga politika 'Zero toleranca', bordi i klubit i dha fund sjelljes së dhunshme në Camp Nou si pjesë e një iniciative që u aplauzua nga bota e futbollit.
Një tjetër projekt i madh i Joan Laporta's ishte që të vendoste sfidën e mrekullueshme që kishte për qëllim rritjen e antarësisë në klub. Në 2003, Barça pati 106,372 anëtarë, dhe ajo u përmirsua shumë në vitin 2007 kur klubi i kishte 156,000 anëtarë.
Në tentim për tu bërë klubi më i madh në botë, Joan Laporta përfundoi një projekt që i shfaqi botës se Barça është klub shoqëror, humanitar dhe me solidaritet. Klubi u stabilizua në të dyja, edhe në kuptimin Financiar por edhe sportiv, formula të reja që ndihmuan që FC Barcelona të bëhej 'më shumë se klub' në botë, një synim që paraqiti në bashkpunim me marrëveshjet me Unicef, Unesco dhe Acnur.
Joan Laporta si president i një nga klubeve më të rëndësishme në futboll në kontinent gjithashtu pati projekte për të reklamuar interesat e klubit në nivelin Evropian. Ai është një anëtar i grupit punues për çështjet financiare të FIFA's "për të mirë të ndeshjes", një anëtar i bordit të strategjisë së futbollit profesionist në Evropë i UEFA, një anëtar i nëngrupit punues të FIFA's "Zotërimi i Klubeve dhe licensa e klubeve", president i grupit punues të FIFA's "për të mirë të ndeshjes" dhe drejtor i ECA (Asociata e Klubeve Evropiane). Presidenti i Barça's ka arritur qëllimin që të kompenzohen klubet nga organizatat ndërkombëtare kur lojtarët të shkojnë të luajnë për Kombëtaret e tyre.
Në sensin sportiv, Joan Laporta ka shumë arritje të mëdha. Pas një sezoni ku krijoi një projekt totalisht të ri së bashku me trajnerin Frank Rajkard, për dy sezone konfirmoi që klubi po shkon në rrugë të drejtë, me dy tituj të fituar me rradhë në Ligë plus një Kupë Evropiane të fituar në Paris në maj të vitit 2006. Pas largimit te rijkaard nga stoli u duk se edhe per laporten po bie zili, mirepo nuk u be ashtu. Bordi i Barcelones vendosi qe ai te mbetet ne krye te klubit katalan. Stolin e treinerit e zuri Pep Guardiola nje ish futbollist dhe nje legjende e futbollit spanjoll dhe evropian. Ne fillim pesoi humbje ne ndeshjen e pare kunder numancias si mysafir dhe ne ndeshjen e dyte i ndane piket me Rasing Santanderin ne Camp Nou, gje qe dukej se ende eshte situate e zbehte ne Futbol Club Barcelona. qe nga java e trete ndryshoi gjithqka kuqe e blute filluan me motiv shume te madh ndeshjet dhe cdo rezultat ishte bindes. Për më tepër ata shënuan fitore bindëse në të gjitha ndeshjet “derbi” nga të cilat veçohen: Valencia, Sevilja, Atletico Madrid dhe Real Madrid. Kjo e fundit si “derbi i jetes” që ndryshe quhet edhe “jeta ime është vdekja yte, si dhe jeta yte vdekja ime” fituan me rezultat 2:0 në camp nou edhe 2:6 në Santiago Bernabeu. Ata për sezonin 2008/09 fituan LA Tripleta që dmth copa del rey (athletic bilbao – 4:1), la liga (real madrid 2:6) dhe Uefa Champions League (Manchester United – 2:0). Tani Joan Laporta mund të krahasohet me presidentët më të suksesshem të të gjithë historisë së futbollit evropian dhe botërorë. Joan Laporta mbetet njeriu i vetëm i cili realizoi ëndërrat e mia si dhe të të gjithë shokëve të mi të quajtur “Blaugrana al vint”. Solli lojtarët që ne kishim ëndërr t’i shohim në Camp Nou, solli trofetë që ne vetëm kishim dëgjuar për ato dhe çka është më e rëndë fitonin ata që kishin ngatërruar artin e futbollit me materializmin e futbollit. Rroftë Joan Laporta, Rroftë Klubi Ynë i Zemrës. Visca El Barça, Visca Catalunya. Salim Memishi.
Merci, 11.02.2010
Bexar County (Texas)
Bexar është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Kantina
Burim i të dhënave
Adega
Iznate
Iznate është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Axarquía, të provincës Málaga, në Andalusia. Iznate ka 927 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 8 km2.
Vodicë
Vodica është një fshat në komunën Kotë në rrethin e Vlorës të Shqipërisë.
Niqirova
Niqirovë, (Никифорово/Nikiforovo) ёshtё fshat nё komunën e Mavrovës dhe Radostushës, Maqedoni.
1768
Mbi vitin 1768.
Tribuna (gazetë)
Lidhje të jashtme
http://www.tribuna-news.com/
Kësheva
Këshevë, (malazezisht: Кршево/Krševo) është vendbanim në  komunën e Tuzit në Mal të Zi.
Demografi
Ky vendbanim krejtësisht është i banuar nga popullata Shqiptare.
Severi II
Severi II ose Flavius Valerius Severus (vdiq në shtator 307) ishte një perandor romak nga 306 deri në 307. Pasi nuk arriti të rrethonte Romën, ai iku në Ravenna. Mendohet se është vrarë aty ose është ekzekutuar afër Romës.
Biografia
Severus ishte me origjinë modeste, i lindur në Ilirinë e Veriut rreth mesit të shekullit të tretë. Një mik i perandorit Galerius, ai u ngrit për t'u bërë oficer i lartë në ushtrinë romake, duke u emëruar si Cezar i Perandorisë Romake Perëndimore. Sipas Laktantit, Diokleciani e kundërshtoi sugjerimin e Galeriut, duke thënë në përgjigje: "Çfarë! Ai kërcimtar, ai pijanec i zakonshëm që e kthen natën në ditë dhe ditën në natë?" Galerius këmbënguli, duke thënë se Severus ka shërbyer me besnikëri si paguesi dhe furnizuesi i ushtrisë. Diokleciani u pajtua dhe Severus arriti në postin e Cezarit më 1 maj 305, duke u bërë kështu kolegu i vogël i Konstancit I, augustus i gjysmës perëndimore të perandorisë.
August, 306–307
Me vdekjen e Konstancit I në Britani në verën e vitit 306, Severus u gradua në augustus nga Galerius. Kjo u bë si një reagim ndaj brohoritjes së Konstandinit I (djali i Kostandinit) nga ushtarët e tij në York. Lactantius raporton se Galerius e kishte bërë këtë për të promovuar të moshuarin në postin më të lartë, duke pranuar simbolet perandorake të Kostandinit dhe duke e pranuar atë si anëtar të Tetrarkisë, megjithëse me gradën e Cezarit.
Kur Maxentius, djali i perandorit në pension Maximian, u revoltua në Romë, Galerius dërgoi Severusin për të shtypur rebelimin. Severus u zhvendos drejt Romës nga kryeqyteti i tij, Mediolanum, në krye të një ushtrie të komanduar më parë nga Maximian. Nga frika e ardhjes së Severus, Maxentius i ofroi Maksimianit bashkëqeverisjen e perandorisë. Maksimiani pranoi dhe kur Severus mbërriti nën muret e Romës dhe e rrethoi atë, njerëzit e tij shkuan te Maksimiani, komandanti i tyre i vjetër. Severus iku në Ravenna, një pozicion i padepërtueshëm. Maksimiani i ofroi t'i kursente jetën dhe ta trajtonte atë në mënyrë njerëzore nëse dorëzohej paqësisht, gjë që bëri në mars ose prill 307. Megjithë sigurinë e Maksimianit, Severus megjithatë u shfaq si rob dhe më vonë u burgos në Tres Tabernae. Një besim është se kur vetë Galerius pushtoi Italinë për të shtypur Maxentius dhe Maximian, i pari urdhëroi vdekjen e Severus dhe se ai u ekzekutua në shtator 307 në Tres Tabernae, afër Cisterna di Latina aktuale. Lactantius raporton se atij iu lejua të vriste veten duke hapur venat e tij. Një besim tjetër është se Severus II u vra në Ravenna.
Severi u pasua nga djali i tij Flavius Severianus, por ai u vra përfundimisht gjatë luftës së tij kundër Licinius.
Salepi
Salepi i referohet orchidesë dhe pijes së salepit. Është një pluhur që fitohet me coptimin e rrënjëve të thata nga bima Orchis mascula ose Orchis militaris dhe llojeve tjera të ngjajshme të orhideve të cilat përmbajnë polisaharide të ashtuquajtura glucomannan.
Etimologjia
Thuhet se fjala salep vjen nga shprehja arabe ḥasyu al-tha`lab që do të thotë "testikul i dhelprës"— të cilit i ngjajnë rrënjët e orhidesë; po ta krahasojmë me fjalën greke ὄρχις, órchis, e cila ka kuptimin "testikul" dhe "orchid". Përndryshe fjala turke vjen nga arabishtja saḥlab me të cilën ata e emërojnë bimën e orhidesë dhe pijen salep nga kjo bimë. Ngjajshmëria e rrënjëve të orhidesë me testikujt e bën salepin të konsiderohet edhe si afrodiziak.
Pija
Salepi është pije e popullore në Turqi në Lindjen e Mesme në Angli dhe në Gjermani para se të përdorej kafja dhe çaji më vonë ai ofrohej si alternativë nëpër kafene,Në Shqipëri ,Salepi është rrënjë bimore dhe pije lokale,dhe që shitej nëpër super e mini markete,markete,dhe përdorej nëpër bare të ndryshme.Pluhuri i pregatitur hidhet në ujë të nxehtë i shtohet sheqer dhe aroma portokalli ose trëndafili.
Edhe Romakët e vjetër përdornin rrënjët e orhidesë për të bërë pije të cilat ata i quanin satyrion dhe priapiscus. Sipas emrave që u dhanë këto pije konsideroheshin afrodiziak të fuqishëm.
Përgatitja
Salepi perdoret edhe si pije 1.Uji  2.pluhur salepi 3.kanelle
Blanco County (Texas)
Blanco është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
1769
Mbi vitin 1769.
Chen Yi
280px|parapamje|Çen Ji Çen Ji (kinezçe: 陈毅) ishte ministri i jashtëm i Kinës nga viti 1958 deri në vitin 1972.
Jetëshkrimi
Çen Ji është një nga themeluesit dhe udhëheqësit e Ushtrisë së Çlirimit të Popullit Kinez, strategu dhe marëshalli i Republikës. Pas krijimit të Kinës së re, Çen Ji u zgjodh me radhë zv-kryeministër, ministër i jashtëm dhe nën-kryetar i Këshillit Qendror Ushtarak.
Duke filluar nga viti 1958, si zv-kryeministri dhe ministri i jashtëm, Çen Ji zbatoi aktivisht idet politike të marrëdhënieve të jashtme të Mao Ce Duni dhe të Zhou Enlait, morri pjesë në hartimin e strategjisë së punëve të jashtme të Kinës së re duke marrë pjesë në një sërë veprimtarish të rëndësishme diplomatike. Në tetor të vitit 1952, si anëtari i delegacionit të Partisë Komuniste të Kinës, Çen Ji mori pjesë në Kongresin e 19-të të Partisë Komuniste të Bashkimit Sovjetik dhe u takua me Stalinin. Në tetor të vitit 1954, Çen Ji drejtoi delegacionin kinez dhe vizitoi Republikën Demokratike të Gjermanisë dhe Poloninë. Në prill të vitit 1955, si ndihmësi i Zhou Enlait dhe anëtari i delegacionit të qeverisë kineze, Çen Ji mori pjesë në konferencën Azi-Afrikë të Bandungut. Në shkurt të vitit 1958, me statusin e zv-kryeministrit dhe të ministrit të jashtëm, Çen Ji e shoqëroi Zhou Enlai dhe bëri vizitë miqësore në Republikën Demokratike Popullore të Koresë dhe zgjidhi punën e kthimit në atdhe të Ushtrisë Vullnetare të Popullit Kinez. Në vitin 1960, Çen Ji vizitoi me radhë Birmania, Indi, Nepali, Kamboxhia, Mongoli, Afganistan etj dhe nënshkroi Traktatin e Miqësisë dhe Marrëveshjen Ekonomike midis Kinës dhe Nepalit; Traktatin e Miqësisë dhe të Mos-shkeljes me Njeri-Tjetrin midis Kinës dhe Kamboxhias; Traktatin e Ndihmave Miqësore me Njeri-Tjetrin midis Kinës dhe Mongolisë; Traktatin e Miqësisë dhe të Mos-Shkeljes me Njeri-Tjetrin midis Kinës dhe Afganistanit.
Rodosi
Rodi ose Rodosi (greq. Rhodos) është një ishull grek.
Ky ishull eshte shume i bukur.
Ai ka shume vende te bukura si:
Kalithea, Xhamia e Rexhep Pashës, Xhamia Sylejmanie, Xhamia e Ibrahim Pashës etj.
Bollëku në Shqipëri
Askush nuk po vdes nga uria, por Shqipëria është ende kombi më i varfër i Evropës dhe nuk ka mjaft mish, djathë apo fruta për të shikuar përreth.
Shqipëria ka qene një regjim komunist në kohën e diktatures por tani eshte kthyer në një republike demokratike.
Pjesa më e madhe e varfërisë në Shqipëri konsiderohet e thellë, ku të ardhurat janë nën standardet minimale të pranueshme.
Shumica e njerëzve që jetojnë në nivele të varfërisë absolute ndodhen në zonat rurale.
Varfëria në Shqipëri u përshpejtua me krizën ekonomike të vitit 1997.
Varfëria është më e lartë në zonat rurale dhe veçanërisht në zonat malore. Zonat urbane janë më të zhvilluara se zonat rurale. Në vitet e fundit, Shqipëria shënon mesatarisht 20 % të popullsisë që jeton në nivele të varfërisë absolute.
Lakmia (roman)
"Lakmia" roman me Autore Brunilda Zllami. Shtëpia botuese "Dudaj", 2009. Faqe: 430.
Lakmia e pangopur, korrupsioni, mashtrimi janë disa nga fenomenet që shpërfaqen brenda këtij libri. Dëshira për të triumfuar, etja për pushtet, grykësia e pafre... Po cili është çmimi i lakmisë? Kjo është pyetja, përgjigjja e së cilës mund të gjendet në këtë libër.
Vajzë (Vlorë)
Vajza është një fshat në komunën Kotë në rrethin e Vlorës të Shqipërisë.
Stinë e mërzitshme në Olymp
Stinë e mërzitshme në Olymp është një Dramë e shkruajtur nga Ismail Kadare. Shtëpia botuese Onufri.
Zeusi ndihet i kërcënuar nga një komplot dhe “çështja Promethe”, para pajtimit mes atyre të dyve, është procesi i parë politik i historisë. Edhe pse e ka pushuar luftën me zotin madhor, Prometheu prapë nuk ndihet i qetë.
Sistemi shtetror - Malajzia
Malajzia adopton sistemin e demokracisë parlamentare, në të cilin egzistojnë parlamente te shteteve e poashtu parlamenti federal.
Kantoni Saint-Ouen-l'Aumône
Kantoni Saint-Ouen-l'Aumône (frëngjisht: Canton de Saint-Ouen-l'Aumône) është një kanton në departamentin Val-d'Oise, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Ouen-l'Aumône. Ka sipërfaqe 23.38km2 dhe popullsi 28589 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Ouen-l'Aumône aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Eliza Manningham-Buller
Elizabeth Lydia Manningham-Buller, lindur me datë 14 korrik 1948 është drejtoresha e përgjithshme e MI5, shërbimin anglez të sigurimit të brendshëm, e emëruar në këtë detyrë në tetor 2002.
Fëmijëria dhe shkolla
Ajo është vajza e dytë e Reginald Edward Manningham-Buller 1st Viscount Dilhorne (Viskonti i parë i Dilhornit). Reginald Edward Manningham-Buller e përfundoi karrierën e tij si Attorney General dhe Lord Chancellor. Elizabeth ndoqi mësimet në shkollat Northampton High School dhe më vonë Benenden School. (Benenden School është një shkollë private vetëm për vajza)
Pas përfundimit të shkollës së mesme ajo filloi të studionte gjuhë dhe letërsi angleze në Lady Margaret Hall, Oxford gjatë periudhës 1971-1974. Mendohet se MI5 i propozoi që gjatë viteve të shkollës që ajo të fillonte të punonte në shërbimin e sigurimit. Ajo e refuzoi këtë propozim dhe punoi për 3 vjet si mësuese e gjuhës angleze në Queen's Gate në Londër.
Karriera në MI5
Ajo avancoi shpejt në detyrë nga zbardhja e bisedave të përgjuara mes diplomatëve të vendeve të Traktatit të Varshavës tek puna e mirëfilltë e kundërspiunazhit. Në përfundim të Luftës së ftohtë ajo kryente detyrën e shefes së seksionit të kundërzbulimit për Bashkimin Sovjetik. Ajo ishte një nga 5 agjentët të cilët kishin dijeni mbi aktivitetin e Oleg Gordievskij si agjent i dyfishtë. Zyrtarisht Oleg Gordievskij punonte si zëvendësshef i KGB në ambasadën e Bashkimit Sovjetik në Londër. Gordievskij do të përmendte gjithmonë se aftësia e Manningham-Buller për të ruajtur sekretet i shpëtoi atij jetën. Më vonë u zbulua se 2 nga asistentët e Manningham-Buller, të cilët kishin dijeni mbi aktivitetin e Gordievkij punonin në të njëjtën zyrë me Michael Bettany, i cili për vite me radhë kishte punuar si agjent i dyfishtë për KGB. Kuptohet se çfarë fati do të kishte pasur Gordievskij në qoftë se Bettany do të kishte nuhatur diçka rreth Gordievskij.
Gjatë periudhës së Luftës së Parë të Gjirit ajo shërbeu si agjente ndërlidhjeje mes shërbimeve sekrete angleze dhe atyre amerikane e stacionuar në Washington, D.C.. Pas kësaj detyre ajo u kthye në Londër ku nga viti 1992 mori përsipër drejtimin e seksionit të kundër-terrorizmit irlandez. Në këtë kohë përgjegjësia kryesore për anti-terrorizmin iu hoq Metropolitan Police dhe iu kalua MI5.
Më vonë ajo do të kryejë detyrën e anëtares së Bordit Drejtues të Shërbimit të Sigurimit dhe drejtore e survejimit dhe operacioneve teknike (përgjimet elektronike etj).
Ajo u emërua nëndrejtore e përgjithshme në vitin 1997 dhe në vitin 2002 ajo zëvendësoi në detyrë Sir Stephen Lander si drejtore e përgjithshme e MI5. Ajo është gruaja e dytë që drejton MI5. E para grua që drejtoi MI5 ishte Stella Rimington. Stella Rimington e përgëzoi atë pas emërimit dhe e vlerësoi si "shumë e zgjuar, me shumë eksperiencë dhe një njeri i këndshëm". Megjithatë nofka e saj që nga ditët e shkollës është "Bullying manner".
Në shtator 2005 ajo mbajti një fjalim në të cilin ajo shprehu nevojën për një debat mbi të drejtat dhe liritë civile në kohën e terrorizmit ekstrem duke sugjeruar se Britania e Madhe duhej të përcaktonte se cilat liri dhe të drejta janë të shenjta dhe të paprekshme dhe cilat mund të kufizohen në qoftë se shihet e domosdoshme.
Martesa dhe jeta private
Asaj i pëlqejnë fjalëkryqet dhe të gatuajë mish të pjekur të furrës çdo të dielë! Eliza Manningham-Buller është e martuar me David, mbiemri i të cilit nuk është bërë asnjëherë i njohur. Ata nuk kanë fëmijë nga martesa e tyre, por David ka 5 fëmijë nga një martesë e mëparshme. David thuhet se është djali i nënkoloneli në ushtrinë angleze dhe i cili ka dhënë leksione në filozofinë e moralit në St Andrews University, Edimburgh, Skoci. Thuhet se vitet e fundit ai punon si karpentier. Ai është irlandez katolik dhe thuhet se në rininë e tij ishte radikal i majtë. Sipas miqve të tyre ai nuk e dinte se çfarë detyre kryente gruaja e tij e ardhshme gjatë periudhës "së njohjes".
Udhëheqës të shteteve në vitin 1901
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Joan Orlandho
Joan Orlandho u lind në Peca rreth vitit 1770 në një familje të pasur me prejardhje nga Kranidhi, që ishte vendosur në atë ishull. Ishte pronar i rëndësishëm anijesh. Prej vitit 1811 u vendos në ishullin Nidhra, mori pjesë në luftën çlirimtare të Greqisë dhe i vuri anijet e tij në shërbim të komandës revolucionare. Mori pjesë si përfaqësues i plotfuqishëm i Nidhrës në Mbledhjen Kombëtare, të parën, (1821), të dytën, (1823) dhe të katërtën, (1829) dhe më vonë u bë edhe kryetar i kuvendit. Vdiq në Nidhra në 1852. Ai ishte martuar me motrën e familjes së parisë së Nidhrës dhe pronarë anijesh, të Llazar dhe Jorgo Kunduriotit.
La Liga 1961-62
Statistika të La Liga në sezonin 1961/1962.
Sezoni i La Liga 1961-62 ishte i përbërë prej këtyre ekipeve:
Tabela finale
Poz=Pozicioni, Ek=Ekipi , Nd=Ndeshje  ,  Fi=Fitore , Bar=Barazime  ,  Hu= Humbje  ,  Gsh=Gola të shënuar  ,  Gp=Gola të pësuar  , Gd=Diferenca e golave.
Kantoni Montrésor
Kantoni Montrésor (frëngjisht: Canton de Montrésor) është një kanton në departamentin Indre-et-Loire, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montrésor. Ka sipërfaqe 373.78km2 dhe popullsi 5475 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montrésor aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Pankrati
Pankrat (greqisht: Παγκράτες/Pangrátes) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi.
1770
Mbi vitin 1770.
Drashovicë
Drashovica është një fshat në komunën Kotë në rrethin e Vlorës të Shqipërisë.
Bajraku
Bajraku (shqip. flamuri) ka qenë një njësi territoriale osmane që përbëhej nga fshatra në zona malore në Ballkan, mbi të cilën mbështetej rekrutimi ushtarak. U instalua në fund të shek. XVI duke u përpjekur të kryente edhe funksione gjyqësore. Në thelb të bajrakut qëndronte organizimi i vjetër shoqëror i fisit dhe i farës.
Pamje e përgjithshme
Bajraku përbënte një njësi ushtarake të territorializuar, përbëhej nga një apo më shumë fise, por u aplikua gjithashtu në krahina më homogjene dhe jofisnore. Institucioni administrativ i bajrakut iu mbivendos dhe integroi brenda vetes institucionet etnografike të malit dhe dheut. Institucione të cilat nuk ishin lënë në harresë: institucioni më i lartë i pleqnimit kanunor në Lurë quhej “Kuvendi i Dheut të Lurës”, në Lumë ka patur vise banorët e të cilave quheshin malësorë dhe të tjerë dhetarë , në një mikrotoponim të Shkodrës i referohet një rrapi si Çinari i Hoxhë Dheut - titull që i jepej në kohët e shkuara gjyqtarit paqtues për fshatrat. Në rastin e Shkrelit një gjë qe fisi i Shkrelit, një gjë është bajraku i Shkrelit si njësi administrative dhe një gjë është mali i Shkrelit që lidhej me qënien e një bylykbashi. Kelmendi nuk ka qenë një bajrak i vetëm, por një mal me katër bajrakë (kjo pas ~1860), Gruda trajtohej si mal me dy bajrakë, ndërsa nuk kishte një fis Grudë.
Bajrakut i printe bajraktari, tek i cili ishte integruar figura e të parit të fisit, ose në rast se nuk ishte përfaqësues i ndjesive të fisit a bashkësisë, atëherë i pari i fisit quhej vojvodë, pavarësisht përzgjedhjes së bajraktarit nga autoritetet osmane. Bajraktari kishte detyrim t'u përgjigjej autoriteteve osmane kur i kërkohej të thërritte burra në armë në këmbim të privilegjeve, dhe ndonjëherë kryente detyra administrative dhe juridike të rëndësishme. Bajraku lidhjen me aparatin administrativ lokal e bënte përmes bylykbashit.
Bajraqët mund të afroheshin drejt një lloj federimi, mbase për t'iu afruar njësisë etnografike që fiset ishin para se të instalohej ky institucion. Bashkësi bajrakësh të këtij lloji mund të përmenden Malësia e Madhe e njohur si Shtatë Malet, Dukagjini, Malësia e Gjakovës, etj. Ekzistojnë po ashtu ndër krahina etnografike jofisnore në formën e një bashkësie krahinore, si Mati, Dibra, Luma, Hasi, etj.
Bajraktarët në viset shqiptare
Sa u përket viseve shqiptare përmendja e parë e ofiqit të bajraktarit në mënyrë të përsëritur nga studjuesit ndodh më 1696. Duke u mbështetur në tetë brezat derës të bajraktarëve të Hotit, sipas gojëdhënës së kësaj shtëpie, duke marrë për të mirëqenë se nuk e morën tagrin e bajraktarëve prej kujt tjetër përveç autoriteteve osmane, e shpie formimin e këtij institucioni në fundshekullin e XVII.
Sipas Durham dhe Hasluck posti i bajraktarit ka qenë i trashëgueshëm sipas lisit të gjakut, por sipas Zojzit ndër të gjitha pozitat e fisit vetëm posti i bajraktarit nuk ka qenë i trashëgueshëm për shkak se sherre për kryesinë mund të lindnin gjithnjë. Në krahinat jofisnore të Shqipërisë së Mesme, si Shpati dhe Martaneshi, ofiqi i bajraktarit dorovitej nga një familje tek tjetra. Në raste dorëheqje nga bajraktari i trashëguar, mund të kishte një formë regjence nga një i afërm i besuar siç qe rasti i Mirditës në mërgimin e gjatë të Preng Bibë Dodës, krahina u pri prej Marka Gjonit, në rastin e Matit kur Ahmet bej Zogu qe arrestuar nga austro-hungarezët, krahina qeverisej nga e ëma Sadije hanëmi.
Një bajraktar nga Veriperëndimi (Malësia e Madhe) paguhej trefish dhe merrte tri racione. Bajraktari i Shalës merrte dy pagesa dhe dy racione, një si bajraktar dhe tjetra si individ. Gjithashtu merrte pagesa dhe racione për tre të besuar të tij, dy prej të cilëve e ndiqnin në luftë, ndërsa i treti i ruante familjen, shtëpinë dhe katandinë.
Si administrator bajraktari nuk kishte rrogë fikse, megjithatë fitonte prej pleqnive, tek të cilat paguhej sa një plak ose pleqnar. Sipas dokeve të zonave bëheshin edhe pagesat.
Bajraqët në studime dhe histori
Zef Jubani është i pari studjues shqiptar që, sadopak, u mor me çështjen e bajrakut. Shkrimi i tij "Aktualiteti i popullit shqiptar të Shqipërisë së Epërme" botuar më 1871 bashkë me "Përmbledhje këngësh popullore..." është dëshmia e parë e cekjes së institucionit të bajrakut nga inteligjenca shqiptare.
Përveç datës së sipërthënë për përmendjen e bajraktarit, dokumenti më i hershëm i njohur, që vërteton qënien e bajrakut në Malësi të Madhe, është një shkresë e vitit 1738 e lëshuar nga komanda e Ushtrisë Mbretërore Osmane, që u drejtohet bajraktarëve dhe pleqve të Hotit në lidhje me emërimin e Hasan Hotit bylykbash i atij mali. Dinamika e trevave që u shndërruan në bajrakë bënë që të kishte kryengritje për të dalë nga rendi i ziameteve dhe çifligjeve i ndonjë feudali, gjatë këtij procesit ndonjë emërtim etnografik edhe ndryshoi: krahina që më parë dokumentohej si Shulla, u quajt Has nga shekulli i XVI e më pas. Thyerja e pashallëqeve të Shkodrës dhe Janinës bënë që ndonjë bajrak edhe u prish, kjo për arsye administrativo-ushtarake për t'i mpakur resurset njerëzore.
Sipas vendimit të Kongresit të Berlinit, Malit të Zi përveç tokave të tjera shqiptare iu dhanë edhe bajraqët Shestan, Triesh, Fundna, Kojë dhe pjesërisht ata të Anamalit e Arbneshit të Krajës. Në disa vise shqiptare me të përfunduar procesi i sllavizimit u tjetërsua organizimi i vjetër shoqëror në bajrakët Merkot e Tuxhemil të kazasë së Tivarit, atëherë popullsi kryesisht shqiptare, por të konvertuar më pas në fenë islame, doket zakonore u zëvendësuan nga Sheriati dhe deri më 1878 këta bajrakë kryenin vetëm funksionet ushtarake.
Llofka
Demografi
Ky vendbanim krejtësisht është i banuar nga popullata Shqiptare.
Nga 245 banor sa kishte në vitin 1948, ra në 92 banorë në vitin 2003.
Fizikët e Futbollit
Fizikët e Futbollit Loja e vitit 2014 "Fizikët e Futbollit" është loja e unity 3d. Fizikët e Futbollit "Soccer Physics" në anglisht, është lojë kur lojtarët e futbollit janë shumë fizik dhe gjimnastik, siq është emri i lojës "Fizikët e Futbollit". -Loja përdoret në PC, I Phone dhe Android. Loja përdoret duke prekur butonin që të lëvizin lojtarë.
Kantoni
Kantoni është :
Burim i të dhënave
Kanton Kanton (čvor) Kanton Kanton Kanton Canton Kanton Kanton Cantone カントン Kanton Kanton Kanton Kanton Kanton Кантон Кантон Kanton Kanton Кантон
Four Corners
parapamje|240px|Rajoni i Four Corners është rrethi i kuq në këtë hartë. Shtetet e Four Corners janë të theksuara me portokalli. parapamje|Flamujt që rrethojnë [[Four Corners Monument. Në rendin e akrepave të orës duke filluar nga flamuri më i përparmë, flamuri shtetëror i Arizonës, flamuri i Kombit Navajo (dy herë), Utah, rezervimi i Ute Mountain Ute Tribe, Kolorados, Nju Meksikos, Kombi Navajo (shkalla e tretë) dhe flamuri i Shteteve të Bashkuara Shtetet e Amerikës]] Four Corners është një rajon i Shteteve të Bashkuara Jugperëndimore që përbëhet nga këndi jugperëndimor i Kolorados, këndi juglindor i Utah, këndi verilindor i Arizonës dhe këndi veriperëndimor i Nju Meksikos. Zona e Four Corners është emëruar pas katërkëndëshit në kryqëzimin e gjerësisë gjeografike veriore afërsisht 37° me gjatësinë gjeografike perëndimore 109° 03', ku takohen kufijtë e katër shteteve dhe shënohen nga Four Corners Monument. Është i vetmi vend në Shtetet e Bashkuara ku takohen katër shtete. Pjesa më e madhe e rajonit Four Corners i përket kombeve gjysmë autonome vendase amerikane, më i madhi prej të cilëve është Kombi Navajo, i ndjekur nga rezervat dhe kombet fisnore Hopi, Ute dhe Zuni. Rajoni Four Corners është pjesë e një rajoni më të madh të njohur si Rrafshnalta e Kolorados dhe është kryesisht rural, i thyer dhe i thatë. Përveç monumentit, zonat e vizituara zakonisht brenda Four Corners përfshijnë Luginën e Monumentit, Parkun Kombëtar Mesa Verde, Kanionin Chaco, Kanionet e Monumentit Kombëtar të Lashtëve dhe Monumentin Kombëtar të Canyon de Chelly. Qyteti më i populluar në rajonin Four Corners është Farmington, New Mexico, i ndjekur nga Durango, Colorado.
Historia
Shtetet e Bashkuara fituan rajonin e katër anët nga Meksika pas përfundimit të Luftës Meksikano-Amerikane më 1848. Në vitin 1863 Kongresi krijoi Territorin e Arizonës nga pjesa perëndimore e Territorit të Nju Meksikos. Kufiri u përcaktua ligjërisht si një vijë që shkonte drejt jugut nga këndi jugperëndimor i Territorit të Kolorados, i cili ishte krijuar në vitin 1861. Ky ishte një akt i pazakontë i Kongresit, i cili pothuajse gjithmonë përcaktonte kufijtë e territoreve të reja si vija të gjerësisë ose gjatësisë gjeografike. ose pas lumenjve, por rrallë si zgjerime të kufijve të tjerë.
Duke përcaktuar një kufi si fillim nga cepi i një tjetri, Kongresi siguroi krijimin eventual të katër shteteve që takohen në një pikë, pavarësisht nga gabimet e pashmangshme të rilevimit të kufijve. Për shkak të një gabimi "standard" të sondazhit të kohës, vendndodhja fillimisht e anketuar e pikës "Four Corners" u gjet pa dashje nga anketuesi i saj fillestar si 1,821 ft (555 m) në lindje të vendndodhjes origjinale të specifikuar në fakt nga Kongresi i SHBA në vitin 1863. Zona u anketua për herë të parë nga Qeveria e SHBA-së më 1868 si pjesë e një përpjekjeje për ta kthyer Territorin e Kolorados në një shtet, i pari nga shtetet e Katër Këndeve të formuar.
Shenja e parë u vendos në vendin e vëzhguar dhe aktual në vitin 1868. Në vitin 1925, rreth 57 vjet pasi Kongresi u përpoq për herë të parë të specifikonte vendin, problemet që rrethonin shënuesin fillimisht të gabuar u ngritën përpara Gjykatës së Lartë të SHBA-së. Për të korrigjuar miqësisht këtë gabim origjinal të anketimit, Gjykata e Lartë e SHBA-së më pas ripërcaktoi pikën e Four Corners, duke e zhvendosur zyrtarisht pikën e Katër Këndëve afërsisht 1800 këmbë (550 m) në lindje, ku sondazhi origjinal e kishte mbajtur fillimisht të gjithë së bashku, dhe ku ka mbetur edhe sot e kësaj dite, e shënuar siç duhet. Ky gabim fillestar i sondazhit ka rezultuar në disa keqkuptime të kahershme në lidhje me vendndodhjen e saktë të shënuesit të Katër këndeve, disa prej të cilave mbeten edhe sot e kësaj dite. Qeveria e parë fisnore Navajo u krijua në vitin 1923 për të rregulluar një numër në rritje të aktiviteteve të kërkimit të naftës në tokën Navajo.
Gjeografia
Four Corners është pjesë e rrafshnaltës së lartë të Kolorados. Kjo e bën atë një qendër për sistemet e motit, të cilat stabilizohen në rrafshnaltë dhe më pas vazhdojnë drejt lindjes përmes Kolorados dhe në shtetet qendrore. Ky sistem moti krijon borë dhe reshje shiu mbi Shtetet e Bashkuara qendrore.
Zonat e mbrojtura federale në zonën Four Corners përfshijnë Monumentin Kombëtar të Canyon de Chelly, Monumentin Kombëtar Hovenweep, Parkun Kombëtar Mesa Verde dhe Kanionet e Monumentit Kombëtar të Lashtëve. Vargmalet malore në katër qoshet përfshijnë Malet Ute të Fjetura, Malet Abajo dhe Malet Chuska.
Politika
Gjashtë qeveri kanë kufij juridiksioni në Four Corners Monuments: shtetet e Arizonës, Kolorados, Nju Meksikos dhe Utah, si dhe qeveritë fisnore të Kombit Navajo dhe Ute Mountain Ute Tribe. Four Corners Monuments administrohet nga Departamenti i Parqeve dhe Rekreacionit të Kombit Navajo. Kombe të tjera fisnore brenda rajonit të Four Corners përfshijnë Hopi dhe Ute të tjera. The Four Corners është shtëpia e kryeqytetit të qeverisë fisnore Navajo në Window Rock, Arizona. Selia e fiseve Ute Mountain Ute ndodhet në Towaoc, Kolorado. Qeveria federale e SHBA-së ka gjithashtu një prani të madhe në zonë, veçanërisht Departamenti i Brendshëm me Byronë e Çështjeve Indiane dhe Departamenti i Bujqësisë me Shërbimin Pyjor.
Qytetet
Rajoni i Four Corners është kryesisht rural. Qendra ekonomike, qyteti më i madh dhe zona e vetme metropolitane në rajon është Farmington, New Mexico. Vendbanimi i populluar më afër qendrës së Four Corners është Teec Nos Pos, Arizona. Qytete të tjera në rajon përfshijnë Cortez dhe Durango në Kolorado; Monticello dhe Blanding në Utah; Kayenta dhe Chinle në Arizona; dhe Shiprock, Aztec, dhe Bloomfield në Nju Meksiko.
Llazar Kundurioti
Llazar Kundurioti u lind në Idhra në prill të vitit 1769. Që kur ishte katërmbëdhjetë vjeç përfaqësoi të atin e vet në Idhra, i cili ndodhej në Gjenovë dhe pas vrasjes së të atit, në 1799, duke e marrë ai përsipër drejtimin dhe duke e shtuar së tepërmi pasurinë që trashëgoi, u bë njeri prej njerëzve më të fuqishëm të Idhrës, ku kishte qendrën edhe investimi i tij. Edhe pse e quante të parakohshëm Revolucionin Grek, pas shpërthimit të tij u bë mbrojtës i zjarrtë dhe prej pasurisë së familjes Kundurioti, të cilën ai e drejtonte se prijës i saj, e cila llogariste mbi 800’000 anije dydirekëshe, vuri në dispozicion tri të katërtat e tyre në përforcim të Revolucionit. Shërbeu si deputet, i nderuar si qytetari i parë i Greqisë dhe, kur vdiq në 6 qershor 1852, u shpall pesë ditë zi kombëtare.
José Mujica
José Alberto "Pepe" Mujica Cordano (shqiptim spanjisht: [Xose Muxika]; lindur 20 maj 1935) është një politikan nga Uruguai i cili ishte President i Uruguait midis viteve 2010 dhe 2015. Një ish-luftëtar guerilas urban me Tupamaros, u burgos për 13 vjet gjatë diktaturës ushtarake në vitet 1970 dhe 1980. Anëtar i koalicionit të partive të krahut të majtë, Mujica ishte ministër i Blegtorisë, Bujqësisë dhe Peshkimit 2005-2008 dhe Senator. Si kandidat i Broad Front, ai fitoi zgjedhjet presidenciale të 2009 dhe mori detyrën si President më 1 prill 2010.
Ai është përshkruar si presidenti me i varfër në botë, për shkak të jetesës e tij modeste dhe dhurimit të 90 për qind të pagës së tij mujore prej 12.000 $ në dobi të organizatave bamirëse me qëllim që njerëzit e varfër dhe sipërmarrësit e vegjël të përfitojnë.
Happy hacking
Tastiera Happy Hacking është një tastierë e prodhuar nga PPU Systems. Modelet aktuale në prodhim janë Happy Hacking Keyboard Professional 2[1], Professional JP dhe Happy Hacking Keyboard Lite 2.
Energjia nga dallgët
Energjia jetike e ujit ka luajtur nje rol te rendesishem ne zhvillimin e njerezimit prejhistorik. Ajo ka ndihmuar jo vetem njerezit por edhe kafshet per nje mjedis me sa me shume mbeturina dhe ajer me oksigjen. Energjia e valeve te detit ashtu sikurse energjia e eres perdoret per te prodhuar energji elektrike. ne nje vend te pershtatshem ne bregdet ndertohet nje dhome. Valet e detit levizin lart e poshte ujin brenda saj.Levizja e ujit e shtyn me force ajrin para dhe prapa ne turbine.Turbina rretullon gjeneratorin qe krijon energji elektrike.
Bowie County (Texas)
Bowie është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Nikmarashi
Nikmarash, (malazezisht: Никмараш/Nikmaraš) është vendbanim në  komunën e Tuzit në Mal të Zi.
Demografi
Ky vendbanim krejtësisht është i banuar nga popullata Shqiptare. Nga 80 banor sa kishte në vitin 1948, ka rënë në 13 në vitin 2003.
Gjuha shqipe dhe historia e saj
Gjuha shqipe dhe historia e saj Gjinia: Gjuhësi. Autori: Shaban Demiraj. Shtëpia botuese: "Onufri". Viti i botimit 2013. Faqet e librit 424. ISBN 978-9928-164-77-3
1771
Mbi vitin 1771.
1772
Mbi vitin 1772.
Ndriçim Xhepa
Në vitet '90 interpreton role protagoniste edhe në produksione te pavarura si “Kujdes! Kafshon...” te Gernit, “Mbretëresha e bukur” te Mc. Donagh, “Nesër nisemi për në parajsë” te T. Dervishit dhe “Tradheti bashkëshortore” te Pinterit. Ndërsa në Teatrin e Kombësive te Shkupit ka interpretuar në “Mbretin Lir” te Shekspirit.
Aktivizohet me sukses në rreth 30 filma, nga te cilët veçohen “Shokët” i K. Çashkut, “Kohe e largët”, “Treni niset në shtate pa pesë” dhe “Përdhunuesit” te S. Pecanit, “Duaje emrin tënd” dhe “Telefoni i një mëngjesi” te I. Muçajt e K. Mitros, “Hije që mbeten pas” i E. Musliut “Flutura në kabinën time” dhe “Dasma e Sakos” te V. Priftit, “Kthimi i Ushtrisë se Vdekur” i Dhimiter Anagnostit, “Unë e dua Erën” dhe “Porta Eva” te A. Minges, “Plumbi prej plasteline” i A. Minarollit dhe “I dashur Armik” i Gj. Xhuvanit. Aktualisht po xhiron filmin "Lutja e dashurisë", me regjisor A. Minarolli dhe Y. Aliçka.
Brazoria County (Texas)
Brazoria është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
1773
Mbi vitin 1773.
Lerik (rajon)
Lerik është një  pjesë e rajonit ekonomik Lankaran në Azerbajxhan. Sipas regjistrimeve të vitit 2011 përllogaritet se ka një popullsi prej 76400 banorësh. Sipërfaqja e është 1080 km².
Referime
Lerik
Hysoverdhë
Hysoverdha është një fshat në komunën Kotë në rrethin e Vlorës të Shqipërisë.
Mazhar
Mazhari është një fshat në komunën Kotë në rrethin e Vlorës të Shqipërisë.
Colorado County (Texas)
Colorado është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Varfëria në Shqipëri
Varfëria është një koncept i cili shprehet në mënyrë sasiore bazuar në treguesit e të ardhurave për frymë dhe në aftësinë e individëve për të përmbushur nevojat jetësore bazë.
Treguesit më të rëndësishëm të nivelit të varfërisë janë: përqindja e popullsisë që jeton në varfëri absolute (e përcaktuar në Shqipëri si numri i personave me konsum mujor real nën 4,891 lek), dhe përqindja e popullsisë që jeton në varfëri ekstreme (e përcaktuar si numri i personave që kanë vështirësi në përmbushjen e nevojave bazë.
Metodologjia që është përdorur për llogaritjen e këtyre shifrave bazohet në vrojtime të kryera në familjet shqiptare gjatë periudhave qershor 2002, korrik 2005 dhe gusht 2008 nga një projekt i INSTAT, Bankës Botërore dhe UNDP.
Bazuar në dhënat e vrojtimeve, rezulton se në 2008, rreth 12.4% e popullsisë jetonte në varfëri absolute (rreth 373,137 persona), nga 25.4% në vitin 2002 (rreth 813,196 persona).
Shqipëria është ende kombi më i varfër i Evropës. Varfëria në Shqipëri u përshpejtua me krizën ekonomike të vitit 1997. Pjesa më e madhe e varfërisë në Shqipëri konsiderohet e thellë, ku të ardhurat janë nën standardet minimale të pranueshme. Shumica e njerëzve që jetojnë në nivele të varfërisë absolute ndodhen në zonat rurale.
Varfëria është më e lartë në zonat rurale dhe veçanërisht në zonat malore. Zonat urbane janë më të zhvilluara se zonat rurale. Në vitet e fundit, Shqipëria shënon mesatarisht 20% të popullsisë që jeton në nivele të varfërisë absolute.
Rudina
Rudinë, (malazezisht: Рудине/Rudine) është vendbanim në  komunën e Tuzit në Mal të Zi.
Demografi
Ky vendbanim është i banuar krejtësisht nga popullata Shqiptare. Nga 225 banorë sa kishte në vitin 1991, ka rënë në 57 banorë në vitin 2003.
Lankaran (qytet)
Lankaran është një  pjesë e rajonit ekonomik Lankaran në Azerbajxhan. Sipas regjistrimeve të vitit 2011 përllogaritet se ka një popullsi prej  banorësh. Sipërfaqja e është 70 km².
Etimologjia :
Forma e vjetër e emrit ishte "Langarkanan" që në persisht do të thotë "vendi i tërheqjes së spirancës" : "Langar" ( لنگر, spirancë) + "kan" ( کن , për të tërhequr) + "an"( آن , prapashtesa e vendeve). Megjithatë, disa burime thonë se Lankaran thuhet se vjen nga fjalët talish për 'Shtëpia Cane', e cila tingëllon si 'Lan Kəon'. Përndryshe, nga medianishtja *Lan(a)karan-, ku * karan- do të thotë 'kufir, rajon, tokë' dhe Lan është ndoshta një emër i një fisi të Kaspikut.
Historia :
Qyteti u ndërtua në një moçal përgjatë bregut verior të lumit që mban emrin e qytetit. Në zonë ka mbetje të vendbanimeve njerëzore që datojnë në periudhën neolitike, si dhe rrënoja të fshatrave të fortifikuara nga epoka e bronzit dhe e hekurit.
Me vdekjen e Nader Shahut (r. 1736–1747), Khanate Talysh u themelua nga njëfarë Sejjid Abbas, paraardhësit e të cilit ishin anëtarë të dinastisë iraniane Safavide dhe ishin zhvendosur në rajonin e Talishit në vitet 1720 gjatë një periudhe të trazuar në Historia iraniane. Nga themelimi i khanatit deri në vitin 1828, ai ishte nën sundimin e dinastive iraniane Zand dhe Qajar. Në gjysmën e parë të shekullit të 18-të, rusët fituan kontrollin mbi të për disa vjet gjatë Luftës Ruso-Persiane të 1722-1723 ; në 1732 ajo iu dorëzua Iranit me Traktatin e Reshtit. Gjatë Luftës Ruso-Persiane të 1804-1813, Gjenerali Kotlyarevsky, i cili drejtonte kontigjentin më jugor rus gjatë luftës, sulmoi dhe pushtoi kështjellën e Lankaran. Pas Traktatit të Gulistanit të vitit 1813, ai iu dorëzua Rusisë. Irani Qajar do të rimarrë qytetin më vonë gjatë Luftës Ruso-Persiane të 1826-1828, por u detyrua ta kthejë atë pas Traktatit të Turkmenchay (1828), i cili pa fundin përfundimtar të ndikimit pers në Kaukazin e Jugut.