cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Menaxhimi i projekteve
Dokumentimi i Projektit
Dokumentimi i gjithçkaje brenda një projekti është esenciale për të qenë i suksesshëm. Për të ruajtur buxhetin, qëllimin, efektivitetin dhe ritmin, një projekt duhet të ketë dokumente fizike që kanë të bëjnë me secilën detyrë specifike. Me dokumentacion të saktë, është e lehtë të shihet nëse kërkesat e një projekti janë përmbushur ose jo. Për të shkuar së bashku me këtë, dokumentacioni ofron informacion në lidhje me atë që tashmë është përfunduar për atë projekt. Dokumentacioni gjatë gjithë një projekti ofron një shteg letre për këdo që duhet të kthehet dhe t'i referohet punës në të kaluarën. Në shumicën e rasteve, dokumentacioni është mënyra më e suksesshme për të monitoruar dhe kontrolluar fazat specifike të një projekti. Me dokumentacionin e duhur, suksesi i një projekti mund të gjurmohet dhe vëzhgohet ndërsa projekti vazhdon. Nëse kryhet në mënyrë korrekte, dokumentacioni mund të jetë shtylla kurrizore e suksesit të një projekti.
Monitorimi dhe Kontrolli
Monitorimi dhe kontrolli përmban ato procese që kryhen për të vëzhguar ekzekutimin e projektit në mënyrë që problemet e mundshme të identifikohen në kohën e duhur dhe të ndërmerren veprime korrigjuese, kur është e nevojshme, për të kontrolluar ekzekutimin e projektit. Përfitimi kryesor është që performanca e projektit të vëzhgohet dhe matet rregullisht për të identifikuar ndryshimet nga plani i menaxhimit të projektit.
Monitorimi dhe kontrolli përfshin:
Dy mekanizma kryesorë mbështesin monitorimin dhe kontrollimin në projekte. Nga njëra anë, kontratat ofrojnë një sërë rregullash dhe stimujsh të mbështetur shpesh nga ndëshkime dhe sanksione të mundshme. Nga ana tjetër, studiuesit në biznes dhe menaxhim i kanë kushtuar vëmendje rolit të integruesve (të quajtur edhe baronë të projektit) për të arritur objektivat e një projekti. Nga ana tjetër, kërkimet e fundit në menaxhimin e projektit kanë vënë në pikëpyetje llojin e bashkëveprimit midis kontratave dhe integruesve. Disa kanë argumentuar se këto dy mekanizma monitorimi veprojnë si zëvendësues pasi një lloj organizate do të ulte përparësitë e përdorimit të tjetrit, ndërsa të tjerët kanë sugjeruar që ata të plotësojnë njëri-tjetrin.
Në projektet me shumë faza, procesi i monitorimit dhe kontrollit gjithashtu ofron reagime midis fazave të projektit, për të zbatuar veprime korrigjuese ose parandaluese për ta sjellë projektin në përputhje me planin e menaxhimit të projektit.
Mirëmbajtja e projektit është një proces i vazhdueshëm dhe përfshin:
Në këtë fazë, auditorët duhet t'i kushtojnë vëmendje se sa në mënyrë efektive dhe shpejt zgjidhen problemet e përdoruesit.
Gjatë rrjedhës së çdo projekti ndërtimi, fusha e punës mund të ndryshojë. Ndryshimi është një pjesë normale dhe e pritshme e procesit të ndërtimit. Ndryshimet mund të jenë rezultat i modifikimeve të nevojshme të dizajnit, kushteve të ndryshme të sitit, disponueshmërisë së materialit, ndryshimeve të kërkuara nga kontraktori, inxhinierisë së vlerës dhe ndikimeve nga palët e treta, për të përmendur disa. Përtej ekzekutimit të ndryshimit në terren, ndryshimi normalisht duhet të dokumentohet për të treguar atë që është ndërtuar në të vërtetë. Kjo quhet menaxhim i ndryshimit. Prandaj, pronari zakonisht kërkon një rekord përfundimtar për të treguar të gjitha ndryshimet ose, më saktësisht, çdo ndryshim që modifikon pjesët e prekshme të punës së përfunduar. Regjistrimi bëhet në dokumentet e kontratës - zakonisht, por jo domosdoshmërisht i kufizuar në, vizatimet e projektimit. Produkti përfundimtar i kësaj përpjekjeje është ajo që industria e quan vizatime të ndërtuara, ose më thjesht, "ashtu si të ndërtuara". Kërkesa për sigurimin e tyre është një normë në kontratat e ndërtimit. Menaxhimi i dokumentit të ndërtimit është një detyrë shumë e rëndësishme e ndërmarrë me ndihmën e një sistemi softuerësh online ose desktop, ose që mirëmbahet përmes dokumentacionit fizik. Legaliteti në rritje që kanë të bëjnë me mirëmbajtjen e dokumentacionit korrekt nga industria e ndërtimit ka shkaktuar rritjen e nevojës për sisteme të menaxhimit të dokumenteve.
Kur futen ndryshime në projekt, qëndrueshmëria e projektit duhet të rivlerësohet. Shtë e rëndësishme të mos i harrojmë qëllimet fillestare dhe synimet e projekteve. Kur ndryshimet grumbullohen, rezultati i parashikuar mund të mos justifikojë investimin fillestar të propozuar në projekt. Menaxhimi i suksesshëm i projektit identifikon këto përbërës, dhe ndjek dhe monitoron progresin, në mënyrë që të qëndrojnë brenda kornizave kohore dhe buxhetore të përshkruara tashmë në fillimin e projektit. Metodat e sakta u sugjeruan për të identifikuar pikat më informuese të monitorimit përgjatë ciklit jetësor të projektit në lidhje me progresin e tij dhe kohëzgjatjen e pritshme.
Mbyllja
Mbyllja përfshin pranimin zyrtar të projektit dhe përfundimin e tij. Aktivitetet administrative përfshijnë arkivimin e dosjeve dhe dokumentimin e mësimeve të nxjerra.
Kjo fazë përbëhet nga:
Në këtë fazë përfshihet edhe Rishikimi i Pas Zbatimit. Kjo është një fazë vitale e projektit që ekipi i projektit të mësojë nga përvojat dhe të zbatohet në projektet e ardhshme. Normalisht një Rishikim i Pas Zbatimit konsiston në shikimin e gjërave që shkuan mirë dhe analizimin e gjërave që shkuan keq në projekt për të dalë me mësimet e marra.
Kontrolli i projektit dhe sistemet e kontrollit të projektit
Kontrolli i projektit (i njohur gjithashtu si Inxhinieria e Kostos) duhet të vendoset si një funksion i pavarur në menaxhimin e projektit. Zbaton funksionin e verifikimit dhe kontrollit gjatë përpunimit të një projekti për të përforcuar performancën e përcaktuar dhe qëllimet zyrtare. Detyrat e kontrollit të projektit janë gjithashtu:
Përmbushja dhe zbatimi i këtyre detyrave mund të arrihet duke aplikuar metoda dhe instrumente specifike të kontrollit të projektit. Mund të zbatohen metodat e mëposhtme të kontrollit të projektit:
Kontrolli i projektit është ai element i një projekti që e mban atë në rrugën e duhur, në kohë dhe brenda buxhetit. Kontrolli i projektit fillon në fillim të projektit me planifikim dhe përfundon vonë në projekt me rishikimin pas zbatimit, duke pasur një përfshirje të plotë të secilit hap në proces. Projektet mund të auditohen ose rishikohen ndërsa projekti është në progres. Auditimet zyrtare zakonisht janë të bazuara në rrezik ose në përputhje dhe menaxhimi do të drejtojë objektivat e auditimit. Një ekzaminim mund të përfshijë një krahasim të proceseve të miratuara të menaxhimit të projektit me mënyrën se si po menaxhohet projekti. Çdo projekt duhet të vlerësohet për nivelin e duhur të kontrollit të nevojshëm: shumë kontroll është shumë kohë, shumë pak kontroll është shumë i rrezikshëm. Nëse kontrolli i projektit nuk zbatohet si duhet, kostoja për biznesin duhet të sqarohet në lidhje me gabimet dhe rregullimet.
Sistemet e kontrollit janë të nevojshme për koston, rrezikun, cilësinë, komunikimin, kohën, ndryshimin, prokurimin dhe burimet njerëzore. Për më tepër, auditorët duhet të marrin në konsideratë se sa të rëndësishëm janë projektet për pasqyrat financiare, sa të besueshëm janë palët e interesuara në kontrolle dhe sa kontrolle ekzistojnë. Audituesit duhet të rishikojnë procesin e zhvillimit dhe procedurat për mënyrën e implementimit të tyre. Procesi i zhvillimit dhe cilësia e produktit përfundimtar gjithashtu mund të vlerësohen nëse është e nevojshme ose e kërkuar. Një biznes mund të dëshirojë që firma e auditimit të përfshihet gjatë gjithë procesit për të kapur probleme më herët në mënyrë që ato të rregullohen më lehtë. Një auditor mund të shërbejë si një konsulent kontrolli si pjesë e ekipit të zhvillimit ose si një auditor i pavarur si pjesë e një auditimi.
Bizneset ndonjëherë përdorin procese formale të zhvillimit të sistemeve. Këto ndihmojnë që sistemet e sigurimit të zhvillohen me sukses. Një proces zyrtar është më efektiv në krijimin e kontrolleve të forta, dhe auditorët duhet të rishikojnë këtë proces për të konfirmuar që ai është i dizajnuar mirë dhe ndiqet në praktikë. Një plan i mirë zyrtar i zhvillimit të sistemeve përshkruan:
Karakteristikat e Projektit
Ekzistojnë pesë karakteristika të rëndësishme të një projekti. (i) Duhet të ketë gjithmonë data specifike të fillimit dhe mbarimit. (ii) Ato kryhen dhe plotësohen nga një grup njerëzish. (iii) Prodhimi është dorëzimi i një produkti ose shërbimi unik. (iv) Kanë natyrë të përkohshme. (v) Është përpunuar në mënyrë progresive. shembull: Dizajnimi i një makine të re, shkrimi i një libri.
Kompleksiteti i projektit
Kompleksiteti dhe natyra e tij luajnë një rol të rëndësishëm në fushën e menaxhimit të projektit. Pavarësisht numrit të debateve mbi këtë temë, studimet sugjerojnë mungesë të përcaktimit dhe kuptimit të arsyeshëm të kompleksitetit në lidhje me menaxhimin e projekteve komplekse. Meqenëse konsiderohet se kompleksiteti i projektit dhe performanca e tij janë të lidhura ngushtë, është e rëndësishme të përcaktohet dhe të matet kompleksiteti i projektit që menaxhimi i projektit të jetë efektiv.
Përfitimet nga matja e Kompleksitetit të Projektit është përmirësimi i realizueshmërisë së njerëzve të projektit duke:
Menaxherët e Projekteve
Një menaxher i projektit është një profesionist në fushën e menaxhimit të projektit. Menaxherët e projektit janë përgjegjës për njerëzit në një projekt. Njerëzit janë çelësi i çdo projekti të suksesshëm. Pa njerëzit e duhur në vendin e duhur dhe në kohën e duhur një projekt nuk mund të jetë i suksesshëm. Menaxherët e projektit mund të kenë përgjegjësinë e planifikimit, ekzekutimit, kontrollit dhe mbylljes së çdo projekti që lidhet zakonisht me industrinë e ndërtimit, inxhinierinë, arkitekturën, informatikën dhe telekomunikacionin. Shumë fusha të tjera të inxhinierisë së prodhimit, inxhinierisë së dizajnit dhe industrisë së rëndë kanë menaxherë të projekteve.
Një menaxher i projektit duhet të kuptojë rendin e ekzekutimit të një projekti për të planifikuar saktë projektin, si dhe kohën e nevojshme për të përmbushur secilën detyrë individuale brenda projektit. Një menaxher i projektit është personi i përgjegjshëm për përmbushjen e objektivave të deklaruara të projektit në emër të klientit. Menaxherët e Projektit kanë tendencë të kenë përvojë shumëvjeçare në fushën e tyre. Një menaxher projekti kërkohet të njohë projektin brenda dhe jashtë ndërsa mbikëqyr punëtorët së bashku me projektin. Zakonisht në shumicën e projekteve të ndërtimit, inxhinierisë, arkitekturës dhe industrisë, një menaxher i projektit ka një menaxher tjetër që punon së bashku me ta i cili është zakonisht përgjegjës për ekzekutimin e detyrës në baza ditore. Ky pozicion në disa raste njihet si mbikëqyrës. Një mbikëqyrës dhe menaxher i projektit punojnë krah për krah në përfundimin e detyrës ditore të projektit. Përgjegjësitë kryesore të menaxhimit të projektit përfshijnë krijimin e objektivave të qarta dhe të arritshëme të projektit, ndërtimin e kërkesave të projektit dhe menaxhimin e kufizimit të trefishtë (tani duke përfshirë më shumë kufizime dhe duke i quajtur ato kufizime konkurruese) për projektet, te cilat e perfshijne koston, kohwn, cilësine dhe fushëveprimin për tre të parat, por rreth edhe tri te tjera shtesë në menaxhimin aktual të projektit. Një projekt tipik përbëhet nga një ekip punëtorësh të cilët punojnë nën menaxherin e projektit për të përfunduar detyrën brenda objektivave të buxhetit dhe kohës. Një menaxher i projektit normalisht raporton drejtpërdrejt tek dikush me moshë më të lartë për përfundimin dhe suksesin e projektit.
Një menaxher i projektit është shpesh një përfaqësues i klientit dhe duhet të përcaktojë dhe zbatojë nevojat e sakta të klientit, bazuar në njohuritë e firmës që ata përfaqësojnë. Aftësia për t'u përshtatur me procedurat e ndryshme të brendshme të palës kontraktuese dhe për të krijuar lidhje të ngushta me përfaqësuesit e emëruar, është thelbësore për të siguruar që çështjet kryesore të kostos, kohës, cilësisë dhe mbi të gjitha, kënaqësisë së klientit, të mund të realizohen.
Një menaxher i plotë i projektit, një term i krijuar nga Dr. Robert J. Graham në simulimin e tij, është zgjeruar nga Randall L. Englund dhe Alfonso Bucero. Ata përshkruajnë një menaxher të plotë të projektit si një person që përqafon disiplina të shumta, të tilla si udhëheqja, ndikimi, negociatat, politika, ndryshimi dhe menaxhimi i konfliktit dhe humori. Këto janë të gjitha aftësitë e njerëzve "të butë" që u mundësojnë udhëheqësve të projekteve të jenë më efektivë dhe të arrijnë rezultate të optimizuara, të qëndrueshme.
Korniza dhe Kriteret me Shumë Nivele të Suksesit
Ekziston një tendencë për të ngatërruar suksesin e projektit me suksesin e menaxhimit të projektit. Ato janë dy gjëra të ndryshme. Kriteret e suksesit të menaxhimit të projektit janë të ndryshme nga kriteret e suksesit të projektit. Menaxhimi i projektit thuhet të jetë i suksesshëm nëse projekti i dhënë përfundon brenda kohës së caktuar, plotëson fusheveprimin e dakorduar dhe brenda buxhetit të dakorduar. Pas kufizimeve të trefishta, kufizime të shumta janë konsideruar për të siguruar suksesin e projektit. Sidoqoftë, kufizimet e trefishta ose të shumëfishta tregojnë vetëm masat e efikasitetit të projektit, të cilat janë me të vërtetë kriteret e suksesit të menaxhimit të projektit gjatë ciklit të jetës së projektit.
Kriteret e lartpermendura lënë jashtë rezultatet më të rëndësishme pas përfundimit të projektit, të cilat përmbajnë katër nivele d.m.th. suksesi i prodhimit (produktit), suksesit të rezultatit (përfitimeve) dhe suksesit të ndikimit (strategjik) gjatë ciklit të jetës së produktit. Këto kritere të suksesit të pasmë tregojnë masat e efektivitetit të produktit, shërbimit ose rezultatit të projektit, pas përfundimit dhe dorëzimit të projektit. Kjo kornizë gjithëpërfshirëse e suksesit në shumë nivele të projekteve, programeve dhe portofoleve është zhvilluar nga Paul Bannerman në 2008. Me fjalë të tjera, një projekt thuhet të jetë i suksesshëm, kur ai të ketë sukses në arritjen e çështjes së pritur të biznesit që duhet të identifikohet dhe përcaktohet qartë gjatë fillimit dhe përzgjedhjes së projektit para se të fillojë fazën e zhvillimit. Duhet të theksohet se kjo kornizë e suksesit në shumë nivele përputhet me teorinë e projektit si një transformim i përshkruar si ndikim-proces / aktivitet-rezultat-rezultat-ndikim në mënyrë që të gjenerojë çfarëdo vlere të synuar. Emanuel Camilleri në 2011 klasifikon të gjithë faktorët kritikë të suksesit dhe dështimit në grupe dhe përputhet me secilin prej tyre me kriteret e suksesit në shumë nivele, në mënyrë që të japë vlera të biznesit.
Menaxhimi i Rrezikut
Artikulli kryesor: Menaxhimi i rrezikut të projektit
Departamenti i Mbrojtjes i Shteteve të Bashkuara thotë: "Kostoja, orari, performanca dhe rreziku" janë katër elementët përmes të cilëve profesionistët e blerjes së Departamentit të Mbrojtjes bëjnë shkëmbime dhe ndjekin statusin e programit. Ekzistojnë edhe standarde ndërkombëtare. Menaxhimi i rrezikut zbaton identifikimin proaktiv (shih mjetet) të problemeve në të ardhmen dhe kuptimin e pasojave të tyre duke lejuar vendime parashikuese për projektet.
Struktura e Zbërthimit të Punës
Artikujt kryesor: Struktura e Zbëthimit të Punës dhe Fusha (menaxhimi i projektit)
Struktura e zberthimit së punës (WBS) është një strukturë trungu që tregon një nënndarje të aktiviteteve të kërkuara për të arritur një objektiv - për shembull një portofol, program, projekt dhe kontratë. WBS mund të jetë i orientuar nga hardueri, produkti, shërbimi ose procesi (shih një shembull në një strukturë raportuese të NASA-s (2001). Përveç WBS për menaxhimin e fushës së projektit, ekzistojnë struktura e zberthimit organizative (grafiku), struktura e ndarjes së kostos dhe struktura e ndarjes së rrezikut.
Një WBS mund të zhvillohet duke filluar me objektivin përfundimtar dhe duke e ndarë në mënyrë të njëpasnjëshme në komponentë të menaxhueshëm për nga madhësia, kohëzgjatja dhe përgjegjësia (p.sh., sistemet, nënsistemet, përbërësit, detyrat, nën-detyrat dhe paketat e punës), të cilat përfshijnë të gjitha hapat e nevojshëm për të arritur objektivin.
Struktura e ndarjes së punës siguron një kornizë të përbashkët për zhvillimin natyror të planifikimit dhe kontrollit të përgjithshëm të një kontrate dhe është baza për ndarjen e punës në rritje të përcaktueshme nga të cilat mund të zhvillohet deklarata e punës dhe në të cilin raportimet teknike, raportimi i orarit, i kostos, dhe i orarit të punës mund te vendosen. Struktura e zberthimit së punës mund të shfaqet në dy forma, si një tabelë me nënndarjen e detyrave ose si një tabelë organizative pjeswt më të ulëta të së cilës referohen si "paketa pune".
Eshtë një element thelbësor në vlerësimin e cilësisë së një plani, dhe një element fillestar i përdorur gjatë planifikimit të projektit. Për shembull, një WBS përdoret kur projekti është planifikuar, në mënyrë që përdorimi i paketave të punës të regjistrohet dhe gjurmohet.
Menaxhimi i Programit
Artikulli kryesor: Menaxhimi i programit
Disa projekte, identikë ose të ndryshëm, mund të menaxhohen si menaxhim programi në mënyrë që një menaxher programi të jetë në krye të menaxherëve të projektit. Prandaj, një menaxher programi njihet gjithashtu si drejtor projekti.
Menaxhimi i Portofolit të Projektit
Një numër në rritje i organizatave po përdorin atë që quhet menaxhim i portofolit të projektit (PPM) si një mjet për të zgjedhur projektet e duhura dhe më pas duke përdorur teknikat e menaxhimit të projektit si mjet për shpërndarjen e rezultateve në formën e përfitimeve për performancën tek organizatat publike, private ose jofitimprurëse. PPM zakonisht kryhet nga një ekip i dedikuar menaxherësh të organizuar brenda një Zyre për Menaxhimin e Projekteve të Ndërmarrjeve (PMO) të kryesuar nga një drejtor i PMO, zakonisht i vendosur brenda organizatës. Kështu, pozicioni i ngarkuar me PPM mund të caktohet gjithashtu si shefi i projektit ose shefi i teknologjisë. Në rastet kur iniciativat strategjike të një organizate përbëjnë pjesën më të madhe të PMP, kreu i PMP titullohet si zyrtari kryesor i iniciativës.
Softueri i Menaxhimit të Projektit
Artikujt kryesor: Softueri për menaxhimin e projektit dhe Sistemi i informacionit për menaxhimin e projektit
Softueri për menaxhimin e projektit është softuer i përdorur për të ndihmuar në planifikimin, organizimin dhe menaxhimin e grupeve të burimeve, zhvillimin e vlerësimeve të burimeve dhe zbatimin e planeve. Në varësi të sofistikimit të softuerit, funksionaliteti mund të përfshijë vlerësimin dhe planifikimin, caktimin, kontrollin e kostos dhe menaxhimin e buxhetit, alokimin e burimeve, softuerin e bashkëpunimit, komunikimin, vendimmarrjen, rrjedhën e punës, rrezikun, cilësinë, dokumentacionin dhe/ose sistemet e administrimit.
Menaxhimi i Projektit Virtual
Artikulli kryesor: Ekipa virtuale
Menaxhimi i programit virtual (VPM) është menaxhim i një projekti të bërë nga një ekip virtual, megjithëse rrallë mund t’i referohet një projekti që zbaton një mjedis virtual. Vihet re se menaxhimi i një projekti virtual është krejtësisht i ndryshëm nga menaxhimi i projekteve tradicionale, duke kombinuar shqetësimet e punës nga shtwpia dhe bashkëpunimit global (kultura, zonat kohore, gjuha).
Shiko edhe këtë
Fusha të ngjajshme
Tema të ngjajshme
Lista
Kantoni Saint-Amans-Soult
Kantoni Saint-Amans-Soult (frëngjisht: Canton de Saint-Amans-Soult) është një kanton në departamentin Tarn, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Amans-Soult. Ka sipërfaqe 164.27km2 dhe popullsi 6803 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Amans-Soult aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Lekaj
Lekaji është një fshat në komunën Lekaj në rrethin e Kavajës të Shqipërisë.
Notodden
Notodden është një komunë në qarkun Telemark, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 914 km² dhe popullsi 12359 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Cream
Cream ishin një grup muzikor Anglez në vitet 60 që loznin blues-rock. Pjesëtarët e grupit ishin: Jack Bruce, Eric Clapton dhe Ginger Baker. Stili muzikor i tyre ishte blues-rock influencuar nga "psychedelic rock". Kënga me e famshëm e grupit është "Sunshine of your Love". Grupit bashkohen nga hera në herë që të lozin ndo një koncert.
Planoles
Planoles është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ripollès, të provincës Girona, në Katalonia. Planoles ka 309 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 18.7 km2.
Lidhje të jashtme
Planoles
Eric Clapton
thumb|alt=Example alt text |Clapton në vitin 1975
Eric Patrick Clapton (i lindur më 30 mars, 1945) është një kitaristë, këngëtar, dhe kompozitor Anglez. Ai ishte pjesëtar i grupeve rok Cream dhe The Yardbirds. Ai njihet më shumë për karrierën e tij solo. Stili i muzikës që los është blues dhe rok. Nja ca këngë të tij të famshëm janë "Layla", "Crossroads", "White Room", etj...
Plasencia
Plasencia është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Valle del Jerte, të provincës Cáceres, në Extremadura. Plasencia ka 41047 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 218 km2.
Lidhje të jashtme
Plasencia
Poreç
Poreč (në Kroatisht Parenzo) është një qytet në zhupaninë Istra në Kroaci.
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 9615 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 9684 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 10448 banorë. Popullsia ka ndryshuar me -0.71%.
Dialekti Istra
Dialekti Istrias është një dialekt i zhdukur i gjuhës shqipe, që flitej në fushën e Poreçit, deri në fund të shekullit të 19-të
Virxhinia Perëndimore
Virxhinia Perëndimore (anglisht: West Virginia) është një shtet në rajonet Appalachian, Mid-Atlantic dhe Juglindor të Shteteve të Bashkuara. Kufizohet me Pensilvaninë në veri dhe lindje, Maryland në lindje dhe verilindje, Virxhinia në juglindje, Kentucky në jugperëndim dhe Ohio në veriperëndim. Virxhinia Perëndimore është shteti i 10-të më i vogël sipas sipërfaqes dhe renditet si shteti i 12-të më pak i populluar, me një popullsi prej 1,793,716 banorësh. Kryeqyteti dhe qyteti më i madh është Charleston.
Virxhinia Perëndimore u pranua në Bashkim më 20 qershor 1863 dhe ishte një shtet kyç kufitar gjatë luftës. Ishte i vetmi shtet që u formua duke u ndarë nga një shtet konfederativ, i dyti që u nda nga një shtet pasi Maine u nda nga Massachusetts, dhe një nga dy shtetet (së bashku me Nevadën) që u pranuan në Bashkim gjatë Luftës Civile. Disa nga banorët e saj mbanin skllevër, por shumica ishin fermerë yeoman, dhe delegatët parashikuan heqjen graduale të skllavërisë në kushtetutën e re të shtetit. Legjislatura e shtetit shfuqizoi skllavërinë në shtet dhe në të njëjtën kohë ratifikoi Amendamentin e 13-të që heq skllavërinë në shkallë kombëtare më 3 shkurt 1865.
Shteti shquhet për malet dhe kodrat e tij, industritë e tij historikisht të rëndësishme të minierave të qymyrit dhe prerjeve, dhe historinë e tij politike dhe të punës. Ajo është gjithashtu e njohur për një gamë të gjerë mundësish rekreative në natyrë, duke përfshirë skijim, rafting në ujërat e bardha, peshkim, hiking, backpacking, çiklizëm malor, ngjitje në shkëmb dhe gjueti. Nga Depresioni i madh deri në vitet 1990, shteti votoi shumë për Partinë Demokratike për shkak të traditës së saj të politikës së bazuar në sindikata. Që atëherë, shteti është bërë shumë republikan dhe konsiderohet një shtet "e kuqe e thellë" në nivel federal.
Emra të tjerë të nominuar për shtetin përfshinin Vandalia, Kanawha, Appalachia dhe Virxhinia Perëndimore. Kryeqyteti ishte fillimisht Wheeling, përpara se të kalonte në Charleston, duke u kthyer përsëri në Wheeling dhe më në fund përsëri në Charleston. Guvernatori i parë ishte Arthur Boreman.
Utah
Utah (shqiptohet Jutah), është një shtet në nënrajonin malor perëndimor të Shteteve të Bashkuara Perëndimore. Utah është një shtet amerikan pa dalje në det, i kufizuar në lindje me Koloradon, në verilindje me Wyoming, në veri me Idahon, në jug me Arizonën dhe në perëndim me Nevadën. Utah prek gjithashtu një cep të Nju Meksiko në juglindje. Nga 50 shtetet, Utah është e 13-ta sipas sipërfaqes; me një popullsi mbi tre milionë, është vendi i 30-të më i populluar dhe i 11-ti më pak i populluar. Zhvillimi urban është i përqendruar kryesisht në dy zona: Wasatch Front në pjesën veri-qendrore të shtetit, i cili është shtëpia e afërsisht dy të tretave të popullsisë dhe përfshin kryeqytetin, Salt Lake City; dhe Washington County në jugperëndim, me më shumë se 180,000 banorë. Pjesa më e madhe e gjysmës perëndimore të Uah shtrihet në Bazenin e Madh.
Utah ka qenë i banuar për mijëra vjet nga grupe të ndryshme indigjene si Puebloans, Navajo dhe Ute të lashtë. Spanjollët ishin evropianët e parë që erdhën në mesin e shekullit të 16-të, megjithëse gjeografia e vështirë dhe klima e ashpër e rajonit e bënë atë një pjesë periferike të [Spanja e Re|Spanjës së Re]] dhe më vonë Meksikës. Edhe pse ishte territor meksikan, shumë nga kolonët më të hershëm të Utah ishin amerikanë, veçanërisht mormonët që ikën nga margjinalizimi dhe persekutimi nga Shtetet e Bashkuara. Pas Luftës Meksiko-Amerikane më 1848, rajoni u aneksua nga SHBA, duke u bërë pjesë e Territorit të Utah, i cili përfshinte atë që tani është Kolorado dhe Nevada. Mosmarrëveshjet midis komunitetit dominues mormon dhe qeverisë federale e vonuan pranimin e Utah si shtet; vetëm pas nxjerrjes jashtë ligjit të poligamisë ajo u pranua në vitin 1896 si shteti i 45-të.
Etimologjia
Emri Utah thuhet se rrjedh nga emri i fisit Ute, që do të thotë 'njerëz të maleve'. Sidoqoftë, asnjë fjalë e tillë nuk ekziston në të vërtetë në gjuhën e Utes, dhe Utes i referohen vetes si Noochee. Kuptimi i Utes si 'njerëz malësorë' u është atribuar indianëve fqinjë Pueblo, si dhe fjalës Apache Yuttahih, që do të thotë 'ai që është më lart' ose 'ata që janë më lart'. Në spanjisht shqiptohej Yuta; më pas njerëzit anglisht-folës mund ta kenë përshtatur fjalën si Utah.
Parakolumbiane
parapamje|Harta që tregon Utah më 1838 kur ishte pjesë e Meksikës, Britannica 7th edition
Mijëra vjet para ardhjes së eksploruesve evropianë, Puebloanët paraardhës dhe populli Fremont jetonin në atë që tani njihet si Utah, disa prej të cilave flisnin gjuhë të grupit Uto-Aztekan. Popujt paraardhës Pueblo ndërtuan shtëpitë e tyre përmes gërmimeve në male, dhe njerëzit Fremont ndërtuan shtëpi prej kashte përpara se të zhdukeshin nga rajoni rreth shekullit të 15-të.
Një grup tjetër i amerikanëve vendas, Navajo, u vendos në rajon rreth shekullit të 18-të. Në mesin e shekullit të 18-të, fise të tjera uto-aztekane, duke përfshirë popullin Goshute, Paiute, Shoshone dhe Ute, u vendosën gjithashtu në rajon. Këto pesë grupe ishin të pranishme kur erdhën eksploruesit e parë evropianë.
Eksplorimi spanjoll (1540)
Rajoni jugor i Utah u eksplorua nga spanjollët në vitin 1540, të udhëhequr nga Francisco Vázquez de Coronado, ndërsa kërkonin Kibolën legjendare. Një grup i udhëhequr nga dy priftërinj katolikë - nganjëherë i quajtur ekspedita Domínguez-Escalante - u largua nga Santa Fe më 1776, me shpresën për të gjetur një rrugë për në brigjet e Kalifornisë. Ekspedita udhëtoi deri në veri deri në Liqenin Utah dhe takoi banorët vendas. Spanjollët bënë eksplorime të mëtejshme në rajon, por nuk ishin të interesuar të kolonizonin zonën për shkak të natyrës së saj të shkretëtirës. Në 1821, viti kur Meksika arriti pavarësinë e saj nga Spanja, rajoni u bë i njohur si pjesë e territorit të saj të Alta California.
Kurthtarët evropianë dhe tregtarët e gëzofit eksploruan disa zona të Utah në fillim të shekullit të 19-të nga Kanadaja dhe Shtetet e Bashkuara. Qyteti i Provo, Utah, u emërua pas Étienne Provost, i cili vizitoi zonën më 1825. Qyteti i Ogden, Utah, u emërua pas Peter Skene Ogden, një eksplorues kanadez që tregtonte peliçe në Luginën Weber.
Në fund të vitit 1824, Jim Bridger u bë personi i parë i njohur anglisht-folës që pa Liqenin e Kripur të Madh. Për shkak të kripshmërisë së lartë të ujërave të tij, ai mendoi se kishte gjetur Oqeanin Paqësor; më pas ai mësoi se ky trup ujor ishte një liqen gjigant kripë. Pas zbulimit të liqenit, qindra tregtarë dhe grackë amerikanë dhe kanadezë krijuan pika tregtare në rajon. Në vitet 1830, mijëra emigrantë që udhëtonin nga Shtetet e Bashkuara Lindore drejt Perëndimit Amerikan filluan të ndalonin në rajonin e Liqenit të Kripur të Madh, i njohur atëherë si Liqeni Youta.
Demografia
parapamje|majtas|Shenja "Welcome to Utah" (Mirësevini në Utah)
Në regjistrimin e vitit 2020, Utah kishte një popullsi prej 3,271,616. Zyra e Regjistrimit të Shteteve të Bashkuara vlerësoi se popullsia e Utah ishte 3,205,958 më 1 korrik 2019, një rritje prej 16,00% që nga regjistrimi i vitit 2010. Qendra e popullsisë së Jutës ndodhet në Utah County në qytetin e Lehit. Pjesa më e madhe e popullsisë jeton në qytete dhe qyteza përgjatë Wasatch Front, një rajon metropolitan që shtrihet në veri-jug me Malet Wasatch që ngrihen në anën lindore. Rritja jashtë Wasatch Front po rritet gjithashtu. Zona metropolitane e St. George aktualisht është e dyta me rritjen më të shpejtë në vend pas zonës metropolitane të Las Vegasit, ndërsa zona mikropolitane Heber është gjithashtu e dyta me rritje më të shpejtë në vend (pas Palm Coast, Florida).
Utah përmban pesë zona metropolitane (Logan, Ogden-Clearfield, Salt Lake City, Provo-Orem, dhe St. George) dhe gjashtë zona mikropolitane (Brigham City, Heber, Vernal, Price, Richfield, dhe Cedar City).
Përmeti
parapamje|227x227px| Përmeti është qytet në juglindje të Shqipërisë dhe qendër e njësisë administrative me të njëjtin emër Rrethi i Përmetit.
Etimologjia
Në antikitet kjo zonë njohej me emrin Trifilia dhe qe pjesë e "Rajonit Melotid". Sipas legjendës qyteti ka marrë këtë emër nga heroi i kohëve të lashta i quajtur Premt i cili për të mos rënë i gjallë në duart e armiqve u hodh nga "Guri i Qytetit", një shkëmb në afërsi të qendrës së qytetit.
Karakterisitikë e qytetit është rritja e trëndafilave në lulishte dhe oborret e shtëpive të vjetra ndaj Përmeti njihet ndryshe si Qyteti i Trëndafilave.
Gjeografia
Qyteti zë një sipërfaqe të vogël. Teritori i rrethit ka formën e një gjashtëkëndëshi të rregullt me shtrirje gjatësore veriperëndim-juglindje.
Demografia
Popullsia ne qytetin e Permetit eshte rreth 13.000 banore.
Historia
Qyteti u krijua si një qendër administrative, në shekullin e XV dhe XVI, cituar nga të dhëna historike turke, si një lokalitet i pasur me tregje, dyqane magazina dhe bujtina, kështu kjo zonë ishte një qendër e lulëzuar komerciale. Të dhëna historike otomane e viteve 1431 - 1432 referojnë se qyteti kishte 42 shtëpi ndërkohë në shekullin XVI numëronte 136 shtëpi. Ne vitin 1938 Përmeti kishte rreth 3000 banorë dhe 104 fshatra si zona të ndara. Gjatë Luftës së Dytë Botërore është djegur e përmbytur katër herë duke e shndërruar kështu disa herë.
Ne vitin 1913-1914 u kryen shume masakra nga andartet dhe ushtria greke.Per keto fakte ka shkruar Prifti Papa Kosta Tomori ne librin e tij “Barbaritë greke në Shqipëri” Papa, duke qenë dëshmitar i asaj kohe, tregon me detaje masakrat që andartët grekë kanë kryer në Këlcyrë, Kosinë, Hormovë etj. Si janë vrarë dhjetëra burra, gra e fëmijë, janë plaçkitur dhe janë djegur shtëpitë. Kjo e justifikon edhe ngarkesën emocionale, që dallohet qartazi në libër. Papa është një dëshmitar dhe nuk pretendon të ruajë ftohtësinë e një historiani apo studiuesi, ndaj edhe nuk i kursen epitetet që u vë vrasësve grekë, si “egërsira”, “katilë”, “gjakpirës” etj. Megjithatë rëndësia e këtij libri qëndron te dëshmia historike, e cila është vetëm pak vite larg nga zhvillimi i ngjarjeve, duke mos e lënë kohën që të “transformojë” e t’i japë të tjera ngjyrime ndodhive.
Masakrat e para të grekëve
Një gjysmë ore larg Kosinës, ku qe kufiri autonom, janë dy fshatra: Pacomiti dhe Kuqari. Ndënjësit qenë myslymanë. Në këto dy fshatra, duke qenë afër këtij kufiri, andartët vinin gjithnjë dhe i porosisnin fshatarët që, po të kuptonin ndonjë lëvizje prej shqiptarëve, t’i lajmëronin, se ndryshe janë të humbur! Egërsirat donin shkak që t’i prishini këto fshatra. Nuk shkoi shumë kohë, po një javë, që treguan barbaritë e tyre.
Më 25 të shkurtit, ditë e hënë në mëngjes, andartët hodhën ca batare, se gjoja panë ca shqiptarë që hynë në Pacomit. Pas batareve u sulën të gjithë në këto dy fshatra dhe mblodhën të gjithë burrat sa qenë dhe i shpunë në Kosinë dhe i mbyllën në një katua; u kthyen prapë katilët në këto fshatra, fëmijët që kishin mbetur në fshat u therën; pastaj u sulën nëpër shtëpi për të plaçkitur. Muar bagëtinë, 1500 krerë dhen e dhi dhe 100 krerë lopë, pastaj u vunë zjarrë shtëpive, i përvëluan, i bënë hi. Si mbaruan këto, katilët u kthyen në Kosinë. Nxorën burrat që kishin mbyllur dhe i shpunë më një përrua të fshatit, ku i lemerisën me thika, disave u prenë hundë, veshë, këmbë, duar; të mjerët dhanë shpirtin me lemerira që edhe Neroni të qe nuk do t’i mundonte kësisoj. Numri i tyre qe 75 veta. Si dhanë shpirt, i lanë në atë përrua të zbuluar. Kur bënë këto therrje dhe djegie, andartët, ushtri e rregullt e Greqisë, gjendej në Këlcyrë dhe në Përmet.
Qeveria greke, kur pa se kryengritësit zunë nga barbaritë, para se të ikte ushtri e rregullt dhe po ta linte akoma do të dukej faqezezë, sepse ajo vetë që i bënte këto, s’mënoi, por urdhëroi ushtrinë të ikte nga viset që iu dhanë Shqipërisë. Ushtria, sapo mori urdhrin u ngritën, ikën nga Këlcyra, nga Leskoviku, nga Tepelena dhe nga Saranda. Kështu, pra, i la këto vise në duar të egërsirave, të katilëve të cilët na i dërgoi po vetë.
Me të ikur ushtria e rregullt nga Këlcyra, kryengritësit që ndodheshin në Brezhan nuk mënuan po u hodhën nga urë e Meço Hysos dhe i vanë Këlcyrës. Si ujqit u sulën nëpër shtëpira dhe cili pati fatin e ndenji, u ther si berri; masakruan gra, foshnja dhe ca burra. Gumëzhinte gryk’e Këlcyrës nga blegërimat dhe ulërimat. Pasi mbaruan masakrat, plaçkuan shtëpitë, morën gjënë e gjallë që gjetën dhe pastaj iu vunë zjarr shtëpive’ tym dhe flakë shikoje! Si shkretuan Këlcyrën, iu sulën fshatrave që qenë afër Këlcyrës, Katundishte, Beduqas, Fratar dhe Varibob. Punë e tyre s’qe gjë tjetër përveç se zjarr dhe hekur! … Kështu mbaroi nisja e tragjedisë. Kryengritësit u mblodhën prapë në kufijtë e parë, ditën tjetër kapedanët e këtyre çetave erdhën në Përmet, ku u pritën me një nder të madh për trimëritë që bënë!
Veqil Dhespoti iu shtrëngoi dorën e u tha: “Ju përhironj se me të vërtetë jeni trima dhe me trimërinë tuaj nderoni (ton Elinismon)! Sa për mundës, pa fjalë do të jemi, këtë e dimë se Perëndia (tonelinon) bekon armët e grekëve dhe kështu do të jeni kurdoherë mundës”.
Kapedanët, kur panë që më shumë krime të bënin, aq më shumë do të nderoheshin, atë mbrëmje u lëshuan nëpër myslimanët e qytetit, për të rrjepur. Ulërima dhe blegërima dëgjoheshin nga mëhalla e myslimanëve. Kërkonin mëshirë, po nga kush? I vanë baba Xhemalit në Teqe. Si e rrahën mirë i morën dhe 50 lira. Pastaj i vanë Islam Efendiut dhe i morën dhe 50 lira. Këto bëheshin me dijeninë e Mitropolisë. Veqil Mitropoli, si një katil dhe gjakpirës, e kish ujdisur me katilin oficer grek, Kocifaqin dhe i ndanin ato që rrëmbenin andartët prej myslimanëve.
Myslimanët vanë në Mitropoli të qaheshin, po te kush të qaheshin; kur ai qe vetë dora nga të parët e katilëve. Po prapë i ngushëllonte Mitropolia dhe u thoshte që të mos dëshpëroheshin se “do ta vëmë tërë fuqinë tonë që të mos të ngjasë gjësendi këtu e tutje”. Po në vend që t’i pushonte të ligat natën, pastaj zunë e bëheshin edhe ditën. Më të nesërmen, një katil i quajtur Petro nga Narta me tre shokë të tjerë vanë në shtëpi të Sali Beut, një plak i ndershëm. Si e rropën mirë ditën në drekë i dhanë 10 thika dhe e lanë në vend, mu te pragu i portës, dhe shkuan. Kur mësoi policia këtë, doli që t’i ndiqte gjoja po s’mundi dot t’i zërë. Me pak fjalë, i bënë myslimanët që s’guxonin të dilnin nga dera…
Masakra kundër hormovitëve
Hormovitët i çuan në kodër. Si qëndruan trupat e Gjirokastrës në Salari, koloneli Zira u kthye në kodër, ku kish lënë hormovitët dhe vendosi t’u japë fund jetës së tyre. I ndau hormovitët me tri grupe nga 60 shpirt të lidhur krah më krah dhe i vuri në tri vende. Pastaj zgjodhi nga trupa e tij 36 veta nga më të zotët në bajonetë dhe i urdhëroi t’u vinin bajonetat dyfekëve. Si i vunë bajonetat, u tha që të ndaheshin më tri grupe nga 12 shpirt dhe të vinin në vendin ku qenë hormovitët dhe t’i shponin me bajoneta… Andartët bënë pas urdhrit që u dha komandanti. Vanë ku qenë hormovitët dhe zunë me radhë t’i shponin me bajoneta.
Të mjerët hormovitë; të lidhur këmbë e duar po shpoheshin pa mëshirë prej katilëve. Kjo skenë tragjike u bë mu në kishë të fshatit. Si i mbaruan të gjithë së shpuari, i hodhën në një përrua të fshatit. Ky qe fundi tragjik i hormovitëve.
Kultura
Në qytet vërehet një tolerancë fetare. Përmeti është i njohur në mbarë Shqipërinë për mikpritjen dhe gatimet e shkëlqyera. Ia vlen të shihni edhe kishën e shekullit të XII të Shën Mërisë në Kosinë dhe atë të shekullit XVIII të Leusës. Përmeti ka 14 kisha të tjera dhe 5 xhami.
Përndryshe kultura e qytetit dallohet me një traditë të gjatë letrare dhe muzikore. Përpos Naimit vargjet e të cilit edhe në ditë tona janë të kërkuara nga Përmeti vijnë edhe shkrimtaret e njohur si p.sh.: Bardhyl Londo apo Sejfulla Maleshova. Muzikantë të dalluar të nivelit kombëtarë si Mentor Xhemali e Laver Bariu janë përkujdesur që muzika përmetare të dallohet me karakteristikat e saja të një tradite të gjatë kulturore.
Përmeti është vendlindja e tre vëllezërve Frashëri dhe disa personaliteteve të njohura të kulturës mbarë shqiptare siç është skulptori Odhise Paskali, shkrimtari Nonda Bulka, aktorës artiste e popullit Tefta Tashko Koço dhe këngëtarës së muzikës së lehtë Anjeza Shahini.
Në qytetin e trëndafilave siç e quajnë me përkëdhelje banorë e tij, nxënësi ndjekin mësimet në dy shkollat fillore, në shkollën "Nonda Bulka" dhe atë "Meleq Gosnoshti" dhe në gjimnazin "Sami Frashëri".
Ekonomia
Deget e ekonomise ne rrethin e Permetit jane:bujqesia, blekotoria, bletaria, frutikultura, turizmi dhe transporti.
Politika
Kryesisht vatër e partisë socialiste por nuk përjashtohet dhe partia demokrate qe ka nen vete bashkine. Prej zgjedhjeve te 8 majit 2011 bashkia e Permetit drejtohej nga Gilberto Jace perfaqesues i Partise Socialiste. Aktualisht, qe prej zgjedhjeve te 21 qershorit 2015, kryetar bashkie eshte Niko Shupuli i cili i perket partise Demokratike.
German
Germani është një fshat në komunën Lekaj në rrethin e Kavajës të Shqipërisë.
Pozhega (Kroacia)
Požega (në Kroatisht Slavonska Požega, Pozsega) është një qytet në zhupaninë Požega-Slavonija në Kroaci.
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 19427 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 19565 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 20943 banorë. Popullsia ka ndryshuar me -0.71%.
Plentzia
Plentzia është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Uribe-Kosta, të provincës Biscay, në Komunitetin e Baskisë. Plentzia ka 4344 banorë (2014), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 11.17 km2.
Zambish
Zambish është një fshat i vendosur në fushat qendrore të rajonit të Ultësirës Perëndimore të Shqipërisë. Është pjesë e qarkut të Tiranës. Me reformën e qeverisjes vendore 2015 u bë pjesë e bashkisë Rrogozhinë.
Ky është një fshat me afro 200 banorë, ishte më i populluar gjatë viteve 1991, por shumë njerëz vendosën të shpërnguleshin.
Vehbi Ismaili
250px|parapamje|Vehbi Ismajli Vehbi Ismaili (Shkodër, 25 nëntor 1919 - Harper Woods, Detroit, 20 maj 2008) ka qenë hoxhë, halim dhe përkthyes. Është themeluesi i të parës Qendër Islame Shqiptare në Shtetet e Bashkuara.
Biografia
U lind në Shkodër në gjirin e një familjeje me taban fetar. Arsimin fillor e filloi në vendlindje dhe e përfundoi në Krujë, ku i ati Myderriz Ismail Hakiu shërbente myfti.
Më 1933 u regjistrua në Medresenë e Naltë në Tiranë, ku diplomoi më 1937. Gjatë viteve në medrese nisi të shkruante në të përkohshmen e Komunitetit Mysliman "Zani i Naltë", si dhe bashkëpunoi me të përjavshmen rinore "Vatra e Rinisë", ku botonte tregime të shkurtra. Vijoi më tej shkollimin e mëtejmë në Universitetin zëmadh “el-Az'her” në Kairo së bashku me bashkëqytetarin Thabit Kadukun, ku diplomoi në teologji në vitin 1943, apo sipas shkrimeve tjera - më 1945.
Më 1948 u ftua nga Shoqëria Myslimane Shqiptaro-Amerikane me qendër në Detroit që të shkonte t'i printe si imam xhematit të atjeshëm. Mbërriti më 22 prill 1949, ku u prit me dashamirësi nga zotërinjtë Ahmet Ramo, Hysen Kola nga Detroiti, Nuri Mborja, Vejsel Çami nga New York. Siç e ka dëshmuar edhe vetë, shumica e shqiptarëve myslimanë në Detroit ishin Korça e Gjirokastra, që kishin ardhur para Luftës së Dytë Botërore, për çështje ekonomike. Kishte edhe disa beqarë nga Vlora dhe Berati, që nuk ishin martuar fare ose kishin familjet në Shqipëri.
Shoqata nuk kishte mjedis të vetin, kësodore me ardhjen e imamit, morën me qira disa dhoma në International Institute, që i përdornin për shërbime fetare, si klasë për të mësuar fenë dhe klasë për mësimin e shkrimit të gjuhës shqipe. Bashkësia e myslimanëve shqiptarë nuk ishin më shumë se 20-30 familje. Në tetor 1949, Shoqëria filloi botimin e një reviste fetare kulturore me titull “Jeta Myslimane Shqiptare”, që botohej katër herë në vit, në 64 faqe, gjysma në gjuhën shqipe dhe gjysma tjetër në gjuhën angleze. Kjo vazhdoi të dalë për tetë vjet dhe u botuan gjithsej 32 numra. Shumica e artikujve ishin fetarë, por shkruheshin edhe artikuj letrarë e kombëtar, sikurse dhe lajmet e bashkësisë islame shqiptare. Për shkaqe financiare, kjo revistë, pas tetë vjetësh botimi, u shua, s’u botua më.
Më 1951 bashkësia arriti të blinte një kishë ermene dhe me ndryshime të vogla, u bë vend i aktiviteteve fetare e kombëtare. Më 6 qershor 1951 u bë hapja e saj zyrtare, duke u falë xhumaja e parë në të. Kështu, aktivitetet u transferuan nga International Institute në këtë objekt që u quajt Qendra Islame Shqiptare. Në këtë kohë u pa e nevojshme se duhej një tekst për t’ua mësuar fëmijëve fenë në gjuhën shqipe, andaj u përgatit dhe u botua libri “Islamizmi dhe lutjet”, e disa vjet më vonë u botua edhe libri tjetër “Muhamedi, profeti islam”. Kjo ndërtesë u përdor deri në vitin 1961, kur ndihet evoja për një objekt më të madh, meqë erdhën shumë shqiptarë refugjatë politikë nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia dhe Mali i Zi. U vendos të shitej ky object dhe të ndërtohej një tjetër i ri, më i madh, që t’i plotësonte nevojat tona. U shit në vitin 1962 dhe me paratë e tij u ble trualli ku filloi puna për të ndërtuar Qendrën e re.
Nøtterøy
Nøtterøy është një komunë në qarkun Vestfold, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 61 km² dhe popullsi 20305 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Mushnik
Mushniku është një fshat në komunën Lekaj në rrethin e Kavajës të Shqipërisë.
E vërteta mbi Shqiptarët e Maqedonisë dhe shtrembërimet e Enciklopedisë së Shkupit
"E vërteta mbi Shqiptarët e Maqedonisë dhe shtrembërimet e Enciklopedisë së Shkupit" libër me autor Kristo Frashëri. Shtëpia botuese "Dudaj", viti i botimit 2010. Faqet e librit 112. ISBN 978-99943-0-144-7
Vepra 5 (Faik Konica)
"Vepra 5" me Autor Faik Konica, studime për Faik Konicën. Shtëpia botuese "Dudaj", viti i botimit 2001. Faqet e librit 460. ISBN 99927-50-01-4
Kantoni Montredon-Labessonnié
Kantoni Montredon-Labessonnié (frëngjisht: Canton de Montredon-Labessonnié) është një kanton në departamentin Tarn, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montredon-Labessonnié. Ka sipërfaqe 175.29km2 dhe popullsi 2656 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montredon-Labessonnié aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Pliego
Pliego është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun, të provincës Murcia, në Murcia. Pliego ka 3901 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 29 km2.
Lidhje të jashtme
Pliego
Mlik
Mliku është një fshat në komunën Lekaj në rrethin e Kavajës të Shqipërisë.
Prelog
Prelog (në Kroatisht ) është një qytet në zhupaninë Međimurje në Kroaci.
Poboleda
Poboleda është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Priorat, të provincës Tarragona, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
Poboleda
Luz i Madh
Luzi i Madh është një fshat në komunën Lekaj në rrethin e Kavajës të Shqipërisë.
Okshtun
Okshtuni është një fshat në komunën Lekaj në rrethin e Kavajës të Shqipërisë.
Siddhartha
Siddharta (origjinal Siddhatha) është një roman nga Hermann Hesse, rrëfen mbi udhëtimin drejt njohjes së vetes të një të riu të quajtur Siddhartha në periudhën kur jetonte Gautama Buddha. Në këtë libër kemi të bëjmë me reflektimin e filozofisë dhe religjionit në jetën tonë. Ky është libri i nëntë i autorit në Gjermanisht. Romani u shkrua në vitet 1919-1922. U botua për herë të pare nga shtëpia botuese S.Fischer en:S. Fischer Verlag, në vitin 1922 në Berlin. Në Shtetet e Bashkuara te Amerikës u botua në vitin 1951, dhe arriti ndikim të madh ne vitet e 60-ta të shekullit XX. Hesse i dedikoi pjesën e parë Romain Rolland (1866-1944), fitues i çmimit Nobel në vitin 1915, dhe pjesën e dytë kushëririt të tij William Gundert.
Emri Siddhartha përbëhet nga dy fjalë në gjuhën Sanskrit, Siddha (arritje) + Artha (ajo çfarë kërkohet), që do të thotë "ai qe gjeti kuptimin (e egzistencës)" ose "ai qe i arriti qëllimet e tij".
Ngjarja
Ngjarja zë vend në Indinë antike, Siddhartha është biri i Brahmin, ai vendos të largohet duke lënë pas shtëpinë me shpresen se do të gjejë lartësimin shpirtëror, dhe kuptimin e jetës. Në rrugën e tij të asketit, bashkë me Siddhathën shkon edhe shoku i ngushtë, Govinda. Ata takohen me samanët, që ishin pjesëtarë të kastave të murgjve asketë, që agjëronin, meditonin, ecnin dhe jetonin nga lëmosha që u jepnin të tjerët. Ata jetonin lirshëm në natyrë pa menduar për ushqimin, pa lodhur për obligimet jetësore, duke iu përkushtuar kështu kohën besimit dhe meditimit, duke marrë mësimet nga Gautama, Buddha i famshëm.