cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vitore Stefa
Në krijimtarinë e saj poetike është përshëndetur me botimin e dy vëllimeve  "La liberta" dhe "Jetoj ringjalljen" dhe më pas "Vetmi e largesise". Libri i saj në prozë është titulluar "Plagë shpirti" dhe janë për shtyp romani "Rrethi i hekurt" si dhe "Novela dhe kujtime". Është bashkë-autore tek antologjia "Mozaike te nje portreti" si dhe tek "Metafora e arratisur". Gjthashtu ajo është bashkëautore në antologjine "Trokitje në mur", bashkëautore  në antologjine "[Gjuha "Dashurise Poetike" krijime mergimtare. Nga forumi Tetutat shqiptare në Botë si e ftuar nderi ajo vleresohet me "Flete Mirenjohje". Ka dhënë kontributin e saj si bashkëpuntore në librin voluminoz te gazetarit italian Silvio Maranzzano të titulluar "Border Croissing"(Vecchi e nuovi intrighi attraverso Trieste). Vleresohet me titullin e nderit pranë shkollës shqiptare të vëllazërimit "Albaniache tranzschule Shota" në Zvicër me rastin e dy vjetorit të LSHB  për Zviceren, një medalje në bronzë me dedikimin për merita të veçanta. Në shenjë mirënjohje vleresohet në një tubim organizuar në Kosovë prej familjeve të bijeve kosovare të rënë në luftë me medalje ari me motivacionin "për ndihmën e pakursyer dhënë bijve dhe bijave tona gjate luftës", gdhendur në të me mjeshtëri prej argjendarëve kosovar portreti i saj. Kudo në krijimet e saj spikat dashurin jo vetëm për miqtë dhe shokët e saj të aferm, por për njeriun në përgjithësi për jetën dhe gjithçka të bukur.
Me Stalinin
Me Stalinin libër me kujtime shkruar nga Enver Hoxha botuar në vitin 1979.
Problematika
Ne kete liber filtet për mardhëniet e Hoxhës me Stalinin në lidhje me mardhëniet Shqiptaro-Sovjetike.
Kajkova
Kajkovë është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Rueun
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
.bu
.bu është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqeq domenin zyrtar të Birmanisë apo si quhet tani pas ndryshimit të emrit majamarës, shtetë në pjesën jug-lindore të Azisë.
Kantoni Vitry-le-François-Est
Kantoni Vitry-le-François-Est (frëngjisht: Canton de Vitry-le-François-Est) është një kanton në departamentin Marne, rajonin Champagne-Ardenne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Vitry-le-François. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Vitry-le-François-Est aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
Rrugicat që kërkonin diell
"Rrugicat që kërkonin diell" është një film shqiptar prodhim i vitit 1975 me dy pjesë:
Regjisor: Saimir Kumbaro & Rikard Ljarja, Skenari: Dhimitër Xhuvani, Producent: Shqipëria e re, Muzika: Kujtim Laro
Përmbajtja e filmit
Nebi Surreli së bashku me nënën jeton në varfëri të plotë. Duke kërkuar mundësi të ndryshme për të mbijetuar, punon si shpërndarës gazetash, hamall, dhe si trasportues qymyri. Njihet me luftën në saj të Gaqos dhe shokë të tjerë të njesitit të qytetit. Ndihmonë në shpërndarjen e trakteve kur punon si gazetashitës, dhe në vështirësinë për transportimin e shtypshkronjës së njesitit. Urrejtja për Gani Herrin, tregtarin e qymyrit, i cili është edhe spiun i fashistëve, dhe ku edhe merë pjesë në ekzekutimin e tij.
Roland Trebicka
Roland Trebicka (13 janar 1947 në Korçë – † 6 mars 2013 në Tiranë) ishte një aktor shqiptar i nderuar me çmimin Artist i merituar.
Biografia
Roland Trebicka lindi në Korçë në vitin 1947. Kreu shkollën e mesme të përgjithshme "Raqi Qirinxhi" në vendlindje.
Kur ishte i ri punoi si aktor në Estradën profesioniste te SHQUP (Shtëpia Qendrore e Ushtrisë Popullore) ose shkurt "Estrada e Ushtarit". Gjatë këtyre viteve në këtë trupë profesioniste debutuan edhe aktore te tjere te cilet me vone do te beheshin te famshem ne fushen e humorit skenik dhe televiziv si Aleko Prodani, Koco Devole, Zef Deda, Sejfulla Myftari (Cekja), Mehdi Maljak, Behar Mera etj. Në vitin 1971 u bë pjesë e Teatrit Kombëtar (i njohur atëherë si Teatri popullor). Punoi në Teatrin Kombëtar deri më 1999. Pas një përvoje tri vjeçare me kompaninë “Publimedia”, u rikthye në Teatrin Kombëtar.
Kulmin e suksesit në publik e arriti me rolin e Jovan Bregut në komedinë Pallati 176. Mjeshtria e tij në këtë rol ndikoi fort që komedia të thyejë të gjitha rekordet e mëparshme të shikueshmërisë. Edhe sot, me 500 shfaqje në shtatë vjet, me dhjetra transmetime TV dhe dhjetra mijë kopje videokasetash të shitura, "Jovan Bregu" është figura më popullore e skenës shqiptare, batutat e të cilit prej kohësh janë bërë pjesë e folklorit dhe zhargonit të sotëm. Por rolet e Trebickës në teatër janë të shumtë. Shikuesit e kujtojnë me nostalgji në rolet e Xhenarinos tek “Magjia e madhe”, Zganarelit tek “Don Zhuani”, Hlestakovit tek “Inspektori” (“Revizori”).... tek “Një burrë me trandafil”. Në vitin 2002, për rolin e Rojës tek “Mbreti po vdes”, Trebicka ishte kantidat për Çmimin “Aktori më i Mirë Mbështetës” në Festivalin Ndërkombëtar të Teatrit Eksperimental, në Kajro.
Karriera e Roland Trebickës si aktor fillon me rolin e Kostës, në filmin “Debatik”, më 1961. Ishte kjo përvojë që shënoi kursin që do të merrte më vonë jeta e djaloshit korçar. Ka luajtur edhe në disa filma, ndër të cilët vlen të përmenden Ëndërr për një karrige (Vaska) dhe Koncert në vitin 1936 (Nesti).
Në vitin 2011 u sëmur rëndë nga një sëmundje në mushëri që e detyroi të rrijë larg skenës rreth dy vjet. Është nderuar me titullin Artist i merituar dhe Qytetar nderi i Korçës. Vdiq nga kanceri në mushkëri më 6 mars 2013.
YouTube
1977 Arturo Ui (Roli ne Pjesen e Dyte) - http://www.youtube.com/watch?v=sljdLPtwxqU
1990 Zbutja e Kryeneces - http://www.youtube.com/watch?v=cwwLRtb4RW8
1991 Valsi i Titanikut - http://www.youtube.com/watch?v=u7eVeCRYL2Q
1996 Gjumi i Gjate - http://www.youtube.com/watch?v=yBzGRY_3-_8
1998 8 Persona Plus - http://www.youtube.com/watch?v=LI6Tyk4XlFs
1998 Vizita e Inspektorit - http://www.youtube.com/watch?v=JWglewUlzro
2011 Te Gjithe me Huqe - http://www.youtube.com/watch?v=RrDpLLlBKaI
Nderime
Titulli artist i merituar eshte tashme larg.Nuk e kuptoj si nuk gjendet gjekundi titulli "MJESHTER I MADH",duke qene se u mor ne Korçe po ate dite qe mori dhe titullin "QYTETAR NDERI I KORCES"
The Man Who Cried
The Man Who Cried është një film dramatik i vitit 2000, i shkruar dhe drejtuar nga Sally Potter, me protagonistë Christina Ricci, Cate Blanchett, Johnny Depp, Harry Dean Stanton dhe John Turturro.
Filmi tregon historinë e një vajze të re hebreje, e cila pasi ndahet nga babai i saj në Rusinë Sovjetike, rritet në Angli. Si e re, ajo zhvendoset në Paris (pak para fillimit të Luftës së Dytë Botërore).
Kjo është hera e tretë që Johnny Depp dhe Christina Ricci punojnë së bashku. Është filmi i fundit i punuar nga kinematografja franceze Sacha Vierny.
Skenari
Pas mbërritjes, një zyrtar anglez e riemëron "Susan" dhe e vendos me prindër birësues. Nxënësit anglezë në shkollë e tallen duke e quajtur "cigane", por ajo ende nuk kupton anglisht. Një mësuese në shkollë dëgjon këngën e saj "Je Crois Entender Encore" në Jidish dhe e mëson atë të këndojë dhe të flasë në anglisht.
Një ditë, Dante është duke i shfletuar gjërat e Suzie-t pas një bisede me Lolën në apartament dhe nxjerr në pah trashëgiminë e saj hebreje pasi ka gjetur foton e babait të saj. Një fqinje e moshuar hebreje poshtë, zonja Goldstein (Miriam Karlin), gjithashtu e di se Suzie është hebreje dhe e ka paralajmëruar atë për rreziqet në horizont ndërsa gjermanët pushtojnë Poloninë. Një vit më pas, ndërsa gjermanët pushtojnë Francën dhe i afrohen Parisit, fillon një eksod i hebrenjve dhe njerëzve të tjerë të kërcënuar nga nazizmi. Turmat për shfaqjen operistike zvogëlohen dhe përfundimisht anëtarët e vetëm të kastit të mbetur janë Dante dhe Suzie. Kur Dante përpiqet të joshë Suzie, ajo e kundërshton atë. Ai e sulmon atë për trashëgiminë e saj dhe marrëdhënien e saj me Cesarin, trashëgiminë e të cilit ai gjithashtu përçmon. Perlman i del në mbrojtje; ai i kujton Dantes se si një italian në Paris në atë kohë, nëse Musolini rreshtohej me nazistët, pozicioni i vetë Dantes në Paris do të ishte i pasigurt. Perlman mbyll shfaqjen; nazistët hyjnë në Paris mëngjesin tjetër.
Dante me ngurrim kthehet në rolin e tij të mëparshëm si minstrel. Pas një kundërshtimi tjetër nga Suzie, Dante i zbulon një oficeri gjerman se Suzie është një çifute. Lola e dëgjon këtë dhe informon Suzie se ajo është në rrezik dhe duhet të largohet nga Parisi. Lola gjithashtu ka vendosur të largohet nga Dante dhe ka blerë bileta për Suzie dhe veten e saj në një anije oqeanike të nisur për në Amerikë. Po atë natë të festës, nazistët sulmojnë fshatin rom dhe vrasin një fëmijë. Kur Cezari vjen në apartamentin e saj për t'i thënë lamtumirë, Suzie shpreh dëshirën e saj për të qëndruar dhe për të ndihmuar Cesarin të luftojë nazistët për familjen e tij, por ai i thotë se ajo duhet të ikë dhe të gjejë babanë e saj. Ata ndajnë një tender mbrëmjen e kaluar së bashku.
Suzie kërkon të atin dhe zbulon se ai ndryshoi emrin e tij, hoqi dorë nga këndimi dhe u zhvendos në perëndim pasi dëgjoi për sulmin në fshatin e tij të lindjes, që ai supozoi se vrau të gjithë anëtarët e familjes së tij. Suzie shkon në Hollywood, ku babai i saj ishte një drejtues studioje, dhe zbulon se ai ka një familje të re dhe se po vdes. Ajo shkon në spital, kalon pranë gruas së tij të re dhe fëmijëve që presin jashtë derës së dhomës së tij dhe ribashkohet me të atin. Ai e njeh atë dhe shpreh gëzim për pamjen e saj. Ajo ulet anash shtratit të tij dhe i këndon atij "Je Crois Entender Encore" në Jidish ndërsa lotët i rrjedhin në fytyrë.
Trupa e aktorëve
Zërat këndues për personazhet Dante dhe Suzie u realizuan nga Salvatore Licitra and Iva Bittova, respektivisht.
Pritja
Filmi mori vlerësime të përziera në negative, duke mbajtur aktualisht një vlerësim 'të kalbur' 35% në totalin e komenteve Rotten Tomatoes. Konsensusi, i bazuar në 69 rishikime, thotë "Rrëfimi është i mbingarkuar dhe i vështirë, dhe audienca është e distancuar nga personazhet e vizatuar në mënyrë të barabartë." Metacritic llogariti një rezultat mesatar prej 40 nga 100 bazuar në 22 rishikime, duke treguar "vlerësime të përziera ose mesatare".
Kolona zanore
The Man Who Cried: Original Motion Picture Soundtrack u publikua më 22 maj 2001. Ai përmban muzikë të re të kompozuar nga Osvaldo Golijov dhe është prodhuar nga Sally Potter dhe interpretuar nga Orkestra e Shtëpisë së Operës Mbretërore Covent Garden, Salvatore Licitra dhe Taraf de Haïdouks.
.by
.by është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqeq domenin zyrtar të Bjellorusisë, shtetë në pjesën veri-lindore të Evropës.
Statutet e Shkodrës
Historia
Sipas Oliver Schmitt, mbledhja e neneve në formën e tanishme nis në fillimet e shek. XIV. Xhufi shkruan se shtrirja kohore e ushtrimit të tyre si normë rregullatore e jetës qytetare ka qenë periudha 1330-1479, deri në dorëzimin e qytetit Perandorisë Osmane.
Sipas studjuesve Nadin, Schmitt, Pellegrini e Ortalli, statutet ishin hartuar dhe zbatuar para ardhjes se Car Dushanit në Shkodër dhe u mbajtën edhe me rënien e kontrollit nga serbët tek venedikasit. Popullsia e qytetit ka qenë kryesisht dalmate, por pas një murtaje të madhe më 1348, arbërit dhe sllavët nisën të vendoseshin në qytet.
Përmbajtja
Dihet që Antivari më 1369, Dulcigno në 1379, Durazzo më 1392 e deri tek Drivasto në 1397 posedonin tekste juridike të shkruar në këtë mënyrë. Por të gjithë këto statute nuk janë ruajtur. Janë bërë përpjekje për identifikimin e tyre, por kjo ka qenë e vështirë deri kur u zbuluan statutet e Shkodrës.
Rregullonin jetën e këtij qyteti, duke dhënë me të 279 nyjet e veçanta përcaktime që kanë të bëjnë me administratën, ndërtimet, mirëmbajtjen e qytetit, zanatet, punët e bujqësisë e blegtorisë, importet e eksportet, gjyqet, të drejtën familjare, qëndrimin e të huajve etj. Për çdo kundravajtje ndaj dispozitave janë përcaktuar gjoba, të cilat përgjithësisht ndahen më dysh midis kontit (mëkëmbësit të mbretit serb) dhe komunës, ose kontit dhe të dëmtuarit ose paditësit.
Gjuha
Statutet u zbatuan nga para 1346 deri më 1479 në një gjuhë latine të zonës; që ishte e zakontë për bregdetin e Adriatikut. Në tituj është përdorur gjuha veneciane-venete, brenda në tekst dialekti dalmat i atij regjoni që i përket gjuhës dalmate jugore. Tregues ky i karakterit roman të botës qytetare-bregdetare të Arbërisë Veneciane dhe Dalmacisë në gjysmën e parë të shek. XIV. Sipas Pellegrinit, gjuha e përdorur është ajo labeate, pasi i ka analizuar fonetikën, morfologjinë dhe leksikun e tij.
E vetmja gjurmë e arbërishtes, sipas Ardian Klosit dhe Vehbiut është folja besare që ka të bëjë me institucionin e besës. Kurse gjakmarrjen statutet e sanksionojnë me fjalën urazhba, me prejardhje serbe ku Xhufi e interpreton me pohimin e Shuflajt se "gjakmarrja është një institucion që shqiptarët e huazuan nga sllavët kur ranë në kontakt me ta, pas shek. VIII." Fenomen që statutet e përshkruajnë me fjalën pazia, marrëzi.
Nadin vëren se në tekstin e Statuteve “latino” është sinonim me “cittadino”, dhe “cittadini” dallonin nga “slavi”, “albanesi”, “forestieri” etj. Dallimbërje përmes së cilës është kuptuar edhe dallimi mes identitetit lokal qytetar dhe atij të huaj: sllav dhe arbër.
Botimet
Për të parën herë u botua në Itali për herë të parë më 2002, me tekstin origjinal në venetishten e kohës dhe me përkthimin shqip nga Pëllumb Xhufi. Në përkthimin e tij, Xhufi ka ndryshuar totalisht fjalët që gjenden në original, ku banorët e Shkodrës dallohën nga “sllavët dhe shqiptarët”, pasazh i përkthyer nga Xhufi si “bujq dhe malësorë”. Me të drejtë, publicisti Ardian Vehbiu e sillte këtë si shembull të dëmit që i sjell “zotimi kombtarist” historianit.
Në botimin e dytë, viti 2010, është ruajtur përkthimi i tekstit të statuteve të bërë nga Pëllumb Xhufi në botimin e parë. Studimet e brendësuara në ribotim u përkthyen nga Vjollca Lisi.
Radivojca
Radivojcë është një vendbanim në komunën e Vitisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Ujmirë.
Shtrihet në rrafshin e Kosovës dhe lidhet me rrugën kryesore magjistralen 25-3 Gjilan-Ferizaj.
Vendbanimi është i përbërë nga banorë të nacionalitetit të vetëm shqipëtar dhe të besimit Islam.
Nuk ka histori të shkruar rreth formimit të vendbanimit por nga gojëdhënat dhe tregimet nder vite thuhet se banuesit e parë të këtij vendbanimi ishin dy familje pra dy lagjet e tanishme Lagjia e Krasniqëve dhe lagjia e Prushiqve.
fshati Radivojc (Ujmir) eshte i njohur per cilesin e lakrave.
popullsia e fshatit Radivojc eshte rreth 4000 ose 5000 por nuk eshte e sigurt
Arsimi
Arsimi në fshatin Radivojc zhvillohet vetëm deri në klasën e IX (nëntë) në shkollën e mesme të ulët Nazmi Pajaziti përderisa shkolla e mesme e lartë duhet të zhvillohet jasht vendbanimit, ndërsa nga klasa e V gjeneratave të fshatit radivojc i bashkangjiten edhe paralelet e zhvilluara deri në klasën e IV në fshatin Devajë.
Kultura: nuk ka ende statistika rreth kulturës dhe zhvillimeve artistike e kulturore në këtë vendbanim. Jemi në dijeni vetëmse të gjithë banorët i takojnë besimit Islam.
Ruschein
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Anija "Ulcinj"
200px|parapamje|djathtas|Anija "Ulcinj" gjatë shërbimit ushtarak në Flotën ushtarake të Jugosllavisë. Anija "Ulcinj" ishte një anije pasagjerësh, e ndërtuar në vitin 1900 në Mali Lošinj, Austro-Hungari.
Emri i saj i parë ishte Bakar, kurse më 1922 merr emrin Sitnica. Gjatë Luftës së Dytë Botërore ishte në shërbim të Italisë nën emrin Risano dhe kah fundi i luftës në shërbim të Jugosllavisë. Në vitin 1947, pas luftës i takon kompanisë jugosllave Jadrolinija dhe merr emrin Ulcinj.
Më 1964 çmontohet për skrap në Sveta Kaja, lokalitet afër Splitit.
Salluit
Salluit është një qytet në Kativik, provinca Kebek, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 14.33 km² dhe popullsi 1185 banorë.
Real Valladolid
Real Valladolid Club de Fútbol, S.A.D. ( Spanjisht : reˈal βaʎaðoˈlið ˈkluβ ðe ˈfuðβol), ose thjesht Real Valladolid, është një klub futbollistik spanjoll me seli në Valladolid, në komunitetin autonom Castile and León, ku rrjedh pseudonimi Pucela.
Skuadra momentale
Redaktuar më 30 gusht 2014
.bo
.bo është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqeq domenin zyrtar të Bolivisë, shtetë në pjesën veri-perendimore të Amerikës.
Kamenica (Albanik)
Kamenicë është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Safien
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
.ba
.ba është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqet domenin zyrtar të Bosnjës dhe Hercegovinës, shtetë në pjesën veri-perendimore të Ballkanit.
Es Mercadal
Es Mercadal është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Minorca, të provincës Ishujt Balearik, në Ishujt Balearik. Es Mercadal ka 5396 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 138 km2.
Leeuwarden
Leeuwarden është një bashki në provincën Friesland në Holandë me sipërfaqe 84.1 km² dhe popullsi 94131 banorë. Leeuwarden është kryeqendra e bashkisë.
Viti liturgjik
Viti liturgjik hyri në përdorim nga kisha e krishterë në qindvjeçarin e 16.
Çifti i lumtur
Përmbajtja
Një komedi për jetën e viteve ‘70. Dy të rinj që vijnë nga besime të ndryshme fetare vendosin të martohen me njëri-tjetrin, ua bëjnë të njohur dashurinë prindërve të tyre. Në takimin midis dy baballarëve i ati i djalit, jë konservator i rrethuar nga gruaja dhe halla, i krijonë një histori, duke përfshirë situata komike. Pasi nuk e fsheh dotë se nuk e do vajzën që vjen nga “një fe tjetër”, ai nxjerrë justifikime që kjo lidhje të bëhet e pamundur. Në të përfshiet edhe brigadieri i ndërmarjes, ku në bashkpunim me djalin dhe të atin e vajzës, i kërkon ta pranojë këtë fejesë. Babai i djalit më në fund dorëzohet përpara dashurisë së dy të rinjëve.
Viti liturgjik
Kalendari liturgjik ortodoks
Shiko tek
Kalendari i krishterë ortodoks ... ... ... ...
Kantoni Savigny-le-Temple
Kantoni Savigny-le-Temple (frëngjisht: Canton de Savigny-le-Temple) është një kanton në departamentin Seine-et-Marne, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Savigny-le-Temple. Ka sipërfaqe 29.1km2 dhe popullsi 34735 banorë.
Violeta Manushi
Violeta Manushi (6 mars 1926 - 26 korrik 2007) ishte një aktore shqiptare. Ajo ishte një nga ikonat e Teatrit Kombëtar të Tiranës, aktive edhe pas 48 vjetësh Aktore e madhe, që ka shkëlqyer njësoj si në komedi (Ollga tek “Zonja nga qyteti”) ashtu edhe në dramë (Nica tek “Gjenerali i ushtrisë së vdekur”). Numëron mbi 100 role në teatër dhe 16 në kinema. Në maj 2004 u rikthye me sukses në skenën e Teatrit Kombëtar, me tragjikomedinë “Streha e të harruarve”.
Jeta
Violeta Manushi lindi në Korçë. Ish-punëtorja e tipografisë, vetëm 20 vjeçe u regjistrua në shkollën e parë dramatike, të hapur pranë Teatrit të Shtetit (sot TK), më 1946. U shqua menjëherë për vërtetësi, spontanitet e natyrshmëri të rrallë, por edhe disiplinë e vullnet të hekurt. Në dramën “Orët e Kremlinit” (1957) ajo luajti njëherësh tre role, duke shënuar kështu një rekord origjinal, ende në fuqi.
Topher Grace
'Christopher "Topher" Grace lindi më 12 korrik 1978 në New York, NY, ShBA. Është një aktor amerikan, i njohur u bë ai me rolin e tij si Eric Forman në serinë That '70s Show. Grace do të luan në Spider-Man 3 maskarain Venom.
Violeta Manushi
Jeta
Më pas shkëlqeu në rolet protagoniste në komeditë “Gratë gazmore të Uindsorit” (1959) dhe “Morali i zonjës Dulska” (1958). Nga dramaturgjia kombëtare interpretoi me shumë sukses Olimbinë te “Karnavalet e Korçës” (1964), Zyhranë te “Fytyra e dytë” (1968), Nicën te “Gjenerali i ushtrisë së vdekur” (1971), Ollgën te “Zonja nga qyteti” (1975) dhe teton te “Pallati 176” (1985), duke u transformuar tërësisht në secilin prej tyre.
Ka luajtur edhe në 16 filma, që nga “Tana” (1958) e deri tek “Rrethimi i vogël” (1989) dhe një teledramë “Gjenerali i ushtrisë së vdekur” (1976). Për rolin e teto Ollgës tek “Zonja nga qyteti” fitoi Medaljonin e Festivalit të Filmit më 1977
Jeta personale dhe vdekja
Violeta Manushi nuk u martua kurrë dhe nuk pati fëmijë. Ajo u nda nga jeta ne moshen 81 vjecare me 26 korrik 2007 ne Tiranë, Shqipëri.
Lista e emrave të përveçëm mashkullorë: ZH
Zh
zhuj
Zhurdin
Shpendët
Shpendët janë një grup vertebrorësh me gjak të ngrohtë që përbëjnë klasën Aves (Eiviz) /, të karakterizuar nga pupla, sqep, bërja e vezëve me lëvozhgë të fortë, një normë e lartë metabolike, një zemër me katër dhoma dhe një skelet të fortë por të lehtë. Shpendët e vogla fluturuese quhen zogj. Zogj quhen gjithashtu edhe të vegjlit e pulës dhe disa shpendëve të tjere të mëdhenj. Shpendët jetojnë në të gjithë botën dhe kanë përmasa nga kolibri bletë 5.5 cm (2.2 in) deri tek struci 2.8 m (9 ft 2 in). Janë rreth dhjetë mijë lloje të gjalla, më shumë se gjysma e të cilave janë shpendë jo fluturues ose shpendë që ecin. Shpendët kanë krahë, zhvillimi i të cilave ndryshon sipas llojeve; të vetmit grupe të njohura pa krahë janë shpendët elefantë dhe shpendët moa të cilët janë zhdukur. Krahët, të cilët evoluan nga gjymtyrët e përparme, u dhanë shpendëve aftësinë për të fluturuar, megjithëse evolucioni i mëtejshëm ka çuar në humbjen e fluturimit në disa shpendë, duke përfshirë ratitët, pinguinët dhe llojet e ndryshme të ishujve endemikë. Sistemet e tretjes dhe frymëmarrjes të shpendëve janë gjithashtu të përshtatura në mënyrë të posaçme për fluturim. Disa lloje shpendësh të mjediseve ujore, veçanërisht shpendët e detit dhe disa shpendë uji, janë evoluar më tej për të notuar.
Shpendët janë shoqërorë, komunikojnë me sinjale shikimi, thirrje dhe këngë, dhe marrin pjesë në sjellje të tilla si bashkëpunimi në rritjen e të vegjëlve dhe gjuetinë e ushqimit, lëvizje në grup dhe mbrojtje në grup ndaj grabitqarëve. Shumica dërrmuese e llojeve të shpendëve janë monogamë shoqërisht (por jo domosdoshmërisht seksualisht), zakonisht për një sezon shumimi në të njëjtën kohë, ndonjëherë për vite, por rrallë për jetë. Llojet e tjera kanë sisteme shumimi që janë poligjene (një mashkull me shumë femra) ose, rrallë, poliandros (një femër me shumë meshkuj). Shpendët prodhojnë pasardhës duke bërë vezë të cilat fekondohen gjatë riprodhimit seksual. Ato zakonisht vendosen në një fole dhe inkubohen nga prindërit. Shumica e zogjve kanë një periudhë të zgjatur të kujdesit prindëror pas çeljes.
Evolucioni dhe klasifikimi
Klasifikimi i parë i shpendëve u zhvillua nga Francis Willughby dhe John Ray në vëllimin e tyre të vitit 1676  Ornithologiae . Carl Linnaeus e modifikoi atë punim në 1758 për të ideuar sistemin e klasifikimit taksonomik që është në përdorim sot. Shpendët kategorizohen si klasa biologjike Aves në taksonominë lineane.
Dinosaurët dhe origina of shpendëve
]] Bazuar në prova fosile dhe biologjike, shumica e shkencëtarëve pranojnë që shpendët janë një nëngrup i specializuar i dinosaurëve teropodë, dhe më konkretisht, ata janë anëtarë të Maniraptora, një grup teropodësh që përfshin dromaeosauridët dhe oviraptorosaurët, ndër të tjera. Ndërsa shkencëtarët kanë zbuluar më shumë teropodë të lidhur ngushtë me shpendët, dallimi i mëparshëm i qartë midis jo-shpendëve dhe shpendëve është bërë i paqartë. Zbulimet e fundit në Provincën Liaoning të Kinës verilindore, të cilat demonstrojnë shumë dinosaurë të vegjël me pendë teropode, kontribuojnë në këtë paqartësi.
Arkeopteryx i periudhës Jurasike të Vonë është i njohur mirë si një nga fosilet e para kalimtare që u gjet, dhe siguroi mbështetje për teorinë e evolucionit në fund të shekullit të 19-të. Arkeopteryx ishte fosili i parë që shfaqte karakteristika qartësisht tradicionale zvarranikësh - dhëmbë, gishta me kthetra dhe një bisht të gjatë, si hardhucë ​​- si dhe krahë me pendë fluturimi të ngjashme me ato të zogjve të sotëm. Ai nuk konsiderohet një paraardhës i drejtpërdrejtë i zogjve, megjithëse është i lidhur ngushtë me paraardhësin e vërtetë.
Evolucioni i hershëm
Mbi 40% e tipareve kryesore të gjetura në shpendët e sotëm evoluan gjatë 60 milion viteve tranzicion nga arkosaurët në maniraptoromorfët e parë, d.m.th. dinosaurët e parë më afër zogjve të gjallë pastaj tek Tyrannosaurus rex. Humbja e osteodermave, e zakonshme në arkosaurët dhe marrja e pendëve primitive mund të ketë ndodhur herët gjatë kësaj faze. Pas shfaqjes së Maniraptoromorpha, 40 milion vitet e ardhshme shënuan një zvogëlim të vazhdueshëm të madhësisë së trupit dhe akumulimin e karakteristikave neotenike (si tek të miturit). Hiperkarnivori u bë gjithnjë e më pak i zakonshëm ndërsa rripat e syve u zgjeruan dhe gjymtyrët e përparme u bënë më të gjata. Shtresa e jashtme mbrojtëse evoluoi në pendë komplekse.
Fosilet më të vjetra të njohura paraviane (dhe ndoshta avialanët më të hershëm) vijnë nga Formacioni Tiaojishan i Kinës, i cili është datuar në periudhën e vonë Jurasike (faza oksfordiane), rreth 160 milion vjet më parë. Llojet avialan nga kjo periudhë kohore përfshijnë Anchiornis huxleyi, Xiaotingia zhengi dhe Aurornis xui.
Avialani i mundshëm i njohur i hershëm, Archeopteryx, daton nga shkëmbinjtë Jurasikë pak më të vonë (rreth 155 milion vjet të vjetër) nga Gjermania. Shumë nga këta avialanë të hershëm ndanin tipare të pazakonta anatomike që mund të jenë stërgjyshër të shpendëve të sotëm, por më vonë u humbën gjatë evolucionit të shpendëve. Këto karakteristika përfshijnë kthetra të zgjeruara në gishtin e dytë të këmbës, të cilat mund të jenë mbajtur larg tokës gjatë jetës, dhe pendë të gjata ose "krahë të pasmë" që mbulojnë gjymtyrët e pasme dhe këmbët, të cilat mund të jenë përdorur në manovrimin ajror.
Avialanët u shumëllojshmëruan në një larmi të gjerë të formave gjatë periudhës kretace. Shumë grupe ruajtën karakteristikat primitive, të tilla si krahët me kthetra dhe dhëmbët, megjithëse këta të fundit humbën në mënyrë të pavarur në një numër grupesh avialanësh, përfshirë shpendët e sotëm (Aves). Bishtat gjithnjë e më të ngurtë (sidomos gjysma e skajshme) mund të shihen në evolucionin e maniraptoromorfeve, dhe ky proces kulmoi në shfaqjen e pygostyle, një kockëzim i rruazave të bishtit. Në Kretaceun e vonë, rreth 100 milion vjet më parë, paraardhësit e të gjithë zogjve modernë evoluan një legen më të hapur, duke i lejuar ata të vendosnin vezë më të mëdha në krahasim me madhësinë e trupit. Rreth 95 milion vjet më parë, ata evoluan një ndjenjë më të mirë të nuhatjes.
.bw
.bw është prapashtesa e fletave të internetit dhe paraqeq domenin zyrtar të Botsuanës, shtetë në pjesën jugore të Afrikës.
Sagogn
është një komunë në Kantonin Graubünden të Zvicrës.
Fiona McIlwham
Fiona McIlwham ambasadore e Mbretërisë së Bashkuar në Tiranë iu bashkua Ministrisë e Jashtme dhe të Komonuelthit (FCO) në vitin 1998, pas përfundimit të një MSc në Ekonomik Zhvillimi si dhe një detyrë në Komisionin Evropian. Ajo ka punuar për Samitin e G8 në 1998; u dergua në Bosnje dhe Hercegovinë në vitin 2000 dhe udhëhoqi Zyrën e Ambasadës Britanike në 2003 në Banja Luka. Ajo udhëhoqi grupin Ekonomik Europian dhe të Politikës Sociale të FCO–se gjatë presidencës së Mbretërisë së Bashkuar në BE (në 2005). Në Irak dhe Uashington (2006-07), ajo ka punuar për çështjet e Lindjes së Mesme, duke përfshirë një detyrë pranë Departamentit të Shtetit të SHBA. Më së fundmi, ajo ishte një Menaxhere e Projektit në Drejtorinë e Përgjithshme për Ndryshim dhe Shërbime, duke punuar mbi reformën e brëndshme të FCO-së.
Partneri i saj, Daniel Korski është një zyrtar i lartë në organizatën pan-Evropiane, Këshilli Europian për Marrëdhëniet e Jashtme (ECFR).
West Vankuver
West Vankuver është një qytet në Metro Vankuver, provinca Kolumbia Britanike, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 87.4 km² dhe popullsi 42131 banorë.
Kupa e Kosovës (basketboll)
Federata e basketbollit të Kosovës (FBK), pos garave të kampionatit Superliga e Kosovës organizon edhe garën Kupa e Kosovës. Ndeshjet zhvillohen me metodën e eleminimit, ku 16 ekipe ndahen në 4 grupe me nga 4 ekipe. Fitueset e grupeve luajnë mes vete për t'i fituar fituesit e grupeve të cilët kualifikohen për katërshen finale.
Historiku
Prej 1997 - deri më sot: {| class="wikitable" ! Stinori !! Fituesi !! Rezultati !! Finalisti
Fituesit
Në këtë garë kryeson bindshëm KB Prishtina me 10 trofe, para KB Trepça me 3 dhe KB Peja me 2 trofe të Kupës së Kosovës. {| class="wikitable" ! Klubi !! Trofe !! Finalist !! Vitet fitues !! Vitet finalist
Fondacioni Friedrich Ebert
thumb|right|250px|Fondacioni Friedrich Ebert në [[Boni|Bonn të Gjermanisë]] Fondacioni Friedrich Ebert (gjermanisht: Friedrich-Ebert-Stiftung; shkurt: FES) u themelua në vitin 1925, si një trashëgimi politike e presidentit të parë gjerman, Friedrich Ebert, të zgjedhur ne rruge demokratike, i cili vdiq në po atë vit. Ebert, një socialdemokrat me origjinë të thjeshtë, kishte ngritur zyrën më të madhe në vendin e tij, megjithë opozitën e konsiderueshme te kundërshtarëve te tij politikë. Ai mori përsipër detyrën e Presidencës në një vend, i cili ishte mbuluar nga kriza, pas disfatës në Luftën e Parë Botërore. Nisur nga pervoja e tij personale, ai propozoi krijimin e një Fondacioni me qëllim të trefishtë:
Fondacioni, i cili u ndalua menjëherë nga nazistet në vitin 1933 dhe nuk u rikrijua deri në vitin 1947 pas Luftës së Dytë Botërore, aktualisht vazhdon të ndjekë po ato qëllime dhe ka zhvilluar programe të gjera në secilën nga fushat e mësipërme. Aktualisht Fondacioni „Friedrich Ebert” është një institucion jo fitimprurës, politik me interes publik, i angazhuar në parimet dhe vlerat bazë të Demokracisë Sociale në punën e tij edukuese dhe të orientuar nga politika.
Fondacioni Friedrich Ebert në Shqipëri
FES e ka filluar aktivitetin e tij në Shqipëri në vitin 1991, me një konferencë për demokracinë dhe ekonominë e tregut. Institucionet politike demokratike dhe zhvillimet social-ekonomike kanë qenë dhe do të jenë temat kryesore në aktivitetet tona. Në bashkëpunim me organizata partnere shqiptare, FES synon forcimin e një kulture politike demokratike, një zhvillim ekonomik të qëndrueshëm dhe të drejtë nga ana sociale, në të cilin interesat dhe të drejtat e punëtorëve njihen dhe mbrohen, synon gjithashtu edhe krijimin e strukturave funksionuese shtetërore dhe një shoqëri aktive.
Kantoni Verzy
Kantoni Verzy (frëngjisht: Canton de Verzy) është një kanton në departamentin Marne, rajonin Champagne-Ardenne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Verzy. Ka sipërfaqe 241.94km2 dhe popullsi 13823 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Verzy aktualisht përbëhet nga 22 komuna.
Roosendaal
Roosendaal është një komunë në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 107.21 km² dhe popullsi 77571 banorë. Roosendaal është kryeqendra e komunës.
Lidhje të jashtme
Rozendalis Розендал
Yllka Mujo
Yllka Mujo, (1953 Tiranë), aktore shqiptare e filmit dhe e teatrit. Është nëna e Elia Zahariasë dhe Amos Zaharia
Suraua
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Yllka Mujo
Biografia
Lindi në Tiranë në 15 tetor 1953. Mbaroi për kanto në Liceun Artistik dhe më pas për aktore në Institutin e Lartë të Arteve, ndërsa më 1974 u emërua në Teatrin Popullor.
Në teatër ka interpretuar në dhjetëra shfaqje, midis të cilave te “Orët e Kremlinit” e Pogodin, “Luiza Miler” e Shilerit, “Përmbytja e Madhe” e K. Jakovës, “Vizita e Inspektorit” e Pristlit, “Nata e dymbëdhjetë” dhe “Zbutja e kryeneçes” e Shekspirit, “Natë me hënë” e Kadaresë, “Këngëtarja tullace” e Ioneskos, “Zonjusha Zhuli” e Stinbergut, “Kujdes! Kafshon” e A. Gernit.
Ka interpretuar në filmat “I teti në Bronx”, “Malet me blerim mbuluar”, “Zonja nga qyteti”, “Kur hidheshin themelet”, “Taulanti kërkon një motër” etj. Është aktore me kërkesa, me plastikë të zhdërvjelltë, energjike, shpërthyese; dallon për trajtimin e mençur dhe të kulturuar të roleve, duke rikuptimësuar në kohë idetë dhe gjendjet e tyre emocionale. Yllka Mujo kalon lehtësisht sa nga drama në komedi, sa nga personazhet me mbartje psikologjike e përjetime të brendshme, tek personazhet komike, deri paroditë dhe groteskë. Më 1995 fitoi çmimin “Aleksandër Moisiu” si aktorja më e mirë e Festivalit Kombëtar të Teatrove për rolin e Julias në dramën “Fernando Krafti më ka shkruar këtë letër” të Dorstit. Mban titullin Artiste e merituar.
Visar Arifaj
Visar Airfaj ka lindur më 4 qershor 1987 në Prishtinë është piktor, politkan, kryetar lenxhendar i Partisë së Fortë i cili ka kandiduar ne Zgjedhjet lokale te viti 2013 për kryetar të Komunes se Prishtinës dhe më vonë ne Zgjedhjet e pergjithshme të vitit 2014 në Kosovë me Partinë e tij e cila njihet me ideologji satire nje zhandër komedisë dhe literatures ku paraqite gjendja e rënde me anë të humorit ironik,Visari me profesion ështe dizjaner ku ka studiuar në Fakulltetin e Arteve në Universitetin e Prishtinës dhe pa ashtu qe nga dhjetori i vitit 2013 ushtron poziten keshillëtarit komunal në Komunën e Prishtinës pasi fitoi 1,334(1,56%) të votave në Zgjedhjet lokale te vitiT 2013 dhe një-herit është i vetë shpallur miliarder pasi pasuria qe ai ka deklarua kap shifrë 1,7 miliardë euro ai ka deklaruar se piktura e tij e pare te cilen e kishte berë deri sa ishte ne shkollen fillore vlen 1 miliardë euro po ashtu Arifaj është i njohur me shumë thenije qesharake dhe ironike qe tregojnë realitetin në Kosovë.
Kijevçiqi
Kijevçiq është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Visar Arifaj
Thëniet e famshme
Problemi nuk eshte se 40% jan te papun por se 60% duhet ende te punojn
Jeta private
Visar Arifaj është i deklaruar Ateist dhe hobi i tij është të meditojë gjatë mbjethjeve të çorapeve
Dimri i fundit
Dimri i fundit është film artistik i regjisorve Ibrahim Muçaj dhe Kristaq Mitro, prodhuar më 1976 në Shqipëri, Skenari: Nexhati Tafa, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Aleksandër Lalo.
Përmbajtja e filmit
Gjermanët vijnë mes borës dhe dimrit. Në fshat mbeten vetëm gratë të cilat luftojnë deri sa partizanët e plagosur, të strehuar në fshat, të tërhiqen më thellë dhe bora të mbulojë gjurmët. Ballë për ballë me gjermanët, dhe nën kontrollin e tyre, gratë e fshatit të udhëhequra nga nënë Shano dhe nënë Mara nisen në grumbull për të bërë dru por në të vërtetë arrijnë me bukë dhe ushqime të partizanët.
Lidhja e filmit
https://www.youtube.com/watch?v=49ky5B9pPls
Monoteizmi
Monoteizmi — "besimi në një Zot" ( nga greq. "μόνος", monos = vetëm, një dhe "θεός", theos = zot, perëndi) është besimi fetar në një hyjni të vetme të njohur me emërtimin Perëndi.
Fetë më të njohura monoteiste të radhitura në kohë janë:
Ana e kundërt e monoteizmit është politeizmi.
Protohistoria
Protohistoria i referohet një periudhe midis prehistorisë dhe historisë gjatë së cilës një kulturë apo civilizim nuk ka zhvilluar ende shkrimin por ekzistenca e tyre është vënë në dukje nga kultura të tjera. Për shembull, në Europë keltët dhe tributë gjermanike mund të kenë qenë protohistorikë kur filluan të shfaqen në shkrime greke dhe romake. Një shembull tjetër janë dhe ilirët, të cilët nuk e kanë lënë të shkruar gjuhën e tyre por janë përmendur shpeshherë në burime të ndryshme greke e romake duke filluar që nga shekulli I 5 p.e.s.
Protohistoria mund edhe t'i referohet edhe periudhës tranzitore midis lindjes së shkrimit në një shoqëri dhe shkrimeve të historianëve të parë. Konservimi I traditave verbale mund te komplikojë cështjen sepse mund të japë burime historike dytësore për ngjarje edhe më të hershme. Site koloniale që përfshijnë grupe te përziera protohistorike dhe grupe të cilat kishin zhvilluar shkrimin e tyre gjithashtu studiohen si situata protohistorike.
Mund gjithashtu ti referohet një periudhe në të cilën dokumente historike fragmentale apo sipërfaqësore, që jo detyrimisht përfshinin një system shkrimi të zhvilluar, janë gjetur. Përmendim këtu tre proto-mbretëritë e Koresë.
Cërnica
Cërnicë është një vendbanim në komunën e Gjilanit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Qarrisht.
Escalante, Cantabria
Escalante, Cantabria është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Trasmiera, të provincës Cantabria, në Cantabria. Escalante, Cantabria ka 782 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 19.11 km2.
Monumenti i Bajram Currit
Monumenti i Bajram Currit Heroit të Popullit shqiptar ndodhet në qytetin e Bajram Currit në Rrethin e Tropojës. U përuruar më 1982, vepër e skulptorit Fuat Dushku. Mbi bazamentin e lartë prej guri (3,35 m) figura në bronz (5,15 m) e Heroit të Popullit, udhëheqësit të vegjëlisë dhe demokratit revolucionar Bajram Curri është paraqitur që rri mirë mbi këmbët e hapura të ngulura në tokë dhe me njërën dorë lëviz pushkën, me pëllëmbën e dorës tjetër të drejtuar poshtë si nga maja e një mali në luginë, bën një gjest të pushtetshëm, ndërsa qëndrimi dhe fytyra shprehin vendosmëri trimërore për idealet e popullit e të atdheut. E trajtuar në një plastikë dinamike, statuja ka silueta në lëvizje dhe shprehje energjie
Qendra Kulturore ASA
thumb|QENDRA KULTURORE ASA LOGO ASA (Arte Stilim Arkitekturë) është një qendër kulturore për promovimin, zhvillimin dhe kualifikimin e të gjithë talenteve të reja.
=Themelimi= ASA u themelua në 1 maj 2012.
Qendra Kulturore ASA është i pari organizim rinor i këtij lloji përsa i përketë bashkimit të studentëve dhe profesionistëve të rinjë  në fushën e Arteve Figurative, Stilimit dhe  Arkitekturës nga Shqipëri,Kosova, Maqedonia, Mali I Zi dhe gjithë Europa.
Misioni i saj është bashkimi dhe shkëmbimi i eksperiencave midis studentëve dhe profesionistëve të rinj, promovimi i aftësive krijuese të secilit anëtar.
Organizimi
Për organizimin, realizimin dhe promovimin e këtyre evenimenteve funksionojnë dy skuadra pune:
Sektor
=Aktivitete=
Aktivitetet e Qendrës Klubi ASA - Arte Stilim Arkitekturë
Ekspo ASA titullohej ekspozita e parë me rastin e Themelimit të Klubit.
Titullohej konkursi I zhvilluar në ambientet e Tirana Ekspres për nder të 100 vjetorit të pavarsisë në të cilën u organizua një ekspozitë me piktura dhe makete arkitekture gjithashtu dhe një sfiladë mode.
Me rastin e përvjetorit të parë të Klubit u organizuan dy aktivitete, aktiviteti  i parë ishte ekspozita  e pikturës dhe arkitekturës  e cila me mbështetjen e Ministrisë së Kluturës u zhvillua  në ambientet e Muzeut Historik Kombëtar. Ndërsa aktiviteti I dytë ishte sfilata e modës e cila u zhvillua në ambientet e Akademisë së Filmit dhe Multimedias Marubi.
Gjithashtu Qendra Klubi ASA që prej përvjetorit të parë të klubit ka publikuar dhe Revistën ASA, e para  revistë rinore që promovon  studentë dhe  profesionistët e rinj  të Arteve Figurative, Stilimit dhe Arkitekturës  në Shqipëri dhe mbarë trevat Shqipfolëse. ASA deri më tani ka botuar dy numrat e parë të Revistës ASA.
Ishte ekspozita e pikturës dhe arkitekturës ajo që bëri hapjen e edicionit të 8 të Festivalit Ndërkombëtar për të Drejtat e Njeriut në Shqipëri ku artistët dhe arkitektët pjesmarrës prezantuan punimet e tyre me temë mbi të Drejtat e Njeriut.
“Kundra Dhunës Ndaj Grave” ishte tema që stilistët pjesmarrës kishin punuar për të zhvilluar një show performancë për publikun qe ndoqi Festivalin e Filmit, duke përcuar mesazhe të forta nga balerinat dhe modelet dhe që aktruan mbi skenë.
U zhvillua ekspozita e parë në ambientet e Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare të Kosovës, si një rrugëtim i ekspozitës dhe show performancës së zhvilluar gjatë javës së IHRFFA në edicionin e tetë të saj, ku morën pjesë dhe shumë artistë të rinj, gjithashtu u zhvillua dhe ceremonia e shpërndarjes se certifikatave.
Me rastin e 2-vjetorit të qendres kulturore ASA u organizuan dy aktivitete njëkohësisht, aktiviteti  i parë ishte ishte sfilata e modës  ndërsa aktiviteti i dytë ekspozita  e pikturës dhe arkitekturës  e cila me mbështetjen e Tirana Ekpsres u zhvillua  në ambientet e saj.
=Referime=
Lidhje të jashtme
http://klubiasa.org/
Mbrojtësi i Dy Xhamive të Shenjta
Mbrojtësi i Dy Xhamive të Shenjta (خَـادِم الْـحَـرَمَـيْـن الـشَّـرِيْـفَـيْـن‎, Khādim al-Ḥaramayn aš-Šarīfayn; Turqisht: İki kutsal caminin hizmetkârı) është titull që është përdorur nga shumë udhëheqës Islam përfshirë nga Dinastia Ejubid, sulltanati Mamluk, sulltanët e Perandorisë Osmane dhe në kohën e sotit nga mbretërit e Arabisë Saudite. Titulli i referohet udhëheqësit i cili është përgjegjës për mbrojtjen e dy xhamive të shenjta: Xhamia e Shenjtë në Mekë dhe Xhamia e Pejgamberit në Medine. parapamje|220px|Seladin Ejubi është udhëheqësi i parë që morri këtë titull
Historia
Besohet se personi i parë që ka pasur këtë titull ishte Seladini.
Pas mposhtjes së Mamlukut dhe marrjes së kontrollit të Mekës dhe Medines në vitin 1517, sulltani otoman Selimi I e miratoi titullin. Në vend që të thirret Sundimtar i Dy Qyteteve të Shenjta, ai pranoi titullin Shërbëtor i Dy Qyteteve të Shenjta. Ky titull u përdor nga të gjithë sulltanët halife të mëdhenj osmanë deri në Mehmed VI (1861-1926), i fundit.
Mbreti i parë i Arabisë Saudite që mori titullin ishte Feisal bin Abdulaziz (1906-1975). Pasardhësi i tij Halid nuk e përdorte këtë titull, por pasardhësi i tij i fundit Fehd e zëvendësoi titullin me termin "Madhëria e Tij". Mbreti i tanishëm, Selmani, mori titullin e njëjtë pas vdekjes së mbretit Abdullah, vëllai i tij i gjysmë, më 23 janar 2015.
Xerez CD
Xerez Club Deportivo, S.A.D. është një klub futbollistik Spanjoll prej Jerez de la Frontera, Andalusia. Është themeluar më 24 shtator, 1947, ekipi luan në sezonin 2009–10 në  La Liga për herë të parë.
Stadiumi i këtij klubi Estadio Municipal de Chapín, u inaugurua më 10 korrik, 1988.
Plazhi i madh i Ulqinit
240x240px|parapamje|Paragliding në Plazh të Madh
Plazhi i Madh (në të folmen ulqinake: Plazha Madhe, në gjuhën malazeze: Velika Plaža) është një ranishtë në Ulqin, Mali i Zi.
Shtrihet në drejtimin veriperëndim‑juglindje nga Porto Milena deri tek delta e Bunës, që e ndan nga Ada e Bunës. Gjatësia e tij është 12 km, që e bën plazhin më të gjatë në bregdetin malazez, ndërsa ka një gjerësi që varion nga 60 deri 100 m.
Ka qenë i njohur edhe si "Bostan" sipas bostanit i cili prodhohet në afërsi, ndërsa gjatë lulëzimit të turizmit në Ulqin gjatë Jugosllavisë socialiste është njohur si "Kopakabana Jugosllave" (malaz. Jugoslavenska Kopakabana) nga adhuruesit e tij. Peshkatarët e vjetër ulqinak e njohin si "Zalli i Madh".
Gazeta amerikane The New York Times e ka renditur Plazhin e Madh, në Top 31 vendet që duhen vizituar në vitin 2010.
Idriz Boksi
Haxhi Idriz Boksi (Shkodër, ? - 1877) ka qenë imam dhe patriot shkodran, bëmat e tij në kryengritjen e Hamz Kazazit janë lakuar ndër këngë popullore.
Biografia
U lind në Shkodër pranë Xhamisë së Begos, i biri i një fshatari nga katundi Boks i Postrribës, të quajturit Hasan. I ati e dërgoi në mejtep, ku për shkak të një ngatërrese mes të rinjsh patën si kusht pajtimin shpërnguljen e familjes në lagjen Ndocej. Duke qenë se një farefis i Idriz Boksit ndodhej në Egjipt, u krijua mundësia që vetë Idrizi të merrte atë rrugë, ku sundonte Mehmet Ali Pasha, ishte një vend mjaft i preferuar nga shqiptarët.
Duket se Idriz Boksi në Egjipt ka ndjekur mësimet në medrese duke u diplomuar për hoxhë. Titullin "haxhi" e fitoi në sajë të pelegrinazhit të tij në Mekë. Thuhet se mori rrugën për në Indi. Nuk dihet se në cilin qytet dhe për sa kohë qëndroi atje, por është fakt se, kur u kthye, në kujtim të kësaj eksperience, vishej si shehlerët e atyre viseve të largëta të lindjes. Më 1835 ishte imam i xhamisë së lagjes Ndocej në vendlindje. Në lëvizjen e Hamz Kazazit, Haxhi Idrizi i priu çetës së lagjes së vet me armë në dorë, duke lëshuar fetva për të luftuar kundër njësive qeveritare.
Mbasi morën fund luftimet, në mes të kryengritësve dhe qeverisë u përfundua një marrëveshje. Haxhi Idrizi nuk iu bind vendimit, u arratis dhe vajti në Postrribë, por pasi mori vesh se iu arrestuan motrat që ishin strehuar te krushku i tij Beqir Behri, u dorëzua. Autoritetet e dërguan në Stamboll, e burgosën dhe e dënuan me vdekje, por iu bë një falje e përgjithshme nga sulltani. Më 26 prill Haxhi Idrizi u kthye nga internimi dhe burgosja, i pajisur me dekret sulltanor për emërimin imam i xhamisë së Ndocejve.
Ndërroi jetë më 1877, kur dhe u varros në varrezat e xhamisë ku shërbeu.
Jusuf Tabaku
Jeta
Jusuf efendia përkrahu jo vetëm kryengritjet e fuqishme që plasën në Shkodër kundër Tanzimatit të udhëhequra nga Hamz Kazazi etj, por edhe revoltën e vegjëlisë qytetare shkodrane, që drejtohej nga Haxhi Hasan Sheh Shamia që shpërtheu në pazarin e Shkodrës më 7 gusht 1854. Mbledhja e pare u organizua në Medresenë e Pazarit, ku ishte myderriz edhe Jusuf efendi Tabaku. Të nesërmen u organizua një mbledhje e gjerë në sheshin e Teqes së Pazarit, ku mbas shumë diskutimesh u vendos që "Mbas sodit të mos lejohej shitja e drithit në vende të hueja dhe bajnë të ndëshkoheshin në mënyrë shembullore ata persona që spekullime e veprime të shëmtueme..." Qeveria mori masa ndaj të gjithë pjesëmarrësve të krerëve të lëvizjes në Shkodër.
Me 22 tetor 1856 Jusuf Efendi Tabaku u internua në Stamboll së bashku me Hamz Kazazin, Ahmet ef. Kalanë, Hasan agë Hotin, Osman agë Hotin, Halil Spahinë, Sali Ef. e Madh, Sali Ef. e Vogël e shumë të tjerë.
Me 1859 lirohet nga internimi. Më 6 mars 1861 emërohet anëtar i këshillit të ri administrativ të Shkodrës, por, sepse kundërshtoi masat e egra dhe sistemin e ri të taksave ndaj populisisë, me urdhër të Marshallit Ismail Pasha, me 14 nëntor 1863, së bashku me krejt këshillin shkarkohet nga detyra. Më 1861 emërohet Myfti i Shkodrës, detyrë që e ushtroi derisa vdiq me 1904.
Vala sinusoidale
Vala sinusoidale është e rëndësishme në fizikë, sepse ajo ruan formën valore të saj kur i shtohet një vale tjetër sinusoidale me të njëjtën frekuencë dhe faza arbitrare. Ajo është e vetmja formë vale që ka këtë veti. Kjo veti shfrytëzohet në analizën e Furierit.Duhet theksuar gjithashtu se kjo veti e bën atë unike nag pikëpamja akustike.
Forma e përgjithshme
Në përgjithësi, funksioni mund të ketë gjithashtu :
e cila duket si :
Numri valor lidhet me frekuencë këndore nga:.
ku λ është gjatësia e valës,f është frekuenca, dhe c është shpejtësinë e përhapjes.
Ky ekuacion përshkruan një vale sinusoidale për një dimension të vetëm, kështu ekuacionin i përgjithshme i dhënë më lart jep amplitudën e valës në një pozicion x në kohën t përgjatë një vije të vetme.
Në dy ose tre dimensione hapesinore, ekuacioni përshkruan të njëjtën valë planare shpërhapëse  nëse pozicioni xdhe numri valor  k interpretohen si vektorë, dhe produktin i tyre si një produkt skalar. Për valë më komplekse, të tilla si lartësia e një valë uji në një pellg pas një gur hidhet në të, ekuacionet më të ndërlikuar janë të nevojshme.
Në praktikë
Ky model i valës  ndodh shpesh në natyrë, përfshirë edhe valët oqeanike, valët e zërit, dhe valët e dritës. Gjithashtu, një model i përafërt sinusoidal mund të shihet në grafet e temperaturave mesatare ditore për çdo ditë të vitit.
Grafikët e tensionit të një korrenti alternativ japin një model sinusoidal valësh.