cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Borshi i Vjetër
Historia
Megjithëse Borshi, si vendbanim nuk figuron në hartat e lashtësisë, emri ngjanë me origjinë ilire-pellazge dhe ka kuptimin e fjalës kreshtë. Dëshmi për ketë është një fshat në krahinën Moravska Trebova të Çekisë me emerin Borsh plus mbaresën sllave "ov" => Borsh-ov. Ne Çeki takohen toponime pellazgjike si Beskide zberthehet Bieshk + ide(mbrapashtese latine) => Bjeshknaja. Kuptimin kreshtë të kësaj fjale e kanë ditur administratorët pushtues sllav që e kanë perkthyer me përafërsi ne "Sopot" => sop = gunge; pot (prapashtesë) = naj => gungnajë - kreshtnajë. Dihet se si sllavet pushtues ndruan emerat e vendbamimeve. Keshtu emerin e fshatit Çoraj ish Vakaj (qe e ka pas kuptimin i muget Sllavet e paten perkthyer me afersi si dicka e erret Çorny => Çornaj, sot Çoraj). Ne dokumentat e lashta ne truallin e Borshit flitet per nje qytet te fortifikuar të lashtë me emerin "Omla" i lokalizuar ne rafshin perball Keshtjelles,që sot quhet "Omlo". {Artikull ne nje numur te revistes Etnografia Shqiptare botim para ose viti 1973] Emerat e kryefamiljareve te fshatit Bosh ne Regjistrimin i pare të administratës Otomane figurojne të gjithë katolik.{Ma ka dhen fleten me emerat nxjerre nga arkivi Agim Gjoleka, Jurist]. Kjo konfirmon influencën e Venetikut katolik ne zonën bregdetare Adriatiko-Jonike. Nuk eshte e vertete propaganda qe parardhesit, gjoja, të krishterët ortodoks të bregdetit u debuan dhe u zëvëndsuan po me të krishterë katolikë prej pushtuesve otomanë.Pas pushtimit Otoman katoliket e Borshit ne mase u kthyen ne myslyman dhe pjeseerisht edhe ne ortodoks. Fakti qe Borshjotet kane qene katolike deshmohet nga emerate fiseve dhe pronave te fiseve si Gjok-Nikaj, Gjon-ukaj=> gjonUke (vend); Are-Care (Arat e Carajve) Guret e Preshe(Guret e Preçe => Preçajve), Sinan-Gjonaj, Markaj, Kormarkaj, Camaj, Lekaj, etj, etj. (e Fakte konkrete historike për këtë fshat nuk ka ende por një dokumentim i tërthorte flet për Ndoni Borshi i cili përmendet më 1478 në një dokument të seminarit ortodoks të Palermos në Sicili, si një arhond i jugut që kishte emigruar si pasoje e pushtimit të pronave të tij nga osmanet. . Osmanet nuk i perzun te Krishteret, por si dhe katoliket i regjistronin dhe u mblidhnin taksat si cdo shtete ne bote. Fakt eshte qe asnje fshat ortodoks i bregdetit nuk figuron qe te jet shkretuar. perkundrazi shteti i krishter grek perzuri fshataret Shqiptar jo-ortodoks.
Fshati u braktis mbas shkatërrimit barbar që i beri ushtria bashibozuke greke në vitin 1914. Fshati mund të ketë pasur mbi 600 shtepi, asnje perdhese, sistemim urbanistik, shume dyqane si punishte artizanale dhe shitblerje, shkolle fillore dhe gjysem te mesme ne Turqisht dhe institucionin e kultit islamik. Trualli ku shtrihej Borshi i Vjeter eshte shkretuar, ndersa Borsh i Ri nuk u ndertua dot, Fshataret qe u perzune prej hordhive Greke ne shumice nuk u kthyen. Ata qe u kthyen i ndertuan shtepite e tyre, ne teresi perdhese ne parcelat apo prane parcelave te pronave te tyre shume te shperndara.
Duke mbritur, nga ana e Sarandes, ne Borshin e sotem me shtepi te shperndara, sapo kaperxen Qafen e Thanasit dhe del në Sheshin Melqinja, befas te shfaqet një pamje magjike me një det te pafund, Borshi i sotem i shperndar!
Kështjella e Sopotit
Nën kështjellën e Sopotit apo si quhet sot Kështjella e Borshit nen këmbët e malit të Picakut rrjedh Lumi i Borshit me shume gjarpërime duke dale nga fundi i malit dhe ndalon në deltën në buze të detit. .
Vija e bardhe bregdetare duket e pafundme, me kilometra te tera deri ku arrin syri. Lugina e Borshit me ullinjte dhe portokallet që i kane shpëtuar manisë shkatëruse te viteve të tranzicionit i shtojnë ngjyrën e gjelbër dekorit blu te detit dhe qiellit qe se bashku përbëjnë atë magji qe gllabëron shpirtin e njeriut. Male, fushe dhe det ! Si një oaz i pakrahasueshëm klimatik dhe njëkohësisht origjinal !
Kështjella e Sopotit është një nga objektet kulturore te Borshit qe gjendet ne majën e kodrës se quajtur Kala. Pozicioni i kodrës lejon lundrimin pa pengese te një pamjeje te pakufizuar dhe njëkohësisht kontrollin e kalimeve Sarande-Kuc-Vlore. Pozicioni e përshtatshëm gjeografik me ujërat e shumta ka favorizuar banimin e kësaj treve qe nga lashtësia. Kalja e famshme përmendet nga burimet bizantine dhe venedikase. Ajo përbën në fakt një pikëmburoje te epokës helenistike dhe bizantine ne një lartësi 250 m dhe distance nga deti rreth 3 km. Në pjesën perëndimore te kodrës së Kalasë, ne pjesën e brendshme që konsiderohet si vend-ndodhja e një qyteti antik, rruhen pjese te një muri rrethues prehistorik. Në pjesën e brendshme te themeleve u gjenden kocka qe datohen se i takojnë epokës se vone te bakrit. Sipas gërmimeve dhe studimeve arkeologjike gjetjet arkeologjike, kocka dhe ene qeramike i takojnë shekulli te IV-III para Krishtit. Arkeologu i njohur Jano Koçi, duke u bazuar tek autoret antike Plini dhe Straboni si dhe vendvendosjen e mure dhe rrënojave te një qendre te banuar ne një sipërfaqe rreth 50 hektarë dhe limin qe e gjarpëron atë (një shpjegim greqisht i fjalës meandria) ka hedhur hipotezën se pikërisht këtu ishte ngritur qyteti i vjetër grek i quajtur Meandria. Një vendbanim i lashte është gjetur gjithashtu ne vendin e quajtur Musga.
Pra në Borsh udhëtari do gjeje atë që kërkon : legjenda, histori, natye dhe vetmi për atë qe është i lodhur nga zonat e zhurmshme urbane dhe ka vendosur të harroje për pak kohe ekzistencën e pjesës tjetër të botës.
Literatura
Jano Koci-Giuide turistike-Arkelogji-histori-kulture, Tiranë 2006
75 p.e.s.
Mbi vitin 75 p.e.s..
Grykë-Oroshi
Grykë-Oroshi është një fshat në komunën Orosh në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Html ngjyra Y000XX
Html ngjyrat Y000XX është një tabel e ngjyrave të kombinimit të vlerave të numrave në shifrën e ngjyrave në gjuhën Htlm.
Tabelat e më poshtme janë kombinime gjatë cilave njëri nga tre numrat e shifrës së ngjyrave mbahet konstant dhe numri XX paraqesin sasin e ngjyrës në formën n+1, ndërsa numri Y0 paraqet ngjyrën e sasisë të dhënë në formën n+10. Në tabel është paraqitur vetë ngjyra dhe shifra e saj.
Eduart Sulollari
Eduart Sulollari është lindur në Lin të Pogradecit më 10 qershor 1968. Ka filluar të shkruajë herët poezi dhe tregime të shkurtra të cilat i botoi në librin “Dëborat e zemrës”.
Poezitë e tij
prilli i plakur etj, kanë tërhequr vëmendjen e lexuesve. Boton në shtypin e Tiranës, gazetat “Drita”, “Ndryshe”, “Obelisku”, “Tirana observër” etj. Nderuar me çmim të parë Strugë në ditën e poezisë së Liqenit, nga gazeta “Nositi” e Pogradecit etj. Eduart Sulollari është poet i metaforës, ngjyrave dhe natyrës. Poet i lindur, vuan dhe gëzohet në vorbullën e ngatërruar të krijimit poetik dhe prozës poetike.
Enkelejda Kondi
Enkeljeda Kondi Masseboeuf - Lindur në qytetin e Maliqit në 29 prill të vitit 1972, nga një familje oficeri me origjinë gjirokastrite. Është marrë me poezinë që në moshë të vogël duke fituar disa çmime në konkurse midis shkollash dhe në shkallë rrethi. Mbasi mbaroi shkollën e mesme vazhdoi studimet në Universitetin “Eqrem Çabej” në degën Gjuhë Letërsi. Në vitin 1996 u diplomua si mësuese e gjuhës dhe letërsisë duke ushtruar profesionin e mësueses dhe drejtueses së një shkolle tetë vjeçare.
Është larguar nga Shqipëria dhe tani banon në Francë. Është e martuar me një nënshtetas francez dhe ka dy fëmije. Pas unifikimit të diplomës dhe studimeve përkatëse tani punon si mësuese.
Enkelejda Kondi shkruan poezi dhe ka një stil tejet të veçantë në shprehjen e saj poetike. Poezitë e saj janë të mirëpritura nga lexuesit. Në korrik 2010, ajo publikoi botimin e vëllimit të saj të parë të titulluar "Ëndrra e një vajze".
Fije që priten
Fije që priten është film i metrazhit të gjatë i prodhuar në Shqipëri në vitin 1976. Regjia: Muharrem Fejzo, Skenari: Neshat Tozaj, Producent: Shqipëria e re, Muzika: Shpëtim Kushta.
Përmbajtja e filmit
Një agjent i huaj Sami Ameni, zbret në aeroportin e Rinasit dhe menjëherë nis kërkimet për të aktivizuar një agjent tjetër, Markon me të cilin ka bashkëpunuar pranë gjermanëve gjatë luftës. Plani i tyre është hedhja në erë e një uzinë të madhe. Për këtë u duhet të marrin të dhëna nga Besa, e cila ka humbur disa dokumenta dhe ndjehet e kërcënuar. Por plani i tyre dështon.
Aktorët
Kadri Roshi.... Marko Rovina
Astrit Çerma .... Kujtimi, punonjes sigurimi
Reshat Arbana ... Sami Ameni, zoti Sem
Serafin Fanko ... zoti Klark
Zhani Ziçishti .... Genci
Sander Prosi.... profesor Halimi
Petrit Llanaj .... Petriti, punonjes sigurimi
Demir Hyskja .... Skenderi, burri i Besës
Ilia Shyti.... fshatari
Pandi Siku... Guximi, specialist kiminalistik
Xhemil Tagani....shoku pune i Markos
Vasillaq Vangjeli....shoferi i taksise
Bohmova
Bohmovë është fshat i braktisur i rajonit të Dibrës.
Fije që priten
Aktorët
Edmond Budina....deshmitar
Bohmova
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 1900 fshati numëronte 190 shqiptarë, kurse sot ështëe fshat i braktisur.
Fije që priten
Aktorët
Zana Zekthi...e fejuara e Kujtimit
Vitet 350
Mbi vitet 350.
Raúl Albiol
Raúl Albiol Tortajada (lindur më 4 shtator 1985) është një futbollist profesionist spanjoll i cili luan si mbrojtës për klubin spanjoll Villarreal dhe kombëtaren spanjolle.
Albiol është një lojtar fizikisht i fortë, i cili është i fortë në ajër si dhe shquhet për shkathtësinë e tij. Ai mund të luaj si qëndër-mbrojtës, mbrojtës i djathtë ose mesfushor mbrojtës. Ai e ka shpenzuar shumicën e karrierës me Valencian dhe Real Madridin, duke fituar pesë trofe madhor me të dyja klubet; ai mblodhi gjithsej 229 ndeshje në La Liga dhe shënoi shtatë gola në dhjetë sezone. Ai gjithashtu ka shpenzuar edhe disa vite në Itali me Napolin.
Një lojtar ndërkombëtar i Spanjës që nga viti 2007, Albiol ka luajtur në dy edicione të FIFA Kupës së Botës dhe UEFA Kampionatit Evropian, duke fituar tre turnamente përfshirë Kupën e Botës 2010.
Jeta e hershme
Albiol filloi te luante futboll në moshën 9 vjeç, ku u aktivizua në skuadrën e të rinjëve të Ribarroja. Në vitin 1996, ai u largua nga klubi për të kaluar te Vilamarxant. Qëndrimi i tij atje ishte i shkurtër, dhe në vitin 1997 kaloi te akademia e Valencias.
Valencia
Lindur në Vilamarxant, Komuniteti Valencian, Albiol filloi të luante futboll me dy klube modeste të rajonit të tij, dhe më pas kaloi te gjigandët e Valencia CF para se të festonte ditëlindjen e tij të 10të. Ai debutoi me ekipin e parë më 24 shtator 2003 në një ndeshje të raundit të parë të Kupës UEFA-s kundër AIK Fotboll, në moshën 18 vjeç e 20 ditë. Pavarësisht debutimit, ai e shpenzoi sezonin me ekipin B.
Në gusht 2004, gjatë kohës që po udhëtonte për të firmosur me Getafen në formë huazimi, Albiol u përfshi në një aksident serioz rrugor, duke bërë që të vendosej në kurë intensive. Ai u rikuperua plotësisht, dhe pasi u rikthye në janar, u bë një lojtar i rendësishëm i klubit kryeqytetas në luftën e tyre për mbijetesë; ai debutoi në La Liga më 15 janar 2005 në barazimin 1–1 ndaj Atlético Madrid, dhe shënoi golin e parë ndaj një tjetër klubi kryeqytetas, Real Madrid, në një triumf 2–1 në shtëpi dy muaj më vonë.
Albiol u rikthe në Stadiumin Mestalla në sezonin 2005–06, dhe shpejt u bë titullar në skuadër për shkak të shkathtësisë së tij. Në ndeshjen hapëse të sezonit 2006–07 në ligë, ai shënoi golin e fitores (goli i vetëm i tij gjatë sezonit) kundër Real Betis në një fitore 2–1 në shtëpi. Ai gjithashtu shënoi një gol nga distanca kundër Olympiacos F.C. më 12 shtator 2016, në UEFA Ligën e Kampioneve të atij viti, duke ndihmuar Valencian të fitonte 4–2; gjatë qëndrimit të katër-vjeçar në klubi, shifra e tij më e ulët gjatë një sezoni ishte 29 ndeshje, të cilat ai i regjistroi gjatë sezonit 2007–08, duke ndihmuar gjithashtu skuadrën të fitonte edicionin 2007–08 të Copa del Reyt.
Real Madrid
Albiol shënoi golin e tij të parë për klubin më 8 dhjetor 2009 në fitoren 3–1 kundër francezëve të Olympique de Marseille në UEFA Ligën e Kampioneve. Ai ishte një titullar i padiskutueshëm në kampionat, më së shumti për shkak të dëmtimit në gju të Pepes.
Në sezonin 2010–11, Albiol u ul në stol pasi Real Madridi bleu një lojtar të pozicionit të tij, portugezin Ricardo Carvalho (ai u ble nga trajneri i ri i skuadrës, portugezi tjetër José Mourinho); kjo gjë bëri që minutazhi i Albiol të paksohej e ai të në kampionat vetëm kur lojtarët titullar kishin dëmtime ose pezullime (Pepe sërisht mungoi në disa ndeshje për shkak të problemeve fizike). Ai megjithatë luajti si titullar në kupë, duke ndihmuar skuadrën të arrinte në finalen. Më 26 janar 2011, në ndeshjen e parë gjysëm-finale kundër Seviljes (fitore 1–0 jashtë fushe), ai largoi në vijën fatale një top të goditur nga Luís Fabiano; më 16 prill, ai u nxorr jashtë me karton të kuq për një faull ndaj ish shokut të tij te Valencia, David Villa brënda në zonë gjatë El Clásicos, nga i cili erdhi goli i parë në një barazim 1–1 në shtëpi, duke bërë që të humbiste finalen e kupës katër ditë më vonë – për shkak pezullimi – ndaj të njëjtit kundërshtar.
Më 6 gusht 2012, Albiol rinovoi kontratën me klubin deri në qershor 2017. Më 27 nëntor, në ndeshjen e parë si kapiten skuadre në një ndeshje kupe ndaj CD Alcoyano, ai u nxorr jashtë me barrelë pas vetëm një minute për shkak të një dëmtimi në kyçin e këmbës; ky dëmtim e la jashtë fushave për rreth një muaj.
Albiol shënoi golin e dytë zyrtar për Real Madridin më 8 maj 2013, duke shënuar me kokë pas një korneje golin e parë të skuadrës në fitoren 6–2 ndaj Málagës.
Napoli
parapamje|220px|majtas|Albiol në aksion gjatë një ndeshje miqësore ndaj Barcelonës në [[Camp Nou.]] Më 21 korrik 2013, Albiol u shit te S.S.C. Napoli në Itali për 12 miljon €, duke firmosur një kontratë katër-vjeçare me ekipin. Në ekip ai gjeti edhe Rafael Benítezin, trajnerin me të cilin ai punoi gjatë periudhës së tij te Valencia. Albiol mori fanellën numrin 33.
Ai bëri debutimin e tij në Serie A më 25 gusht, duke luajtur si titullar në fitoren 3–0 ndaj Bolonjës.
Albiol shënoi golin e tij të parë me Napolin më 25 janar 2014, golin e barazimit në minutën e 88të në një barazim 1–1 në shtëpi ndaj Chievo Veronës. Më 3 maj, ai luajti si titullar gjatë gjithë finales së Coppa Italias, duke ndihmuar skuadrën të mposhte Fiorentinën me rezultatin 3–1.
Më 22 dhjetor 2014, Albiol fitoi trofeun e dytë me Napolin, Superkupën e Italisë ndaj Juventusit; ai luajti 120 minuta me sfidën që u mbyll në barazim 2–2 e më pas shkoi te gjuajet e penalltive, ku Albiol shënoi penalltinë e tretë të ekipit në një fitore 6–5 në Stadiumin Jassim Bin Hamad.
Më 10 janar 2016, Albiol shënoi gol pas dy vitesh në një ndeshje ndaj Frosinone, duke hapur serinë e fitores 5–1 me një gol në minutën e 20të; kjo fitore i dha ekipit kryen e renditjes. Ai zhvilloi paraqitjen e tij të 100të në Serie A më 3 shkurt 2016 në fitoren 2–0 në Romë ndaj Lazios. Albiol ishte një nga lojtarët më të rëndësishëm të ekipit gjatë sezonit 2015–16, duke luajtur në 36 nga 38 ndeshjet e kampionatit, të cilën Napoli e mbylli në vendin e dytë mbrapa Juventusit, pavarësisht se koleksionoi 82 pikë.
Në shtator 2016, Albiol firmosi një kontratë të re deri në qershor 2020 me klubin. Në qershor 2018, ai rinovoi kontratën e tij edhe me një vit, duke zgjatur qëndrimin e tij në Napoli deri në qershor 2021.
Villarreal
Më 4 korrik 2019, Albiol u rikthye në Spanjë dhe firmosi një kontratë tre-vjeçare me Villarreal. Ai bëri debutimin e tij më 17 gusht, në barazimin 4–4 në shtëpi kundër Grandës në ndeshjen hapëse të La Ligas 2019–20. Më 15 dhjetor, Albiol regjistroi golin e parë me Villarrealin në fitoren 2–1 në transfertë ndaj Seviljes, duke shënuar golin e parë të takimit në minutën e 13të.
Kariera ndërkombëtare
parapamje|djathtas|220px|Raul Albiol (#2) gjatë një ndeshjeje miqësore ndaj [[Kombëtarja kiliane e futbollit|Kilit në vitin 2013]] Pasi luajti për Spanjën nën-21, Albiol luajti ndeshjen e parë për ekipin e të rriturve më 13 tetor 2007 në një fitore 3–1 ndaj Danimarkës e vlefshme për kualifikueset e UEFA Euro 2008. Ai u thirr në fazën finale të turnamentit, të cili ekipi e fitoi për herë të dytë në histori, duke luajtur dy herë, kundër Suedisë (si zëvëndësues për të dëmtuarin Carles Puyol) dhe Greqisë.
Trajneri i ri i kombëtares Vicente del Bosque e përfshiu Albiolin në listën e ekipit që do të luante në Kupën e Konfederatave 2009 në Afrikën e Jugut. Ai luajti si titullar në ndeshjen e parë të ekipit kundër Zelandës së Re, duke qënë në qëndër të mbrojtjes sëbashku me Puyolin dhe duke lënë mbrapa shokun e skuadrës te Valencia Carlos Marchena; Spanja fitoi me rezultatin tenistik 5–0.
Albiol u thirr në listën fillestare prej 30 lojtarësh për të luajtur në 2014 FIFA Kupën e Botës, dhe po ashtu edhe në listën përfundimtare. Ai luajti ndeshjen e tij të parë në një Kupë Bote në ndeshjen e fundit të grupit ndaj Australisë me Spanjën që ishte eliminuar; ai luajti gjatë gjithë ndeshjes në mbrojtje sëbashku me Sergio Ramosin duke kontribuar në një fitore 3–0.
Në shtator 2018, Albiol mori një thirrje nga trajneri Luis Enrique për ndeshjet hapëse të UEFA Ligës së Kombeve kundër Anglisë dhe Kroacisë, duke u rikthyer në kombëtare pas tre vitesh. Megjithatë, ai ishte një zëvëndësim i papërdorur në të dyja ndeshjet. Albiol u thirr sërisht një muaj më vonë, duke luajtur si titullar për 90 minuta në një miqësore të fituar ndaj Uellsit 4–1, duke regjistuar ndeshjen e parë me Furinë e Kuqe në tre vite.
Jeta personale
Pseudonimi i Albiol është "El Chori". Vëllai i tij më i madh, Miguel, ka qënë gjithashtu një futbollist i cili luante si mesfushor. Ai u formua në akademinë e Valencias, dhe luajti një ndeshje në ligë me ekipin e parë, por e shpenzoi shumicën e karrierës duke përfaqësuar Rayo Vallecanon. Babai i tij, gjithashtu i quajtur Miguel, luajti në ligat e ulëta më së shumti me Benidorm CF, dhe gjithashtu luajti dy herë në Segunda División për CE Sabadell FC në sezonin 1979–80; vëllai i tij më i vogël, Brian, u emërua në nder të Brian Laudrup, i cili adhurohej nga Raúli për shkak të sukseseve të tij me kombëtaren daneze.
Albiol është i babai i dy vajzave me gruan e tij Alicia; Azahara, lindur më 16 mars 2009 dhe Alma, lindur më 7 janar 2010. Në vitin 2008, ai, sëbashku me Guillermo Francon dhe Marcos Sennën, themeluan Evangélico FC, një organizatë me 140 atletë dhe 16 trajnerë që synonin të promovonin vlerat e krishtere te atletët e rinjë në Spanjë.
Klube
<references group="lower-alpha"/>
parapamje|djathtas|220px|Albiol (#2) duke festuar triumfin e [[Kombëtarja spanjolle e futbollit|Spanjës në Kupën e Botës 2010.]]
Vallja e Flamujve
Vallja e Flamujve është një film shqiptar i regjizorit Edmond Budina. Filmi trajton çështjen delikate të pretendimeve territoriale të Greqisë mbi Shqipërinë Jugore, e ashtëquajtura prej tyre Epiri i Veriut. Filmi tregonë sesi njerëzit ndërtojnë varreza monumentale, zhvarrosin të vdekurit dhe dhunojnë varret duke fshirë kujtimet e tyre, duke e treguar këtë si diçka të ngjashme me atë që ka ndodhur përgjatë kufirit Shqiptaro-Grek. Nga ana tjetër në Greqinë veriore, Shqipëtarët kërkojnë pronat e tyre, tokat dhe varret e paraardhesve të tyre.
Gjergji Mihallari
Gjergji Mihallari lindi në qytetin e Korçës ku dhe punon e jeton aktualisht. Ka shkruar vëllimin me poezi "Sekret dashurie në vitin 1993" dhe është bashkautor tek vëllimi "Poetë të blertë" në vitin 2001. Romanin "Vrasje dashurish" e botoi në vitin 2000.
Lajthizë (Mirditë)
Lajthiza është një fshat në komunën Orosh në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Kantoni Boulogne-Billancourt-Sud
Përbërja aktuale
Kantoni Boulogne-Billancourt-Sud aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Kantoni Fumel
Kantoni Fumel (frëngjisht: Canton de Fumel) është një kanton në departamentin Lot-et-Garonne, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Fumel. Ka sipërfaqe 150.83km2 dhe popullsi 10701 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Fumel aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Leioa
Leioa është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Greater Bilbao, të provincës Biscay, në Komunitetin e Baskisë. Leioa ka 30626 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 8.5 km2.
Lidhje të jashtme
Leioa
Vitet 360
Mbi vitet 360.
74 p.e.s.
Mbi vitin 74 p.e.s.
Ndërshena (Orosh)
Ndërshena është një fshat në komunën Orosh në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Pasaporta zvicrane
Pasaporta zvicrane është pasaport e lëshuar për shtetasesit Zvicran për të lehtësuar udhëtimet ndërkombëtare. Për të udhëtuar mbrenda Evrope, shtetasesit zvicran munden të përdorin një letërnjoftim me disa përjashtme.
Historia e pasaportës zvicrane
Pasaporta e parë është lëshuar më 10 dhjetor 1915. Karakteristika ngjyra e kuqe në pasaportë Zvicerane u krijua në vitin 1959. Deri në vitin 1985 pasaporta Zvicrane përfshinte vetëm gjuhët kombëtare të kohës (frëngjisht, gjermanisht dhe italisht) si dhe anglisht. Romançja ishte shtuar më vonë të Kalojë 85 pasi ajo u shpall gjuha e katërt Zvicerane pas një referendumi. Rënditja e gjuhëve ishte atëherë ndryshuar në gjermanisht, frëngjisht, italisht, Romansh, dhe anglisht.
E pakapshme
Out of Touch është një film shqiptar i regjisorit Andi Delina. Ngjarjet e këtij filmi zhvillohen në Tirana një vitin 2011, një vit e gjysëm pas zgjedhjeve te verës 2009. Historia ve në qendër jetë e Gramozit i cili ngatërrohet me korrupsion dhe intriga ndërsa qeveria kërcënon kontratën e ndërtimit prej 20 milion eurosh, të një biznesmeni lokal. Ndërkohë që Gramozi lufton për të rregulluar kontratën, filmi na prezanton me gruan e tij, të bijën, mistresen e tij, të dashurin e mistreses së tij, njeriun që e ndihmoi të hipte në pushtet dhe njerëzit që duan ta shkatërrojnë. Në anën tjetër e ngjarjeve qëndron Edmondi, që dëshiron të bëhet politikan.
Pasaporta zvicrane
Pasaportat biometrike
Që më 15 shkurt të vitit 2010, pasaportat jo-biometrike (Pas 03, 06, dhe 85) nuk lëshohen më.
Nga 1 Mars të vitit 2010 dhe sipas Marrëveshjes Shengen, pasaportat Zvicerane janë të gjitha biometrike. Kjo është e nevojshme për udhëtim pa viza për në Shtetet e Bashkuara.
Të dhënat në faqe
Pasaporta Zvicrane përfshin fushat e mëposhtme në të dhënat e faqes polycarbonate
Kërkesat e vizave
parapamje|400x400px|Kërkesat e vizës për mbajtësit e zakonshëm të pasaportës Zvicrane{{legend|#042E9B|Zvicra}}{{legend|#ED1C24|Lëvizje e lirë}}{{legend|#FFC90E|Hyrje e lirë viza}}{{legend|#FFDC64|Viza në mbërritje}}{{legend|#EFE3AF|Viza elektronike}}{{legend|#E5D079|Viza mund të sigurohet online ose në mbërritje}} Sipas 2018 Henley Pasaportë, Index, Zviceranet dhe zviceranët që e kishte pa viza ose viza në mbërritjes qasje të 185 vendeve dhe territoreve, të rangut Zvicerane në pasaportën e pestë në botë në aspektin e udhëtimit lirinë (e lidhur me të Belgjikës, Kanadasë dhe pasaportave Irlandeze).
Shtetësia e dyfishtë
Shtetësia e dyfishtë është e lejuar në Zvicër, por kërkesat për natyralizim të të huajve të ndryshojnë nga kantoni në kanton. Mashkull Zvicerane qytetarët, duke përfshirë qytetarët dyfishtë, mund të jenë të nevojshme për të kryer ushtarak ose civil të shërbimit, dhe Zvicerane qytetarët nuk janë të lejuar të marrin pjesë në ndonjë tjera ushtarake, nëse ata janë shtetas të, dhe janë rezident në vendin në fjalë. ( Rojet Zvicerane të Vatikanit janë të konsiderohet si një "shtëpi të policisë" dhe jo si një ushtri.)
Çmimi
Çmimet në Franga Zvicerane (CHF) si të 24 janar 2017
Pasaporta e përkohëshme lëshuar nga Policia Federale në aeroporte pëson një tarifë shtesë prej 50.
Álvaro Arbeloa
Álvaro Arbeloa Coca (lindi më 17 janar 1983) është një futbollist spanjoll, fitues i Kupës Botërore i cili aktualisht luan për klubin e Premier Leagues West Ham United dhe Kombëtaren Spanjolle. Ai luan si Mbrojtës anësor, si dhe ndonjëherë si mesfushor anësor.
West Ham United
Më 31 gusht 2016, Arbeloa u rikthye në Premier League për herë të parë pas shtatë vitesh, duke firmosur për një sezon me West Ham United. Ai debutoi më 21 shtator, duke luajtur 90 minutat e suksesit 1–0 në shtëpi ndaj Accrington Stanley në EFL Cup.
Arbeloa u lirua në fund të sezonit pasi kishte zhvilluar vetëm katër paraqitje, ku tre prej tyre erdhën në kampionat. Ai u pensionua në qershor 2017 në moshën 37 vjeç, duke lënë një karrierë që zgjati 15 vite.
Barcelona
Barcelona është kryeqyteti dhe qyteti më i populluar i Katalonisë dhe qyteti i dytë më i madh në Spanjë, pas Madridit, me një popullsi prej 1,621,537 brënda kufijve të saj administrativë në një sipërfaqe prej 101,4 km2. Zona urbane e Barcelonës shtrihet përtej kufijve administrative të qytetit me një popullsi prej mbi 4.2 milion në një sipërfaqe prej 803 km2, duke qenë zona e gjashtë më e populluar urbane në Bashkimin Evropian pas Parisit, Londrës, zonës së Ruhrit, Madridit dhe Milanos. Rreth 5 milionë njerëz jetojnë në zonën metropolitane të Barcelonës. Ajo është gjithashtu metropoli më i madh i Evropës në bregdetin mesdhetar. Ajo ndodhet në bregdetin e Mesdheut midis grykëderdhjeve të lumenjve Llobregat dhe Besòs dhe kufizohet në perëndim nga vargmali i Serra de Collserola maja më e lartë e të cilit është 512m.
Barcelona është sot një nga qendrat ekonomike, tregëtare, turistike dhe kulturore kryesore të botës, dhe ndikimet e saj në arsim, argëtim, media, modë, shkencë, art kontribuojnë në statusin e saj si një nga qytetet më të mëdhenj globalë të botës. Në të vërtetë, ajo është një qendër e madhe ekonomike dhe një qendër financiare gjithnjë në rritje (Diagonal Mar). Barcelona është një qendër transporti, me një nga portet kryesore të Europës, një aeroport ndërkombëtar, që i shërben rreth 30 milionë pasagjerëve në vit, me një rrjet të gjerë autorrugësh dhe është një qendër e hekurudhës me shpejtësi të lartë, që lidhet me Francën dhe pjesën tjetër të Europës.
Themeluar si një qytet romak, Barcelona u bë kryeqyteti i Qarkut të Barcelonës. Pas bashkimit me Mbretërinë e Aragonit, ajo u bë një nga qytetet më të rëndësishme të Kurorës së Aragonit. Rrethuar disa herë gjatë historisë së saj, Barcelona ka një trashëgimi të pasur kulturore dhe është një qendër e rëndësishme kulturore dhe një destinacion i madh turistik. Veçanërisht të njohura janë veprat arkitekturore të Antoni Gaudít dhe Lluís Domenech i Montanerit që kanë hyrë në Trashëgiminë Botërore të UNESCO-s. Qyteti është i njohur edhe në kohët e fundit për Olimpiadën Verore 1992. Selia e Bashkimit për Mesdheun ndodhet në Barcelona.
Demografia
left|parapamje|Evolucioni demografik, 1900–2007, sipas Institutit Kombëtarë të Statistikave, Spanjë Sipas një regjistrimi të bërë më 1 qershor, 2006 popullsia e Barcelonës ishte 1.673.075 njerëz dhe duke përfshire popullsinë urbane 4.992.193, me të tërë metropolin 4.992.193 banorë. Dendësia e popullsisë ishte 15,799 banorë për kilometër katror. 62% e banorëve ishin Katalonjas, 13,9% vinin nga pjesa tjetër e Spanjës, 13,9% vinin nga shtete të tjera si : Ekuadori, Peruja, Maroku, Kolumbia, Argjentina, Pakistani dhe Kina. Si gjuhë kombëtare spanjishtja njihet vetëm në universitete ndërsa 95% e popullsisë kupton gjuhën katalonjase, ku 74,6% e flasin atë, 75% e lexojnë, 47.1% mund ta shkruajnë. Edhe pse popullsia është katolike (208 kisha) ka edhe të besimeve të tjera si: evangjelistë, jehovai, budistë dhe disa myslimanë që kanë emigruar në drejtim të qytetit. Në 1990 Barcelona kishte një popullsi prej 530.000 banorësh e cila rritej dalëngadalë deri në 1950 kur filluan të vinin njerëz të ndryshëm nga qytetet spanjolle pak të industrializuara. Popullsia e Barcelonës shkoi në 1979-n në 1.906.998 banorë dhe filloi të ulej përgjatë viteve 1980-1990 sepse shumë njerëz u larguan në qytetet e jashtme të metropolit. Në vitin 2000 qyteti numëronte 1,496,266 banorë por shifrat u rritën sepse shumë të rinj duke përfituar nga çmimet e ulëta te banesave u vendosën në këtë qytet. parapamje|left|Barcelona
Kultura
Rrënjët kulturore te Barcelonës datojne qe 2000 vjet. Që nga ardhja e demokracisë, gjuha Katalanase (shumë e shtypur gjatë diktaturës së Frankos) u promovua, si nga vepra nga e kaluara dhe  krijimi i veprave të reja. Barcelona është përcaktuar si një qytet i klasit botëror nga “Globalizimi” dhe Grupi Studimor i Qyteteve Boterore dhe “Network”.
Barcelona eshte shtëpia e një numri të madh të muzeve, të cilat ju perkasin fushave dhe periudhave të ndryshme. Muzeu Historik i Qytetit, i vendosur në një ndërtesë mesjetare që përdorej si rezidence mbretërore, shpjegon historinë e qytetit, dhe përfshin një vizitë në rrënojat romake në bodrumin e muzeut. Ajo gjithashtu përfshin Muzeu-Manastirin e Pedralbes, një nga shembujt më të mirë të arkitekturës gotike Katalanase, shtepine-muze Verdaguer, kushtuar poetit Jacint Verdaguer, Parkun Guell te Interpretimit dhe disa vende të tjera të vogla.
Muzeu i Historisë së Katalonjës, u hap në vitin 1996, perfshin historinë e Katalonjës që nga kohët parahistorike dhe zoteron monumentet që i përkasin Generalitat de Catalunya. Muzeu Arkeologjik i Katalonjës perfshin historinë e Katalonisë deri në Mesjetë, dhe të kulturave qe erdhen bashke me te.
Muzeu Barcelona i Artit Bashkëkohor, i njohur zakonisht si MACBA (akronim i Museu d'Art Contemporani de Barcelona), fokusohet në artin e pas viteve 1945 katalonjas dhe spanjoll, edhe pse ajo gjithashtu përfshin vepra të huaja. Ngjitur me MACBA, Qendra e Kulturës de Contemporània de Barcelona, ​​apo CCCB, organizon ekspozita të përkohshme, koncerte dhe ngjarje të tjera kulturore.
Punimet e Joan Miró gjenden në muzeun e Fundació Joan Miró, së bashku me ekspozita pjesmarrese nga muzetë e tjerë nëpër botë, ndërsa Muzeu Picasso përmban vepra të hershme nga Pablo Pikaso dhe serinë e tij Las Meninas. Fundació Antoni Tapies mban një koleksion te artit te Tapies.
Museu Maritim de Barcelona, ​i themeluar në vitin 1929, është një muze detar, ndodhet në kompleksin e anijeve Royal historike te Barcelonës, me qëllim per të ilustruar kulturën katalonjase detare dhe historinë detare. CosmoCaixa (Muzeu i Shkences) është një muze shkencë drejtuar nga fondacioni La Caixa, që ka marrë cmimin Muzeu Europian i Vitit në vitin 2006.
Anija (film)
Në ditët e para të Marsit 1991, në horizontin e bregut Adriatik të Italisë u shfaqën disa anije të cilat do të shënonin atë që do të quhej “eksodi i shqiptarëve”. Ky ështe rrëfimi i një udhëtimi, anijesh dhe njerëzish, që shërben për rindërtimin e tre eksodeve të mëdha të shqiptarëve. ANIJA e nis udhëtimin e vet përpara mbërritjes në Itali, duke u përqendruar tek rruga që çon drejt anijes, tek ngjitja në anije, në përpjekje për të nxjerrë prej aty fytyrat dhe përvojat vetiake në udhëtimin e tyre të vërtetë e njëkohësisht metaforik për kapërcimin e detit.
Barcelona
Kultura
Muzeu Erotik i Barcelonës është muzeu i parë i artit dhe kulturës erotike .Asetet e muzeut përbëhet nga më shumë se 800 copë me vlerë të madhe historike, që përfshin shfaqje erotike të kulturave të ndryshme.
Gotic Barri ( "Tremujori gotik" në katalanisht) është qendra e qytetit të vjetër të Barcelonës. Shumë prej ndërtesave datojnë që nga kohët mesjetare, disa nga kolonizimi romak i Barcelonës.
Zona të tjera historike përfshijnë El Raval dhe El Born.
Adolf Florensa, një nga te paret arkitektet për të përshtatur strukturat nga Shkolla Chicago, ishte i ngarkuar me shumë vepra origjinale në Via Laietana, Pallatin e Komunikacionit dhe Transportit të vitit 1929 te Ekspozites Boterore dhe më në veçanti planin e ri urbanistik të Tremujorit gotik.
Barcelona fitoi Medaljen Mbretrore te Artë ne vitin 1999 për arkitekturën e saj, hera e pare që fituesi ka qenë një qytet, dhe jo një arkitekt.
Pjese të Trashëgimisë Botërore : Park Güell (1984), Palau Güell (1984) , Casa Milà (1984) , Casa Vicens (2005) , Sagrada Familia (2005) , Casa Batlló (2005) , Palau de la Musica Catalana (1997) , Hospital de Sant Pau (1997).
-Këngët dhe vallet
Sardana – Ky kërcim katalonas është një simbol i unitetit dhe krenarisë vendase.
Në te gjithë rajonin e Barcelonës, ju mund të shihni njerez te bashkuar ne forme rrethi me duart lart; duke kercyer me hapa të vegjel, te kujdesshem ,  te ngadalë dhe të rrumbullaket , nderkohe qe njerëzit bashkohen për të bërë rrethin më të mëdh. Kjo është Sardana: valle tradicionale kombëtare e Katalonjes. Është e rëndësishme për katalanasit - jo vetëm që sjell njerëzit e Katalonjes së bashku; ajo është një simbol i krenarisë së tyre kombëtare dhe identitetit. Për të kuptuar kuptimin prapa valles, është e rëndësishme të shohesh ate në kontekstin historik.
Katalanasit janë një popull krenar dhe me tradita kulturore patriotike të dallueshme nga pjesa tjeter e Spanjës. Shumë Katalanas e konsiderojnë rajonin e Katalonjes  të dallueshem nga Spanja dhe edhe pse ajo ndodhet në Spanjë,  ka pasur shumë fushata për një Barcelone te pavarur për më shumë se 150 vjet.
Franco, diktatori spanjoll i cili sundoi për 30 vjet nga fundi i viteve 1940 deri ne vitin 1975, duke parë katalanasit si një kërcënim - dëshiraa e tyre për pavarësi dhe krenaria e tyre e thellë kombëtare u konsiderua nga Franco e pafytyrë, arrogante dhe një ofendim personal. Mospelqimi i tij për katalanasit solli shumë ligje per të dëmtuar e për të hequr traditat dhe gjuhën e kulturën katalanase dhe kështu ta bënte Spanjen një shtet uniform.Duke ndaluar keshtu traditat e tyre, ai ndaloi rreptesisht vallen Sardana.
Prandaj Sardana, është konsideruar nga katalanasit të jetë një simbol i fuqishëm i unitetit kombëtar dhe identitetit, e cila shpreh frymën e Katalonjase. Edhe nën sundimin tiranik, natyra e vërtetë e katalanasve mbeti dhe kjo është shihet ne menyre të përkryer nëpërmjet vallëzimi katalanonjas Sardana; njerezit duke kercyer, të bashkuar së bashku, nga të gjitha fushat e ndryshme të jetës dhe moshes, hedhin mënjanë mosmarrëveshjet e tyre dhe me krenari ngrejne duart e tyre dhe kokat lart per te treguar se ata janë katalanas dhe krenar.
Muzika e Katalonjës përbën një nga traditat më të vjetra të dokumentuara muzikore në Evropë. Së bashku me pjesën tjetër të Evropës Perëndimore, ka një traditë të gjatë muzikore, duke përfshirë një numër të stileve dhe zhanreve të ndryshme dhe gjatë dy mijë vjetëve të fundit.
Vallëzimi Katalonjas është plotësuar me një 'cobla' një grup i vogël  muzikantësh qe  shoqërojnë vallen me një përzgjedhje të instrumenteve, prej  bronzi dhe plumbt , dhe nje 'flaviol' një lloj fyelli ndërsa dajre qe sjellin ritmin.
Hajdelberg
Hajdelberg [ˈhaɪdəlbɛʁk] është një qytet i madhë pranë lumit Neckar në pjesën jugperëndimore të Gjermanisë, jo fort larg bashkimit të lumenjëve Rhein dhe Neckar. Është i njohur për universitetin më të vjetër në territorin e gjermanisë, që tërheq shkencëtar nga e gjithë bota, dhe me çarshinë dhe rrënojat e kalasë mesjetare është një vend mjaft atraktiv për turistët prej anë e mbanë botës.
Qyteti i ka 150.000 banorë, dhe radhitet i pesti qytet më i madh në Baden-Vyrtemberg. Është poashtu qytetet i pavarur dhe njëkohësisht qendër e qarkut Rhein-Neckar. Rajoni i dendur Rhein-Neckar, në të cilin perkrah qytetit Heidelberg gjendet edhe qytetet e mëdha Mannheim dhe Ludwigshafen, konsiderohet si qendër metropolitane.
Efekti i spektatorit
Efekti i spektatorit është një fenomen shoqëror që rreket të prekë grupet e njerëzve në numër të konsiderueshëm, ku përgjegjësia nuk mund t’i vishet dikujt në mënyrë të drejtpërdrejtë. Kjo situatë mund të pasqyrohet mjaft mirë nga shprehja: “Asnjë pikë shiu nuk mendon se e shkaktoi ajo përmbytjen”. Shpërndarja e përgjegjësisë mund të haset rëndom:
1. Në një grup njerëzish, ku veprimi apo mosveprimi i tyre i lejon gjërat që të ndodhin, pavarësisht se nëse do të kishte qenë i vetëm, secili prej tyre nuk do ta linte të ndodhte një gjë e tillë. Këtu përfshihet e menduara në grup dhe qëndrimi pasiv.
2. Në një grup njerëzish që punojnë të gjithë njësoj për një qëllim dhe në njëfarë pike e humbin motivimin pasi ndihen gjithmonë e më pak përgjegjës dhe e fshehin pas grupit mangësinë e tyre në përpjekje (përtacia shoqërore).
3. Në grupime hierarkike ku hallkat e poshtme deklarojnë se ndiqnin urdhra dhe mbikëqyrësit pretendojnë se jepnin udhëzime, por nuk janë përfshirë në veprime konkrete.
Përdorimi ligjor
Përcaktimi i tretë i shpërndarjes së përgjegjësisë u përdor si mbrojtje ligjore (edhe pse pa sukses) nga shumë prej nazistëve në gjyqin e Nurembergut. Ka pasur edhe raste të tjera përdorimi, ku ka arritur edhe një farë suksesi.
Kantoni Cavaillon
Kantoni Cavaillon (frëngjisht: Canton de Cavaillon) është një kanton në departamentin Vaucluse, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cavaillon. Ka sipërfaqe 150.35km2 dhe popullsi 41930 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Cavaillon aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Xhovani IV
Papa Gjoni IV ( l. ?, Dalmacia - v. 12 tetor 642, ) ishte papa i 72 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 24 dhjetor 640 dhe deri më 12 tetor 642. Paraardhës i tij ishte papa Severini, ndërsa pasardhësi papa Theodhori I.
Pellazgët, origjina jonë e mohuar
Pellazgët, origjina jonë e mohuar botim postum nga Dhimitri Pilika. Botimet Enciklopedike Tiranë 2005.
Shkenca historiografike botërore e pranon njëzëri që trualli ynë, ka qenë i banuar të paktën qysh prej 30 000 vjetësh (nga filimi i I paleolitit). Së këtejmi rrjedh pa një pa dy, se te ne kan gjalluar njerëz shumë mijë vjet para ilirëve, parailiret-Pellazgët. Gjurmimet më të reja të shkencës ekzakte të antropologjisë dokumentojnë qartazi gjithashtu rrembat parailire, parahelene, pellazge, të shqiptarve të sotëm. Prej një karvani kumtimesh nga më të stërlashtat, parailirët autokton, pellazgët, cilësohen shprehimisht si bij të tokës, të mbirë prej dheut, madje si “para-hënor”, si të gdhirë në Evropë që përpa shfaqes së hënës në hapsirat qiellore.
Gajrja (Dibra)
Demografi
Gjate censimentit të vitit 2002, fshati kishte 9 maqedonas dhe 1 shqiptar.
Burimet
1
Vitet 370
Mbi vitet 370.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1845
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Burbnesh
Burbneshi është një fshat në komunën Selitë në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
73 p.e.s.
Mbi vitin 73 p.e.s..
12 Korrik
12 Korriku është dita e 193-të e kalendarit gregorian (dita e 194-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 172 ditë.
Statuja e Lirisë
thumb|Statuja e Lirisë në [[New York]] Statuja e Lirisë (anglisht Statute of Liberty), ndoshta monumenti më i famshëm i botës. I është dhuruar zyrtarisht SHBA-së nga populli francez, me rastin e 100-vjetorit të Revolucionit, që solli çlirimin e kolonive nga Britania e Madhe. Me kalimin e viteve ajo mori një simbolikë tjetër, atë të lirisë e të demokracisë në botë. Ajo u kthye në një pararojë të ”botës demokratike”.
Statuja gjendet në ishullin "Liberty Island" në Portin e New York-ut dhe tregon perëndeshën romake të ilirisë, "Libertas".
Vendimi për t'a ndërtuar atë u mor më 1876, 100 vjet pas revulucionit amerikan. Mirëpo për shkak të mungesës së fondeve dhe vështirësisë së realizimit të një vepre kaq gjigante, statuja u ”ngrit në këmbë” në ishullin e saj, vetëm 10 vjet më vonë, më 28 tetor 1886.
"Statuja e Lirisë" është e lartë 46,5 m, të cilës i duhet shtuar edhe 46,9 m lartësinë e bazës.
Autor i skulpturës është Frederik August Bartoldi, i ndihmuar nga inxhinieri Gustav Eiffel, autor i Kullës së famshme të Parisit. Në vitin 1886 ajo është ndërtuar dhe dizenjuar.(((( Dihet se në projektimin e parë statuja nuk mbante një pishtar........ ..... ....... .... .... ........ ....... ...._]]]] ky projekt ruhet akoma
Origjina e projektit
thumb|Luani i Belfortit
Luani sfidues, 73 metra i gjatë tregon një karakteristikë emocionale të cilësisë së romantizmit, që më vonë do të sillte në krijimin e Statujës së Lirisë.
Historia e FC Barcelonës
Ekipi i FC Barcelona është një ekip futbollistik spanjoll.Një klub i madh si në ligën spanjolle ashtu edhe në Europë.Në këtë artikull janë detajet historike të klubit katalanas.
Themelimi
thumb|right|200px|[[FC Barcelona më 1903]]
Vitet e hershme (1899-1908)
Më 22 tetor të vitit 1899 Joan Gamper paraqiti një njoftim në gazetën Los Deportes duke shprehur dëshirën e tij për të formuar një klub. Përgjigje pozitive u paraqitën në mbledhjen e mbajtur në Gimnasio Solé më 29 nëntor ku morën pjesë edhe lojtarë si Walter Wild, Lluís d'Ossó, Bartomeu Terradas, Otto Kunzle, Otto Maier, Enric Ducal, Pere Cabot, Carles Pujol, Josep Llobet, John Parsons dhe William Parsons ku themeluan klubin me emrin Foot-Ball Club Barcelona. Pasi që Gamper ishte zviceran dhe kishte luajtur edhe në ekipet zvicerane supozohet se për ngjyrat e veshjes ishte inspiruar nga ekipet zvicerane.
Shumë shpejtë FC Barcelona arriti të bëhej një nga klubet udhëheqëse si në Kataloni ashtu edhe Spanjë duke garuar edhe në Campeonato de Cataluña edhe në Copa del Rey. Në vitin 1902 klubi fitoi trofeun e parë pasi që fituan Copa Macaya dhe gjithashtu zhvilluan ndeshjen në finalen e Copa del Rey ku humbën 2-1 nga Club Vizcaya.
Nënshkrimi me Gamper (1908-1923)
right|thumb|150px|[[Joan Gamper]]
Në vitin 1908 Joan Gamper u bë president i klubit për herë të parë pasi që klubi nuk kishte arritur të fitonte asgjë që nga viti 1905 kur kishin fituar Campeonato de Cataluña ku si pasojë kishin probleme financiare. Gamper ishte president i klubit në pesë preiudha të ndryshme mes viteve 1908 - 1925 ku qëllimi kryesorë i tijë ishte që klubi të kishte stadium të vetin.
Më 14 mars të vitit 1909 klubi kaloi në Carrer Indústria, që ishte stadium për rreth 8,000 spektatorë. Gamper paraqiti kampanjën e regjistrimit të më shumë antarëve të klubit e që në vitin 1922 arriti në mbi 10.000. Kjo mundësoi që klubi të transferohej përsëri, këtë herë në Las Cortes i cili u inagurua atë vit e që kishte kapacitet fillestar për 22.000 spektatorë, kurse më vonë u zgjerua për 60.000.
Gamper mori në kryesi edhe top golashenuasin e tëgjitha kohrave të klubit, Paulino Alcántara, kurse në vitin 1917 Jack Greenwell caktoi menaxher. Këto ndyshime çuan në ndryshimin e gjendjes së klubit. Gjatë kohës së udhëheqjes nga Gamper, FC Barcelona fitoi njëmbëdhjet herë Campeonato de Cataluña, gjashtë herë Copa del Rey dhe katër herë Coupe de Pyrenées. Gjatë kësaj kohe në ekip ishin të angazhuar edhe Sagi-Barba, Ricardo Zamora, Josep Samitier, Félix Sesúmaga dhe Franz Platko. Mes viteve të 20-ta Barça pësoi nga konfliktet jo sportive.
Rivera, Republika, e Luftës Civile (1923-1939)
Më 14 qershor të vitit 1925 spektatorët në fillim të ndeshjes në homazh të Orfeó Català fishkëlluan Marshin Mbretërorë në shenjë proteste të regjimit diktatorial të Primo de Rivera. Kjo çoi në mbylljen e stadiumit në afat gjashë muajsh e pastaj kjo u reduktua në tre muaj dhe Gamper u detyrua të largohej nga presidenca e klubit i cili nga depresioni për shkaqe personale dhe të klubit bëri vetë vrasje më 30 korrik të vitit 1930.
Edhe pse klubi vazhdonte të kishte futbollistë të kalibrit të Josep Escolà prapë se prapë filloi të biente, gjithashtu klubi ballafaqohej me probleme në financa, probleme sociale si dhe probleme në rënjen e vazhdueshme të antarëve të klubit, por përsëri ekipi arriti të fitojë Campionat de Catalunya në vitet 1930, 1931, 1932, 1934, 1936 dhe 1938.
Një muaj pas fillimit të luftës qytetare u vra presidenti i Barcelonës, Josep Sunyol nga ushtarët e Francisco Francos afër Guadalajara, Spnjë. Në verë të vitit 1937 ishte në turne në Meksikë dhe ShBA ku fituan azil në Meksikë dhe Francë. Më 16 mars të vitit 1938 fashistët hodhën bombë mbi klubin social të klubit dhe shkaktuan dëme të mëdha. Disa muaj më vonë Barcelona ishte nën okupim të fashistëve dhe si simbol i katalonizmit të pa disiplinuar klubi tani kishte vetëm 3.486 anëtarë dhe ballafaqohej me probleme të mëdha.
Club de Fútbol Barcelona (1939–1974)
Pas luftës civile në Spanjë, gjuha kataloneze dhe flamuri u mohuan dhe klubeve iu ndalua përdorimi i emrave tjerë veç spanjisht. Kështu klubi ndyshoi emrin në Club de Fútbol Barcelona dhe u detyruan të largojnë flamurin katalan nga stema e klubit.
Në vitin 1943, në Les Corts, në ndeshjen e parë gjysëm finale të Copa del Generalísimo kundër ekipit Real Madrid Barça arriti fitore me rezultat 3-0. Para ndeshjes së dytë lojtarët e Barcelonës u vizituan nga drejtori i diktatorit Franco i cili i "përkujtoi" lojtarët se ata po luanin në sajë të zemërgjerësisë së regjimit të Frenkos. Atë ndeshje Real Madrid fitoi me rezultat 11-1.
Përkundër situatës politike CF Barcelona arriti suksese të mira gjatë viteve 1940 - 1950. Në vitin 1945, me Josep Samitier si trajner dhe me César, Ramallets dhe Velasco si lojtarë, ata fituan La Liga për herë të parë që nga viti 1929, pastaj të njëjtin sukses arritën në vitin 1948 dhe 1949. Në vitin 1949 ata gjithashtu për herë të parë fituan Copa Latina. Trajneri Fernando Daucik dhe Ladislao Kubala, nga shumë njerëz llogaritet si lojtari më i mirë i ekipit duke inspiruar ekipin në drejt fitores së pesë trofeve të ndyshme duke përfshirë La Liga, Copa del Generalísimo, Copa Latina, Copa Eva Duarte dhe Copa Martini Rossi në vitin 1952. Në vitin 1953 ata ndihmuan ekipin të fitojë përsëri La Liga dhe Copa del Generalísimo. Klubi gjithashtu fitoi Copa del Generalísimo në vitin 1957 dhe Fairs Cup në vitin 1958.
Në vitin 1960 kur Helenio Herrera ishte trajner, ishte pjesë e ekipi Luis Suárez që ishte Futbollisti evropian i vitit, dhe kur bënin ishin pjesë e ekipit dy hungarezët me ndikim, Sándor Kocsis dhe Zoltán Czibor, ekipi fitoi edhe dy tituj të njëpasnjëshëm La Liga/Fairs Cup në vitin 1959 dhe 1960. Në vitin 1961 u bënë klubi i parë që mundën Real Madridin në Kupën Evropiane duke përmbyllur dominancën e tyre në garim.
Vitet e 60-ta ishin më pakë të suksesshme për ekipin përkundër ekipeve Real Madrid dhe Atlético Madrid të cilat kishin monoplizuar La Liga-n. Në vitin 1957 përfundoi zgjerimi i stadiumit Camp Nou, kështu që ekipi kishte pakë para për të shpenzuar në lojtarë. Edhe përkundër gjendjes jo të mirë ekipi arriti të fitojë Copa del Generalísimo në vitin 1963 dhe Fairs Cup në vitin 1966. Barça riktheu krenarinë pas mundjes së Real Madridit me rezultat 1-0 në vitin 1968 ne finale të Copa del Generalísimo në Bernabéu. Klubi riktheu emrin zyrtarë në Futbol Club Barcelona nv vitin 1974.