cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aventurat e Xheki Çan
Aventurat e Xheki Çan është një serial i animuar SHBA për aventurat e një versioni imagjinar të Xheki Çan. Shumë nga episodet përmbajnë referenca për punën e Chan në jetën reale. Seriali u transmetua në Kids' WB nga 9 shtator 2000 deri më 9 korrik 2005 dhe përmbante gjithsej 95 episode në pesë sezone. Dizenjuesi i personazhit kryesor është Jeff Matsuda, i cili më vonë punoi në serialin "Batman" nga 2004.
"Aventurat e Xheki Çan" në Shqipëri
Në Shqipëri, seriali fillon transmetimin më Gusht 2012 në Bang Bang.
Historia e Francës
Historia e njerëzimit përgjatë kalvarit shënjon shumë etapa që kanë mbetur të skalitur në kujtesë si gjurmë zjarri nëpër të cilat ka ecur qytetërimi. Më shumë se si të vërteta historike, shumë prej tyre i serviren gjeneratve të mbështjellë me mantelin e legjendës. Sepse ata ishin legjendare për të mbetur përgjithmonë në kreshtën e altareve të historisë së njerëzimit.
Gjatë procesit që zgjati nga 21 shkurti deri më 23 maj 1431, ajo u akuzua për herezi dhe u mor në pyetje pa ndonjë qëllim të posaçëm në kështjellën e Ruenit. Prej kësaj ngrehine që mban vulën e turpit të një gjykimi sot ka mbetur në këmbë vetëm një kullë e kështjellës ku qe burgosur. Nëse flitet për kushtet e vështira të Burgosjes, ajo nuk u vu nën torturë, që ishte një etapë e pashmangshme për të pohuar. Kjo ndodhi thjesht se ata që e kishin në mbikëqyrje dhe që mund ta "trajtonin" që të ishte më e sinqertë ndaj akuzës patën frikë të vinin dorë në të për origjinën e saj “hyjnore”. Këtë gjë e pohuan disa persona gjatë procesit të dytë që u bë për rehabilitimin e Zhan d'Ark, disa vjet pas vdekjes. Në gjyq nuk u arrit në një akuzë të vlershme, të fortë. Zhana “dukej një krishtere e mirë, e bindur për misionin e saj, e ndryshme nga heretikët që gëlojnë në një klimë mosbesimi ndaj Kishës në kohë të turbullta”. Meqë nuk ka akuzë tjetër hetuesit e qortojnë që vishet si djalë, që ka ikur pa leje nga prindërit e që i falet gjykimit të Zotit dhe jo atij të Kishës. Gjyqtarët përkundrazi mendojnë se “zërat”, të cilëve ajo u referohet, janë të frymëzuar nga demoni dhe e shpallin fajtore.
Përgjigjet që u dha ajo gjyqtarëve në minutat e procesit të dënimit, zbulojnë një grua të re trimëreshë, te e cila e vërteta dhe shpirti për t’u përgjigjur flakë për flakë të vërtetës, qenë mbrujtur me një ndjeshmëri të madhe përballë vuajtjes dhe tmerreve të luftës ashtu si përballë mistereve të kishës.
Ajo nis të vështrohet kështu në mënyrë serioze dhe i lihen gjashtë ushtarë në komandë; dy kalorës dhe një korrier i qëndruan besnikë gjatë tërë aventurës së saj trimërore. E veshur si djalë, me flokë që i preu shkurt, ajo përshkon tokat burginjone dhe shkon në Chinon, ku përfundimisht merr të drejtën të takohej me përfaqësuesin e fronit mbretëror. Në takim Zhan d’Ark njofton qartë katër ngjarje: çlirimin e Orleanit, kurorëzimin e mbretit në Reims, çlirimin e Parisit dhe çlirimin e dukës së Orleanit që e mbajnë anglezët në burg. Pas një hetimi në fshatin Domremi për origjinën e saj, Charles jep pëlqimin që ta nisin drejt Orleanit të pushtuar, jo në krye të një ushtrie, por me një karvan ndihmash ushqimore. I mbetej asaj të tregonte veten. Me këtë rast, me Zhan u bashkuan edhe dy vëllezërit e saj. Atë e pajisën me një mburojë dhe një flamur të bardhë qëndisur me zambak ku qe shkruar, që është parulla moto e dominikanëve dhe françeskanëve. Me të mbërritur në Orlean, më 29 prill 1429, ajo u jep ndihma ushtarëve, pritet me entuziazëm nga popullata, por prijësit e luftës tregohen të përmbajtur. Me besimin, vetëdijen dhe entuziazmin e saj, ajo ia doli të frymëzonte me energji të reja ushtarët francezë shpresëhumbur dhe t’i detyronte Anglezët ta hiqnin rrethimin nga qyteti natën e 8 majit 1429.
Në 18 qershor 1429, Zhan shkon në Loshë për të bindur pasardhësin e fronit të mbetur bosh të kurorëzohet mbret i Francës. Për të mbërritur në Reims, shpura duhet të kalonte nëpër qytete nën zotërimin burgonjez. Shpura nuk ka mjete t’i detyrojë ushtarakisht të hapen portat e qytetit, por të gjitha portat hapen.
Më 17 korrik 1429, Charles VII kurorëzohet mbret në praninë e Zhan d’Arkës nga kryepeshkopi i Shartrës. Ky kurorëzim pati një ndikim të madh politik dhe psikologjik. Në të njëjtën kohë ajo i dërgon një letër dukës së Burgonjës dhe i kërkon paqe. Duke qenë në zemër të territorit që kontrollohej nga Borgonjët, Reims u bë në të vërtetë një vend tepër simbolik.
Pas kurorëzimit, Zhan përpiqet ta bindë mbretin që t’ua marrë Parisin burginjonëve, por ai ngurron. Ajo e nis vetë sulmin për Parisin. Në portën Shën Honore mbetet e braktisur, por edhe e plagosur. Mbreti ndalon çdo sulm të ri, sepse mungojnë ushqimet dhe lekët. Sidoqoftë grindja mes anëtarëve të Këshillit të luftës pengon që të merren vendime të qarta. Tërheqja bëhet drejt Luarës, ushtria shpërndahet.
Sidoqoftë Zhan D’Ark niset në betejë për liri. Që sot e tutje ajo udhëheq ushtrinë e vet dhe konsiderohet si komandante lufte e pavarur, ajo nuk përfaqëson më mbretin. E çelikosur nga një forcë tërheqëse e jashtëzakonshme dhe nga një guxim i veçantë (është plagosur disa herë dhe qëndron), ajo ka një repart, disa kuaj lufte, një shqytar dhe disa kalorës. Zhan lufton, arrin disa suksese dhe pëson disa humbje. Në çastin kur është duke iu përgjigjur thirrjes së Kompienjit, të rrethuar nga burginjonët, Zhan d’Ark kapet e gjallë. Dy herë që do të shpëtojë, dy herë ajo dështon, madje plagoset seriozisht duke u hedhur nga dritarja e një kështjelle. Në këto kushte më 21 nëntor 1430 Zhan u shitet anglezëve nga burginjonët, si aleatë të tyre.
Shumë vite a shekuj më vonë, Kisha Katolike do ta shpallte Zhan d'Arkën martire dhe shenjtore, ndërsa Shekspiri, Volteri, Michelet, Schiller, Mark Tëain, Anatole France, George Bernard Shaë dhe të tjerë të shumtë për t’u përmendur demostruan heroizmat dhe fatin e saj fatal me shkrimet e tyre.
Montloué
Montloué është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Montloué ka një popullsi prej 176 banorë dhe sipërfaqe 15.58 km², me një dendësi prej 11 banor/km².
Shtëpia e Mihail Gramenos
Shtëpia e Mihal Gramenos është monument kulture i kategorisë së parë, e shpallur si e tillë nga Ministria e Arsimit dhe Kulturës me vendim Nr.1886 të datës 10.06.1973, për shkak të vlerave të interiorit dhe eksteriorit të saj. Por, njëkohësisht ajo është edhe një monument kujtese për publicistin e shquar, shkrimtarin, veprimtarin e lëvizjes patriotike e demokratike dhe Heroin e Popullit, Mihal Grameno.
Shkolla e Mesme Pedagogjike 17 Nentori
Shkolla e Mesme Pedagogjike 17 Nentori është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "2509/1 më 30.06.1983".
Vendbanimi prehistorik i Dërsnikut
Kultura e zbuluar në Dërsnik ka tipare më pak të zhvilluara se ajo e Barçit dhe, si e tillë, përfaqëson një fazë më të hershme zhvillimi. Internes të veçantë në formimin e kësaj kul'ture paraqesin ed'he mjaft elemente që vijnë nga një traditë më e lashtë vendëse, siç është ajo e neolitit të mesëm. Me këtë traditë lidhet prania e qeraimikës monokrome të zezë, e formave bikonike të enëve, i atyre me fund të lartë në formë kambane, kupat e tipit (blactobeu), ritonat e kultit, zbuikurimet me dekor plastik të ngritur në reliev siç janë ato në formë bërthame kumbulle, vetulle, thithore, figurave zoomorfe, zbukurimi në barbotinë etj.
Shiko edhe
Dersnik
Santa Cruz de la Zarza
Santa Cruz de la Zarza është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Mesa de Ocaña, të provincës Toledo, në Castile-La Mancha. Santa Cruz de la Zarza ka 4929 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 264.54 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Cruz de la Zarza
Kumi Koda
Koda Kumi  (倖田 來未, Kōda Kumi \ Emri i lindjes Kumiko Kouda (神田 來未子, Kōda Kumiko) - lindi në Kumiko Kouda më 13 nëntor 1982) është këngëtare japoneze. Stili i saj i të kënduarit është J-Pop dhe ajo debutoi në Japoni me singëlin Take Back, në vitin 2000. Famën dhe suksesin e arriti me singëlin e saj të shtatë Real Emotion ose në japonisht 1000 no Kotoba (e shkruajtur në romanji), një këngë që lidhej me lojën e famshme të Square Enix, Final Fantasy X-2.
Në vitin 2005, popullariteti i saj u rrit shumë me nxjerrjen e albumit të saj "Flutura" një album nga më të mirët të vitit 2005 në Japoni. Në vitin 2006, Oricon e shpalli këngëtaren që shiti më shumë kopje atë vit.Në fund të vitit 2011 ajo u fejua me Kenji03 të grupit BACK-ON dhe u bë e njohur në publikun shtatëzënia e saj.
Albume
Affection
thumb|200px|Albumi Affection
Grow into one
thumb|200px|Albumi Grow Into One
Feel My Mind
thumb|200px|Albumi Feel My Mind.
Secrets
thumb|200px|Albumi Secrets
Best ~first things~
thumb|200px|Albumi Best ~first things~
Best ~second session~
thumb|200px|Albumi Best ~second session~
CD
DVD Pjesa e Parë
DVD Pjesa e Dytë
Black Charry
thumb|200px|Albumi Black Charry
Nizerolles
Nizerolles është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Nizerolles ka një popullsi prej 351 banorë dhe sipërfaqe 17.57 km², me një dendësi prej 20 banor/km².
Persepolis FC
parapamje parapamje|332x332px|Persepolis FC parapamje|[[Ali Karimi]] Persepolis FC (persisht: باشگاه فوتبال پرسپولیس. پرسپولیس) është klub futbolli profesional me seli në Teheranë, Iranë.
Prugoci
Prugoc është një vendbanim në komunën e Prishtinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Progos.
Santa Cruz de la Serós
Santa Cruz de la Serós është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Jacetania, të provincës Huesca, në Aragon. Santa Cruz de la Serós ka 140 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 27 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Cruz de la Serós
Gjimnazi antik
parapamje| Gjimnaz antik në Olimp
Gjimnazi në periudhën e antikitetit klasik (Greqia e lashtë, Roma e lashtë, Iliria) funksiononte si një strukturë stërvitore për konkurrentët në lojërat publike. Ishte gjithashtu një vend për t'u shoqëruar dhe për t'u përfshirë në angazhime intelektuale. Emri vjen nga termi i greqishtes së lashtë gymnos që do të thotë "lakuriq". Vetëm qytetarët e rritur meshkuj lejoheshin të përdornin gjimnazin. Ekzistenca e gjimnazeve dhe gjimnaziarkëve në antikitet është dëshmuar edhe në sistemin arsimor ilir.
Atletët garonin nudo, një praktikë e cila aplikohej për të inkurajuar vlerësimin estetik të trupit mashkullor në mënyrë që të ishte dhe një haraç për perënditë. Gjimnazi dhe palestra (shkollat e mundjes) ishin nën mbrojtjen e Herakliut, Hermesit dhe, në Athinë, Thezeut.
Etimologjia
Fjala gjimnaz (gymnasium) është latinizim i emrit grek γυμνάσιον ( gjimnaz ), "shkollë gjimnazike", në shum. "ushtrime trupore" dhe përgjithësisht "shkollë", fjalë e cila rrjedh nga mbiemri i zakonshëm grek γυμνός ( gymnos) që do të thotë "lakuriq", përmes foljes përkatëse γυμνάζω ( gymnazo ), kuptimi i të cilës është "të stërvitesh lakuriq", "stërvitje në ushtrime gjimnastikore", përgjithësisht "të stërvitesh, të ushtrosh". Folja kishte këtë kuptim sepse njëriu zhveshej për ushtrim. Historikisht, gjimnazi u përdor për stërvitje, banjë komunale dhe aktivitete studimore dhe filozofike. Emri anglisht gymnast, i regjistruar për herë të parë në vitin 1594 është formuar nga greqishtja γυμναστής ( gymnastēs ), por në greqisht kjo fjalë do të thotë " trainer " dhe jo " atlet ". Palestra ishte pjesa e gjimnazit kushtuar mundjes, boksit dhe lojërave me top. qendër|parapamje|500x500px| Gjimnazi në Pompei, nga maja e murit të stadiumit.
Organizimi
Gjimnazi u formua si një institucion publik ku të rinjtë zhvillonin trajnime dhe ushtrime fizike. Mbikëqyrja e gjimnazeve iu besua gimnaziarkëve, të cilët ishin zyrtarë publikë përgjegjës për zhvillimin e sporteve dhe lojërave në festivale publike dhe që drejtonin shkollat dhe mbikëqyrnin konkurrentët. Mësuesit dhe trajnerët tjerë të atletëve zakonisht quheshin gymnastai. (gjimnastë). Në botën bashkëkohore nxënësit e gjimnazeve zakonisht quhen gjimnazistë. Gjimnazet greke gjithashtu mbajtën leksione e diskutime edhe mbi filozofinë, letërsinë dhe muzikën, ndërsa bibliotekat publike ndodheshin afër gjimnazeve.
Në Athinë kishte tre gjimnaze të shkëlqyeshme publike: Akademia e Platonit, Liceumi antik dhe Cynosarges, e ku secila prej tyre iu kushtua një hyjnie statuja e së cilës zbukuronte strukturën e gjimnazit. Secili nga tre gjimnazet u bë i famshëm me një shkollë të njohur të filozofisë. Antistheni themeloi një shkollë në Cynosarges, nga e cila disa thonë se rrjedh emri Cynic ; Platoni themeloi një shkollë që mblidhej në Akademi, pas së cilës u emërua shkolla, duke e bërë gjimnazin të famshëm për qindra vjet; dhe në Lice, Aristoteli themeloi shkollën Peripatetike.
Njeriu i cili punonte dhe kujdesej për gjimnazin quhej gimnaziark dhe ishte një titull i nderuar në botën antike greko-romake dhe ilire. Në Athinë emëroheshin dhjetë gimnaziark për çdo vit, nga një për secilin fis. Ata ishin përgjegjës për kujdesin dhe kompensimin e personave që stërvitnin për konkurset publike, zhvillonin lojërat në festivalet e mëdha athinase, ushtronin mbikëqyrje të përgjithshme mbi moralin e konkurrentit, dhe dekoronin dhe mirëmbanin gjimnazin. Nën ta në strukturën organizative ishin dhjetë sofronistae përgjegjës për të vëzhguar sjelljen e të rinjve dhe (veçanërisht) për të marrë pjesë në të gjitha lojërat e tyre.
Gjimnazet antike ishin zakonisht struktura të mëdha që përmbajnë hapësira për secilin lloj stërvitje, si dhe një stadium, palaestra, banja, portika të jashtme për praktikë në mot të keq, dhe portika të mbuluara ku filozofët dhe "burrat e shkronjave" të tjerë japin leksione publike dhe bënin debate. Shumica e gjimnaze greke ishin të vendosura në zona periferike për shkak hapësirës së madhe të kërkuar për ndërtim. Për më tepër, këto zona kanë tendencë të jenë më të ftohta dhe më afër furnizimit me ujë të mirë se sa zonat e ngjashme në qendrën e qyteteve.
Marilyn Manson (bend)
Marilyn Manson është një bend i muzikës industrial rock/metal, i formuar në USA në vitin 1984 nga lideri historik Brian Warner, alias Marilyn Manson.
Lidhje të jashtme
Marilyn Manson Marilyn Manson Marilyn Manson Marilyn Manson Marilyn Manson מרילין מנסון Marilyn Manson Marilyn Manson 瑪莉蓮·曼森
Shpella e Pëllumbasit (Tiranë)
Shpella e Pëllumbasit (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në Pëllumbas, rrethi i Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkeologji", i miratuar me numër "Nr.prot.3967 më 10.10.2002".
Universiteti Shtetëror i Bashkirit
Universiteti Shtetëror i Bashkirit ( Башкирский государственный университет ) ndodhet në Ufa, Bashkortostan, Rusi, i themeluar në vitin 1909, është një universitet klasik i Rusisë.
Histori
Universiteti Shtetëror i Bashkir është një qendër për studimet pasuniversitare që ofron kurse pasuniversitare në 56 drejtime shkencore dhe kurse doktorature në 8 drejtime shkencore. Gjenden 10 këshilla doktoraturash dhe 3 kandidatë për disertacionin, të cilët janë përgjegjës për mbrojtjen dhe dhënien e gradave akademike në 23 drejtime.
Është shtëpia e Bashkirianëve të njohur, si dhe shkencëtarët, studiuesit, matematikanët, ekonomistët dhe poetët rusë. Është universitet i fortë në kiminë organike, matematikën e aplikuar, filologjinë, teknologjinë e informacionit, gjeofizike dhe inxhinierinë e naftës. Shumë matematicienë dhe fizikantë të spikatur të matematikës dhe fizikës së aplikuar gjendeshin në mesin e fakultetit të Universitetit Shtetëror të Bakshir, duke përfshirë Akademikët Nikolai Bogolyubov, Alexei Leontiev, Valentin Napalkov dhe Profesor i Filologjisë '''Gabdulkhay Akhatov Gabdulkhay Kh. Akhatov'''.
Në Ufa (nga viti 1941 deri në vitin 1943) akademiku Bogolyubov zhvilloi metodën e tij të famshme të mesatarizimit.
Diplomuar në Universitetin e poetëve Mustai Karim, Gilemdar Ramazanov, Igor Saveliev dhe të tjerë,
Institute dhe fakultete
Departamente të përgjthshme
Stadiumi
Pausanias vuri në dukje se për rreth gjysmë shekulli e vetmja ngjarje në festivalin e lashtë Olimpik Grek ishte gara që përbënte një vrapim në gjatësi të stadionit në Olimpiadë, nga ku lindi edhe fjala "stadium".
Shumica e stadiumeve me një kapacitet të paktën 10,000 shikuesish janë përdorur për ndeshjet futbollistike. Sportet e tjera të njohura që organizohen në fushën e stadiumit përfshijnë futbollin gridiron, bejsbollin, kriketin, futbollin rugby, ndeshjen e demave (bullfight), etj. Shumë ambiente të mëdha sportive përdoren gjithashtu për koncerte.
Etimologjia
parapamje| Stadiumi në Olimpiadë "Stadium" është forma latine e fjalës greke " stadion " ( στάδιον ), një masë e gjatësisë e barabartë me gjatësinë e 600 këmbëve të njeriut. Meqenëse këmbët janë me gjatësi të ndryshueshme, gjatësia e saktë e një stade varet nga gjatësia e saktë e adoptuar për 1 këmbë në një vend dhe kohë të caktuar. Megjithëse në terma modern 1 stadion = 600 ft, në një kontekst të dhënë historik në të vërtetë mund të nënkuptojë një gjatësi deri në 15% më të madhe ose më të vogël.
Porta e Topave
Porta e Topave është një portë me hark zbukurues në Floriana, Maltë. Ajo u ndërtua fillimisht në 1721 si një portë e përparuar brenda harkoreve zbukuruese të Floriana Lines, dhe u zgjerua me ndërtimin e një harku të dytë në 1868. Permasat në të dy anët e portës janë shkatërruar që atëherë, duke e lënë portën të duket si një hark triumfal.
Stadiumi
Etimologjia
Masa ekuivalente romake, stadiumi, kishte një gjatësi të ngjashme  - rreth 185 m - por në vend që të përcaktohet me këmbë është përcaktuar duke përdorur standardin romak të njohur si passus, me një distancë prej 125 passūs.
Porta e Topave
Historia
Ndërtimi i Floriana Lines filloi në 1636, por punimet vazhduan ngadalë dhe linjat përfunduan vetëm në fillim të shekullit të 18-të. Porta fillimisht kishte një hark të vetëm, dhe kjo ka shërbyer si hyrje e jashtme e Florianes.
Stadiumi
Etimologjia
Përdorimi në anglisht i stadiumit vjen nga infrastruktura e niveleve që rrethojnë një udhë romake me gjatësi të tillë.
Porta e Topave
Historia
Porta u kap nga ushtarët francezë gjatë pushtimit francez të Maltës në qershor 1798. Në këtë pikë kryengritësit maltezë hapën zjarr në drejtim të saj, për të sfiduar okupatorët, të cilët kishin lënë gjurmë të konsiderueshme plumbash në front.
Stadiumi
Etimologjia
Shumica e fjalorëve përmbajnë si shprehjen stadiume ashtu edhe shprehjen tjetër në shumës stadia.
Historiku
parapamje| Stadiumi Panathenaikos Stadiumi më i vjetër i njohur është Stadiumi në Olimpiadë në Greqi, ku u mbajtën Lojërat Olimpike të antikitetit nga viti 776 p.e.s. Fillimisht Lojërat përbëheshin nga një ngjarje e vetme, një sprint përgjatë gjatësisë së stadiumit.
Stadiume antike greke dhe romake janë gjetur në qytete të lashta, mbase më i famshmi është Stadiumi i Domitianit, në Romë.
Porta e Topave
Historia
Në mesin e shekullit të 19-të qeveria britanike e zgjeroi portën duke shtuar një hark të dytë për të akomoduar trafikun gjithnjë e më të rëndë në zonën e Portit Grand. Ky zgjerim është projektuar nga arkitekti Col. EW Dunford i Inxhinierëve Mbretëror, dhe kushtoi gjithsej 900 pound. Porta e dytë u përurua më 17 gusht 1868, gjatë qeverisjes së Sir Patrick Grant.
Stadiumi
Antikiteti
parapamje| Stadiumi në Afërdisias Stadiumet në Greqinë e lashtë dhe Romë u ndërtuan për qëllime të ndryshme, dhe në fillim vetëm grekët ndërtuan struktura të quajtura "stadium"; Romakët ndërtuan struktura të quajtura " cirk ". Stadia greke ishte për garat në këmbë, ndërsa cirku romak ishte për garat e kuajve. Që të dy, megjithatë, kishin forma dhe zona të ngjashme me ulëse përreth tyre për spektatorët. Grekët gjithashtu zhvilluan teatrin, me rregullimet e tij të uljes duke parashikuar ato të stadiumeve moderne. Romakët kopjuan teatrin, pastaj e zgjeruan për të akomoduar turma më të mëdha dhe ambiente më të hollësishme. Romakët zhvilluan gjithashtu teatrin e rrumbullakët me madhësi të dyfishtë të quajtur amfiteatër, duke ulur turmat në dhjetëra mijëra për të ndjekur luftimet e gladiatorëve dhe shfaqje të kafshëve. Stadiumi dhe teatri grek dhe cirku dhe amfiteatri romak janë të gjitha institucione stërgjyshore për stadiumin modern.
Porta e Topave
Historia
Porta dhe pjesa tjetër e Floriana Lines u përfshinë në Listën e Antikiteteve të vitit 1925. Tani është planifikuar si një monument kombëtar i Shkallës 1 dhe është gjithashtu i listuar në Inventarin Kombëtar të Pronës Kulturore të Ishujve Maltezë.
Porta herë pas here është e hapur për publikun, sidmos në tetor si pjesë e festimeve të Notte Bianca.
Arkitektura
majtas|parapamje| Porta nga prapa Porta u ndërtua në stilin barok. Ajo fillimisht kishte një hark të vetëm, por harku i dytë në të majtë është një shtesë e shekullit të 19-të. Çdo hyrje me hark është e rrethuar nga topa të gdhendur, të cilët i dhanë portës emrin e saj origjinal Porta dei Cannoni. Të katër topat që formuan një pjesë të portës origjinale mbajnë krahët e Mjeshtrit të Madh Ramon Perellos y Roccaful, ndërsa dy topat në harkun e dytë mbajnë stemën mbretërore të Mbretërisë së Bashkuar. Porta ka të gdhendur një kornizë mbi një rresht të kryqeve malteze. Mbi kornizë gjenden skutat që mbajnë stemat e Urdhrit të Shën Gjonit, Mjeshtrit të Madh Perellos dhe Mbretërisë së Bashkuar, si dhe dy pllaka mermeri me mbishkrime latine. parapamje| Stema e Ramon Perellos y Roccaful në portë parapamje| Një nga "bomblu" nga i cili merr emrin porta Tre trofe, ai qendror që mban krahët e Perellos, gjenden në majë të portës. Të gjitha këto formuan një pjesë të portës origjinale, por ato u zhvendosën kur ajo u zgjerua.
Pikërisht jashtë portës ka dy shtylla që mbajnë topa guri të modës si bartës të mëdhenj uji me doreza dhe një gyp. Këto njihen si Bomblu në Malteze dhe i dhanë portës emrin e saj të tanishëm Porte des Bombes.
Porte des Bombes është një nga dy portat e vetme në Maltë, të cilat mbajnë përfaqësime të artilerisë me madhësi jetësore, tjetra është Porta e Shën Helenës e cila u ndërtua në 1736.
Radasheci
Radashec është një vendbanim në komunën e Prishtinës, Kosovë.
Le Vernet, Allier
Le Vernet është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Le Vernet ka një popullsi prej 1932 banorë dhe sipërfaqe 10.07 km², me një dendësi prej 192 banor/km².
Shtëpia e Xhezmi Dellit
Shtëpia e Xhezmi Dellit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "2854 më 8.08.1980".
Santa Cruz de Bezana
Santa Cruz de Bezana është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Santander, të provincës Cantabria, në Cantabria. Santa Cruz de Bezana ka 11607 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 17.2 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Cruz de Bezana
Sistemi raketor S-300
Sistemi është plotësisht i automatizuar, megjithëse vëzhgimi dhe funksionimi manual janë gjithashtu të mundur. Komponentët mund të jenë afër postit komandues qendror, ose deri në 40 km largësi. Çdo radar siguron përcaktimin e objektivit për postin e komandës qendrore. Posta komanduese krahason të dhënat e marra nga radarët e shënjestruar deri në 80 km larg njëri-tjetrit, duke filtruar objektiva të rremë. Posta e komandës qendrore përmban mënyrat e zbulimit aktiv dhe pasiv të objektivit.
Zhvilluesi i projektit menaxhues i S-300 është Almaz-Antey. S-300 përdor raketa të zhvilluara nga zyrat e projektimit MKB "Fakel" dhe NPO Novator (korporata të veçanta qeveritare, të quajtura më parë "OKB-2" dhe "OKB-8").
Kategoria Superiore 2019–20
Kategoria Superiore 2019-2020 është sezoni i 81të Zyrtar, ose i 84të i Kategorisë Superiore të futbollit në Shqipëri. (përfshirë dhe 3 kampionatet ende të pa njohura zyrtarisht të kohës së Luftës). Sezoni fillon në Gusht, 2019 dhe mbaron në Gusht, 2020. Kategoria Superiore këtë sezon ka 10 skuadra pjesëmarrëse të cilat luajnë në katër faza.
KF Tirana janë kampionët në fuqi. Kjo skuadër fitoi kampionatin për herë të 25të në historinë e klubit.
Ndryshimet
Ashtu si dy sezonet e fundit, sezoni 2019-2020 i Kategorisë Superiore është me 10 skuadra ndërsa luhet në katër faza, me sistem dyfish vajtje-ardhje (36 ndeshje në total).
Dy skuadrat që në përfundim të sezonit renditen në vendet 9 dhe 10 zbresin direkt nga Kategoria Superiore. Vendi i 8të luan një ndeshje të vetme play-out me vendin e dytë të Kategorisë së Parë.
Ndeshjet
Në Kategorinë Superiore 2019-2020 luhet në katër faza, me sistem dyfish vajtje-ardhje (36 ndeshje). Faza e parë dhe e dytë shfaqen bashkë më poshtë.
Sistemi riprodhues
Një sistem riprodhues është pjesa e një organizmi që i bën ata të aftë të riprodhohen seksualisht. Njerëzit dhe kafshët e tjera përdorin sistemin e tyre riprodhues për të kryer marrëdhënie seksuale si dhe për të riprodhuar. Sistemi riprodhues është një nga sistemet e organeve të njeriut.
Ilustrimet këtu tregojnë vetëm sistemet riprodhuese të njeriut. Gjitarët e tjerë kanë sistem të ngjashëm riprodhues. parapamje|300x300px|Sistemi riprodhues i mashkullit majtas|parapamje|300x300px|Ilustrim që përshkruan sistemin riprodhues të femrës (pamje sagitale).
Sistemi nervor ndijor
Sistemi ndijor është mënyra se si kafshët mësojnë rreth mjedisit të tyre të afërt dhe trupave të tyre. Për ta bërë këtë ata kanë pajisje speciale për mbledhjen e të dhënave të quajtura organe shqisore. Organet shqisore veprojnë si transduktorë : ato e kthejnë energjinë nga jashtë ose brenda trupit në sinjale nervore. Sinjalet pastaj përpunohen shumë shpejt nga truri. E gjithë rregullimi është sistemi ndijor.
Është e zakonshme të thuhet se sistemi ndijor ka pesë shqisa:
Ka shqisa të tjera. Për shembull, ne kemi një ndjenjë ekuilibri që kontrollon ekuilibrin tonë, dhe proprioceptim që është ndjenja e pozicionit relativ të pjesëve të trupit dhe forcës së përpjekjes që përdoret në lëvizje. Peshqit kanë një sistem shqisor që asnjë kafshë tokësore nuk e ka. Quhet sistemi i vijave anësore. Kjo ndjen lëvizjen dhe dridhjet në presionin e ujit dhe funksione të tjera. Disa peshq mund të ndjejnë modele të rrymës elektrike në ujë.
Trajtimi i të dhënave
Një sasi e madhe e të dhënave vijnë nga sistemi ndijor. Rreth 11 milionë informacione në sekondë është një vlerësim, nga të cilat dhjetë milionë vijnë nga sytë tanë. Nga ky numër i madh ne trajtojmë vetëm rreth 40 në mendjen tonë të ndërgjegjshme. Pjesa tjetër trajtohet pa vetëdije.
Lufta bërthamore
parapamje|250x250px|Fotografi e një modeli të armës bërthamore Little Boy të hedhur në Hiroshima, Japoni, në gusht 1945. Kjo ishte fotografia e parë e bombës së bombës Little Boy që u publikua ndonjëherë nga qeveria e SHBA (ajo u deklasifikua në 1960). Lufta bërthamore, e njohur edhe si lufta atomike, është një konflikt teorik ushtarak ose strategji e përgatitur politike që vendos armë bërthamore. Armët bërthamore janë armë të shkatërrimit në masë; në kontrast me luftën konvencionale, lufta bërthamore mund të prodhojë shkatërrim në një kohë shumë më të shkurtër dhe mund të ketë një rezultat radiologjik afatgjatë. Një shkëmbim i madh bërthamor ka të ngjarë të ketë efekte afatgjata, kryesisht nga pasojat e lëshuara, dhe gjithashtu mund të çojë në efekte dytësore, të tilla si "dimri bërthamor", uria bërthamore dhe kolapsi i shoqërisë. Një luftë globale termonukleare me rezervat e kohës së Luftës së Ftohtë, apo edhe me rezervat aktuale më të vogla, mund të çojë në skenarë të ndryshëm, duke përfshirë zhdukjen e racës njerëzore.
Deri më sot, përdorimi i vetëm i armëve bërthamore në konfliktet e armatosura ndodhi në vitin 1945 me bombardimet atomike amerikane të Hiroshimës dhe Nagasakit. Më 6 gusht 1945, një pajisje e tipit armë uraniumi (emri i koduar "Djali i vogël") u shpërthye mbi qytetin japonez të Hiroshima. Tre ditë më vonë, më 9 gusht, një pajisje e tipit të shpërthimit të plutoniumit (emri i koduar "Njeriu i Trashë") u shpërthye mbi qytetin japonez të Nagasaki. Së bashku, këto dy bombardime rezultuan në vdekjen e rreth 200.000 njerëzve dhe kontribuan në dorëzimin e Japonisë, e cila ndodhi pa ndonjë përdorim të mëtejshëm të armëve bërthamore në konflikt.
Pas Luftës së Dytë Botërore, armët bërthamore u zhvilluan gjithashtu nga Bashkimi Sovjetik (1949), Mbretëria e Bashkuar (1952), Franca (1960) dhe Republika Popullore e Kinës (1964), të cilat kontribuan në gjendjen e konfliktit dhe tensionit ekstrem. që u bë e njohur si Lufta e Ftohtë. Në vitin 1974, India dhe në 1998 Pakistani, dy vende që ishin hapur armiqësore ndaj njëri-tjetrit, zhvilluan armë bërthamore. Izraeli (1960) dhe Koreja e Veriut (2006) gjithashtu mendohet se kanë zhvilluar rezerva të armëve bërthamore, megjithëse nuk dihet se sa. Qeveria izraelite kurrë nuk e ka pranuar dhe as mohuar të ketë armë bërthamore, megjithëse dihet se ka ndërtuar reaktorin dhe impiantin e ripërpunimit të nevojshëm për ndërtimin e armëve bërthamore. Afrika e Jugut gjithashtu prodhoi disa armë të plota bërthamore në vitet 1980, por më pas u bë vendi i parë që shkatërroi vullnetarisht rezervat e tyre të armëve të prodhuara në vend dhe braktisi prodhimin e mëtejshëm (1990). Armët bërthamore janë shpërthyer në mbi 2000 raste për qëllime testimi dhe demonstrimi.
Pas shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik në 1991 dhe përfundimit të Luftës së Ftohtë, kërcënimi i një lufte të madhe bërthamore midis dy superfuqive bërthamore përgjithësisht mendohej se kishte rënë. Që atëherë, shqetësimi për armët bërthamore është zhvendosur në parandalimin e konflikteve të lokalizuara bërthamore që rezultojnë nga përhapja bërthamore dhe kërcënimi i terrorizmit bërthamor. Megjithatë, kërcënimi i luftës bërthamore konsiderohet të jetë ringjallur pas pushtimit rus të Ukrainës në vitin 2022, veçanërisht në lidhje me kërcënimet ruse për të përdorur armë bërthamore gjatë pushtimit.
Që nga viti 1947, Ora e Kijametit e Buletinit të Shkencëtarëve Atomik ka vizualizuar sa afër është bota me një luftë bërthamore. Ora e Kijametit arriti pikat më të larta në vitin 1953, kur ora u vendos në dy minuta deri në mesnatë pasi SHBA dhe Bashkimi Sovjetik filluan testimin e bombave me hidrogjen, dhe në vitin 2018, pas dështimit të liderëve botërorë për të adresuar tensionet në lidhje me armët bërthamore dhe klimën. ndryshimi i çështjeve. Që nga viti 2020, Ora është vendosur në 100 sekonda deri në mesnatë, më e afërta që ka qenë ndonjëherë. Përparimi më i fundit i përcaktimit të orës së orës u justifikua nga rreziku i shtuar i perceptuar si i luftës bërthamore ashtu edhe i ndryshimeve klimatike, të intensifikuar nga fushatat e dezinformimit të qeverisë dhe luftërat e tjera të informacionit.
Gustav I i Suedisë
Gustav Erikkson më vonë u bë i njohur si Gustav Vasa (12 maj 1496 - 29 shtator 1560), ishte Mbreti i Suedisë nga viti 1523 deri në vdekjen e tij në 1560, më parë i vetë-njohur Mbrojtësi i Mbretërisë (Riksföreståndare) nga viti 1521, gjatë Luftës Suedeze të Çlirimit kundër Mbretit Christian II i Danimarkës, Norvegjisë dhe Suedisë. Gustav u ngrit për të udhëhequr lëvizjen rebele pas masakrës së Stokholmit, ku babai i tij u ekzekutua. Zgjedhja e Gustav si mbret në 6 qershor 1523 dhe hyrja e tij triumfale në Stokholm njëmbëdhjetë ditë më vonë shënoi shkëputjen përfundimtare të Suedisë nga Bashkimit të Kalmarit.
Si mbret, Gustav provoi një administrator energjik me një brez të pamëshirshëm jo inferior ndaj paraardhësit të tij, duke shtypur brutalisht kryengritjet e mëpasshme (tre në Dalarna - e cila kishte qenë dikur rajoni i parë për të mbështetur pretendimin e tij për fronin - një në Västergötland, dhe një në Småland). Ai punoi për të rritur taksat dhe për të sjellë një Reformim në Suedi, duke zëvendësuar privilegjet e pronarëve, fisnikëve dhe klerikëve lokalë me guvernatorë dhe peshkopë të caktuar nga qendra. Sundimi i tij 37-vjeçar, i cili ishte më i gjati i një mbreti suedez të pjekur deri në atë datë (i kaluar më pas nga Gustaf V dhe Carl XVI Gustaf) pa një shkëputje të plotë jo vetëm me epërsinë daneze - norvegjeze, por edhe me Kishën Katolike Romake, pasuritë e së cilës u shtetëzuan, me Kishën Luteriane të Suedisë të krijuar nën kontrollin e tij personal. Ai u bë sovrani i parë i vërtetë autokratik vendas suedez dhe ishte një burokrat dhe propagandist i aftë, me përrallat e aventurave të tij kryesisht fiktive gjatë luftës për çlirim, të përhapura deri më sot. Në vitin 1544, ai shfuqizoi monarkinë zgjedhore të Suedisë Mesjetare dhe e zëvendësoi atë me një monarki të trashëguar nën Shtëpinë e Vasës, e cila mbajti fronin suedez deri në vitin 1654. Kështu, tre nga djemtë e tij, Eric XIV, John III and Charles IX, të gjithë mbajtën mbretërinë në pika të ndryshme.
Gustav I më pas është etiketuar themeluesi i Suedisë moderne dhe "babai i kombit". Gustav pëlqente të krahasohej me Moisiun, për të cilin ai besonte se kishte çliruar gjithashtu popullin e tij dhe kishte krijuar një shtet sovran. Si person, Gustav ishte i njohur për metodat e pamëshirshme dhe një humor të keq, por edhe dashurinë për muzikën dhe kishte një farë zgjuarsie dhe aftësie dinake për të tejkaluar dhe asgjësuar kundërshtarët e tij.
Jeta e hershme
Gustav Eriksson lindi ndoshta në vitin 1469 (edhe pse ka vite të ndryshme sa i përket vitit të lindjes), tek prindërit Erik Johansson Vasa dhe Cecilia Månsdotter. Lindja ka shumë të ngjarë të ketë ndodhur në Kështjellën e Rydboholmit, në verilindje të Stokholmit, shtëpia e pallatit të babait, Erik. I porsalinduri mori emrin e tij, Gustav, nga gjyshi i Erikut Gustav Anundsson.
Living
Living Media, njohur më mirë si Living, është një kompani mediale shqiptare e zbërthyer nga platforma digjitale Tring. Living u themelua në 2012 përmes kapitalit të Concord Investment, fillimisht si kanali i parë shqiptar kushtuar zhanrit lifestyle. Me kalimin e kohës u zgjerua në boshtin e shtypit përmes Living Magazine në nëntor 2014, dhe shtëpinë botuese Botimet Living.
Kanali Living
Është kanali i parë kushtuar mënyrës së jetesës në Shqipëri. Kanali televiziv “Living” ofrohet nëpërmjet platformës televizive satelitore dhe tokësore “Tring”. Aty trajtohen tematika që shkojnë nga gatimi tek arredimi, nga look-u te krijimtaria e punës me dorë. “Living” ka një program ditor të ngjeshur, që përfshin prodhime origjinale (80% e prodhimeve të kanalit “Living” janë origjinale) dhe më të mirat e importuara nga jashtë. Me 1000 orë program në vit, “Living” ka vetëm një qëllim: të tërheqë shikuesit e etur për të parë dhe për të marrë frymëzimin dhe modelin e një jetë të jetuar në 360 gradë; të zbulojnë këndvështrime dhe ide të reja edhe për gjërat më të zakonshme të përditshmërisë; të dekorojnë, të udhëtojnë, të hanë, të lëvizin, të argëtohen, të vizitojnë, të vishen, të kujdesen, të ndryshojnë, të blejnë, të mësojnë, të krijojnë dhe, mbi të gjitha, t’i gëzohen jetës duke e jetuar bukur, qoftë edhe thjeshtë. Nga kuzhina, moda, bukuria, estetika, udhëtimet, peshkimi, kopshtaria, dekori i shtëpive, këshilla për shëndet dhe mirëqenie, “Living” sjell edhe gjithçka tjetër që duhet për ta bërë jetën më të bukur e me më shumë stil. Kanali televiziv "Living" i drejtohet një publiku me moshë mesatare nga 20-55 vjeç. Çdokush mund ta gjejë veten në programet e ndryshme që ofrohen aty, programe të cilat u drejtohen si grave, ashtu edhe burrave, sepse "Living" erdhi si një ide për një udhërrëfyes të mbushur me alternativa për t’i ofruar gjithkujt mundësinë që ta jetojë bukur jetën.
Revista “Living”
Revista "Living" ka dalë për herë të parë në treg më 6 gusht 2012. Për herë të parë dhe të vetme në Shqipëri, në duart e lexuesve mbërriti një revistë që i përkushtohej tërësisht stilit të të jetuarit. E brumosur me shumë pasion për jetën dhe të bukurën, revista "Living" botohet pesë herë në vit. Vjen me një numër të kushtuar për çdo stinë të vitit, plus numrin special të verës. Qëllimi i revistës "Living" është që ta shndërrojë jetën në një festë të bukur, ku në çdo ditë, të mund të gjejmë një motiv për të gëzuar, për të shijuar; të gjejmë frymëzimin për të zbukuruar çdo detaj të përditshmërisë. Janë plot pesë vite, të cilat mbartin përkushtim, pasion për të bukurën dhe dëshirë për të udhëhequr drejt të jetuarit ëmbël. “Living”, tashmë prej një gjysmë dekadë në treg, ka dëshmuar se ka arritur të jetë udhërrëfyesi më i denjë për një jetë plot stil, mirëqenie, kujdes për veten dhe të bën ta shohësh çdo gjë me sytë e së bukurës.
Një staf i tërë punon me shumë dashuri për të realizuar këtë ngrehinë, përmes së cilës jeta merr ngjyra të tjera. Janë redaktorët e rubrikave të ndryshme, specialistët që nuk mungojnë asnjëherë, që nga arkitektët, ata të mirëqenies, specialistët e modës, bukurisë, kuzhinës etj.
Revista "Living" u kristalizua si ide gjatë kohës që punohej për të ndërtuar kanalin televiziv "Living", që do t’i bënte më vonë strehë jetës së bukur, me stil e të shëndetshme. Pra, edhe revista erdhi si produkt i po këtyre njerëzve që punuan e krijuan me shumë pasion për kanalin "Living". Revista dhe kanali erdhën në të njëjtën ditë në treg, me motivin se mundësinë për të jetuar bukur, duhet ta kenë të gjithë. E me këtë qëllim, prej pesë vitesh në treg, revista "Living" ia ka dalë të jetë jo vetëm revista më e mirë dhe më e suksesshme në Shqipëri, por të jetë e të mbetet frymëzimi më i bukur për një jetë të shëndetshme dhe me shumë stil.
Portali “Living.al”
Portali “Living.al” është portali më i plotë i të jetuarit bukur. Në të mund gjeni rubrika e artikuj për kuzhinën, receta të ndryshme, informacione për ushqimet, modë, bukuri, estetikë, këshilla për të jetuar mirë dhe shëndetshëm, informacione të përditësuara, arredim, kopshtari, artkraft e shumë artikuj dhe rubrika të tjera interesante e të dobishme.
Fever (këngë)
"Fever" (shqip: Temperaturë) është një këngë nga këngëtarja angleze me origjinë shqiptare Dua Lipa dhe këngëtarja belge Angèle, e përfshirë në edicionin digjital të albumit të dytë në studio Future Nostalgia (2020). Kënga u publikua më 29 tetor 2020 përmes Warner Records si kënga e gjashtë e albumit.
Living
Portali “Living.al”
Çdo aspekt i të jetuarit, në “Living.al” ofrohet me pasion, që nga sugjerimet për një ushqyerje me fantazi, sugjerime për natyrën, ide se si të mirat e saj t’i përdorim në jetë, këshilla për të njohur trupin dhe shpirtin, si të kujdeseni për ta, ide dhe sugjerime për ta shndërruar shtëpinë në një oazë qetësie, si të visheni bukur e me stil, rubrika dhe artikuj të përditësuar rreth grimit etj., dhe shumë sugjerime interesante, që nxisin fantazinë për të zbukuruar çdo aspekt të jetës.
Fever (këngë)
Publikimi
Lipa dhe Angèle filluan të lajmëronin publikimin e bashkëpunimit të tyre në mediet sociale më 23 tetor 2020, duke shkëmbyer emoji termometër para dhe prapa. Më 26 tetor 2020, Lipa njoftoi zyrtarisht se bashkëpunimi i tyre do të quhej "Fever" dhe se ishte planifikuar për një lëshim katër ditë më vonë. Kënga shënon këngën e parë të Angèle në gjuhën angleze. Kënga u shfaq premierë në 23:00 GMT në 29 tetor 2020. Kënga u përfshi në edicionin digjital të albumit të dytë në studio nga Lipa Future Nostalgia (2020).
Living
Portali “Living.al”
Në portalin “Living.al”, krahas punës së përkushtuar të stafit që punon e krijon çdo ditë për të, pasqyrohen në mënyrë të përmbledhur  materialet e revistës. Në portal mund gjeni shkrimet më esenciale të revistës "Living", personazhe, editoriale e shumë materiale interesante.
"Living" është si një dritare komunikimi për botën e femrave, por jo vetëm. Aty mund ta gjejë veten çdokush, si dhe të mësojë t’i japë rëndësinë e duhur çdo çasti dhe detaji të ditës.
Fever (këngë)
Personeli
Kreditë e adaptuara nga Tidal.
Living
Shtëpia botuese "Living"
Botimet Living u krijua në vitin 2014, si pjesë e grupit Edil Al, një nga kompanitë më të rëndësishme në tregun shqiptar. Misioni i saj është të kënaqë shijet dhe interesat e lexuesit, duke u ofruar letërsinë më të mirë.
Bajram Hasani
Bajram Hasani ka lindur më 15 korrik 1982, është politikan shqiptar nga Kosova.
Fever (këngë)
Video muzikore
Videoja muzikore për "Fever" u filmua në Shoreditch, Londrën Lindore më 14 tetor 2020 në një restorant të shijshëm. Të nesërmen, tabloidi britanik The Sun raportoi se Lipa kishte "shkelur" rregullat që lidheshin me pandeminë e COVID-19 dhe se xhirimet u bastisën nga policia pas ankesave nga banorët atje. Lipa më vonë e denoncoi këtë duke kërcënuar të merrte masa ligjore kundër tabloidit, të cilin ajo nuk e përmendi me emër. The Sun më vonë i kërkoi falje zyrtare Lipës për çdo shqetësim që i shkaktuan asaj. Ata konfirmuan se nuk ishin thyer rregullat e COVID-19 dhe se policia u thirr për shkak të një ankese që nuk kishte lidhje me zhurmën.
Living
Shtëpia botuese "Living"
Përzgjedhja e kujdesshme e titujve dhe autorëve dhe përkushtimi për të ruajtur pastërtinë e gjuhës shqipe, janë parimet bazë të këtij aktiviteti.
Bajram Hasani
Biografia
Bajram Hasani ka përfunduar studimet universitare në Fakultetin Ekonomik në Universitetin e Prishtinës në drejtimin Menaxhment dhe Informatikë. Studimet postdiplomike i përfundoi në Universitetin e Tiranës, dega Marketing. Hasani ka përfunduar edhe nivelin Master në Universitetin Shtetëror të Tetovës, në drejtimin Menaxhment.
Bajram Hasani u emërua Ministër i Tregtisë dhe Industrisë në shtator të vitit 2017.
Living
Shtëpia botuese "Living"
Shtëpia botuese "Living" ofron një sërë zhanresh të letërsisë botërore dhe asaj shqiptare, duke filluar nga letërsia klasike, e cila është e pakohë, e deri te bestsellerat bashkëkohorë. Një ndër objektivat e saj është botimi i librave të autorëve shqiptarë që kanë dhënë kontribut në letërsinë shqipe ndër vite, por edhe promovimi i autorëve të rinj.
Bajram Hasani
Biografia
Hasani ka përvojë pune në fushat e menagjimit. Përvoja e tij përfshin:
Prej vitit 2005 deri më 2013 ka punuar në NLB Bank SHA ku ka mbajtur disa pozita siç janë: menaxher i korporatave, analist kreditor dhe koordinator i riskut. Ai është aksionar në kompaninë "City Projects" shpk.
Hasani për një mandat ka qenë këshilltar i Kuvendit Komunal të Gjilanit. Që nga themelimi i partisë NISMA për Kosovën, Hasani mban detyrën e kryetarit të degës së kësaj partie në Gjilan dhe është anëtar i Kryesisë së NISMA-s.
Hasani jeton në Gjilan është i martuar dhe ka katër fëmijë.
MIM-104 Patriot
parapamje|Lëshimi i një [[Raketa (armë)|rakete MIM-104 Patriot.]] MIM-104 Patriot është një sistem raketash tokë-ajër (SAM), i pari i këtij lloji i përdorur nga Ushtria e Shteteve të Bashkuara dhe disa shtete aleate. Është prodhuar nga kontraktori amerikan i mbrojtjes Raytheon dhe e ka marrë emrin nga komponenti i radarit të sistemit të armëve. AN/MPQ-53 në zemër të sistemit njihet si "Radari i gjurmimi t të grupeve me faza për të përgjuar në objektiv", i cili është një sfond për "Patriot". Sistemi Patriot zëvendësoi sistemin Nike Hercules si sistemin primar të Ushtrisë Amerikane të Mbrojtjes Ajrore të Lartë dhe të Mesme (HIMAD) dhe zëvendësoi sistemin MIM-23 Hawk si sistem taktik të mesëm të mbrojtjes ajrore të Ushtrisë së SHBA. Përveç këtyre roleve, Patriot-it i është dhënë funksioni i sistemit të raketave anti-balistike (ABM) të Ushtrisë Amerikane, i cili tani është misioni kryesor i Patriot-it. Sistemi pritet të qëndrojë në terren të paktën deri në vitin 2040.
Patriot përdor një raketë të avancuar përgjuese ajrore dhe sisteme radari me performancë të lartë. Patriot u zhvillua në Redstone Arsenal në Huntsville, Alabama, i cili më parë kishte zhvilluar sistemin Safeguard ABM dhe komponentin e tij Spartan dhe raketat me shpejtësi hipersonike Sprint. Simboli për Patriotin është një vizatim i një minatori të kohës së Luftës Revolucionare.
Sistemet Patriot u janë shitur forcave të armatosura të Holandës, Polonisë, Gjermanisë, Japonisë, Izraelit, Arabisë Saudite, Kuvajtit, Tajvanit, Greqisë, Spanjës, Emirateve të Bashkuara Arabe, Katarit, Rumanisë dhe Suedisë. Koreja e Jugut bleu disa sisteme të përdorura Patriot nga Gjermania pasi Koreja e Veriut testoi raketa balistike në Detin e Japonisë dhe vazhdoi me testimin bërthamor nëntokësor në vitin 2006. Jordania bleu gjithashtu disa sisteme të përdorura Patriot nga Gjermania. Polonia pret rrotullime stërvitore të një baterie të lëshuesve amerikanë Patriot. Kjo filloi në qytetin e Morąg në maj 2010, por më vonë u zhvendos më tej nga kufiri rus në Toruń dhe Ustka për shkak të kundërshtimeve ruse. Në dhjetor 2012, NATO autorizoi vendosjen e raketave Patriot në Turqi për të mbrojtur vendin nga raketat e lëshuara në luftën civile në Sirinë fqinje. Patriot ishte një nga sistemet e para taktike në Departamentin e Mbrojtjes të SHBA (DoD) që përdori autonominë vdekjeprurëse në luftime.
Sistemi Patriot fitoi prestigj gjatë Luftës së Gjirit Persik të vitit 1991 me angazhimin e pretenduar të mbi 40 raketave irakiane Scud. Sistemi u përdor me sukses kundër raketave irakiane në Luftën e Irakut në vitin 2003 dhe është përdorur gjithashtu nga forcat saudite dhe emirate në konfliktin e Jemenit kundër sulmeve me raketa Houthi. Sistemi Patriot arriti rrëzimin e parë të padiskutueshëm të avionëve armik në shërbim të Komandës së Mbrojtjes Ajrore të Izraelit. Bateritë izraelite MIM-104D rrëzuan dy UAV të Hamasit gjatë Operacionit Protective Edge në gusht 2014 dhe në shtator 2014, një bateri izraelite Patriot rrëzoi një Sukhoi Su-24 të Forcave Ajrore Siriane i cili kishte depërtuar në hapësirën ajrore në Lartësitë e Golanit, duke arritur sistemin rrëzimi i parë i një avioni armik të drejtuar.
Derri vietnamez
Ky lloj derri është i zi, me këmbë të shkurtër dhe me bark shumë të varur, nga i cili merr edhe emrin. Derri I ose vietnamez kryesisht rritet për të përfituar mish me aromë të mirë. [4] Ky derr është përshkruar si simbol i lumturisë dhe gjendet në pikturat tradicionale Đông Hồ të provincës Bắc Ninh. Gjithashtu ai njihet edhe si simbol i ngopjes dhe i pasurisë. [2]
Historia
Derri I është një racë tradicionale vietnameze dhe mendohet se e ka origjinën nga provinca Nam Định të Vietnamit, në Deltën e Lumit të Kuq. Ai i përket një lloj race mbizotëruese tipike e racës së derrave të provincave të deltës dhe gjenden gjerësisht në provincën Nam Định dhe në provinca të tjera fqinje të Hà Nam, Ninh Bình dhe Thái Bình, si dhe në provincën e Thanh Hóa në jug, në rajonin e Bregut Qendror të Veriut. [3]
Deri në vitet 1970, derri vietnamez isha raca më e madhe e derrave në Vietnamin verior, që shkonin në miliona. [2] Më pas, ky lloj derri u zëvendësua nga derri Móng Cái. Instituti Kombëtar i Blegtorisë së Vietnamit filloi një program konservimi, me subvencione për fermerët që të rritnin stokun e racës së pastër, por kjo kishte pak përfitim, pasi edhe pati një rritje të numrit, por kostoja ishte e lartë për rritjen e racës së mirë. [2] Në 1991, popullsia e përgjithshme e derrit vietnamez u vlerësua në 675 000, dhe deri në vitin 2010 numri i vlerësuar ishte 120. Në 2003 Instituti Kombëtar i Blegtorisë renditi statusin e tij të ruajtjes si "kritik"; [5] në 2007 FAO e renditi atë si "të rrezikuar". [1]
Një numër i vogël i këtyre derrave u eksportua në vitet 1960 në Kanada dhe Suedi për t'u mbajtur në kopshte zoologjike ose për t'u përdorur për eksperimente laboratorike. Brenda një dekade, derri vietnamez u përhap në parqe kafshësh të vendeve të tjera në Evropë; madje disa u rritën në prona të vogla. Në mes të viteve 1980, ai hyri në Shtetet e Bashkuara nga Kanadaja dhe deri në fund të dekadës "derri me bark" po shitej si kafshë shtëpiake. Megjithëse jo të gjithë ata ishin racë të pastër, disa prej tyre u rritën në përmasa të konsiderueshme; [2] dhe ishin jetëshkurtër. [6]
Në vitin 2013 u shpall një specie pushtuese në Spanjë. [7]