cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bexhet Nelku
Gjatë viteve 1963 - 1970 Bexhet Nelku interpretoi në 20 pjesë, pra në tre role në vit, shto këtu edhe disa role në filmin artistik, që ishte në hapat e para të tij.
Bexheti ka dhënë një kontribut të veçantë si pedagog në ILA i të folurit skenik, kur edhe vetë dallohej si një nga aktorët më të mirë të të folurit skenik. Më 21 nëntor 1970 u nda nga jeta pas një sëmundjeje të rëndë.
Filmografia
Ndër rolet më të suksesshëm të Bexhet Nelkut janë:
Nabucco (gazësjellës)
Nabucco (gazsjellës) (ndonjehere quhet edhe si gazsjellësi Turqi–Austri) eshte nje propozim per nje gazsjellës te gazit natyror nga  Erzurum ne Turqia ne Baumgarten an der March ne Austria. Qëllimi i gazësjellësit Nabucco eshte te diversifikoje gazin natural furnizuesit dhe rrugët e ofrimit për Evropën, duke reduktuar Rusia në sektorin e energjisë Evropiane. Projekti është mbështetur nga disa shtete anëtare Bashkimi Evropian dhe nga United States, dhe është parë si një rival i projektit te gazsjellës Gazprom-Eni Rrjedha e Jugut. Në të njëjtën kohë, ka disa dyshime në lidhje me qëndrueshmërinë e furnizimeve. Furnizuesi kryesor pritet të jetë Iraku, me furnizimet e mundshme nga Azerbaxhiani, Turkmenistani, dhe Egjypti.
Përgatitjet për projektin Nabucco ka filluar në vitin 2002 dhe marrëveshja ndërqeveritare mes Turqise, Romania, Bulgaria, Hungaria dhe Austria u nen shkrua me 13 korrik 2009. Projekti është duke u zhvilluar nga një konsorcium prej gjashtë kompanive. Nëse ndërtohet, gazsjellësi pritet të jetë operacionale deri në vitin 2017.
Thelbësore për kryerjen e projektit janë vendimet e konsorcium zhvillimit Shah Deniz gas field, si vëllimet fillestare e gazit natyror duhet të furnizohen nga ai burim. Pas një njoftimi për ndërtimin e konkurruesit gazsjellësit Trans-Anatolian (TANAP), konsorciumi i ka dorëzuar një projekt të quajtur modifikuarNabucco-West, e cila nuk përfshin pjesën turke të gazsjellësit dhe duhet të lidheni me TANAP.
Sa për vitin 2012, disa analistë deklarojnë Nabucco ka gjasa të mos ndërtohet për shkak të situatës politike te ndryshuar dhe  te projekteve konkurruese. Vendimi përfundimtar per rrugen  nga ana e konsorciumit Shah Deniz pritet nga 30 qershor 2013.
Motivimi
Projketi Nabucco eshte mbeshtetur nga Bashkimi Evropian dhe nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Sotìr Ferrara
Sotìr Ferrara (Hora e Arbëreshëvet, 5 dhjetor 1937) është Peshkop shqiptar i Kishës Bizantine Arbëreshe në Sicili, Itali.
Jetëshkrimi
Lindur në Horën e Arbëreshëvet më 5 dhjetor 1937, pas studimeve në përgatitje për priftëri, 19 nëntor 1961 ai u shugurua prift. Ai është profesor i matematikës dhe i lëndëve shkencore dhe ishte drejtor i Korit bizantinë i Katedralsës së Shën Mitrit përbërë nga arbëreshët e Siçilisë.
Më 15 tetor 1988 ai u emërua nga Papa Gjon Pali II në vendin e peshkopit të Eparkisë së Horës e Arbëreshëvet për arbëreshëve të Sicilisë. Merr bekimin ipeshkvore në Kryekisha e Shën Mitrit të Horës së Arbëreshëvet më 15 janar 1989.
Brenda Konferencës së Peshkopëve në Itali është anëtar i Komisionit për ekumenizmin.
Nicholas John Bua
Nicholas John Bua (9 shkurt 1925 - 1 nëntor 2002) ka qënë një gjyqtar federal në Shtetet e Bashkuara.
Lindur në Chicago, Illinois, Bua ishte në ushtrinë e Shteteve të Bashkuara në vitin 1943. Ai mori një JD nga De Paul University College të Ligjit në vitin 1953. Ai ishte në praktikë private në Chicago, Illinois 1953-1963. Ai ishte një gjykatësi kryesues, Melrose Park Fshati Gjykata, Illinois në vitin 1963. Ai ishte një gjyqtar i asociuar, Circuit Gjykata e Cook County, Ligji Division, Departamenti County, Illinois 1964-1971. Ai ishte një gjykatës në Gjykatën Circuit, Cook County, Illinois 1971-1976. Ai ishte një i Drejtësisë, Gjykata e Apelit, Shteti i Illinois, Qarkut parë 1976-1977. Ai ishte një Speciale, këshilla Inslaw Case 1991-1993. Ai ishte në praktikë private në Chicago, Illinois 1991-2002.
Bua ishte një gjykatës federal në [Gjykata [Shtetet e Bashkuara Qarkut për rrethin veriore të Illinois]]. Bua u propozua nga Presidenti Jimmy Carter më 19 korrik, 1977, në një vend lirua nga William J. Lynch. Ai u konfirmua nga Shtetet e Bashkuara Senati më 7 tetor, 1977, dhe ka marrë komisioni i tij më 11 tetor, 1977. Bua shërbyer në atë kapacitet deri në 4 nëntor 1991, për shkak të daljes në pension.
Ai vdiq në vitin Melrose Park, Illinois.
Burimet
<- Metadata: shiko Persondata ->
BM-21 Grad
__NOINDEX__ parapamje|Një raketë ruse BM-21 Grad në një shasi Ural-4320 (2B17) në [[Shën Petersburgu|Shën Petersburg përpara Paradës së Fitores.]] BM-21 "Grad" (rusisht: БМ-21 "Град") është një lëshues raketash i shumëfishtë 122mm i projektuar në Bashkimin Sovjetik. Sistemi dhe raketa M-21OF u zhvilluan për herë të parë në fillim të viteve 1960 dhe panë përdorimin e tyre të parë luftarak në mars 1969 gjatë konfliktit kufitar kino-sovjetik. BM do të thotë boyevaya mashina (rusisht: боевая машина), dhe pseudonimi grad do të thotë "breshër". Sistemi i plotë me mjetin lëshues BM-21 dhe raketën M-21OF është caktuar si sistemi i raketave në terren M-21. Sistemi i plotë është më i njohur si një sistem lëshues i shumëfishtë raketash Grad.
Në vendet e NATO-s sistemi, ose sistemi i plotë ose vetëm mjeti lëshues, fillimisht njihej si M1964. Disa vende të tjera kanë kopjuar Grad ose kanë zhvilluar sisteme të ngjashme. Në shërbimin rus, zëvendësimi i synuar i tij është Tornado 9A52-4. Shumë sisteme të ngjashme MLRS 122mm janë bërë nga vende të ndryshme bazuar në BM-21 Grad.
Ponci Pilat
Poncije Pilat (lat.Pontius Pilatus) prej 26. deri me vitin 36. e.j. ishte regjent i mbretit Tiberija në provincën e Judese. I njohur më shumë nga Beslidhja e re që dënoi Jezusin me vdekje në kryq.
Duhani i eger
Duhani i egër (Atropa Bella Dona) është një nga bimët e rralla te vendit tone ajo rritet kryesisht ne zonën e llogarase.
Atropa është nje bime qe arin deri ne 1,5 m gjatesi, me gjethe te gjera. Për veti kuruese përdoret kryesisht droga e gjetheve dhe luleve.
Franz Strobl
Franz Strobl ishte kryesues i Partisë Maksiste-Leniniste të Austrisë mes viteve '60-'70-të.
Franci ishte aktivist në Shoqatën Austriake-Shqiptare dhe sipas informatave të policisë austriake, ai tentonte pa pasur sukses, të merrte drejtimin e kësaj shoqate. Përndryshe Franci kishte lidhje të mira me Partin korrespondente në RS të Shqipërisë. Këto lidhje u kultivuan deri në masë sa partia e Francit të nxirrte edhe një broshurë-gazetën të quajtur Flamuri i Kuq (gjer.:Rote Fahne). Në anën tjetër partia në RS të Shqipërisë, partinë e Francit e shikonte si parti motër deri më prishjen e marrëdhënieve shqiptare-kineze më 1978.
Dëshmi për Shkupin shqiptar
Dëshmi për Shkupin shqiptar botim me dokumenta ma Autor historianin Skënder Hasani. Libër në të cilin shtjellohet në detaje dokumenti italian për përbërjen etnike të Shkupit gjatë vitit 1912-të dhe 1941-të ku dëshmon dominimin e shqiptarëve në Shkup.
Gjuha ido
Ido është një gjuhë e krijuar më 1907.
Artileria vetëlëvizëse
Në të kaluarën, artileria vetëlëvizëse ka përfshirë automjete me zjarr të drejtpërdrejtë, të tilla si armë sulmi dhe shkatërrues tankesh, të cilat zakonisht ishin automjete të blinduara mirë, shpesh të bazuara në shasinë e një tanku. Në vend të armës kryesore për qëllime të përgjithshme të tankeve standarde që gjuanin si municion shpërthyes të lartë ashtu edhe municion antitank, automjetet e zjarrit të drejtpërdrejtë kishin role të specializuara, me armë sulmi që siguronin mbështetje të ngushtë zjarri për këmbësorinë dhe shkatërruesit e tankeve që montonin një armë antitank për të. merr armikun e armikut.
Automjetet moderne të artilerisë vetëlëvizëse shpesh e vendosin armën e tyre kryesore në një frëngji në një shasi të gjurmuar, në mënyrë që të ngjajnë sipërfaqësisht me tanke. Megjithatë, ato janë përgjithësisht të blinduara lehtë, gjë që është e pamjaftueshme për t'i bërë ballë luftimeve me zjarr të drejtpërdrejtë, megjithatë kjo mbron ekuipazhet e tyre kundër copëzave dhe armëve të vogla dhe për këtë arsye zakonisht përfshihen si automjete të blinduara luftarake. Shumë prej tyre janë të pajisur me mitralozë për mbrojtje kundër këmbësorisë armike.
Avantazhi kryesor i artilerisë vetëlëvizëse ndaj artilerisë së tërhequr është se ajo mund të vihet në veprim shumë më shpejt. Përpara se të mund të përdoret artileria e tërhequr, ajo duhet të ndalojë, të çlirojë dhe të vendosë armët. Për të lëvizur pozicionin, armët duhet të ngrihen përsëri dhe të sillen - zakonisht tërhiqen - në vendin e ri. Për krahasim, artileria vetëlëvizëse mund të ndalojë në një vend të zgjedhur dhe të fillojë të qëllojë pothuajse menjëherë, pastaj të kalojë shpejt në një pozicion të ri. Kjo aftësi e gjuajtjes dhe gjuajtjes është shumë e dobishme në një konflikt të lëvizshëm dhe veçanërisht në avancimin në fushat e hapura të betejës.
Në të kundërt, artileria e tërhequr ishte dhe mbetet më e lirë për t'u ndërtuar dhe mirëmbajtur. Ai është gjithashtu më i lehtë dhe mund të vendoset në zona ku armët vetëlëvizëse nuk mund të arrijnë. Që nga Lufta e Vietnamit, helikopterët e rëndë të transportit janë përdorur gjithashtu për vendosjen e shpejtë të artilerisë, megjithëse me shpenzime dhe rrezik të konsiderueshëm, duke zbutur një nga disavantazhet e artilerisë së tërhequr. Artileria vetëlëvizëse dhe ajo e tërhequr mbeten në arsenalet e shumë ushtrive moderne.
Ese ndërvetjake
Ese ndërvetjake Gjinia: Ese. Autori: Arben Orhani. Viti i botimit 2011. Faqet e librit 58. ISBN 978-99956-94-93-7
Titujt:
1. Shqiptarët, mollët dhe zoti (Zoti)
2. Krijimi - tradhëti vetjake
3. Thonj(ëza) për Kritikën
4. Ese për mendimet dhe ndjenjat që mund të ngjallë fytyra dhe kuptimi që i jep fjalës qen dikush që mendon se qeni është kafsha më besnike e njeriut
5. Kaos pasxhunglor
6. Mendimi më i mirë për veten
8. Dhelpra dhe rrushtë
9. Kohëtokë pa Art
Syliogjistika
Syliogjistika shprehje e term në psikologji për mësimet mbi përfundimin (Syliogjizmi) si bërthamë e logjikës tradicionale. Këto mësime për herë të parë janë zhvillu dhe japë nga Aristoteli.
Qarqe në Ohio
border|right|375px Shteti federal Ohio në Shtetet e Bashkuara të Amerikës përbëhet nga 88 Countet.
La tempestad
La tempestad, (sq. Intriga) është telenovelë meksikane e shfaqur në vitin 2013 më regji nga Aáron Gutierrez Mendez, shkrimtare Liliana Abud dhe adaptuar nga Ricardo Fiallega dha Mauricio Ardjis.
TOS-1
__NOINDEX__
TOS-1 Buratino (rusisht: Tyazhyelaya ognemyetnaya sistema [TOS-1]) është një 220mm, 30 fuçi (sistemi origjinal, Objekti 634 ose TOS-1M) ose 24 fuçi (Objekti 634B ose TOS-1A Solntsepyok) raketahedhës i shumëfishtë sovjetik, i aftë për të përdorur koka termobarike, të montuara në një shasi tankesh T-72. TOS-1 ishte projektuar për të sulmuar pozicionet e fortifikuara të armikut dhe mjetet dhe mjetet transportuese të blinduara lehtë, veçanërisht në terren të hapur. Testet e para luftarake u zhvilluan në 1988 dhe 1989 në Luginën e Panjshirit gjatë Luftës Sovjeto-Afgane. TOS-1 u shfaq për herë të parë në publik në 1999 në Omsk.
TOS-1 nuk është caktuar për njësitë e artilerisë së Forcave të Armatosura Ruse, por gjendet në Trupat ruse të Mbrojtjes NBC.
Demir Cara
Demir Cara  ishte udhëheqës i shkrimeve dhe botimeve pranë Shoqatës Austraike-Shqiptare. Demiri në këtë pozitë erdhë më 29 mars 1968 si pasues i Teodor Hajsit.
Kantoni Porto-Vecchio
Përbërja aktuale
Kantoni Porto-Vecchio aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Kantoni Saint-Denis-Nord-Ouest
Kantoni Saint-Denis-Nord-Ouest (frëngjisht: Canton de Saint-Denis-Nord-Ouest) është një kanton në departamentin Seine-Saint-Denis, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Denis. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 30065 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Denis-Nord-Ouest aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Peter Richard
Peter Richard veteranë i luftës së dytë botërore, piktorë akademik dhe profesorë i shkollave të larta në Austri.
Petri ishte aktivist i Shoqatës Austraike-Shqiptare ku edhe kishte disa funksione. Kështu së pari ishte arkatar i shoqatës e më vonë më 18 prill 1974 u zgjodhë president i shoqatës. Rizgjedhja e tij në këtë postë u bë në Grac më 27 mars 1981.
Përndryshe Petri kishte një aktivitet të bujshëm në politiken e brendshme austriake e sidomos në lidhje me kohën e nacional-socializmit.
RPG-27
__NOINDEX__
RPG-27 është një raketë sovjetike me një gjuajtje të vetme me granatë me raketa të disponueshme (RPG) rakete qe shkrepet nga shpatulla dhe raketahedhës. Ajo hyri në shërbim me Ushtrinë Sovjetike në 1989.
Skupi
parapamje|Skupi- Shkupi Qytet i vjetër Ilirë. Ndodhej aty ku sot është qyteti i sotshem Shkupi, Maqedoni.
Andon Pano
Andon Pano (Stamboll, 23 prill 1921 - Tiranë, 24 prill 1993) ka qenë një aktor shqiptar dhe nje nga themeluesit e Teatrit Kombetar.
Biografia
Kështu përmendim pjesët: "Topazi", "Martesa", "Invadimi","Gjergj Dimitrov", "Halili dhe Hajria", "Tartufi", "Prefekti", "Revizori", "Shtatë Shalianët", etj. Për një periudhë ai ishte edhe drejtuesi i Teatrit Popullor dhe i Teatrit të Kukullave, ku shkruan pjesë për këtë teatër dhe eshte krijues i nje galerie skenike teatrale te cilat jane vleresuar me disca cmime. Andon Pano eshte akorduar Laureat i Çmimit të Republikës në vitin 1955 si dhe është nderuar edhe me çmime e të tjera. Ai eshte nje nga te artistet e pakte Shqipetar i permendur ne vellimin e katert te Enciklopedise Teatrale "Teatralnaya Jenciklopediya" publikuar me 1 Janar, 1965, Moske, ne faqen 262 ku shkruhet per performancen ne skene te artistit Shqipetar. Andon Pano ka kontribuar ne jeten artistike te kombit duke perkthyer me mjeshteri nga disa gjuhe te huaja disa pjese teatrale per skenen Shqipetare. Ai ishte anetar i Lidhjes se Shkrimtareve gjate tere jetes se tij dhe njihet si nje nga kritiket dhe historianet e pare te artit skenik.
Është nderuar edhe me titullin "Artist i Merituar".
Andon Pano, bashkeshort i Zina Andri, ka lene pas dy vajza dhe kater mbesa. Trashigimia intelektuale e tij eshte e arkivuar ne Washington, D.C., Shtetet e Bashkuara te Amerikes.
Fantazmat e një epoke të mërzitshme
"A këndon apo vajton zogu në kafaz nuk e di, por në liri ai krijon. Zogu në liri nuk do kafazin, por atë që është brenda, zogu në kafaz ka frikë se vdes nëse lëshon kafazin. Tregimet e këtij libri janë krijesë e zogut në liri. Libri "Fantazmat e një epoke të mërzitshme" përmbledh 34 tregime të përfaqësuesit të tregimit të shkurtër shqiptar, Arben Orhani."
Titujt:
1. Dialog me varrmihësin
3. Autostop
5. Humus
6. Dilemë e mbikqyrur
8. I panjohuri
9. Ditët e tmerrit
10. Keqkuptim
11. Ëndërr gënjeshtarësh
12. Grabitja
13. Ballëpërballë
14. Një ndodhi
15. Fantazmat e një epoke të mërzitshme
16. Varrosje
17. Njerëz
19. Trajtë
20. Kukulja
21. Gjthmonë zgjuar
22. Zemra
23. Një mendim i mirë për veten
24. Përkëdhelja e fundit
26. Kufom
28. Lakuriq
29. Vetvetja
30. Shorti
31. Fund i frikshëm
33. Gjymtimi
34. Hija
Therranda
parapamje|Therranda (Prizreni) Qytet i vjetër Ilirë. Ndodhej afër ay ku sot është qyteti i sotshem Prizreni, Kosovë.
Arvana
Arvana është një fshat dhe komune ne rajonin Yardymli te Azerbajxhanit. Ka një popullsi 520 banore.
Vjedhësit e erës
Vjedhësit e erës Tregime e Novela. Autori: Bahri Myftari. Shtëpia botuese: Onufri. Viti i botimit 2011. Faqet e librit 224. ISBN 978-99956-87-40-3
Mbi librin
Ka shkrimtarë të cilët gjatë jetës së tyre krijuese jetojnë midis krijimit dhe publicitetit, ndërkohë disa syresh i bezdis publiciteti dhe mediat televizive, pasi iu duket sikur u vjedhin heshtjen e nevojshme, iu rrëmbejnë diçka nga thjeshtësia dhe vërtetësia e jetës. Te të dytët bën pjesë edhe shkrimtari Bahri Myftari, një shkrimtar që nuk i njeh lëvdatat, i vetëdijshëm për vlerat e tij krijuese, afatgjata. Nga një vështrim i imët që u kemi bërë tregimeve të këtij autori, e themi me bindje të plotë se proza e tij është një nga arritjet e letërsisë sonë të këtyre njëzet vjetëve. Si për nga tematike ashtu edhe për nga cilësia ajo qëndron denjësisht përkrah dy - tre emrave të njohur të prozës sonë. "Shkrimtari shpirtëzon botën" thotë Sartri. Bahri Myftari ka tri dekada që vazhdon të kryejë këtë mision...
Lugina e Panxhshirit
__NOINDEX__ parapamje|Një pamje e luginës së Panjshir të [[Afganistani|Afganistanit.]] Lugina e Panjshirit (e shkruar gjithashtu Panjsher ose Darah-I-Panjshir; Pashto/Dari: درهٔ پنجشير – Dare-ye Panjšēr; fjalë-për-fjalë "Lugina e Pesë Luanëve") është një luginë në verilindje të Afganistanit, 150 kilometra në veri të Kabulit, pranë vargmalit Hindu Kush.
Ndahet nga lumi Panxhshir. Lugina është shtëpia e më shumë se 100.000 njerëzve, duke përfshirë përqendrimin më të madh të Taxhikëve etnikë në Afganistan. Në prill 2004, ajo u bë zemra e provincës së re Panxhshir, duke qenë më parë pjesë e Provincës Parvan. Politikisht, kjo krahinë është konsideruar si pikënisja e periudhës së Xhihadit të Afganistanit kundër sovjetikëve. Kjo provincë është gjithashtu vendlindja e heroit kombëtar të Afganistanit, Ahmad Shah Massud.
Eintracht Frankfurt
Eintracht Frankfurt e.V. ( Gjermanisht : [ˈʔaɪ̯ntʁaxt ˈfʁaŋkfʊʁt]; është një klub futbollistik me vendndodhje në Frankfurt, i cili luan aktualisht në Bundesligë, elita e futbollit gjerman.
Klubi i themelua në vitin 1899 dhe ka fituar një kampionat gjerman, katër DFB-Pokala dhe një Kupë UEFA. Që nga viti 1925, stadiumi i klubit është Waldstadion, që nga 1 korrik 2020 quhet Deutsche Bank Park për arsye sponsorizimi.
Suksesi jashtë Bundesligës
Më 18 maj 2022, Frankfurti fitoi Ligën e Evropës për herë të dytë në histori pasi mposhti në finale ekipin skocez Rangers. Ky ishte trofeu i parë evripian për klubin pas 42 vitesh.
Skuadra aktuale
Redaktuar më 1 Korrik 2023
Fituesit e Kupës së Botës si lojtar të klubit
Kupa e Botës 1954 – Gjermania
Kupa e Botës 1974 – Gjermania
Kupa e Botës 1990 – Gjermania
Kupa e Botës 2014 – Gjermania
Arena
thumb|200px|right|Nordwestkurve Frankfurt
Arena momentale e klubit është arena më 51,500 ulëse Waldstadion, zyrtarisht e njohur si Deutsche Bank Park
Kantoni Figari
Kantoni Figari (frëngjisht: Canton de Figari) është një kanton në departamentin Corse-du-Sud, rajonin Corse në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Figari. Ka sipërfaqe 249.35km2 dhe popullsi 3508 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Figari aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Quincy, Massachusetts
Quincy është qytet në qarkun Norfolk, Massachusetts, SHBA. Popullsia e saj më 2014 ishte 93,397, duke bërë qytetin e tetë më të madh në Massachusetts. Quincy është i njohur si “Qyteti i Presidentëve”, pasi është vendlindja e dy presidentëve amerikan - John Adams dhe John Quincy Adams.
Së pari u vendos në 1625, Quincy ishte shkurtimisht pjesë e Dorchester dhe Boston para se të bëhej zona veriore e Braintree më 1640. Në vitin 1792, Quincy u nda nga Braintree; qyteti i ri u emërua nga koloneli John Quincy, gjyshi i nënës së Abigail Adams dhe pas së cilës u quajt edhe John Quincy Adams. Quincy u bë një qytet në vitin 1888.
Gjeografia
Sipas Zyrës së Regjistrimit të Shteteve të Bashkuara, qyteti ka një sipërfaqe gjithsej prej 70 km2, nga të cilat 44 km2 është tokë dhe 26.1 km2 është ujë. Sipërfaqja e përgjithshme është 37.60% ujë.
Ekonomia
Gjatë historisë së saj, Quincy është njohur si një qendër e prodhimit dhe e industrisë së rëndë, me gurore të graniteve që dominojnë punësimin në shekullin e 19-të dhe ndërtimin e anijeve në oborrin e lumit Fore dhe në oborrin e katastrofës së squantumit, duke u rritur në shekullin e 20-të. Dekadat e fundit kanë parë një zhvendosje në fokus të disa punëdhënësve të mëdhenj në sektorin e shërbimeve financiare, sigurimeve dhe kujdesit shëndetësor të ekonomisë. Quincy është vendi i selisë së korporatave të disa firmave, duke përfshirë Shërbimeve Financiare të Bostonit, zinxhirit të supermarketeve Stop & Shop, Grupi i Sigurimeve Arbella dhe The Patriot Ledger, botues i gazetës më të madhe rajonale të South Shore.
Lokale
Quincy ka qeveri të fortë. Kryetari i tanishëm, Thomas P. Koch ka shërbyer që nga viti 2008, i cili tani ai është kryetari i 33-të i qytetit.
Shtetërore
Quincy përfaqësohet në Senati Shtetëror i Massachusetts nga demokrati John F. Keenan. Katër anëtarët e Shtëpisë Përfaqësimit të Massachusetts: Bruce Ayers, Tackey Chan, Daniel Hunt, dhe Ronald Mariano.
Silogjizmi
Syliogjizmi (nga greqishtja e vjeter) shprehje në Logjikë, me anë të të cilës përkufizohet forma më e thjesht deduktive e ardhjes deri tek përfundimi për një dukuri.
Ky përfundim logjik përbëhet nga dy gjykime (mendim prirëse, premisa) dhe që pasohet nga gjykimi i tretë (si shprehje përfundimtare, konklusion). Me dy premisat së bashku janë shprehje matëse ("medius terminus") nëpërmjet të cilave mundsohe arritja e një pikëpremje për krijimin e gjykimit të tretë. Si shembull syliogjizmi gjithë njerzit janë të vdekshem, Sokrati është një njeri, d.m.th Sokrati është i vdekshem.
Sipas Aristotelit mbi mësimet tradicionale mbi kategorizimin, përfundimi (syliogjizmi) si primisat (përmendimi:"proposition maior", nënmendimi: "proposition minor") po dhe konkluzioni duhet të kenë 4 forma: "Gjitha S janë P" (simbolikisht SaP; përpo-ja e përgjithëshme); "asnjë S është një P" (SeP; përjo-ja e përgjithëshme), "disa S janë P" (SiP; përpo-ja e pjesërishme) ose "disa S s'janë P (SoP; përjo-ja e pjesërishme). Kur termi i subjektit të konklusionit shenohet me S gjegjësisht terimi i predikatit me P dhe ai i mendimit të mesem me M, atëherë rrjedhë një varg rastesh të përmendimi, nënmendimi dhe konkluzioneve dhe varsisht nga pozicionimi i tyre rrjedhin 4 format përfundimtare.
Përkrah kategoria assertorike, Logjika ka zhvilluar edhe silogjizmin "stoa hypotetike" si përfundim i arsyetueshem logjik. Tek Aristoteli hasen edhe përpjekje për arsyetimin e një "modalogjiku" me modalitet silogjizmi. Mirëpo silogjizmi assertorik ka qenë dhe mbetet bërthama e logjikës tradicionale. Në logjiken moderne, silogjizmi paraqet një predikat të vogël të logjikës së përfundimeve.
Lluka Heqimi
Doktor/profesor Lluka Heqimi është një nga personalitetet e para që është marrë me mjekësinë sportive. Ai është anëtar i organizatës botërore kundër antidopingut. Për më shumë se 22 vjet me radhë, Dr. Heqimi ka qenë mjek pranë ekipin tonë përfaqësues. Ai është larguar nga ky post në tetor të 2003-it para ndeshjes me Portugalinë e Felipe Skolarit. Ai është edhe autor i disa shkrimeve e librave, ndër të cilët për t’u cituar është “Të ushqyerit në sport: manual jo vetëm për sportistët”, me bashkautor Gjergj Titanin.
Besim Levonja
Besim Levonja (Elbasan, 16 mars 1922 - Tiranë, 21 qershor 1968) ka qenë aktor dhe shkrimtar shqiptar.
Raketëhedhësi
parapamje|Një [[Ushtria e Shteteve të Bashkuara të Amerikës|ushtar amerikan synon një Bazooka M1.]] Një raketë hedhës është një armë që lëshon një predhë të padrejtuar, të shtyrë nga raketa.
Liza Vorfi
Liza Vorfi (29 Nentor 1924 - 29 Janar 2011) ishte aktore e filmit dhe teatrit shqiptar. Nje prej zonjave te kinemase shqiptare qe interpretoi rreth qindra role ne teater dhe film ne aspektin e personazheve dytesore.
Biografia
U lind në Gjakovë. Në 1932 familja e saj shpërngulet në Tiranë. Aktivitetin artistik e ka filluar qysh në vitin 1939 si këngëtare në Radio “Tirana”.
Gjatë viteve 1939-1943 vazhdoi studimet në Itali në konservatorin e Romës dhe më pas në Pizaro. Në vitin 1945 ka ardhur në teatër si aktore. Rolin e parë e interpreton në pjesën “Gjido”.
Gjatë karrierës së saj ka zhvilluar mbi 60 role, si: Elmira tek “Tartufi”, Dezdemona tek “Otello”, Dorina tek “Borgjezi fisnik”, Beatriçja tek “Shërbëtori i dy zotnive”, Dona Luçia tek “Karnavalet e Korçës”, Marta tek “Cuca e maleve”, Mara tek “Përmbytja e madhe” etj. Ka interpretuar me sukses edhe në filmin artistik.
Gropajt
Gropajt qenë një familje fisnike arbërore që sunduan në zonat e Pogradecit, Ohrit dhe Dibrës në qindvjetin XII-XIV.
Në shekullin e XIII Gropajt qenë katolikë, por në shek. XIV u bënë ortodoksë nga lidhjet politike me Kryepeshkopatën e Ohrit. Sevastit Pal Gropa i konfirmohet nga mbreti i Napolit, Karli I "casalia Radicis majoris et Radicis minoris, nec Cobocheste, Zuadigorica, Sirclani et Craye, Zessizan sitam in valle de Ebu". '' Pushteti i kësaj familjeje pati kahje prej veriut drejt jugut, në fillim duke qenë pranë zotërimeve të Blinishtajve, më pas u bënë fqinj me Arianitasit dhe Shpatajt.
Një anëtar i kësaj familjeje, Andrea Gropa, sundoi krahinën dhe qytetin e Ohrit si vasal i Mbretit të Serbisë Vukashin Mrnjavçeviq deri më 1371 kur ky vdiq, dhe më pas si vasal i të birit të Vukashinit, Marko Kraleviqi t. Në mbishkrimin e Ohrit të vitit 1378 është shënuar: μέγασ ζουπανοσ Ανδριασ ό Γρώπα. Si sundues gjysmë i pavarur i Ohrit. Gjon Muzaka te kronika e tij e paraqet pa emër këtë zot të Gropajve dhe të martuar me zonjën Kirana, bijën e dytë të Andrea Muzakës.
Zaharia Gropa, bashkëpunëtor me Moisi Golemin. , merr pjesë në luftimet për të liruar kalanë e Sfetigradit dhe në betejën e Vajkalit. Sipas kronikanit Muzaka, familja Gropa me në krye Zaharinë u shpërngul në Itali, nën mbrojtjen e pushtetit napolitan.
José Callejón
José María Callejón Bueno (lindur më 11 shkurt 1987) është një futbollist spanjoll i cili luan me skuadrën italiane Napoli në Serie A dhe me kombëtaren spanjolle si sulmues.
Real Madrid
José Callejón është një produkut si akadesimë së Real Madrid. Ai debutoi për Real Madrid Castilla në maj 2007. Ai gjithashtu luajti katër ndeshje dhe shënoi një gol.
Në sezonin 2007–08 në Segunda División B, Callejón luajti 37 ndeshje dhe shënoi 21 gola duke u shpallur golashënuesi më i mirë i klubit të tij.
Rikthimi në Real Madrid
Më 23 maj 2011, Callejón firmosi një kontratë pesë vjeçare me Real Madrid. Më 1 korrik 2011 u raportua se Callejón u ble nga Reali për 5.5 milion €. Më 16 korrik 2011, Callejón luajti ndeshjen e tij të parë me Real Madridin në ndeshjen miqësore të fituar 4–1 nga Real Madrid kundër Los Angeles Galaxy, ku Callejón shënoi golin e parë të ndeshjes në minutën e 30.
Më 2 tetor 2011, Callejón shënoi golin e tij të parë zyrtar për Real Madrid kundër ish-skuadrës së tij RCD Espanyol pas assistit të Cristiano Ronaldos. Ai nuk e festoi golin që shënoi për respekt të ish–skuadrës së tij ku luajti tre sezone.
Duke përfituar nga fakti që Real Madrid ishte kualifikuar për në raundet me eleminim direkt në Ligën e Kampioneve, José Mourinho i dha mundësi atij që të luante në fazën e grupeve. Ai e konfirmoi besimin e portugezit pas dy golave të shënuar në fitoren 6–2 kundër Dinamo Zagreb. Ai gjithashtu shënoi dy gola të tjerë kundër AFC Ajax.
Duke luajtur si titullar, Callejón vazhdoi të bënte ndeshje shumë të mira dhe vazhdoi të shënonte. Më 17 dhjetor 2011, Callejón shënoi një gol në fitoren 6–2 të Los Blancos kundër Seviljes. Në Copa del Rey, Callejón shënoi tre gola: një jasht shtëpisë dhe dy në shtëpi.
Napoli
Më 9 korrik 2013, Napoli lajmëroi se kishte arritur marrëveshjen me Real Madrid për të blerë José Callejón për 9 milion €. Dy ditë më vonë u konfirmua se Callejón kishte firmosur një kontratë katër vjeçare. Ai bëri debutimin e tij më 25 gusht 2013 në javën e parë të Serie A, ku shënoi golin e parë në fitoren 3–0 kundër Bolonjës. Më 1 shtator 2013, ai shënoi një gol të rëndërishëm për të ndihmuar skuadrën të fitonte me rezultatin 2–4 kundër Chievo Veronës.
Karriera ndërkombëtare
Callejón bëri debutimin e tij për kombetaren nën-21 të Spanjës më 25 mars 2008 kundër Kazakistanit për kualfikueset e UEFA Euro 2009. Ai hyri në minutën e 46 pasi zëvëndësoi Bojan Krkić dhe arriti të shënonte një gol në fitoren 5–0. Gjithsej Callejón ka luajtur katër ndeshje dhe ka shënuar një gol.
Klube
Redaktuar më 25 gusht 2013
RPG (raketëhedhës)
parapamje|Një granatë me raketa (majtas) dhe lëshues [[RPG-7. Për përdorim, pjesa më e hollë e cilindrit të granatës me raketa futet në grykën e lëshuesit.]] Një raketë që shtyn granatën (RPG) është një armë raketore me shpatulla që lëshon raketa të pajisura me një kokë lufte shpërthyese. Shumica e RPG-ve mund të barten nga një ushtar individual dhe përdoren shpesh si armë antitank. Këto koka janë ngjitur në një motor rakete që e shtyn RPG-në drejt objektivit dhe ato stabilizohen në fluturim me pendë. Disa lloje të RPG-ve mund të ringarkohen me granata të reja me raketa, ndërsa të tjerat janë një përdorimshe. RPG-të zakonisht ngarkohen nga përpara.
RPG-të me koka luftarake antitank (HEAT) me eksploziv të lartë janë shumë efektive kundër mjeteve të blinduara lehtë, si transportuesit e personelit të blinduar (APC) dhe makinat e blinduara. Megjithatë, automjetet moderne, të blinduara rëndë, të tilla si APC-të e përmirësuara dhe tanket kryesore të betejës, në përgjithësi janë shumë të mbrojtura (me forca të blinduara të trasha të përbëra ose reaktive) për t'u depërtuar nga një RPG, përveç nëse shfrytëzohen më pak seksione të blinduara të automjetit. Koka të ndryshme janë gjithashtu të afta të shkaktojnë dëme dytësore në sistemet e cenueshme (veçanërisht pamjet, gjurmët, pjesën e pasme dhe çatinë e frëngjive) dhe objektiva të tjerë të paarmatosur.
Termi "granatë me lëvizje raketash" është një prapavijë nga akronimi rus РПГ (Ручной Противотанковый Гранатомёт, Ruchnoy Protivotankovy Granatomyot), që do të thotë "granatahedhës antitank dore", emri i dhënë për dizajnet e hershme ruse.
Tabu
Tabu apo Tabuja është ndales e caktuar fetare apo lutje menjanuese b.f. tek disa fise indiane të amerikës jugore, ndalesa për të përmendur emrin e të vdekurit nga ana e të gjallëve, apo tek shumë popujt gjuetarësh ndalese e mardhënjeve seksuale para kohës së gjuetisë. Një ka të përbashkët tek të gjithë popujt, incestë tabunë. Tek shoqërit me sistem të dobtë juridik, (veçanërisht tek popujt "primitiv") dominon respekti ndaj tabuve të ngritura që nga fëmijëria e që përcillen më tej, e që zakonisht formojnë një sistem regullash të komplikuar, një kod ligjesh. Përderisa ligjet shpesh përpilohen nga njerzë të pa specializuar dhe si pasojë kanë edhe mos miratimin nga shumica e bartësve të ligjeve, tabutë në anën tjetër paraqesin një kultur të rregullave themelore të vjetra por të miratuara dhe të pranuara nga bartësit.
Shiko dhe këtë
คำต้องห้าม
Idriz Balani
Idriz Balani lindi në Konispol më 3 tetor 1953. Në vitin 1954 familja e tij u vendos në Plazhin e Durrësit ku jeton edhe sot. Shkollën 8-vjeçare e mbaroi në Plazhin e Durrësit në vitin 1968. Nga viti 1971-1973 kreu shërbimin e detyrueshëm ushtarak në Tiranë. Në vitin 1972 mbaroi shkollën e mesme artistike pa shkëputje nga puna në degën e Arteve Figurative (me korispondencë) në Tiranë. Nga viti 1975-1980 vazhdoi Institutin e Lartë të Arteve në degën Skulpturë Monumentale. Pas mbarimit të studimeve u emërua mësues Vizatimi në fshatin Ishëm ku punoi deri në vitin 1984. Në vitin 1980 (viti i diplomimit) punoi sëbashku me kolegët e tij Vasiliev Nini dhe Makri Mustaka pranë “Skulptorit të Popullit” Mumtaz Dhrami për realizimin e monumentit të Drashovicës. Nga viti 1984 deri më 1992 punoi si mësues i skulpturës dhe lëndëve të tjera profesionale në Liceun Artisitik “Jan Kukuzeli” në qytetin e Durrësit. Gjatë vitit 1988-1989 mbaroi kursin pasuniversitar për kritikë–artistike. Në vitin 1992-1994 emigroi në Greqi ku punoi si gdhendës në një punishte mermeri në Dhjanisto të Athinës. Pas kthimit në Shqipëri hapi një aktivitet për përpunimin e mermerit dhe granitit në qytetin e Durrësit, të cilin e ka edhe sot. Nga data 27 korrik 2001 deri në gusht 2004 ka punuar në detyrën e Drejtorit të Arsim Kulturës Rinisë Sportit e komuniteteve Fetare në Bashkinë e Durrësit në të cilën ka pasur rezultate të larta. Nga janari 2005 deri në qershor 2006 ka punuar si Drejtor në Drejtorinë rajonale të monumenteve të kulturës dega Durrës.
Që nga mbarimi i shkollës e deri më sot skulptori Idriz Balani ka realizuar këto vepra artistike : Busti I Heroit të Popullit “Kozma Nushi” i cili ka qenë i vendosur në lulishten para Fabrikës së Gomës në Shkozet Durrës. Busti i Dëshmorit “Telat Noga” i cili është i vendosur edhe sot në lulishten para Fabrikës së cigareve në Durrës. Busti i Rilindasit të shquar “Naim Frashëri” i vendosur në oborrin e Shkollës së mesme të përgjithshme me të njëjtin emër po në Durrës. Triptikun në Basoreliev vendosur në fasadën e shkollës së Mesme të përgjithshme “Leonik Tomeo”. Me bashkautor Dhimitër Harallambi ka realizuar Lapidarin Monumental kushtuar Partizaneve të zonës së Kavajës vendosur në Fshatin Cete të Kavajës. Ka gdhendur disa portrete në mermer e gur të cilët janë në galerinë e qytetit.
Skulptori Idriz Balani, ka mbaruar studimet e larta ne Akademine e Arteve te Bukura ( Instituti i Larte i Arteve Figurative ) ne Tirane me 1980, ne degen e skulptures monumentale e te kavaletit, nen drejtimin e pedagogeve Andrea Mano e Hektor Dule, skulptore te shquar ne Shqiperi. Ne vitin 1990, ka kryer Kursin pas universitar per “ Kritike artistike “, prane ketij Institucioni. Per nga koncepti i shkolles qe ka kryer, por edhe nga formimi i tij, ushtron veprimtarine  ne fushen e Artit Realist te kavaletit e monumental. Ne kushtet historiko- kulturore qe po kalon sot Shqiperia, ne tranzicionin nga sistemi komunist ne ate demokratik, shpallja e Pavaresise se shtetit te Kosoves, si pjese e kombit shqiptar, beri te mundur qe ky skulptor te thellohet ne tematiken historike. Jese e krijimtarise  se tij jane heronjte dhe deshmoret e kombit shqiptar ne shekuj. Ka vepra te vendosura ne Durres, Fier e Sarande ne Shqiperi, si dhe ne Prishtine, Peje, Decan, Mitrovice, Prekaz e Viti ne Kosove. Ka marre pjese ne ekspozita, ne kuader te Akademise Europiane te Artit ne Paris,Zvicerr e Belgjike. Ka vepra ne koleksionw private ne France, Itali, Greqi e Rumani.
Max Demeter Peyfuss
Maksi hyri në këtë shoqatë në vitet e shtatëdhjeta si studet i Karl Trajmerit dhe aty zuri postin e arkatarit. Aktiviteti i tij kulturorë në shoqatë fillon me pjesëmarrjen e tij në rikujtimin në Kosovë, të 500 vjetorit të vdekjes së Gjergj Kastriotit - Skënderbeut. Më 1970, Maksi merr një ftesë nga Shqipëria të cilës në shenjë mirënjohje i përgjegjet me botimin e disa artikujve në gazeta. Pas botimit të këtyre artikujve vije deri te keqësimi i raporteve të tij me qeverin e atëhershme shqiptare. Ky keqësim zgjatë deri në vitete '80, kur më ndërmjetësimin e presidetit të akademisë, Aleks Buda, i lejohet hyrja në Shqipëri.
Pas një kohe, Maksi merr përsipër udhëheqjen e Institutit për historin e evropës lindore pranë Universitetit të Vjenës. Maksi është i popullarizuar ndër historianët si specialist i kohës së re për historin e Vllahëve (aromune) me vendbanime në Greqin veriore, në Shqipëri, në Maqedoni dhe në Bullgari.
Ernesto Çe Gevara
Ernesto (Che) Guevara, i njohur edhe si Komandante Che, (14 qershor 1928 Rosario, Argjentina - 9 tetor 1967, La Hinguera, Bolivia) ishte revolucionar, shkrimtar dhe guerilas marksist argjentinas dhe hero i komunistëve të Amerikës Latine, si dhe një figurë e njohur e shekullit të 20-të. Nofkën "Che" e mori nga bashkëluftëtarët komunistë kubanë në Meksikë, sepse përdorte shpesh, si çdo argjentinas, fjalën "Che", diçka e ngjashme si thirrja "Hej" e shqipes. Guevara mori pjesë në revolucionin komunist kuban në krah të Fidel Kastros në vitin 1959 për rrëzimin e regjimit të diktatorit të atëhershëm Batista dhe vendosjen e diktaturës komuniste të Fidel Kastros.
Biografia
Ernesto Guevara ishte fëmija i Celia de la Serna-s dhe Ernesto Guevara Lynch-it, lindur më 14 qershor të vitit 1928 në Rozario të Argjentinës dhe u vra më 9 tetor të vitit 1967 në fshatin La Higera të Bolivisë. Që nga ajo ditë Che Guevara kaloi në pavdekshmëri dhe u bë legjendë dhe simbol për miliona të rinj komunistë në botë. Fjala e tij më e preferuar ishte : Hasta La Victoria Siempre! (sq. Deri në fitoren përgjithmonë!). Për komunistët figura e tij ishte ajo e një njeriu që nuk mposhtet kurrë përpara çdo të keqeje që mund t’i vijë, dhe lufton deri në fund për idealet e tij; për antikomunistët figura e tij ishte ajo e një komunisti të dhunshëm, vrasës brutal e i pamëshirshëm, që ekzekutonte me dorën e tij ata që e kundërshtonin. left|200px
Gjatë viteve 1945 - 1952 u transferua në Buenos Aires bashkë me familjen e tij, për të vazhduar shkollën e lartë për mjekësi. Në vitin 1952 në moshën 23 vjeçare vendosi të bëjë udhëtimin e tij të parë (rreth 4.500 km) për të vizituar kontinentin e Amerikës së Jugut bashkë me mikun e tij Alberto Granado. Në vitin 1953 u diplomua në mjekësi dhe vendosi të bëjë një udhëtim tjetër, këtë herë me një shok tjetër, Calica Ferrer. Fillon të interesohet për politikën dhe filloi t'u afrohet ideve marksiste
Gjatë viteve 1954-1956 u njoh me Hilda Gadea, me të cilën më pas u martua në vitin 1956. Më vonë kaloi në Meksikë, ku u njoh me Fidel Kastron.
Gjatë viteve 1957-1958 u krijua kolona e dytë revolucionare me Fidel Kastron, e cila mori pjesë në pushtimin e Siera Maesta-s dhe në sulmin e Santa Clara-s. Gjatë viteve 1959-1960 u bë qytetar kuban dhe mori pjesë në qeverinë e Kastros si ministër i industrisë dhe president i Bankës Kombëtare. Gjatë viteve 1961-1964 mori pjesë në konferencën e shteteve amerikane në Punta del Este.
Fëmijëria
thumb|left|100px|Ernesto Guevara i vogël Ernesto Guevara de la Serna u lind në Rosario (Argjentinë). Prindërit e tij ishin Ernesto Guevara Lynch (me origjinë spanjolle) dhe Celia de la Serna (me origjinë angleze). Megjithëse vuante nga astma, iu përkushtua sportit, kryesisht regbisë dhe futbollit. Një pasion tjetër i tij ishte edhe shahu, një lojë e mësuar nga i ati. Në moshën 12 vjeçare merr pjesë në shumë turne shahu. Gjatë adoleshencës u tërhoq pas poezisë, duke shkruajtur shumë poezi. Ishte një lexues i Xhek Londonit, Zhyl Verrnit, Sigmund Frojdit. Studioi në Kolegjin Navional Deán Funes dhe në vitin 1948 u regjistrua në Universitetin e Buenos Airesit për mjekësi, ku diplomohet në vitin 1953.
Udhëtimi në Amerikën Latine
Kur ishte akoma i ri, Guevara kaloi shumë kohë duke udhëtuar në Amerikën Latine. Në vitin 1951 një shok i tij, Alberto Granado i kërkoi Guevarës që të merrte një vit pushim nga shkolla për të ndërrmarrë një udhëtim përgjatë Amerikës Latine. Kështu, në vitin 1939 Guevara dhe Alberto nisen nga Alta Gracia me një motor Norton 500cc (motorit ia vunë emrin: "E Fuqishmja II"). Guevara e përshkroi këtë udhëtim në librin "Latinoamericana" (Notas de viaje), nga i cili në vitin 2004 prodhuan filmin e titulluar “Ditari i motoçikletës”.
Pasi pa varfërinë masive të Amerikës Latine dhe i shtyrë edhe nga idetë marksiste nxori si përfundim se revolucioni ishte e vetmja mënyrë për të zgjidhur pabarazinë shoqërore dhe ekonomike të vendeve të Amerikës Latine. Udhëtimet e tij përgjatë Amerikës Latine e bindën se Amerika Jugore ishte një kontinent me kombe të ndryshme, por me të njëjtin grup etnik. Filloi të imagjinonte mundësinë e një Amerike Latine të bashkuar dhe pa kufij, e lidhur nga e njëjta kulturë.
Në Guatemala
Më 17 qershor të vitit 1954 në Guatemalë fillon agresioni kundër qeverisë së Arbenz-ës, organizuar nga CIA dhe nga Departamenti i Shtetit të SHBA-së të cilët kishin stërvitur mercenarë për të mbrojtur kontinentin e Amerikës Latine nga “Rreziku Komunist”.Che Guevara përpiqet të organizojë rezistencën në qytet, por kjo tentativë nuk funksionon dhe kur trupat mercenare futen në kryeqytet, Guevara detyrohet të hyjë në ambasadën e Argjentina-së (nga ku më pas largohet për në Meksikë), e cila e regjistron si “element komunist”
Revolucioni Kuban
Guevara mbërrin në Meksikë, atje njihet me një grup revolucionar Kubanë të larguar nga Kuba, që përfshinte edhe Raul Kastron. Pasi lirohet nga burgu, Fidel Kastro largohet nga Kuba për t'u vendosur në Meksiko Siti (Meksico City). Atje i vëllai e prezanton me Guevarën. Pas këtij takimi Guevara hyn në “Lëvizjen e 26 korrikut” e cila kishte si synim përmbysjen e diktatorit Kuban Fulgencio Batista. thumb|150px|Komandant CHE Fillimisht ishte vendosur që Guevara do të ishte vetëm mjeku i grupit. Më 25 nëntor të vitit 1956 anija Granma niset nga Tuxpan (Provincë e Meksikës) me synim mbërritjen në Kubë. Guevara ishte i vetmi jo Kuban në bordin e anijes. Më 2 dhjetor zbarkojnë në La Playa de las Coloradas. Pas pak u sulmuan nga forcat ushtarake të Batista-s. Më pas u vendosën në malet e Sierra Maesta për të filluar luftën guerilje kundër regjimit. Guevara u bë një udhëheqës i grupit të rebeleve, një Komandant (major), i respektuar nga shokët për trimërinë e tij, por edhe për egërsinë e tij. Qe shkaktar i vrasjes së shumë dezertorëve dhe njerëzve të tjerë që akuzoheshin se ishin informatorë ose spiunë.
Në ditët e fundit të dhjetorit të vitit 1958 drejtoi sulmin me kolonën e tij “Skuadra vetëvrasëse” (një repart që zgjidhte misionet më të vështira të ushtrisë revolucionare) në Santa Clara. Ishte një nga betejat më vendimtare të revolucionit. Më 28 dhjetor Che Guevara mbërrin në Santa Clara, atje vendos një komando provizore në Universitetin e qytetit dhe më pas ndjek shinat e trenit për të gjetur një pikë strategjike. Guevara e di se në këtë linjë do të udhëtojë një kolonë e ushtrisë së Batista-s me një tren me 18 vagona ; në tren do të jenë 406 ushtarë dhe oficerë me shumë armatime dhe municione.thumb|left|200px|Che Guevara dhe Fidel Kastro në Revolucionin Kuban Është ora 3 e drekës. Treni i ushtrisë udhëton pa e ditur se Komandanti kishte rrëzuar një pemë në shinat e trenit. Treni rrëzohet dhe pastaj dëgjohet një shpërthim bombe dhe më pas mbulohet me zjarr dhe tym. Santa Clara e kujton këtë betejë. Vagonat e rrëzuar janë akoma në të njëjtin pozicion ku ishin atë ditë dhe dëshmojnë fitoren. Në një shesh të madh, ngjitur me muzeun kushtuar Che-së, ngrihet një statujë bronzi e Che Guevarës, që asnjë të mos e harrojë. Më 2 janar të vitit 1959 kolona e Che Guevarës futet në kryeqytetin e Kubës, në Havana. Më pas zhvendoset në fortesën ushtarake "La Cabaña". Pikërisht këtu organizon një sistem të 'gjyqeve' që zgjasnin vetëm disa orë, me veten e tij si gjyqtar i vetëm. Këto gjyqe gjithmonë përfundonin me rreshtimin e funksionarëve të nivelit të ulët të regjimit të Batistës dhe pushkatimin e tyre.
Në Qeverinë Kubane
Më 7 shkurt të 1959-s, qeveria e re i jep Guevarës titullin “Qytetar Kuban”. Më pas divorcohet nga Hilda Gadea, me të cilën në fakt ishin ndarë para se të nisej me anijen Granma. Më pas martohet me Aleida March, një Kubane që ishte pjesëtare në “Lëvizjen e 26 korrikut” (me të cilën do të ketë tre fëmijë : Aleidita, Camilo, Celia ). Ernesto Che Guevara bëhet ministër i Industrisë. Në këtë pozitë dha ndihmesë për të kontribuar në modelimin e socializmit kuban. Në librin e tij Mbi gueriljen, Guevara mbështet modelin Kuban të revolucionit, të filluar nga një grup i vogël guerilas, pa pasur nevojën e organizimeve të mëdha të cilat do të mbështetnin rebelimet e armatosura (kjo strategji e Guevarës do të dështonte më pas në Bolivi). Në teorinë e tij (El socialismo y el hombre en Cuba) mbështet nevojën e krijimit të “njeriut të ri” (hombre nuevo) bashkë me shtetin socialist.
Gjatë sulmit të Gjirit të Derrave (1961), Guevara nuk mori pjesë në luftime, sepse Kastro e kishte vendosur në një komandë më në perëndim të Kubës, në Pinar del Rio, nga ku Guevara zmbrapsi një tentativë pushtimi (ishte një operacion diversiv, i krijuar për të tërhequr vëmendjen kubanëve nga vendi i vërtetë i sulmit, që ishte Gjiri i Derrave. Guevara luajti një rol shumë të rëndësishëm gjatë vendosjes në Kubë të raketave bërthamore sovjetike. Gjatë një interviste të dhënë një gazete socialiste angleze, Guevara deklaroi se raketat bërthamore po të ishin nën kontrollin e kubanëve do të ishin hedhur me kohë në qytetet më të mëdha të SHBA-së.
Guevara gjatë punës si ministër i industrisë pati disa disfata dhe reformat e tij nuk dhanë asnjë rezultat për zhvillim dhe modernizim të ekonomisë kubane, kryesisht atë bujqësore. Pasi Fidel Kastro mori pushtetin dhe mblodhi njerëzit e tij më të afërt, kur filloi të ndajë detyrat pyeti se cili nga të pranishmit është ekonomist. Guevara ngriti dorën dhe që nga ai moment Guevara u bë ministër i industrisë. Pas disa vitesh si ministër, (pas shumë disfatave), miqtë e tij më të afërt e pyetën se përse ngriti dorën. Guevara u përgjigjet “Unë kujtova se Kastro pyeti se cili nga ju është Komunist”.
Largimi nga Kuba
Në dhjetor 1964 Guevara shkon në New York si shef i delegacionit kuban dhe mbajti një fjalim në Këshillin e OKB-së. Me këtë rast doli në një emision informativ (Face the Nation i stacionit televiziv CBS). Më 7 dhjetor shkoi në Paris, mbas tre muajsh shkoi në Republikën Popullore Kineze, Egjipt, Algjeri, Ghana, Guinea, Mali, Tanzania. Në mars të vitit 1960 viziton Shqipërinë. thumb|left|200px|Guevara në Fjalimin e tij të mbajtur në [[OKB-1964]]
Guevara pasi vuri re se ishte më i aftë për një rol si revolucionar, sesa për detyra ministrore, dhe me aprovimin e Fidel Kastros, vendosi që të largohet nga Kuba për në Kongo dhe Bolivi ku nga niveli i lartë i varfërisë mundësonte krijimin e revolucioneve.
Në Kongo
Gjatë një takimi që zgjati gjithë natën midis 14 dhe 15 marsit të 1965, Guevara dhe Kastro ranë dakort që ky i pari (Che-ja) të drejtonte operacionin e parë ushtarak në Afrikë. Nga disa burime vërtetohet se ka qenë Kastro që ka këmbëngulur që Che-ja ta pranonte këtë mision. Më pas Guevara largohet për në Kongon belge (sot Republika Demokratike e Kongos). Gjatë misioneve Afrikane Guevara u ndihmua nga kryeguerilasi Laurent-Desire Kabila. Guevara e konsideron Kabilën si të panevojshëm, duke shkruajtur për të “Asgjë nuk më bind se ai është personi i duhur në këtë çast”. Guevara u mësonte taktikat guerilje forcave kongoleze. Plani i tij ishte që të shfrytëzonte zonën e çliruar në perëndim të liqenit Tanganika për stërvitjen e kongolezëve. Guevara ishte 37 vjeç dhe nuk kishte përvojë rreth ushtrisë formale, megjithëse kishte përvojën e fituar gjatë revolucionit kuban, mbi të gjitha nga fitorja e betejës së Santa Clara-s. Astma e tij nuk e kishte lejuar që të bënte shërbimin ushtarak në Argjentinë.