cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zeqir Zeqiri
Jeta
Zeqir (Hysen) Zeqiri lindi në Uglar, Gjilan në vitin 1891 në një familje fshatare gjatë tërë jetës së vetë i ka kushtuar rëndësi të posaçme qështjes kombëtare. I njëjti qysh ne moshe te re se bashku me familjaret e vet loboi kunder shpërnguljes se pare ne Turqi dhe sipas ai ishte nder personat kyq qe ndikoi te prindrit dhe familjaret qe te mos leshohet Kosova. I njejti gjate periudhes 1912-1915 ishet zene rob nga Greqia ( pasi ne at kohe ishte ushtar tek Osmanlite-pushtues) Ne Periudhes e pas luftes se pare boterore I njejti eshte bashkepunëtor i patriotëve të njohur të kombit, ku ne oden e tij jane pajtuar shume gjaqe te Anamoraves. Per figuren e tij patriotike deshmojn edhe vizitat e shpeshta qe ne oden e tij I ka bere Hasan Prishtiname shoke.
Ne kohen e luftes se dyte boterore fshati Uglar ndahet nga dy pushtuesit dhe siq njihet Uglari ndahet ne mes pushtuesit Bullgar dhe atij Italian ( Shqiperia e madhe), apo siq njihej slogani i atëhershem “ Rrofte Shipnija e madhe me gjysen e Uglarit”. Familja Zeqiri shperngulet nga pjesa bullgare ne pjesen Italiane-Shqiptare dhe per nje periudhë jetojne ne Bukovike e mandej te Muhaxhert e Uglarit.
Gjate kësaj lufte i plagosur mbetet Zeqir / Hysen / Zeqiri i cili nga plaget e marr peson demtime ne pjeset gjenitale te trupit. Sipas tij e shokeve te tij plagosje ka ardhur nga nje bombe vetevrasese e nje oficeri qetnik i cili nuk deshi te zihet rob ( sipas Zeqirit ai ishte VOJVOD-titull I larte qetnik). Nga gjakderdhjet e medha shpeton pas ndihmes se Xhemailit nga Pogragja (me vone Haxhi Xhemaili)-nip i familjes. Nga i njëjti terhiqet nga Rainca deri ne Capar, ku me pas nga Capari ne Prizren e dergon Haki Xhymshiti ( Haki Capari) Transporti per Prizren ne Spitalin e asja kohe ( Spitali Italian i fashizmit) behet me qerre. Ne Prizren qendron afer tri jave ku arrihet te shpetohet jeta e tij edhe pse me shume veshtirsi.
Gjate 25 viteve te jetes pas plagosjes asnjeher nuk ka guxuar ta përmend kete qeshtje per shkaqe sigurije pasi partizanet paten vrare nje pjese te madhe me vone ne masakren e Gjilanit duke u hakmarr drejteperdrejte per luften e humbur ne Raince. I njejti me perkrahjen e bashkefshatarve angazhohen neper keshillat e fshatrave dhe nga komunistet mbetet e pazbuluar pjesemarrja e tij ne betejen Shqiptaro-Qetnike.
Hosta, Pyrénées-Atlantiques
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Hosta (Baskisht: Hozta ; Shqip: Hosta  )  është një komunë në departamentin Pirenejtë Atlantikë në Francën jugperëndimore.
Ndodhet në ish-provincën e Navarrës së Poshtme.
Miho Gjini
Miho Gjini (Piqeras, 20 mars 1938) ka qenë studiues, kritik arti, shkrimtar e publicist shqiptar.
Biografia
U lind në fshatin Piqeras të Himarës, më 20 Mars 1938 ku kreu dhe shkollën fillore. Studimin e mesëm e kreu në Tiranë në Politeknikumin "7 Nëntori" dhe specializohet edhe një vit tjetër si Teknik Rongeni, për ta ushtruar këtë specialitet në Spitalin Civil të Gjirokastrës. Studimet e larta i kryen në Shkollën e Lartë  të Aktorëve, ku diplomohet si aktor, regjisor, me specializim Kritikë Teatri. Emërohet si Drejtor e Regjisor i Teatrit Profesionist "SKAMPA" të Elbasanit, ku realizon dy spektakle:
Dramën e autores Finlandeze Hella Vualioki "Justina"
Pas tre vitesh, emërohet me detyrën Inspektor i Përgjithshëm i Teatrove dhe Estradave së Republikës, njëherësh edhe si Pedagog i Jashtëm ne Institutin e Arteve, ku punoi për 12 vite me radhë, deri ne arrestimin e burgosjen e tij për pikëpamje liberale.
Pas Amnistisë së vitit 1982 lirohet nga ndëshkimi e i nënshtrohet ndëshkimit tjetër të luftës së klasave, si punëtor krahu, derisa pas shembjes së sistemit totalitar, emigron në Greqi, ku ndodhet dhe sot.
Del në pension si punëtor krahu.
Rehabilitohet nga Shteti Shqiptar, duke iu dhënë të gjitha të drejtat e duke u nderuar me Urdhrin e Lartë "MJESHTER I MADH" (2005)
Mban titullin "Qytetar Nderi i Bregdetit" dhe "Ambasador i Paqes.
Për 15 vite kryesoi Lidhjen e Shkrimtareve e të Artistëve Shqiptare në Greqi, punoi për 10 vjet si Kryeredaktor i Revistës "Pegasi", si edhe redaktor i Antologjive letrare "Shtigjet e Vendlindjes” nga Lukova e Himara.
Botime
- "Trokitje në Dyert e Teatrit"- Me studime e kritika per Teatrin (1967)
- "Bijtë e partizanëve",-Dramë për fëmijë (1965)
- "Pas Shfaqjes",-Shkrime Kritike për Estradat (1971)
- " Gjemba në Livadhin e shokut Bardhok",-Komedi (1973)
- "Teatri i të Vegjëlve",-Metodikë Regjisoriale (1974)
- "Teatri dhe Koha",-Studime dhe Artikuj Kritikë (1974)
- “ Vdekja e Mjellmës",-Tregime (1995)
- "Mihal Popi. Artist i Popullit,= Monografi (1997)
- "Pasardhësi i Moisiut Naim Frashëri",-Monografi (1998)
- "Adio Xhulia R!", Tregime dhe Novela (2000)
- "Jetë Artistësh",-Portrete: Kujtime, mbresa, biseda, shënime kritike (2001)
- "Një jetë e ndërprerë",-Monografi (2001)
- "Vila e Vetmuar",- Novelë (2002)
- "Dëbimi,-Udha për në Ferr",-Ditar i shkruar në dy kohë, gjatë
vuajtjes së dënimit e pas dënimit. Roman Autobiografik. Trilogji (2003)
-"Arratisja e Kujtesës", Tregime dhe Novela. Pjesa e dytë (2003)
-" Vdekja e Artistit",-tregime dhe Novela. Pjesa e tretë (2005)
-"Një jetë me Teatrin dhe për Teatrin", - Bibliografi (2008)
-"Bisedë me Muzat",-Studime dhe Artikuj Kritikë (2008)
-" Letra nga Spanja",-Roman (2012) përkthyer në gjuhën greke (2014)
-"Piqerasiotët", Vështrim letrare - Historike për vendlindjen (2013)
- "Shpirti Artistik",-Homazhe, Profile e Studime (2014)
- "Acari i Dashurisë",-tregime dhe Novela (2014)
- "Dy ditë sa për dy shekuj",-Publicistikë. Mbresa udhëtimi (2014)
-"Artisti i Popullit Nikolin Xhoja",- Monografi (2015)
-"55 vjet publicistikë",-Antologji vetjake në shtypin e shkruar (2017)
Beauville, Lot-et-Garonne
Beauville është një komunë në Francë. Beauville bën pjesë në departamentin Lot-et-Garonne të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 584 banorë dhe sipërfaqe 23.17 km².
Claude Dansey
Nënkoloneli Sir Claude Edward Marjoribanks Dansey, (10 shtator 1876 - 11 qershor 1947), i njohur gjithashtu si kolonel Z, Haywood, Uncle Claude dhe emri i koduar Z, ishte ndihmësi shefi i Shërbimit të Inteligjencës Sekrete i njohur si ACSS, i agjencisë inteligjencës britanike e njohur zakonisht si MI6, dhe një anëtar i Seksionit të Kontrollit në Londër. Ai filloi karrierën e tij në inteligjencë në vitin 1900, dhe mbeti aktiv deri në vdekjen e tij.
Ilir Limani
Ilir Limani (1954-2019) ka qenë inxhinier i elektroteknikës dhe profesor universiteti.
Claude Dansey
Organizata Z
Ndërsa ishte caktuar si shef i stacionit në Romë, Dansey vuri në dukje disa dobësi të mëdha në MI6:
Ilir Limani
Biografia
Ilir Limani lindi në Prizren, shkollën fillore dhe të mesme i kreu në Prishtinë. Ndoqi studimet për inxhinieri elektrike në fushën e telekomunikacionit në Lubjanë e Zagreb, kurse u diplomua në Prishtinë. Studimet e magjistraturës i kreu në Universitetin e Prishtinës, ku mbrojti dhe disertacionin e doktoraturës (1997). Në fillim punoi në Radio Televizionin e Prishtinës, në sektorin e valëve të mesme. Gjatë vitit 1978-1979 ishte anëtar i grupit të ekspertëve profesionalë për alokimin e frekuencave në valë të mesme, ku kontribuoi në zgjidhjen e problemeve të mbulimit të territorit të Kosovës me këto valë. Në vitin 1979 u zgjodh asistent në Fakultetin Teknik të UP-së. Ushtroi detyra me përgjegjësi në Fakultetin Elektroteknik, përfshirë edhe detyrën e dekanit të këtij fakulteti (1998-2002), Mori pjesë në përgatitjen dhe realizimin e shumë projekteve në industrinë vendore. Më 2003 mori pjesë në Bruksel si ekspert i Këshillit të Europës për vlerësimin e projekteve. Eshtë autor dhe bashkautor i një sërë punimesh shkencore dhe profesionale, si dhe pjesëmarrës në konferenca shkencore brenda dhe jashtë vendit. Në periudhën 2008-2010 ishte këshilltar në Ministrinë e Energjetikës të Republikës së Kosovës.
Lalanne, Hautes-Pyrénées
Lalanne (Ocitanisht: La Lana ; Shqip: Lana) është një komunë në departamentin Pirenejtë e Epërm në Francën jugperëndimore.
Claude Dansey
Organizata Z
Me këtë në mendje, Dansey u mbështet shumë në kontaktet e tij të biznesit britanik dhe amerikan. Dansey mendonte se njerëzit e biznesit ishin më efektivë në mbledhjen e inteligjencës sesa oficerët e MI6 të ditës, pasi të parët u kërkohej të përqendroheshin në fundin financiar, të injoronin paragjykimet e vogla dhe favorizimin që rrënuan shërbimet e inteligjencës në atë kohë, udhëtonin gjerësisht me shpenzimet e tyre dhe kanë lidhje në të gjithë botën.
Në fund të fundit, Dansey ishte i bindur se ajo që pa se ishte një katastrofë që priste të ndodhte dhe kështu ai ngriti një strukturë paralele MI6, një rrjet të fshehtë hije që mund të merrte përsipër kur ndodhi e pashmangshme. Deri në vitin 1936, Organizata Z Dansey (pas kodit të tij, Z) kishte mbi 200 drejtues, shumica e të cilëve ishin të motivuar për tronditjen e spiunazhit. Ata nuk lejoheshin të ndërmarrin rreziqe ekstreme, të shkruajnë asgjë, të fotografojnë ose të mbajnë pajisje spiune. Alexander Korda përdori kompaninë e tij, London Films, si një justifikim për të vizituar zona të ndjeshme, ndërsa "kërkonte vendndodhjet e filmave". Biznesmenët dhe gazetarët përdorën kredencialet e tyre si mbulesë.
Ndërkohë, Dansey u promovua për të kryesuar tryezën e fshehtë të operacioneve të inteligjencës nga selia e tij në Londër. Pastaj, shpërtheu Lufta e Dytë Botërore dhe fatkeqësia e inteligjencës që Dansey kishte parashikuar erdhi në realizim.
Haga ishte pika kryesore e dërgesës për operacionet e MI6 në atë kohë, duke mbledhur informacione nga e gjithë Evropa dhe duke e dërguar atë në Londër. Sidoqoftë, stacioni në Hagë drejtohej nga dy oficerë ushtarakë në pension: Sigismund Payne Best dhe Major Richard Stevens, të cilët kishin pak përvojë të inteligjencës. Operacioni i tyre ishte depërtuar nga një rekrut holandez, i cili ishte një agjent i dyfishtë për SD gjermane dhe dinte identitetin e të gjithë agjentëve dhe pasurive të Best dhe Stevens.
Kur oficeri i SD Walter Schellenberg paraqiti si një oficer disident ushtarak gjerman, Best dhe Stevens morën karrem dhe u kapën gjatë incidentit të Venlos në shtator 1939, dhe i gjithë aparati MI6 në Holandë u shkatërrua.
Vdekja
Dansey vdiq në qershor 1947 nga sëmundja e zemrës; disa miq të vjetër nga Organizata Z morën pjesë në funeralin e tij. Para vdekjes së tij, Dansey ishte shqetësuar nga një incident i çuditshëm. Dikush kishte pikturuar një "Z" të madh në derën e tij në një mëngjes, dhe megjithëse vetëm disa njerëz e dinin emrin e kodit, ai kurrë nuk ishte në gjendje të kuptonte se kush ishte. "Ishte", sipas Anthony Read dhe David Fisher, "një nga misteret e pakta që ai nuk mund të zgjidhte".
Ceyzériat
Ceyzériat është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Ceyzériat ka një popullsi prej 3039 banorë dhe sipërfaqe 9.36 km², me një dendësi prej 325 banor/km².
Baye, Finistère
Baye është një komunë në Francë n Lindore dhe bën pjesë në departamentin Finistère të rajonit Brittany. Komuna ka një popullsi prej 1104 banorë dhe sipërfaqe prej 7.29km².
Champdor
Champdor është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Champdor ka një popullsi prej 452 banorë dhe sipërfaqe 17.37 km², me një dendësi prej 26 banor/km².
Rick and Morty
Rick and Morty është një sitkom i animuar për të rritur Amerikan krijuar nga Justin Roiland dhe Dan Harmon për programin e vonë të natës në Cartoon Network Adult Swim. Seriali ndjek aventurat e Rick, një shkencëtar i çmendur cinik, dhe nipit të tij i cili ndikohet kollaj Morty, të cilët e ndajnë kohën ndërmjet jetës familjare dhe aventurave interdimensionale. Roiland bën zërat e personazheve të titullit, me talentet e tjerë Chris Parnell, Spencer Grammer, dhe Sarah Chalke që mundësojnë zërat e mbetura të familjes. U shfaq për herë të parë më 2 Dhjetor, 2013.
Seriali e pati zanafillën nga një parodi e animuar e shkurtër e Back to the Future krijuar nga Roiland për festivalin e filmit Channel 101. Adult Swim iu drejtua Harmon me idenë e një seriali televiziv, dhe ai me Roiland e zhvilluan programin bazuar në atë film të shkurtër, duke zëvëndësuar personazhin Doc me Rick dhe Marty me Morty. Në Janar 2014, seriali u rinovua për një sezon të dytë i cili doli më 26 Korrik, 2015. Në Gusht 2015, Adult Swim e rinovoi serialin me një sezon të tretë të përbërë prej 14 episodesh, i cili filloi premierën më 1 Prill, 2017. Seriali ka marrë brohoritje për origjinalitetin, kreativitetin, dhe humorin që ka.
Pomps
Pomps (Ocitanisht: Poms ; Shqip: Pomi ) është një komunë në departamentin Pirenejtë Atlantikë në Francën jugperëndimore.
Gjeografia
Pomi ndodhet në verilindje të departamentit dhe shtrihet rreth 20 kilometra në veri të qyteteve Béarn dhe Pau.
Historia
Emri i komunës është shfaqur përgjatë historisë si Poms në shekullin e XIV-të dhe më pas në vitin 1443, si Pombs.
Demografia
Për qëllime statistikore, Pomps konsiderohet një pjesë e zonës urbane funksionale ( aire d'attraction des villes ) të Paut.
Kosova24
Kosova24 është një uebsajt i lajmeve dhe medias i bazuar në Kosovë. Kosova24 është një media e pavarur e lajmeve dhe medias i bazuar në Kosovë. Portali i lajmeve është i njohur për gamën e lajmeve, shpërndarjen e lajmeve, shpejtësinë dhe saktësinë të informacionit. Portali online i lajmeve ditore Kosova24 është një medium i sponsorëve falas. Kosova24 e ndryshoi emrin nga (E mëparshme: Kosova 24) në Kosova24 më 13 maj 2020.
Lidhje të jashtme
__INDEX__
Punime artizanale
parapamje|277x277px|Punime artizanale Punimet artizanale cilësohen një pasuri e çmuar që tregojnë vlerat, kulturën dhe identitetin e një vendit. Ndonëse për disa vjet u duk sikur kjo traditë u sfumua, sot brezat e rinj po mundohen të ruajnë traditën, përmes formave të saj të ndryshme ku ndërthuren motivet e së shkuarës me të tashmen. Punimet artizanale zakonissht shfaqin edhe karakteristikat e zonave të ndryshme gjeografike në të cilat ato krijohen. Artizanati, nga vetë fjalëformimi, tregon se ka të bëjë me mjeshëritë artistike, është diçka që bëhet a prodhohet me dorë e me mjete të thjeshta nga zejtarët, dhe që nuk prodhohet në fabrikën e tullave ose te qelqit
Punimet artizanale janë një vlerë historike e cila është përshtatur në të gjitha kohërat si në ato të hershmet edhe në kohët moderne. Është shprehur në forma shumë të ndryshme si, piktura, gdhëndja në dru, skulpturat, qëndisja, si dhe format e ndryshme të artit modern.
Llojet e punimit artizanal
majtas|parapamje|119x119px|Gdhëndje e punimit në dru
Maqedonia e Madhe
parapamje|Rajoni i Maqedonisë sipas nacionalistëve maqedonë. Disa nacionalistë, duke përfshirë edhe zyrtarë të lartë, kanë shfaqur pretendime territoriale ndaj krahinave të shteteve fqinje si, "Maqedonia e Egjeut" ([[Greqia|Greqi), "Maqedonia e Pirinit" (Bullgari), "Malla Prespa dhe Gollobërda" (Shqipëri), "Gora" (Kosovë) dhe Prohor Pçinski (Serbi). (Hartë e vjetër)]] Maqedonia e Bashkuar (Обединета Македонија, Obedineta Makedonija), ose Maqedonia e Madhe (Голема Македонија, Golema Makedonija), është një koncept irredentist i nacionalistëve maqedonë, i cili synon bashkimin e gjitha trojeve që i takojnë rajonit gjeografik të Maqedonisë në Europën juglindore (që ata pretendojnë se është atdheu i tyre, dhe që sipas tyre është copëtuar padrejtësisht në Traktatin e Bukureshtit në 1913) në një shtet të vetëm që do udhëhiqej nga maqedonët. Si kryeqytet i Maqedonisë së Madhe do bëhej qyteti Selanik (Solun në gjuhët sllave) i cili ndodhet në krahinën greke Maqedonia, dhe të cilin maqedonët dhe vetë Titoja kishte ëndërruar gjithmonë ta zotëronin.
Historia e konceptit
Koncepti i Maqedonisë së bashkuar u shfaq fillimisht në fund të shekullit të 19, në dokumentet e Organizatës së Brendshme Revolucionare Maqedonase (VMRO) si variant i quajtur Maqedonia autonome. Organizata u themelua më 1893 në Selanik të Perandorisë Osmane, nga një grup i vogël anti-osman i revolucionarëve maqedono-bullgarë,  të cilët e shihnin Maqedoninë si një territor të pandarë kurse të gjithë banorët e saj si "maqedonë", pavarësisht përkatësisë fetare apo etnike. Ideja atëherë ishte kryekëput politike dhe nuk nënkuptonte shkëputje prej etnisë bullgare, por unitet të gjithë kombësive në atë rajon. Pasi kaloi nëpër disa transformime të ndryshme, organizata origjinale u shtyp në vitet e 1930-ta, kur territori i Republikës së Maqedonisë ishte pjesë e Mbretërisë së Jugosllavisë. Partia politike VMRO–DPMNE pretendon të jetë pasardhësja ideologjike e VMRO-së së vjetër.
Punime artizanale
Bizhuteri
Bizhuteri artizanale vathë, unaza, varëse, për meshkuj dhe femra. Bëhet me anë të një bashkimi me materiale të ndryshme, duke kaluar fijen e perit permes tyre. Mjeshtëria e saj është tek bërja e materialet që të jetë e përshtatshme që të kalohet peri, e cila kërkon përkujdesje si dhe aftësia për të kompozuar.
Maqedonia e Madhe
Historia e konceptit
Sipas Svetozar Vukmanoviqit, përfaqësuesit personal të Titos në Maqedoninë jugosllave gjatë viteve të 40-ta, "sllogani mbi Maqedoninë e bashkuar u shfaq për herë të parë në manifestin e SHP të Ushtrisë Nacional Çlirimtare të Maqedonisë, në fillim të tetorit 1943. Më parë nuk ishte përmendur asnjëherë në ndonjë dokument, as në Jugosllavi, as në Maqedoni." Në epokën moderne, nacionalistët maqedonë kanë bërë thirrje për një "Maqedoni të Bashkuar" që nga viti 1989 e tutje, me parulla si "Soluni (Selaniku) është i joni" dhe "Ne luftojmë për Maqedoni të Bashkuar". Nacionalistët maqedonas, e zbërthejnë rajonin e Maqedonisë si më poshtë: Nacionalistët maqedonë u referohen territoreve të lartpërmendura si pjesë të paçliruara të Maqedonisë dhe pretendojnë se shumica e popullsisë në ato vende është maqedone. Në rastin e Bullgarisë dhe të Shqipërisë thonë që numri i tyre është falsifikuar gjatë regjistrimeve të popullsisë. Në Shqipëri, zyrtarisht ka vetëm 5000 maqedonë, kurse nacionalistët maqedonë pretendojnë shifra prej 120,000 deri në 350,000. Në Bullgari, zyrtarisht ka 1400 maqedonë, kurse nacionalistët maqedonë pretendojnë 200,000. Në Greqi, ka një minoritet sllavofon me vetë-identifikime të ndryshme (maqedon, grek, bullgar), dhe i cili përllogaritet të jetë diku 100,000-200,000 (sipas Greek Helsinki Monitor vetëm 10,000 - 30,000 kanë identitet kombëtar maqedon ). Qeveria e Maqedonisë, e udhëhequr nga partia nacionaliste VMRO–DPMNE, pretendon një minoritet maqedon që arrin në 750,000.
Punime artizanale
Statuja
parapamje|144x144px|Punim me thurje Statujat punohen në kallëpë të ndryshëm dhe mund të përdoret materiale të ndryshme si allçia, alabaster. Veçantia e tyre qëndron tek procesi i lyerjes, e cila kërkon fokusim tek detajet. Kjo gjë bën që asnjë statujë të mos jetë identike as në formë dhe as në ngjyra.
Maqedonia e Madhe
Historia e konceptit
VMRO–DPMNE, partia qeverisëse nacionaliste      e Republikës së Maqedonisë, në rezolutën e saj të parë, miratoi platformën e "Maqedonisë së Bashkuar", një akt që i zemëroi politikanët e moderuar maqedonë, dhe i cili është parë nga Greqia si një pretendim i papranueshëm irredentist ndaj provincës veriore greke të Maqedonisë.
Para dhe menjëherë pas shpalljes së pavarësisë nga Republika e Maqedonisë, në Greqi mendohej se ideja e Maqedonisë së Bashkuar kishte akoma përkrahjen e shtetit. Në kushtetutën e Republikës së Maqedonisë pas pavarësisë, të miratuar më 17 nëntor 1991, Neni 49 thoshte: Më 13 shtator të vitit 1995, Republika e Maqedonisë, nënshkroi një Marrëveshje të Përkohsme me Greqinë në mënyrë që t'i jepte fund embargos ekonomike që i kishte vendosur Greqia, mes tjerash edhe për pretendimet territoriale. Ndër dispozitat e saj, Marrëveshja specifikonte se Maqedonia hiqte dorë nga gjithë pretendimet territoriale ndaj shteteve fqinje.
Koncepti i Maqedonisë së Bashkuar mund të gjendet ende në burime zyrtare të republikës, dhe mësohet në shkolla përmes teksteve shkollore dhe botimeve tjera qeveritare.
Lufta e Dimrit
parapamje|Një ekuipazh mitralozi finlandez [[Maxim M/09-21 gjatë Luftës së Dimrit.]] Lufta e Dimrit ishte një luftë midis Bashkimit Sovjetik dhe Finlandës. Lufta filloi me një pushtim sovjetik të Finlandës më 30 nëntor 1939, 3 muaj pas shpërthimit të Luftës së Dytë Botërore, dhe përfundoi 3 muaj e gjysmë më vonë me Traktatin e Paqes të Moskës më 13 mars 1940. Pavarësisht fuqisë ushtarake superiore, veçanërisht në tanke dhe avionë, Bashkimi Sovjetik pësoi humbje të mëdha dhe fillimisht bëri pak përparim. Lidhja e Kombeve e konsideroi sulmin të paligjshëm dhe dëboi Bashkimin Sovjetik.
Sovjetikët bënë disa kërkesa, duke përfshirë që Finlanda të dorëzojë territore të konsiderueshme kufitare në këmbim të tokës diku tjetër, duke pretenduar arsye sigurie – kryesisht mbrojtjen e Leningradit, 32km nga kufiri finlandez. Kur Finlanda refuzoi, sovjetikët pushtuan.
Shumica e burimeve arrijnë në përfundimin se Bashkimi Sovjetik kishte synuar të pushtonte të gjithë Finlandën dhe citojnë themelimin e qeverisë komuniste kukull finlandeze dhe protokollet sekrete të Paktit Molotov-Ribbentrop si dëshmi për këtë, ndërsa burime të tjera argumentojnë kundër idesë së një pushtimi të plotë sovjetik. Finlanda zmbrapsi sulmet sovjetike për më shumë se dy muaj dhe shkaktoi humbje të konsiderueshme mbi pushtuesit në temperatura deri në -43 °C. Betejat u përqendruan kryesisht në Taipale përgjatë Isthmusit Karelian, në Kollaa në Ladoga Karelia dhe në rrugën Raate në Kainuu, por pati edhe beteja në Salla dhe Petsamo në Lapland. Pasi ushtria sovjetike u riorganizua dhe miratoi taktika të ndryshme, ata rinovuan ofensivën e tyre në shkurt dhe mposhtën mbrojtjen finlandeze.
Armiqësitë pushuan në mars 1940 me nënshkrimin e Traktatit të Paqes në Moskë, në të cilin Finlanda i dha 9% të territorit të saj Bashkimit Sovjetik. Humbjet sovjetike ishin të rënda dhe reputacioni ndërkombëtar i vendit vuajti. Fitimet e tyre tejkaluan kërkesat e tyre të paraluftës dhe sovjetikët morën territore të konsiderueshme përgjatë liqenit Ladoga dhe më tej në veri. Finlanda ruajti sovranitetin e saj dhe rriti reputacionin e saj ndërkombëtar. Performanca e dobët e Ushtrisë së Kuqe inkurajoi kancelarin gjerman Adolf Hitler të besonte se një sulm ndaj Bashkimit Sovjetik do të ishte i suksesshëm dhe konfirmoi opinionet negative perëndimore për ushtrinë sovjetike. Pas 15 muajsh paqeje të përkohshme, në qershor 1941, Gjermania filloi Operacionin Barbarossa dhe filloi Lufta e Dytë Sovjeto-Finlandeze midis Finlandës dhe Sovjetikëve.
Mafia shqiptare
Mafia shqiptare apo Krimi i organizuar shqiptar është termi i përgjithshëm që përdoret për të emëruar organizata të ndryshme kriminale me bazë në Shqipëri dhe Kosovë, si dhe degëzimet e tyre jashtë vendit dhe organizatat kriminale të përbëra nga shqiptarët. Ajo luan një rol të rëndësishëm në shpërndarjen e heroinës në Evropë, si dhe në disa aktivitete kriminale si kontrabanda e cigareve, proksenetizmi dhe trafikimi i qënieve njerëzore. Familje të rëndësishme në zonën qendrore veriore të vendit te shtrira dhe me gjer ne Ballkan dhe Europ janë Halka, Caushi, Shehu, Kakami, Hasani, Gjoka, Gjajka dhe Gashi.
Historia
Anëtarët i nënshtrohen Kanunit të shekullit XV, të shkruar nga Lekë Dukagjini. Sipas këtij kodi nderi që rregullon të gjitha aspektet e jetës, siç janë martesa, familja dhe prona, është e pamundur që të mos mbajmë premtimin e dhënë. Kanuni qeverisi jetën e përditshme të klaneve të Veriut dhe Lindjes së vendit deri në shekullin XX dhe kodifikoi praktikën e vendetës, të quajtur  Gjakmarrja . Nga kjo periudhë, mafiozët shqiptarë ruajtën një ruralitet (fshatrim) të caktuar, një ligj të heshtjes dhe një sens të mprehtë të lidhjeve të gjakut.
Deri në rënien e komunizmit në 1990, jeta dhe praktikat mafias kishin ndryshuar pak që nga Lufta e Ftohtë. Tregu i zi ishte shumë i zhvilluar. Që atëherë janë përshtatur me metodat e reja. Ata filluan të mërgonin në fillim të viteve 1990 dhe lëvizja migratore vazhdoi pas luftës së Kosovës. Ata filluan të punojnë si asistentë në rrjetet tashmë ekzistuese të trafikut të drogës të drejtuar nga rusë, italianë dhe serbë, dhe kumbarët Djenko Nocović, Dragan Maksimović, Zantiq Zapavalić. Sipas policisë, ata shpejt arritën të pohojnë veten dhe të pohojnë "të drejta" të caktuara.
Luftërat në Jugosllavi transformuan Kosovën në një zonë të madhe pa drejtësi duke rezultuar në rigjallërimin e grupeve mafioze shqiptare.
Për sa i përket drogave të forta, klanet shqiptaro-kosovare duket se kanë fituar një pozitë mbizotëruese, ndonjëherë monopolistike, në trafikun ndërkombëtar të heroinës, ai i kokainës ndahet me liderët botërorë që janë Kartelet  Meksikane dhe veçanërisht Kolumbiane. Që nga fillimi i 1990, në fakt, sistemi kriminal në fuqi në Itali dhe Evropën Perëndimore është zhvilluar në mënyrë të konsiderueshme. Turqit ruajtën monopolin e tregut me shumicë të heroinës, por i dhanë kontrollin e rrugës perëndimore shqiptarëve, kryesisht kosovarëve. Ky konfigurim i ri kërkon qendra ruajtjeje, të vendosura kryesisht në Hungari, por edhe në Republikën Çeke dhe Bullgari, qendra këto kryesore të mafiës shqiptare në Lindje. Sipas një raporti nga Interpol i datës nëntor 1997, "Shqiptarët e Kosovës kanë pjesën më të madhe të tregut të heroinës në Zvicër, Austri, Francë, Gjermani, Hungari, Republikën Çeke, Norvegji, Suedi, Poloni dhe Belgjikë ", Dhe ata vetëm përbëjnë gati 15% të arrestimeve të Interpolit për trafik të drogës.
Zvicra, e cila priti rreth 200,000 refugjatë shqiptarë (komuniteti i dytë i vendit më i madh emigrant), është një nga qendrat kryesore për trafik droge dhe armësh për në Gjermani, Austri, Hungari dhe Republikën çeke, ku policia dyshon për trafikuesit shitësit e shumtë shqiptarë dhe prodhuesit e bizhuterive të arit për pastrim parash. Më 10 dhjetor 1998, e përditshmja The Independent zbuloi se mafiozët shqiptarë kontrollonin 70% të tregut zviceran të heroinës. Skandinavia është bërë një strehë e sigurt për kriminelët shqiptarë. Disa operacione të trafikut të drogës të drejtuara nga të rinj kosovarë u çmontuan në 1999.
Në përgjithësi, ekziston një prodhim i konsiderueshëm i Marihuanës në zonën shqipfolëse. Shqipëria thuhet se është bërë prodhuesi kryesor i marijuanës në Evropë, me një prodhim të vlerësuar midis 100 dhe 150 ton (2005). Kjo e fundit eksportohet kryesisht në Itali përmes rrjeteve të kontrabandës së migrantëve dhe në Greqi.
Edhe pse shpesh përdoret termi "Mafia", kjo nuk do të thotë që aktivitetet kriminale shqiptare koordinohen ose rregullohen nga një organizatë hierarkike qeverisëse me seli në Shqipëri, në Kosovë, në Maqedoninë e Veriut ose në ndonjë vend tjetër. Klanet, ndonjëherë gjeografikisht shumë afër njëri-tjetrit, janë të pavarura, dhe nganjëherë ata madje luftojnë kundër njëri-tjetrit.
Aktivitetet
Kriminelët shqiptarë janë vendosur në Shtetet e Bashkuara (ku një rrjet i quajtur "Korporata" është implikuar në lojëra klandestine) dhe në vendet e Bashkimit Evropian ata marrin pjesë në trafik të ndryshëm të armëve dhe narkotikëve, por edhe proksenetizëm, me mizori të njohur (dhuna, rrahjet, reprezaljet, vrasjet).
Përfshirja në qeveri të Shqipërisë
Krimi i organizuar është përhapur në Shqipëri gjatë fillimit të viteve '90, pas rënies së komunizmit. Shantazhi, kërcënimi dhe raketimi u bënë të zakonshëm. Një raport i vitit 2003 nga Zyra e Koordinatorit Special të Paktit të Stabilitetit për Evropën Jug-Lindore vë në dukje se "Shqipëria është parajsa për tregtinë e paligjshme. As shteti dhe as policia nuk paraqesin problem për shefat e drogës: ju mund të blini politikanë dhe nuk është e rrallë kur një drejtues i bandës kriminale punon në ndonjë institucion shtetëror. Grupet mafioze shqiptare shpesh janë të përfshirë në aktivitete kriminale dhe politike për të ndikuar në zhvillimet politike. Kryeministrat shqiptarë Sali Berisha dhe Edi Rama të dy kanë qenë të lidhur me grupet e krimit të organizuar në Shqipëri.
Pasojat
Kjo situatë nuk është pa pasoja, në shumë vende të botës përhap një imazh negativ të shqiptarëve. Por gjithashtu bën jetën e popullsisë më të pa sigurtë dhe jo cilësore, Shqipëria konsiderohet shpesh herë nga ndërkombëtarët si një narko-shtet, një hetim i vitit 2013 nga UNODOC zbuloi se korrupsioni dhe forma të tjera të krimit janë pengesë e madhe ndaj sipërmarrjes private dhe kanë efekt negativ në investimet private duke marrë parasysh se një përqindje e konsiderueshme e bizneseve u paguajnë ryshfete zyrtarëve publikë në mënyrë të përsëritur gjatë gjithë vitit.
Mafia shqiptare ndërkombëtarisht
Një raport zyrtar i Europolit në nëntor 2001 vlerëson se heroina e shpërndarë në Evropë nga shqiptarët është 40%. Këto do të përfshiheshin gjithashtu në transportimin e 40% shtesë.
Belgjikë
Belgjika konsiderohet të jetë një nga vendet më të rëndësishme për trafikimin e qenieve njerëzore. Duke qenë porti i fundit para se hyrjes në Britaninë e Madhe, ajo konsiderohet "Eldorado e imigrimit të paligjshëm". Vlerësohet se deri në 100,000 imigrantë të paligjshëm janë transferuar në Belgjikë nga shqiptaret. Disa vëzhgues besojnë se ky numër përfaqëson vetëm imigrantë të paligjshëm vetëm në qytetin e Brukselit.
Francë
Në vitin 2000, rrjetet e proksenetizmit shqiptar u çmontuan në Nice, Toulouse, Strasburg, Metz dhe Nancy. Në të njëjtën kohë, brigada e proksenetizmit në Paris raportoi çmontimin e një ose dy skuadrave të proksenetizmit shqiptar çdo muaj.
Mes 2015-2017, shtypi vëren se mafia shqiptare ka në dore një pjesë të konsiderueshme të tregut të drogës në Lyon dhe Annecy, ,.
Në qershor të vitit 2019, policia arrestoi në Tuluzë një dymbëdhjetë njerëz të dyshuar se i përkisnin një rrjeti proksenetizmi ultra të dhunshëm shqiptar. Në tetor 2018, personat që kishin lidhje me të njëjtin rrjet ishin gjykuar në Bordo dhe ishin dënuar me kushte nga 30 muaj deri në 5 vjet burg.
Izrael
Qeveria izraelite ka konfirmuar frikën e saj se mafia shqiptare ka shtrirë tentakulat e saj në sistemin bankar të vendit. Agjensia izraelite e inteligjencës bëri thirrje për bashkëpunim të ngushtë midis Izraelit dhe Shqipërisë për të luftuar pastrimin e parave. Ministri i Drejtësisë, Dr Guy Rotkopf vuri në dukje, "Ky është një hap i rëndësishëm në bashkëpunimin ndërkombëtar midis dy vendeve tona për të luftuar pastrimin e parave me forcën e ligjit dhe thelloni marrëdhëniet midis Izraelit dhe vendeve të tjera.
Shtetet e Bashkuara
Një grup kriminal i quajtur organizata Rudaj ose Corporation, nga emri i kumbarit të tij që punoi për familjen mafioze italiane Gambino arriti të pohojë veten me marrëveshjen e familjeve rivale italiane, në rrethin Queens në New York kundër familjes Cosa nostra Lucchese. Mbretërimi i kësaj "familje" filloi në vitin 1993, zgjidhja e tyre në New York ngriti masën e krimit, në veçanti një luftë klanore e cila zgjati pak më shumë se një vit. Megjithë këtë sulm, familja Lucchese, një nga 5 familjet mbizotëruese në mafian italo-amerikane, mbeti e vendosur mirë. DㄣRK✓ΛVΛNGER
Kanada
Mafia shqiptare është vendosur fort në qytetet kanadeze si Toronto, Montreal dhe Vancouver. Shqiptarët janë të përfshirë në aktivitete të ndryshme të jakave të bardha, siç janë mashtrimi i pasurive të patundshme dhe kujdesi shëndetësor. Për më tepër, ata kryejnë veprimtari ndërkufitare midis Shtetet e Bashkuara dhe Kanada, përfshirë trafikun e drogës dhe pastrimin e parave. . Një raport nga Shërbimi i Inteligjencës Kanadeze i Sigurisë vuri në dukje se, megjithëse krimi i organizuar në Kanada ka evoluar në struktura më multi-etnike dhe fleksibile, termi "mafioz" përdoret vetëm për të identifikuar "tri të mëdhatë ”, të cilat kanë struktura hierarkike etnike, racore dhe kulturore homogjene: mafia italiane, shqiptare dhe ruse.
Hollanda
Në vitin 2019, pasi një shumicë e parlamentit Hollandez votoi në favor të një mase për të pezulluar heqjen e vizave për shqiptarët, qeveria Hollandeze po i bën të njëjtën kërkesë Komisionit Evropian. Sipas EURACTIV, « ligjvënësit Hollandezë besojnë se mafia shqiptare është e lirë të lëvizë lirshëm nëpër Evropë për shkak të regjimit pa viza që ka ekzistuar për më shumë se dhjetë vjet. »
Mbretëria e Bashkuar
Shqiptarët investuan kryesisht rrethin e Soho në Londër në dëm të jahanasve. Fondet thuhet se vijnë nga pastrimi i trafikut të drogës. Scotland Yard vlerëson se bandat shqiptare kontrollojnë pothuajse 75% të prostitucionit në Soho. Shumica e njerëzve të përfshirë në këto rrjete janë gra dhe fëmijë që janë viktima të formave moderne të skllavërisë, të rrëmbyer dhe të manipuluar nga shefat e tyre. Vetëm në Soho, në vitin 2004, më shumë se 18 milion euro, fryti i shfrytëzimit të afro 1000 prostitutave, u kthye në Shqipëri.
Skandinavi
Klanet mafioze shqiptare në Norvegji, Suedi dhe Danimarka dyshohet se janë përfshirë në kontrabandë armësh, prostitucion, kontrabandë heroine dhe plaçkitje të armatosur. Rasti më i famshëm është vjedhja në sulmin e famshëm të NOKAS (Norsk service kontant AS) në shumën prej 10 milion dollarë amerikanë më 4 prill 2004. Në vitin 2004, policia daneze vlerësoi se grupet shqiptare importojnë midis 80% dhe 90% të heroinës së konsumuar në vend.
Zvicër
Zvicra, e cila ka rreth 200,000 shqiptarë, është një nga qendrat kryesore për trafik droge dhe armësh në Gjermani, Austri, Hungari dhe Republikën çeke. Në vitin 1998, mafiozët shqiptarë kontrolluan 70% të tregut zviceran të heroinës. Në Lozannë në 1998, nga shtatëqind persona të arrestuar në lidhje me trafikun e drogës, 60% ishin me origjinë nga Ballkani. Pothuajse 2,000 shqiptarë kosovarë janë në burgjet zvicerane për trafik droge. Në vitin 2009, malazezët shqiptarët, kosovarët dhe serbët ose shqipfolës kontrollojnë të gjithë trafikun, përfshirë trafikun rrugor.
Çeki
Arrestuar më 23 shkurt 1999 nga policia çeke, "kumbari" kosovar Princ Dobroshi pranon, sipas një raporti nga BIS (shërbimi i sigurimit çek) i botuar më 12 mars në gazetat e Pragës, se « trafiku ishte përdorur për të financuar blerjet e armët dërguar UÇK-së. » Bazuar në një raport 24-faqesh të inteligjencës së NATO-s 1999, lidhjet midis mafies shqiptaro-kosovare, UÇK-së dhe bumit aktual të heroinës në Perëndim është i padyshimtë. Sipas këtij raporti, "shumë anëtarë të UÇK-së janë pak a shumë të përfshirë në tregun e lëngut të heroinës. Rruga Ballkanike gjeneron dhjetëra miliona dollarë në vit. »
Nefi
Përshkrimi
Nefi shtrihet nga hyrja e kishës, e cila mund të ketë një portik të veçantë (narteksin) e deri te balustrada, dhe mund të shoqërohet nga korridore anësore, nga të cilat e ndan zakonisht një arkadë. Nëse korridorët anësorë janë të lartë dhe me një gjerësi të krahasueshme me nefin qendror, struktura ndonjëherë është e thënë të ketë tre nefe, pra të jetë trenefëshe. Nefi përbën rrugën kryesore për të shkuar drejt altarit.
Etimologjia
Termi nef në shqip vjen nga frëngjishtja, i cili nga ana e vet vjen nga latinishtja navis, fjala për anije, një simbol i hershëm i krishterë. Termi mund të ketë qenë sugjeruar nga bazamenti i tavanit të kishës, që ka formën e pjesës së poshtme të një anijeje. Në shumë vende skandinave dhe balltike, në fakt, është gjetur që një anije e kthyer përmbys është përdorur për çatine e kishës, dhe në disa gjuhë e njëjta fjalë do të thotë edhe 'nef' dhe 'anije', si për shembull në gjuhën daneze skib ose suedisht skepp.
Histori
parapamje|Një afresk tregon Bazilikën e Vjetër të Shën Pjetrit, e ndërtuar në shekullin IV: zona qendrore, e ndriçuar nga dritare të larta është e rrethuar nga korridore anësore. Kishat më të hershme janë ndërtuar kur ndërtuesit ishin të familiarizuar me formën e bazilikës romake, që ishte një ndërtesë publike për transaksione biznesi. Ajo kishte një zonë të gjerë qendrore, të ndarë me shtylla nga korridoret anësore, dhe me dritare afër tavanit. Bazilika e Vjetër e Shën Pjetrit në Romë është një kishë e hershme që kishte këtë formë. Ajo u ndërtua në shekullin IV me urdhër të perandorit Romak Konstandi I, dhe u zëvendësua në shekullin XVI.
Nefi, organi kryesor i ndërtimit të një kishe, është seksioni i veçuar për popullin, ndërsa balustrada është e rezervuar për klerikët. Në kisha mesjetare nefi u nda nga balustrada nëpërmjet disa urave ndërmjetese(jubé në frëngjisht); këto, duke u zbukuruar goxha, ishin karakteristika e dukshme e kishave evropiane të shekujve XIV-XVI.
Nefet mesjetare ishin të ndara në nënpjesë, përsëritja e formës së të cilave jepte efekt zmadhimi si lartësie, ashtu dhe gjerësie. Gjatë Rilindjes Evropiane, në vend të efekteve dramatike nefeve iu dhanë përmasa më të balancuara.
Rekord-mbajtës
parapamje|Tavan me arkitekturë gotike (1608, i meremetuar në vitet 1860) mbi nefin e Dush Abbey, në Bath, [[Anglia|Angli. Eliminimi i e "triforiumit" ofron një zgjerim të madh të hapësirës së dritareve.]]
Sarlabous
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Sarlabous (Ocitanisht: Sarlabons ; Shqip: Sarla) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées në Francën jugperëndimore.
Antequera
Antequera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Qarku Antequera, të provincës Málaga, në Andalusia. Antequera ka 45854 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 814 km2.
Chanay
Chanay është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Chanay ka një popullsi prej 646 banorë dhe sipërfaqe 18.1 km², me një dendësi prej 36 banor/km².
Baye, Marne
Baye është një komunë në Francë. Baye bën pjesë në departamentin Marne të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 384 banorë dhe sipërfaqe 17.98 km².
Treni i kaltërt i Titos
parapamje|260px|Treni i Kaltërt në hapjen e seksionit përfundimtar të [[Hekurudha Beograd-Tivar|hekurudhës Beograd-Tivar me dy JŽ D66/761, ekuipazhi i tij në plan të parë, 28 maj 1976.]] Treni i kaltërt i Titos (serbisht: Плави воз, romanizuar: Plavi voz; kroacisht: Plavi vlak; sllovenisht: Modri vlak; maqedonisht: Синиот воз, romanizuar: Siniot voz) është emri popullor i trenit luksoz i Marshallit Jugosllav Josip Broz Tito, president i ish-Jugosllavisë. Më shumë se 60 shtetarë dhe udhëheqës botërorë udhëtuan me trenin blu gjatë shërbimit të tij dhe tani operojnë si një atraksion turistik në hekurudhën 476 kilometra (296 mi) Beograd-Tivar, midis Beogradit, kryeqyteti i Serbisë, dhe Tivarit, një qytet bregdetar në Mali i Zi.
Epoka e Titos
parapamje|djathtas|Tito dhe gruaja e tij në trenin e kaltërt gjatë hapjes së [[Hekurudha Beograd-Tivar|hekurudhës Beograd-Tivar]] Zyrtarisht, një tren shtetëror u përdor për herë të parë nga Tito në vitin 1946. Karrocat e salloneve të ngjyrosura me ngjyrë blu të krijuara posaçërisht për Titon dhe lokomotivat me ngjyrë blu u përdorën si automjete që nga viti 1956. Fabrikat e ndërtimit të vagonëve »GOŠA« në Smederevska Palanka dhe »Boris Kidriç« në Maribor u ngarkuan për të ndërtuar vagonët. Drurët e imët (mahogany, arrë dhe qershi) u përdorën për ambientet e brendshme, të kompletuara me karakteristika të dizajnit të brendshëm të Art Deco. Përveç makinës së sallonit të Titos me dhomën e kabinetit, kompozicioni kishte edhe një makinë ngrënie, si dhe një mjet transporti të mbuluar. Stacioni operativ i Plavi vozit ishte dhe është stacioni i Topçiderit në lagjen e shquar të Dedinjës, jo shumë larg rezidencës së Titos në Beograd. Tito udhëtoi mbi 600,000 kilometra (370,000 milje) në trenin e kaltërt, duke udhëtuar në shina përmes Jugosllavisë, por edhe jashtë saj për në: Francë, Poloni, Austri, Hungari, Rumani, Bullgari, Greqi dhe BRSS. Ai u përdor gjithashtu për të marrë Titon dhe gruan e tij në ishujt Brijuni në Kroaci gjatë verës dhe organizonte takime me personalitete të rëndësishme të huaja. Ndër ata që udhëtuan me tren si mysafirë të Titos ishin Haile Selassie, François Mitterrand, Yasser Arafat, Jawaharlal Nehru, Sukarno dhe, në tetor 1972, Mbretëresha Elizabeth II. Pas vdekjes së Titos, treni e transportoi arkivolin e tij nga Lubjana në Beograd.
Përbërjet e trenave
parapamje|Sallë pritjeje parapamje|Makinë salloni 8 ulëse, me tavolinë konferencash Treni i kaltërt ka një sallë pritjeje formale me një dhomë ngrënie, tre makina me apartamente, një kuzhinë, një restorant dhe një makinë të veçantë të mbyllur të bagazheve për transportin e makinave. Ai ka gjithsej 92 vende, dhe kapaciteti i plotë i makinave të fjetjes është 90 shtretër. Pjesa e brendshme e trenit është bërë kryesisht prej druri. U përdorën mahogany, dardhë dhe arra, ndërsa sallonet dhe korridoret ishin zbukuruar me gërmime.
Restorant Kola (seri WR, 88-69)
Kjo makinë përbëhet nga një dhomë ngrënie me 28 vende, një sallon me 8 ulëse, një bar dhe një kuzhinë. Shpejtësia maksimale e trafikut është 140 km/h. Mënyra e shkëmbimit "JO"; si rezultat, njësia mund të udhëtojë vetëm në grupin e trenit të kaltërt. Makinat kanë sistem zëri (të brendshëm, i cili është dy kanal dhe i jashtëm) dhe instalime telefonike. Makina ngrohet me avull.
Apartamente sallonesh (seri Salon, 89-69)
Raundi i parë ishte salloni - apartament i Josip Brozit. Ato janë me ajër të kondicionuar dhe përbëhen nga dy suita me një krevat secila, një studim, një banjë, një dhomë pritjeje, dy kolltuqe dhe një gardërobë me mure të veshura me "aneks" me letër-muri mëndafshi të përdorur nga "shoku" i presidentit. Makinat e tjera kanë dy krevate luksoze dhe katër dopio, një dollap pune, një banjo, një sallon për tetë persona dhe një aneks kuzhine. Ato janë me ajër të kondicionuar. Shpejtësia maksimale e këtyre makinave është 140 km/h (85 mph). Mënyra e shkëmbimit "JO". Ata mund të udhëtojnë vetëm në grupin e trenit të kaltërt. Makinat kanë sistem zëri (të brendshëm, i cili është dy kanal dhe i jashtëm) dhe instalime telefonike, si dhe me ngrohje me avull.
Sallon formal - dhomë ngrënie (seri Salon, 89-69)
Këto makina sallon janë me ajër të kondicionuar. Salla e banketeve ka një kapacitet prej 28 vendesh, ndërsa salla e pritjes me 10 kolltuqe. Makinat janë të pajisura me një sistem zëri me kanal të plotë dhe një projektor kinemaje. Shpejtësia maksimale e makinës është 140 km/h (85 mph). Mënyra e shkëmbimit "JO". Ata mund të udhëtojnë vetëm në grupin e trenit Blu. Makinat kane edhe instalime telefonike. Makina ngrohet me avull.
Kola - kuzhinë (seri SK, 88-69)
Makinat e serisë SK janë makina kuzhine dhe duhet të shoqërohen me makina energjetike nga Treni Blu. Kapaciteti i përgatitjes së vakteve është 300 vakte. Ata mund të udhëtojnë vetëm në grupin e trenit Blu. Qarku furnizohet me energji elektrike 3 x 300 volt, 50 Hz dhe nxehet me avull. Makinat janë të pajisura me instalime telefonike dhe zanore (të brendshme, dykanale dhe e jashtme). Shpejtësia maksimale e trafikut është 140 km/h (85 mph). Mënyra e shkëmbimit "JO".
Makina për transportin e makinave (seri MD, 98-30)
Makinat e serisë MD janë makina me bagazh të mbyllura me një kuvertë për transportin e makinave. Ato janë të pajisura me pajisje për larjen e makinës gjatë udhëtimit. Mund të udhëtojë me trena të rregullt. Kapaciteti i veturës MD është 4 vetura. Lartësia maksimale e lejuar e automjeteve që mund të ngarkohen është 1.75 metra. Makina ka një sistem ngrohjeje elektrike përmes linjës, ngrohjen e saj HAGENUK, dy ose një krevat shtesë për shoqëruesin e makinës. Shpejtësia maksimale 140 km/h (85 mph). Mënyra e shkëmbimit "JO".
Stafi
Përveç mjeteve hekurudhore, personeli në Shërbimin Special të Trenit ishte gjithashtu i nevojshëm për funksionimin efikas të trenit special. Ai numëronte nga 20 në 32 punëtorë me tendencë për t'i reduktuar në përputhje me modernizimin e punës dhe kalimin e disa vendeve të punës në ŽTO të atëhershme.
Coligny
Coligny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Coligny ka një popullsi prej 1164 banorë dhe sipërfaqe 16.87 km², me një dendësi prej 69 banor/km².
Treni i kaltërt i Titos
Lokomotivat
Lokomotivat e para të dedikuara për Trenin e Kaltërt ishin tre të rilyera JŽ class 11 4-8-0; njëri prej tyre tani ruhet në Beograd. Ato u zëvendësuan nga tre Krauss-Maffei ML 2200 C'C' të blera nga Gjermania Perëndimore. Këta u klasifikuan si motorë JŽ D66/761 dhe bazoheshin në DB Class V 200.
Në vitin 1978, katër lokomotiva Electro-Motive Division EMD JT22CW-2, të përcaktuara si ŽS series 666, u blenë nga Hekurudhat Jugosllave për t'u përdorur me trenin, pra ngjyra e tyre e plotë blu. Të katër nuk janë më funksionale dhe të ruajtura, në pritje të riparimit të plotë. Ata u emëruan pas betejave të Luftës së Dytë Botërore:
Pas Titos
parapamje|djathtas|JŽ D66/761 siç duket e ruajtur në Topçider, (2016) Treni transportoi Titon me gruan e tij Jovanka për herë të fundit për të transferuar trupin e Titos nga Lubjana nëpërmjet Zagrebit në Beograd më 5 maj 1980. Në ditët midis vdekjes së presidentit dhe varrimit shtetëror, media jugosllave tregoi turma qytetarësh që qëndronin përgjatë rrugës së trenit në Slloveni, Kroaci dhe Serbi për të bërë nderime.
Turneu i fundit zyrtar shtetëror i Trenit të Kaltërt u krye nën Presidentin Sllobodan Millosheviq gjatë kremtimit të 600-vjetorit të Betejës së Kosovës më 28 qershor 1989 duke marrë trenin e kaltërt për në Gazimestan, ku Millosheviq mbajti fjalimin e tij në Fushë Kosovë. Pas kësaj, Plavi voz nuk u përdor më si simbol i një simboli shtetëror dhe pushteti për ngjarjet publike zyrtare. Në vitet që pasuan, kur Jugosllavia u shpërbë, Treni i Kaltërt u la në një kasolle anësore në depon e Topçider në Beograd, lokomotivat përdoren për të transportuar trena mallrash dhe pasagjerësh. Karrocat qëndruan të papërdorura deri në vitin 2004, kur u hap për herë të parë për publikun e gjerë, pra për turistët vendas dhe të huaj. Më në fund, bota e zakonshme pati rastin të njihej me luksin e paarritshëm të trenit, të cilin më parë e kishin përdorur më shumë se 60 shtetarë dhe delegacione shtetërore të huaja. Që nga viti 2007, pjesë të trenit të kaltërt janë përdorur për udhëtime turistike. Që nga fundi i vitit 2009, çdo ditë në linjën hekurudhore Beograd-Tivar qarkullon një kompozim me një vagon sallon. Disa nga vagonët dhe mjetet lëvizëse që nuk funksionojnë mund të vizitohen me pagesë.
Bayecourt
Bayecourt është një komunë në Francë. Bayecourt bën pjesë në departamentin Vosges të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 275 banorë dhe sipërfaqe 6.92 km².
Simo Häyhä
parapamje|Häyhä pasi iu dha pushka e nderit, modeli 28, më 17 shkurt 1940. Simo Häyhä (Finlandisht: [ˈsimo ˈhæy̯hæ]; 17 dhjetor 1905 - 1 prill 2002), i referuar shpesh me pseudonimin e tij, Vdekja e Bardhë (Finlandisht: Valkoinen kuolema; Rusisht: Belaya smert), ishte një snajper ushtarak finlandez në Luftën e Dytë Botërore gjatë Luftës së Dimrit 1939–1940 kundër Bashkimit Sovjetik. Ai përdori një M/28-30 të prodhimit finlandez (një variant i pushkës Mosin-Nagant) dhe një gjysmëmitraloz Suomi KP/-31. Ai besohet se ka vrarë mbi 500 ushtarë të armikut gjatë Luftës së Dimrit, numri më i madh i vrasjeve me snajper në çdo luftë të madhe. Për shkak të kësaj, ai shpesh konsiderohet si snajperi më vdekjeprurës i të gjitha kohërave.
Häyhä vlerësoi në kujtimet e tij private të luftës se ai qëlloi rreth 500 ushtarë sovjetikë. Kujtimet e titulluara Sotamuistoja (Kujtimet e luftës), u shkrua në vitin 1940, disa muaj pasi u plagos, dhe përshkruan përvojat e tij në Luftën e Dimrit nga 30 nëntori 1939 deri më 13 mars 1940. I fshehur për dekada, kujtimet u zbuluan në vitin 2017.