cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mitologjia greke
Mitologjia Greke është mishëruar në mënyrë eksplicite në një koleksion të madh rrëfimesh dhe pa dyshim në artet e përfaqësimit, të tilla si vazo-piktura dhe dhuratat e zgjedhura. Mitologjia Greke përpiqet të shpjegojë origjinën e botës dhe detaje për jetën dhe aventurat e një shumëllojshmëri të gjerë të perëndive, perëndeshave, heronjëve, heroinave dhe krijesa të tjera mitologjike. Këto histori fillimisht ishin shpërndarë në një traditë orale-poetike, sot mitet greke janë të njohur kryesisht nga literatura greke.
Burimet më të vjetëra të njohur të literaturës Greke, poezi epike Iliada dhe Odisea(Homeri), e përqëndruar në ngjarjet që rrethojnë Luftën e Trojës. Dy poezi nga Homeri, Hesiod, Theogony dhe Punët dhe Ditët, përmbajnë llogaritë e Gjenezës së botës, vazhdimësinë e sundimtarëve hyjnore, vazhdimësinë e moshave të njeriut, origjina e problemeve të njeriut dhe origjina e praktikave kurbane. Mitet janë ruajtur edhe në Hymns Homeric, në fragmente e poezi epike të ciklit Epic, në poezi lirike, në veprat e tragjedianëve të shekullit të pestë para Krishtit, në shkrimet e dijetarëve dhe poetëve të Mosha Helenistike dhe në tekstet nga koha e Perandorisë Romake, nga shkrimtarë të tillë si Plutarch dhe Pausanias.
Gjetjet arkeologjike të sigurojë një burim kryesor të detajuar rreth mitologjisë Greke, zotat dhe heronjtë shfaqën dukshëm në dekorimin e shumë objekte. Dizenjimi gjeometrik në qeramikat e shekullit të tetë para Krishtit përshkruajnë skena nga cikli Trojan si dhe aventura e Herakliut. Pasuar nga periudhat Helene si Arkaike, Klasike, Homeric dhe skena të tjera të ndryshme mitologjike, që plotësojnë provat ekzistuese letrare. Mitologji Greke ka ushtruar një ndikim të gjerë në kulturën, artet, dhe literaturë e qytetërimit Perëndimor dhe mbetet pjesë e trashëgimisë dhe gjuhës perëndimore. Poetë dhe artistë nga kohët e lashta kanë gjetur frymëzim nga mitologjia Greke dhe kanë zbuluar rëndësinë bashkëkohore në këto tema mitologjike.
Referime
Mitologji Greke është e njohur sot kryesisht nga literatura Greke dhe përfaqësitë në median vizive që datojnë nga periudha gjeometrik nga shek 900-800 pes e më tutje. Në fakt, burimet e integruar letrare dhe arkeologjike, ndonjëherë reciprokisht mbështetësin njera tjetrën dhe ndonjëherë janë në konflikt; megjithatë, në shumë raste, ekzistenca e këtij korpusi të të dhënave është një tregues i fortë se shumë elemente të mitologjisë Greke kanë rrënjë të forta faktike dhe historike.
Burime në literaturë
Poema e Hesiodit “Punët dhe Ditët”, një poemë didaktike për jetën bujqësore, përfshin edhe mitet e Prometeu, Pandora, dhe Pesë Epokat. Poeti jep këshilla për mënyrën më të mirë për të pasur sukses në një botë të rrezikshme, të dhënë akoma më të rrezikshme në emër të perëndive të tij. Poetët Lyrical ndonjëherë marrin subjektet e tyre nga miti, por trajtimi i tyre bëhet gradualisht më pak narrative dhe më shumë nënkuptues. Poetët lirik grek duke përfshirë këtu Pindar, Bacchylides, Simonides dhe poetëve baritor të tilla si Theocritus dhe Bion, bëjnë incidente individuale mitologjike. Përveç kësaj, miti ishte në qendër të dramës klasike athinase. Dramaturgët tragjike Eskili, Sofokliu, Euripidi e morën shumicën e historisë së tyre nga mitet e moshës së heronjve dhe të Luftës së Trojës. Shumë nga tregimet tragjike (p.sh. Agamemnonit dhe fëmijët e tij, Edipi, Jason, Medea, etj) morën formën e tyre klasike në këto tragjedi. Dramaturgu komik Aristofani përdoruri edhe mitet, në “Zogjtë” dhe ‘Bretkosat”.
Historianë si Herodoti, Diodorus Siculus dhe gjeografet Pausanias dhe Straboni, të cilët udhëtuan në mbarë botën greke dhe vunë në dukje se tregimet që kishin dëgjuar, të furnizuar nga mitet dhe legjendat e shumta lokale, shpesh pak të njohura, duke i dhënë versionet alternative. Herodoti në veçanti, kontrolloi traditat e ndryshme të paraqitura dhe gjeti rrënjët historike ose mitologjike në ballafaqim ndërmjet Greqisë dhe ato të Lindjes. Herodoti u përpoq të pajtojë origjinën me përzierjen e koncepteve të ndryshme kulturore.
Poezinë e epokës Helene dhe Romake, edhe pse i përbërë si një ushtrim letrar se sa kult, megjithatë përmban detaje të rëndësishme që ndryshe do të kihsin humbur. Kjo kategori përfshin veprat e:
Burimet arkeologjike
Zbulimi i qytetërimit Miken nga arkeologu amator Gjerman, Heinrich Schliemann, në shekullin e nëntëmbëdhjetë dhe zbulimi i qytetërimit Minoan në Kretë nga arkeologu Britanik, Sir Arthur Evans, në shekullin e njëzetë, kanë ndihmuar për të shpjeguar shumë pyetje ekzistuese për epikat e Homerit dhe kanë siguruar prova arkeologjike për shumë detaje në lidhje me perënditë mitologjike dhe heronjtë. Për fat të keq, provat rreth mitit dhe ritualit në vendet e Miken-it dhe Minoan-it janë krejtësisht monumentale, si shkrimin Linear B (një formë e lashtë Greke gjenden në të dyja vendet, Kretë dhe Greqi) është përdorur kryesisht për të regjistruar inventarët, edhe pse emrat e perëndive dhe heronjve me dyshim janë bërë të ditura. thumb|140px|Vazo greke
Hartimi gjeometrik në qeramikën e shekullit të tetë para Krishtit përshkruajnë skena nga cikli Trojan, si dhe aventura e Herakliut. Këto përfaqësime vizuale të miteve janë të rëndësishme për dy arsye. E para sepse mitet Greke janë dëshmuar shumë më herët në vazot në burime letrare: për shembull, puna e dymbëdhjetë e Herakliut, vetëm aventurat e Cerberus ndodhin në një tekst letrar bashkëkohor. Së dyti, burimet vizuale nganjëherë paraqesin mitet ose skena mitike që nuk janë të vërtetuara në ndonjë burim ekzistues letrare. Në periudhat Arkaike (c. 750-c. 500 pes), klasike (c. 480 -323 BC), dhe Helenistike (323-146 pes), Homeric shfaqen dhe skena të ndryshme mitologjike të tjera, duke plotësuar provat ekzistuese letrare.
Hulumtimi i historisë mitike
thumb|250px|right|Olimpi Mitologji Greke ka ndryshuar me kalimin e kohës për tu përshtatur me evoluimin e kulturës së tyre dhe në supozimet e pashprehura, është një tregues i ndryshimeve. Në forma të mbijetuar letrare mitologji Greke, e gjetur më së shumti në fund të ndryshimeve progresive, është e natyrshme politike, si është shprehu Gilbert Cuthbertson. Banorët më parë në Gadishullin të Ballkanit ishin popull bujqësor i cili, duke përdorur Animism, duke i caktuar një shpirt çdo aspekti të natyrës. Përfundimisht, këto shpirtrat të paqartë morën forma të njeriut dhe hynë në mitologjinë vendore si zota. Kur fiset nga veriu, pushtuan Gadishullin e Ballkanit, ata sollën me vete një panteonin të ri të perendive, në bazë të pushtimeve, forcën, sa të rreptë ishin në betejë dhe heroizmin e dhunshëm. Perëndive të tjera të vjetra të botës bujqësor u folusuan me ato të pushtuesit më të fuqishëm ose të tjetër të venitur deri në parëndësi. Pas mesit të periudhes Arkaike, mitet për marrëdhëniet mes perëndive mashkull dhe heronjve mashkull bëhet gjithnjë e më të shpeshta, duke treguar zhvillimin paralel të Pederasti Pedagogjik (Eros Paidikos, παιδικός ἔρως), mendohet të jetë futur rreth 630 pes. Nga fundi i shekullit të pestë para Krishtit, poetët e kishte caktuar të paktën një Eromenos, një djalë adoleshent i cili ishte shoku i tyre seksual, të çdo Zoti të rëndësishëm përveç Ares dhe shumë figurave legjendare. Më parë mitet ekzistuese, të tilla si ato të Akilit dhe Patroclus, më pas u hodhën në një dritë pederastic. [16] Poetë Alexandrian, si dhe mitografet letrar në përgjithësi në perandorinë e hershme Romake, ri adoptuan tregimet dhe karakteret Greke mitologjike në këtë mënyrë. Arritja e poezisë epike ishte për të krijuar cikle histori, si rezultat, për të zhvilluar një sens të ri të Kronologjisë Mitologjike. Kështu mitologjia Greke shpaloset si një fazë në zhvillimin e botës dhe të njerëzve.
Pitoni (Mitologji)
thumb|220x220px|Apollo killing Python. A 1581 engraving by [[Virgil Solis for Ovid's Metamorphoses, Book I]]
Në mitologjinë greke, Python ose Pitoni (greqisht: Πύθων; gen. Πύθωνος) ishte gjarpri, i përfaqësuar ndonjëherë si një dragua i stilit mesjetar, që jetonte në qendër të tokës, që besohej nga grekët e lashtë se ishte në Delphi.
Mitologjia greke
Hulumtimi i historisë mitike
Ndërsa në moshën e perëndive shpesh ka qenë më shumë interes për studentët bashkëkohore të legjendave, autorët Grekë të periudha arkaike dhe klasike kishte një preferencë të qartë për moshën e heronjve, duke krijuar një kronologji dhe rekord të arritjeve njerëzore pas pyetjeve se si erdhi në botë duke u shpjeguar. Për shembull, Iliada dhe Odisea hyjnore dhe e zvogëluar u përqëndruan Theogony dhe Himnin Homerik në të dyja, madhësi dhe popullaritetet. Nën ndikimin e Homerit "kultit hero" të çon në një ristrukturim në jetën shpirtërore, të shprehura në ndarjen e sferës së perëndive nga sfera e tij (të heronjve të vdekur), i Chthonic nga Olimpian. Në Punët dhe Ditët, Hesiod e bën përdorimin e një skeme të epokës së Katër, të Njeriut (ose Garat): Artë, Silver, Bronzit dhe Hekurit. Këto gara ose epoka janë krijimet e veçanta të perëndive, Epoka e Artë i përket sundimit të Cronus dhe garat pasuese në krijimin e Zeusit. Prania e së keqes u shpjegua nga miti i Pandorës, kur të gjithë më të mirat e aftësive të njeriut, që ruanin shpresën, ishin derdhur nga kavanozi i saj i përmbysur. Në Metamorfozën, Ovid ndjek konceptin e Hesiodi-t të katër epokave.
Pitoni (Mitologji)
Mitologji
Python, nganjëherë i shkruar Pytho, kryesonte në orakullin Delphic, i cili ekzistonte në qendrën e kultit për nënën e tij, Gaia, "Tokë", Pytho që ishte emri i vendit që u zëvendësua për Krisa e mëparshme. Grekët e konsideronin vendin si qendrën e tokës, të përfaqësuar nga një gur, omfalos ose kërthizë, të cilën Python e ruante.
Mitologjia greke
Epoka e Botës dhe Perëndive
"Mitet e origjinës" ose "mitet e krijimit", paraqesin një përpjekje për ta bërë të kuptueshme universin në terma të njeriut dhe të shpjegojë prejardhjen e botës. Versioni i pranuar më gjerësisht në atë kohë, është raportuar nga Hesiod, në Theogony e tij. Ai fillon me Chaos, një mosqenie e madhe. Nga boshllëku dolën Eurynome, [citim i duhur] GE ose Gaia (e tokës) dhe disa qenie të tjera primare hyjnor: Eros (Love), të Abyss (e tartart), dhe Erebus. Pa ndihmën e meshkujve, Gaia lindi Oranos (Qiellin), i cili më pas fertilizoi vetë atë. Nga ky bashkim lindën Titans-gjashtë meshkuj: Coeus, Crius, Kronus, Hyperion, Iapetus, dhe Oceanus, dhe gjashtë femra: Mnemosyne, Hënë, Rhea, Theia, Themis, dhe Tethys. Pasi lindi Kronus, Gaia dhe Oranos vendosën që nuk duhej të lindnin më Titans. Ata u pasuan nga një-sy -Cyclopes dhe Hecatonchires ose ata me qindra duar, ishin hedhur të dy në Tartar nga Urani. Kjo e zemëroi shumë Gaia-n. Kronus ( "dinak, i ri dhe më i tmerrshmi i fëmijëve Gaia") u bind nga Gaia të dobësonte fuqinë e babait të vet. Dhe ai kështu bëri. Duke u bë sundimtar i perëndive me motrën-gruan e tij Rhea, dhe Titanët e tjerë u bënë gjykata e tij. Një motiv i konfliktit babai-kundër-djalit u përsërit edhe kur Kronusi u konfrontua nga djali i tij, Zeusi. Sepse Kronusi kishte tradhtuar të atit e tij, ai kishte frikë se pasardhësit e tij do të bënin të njëjtën gjë, dhe kështu çdo herë që Rhea linde, ai i rrëmbente fëmijën dhe e hante. Rhea e urrente këtë akt të tij dhe e mashtroi Kranusin duke e fshehur Zeusin dhe duke mbështjllë një gur në batanijen e fëmijës. Kur Zeusi ishte rritur, ai e ushqeu Kronusin me një pije të droguar e cila i shkaktonte atij të vjella, duke nxjerre jashtë fëmijët e tjerë të Rhea dhe gurin, të cilët kishin qenë ulur në stomakun e Kronusit të gjithë së bashku.
Pitoni (Mitologji)
Mitologji
Python u bë armiku ktonik i hyjnisë së mëvonshme olimpike Apollo, i cili e vrau atë dhe pushtoi shtëpinë dhe orakullin e mëparshëm të Python. Këto ishin më të famshmit dhe më të nderuarit në botën e lashtë greke dhe romake. Ashtu si shumë përbindësha, Python njihej si djali i Gaias dhe profetizohej si djali i Gaias. Prandaj, Apollonit iu desh ta eliminonte këtë kundërshtar përpara se të krijonte tempullin e tij në Delphi.
Mitologjia greke
Epoka e Botës dhe Perëndive
Zeusi sfidoi Kronusin në luftë për mbretërim e perëndive. Më në fund, me ndihmën e Cyclopes (që Zeus e liroi nga Tartarusi), Zeusi dhe vëllezërit e motrat e tij ishin fitimtarët, ndërsa Kronusi dhe Titanët u hodhën poshtë me burgim në Tartarus.
Zeusi ishte rrënuar nga i njëjti shqetësim dhe pas një profecie që pasardhësit e gruas së tij të parë, Metis, do të lindte një zot "më i madh se ai"- Zeus e gëlltiti dhe atë. Ajo tashmë ishte shtatzënë me Athenën.
Panteonin Grek
Sipas mitologjisë klasike të kohës, pas përmbysjes së Titaneve, panteoni i ri i perëndive dhe perëndesha, u konfirmua. Ndër perënditë kryesore greke ishin Olympians, që banojnë në majë të malit Olimp nën syrin e Zeusit. (Kufizimi i numrit të tyre për dymbëdhjetë duket të ketë qenë një ide relativisht moderne.) ref name="Stoll8">H.W. Stoll, Religion and Mythology of the Greeks, 8 Përveç Olympians, grekët adhuruan perëndi të ndryshme të fshat, Zoti cjapi Pan, Nymphs (shpirtrat e lumenjve), Naiads (i cili ndal në burimet), Dryads (të cilët ishin shpirtrat e pemëve), Nereids (që banonin në det), zotat e lumit, Satyrs, dhe të tjerët. Përveç kësaj, ka qenë fuqitë e errëta të botës së krimit, të tilla si Erinyes (ose Furies), tha për të ndjekur ata fajtor për krime kundër gjakut të afërmit. [30] Në mënyrë për të nderuar perënditë e lashtë greke, poetët kompozoi himneve Homeric (një grup prej tridhjetë e tre këngë). Gregory Nagy i përket "Himneve Homeric më të mëdha si preludes të thjeshtë (krahasuar me Theogony), secila prej të cilave i lutet një zoti".
Në shumëllojshmërinë e gjerë të mitet dhe legjendat që përbëhet nga mitologji greke, perëndive që ishin amtare të popujve greke janë përshkruar si ka trupa fizik, por në thelb ideale. Sipas Valter Burkert, karakteristika kryesore e anthropomorphism greke është se "zotat grek janë persona, jo abstraksionet, ide apo koncepteve." ref name="Burkert182">W. Burkert, Greek Religion, 182 Pavarësisht nga forma në themel të tyre, zotat e lashtë greke kanë aftësi shumë fantastike, më e rëndësishme është se perënditë nuk janë të prekur nga sëmundja, dhe mund të plagosur vetëm në rrethana tepër të jashtëzakonshme. Grekët konsiderohen pavdekësinë si karakteristikë dalluese e perëndive të tyre, kjo pavdekësi, si edhe rini e pavenitur, ishte siguruar nga përdorimi i vazhdueshëm i nektarëve dhe ambrosia, me të cilin gjaku hyjnor është përtërirë në venat e tyre.
Secili zot zbret nga gjenealogjia e tij ose të saj, ndjek interesat e ndryshme, ka një fushë të caktuar të ekspertizës, dhe udhëhiqet nga një personalitet unik, megjithatë, këto përshkrime të lindin nga një shumëllojshmëri e variante arkaike lokale, të cilat nuk janë dakord gjithmonë me njëri-tjetrin. Kur këta zota janë të thirren në poezi, lutje, ose kulti, ata janë të referuara nga një kombinim të emrit të tyre dhe epitete, që të identifikojnë ata nga këto dallime nga manifestime të tjera të vetes së tyre (p.sh. Apollonit Musagetes është "Apollo, [si] udhëheqës i Muses "). Nga ana tjetër epitet mund të identifikojnë një aspekt të veçantë dhe të lokalizuara të zot, nganjëherë mendohet të jetë tashmë e lashtë epoka klasike të Greqisë.
Shumica janë perëndi që lidhen me aspekte të veçanta të jetës. Për shembull, Afërditë ishte perëndeshë e dashurisë dhe bukurisë, Ares ishte zot i luftës, ferr zoti i të vdekurve, dhe Athena perëndeshë e urtësinë dhe guximin. Disa zotat, të tilla si Apollo dhe Dionysus, zbuloi personalitete kompleks dhe përzierjet e funksioneve, ndërsa të tjerët, të tilla si Hestia (fjalë për fjalë "vatër") dhe Helios (fjalë për fjalë "diell"), ishin pak më shumë se personifications. Tempujt më mbresëlënëse priren të jenë të përkushtuar për një numër të kufizuar të perëndive, të cilët ishin në qendër të mëdha kulte pan-Helenike. Kjo megjithatë ishte, të përbashkët për të rajoneve individuale dhe fshatrave për përkushtimin e kulteve të perëndive të tyre të vogla. Shumë qytete të nderuar edhe më të mirë zotat e njohur me ritet e pazakontë lokale dhe mitet e çuditshme lidhur me ata që ishin të panjohur tjetërkund. Gjatë moshës heroike, kultin e heronjve (ose demi-zotat) që plotësohet nga zotat.
Epoka e Perëndive dhe e të Vdekshëmëve
Martesa e Peleus dhe Thetis, nga Hans Rottenhammer
Mi pecado
Mi pecado ose siq njihet ne gjuhen shqipe Mekati im është një telenovele meksikane e prodhuar nga Juan Osorio për Televisa13 e cilat u shfaq premierë më 15 qershor 2009 nga kanali sinjal i yjeve në Mexico14 dhe përfundoi më 13 nëntor 2009 Gjatë dy javëve të para të transmetimit, telenovela arriti një vlerësim mesatar prej 17.4 pikë, sipas të dhënave të publikuara nga TV America. Historia ka në qendër Maite Perroni dhe Eugenio Siller, që përfshijnë pretagoniste si Daniela Castro, Sergio Goyri, Sabine Moussier, Armando Araiza, Jessica Coch dhe Altair Jarabo, Vendet e kësaj historie janë në qytetin kolonial të San Cristobal de Las Casas në Chiapas
Mitologjia greke
Epoka e Perëndive dhe e të Vdekshëmëve
Tejkalimin moshë kur zotat jetonin vetëm dhe mosha kur ndërhyrje hyjnore në çështjet njerëzore është e kufizuar ishte një moshë në tranzicion në të cilat zotave dhe njerëzve lëvizur së bashku. Këto ishin ditët e para të botës, kur grupet e përzier më lirisht se ata nuk më vonë. Shumica nga këto tregime u tha më vonë nga Ovid's Metamorphoses dhe ata shpesh janë të ndarë në dy grupe tematike: tregime të dashurisë dhe tregime të ndëshkimit. [36]
Mi pecado
Përmbledhje
=PERSONAZHET=
Maite Perroni - Lucrecia Córdoba Pedraza
Mitologjia greke
Epoka e Perëndive dhe e të Vdekshëmëve
Mit të dashurisë shpesh përfshijnë incesti, ose joshje ose përdhunimin e një gruaje nga një zot i vdekshëm mashkull, duke rezultuar në pasardhësit heroike. Historitë përgjithësisht sugjerojnë se marrëdhëniet në mes të zotave dhe njerëzve që kanë diçka për të shmangur, edhe marrëdhëniet e miratoni rrallë kanë mbaresa të lumtur. [37] Në disa raste, një mates femër hyjni me një njeri i vdekshëm, si në Himni Homeric të Afërditë, ku perëndeshë qëndron me Anchises për të prodhuar Enea. [38] Dionysus me satyrs. E brendshëm të një filxhan pikturuar nga piktor Brygos, Kabineti des Médailles
Mi pecado
Përmbledhje
Eugenio Siller - Julián Huerta Aldama "El Chamuco"
Mitologjia greke
Epoka e Perëndive dhe e të Vdekshëmëve
Lloji i dytë (tregime e dënimit) përfshin përvetësimin apo shpikje e disa Objekti i rëndësishëm kulturor, si kur vjedh Prometeu zjarrin nga perendite, kur Tantall vjedh nektar dhe ambrosia nga tabela Zeus 'dhe jep subjekteve-zbulimin e tij të atyre fshehtat e perëndive, kur Prometeu apo Lycaon trillon sakrificë, kur mëson Demeter bujqësi dhe Mysteries të Triptolemus, ose kur Marsyas trillon the aulos dhe hyn në një garë muzikore me Apollonit. Ian Morris konsideron aventurat Prometeu "si" një vend në mes të historisë së perëndive dhe që i njeriut ". [39] Një fragment anonime papirus, datë në shekullin e tretë, përshkruan gjallërisht dënim Dionysus 'e mbretit të Trakës, Lycurgus, të cilit njohja e zot i ri erdhi shumë vonë, duke rezultuar në dënime të tmerrshme që shtrihet në Afterlife. [40] Historia e ardhjes së Dionysus për të ngritur kultin e tij në Thrakë ishte edhe objekt i një trilogji Aeschylean. [41] Në një tjetër tragjedi, Bacchae The Euripidi ", mbreti i Thives, Pentheus, dënohet nga Dionysus, sepse ai disrespected perëndia dhe spiunuar mbi Maenads tij, adhuruesit femër e zot. [42] Demeter dhe Metanira në hollësi në një të kuqe Apulian-hydria figura, c. 340 pes - Berlin Muzeu
Mi pecado
Përmbledhje
Daniela Castro- Rosario Pedraza Vda. de Córdoba
Mitologjia greke
Epoka e Perëndive dhe e të Vdekshëmëve
Në një histori tjetër, në bazë të një folktale vjetër motiv, [43] dhe duke i bërë jehonë një temë të ngjashme, Demeter ishte në kërkim për vajzën e saj, Persephone, duke marrë formën e një grua e vjetër të quajtur Doso, dhe ka marrë një mikpritës i mirëpritur nga Celeus, të Mbreti i Eleusis në Atikë. Si dhuratë për Celeus, për shkak të mikpritjen e tij, Demeter planifikuar për të bërë djali i tij Demophon një zot, por ajo nuk ishte në gjendje për të përfunduar rituale, sepse nëna e tij dolën në Metanira dhe pashë djalin e saj në zjarr dhe screamed në trembje, i cili i zemëruar Demeter, i cili ankohej se njeriu i pamend nuk e kuptojnë konceptin dhe rituale. [44]
Mi pecado
Përmbledhje
Armando Araiza - Carmelo Roura Valdivia
Lucía Méndez - Inés Valdivia de Roura
Sergio Goyri - Gabino Roura Beltrán
Mitologjia greke
Epoka Heroike
Ngjarjet monumentale e Herakliut janë konsideruar si gdhirë e moshës së heronjve. Për Heroic Age janë të përshkruhet edhe tri ngjarje të mëdha ushtarake: ekspeditë Argonautic, Lufta Theban dhe Luftës së Trojës. [46]
Mi pecado
Përmbledhje
Sabine Moussier - Justina Aldama de Huerta
Francisco Gattorno - Rodolfo Huerta
Mitologjia greke
Herakliu dhe Herakleida
Disa studiues besojnë [47] që pas mitologji e komplikuar Heracles 'ka ndoshta ishte një njeri i vërtetë, ndoshta një kryetar-vasal të mbretërisë së Argos. Disa studiues sugjerojnë se historia e Herakliut është një alegori për miratimin në vit diell nëpërmjet dymbëdhjetë yje e zodiakut. [48] Të tjerë tregojnë për mitet më parë nga kulturat e tjera, duke treguar historinë e Herakliut si një adaptim lokal i miteve heroit vendosur tashmë edhe. Tradicionalisht, Herakliut ishte bir i Zeusit dhe Alcmene, mbesa e Perseu. [49] shfrytëzon fantastike e tij vetmuar, me popullin e tyre shumë tema përrallë, me kusht që materiale shumë për legjendë popullore. Ai është portretizuar si një sacrificier, përmendet si një themelues i altarë dhe e imagjinuar si një hamës i etur vetë, ai është në këtë rol që ai të dilte në komedi, ndërsa fundi i tij tragjik dhënë shumë material për tragjedinë - Heracles konsiderohet nga Thalia Papadopoulou si "një lojë të një rëndësie të madhe në shqyrtimin e drama të tjera Euripidean." [50] Në artit dhe Heracles literaturë u përfaqësua si një njeri jashtëzakonisht i fortë e lartësisë së moderuar, arma e tij karakteristike ishte hark, por shpesh edhe klubit. Vase piktura tregojnë popullariteti i pashembullt e Herakliut, lufta e tij me e luanit janë paraqitur qindra herë. [51] Hera the Heracles foshnja gjiri, i rrethuar nga Athena (nga i parë) dhe Afërditë në të majtë dhe të djathtë, Iris, të dërguarit të Hera, i cili kryen personeli me krahë (caduceus), hollësi nga një të kuq Apulian-figurë lekythos mbledhje, c. 360-350 pes - presepio
Pegazi
thumb|upright|Bellerophon riding Pegasus (1914)
Mi pecado
Përmbledhje
Salvador Sánchez - Padre Matías Quiroga
Mitologjia greke
Herakliu dhe Herakleida
Heracles gjithashtu hyri etrusk dhe mitologjisë romake dhe kult, dhe thirrje "mehercule" u bë si të njohura për Romakëve si "Herakleis" ishte e grekëve. [51] Në Itali ai u adhuruan si perëndi nga tregtarët dhe tregtarët, edhe pse të tjerët edhe lut atë për dhuratat e tij karakteristike e fat të mirë apo shpëtimi nga rreziku. [49]
Pegazi
PEGAZI ose Pegazus (Πήγασος, Pegasus) - kali me krah, i cili ka fluturuar nga trupi i Gorgona Meduzës kur trimi Perze ia preu kokën.
Ka mundur të fluturojë me shpejtësinë e erës dhe ka jetuar në malet e larta, veçmas në Parnas në Fokidë dhe në Helikon në Beoti. Në zabelin e Helikonit, i kushtuar Muzeve, gjoja se një herë ka marrë në thua dhe atje e hapi burimin Hipokrenën. Kur ishte i etshëm lëshohej nga reja te burimi Peirena në Akrokorint. Atje edhe e ka zënë kreshnikun Belerofont që me ndihmën e tij ta vrasë përbindshën Kimera, e cila jetonte në humnerën e thellë të malit në Liki, në të cilën mund të shkelet vetëm nga ajri. Pas vrasjes së Kimerës Pegazi mbeti në shërbim të Belerofontit. Kur Belerofonti vendosi që në shpinë të tij të fluturojë në Olimp, Zeusi, zoti suprem, e dënon këtë arrogancë, duke ia lëshuar Pegazit tërbimin, kështu që Belerofonti nuk mundi të qëndroj në të, u rrëzua në tokë dhe u çmend.
thumb|upright|left|Pegasus, as the horse of Muses, was put on the roof of Poznań Opera House ([[Max Littmann, 1910)]]
Mitologjia greke
Herakliu dhe Herakleida
Heracles mbushur prestigj të lartë sociale nëpërmjet emërimit të tij si paraardhës zyrtare të mbretërve Dorian. Kjo ndoshta ka shërbyer si një adoptim për migrimin Dorian në Peloponezit. Hyllus, heroi eponymous e një phyle Dorian, u bë i biri i Herakliut dhe një nga Heracleidae ose Heraclids (pasardhësit e shumta të Herakliut, veçanërisht pasardhësit e Hyllus - Heracleidae të tjera të përfshira Macaria, Lamos, Manto, Bianor, Tlepolemus, dhe Telephus ). Këto Heraclids pushtuar mbretëritë e Peloponezit Mycenae, Spartes dhe Argos, duke pretenduar se, sipas legjendës, të drejtën për të sunduar ato nëpërmjet paraardhësi i tyre. Rritja e tyre të dominimit është quajtur shpesh "pushtimit Dorian". The Lydian dhe më vonë mbretërve maqedonas, si sunduesit të rangut të njëjtë, gjithashtu u bë Heracleidae. [52]
Mi pecado
Përmbledhje
Altair Jarabo- Lorena Mendizabal Molina
Kantoni Tarbes-3
Kantoni Tarbes-3 (frëngjisht: Canton de Tarbes-3) është një kanton në departamentin Hautes-Pyrénées, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Tarbes. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 9443 banorë.
Mitologjia greke
Herakliu dhe Herakleida
Anëtarë të tjerë të këtij brezi më të hershme të heronjve, të tilla si Perseu, Deucalion, Theseus dhe Bellerophon, kanë shumë tipare të përbashkëta me Heracles. Ashtu si ai, shfrytëzon e tyre janë të vetmuar, fantastike dhe kufirit më përrallë, si ato mbysin monsters si dhe Chimera kandil deti. Adventures Bellerophon janë llojet e zakonshme, të ngjashme me aventurat e Herakliut dhe Theseus. Dërgimi i një hero për vdekjen e tij supozohet është gjithashtu një temë e shpeshtë në fillim këtë traditë heroike, përdoret në rastet e Perseu dhe Bellerophon. [53]
Pegazi
Sipas disa autorëve të vjetër baba i Pegazit konsiderohej krijuesi i kuajve, Poseidoni, zoti i detit.
Kantoni Tarbes-3
Përbërja aktuale
Kantoni Tarbes-3 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Mitologjia greke
Argonautët
I vetmi mbijetuar epike helene, të Argonautica e Apollonius të Rodosit (poet epik, dijetar, dhe drejtor i Bibliotekës së Aleksandrisë) tregon Miti i udhetimin e Jason dhe Argonauts të rifitoj the Fleece Artë nga vendi mitik i Colchis. Në Argonautica, Jason është impelled mbi kërkesën e tij nga Pelias mbreti, i cili merr një profeci që një njeri me nje sandale do të jetë ndëshkim i drejtë e tij. Jason humb një sandale në një lumë, arrin në gjykatën e Pelias, dhe epike është vendosur në lëvizje. Pothuajse çdo anëtar i brezit të ardhshëm të heronjve, si edhe Herakliut, shkoi me Jason në anije Argo të shitet the Fleece Artë. Kjo gjithashtu përfshinte Theseus brez, i cili shkoi në Kretë për të vrarë të Minotaur, Atalanta, heroina femra dhe Meleager, i cili dikur kishte një epike e ciklit të tij të rivale të Iliada dhe Odisea. Pindar, Apollodori Apollonius dhe të përpiqet për t'i dhënë lista e plotë e Argonauts. [54]
Mi pecado
Përmbledhje
Jessica Coch - Renata Valencia
Pegazi
Grekët me emër Pegaz e quanin edhe njëren prej hyllësive e cila kështu quhet edhe sot e kësaj dite. Më vonë Pegazin e përvetësuan poetët dhe në të fluturuan në Parnas te Muzat, por edhe në Helikon Hipokreni që atje të furnizohen me frymëzimin poetik. Sot Pegazi përdoret edhe për shërbimin poetik më të vogël: shërbehen me të si shenjë mbrojtëse botuesit, për më tepër u bë edhe shenjë mbrojtës i vajit të Mobiloil. Piktura të tij nga antika janë ruajtur në një numër të madh nga kohërat e reja. Pikturave që u përmenden deri më tani po ia shtojmë njërën prej më të rejave (nga mbarimi i shekullit kaluar): Muza në Pegazin e Odilon Redonit.
thumb|[[Bellerophon on Pegasus spears the Chimera, on an Attic red-figure epinetron 425–420 BC]]
Mitologjia greke
Argonautët
Edhe pse Apollonius shkroi poemën e tij në shekullin e 3 pes, kompozimi i tregimit të Argonauts është më herët se Odisea, i cili tregon familjaritet me shfrytëzon të Jason (e përhumbur i Odiseut mund të ketë qenë themeluar pjesërisht në të). [55] Në kohet e lashta e ekspeditës ishte konsideruar si një fakt historik, një incident në hapjen e Detit të Zi në tregtinë dhe kolonizimi grek. [56] Ai ishte gjithashtu shumë popullor, duke formuar një cikël në të cilën një numër i legjendave lokale u bë e bashkangjitur. Historia e Medea, në veçanti, të kapur imagjinatën e poetëve tragjike. [57]
Mi pecado
Përmbledhje
Tina Romero - Asunción Torres "Chona"
Mitologjia greke
Shtëpia e Atreusit dhe Cikli Theban
Në mes te luftës së Argos dhe asaj Trojane, ekzistonte një brez i njohur vetëm për krimet e tij të tmerrshme. Kjo përfshin veprat e Atreusit dhe Thyestesit ne Argos. Pas legjendes së shtëpisë se Atreusit(një nga dy dinastitë kryesore heroike me shtëpinë e Labdacus-it) fshihet problem I transferimit të pushtetit dhe të modelit autokton të marrjes së pushtetit. Binjakët Atreus dhe Thyestes, bashkë me pasardhësit e tyre, luajtën rolin kryesor në tragjedinë e transferimit te pushtetit ne Mycenae.
Mi pecado
Përmbledhje
Magda Karina - Delfina "Fina" Solís
Mitologjia greke
Shtëpia e Atreusit dhe Cikli Theban
Cikli Theban merrej me ngjarjet lidhur veçanërisht me Cadmus-in, themeluesin e qytetit, dhe më vonë me veprat e Laius-it and Oedipus-it në Thebe; një rrjesht historish që çuan perfundimisht ne plaçkitjen e atij qyteti në duart e Shtatë Kundër Thebe-s dhe Epigoni.(Nuk është e ditur nëse 7 Kundër Thebe-s u shfaqën në epikat e hershme.) Për sa i përket Oedipus-it, të dhënat e hershme epike e bëjnë atë sundimtar të vazhdueshëm ne Thebe pas zbulimit që Iokaste ishte e ëma e tij, dhe si rrjedhojë martohet me një grua te dytë e cila bëhet mamaja e fëmijëve të tij – shumë më ndryshe sesa na është treguar ne historitë përgjatë tragjedisë.(prsh. Sophocles’ Oedipus the King) dhe të dhënave më të vona mitologjike.
Mi pecado
Përmbledhje
Ricardo Franco - Miguel Mendizabal Molina
Úrsula Prats - Matilde Molina vda. de Mendizabal
Gilberto de Anda - Fidel Cruz
Antonio Medellín - Modesto Flores
Sergio Reynoso - Ernesto Mendizabal
Dacia Arcaráz - Irene Valenzuela
Rafael Goyri - Simón Méndez
Jackie Garcia - Blanca "Blanquita" Quiroga
Gabriela Carrillo- Teresa "Tere" Roura Valdivia
María Prado - Doña Rita López
Amparo Garrido - Doña Socorro
Diego Amozurrutia - Josué Huerta Aldama / Josué Córdoba Aldama
Aldo Gallardo - Manuel Solís
Ana Laura Najot - Toña
Daniela Aedo - Lucrecia Córdoba Pedraza (Niña)
Adriano Zendejas - Julián Huerta Aldama (Niño)
Robin Vega - Josue Huerta Aldama (Niño)
Alejandro Cervantes - Manuel Solis (Niño)
Diego Velásquez - Cesar Cordoba Pedraza (Niño)
Claudio Báez - Luciano Ordorica
Laura Carmine - Lola.
Sortland
Sortland është një komunë në qarkun Nordland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 722 km² dhe popullsi 9509 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Harmonia
thumb|235px|right|Statue of Harmonia in the [[Harmony Society gardens in Old Economy Village, Pennsylvania.]]
thumb|Polynices giving Eriphyle the necklace of Harmonia. Attic red-figure oinochoe, ca. 450–440 BC. Found in Italy.
Harmonia (Ἁρμονία) - bija e Aresit, zotit të luftës dhe hyjneshës Afërdita, gruaja e mbretit të parë të Kadamit, mbretit të Tebës.
Ka jetuar gjatë në lumturi, mirëpo, fati nuk ka qenë i mëshirshëm që në pleqëri t'i gëzohet lumturisë së fëmijëve të saj. Vajzat Semelën dhe Inën nga xhelozia ia ka vrarë hyjnesha Hera, dhe më vonë e ka humbur edhe nipin Akteonin, i cila ka rënë viktimë e hyjneshës Artemida. Nga pikëllimi për këtë humbje së bashku me burrin e vet e braktis Tebën dhe shkon në vend të huaj. Kur njëherë Kadmi, në Ilironë e largët, meditonte pse zotërat i kanë dënuar ashtu, u kujtua se me rastin e themelimit të Tebës e ka mbytur gjarprin e shenjtë të zotit Ares, i cili ia ka vrarë shokët, dhe padashur ofshani më me dëshirë që vetë të jetë gjarpër i tillë se sa kështu të vuajë edhe më tutje. Posa tha kështu, trupi iu zgjat, këmbët iu ngjitën dhe kështu u shndërrua në gjarpër. Kur pa këtë Harmonia filloi të vajtojë pse zotërat më parë atë nuk e shndërruan në gjarpër. Zotërat menjëherë ia plotësuan dëshirën.
Sør-Odal
Sør-Odal është një komunë në qarkun Hedmark, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 571 km² dhe popullsi 7589 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Rea
thumb|left|125px| Rhea rides on a lion, Pergamon Altar, [[Pergamon Museum, Berlin.]]
thumb|left|125px| In the dry stone [[Cyclopean masonry of the Lion Gate of the Mycenae acropolis, the pillar flanked by lions represents the deity.]]
Rea (Ῥέα, Rhea ose Ops) - gruaja e Titanit Kron, nëna e hyjneshave Hestia, Demetra dhe Hera dhe e zotërave Had, Poseidon dhe e zotit suprem, Zeusi.
Rea rrjedh prej të njëjtëve prindë sikurse edhe burri i saj, Kroni. I ati i saj ishte zoti i qiellit, Urani, ndërsa e ëma, Gea, hyjnesha e tokës. Nuk u gëzua fort për fëmijët e vet as që kënaqej me ta, sidomos jo në kohën kur Kroni ishte sundimtar i gjithësisë. Në të vërtetë, bashkëshorti i saj, posa lindin, secilin pa marrë parasysh se kend, i gëlltiste. Kjo ishte mënyra më e rnirë për ta penguar kryengritjen eventuale kundër tij. Në të vërtetë edhe vetë ishte ngritur kundër babait të vet dhe e rrëzoi nga pushteti, prandaj me të drejtë frikësohej se edhe djemt e tij do ta ndjekin këtë shembull. Kështu pesë i kishte futur në barkun e vet dhe përgatitej që ta përbinte edhe të gjashtin që Rea e priste për ta lindur. Por kjo nuk ndodhi: Rea u këshilua me nënën e vet Genë dhe tinëzisht shkoi në Kretë, ku në shpellën e thellë të malit Diktis e lindi të birin, të cilin e pagëzoi me emrin Zeus. Kronit ia tregoi një gur të gjatë, të mbështjellë në mënela, të cilin e përbiu së bashku me shpërgaj, ndërsa Zeusi në Kretë rritej i qetë nën mbrojtjen e nimfave Adrastës e Idës dhe të demonëve Kuretë. Kur u rrit, frika e Kronit u plotësua: Zeusi u ngrit kundër tij, e detyroi që nga barku i vet t'i kthejë të gjithë fëmijët e gëlltitur dhe pas luftës së ashpër dhjetëvjeçare e mori pushtetin në duar të veta. Rea e fitoi satisfaksionin: Zeusi u bë zot suprem dhe sunduies i qiellit dhe i tokës. Hyjnesha të pushtetshme u benë edhe bijat e saj, Hera, Demetra dhe Hestia.
Ndonëse Rea ishte e ëma e zotit suprem, grekët nuk i shprehnin ndonjë resspekt të posaçëm. Poashtu nuk është konstatuar me siguri se a ka pasur tempujt të ngritur për nderë tësaj. Më vonë, nën ndikimn e kulteve lindore, e kanë njësuar me Kibelën, hyjneshën e Azisë së Vogël. Romakët e kanë adhuruar me emrin Rea ose Ops dhe më vonë me të u shkri me Kibelën. Në fillim e kanë konsideruar grua të Saturnit, zotit të mbjelljeve, të bujqësisë dhe të vreshtarisë. Kur Saturni u njësua me Kronin grek, Opsa u njësua me gruan e tij, Rean, kurse emri i saj e fitoi trajtën gjegjëse latine, Rhea.
Përveç hyjneshës Rea nga mitet romake dimë edhe për priftëreshën Rea. Me Heraklin ka pasur djalin, Aventin, i cili u bë mbret në Alba.
Rean greke e njohim nga një numër i pakët i pikturave në vaza, nga relievet dhe skulpturat më të vogla. Paraqitja më e famshme figurative e saj sot është nga frizi jugor i elterit të Zeusit nga Pergami (e vitit 180-160 para e.s., sot në Muzeun Shtetëror të Berlinit Lindor).
Emrin e hyjneshës Rea, që shumë shpesh e gjejmë në skulptura me vlera mesatare, e mban edhe njëra prej satelitëve të Saturnit. Në saje të astronomëve mbeti kështu në qiell në shoqërinë e burrit të vet edhe pas zhdukjes së qiellit të miteve antike.
Mali Diktis, në të cilin Rea e gjet strehimin duke ikur prej Kronit, gjendet në pjesën lindore të Kretës, mbi fshatin Psikro (Psychro). Shpella ka shumë etazhe, hyrjen e ngushtë dhe është tejet e gjerë. Çdo vjet me mijëra turistë nga gjithë bota vijnë për ta vizituar vendlindjen e Zeusit si dhe për arsye se shikimi nga mali Diktis, i cili ngritet mbi sipërfaqen e detit në lartësi prej 2000 m. vërtet është aq i bukur sa që i tejkalon të gjitha parafytyrimet. Kjo vlen edhe per malin Ida, në pjesën qendrore të Kretës, që ishte vendqendrimi i dashur i Zeusit. Në shpellën e atjeshme janë gjetur mbeturinat e begatshme arkeologjike të kohës mitologjike.
Vilajeti i Janinës
250px|parapamje|Vilajeti i Janinës 1900 Vilajeti i Janinës, ishte një ndarje administrative e nivelit të parë (vilajet) e Perandorisë Osmane, e themeluar në 1867. Në fund të shekullit të 19-të, thuhet se kishte një sipërfaqe prej 18,320 km katror. Ajo u krijua nga bashkimi i pashallëkut të Janinës dhe pashallëkut të Beratit me sanxhaqet e Janinës, Beratit, Gjirokastrës, Prevezes, Tërhallës dhe Kosturit. Kosturi më vonë u degradua në kaza dhe u kufizua me Vilajetin e Manastirit dhe Tërhalla iu dha Greqisë në 1881. parapamje| Një hartë që tregon ndarjet administrative të Perandorisë Osmane në 1317 Hixhri, 1899 Gregorian, duke përfshirë Vilajetin e Janinës dhe sanxhakët e saj.
Ndarjet administrative
Sanxhakët e Vilajetit:
Lëvizja Kombëtare Greke në Epir
parapamje| Institucionet arsimore në Vilajet (1908): e kuqe për greqisht, vjollcë për rumanisht, blu për italisht parapamje| Harta osmane e pjesës jugore të Vilajetit (1896) Megjithëse një pjesë e popullsisë vendase kontribuoi shumë në Luftën e Pavarësisë së Greqisë (1821–1830), rajoni i Epirit nuk u bë pjesë e shtetit grek në atë kohë. Në vitin 1878 shpërtheu një rebelim me revolucionarët, kryesisht epirotët, duke marrë nën kontroll Sarandën dhe Delvinën. Megjithatë, ajo u shtyp nga trupat osmane, të cilët dogjën 20 fshatra të rajonit.
Në vitin pasardhës, popullsia greke e rajonit të Janinës autorizoi një komitet për të paraqitur para qeverive evropiane dëshirën e tyre për bashkim me Greqinë.
Në vitin 1906 u themelua organizata Shoqëria Epirote nga anëtarët e diasporës epirote, Panagiotis Danglis dhe Spiro Milo, që synonte aneksimin e rajonit në Greqi duke furnizuar grekët vendas me armë zjarri.
Rilindja Kombëtare Shqiptare
Vilajeti i Janinës ishte një nga qendrat kryesore të jetës kulturore dhe politike të shqiptarëve që jetonin në Vilajetin e Janinës dhe Vilajetin e Manastirit. Një nga arsyet më të rëndësishme ishte ndikimi i arsimit dhe kulturës greke të shkrimtarëve shqiptaro-jugor që morën në shkollën e famshme greke të Janinës, Zosimea. Abdyl Frashëri, ideologu i parë politik i Rilindjes Kombëtare Shqiptare ishte një nga gjashtë deputetët e Vilajetit të Janinës në Parlamentin e parë osman në vitet 1876–1877. Abdyl Frashëri, nga Frashëri, Shqipëria moderne, së bashku me Mehmet Ali Vrionin nga Berati dhe disa anëtarë të komunitetit shqiptar të Janinës, themeluan Komitetin Shqiptar të Janinës në maj 1877. Frashëri luftoi kundër vendimeve të Traktatit të Shën Stefanit. Megjithatë, Lidhja e Prizrenit, ishte kryesisht shqiptare myslimane, ndërsa të krishterët ortodoksë vendas ndjenin më shumë simpati ndaj çështjes greke.
Fundi i sundimit osman
Gjatë Revoltës Shqiptare të vitit 1912 Vilajeti i Janinës u propozua si një nga katër vilajetet që do të përbënin Vilajetin Shqiptar. Qeveria osmane i dha fund revoltave shqiptare duke pranuar pothuajse të gjitha kërkesat e kryengritësve shqiptarë më 4 shtator 1912, që përfshinte formimin e vilajetit më vonë në 1912.
Pas Luftës së Parë Ballkanike të 1912-1913 dhe Traktatit të Londrës, pjesa jugore e vilajetit, duke përfshirë Janinën, u përfshi në Greqi. Greqia kishte pushtuar edhe Epirin e Veriut gjatë Luftërave Ballkanike, por Traktati i Bukureshtit, i cili përfundoi Luftën e Dytë Ballkanike, ia caktoi Epirin e Veriut Shqipërisë.
Demografia
Ka pasur një sërë vlerësimesh për përkatësinë etnike dhe fetare të popullsisë vendase. Perandoria Osmane klasifikonte dhe numëronte qytetarët e saj sipas fesë dhe jo etnisë, gjë që çoi në regjistrime joefikase dhe mungesë klasifikimi të popullsive sipas grupeve të tyre etnike. Vilajeti ishte i banuar kryesisht nga shqiptarët dhe grekët, ndërsa fetë kryesore ishin Islami dhe Ortodoksia e Krishterë.
Sipas Michail Sakellariou, me një popullsi totale prej 550,000, grekët ishin më të shumtët me 300,000, shqiptarët të dytët me 210,000, dhe kishte gjithashtu 25,000 arumunë dhe 3,000 hebrenj. Sanxhakët e Janinës, Prevezës dhe Gjirokastrës ishin kryesisht grekë, sanxhaku i Igumenicës (atëherë Gümeniçe, Reşadiye midis 1909 dhe 1913 për nder të Mehmet V, Sulltanit Osman) kishte një shumicë të vogël grekësh dhe ai i Beratit në veri ishte kryesisht shqiptar.
Sipas Sir Hamilton Alexander Rosskeen Gibb në 1895 ka pasur rreth 224.000 myslimanë. Popullsia ortodokse përfshinte rreth 118.000 grekë dhe rreth 129.500 shqiptarë dhe popullsia hebreje arrinte në 3.500 veta. Sipas Zafer Golen dy të tretat e popullsisë ishin myslimanë shqiptarë, ndërsa sipas Dimitrios Chasiotis shek. 419,403 nga popullsia e përgjithshme ishin grekë, së bashku me 239,000 turq dhe shqiptarë, dhe 6,000 hebrenj. Lontos vlerësoi se 3/4 e popullsisë ishin të krishterë.
Kadmi
thumb|200px|Cadmus from "Promptuarii Iconum Insigniorum". Kadmi (Κάδμος, Cadmus) - i biri i Agenorit, mbretit të Sidonit dhe gruas së tij Telefasës, themelues i Tebës në Beoti.
Rininë e kaloi në Sidon, në bregun lindor të detit Mesdhe, në mesin e vëllazërve Fenikës, Kiliks, Tas dhe motrës Europa. Një ditë në mënyrë të pashpjegueshme u zhduk Europa dhe Agenori u urdhëroi djemëve që të nisen për ta kërkuar, duke iu kërcnuar me vdekje por mos të kthehen deri sa mos ta gjejnë. Feniksi dhe Kiliksi së shpejti hoqën dorë nga kjo dhe u vendosën në vendin e parë që u pëlqeu. Kadmi vazhdoi kërkimin, por motrën nuk e gjet, sepse e kishte rrëmbyer dhe fshehur vetë Zeusi, zoti suprem. Nga frika prej babës edhe Kadmi vendosi që të mbesë në vend të huaj dhe me shokët që e përcillnin shkoi në Delfe për të pyetur për këshillë orakullin e atëhershëm për vendin se ku të vendoset. Zoti Apollon, me gojën e Pitisë, i tha që të udhëtoj deri sa mos ta gjejë lopën me pullë të bardhë në ballë e cila ende nuk e kishte njohur zgjedhën dhe, ku të shtrihet ajo lopë, aty le ta ndërtojë kështjellën dhe të themelojë qytetin.
Kadmi e dëgjoi këshillin e Apollonit, por siç u tregua, lopa nuk e kish¬te zgjedhë vendin fatlum për qytetin e ri. Aty nuk kishte pasur ujë, prandaj Kadmi nuk ka mundur që t'ua ofrojë flijimin gjegjës zotërave. Andaj i dërgoi shokët e vet në pyll për të gjetur burim. Këtë e gjetën në një shpellë të thellë, por nuk munden të marrin ujë, sepse në shpellë jetonte gjarpri i madh me kokë dragoi i cili i shkyente posa i shihte. Pas pritjes së kotë Kadmi u nis për t'i kërkuar. Kur i gjet dhe pranë tyre e vërejti gjarprin, menjëherë kuptoi se çka ka ndodhur. Pa u hamendur çoi heshtën dhe menjëherë hudhet në të dhe pas betejës së rëndë e vret. Siç u tregua më vonë, ky ishte gjarpri i Aresit, zotit të luftës.
Pastaj me ndihmën e ushtarëve u ndërtoi Kadmenë, kështjellën me shtatë dyer, të rrethuar me muret e larta dhe qytetin që e quajti Teba. Banorëve që i vendosën aty ua dha ligjet e urta dhe të drejta,ndërsa prej burrave e krijoi ushtrinë e pamposhtur, komandantët e të cilave u bënën ushtarët e lindur nga dhëmbët e dragoit. Pastaj u martua si mbret i fuqishëm dhe i pasur: për grua ia zgjodhën vetë zotërat Harmoninë, bijën e bukur të Aresit dhe të Afroditës dhe vetë morën pjesë më dasmën e tyre.
Por zotërat janë tekanjozë dhe më tekanjozi ndër ta është Aresi, zoti i luftës. Ndonëse ka qenë vjehrri i Kadmit dhe gjyshi i fëmijëve të tij,nuk ka mundur t'ia falë vrasjen e gjarprit të tij të shuguruar dhe nuk ia dëshironte të mirën. Edhe hyjnesha Artemida e cila me kohë nuk i ka pasur llogaritë e spastruara me Afroditën, hyjneshën e bukurisë dhe të dashurisë, i sillte Kadmit kokëçarje dhe pikëllim. Për shkak të fajit të vogël, madje edhe të paarsyeshëm, e vrau Akteonin, nipin e tij. Kur për shkak të intrigave të hyjneshës Hera i humbi edhe Semelën dhe Inën, bijat e veta, vendosi ta braktisë Tebën dhe me Harmoninë shkoi në Iliri.
Kadmi nuk ka mundur ta kuptojë shkakun e fatit të vet të kobshëm. Ishte sundues i drejtë dhe i guximshëm, kujdesej për qytetin e vet dhe zotërave u ofronte flijime të begatshme. Kur njëherë, në Iliri, mendonte mbi të gjitha këto, i ra ndërmend gjarpri i Aresit. Dhe tha: "Poqëse kjo është për shkak të gjarprit, atëherë më mirë është dashur që zotërat të më kishin shndërruar mua vetë!" Dhe po sa tha këte, trupi iu Zgjat, këmbët iu ngjitën, gjuha iu nda. Prej fjalëve me të cilën e thirrte Harmoninë për ta përqafur për herë të fundit, i mbeti vetëm fërshëllima e gjarprit. "O zotëra, më mirë të më kishit shndërruar mua në gjarpër!" klithi Harmonia. Dhe zotërat të cilët përndryshe nuk nguteshin t'i plotësonin lutjet e njerëzve vdekatarë, menjëherë i dhanë fund tragjedisë. Në shembëlltyrën e gjarprit e përfunduan jetën e themeluesit të fisit mbretëror teban - themeluesit të Tebës, qytet me shtatë dyer.
Në burimet greke miti mbi Kadmin është ruajtur në verzione të ndryshme. Sot e njohim në trajtën të cilën ia ka dhënë poeti romak Ovidi, në Metamorfozat. Ngjarjet nga miti janë ruajtur sidomos në piktura në vaza, p.sh. Beteja e Kadmit me dragoin katërmbëdhjetë herë, Martesa e Kadmit dhe Harmonisë në ekzemplarët tejet të lashtë dy herë (për nga koha përafërsisht nga fillimi i shek VI para e.s. dhe sot gjendet në Luvër të Parisit dhe në Universitetin e Gottingenit). Interesin që ia kushtuan artistët, në kohën e fundit e kanë marrë historianët dhe arkeologët. Sikurse edhe në mitin për Pelopsin në të e gjejmë dëshminë e hipotezës në çdo mënyrë, se një pjesë e grekëve në atdheun e sotëm është vendosur nga Azia e Vogël. Kuptohet se kjo është vetëm hipotezë. Mirëpo, gërmimet më të reja në Kadme, në qendrën e Tebës së sotme (Thivai i sotëm) i kanë nxjerrë në dritë vulat me shkrimin me kuja të tipit të Azisë së Vogël të lashta gati tre mijë vjet. Kujtimi në mitin për Kadmin nuk është zhdukur deri më sot: për punën që sjell humbje thuhet edhe sot: "mbjellja e dragoit".
Sør-Varanger
Sør-Varanger është një komunë në qarkun Finnmark, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 3968 km² dhe popullsi 9500 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Mozaiku i Tiranës
Mozaiku i Tiranës është i vetmi monument arkeologjik brenda territorit të qytetit të Tiranës. Në vitin 1972, gjatë punës për ndërtimin e pallateve të bllokut “Partizani” në lagjen nr. 9 të qytetit të Tiranës, u zbuluan rrënojat e një ndërtese antike, njëri nga ambientet e të cilit ishte i shtruar me mozaik.
Historiku
Sipas autorëve, kemi të bëjmë me një qendër fshatare të shekujve të parë pas Krishtit që në fillim të shek. III u zëvendësua me një vilë fshatare (rustica). Salla me mozaik e pajisur dhe me një absidë ishte ambienti kryesor i saj. Autorët mendojnë edhe që në shek. V-VI vendin e vilës e zuri një bazilikë paleokristiane. Pjesa e gërmuar e monumentit u rrethua dhe u vu në mbrojtje nga Instituti i Monumenteve të Kulturës (IMK). Gjatë viteve 2003-2004 punimet e sistemimit të rrugëve dhe instalimeve të ndryshme të bllokut “Partizani” zbuluan pranë rrethimit të monumentit pjesë të tjera të kompleksit. Më kryesoret këtu ishin vaskat e fermentimit të mushtit të rrushit, por edhe pjesë të tjera muresh në dy pika të ndryshme.
Përshkrimi
Brenda këtij kompleksi u zbuluan tre stela varresh të periudhës romake. Gërmimet e fundit përforcuan mendimin se kemi të bëjmë me një vilë fshatare, ndërkohë që nuk është gjetur asnjë e dhëne për transformimin në bazilikë paleokristiane të mbështetur nga autorët e gërmimit të parë të viteve ’70. Në mënyrë konvencionale, siti arkeologjik është emërtuar dhe njihet me emrin “Mozaiku i Tiranës”.
Lise Meitner
Lise Meitner lindi më 17 nëntor 1878 në Vjenë dhe vdiq më 27 tetor 1968 në Cambridge. Ishte kimiste dhe fizikane nuakleare austro-suedeze.
Joseph Priestley
thumb|Joseph Priestley