cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jon Kabat-Zinn
Karriera
MBSR-ja e Kabat-Zinn filloi të marrë njoftim në rritje me botimin e librit të tij të parë, Full Catastrophe Living: Use the Wisdom of Your Body and Mind to Face Stres, Pain and Illustry (Delta, 1991), i cili dha udhëzime të hollësishme për praktikën. Pastaj, në vitin 1993, puna e tij në Klinikën e Uljes së Stresit u paraqit në PBS special Healing and the Mind të Bill Moyers, duke nxitur interes të gjerë në MBSR dhe duke ndihmuar për ta bërë Kabat-Zinn të famshëm kombëtar. Më 1994, libri i dytë i Kabat-Zinn, me titull Wherever You Go, There You Are, u bë më i shitur kombëtar. Në pjesën e fundit të viteve 1990, u hapën shumë klinika MBSR, qoftë si qendra të pavarura ose si pjesë e programit të mjekësisë holistike të një spitali.
Hulumtimi nga Kabat-Zinn përfshin efektin e MBSR në psoriazë, dhimbjen, ankthin, funksionimin e trurit dhe funksionin imunitar.
Ai është një anëtar i bordit të Mind and Life Institute, një grup që organizon dialog midis Dalai Lama dhe shkencëtarëve perëndimorë.
MBSR është përshtatur për përdorim nga ushtria amerikane për të përmirësuar "efektivitetin operacional" të luftëtarëve, siç duket me miratimin e Kabat-Zinn, i cili ka provokuar disa polemikë midis praktikuesve të mendjes.
Kabat-Zinn është Profesor i Mjekësisë Emeritus në Shkollën Mjekësore të Universitetit të Masaçusets.
Jeta personale
Kabat-Zinn është martuar me Myla Zinn, vajzën e Roslyn dhe Howard Zinn. Ata kanë tre fëmijë të rritur.
Kabat-Zinn u rrit në një familje jo-praktike hebreje. Ai ka deklaruar se besimet e tij që rriteshin ishin një shkrirje e shkencës dhe artit. Edhe pse ai është "trajnuar në Budizëm dhe mbështet parimet e tij", ai kundërshton etiketën e "Budizmit", duke preferuar "të zbatojë mendjen brenda një kornize shkencore sesa një kornizë fetare".
Qarku Arles
Qarku i Arles është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Bouches-du-Rhône.
Stefan Lasko
Stefan Lasko ka lindur më 2 shtator 1900 në Malëshovë. Në vitet 1930-ta emigroi në SHBA, ku më 20 qershor 1949 u hirotonis prift nga Fan Noli në kishën e Shën Gjergjit në Boston. Me kërkesën e Imzot Fan Nolit, i cili në atë kohë ishte i sëmurë rëndë dhe dëshironte që të linte një pasardhës, në vitin 1965 Stefan Lasko u dërgua në Shqipëri për tu bërë episkop. Stefan Lasko u dorëzua në gradën episkopale më 20 mars të vitit 1965 në kishën e Shën Spiridhonit në Durrësit, nga Sinodi i Shenjtë Shqiptar, i përbërë prej Kryepeshkopit të Gjithë Shqipërisë Paisit, Peshkopit të Beratit Kirillit dhe Peshkopit të Gjirokastrës Damianit. Stefan Lasko ishte hierarku i fundit që u dorëzua në gradën episkopale në Shqipëri, sepse më pas vijoi persekutimi ndaj fesë. Pas vdekjes së Nolit, Stefani udhëhoqi shqiptarët ortodoksë të Amerikës duke dorëzuar priftërinj shqiptarë, siç ishin atë Artur Liolinin dhe peshkopi Nikon. Më 14 tetor 1971, Peshkopi Stefan udhëhoqi shumicën e famullive shqiptare në Kishën Ortodokse në Amerikë.
Stefan Lasko ndërroi jetë më 30 prill 1975 në Boston. Ceremonia funerale u zhvillua në Katedralen Ortodokse Shqiptare të Shën Gjergjit në Boston. Ai u varros pranë varrit të Fan Nolit në varrezat e Forest Hillsit të Bostonit.
Raffaello Sanzio Morghen
parapamje|387x387px| [[Xhovani Bokaço|Giovanni Boccaccio nga Morghen, pas Vinzenzo Gozzoni.]] Raffaello Sanzio Morghen (19 qershor 1758 - 8 prill 1833) ishte një gdhendës italian.
Jeta
Ai lindi në Napoli, në një familje gjermane të gdhendësve. Ai i mori udhëzimet e tij të hershme nga babai i tij, i cili ishte poashtu një gdhendës; por, për të marrë një trajnim më të përparuar, ai u vendos si nxënës nën Giovanni Volpato të famshëm. Ai e ndihmoi këtë mjeshtër në gdhendjen e fotografive të famshme të Raphaellit në Qytetin e Vatikanit, dhe shtypi i cili përfaqëson mrekullinë e Bolsena është shkruar me emrin e tij. Ai u martua me vajzën e Volpato dhe, duke qenë i ftuar në Firence për të gdhendur kryeveprat e Galerisë Firenze, ai u largua atje me gruan e tij në 1782. Reputacioni i tij tani u bë aq i madh sa i nxiti artistët e Firences ta rekomandonin atë te duka i madh si një person i aftë për të gdhendur Darkën e Fundit të Leonardo da Vinçit ; përveç, megjithatë, nga gjendja e rrënuar e vetë fotos, vizatimi i bërë për Morghen ishte i padenjë për origjinalin, dhe shtypja, si pasojë, edhe pse një prodhim i admirueshëm, nuk arrin të përçojë një ide të saktë të stilit dhe meritës së Leonardos. Fama e Morghen, megjithatë, u shtri shumë shpejt në Evropë; dhe Instituti i Francës, si një shenjë e admirimit të tyre për talentet e tij, e zgjodhi atë një bashkëpunëtor në 1803. Në 1812 Napoleoni e ftoi atë në Paris dhe i kushtoi vëmendjet më lajkatare. Ai vdiq në Firence. Ai është varrosur në Kishën e Santa Croce në Firence.
Punimet
parapamje| Gdhëndja e Morghenit në portretin e kuajve të Anthony van Dyck të Francisco de Moncada, Marquess of Aytona, datuar më 1793 Një listë e punëve të artistit, botuar në Firence më 1810, përmbante 200 kompozime; numri u rrit më pas në mënyrë të konsiderueshme. Përveç atyre të përmendura më lart, më të dukshmet përfshijnë gravurat e tij të Shpërfytyrimit të Rafaelit, Mary Magdalene nga Murillo,  Kreu i Shpëtimtarit nga Da Vinci, Guido Reni 's Aurora, Poussin ' s Vallja në muzikën e kohës dhe fluturimi në Egjipt, Konkursi i Gjuajtjes me Hark të Domenichinos i Dianës dhe nimfave të saj, Portreti i Van Dyck i Francesco de Moncada dhe portrete anonime të Dante, Petrark, Leonardo, Ariosto, Tasso dhe burrave të tjerë të famshëm. Ato përfshijnë gjithashtu gravura të Tezeut dhe Minotaurit të Antonio Canova dhe të njëjtin monument të skulptorit për Papën Klementi XIII.
Printimet e tij vështirë se kanë ruajtur reputacionin që ata gëzonin gjatë jetës së artistëve. Megjithëse ekzekutohen me kujdes dhe me delikatesë, ata janë disi mekanikë dhe dëshirojnë forcë dhe frymë. Giovanni Folo i Bassano ishte një nxënës i Volpato, pastaj nxënës i Morghen. Giovacchino Cantini ishte gjithashtu një nxënës i Morghen.
Gonnoscodina
Gonnoscodina (Gonnoscodìna) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 8.82 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 112 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 477 banorë.
Shul
parapamje|Duke hapur një shul Një shul është një lloj fiksuesi mekanik që bashkon dy (ose më shumë) objekte ose sipërfaqe duke lejuar ndarjen e tyre të rregullt. Një shul zakonisht angazhon një pjesë tjetër të harduerit në sipërfaqen tjetër të montimit.
Shuli nuk është i njëjtë me mekanizmin e kyçit së një dere ose dritareje, megjithëse shpesh ato gjenden së bashku në të njëjtin produkt.
Shulat ndryshojnë në kompleksitet nga susta fleksibël të sheshtë prej metali ose plastik, të tilla si ato që përdoren për të mbajtur të mbyllura kutitë e veglave elektrike prej plastike të derdhura me fryrje, deri te shulat me shumë pika të përdorura për të mbajtur të mbyllura dyert e mëdha.
Mosha e bardhë (dramë)
"Mosha e bardhë" është një dramë në tri akte, shkruar nga Dritëro Agolli dhe botuar në vitin 1975 nga Shtëpia Botuese Rilindja (OPGBG) në Prishtinë. Libri ka 100 faqe me madhësi 19 cm.
Trimi i vegjëlisë Tafil Buzi
Trimi i vegjëlisë Tafil Buzi : (1792-1844), me autor Mexhit Kokalari. Botuar në Tiranë nga "Medaur", në vitin 2004. Libri ka 62 faqe. ISBN 99927-967-0-7
Gjitonia
Gjitonia është një formë e bashkëjetesës grupore dhe e bashkëpunimit social të konsoliduar dhe sot pak e pranishme në të gjithë trevën historike arbëreshe. Ajo ndryshon nga "rione" tipike italiane për arkitekturën urbane dhe kontributin social.
Etimologjia
Gjitonië vjen nga bashkimi i fjalëve gjindë tonë (ose në një version tjetër do të rrjedhë nga të gjithë tanë 'të gjithë tanët'), dhe përbëhet nga dy fjalë: Gji që tregon 'popullin'. ' dhe tonië që do të thotë 'njerëz që janë në gjendje të bëjnë tonet e pesë shqisave të vibrojnë në mjediset e tyre të jetesës dhe të konfirmojnë përkatësinë e tyre nëpërmjet metrikës idiomatike'.
Fjala gjitonìa është një fjalë komplekse që përmban vlera shoqërore të nxjerrjes prindërore të familjes së gjerë të lashtë Arbëreshë; fjalë për fjalë nga shqipja gjitonìa, gjit / ngjit ose 'lagje' ose 'fqinj', në mënyrë të detajuar fjala shqipe mesjetare, përdoret nga arvanitët, ose nga ato popullsi shqiptare të vendosura në Greqinë e sotme, ndërsa është më pak e përhapur, ose në raste të tjera të zhdukura, në Shqipëri (ose 'vendi i pesë shqisave', gjitonë është "fjalë për fjalë e kundërta e lagjes autoktone"). Origjina e gjitonisë në vendet e Italisë jugore është e lidhur me tre elementë themelorë të një lloji material: gardhi që kufizon hapësirën e ndarë nga familja, shteti ose shtëpia, vendi i takimit dhe strehimi material dhe kopshti botanik, vendi i farmacisë. Një udhëtim në vendet e rajonit historik.
Aspekti arkitektoniko-urban
majtas|parapamje| Uno scorcio di Civita, në Kalabri parapamje| Një gjitonì (un vicinato) a Piana degli Albanesi, në Sicili Ndryshe nga rrethet, "gjitoniet" janë grumbullime të vogla shtëpish shpesh të lidhura me njëra-tjetrën (shpesh kuptohet si pjesa më e vogël e strukturës urbane) (megjithatë, duke qenë se përfaqëson një fenomen social historikisht kompleks dhe pasi përfaqëson një model mesdhetar, ky përkufizimi nuk i gjen të gjithë entuziastët dhe studiuesit unanim). E veçanta është në konstituimin e shtëpive të vogla që zakonisht ndërtohen në një gjysmërreth, në krah të një shtëpie "nënë" të quajtur "shtëpi madhështore" dhe të gjitha shohin një shesh të vogël ose hapësirë të hapur. Gjitonia ndryshe nga lagjja që bashkon njerëzit në kuptimin e ndërtuar, përfaqëson një model social që përshkon atë që mund të gjendej në lagjen autoktone. Struktura sociale është e huaj për arkitekturën tipike të qendrave italiane. “Gjitonitë” e ndryshme lidhen me njëra-tjetrën me rrugica të vogla dhe të ngushta, aq sa është e vështirë qasja në to me makinë dhe kjo kohët e fundit ka penalizuar qendrat historike duke favorizuar komplekset e mëdha të banimit.
"Gjitonia" perfaqeson per arbereshet, arberit apo arbanonët vendin e rrënjes se fondit të gjerë familjar, e ka origjinen si pasoje e rritjes se grupit qe nuk i kalonte njezet elemente, gjë që rezultoi ne kete emer dhe është. përsëritur sa herë që grupet e krijuara arrinin numrin e ndarjes. për këtë fenomeni gjeneronte vazhdimisht kërkimin e stokut origjinal dhe për t'u bërë pjesë e tij, ishte e nevojshme të siguroheshin një sërë elementesh të kujtesës historike që mund të garantonin origjinalitetin e dinastisë. për këtë arsye gjitonia është vendi i pacaktuar brenda të cilit perceptohen tingujt dhe afërsia e një identiteti të shpërndarë dhe që takohet për të ndarë momentet dhe vështirësitë që ka rezervuar jeta për ne.
Në rastin e Lungros, “gjitonia” dhe qendra urbane ishin në fokus të një studimi historiko-urbanistik.
Aspekti social
parapamje| Donne di [[Shën Pali Arbëresh|San Paolo Albanese, Basilicata, lavorando la lana all'aperto nella gjitonia .]] Aspekti social i “ gjitonisë ” i referohet kryesisht një eksperience të lashtë dhe historike ku në bazë të marrëdhënieve njerëzore bashkëjetonin vlerat e mikpritjes dhe solidaritetit mes familjeve të lagjes dhe ku agregimi jetonte pa dallime të klasave shoqërore. Kryesisht për komunitetet italo-shqiptare “ gjitonia ” është një botë ku marrëdhëniet ishin aq të forta sa krijonin marrëdhënie reale familjare, aq sa shprehja në gjuhën arbëreshe është tipike. Gjitoni gjirì "(" vinato parentato ").
Ndoshta e trashëguar nga shqiptarët me origjinë, gjitonia është afër vlerave të kanùnit ("Familja, Individi dhe Mikpritja") ndonëse e ndotur dhe e ndryshuar nga zakonet ndër vite dhe zakonet vendase. Prandaj, gjitonia është bërë një vend shoqërizimi dhe ngjitjeje dijesh dhe anekdotash ose ku dikush përgatitej të mësonte një "profesion" si fillestar, por është gjithashtu një vend ku ndërthuren e shenjta dhe profane, ose ku alternohen këngët fetare. me përralla e këngë popullore.
Në mënyrë tipike, " gjitoniet " janë gjithashtu vendi ku ndizen zjarret kushtimore për shenjtorët ose ku ngrihen ndalesa për procesionet fetare; këto ngjarje trajtohen me pjesëmarrjen e gjithë lagjes si njësi.
Përdorimi i "gjysmë derës", ndarja e nevojave elementare, pjesëmarrja e gjithë gjitonisë në zi dhe gëzime janë disa nga aspektet më të dukshme sociale të këtij fenomeni që është pakësuar ndër vite me shpopullimin e komuniteteve arbëreshe. . Në Lungro, për shembull, për ta bërë më të theksuar kuptimin e " gjitonisë ", lagjja dikur (dhe në disa raste edhe sot) mblidhej për një mate (një pije argjentinase e importuar nga emigrantët Lungresi).
Kohë moderne
Vitet e fundit, për shkaqe të ndryshme si shpopullimi dhe rënia demografike në radhë të parë, paqëndrueshmëria hidrogjeologjike, shtëpitë jo tërheqëse, barrierat arkitekturore, qendrat historike të paarritshme me makina e arsye të tjera, ky fenomen dalëngadalë po zbehet; dhe këtë “dritë” e mbajnë ende gjallë vetëm të moshuarit të cilët vazhdojnë me ritet e tyre të përditshme për të mbajtur gjallë gjitoninë tradicionale arbëreshe.
Në fshatin San Basile ( CS ) që nga viti 2010, nisma " Një shtëpi në San Basile " është aktive nga administrata komunale, ose shitja e shtëpive në qendrën historike me çmime të arsyeshme për të nxitur ripopullimin, vokacionin turistik të vendit. dhe “stop” humbjen e “ gjitonies ”.
Kazuki Ganaha
(lindur më 26 Shtator 1980) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 6 ndeshje dhe ka shënuar 3 gola.
Zgjedhjet vendore në Shqipëri 2019
Zgjedhjet vendore në Shqipëri e vitit 2019 u mbajtën më 30 qershor 2019. U bojkotuan nga PD dhe LSI.
Preludi
Më, presidenti Ilir Meta dekretoi datën e zgjedhjeve vendore 2019.
Rezultati
Morën pjesë në votime 811.727 zgjedhës (pjesëmarrja 22,96%). Votat e vlefshme për kryetar ishin 766.482, ndërsa për këshillin bashkiak 761.918.
Balbins
Balbins është një komunë në Francë. Balbins bën pjesë në departamentin Isère të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 386 banorë dhe sipërfaqe 7.26 km².
Semeuse
Semeuse është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Lidhje të jashtme
Semeuse Semeuse
Teruhito Nakagawa
Teruhito Nakagawa (仲川 輝人) është një futbollist japonez.
Fernando Pessoa
Pessoa ishte një shkrimtar i frytshëm, dhe jo vetëm nën emrin e tij, sepse ai krijoi afërsisht shtatëdhjetë e pesë të tjerë. Ai nuk i quajti të gjithë këta emra pseudonime sepse mendonte se disa nuk merrnin jetë në mënyrën e tyre të vërtetë, intelektuale dhe të pavarur, dhe kështu i quante heteronime. Këto figura imagjinare nganjëherë mbronin ide ekstreme.
Rifat Qazimi-Ismajli
Rifat Qazim Ismajli lindur 1926,në Kokaj, të Gjilanit, bujk, blektor i depertuar nga sunduesit Bullgarët ne Domoroc.
Veprimtaria
Aty, Rifati pasi kishte shërbyer në grupet vullnetare shqiptare gjatë administrimit italian e gjerman në Damaroc të Kamenicës, për t'i ikur ndëshkimeve i bashkohet Batalionit kosovar të Rinisë pas shpërbërjes së rezistencës së armatosur në Frontin lindor të Kosovës juglindore. Rifati ishte djali i tretë i Qazimit Ismajlit - Kokajve(kaçak i njohur), i lindur më 1926, në fshatin Kokaj. Ai, gjatë pushtimit italian (në ditët e Shqipërisë 1941-1943), kishte ikur nga fshati prej zullumit të pushtuesve bullgarë. Rifati, me formimin e Batalionit të Rinisë Kosovare, sikur shumë atdhetarë të tjerë antifashistë, edhe ai iu bashkua radhëve vullnetare. Edhe Rifati pati fatin e këtij bataloni,shumica prej të cilëve mbetën të vrarë nga forcat çenikepartizane serbe. Ai u vra më nëntor 1944, me 6 pjesëtarë tjerë të Batalionit kosovar të rinisë, në moshën 27-vjeçe. Vrasja e tyre do të iritonte luftëtarët e këtij batalioni, që përfundoi me revolten dhe shpartallimin e (batalonit)tij të plotë dhe bashkëngjitjen me Shaban Polluzhen. Varri nuk i dihet Varret e Gjilanasve, besohet ne Drenic te Varret e gilanlijeve.
Ganimete Abazi
Ganja është një këngëtare e cila ka lind dhe është rrit në Prishtinë.. Ne vitin 2012 Nuk fshihet gëzimi i fansave të Ganimete Abazit për kthimin e saj serish në skenën tonë muzikore. Zatën kërkesa tyre e vazhdueshme bëri që ajo t’i rikthehet këngës, muzikës.Ndonëse ajo i mungoi skenës më se gjashtë vjet, por për kaq kohë të shkurtër, arriti t’jetë po ajo Ganja, veç çka edhe më e fuqishme dhe më e pëlqyer e më e dashur edhe për fansat e rinj, të cilët po adhurojnë këngën zërin e stilin e saj.Ganja është një nga zërat më të mirë në muzikën shqiptare. Andaj gjynah ishte t’mos jetë ajo në skenën muzikore, të cilës i mungoi shumë. Për këtë kemi shkruar disa herë edhe në revistën Kosovarja. Vlen të përmendim, se sa ishte larg muzikës, ajo përjetoi edhe spekulime e thashetheme, të cilat veç çka ia vështirësonin jetën.Kjo dhe bëri që Ganja të rikthehet, e që rikthimi i saj po shënon arritje të sukseseve të njëpasnjëshme. Secila këngë e saj po bëhet hit. Edhe sot këngët e saja hite, sikur edhe të hershmet, që edhe sot po janë e po dëgjohen kudo, si “xhamadani vija vija”, “çka m’ka syri”, ”magdalena”, “kallma cigaren” e shumë të tjera. Por, a harrohet kënga “Mirupafshim”, e cila bëri bum të madh kur u lansua në treg dhe këndohej gjithandej kah kishte shqiptarë në kohën e luftës.Për ata që nuk kanë informacion: Ganimete Abazi- Ganja, nuk erdhi në skenën muzikore e pa ditur, e pa shkollë dhe veç me dashjen që t’bëhet këngëtare. Ganja ka dalur qysh në moshën 5-vjeçare para publikut. Ka të kryer shkollë e mesme të muzikës, në instrumentin e pianos. Poashtu edhe fakultetin e arteve të bukura. Karrierën muzikore e filloi me grupin “Ilirët”. Si sot m’kujtohet, shumë të rinj erdhën në redaksinë e Kosovares, Ganja me Shemin me kërkesën që të shkruajmë për ta, e që ne e realizuam me kënaqësi, nga se ne veç ishim shumë të interesuar për intervistën me ta, se ishte kjo dhe kërkesë e shumë lexuesve tanë, por që nuk kishim adresë të tyre.Albumi i saj i parë “Gane Gane po çka na bane” bëri aq bum sa brenda një kohe të shkurtër u shit dhe kërkohej ribotimi i saj. Ganja ka edhe tjera albume, që për momentin nuk po më kujtohen, por pa mëdyshje jo ndër dhjetë. Dhjetë albume, shumë këngë - të paharruara, të dëgjuara me shumë kënaqësi edhe sot.Sot Ganja dhe vet po edhe në bashkëpunim me Shemin, Golden Ag, plasoi këngën “Fjalët e qiririt”, e cila arriti të jetë në top listë si dhe balada e fundit, që po e japim në portal tonin.Kush është Ganimete Abazi, pse deshi të bëhet këngëtare, çka investoi për këngën, çka e bëri që të ndahet një kohë prej skenës, e shumëçka tejet interesante për jetën e karrierën e saj Ajo prej se ka qenë e re është marr me muzikë, por famën më të madhe e ka arrit viteve të 90-ta. Ne 31 Maj 2003 "Shko n'dreq t'mallkuar" Ne 26 Nentor 2004 "U knaqem tu knaq" Ne 13 Shkurt 2005 "U mashtrove" Ne 2 Mars 2006 "Fluturoj Ne 14 Dhjetor 2006 "Dyshoj"
E më pas edhe vitet e 2000-ta i ka vazhduar suksesi, derisa ajo bëri një shkëputje për tu rikthyer sërish në skenë.Të gjithë keni menduar gjatë kohës kur Ganja pauzoi me këngë e klipe të reja se mos ndoshta ajo u martua e më nuk do të këndoj, por jo.
Teruhito Nakagawa
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Nijazi Zylfiu
Nijazi Zylfiu është profesor, pedagog dhe didakticien i shquar nga Ferizaji.
Biografia
Nijazi Zylfiu arsimin fillor e kreu në vendlindje, Shkollën Normale në Prizren, Fakultetin Filozofik, Dega e Studimeve Pedagogjike me Historinë e Artit e kreu në Shkup, ndërsa studimet pasuniversitare në Universitetin e Zagrebit. Tezën e doktoratës e mbrojti në Universitetin e Prishtinës, pranë Degës së Pedagogjisë.
Në zhvillimin e tij profesional dhe shkencor ndikoi puna e tij si mësues dhe profesor i lëndëve pedagogjike pranë Shkollës Normale në Ferizaj, ku ushtroi edhe detyrën e drejtorit të shkollës. Pastaj zgjidhet profesor i pedagogjisë pranë SHLP në Shkup. Më vonë ishte edhe drejtor i Entit Krahinor të Politikës Sociale dhe këshilltar i arsimit të lartë pranë Këshillit Ekzekutiv të Kosovës, kryetar i Lidhjes së Shoqatave të Pedagogëve të Kosovës, kryeredaktor i revistës së parë pedagogjike në Kosovë "Pedagogu", anëtar i redaksisë së revistës "Acta Defectologica", profesor i lëndëve "Didaktikë" dhe "Pedagogji shkollore" pranë Degës së Pedagogjisë të Fakultetit Filozofik të Prishtinës. Si ligjërues për lëndën "Didaktika" është angazhuar edhe në studimet pasuniversitare pranë Universitetit të Sarajevës, Dega e Pedagogjisë me Psikologji si dhe në Universitetin Shtetëror të Tetovës, po ashtu ka ligjëruar edhe në Universitetin e Jenës (Gjermani), Krakov (Poloni) dhe në vitin 2000 ishte i ftuar nga Universita Degli Studi di Bologna - Italia, Facolta di Scienze dela formazione - Departimento di Scienze dell`Educazione, ku ka ligjëruar mbi problemet socioedukative.
Dr. Nijazi Zylfiu është autor i më se 100 njësive bibliografike të botuara në Prishtinë, Shkup, Sarajevë, Zagreb, Novi Sad, Beograd, Jenë dhe Varshavë. Për qëllime të ndryshme studimore ka qëndruar, në kohëzgjatje të ndryshme, në Tiranë, Lubjanë, Zagreb, Novi Sad, Beograd, Bukuresht, Budapest, Bratisllavë, Varshavë, Krakovë, Kopenhagë etj.
Alban Ramosaj
Alban Ramosaj (lindur më 7 mars 1996) është një këngëtar, kantautor, producent dhe model shqiptar. I lindur në Holandë dhe i rritur në Tiranë, ai bëri audicionin për konkurset muzikore shqiptare X Factor Albania në 2012 dhe The Voice of Albania në 2013. Ramosaj e forcoi suksesin e tij në Ballkanin shqipfolës, pasi doli fitues i edicionit të 22-të të Kënga Magjike në vitin 2021.
Karriera
Ramosaj e filloi karrierën në moshën 16 vjeçare kur mori pjesë në edicionin e tretë të The Voice of Albania. Në Audicionet e Fshehura u prezantua me këngën "Like a Virgin" nga Madonna dhe zgjodhi Aurela Gaçe-n si trajnere. Arriti të kualifikohet deri në gjysmë-finale. Ai gjithashtu mori pjesë në "Dance With Me 3" ku fitoi vendin e dytë. Në vitin 2016, u nominua për çmimin "Kantautori më i mirë" dhe fitoi "Çmimin Tendencë" në festivalin Kënga Magjike.
Fernando Pessoa
Jeta e hershme
Pas martesës së dytë të nënës së tij, Maria Magdalena Pinheiro Nogueira, me João Miguel dos Santos Rosa, Fernando lundroi me nënën e tij për në Afrikën e Jugut në fillim të vitit 1896, për t'u bashkuar me njerkun e tij, një oficer i emëruar konsulli Portugez në Durban, kryeqyteti i ish kolonisë Britanike të Natalit. Më vonë, më 1918, Pessoa shkroi një letër në të cilën referohet: alt=|parapamje|288x288px|Vitin e fundit në Lisbonë para se të transferohej në Durban, 1894, në moshën 6 vjeç. Ekziston vetëm një ngjarje në të kaluarën e cila ka edhe përcaktueshmërinë dhe rëndësinë e nevojshme për ratifikim; kjo është vdekja e babait tim, e cila ndodhi më 13 korrik 1893. Martesa e dytë e nënës time (e cila u zhvillua më 30 dhjetor 1895) është një datë tjetër që mund ta jap me përpikëri dhe është e rëndësishme për mua, jo në vetvete, por në një nga rezultatet e saj - fakti që, njerku im duke u bërë Konsull Portugez në Durban (Natal), bëri që unë të arsimohesha atje, që ishte një rrethanë me rëndësi të madhe në jetën time, duke formuar kështu fatin tim.
Pessoa e mori arsimin e tij të hershëm në shkollën St. Joseph Convent, një shkollë e drejtuar nga murgesha irlandeze dhe franceze. Ai u transferua në shkollen e mesme Durban në Prill 1899, duke u bërë njohës i mirë i anglishtes, dhe duke zhvilluar një vlerësim për letërsinë angleze. alt=|parapamje|272x272px|Pessoa në Durban, 1898, në moshën 10 vjeçare. Në parathënien e librit The Book of Disquiet (Libri i Shqetësimit), Pessoa shkroi për veten e tij:
Asgjë nuk e kishte detyruar atë të bënte diçka. Ai e kishte kaluar fëmijërinë e tij vetëm. Ai kurrë nuk u bashkua me ndonjë grup. Ai kurrë nuk ndoqi një kurs studimi. Ai kurrë nuk i përkiste një turme. Rrethanat e jetës së tij përbëheshin nga ai fenomen i çuditshëm, por mjaft i zakonshëm - mbase, në fakt, është i vërtetë për të gjitha jetët - të ishte i përshtatur me imazhin dhe paraqitjen e instinkteve të tij, që shkonin drejt plogëtisë dhe mbylljes në vetvete.
Batalioni "Baba Abaz" 10 gusht 1943-1983
Batalioni "Baba Abaz" 10 gusht 1943-1983 : 40 vjetori i formimit, botuar në Gjirokastër nga Muzeu Historik i Tepelenës, në vitin 1983. Broshura ka 24 faqe.
Château-Regnault
Château-Regnault është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Gonnosnò
Gonnosnò (Gonnonnò) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 15.46 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 220 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 772 banorë.
Murat Koçiu "Mësues i Merituar"
Murat Koçiu "Mësues i Merituar", me autor Petrit Koçiaj. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2005. Libri ka 231 faqe. ISBN 99943-1-043-7
Beteja e Akelout (1359)
Beteja e Akelout u zhvillua në vitin 1359 pranë lumit Akelo, në Etoli, Greqinë moderne, e luftuar midis trupave arbërore, nën udhëheqjen e Pjetër Loshës dhe Gjin Bua Shpatës, dhe forcave të Despotatit të Epirit, nën drejtimin e Nikeforos II Orsini. Arbërorët mundën ushtrinë e Orsinit, e cila pësoi humbje të mëdha gjatë betejës. Beteja krijoi dy despotatë nga rajone më parë pjesë e Despotatit të Epirit: Despotati i Artës dhe Despotati i Angjelokastrës dhe Lepantos.
Rrustem Dalip Rrustemi
Rrustem Dalip Rrustemi, i lindur në Kokaj' të Gjilanit, njëri nga djemtë e Dalipit, që shquhet për fanmije bujare, mikpritëse,  atdhetare, arsimdashës të kokajt, oda e te cileve ishte dere hapur perhere dhe e pasur.
Daut Dauti (Koka)
Jeta
Daut Xh. Dauti  -Ka lindur në fshatin Kokaj, më 1908. Ishte udhëheqës i fshatit, pjesëmarrës i luftës në rezistencën e armatosur përgjatë “Udhës së frengit”, Raincë në Karadakun Lindore.
Rrustem Dalip Rrustemi
Martirizimi
Rrustemi … arratiset pasiqë shtëpia e Dalipve, ishte përplot me të plagosur. Në mes tyre edhe Ymeri, i cili vdiç nga plagët, pasi që pushtohet fshati i tij nga forcat formacionet të Brigadës XVI maqedonase, arratist për t'iu bashkuar më pastaj forcave shqiptare të tërhequra nga Karadaku lindor. Mirëpo fati i tij ishte tragjik. Më 30 nëntor 1944, kur në fshatin Gosponicë kishin hyrë forcat e mobilizuara serbe të Brigadës III të Preshevës, Rrustemin e vranë këto banda kriminale së bashku me 33 banorë të Gosponicës dhe Bukurocës, ku pati edhe viktima nga popullata e pafajshme e këtyre lokaliteteve, nga bandat serbo-bullgare, në nëntor 1944. Varroset me 33 veta në varrezën masive në Gosponicë të Preshevës.
Daut Dauti (Koka)
Veprimtaria atdhetare
Në këto luftime (18 shtator 1944) merr plagë vdekjeprurëse dhe bartet në shpinë nga Isahu i Mustafës së Kokajve, nga vija e frontit në Raincë të Preshevës, deri në Corroticë, ku vdes pas pakë ditësh dhe varroset në fshatin Kokaj. Nga 19 shtator 1944, forcat vullnetare shqiptare, të stacionuara jo larg pjesës së hekurudhës së fshatit  Corroticë, kishin ndërmarrë  një kundër -sulm ndaj forcave serbe, pasiqë ato ishin thyer keq nga luftimet përgjatë grykës së lumit Rainca, nënkomandën e Hoxhë Lipovicës, ku një njësi e vogël e luftëtarëve shqiptarë po indiqte përtej hekurudhës, në krye me  Dautin, i cili si kryeplak i katundit Kokaj, pa e falë Bajramin, iu kishte prirë bashkëvendësve për të ndjekur serbët, të cilit kishin si pikë tërheqje drejtimin e fshatit Bilaç, ku kishte marrë plagë vdekjeprurëse dhe kishte mbetur prapa, pasi që nuk kishte qenë në gjendje të tërhiqej me tjerët. Më vonë,  një njësi e përbërë nga shokë te tij,ishin kthyer dhe pas një luftimi të serishëm dhe të rreptë, kishin arritur ta tërheqin Dautin, të plagosur rëndë (sipas Haxhi Isahut, i cili e kishte bartur në shpine[1] ). Para vdekjes e kishin dërguar te i afermi i tij, tek shtëpia përball në kodër, Carratic pasi që e dinin se aty i kishte kushërinjtë, Ramadanin. Atë natë vjeshte, Dauti kishte dhënë shpirt në krah të axhës Dan[2]. Të nesërmen e kishte përcjellë kufomën në fshatin Correticë, që gjendej disa orë larg, ku familjarët dhe të tjerët po e prisnin me lot dhembje e krenarie. Dauti kishte rënë heroikisht në mbrojtje të kuﬁrit të atdheut, i cili atëherë  përfundonte në hekurudhë dhe deri aty ku shtriheshin tokat e fshatit Corroticë  dhe të fshatrave të tjera në vijën Bujanoc–Preshevë. Axha Dan, me lot në sy tregonte detajet e aksionit, ku kishte rënë Dauti.
Ganimete Abazi
Ganja atë kohë preferonte që të pauzonte pa ndonjë arsye, por që vet kishte vendos që të bënte një shkëputje nga skena muzikore.
Daut Dauti (Koka)
Renia ne vijen e para te Frontit Lindor
Daut XH.Koka  u vra në afërsi të hekurudhës, në vijen frontale, Carratic-Raince më 14 shtator 1944. (Sipas kujtesës së Mihrije Rahim Rrahmanit, e lindur më 10 shkurt 1922, në fshatin Strezovc, e cila jeton në Çerkez nga viti 1965, Dauti ishte udhëheqës i grupit të Correticës, pasi që grupi tjetër ndahet në drejtim të Raincës, nën komandën e Hoxhë Lipovicës[3]. Dauti ra dëshmor si pjesëmarrës i luftës së armatosur përgjatë “Udhës së frengit” në Kosovën Lindore. Është rivarrosur në fshatin Kokaj.
Zigot
Jeta fillon nga bashkimi i qelizës seksuale mashkullore(spermatozoidit) me qelizën seksuale femërore(vezës),ku dy bërthamat e qelizave seksuale shkrihen në një bërthame të përbashkët, me c'rast formohet qeliza diploide e pllenuar(fekonduar),e cila quhet zigotë
Ganimete Abazi
E më pas u kthye me këngë të reja, dhe u mirëprit nga fansat e saj.
Ganja edhe sot e kësaj dite vazhdon ta mbaj statusin e saj “single”, ajo akoma është beqare dhe nuk është martuar. Arsyeja është se sigurisht akoma nuk i ka trokitur fati në derë këngëtares bukuroshe është pëlqyer gjithmonë nga publiku shqiptar për këngët e saj, në zhanrin të cilin ajo e këndon.
Beteja e Akelout (1359)
Sfondi
Që nga fillimi i shekullit të 14-të pushteti i Despotatit të Epirit ishte në rënie ndërsa fiset arbërore kishin rritur kontrollin e tyre mbi shumë zona të despotatit. Nikeforos II Orsini, Despot i Epirit vendosi të krijojë marrëdhënie më të ngushta me Perandorinë Serbe duke braktisur gruan e tij të mëparshme Maria Cantacuzena dhe duke u martuar me motrën e vejushës së Stefan Dushanit. Arbërorët e Despotatit kërcënuan me revoltë nëse Orsini martohej me motrën e Helenës së Bullgarisë dhe nuk rikthehej me Marinë, e cila ishte pjesë e familjes Kantakouzenos aleate me ta. Orsini u detyrua të rikthehet me Marinë por vendosi të bënte luftë kundër arbërorve për të ndaluar fuqinë e tyre në rritje në despotat.
Vjen njeriu i çuditshëm
"Vjen njeriu i çuditshëm" është një përmbledhje me poezi e shkruar nga Dritëro Agolli. Libri është botuar nga Shtëpia Botuese "Dritëro" nga Tirana në vitin 1996 dhe ka 249 faqe.
Beteja e Akelout (1359)
Beteja
Nikeforos II Orsini mblodhi forcat e tij dhe marshoi kundër arbërorve në rajonet ku ishin vendosur në Etolia, Greqinë moderne perëndimore. Arbërorët mblodhën forcat e tyre dhe nën udhëheqjen e Pjetër Loshës luftuan kundër Orsinit në fund të pranverës së vitit 1359 pranë lumit Akelou. Arbërorët fituan betejën. Orsini u vra dhe e gjithë ushtria e tij u shkatërrua.
Ganimete Abazi
Një ndër hitet më të mëdha në karrierën e saj kujtohet kënga “Mirupafshim”, të cilën këngëtarja e kishte realizuar menjëherë në vitet e pas luftës, këngë kjo e cila i bënte për vete shqiptarët me refrenin ku citohej “Mirupafshim në Kosovën e lirë…”, duke iu referuar kështu tashmë Kosovës të pavarur si shtet. Ndonëse i ka munguar skenës për një kohë, këngëtarja e njohur Ganimete Abazi u rikthye më fuqishëm se kurrë, duke e mbushur me këngë e projekte të reja boshllëkun që për një kohë e la në skenën tonë.
Beteja e Akelout (1359)
Pasojat
Pas vdekjes së Nikeforos, qytetet kryesore të mbetura në Despotatin e Epirit, duke qenë nën rrezik kapjeje nga trupat arbërore, iu nënshtruan Simeon Uros dhe zonat e mbetura të Despotatit u ndanë midis tij dhe Radoslav Hlapen. Simeon, në pamundësi për të dëbuar udhëheqësit arbërorë, u përpoq të mbante kontroll indirekt të Epirit duke njohur Pjetër Loshën dhe Gjin Shpatën si despotë, përkatësisht në rajonet e Artës dhe Angjelokastër dhe Lepanto.
Ganimete Abazi
E meqenëse premton se tash e pas do të jetë aktive dhe nuk do ta lë më muzikën, Ganja bën me dije për Tribuna se tashmë ajo veçse i është përveshur punës për këngë të re.
Beteja e Akelout (1359)
Pasojat
Megjithëse pjesa më e madhe e Epirit përkohësisht ra nën sundimin arbëror, për shkak të strukturës së tyre fisnore dhe mungesës së autoritetit qendror, shqiptarët nuk zëvendësuan asnjë sundim ekzistues grek ose serb me një shtet të centralizuar arbëror. Si pasojë e viteve 1366-67 vetëm qyteti i Janinës nuk ishte nën kontrollin e arbërorve.
Mendimi politik e shoqëror i Rilindjes Kombëtare Shqiptare (Vëllimi II)
Mendimi politik e shoqėror i Rilindjes Kombėtare Shqiptare (pėrmbledhje artikujsh nga shtypi) Vëllimi II 1908 - 1910 libr i përgatitur për shtyp nga Zihni Haskaj. Botim nga Akademia e Shkencave e RP të Shipërisë, Instituti i Historisë. Tiranë 1976. Numri i faqeve 648. Në vijim të punës, pas botimit të vëllimit të parë "Mendimi politik e shoqėror i Rilindjes Kombėtare Shqiptare" (pėrmbledhje artikujsh nga shtypi), të botuar në vitin 1971, po vëmë në dispozicion të studjuesve vëllimin e dytë me të njëjtin titull. Ky vëllim përfshin materiale të nxjerra nga organet e shtypit shqiptar të viteve 1908 - 1910. Ato janë të një periudhe gati 2- vjeçare, e cila fillon mbas fitores së revolucionit të turqve të rinj ( 24 korrik 1908 ) e shkon deri në fillim të kryengritjes së vitit 1910 ( 31 mars ) ...
Balbronn
Balbronn është një komunë në Francë. Balbronn bën pjesë në departamentin Bas-Rhin të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 625 banorë dhe sipërfaqe 10.18 km².
Michelangelo Buonarroti i Riu
parapamje|250x250px| Portret nga Cristofano Allori ( Casa Buonarroti, Firence) parapamje| La tancia (1612) Michelangelo Buonarroti i Riu (i pagëzuar më 4 nëntor 1568 - 11 janar 1646) ishte një poet, libretist dhe letrar i Firences, i njohur si "i Riu" për ta dalluar nga gjyshi i tij.
Arsimimi
Nga 1588 deri në 1591 ai studioi matematikë në Universitetin e Pizës, ku u bë shok me Galileo Galilei dhe Maffeo Barberini, Papa i ardhshëm Urban VIII.
Karriera
Buonarroti u zgjodh në Accademia Fiorentina në 1585 dhe Accademia della Crusca në 1589, dhe ishte një nga redaktorët e fjalorit të parë Italian, Vocabolario degli Accademici della Crusca (1612).
Pas dasmës së Marie de 'Medici dhe Henry IV të Francës në 1600, Buonarroti botoi një përshkrim të banketit dhe më pas u porosit për të shkruar argëtime në gjykatë: Il natal d'Ercole (1605), Il giudizio di Paride (për martesën e Cosimo II dhe Maria Maddalena, 1608, muzikë nga Jacopo Peri ), La Tancia (1611) dhe Balletto della Cortesia (1614).
Në 1612, Buonarroti filloi ndërtimin e një galerie (tani Casa Buonarroti) në Via Ghibellino kushtuar të afërmit të tij të famshëm dhe porositi artistë të shumtë për të pikturuar murale, përfshirë Artemisia Gentileschi (galeria e WP Commons). Gjatë kësaj periudhe emri i tij u lidh me Francesca Caccini, e cila kompozoi muzikën për La Tancia, Balletto dhe La Fiera.
Karriera e Buonarrotit si një oborrtar mori një kthesë për keq kur Dukesha e Madhe Christina e Lorraine u ofendua në gjuhën e dobët në Fiera (1619). Në 1623 ai i kushtoi botimin e vargjeve nga Plaku Mikelanxhelo mikut të tij Maffeo Barberini, i sapo ishte instaluar si Papa Urban VIII, dhe kërkoi patronazh nga anëtarët e tjerë të familjes Barberini. Pjesa e fundit e teatrove të tij ishte La Siringa, e interpretuar në Palazzo Vecchio në 1634. Në 1640 ai humbi pasurinë e tij nga një dështim bankar në një kohë kur Luftërat e Kastros (në të cilat Roma dhe Firence morën anët e kundërta) komplikuan marrëdhëniet me Barberinët. Vitet e tij të fundit u kaluan duke shkruar Satires. Ai është varrosur në Santa Croce.
Trashëgimi
Tekstet e Buonarroti janë gjetur në mesin e shumë kompozitorëve të shekullit të 17- musiche si dhe në Luigi Dallapiccola ' s Sei Cori di Michelangelo Buonarroti il Giovane (1933).
Referencat
1.     ↑ ''Spike, John T. (1991). "Artemisia Gentileschi. Florence, Casa Buonarroti". The Burlington Magazine. 133 (1063): 732–734. ISSN 0007-6287. JSTOR 884954.''
Levani Cirua (libër)
Levani Cirua me autor Namik Hyseni. Botuar në Tiranë nga "Dita 2000", në vitin 2008. Libëri ka 88 faqe.
Përpinjan
Perpignan (Katalanisht: Perpinyà, shqiptohet [pəɾpi'ɲa ] ; Shqip: Përpinjani) është prefektura e departamentit Pirenejtë Orientalë në Francën Jugore, në zemër të fushës së Ruseljos, në rrëzë të Pirenejve disa kilometra larg Detit Mesdhe dhe shkurreve të masivit Corbières. Është qendra e zonës metropolitane Perpignan Méditerranée Métropole.
Përpinjani ishte kryeqyteti i ish-provincës dhe qarkut të Ruseljos ( Rosselló në katalanisht) dhe kryeqyteti kontinental i Mbretërisë së Majorkës në shekujt 13 dhe 14. Ai ka ruajtur një qendër të gjerë të vjetër me bodegat e saj në qendrën historike, shtëpi me ngjyra në një seri rrugësh dhe rrugicash piktoreske që shtrihen midis brigjeve të Têt dhe degës së tij, Basse.
Muharrem Dino Hyseni
Muharrem Dino Hyseni monografi me autor Zenel Gapaj. Botuar në Gjirokastër nga "Argjiro", në vitin 2008. Libri ka 112 faqe.
Përpinjan
Qyteti është i njohur gjithashtu për Festivalin e tij Ndërkombëtar të Fotogazetarisë, festivalin mesjetar Trobades dhe industrinë e tij shekullore të garnetit.
Vendndodhja
Përpinjani ndodhet në qendër të fushës Roussillon, 13 km në perëndim të bregdetit mesdhetar. Është qyteti më jugor i Francës metropolitane.
Klima
Përpinjani ka një klimë tipike mesdhetare ( Köppen Csa ), e ngjashme me pjesën më të madhe të bregdetit mesdhetar të Francës. Mund të pritet që shiu të jetë i rrallë në qytet, por nivelet vjetore të reshjeve janë të ngjashme me mesataren kombëtare. Megjithatë, qyteti është i njohur për shirat e tij të rrufeshëm, shira që bien brenda disa orësh në sasi javësh ose muajsh, të ndjekura nga disa javë pa një pikë ujë. Përpinjani përjeton verë shumë të nxehtë dhe dimër mjaft të butë. Temperaturat mund të arrijnë deri në 40 °C, ndërkohë që ka pasur pak borë për dekada. Shumica e reshjeve ndodhin në sezonin e ftohtë, me verën jashtëzakonisht të thatë. Shpesh fryn një erë e freskët veriperëndimore, Tramontana, duke e mbajtur qiellin të pastër shumicën e kohës dhe duke rezultuar me diell të lartë vjetor. Por prania e kësaj ere i bën dimrat më të ftohtë nga sa pritej nga pozicioni gjeografik i qytetit.
Transporti
Përpinjani shërbehet nga stacioni hekurudhor Gare de Perpignan, i cili ofron lidhje me Parisin, Barcelonën, Tuluzën dhe disa destinacione rajonale. Salvador Dalí e shpalli stacionin si "Qendra Kozmike e Universit" pasi përjetoi një vizion atje në 1963.
Toponimia
Emri i Përpinjanit shfaqet në 927 si Perpinianum, i ndjekur në 959 nga Villa Perpiniano, Pirpinianum në shekullin e 11-të dhe Perpiniani në 1176. Perpenyà, e cila shfaqet në shekullin e 13-të, ishte forma më e zakonshme deri në shekullin e 15-të dhe u përdor ende në shekullin e 17-të. Ndoshta rrjedh nga emri romak Perpennius.
Historia
parapamje| Përpinjani rreth 1780 Megjithëse vendbanimi në zonë datohet që në kohët romake, qyteti mesjetar i Përpinjanit duket se është themeluar rreth fillimit të shekullit të 10-të. Menjëherë pas kësaj, Përpinjani u bë kryeqyteti i kontëve të Ruseljos. Historikisht, ishte pjesë e rajonit të njohur si Septimania. Në 1172, Konti Girard II ua la trashëgim tokat e tij kontëve të Barcelonës. Përpinjani fitoi institucionet e një komune pjesërisht vetëqeverisëse në 1197. Të drejtat feudale franceze mbi Ruseljon u hoqën nga Louis IX në Traktatin e Corbeil.
Kur James I Pushtuesi, mbret i Aragonit dhe kont i Barcelonës, themeloi Mbretërinë e Majorkës në 1276, Përpinjani u bë kryeqyteti i territoreve kontinentale të shtetit të ri. Dekadat e mëvonshme konsiderohen epoka e artë historike e qytetit. Ajo lulëzoi si një qendër e prodhimit të rrobave, punimeve të lëkurës, argjendarisë dhe zejeve të tjera luksoze. Mbreti Philippe III i Francës vdiq atje në 1285, ndërsa po kthehej nga kryqëzata e tij e pasuksesshme kundër Kurorës Aragoneze. parapamje| Përpinjani rreth 1905 Në 1344, Pjetri IV i Aragonit aneksoi Mbretërinë e Majorkës dhe Përpinjani u bë përsëri pjesë e Qarkut të Barcelonës. Disa vjet më vonë humbi afërsisht gjysmën e popullsisë së saj për shkak të vdekjes së zezë. Ajo u sulmua dhe u pushtua nga Luigji XI i Francës në 1463; një kryengritje e dhunshme kundër sundimit francez në 1473 u shtyp ashpër pas një rrethimi të gjatë, por në 1493 Karli VIII i Francës, duke dashur të pajtonte Kastilën në mënyrë që të lirohej për të pushtuar Italinë, ia riktheu atë Ferdinandit II të Aragonit.
Në qershor 2020, Louis Aliot i Rimbledhjes Kombëtare u zgjodh kryetar i Bashkisë. Kjo ishte hera e parë që nga viti 1995 që partia e ekstremit të djathtë kishte fituar një qytet me më shumë se 100,000 banorë.
Kultura
parapamje| Folklori i famshëm " [[Procesioni Sanch|Procesi Sanch " u festua në Perpignan, Arles-sur-Tech dhe Collioure .]] Që nga viti 2004, Guitares au Palais falas treditore mbahet çdo vit në fundjavën e fundit të gushtit në Pallatin e Mbretërve të Majorkës. Festivali ka një fokus të gjerë me muzikën e lidhur me pop-in, si dhe muzikën tradicionale të kitarës akustike dhe muzikën alternative. Festivali ka tërhequr të ftuar ndërkombëtarë si Caetano Veloso (2007), Rumberos Catalans, Pedro Soler, Bernardo Sandoval, Peter Finger dhe Aaron dhe Bryce Dessner (2008).
Çdo shtator, qyteti pret festivalin e fotogazetarisë të njohur ndërkombëtarisht Visa pour l'Image. Ekspozitat falas janë ngritur në Couvent des Minimes, Chapelle des Dominicaines dhe ndërtesa të tjera në qytetin e vjetër.
Sport
majtas|parapamje| Stade Gilbert Brutus e skuadrës së regbit të Dragonëve të Katalanasve. Ashtu si pjesa tjetër e jugut të Francës, Përpinjani është një bastion i regbisë: skuadra e tyre e unionit të regbit, USAP Perpignan, janë konkurrentë të rregullt në Kupën e Kampionëve Evropianë të Rugbit dhe kanë qenë shtatë herë kampione të Top 14 Francez (më së fundi në 2009 ). Ata luajnë në Stade Aimé Giral.
Ekonomia
Tregtia tradicionale ishte në verë, vaj ulliri, tapa ( lisi i tapës Quercus suber rritet në klimën e butë të Përpinjanit), leshi, lëkura dhe hekuri. Në maj 1907, ajo ishte një qendër e agjitacionit nga prodhuesit jugorë për zbatimin e qeverisë për cilësinë e verës pas një kolapsi të çmimeve. Letra rrotulluese JOB aktualisht prodhohen në Përpinjan.
Sajtet e interesit
Puna e ndërtimit në katedralen e Përpinjanit filloi në 1324 dhe përfundoi në 1509.
Pallati i Mbretërve të Majorkës i shekullit të 13-të ndodhet në kështjellën e lartë, i rrethuar me mure, të përforcuar për Luigji XI dhe Karli V, të cilat u përditësuan në shekullin e 17-të nga inxhinieri ushtarak i Luigjit XIV, Vauban.
Muret që rrethonin qytetin, të cilat ishin projektuar gjithashtu nga Vauban, u rrafshuan në 1904 për të akomoduar zhvillimin urban. Porta kryesore e qytetit, Castillet është një kështjellë e vogël e ndërtuar në shekullin e 14-të, e cila është ruajtur. Ai u përdor edhe si burg deri në fund të shekullit të 19-të.
Hôtel Pams është një rezidencë e dekoruar shumë e projektuar për Jules Pams që ilustron shijet artistike të borgjezëve të pasur në fillim të shekullit të 20-të.
Les Halles de Vauban janë një shtesë e re në brigjet e kanalit të qytetit. E hapur në nëntor 2017, tregjet e brendshme janë në pronësi private dhe kushtojnë 1.5 milionë euro. Të ndarë në dy vende, shitësit ofrojnë fruta dhe perime të freskëta, bukë, lule, djathë dhe sende të tjera. Ka një bar dhe një oborr qendror të ngrënies me një sërë tapas, hamburgerësh, omletash dhe ushqimesh nga e gjithë bota. majtas|parapamje|1000x1000px| Place de la Republique dhe teatri majtas|parapamje|1000x1000px| Vendkalimet Sadi Carnot dhe Vauban dhe lumi Bassa
Njerëz të shquar të lidhur me Përpinjanin
Pas një vizite në vitin 1963, artisti surrealist spanjoll Salvador Dalí e shpalli stacionin hekurudhor të qytetit qendrën e Universit, duke pretenduar se idetë e tij më të mira i kishte gjithmonë në dhomën e pritjes. Piktura e Dalit La Gare de Perpignan përkujton vizionin e tij të "ekstazisë kozmogonike" atje më 19 shtator 1963. Ai e ndoqi këtë disa vite më vonë duke deklaruar se Gadishulli Iberik u rrotullua pikërisht në stacionin Perpignan 132 milionë vjet më parë – një ngjarje që artisti përmendi në pikturën e tij të vitit 1983 Rrëmbimi topologjik i Evropës – Homazh për René Thom. Mbi stacionin është një monument për nder të Dalit, dhe në sipërfaqen e një prej platformave kryesore është pikturuar, me shkronja të mëdha, « perpignan centre du monde » (frëngjisht për " perpignan qendra e botës "). parapamje| Stacioni i trenit të Përpinjanit
Geneta servaline
Geneta servaline ( Genetta servalina) është një lloji genete, amtare në Afrikën Qendrore. Ndërsa shpërndahet gjerësisht dhe konsiderohet e zakonshme, ajo renditet si shqetësimi më i vogël në Listën e Kuqe të IUCN.
Karakteristikat
Gëzofi i genetës servaline është e kuqërremtë me njolla të zeza në qafë, mbrapa dhe anët. Këmbët e saj janë të zeza. Bishti i saj i gjatë është i lidhur me unaza të gjera të zeza dhe të ngushta të bardha. Ёshtë me flokë të shkurtër dhe ka një shirit të errët të thyer përgjatë shtyllës kurrizore. Maja e bishtit të saj është e ndritshme.
Matjet e ekzemplarëve të meshkujve variojnë nga 490 deri në 510 mm në kokë dhe trup me një bisht të gjatë 450 deri 465 mm. Femrat variojnë nga 445 deri në 495 mm në kokë dhe trup me një bisht të gjatë 368 deri 485 mm.
Gama dhe habitati
Geneta servaline shpërndahet nga lumi Sanaga në Kamerun në jug në Basenin e Kongos dhe në lindje në Uganda dhe Tanzani. Në Republikën e Kongos, ajo është regjistruar nga kamera-kurthe në mozaikun kongolian perëndimore në zonën epyjeve-savanë në Parkun Kombëtar Odzala-Kokoua gjatë anketave në 2007. Në malet Udzungwa, Tanzani,geneta servaline u regjistrua në vitin 2000 dhe fotografuar në vitin 2002 për herë të parë. Në vitin 2005, të dhënat kamera kurth janë fituar edhe në Uluguru dhe Nguru ku shkon në lartësi të 950-1,400 m (3,120-4,590 ft). Mendohet që të ndodhë edhe në pjesë të tjera të maleve të Harkut Lindor.
Geneta servaline e Zanzibarit është endemike për ishullin Unguja, Zanzibar , dhe u bë i njohur për shkencën në vitin 1995, kur një mostër u vra në afërsi të pyllit Jozani. Disa individë u regjistruan nga kamerat-kurth për herë të parë në janar 2003 në Parkun Kombëtar Jozani-Chwaka Bay.
Taksonomia
Geneta servaline u përshkrua për herë të parë nga Jacques Pucheran në 1855. Pesë nënlloje njihen:
Geneta servaline me kreshtë ( G. cristata ) është konsideruar gjithashtu të jetë një nënlloji i genetës servaline, por tani në përgjithësi konsiderohet si një lloji i ndryshme.
Tempulli Mandagapattu Tirumurti
Tempulli Mandagapattu Tirumurti është një tempull hindu I vendosur në fshatin e Mandagapattusë në distriktin e Viluppurami në Tamil Nadu të Indisë. I skalitur në shkëmb nga sunduesi Pallava, Mahendravarmani I në nder të trinesë hindu, shpella tempullore është konsideruar si një nga faltoret më të vjetra për një perëndi hindu në Tamil Nadu. Në një mbishkrim, Mahendravarmani I krenohet se ai bëri të ndërtohej në tempull guri në nder të Trinisë Hindu pa përdorimin e tullave, llaçit, drurit ose metalit.
Hayuma Tanaka
(lindur më 31 Korrik 1982) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Gonnostramatza
Gonnostramatza (Gonnostramàtza) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 17.64 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 104 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 896 banorë.
Koki Ogawa
Koki Ogawa (小川 航基) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje dhe ka shënuar 3 gola.