cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miopatia inflamatore
Trajtimi dhe menaxhimi
Ka patur disa gjykime të rastësishme të trajtimit, për shkak të ngjashmërisë relative të miopateve inflamatore. Qëllimi i trajtimit është përmirësimi i aktiviteteve të jetesës së përditshme dhe fuqisë së muskujve. Shtypja e aktivitetit të sistemit imunitar ( imunosupresioni ) është strategjia e trajtimit. Pacientët me PM ose DM pothuajse gjithmonë përmirësohen në një farë mase si përgjigje ndaj trajtimit, së paku fillimisht, dhe shumë prej tyre rimarrin plotësisht terapinë e mirëmbajtjes. (Nëse nuk ka përmirësim fillestar nga trajtimi i PM ose DM, diagnoza duhet të rishikohet me kujdes. ) Nuk ka asnjë terapi të provuar efektiv për IBM, dhe shumica e pacientëve IBM do të kenë nevojë për pajisje ndihmëse të tilla si një kallam, një kornizë në këmbë ose një karrocë. Më vonë në jetën e IBM lind, më agresive duket të jetë.
Polimitiosi dhe dermatomiositi
Në raste të rënda të PM dhe DM me shenja sistemike, mund të përdoren tre-pesë ditë fillestare për kortikosteroid intravenoz ( methylprednisolone ); por normalisht trajtimi fillon me një dozë të vetme të përditshme (pas mëngjesit) të lartë të kortikosteroidit oral ( prednisone ). Pas një muaji, forca e dozës së çdo dite të dytë reduktohet gradualisht në tre deri në katër muaj, për të minimizuar efektet negative të prednisonit. Kur një dozë e lartë e prednisone nuk mund të reduktohet pa humbur fuqinë e muskujve, ose kur prednisoni është efektiv, por po prodhon komplikime të rëndësishme, imunosupresuesit oralë si " azotiprofen, mikofenolat mofetil , metotreksat dhe ciklosporin " mund të përdoren në kombinim me reduktimin prednisone. Disa prej këtyre barnave mund të kërkojnë disa muaj për të demonstruar një efekt.
Për të minimizuar efektet anësore, pacientët në kortikosteroid duhet të ndjekin një dietë të rreptë proteina, me pak karbohidrate, me pak kripë; dhe me përdorim afatgjatë të kortikosteroidit duhet të merren parasysh një shtojcë e përditshme e kalciumit dhe një shtesë javore e vitaminës D (dhe një dozë javore e Fosamax për gratë në postmenopauzë).
Për pacientët që nuk i përgjigjen kësaj qasjeje ka prova të dobëta që mbështesin përdorimin e imunoglobulinave intravenoze, ciklosporin, takrolimus , mykofenolat mofetil dhe agjentë të tjerë; dhe gjykimet e rituximab kanë treguar një efekt potencial terapeutik.
Përfshirja-mioziti i trupit
Megjithë prezantimin e tij klinik shumë të ngjashëm me PM, IBM nuk u përgjigjet barnave që trajtojnë në mënyrë efektive PM, dhe nuk ka terapinë efektive të provuar për IBM. Alemtuzumab është duke u studiuar, por që nga maji i vitit 2013 nuk kishte demonstruar efektivitet klinik në IBM. Dysfagia (vështirësia e gëlltitjes) mund të përmirësohet nga imunoglobulina intravenoze, megjithëse nevojiten më shumë prova. Ushtrimi jo i lodhshëm dhe sistematik i ndërtimit të forcës ka treguar dobi. Terapistët profesionalë dhe rehabilitues mund të ofrojnë këshilla të mira për të ecur pa rënë dhe kryerjen e detyrave të shkëlqyera motorike, dhe mund të sigurojnë kallamat e përshtatshme, braces dhe karriget me rrota. Patologët e fjalës mund të japin këshilla për parandalimin e episodeve të mbytjes dhe reduktimin e ankthit të një aspirate imanente për shumë pacientë dhe kujdestarët e tyre.
Epidemiologji
Çdo vit mes 2.18 dhe 7.7 njerëz për milion marrin një diagnozë të PM ose DM. Rreth 3.2 fëmijë për milion në vit janë diagnostikuar me DM (të quajtur dermatomyositis mitur ), me një moshë mesatare prej fillimit të shtatë viteve. Diagnoza e DM të rriturve zakonisht ndodh midis 30 dhe 50 vjeç. PM është një sëmundje e rritur, zakonisht që del pas moshës njëzet vjeçare. PM dhe DM janë më të zakonshme tek femrat, më të zakonshme në kaukazianë dhe më pak të zakonshëm në aziatikët. Në çdo kohë të caktuar, rreth 35.5 persona për milion kanë IBM; shfaqet pas moshës 30 vjeçare (zakonisht pas 50 vjetësh) dhe mund të jetë më e zakonshme tek meshkujt.
Referime
<references group="" responsive="">
Kalaja e Valeshit
Kalaja e Valeshit është një monument i trashëgimisë kulturore në Valesh, rrethi i Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "1886 më 10.06.1973".
Taktikat ushtarake
Taktikat ushtarake përfshijnë artin e organizimit dhe punësimit të forcave luftarake në ose afër fushëbetejës. Ato përfshijnë aplikimin e katër funksioneve të fushëbetejës të cilat janë të lidhura ngushtë - kinetike ose fuqia e zjarrit, lëvizshmëria, mbrojtja ose siguria dhe veprimi i goditjes. Taktikat janë një funksion i veçantë nga komanda dhe kontrolli dhe logjistika. Në shkencën bashkëkohore ushtarake, taktikat janë më të ulëtat nga tre nivelet e luftimeve, nivelet më të larta janë nivelet strategjike dhe operacionale. Përgjatë historisë, ka pasur një ekuilibër të ndryshueshëm midis katër funksioneve taktike, përgjithësisht bazuar në aplikimin e teknologjisë ushtarake, gjë që ka bërë që një ose më shumë funksione taktike të jenë dominuese për një periudhë kohe, zakonisht të shoqëruar nga dominimi i një krahu luftarak shoqërues i vendosur në fushën e betejës, si këmbësoria, artileria, kalorësia ose tanket.
Piter Pan
thumb|240px|Ilustrimi i Peter Pan duke luajtur flautës, nga [[Francis Donkin Bedford|F. D. Bedford nga Peter dhe Wendy (1911)]] Piter Pan është një personazh imagjinar i krijuar nga romancieri dhe dramaturgu skicez J. M. Barrie. Një djalë i ri pa shpirt dhe djallëzi që mund të fluturojë dhe nuk rritet kurrë, Piter Pan e kalon fëmijërinë e tij të pafund duke pasur aventura në ishullin mitik të Neverland si udhëheqësi i Lost Boys, duke bashkëvepruar me zanat, piratët, sirenë, amerikanët vendas, dhe herë pas here fëmijë të zakonshëm nga bota jashtë Neverland.
Paraqitja
Barrie asnjëherë nuk e përshkroi pamjen e Peter në detaje, madje as në romanin e tij, duke e lënë atë në imagjinatën e lexuesit dhe interpretimin e kujtdo që i përshtatet personazhit. Emri i tij dhe luajtja e flautës sugjerojnë karakterin mitologjik Pani. Barrie përmend në Peter dhe Wendy se Peter Pan ende kishte të gjithë "dhëmbët e tij të parë". Ai e përshkruan atë si një djalë të bukur me një buzëqeshje të bukur, "të veshur me gjethe skelete dhe lëngje që rrjedhin nga pemët".
Tradicionalisht, personazhi është luajtur në skenë nga një grua e imët e rritur. Në prodhimet origjinale në Mbretërinë e Bashkuar, kostumi i Peter Pan ishte një tunikë e kuqërremtë dhe triko jeshile e errët, si ajo e veshur nga Nina Boucicault në vitin 1904. Kjo kostum është ekspozuar në vendlindjen e Barrie. Kostum i ngjashëm i veshur nga Pauline Chase (i cili luajti rolin nga viti 1906 deri më 1913) është shfaqur në Muzeun e Londrës. Botimet e hershme të adaptimeve të tregimit gjithashtu përshkruajnë një kostum të kuq, por një kostum i gjelbër (pavarësisht nëse bëhet me gjethe) bëhet më i zakonshëm që nga vitet 1920, dhe më shumë më vonë pas publikimit të filmit vizatimor të Disney.
Hatibi
Hatibi ose Hatipi (arabisht: خطيب‎ khaṭīb) është hoxha i caktuar për të kënduar hytben e xhumasë në xhami.
Piter Pan
Paraqitja
Në filmat Disney, Peter vesh një veshje që përbëhet nga një tunikë e gjelbër me mëngë të shkurtra dhe tanga të dukshme të bëra prej pëlhure, dhe një kasketë me një pendë të kuqe në të. Ai ka treguar veshë të ngjashëm me kukudhët, sytë kafe dhe flokët i ka të kuq.
Xhamia e Skënder Terxhymanit
Xhamia e Terxhymen Iskenderit, Xhamia e Skënder Terxhymanit ose Xhamia e Dragomanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Piter Pan
Paraqitja
Në Hook (1991), personazhi luhet si i rritur nga Robin Williams, me sy blu dhe flokë kafe të errët; në rininë e tij, flokët e tij ishin kafe të ndritur. Veshët e tij shfaqen të theksuara vetëm kur ai është Peter Pan, jo si Peter Banning. Veshja e tij e Pan ngjan me veshjen e Disney (përveç kapelës).
Fashion Laerta
Laerta Dedukaj (Lindur ne 15 Janar 2011) Sarande,Shqiperi gjithashtu e njohur me emrin e artit Fashion Laerta eshte nje modele fashioniste.
Piter Pan
Paraqitja
Në filmin e live-action 2003, ai është portretizuar nga Jeremy Sumpter, me flokë bjonde, sy blu, këmbë të zhveshur dhe një kostum të bërë nga gjethe dhe rrushi.
Fashion Laerta
Ajo e filloj karrieren e saj ne vitin 2014 duke bashkepunuar me brandet me te njohura internacionale.
Piter Pan
Personaliteti
Peter është një stereotip i ekzagjeruar i një djali krenar dhe i shkujdesur. Ai pretendon madhështi, madje edhe kur pretendime të tilla janë në pikëpyetje (siç është urimi i vetvetes kur Wendy ritregon hijen e tij). Në shfaqjen dhe librin, Peter simbolizon egoizmin e fëmijërisë dhe portretizohet si harrues dhe i përqendruar në vetvete.
Peter ka një qëndrim të paqartë, të gëzuar, dhe është pa frikë i guximshëm kur bëhet fjalë për ta vënë veten në rrezik. Barrie shkruan se kur Peter mendoi se ai do të vdiste në Marooners 'Rock, ai u ndje i frikësuar, megjithatë ai ndjeu vetëm një dridhje. Me këtë qëndrim të bekuar, ai thotë: "Të vdesësh do të jetë një aventurë jashtëzakonisht e madhe". Në shfaqje, narratori i padukshëm dhe pa emër mendon se çfarë mund të ketë qenë nëse Peter do të kishte qëndruar me Wendy, në mënyrë që thirrja e tij të ishte bërë, "Të jetosh do të ishte një aventurë jashtëzakonisht e madhe!", "Por ai kurrë nuk mund ta marrë plotësisht prej saj".
Aftësitë
Cilësia arketipike e Pjetrit është rinia e tij e pafund. Në Peter dhe Wendy, shpjegohet se Peter duhet të harrojë aventurat e tij dhe ato që mëson për botën, në mënyrë që të qëndrojë fëminor.
Peter ka aftësi të fluturojë, në shfaqje dhe libra ai mëson fëmijëve të fluturojnë. Në The Little White Bird, thuhet se Peter mund të fluturoj sepse ai është pjesë e zogjve.
Në kapitullin "The Mermaid's Lagoon" në librin Peter dhe Wendy, Barrie shkruan se nuk ka pothuajse asgjë që Peter nuk mund të bëjë. Ai është një shpatar i aftë, duke krahasuar me atë të Kapiten Hook, dorën e të cilit e ndërpreu në një duel. Ai ka vizion dhe dëgjim të jashtëzakonshëm të dashur. Ai është i aftë në imitim, duke kopjuar zërin e Hook dhe zërin e orës (tik-tak).
Peter ka aftësinë t'i imagjinojë gjërat në ekzistencë dhe ai është në gjendje të ndiejë rrezik kur është afër.
Në shfaqje, Barrie thotë se askush nuk bën ta prek Peter (edhe pse as ai vetë nuk e din përse). Wendy tentoi ta "puth" (gjemboj) Peter, por u ndalua nga Tinker Bell.
Esches
Esches (Shqip: Eshi) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore. Stacioni Esches ka lidhje hekurudhore me Beauvais dhe Paris.
Tempulli i Koneswaramit
Kona, Eiswara dhe Trincomalee
Në gjuhën tamile, tempujt quhen kovilë; kështu kompleksi tempullor në vend është i njohur si Konecharam Kovili (në gjuhën tamile: கோணேச்சரம்), banesa e Kona—Eiswaras (Zoti kryesor ose thjesht Zoti). Emrat e hyjnisë kryesore të Shivës janë Konesar (në gjuhën tamile: கோணேசர்) (i shqiptuar Koneçar ose Konasir — një fjalë e përbërë nga Kona dhe Eiswara), Koneswaran, Kona—Natha dhe hyjnesha bashkëshorte është quajtur Mathumai Amman (një tjetër emër për hyjneshën nënë Amman). Më vonë mori titullin Thiru Koneswaram Kovili. Zanafill e termit Ko ose Kone qëndron në fjalën e vjetër tamile "zot", "mbret" ose "drejtues", që alludojnë për hyjninë që kryeson aty; ky termë shfaqet në mjaft mbishkrime Damili të shekullit të VI p.e.s. — shekullin e II të e.s.. Trincomalee, qyteti bregdetar i gadishullit ku gjendet Koneswarami është një formë e anglizuar e fjalës së vjetër tamile "Thiru-kona-malai" (në gjuhën tamile: திருகோணமலை), që do të thotë "Zoti i kodrës së shenjtë", përmendja e saj në këtë formë gjendet te Tevarami i shekullit të VII nga Sampandari. Thiru është një epitet i përdorur përgjithësisht për të shënuar një vendndodhje të "shenjtë" tempullore ndërsa Malai do të thotë mal ose kodër; dorëshkrimi dhe mbishkrimet e tamilishtes së mesme përmendin kompleksin monumental tempullor si Thirukonamalai Konesar Kovili. Kona (në gjuhën tamile: கோண) ka kuptime të tjera në tamilishten e vjetër si majë, ndërsa një tjetër zanafillë për termin Koneswaram mund të vijë nga termi tamil Kuna (lindje). Në këtë mënyrë, përkthime të tjera sugjerojnë përkufizimin e Trincomaleet si "Maja e kodrës së shenjtë", "kodra e shenjtë lindore" ose "kodra me tre maja". Shkrimtari grek Straboni, duke cituar Eratosthenin dhe Onesicritosin vëren se afërsia e ishullit me rajonet më jugore të Indisë, pranë vendit të popullit "Koniakoi", gjendet në jug të një bregu jugor në skajin lindor dhe e përshkruan ishullin si të shtrirë drejtë Etiopisë dhe shtëpia e elefantëve. Tempulli ishte ndërtuar në majë të Shkëmbit Swami, i quajtur gjithashtu Swami Malai ose Kona-ma-malai, një rrëpirë shkëmbore mbi gadishull që ngrihet 120 metra drejtpërdrejt mbi det.
Kailashi i Jugut
I etiketuar si "Dakshina Kailasam"/"Then Kailasam" (Kailashi i jugut) pasi qëndron saktësisht në të njëjtën gjatësi gjeografike si mali tibetian i Kailashit (banesa kryesore e Shivës), stili i hershëm arkitekturor i skalitur në shkëmbin e graniti të zi i Koneswaramit ka ngjashmëri me Tempujt Kailasanathar të nënkontinentit. Historia dhe legjendat e tij tradicionale u hartuan në traktatet sanskrite Dakshina Kailasa Purana — Sthala Purana e Koneswaramit, i shkruar në vitin 1380 nga Jeyaveera Cinkaiariyani dhe Dakshina Kailasa Manmiam — tre kapitujt e Skanda Puranas me lashtësi të panjohur — dorëshkrimet e të cilit kanë qenë zbuluar dhe datuar midis shekujve të V dhe të VII. Faltorja përmendet për herë të parë te Puranat si Koneiswara Parwatia, duke motivuar Kullakottan Cholan që mësoi për shenjtërinë e saj për të lundruar deri në Trincomalee dhe të zhvillonte tempullin. Vendlindja e hartuesit të Yoga Sutrave, Patañjalit në tempull konfirmon Tirumandhiramin e Tirumularit, që e përshkruan atë si të lindur nga Then Kailasami dhe veten e tij si një "Gonardiya" nga Gonarda, "një vend në divizionin jugor dhe lindor" të nënkontinentit Indian. Të dy njerëzit ishin dishepuj të përkushtuar të Nandhit. Patanjali vizitoi në mënyrë të famshme Tempullin Thillai Nataraja në Chidambaram, ku shkroi Charana Shrungarahita Stotramin mbi Natarajan.
Tempujt e Matsyas (Vishnu-Thirumalit) dhe Shakti Koneswaramit, Trincomalee
Në eposin e Kanda Puranas, të shkruar në Kachiyappa Sivachariari, Koneswarami lavdërohet si një nga tre banesat më të shquara të Shivës në Botë, bashkë me Tempullin Thillai Chidambaram dhe Malin Kailash. Faltorja e Vishnu-Thirumalit në kompleksin e Koneswaramit e riparuar nga Kullakottan Chola përmendet si Thirukonamalai Macchakeswaram/Macceswaram Kovili në disa mbishkrime të tamilishtes së mesme si mbishkrimi Nilaveli i shekullit të X, një version tamil i sanskritishtes Matsyakesvara. Në fakt, Matsya është mishërimi në formën e peshkut të Vishnut dhe domethënia e kësaj faltoreje bashkë me atë të pagodës së tretë të bregut kushtuar hyjneshës është parashtruar më tej te Dakshina Kailasa Purana dhe Thirukonasala Purana. "Aayiram Kaal Mandapa" e tempullit i dha titullin Pagoda e Trincomaleet — Tempulli i Njëmijë Kolonave mes evropianëve. Bregu shkëmbor i është kushtuar Shivës në formën e tij të lashtë të Kona-Eiswaras dhe është një qendër e rëndësishme pelegrinazhi hindu edhe sot. Adhurimi i Eiswaras vihet në dukje se ka qenë adhurimi zanafillor i ishullit; Charles Pridham, Jonathan Forbes dhe George Turnour pohojnë se është e mundur që mos të ketë formë më të lashtë adhurimi që të ekzistoi sesa ajo e Eiswaras në bregun e tij të shenjtë.
Zanafilla dhe data e ndërtimit
Koha e ndërtimit të Koneswaramit është vlerësuar nga krahasimi midis relieveve të skalitura të rrënojave të tempullit, literaturës mbi faltoren dhe mbishkrimeve të përdorura zakonisht në pllakatat mbretërore nga shekulli i V deri në të XV-in. Koneswarami me gjasa u themelua përpara vitit 400 p.e.s., megjithëse data e saktë e ndërtimit të tij mbetet e paqartë. Dëshmitë ekzistuese tregojnë për lashtësinë klasike të faltores. Ndërtimi i tempujve hindu u bë i mundur për shkak të besimit mbizotërues mes banorëve vendas dhe bashkësive tregtare në rajon gjatë Periudhës Sangam. Poema tamile e Kaviraja Varothiyanit e shkruar në Konesar Kalvettu, mbishkrim në gurë i kronikës së shekullit të XVII e tempullit, e jep datën e krijimit të faltores rreth vitit 1580 p.e.s. Sipas arkeologëve fazën e tij fillestare e ndërtimit konsistonte në një shpell shkëmbore, faltorja shumë-shtresëshe prej tullash e ndërtuar në mënyrë popullore për hyjnitë tamile të një game besimesh gjatë Periudhës Sangam. Historianë bashkëkohorë si S. Pathmanathan dhe Paul E. Peiris sugjerojnë se Tempulli i Koneswaramit ka një histori të regjistruar që nga viti 300, kur ai përmendet te Vayu Purana. Peiris vëren se Koneswarami ishte një nga pesë Iswaramët e njohur të Shivës në Lanka përpara shekullit të VI p.e.s.; një qendër gjerësisht e famshme e adhurimit të hyjnisë shumë më parë se mbërritja e princit mitik Vijaya në ishull, atribuar periudhës midis viteve 543—505 p.e.s. Koneswarami është faltorja më lindore e Iswaramëve, ku të tjerat janë Naguleswarami (Keerimalai), Thiruketheeswarami (Mannar), Munneswarami (Chilaw) dhe Tenavarami (Tevan Thurai). Historiani Diogo de Couto i shekullit të XVI shton se Tempulli Ramanathaswamy i Rameswaramit është më i vlerësuar se ky grup tempujsh kryesorë në rajon sesa në nënkontinentin Indian. Shkrimtarë të tjerë e vënë theksin te adhurimi i Eiswaras nga mbretërit mitikë të ishullit si Kuveni përpara arritjes së të dëbuarve. Pathmanathani dallon nga Peiris në pikëpamjen e tij mbi krijimin e faltores megjithatë, duke pohuar se Tempulli i Koneswaramit ishte me shumë gjasa i vendosur si një tempull hindu nga bashkësitë tregtare që frekuentonin ishullin rreth shekullit të IV p.e.s. nga rajoni i Kalingas në Indi, ku në malet Mahendra gjendet një tjetër tempull kushtuar Shivës në formën e Gokarnasvaminit.
Yalpana Vaipava Malai, një kronikë tamile e shekullit të XVIII e lidh figurën e Vijayas dhe shtatëqind ndjekësve të tij me faltoren, duke pohuar se ata riparuan gjerësisht pesë Iswaramët me mbërritjen e tyre në ishull, përpara se të përziheshin me tributë vendore të ishullit duke formuar lidhje martesore me mbretërinë tamile nëpërmjet mbretëreshave Pandyane. Encyclopædia Britannica aktualisht duket se ndjek këtë pikëpamje, megjithëse në volumin 10 të enciklopedisë, të botuar në vitin 1974, ndërtimi i faltores i atribuohet mërgimtarëve tamilë. Encyclopedia Americana dhe New International Encyclopedia vënë në pah se sunduesit e hershëm tamilë ngritën tempullin me njëmijë kolona në majën e kodrës. Mbreti Elara, Manu Needhi Cholani në vitin 205 p.e.s. dhe princi Kulakottan i Dinastisë Chola e rikonstruktuan gjerësisht Tempullin e Koneswaramit dhe Ujëmbledhësin Kantalai, përgjegjës për vaditjen e fushave që i përkisnin tempullit. Mbretëri i i të dytit i atribuohet në mënyrë alternative periudhës midis viteve 1580 dhe 1250 p.e.s. Për shkak të patronazhit mbretëror nga dinasti të ndryshme tamile nga periudha e hershme klasike, tempulli lulëzoi në shekujt e hershëm të erës sonë dhe mesjetës. Hindutë ndërtuan të paktën tre tempuj të mëdhenj guri me gopuramë në Shkëmbin Swami gjatë zenitit të Koneswaramit, një për Vishnu-Thirumalin, një për hyjneshën dhe tempullin kryesor të kompleksit kushtuar Shivës në vendin më të lartë.
Hymni i shekujve të VI-VII nga mbretëria Pallava
Në shekullin e VI, një rrugë e veçantë lundruese bregdetare shkonte nga gadishulli i Jaffnas drejt jugut te Tempulli i Koneswaramit dhe më tej në jug të Batticaloas te tempulli i Thirukkovilit. Tempulli i Koneswaramit të Kona-ma-malait është përmendur në veprën Shaivite Tevaram në fundin e shekullit të VI nga Thirugnana Sambandari. Bashkë me Tempullin Ketheeswaram në Mannar, Tempulli i Koneswaramit lëvdohet në të njëjtin vepër kanonike nga shenjti nayanar i shekullit të VIII, Sundaramoorthy Nayanar në Tamilakkam. Koneswarami për rrjedhojë është lavdizuar si një nga 275 Shiva Sthalamët (banesat e shenjta të Shivës të lavdëruar në hymnet Tevaramë) e kontinentit, pjesë të grupit "Paadal Petra Sthalam". Tempulli tjetër i vetëm i shenjtë nga Eela Naduja (vendi i tempullit siç emërtohet në literaturën tamile) është Ketheeswarami. Gjatë kësaj periudhe, tempulli pësoi zhvillime strukturoe në Arkitekturën shkëmbore Dravidiane të stilit të Dinastisë Pallava. Kjo ndodhi kur ushtritë e mbretit Pallava, Narasimhavarmani I (630–668) pushtuan ishullin dhe kur ishulli ishte nën sovranitetin e gjyshit të tij mbretit Simhavishnu (537–590), kur u ndërtuan shumë tempuj shkëmborë Pallava në rajon, ku ky stil arkitekturor mbeti popullor edhe për disa shekuj. Kanda Purana e shekujve të VIII-X (një literaturë epike puranike në gjuhën tamile që ishte përkthim i Skanda Puranas) të shkruar nga Kachiyappa Sivachariari Kanchipuramit përshkruan faltoren e Koneswaramit si një nga tre banesat më të shquara të Shivës në botë, bashkë me Tempullin e Chidambaramit në Tamil Nadu dhe Mali Kailash i Tibetit. Mjaft mbishkrime të shkruara në shkrimet tamile dhe Vatteluttu të përziera me gërma të shkrimit Grantha informojnë për tempullin gjatë kësaj periudhe. Tempulli i Koneswaramit është përmendur në mbishkrimet tamile të shekullit të X Nilaveli si marrës i një dhurimi toke në vendin tamil prej një mijë e shtatëqind e dhjetë akre (dy qind e pesëdhjetë e katër vèli) toke të thatë dhe nën ujë për të plotësuar shpenzimet e tij të përditshme – duke treguar rolin e tempullit në ofrimin e shërbimeve të ndryshme për bashkësinë vendore midis viteve 900—1000. Zona pjellore e Koddiyapuramit të distriktit Trincomalee paguante një qind avanamë oriz për faltoren dhe ishte e ngarkuar me rritjen e farave të vajit për Koneswaramin në mënyrë të përvitshme.
Perandoria Chola, shekujt e X-XII
Trincomalee u shqua gjatë kohës së artë mesjetare të Dinastisë tamile Chola, për shkak të afërsisë me gjirin e limanit të Trincomaleet me pjesën tjetër të kontinentit dhe përfitimet e tij nga perandoria detare Chola dhe dy gildat e fuqishme tregtare të kohës – Manigramami dhe Pesëqind Zotërit e Ayyavolusë në tregtinë e tyre me lindjen e largët dhe pushtimin e Srivijayas së arqipelagut Malay dhe Indonezisë. Kompleksi tempullor i Koneswaramit dhe rajoni i tij i afërt, nga Periyakulami dhe Manankerni në veri, Kantalai dhe Pothankadu në perëndim dhe Verugali në jug, formonin një principatë të madhe shaivito-tamile. Rezidentëve në këtë bashkësi kolektive u caktoheshin shërbime, që ata kishin për ti kryer në Tempullin e Koneswaramit. Një regjistrim mbishkrimor që përmban një poemë lavdëruese të Raja Raja Cholas I, që sundoi vendin verior Malabar nga viti 993 deri në 1014 u zbulua në vitet 1970 brenda rrethimit të tempullit të Koneswaramit. Mbishkrimet tamile të viteve 1033–1047 të rrënojave të afërta të Tempullit Choleeswaram të Perarut, Kantalait dhe mbishkrimet Manankerni tregojnë praktikat administrative të mbretit Chola, Ilankeshvarar Devari (Sri Cankavanamari) me faltoren e Koneswaramit dhe rajonin e Trincomaleet në atë kohë. Veprimtaritë ndërtuese në tempull asistoheshin nga arkitekti dhe dinjitari Chola, Muventavelan Kanavati. Mbishkrimi Palamottai nga distrikti i Trincomaleei, i gjetur mes mbishkrimeve të afërta Kantalai, regjistron një përkrahje monetare për "Tempullin e Shivës të Then Kailasamit (Kailashit të Jugut)" nga një e ve tamile për nder të burrit të saj. Ky administrohej nga një anëtar i kastës ushtarake tamile – Velaikkarari, trupat e vendosura për të mbrojtur faltoret në shtet që ishin ngushtësisht të lidhura me mbretin Ilankeshvarar Devar. Mbreti Gajabahu II që sundoi Polonnaruwan nga viti 1131 deri në 1153 është përshkruar në Konesar Kalvettu si një adhurues i përkushtuar i Shivës dhe një përkrahës i Tempullit të Konamamalait. Mbreti Chodaganga Deva, një pasardhës i nipit të mbretit Virarajendra Chola, Anantavarman Chodaganga Deva – pararendësi i Dinastisë Lindore Ganga të Odishas dhe Andra Pradeshit – bëri dhurime të pasura pasi vizitoi Konamamalain në ditën e vitit të ri tamil 1223, që sipas një mbishkrimi sanskrit në shkrimin Grantha të zbuluar mbi kornizën e një dere në tempullin hindu. Një mbishkrim i tamil 1000-vjeçar në alfabetin Chola Vatteluttu u zbuluan në tetor të vitit 2010 kur po gërmohej për ndërtim mbi një shesh në krahun e djathtë të rrugës Konesar që të çonte për te faltorja.
Mbretëria Pandyane, shekulli i XIII
Përfshirja e Dinastisë mesjetare Pandyane në punët e vendit tamil u bë më i fortë pas pushtimit të mbretit pandyan, Srimara Srivallabha në vititet 815—862, një ndërhyrje fuqimisht e mirëpritur nga tamilët vendorë në ishull. Ndërsa ishte nën suzerinitetin Pandyan në vitin 1262, princi Jatavarman Veera Pandyani I, vëllai dhe mëkëmbësi i mbretit Jatavarman Sundara Pandyani I përsëriti pushtimin e vëllait të tij të ishullit në vitin 1258 për të ndërhyrë dhe mundur në mënyrë vendimtare Chandrabhanun e Tambralingas, një uzurpator i fronit verior tamil; ai vazhdoi të vendoste flamurin Pandyan të fitores dhe emblemën e një "Peshku të dyfishtë" në Konamalai ndërsa nënshtroi mbretin tjetër të ishullit. Historikisht, Dinastia Pandyane ishte e njohur për skalitjen e dy peshqëve të drejtuar nga njëri-tjetri në tavanet e gopuramët e tyre shumë-katësh kur përfundoheshin (dhe i linin vetëm me një peshk në rast se ishin të papërfunduara). Sundara Pandyani kishte rikonstruktuar gopuramët duke i veshur me ar çatitë dhe vendosur Kalasamë të punuar me ar në majë të tyre, një punim artistik që paraqet afërsi me Arkitekturën Dravidiane. Shkëmbi Swami në këtë kohë është përshkruar si "Kona ma-malai, përreth të cilit valët e oqeanit nxjerrin perla, ar, gurë të çmuar dhe guacka nga thellësia e tij dhe i grumbullojnë ato përgjatë bregut". Banorët vendorë kontribuan në pasurinë e tempullit nën sundimin Pandyan të veriut të ishullit. Mbishkrimi në guri tamil i shekullit të XIII në fshatin Kankuveli regjistron caktimin nga prijësit Vanniarë, Malaiyil Vanniyanar dhe Eluril Atappar të të ardhurave dhe kontributeve nga fushat e orizit dhe kullotat e distrikteve të Vannimait të mbretërisë në ngjitje të Jaffnas për faltoren e Koneswaramit.
Shkatërrimi në shekullin e XVII
Faltorja u sulmua dhe shkatërrua më 14 prill 1622, në ditën e vitit të ri tamil, nga gjenerali portugez Constantino de Sá de Noronha (që e quante atë Tempulli i Njëmijë Kolonave). Njëmbëdhjetë ndriçues tunxhi që ndriçonin faltoren dhe statujat kryesore u morën në qytet gjatë procesionit të karros në periudhën e festës, kohë gjatë të cilës ushtarët portugezë hynë në tempull të veshur si priftërinj Iyerë dhe filluan ta plaçkisnin atë. Në një veprim zelli fetar, tempulli pastaj u rrafshua dhe u hodh nga kreshta në det. Priftërinjtë e arratisur varrosën disa nga statujat e tempullit në zonën përreth dhe të gjithë priftërinjtë, pelegrinët dhe shërbyesit që mbetën u masakruan. Monumenti përfundimtar i kompleksit tempullor u shkatërrua dy vjet më vonë në vitin 1624. Gurët dhe kolonat e skalitura të tempullit u përdorën për të ndërtuar fortesën Fredrick për të përforcuar ndikimin kolonial mbi bregdetin lindor të ishullit kundër ushtrive të tjera evropiane, duke përfshirë flotën holandeze gjatë luftrave holandezo-portugeze. Në fortesë dhe përrreth saj u ndërtua një kishë dhe një fshtat i ri. Një fushatë e gjerë shkatërrimi i pesëqind faltoreve hindu, Bibliotekës Saraswathi Mahal dhe konvertimi i detyruar në Vendin e tamilëve u drejtua nga portugezët me mbërritjen e tyre në ishull dhe pushtimin e mbretërisë së Jaffnas; tempulli kishte qenë duke paguar këstin e haraçit të mbrojtjes 1280 fanamë në vit te portugezët. Trincomalee qe dëshmitar i betejave detare të Luftës së Tridhjetë Vjetëve të Evropës nën njeriun e Filipit II, Phillippe de Oliveira. Midis viteve 1639 dhe 1689, në Thampalakamamin e afërt u ndërtua Tempulli Ati Konanayakar për të bujtur idhujt e procesionit që mbijetuan. Shkatërrimi i tempullit të Konesarit është parë historikisht si plaçkitja e një prej tempujve më të mëdhenj të Azisë. Brenda pak orësh u grabitën ar, perla, gurë të çmuar dhe mëndafshe të grumbulluara për më shumë se një mijë vjet. Një planimetri e sitit nga De Quieroz pohon: "Me ngjitjen e parë në majën e shkëmbit ishte një pagodë, një tjetër në gjysëm lartësi – kryesorja prej tyre në pikën më të lartë, të vizituar nga grupe hindush nga e gjithë India". Ai përshkruan tre tempujt e kompleksit të bregut, duke pohuar se pelegrinët kërcenin nga tempulli i fundit në oqean si flijim për idhujt e tyre. Në letrën për Filipin e III, mbrtin e Portugalisë, Constantine përshkruan: "Toka e pagodës është 600 fathomë e gjatë, 24.4 metra në pikën më të gjerë duke u ngushtuar deri në 9.15 metra". Në lidhje me një mbishkrim profetik që de Noronha gjeti në sit, ai shtoi: "Kur shkova aty për të bërë këtë fortesë, gjeta të skalitur te pagoda, mes shumë mbishkrimeve të tjera, një që shkruante kështu: Kulakottani e ka ndërtuar këtë pagodë..."
Shkëmbi Swami (shekujt e XVIII - XX)
Nën Cejlonin holandez, shumica e qytetit të Trincomaleet administrohej përsëri nga vanniarët e varur nga Jaffna, ndërsa fortesa ishte e zënë nga holandezët në atë që ata e quanin "Kodra e Pagodës". Distrikti i Batticaloas mbeti në varësi të fortesës së Trincomaleet deri në vitin 1782. Në shkëmbin Swami nuk u lejua asnjë ceremoni deri në sundimin britanik të ishullit, kur pelegrinët u lejuan të rikthehen dhe të adhurojnë Shivën në sitin e shenjtë të fortifikuar. Nga mesi i shekullit të XIX, lundruesit, priftërinj të lartë dhe pelegrinë të tjerë vizituan shkëmbin, thyen një arrë kokosi dhe u lutën, duke kryer ritet e shenjta çdo janar. Në kreshtën e rrëpirës u vendosën fruta dhe oferta të tjera, duke i rrëzuar poshtë për te rrënojat. Fotografia e parë e mbetjeve të faltores dhe bregut të saj u bë në vitin 1870. Pasi siti filloi të rifitonte popullaritet mes pelegrinëve filloi të shkruhej mbi faltoren. Thirukonasala Purana u shkrua gjatë shekullit të XIX nga studiuesi tamil Masilamanipillai Muttucumaru mbi tempullin dhe Thirukonasala Vaipavami mbi Koneswaramin u shkrua nga V. Akilesapillai në vitin 1889, i publikuar në vitin 1952, gjashtëdhjetë vjet më vonë.
Rizbulimi i idhujve, rrënojave dhe rikonstruksioni i shekullit të XX
Në vitin 1950, statujat zanafillore prej ari dhe aliazhi bakri dhe bronxi të faltores nga shekulli i X i një figure të ulur të Shivës (në formën e Somaskandas), Shiva si Chandrasekhari, bashkëshortja e tij Parvati, një statujë e hyjneshës Mathumai Ambal dhe statuja e mëvonshme e Ganeshit u gjetën nga Këshilli Urban i Trincomaleet të varrosura rreth 460 metra larg nga siti i Koneswaramit ndërsa po gërmohej për një pus uji. Ato u çuan në procesion përreth rajonit përpara se të rivendoseshin në Koneswaram. Statujat e tjera të Koneswaramit që mbijetuan mbetën te Tempulli Ati Konanayakar. Një kolonë nga tempulli zanafillor qëndron nën një pemë të dekoruar Vilvami (Aegle marmelos) mbi Shkëmbin Swami. Në vitin 1956, ndërsa ishin duke u zhytur, fotografi Mike Wilson dhe studiuesi Arthur C. Clarke zbuluan muret e rrënuara, arkitekturën dhe statujat e idhujve të fundosura të tempullit zanafillor — duke përfshirë kolona të skalitura me emblema lulesh dhe gurë në formën e kokave të elefantëve — të përhapura në shtratin e cekët të detit. Kolona ashtu dhe rrënojat paraqesin ndikime të Arkitekturës Tamile, Pallava dhe Chola të periudhës midis shekujve të II-IX, të konfirmuara nga zbulimi i mbishkrimeve në shkrimin Pallava Grantha dhe Chola si dhe imazhet hindu të gjetura në vendin e kompleksit që sugjerojnë se dinastitë kishin një interes të fortë për tempullin. Zhytësit rigjetën lingamin legjendar Swayambhu nga shtrati i oqeanit, një obelisk i madh natyror që, sipas legjendës ishte një nga 69 lingamët natyrorë nga kohë të qëmotshme fillimisht të gjendura në Malin Kailash të Tibetit dhe të bujtura në Koneswaram nga mbreti legjendar Raavan – objekti i tij i shenjtë më i fuqishëm nga kohët mitologjike. Ky lingam u rivendos në sitin e Koneswaramit. Duke publikuar gjetjet e tyre në vitin 1957 në librin The Reefs of Taprobane, Clarke shpreh admirim për tre mijë vitet e adhurimit nga hindutë të Shkëmbit Swami. Duke identifikuar më në fund tre tempujt hindu që kishin qenë ndërtuar rreth shkëmbit Swami, Clarke i përshkruan statujat e shekullit të X të Koneswaramit si "mes shembujve më të shkëlqyer të skulpturave prej bronxi hindu që njihen", Shiva i ulur prej bronxi Chola "një kryevepër" dhe gurët e skalitur në këmbët e Shkëmbit Swami si "me gjasa rrënojat më të fotografuara nënujore në botë". 350 vjet pas shkatërrimit të tij, popullsia hindu tamile e Trincomaleet në Sri Lanka organizoi komitetin për restaurimin e tempullit; statujat e vjetra u rivendosën mes ceremonive hapëse në faltoren e sapo restauruar më 3 mars 1963.
Disa prej artifakteve nga tempulli i shkatërruar, duke përfshirë përkthimin e De Sa de Noronhas të profecisë së dërguar në Portugali, mbahen në Bibliotekën e Ajudas në Lisbonë (Bibliotheca da Ajuda), bashkë me një pikturë dhe hartë të faltores zanafillore. Kronikani António Bocarro tregon se tre monumentet e kompleksit të Trincomaleet të Tempullit të Koneswaramit në skajin e gadishullit në hartën e tij te dokumenti Livro das plantas das fortalezas cidades e povoaçois do Estado da India Oriental i vitit 1635, por këta tempuj mungojnë nga kopja e dokumentit të ruajtur në BibliotekënPaço Ducal di Vila Viçosa në Lisbonë. Mbishkrimi në gurë i zbuluar nga shkatërruesit e tempullit ka një emblemë me peshq të dyfishtë dhe profecinë e saj të skalitur, të përkthyer nga shkrimi i vjetër tamil, paralajmëron për "ardhjen e frankëve" pas shekullit të XVI. Parashikimi shkruan "O mbret! Frankët më vonë do të shkatërrojnë ndërtesën e shenjtë të ndërtuar nga Kulakoddani në kohët e lashta; dhe asnjë mbret i ardhshëm i këtij ishulli nuk do ta rindërtoi atë! Në vazhdim të mbretërive pasuese të kombeve me sy maceje, me sy të kuq dhe me sy tymi ai do tu rikthehet vullnetarisht tamilëve". Emblema e mbretit Pandyan, Jatavarman Veera Pandyani, në tempullin e vjetër të Koneswaramit dhe një pjesë e mbishkrimit profetik sot shihen në portën hyrëse të Fortesës Fredrick.
Kompleksi i Trincomalee Koneswaramit
Faltoja ishte e njohur për evropianët si Pagoda e Trincomaleet – Tempulli i Njëmijë Kolonave. Faltorja kryesore u ndërtua mbi jagati, ndërsa salla e saj me njëmijë kolona ishte Aayiram Kaal Mandapa – një platformë e veçantë me njëmijë kolona pranë vimanas së koilit që formon një pjesë të veçantë të planit të sitit të Arkitekturës tempullore Dravidiane. Rrënojat e kësaj veçorie në Koneswaram tregojnë se salloni ishte një shtesë strukturore e ndërtuar nga artizanët Pallava, midis viteve 537–668. Ajo formonte një nga nëntë prakarat ose oborret e rëndësishme të kompleksit të Koneswaramit. Dy tempuj të tjerë ishin monumente të shquara të kompleksit në breg, që përmbanin struktura të shumta gopuramësh mbi faltoret e ndërtuara për Vishnu-Thirumalin dhe hyjneshën Ambal-Shakti. Së bashku, ato u bënë të njohura si Tre Pagodat e Thirukonamalait. Një planimetri e sitit nga De Quieroz pohon: "Sapo ngjitesh në majën e shkëmbit ishte një pagodë, një tjetër në gjysëm ngjitjeje dhe kryesorja prej tyre në pikën më të lartë, e vizituar nga grupe hindush nga e gjithë India." Në letrën e tij dërguar Filipit të III, mbretit të Portugalisë, Constantine përshkruante: "Toka e pagodës është 600 fathomë e gjatë (1.2 km) dhe24.4 metra në pikën më të gjerë duke u ngushtuar deri në 9.15 metra". Kompleksi shtrihej përgjatë rrugës së Konesarit në breg dhe përfshin faltoret e Ganeshit, Murukanit dhe Bhadrakalit. Koneswarami i Konesar Malait gjendet 152 kilometra (94.4 milje) në lindje të Kudiramalait, distrikti i lashtë mbretëror dhe emporiumi jugor të bregut të perlave të Tempullit Thiru Ketheeswaram në Mannar. Koneswarami qëndron mbi një rrugicë të drejtë diagonale të lidhur me Ketheeswaramin dhe një tjetër tempull të mëparshëm të Jaffnas dhe Tempullin Ramanathaswamy, një nga Paadal Petra Sthalamët në Rameswaram. Kjo rrugë pelegrinazhi prej 225 km (140 miljesh) përshkohet shpesh në këmbë sipas zakonit hindu. Kompleksi qëndron gjithashtu saktësisht në të njëjtën gjatësi gjeografike me Malin Kailash.
Hyjnitë e kompleksit
Në linjë me zakonin e komplekseve tempullore hindu tamile, kompleksi bujt faltoret e mjaft hyjnive. Koneswarami është faltorja më lindore e pesë Iswaramëve të lashtë të Shivës në ishull, ku të tjerat janë Naguleswarami (Keerimalai), Thiruketheeswarami (Mannar), Munneswarami (Chilaw) dhe Tenavarami (Tevan Thurai). Koneswarami ka tërhequr mijëra pelegrinë nga vendet e Azisë, faltorja e tij e Shivës përmendet te eposet e Ramayanas dhe Mahabharatas të shkruara midis viteve 400–100 p.e.s., të përshkruara gjerësisht nga pelegrinët nga shumë vende dhe në vitet 600—660, asaj i janë thurur lavde si një nga 275 Shiva Sthalamët, ose banesat e shenjta të Shivës në në kontinent te hymnet Tevaram. Shkëmbi Swami është lavdëruar si një Shiva Upa Peetha (bazë) e Lankas te Sivacharita, një vepër sanskrite që i thur lavde Shivës dhe dorëshkrimi pasues i Pithanirnayas (Maha Piitha Nirupana) si një Sakta Peetha e Lankas me një tempull të kompleksit kushtuar hyjneshës Indraksi Devi dhe një hyjni mashkullore Raksasesvara – një referencë për Ravanan. Kullakottani restauroi Tre Pagodat e Thirukonamalait, ku dy të tjerat kushtuar Vishnu-Thirumalit dhe asaj të hyjneshës nënë (Tirukkamakkottam – një bashkëshorte e Shivës) në breg në një zonë shumë më të madhe sesa e tanishmja. Ky tempull i fundit për hyjneshën – Ambal/Uma/Shakti/Shankari Devi – ishte një nga 18 Maha Shakthi Peethat, ato Shakti Peetha të shenjtëruara për hyjneshën që përmenden te Ashta Dasa Shakthi Peetha Stotrami nga teologu hindu Adi Shankara (788—820). Tempulli i Vishnu-Thirumalit ishte me gjasa i tempulli i parë i hasur në breg – dhe është përmendur te Oud en Nieuw Oost-Indiën e shkruar në vitin 1726 nga François Valentijn. Tempulli më i afërt me skajin e detit ishte ai kushtuar hyjneshës, ku qëndron tempulli i tanishëm i rikonstruktuar i Shivës. Pranë faltores kryesore të Shivës në qendër duhet të kenë qenë të zakonshme faltore më të vogla kushtuar Ganeshit, Durgas, Murukanit, Agastya dhe Navagrahave duke përfshirë zotin e djellit Surya – faltorja e Murukanit është lartësuar në seritë e mëdha Thiruppugazhi të Arunagirinatharit. Tempulli i Bhadrakali gjendet më tej në kompleksin e brendshëm përgjatë rrugës së Konesarit, e përkrahur nga Rajendra Chola I. Tempulli i Kalit është përmendur në librin e Wilbur Smithit Shpend grabitqarë (Birds of Prey) të vitit 1997 të vendosur në vitet 1660. Thirukonasala Mahatyami, duke përshkruar zanafillën e botës, Lankas dhe Koneswaramit bazuar mbi legjendat puranike tashmë ka humbur. Vepra historike Mattakallappu Manmiyam (Batticaloa Manmiyam) që tregon historinë e ngulimeve tamile në Batticaloa, ndjek Dakshina Kailasa Puranan dhe Dakshina Kailasa Manmiamin në përshkrimin e Koneswaramit si një prej nëntë siteve më të shenjta më të rëndësishme në botë për të gjithë hindutë.
Legjendat
Dakshina Kailasa Manmiami, një kronikë mbi historinë e tempullit, vë në pah se i dituri Agastya kalonte nga Vetharaniami në Indinë e jugut për te Tempulli Parameswara i Shivës në Tirukarasai — tani i rrënuar — në bregun e lumit Mavilli përpara adhurimit në Koneswaram; nga ku shkoi te Maha Tuvaddapuri për të adhuruar Ketheeswararin më në fund u vendos në kodrat Podiya. Një tjetër traditë pretendon se gjatë sundimit të tij në vitin 113 të e.s., mbreti Gajabahu I marshoi nga bastioni i tij jugor për te Konesar Kovili me synimin e shkatërrimit të tij dhe shndërrimin e tij në një tempull budist. Kur po afrohej te ujëmbledhësi Kantalai, ai besohet se u kuruan në mënyrë të mrekullueshme nga verbëria e tij nga një hindu dhe kështu u konvertua në Hinduizëm. Ujëmbledhësi thuhet se është emërtuar sipas kësaj historie Kandalai që në gjuhën tamile do të thotë"rritja e syve".
Pretendimet budiste dhe konflikti
Një tempull kushtuar një hyjnie në qytetin "Gokarna" është përmendur në një vepër fetare dhe historike të shekullit të V të e.s. të quajtur Mahavamsa. Ajo përmend se Mahasena (334–361) një besimtar i përkushtuar i sektit Mahayana të Budizmit i njohur për shkatërrimet e tempujve hindu, që sundonte një mbretëri qendrore të ishullit nga qyteti jugor i Anuradhapuras shkatërroi tempujt kushtuar një hyjnie në Gokarna dhe ndërtoi Vihara budiste në vend të tyre. Një komentar i shekullit të XII mbi Mahavamsan tregon se tempulli i hyjnisë së shkatërruar kishte një lingam – një formën simbolike e Shivës në të. Interpretimi i tempujve të hyjnisë në mënyrë specifike të një tempulli të Shivës nga komentari mbi Mahavamsan është vënë në diskutim nga shkrimtarët sinhalezë si Bandu De Silva. Sri Lanka kishte pasur një histori konflikti midis pakicës së saj hindu tamile dhe shumicës budiste sinhaleze që nga pavarësia e saj politike nga Britania e Madhe në vitin 1948 që çoi në Luftën Cilvile të Sri Lankës. Që nga vitet 1950 budistët sinhalezë kanë pretenduar se Tempulli Tirukoneswaram ishte fillimisht ekskluzivisht një tempull budist. Ata përmendin dhe interpretojnë informacionet historike për Tre Pagodat në sitin e Koneswaramit si aluduese për tempuj budistë. Budistët kanë pretenduar gjithashtu se siti ishte vendndodhja e Gokanna Viharas së lashtë të ndërtuar nga mbreti Mahasena. Ajo bazohet gjithashtu mbi një pohim të bërë nga historiani Senarath Paranavithana në leximin e një mbishkrimi sanskrit dhurimi të shekullit të XIII në shkrimin tamil Grantha të bërë nga një Chodaganga Deva të gjetur në kompleksin e tempullit hindu. Mbishkrimi shkruan se Deva zbarkoi në Gokaranna në vitin 1223. Asnjë dëshmi, arkeologjike ose ndonjë lloji tjetër, nuk e mbështet pretendimin se ekzitonin vihara në sit. Burime të tjera tregojnë se kompleksi kishte qenë hindu me seksione budiste para shkatërrimit të tij. Në vitin 1968, qeveria e unitetit e mbizotëruar nga shumica sinhaleze e Partisë së Bashkuar Kombëtare dhe pakica tamile mbizotëronte Partinë Federale u rrëzua pas mosmarrveshjeve rreth deklarimit të sitit hindu një zonë e mbrojtur. Një komitet i caktuar nga një ministër i Partisë Federale për të studiuar mundësinë e shpalljes së mbrojtjes së sitit u braktis pa u këshilluar nga kryeministri i kohës, Dudley Senanayake, pasi mori një letër ankese nga një murg i shquar budist që kundërshtonte për shkak se zona e tempullit do të "bjerë në duarët" e atyre "që nuk janë as sinhalezë as budistë". Partia Federale e tërhoqi mbështetjen e saj për qeverinë në vazhdim të këtij akti. Sipas gazetarëve si T. Sabaratnam, ky incident pati pasoja negative për të ardhmen e bashkëpunimit midis bashkësive tamile dhe sinhaleze. Tempulli dhe mjedisi i tij janë tashmë të zëna nga ushtria e Sri Lankës, që mban një bazë në fortesën Frederick. Më 21 shtator 2008, kryeprifti i tempullit Sivashri Kugarajakurrukali u vra në një fushatë që vinte në shënjestër priftërinjtë hindu në rajon.
Metafizika Libri i Shtatë (Aristoteli)
Ka disa shqisa në të cilat një gjë mund të thuhet se 'është', siç e theksuam më parë në librin tonë mbi shqisat e ndryshme të fjalëve; ' sepse në një kuptim "qënia" ka për qëllim është "çfarë është një gjë" ose "kjo", dhe në një kuptim tjetër do të thotë një cilësi ose sasi ose një nga gjërat e tjera që përcaktohen siç janë këto. Ndërsa 'qenia' i ka të gjitha këto shqisa, padyshim që ajo që 'është' kryesisht është 'çfarë', e cila tregon përmbajtjen e sendit. Sepse kur themi se çfarë cilësie ka një gjë, themi se është e mirë ose e keqe, jo se është e gjatë tre kubitë ose se është një njeri; por kur themi se çfarë është, nuk themi 'e bardhë' ose 'e nxehtë' ose 'tre kubitë e gjatë', por 'një njeri' ose 'një' zot '. Dhe të gjitha gjërat e tjera thuhet të jenë sepse ato janë, disa prej tyre, sasi të asaj që është në këtë kuptim parësor, të tjerët cilësi të saj, të tjerët afeksione të saj dhe të tjerët një përcaktim tjetër të tij. Dhe kështu mund të ngrihet edhe pyetja nëse fjalët 'të ecësh', 'të jesh i shëndetshëm', 'të ulesh' nënkuptojnë që secila prej këtyre gjërave është ekzistuese, dhe në mënyrë të ngjashme në çdo rast tjetër të këtij lloji; sepse asnjëri prej tyre nuk është vetë-ekzistues ose i aftë të ndahet nga substanca, por përkundrazi, nëse ka ndonjë gjë, është një gjë ekzistuese ajo që ecën ose ulet ose është e shëndetshme. Tani këto shihen të jenë më reale sepse ekziston diçka e caktuar që qëndron në themel të tyre (d.m.th. substanca ose individi), e cila nënkuptohet në një kallëzues të tillë; sepse ne kurrë nuk e përdorim fjalën 'mirë' ose 'ulur' pa nënkuptuar këtë. Cleshtë e qartë se, pra, është virtyti i kësaj kategorie se secili prej të tjerëve është gjithashtu. Prandaj ajo që është kryesisht, d.m.th. jo në një kuptim të kualifikuar, por pa kualifikim, duhet të jetë substancë
Tetsuo Narikawa
Tetsuo Narikawa (Japonisht: 成川 哲夫; Narikawa Tetsuo, 15 prill 1944 – 1 janar 2010) ishte aktorë japonez i cili u bë i famshëm në rolin e tij në filmin Spectreman. Ai ishte themelues dhe president i Ligës Ndërkombëtare të Karates në Japoni.
Metafizika Libri i Shtatë (Aristoteli)
Tani ka disa shqisa në të cilat thuhet se një gjë është e para; prapëseprapë substanca është e para në çdo kuptim- (1) në përkufizim, (2) sipas radhës së njohurive, (3) në kohë. Për (3) të kategorive të tjera askush nuk mund të ekzistojë në mënyrë të pavarur, por vetëm substancë. Dhe (1) në përkufizim gjithashtu kjo është e para; sepse në përkufizimin e secilit term duhet të jetë i pranishëm përkufizimi i substancës së tij. Dhe (2) mendojmë se e dimë secilën gjë më plotësisht, kur dimë se çfarë është, p.sh. çfarë është njeriu ose çfarë është zjarri, sesa kur dimë cilësinë e tij, sasinë e tij ose vendin e tij; pasi që ne i dimë secilën prej këtyre kallëzuesve gjithashtu, vetëm kur e dimë se cila është sasia ose cilësia.
Pjesa 2
Substanca mendohet se u përket më së shumti trupave; dhe kështu themi që jo vetëm kafshët dhe bimët dhe pjesët e tyre janë substanca, por edhe trupat natyrorë siç janë zjarri dhe uji dhe toka dhe gjithçka e këtij lloji, dhe të gjitha gjërat që janë ose pjesë të këtyre ose të përbëra nga këto (ose nga pjesët ose të tërë trupave), p.sh. universi fizik dhe pjesët e tij, yjet dhe hëna dhe dielli. Por nëse këto janë vetëm substanca, ose ka edhe të tjera, ose vetëm disa nga këto, ose të tjera gjithashtu, ose asnjëra prej tyre por vetëm disa gjëra të tjera, nuk janë substanca, duhet të merren parasysh. Disa mendojnë se kufijtë e trupit, d.m.th. sipërfaqja, linja, pika dhe njësia, janë substanca dhe më shumë sesa trupi ose trupi i ngurtë.
Për më tepër, disa nuk mendojnë se ka ndonjë gjë thelbësore përveç gjërave të ndjeshme, por të tjerët mendojnë se ekzistojnë substanca të përjetshme që janë më në numër dhe më reale; p.sh. Platoni paraqiti dy lloje të substancave - Format dhe objektet e matematikës - si dhe një lloji i tretë, dmth. substanca e trupave të ndjeshëm. Dhe Speusippus bëri akoma më shumë lloje të substancave, duke filluar me Një, dhe duke marrë parime për secilin lloj të substancës, një për numrat, një tjetër për madhësitë hapësinore dhe pastaj një tjetër për shpirtin; dhe duke vazhduar në këtë mënyrë ai shumëzon llojet e substancave. Dhe disa thonë se Format dhe numrat kanë të njëjtën natyrë, dhe gjërat e tjera vijnë pas tyre - linja dhe rrafshe - derisa të arrijmë në substancën e universit material dhe të Trupat.
Lidhur me këto çështje, atëherë, ne duhet të hetojmë se cilat nga pohimet e zakonshme janë të drejta dhe cilat nuk janë të drejta, dhe cilat substanca ekzistojnë, dhe nëse ka apo nuk ka ndonjë përveç substancave të ndjeshme, dhe sa substanca të ndjeshme ekzistojnë, dhe nëse ekziston një substancë e aftë për ekzistencë të veçantë (dhe nëse po pse dhe si) ose asnjë substancë e tillë, përveç substancave të ndjeshme; dhe së pari duhet të skicojmë natyrën e substancës.
Pjesa 3