cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aglomeracion
Avantazhet e ndërmarrjeve në një Aglomeracion (distrikt industrial)
Me kalimin e kohës ndërmarrjet që janë në një Aglomeracion Industrial arrijnë të përfitojnë këto avantazhe:
Trashëgimi i aftësive. Në një zonë të përqendruar “misteret e tregtisë” nuk janë më të tilla, por janë shumë të qarta dhe fëmijët i mësojnë ato natyrshëm. Si rrjedhojë aftësitë e veçanta transmetohen nga një brez në tjetrin dhe kthehen në një karakteristikë kualifikuese të asaj zone.
Shtimi i tregtisë. Kur disa ndërmarrje përqendrohen në një zonë të caktuar është shumë e mundur që ndërmarrjet që prodhojnë lëndë ndihmëse për to, të fillojnë të përqendrohen në të njëjtën zonë për të siguruar furnizimin me orendi, materiale etj.
Përdorimi i makinerive shumë të specializuara: Ky avantazh vjen nga niveli i lartë i ndarjes së punës dhe specializimit që karakterizon një Aglomeracion industrial (distrikt industrial) “në të cilin ndodhet një përqendrim i madh i prodhimit të një lloj produkti, edhe pse asnjë nga ndërmarrjet nuk ka investuar kapital të lartë.
Treg lokal për aftësi të veçanta: një industri e lokalizuar ofron “një treg të vazhdueshëm për aftësi të caktuara” kështu që punëdhënësit nuk hasin vështirësi kur kërkojnë për fuqi punëtore. Në të kundërt, “një ndërmarrje e izoluar” mund të ketë shumë probleme në gjetjen e punëtorëve të specializuar për proceset e tyre.
Industri udhëheqëse. Ky aspekt rrjedh nga krijimi i një atmosfere industriale që dominon rajonin ku ndodhen ndërmarrjet dhe që nxit më tepër zhvillim sesa do të mund të ndodhte vetëm nga ndryshimet e njëpasnjëshme teknike.
Këto karakteristika janë kryesoret përsa i përket distrikteve industriale që krijohen si rrjedhojë e një lokalizimi të vazhdueshëm të industrive në të njëjtën hapësirë.
Fazat e zhvillimit të një distrikti industrial (Aglomeracioni)
Ekzistojnë disa faza të përfshira në procesin e krijimit dhe zhvillimit të distrikteve industriale:
Faza e parë - Para-distrikti
Faza e parë e një distrikti industrial shpesh përfshin bashkëpunimin midis dy ndërmarrjeve ose përqendrimin gjeografik të ndërmarrjeve me të njëjtin nivel zhvillimi.
Faza e dytë - Distrikti industrial në zhvillim.
Pasi është stabilizuar përqendrimi i ndërmarrjeve industriale, fillon një proces i quajtur "efekti ortek", që gjallëron edhe shumë ekonomi të jashtme. Ekonomitë e para të jashtme shpesh përfshijnë furnizuesit dhe organizimet e shërbimeve të specializuara.
Faza e tretë - Distrikti industrial në zgjerim
Lindja e ekonomive të jashtme dhe të organizatave të reja lokale rrit mundësinë e njohjes, dhe reputacionit të atij Aglomeracioni. Si rrjedhojë, sa më shumë ndërmarrje kryesore dhe ndërmarrje ndihmëse të përfshihen, aq më shumë rritet reputacioni i rajonit dhe po aq më shumë do të zhvillohen ndërmarrjet e reja lokale.
Faza e katërt - Distrikti industrial në transformim.
Pavarësisht se një distrikt mund të ripërsërisë suksesin e tij për disa dhjetëvjeçarë, ose të bëhet pjesë e një distrikti të ri, shumë prej distrikteve rajone, herët a vonë, do të kalojnë patjetër një periudhë rënie. Rënia e një distrikti industrial shpesh ndodh si rrjedhojë e "bllokimit" ose vjetërimit teknologjik, institucional, shoqëror ose kulturor të ndërmarrjeve që e përbëjnë. Në këtë rast distrikti duhet t'u përshtatet kushteve të reja, në të kundërt është i destinuar të shpërbëhet.
References:
1.     Belussi, F and Caldari, K., At the origin of the Industrial District: Alfred Marshall and the Cambridge School International Workshop: “Marshall and Marshallians on Industrial Economics” March 15-16th 2008, Mercury Tower, Hitotsubashi University, Tokyo
2.    Marshall A. (1920), Principles of Economics, London: Macmillan.
3.    Sunley P. (1992), Marshallian industrial districts: the case of the Lancashire cotton industry in
the inter-war years, Transactions of the Institute of British Geographers, New series, 17,
3, 306-320.
Hanefi Avcı
thumb|Hanefi Avcı në ekspeditën e librave Kocaeli Hanefi Avcı (lindi më 1956) është një ish-shef i policisë në Turqi, dhe autor i librit më të shitur Haliç’te Yaşayan Simonlar: Dün Devlet Bugün Cemaat, që përfshinte aspekte të ndryshme të "shtetit të thellë" në Turqi, përfshirë infiltrimin e lëvizjes Gjylen në polici dhe proceset gjyqësore Ergenekon. dhe fëmijët e tij u shkolluan në një shkollë Gjylen. Avcı, i cili në vitet 1990 dëshmoi në parlament në lidhje me skandalin e Susurlukit dhe më 2009 për prokurorët me lidhjet mafioze të organizatës Ergenekon, ishte zyrtari i parë i shtetit turk që konfirmoi ekzistencën e njësisë së inteligjencës JITEM të Xhandarmërisë Turke.
Në shtator 2010, Avcı u arrestua dhe u akuzua për lidhje me grupin terrorist Devrimci Karargâh, të cilën ai e mohon, duke thënë se ai kishte "pritur këto lloj shpifjesh".
Mackenheim
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Mackenheim (Gjermanisht: Mackenheim ; Shqip: Makenhajm ; Alzasisht: Mackene ) është aktualisht një komunë brenda territorit të Komunitetit Evropian të Alsas.
Kjo komunë ndodhet në rajonin historik dhe kulturor të Alzasës.
Gjeografia
I vendosur në gjysmë të rrugës midis Strasburgut dhe Mylhauzenit, 2 km nga Rini, ky fshat Ried në Alsas qendrore ka një popullsi prej afro 750 banorësh. Fshati është pjesë e kantonit Marckolsheim dhe rrethit të Sélestat-Erstein.
Menomonie, Wisconsin
Alma është qytet dhe zyrë qendrore në qarkun Dunn, në pjesën perëndimore të shtetit amerikan të Uiskonsinit. Popullsia e qytetit ishte 16,464 sipas regjistrimit më 2016.
Linda B. Buck
Linda Brown Buck (e lindur më 29 janar, 1947) është një biologe amerikane më shumë e njohur për punën e saj në sistemin e nuhatjes. Ajo u nderua me Çmimin Nobel në vitit 2004 në Fiziologji ose Mjekësi, së bashku me Richard Axel, për punën e tyre në receptorët e nuhatjes. Ajo është aktualisht në fakultetin e Qendrës Kërkimore të Kancerit Fred Hutchinson në Seattle.
Kaşif Kozinoğlu
Kaşif Kozinoğlu (1955 - 13 nëntor 2011) ishte një zyrtar inteligjent turk në Organizatën Kombëtare të Inteligjencës (MIT). Ai vdiq nga një sulm në zemër në Burgun Silivri pak para se të dëshmonte në procesin gjyqësor Ergenekon. Vdekja e tij konsiderohet e dyshimtë dhe është duke u hetuar nga prokurorët.
Linda B. Buck
Jeta personale
Linda B. Buck lindi në Seattle, Washington më 29 janar, 1947. Babai i saj ishte një inxhinier elektrik i cili e kaloi kohën duke shpikur dhe ndërtuar objekte të ndryshme në kohën e tij të lirë, ndërsa nëna e saj ishte një amvise që kaloi shumicën e kohës së lirë duke zgjidhur fjalëkryqe. Buck ishte e dyta nga tre fëmijët e familjes, që të gjitha ishin vajza. Prindërit e Buck i rritën vajzat e tyre, që të besojnë se ato kanë aftësi të bëjnë çfarëdo që dëshirojnë me jetën e tyre dhe ajo ia jep meritën për prirjen e saj për shkencë prindërve të saj, interesimit dhe përkushtimi me të cilën ajo u rrit. In 1994 Buck met Roger Brent, a biologist also. The two married in 2006.
Menomonie, Wisconsin
Gjografia
Menomonie ndodhet në 44.87917°N, -91.91806°W (44.879336, -91.918333).
Reshad Asllani
Reshad Asllani, konsull i Shqipërisë në Itali, në vitet 1923 -1924; konsull në Manastir, në vitet 1938 -1939.
Menomonie, Wisconsin
Gjografia
Sipas Zyrës së Statistikave të Amerikës, qyteti ka një sipërfaqe prej 40.07 km2, prej të cilave 35.46 km2 është tokë dhe 4.61 km2 është ujë.
Kaşif Kozinoğlu
Karriera
Kozinoğlu u diplomua në Akademinë Ushtarake Turke në vitin 1976, duke iu bashkuar Departamentit të Luftës Speciale të Ushtrisë më 1980. Ai ishte pjesë e këtij departamenti dhe pasardhësi i Komandës së Forcave Speciale të tij deri në pensionimin e tij në vitin 1995, kur ai u anëtarësua në Organizatën Kombëtare të Inteligjencës (MIT). Ai shërbeu jashtë vendit në vende përfshirë Sirinë, Bosnjë dhe Hercegovinën dhe Afganistanin dhe u bë kreu i Rajonit të Azisë. Në vitin 1986 ai ndihmoi në trajnimin e forcave speciale të policisë dhe ndihmoi në ngritjen e departamentit të parë të huaj të MIT.
Ai u arrestua në vitin 2011 me akuzën e kalimit të informacionit në odatv.com, për të cilin prokurorët pretendojnë se janë pjesë e Ergenekon. Ai u tha prokurorëve se ai kishte qenë në kontakt me Alaattin Çakıcı si pjesë e një përpjekje për të parandaluar një vrasje të një politikani me profil të lartë. Mehmet Eymür u tha prokurorëve të Ergenekon se Kozinoğlu kishte urdhëruar vrasjen e politikanit kurd Murat Bozlak, ndërsa Akın Birdal ka sugjeruar se Kozinoğlu ishte pjesë e ekipit i cili u përpoq ta vrasë atë në vitin 1998. Kozinoğlu thuhet se ka monitoruar shefin e MIT Hakan Fidan.
Charles Perrault
Charles Perrault (12 janar 1628 - 16 maj 1703) ishte shkrimtarë francez dhe anëtar i Akademisë francez. Përrallat e tij të njohur janë: Cendrillon (Cinderella), Le Chat Botté (Maçoku me çizme) dhe La Belle au bois Dormant (Bukuroshja e fjetur).
Jeta
Charles Perrault lindi në një familje të pasur. Ai morri pjesë në krijimin e Akademisë së Shkencës si dhe restaurimin e Akademisë së Pikturës. Më 1671, u zgjodh si anëtar i Akademisë franceze. Në vitin 1672, Charles u martua me Marie Guichon, por ajo vdiq më 1678.
Përrallat
Përrallat e tij më të njohur janë: Cinderella, Bukuroshja e fjetur, Maçoku me çizme, por disa versione nuk janë të njëjta. Për shembull, disa versione të Bukuroshes së Fjetur janë të bazuar në përrallën e vëllezërve Grim, por versioni i Disney-it është i bazuar në përrallat e Charles.
Vdekja
Charles Perrault vdiq në vitin 1703 në moshën 75 vjeç.
Kulla e Shaban Murat Gjukaj
Kulla e Shaban Murat Gjukaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Strellci i Ultë, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Filip Lallemand
thumb|Potreti i [[Charles Perrault në vitin 1672]] Filip Lallemand lindi më 1636 në Paris dhe vdiq më 1716 në Reims, Francë, ishte piktorë francez i potreteve.
Muzika në Azerbajxhan
Muzika në Azerbajzhan (Azərbaycan musiqisi) është muzika tradicionale për popullin azerbajxhan nga Azerbajxhani. Ajo bazohet në traditat popullore që para 1000 vjetëve. Për shekuj me radhë, muzika e Azerbajxhanit ka evoluar duke prodhuar melodi të ndryshme ritmike.
Obranxha
Obranxha -Shtrihet 2km në perëndim të Podujevës ,që do të thote se ështëduke u bashkuar me të.Është fshat i madh dhe pjesa dërrmuesee banorëve janë shqiptar vendas (90%).Mandej ,këtu kemi shqiptarë muhaxhirë,disa familje serbe e malazeze.Prej familjeve muhaxhire këtu janë vendosu këto
Rexha Bega
Rexha Bega, konsull i Shqipërisë në Turqi, në vitin 1938.
Magda Frank
Magda Frank (lindur në 20 korrik 1914- 23 qershor 2010) ishte një skulptore hungareze.
Jeta
Ajo lindi në Cluj-Napoca, Transilvani, që asokohe i përkiste Hungarisë por në 1918 u përfshi brenda Rumanisë. Për shkak të persekutimit nazist, ajo u arratis nga Hungaria për tu vendosur në Zvicër. Në vitet e mëvonshme ajo u shpërngul në Paris për të studiuar në Akademinë Académie Julian. Në 1950 ajo shkoi në Buenos Aires, Argjentinë për të vizituar vëllain, pjesëtari i vetëm që jetonte nga të afërmit e saj. Këtu ajo u emërua profesoreshë pranë “Artes Visuales de Buenos Aires” dhe zhvilloi ekspozita në galerinë Pizarro.Punimet e saj janë pjesë e koleksionit të Musée National d'Art Moderne në Paris. Ajo vdiq në 2010 në Buenos Aires, Argjentinë
Unazat e Saturnit
Unazat e Saturnit janë sistemi i unazave planetare më i gjerë nga secili planet në sistemin diellor. Ato përbëhen nga grimca të vogla të panumërta, që variojnë në madhësi nga mikrometra deri në metra,  në orbitë rreth Saturnit. Grimcat e unazës janë të përbërë pothuajse tërësisht prej akullit të ujit, me një komponent të materialit shkëmbor. Ende nuk ka ndonjë konsensus për mekanizmin e tyre të formimit; disa karakteristika të unazave sugjerojnë një origjinë relativisht të kohëve të fundit, por modelet teorike tregojnë se ata kanë gjasa të jenë formuar herët në historinë e Sistemit Diellor.
Eyburie
Eyburie (Ocitanisht: Esburia ; Shqip: Ejbura) është një komunë në departamentin Korrezë, rajoni Akuitania e Re në Francën qendrore.
Unazat e Saturnit
Puna e Galileos
thumb|[[Galileo Galilei|Galileo i pari i vërejti unazat në vitin 1610.]] Galileo Galilei ishte i pari që vëzhgoi unazat e Saturnit në vitin 1610 duke përdorur teleskopin e tij, por nuk ishte në gjendje të identifikojë ato si të tilla. Ai i shkroi Dukës të Toskanës se "planeti Saturn nuk është i vetëm, por është i përbërë nga tre, që pothuajse prekin njëri-tjetrin dhe asnjëherë nuk lëvizin dhe as ndryshojnë në lidhje me njëri-tjetrin. Ato janë organizuar në një linjë paralele të zodiakut, dhe ai i mesit (vetë Saturni) është rreth tre herë më i madh se madhësia e atyre anësore [skajet e unazave]." Ai e përshkroi Saturn sikur të kishte "veshë". Në vitin 1612, plani i unazave ishte i orientuar drejtpërdrejtë nga Toka dhe unazat dukeshin si të zhdukura. I habitur, Galileo pyet veten, "a i ka gëlltitur Saturni fëmijët e tij?", duke u referuar mitit të Saturnit se ai ka ngrënë fëmijët e tij duke i parandaluar që ta përmbysin atë . Ata pastaj u rishfaqën në vitin 1613, duke e hutuar edhe më shumë Galileon.
Karakteristikat fizike
Unazat dendura kryesore shtrihen prej 7,000 km deri 80.000 km sipër ekuatorit të Saturnit. Me një trashësi të llogaritur prej nga më e vogla 10 metra  e deri në një trashësi të madhe prej 1 kilometër,  ata janë të përbërë nga 99.9 për akull nga ujit të pastër me një sasi e vogël e papastërtisë që mund të përfshijë tholins ose silikate. Unazat kryesore janë të përbërë kryesisht nga grimca që variojnë në madhësi nga 1 centimetër deri në 10 metra .
Formimi i unazave kryesore
Unazat e Saturnit mund të jenë shumë të vjetra, që datojnë në formimin e vetë Saturnit. Ka dy teori kryesore lidhur me origjinën e unazave të brendshme të Saturnit. Një teori, e propozuar fillimisht nga Édouard Roche në shekullin e 19, është se unazat ishin një herë një hënë e Saturnit (e quajtur Veritas, një perëndeshë romake e cili fshihej në një pus) orbita e të cilës kalbej derisa ajo erdhi afër gjendjes sa të shkatërrohet nga fuqia e baticës (shih Kufiri Roche). Një variacion mbi këtë teori është se kjo hënë u shpërbë pasi u godit nga një kometë ose asteroid i madh. Teoria e dytë është se unazat nuk ishin kurrë pjesë e një hëne, por kanë mbetur në vend nga materiali orginal i mjegullnajës nga e cila është formuar Saturni.
Ndarjet Cassini
Ndarja Cassini është një rajon i gjerë prej 4,800 km (3,000 mi) mes unazës A dhe unazës B. U zbulua në vitin 1675 nga Giovanni Cassini në Observatorin e Parisit duke përdorur një teleskop me një lent objektiv 2.5 inch me një gjatësi prej 20 foot dhe zmadhim 90x herë.
Çezma e Hllomos
Çezma e Hllomos është një monument i trashëgimisë kulturore në Hllomo, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "615.01.1963".
Alexandra Camenșcic
Alexandra Camenscic (e lindur më 28 Gusht të vitit 1988) është një skiatore moldave e cila ka konkuruar që prej vitit 2009. Ajo përfundoi 71 në 10 km në Olimpiadën Dimërore në vitin 2010 në Vancouver.
Brice përfundoi 84-shin në ngjarjen individuale të sprintit në FIS Nordic World Ski Championships në vitin 2009 në Liberec.
Bridgewater Township, New Jersey
Bridgewater Township, New Jersey (Township of Bridgewater) është një qytet në qarkun Somerset të shtetit federal New Jersey, SHBA. Në Bridgewater Township, New Jersey jetojnë 44464 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 535.9 banor/km2 (1387.9 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 84.2 km2 (32.51 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej (138 ft). ,
Mulla Abdurrahman Devaja
Mulla Abdurrahman Devaja (1853-1938) rrjedh nga një familje e madhe tregëtarësh dhe e pasur në regjionin e Anamoravës. Abdurrahmani apo Rrahmani siç e quanin familjarët u lind në fshatin Devaja të komunës së Vitisë në vitin 1853. Mësimet e para i mori nga hoxha i fshatit. Më pas e studioi në Stamboll të Turqisë ku kreu medresën e mesme. Mulla Abdurrahimi shërbeu për një kohë në fshatin e tij të lindjes në Devajë. Edhe pse ishte hoxhë me profesion, mulla Abdurrahimi me aftësitë e tij edhe prej tregtari zhvilloi, ndihmoi dhe zgjëroi pasurinë familjare me punë të vazhdueshme që në atë kohë importonin mall bashkë me vëllanë e vetë nga Shkupi e Selaniku.
Mónika Lamperth
Mónika Lamperth (lindur në 5 shtator 1957 në Bácsbokod) është një politikane hungareze dhe juriste, e cila shërbeu në postin e Minsitres së Brendshme midis viteve 2002 dhe 2006, pas këtij mandati ajo u emërua pranë Ministrisë së Qeverisë Lokale deri në vitin 2007, teksa Ferenc Gyurcsány e emëroi Ministre për Punën dhe Çështjet Sociale.
Optelame
Jagar omle
Protusolame
Jagar obden
Nelesepote
Banesa e Myzafer Karagjozit
Banesa e Myzafer Karagjozit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "818.12.1987".
Optelame
Jagar osden
Banesa e Myzafer Karagjozit
Lidhje të jashtme
<!--Banesa gjirokastrite, me tiparet e saj të spikatur dhe arritjet e Shën uara si në planin kompozicional edhe në atë të trajtimit të elementëve arkitektonik – konstruktiv, zë një pozitë të veçantë në tipologjinë e banesës qytetare shqiptare. Zhvillimi i saj lidhet me periudha relativisht të largëta, të cilat nuk mund të përcaktohen me saktësi, dhe përfundon rreth fundit të Shek. XIX. Tipologjia e banesës kushtëzohet përgjithësisht nga një tërësi faktorësh që lidhen me mënyrën e jetesës së banorëve, shkallën e zhvillimit ekonomik dhe shoqëror, klimën, hapësirën, materialet ndërtimore, traditën, karakteristikat e truallit të ndërtimit, etj. në sajë të këtyre faktorëve, banesa gjirokastrite shfaqet në mbarë kompozimet e saj në tri variante kryesore: perpendikulari, që është më i thjeshti dhe më i hershmi, deri tek variantet më të zhvilluara me një krah dhe dy krahë, të cilët janë më të vonë. Këto tipa vazhduan të ndërtohen, duke u bërë shprehëse dhe një nga dëshmitë kryesore të hierarkisë shoqërore të kësaj qendre. Një nga tiparet më përfaqësuese të banesës gjirokastrite në përgjithësi është karakteri mbrojtës i saj, i cili është vënë në dukje nga një numër studiuesish si A: Psalidha, G. Han, M. Shuflaj, J. Burkard, L. Rei, A. Baldaci, B. Kolev. Për shkak të kësaj vetie mbrojtëse, studiues si E. Riza, kanë propozuar termin “banesë e fortifikuar”, kundrejt “kullë qytetare”, të propozuar nga etnografi Rr. Zojzi, për të dalluar këtë kategori ndërtimore prej shumësisë së ndërtimeve të emërtuar “kullë”.Banesa gjirokastrite, me tiparet e saj të spikatur dhe arritjet e Shën uara si në planin kompozicional edhe në atë të trajtimit të elementëve arkitektonik – konstruktiv, zë një pozitë të veçantë në tipologjinë e banesës qytetare shqiptare. Zhvillimi i saj lidhet me periudha relativisht të largëta, të cilat nuk mund të përcaktohen me saktësi, dhe përfundon rreth fundit të Shek. XIX. Tipologjia e banesës kushtëzohet përgjithësisht nga një tërësi faktorësh që lidhen me mënyrën e jetesës së banorëve, shkallën e zhvillimit ekonomik dhe shoqëror, klimën, hapësirën, materialet ndërtimore, traditën, karakteristikat e truallit të ndërtimit, etj. në sajë të këtyre faktorëve, banesa gjirokastrite shfaqet në mbarë kompozimet e saj në tri variante kryesore: perpendikulari, që është më i thjeshti dhe më i hershmi, deri tek variantet më të zhvilluara me një krah dhe dy krahë, të cilët janë më të vonë. Këto tipa vazhduan të ndërtohen, duke u bërë shprehëse dhe një nga dëshmitë kryesore të hierarkisë shoqërore të kësaj qendre. Një nga tiparet më përfaqësuese të banesës gjirokastrite në përgjithësi është karakteri mbrojtës i saj, i cili është vënë në dukje nga një numër studiuesish si A: Psalidha, G. Han, M. Shuflaj, J. Burkard, L. Rei, A. Baldaci, B. Kolev. Për shkak të kësaj vetie mbrojtëse, studiues si E. Riza, kanë propozuar termin “banesë e fortifikuar”, kundrejt “kullë qytetare”, të propozuar nga etnografi Rr. Zojzi, për të dalluar këtë kategori ndërtimore prej shumësisë së ndërtimeve të emërtuar “kullë”. -->
Optelame
Protulaseko
Tartufi (komedi)
MOLIERI-Komedia Tartuf
Optelame
Jagar Olped
Tartufi (komedi)
Këtu bëhet fjalë për një "klerik" që quhej Tartuf, i cili kishte fituar një besim të madh nga ana e Orgonit 1).Mirëpo ai s'ishte gjë tjetër përpos një gënjeshtar i keq. Vepra fillon kështu:
Optelame
Momojakoko
Tartufi (komedi)
Zonja Pernelle 2), shkon për vizitë në shtëpinë e djalit të saj dhe fillon t"i kritikojë të gjithë anëtarët e shtëpisë, për shkak se nuk ia dinin vlerat Tartufit, i cili për të ishte një njeri shumë i shenjtë dhe shumë i zellshëm. Gjithë të tjerët ishin në kundërshtim me të, pasi që ata mendonin se ai ishte një i rremë dhe hipokrit. Mirëpo ajo nuk pajtohej dhe duke u larguar, i këshillon që t'i ndjekin rregullat e Tartufit.
Pasi shkon zonja Pernelle, Kleanti 3)dhe Dorina 4), vijnë në përfundim se Tartufi e kishte mashtruar Orgonin.
Damisi 5), djali i Orgonit,dëshironte të dinte nëse i ati i tij vazhdon ta lejojë martesën e Marianës 6) me Valerin 7), pasi që edhe ai donte të martohej me motrën e Valerit. Ai i kërkon Kleantit që ta pyesë Orgonin në lidhje me premtimin që kishte dhënë për martesën.
Mirëpo, kur kthehet Orgoni në shtëpi, Kleanti nuk mund t'i bëjë as edhe një pyetje, për shkak të pyetjeve të tij të pareshtura për Tartufin, i cili ia kishte mbuluar tërë mendjen. Ai as që interesohej për të shoqen e cila nuk ishte ndjerë mirë atë ditë dhe ende ishte në shtrat. Mirëpo, kur Kleantit i vjen një rast i volitshëm për pyetjen në lidhje me martesën, Orgoni e ndërron temën dhe nuk i jep kurrfarë përgjigje. Ai po sillte diçka nëpër mënd. Cila do të ishte mënyra më e mirë që ta kishte Tartufin edhe më afër vetes? Po, ta martojë me Marianën. Ai i tregon Marianës për vendimin, kurse Mariana edhe pse e dashuruar në Valerin, ajo nga respekti që ka ndaj të atit, nuk e kundërshton atë.
Pasi ikën Orgoni, Dorina fillon ta qortojë Marianën, përse nuk e kishte kundërshtuar të atin.
Vjen edhe Valeri dhe fillon të grindet me Marianën për miratimin e martesës. Por për fat të mirë, Dorina i dëgjon dhe afrohet e iu thotë se ajo do t'i ndihmonte atyre për t'i ikur kësaj martese.
Elmira 8) kishte një plan tjetër të fshehtë. Ajo shkon tek Tartufi për t'i thënë që të mos pranonte martesën me Marianën, kurse Tartufi fillon ta shpreh dashurinë që ndjente ndaj Elmirës dhe i propozon që të jenë fshehtas të dashuruar. Mirëpo rastësisht i dëgjon Damisi dhe fillon ta qortojë Tartufin.
Kur vjen Orgoni dhe ia tregojnë ngjarjen që kishte ndodhur, ai në vend që t'i besojë Damisit dhe Elmirës, i beson Tartufit.
Damisin e dëbon nga shtëpia, kurse tërë pasurinë e tij ia lë në dorë Tartufit.
Dhe kështu tërë pasuria i kthehet përsëri Orgonit.
1) I zoti i shtëpisë, bashkëshorti i Elmirës. 2) Nëna e Orgonit.
3) Vëllai i Elmirës.
4) Shërbëtorja e Marianës.
5) Djali i Orgonit dhe Elmirës.
6) Vajza e Orgonit dhe Elmires
7) I dashuri i Marianës.
8) Bashkëshortja e Orgonit
.
Çezma me kupolë (Selçkë)
Çezma me kupolë (Selçkë) është një monument i trashëgimisë kulturore në Selckë, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "Urdhërese 08.01.1977".
Rezistenca fluide (fizikë)
Ne dinamiken e fluideve,drag(e quajtur nganjehere forca rezistente e ajrit,nje lloj ferkimi ,ose rezistenca fluide,nje lloj tjeter ferkimi ose ferkim fluid)eshte nje force qe vepron ne kundershtim me levizjen relative te cdo objekti ne lidhje me nje leng perreth.Kjo mend te ekzistoje ndermjet 2 shtresave fluide ose nje lengu dhe nje siperfaqeje solide.Ndryshe nga forcat e tjera si e ferkimit te thate te cilat jane te pavarura nga shpejtesia, forca rexistente e ajrit vare shume nga shpejtesia.
Gumond
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Gumond (Ocitanisht: Agutmont ; Shqip: Gumal) është një komunë në departamentin Corrèze të Francës qendrore.
Australia Perëndimore
Australia Perëndimore (Anglisht: Western Australia) është një shtet në Australi. Kufizohet me Oqeanin Indian në veri dhe perëndim, dhe me Oqeanin Jugor në jug, Northern Territory në veri-lindje, dhe me Australinë Jugore në jug-lindje. Australia Perëndimore është shteti më i madh i Australisë, me një sipërfaqe tokë gjithsej prej 2,527,013 kilometra katrorë, dhe nënndarja e shtetit e dytë në botë, e tejkaluar vetëm nga Republika e Sahasë e Rusisë.
Kompleksi i Dëshmorve
Kompleksi i Dëshmorve është një monument i trashëgimisë kulturore në Gllogjan, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Australia Perëndimore
Historia
Banorët e parë të Australisë arritën nga veriu rreth 40,000 deri në 60,000 vjet më parë. Gjatë mijëra viteve ata përfundimisht u përhapën në tërë tokën. Këta australianë indigjenë u krijuan prej kohësh në të gjithë Australinë Perëndimore nga koha kur eksploruesit evropianë filluan të arrijnë në fillim të shekullit të 17-të.
Evropiani i parë që vizitoi Australinë Perëndimore ishte një eksplorues holandez, Dirk Hartog, i cili më 25 tetor 1616 zbarkoi në atë që tani njihet si Kepi Mbishkrim, ishulli Dirk Hartog. Për pjesën tjetër të shekullit të 17-të, navigatorët e tjerë holandez dhe britanikë ndeshën në bregdet, zakonisht pa dashje, siç dëshmohet nga shumë anije transporti përgjatë bregdetit të anijeve që devijuan nga Rruga e Brouwer (për shkak të lundrimit të dobët dhe stuhive). Kaluan dyqind vjet para se evropianët të besonin se kontinenti i madh jugor në të vërtetë ekzistonte. Nga fundi i shekullit të 18-të, marinarët britanikë dhe francezë kishin filluar të eksplorojnë bregdetin Australian Perëndimor.
Në vitin 1829 u krijua Kolonia e Lumit Swan mbi lumin Swan nga kapiteni James Stirling. Deri në vitin 1832, popullsia e kolonisë britanike kishte arritur rreth 1.500, dhe emri zyrtar i kolonisë u ndryshua në Australinë Perëndimore. Të dy qytetet e veçanta të kolonisë u zhvilluan ngadalë në qytetin portual të Fremantle dhe kryeqytetin e shtetit, Perth. York ishte vendbanimi i parë në brendësi në Australinë Perëndimore, i vendosur 97 kilometra në lindje të Perth-it dhe u vendos më 16 shtator 1831. York ishte pikënisja për eksploruesit e hershëm që zbuluan rezervat e pasura të arit të Kalgoorlie.
Në vitin 1887, u hartua një kushtetutë e re, e cila parashikonte të drejtën e vetëqeverisjes së australianëve evropianë dhe më 1890, akti që i jepte vetëqeverisjes kolonisë u miratua nga Parlamenti Britanik. John Forrest u bë Kryeministri i parë i Australisë Perëndimore.
Marlene Dietrich
Marie Magdalene "Marlene" Dietrich (27 dhjetor 1901 – 6 maj 1992 ) ishte një aktore dhe këngëtare gjermano-amerikane.
Dietrich mbeti e popullarizuar gjatë gjithë karrierës së saj të gjatë duke përmirësuar vazhdimisht veten, si në aspektin profesional ashtu edhe mënyrën karakteristike. Në Berlinin e viteve 1920, ajo ka aktruar në skenë dhe në filmat pa zë.
Australia Perëndimore
Historia
Në vitin 1896, pas zbulimeve të arit në Coolgardie dhe Kalgoorlie, Parlamenti i Australisë Perëndimore autorizoi ngritjen e një kredie për të ndërtuar një tubacion për të transportuar 23 megalitra (5 milionë gallona perandorake) ujë në ditë për popullsinë në rritje në fushat e arit. Tubacioni, i njohur si Skema e Furnizimit me Ujë të Goldfields, përfundoi në vitin 1903. C. Y. O'Connor, kryeinxhinieri i parë i Australisë Perëndimore, projektoi dhe mbikëqyri ndërtimin e tubacionit. Ajo bart ujë 530 km nga Perth në Kalgoorlie, dhe atribuohet nga historianët si një faktor i rëndësishëm që nxit popullsinë e shtetit dhe rritjen ekonomike.
Marlene Dietrich
Performanca e sa si Lola-Lola in The Blue Angel (1930), i drejtuar nga Josef von Sternberg, i solli asaj famë botërore dhe i garantoj asaj një kontratë me Paramount Pictures, duke filluar të luaj role në Shtetet e Bashkuara.
Fëmijëria
Marie Magdalena Dietrich u lind më 27 dhjetor 1901 në Leberstrasse 65 në Rote Insel në Schöneberg, tani një lagje e Berlinit, Gjermani. Ajo ishte më e vogla nga dy vajzat (mostra e saj Elisabeth ishte një vit më e madhe) e Wilhelmina Elisabeth Josephine (née Felsing) dhe Louis Erich Otto Dietrich, të cilët ishin martuar në dhjetor të vitit 1898. Nëna e Dietrich ishte nga një familje mirënjohur në Berlini të cilët kishin në pronësi një firmë për ndërtimie e orëve, ndërsa babai i saj ishte një toger i policisë i cili vdiq në vitin 1907.
Australia Perëndimore
Gjeografia
Australia Perëndimore zë një të tretën e kontinentit australian. Australia Perëndimore kufizohet me Oqeanin Indian në veri dhe perëndim, dhe me Oqeanin Jugor në jug, Northern Territory në veri-lindje, dhe me Australinë Jugore në jug-lindje. Kryeqyteti i saj, Perth, gjithashtu konsiderohet të jetë ndër më të izoluarit në botë, duke qenë më afër Xhakartës në Indonezi, sesa me kryeqytetin kombëtar australian në Canberra.
Moncenisio
thumb|right|270px|Vendodhja e Komunës.
Moncenisio (frëngjisht: Montcenis, arpitan: Moueini) është një fshat dhe komunë në Provincën e Torinos së Rajonit të Piemontes në Itali. Ajo shtrihet në një pllajë 1460 metra mbi nivelin e detit dhe ka një shtrirje territoriale prej 4,5 km².
Thomas Newcomen
Motori me avull është një motorr që konverton në punë mekanike fuqinë e avullit të nxehur. Ta themi thjesht, motori me avull është një makinë që energjinë e avujt të ujit që prodhohet në bojler e konverton në punë mekanike.Ne vitin 1781 shpikesi skocez James Watt e permirsoi makinen e avullit te Thomasit me motorin e tij “Watt”.
Zona Kohore e Kaliningrad
Zona Kohore e Kaliningrad (USZ1) është zonë kohore e cila është dy orë përpara (UTC+02:00) dhe një orë mbrapa me zonën kohore të Moskës (MSK-1).
Qytetet kryesore:
Kati Kovács
Kati Kovács (lindur në 25 tetor 1944) është një këngëtare hungareze e zhanrit pop-rrok, kanautore dhe aktore. Ajo njihet për zërin e saj të fortë sopran si dhe ka marrë kritika të mira nga shumë artistë të tjerë që e cilësojnë atë “Këngëtarja më e mirë femër në Hungari”. Ajo këndon në zhanret e rrokut, xhazit dhe muzikës operistike.
Efekti halo
Efekti halo gjithashtu mund të shpjegohet si sjellja (zakonisht e pavetëdijshme) e përdorimit të vlerësimeve të bazuara në gjëra të pa baza, për të sjellë gjykime për diçka ose dikë. Efekti halo në mënyrë specifike i referohet momentit kur kjo sjellje ka një korrelacion pozitiv, siç është shikimi i dikujt që është tërheqës sikur të jetë edhe i suksesshëm dhe i popullarizuar. Kur ky aktgjykim ka një konotacion negativ, siç është p.sh. kur dikush që nuk është tërheqës, fajësohet për një krim më parë se sa dikush që është tërheqës, ky quhet horn efekti.
Castex, Ariège
Castex (Shqip: Kastethi ; Ocitanisht: Castèths) është një komunë në departamentin Ariege të Francës jugperëndimore. majtas|parapamje| Panorama e Kasteksit (nga Mireille)
Popullsia
Banorët e saj quhen Castetois.
Nektarina (kthjellim)
Nektarina mund ti refererohet:
Shqipëria dhe Elbasani në syrin e udhëtarëve të huaj
Shqipëria dhe Elbasani në syrin e udhëtarëve të huaj libër me autore Vilma Tafani dhe Teuta Toska (red.). Botuar në Elbasan nga "Sejko", në vitin 2003. Faqe 250. ISBN 99927-851-5-2
Lamtumire guacka ime
Ky liber eshte shkruar nga Viktor Canosinaj ne 1999. Libri "Lamtumire guacka ime" ka 90 faqe, dhe flet per nje moter e nje vella, prinderit e te cileve po divorcohen. Vajza eshte e merzitur, dhe kur ecen ne det, gjen nje guacke qe mund te flase. Guacka tregon se edhe ajo ka qene vajze jetime, dhe nje peshk ne det i tha se ajo mund te futeshe ne boten nenujore. Guacka e ndihmon vajzen ne situata te ndryshme, dhe ne fund, ato ndajne rruget.
Efekti aha
djathtas|parapamje| Efekti aha ose Efekti eureka i [[Arkimedit (gdhendje në dru nga shekulli XVI)]] Efekti aha ose '''Aha! efekti (i njohur gjithashtu edhe si Momenti Aha! ose Efekti eureka''') i referohet përvojës së zakonshme njerëzore të kuptimit të papritur të një problemi ose koncepti të pakuptueshëm. Disa kërkime e përshkruajnë Efektin aha! (i njohur gjithashtu si epifania ) si një avantazh kujtese, por ekzistojnë rezultate kontradiktore se ku dhe në cilën pjesë të trurit ndodh pikërisht ky efekt si dhe që është e vështirë të parashikohet se në cilat rrethana mund të paraqitet një Efekt aha ose Aha! moment.
Shkolla private
Shkollat private të njohura gjithashtu edhe si shkolla të pavarura, zakonisht janë institucione arsimore joqeveritare, të financuara nga personalitetet private, ose organizata joqeveritare, dhe të cilat nuk administrohen nga qeveritë lokale, shtetërore ose kombëtare. Fëmijët të cilët ndjekin mësimet në shkollat private mund ta bëjnë këtë sepse mund të mos jenë të kënaqur me nivelin e arsimit në shkollat publike. Ato mund të zgjidhen për aftësinë e tyre akademike, ose aftësi në fusha të tjera e ndonjëherë edhe për shkak të përkatësisë apo prejardhjes së tyre fetare. Shkollat private ruajnë të drejtën për të zgjedhur studentët e tyre dhe financohen tërësisht ose pjesërisht duke mbledhur pagesat e studentëve të tyre për shkollim, në vend se të mbështeten në taksimin përmes fondeve publike (qeveritare); në disa shkolla private studentët mund të jenë në gjendje të marrin një bursë, duke ulur këtë tarifë shkollimi, në varësi të talentit ose aftësive të një studenti (p.sh. bursë sporti, bursë arti, bursë akademike), nevojë për ndihmë financiare, ose bursa krediti tatimore të cilat mund të jetë në dispozicion. Disa shkolla private janë të lidhura me një fe ose religjion të veçantë, siç është judaizmi, katolicizmi romak apo luteranizmi. Në shekullin e kaluar, afërsisht një në 10 familje amerikane kishte zgjedhur të regjistrojë fëmijët e tyre në një shkollë private.
Nektarina (2004 roman)
Nektarina, roman me autor Fahredin Shehu. Botuar në Prishtinë nga "Rozafa", në vitin 2004. Libri ka 276 faqe.
Yenish
Yenish (Frëngjisht: Yeniche, Gjermanisht: Jenisch),është një variant i gjuhës së folur gjermane të njerëzve Yenish, ish nomadë që kanë jetuar më së shumti në Gjermani, Zvicër,As is a variety of German spoken by the Yenish people, former nomads living mostly in Germany, Austria, Switzerland, Alsace dhe vende të tjera në Francë).
Komponentë
Gjuha Zenish është dokumentuar që në shekullin e 18-të. Konsiderohet më së shumti si një gjuhë zhargon sesa një gjuhë e mirëfilltë; ajo përbëhet nga një numër relativisht i madh fjalësh unike të dedikuara, por nuk ka gramatikën e vetë ose një fjalor bazë. Folësit e kësaj gjuhe flasin me dialektin e tyre lokal gjerman, e pasuruar nga fjalori Yenish, e cila ka origjinë nga Rotwelsch, me influenca nga Yenish, Romani si dhe gjuhë të tjera minoritare të zonës.
Fjalori Yenish përmban shume fjalë me origjinë Romani dhe Yiddish(dhe rrjedhimisht, Hebraisht); gjithashtu ka dhe shumë metafora të pazakonta si dhe metonimi të cilat zëvëndësojnë fjalët standarde Gjermane. Lidhja mes gjuhët Yenish dhe gjuhës standarde Gjermane është e krahasueshme me lidhjen mes Cockney ose Polari dhe gjuhës standarde angleze.
Njerëzit Yenish origjinalisht ishin udhëtare, p.sh. njerëz me profesione të ndryshme nga shoqëria e kohës e cila i detyronte këta njerëz të lëviznin nga qyteti në qytet, si njerëz të artit, kalljaxhinjtë dhe tregtarë. Sot, zhargoni Yenish përdoret vetëm në zona të caktuara të izoluara, si zona të varfra në Berlin,Münster, disa fshatra Eifel si dhe në Luksemburg.
Variante të tjera të gjuhë Yenish janë të veçanta, mund të kenë dhe emra të tjerë, si Masematte, Lepper Talp, Heenese Vlek e të tjerë
Marcus Antonius Coccius Sabellicus
Jeta
Sabellicus u bë profesor i elokuencës në Udine në 1473, por u pushua nga puna në 1482. Pas një periudhe të shkurtër në Verona, ai shkoi në Venecia, me historinë veneciane qe ai kishte shkruar spekulativisht. Atij iu dha një pozitë mësimore si zëvendës i Giorgio Valla. Më 1487 u emërua si kurator i Biblioteca Marciana.
Punët
Sabellicus ndërsa ishte në Udine shkroi një vepër antikuariane mbi Aquileia që u shfaq në 1482. Ai më pas prodhoi një histori latine të Venecias, Historiae rerum venetarum ab urbe condita, me inkurajim zyrtar; por rezultoi jopopullore me qytetarët. Ai shkroi vepra të mëtutjeshme që kishin të bënin me Venecian, dhe si studiues humanist shkroi komente për autorët klasikë. Historiaarum Rapesodia sive Enneades u shfaq në 1498. Punimet e tij të mbledhura u botuan në 1560 në Bazel.
Historiae rerum venetarum kishte një vazhdues të parë, Andrea Navagero, i cili vdiq pasi kërkoi që vepra e tij të shkatërrohej. Një vazhdues i dytë, Pietro Bembo, u emërua në 1530, dhe ai e solli atë deri në 1513.
Një poezi e hershme në heksameter, De rerum et artium inventoribus, ishte një ndikim në Polydore Vergil, të cilin Sabellicus e kishte ndihmuar me Guidobaldo të Urbino. Rrjedh nga Historia Naturalis i Pliny Plaku, libri VII, mbi historinë e shpikjeve. Po ashtu u citua me fjalë të mira nga Otto Heurnius, duke shkruar në 1600 një histori pioniere të "filozofisë barbare". Ai gjithashtu shkroi "De Venetis magistratibus", Venecia: Antonius de Strata, 1488, për detyrat e magjistratëve të ndryshëm venecian; ajo ka një letër kushtimi të autorit ndaj pëllumbit Augustinus Barbadicus dhe letër lexuesit të Petrus Benedictus Venetus
Kryengritja në Mal të Zi (1941)
parapamje|Partizanët para Betejës së Plevlës Kryengritja në Mal të Zi e njohur zakonisht si Kryengritja e 13 korrikut ishte një kryengritje kundër forcave pushtuese italiane në Mal të Zi e inicuar nga Partia Komuniste e Jugosllavisë më 13 korrik 1941. Kryengritja u shtyp brenda gjashtë javësh, por vazhdoi me një intensitet shumë më të ulët deri në Betejën e Plevles më 1 dhjetor 1941. Kryengritësit udhëhiqeshin nga një kombinim i komunistëve dhe ish oficerëve të Ushtrisë Mbretërore Jugosllave nga Mali i Zi. Disa nga oficerët ishin liruar së fundi nga kampet e të burgosurve të luftës pas kapjes së tyre gjatë pushtimit të Jugosllavisë. Komunistët drejtuan organizatën dhe siguruan komisarë politikë, ndërsa forcat ushtarake kryengritëse drejtoheshin nga ish oficerë. I gjithë kombi hodhi poshtë pozicionin e privilegjuar të ofruar nga pushtuesit e tij, hodhi poshtë kapitullimin për të luftuar për Jugosllavinë, së bashku me "Rusinë" (kryengritësit nacionalistë e perceptuan Bashkimin Sovjetik si Rusi në fillim të kryengritjes).
Nutbush Township, Warren County, North Carolina
Nutbush Township, Warren County, North Carolina është një qytet në qarkun Warren të shtetit federal North Carolina, SHBA.
Kryengritja në Mal të Zi (1941)
Përmbledhje
djathtas|parapamje|253x253px| [[Milovan Djilas|Milovan Đilas]] djathtas|parapamje|237x237px| Gjenerali Alessandro Pirzio Biroli besonte se e vetmja gjë që njohu mentaliteti ballkanik ishte forca. Brenda tre javësh nga fillimi i kryengritjes, kryengritësit arritën të pushtonin pothuajse të gjithë territorin e Malit të Zi. Trupat italiane u detyruan të tërhiqen në bastionet e tyre në Plevla, Nikshiq, Cetinje dhe Podgoricë. Komandantët kryesorë të kryengritësve ishin ish oficerët kolonel Bajo Stanishiq  dhe major Gjorgjije Lashiq,  me kapiten Pavle Gjurishiq që u shfaq si një nga udhëheqësit kryesorë pasi u dallua gjatë sulmit të suksesshëm që ai drejtoi në Beranë përkrah forcave komuniste.
Humbja e forcave komuniste gjatë Betejës së Plevlës, e kombinuar me politikën e terrorit që ata ndoqën, ishin arsyet kryesore për zgjerimin e konfliktit midis kryengritësve komunistë dhe nacionalistë në Mal të Zi pas kryengritjes. Në gjysmën e dytë të dhjetorit 1941, oficerët ushtarakë nacionalistë Gjurishiq dhe Lashiq filluan një mobilizim të njësive të armatosura të ndara nga partizanët.
Në fillim të marsit 1942, Gjurishiq rregulloi një nga marrëveshjet e para të bashkëpunimit midis italianëve dhe çetnikëve. Kjo marrëveshje ishte midis Gjurishiqit dhe Pirzio-Birolit dhe lidhej me zonën e operacioneve të Divizionit të 19-të të Këmbësorisë <i id="mwTA">Venezia</i>. Në maj 1942, Gjurishiq sulmoi dhe mundi çetën e fundit të rëndësishme partizane në Mal të Zi. Bazuar në marrëveshjet e nënshkruara nga italianët me Gjurishiqin dhe udhëheqësit e tjerë çetnikë, pushtimi italian në Mal të Zi më pas u reduktua në qytete, ndërsa çetnikët mbetën nën kontrollin e pjesës tjetër të territorit të Malit të Zi. Në tremujorin e dytë të vitit 1942, një ofensivë e përbashkët italo-çetnike rezultoi në tërheqjen e forcave partizane të mbetura nga Mali i Zi.
Korkut Eken
Korkut Eken (lindi më 1945) është oficer turk i trajnuar në operacione speciale. Ai fitoi famë në vitin 1981 pasi ai drejtoi një bastisje për të shpëtuar një aeroplan të sekuestruar nga militantët islamikë në Dijarbakër. Ai u përfshi në skandalin e Susurlukit, pasi shokët e tij, sidomos Ayhan Çarkın, u dënuan me vrasje jashtëgjyqësore.
Ai dikur u përfshi në një biznes në prodhimin e akullit me kolegun e MIT-it Mehmet Eymür, sidoqoftë ortakëria zgjati pesë vite.
Shkollat fillore në qytet dhe në fshatrat e Prishtines
-Në vitin shkolloe [1941/42] në Prishtinë u hapën dhe pununan dy shkolla fillore (Shkolla fillore nr.1 dhe Shkolla fillore nr.2), një shkollë fillore femërore dhe një foshnjore. Mirpo më 28 nëntor 1942, me rastin e tridhjetëvjetorit të shtetit kombëtar, këto shkolla pagëzohen dhe mbajnë këta emra:
Xhaferr Belegu
Biografia
U lind më 11 janar 1904 në Elbasan. Kreu shkollën e mesme "Naim Frashëri" në qytetin e lindjes. Mes viteve 1920 - 1928 kreu Akademinë Tregtare në Linz të Austrisë. Pas përfundimit të studimeve u kthye në Shqipëri.
Ksamili (Korint)
Ksamil (greqisht: Εξαμίλια/Examília) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi.
Xhaferr Belegu
Biografia
Më 1938 u emërua kryekonsull i Shqipërisë në Bari, Itali, detyrë që e kreu deri më 1939. Më tej u transferua konsull në qytetin e Manastirit në Maqedoni. Pas pushtimit të Jugosllavisë nga nazistët, u kthye në atdhe.
U arrestua më 1945 si autor i veprës antijugosllave «Lidhja e Prizrenit e veprimet e sajë, 1878-1881». U lirua tre vjet më vonë më 1948. Ndërroi jetë më 1 janar të vitit të vitit 1962 në Elbasan.
Boulc
Boulc (Shqip: Bulku ; Ocitanisht: Bolc) është një komunë në departamentin Dromë në Francën juglindore.
Çezma në guvën shkëmbore (Goranci)
Çezma në guvën shkëmbore (Goranci) është një monument i trashëgimisë kulturore në Goranci, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "615.01.1963".
Jacques Audiard
Jacques Audiard (lindur më 30 prill 1952) është një regjisor filmash dhe skenarist francez. Ai është djali i Michel Audiard, gjithashtu një regjisor dhe skenarist.
Ai ka fituar si Çmimin César për filmin më të mirë, ashtu edhe çmimin BAFTA për filmin më të mirë jo në gjuhën angleze dy herë, më 2005 për The Beat That My Heart Skipped dhe më 2010 për A Profet, si dhe fitimin e Grand Prix në Festivalin e Filmit në Kanë.
Filmi i tij i vitit 2012 Rust and Bone, garoi për Palme d'Or në Festivalin e Filmit në Kanë 2012, u nominua për një çmim BAFTA për filmin më të mirë jo në gjuhën angleze, për një çmim Golden Globe për Filmi më të Mirë në Gjuhë të Huaj dhe fitoi Çmimin BFI në Londër Film Festival për Filmin më të Mirë.
Filmi i tij i vitit 2015 Dheepan fitoi Palme d'Or në Festivalin e Filmit në Kanë 2015.
Jeta dhe karriera
Audiard u lind në Paris. Ai filloi karrierën e tij për skenarizëm në vitet 1980 me filma përfshirë Réveillon chez Bob! dhe Mortelle randonnée, Baxter, Fréquence Meurtre dhe Saxo.
Në vitin 1996 A Self Made Hero fitoi çmimin më të mirë të Skenarit në Kanë dhe mori gjashtë nominime për Çmimet César. Më 2002 Read My Lips ishte nominuar për nëntë Césars dhe fitoi tre, për Aktoren më të Mirë (Emmanuelle Devos), Skenarin më të mirë dhe Tingullin më të Mirë.
Në vitin 2015, filmi i tij i shtatë, Dheepan fitoi Palme d'Or në Kanë dhe mori nëntë nominime César.
Më 2 shtator 2018, filmi i tij i parë amerikan "The Sisters Brothers" pati premierën e tij botërore në Festivalin e Filmit në Venecia.
Çmime të tjera
parapamje| Audiard në Festivalin e Filmit në Cabourg 2012.
Arjan Sala
Arjan Fadil Sala "Dëshmor i Atdheut" i cili humbi jetën në betejë me flakët në një magazinë në Tiranë, ku shpëtoji rreth 20 kolegë.
Shqipëria përballë Evropës : 1912-1929
Shqipëria përballë Evropës : 1912-1929 libër me autor Albert Mousset dhe Asti Papa (përkth.), Petrit Ymeri (red.). Botuar në Tiranë nga "Dituria", në vitin 2004. Faqe 126. ISBN 99927-59-42-9
DEKA
Kompania Deka(Djemte e Enverit Krenaria e Atdheut) esht nje shoqeri shqiptare e cila merret me importin dhe tregtimin e mallrave ushqimore dhe detergjenteve.
Historiku
1992 •Krijohet Deka Compani e cila fillimisht merret me importin dhe tregtimin e mallrave ushqimore 1996 • Fillon prodhimi i detergjenteve 2001 • Hyjne ne treg markat: Deka, Elan, Prim, Dix 2004 • Kompania certifikohet me ISO 9001
Kongresi i Beratit
Kongresi i Beratit u mbajt ne 13 September 1922, ne Berat, Shqiperi mes përfaqësuesve të ortodoksëve të Shqipërisë. Kongresi vendosi autoqefalinë e Kishës Ortodokse të Shqiperisë. Sipas vendimeve të kongresit shërbimet fetare do mbaheshin në gjuhën shqipe.
Histori
Iniciativa për kongresin u mor nga kryetari i bashkisë së Durrësit, Kostë Paftali, që kishte synimin e bashkimit të ortodoksve shqiptarë. Ai u dërgoi telegrame qarqeve ortodokse në gjithë Shqipërinë. Çdo qark zgjodhi dy delegatë. Më 10 shtator 1922, në shkollën kryesore të Beratit, u mblodhën delegatët dhe paraqitën kredencialet. Një komitet special, që verifikoi kredencialet, u kryesua nga Perikli Kone, sekretari Vasil Llapushi dhe anëtarët Vangjel Çamçe, Stathi Kondi and Taq Buda. Këta ishin delegatët:
Kongresi filloi punën në 11 Shtator 1922 dhe Josif Qirici shpalli autoqefalinë e kishës shqiptare. Më 13 shtator 1922 u aprovua statuti. Një sinod i përkohshëm u zgjodh, me kryetar Vasil Markun. Sinodi kishte katër klerikë e katër laikë. Klerikët ishin zëvendësmitropolitët e Korçës, Durrësit, Beratit and Gjirokastrës, ndërsa laikët ishin Dhosi Havari (Korçë), Simon Shuteriqi (Durrës), Tol Arapi (Berat) and Stathi Kondi (Gjirokastër).
Reagimet nga Patriarkana e Kostandinopojës
Meleqi IV i Kostandinopojës i dërgoi Patriarkut një eksark të patriarkanës në Shqipëri, peshkopin Hierotheu nga Miletopolisi, i cli mbërriti në Korçë në 27 Nëntor 1922, pra 2 muaj pasi kongresi ishte bërë. Në 19 dhjetor të vitit 1922 ai i dërgoi një letër sinodit, ku i përgëzoi për iniciativën, duke i siguruar se, me kohë, Patriarkana do e njihte Kishën Autoqefale Shqiptare. Hierotheu i shkroi një raport Meleqit IV dhe propozoi që një delegatë shqiptare të shkonte e ta vizitonte në Stamboll. Delegata shqiptare, e kryesuar nga Vasil Marku, shkoi në Stamboll dhe takoi patriarkun në mars 1923, po nuk mundi të merrte nga Patriarkana një premtim për njohje të autoqefalisë: Meleqi IV mund të jepte vetëm një njohje të pjesshme, dhe ajo do ishte në kundërshtim me statutin e kishës. Në 23 gusht 1923 mitropoliti Kristofor Kisi, nga Berati, doli vullnetar që të shërbente në Kishën e Shqipërisë si peshkop. Ai cili më vonë do bëhej primar i Kishës Shqiptare.