cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Holland
Nga shekulli i 10-të deri në shekullin e 16-të, Holland ishte një rajon i bashkuar politikisht brenda Perandorisë së Shenjtë Romake si një qark i sunduar nga kontet e Hollandës. Deri në shekullin e 17-të, provinca e Hollandës ishte rritur për t'u bërë një fuqi detare dhe ekonomike, duke dominuar krahinat e tjera të Republikës së sapoardhur Holandeze.
Gjeografia
Holland ndodhet në perëndim të Holandës. Një rajon detar, Holland shtrihet në Detin e Veriut në grykëderdhjet e Rinit dhe Maas. Ai përmban lumenj dhe liqene të shumtë dhe ka një kanal të brendshëm dhe një sistem ujor të gjerë. Në jug është Zelanda. Rajoni kufizohet në lindje nga IJsselmeer dhe katër provinca holandeze. Ka disa lumenj dhe liqene, si dhe kanale. Në jug të rajonit shtrihet krahina e Zeeland (provincë)Zeeland, dhe në lindje liqeni IJsselmeer. Qytetet më të mëdha janë Amsterdami, Roterdami, Haga, Leiden dhe Haarlem.
Poeti (film)
Përmbajtja e filmit
Kjo është historia e një burri të talentuar i cili e gjen veten të ngecur në probleme financiare në Shqipërinë bashkëkohore. Për të mbijetuar, ai gjen një menyrë për të shfrytëzuar talentin e tij duke punuar për të shkruar njoftime poetike të rasteve të vdekjeve, si edhe poezi ngushëlluese. Ai do të kaloj shumë aventura gjatë kohës që përpiqet të kaloj pjesën më të veshtirë të punës së tij të re - gjetjen e klientëve.
Katalogu lule plastike : fabrika e gomës Kozma Nushi, Durrës
Katalogu lule plastike : fabrika e gomës Kozma Nushi, Durrës broshurë me 13 fletë në dosje.
Mane, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Stacioni hekurudhor në Baku
Stacioni hekurudhor në Baku (Bakı Dəmir Yolu Vağzalı) është stacioni qendror i Baku, kryeqyteti i Azerbajxhanit. Ndodhet në rrethin Nesimi në Baku qendrore, afërsisht 3 km në verilindje nga bërthama historike e Baku, İçərişəhər.
Stacioni është i lidhur me stacionin ngjitur të metrosë 28 maj me një tunel për këmbësorë dhe është gjithashtu terminali i hekurudhës rrethore Baku periferike.
Historiku
Ndërtesa e parë e stacionit daton në vitin 1880, me fillimin e hekurudhës Baku-Tbilisi. Arkitektura e ndërtesës së parë ishte në stilin e ringjalljes maure. Në vitin 1926, kompleksi i stacionit të dytë, Stacioni Sabunchu, u projektua dhe u ndërtua për t'i shërbyer hekurudhës së elektrizuar Baku-Sabunchu. Arkitektura e ndërtesës së dytë është gjithashtu në stilin e ringjalljes maure. Në vitin 1967, stacioni i metrosë 28 Maj u ndërtua dhe u lidh me Stacionin Sabunchu me një tunel për këmbësorë. Në vitin 1977, stacioni iu nënshtrua një rinovimi të madh, gjatë të cilit u ndërtua një ndërtesë moderne e stacionit, ngjitur me Stacionin e vjetër Sabunchu.
Electricity (këngë)
"Electricity" është një këngë e dyshes muzikore britaniko-amerikane Silk City dhe këngëtarjes angleze me origjinë shqiptare Dua Lipa. Ajo u publikua si këngë teke më 6 shtator 2018 nga Columbia Records. "Electricity" u përfshi në edicionin e plotë të albumit të parë në studio nga Dua Lipa. Kënga fitoi Çmimin Grammy për Videoklipin më të Mirë në vitin 2019.
Video muzikore
Videoja muzikore për "Electricity" u ngarkua në llogarinë YouTube të Ronson më 5 shtator 2018. Drejtuar nga Bradley & Pablo, pamja përmban referenca për ndërprerjen e Verilindjes 2003 në Amerikë ndërsa Lipa vallëzon në një depo të braktisur. Ronson dhe Diplo gjithashtu shfaqen në video, duke dhënë paraqitjet e ardhur në një ashensor të rrëzuar.
Shfaqje të drejtpërdrejta
Lipa performoi këngën në Festivalin e Muzikës iHeartRadio më 28 shtator 2018. Ajo gjithashtu performoi këngën së bashku me "One Kiss" në American Music Awards 2018. Ajo e performoi atë në Dick Clark's New Year's Rockin 'Eve së bashku me "New Rules" dhe "IDGAF".
Çmime dhe nominime
Çmimet vjetore të Grammy 2019
Aiguines
Aiguines është një komunë në Francë. Aiguines bën pjesë në departamentin Var të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 253 banorë dhe sipërfaqe prej 114.43 km².
Klaipėda
Klaipėda është qytet në Lituani në bregdet të Detit Baltik. Është qyteti i tretë më i madh në Lituani.
Klima
Klaipėda ka klimë oqeanike, por është shumë afër me klimën kontinetiale. Muajtë më të nxehta janë korriku dhe gushti, ku temperatura mesatare më e larta është 20 °C, ndërsa më e ulëta është 14 °C. Temperatura më e lartë e regjistruar ishte 36.6 °C në gusht 2014. Muajtë më të ftohta janë janari dhe shkurti, ku temperatura mesatare më e larta është 0 °C, ndërsa më e ulëta është -5 °C. Temperatura më e lartë e regjistruar ishte -33.4 °C në shkurt 1956.
Sporti
Futboll FK Atlantas.
Një shekull në udhën e dijes : historia e shkollës “Besnik Hidri”, Shënavlash, Durrës
Një shekull në udhën e dijes : historia e shkollës “Besnik Hidri”, Shënavlash, Durrës libër me autor Bajram Gashi dhe Kadri Tarelli (red.). Botuar në Durrës nga "Mileniumi i Ri", në vitin 2013. Faqe 236.
113 (film)
113 është një film me regji të Vivjan Rama.
Teqeja e Helvetive në Deçan
Teqeja e Helvetive - Gjendet në komunën e Deçanit është vend i rëndësishëm shpirtëror për grupin religjioz Tarikat në Kosovën Perëndimore. Ceremonitë në Tekke flasin për traditën e gjatë të besimit.
Durrës : Epidamnus-Dyrrhachion
Durrës : Epidamnus-Dyrrhachion : guide me autor Afrim Hoti. Botuar në Tiranë nga "Julvin 2", në vitin 2006. Faqet e librit 138.
Swan Song
Sfondi
Shpallur në vitin 2018, Dua Lipa zbuloi "Swan Song" në një klip të postuar në Instagramin e saj më 3 janar 2019. Fillimisht i planifikuar për publikim më 25 janar 2019, Lipa njoftoi se do të dalë një ditë më parë.
Baons-le-Comte
Baons-le-Comte është një komunë në Francë. Baons-le-Comte bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Haute-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 345 banorë dhe sipërfaqe 5.38 km².
Falaise
Falaise është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Falaise ka një popullsi prej 325 banorë dhe sipërfaqe 9.52 km², me një dendësi prej 34 banor/km².
35 vjet teatri “Aleksander Moisiu” Durrës : 1953
35 vjet teatri “Aleksander Moisiu” Durrës : 1953 broshurë e botuar në Tiranë, në vitin 1988. Faqe 16.
Malvezie
Malvezie (Ocitanisht: Malavedia ; Shqip: Malavedia) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Partia Shqiptare “Atdheu”
Partia Shqiptare Atdheu u thembeluar nga Kreshnik Osmani ne viti 2008
objektivi e kesaj parttie eshte
Shqipëria do të bëhet gradualisht shtet modern i së drejtës, ku jeta dhe prona janë të garantuara me ligj, e integruar me rrugë demkoratike në hapësirën natyrale mbarëshqiptare, urë lidhëse mes Lindjes dhe Perëndimit nëpërmjet korridorit tradicional Adriatiko-Jonian, faktor lidhës mes Europës dhe vendeve mesdhetare, faktor i rëndësishëm paqeje, stabiliteti dhe progresi në Ballkan dhe e integruar me dinjitet në familjen e madhe Euro-Atlantike.”
See Less
Henri Marie Ducrotay de Blainville
Henri Marie Ducrotay de Blainville (12 Shtatorë1777 – 1 Maj1850) ishte një zoolog dhe anatomist francez.
Jeta
Në 1825 Blainville u pranua si anëtar i Akademisë Franceze të Shkencave,dhe në 1830 u zgjodh si tradhëgues i Jean-Baptiste Lamarck në karrigen e historisë natyrore në muze.Dy vite më vonë,me vdekjen e Cuvier,mori karrigen e anatomisë krahasuese,për të cilën u tregua nje trashgimtarë i zoti i mësuesit së tij të meparshëm.Në 1837 u zgjodh si anëtar i huaj i Akademisë Mbretërore Suedeze të Shkencës. Me 1 Maj 1850 vdiq në një vagon treni për shkak të një apopleksie(emoragji cerebrale) në Embarcadère du Havre(sot Gare Saint-Lazare) në Paris.
Në fushën e Herpetologjisë ,adoptoj propozimin e Pierre André Latreille për të ndarë amfibët nga zvarranikët,dhe në 1816 krioj nje menyre unike rregullimi të nën-grupeve,duke përdorur organet gjenitale si kriter kryesor.Përshkroj shumë specje të reja zvarranikësh.
Blainville refuzoj iden e evolucionit.Ishte një kritik i ides të Lamarck-ut të evolucionit por,ngjashmërisht si Lamarck,propozoj një zinxhir kriesash.
Në 1822 shpiku fjalën paleontologji.
Mauvaisin
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Mauvaisin (Ocitanisht: Malvesin ; Shqip: Keqfqinji ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
PCI Express
PCI Express (Peripheral Component Interconnect Express), i shkurtuar zyrtarisht si PCIe ose PCI-e, është një standard i autobusit të rritjes së kompjuterit me shpejtësi të lartë, i krijuar për të zëvendësuar standardet më të vjetra të autobusit PCI, PCI-X. dhe AGP. Është ndërfaqja e zakonshme e pllakës amë për kartat grafike të kompjuterëve personal, kartat e zërit, adaptorët pritës të disqeve të ngurtë, SSD, Wi-Fi dhe lidhjet e harduerit Ethernet. PCIe ka shumë të vogla mbi standardet më të vjetra, duke përfshirë këtu maksimalet më të larta të autobusit të sistemit, numrin më të ulët të pineve I/O dhe gjurmët më të vogla fizike, përmasat më të mira të performancës për autobusit, një mekanizëm më të detajuar të zbulimit dhe raportimit të gabimeve (Advanced Error Reporting, AER). dhe funksionalitetin vendas të shkëmbimit të nxehtësisë. Rishikimet më të fundit të standardit të PCI-së harduerike për virtualizimin I/O.
Ndërfaqja elektrike PCI Express Matet me numrin e korsive të njëkohshme. (Një korsi është një linjë e vetme dërgimi/marrja e të dhënave. Analogjia është një autostradë me trafik në të dy drejtimet.) Ndërfaqja përdoret gjithashtu në një sërë standardesh të tjera - më së shumti ndërfaqja e kartës së zhvillimit të laptopit e quajtur ExpressCard. Përdoret gjithashtu në ndërfaqet e ambienteve të SATA Express, U.2 (SFF-8639) dhe M.2.
Specifikimet e formatit të mirëmbahen dhe produkteve nga PCI-SIG (PCI Special Interest Group) - një grup prej më shumë se 900 kompanish që ruan gjithashtu specifikisht konvencionale PCI.
Aigues-Mortes
Aigues-Mortes është një komunë në Francë. Aigues-Mortes bën pjesë në departamentin Gard të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 8341 banorë dhe sipërfaqe prej 57.78 km².
Programa e shkollave pedagogjike : Tiranë-Durrës
Programa e shkollave pedagogjike : Tiranë-Durrës libër i botuar në Tiranë nga Ministria e Arsimit, në vitin 1946. Faqe 242.
Qarku Cambrai
Qarku Cambrai është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Nord.
Programi i spartakiadës kombëtare të klasës punëtore : përfundimtaret Durrës 26-31 maj 1987
Programi i spartakiadës kombëtare të klasës punëtore : përfundimtaret Durrës 26-31 maj 1987 libër i botuar në Durrës në vitin 1987. Faqe 64.
Durrësi...1900-1939 nëpërmjet shoqatave patriotike-kulturore-sportive
Durrësi...1900-1939 nëpërmjet shoqatave patriotike-kulturore-sportive libër me autor Sali Hidri dhe Halim Maloku (red.). Botuar : Campi Salentina (Le) : Acustica, në vitin 1999. Faqe 271.
Durrësi = Epidamni = Dyrrahu : guidë
Durrësi = Epidamni = Dyrrahu : guidë me autor Afrim Hoti. Botuar në Tiranë nga "CETIS Tirana", në vitin 2003. Faqe 140. ISBN 99927-801-3-4
Bapaume
Bapaume është një komunë në Francë. Bapaume bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 4115 banorë dhe sipërfaqe 5.76 km².
Jean Delannoy
thumb|Jean Delannoy Jean Delannoy (12 janar 1908 – 18 qershor 2008) ishte aktor, regjisor dhe skenarist francez. Familja e tij ishte prej Normandia e Epërme në veri të Francës. Ai studoi literaturë dhe filozofi në universitetin e Parisit ku filloi të aktrojë në filma pa zë. Delannoy vdiq më 18 qershor 2008 në moshën 100 vjeçare.
Noyers-Pont-Maugis
Noyers-Pont-Maugis është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Noyers-Pont-Maugis ka një popullsi prej 718 banorë dhe sipërfaqe 9.32 km², me një dendësi prej 77 banor/km².
Demet Özdemir
Demet Özdemir (lindi më 26 shkurt 1992) është nje aktore, kërcimtare dhe modele turke.
Jeta
Özdemir lindi në 26 shkurt 1992 si më e vogla nga 3 fëmijët e prindërve të saj. Ajo u transferua në Stamboll me nënën dhe vëllezërit e motrat e saj pas divorcit të prindërve të saj, kur ishte shtatë vjeç.
Pechbusque
Pechbusque (Ocitanisht: Puègbusca ; Shqip: Pugjbuska) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Demet Özdemir
Jeta
Fillimisht, ajo ishte një kercimtare në këngën e Bengü dhe më vonë u bashkua me grupin e kërcimit Efes Kızları. Özdemir më pas u shfaq në videoklipin e Mustafa Sandal "Ateş Et ve Unut" dhe së shpejti u hodh në serialin e ri të Fox Sana Bir Sır Vereceğim së bashku me partnerin e saj të parë Ekin Koç, duke portretizuar karakterin e "Ajlin". Seriali vazhdon te kete nje numer shume te madh fansash.
Më vonë ajo portretizoi personazhin e "Ajla" në Kurt Seyit ve Şura dhe mori një rol si "Demet" në filmin Tut Sözünü. Më pas ajo interpretoi karakterin e "Asllë" në serialin e Star TV Ëndërr Luleshtrydhesh. Özdemir gjithashtu u shfaq në videoklipin e Bengü "Hodri Meydan".
Në vitin 2016, Özdemir luajti rolin kryesor "Lale Jenilmez" në serialin komedi romantike turke No 309. Seriali përfundoi mëë 25 tetor 2017 me 65 epizoda. Ai u transmetua ne Shqiperi, Itali, Spanje, Venezuele, Paraguai, Kili, Bolivia, Rumani, Hungari etj.
Nga 2018 deri në 2019, ajo luajti rolin kryesor "Sanem" në serialin komik romantik turk Erkenci Kuş (Zogu i Hershëm) përballë Can Yaman. Ajo mori çmimin si "Aktorja më e Mirë" në Murex d'Or 2019 në Liban për rolin e saj në këtë serial. Erkenci Kuş arriti nje sukses shume te madh ne Itali duke u transmetuar shume here si prime-time. Më pas, më 17 tetor 2020, Demet u bë e ftuara e Silvia Toffanin ne programin e njohur italian "Verissimo", ku ajo u intervistua rreth jetës së saj. Programi i kësaj date kishte një audiencë rekord prej më shumë se 3.5 milionësh.
Në nëntor 2019 ajo u bë ambasadorja Pantene Turkiye.
Özdemir gjate viteve 2019-2021 luajti rolin e "Zejnep Goksu" ne serialin Doğduğun Ev Kaderindir (Shtepia ime, Fati im) ne krahe te İbrahim Çelikkol. Seriali është prodhim i OG Medya, drejtuar nga Çağrı Bayrak dhe qe premierë në televizionin e Acun Ilicali; "TV8" më 25 dhjetor 2019. Skenari është frymëzuar nga romani Camdaki Kız i Gülseren Budayıcıoğlu.
Aiguilhe
Aiguilhe është një komunë në Francë. Aiguilhe bën pjesë në departamentin Haute-Loire të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 1593 banorë dhe sipërfaqe prej 1.1 km².
Durrësi : vështrim gjeografiko-ekonomik
Durrësi : vështrim gjeografiko-ekonomik libër me autorë Ilir Xaxa, Anesti Shuka dhe Adrian Papajani (red.). Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2004. Faqe 70. ISBN 99927-57-62-0
Genesis P-Orridge
Një figurë e kontroversiale me një qëndrim anti-konformiste, P-Orridge është kritikuar ashpër nga shtypi britanik dhe politikanët e vendit.
Shkolla e Muzikës Bizantine
Shkolla e Muzikës Bizantine është institucion arsimor i Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë ndodhur në Tiranë ku si qëllim ka përgatitjen muzikore të nxënësve për kryerjen e shërbesave kishtare në kishat ortodokse të Shqipërisë si dhe promovimin e Muzikës Bizantinë. Kjo shkollë ka çelur dyert e saj në 1 Tetor të vitit 2012 me bekimin dhe përkujdesjet e Kryepiskopit Anastas. Kompleksi i shkollës përmban dhoma gjumi, klasa, bibliotekë, sallë pritjeje dhe kish për nevojat e saj. Shkolla ofron bursë të plotë për studentët të cilët ndjekin këto studime 2 - vjeçare.
Historiku
Për herë të parë në historinë e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, funksionon një shkollë e tillë. Në periudhën e ekzistencës së Kishës në Shqipëri, para vitit 1967, ekzistonin kurse të muzikës bizantine, të cilat u bёnё tradicionale për transmetimin e të psalurit nga një brez nё tjetrin me nuancat e karakterin e vendit ku vepronin. Pas viteve 90’-të,  mësimet e muzikës bizantine merreshin gjithashtu në kurse specifike në shkollat theologjike të Kishës, ose në veprimtari javore të qendrave rinore. Krijimi i Shkollës së Muzikës Bizantine përbën një fazë të re dhe shumë të rëndësishme. Kurrikula e shkollës është bazuar në kurrikulat e shkollave simotra në Kishat e tjera Orthodhokse në botë.
Struktura
Shkolla e Muzikës Bizantine mbikqyret nga Sinodi i Shenjtë i Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.
Stafi Pedagogjik përbëhet nga pedagogë të kualifikuar dhe me përvojë në fushat përkatëse. Por, herë pas here do të realizohen dhe seminare nga pedagogë të huaj të muzikologjisë bizantine, që do të përcjellin rezultatet e fundit të studimeve shkencore rreth Artit Psaltik.
Kurrikula
Studentët që studiojnë në këtë shkollë ndjekin një kurs intensiv 2-vjeçar.
Durrësi vendlindja jonë
Durrësi vendlindja jonë libër me autorë Ilir Xaxa, Anesti Shuka dhe Petraq Risto (red.). Botuar në Tiranë nga "Globus R.",. Faqe 61.
Zastava M93 Black Arrow
parapamje|300x300px|Pushka snajper serbe Zastava M-93 Shigjeta e zezë, 12.7mm. Shigjeta e zezë M93 (Srb: M93 Crna strela) është një pushkë anti-material 12.7×108 mm e zhvilluar dhe prodhuar nga Zastava Arms.
Vështrim i përgjithshëm
Pushka është projektuar në vitin 1993 dhe ka hyrë në prodhim në vitin 1998. Qëllimi parësor i kësaj pushke është angazhimi me rreze të gjatë dhe për shkak të kësaj, ajo është e pajisur me një pamje optike, e cila përfshihet në grupin e pushkës (zmadhim 8x me ndarjen lart. deri në 1800 m) dhe një pamje rezervë hekuri. Montimi i tij mund të pranojë pamjet e prodhuesve të tjerë gjithashtu.
Elda Lamja
Elda Lamja gazetare shqiptare.
Zastava M93 Black Arrow
Dizajni dhe veçoritë
Pushka Zastava M93 Black Arrow është e disponueshme si në 12.7×108mm ashtu edhe në 0.50 BMG. Është një armë zjarri me veprim me bulona, e ftohur me ajër, mbushet me karikator, me një stok fiks. Arma mbushet përmes një karikatori kutie të ndashme me 5/10 raunde, të mbushur me susta. Stoku i shpatullave ka një dizajn teleskopik, i vendosur prapa njësisë së kapjes ergonomike të pistoletës. Doreza e veprimit të bulonave qëndron mbi anën e djathtë të trupit të armës. Një dorezë mbajtëse është ngjitur në pjesën e përparme dhe tyta mbulohet nga një frenë me shumë pengesa për të ndihmuar në trajtimin e veprimit masiv të tërheqjes. Një bipodi i palosshëm është gjithashtu i bashkangjitur.
Dizajni i tij i përgjithshëm është një shkallëzim i sistemit Gewehr 98, ngjashëm me Mauser 1918 T-Gewehr, me njëfarë ndikimi nga FR-F1 franceze, Megjithatë FR-F1 u ndërtua në bazë të MAS-36 që ishte ndikuar gjithashtu nga Gewehr 98. Prandaj, M93 dhe FR-F1 kanë disa rrënjë në Mauser 98. M93 ka një dizajn sigurie të bllokut të këmbëzës të ngjashme me pushkën ruse SVT 40.
Razecueillé
Razecueillé (Ocitanisht: Reculhèr ; Shqip: Rekylja) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.
Don't Start Now
"Don't Start Now" është një këngë e këngëtares angleze me origjinë shqiptare Dua Lipa nga albumi i saj i dytë në studio, Future Nostalgia (2020). Ajo u publikua nga Warner Records si kënga kryesore e albumit më 31 tetor 2019. Lipa e shkroi këngën me Caroline Ailin, Emily Warren dhe producentin e saj Ian Kirkpatrick. Frymëzuar nga muzika nga Bee Gees dhe Daft Punk, "Don't Start Now" është një këngë nu-disko me disa elementë të viteve 1980 dhe disko. Është ndërtuar rreth një linje të përkëdhelur funk dhe tela të theksuara disko. Në vargje, Lipa i drejtohet një ish-dashnori se po përparon nga prishja e tyre.
"Don't Start Now" mori brohoritje nga kritikët e muzikës pas publikimit, me shumë që vunë re një rritje të konsiderueshme në tingullin dhe identitetin e Lipës si një këngëtare. Kënga ishte një sukses tregtar në të gjithë botën, duke u renditur në top 10 në mbi 40 vende të ndryshme. Ajo arriti kulmin në numrin dy në të dy Singles Chart në Mbretërinë e Bashkuar dhe Billboard Hot 100 të SHBA, duke tejkaluar "New Rules" të vitit 2017 për t'u bërë kënga më e lartë e Lipës në SHBA. Videoja muzikore për "Don't Start Now" u drejtua nga Nabil Elderkin, dhe tregon Lipën duke kaluar nëpër një klub nate në bodrum dhe top të maskuar. Për të promovuar këngën, këngëtarja e performoi atë në shumë programe televizive, dhe në disa shfaqje çmimesh, duke përfshirë çmimet 2019 MTV Europe Music Awards dhe 2019 American Music Awards.
Durrësi... : “Si hëna në kupë të qiellit” : album historik
Durrësi... : “Si hëna në kupë të qiellit” : album historik me autorë Hava Hidri, Sali Hidri dhe Myfid Juka (përkth. në ital.), Ali A. Sula (përkth. në ital.). Botuar në Tiranë nga "Alta", në vitin 2002. Faqe 128.
Hidivllëku i Egjiptit
Hidivllëku i Egjiptit (arabisht: الخديوية المصرية, turqishtja osmane: خدیویت مصر Hıdiviyet-i Mısır) ishte një shtet autonom tribut i Perandorisë Osmane, i themeluar dhe i sunduar nga Dinastia e shqiptarit Muhamed Ali pas disfatës dhe dëbimit të forcave të Napoleon Bonapartit që i dha fund pushtimit jetëshkurtër francez të Egjiptit të Poshtëm.
Hidivllëku i Egjiptit ishte zgjeruar gjithashtu për të kontrolluar Sudanin e sotëm, Sudanin Jugor, Eritrenë, Xhibutin, Somalinë veriore, Izraelin, Libanin, Jordaninë, Sirinë, Greqinë, Qipron, Turqinë jugore dhe qendrore, përveç pjesëve nga Libia, Çadi, Republika e Afrikës Qendrore dhe Republika Demokratike e Kongos, si dhe Arabia Saudite veriperëndimore, pjesë të Jemenit dhe Mbretëria e Hixhazit.
Mbretëria e Bashkuar pushtoi dhe mori kontrollin në vitin 1882. Në vitin 1914 lidhja me Perandorinë Osmane u ndërpre dhe Britania krijoi një protektorat të quajtur Sulltanati i Egjiptit.
L'Éternel retour
L'Éternel retour (Shqip: Rikthimi i përjetshëm) është film dramatik dhe romancë i vitit 1943 me regji të Jean Delannoy. Në këtë film luajnë Madeleine Sologne dhe Jean Marais. Në Britani, filmi u titullua si Dashuria e përjetshme.
Pjetër Bogdani e Shqipnia e kohës së tij
Shënime: Letërsia shqipe, kisha katolike, biografia, dokumente.
Physical (Dua Lipa)
"Physical" është një këngë e këngëtares angleze me origjinë shqiptare Dua Lipa nga albumi i saj i dytë në studio, Future Nostalgia (2020). U lëshua më 31 janar 2020 përmes Warner Records në platformat digjitale globalisht dhe radio hit bashkëkohor në Mbretërinë e Bashkuar. Lipa shkroi këngën përkrah Sarah Hudson, Clarence Cafe Jr dhe Jason Evigan, me prodhim nga Koz. "Physical" është një këngë sintetike dhe pop rock që përshkruan lirikisht përvojën e përjetuar brenda një marrëdhënieje, duke interpretuar në këngën e vitit 1981 me të njëjtin emër nga Olivia Newton-John. Një remix ku shfaqet këngëtarja jugkoreane Hwasa nga Mamamoo u lirua më 18 mars 2020.
Laert Duraj
Laert Duraj ka lindur në Tepelenë më 10 nëntor 1972. Ka ndjekur studimet e larta për “Administrim – Biznes” në Fakultetin e Ekonomisë në Universitetin e Tiranës në periudhën 1991 -1995. Është drejtor i përgjithshëm i Postës Shqiptare.
Vendlindja : Durrësi
Vendlindja : Durrësi : klasa e pestë libër me autorë Ilir Xaxa, Merita Muzaka. Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2008. Faqe 103.
June Jordan
June Millicent Jordan (9 korrik 1936 - 14 qershor 2002) ishte poete, eseiste, mësuese dhe aktivistw Karaibiane-Amerikane. Ajo e përdori shkrimin e saj për të diskutuar çështjet e gjinisë, racës, emigracionit dhe përfaqësimit.
Jeta e hershme
Jordan ishte fëmija i vetëm i prindërve emigrantë Xhamaikan, Granville Ivanhoe dhe Mildred Maud Jordan, në Harlem të Nju Jorkut. Babai i saj punoi si punonjës i postës për USPS dhe nëna e saj si një infermiere me kohë të pjesshme. Kur Jordan ishte pesë vjeç, familja e saj u transferua në zonën Bedford-Stuyvesant të Brooklyn, Nju Jork. Jordan krediton babanë e saj duke e kaluar dashurinë e tij për letërsinë dhe filloi të shkruante poezinë e saj në moshën shtatë vjeçare. Jordan përshkruan kompleksitetin e fëmijërisë së saj të hershme në librin e saj të vitit 2000, "Soldier: A Poet's Childhood", ajo eksploron marrëdhënien e saj të ndërlikuar me babain e saj, e cila e inkurajoi atë të lexonte gjerësisht dhe të mësonte përmendësh pjesë të teksteve klasike, por që gjithashtu do ta godiste për më të voglin shkaktojnë gabime dhe e quajnë atë "fëmija i mallkuar djalli i zi". Në esenë e saj të vitit 1986 "Për familjen time amerikane" Jordania shqyrton shumë konflikte që duhen trajtuar në përvojën e të qenit të ngritur nga prindër të zinj emigrantë, vizionet e të ardhmes së pasardhësve të tyre e tejkaluan shumë larg geto-qytetin e sotëm. Në ushtri: Fëmijëria e poetit, Jordan kujton se babai i saj i tregonte asaj "Ka pasur një luftë kundër njerëzve me ngjyrë, më duhej të bëhesha ushtar".
Jeta Personale
Në Kolegjin Barnard, Jordan u takua me studentin e Universitetit të Kolumbisë Michael Meyer, me të cilin ajo u martua në vitin 1955. Më vonë, ajo e ndoqi burrin e saj në Universitetin e Çikagos, ku ndoqi studimet pasuniversitare në antropologji. Ajo gjithashtu u regjistrua në universitet, por shumë shpejt u kthye në Barnard, ku ajo mbeti deri në vitin 1957. Në vitin 1958, Jordan lindi fëmijën e vetëm të çiftit Christopher David Meyer. Çifti u divorcua në vitin 1965, duke lënë Jordanin për të rritur djalin e saj vetëm.
Pas trazirave të Harlemit të vitit 1964, Jordania zbuloi se ajo po fillonte të urrejë të gjithë njerëzit e bardhë. Ajo shkruajti,
""...më erdhi tek unë se ky kusht, në qoftë se zgjati, do të thoshte se e kisha humbur pikë: mos t'i ngjajë armiqtë e mi, të mos e shkurtoj botën time, të mos humbasë gatishmërinë dhe aftësinë për ta dashur.""
Që nga ajo kohë, Jordani shkroi me dashuri. Ajo gjithashtu u vetë-identifikua si biseksuale në shkrimin e saj, të cilën ajo nuk pranoi ta mohojë, edhe kur u stigmatizua.
Karriera
Libri i parë i botuar i Jordanisë, Who Look at Me (1969), ishte një koleksion i poezive për fëmijët. Ajo u pasua nga 27 libra më shumë në jetën e saj dhe një (Disa prej nesh nuk vdiqën: Mbledhja dhe esetë e reja), e cila ishte në shtyp kur vdiq. Dy të tjerë janë botuar pas vdekjes: Drejtuar nga dëshira: Poezitë e mbledhura të qershorit të Jordanisë (Copper Canyon Press, 2005) dhe koleksioni i poezisë i vitit 1970 SoulScript, redaktuar nga Jordania, është ribotuar.
Ajo ishte gjithashtu një eseiste, kolumniste i The Progressive, romanciere, biografe dhe libretiste për muzikën/opera që isha duke shikuar në tavan dhe pastaj pashë qiellin, i përbërë nga John Adams dhe prodhuar nga Peter Sellars. Kur u pyetën për procesin e shkrimit të I Was Looking at the Ceiling and Then I Saw the Sky Jordan tha: "Kompozitori John [Adams], tha se ai duhej të kishte libretin e plotë përpara se të fillonte, prandaj u ul vetëm pranverë dhe e kam shkruar atë për gjashtë javë, dua të them, kjo është e gjitha që bëra unë nuk bëra lavanderi, asgjë nuk e kam vënë vetën në 100 për qind Ajo që i dhashë John dhe Peter [Sellars] është në thelb ajo që ka botuar Scribner's tani. "
Karriera mësimore e Jordanit nisi në vitin 1967 në Kolegjin e Qytetit të Nju Jorkut. Midis viteve 1968 dhe 1978 ajo mësoi në Universitetin Yale, Kolegjin Sarah Lawrence dhe Kolegjin Connecticut. Më pas ajo u bë drejtoreshë e Qendrës së Poezisë dhe ishte profesoreshë angleze në SUNY në Stony Brook nga viti 1978 deri më 1989. Nga viti 1989 deri në vitin 2002 ajo ishte profesoreshë e plotë në departamentet e Anglishtes, Studimet e Gruas dhe Studimet Afroamerikane në Universitetin e Kalifornia Berkeley.
Dhuna dhe liria në poezinë e Din Mehmetit
Dhuna dhe liria në poezinë e Din Mehmetit libër me autor Besim Muhadri, red. Nexhat Çoçaj. Botuar në Has në vitin 2008 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 141 faqe. ISBN 9789951445054
Shënime: Letërsia shqipe, poezia, kritika, interpretimi.
Karl Brjullov
right|250px Karl Pavlovich Bryullov (Rusisht: Карл Па́влович Брюлло́в; 12 dhjetor 1799 - 11 qershor 1852) ishte piktorë rus. Ai ishte vëllai i piktorit Aleksandër Brjullov. Punimi i tij më i mirë është The Last Day of Pompeii.
Bar, Corrèze
Bar është një komunë në Francë. Bar bën pjesë në departamentin Corrèze të rajonit Limousin. Komuna ka një popullsi prej 323 banorë dhe sipërfaqe 20.82 km².
Kasem Durrësi - atdhetar dhe demokrat
Kasem Durrësi - atdhetar dhe demokrat : monografi me autor Genc Durrësi. Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2009. Faqet e librit 216.
Gjashtë muaj mbretërimi në Shqipëri
Gjashtë muaj mbretërimi në Shqipëri : nga Vilhelm Vidi tek Esad Pasha, nga Durrësi në Vlorë libër me autor Italo Sulliotti dhe Dritan Thomollari (përkth.). Botuar në Tiranë nga "55", në vitin 2010. Faqe 214.
Aiguilles
Aiguilles është një komunë në Francë. Aiguilles bën pjesë në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 449 banorë dhe sipërfaqe prej 40.16 km².
Druri i shenjtë
Druri i shenjtë: roman me autor Ramadan Haziri, red. Prend Buzhala. Botuar në Prishtinë në vitin 2009 nga Shoqata kulturore "Anton Pashku". Libri ka 191 faqe. ISBN 9789951540049
Shënime: Letërsia shqipe, romane.
Aleksandër Brjullov
right|250px Aleksandër Pavlovich Brjullov (Rusisht: Александр Павлович Брюллов; 29 nëntor 1798 – 9 janar 1877) ishte arkitekt rus.
Deklarata e Pavarësisë së Shteteve të Bashkuara
thumb|297x297px|Deklarata e Pavarësisë së Shteteve të Bashkuara Deklarata e Pavarësisë së Shteteve të Bashkuara është deklarata e miratuar nga mbledhja e Kongresit të Dytë Kontinental në Filadelfia, Pensilvani më 4 korrik 1776, e cila njoftoi se trembëdhjetë kolonitë amerikane, në atë kohë në luftë me Mbretërinë e Britanisë së Madhe, e konsiderojnë veten si trembëdhjetë shtete të pavarur, sovranë, që nuk janë më nën sundimin britanik. Ata formuan një shtet të ri, Shtetet e Bashkuara të Amerikës. John Adams ishte një udhëheqes në shtytjen për pavarësi, e cila u miratua më 2 korrik me asnjë votë kundër. Një komitet prej pesë vetësh kishte hartuar deklaratën formale, që do të ishte gati kur Kongresi të votonte për pavarësinë. Termi "Deklarata e Pavarësisë" nuk është përdorur në dokument.
Pas ratifikimit të tekstit më 4 korrik, Kongresi nxori Deklaratën e Pavarësisë në disa forma. Ajo u botua fillimisht si fletushkë që u shpërnda dhe u lexua gjerësisht për publikun. Kopja e përdorur për këtë fletushkë ka humbur, dhe mund të ketë qenë një kopje në duart e Tomas Xhefersonit. Drafti fillestar i Xhefersonit, të plotë me ndryshimet e bëra nga John Adams dhe Benjamin Franklin, dhe shënimet e Xhefersonit të ndryshimeve të bëra nga Kongresi, janë të ruajtura në Bibliotekën e Kongresit. Versioni më i njohur i Deklaratës, një kopje e nënshkruar që është konsideruar gjerësisht si dokument zyrtar, ndodhet në Arkivat Kombëtare në Uashington DC. Kjo kopje u urdhërua nga Kongresi më 19 korrik, dhe u nënshkrua kryesisht më 2 gusht.
Burimet dhe interpretimi i Deklaratës kanë qenë subjekt i shumë hetimeve shkencore. Deklarata justifikoi pavarësinë e Shteteve të Bashkuara duke renditur ankesat koloniale ndaj Mbretit George III, dhe duke pohuar disa të drejta natyrore dhe juridike, duke përfshirë edhe të drejtën e revolucionit. Abraham Linkolni e bëri Deklaratën epiqendrën e retorikës së tij (si p.sh. në fjalimin e Getisburgut 1863), dhe politikat e tij. Që atëherë, është bërë i mirënjohur pohimi për të drejtat e njeriut, në veçanti fjalia e dytë:
"Ne i konsiderojmë këto të vërteta si të vetëkuptueshme, se të gjithë njerëzit janë krijuar të barabartë, se ata janë pajisur nga Krijuesi i tyre me të drejta të patjetërsueshme, se midis këtyre të drejtave janë Jeta, Liria dhe kërkimi i Lumturisë."
Kjo është quajtur "një nga fjalitë më të njohura në gjuhën angleze", që përmbajnë "fjalët më të fuqishëm dhe rrjedhimore në historinë amerikane". Pasazhi përfaqësonte një moral standard për të cilin duhej të perpiqeshin Shtetet e Bashkuara. Kjo pikëpamje u promovua sidomos nga Abraham Linkolni, i cili e konsideroi Deklaratën si themel të filozofisë së tij politike, duke argumentuar se Deklarata është një deklaratë e parimeve mbi të cilat duhet të interpretohet Kushtetuta Shtetet e Bashkuara.
Piçpirikë
Picpirike eshte loje me letra e cila luhet me dy persona ku luajn njeri perball tjetrit Loja luhet pa Jocker Luhet me nga 6 letra te dy personave qe luajn Ne mes duhet tri letra te mshefura dhe nje permbi saj ku nese e ki letren permbi pa i zbuluar te trijat te mshefura mund ti marresh te gjitha por nese nuk e ke athere e qet dhe zbulohen letrat loja vazhdon.
Kronikë në vargje
Kronikë në vargje libër me autor Hysni Gashi, red. Frrok Kristaj. Botuar në Prishtinë në vitin 2010 nga Shoqata kulturore "Anton Pashku". Libri ka 168 faqe. ISBN 9789951540124
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Durrësi në lëvizjen shqiptare (album) : 100 vjetori i Pavarësisë : (1912-2012)
Durrësi në lëvizjen shqiptare (album) : 100 vjetori i Pavarësisë : (1912-2012) nga Sali Hidri (idea dhe teksti) dhe Hava Hidri (red.). Botuar në Durrës nga "Jozef", në vitin 2012. Faqe 150.
Perandori Taishō
Emperor Taishō (大正天皇, Taishō-tennō, 31 gusht 1879 - 25 dhjetor 1926) ishte Perandori i 123-të i Japonisë, sipas rendit tradicional të trashëgimisë, dhe sundimtari i dytë i Perandorisë së Japonisë nga 30 korriku 1912 deri në vdekjen e tij në vitin 1926.
Emri personal i Perandorit ishte Yoshihito (嘉仁). Sipas zakonit japonez, gjatë mbretërimit Perandori quhet "Perandori". Pas vdekjes, ai njihet me një emër pas vdekjes, i cili është emri i epokës që përkon me mbretërimin e tij. Pasi ka sunduar gjatë periudhës Taishō, ai njihet si "Perandori Taishō".
Jeta e hershme
Princi Yoshihito lindi në Pallatin Tōgū në Akasaka, Tokio nga Perandori Meixhi dhe Yanagihara Naruko, konkubinë me titullin zyrtar të gon-no-tenji ("zonja e dhomës së shtratit"). Siç ishte praktikë e zakonshme në atë kohë, bashkëshortja e Perandorit Meixhi, Perandoresha Shōken, zyrtarisht konsiderohej si nëna e tij. Ai mori emrin personal të Yoshihito Shinnō dhe titullin Haru-no-miya nga Perandori më 6 shtator 1879. Dy vëllezërit e motrat e tij më të vjetër kishin vdekur që në foshnjëri, dhe ai gjithashtu lindi i sëmurë.
Princi Yoshihito u prek nga meningjiti cerebral brenda tre javësh nga lindja e tij.
Siç ishte praktikë në atë kohë, Princi Yoshihito iu besua kujdesit të stërgjyshit të tij, Marquess Nakayama Tadayasu, në shtëpinë e të cilit ai jetoi nga foshnjëria deri në moshën shtatë vjeç. Princi Nakayama gjithashtu kishte rritur nipin e tij, Perandorin Meixhi, si fëmijë.
Nga marsi 1885, Princi Yoshihito u transferua në Pallatin e Shkëputur Aoyama, ku u mësua në mëngjes në lexim, shkrim, aritmetikë dhe moral, dhe pasdite në sport, por përparimi ishte i ngadaltë për shkak të shëndetit të tij të dobët dhe etheve të shpeshta. Nga viti 1886, ai u mësua së bashku me 15-20 shokë të klasës të zgjedhur nga ōke dhe kazoku të rangut më të lartë në një shkollë speciale, Gogakumonsho, brenda Pallatit Aoyama.
Yoshihito u shpall zyrtarisht trashëgimtar më 31 gusht 1887, dhe investimet e tij zyrtare si princ i kurorës më 3 nëntor 1888. Ndërsa princ kurorë, ai shpesh përmendej thjesht si Tōgu (東宮) (një term gjenerik i përdorur për një kohë të gjatë në Azinë Lindore që do të thotë princ i kurorës).
Martesa
Më 10 maj 1900, Princi i Kurorës Yoshihito u martua me 15-vjeçaren e atëhershëm Sadako Kujō, vajza e Princit Kujō Michitaka, kreu i pesë degëve të larta të klanit Fujiwara. Ajo ishte zgjedhur me kujdes nga Perandori Meixhi për inteligjencën e saj, artikulimin dhe prirjen dhe dinjitetin e këndshëm - për të plotësuar Princin Yoshihito në zonat ku ai mungonte. Ata kanë pasur katër djem.
Si perandor
parapamje|Perandori Taishō në rrugën e tij të ceremonisë së hapjes të Dietës Perandorake më 1917, gjatë [[Lufta e Parë Botërore|Luftës së Parë Botërore]]
Më 30 korrik 1912, me vdekjen e babait të tij, Perandorit Meixhi, Princi Yoshihito u ngjit në fron. Perandori i ri u mbajt larg vëmendjes së publikut sa më shumë që të ishte e mundur, pasi kishte vuajtur nga probleme të ndryshme neurologjike. Në hapjen e Dietës Perandorake të Japonisë më 1913, një nga rastet e rralla që ai u pa në publik, raportohet se ai e kishte mbështjellë fjalimin e tij të përgatitur në një cilindër dhe ia nguli sytë, sikur përmes një teleskopi. Megjithëse thashethemet ia atribuonin këtë gjendjes së dobët mendore, të tjerët, përfshirë ata që e njihnin mirë, besuan se ai mund të ketë qenë duke kontrolluar për të siguruar që fjalimi të ishte mbështjellë siç duhet, pasi shkathtësia e tij manuale ishte gjithashtu me aftësi të kufizuara.
Pas vitit 1918, perandori nuk ishte më në gjendje të merrte pjesë në manovrat e Ushtrisë ose të Marinës, të paraqitej në ceremonitë e diplomimit të akademive ushtarake, të kryente ceremonitë vjetore të ritualeve Shinto ose madje të merrte pjesë në hapjen zyrtare të seancave të Dietës së Japonisë.
Pas vitit 1919, ai nuk ndërmori asnjë detyrë zyrtare dhe Princi i Kurorës Hirohito u emërua princ regjent (sesshō) më 25 nëntor 1921.
Jeta e mbyllur e perandorit nuk u prek nga Tërmeti i Madh në Kanto të vitit 1923. Për fat të mirë, ai ishte zhvendosur me tren perandorak në Villa Perandorake Tamozawa në Nikkō një javë para katastrofës; por djali i tij, Princi i Kurorës Hirohito, mbeti në Pallatin Perandorak, ku ai ishte në zemër të ngjarjes. Pëllumbat transportues e mbajtën të informuar Perandorin ndërsa u bë e njohur informacioni për shkallën e shkatërrimit.
Vdekja
parapamje|Varrimi i Perandorit Taisho në Tokio Në fillim të dhjetorit 1926, u njoftua se perandori kishte pneumoni. Ai vdiq nga një sulm në zemër në në mëngjesin hershëm të 25 dhjetorit 1926, në Villa Perandorake Hayama në Hayama, në Gjirin Sagami në jug të Tokios (në Prefekturën Kanagawa), në moshën 47 vjet.
Varrimi u mbajt natën (7 shkurt - 8 shkurt 1927) dhe përbëhej nga një procesion i gjatë prej 4 miljesh, në të cilin 20,000 vajtues ndoqën një tufë dema të shenjtë dhe një karrocë të tërhequr me ka që përmbante arkivolin perandorak. Rruga e varrimit u ndez me zjarre druri në fenerë hekuri. Arkivoli i perandorit u transportua më pas në mauzoleun e tij në periferi perëndimore të Tokios.
Perandori Taishō është quajtur Perandori i parë i Tokios sepse ai ishte i pari që jetoi tërë jetën e tij në ose afër Tokios. Babai i tij lindi dhe u rrit në Kioto; dhe megjithëse ai më vonë jetoi dhe vdiq në Tokio, mauzoleumi i Perandorit Meixhi ndodhet në periferi të Kiotos, pranë varreve të të parëve të tij perandorak; por varri i Perandorit Taishō është në Tokio, në Varrezat Perandorake Musashi në Hachiōji. Djali i tij, Perandori Shōwa, është varrosur pranë tij.
Edh-Dhehebi
Muhammed ibn Ahmed ibn `Uthmen ibn Qayyum `Ebu `Abdullah Shems ed-Din el-Dhehebi (Arabisht: محمد بن احمد بن عثمان بن قيوم ، أبو عبد الله شمس الدين الذهبي) lindi më 673 hixhri (5 tetor 1274- 3 shkurt 1349), ai ishte muhadith i medh'hebit Shafi'i dhe historian islam. Ai ishte i njohur në akide (Elementet e besimit Islam), fëkëh, hadithe, recitime të Kuranit etj.
Jeta
El-Dhehebi u lind në Damaskë të Sirisë, prej kur familja e tij kanë jetuar prej kohës së gjyshit së tij. Nga mosha tetë, ai filloi të studionte hadithe, duke udhëtuar nga Damasku në Baalbek, Homs, Hama, Aleppo, Nabulus, Kajro, Aleksandria, Jerusalem, Hixhaz. Në Baalbek, ai mësonte hadithe nga Abd al-Khaaliq ibn ‘Alwaan, Zaynab bint ‘Umar ibn Kindi, dhe të tjerët. Në Egjipt, ai mësonte hadithe nga el-Abrakuhi, ‘Isa ibn ‘Abd al-Mun‘im ibn Shihaab, Shehylislam Ibn Daqeeq al-‘Eid, al-Haafiz Ebu Muhammed ad-Dimyaati, al-Haafiz Abu’l-‘Abbaas ibn az-Zaahiri, dhe të tjerët. Në Aleksandria, ai mësonte hadithe nga Abu’l-Hasan ‘Ali ibn Ahmad al-Ghuraafi, Abu’l-Hasan Yahya ibn Ahmad ibn as-Sawwaaf, dhe të tjerët. Në Mekë, ai mësonte hadithe nga at-Tawzari dhe të tjerët. Në Aleppo, ai mësonte hadithe nga Sanqar az-Zayni dhe të tjerët. Në Nabulus, ai mësonte hadithe nga al-‘Imaad ibn Badraan. Ai e humbi shikimin e tij dy vite para se të vdiste, duke i lënë tre fëmijë: vajzën e tij Amat al-`Aziz dhe dy djem të tij Abdullah and Abu Hurayra `Abd al-Rahman.
Studentët
Studentët e tij ishin:
Librat
Ai shkroi shumë libra, disa prej tyre janë:
Akideja
Ai shkroi shumë libra rreth akides, disa prej tyre janë:
Vdekja
Ai vdiq në ditën e hënë më 748 hixhri (1349) dhe u varros në varrezat e al-Baab as-Sagheer në Damaskë.
Durrësi, civilizim 3000 vjeçar
Durrësi, civilizim 3000 vjeçar libër nga Aurel Kaçulini (mblodhi e përpun.) dhe Alek Kaçulini (fotot). Botuar në Durrës nga "Jozef", në vitin 2013. Faqe 70.
Johan David Åkerblad
Johan David Åkerblad (6 maj 1763 - 8 shkurt 1819) ishte diplomatë, paleograf dhe orientalist suedezë.
Karriera
Në vitin 1778, ai filloi studimin i gjuhëve klasike dhe orientale në Universitetin e Uppsalës. Në vitin 1782, ai mbrojti diplomën e tij para profesorit Eric Michael Fant. Prej vitit 1783, ai mbrojti aftësitë e gjuhës në kancelari mbretërore suedeze në Konstandinopojë.
Prej vitit 1784 e tutje ishte diplomatë në Azinë e Vogël, Siri, Palestinë, Egjipt dhe Afrikën Veriore.
Prej vitit 1800, ai udhëhoqi hulumtimin në Universitetin e Göttingenit dhe në vendet tjera të mësimit në Paris, Hagë dhe Romë. Ai u fokusua në studimin e gjuhës së lashtë egjiptiane. Ai poashtu mblodhi materiale për një fjalor të gjuhës koptike.
Hulumtimi i gurit Rosetta
Përderisa ishte në Paris, ai ishte student i Silvestre de Sacy. Kërkimi i Sacy i gurit Rosetta arriti t'i lexojë pesë emra, si "Aleksandros". Kjo u raportua nga ai në vitin 1802.
Åkerblad arriti t'i indentifikoj "emrat e duhura" në tekstet demotike për dy muaj. Ai mundi t'i lexoj fjalët si "grekë", "tempull" dhe "egjiptian" dhe zbuloi vlerën e saktë të zërit nga 14 prej 29 shenjave, por ai gabimisht besonte se hieroglifet demotikë ishin tërësisht alfabetik.
Break My Heart
"Break My Heart" është një këngë e këngëtares angleze me origjinë shqiptare Dua Lipa. Ajo u publikua më 25 mars 2020 përmes Warner Records si tekja e tretë nga albumi i saj i dytë në studio Future Nostalgia (2020) dhe ndikoi në radio hit bashkëkohor më 31 mars, si kënga e dytë amerikane në album. Kënga është shkruar nga Lipa, Alexandra Tamposi dhe prodhuesit e saj The Monsters & Strangerz. "Break My Heart" ekzekuton melodinë nga "Need You Tonight" (1987) nga INXS, kështu që Michael Hutchence dhe Andrew Farriss vlerësohen gjithashtu si kantautorë.
Shfaqje të drejtpërdrejta
Lipa interpretoi këngën në The Tonight Show Starring Jimmy Fallon më 8 prill 2020.
MAN SE
Kompania
MAN SE (ish Maschinenfabrik Augsburg-Nürnberg) është një grup i listuar i automjeteve dhe inxhinierisë mekanike me seli në Mynih. Volkswagen AG, përmes Traton SE, mban shumicën e aksioneve të zakonshme në grup me 94.36%.
Historia
Rrënjët e Grupit të sotëm MAN qëndrojnë në zonën e Ruhr nga njëra anë dhe në Gjermaninë Jugore nga ana tjetër. Ndërmarrja më e vjetër paraardhëse është punishte hekuri St. Antony në Oberhausen, themeluar në 1758, e cila gjithashtu shënon origjinën e industrisë së qymyrit dhe çelikut në zonën e Ruhr. Në 1808 u bashkua me dy hekurishte fqinje për të formuar bashkimin e çelikut Jacobi, Haniel & Huyssen, nga e cila më 1873 doli "Gutehoffnungshütte, shoqata aksionare për miniera dhe hekurishte në Sterkrade" (GHH).
Pavarësisht nga kjo, Ludwig Sander (1790–1877) dhe Jean Gaspard Dollfus (1812–1889) themeluan kompaninë e parë pararendëse të MAN në Gjermaninë jugore, fabrikën e makinerive Sander, në Augsburg në 1840. U bë Maschinenfabriku i C. Reichenbach, i quajtur pas pionierit të makinës shtypëse Carl August Reichenbach dhe më vonë Maschinenfabrik Augsburg. Në 1898 u bashkua me fabrikën e hekurit dhe makinerisë Klett & Comp, e themeluar në Nuremberg në 1841. (nga 1873 Maschinenbau-Aktiengesellschaft Nürnberg) [6] në Maschinenfabrik Augsburg-Nürnberg AG dhe më 1908 më në fund te M. A. N.
Shpikja e Shtypshkronjes rrotolluese bëri të mundur shtypjen e librave dhe gazetave me bollëk. Që nga viti 1893, Rudolf Diesel u çudit me inxhinierët e ardhshëm të MAN-it në një laborator në Augsburg për katër vjet derisa Motori Diezel i tij i parë me naftë u përfundua dhe plotësisht funksional.
Beaumont-le-Hareng
Beaumont-le-Hareng është një komunë në Francë. Beaumont-le-Hareng bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Haute-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 193 banorë dhe sipërfaqe 5.74 km².
Zhupania Pozhega-Sllavonia
Zhupania Pozhega-Slavonia (Kroacisht: Požeško-slavonska županija) është një zhupani kroat në Slavoninë perëndimore. Kryeqyteti i saj është Pozhega. Popullsia e saj ishte 78,034 deri në regjistrimin e vitit 2011.
Stane Dolanc
Stane Dolanc (16 nëntor 1925 – 12 dhjetor 1999) ishte një politikan komunist slloven gjatë RSF të Jugosllavisë. Dolanc ishte një nga bashkëpunëtorët më të ngushtë të presidentit Josip Broz Tito dhe një nga njerëzit më me ndikim në politikën federale jugosllave në vitet 1970 dhe 1980. Ai ishte sekretar i Byrosë Ekzekutive të Kryesisë së Komitetit Qendror (KQ) të Lidhjes së Komunistëve të Jugosllavisë (LKJ) nga viti 1971 deri në vitin 1978, sekretar federal i Punëve të Brendshme nga viti 1982 deri më 1984 dhe anëtar i Kryesisë së Jugosllavisë nga 1984 deri në 1989. Ai u emërohej rregullisht anëtar i Këshillit Federal për Mbrojtjen e Rendit Kushtetues dhe e kryesonte këtë organ në fund të viteve 1980.
Zhupania Pozhega-Sllavonia
Krahas qytetit të Zagrebit dhe zhupanisë së Bjellovarit dhe Billogorit, është një nga tre zhupanitë kroate që nuk kufizojnë një komb tjetër.
Stane Dolanc
Në pjesën më të madhe të karrierës së tij politike, Dolanc mbrojti sundimin e fortë autoritar të LKJ-së dhe luftoi kundër nacionalizmit që buronte nga pjesë të ndryshme të vendit. Ai ishte me ndikim në strukturat e sigurisë jugosllave dhe besohet se ai frymëzoi një sërë arrestimesh të motivuara politikisht, veçanërisht kur ishte ministër i brendshëm.
Zhupania Pozhega-Sllavonia
Gjeografia
Zhupanija Pozhega-Slavonia kufizohet me zhupaninë e Bjellovarit dhe Billogorit në veriperëndim, zhupaninë e Viroviticës dhe Podravkës në veri, zhupaninë e Osijekut dhe Baranjës në verilindje, zhupaninë e Brodit dhe Posavinës në jug dhe zhupaninë e Sisakut dhe Mosllovaçës në jugperëndim.
Ndarja administrative
Zhupanija Pozhega-Slavonia është e ndarë në 5 qytete dhe 5 komuna. Qytetet:
Stane Dolanc
Jeta e hershme
Dolanc lindi në një familje punëtorësh në qytetin slloven Hrastnik, në atë kohë pjesë e Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve. Pasi mbaroi shkollën fillore në qytetin e tij të lindjes, ai u dërgua në shkollën e mesme të Bezhigradit në Lubjanë. Në prill 1941, Sllovenia veriore u pushtua nga Gjermania naziste. Dolanc vazhdoi shkollimin në Grac të Austrisë. Në vitin 1944, Dolanc iu bashkua partizanëve jugosllavë dhe vazhdoi karrierën e tij ushtarake pas luftës.
Ai shërbeu si zëvendës i prokurorit në korpusin e Ushtrisë së Lubjanës dhe përfundoi përfshirjen e tij në ushtri në vitin 1960 ndërsa ishte kolonel në zyrën e Zagrebit të shërbimit kundërzbulues ushtarak jugosllav KOS. Gjatë karrierës së tij ushtarake Dolanc mori një diplomë universitare dhe në vitet 1960 ishte drejtor i Shkollës së Shkencave Politike në Lubjanë të drejtuar nga dega sllovene e LKJ-së.
Zhupania Pozhega-Sllavonia
Ndarja administrative
Komunat:
Durrësi deri në vitin 1938
Durrësi deri në vitin 1938 : album me foto dhe kujtime me autor Aristidh Mima dhe Adriana Mima (red.). Botuar në Durrës nga "Jozef", në vitin 2015. Faqe 212.