cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Istria
Istria është gadishull në perëndim të Kroacisë në mes të Gjirit të Triestës në veri dhe Gjirit të Kuarnerit në jug. Në thumb|300px|right|Istriabrendi e ndanë mali Qiqaria e në drejtim të detit relievi bie gradualisht. Kështu zë një territor prej 2.820 km² dhe me rreth 200.000 banorë. Istria është krahinë e ulët e rrafshët, me tokë pjellore gjithnjë e gjelbëruar dhe e banuar. Qendrën kryesore, Pula me 63 000 banorë e dallon industria e anijendërtimtarisë dhe industria ushqimore. Lokalitete tjera janë Rovinji me industrinë e përpunimit të peshkut, duhanit dhe turizmit. Poreçi dhe Umagu janë qendra përpunimi prodhimesh bujqësore. Istria është e njohur për rezervat e thëngjillgurit që shfrytëzohen në minierat e Rashës dhe Llabin.
Sipas regjistrimit të popullsisë së vitit 2001 shihet numri i popullsisë nëpër komuna dhe gjuhën të cilen e flasin.
Klina
Klina (Cirilik serb: Клина) është një qytezë dhe komunë që ndodhet në Rajonin e Pejës në veriperëndim të Kosovës. Sipas regjistrimit të popullsisë të vitit 2011, qyteti i Klinës ka 5,542 banorë, ndërsa komuna ka 38,496 banorë. Ndodhet në pikën e bashkimit të lumit Klina në Drinin e Bardhë. Simboli i Klinës janë Ujëvarat e Mirushës.
Historia
Në shek. e parë të erës së re territori i Klinës si dhe i gjithë Dardanisë gjendej nën sundimin e Perandorisë Romake në ç'kohë në afërsi të Klinës përmendet Dersniku si qendër municipale e farefisit Dardan. Pas rënies së Perandorisë Romake, Dardania, pra edhe Klina me rrethinë, u vërshua nga sllavët, dyndje e cila në gadishullin Ballkanik mori fund në shek. VIII. Pas ndarjes së Perandorisë Romake, Klina me rrethinë ra nën sundimin Bizantino-Grek. Pas krishterizmit bizantin, ai sllav ndikoi që këto anë me vendbanimet mesjetare dhe me kishat parasllave të përvetësohen nga sllavët. Në shekullin e parë të erës sonë, gjatë sundimit romak, si qendër municipale e fisit dardan përmendet edhe Dersniku, ndërsa gjatë sundimit bizantin hasim në gjurmët e kishës së Paskalicës me kambanore në fshatin Videjë. Profirogoniti në traktin e tij të njohur "Shënime për popujt" shkruan në vitin 948-952, se ndër qytetet e banuara dendur është edhe Dersniku - "Desstinik". Vendbanim i hershëm është edhe Dollci i sotëm, i cili ishte i shënuar me emrin Zalug në hartën e Manastirit të Hilandarit në vitin 1200 nga Solovjevi. Pas rënies nën turqit, jeta e shqiptarëve ishte e vështirë. Ç'prej atëherë Klinën e karakterizon edhe larmia fetare. Popullësia e këtyre trevave merrej kryesisht me bujqësi e cila ishte mjaft e zhvilluar.
Klina identifikohet si vendbanim i hershëm Ilir, me emër Chinna, të cilën e hasim te Ptolomeu që në vitet 87-150 (në hartën e Ptolomeut). Ky lokalitet i lashtë ilir shtrihej në bregun e majtë të rrjedhës së epërme të Drinit të Bardhë, që i përgjigjet realitetit të sotëm gjeografik. Kjo datë si dhe Ujvara e Mirushës u bënë edhe simbol i emblemës së qytetit të Klinës. Chinna në kuptimin Cin shpjegohet si kin në mes të Drinit të Bardhë dhe lumit Klina. Banorët e këtyre viseve nuk pushuan se luftuari për liri deri në ditët e sotme.
Gjeografia
Komuna e Klines shtrihet rreth koordinantav gjeografike: 42°37 18 V dhe 20°34 40 L.
Kultura
alt=|parapamje|Stacioni i trenit në Klinë Në kohën e masave të dhunshme serbe të viteve 1990-1999, 5 biblioteka në këtë anë kanë qenë mbyllur dhe të gjitha librat bashkë me inventarin janë larguar nga biblioteka kryesore e Klinës, ku librat janë shkatërruar, inventari është shitur dhe punëtorët janë përjashtuar nga puna. Disa kamionë me libra shqip kane qenë dërguar në fabrikën e letrës në Lipjan. Në atë anë, librat kanë qenë zhdukur, derisa librat në bibliotekën kryesore të Klinës kanë qenë dëmtuar shumë. Në këtë komunë, 5 degë, me gjithsej 30. 760 libra, kanë qenë zhdukur, derisa në bibliotekën kryesore janë dëmtuar 2.980 libra. Mediat e huaja  shkruajnë edhe për  shitjen e tyre   në perendim nga pala serbe  për  perfitime financiare. Egziston një nismë që të zëvendësohen dhe të mblidhen librat në  biblotekat përkatëse  por nisma ende  nuk ka sjellë lëvizje të mëdha.
Kantoni Vannes-Centre
Kantoni Vannes-Centre (frëngjisht: Canton de Vannes-Centre) është një kanton në departamentin Morbihan, rajonin Région Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Vannes. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 24905 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Vannes-Centre aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Calatañazor
300px|right Calatañazor është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Kantoni Laissac
Kantoni Laissac (frëngjisht: Canton de Laissac) është një kanton në departamentin Aveyron, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Laissac. Ka sipërfaqe 174.42km2 dhe popullsi 4413 banorë.
Tuma e Kamenicës
Tuma e Kamenicës (vendbanim prehistorik) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkeologji", i miratuar me numër "860" më "08.09.2008".
Nga grupi i tumav e të shkatërruara të kësaj zone gjatë punimeve të vazhdueshme bujqësore të viteve 1950-1960 të shekullit të kaluar. Megjithatë ajo u dëmtua rëndë gjatë viteve 1997-1999 nga punimet e thes arkërkuesve, të cilat nxitën Grupin e Arkeologjisë së Shpëtimit të QNASH, që në bashkëpunim me Institutin Arkeologji k Tiranë, Muzeun Arkeologjik Korçë dhe me disa institute kërkimore-shkencore ndërkombëtare, të financuar nga Instituti Packard për Shkencat Humane, të ndërmarrin punime me karakter ndërdisiplinor, që filluan në vitin 2000 e përfunduan në vjeshtën e vitit 2002. Gjatë këtyre fushatave afatgjata gërmimes morën pjesë shumë studentë e arkeologë të sapodiplomuar, arkeologë me përvojë, një grup antropologësh nga Departamenti Antropologjik i Universitetit Shtetëror të Miçiganit në SHBA, specialistë konservimi, piktorë, skicografë, etj. vendas e të huaj.
Fakti
Tuma e Kamenicës është një nga tumat më të mëdha të njohura deri më tani, në të cilën u evidentuan 400 varre, mbetje skeletorë të 430 individëve dhe më shumë se 3500 objekte. Varret më të hershëm të saj i përkasin periudhës së bronzit të vonë rreth shek XII p.e.s.
Kjo tumë ka pushuar së funksionuari rreth mesit të shek VI p.e.s, pra ka një histori gati 700-vjeçare. Në këtë tumë gjenden të konservuara si, Unaza e varrit qendror të tumës, grupi i parë dhe i dytë i varreve me strukturë monumentale si dhe pjesa tjetër që është lënë e pa gërmuar, ku mendohet se në atë pjesë të tumës ekzistojnë edhe 400 varre të tjerë. Gjithë veprimtaria kërkimore shkencore që u realizua sipas të gjitha kritereve bashkëkohore e me mjete moderne gjatë këtyre fushatave të gërmimeve në terren, u organizua dhe drejtua nga Lorenc Bejko, Maria Grazia Amore dhe Skënder Aliu. Në përfundim të këtyre gërmimeve u provua se tuma e Kamenicës përfaqëson monument in mortor më të madh të llojit të vet në raport me 200 tumat e tjera të gërmuara në Shqipëri dhe në zonat e tjera fqinje të Ballkanit e më gjerë.
Përshkrimi
Varri qendror me të cilën zë fill ndërtimi i kësaj tume, daton në Bronzin e vonë, shek. 13 të p.e.s. : i përket një burri, i cili ka vdekur rreth të dyzetave. Ky varr nuk kishte inventar, por poshtë tij ndodhej një gropë e thjeshtënë të cilën u gjetën një grumbull kockash të djegura kafshësh (dele ose dhi), që tregojnë shenja të një ceremonie mortore. Ndryshe nga tumat e tjera të këtij lloji të gërmuara në Shqipëri : Barç (Korçë) ; Rehovë (Kolonjë) ; Piskovë (Përmet); Vodhinë (Gjirokastër) ; Vajzë (Vlorë) ; Pazhok (Elbasan) ; Cinamakë (Kukës) ; Shtoj (Shkodër), të cilat kanë pasur varre qendrore - varri qendror i tumës së Kamenicës është i kufizuar me dy rrathë bashkë qendrorë, me diametër 13 m të ndërtuar me gurë me përmasa mesatare. Në zonën brenda kësaj unaze janë vendos ur gjatë periudhës së Bronzit të vonë (1200–1050 p.e.s) edhe 40 varre të tjerë.
Historiku
Në periudhën e dytë të përdorimit të tumës, gjatë periudhës së Hekurit të hershëm (1050–750 p.e.s.), ajo u lartësua nëpërmjet 200 varrimeve të tjera të mbuluar me dhe, deri sa ajo mori formë gjysmësferike, me diametër 50 m, e lartësi rreth 3 m. Në periudhën e tretë të përdorimit të tumës, që përkon me gjysmën e dytë të shek. VII të p.e.s., në periferinë e pjesës jugore e verilindore të saj janë ndërtuar disa struktura monumental e rrethore ose gjysëm rrethore, brenda të cilave janë varrosur individë me lidhje gjinore. Gjatë një periudhe shumë të shkurtër kohe (625–540 p.e.s.), tuma e Kamenicës është zmadhuar, duke u shtrirë kryesisht drejt lindjes, nëpërmjet varrimeve intensive të realizuara vetëm me gurë, derisa ajo mor i formën e një elipsi me përmasa 70 m x 50 m. Në përfundim të fushatës 3 vjeçare të gërmimit, u zbuluan 400 varre, që përmbanin 440 skelete dhe më shumë se 3500 objekte arkeologjike si qeramikë, armë dhe stoli të ndryshme prej bronzi, hekuri, argjendi, ari, qelibari dhe kocke. Të gjitha strukturat e varreve monumentale të kësaj tume u zbuluan e u ruajtën me synimin për t’i kthyer ato, në një të ardhme të afërt, në një monument të vizitueshëm në natyrë.
Skordiskët
Skordiskët (lat. Scordisci) ka qëne fis trako, iliro kelt në territoret e ish Jugosllavisë. Mundet që emri i tyre të  jete  nje pasqyrim i prejardhjes së tyre  te malit Scordus (Mali i Sharrit) i pozicionuar minis rajonit te  Ilirise dhe  Paionisë.Ato shfaqen në literaturën e lashtë per here të parë nga Straboni.
Floricienta
right|260px| parapamje|Florencia Bertotti Floricienta është një telenovel argjentinas e Cris Morena Group. Në Kosovë është transmetuar Floricienta në kanalin KTV. Ne Shqipëri transmetohet aktualisht ne kanalin Shijak Tv.
Përmbajtja
Florensia është protagonistja e serialit. Ajo është 19 vjeç, nje vajze e varfer por me shume endrra. Gjithmone e shkathet dhe e gezuar. Jeta e saj ndryshon kur takon Federico Fritzenwalden, djalin e madh te nje famlijeje shume te pasur prinderit e te cilit kane vdekur ne nje aksident. Federico është kryetari i famlijes dhe ka 5 vellezer me te vegjel (Franco, Nico, Maia, Tomas dhe Martin) te cilet jetojne me te ne nje shtepi te madhe. I riu ka nje personalitet te hidhur, te ftohte dhe te ashper derisa dashurohet me Flor. Por ai ka nje te dashur e cila quhet Delfina e cila don te martohet me te vetem per parate e tij. Vellezerit e Federicos e urrejne Delfinan por ne te kundert e adhurojne Florensian dhe bejne te mundur qe ajo te behet dadoja e tyre. Dashuria e Florit dhe Federicos do te çele pas shume peripecishe. Por vdekja e Federicos ne fund do te lere nje shenje te hidhur ne jeten e Florensias.
Cd-te
Floricienta ka 7 Cd :
Cirujales del Río
300px|right Cirujales del Río është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Cabrejas del Pinar
300px|right Cabrejas del Pinar është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Dodë Gjergji
parapamje|250px|Dodë Gjergji Dom Dodë Gjergji lindi në Stubllë të Kosovës më 16 janar 1963 është Administratori Apostolik i Kosovës.
U shugurua meshtar më 15 gusht 1989 në dioqezën e Shkup-Prizrenit, ku filloi të kryente shërbimin meshtarak.
Më pas, gjithnjë në këtë dioqezë, punoi si redaktor i revistës ‘Drita’ dhe si përgjegjës për botimin e librave liturgjike në gjuhën shqipe. Nga viti 1991 deri më 1994 qe Kapelan i shqiptarëve në Kroaci. Më pas shërbeu si famullitar në Kallmet, në dioqezën e Lezhës (Shqipëri), ku vijoi të kryente misionin si ‘fidei donum’ nga viti 1994 deri në vitin 2000. Më 5 shkurt 2000 u emërua Administrator Apostolik i dioqezës së Sapës. Më 25 nëntor 2005 u zgjodh Ipeshkëv i Sapës. U shugurua ipeshkëv më 5 janar 2006. Në pesëvjeçarin para shugurimit shërbeu si Sekretar i Përgjithshëm i Konferencës Ipeshkvnore Shqiptare.
Ati i Shenjtë Papa Benedikti XVI e emëroi Administrator Apostolik të Prizrenit (Kosovë), duke e transferuar nga Dioqeza e Sapës (Shqipëri) ku shëbente më parë.
Administratori Apostolik i Kosovës, përveç shqipes, flet edhe serbisht, kroatisht, italisht e gjermanisht.
Picallë
parapamje
Historiku
Sipas thënieve e legjendave, ka versione tw ndryshme lidhur me prejardhjen e emrit të fshatit. Emri Picallë rrjedh nga emri Pici, i një drejtuesi ushtarak administrativ, apo shpirtëror i hershëm në atë territor, dhe vendi u quajt vendi i Picit apo Picallë. Ky opsion tregohet edhe si emri i banorit të parë të vendosur aty. Ai quhej Picalli sepse tregohet thënia e dëgjuar “po shkojmë tek Picalli”, e pas vdekjes së tij vendi mori emrin e tij Picallë. Më vonë fisi u zgjerua me familje të tjera duke zgjeruar fshatin.
Gjeografia
Fshati gjendet rreth 8 kilometra në jug të Tiranës, pas kodrave të Liqenit të Tiranës. Ka një sipërfaqe prej 10km2 dhe ndodhet 110 metra mbi nivelin e detit. Ai shtrihet në brigjet e lumit Erzen në anën veriore të lumit. Kufizohet me fshatin Stermas në lindje, me fshatin Dumje në jug, me fshatin Arbanë në perëndim ndërsa pas kodrave të fshatit në veri ndodhet qyteti i Tiranës.
Për të shkuar në fshatin Picallë, ka tri pika nisjeje. Pika e parë e nisjes është nga ana lindore e liqenit të Thatë (liqeni i Garrujsve), fillimisht me një territor malor i cili është i gjatë dhe kërkon deri në qafë rreth 60 minuta rrugëtim. Ky intinerar rruge i asfaltuar është tepër panoramik, pothuajse pa trafik deri në qafë midis lapidarit dhe obeliskut. Pikënisja e dytë(që kërkon 30 minuta rrugëtim) fillon në stacionin e fundit të autobuzit në Saukun e Vjetër. Pikënisja e tretë është hyrja para urës së Farkës, në rrugën për në Baldushk drejt perëndimit. Unaza rrugore e asfaltuar që mbyll branda vetes kodrat e bukura Sauk-Bathore-Stërmas-Picallë, afër 15km, si perimetër dhe hapësirë tokësore është pjesë e Parkut të Madh të Tiranës për punë e jetesë në kushte shumë të mira mjedisore, një prej lagjeve periferike nga më të bukurat në breg të Erzenit. Mbasi ke lënë mbrapa qafën e lapidarit, një hapsirë e gjerë kodrinore të hapet përpara, aty fillon zbritjen në fshatin Picallë në një hyrje të ngushtë e cila vjen duke u zgjeruar si pamje. Sa më shumë zbret drejt qendrës së fshatit mbi rrugën e asfaltuar që dredhon në hapsirat midis kodrave jo të vogla apo bregoreve të larta, bindesh për të vecantën e tij. Vendi eshtë shumë i hapur, majë tri kodrave të para shihen brumbuj banesash të tre fiseve më të vjetra dhe të mëdha të fshatit. Ata kanë qenë tre fiset më te hershme, me mbiemër Dervishi, Qershori, Stafa, që kanë emërtuar dhe lagjet e tyre si banim, e sigurisht pranë secilës lagje ata kanë edhe varrezat e vjetra e te reja te vendosura maje bregoreve të dukshme. Secili prej fiseve është prezent aty prej disa brezash me 15-20 familje secila të ndarë degë, ku goxha prej tyre janë larguar këto 20-30 vitet e fundit.
Klima
Fshati ka klimë nëntropikale-mesdhetare me dimër të ftohtë dhe verë të nxehtë. Shtrirja përgjatë lumit Erzen ndikon që vera të mos jetë e nxehtë, me temperaturë mesatare të korrikut 24 °C, ndërsa dimri i ftohtë, por jo me temperatura shumë të ulta, për arsye se kodrat përrreth e mbrojnë nga erërat e ftohta te veriut. Temperatura mesatare e janarit shkon ne +7° Celsius. Në vit bie rreth 1 189 mm shi.
Smolensku
Smolensk (Rusisht: Смоле́нск) është një qytet dhe qendra administrative e Oblastit Smolensk, i gjendur në lumin Dnjepër. I gjendur 360 kilometra në jugperëndim të Moskës, ky qytet i fortifikuar me mure është shkatërruar disa herë në rrjedhën e gjatë të historisë së saj sepse ishte në rrugët pushtuese të Perandorisë Mongole, Komonuelthit Polako-Lituanez, Cardomit të Rusisë, Bonapartit (Perandoria e Parë Franceze) dhe Hitlerit (Gjermania Naziste). Sot, Smolensku shquhet për elektronikën, tekstilet, përpunimin e ushqimeve dhe të diamanteve.
Vilajeti i Stambollit
parapamje|Sanxhaqet e vilajetit Vilajeti i Kostandinopojës ose vilajeti i Stambollit (turqisht: Vilâyet-i İstanbul) ishte një ndarje administrative e nivelit të parë (vilajet) e Perandorisë Osmane, që përfshinte kryeqytetin perandorak, Kostandinopojën (Stamboll).
Përmbledhje
Ai kishte një organizim të veçantë, pasi ishte nën autoritetin e menjëhershëm të Ministrit të Policisë (Zabtiye Naziri), i cili kishte një rol të barabartë me guvernatorin (vali) në vilajetet e tjera.
Ai përfshinte Stamboulin (qytetin e brendshëm, i njohur në turqisht si Stamboll) dhe lagjet e Eyüp, Kassim Pasha, Pera dhe Galata, dhe të gjitha periferitë nga Silivri në Detin Marmara deri në Detin e Zi në anën evropiane dhe nga Ghili në Detin e Zi deri në fund të Gjirit të Izmit në anën aziatike.
Në vitin 1878, një strukturë provinciale, me një guvernator (wali) dhe oficerë provincialë, u krijua për të kryer të njëjtat funksione brenda Konstandinopojës që autoritetet provinciale kryenin diku tjetër në Perandori.
Ndarjet administrative
Sanxhaqët dhe kazatë, rreth vitit 1877:
Lista e lojërave Beat em up
Beat ‘em up janë lojëra kompjuterike ose lojëra vizuale që përfshijnë një numër të madh luftimesh të simuluara ku zakonisht lojtarët angazhohen në luftime trup më trup. Ky term është informal [ref. 1]. Më poshtë paraqitet një listë e lojrave Beat ‘em up për konzola të ndryshme. Këto lojra mund të jenë dy dimensionale ose tre dimensionale.
Zakonisht lojtari vendoset në rolin e një personazhi fiktiv i cili përballet me turma kundërshtarësh në një nivel të dhënë. Qëllimi bazë I lojës, është përfundimi i lojës me sukses duke u përpjekur të minimizohen dëmtimet fizike.
Këto lloj lojërash vizuale ose komjuterike mund të jenë dy dimensionale ose tre dimensionale. Numëri i lojtarëve që mund të marrin pjesë varion nga loja në lojë dhe nga platforma kompjuterike. Zakonisht lojërat arcade kanë një limit deri në katër lojtarë ndërsa konzolat më të avancuara mund të lejojnë një numër më të gjerë lojtarësh të luajnë në të njëjtën kohë.
Më poshtë paraqitet vetëm lista e lojërave të këtij lloji:
Gazeta e sportit
Gazeta e sportit e përditshme e sportit në Shqipëri. Botues: Koço Kokëdhima.
Levanti
parapamje|Vendndodhja e përafërt e Levantit në kuptimin e ngushtë Levanti (nga italishtja Levante: agim) ose Shami (arabisht: ٱلشَّام esh-Sham) përshkruan në kuptimin e gjerë shtetet në lindje të Detit Mesdhe, domethënë të gjitha shtetet, që gjenden në lindje të Italisë, veçanërisht gadishullin grek dhe ishujt greke në Detin Egje, brigjet mesdhetare të Turqisë, Qipros, Libanit, Palestinës, Sirisë historike dhe Egjiptit. Në kuptimin e ngushtë përfshin përcaktimi gjeografik shtetet bregore të Detit Mesdhe Lindor, domethënë Sirinë, Libanin, Izraelin, Jordaninë dhe Palestina.
Xhingis Han
Xhengis Kani (i lindur Temyxhin, mongolisht: Тэмүжин; lindi rr. 1162 – vdiq më 18 gusht 1227) ishte hani i madh dhe themeluesi i Perandorisë Mongole, e cila u bë perandoria më e madhe me vazhdimësi territoriale në histori pas vdekjes së tij. Ai erdhi në pushtet duke bashkuar shumë nga fiset nomde të Azisë Verilindore. Pasi themeloi perandorinë dhe u shpall "Xhingis Han", ai filloi pushtimet mongole, ku u pushtua pjesa më e madhe e Euroazisë. Ekspeditat e filluara gjatë jetës së tij përfshijnë ato kundër karahitajëve, Perandorisë Harezmide, dhe dinastisë së Shiasë Perëdimore.
Kim Xhong-Il
Kim Jong-il ose Kim Xhong II (Emri i lindjes Yuri Irsenovich Kim) lindi 16 shkurt 1941 Vyatskoye njē fshat nē Rusi shum afer kufirit me Koren Veriore dhe vdiq me 17 dhjetor 2011 Pyongyang ishte lideri Suprem i Rebulikës Popullore të Kores Veriore dhe Kryetar i partis komuniste qe udhëheq Korem e Veriut që nga viti 1948-.
Xhingis Han
Këto ekspedita shpesh shoqëroheshin nga masakrat të gjera ndaj popullsisë civile, veçanërisht në tokat e kontrolluara nga Harezmia dhe Shia Perëndimore. Deri në fund të jetës së tij, Perandoria Mongole pushtoi një pjesë të konsiderueshme të Azisë Qendrore dhe Kinës.
Kim Xhong-Il
Jeta
parapamje|Kim Jong-il Kim Jong-il (lindur: Yuri Irsenovich Kim; 16 shkurt 1941 – 17 dhjetor 2011) ka qënë udhëheqësit e lartë të Koresë së Veriut (RPDK) nga 1994 deri 2011. Ai pasoi te atin e tij  themeluesine e RPDK Kim Il-sung duke e pasuar pas vdekjes më 1994 të Kim-it te vjeter 1994. Kim Jong-il ka qënë Sekretari i Përgjithshëm i Partisë së Punëtorëve të Koresë, Kryetar i Komisionit të Mbrojtjes Kombëtare e Koresë së Veriut, dhe Komandanti i Përgjithshëm i Ushtria Popullore koreane, e katra më madhja e Ushtrive egzistuese në botë.
Xhingis Han
Para se të vdiste Xhengis Hani emëroi Ögedei Hanin si pasardhës të tij. Më vonë, nipërit e tij e ndanë perandorinë e në disa hanate. Ai vdiq në vitin 1227 pasi mposhti Shianë Perëndimore. Ai u varros në një varr pa shënime diku në Mongoli. Pasardhësit e tij e zgjeruan Perandorinë Mongole në pjesën më të madhe të Euroazisë, duke pushtuar ose krijuar shtete vasale në të gjithë Kinën e Korenë e sotme, në Kaukaz, Azi Qendrore dhe pjesë të konsiderueshme të Evropës Lindore dhe Azisë Jugperëndimore. Shumë prej këtyre pushtimeve përsëritnin masakrat e mëhershme të popullatave vendore. Si rezultat i kësaj, Xhingis Hani dhe perandoria e tij kanë një reputacion të frikshëm në historitë e këtyre vendeve.
Kim Xhong-Il
Jeta
Në prill të 2009, kushtetuta e Koresë së Veriut u amendua për t'iu referuar atij të nënkuptuar si "udhëheqësi i lartë". Ai ishte gjithashtu referohet si "Udhëheqësi i dashur", "babai ynë", " Gjenerali", "Generalissimo", dhe "Gjenerali i lavdishëm që zbriti nga qielli, komandanti gjithmonë fitimtar me vullnet të hekurt ",në mes të tjerëve. Djali i tij Kim Jong-un u promovua në një pozitë të lartë në Partinë në pushtet të Punëtorëve dhe është pasardhësi i tij. Më 2010, ai u rendit i 31 në Revistën Forbes Lista e 100 njerëzve më të fuqishëm të botës. Qeveria e Koresë së Veriut njoftoi vdekjen e tij më 19 dhjetor 2011.
Xhingis Han
Përtej arritjeve të tij ushtarake, Xhingis Hani e zhvilloi Perandorinë Mongole në mënyra të tjera. Ai dekretoi alfabetin ujgur si shkrimin zyrtar të Perandorisë Mongole. Ai gjithashtu praktikoi meritokracinë dhe nxiti tolerancën fetare në Perandorinë Mongole dhe bashkoi fiset nomade të Azisë Verilindore. Mongolët e sotëm e konsiderojnë atë si "babai i kombit mongol".
Kim Xhong-Il
Lindja
Detajet që rrethojnë lindjen e Kim Jong-il's varjojnë  në baze te  burimeve. Burimet Sovietike tregojnë se ai është lindur në fshatin Vyatskoye, afër Khabarovsk, në 1941, ku i ati i tij, Kim Il-sung, komandonte batalionin e parë  të Brigadës së 88 Soviteike,që përbëhej nga emigrante exili kinezë dhe koreanë. Mamaja e Kim Jong-il, Kim Jong-suk, ka qënë gruaja e parë e Kim Il-sung-ut.
Xhingis Han
Megjithëse i njohur për brutalitetin e ekseditave të tija dhe i konsideruar nga shumë njerëz si një sundues gjenocidial, Xhingis Hanit gjithashtu i takojnë meritat për sjellen e Rrugës së Mëndafshit nën një mjedis politik koheziv. Kjo solli komunikimin dhe tregtinë mes Azisë Verilindore dhe Azisë Jugperëndimore myslimane dhe Evropës së krishterë, duke zgjeruar kështu horizontet e të tre fushave kulturore.
Kim Xhong-Il
Lindja
Biografia zyrtare shtetërore e Kim Jong-il tregon se ai është lindur në një kamp sekret në Baekdu Mountain në Korean japoneze në  16 shkurt 1942.
upright|thumb|left|Kim Jong-il në 1947 në moshën 5 ose 6 vjeç.
Në 1949, nëna e tij vdiq gjatë një lindje.
Lidhje të jashtme
http://comeze.net/?p=41080 lajmi per vdjen e Diktorit se kores veriore
Shahin Leka
Gjatë vitit 1955-1956, përsëri në Shkollën e Bashkuar kryen një kurs plotësues për zbulimin ushtarak.Me përfundimin e këtij kursi transferohet në Ersekë me detyrën e shefit të zbulimit të batalionit autonom.Pas këtij viti kthehet rishtas në Tiranë, në dispozicion të Drejtorisë së Dytë të Ministrisë së Mbrojtjes dhe në pranverë të vitit 1957, me krijimin e Detashmentit të Zbulimit pranë kësaj drejtorie, emërohet komandant i Grupit të Zbulimit. Vazhdon me korrespodencë Fakultetin e Drejtësisë në Universitetin Shtetëror të Tiranës gjatë viteve 1958-1962, duke e përfunduar me rezultate shumë të mira. Në vitin 1958 njihet me Dhimitra (Zhaneta) Koroveshin. Miqësia dhe lidhjet e shëndosha që u krijuan mes dy të rinjve, përfundojnë me martesë në maj të vitit 1962. Në shtator të vitit 1964 tashmë me gradën kapiten i parë Shahini u dërgua me studime në Akademinë e shtabit të Përgjithshëm (sot akademia e Mbrojtjes “Spiro Moisiu”) të cilën e përfundoi me rezultate të shkëlqyera në dhjetor të vitit 1966. Me mbarimin e studimeve u emërua pedagog pranë kësaj akademie. Filloi kështu një periudhë e gjatë mbi 25 vjecare në fushën e pedagogjisë e të shkencës ushtarake, ku Shahini kreu një varg detyrash.Për nëntë vjet rresht (1966-1975) kreu detyrën e pedagogut të zbulimit e të ushtrive të huaja; në vitet 1975-1977 kreu detyrën e pedagogut të historisë ushtarake. Me krijimin e Katedrës së Historisë Ushtarake, të Zbulimit dhe të Ushtrive të huaja u emërua përgjegjës i kësaj Katedre. Në marsin e vitit 1980 emërohet shef i degës së studimit të Artit Ushtarak të Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare ndërsa me shkrirjen e Sektorit Shkencor të Akademisë u emërua sërish shefi i Katedrës së Historisë Ushtarake, detyrë të cilën e kreu deri në korrik të vitit 1991, me rivendosjen e gradave në Ushtri, u gradua kolonel.
Hiob
Pjesa e parë
E gjitha fillon me lindjen e djalit fizikisht dhe mentalisht invalidë të Mendel Singer, Menuchim, i cili vuan nga epilepsia, që vlerësohet si dënim i zotit. Duket se Menuchim e qon familjen e tij në fatkeqësi. Fëmijët të tjerë të Mendel e përbuzojnë dhe maltretojnë Menuchim, sepse ndihen të harruar nga e ëma, e cila vetëm po pikëllohet për Menuchim. Poashtu po qesëndisen nga fëmijët të tjerë të Schtetl-it (fshatë të banuar dikur nga çifutët në Evropën lindore : Poloni, Ukrainë, Çeki, Sllovaki, Rumani) për invaliditetin të Menuchim. Edhe dashuria e Mendel për gruan e tij, Deborah, po ndikohet nga lindja.
Një dite vëllezërve më të mëdhenjë po i vjen urdhri për në ushtri. Për më të vogëlin e ëma mund ta organizojë emigrimin në Amerikë, tjetri po lajmërohet për shërbimin në ushtrinë ruse për t'i shpëtuar jetës të rreptë në familje dhe në Schtetl. E bija e Mendel, Mirjam, prapset nga besimi fetar dhe shpëton në mallet dhe ëndrrat në formë të dashurisë me ushtarët kozakë, që janë të stacionuar në fshat - në tmerr të atit. Pas një kohe djali i emigruar po lajmërohet, i cili në Shtetet e Bashkuara quhet "Sam". Me paranë të fituar ai po e merr familjen e tij në "shtetin e lirë". Për të shkuar në rrugë Singersët duhet të lënë pas Menuchim në Rusi.
Pjesa e dytë
Mendel, Deborah dhe Mirjam udhëtojnë me anije në Amerikë. Para se të mbërrijnë e shikojnë Statujën e Lirisë, simbolin e një jete më të mirë. Mirëpo Mendel në shtetin e ri nuk po ndihet mirë, gjithçka i duket e huaj, edhe poashtu djali i tij Schemarjah ("Sam"); gruaja dhe e bija në kundërshtim po e shijojnë jetën moderne dhe shpejt Mirjam dashurohet përsëri: Mac, një shok i ngushtë i Sam. Mendel mallohet për Menuchim, por nuk do ta pranojë këtë. Për fatkeqësi Sam vdes në Luftën e Parë Botërore, në të cilin sapo hyri Amerika. Jonas, vëllai më i madh, lajmërohet si i humbur, dhe më pas vdes gruaja e Mendel, Deborah, nga malli, në fund sëmuret mentalisht e bija, Mirjam. Nga këto krisma fati Mendel e humb besimin fetar të tij, të cilin po e rimerr kur e viziton papritmas i biri Menuchim, i cili gjatë kësaj kohe është shëruar dhe është bërë muzikant i famshëm. Në fund të librit Mendel Singer po e zen gjumi me lumturi dhe qetësi. A vdiq tani, nuk është e qartë.
Pikëlidhja
Vepra e romanit është qartësisht e inspiruar nga historia e Hiobit (apo Ejupit) në Besëlidhjen e Vjetër. Si Hiobi edhe poashtu Mendel Singer duket se po humb gjithçka dhe humb shpresën, duke pasur parasysh fortësinë e "dënimit", në zotin.
Kjo ngjashmëri po kryqëzohet poashtu nga një histori e dytë e Biblës, historinë e Jozefit. Në romanin e Roth kjo është Menuchim i lënë pas në Rusi, që tanimë është shëruar nga epilepsia e tij dhe takohet me të atin në Amerikë si mjeshtër ansambli. Në këtë mënyrë Menuchim po i ngjan poashtu Mesiës si shpëtimtar shërimprurës.
Banulla
Banullë është një vendbanim në komunën e Lipjanit, Kosovë. Shkruar nga Prof.Omer Zejnullahu
Gjeografia
Pozita e çdo lokaliteti apo fshati varet prej veçorive fizike, gjeografike, shoqerore, natyrore e tjera. Kështu edhe pozita gjeografike e fshatit Banullë varet nga faktorët e larte përmendur. Fshati Banullë territorialishte bene pjese ne komunën e Lipjanit, me një largësi prej 2 km. Banulla ka një pozite shume te përshtatshme gjeografike. Neper territorin e këtij fshati kalon magjistralja e Adriatikut, gjë qe ia mundëson lidhjet me te mira me te gjitha rajonet evropiane e me gjere. Kjo magjistrale kalon neper pjesën lindore te fshatit, qe lidh Prishtinën me Ferizajin dhe Shkupin ne rrugen e Maqedonisë. Drejtimi Banulle - Prishtinë 18, 5 km kurse, Banulle-Ferizaj vetëm 22, 5 km e Shkupin e ndanë një largësi prej 75 km. Ne pjesën veriore te Banullës kalon rruga qe lidh Lipjanin me Janjevën qe ndan një largësi vetëm 13 km prej Lipjanit. Ne Banulle infrastruktura është ne nivel te duhur, rrugët janë te gjitha te asfaltuara, ujësjellësi ka përfunduar vitin e kaluar si dhe kanalizimi për ujerat e zeza po ashtu ka përfunduar këtë vit. Rrjeti i telefonisë është po ashtu ne nivel si dhe rrjeti elektrik pas lufte është po thuajse një nder ma te mirët ne rajone. Kufizimi i fshatit Banullë - Ne V-P kufizohet me vete qendrën Lipjanin Ne V- kufizohet me fshatin Konjuh Ne V-L kufizohet me fshatin Dobratin ne L- Smallushën Ne J-L me [[Çellapeku|Çellapek Ne J- me Gumnasellën dhe ne perëndim me Gllogocin.
Lartësia maksimale mbi detare e Banullës është 576 m dhe zëne një sipërfaqe prej 3, 61 km². Përbërja gjeologjike e territorit te fshatit Banullë është shume karakteristike, përbehet prej Hallocenit qe njeherit përfshinë pjesën me te madhe dhe pjesën qendrore te këtij teritori e këto janë depozitimet e zallit dhe rërës, argjilës ne terracat Aluviale. Pjesa lindore e territorit te Banullës përbehet nga sedimentet e Pliocenit (Zhavorri, zalli, dhe argjila me terraca lymike. Përbërja Pedologjike e territorit te Banullës. Përbërja e tokës ka rendësi te madhe për te gjitha qenjet e gjalla. Përbërja e tokës varet nga disa faktorë natyrore si p.sh. klima, relievi, ndërtimi gjeologjik dhe bota bimore dhe shtazore si dhe faktori njeri.
Harta gjeologjike
Ne Banullë dallojmë dy tipa te tokës 1-Aluviale 2-Smonice toka aluviale përfshinë pjesën veriore te fshatit dhe ajo e tipit smonice pjesën jugore. Konstatojmë se te dy tipat kryesore te tokës ne këtë fshat janë shume pjellore dhe njeherit bujqit nxjerrin redimente te larta te te mbjellurave bujqësore. Fatkeqësisht kohëve te fundit tokat bujqësore me pjellore te këtij fshati janë zëvendësuar me ato te ndërtimit gjë qe mbrenda një kohe shume te shklurtur ky fshat do te mbetet pa asnjë pllemb toke bujqësore. Tipat e tokave te këtij fshati janë te paraqitura ne hartën 1:50.000. Për zhvillimin e bujqësisë është e nevjsheme edhe ujitja e te mbjellurave bujqësore, e qe ne këtë fshat shfrytezohen me te madhe ujerat nëntokësore.
Hidrografia
Neper teritorin e fshatit Banullë kalon lumi i Zhegocit qe është dege e lumit Sitnica. Lumi i Zhegocit është nje lum me prurje te kohepasekohshme te sasisë se ujerave, ose sezonal, çka do te thotë se gjate kohës se reshjeve sidomos Vjështë, Dimër dhe Pranvere ka prurje te mjaftueshme te ujerave qe bujqit i shfrytëzojnë për ujitje te pronave bujqësore. Ujerat nëntokësore ne këtë fshat janë një pasuri e madhe qe bujqit i shfrytëzojnë me te madhe për ujitjen e sipërfaqeve bujqësore, dhe njeherit prej këtyre ujerave fshati Banulle furnizohet me ujë te pijeshem si për mese te ujësjellësit qe është ndërtuar kohëve te fundit, ashtu edhe për mes te puseve qe janë një numër i konsideruashem ne këtë fshat për afërsisht 200 (puse) qe shërbejnë për nevojat e fshatareve. Infrastruktura e këtij fshati është ne nivel te duhur. Përveç rrugëve te asfaltuara banullaket kane te rregulluar kanalizimin e ujerave te zeza, ujesjellsin, rrjetin elektrik dhe rrjetin e telefonisë qe janë për tu lavdruar. Banulla posedon shume objekte qe janë shume te rendesishme, për si për shembull shkolla fillore "Emin Duraku" e qe koheve te fundit është shfrytezuar edhe për mbajtjen e mësimit te mesëm ne këtë objekt, ku gravitojne edhe fshatrat si Gllogoc, Gumnasellë, Çellapek e te tjera. Objekti i shkollës fillore ne qender te Banullës qe daton prej vitit 1926 qe nxensit kane zhvilluar mësimin deri ne klasën e katërt e sot mësojnë vetëm parashkolloret. Ne kuadër te shkollës fillore ne këtë fshat gjindet edhe biblioteka e kësaj shkolle qe shërben për nxensit e kësaj shkolle e qe ka një numër te konsiderueshëm te llojeve te librave. Përveqe objekteve shkollore ne Banullë gjindet edhe ambulanta për ndihme mjekësore qe njehere ne jave mjeku i viziton pacientat qe kane nevoje për ndihme mjekësore. Ne lindje te fshatit pra afër magjistrales është ngritur Objekti fetar Xhamia qe është ndërtuar me donacion te Arabeve dhe te banoreve te fshatit Banullë. Ne Jug te fshatit është ndertuar edhe Kolexhi Turk qe punën e ka filluar para dy viteve. Per furnizim me mallra ushqimore gjendet vetëm një shitore, por shkaku është se Banulla gjindet shume afër qendres (Lipjan) dhe shumica e banoreve janë te punësuar ne Lipjan nuk ndihet nevoja për një objekte me te gjere për furnizim me mallera ushqimore. Ne veri te fshatit pra ne rrugën Lipjan -Janjeve gjinden dy pompa te benzinës e e treta gjindet ne magjistralen Prishtine -Ferizaj. Objekte te shumta profitabile janë ndërtuar ne territorin e këtij fshatisi p.sh. Për prodhimin e Gypave te cimentos, te pllakave te ndryshme prej betoni, firma te ndryshme e qe numri i tyre është bukur i madh e qe gravitojne ne territorin fshatit Banullë. Prej firmave ndërtimore po i vecoje dy e këto janë: Firma S.B. "BAJRAMI" Kompanija Ndertimore "VISA" ne Banulle "N.T.P Perparimi" Banullë.
Demografia
Struktura demografike është faktorë shume i rëndësishëm për dinamiken e popullacionit te një regjioni apo vendi te caktuar. Ajo paraqet elementin me te rëndësishëm te një rrethi Gjeografik dhe jetësore. Dendësia e popullsisë se fshatit Banulle ka qene 347 banore per km² kjo mesatare e popullsisë është nxjerre për vitet 1961-1981. Enti Satistikor i R. K. Kurse shenimet e regjistrimit te fundit ende nuk i kemi e ne do ti publikojmë me posedimin e tyre. Kultura-Arsimimi perveç tjarash paraqet nivelin kulturore, arsimimin e përgjithshëm strukturën kualifikuese te popullsisë.
Arsimimi
Banullaket me te madhe rendësi te veçante i kane kushtuar arsimimit prej atije fillor e deri te ai me i larti, gje qe sot ne Banullë kemi, mjek, izhinjera ekonomista, jurist, dhe profesor te profileve te ndryshme. I mbetemi borxh edhe Veteraneve te arsimit e qe janë: Ruzhdi Haziri mesuesi i pare ne Banulle, SHYQERI HAZIR Kryetar i K, Komunal te Lipjanit, dhe ZEJNULLAH TAHIR ZEJNULLAHU po ashtu veteran i arsimit, Disa vite me radh drejtor i sh. F. "E.D". ne Banullë dhe ne fund si Kryetar i Kryqit te Kuq ne nivel Komunal, dhe Sekretare i B.V, I te Arsimit ne nivel Komunal tash pensionist, Sylejmon Salihu Porfesor i Biologjise dhe me vone per shume vite kreu detyrene Drejtorit te shkollës fillore "Emin Duraku" ne Prishtine deri ne pensionimin e tij dhe Veterane e Arsimit ne Banulle është Zonja Profesoresha Sofije Isak Salihu. Te gjithe keta veterane te arsimit kane dhene kontributin e tyre ne drejtim te zhvillitmit arsimor ne fshate dhe ne nivel komunal e me gjere, e qe i tere fshati sot krenohet me ta.
Aktivitete Kulturore
Ne kuadër te fshatit me 1983 është formuar SH.K.A "Drita" qe me sukses ka dhëne disa koncerte si ne nivel komunal ashtu edhe jashtë komunës se Lipjanit. Ka punuar plote tri vite e për shkaqe te ndryshme si politike ashtu edhe financiare ka ndaluar punene saje. Ne formomin e kësaj SH.K.A. Kane kontribuar si aktivist i shquar dhe arsimtar shume vjeqar ne Shkollën fillore "E. Duraku" Enver Zejnullahu, Dr. Fitim Selimi mjek, arsimtar Hazbi Sahiti, Prof. Omer Zejnullahu, Emin Salihu, Jurist Sinan Jashari, Jurist Ismet Haziri e te tjerë. Ne fshatin Banulle ne kuadër te zhvillimeve kulturore kemi pasur edhe ekipin e ndihmes se pare qe ka garuar ne nivel komunal si dhe ne nivel atehere Krahinor sot Republikan, qe ka garue plote tri vite ne Deçan ku edhe njeherit janë, bajtur garat e qe janë shperblye me një vend bukur te mire.
Boksi
Edhe pse ka lindur ne Banullë dhe është rritur ne Shkup, karrierën e tij e filloi atje sukseset me te medhea i mberrit ne Kosove e ne mbare Botene ky është L E G J E N D A e boksit Kosovar e mbare Kombetare AZIZ SAMI SALIHU, cka do te thote se ne kemi pasur fatin qe kemi pasur një bokser si qe është AZIZI. Mendoje se çka te shkruaj me tepër për te është e pa nevojshme sepse ska gazete ne Bote qe bile njhere ska shkruajtur për legjendën e boksit mbare Kometare.
Historia
Si të gjitha fshatrat e Komunës së Lipjanit, po ashtu edhe Banulla ka pasur një histori të dhimbshme gjatë okupimeve e sidomos të Serbisë. Represioni u shtua edhe më shumë prej viti 1912 e këndej, ku për shkak të torturave dhe presionit të vazhdueshëm të okupatorit. Një numër i konsiderueshëm i popullsie së këtij fshati u shpërngulë për në Shkup, Maqedoni, Turqi, dhe vise tjera të botës, ku këto gjëra në mënyrë me të thukshme do ti sqarojmë më vonë te migrimet e popullsisë.
Nga vitet 1945 janë ekzekutuar pa gjyqe dhe janë masakruar, këto personalitete Idriz Mehmet Zejnullahu, Hazir Selimi dhe Habib Emin Sadiku të pushkatuar në Touk Bahqe në Prishtinë. Ndërsa nga torturat çnjerëzore te UDB-se vdes Halil Muharrem Hajrullahu. Kurse me dënim të rëndë dënohet Qerim Selimi. Ballit Kombëtare iu është bashkangjitur edhe Syle Haliti nga Banulla. Pas vrasjeve, familjarëve të tyre ju është konfiskuar e tërë pasuria, konfiskimi bëhej gjoja ne emër të luftës kundër "Armiqve te Popullit". Me 1981 krahas qindra djemve te Kosovës vritet nga KOS-i famëkeq Halil Habib Hajrullahu. Lufta dhe rezistenca e këtyre Atdhetarëve bëri qe ne Banullë mos te shuhet kurrë zjarri për Çlirim dhe Bashkim Kombëtar.
Shëndetësia
Si ne te gjitha   deget e zhvillimit Arsimore ,Ekonomik ,Industrial ,Bujqesore  dhe te tjera edhe lemia e shendetsise eshte ne nje nivel te kenaqshem te zhvillimit te saje ne te gjitha drejtimet.
Ne Banulle  kemi  Objektin e ambolantes  per kontroll shendetsore qysh nga vitet 1972-73  eshte ndertuar ky objekt  edhe pse Banulla  nuk eshte fort large prej qendres por eshte    ndie nevoja qe ne qender te Bashkesise Lokale te Gllogovcit  te ndertohet nje  Ambolante   nen perkujdesjen e Qenderes  te Shendetsise  se Lipjanit .Ne kete Ambolante  mjeku ka ardh dy here ne Jave per kontroll te pacienteve dhe nje sherbyes puntore  i perhershem  qe ka dhene injekcione per te smuret dhe i ka trajtue  rastet qe nuk kane qene aq te rrezikshme apo  te renda.Aty ka punuar  Haxhi  Rexhepi nga fshati Banulle dhe ka qene puntore i zellshem.Vizitat e mjekut kane qene dy here ne jave dhe pacient  kane ardhe prej fshatrave te Gllogovcit,Gumnaselles ,Qallapekut,Llugagjise dhe vete fshatit Banulle, njeherit ky objekte ka sherbye edhe per 1600 nxensa te shkolles Fillore "Emin Duraku" ne Banulle -Gllogovc. Me hapjen e Univerzitetit te Prishtines e sidomos me Kushtetuten e vitit 1974 te rinjeve te kesaje treve  dhe mbare Kosoves ju ka dhene shanesi per te studiue ne te gjitha profilet.
Pervec objektit shendetsor ne fjale   pase luftes Dr.Fitim Selimi ka hapur nje  Ordinanca Specialistike  Kirurgjike private ne shtepine kua ai jeton dhe banon me emrin  "A R T I ".
shkruar nga prof.Omer R.Zejnullahu.
Kinemaja Shqiptare
1908-1920, Kronika
Filmi hyri në Shqipëri në vitet 1919-12. Shfaqjet e para publike u dhanë në qytetet Shkodër e Korçë. Sallat e para të kinemave si institucione publike u ngritën me iniciativë private pas Luftës I Botërore, në qytetet Vlorë, Korçë, Tiranë, Shkodër, Berat. Filmat e parë u bënë nga të huajt; ata qenë kronika. Kronika e parë për ngjarje të lidhura me Shqipërinë është ajo e lidhur me Kongresin e Manastirit (1908), që sanksionoi Alfabetin e gjuhës shqipe. Gjatë 30 vjetëve pas Shpalljes së Pavarësisë (1912) u xhiruan kryesisht kronika, filma dokumentarë, nga shoqëri të huaja kinematografike të Europës apo SHBA, si dhe nga amatorë.
Gjatë dhe pas Luftës së Dytë Botërore
Menjëherë pas Luftës II Botërore u krijua nga shteti Agjencia Shqiptare e Filmave (1945), e cila më pas u shndërrua në Ndërmarrje Shtetërore Kinematografike Shqiptare (1947), kohë kur u bë shtetëzimi i plotë i rrjetit të sallave, importit, dhe prodhimit. Nisi xhirimi i filmave kronikalë dhe në maj të vitit 1948 u shfaq kinokronika e parë shqiptare. Në një vend me përqindje të lartë të analfabetizmit në vitet ‘40-’50, shteti i dha rëndësi shtimit të numrit të sallave dhe aparateve lëvizës, si dhe importit të filmave kryesisht nga vendet e Europës Lindore, Franca e Italia.
Kinostudioja "Shqipëria e Re"
Një etapë të re shënoi ngritja e së parës studio shqiptare të filmave, Kinostudios “Shqipëria e Re” (1952). Përvoja e parë në fushën e filmit artistik qe bashkëprodhimi shqiptaro-sovietik Luftëtari i madh i Shqipërisë – Skënderbeu (1954, regjisor S. Jutkeviç, fitues çmimi në Festivalin Ndërkombëtar të Kanës). Filmat e parë artistikë të kineastëve shqiptarë janë Fëmijët e saj, film i shkurtër, punë diplome (1957, regj. H. Hakani), dhe Tana (1958, regj. K. Dhamo).
Në vitet ’70, me shkurtimin drastik të importit, si rezultat i politikës së izolimit të ndjekur nga shteti në fushën e kulturës,u shenua një rritje të ndjeshme të prodhimit, nga 5-6 filma artsitikë në vit në fillim të periudhës, deri në 8-10, për të arritur në 14 në vitet ’80. U zgjerua gama e zhanreve; u bënë filmat e parë për fëmijë, ku u shqua regj. Xh. Keko, (ndër filmat e saj përmendim Beni ecën vetë, 1975); kinokomedia e parë Kapedani (1972, regj. F. Hoshafi e M. Fejzo); u bënë filma historikë e muzikorë; po zhanri më i pëlqyer mbeti filmi dramatik. Krahas të tjerëve bënë filma një brez i ri regjisorësh, R. Ljarja, S. Kumbaro, I. Muçaj, K. Mitro, E. Mysliu. Nisi prodhimin e filmave artistikë edhe Televisioni Shqiptar ( Udha e shkronjave, 1978, regj. V. Prifti).
Vitet '80 dhe ardhja e demokracisë
Në fund të periudhës dhe sidomos në vitet ’80 filmi artsitik shqiptar trajtoi më shumë aktualitetin si dhe ngjarje e personazhe para Luftës II Botërore. Në ekran u afirmuan regjisorë të tjerë me filma si Ballë për ballë (1979, regj. K. Çashku e P. Milkani), Dora e ngrohtë (1983, regj. K. Çashku), Agimet e stinës së madhe (1981, regj. A. Minga), Kohë e largët (1983, regj. S. Pecani), Tela për violinë (1987, regj. B. Kapexhiu), etj. Në vitet ‘70-’80 prodhimi i filmave dokumentarë u stabilizua në rreth 20-40 në vit, dhe pati tipare të thella propagandistike, po edhe kulturore; lindi filmi vizatimor shqiptar me filmin Zana dhe Miri (1975, realizues V. Droboniku e T. Vaso), i cili arriti deri në 16 filma në vit. Krijimtaria kinematografike, e përqendruar në një kinostudio dhe në Televisionin Shqiptar, qe fryt i bashkëpunimit të organizuar nga shteti mes kineastëve, regjisorëve të të gjitha brezave, shkrimtarëve, piktorëve, kompozitorëve, aktorëve, dhe industrisë kinematografike. Deri më 1990, nga rreth 200 filma artistikë 80 janë ekranizime nga letërsia shqiptare. Në fund të viteve ’80 në Shqipëri kishte 450 salla kinemaje e kinema lëvizëse. Por baza industriale e teknike në këtë periudhë erdhi duke u vjetëruar.
Në vitet ’90, me ndryshimin e sistemit shoqëror, u bënë reforma të thella. Kinostudioja e dikurshme u nda në disa studio, dhe filmat tani prodhoheshin kryesisht nga shtëpi filmike private (kryesisht regjisorë të kinostudios së mëparshme) në bashkëpunim me Qendrën Kombëtare të Kinematografisë (QKK), të ngritur në mesin e viteve ’90, dhe me producentë të huaj. QKK është qendër e re e administrimit të filmit në Shqipëri, që ka dhënë tashmë rezultatet e para; aktualisht prodhimi kinematografik kryhet në bazë të Ligjit për Kinematografinë, mjaft i diskutuar nga kineastët.
Festivale në një periudhë tranzicioni
Në prodhimin e viteve ’90 vazhdon të ndjehet tipari i thellë social, preokupimi i artistëve për problemet e shoqërisë, në veçanti të lidhura me dukuritë e reja të periudhës së tranzicionit. Një numër filmash kanë stigmatizuar totalitarizmin. Në këtë festival, për herë të parë u shfaqën prodhime të kineastëve shqiptarë nga trevat e Kosovës, Maqedonisë dhe Malit të Zi. Në dy festivalet e fundit (1995, 2000), përveç çmimeve të tjera, u dhanë edhe çmime të karierës, të cilat u fituan nga regjisorët Dh. Anagnosti e K. Dhamo, e nga aktorët K. Roshi e S. Pitarka.
Gjendja aktuale
Sot kinemaja shqiptare përjeton një periudhë të vështirë tranzicioni e përshtatjeje me ekonominë e tregut. Përveç rënies së prodhimit ne sasi edhe rrjeti i sallave të kinemave ka zbritur ndjeshem, dhe vetëm kohët e fundit jane bërë dhe po bëhen përpjekje për ngritje sallash të reja bashkëkohore si kinemaja “MILLENIUM” ne Tiranë dhe një tjetër në Elbasan. Nga ana tjetër, forcat krijuese janë të shumta dhe entuziaste, të çliruara nga trysnia etatiste, totalitare, dhe ekonomike e përqendruar, si dhe me iniciativë private përherë në rritje. Mund të thuhet se kinemaja shqiptare sot ndodhet midis nostalgjisë së një kinemaje kombëtare, të lindur e zhvilluar në kushte të caktuara, dhe së ardhmes në ndërtim e sipër.
Horizont
Horizont vëllim me poezi i cili përmban edhe tri elegji. Autor Petro Marko.
Shënkoll (Petrelë)
Shënkolli është një fshat në njësinë administrative Petrelë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë. Fshati ndohet në shpatin perëndimor të vargut kodrinor Petrelë-Krrabë. Popullsia aktuale e Shënkollit përbëhet nga vetëm 2 familje, kurse familjet e tjera vizitojnë fshatin vetëm në fundjava.
Diplomacia për të gjithë
Diplomacia për të gjithë me autor Jorgji Kote. Shtëpia Botuese "Toena". Faqet e librit 288.
Gadimja e Epërme
Gadime e Epërme është një vendbanim në komunën e Lipjanit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kështjellanë.
Bayubas de Arriba
300px|right Bayubas de Arriba është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Jarafuel
Jarafuel është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Valle de Cofrentes, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Jarafuel ka 822 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 103.1 km2.
Kurrizoret gjak nxehtë
Përmbajtja [fshih] 1 Veçoritë e përgjithshme 2 Origjina e shpendëve 3 Përhapja 4 Anatomia e jashtme 4.1 Koka 4.2 Puplat 4.3 Sqepi 5 Shumimi i shpendëve 6 Çerdhja 7 Rëndësia e shpendëve 8 Kujdesi për shpendët 9 Referimet Veçoritë e përgjithshme[redakto | redakto tekstin burimor] Shpendët janë kurrizorë që kanë aftësi për të fluturuar. Trupin e kanë të mbuluar me pupla, gjymtyrët e përparme të tyre janë krahët, krahët janë shndërruar në gjymtyrë për fluturim. Shpendët edhe mund të fluturojnë edhe mund të ecin si shtazët e tjera. Ecjen e bëjnë me gjymtyrët e prapme. Shpendët nuk kanë dhëmbë, por e kanë sqepin që gjendet në koken e tyre, lekurën e kanë të thatë pa gjendrra me përjashtim të gjendrrës bishtore, kanë temperaturë konstante të trupit, temperaturë kjo që në shumicën e rastëve është më e lartë se e ambientit jetësor. Te shpezët është mjaft i zhvilluar kujdesi për pasardhës. Prindërit ndërtojnë çerdhe, qendrojnë mbi vezë dhe kujdesen për ushqimin e pasardhësve. Motivi kryesor që më ka nxitur t’i merrem këtij punimi është njohja dhe rëndësia më e hollësishme e kurrizorëve që fluturojnë-shpendëve. Mendoj se zgjedhja e kësaj teme është e drejtë nga fakti që do të përfitojmë njohuri të reja dhe do të zgjerojmë horizontin tonë të dijës lidhur me kurrizorët që fluturojnë-Shpendët
Origjina e shpendëve[redakto | redakto tekstin burimor]