cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xhamia e Madhe e Halepit
Arkitektura
majtas|parapamje|Oborri i Xhamisë së Madhe
Oborri
Xhamia e Madhe ka një numër ngjashmërish arkitektonike me Xhaminë e Madhe të Damaskut, duke përfshirë një plan hipostil me oborr të madh me mermer të rrethuar nga portikë. Objekti i madh lidhet me zona të ndryshme të xhamisë, të pozicionuara prapa arkadës me kolona. Oborri është i mirënjohur për dyshemenë alternative të zezë dhe të bardhë të gurit që formon ndërthyrje të ndërlikuara gjeometrike. Dy burime për abdesin, të dyja janë të mbuluara. Oborri gjithashtu ka një të vend të ngritur për lutjet dhe një orë diellore.
Brendësia
parapamje|Xhamia madheshtore Haremi ( Arabisht حَرَام‎ ḥarām) përbëhet nga salla kryesore e lutjes në jug të oborrit, i cili përmban elementet kryesore të xhamisë: faltoren e Zeqerias, një shekullit të 15- minberin, dhe një mihrab të gdhendur me mjeshtëri. Megjithëse hyrja qendrore përmban një mbishkrim që ia atribuon ndërtimin e saj sulltanit osman Murat III, ajo u ndërtua nga Mamlukët. Salla ka tre nefi, të gjitha të paisura me 18 kolona katërkëndëshe me harqe të kryqëzuara. Kjo sallë e madhe lutje fillimisht kishte një çati bazë të drejtë me një kube qendrore por gjatë sundimit Mamluk u zëvendësua me një sistem të ndërlikuar ndër-hark me harqe dhe një kube të vogël mbi arkadat. Mihrabi është i thellë dhe i rrumbullakët dhe varri supozuar i Zeqerias është në të majtën përgjatë murit jugor.
Ekzistojnë edhe tre salla të tjera që bien në anët e mbetura të oborrit. Sallat lindore dhe veriore secila kanë dy nefi, ndërsa salla perëndimore ka një. Kjo e fundit është kryesisht e ndërtimit modern. Salla lindje daton në periudhën e Melikshahut (1072-92) dhe salla veri u rinovua gjatë mbretërimit të sultanit mamluk Berkuk (1382-1399), por ruan kryesisht karakterin e saj origjinal të shekullit të 11-të.
Minare
Boshti i minaret del nga çatia e sheshtë e një prej sallave, është i përbërë nga pesë nivele me një sherefe formë kurore rrethuar me një verandë. Një kornizë me stil mukarna ndan majën e verandës nga boshti. Struktura u ndërtua kryesisht nga gurë të skalitur. Minarja ishte dekoruar shumë në stolisje të lehta, më shumë se çdo strukturë tjetër të epokës islame në Halep me përjashtim të Medresesë Shuajbija. Katet e tij përmbajnë harqe të pjerrëta dhe mbulesa të vazhdueshme. Gurët e minares janë të ndryshme, me një përzierje të përdorimit të lehtë dhe të rëndë të veglave të dhëmbëzuara, goditje të shkurtra, të gjata, vertikale dhe horizontale, përfundime të bukura dhe të përafërta dhe gurë të vegjël dhe të mëdhenj.
Sipas Enciklopedisë së Parë të Islamit të EJ Brill, minarja ishte "mjaft unike në të gjithë arkitekturën muslimane". Arkeologu Ernst Herzfeld përshkroi stilin arkitektonik të minares si "produkt i qytetërimit mesdhetar", duke shkruar se katër fasadat e tij mbanin elementë të arkitekturës gotike. Ndërkohë, antropologu Jasser Tabbaa deklaroi se xhamia ishte një vazhdim i kishave të lashtë të Sirisë Veriore dhe "një fenomen tërësisht i lokalizuar, përqendruar kryesisht në rajonin midis Halepit dhe Urfës ".
Maksura
Xhamia e Madhe ka një muze të vogël që i përmban një numër të dorëshkrimeve të lashta. Ngjashëm me Xhaminë e Madhe të Damaskut, një maksura u ndërtua në formën e një dhome katrore të ngritur nga një hap mbi nivelin e katit të sallës së lutjes dhe i stolisur me pllaka Kashan që mbulojnë të gjitha sipërfaqet e brendshme të mureve të saj. Një portë e madhe e harkuar e mbështetur nga dy shtylla të fuqishme dhe kapitole, si dhe një derë bronzi përbëjnë hyrjet në maksura. Varri që përmban mbetjet e Profetit Zeqeria, të zbukuruar me qëndisje argjendi që përmbajnë vargje Kur'anore nga Kapitulli Merjem, është vendosur në qendër të dhomës. Numri i objekteve të vlefshme të muzeut, duke përfshirë një kuti që thuhet se përmbante një fije floku të flokëve të Profetit Muhammed, ishin objekt i plaçkitjeve gjatë Luftës së Sirisë në përplasjen e vitit 2013. Megjithatë, rebelët pretendonin se kishin ruajtur dorëshkrimet e lashta Kuranore dhe i kishin fshehur ato.
Besim Dina
thumb|240px|Besim Dina Besim Dina (lindi më 6 korrik 1971) është moderator, aktor dhe komedian shqiptarë dhe rrespekton E.J. Ai drejton emisionin Oxygen Show për më shumë se 7 vite.
Geronimo (2014 film)
Geronimo është film dramë francez i vitit 2014 me regjizor Tony Gatlif. Premiera u shfaq në seksionin Shfaqje speciale në Festivalin e Filmit në Kanë 2014 në 20 maj.
Sefedin bej Begolli
Sefedin bej Begolli ose Nimon Mahmutbegolli (Pejë, 1885–1946) ka qenë politikan shqiptar në Mbretërinë Jugosllave si dhe kryebashkiak i Pejës gjatë Luftës së Dytë Botërore në periudhën në mes prillit të vitit 1941 deri më 17 nëntor të vitit 1944.
Biografia
Sefedini u lind në vitin 1880, në qytetin e Pejës. Shkollimin e tij e kishte filluar në Medresenë e Shkupit, për të vazhduar më pastaj shkollimin në Stamboll, ku ndoqi Shkollën e Lartë të Drejtësisë, për të vazhduar më pastaj studimet edhe në Vjenë të Austrisë, vend ku ai ishte internuar për disa vite. Ai ka qenë poliglot që ka folur 6-7 gjuhë të huaja, ndër to serbisht, turqisht, gjermanisht, italisht, frëngjisht etj.
Pas kthimit nga Vjena, në vitin 1919, merr pjesë në votimet e para pas luftës së Parë Botërore, në kuadër të Partisë Demokratike serbe, ku zgjedhet deputet i Parlamentit të Mbretërisë Serbo-Kroate-Sllovene (SKS).
Sefedini, së bashku me Ragip dhe Hasim Mahmutbegollin, e themelojnë bankën e dytë në Pejë, në vitin 1921/1922. Ndërsa, në vitin 1923 dështon që të bëhet deputet në Parlamentin e Mbretërisë së SKS-së. Ai këtë e arrin në vitin 1925.
Në vitin 1932 emërohet senator i mbretit, ndërsa në vitin 1937 ishte kandidat në zgjedhjet për Bashkësinë Islame të Vakufit të Banovinës së Zetës dhe Vardarit. Qëndrimi i Mahmutbegollit ndaj qeverisë në Beograd, megjithatë nuk ishte tërësisht lojal. Përkatësisht, në raportin e dytë të Rajonit të Ushtrisë së III, të cilin e ka nënshkruar Major Brankoviq nga Peja, i datës 1920, Mahmutbegolli u akuzua për bashkëpunim me Tiranën për përgatitjen e kryengritjes së Shqiptarëve në Dukagjin dhe qëndrim armiqësor ndaj autoriteteve serbe. Siq tregoi hetimi i mëtejshëm, kusherinjtë e tij Qerim-beu dhe Kahriman-beu Mahmutbegollintashmë kishin ikur në Shqipëri dhe atje ata morën pjesë në themelimin e Komitetit të Kosovës në Shkodër Më vonë ata ndihmuan apo madje udhëhhoqën bandat e rebeluara në territorin e Kosovës dhe Sanxhak. Këto akuza, megjithatë, nuk ndikuan ndjeshëm në karrierën politike të Mahmutbegollit.
Historiani Skënder Riza, në librin e Shefqet Kelmendit dhe Shpresa Lekës, të titulluar “Një brez i veçantë”, shënohet të ketë thënë se “Sefedin Begu në kohën e ‘okupacionit’ nazist, si kryetar i Bashkisë së Pejës kishte sjellje korrekte ndaj gjithë popullatës, pa marrë parasysh përkatësinë e tyre kombëtare dhe fetare”.
Në kujtimet e Tafil Boletinit (nipi i heroit kombëtar Isa Boletini), dëshmon për karakterin kombëtar të Sefedinit, derisa tregon se ai e kishte informuar rreth detajeve dhe kryesve të masakrës së Podgoricës, në vitin 1916 (zënia në pritë dhe vrasja e Isa Boletinit).
Sefedin begu gjatë kohës që ka ushtruar veprimtarinë e tij politike, thuhet se ka pasur një sens për veprimtari publike dhe përshtatej me rrethanat politike dhe shoqërore, duke krijuar raporte dhe marrëdhënie më grupe të ndryshme politike e shoqërore, por në disa raste dukej se ishte njeri kontrovers.
Pas vrasjes, pushteti komunist trupin e tij e kishte trajtuar në mënyrë mizore. Krejt kjo me qëllim që të frikësohej popullata e Pejës. Kufoma e tij ishte ekspozuar në qendër të qytetit – te Sheshi i Zallit.
Serbët e tërbuar nga urrejtja, ia fusnin në gojë cigaret dhe e pështynin në fytyrë. Megjithatë, kishte reagime ndaj kësaj dhune nga ana e disa intelektualëve shqiptarë, normalistë të Elbasanit të ardhur në Pejë, në kuadër të Brigadës shqiptare. Këtë veprim të pushtetit këta intelektualë e quajtën veprim terrorist. Për këtë reagim, ky grup i intelektualëve u hodh në gjyq ushtarak.
Sefedinin e kishin varrosur fshehurazi, prandaj sot e asaj dite nuk dihet vendi se ku prehen eshtrat e tij.
Sefedin Nimon Mahmutbegolli ka qenë fillimisht i martuar me një konteshë austriake, e pasi ishte divorcuar nga ajo (me të cilin nuk kishte lënë ndonjë pasardhës) u martua me Elmazen, të bijën e Jashar Pashës, me të cilën kishte katër fëmijë, djemtë Adilin me Farukun dhe vajzat Nevruzin me Aslihanë.
Patria AMV
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|AMV finlandeze me frëngji mortaja AMOS. Patria AMV (Automjet modular i blinduar) është një mjet ushtarak me shumë role 8×8 i prodhuar nga kompania finlandeze e industrisë së mbrojtjes Patria.
Tipari kryesor i AMV është dizajni i tij modular, i cili lejon përfshirjen e frëngjive, armëve, sensorëve ose sistemeve të ndryshme të komunikimit në të njëjtën karrocë. Ekzistojnë dizajne për automjete të ndryshme APC (transportues të blinduar të personelit) dhe versione IFV (automjet luftarakë këmbësorie), versione komunikimi, ambulanca dhe versione të ndryshme mbështetëse zjarri, të armatosura me mortaja të kalibrit të madh dhe sisteme armësh. Automjeti ka një nivel shumë të mirë të mbrojtjes nga minat dhe mund të përballojë shpërthime deri në 10 kilogramë (22 lb) TNT. AMV ka nivele mbrojtjeje deri në harkun ballor APFSDS deri në 30 mm. Një veçori tjetër e rëndësishme është lëvizshmëria shumë e mirë (duke kombinuar shpejtësinë, shkathtësinë dhe komoditetin e ekuipazhit) në terren të ashpër, e mundësuar nga pezullimi hidropneumatik i sofistikuar por i fortë që rregullon çdo rrotë individualisht.
Lushakët
Lushakët,rrjedhin nga fshati Lushë i Toplicës,rrethi I atëhershëm i Kosanicës.Janë të fisit Krasniq.Në fillim erdhi 1 familje ,tani janë 5 familje.
Shënlluka
Shënllukë ose Shën Llukë (greqisht:  Άγιος Λουκάς/Áyios Loukás) është fshat në qarkun i Eubesë, Greqi.
Prozodia (gjuhësi)
Në gjuhësi, prozodia është studimi i elementeve të të folurit që nuk janë segmente fonetike individuale (zanore dhe bashkëtingëllore), por që janë veti të rrokjeve dhe njësive më të mëdha të të folurit, duke përfshirë funksionet gjuhësore si p.sh: intonacioni, theksi dhe ritmi. Elementet e tilla njihen si elemente suprasegmentale.
Prozodia mund të pasqyrojë veçori të folësit ose të marrësit: gjendjen e tyre emocionale; forma e shqiptimit (deklaratë, pyetje ose urdhër); prania e ironisë ose sarkazmës; theksimi, kontrasti dhe fokusi. Mund të pasqyrojë elemente të gjuhës që nuk janë të koduara nga gramatika ose zgjedhja e fjalorit.
Atributet e prozodisë
Në studimin e aspekteve prozodike të të folurit, zakonisht bëhet dallimi midis masave dëgjimore (përshtypjet subjektive të krijuara në mendjen e dëgjuesit) dhe masave objektive (vetitë fizike të valës së zërit dhe karakteristikat fiziologjike të artikulimit që mund të maten objektivisht). Masat dëgjimore (subjektive) dhe objektive (akustike dhe artikuluese) të prozodisë nuk korrespondojnë në mënyrë lineare. Shumica e studimeve të prozodisë janë bazuar në analizën dëgjimore duke përdorur shkallët dëgjimore.
Nuk ka një numër të rënë dakord të variablave prozodik. Në aspektin dëgjimor, variablat kryesore janë:
Në terma akustikë, këto korrespondojnë afërsisht me:
Kombinime të ndryshme të këtyre variablave shfrytëzohen në funksionet gjuhësore të intonacionit dhe stresit, si dhe në veçori të tjera prozodike si ritmi dhe ritmi. Janë studiuar variabla të tjerë prozodik, duke përfshirë cilësinë e zërit dhe ndalimin. Sjellja e variablave prozodik mund të studiohet ose si konturet përgjatë njësisë prozodike ose nga sjellja e kufijve.
Fonologjia
Karakteristikat prozodike janë mbisegmentale, pasi ato janë veti të njësive të të folurit që përcaktohen mbi grupe tingujsh dhe jo në segmente të vetme. Kur flasim për veçori prozodike, është e rëndësishme të bëhet dallimi midis karakteristikave personale që i përkasin zërit të një individi (për shembull, diapazoni i zakonshëm i lartësisë së tyre, modelet e intonacionit, etj.) dhe veçorive prozodike të ndryshueshme në mënyrë të pavarur që përdoren në mënyrë kontrastive për të komunikuar kuptimin ( për shembull, përdorimi i ndryshimeve në zërin për të treguar dallimin midis pohimeve dhe pyetjeve). Karakteristikat personale që i përkasin një individi nuk janë të rëndësishme gjuhësore, ndërsa tiparet prozodike janë. Nuk është e qartë se cilat aspekte të prozodisë gjenden në të gjitha gjuhët dhe cilat janë specifike për gjuhë dhe dialekte të veçanta.
Intonacioni
Disa shkrimtarë (p.sh., O'Connor dhe Arnold) e kanë përshkruar intonacionin tërësisht në aspektin e lartësisë, ndërsa të tjerë (p.sh., Kristal) propozojnë se "intonacioni" është një kombinim i disa variablave prozodikë.
Theksi
Theksi funksionon si mjet për të nxjerrë në pah një rrokje. Stresi mund të studiohet në lidhje me fjalët individuale (të quajtur "theksi i fjalës" ose theksi leksikor) ose në lidhje me njësitë më të mëdha të të folurit (tradicionalisht i referuar si "theksi i fjalisë" por më i përshtatshëm quhet "theksi prozodik"). Rrokjet e theksuara vihen në pah nga disa ndryshore.
Aspektet njohëse
Thuhet se intonacioni ka një sërë funksionesh të rëndësishme perceptuese në anglisht dhe gjuhë të tjera, duke kontribuar në njohjen dhe të kuptuarit e të folurit.
Gramatika
Besohet se prozodia i ndihmon dëgjuesit në analizimin e të folurit të vazhdueshëm dhe në njohjen e fjalëve, duke ofruar sinjale për strukturën sintaksore, kufijtë gramatikorë dhe llojin e fjalisë. Kufijtë ndërmjet njësive të intonacionit shpesh shoqërohen me kufij gramatikor ose sintaksor; këto karakterizohen nga karakteristika të tilla prozodike si pauzat dhe ngadalësimi i ritmit, si dhe "rivendosja e zërit" ku niveli i zërit të folësit kthehet në nivelin tipik të fillimit të një njësie të re intonacioni. Në këtë mënyrë mund të zgjidhen paqartësitë e mundshme. Për shembull, fjalia "Ata ftuan Bobin dhe Bill-in dhe Al u refuzua" është e paqartë kur shkruhet, megjithëse shtimi i një presjeje me shkrim pas "Bob" ose "Bill" do të heqë paqartësinë e fjalisë. Por kur fjalia lexohet me zë të lartë, sinjalet prozodike si pauzat (ndarja e fjalisë në copa) dhe ndryshimet në intonacion do të zvogëlojnë ose heqin paqartësinë. Lëvizja e kufirit intonacional në raste të tilla si shembulli i mësipërm do të priret të ndryshojë interpretimin e fjalisë. Ky rezultat është gjetur në studimet e kryera në anglisht dhe bullgarisht. Kërkimet në njohjen e fjalëve në anglisht kanë treguar një rol të rëndësishëm për prozodinë.
Ágúst Már Jónsson
Ágúst Már Jónsson (lindi më 17 gusht 1960) ishte futbollistë islandezë i cili ka luajtur si mbrojtës. Ai ka luajtur edhe në kombëtaren islandeze mes vitit 1986-1989.
Moloko
Historiku
Murphy nuk kishte përvojë të mëparshme si këngëtare kur u formua Moloko. Brydon kishte punuar më parë në muzikë si producent me muzikantë të tillë si Boy George dhe Cabaret Voltaire në vitet 1990. Në vitin 1994, të dy u takuan në një aheng në Sheffield, ku Murphy iu afrua Brydon me pyetjen "A të pëlqen trikoja ime e ngushtë? Shihni se si i përshtatet trupit tim!" Fjalia e tij e parë u bë titulli i albumit të parë të tyre, të regjistruar ndërsa Murphy dhe Brydon kishin filluar lidhjen. Emri Moloko vjen nga pija e qumështit e mbushur me narkotikë Moloko Plus në romanin e Anthony Burgess A Clockwork Orange, e emërtuar nga fjala ruse për qumësht, "молоко" ("moloko").
Grupi nënshkroi në Echo Records dhe lansoi këngën e tyre "Where Is the What If the What Is in the Why?" Albumi debutues i grupit Do You Like My Tight Sweater? (A të pëlqen trikoja ime e ngushtë?) u lansua në 1995. Pas lansimit të albumit, grupi bëri një turne me Pulp.
Kënga "Fun for Me" ishte pjesë e kolonës zanore të filmit Batman & Robin dhe u transmetua në radio dhe rotacion të fortë MTV.
Në vitin 1997, coveri i tyre i " Are 'Friends' Electric? " u përfshi në albumin tribut për Gary Numan Random.
Pasi Moloko mbaruan turneun, ata ndërtuan një studio në shtëpi dhe regjistruan albumin e tyre të dytë, të titulluar I Am Not a Doctor (Unë nuk jam një doktor), i cili u publikua në vitin 1998 në Mbretërinë e Bashkuar. Albumi nuk pati sukses, duke arritur vetëm nr. 64 në tabelën e albumeve në MB. Sidoqoftë, një remix i Boris Dlugosch i "Sing It Back", single i tretë nga albumi që fillimisht nuk arriti të arrijë Top 40 në UK Singles Chart, ishte një hit i madh, duke arritur në nr. 4 në grafikun e MB dhe nr. 1 në Grafikun Amerikan të Vallëzimit.
Dikanka
Dikanka ( Диканька ) është një vendbanim i tipit urban dhe qendra administrative e Dikanka Raion ( rrethi ), Poltava Oblast ( provincë ) e Ukrainës qendrore. Popullsia: 7,788  (Vlerësimi i vitit 2015)
Moloko
Historiku
Albumi i tyre i tretë Things to Make and Do u publikua në vitin 2000 dhe arriti në nr. 3 në tabelën e albumeve në MB. Single i parë, "The Time Is Now" ishte hiti i tyre më i madh, duke u renditur në numrin nr. 2 në top-lista. Ata filluan turne si një grup i plotë së bashku me perkusionistin Paul Slowly, tastieristin Eddie Stevens dhe kitaristin Dave Cook.
Dikanka
Vendbanimi ndodhet 26 km larg stacionit hekurudhor Poltava Kyivska.
Histori
Dykanka u përmend për herë të parë në 1658 si një fshat i vogël, megjithëse zona ishte e populluar për shekuj më parë. Brenda zonës së Dikankas moderne, ekzistojnë gjurmë të vendbanimit Scythian në periudha të ndryshme. Gjithashtu u gjetën mbetjet e një vendbanimi që në një moment ishin shkatërruar   dhe mbetjet e dy vendbanimeve nga shekujt VII-VI para Krishtit.
Moloko
Stili
Muzika e Moloko është përshkruar si trip hop, alternative dance, dance-pop, pop eksperimental, dance-punk dhe elektropop. Heather Phares nga AllMusic përshkroi tingullin e albumit të tyre debutues të ngjashëm me atë të Portishead dhe Massive Attack me elemente dance, funk dhe trip hop, ndërsa vuri në dukje se grupi kishte "një sens humori dhe sass unike për Moloko".
Dikanka
Histori mesjetare
Në vitin 1430, zona Dikanka hyri nën pronësinë e Tatar Murza Leksada Mansurksanovych, princit të ardhshëm Aleksandër Glinski, dhe, sipas Leo Padalka dhe historianë të tjerë para-revolucionarë (para vitit 1917), Dykanka ishte midis ″ vendbanimeve të tij.
Historia Moderne
Dikanka ka mbajtur statusin e vendbanimit të tipit urban që nga viti 1957.
Pern, Lot
Pern (Ocitanisht: Pèrn ; Shqip: Perni ) është një komunë në departamentin Olt në Francën jugperëndimore.
Gjeografia
Lumi Barguelonne e ka burimin në komunë.
Bemidji, Minnesota
Bemidji, Minnesota është një qytet në qarkun Beltrami të shtetit federal Minnesota, SHBA. Në Bemidji, Minnesota jetojnë 13431 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 401.4 banor/km2 (1039.6 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 36.62 km2 (14.14 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 416 m (1365 ft).
Bendi i Rikës mbi përroin e gurrës (Këllëz)
Bendi i Rikës mbi përroin e gurrës (Këllëz) është një monument i trashëgimisë kulturore në Këllëz- Lunxhëri, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "615.01.1963".
Harami
Harami (Arabisht: حَرَام, ḥarām) është një term arab që do të thotë 'i ndaluar'. Kjo mund t'i referohet: ose diçkaje të shenjtë, në të cilën nuk lejohet qasja për njerëzit që nuk janë në gjendje të pastërtisë ose që nuk janë të inicuar në diturinë e shenjtë; ose, në kontrast të drejtpërdrejtë, me një veprim të keq dhe si rrjedhim "vepra mëkati që është i ndaluar të bëhet". Në jurisprudencën islame, harami përdoret për t'iu referuar çdo veprimi që është i ndaluar nga Zoti dhe është një nga pesë urdhërimet islame (الأحكام الخمسة, al-ʾAḥkām al-Ḵamsa) që përcaktojnë moralin e veprimit njerëzor.
Veprat që janë haram zakonisht janë të ndaluara në tekstet fetare të Kuranit, dhe kategoria synet e haramit është statusi më i lartë i ndalimit. Nëse diçka konsiderohet haram, ajo mbetet e ndaluar sado të jetë qëllimi i mirë apo sa i nderuar të jetë qëllimi. Mëkatet, të mirat dhe veprat e merituara vendosen në mizan (peshore) në Ditën e Gjykimit dhe peshohen sipas sinqeritetit të vepruesit. Pikëpamjet e medhhebeve të ndryshme mund të ndryshojnë ndjeshëm në lidhje me atë që është ose jo haram, bazuar në interpretimin shkencor të teksteve thelbësore fetare (Kur'an dhe Hadith).
Jevrem Brkoviq
Jevrem Brković (malazezisht: Јеврем Брковић, 29 dhjetor 1933, Banovina Zeta - 24 janar 2021, Podgorica) është një shkrimtar malazez (poet, romancier, gazetar), historian dhe aktivist kulturor. Ai është i njohur për kritikat ndaj kundërshtarëve të tij, si dhe ndaj figurave të jetës publike malazeze.
Pouzy-Mésangy
Pouzy-Mésangy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Pouzy-Mésangy ka një popullsi prej 392 banorë dhe sipërfaqe 35.04 km², me një dendësi prej 11 banor/km².
Ryūgū-jō
thumb|240px|[[Stacioni Katase-Enoshima]] Në folklorin japonez, Ryūgū-jō (Japonisht:竜 宮城, 龍宮 城, "kështjella e pallatit të Dragoit") është pallati nënujor i Ryūjin, kami dragon i detit. Në varësi të versionit të legjendës, ajo është e ndërtuar nga korali i kuq dhe i bardhë, ose nga kristali i ngurtë. Banorët e pallatit ishin familjet dhe shërbëtorët e Ryūjin, të cilët ishin banorë të detit. Në disa legjenda, në secilën nga katër anët e pallatit është një stinë ndryshe, dhe një ditë në pallat është e barabartë me një shekull jashtë kufijve të tij. Legjenda më e famshme në lidhje me pallatin ka të bëjë me vizitën e Urashima Tarō në Ryūgū-jō për tre ditë.
Stacioni Katase-Enoshima është ndërtua për të evokuar Ryūgū-jō.
Chadwik boseman
Chadwik Boseman është një aktor amerikan i lindur ne Florida.
Kryeministri i Belgjikës
Kryeministri i Belgjikës (Holandisht: Eerste ministër van België; Frëngjisht: Premier ministre de Belgique; Gjermanisht: Premierminister von Belgien) është kreu i qeverisë federale të Belgjikës, dhe personi më i fuqishëm në politikën belge.
Kërrtokët
Kërrtokët kanë ardhur nga fshati Kërrtok i Toplicës, rrethi i Kurshumlisë. Në krye të kohës erdhi një familje, tani janë 5 familje, janë të fisit Krasniq. Këta më parë patën jetuar në Tërnavicë të kësaj komune.
Kryeministri i Belgjikës
Edhe pse Drejtuesit e Qeverisë (frëngjisht: Chefs de Cabinet) ishin emëruar që nga pavarësia e vendit, deri në vitin 1918, nga Mbreti i Belgëve shpesh kryesonte Këshillin e Ministrave, kështu që epoka moderne e "Kryeministrisë" filloi pas Luftës së Parë Botërore] me [[Léon Delacroix. Rëndësia politike e kurorës është zvogëluar me kalimin e kohës, ndërsa pozita e kryeministrit gradualisht është bërë më e rëndësishme.
Grabove
Grabove ( Грабове   ; Грабово   , Grabovo, gjithashtu shqiptohet Grabove ) është një fshat në Shakhtarsk Raion ( rrethi )  Donetsk Oblastin I Ukrainës lindore. Popullsia e saj ishte 1.000 që nga regjistrimi i Ukrainës në 2001 .Eshtë famëkeq për Fluturimin 17 të Malajzia Airlines, i cili u rrëzua nga rebelët e mbështetur nga Rusia  në jug të fshatit.
Kryeministri i Belgjikës
Alexander De Croo, anëtar i Liberalëve dhe Demokratëve Flamanë të Hapur dhe djali i politikanit të shquar, Herman, u emërua si kryeministër i ri më 1 tetor 2020. Ai pasoi Sophie Wilmès.
Grabove
Grabove ndodhet pranë lumit Mius, rreth dhjetë kilometra në veri-lindje të Shakhtarsk, në kufirin midis Donetsk dhe Oblast Luhansk.
Kryeministri i Belgjikës
Historia
Që nga pavarësia e Belgjikës në vitin 1830, qeveritë janë caktuar me emrin e ministrit që formoi qeverinë si formateur, por ai pozicion nuk kishte një status specifik. Fillimisht, nga viti 1831 Mbreti i Belgëve kryesoi Këshillin e Ministrave, por kur ai mungoi, presidencën e mori shefi i kabinetit, zakonisht ministri më i vjetër ose më me ndikim. Ky pozicion gradualisht u bë më i spikatur dhe ministri me këtë titull atëherë shpejt fitoi kompetencën për t'i paraqitur Mbretit ndarjen e propozuar të departamenteve të ndryshme ministrore midis ministrave.
Grabove
Politika dhe identitetet kombëtare
Regjistrimi i vitit 2001 tregoi një popullsi prej 1.000 personash, të kategorizuar sipas gjuhës amtare si 77.5% që flasin gjuhën Ukrainase dhe 22.0% që flasin Rusisht, me një pjesë të vogël të folësve Bjellorusë. Shumica e njerëzve që jetojnë në fshat identifikohen si ukrainas.
Kryeministri i Belgjikës
Historia
Me zgjerimin e të drejtave të votës pas Luftës së Parë Botërore, më shumë parti politike filluan të fitojnë vende në parlament - veçanërisht Partia Socialiste Belge - dhe kjo e bëri të pamundur arritjen e një shumice absolute në parlament. Që atëherë, qeveritë e koalicionit kanë qenë të nevojshme, gjë që e ka bërë më të vështirë detyrën e formimit të një qeverie nga formateur i caktuar. Si pasojë, formateur fitoi gjithnjë e më shumë respekt dhe prestigj. Kështu formateur u bë i spikatur si pozicion drejtimi. Ndërsa ministrat e qeverisë tani përfaqësonin parti të ndryshme politike, kishte nevojë që dikush të koordinonte procedurat e ministrave të ndryshëm. Kryeministri tani u pohua si kreu aktual i qeverisë, dhe kështu u krijua zyra e Kryeministrit.
Gradualisht, shefi i kabinetit zëvendësoi mbretin më shpesh gjatë gjysmës së parë të shekullit 20, dhe si i tillë fitoi rëndësi brenda qeverisë. Meqenëse kushtetuta kërkon që mbreti të ushtrojë kompetencat e tij përmes ministrave, Kryeministri u llogarit si figura më e rëndësishme politike e vendit dhe de facto shefi ekzekutiv. Sidoqoftë, duke pasur parasysh rëndësinë e tij të sapo fituar, si anëtar i kabinetit, shefi i kabinetit vazhdoi të drejtonte një departament ministror.
Titulli i Kryeministrit u përdor për herë të parë në vitin 1918 në dokumentet zyrtare dhe është në këtë kohë që pozicioni iu caktua kabinetit të tij. Vetëm në vitin 1970 titulli u përfshi në kushtetutën belge me reformën e parë shtetërore.
Emërimi
Një ditë pas zgjedhjeve federale, kryeministri në detyrë i ofron mbretit dorëheqjen e qeverisë së tij. Mbreti më pas i kërkon qeverisë në dorëheqje të vazhdojë si një qeveri kujdestare derisa të formohet një qeveri e re. Mbreti pastaj konsultohet me një numër politikanë të shquar në mënyrë që të konstatojë mundësitë e ndryshme të formimit të një qeverie. Ai zakonisht konsultohet me presidentët e Dhomës së Përfaqësuesve dhe Senatit, partitë më të rëndësishme politike dhe njerëz të tjerë me rëndësi politike dhe socio-ekonomike. Pas konsultimeve, Mbreti emëron një informateur i cili është përgjegjës për mbledhjen e informacionit nga partitë e ndryshme politike në lidhje me kërkesat e tyre për formimin e një qeverie të re. Pas këtyre konsultimeve, informatori i raporton Mbretit në mënyrë që Mbreti të gjejë një formateur të përshtatshëm, i cili është përgjegjës për formimin e qeverisë. Zakonisht, është formuesi i qeverisë federale ai që më pas bëhet Kryeministër.
Zyra zyrtare
Zyra zyrtare e kryeministrit gjendet në Rue de la Loi (Wetstraat në holandisht, ose "Rruga e ligjit" në përkthim) në mesin e shumë ndërtesave të rëndësishme të qeverisë belge dhe Bashkimit Evropian në qendër të Brukselit dhe rreth Parkut të Brukselit. Rezidenca përfshin Kabinetin Federal Belg, Kancelarinë dhe Këshillin e Ministrave. Funksionon si qendra nervore e politikës belge.
Ndërtesa fillimisht u ngrit si e ashtuquajtura "Shtëpi Refugjatësh" nga Abacia Shën Gertrude e Leuvenit. Është projektuar nga arkitekti belgo-austriak Louis Joseph Montoyer. Në kohën e Mbretërisë së Bashkuar të Holandës (1815-1830), ndërtesa ishte planifikuar të përdorej si vendndodhje për Ministrinë e Punëve të Jashtme. Në vitin 1830 u ble nga Princi Eugjen i Ligne, dhe që nga viti 1944, ndërtesa u bë pronë shtetërore, pas së cilës ajo u mobilua për të funksionuar si një vend takimi për kryeministrin dhe kabinetin e tij.
Naim Tërnava
parapamje|Naim Tërnava me [[Atifete Jahjaga]] Naim Tërnava ose Naim Tërrnava (l. 7 janar 1961 në Fushë-Kosovë, KSA e Kosovës) është figurë fetare myslimane shqiptare.
Ai ishte drejtor i shkollës së mesme islamike në Prishtinë, Medreseja "Alauddin". Në tetor të vitit 2003 u zgjodh kryetar i Bashkësisë Islame të Kosovës, kur zëvendësoi Rexhep Bojën. Ai është Myfti i Kosovës dhe përfaqësuesi më i lartë i besimit islamik atje.
Rolls-Royce Motor Cars
Rolls-Royce Motor Cars Limited është një prodhues britanik i automobilave luksozë. Një degë në pronësi të plotë të grupit gjerman BMW, ajo u krijua më 1998 pasi BMW iu licensua e drejta për emrin dhe logon e markës Rolls-Royce nga Rolls-Royce plc dhe fitoi të drejtat për Spirit of Ecstasy dhe markat tregtare të formës së skarës Rolls-Royce nga Volkswagen AG. Rolls-Royce Motor Cars Limited operon nga ndërtesat e ndërtuara me qëllim administrav dhe të prodhimit, hapur përballë rrugës historike Goodwood Circuit në Goodwood, West Sussex, Angli, Mbretëri e Bashkuar. Rolls-Royce Motors Cars Limited është prodhuesi ekskluziv i makinave motorike të markës Rolls-Royce që nga viti 2003.
Edhepse marka Rolls-Royce është përdorur që nga viti 1906, nëndega Rolls-Royce Motor Cars e BMW AG nuk ka lidhje të drejtpërdrejtë me automjetet me markë Rolls-Royce të prodhuara para vitit 2003 përveç të qenit një motor i madh dhe furnizues tjetër para vitit 2003. Nëndega e Bentley Motors Limited e Volkswagen AG është pasardhësi i drejtpërdrejtë i Rolls-Royce Motors dhe entiteve të ndryshme paraardhëse që prodhuan makina të markave Rolls-Royce dhe Bentley midis themelimit të secilës kompani dhe 2003, kur njësia e kontrolluar nga BMW filloi të prodhonte makina nën marka Rolls-Royce.
Modeli sedan me katër dyer Rolls-Royce Phantom ishte produkti i parë i ofruar për shitje në vitin 2003. Që nga ajo kohë, kompania ka zgjeruar linjën e saj të produkteve për të përfshirë boshtin e zgjeruar të bazës së rrotave, modeli coupé me dy dyer dhe versionet e konvertueshme të Phantom Sedan, si dhe modelin sedanin më të vogël me katër dyer Ghost, modelin coupé me dy dyer Wraith, e konvertueshmja Dawn dhe modeli SUV Cullinan.
Në vazhdën e ndërprerjes së Bentley Mulsanne për 2020, Rolls-Royce nuk ka konkurrentë.
Historia
parapamje| Shpirti i Ekstazisë, skulptura e zbukurimit të kapakut në makinat Rolls-Royce Rolls-Royce Motor Cars Limited u krijua si një degë në pronësi të plotë të BMW në vitin 1998 pasi BMW ia licencoi të drejtat për emrin dhe logon e markës Rolls-Royce nga Rolls-Royce Holdings plc dhe fitoi të drejtat për Shpirtin e Ekstazës dhe marka tregtare në formë grilë Rolls-Royce nga Volkswagen AG. Rolls-Royce Motor Cars Limited ka prodhuar makina të markës Rolls-Royce që nga viti 2003.
Edhepse marka Rolls-Royce ka qenë në përdorim që nga viti 1906, fati i markës u ndryshua midis viteve 1998 dhe 2003. Në vitin 2003, nëndega e Rolls-Royce Motor Cars i BMW AG, i cili kishte qenë një furnizues i madh i markës deri në 2003 filloi prodhimin e automjeteve me emrin Rolls Royce. Volkswagen AG mori në pronësi emrin Bentley si dhe objektet e mëparshme të prodhimit të Rolls Royce dhe modelet e mëparshme të Rolls Royce.
Pronësia dhe licencimi i markave tregtare
Në vitin 1998, Vickers vendosi të shesë Rolls-Royce Motors. Blerësi më i mundshëm ishte BMW, i cili tashmë furnizonte motorë dhe komponentë të tjerë për makinat Rolls-Royce dhe Bentley, por oferta përfundimtare e BMW prej 340 milion funta u mund nga ajo e Volkswagen me vlerë 430 milion.
Një kusht në dokumentet e pronësisë së Rolls-Royce diktoi që Rolls-Royce Holdings plc, prodhuesi i aero-motorëve, do të ruante marka esenciale të caktuara tregtare, përfshirë emrin dhe logon Rolls-Royce nëse ndarja e automobilave do të shitej. Megjithëse Vickers plc ia shiti Volkswagen AG-së modelet e automjeteve, tabelat, selitë administrative, objektet e prodhimit, Shpirti i Ekstazës (Spirit of Ecstasy) dhe markat e formës grilë Rolls-Royce, Rolls-Royce plc zgjodhi të licencojë emrin dhe logon Rolls-Royce tek BMW AG për 40 milion funta, sepse Rolls-Royce plc kohët e fundit kishte pasur ndërmarrje të përbashkëta biznesi me BMW.
Kontrata e BMW-së për të furnizuar motorët dhe përbërësit e Rolls-Royce Motors lejoi që BMW të anulojë kontratën me njoftim paraprak prej 12 muajsh. Do të ishte e pamundur që Volkswagen të ishte në gjendje të rindërtojë automjetet Rolls-Royce dhe makinat e Bentley të përdornin motorë të tjerë brenda atij afati kohor. Me shenjat e identifikimit të markës Rolls-Royce të ndara mes dy kompanive dhe furnizimit me motorë të Volkswagen në rrezik, të dy kompanitë hynë në negociata.
Ghost
djathtas|parapamje|Rolls-Royce Ghost
Wraith
djathtas|parapamje|Rolls-Royce Wraith
Dawn
djathtas|parapamje|Rolls-Royce Dawn
Phantom
alt=|parapamje|Rolls-Royce Phantom
Cullinan
alt=|parapamje|Rolls-Royce Cullinan
Phantom
djathtas|parapamje|Rolls-Royce Phantom djathtas|parapamje|Rolls-Royce Phantom coupé
Shitjet
Rekordi i lartë i shitjeve i të gjitha kohërave (fillimi në 2005) u arrit në vitin 2014, me 4,063 makina, duke kryesuar shitjet e 2016-ës me 52 makina. Në vitin 2011, Rolls-Royce Motor Cars Limited shiti 3,538 makina, një rritje prej 31 përqind krahasuar me vitin 2010, duke mundur rekordin e mëparshëm të shitjeve nga 1978. Rritja e madhe e shitjeve ndodhi në rajonin e Paqësorit Aziatik, Britanisë dhe Lindjes së Mesme me rritje të shitjeve respektivisht prej 47 përqind, 30 përqind dhe 23 përqind.
Latif Ajrullai
Latif Ajrullai profesor dhe shkrimtar shqiptar. I diplomuar në Fakultetin e Shkencave të Natyrës për Kimi, Magistër i Farmacisë, për shumë vite ka punuar profesor i kimisë; përkthyes i disa librave psikologjikë dhe shkencorë; autor i disa teksteve shkollore.
Ai iu përkushtua me pasion botimeve shkollore, si botues dhe autor, si përkthyes dhe autor i disa librave psikologjikë dhe shkencorë e artistikë. Latif Ajrullai ka dhënë një kontribut shumë të shquar si Kryetar i Shoqatës së Botuesve të Teksteve Shkollore. U nda nga jeta nga COVID-19 më 8 Nëntor 2020.
Lufta e Parë Sino-Japoneze
Lufta e Parë Sino-Japoneze (25 korrik 1894 - 17 prill 1895) ishte një konflikt midis dinastisë Qing dhe Perandorisë së Japonisë kryesisht mbi ndikimin në Kore. Pas më shumë se gjashtë muajsh suksesesh të pathyera nga forcat tokësore dhe detare japoneze dhe humbjes së portit të Weihaiwei, qeveria Qing paditi për paqe në shkurt 1895. Lufta tregoi dështimin e përpjekjeve të dinastisë Qing për të modernizuar ushtrinë e saj dhe për të shmangur kërcënimet ndaj sovranitetit të saj. Për herë të parë, dominimi rajonal në Azinë Lindore u zhvendos nga Kina tëk Japonia; Prestigji i dinastisë Qing, së bashku me traditën klasike në Kinë, pësuan një goditje të madhe. Humbja poshtëruese e Koresë si shtet degësh shkaktoi një zemërim të paparë publik. Brenda Kinës, humbja ishte një katalizator për një seri trazirash politike të udhëhequra nga Sun Jat-sen dhe Kang Youwei, që kulmuan me Revolucionin Xinhai të vitit 1911.
Sfondi
Pas dy shekujsh, politika japoneze e izolimit nën shōgunët e periudhës Edo mori fund kur vendi u hap për tregti nga Konventa e Kanagawa në 1854. Në vitet pas Restaurimit të Meiji të 1868 dhe rënies së shogunatit, qeveria e sapoformuar e Meiji filloi reformat për të centralizuar dhe modernizuar Japoninë. Japonezët kishin dërguar delegacione dhe studentë në mbarë botën për të mësuar dhe asimiluar artet dhe shkencat perëndimore, me synimin për ta bërë Japoninë të barabartë me fuqitë perëndimore. Këto reforma e transformuan Japoninë nga një shoqëri feudale në një shtet industrial modern.
Perleshje per Korene
Në vitin 1880, duke ndjekur këshillat Kineze dhe duke thyer traditën, Mbreti Gojong vendosi të krijonte lidhje diplomatike me Shtetet e bashkuara. Pas negociatave përmes ndërmjetësimit Kinez në Tianjin, Traktati I Paqes, Miqësisë, Tregtisë dhe Lundrimit u nënshkrua zyrtarisht midis Shteteve të bashkuara dhe Koresë në Incheon më 22 Maj 1882. Megjithatë, kishte dy çështje të rëndësishme të ngritura nga traktati. E para kishte të bënte me statusin E Koresë si një komb i pavarur. Gjatë bisedimeve me Amerikanët, Kinezët këmbëngulën që traktati të përmbajë një artikull që deklaronte se Koreja ishte një varësi e Kinës dhe argumentuan se vendi kishte qenë prej kohësh një shtet tributar i Kinës. Por Amerikanët kundërshtuan me vendosmëri një artikull të tillë, duke argumentuar se një traktat me Korenë duhet të bazohej në Traktatin E Ganghwa, i cili përcaktonte se Koreja ishte një shtet i pavarur. Më në fund u arrit një kompromis, me Shufeldt dhe Li që ranë dakord që Mbreti i Koresë do të njoftojë presidentin e shba-së në një letër se Koreja kishte status të veçantë si një shtet tributar i Kinës. Traktati midis qeverisë koreane dhe Shteteve të bashkuara u bë modeli për të gjitha traktatet midis saj dhe vendeve të tjera Perëndimore. Koreja më vonë nënshkroi traktate të ngjashme tregtare dhe tregtare me Britaninë e madhe dhe Gjermaninë në 1883, me Italinë dhe Rusinë në 1884 dhe Me Francën në 1886. Më pas, traktatet tregtare u lidhën me vendet e tjera Evropiane.
Reformat koreane
Pas vitit 1879, marrëdhëniet E Kinës me Korenë u vunë nën autoritetin E Li Hongzhang, i cili ishte shfaqur si një nga figurat më me ndikim në Kinë pasi luajti një rol të rëndësishëm gjatë Kryengritja Taiping, dhe ishte gjithashtu një avokat i Lëvizja Vetë-Forcuese. Në vitin 1879, Li u emërua si guvernator i përgjithshëm i Provinca Zhili dhe komisioneri perandorak për portet veriore. Ai ishte përgjegjës për politikën Koreane të Kinës dhe u bëri thirrje zyrtarëve koreanë të miratojnë programin E Vetë-forcimit të Kinës për të forcuar vendin e tyre në përgjigje të kërcënimeve të huaja, ndaj të cilave Mbreti Gojong ishte i pranueshëm. Qeveria koreane, menjëherë pas hapjes së vendit në botën e jashtme, ndoqi një politikë të iluminizmit që synonte arritjen e prosperitetit kombëtar dhe forcës ushtarake përmes doktrinës së tongdo sŏgi (Mënyrat lindore dhe makinat Perëndimore). Për të modernizuar vendin e tyre, Koreanët u përpoqën në mënyrë selektive të pranonin dhe zotëronin teknologjinë Perëndimore duke ruajtur vlerat dhe trashëgiminë kulturore të vendit të tyre.
Björn Helgason
Björn Helgason  (lindi më 24 shtator 1935) ishte futbollistë islandezë. Ai ka luajtur në kombëtares islandeze mes vitit 1959-1963. Ai ka luajtur vetëm 2 ndeshje.
Lufta e Parë Sino-Japoneze
Reformat koreane
Në janar të vitit 1881, qeveria nisi reformat administrative dhe krijoi T'ongni kimu amun (Zyra për Çështje Të Jashtëzakonshme Shtetërore) e cila u modelua në strukturat administrative Kineze. Nën këtë organizatë gjithëpërfshirëse, dymbëdhjetë sa ose u krijuan agjenci. Në vitin 1881, Një mision teknik u dërgua në Japoni për të shqyrtuar objektet e tij të modernizuara. Zyrtarët udhëtuan në të gjithë Japoninë duke inspektuar objekte administrative, ushtarake, arsimore dhe industriale. Në tetor, një grup tjetër i vogël shkoi në Tianjin për të studiuar prodhimin modern të armëve, dhe teknikët Kinezë u ftuan të prodhonin armë në Seul. Përveç kësaj, si pjesë e planit të tyre për të modernizuar vendin, Koreanët kishin ftuar atasheun ushtarak Japonez, Lt. Horimoto Reizō, për të shërbyer si këshilltar në krijimin e një ushtrie moderne. Një formacion i ri ushtarak i quajtur Pyŏlgigun (Forca e Aftësive të veçanta) u krijua, në të cilën tetëdhjetë deri në njëqind të rinj[18] aristokracisë do t'i jepeshin trajnime ushtarake Japoneze. Vitin pasues, në janar 1882, qeveria gjithashtu riorganizoi strukturën ekzistuese të garnizonit pesë-ushtarak në Muwiyŏng (Garnizoni i Rojeve të pallatit) dhe Changŏyŏng (Garnizoni I Gardës Kapitale).
Pasiguritë japoneze Mbi Korenë
Gjatë viteve 1880, diskutimet në Japoni për sigurinë kombëtare u përqendruan në çështjen e reformës koreane. Diskursi politik mbi të dy ishin të ndërlidhura; si këshilltar ushtarak gjerman Major Jakob Mekel Thuhet se Koreja ishte "një thikë e drejtuar në zemër të Japonisë". Ajo që e bëri Korenë të shqetësohej strategjikisht nuk ishte thjesht afërsia e saj me Japoninë, por paaftësia e saj për të mbrojtur veten kundër të huajve. Nëse Koreja do të ishte vërtet e pavarur, ajo nuk paraqiste asnjë problem strategjik për sigurinë kombëtare Të Japonisë, por nëse vendi do të mbetej i pazhvilluar do të mbetej i dobët dhe për pasojë do të ftonte pre për dominim të huaj. Konsensusi politik në Japoni ishte se pavarësia koreane qëndronte, siç kishte qenë për Japoninë meiji, përmes importit të "civilizimit" nga Perëndimi. Koreja kërkoi një program vetë-forcimi si reformat pas Restaurimit që u miratuan në Japoni. Interesi Japonez për reformën E Koresë nuk ishte thjesht altruist. Jo vetëm që këto reforma do t'i mundësonin Koresë të rezistojë ndaj ndërhyrjes së huaj, e cila ishte në interesin e drejtpërdrejtë të Japonisë, por duke qenë një kanal ndryshimi ata gjithashtu do të kishin mundësi të luanin një rol më të madh në gadishull. Për udhëheqësit meiji, çështja nuk ishte nëse Koreja duhet të reformohet, por si mund të zbatohen këto reforma. Kishte një zgjedhje për të adoptuar një rol pasiv i cili kërkonte kultivimin e elementeve reformiste brenda shoqërisë koreane dhe për t'u dhënë atyre ndihmë sa herë që ishte e mundur, ose për të miratuar një politikë më agresive, duke ndërhyrë në mënyrë aktive në politikën koreane për të siguruar që reforma të ndodhte. Shumë avokatë Japonezë të reformës koreane u zhvendosën midis këtyre dy pozicioneve.
Kriza e vitit 1882
Në 1882, Gadishulli Korean përjetoi një thatësirë të rëndë që çoi në mungesë ushqimi, duke shkaktuar shumë vështirësi dhe mosmarrëveshje midis popullsisë. Koreja ishte në prag të falimentimit. Kishte edhe pakënaqësi ndaj Pyŏlgigun nga ana e ushtarëve të ushtrisë së rregullt koreane. Përveç kësaj, më shumë se 1000 ushtarë ishin shkarkuar në procesin e riparimit të ushtrisë; shumica e tyre ishin ose të moshuar ose të paaftë, dhe pjesa tjetër nuk u ishte dhënë paga e tyre në oriz për trembëdhjetë muaj.
Në qershor të atij viti, Mbreti Gojong, duke u informuar për situatën, urdhëroi që ushtarët të merrnin një muaj oriz. Ai drejtoi Min Gyeom-ho, mbikëqyrësin e financave qeveritare dhe nipin E Mbretëreshës Min, për të trajtuar çështjen. Min nga ana e tij ia dorëzoi çështjen kujdestarit të tij i cili shiti orizin e mirë që i ishte dhënë dhe i përdori paratë për të blerë hirs të cilin e përzihte me rërë dhe krunde. Si rezultat, orizi u bë i kalbur dhe i pangrënshëm. Shpërndarja e orizit të supozuar i zemëroi ushtarët. Më 23 korrik, shpërtheu një kryengritje ushtarake dhe trazira në Seul. Ushtarët e zemëruar u nisën për në rezidencën E Min Gyeom-ho, të cilin e kishin dyshuar se i kishte mashtruar nga orizi i tyre. Min, pasi dëgjoi lajmin e revoltës, urdhëroi policinë të arrestojë disa nga krerët e bandës dhe njoftoi se do të ekzekutoheshin në mëngjesin tjetër. Ai kishte supozuar se kjo do të shërbejë si një paralajmërim për agitatorët e tjerë. Sidoqoftë, pasi mësuan se çfarë kishte ndodhur, trazirat hynë në shtëpinë e Minit për t'u hakmarrë; pasi ai nuk ishte në rezidencën e tij, trazirat nxorën zhgënjimet e tyre duke shkatërruar mobiljet dhe pasurinë e tij të tjera.
Pastaj protestuesit u zhvendosën në një depo armësh nga e cila vodhën armë dhe municione, dhe pastaj u nisën për në burg. Pasi i mposhtën rojet, ata liruan jo vetëm burrat që Ishin arrestuar atë ditë nga Min Gyeom-ho, por edhe shumë të burgosur politikë. Min pastaj thirri ushtrinë për të shuar kryengritjen, por ishte bërë shumë vonë për të shtypur kryengritjen. Trupi origjinal i kryengritësve ishte shtuar nga qytetarët e varfër dhe të pakënaqur të qytetit; si rezultat revolta kishte marrë përmasa të mëdha. Protestuesit tani i kthyen vëmendjen Japonezëve. Një grup u drejtua në dhomën e Lt. Horimotos dhe e vrau atë. Një grup tjetër, rreth 3,000 të fortë, u nisën për në legatën Japoneze, ku Hanabusa Yoshitada ministri Në Kore dhe njëzet e shtatë anëtarë të legatës banonin. Turma rrethoi legatën duke bërtitur qëllimin e saj për të vrarë të gjithë Japonezët brenda.
Kinezët më pas vendosën rreth 4,500 trupa në Kore, nën Gjeneralin Wu Changqing, i cili në mënyrë efektive rimori kontrollin dhe shtypi rebelimin. Si përgjigje, Japonezët dërguan gjithashtu katër anije luftarake dhe një batalion trupash në Seul për të mbrojtur interesat Japoneze dhe për të kërkuar dëmshpërblim. Megjithatë, tensionet u ulën me Traktati I Chemulpo, nënshkruar në mbrëmjen e 30 gushtit 1882. Marrëveshja specifikonte se komplotistët koreanë do të ndëshkoheshin dhe ¥50,000 do të paguhen për familjet E Japonezëve të vrarë. Qeveria Japoneze do të merrte gjithashtu 500,000 jen, një falje zyrtare dhe leje për të vendosur trupa në legjislacionin e tyre diplomatik në Seul.
Preludi i Luftës
Të Incidenti i nagasakit ishte një trazirë që ndodhi në qytetin port Japonez Të Nagasakit në 1886. Katër anije luftarake nga marina E Perandorisë Qing, Flota E Beiyang, u ndal në Nagasaki, me sa duket për të kryer riparime. Disa marinarë Kinezë shkaktuan probleme në qytet dhe filluan trazirat. Disa policë Japonezë që përballen me trazirat u vranë. Qeveria Qing nuk kërkoi falje pas incidentit, i cili rezultoi në një valë të ndjenjave anti-Kineze në Japoni. Më 28 Mars 1894, një revolucionar Korean pro-Japonez, Kim Ok-gyun, u vra në Shangai. Në Tokio, qeveria Japoneze e mori atë si një fyerje të egër. Vrasja brutale e Kim Ok-gyun u paraqit si një tradhti nga Li Hongzhang dhe një pengesë për statusin dhe dinjitetin E Japonisë. Autoritetet Kineze refuzuan të ngrinin akuza kundër vrasësit, por ai madje u lejua të shoqëronte trupin e gjymtuar të Kim në Kore, ku ai u mbush me shpërblime dhe nderime. Vrasja e Kim kishte vënë në dyshim edhe angazhimin E Japonisë ndaj mbështetësve të saj koreanë. Policia në Tokio kishte dështuar një përpjekje të mëparshme gjatë të njëjtit vit për të vrarë Pak Yung-hio, një nga udhëheqësit e tjerë koreanë të kryengritjes së vitit 1884. Vrasja tronditëse e koreanit nxiti opinionin Japonez pasi shumë Japonezë konsideruan se veprimet E mbështetura Nga Kinezët ishin të drejtuara edhe kundër Japonisë. Japonezëve, Kinezët kishin treguar edhe përbuzjen e tyre për e drejta ndërkombëtare kur ata liruan vrasësin e dyshuar, i cili ishte arrestuar nga autoritetet Britanike në Shangai dhe më pas, në përputhje me detyrimet e traktatit, iu dorëzua Kinezëve për gjyq. Grupet nacionaliste menjëherë filluan të bënin thirrje për luftë me Kinën.
Tensionet u rritën midis Kinës dhe Japonisë, por lufta nuk ishte ende e pashmangshme dhe zemërimi në Japoni për vrasjen e Kim filloi të shpërndahej. Megjithatë, në fund të prillit, rebelimi i Donghak shpërtheu në Kore. Fshatarët koreanë u ngritën në rebelim të hapur kundër taksave shtypëse dhe administrimit financiar të paaftë të qeverisë Joseon. Ishte rebelimi më i madh fshatar në historinë koreane.