cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ibn Ryshd
Jetëshkrimi dhe filozofia
Filozofia dhe teologjia, thotë Ibn Ryshd, kanë secila nga një funksion, sepse ato respektivisht u shërbejnë llojeve të ndryshëm të njerëzve. Ai dallonte tre grupe njerëzish. (1) Shumica e njerëzve jetojnë mbi bazën e imagjinatës dhe jo mbi bazën e arsyes. Ata qëndrojnë të virtytshëm nga frika që ju komunikojnë predikuesit elokuentë. Filozofët, përkundrazi nuk kanë nevojë për kërcënim, sepse ata motivohen nga dijet e tyre. Megjithse feja dhe filozofia, në përgjithësi punojnë për të njëjtin qëllim, ato transmetojnë përmbajtje të ndryshme dhe, në këtë kuptim, të vërteta të ndryshme. Këto të vërteta nuk është e domosdoshme që të kundërshtojnë njëra-tjetrën. Ato thjesht janë lloje të ndryshme. Kështu grupi i parë përbëhet nga ata të cilët drejtohen më shumë nga format dramatike të mendimit sesa nga arsyeja. (2) Grupi i dytë është grupi i teologëve, i cili ndryshon nga grupi i parë vetëm se përpiqen të sigurojnë një mbështetje intelektuale si justifikim për të njëjtat besime fetare. Duke pasur paragjykime, ata mendojnë duke u mbështetur në pohime të pandryshueshme, kështu që nuk mund të arrijnë të vërtetën, megjithëse kanë disa nocione për fuqinë e arsyes. (3) Grupi i tretë dhe superior përbëhet nga filozofët, të cilët janë një minoritet i vogël. Ata janë të aftë të vlerësojnë të vërtetën, të cilën janë duke e kërkuar personat fetarë dhe teologët racionalë, por ata nuk shikojnë ndonjë arsye që të përpiqen ta gjejnë këtë të vërtetë nëpërmjet perspektivës së pashmangshme dhe indirekte të fesë. Filozofët e njohin të vërtetën direkt. Ibn Ryshd mendonte se besimet fetare kanë një funksion shoqëror, sepse ata i bëjnë të vërtetat filozofike të pranueshme për mendjet që nuk janë të afta për mendimin filozofik. Megjithatë, ai mendonte se teologët, në krahasim me masën, duhet të dinë më mirë, se zbatimi i fuqisë së arsyes së sofistikuar mbi një çështje si feja, kjo është nga natyra një shmangie, megjithëse jo në një kontraditë të domosdoshme nga arsyeja.
Kantoni Poissy-Sud
Kantoni Poissy-Sud (frëngjisht: Canton de Poissy-Sud) është një kanton në departamentin Yvelines, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Poissy. Ka sipërfaqe 55.7km2 dhe popullsi 23086 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Poissy-Sud aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Zenoni nga Citiumi
Zenoni nga Citiumi (335 - 263/262) lindi në qytetin e vogël Citium në Qipër. Dijmë se është themeluesi i shkollës stoike dhe se ishte i njohur me nofkën Fenikasi. Bir i një tregtar të pasur, edhe ai filloi me tregti porse y zhyt në humbje të mëdha prandaj ngriti dorë e u tërhoq. Rreth vitit 310 p.e.s. largohet nga vendlindja dhe vendoset në Athinë. Nga këtu i ndjek mësimet e cinistit Krates, megarikut Stilponit dhe akademistëve ksenokratit e Polemonit.
Pas përafërsisht dhjetë vjetësh, Zenoni, filloi të ngrej shkollën e vet në vend publik, që ishte Portiku i pikturave (Stoa Puakile) nga rrjedh pra edhe emri i shkollës Stoicizmi.
Është vështirë të ndërtojmë një pasqyrim të qartë mbi idetë dhe edukimin që shtjellonte Zenoni, pasiqë nuk na ka ngelur gati asnjë shënimm i shkruar. Janë shkrimet e nxënësit e tij Krisipit nga të cilat mësojmë se detyra morale, kontrolli i vetvehtes dhe harmonia me natyrën ishin parimet kryesore të etikës stoike të doktrinës së tij. Ndër nxënësit tjerë me famë në këtë kohë është edhe mbreti i Maqedhonisë Antigon Gonatasi.
Fantastic Four
The Fantastic Four është një strip të Marvel Comics me një grup superhero, krijuar nga Stan Lee dhe Jack Kirby dhe debutoi në The Fantastic Four #1 (nëntor 1961).
Zenoni nga Citiumi
I veshur me dituri të gjithanshme, Zenoni iu përvesh ngritjes së virtytit të luhatur nga Epikurienët, dhe rimëkëmbjes e të vërtetës së damkosur nga Skeptikët. Ndau shkencës në tri lami kryesore : Logjika, Fiziologjia dhe Morale. Dy të parat në thelb, për te janë vetëm përgatitje për të përqafuar të tretën që është nënkuptohet në këtë rast edhe më madhorja.
Në logjikë, trajton kriteret e së vërtetës dhe thotë se çdo ide e ynë e ka nismën në ndonjë ndjenjë. Në fiziologji (Shkenca e natyrës) ndanë botën si dhe njeriun në dy principe : njëra pasive, që është materia dhe ajo aktive që është arsyja. Sa i përket Moralit, ai kërkon nënshtrimin rregullave të përmendura se janë ligj hyjnor dhe jep kahjen e të ndjekurit të natyrës. Ai nuk pranon asnjë hirë e të mirë tjetër përveç virtytit kështu që, ngritet në personalitet të urtësisë së lartë gjer në hyjnim.
Zenoni vdiq në moshë shumë të shtyrë rreth vitit 262/263 p.e.s. i adhuruar nga të gjithë.
Priskos
Priscus of Panium ishte një diplomat i vonë romak, sofist dhe historian nga Rumelifeneri (n[ Traki) ka jetuar në Perandorinë Romake gjate shekullit të 5. Ai shoqëronte Maximinus, ambasador Theodosius II, to the court of Attila në 448. Gjatë zotërimit të Marcian (450 - 457), ai gjithashtu mori pjesë në misionin në Arabia dhe Egjipti.
Priscus ka qene autor i veprave historike në 8 vellime (Istoria), probably from the accession of Attila to that of Zeno (433 - 474), shkruar në gjuhën greke. Vetëm fragment të veprës kanë mbetur, të ruajtura në sasi të madhe në eksperte bizantine, dhe përshkrimi i Attilës dhe and his court and the account of the reception of the Roman ambassadors is a valuable piece of contemporary history. Shkrimet e tij janë unusually impartial and objective. Historia e Priscusit është përdorur nga Jordanes, Prokopi i Cezaresë dhe nga historianë të tjerë.
Veprat që kane mbetur
Tre koleksione të veprës së tij kanë mbetur :
Torremanzanas
Torremanzanas është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alacantí, të provincës Alicante, në Komunitetin e Valencias. Torremanzanas ka 742 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 36.48 km2.
Birkena
Birkena ka qene princeshë Ilire, bija e mbretit Bardhyli II. Rreth vitit 295 pes, ajo u martua me Pirron e Epirit.
Pagarusha
Pagarushë është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë.
Kollumerland en Nieuwkruisland
Kollumerland en Nieuwkruisland është një komunë në provincën Friesland në Holandë me sipërfaqe 116.33 km² dhe popullsi 13002 banorë. Kollum është kryeqendra e komunës.
Frakull e Madhe
Frakull e Madhe është një fshat në Komunën Frakull në Rrethin e Fierit të Shqipërisë.
Ditar për çështje ndërkombëtare 2, Enver Hoxha
Ditar për çështje ndërkombëtare 2, me autor Enver Hoxha ky vëllim përmbledh vitet 1961 - 1963. Instituti i studimeve Marksiste - Leniniste pranë K Q të PPSh. Tiranë, 1982.
Përmban periudhat:
- janar - mars 1961 - prill - korrik 1961 - gusht - dhjetor 1961 - janar - prill 1962 - maj - korrik 1962 - gusht - dhjetor 1962 - janar - prill 1963 - maj - gusht 1963 - shtator - dhjetor 1963
- Treguesi tematik i lëndës
- Treguesi i emrave
- Treguesi gjeografik
- Lënda
Shkolla Neo-Klasike
Sipas klasikëve ekonomia çdo herë është në punëzënie të plotë, pra ekziston shfrytëzim i plotë i kapaciteteve dhe se ekonomia çdo herë ëshë në ekuilibër. Klasikët ishin kundër ndërhyrjes së shtetit në ekonomi. Sipas tyre gjendjet e disekuilibrit ose mospërdorimit të plotë te kapaciteteve kalohen shumë shpejt përmes mekanizmave përshtates të tregut.
Artur Zoto
Artur Zoto ka lindur në Përmet, më 02.10.1974.
Ndërsa në vitet 2009- 2010 merr titullin MA për Sigurinë Globale, për Studimet Master me kohë të plotë, përfunduar me rezultatin “Merit” në Universitetin e Sheffield-it në Mbretërinë e Bashkuar.
Ai është vlerësuar me Çertifikatë Mirënjohje nga misioni PAMECA.
Gjatë viteve 2006- 2013 ka punuar si Koordinator Kombëtar i Luftës kundër Kultivimit të Bimëve Narkotike; Specialist për Hetimin e Aseteve Kriminale; Specialist në Sektorin e Planifikimit Strategjik; Shef i Sektorit Kundër Trafikimit; Specialist në Sektorin kundër Lëndëve Narkotike, pranë Drejtorisë së Përgjithshme të Policisë së Shtetit.
Ndërsa në vitet 2005- 2006, ka qenë anëtar i grupit të punës për zhvillimin e strategjisë 7- vjecare të Policisë së Shtetit (2007- 2013), atashuar pranë misionit PAMECA.
Gjatë viteve 2003- 2005 ka mbajtur detyrën e Shefit të Komisariatit Nr. 3 në Drejtorinë e Policisë së Qarkut Tiranë dhe nga 2001- 2003 ka shërbyer si Specialist në Sektorin për Hetimet e Veçanta, atashuar në Prokurorinë e Përgjithshme, Drejtoria kundër Krimit të Organizuar. Gjatë viteve 1996- 2001 ka mbajtur detyrën e Specialistit në Sektorin kundër Terrorizmit; në Sektorin Kundër Lëndëve Narkotike dhe kundër Krimeve në Drejtorinë e Policisë Qarkut Tiranë dhe Fier.
Në tetor 2013 Artur Zoto emërohet në postin e Drejtorit të Përgjithshëm të Burgjeve në Shqipëri.
Rimouski
Rimouski është një qytet në Rimouski-Neigette, provinca Kebek, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 254.16 km² dhe popullsi 43097 banorë.
Jerez de la Frontera
Jerez de la Frontera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Campiña de Jerez, të provincës Cádiz, në Andalusia. Jerez de la Frontera ka 212226 banorë (2014), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 1188.23 km2.
Ditar për çështje ndërkombëtare 12, Enver Hoxha
Ditar për çështje ndërkombëtare 12, me autor Enver Hoxha ky vëllim përmbledh vitin 1979. Instituti i studimeve Marksiste - Leniniste pranë K Q të PPSh. Tiranë, 1985.
Përmban periudhat:
- Treguesi i emrave
- Treguesi gjeografik
- Lënda
Java (programming language)
Java është një gjuhë programimi e orientuar nga objektet, e bazuar në klasa, e ideuar specifikisht për të pasur sa më pak varësi implementimi. Java tenton të lejojë zhvilluesit e aplikacioneve të shkruajë një herë dhe të ekzekutojë kudo ("write once, run anywhere": WORA), pra i njëjti kod ekzekutohet njëlloj në të gjitha platformat, pa pasur nevojë të një kompilimi të dytë. Programet Java kompilohen në, i cili ekzekutohet nga një makinë virtuale (JVM), e pavarur nga arkitektura e kompjuterit. Java është gjuha më e përdorur e programimit në botë (2014), kryesisht për aplikacione klient-server, me më shumë se 10 milionë zhvillues. Java u zhvillua si fillim nga James Gosling tek Sun Microsystems (blerë së fundi nga Oracle Corporation) në vitin 1995 si një komponent bazë i Platformës Java. Vetë gjuha huazon shumë elemente sintaksore nga gjuhët C dhe C++, por ka më pak karakteristika të nivelit të ulët krahasuar me këto gjuhë.
Implementimet origjinale të kompilatorëve, makinave virtuale dhe klasave standarde të Java-s u shpërndanë nga Sun Microsystems me licensa proprietare. Në maj 2007, Sun i ri-licensoi të gjitha teknologjitë Java me licensen GNU GPL. Palë të tjera kanë zhvilluar implementime alternative të këtyre teknologjive, si përshembull GNU Compiler for Java.
Historiku
James Gosling, Mike Sheridan dhe Patrick Naughton filluan projektin e gjuhës Java në 1991. Java u ideua fillimisht për televizorët interaktivë, por ishte shumë e avancuar për industrinë televizive të kohës. Gjuha fillimisht do të quhej Oak (Pemë lisi), frymëzuar nga një pemë lisi jashtë zyrës së Gosling-ut. Më vonë, emri u ndryshua në Green (Jeshil-llik) dhe në fund fare Java, nga lloji i kafesë, të cilën krijuesit e gjuhës e kishin fixim. Gosling e projektoi gjuhën me sintaksë të ngjashme me C/C++, në mënyrë qe programuesit e tjerë ta kishin të lehtë ta përdornin.
Bekim Berisha
Bekim Berisha (15 qershor 1966 – 10 gusht 1998) i njohur me nofkën e luftës ABEJA ishte njëri prej komandantëve më të shquar dhe më aktivë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK-së). Lindi më 15 qershor 1966 në fshatin Grabovc të Komunës së Pejës dhe ra dëshmorë më 10 gusht 1998 në Betejën e Junikut. Ishte njëri ndër luftëtarët më të dashur jo vetëm në Rrafshin e Dukagjinit, por në mbarë opinionin liridashës të Kosovës. Mori pjesë në Luftërat e Kroacisë dhe Bosnjës, dhe më vonë në Luftën e Kosovës. Pas përfundimit të luftës në Kosovë, Shtabi i Përgjithshëm i TMK-së e gradoi me gradën Gjeneral–Major.
Jeta e hershme
Rrjedh nga një familje shumë bujare dhe liridashëse. Gjyshi i tij Nexhip Selmani kishte luftuar kundër pushtuesve serbë vite me rradhë. Prindërit Fazli dhe Fahrije Berisha kishin gjashtë fëmijë: pesë djemë dhe një vajzë, ndërsa Bekimi ishte fëmiu i gjashtë me radhë. Bekim Berisha Shkollën fillore e kreu në Gorazhdevc të Pejës, ndërsa Shkollën e Mesme të Artit, në Pejë.
I rritur dhe i edukuar me kujdes dhe krenari nga gjyshi dhe babai, të cilët me dashuri ia kultivuan ndjenjat kombëtare në shpirtin e njomë të luftëtarit të ardhshëm të lirisë së Kosovës. Bekim Berisha, në pamundësi që të vazhdojë studimet, u detyrua ta braktisë Kosovën. Stacioni i parë për mërgimtarin e ri nga Graboci i Pejës ishte Kroacia. Në fillim punoi si punëtor krahu. U mor me punë të rënda fizike, në mënyrë që të sigurojë ekzistencën, vetëm e vetëm që ta ndihmojë familjen dhe ''të regjistrohet në Fakultetin e Hotelierisë në Opati dhe atë të Veterinarisë në Zagreb. Të dy këto Fakultete i përfundoi me sukses. Sa qëndroi në Kroaci, Bekim Berisha mësoi gjashtë gjuhë të huaja, kështu që arriti të lexojë edhe literaturë të ndryshme, ekonomike, turistike e deri te ajo ushtarake.''
Lufta në Kroaci dhe Bosnjë
Në këtë kohë, në fillim në Kroaci e më vonë edhe në Bosnjë, shpërtheu lufta e kroatëve dhe boshnjakëve kundër regjimit kolonial serb. Edhe pse me profesion nga fusha e turizmit dhe veterinarisë, Bekim Berisha pa hezituar iu përgjigj vullnetarisht ftesës për luftë kundër këtij regjimi. Në këtë kohë Bekim Berisha jetonte në Holandë, por e la jetën perëndimore dhe u radhit përkrah luftëtarëve kroatë përkatësisht njësiteve elite kroate. Si luftëtar dhe strateg në luftën kundër serbëve në Kroaci, Shtabi i Përgjithshëm i Ushtrisë Kroate e dekoroi Bekim Berishën me gradën e Gjeneralit! Nga lufta e Kroacisë Bekim Berisha kalon në luftën e Bosnjës, përsëri kundër forcave serbe, duke marrë pjesë në shumë beteja të ashpra. Situata pas luftës në Slloveni, Kroaci dhe Bosnjë tregonte qartë se nuk ishte e largët dita kur edhe në Kosovë do të fillonte lufta. Andaj Bekim Berisha në fillim të marsit të vitit 1998 me një grup shokësh mërgimtarë hyn në mënyrë ilegale në Kosovë, duke u sistemuar në radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK-së).
Lufta e Kosovës
Në fillim u sistemua në Açarevë të Drenicës. Këtu filloi organizimin dhe përgaditjet e para me ushtaret e rinjë për mësimin e artit ushtarak. Më 22 prill 1998 në Açarevë Bekim Berisha me luftëtarë të tjerë të UÇK-së ngriti flamurin shqiptar dhe hapi Akademinë Ushtarake. Mirëpo në këtë kohë luftimet në mes të forcave serbe dhe atyre të UÇK-së u ashpërsuan shumë në Zonën Operative të Dukagjinit. Bekim Berisha bashkë me dëshmorin Bedri Shala shkuan në Gllogjan të Deçanit, duke u bërë kështu krah i fortë i komandantit Ramush Haradinajt dhe luftëtarëve të Dukagjinit. Ketu Bekim Berisha tregoi shkathtësi në përgaditjen ushtarake të ushtarëve të rinjë, e sidomos edhe në bartjen, sigurimin dhe grumbullimin e armatimit. Luftëtari i UÇK-së Bekim Berisha, në Betejën e Junikut, më 29 maj 1998, u angazhua në mbrojtje të kësaj zone, e cila kishte një rëndësi të veçantë strategjike, duke dhënë kontributin maksimal në mbrojtjen e këtij fshati që të mos bie në duar të forcave serbe të cilat e kishin rrethuar me nje arsenal të madh ushtarak e njerëzor. Dhe pikërisht rënia e Bekim Berishës ne fushë të nderit, bashkë me luftëtarët trima Bedri Shalën, Elton Zherkën, Përmet Vulen, Bashkim Lekun etj. bëri që Juniku të bie në duar të forcave serbe.
Vdekja
Ishte kjo dita e 10 gushtit 1998 kur nga një predhë topi bie dëshmorë Bekim Berisha, duke hyrë në përjetësinë e luftës për çlirim të Kosovës nga forcat serbe.
Për meritat dhe heroizmin e Bekim Berishës në luftë kundër regjimit të egër serb që sundoi gati një shekull në Kosovë, Shtabi i Përgjithshëm i TMK-së pas përfundimit të luftës, e gradoi me gradën Gjeneral-Major. Trupi i dëshmorit Bekim Berisha në fillim u varros në Junik. Më vonë u bë rivarrimi në vendlindje dhe aty iu ngrit lapidari që shëndrit nure dhe është udhërrëfim për brezat e ardhshëm.
Trashëgimi
Edhe pse historianët mendojnë se domeni i fushëveprimtarisë së individit e ngushton fushën e interesimit të historianit, figurat markante siç është figura e Bekim Berishes, është përgjegjësi e madhe për çdo pendë historike që do të merret me këtë figurë.
Ish Gjenerali i tij në Kroaci, Janko Bobetko gjithashtu qau duke folur për Berishën gjatë një dokumentari për jetën e Bekimit. Duke pretenduar se ai ishte ''"një nga burrat dhe ushtarët më të mirë me të cilët ka marrë ndonjëherë kontakt". "Bekimi ishte me të vërtetë unik, nuk mendoj se dikush në Kroaci dhe as në Kosovë e dinte vërtet vlerën që ai kishte për luftën e Pavarësisë kundër Serbisë. Duhet të jeni krenar që ai ishte anëtar i kombit tuaj"''.
Disa rrugë, shkolla dhe institucione të tjera mbajnë emrin e tij sot në Kosovë.
Në gusht 2010, Bekim Berisha u deklarua pas vdekjes Hero i Kosovës.
Ivica Pandzha, një kolonel në pension i Ushtrisë Kroate, i cili kishte shërbyer me Berishën, filloi hetimin e trashëgimisë së Berishës në 2007. Ai gjurmoi dokumentet e humbura të Berishës në Komarevo që çuan në gjetjen e Medaljes Memoriale të Luftës së Atdheut të Berishës në arkivat e Ministrisë së Mbrojtjes. Në vitin 2013, Berisha u dekorua pas vdekjes me Urdhërin e Kryqit Kroat.
Është emër që përbën figurën më të pastërt dhe më të pasur atdhetare, figurë e cila shkëlqen në lartësinë dhe madhështinë kombëtare, në vetëqënien dhe ardhmërinë mbarëkombëtare.
Sul
Suli është një fshat në komunën Miras në rrethin e Devollit të Shqipërisë. Suli është fshati me histori më të pasur në rrethin e Devollit. Suli shtrihet në juglindje të Shqipërisë afer me Greqinë. Fshatrat me te aftert me Sulin jane, Zicishti, Fitorja, Koshnica dhe Menkulasi. Nder familjet me te medha te Sulit jane ato me mbiemrin: Backa, Spaho, Perona, Pajo, Cucka, Dushkuk, Sejdo Hajderlli dhe Pajo. Suli mbahet si nje nder fshatrat me te paster ne Devoll. Shkolla e Sulit eshte ndertuar vitet e fundit nga fondet e Komunes. Ne kohen e ndertimit te shkolles Kryetari i Komunes ka qene Arti Sejdo, djale nga Suli. Shkolla e vjeter ka pasur mesues te ndryshem nga Suli dhe nga vendet e tjera. Nder mesuesit/et qe kane sherbyer shkolles se sulit me vite me radhe, kane qene: Edison Hyska, Bardhyl Spaho, Xhafer Cucka, Aurela Cucka, Valentina Backa, Edlira Spaho, Alma Llabani, Elvira Llabani, Marsida Perona etj...
Nga Suli deri ne Doganen e Kapshtices merr rreth 22 minute me makine. Shumica e Sulareve merret me blegtori dhe bujqesi.
Ne daten 1 Shator cdo vit ne Sul organizohet "Festa e Sulit" ne korene e Xhamise. Kjo date eshte vendosur nga bisedimet midis disa njerezve te fshatit. Kjo dite shenon edhe diten e hedhjes se themelit the Xhamise te Sulit. Kjo feste festohet cdo vit ne te njejten dite dhe i sherben patrioteve te Sulit te mblidhen dhe te takojne njeri tjetrin dhe te cmallen me patriotet e tyre qe nuk i kane pare prej vitesh. Vitet e para kishte me shume pjesemarrje ne kete feste sepse te gjithe ishin te bashkuar. Me pas filluan qe njerzit te ndaheshin ne grupe dhe disa prej Sulareve nuk shkojne sepse grupi tjeter merr pjese ne vete veprimtari. Pavarsisht se Sularet nuk preferojne te shkojne ne Xhami ata kane qef te kene nje objekt kulti ne qender te fshatit. Ky objekt kulti i kujton te kaluaren dhe gjysherit e tyre te cilet ndiqnin fene myslimane. Shume familje dhe te rrinj jane larguar nga Suli per te shkuar neper qytete te tjera te Shqiperise si ne Tirane, Elbasan, Korce, Bilisht. Pjesa tjeter ka emigruar ne vende te ndryshme te botes si ne, Amerike, Australi, Itali, Greqi dhe Gjermani.
Suli ka nxjerre shume njerez te edukuar, prej te cileve disa prej tyre jetone jashte shtetit.
Provincat e Holandës
270px|thumb|Provincat dhe Flamuret e Holandës Ka dymbëdhjetë provinca të Holandës (holandisht: provincies van Nederland), që përfaqësojnë shtresën administrative midis qeverisë kombëtare dhe komunave lokale, me përgjegjësi për çështjet me rëndësi nënkombëtare ose rajonale.
Provinca më e populluar është Hollanda e Jugut, me pak më shumë se 3.7 milion banorë që nga janari 2020, dhe gjithashtu krahina më e dendur e populluar me 1,374 km2. Me 383,488 banorë, Zeeland ka popullsinë më të vogël. Megjithatë Drenthe është krahina më pak e populluar me 188/km2. Për sa i përket sipërfaqes, Friesland është provinca më e madhe me një sipërfaqe prej 5,749 km2. Nëse përjashtohet uji, Gelderland është krahina më e madhe për nga sipërfaqja e tokës në 4,964 km2. Provinca Utrecht është më e vogla me një sipërfaqe prej 1,560 km2, ndërsa Flevoland është më e vogla nga sipërfaqja tokësore në 1,412 km2.
Provincat e Holandës janë bashkuar në Shoqatën e Provincave të Holandës (IPO). Kjo organizatë promovon interesat e përbashkëta të krahinave në qeverinë kombëtare të Holandës në Hagë.
Historia
Pothuajse të gjitha provincat holandeze mund ta gjurmojnë origjinën e tyre në një qark ose dukati mesjetar, ashtu si provincat e rajoneve në Belgjikë. Statusi i tyre ndryshoi kur ata u vunë nën një sundimtar të vetëm i cili centralizoi administratën e tyre, duke zvogëluar fuqitë e tyre. Ishin 17 gjithsej: nga këto Holanda të bashkuara, shtatë provinca veriore nga viti 1588 formuan Republikën e Shtatë Provincave të Bashkuara, përkatësisht Holland, Zeeland, Gelderland, Utrecht, Friesland, Overijssel dhe Groningen.
Tokat e Republikës përfshinin gjithashtu Drenthe (një nga 17, por pa statusin autonom të të tjerëve), dhe pjesë të Dukatit të Brabantit, Dukatit të Limburgut dhe Qarkut të Flandrës, të cilat konsideroheshin si "toka të pushtuara" dhe qeveriseshin drejtpërdrejt nga Shtetet e Përgjithshme, pra emri i tyre Tokat e Përgjithësisë. Ata u quajtën Staats-Brabant, Staats-Limburg dhe Staats-Vlaanderen, që do të thotë "të qeverisur nga Shtetet e Përgjithshme". Secila nga këto "Holanda" kishte një shkallë të lartë autonomie, duke bashkëpunuar me njëra-tjetrën kryesisht në marrëdhëniet e mbrojtjes dhe të jashtme, por përndryshe duke iu përmbajtur çështjeve të tyre.
Më 1 janar 1796, nën Republikën Bataviane, Drenthe dhe Staats-Brabant u bënë provincat e teta dhe të nënta të Holandës. Ky i fundit, i cili njihej si Bataafs Brabant (Brabanti Batavian), ndryshoi emrin në Noord-Brabant, Brabanti Verior, në vitin 1815 kur u bë pjesë e Mbretërisë së Bashkuar të Holandës, e cila gjithashtu përmbante (atëherë) Brabantin e Jugut, një provincë tani në Belgjikë. Ky shtet i ri i bashkuar paraqiti krahinat në formën e tyre moderne, si nënndarje jo-autonome të shtetit kombëtar, dhe përsëri numëronte 17, megjithëse ato nuk ishin të gjitha të njëjta me ato të shekullit të 16-të. Në vitin 1839, pas ndarjes së Belgjikës, provinca e Limburgut u nda midis dy vendeve, secila tani kishte një provincë të quajtur Limburg. Një vit më vonë, Holland, provincat më të mëdha dhe më të populluara të Holandës, gjithashtu u nda në dy provinca, për gjithsej 11. Provinca e 12-të që do të krijohej ishte Flevoland, e përbërë pothuajse tërësisht nga toka e bonifikuar, e themeluar më 1 janar 1986.
Kantoni Sainte-Sévère-sur-Indre
Kantoni Sainte-Sévère-sur-Indre (frëngjisht: Canton de Sainte-Sévère-sur-Indre) është një kanton në departamentin Indre, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sainte-Sévère-sur-Indre. Ka sipërfaqe 197.8km2 dhe popullsi 3425 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sainte-Sévère-sur-Indre aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Fajez es-Sarraxh
Fayez al-Sarraj i lindur në Tripoli në vitin 1960 ësht kryeministri i Libisë në qeverinë e unitetit kombëtar, nominimi i tij është e mbështetur nga Organizata e Kombeve të Bashkuara.
Frakull e Vogël
Frakull e Vogël është një fshat në Komunën Frakull në Rrethin e Fierit të Shqipërisë.
Vicente Fox
Vicente Fox Quesada (2 korrik, 1942, San Francisco del Rincon, Guanajuato), politikan Meksikan, President i Meksikës nga 2000 deri në 2006.
Pllaçica
Pllaçicë është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Gurakuq.
Edinburg
Edinburgu (anglisht: Edinburgh, galishtja skoceze: Dùn Èideann) është kryeqyteti i Skocisë, qyteti i dytë për nga madhësia në Skoci pas Glasgou, dhe një nga 32 zonat e saj të këshillit. Historikisht pjesë e qarkut Midlothian (në mënyrë të ndërsjellë Edinburghshire para 1921), ndodhet në Lothian në bregun jugor të Firth of Forth. Edinburgu është qyteti i dytë më i populluar i Skocisë dhe qyteti i shtatë më i populluar në Mbretërinë e Bashkuar.
I njohur si kryeqyteti i Skocisë që të paktën nga shekulli i 15-të, Edinburgu është selia e Qeverisë Skoceze, Parlamentit Skocez dhe gjykatave më të larta në Skoci. Pallati Holyrood, është rezidenca zyrtare e monarkut në Skoci. Qyteti ka qenë prej kohësh një qendër edukimi, veçanërisht në fushën e mjekësisë, ligjit skocez, letërsisë, filozofisë, shkencave dhe inxhinierisë. Është qendra e dytë më e madhe financiare në Mbretërinë e Bashkuar, dhe tërheqjet historike dhe kulturore të qytetit e kanë bërë atë destinacionin e dytë turistik më të vizituar në Mbretërinë e Bashkuar duke tërhequr 4.9 milionë vizita, duke përfshirë 2.4 milionë nga jashtë në 2018.
Vlerësimet zyrtare të popullsisë së Edinburgut janë 488,050 (mesi i 2016) për lokalitetin e Edinburgut, 518,500 (mesi i 2019) për zonën e këshillit të qytetit të Edinburgut, dhe 1,339,380 (2014) për rajonin më të gjerë të qytetit. Edinburgu shtrihet në zemër të rajonit të qytetit të Edinburgut dhe Skocisë Juglindore që përfshin East Lothian, Edinburgun, Fife, Midlothian, Scottish Borders dhe West Lothian.
Qyteti është vendi vjetor i Asamblesë së Përgjithshme të Kishës së Skocisë. Është shtëpia e institucioneve kombëtare kulturore si Muzeu Kombëtar i Skocisë, Libraria Kombëtare e Skocisë dhe Galeria Kombëtare Skoceze. Universiteti i Edinburgut, i themeluar në vitin 1582 dhe tani një nga tre në qytet, është i 16-ti në renditjen e universiteteve botërore QS për vitin 2022. Qyteti është i njohur gjithashtu për Festivalin Ndërkombëtar të Edinburgut dhe Fringe, ky i fundit është më i madhi vjetor në botë festival ndërkombëtar i arteve. Vendet historike në Edinburg përfshijnë Kalanë e Edinburgut, Pallatin e Holyroodhouse, kishat e Shën Giles, Greyfriars dhe Canongate, dhe Qytetin e Ri Gjeorgjian të gjerë të ndërtuar në shekujt 18/19. Qyteti i Vjetër i Edinburgut dhe Qyteti i Ri së bashku janë renditur si një vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, i cili menaxhohet nga Trashëgimia Botërore e Edinburgut që nga viti 1999.
Historia
Edinburgu ka qenë i banuar për mijëra vjet. Origjina e tij si vendbanim mund të gjurmohet në mesjetën e hershme kur në zonë u krijua një fortesë kodre, me shumë gjasa në Shkëmbin e Kalasë.
Edinburgu ishte kryesisht në duart e anglezëve nga viti 1291 deri më 1314 dhe nga viti 1333 deri më 1341, gjatë Luftërave të Pavarësisë Skoceze. Kur anglezët pushtuan Skocinë në vitin 1298, Mbreti Edward I zgjodhi të mos hynte në qytetin e kontrolluar anglez të Edinburgut, por kaloi me ushtrinë e tij.
Shekulli i 17-të
Në vitin 1603, Mbreti James VI i Skocisë pasoi në fronin anglez, duke bashkuar kurorat e Skocisë dhe Anglisë në një bashkim personal të njohur si Bashkimi i Kurorave, megjithëse Skocia mbeti, në të gjitha aspektet e tjera, një mbretëri më vete. Në vitin 1638, përpjekja e mbretit Charles I për të futur format e kishës anglikane në Skoci hasi në kundërshtimin e ashpër presbiterian që kulmoi në konfliktet e Luftërave të Tre Mbretërive. Mbështetja e mëvonshme skoceze për rivendosjen e Charles Stuart në fronin e Anglisë rezultoi në pushtimin e Edinburgut nga forcat e Komonuelthit të Anglisë të Oliver Cromwell - Ushtria Modeli i Ri - në vitin 1650.
Në shekullin e 17-të, kufijtë e Edinburgut ishin ende të përcaktuara nga muret mbrojtëse të qytetit. Si rezultat, popullsia në rritje e qytetit u akomodua duke rritur lartësinë e shtëpive. Ndërtesat prej 11 katesh ose më shumë ishin të zakonshme, dhe janë përshkruar si pararendëse të rrokaqiellit të ditëve moderne. Shumica e këtyre strukturave të vjetra u zëvendësuan nga ndërtesat kryesisht viktoriane që shihen në qytetin e vjetër të sotëm. Në vitin 1611, një akt parlamenti krijoi Policët e Lartë të Edinburgut për të mbajtur rendin në qytet, që mendohet të jetë forca më e vjetër e policisë ligjore në botë.
Gjeografia
I kufizuar nga lumi Firth of Forth në veri dhe nga kodrat Pentland, të cilat rrethojnë pjesën jugore të qytetit, Edinburgu shtrihet në pjesën lindore të Ultësirave Qendrore të Skocisë. Qyteti shtrihet mbi një terren që është produkt i një aktiviteti të hershëm vullkanik dhe një periudhe të mëtejshme akullnajash intensive. Ashtu si pjesa tjetër e Skocisë, Edinburgu ka një klimë të butë detare, e cila është relativisht e butë përkundër gjerësisë së saj gjeografike. Dimrat janë veçanërisht të butë, me temperatura ditore që rrallë bien nën 0˚C, çka është klimë e favorshme në krahasim me vende të së njëjtës gjerësi gjeografike, të tilla si: Moska, Labrador dhe Njufaundlend. Temperaturat verore janë zakonisht të moderuara, me temperaturën maksimale ditore që rrallë e tejkalon temperaturën 22 °C. Temperatura më e lartë e regjistruar ndonjëherë në qytetin e Edinburgut ka qenë 31,4 °C, e regjistruar më 4 gusht 1975.
Ekonomia
parapamje|majtas|Zona e Financiare e Edinburgut Edinburgu është qyteti i madh më konkurrues në Britaninë e Madhe, në bazë të dhënave nga Centre for International Competitiveness. Ekonomia e Edinburgut është e bazuar kryesisht në sektorin e shërbimeve, ku arsimi, shëndetësia, financat, shërbimet e biznesit dhe turizmi janë punëdhënësit kryesorë. Niveli i papunësisë në Edinburg është relativisht i ulët (3,6%), çka mbetet vazhdimisht nën mesataren skoceze prej 4,5%. Sektori bankar ka qenë një pjesë e jetës ekonomike së Edinburgut për më shumë se 300 vjet, ku spikat Banka e Skocisë - tashmë pjesë e Grupit Bankar Lloyds – e themeluar me një akt të Parlamentit Skocez në 1695-ën.
Sot, së bashku me industrinë e shërbimeve financiare, të një rëndësie të veçantë janë edhe kompanitë e Sigurimeve dhe ato të Investimeve, ku spikasin kompanitë Scottish Widows dhe Standard Life, duke e bërë Edinburgun qendrën e dytë më të rëndësishme financiare në Mbretërinë e Bashkuar pas Londrës, dhe qendrën e katërt më të madhe financiare në Evropë. Në terma botërorë, Edinburgu renditet para Dubait, Amsterdamit dhe Uashingtonit, në bazë të dhënave nga Financial Global Centers Index.
Në tetor 2005, Banka Mbretërore e Skocisë hapi selinë e saj qendrore në Gogarburn, në perëndim të qytetit. Edinburgu është bërë kohët e fundit selia qendrore e Bankës Tesco dhe e kompanisë së shërbimeve financiare Virgin Money.
Arsimi
Në qytetin e Edinburgut gjenden katër universitete, të cilët së bashku kanë mbi 100,000 studentë. I themeluar nga Dekreti Mbretëror i mbretit James VI në 1583, Universiteti i Edinburgut është një nga Universitetet e Lashtë të Britanisë së Madhe dhe është i katërti më i vjetër në Skoci pas universiteteve të St. Andrews, Glasgou dhe Aberdeen. Fillimisht i përqendruar rreth Old College, gjatë viteve Universiteti është zgjeruar në pjesë të ndryshme të qytetit, si në The Mound, Royal Mile (Milja Mbretërore) dhe Sheshi George.
Nga universitetet e tjera të qytetit mund të përmendim Universitetin Heriot-Watt dhe Universitetin Napier të Edinburgut.
Institucione të tjera të rëndësishme arsimore përfshijnë Kolegjin Mbretëror të Kirurgëve të Edinburgut dhe Kolegjin Mbretëror të Mjekëve të Edinburgut, të cilat janë themeluar me Dekret Mbretëror respektivisht në 1506 dhe 1681.
Shëndetësia
parapamje|Infermieria Mbretërore e Edinburgut Disa nga spitalet në Edinburg përfshijnë Infermierinë Mbretërore të Edinburgut, e cila përfshin Shkollën e Mjekësisë së Universitetit të Edinburgut, si dhe Spitalin e Përgjithshëm Perëndimor, e cila përfshin një qendër të madhe për trajtimin e kancerit dhe Klinikën e Plagëve të Lehta. Në Edinburg gjendet një spital privat, Spitali Murrayfield, i cili është në pronësi të Spire Healthcare. Infermieria Mbretërore është një spital për Aksidente dhe Emergjencë jo vetëm për Edinburgun, por edhe për rajonet e Midlothian dhe East Lothian, dhe është selia qendrore e NHS Lothian, duke e bërë atë një qendër primare për qytetin e Edinburgut dhe për rrethinat.
Banorë të famshëm
parapamje|180px|Sir [[Walter Scott]] Skocia ka një histori të pasur në shkencë dhe inxhinieri, me Edinburgun që ka dhënë një kontribut të ndjeshëm në këto emra të famshëm. JAmes Clark Makswell, themeluesi i teorisë moderne të elektromagnetizmit, ka lindur në Edinburg dhe është shkolluar pranë Akademisë së Edinburgut dhe Universitetit të Edinburgut, si edhe inxhinieri dhe shpikësi i telefonit Alexander Graham Bell. Të tjerë emra të lidhur me qytetin përfshijnë Max Born, fizikan dhe laureat i cmimit Nobel, Charles Darwin, biologun i cili zbuloi seleksionimin natyror dhe evolucionin, David Hume, filozof i shquar, ekonomist dhe historian, James Hutton, i cili konsiderohet si "Babai i Gjeologjisë", John Napier, shpikës i logaritmeve, kimistin dhe një nga themeluesit e termodinamikës Joseph Black, pionerët e kërkime mjekësore Joseph Lister dhe James Young Simpson, kimistin dhe zbuluesin e azotit, Daniel Rutherford, shkrimtarin Sir Walter Scott dhe Ian Wilmut, dhe gjenetistin e përfshirë në klonimin e deles Dolly, e klonuar pranë Institutit Roslin (Universiteti i Edinburgut) në periferi të Edinburgut. Trupi i balsamosur i deles Dolly është tani e ekspozuar në Muzeun Kombëtar të Skocisë.
Funksionet gjeneratrisa
Funksionet gjeneratrisa janë seri formale potenciale koeficientët e të cilave japin informacione për vargjet an të indeksuara me numra natyral. Gjeneratrisat shpesh mund të shprehen me formula eksplicite, si funksione të një argumenti formal x.
Llojet e funksioneve gjeneratrisa
Disa nga llojet e F.G. janë
Ç'do vargu mund ti shoqërojmë një funksion gjenerues të secilit prej tipeve të përmendura më lartë se cilin lloj do t'ia shoqërojmë varet nga natyra e problemit që e shqyrtojmë dhe nga natyra e vargut që prodhon ai problem.
Për vargun an i kemi këto lloje gjeneratrisash
Shembuj
Vargu konstant 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, ..., ka gjeneratrisën
Vargu gjeometrik 1,a,a2,a3,... për ç'do konstant a e ka gjeneratrisën
dhe në veçanti
Zbatimi
Funksionet gjeneruese përdoren për
Gjuha holandeze
Gjuha holandeze (holandishtja) i takon familjes së gjuhëve Gjermane Perëndimore. Ajo flitet nga rreth 30 milionë njerëz. Më shumë flitet në Holandë, Belgjikë dhe Surinam, por edhe në Francë dhe Gjermani nga kolonitë holandeze.
Shtetet anëtare të OKB-së
thumb|400px|Ndarja sipas shteteve sovrane anëtare të [[OKB-së]] OKB-ja në vitin 2005 ka pasur 191 anëtarë të regjistruar. Sipas përkufizimit anëtarë të kësaj organizate dhe të Këshillit Sigurimit të saj mund të jenë vetëm shtetet sovrane. Të gjitha llojet pjesëmarrëse tjera janë vetëm "vëzhguese" të cilave ju lejohet fjalimi para anëtarëve por jo edhe votimi në marrjen e vendimeve,
Anëtaret
Antarët e OKB-së janë radhitur në listen e më poshtëme sipas ABC-së me datën e regjistrimit.
Lista e Shteteve anëtare në OKB-në
Vini Re!''' emrat e shteteve janë të përkthyera.
Kosova Hora
Kosova Hora (çekisht deri 1921 Kosová Hora, gjermanisht Amschelberg) është një komune Çeki. Ajo ndodhet tre kilometra nga Sedlčany dhe i përket Okres Příbram.
Gjeografia
Kosova Hora shtrihet ne luginën e Mastník ne Mittelböhmischen Bergland. Nga ana veriore ngrihet Kolihový les der Velký Vršek (521 m) dhe ne juglindje Vysoká hora (496 m).
Vendet ne kufi me te janë Hradišťko ne veri, Obsiny, Chrastava, Štětkovice dhe Bořená Hora ne Verilindje, Vojkov dhe Podolí ne lindje, Vysoká dhe Lavičky ne juglindje, Dřevniště, Radeč dhe Dohnalova Lhota ne jugun, Janov ne jugperendim, Červený Hrádek ne perëndimsie edhe Vítěž ne veriperëndim.
Historia
1474 erwarben die Herren von Říčany, die seit 1400 die benachbarte Herrschaft Hrádek (heute: Červený Hrádek) besaßen, Kosova Hora. Nachfolgend wuchs Kosova Hora zu einem Marktflecken an. Nachdem Vladislav II. den Zuzug von Juden gestattete, entstand eine starke jüdische Gemeinde. In Amschelberg wurde eine Synagoge errichtet, um 1580 der jüdische Friedhof angelegt und eine jüdische Schule betrieben.
In der Mitte des 16. Jahrhunderts gründeten die Herren von Říčany eine Brauerei, Käserei und Stärkefabrik. An Stelle der wüsten Feste entstand zu Beginn des 17. Jahrhunderts ein dreiflügliges Renaissanceschloss. Kosova Hora führte ein Stadtwappen und besaß Marktrechte.
Die Schlacht am Weißen Berg beendete die Blütezeit von Amschelberg, der Besitz der Herren von Říčany wurde konfisziert und die Herrschaft Albrecht von Waldstein überlassen, der sie umgehend an Sezima von Vrtba verkaufte. Während des Dreißigjährigen Krieges wurde Amschelberg zweimal niedergebrannt. Anschließend folgten Hungersnöte, Pest und Cholera. Als Wenzel Adalbert Ritter Karwinski zu Beginn des 18. Jahrhunderts die Herrschaft Amschelberg erwarb, erneuerte er die Privilegien des Marktfleckens. 1760 brannte der Ort vollständig nieder. Nach dem Aussterben der Karwinski erwarb 1837 František Mladota von Solopisk die Herrschaft. Er ließ das Schloss umbauen und mit einer Fassade im Empirestil versehen.
1894 wurde die Eisenbahn von Olbramovice nach Sedlčany eingeweiht. Während der Zeit des Nationalsozialismus erlosch die jüdische Gemeinde. Nach dem Zweiten Weltkrieg sank die Marktgemeinde zum Dorf herab. Die frühere Synagoge ist leerstehend.
Ndarja komunale
Komuna Kosova Hora përbehet nga ndarjet Dobrohošť (Dobrohoscht), Dohnalova Lhota (Dohnal Lhota), Janov (Janow), Kosova Hora (Amschelberg), Lavičky (Lawitschek), Lovčice (Lautschitz), Přibýška (Pribisch) und Vysoká (Wissoka).
Millanoviqi
Shkoza është një vendbanim në komunën e Malishevës, Kosovë. Para vitit 1999 fshati ishre e njohur edhe me emrin Millanoviq.
Gjeografia
Fshati Shkozë ndodhet në komunën e Malishevë dhe bënë pjesë në trevën e Llapushës.
Ky fshat shtrihet në mes të vargmaleve me të njëjtin emër që ndajnë trevën e Llapushës nga treva e Anadrinit. Shkoza gjendet në gjerësinë gjeografike dhe gjatësinë gjeografike. Ky fshat shtrihet në lartësinë mbidetare 640–740 m dhe është i rrethuar nga malet e ulëta në veri dhe veri perëndim, kurse në pjesën verilindore fillon një luginë e ngushte që zbret në pellgun e luginës së Pagarushës. Vargmalet e Shkozës me drejtimin VP-JL, me formën mollakë kodrinore dhe me reliev shumë krastik e formojnë fizionominë tipike të kësaj zone. Në zonën malore majat që dallohen dhe e përcaktojnë fizionominë e relievit të kësaj zone janë mali Kryeguri 893 m, mali Stremnica 865 m. Në juglindje me malet e Cerit dhe për nga lartësia mbidetare dallohet : mali Shpat 817 m, malin Cer 810m dhe Gllavice 720 m.  Fshati Shkoza shtrihet mu në vijën shkarese te dy terezive malore te vargmaleve të Shkozës, teresise malore te Kryegurit dhe Gurbanit ne veriperëndim, me terren tepër krastik, në këmbët e së cilës teresi shtrihet fshati  dhe teresine malore të Cerit në juglindje që është pakë më e ulet për nga lartësia mbidetare, por që shpatijet e te cilit lëshohen pjerrtase mbi fshat dhe e cila teresi është e veshur me vegjetacion të larte. Mbi këtë fshat në drejtimin perëndimor mes këtyre dy terezive shtrihet një rrafshnalte 2–3 km² e cila krijon një pjesë të konsiderueshme te tokave bujqësore edhe pse pa asnjë mundësi ujitje. Pjesa verilindore paraqet edhe pjesën më të butë dhe më të rëndësishme të Shkozës që fillon dhe nga burimi i kroit dhe krekezes në perëndim dhe vrelles ose gurrës në veriperëndim, ku shkon duke u zgjeruar përreth këtyre dy rrjedhave me ujë të paket deri në fshatin Jançisht ku bashkohen me gurrën e fshatit Jançisht. Kjo pjesë formon luginën e Jançishtit dhe kodrinat e Grobnajes.
Shkoza kufizohet me fshatrat Astrazup dhe Magjerë në veriperëndim me të cilët e ndajnë malet e Kryegurit, Gurbanit dhe Grobnajes. Në juglindje kufizohet me fshatin Jançisht që shtrihet në pellgun e njëjte me Shkozën. Në lindje Shkoza kufizohet me fshatin Pagarushë me të cilin e ndajnë majat e maleve të Cerit: Cer dhe Gllavcice. Në juglindje majat e maleve Gumnishte dhe Kitice e ndajnë këtë fshat nga fshati Dobërdelan dhe Opterushë. Në jug perëndim majat e Kitices dhe Bokat e ndajnë nga fshati Zoçisht. Në pjesën veriperëndimore majat e maleve Vorbeza, Stremnica dhe Vele e ndajnë këtë fshat nga Hoça e Madhe dhe qyteti i Rahovecit.
Fshati Shkozë është fshat i tipit të grumbulluar dhe është i shtrire në një teren krastik gëlqeror. Nga qendra komunale është larg rreth 10 km dhe ka objektin e shkollës fillore dhe ambulancës. Gjatë vitit 2004 është rregulluar rezervuari për ujë të pijshëm dhe është shtrire rrjeti i ujësjellësit, por edhe me tutje pompat nuk janë funksionale. Në fshat poashtu është ndërtuar edhe xhamia e re dhe është bere asfaltimi i rrugës 4,2 km nga fshati Dragobil, përgjatë fshatrave Maxharre e Janqisht deri në mbrendesi të fshatit Shkozë
Demografia
Ky fshat ka rreth 150 shtepi me rreth 1350 banore.
Origjina e banoreve
Fshataret e këtij fshati janë të gjithë të fisit Bytyq dhe janë te tri familjeve të ardhura. Familja e parë ishte nga Fandi dhe i pari i tyre ishte Lleshi, tani nga ajo familje është një lagje e vogle e fshatit. Familja e dytë ishte familja e Mehmet Alise i cili me shtatë djemtë e tij dhe një nip kishte ardhur nga Viliqi i Tropojës (Bytyqi) ndoshta rreth viteve 1689 dhe nga djemtë e tij dhe nga nipi janë të gjitha lagjet tjera të fshatit. Nihen disa djemtë të Mehmet Alise si Ibra, Ethem Mjeku, Selim Qorri, etj. Poashtu edhe sot e kësaj ditë banorët i dinë trojet e Mehmet Alise që ishin tek obori i xhamisë së vjetër. Banoret e këtij fshat përmenden si pjesëmarrës në shumë luftëra të Bajrakut të Ostrozubit, në betejat e Lidhjes se Prizrenit, gjatë kryengritjeve te viteve 1908-1912 shumë luftëtare të këtij fshat kanë qene në qafe të Duhlës. Vete Isa Boletini është shëruar në kullat e Mjekeve të këtij fshati. Pastaj në pranvere të vitit 1914, në kryengritjen e Hasharatit fshatin Millanoviq ushtria serbe e dogji me topa gjatë luftimeve për shuarjen e kryengritjes. Gjatë kryengritjes se Llapushës më 1919 luftime të ashpra u zhvilluan në malet e këtij fshati te cilat ndajnë Llapushën me Anadrinine. Hafez Islami një i ri shumë i zoti ishte njeri nder themeluesit e shoqërisë "DRITA", një organizate politiko-kulturore, për çka edhe u vra nga qeveria serbe gjatë kryerjes se shërbimit ushtarak në vitin 1928. Gjate viteve 1942-47 janë mbi 17 burra te kanë luftuar në mbrojtje të kufijve të Shqipërisë etnike në Sanxhak dhe Bihor në krye me Mulla Ademin. Këta luftëtare dhe shumë të tjerë pas futjes së njësive partizane vazhduan luftën neper malet e Millanoviqit, Zatriqit dhe Garaqeves nen udhëheqjen e Partisë NDSh të udhëhequr nga Ymer Berisha, Uke Sadiku, Alush Smajli etj. Luftëtaret e Millanoviqit deri në vitet 1947 nuk u dorëzuan dhe qëndruan neper malet e Millanoviqit.
Keta banore ishin aktiv ne te gjitha demostrate duke filluar ne ato te vitit 1968, 1988-89 e deri te ato ne mbeshtetje te UQK-se. Deri ne vitin 1998 jane keqtrajtuar dhe burgosur mbi 130 banore. Me 13 qershor 1998,ka vepruar publikisht edhe njesiti  i UÇK-se "Shkoza" ,komandant i njësitit është emëruar Betim Krasniqi -Bardhi, zavendes komandant është emërar Sefer Bytyçi ,ndërsa komaandant për logjistikë i njësitit "Shkoza" Njazi M. Bytyçi.Komanda e  njësitit   u vendos ne oden e Sadik Sefer Bytyçit ,ndresa ushtaret u kazermuan ne odat  e Izahir Bytyçit,Sherif Bytyçit dhe Malush Bytyçit. Nga muaji korrik  ushtaret u kazermuan ne objektin e  shkolles se fshatit pasi qe numri i vullnetareve rritej shume.Njësiti  "Shkoza"  veproi deri ne fund te muajit Gusht/1998 ,per tu bere riorganizimi i tije  duke  u shendrru ne  Kompani ,gjithnji ne kuader te brigades 124"Gani Paçarizi" me seli ne Drenoc te zatriqit. Tani me komandant  ishte emeruar Sefer S. Bytyçi, zv. komandant Hamez K.Bytyçi dhe k.dant per logjistike riemerohet Njazi M.Bytyçi.
Gjate periudhes se luftes 1998-1999 fshati Millanoviq ishte ne vijen e pare te frontit ne pjesen perendimore te Zones Operative te Pashtrikut te UQK-se. Gjate vitit 1998 gjate ofanzives se korrikut vijat e frontit qe mbulonin rajonin e ketij fshati u sulmuan dy here nga drejtimi i Hoqes s Madhe dhe Rahoveci por nuk u thyen. Gjate ketyre luftimeve pati 9 police dhe paramilitare serbe te vrare dhe te plagosur dhe 4 ushtare te UQK-se te plagosur. Gjate ofanzives se marsit te vitit 1999 forcat serbe sulmuan vijen frontale Zatriq-Luzhnice te UQK-se, ku nje pjese e mire e kesaj vije fronti kalonte mbi malet e Millanoviqit. Se paku dy batalione te perzierea kembesorije dhe te blinduara kane zhvilluar sulmet ne drjetim te fshatit Millanoviq. Ne mbrojtje te kesaj vije perveq 120 ushtareve te kopanise se Millanoviqit e cila ishte pjese e brg. 124 te ZOP te UQK-se, moren pjese edhe dy batalione te brg. 124 dhe 125 te ZOP te UQK-se. Ne mbrojtje te vijes se Millanoviqit jan vrare 7 ushtare te UQK-se dhe nbi 13 jane plagosur, kurse nga rradhet e arnikut jane vrare mbi 18 dhe jane plagosur rreth 14. Ketu banoret treguan edhe zemergjeresine e tyre duke i ushqyer dhe mbajtur qindra ushtare. Me thyrjen e pozicioneve te UQK-se ushtria serbe arriti te futet ne Millanoviq dhe i dogji te gjitha shtepite e fshatit, xhamine dhe shkollen e cila per fat nuk u dogj e tera. Forcat serbe masakruan 7 banore te ketij fshati gjithe pleqe dhe ivalide ata qe i gjeten ne fshat. Pas luftes ky fshat u rindertua plotesishte nga banoret e ketij fshati me gati aspak ndihma nga jashte, me se shumti nga Mergimtaret u ndertua fshati.
Ditar për çështje ndërkombëtare 3, Enver Hoxha
Ditar për çështje ndërkombëtare 3, me autor Enver Hoxha ky vëllim përmbledh vitet 1964-1965. Instituti i studimeve Marksiste - Leniniste pranë K Q të PPSh. Tiranë, 1982.
Përmban periudhat:
- janar - shkurt 1964 - 31 mars - 25 gusht 1964 - 28 gusht - 24 shtator 1964 - 28 shtator - 31 tetor 1964 - nëntor 1964 - Djetor 1964
- janar 1965 - shkurt 1965 - mars 1965 - prill -maj 1965 - qershor - tetor 1965
- nëntor - dhjetor 1965 - Treguesi tematik i lëndës
- Treguesi gjeografik
- Lënda
Muzika
Muzika është arti i shprehjes së ndjenjave dhe mendimeve me anë të tingujve. Elementet kryesore të muzikës janë toni (ku përfshihet: melodia dhe harmonia), ritmi (bashkë me konceptet e afërta që janë tempo, metri dhe artikulimi), dinamika, si dhe kualiteti zënor.
Tren
Treni është një fshat në komunën Qendër (Devoll) në rrethin e Devollit të Shqipërisë.
Haim Reitan
Dr. Haim Reitan lindi në Stamboll të Turqisë më 20 maj 1946, është mjek, diplomat, përkthyes dhe publicist.
Biografia
Është shtetas italian me origjinë izraeliane. Banon në Bergamo të Italisë. Ka kryer liceun për biologji në qytetin Batiam të Izraelit. Është diplomuar për mjekësi në Universitetin e Pavias, Itali, në vitin 1974. Më vonë ka kryer disa vite specializime për sëmundjet e aparatit kardio-vaskular, për nefrolog dhe për kardio-kirurg në Pavia të Italisë, në New York, Miami, Arizona e Teksas, në SHBA, e mandej në Londër, Roterdam e Tel Aviv.