cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boeing 747
Fluturimi i parë
Aeroplani gjigant i mallrave Boeing 747-8, aeroplani me i madh i prodhuar nga kompania amerikane, kreu me sukses fluturimin e pare. Fluturimi provues është kryer nje dite para 41 vjetorit te fluturimit te “jumbo jetit” origjinal 747. Transportuesi i ri është i gjate 76 metra dhe 5.5 me i gjate se “jumbo jeti” 747-400. Boeing gjithashtu ka prodhuar versionin e aeroplanit per pasagjere. Deri tani ka 76 porosi per transportuesin e ri dhe 32 per modelin e udhetareve 747-8. Kompania tha se transportuesit e rinj do te jene shume te qete, me pak shpenzues te karburantit dhe do te leshojne me pak gazra te demshme krahasuar me modelin e tanishem 747-400.
Transportuesi ka cmimin e katalogut pak mbi 301 milione dollare, por transportuesit ajror zakonisht arrijne te marrin zbritje.Airbus, rivali evropian i Boeingut, ka planifikuar versionin transportues te Airbus A380, aeroplani me i madh i pasagjereve ne bote, por programi është pezulluar ne vitin 2007, kur kompanite FedEx dhe UPS anuluan porosite. Aeroplanet e rinj te Boeingut jane shume me te vegjel se A380, qe prodhuesi amerikan e konsideron perparesi, per shkak te kostos se operimit.
Flota tregtare
Flota tregtare e një shteti përbëhet nga të gjitha anijet e një shteti, të cilat bëjnë transportin e personave dhe mallrave nëpër dete. Ato mund të jenë pronë private ose shtetërore që kryejnë këtë shërbim. Bruto tonelata e regjistruar (BTR) e një flote nuk i përgjigjet gjithnjë rëndësisë ekonomike të shtetit.
Boeing 747
Historia
Boeing 747 nisi prodhimin në vitet `60 dhe fluturimin e parë e ka kryer në 9 shkurt 1969, ndërsa fluturimin e parë komercial e ka kryer në janar 1970. Shumë shpejt ky tip evoloi dhe u krijuan lloje të reja si 727-200B me kapacitet më të madh pasagjerësh,747-200F për transport mallrash dhe 747-200C i kombinuar për transport udhëtarësh dhe mallrash në distanca të gjata.
Flota tregtare
Vlera e flotës caktohet nëpërmjet klasave të anijeve, llojit, moshës dhe shpejtësisë së anijeve. Mund të dallohen anijet transportuese të personave, të mallrave copë (paketuara), të mallrave masiv (refuzë), të mallrave në kantina (kontinera) dhe të rezervuarëve. Këto anije përdoren për vija (udhë) të mesme ose të gjata bregdetare.
Boeing 747
Historia
parapamje|300px|Krahasimi i katëraeroplanëve më të mëdhenjtë botës: [[Hughes H-4, Airbus A380-800, Boeing 747-8 Intercontinental dhe An-225 Mriya.]]
Flota tregtare
Xhiroja e flotave detare të botës në vitin 1892 kapte shumën 14,6 milion bruto tonelata të regjistruara. Kjo gjiro është rritur vit pas viti, më 1900 : 22,4 ; 1914 : 49,1 ; 1920 : 53,9 ; 1930 : 68 ; 1952 : 87,2 milion bruto tonelata të regjistruara. Po ashtu edhe numri i anijeve të angazhuara në këtë drejtim është rritur dhe më 1 prill 1977 ishin të angazhuara 31 650 anije me 350,973 milion bru. ton. të regjistruara (nga këto 169,7 milion BTR rezervuare dhe 181,2 milion BTR për zbarkime të thata). Ngritja e xhiros nga 1 prilli i vitit 1976 deri më 1 prill 1977 ishte 20,955 milion BTR. Që nga 1 janari 1960 deri më 1983 flota tregtare botërore është rritur për 229,9 milion BTR. Më 1 janar 1976, Flota Ro-Ro (Roll on - Roll off) përbëhej nga 444 anije me 1,9 milion BTR, Flota kantina (Container) nga 378 anije me 377 748 TEU (Twenty Foot equivalent Unit), flota LNG/LPG (Liquefied Natural Gas/ Liquefied Petroleum gas) nga 453 anije me 4,9 milion m3 vëllim.
Boeing 747
Lidhje të jashtme
Dhjetë avionët më të fuqishëm në botë (shqip)
Flota tregtare
Në vitet '80-ta, rreth 28 % e flotës tregtare është regjistruar në Liberi, Panama, Singapor dhe Qipro. Kjo duket të jetë pasojë që në këto vende, në atë kohë tatimet ishin të ulëta dhe rregulloret për ekipet e anijeve nuk ishin aq të rrepta. Pasi që certifikata e flamurit mund të lëshohej nga çdo konsull i këtyre vendeve, në vitin 1976 humbën 211 anije me 1 326 679 BTR dhe u peshuan 929 anije me 10 095 933 BTR. Në vitin 1976 flota e rezervuave u rritë për 13,9 milion BTR, nga mesi i prillit 1977 në ndërtim gjendeshin 560 anije me kapacitet 18 097 milion BTR. Qarkullimi detar botërorë më 1776 kapte shumën prej 3,3 miliard tonelata.
Fevzije Çamer
Fevziye Camer është stiliste, modeliste dhe filantrope e njohur shqiptare me origjinë nga Çamëria e lindur më 23 prill 1939 dhe punon e jeton në Stamboll Turqi.
Biografia
dyqan në Stamboll, vetë ishin vendosur në një qytet të vogël bregdetar karshi Stambollit të quajtur Golxhuk. Aty u rrit zonja Fevzije, aty mësoi fjalët e para në shqip në familje. Aty bisedoi me motrën Feride dhe vëllain Ahmet, i cili më vonë do të bëhej një inxhinier arkitekt i shquar e do të punonte në Izmir. Motrat të dyja do të zinin vend në Stamboll në familjet e tyre.
mbiemrin e saj "Çami", identitetin e saj shqiptar, se ndryshoi vetëm mbaresa "er" që është turke ka hyrë në të, me mbiemrin e rrënjës shqiptare "Çami-Çamer". Është kjo një shenjë identiteti, një burim krenarie, për këtë personalitet të shqiptarëve jashtë Shqipërisë.
Jeta profesionale
"Puna ime është shumë origjinale dhe kur më kanë bërë këtë ofertë unë kam kërkuar që nëse punoj për ta, emri i firmës të ndryshohej si p.sh. "Dior Çamer", ose "Valentino Çamer".
vjetër të saj për një sfilatë mode me veshjet e saj, si modeliste për sezonin e beharit. Këtë ajo e realizoi nga 7-14 nëntor 2008 në Javën Shqiptare të Modës, ku ajo u paraqit e para njëkohësisht në mbyllje të këtij aktiviteti, ajo performoi në mënyrë të veçantë veç të tjerëve edhe njëherë me sfilatën e saj me 60 veshjet e përgatitura nga duart e saj.
Vlerësime
nuk është hequr nga faqet e gazetave, revistave dhe jo vetëm të specializuara por në përgjithësi janë me dhjetëra artikuj e fotografi të saj, pa folur për median e folur radiotelevizive, për emisionet e posaçme që i janë kushtuar të famshmes stiliste turke Çamer.
zviceranë me rroba të stilizuara popullore shqiptare dhe fitoi çmimin e parë në botë në Paris në Festivalin Ndërkombëtar të Modës.
Kantoni Montret
Kantoni Montret (frëngjisht: Canton de Montret) është një kanton në departamentin Saône-et-Loire, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montret. Ka sipërfaqe 122.5km2 dhe popullsi 3676 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montret aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Justin Martiri
parapamje|Iustini opera, 1636 Justin Martiri ose Justini i Çezaresë lindi në vitin 100 në Flavia Neapolis, Bregu Perëndimor dhe vdiq në Romë në vitin 165. Shën Justini ishte filozof, mbrojtës i krishterimit dhe dëshmor i krishterimit. Kisha katolike romake e nderon atë si shenjtor dhe e ka renditur atë midis Etërve të kishës, ai nderohet poashtu si shenjtor edhe nga Kisha ortodokse. Shkrimet e tij më të njohura janë “Apologjia e parë e të krishterëve” dhe “Apologjia e dytë e të krishterëve” që e kanë bërë atë një nga mbrojtësit e parë të mendimit të krishterë. Dita e tij përkujtimore është 1 qershori.
Jeta
Shën Justini martir, lindi në fillim të shekullit II. në Flavia Neapolis (sot Nablus në Palestinë, Sihemi i vjetër), në Samari, nga një familje me prejardhje romake. Lindi rreth kohës kur martirizohej shën Injaci. Justini ishte pagan. Fenë e krishterë e pranoi në moshë të pjekur. Në kohën e tij filozofet në Romë kishin të drejtat e mëdha qytetare dhe ishin të privilegjuar. Ashtu edhe Justini merr rrugën për në Romë dhe aty hap një shkollë filozofike. Në këtë mënyrë sa më tepër që vinin njerëz nga bota greke, Roma pushtohej me kulturën helenistike dhe religjione orientale. Panteoni mbushej me hyjni të ndryshme. Ndërkaq filozofet zgjonin kurreshtje tek njerëzit.
Romakët kishin një specifikë: bashkonin hyjni të shumta sikurse të pasurit që i grumbullojnë skulpturat e ndryshme anembanë botës. Kjo ishte praktikë romake. Historia u bë komike në Romë dhe për fat të keq kjo histori zhvillohej në një herezi tëjet të madhe. Mendimtarët e drejtë së shpejti lodhen në këto rrethana të jetës. Në vete ndiejnë zbrazëti dhe ashtu fillojnë të interesohen për gjëra të reja. Kështu në këto rrethana edhe feja e krishterë filloi të jetë mjaft tërheqëse. Filozofia e saj hap pas hapi, dalngadalë i afronte njerëzit kah pragu i fesë. Ashtu edhe Justini deri tek pragu i fesë arritit nëpërmes filozofisë.
Kur Justini kthehet në fenë e krishterë, krishterimi ishte në vlimin e plotë, sepse kishte profet të rrejshëm, shkolla të ndryshme. Ato ishin bashkësi të vogla, por ishin shumë dhe në të gjitha këto vështirë ishte të njihej edhe Kisha Katolike e Krishtit.
Justini pati fat të kthehet në fenë e krishterë pikërisht atëherë kur ende ishin gjallë njerëzit të cilët i kishin njohur Pjetrin e Palin, ndërsa në Efez takohej me ata që e kishin njohur dhe dëgjuar Gjonin. Justini, pra, ishte afër trungut, burimeve të pastra fetare, të krishtëra. Justini u martirizua në vitin 166. Përkujtimin e tij e festojmë më 1 qershor.
Evis Cerga
Evis Cerga ka mbaruar studimet e larta në Universitetin e Kairos, në Fakultetin e Arteve të Bukura, Dega Letërsi Angleze. Ka punuar për trembëdhjetë vjet si Përkthyese në Përfaqësinë e Përhershme të Zyrës së Bankës Botërore në Tiranë. Që nga viti 2007 është Përkthyese në profesion të lirë. Ka përkthyer romanet:
Justin Martiri
Vepra
Justini shkruan dy Apologji, të cilat janë mjaft të njohura. Njëra është ajo që ia drejton Antoninit dhe tjetra Dialogu me Trifonin. Këto dy vepra e reflektojnë organizimin e Kishës në atë kohë.
Mandala Tayde
Mandala Tayde është një aktore gjermane e lindur në Frankfurt, Gjermani, më 27 prill 1975.
Justin Martiri
Vepra
Apologjia e parë ishte shkruar rreth vitit 155 dhe ishte e përbërë prej dy pjesëve. Në pjesën e parë Justini kundershtonte paganet për akuzat që ata ua bënin të krishterëve (kapitulli 1-12). Paganet thonin se të krishterët janë ateistë, sepse nuk i nderojnë zotat e tyre, ndersa Justini ju përgjigjet: “Të krishterët vërtetë nuk i nderojnë zotat që janë fantazmë e njerzëve, por kjo nuk do të thotë se janë ateistë, sepse ata e nderojnë Zotin e vërtetë.” Në pjesën e dyte autori sqaron përmbajtjen e mësimit të krishterë dhe dëshmon për besimin dhe hyninë e Jezu Krishtit, përkatësisht se Jezu Krishti është Zot i vërtetë (kapitulli 30-53)
Mandala Tayde
Nëna e saj është gjermane, kurse babai indian. Ajo ka një djalë me shokun e saj Antonio Campo Dall'Orto, Leon, i lindur më 2007.
Tek ne njihet me rolin e saj te pare qe ka pasur ne filmin Rikthimi i Sandokanit i vitit 1996.
Justin Martiri
Vepra
Justini mendon se të krishterët denohen vetëm e vetëm pse njerëzit nuk i njohin mirë. Po t`i njihnin mirë ata dhe fenë e tyre, të krishterët nuk do të pësonin salvime dhe keqtrajtime të shumta deri edhe me vdekje. Ai i jep rëndësi mësimit mbi fenë, traditën dhe Shkrimin shenjt. Apologjia e dytë është plotësim i së parës. Arsyeja e këtij shkrimi ishte Urbiku i Romës. Ky ishte prefekt i qytetit të Romës, i cili i gjykon për vdekje tre të krishterë vetëm e vetëm pse e dëshmojnë fenë.
Mandala Tayde
Filmografia
"Tatort" .... Rojin Lewald (2009) "Il Commissario Montalbano" .... Rachele Estermann (2008)
Justin Martiri
Vepra
Justini ia tërheq vërejtjen Urbikut për krimet që iu bënë të krishterëve. Ai thotë: salvimi vjen nga demonet të cilët e urrejnë të vërtetën. Kjo është vepër djallëzore. Pjesa kryesore flet për rrymat kryesore filozofike siç është stoicizmi dhe platonizmi. Justini lartëson në këtë kontekst krishterimin mbi të gjitha filozofitë e tilla.
Mandala Tayde
Filmografia
"Einsatz in Hamburg" .... Selay Sendal (2008)
Justin Martiri
Vepra
Dialogu që bën me Trifonin hebre, është vepër e gjërë e Justinit. Ky polemizon me jehudëve. Jehudët mendojnë se jahudizmi është keqëtrajtuar, ndersa Justini thotë se jahudizmi nuk është keqtrajtuar, por është i mangët me mospranimin e Jezu Krishtit si Mesi, të cilin e paralajmëruan profetet.
Mandala Tayde
Filmografia
Vater auf der Flucht (2007) (TV) .... Sofia Quenionez
Justin Martiri
Vepra
Justini në mësimet e veta dëshiron të zberthejë të vërtetën, e cila mbron të krishterët. Flet për Logosin por nuk e sqaron kjart sikurse e sqaroi Filoni. Justini thotë: Logosi hyjnor u mishërua në Jezu Krishtin dhe na shpalli të vërtetën e plotë. Më tutje shton se çdo njeri si qenie racionale participon në një mënyrë në Logosin hyjnor, i cili ka në vete një pjesë të tij. Duke iu falënderuar këtij participimi, mund të vijmë deri tek e vërteta. Për fund mund të thuhet se të krishterët duhet ta dëshmojnë Zotin me jetë, ndërsa Kisha me sinqeritet të bëjë dialog me botën. Justini kërkonte që bota të jetë reale ndaj Kishës, ta nderojë atë, sepse besimtarët e saj nuk janë më pak njerëz dhe si të krishterë edhe ata duhet të jenë të nderuar dhe të pranuar.
Mandala Tayde
Filmografia
"Ein Fall für den Fuchs" .... Frau Omari (2006) Hate 2 O (H2 Odio) (2006) .... Nicole
Enver Hadri
Enver Hadri (1941- 25 shkurt 1990) ishte veprimtar për të drejtat njerëzore dhe politike të shqiptarëve të Kosovës. Në fillim të vitit 1972 ai u vendos në Bruksel, ku vazhdoi veprimtarinë politike nëpërmjet Organizatës Rezistenca Kombëtare e Shqiptarëve të Kosovës në të cilën bashkëvepronin Enver Hadri, Ramadan Gashi, Riza Kadrija, Agim Rodoniqi etj.. Organ i kësaj organizate ishte revista Zëri i Kosovës në gjuhën shqipe dhe frënge, përmes të cilës bëhej thirrje për bashkimin e trojeve shqiptare në përgjithësi, sidomos punohej që çështja e Kosovës të futej në agjendat e diplomacisë ndërkombëtare, si Unioni Evropian, NATO, etj,. Në Bruksel, në rrugën e Shqipërisë (Rue d'Albanie) ai formoi dhe drejtoi Komitetin Shqiptar për Mbrojtjen e të Drejtave të Njeriut.
Justin Martiri
Vlerësim
Justini në mbrojtjen e tij të fesë kundër gnostikëve, parashtronte interpretimin grek të Logosit (dritë = arsye, kurse në botëkuptimin hebre dritë = zbulim). Sipas tij çdokush e ka këtë dritë, por kjo varet nga interpretimi i rreshtit te ungjilli sipas Gjonit (1,9): Drita e vërtetë, që shndrit çdo njeri, erdhi në botë. ose: (Ai, Fjala, është drita e vërtetë). Ai erdhi në botë për t’ua dhënë këtë dritë njerëzve. Gnostikët besonin se çdokush kishte një shkëndijë (grimë) hyjnore, prandaj Justini dëshironte ta përdorte këtë nocion në mbrojtjen e tij të fesë.
Termen
është një komunë në kantonin Valais të Zvicrës.
Justin Martiri
Vlerësim
Për shkak të ngatërrimit të tij në polemikë me gnostikët, ai ishte një apologjet shumë i interesuar për trupëzimin. Për këtë shkak la jashtë kujdesit të teologjisë së tij rëndësinë e vdekjes pajtuese të Jezusit. Kjo krijoi një precedent të rrezikshëm, i cili më vonë u fut në teologjinë sakramentale. Ndërsa pa trupëzimin e Krishtit, vdekja e tij pajtuese në vendin tonë do të ishte e pamundshme, themelimi i shëlbimit tonë është ekskluzivisht vdekja e tij që ka shlyer mëkatet tona.
Mësimi i Justinit për Trininë është afërt me modalizmin. Sipas tij, Trinia nuk ka ekzistuar gjithmonë në formën e tij të tanishme: fjala «logos» do të thotë arsye hyjnore, ndërsa fjala «bir» ka të bëjë vetëm me rolin e Logosit në krijim dhe zbulim. Në Shkrimet e tij Shpirti i shenjtë është konsideruar me shumë vështirësi si person.
Mbrojtja e fesë duke përdorur terminologjinë e gnostikëve ose të judaizantëve rrezikon të krijojë një herezi të re, në qoftë se nuk merret parasysh konteksti i parë i debatit.
Enver Hadri
Vrasja
Sipas policisë spanjolle, Vukotic, përpos vrasjes së Enver Hadrit ai kishte edhe dokumente paditëse për kryetarin e Jugosllavisë Sllobodan Millosheviq në lidhje me vrasje të shumëta. Në vitin 2003, një dëshmitar i mbrojtur në gjykimin e Millosheviqit ka dëshmuar se zotëri Vukotiq ka pranuar vrasjen e Hadrit. Dëshmitari i mbrojtur ka dëshmuar prapa xhamit me ngjyrë duke thënë se: Vukotiq ‘më ka treguar për likuidimin e shqiptarëve në gjithë Evropën. Ai e bërë këtë më urdhrin e shërbimit sekret jugosllav. Të fundit që e ai e ka vrarë ka qenë Hadri.
Dekorimi
Më 2006, Presidenti i Kosovës, Dr. Ibrahim Rugova, e dekoroi Enver Hadrin me Urdhrin e Artë "Hero i Kosovës", "për kontributin e dhënë për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës".
Kodi i mallërave 6200
Kodi i mallërave 6200 është pjesa e numrave çelës nga 6201 të kodit të mallërave në Kosovë. Tabela e më poshtme është e shkallës së parë d.m.th çelsat më të gjatë se kater shifra nuk janë përfshirë.
Mandala Tayde
Filmografia
Meine verrückte türkische Hochzeit (2006) (TV) .... Aylin
"Das Traumhotel" .... Sowiemon (1 episode, 2005) A/R andata+ritorno (2004) .... Cameriera Bar Pinotxo
"Denninger - Der Mallorcakrimi" .... Teresa Chito (2003) "SOKO Leipzig" .... Carmen Rubio (2002) "Klinik unter Palmen" .... Schwester Desiree (3 episodes, 2002)
Santa Maradona (2001) .... Lucia
Dil Chahta Hai (2001) (as Manadala tayde) .... Deepa
Giorni dell'amore e dell'odio, I (2001)
Il terzo segreto di Fatima (2001) (TV) .... Suor Isabel
Tödliche Wildnis - Sie waren jung und mussten sterben (2000) (TV) .... Anna
Liebe pur (2000) (TV) .... Sezen Tashan
Amore a prima vista (1999) .... Roberta
"Tre stelle" (1999) TV mini-series .... Iris Cavalcanti
Il cuore e la spada (1998) (TV) .... Brangäne
"Deserto di fuoco" (1997) TV mini-series .... Amina
Fuochi d'artificio (1997) .... Demiu
"Il ritorno di Sandokan" - Rikthimi i Sandokanit (1996) TV mini-series .... Lady Dora Parker
Vrisi
Vris (greqisht: Βρύση/Vrísi) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi.
Gjeografia
Toponimet të fshatit Vris:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Demografia
Familjet në fshatin Vris:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Bellénjte (“ki fis isht i ardhur ka Grikohori i Gumenicës, i pari i kësaj kabileje që erdhi në Vris ka klënë Kaso Bellua. 6 breza rëpara”), Brajenjtë (fis vendas), Cimidhi (fis i ardhur nga Kuçi i Gumenicës), Harunatë (fis i ardhur nga Vrohonài, para 150 vjetëve), Lolovitë (fis i ardhur nga Lelova e Filipjadhës prej qindra vjetësh), Maçi.
Simplon
është një komunë në kantonin Valais të Zvicrës.
Kantoni La Ferté-sous-Jouarre
Kantoni La Ferté-sous-Jouarre (frëngjisht: Canton de la Ferté-sous-Jouarre) është një kanton në departamentin Seine-et-Marne, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është La Ferté-sous-Jouarre. Ka sipërfaqe 209.66km2 dhe popullsi 26872 banorë.
NBA sezoni 1990-91
ishte sezoni i organizuar nga National Basketball Association, sezoni filloi më  dhe mbaroi më. Liga përbëhej nga ekipe dhe secila duhej zhvilluar  ndeshje gjatë sezonit të rregullt. udhëheqësit e konferencave u kualifikuan për në Playoff të këtij sezoni.
Kantoni La Ferté-sous-Jouarre
Përbërja aktuale
Kantoni La Ferté-sous-Jouarre aktualisht përbëhet nga 19 komuna.
Kryengritjet e Stonewall-it
Trazirat e Stonewall-it (të njohura gjithashtu si kryengritja e Stonewall-it, rebelimi i Stonewall-it, ose thjesht Stonewall) ishin një seri protestash spontane nga anëtarët e komunitetit gay në përgjigje të një bastisjeje të policisë që filloi në orët e hershme të mëngjesit të 28 qershorit më 1969, në Stonewall Inn në lagjen Greenwich Village të Lower Manhattan në New York City. Mbrojtësit e Stonewall-it, anëtarët e komunitetit LGBT të zonës dhe njerëzit e rrugëve të lagjes u kundërpërgjigjën kur policia u bë e dhunshme. Trazirat konsiderohen gjerësisht si ngjarja e parë në luftën e shekullit të njëzetë për të drejtat LGBT në Shtetet e Bashkuara.
Një vit pas kryengritjes, për të shënuar përvjetorin më 28 qershor 1970, u zhvilluan marshimet e para të krenarisë së homoseksualëve në Çikago, Los Anxhelos, Nju Jork dhe San Francisko. Brenda pak vitesh, u themeluan organizata të ndryshme për të drejtat e homoseksualëve në të gjithë SHBA dhe më tej. Sot, paradat e krenarisë të LGBT mbahen çdo vit në qershor për nder të trazirave të Stonewall.
Monumenti Kombëtar i Stonewall-it u krijua në vend e ngjarjes në vitin 2016. Rreth 5 miliona pjesëmarrës përkujtuan 50 vjetorin e kryengritjes së Stonewall-it, dhe më 6 qershor 2019, Komisioneri i Policisë së qytetit të Nju Jorkut, James P. O'Neill kërkoi një falje formale për veprimet e policëve më 1969 në Stonewall.
Niketë Dardani
Niketë Dardani ishte muzikant i shquar, dijetar dhe pedagog ilir, ishte ndër të parët kompozitor i cili shkroi shumë vepra të ndryshme si ato laike dhe fetare. Niketë Dardani (340 - 414), njihet si autori i "Te Deum" hymnit bazë dhe simbol të krishtërimit, ky artist nga Dardania është një nga emrat e parë të historisë kulturore të krishtërimit dhe një nga themeluesit e kësaj kulture. Etnomuzikologu Ramadan Sokoli, në librin e tij argumenton kontributin e kesaj figure të shquar shqiptare të artit kishtar mesjetar. Niketë Dardani, i njohur ndryshe si Niketa i Ramesianës, lindur rreth vitit 340 në Ramesianë të Dardanisë.
Vështrim
Personalitet poliedrik, teolog, vjershëtor, muzikant, mik i afërt i Aurel Ambrozin, N. Dardani emërohet në moshën 26 vjeçare Ipeshkëv i Ramesianës(Bela Palanka ne Serbine e soteshme). Vepra e tij sipas Ilir Secit më e njohur është himni "Te Deum Laudamus", i përhapur në Europë më 525, dhe mbi të cilin kanë shkruar muzikë kompozitorë të tillë si G.B.Lulu, G.F.Haendel, J.S.Bach, W.A.Mozart, F.Schubert, G.Verdi, G.Mahler, etj. Koha që e ndan këtë artist nga pasuesit e tij është një hendek shekullor që thellohet në terrin e "Dark Age", ku nga trashgimia jonë humbën shumë vlera të ndërtuara në mijëvjeçarë.
Ka gjasa se është ky ipeshkev qi pagezoi fisin trakas të Besseve, paraardhës te shqiptarëve, simbas hulumtimit të filologut e dijetarit gjerman Gottfried Schramm, i cili në 1994 botoi një liber me këtë temë: "Pagëzimi i Besseve si zanafillë e krishtërimit ndër shqiptare".
Folklor Dramatik
Termi "Folklor Dramatik" përfshin shfaqjet argëtuese gjatë kuvendeve e festave popullore; si pjesët e vogla gazmore, monologët e dialogët, tregimet popullore të dramatizuara e të luajtura në skenë, disa lojëra, karnavalet e shfaqje të tjera popullore. Folklori dramatik filloi të mblidhej shumë vonë në Shqipëri krahasuar me pjesën tjetër të folklorit popullor. Para ‘90-s konsiderohej se përfaqësonte "mbeturina të spektaklit të lashtë, të lidhur me praktikat ritualistike" dhe se ishte zhdukur me zhvillimin e teatrit e të kinematografisë së realizmit socialist. Në fakt, mjaft krijime që përfshihen në këtë kategori folklori përdoren akoma me ëndje nga populli.
Isadora Duncan
Isadora Duncan ( California, 27 maj 1877 - 14 shtator 1927) ishte balerina dhe koreografia e njohur e fillim shekullit XX, gruaja që revolucionarizoi baletin modern, pas humbjes së dy fëmijëve të saj qëndroi në Sarandë për disa muaj. Aty u njoh me Shqipërinë dhe gjendjen e mjeruar të njerëzve, ku kërkoi të jepte ndihmën e saj. Isadora duartrokitet në mbarë Evropën, pasi u dëbua nga Shtetet e Bashkuara për simpatitë e saj pro-sovjetike.
Viacom
Viacom Inc. (Akronim i Video & Audio Communications Incorporated) (Tkurrje te NYSE: VIA) është një kompani mediash dhe posedon ndërmarrje të çdo lloji të mediave. Ajo është tani një prej mediakompanive më të mëdhaja në ShBA.
Isadora Duncan
Lidhja me Shqipërinë
Rastësia e solli Isadora Duncan të jetojë disa muaj në Shqipëri,  Saranda e sotme”, kështu shprehet në librin e tij "Santa Quaranta" autori Luan Rama,Paris, i cili studioi e mblodhi të dhëna mbi kohën kur Isadora qëndroi në Shqipëri. Në pranverën e vitit 1913, atëherë kur ajo përgatitej të interpretonte “Ifigjeninë” e Gluck-ut në teatrin e “Chatelait” në Paris, u godit nga një tragjedi akoma më e tmerrshme se ajo që do të interpretonte në skenën e atij teatri. Dy fëmijët e saj, viktimë e një aksidenti automobilistik, u mbytën në Senë. Jeta artistike u ndërpre menjëherë. I vëllai Raymond Duncan, (një intelektual dhe njohës i Epirit dhe Greqisë antike, por edhe i Shqipërisë), i cili jetonte në Korfuz bashkë me gruan e tij Penelopën, i kërkoi që ajo të shkonte me ta në brigjet e Korfuzit, në Santa Quaranta, për të lehtësuar dhimbjen e madhe të saj.
Viacom
Stacione televizioni dhe rrjete televizioni
MTV base TMF the music factory
Isadora Duncan
Letërkëmbimi
Në një letër dërguar nga Korfuzi një mikes së saj, Elena, Isadora shkruante: "Bashkë me vëllain tim Raymond, ne shkuam nëpër malet e Epirit, duke ecur 50 milje në ditë dhe duke fjetur në qiell të hapur, duke menduar e qarë për ata njerëz, në vend që të isha në një dhomë e të mendoja për ju. Ne vizituam qindra fshatra të djegur nga turqit; pamë ata njerëz të mjerë me shtëpitë dhe të korrat e shkatërruara. Nëse dikush nuk i ndihmon, ata do të vdesin nga skamja. Po përpiqem të ngremë disa streha për fëmijët. Ne do të kthehemi javës tjetër. Ah ata fëmijë, me ata sy aq të trishtë e të dëshpëruar dhe ato gra që s’kishin ç’t’u jepnin”. Më pas, një mikut të saj artist, Isadora i shkruante: “Vëllai im Raymond dhe Penelopa pa pasur asgjë me vete u nisën më këmbë për në Epir. Shkojnë drejt Janinës. ç’kurajo! Mendojnë të kthehen pas një jave dhe do të më tregojnë për gjendjen e saktë në të cilën ndodhen njerëzit dhe ai vend. Pastaj, përmes një thirrje, ne do të përpiqemi të mbledhim fonde në mënyrë që t’i ndihmojmë ata të mjerë. ç’mendon ti? Thuhet se janë një mijë familje që po vdesin urie. Dua të shkoj edhe unë që në një lloj mënyre t’i ndihmojmë ata fëmijë. Nëse Paris Singer mund të vijë, do të ishte më thjesht, por edhe vetëm do mund të bëja diçka. Këtu më thonë se janë peizazhe të njohura e të mrekullueshme. Do ëndërroja të ngrija atje një shkollë danci, një vend ku të mblidheshin artistët... Po pres kthimin e Raymond-it dhe do t’u shkruaj. Në vend që t’u shkruaj këto fjalë boshe me frëngjishten time të keqe, do të doja t’u dërgoja pamjen që kam përballë dritares, me hapësirën që hapet ballë detit. Përballë mund të shohësh deri tutje te malet, të cilët duken sikur përkunden në të kaltërtën midis tokës e qiellit, si në një imazh të “Tokës së Premtuar”. Ndonjëherë, duke admiruar këto imazhe, mendoj se ndoshta kam vdekur bashkë me fëmijët dhe se bashkë me ta kam hyrë në Parajsë. I ndiej shumë pranë meje. Dhe pastaj më kap dhimbja e tmerrshme fizike. Sytë e mi nuk do t’i shohin më ata. Duart e mia nuk do t’i prekin kurrë duart e tyre. Ende më shfaqen ato duart e tyre të dashura e të mjera që më përshëndesin nga makina që i mori me vete. E unë dua të klith nga dhimbja. Por në fakt është jeta vetë që vuan...", kështu ka shkruar Isadora Duncan gjatë kohës që qëndroi në Shqipëri.
Referime
www.bksh.al
Ried-Brig
është një komunë në kantonin Valais të Zvicrës.
Gjiza
Përgatitja
Lëngu i kulluar i djathit vlohet në një enë rreth 15 minuta dhe kullohet në mape 3 ose 4 orë, masa e fituar kriposet sipas dëshirës.
Kjo gjizë mund të përdoret menjëherë ose të qëndroj në frigorifer disa ditë.
Kaonia
Kaonia ( anglisht: Chaonia, greqisht : Χαονία ) ishte pjesa veri - lindore e Mbretërisë së Epirit në antikitet dhe territori i fisit epirot të Kaonëve të cilët ishin një nga 14 fiset e Epirit dhe bashkë me Thesprotët dhe Molosët ishin 3 fiset kryesore që drejtuan mbretërinë.
Gjeografia
Kaonia shtrihej në Veri nga malet e Llogarasë (Akrokeraunët) dhe rrjedhën e mesme të lumit Vjosë. Me një shtrirje përgjatë bregdetit Jonian territori i saj arrinte deri në Lumin Kalama në jug, prej nga ndahej nga krahina tjetër e Epirit, Thesprotia. Qytete kryesore të Kaonisë përmenden Antigonea, Butrinti, Finiqi, Onhezmi, Panormusi, Pasaroni, etj.
Në Kaoninë antike kryqëzoheshin një sërë rrugësh tokësore sipas Tabelës Peuntingeriane, e cila është kopje e një harte Romake rrugësh, ku një nga akset kryesore ishte ai: Apolonia - Aulonë - Orik - Himera - Portus Ponormus - Finiq - Butrint. Ndërsa një nga rrugët kryesore detare ishte ajo Dyrrah - Sazan - Butrint, e cila vazhdonte më tej drejt Korintit. Transporti detar favorizohej nga skelat e shumta përgjatë bregdetit Jonian si Himera, Ponormusi, Onhezmi, Butrinti etj.
Origjina e emrit
Rajoni u emërua ndoshta pas fisi i Epirit u vendosën atje Chaonier e cila lulëzoi në 6 dhe të pestë Shekullin e pes kishte. Sipas Virgil, Aeneid 3,335, zona u quajt por pas Chaon , vëlla i Helenus dhe kështu, bir i Priam. Si Helenus në Epir ishte bërë mbret, ai emëruar në nder të vëllait të tij një pjesë të vendit të tij Chaonia. Sot zonë është pjesë e Greqisë, një pjesë e Shqipërisë.
Literatur
Чамерия
Kosi
Kosi ështe një ndër nënproduktet më të përdorura të qumështit i cili përfitohet nga fermentimi i qumështit të valuar, akoma i ngrohtë, në të cilin është hedhur një sasi e vogël kosi të freskët e quajtur "farë kosi". Kosi ka mjaft veti ushqyese ndër të cilat baza kryesore përbëhet nga uji, yndyrna e kalcium. Është shumë i përdorur edhe në forma të tjera si p.sh.
Mund
është një komunë në kantonin Valais të Zvicrës.
Georg Renatus Solta
Georg Renatus Solta (18 April 1915, Vienna - 2 May 2005 ) ka qene gjuhëtar Austriak Indo-Europeanist, i specializuar në linguistikë ballkanike.
Jeta
Sipas vetë Soltas, mësuesi i tij hebre, Norbert Jokl, i cili u vra në qershor 1942, ishte shembulli  më i rëndësishëm i tij.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1999
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Çikago
Chicago (shqip Çikago) është qytet në shtetin Illinois të SHBA. Ai është qyteti i tretë më i populluar në Shtetet e Bashkuara. Me mbi 2,7 milionë banorë, është qyteti më i populluar në shtetin e Illinois dhe Midwest. Çikago është selia e qarkut Cook.
Topografia
Lartësia mesatare e tokës është 176 metra mbi nivelin e detit. Pika më e ulët është përgjatë bregut të liqenit 175m, ndërsa pika më e lartë, 224 m, ndodhet në zonën e komunitetit Hegewisch në anën më jugore të qytetit.
Klima
Qyteti shtrihet brenda zonës së lagësht kontinentale klimatike dhe ka katër stinë të dallueshme. Vera është e nxehtë dhe e lagësht, me një temperaturë mesatare ditore në korrik 29,3 °C. Në një verë normale, temperatura e kalon 32 °C për 21 ditë. Dimri është i ftohtë, me dëborë dhe erë, me disa ditëve me diell, dhe me një temperaturë mesatare në janar -4,7 °C. Temperaturat shpesh (43 ditë) qëndrojnë nën zero për një ditë të tërë. Pranvera dhe vjeshta janë stinë të buta me lagështi të ulët.
Sipas Shërbimit Kombëtar të Motit të SHBA-së, temperatura zyrtare më e lartë e Chicagos prej 42 °C është regjistruar më 1 qershor 1934 dhe 11 korrik 1936. Temperatura më e ulët prej -33 °C është regjistruar më 20 janar 1985. Valë ekstreme të ftohta në dimër dhe valë të nxehta në verë mund të zgjasin për disa ditë rresht.
Naters
është një komunë në kantonin Valais të Zvicrës.
Rilindja Kombëtare Shqiptare
parapamje|250px|Trojet Shqipetare. parapamje|250px|[[Vilajeti shqiptar|Vilajetet Shqiptare pas luftës Serbo-Osmane .]] Rilindja Kombëtare Shqiptare ishte rezultat i lëvizjes politiko-shoqërore dhe kulturore për çlirimin e Shqipërise nga pushtimet e huaja. Kjo lëvizje nisi nga mesi i shekullit XIX dhe përfundoi në vitin 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë. Rilindja Kombëtare ishte një levizje mbarëkombëtare shqiptare që synonte: çlirimin e vendit, bashkimin e trojeve shqiptare në një shtet të vetëm dhe zhvillimin ekonomik, shoqëror dhe kulturor të shtetit të ri shqiptar. Ajo drejtohej nga intelektualë atdhetarë, që vinin nga radhët e borgjezisë shqiptare, çifligarëve atdhetarë e përparimtarë, të klerikëve dhe përfaqësues të jetës qytetare e fshatare.
Rrethanat historike
Nga mesi i shekullit të XIX -Turqia ishte në ethet e "Çështjes Lindore", në kohën që Ballkanasit, duke përfshirë edhe shqiptarët, kërkonin të plotësonin ëndrën e tyre kombëtare. Për të mbrojtur dhe përkrahur interesat e tyre kombëtare, shqiptarët u mblodhën në Prizren, një qytet i Kosovës, në vitin 1878 dhe krijuan Lidhjen Shqiptare të Prizrenit. Lidhja kishte dy qëllime kryesore, atë politike dhe atë kulturore. Së pari, u përpoq të bashkonte të gjitha trojet shqiptare por pa sukses - atë kohe të ndara në katër vilajete: i Kosovës, i Shkodrës, iManastirit, i Janinës - në një shtet vetëqeverisës brenda sistemit të Perandorisë Osmane. Së dyti, mprehi një lëvizje për zhvillimin e gjuhës shqipe, letërsisë, arsimimit, dhe kulturës. Në vijë me programin e dytë, në vitin 1908 udhëheqësit shqiptarë u takuan në qytetin e Manastirit (tani Bitola, Maqedoni) dhe përshtatën një alfabet kombëtar. Ai bazohej më së shumti në shkrimin latin, ky zëvendësoi disa alfabete të tjera, duke përshirë alfabetin turk dhe grek, që ishin gjer në atë kohë në përdorim.
Lidhja Shqiptare, nën trysninë e fuqive evropiane, u shtyp nga osmanet në vitin 1881. Këtë e bëri Evropa për ta penguar krijimin e një shteti të ri të proveniencës myslimane në Evropë, me shumicë fetare myslië një simbol i zgjimit kombëtar të Shqipërisë, dhe idetë dhe qëllimet e saja ushqyen shtysën që kulminoi më vonë në pavarësinë kombëtare.
Kur Xhonturqit (Turqit e Rinj), që kishin marrë pushtetin në Stamboll në vitin 1908 shpërfillen zotimet e tyre të bëra shqiptarëve të bëjnë reforma demokratike dhe dhënies së vetëvendosjes (autonomisë), shqiptarët u hodhën në luftë të armatosur tre vjeçare (1910-1912), e cila në fund i detyroi osmanet t´u plotësonin kërkesat e tyre (edhe pse kerkesat ishin deformuar nga osmanet). Të alarmuar nga ardhmëria e autonomisë shqiptare, fqinjët ballkanas të Shqipërisë, që kishin bërë tashmë plane për copëtimin e vendit, i shpallën luftë Perandorise Osmane në tetor 1912, dhe ushtritë greke, serbe dhe malazeze përparuan në trevat shqiptare.
Për të shmangur asgjësimin e vendit, të dërguarit e kombit u takuan në një kongres në Vlorë. Ata udhëhiqeshin nga Ismail Qemali, një shqiptar që kishte pasur pozita të larta në qeverinë osmane. Më 28 nëntor 1912, kongresi nxori thirrjen, e cila shpalli pavarësinë e Shqipërisë.
Parapërgatitjet për reforma
Rilindja ishte një lëvizje e gjerë, që tërhoqi në jetën politike të gjitha forcat shoqërore të popullit shqiptar dhe që kishte rrënjë të thella historike. Ajo u zhvillua në një truall të përgatitur nga kryengritjet popullore, që nuk u ndërprenë gjatë katër shekujve të robërisë osmane dhe që drejtoheshin kundër kësaj robërie. Gjatë këtyre lëvizjeve ishte formuar te shqiptarët ndjenja e kombësisë, e identitetit dhe e individualitetit të tyre të veçantë përballë sundimtarëve të huaj. Por këto lëvizje, edhe pse kishin karakter çlirimtar, mbetën prej fillimit deri në fund lëvizje të veçuara e të palidhura ndërmjet tyre. Epoka e Rilindjes krijoi kushtet për bashkimin e tyre, për t’i kanalizuar ato në hullinë e lëvizjes kombëtare. Megjithatë, lëvizje organizativisht të veçuara e pa lidhje me njëra-tjetrën pati edhe gjatë Rilindjes. Ato dëshmonin se ndërgjegjja kombëtare nuk kishte arritur ende kudo pjekurinë në shkallën e duhur. Konsolidimi i ndërgjegjes kombëtare kaloi përmes një rruge të vështirë, duke kapërcyer prirjet e lokalizmit, të separatizmit patriarkal feudal, të trashëguara nga e kaluara. Të zhvilluara në rrethanat e reja, që u krijuan në shek. XIX, këto kryengritje të shtresave të ndryshme të popullsisë morën tipare të reja, filluan të karakterizohen nga ndjenja e bashkësisë së interesave të të gjithë shqiptarëve kundër sundimtarëve osmanë. Ato u shkrinë dora-dorës në lëvizjen e përgjithshme kombëtare dhe u bënë pjesë e saj.
Rilindja solli elemente të reja edhe në organizimin e drejtimin e lëvizjes çlirimtare shqiptare, duke e ngritur atë në një shkallë më të lartë. Nga kuvendet e besëlidhjet krahinore e ndërkrahinore, që drejtonin veprimet e përbashkëta luftarake në shkallë të gjerë, u kalua në formimin e organizatave udhëheqëse mbarëshqiptare, që drejtonin lëvizjen në shkallë kombëtare, siç qenë Lidhja Shqiptare e Prizrenit (1878-1881) e Lidhja Shqiptare e Pejës (1899-1900) gjatë shek. XIX, si dhe komitetet kombëtare në fazën e fundit të Rilindjes. Themelimi i organizatave të tilla udhëheqëse diktohej si nga shtrirja
e njëkohshme e lëvizjes në mbarë trevat shqiptare, ashtu edhe nga karakteri i përgjithshëm kombëtar i objektivave të saj gjatë Rilindjes.
Problemet ekonomiko-politike
Në zbehsistemit të rëndë shtypës ekonomik e politik osman dhe në radhë të parë kundër taksave e detyrimeve të tjera, kundër diskriminimit në lëmin politik, të arsimit e të kulturës, kishte karakter shoqëror e antifeudal. Kjo e përforcoi edhe më shumë kontradiktën kombëtare dhe i dha përmasa të gjera bazës sociale të lëvizjes rilindëse.
Programi politik i rilindjes
Ideologjia e Rilindjes iu konkretizua në programin e saj politik e kombëtar, i cili u përpunua gradualisht, duke filluar nga vitet 30-40 të shek. XIX dhe u pasurua gjatë zhvillimit të mëtejshëm të lëvizjes kombëtare. Thelbin e tij, si të çdo lëvizjeje tjetër nacionale, e përbënte formimi i shtetit kombëtar shqiptar.
Përpjekjet e para (pas atyre të periudhës së Skënderbeut, në shek. XV) për shkëputjen e Shqipërisë nga sundimi osman dhe për formimin e një shteti shqiptar u bënë në vigjilje të epokës së Rilindjes, në fundin e shek. XVIII dhe në fillimin e shek. XIX, kur u formuan dy pashallëqet shqiptare, ai i Shkodrës në veri (1771-1831) dhe i Ali pashë Tepelenës në jug (1787-1822), edhe pse keto dy pashallaqe me perpara shihnin interesin personal sesa at kombetar madje nuk kishin qellime kombetare fare. Megjithatë, këto dy pashallëqe, për një varg arsyesh të brendshme e të jashtme, nuk arritën të bashkoheshin (siç bënë Principata e Moldavisë dhe ajo e Vllahisë më 1859-1861) dhe të themelohej kështu, më herët se në vendet e tjera të Ballkanit, një shtet autonom shqiptar. Shqiptarët i shfaqën përsëri prirjet e tyre për t’u shkëputur nga Stambolli dhe, kur krerët e Jugut formuan, më 1828, Lidhjen Shqiptare, deklaruan se do të luftonin kundër Greqisë vetëm po të rrezikohej Shqipëria dhe jo Turqia. Kështu ata nxorën pothuajse krejtësisht Shqipërinë e Jugut nga kontrolli i Portës së Lartë. Ata kërkuan të vendosnin në vilajetin e Janinës një administratë të tillë civile, e cila t’u njihte të drejta të barabarta gjithë banorëve të këtij vilajeti, shqiptarëve e grekëve, myslimanëve e të krishterëve. Bashkëkohësit shihnin në këto qëndrime të krerëve shqiptarë të Jugut prirjet nacionaliste, madje edhe synimin e tyre për pavarësi dhe për t’u shkëputur nga Perandoria Osmane, gjë që mund të arrihej nëse do të ishte vendosur një lidhje e ngushtë ndërmjet tyre dhe Pashallëkut të Shkodrës, i cili shtrihej në atë kohë pothuajse në gjithë Shqipërinë e Veriut. Për shkak të pavendosmërisë së vetë krerëve feudalë shqiptarë, që i trembeshin shkëputjes nga Perandoria Osmane, ky bashkim nuk u arrit dhe Shqipëria humbi atëherë mundësinë për të hedhur poshtë robërinë osmane.
Programi kombëtar i Rilindjes Shqiptare nuk lindi menjëherë në formën e tij të plotë. Fillimet e tij u hodhën nga mendimtarët e shquar shqiptarë, intelektualët rilindës në vitet 30-40 të shek. XIX. Ata përpunuan dora-dorës idetë për të drejtat e parapamje|375px|Godina e Lidhjes së Prizrenit kombit shqiptar, i plotësuan me ato iluministe për shkollën e gjuhën shqipe dhe në përgjithësi për kulturën kombëtare, si edhe me kërkesat për zhvillimin ekonomik të Shqipërisë. Edhe lëvizjet e para të viteve 30-40 të atij shekulli, që u shtrinë pothuajse në të gjitha trevat shqiptare, si dhe idetë e tyre për një administrim të veçantë për tokat shqiptare, për drejtimin e tyre nga vetë shqiptarët, madje, siç u kërkua gjatë kryengritjes së viteve 1843-1844, për një organizim të tillë të Shqipërisë si ai i shteteve fqinje, kishin karakter çlirimtar, shënuan një hap përpara drejt programit autonomist. Me rritjen e lëvizjes kombëtare në vitet 70 të shek. XIX dhe veçanërisht në periudhën e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit (1878-1881), u përpunua në mënyrë të plotë programi kombëtar i Rilindjes Shqiptare për sigurimin e autonomisë territoriale-administrative dhe të pavarësisë së vendit nga sundimi i Perandorisë Osmane, i cili u pasurua e u zhvillua më tej në fundin e shek. XIX dhe në fillimin e shek. XX nga organizatat e tjera politike mbarëshqiptare. Në këtë program, ideologët rilindës, në përputhje me kohën e me rrethanat, përcaktuan rrugët nëpërmjet të cilave populli shqiptar, ashtu si fqinjët e tij ballkanas, do të arrinte të formonte shtetin e vet kombëtar e të bashkuar. Organizimin e shtetit shqiptar rilindësit e mendonin në të dyja format, të autonomisë dhe të pavarësisë. Autonomia dhe pavarësia janë konceptuar gjithmonë si dy etapa të zgjidhjes së çështjes shqiptare, të lidhura ngushtë me njëra-tjetrën. Por për një varg arsyesh, që kishin të bënin më shumë me rrethanat e jashtme ndërkombëtare, por edhe me raportin e forcave shoqërore e politike brenda vendit, platforma e autonomisë territoriale-administrative të Shqipërisë mbizotëroi gjatë gjithë Rilindjes, deri në nëntorin e vitit 1912.
Ndryshimet gjatë rilindjes
Rilindja Shqiptare përbën një lëvizje të gjithanshme kombëtare, me një përmbajtje të re ideologjike, politike, kulturore, ekonomiko-shoqërore dhe organizative. Ajo synonte të zgjidhte detyrat që i takonin revolucionit kombëtar, të çlironte vendin nga sundimtarët e huaj osmanë, të bashkonte trojet shqiptare në një shtet të vetëm e të pavarur, t’u hapte rrugën zhvillimit e përparimit ekonomiko-shoqëror, politik e kulturor të Shqipërisë.
Rilindja ishte e lidhur me një shkallë më të lartë të zhvillimit të kombit shqiptar, me konsolidimin e tij, që çoi në lindjen e një lëvizjeje të re nga përmbajtja dhe objek Këto zhvillime, që ndodhën gjatë Rilindjes, sollën forcimin e ndërgjegjes kombëtare te shqiptarët, që u shpreh me vetëdijen e tyre të përbashkët për përkatësinë në të njëjtën etni, në të njëjtin komb, komb që jetonte në një territor të përbashkët, që kishte prejardhje, gjuhë, zakone, formim shpirtëror, kulturë e histori të njëjtë dhe që dallohej nga të tjerët. Këto elemente kishin fituar qëndrueshmëri si rrjedhim i qëndresës shekullore të popullit shqiptar për t’i mbrojtur nga pushtuesit e huaj e sidomos nga ata osmanë; ato u ruajtën e u trashëguan nga shqiptarët edhe në epokën e Rilindjes.
Gjatë Rilindjes lindi dhe u zhvillua ideologjia e re kombëtare, e cila, duke u ngritur mbi ndarjet krahinore e fetare, shprehte aspiratat jo më të krahinave të veçanta, por të të gjithë Shqipërisë dhe të të gjithë shqiptarëve. Thelbin e saj e përbënte lufta kundër shtypjes kombëtare, jo vetëm me mjete materiale, të armatosura, por në radhë të parë me ato intelektuale, me idetë që argumentonin të drejtën e natyrshme njerëzore të popullit shqiptar për të qenë i lirë e i pavarur kombëtarisht. Ashtu si te popujt e tjerë, kjo do të arrihej vetëm me formimin e një shteti kombëtar e të veçantë shqiptar. Këto ide, të përhapura gjerësisht në rrethet e kulturuara brenda e jashtë vendit nëpërmjet librave e shtypit, u futën dora-dorës edhe në mendjet e njerëzve të thjeshtë, ndihmuan në formimin e popullit shqiptar të ndërgjegjes së përbashkët kombëtare, e cila mishëronte vullnetin e gjithë kombit.
Roli në shpalljen e pavarsisë
Shteti autonom shqiptar, nën sovranitetin e Perandorisë Osmane, vlerësohej nga mendimtarët rilindës si një organizim i përkohshëm e kalimtar, për të shkuar, në kushte më të favorshme ndërkombëtare drejt një shteti plotësisht të pavarur. Autonomia territoriale-administrative krijonte mundësitë që të ngriheshin institucionet juridike-politike dhe strukturat ekonomiko-shoqërore, që do të shërbenin si mbështetje për rendin shtetëror të pavarur, i cili do të vendosej sapo të krijoheshin kushtet e përshtatshme. Kjo ishte rruga që kishin ndjekur drejt pavarësisë edhe disa shtete të tjera ballkanike; ishte e natyrshme që shqiptarët të merrnin parasysh edhe përvojën e tyre.
Por në rastin e shqiptarëve kërkesa e autonomisë u kushtëzua, në një shkallë të konsiderueshme, nga një varg arsyesh të karakterit ndërkombëtar. Rilindësit mendonin se autonomia territoriale-administrative e Shqipërisë, nën sovranitetin e sulltanit, do të ishte një zgjidhje më e pranueshme për Portën e Lartë, sesa ajo e pavarësisë dhe e shkëputjes së plotë të Shqipërisë nga Perandoria Osmane. Ata e shikonin autonominë si një masë që mund të pajtohej edhe me politikën e status quo-së së Perandorisë Osmane, të ndjekur nga Fuqitë e Mëdha. Një administrim autonom i Shqipërisë do t’u priste rrugën lakmive pushtuese të shteteve të reja ballkanike, të shfaqura qysh në vitet 40 të shek. XIX. Duke siguruar njohjen zyrtare nga Porta e Lartë dhe nga Fuqitë e Mëdha të të drejtave të shqiptarëve mbi trojet e tyre dhe të përkatësisë së tyre etnike shqiptare, autonomia territoriale-administrative e Shqipërisë nën sovranitetin e Perandorisë Osmane do të shmangte, sa të ishte e mundur më shumë, rrezikun e copëtimit dhe të aneksimit nga shtetet fqinje. Organizimi i Shqipërisë si një njësi e veçantë shtetërore autonome, qoftë edhe brenda Perandorisë Osmane, do të mënjanonte gjithashtu rrezikun e identifikimit të saj me këtë Perandori, kur kjo të shthurej dhe zotërimet e saj të ndaheshin ndërmjet shteteve ballkanike.parapamje|left|476x476px| Qeveria e pare Shqipetare pas [[Pavarësia shqiptare dhe diplomacia e fuqive të mëdha : (1912-1914)|Shpalljes se Pavarsise Shqipetar ne Ballkon.Ismail Qemali duke folur para Popullit te Vlores.]]Rilindja, edhe pse ishte në thelb një lëvizje ideore, karakterizohej gjithashtu nga veprime të armatosura të shtresave më të gjera të popullsisë kundër sundimtarëve osmanë. Rilindësit më të përparuar e vlerësuan lëvizjen e armatosur si një mjet të domosdoshëm për të siguruar të drejtat kombëtare dhe për çlirimin e vendit. Këto lëvizje të armatosura, që ndoqën njëra-tjetrën, gjatë shek. XIX dhe fillimit të shek. XX, nisën me kryengritjet kundër reformave të Tanzimatit në vitet 30-40 e vazhduan deri te kryengritjet e mëdha të viteve 1910-1912, që çuan në Shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Ndryshimet shoqërore
Rilindja Kombëtare ishte një lëvizje e re, e cila shënoi një etapë më të lartë, në krahasim me lëvizjet e mëparshme çlirimtare, edhe nga përbërja e forcave shoqërore që e udhëhoqën atë. Në periudhën e feudalizmit në krye të lëvizjeve çlirimtare qëndronin krerë feudalë ose fshatarë. Meqenëse atëherë vendi ishte i ndarë në njësi politiko-administrative të veçanta, pa lidhje me njëra-tjetrën dhe ku krerët hynin shpeshherë në konflikt me njëri-tjetrin, lëvizjet kundër zgjedhës së huaj bëheshin, si rregull, në emër të një njësie politiko-administrative të veçantë dhe synonin çlirimin e kësaj njësie e jo të të gjitha trojeve shqiptare. Edhe kërkesat e tyre ekonomike e politike ishin të kufizuara dhe me karakter lokal.
Ndryshe ndodhi në epokën e Rilindjes, kur lëvizja çlirimtare i kapërceu caqet lokale e krahinore, krijoi të gjitha kushtet e domosdoshme për bashkimin e forcave më të ndryshme shoqërore të kombit shqiptar rreth një programi dhe një qëllimi të vetëm.
Zhvillimi i ekonomisë së re të tregut solli ndryshime në strukturën shoqërore të vendit. U formua borgjezia kombëtare si një forcë e re shoqërore, e cila, në kushtet e një zhvillimi të dobët të kapitalizmit dhe të ruajtjes së mbeturinave të feudalizmit, ishte e lidhur edhe me pronën mbi tokën. Ajo përfaqësohej kryesisht nga tregtarët, zejtarët e pasur dhe pronarët e manifakturave, të punishteve e të fabrikave të para. Si një forcë që ishte e interesuar si për formimin e një shteti të bashkuar shqiptar, ashtu edhe për krijimin e kushteve parapamje|373x373px|[[Isa Boletini, luftetar i periudhes se Rilindjes.]] për sigurimin e personit e të pronës dhe për zhvillimin e ekonomisë së tregut në përgjithësi, borgjezia, në radhë të parë intelektualët e dalë nga radhët e saj, luajtën një rol të rëndësishëm si në përpunimin e programit të lëvizjes kombëtare, ashtu edhe në drejtimin e saj.