cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kliton Nesturi
Jeta
Kliton Nesturi lindi në Tiranë, më 13 tetor 1971. Studimet e larta i kreu në Universitetin e Tiranës, në Fakultetin Histori-Filologji, dega gjuhë-letërsi. Prej më se njëzet e pesë vjetësh është pjesë e jetës letrare dhe e shtypit shqiptar.
Kartepe
parapamje|300px|Kartepe Kartepe është një qytezë dhe qark i Provincës Koxhaeli, Turqi. Ndodhet në lindje të Gjirit të Koxhaelit. Thuajse është bashkuar me İzmitin, qendra e provincës dhe përfshihet në Koxhaelin e Madh. Malet Kartepe janë në jug dhe liqeni i Sapanxhës është në lindje të Kartepes.
Qendra e Studimeve Albanologjike
thumb|240px|Logoja e Qendrës së Studimeve Albanologjike Qendra e Studimeve Albanologjike është instituti kryesor i albanologjisë në Shqipëri. Qendra filloi si pjesë e rindërtimit dhe modernizmit të sistemit akademikë dhe universitar të Shqipërisë. Vendimi u morr nga Qeveria e Shqipërisë në gusht 2017. Ajo rrjedh nga bashkimi me katër institucionet ekzistuese: Instituti i Arkeologjisë, Instituti i Gjuhësisë dhe Letërsisë, Instituti i Historisë dhe Instituti i Antropologjisë Kulturore dhe Studimeve të Artit, me dy njësi kërkimore: Studimet e Artit dhe Enciklopedia Shqiptare që i përkisnin Akademisë së Shkencave të Shqipërisë. Është një nga institutet kryesore të albanologjisë në përgjithësi. Ajo gjithashtu ofron kurse master dhe PhD dhe studime në të gjitha fushat që mbulon instituti.
Kartepe
Historia
Kartepe, e njohur atëherë si Köseköy, u themelua në vitet 1600. Pas marrëveshjes së shkëmbimit të popullsisë midis Greqisë dhe Turqisë, turqit nga Greqia u vendosën në Köseköy në vitet 1920. Më vonë njerëz nga bregu i Detit të Zi u vendosën gjithashtu rreth Köseköy. Duke qenë pjesë e zonës industriale, popullsia u rrit dhe në vitin 1970 u shpall seli e vendbanimit. Në vitin 2008 ajo u bashkua me qytetet e afërta, u riemërua si Kartepe dhe u bë qendër e qarkut të Provincës Koxhaeli. Komuna e Kartepes është tani një komunë e brendshme e Koxhaelit të Madh.
Qendra e Studimeve Albanologjike
Instituti i Arkeologjisë
Kërkimet shkencore në Shqipëri nisin më vonë për shkak të vonesës në krijimin e shtetit të pavarur shqiptar që u realizua një shekull më parë (1912). Edhe pas krijimit të shtetit shqiptar u desh kohë që të formoheshin disiplinat shkencore të fushave shoqërore e natyrore të cilat fillojnë veprimtarinë kryesisht pas Luftës së Dytë Botërore. Instituti i parë i kësaj natyre ishte Muzeu Arkeologjik-Etnografik themeluar në Tiranë më 1949. Grupi i arkeologëve në vitet më pas do të shtrinte veprimtarinë gjurmuese e kërkimore arkeologjike në gjithë Shqipërinë, duke kaluar gradualisht në forma organizimi më të mëdha siç ishte Sektori i Arkeologjisë në Institutin e Historisë (1964), Qendra e Kërkimeve arkeologjike (1976) e Akademisë së Shkencave e cila u shndërrua në Institutin e Arkeologjisë (1991) dhe nga viti 2008 Instituti i Arkeologjisë bëhet pjesë e Qendrës së Studimeve Albanologjike.
Bannoncourt
Bannoncourt është një komunë në Francë. Bannoncourt bën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 174 banorë dhe sipërfaqe 8.72 km².
Qendra e Studimeve Albanologjike
Instituti i Antropologjisë Kulturore
Instituti i Antropologjisë Kulturore dhe Studimit të Artit (IAKSA) është një nga institutet kërkimore, pjesë përbërëse e Akademisë së Studimeve Albanologjike në Shqipëri. IAKSA-ja përbëhet nga: Departamenti i Etnologjisë, Departamenti i Folklorit dhe Departamenti i Artit. Zanafilla e IAKSA-së, është në vitin 1947, kohë kur themelohet Sektori i Etnografisë. Themelimi i këtij sektori u realizua në kuadër të Institutit të Shkencave. Bashkimi në mes studimeve folklorike dhe atyre etnografike ndodhi në vitin 1979, kohë kur u krijua Instituti i Kulturës Popullore, pjesë e Akademisë së Shkencave të Shqipërisë. Vetë Instituti i Folklorit u krijua në vitin 1960. Ndërsa Departamenti i Studimit të Arteve, e ka zanafillën në vitin 1994 si pjesë e Akademisë së Shkencave. Departamenti i Arteve u bë pjesë e Institutit të IAKSA-së në vitin 2007, kohë kur ndodhi dhe shndërrimi i emërtimit nga Instituti i Kulturës Popullore në Institutin e Antropologjisë Kulturore dhe Studimit të Artit.
Kliton Nesturi
Jeta
Prozator, poet, publicist dhe dramaturg, Kliton Nesturi është një ndër autorët me individualitet të spikatur. Krijimtaria e tij shquhet për larmi temash dhe zhanresh, në të cilat lexuesi ndesh fatin e mjaft personazheve, që në jo pak herë është edhe fati i tij.
Qendra e Studimeve Albanologjike
Instituti i Antropologjisë Kulturore
Instituti i Antropologjisë Kulturore, si institucion i kërkimit shkencor dhe arsimit të lartë  në Shqipëri ka dy shtylla kryesore.
1. Aktiviteti primar i IAKSA-së është kërkimi shkencor në lëmin e etnologjisë, folklorit dhe artit.
2. Mësimdhënie në nivelin master dhe doktoraturë në fushat përkatëse.
IAKSA-së boton çdo vit në dy numra revistat shkencore “Kultura Popullore”, “Studime për artin” si dhe përmbledhësin “Ҫështje të folklorit shqiptar”.
Instituti i Historisë
Instituti i Historisë u themelua në vitin 1972 (1940) dhe ka si objekt studimin e historisë së popullit shqiptar brenda dhe jashtë shtetit shqiptar nga lashtësia deri në ditët e sotme. Pas Luftës së Dytë Botërore, Instituti i Studimeve Shqiptare u themelua më 1946.
Qëllimi i tij është përgatitja dhe botimi i monografive, artikujve, përmbledhjeve dokumentare, si dhe organizimi e pjesëmarrja në veprimtari shkencore si: simpoziume, tryeza të rrumbullakëta, workshope, konferenca që hedhin dritë mbi historinë e zhvillimeve ekonomike-shoqërore, kulturore, politike, diplomatike të Shqipërisë në shkallë ballkanike, evropiane dhe më gjerë.
Instituti Gjuhësi dhe Letërsi
Fillimet e institutit lidhen me Institutin e Studimeve Shqiptare themeluar më 8 prill 1940. Pas Çlirimit, më 1946 u themelua Instituti i Kërkimeve Shkencore, i cili më 1948 u quajt Instituti i Shkencave. Me krijimin e Akademisë së Shkencave më 1972, sektorët gjuhësorë e letrarë formuan Institutin e Gjuhësisë e të Letërsisë. Në 1 mars 2008, me reformimin e Akademisë së Shkencave, IGJL bashkë me institutet e tjera albanologjike, formuan Qendrën e Studimeve Albanologjike, sot Akademia e Studimeve Albanologjike.
Objekti kryesor i punës kërkimore-shkencore të Institutit të Gjuhësisë dhe të Letërsisë është gjuha shqipe dhe letërsi.
Në fushën e gjuhësisë Instituti i Gjuhësisë dhe i Letërsisë ka si detyrë themelore studimin e shqipes e të dialekteve të saj në gjendjen e sotme dhe në zhvillimin e tyre historik, hartimin e gramatikave shkencore dhe të fjalorëve shpjegues e terminologjikë, trajtimin e çështjeve të shqipes standarde, të normës gjuhësore e të kulturës së gjuhës.
Në fushën e studimeve letrare detyrë e tij themelore janë studimet për zhvillimin historik të letërsisë shqipe, për jetën dhe veprën e përfaqësuesve të saj më të shquar, hartimi i veprave përgjithësuese historiko-letrare si dhe botimi kritik shkencor i klasikëve të traditës letrare.
Branislav Sinadinovski
Prof. Dr. Branko Sinadinovski është autor i më shumë se 40 librave. Sinadinovski, është Akademik Profesor doktor i historisë shkrimtar, diplomat,  nga Maqedonia e Veriut. Mbështetes për krijimin e një Bashkësie Fetare të Shqiptarëve Ortodoksë në Maqedoni.Është anëtar i Akademisë së Shkencave dhe Arteve Shqiptaro-Amerikane në New York,Tiranë ,Prishtinë dhe Shkup.
Citat
"...djalë i Jakim Sinadinovskit, i cili gjat kohës së LNÇ-së ka qenë i rreshtuar për krah radhëve partizane në Shqipëri, me emrin Gjergj Pranga...."
“Unë nuk do të ndalem në misionin tim kombëtar. Ky është një mision që kërkon sakrificë, përkushtim dhe rrezik. Unë kam qenë i vetëdijshëm për këto pasoja, por nuk ndalemi në qëllimin tonë. Bashkësia fetare e shqiptarëve ortodoks në Maqedoni është një realitet dhe shprehje e lirisë fetare dhe kombëtare. Është e drejtë hyjnore që nuk duhet ti pengojë askujt, por ja që jetojmë në një ambient të tillë të ndotur me elemente raciste dhe gjenocidale. Apeloj për përkrahje nga diaspora dhe ky apel është që të ngrisim Kishën ortodokse shqiptare në Shkup, sepse kjo do të jetë një simbol i rëndësishëm historik kombëtar”,
Jeta
Akademiku Sinadinovski është rrahur me  5 mars 2018  para banesës së tij në lagjen Aerodrom të Shkupit.
Karriera politike
Pas shpërbërjes së Jugosllavisë Titiste ai u kthye në Maqedoni, duke kërkuar funksion më të lartë nga LSDM-ja. Me pas, shkoi në VMRO DPMNE, ku u emërua si ministër pa portofol për punë të jashtme. Pas 2-3 vitesh braktisi edhe atë parti, duke u prezantuar si themelues i VMRO-së,
Karriera akademike
Botime e libra
• "Jaser Arafat"
• “Josif Bagerin”
• “Shqiptarët ortodoks në republikën e Maqedonisë”
• “Skënderbeu” etj.
Lidhje te jashtme
http://tesheshi.com/perfaqesuesi-ortodokseve-shqiptare-ne-maqedoni-skenar-per-eleminimin-tim-fizik/
Video
https://www.dailymotion.com/video/x3jns6l
Shih edhe
Branko Manojli https://vimeo.com/150935129
Nynorsk
Në bashkësitë lokale, një e katërta e bashkive norvegjeze kanë deklaruar Nynorsk si formën e tyre zyrtare të gjuhës, dhe këto komuna përbëjnë rreth 12% të popullsisë norvegjeze. Nga komunat e mbetura, gjysma janë neutrale dhe gjysma kanë miratuar Bokmål si formën e tyre zyrtare të gjuhës. Katër nga nëntëmbëdhjetë qarqet e Norvegjisë, Rogaland, Hordaland, Sogn og Fjordane dhe Møre og Romsdal, kanë Nynorsk si formën e tyre zyrtare të gjuhës. Këto katër së bashku përbëjnë rajonin e Norvegjisë Perëndimore.
Rusenica
Rusenica është vendbanim i rrëqebullit ballkanik (Lynx lynx balcanicus), i cili është lloj i rrallë dhe i rrezikuar. Gjendet në brendi të Parkut Kombëtar “Sharri”, në Komunën e Suharekës, dhe është Rezervat i Mbrojtur i Natyrës me sipërfaqe të mbrojtur 300 ha. Rezervati është shpallë në vitin 1955, me qëllim të mbrojtjes së vendbanimit të rrëqebullit. Rusenica karakterizohet me shkëmbinjtë gëlqerore dhe dy bashkësi pyjore: pyjet e ahut dhe bredhit (Abieti-Fagetum) dhe pyjet e ulëta të mëllezës dhe frashrit të zi (Orno-Ostryio carpinetum). Ky lokacion është i rëndësishëm edhe nga aspekti floristik, ku nga llojet e tjera bimore duhet veçuar praninë e llojeve endemike: burnumullera (Burnmullera dieckii), panja e maleve (Acer heldreichii), etj.
Mont-Saint-Remy
Mont-Saint-Remy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Mont-Saint-Remy ka një popullsi prej 53 banorë dhe sipërfaqe 7.55 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Savër
është një fshat në Bashkinë Lushnjë në rrethin e Lushnjes të Shqipërisë. Njihet edhe për betejën e Savrës.Në kohën e komunizmit ka shërbyer si qendër internimi.
1956 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1956 në Republikën e Shqipërisë.
Vdekje
Big Show 1800-1956
Të dënuarit në Australi
thumb|240px|Të dënuarit në [[Hollanda e Re|Hollandën e Re nga Juan Ravenet]] Midis 1788 dhe 1868, rreth 162,000 të dënuar u transportuan nga Britania dhe Irlanda në koloni të ndryshme penale në Australi.
Qeveria britanike filloi transportimin e të dënuarve jashtë shtetit në kolonitë amerikane në fillim të shekullit të 17-të. Kur transportimi i të dënuarve përfundoi me fillimin e revolucionit amerikan, ishte e nevojshme një vend alternative për të lehtësuar mbipopullimin e mëtejshëm të burgjeve dhe hulks britanikë. Më parë në vitin 1770, Xhejms Kuk shënoi dhe kërkoi posedimin e bregdetit lindor të Australisë për Britaninë. Duke kërkuar të paracaktojë perandorinë koloniale franceze nga zgjerimi në rajon, Britania zgjodhi Australinë si vendin e një kolonie penale, dhe në vitin 1787, Flota e Parë e njëmbëdhjetë anijeve të dënuara vendosi lundrimin për në Gjirin Botany, duke arritur më 20 janar 1788 për të gjetur Sydney, Uellsi i Ri Jugor, vendbanimi i parë evropiane në kontinent. Kolonitë e tjera penale u krijuan më vonë në Tokën e Van Diemenit (Tasmania) më 1803 dhe Queensland më 1824, ndërsa Australia Perëndimore, e themeluar në vitin 1829 si një koloni e lirë, mori të dënuarit nga viti 1850. Australia Jugore dhe Viktoria, e themeluar në vitin 1836 dhe 1850 respektivisht, mbetën koloni të lira. Transporti penal në Australi arriti kulmin në vitet 1830 dhe ra në mënyrë të konsiderueshme dekadën vijuese ndërsa protestat kundër sistemit të të dënuarve u intensifikuan në të gjithë kolonitë. Në vitin 1868, gati dy dekada pasi transporti në kolonitë lindore kishte pushuar, anija e fundit e të dënuarve mbërriti në Australinë Perëndimore.
Shumica e të dënuarve janë transportuar për krime të vogla. Krime më të rënda, si përdhunimi dhe vrasja, u bënë vepra të transportueshme në vitet 1830, por meqenëse ato gjithashtu dënoheshin me vdekje, relativisht pak të dënuar u transportuan për krime të tilla. Përafërsisht 1 në 7 të dënuar ishin gra, ndërsa të burgosurit politikë, një tjetër grup i pakicave, përbëjnë shumë prej të dënuarve më të njohur. Pasi u emancipuan, shumica e ish të dënuarve qëndruan në Australi dhe u bashkuan me kolonët e lirë, me disa që u ngritën në pozicione të spikatura në shoqërinë australiane. Sidoqoftë, bindja mbart një stigmë sociale, dhe për disa australianë të mëvonshëm, origjina e të dënuarit të vendit nxiti një ndjenjë turpi dhe ngërçi kulturor. Qëndrimet u bënë më pranuese në shekullin e 20-të dhe tani konsiderohet nga shumë australianë si shkak për kremtimin që të kenë një të dënuar në prejardhjen e dikujt. Rreth 20% e australianëve modernë, përveç 2 milion britanikëve, vijnë nga të dënuarit e transportuar. Epoka e të dënuarit ka frymëzuar romane, filma dhe vepra të tjera kulturore të famshme, dhe shkalla në të cilën ka formuar karakterin kombëtar të Australisë është studiuar nga shumë shkrimtarë dhe historianë.
Simge Sağın
parapamje|Simge Simge Sağın (lindur më 8 gusht 1981) është një këngëtare, kompozitore dhe kompozitore turke. Që nga fillimi i vitit 2010, ajo filloi të bënte këngë pop turke, dhe me publikimin e solos së saj "Miş Miş" në vitin 2015 ajo u bë një nga artistët e njohur në Turqi.
Lindur në Şişli, Stamboll, Simge vendosi të ndiqte një karrierë në muzikë dhe me mbështetjen e babait të saj U regjistrua në Universitetin Teknik të Stambollit Konservatori Shtetëror i Muzikës dhe mori arsimim në muzikë. Pas diplomimit, ajo punoi si vokaliste mbështetëse për shumë këngëtare të pop-it para se të lëshonte EP-në e saj të parë Yeni Çıktı (2011) me ndihmën e Erdem Kınay. Debutimi i saj nuk e fitoi atë suksesin që kishte dashur, dhe përparimi kryesor i saj erdhi katër vjet më vonë me beqaren "Miş Miş", e cila u bë një hit numër një në Türkçe Top 20 për katër javë. Pas publikimit të "Yankı" dhe "Ben Bazen", emri i saj vazhdoi të shfaqej në mesin e tre më të mirëve në tabelat e muzikës, dhe kënga e saj "üpücem" u bë një hit numër një në Turqi. Albumi i saj i parë në studio, Ben Bazen, u publikua në vitin 2018, dhe ajo mori vlerësime nga kritikët e muzikës për larminë e saj muzikore.
Simge, qe është ndikuar nga Sezen Aksu, ka lëshuar në përgjithësi këngë të vallëzimit-pop. Që nga viti 2015 këngët e saj kanë qenë ndër veprat më të transmetuara në programet radiotelevizive në Turqi, dhe në vitin 2018 ajo u bë artistja e dytë femër me numrin më të madh të prurjeve në vend. Ajo ka fituar tre çmime të fluturave të arta dhe dy çmime muzikore Radio Boğaziçi dhe ka marrë nominime të ndryshme.
1981–2010: Fillimet e hershme të jetës dhe karrierës
Simge Sağın lindi në 8 gusht 1981 në Şişli, Stamboll, si fëmija i dytë i prindërve të saj. Nëna e saj është me origjinë shqiptare. Babai i saj është gjithashtu një muzikant nga Amasya. Ajo gjithashtu ka një motër më të vogël. Në moshën 12 vjeç ajo filloi të luante kitarë dhe të kompozonte. Simge nuk ishte e suksesshme akademike në shkollë të mesme dhe, me fjalët e saj, ajo "ishte e neveritshme, e keqe dhe një kopjatë. Kam bërë kopje në këmbën time dhe lapsa [për mashtrim]. Unë isha i tmerrshëm në matematikë, fizikë dhe kimi. Literatura ime ishte mirë mendoja.” Ajo vazhdoi studimet e saj në muzikë si e diplomuar në ITU Konservatorit Shtetëror të Muzikës Turke . Ajo studioi muzikë klasike turke dhe mori një shans për të punuar me shumë muzikantë si Alaaddin Yavaşça dhe Sadahaddin İçli në kolegj.
Ajo fitoi përvojën e saj të parë profesionale në orkestrën e Zeynep Dizdar. Më vonë, ajo punoi si një vokal mbështetës për shumë muzikantë, përfshirë Gülşen, Yaşar dhe Serdar Ortaç. Më pas ajo filloi të performojë vetë në disa vende. Ajo bëri një duet me Kıraç për serialin televiziv Annem, i cili debutoi në vitin 2007. Kënga "Annem (Mommy)" ishte ndër 20 këngët më të dëgjuara në platformat dixhitale në 2010 Ajo gjithashtu kontribuoi në punën e shumë kredive të ekranit dhe fonogramave për seritë televizive, siç është Son Bahar (2008). Më vonë, ajo punoi si vokaliste mbështetëse në albume të ndryshme, përfshirë Zirve të Demet Akalın (2010) dhe Ama Bir Farkla të Gülşen (2007). Ndërsa punonte për Serdar Ortaç, Simge u takua me Erdem Kınay i cili u citua të ketë thënë se ai do ta ndihmojë atë të prodhojë albumin e saj.
2011–15: Yeni Çıktı dhe "Miş Miş"
Pasi punoi për një vit me Erdem Kınay, EP - ja e parë e Simge-së Yeni Çıktı u lëshua në Mars 2011 nga Kaya Müzik. Simboli kryesor i albumit "Ödeme Vakti" u publikua në të njëjtën kohë me një video muzikore shoqëruese, e ndjekur nga një video tjetër për këngën "Başı Dertte". Për të promovuar punën e saj, Simge bëri paraqitje në programe të tilla si Beyaz Show, Disko Kralı dhe Hakan Bej. Në Mars 2012, ajo fitoi çmimin më të mirë të Artistit të Newcomer në 2-të Pal FM Awards. Yeni Çıktı nuk solli suksesin që Simge kishte pritur dhe më vonë në karrierën e saj ajo përshkroi atë dështim në një deklaratë duke thënë se ajo kishte dështuar për shkak të "publicitetit të papërshtatshëm". Naim Dilmener nga Hürriyet përshkroi debutimin e Simge në artikullin e saj, duke thënë se "Kaya [Prodhimi] nuk bëri asnjë përpjekje për të prezantuar këngëtaren e re, dhe ajo këngëtare adoleshente e shprehur mirë, nuk mund ta bënte zërin e saj të dëgjohej aq sa duhej. "
Pasi bëri debutimin e saj Simge vazhdoi të performojë vetë, dhe në 2013 ajo nënshkroi kontrata sezonale për të performuar çdo javë në Eskişehir dhe Izmir. Për të vazhduar punën e saj, ajo nënshkroi një kontratë të re me Doğan Music Company dhe lëshoi beqaren "Bip Bip" në shtator 2014. "Bip Bip" bëri më shumë sukses sesa këngët që ajo kishte publikuar tre vjet më parë dhe i bëri të njohura në tregun muzikor, dhe me fjalët e Simge, u rikthye në jetë një "këngëtar i harruar". Për videon muzikore të këngës, të drejtuar nga Nihat Odabaşı, Simge harxhoi një shumë të konsiderueshme të parave, duke e lënë atë me një bilanc 30,000 në kartën e saj të kreditit, të cilën ajo vazhdoi të paguante përsëri për një periudhë kohe.
Simge vazhdoi karrierën e saj me publikimin e një versioni kopertin të këngës së Riff Cohen "Dans mon quartier" e cila u shndërrua në turqisht me emrin "Miş Miş" dhe u botua në qershor 2015. Kënga kryesoi Türkçe Top 20 për katër pesha, dhe bëri që Simge të njihet gjerësisht brenda vendit duke i mundësuar asaj të jepte 200 koncerte deri në fund të vitit. Sipas Telifmetre, single ishte kënga më e luajtur në radio dhe televizion në gjysmën e dytë të vitit. Beqarja u zgjodh si "Kënga më e mirë" në shumë ceremoni çmimesh, përfshirë këtu edhe Goldenmimet e Artë të Artë të organizuar nga Shoqata e Gazetarëve të Revistave, ndërsa vetë Simge u emërua "Solisti më i ri i Newcomer" në një numër ceremonish çmimesh, përfshirë 42-të çmimet e Artë të Fluturës. Doğan Music Company gjithashtu i dha "Miş Miş" një pllakë të artë si një nga "këngët më të dëgjuara të vitit 2015 në platformat dixhitale".
2016 – prezantimi: “Yankı” dhe Ben Bazen
Pas publikimit të "Miş Miş", karriera e Simge vazhdoi me këngë të vetme për dy vjet. Në Janar 2016, ajo publikoi single-in e saj të dytë "Yankı", i cili arriti deri në numrin 2 në listat zyrtare dhe u vlerësua nga kritikët. Sipas Telifmetre, "Yankı" ishte kënga më e luajtur në radio dhe televizion nga janari deri në shtator 2016. Në Stmimet Stars of the Year, të organizuar nga Universiteti Teknik Yıldız, në singëll iu dha çmimi Kënga më e pëlqyer. Videoja muzikore për këngën u bë videoja e nëntë më e shikuar e Turqisë në YouTube në Turqi në vitin 2016. Në Janar 2016, ajo bëri edhe një paraqitje të ftuar në filmin Her Şey Aşktan. Në maj, ajo performoi në Vodafone Arena gjatë një ngjarje të organizuar për nder të kampionatit të Beşiktaşit në Süper Lig. Dy muaj më vonë ajo publikoi "Kamera", një version kopertinë i këngës Bollywood "Badtameez Dil" nga filmi Yeh Jawaani Hai Deewani (2013). Music video e krijuar për këngën është bazuar në temën e udhëtimit në kohë dhe kosto 200.000. Wasshtë nominuar si "Klipi më i mirë i videove" në 43-të çmimet e fluturave të arta dhe çmimet e 14-të të muzikës Radio Boğaziçi, e dyta nga të cilat fitoi. Edhe pse "Kamera" nuk fitoi asnjë çmim në 43-të çmimet e Artë të Fluturës, Simge vetë iu dha Starmimi Shining Star. Në të njëjtin vit, ajo luajti në një numër reklamash për Deichmann.
Në Janar 2017, ajo publikoi singlein "Prens & Prenses". Disa muaj më vonë, ajo foli për një person në intervistën e saj, duke e përmendur atë si "vajza ime", e cila rezultoi në një numër tabloidesh që raportonin për fëmijën e saj të fshehur. Pas thyerjes së lajmit, ajo u detyrua të lëshojë një deklaratë dhe tha se kur përdorte shprehjen "vajza", ajo në të vërtetë po i referohej vetes. Ajo ngriti një padi kundër Cem Aydınlı i cili kishte pohuar se Simge kishte një fëmijë të cilin fshihej nga publiku, por pranoi të tërhiqte ankesën e saj në këmbim të dhurimit të katër karrigeve me rrota elektrike nga Aydınlı në fondacionin Tohum Autism. Pas refuzimit të Aydınlı për të pranuar ofertën e saj, çështja kundër tij mbeti e hapur dhe në gusht 2019 u kërkua burgimi i tij deri në 4.5 vjet. Në fund të vitit, ajo publikoi këngën "Üzülmedin mi?" si beqarja kryesore nga albumi i saj i parë në studio. Kënga kryesoi tabelën Türkçe Top 20 brenda javës së parë të publikimit të saj dhe fitoi çmimin "Kënga më e mirë" në 15-të Radio Boğaziçi Music Awards.
Në qershor 2018, u publikua albumi i saj i parë në studio Ben Bazen. Kënga "Üzülmedin mi?" nga albumi ishte publikuar si një teke promovuese në Dhjetor 2017, dhe videoklipi i saj muzikor ishte bërë si vazhdim i fundit i tregimit të treguar në videot muzikore për "Prens & Prenses" dhe "Yankı". Gjatë procesit të përgatitjes së albumit, i cili zgjati për një periudhë katër vjeçare, Simge punoi me emra si Alper Narman, Ersay Üner, Onurr, dhe Sezen Aksu. Kritikët e muzikës vlerësuan larminë muzikore në album dhe theksuan se ky sukses u shfaq për shkak të një pune të suksesshme në ekip. Kënga që i jep albumin emrin e saj, arriti kulmin në numrin tre në Turqi, dhe një video muzikore u publikua për të tre ditë pas publikimit të albumit. Një video tjetër muzikore u publikua më vonë për këngën "Öpücem", e cila përfundimisht u rendit e para në tabelën zyrtare të muzikës në Turqi. Sipas Telifmetre, Simge ishte artistja e dytë femër me numrin më të madh të prurjeve në radio dhe televizion në vitin 2018. Në të njëjtin vit, ajo mori një nominim për awardmimin më të mirë të Artistit Pop Muzikor Femra në Goldenmimet e Artë të Butterfly. Katërt Video Ben Bazen ' muzikë, "Askin Olayım" (Onurr), u lirua në shkurt 2019, e ndjekur nga video muzikë për "Yalnız Basina" në tetor 2019. Në vitin 2019, Simge ishte në mesin e artistëve që u shfaqën në albumin 130 Bpm Kreşendo të Ozan Doğulu dhe interpretuan këngën "Ne Zamandır", shkruar dhe kompozuar nga Ersay ayner. Një video muzikore për këtë këngë u publikua më vonë në shkurt 2019. Mayk Şişman nga Milliyet besonte se kënga kishte "shijen e këngëve të Gülşen. Dolorous, cool, por edhe moderne ". Në gusht të vitit 2019, beqarja e vetme e Simge "Si Bayrakları" u publikua nga Doğan Music Company. Kënga, e cila u shkrua nga Onurr dhe u kompozua nga Onnur dhe vetë Simge, u publikua së bashku me një video muzikore të drejtuar nga Seçkin Süngüç. Në Tetor 2019 u publikua një video tjetër muzikore nga Ben Bazen. Videoja, e bërë për këngën "Yalnız Başına", është regjistruar në New York City. Katër videot e fundit muzikorë të albumit "Pes Etme", "Ram Ta Tam", "İster İnan İster İnanma" dhe "Gülümseyişinle Uyandım" u publikuan së bashku në 25 shkurt 2020. Të gjithë paraqitën ngjyra monokromatike në sfond dhe u drejtuan nga Seçkin Süngüç.
Mjeshtëria
Simge është një soprano. Në një intervistë në vitin 2011, ajo diskutoi stilin e saj muzikor, duke thënë se ajo u përpoq të përdorte "një grimë të muzikës turke të përzier me elemente moderne në këngët e saj. Kështu që këngët janë edhe perëndimore dhe lindore ”. Ajo e emëroi Sezen Aksu si burimin e saj të frymëzimit. Mayk Şişman nga Milliyet gjithashtu komentoi stilin muzikor të artistit, duke thënë: "Pëlqimet e Simge që preferojnë stilin perëndimor, por që përdorin edhe elementet lindore në muzikën e tyre, automatikisht dashurohen dhe përqafohen, dhe arrijnë të kapin vëmendjen e të gjithëve".
Balansun
Balansun është një komunë në Francë. Balansunbën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 244 banorë dhe sipërfaqe 10.73 km².
Qarku Briey
Qarku Briey është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Meurthe-et-Moselle.
Gubavci
Gubavci është rezerevat strikt i natyrës që nga viti 1959. Gjendet në pjesën perëndimore të Pejës duke krijuar një pamje mjaft impozante rrëzë Koprivnikut. Sipërfaqja e zonës është 38 ha.
Vlerat më të rëndësishme të zonës paraqesin llojet disa endemike dhe endemorelikte me theks të veçantë lloji Forsythia europaea. Lloje tjera interesante janë edhe llojet: Centaurea kosaninii, Fumana bonapartei etj. Sipas literaturës përmendet edhe lloji stenoendemik Rubus ipecensis.
Bannost-Villegagnon
Bannost-Villegagnon është një komunë në Francë. Bannost-Villegagnon bën pjesë në departamentin Seine-et-Marne të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 587 banorë dhe sipërfaqe 19.41 km².
Kanceri kolorektal
Kanceri kolorektal (CRC në anglisht), i njohur gjithashtu si kanceri i zorrëve, kanceri i kolonës ose kanceri i rektumit, është rritja e qelizave jonormale në kolonën ose rektum in e zorrës së trashë. Ai ka aftësinë të pushtojë ose të përhapet në pjesë të tjera të trupit. Simptomat mund të përfshijnë gjak në jashtëqitje, ndryshim në defekim, humbje peshe, ndjesi lodhjeje dhe dhimbje barku.
Shumica e kancerëve kolorektalë janë pasojë e moshës së vjetër dhe e faktorëve të lidhur me mënyrën e jetesës, me vetëm një numër të vogël të rasteve që vijnë si pasojë e çrregullimeve gjenetike. Faktorë të tjerë rreziku përfshijnë dietën, obezitetin, duhanpirjen dhe mungesën e aktivitetit fizik. Faktorët dietetikë që rrisin rrezikun përfshijnë mishin e kuq, mishin e përpunuar dhe alkoolin. Faktorë të tjerë rreziku përfshijnë trajtimin e legenit me rrezatim dhe sëmundjet inflamatore të zorrëve, sëmundjen Crohn dhe kolitin ulceroz. Disa nga çrregullimet gjenetike të trashëguara që mund të shkaktojnë kancer kolorektal përfshijnë polipozën adenomatoze familjare dhe kancerin e trashëguar jo polipozik të kolonës; megjithatë, këto përfaqësojnë më pak se 5% të rasteve. Ky lloj kanceri fillon zakonisht si një tumor beninj, shpesh në formën e një polipi, i cili me kalimin e kohës bëhet kanceroz. Në pëgjithësi, kanceri kolorektal mund të klasifikohet sipas vendit ku shfaqet në zorrë; si i anës së djathtë, i anës së majtë dhe rektal.
Trajtimet e përdorura për kancerin kolorektal mund të përfshijnë një kombinim të kirurgjisë, terapisë me rrezatim, kemioterapisë dhe terapisë së shënjestruar. Kancerët që janë të kufizuar brenda murit të kolonës mund të kurohen me kirurgji, ndërsa ai lloj kanceri që është përhapur shumë është zakonisht i pashërueshëm dhe menaxhohet duke u orientuar drejt përmirësimit të cilësisë së jetës dhe simptomave. Për sëmundjet lokale të zbuluara herët, shkalla e mbijetesës pesëvjeçare është rreth 90% por pasi kanceri është përhapur, ajo bie në 14%. Shkalla e mbijetesës pesëvjeçare në Shtetet e Bashkuara është rreth 65%. Mundësia individuale për mbijetesë varet nga avancimi i kancerit, nëse i gjithë kanceri mund të hiqet ose jo me ndërhyrje dhe nga shëndeti i përgjithshëm i individit.
Kanceri kolorektal është lloji më i zakonshëm i kancerit gastrointestinal. Në vitin 2020 kishte 1.93 milionë raste të reja dhe 916,000 vdekje nga sëmundja. Ai përbën rreth 10% të të gjitha rasteve. Është kanceri i tretë më i shpeshtë tek meshkujt dhe i dyti më i shpeshtë tek femrat. Është më pak i zakonshëm tek femrat sesa tek meshkujt. Është më i zakonshëm në vendet e zhvilluara, ku gjenden më shumë se 65% të rasteve.
Boom bap
Boom bap është një stil prodhimi në muzikën hip-hop. Termi "bum bap" është onomatopoeia për tingujt daulle që shquhen në hip hopin e Lindjes së Bregut të 90-të. Stili është i famshëm për daulle e saj të fuqishme të basit dhe daulleve të kapëseve. Ky artikull muzikor / kulturë hip hop është një cung. Ju mund të ndihmoni Wikipedia duke e zgjeruar atë.
1959 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1959 në Republikën e Shqipërisë.
Kurtinë
Kurtinë është një fshat në komunën Hysgjokaj në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Signy-le-Petit
Signy-le-Petit është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Signy-le-Petit ka një popullsi prej 1277 banorë dhe sipërfaqe 38.72 km², me një dendësi prej 33 banor/km².
Balanzac
Balanzac është një komunë në Francë. Balanzacbën pjesë në departamentin Charente-Maritime të rajonit Poitou-Charentes. Komuna ka një popullsi prej 484 banorë dhe sipërfaqe 12.75 km².
1958 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1958 në Republikën e Shqipërisë.
Tournefeuille
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Tournefeuille (Languedocien : Tornafuèlha ; Shqip: Tërfili) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Është periferia e dytë më e madhe e qytetit të Tuluzës, dhe është ngjitur me të në anën perëndimore. Është anëtar i Metropolit të Tuluzës.
Banogne-Recouvrance
Banogne-Recouvrance është një komunë në Francë. Banogne-Recouvrance bën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 160 banorë dhe sipërfaqe 19.01 km².
Çermë-Pasha
Çermë-Pasha është një fshat në komunën Tërbuf në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
BMC Vuran
parapamje|300x300px|Task Forca e Përbashkët Turke e Gatishmërisë Shumë të Lartë në Rumani BMC Vuran (turqisht: Goditësi).është një automjet turk i mbrojtur nga prita & rezistent ndaj minave (MRAP) i ndërtuar nga BMC. Vuran është projektuar dhe prodhuar nga prodhuesi turk i automjeteve të blinduara BMC për të përmbushur kërkesat e Forcave Tokësore Turke.
Solomon Wiseman
thumb|240px|Piktura me vaj të Solomon Wiseman Solomon Wiseman (16 prill 1777 - 28 nëntor 1838 ) ishte i dënuar, tregtar dhe traget. Qyteti i quajtur Wisemans Ferry, Uellsi i Ri Jugor, Australi është emëruar pas tij.
Jeta
Wiseman lindi në Southwark, Angli, djali i Richard Wiseman, një punëtor i rrobave dhe fitimtarit, dhe u bë një detar maune në Thames. Ai ishte i punësuar nga qeveria britanike për të transportuar spiunë në Francë. Më 30 tetor 1805 ai u shpall fajtor për vjedhje druri nga një detar maune dhe u dënua me vdekje. Kjo u zbrit në Transportin për Jetën dhe ai u dërgua në Uellsin e Ri Jugor, ku arriti në gusht 1806 në Aleksandër. Ai udhëtoi me gruan e tij Jane dhe dy djem, në një kasolle sesa me të dënuarit e tjerë. Pas mbërritjes, atij iu dha liria me kusht menjëherë dhe i ishte caktuar gruas së tij. Në vitin 1810 iu dha bileta e tij e lejes dhe më 1812, një falje.
Në vitin 1811 Wiseman kishte ndërtuar një varkë me vela të quajtur Hawkesbury Packet e cila ishte një tregtar bregdetar. Jo shumë kohë pasi ai fitoi varkën Hope. Ai transportonte qymyr nga Newcastle (Uellsi i Ri Jugor), grurë nga Hawkesbury dhe lëndë druri nga Shoalhaven. Të dy anijet u shkatërruan brenda disa muajsh nga njëra-tjetra në vitin 1817. Pas rrëmujave të anijeve të tij ai bleu Mary Ann (anije) të cilën ai i akordoi qeverisë. Në vitin 1817 atij iu dha një qira prej 200 hektarë (0.81 km2) në lumin Hawkesbury në Lower Portland Head, i cili më vonë u bë i njohur si Wisemans Ferry. Në vitin 1821 ai themeloi një han të quajtur 'the Sign of the Packet' në brigjet e lumit. Kur dëgjoi që qeveria synonte të ndërtonte një rrugë midis Sydney dhe luginës Hunter, ai i bindi autoritetet që ta kalonin nëpër tokën e tij. Ndërtimi i rrugës filloi në vitin 1826 me dy banda që vepronin në secilën anë të lumit, dhe në vitin 1827 ai mori një kontratë për të furnizuar të gjitha dispozitat për bandat dhe më vonë atë vit një licencë për të operuar një traget për të transportuar njerëz dhe aksione përtej lumit. Vendi i kalimit të trageteve u zhvendos më 1829, në sitin e tij aktual, kur u zgjodh një rrugë për Rd Veriut të Madh. Vendi aktual është kalimi më i vjetër i trageteve në Australi. Në vitin 1826 ai ndërtoi në tokën e tij një shtëpi të hollësishme për gruan e tij të dytë, Sophia, të quajtur Cobhams Hall. Tani është një pijetore e quajtur Wiseman's Inn Hotel.
Imami
parapamje|280px|djathtas|Një imam duke drejtuar namazin në [[Kajro, Egjipt, më 1865.]] Imami (Arabisht:  إمام imām, shumës: أئمة aʼimmah; Persisht: امام Emam) është një pozitë prijësie në fenë Islame. Përdoret nga myslimanët suni për t'iu drejtuar në përgjithësi si titull atij që i prin adhurimeve në xhami. Në këtë vështrim, imami është ai që i prin namazit, shërben si prijës i bashkësisë dhe mundësojnë orientim fetar. Kësodore, për sunitë kushdo që studion themelet e shkencave fetare islame mund të bëhet imam.
Për myslimanët shi'itë, imami është një pozitë e pagabueshme dhe umetit pas Profetit. Shi'itë e vlerësojnë të përshtatshëm përdorimin e këtij titulli vetëm për anëtarët e trashëgimtarët e Ehli Bejtit, familjes së profetit Muhammed. Në Shi'izmin e 12 Imamllarëve, të pagabueshmit janë 14, 12 prej të cilëve janë imamllarë dhe i trembëdhjetti është Imam Mehdiu që do të shfaqet në fundin e kohërave.
Imamllarë shiitë
Dymbëdhjetë imamllarë besojnë se ata janë pasues dhe pasardhës së profetit Muhammed.
Dymbëdhjetë imamllarë janë:
Yakuza
Yakuza (gjuhë japoneze: ヤ ク ザ, [jaꜜkɯza]), i njohur gjithashtu si gokudō (極 道 "shteg ekstrem", [gokɯdoː]), janë anëtarë të sindikatave të krimit të organizuar transnacional me prejardhje nga Japonia. Policia japoneze dhe mediat me kërkesë të policisë i quajnë bōryokudan (暴力 団 "grupe të dhunshme", [boːɾʲokɯdaɴ]), ndërsa yakuza e quajnë veten "ninkyō dantai" (任侠 団 体 ose 仁 侠 団 体 "organizata kalorësish" [ɲiŋkʲoː daɴtai ]). Yakuza është famëkeq për kodet e tyre strikte të sjelljes dhe natyrën e tyre të organizuar të fiefdom-it. Ata kanë një prani të madhe në median japoneze dhe veprojnë ndërkombëtarisht me rreth 102,000 anëtarë. Emri "yakuza" vjen nga loja tradicionale japoneze e kartave Oicho-Kabu, një lojë në të cilën qëllimi është të tërheqë tre karta duke shtuar deri në një vlerë 9. Nëse shuma e dorës suaj tejkalon 10, shifra e dytë përdoret si totali juaj në vend, me përjashtim të 10 (që është e barabartë me 1). Nëse tre kartat e tërhequra janë 8-9-3 (shqiptuar ya-ku-sa në japonisht), rezultati është 20 dhe për këtë arsye zero, duke e bërë atë dorën më të keqe të mundshme që mund të nxirren. Per tu bere pjes e mafies japoneze duhet te pre nje gisht si shej respekti nga padroni.
Saint-Frajou
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Mallëngjim
Secila pikturë e piktorit Gashi kanë një kompozicion shumë dimensional dhe shprehje semantike universale. Edhe në vija të holla, edhe në vija të trasha, çdo pikturë e këtij artisti mund të lexohet si metaforë kozmike. E kjo nuk është pak. Herë-herë ngjyrat janë lirike, herë-herë edhe shqetësuese e me dramë përbrenda, herë-herë të ftohta. Edhe ngjyra e kaltër e fortë krijon tension. Edhe ngjyra e bardhë dhe e zezë sugjerojnë imazhe poetike. Thash: Është një artist i përveçëm. Që vazhdimisht po gjurmon një GJUHË TË RE artistike me një thyerje të fortë të shprehjes moderne dhe universale. Gani Gashi është piktor i figurës dhe i metaforës. Me një gjuhë jo të zakonshme të ngjyrave ka krijuar një pavarësi estetike. Një gjuhë që e përtërin vetveten. Edhe imazhet poetike i ka të veçanta. Vazhdimisht ndjek aventurat e artit modern, duke ngulmuar të sjellë shprehje të reja semantike si dhe sinjale filozofike me një strukturë të brendshme, vokacion të fortë dhe harmoni poetike.
Saint-Frajou
Saint-Frajou (Ocitanisht: Sent Frajó ; Shqip: Shën Fraji ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Historiani i shekullit të 20-të René Souriac (lindur më 1941) është nga Shën Fraji.
Mallëngjim
Sistemin koloristik ka pikënisjen nga ngjarjet që u kanë parë sytë brenda atdheut të tyre, pranë ngjarjeve kombëtare, ngjyrës së flamurit emblematik, ngjyrës së gjakut në rrjedhën tragjike, ngjyrës së zjarrit të votrës a të luftës, ngjyrës së djegies, ngjyrëssë diellit.
Diiriye Guure
Diiriye Guure (1860 - 1895) ishte mbret i Darawiish nga 1895 deri në vdekjen e tij. Ai u bë Lord dhe më pas mbret i Dhulbahante madje pretendonte edhe Mbretërinë e Ciid-Nugaal. Diiriye Guure ishte monarku i dytë i Dinastisë Shirshore, pasues i babait të tij, Garad Guure.
The Penthouse: War in Life
The Penthouse: War in Life është një serial televiziv i Koresë së Jugut me protagonistë Lee Ji-ah, Kim So-yeon, Eugene, Um Ki-joon, Park Eun-seok dhe Yoon Jong-hoon. Premiera u shfaq në SBS në 26 Tetor 2020.
1957 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1957 në Republikën e Shqipërisë.
Kremenar
Kremenari është një fshat në komunën Fratar në rrethin e Mallakastrës të Shqipërisë.
Balaruc-le-Vieux
Balaruc-le-Vieux është një komunë në Francë. Balaruc-le-Vieuxbën pjesë në departamentin Hérault të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 2026 banorë dhe sipërfaqe 5.92 km².
Yoncq
Yoncq është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Yoncq ka një popullsi prej 110 banorë dhe sipërfaqe 15.5 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Martin Klebba
Martin Klebba lindi më 23 Qershor, 1969 në Troy, Michigan si Martin Klebba. Ishte një komedian dhe aktor amerikan, ndër më të mirët e të gjitha kohërave.
Perrebi
Perrhebi (greqishtja e lashtë : Περραιβός - Perraivós) në mitologjinë ilire dhe mitologjinë greke ishte njëri nga djemtë e Ilirit dhe nip i Polifemit dhe Galateas e që konsiderohet themeluesi i fisit me të njëjtin emër të perrhebëve.
Tammela
Tammela (Tammelan kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Jugore, dhe është pjesë e rajonit Tavastia Proper.
Ninësh
Ninëshi është një fshat në komunën Fratar në rrethin e Mallakastrës të Shqipërisë.
Irena Aliu
Ka mbaruar shkollën e mesme në degën e Artit të Aktrimit.
Ajo është e njohur me rolin e saj si Tezja Gane në seriain komik Kafeneja Jonë. Po ashtu edhe me rolin si Argjenda ne serialin Çka ka shpija.
Les Mazures
Les Mazures është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Les Mazures ka një popullsi prej 948 banorë dhe sipërfaqe 36.14 km², me një dendësi prej 26 banor/km².
Malet e Prilepit
Malet e Prilepit gjenden në veriperëndim të Deçanit. Sipërfaqja e zonës është 0.92 ha e shpallur si rezerevat strikt i natyrës në vitin 1963.
Beleymas
Beleymas është një komunë në Francë. Beleymasbën pjesë në departamentin Dordogne të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 245 banorë dhe sipërfaqe 16.07 km².
Malet e Prilepit
Bjeshka e Prilepit është zonë e maleve të larta në gëlqeror me vlera të veçanta fitocenologjike, gjeomorfologjike, gjeologjike dhe peizazhore. Karakteristika e zonës është biodiversiteti i theksuar i dendroflorës (llojeve drunore) midis të cilëve veçohen llojet endemike panja e heldrahit (Acer heldreichii) dhe arneni (Pinus peuce). Zona është e dominuar me bashkësi pyjore dhe shkëmbinjtë gëlqerore në pjesët me të larta të zonës.
Nga llojet e tjera drunore veçohen: Pisha e bardhë (Pinus silvestris), Hormoqi (Picea abies), Bredhi (Abies alba), Panja malore (Acer pseudoplatanus), Panja gjetherrapi (Acer platanoides), Ahu (Fagus moesiacae), Mështekna (Betula pendula), Plepi i egër (Populus tremula), Shelgu i egër (Salix caprea) etj.
Llojet më të rëndësishme të faunës janë: Ariu i murrëm (Ursus arctos), Shqarthi (Martes foina), Vjedulla (Meles meles) etj. Nga llojet e ornitofaunës veçohen: Thëllëza e gurëve (Alectoris graeca), Pëllumbi i egër (Columba oenas), Korbi (Corvus corax), Qyqja (Cuculus canorus), Qukapiku i larmë malor (Dryobates leucotos), Lauresha e pyjeve (Lullula arborea) etj.
Roquettes
Roquettes (Ocitanisht: Roquetas ; Shqip: Roketa ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Banon, Alpes-de-Haute-Provence
Banon është një komunë në Francë. Banon bën pjesë në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 1070 banorë dhe sipërfaqe 39.81 km².
Akil ibn Ebi Talib
Akil ibn Ebi Talib (Arabisht: عقيل بن أبي طالب‎‎) ishte shok dhe kushëriri i profetit Muhammed. Ai ishte i njohur si Ebu Akil (Babai i Akilit) dhe Ebu Jazid (Babai i Jasidit).
Jeta
Akili ishte djali i dytë i Abylmutalibit dhe Fatime bint Esed. Ai ishte vëllai i halifës së katërt Aliut. Thuhet se Akili ishte ekspert në gjenealogji.
Akili u martua me Fatima bint el-Valid prej klanëve të Abdshams të Kurejshëve. Ai ka pasur gjashtë djem: Muslimin, Xhafarin, Musain, Abdul Rahmanin, Abdullahin dhe Ebu Saidin dhe një vajzë me emrin Ramla.
Kur Muhammedi u largua nga Meka, Akili i shiti të gjitha shtëpitë e farefisit të tij tek banorët e qytetit. Në luftën e Bedrit, Akili ishte në anën e politeistave, ku u morr peng.
Një vit pas luftës së Khaybar, Akili u largua nga Medina. Megjithatë, Muhammedi i dha pension atij për 140 wasqs prej Khaybarit. Akili dhe fëmijët e tij, për shkak të marrëdhënieve të tyre të ngushtë me Muhammedin, i'u ndalua që të marrë diqka prej zekatit.
Malas (Mallakastër)
Malasi është një fshat në komunën Fratar në rrethin e Mallakastrës të Shqipërisë.
Plaisance-du-Touch
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Plaisance-du-Touch (, fjalë për fjalë Plaisance of the Touch ; Ocitanisht: Plasença de Toish  , Gaskon : Plasença deu Toish ; Shqip: Plesenca e Tushit) është një komunë në departamentin Haute-Garonne, Franca jugperëndimore. Ajo ka një kishë të bukur me një organ të dukshëm nga ndërtuesi tuluzan Puget.
Gjeografia
Komuna përshkohet nga lumi Touch.
Belfahy
Belfahy është një komunë në Francë. Belfahybën pjesë në departamentin [[Haute-Saône]] të rajonit [[Franche-Comté]]. Komuna ka një popullsi prej 69 banorë dhe sipërfaqe 3.07 km².
Banos, Landes
Banos është një komunë në Francë. Banos bën pjesë në departamentin Landes të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 247 banorë dhe sipërfaqe 5.77 km².
Radati (Dropull i Poshtëm)
Radati është një fshat në komunën Dropull i Poshtëm në rrethin e Gjirokastrës të Shqipërisë.
Cier-de-Rivière
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Saint-Aignan
Saint-Aignan është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Saint-Aignan ka një popullsi prej 143 banorë dhe sipërfaqe 7.74 km², me një dendësi prej 18 banor/km².
Oshlaku
Oshlaku është rezervat strikt i natyrës në Kosovë i cili karakterizohet me vlera të veçanta floristike, faunistike, fitocenologjike dhe gjeomorfologjike. Në kuadër të biodiversitetit të pasur të florës veçohen lloje të shumta endemo-relikte dhe fitocenozat e rralla të tyre.
Edukimi seksual
Edukimi seksual është udhëzimi për çështjet që kanë të bëjnë me seksualitetin njerëzor, përfshirë marrëdhëniet emocionale dhe përgjegjësitë, anatominë seksuale të njeriut, aktivitetin seksual, riprodhimin seksual, moshën e pëlqimit, shëndetin riprodhues, të drejtat riprodhuese, seksin e sigurt, kontrollin e lindjes dhe abstenencën seksuale. Edukimi seksual që mbulon të gjitha këto aspekte është i njohur si edukim gjithëpërfshirës seksual. Mënyrat e zakonshme për edukimin seksual janë prindërit ose kujdestarët, programet zyrtare shkollore dhe fushatat e shëndetit publik.
Tradicionalisht, adoleshentëve në shumë kultura nuk iu dha asnjë informacion për çështjet seksuale, me diskutimin se këto çështje konsiderohen tabu. Një udhëzim i tillë, siç u dha, u la tradicionalisht prindërve të fëmijës, dhe shpesh kjo është shtyrë deri pak para martesës së fëmijës. Lëvizja progresive arsimore e fundit të shekullit XIX, megjithatë, dërgoi në futjen e"higjenës sociale" në kurrikulat shkollore të Amerikës Veriore dhe ardhjen e edukimit seksual të bazuar në shkollë. Pavarësisht nga hyrjet e hershme të edukimit seksual të bazuar në shkollë, shumica e informacioneve për çështje seksuale në mesin e shekullit XX u morën në mënyrë joformale nga miqtë dhe mediat, dhe shumica e këtyre informacioneve ishin të mangëta ose me vlerë të dyshimtë, veçanërisht gjatë periudhës pas pubertetit, kur kureshtja për çështjet seksuale ishte më e theksuar. Kjo mangësi u rrit nga rritja e incidenteve të shtatzënive gjatë adoleshencës, veçanërisht në vendet perëndimore pas viteve 1960. Si pjesë e përpjekjeve të secilit vend për të zvogëluar shtatzënitë, u prezantuan programet e edukimit seksual, fillimisht për shkak të kundërshtimit të fortë nga prindërit dhe grupet fetare.
Përhapja e SIDA-s ka dhënë një ndjenjë të re urgjente të edukimit seksual. Në shumë vende afrikane, ku SIDA është në nivele epidemike, edukimi seksual është parë nga shumica e shkencëtarëve si një strategji jetike e shëndetit publik. Disa organizata ndërkombëtare, siç është planifikimi i prindërve, planifikojnë që programet e gjera për edukimin e seksual kanë përfitime globale, siç është kontrollimi i rrezikut të mbipopullimit dhe avancimi i të drejtave të grave.Përdorimi i fushatave të mediave masive nganjëherë ka rezultuar në nivele të larta të "vetëdijës" së bashku me njohuri thelbësore sipërfaqësore të transmetimit të HIV-it.
Sipas SIECUS, Këshilli i Edukimit dhe Informacionit mbi Seksualitetin e Shteteve të Bashkuara, 93% e të rriturve që ata kanë anketuar mbështesin edukimin seksual në shkollën e mesme dhe 84% e mbështesin atë në shkollën fillore. Në fakt, 88% e prindërve të nxënësve të shkollave fillore dhe 80% e prindërve të nxënësve të shkollave të mesme besojnë se edukimi seksual në shkollë u lehtëson atyre që të flasin me adoleshentët e tyre për seksin. Gjithashtu, 92% e adoleshentëve raportojnë se dëshirojnë që të flasin me të dy prindërit e tyre për seksin dhe të kenë një edukim gjithëpërfshirës seksual në shkollë. Për më tepër, një studim i kryer nga Mathematica Policy Research në emër të Departamentit të Shëndetit dhe Shërbimeve Njerëzore të SHBA-së, zbuloi që programet e abstinencës-vetëm-deri në martesë janë joefektive.
Përkufizimet
John J. Burt e përcaktoi edukimin seksual si studimin e karakteristikave të të qenurit: mashkull dhe femër. Karakteristikat e tilla përbëjnë seksualitetin e personit. Seksualiteti është një aspekt i rëndësishëm i jetës së një qenie njerëzore dhe pothuajse të gjithë njerëzit, përfshirë fëmijët, duan të dinë për këtë. Edukimi seksual përfshin të gjitha masat edukative që - pavarësisht nga metoda e veçantë e përdorur - mund të përqendrohen në seks. Ai më tej tha se edukimi seksual ka të bëjë me mbrojtjen, shtrirjen e prezantimit, përmirësimin dhe zhvillimin e familjes bazuar në idetë etike të pranuara.