cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Romelu Lukaku
Sezoni 2015–16
Më 6 shkurt 2016, Lukaku shënoi golin e 20të të sezonit në fitoren 3–0 si vizitor kundër Stoke City, duke u bërë lojtari i parë që nga Graeme Sharp që shënon të paktën 20 gola në të gjitha kompeticionet në dy ose më shumë sezone rresht. Ky gol ishte gjithashtu i 16ti në kampionat, duke barazuar rekordin e klubit të vendosur nga Tony Cottee dhe Andrei Kanchelskis në mesin e viteve 1990'. Ai shënoi golin e 21të sezonal në fitoren 2–0 ndaj AFC Bournemouth në Dean Court, duke barazuar rekordin për numrin e më shumë golave të shënuar në një sezon në të gjitha kompeticionet të vendosur nga Yakubu në sezonin 2007–08. Më 1 mars, Lukaku shënoi në fitoren 3–1 kundër Aston Villës në Villa Park, duke regjistruar golin e 17të në kampionat, një rekord për Evertonin në epokën e Premier Ligës. Ky gol gjithashtu do të thoshte se Lukaku kishte barazuar rekordin e tij personal të vendosur në sezonin 2012–13 me West Brom.
Sezoni 2016–17
parapamje|djathtas|Lukaku me Evertonin në vititn 2017.
Lukaku shënoi golat e parë të sezonit 2016–17 më 12 shtator në fitoren 3–0 kundër Sunderlandit në Stadium of Light, duke shënuar të tre golat e ekipit. Golat e tij u shënuan në 11 minuta e 37 sekonda, duke regjistruar tregolëshin e 12të më të shpejtë në historinë e Premier Ligës. Më 4 shkurt 2017, ai shënoi plot katër gola, e para nga të cilat ishte goli më i shpejtë i Evertonit në Premier Ligë, në fitoren 6–3 kundër Bournemouth në Goodison Park. Ishte gjithashtu hat-trick (tre ose më shumë gola) i 300të në Premier Ligë. Më 25 shkurt, ai barazoi rekordin e klubit të vendosur nga Duncan Ferguson për numrin e golave të shënuar në Premier Ligë, duke regjistruar golin e 60të në fitoren 2–0 kundër Sunderland në Goodison Park. Ai e theu rekordin në humbjen 3–2 kundër Tottenham Hotspur në White Hart Lane më 5 mars. Në ndeshjen e rradhës, në fitoren 3–0 në shtëpi kundër West Brom, Lukaku shënoi për t'u bërë lojtari i parë i Evertonit që shënon 20 ose më shumë gola në të gjitha kompeticionet për tre sezone rresht. Një javë më vonë, gjatë fitores 4–0 kundër Hull Cityt, ai shënoi dy herë për të arritur në 21 gola në kampionat, duke u bërë lojtari i parë i Evertonit që nga Gary Lineker 31 vite më parë që kalon shifrën 20 gola në kampionat brënda një sezoni; përveç kësaj, ai u bë lojtari i parë i huaj dhe i katërti para moshës 24 vjeç që shënon 80 gola në Premier Ligë.
Në mars 2017, ai refuzoi një kontratë të re pesë-vjeçare me një rrogë të raportuar 140,000 £ në javë në mes të zërave për një rikthim të mundshëm te Çelsi. Në një intervistë, ai vuri në pikpyetje ambiciet e klubit për të kryer transferime të mëdha dhe të ndjeki kualifikimin për në Ligën e Kampioneve, duke ofenduar edhe trajnerin Ronald Koeman. Një gol në fitoren 3–1 të Evertonit ndaj Burnley më 15 prill bëri që Lukaku të bëhej lojtari i parë që nga Bob Latchford që shënon 25 gola në të gjitha kompeticionet në një sezoni, si dhe lojtari i parë që nga legjenda Dixie Dean që shënon në nëntë ndeshje rresht në Goodison Park. Më 20 prill 2017, Lukaku u emërua në Ekpin e Vitit të PFA për herë të parë. Ai gjithashtu ishte i nominuar për çmimet prestigjoze PFA Lojtari i Vitit dhe PFA Lojtari i Ri i Vitit.
Transferimi
Lukaku j'u bashkua Manchester Unitedit më 10 korrik 2017, duke firmosur një marrëveshje pesë-vjeçare me mundësi rinovimi edhe një vit. Edhe pse shuma zyrtare e transferimit nuk u bë publike, mediat raportuan se vlera ishte fillimisht 75 milion £, plus 15 milion £ shtesa. Transferimi i tij te Manchester United erdhi një ditë pas largimit të kapitenit të klubit Wayne Rooney drejt Evertonit, klubi i parë i tij. Para fillimit të sezonit 2017–18, Lukaku kërkoi leje nga sulmuesi suedez Zlatan Ibrahimović për t'i marrë atij fanellën me numrin 9. Lukaku konfirmoi marrjen e numrit më 14 korrik.
Sezoni 2017–18
parapamje|upright|Lukaku duke luajtur për Manchester United në UEFA Ligën e Kampioneve në vitin 2017.
Lukaku bëri debutimin e tij zyrtar me klubin më 8 gusht në ndeshjen e UEFA Super Kupës 2017 kundër Real Madridit, duke shënuar golin e vetëm të ekipit të tij në një humbje 2–1. Ai debutoi në kampionat pesë ditë më vonë, duke shënuar dy gola në fitoren 4–0 kundër West Ham; kjo gjë e bëri atë lojtarin e katërt në historinë e Manchester United që shënon dy gola në ndeshjen e parë në Premier Ligë. Më 17 shtator, ai shënoi golin e tretë të fitores 4–0 ndaj ish klubit të tij Everton, duke festruar para tifozëve të Evertonit me gishtat të vendosur në vesh si përgjigje ndaj vërshëllimave të tyre gjatë ndeshjes. Dhjetë ditë më vonë, Lukaku shënoi një tjetër dopietë, këtë herë në fitoren 4–1 kundër PFC CSKA Moskës në ndeshjen e fazës së grupeve të UEFA Ligës së Kampioneve, duke arritur në shifrën dhjetë gola në nëntë ndeshjet e para në klub. Në fitoren 2–1 ndaj ish klubit të tij Çelsi më 25 shkurt 2018, Lukaku fillimisht shënoi golin e barazimit para se të asistonte golin e fitores të shënuar nga Jesse Lingard. Ai shënoi golin e 200të në karrierë për klubet dhe kombëtaren në humbjen 2–1 jashtë fushe ndaj Seviljes në ndeshjen e kthimit të raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve, një humbje që solli eliminimin e ekipit nga kompeticioni. Më 31 mars, në fitoren 2–0 ndaj Swanseas, Lukaku shënoi golin e 100të në Premier Ligë në ndeshjen e tij të 216të, duke u bërë lojtari i pestë më i ri nga 28 lojtarët që e kanë arritur këtë gjë.
Sezoni 2018–19
Lukaku e nisi sezonin 2018–19 me katër gola në pesë ndeshjet e para, përfshirë një dopietë ndaj Burnley, para se të duronte një zbrasti prej 12 ndeshjesh pa shënuar nga 19 shtatori deri më 27 nëntor 2018. Golat kundër Southampton dhe Fulham erdhën pas shkarkimit të trajnerit José Mourinho, pasuesi i të cilit, Ole Gunnar Solskjær, e la Lukakun jashtë skuadre në dy ndeshjet e tij të para në krye ndaj Cardiff City dhe Huddersfield Town. Ai zhvilloi paraqitje si zëvëndësues në dy ndeshjet e rradhës kundër Bournemouth dhe Newcastle United, duke shënuar në të dyja ndeshjet disa minuta pasi kishte hyrë në fushë. Ai më pas luajti 90 minuta të plota në ndeshjen e raundit të tretë të Kupës FA, duke shënuar në fitoren 2–0 ndaj Reading. Megjithatë, Solskjaer vazhdoi të preferonte sulmuesin e ri Marcus Rashford në qëndër, duke bërë që Lukaku të luante si titullar në pesë nga nëntë ndeshjet e rradhës, përfshirë 90 minuta në plota në vetëm dy prej tyre, duke dështuar të shënonte. Forma e tij e shënimit u kthye në tre ndeshjet e rradhës, duke shënuar dopieta në ndeshjet ndaj Crystal Palace, Southampton dhe Paris Saint-Germain. Golat kundër PSG-së ishin pjesë e një fitore 3–1 që pa Unitedin të përparonte në çerek-finalet e Ligës së Kampioneve falë rrugullit të golit jashtë fushe, duke u bërë ekipi i parë që kalon një raund pasi humbet ndeshjen e parë në shtëpi me dy ose më shumë gola.
Internazionale
Më 8 gusht 2019, Lukaku u transferua te klubi italian Inter për një shumë të raportuar 80 milion €, duke firmosur një kontratë pesë-vjeçare. Një ditë më vonë, klubi konfirmoi se belgu do të merrte fanellën e numrin 9, e cila ishte pjesë e Mauro Icardit që nga viti 2013. Ai debutoi më 26 gusht në ndeshjen e parë të Interit në Serie A për sezonin 2019–20 kundër Lecces, duke shënuar golin e tretë të fitores 4–0 në San Siro. Ky gol do të thoshte se Lukaku kishte shënuar në debutim për pesë nga gjashtë klubet për të cilat ka luajtur (Anderlecht, West Brom, Everton, Manchester United dhe Inter), si dhe u bë belgu i tretë në histori që shënon për Interin në Serie A, pas Enzo Scifo dhe Radja Nainggolan. Një javë më vonë, Lukaku shënoi golin e tij të dytë me Interin kundër Cargliarit në transfertë, duke ndihmuar ekipin të arrijë fitoren e dytë në po aq ndeshje; para se të gjuante penalltinë, ai u sulmua me kore raciste nga tifozët vendas.
Karriera ndërkombëtare
parapamje|145px|majtas|Lukaku me [[Kombëtarja belge e futbollit|Belgjikën në maj 2013.]]
Lukaku ka qënë pjesë e Belgjikës nën-21, duke shënuar në debutimin e tij ndaj Sllovenisë. Më 24 shkurt 2010, Lukaku mori ftesën e parë në kombëtaren kryesore për një ndeshje miqësore ndaj Kroacisë. Ai shënoi dy golat e parë me kombëtaren më 17 nëntor 2010 në një ndeshje miqësore ndaj Rusisë. Lukaku shënoi golin e rradhës me kombëtaren pas gati dy vitesh, duke shënuar në 4–2 në miqësoren ndaj Holandës më 15 gusht 2012.
Më 11 tetor 2013, Lukaku shënoi një dopietë në fitoren 2–1 të Belgjikës ndaj Kroacisë, duke i siguruar Djajve të Kuq një vend në Kupën e Botës 2014. Në maj 2014, ai ishte një nga 23 lojtarët e thirrur për të luajtur në turnament. Më 26 maj, Lukaku shënoi një tregolësh në miqësoren përgatitore para Kupës së Botës ndaj Luksemburgut. Megjithatë, për shkak se Belgjika kishte kryer shtatë zëvëndësime gjatë ndeshjes në vend të gjashtë që lejohet sipas rregullores, kjo ndeshje nuk u njoh nga FIFA. Më 1 qershor, ai shënoi golin e parë të fitores 2–0 në miqësore kundër Suedisë. Në ndeshjen e parë të Belgjikës në turnament, një fitore 2–1 kundër Algjerisë në Belo Horizonte, Lukaku e nisi si titullar dhe luajti 58 minuta para se të zëvëndësohej nga Divock Origi. Në ndeshjen e raundit të 16-tave, Lukaku hyri si zëvëndësues para fillimit të kohës shtesë dhe asistoi golin e parë të shënuar nga Kevin De Bruyne tre minuta më pas. Në minutën e 105të, ai shënoi goli ne tij të parë në turnament me Belgjikën që mposhti Shtetet e Bashkuara 2–1.
parapamje|145px|Lukaku duke luajtur për Belgjikën kundër [[Kombëtarja ruse e futbollit|Rusisë në mars 2017.]] Më 29 mars 2016, Lukaku shënoi golin e vetën të ekipit të tij në humbjen 2–1 nga Portugalia i asistuar nga vëllai i tij Jordan Lukaku. Në UEFA Euro 2016, Lukaku shënoi dy gola në fitoren 3–0 të Republikës së Irlandës në ndeshjen e dytë të fazës së grupeve më 18 qershor.
Më 10 nëntor 2017, Lukaku barazoi rekordin e Bernard Voorhoof dhe Paul van Himst për numrin rekord të golave të shënuar me Belgjikën pas një dopiete ndaj Meksikës, në një barazim 3–3. Katër ditë pas barazimit të rekordit, ai u bë lojtari me më shumë gola në historinë e Belgjikës me 31 gola në moshën 24 vjeç pasi ai shënoi të vetmin gol të fitores 1–0 ndaj Japonisë. Edhe pse ky rekord u njoh nga Federta Mbretërore Belge e Futbollit, FIFA kishte regjistruar zyrtarisht vetëm 28 gola për sulmuesin, duke mos njohur tre golat e shënuar në miqësoren kundër Luksemburgut më 26 maj 2014 për shkak se trajneri i ekipit, Marc Wilmots, kishte kaluar numrin e zëvëndësimeve të lejuara sipas rregullave të lojës.
Më 6 qershor 2018, Lukaku u bë zyrtarisht shënuesi më i mirë i të gjitha kohërave i Belgjikës pasi shënoi një gol në fitoren 3–0 kundër Egjiptit. Ai theu lidhjen e trefishtë të këtij rekordi, që gjithashtu mbahej edhe nga dyshja Bernard Voorhoof dhe Paul Van Himst.
Më 18 qershor 2018, Lukaku shënoi dy herë në fitoren 3–0 kundër Panamasë në ndeshjen hapëse të fazës së grupeve të Kupës së Botës 2018. Pesë ditë më vonë, në ndeshjen e dytë ndaj Tunizisë, ai shënoi edhe dy herë të tjera, duke udhëhequr ekipin drejt një fitoreje 5–2. Duke bërë këtë gjë, ai u bë lojtari i parë që nga Diego Maradona në vitin 1986 që shënon dopieta në dy ndeshje rresht të Kupës së Botës. Ai e mbylli turnamentin me katër gola dhe një asist, duke fituar Këpucën e Bronztë me Belgjikën që përfundoi e treta.
Stili i lojës
Lukaku është një lojtar këmbë-majtë, i cili në vitin 2014 u emërua nga The Guardian si një nga dhjetë talentet e rinjë më premtues të Evropës. Një sulmues fizikisht i fortë dhe i madh, i cili ka instikt goli, Lukaku njihet për përdorimin e forcës së tij fizike për të kaluar mbrojtësit. Megjithatë, pavarësisht forcës, përmasave të tij, ndërtimit fizik dhe aftësisë për të luajtur me kurriz nga porta, pozicioni i preferuar i Lukakut nuk është roli i pykës në qëndër të sulmit, por si një sulmues i lirë; për shkak të shkathtësisë së tij teknike, ai është i aftë të luaj edhe si anësor. Lukaku është një lojtar puntor, i fuqishëm në luftën në ajër, cili ka gjithashtu shpejtësi, atleticizëm, kombinime të sakta dhe teknikë të mirë; megjithatë, pavarësisht këtyre tipareve, Lukaku është kritikuar nga mediat për lëvizjen, prekjen e parë të topit, finalizimin dhe vazhdimsinë.
Ndikimet
Në një intervistë me ESPN FC në vitin 2016, Lukaku emëroi Didier Drogba dhe Nicolas Anelka si dy sulmuesit që bënë që ai të dëshironte të luante te Çelsi, por ishte një sulmues i tretë, idhulli i tij më i madh, Ronaldo, të cilin Lukaku e lavdëroi me ngazëllim, duke deklaruar,
""Ronaldo ndryshoi futbollin. Ai ishte ai që do të shikoje. Ti do ta shihje atë duke bërë driblime dhe do të mendoje: 'Kush e bënë këtë?' Ti do të shikoje mbrojtës që rrëzoheshin dhe ti ishe: 'Uou.' Golat që ai shënoi, në kohëra vendimtare. Ai shënote gola dhe ti ishe: 'Oh burr, kjo nuk është serioze.'""
- Lukaku duke folur me ESPN rreth idhullit të tij, Ronaldo.
Duke i dhënë meritat legjendës braziliane si ndikimi i tij më madh kur ishte fëmijë, Lukaku shtoi: "Ai ndryshoi dimensionin e sulmuesve. Ai ishte i shpejtë, driblonte si një anësor, vraponte si një sprinter dhe ishte i forë si një dem." Përkushtimi i tij ndaj Ronaldos është aq i madh saqë ai gjen kohë për të parë videot e tij në YouTube. Kur atij j'u tha se kishte disa karakteristika të përbashkëta me Ronaldon, Lukaku u përgjigj: "Të jem si Ronaldo? Ka vetëm një Ronaldo."
Jeta personale
Lukaku ka lindur në Antwerp të Belgjikës nga prindër kongolezë. Babai i tij, Roger Lukaku, ka luajtur futboll si profesionist dhe ka qënë lojtar i Zaires. Ai ka një vëlla më të vogël, Jordan, i cili gjithashtu u formua si futbollist në akademinë e Anderlecht dhe aktualisht luan në Itali me Lazion. Kushuriri i tij Boli Bolingoli-Mbombo luan si anësor i djathtë ose mbrojtës për klubin skocez Celtic.
Lukaku ishte objekt i një seriali dokumentar televiziv i quajtur De School Van Lukaku (Shkolla e Lukakut) që transmetohej në kanalin holandez Eén. Ky serial shfaqte filmime të Lukakut në vitet e tij të adoleshencës dhe të shokëve të tij të klasës gjatë një viti në Institutin Saint-Guidon, një shkollë në Bruksel, ku futbollisti ishte pjesë gjatë kohës që ishte i angazhuar në akademinë e Anderlechtit. Në vitin 2009, seriali vazhdoi me një udhëtim në Londër, duke vizituar stadiumin e Çelsit, Stamford Bridge. Lukaku tha në atë kohë: "Çfarë stadiumi. Nëse do të qaj një ditë në jetën ditë, do të jetë kur të luaj në këtë stadium. E dua Çelsin." Përveç gjuhëve të tij amtare frëngjisht dhe holandisht, Lukaku flet rrjedhshëm anglisht, portugalisht, spanjisht dhe dialektin kongolez Swahili, si dhe kupton gjermanisht.
Lukaku është praktikues i fesë katolike; ai kreu pelegrinazhin në Lourdes në vitin 2014. Ai nuk pi alkohol.
Media dhe kontratat
Lukaku ishte lojtari i parë i Premier Ligës që j'u bashkua agjensisë menaxhuese të Jay-Z, Roc Nation Sports. Në vitin 2018, Lukaku firmosi një marrëveshje sponsorizimi rekord me kompaninë e veshjeve sportive Puma, një nga kompaninë më të mëdhaja.
El Fondó de les Neus
El Fondó de les Neus është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vinalopó Mitjà, të provincës Alacant, në Komunitetin e Valencias. El Fondó de les Neus ka 2862 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 68.8 km2.
Tri ditët e shtojzovalles
Tri ditët e shtojzovalles : (novelë) me autor Beqir Buzuku, red. Rushit Ramabaja. Botuar në Prishtinë në vitin 2009 nga Lidhja e Shkrimtarëve të Kosovës. Libri ka 88 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9789951414340
Shënime: Letërsia shqipe, tregime dhe novela.
Atdheu me dy zemra
Atdheu me dy zemra : poezi për fëmijë dhe të rinj. Libër me autor Beqir Buzuku, red. Rushit Ramabaja. Botuar në Prishtinë në vitin 2014 nga "Orfeu". Libri ka 90 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9789951581219
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, poezia.
Anëtarësimi i Turqisë në Bashkimin Evropian
Turqia është duke negociuar pranimin e saj në Bashkimin Evropian (BE) si një shtet anëtar, pas aplikimit të saj për herë të parë në Komunitetin Ekonomik Evropian, paraardhësin e BE, më 14 Prill 1987. Pas dhjetë anëtarëve themelues, Turqia ishte një nga vendet e para që u bë anëtare e Këshillit të Evropës në vitin 1949. Vendi ishte gjithashtu një anëtar i asociuar i Bashkimit Evropian Perëndimor që nga viti 1992 deri në fund të tij në vitin 2011. Turqia ka nënshkruar një marrëveshje të Bashkimit Doganor me BE në vitin 1995 dhe është njohur zyrtarisht si një kandidat për anëtarësim të plotë më 12 dhjetor 1999, në Samitin e Helsinkit të Këshillit Evropian.
Bisedimet për anëtarësim të plotë filluan më 3 tetor 2005. Progresi ishte i ngadaltë, dhe nga 35 kapitujt e nevojshëm për të përfunduar procesin e pranimit vetëm 16 ishin hapur dhe një ishte mbyllur deri në maj 2016. Marrëveshja e hershme lidhur me çështjen e refugjatëve në vitin 2016 midis Turqisë dhe Bashkimit Evropian kishte për qëllim të shpejtojë negociatat pas ngecjes së mëparshme dhe të lejojë udhëtimin pa viza nëpër Evropë për qytetarët turqë.
Që nga viti 2016 negociatat e pranimit kanë ngecur. BE ka akuzuar dhe kritikuar Turqinë për shkelje të të drejtave të njeriut dhe deficite në sundimin e ligjit. Në vitin 2017, zyrtarët e BE u shprehën se politikat e planifikuara turke shkelin kriteret e Kopenhagës të pranueshmërisë për një anëtarësim në BE. Më 26 qershor 2018, Këshilli i Çështjeve të Përgjithshme të BE deklaroi se "Këshilli vëren se Turqia është duke u larguar më tej nga Bashkimi Evropian. Negociatat e pranimit të Turqisë kanë ngecur dhe asnjë kapitull tjetër nuk mund të konsiderohet për hapje ose mbyllje dhe asnjë punë e mëtejshme për modernizimin e Bashkimit Doganor BE-Turqi nuk është paraparë.”
Çelësat majë lapsi
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, poezia.
Banesa e Xhemile Hasës
Banesa e Xhemile Hasës është një monument i trashëgimisë kulturore në Sopot, rrethi i Bulqizës, në qarkun e Dibrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "08.01.1977".
Rumania e Madhe
thumbnail|djathtas|Harta administrative e Rumanisë më 1930 Termi Rumania e Madhe (rumanisht: România Mare) zakonisht i referohet kufijve të Mbretërisë së Rumanisë në periudhën ndërluftëtare, të arritur pas Bashkimit të Madh. Ai gjithashtu i referohet një ideje pan-nacionaliste.
Si koncept, qëllimi i tij kryesor është krijimi i një shteti-komb i cili do të përfshijë të gjithë rumanisht-folësit. Në vitin 1920, pas përfshirjes së Transilvanisë, Bukovinës, Besarabisë dhe pjesëve të Banatit, Crișana, dhe Maramureș, shteti rumun arriti shtrirjen më të madhe gjeografike në kohë paqeje (295,049 km2). Sot, koncepti shërben si një parim udhëzues për bashkimin e Rumanisë dhe Moldavisë.
Ideja është e krahasueshme me koncepte të tjera të ngjashme si Bullgaria e Madhe, Idea e madhe, Jugosllavia e Madhe, Hungaria e Madhe dhe Italia e Madhe.
Ideologjia
Tema e identitetit kombëtar ka qenë gjithmonë një shqetësim kyç për kulturën dhe politikën rumune. Ideologjia kombëtare rumune në dekadat e para të shekullit të njëzetë ishte një shembull tipik i nacionalizmit etnocentrik. Koncepti i "Rumanisë së Madhe" tregon ngjashmëri me idenë e shtetit kombëtar. Pretendimet territoriale rumune bazoheshin në "modalitete racore primordiale", qëllimi thelbësor i tyre ishte bashkimi i rumunëve të përcaktuar biologjikisht. Ndërtimi i kombit i bazuar në modelin francez të një shteti-komb unitar u bë një prioritet i të gjitha kohërave, veçanërisht në periudhën ndërmjet luftës dhe atë komuniste.
Para Luftës së Parë Botërore
Bashkimi i Mikael Trimi, i cili sundoi mbi tre principatat me popullsi rumune (Vllahia, Transilvania dhe Moldavia) për një periudhë të shkurtër kohe, u konsiderua në periudhat e mëvonshme si pararendës i një Rumanie moderne, një tezë e cila ishte argumentuar me intensitet të theksuar nga Nicolae Bălcescu. Kjo teori u bë një pikë referimi për nacionalistët, si dhe një katalizator për forcat e ndryshme rumune për të arritur një shtet të vetëm rumun.
Revolucioni rumun në vitin 1848 tashmë kishte farat e ëndrrës kombëtare për një Rumani të bashkuar, edhe pse "ideja e bashkimit" ishte e njohur nga veprat e mëparshme të Naum Ramniceanu (1802) dhe Ion Budai-Deleanu (1804). Koncepti ia detyron jetën e tij Dimitrie Brătianu, i cili prezantoi termin "Rumania e Madhe" në vitin 1852. Hapi i parë në bashkimin e rumunëve ishte krijimi i Principatave të Bashkuara duke bashkuar Moldavinë dhe Vllahinë në vitin 1859, e cila u bë e njohur si Rumani që nga Kushtetuta e vitit 1866 dhe u shndërrua në një Mbretëri më 1881, pasi fitoi pavarësinë nga Perandoria Osmane. Megjithatë, para kompromisit austro-hungarez, elita e rumunëve transilvanianë nuk e mbështeti konceptin e "Rumanisë së Madhe", përkundrazi ata donin vetëm barazi me kombet e tjera në Transilvani. Koncepti u bë realitet politik kur, më 1881, Partia Kombëtare Rumune e Transilvanisë mblodhi rumunët në një platformë të përbashkët politike për të luftuar së bashku për autonominë e Transilvanisë. Sipas Livezeanu krijimi i Rumanisë së Madhe me "një koncept bashkues së kombësisë" filloi të evoluojë në fund të viteve 1910. Lufta e Parë Botërore luajti një rol vendimtar në zhvillimin e ndërgjegjes kombëtare rumune.
Lufta e Parë Botërore
Traktati i Bukureshtit (1916) u nënshkrua midis Rumanisë dhe Fuqive të Antantës më 4 (Stil i Vjetër)/17 (Stili i Ri) Gusht 1916 në Bukuresht. Traktati përcaktoi kushtet në të cilat Rumania pranoi t'i bashkohej luftës në anën e Antantës, veçanërisht premtimet territoriale në Austro-Hungari. Nënshkruesit u detyruan të mbanin të fshehtë përmbajtjen e traktatit derisa të përfundohej një paqe e përgjithshme.
"Rumunë!
''Lufta që dy vitet e fundit po rrethon gjithnjë e më ngushtë kufijtë tanë, ka tronditur deri në thellësi themelet e lashta të Evropës.
Ka sjellë ditën që është pritur me shekuj nga ndërgjegjja kombëtare, nga themeluesit e shtetit rumun, nga ata që bashkuan principatat në luftën e pavarësisë, nga ata që janë përgjegjës për rilindjen kombëtare.
''Është dita e bashkimit të të gjitha degëve të kombit tonë. Sot ne jemi në gjendje të përfundojmë detyrën e paraardhësve tanë dhe të krijojmë përgjithmonë atë që Mihali i Madh ishte në gjendje të krijonte vetëm për një moment, domethënë, një bashkim rumun në të dy shpatet e Karpateve”.
''Për ne malet dhe fushat e Bukovinës, ku Stefani i Madh ka fjetur prej shekujsh. Në energjinë tonë morale dhe në trimërinë tonë qëndrojnë mjetet për t'i kthyer atij të drejtën e lindjes së tij për një Rumani të madhe dhe të lirë nga Tiza deri në Detin e Zi dhe për të përparuar në paqe në përputhje me zakonet tona, shpresat dhe ëndrrat tona." (...)
Pjesë e shpalljes nga Mbreti Ferdinand, 28 gusht 1916"
Lucian Boia e përmblodhi shtrirjen territoriale të ëndrrës nacionaliste si më poshtë:
''Shprehja "De la Nistru pana la Tisa" (Nga Dniester në Tisza) është e njohur për rumunët, ajo përcakton kufijtë e një Rumanie ideale, megjithëse duhet të theksojmë se popullsia rumune shtrihet në lindje përtej Dniestër, ndërsa të dy brigjet e Tizës janë plotësisht hungareze për pjesën më të madhe të gjatësisë së lumit. Në jug, Danubi plotëson gjeografinë simbolike të Rumanisë: një hapësirë e mbyllur midis 3 lumenjve, me një sipërfaqe prej 300.000 km katror, e krahasueshme me atë të Italisë ose të Ishujve Britanikë. Më pas, lumenjtë perceptohen si kufij natyrorë, që i ndajnë rumunët nga të tjerët''.
Rumania ndërmjet luftërave
parapamje|250px|djathtas|Rajonet e Mbretërisë së Rumanisë (1918–1940) Koncepti i "Rumanisë së Madhe" u materializua si një realitet gjeopolitik pas Luftës së Parë Botërore. Rumania fitoi kontrollin mbi Besarabinë, Bukovinën dhe Transilvaninë. Kufijtë e vendosur nga traktatet që përmbyllën luftën nuk ndryshuan deri në vitin 1940. Shteti që rezultoi, shpesh i referuar si "România Mare" ose, si alternativë, si rumanisht: România Întregită (përkthyer afërsisht si "E gjithë Rumania"), shihej si shteti i 'vërtetë', i tërë rumun, ose, siç thotë Tom Gallagher, "Grali i Shenjtë i nacionalizmit rumun". Kushtetuta e saj, e shpallur në vitin 1923, "injoroi në masë të madhe realitetet e reja etnike dhe kulturore".
Ideologjia rumune ndryshoi për shkak të ndryshimeve demografike, kulturore dhe sociale, megjithatë dëshira nacionaliste për një shtet homogjen rumun bie ndesh me të vërtetën multietnike, multikulturore të Rumanisë së Madhe. Rishkrimi ideologjik i rolit të "viktimizimit shpirtëror", duke e kthyer atë në "polici shpirtërore", ishte një detyrë radikale dhe sfiduese për intelektualët rumunë, sepse ata duhej të rishikonin tërësisht identitetin kombëtar dhe fatin e kombit rumun. Në përputhje me këtë pikëpamje, Livezeanu thekson se Bashkimi i Madh krijoi një Rumani të "fragmentuar thellësisht" ndërluftërash, ku përcaktimi i identitetit kombëtar hasi në vështirësi të mëdha kryesisht për shkak të efekteve të ndarjes politike njëqindvjeçare. Për shkak të paaftësisë së qeverisë për të zgjidhur problemet e integrimit të rumunëve transilvanianë dhe efektet e depresionit ekonomik mbarëbotëror dhe kombëtar, "popullsia gradualisht humbi besimin e saj në konceptimin demokratik të Rumanisë së Madhe".
Depresioni i madh në Rumani, i cili filloi në vitin 1929, e destabilizoi vendin. Fillimi i viteve 1930 u shënua nga trazira sociale, papunësi e lartë dhe greva. Në disa raste, qeveria rumune shtypi me dhunë grevat dhe trazirat, veçanërisht grevën e minatorëve të vitit 1929 në Valea Jiului dhe grevën në punishtet hekurudhore Grivița. Në mesin e viteve 1930, ekonomia rumune u rimëkëmb dhe industria u rrit ndjeshëm, megjithëse rreth 80% e rumunëve ishin ende të punësuar në bujqësi. Ndikimi ekonomik dhe politik francez ishte mbizotërues në fillim të viteve 1920, por më pas Gjermania u bë më dominuese, veçanërisht në vitet 1930.
Humbjet e Luftës së Dytë Botërore
Pavarësisht shumicës së qartë ukrainase në përbërjen etnike të guvernatorit, e demonstruar nga një regjistrim i popullsisë i kryer në dhjetor 1941, qeveria rumune shpresonte ta aneksonte atë përfundimisht si një "kompensim" për Transilvaninë Veriore të humbur ndaj Hungarisë.
Këto territore u humbën përsëri kur u kthye vala e luftës. Pas luftës, Rumania rifitoi territoret transilvaniane të humbura nga Hungaria, por jo territoret e humbura nga Bullgaria apo Bashkimi Sovjetik. Në vitin 1948, një traktat midis Bashkimit Sovjetik dhe Rumanisë komuniste të pushtuar nga Sovjetik parashikonte gjithashtu transferimin e katër ishujve të pabanuar në Bashkimin Sovjetik, tre në Deltën e Danubit dhe ishullin e gjarpërinjve në Detin e Zi.
Autoriteti i konkurences
Autoriteti i Konkurrencës (AK) është institucioni publik i ngarkuar nga ligji për të mbrojtur konkurrencën e lirë dhe efektive në Shqipëri. Ky institucion ka për qëllim të mbrojë konkurrencën në vetvete, si një e mirë publike. Në këtë mënyrë, mbrojtja e konkurrencës efektive i shërben interesit publik. Ky ligj është i zbatueshëm në të gjithë sektorët e ekonomisë, për të gjitha ndërmarrjet private dhe shtetërore, që e ushtrojnë veprimtarinë e tyre në territorin e Republikës së Shqipërisë, si dhe për ndërmarrjet që veprimtarinë e ushtrojnë jashtë këtij territori, por pasojat e saj ndihen në tregun shqiptar.
Puna e AK-së mbështetet në tri shtylla kryesore, të cilat përcaktojnë mbrojtjen e konkurrencës: * Marrëveshjet e ndaluara (kartelet) * Abuzimi me pozitën dominuese * Bashkimet ose përqendrimet e ndërmarrjeve
Një tjetër detyrë e AK-së është të veprojë si nxitës e si avokat i konkurrencës dhe i interesave të konsumatorit, si dhe të vlerësojë aktet e ndryshme normative që mund të cenojnë konkurrencën. Një aspekt i rëndësishëm i ligjit të sotëm për mbrojtjen e konkurrencës është e drejta e çdo personi që, nëse pengohet në veprimtarinë e tij nga një marrëveshje e ndaluar apo nga një praktikë abuzive, t’i drejtohet drejtpërdrejt gjykatës. Sipas ligjit, këta persona mund t’i drejtohen gjykatës së Tiranës me anë të një kërkesëpadie, pavarësisht faktit të nisjes së një procedure pranë AK-së. Në këtë mënyrë palët e interesuara kanë dy mundësi: të ankohen pranë AK-së ose të ngrenë padi pranë gjykatës së Tiranës. AK përbëhet nga: * Komisioni i Konkurrencës si organ vendimmarrës * Sekretariati, i cili përbëhet nga ekspertë që kryejnë monitorimet dhe hetimet në treg
Kjo strukturë respekton ndarjen e funksionit të hetimit nga ai i vendimmarrjes, i cili është një kusht për një proces të pavarur dhe të paanshëm në vendimmarrjen e Komisionit të Konkurrencës. Ky komision, para marrjes së vendimit, fton për t’u shprehur ndërmarrjet e hetuara, me synim për të qenë sa më objektiv dhe sa më profesional në këtë proces. Parimet mbi bazën e të cilave zbatohet ligji, politika kombëtare dhe veprimtaria e AK-së, janë: barazia, gjithëpërfshirja, transparenca, integriteti, përgjegjshmëria, besueshmëria dhe bashkëpunimi.
Baubigny, Manche
Baubigny është një komunë në Francë. Baubigny bën pjesë në departamentin Manche të rajonit Basse-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 154 banorë dhe sipërfaqe 6.41 km².
Aktet e Bashkimit 1800
Aktet e Bashkimit 1800 (nganjëherë të referuara gabimisht si një Akti i Bashkimit 1801) ishin akte paralele të Parlamentit të Britanisë së Madhe dhe Parlamentit të Irlandës që bashkonin Mbretërinë e Britanisë së Madhe dhe Mbretërinë e Irlandës (më parë bashkimi personal) për të krijuar Mbretërinë e Bashkuar të Britanisë së Madhe dhe Irlandës. Aktet hynë në fuqi më 1 janar 1801 dhe Parlamenti i bashkuar i Mbretërisë së Bashkuar pati mbledhjen e tij të parë më 22 janar 1801.
Të dy aktet mbeten në fuqi, me ndryshime dhe disa nene të shfuqizuara, në Mbretërinë e Bashkuar të Britanisë së Madhe dhe Irlandës së Veriut, por janë shfuqizuar në tërësi në Republikën e Irlandës.
Prapavija
Përpara këtyre akteve, Irlanda kishte qenë në bashkim personal me Anglinë që nga viti 1541, kur Parlamenti i Irlandës kishte miratuar Aktin e Kurorës së Irlandës 1542, duke shpallur Mbretin Henri VIII të Anglisë si Mbretin e Irlandës. Që nga shekulli i 12-të, Mbreti i Anglisë kishte qenë teknikisht mbizotërues i Zotërimit të Irlandës, një zotërim papal. Të dy Mbretëritë e Irlandës dhe Anglisë më vonë hynë në bashkim personal me atë të Skocisë me Bashkimin e Kurorave në 1603.
Në vitin 1707, Mbretëria e Anglisë dhe Mbretëria e Skocisë u bashkuan në një mbretëri të vetme: Mbretëria e Britanisë së Madhe. Parlamenti irlandez ishte edhe më parë subjekt i një kufizimi të caktuar që e bënte atë në varësi të Parlamentit të Anglisë dhe më pas, të Parlamentit të Britanisë së Madhe; megjithatë, Irlanda fitoi pavarësi efektive legjislative nga Britania e Madhe përmes Kushtetutës së vitit 1782.
Në këtë kohë, aksesi në pushtetin institucional në Irlandë ishte i kufizuar për një pakicë të vogël: anglo-irlandezët e epërsisë protestante. Frustrimi nga mungesa e reformave në mesin e shumicës katolike përfundimisht çoi, së bashku me arsye të tjera, në një rebelim në vitin 1798, duke përfshirë një pushtim francez të Irlandës dhe kërkimin e pavarësisë së plotë nga Britania e Madhe. Ky rebelim u shtyp me shumë gjakderdhje dhe mocioni për bashkim u motivua të paktën pjesërisht nga besimi se rebelimi u përkeqësua po aq nga besnikët reaksionarë brutalë sa nga irlandezët e bashkuar (anti-sindikalistët).
Për më tepër, emancipimi katolik ishte duke u diskutuar në Britaninë e Madhe dhe frika se një shumicë katolike e sapopërfituar do të ndryshonte në mënyrë drastike karakterin e qeverisë dhe parlamentit irlandez kontribuoi gjithashtu në dëshirën e Londrës për të bashkuar parlamentet.
Metoq
është një fshat në komunën Mesopotam në rrethin e Sarandës të Shqipërisë.
El Franco
El Franco është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Eo-Navia, të provincës Asturias, në Komunitetin e Asturias. El Franco ka 4075 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 78.04 km2.
Smajli
Smajli është mbiemri i personave në vijim:
Vendet e Mbretërisë së Bashkuar
Mbretëria e Bashkuar e Britanisë së Madhe dhe Irlandës së Veriut (MB), që nga viti 1922, përfshin katër vende përbërës: Anglinë, Skocinë, Uellsin (që së bashku përbëjnë Britaninë e Madhe), si dhe Irlandën Veriore (të përshkruara ndryshe si një vend, provincë ose rajon).
Termi "vende" (countries) është më i zakonshmi, kryesisht për shkak të mungesës së një kushtetute formale britanike dhe historisë së gjatë dhe komplekse të formimit të Mbretërisë së Bashkuar. Në mënyrë të ngjashme, këto vende nuk kanë një emër zyrtar, kështu që ato nuk mund të konsiderohen nënndarje formale të Mbretërisë së Bashkuar dhe nganjëherë përdoren terma të ndryshëm për t'iu referuar atyre.
Si shtet sovran, Mbretëria e Bashkuar është subjekti që përfaqëson të gjitha këto vende në organizatat ndërkombëtare, si Kombet e Bashkuara dhe Bashkimin Evropian, anëtar i të cilit ishte deri më 1 shkurt 2020.
Parlamenti dhe Qeveria e Mbretërisë së Bashkuar merren me çështjet që kanë të bëjnë me Irlandën Jugore, Skocinë dhe Uellsin që nuk janë transferuar, por nuk ndërhyjnë ndryshe në çështjet që janë në kompetencën e Asamblesë së Irlandës Veriore, Parlamentit të Skocisë dhe Parlamentit të Uellsit. Anglia, që përbën shumicën e popullsisë dhe zonës së Mbretërisë së Bashkuar, mbetet plotësisht përgjegjësi i Parlamentit të Mbretërisë së Bashkuar me qendër në Londër.
Ishujt e Kanalit dhe Ishulli i Manit janë vartësi të Kurorës, por nuk janë pjesë të Mbretërisë s Bashkuar. Në mënyrë të ngjashme, Territoret e Jashtme Britanike, mbetjet e Perandorisë Britanike, nuk janë pjesë të MB-së.
Historikisht, nga viti 1801, pas Akteve të Bashkimit, deri në vitin 1922 i gjithë ishulli i Irlandës ishte një vend brenda MB-së. Irlanda u nda në dy juridiksione të veçanta në vitin 1921: Irlanda Jugore dhe Irlanda Veriore. Irlanda Jugore u bë Shteti i Lirë Irlandez dhe u largua nga Mbretëria e Bashkuar në vitin 1922, u largua nga Komonuelthi i Kombeve në vitin 1949 dhe tani njihet si Republika e Irlandës ose thjesht Irlanda.
Ushqim deti
parapamje|240px|Një pjatë e madhe me ushqim deti Ushqimi i detit është çdo formë e jetës së detit që konsiderohet si ushqim nga njerëzit, duke përfshirë dukshëm peshkun dhe butakët. Butakët përfshijnë lloje të ndryshme të molluskëve (psh. molluska bivalve, si clam, gocat e detit dhe midhje dhe cefalopodët), krustaceve (p.sh. karkaleca, gaforre dhe karavidhe, dhe ekinodermat (p.sh. kastraveca dhr iriq deti). Historikisht, gjitarët detarë si cetacetë (balena dhe delfinët) si dhe fokat janë ngrënë si ushqim, megjithëse kjo ndodh në një masë më të vogël në kohët moderne. Bimët e detit të ngrënshëm si disa perime deti dhe mikroalgë hahen gjerësisht si perime deti në të gjithë botën, veçanërisht në Azi.
Korrja e ushqimeve të detit të egër zakonisht njihet si peshkim ose gjueti, ndërsa kultivimi i ushqimeve të detit njihet si akuakulturë ose bujqësi peshku (në rastin e peshkut). Ushqimi i detit shpesh dallohet kolektivisht nga mishi, megjithëse është akoma kafshë në natyrë dhe është i përjashtuar nga një dietë vegjetariane, siç vendoset nga grupe si Shoqata Vegjetariane pas konfuzionit përreth pescetarianism. Ushqimi i detit është një burim i rëndësishëm i proteinave (shtazore) në shumë dieta në të gjithë botën, veçanërisht në zonat bregdetare.
Shumica e korrjeve të ushqimit të detit konsumohet nga njerëzit, por një pjesë e konsiderueshme përdoret si ushqim peshku për të kultivuar peshq të tjerë ose kafshë të fermave të pasme. Disa ushqime deti (d.m.th. leshterikë) përdoren si ushqim për bimë të tjera (një pleh). Në këto mënyra, ushqimet e detit përdoren për të prodhuar ushqim të mëtejshëm për konsum njerëzor. Gjithashtu, produkte të tilla si vaji i peshkut dhe tabletat spirulinave nxirren nga ushqimet e detit. Disa ushqime deti ushqehen me peshq akuariumi, ose përdoren për të ushqyer kafshët shtëpiake siç janë macet. Një pjesë e vogël përdoret në ilaç, ose përdoret në mënyrë industriale për qëllime jo ushqimore (p.sh. lëkure).
Astrobiologjia
djathtas|parapamje| [[Acidi nukleik|Acidet nukleike mund të mos jenë biomolekulat e vetme në Univers të afta për të kodifikuar proceset e jetës. ]] Astrobiologjia, e njohur më parë si ekzobiologji, është një fushë shkencore ndërdisiplinore që merret me origjinën, evolucionin e hershëm, shpërndarjen dhe të ardhmen e jetës në univers. Astrobiologjia e konsideron pyetjen nëse ekziston jeta jashtëtokësore dhe nëse ka, si mund ta zbulojnë njerëzit atë.
Astrobiologjia bën përdorimin e biologjisë molekulare, biofizikës, biokimisë, kimisë, astronomisë, kozmologjisë fizike, eksoplanetologjisë dhe gjeologjisë për të hetuar mundësinë e jetës në botët e tjera dhe të ndihmojë në njohjen e biosferave që mund të jenë të ndryshme nga ajo në Tokë. Origjina dhe evolucioni i hershëm i jetës është një pjesë e pandashme e disiplinës së astrobiologjisë. Astrobiologjia ka të bëjë me interpretimin e të dhënave ekzistuese shkencore, dhe megjithëse spekulimet sugjerojnë për të dhënë kontekst, astrobiologjia ka të bëjë kryesisht me hipotezat që përshtaten fort në teoritë ekzistuese shkencore.
Kjo fushë ndërdisiplinore përfshin studime mbi origjinën e sistemeve planetare, origjinën e komponimeve organike në hapësirë, ndërveprime gur-ujë-karbon, abiogjenezën në Tokë, vendbanim planetar, hulumtim mbi evidencën shkencore për zbulimin e jetës, dhe studime mbi potencialin e jetës për t'u përshtatur me sfidat në Tokë dhe në hapësirën e jashtme.
Biokimia mund të ketë filluar menjëherë pas Big Bang-ut, 13.8 miliardë vjet më parë, gjatë një epoke të banueshme kur Universi ishte vetëm 10-17 milion vjet i vjetër. Sipas hipotezës së panspermisë, jeta mikroskopike e shpërndarë nga meteoridet, asteroidet dhe trupat e tjerë të vegjël të Sistemit Diellor - mund të ekzistojnë në të gjithë universin. Sipas hulumtimeve të publikuara në gusht 2015, galaktikat shumë të mëdha mund të jenë më të favorshme për krijimin dhe zhvillimin e planetëve të banueshëm sesa galaktikave të tilla më të vogla si Rruga e Qumështit. Pavarësisht kësaj, Toka është vendi i vetëm në universin që njerëzit e dinë që mund të jetohet. Vlerësimet e zonave të banueshme përreth yjeve të tjerë, nganjëherë të referuara si " zona Goldilocks ", së bashku me zbulimin e qindra planeteve ekstrasolare dhe njohuri të reja mbi habitatet ekstreme këtu në Tokë, sugjerojnë që mund të ketë shumë vende më të banueshme në univers sesa konsiderohen të mundshme së fundmi.
Studimet aktuale në planetin Mars nga Curiosity dhe Opportunity(rover), janë në kërkim për dëshmi të jetës së lashtë, si dhe fushat që lidhen me lumenj të lashtë ose liqenet që mund të kenë qenë të banueshëm. Kërkimi i provave të banueshmërisë, tafonomisë (në lidhje me fosilet) dhe molekulave organike në planetin Mars tani është një objektiv kryesor i NASA-s dhe ESA.
Edhe nëse nuk zbulohet kurrë jeta jashtëtokësore, natyra ndërdisiplinore e astrobiologjisë, dhe perspektivat kozmike dhe evolucionare të krijuara prej saj, mund të sjellin ende një sërë përfitimesh këtu në Tokë.
Përmbledhje
Termi u propozua për herë të parë nga astronomi rus (Sovjetik) Gavriil Tikhov në 1953. Astrobiologjia rrjedh etimologjikisht nga greqishtja ἄστρον, astron, "yjësia, yll"; βίος, bios, "jeta"; dhe -λογία, -logia, studimi. Sinonimet e astrobiologjisë janë të larmishme; megjithatë, sinonimet ishin të strukturuara në raport me shkencat më të rëndësishme të nënkuptuara në zhvillimin e saj: astronominë dhe biologjinë. Një sinonim i ngushtë është ekzobiologjia nga Greqishtja Έξω, "e jashtme"; Βίος, bios, "jetë"; dhe ologjia, -logia, studimi. Termi ekzobiologji u krijua nga biologu molekular dhe fituesi i çmimit Nobel Joshua Lederberg. Ekzobiologjia konsiderohet se ka një shtrirje të ngushtë të kufizuar në kërkimin e jetës së jashtme nga Toka, ndërsa fusha lëndore e astrobiologjisë është më e gjerë dhe hulumton lidhjen midis jetës dhe universit, i cili përfshin kërkimin për jetën jashtëtokësore, por gjithashtu përfshin studimin e jetës në Toka, origjina e saj, evolucioni dhe kufijtë.
Baud, Morbihan
Baud është një komunë në Francë. Baud bën pjesë në departamentin të rajonit. Komuna ka një popullsi prej 5868 banorësh dhe sipërfaqe 48.09 km².
Çukë
është një fshat në komunën Mesopotam në rrethin e Sarandës të Shqipërisë.
Sistemi Tatimor ne Shqiperi
Legjislacioni Tatimor
Detyrimet vilen për marredheniet e tregtisë ndërkombëtare dhe aktivitetin ekonomik ne vend. Aktiviteti ndërkombëtar mbi mallrat administrohet me legjislacionin doganor dhe administrata doganore, duke pëfshirë edhe administrimin e mallrave të prodhimit vendas, me akcizë.
Anna Fedorova
Anna Borysivna Fedorova (А́нна Бори́сівна Фе́дорова; e lindur më 27 shkurt, 1990) është një pianiste ukrainase e koncerteve. Fedorova performon si soloiste, muzikante e dhomës dhe me orkestra simfonike të mëdha koncertesh të Holandës, Gjermanisë, Francës, Italisë, Ukrainës, SHBA, Meksikës, Argjentinës, dhe Azisë. Fedorova është një fituese e Çmimit për Piano për Të Rinj David, e mbështetur nga një Çmim Soiree d'Or dhe Keyboard Trust.
Sistemi Tatimor ne Shqiperi
Legjislacioni Tatimor
Aktiviteti ekonomik në vend si dhe i tregtisë ndërkombëtare të shërbimit administrohet nga legjislacioni tatimor dhe administrata tatimore.
Anna Fedorova
Jeta e hershme
Fedorova ka lindur në Kiev, Ukrainë (atëherë RSS Ukrainë). Si nëna e saj, Tatiana Abayeva dhe babai, Boris Fedorov, kanë qenë muzikantë, studiues dhe mësues. Që nga koha kur ishte dy vjeçe, gjithmonë donte të shkonte në piano. Ajo filloi të luante në moshën pesë vjeçare. Ajo dha recitalin e saj të parë publik kur ishte gjashtë vjeç dhe ajo dha debutimin e saj kombëtar në moshën shtatë vjeçare, në Shoqatën Kombëtare Filarmonike të Ukrainës.
Hannogne-Saint-Rémy
Hannogne-Saint-Rémy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Hannogne-Saint-Rémy ka një popullsi prej 107 banorë dhe sipërfaqe 18.09 km², me një dendësi prej 6 banor/km².
Sistemi Tatimor ne Shqiperi
Legjislacioni Tatimor
Legjislacioni doganor përbëhet nga ligje administrative dhe nga ligje më specifike që percaktojne detyrimet e ndryshme doganore.
Anna Fedorova
Jeta e hershme
Sa i përket fëmijërisë së saj të hershme, Fedorova ka thënë se, me të dy prindërit që janë pianistë profesionalë, gjithmonë ka qenë "zëri i pianos në shtëpi". Prindërit e saj i dhanë mësimet e saj, dhe ajo tha se "ata ishin vendimtare për zhvillimin tim muzikor".
Sistemi Tatimor ne Shqiperi
Legjislacioni Tatimor
Ligji kryesor administrativ është: Ligje specifike që percaktojnë detyrimet doganore janë:
Anna Fedorova
Arsimi
Në vitin 2008, Fedorova u diplomua nga Kolegji muzikor Lysenko për fëmijë të talentuar. Si student, ajo ishte marrëse e "Bursës së Presidentit të Ukrainës" gjatë viteve 2003-2008.
Sistemi Tatimor ne Shqiperi
Legjislacioni Tatimor
Legjislacioni tatimor përbëhet nga ligjet për tatimet dhe tarifat kombëtare dhe ato vendore. Legjislacioni përbëhet nga ligje proceduriale dhe ligje specifike që percaktojne detyrimin tatimor.
Anna Fedorova
Arsimi
Jashtë Ukrainës së saj, Fedorova studioi nën Leonid Margarius në Akademinë Ndërkombëtare të Piano, e cila është një shkollë e specializimit të avancuar të performancës së pianos që gjendet në Imola, Itali.
Sistemi Tatimor ne Shqiperi
Legjislacioni Tatimor
Ligji kryesor administrativ është: Ligje të tjera të karakterit administrativ (mbështetur në nenet 78 dhe 83 të kushtetutës), por edhe aspektit tatimor (mbështetur në nenin155 të kushtetutës) janë: Ligjet e tjera tatimore më specifike që përshkruajnë lloje të veçanta të tatimeve apo taksave me karakter kombëtar apo vendor. Ligji Nr. 8438, datë 28.12.1998 “Për tatimin mbi të ardhurat1 i ndryshuar i cili mbulon tatimet mbi të ardhurat e individëve, kompanive dhe personave fizikë tregtarë.
Sipas legjislacionit shqiptar
Tatimi është një pagesë në buxhetin e shtetit me natyrë të detyrueshme dhe të pakthyeshme, i cili përfshin edhe dënimet administrative si dhe interesat për pagesa të vonuara të përcaktuara në ligj. Me fjalë të tjera tatimet janë pagesa të detyrueshme që shteti u ngarkon kontribuesve të ndryshëm, të cilat përdoren për të mbuluar shpenzimet publike me karakter të përgjthshëm, në mënyrë që shteti të përmbushë funksionet e veta. Tatimet nuk burojnë drejtpërdrejt nga prona e shtetit ose nga të drejtat pasurore mbi të, por ato derivojnë nga pasuria dhe forca ekonomike e personave privatë.
Anna Fedorova
Arsimi
Ajo gjithashtu ka marrë udhëzime artistike nga pianistë të njohur botërisht si Alfred Brendel, Menahem Pressler dhe András Schiff.
Sistemi Tatimor ne Shqiperi
Sipas legjislacionit shqiptar
Dy karakteristika bazë të tatimeve janë : Tatimet si instrumenti kryesor dhe më i rëndësishëm i mbledhjes së të hyrave publike paraqiten në një shumëllojshmëri formash. Në legjislacionin shqiptar, duke pasur parasysh momentin e krijimit të të ardhurave dhe momentin e shpenzimit të këtyre të ardhurave, tatimet ndahen në të drejtpërdrejta dhe të tërthorta. Kështu, sipas këtij kriteri tatimet që paguhen në momentin e krijimit të të ardhurave përfaqësojnë grupin e tatimeve të drejtpërdrejta kurse ato që realizohen në momentin e shpenzimit të të ardhurave të siguruara përfshihen në grupin e tatimeve të tërthorta. Tarifat janë një kontribut i detyrueshëm për tu paguar nga çdo person i cili përfiton drejtëperdrejt një shërbim publik. Pra, tarifat paraqesin një kompensim për shërbimet publike speciale që kryhen nga shteti në favor të personave të ndryshëm. Këto shërbime lidhen me një apo disa dobi të drejtpërdrejta të shtetasve. Disa karakteristika të veçanta të taksave janë si më poshtë :
Banesa e Xheladin Koxherrit
Banesa e Xheladin Koxherrit është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjon, rrethi i Bulqizës, në qarkun e Dibrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "08.01.1977". Kjo banesë është tre katëshe, me çardak të gjerë druri në të dyja anët, dhe me dritare të mëdha.
Kareman Gora
Kareman Gora (Starovë, 6 shkurt 1891 - Pogradec, 1950) ishte patriot, filantropist, inxhinjer shqiptar. Në moshë fare të re mërgon drejt Rumanisë dhe gjatë kohës që punonte ra në kontakt me organizatat patriotike shqiptare që vepronin në Bukuresht. Kështu ai zgjedh të bëhet anëtar i shoqatës së shqiptarëve të Bukureshtit dhe shumë shpejt u shndërrua në një veprimtar i çështjes shqiptare. Ai ishte pjesë e delegacionit të Bukureshtit së bashku me rreth 300 patriotë të tjerë, të cilët së bashku u nisën drejt Vlorës për të qënë pjesmarrës më 28 nëntor 1912 kur Ismail Qemali shpalli Pavarësinë e plotë të Shqipërisë nga Perandoria Osmane. Më 26 nëntor 1962, me dekret nr 3608, me rastin e 50 vjetorit të pavarësisë të atdheut, Presidiumi i Kuvendit Popullor të Republikës së Shqipërisë drejtuar nga sekretari i përgjithshëm Haxhi Lleshi, do t’i akordojë Kareman Gorës medaljen “Për veprimtari Patriotike” me titullin “Patriot dhe luftëtar trim”, i cili nën udhëheqjen e patriotit Themistokli Gërmenji luftoi kundër shovinistëve grek për mbrojtjen e atdheut, në 1920 si vullnetar kundër imperialistëve italianë për çlirimin e Vlorës. Kareman Gora shquhet gjithashtu si inicjues dhe financues i hapjes së shkollave shqipe në rrethin e Pogradecit.