cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kraleva
Në vitin 2011 zona urbane e qytetit ka një popullsi prej 68.749 banorë, ndërsa zona administrative e qytetit ka 125.488 banorë. Me një sipërfaqe prej 1530 km², është komuna më e madhe (pas Beogradit) në Serbi për nga sipërfaqja.
Fjalor i gjuhës shqipe ( 1965)
Fjalor i gjuhës shqipe punoi Kostaq Cipo ; punoi Eqrem Çabej ; punoi Mahir Domi. Botuar në Prishtinë në vitin 1965 nga "Rilindja" me 648 faqe.
Çlirim Hoxha
Çlirim Hoxha shkrimtar, gazetar dhe studiues shqiptar, ka lindur më 21 nëntor 1954 në qytetin e Vlorës. Përfundon shkollën e Mesme Industriale "Pavarësia" në qytetin e Vlorës në vitet '70. Diplomohet në Fakultetin e Histori-Filologjisë të Universitetit të Tiranës dega Histori. Në vitet ’96-’97 përfshihet në protestat antifajde që nisën në qytetin e Vlorës dhe bashkëpunon me gazetën “Koha Jonë” duke përcjellë lajmet mbi ngjarjet që ndodhnin në qytet. Në këtë gazetë mbante pseudonimin Sazan Karaburuni. Në vitin ’99 bashkëpunon me Radio Tiranën në emisionin e mëngjesit për pasqyrimin e situatës së krijuar pas mbërritjes së refugjatëve të luftës nga Kosova. Merr pjesë në grumbullimin e ushqimeve dhe shpërndarjen e tyre për refugjatët shqiptar të ardhur nga Kosova në Pallatin e Sportit “Flamurtari”, si stacion i parë i mbërritjes së tyre. Në vitin ’98, punësohet si korrespodent i gazetës “Zëri i Popullit”. Në vitin ’99 punësohet si gazetar i gazetës “Shekulli” për Vlorën. Në këtë gazetë mban pseudonimin Ilir Ruci dhe Gani Kanina. PO atë vit punësohet si korrespodent i “Radio + 2” dhe i revistës “SPEKTER”. Në vitet ’98-2000 ka punuar si gazetar edhe në Televizionin lokal “6+1 Vlora”. Nga vitet 1997-2014 ka punuar dhe bashkëpunuar me disa gazeta si “Republika”, gazeta “SOT”, gazeta “Ndryshe”, gazeta “TEMA”, gazeta “Telegraf” etj. Pasi punoi disa vjet si gazetar tereni, u përqendrua te analizat politike dhe shkrimet studimore për lashtësinë e popullit tonë. Në gazetat “Zëri i Popullit”, gazetën “Ndryshe” dhe gazetën “Telegraf” ka shkruar me dhjetëra opinione mbi situatat që kalonte vendi. Është anëtar themelues i Unionit të Gazetarëve të Shqipërisë. Në vitin 2004 emërohet Drejtor i Marrëdhënieve me Publikun pranë Bashkisë Vlorë. Në vitin 2009 emërohet Drejtor i Bibliotekës Publike “Shevqet Musaraj” të qytetit të Vlorës. Është anëtar i Klubit të Shkrimtarëve “Petro Marko” Vlorë. Është anëtar themelues i Qendrës së studimeve Pellazgjike Tiranë. Ka referuar disa studime historike në 5 simpoziumet ndërkombëtare që kjo qendër ka organizuar për lashtësinë e popullit shqiptar dhe të gjuhës shqipe. Në vitin 2006 fiton Çmimin Petro Marko për romanin "Nëndetësja e plagosur". Në vitin 2019 jepet Çmimi Petro Marko për kontributin e tij si gazetar dhe publicist nga Unioni i gazetarëve të Shqipërisë. Eshtë Ambasador për Paqen dhënë nga Federata për Paqen Universale.
Gjyteti i Topillës "Guri i Markut"
Gjyteti i Topilles Guri i Markut është një monument i trashëgimisë kulturore në Topillë, Shtime, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 03-116/83.
Laviolle
Laviolle është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Laviolle ka një popullsi prej 118 banorë dhe sipërfaqe 13.84 km², me një dendësi prej 9 banor/km².
Imambara Ghufran Ma'ab
Imambara Ghufran Ma'ab (në gjuhën urdu: Nastaliq - اِمام باڑا غُفران مآب; në gjuhën hindi: इमामबाड़ा ग़ुफ़्रान मआब) në Lucknow, është një imambarë (një ndërtesë e përdorur për të përkujtuar përvjetorin e Muharremit në të cilin myslimanët, veçanërisht shiitët vajtojnë tragjedinë e Qerbelasë në të cilën u vra Imam Hyseni) e ndërtuar nga kleriku i shquar shiit Ajatollah Syed Dildar Ali Naseerabadi (i njohur edhe si Ghufran-Ma'ab) në fillim të viteve 1790. parapamje|345px|Imambara Ghufran Ma'ab në fshatin Nasirabad, Uttar Pradesh, [[India|Indi]]
Imambara
Imambara është emërtuar Ghufran Ma'ab sipas emrit të Ajatollah Syed Dildar Ali Naseerabadit dhe është një qendër e rëndësishme e kulturës fetare në Lucknow. Ajo menaxhohet nga pasardhësit e Ayatollah Ghufran Ma'abit, pasi në maj të vitit 2012 pasardhësi i tij, Maulana Syed Kalbe Jawadi ishte mutawalli i imambarës. Imambara është e vendosur në rrugën Maulana Kalbe Hussain në zonën e Chowkut të Lucknowt. Kalbe Jawadi drejton mexhlisin (mbledhjen) aty për 10 ditët e para të muajit të shenjtë të muharremit, që ndiqet nga mijëra njerëz. Ajo është e njohur ndërkombtarisht për maxhlisin Shaam-e-Ghariban të saj.
Varreza
Jashtë Imambarës është një varrezë (pjesë e imambarës) që u krijua si një vend varrimi për studiuesit. Shumë personalitete të shquara janë varrosur në këtë varrezë. Njerëzit e varrosur në këtë varrezë përfshijnë Maulana Syed Kalbe Hussainin, Maulana Syed Kalbe Abidin, Maulana Syed Ibne Hasan Nonaharvin, Sultan-ul-Ulema Maulana Syed Qaim Mahdin dhe Maulana Syed Mohammad Waris Hasan Naqvin.
Imambara Nasirabad
Në fshatin Nasirabad të paraardhësve të Ayatollah Syed Dildar Ali Naseerabadit ndodhet një imambarë me të njëjtin emër (Imambara Ghufran Ma'ab).
Patkova
Patkova (serbisht: Patkovo) ishte një qark mesjetar i Principatës së Madhe të Serbisë në Kosovën e sotme jugore, duke përfshirë territoret që rrethojnë qytetet e Gjakovës dhe Prizrenit në lindje të Drinit të Bardhë (rajoni i Dukagjinit).
Chéry-lès-Rozoy
Chéry-lès-Rozoy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Chéry-lès-Rozoy ka një popullsi prej 105 banorë dhe sipërfaqe 4.73 km², me një dendësi prej 22 banor/km².
Mersin durmishi
Mersin Durmishi lindur më 01.07.1998 në Tiranë. Përfaçësues i Shqipërisë në kampionati Ballkanik 2016 të zhvilluar në Greqi, duke u renditur i treti në rang Ballkani në kategorinë "Junior men's team sprint". Gjithashtu është dhe fitues i disa garave rajonale në Shqiperi. Disa prej tyre janë: Kupa "Agim Tafili" etapa e parë (Tiranë-Shkoder), vendi i dytë. Kupa "Agim Tafili" etapa e dytë (Shkodër-Qafë Çele-Shkodër), vendi i tretë. Fitues i vendit të tretë i etapës Çiklistike "BITT 2016 Tribut për Matin" (Tiranë-Rrëshen-Burrel). Pjese marres ne Trofeu "Tirana" duke zënë vendin e parë (Tiranë-Elbasan-Gracen). Gjithashtu për vitin 2016 është shpallur kampion kombetarë në kategorinë junior në garat mountainbike. Ka pesuar aksident gjate trajnimit me ekipin e tij ne date 02.06.2016. Deshira dhe pasioni i tij per ciklizmin beri qe te rikuperohej shpejte dhe te rikthehej ne gara. Pjesmarrja e tij pas aksidentit ishte mbreslenese, pasi rrezultatet ne garat pjesmarrese arriti te merrte vendet e para ne kategorine Junior dhe vendet e dyta dhe te treta ne kategorite u23 dhe elite. Por fati i tij i keq ishte aksidenti i dyte qe erdhi nga nje difekt teknik ne bicikleten e tij te stervitjes e cila ndodhi ne date 02.04.2017, pas ketij aksidenti ai u terhoq nga ciklizmi. Per nje periudhe 2 vjecare ciklizmi, rrezultatet e tij kane qene teper te mira duke u renditur si nje nga ciklistet me rrezultate me te larta.
CYCLING CLUB ALBANIA
Festivali Evropian i Këngës 2002
Festivali Evropian i Këngës 2002 ishte edicioni i 47-të i Festivalit Evropian të Këngës. Ai u zhvillua në Talin, Estoni, pas fitores së Tanel Padar, Dave Benton & 2XL në konkursin e vitit 2001 në Kopenhagë, Danimarkë me këngën "Everybody". Ishte hera e parë që Estonia kishte pritur konkursin - 8 vjet pasi bëri debutimin e saj. Organizuar nga Bashkimi Evropian i Radio-Televizioneve (EBU) dhe transmetuesi pritës Eesti Televisioon (ETV), konkursi u mbajt në Saku Suurhall, me finalen më 25 maj 2002. Shfaqja live u prit nga Annely Peebo dhe Marko Matvere.
Fituese ishte Letonia me këngën "I Wanna", e realizuar nga Marie N e cila e shkruajti atë me Marats Samauskis. Kjo ishte fitorja e parë e Letonisë në konkurs, pas vetëm 3 vjet pjesëmarrjeje. Malta, Mbretëria e Bashkuar, Estonia dhe Franca rrumbullakuan pesë të parat. Malta arriti rezultatin e tyre më të mirë në historinë e tyre të Eurovizionit. Më tej poshtë tabelës, Danimarka përfundoi e njëzetekatërta (vendi i fundit), pavarësisht se ishte një nga favoritët.
Vendndodhja
majtas|parapamje|180x180px| Saku Suurhall, Talin - vendi pritës i konkursit 2002. Talini është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Estonisë. Ndodhet në bregdetin verior të vendit, në bregun e Gjirit të Finlandës, 80 km në jug të Helsinkit në Finlandë, në lindje të Stokholmit në Suedi dhe në perëndim të Shën Petersburgut në Rusi. Themeluar më 1248 por vendbanimet më të hershme njerëzore datojnë që nga 3000 vjet para Krishtit, duke e bërë atë një nga kryeqytetet më të vjetra të Evropës Veriore. Për shkak të vendndodhjes së tij të rëndësishme strategjike, qyteti shpejt u bë një qendër e madhe tregtare, veçanërisht midis shekullit 14-16, kur u bë një qendër kryesore e tregtisë brenda Lidhjes Hanseatike. Qyteti i Vjetër i Talinit është një nga qytetet mesjetare, të ruajtura dhe të paprekura më të mira në Evropë dhe është renditur si një vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s.
Saku Suurhall u zgjodh si vendi i konkursit. Është arena më e madhe në Estoni, e ndërtuar më 2001 dhe mban deri në 10,000 njerëz. Është emëruar sipas kompanisë së birrës dhe pijeve joalkoolike Estoneze Saku.
Slogani
Për herë të parë u implementua një slogan (ose temë). Tema e këtij viti u quajt 'A Modern Fairytale' (sq: Një përrallë moderne), e cila ishte e dukshme në kartolinat e treguara mes këngëve, të cilat tregonin përralla klasike që përfundonin në situata moderne estoneze.
Rezultatet
Shtetet me shkronja të trasha u lejuan të garojnë në Festivalin Evropian të Këngës 2003.
Astrit Delvina
Astrit Delvina (Delvinë, tetor 1920 - Tiranë, 18 korrik 1990) ka qenë publicist, shkrimtar disident shqiptar i dënuar nga autoritetet e regjimit komunist për veprat e tij.
Biografia
U lind në Delvinë, i biri i Namik Delvinës. Rreth rinisë së tij dihet pakçka, dihet që mes viteve 1940-1943 studjoi për mjekësi në Bolonja. Kur u kthye në atdhe pasi veriu i Italisë u bë fushëbetejë, bashkëpunoi me revistën “Bleta” botoi një sërë tregimesh, novelash, me pseudonimet Lek Copa, Astor, Hallë Remja dhe Zoti Kaçija. Botoi ndër të përkohshme si «Tomori», «Kultura islame», «Tomori i vogël», «Bashkimi i kombit»,  te revista «Kritika» e Arshi Pipës botoi esenë “Shkenca dhe arti”, kurse te revista “Fryma” e Myzafer Pipës, studimin “Erotika dhe estetika” etj.
Pas Çlirimit, qe pjesë e redaksisë “Bashkimi” deri kur Petro Marko arrestohet, më pas e larguan dhe e çojnë së pari në Shkodër e më pas në Ishëm, për të punuar si ndihmësmjek. Gjatë kësaj periudhe shkroi romanet Sykuqi, ku tipizohet një informator i Sigurimit që përndjek intelektualët; romanin alegorik Bijt e Tantalit më 1951 - vepra për të cilat u arrestua për të parën herë më 21 shkurt të atij viti dhe u dënua për «agjitacion e propagandë» dhe «tentativë arratisje», me 5 vjet burg me punë të detyruar dhe humbjen e të drejtave elektorale për një vit.. Dorëshkrimet e dy romaneve të tjerë, të disa tregimeve dhe të shumë poezive humbën nëpër birucat e hetuesisë. Lirohet nga burgu më 1956.
Në maj 1990 kthehet në Tiranë i sëmurë rëndë, ku edhe ndërroi jetë më 18 korrik 1990.
Vepra
Delvina ka qenë një autor shumë prodhimtar, megjithëse një pjesë e mirë e veprave kanë humbur në hetuesinë e Shkodrës e të Fierit. Ka lënë shumë dorëshkrime: romane, novela, tregime dhe shumë poezi. Ai përdor në shkrimet e tij edhe kode. Më 1944 shkroi romanet Globi në rrjetë, Endrra me ngjyra, Pikëpjekje zemrash; tregimet: Shkretëtira kozmike, Zëri prapa murit, Dhe e bukura nuk u zgjua, Ndërgjegja, Sytë e Luçies; Kalimi i Rubikonit, një vëllim me poezi Noelës etj. Në dorëshkrim Humnera e Platonit.
Fjalor i gjuhës shqipe (Petrit Zeneli)
Fjalor i gjuhës shqipe me autor Petrit Zeneli dhe redaktor shkencor Gjovalin Shkurtaj. Fjalor me rreth 12.000 fjalë dhe kuptime fjalësh : (materiali leksikor është mbledhur në trevat e Rrafshit të Dukagjinit dhe në Malësinë e Gjakovës). Botuar në Tiranë nga "Arbëria 07" në vitin 2015. Libri ka 286 faqe. ISBN 9789928143099
Zanpakutō
Zanpakutō i Shinigami
Zanpakutō e Shinigami të niveleve të ulëta quhen Asauchi dhe nuk kanë emra, por Zanpakutō i Shinigami i rangut të lartë kanë emra. Në formën e tij të mbyllur, një Zanpakutō ka formën e një shpate japoneze. Armët e tilla janë shpata unike të krijuara nga shpirtrat e pronarit të tyre. Forma e saj ndryshon në varësi të pronarit të saj.
Secili Shinigami mbart një Zanpakutō dhe secila Zanpakutō është unik: shpatat janë pasqyrim i fuqisë dhe shpirtit të një Shinigami dhe qenie sentimentale ndaj vetvetes. Emri i Zanpakutō është emri i shpirtit të gjallë që fuqizon shpatën dhe i jep forcën e saj Shinigami që e fiton atë. Këto qenie mund të ndryshojnë shumë në pamje, dhe kanë personalitetet e tyre të dallueshme, të cilat janë të ngjashme me ato të pronarit të tyre.
Forma dhe aftësitë e një Zanpakutō bazohen në shpirtin e tyre Shinigami. Pasi një Shinigami mëson emrin e tij/saj Zanpakutō, ata mund të komunikojnë me njëri-tjetrin dhe të forcohen së bashku. Zanpakutō kanë lindur me Shinigami e tyre, dhe ata vdesin së bashku me Shinigami e tyre. Shinigami i përdorin ato në betejë si një reflektim i zemrës së tyre. Kur lëshohen, ata mund të shfaqin një fuqi të gjallë. Ata janë një me Shinigami dhe ndajnë një bindje të Shinigami.
Përjashtimi i vetëm i njohur për mënyrën sesi një Zanpakutō është unik për Shinigami që mbart atë është Shinken Hakkyōken, në të cilin është një Zanpakutō i kaluar nga një brez në tjetrin i klanit Ise. Për shkak se ata janë të lidhur me këtë teh, është e pamundur që anëtarët e familjes të krijojnë Zanpakutō e tyre unike.
Zanpakutō që janë shkrirë me një hollow gjithashtu fitojnë aftësinë për të mbrojtur Shinigami e tyre përmes mjeteve të ndryshme. Zangetsu për shembull ishte në gjendje të manifestonte një maskë hollow për të mbrojtur Ichigo nga dëmtimet e mëdha kur ai u mbizotërua nga manifestimi i fuqive të Quincy të Ichigo. Pasi u bë shpirti mbizotërues, ai ishte në gjendje të pushtonte trupin e Ichigo sa herë që ishte në prag të vdekjes.
Zanpakutō i Arrancar
Arma kryesore e një Arrancar është e njëjtë me atë të Shinigami, por ndryshe nga Zanpakutō e Shinigami, tehu është një mishërim i fuqisë së Hollow.
Trajnimi
Për të përdorur plotësisht fuqinë e një Zanpakutō, zotëruesi duhet të njihet me shpirtin e tij Zanpakutō.
Jinzen është e vetmja metodë ku zotëruesi dhe Zanpakutō komunikojnë me njëri-tjetrin. Për ta bërë këtë, së pari Shinigami e kthen shpatë me kokë poshtë dhe merr pozicionin e meditimit.
Format e Zanpakutō
Në formën e vulosur shumica e Zanpakutō duken si katana e rregullt, me ndryshime të vogla midis tyre siç do të pritej midis shpatave të ndryshme. Variantet e tyre janë zakonisht:
Zanpakutō gjithashtu mund të maskohet si objekte të tjera, megjithëse objekte të tilla duket se duhet të kenë përmasa të ngjashme me vetë shpatën.Kisuke Urahara, Genryūsai Shigekuni Yamamoto dhe Kagerōza Inaba maskojnë Zanpakutō e tyre si kallamishte. Kallami i Yamamoto ngjan me një shkop të madh për ecje, forma e Urahara duket si një shikomizue, një teh të hollë të fshehur brenda boshtit të uritur të një kallami, dhe Inaba bëhet një kallam argjendi, i cili është zhytur në një dritë jeshile dikur lëshuar.
Një Zanpakutō do të kthehet në gjendjen e tij të vulosur kur pronari i tij do të trokitet pa ndjenja.
Në varësi të aftësisë së Shinigami për të komunikuar dhe kontrolluar shpirtin e tyre Zanpakutō, një Zanpakutō mund të manifestohet në dy forma shtesë dhe të kthehet në një gjendje të vulosur. Këto dy forma, të njohura si Shikai dhe Bankai, janë të ngjashme me azhurnimet për Zanpakutō, duke i dhënë aftësi shumë larg atyre të përdorimit të tij të thjeshtë si shpatë. Shinigami zakonisht mbajnë Zanpakutō e tyre në gjendjen e tij të vulosur dhe aktivizojnë format e lëshuara sipas nevojës.
Një Zanpakutō mund të ndryshojë madhësinë dhe formën në varësi të forcës shpirtërore të pronarit.
Të gjitha Zanpakutō kanë dy nivele lirimi. E para është Shikai dhe e dyta është Bankai. Një duhet të jetë në gjendje të kryejë të dy për t'u bërë kapiten. Fuqia dhe format e Shikai dhe Bankai varen nga Zanpakutō, dhe ndryshojnë në bazë të forcës dhe stërvitjes së pronarit.
Arrancar dhe Espada nuk kanë Shikai dhe Bankai, por në vend të kësaj ata përdorin Resurrección (spanjisht për "Ringjallja", japonisht për "Kthimi i Shpatës") e cila kthen thelbin e aftësive sulmuese të Arrancar Hollow në trupat e tyre humanoide.
Espada i 4-të Ulquiorra Cifer është i vetmi person që ka demonstruar aftësinë për të arritur një formë të dytë të Resurrección të quajtur Segunda Etapa (刀剣解放第二階層 (レスレクシオン・セグンダ・エターパ), Resurekushion Segunda Etāpa; spanjisht për "Ngjallja: Faza e Dytë")
Gjurmët e nekropolit mesjetar në Matiqan
Gjurmët e nekropolit mesjetar në Matiqan është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-299/67.
Hammarland
Hammarland (Hammarlands kommun), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Ishujt Oland, dhe është pjesë e rajonit Ishujt Oland.
Cila mëmë të ka bërë vajzëzo
Kënge arvanite
Agim Gjakova
Agim Gjakova (Gjakovë, 11 korrik 1935) është shkrimtar shqiptar autor i 32 librave, 22 romane dhe 10 përmbledhje poetike.
Biografia
Shkollën fillore edhe të mesme i kreu në Gjakovë. Studimet e larta i kreu në Beograd e më pas në Tiranë për letërsi frënge. Është autor i 22 romaneve edhe përmbledhjeve poetike.
Rexhep Rushit Jashari
__NOINDEX__
Rexhep (Rushit) Jashari, u lind më 12. 06. 1949, në fshati Prekaz i Po-shtëm të Drenicës, komuna e Skënderajt. Mësimet e para i mori në shkollën fillore të vendlindjes dhe të Skënderajt. Shkollimin e mesëm e ka filluar në Skënderaj  dhe tri vitet tjera në Shkollën Normale “Hasan Prishtina” të Mitrovicës, ku ka diplomuar për mësues (1969). Ka punuar dy vite si mësues në shkollën fillore tash “Shaban Jashari”, por në të njëjtën kohë ka dhënë edhe mësimin e edukatës muzikore në gjimnazin e Skënderajt.
Gjatë gjithë jetës, si nxënës, student e mësim-dhënës është marrë me aktivitete të lira në grupet muzikore të shkollave, ku ka dhënë kontribut të çmuar në kultivimin e zhvillimin e kulturës  e traditave tona kulturore, pasi që edhe  rrjedh nga një familje e njohur rapsodësh, e edhe vetë e ka ushtruar këtë aktivitet për më se 50 vite.
Shkollimin e lartë universitar e ka filluar në Shkollën e Lartë Peda-gogjike të Prishtinës, ku diplomoi për arsimtar të gjuhës dhe letërsisë shqipe (1972). Gjatë vitit shkollor 1971/72 ishte kryetar i Lidhjes së Studentëve të asaj shkolle. Të njëjtin grup e vazhdoi në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Prishtinës, ku pas studimeve mori titullin: Profesor i Gjuhës e Letërsisë Shqipe (1981).
Ka punuar si mësimdhënës i kësaj lënde në gjimnazin e Lipjanit (1973-1975), një kohë të shkurtër në shkollën fillore “Zenel Hajdini” të Prishtinës, për t’u kthyer përfundimisht në Skënderaj, ku punoi si profesor në gjimnazin tash “Hamëz Jashari, deri në shtator të vitit 1992. Gjatë asaj kohe, katër vite ishte edhe kryetar i Bashkësisë Lokale të Skënderajt, kryetar i SHKA “Drenica” dhe në mandatin 1978-1982 delegat në Kuvendin e atëherëshëm Krahinor të Kosovës, ku ishte edhe kryetar i Komisionit për Arsim, Shkencë e Kulturë dhe anëtar i Komisionit për Informim.
Pas 22 viteve me ditar në dorë, për shkaqe që dihen, si shumë bashk-atdhetarë, edhe Rexhepi, u detyrua të emigrojë në Suedi (1992), duke filluar kështu një kapitull të ri të jetës tij. Atje në fillim, punoi me fëmijët shqiptarë në qytetin Normaling (1993), pasi mori lejeqen-drimin permanent politik, u vendos në qytetin Gävle dhe më 1994 vendoset përfundimisht në Landskrona, ku në fillim ka punuar me fëmijët shqiptarë, si mësues i gjuhës amtare, ishte anëtar i Kryesisë së Shoqatës Shqiptare “Hasan Prishtina” të atij qyteti (1996-97), ku dha një kontribut të çmueshëm në kultivimin e vlerave tona kombëtare.
Në vitin 1997, me iniciativën e tij dhe të disa prindërve shqiptarë, për herë të parë, në gjimnazet e Landskronës dhe të Helsingborgut, filloi mësimi i gjuhës shqipe, ku mësimdhënës ishte ai. Më 1998 ishte kryetar i Këshillit të Emergjencës, me ç’rast, bashkë me disa bashk-atdhetarë tjerë, grumbulloi shumë ndihma për Kosovë.
Deri më 2015 ka punuar në Helsingborg, si mësues i gjuhës dhe letërsisë shqipe, ku përveç në gjimnaze, ka mbajtur mësim edhe në shkolla fillore. Është anëtar i Kryesisë së Lidhjes Shqiptare në Botë për Skandinavi dhe nënkryetar i LASH-it për Suedi, anëtar i Shoqatës së Shkrimtarëve Shqiptarë të Suedisë “Papa Klementi IX” dhe  anëtar i Kryesisë së Qendrës Kulturore Shqiptaro-Suedeze “Okarina”. Tash është në pension dhe jeton në qytetin Landskrona të Suedisë.
Botimet
Deri tash ka botuar këto vepra:
1.“Prekazi heroik-vatër e përhershme e luftërave për liri” , Prishtinë, 2018
Sabaku
Qendra tradicionale e rajonit pjellor të Maçvës, Šabac ndodhet në bregun e djathtë të lumit Sava. Sipas regjistrimit të vitit 2011, qyteti ka një popullsi prej 53.919 banorësh, ndërsa zona administrative e tij përbëhet nga 118.347 banorë.
Rexhep Rushit Jashari
Botimet
2. “Këngë folklorike shqiptare të përzgjedhura”, Prishtinë, 2018
3. “Këngë popullore të përzgjedhura”, Prishtinë, 2018 dhe
4. “Anekdota-mesele popullore shqiptare”. Prishtinë, 2018
5. ”Gramatikë krahasuese Shqip-Suedisht”, Prishtinë, 2019
6. ”Letërsia shqiptare”, Prishtinë, 2019
7. ”Antologji e letërsisë shqiptare”, Prishtinë, 2020
9. “Azem e Shotë Galica në këngët popullore”, Prishtinë, 2021.
Masakra e Borovës
Në 6 korrik 1943 një pjese e 1. Gebirgs-Division kreu masakrën e Boroves. Fshati Borova në Jug të Shqipërisë u shkatërrua tërësisht dhe 107 persona u vranë.
Masakra
Në 6 korrik 1943, trupat e Divizion i Parë Malor te Wehrmacht marshuan ne zonen e pushtuar nga italianët të Shqipërisë për në drejtim të Janinës në Greqi. që nga Wehrmacht, në funksion të afërt dorëzimin e Italisë, një ulje e aleatëve në Greqi ishte e frikësuar. Në udhëtimin tuaj nga Korça në Perëndim përmes Jugut të Shqipërisë ishte në një kolonën pak në Jug të Borova në Barmash të Kalojë nga prita e vendore shqiptare partizanët e udhëhequr nga Riza Kodheli sulmuar. Këto nuk ishin gjermanisht, por italisht ushtarët janë të pritet për të. Me mbështetjen e Italisë njësive të ishin partizanët në mbrëmje, malet e shtyu prapa.
Pasditen e së njëjtës ditë, të kryer nga gjermanisht hakmarrja : ata u zhvendos në me flakë hedhës nga Borovaia, dhe kryer masakrën në mesin e popullatës civile, ka qëlluar dhe vrarë njerëz ose të lënë ata në shtëpitë e djegur, fshatarët për partizanët. Borova kishte në atë kohë, rreth 450 deri në 500 banorë. Të Gjithë e 100 objektet e fshatit – shtëpi, dyqane, kishat – u përdorur nga ushtarët djegur ose dëmtuar rëndë. 107 civilëve në këtë shumica e krimeve të rënda e Wehrmacht në Shqipëri janë vrarë – duke përfshirë gratë, fëmijët dhe të Moshuarit. 47 viktimave ishin më të rinj se 20 vjet, 23 mbi moshën 60 vjeç, më i ri viktima ishte vetëm katër muaj e vjetër, më të vjetër të Vrarë 73 vjet. Disa banorë të tjerë u plagosën ; shumë kishte në kohën e sulmit në fusha të gjetur. Në fshatin Barmash në Jug të kaluar, më vonë u sulmua, vdiq më 18 banorë të tjerë.
Kujtim
parapamje|Përkujtimore, në Sfondin e [[Mali i Gramozit|Gramoz]] Në Shqipëria Komuniste ruhej përkujtimi i masakrës. Një monument dhe Muze të vogël, duke Kujtuar e krimit. Kompozitorit Thoma Gaqi, i botuar në vitin 1972, është një poemë simfonike me emrin e Borova në kujtim të viktimave.
Demokratike e Shqipërisë nga vitet 1990, partizane të luftës dhe masakrës në Borova është menduar. Muzeu ishte gjatë shortit të kryengritjes të vitit 1997, i shkatërruar. Që nga viti 1996, mbështetur në Ambasadën gjermane në Tiranë, fshatin Borova, me disa projekte të infrastrukturës. Ambasadori gjerman mori pjese ne përkujtimoren e ngjarjeve. Gjithashtu ka pasur plane për një ndërtesë e re e monumentit, në qendër të sot, 107 varret.
Hoça e Madhe
Hoçë e Madhe është një vendbanim në komunën e Rahovecit, Kosovë.
Rexhep Rushit Jashari
Botimet
10. “Figura e Skënderbeut në trashëgiminë kulturore shqiptare dhe të huaj”  Prishtinë, 2022.
11. “Figura e Isa Boletinit në Këngët tona popullore Epike-Historike”
12. “Figura e Bajram Currit në Këngët tona popullore Epike-Historike”
13. ”Tradita patriotike e katër brezave”
14. “Rapsodët e Drenicës” dhe
15. ”Gjenealogjia familjare”.
Iviers
Iviers është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Iviers ka një popullsi prej 218 banorë dhe sipërfaqe 7.45 km², me një dendësi prej 29 banor/km².
Zambaku i Prizrenit
Zambaku i Prizrenit është një festival tradicional i këngës me karakter garues i cili që prej themelimit në vitin 1986 mbahet në Prizren, Kosovë.
Historik
Festivali Zambaku i Prizrenit u themelua në vitin 1986 nga institucionet kulturore të Komunës së Prizrenit si dhe të Kosovës, si ngjarja e vetme kulturore e zhanrit të muzikës urbane, të tilla si baladat dhe serenatet. Ideologu prapa këtij festivali ishte redaktori muzikor, Reshat Randobrava, i ndihmuar nga redaktori i programit të asaj kohe, Akil Koci. Ky festival përqendrohet më shumë në këngët tradicionale shqiptare, por disa edicione kanë pasur gjithashtu shfaqje nga grupe të tjera etnike nga Kosova.
Uzina e postëtelekomunikacioneve në Tiranë
Uzina e postëtelekomunikacioneve në Tiranë ish uzinë e specializuar për prodhimin e pajisjeve dhe aparaturave të postëtelekomunikacionit. U krijua në 1966 mbi bazën e një ofiçine kryesisht për riparime, të ngritur në Tiranë menjëherë pas Çlirimit, e cila më pas filloi të prodhojë pjesë këmbimi. Pas krijimit të uzinës u përmirësua teknologjia e prodhimit, u organizuan linja prodhimi për aparatura dhe pajisje të ndryshme. Vëllimi i prodhimit industrial më 1983, kundrejt v. 1973 u rrit mbi 2.5 herë. Ajo prodhonte rreth 100 artikuj dhe pxmonte për prodhimin e artikujve të tjerë, sidomos të aparaturave që shërbejnë për rritjen e shkallës të telefonizimit të vendit.
Jaunac
Jaunac është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Jaunac ka një popullsi prej 139 banorë dhe sipërfaqe 3.92 km², me një dendësi prej 35 banor/km².
Bregdeti Shqiptar i Jonit
thumb|[[Plazhi i Gjipesë]] Bregdeti Shqiptar i Jonit është një vijë bregdetare e Detit Jon Verilindor, që përfshin kufirin jugperëndimor të Republikës së Shqipërisë, që shtrihet nga gjysma jugore e Gadishullit të Karaburunit, në të gjithë rajonin historik të Labërisë, qytetin e Sarandës, Malet Akrokeraune, Rivierën shqiptare dhe Liqenin e Butrintit, ku Ngushtica e Korfuzit e ndan vendin nga Greqia.
Shqipëria ndodhet në Evropën Jugore dhe Juglindore në pjesën perëndimore të Gadishullit Ballkanik. Kufizohet me Malin e Zi në veriperëndim, Kosovën në verilindje, Maqedoninë e Veriut në lindje, Greqinë në jug dhe Detin Mesdhe në perëndim. Vija bregdetare zë një gjatësi totale prej 172 km dhe është e karaktrerizuar në mënyrë të qartë nga një peizazh malor i mbushur me gjire detre të thella, ishuj të shumtë, shkëmbinj të lartë, brigje shkëmbore dhe ranore dhe një biosferë detare unike.
Deti Jon është pjesë e Detit Mesdhe i pozicionuar në jug të Detit Adriatik, i cili shtrihet nga Siçilia deri në ngushticën e Otrantos midis Salentos dhe Gjirit të Vlorës. Ai kufizohet nga Italia në perëndim, Greqia dhe Shqipëria në lindje. Megjithëse nga autorët antikë konsiderohej si pjesë e detit Adriatik, deti Jon aktualisht shihet si një sipërfaqe ujore e veçantë.
Tradicionalisht, rajoni përfaqëson burimin më të vlefshëm turistik për vendin, veçanërisht për shkak të bukurisë së paprekur natyrore dhe kulturore të shprehur në arkitekturën, kuzhinën dhe traditën e rajonit. Pika më tërheqëse e tij është qyteti antik i Butrintit, që është renditur si një vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO -s, sepse përfaqëson mbetje të vlefshme të civilizimeve antike.
Rajoni është i populluar nga më shumë se 50.000 banorë me qytetin më të madh që është qyteti Porti i Sarandës, një nga destinacionet më të vlerësuara turistike në Detin Jon. Saranda shërbehet nga Porti i Sarandës, një nga më të mëdhenjtë e pjesës jugore, i cili është bërë një port i mrekullueshëm lundrimi dhe tregtimi. Rajoni është shumë skenik, me vija të egra, malore dhe një pjesë shumë të konsiderueshme të pyjeve vendore. Disa nga plazhet më të spikatura përgjatë vijës bregdetare janë Dhërmi, Himara, Qeparoi, Borshi, Lukova, Vunoi dhe Ksamili.
Bregu i Detit Jon është i njohur për peizazhet e tij të larmishme, traditat unike dhe ndikimin e tij në kulturën shqiptare. Konsiderohet si vendlindja e iso-polifonisë shqiptare e cila u njoh si një kryevepër e trashëgimisë gojore dhe jomateriale të njerëzimit.
Gjeografia
djathtas|parapamje|220x220px| Ujërat kristal të pastër të [[Ishujt e Ksamilit|Ksamilit në jug të vijës bregdetare. ]] Vendi i Shqipërisë ndodhet në jugperëndim të Gadishullit Ballkanik dhe kufizohet nga Mali i Zi në veriperëndim, Kosova në verilindje, Maqedonia e Veriut në lindje dhe Greqia në jug dhe juglindje. Pjesa më e madhe e vendit është një zonë e përthyer dhe malore me Alpet Shqiptare të në veri, Malet e Korabit në lindje, Bjeshkët Akrokeraune në jug dhe Malet Skënderbeut në pjesën qendër të vendit.
Duke qenë i pozicionuar në Detin Mesdhe Verior, bregdeti i Shqipërisë përfshin pjesë të Detit Adriatik dhe Detit Jon, e formon të ashtuquajturën Rivierën shqiptare. Për ndryshim nga terreni malor i vendit, ultësirat perëndimore përbëhen kryesisht nga ultësirat bregdetare dhe fushat. Bregu i Detit Jon është i njohur për bukurinë e tij të përthyer, me malësi shkëmbore dhe një biosferë të mrekullueshme detare, ndërsa Bregu i Detit Adriatik Shqiptar përbëhet nga plazhe me rërë dhe ujëra të cekëta bregdetare. majtas|parapamje| Harta topografike e [[Riviera shqiptare|Rivierës Shqiptare . ]] Vija bregdetare mbulon një pjesë të gjërë të Maleve Akrokeraune, e cila shtrihet paralelisht me Detin Jon, duke filluar nga Saranda, dhe duke vazhduar për mbi 100 kilometra në një drejtim juglindje-veriperëndim përgjatë Rivierës Shqiptare, deri në Orikum. Brendësia malore është e fragmentuar në disa masivë që shpesh arrijnë 2.000 metra lartësi mbidetare. Kjo strukturë unike malore arrin pikën e saj më të lartë te Maja e Çikës, dhe është plot me tarraca të gjera dhe të pjerrëta që rrëzohen drejt detit. Rajoni i skajshëm jugor ka një karakter të sheshtë dhe të cekët me praninë e Liqenit të Butrintit që u formua gjatë periudhës kuaternare. djathtas|parapamje|220x220px| [[Maja e Çikës ndodhet në Malet Akrokeraun siç shihet nga plazhi i Dhërmiut. ]] Për sa i përket gjeologjisë, karakteristika kryesore strukturore e vijës bregdetare është prania e antiklinave të shumta karbonate për shembull në Karaburun dhe Sarandë. Bërthama e këtyre strukturave, të cilat kryesisht nuk janë të dukshme në sipërfaqe, janë ndërtuar me avullime permian - triasike, që u formuan rreth 252 milion vjet më parë. Vija bregdetare është e pasur me dolomite nga periudha triasike, shkëmbinjtë karbonik me gur gëlqeror nga periudha e jurasikut dhe rreshpet (shistat) bituminoze, porcelani dhe fosfati gëlqerori.
Qarku i Nishit
parapamje|Rrethi i Nishit Qarku i Nishit (serbisht: Нишавски округ / Nišavski okrug) është qarku serb dhe ish-krahinë shqiptar nën sundimin osman që më 1878 u bë pjesë e shtetit Serb.
Bregdeti Shqiptar i Jonit
Gjeografia
Vija bregdetare mbizotërohet nga disa plazhe të gjata të drejta dhe shkëmbore, me plazhin më të njohur, plazhi i Borshit me një gjatësi prej 5 kilometrash e që ndodhet në qendrën e Rivierës Shqiptare. Plazhe pak më të shkurtra janë Plazhi i Dhërmiut dhe Plazhi i Himarës i cili shtrihet më tej në veri. Pavarësisht kësaj, vija bregdetare është e thyer dhe është e mbushur me gjire detare dhe gadishuj siq është p.sh. Porto Palermo. Sarandë është qyteti më i madh në rajon dhe ka plazhe të gjera dhe një port të strehuar.
Qarku i Nishit
Njësit përbërëse
Qarku i Nishit përbëhet nga njëmbëdhjetë komuna dhe qendër e qarkut është qyteti Nish. Komunat përbërëse janë:
Bregdeti Shqiptar i Jonit
Gjeografia
Klima e vijës bregdetare ndikohet në mënyrë të konsiderueshme nga deti dhe malet. Nën klasifikimin e klimës në Köppen, në këtë vijë bregdetare mbizotëron kryesisht një klimë mesdhetare mesatarisht e nxehtë dhe me diell nën ndikimet e klimës kontinentale. Klima mesdhetare është tipike për zonat bregdetare me ndryshime të konsiderueshme në temperaturë dhe reshje shiu midis stinëve. Zonat malore kanë një klimë tipike malore me dëborë të shpeshtë gjatë dimrit.
Biodiversiteti
djathtas|parapamje|220x220px| Puliku egjiptian lulëzon në peizazhet tradicionale rurale të vijës bregdetare. Diversiteti, për sa i përket topografisë, gjeologjisë, hidrologjisë dhe kushteve klimatike, përcaktoi larminë e gjerë të jetës në rajon. Vija bregdetare përmban habitate të ndryshme dhe ekosisteme të ndikuara nga faktorë të ndryshëm mjedisorë, shumë prej të cilave janë me vlerë dhe rëndësi kombëtare. Në kushtet e fitogjeograpfisë, bregdeti shqiptar i detit Jon Sea i takon krahinës ilire të rajonit boreal. Ai bie plotësisht brenda pyjeve gjetherënëshe të ekoregjionit ilir të pyjeve mesdhetare palearktike.
Bimësia përfaqësohet kryesisht nga shkurre me gjelbërim të përhershëm dhe gjetherënës të shoqëruar me Detin Mesdhe. Tokat pyjore, afër habitateve të ujërave të ëmbla, përfaqësohen nga pyjet aluviale, të përziera dhe halore, por edhe pyjet bregdetare. Pyjet, në lartësitë më të larta, përmbajnë lloje të ndryshme pishe, lisi, ahu dhe bredhi, si pisha e zezë, bredhi i bardhë (bredh argjendi), trungjet e frashërit dhe lisi i malit, i cili është jashtëzakonisht i rrallë dhe klasifikohet në llojet e rrezikuara. Në bregdet mbizotërojnë posidonia oceanica, halophila stipulacea dhe cododocea nodosa që më së shumti gjenden në ujërat e cekët, të cilat, megjithatë, mund të shtrihen në më shumë se 30 metra në thellësi.
Fauna është tepër e pasur dhe e larmishme, me shumë specie endemike, të rralla dhe të kërcënuara. Për shkak të madhësisë së tyre dhe peizazheve të paprekura, shpellat e paarritshme, të shpërndara përgjatë vijës bregdetare, ofrojnë habitatet për strehimin e fokave mesdhetare të klasifukuara si lloje të rrezikuara në mënyrë kritike. Parku Kombëtar i Karaburunit dhe Parku Kombëtar i Butrintit vizitohen shpesh nga grupet e vetme në botë të këmbëlopatave. Pyjet janë të banuara nga shqarthi (martini i ahut), dhelpra e kuqe, derri i egër, çakalli i artë, lepuri evropian dhe lundërza euroaziatike, ndërsa ujku gri është i pranishëm vetëm në dimër.
Balenat dhe delfinët janë mysafirë të shpeshtë në ujërat në det të hapur të bregdetit shqipat të Jonit, megjithëse më të zakonshmet janë balena me sqep e Kuvierit, kashaloti, delfini i zakonshëm me mjekërr të shkurtër, delfini me shirita, ndërsa delfini i zakonshëm hundëshishe mund të vërehet në të gjithë bregdetin e Shqipërisë. Janë zbuluar tre lloje kryesore të breshkave të detit, të tilla si breshka e ujit të detit, breshka jeshile e detit dhe breshka e zakonshme e detit. djathtas|parapamje|293x293px| [[Gjiri i Gramës|Gjiret përgjatë vijës bregdetare ofrojnë habitate për shumë specie të rëndësishme, midis tyre tre lloje të breshkave të rrezikuara të detit.]] Megjithëse nuk ka përmasa shumë të mëdha, vija bregdetare është shtëpi për lloje të shumta zogjsh që ndryshojnë që nga foleja deri tek zogjtë e rritur shtegtar dhe dimërues. Të paktën 246 lloje zogjsh janë raportuar vetëm në Parkun Kombëtar të Butrintit. Shpatet e thyer dhe shkëmbinjtë vertikalë të detit sigurojnë kushte të shkëlqyeshme të shumimit për fshikëzën egjiptiane të rrezikuar dhe shqiponjën e artë. Shqiponja e gjarpërit me këmbë të shkurtra shpesh gjendet në habitatet e hapura me pemë dhe trungje të shpërndara, livadhe dh kullosa, pyje dhe shpatije shkëmbore.
Zonat e mbrojtura ofrojnë një gamë të gjerë përfitimesh sociale, mjedisore dhe ekonomike për njerëzit dhe komunitetet në mbarë botën, që përmbajnë fusha të jashtëzakonshme të biodiversitetit, me rëndësi thelbësore dhe kulturore. Regjioni ka edhe zona me rëndësi të madhe ekologjike me një numër përcaktimesh të parqeve kombëtare dhe zonave të mbrojtura në vijën bregdetare e të cilat pasqyrojnë vlerën dhe rëndësinë e madhe të rajonit.
Rompon
Rompon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Rompon ka një popullsi prej 1008 banorë dhe sipërfaqe 22.03 km², me një dendësi prej 46 banor/km².
Bregdeti Shqiptar i Jonit
Biodiversiteti
Parku Kombëtar Detar Karaburun - Sazan është parku kombëtar më i gjerë në rajon, që përfshin vijën kufitare të gadishullit të Karaburunit dhe ishullin e Sazanit në veri. Terreni i tij është i mbizotëruar nga një shumëllojshmëri formacionesh peizazhi i cili është më i dukshëm nga malet e gadishullit që i përkasin Maleve Akrokeraune. Ai është një strehimore e një jete të larmishme detare dhe tokësore që tërheq mijëra turistë gjatë gjithë vitit.
Parku Kombëtar i Butrintit është pak më i vogël dhe ndodhet në jug të skajshëm të vendit afër kufirit midis Shqipërisë dhe Greqisë. Rrethinat e Butrintit nuk janë vetëm shtëpi e llojeve të shumta të kërcënuara globalisht, por ofron edhe një histori të pasur kulturore. Ai përfshin një larmi të jashtëzakonshme të habitateve, ekosistemeve dhe kafshëve të egra. Megjithëse Liqeni i Butrintit u njoh më tej si një ligatinë me rëndësi ndërkombëtare i përcaktuar sipas Konventës Ramsar.
Parku Kombëtar i Llogarasë ndodhet në Rrethin e Vlorës dhe paraqet parkun e tretë më të madh kombëtar në rajon. Mjedisi natyror i parkut është një bukuri e jashtëzakonshme i cili karakterizohet me një biodiversitet unik. Maja e Çikës, pjesë e Maleve Akrokeraune, ndodhet në qendër të parkut dhe është i rrethuar me pyje të dendura të cilat ofrojnë një pamje të jashtëzakonshme të natyrës dhe mjedisit bregdetar, vëzhgimin e shpendëve, majave të ndryshme malore si dhe të kafshëve të egra. Parku është i mbuluar me terrene gëlqerore dhe malore që ofrojnë karakteristika të ndryshme gjeologjike.
Turizmi
djathtas|parapamje|220x220px| [[Butrinti është një nga vendet më të rëndësishme arkeologjike në Shqipëri. ]] Turizmi konsiderohet një nga industritë më të mëdha në ekonominë e Shqipërisë i cili si veprimtari është rritur ndjeshëm që nga rënia e komunizmit në vend. Vendi ka një trashëgimi të pasur historike dhe kulturore si dhe një varg bukurish natyrore, që ndryshon nga ujërat e kthjellët të bregdetit, nga plazhet me rërë dhe terrenit shkëmbor, deri në thellësitë malore.
Bregdeti shqiptar i Jonit ka një trashëgimi të pasur kulturore dhe arkitektonike, të shprehura me një varg kishash, manastiresh, xhami, pallate, kështjella mesjetare, të shpërndara nëpër fshatra turistike, qytetet kryesore, por edhe në fshatrat më të vogla përgjatë rajonit. Klima me diell, të nxehtë, peizazhet mahnitëse, kuzhina shqiptare shijshme, historia shqiptare dhe arkitektura e larmishme tërheqin shumë turistë si nga Shqipëria ashtu edhe nga vendet e tjera.
Sezoni turistik më i shprehur gjatë muajve të verës, megjithëse njerëzit vizitojnë rajonin gjatë gjithë vitit. Riviera shqiptare është njohur vazhdimisht si njëri nga brigjet më të mira dhe të njohura të vendit, të konfirmuara edhe nga disa organizata prestigjioze për bukuritë e saj natyrore. Porti i Sarandës është një port për një larmi linjash lundrimi që ofrojnë udhëtime në destinacione emocionuese përgjatë bregdetit. Shumica e linjave të lundrimit dhe ankorimit në port përfshijnë anije nga kompani të tilla si MSC, Holland America, P&amp;O, Oceania, Regent Seven Seas etj.
Elizabeth Banks
Elizabeth Banks lindi më 10 shkurt 1974 në Pittsfield, Massachusetts si Elizabeth Maresal Mitchell. Është një aktore amerikane.
Saint-Caprais
Saint-Caprais është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Caprais ka një popullsi prej 84 banorë dhe sipërfaqe 20.14 km², me një dendësi prej 4 banor/km².
Njësitë matëse Kosovë
== Përdorimi i Njësive matëse në Kosovë është rregulluar me ligj nga Kuvendi i Kosovës më 15 maj 2001. Sipas ligjit në Kosovë në përdorim është Sistemi SI aktual. == Me këtë Ligj rregullohet përcaktimi i njësive matëse në Kosovë, emërtimi dhe simbolet e tyre, lëmitë dhe fushat e aplikimit, obligimi i përdorimit të këtyre njësive dhe mënyrat e zbatimit të tyre në pajtim me Dokumentin D1, të Organizatës Ndërkombëtare të Metrologjisë Legale (OIML)/ International Document of the International Committee of Legal Metrology: CIML 1975 D.I. No. 1/.
Përdorimi i këtyre njësive bëhet gjatë vënjes në qarkullim të mallit të importuar, shërbimeve apo informacioneve, si dhe me këto njësi bëhet shprehja e njësive jashtë këtj ligji. Për bartjen apo përpunimin e të dhënave, njësitë matëse mund të paraqiten me simbole të rregulluara veqanërisht për sisteme me bashkësi të kufizuar të simboleve në bazë të normave ndërkombëtare.
Mbikqyrjen mbi rregullsinë e njësive matëse e bënë inspeksioni i tregut, kurse ekspertizën mbi njësitë matëse e bënë Instituti i Metrologjisë Legale të Kosovës, me kërkesën e inspeksionit të tregut, Gjykatës, Doganës dhe palëve të tjera fizik dhe juridik.
Për përdorimimin e njësive mastëse që nuk janë të përfshira në njësit zyrtare matëse janë të parapara edhe gjobat të cilat sillen nga 50 deri 5 000 €.
Njësit në përdorim
Përdorimi i këtij ligji është në fuqi për disa lëmi si: a) në lëminë e ekonomisë (prodhimtari, ndërtimtari, energjetikë, idurstri, tregti,), në shërbimet shëndetësore dhe në mbrojtjen e ambientit;b)në aktet ligjore e nënligjore, në tekstet shkollore, në kontrata, njoftime, mbishkrime dhe në të gjitha aktet dhe dokumentet tjera zyrtare.
Përkufizimi, vlerësimi dhe mënyrat e përdorimit të njësive matëse përcaktohen me akte nënligjore dhe standarde të pranuara, të cilat i harton Instituti për Metrologji Legale i Kosovës dhe i miraton Ministria për Tregti dhe Industri.
Sipas ligjit në Kosovë si njësi legale janë njësit njësitë themelore SI, njësitë e derivuara SI, me emra dhe simbole të veçanta dhe Njësitë e derivuara SI, emrat dhe simbolet e të cilave përfshijnë njësi të derivuara SI, me emra dhe simbole të veçanta.
Njësit e lejuara jashtë SI
Po ashtu të si të lejuara caktohen edhe një numër i kufizuar i njësive të lejuara, jashtë sistemit ndërkombëtar SI të klasifikuara në tri kategori. Në kategorin e parë hynë njësitë jashtë SI të lejuara për përdorim të gjërë, në të dytën njësitë jashtë SI të lejuara për përdorim, vlerat e të cilave janë përcaktuar eksperimentalisht dhe të tretën njësitë jashtë SI të lejuara për përdorim në raste të posaçme.
Në kategorin njësitë jashtë SI të lejuara për përdorim të gjërë hynë njësi që kanë hyrë në përdorim të thellë si njësit tradicionale matematikore për matjen e këndeve si për shembull shkalla këndore, minuti këndor (arminuti) dhe sekonda këndore (arkseconda). Po në këtë grup hynë edhe njësit shoqërore për matjen e kohës, mjësitë metrike siç është litri për vëllimin dhe tona për masa më të mëdha, dhe njësit logaritmike neperi dhe beli.
Në kategorin njësitë jashtë SI të lejuara për përdorim, vlerat e të cilave janë përcaktuar eksperimentalisht është futur përdorimi i disa njësive shkencore jashtë SI të cilat paraqesin konstanta të rëndësishme në shkencë siç janë: njësia astronomike për gjatësi, njësia atomike e masës apo daltoni për masë dhe elektron volti për energji të cilat janë dhënë në tabelën pasuese.
Në kategorin njësitë jashë SI të lejuara për përdorim në raste të posaçme hynë disa njësi metrike dhe jometrike të cilat janë në përdorim tradicional në shkencë. Gjatë përdorimit të njësive nga kjo kategori sipas ligjit duhet që jepet korelacioni i njësis së përdorur me njësin përkatëse në SI. Këtu hynë njësit si mila nautike dhe nyja (knot) për matjen e shpejtësisë, ari dhe hektari për sipërfaqen, bari për shtypjen, angstremi (ångström) për gjatësin dhe barni për seksionin efikas në fizikën bërthamore.
Njësit e ndaluara
Po ashtu me ligj është vendosur që nga përdorimi të hiqen disa njësi matëse jashtë sistemit SI. Këto njësi janë kategorizuar në dy kategori, në kategorin mjësi të derivuara të sistemit CGS, me emërtime të posaçme të ndaluara për përdorim dhe njësi jashtë SI të ndaluara për përdorim. Përdorimi i tyre në prodhimet në qarkullim është i ndaluar dhe dënohet nga inspektori i trgut me gjoba prej 50 deri 5000 euro.
Në kategorin mjësi të derivuara të sistemit CGS, me emërtime të posaçme të ndaluara për përdorim janë futur njësit që hasen në literaturë. Kuvendi i preferonë banorëve që këto njësi të i shprehin në njësi të sistemit SI. Për këtë qëllim ka paraqitur një tabel në të cilën i jepë vlerat e shprehura në SI për këto njësi të hasura deri më tani.
Ndërsa në kategorin njësi jashtë SI të ndaluara për përdorim janë dhënë njësi jashtë SI dhe preferohet që të evitohen nga përdoruesit. Nëse hasen në literaturë, ato së pari duhet të shndërrohen në njësi SI sipas tabelës e pastaj vlerat e fituara bëhen të përdorshme në SI për dokumentacion zyrtar.
Prefikset e njësive
Parashtresat për shumëfishet dhe nënfishet e njësive matëse janë po ashtu të përkufizuara me ligj dhe rrjedhin nga sistemi i shumëfisheve dhe nën fisheve në SI. Këtu duhet pasur parasysh që për kilogramin kjo nuk vlenë si dhe lejimi i përdorimit të njësive të derivuara nga SI-ja përposë shkallës celzius. Për njësi jashtë SI të lejuara për përdorime të posaçme (litër (L), teks (tex), bar (bar), elektronvolt (eV), dhe varn (var)) është paraqtur një tabel e veçantë.
Uzina e prodhimeve të azotuara "Gogo Nushi" në Fier
Uzina e prodhimeve të azotuara "Gogo Nushi" në Fier uzinë kimike shqiptare që prodhonte produkte të azotuara, ndërmarrje «Hero i Punës Socialiste». U krijua me bashkimin e uzinës së nitratit të amoniumit (1967) dhe uzinës së uresë (1976).
Prodhimi kryesor ishin plehrat e azotuara për bujqësinë. Prodhonte: nitrat amoniumi iNILNQme 34% azot që përdoret si pleh kimik për bcjqësinë dhe si gjysmë produkt për qëHime të tjera kimike, ure CO(NH2)2 me 46% azot që përdoret si pleh kimik për bujqësinë, si shtesë në ushqimin e kafshëve, si gjysmëprodukt për prodhimin e ngjitësve etj, amoniak sintetik (NH„) 99% që përdoret si gjysmëprodukt për prodhimin e nitratit të amoniumit, uresë dhe acidit nitrik, në industrinë e prodhimit të sodës, në veçimin e nikel-kobaltit nga xeherori i hekurit në metalurgji, në sistemet e ftohjes, në prodhimin e ujërave amoniakore etj, acid nitrik (HN03 53%) që përdoret si gjysmëprodukt për prodhimin e nitratit të amoniumit, si dhe për qëllime të tjera industriale, acid nitrik (HN03 65%) për qëllime laboratorike, nitrat natriumi (NaN03) që përdoret në industrinë e qelqit, në industrinë mekanike etj, protoksid azoti (N20)që përdoret si lëndë narkotike në kirurgji. Si lëndë të parë përdorte gazin metan dhe airin atmosferik. Prodhimi mbështetej në një teknologji të përparuar.