cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Volkswagen
1945–1948: Ushtria Britanike, Majori Ivan Hirst, e ardhmja e pasigurtë
Kompania i detyrohet për ekzistencën e saj pas lufte një njeriu, oficerit të ushtrisë britanike Majorit Ivan Hirst. Në prill 1945, KdF-Stadt, dhe fabrikat e bombarduara rëndë u kapën nga Amerikanët, dhe më vonë iu dorëzua britanikëve. Fabrikat iu vunë nën kontroll të Majorit Hirst. Në fillim, plani ishte të përdoreshin fabrikat për mirëmbajtje të makinave ushtarake, dhe mundësisht të çmontohej dhe të dërgohej në Britani. Hirst leu një nga makinat e fabrikës në ngjyrë jeshile dhe ia tregoi shtabit të ushtrisë britani. Në mungesë të mjeteve të transportit të lehtë, në shtator 1945 Ushtria Britanike u josh dhe bëri një porosi jetësore prej 20,000 makinash. Makinat e para i shkuan personelit në zonat e pushtuara, dhe në Zyrat e Postës Gjermane.
Disa ushtarë britanikë u lejuan të merrnin VW Beetle në Mbretërinë e Bashkuar kur ata u çmobilizuan.
Në planin Industrial të Gjermanisë, u vendosën disa rregulla dhe kufizime për industrinë gjermane për periudhën pas lufte. Prodhimi Gjerman i makinave u vendos në një maksimum prej 10% të prodhimit të 1936. Prej 1946 fabrika prodhonte 1,000 makina në muaj, një arritje e madhe pasi fabrika ishte në kushte të vështira. Për shkak të dëmeve në çati dhe dritare, shiu shpesh ndalonte prodhimin dhe makinat e reja këmbeheshin me çelik për të mbajtur prodhimin e mëtejshëm.
Makina dhe qyteti ku ishte ndërtuar ndryshuan emrin e kohës së Luftës së Dytë Botërore në "Volkswagen" dhe "Wolfsburg" respektivisht, dhe prodhimi po rritej. Ishte ende e paqartë se ç'do të bëhej me fabrikën. Iu ofrua përfaqësuesve të industrive motorrike Amerikane, Australiane, Britanike, dhe Franceze. Të gjitha refuzuan. Pas një inspektimi në fabrikë, Sir William Rootes, kryetar i grupit britanik Rootes Group, i tha Hirst-it se projekti do të dështonte brenda dy viteve, dhe se makina "ishte shumë jo-tërheqëse për blerësin mesatar të makinave, është shumë e shëmtuar dhe e zhurmshme … Nëse ti mendon se do të ndërtosh makina në këtë vend, ti je një i çmendur, djalosh". Raporti zyrtar thoshte "Ndërtimi i makinës për tregëtim do të ishte një ndërmarrje jo-ekonomike". Një ndryshim ironik i fatit, Volkswageni do të ndërtonte versione të ndërtuara në vend të Rootes Hillman Avenger në Argjentinë në vitet 1980, shumë pasi Rootes kishte falimentuar në duart e Chrysler në 1978. Beetle e tejkaloi jetëgjatësinë e Avenger me mbi 30 vjet.
Përfaqësuesit e Ford-it ishin po ashtu kritikë. Në mars 1948, britanikët ia ofruan kompaninë Volkswagen Ford-it, falas. Henry Ford II, i biri i Edsel Ford, udhëtoi në Gjermaninë Perëndimore për diskutime. Heinz Nordhoff ishte po ashtu i pranishëm, dhe Ernest Breech, kryetar i bordit drejtues të Ford Motor Company. Henry Ford II i kërkoi Ernest Breech mendimin e tij, dhe Breech tha "Z. Ford, unë nuk mendoj se çfarë po na ofrohet këtu nuk vlen asgjë!" Ford e refuzoi ofertën, duke e lënë Volkswagen-in ta rindërtojë veten nën drejtimin e Nordhoff.
1948 dhe më tej: Ikona e rigjenerimit të Gjermanisë Perëndimore
right|thumb|1949 Volkswagen "me dritare të mbrapme të ndarë" [[Sedan (makinë)|Sedan]] thumb|right|Volkswagen Cabriolet (1953) right|thumb|[[Volkswagen Type 2 (T1)]] thumb|right|një 1300 Deluxe origjinal, përafërsisht 1966.
Nga 1948, Volkswagen u bë një element shumë i rëndësishëm, simbolik dhe ekonomik, i reastaurimit të Gjermanisë perëndimore. Heinrich Nordhoff (1899–1968), një meaxher i Opel i cili kishte marrëpjesë në prodhimin e makinave civile dhe ushtarake në vitet 1930 dhe 1940, u rekrutua që të drejtojë fabrikën në 1948. Në 1949 Majori Hirst e la kompaninë, pasi do të riformohej si një trust, i kontrolluar nga qeveria e Germanisë perëndimore, dhe qeveria e Saksonisë së ulët. Përveç prezantimit të Volkswagen Type 2 mjet tregëtar (furgon, furistradë dhe kampues), dhe VW Karmann Ghia makinë sportive, Nordhoff ndoqi politikën me një model deri paea vdekjes së tij në 1968.
Volkswageni u shit në ShBA në 1949, por shiti vetëm dy makina në Amerikë atë vit. Në hyrjen e tregut amerikan, VW shkurtimisht u shit si "Victory Wagon" (sq:makina e fitores). Volkswagen America u formua në prill 1955 në mënyrë që të standartizojë shitjet dhe shërbimin në ShBA. Prodhimi i Tipit 1 Volkswagen Beetle u rrit shumë përgjatë viteve, totali u arrit në një milion në 1955.
Volkswageni në Kanada – Canadian Motors Limited bleu makinat e para në 10 korrik 1952. Produktet e Volkswagenit u panë në Kanada për herë të parë në Ekspozitën Kombëtare të Kanadasë në gusht 1952 dhe u pranuan në mënyrë entuziaste.
Shitjet u rritën falë fushatave të mëdha të reklamimit. Reklamat u bënë po aq popullore sa makinat. Megjithëse u njoh në përgjithësi si Beetle (ose Buburreci, breshka), kurrë nuk u etiketua me ato emra nga prodhuesi, por u quajt Tipi 1.
Megjithëse makinës po i kalonte koha, gjatë viteve 1960 dhe fillimet e 1970, eksportet Amerikane, reklamat inovative, dhe një rritje e reputacionit për besueshmëri ndihmoi të tejkaloheshin shifrat e prodhimit mbi nivelin e mbajtësit të rekordit, Ford Model T. Në 17 shkurt 1972 u shit makina e 15,007,034-të Beetle. Volkswagen arriti rekordin botëror të prodhimit të modelit të vetëm në histori. Nga viti 1973, prodhimi total i kaloi 16 milionë makina.
1961–73: Zgjerimi i linjës së prodhimit
thumb|left|Një [[Volkswagen Type 3|VW Tipi 3 Notchback origjinal i pamodifikuar i vitit 1963.]] VW e zgjeroi linjën e prodhimit në 1961 me prezantimin e katër modeleve të reja të serisë së Tipit 3 (Karmann Ghia, Notchback, Squareback) të bazuar në karakteristikat mekanike të Tipit 3, dhe sërish në 1969 me modelet e mëdhaja të Tipit 4 (411 dhe 412). Këto ndryshonin rrënjësisht nga modelet e mëparshme, me futjen në prodhim të makinave me një shasi kompakte, opsionin e transmisionit të plotë automatik, injektorë karburanti elektronik, dhe me motor më të fuqishëm. Volkswageni shtoi "Super Beetle" (Tipi 113) në produktet e saj në 1971. Tipi 113 ndryshonte nga Beetle standart pasi versioni i ri kishte në rrotat e përparme suspension me susta modern ndryshe nga modeli i vjetër që ishte me balestra. Kishte xhamin e përparëm të harkuar, po ashtu pjesa e përparme e makinës u zgjat me 51 mm që të lejonte që të lejonte që goma rezervë të shtrihej plotësisht, kombinimi i këtyre dy ndryshimeve rriti hapësirën e bagazhit të përparëm. Në 1973, Volkswageni nxorri makinën me temë ushtarake Tipi 181, ose "Trekker" në Europë, "Thing" në Amerikë. Versioni ushtarak u prodhua për Ushtrinë Gjermane nga 1970 deri në 1979. thumb|left|Linja e montimit të [[Volkswagen Type 4 në Wolfsburg në 1973]] thumb|271px|1973 VW Squareback (Tipi III) Në 1964, Volkswagen pati sukses në blerjen e Auto Union, dhe në 1969, NSU Motorenwerke AG (NSU). Kompania e dikurshme zotëronte markën historike Audi, e cila u zhduk pas Luftës së Dytë Botërore. VW në fund e shkriu Auto Union dhe NSU bashkë dhe krijoi kompaninë moderne Audi, dhe vazhdoi ta zhvillonte si markën e saj që do të ndërtonte makina luksi. Gjithësesi, blerja e Auto Union dhe NSU doli që ishte një pikë kthese shumë e rëndësishme për historinë e Volkswagenit, pasi dy kompanitë e blera kishin ekspertizën teknologjike shumë të nevojshme për VW për të mbijetuar pasi kërkesa për modelet me ftohje me ajër ra pas viteve 1970.
1974: Nga Beetle tek Golfi
thumb|right|[[Volkswagen Passat (modeli i 1973–1977)]] Volkswageni ishte në telashe të mëdha në 1973. Modelet Tip 3 dhe Tip 4 u shitën në numra shumë më të vogla së modeli Beetle dhe modeli K70 i NSU-së po ashtu nuk i habiti blerësit. Shitjet e modelit Beetle filluan të uleshin shpejt në tregjet Europiane dhe Ameriaknoveriore. Kompania e dinte se prodhimi i Beetle do të ndërpritej një ditë, por vështirësitë në zëvendësimit të këtij modeli ishin një mankth i pafundtë. Pronësia e VW, Audi / Auto Union provoi se ishte çelësi i zgjidhjes – në ekspertizën e saj me makina me rrotat e para aktive, dhe motora me ftohje me ujë të cilat Volkswagenit i nevojiteshin në mënyrë të dëshpëruar që të prodhonte një pasardhës të denjë të Beetle. Influenca e Audit e shtroi udhën për brezin e ri të Volkswagenit, të njohur si Passat, Scirocco, Golf dhe Polo.
I pari i serisë ishte Volkswagen Passat, i prezantuar në 1973, versioni me bagazh të shtypur (fastback) i Audi 80, përdorte shumë pjesë të trupit dhe mekanike identike.
Në vjeshtën e 1974, u ndoq nga Scirocco. Ky version coupe u projektua nga Giorgetto Giugiaro. I bazuar në platformën ende të pa lëshuar Golf, u ndërtua nga Karmann për shkak se Volkswagen nuk kishte më kapacitete.
Modeli kryesor Volkswagen Golf doli në 1974. Stilimi këndor u dizenja nga italiani Giorgetto Giugiaro. Ky projektim ishte goxha në modë në atë kohë pas daljes në vitin 1959 të Minit – Golfi kishte motorr të montuar në mënyrë transversale, motor me ftohje me ujë përpara, rrotat e para aktive, me shasi me bagazh me derë vertikale (hatchback), një format që e ka dominuar tregun që prej kësaj kohe. Prodhimi i Beetle në Wolfsburg përfundoi sapo doli Golfi. Prodhimi vazhdonte në numra të vegjël në fabrikat e tjera gjermane (Hanover dhe Emden) deri në 1978, por prodhimi më pas shkoi në Brazil dhe Meksikë.
Në 1975, u ndoq nga Volkswagen Polo. Ishte një Audi 50 por me etiketë tjetër, por prodhimi ndaloi që në 1978. Polo u bë baza e Volkswagen Derby, i cili u prezantua në 1977. Derby ishte versioni sedan i Polos. Pas një brezi të dytë, Derby nuk u prodhua pas vitit 1985, megjithëse stili i trupit vazhdoi me modelet polo classic/polo saloon deri në 1991.
Passat, Scirocco, Golf dhe Polo ndanin shumë veti të përbashkëta, si pjesët ashtu edhe motorat.
1974–90: Hyrja në modë
thumb|right|[[Volkswagen Polo Mk1|Volkswagen Polo (modeli 1975–1979)]] Ndërkohë që rrezja e prodhimit të Volkswagenit u rrit dhe u bë i ngjashëm me prodhuesit e tjerë të mëdhenj europianë të makinave, Golfi ishte baza e kompanisë që prej prezantimit të parë si model,dhe po ashtu baza mekanike për shumë modele të tjera të kompanisë. Janë prodhuar shtatë breza të Volkswagen Golf, i pari u prodhua nga vera e vitit 1974 deri në fund të 1983. Shasia e tij përdorej për modelet Volkswagen Scirocco sport coupe, Volkswagen Jetta saloon/sedan, Volkswagen Golf Cabriolet, dhe Volkswagen Caddy. Brezi i dytë i Golf hatchback/Jetta sedan zgjati nga fundi i 1983 deri në fund të 1991.
Në vitet 1980, shitjet e Volkswagenit në ShBA dhe Kanada ranë në mënyrë dramatike, pavarësisht suksesit të modeleve si Golfi në vendet e tjera. Japonezët dhe Amerikanët ishin të aftë të konkurronin me produkte të ngjashme por me çmim më të ulët. Shitjet në ShBA ishin 293,595 në 1980, por nga 1984 ato ranë deri në 177,709. Futja e brezit të dytë të modeleve Golf, GTI dhe Jetta e ndihmoi Volkswageninpër një kohë të shkurtër në Amerikën e Veriut. Shitjet në Amerikë të VW e tejkaluan 200,000 në 1985 dhe 1986 para se të riktheheshin në shifrat e mëparshme.
Volkswageni u fut në tregun e makinave supermini në 1975 me Volkswagen Polo, një makinë e vogël me tre dyer e projektuar nga Bertone. Ishte një makinë që shitej shumë në Gjermaninë Perëndimore dhe në shumicën e vendeve të Europës Perëndimore, duke u përë e para makinë e vogël e huaj që bëhej popullore në Britani. Modeli i brezit të dytë, i lëshuar në 1981 dhe shitej si hatchback dhe "coupe", ishte një sukses akoma më i madh për Volkswagenin. U rimodelua pjesërisht në 1990 dhe po shiste ende edhe pas 13 vitesh, më pas u zëvendësua nga brezi i tretë i modelit Polo në 1994.
1991–99: Duke iu ngjitur tregut
thumb|right|Volkswagen Golf GL e vitit 2000 Në 1991, Volkswageni lëshoi në treg Golfin e brezit të tretë, e cila ishte Makina Europiane e Vitit për 1992.
Në fund të viteve 1990 u pa një ndryshim gradual në perceptimin e produkteve të kompanisë – me Audin që pothuaj kishte arritur të njëjtin niveë me gjigandët BMW dhe Mercedes-Benz, Volkswageni iu ngjit tregut që të mbushë hapësirën boshe të krijuar nga Audi; me SEATin dhe blerja e fundit ishte prodhuesi Çek i makinave Škoda e cila u ble në fund të viteve 1990.
Kjo lëvizje në ngjitje në treg solli edhe Golf Mk4, i cili u prezantua në fund të vitit 1997, shasia e tij u bë mbajtësja e makinave të tjera të Volkswagen Group— Volkswagen Bora, New Beetle, SEAT Toledo, SEAT León, Audi A3, Audi TT, dhe Škoda Octavia.
Modelet e tjera kryesore ishin Polo, makinë më e vogël se Golfi, dhe më e madhja Passat. Scirocco dhe e mëvonshmja Corrado ishin coupé të bazuara tek Golfi.
thumb|right|[[Volkswagen New Beetle]]
Në 1994, Volkswageni zbuloi veturën e projektuar nga J Mays Concept One, një makinë koncept me ngjashmëri më Beetlen origjinal, i bazuar në platformën e Polos. Pas përgjigjjes pozitive ndaj konceptit, u zhvillua një version për prodhim i quajtur New Beetle, i bazuar në platformën më të madhe të Golfit.
Menjëherë pas marrjes në 1998, Volkswageni u detyrua të lëshonte kontrollin e markës Rolls-Royce pas një konflikti intresi me BMW e cila e furnizonte kompaninë Britanike me motorra. U arrit një kompromis ku Volkswagen Group do të mbante markën Bentley dhe fabrikën Bentley Crewe, ndërsa BMW riorganizoi kompaninë e re Rolls-Royce. Për Bentley, e ardhmja tek Volkswagen Group ishte e ndritur pasi një injektim investimi tek të dyja kompanitë Bentley dhe Crewe, modele të reja kulminuan me lëshimin e Bentley Continental, e cila e ndihmoi Bentleyn të arrinte rekordin e saj më të madh të shitjeve prej 10,000 makinash.
2000–sot: Zgjerimi i rrezes së modeleve
thumb|left|Brezi i gjashtë i [[Volkswagen Jetta GLI]] Volkswageni filloi të prezantojë një numër të madh madh modelesh pasi Bernd Pischetsrieder u bë drejtor i përgjithshëm i Volkswagen Group (përgjegjës për të gjitha markat e grupit) në 2002. Brezi i gjashtë i VW Golf u lëshua në 2008, arriti vendin e dytë pas Opel/Vauxhall Insignia në 2009 si Makina Europiane e Vitit, dhe ka inspiriar disa modele simotra: VW Jetta, VW Scirocco, SEAT León, SEAT Toledo, Škoda Octavia dhe Audi A3, po ashtu edhe modelin mini-MPV, SEAT Altea. GTI, versioni i perfomancës së lartë i modelit Golf, fuqizolet nga një motorr 2.0 L Turboçarxher Fuel Stratified Injection (FSI) me injeksion të drejtpërdrejtë me benzinë. Brezi i gjashtë i Passat dhe brezi i pestë i Jetta debutuan të dyja në vitin 2005, VW kishte lajmëriar se do të ri-sillte modelin Scirocco në 2008. Modele të tjera përfshinë Tiguan një SUV mesatar në 2008 dhe me Passat Coupé. Në nëntor 2006 Bernd Pischetsrieder dha dorëheqjen si drejtor i Volkswagen Group, dhe u zëvendësua nga drejtori i përgjithshëm i Audit Martin Winterkorn në fillim të 2007. Winterkorn mbahet mend pasi bëri që Audi të ishte një konkurrente e dominancës së BMW dhe Mercedes, dhe strategjia e tij e çoi Audin si një nga markat më të rëndësishme në botë. Gjithësesi, Volkswageni vazhdon të ketë marrëdhënie të komplikuara me sindikatat dhe aksionerët. Shteti gjerman Saksonia e Ulët zotëron 20% të aksioneve. thumb|right|Brezi i tretë i [[Volkswagen Scirocco]]
Volkswageni në 2005 kishte shitje në Amerikën e Veriut prej 224,195. Kjo vazhdoi derinë vitin fiskal 2006, ku u arritën shitje prej 235,140 mjete, një rritje prej 4.9 përqind në krahasim me vitin 2005, pavarësisht krizës së prodhuesve amerikanë të makinave. Modeli i vitit 2007 Eos, makinë me çati të fortë të hapshme, prodhohet në një fabrikë të re në Portugali. Të gjithë modelet Golf/Rabbit dhe GTI që prej vitit 2006 prodhohen në Wolfsburg, Gjermani, ndërsa në fabrikat e VW në Meksikë në Puebla, u prodhuan modelet Golf dhe GTI për tregun Amerikanoverior nga viti 1989 deri në 1998, dhe fabrika Braziliane në Curitiba, ku Golfi dhe GTI u prodhuan nga 1999 deri në 2006. (Jetta u prodhua fillimisht në Meksikë në 1989). VW është po ashtu në proçes rikonfigurimi të një stabilimenti makinash në Belgjikë. thumb|left|Brezi i gjashtë i [[Volkswagen Golf]]
Volkswageni është një nga prodhuesit më të mëdhenj të motorrave të vegjël diesel (naftë), në partneritet me Mercedesin dhe shumë kompani të tjera tregëtojnë teknologjinë e naftës së pastër BlueTec. Volkswageni ka ofruar në shumë prej makinave të saj mottorrin TDI (Turbocharged Direct Injection, Injeksion i Drejtpërdrejtë Turbo), e cila është një avantazh i madh në kursimin e karburantit. Përveç kësaj, të gjithë motorrat Volkswagen TDI të prodhuar nga 1996 deri në 2006 mund të furnizohen me karburant 100% biodiesel. Motorrat e pas-2009 Clean Diesel janë limituar vetëm në 5% (B5) që të ruajnë garancinë e Volkswagenit.
Volkswageni rezistoi një kohë të gjatë pa shtuar një makinë utilitare në modelet e veta, por në fund nxorri Touareg në fillim të viteve 2000, duke ndarë shumicën e komponentëve më Porsche Cayenne dhe Audi Q7 të cilat janë makina sportive utilitare (SUV). Megjithëse se mbahet një makinë që manovrohet lehtë, Touareg është shitur në mënyrë modeste. Disa analistë makinash fajësojnë faktin që Touareg nuk ka sedilje në rradhën e tretë, jo shumë ekonomike, dhe mjet me masë të madhe. VW po planifikon të shtojë një SUV kompakt me stilim të influencuar nga makina koncept "Concept A". Në 20 korrik 2006, VW lajmëroi se mjeti i ri do të quhej Tiguan.
Kur Martin Winterkorn u bë drejtori i tetë i përgjithshëm i pasluftës në Volkswagen, kompania bëri disa ndryshime në personel në Wolfsburg. Megjithëse Gripi VW ishte i pranishëm në Indi me Škoda Auto, Volkswagen hodhi në treg Passat dhe Touareg me motorr TDI në shtator 2007.
thumb|right|[[Volkswagen Passat NMS|Volkswagen Passat fitoi çmimin Mokina e Vitit 2012 Motor Trend]]
Në 9 dhjetor 2009, Volkswagen AG dhe Suzuki arritën mirëkuptimin për një partneritet afatgjatë. Volkswageni do të blejë 19.9% të aksioneve të lëshuara të Suzukit.
Vlerësimet dhe Çmimet
thumb|right|[[Volkswagen XL1, me konsum 0,01 l/km, është makina më efiçente në botë]] thumb|right|[[Volkswagen Polo në Christchurch, New Zealand. Volkswagen Polo fitoi çmimin Makina Botërore e Vitit 2010]] thumb|right|[[Volkswagen up! fitoi çmimin Makina Botërore e Vitit 2012]]
Makina Botërore e Vitit
Volkswageni ka prodhuar katër fituese të kompeticionit Makina Botërore e Vitit. Volkswageni ka më shumë se çdo prodhues tjetër çmime Makina Botërore e Vitit.
2009 – Volkswagen Golf
Dedinje
Dedinje (Gjuha malazeze:Ibarac) është një qytezë e vogël në Komunën e Rozhajës, Mali i Zi. Ndodhet vetëm në jugperëndim të qytetit Rozhaje.
484
Mbi vitin 484.
Volkswagen
Makina Botërore e Vitit
2010 – Volkswagen Polo
Mukatta'at
Mukatta'at (Arabisht: حُرُوف الْمُقَطَّعَات‎; ḥurūf al-muqaṭṭaʿāt, shqip: “shkronjat e palidhura” ose “shkronjat misterioze”) është kombinim mes një ose pesë shkronjave arabe në Kuran. 29 prej 114 sureve të Kuranit fillojnë me shkronja pas Bismillah.
Dedinje
Sipas regjistrimit të vitit 2011, popullsia e saj ishte 3,135.
Mukatta'at
Kuptimi i shkronjave është e panjohur. Tefsiri (shpjegim) i ka interpretuar ato si shkurtesa për emrat ose cilësitë e Zotit ose për emrat apo përmbajtjen e surave përkatëse.
Lista e sureve
Shkronjat janë të shkruar së bashku si një fjali, por shqiptohen ndaras. 29 suret që fillojnë me shkronja janë:
Volkswagen
Makina Botërore e Vitit
2012 – Volkswagen up!
2013 – Volkswagen Golf
2006 – Volkswagen Passat
Makina Europiane e Vitit
Volkswageni ka prodhuar tre fituese të çmimit Makina Europiane e Vitit.
1992 – Volkswagen Golf
2010 – Volkswagen Polo
1971 – Volkswagen K70
1975 – Volkswagen Golf
1982 – Volkswagen Polo
1984 – Volkswagen Golf
1989 – Volkswagen Passat
1995 – Volkswagen Polo
1997 – Volkswagen Passat
1998 – Volkswagen Golf
2004 – Volkswagen Golf
2006 – Volkswagen Passat
2009 – Volkswagen Golf
2012 – Volkswagen up!
Veprimet
Volkswageni është bërë një korporatë e madhe ndërkombëtare ndryshe nga ç'ishte dhe u zgjerua në tregje të ndryshme mbarëbotërore dhe vende të ndryshme. Shtabi i përgjithshëm botëror i Volkswagenit ndodhet në vendin amë në Wolfsburg, Gjermani. Volkswagen AG, e zotëruar nga Volkswagen Group, përfshihet bahkë me prodhuesit e tjerë të grupit Audi, SEAT, Lamborghini, Bentley, Bugatti, Scania, dhe Skoda. Volkswageni për momentin është prodhuesi më i madh i makinave në Europë. Për një kohë të gjatë, Volkswageni kishte një përqindje tregu prej mbi 20 përqind. Në 2010, Volkswageni, arriti shtitjet rekord prej 6.29 milionë makina, duke prodhuar 11.4% të makinave në të gjithë botën. Tregjet kryesore të Volkswagenit përfshijnë Gjermaninë dhe Kinën. Në 2008, Volkswageni u bë prodhuesi i tretë më i madh i makinave në botë. Që prej 2012, Volkswageni është prodhuesi i dytë më i madh i makinave në botë. Volkswageni po punon që të dyfishojë shitjet në tregun e ShBA-ve nga 2% në 4% për vitin 2014, dhe po synon që të bëhet, qëndrueshmërisht, prodhuesi më i madh i makinave në botë në vitin 2018.
Prania mbarëbotërore
Volkswageni po nis një fabrikë të re në West Java, Indonezi, e cila do të nisë prodhimin në 2013,. Investimi arrin rreth $140 milionë për impiantin. Do të prodhohen transportuesa dhe furgona me shumë funksione.
Balanca punë-jetë
Volkswageni ra dakord në dhjetor 2011 të fusë një rregull të kaluar nga këshilli i punës së kompanisë me qëllim që të përmirësojnë balancën punë-jetë duke ndaluar funksionimin e postës elektronike në telefonat smart BlackBerry të kompanisë nga ora 6:30 pm deri në 7:30 am. Ndryshimi u bë pas ankesave të shumta të punonjësve për nivelin e lartë të stresit në punë dhe pritshmërisë se punonjësit do ti përgjigjeshin menjëherë në oraret pas pune nga shtëpia. Rreth 1,150 punonjës të Volkswagenit nga më shumë se 190,000 punonjës u prekën nga ky rregull.
Marrëdhëniet me Porsche, dhe Ligji Volkswagen
Volkswageni ka pasur gjithmonë një marrëdhënie të afërt me Porsche, prodhuesin e makinave sportive me bazë në Zuffenhausen të themeluar në 1931 nga Ferdinand Porsche, projektuesi origjinal i Volkswagenit dhe bashkëthemeluesi i kompanisë Volkswagen, i punësuar nga Hitleri për projektin. Makina e parë Porsche, Porsche 64 e 1938, përdorte shumë komponentë nga Volkswagen Beetle. Porsche 356 e 1948 vazhdonte të përdorte shumë komponentë të Volkswagenit, duke përfshirë motorrin e modifikuar, kutinë e marrsheve dhe suspensionin.
Dy kompanitë e vazhduan bashkëpunimin në 1969 për të prodhuar VW-Porsche 914 dhe 914-6, ku 914-6 kishte një motorr me 6-cilindra Porsche, ndërsa standartja 914 kishte një motorr me 4-cilindra Volkswagen, dhe në 1976 me Porsche 912E (vetëm në ShBA), dhe Porsche 924, e cila përdorte shumë komponentë Audi dhe u ndërtua në fabrikën e Audit Neckarsulm. Shumica e 944-ve u ndërtuan aty, megjithëse përdoren më pak komponentë të VW.
Porsche Cayenne, i prezantuar në 2002, ka shasinë identike me VW Touareg dhe Audi Q7, të cilat ndërtohen në fabrikën e Volkswagenit në Bratislava.
Në shtator 2005, Porsche lajmëroi se do të rriste aksionet prej 5% tek Volkswageni deri në 20% me një kosto prej €3 miliardësh, me qëllimin që aksionet e kombinuara të Porsche dhe të qeverisë së Saksonisë së Ulët do të siguronin që të ishte e pamundur një rritje pushteti armiqësor nga ndonjë investitor i huaj. Kompanitë e spekulluara ishin DaimlerChrysler, BMW, dhe Renault. Në korrik 2006, Porsche e rriti pronësinë në 25.1%.
Në 4 mars 2005, Komisioni Europian ngriti një padi ndaj Republikës Federale Gjermane në Gjykatën Europiane të Drejtësisë, duke thënë se Ligji i Volkswagenit, i cili ndalon çdo aksioner tek Volkswageni të ketë më shumë se 20% të totalit të të drejtave të votimit në kompani, po ndalonte ilegalisht lëvizjen e kapitalit në Europë. Në 13 shkurt 2007, Këshilltari Gjygjësor Dámaso Ruiz-Jarabo Colomer dërgoi opinionin e tij gjykatës, ku ai e mbështeste këtë veprim. Kjo gjë hapi serish mundësinë e një rritje pushteti nga investitorë të huaj tek VW dhe kështu në 26 mars të të njëjtit viti Porsche i rriti aksionet e saj tek Volkswageni në 30.9%. Porschi formalisht lajmëroi në një deklaratë për shtyp se nuk ka për qëllim të kontrollojë Volkswagenin, por e bëri këtë lëvizje që të shmangte një konkurent të merrte një pjesë të madhe të aksioneve dhe të ndalonte investimet spekulante që do ta çonin VW në shkrirje. Siç u prit, në 22 tetor 2007, Gjykata Europiane e Drejtësisë ra dakord me Ruiz-Jarabo dhe ligji u hodh poshtë. Në 26 tetor 2008, Porsche më në fund e tregoi planin e tij për të marrë kontrollin e VW. Që prej asaj dite, mbante 42.6% të aksioneve të zakonshme të Volkswagenit dhe mundësi për edhe 31.5% të tjera. Të kombinuara me shtetin e Saksonisë së Ulët e cila kishte 20.1%, kjo linte vetëm 5.8% të aksioneve në treg shumica e tëcilave mbaheshin nga indekset e bursës të cilat nuk mund të shiteshin ligjërisht. Nga janari 2009, Porsche kishte 50.76% të aksioneve tek Volkswagen AG, megjithëse "Ligji Volkswagen" e ndalonte atë të merrte kontrollin e kompanisë.
Në 6 maj 2009, dy kompanitë vendosën të bashkoheshin bashkë, në një shkrirje.
Në 13 gusht, Bordi Supervizor i Volkswagen Aktiengesellschaft firmosi marrëveshjen për të krijuar një grup automotiv të integruar me Porsche të drejtuar nga Volkswagen. Vendimi fillestar ishte që Volkswagen të merrtë 42.0% të aksioneve të Porsche AG deri në fund të 2009, dhe po ashtu familja e aksionerëve do të shiste biznesin e tregëtimit të automobilëve të Porsche Holding Salzburg tek Volkswagen. Në tetor 2009 gjithësesi, Volkswageni lajmëroi se përqindja e tij tek Porsche do të ishte 49.9% me një kosto prej €3.9 miliardësh (marrëveshja me 42.0% do të kushtonte €3.3 miliardë). Në 1 mars 2011, Volkswageni finalizoi blerjen e Porsche Holding Salzburg (PHS) një distributor fitimprurës i makinave, për €3.3 miliardë.
Kantoni Lillers
Kantoni Lillers (frëngjisht: Canton de Lillers) është një kanton në departamentin Pas-de-Calais, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Lillers. Ka sipërfaqe 108.47km2 dhe popullsi 21835 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Lillers aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Fuente del Maestre
Fuente del Maestre është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Zafra - Río Bodión, të provincës Badajoz, në Extremadura. Fuente del Maestre ka 6943 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 180 km2.
Lista e integraleve të funksioneve hiperbolike
Lista e meposhtme eshte nje liste e integraleve te funksioneve hiperbolike. Per nje liste te plote shihni lista e integraleve.
Ne te gjitha formulat konstantja a merret te jete jo-zero, dhe C është konstantja e integrimit.
Teorema e divergjencës
Në analizën vektoriale teorema e divergjencës ose Teorema eGaussit, Teorema e Ostrogradskit, ose teorema e Gauss–Ostrogradskit, është një rezultat që lidh fluksin e një fushe vektoriale përmes një sipërfaqeje me sjelljen e fushës vektoriale brenda kësaj sipërfaqeje.
Më saktë, teorema e divergjencës pohon se fluksi i një fushe vektoriale në një sipërfaqeje tv mbyllur është e barabartë me integralin e vëllimit të divergjencës në rajonin brenda sipërfaqes. Në ,mënyrë intuitive, ajo pohon se shuma e të gjitha burimeve minus shumën e të gjitha gropave jep rrjedhën totale jashtë një rajoni.
Teorema e divergjencës është një rezultat i rëndësishëm matematik me aplikime në inxhinieri, veçanërisht ne elektrostatikë dhe te dinamika e fluideve.
Teorema është një rast i vecante i te teoremës së Stokes, e cila pergjitheson teoremën themelore të analizës matematike.
Të dhënat e tërthorta
Të dhënat e tërthorta (ang. cross-section-data) ndër të tjera është shprehje në statistikë me të cilën nënkuptohen njësia e vargut hapësinorë apo individuale e materialit (për dallim nga ajo kohore, ku njësi kanë kohën). Tek të dhënat e tërthorta, vargu lëkundet rreth një pike kohore ose hapësirës të përkufizuara si element njehsues i çfarëdoshëm (p.sh. shtëpi, ndërtesa, fabrika), ose vargu lëkundet rreth elementeve të ndryshme të njehsuara gjeografike për një njësi të caktuar.
Prisionera
Prisionera (E burgosura) është një telenovelë latine e vitit 2004 prodhuar nga kompania Telemundo. Tregon historinë e Gabriela Spanic si Guadalupe, një grua që akuzohet 15 vjet për vrasje, dhe i marrin vajzën. Por ajo arratiset nga burgu, për të gjetur prova për pafajësinë e saj, dhe për të gjetur vajzën. Ne shqiperi kjo telenovele eshte transmetuar ne Koha Tv. Kjo telenovele konsiston ne nje numer prej 180 kapitujsh.
Ai u nda nga gruaja e tij edhe filloi pastaj me telenovelën Los Plateados dhe skandali ra. Rodriguez iku në Los Angeles për të luajtur në një rol të vogël tek Days of our Lives me NBC.
Pershkrimi i Telenoveles
Guadalupe Santos është një grua e bukur, e re që është dënuar me burgim pas shpalljes fajtore për vrasjen e njeriut që e përdhunoi. Ndërsa në burg, Guadalupe lind një vajzë, produkt i asaj shkeljeje, dhe për shkak të vendndodhjes së saj ja jep atë motrës se saj të madhe për tukujdesur per te derisa ajo te fitoje lirinë. Në burg ajo kishte një shoqe, që quhej Nacha. Pesëmbëdhjetë vjet më vonë, Guadalupe del nga burgu për sjellje të mirë, por para se të lirohet, ajo është e detyruar të arratiset. Gjatë arratisjes, Guadalupe kalon kufirin e Meksikës me Shtetet e Bashkuara dhe është atje në Miami, Florida, ku ajo takohet me Daniel Moncada, me të cilin bie ne dashuri në shikim të parë. Nga ai moment Guadalupe dhe Daniel fillojnë një aventurë të plotë me situatave komike, negative, të rrezikshme dhe dramatike. Të dy bien në dashuri marrezisht, por ajo qe asnje prej tyre sdyshon është se ekziston një sekret i tmerrshme që do të mbizotërojë mes të dyve.
Në këtë dashuri mes Guadalupe dhe Danielit, faktorë të tjerë do te komplikojë jetën e protagonistëve, siç është prania e Rosalia de Moncada, nëna e Danielit, e cila është e bindur për fajesine e Guadalupe në lidhje me vdekjen e djalit të saj Ernesto, i cili rezulton të jetë i njejti njeri i cili e përdhunoi kur ajo ishte një fëmijë. Gjithashtu edhe prania e Riobueno Lucero, e quajtur si Lulu, e cili është e veja e Ernestos. Dhe për t'i bërë gjërat edhe më keq, Milagros, motra e Guadalupe reziston të largohet nga Libertad dhe ti thote të vërtetën në lidhje me nënën e saj biologjike, gje që do të motivojë Guadalupe për të nxjerre kthetrat dhe te përballet me gjithe botën për të provuar pafajësinë e saj dhe per të rifituar vajzen e saj.
Kjo është historia e dashurisë së një nëne të gatshme të bëjë cdogjë për të fituar dashurinë e vajzës së saj. Dashuria e një gruaje në gjendje të sfidojë fatin per njeriu që ajo do.
Partizani i vogël Velo
"Partizani i vogël Velo" është një film shqiptar i prodhuar në Shqipëri në vitin 1980.
Regjia: Xhanfise Keko, Skenari: Anastas Kondo, Natasha Lako, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Kujtim Laro.
Përmbajtja
I vogli Velo mezi pret të rritet dhe të bëhet partizan i vërtetë. Kjo dëshirë e tij forcohet edhe më shumë pas vrasjes së të atit nga armiqtë dhe ai insiston që ta zëvëndësojë atë me çdo kusht. Disa herë ai nuk pranohet në rradhet e partizanëve për shkak të moshës së tij të vogël dhe të “pushkës që është më e gjatë se ai”. Por Velo nuk jepet. Më në fund ai arrin të pranohet në rradhët e partizanëve.
Gjokuskaj
Gjokuskaj ose Jakutsku (rusisht: Якутск, Jakutsk /jɪˈkutsk/; sahaisht: Дьокуускай, Jokūskaĭ /ɟokuːskaj/) është kryeqyteti dhe vendbanimi më i madh i Republikës së Sahasë, Rusi. Ndodhet rreth 450 kilometra larg Oqeanit të Ngrirë të Veriut.
Është qytet portual pranë Lumit Lena. Në shërbim të qytetit ndodhet aeroporti kryesor i Gjokuskajt dhe një tjetër më i vogël në katundin e afërt Magan. Qyteti asht burim i njoftun i diamantit. Simbas regjistrimit të popullsisë më 2010, kish 269.601 banorë.
Me temperaturë mesatare –34 °C në dimër, Gjokuskaj është më i ftohti prej qyteteve të mëdha në botë.
Kuit
Kuit apo quit shpehje lokale për të treguar pagesen e borxhit në të holla apo kthimin e një shërbimi të bërë më parë.
Fusha elektrike
Në fizike, hapësira që rrethon një ngarkese elektrike ose në praninë e një fushe magnetike që ndryshon në kohë ka një veti që quhet fushë elektrike (e cila mund të barazohet me dendësinë e rrjedhës elektrike). Kjo fushe elektrike shkakton kërkesën e një force në çdo trup tjetër të ngarkuar elektrikisht. Koncepti i fushës elektrike u fut për herë të parë nga Majkëll Faradej.
Fusha elektrike është një fushe vektoriale me njësi në SI :njuton për kulon (N C−1) ose, në mënyrë të barasvlershme, volt për metër (V m−1). Fuqia e fushës në një pikë përcaktohet si forca që do të zbatohej mbi një ngarkesë provë pozitive me +1 kulomb të vendosur në atë pikë; drejtimi i fushës jepet nga drejtimi i forcës. Fusha elektrike përmban energji elektrike me një dendësi energjie që është e përpjesshme me katrorin e intensitetit të fushës. Fusha elektrike është për ngarkesën elektrike ashtu si është nxitimi gravitacional për masën dhe dendësia e forcës është për volumin.
Një ngarkese lëvizëse nuk ka vetëm një fushë elektrike po gjithashtu edhe një fushe magnetike, përgjithësisht fushat magnetike dhe elektrike nuk janë fenomene komplet të ndryshme; diçka që njeri mund ta perceptoje si fushe elektrike, një observator tjetër në një sistem reference tjetër e percepton si një bashkim të fushave elektrike dhe magnetike. Për këtë qellim, njeri mund të flasë për "elektromagnetizmin" ose për "fushat elektromagnetike." Në mekanikën kuantike, shqetësimet e fushës elektromagnetike quhen fotone, dhe energjia e fotoneve është e kuantizuar.
Përcaktimi
Mbi një thërrmije te ngarkuar ne prehje ne një fushe elektrike vepron një forca ne perpjetim te drejte me ngarkesën e cila jepet nga ekuacioni,
ku densiteti i fluksit magnetik jepet nga,
Njësia SI për madhësinë e elektricitetit ose te ngarkesës elektrike është kulombi, i cili paraqet aersisht 1.60 × 1019 ngarkesa elementare (ngarkesa ne një elektron te vetëm ose ne një proton te vetëm). Kulombi përcaktohet si madhësia e ngarkesës qe ka kaluar përmes një prerje -tërthore te një përcjellësi elektrik qe mban një amper për një sekonde. Simboli Q përdoret zakonisht për te treguar ngarkesën elektrike. Madhësia e ngarkesës elektrike mund te matet direkt me një elektrometer, ose indirekt me një galvanometër balistik.
Formalisht, një matje e ngarkesës duhet te jete një shumëfish i një ngarkese elementare e (ngarkesa është e kuantizuar), por meqenëse është një madhësi makroskopike, mesatare, shume here me e madhe se ngarkesa e një thërrmije elementare, ajo mund te marri çdo vlere reale. Për me tepër, ne disa raste është e zakonshme te flasim për një ngarkese thyesore ; psh. ne rastin e ngarkimit te kondensatorit.
Nëqoftesë thërrmija e ngarkuar mund te konsiderohet si një ngarkese pikësore, fusha elektrike përcaktohet si forca qe vepron mbi këtë ngarkese pikësore : ku
E marre ne mënyre te drejtpërdrejte, ky ekuacion përcakton fushën elektrike vetëm ne pozicionet ku kemi ngarkesa stacionare mbi te cilat fusha mund te veproje. Për me tepër, forca e ushtruar nga një ngarkese tjetër q e ndryshon shpërndarjen e ngarkesës, çka do te thotë se fusha elektrike ne prezencën e q ndryshon nga vetvetja ne mungese te q. Megjithatë, fusha elektrike e një burimi shpërndarës mbetet e përcaktuar ne mungese te një ngarkese me te cilën ajo mund te bashkëveproje. Kjo arrihet duke matur forcën e ushtruar mbi thërrmija testuese te vogla te vendosura ne afërsi te burimit shpërndarës. Nga ky proces, fusha elektrike e krijuar nga një burim shpërndare i dhëne i ngarkesës përcaktohet si limiti kur thërrmija prove vete ne zero te forcës për njësi ngarkese te ushtruar mbi te.
Kjo lejon fushën elektrike qe te varet vetëm te funksioni i shpërndarjes se ngarkesës.
Siç duket qarte nga përcaktimi, drejtimi i fushës elektrike është i njete me drejtimin e forcës qe ajo duhet te ushtroje mbi një thërrmije te ngarkuar pozitivisht, dhe e kundërt me drejtimin e forcës se ushtruar mbi një thërrmije te ngarkuar negativisht. Meqenëse ngarkesat e njëjta shtyhen dhe te kundërtat tërhiqen, fusha elektrike tenton qe te drejtohet tutje nga ngarkesat pozitive dhe drejt ngarkesave negative.
Energjia në fushën elektrike
((Kryesor|Energjia elektrike))
Fusha elektrike ka energji. Dendësia e energjisë së fushës elektrike është dhënë nga
Energjia totale të depozituara në fushën elektrike në një vëllim V dhënë këtë arsye është
Paralele mes elektrostatikës dhe gravitetit
Ligji i Kulombit, i cili përshkruan bashkëveprimin e ngarkesave elektrike:
është i ngjashëm me Ligji i gravitetit universal i Njutonit :
Kjo tregon ngjashmëritë në mes të fushës elektrike E dhe fushën gravitacionale g, kështu që nganjëherë masa quhet "ngarkese gravitacionale".
Ngjashmëritë midis forcave elektrostatike dhe gravitacionale:
485
Mbi vitin 485.
Kujtim Stojku
Kujtim Stojku ka lindur në Dibër me 12.2.1964. Pas mbarimit të shkollës në vendlindje ka mbaruar gjimnazin. Ka studiuar në Institutin e Kulturës Italiane pranë fakultetit të gjuhëve të huaja dega Italisht me 1995. Më pas ka ndjekur studimet në Nations University për degën master në Sh.B.A. Ka filluar të shkruaj poezi që në moshen 13 vjecare. Ka botuar artikuj të ndryshëm në Tirane nga viti 1990 në gazeta te ndryshme.
Kolena
Kolena është një fshat në Komunën e Rozhajës, Mali i Zi.
Rabati (Ekonomi)
Rabati është ulja e çmimit po shtimi i sasisë së mallit të blerë për të njëjti çmim (rabati natyrorë) nga ana e shitësi si ofertë për çmimin e propozuar nga blerësi.
Libani
Libani ( arabisht: لبنان Lubnān), zyrtarisht Republika e Libanit ose Republika libaneze ( الجمهورية اللبنانية ), është shtet në Azinë Perëndimore, në bregun lindor të Oqeanit Mesdhetar. Kufizohet me Sirinë në veri dhe lindje dhe me Izraelin në jug. Është afër Qipros përtej Oqeanit Mesdhetar. Për shkakë të dallimeve në sekte Libani rregulloi sistem unik politik në vitin 1943, i njohur si konfesionalizëm, bazuar në mekanizmin e ndarjes së fuqisë.
Historia
Gjatë viteve 1859-61, në pjesë të Libanit të sotshëm shpërthen revola antiturke. Si rezulltat i kësaj, Libani fitonë një shkallë të autonomisë dhe më 1863, Sulltani bënë një marrëveshje me Fuqit e Mëdha të kohës me të cilën ai në pajtim me ta, kishte të drejtë të zgjidhte mytesarifin (qeveritarin e përgjithëshem) e Libanit. Ky Qeveritar nuk mund të rrëzohej, veç në qoftë se ënte krime të dëshmuara. Rregullimi në fjalë i vitit 1863 cakton për një kohë mjaftë të gjatë, organizimin e brendëshem të këtij vendi.
Në këtë kohë, Libani kishte një popullsi prej 684,000 banorësh arabë, një pjesë e të cilëve i përkisnin besimit mysliman dhe një pjesë besimit të krishter maronit, ("iddibis") që e njihte papën e Romës për udhëheqës të ultit. Elementi mysliman përbente pjesën më të varfër dhe më të prapambetur, kurse elemnti i krishterë maronit pesën më të pasur dhe më të zhvilluar, sidomos në qytete. Gjatë kësaj periudhe libani ishte i ndarë në shtatë rrethe ose kajmekamahe. Në krye të secilit kajmekamah qëndronte një kajmekam, pushteti i të cilit i ngjante me atë të mudirit në Egjipt ose atë të prefektit të kohës. Po ashtu në atë kohë si Liban merrej vendi malor, që shtrihej në veri të Sirisë deri në Tripoli, mbi një gjatësi rej 80 deri 200 km dhe që nga bregdei i Bejrutit deri tek rrafshina e Bekaasë, që dikur është quajtur Celesiri.
Libani i Vasës, Venediku i thatë
Gjatë kësaj kohe Libanin e përfshinë kolera. Për shërimin e popullsisë pos metodave shkencore u futen në përdorim edhe barërat popullore që i njihte qeveritari vetë nga mjekësia empirike e vendlindjes.
Po në këtë periudhë nga qeveritari thirren arkeolog të njohur evropian. Nga gropimet e tyre dalin zbulime të nivelit të gjithë botës arabe, objektet u vendosën në Muzeun Shtetërorë të Stambollit.
Tentimet e shteteve të krishtera si Italia, Rusia, Austro-Hungaria, Franca apo Anglia, për joshur atë në anën e tyre për qëllime jetëshkurtra, qeveritari u qëndroi në distancë. Përgjatë dy mandateve gjendej nën presionin e klerit dhe të shteteve evropiane.
Si do që të jetë kënë për Libanin e Vasës apo Venedikun e thatë dhe për ndërtuesin e tij edhe kundërshtarët e tij politikë nuk mundën të mos shprehin mendimin se vendi ishte favorizuar nga kujdesi mirëdashës i Qeveritarit të Përgjithëshëm, shqiptarit Pashko Vasa
Kultura
Kultura e Libanit është e pasur me elemete nga shumë popuj dhe besimet e tyre. Në fillet e zhvillimit institucional të kulturës së Libanit, paraqiten emra të njohur të kulturës shqiptare të mërgatës si Pashko Vasa, Filip Shiroka, etj.
Kantoni Vigneulles-lès-Hattonchâtel
Kantoni Vigneulles-lès-Hattonchâtel (frëngjisht: Canton de Vigneulles-lès-Hattonchâtel) është një kanton në departamentin Meuse, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Vigneulles-lès-Hattonchâtel. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 3436 banorë.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1954
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Kantoni Vigneulles-lès-Hattonchâtel
Përbërja aktuale
Kantoni Vigneulles-lès-Hattonchâtel aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Zejneb bint Muhamed
Martesa
Ajo u martua me kushëririn e saj nga nëna, Ebu el-As ibn el-Rabi, përpara dhjetorit të vitit 610   dhe Hatixheja i bëri një dhuratë martese me një gjerdan oniksi. Ata kishin dy fëmijë, djalin Aliun, i cili vdiq në fëmijëri dhe vajzën Umamen. Zejnebja u bë muslimane menjëherë pasi Muhamedi e shpalli veten profet. Kurejshët i bënë presion Ebu el-Asit që të divorcohej nga Zejnebja, duke i thënë se do t'i jepnin në këmbim çdo grua që donte, por Ebu el-Asi tha se ai nuk donte asnjë grua tjetër, qëndrim për të cilin Muhamedi e lavdëroi. Muhamedi nuk kishte juridiksion mbi Mekën dhe për këtë arsye nuk mund t'i detyronte ata të ndaheshin, kështu që ata vazhduan të jetonin së bashku pavarësisht refuzimit të Abu al-Asit për t'u konvertuar në Islam. Zejnebja mbeti në Mekë kur muslimanët e tjerë pas Muhamedit migruan në Medine.
Emigrimi në Medinë
Ebu el-As ishte një nga politeistët që u kap në Betejën e Bedrit. Zejnebja i dërgoi paratë për shpërblimin e tij, duke përfshirë edhe gjerdanin e oniksit. Kur Muhamedi pa gjerdanin, ai refuzoi të pranonte ndonjë shpërblim në para për dhëndrin e tij. Ai e dërgoi Ebu el-Asin në shtëpi dhe Ebu el-Asi i premtoi se do ta dërgonte Zejneben në Medine.
Zejnebja e pranoi këtë udhëzim. Rreth një muaj pas betejës, vëllai i birësuar i Zejnebit, Zejdi, mbërriti në Mekë për ta përcjellë atë në Medine. Ajo hyri në një hawdaj dhe kunati i saj, Kinana, e çoi devenë në Zejd në mes të ditës. Kurejshët e perceptuan këtë si një shfaqje të panevojshme të triumfit të Muhamedit në Bedr. Një grup prej tyre e ndoqën Zejneben dhe e arritën në Dhu Tuva. Një burrë i quajtur Habbar ibn Al-Aswad e kërcënoi atë me shtizën e tij dhe e shtyu. Ajo ra nga hawdaj në një shkëmb. Kinana tregoi shigjetat në kukurën e tij dhe kërcënoi se do të vriste këdo që i afrohej më shumë. Pastaj mbërriti Ebu Sufjani, duke i thënë Kinanës që ta linte harkun e tij në mënyrë që ata të diskutonin në mënyrë racionale. Ai tha se ata nuk kishin ndërmend të mbanin një grua nga babai i saj në hakmarrje për Bedrin, por se ishte e gabuar nga Kinana që t'i poshtëronte kurejshët më tej duke parakaluar largimin e saj në publik; ai duhet ta bëjë në heshtje, kur "llafazat" kishin rënë. Kinana e mori përsëri Zejnebin në shtëpi. Atje ajo pësoi një abort, duke humbur një sasi të madhe gjaku, të cilin ajo ia atribuoi se ishte sulmuar nga Habbar.
Disa netë më vonë, Kinana e mori atë në heshtje për të takuar Zejdin, dhe ai e përcolli për në Medine. Enes ibn Malik kujtoi se e kishte parë Zejnebin në Medine të veshur me një mantel mëndafshi me vija.
Ribashkimi me Ebu el-Asin
Zejnebja nuk e pa më burrin e saj deri në shtator ose tetor 627, kur ai hyri në shtëpinë e saj në Medine natën, duke kërkuar mbrojtje. Sulmuesit myslimanë kishin vjedhur disa mallra që ai i mbante në amanet për kurejshët e tjerë, dhe ai donte të përpiqej ta rimarrë atë. Të nesërmen në mëngjes, Zejnebja u ul në mesin e grave në namazin e sabahut dhe bërtiti: "Unë e kam mbrojtur Ebu el-As ibn el-Rabi!" Sapo mbaruan lutjet, Muhamedi konfirmoi se ai nuk dinte asgjë për këtë, por "Ne mbrojmë këdo që ajo mbron." Ai i tha Zejnebit që ta trajtonte Ebu el-Asin si mysafir. Pastaj ai organizoi që malli kurejsh të kthehej dhe Ebu al-Asi ua çoi pronarëve të saj në Mekë.
Ebu el-Asi më pas u konvertua në Islam dhe u kthye në Medine. Muhamedi rivendosi martesën e tij me Zejnebin dhe ata rifilluan jetën e tyre martesore.
Vdekja
Pajtimi i tyre ishte jetëshkurtër, sepse Zejnebja vdiq në maj ose qershor 629. Vdekja e saj iu atribuua ndërlikimeve nga aborti që ajo kishte pësuar në vitin 624. Gratë që lanë trupin e saj të pajetë përfshinin Baraka, Seude dhe Umm Seleme.
Një burim thotë: "Një herë në shtëpinë e Hatixhes jetonin tri vajza. Emrat e tyre ishin Zejneb, Rukeje dhe Umm Kulthum. Zejnebja, më e madhja nga të treja, ishte e martuar me një Ebu el-As ibn el-Rabi nga Meka. Ky njeri luftoi kundër Profetit në Betejën e Bedrit dhe u kap nga muslimanët. Për të shpërblyer lirinë e tij, gruaja e tij i dërgoi Profetit një gjerdan që dikur i takonte Hatixhes dhe ajo ia kishte dhënë asaj si dhuratë për martesën e saj. Ebul-'Asi u lirua; ai u kthye në Mekë dhe e dërgoi Zejneben në Medine siç kishte premtuar se do të bënte. Zejnebja, megjithatë, vdiq menjëherë pas mbërritjes së saj në Medine. Më vonë, edhe Eb el-As shkoi në Medine, pranoi Islamin dhe jetoi me muslimanët."
Agim Gashi
Agim Gashi - Drenica (1959) është një shkrimtar dhe poet nga Drenica.
487
Mbi vitin 487.