cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Liqeni i Breshkës (Tbilisi)
Liqeni i Breshkës është një përkthim i drejtpërdrejtë në anglisht i Kus Tba ( კუს ტბა ), një liqen i vogël në periferi të Tbilisi, kryeqyteti i Xhorxhisë, i quajtur kështu për shkak të bollëkut të perceptuar të breshkave që jetojnë në këto vende. Emri tjetër, më pak i përdorur për këtë liqen është K'ork'i (ქორქის ტბა).
Shejanji
Shejanj (greqisht: Άγιος Ιωάννης/Áyios Ioánnis) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi.
Liqeni i Breshkës (Tbilisi)
Përmbledhje
Liqeni i Breshkës ndodhet në shpatin e pyllëzuar verior të Malit të Mtatsminda në një lartësi prej 686.7 m mbi nivelin e detit dhe ushqehet nga një lumë i vogël Varazis-Khevi, një degë kryesore e Mtkvari (Kura). Sipërfaqja e sipërfaqes është 0,034  km², ndërsa zona ujëmbledhëse është 0.4   km². Thellësia maksimale është 2.6 m.
Zona e Liqenit të breshkës është projektuar si një zonë rekreative dhe frekuentohet nga Tbilisi gjatë fundjavave. Shtë gjithashtu një vend ku zhvillohen festivale dhe koncerte. Mund të arrihet ose përmes një rruge ose një tramvaje ajrore që çon nga Bashkia Tbilisi e Tbilisi - kjo filloi të funksionojë edhe një herë në Tetor 2016, është e hapur nga ora 8:00 deri në ora 22:00 dhe kushton 1 lek në secilin drejtim. Në perëndim të liqenit është Muzeu i Etnografisë së Hapur, një ekspozitë e madhe e arkitekturës popullore të Gjeorgjisë.
Umid Najjari
Umid Najjari - (15 Prill 1989, Tabriz, Provinca Azerbajxhan Lindore, Republika Islamike e Iranit) - Poet, shkrimtar, përkthyes, publicist, anëtar i Unionit Botëror të Shkrimtarëve të Rinj Turqisht. ,.
Biografia Umid Najjari lindi më 15 prill 1989 në qytetin e Tabrizit. Shkollimin fillor e mori në Tabriz. Në 2009-2013 ai studioi në Fakultetin Elektronik të degës së Tabrizit të Universitetit Islamik të Lirë. Në 2016-2020, ai studioi në Fakultetin Filologjik të Universitetit Euroaziatik të Baku, i specializuar në "gjuhë dhe letërsi Azerbajxhanase". Ai është një anëtar i Unionit Botëror të Shkrimtarëve të Rinj Turqisht (DGTYB).
Karrjera Umid Najjari e filloi karrierën e tij në moshë të re. Punimet e tij të para u botuan në revistat periodike të Tabrizit. Është autor i tre librave. Në vitin 2015 librat "Lugina e Zogjve" u botuan në Tabriz dhe në vitin 2019 "Në anën tjetër të mureve". Në vitin 2019 libri "Foto e Errësirës" u botua në Baku. Në vitin 2020, një libër me poezi "SLIKA TAME" (në serbisht) u botua në Beograd. , . Najjari është gjithashtu një përkthyes aktiv. Ai ka përkthyer disa libra dhe poezi që janë shembuj të letërsisë klasike dhe moderne perse nga persishtja në Azerbajxhan. Poezitë e tij janë botuar në Shtetet e Bashkuara, Serbi, Spanjë, Itali, Belgjikë, Kanada, Turqi, Uzbekistan, Irak, Kazakistan, Gjeorgji, Kili dhe Iran. ,
Kazaja e Mitrovicës
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Prishtinës që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Kazım Özalp
Biografia
I lindur në Köprülü (tani Veles, Maqedonia e Veriut), në Vilajetin e Kosovës të Perandorisë Osmane në një familje shqiptare, Kâzım Fikri mbaroi shkollën ushtarake osmane në vitin 1902 dhe përfundoi Kolegjin e Luftës në vitin 1905. Kâzım Özalp ishte i përfshirë në Incidentin e 31 marsit më 1909. Ai ishte një komandant ushtarak gjatë Luftërave Ballkanike. Në vitin 1917, ai u gradua në gradën e kolonelit. Ai ishte një nga komandantët ushtarakë që organizoi grupe rezistence kundër pushtimit të Izmirit. Gjatë Luftës të Pavarësisë Turke, ai luftoi në disa fronte. Në vitin 1921, Kâzım Özalp u gradua në gradën e gjeneralit për suksesin e tij në Betejën e Sakarjës. Pasi Rebelimi i Shejh Said u nënshtrua, ai kontribuoi në Raportin për Reformën e Lindjes, i cili këshilloi krijimin e Inspektoriateve të Përgjithshme në provincat lindore të Turqisë dhe shtypjen e elitës kurde në rajon.
Tashmë anëtar i mandatit të parë të parlamentit të Republikës së sapokrijuar si deputet nga Provinca Ballëkesir, Kâzım Fikri shërbeu si Ministër i Mbrojtjes në disa kabinete nga 1921 deri në 1925, dhe më vonë nga 1935 deri më 1939. Ai u zgjodh Kryetar i Asamblesë së Madhe Kombëtare Turke nga 1924 deri në 1935. Në vitin 1950, ai u zgjodh në parlament si deputet nga Provinca Van. Ai u tërhoq nga politika aktive në vitin 1954. Ai u përfol se ishte bektashian ndoshta për shkak të kundërshtimit të tij ndaj vendimit për mbylljen e qendrave bektashiane (Teqeja).
Kâzım Özalp shkroi kujtimet e tij në librin e tij Milli Mücadele ("Lufta Kombëtare"). Ai vdiq më 6 qershor 1968 në Ankara. Eshtrat e tij u transferuan në Varrezat Shtetërore Turke.
Francis Drake
Sir Francis Drake (rreth vitit 1540 - 28 janar 1596) ishte kapiten i detit, tregtar i skllevërve, piratë dhe oficer detar anglez. Drake kreu lundrimin e dytë rreth botës në një ekspeditë të vetme, nga viti 1577 deri më 1580, dhe ishte i pari që përfundoi udhëtimin si kapiten, ndërsa drejtoi ekspeditën në të gjithë cirkun. Me inkuadrimin e tij në Oqeanin Paqësor, ai pretendoi se çfarë është tani Kalifornia për anglezët dhe përuroi një epokë konflikti me spanjollët në bregdetin perëndimor të Amerikës, një zonë që më parë ishte e pashpjeguar kryesisht nga transporti perëndimor.
Elizabeta I dha Drake captionn e kalorësit më 1581 që ai mori në Golden Hind në Deptford. Në të njëjtin vit ai u emërua kryetar i bashkisë së Plymouth. Si zëvendës admiral, ai ishte komandanti i dytë i flotës angleze në betejën fitimtare kundër Armadës Spanjolle në vitin 1588. Ai vdiq nga dizenteria në janar 1596, pasi sulmoi pa sukses San Juan, Puerto Rico.
Shfrytëzimet e Drake e bënë atë një hero tek anglezët, por rrëmbimi i tij bëri që spanjollët ta quanin një pirat, i njohur për ta si El Draque. Mbreti Filipi II dyshohet se ofroi një shpërblim për kapjen e tij ose vdekjen e tij për 20,000 dukate, rreth 6 milion funtesh (8 milion dollarë amerikanë) në monedhë moderne.
Nesip Kaçi
Nesip Kaçi (Gjirokastër, 1939) ka qenë kryeredaktor i gazetës "Kastrioti" nga 1971 deri më 1976, diplomat shqiptar, ka shërbyer si ambasador i Shqipërisë në Rumani, Algjeri dhe Turqi prej 1976 deri më 1922.
Piratët e Flokëkuqit
Piratët e Flokëkuqit (赤髪海賊団 Akagami Kaizoku-dan) është një ekuipazh i fuqishëm e udhëhequr nga një nga katër perandorët Shanks.
Piratët e Flokëkuqit ishin të parët që u shfaqën në manga One Piece dhe të dytit në anime (Piratët e Alvidës ishin të parët në anime). Kapiteni i tyre Shanks ishte ai që inspiroi Monkey D. Luffy të bëhej piratë, poashtu Usopp ëndërron të bëhej luftëtar i detit sikur babai i tij Yasopp.
Jolly Roger
Jolly Roger e Piratëve Flokëkuqit ka një kafkë realiste kërkim me një palë saber prapa tij. Ka dy vija të kuqe me skicë të zezë që kalojnë diagonalisht në të gjithë prizën e syrit të majtë të kafkës, që përfaqësojnë plagët e kapitenit në syrin e tij të majtë.
Oficerë të Lartë
Në epizodin 151, një anëtarë i ri u shfaq me emrin Rockstar. Pak dihet për të, por ai pretendonte se dikur ishte piratë i famshëm.
Organizimi
Piratët e Flokëkuqit në përgjithësi përbëhen nga shumë anëtarë me shpërblime të dukshme, të cilët së bashku ndajnë një besim të madh te shefi i tyre, duke krijuar një ekuipazh të ekuilibruar dhe të paarritshëm.
Territore të mbrojtura
Piratët e Flokëkuqit kanë në mbrojtje një ishull të panjohur që u vizitua nga ekuipazhi i Klubi Barto.
Fuqia e ekuipazhit
Rockstar, i cili u bashkua me ekuipazhin e Shanksit, ka një shpërblim prej 94,000,000 beli dhe konsiderohet ende një rishtar. Shpërblimet e çdo anëtari tjetër të ekuipazhit janë ende të panjohura.
Hintimi i parë në forcën e ekuipazhit erdhi herët në histori nga e kaluara e Luffy. Udhëheqësi i banditëve Higuma u përpoq të kërcënonte Shanksin me shpërblimin e tij 8,000,000 beli, por Shanks nuk kishte frikë nga njeriu dhe madje as që mbajti me një shishe të mirë dhe pllakën e tij të ushqimit u thyen dhe u derdhën mbi të. Më vonë, Benn Beckman mposhti banditët me armën e tij duke përdorur si shkop, duke u thënë Higumës se nëse ai dhe banditët dëshironin t'i luftonin ata, duhet të sillnin një luftanije si rezervë. Disa momente më vonë, Shanks bëri diçka tronditëse, ndërsa shpëtoi Luffy nga deti - ai frikësoi një Mbret të Detit vetëm duke shikuar atë, duke përdorur një formë të Haki.
Thellësia e vërtetë e forcës së ekuipazhit është se Qeveria Botërore ka shumë frikë se çfarë do të ndodhte nëse Piratët e Flokëkuqit dhe Piratët e Mjekërrbardhit do të bashkoheshin. Menjëherë pas betejës së tyre me Kaidon në Botën e Re, ata u lundruan në Marineford në vetëm një ditë. Kur Shanks dhe ekuipazhi i tij më në fund u paraqitën në Marineford, ata ishin në gjendje të sillnin luftën për të ndalur vetëm me fjalë. Kapiteni ishte në gjendje të shpëtojë Coby nga sulmi i Admiralit Akainu me vetëm një përplasje të shpatës së tij dhe madje edhe Mjekërrziu (që forcoi ekuipazhin e tij dhe kishte dy fruta të detit) shmangu të luftonte me ekuipaazhin e Shanks, thjesht duke thënë se ata nuk ishin gati për t'i luftuar ata.
Është zbuluar se Piratët e Flokëkuqit kanë ekuipazhe vartëse nën flamurin e tyre, por nuk dihet se sa ose kush mund të jenë ata. Megjithatë, u tha se vetë ekuipazhet e tyre vartëse ishin ekuipazhe famëkeqe dhe të fuqishme të njohura dhe të frikësuara për forcën e tyre. Sipas Vëllimit 4 Billion, asnjë nga anëtarët e ekuipazhit nuk kanë fuqi të Frutit të Detit.
Informacione tjera
Nuk dihet shumë rreth këtij ekuipazhi, por duket se ekuipazhi sa herë që shfaqen, ata janë duke pi pije alokoholike dhe duke bërë festë. Antarët e ekuipazhit duken të jenë shumë të shoqëruar me njërin tjetrin.
Ata ndaluan sulmin e Kaidos, një tjetër perandor, që u përpoq të shkonte kundër Mjekërrbardhit. Është e paqartë nëse ata kanë luftuar kundër njëri-tjetrit ose vetëm duke e bllokuar rrugën. Më pas, ekuipazhi arriti në Marineford, me qëllim të dhënies fund të luftës së Marinefordit. Duke propozuar një armëpushim me Admiralin e Flotës Sengoku, beteja u përfundua kështu.
Përveç territoreve të tyre të mbrojtura, Piratët e Flokëkuqit gjithashtu e kanë të shpeshta Ishullin Yukiryu dhe e përdorin atë si një vend për të kaluar kohë për të pirë dhe për t'u larguar nga qytetërimi.
Arsimi për të drejtat e njeriut
Edukimi për të drejtat e njeriut është një koncept kompleks i cili përqëndrohet në disa parametra ligjorë, njohuri dhe metoda për të influencuar sjelljen politike dhe sociale. Edukimi për të drejtat e njeriut përfshin seminare, programe didaktike dhe materiale trajnimi për mesues, arsimtarë, profesorë universiteti, nxënës, studentë, punonjës social, agjentë të sigurisë, avokatë, menaxherë etj. Ai mund të përcaktohet edhe si proces mësimor që ndërton njohuritë, vlerat dhe aftësitë e kërkuara të të drejtave të njeriut, me një objektiv për krijimin e një kulture themelore të pranueshme për të drejtat e njeriut. Ky aspekt i arsimit i mëson nxënësit dhe studentët se si të ekzaminojnë përvojat e tyre nga këndvështrimi i të drejtave të njeriut duke mundësuar integrimin e koncepteve të tilla në vlerat dhe vendimmarrjen e tyre. Sipas Amnesty International, arsimi për të drejtat e njeriut është një metodë për të fuqizuar njerëzit në mënyrë që ata të krijojnë aftësi dhe sjellje të cilat do të promovonin dinjitetin dhe barazinë brenda komunitetit, shoqërisë dhe mbarë botës.
Edukimi për të drejtat e njeriut përbën një nga instrumentet kryesore për krijimin e një shoqërie të qëndrueshme dhe afatgjate. Ky aspekt i arsimit filloi “aktivitetin” e tij që nga adoptimi i Deklaratës Universale të të Drejtave të Njeriut në vitin 1948. Krahas kësaj ekzistojnë edhe disa kontekste tjera ligjore ndërkombëtare mbi të cilat mbështetet ai e që paraqesin bazën teorike të të drejtave të njeriut si, p.sh., traktatet dhe konventat e OKB-së, të Këshillit të Evropës, të Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë, të Organizatës së Shteteve Amerikane, të Bashkimit Afrikan, etj. Këto dokumente janë të lidhura me 30 artikujt e Deklaratës Universale dhe kanë si qëllim identifikimin dhe promovimin e normave dhe parametrave mbi të drejtat e njeriut dhe liritë themelore të tij.
Bagnères-de-Bigorre
Bagnères-de-Bigorre është një komunë në Francë. Bagnères-de-Bigorre bën pjesë në departamentin Hautes-Pyrénées të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 8047 banorë dhe sipërfaqe 125.86 km².
Pirro Bita
Pirro Bita ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1980-1982.
Vitakova
Vitakovë është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Kazaja e Viçitrinës
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Prishtinës që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Xhamia e Carrabregut
Xhamia në Carrabregut është një monument i trashëgimisë kulturore në Carrabregu i Poshtëm, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Orientalistika
Orientalistika apo Studimet orientale janë fushë akademike e cila merret me studimin e shoqërive, kulturave, gjuhëve, popujve, historisë dhe arkeologjisë së Lindjes së Afërt dhe Lindjes së Largët.
Labinot Haliti
Labinot Haliti (lindi më 26 tetor 1985) është futbollistë australianë i cili luan për Newcastle Jets FC në A-League.
Orientalistika
Në vitet e fundit, kjo fushë ngërthen në vete edhe studimet e Lindjes së Mesme dhe të Azisë. Studimet tradicionale orientale në Evropë sot përqendrohen kryesisht në disiplinën e studimeve islamike, ndërsa studimi i Kinës, sidomos i Kinës tradicionale, shpesh quhet Sinologji gjersa studimi i historisë, kulturës, gjuhës dhe letërsisë japoneze quhet Japanologji. Studimi i Azisë Lindore në përgjithësi, veçanërisht në Shtetet e Bashkuara, shpesh quhen studime të Azisë Lindore, ndërsa studimi i Izraelit dhe hebrenjve quhen studime izraelite dhe studime hebraike, edhe pse ato shpesh konsiderohen të së së njëjtës fushë.
Labinot Haliti
Biografia
Labinoti lindi në Prishtinë dhe u zhvendos nga vendi i tij në moshën 14 vjeçare me familje në Australi në vitin 1999, ku u vendosën në Sydney.
Sinologjia
Sinologjia apo Studimet kineze është një fushë akademike ndërdisiplinore e cila merret me studimin e historisë, kulturës, gjuhës dhe letërsisë kineze duke përfshirë këtu jo vetëm Kinën por edhe vende ose zona tjera që i përkasin distriktit gjuhësor, civilizues dhe kulturor kinez si janë, Tajvani, Singapori, Hong Kongu etj. Sinologjia u shfaq fillimisht në Japoni, ndërsa në Evropë, fillet e sinologjisë vërehen në kohën e Marko Pollos. Edhe Ibn Batuta dha një kontribut të konsiderueshëm në konstituimin e sinologjisë mirëpo një studim sistematik i gjuhës dhe kulturës kineze filloi vetëm në shekullin XVI me kontributin e Matteo Riccit.
Ahéville
Ahéville është një komunë në Francë. Ahéville bën pjesë në departamentin Vosges të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 57 banorë dhe sipërfaqe prej  5.84 km².
Castelmayran
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Castelmayran (Ocitanisht: Castèlmairan ; Shqip: Kastelajran ) është një komunë në departamentin Tarn-dhe-Garonë në rajonin e Ocitanisë në Francën jugore.
Zotëria i Kastelajranit
Në shekullin e 12-të, sundimi i përkiste një dege të familjes Argombat, e cila themeloi abacinë cisterciane të Belleperche. Dhe deri në 1143 transferimi përfundimtar i abacisë u diskutua në një takim të mbajtur në Kastelajran.
Kastelajrani kishte disa bashkë-seigneurs me kalimin e kohës, ndër të cilët Nicolas de Gourgues, i fundit para Revolucionit Francez.
Lectoure dhe Lomagne
Përpara 1789, Kastelajrani ishte një qytet i Gaskonjës, në dioqezën e Lectoure dhe zgjedhjes së Lomagne.
Administrata
Kryebashkiaku i Kastelajranit është Thierry Jamain, i rizgjedhur në vitin 2020.
Banesa e Muco e Bajram Hoxhës
Banesa e Muco e Bajram Hoxhës është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "188610.06.1973".
Balalaika
parapamje|240px|Balalaika nga gjysma e dytë e shekullit të 20-të. Tani është vendosur në Muzeun e Shkencës dhe Teknologjisë në Beograd Balalaika (Rusisht: Балалайка) është një instrument muzikor me tela ruse me një trup karakteristik trekëndësh prej druri, të zbrazët, qafë të çarë dhe tre tela. Dy vargje zakonisht akordohen në të njëjtën notë dhe vargu i tretë është një katërshe e përkryer më e lartë. Balalaikat me lartësi të lartë përdoren për të luajtur melodi dhe akorde. Instrumenti në përgjithësi ka një qëndrueshmëri të shkurtër, duke kërkuar goditjen ose këputjen e shpejtë kur përdoret për të luajtur melodi. Balalaikat shpesh përdoren për muzikë popullore ruse dhe vallëzim.
Familja e instrumenteve balalaika përfshin instrumente të madhësive të ndryshme, nga ato më të lartat deri tek ato më të ultat: balalaika pikkolo, prima-balalaika, secunda balalaika, alto balalaika, bas balalaika dhe balalaika kontrabass. Ka orkestra balalaika të cilat përbëhen vetëm nga balalaika të ndryshme; këto ansamble zakonisht luajnë muzikë klasike që është rregulluar për balalaika. Prima balalaika është më e zakonshmja; pikolo është e rrallë. Ka pasur edhe balalaika descant dhe tenor, por këto konsiderohen të vjetruara. Të gjithë kanë trupa me tre anë; maja bredh, me gjelbërim të përjetshëm ose bredhi; dhe shpinat e bëra nga tre deri në nëntë seksione druri (zakonisht panje).
Prima balalaika, secunda dhe alto luhen ose me gishta ose me plektrum, në varësi të muzikës që luhet, dhe basi dhe kontrabasi (i pajisur me këmbë zgjatuese që qëndrojnë në dysheme) luhen me plectra lëkure. Instrumenti i rrallë i pikolos zakonisht luhet me një zgjedhje.
How I Met Your Mother (sezoni i 5-të)
Sezoni i pestë i komedisë televizive amerikane How I Met Your Mother u dha premierë më 21 shtator 2009 dhe përfundoi më 24 maj 2010. Përbëhet nga 24 episode, secila prej tyre zgjat nga rreth 22 minuta. CBS transmetoi sezonin e pestë mbrëmjen e së hënës në 8:00 pasdite në Shtetet e Bashkuara.
Pritja
Shqyrtimet për sezonin 5 të How I Met Your Mother ishin të përziera.
Cindy McLennan i Television Without Pity i dha sezonit një vlerësim negativ, dhe në fund të sezonit shkruajti: "Jam në rregull me çdo sezon të caktuar duke mos u përqëndruar kryesisht në takimin e nënës, por këtë sezon, personazhet u duk se u regresuan - - veçanërisht Barney dhe Ted. Zakonisht, kur mbaron një sezon, më duhet të merrem me një rënie prej një jave ose dy javësh. Tani për tani, gjithçka që po ndjej është lehtësimi."
Nga ana tjetër, Amanda Sloane Murray nga IGN i dha sezonit një përmbledhje të ngrohtë duke thënë "Kështu që mbase këtë sezon nuk pati shakatë më të këndshme apo materialin më të freskët për të punuar me të. Në përgjithësi, nuk është ai që do të na dalë në mendje si një nga sezonat më të mira në serinë "How I Met Your Mother"; shumica prej nesh janë të etur për të harruar Robinin dhe Barnin që ka ndodhur ndonjëherë, bashkëpunëtori i Robinit, Don ishte zhvendosur nga një djalë qesharak në një njeri të mërzitshëm të drejtë dhe përfundimisht u hodh poshtë; Askush nuk bëri hapa domethënës në karrierën e tyre ose në jetën e tyre të dashurisë. Megjithatë, në fund të ditës, disa përfundime të lirshme sugjerojnë mundësi marramendëse për sezonin e ardhshëm: Ted tani është në pronësi të një shtëpie, ndërsa Marshall dhe Lily kanë vendosur të mbesin shtatzënë. Grupi ynë është rikthyer së bashku, i pafalur nga marrëdhëniet brenda ose jashtë rrethit të brendshëm, dhe ne jemi të lumtur që e kemi atë në atë mënyrë."
Castelfranc
Castelfranc (Ocitanisht: Castèlfranc ; Shqip: Kastelfrëng ) është një komunë në departamentin Olt në Francën jugperëndimore.
Proupiary
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Proupiary (Oksitanisht: Propiari ; Shqip: Propjari) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Mbetjet e Abacisë Bonnefont ndodhen në komunë.
Fshati ndodhet afër disa destinacioneve turistike të njohura si Martres-Tolosane dhe Cazeres, të cilat të dyja janë brenda një rrezeje prej 19 km. Propjari ofron gjithashtu disa tërheqje turistike dhe vende për t'u vizituar, duke përfshirë një bazilikë të stilit romak në Valcabrere, një kështjellë në Tourtouse dhe fshatin piktoresk të Saint-Bertrand-de-Comminges. Për më tepër, ka disa tregje në dhe afër Propjarit, duke përfshirë Salies-du-Salat dhe Carbonne. Vizitorët mund ta organizojnë lehtësisht udhëtimin e tyre duke rezervuar vizita, aktivitete dhe makina me qira duke përdorur opsionet e ofruara.
Fahretin Altaj
Fahretin Altaj (12 janar 1880 - 25 tetor 1974) ishte një oficer ushtarak turk, një nga heronjtë e Luftës së Pavarësisë Turke. Ai ishte komandanti i kalorësisë së parë turke që hyri në Izmir duke siguruar tërheqjen e ushtrisë greke pas betejës së ngritur në Dumlupınar.
Biografia
Ai lindi nga Ismail Beu dhe Hajrije Hanëm, të cilët ishin me prejardhje shqiptare dhe turke, që jetonin në Shkodër në Vilajetin e Shkodrës (tani Shqipëri).
Ai u tërhoq nga ushtria në vitin 1945. Pas vitit 1946 ai u tërhoq nga jeta politike dhe vdiq në Stamboll në vitin 1974.
Shqipëria në vlerat e reformës : pedagogji shqiptare
Shqipëria në vlerat e reformës : pedagogji shqiptare libër me autor Osman Allkja dhe Fiqri Sheri (red.). Botuar në Tiranë nga "Mokra", në vitin 2000. Pj.1, me 108 faqe. ISBN 99927-641-3-9
Kisha gjermane në Stokholm
thumb|Kisha gjermane në Stokholm Kisha gjermane (Gjermanisht: Deutsche Kirche, Suedisht: Tyska kyrkan) është kishë e cila ndodhet në Gamla stan në qendrën e Stokholmit. Kisha ndryshe quhet Sankta Gertrud, kisha i dedikohet Gertrude of Nivelles.
Shqipëria në vlerat e reformës
Shqipëria në vlerat e reformës : pedagogji shqiptare, me autor Osman Allkja. Botuar në Tiranë nga "Mokra", në vitin 2000. Pj. 2, me 99 faqe.
Vojmislliqi
Vojmislliq është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Prita në Mejë
Prita e Mejës ishte një incident që ndodhi gjatë bombardimeve të NATO-s në Jugosllavi dhe në Luftën e Kosovës kur pjesëtarët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK) zunë pritë dhe vranë pesë policë serbë dhe një oficer në makinë në një rrugë më 21 prill 1999, në Mejë, fshat në Komunën e Gjakovës. Një nga oficerët e vrarë ishte komandanti i policisë, Milutin Prasheviq. Kjo pritë u përdor si motiv për Masakrën e Mejës që ndodhi më 28 prill (1 javë më vonë).
Sindodhori
Sindodhor (greqisht: Άγιοι Θεόδωροι/Áyioi Theódhori) është qytezë në qarkun i Korintit, Greqi.
Lucy-le-Bocage
Lucy-le-Bocage është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Lucy-le-Bocage ka një popullsi prej 188 banorë dhe sipërfaqe 7.75 km², me një dendësi prej 24 banor/km².
Primost
Primost bëhet në të njëjtën mënyrë si Gjetost, por përzierja e hirrës nuk ftohet për aq kohë. Është e ngjashme me djathin Brunost, përveç që Gjetost është bërë nga një kombinim i qumështit të dhisë dhe lopës ose qumështit rreptësisht të dhisë. Këto djathë të karamelizuar shpesh shërbehen me bukë të errët ose me lule norvegjeze, si një djath ëmbëlsirë, ose si një djathë i shkrirë në një shumëllojshmëri enësh ushqimore.
Shqipëria ndërmjet Ballkaneve e Apenineve : 1934
Shqipëria ndërmjet Ballkaneve e Apenineve : 1934 libër me autor Gazmend Shpuza dhe Shaban Sinani (red.). Botuar në Tiranë : Extra, në vitin 1999. Faqe 127. ISBN 99927-602-4-9
Casteljaloux
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Casteljaloux (Ocitanisht: Castèlgelós ; Shqip: Kastelxheloz) është një komunë në departamentin Olt-dhe-Garonë në Francën jugperëndimore.
Steven Pinker
thumb|Steven Arthur Pinker Steven Arthur Pinker (Montréal, 18 shtator 1954) është një docent psikologjie në Harvard University si dhe autor i librave të ndryshëm rreth tellallisjes shkencore.
Pinker njihet për punën e vet mbi procesin e të nxënit të gjuhës tek fëmija dhe për zhvillimin e (mëtejshëm të) teorisë së Noam Chomskyt rreth gjuhës si një zhvillim natyror i një procesi evolutiv.
Livri i tij The Blank Slate ka qenë finalist për Çmimin Pulitzer. Në vitin 2004 Pinker u tregua nga revista Time si një prej 100 personave me më shumë ndikim në botë. Libri i tij i fundit titullohet The Better Angels of Our Nature: Why Violence Has Declined (2011).
Bruebach
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Bruebach (Brubach ; Alzasisht: Brüebi ; Shqip: Brubahu) është aktualisht një komunë në Alzasë. Ai është pjesë e Aglomeracionit Mylhauzen Alzasë, organi ndërkomunal i qeverisjes vendore për bashkëurbanen Mylhauzen.
Abdullah Skaka
Abdullah Skaka lindur më 5 dhjetor 1983, në Sarajevë, Bosnje dhe Hercegovinë, është kryetar i Bashkisë së Sarajevës.
Biografia
Abdullah Skaka shkollën fillore dhe Shkollën e Mesme të Mjekësisë i mbaroi në kryeqytetin e Bosnjes, Sarajevë. Ka përfunduar studimet pasuniversitare për ekonomi. Në administratën e kryeqytetit erdhi pas një karrierë në ndërmarrësi private. Si kryetari i 38 me radhë i Bashkisë së Sarajevës është zgjedhur nga votat e Këshillit të Qytetit më 6 shkurt 2017. Në mandatin paraprakë të Bashkisë së Kryeqytetit, Skaka, ka shërbyer si zëvendës i kryetarit të komunës.
Diplomacia amerikane dhe Shqipëria
Diplomacia amerikane dhe Shqipëria libër me autor Leonard Demi dhe Xhevat Lloshi (red.), Bujar Hudhri (përg. për bot.). Botuar në Tiranë nga "Onufri", në vitin 2000. Faqe 166. ISBN 99927-30-95-1
Vuk Brankoviq
parapamje|Vuk Brankoviq Vuk Brankoviqi ose Vuk Brankoviçi (serbisht: Вук Бранковић Vuk Branković, 1345 – 6 tetor 1397) ishte një fisnik mesjetar i cili, gjatë rënies së Perandorisë Serbe, trashëgoi një krahinë që shtrihej në Serbinë e sotme jugore dhe jugperëndimore, në të gjithë pjesën veriore të Republikës së Kosovës, të Maqedonisë së Veriut dhe të Malit të Zi verior.
Feud i tij (dhe më vonë shteti) njihej si Rrethi i Brankoviqit ose thjesht si Toka e Vukut, të cilën e mbante me titullin gospodin (zot, zotëri), nën princin Llazar të Serbisë. Pas Betejës së Kosovës (1389), Vuk ishte për një kohë të shkurtër, de fakto, zotëriu më i fuqishëm në Ballkan.
Trashëgimia
Tradita popullore e portretizon Vukun si tradhtar në Mitin e Kosovës: ku supozohet se Vuku e njollos mbiemrin kur tradhtoi Princin Llazar në Betejën e Kosovës, të cilës i mbijetoi në vitin 1389. Kjo traditë mund të jetë apokrife.
Vukojeviqi
Vukojeviq është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Kazaja e Preshevës
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Prishtinës që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Banesa e Niazi Ficos
Banesa e Niazi Ficos është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "818.12.1987".
Egli Haxhiraj
Jeta personale
Egli ka lindur në Vlorë. Ai ka studiuar në Universitetin e Parmës, dega Jurisprudencë, në Itali në vitin 2008. Mban gradën doktor në Jurisprudencë me një diplomë magjistrale nga po i njëjti universitet. Pas studimeve, ai kthehet në Shqipëri dhe fillimisht punon si avokat në një studio ligjore e më pas si këshilltar ligjor pranë Gjykatës së Apelit Tiranë. Më vonë, hap studion e tij ligjore, ku me anë të punës së vet, Egli ka ndihmuar jo vetëm sipërmarrës shqiptarë, por dhe ata italianë në mënyrë që të investojnë në Shqipëri.
Bashkëpunime
Si avokat, ai ka bashkëpunime të shumta me instituticione të ndryshme. Në vitin 2021, ka bashkëpunuar ngushtë me televizionin Top Channel duke qenë avokati zyrtar i programit Big Brother VIP Albania, ku është kujdesur për kontratat e firmosura nga të gjithë konkurrentët e Big Brother VIP. Edhe në edicionin e tij të dytë, Egli ishte avokati zyrtar i këtij formati televiziv.
Vepra
Egli ka shkruar librin e tij në perspektivë ligjore dhe tatimore "Soluzione Estero". Në këtë libër paraqiten strategjitë që duhen ndjekur për të pasur sukses në hapjen e biznesit jashtë vendit. Libri ka 129 faqe dhe përmban 5 kapituj. Në brendësi të tij gjenden thënie nga vetë autori, por dhe nga personazhe të ndryshme, si: shkrimtarë, filozofë, sipërmarrës, etj. Në hyrje, Soluzione Estero fillon me një parathënie të autorit për lexuesin, e cila shërben si një guidë për ta drejtuar atë të ndjekë hapat drejt biznesit me sukses në shoqërinë jashtë vendit. Libri është shkruar në gjuhën italiane.
Fenomeni "Luiz Ejlli"
Si avokat i programit Big Brother VIP Albania, Egli është kujdesur për të drejtat, detyrimet, zbatimet e rregullave dhe benefitet e konkurrentëve gjatë këtij spektakli. Nisur nga popullariteti i madh të Luiz Ejllit i cili arriti një numër të madh ndjekësish, rreth 600 mijë në Instagramin e tij, u tërhoq vëmendja e publikut shqiptar duke e kthyer atë në fenomenin dhe temën e ditës. I ftuar në emisionin "Fun Club", Egli qartësoi qëndrimin dhe shqetësimin e konkurrentit, Luiz Ejlli, në lidhje me përdorimin e rrjeteve të tij sociale. Në një bisedë në dhomën e rrëfimit, Luizi kërkoi ndihmën e Top Channel-it për të menaxhuar sa më profesionalisht rrjetet e tij sociale.
Në Fun Club, Egli u shpreh se: "Top Channel ka thërritur në mënyrë miqësore personin që ka menaxhuar adresën e Luizit për të kuptuar se si të bashkëpunonim dhe i kemi treguar edhe kontratën e tij për Big Brother-in dhe prokurën që kemi bërë me Luizin për ta vënë në dijeni që ato të drejta i përkasin Top Channel-it që ta dorëzonte Instagramin pa ia kërkuar ta mbyllte atë, por ta bashkëmenaxhonim në mënyrë që të mos bëheshin deklarata për të cilat Luizi nuk dinte gjë."
Lidhje të jashtme
Soluzione Estero
Egli Haxhiraj në Instagram
Jasmila Zhbaniq
Jasmila ćbanić (lindi më 19 dhjetor 1974) është një regjisor e dhe skenariste e Bosnjës.
Jeta e hershme
Ćbanić lindi në Sarajevë në 1974, nga prindërit boshnjakë. Ćbanić shkoi në shkollat lokale para se të ndiqte Akademinë e Arteve Performuese në Sarajevë, ku ajo mori një diplomë. Ajo punoi për një kohë në Shtetet e Bashkuara si një animatore në Teatrin e Bukës dhe Kukullave me bazë në Vermont dhe si një klloun në një punëtori Lee De Long. Në vitin 1997, ajo themeloi shoqatën e artistëve "Deblokada" dhe filloi të bënte dokumentarë dhe filma të shkurtër.
Kariera
Pas kthimit të saj në Bosnje dhe Hercegovinë, ajo themeloi shoqatën e artistëve "Deblokada" (që do të thotë "de-bllokim"). ) Nëpërmjet Deblokada, Žbanić shkroi dhe prodhoi shumë dokumentarë, vepra arti video dhe filma të shkurtër. Puna e saj është parë në mbarë globin, është shfaqur në festivale të filmave dhe është shfaqur në ekspozita të tilla si Manifesta 3 në Slloveni në vitin 2000, Kunsthalle Fridericianum në Kassel në 2004 dhe Bienalja e Stambollit në 2003.  Që nga ajo kohë ajo ka realizuar filma artistikë të mirëpritur.
Filmi artistik i ćbanić 2006, Grbavica , fitoi Arin e Artë në 56-të Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Berlin, themimin e Jurisë së Madhe në Festivalin Ndërkombëtar të Konkurrencës Feature në 2006, dhe u dha çmimi i Filmit më të mirë Evropian dhe çmimit të aktorit më të mirë evropian në 2006. Filmi i saj i vitit 2010 Na putu ( Në Rrugën ), i cili eksploron marrëdhëniet e një çifti të ri që jeton në Sarajevë, u shfaq në Festivalin e 60-të Ndërkombëtar të Filmit në Berlin.
Ćbanić pranon që filmat e saj merren kryesisht me njerëz të Bosnje dhe Hercegovinës. Ajo thotë se ajo përdor filmin për të eksploruar problemet dhe çështjet që lidhen me jetën e saj. Ajo e di se është kundër standardeve të larta të filmit në konkurrencë me masën e kinematografisë tjetër rajonale. ćbanić përpiqet të krijojë personazhe që nuk janë thjesht "bardh e zi", pasi njerëzit e vërtetë nuk janë aq të thjeshtë. Ajo nuk krijon personazhe që janë shenjtorë dhe heronj të rreptë, por që mund të jenë të dobët dhe gjithashtu të guximshëm dhe tolerantë. Në vitin 2017, ćbanić ka nënshkruar Deklaratën për gjuhën e përbashkët të kroatëve, serbëve, boshnjakëve dhe malazezëve.
Lepa Mladjenovic
Psikiatria
Lepa Mladjenovic u diplomua pranë Departamentit për studime të Psikologjisë në Universitetin e Beogradit, Fakulteti i Filozofisë në 1980. Gjatë studimeve të saja ajo reagoi kundër sistemit arsimor që për të ishte “i ngurtë”, duke shkruajtur letra në formë proteste ndaj profesorëve, duke kritikuar rregullat konservatore të cilat nuk i motivonin studentët. Lëvizja e parë shoqërore ku ajo ishte një anëtare aktive ishte Rrjeti i “Alternativat për Psikiatri”, që kishte si qëllim de-institucionalizimin e psikiatrisë si institucion i dhunës dhe përjashtimit. Ajo shkoi dhe mori pjesë në takime të shumta të organizuara në Treste, Romë, Bremen, Seville. Në 1983 Lepa Mladjenovic inicioi dhe bashkë-organizoi konferencën tre ditore “Psikiatria dhe Shoqëria”, e zhvilluar pranë qendrës kulturore për studentë në Beograd. Më pas ajo bëri vullnetaren në Qendrën e Shëndetit Mendor në Trieste dhe shkroi për Psikiatrinë Demokratike në Itali.
Feminizmi dhe aktivizmi kundër luftës
Aktivizmi feminist i Lepa Mladjenovic nisi në 1978, ku ajo mori pjesë në konferencën e parë ndërkombëtare për gratë “DRUG-ca Žena” / "Comrade Women, organizuar prej feministeve jugosllave në qendrën kulturore për studentë në Beograd. Kjo konferencë ishte një pikë kthese në historinë e shoqërisë civile dhe feminizmit në Jugosllavinë e dikurshme. Në 1982 Lepa Mladjenovic ishte një prej organizatoreve të grupit feminist “Gratë dhe shoqëria” në Beograd së bashku me Sonja Drljević, Sofija Trivunac, Lina Vuškovič, Vera Smiljanić, Nadežda Ćetković, Ljiljana Gaković, Rada Iveković, Borka Pavićević, Jasmina Tešanović dhe Žarana Papić. Në 1986 Lepa Mladjenovic organizoi grupin e parë feminist si pjesë të grupimit “Gratë dhe Shoqëria” që bazohej në një model ndërgjegjësues.
Lepa Mladjenovic mori pjesë në takimin e parë feminist të Jugosllavisë në Lubjanë në 1987 nga grupimi feminist LILIT si dhe nga grupimi i lezbikeve LILIT LL nga Sllovenia. Ky takim inkurajoi shkëmbimin e ideve mes feministesh që vinin nga vende të ndryshme, diskutime mbi dhunën me bazë gjinore, shëndeti riprodhues i grave si dhe iniciativa e parë për organizimin e lezbikeve. Së bashku me feministe të tjera nga grupi “Gratë dhe Shoqëria” në 1990 Lepa Mladjenovic bashkë-themeloi linjën telefonike SOS për tiu ardhur në ndihmë Grave dhe Fëmijëve që kanë qenë viktimë e dhunës në Beograd. Ajo ishte aktive në këtë projekt nën rolin e koordinatores dhe këshillueses për gratë viktima të dhunës nga meshkujt, si dhe të punuarit me gratë viktima të dhunës gjatë luftës.
Đuro Pilar
Duro Pilar ishtë një gjeolog, profesor dhe rektor në Universitetin e Zagrebit. Ai lindi në Brod dhe vdiq në Zagreb të Kroacisë.
Biriatou
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Biriatou (Baskisht: Biriatu ; Shqip: Biriatu) është një fshat dhe një komunë në departamentin Pirenejtë Atlantikë në Francën jugperëndimore. Është pjesë e provincës tradicionale baske të Laburdit.
Fshati shtrihet në skajin e një kodre që ngrihet në lindje deri në malin e vogël Xoldokogaina (486 m), i pari i dukshëm përtej kufirit spanjoll - francez në Bidasoan e poshtme. Shtegu i ecjes GR 10 përshkon fshatin, duke u nisur nga lindja përmes anës jugore të Xoldokogainës.
Letra nga Shqipëria
Letra nga Shqipëria libër me autor John C. Hobhouse. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2001. Faqe 204. ISBN 99927-1-431-X
Shqipëria demokraci në defiçit
Shqipëria demokraci në defiçit : analiza e zhvillimeve ekonomike, politike dhe institucionale libër me autor Albert Gajo. Botuar në Tiranë nga Qendra Europiane për Kërkim dhe Zhvillim, në vitin 2001. Faqe 258. ISBN 99927-728-0-8
BollyDad
Bollydad është një faqe interneti argëtuese e Bollywood-it që ofron lajme të Bollywood-it, raporte në arkë dhe rishikime filmash. Në dhjetor 2021, renditja e saj Alexa ishte 3,715,259 globalisht.
Shqipëria në luftë : (1939-1944)
Shqipëria në luftë : (1939-1944) : (studime dhe refleksione) libër me autor Muharrem Dezhgiu. Botuar në Tiranë : "Globus R.", në vitin 2001. Faqe 349. ISBN 99927-44-48-0
Kulla e Ali Gecit
Kulla e Ali Gecit është një monument i trashëgimisë kulturore në Llukë të Poshtme, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Kabardino-Ballkaria
Burimet natyrore të Kabardino-Balkaria përfshijnë molibden, tungsten dhe qymyr. Republika ka klimë kontinetiale.
Historia
Kabardino-Balkaria u bë një republikë e plotë në vitin 1991 dhe në mars 1992 u bë një nga republikat përbërëse të Federatës Ruse.
Ndarjet administrative
Republika e Kabardino-Balkarisë është e ndarë administrativisht në 10 distrikte, 8 qytete/qyteze dhe 168 vende rurale.
Grupet etnike
Kabardino-Balkaria përfshin dy bashkësi të mëdha etnike, kabardinët (çerkezët), të cilët flasin një gjuhë kaukaziane veriperëndimore dhe ballkarët që flasin një gjuhë turkike. Sipas Censusit të vitit 2010, kabardinët përbëjnë 57.2% të popullsisë së republikës, të ndjekur nga rusët (22.5%) dhe ballkarët (12.7%). Grupet e tjera përfshijnë osetianët (1.1%), turqit (1.6%), ukrainasit (0.6%), armenët (0.6%), koreanë (0.5%), çeçenët (0.2%) dhe një mori grupesh më të vogla, secili llogarit më pak se 0.5% e popullsisë së përgjithshme.
Feja
parapamje|240px|Xhami në Kabardino-Balkaria Sipas një sondazhi të vitit 2012, i cili intervistoi 56,900 njerëz, 60% e popullsisë së Kabardino-Balkariya i përmbahen Islamit, 15,6% Kishës Ortodokse Ruse, 3% fesë popullore adigjeze (Kabardiane) dhe besime të tjera indigjene, 5% janë gjenerikë krishterët të pa shoqëruar. Për më tepër, 12% e popullsisë deklaron të jetë "shpirtërore por jo fetare", 5.4% janë ateist ose ndjek fe të tjera përfshirë Dëshmitarët e Jehovait.
Kazaja e Novipazarit
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Pazarit të Ri që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Saint-Gérand-de-Vaux
Saint-Gérand-de-Vaux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Gérand-de-Vaux ka një popullsi prej 402 banorë dhe sipërfaqe 40.08 km², me një dendësi prej 10 banor/km².
Greqia-Shqipëria dhe emigranti
Greqia-Shqipëria dhe emigranti libër me autor Vasil Konomi dhe Bardhyl Londo (red.). Botuar në Tiranë nga "Geer", në vitin 2001. Faqe 120. ISBN 99927-753-1-9
Parc des Princes
Stadiumi i Parc des Princes ose më thjesht Parc des Princes është një stadium i vendosur nga 1897 në jug-perëndim të qytetit të Parisit, në rrethin e 16 të qytetit, pranë komunës Boulogne-Billancourt, e më pas në formën aktuale në periferin e parisit që prej 1972. Duke qënë stadiumi francez më i rëndësishëm nga kjo datë deri më 1998, kapaciteti i tij prej 48 583 vendesh e bën atë stadiumin e pestë më të madh francez sot, por ende një nga më të vjetrit dhe më të njohurit, nëse jo më i njohuri në rajonin e Parisit me Stade de France.
Pronë e qytetit të Parisit, stadiumi është nën koncesion te SESE, një kompani e themeluar në 1988, e cila u bë një degë e Canal+ në gusht të 1992, shitur në qershor 2006 gjatë shitjes së PSG në një fond investimi amerikan (Colony Capital), një fond investimi francez (Butler Capital Partners) dhe një bankë amerikane (Morgan Stanley). Qiraja e koncestionit të stadiumit u rinovua në vitin 2014 nga Qyteti i Paris për një periudh 30 vjetore tek SESE, tani e tutje nën kontrollin e Qatar Sport Investments (QSI).
Parku i parë u inagurua më 18 korrik 1897 me emrin "Parku i Princave", por rrethimi aktual i nënshkrua nga arkitekti Roger Taillibert daton nga viti 1972.
Klubi i tij rezident aktual është Paris Saint-German që prej vitit 1974. RC Paris qëndroi atje nga 1984 deri në 1990, Paris FC nga 1972 deri në 1974, më pas nga 1978 deri në 1979. Kjo ka të bëj me rrethimin e 1972, sepse para kësaj date, përveç mbërritjes tradicionale të Tour de France në velodromin e stadiumit midis 1903 dhe 1967, Racing FC (1932-1966) dhe Stade français (1945-1968) qenë gjithëashtu rezident te stadiumit si ekipi i futbollit Francez.
Vendi është i aksesueshëm nga stacionet e metros 'Porte de Saint-Cloud' dhe 'Porte d'Auteuil'.
Historia
Parc des Princes, që nga ndërtimi i tij si një arenë sportive multi-funksionale që nga 1897, ka mirëpritur shumë evente të mëdha sportive, duke përfshirë dy finale të Kampionatit Europian të Futbollit (1960 dhe 1984), tre finale të Kupës së Champions League (1956, 1975 dhe 1981), dy finale të Kupës së Kupave (1978 dhe 1995) dhe një finale të kupës së Europ
ne 1998. Stadiumi priti gjithashtu ndeshje të Kupës së Botës ne 1938 dhe 1998, Euro 2016, edicionet 1991 dhe 2007 te Kupës së Botës të Rugby, 54 paraqitje te Tour de France, duke pëfshirë edicionin e parë në 1903, 59 ndeshje të Turneu i Gjashtë Kombeve, 128 ndeshje të ekipit Francez, 33 finale të Kupës Franceze të Futbollit, 31 finale të Kampioinatit Francez së Rugby, finalen e parë të edicionit të Kupës së Botës së Rugby, reportazhin e parë sportiv të drejtpërdrejt në Francë, dhe gjithashtu kampionate botërore të boksit apo shfaqje muzikore.
Banesa e Naim Çenes
Banesa e Naim Çenes është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "818.12.1987".
Kazaja e Gjilanit
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Prishtinës që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Gjilani
Në betejat e Karadakut (Drenogllavës) e të Moraves, kur në fillim të marsit të vitit 1910 ishte mbajtur mbledhja e Gjilanit. Xhelal Beu se për t’i fshehur gjurmët, kinse i kishte burgosur Idriz Seferin, Ramë Abdylin, Shabi Kajollin e disa të tjerë, kurse në realitet i kishte mbajtur në zyrën e vet dhe u kishte dhënë për të ngrënë e për të pirë gjithçka që kishin dashur. Se ajo ishte vetëm kamuflim i Xhelal beut e dëshmon edhe fakti se të nesërmen Isufi i biri i Idrizit me një grup malësorësh kishte arritur në Gjilan kinse për t’i liruar dhe se lirimi i tyre nga burgu ishte bërë pa kurrfarë rezistence dhe se duke dalë nga burgu Idriz Seferi iu kishte drejtuar Xhelal Beut me fjalët edhe unë ty po të burgos. Xhelal beu i kishte ndihmuar shqiptarët në çdo mënyrë.
Zagragja
Zagragjë është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Introduction to Objectivist Epistemology
Introduction to Objectivist Epistemology (ITOE) është një libër nga Ayn Rand  dhe Leonard Peikoff, botuar në vitin 1979, dhe që konsiderohej prej Rand-it si traktati i vet filozofik. Pjesa më e madhe e librit është përmbledhje e teorisë së koncepteve Objektiviste dhe zgjidhje e problemit të universalëve. Një ese shtesë nga Peikoff diskuton dallimin analitik-sintetik. Edicioni i dytë i librit, i botuar në vitin 1990 përmban edhe transkriptin e një seksioni diskutimi që Rand pati mbajtur mbi epistemologjinë.
Kazaja e Senicës
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Pazarit të Ri që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Koçi Petriti
Biografia
Lindi më 1941 në Sovjan të Korçës. Shkollën fillore e të mesme i kreu në Korçë. Pas një periudhe të shkurtër pune si arsimtar, fitoi të drejtën e studimit në Fakultetin e Historisë dhe Filologjisë në Universitetin e Tiranës, ku u diplomua (1967) për gjuhë dhe letërsi shqipe. Me mbarimin e fakultetit, pasi kreu shërbimin ushtarak 2-vjeçar, u emërua arsimtar në Librazhd. Më 1990 emërohet në departamentin e talenteve të reja pranë Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë (Tiranë), ndërsa më 1992 Sekretar i Përgjithshëm i kësaj Lidhjeje. Më 1993 emërohet Dekan i Fakultetit të Historisë dhe Filologjisë të Universitetit të Tiranës, ndërsa vitet e fundit ishte pedagog i jashtëm i këtij fakulteti. U nda nga jeta më 20 prill 2014.
Ilhanati
Ilhanati (persisht: ایلخانان‎‎, Ilkhānān; mongolisht: Хүлэгийн улс, Hulagu-yn Ulus) ishte një hanat që u formua në pjesën jugperëndimore të Perandorisë Mongole, nën sundimin e diniastsë mongole të Hylagut. Është themeluar në shekullin XIII dhe shtrihej kryesisht në Iran, si dhe në toka fqinje, si në Azerbajxhanin dhe pjesët lindore e qëndrore të Turqisë së sotme. Ilhanati fillimisht u bazua në ekspeditat e Xhingis Hanit ndaj Perandorisë Harezmide në vitet 1219–1224 dhe u themelua nga Hylagu Hani, nip i Xhingis Hanit. Me shpërbërjen e Perandorisë Mongole pas vitit 1259, Ilhanati u bë një hanat i pavarur. Në shtrirjen e tij më të madhe, Ilhanati përfshinte pjesë më të madhe të Iranit, Irakut, Armenisë, Azerbajxhanit, Gjeorgjisë, Turkmenistanit, Turqisë, Afganistanit dhe Pakistanit të sotëm. Më vonë, sundimtarët e Ilhanatit, duke filluar nga Gazan Hani, filluan të pranojnë islamin.
Sir Walter Scott
Walter Scott, 1 Baronet FRSE FSA Scot (15 gusht 1771 - 21 shtator 1832) ishte një noveliste historike skoceze, poet, dramaturg dhe historian. Shumë nga veprat e tij mbeten klasike të letërsisë në gjuhën angleze dhe letërsisë skoceze. Titujt e njohur përfshijnë Ivanhoe, Rob Roy, Vdekshmëria e Vjetër, Zonja e Liqenit, Waverley, Zemra e Midlothian dhe Nusja e Lammermoor. Megjithëse kujtohej kryesisht për veprat e tij të gjera letrare dhe angazhimin e tij politik, Scott ishte një avokat, gjyqtar dhe administrator ligjor me profesion, dhe gjatë gjithë karrierës së tij e kombinonte punën e tij të shkrimit dhe redaktimit me profesionin e tij të përditshëm si Zyrtar i Sesionit dhe Sheriff-Deputet i Selkirkshire.
Castel-Sarrazin
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Sir Walter Scott
Një anëtar i shquar i institutit Tory në Edinburg, Scott ishte një anëtar aktiv i Shoqërisë Malësi, shërbeu një kohë të gjatë si President i Shoqërisë Mbretërore të Edinburgut (1820-32) dhe ishte Vice President i Shoqatës së Antiquaries of Scotland ( 1827-1829) [1].
Castel-Sarrazin
Castel-Sarrazin (Shqip: Kastel-Hikërr; Ocitanisht: Sarrasins ) është një komunë në departamentin Landes në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.
Sir Walter Scott
Siç pohon Encyclopædia Britannica: "Scotti mblodhi në duart e tij fijet e ndryshme të teknikave bashkëkohore të shkrimit të romanit dhe i shfrytëzoi ato në interesin e tij të thellë për historinë skoceze dhe njohurinë e tij për njohjen antikuarore. Teknika e transmetuesit të gjithëdijshëm dhe përdorimi i fjalës rajonale, vendosjet e lokalizuara, përcaktimi i sofistikuar i karakterit dhe tema romantike të trajtuara në mënyrë realiste u kombinuan nga të gjitha në një formë të re letrare, romani historik. Ndikimi i tij në romancierët e tjerë evropianë dhe amerikanë ishte i menjëhershëm dhe i thellë dhe megjithëse interesi për disa e librave të tij ranë disi në shekullin e 20-të, reputacioni i tij mbetet i sigurt. "[2]
Castel-Sarrazin
Kastel-Hikrra është vendlindja e shefit të rangut Michelin më të lartë, Alain Ducasse.
Përmendet me mall në kujtimet e Sir John Kincaid. 'Kastel-Hikrra është një qytet i vogël i respektuar në bregun e djathtë të Garonës; dhe banorët e saj na pritën aq mirë, sa çdo oficer gjeti në lagjen e tij një shtëpi familjare.'
Gurs
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Gurs (Shqip: Gursi) në departamentin Pirenejtë Atlantikë në Francën jugperëndimore.
Historia
Gursi ishte vendi i kampit të internimit të Gursit. Nga kampi nuk ka mbetur asgjë; pas Luftës së Dytë Botërore, një pyll u mboll në vendin ku qëndronte.
Kryefjala
Kryefjala zakonisht eshte nje emër Ose një përemër. Kryefjala mund te shprehet me një grup emëror.Kryefjala me fjale me te shkurta eshte pjesa kryesore e fjalise.
Gurs
Gjeografia
Gursi ndodhet afër Paut.
Kryefjala
Kryefjala është gjymtyra kryesore emërore a përemërore e fjalisë dykryegjymtyrëshe që hyn në marrëdhënie e në lidhje kallëzuesore me kallëzuesin. (Grup autorësh, 2002, f. 167).
Gurs
Gjeografia
Komunat fqinje:
Kryefjala
Kryefjala e shprehur me emër. Emri në funksionin e kryefjalës mund të jetë i shquar ose i pashquar.
Emri në rasën emërore, trajta e shquar, është forma më tipike e shprehjes së kryefjalës. Në këtë formë emri kryefjalë mund të jetë i përgjithshëm a i përveçëm dhe mund të ketë çfarëdo kuptimi leksikor: