cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pyjet gjetherënëse ilire
Pyjet gjetherënëse ilire janë një ekoregjion tokësor në Evropën Jugore, i cili shtrihet përgjatë bregdetit lindor të Detit Adriatik. I takon grupit të pyjeve mesdhetare, tokave pyjore dhe biomeve, dhe është në sferën palearktike.
Koagulimi
Koagulimi, eshte nje procesh gjate te cilit qelozat e bardha te gjakut,leukocidet formojne tapat e gjakut per te mos lejuar gjakderdhjen. P.SH ne raste kur ne gervishtemi ose prihemi.
Pyjet gjetherënëse ilire
Gjeografia
Pyjet gjetherënëse ilire shtrihen përgjatë bregdetit lindor të detit Jon dhe Adriatik, dhe zë një sipërfaqe prej 40600 km2        duke u nisur nga Greqia Veriore, Shqipëri, Kosova, Mal të Zi, Bosnje dhe Hercegovina, Kroacia, Sllovenia dhe Italia Veriore përreth Triestes.
Ekoregjioni kufizohet nga pyjet sklerofile dhe të përziera të Egjeut dhe të Turqisë Perëndimore (në Greqi), pyjeve të përziera të Maleve Pindus (në Greqi dhe Shqipëri), pyje të përziera të Maleve Dinarike (në Shqipëri, Mal të Zi, Bosnje dhe Hercegovinë, Kroaci, Slloveni dhe Itali) dhe pyjeve të përziera të Basenit Po (në Itali).
Klima
Klima e këtij ekoregjioni është kryesisht e tipit të klimës mesdhetare sipas klasifikimit Köppen me verë të nxehtë (Csa) deri në të lagësht subtropikale me dimra të lagësht (Cfa).
Flora
Për shkak të gamës së gjerë mbidetare të këtij ekoregjioni lartësitë më të larta (mbi 1.000 m) janë të mbuluara me pyje halore, me një bimësi të gjerë dhe të përzier dhe me shkurre të mëdha më të ulëta. Zona halore mbizotërohet nga bredhi i Norvegjisë, bredhi i argjendit dhe pisha e zezë evropiane me përzierjen e ahut evropian. Llojet mbizotëruese të zonave të ulëta përfshijnë lisa të ndryshëm gjetherënës (Quercus frainetto, Quercus pubescens, Quercus cerris), shkoza (Carpinus orientalis|), frashëri (Fraxinus ornus), coggygria Cotinus, Paliurus spina-christi, Cercis siliquastrum. Pemë me gjelbërim të përhershëm dhe shkurre të mëdha si ilqeja (Quercus ilex), pisha e egër (Pinus halepensis), Pistacia terebinthus, P. lentiscus, dëllinja (Juniperus oxycedrus, J. macrocarpa), mareja (Arbutus unedo), A. andrachne, Nerium oleander) janë mbizotëruese pranë bregdetit.
Përcaktimi i ekoregjionit
Ekoregjioni i pyjeve gjetherënëse ilire përcaktohet nga WWF dhe Harta Digjitale e Rajoneve Ekologjike Evropiane si dhe nga Agjensia Evropiane e Mjedisit. Fitogjeografikisht, ekoregjioni ndahet midis provincave të Adriatikut dhe Mesdheut Lindor të Rajonit brenda Mbretërisë holarktike (sipas përcaktimit të Armen Takhtajan).
Emanuele Ndoj
Emanuele Ndoj (lindi më 20 nëntor 1996) është futbollist shqiptar i cili luan për klubin italian Brescia si mesfushor në qendër dhe për Shqipërinë U21 dhe kombëtaren e lartë.
Roma
Më 22 shtator 2015, Ndoj rinënshkroi kontratën e tij me Romën deri në vitin 2020.
Brescia
Më 1 shkurt 2016, Ndoj u shit në Brescia Calcio dhe u huazua nga A.S. Roma Primavera që të luaj deri në fund të sezonit.
Shqipëria U17
Ndoj morri një thirrje nga menaxheri i Shqipërisë U17 Džemal Mustedanagić për një turne miqësor zhvilluar në gusht 2012 në Rumani.
Shqipëria U21
Ai morri një thirrje nga trajneri i Shqipërisë U21 Alban Bushi për një ndeshje miqësore të dyfishtë kundër Moldavisë U21 më 25 dhe 27 mars 2017. Ai bëri debutimin e tij për Shqipërinë U21 kundër Moldavisë U21 më 25 mars në një barazim pa gola. Në ndeshjen tjetër kundër të njëjtit kundërshtar dy ditë më vonë, Ndoj luajti si zëvendësues i pjesës së dytë në fitoren 2–0.
Kualifikimi për Kampionatin Evropian U21 të UEFA-s 2019
Ndoj u thirr në ndeshjen miqësore kundër Francës U21 më 5 qershor 2017 dhe ndeshjen hapëse të kualifikimit të Kampionatit Evropian nën 21 vjeçar të UEFA-s kundër Estonisë U21 më 12 qershor 2017. Gjatë tubimit për këtë ndeshje, Ndoj së bashku me Leonardo Maloku dhe Qazim Laçi pësuan lëndime dhe trajneri Alban Bushi thirri Agim Zeka dhe Regi Lushkja si zëvendësues. Ndoj pritej nga Shqipëria U21 të shërohej në kohë për ndeshjen hapëse të kualifikuesve kundër Estonisë U21 më 12 qershor 2017, por stafi mjekësor tha që ai nuk mund të luante në këtë ndeshje.
Gazeta Zyrtare e Kosovës
right|200px|thumb|Kopertina e gazetës në internet Gazeta Zyrtare e Kosovës boton tekstet zyrtare dhe përfundimtare të ligjeve të miratuara nga Kuvendi i Kosovës dhe të shpallura nga
Përfaqësuesi Special i Sekretarit të Përgjithshëm; rezolutat e miratuara nga Kuvendi i Kosovës, rregulloret dhe aktet e tjera normative të Qeverisë dhe ministrive; marrëveshjet e karakterit ndërkombëtar etj. Kjo gazetë është themeluar më ligjin mbi gazetë zyrtare të Kosovës.
Gazeta Zyrtare e Institucioneve të Përkohshme të Vetëqeverisjes në Kosovë, botohet në pesë gjuhë: në gjuhën shqipe, angleze, serbe, turke dhe atë boshnjake dhe botohet në mbështetje të Ligjit për Gazetën Zyrtare nr. 2004/47; si dhe Rregullores së UNMIK-ut nr. 2005/25 për shpalljen e Ligjit për Gazetën Zyrtare. Nga këto botime, në këto gjuhë si versioni zyrtarë i saj merret versioni në gjuhën zyrtare të qeverisë. për autenticitetin dhe gjuhët zyrtare të qeverisë.
Editor i kësaj gazete është zyra për Menaxhimin dhe Administrimin e Gazetës Zyrtare të Institucioneve të Përkohshme të Vetëqeverisjes në Kosovë. Drejtorë i sajë është Naser Canolli ndërsa redaktor përgjegjës Arben Veselaj.
INSEAD
"INSEAD" (Institut européen d'administration des affaires) është një shkollë biznesi evropiane me komplekse universitare në Paris, Singapori dhe Abu Dabi. Ngritur që në vitin 1957.
"INSEAD" u rendit e 5-a ndër shkollat evropiane të biznesit në 2019-ën nga gazeta "Finacial Times". "INSEAD" ka gjithashtu një program PhD (doktoraturë) si dhe një numër programesh Master në fusha të caktuara të menaxhimit si marketing, financë apo sipërmarrje.
Programet e saj janë trefish të akredituara nga sistemet ndërkombëtare AMBA, EQUIS dhe AASCB. Shkolla numëron mbi 50000 ish-studentë në fushat e biznesit dhe politikës, si Jean de Luxembourg dhe Arnaud Montebourg.
Gregori i Durrësit
Gregori i Durrësit i njohur edhe si Gregori i Voskopojës, ka qenë klerik i krishterë ortodoks i Shqipërisë Osmane, i cili mendohet se ka shpikur alfabetin e Elbasanit, të cilin e përdori për të shkruar Dorëshkrimin e Ungjillit të Elbasanit, teksti më i vjetër në gjuhën shqipe i letërsisë ortodokse dhe përkthimi më i vjetër i Biblës ortodokse në shqip.
Jeta
Përmendja më e hershme e Gregorit është në vitin 1720 kur përmendet se ka takuar një iluminist serb në Berat; Gregori thuhet se ka qenë një student i filozofit arumun Ioannis Chalkeus, një figurë domethënëse në Iluminizmin Grek. Si studjues në lulëzim, Gregori mbërriti në Voskopojë rreth apo para 1730, pas kësaj pike ngatërrohet ndër burime shpesh me Gregor Tipografin, pasi të dy quheshin "Gregori i Voskopojës" herëpashere. Botoi veprën e tij të parë, "Jeta e Shën Nikodemit" më 1741, dhe më 1744, u zgjodh si ndihmësrektor i Akademisë së Re dhe redaktoi dy libra atje.
Më 1746 mendohet të jetë vendosur me banim në Kishën e Shën Gjon Vladimirit në afërsi të Elbasanit. Ku më 1761, shkroi Dorëshkrimit të famshëm të Ungjillit në Elbasan. Më 1768, u caktua të kryesonte Kryepeshkopatën e porsakrijuar të Durrësit dhe në 1772, ndërroi jetë.
Genestelle
Genestelle është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Genestelle ka një popullsi prej 295 banorë dhe sipërfaqe 21.43 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
Zija Abdullahu
parapamje|376x376px|Zija Abdullahu '''Doc. Dr. Zija Abdullahu''' u lind më 29.10.1961 në Nikushtak të komunës së Likovës – Kumanovë Shkollën fillore e kreu ne ne vendlindje.
Të mesmën ne “Furkan” Damask – Siri, në vitin 1984/85 Fakultetin e kreu në Univerzitetin El-Ez’her, Fakultetin e Usulud-dinit (Bazat e fesë), katedrën e Akaidit dhe Filozofisë, në vitin 1990, në Kajro – Egjipt. Magjistraturën dhe Doktoraturën në Univerzitetin e Zejtunës në Tunis – Tunizi, më 2000 Në vitin akademik 2010/2011 u bë prodekan i Fakultetit të Studimeve Islame në Prishtinë dhe është profesor i rregullt në të njejtin Fakultet. Mori titullin : Prof. Ass. Dr, apo sipas sistemit të vjetër “Docent”, po në të njëjtin vitë, më 2010/2011 Është ligjerues i lëndës së Akaidit në Fakultetin e Studimeve Islame në Prishtinë, që nga viti 2001/2002, i angazhuar në vitin e parë dhe të dytë. Gjatë viteve 2003-2008, u angazhua për katër vitet në të njëjtën lëndë. Viteve të fundit ligjeron në vitin e tretë dhe të katërt te po kësaj lënde. E si ligjerues i Filozofisë së Përgjithshme dhe asaj Islame nga Viti 2010. Ligjërues i lëndës së Orientalistikës në Fakultetin e Shkencave Islame në Shkup gjatë vitit akademik 2000/2001. Ka marrë pjesë në seminare, tribuna, radio e televizione të ndryshme. Ka qenë anëtar i redaksisë së revistës “ DITURIA ISLAME” nga viti 2001-2004. Poashtu anëtar i redaksisë së revistës “BOLETINI”, i Fakultetit të Stuimeve Islame. Është marre edhe me veprimtari shkencore dhe ka botuar: “STUDIMI KRAHASIMTARË I FEVE” botoi Fakulteti i Studimeve Islame, Prishtinë 2010 “SEKTET DHE SHKOLLAT ISLAME”, skriptë për vitin e tretë në lëndën e Akaidit ne Fakultetin e Studimeve Islame, Prishtinë Përkthime ne gjuhën arabe: “Dhuna në qytetrimin perendimor – Islami si rifillim i historisë” të autorit Dr. Melazim Krasniqit e botuar në Halep- Siri më vitin 2007 Priten të botohen së shpejti poashtu : “NDIKIMI I BESIMIT NË SJELLJET E MUSLIMANIT” (botim autorial) “UNI NE KURANIN FAMËLARTË-TRAJTESË PSIKOLOGJIKE KURANORE” (botim autorial) Është recensent i shtatë librave, mentor i më shum se njëzet temave të diplomave ne Fakukltetin e Studimeve Islame në Prishtinë dhe autor i disa artikujve në revista të ndryshme.
Kaemshehr
Kaemshehr (Persisht: قائم‌شهر Qaem Shahr; zyrtarisht e njohur si Shahi) është një qytet në Qarkun Qaem Shahr, Provinca Mazanderan, Iran. Sipas vitit 2016, qyteti kishte 204,953 banorë. I njohur fillimisht si Alijabad, emri Shahi u përdor deri në Revolucionin Iranian në vitin 1979 kur qyteti fitoi emrin e tij aktual.
Jomala
Jomala (Jomala kommun), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Ishujt Oland, dhe është pjesë e rajonit Ishujt Oland.
Kaemshehr
Në vitin 1951, popullsia e Kaemshehirit ishte rreth 18,000, duke u rritur në 123,684 në vitin 1991. Qyteti është vendi ku Hekurudha Veriore iraniane lë fushat pjellore Mazanderan për të kapërcyer vargmalin më të lartë në Lindjen e Mesme, Alborz.
Vepra / Fehmi Agani
Vepra / Fehmi Agani ; përgatatitur Rexhep Ismajli, përgatitur Eqrem Basha. Botuar në Pejë në vitin 2002 nga "2002".
Në rrjedha të mendimit sociologjik
Për shoqërinë civile
Demokracia, kombi, vetëvendosja
Partitë dhe grupet politike në Shqipëri : 1939 - 1945
Gjuha e dhunës dhe zëri i arsyes : analiza, artikuj dhe komente
Pavarësia - gjasa dhe shpresë : (nga marrëveshja e arsimit deri në Rambuje)
Intervista, reagime
Rejhane bint Zejd
Rejhane bint Zejd (arabisht: ريحانة بنت زيد Rayhana bint Zayd) ishte një grua hebreje nga fisi Benu Nadir, e cili nderohet nga myslimanët si një nga gratë e Muhamedit.
Biografia
Rejhane lindi në fisin Benu Nadir dhe u bë pjesë e fisit Benu Kurejdha pas martesës së saj.
Ibn Sa'd shkroi se Rejhane vazhdoi të lirohet dhe më pas u martua me Muhamedin pas konvertimit të saj në Islam. El-Tha'labi pranoi që ajo u bë një nga gratë e Muhamedit dhe citoi dëshmi se ai pagoi një mehër për të. Ibn Haxheri i referohet Muhamedit duke i dhënë Rajhanës një shtëpi pas martesës së tyre. Antonie Wessels sugjeroi që Muhamedi të martohej me Rejhanen për arsye politike për shkak të përkatësisë së saj të dyfishtë me fiset Benu Nadir dhe Benu Kurejdha, ndërsa Lesley Hazleton mendonte se ishte dëshmi e krijimit të aleancave nga Muhamedi. Anasjelltas, Barakat Ahmad ndjeu një arsyetim të tillë për të mbështetur nocionin e Rajhanës dhe martesës së Muhamedit ishte "i pakuptimtë" për shkak të asgjësimit të të dy fiseve nga forcat e Muhamedit.
Ngjashëm me Maria el-Kibtije, nuk ka konsensus universal midis studiuesve islamë nëse Rejhana ishte zyrtarisht një nga gratë e Muhamedit. Hafiz ibn Minda dhe Shibli Nomani, për shembull, besuan se ajo u kthye në Benu Nadir pas dorëzimit të saj.
Rejhane vdiq më 631, 11 vjet pas haxhilëkut dhe u varros në varrezat Xhenet el-Baki.
Uzina e sodës dhe pvc në Vlorë
Uzina e sodës dhe pvc në Vlorë, ish uzinë kimike shqiptare nga më të rëndësishmet në vend. U krijua me bashkimin e uzinës së sodës (1967) dhe fabrikës së klorurit të polivinilit (1978). Prodhonte duke zbatuar procesin e amoniakut (Solvay) sodë të kalcinuar që i shkon industrisë së qelqit, dhe sodë kaustike që i shkon industrisë së sapunit, Si lëndë e parë përdoret kripa e minierës së Dhrovjanit (Kripa e gurit). Në fabrikën e klorurit të polivinilit prodhohen si produkte ndërmjetëse për proeesin e polimerizimit klor, hidrogjen, acid klorhidrik, karbur kalciumi, klorur vinili dhe si produkt përfundimtar kloruri i polivinilit. Rrëshira e prodhuar shërbente si mate»al gjysmëindustrial për fabrikat e plastikës në Durrës e Lushnjë dhe për fabrikën e telave e të kabllove elektrike në Shkodër. Rezervat e lëndëve të para dhe niveli i zhvillimit industrial të vendit krijojnte kushte për zhvillimin e mëtejshëm të kësaj uzine.
Coincy, Aisne
Coincy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Coincy ka një popullsi prej 1316 banorë dhe sipërfaqe 17.24 km², me një dendësi prej 76 banor/km².
Studime sociologjike dhe politologjike
Studime sociologjike dhe politologjike libër me autor Fehmi Agani, red. Rexhep Ismajli, red. Hivzi Islami, red. Ekrem Murtezai. Botuar në Prishtinë në vitin 2008 nga Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës. Libri ka 700 faqe.
Kazniku
Kaznik është një vendbanim në komunën e Rahovecit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Pyllnajë.
Testamenti
Testamenti është shperhja me gojë apo shkrim e vullnetit të fundit e njerzëve.
Sipas ligjit në Kosovë, Testament do të thotë shprehje e vullnetit të fundit e dhënë në formën e paraparë me ligj, me të cilin trashëgimlënësi (testatori) urdhëron si të veprohet me pasurinë e tij pas vdekjes së tij. Testatori mund të deklarojë vullnetin e tij të fundit me gojë para dy dëshmitarëve, vetëm në qoftë se për shkak të rrethanave të jashtëzakonshme nuk është në gjendje të bëjë testamentin me shkrim.
Drenoci (Rahovec)
Drenoci (ndryshe Drenoci i Zatriqit) është një fshat në komunën e Rahovecit, në Kosovë, me një sipërfaqe prej 8.1 km².
Drenoci është një fshat i tipit të grumbulluar.
Emri Drenoc e ka kuptimin e një ,,Thanishte’’. Dikur ka pasur edhe një rrugë fushore me emrin ,,Rruga e Drenave’’, ndryshe ,,Rruga e Thanave’’.
Chomérac
Chomérac është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Chomérac ka një popullsi prej 2990 banorë dhe sipërfaqe 18.94 km², me një dendësi prej 158 banor/km².
Drenoci (Rahovec)
Drenoci njihet si vend i rrushit (fshati me më së shumti vreshta në Kosovë, në vitin 2014 kanë qenë të mbjellura 115,69 hektarë me vreshta), i dardhave, arrave, vojsave, thanave, i njerëzve të punës, lapsit e pushkës, i harmonisë njerëzore etj.
Në përbërjen e relievit të Drenocit dallohen dy forma: relievi malor (që përfshihet nga Bjeshka e Drenocit, që është pjesë e Maleve të Zatriqit) dhe relievi fushoro - kodrinor (që është pjesë e Anadrinisë në Rrafshin e Dukagjinit).
Pika më e lartë sa i përket lartësisë mbidetare në relievin e Drenocit arrin në 985 metra, më e ulëta është 394 metra, kurse në qendër të fshatit lartësia mbidetare është 569 metra.
Dominante janë tiparet e klimës së ndryshueshme mesdhetare.
Uzina e superfosfatit në Laç
parapamje|Fabrika në vitin 2005 parapamje Uzina e superfosfatit në Laç, ish uzinë shqiptare për prodhimin e plehrave të fosfatuara e përuruar më 1967. Përbëhej nga dy fabrika: e superfosfatit dhe e acidit sulfurik, prodhonte superfosfat të thjeshtë pluhur dhe të kokërrzuar, acid sulfurik dhe fluorosilikat të natriumit. Si lëndë të parë përdorte fosforite me 28-30% P2Os dhe piritin. Industria e prodhimit të akumulatorëve furnizohej me acid sulfurik nga kjo uzinë në të cilën prodhohej edhe oleum. Ajo bënte edhe përqendrimin e acidit nitrik të vendit nga 53% deri në 99%.
Drenoci (Rahovec)
Në periudhën 17 janar - 15 shkurt 2016, Drenoci i kishte 278 ekonomi familjare, ndërsa një popullsi prej 2,173 banorësh (268 b/km²).
Prej 2,173 banorëve të Drenocit, 1,170 janë rezidentë, 83 janë banorë që jetojnë dhe punojnë në vende të tjera të Kosovës, por që fundjavën dhe pushimet i kalojnë në Drenoc, kurse 920 banorë jetojnë, punojnë dhe studiojnë në gurbet, kuptohet që pushimet kthehen dhe i kalojnë në Drenoc.
Në Drenoc jetojnë familje të fiseve Gashi, Berisha, Krasniqi, Kastrati dhe Morina.
Vjetërsinë e hershme të këtij fshati e dëshmojnë gjurmët e një vendbanimi në Renzina, në Seishte, varrezat që gjenden tek Lëndina e Qarreve (varre të krishtere ortodokse), pastaj gjurmë të një vendbanimi të hershëm gjenden edhe tek pjesa e epërme e Maqinave, si dhe varrezat që gjenden aty etj.
Gjatë luftës së fundit në vitet 1998 - 1999, më datë 3 shtator 1998 Drenoci ishtë djegur pothuajse i tëri nga paramilitarët serbë, ndërsa në vitet në fjalë janë vrarë 16 banorë të Drenocit, prej tyre 6 ushtarë të UÇK - së, të cilët edhe janë dëshmorë kombi. Prej 6 ushtarëve të UÇK - së të rënë në luftën e viteve 1998 - 1999, janë: Bedrush Avdi Gashi, Feim Avdi Gashi, Esherefedin Rexhep Kastrati, Isuf Reshit Berisha, Mensur Sefer Zyberaj dhe Tafil Nuhi Zyberaj. Përndryshe, Bedrush Avdi Gashi, Feim Avdi Gashi dhe Mensur Sefer Zyberaj, janë shpallur me titullin ,,Hero’’ nga Presidenca e Kosovës.
Në Drenoc, shkolla e parë kishte filluar punën në vitin 1935 (po më 1935 ishte ndërtuar edhe objekti i vjetër i shkollës sonë). Ndërsa, objekti shkollor në të cilën tani mbahet mësimi prej Shkollës Fillore dhe të Mesme të Ulët ,,Vëllezërit Frashëri’’, është ndërtuar në vitin 1984, kur edhe filloi puna në këtë shkollë të re. Për vitin shkollor 2015/ 2016, shkolla ,,Vëllezërit Frashëri’’ në Drenoc i kishte gjithsej 239 nxënës, 215 ishin nga Drenoci, kurse 24 nga Senoci.
Në disa të dhëna të Bashkësisë Islame të Kosovës, konkretisht në veprën Barbaria serbe ndaj monumenteve islame në Kosovë (Shkurt ’98 - Qershor ’99), thuhet se xhamia e parë në Drenoc është ndërtuar në vitin 1710. Por, në bazë të gojëdhënave të disa pleqve, të cilët përmendin disa prej banorëve që kanë jetuar në kohën e ndërtimit të xhamisë së vjetër dhe të minares pastaj, bën të kuptohet se ato janë ndërtuar diku në gjysmën e dytë të shekullit XIX. Kurse, në gusht të vitit 2009 u ndërtua xhamia e re, e minareja është ndërtuar në shtator të vitit 2010.
Në Drenoc funksionon Zyra e Gjendjes Civile, Qendra e Mjekësisë Familjare e tani ka filluar të funksionojë edhe Shtëpia e Kulturës.
Nga Drenoci kanë dalur edhe figura apo personalitete të shquara nga lëmi të ndryshme shoqërore: nga lëmia e ligjvënies dhe qeverisjes, mjekë, ekonomistë, inxhinierë, nga lëmia e shkencave politike dhe marrëdhënieve ndërkombëtare, gazetarë, juristë, shkrimtarë, aktorë, piktorë, këngëtarë, policë, ushtarakë etj.
Drenoci shquhet edhe për kullat dhe odat që kishte dikur. Prej kullave më të njohura ishin ajo e Makshanëve (ishte ndër kullat më të njohura në Rrafshin e Dukagjinit) dhe e Xhaferëve, e para tyre ishin edhe kulla e Malë Hamzës dhe e Xhemë Sinanit.
Në Drenoc, dega kryesore ekonomike është bujqësia (kultivohen hardhia e rrushit, drithrat, pemët e zonës së mesme, perimet etj.).
Drenoci ofron mundësi për zhvillimin e turizmit natyror dhe atij kulturor.
Sa i përket turizmit natyror - lokal, mundësi për zhvillimin e tij paraqesin Lisi i Madh, lisat e mëdhenj që gjenden tek Kroi i Demirit, Lisi i Pojatës (këta janë monumente natyrore nën mbrojtjen e MMPH - së), Mrizet në Ramisad, gryka e Përroit të Madh, në përgjithësi bjeshka, Mrizet etj.
Ministria
Ministria është njësi administrative përgjegjëse për një lëmi në kuadër të një qeverie apo administrate.
Drenoci (Rahovec)
Sa i përket turizmit kulturor, mundësi për zhvillimin e tij paraqesin: minareja e xhamisë së vjetër, objekti i vjetër i shkollës, disa kroje - qezme që janë të ndërtuara në Drenoc, si: Kroi i Madh, Kroi i Rrahmanit (ndryshe njihet edhe si Kroi i Xhamisë), Kroi i Gjorëve, dy krojet e Berishës, Kroi i Demirit, muzeu i një arsimtari të Gjeografisë (i formuar nga Nazmi Sejdi Berisha) etj.
Shtjefën Gjeçovi dhe Kanuni i Lekë Dukagjinit : studim
Shtjefën Gjeçovi dhe Kanuni i Lekë Dukagjinit : studim, me autor Besim Muhadri, red. Nebi Bardhoshi, rec. Sabahajdin Cena. Botuar në Gjakovë në vitin 2020 nga Universiteti "Fehmi Agani". Libri ka 320 faqe. ISBN 9789951804028
Nagaci
Nagafc është një vendbanim në komunën e Rahovecit, Kosovë.
Uzina elektromjekësoke në Tiranë
Uzina elektromjekësore në Tiranë, ish ndërmarrje shqiptare që merrej me prodhimin e aparaturave mjekësore e laboratorike dhe të pajisjeve për shërbimin shëndetësor. E filloi veprimtarinë si një ofiçinë e vogël mirëmbajtjeje më 1973. Ajo prodhonte edhe aparaturat e diagnostikimit me rreze rëntgen, aparatura sterilizuese, aparatura për laboratore klinike dhe biokimike, pajisje për qendrat e reanimacionit etj. Kohët e fundit kish nisur prodhimin e aparaturave elektronike.
Uzina e telave dhe e kabllove elektrike në Shkodër
Uzina e telave dhe e kabllove elektrike në Shkodër, uzinë shqiptare që prodhon përcjellës elektrikë të tipave të ndryshëm, ndërmarrje cHero i Punës Socialiste». U vu në shfrytëzim më 1969. Ka repartet e petëzimit, telëzimit, zmaltimit etj., në të cilat prodhohen përcjellës elektrikë (tela e kabllo) kryesisht prej bakri, si dhe prej alumini e alumini-çeliku, të zhveshur e të veshur, të përmasave e tipave të ndryshëm, me teknologji bashkëkohore. Telat dhe kabllot elektrike janë në përputhje me standartet ëlektroteknike ndërkombëtare, plotësojnë nevojat e vendit dhe afro 80% e tyre eksportohen, Më 1984 u prodhuan 10.360 tonë tela e kabllo bakri, 3.4 herë më shumë se më 1970.
Semantika e figurshmërisë në artin poetik të Ali Podrimjes dhe Din Mehmetit
Semantika e figurshmërisë në artin poetik të Ali Podrimjes dhe Din Mehmetit : studim monografik, me autor Fitor Ollomani, përgat. e red. Besim Muhadri. Botuar në Gjakovë në vitin 2021 nga Univeristeti " Fehmi Agani". Libri ka 384 faqe.
Vailly-sur-Aisne
Vailly-sur-Aisne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Vailly-sur-Aisne ka një popullsi prej 2036 banorë dhe sipërfaqe 9.97 km², me një dendësi prej 204 banor/km².
Into the Wild (Libër)
Into the Wild është një libër i bazuar në ngjarje të vertet. I shkruar nga Jon Krakauer është një zhgjërim i një artikull prej 9.000 fjalësh nga Jon Krakauer. në Christopher McCandless me titull.
"Death of an Innocent", i cili u shfaqë në janar 1993 në Outside, Libri është përshtatur që të krijohet një film në 2007. nga Sean Penn dhe Emile Hirsch aktoret e  McCandless. "Into the Wild" ka shitjen më të madhe internacionale, i cili është printuar në 14 gjuhë të ndryshme dhe 173 editime dhe formate. Libri është gjërsisht i përdorur në shkolla të larta dhe kolegje ."Into the Wild" është lavderuar nga shumë kritikues, por gjithashtu është përshkruar nga Alaskan reporter, Craig Medred, sikur "something invented" nga këta autor.
Jeta
Christopher Johnson McCandless u rritë në  Virgina. Mbas diplomimit në maj 1990 me vlersim të lartë  nga Emory University,  McCandless e ndaloj komunikimin me familjen e tij, morri me veti parat e mbledhura nga kolegji $25.000  nga Oxfam, dhe filloj udhetimin e tij përçark  perendimi të Shteteve të bashkuara.Në vitin 1982 braktisi Datsun  pas një përmbytje.
Më 28 prill 1992, McCandless bëri një udhetim autostop për në Stampede Trail në Alaska. Ai vazhdoj perrreth rruges e cila ishte e mbuluar me deborë, për të filluar një odise me veti kishte vetem 10 pounds, 4500g oriz, një pushkë kaliber 22, një aparat fotografik dhe disa libra, dhe nje libër udhezimi për bimët e ngrënshme, Tanaina Plantlore. Ai nuk pranoi ofertë që të blej rroba  dhe gjëra më rezidente nga i ftofti.McCandless  u zhduk  më 18 gusht 1992, mbasi mbijetojë më shumë se 100 ditë.
Përmbledhje
Më 6 Shtator 1992, trupi i Christopher McCandless  u gjent mbrenda një autobusit të braktisur në Alaska. Një vitë më von autori Jon Krakauer rindjeki rrugen që kishte bër Christopher  nga diplomimi deri në Alaska. McCandless është emri i tij ligjor, kurse emri i adaptuar ishte "Alexander Supertramp". Ai shpenzoj kohën e tij ne Carthage ,në jug të Dakotes, punoj disa muaj në një mbajtse gruri që e kishte ne pronsi Wayne Westerberg përpara se të nisej autostop për në Alaska. Krakauer intepretoj përsonalitetin e McCandless sa pati mundesi, dhe pati influenc nga shkrimet e Henry David Thoreau dhe autori i përferuar i Mccandless ishte Jack London. Ai eksporoii dhe shikoi ngjashmerit e McCandless  në mes eksperiences dhe motivit, si një djal i ri  duke treguar në detaje përpjekjen e Krakauer për të ngjitur Devils Thumb në Alaska. Krakauer ndërlidh një histori me disa djemë të ri që u zhduken në shkretetir, sikur Everett Ruess një artist endacak  i cili u zhdukë në shkretëtiren e Uta Desert rreth vitit 1934  në moshën 20, ai përshkruan pikëllimin dhe habin e prinderve, motres dhe miqve të McCandless.
Arsyja e Vdekjes
McCandless mbijetoji përafërsisht 113 ditë në egresiren e Alaskes, ushqehej konkretisht nga rrënjë e bimve, manatherrat, duke provuar shumllojshmerin e bimeve ,dhe duke vrarë drerë të eger. Edhe pse planifikoj të ecte përgjat lumit, tereni ishte përmbytur gjat verës dhe ishte teper i vështirë, dhe vendosi te kthehej ne autobus. Në korrik ai u përpoq të largohej, vetëm për të gjetur rrugën e bllokuar nga një lumë i fryrë me dëborë, dhe një lum që ishte fryer nga depora e shkrihej. Me 30 korrik, McCandless shkroj në ditarin e tij (sipas hipotezes së Krakauer-it, McCandless kishte ngrënë një bimë e quajtur Hedysarum apinum e njohur zakonisht si patate e egër Eskimo, të cilat janë të ëmbla dhe mund të konsumohen vetëm në pranverë, kurse ne stinen e veres nuk mund të konsumohen. Kur kjo ndodhi , McCandless sipas Krakauer-it, fillimisht spekuloi se fara ishin në të vërtetë nga Hedysarum mackezii (bizele e ëmbël), në vend të patates Eskimo, e cila përmban një alkaloid helumes, ndoshta swainsonine. Përveç simptomave neurologjike, të tilla si dobësia dhe humbja e drejtpeshimit, helmi shkakton urinë duke bllokuar metabolizmin e lëndës ushqyese në trup. Sidoqoftë ,Krakauer më vonë sugjeroi që nuk i kishte ngatërruar bimët, por në fakt kishte ngrënë Hedysarum alpinum. Krakauer kishte gjdo test rreth bimes dhe kishte marr të gjitha të dhënat pë gjdo toksin, përmes testit që i kishte bërë Hendysarum alpinum, u zbuluar se përmbante një formë të paindetifikuar të toksinës.
Por, sipas Krakauerit, një person i ushqyer mirë mund të konsumojë farat dhe të mbijetojë, sepse trupi mund të përdorë glukozën e tij, dhe aminoacideve për t'u çliruar nga helmi .Pasiqë McCandless jetonte me një dietë me oriz, me pak mish  dhe bimë të egra ,trupi i tij kishte 10% yndyr kur vdiq.
Hipoteza e shkaktarit të vdekjes, e paraqitur në libër, ka qenë subjekt i disa debateve, me autorin e librit dhe burimeve të tjera duke nxjerrë në përfundime të reja që kur u botua.
Temat kryesore
Në Luftën e Ftohtë merret me çështjet se si duhet të pranohet në shoqëri dhe se si mund të gjindesh nganjëherë në mes konflikteve me të qenurit anëtare aktive në shoqëri. Shumica e kritikëve pajtohen se Chris McCandless u largua për të gjetur qetesin. Ai gjithashtu përpiqet të gjejë rrugën e tij me të varfur, me kapital shumë të vogël sepse "e bëri udhëtimin më të këndshëm". Rreziku i tij ekstrem ishte arroganca e tij e cila e dergojë përfundimisht  në rrëzimin e tij.
Përshtatje
Filmi i parë është publikuar në Shtatorë të 2007, nga regjisori Sean Lamothe me emrin The Call of the Wild (2007).
Nëshfaqje mbijetese e vendosur në Alaska, Out of Wild, është e frymëzuar nga historia.
Fondacioni Memorial i Johnson McCopless, i kryesuar nga prindërit e McCandless, Bille dhe Walt, me kontributin redaktues dhe shkrimor të familjes dhe miqve, lëshoi ​​librin dhe DVD, " Kthehu në të egra": Fotografitë dhe Shkrimet e Christopher McCandless (2010). Materiali përfshin qindra fotografi të mëparshme të fshehta të McCandless dhe shënimet e ditarit. Jon Krakauer ka shkruar një pjesë në hyrjen e librit, ndërsa Hal Holbrook, ishte ai qe e aprovoj filmin Penn.
Shtëpia e pranverës : poezi për fëmijë
Shtëpia e pranverës : poezi për fëmijë, libër me autor Shkëlzen Zalli, red. Skënder Zogaj. Botuar në Tiranë nga "Koha", libri ka 72 faqe.
Vdekja e Narcisit
Vdekja e Narcisit, roman me autor Grigor Banushi. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1997. Libri ka 320 faqe.
Kurthet e dritës
Kurthet e dritës, roman me autor Ridvan Dibra. Botuar në Tiranë; Elbasan nga "Onufri", në vitin 1997. Libri ka 98 faqe.
Uzina elektromjekësore në Tiranë
Uzina elektromjekësore në Tiranë, ish ndërmarrje shqiptare që merrej me prodhimin e aparaturave mjekësore e laboratorike dhe të pajisjeve për shërbimin shëndetësor. E filloi veprimtarinë si një ofiçinë e vogël mirëmbajtjeje më 1973. Ajo prodhonte edhe aparaturat e diagnostikimit me rreze rëntgen, aparatura sterilizuese, aparatura për laboratore klinike dhe biokimike, pajisje për qendrat e reanimacionit etj. Kohët e fundit kish nisur prodhimin e aparaturave elektronike.
Pasqyrë pas shpine
Pasqyrë pas shpine, roman me autor Halil Qëndro. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1997. Libri ka 167 faqe.
Triumfi i Gjergj Elez Alisë
Triumfi i Gjergj Elez Alisë, roman me autor Ridvan Dibra. Botuar në Tiranë nga "Onufri", në vitin 1999. Libri ka 179 faqe. ISBN 99927-30-43-9
Issanlas
Issanlas është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Issanlas ka një popullsi prej 110 banorë dhe sipërfaqe 28.4 km², me një dendësi prej 4 banor/km².
Guna e zezë
Guna e zezë, roman me autor Gaqo Bushaka. Botuar në Tiranë nga "Mësonjëtorja e parë", në vitin 1997. Libri ka 170 faqe.
Pastasella
Pastasellë është një vendbanim në komunën e Rahovecit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Shkamzë.
Neuvillette, Aisne
Neuvillette është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Neuvillette ka një popullsi prej 188 banorë dhe sipërfaqe 6.44 km², me një dendësi prej 29 banor/km².
Qarku i Pçinjës
parapamje|Rrethi i Pçinjës Qarku i Pçinjës (serbisht: Пчињски округ / Pčinjski okrug) është qarku dhe një pjesë ish-krahinë shqiptar deri vitit 1878 që më 1878 u bë pjesë të shtetit Serb. Më pas lugina e Preshevës në vitin 1912 u bë pjesë e shtetit Serb.
Xhamia el-Atrush
parapamje|Xhamia pas renovimit Xhamia el-Atrush ( Arabisht جامع الأطروش) E njohur edhe si Xhamia Demirdash, është një xhami në qytetin Sirian të Halepit, e vendosur në jug të Kështjellës, në "el-Axham" rrethinë e qytetit të lashtë, pak metra larg nga Medresesë El-Sultanija. Ajo u ndërtua në fund të shekullit të 14-të, me përpjekjet e sundimtarit Mamluk të Halepit; Akbuga el-Atrush. Megjithatë, xhamia u përfundua nga pasardhësi i tij Demirdash el-Nasiri.
Xhamia është e njohur për fasadën e saj të zbukuruar dhe hyrjen e saj e cila ka në krye motive tradicionale orientale dhe mukarna islamikë. Minarja e xhamisë e vendosur në të majtë të hyrjes kryesore, ka një formë tetëkëndore të rrumbullakët.
Xhamia u rinovua në vitin 1922.
Nokia, Finlandë
Nokia, Finland (Nokian kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është pjesë e rajonit Pirkanmaa.
Buzancy, Aisne
Buzancy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Buzancy ka një popullsi prej 190 banorë dhe sipërfaqe 4.75 km², me një dendësi prej 40 banor/km².
Zëri bilbilit (grup polifonik)
“Zëri i Bilbilit” është grupi polifonikkrijuar në Sarandë ne vitin 2002 me vendimin gjykate nr.414 dat.20.09.2002 Tiranë. Kryetari i shoqates folklorike dhe nismetari i pare i grupit ”Zëri i Bilbilit” Sarandë eshte Sinan Ahmeti
Qëllimi
Grupi përfaqëson dhe propagandon vlerat artistike dhe historike të polifonisë, si një nga format më të hershme të muzikës popullore në Ballkan.
Me koncertet e tij folklorike ai ndihmon në trasmetimin gojor dhe viziv të vlerave shpirtërore të krijuara nga populli nëpër shekuj. Gjate kësaj kohe grupi folklorik ka dhënë koncerte duke përfaqësuar Sarandën në festivalet folklorike. Gjirokastër, Peshkopi, Kukes, Vlorë, Kosovë, Mal të Zi, Tetovë, Janinë, Korfuz, Hungari, Çeki, Sllovaki.
Kocertet
Grupi polifonik ”Zëri i bilbilit” ka regjistruar dy koncerte në Televizionin Kombëtar të  Tiranës. Në 3 dhjetor 2006 grupi 'Zëri i bilbilit' ka dhene koncert në Televizionin Kombëtar të Tiranës “Saranda përmes këngës dhe monumenteve” Ne muajn korrik 2009 me televizonin publik shqiptar u be regjistrimi i dyte me titull ”Labia kënge që s'ka të dytë”
Ne muajin Tetor 2011 me televizionin publik shqiptar u be regjistrimi i trete televiziv ”Te këndosh mes bukurive” Ai ka një jetë të dendur artistike në kalendarin artistik të qytetit të Sarandës. Në repertorin e tij përfshihen përveç këngëve polifonike edhe valle burimore nga trevat e Sarandës si edhe valle të përpunuara me orkestrinë popullore.
Veprimtari të tjera
Përvec koncerteve një nga objektivat e këtij grupi ka qënë prezantimi i librave dhe veprimtarive me përmbajte folklorike, sikundër ka qënë në qeshor të vitit 2007 promovimi i librit të studjuesit Veis Sejko për eposin e kreshnikëve etj. Ne qershor 2013 me grupin e femijve 10 deri 13 vjec ka marre pjese ne festivalin nderkombetare ne Izmir te Turqise. Ne 10 vjetet e fundit ansambli ka dhene me qindra koncerte me turistat e huaj duke  bashkepunuar me shoqerite turistike qe operojne ne Sarande, duke percjelle te keta turista vlerat folklorike te zones sone. Pjes e ketij ansambli qe nga viti 2013 eshte dhe ansambli i femijve te kenges Polifonike dhe valles tradicionale.
Arritjet
Grupi është vlerësuar me çmim të parë në Festivalin e këngës për Çamërinë Sarandë 2007. Grupi ka marre dy cmime ne festivalin burimor ne Mal te Zi 2009 per intepretim te mire te melodise me longar dhe valltarit me te mire.Eshte vleresuar me cmim te trete ne Kosove. Me cmim te pare ne festivalin Bylis Mallakaster 2010.Me cmime special ne Tetovë Maqedoni, dhe dy cmime per intepretim te mire te kenges dhe melodis me longar 2010. Ne muajn shtator është vleresuar me cmim special ne festivalin e Drenasit 2010 Kosove.
Ne muajin tetor 2010 u vleresua me cmimin special ne festivalin e Odes Dibrane per kengen humoristike ”Burri ime porte me porte”.Ne muain Qershor 2011 ne festivalin e camerise u vleresuam me cmimin e dyte. ne festivalin e peste te valles e kenges came per interpretim me mjeshteri te rralle.
Ne nëntor 2011 ne festivalin e ”Odes Dibrane” u vlersua me cmime te trete. Ne muajin Qershor 2012 ne festivalin Bylis Mallakaster vleresuam me cmimin e dyte per kontribut te shquar ne zhvillimin dhe interpretimin e kenges polifonike.
Dhe ne vitin 2012 me rastin e 10 vjetorit te grupit Shoqata Labëria e ka nderuar me Diplome mirenjohja e laberise per kontribut te shquar te panderprere ne hulumutimin, levrimin e trasmetimin e kenges polifonike labe, perçues te brezat e rinj pjesmarres e laurant me cmime ne festivale te ndryshme kombetare brenda dhe jashte vendit.
Ne muajin Tetor 2016 ne festivalin Bylis Mallakaster vleresuam me cmimin e dyte per kontribut te shquar ne zhvillimin dhe interpretimin e kenges polifonike.Dhe cmim special per femijet pert intrepetim te larte te brezit te ri. Ne vitin 2016 Akademia Alternative Pegasiane i ka dhenë titullin e lart pegasian me motivacion i shquar ne konkurimet kombetare dhe nderkombetare ne folkloristik duke evidentuar vlerat dhe traditat me te mira te saj.
Ne vitin 2017 shoqta polifonia shqiptare me rastin e 15 vjetorin jep diplom per ansamblin ”Zeri i Bilbilit”per ruajtjen dhe trasmetimin te kenges polifonike labe per pjesmarrje dhe interpetim me nivel te larte artistik.
Sarajet (roman)
Sarajet, roman me autor Ali Abdihoxha. Botuar në Tiranë nga "Glob", në vitin 1997. Libri ka 200 faqe.
Gërmadhat e kishës varrore (Graniqan)
Gërmadhat e kishës varrore është një monument i trashëgimisë kulturore në Graniqanë, Leposaviq, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 246/71.
Dhjetë rrëfime për një tradhti
Dhjetë rrëfime për një tradhti, roman kushtuar Xheladin Kurbalisë me autor Skënder Latifi. Botuar në Prishtinë nga "Dodona", në vitin 1995. (Botimi i 2-të, i përpunuar). Libri ka 93 faqe.
Engjëll I. Berisha
Engjëll I. Berisha (17 qershor 1962, Korenicë, Gjakovë, Kosovë) është drejtor i Bibliotekës "Ibrahim Rugova" në Gjakovë
Labastide-sur-Bésorgues
Labastide-sur-Bésorgues është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Labastide-sur-Bésorgues ka një popullsi prej 257 banorë dhe sipërfaqe 17.29 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
Engjëll I. Berisha
Jetëshkrimi
Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa të mesmen në Mitrovicë. Studimet i mbaroi për Gjuhë e letërsi shqipe në Universitetin e Prishtinës, Prishtinë, kurse studimet post- diplomike, ku mori gradën Magjistër i Shkencave për Informacion e Bibliotekari, i kreu në Zadër të Kroacisë. Me librin e parë del në vitin 1989 duke vazhduar pastaj edhe me disa përmbledhje të poezive. Në vitin 1993 themeloi revistën letrare “Gazeta letrare” duke qenë dhe kryeredaktor i saj, një përpjekje e vogël në kohën kur ndiqej shtypi në gjuhën shqipe. Gati në të gjitha gazetat e botuara në Kosovë ka bashkëpunuar në faqet e kulturës, ndërsa gjatë viteve 1995-1999, punon në media si në të përditshmen “Bota sot” dhe të përjavshmen “Eurozëri”, duke qenë korrespondent edhe gjatë kohës së luftës së fundit në Kosovë. Prej vitit 1991, angazhohet në kryesinë e Teatrit Amatorë “Emin Duraku” në Gjakovë, në organizimin e disa festivaleve të teatrove amatore. Në vitin 1999, pas luftës themeloi gazetën “27 prilli” e cila u publikua deri në vitin 2015. Me të njëjtin emër, prej vitit 1999, ndodhet në Shoqatën për të Zhdukurit “27 prilli 1999 – Meje”, duke dhënë kontribut për zbardhjen e krimeve të luftës së fundit, nxjerr dy libra monografik dhe shkruan me qindra artikuj në të përditshmet e vendit dhe jashtë saj. Në vitin 2000, nisë punën ne bibliotekën publike në Gjakovë, të cilën e udhëheqë deri në ditën e sotme. Krijon hapësirë të mirë për promovimin e autorëve dhe të veprave gjithëshqiptarë dhe ndërkombëtarë. Krijon një ambient të ri dhe profesional për bibliotekari duke i ndihmuar zhvillimit të këtij sektori. Në vitin 2002 zgjidhet kryetar i Klubit letrar “Gjon Nikollë Kazazi” në Gjakovë, klub ky i themeluar në vitin 1964. Aktivitetin kulminant, Berisha e ka në organizimin e manifestimit më të madh letrar, Mitingu i Poezisë. Në vitin 2012, zgjidhet anëtarë i Këshillit Profesional për Teatër në Gjakovë. Në krijimtarinë e tij, e përfaqëson brezin e viteve 1990, ku nga kritika u tha se, poezia e Engjëll I. Berishës hyn në botën e brezit më të ri të penave tona, më i riu prej më të rinjve. Ajo dallohet me faturën e saj të gjuhës që diferencohet prej një standardi të fabrikimit dhe shkollës së pa emancipuar që rrjedh nga mësimi i brezit prej brezit të vet, poezisë që kërkon modelin brenda një aktualiteti që imponon motivin e saj. Pooezia e Engjëll I. Berishës, ndonëse ndjek të gjitha mënyrat e specifikacionit tematik të vjershave veç e veç, ajo në esencë është një introspekcion poetik, një vështrim i botës së subjektivitetit dhe të raporteve të saj me rrethin, ambientin. Prandaj, ai koncepti i lashtë i shpërthimit të natyrës në këtë poezi gjen një manifestim dhe artikulim adekuat. Mirëpo poezia e Berishës tregohet jo si akseptuese, por si manifestim i qëndrimit emocional i natyrës, ambientit, raporteve njerëzore dhe raporteve emocionale që poeti krijon me qeniet e tjera. Berisha, shkruan poezi, ese, publicistikë, dhe ka një Monografi. Përfshihet i prezantuar në Fjalorin Enciklopedik të botuar nga Akademia e Shkencave e Kosovës, në vitin 2017.
Aktualisht jeton e punon në Gjakovë.
Librat e botuar
<ol> <li>   “Dita me hënë e me nuse” poezi “Buzuku”. Prishtinë, 1991. <li>	“Avenytë e muzgut”, poezi, Agjencia e autorëve”. Prishtinë, 1994. <li>	“Diaspora shqiptare”, tregime “Pjetër Bogdani”, Has, 1993. <li>	“Gjarpri në shishe”, poezi “Rozafa”, Prishtinë, 2000. <li>	“Masakra e Mejës e Korenicës”, publicistikë, “Gjon Nikollë Kazazi”, Gjakovë. <li>	“Çati eshtrash”, poezi, “Rozafa”. Prishtinë, 2003. <li>	“Kujtesë e dehur”, poezi “Rozafa”. Prishtinë, 2003. <li>	“Dyert e qiellit”, rrëfenja-publicistikë, “Rozafa”. Prishtinë, 2005. <li>	“Rikrijimi i librit”, përmbledhje të opusit. “Gj. N. Kazazi”. Gjakovë, 2006. <li>	“Roli edukativ i bibliotekave shkollore dhe publike në Kosovë”, Botues: Biblioteka “Ibrahim Rugova”, Gjakovë, 2011. <li>	“ Haw Much Times for an age ” Poezi të përkthyera në gjuhë angleze. USA, “LULU”. Shtetet e Bashkuara të Amerikës, USA. 2010. <li>	“Kafka e kohës”, përzgjedhje e poezive. Botoi, LULU, Amerikë. 2010. <li>	“Martirët e Korenicës”, Monografi. “Gjon N. Kazazi”, Gjakovë, 2013. <li>	“Varsta Cuvintelor” (Mosha e fjalëve), përkthim rumanisht, poezi. Bukuresht, Rumani, 2016. <li>	“Zoti i dashurisë”, poezi, Bruksel, 2016. <li>	“Syri blu”, poezi, Botoi IWA Bogdani, Prishtinë-Bruksel, 2018. <li>	“Gjuha e sublimit poetik”, vështrime kritike dhe ese. Botoi “Gjon Nikollë Kazazi”, Gjakovë.Viti 2019. </ol>
Libra në gjuhë tjera
<ul> <li>	“ Haw Much Times for an age” poezi të përkthyera në gjuhë angleze. USA, Botoi “LULU”. Shtetet e Bashkuara të Amerikës, viti 2010. <li> Vârsta cuvintelor (Mosha e fjalëve), poezi, përkthyer nga Baki Ymeri, Bukuresht, Rumani, 2016. </ul>
Botimet në Antologji botërore
<ul> <li>World Poetry”. Yearbook 2013. 211 Poets 93 Countries And Areas. Antologji e Poetëve Botëror 211 poetë nga 93 Shtete dhe Regjione). Duke përfaqësuar Kosovën. <li>	“World Poetry”. Yearbook 2015. 221 Poets. 101 Countries And Areas. Antologji  e Poetëve Botëror 211 poetë nga 101 Shtete dhe Regjione). <li>	Poetas del Mundo, antologji, Spanjë, 2011. <li>	Ann Arbor Review, is an independent. International Journal & ezine. 2014/ 2015/2016. <li>	Prosopisia VOL – VIII, No. 2. 2015. A Venture of A.R.A. Ë. LII..An International Journal of Poetry & Creative writing. <li>	World Poetry”. Yearbook 2017. ("Poetët Botëror") Antologji e Poetëve Botëror <li>	World Poetry”. Yearbook 2018. Poets Countries And Areas  ("Poetët Botëror") Antologji  e Poetëve Botëror. Duke përfaqësuar Kosovën. <li>	 International Antology, of Poetry “Love postacards”, 2018, Amerikë. </ul>
Pataçani i Epërm
Pataçan i Epërm është një vendbanim në komunën e Rahovecit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Vneshtar i Epërm.
Dielli i natës
Dielli i natës, roman me autor Gazmend Krasniqi. Botuar në Shkodër nga "Camaj-Pipa", në vitin 1996. Libri ka 70 faqe.
Hvosna
parapamje|270px|[[Patrikana e Pejës në Hvosno, selia e Kishës Ortodokse Serbe nga viteve 1200 deri në 1766.]] Hvosna (serbisht: Хвосно Hvosno, "dru i trashë") ishte një qark mesjetar në Kosovë (жупа / župa) gjendej në pjesën veriore të rajonit të Dukagjinit, në atë që është Kosova e sotme. Përafërsisht përfshinte zonat e komunave moderne të Istogut dhe Pejës. Ajo ishte e rrethuar nga qarqet e Jelcit në veri; Budimla dhe Plava në perëndim; Zatrnava në jug; Drashkovina dhe Anadrinia në lindje dhe juglindje.
Lavilledieu
Lavilledieu është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Lavilledieu ka një popullsi prej 2003 banorë dhe sipërfaqe 14.65 km², me një dendësi prej 137 banor/km².
Hvosna
Historia
Hvosno, si Hosnos përmendet në tre statute të perandorit Vasili II (r. 960–1025) si nën juridiksionin e Eparkisë së Prizrenit. Gjatë shekullit të 11-të dhe të 12-të, Eparkia e Prizrenit (përfshirë Hvosno) ishte nën juridiksionin e Kryepeshkopatës Ortodokse Lindore të Ohrit. Princi i madh serb Stefan Nemanja (r. 1169–1196) arriti të fitonte pavarësinë e plotë nga bizantinët dhe filloi të zgjeronte domenin e tij, duke pushtuar Hvosno-n midis territoreve të tjera. Hvosno u përmend në Jeta e Shën Simeonit, shkruar midis 1201 dhe 1208 nga djali i tij dhe kryepeshkopi i parë serb Shën Sava, si një nga rrethet që Grand župan serb Stefan Nemanja (Shën Simeoni) pushtoi nga Perandoria Bizantine midis 1180. dhe 1190. Kryepeshkopi Sava përmendi Hvosno-n si një nga "tokat e gjyshit" të Stefan Nemanja -s, të cilën ai e rimarrë Duket se pranë župa (qarkut) të Hvosno-s kishte edhe një territor më të madh të quajtur zemlja (lit. " toka") e Hvosnos që përfshinte zhupën e Hvosnos dhe disa nga ato përreth: Kujavça, Zatrnava, Anadrinia dhe Kostërci. Rajoni i Hvosnës më vonë korrespondonte me përhapjen territoriale të peshkopatës së Hvosnës. Nemanja ia dha sundimin e Hvosno-s djalit të tij të madh Vukan, i cili në vitin 1195 titullohet "Mbreti i Dukljes, Dalmacisë, Travunia, Toplica dhe Hvosno" ( Velcani, regis Diokle, Dalmatie, Tripunie, Toplize et Cosne ).
Plaku i tokës
Plaku i tokës, roman-përrallë me autor Bashkim Burimi. Botuar në Tiranë nga "Alta", në vitin 1997. Libri ka 70 faqe.
Njeriu pa stinë
Njeriu pa stinë, roman me autor Nasi Lera. Botuar në Tiranë nga "Mësonjëtorja", në vitin 1997. Libri ka 142 faqe.
La Rochelle Business School
"La Rochelle BS" u rendit e 79-a ndër shkollat evropiane të biznesit në 2012-ën nga gazeta "Finacial Times". "La Rochelle BS" ka gjithashtu një program PhD (doktoraturë) si dhe një numër programesh Master në fusha të caktuara të menaxhimit si marketing, financë apo sipërmarrje.
Programet e saj janë trefish të akredituara nga sistemet ndërkombëtare AMBA, EQUIS dhe AASCB. Shkolla numëron mbi 17500 ish-studentë në fushat e biznesit dhe politikës.
Saulchery
Saulchery është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Saulchery ka një popullsi prej 687 banorë dhe sipërfaqe 2.63 km², me një dendësi prej 261 banor/km².
Saint-Julien-du-Gua
Saint-Julien-du-Gua është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Julien-du-Gua ka një popullsi prej 168 banorë dhe sipërfaqe 16.96 km², me një dendësi prej 10 banor/km².
Ambax
Ambax (Ocitanisht: Ambacs ; Shqip: Ambaxi) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.
Antignac, Garonë e Epërme
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Antignac (Ocitanisht: Antinhac ; Shqip: Antinjaku ) është një komunë në departamentin e Garonës së Epërme në Francën jugperëndimore.
Distrikti i Kosovës dhe Anamoravës
parapamje|Rrethi Kosovë-Pomoravlje Distrikti i Kosovës dhe Anamoravës (serbisht: Косовско-поморавски округ Kosovsko-pomoravski okrug) në të kaluarën ishte një rreth në Kosovë dhe Metohi.
Zona tani ka një popullsi prej 217,726. Para ndërhyrjes së NATO-s në Luftën e Kosovës, në Gjilan jetonin 20.000 serbë. Selia e rrethit ishte në qytetin e Gjilanit. Së bashku me pjesën tjetër të Kosovës së Metohisë, ajo u transferua në administratën e OKB-së, një situatë e pranuar nga qeveria serbe. Në vitin 2000, administrata e OKB-së e quajti rrethin në Qarkun e Gjilanit si pjesë e një sërë reformash, të cilat u refuzuan nga Serbia.
Bashkitë
Distrikti përfshinte bashkitë e:
Mesples
Mesples është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Mesples ka një popullsi prej 132 banorë dhe sipërfaqe 15.3 km², me një dendësi prej 9 banor/km².