cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Edwin van der Sar
Manchester United
parapamje|majtas|Van der Sar në aksion për Manchester United. Më 5 maj 2007, penalltia e pritur nga ai kundër Darius Vassell ndihmoi ekipin të merrte një fitore 1–0 ndaj Manchester Cityt në derbin e Manchesterit. Një ditë më pas, dështimi i Çelsit për të mposhtur Arsenalin në Emirates Stadium i siguroi Manchester Unitedit titullin e 9të të Premier Ligës dhe të parin për Van der Sarin. Ai gjithashtu u emërua edhe në ekipin e sezonit. Tre muaj më vonë, ai ishte një katalizator në triumfin e 16të të ekipit në FA Community Shield, pasi ai priti tre penallti në gjuajtjet e penalltive kundër Çelsit, pasi koha e rregullt dhe shtesa u mbyllën në barazim 1–1.
Sezoni 2007–08 ishte më i miri për Van der Sar që pas mbërritjes së tij në klub; ai zhvilloi disa paraqitje të mira pavarësisht një dëmtimi në muskulin afër legenit. Ai ndihmoi ekipin të fitonte titullin e dytë rresht të Premier Ligës në ndeshjen e fundit si dhe kontriboi edhe në fitimin e Ligës së Kampioneve duke pritur penalltinë e fundit nga Nicolas Anelka në gjuajtjet e penalltive kundër Çelsit.
Van der Sar i shtoi një vit më shumë kontratës së tij me klubin më 12 dhjetor 2008, gjë që do të thoshte se ai do të qëndonte në Old Trafford deri në fund të sezonit 2009–10.
Më 27 janar 2009, Van der Sar ndihmoi ekipin si dhe vendosi një rekord në Premier Ligë për numrin e ndeshjeve pa pësuar gol rradhazi – në fitoren 5–0 ndaj West Bromwich Albion, duke bërë që ai të shkonte 11 ndeshje dhe 1 032 minuta pa pësuar gol, duke thyer rekordin e mëparëshëm të Petr Čech me 10 ndeshje dhe 1 025 në sezonin 2004–05. Ai e theu rekordin e përgjithshëm të futbollit anglez në ndeshjen e rradhës së klubit katër ditë më vonë, duke thyer edhe rekordin prej 1,103 të Steve Death gjatë kohës që luante me Reading në vitin 1979. Ai qëndoi një tjetër ndeshje pa pësuar gol, kundër West Hamit më 8 shkurt 2009, duke zgjatur rekordin e tij në 1 212 minuta, duke thyer kështu edhe rekordin britanik të 1 155 minutave të vendosur nga Bobby Clark i Aberdeenit në vitin 1971. Rekordi i tij u zgjerua më tej më 18 shkurt, duke arritur në 1 302 minuta; duke bërë këtë, Van der Sar theu rekordin botëror të vendosur nga José María Buljubasich, i cili në sezonin 2005 në Clausuran kiliane qëndroi 1 289 minuta pa pësuar gol. parapamje|djathtas|220px|Van der Sar në aksion gjatë sezonit 2010–11.
Rekordi i tij i ndeshjeve pa pësuar gol mori fund më 4 mars, ku ai bëri një gabim që lejoi Peter Løvenkrandsin e Newcastle Unitedit të shënonte pas nëntë minutash. Gjithsej, Van der Sar kishte qëndruar 1 311 minuta pa pësuar gol në ligë. Këto ndeshje pa pësuar gol ishin një faktor i rëndësishëm për Manchester United që fitoi titullin e tyre të 11të të Premier Ligës, me ekipin që fitoi shumë ndeshje me rezultatin 1–0 për të fituar titullin para Liverpoolit. Me 21 ndeshje pa pësuar gol, ai fitoi edhe dorezën e artë për sezonin 2008–09. Megjithatë, ai humbi mundësinë për të fituar Ligën e Kampioneve për herë të tretë pasi United ra 2–0 në duart e Barcelonës më 27 maj 2009. Pavarësisht kësaj, ai u shpall Portieri më i mirë evropian nga UEFA për herë të dytë, 14 vite pasi e fitoi për herë të parë me Ajaxin. Ai gjithashtu ishte edhe një nga pesë lojtarët e Manchester United të listuar për të fituar çmimin PFA Lojtari i Vitit i Lojtarëve; ky çmim, megjithatë, u fitua nga shoku i tij i skuadrës, Ryan Giggs. Van der Sar ishte pjesë e formacionit të sezonit.
Van der Sar humbi 12 ndeshjet e para të sezonit 2009–10 për shkak të një dëmtimi në gisht të pësuar gjatë turnamentit veror Kupa Audi. Ai u rikthye në aksion më 6 tetor 2009, duke luajtur 90 minuta në një ndeshje me rezervat ndaj Everonit. Ai u rikthye në fushë me ekipin e parë më 17 tetor duke luajtur në fitoren 2–1 ndaj Bolton Wanderers. Më 21 nëntor 2009, Van der Sar pësoi një tjetër dëmtim madhor që e mbajti jashtë fushave të lojës për 12 ndeshje të tjera; përveç kësaj, edhe gruaja e tij pësoi hemoragji në tru para Krishtlindjeve duke i dhënë holandezit një goditje të dyfishtë. Ai u rikthye në fushë më 16 janar 2010 duke luajtur në të gjithë ndeshjen ndaj Burnley që u mbyll me fitoren 3–0.
Van der Sar firmosi një kontratë të re një-vjeçare me klubin më 26 shkurt 2010, që do të thoshte se ai do të vazhdonte të ishte pjesë e Manchester United deri në fund të sezonit 2010–11.
Më 23 dhjetor 2010, mediat britanike raportuan se trajneri Alex Ferguson kishte konfirmuar se Van der Sar do të pensionohej në fund të sezonit 2010–11. Pavarësisht se këto raportime u hodhën poshtë në atë kohë, Van der Sar konfirmoi më 27 janar 2011, duke thënë se ishte vendimi i tij. Më 12 mars, ai u shpall lojtari më i mirë i ndeshjes ndaj Arsenalit në Kupën FA pasi kreu disa pritje të mira. Ekipi fitoi ndeshjen 2–0 me golat e Wayne Rooney dhe Fábio. Ai u përfshi sërisht në skuadrën e vitit, duke regjistruar prezencën e tij të tretë, me të tjerat që janë në vitet 2007 dhe 2008.
Më 22 maj 2011, ai luajti ndeshjen e tij të fundit në Old Trafford në fitoren 4–2 kundër Blackpool çka i shkaktoi këtyre të fundit rënjen nga Premier Liga. Ai ishte kapiteni i skuadrës në ndeshjen e fundit të tij; Manchester United u mposht 1–3 nga Barcelona në finalen e Ligës së Kampioneve.
Më 28 maj 2011, Van der Sar u pensionua nga futbolli aktiv.
VV Noordwijk
Më 12 mars 2016, Van der Sar bëri një rikthim të shkurtër në futboll për të luajtur 'një ndeshje të fundit', për VV Noordwijk, pasi portieri titullar i ekipit Mustafa Amezrine u dëmtua. Ai luajti në barazimin 1–1 kundër Jodan Boys, duke pritur edhe një penallti.
Fillimet
Van der Sar ishte një nga 23 lojtarët e ekipit kombëtar holandez që do të merrte pjesë në Kupën e Botës 1994, por nuk luajti asnjë ndeshje; Holanda u eliminua në çerek-finale nga Brazili me rezultatin 2–3. Atij ju desh të prise datën 7 qershor 1995 për të zhvilluar paraqitjen e tij debutuese me kombëtaren; ai luajti 90 minuta në humbjen befasuese 0–1 ndaj Bjellorusisë e vlefshme për kualifikueset e UEFA Euro 1996. Ai ishte në portë gjatë tre turnamente të ardhshme madhore, Euro 96, Kupa e Botës 1998 dhe Euro 2000, që u mbyllën të treja me Holandën të eliminuar nga gjuajtjet e penalltive. Kombëtarja dështoi të kualifikoheshe për në Kupën e Botës 2002 pas garës së zhvilluar me Portugalinë dhe Republikën e Irlandës, duke bërë që gjatë gjithë karrierës së tij, ai të humbiste vetëm këtë turnament.
Kupa e Botës 1998
Van der Sar ishte në portë në gjysëm-finalen e turnamentit, ku ekipi i tij u eliminua nga Brazili 4–2 nga penalltitë pasi koha e rregullt u mbyll në barazim 1–1. Në ndeshjen play-off për vendin e tretë, Holanda u mposht me rezultatin 2–1 nga ekipi surprizë Kroacia.
Në ndeshjen çerek-finale ndaj Argjentinës, Van der Sar u ballafaqua me Ariel Ortegan pasi ky i fundit mori një karton të verdhë për simulim në zonën e penalltisë; argjentinasi më pas doli jashtë me karton të kuq pasi goditi me kokë portierin. Disa minuta më vonë, Dennis Bergkamp shënoi golin e fitores në triumfin 2–1 të portokallinjëve.
UEFA Euro 2000
Van der Sar luajti si titullar në të tre ndeshjet e grupit të Holandës, përfshirë edhe fitoren 2–1 ndaj kampionëve të botës të asaj kohe, Franca. Në çerek-finale, ata mposhtën Jugosllavinë me rezultatin tenistik 6–1.
Në gjysëm-finalen ndaj Italisë, pavarësisht se italianët po luanin me një lojtar më pak dhe holandezët kishin fituar dy penallti (të dyja i humbën), koha e rregullt u mbyll në barazim pa gola. Holanda u eliminua me rezultatin 3–1 në gjuajtjet e penalltive, me Van der Sarin që priti tentativën e kapitenit të Italisë Paolo Maldini, kurse kolegu i tij italian Francesco Toldo priti dy penallti (pa përfshirë dy penalltitë që priti në kohën e rregullt) për të dërguar italianët në finale.
UEFA Euro 2004
parapamje|Van der Sar gjatë kohës me kombëtaren Gjatë gjuajtjeve të penalltive në çerek-finalet e Euro 2004 kundër Suedisë, Van der Sar priti penalltinë e mbrojtësit Olof Mellberg, duke lejuar Holandën të fitonte ndeshjen 5–4 dhe të avanconte në gjysëm-finale, ku u eliminuan nga Portugalia.
Kupa e Botës 2006
Para ndeshjes së fazës së grupeve kundër Bregut të Fildishtë, Van der Sar nuk kishte pësuar gol në nëntë ndeshje rresht. Si kapiteni i Holandës, ai theu rekordin e Frank de Boer për numrin e ndeshjeve të luajtura në kombëtaren duke u paraqitur për 90 minuta në ndeshjen e raundit të 16-tave kundër Portugalisë, të cilën Holanda e humbi me rezultatin 1–0.
UEFA Euro 2008
parapamje|majtas|Van der Sar në stërvitje me Holandën para Euro 2008 Në ditëlindjen e tij të 37të, Van der Sar u intervista nga Radio 538 dhe deklaroi se ai kishte vendosur të pensionohej pas mbarimit të UEFA Euro 2008. Ai ishte gjithashtu vendimtar në dhënjen fund të një konflikti të gjatë midis sulmuesit veteran Ruud van Nistelrooy dhe trajnerit Marco van Basten. Ai ishte kapiteni i ekipit në fitoren mbreslënëse 3–0 kundër Italisë më 9 qershor 2008, se dhe në fitoren tjetër mbreslënëse 4–1 ndaj Francës. Më 21 qershor, ai luajti një humbjen 3–1 në çerek-finale kundër Rusisë, gjë që u besua të ishte ndeshja e tij e fundit ndërkombëtare. Kjo ishte gjithashtu edhe paraqitja e tij e 16të në Kampionatin Evropian, duke barazuar kështu rekordin e vendosur nga Lilian Thuram disa ditë më parë. Van der Sar u emërua në skuadrën e turnamentit sëbashku me 22 lojtarë të tjerë. Pas Euro 2008, Van der Sar kishte vendosur rekordin si lojtari me më shumë minuta të luajtura në Kampionatin Evropian.
Kualifikueset e Kupës së Botës 2010
Më 3 tetor 2008, me kërkesën e trajnerit të ri Bert van Marwijk, Van der Sar ra dakort që të kthehej nga pensionimi për ndeshjet kualifikuese të Kupës së Botës 2010 kundër Islandës dhe Norvegjisë pas dëmtimeve të Maarten Stekelenburg dhe Henk Timmer, që i lanë jashtë për këto sfida. Ai nuk pësoi gol në të dyja ndeshjet, që u fituan nga holandezët respektivisht 2–0 dhe 1–0. Në Oslo, Holanda mposhti Norvegjinë falë golit të mesfushorit Mark van Bommel, duke i dhënë një lamtumirë të duhur Van der Sarit i cili regjistroi paraqitjen e tij të 130të, një rekord në ekipin kombëtar. Ai e mbajti këtë rekord deri në vitin 2017, vit në të cili ai u kalua nga Wesley Sneijder.
Stili i lojës
I konsideruar si një nga portierët më të mëdhenj e më të kompletuar në historinë e futbollit, Van der Sar ishte një portier i gjatë, atletik, por i hollë, i cili ishte i shkëlqyer në daljet e tij për të kapur topin falë fizikut dhe gjatësisë së tij; një portier inteligjent, përveç reflekseve, pozicionimit të shkëlqyer, dhe aftësisë së ndalimit së gjuajtjeve, ai gjithashtu njihej për qetësinë e tij, jetëgjatësinë si dhe aftësinë për të organizuar mbrojtjen. Veç kësaj, ai ishte gjithashtu një portieri shkëlqyer në ndaljen e penalltive. Megjithatë, Van der Sar njihej më mirë për lojën me këmbë, si dhe për saktësinë që kishte me të dyja këmbët, që i lejonte atij të niste kundër-sulme nga zona e tij duke lëshuar topa të gjatë. Falë aftësisë së tij në zotërimin e topit, dhe si daljeve të tij nga zona, Van der Sar ka shërbyer me raste gjithashtu edhe si portier i lirë, në veçanti gjatë kohës së tij tek Ajaxi.
Karriera pas-futbollit
parapamje|Van der Sar duke folur në [[Web Summit 2015]] Më 3 gusht 2011, një ndeshje lamtumire u luajt në Amsterdam Arena në nderim të Van der Sarit. Në këtë ndeshje ishte "ekipi i ëndërrave" i tij; në këtë ekip bënin pjesë Wayne Rooney, John Heitinga, Louis Saha, Rio Ferdinand, Ryan Giggs, Paul Scholes, Nemanja Vidić, André Ooijer, Dirk Kuyt, Gary Neville, Michael Carrick, Edgar Davids, Giovanni van Bronckhorst, Boudewijn Zenden dhe Dennis Bergkamp me Alex Ferguson si trajner. Ata u përballën me ekipin aktual të Ajaxit të asaj kohe, të drejtuar nga Frank de Boer.
Shikueshmëria e kësaj ngjarjeje në Holandë arriti shifrën 2 milion dhe pati gjithsej 26% të pjesës së tregut. Të ardhurat e ndeshjes ishin planifikuar për t'u dërguar në dy shoqata bamirësie (Make a Wish Foundation dhe Laureus); Megjithatë, të ardhurat ishin më të mëdhaja nga se ishte parashikuar, duke shtyrë Van der Sarin të deklaronte se me këto të ardhura ai do të krijonte shoqatën e tij të bamirësisë.
Gjatë kësaj ngjarje, u lajmërua gjithashtu se Van der Sar do të punonte si analist i televizionit Nederlandse Omroep Stichting për UEFA Ligën e Kampioneve 2011–12.
Djali i Van der Sar, Joe, bëri komente të shkruara rreth tij duke deklaruar se babai i tij do të punonte si trajner portierësh tek Ajaxi brënda pesë vitesh. Van der Sar vetë deklaroi se ai nuk dëshironte të ishte tërësisht i angazhuar rreth kësaj, por konfirmoi se ishte i interesuar dhe se dëshironte ta ndërtonte karrierën e tij si trajner ngadalë, duke filluar nga nivelet e ulta.
Më 27 maj 2012, Van der Sar mori pjesë në ndeshjen Soccer Aid 2012, duke luajtur për ekipin "Rest of the World" në pjesën e parë, dhe kreu një pritje ndaj John Bishop. Ai u zëvëndësua në pjesën e dytë nga komediani Patrick Kielty. Ai mori pjesë në të njëjtën ngjarje dy vite më vonë, saktësisht më 8 qershor 2014, duke luajtur sërisht në pjesën e parë për ekipin "Rest of the World" përpara se të zëvëndësohej sërisht në fillim të pjesës së dytë, këtë herë nga Patrick Kielty.
Van der Sar mori rolin e drejtorit të marketingut tek Ajaxi më 19 nëntor 2012. Në vitin 2016, ai u ngrit në detyrë, dhe u bë kryeshef ekzekutiv.
Jeta personale
Van der Sar është i martuar me Annemarie van Kesteren. Ceremonia e çiftit u zhvillua në ndërtesën Beurs van Berlage të Amsterdamit, më 20 maj 2006. Djali i tij, Joe, ishte në fushë duke festuar kur babai i tij priti penalltinë në triumfin 5–4 të Holandës nga penalltitë kundër Suedisë në çerek-finalen e Euro 2004. Në dhjetor 2009, Van Kesteren u dërgua në spital dy ditë para Krishtlindjeve, me raportimet që thonin për një hemoragji në tru, duke shtuar se ajo ishte në gjëndje "shumë të dobët". Van der Sarit ju dha leja e menjëherëshme për të shkruar tek gruaja e tij, dhe më pas u kuptua se ajo ishte rikuperuar mirë, dhe se efektet nuk do të ishin të gjata.
Klube
Burimi:
Kombëtarja
Burimi:
Klube
Ajax
Juventus
Fulham
Manchester United
Personale
Çmime jo të lidhura me futbollin
Dídac Vilà
Dídac Vilà Rosselló (lindur më 9 qershor 1989) është një futbollist profesionist spanjoll i cili luan aktualisht në La Liga me skuadrën e Real Betis i huazuar nga AC Milan. Dídac është një mbrojtës i mjatë.
Espanyol
Lindur në Mataró, Barcelona, Katalonia, Dídac u bashkua me klubin lokal të RCD Espanyol që në moshën 10 vjeç, duke hyrë në skuadrën e moshave. Ai debutoi për skuadrën e parë në sezonin 2008–09, gjithashtu ai ndihmoi edhe skuadrën e rezervave që të fitonte divizionin e katërt.
Ai u vendos në skuadrën e parë nga trajneri Mauricio Pochettino. Dídac bëri debutimin e tij në La Liga më 30 janar 2010 në fitoren 1–0 në shtëpi kundër Athletic Bilbao. Ai e përfundoi sezonin e parë si profesionist me 11 ndeshje (duke i luajtur të gjitha si titullar për 90 minuta), dhe skuadra e tij e përfundoi sezonin në mesin e tabelës.
Milan
Për sezonin 2013–14, Dídac u huazua tek Real Betis.
Karriera ndërkombëtare
Në vitin 2011, Dídac u thirr për herë të parë për të luajtur me kombëtaren nën-21. Në atë vit, ai u thirr nga trajneri Luis Milla edhe për të luajtur në kampionatin europian të moshave U–21 që u zhvillua në Danimarkë, ai luajti në të gjitha ndeshjet nga 90 minuta me Spanjën që u shpall kampione. Ai ishte në formacionin më të mirë të turnamentit sëbashku me shokët spanjoll si David de Gea, Ander Herrera, Javi Martínez, Thiago Alcântara, Juan Mata dhe Adrián.
Shqiptarët në Siri
Shqiptarët në Siri përbëjnë një komunitet prej rreth 5.000 deri 10.000 banorë, kryesisht në qytetet e Damaskut dhe Hama, Halepit dhe Latakia. Shqiptarët në Siri njihen si الأرناؤوط / Arnā'ūṭ. . "Though not as famous as Egypt as a home for Albania's exiled community in the Eastern Arab world, Syria (and to a degree Lebanon) was to become a significant centre for Muslim Albanians, so that today the tiny Arnā’ūṭ community in Damascus, as elsewhere, is not only respected but has already made a significant contribution to modern Arabic literature and cultural life in Syria. Damascus has for centuries acted as a magnet for Albanian Muslim scholars and students, and it is not uncommon to meet imāms of mosques in Yugoslavia, a few of them Yugoslav Albanians, who have perfected their Arabic in Damascus. During the sixteenth and seventeenth centuries a number of Ottoman governors and administrators were of Albanian origin. Among the most famous of these was Sinān Pasha, whose achievements as a builder were distinguished in many parts of the Ottoman empire. He was born about 1500 in the region of Topoyani, in Central Albania, and rose to importance through the devshirme system… Students who came to Damascus stayed longer, some of them for good. They would settle in such quarters as Sūq Sārūja and Sūq al-Muhājirīn. If they returned, they would teach in Qur'ān schools in Kosovo and elsewhere. Others, of a Ṣūfī spirit, acted as human bridges between Albania and the centres of the Ṣūfī orders in the Middle East, Syria included. One specific order, the Sa’diyya, founded by Sa’d al-Dīn al Jibāwī and his successors in about 1335, was especially associated with Damascus, although it later spread to Turkey and Egypt, and in the eighteenth century gained a foothold in Kosovo and Yugoslav Macedonia… Damascus and its Albanian circles were centres of Muslim orthodoxy. The Syrian influence on Muslim Albanians is characterised by its support for traditional orthodox Islam, freed from any taint of heterodoxy or excess, and it is therefore not surprising that studies in Arabic by Albanians published in Damascus, should reflect this preference. Examples of such books are a study of the thought of Imām Abū Ḥanīfa by Wahbī Sulaymān Ghāwijī al-Albānī, published in Damascus and Beirut in 1973, an edition of ‘al-Tadhkira fī faḍl al-adhkār, by Abū Abdallāh Muhammad al-Ourṭubī al-Andalusī (d. 671/1273), edited by ‘Abd al-Qādir al-Arnā’ūṭ and Ibrāhīm al- Arnā’ūṭ, published in Damascus in 1972, and Riyāḍ al-Ṣāliḥīn, by the Imām al-Nawawī, edited by Muhammad Nāṣir al-Dīn al-Albānī, and published by the Islamic Office in 1398/1978. These typify the serious scholarly work that has recently characterised the Arnā’ūṭs in Syria. Potentially Syria has offered a scope and ambiance for their efforts that is rarely to be found, elsewhere, in the Arab world in recent years. Syria is the home of a very active family of Arnā’ūṭ novelists, short story writers, poets, dramatists, literary critics and artists, still active, names such as Abdylkader Arna’ūṭi, the sisters Ajshe and Hatixhe...."
Vendndodhja
Damasku ka lagje të veçanta shqiptare (Arnaut), të cilat datojnë në fillim të shekullit të 20-të. Ndër më të njohurat është lagja Al Diwaniyah, e njohur në mënyrë të përhershme si Arnaut Mahala (lagja shqiptare) ku ndodhet Xhamia e Shqiptarëve e ndërtuar nga Vehbi Sulejman Gavoçi, një shqiptar me origjinë nga Shkodra. Një lagje tjetër e Damaskut ku jetojnë shumë familje shqiptare është lagja Al Kadam.
Romët shqipfolës
Në Siri ekziston një komunitet i vogël i shqiptarëve që flasin gjuhën Rome të cilët vetë-identifikohen si shqiptarë dhe janë të punësuar në profesione të tilla si kovaçë, metalurgë dhe punues hekuri. Rënia e sundimit osman në Europën jugore për shkak të Luftërave Ballkanike (1912-1913) i detyroi paraardhësit e tyre të emigronin dhe të vendoseshin në Siri.
Referime
<references group="" responsive="0">
Niseshte
parapamje|300px|Amidoni si aditiv Niseshtja (Amidoni C6H10O5)n) është karbohidrati më i përhapur ne natyrë pas celulozës.
Ai është polisakaridi, i cili gjendet në bimë në formë të kokërrzave dhe shërben si ushqim rezervë. Forma dhe madhësia e kokërrzave të amidonit varet nga lloji i bimës. Ai është produkt i procesit të fotosintezës, i cili kryesisht është i përqendruar në rrënjë, në fara, në drithëra, në gjethe etj. Bimët më të pasura me amidon janë: orizi 70-80%, misri 45-75%, gruri 60-70%, patatet 17-24%. Amidoni në industri përfitohet kryesisht nga patatet.
Amidoni në jetën e përditshme njihet si niseshte. Kur amidoni vepron me ujë të ngrohtë, në prani të acidit sulfurik, atëherë ai shndërrohet në glukozë ose në sheqer të rëndomtë.
Amidoni është polisakarid natyror me masë molekulare të madhe (100-10000 molekula glukozë).
Origjina botanike
Amidoni gjendet në organet e rezervave të shumë bimëve :
Vetitë fizike dhe kimike
Amidoni është pluhur me ngjyrë të bardhë, pa erë dhe pa shije. Nuk tretet në ujë të ftohtë, por në ujë të ngrohtë, duke formuar tretësirë koloidale (greq. Kola-ngjitës, eidos- formë). Veti karakteristike e amidonit është se nëse bashkëvepron me jodin formon ngjyrë të kaltër. Ky reaksion shërben për identifikimin e amidonit. Nëse amidoni ngrohet me tretësirën e acidit sulfurik ose klorhidrik të holluar, atëherë hidrolizon. Produkt i fundit i hidrolizës është glukoza. Hodrliza e amidonit zhvillohet nëpër disa shkallë apo në mënyra graduale. Së pari shndërrohet në dekstrinë, pastaj në maltoze, e në fund në glukozë. Tek amindoni ne cdo 20 molekula kemi, nje degezim te lidhjes 1-6.
Amidoni është përzierje e dy përbërësve (amilazës 10-20%, dhe amilopektinës 80-90%). Amidoni gjithashtu gjendet na mas te madhe te arra dhe lajthia
Përdorimi
Amidoni është përbërës i rëndësishëm i ushqimit (p.sh. mielli, orizi, patate) dhe përdoret për përfitimin e glukozës, alkoolit, në kozmetikë etj.
Amilopektina
150px|parapamje|Struktura kimike e amilopektinës Është përbërës kryesor i shumicës së kokërrzave të amidonit. Është polisakarid i rëndësishëm i degëzuar. Pra, struktura e amilopektinës është më komplekse sesa ajo e amilozës. Derisa amiloza gjendet në brendësi, amilopektina gjendet në pjesën e jashtme të kokërrzës së amidonit.
Kulhydrat
Aarau
Aarau është kryeqyteti i kantonit zviceran verior të Aargaut. Qyteti është gjithashtu kryeqyteti i distriktit të Aaraut. Është gjermanisht folës dhe mbizotëron protestantizmi. Aarau gjendet në pllajën zvicerane, në luginën Aar, në anën e djathtë të bregut të lumit dhe në këmbën e djathtë të maleve Jura, dhe në perëndim të Zvicrës. Bashkia kufizohet me Kantonin e Aargaut në perëndim. Aarau është qyteti i tretë më i madh në Aargau pas Wettingen dhe Baden.
Gjeografia dhe gjeologjia
Qyteti i vjetër i Aaraut gjendet në pjesë të dalë shkëmbore në ngushticën e luginës së lumit Aar, në rrëzën e djathtë të maleve Jura. Distrikte më të reja të qytetit shtrihen në jug dhe lindje të pjesës së dalë, ashtu edhe në lart në mal dhe në luginën në të dy krahët e Aarit.
Bashkitë kufitare janë Küttigen në veri, Rohr dhe Buchs në lindje, Suhr në juglindje, Unterentfelden në jug, dhe Eppenberg-Wöschnau dhe Erlinsbach në perëndim. Aarau dhe bashkitë fqinje janë rritur së bashku dhe formojnë një grupim të ndërlidhur. Përjashtimet e vetme janë Unterentfelden dhe Eppenberg-Wöschnau në jug, vendbanimet e të cilave janë të ndara nga Aarau me anë të pyjeve të zgjeruar të Gönhard dhe Zelgli. Afërsisht 9/10 e qytetit është në jug të Aarit dhe 1/10 është në veri. Sipërfaqja e bashkisë është 894 akra, nga të cilat 301 janë pyjore dhe 491 të zhvilluara. Lartësia më e ulët është 365 m dhe gjendet në bregun e lumit Aar dhe lartësia më e madhe, 471 metra është Hungerberg në kufi me Küttigen.
Parahistoria
parapamje|right|150px|Schlössli parapamje|right|150px|Holli i qytetit parapamje|right|150px|Kulla Rore parapamje|right|150px|Kulla e Kishës së Qytetit parapamje|right|150px|Porta e Sipërme e Kullës Pak artefakte nga periudha neolitike janë gjetur në Aarau. Pranë vendndodhjes së stacionit të tanishëm të trenit, janë gjetur gërmadha nga Epoka e Bronzit (1000 para Krishtit) janë ç’groposur. Rruga romake ndërmjet Salodurum dhe Vindonissa kalojnë përmes kësaj zone, përgjatë rrugës që sot mbulohet nga Bahnhofstrasse. Më 1976 zhytësit në Aar gjetën pjesë të një ure shtatë metra të gjatë nga koha e romakëve.
Mesjeta
Aarau u themelua rreth vitit 1240 nga kontët e Kyrburgut. Referimet e para të sigurta për qytetin datojnë në vitin 1256. Qyteza udhëhiqej nga kulla Rore, që është inkorporuar me hollë modern të qytetit.
Më 1273, kontët e Kyrburgut vdiqën. Agnes Kyrburg, që nuk pati lidhje me meshkuj, ia shiti tokat e familjes mbretit Rudolf I von Habsburg. Ai i dha Aaraut të drejtat e qytetit më 1283. Në shekullin e XIV qyteti u zgjerua në dy faza dhe një mur mbrojtës dytësor u ndërtua. Një hendek i thellë e ndante qytetin nga periferia ; vendndodhja e sotme ka një rrugë të gjerë që quhet Graben(që do të thotë hendek).
Më 1415 Berna pushtoi Aargaun e poshtëm me ndihmën e Solothurnit. Aarau kapitulloi pas një rezistence të shkurtër dhe u detyrua t'i betohet për besnikëri sunduesve të rinj. Në shekullin e XVI, të drejtat e shtresës së ulët u ndaluan.
Në mars 1528 qytetarët e Aaraut lejuan prezantimin e protestantizmit pas kërkesës së bernezëve. Një rritje e popullsisë gjatë shekullit të XVI çoi në ndërtesa të larta dhe metoda konstruksioni më të mira. Format e hershme të industrisë u zhvilluan gjatë kësaj kohe; gjithsesi, ndryshe nga qytetet e tjera, asnjë gildë nuk u formuan në Aarau.
Duke startuar nga fillimi i shekullit të XVIII, u vendos industria tekstile. Emigracioni gjerman kontribuoi në kushtet e favorshme të qytetit, që prezantuan fabrikat e pambukut dhe mëndafshit. Këta emigrantë shumë të edukuar ishin gjithashtu të përgjegjshëm për reformën e arsimit dhe shpirtit revolucionar dhe të iluminuar që u zhvillua në Aarau.
1798 : Kryeqytet i Republikës Helvetike
Në 27 dhjetor 1797, Tagsatzungu i fundit i Konfederatës së Vjetër Zvicerane u mbajt në Aarau. Dy javë më vonë një anije lajmëtare franceze vazhdoi të ndezë opinionet revolucionare të qytetit. Kontrasti ndërmjet nivelit të lartë të edukimit dhe nivelit të ulët të të drejtave politike ishte veçanërisht e madhe në Aarau dhe qyteti refuzoi të dërgojë trupa për të mbrojtur kufirin bernez. Nga mesi i marsit 1798 Aarau u pushtua nga trupat franceze.
Në 22 mars 1798, Aarau u shpall kryeqyteti i Republikës Helvetike, kështu që është kryeqyteti i parë i një Zvicre të bashkuar. Parlamenti u takua në hollin e qytetit. Në 20 shtator, kryeqyteti u zhvendos në Lucernë.
Aarau si kryeqytet i kantonit
Më 1903, Napoleoni urdhëroi shkrirjen e kantoneve Aargau, Baden dhe Friktal. Aarau u deklarua kryeqytet i kantonit të ri dhe të zmadhuar të Aargaut. Më 1820 muri i qytetit u hodh poshtë, me përjashtim të kullave dhe portave vetjake ose personale.
Ura e drunjtë, që daton prej Mesjetë përmes Aarit u shkatërrua nga përmbytjet që ndodhën tre herë në tridhjetë vjet dhe u zëvendësua me një urë metalike me amortizim në 1851. Kjo u zëvendësua nga një urë betoni në 1852. Qyteti ishte i lidhur me Hekurudhën Qendrore Zvicerane që nga viti 1856.
Industria tekstile në Aarau u ndalua rreth vitit 1850 për shkak të politikave proteksioniste të tarifave nga shtetet fqinje. Industri të tjera ishin zhvilluar për t'u zëvendësuar në atë kohë, si prodhimi i instrumenteve matematikorë, këpucëve dhe çimentos. Duke filluar nga 1900, shumë ndërmarrje elektrike u zhvilluan. Nga vitet 60, më shumë qytetarë punonin në sektorin e shërbimit sesa atë të industrisë. Gjatë viteve 80, shumë nga industritë nuk ekzistonin më në Aarau.
Më 1802, u krijua shkolla e kantonit; ishte shkolla e parë jo provinciale në Zvicër. Ajo zhvilloi një reputacion të mirë dhe aty kanë qëndruar fitues të Çmimit Nobel si Albert Einstein, Paul Karrer, dhe Werner Arber, po ashtu edhe disa politikanë dhe shkrimtarë zviceranë.
Blerja e disa dorëshkrimeve çoi në formimin e bibliotekës kantonale, që përmban një Bibël të pajisur me shënime Huldrych Zvingli. Më shumë gazeta u zhvilluan në qytet, duke ruajtur atmosferën revolucionare të Aaraut. Duke filluar nga 1820, Aarau ka qenë një vendstrehim për refugjatët politikë.
Mundësitë edukuese dhe kulturore urbane janë zgjeruar përmes shumë institucioneve të reja. Një teatër dhe një sallon koncertesh u konstruktuan në vitin 1883, që u rinovuan dhe u zgjeruan gjatë viteve 1995-96. Muzeu Natyror Aargau u hap më 1922. Një ish magazinë rrobash u shndërrua në një teatër të vogël më 1974 dhe qendra kulturore alternative KIFF u vendos në një ish fabrikë ushqimesh foragjere.
Origjina e emrit
Përdorimi më i hershëm i vendit qe më 1248 (në formën Arowe) dhe ndoshta i referohej vendbanimeve në zonën para se të themelohej qyteti. Vjen, bashkë me emrin e lumit Aar (që quhej Arula, Arola, dhe Araris në periudhat e hershme), nga fjala gjermane Au, që do të thotë rrafshnaltë.
Qyteti i vjetër
parapamje|left|200px|Çati e pikturuar Qyteti i vjetër historik formon një shesh të parregullt, i përbërë nga katër pjesë (të quajtura Stöcke). Në jug shtrihet Laurenzenvorstadt, që është, pjesa e qytetit jashtë mureve. Një karakteristikë e qytetit janë çatitë e tij të pikturuara, prandaj ndonjëherë Aarau quhet "Qyteti i çative të bukura". Qyteti e vjetër, Laurenzenvorstadt, ndërtesa e qeverisë, biblioteka kantonale, arkivi shtetëror dhe muzeu i artit janë shpallur si zona të mbrojtura me rëndësi kombëtare.
"Schlössli" (kështjella e vogël), Kulla Rore dhe kulla e portës së sipërme kanë ngelur pothuajse të pandryshuara që prej shekullit të 13-të. "Schlössli" është ndërtesa më e vjetër e qytetit. Ajo u ndërtua në kohën e themelimit të qytetit pak pas vitit 1200 ; data ekzakte nuk njihet. Holli i qytetit u ndërtua rreth Kullës Rore në vitin 1515. parapamje|right| image_skyline e Aaraut nё vitin 1612
Kulla e portës së sipërme qëndron afër me portën jugore në murin e qytetit, përgjatë rrugës për në Lucernë dhe në Bernë. Burgu është populluar që në Mesjetë. Një sahat me kambana u ngrit në mesin e shekullit të 20-të, kambanat e të cilës u bënë nga prodhuesit shekullorë të kambanave në Aarau.
Kisha e qytetit u ndërtua ndërmjet viteve 1471 dhe 1478. Gjatë Reformës, në vitin 1528, dymbëdhjetë altarët e saj dhe pikturat afër u shkatërruan. "Shatërvani i Drejtësisë" (Gerechtskeitbrunnen) u ndërtua në vitin 1634 dhe është i përbërë nga guri gëlqeror ; ajo përfshin një statujë të Zonjës Drejtësi të përbërë nga guri ranor. Në fillim ishte në rrugën në krye të hollit të qytetit, por u zhvendos prej atje dhe u vendos aty ku është sot, në kishën e qytetit. Kjo ndodhi më 1905, për shkak të trafikut të ngarkuar.
Ekonomia
parapamje|right|Muzeu Kunsthaus Punësuesi më i madh në Aarau është qeveria e Kantonit, zyrat e së cilës janë të shpërndara në tërë qytetin në lokacione të shumta. Ka gjithsej rreth 1600 punësues në qytet, që ofrojnë rreth 23.000 punë të ndryshme, nga të cilat 0,3 % janë bujqësore, 18 % industriale dhe 81 % të sektorit të shërbimeve. Kjo do të thotë se Aarau ka m shumë punë se ç’ka banorë.
Një nga dy zyrat kryesore të Aargauer Zeitung, gazetës së pestë më të madhe në Zvicër, gjendet në Aarau, ashtu si dhe studiot e televizionit Tele M1 dhe disa stacione radiosh.
Kern & Co., u themelua në vitin 1819, ishte një prodhues ndërkombëtar instrumentesh gjeodezike i bazuar në Aarau. Gjithsesi, ajo u mor nga Wild Leitz në vitin 1988 dhe u mbyll në vitin 1991.
Më shumë se gjysma e punëtorëve në Aarau jetojnë në periferi të qytetit, ose edhe më larg në zonat rrethuese. Kjo çon në trafik të shumtë. Statistikisht, Aarau ka numrin më të madh të punëve për banorë në Zvicër.
Qendra urbane shtrihet në mesin e "Trekëndëshit të Artë" midis Zyrihut, Bernës dhe Bazelit, dhe Aarau është duke pasur vështirësi në mbajtjen e pavarësisë së bazës së saj ekonomike prej qyteteve fqinje të mëdha. Ideja për të shkrirë Aaraun me periferitë fqinje është diskutuar në shpresa për të ndaluar humbjet e ngadalta.
Prodhimtaria përfshin kambanat, instrumentet matematikore, mallrat elektrike, tekstilet e pambukut, kimikatet, këpucët dhe produkte të tjera.
Tregjet dhe panairet
Çdo të shtunë ka një treg perimesh në Graben në cepin e Qytetit të Vjetër. Ai furnizohet me produkte rajonale. Në javën e fundit të shtatorit, MAG (Tregu i Tregtarëve të Aaraut) zhvillon një panair, ku kompanitë rajonale shesin produktet e tyre. "Rüeblimärt" mbahet në të njëjtin vend të Mërkurën e parë të nëntorit. Panairi i Aaraut mbahet në pistën e akullit gjatë pranverës.
Transporti
Aarau është një stacion terminal i S-Bahn Zürich në linjën S3.
Popullsia
Popullsia e Aaraut u rrit vazhdimisht nga viti 1800 deri rreth vitit 1960, kur qyteti arriti pikun e popullsisë prej 17.045 vetash, më shumë se pesë herë se popullsia e vitit 1800. Gjithsesi, që nga viti 1960 popullsia ka rënë me 8 %. Ka tre arsye për këtë rënie : e para, që nga ndërtimi i Telli (një kompleks i madh apartamentesh), qyteti nuk ka pasur zhvillim të konsiderueshëm të tokës. E dyta, numri i personave për familje ka rënë ; kështu që, banesat ekzistuese nuk mbajnë më shumë veta. E treta, rritja e popullsisë u thith nga bashkitë fqinje në zonat urbane rajonale dhe shumë qytetarë të Aaraut u zhvendosën në fshatra. Ky trend mund të ketë ndaluar që në fillimin e shekullit. Zhvillimet e reja industriale janë duke u përdorur për qëllime të reja në vend që të qëndrojnë bosh.
Sipas regjistrimit të popullsisë në dhjetor 2000, 20,4 % e popullsisë është e përbërë nga të huaj, që është pak më shumë se mesatarja e Kantonit prej 19,3 %. Afërsisht një e treta e popullsisë së huaj vjen nga ish Jugosllavia ; grupe të tjera të mëdha emigrantësh vijnë nga Gjermania dhe Italia. 84,5 % flasin gjermanisht, 3,3 % flasin italisht, 2,9 % serbo-kroatisht, 1,4 % spanjisht, 1,1 % frëngjisht, 1 % shqip, 1 % turqisht, 0,5 % anglisht, dhe 0,5 % portugalisht.
Më përpara, në popullsinë e Aaraut mbizotëronte protestantizmi. Me anë të imigrimit nga rajone të tjera në Zvicër dhe më shumë nga vendet e huaja, pjesa protestante e qytetit ra dhe qëndron si 43,5 % në vitin 2000. 29,2 % ishin Katolikë, 4,8 % Myslimanë, 3,2 % Ortodoksë. Pak më shumë se 17 % e popullsisë treguan se nuk janë fetarë.
Popullsia ka rënë nga 17.045 në vitin 1966 në 15.619 në vitin 2005.
Legjislativi
Në vend të një takimi qyteti, një asamble qyteti (Einëohnerrat) e përbërë nga 50 anëtarë zgjidhet nga qytetarët dhe ndjek politikën e përfaqësimit proporcional. Është e përgjegjshme për të aprovuar nivelin e taksave, për të përgatitur llogarinë vjetore dhe raportet e biznesit. Përveç kësaj, mund të emetojë rregullime.
Në nivelin e distriktit, disa elemente të qeverisë janë demokratike. Ka referendume opcionale dhe detyruese dhe popullsia ka t drejtën për të nisur një iniciativë.
Ekzekutivi
Autoriteti ekzekutiv është këshilli i qytetit (Stadtrat). Afati i zyrës është katër vjet dhe anëtarët e tij zgjidhen nga një sistem votimi plural. Ai drejton dhe përfaqëson bashkinë. Merret me rezolucionet e asamblesë dhe ato të kërkuara nga kantoni dhe qeveria e rangut kombëtar.
Karmen Amaja
Karmen Amaja { Carmen Amaya } (2 nëntor 1918 – 19 nëntor 1963) ishte këngëtare dhe valltare Flamengo, me origjinë rome, e lindur në lagjen e varfër Somorrostro të Barcelonës në Spanjën e ditëve të sotme.
Ajo u quajt “valltarja më e mirë cigane e Spanjës për gjeneratën e saj”, dhe “personaliteti më i jashtëzakonshëm në gjithë kërcimin flamengo”.
Fëmijëria
Karmen Amaja u lind më 2 nëntor 1918 në lagjen e varfër Somorrostro të Barcelonës. Ishte e bija e Jose Amaya dhe Micaela Amaya Moreno. Ajo vinte nga një familje e varfër që jetonte në një vagon. Ajo u lind nën atë vagon që paraqiste shtëpinë e tyre gjatë një shtërgante në dimrin e hershëm. Amaja ishte e dyta nga gjashtë fëmijët e mbijetuar të prindërve të saj. Ajo pati tri motra dhe dy vëllezër. Ajo mësoi flamengo në një moshë të re nga nëna e saj, tezja dhe shumë valltarë të famshëm të asaj kohe.
Karriera
Vallëzimin e parë, Amaja e bëri në një shpellë afër Granda, Spanjë. Ajo vallëzoi që nga mosha pesë vjeçare. E shoqëruar me kitarë nga babai i saj, ajo vallëzonte në tavernat ujore (ujëvara) në Barcelonë. Një person i ri që e pa tek vallëzonte ishte Sabikasi (Augustin Castellon Campos), i cili më vonë tha “Unë e pashë vallëzimin e saj dhe mu duk diçka mbinatyrore... Asnjëherë nuk kam parë dikë të kërcente ashtu. Nuk e di se si e bënte ajo këtë, thjesht nuk e di!”. Sabikasi u nga një kitarist i madh i flamengos dhe e shoqëroi atë për disa vite. Ata regjistruan Queen of the Gypsies (1959) dhe Flamenco!.
Në vitin 1929, ajo bëri paraqitjen e saj në Paris me valltarin e njohur spanjoll Raquel Mellerin, nën brohoritje të ngrohta dhe admirime të shumta për aftësitë e saj të vallëzimit. Më pas ajo përformoi në Folies Bergère. Ajo refuzoi një ofertë për të përformuar në Buenos Aires derisa u thirr të paraqitej në Madrid. Pas përformances së mirë që bëri, ajo pranoi ofertën e Buenos Airesit, pavarësisht nga kundërshtimi që i erdhi nga xhaxhai i saj, Sebastian, njëri nga 16 anëtarët e shoqërisë së saj. Audienca e Argjentinës ishte mjaft mbresëlënëse sa që ata e emëruan teatrin për nderë të saj. Më pas ajo udhëtoi nëpër vende të ndryshme të Amerikës Jugore dhe në Meksikë ajo nënshkroi kontratë me S. Hurok, i cili e dëgoi atë në Nju Jork. Ajo u zhvendos në SHBA në vitin 1936, kur shkoi të aktronte në disa filma që mblodhën duartrokitje kritike dhe thyen kutinë e rekordeve, duke përfshirë Romeo dhe Zhuljetën, Los Tarantosin dhe një film të shkurtër Danzas Gitanas (spanjoll për valltarë ciganë).
Amaja u varros në Varrezat e Ciriedos në Santander.
Nairobi
Nairobi është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Kenias. Qytetit dhe zona e tij përreth gjithashtu formon Rrethin e Nairobit.
Emri "Nairobi" vjen nga shprehja në gjuhën Maasai Enkare Nairobi, e cila në shqip do të thotë "ujë i ftohtë", emri në gjuhën Maasai i lumit Nairobi. Megjithatë, ai është e njohur gjerësisht si "qyteti i gjelbër në diell". Banorët e Nairobi njihen si nairobianë.
12 Nëntor
12 Nëntori është dita e 316-të e kalendarit gregorian (dita e 317-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 49 ditë.
Mackinac County
Mackinac County është një nga  qarqet në shtetin federal Michigan të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Fituesit e Çmimit Nobel 1959
Fituesit e Çmimit Nobel 1959 është listë në të cilën janë të radhitur fituesit e Çmimit Nobel për këtë vit në të gjitha lëmitë në të cilat dhurohet ky çmim. Gjithashtu janë të radhitur dhe të nominuarit e këtij viti si dhe fakte mbi nomiminmin dhe zgjedhjen e fituesve.
Paradise Oskar
Axe lEhnström (lindur më 23 tetor 1990 në Kirkkonummi, Finlandë) dhe i njohur mirë si Paradise Oskar emrin e tij fazën e Parajsës, është një finlandez me Origjin Suedeze. Ai përfaqësoi Finlanden në Festivali Evropian i Këngës 2011 në Düsselldorf me këngën "Da Da Dam".
Muskegon County
Muskegon County është një nga  qarqet në shtetin federal Michigan të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Troyes-4
Kantoni Troyes-4 (frëngjisht: Canton de Troyes-4) është një kanton në departamentin Aube, rajonin Champagne-Ardenne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Troyes. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 17082 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Troyes-4 aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Bømlo
Bømlo është një komunë në qarkun Hordaland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 246 km² dhe popullsi 11085 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
I çmenduri i pavijonit 3
I çmenduri i pavijonit 3 Gjinia: Roman. Autori: Leonard Veizi. Shtëpia botuese: "Omsca – 1". Viti i botimit 2012. Faqet e librit 288. ISBN 978-9928-132-08-6
Ky roman është një triller psikologjik, nga të paktët e mirëfilltë shkruar prej një shkrimtari shqiptar. Ndonëse ngjarjet ndodhin dhe personazhet lëvizin brenda një hapësire të kufizuar, ato janë dinamike dhe secili prej tyre shfaqet me një profil të qartë dhe të plotë. "I çmenduri i pavijonit 3" është një vepër që shquhet për një frymëmarrje të gjerë, brenda së cilës ndeshen misteri dhe realiteti, pasioni dhe imagjinata, ambicia dhe pamundësia.
Ngjarjet që zhvillohen në roman nuk shfaqen si qëllim në vetvete, por atë burojnë natyrshëm nën peshën e kohës në të cilën ndodhin. Mospërcaktimi i një vendi të caktuar gjeografikisht dhe mënyra e trajtimit të veprës i japin asaj një përmasë të madhe.
Kirkkonummi
Kirkkonummi është një vendbanim i vogël, më konkretisht një qytet vogël dhe komunë në Finlandë. 75% popullsisë është finlandez dhe 19% suedez.
Manzanares el Real
Manzanares el Real është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun, të provincës Cuenca Alta del Manzanares, në Madrid. Manzanares el Real ka 7244 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 128.4 km2.
Lidhje të jashtme
Manzanares el Real
Kapsolla (kthjellim)
Fjala Kapsolla qëndron për :
Kapsolla
Kapsolla është kësulës e metaltë, e mbushur me një lëndë shpërthyese shumë të ndjeshme nga goditjet, që vihet në fund të fishekut të predhës etj. dhe shërben për të ndezur barutin e gëzhojës, dinamitit etj. .
Kapsula e raketave te dërguara ne gjithësi nga Ruset.
Përderisa vendet anëtare te Natos për transportim ne gjithësi zakonisht përdorin aeroplanë te posaçëm, vendet e paktit te Varshaves gjegjësisht sot Federata Ruse transportimin e bëjnë me Kapsula te cilat katapultohen ne gjithësi dhe këto kapsula bien ne toke simbase ligjeve fizike. Ne to zakonisht kthehen austronautet.
Liqeni i Zi (Kosovë)
Liqeni i Zi është një liqen në Kosovë. Ky Liqen gjendet rreth 50 minuta larg në veri-lindje të liqenit të Jazhincës dhe në rrënjë të majes së Liqenit. Është liqeni më i izoluar i maleve të Sharrit, nuk mund të vërehet lehtë pos nga maja e Liqenit dhe nga shpina që e ndan atë nga liqeni i Jazhinces. Pa dyshim se është edhe liqeni më atraktiv i maleve të Sharrit, pasi që përmasat i gjasojnë një bazeni. Nivel i ujit në këtë liqen është i pandryshueshëm, me thellësi maksimale përafersisht 3.5 m.
Në gjuhën serbe (dhe në harta) mund ta gjeni të emruar si Malo Jazinacko Jezero.
Ndërtuesi (revistë)
Ndërtuesi është revistë tekniko-shkencore e Shoqatës së Ndërtuesve Shqiptarë.
Jashi
Iaşi është qyteti i Rumunisë.
Newaygo County
Newaygo County është një nga  qarqet në shtetin federal Michigan të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
13 Nëntor
13 nëntori është dita e 317-të e kalendarit gregorian (dita e 318-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 48 ditë.
Golëmi
Gjeografia
Golemi bën pjesë në krahinën e Kurveleshit dhe shtrihet në pjesën jugperëndimore te saj. Është fshati me i largët dhe me në lartësi i rrethit të Gjirokastrës. Lartësia prej 1100 m mbi nivelin e detit e bën edhe më të lartin në Kurvelesh.
Golëmi kufizohet me 6 fshatra të 4 rretheve : nga Jugu e juglindja përkatësisht me Zhulatin dhe Kolonjen e rrethit Gjirokastër ; nga veriu me Progonatin dhe Gusmarin e rrethit Tepelenë ; nga perëndimi me Kuçin e rrethit Vlore dhe nga jugperëndimi me Fterren e rrethit Sarandë.
Është i vendosur nga një fushë të vogël, i rrethuar me një kurore malesh të lartë. Vargu i maleve ndahet me dy gryka të thella, plot me përrenj e gremina. Terreni rrethues tepër i thyer, midis malesh, në këmbët e të cilëve shtrihet fusha plot gjelbërim, i japin natyrës kontraste tërheqëse dhe fshatit i japin një pamje piktoreske. Përballe fshatit, midis dy grykave të thella, asaj të Rehoves e të Kaparjelit, qëndron si kala madhështore mali i Pusit (1564 m). Fshati rrethohet nga vargmali që fillon nga maja e Mollës (1413 m), Shkalla (1266 m), Konxhama (1277 m), mali i Haurit (1433 m), mali i Thatë (1568 m), Zagjeci (1592 rn), Grava (1575 m), Mali i Bucielit (1420 m). Me një thellesi janë mali i Gjeshnikoshit, (1478 m), mali Ishrit (1515 m). Shtrirja territoriale arrin 59 km². Golemi shtrihet në forme gjysme hëne që nga rrëza e Shullerit të Kalbaqit, në Korregje e gjer në Dukezi.
Shtëpitë janë vendosur relativisht afër dhe gati një mbi një, duke filluar nga lartesite afër Qafes Furrit e duke zbritur gradualisht deri në Lemenjes. Kjo vendosje i jep bukuri të veçante dhe krijon mundësinë për ta parë fshatin krejtësisht nga çdo pozicion. Vreshtat në krye të tij dhe pemët frutore pranë çdo shtëpie, gjelbërimi e "qëndisja" e koshtrave i japin fshatit një pamje shumë të bukur e tërheqëse.
Në juglindje te fshatit shtrihen arat si Qoshet, Dedemengia, Rreza e Seres, Plihrat, Melleza, Pacomiti, Dardha, Lerat, që shërbejnë për toka bukë dhe përbejnë "Myzeqene e thate" të tij. Në Shune të Kalbaqit vite më parë ishte penja gjigante e historike (tani s'ekziston) ku merxenin bravaret. Konsiderohej vend i shenjte, ndaj nuk pritej apo dëmtohej. Poshtë saj, në përrua, është burimi i mirënjohur e shekunor i Kalbaqit, i shquar për ujin e tij, edhe pse i paket, aq shumë i ftohtë dhe i shëndetshëm. Prej tij është furnizuar fshati me ujë të pijshëm. Pas tij vijnë edhe burimet e tjera të mirë si i Rehoves, i Vezhishtit, i Mones, Mretes, Leksunes etj.
Rreth një km në JL të fshatit ndodhet përroi i Vezhishtit. Dy faqet e tij thikë, shtrati i ngushtë, thenesia 300–400 m, buzat dhe radhonjtë e shkëmbinjve të faqeve anësore i japin '11je bukuri të veçante. Burimet e shumta, njëri pas tjetrit, formojnë lumin e Vezhishtit, që sa vjen e shtohet. Jeta e golemasve ka qenë e lidhur ngushtë me Vezhishtin. Shumë ngjarje e kujtime mbart ai vend. Aty u strehuan në kohëra lufte. Aty, për se shumti, vranë frikën. Dimrit, herë këmba-doras e herë lidhur me terguz për një krah gjethe për bagetinë, për një krah dru apo për të nxjerre nga ato buza ndonjë dhi të mbetur ke gjëmonte sa nga zilet e këmborët e gjese së gjallë e zbriste për të pirë ujë e për të kaluar vapën, aq edh e nga gjallëria e njerëzve, që kush mbushtë bucelat e matarate me ujë për në shtëpi, kush lante teshat, apo. Fëmijët, që laheshin në pellgjet e bëra ρosacerisht.
Klima
Vera është e freske, rrallë herë e nxehtë, por në përgjithësi e thatë. Rreshjetjc të rralla e të pakta. Dy përrenjtë, ai i Vezhishtit dhe përroi i Thate thelle (rreth 400 m i thelle e 3 km i gjatë), bashkohen në bisht të prrallit me kreun e grykës së Kaparjelit, e cila ka një thellësi 800–1200 m dhe gjatësi 5 km dhe përfundon në Zhulat. Νë të dy faqet e saj ka gremina të mëdha e të rrezikshme, si dhe guva e shpella. Shtrati i grykës është i ngushtë, nëpër të cilin kalon lumi i Vezhishtit dhe i mbushur me gurë të mëdhenj. Νë të dy anët ngrihen si mure kalash shpatet e maleve. Νë mesin e grykës, mbështetur në rreze të faqës perëndimore të malit të Pusit, në një terren tepër të thyereshte ventlosur fshati Kaparjeli. Aty bashkohen me lumin e Vezhishtit edhe rrjedhjet e përrenjve të Grihave e të Pilatit.
Lufta për trojet 1913-1914
Me marrjen e Kolonjës dhe të Picarit, grekët filluan përparimet e tyre në thellësi të Kurveleshit dhe mbas disa ditëve pushtuan Golemin. Fshati kishte mbetur i shkretë dhe nuk ndodhej asgjë, atij i kishte rënë hija e zymtë dhe priste nga çasti në çast të bëhej shkrumb e hi. Fshatarët të tmerruar nga masakrat e grekëve ikën për në Vlorë me ç’kishin veshur. Krimet, masakrat, plaçkitjet që bënë grekët gjatë viteve 1913-1914 kanë mbetur si kujtim i keq në mendjen e jo vetëm të atyre që i jetuan këto ngjarje në fshat, por edhe të pasardhësve të tyre. Shpërnguljet dhe djegia e fshatrave të Kurveleshit janë përjetësuar në shumë këngë :
Në këto vargje rapsodët popullorë kanë paraqitur në ngjyra realiste gjendjen e mjeruar, shpërnguljen e Kurveleshit dhe masakrat çnjerëzore të grekëve, që përdorën ndaj grave e të miturve.
Humbjet e Golemit në këto luftime...