cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Partia Nacionaliste (Maltë)
Themelimi dhe vitet e hershme (1880–1918)
Kjo praktikë e abstenimitizmit çoi në tërheqjen e kushtetutës së vitit 1887 dhe në vitin 1903, në vend të kësaj u dha një e re, e ngjashme me atë të vitit 1887.
Periudha ndërmjet luftës (1918–39)
parapamje| Dokumenti i votimit tre-gjuhësor për zgjedhjet e anuluara më vonë në 1930 në Maltë Pas Luftës së Parë Botërore u formua një koalicion më i gjerë dhe më i moderuar, Unioni Politik Maltez (UPM), por një grup më radikal dhe pro-Italian, Partia Nacionaliste Demokratike (PDN), u nda nga partia kryesore. Të dy grupet garuan në zgjedhjet e para legjislative të 1921 por në zona elektorale të veçanta në mënyrë që të mos dëmtonin shanset e njëri-tjetrit. Megjithatë, pas zgjedhjeve UPM, e cila doli si Partia më e madhe në Asamblenë Legjislative, zgjodhi Laburistët si partnerin e saj të koalicionit.
Partitë përsëri garuan në zgjedhjet e 1924 veçmas edhe pse kësaj radhe ata formuan një koalicion, përfundimisht u bashkuan në 1926 me emrin e vjetër të Partisë Nacionaliste. Ajo humbi zgjedhjet e saj të para si një Parti e ribashkuar në 1927 nga "Kompakt", një aleancë elektorale midis Partisë Kushtetuese dhe Punës.
Lufta e Dytë Botërore dhe periudha e pasluftës (1939–64)
Nacionalistët morën atë që mund të ishte grusht shteti i tyre gjatë Luftës. Shoqata e tyre me Italinë, armiku i kohës së luftës, i antagonizoi ata me elektoratin dhe udhëheqësi i tyre Enrico Mizzi (djali i Fortunato) fillimisht u internua, dhe më pas u internua në Uganda gjatë Luftës së bashku me mbështetësit e tjerë të Partisë. Partia as nuk garoi në zgjedhjet e 1945 për Këshillin e Qeverisë i cili për herë të parë ngriti Partinë e Punës nga statusi i partisë së tretë në atë të një partie të madhe në kurriz të Kushtetutave.
Pavarësisht, Partia Nacionaliste mbijetoi dhe në provën e saj të parë të madhe elektorale, zgjedhjet legjislative të vitit 1947, ajo arriti të qëndronte përpara copëzave të ndryshme që ishin formuar nga njerëz që nuk donin të shoqëroheshin me partinë kryesore. Në zgjedhjet e ardhshme të vitit 1950, një ndarje shumë e dëmshme ndodhi në radhët e Partisë së Punës qeverisëse duke rezultuar në dy parti: Partia e Punës e Maltës (MLP) dhe Partia e Punëtorëve të Maltës (MWP). Kjo i ndihmoi Nacionalistët të bëheshin partia më e madhe në Asamblenë Legjislative dhe të formonin një qeveri të pakicës e cila, megjithëse jetoi pak, rivendosi Partinë Nacionaliste si një parti kryesore politike. Enrico Mizzi u betua si Kryeministër, por vdiq pas tre muajsh në dhjetor.
Pas pavarësisë (1964–2013)
parapamje| Grafitet "Vote PN" në rrugën Strait, Valletta, 1980 parapamje| Klubi i Partisë Nacionaliste në sheshin e Marsaxlokk Një kushtetutë e re u miratua në 1961. Nacionalistët, të udhëhequr nga George Borg Olivier fituan zgjedhjet e 1962, luftuan kryesisht për çështjen e pavarësisë dhe duke pasur si sfond një krizë të dytë politiko-fetare këtë herë midis Kishës dhe Partisë së Punës. Pavarësia u arrit në 1964 dhe Partia u kthye në detyrë në zgjedhjet në 1966. Ajo humbi zgjedhjet e 1971 me një diferencë të ngushtë dhe humbi përsëri në 1976.
Në zgjedhjet e vitit 1981 partia, e udhëhequr nga Eddie Fenech Adami arriti një shumicë absolute të votave për herë të parë që nga viti 1933 por ajo nuk fitoi një shumicë parlamentare dhe kështu qëndroi në opozitë. Një krizë vijoi me deputetët e partisë që refuzuan të zinin vendet e tyre. Ndryshimet e kushtetutës në 1987 do të thoshin që partia u votua në detyrë të njëjtin vit pas 21 vitesh në opozitë.
Herat
Herat (Pashtisht: هرات) është qyteti i tretë më i madh i Afganistanit. Ka një popullsi prej rreth 436.300, dhe shërben si kryeqyteti i provincës Herat, i vendosur në luginën pjellore të lumit Hari në pjesën perëndimore të vendit. Ajo është e lidhur me Kandahar, Kabuli dhe Mazar-i-Sharif përmes Autostradës 1 ose rrugës unazore. Ajo është e lidhur më tej me qytetin e Meshhed në Iranin fqinj përmes qytetit kufitar të Islam Qala, dhe me Mary në Turkmenistan në veri përmes qytetit kufitar Torghundi.
Partia Nacionaliste (Maltë)
Pas pavarësisë (1964–2013)
Në vitin 1990 qeveria bëri zyrtarisht kërkesë për t'u bashkuar me Komunitetin Evropian. Një program i gjerë i liberalizimit dhe investimeve publike nënkuptonte kthimin në detyrë me një shumicë më të madhe në 1992. Sidoqoftë, partia u mund në zgjedhjet e 1996. Pozita në opozitë do të zgjasë vetëm 22 muaj pasi qeveria shpejt humbi shumicën e saj me një vend. Partia fitoi bindshëm zgjedhjet e vitit 1998, një arritje që u përsërit në 2003 pas përfundimeve të negociatave të pranimit me Bashkimin Evropian në 2002.
Kundërshtimi dhe rënia (që nga viti 2013)
Pasi qeveria Nacionaliste, e udhëhequr nga Lawrence Gonzi, humbi shumicën e saj në parlament në vitin e fundit të legjislaturës, e njëjta qeveri ra kur vota e buxhetit (gjithashtu një votë besimi) u mund, kështu që do të thotë se ishte i pari Nacionalist që do të binte nga pushteti.
Herat
Kryetar i komunës është Zana Wahide.
Gjatë mesjetës, Herati u bë një nga qytetet e rëndësishme të Horasanit, siç njihej si Perla e Horasanit. Ajo është qeverisur nga sundimtarë të ndryshëm afganë që nga fillimi i shekullit të 18-të. Në vitin 1717, qyteti u pushtua nga forcat e Hotakiut derisa ata u dëbuan nga Afsharidët më 1729. Pas vdekjes së Nader Shahut dhe ngritjes në pushtet të Ahmed Shah Durranit në 1747, Herat u bë pjesë e Afganistanit.
Partia Nacionaliste (Maltë)
Kundërshtimi dhe rënia (që nga viti 2013)
Pas afërsisht 23 vjet në qeveri (me periudhën e shkurtër 2-vjeçare të Punëtorëve midis 1996 dhe 1998 duke qenë në mes të dy niveleve të qeverisjes PN) Partia Nacionaliste mori një humbje të madhe në zgjedhjet e përgjithshme malteze të 2013, duke humbur disa rrethe dhe duke rezultuar në një nëntë -deficiti i ulëseve në parlament midis tij si opozita dhe Qeveria e zgjedhur. Fitorja konsiderohet të ketë qenë fitorja më e madhe që çdo parti ka pasur që nga Pavarësia e Maltës me partinë kundërshtare të Punës që merrte 55% të votave me një ndryshim prej 35,000 votash midis dy partive.
Partia Nacionaliste pësoi përsëri një humbje në zgjedhjet e Parlamentit Evropian të 2014 kundër Partisë qeverisëse të Punës me mbi 34,000 vota, por arriti të zgjidhte eurodeputetin e saj të tretë për herë të parë që nga hyrja e Maltës në BE, përkatësisht Roberta Metsola, David Casa dhe Therese Comodini Cachia.
Institut polytechnique de Paris
Institut polytechnique de Paris (IP Paris), është një universitet publik dhe një akademi franceze në 2019 me qendër në Palaiseau. Në të studiojnë mbi 9000 studentë dhe ka një staf me mbi 2000 persona.
Frederik Braun
Fredric Brown (29 tetor 1906 – 11 mars 1972) ishte një shkrimtar amerikan.
Frederiku kas shkruar roman fantastiko shkencor me emrin Roja. Koherat dhe vendet ku zhvillohet veprimi na cojne ne nje te ardhme te larget. Origjiniliteti i tregimit nuk qëndron në çeshtjen që trajtohet por në kthesen që marrin ngjarjet e fundit, gjë që e detyron lexuesin ta rilexoje tregimin nga një tjetër këndvështrim.
Partia Nacionaliste (Maltë)
Kundërshtimi dhe rënia (që nga viti 2013)
Në prag të zgjedhjeve të përgjithshme të vitit 2017, Partia Nacionaliste negocioi për një koalicion me dy parti të treta të pazgjedhura në Maltë, të gjitha nën fushatën Forza Nazzjonali : Partia Demokratike (PD) e qendrës së majtë e sapo-formuar dhe Alternativa e Gjelbër Demokratike (Pas Krishtit). Sipas një marrëveshjeje të arritur me kreun e PD dhe ish-deputeten e Punës dhe Nacionalistëve Marlene Farrugia, kandidatët e PD garuan zgjedhjet e përgjithshme 2017 nën flamurin Nacionalist me shënimin e shtuar "tal-portokalli" (referuar ngjyrës së partisë së PD) dhe çdo anëtar i zgjedhur i PD do të marrin pjesë në një qeveri të ardhshme të udhëhequr nga Nacionalistët. Negociatat me AD ishin të pasuksesshme për shkak të AD që dëshironin që të tre partitë të kandidonin kandidatë me një emër të ri, Qawsalla ("Ylberi"), me platforma të unifikuara të politikave sesa thjesht si Nacionalistë me një shënim të shtuar.
Në zgjedhjet e para evropiane të Adrian Delia si udhëheqës i partisë në 2019 partia mori një humbje edhe më të madhe, me një ndryshim prej 43,000 votash që ndau të dy partitë. Kjo do të bënte që partia të humbiste një vend tjetër ndërsa partia Laburiste të fitoi një vend tjetër.
Që nga Pavarësia në 1964, Partia Nacionaliste ka fituar shumicën absolute të votave të hedhura në pesë nga 12 zgjedhjet e përgjithshme, në 1981 (pavarësisht nga të cilat ata nuk morën shumicën parlamentare), 1987, 1992, 1998 dhe 2003. Në 1966 dhe 2008 fitoi me një shumicë relative.
Kosova në kontekst historik
Kosova në kontekst historik libër me autor Jakup Krasniqi. Botuar në Prishtinë nga Ndërmarrja Botuese "Gjon Buzuku", në vitin 2010. Libri ka 208 faqe. ISBN 9951081150
Lëvizja për Republikën e Kosovës 1981-1991 sipas shtypit shqiptar
Lëvizja për Republikën e Kosovës 1981-1991 sipas shtypit shqiptar libër me autor Jakup Krasniqi. Botuar në Prishtinë nga Ndërmarrja Botuese "Gjon Buzuku", viti i botimit 2011. Libri ka 317 faqe. ISBN 9789951081405
"Skifteri" i Munellës : monografi kushtuar Pal Nikollë Markut
"Skifteri" i Munellës : monografi kushtuar Pal Nikollë Markut. Libër me autor Mark Mesuli, red. Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë ; Lezhë në vitin 2009 nga "Gjergj Fishta". Libri ka 205 faqe dhe me foto. ISBN 9789995672362
Shënime: Historia, vlera sociale, biografia.
Badens
Badens është një komunë në Francë. Badens bën pjesë në departamentin Aude të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 746 banorë dhe sipërfaqe 9.6 km².
Partia Socialiste e Serbisë
parapamje|Logo e Partisë Socialiste të Serbisë (SPS). Partia Socialiste e Serbisë (Serbisht: Социјалистичка партија Србије Socijalistička partija Srbije, SPS) është një parti politike në Serbi. Ivica Daçiq ka udhëhequr SPS-në si president i saj që nga viti 2006.
SPS u themelua në vitin 1990 si një bashkim i Lidhjes së Komunistëve të Serbisë dhe Frontit Popullor të Jugosllavisë me Sllobodan Millosheviçin si presidentin e parë. Millosheviqi u zgjodh president i Serbisë në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 1990, ndërsa SPS fitoi gjithashtu një supershumicë prej 194 vendesh, nga 250, në Asamblenë Kombëtare të Serbisë. Një vit më pas, protesta masive u organizuan në Beograd. Pas shpërbërjes së Jugosllavisë në vitin 1992, Serbia u bë pjesë e Republikës Federale të Jugosllavisë, ndërsa SPS kontestoi në zgjedhjet e para parlamentare të cilat u bojkotuan nga opozita që pretendonte se nuk kishte kushte të lira dhe të ndershme zgjedhore. Pas zgjedhjeve të përgjithshme të vitit 1992 në Serbi, SPS u mbështet në Partinë Radikale Serbe (SRS) deri në zgjedhjet e vitit 1993, kur koalicioni u shpërbë. SPS më pas formoi një qeveri koalicioni me Demokracinë e Re (ND), e cila u zgjerua në 1996 me përfshirjen e të Majtës Jugosllave (JUL) për të krijuar Koalicionin e Majtë.
Në zgjedhjet lokale të vitit 1996, SPS u akuzua për falsifikimin e votave në qytetet kryesore urbane, si Beogradi dhe Nishi, gjë që çoi në protestat e viteve 1996-1997 në Serbi. SPS e pranoi humbjen në shkurt 1997. Së bashku me SRS dhe JUL, SPS formoi një qeveri në 1998, e cila bëri që ND të braktiste koalicionin. Millosheviqi dhe SPS u mundën nga koalicioni i Opozitës Demokratike të Serbisë (DOS) në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2000. Millosheviqi refuzoi të pranonte rezultatet e zgjedhjeve, pas së cilës DOS organizoi protesta masive që përfundimisht kulmuan në përmbysjen e Millosheviçit.
SPS qëndroi në opozitë deri në vitin 2003, kur filloi të shërbente si besim dhe furnizim për qeverinë e udhëhequr nga Vojsllav Koshtunica deri në vitin 2007. Daçiç e udhëhoqi partinë në një qeveri koalicioni me Partinë Demokratike pas zgjedhjeve parlamentare të 2008, ndërsa katër vjet më vonë u bë kryeministër i Serbisë pasi ai formoi një qeveri koalicioni me Partinë Progresive Serbe (SNS). Ai qëndroi kryeministër deri në vitin 2014, ndërsa SPS që atëherë ka mbetur një anëtar i vogël i qeverive të udhëhequra nga SNS.
SPS është e lidhur me partitë politike Serbia e Bashkuar dhe Të Gjelbrit e Serbisë. Nën udhëheqjen e Millosheviçit, SPS mbështeti ekonominë e përzier dhe promovoi nacionalizmin, ndërsa mbante gjithashtu lidhje me sindikatat. Pasi Daçiq u bë president, SPS mbeti e lidhur me populizmin, por u zhvendos drejt demokracisë sociale dhe kaloi nga një imazh euroskeptik në një imazh më pragmatik pro-evropian.
Ali Lajçi
Ali Lajçi u lind në Malaj të Rugovës, Pejë, më 3 janar 1955, është politikan shqiptar nga Kosova.
Biografia
Në kohën e shpalljes së Pavarësisë së vendit ishte deputet nga Grupi Parlamentar i LDK-së. Ka përfunduar gjimnazin në Pejë dhe Fakultetin Filologjik në Prishtinë. Lajçi është ish i dënuar politik nga regjimi i Serbisë. Në vitin 1981 ai ka qenë organizator i demonstratave, arsye për të cilën është dënuar me 15 vite burg. Që nga viti 2001 deri në vitin 2007 ai ka qenë Kryetar i Komunës së Pejës, ndërsa nga viti 2007 deri në vitin 2010 deputet i Kuvendit të Republikës së Kosovës.
Lislet
Lislet është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Lislet ka një popullsi prej 239 banorë dhe sipërfaqe 8.2 km², me një dendësi prej 29 banor/km².
Bajram Fetai
Bajram Fetai (i lindur më 7 shtator 1985) është një trajner i futbollit dhe ish-futbollist shqiptarë. Aktualisht është duke punuar në akademinë e FC Nordsjælland.
Në vitin 2010, ai fitoi famë pasi "festimi i tij i dhunshëm" i shënuar për FC Nordsjaelland kundër klubit të tij të vjetër Silkeborg, u shpërnda gjerësisht në internet.
Stërnipërit e Pirustëve : gjeologët dhe minatorët e Mirditës e Matit
Stërnipërit e Pirustëve : gjeologët dhe minatorët e Mirditës e Matit. Libër me autorë Pjetër Tarazhi, Gjin Kaçorri, red. Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë në vitin 2009 nga "Ada". Libri ka 363 faqe dhe me foto. ISBN 9789994358496
Shënime: Gjeologjia, gjeologë, biografia.
Mitralozi i rëndë
Ekzistojnë dy klasa armësh të njohura përgjithësisht të identifikuara si HMG. Të parat janë armët e Luftës së Parë Botërore të identifikuara si "të rënda" për shkak të peshës dhe rëndimit të vetë armëve, gjë që i pengon këmbësorët të transportojnë në këmbë, si mitralozi M1917 Browning. Të dytat janë mitralozë të kalibrit të madh (12,7×99mm, 12,7×108mm, 14,5×114mm ose më të mëdhenj), të pionieruar nga John Browning me mitralozin M2, të dizajnuara për të siguruar rreze të madhe efektive, depërtim dhe fuqi shkatërruese kundër kapave, automjeteve, aeroplanët dhe ndërtesat/fortifikimet e lehta përtej gëzhojave të pushkëve të kalibrit standard të përdorur në pushkët e betejës dhe mitralozat e përdorimit të mesëm ose të përgjithshëm, ose gëzhojat e ndërmjetme të përdorura në pushkë sulmi, mitralozë të lehtë dhe armë automatike skuadre. HMG-të gjithashtu kanë më shumë zmbrapsje të ndjerë, krahasuar me variantet e mitralozit të lehtë dhe të mesëm.
Anel Rashkaj
Anel Rashkaj i lindur më 19 gusht 1989 është një futbollist profesional kosovar i cili luan si mesfushorë për klubin suedez AFC Eskilstuna.
Halmstads BK
Rashkaj filloi të luaj futboll për KF Liria në Prizren. Në moshën 14 vjeçare ai u shpërngul me familjen e tij në Halmstad në Suedi ku e vazhdoi karrierën futbollistike në IF Leikin, por vetëm për disa muaj përpara se të nisej për rivalët vendas Halmstads BK. Edhe pse nuk ishte përzgjedhur si trajner, një trajner i ekipit të të rinjve trajnuar me skuadrën e lartë, në vitin 2007 ai u vendos në stol kundër IFK Göteborg në Allsvenskan dhe në ndeshjen e ardhshme kundër Kalmar FF ai bëri debutimin e tij, duke zëvendësuar Martin Fribrock, vetëm disa ditë pas ditëlindjes së tij të 18-të.
Para sezonit të vitit 2008. Ai u ngrit nga ekipi i të rinjve për t'u bërë një anëtar i plotë i skuadrës së lartë, kryesisht duke u përdorur si anësor i majtë. Në vitin 2009, Rashkaj dhe Michael Görlitz ishin lojtarët e vetëm që luajtën në të gjitha ndeshjet e ligave të sezonit, gjithsej 30 ndeshje, ai gjithashtu përfaqësoi klubin në të gjitha 17 ndeshjet e tjera të vitit, 2 kupa dhe 15 ndeshje miqësore, i vetmi lojtar që kishte luajtur në të gjitha ndeshjet e klubit në atë vit. Anel Rashkaj shënoi golin e tij të parë të ligës në vitin 2009 kundër Kalmar FF.
Sezoni 2010 pa Janne Andersson të largohet si menaxher i Halmstads BK dhe duke u zëvendësuar nga Lars Jacobsson, ish-ndihmës i menaxherit. Lars vazhdoi me sistemin 4-5-1 të Janne, Rashkaj luajti shumicën e ndeshjeve të tij në anën e djathtë të mesfushës, disa herë duke u përdorur si anësor i majtë, duke shënuar golin e tij të dytë në fillim të sezonit në fitoren 4-0 të Halmstad mbi Åtvidabergs FF. Sezoni i vitit 2011 filloi si ai më parë, Lars Jacobsson u largua nga klubi dhe u zëvendësua nga spanjolli Josep Clotet Ruiz, së bashku me menaxherin e ri erdhën disa mesfushorë spanjollë, të cilët panë që Anel u zhvendos nga skuadra fillestare në stol në fillim të sezonit të ligës, kundër pritjeve të shumë njerëzve. Në mes të sezonit të vitit 2011, lojtarët spanjollë u larguan pasi huazimi i tyre përfundoi me klubin dhe Clotet Ruiz u shkarkua pas një serie të gjatë të rezultateve të dobëta, nën drejtuesin e ri Jens Gustafsson. Rashkaj u kthye në formacionin fillestar, por ai nuk ishte në gjendje të ndihmojë Halmstad nga bein zbritur deri në fund të sezonit.
Pas përfundimit të sezonit 2011, shumë lojtar të Halmstad vendosën ta lëjnë klubin, në mesin e tyre edhe Anel Rashkaj, pasi kontrata e tij me klubin përfundoi.
Sandnes Ulf
Më 30 janar 2012. klubi norvegjez Sandnes Ulf, konfirmoi se ata nënshkruan mesfushorin Rashkaj në një kontratë njëvjeçare.
AFC Eskilstuna
Më 27 dhjetor 2016, Rashkaj nëshkroi me skuadrën suedeze AFC Eskilstuna. Më 2 prill 2017, ai bëri debutimin e tij në një ndeshje ku humbën 3-1 kundër GIF Sundsvall.
KF Prishtina
On 11 gusht 2017, Rashkaj nënshkroi për klubin KF Prishtina. Më 20 gusht 2017, ai bëri debutimin e tij në një ndeshje kundër Dritës. Më 29 shtator 2017. Rashkaj shkëputi kontratën me Prishtinën, shkakun e mos përshtatjes.
Kthimi në AFC Eskilstuna
Më 18 dhjetor 2017. Rashkaj u kthye në klubin AFC Eskilstuna. Më 31 mars 2018, ai bëri debutimin e tij në barazim kundër IK Brage.
Karriera ndërkombëtare
Më 17 shkurt 2010. Rashkaj u thirr sërish nga Kosova për një ndeshje miqësore kundër Shqipërisë.
Më 10 qershor 2010. Rashkaj mori pjesë si kapiten i ekipit kur Kosova luajti një miqësore kundër klubit të tij Halmstads BK në Örjans Vall në Halmstad, ndeshja përfundoi 4-4 me një tjetër lojtar të Halmstads BK dhe kombëtares kosovare Kujtim Bala, duke shënuar një gol.
Më 28 korrik 2010. Rashkaj njoftoi se kishte zgjedhur të përfaqësonte Kosovën, duke deklaruar se dëshironte të luante për kombëtaren kosovare dhe se ai besonte se ai do të kishte më shumë shanse për ta bërë këtë me Kosovën dhe jo me Suedinë. Ai gjithashtu deklaroi se ai ende nuk e kishte mbyllur plotësisht derën në lidhje me Suedinë, pasi trajneri i U21 Jörgen Lennartsson kishte deklaruar se dëshironte të shihte Rashkaj në ekipin U21 dhe Kampionatin Europian U21 të vitit 2011 në Danimarkë. Megjithatë, ai ende nuk ka marrë shtetësinë suedeze dhe Kosova ende nuk është miratuar nga FIFA.
Burimet e parinovueshme
parapamje|Minierat e thëngjillit në Kosovë janë burime të parinovueshme Burim i parinovueshëm (i quajtur edhe burim i kufizuar ose burim i paripërtëritshëm) është një burim natyror që nuk mund të zëvendësohet lehtësisht me mjete natyrore me një ritëm mjaft të shpejtë për të vazhduar me konsumin. Një shembull janë lëndët djegëse fosile me bazë karboni. Lënda organike origjinale, me ndihmën e nxehtësisë dhe presionit, bëhet lëndë djegëse si nafta ose gazi. Mineralet e tokës dhe xehet e metaleve, lëndët djegëse fosile ( thëngjilli, nafta, gazi natyror ) dhe ujërat nëntokësore në akuiferë të caktuar konsiderohen të gjitha burime jo të rinovueshme, megjithëse elementët individualë ruhen gjithmonë (përveç në reaksionet bërthamore, prishjen bërthamore ose arratisjen atmosferike).
Arsyet qe po shterojne burimet e naftes
Nevojat e 7 miliardë njerëzve…
Burimet varfërohen kur përdoren më shpejt se sa mund të rimbushen vetë. Revolucioni industrial është pika  kur filloi gjithçka. Ndërsa kultura jonë përparonte dhe speciet tona shpikën shumë gjëra që do ta bënin jetën tonë më të lehtë, kërkesa jonë për lëndë të para u rrit me hapa të mëdha. Ne i marrim këto burime nga tjetri. Problemi është se ne po përdorim shumë dhe pa kujdes. Planeti ynë thjesht nuk mund të vazhdojë me kërkesat tona gjithnjë në rritje.
Nafta shterohet për shkak të disa faktorëve, të cilët përfshijnë:
Degradimi natyral: Nafta është një produkt natyral i cili gjatë kohës së zhytjes në tokë mund të degradohet nëpërmjet proceseve natyrale të shkrirjes dhe avullimit. Kjo do të thotë se një pjesë e naftës do të ndryshojë formë dhe do të bëhet më e vështirë për të nxjerrë dhe përpunuar.
Kushtet e depozitimit: Nafta është një produkt i cili duhet të depozitohet në kushte të veçanta, duke përfshirë temperaturën, presionin dhe lagështinë. Nëse këto kushte nuk respektohen, ajo mund të përjetojë ndryshime në cilësi dhe të shpërthejë.
Përpunimi i naftës: Procesi i përpunimit të naftës në rafineri mund të shkaktojë ndryshime në cilësinë e naftës. Në këtë proces, nafta ndahet në pjesë të ndryshme dhe këto pjesë pastaj përpunohen së bashku për të krijuar produktet përfundimtare të naftës, si benzina dhe nafta e nxjerrë nga avullimi.
Këto janë disa nga faktorët kryesorë që shkaktojnë shterimin e naftës. Nëse nuk trajtohen në mënyrë adekuate, këto faktorë mund të shkaktojnë ndryshime të mëdha në cilësinë dhe sasinë e naftës. Pa naftë, transporti global do të dobësohet rëndë. Rishikimi Statistikor i BP i World Energy vlerëson se ka mbetur 188.8 milion ton naftë në rezervat e njohura të naftës që nga viti 2010. Nëse kërkesa jonë aktuale vazhdon, kjo naftë do të jetë e mjaftueshme vetëm për të plotësuar kërkesat botërore për 46.2 vitet e ardhshme.
Përmbledhje
Anasjelltas, burime të tilla si druri (kur prehet në mënyrë të qëndrueshme) dhe era (që përdoret për të fuqizuar sistemet e konvertimit të energjisë) konsiderohen burime të rinovueshme, kryesisht për shkak se rimbushja e tyre e lokalizuar mund të ndodhë brenda kornizave kohore domethënëse edhe për njerëzit.
Burimet më të njohura të parinovueshme janëË
Burimet e rinovueshme
djathtas|parapamje| Diga e Three Gorges, stacioni më i madh i gjenerimit të energjisë së rinovueshme në botë.
Burimet natyrore, të njohura si burime të rinovueshme, zëvendësohen nga proceset natyrore dhe forcat e vazhdueshme në mjedisin natyror. Ekzistojnë burime të rinovueshme dhe materiale të riciklueshme të ndërprera dhe të përsëritura, të cilat përdoren gjatë një cikli ose gjatë një kohe të caktuar dhe mund të shfrytëzohen për çdo numër ciklesh.
Prodhimi i mallrave dhe shërbimeve duke prodhuar produkte në sistemet ekonomike krijon shumë lloje mbetjesh gjatë prodhimit dhe pasi konsumatori i ka përdorur ato. Materiali më pas ose digjet, groposet në një landfill ose riciklohet për ripërdorim. Riciklimi i kthen materialet me vlerë që përndryshe do të bëheshin mbeturina sërish në burime të vlefshme.
Në mjedisin natyror uji, pyjet, bimët dhe kafshët janë të gjitha burime të rinovueshme, për sa kohë që monitorohen, mbrohen dhe ruhen në mënyrë adekuate. Bujqësia e qëndrueshme është kultivimi i materialeve bimore dhe shtazore në një mënyrë që ruan ekosistemet bimore dhe shtazore dhe që mund të përmirësojë shëndetin e tokës dhe pjellorinë e tokës për një afat të gjatë. Mbipeshkimi i oqeaneve është një shembull se ku një praktikë ose metodë e industrisë mund të kërcënojë një ekosistem, të rrezikojë speciet dhe ndoshta edhe të përcaktojë nëse një peshkim është apo jo i qëndrueshëm për t'u përdorur nga njerëzit. Një praktikë ose metodë e parregulluar e industrisë mund të çojë në një shterim të plotë të burimeve.
Energjia e mundshme e valëve në vijat bregdetare mund të sigurojë 1/5 e kërkesës botërore. Energjia hidroelektrike mund të sigurojë 1/3 e totalit të nevojave tona globale për energji. Energjia gjeotermale mund të sigurojë 1.5 herë më shumë energjinë që na nevojitet. Ka erë të mjaftueshme për të fuqizuar planetin 30 herë më shumë, fuqia e erës mund të plotësojë vetëm të gjitha nevojat e njerëzimit. Dielli aktualisht furnizon vetëm 0.1% të nevojave tona botërore për energji, por ka mjaftueshëm për të plotësuar nevojat e njerëzimit 4000 herë më shumë, e gjithë kërkesa globale e parashikuar për energji deri në vitin 2050.
Krasnodari
Krasnodari (Rusisht: Краснода́р) është një qytet dhe qendra administrative e Krasnodar Krai, Rusi, e vendosur në lumin Kuban, afërsisht 148 kilometra në verilindje të portit të Detit të Zi të Novorossiysk. Në dekadën e kaluar Krasnodari ka përjetuar rritje të shpejtë të popullsisë, duke u bërë qyteti i trembëdhjetë më i madh në Rusi, me 1,099,344 banorë.
Qyteti filloi në vitin 1793 si një kështjellë e ndërtuar nga Kozakët, dhe u bë një qendër tregtare për Rusinë jugore. Qyteti pësoi dëme të mëdha në Luftën e Dytë Botërore, por u rindërtua dhe u rinovua pas luftës. Krasnodar është një qendër kryesore ekonomike në Rusinë jugore; Në vitin 2012, Forbes e quajti Krasnodarin qytetin më të mirë për biznes në Rusi. Krasnodar është shtëpia e pamjeve të shumta, duke përfshirë Stadiumin Krasnodar. Aeroporti i tij kryesor është Aeroporti Ndërkombëtar Krasnodar.
Emri
Krasnodar u themelua më 12 janar 1794 (kalendari gregorian) si Yekaterinodar (Екатеринода́р). Emri origjinal nënkuptonte "Dhurata e Katerinës", duke njohur si dhënien e tokës nga Katerina e Madhe në rajonin e Kubanit për Kozakët e Detit të Zi (krijuar nga ish-kozakët Zaporozhianë) dhe Shën Katerina e Aleksandrisë, e cila konsiderohet të jetë mbrojtësja e qytetit. Statusi i qytetit u dha në vitin 1867.
Më 7 dhjetor 1920, si rezultat i Revolucionit të Tetorit, Jekaterinodar u riemërua Krasnodar (Dhurata e të Kuqve). Emri i ri përbëhet nga Krasno- (Красно- – 'e kuqe', d.m.th. komunist, por edhe forma arkaike/poetike e 'bukur'); dhe dar (дар – 'dhuratë').
Historia
Qyteti u fillua në vitin 1793 si një kamp ushtarak, pastaj si një kështjellë e ndërtuar nga kozakët për të mbrojtur kufijtë perandorak dhe për të mbrojtur sundimin rus mbi Circassia, një pretendim të cilin Turqia Osmane e kontestoi. Në gjysmën e parë të shekullit 19, Yekaterinodar u shndërrua në një qendër të ngjeshur të Kozakëve Kuban, duke fituar statusin e qytetit zyrtar në vitin 1867. Deri në vitin 1888 rreth 45,000 njerëz jetuan në qytet, i cili ishte bërë një qendër jetësore tregtare për Rusinë Jugore. Në vitin 1897 u ngrit në Yekaterinodar një obelisk për të përkujtuar historinë dyqind vjeçare të Kozakëve Kuban.
Gjatë Luftës Civile Ruse (1917-1922) qyteti ndryshoi duart disa herë, duke ardhur radhazi nën kontrollin e Ushtrisë së Kuqe dhe të Ushtrisë Vullnetare. Shumë kozakë kubanë, si të përkushtuar kundër bolshevikëve, mbështetën Lëvizjen e Bardhë. Lavr Kornilov, një gjeneral i Bardhë, pushtoi qytetin në 10 prill 1918, vetëm për t'u vrarë një javë më vonë kur një predhë artilerie bolshevike shpërtheu në fermën ku ai kishte ngritur selinë e tij.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore njësitë e ushtrisë gjermane pushtuan Krasnodarin midis 12 gushtit 1942 dhe 12 shkurtit 1943. Qyteti u dha dëme të mëdha në luftime, por u rindërtua dhe u rinovua pas luftës. Forcat gjermane, përfshirë Gestapo dhe "skuadrat e ekzekutimit të lëvizshëm të SS", vranë mijëra hebrenj, komunistë dhe "partizanë të supozuar të komunizmit." U përdorën të shtëna, varje, djegie dhe madje edhe furgonë me gaz.
Në verën e vitit 1943, Sovjetikët filluan gjyqet, përfshirë qytetarët e tyre, për bashkëpunim me nazistët dhe për pjesëmarrje në krime lufte. Gjykimi i parë i tillë u zhvillua në Krasnodar nga 14 deri në 17 korrik 1943. Gjykata e Krasnodarit shqiptoi tetë dënime me vdekje, të cilat u krye në mënyrë të përmbledhur në sheshin e qytetit përpara një turme prej rreth tridhjetë mijë njerëz.
Ekonomia
Krasnodar është qendra ekonomike e Rusisë Jugore. Për disa vjet, revista Forbes e quajti Krasnodar qytetin më të mirë për biznes në Rusi. Sektori industrial i qytetit ka më shumë se 130 ndërmarrje të mëdha dhe të mesme.
Krasnodar është një zonë tregtare shumë e zhvilluar dhe ka qarkullimin më të madh vjetor në Rrethi Federal Jugor të Rusisë. Qarkullimi i tregtisë me pakicë në vitin 2010 arriti në 290 miliardë rubla. Për person, Krasnodar ka numrin më të madh të qendrave tregtare në Rusi. Në vitin e krizës 2009, Krasnodar vazhdoi të rritet, ndërsa shumica e qyteteve treguan një prirje negative në shitjen e mallrave.
Arat dhe livadhet te Mulliri i Arapit
Arat dhe livadhet te Mulliri i Arapit
-emër me të cilin janë të shënuar në regjistrat kadastrale tokat e punueshme dhe livadhet në juglindje të qytetit.Livadhet shtriheshin në hapësirën që nga Mulliri dhe deri te livadhet e Kufcës së Poshtme, afër fshatit Malishevë. Përmes tyre kalonin lumenjtë e qytetit, të cilët bënin që këto livadhe, pjesërisht edhe arat e kësaj ane, të ishin shumë produktive. Sipas disa të dhënave, livadhet e Mullirit të Arapit, në të cilat pothuajse përherë "flinte" uji, ishin më produktivitet në Kosovë e më gjerë. Tani ato janë të pashfrytëzuara dhe të zhytura në ujërat e zeza të qytetit.
Krasnodari
Ekonomia
Krasnodar ka shkallën më të ulët të papunësisë midis qyteteve të Rrethit Federal Jugor me 0.3% të popullsisë në moshë pune. Për më tepër, Krasnodar mban vendin e parë për sa i përket pagës mesatare më të lartë - 21,742 rubla për person.
Xhamia e Sanxhakut
Xhamia e Sanxhakut është një monument i trashëgimisë kulturore në Vitomiricë, Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Krasnodari
Ekonomia
Turizmi përfshin një pjesë të madhe të ekonomisë së Krasnodarit. Ka më shumë se 80 hotele në Krasnodar. Hilton Garden Inn, e hapur në vitin 2013, është hoteli i parë i klasit botëror në qytet.
Klima
Krasnodar ka një klimë të lagësht subtropikale. Dimrat janë të ftohtë dhe të lagësht, me mbulesë të paqëndrueshme të borës. Temperatura mesatare në janar, muaji më i ftohtë i zonës është 1 ° C. Kushtet e motit në dimër ndryshojnë shumë në qytet; temperaturat mund të kalojnë 20 °C për disa ditë, por temperaturat nën −20 °C nuk janë të rralla për Krasnodar pasi qyteti nuk mbrohet nga malet nga valët e ftohta. Verërat zakonisht janë të nxehta, me një mesatare korriku prej 24.1 °C.
Qyteti merr 735 milimetra reshjesh çdo vit, me përhapje të drejtë gjatë gjithë vitit. Stuhitë ekstreme janë të rralla në zonën e Krasnodarit. Temperaturat ekstreme kanë filluar nga 32.9 40 në 40,7 °C, të regjistruara në 11 janar 1940 dhe 30 korrik 2000, përkatësisht.
Binjakëzimet
Krasnodar binjakëzohet me:
Zijaça
Zijaçë është një vendbanim në komunën e Mitrovicës, Kosovë.
Demografia
Simbas regjistrimit të fundit të popullsisë 2011, fshati paska 17 banorë. Të gjithë (100 %) u deklaruan si shqiptarë.
Grykëderdhja
thumb|Grykëderdhja e Vjosës Grykëderdhja është vendi ku derdhet lumi në det ose në liqen.
Badevel
Badevel është një komunë në Francë. Badevel bën pjesë në departamentin Doubs të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 871 banorë dhe sipërfaqe 3.73 km².
Lutfi Zharku
Lutfi Zharku është i lindur më 19.11.1962 në Kaçanik. Ka qenë deputet i Grupit Parlamentar të LDK-së në kohën e shpalljes së Pavarësisë së Kosovës. Me profesion është Doktor i shkencave ekonomike. Ishte ministër në Ministrinë e Tregtisë dhe Industrisë dhe ministër në Ministrinë e Infrastrukturës. Është i martuar dhe baba i tre fëmijëve.
Le Verguier
Le Verguier është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Le Verguier ka një popullsi prej 214 banorë dhe sipërfaqe 4.28 km², me një dendësi prej 50 banor/km².
Belh
Balkh (Persisht / Pashtisht: بلخ‎, Baktrisht: Βάχλο) është një qytet në provincën Balkh të Afganistanit, rreth 20 km në veriperëndim të kryeqytetit provincial, Mazar-e Sharif dhe rreth 74 km në jug të lumit Amu Darya dhe kufirit të Uzbekistanit. Ishte historikisht një qendër e lashtë e Budizmit, Islamit dhe Zoroastrimit dhe një nga qytetet më të mëdha të Horasanit, që nga historia e hershme e këtij të fundit.
Qyteti antik i Balkh ishte i njohur për grekët e lashtë si Bactra, duke i dhënë emrin Baktria.
Nurishahe Hulaj
Nurishahe Hulaj ishte deputete nga Lidhja Demokratike e Kosovës dhe nënshkruese e Deklaratës së Pavarësisë. Është e lindur më 06.03.1955 në Dujakë-Gjakovës. Është specialiste doktore e shëndetësisë publike. Veç gjuhës amtare flet edhe gjuhën angleze, turke dhe serbo-kroate.
Nata e zjarrit të bardhë
Nata e zjarrit të bardhë : roman me autor Edmond Budina. Botuar në Tiranë në vitin 2023 nga "Barleti". ISBN 9789928378125
Partia Përparimtare Serbe
parapamje|300x300px|Logoja e Partisë Progresive Serbe (SNS). Partia Progresive Serbe (Serbisht: Српска напредна странка Srpska napredna stranka, SNS) është partia politike në pushtet e Serbisë që nga viti 2012. Millosh Vuçeviq ka shërbyer si president i saj që nga viti 2023, duke pasuar Aleksandar Vuçiqin, i cili shërbeu si president i partisë nga 2012 deri në 202, Tomislav Nikoliç, kryetar i partisë nga viti 2008 deri në 2012.
E themeluar nga Nikoliç dhe Vuçiç në 2008 si një ndarje nga Partia Radikale Serbe, SNS shërbeu në opozitë me Partinë Demokratike deri në vitin 2012. Duke kandiduar në një platformë kundër korrupsionit, SNS u bë partia më e fortë opozitare pasi tregoi performanca të forta në 2009 në Beograd. zgjedhjet. Organizoi protesta antiqeveritare në vitin 2011, duke kërkuar zgjedhje të parakohshme parlamentare. Pas zgjedhjeve të vitit 2012, Nikoliç mori presidencën ndërsa SNS formoi një qeveri me Partinë Socialiste të Serbisë (SPS) dhe Rajonet e Bashkuara të Serbisë, me Vuçiqin që shërbente si zëvendëskryeministër i parë. Vuçiq më vonë u bë kryeministër në vitin 2014, ndërsa SNS u bë gjithashtu partia më e madhe në Kuvendin e Qytetit të Beogradit. Për më tepër, SNS kishte një supershumicë në Asamblenë Kombëtare të Serbisë deri në zgjedhjet e vitit 2016. Pas zgjedhjeve provinciale në vitin 2016, SNS u bë partia kryesore në Vojvodinë, me Igor Mirović që tani udhëheq qeverinë e saj.
SNS zgjodhi Vuçiqin si kandidatin e tyre presidencial për zgjedhjet e vitit 2017, të cilat ai përfundimisht i fitoi. Protestat masive antiqeveritare u organizuan pas zgjedhjes së tij, ndërsa Ana Brnabić, një e pavarur që më vonë iu bashkua SNS-së, e pasoi atë si kryeministre. SNS u përball më vonë me një seri tjetër protestash antiqeveritare nga viti 2018 në 2020, ndërsa pas zgjedhjeve parlamentare në 2020, SNS përsëri mbajti një supershumicë për shkak të bojkotimit të zgjedhjeve nga partitë opozitare. Kritikët, si CeSID, pretenduan se zgjedhjet u përmbushën me "standardet minimale demokratike". Aleanca Patriotike Serbe, e udhëhequr nga Aleksandar Shapiq, u bashkua në SNS në maj 2021. SNS u përball gjithashtu me protesta mjedisore në 2021 dhe në fillim të 2022. Vuçiq u rizgjodh si president në 2022, ndërsa SNS ka vazhduar të udhëheqë qeverinë me SPS, partneri i saj i koalicionit që nga viti 2012.
Politologët e konsiderojnë SNS-në si një parti populiste dhe të gjithanshme, me disa që thonë se ajo nuk ka një ideologji koherente, se ka një profil të dobët ideologjik ose se është joideologjike. Pavarësisht kësaj, disa e kanë pozicionuar atë ose si një parti të qendrës, të qendrës së djathtë ose të krahut të djathtë. Ajo mbështet pranimin e Serbisë në Bashkimin Evropian, megjithëse shkencëtarët politikë kanë vënë në dukje se mbështetja e saj është mjaft pragmatike. Një parti ekonomikisht neoliberale, SNS mbron masat shtrënguese, reformat e ekonomisë së tregut, privatizimin dhe liberalizimin ekonomik. Ndërsa ishte në pushtet, SNS ka reformuar pagat, pensionet, ligjin e punës, ka futur një lex specialis për ujore të Beogradit dhe ka reformuar Kushtetutën në pjesën që lidhet me gjyqësorin. Kritikët kanë vlerësuar se pas ardhjes në pushtet, Serbia ka vuajtur nga kthimi demokratik drejt autoritarizmit, si dhe një rënie në lirinë e mediave dhe liritë civile. Mbështetësit e SNS-së nuk zotërojnë ndonjë përcaktim mbizotërues të vlerave ideologjike. Që nga viti 2020, SNS ka të paktën 800,000 anëtarë dhe është partia më e madhe politike për nga anëtarësimi në Evropë.
Go (lojë)
Go (e quajtur I-Go në Japonisht, wei qi ose wei chi në Kinezisht dhe Baduk në Koreisht ) është një lojë tavoline për dy lojtarë. Ajo luhet në një tabelë me pjesë të lojës të zezë dhe të bardhë të quajtur gurë. Lojtarët marrin kthesat duke vendosur një gur të ngjyrës së tyre në kryqëzimet e një rrjeti katror 19x19. Lojtari me gurët e zi shkon në radhë të parë. Një bord normal Go ka 19 rreshta dhe kolona linjash. Disa lojtarë përdorin gjithashtu borde 9x9 ose 13x13, siç janë lojtarët e rinj, sepse bordet më të vogla zakonisht nënkuptojnë lojëra më të shkurtra, më pak komplekse.
Një lojë e Go përfundon kur të dy lojtarët kalojnë kthesat e tyre pa luajtur. Kjo zakonisht ndodh kur shtimi i një guri tjetër në tabelë nuk ndryshon rezultatin. Fituesi është lojtari, gurët e të cilit rrethojnë më shumë kryqëzime boshe (pikë), së bashku me gurë të kapur dhe komi (pikë shtesë të shtuara në rezultatin e lojtarit duke përdorur gurët e bardhë sepse lojtari me gurë të zi ka përparësinë për të shkuar më parë). Një lojë mund të përfundojë edhe kur një lojtar heq dorë dhe jep dorëheqjen nëse nuk mendon se mund të fitojë.
Në një ndeshje kundër një lojtari të aftë, një lojtar më pak të aftë mund t'i jepet një "handikap" gurësh shtesë në tabelë në fillim të lojës, si dhe të luajë i zi. Këto rregulla ndihmojnë që loja dhe rezultati përfundimtar të jetë i drejtë për të dy lojtarët.
Rregullat
Përveç rendit të lojës (E para luan, pastaj luan e Bardha, pastaj luan e zeza, etj.) Dhe rregullat e aftësive të kufizuara ose të shënimit, ekzistojnë vetëm dy rregulla në Go:
Disa mësues të Go u tregojnë studentëve të tyre se gurët përfaqësojnë ushtri. Nëse ushtritë nuk kanë hapësira boshe për të hyrë brenda, ato nuk mund të mbijetojnë kundër ushtrive të armikut. Prandaj, gurët e një ngjyre që janë plotësisht të rrethuar nga një ngjyrë tjetër kapen dhe hiqen nga tabela. Kjo është hera e vetme që një gur mund të zhvendoset pasi një lojtar e vendos atë në tabelë. Gurët ndajnë liritë, në mënyrë që një grup gurësh të jenë të gjithë "të gjallë" për sa kohë që një gur është pranë një kryqëzimi bosh. Gurë pa liri (pa qasje në hapësirë bosh) kapen dhe hiqen nga tabela. Në fund të lojës, të burgosurit zakonisht zbriten nga rezultati i lojtarit që i humbi.
Rregulli i dytë quhet Ko ( përjetësia ). Ju mund të vendosni gurë në çdo kryqëzim të qartë që dëshironi, për aq kohë sa nuk hiqet menjëherë, ose bordi duket i njëjtë, siç bëri më parë. Kjo është për të ndaluar ndeshjen të shkojë prapa dhe larg duke kapur të njëjtat gurë përgjithmonë. Lojtarët duhet të bëjnë një lëvizje diku tjetër në tabelë gjatë një "luftë ko" përpara se të mund të kapin një gur në të njëjtin pozicion.
Emri i saj origjinal kinez është 围棋 "( wei chi).Eshtë gjithashtu i popullarizuar në Japoni, dhe emri i tij i zakonshëm "GO" vjen nga japonezët . Në Kore loja quhet "baduk". Në këto tre vende loja është një pjesë e rëndësishme e kulturës, pasi shahu është në shumë vende perëndimore. Go dhe shahu janë të dy lojëra në bord dhe lojëra strategjike, megjithëse të dy mund të përdoren si lojëra të lojërave të fatit gjithashtu. Ata të dy nuk kanë fat ose informacion sekret, ndryshe nga disa lojëra të tjera klasike si tavëll ( zaret janë mbështjellë) ose poker dhe lojëra të tjera me letra, të cilat gjithashtu kanë informacion sekret.
Ka shumë vende për të luajtur Go në Internet, si dhe klube lokale dhe organizata kombëtare në shumë vende të botës. Një studim i vitit 2016 nga Federata Ndërkombëtare e Go shkoi se ka mbi 20 milion lojtarë në të gjithë botën. Shumica e lojtarëve jetojnë në Azinë Lindore.
Historia
Go u shpik në Kinë por koha e caktuar nuk dihet. Disa thonë se ajo është shpikur më shumë se 2.500 vjet më parë dhe është loja më e vjetër e tavolinës që luhet akoma sot. Historiani i lojërave në bord, HJR Murray, tha: "Mosha e saj shpesh ekzagjerohet; referencat bashkëkohore për të bëhen vetëm të shpeshta nën dinastinë e Këngës në Kinë (960–1279 pas Krishtit). Shtë domethënëse që Chao Wu King, i cili jetoi midis 970 dhe 1127, regjistron se si e zmadhoi tabelën ekzistuese të shahut kinez duke e ndarë atë në gjatësi dhe në të gjithë, për të prodhuar një tabelë prej 19x19 pikave, në të cilën [loja] është luajtur tani. Loja u përhap në Kore dhe Japoni, ku mjeshtrat e parë emrat e të cilëve është regjistruar lulëzuan midis 1465-1500."
Drita Kadriu
Drita Kadriu ishte anëtare e Kuvendit të Kosovës e Grupit Parlamentar të PDK-së në kohën e shpalljes së pavarësisë së Kosovës, më 17 shkurt 2008.
A kanë zogjtë edukatore
A kanë zogjtë edukatore : vjersha, me autor Shkëlzen Zalli, il. Dritan Agolli. Botuar në Tiranë në vitin 2014 nga "Ada". Libri ka 44 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9789928422415
Shënime: Letërsia për fëmijë.
Zogj të bardhë : poezi për fëmijë
Zogj të bardhë : poezi për fëmijë, me autor Shkëlzen Zalli, red. Jaho Margjeka. Botuar në Tiranë në vitin 2012 nga "Ada". Libri ka 82 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9789928155399
Shënime: Letërsia për fëmijë.
Zhabari i Epërm
Zhabar i Epërm është një vendbanim në komunën e Mitrovicës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Fushibri i Epërm.
Karelianët
Karelianët (karelianisht: karjalaižet, karjalazet, karjalaiset, finlandisht: karjalaiset, suedisht: kareler, karelare, rusisht: Карелы) janë një grup etnik Fino-baltike që janë indigjenë në rajonin historik të Karelisë, i cili sot është i ndarë midis Finlandës dhe Rusisë. Karelianët që jetojnë në Karelinë Ruse konsiderohen si një grup i veçantë etnik i lidhur ngushtë me karelianët finlandezë, të cilët konsiderohen si një nëngrup i finlandezëve. Ky dallim historikisht lindi pasi Karelia u luftua dhe u nda përfundimisht midis Suedisë dhe Novgorodit, duke rezultuar që Karelianët të ishin nën sfera të ndryshme kulturore.
Në Rusi, Karelianët jetojnë kryesisht në Republikën e Karelias, ku ata janë grupi etnik i caktuar, dhe në pjesë të tjera fqinje veriperëndimore të vendit. Ata tradicionalisht flasin gjuhën kareliane dhe janë të krishterë ortodoksë lindorë. Ekzistojnë gjithashtu enklava të rëndësishme kareliane në rajonet Tver dhe Novgorod, pasi disa karelianë migruan në ato zona pas Luftës Ruso-Suedeze të 1656-1658.
Në Finlandë, termi karelian në përgjithësi i referohet karelianëve finlandezë, të cilët janë një nëngrup i finlandezëve. Kishte karelianë që flisnin karelian që jetonin në pjesët më lindore të Karelia finlandeze, e njohur si "Karelia Kufitare" (Raja-Karjala). Ndërsa Finlandës iu desh t'i dorëzonte Bashkimit Sovjetik pjesë të Karelisë në Luftën e Dytë Botërore, karelianët e evakuuar dhe karelianët finlandezë u vendosën gjetkë në Finlandë. Një pakicë prej tyre, rreth 38,000, ishin të krishterë ortodoksë karelianë kufitarë, të cilët tradicionalisht flisnin karelianisht. Megjithatë, për shkak se karelianja nuk ishte njohur si gjuha e saj nga qeveria finlandeze deri vonë, shumica e këtyre karelianëve nuk kishin zgjidhje tjetër veçse të mësonin finlandisht dhe tani flasin kryesisht finlandisht.
Mitralozi M240
M240 është përdorur nga Forcat e Armatosura të Shteteve të Bashkuara që nga fundi i viteve 1970. Përdoret gjerësisht nga këmbësoria, më shpesh në kompanitë e pushkëve, si dhe në automjetet tokësore, mjetet ujore dhe avionët. Megjithëse është më i rëndë se disa armë të krahasueshme, ai vlerësohet shumë për besueshmërinë dhe standardizimi i tij midis anëtarëve të NATO-s është një avantazh i madh.
Karelianët
Gjuha
Gjuha kareliane është e lidhur ngushtë me gjuhën finlandeze. Ka dialekte të atyre që mund të klasifikohen të gjuhës kareliane
Mitralozi M240
Të gjitha variantet ushqehen nga rripat e shpërbërjes dhe janë të afta të gjuajnë shumicën e llojeve të municioneve të NATO-s 7.62 mm (.30/.308 cal). Variantet M240 mund të konvertohen për të përdorur rripa që nuk shpërbëhen. Ka dallime të konsiderueshme në peshë dhe disa veçori midis disa versioneve që kufizojnë ndërrueshmërinë e pjesëve. M240-të e përdorur nga ushtria amerikane aktualisht prodhohen nga FN America, dega amerikane e kompanisë belge FN Herstal.
Karelianët
Gjuha
Ludanishtja në pjesën më lindore të republikës Kareliane konsiderohet aktualisht si gjuhë më vete.
Mitralozi M240
M240B dhe M240G zakonisht shkrehen nga dykëmbësh të integruar, trekëmbësh ose montime automjetesh; në lidhje me përdorimin e trekëmbëshit, ushtria amerikane përdor kryesisht montimin e lehtë M192 në tokë, ndërsa Trupat e Marinës së SHBA përdor trekëmbëshin M122A1, një trekëmbësh M2 pak i përditësuar.
Karelianët
Gjuha
Përveç kësaj, dialektet e gjuhës kareliane fliten gjithashtu në vende të ndryshme në zonën aktuale të Finlandës dhe gjetkë pas Luftës së Dytë Botërore dhe në disa fshatra afër kufirit rus në rajonin Kainuu dialekti verior i gjuhës kareliane është folur vazhdimisht deri më tani.
Demografia
parapamje|300px|Pleqtë karelianë në Sambatuksa (Sammatus), Karelia Ruse. Enklava të rëndësishme të karelianëve ekzistojnë në Tver Oblast të Rusisë, të rivendosur pas disfatës së Rusisë në vitin 1617 kundër Suedisë - për t'i shpëtuar konvertimit të detyruar në Luteranizëm në Karelinë suedeze. Rusët premtuan gjithashtu zbritje tatimore nëse karelianët ortodoksë migronin atje. Olonets (Aunus) është i vetmi qytet në Rusi ku karelianët përbëjnë shumicën (60% të popullsisë).
Karelianët kanë rënë në numër në kohët moderne në mënyrë të konsiderueshme për shkak të një sërë faktorësh. Këtu përfshihet lindshmëria e ulët (karakteristikë e rajonit në përgjithësi) dhe veçanërisht rusifikimi, për shkak të mbizotërimit të gjuhës dhe kulturës ruse.
Në vitin 1926, sipas regjistrimit të popullsisë, karelianët përbënin vetëm 37.4% të popullsisë në Republikën Kareliane Sovjetike (e cila në atë kohë nuk përfshinte ende territore që më vonë do të merreshin nga Finlanda dhe do të shtoheshin, shumica e të cilave kishin banorë kryesisht karelianë), ose 0.1 milion karelianë. Ndërkohë, rusët ishin 153.967 në Karelia, ose 57.2% e popullsisë.
Deri në vitin 2000, kishte 65,651 karelianë në Republikën e Karelia (65,1% e numrit në 1926, duke përfshirë rajonet kareliane të marra nga Finlanda të cilat nuk u numëruan në 1926), dhe Karelianët përbënin vetëm 9,2% të popullsisë në atdheun e tyre. Rusët, ndërkohë, përbënin 76.6% të popullsisë në Karelia.
FN MAG
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|FN MAG. Autori: FN Herstal. FN MAG është një mitraloz belg 7.62mm për qëllime të përgjithshme, i projektuar në fillim të viteve 1950 në Fabrique Nationale (FN) nga Ernest Vervier. Është përdorur nga më shumë se 80 vende dhe është bërë me licencë në disa vende, duke përfshirë Argjentinë, Kanada (si C6 GPMG), Egjipt, Indi dhe Mbretërinë e Bashkuar.
Emri i armës është një shkurtim i Mitrailleuse d'Appui Général, që do të thotë "mitraloz mbështetës i përgjithshëm". MAG është i disponueshëm në tre versione kryesore: mitralozi standard i këmbësorisë Model 60-20, mitralozi koaksial Model 60-40 për automjete të blinduara luftarake dhe varianti i avionëve Model 60-30.