cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kantoni Fontaine-Sassenage
Kantoni Fontaine-Sassenage (frëngjisht: Canton de Fontaine-Sassenage) është një kanton në departamentin Isère, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Fontaine. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 27115 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Fontaine-Sassenage aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Pieris napi
Flatrat e përparme të bardha, në majë me njollë të zezë, në mes me 1 njollë (mashkulli) ose 2 njolla (femra).
Flatrat e pasme të bardha; ana e poshtme e flatrave me nervurat shumë të errësuara (pjesërisht edhe të gjelbërta). Hapësira e flatrave varion nga 38 - 48 mm. Takohet në mjedise me bimësi të familjes kryqore.
Shën Pali (kishe)
Kisha Katolike Shqiptare "Shën Pali" ne Rochester Hills afër Detroitit, e kane llogaritur si qendrën me te madhe katolike shqiptare ne Amerikë dhe si një nder kishat me te mëdha ne te gjithë territorin e Amerikës. Ne Amerikë (Michingan) ajo mbledh rreth vetes me shume anëtare se ç'do institucion tjetër fetar ne SHBA-s.
Rreth kësaj kishe, që numëron me mijëra familje emigrantesh shqiptare, i gjene te bashkuar shqiptaret jo vetëm ne ritetet fetare te këtij komuniteti fetar (katolik), por edhe ne atë gjitha aktivitetet kombëtare ne këtë zone te SHBA-s, te populluar mjaft kohet e fundit ne SHBA-s. Nje opinion i disa besimtarve është se ne shtetin e Miçiganit banojnë me shume se 150 mije shqiptare.
Menard County (Texas)
Menard County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Rexhai Surroi
thumb|right|300px|REXHAI SURROI Rexhai Surroi ishte politikan dhe zyrtar i lartë i diplomacisë së ish-RSF Jugosllavisë, gjithashtu ishte ambasador i Jugosllavisë në Spanjë dhe një numër të vendeve Latino Amerikane.
Rexhai Surroi është autor i disa librave dhe i ati i publicistit të njohur kosovar, Veton Surroi, dhe aktivistes Flaka Surroi.
Rexhai Surroi vdiq në një incident që përshkruhej si aksident trafiku derisa ishte ambasador në Spanjë, por dyshohet se mund të ketë qenë vrasje me motive politike.
Shpërblimi vjetor Rexhai Surroi për gazetari dhe letërsi është themeluar nga Grupi Koha duke filluar nga viti 2008.
Arta Musaraj
parapamje|200px|Arta Musaraj Arta Musaraj, (Vlorë, Shqipëri 28 Gusht 1974) është akademike shqiptare.
Eshtë themeluese dhe Drejtuese e Bordit Editorial Ndërkombëtar e Academicus, revistës shkencore ndërkombëtare në gjuhën angleze.
Arta Musaraj është "Qytetar Nderi i Qarkut Vlorë" 2013 dhënë nga Këshilli i Qarkut Vlorë, "Nder i Komunës Brataj" 2013, "Mirënjohja e Qytetit Vlorë" 2012 dhe "Protagonist" i jetës qytetare 2010 dhënë nga Bashkia Vlorë.
Arta Musaraj është laureate e Cmimit Sokrates për Shkencën dhënë nga Akademia Oxford, Britani e Madhe
Prej Janarit deri në Shtator 2013, Prof.Dr Arta Musaraj ka qenë zëvendës ministre e mbrojtjes së Republikës së Shqipërisë.
Pontia daplidice
thumb
Flatrat e përparme të bardha, në majë dhe pak poshtë saj me njolla të zeza, në mes me njollë të zezë.
Flatrat e pasme të bardha ku pasqyrohet figura e e anës së poshtme të flatrave të përparme; ana e poshtme e flatrave e gjelbërt - everdhë me njolla të bardha, njëra prej tyre në qelizën e mesme e rrumbullaktë. Hapësira e flatrave varion nga 38 - 50 mm. Takohet në mjedise barishtore në lulëzim, kryesisht me bimësi të egër të familjes së kryqoreve.
Al Gore
parapamje|right|Al Gore
Albert Arnold "Al" Gore, Jr ose Al Gore është nje qytetar nderi, politikan edhe shkrimtare amerikan. Al Gore është i famshem edhe per librin dokumentar "An Inconvenient Truth" qe i mundesoi marrjen e Cmimit Nobel.
Al Gore ka qene Zevendes Presidenti i 45 i Shtetet e Bashkuara të Amerikës ne kohen e qeverisjes se Presidentit Bill Klinton.
24 korrik 2004
Al Gore kritikon ashpër Presidentin Bush dhe bën thirrje për një udhëheqje të re në vend
Në fjalimin që mbajti në kuvendin kombëtar të demokratëve, ish nënpresidenti Al Gore kritikoi ashpër Presidentin Bush dhe bëri thirrje për një udhëheqje të re në vend. Zoti Gore ishte midis përfaqësuesve kryesorë të Partisë Demokrate që folën në ditën e parë të kuvendit.
Zoti Gore ishte njëri nga folësit më të shumëpritur në ditën e parë të kuvendit.
Zoti Gore ka qenë gjithnjë e më i ashpër javët e fundit në kritikat kundër Presidentit Bush lidhur me politikën e tij për Irakun. Ai e shfrytëzoi fjalimin e mbrëmshëm pikërisht për të sulmuar presidentin rreth kësaj çështjeje.
"A nuk është tani mëse e qartë se mënyra se si e trajtoi politikën e luftës kjo administratë na ka futur ne në probleme tepër serioze? Pyeti Al Gore. Nuk do të ishim ne më mirë me një president i cili nuk i ka djegur urat me aleatët e tij, i cili mund të rikthejë respektin për Amerikën në botë?"
Zoti Gore tha se amerikanët duhet ta kuptojnë se ata ndodhen përballë një kërcënimi vdekjeprurës, real dhe të prekshëm të terroristëve por shtoi se vendi do të ishte më i sigurt me një president i cili ”nuk do ta ngatërronte al-Qaidën me Irakun."
Ish nënpresidenti e filloi fjalimin duke thënë se ai kishte shpresuar të fliste në këtë kuvend në cilësinë e një presidenti dhe të kërkonte emërimin e partisë së tij për rizgjedhje, duke iu referuar me këto fjalë garës së tij për Shtëpinë e Bardhë që përfundoi pa sukses në vitin 2000.
Duke folur për çështje të tjera që janë pjesë e programit të demokratëve, si ekonomia dhe mjedisi, zoti Gore tha:
"Sinqerisht i pyes ata që po na shikojnë sonte në shtëpitë e tyre dhe që para katër vjetësh mbështetën Presidentin Bush: vallë morët atë që shpresonit nga kandidati për të cilin votuat? Vallë është sot vendi ynë më i bashkuar apo më i përçarë?"
Zoti Gore ishte midis folësve kryesorë të natës së parë të kuvendit demokrat, ku e morën fjalën edhe personalitet të tjera si Presidenti Bill Clinton, gruaja e tij senatorja Hillary Clinton dhe ish presidenti Jimmy Carter.
Strugodica
Strugodicë, (Страхојадица/Strahojadica) ёshtё fshat nё komunën e Zelenikovës, Maqedoni.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 268 banorë nga të cilët 267 ishin Shqiptarë dhe 1 Maqedonas.
Skënder Skënderaj
Skënder Skënderaj ka lindur në Tepelenë. Arsimi: Mjekësi e Përgjithshme. Specialiteti: Sëmundjet profesionale. Grada: Doktor i shkencave mjekësore.
Brigada e II-të Sulmuese
Brigada e II-të Sulmuese kishte komandant Beqir Ballukun. Komisar politik ishin Vasil Konomi dhe Gani Goxhi.
La Liga Lojtari i Muajit
thumb|[[Diego Costa, fitoi çmimin e parë të Lojtarit të Muajit në shtator 2013]] thumb|[[Diego Godín ishte lojtari i parë që e fitoi këtë çmim dy herë në një sezon]] Lojtari i Muajit është një çmim futboll e cila shpall lojtarin më të mirë për çdo muaj në La Liga.
Fituesit e dyfishtë
Tabela më poshtë tregon listën e lojtarëve që e kanë fituar këtë çmim më shumë se një herë.
Midland County (Texas)
Midland County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Qarku i Herzogtum Lauenburg
Ämter
Ämter
Personazhi fiktiv
Një personazh fiktive (gjithashtu personi fiktiv apo karakteri fiktiv) është çdo person i cili shfaqet në një vepër fiktive.
Formë/Tipe
Në zhanrin fiktiv ka shumë lloje të personazhit fiktiv, sidomos janë ata të përfaqësuar në literaturë:
Shiko edhe
Literarische Figur Litterär figur
Romanizimi
parapamje|300px| [[Perandoria Romake në kohën e shtrirjes së saj më të madhe]] Romanizimi ose latinizimi në kuptimin historik dhe kulturor të të dy termave, tregojnë procese të ndryshme historike, si akulturimi, integrimi dhe asimilimi i popullsive të reja të inkorporuara dhe periferike nga Republika Romake dhe Perandoria e mëvonshme Romake. Historiografia e lashtë romake dhe historiografia italiane deri në periudhën fashiste i quanin proceset e ndryshme " qytetërimi i barbarëve ".
Karakteristikat
djathtas|parapamje|300px| Gjuhët romane në Evropë Akulturimi vazhdoi nga lart-poshtë, me klasat e larta që adoptuan së pari kulturën romake dhe mënyrat e vjetra që zgjatën për një kohë më të gjatë midis fshatarëve në fshatrat periferike dhe zonat rurale. Pengët luajtën një rol të rëndësishëm në këtë proces, pasi fëmijët elitë, nga Mauretania në Gali, u morën për t'u rritur dhe arsimuar në Romë.
Historiografia e lashtë romake dhe historiografia tradicionale italiane identifikuan me besim proceset e ndryshme të përfshira në një " qytetërim barbarësh ". Historianët modernë kanë një pikëpamje më të nuancuar: duke bërë paqen e tyre me Romën, elitat lokale mund ta bëjnë pozicionin e tyre më të sigurt dhe të përforcojnë prestigjin e tyre. Temat e reja përfshijnë studimin e vlerave personale dhe grupore dhe ndërtimin e identitetit, që është aspekti personal i etnogjenezës. Tranzicionet funksionuan ndryshe në krahina të ndryshme; siç theksojnë Blagg dhe Millett edhe një provincë romake mund të jetë një kanavacë shumë e gjerë për t'u përgjithësuar.
Një karakteristikë e romanizimit kulturor ishte krijimi i qindra kolonive romake në territorin e Republikës Romake dhe të Perandorisë Romake pasuese. Deri në kohën e Trajanit, kolonitë u krijuan duke përdorur ushtarë veteranë në pension, kryesisht nga Gadishulli italian, të cilët promovonin zakonet dhe ligjet romake, me përdorimin e latinishtes.
Është vlerësuar se në fillim të perandorisë, rreth 750.000 italianë jetonin në provinca. Jul Cezari, Mark Anthony dhe Octaviani vendosën shumë nga veteranët e tyre në koloni: në Itali dhe provinca. Kolonitë që u krijuan në Itali deri në vitin 14 pes janë studiuar nga Keppie (1983). Në rrëfimin e tij për arritjet e mbretërimit të tij të gjatë, Res Gestae Divi Augusti, Augusti deklaroi se ai kishte vendosur 120,000 ushtarë në njëzet koloni në Itali në vitin 31 pes, pastaj 100,000 burra në koloni në Spanjë dhe në Galinë jugore në vitin 14 pes, e ndjekur nga një tjetër. 96,000 në vitin 2 pes. Brian Campbell thotë gjithashtu "Nga viti 49 deri në vitin 32 p.e.s. u rekrutuan rreth 420,000 italianë", që do të ishte kështu stoku i veteranëve (qytetarëve) që u dërguan kryesisht në provincat (kolonitë) gjatë Augustit. Lex Calpurnia, megjithatë, lejoi gjithashtu dhënien e shtetësisë për trimëri të shquar. Për shembull, 1000 shoqëritë nga Camerinum pas Vercellae 101 pes (Plutarku Mar. XXXVIII) dhe ndihmësi (më vonë Legio XXII Deiotariana ) pas Zelës, mori nënshtetësinë romake. Në kohën e Augustit, legjionet përbëheshin kryesisht nga latinë etnikë/italikë dhe galë cisalpinë.
Megjithatë, romanizimi nuk rezultoi gjithmonë në zhdukjen e të gjitha aspekteve të kulturave vendase edhe kur kishte akulturim të gjerë. Shumë gjuhë provinciale jo latine i mbijetuan të gjithë periudhës duke mbajtur një ndikim të konsiderueshëm latin, duke përfshirë gjuhët paraardhëse të Uellsit, shqipes, baskishtes dhe berberit. Aty ku kishte zëvendësim gjuhësor, në disa raste, si në Itali, ai u zhvillua në fazën e hershme perandorake, ndërsa në të tjera, gjuhët amtare iu nënshtruan plotësisht latinishtes vetëm pas rënies së Perandorisë, siç ka të ngjarë të ndodhte me galishten. Gjuha galike mendohet se ka mbijetuar deri në shekullin VI në Francë, pavarësisht romanizimit të konsiderueshëm të kulturës materiale vendase. Regjistrimi i fundit i gjuhës galike të folur që mendohet të jetë mjaft i besueshëm ishte kur Gregory of Tours shkroi në shekullin VI (rreth 560-575) se një faltore në Auvergne e cila "quhet Vasso Galatae në gjuhën galike" ishte shkatërrua dhe djegur deri në tokë. Duke bashkëjetuar me latinishten, galishtja ndihmoi në formimin e dialekteve latine vulgare që u zhvilluan në frëngjisht, me efekte duke përfshirë fjalët huazuese dhe kalke (përfshirë oui, fjalën për "po"), ndryshimet e tingullit,  dhe ndikimet në konjugim dhe rend fjalësh. Romanizimi ishte kryesisht efektiv në gjysmën perëndimore të perandorisë, ku qytetërimet vendase ishin më të dobëta. Në lindjen e helenizuar, qytetërimet e lashta si ato të Egjiptit të Lashtë, Anadollit, Ballkanit, Judesë dhe Sirisë, i rezistuan efektivisht të gjitha efekteve të saj, përveç atyre më sipërfaqësore. Kur Perandoria u nda, lindja, me kulturë kryesisht greke, u shënua nga fuqia në rritje e kulturës dhe gjuhës specifike greke në dëm të gjuhës latine dhe ndikimeve të tjera romanizuese, por qytetarët e saj vazhduan ta konsideronin veten romakë.
Ndërsa Britania me siguri ishte romanizuar, përafrimi i saj me kulturën romake duket se ka qenë më i vogël se ai i Galisë. Rajonet më të romanizuara, siç tregohet nga Dott. Bernward Tewes dhe Barbara Woitas nga qendra informatike e Universitetit Katolik Eichstätt-Ingolstadt, ishin Italia, Gadishulli Iberik, Galia, Gjermania jugore dhe Dalmacia.
Udhëheqës të shteteve në vitin 2008
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Rona Nishliu
Rona Nishliu (e lindur më 25 gusht 1986 në Mitrovicë, Kosovë) është këngëtare dhe radio prezentuese kosovare. Nishliu ka përfaqësuar Shqipërinë në Festivalin Evropian të Këngës 2012.
2004-2012: Jeta e hershme dhe karriera
Rona u rrit në qytetin e saj të lindjes,Mitrovicë. Në moshën trembëdhjetë vjecare, ajo u zhvendos bashkë me familjen e saj për në Prishtinë. Në 2004 ajo hyri në "Ethet e premtës mbrëma". Ajo ka kaluar me sukses raundet e para dhe ka hyrë në shfaqjet e drejtpërdrejta, ku u rendit ne Top 5. Pas shfaqjes, ajo ka punuar në Radio Blue Sky në Prishtinë si prezantuese.
2012: Eurovision
Nishliu përfaqësoi Shqipërinë në Eurovision Song Contest 2012 në Baku, Azerbajxhan pasi fitoi përzgjedhjen kombëtare më 29 dhjetor 2011 me hyrjen "Suus". Ajo është këngëtarja e parë nga Kosova që përfaqëson Shqipërinë në garë. Për shkak të tragjedisë që ndodhi me autobus në Qafën e Vishës, RTSH shtyu semifinën e parë pë më shumë se dy orë më 22 maj, duke rezultuar në vlerësime të ulëta gjatë paraqitjes së Nishliut. Kjo nuk ndikoi në pjesëmarrjen e Nishliut në garë, pasi ajo mori vendin e dytë në gjysmëfinalen dhe avancoi në finale. Shqipëria përdori votat e saj të jurisë për të votuar për 17 vendet e tjera në gjysmëfinale dhe përdori përsëri më 26 maj. RTK gjithashtu nuk ka transmetuar pjesët kryesore nga gjysmëfinalja e parë për shkak të aksidentit. Ajo fitoi vendin e pestë në finale me 146 pikë - rezultati më i mirë i Shqipërisë deri më sot.
Ajo u bë shtetase shqiptare më 12 janar 2012.
2013- Vazhdon
Nishliu u angazhua për punën e saj humanitare menjëherë pas Eurovizionit. Ajo u bë anëtare e një projekti të quajtur "Bonu cool, mos bjer shpullë", një projekt që ngre vetëdijen gjinore. Ajo publikoi ​​një këngë veçanërisht për këtë rast të quajtur "Se vetëm zemra flet saktë" e cila flet kundër dhunës gjinore adoleshente, prodhuar dhe shkruar nga Rona vetë. Kënga është pjesë e një fushate të gjerë të ndërgjegjësimit publik të udhëhequr nga Qendra e Studimeve Gjinore në Kosovë. Ai u mbështet dhe u financua nga Bashkimi Evropian.
Imazhi publik
Në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni dhe Mal të Zi, ajo njihet si pop këngëtare / muzikante. Audienca në Prishtinë dhe Tiranë e njeh atë edhe si një këngëtare që eksperimenton me muziken xhaz. Interpretimi i saj karakterizohet me nuanca të ndikimit të soul music. Vargu i saj vokal dhe fuqia interpretuese janë pikat e saj më të forta.
Filantropia
Nishliu është e njohur për shpirtin e saj humanitar, duke marrë pjesë në koncerte të shumta humanitare për njerëzit në nevojë. Ndërsa ishte studente, ajo organizoi disa Koncerte Humanitare, duke përfshirë edhe atë për të ndihmuar familjet e zhvendosura shqiptare të Mitrovicës që jetojnë në varfëri. Në vitin 2009 ajo u zhvillua si ligjërues mysafir në aktivitetin e UNDP-së në Kosovë për Rritjen e Ndërgjegjësimit për Rëndësinë e Vullnetarizmit për të Rinjve në Vushtrri. Ajo është një aktiviste e Shoqatës Kombëtare të Autizmit në Kosovë, ajo është gjithashtu Kryesuese e Institutit për Qëndrueshmërinë dhe Zhvillimin e Rinisë në Kosovë.
Motivimi
thumbMotivimi mendohet se është forca që nis dhe vazhdon të drejtohet drejt një qëllimi. Ajo ndryshon në intensitet dhe qëndrueshmëri. Konceptet motivacionale mundësojnë kuptimin e gjithë larmisë së sjelljeve të një individi apo të sjelljeve midis individëve. Psikologët e kanë studiuar motivacionin nga këndvështrime të ndryshme si: nga ana e impulseve të brëndshme, e shtysave të jashtme, e nivelit të nxitshmërishë dhe e trashigimisë. Vëmendje e madhe i është kushtuar motiveve të urisë, seksit, kureshtjes dhe suksesit.
Karakteristika
Ajo nis dhe drejton sjelljen si dhe faktorët që përcaktojnë intensitetin dhe qëndrueshmërinë e asaj sjelljeje. Këto veprime nisëse, iniciuese, mund të komandohen dhe të urdhërohen nga brenda individit ose nga mjedisi i jashtëm. P.sh., ne jemi të uritur për shkak të nivelit të ulët të sheqerit në gjak (brenda individit) ose ngaqë porsa kemi parë një ëmbëlsirë të mrekullueshme (jashtë individit). Motivacioni e bën sjelljen tonë të jetë e drejtuar.
Motivacioni përcakton intensitetin dhe qëndrueshmërinë e sjelljes sonë. "Intensiteti" ka të bëjë me faktin sesa e fortë është sjellja. Shkalla e motivacionit që ne kemi do të ndikojë mbi "qëndrueshmërinë'. Disa herë ne, do të këmbëngulim për një kohë të gjatë për arritjen e qëllimit, ndërsa herë të tjera do të heqim dorë (nuk do të jemi të qëndrueshëm) pas një përpjekjeje të shkurtër.
Psikologët shpesh e masin motivacionin duke vëzhguar se c'bëjnë individët (veprimet nisëse, iniciuese); sesi i kryejnë ata zgjedhjet (drejtimi); duke vëzhguar forcën e sjelljeve të tyre (intensiteti) dhe kohëzgjatjen e sjelljes (këmbënguljen, qëndrueshmërinë). Motivacioni nuk vëzhgohet dot drejtëpërdrejt, por mund të identifikohet pasi vëzhgohet sjellja e subjekteve. Disa herë mund të manipulojmë me nivelin e motivacionit. Kështu veprojnë kur u ndalojnë përkohësisht ushqimi kafshëve pë t'iu rritur atyre motivacionin për të kërkuar ushqimin. Prindërit mund t'i motivojnë fëmijët duke manipuluar me nivelin e shpërblimit (dhurata apo para të dhëna për sjellje të caktuara).
Teoritë
thumb
Teoritë biologjike
Fillimisht motivacioni është shikuar si i kushtëzuar nga faktorët biologjikë e nga modele instinktive sjelljeje. Motivacioni është cilësuar si dicka si instink dhe teori të tilla vazhduan të ishin në bazë të punimeve të etnologëve, ndërsa sociobiologët argumentojnë se madje edhe sjellja sociale është programuar gjenetikisht.
Instinkti është një sjellje e trashëguar nga të gjithë anëtarët e një specieje. Në fillim të këtij shekulli teoria instinktive dominoi psikologjinë. Psikologë të mëdhenj si William James përpunuan teori të hollësishme mbi instinktet për të shpjeguar sjelljen njerëzore. Sipas James njerëzit i kanë të gjitha instinktet e kafshëve më të ulta, plus një larmi instinktesh specifike njerëzore. Disa nga instinktet që xhejms përmend, janë: kurioziteti, ndrojtja, modestia, frika, humori, keqardhja, pastërtia, xhelozia, të qënit i shoqërueshëm dhe rivaliteti. Xhejms u përpoq të argumentonte se sjellja njerëzore kishte si bazë biologjike, instinktin. Teoritë e hershme mbi instinktet në psikologji nuk zgjatën shumë. Kuo argumentoi se ato sjellje që konsieroheshin instinktive ishin në të vërtetë të mësuara. Ai tregoi se instinktet shkaktoheshin më tepër nga ngacmues mjedisorë sesa nga faktorë të brëndshëm të lindur. Në literaturën psikologjike amerikane teoritë mbi instinktet nuk viheshin më re, por ato vazhduan të shtoheshin në punimet e zoologëve europianë që quheshin ethologë.
Ethologjia është shkenca e sjelljes së kafshëve në mjedisin e tyre natyror. Ajo përqëndrohet më shumë në sjelljen e trashëguar sesa në atë të mësuar. Etnologët studiojnë sesi ka evoluar sjellja instinktive në speciet e afërta dhe sesi e përmirëson kjo sjellje instinktive mbijetesën. Në vitet 1930 Konrad Lorenz dhe Niko Tinbergen u bënë liderët e këtij drejtimi. Hapi i parë për ethologjistët është formimi i një ethograme. "Ethograma" është përshkrimi i të gjithë sjelljeve që kryen një specie. Modelet fikse të veprimit janë sjellje të pamësuara, të trasheguara, stereotipike dhe janë specifike për cdo specie si dhe të nxitura nga sinjale të vecanta të mjedisit që quhen clirues. Teoria ethologjike apo teoria e sjelljes specifike të specieve për motivacionin te kafshët ka ndikuar mbi psikologët krahasues që këta t'i fusnin edhe një herë konceptet biologjike në teoritë e tyre të sjelljes së specievetë ndryshme të kafshëve. Parimet gjenetike dhe evolucioniste aktualisht kanë një ndikim të caktuar në psikologjinë njerëzore e cila duket qarte dhe në teorinë kontradiktore të quajtur sociobiologji.
Sociobiologjia është studimi i bazës biologjike të sjelljes sociale. Ajo shpall se sjellja njerëzore ka baza gjenetike.
Teoria motivacionale e Freud Freud bën të ditur se sjellja shkaktohet nga instinktet e jetës dhe nga instinktet e vdekjes (agresion).
Teoria e impulsit
Impulset janë forca të brendshme që na shtyjnë drejt kryerjes së dickaje. Termi impuls u përdor për herë të parë në vitin 1918 nga Woodworth për të përshkruar forcat e brendshme që na shtyjnë ne të bëjmë dicka. Ai argumentoi se impulse të ndryshme motivojnë sjellje të ndryshme. Teoria e impulsit teorizon se një nevojë biologjike (si p.sh., ushqimi) shkakton një impuls psikologjik (si p. sh., urinë). Ky impuls e angazhon individin të angazhohet në sjellje që udhëhiqen nga qëllime. Ky cikël quhet homeostazë dhe ka për funksion ruajtjen e ekuilibrit të mjedisit të brendshëm të trupit tonë.
Teoritë e shtysës
Teoria e shtysës interpreton se stimujt e mjedisit e motivojnë individin kur mungon një nevojë e qartë biologjike. Këto shtysa si p. sh., akullorja ose paratë. Ne jemi të prirur të kërkojmë shtysa pozitive dhe t'u shmangemi atyre negative.
Teoria kognitive
Teoria kognitive për motivacionin e vë theksin tek interpretimin e të menduarit dhe të përceptimit. Teoria e motivacionit kognitiv i ka baza fillestare tek teoria e kognitive e sjelljes së qëllimshme të Tolmanit, të cilën e propozoi më 1932. Thelbi i teorisë qëndron në parimin se kur individët mësojnë se sjellje të caktuara cojnë drejt qëllimeve të caktuara, ata përpunojnë pritshmëri konjitive, të cilat i motivojnë t'i kryejnë këto sjellje.
Në vazhdim Julian Rotter më 1954, formuloi teorinë motivacionale pritshmëri-vlerë. Në thelb ai argumentoi se sjellja është rezultat i pritshmërisë sonë për qëllimet që duam të arrijmë dhe i vlerës që këto qëllime kanë për ne.
Atribuimi është procesi kognitiv i përcaktimit të motivëve që drejtojnë sjelljen e dikujt.
Motivet Biologjike
Motivet parësore biologjike kanë një bazë të përcaktuar fiziologjikisht dhe janë të domosdoshme për mbijetesën e individit ose të specieve.
Motivet Stimuluese
Motivet stimuluese bëjnë që individi bëjnë që individi të kërkojë stimulim ndijor përmes bashkëveprimit me mjedisin.
Njerëzit janë te prirur të jenë të angazhuar me dicka, edhe nëse ajo që bëjnë nuk është aq e rëndësishme. Ka të dhëna se tek qëniet njerëzore, mungesa e stimulimit ndjor nuk pëlqehet. Ky fenomen quhet privimi ndijor.
Motivacioni në shkollë
Duke pasur parasysh se motivimi është një konstrukt kompleks dhe shumë dimensional, ndikimi i të cilit është si i brendshëm dhe i jashtëm, studiuesit Williams dhe Burden i ndajnë komponentët motivues në dy kategori: ndikime të brendshme dhe të jashtme. Shoqata e Psikologëve Amerikane, në botimin e saj, “Parimet me në qendër nxënësin”, përmbledh faktorët e brendshëm (nënkontrollin e nxënësve) dhe faktorët e mjedisit (kontekstualë), të cilët bashkëveprojnë me njëri tjetrin.
Nga katërmbëdhjetë parimet, tri lidhen drejtpërdrejt me motivimin për të nxënë:
Parimi i parë: Lidhet me ndikimet motivuese dhe emocionale të të nxënit, të cilat shkaktohen nga gjendja emocionale, bindjet, interesat, qëllimet dhe shprehitë e të menduarit.
Parimi i dytë: I referohet krijimtarisë së nxënësve, të menduarit e nivelit të lartë dhe kureshtjen e natyrshme, të cilat ndikojnë në motivimin e brendshëm, për të nxënë. Motivimi i brendshëm, për të nxënë stimulohet nga detyrat e reja dhe të vështira, të rëndësishme për interesat personale, të cilat sigurojnë zgjedhje personale dhe të kontrollit.
Parimi i tretë: Ka të bëjë me ndikimin e motivimit gjatë përpjekjeve të nxënësve. Nëse praktika e orientuar nuk ka motivim, gatishmëria për të vazhduar përpjekjet nuk është e detyruar.
Teori të motivimit në shkollë
Pas shumë hulumtimeve ndër vite, qasja e motivimit integrues dhe instrumental është konsideruar e pamjaftueshme për të shpjeguar motivimin në kontekstin e gjuhës së huaj, si rrjedhojë, janë krijuar teori më të sofistikuara për të shpjeguar proceset motivuese në mësimin e gjuhës, duke përfshirë edhe motivimin e brendshëm dhe të jashtëm.
Motivimi i brendshëm dhe i jashtëm
Motivimi i brendshëm dhe i jashtëm janë kushtet kyçe, për të kuptuar më shumë dimensionin psikologjik të motivimit.
Motivim "i brendshëm" do të thotë diçka ekzistuese brenda nesh, e cila nuk vjen nga jashtë. Ai ka të bëjë me shkallën në të cilën nxënësit merren me një veprimtari, me qëllim që të plotësojnë ose kënaqin kuriozitetin dhe interesin e tyre për një temë të caktuar në kuadër të një lënde. P.sh. ka disa nxënës të cilëve u pëlqen Historia apo Gjeografia, dhe ata punojnë shumë në atë lëndë. Dy studiues si, Nolen dhe Nicholls kanë përcaktuar motivimin si "një shtytje e brendshme për t‘u angazhuar apo për të kryer një veprim". Artelt, ka identifikuar dy forma të motivimit brendshëm, të cilat kanë në qendër individin dhe veprimin. Sipas tij, "nxënësit mund të studiojnë, kryesisht, për shkak se dëshirojnë të fitojnë njohuri të caktuara, ose ngaqë janë të interesuar në një temë të veçantë". Deci dhe Ryan, gjithashtu, kanë argumentuar se, "Motivimi i brendshëm nxitet kur veprimi përjetohet si autonom dhe njëkohësisht, konteksti mbështetës i të nxënit si dhe vetbesimi sigurojnë kushtet për zhvillimin e motivimit të brendshëm". Për shembull, nëse një nxënës lexon libra gjatë verës që nuk kanë të bëjnë me shkollën dhe ai është i kënaqur me këtë gjë, do të thotë se ai është i nxitur së brendshmi, askush nuk e detyron ta bëjë këtë gjë. Këtu kemi të bëjmë me motivim të brendshëm. Pra, motivimi i brëndshëm është prirje e natyrshme njerëzore për të kërkuar e mposhtur sfidat, teksa rendim drejtë interesave tona.
Motivim "i jashtëm" do të thotë "diçka që vjen nga jashtë". Motivimi i jashtëm është një konstrukt që ndërlidhet me një aktivitet që bëhet për të arritur një rezultat të caktuar, p.sh. një nxënës që kryen detyrat e shtëpisë vetëm për shkak të frikës se do të ndëshkohet nga prindërit e tij për moskryerjen e detyrës është i motivuar nga jashtë, sepse ai në këtë rast bën detyrat vetëm për t'ju shmangur ndëshkimit. Ai ka të bëjë me tërheqjen në një veprimtari me qëllim që të arrihen disa synime, të cilat shpërblehen, p.sh. lëvdata nga prindërit dhe mësuesit mund të jenë si lloje të stimulimit të jashtëm. Sipas Artelt, motivimi i jashtëm i referohet stimujve të jashtëm të të nxënit, nëse bazohemi në nocionin biheiviorist të përforcimit. Në qoftë se nxënësit kanë motivim të jashtëm, ata angazhohen në një sjellje të caktuar, pasi "përgjigjet e parashikuara kënaqin nevojat e tyre (nevojat kryesore), ose janë një formë e modifikuar shoqërore për të kënaqur nevojat kryesore (p.sh; prestigji = nevojë dytësore)".
Gjatë një studimi të bërë nga Maehr dhe Stallings, për nxënësit që kryejnë detyra të lehta dhe të vështira, nën ndikimin e motivimit të brendshëm dhe të jashtëm. Ata kanë zbuluar se, nxënësit të cilët kishin punuar në kushte të motivimit të brendshëm, vazhdonin të ishin të interesuar të punonin në detyra të vështira, ndërsa, nxënësit të cilët kishin punuar në kushte të motivimit të jashtëm, kishin humbur interesin e përpjekjeve drejt detyrave të vështira, duke preferuar të bënin vetëm ato më lehtat. Ato kanë arritur në përfundimin se nxënësit në grupin e motivimit të jashtëm ishin më shumë të orientuar për të dhënë përgjigje të dëshiruara, ndërsa nxënësit në grupin e motivimit të brendshëm ishin të prirur të përdornin qasje më kuptimplota për të kuptuar detyrat.
Studiuesi Artelt, gjithashtu, ka theksuar rëndësinë e forcave të jashtme të tilla si shpërblimet dhe dënimet. Ky raport nënkupton ndikimin e të tjerëve në kontekstin shkollor, për shembull; mësuesit janë zakonisht ata të cilët japin shpërblime dhe ndëshkime, kur shokët e klasës studiojnë dhe krahasohen me ta. Harter dhe Jackson (1992) konfirmojnë rëndësinë e ndikimit nga të tjerët, veçanërisht nga mësuesit. Sipas tyre, motivimi i jashtëm është; Orientimi, kur nxënësit janë të motivuar nga dëshira për të marrë nota të larta, për të fituar besimin e mësuesve. Pra, për të përmbushur kërkesat e jashtme të sistemit shkollor.
Pintrich (2003) e ka klasifikuar motivimin e jashtëm në katër kategori :
1. I jashtëm: i cili kontrollohet nga të tjerët ose nga kufizimet e jashtme të tilla si, shpërblimet.
Ja ku Jam
Ja ku Jam është albumi i dytë i këngëtarit të mirënjohur Ardit Gjebrea, i realizuar në 2004.
Motivimi
Motivimi i brendshëm dhe i jashtëm
2. Ndikimi i të tjerëve: Në këtë rast kontrolli perceptohet si i jashtëm, pasi individi kërkon miratimin e të tjerëve.
3. Identifikues: Ku ka më shumë kontroll të brendshëm dhe vetë mbështetje të vlerave dhe qëllimeve.
4. Integrues: Pasqyron kontroll të lartë të brendshëm dhe harmoni midis vetes, vlerave dhe qëllimeve.
Ai ka prezantuar një nocion të rëndësishëm të idesë së "vazhdimësisë" në kuptimin e motivimit të brendshëm dhe të jashtëm, duke argumentuar se këto lloje motivimi formojnë një vazhdimësi nga kontrolli i jashtëm tek kontrolli i brendshëm, apo vetbesimi.
Bazuar në argumentet e studiuesit Pintrich, do të shqyrtojmë idenë e një vazhdimësie të motivimit të brendshëm dhe të jashtëm dhe ndikimin e saj në motivimin e nxënësve. Sipas tij, "Stile të ndryshme të motivimit mund të çojnë në rezultate të ndryshme, me një marrëdhënie, përgjithësisht, pozitive midis stileve të brendshme, angazhimit në shkollë, rezultateve dhe performancës së mirë dhe një mirëqenie psikologjike" (f. 673). Ky përgjithësim na tregon se, motivimi i brendshëm ka më shumë gjasa të nxisë motivimin e nxënësve, sesa motivimi i jashtëm, pasi nxënësit, të cilët kanë tendencë të investojnë përpjekje gjatë të nxënit zhvillojnë interesin, vazhdojnë drejt objektivave të tyre dhe kanë vetbesim për të përmbushur detyrat me sukses.
Artelt, gjithashtu, ka pohuar se: marrëdhënia midis motivimit të brendshëm dhe të jashtëm është plotësuese. Ai argumenton se, "motivimi i jashtëm nuk është thjesht e kundërta e motivimit të brendshëm, por janë të dy të lidhur pozitivisht me njëri-tjetrin". Një shembull i tillë janë nxënësit të cilët mund të punojnë në një temë të caktuar. Nëse ata janë të interesuar për këtë temë, mësojnë me dëshirë në lidhje me të, kemi të bëjmë me motivimin e brendshëm. Ndërsa kur ata janë të motivuar së jashtmi për të arritur rezultate të larta kemi të bëjmë me motivimin e jashtëm.
Motivimi i jashtëm mund të ndikojë si pozitivisht, ashtu edhe negativisht në motivimin e brendshëm. Një shembull tipik i ndikimit negativ është, "Shpërblimi, i cili mund të ulë motivimin e perceptuar, duke ndryshuar përfitimet e njerëzve si pasojë e sjelljes së tyre". Me fjalë të tjera, nxënësit mund kenë rënie të interesit dhe përpjekjeve, të cilat rezultojnë në trajtimin e sjelljes së tyre si të motivuar nga jashtë, duke ulur nivelin e brendshëm të motivimit. Përpos ndikimit negativ, Cameron ka zbuluar se: në qoftë se arritja e standardeve sfiduese është e lidhur me shpërblime, ajo, gjithashtu, mund të jetë një mënyrë efikase për të nxitur motivimin e brendshëm të nxënësve. Kjo tregon se si shpërblimi mund ndikojë pozitivisht dhe negativisht në nivelin e motivimit të brendshëm. Kur nxënësit janë të motivuar së brendshmi, përpjekjet drejt nxitjes së të nxënit përmes motivimit të jashtëm, zakonisht, çojnë në rënie të motivimit të brendshëm, veçanërisht, në detyra sfiduese. Përpos kësaj, kur nxënësve, fillimisht, u mungon motivimi i brendshëm, një program i planifikuar me kujdes i shoqëruar nga motivimi i jashtëm, mund të çojë në zhvillimin e interesit dhe, në këtë mënyrë, nxitjen e motivimit të brendshëm.
=== Disa komponentë të motivimit ===
Përpjekja
Përpjekja përbën një element që mund të përkufizohet në këtë mënyrë ; sa një individ është i përgatitur të përpiqet dhe të vazhdojë një detyrë. Nëse nxënësit janë të motivuar, ata investojnë më shumë përpjekje në të nxënë, janë të gatshëm të provojnë edhe të përballen me vështirësi dhe pengesa. Në vend që të heqin dorë, kur përballen me vështirësitë, nxënësit përpiqen, përsëri, për ta përmbushur detyrën. Sipas Grupit të Reformës së Vlerësimit (2002 a), vlerësimi mund të ndikojë negativisht në përpjekjet e dikujt. Sipas tyre; ―përdorimi i vlerësimeve të përsëritura i ndihmon nxënësit, duke i inkurajuar ata, të adoptojnë strategji për të shmangur përpjekjen dhe përgjegjësinë‖ (f. 4). Nga ana tjetër vihet re një ndikim negativ tek nxënësit me arritje të ulëta, në rastet kur këta nxënës janë të etiketuar si dështakë. Kjo ndikon në mënyrën se si ata ndjehen në lidhje me aftësinë e tyre për të nxënë, ul, gjithashtu, më tej nivelin e tyre të vetëvlerësimit dhe zvogëlon mundësinë e përpjekjeve dhe suksesit në të ardhmen‖ (Po aty, f. 5). Brophy (1987) ka hulumtuar rreth sasisë së mundshme të përpjekjeve të investuara nga nxënësit ndaj vlerësimit të dhënë nga mësuesit dhe ka arritur në përfundimin se, ―Feedback-u vlerësues i mësuesve mund të udhëheqë përpjekjet e nxënësve në të ardhmen, duke identifikuar tema të cilat janë mësuar dhe kanë nevojë për vëmendje shtesë―. (Brophy 1987, cituar nga Hancock, 2007, f. 216). Çfarë u përcaktua më lart, dëshmon një marrëdhënie të ngushtë të vlerësimit dhe përpjekjeve, por, gjithashtu, thekson rëndësinë e rolit të feedback-ut për të ndihmuar nxënësit në hapat e ardhshëm. Përpjekja është një ndër elementët motivues për nxënësit, megjithatë, sasia e përpjekjeve, që një nxënës investon varet dhe ndikohet edhe nga faktorë të ndryshëm si: interesi, niveli i përkushtimit dhe besimi.
Orientimi i qëllimit
Meece, Blumenfeld dhe Hoyle (1988) e kanë përcaktuar orientimin e qëllimit si: Një grup të qëllimeve të sjelljes, të cilat përcaktojnë, sesi nxënësit qasen dhe angazhohen në aktivitete të të nxënit. Wentzel (1989) i përcakton qëllimet që duan të arrijnë nxënësit, pa marrë parasysh nëse janë mësimore apo sociale. Ky besim zgjeron fushëveprimin e orientimit të besimit, përtej arritjeve mësimore duke theksuar rëndësinë e aspekteve sociale në arritjen e një qëllimi. Grupi i Reformës së Vlerësimit (2002 a), përgjithësisht, dallon orientimin e nxënësit drejt qëllimeve të tyre, përgjatë dy dimensioneve. Një dimension është qëllimi i kryerjes me sukses të një detyre ose testimi dhe, dimensioni tjetër është të perceptojë qëllimin si proces i të kuptuarit dhe pajisjen e vetes me njohuri. Nëse kjo e fundit është e pranishme, nxënësit mund zhvillojnë ndjenjën e zotërimit të të nxënit dhe të përdorin vlerësimin, si një mjet për të arritur këtë qëllim. Por, nëse është i pranishëm dimensioni i parë, ai sugjeron se të nxënit nuk mund të jetë i sigurt dhe nxënësit mund të priren të krahasojnë veten me shokët e tyre. Sipas kësaj teorie ka të ngjarë që, ndjekja e qëllimit do t‘i ndalë nxënësit në momentin e marrjes së rezultateve të vlerësimit. Tipet e qëllimeve janë të natyrave të ndryshme, por nuk janë në kundërshtim me dallimin e propozuar nga Grupi i Reformës së Vlerësimit (2002a). Katër kategoritë e mëposhtme mund të identifikojnë orientimin e qëllimit në:
Ego apo qëllime sociale
Meece, Blumenfeld dhe Hoyle (1988) kanë theksuar se, qëllimet e nxënësve janë të projektuara, për të demonstruar aftësi të larta. Kjo aftësi është përcaktuar si, ego apo si qëllime sociale dhe kanë zgjeruar përkufizimin e dhënë nga Wentzel (1989) në; ―Qëllimi social është i lidhur me mënyrën, sesi nxënësit fitojnë njohjen nga mësuesit‖. Nëse ky raport funksionon, vlerësimi do të jetë shumë inkurajues për këta nxënës, pasi ata mund të marrin nga mësuesit e tyre lavdërimet apo komentet pozitive. Butler (1993) e përcakton më tej, përfshirjen e egos, dhe sugjeron se, qëllimi kryesor i sjelljes së nxënësve është të demonstrojnë aftësitë e tyre superiore. Ky aspekt i orientimit të qëllimit është i lidhur ngushtë me marrëdhënien e tyre sociale me shokët dhe mësuesit, dhe, siç u diskutua më lart, kjo mund të çojë në krahasime midis nxënësve. Nxënësit mund të synojnë të mposhtin nxënësit e tjerë dhe të tentojnë të shquhen në klasë. Pra, ekziston, një lidhje e ngushtë midis orientimit të qëllimit dhe vetëvlerësimit, pasi dëshira për të shkëlqyer dhe për t‘i demonstruar aftësitë dikujt, mund të rrisë vlerën e vetes dhe të përforcojë vetëvlerësimin, i cili është, gjithashtu, një komponentë i motivimit për të nxënë.
Qëllimi i shmangies së detyrës
Nxënësit të cilët kanë si qëllim të shmangin detyrën kanë tepër përparësi ta mbarojnë një detyrë me përpjekje minimale. (Meece, Blumenfeld dhe Hoyle, 1988). Këta nxënës ka të ngjarë, të kenë pak ose aspak motivim të brendshëm, rreth aktivitetit mësimor. Jalongo (2007) ka shpjeguar se, ―Motivimi i brendshëm gjendet brenda nxënësit dhe procesi i të nxënit është i dobishëm në vetvete, pasi ai është interesant, emocionues dhe sfidues (f. 400).Nëse nxënësve procesi i të nxënit i duket disi tërheqës, ata do të kenë iniciativën, për të investuar më shumë përpjekje në të. Kjo nënkupton që nxënësit të cilët kanë tendencë të investojnë përpjekje minimale në një detyrë të caktuar, kanë një nivel relativisht të ulët të motivimit të brendshëm. Archer (1994) ka përcaktuar më tej se mbështetur në nocionin e shmangies së detyrës, qëllimi i nxënësve është që të investojnë sa më pak përpjekje të jetë e mundur, pasi interesat dhe vetëvlerësimi i tyre nuk lidhen me detyrën. Marrëdhënia midis interesit dhe vetëvlerësimit është i justifikuar, pasi këta komponentë të motivimit janë të ndërvarur.
Qëllimi i detyrës/Qëllimi i të nxënit/ Qëllimi i zotërimit
Kroll dhe Ford (1992) kanë argumentuar se, nxënësit mund të orientohen në mënyrë që të arrijnë qëllimet në detyra, e cila nënkupton se, qëllimi kryesor është detyra. Kjo do të thotë që, aftësitë dhe përpjekjet e tyre luajnë një rol më pak të rëndësishëm. Greene dhe Miller (1996) kanë përcaktuar qëllimet e detyrës si, qëllimet e të nxënit. Sipas tyre, këto qëllime nxisin interes ndaj të nxënit dhe qëllimi është përmirësimi i njohurive dhe i aftësive. Miller, Behrens, Greene dhe Newman (1993) kanë ndarë, gjithashtu, të njëjtat ide dhe kanë pohuar se, qëllimet e të nxënit janë të lidhura, kryesisht, me përvetësimin e aftësive të reja, ose përmirësimin e njohurive të tyre, edhe nëse kjo do të thotë të bëjnë gabime gjatë rrugës. Këto përkufizime pasqyrojnë, sesi nxënësit përpiqen të mësojnë në mënyrë që, të fitojnë njohuri përmes zotërimit të një detyre të caktuar. Qëllimet e detyrës dhe të nxënit janë përdorur në mënyrë të ndërsjelltë nga disa studiues, duke shtuar edhe termin ―qëllimi i zotërimit‖. Meece, Blumenfeld dhe Hoyle (1988) i janë referuar qëllimeve të detyrës, si qëllimet e zotërimit ku nxënësit, në mënyrë të pavarur, zotërojnë dhe kuptojnë detyrën e tyre, pa marrë parasysh, nëse ajo është qëllim i detyrës, të nxënit apo zotërimit. Me zotërimin e suksesshëm të një detyre të caktuar, nxënësit mund të pranojnë rolin pozitiv të përpjekjeve. Siç është vënë në dukje dhe nga Bouffard, Boisvert, Vezeau dhe Larouche (1995). Ekziston një lidhje e fortë ndërmjet orientimi të qëllimit të nxënësve dhe përpjekjeve të kryera nga ata.
Qëllimet e performancës
Qëllimet e performancës në përkufizimin e Grupit të Reformës së Vlerësimit (2002b) i referohen, qëllimeve të nxënësve në kryerjen e detyrave edhe në vlerësime. Miller et al., (1993) i kanë përcaktuar qëllimet e performancës në lidhje me ata nxënës të cilët kanë vetëvlerësim pozitiv, përsa i përket aftësive të tyre dhe përpiqen të evitojnë ato negative. Këta nxënës zgjedhin të kryejnë detyra të lehta për të mos rrezikuar me një vlerësim negativ. Butler (1995) gjithashtu, ka sugjeruar se në qëllimet e performancës, qëllimi kryesor i nxënësve është të shfaqen më mirë se shokët e tyre me përpjekje minimale. Këta nxënës, shmangin detyra sfiduese dhe siç vë në dukje Nichols (1996), shfaqin këmbëngulje të ulët kur përballen me vështirësi. Në orientimin e qëllimeve të performancës, nxënësit mirëpresin, më shumë feedback pozitiv sesa negativ nga mësuesit. Gjatë përgatitjes së detyrave të vështira, mësuesit duhet të mendojnë sesi të motivojnë nxënësit për të kaluar këto sfida. Implikime të ngjashme mund të përdoren edhe me nxënësit, që kanë orientim të fortë drejt egos ose qëllimeve sociale, pasi këta nxënës preferojnë më shumë gjykim pozitiv.
Interesi
Interesi, sipas Grupit për Reformën në Vlerësim (2002a), i referohet kënaqësisë së përfshirjes në procesin e të nxënit. Shumë studime kanë vënë në dukje dallimin midis interesit personal /individual dhe interesit të situatës. Siç përshkruajnë Schraw, Bruning dhe Svoboda (1995); Harter dhe Jackson (1992), interesi personal është unik për individin, pasi është i veçantë dhe nuk është jetëshkurtër. Ai ekziston para se nxënësit të ndeshen me tekste të veçanta, pra, është më i qëndrueshëm dhe rrjedh nga historia e dikujt në bashkëveprim me tema të caktuara. Implikimi, në këtë rast, është; nëse dikush është i interesuar dhe kurioz për një temë dhe preferon sfidat, ka të ngjarë të ketë motivim të brendshëm për një detyrë të veçantë.
Sjelljet e mësuesit që rrisin motivimin tek nxënësit
Një mësues i përgatitur nga pikëpamja pedagogjike shtron para klasës objektiva mësimore të qarta, njeh metodat e mësimdhënies e mësim – nxënies, i zgjedh e i zbaton ato në përshtatje me veçoritë e moshës e nivelin e klasës. Njeh disi mjedisin ku rritet, formohet dhe edukohet nxënësi si dhe vështirësitë sociale ekonomike me të cilat përballet familja e tij. Nëse marrëdhënia ndërmjet mësuesit dhe nxënësit është e mirë, atëherë do të kenë përfitime të dyja palët.”                              Egzistojnë disa mënyra të përgjithshme për të bërë një motivim pozitiv tek nxënësit në drejtim të mësimdhënies dhe mësimnxënies nga ana e mësuesit. Një nga mënyrat është:
Entuziazmi. Mendohet se entuziazmi shpreh rrezatim, dritë, shpresë, gëzim, motivim të cilat i duhen nxënësit për të ecur përpara në jetën shkollore, jo vetëm shkollore, por edhe në jetë. Si fëmijët ashtu edhe të rriturit janë të frymëzuar nga entuziazmi i të tjerëve.(Korkmazi,I,2002 fq175) Duke u nisur nga këto mendohet se mësuesit të cilët shprehin entuziazëm të vërtetë dhe interes në subjektin e tyre ka të ngjarë që të shprehin tek nxënësi një dëshirë për të mësuar e për të punuar. Nxënësi tek mësuesi duhet të shikoj dritën në fund të tunelit e cila e udhëheq për të dalë nga errësira. Mësuesi duhet të jetë i aftë të infiltrohet në ndërgjegjen e nxënësit që të kuptojë emocionet, frikën, ngacmimet, pyetjet që lindin brenda tij, në mënyrë që ai ti njohë pikat e forta e të dobta të nxënësit për të punuar mbi to dhe për të nxjerrë një rezultat të kënaqshëm.
Angazhimi  i mësuesit në punë është një nga mënyrat për të arritur motivimin. Shqetësimi për fëmijët se si gjenden ata në klasë do të demostrojë angazhimin e mësuesit në punë. Ai duhet të gjejë kohë për të folur për interesat personale të nxënësit, për problemet e tij që ka brenda apo jashtë klasës, duke u bërë deri diku edhe një faktor i rëndësishëm për zgjidhjen e tyre. Zgjerimi i përgjegjësive të mësuesit përkundrejt këtyre problemeve ngjall interes të shtuar tek nxënësit, bën që ai ta ndjejë veten në qëndër të vëmëndjes, se gjithçka bëhet për t’i ardhur në ndihmë atij, por gjithmonë pa i kaluar  caqet dhe rregullat që  ka një shkollë.
Reagimi i mësuesit kur jep vërejtje ka një ndikim të madh në motivimin e tyre, ndaj, nëse mësuesi do që nxënësi të përmirësohet, duhet të identifikojë pikat e tij të forta në mënyrë që të dijë si ta këshillojë, të jetë i qartë dhe konstruktiv në lidhje me ndonjë dobësi të nxënësit, të ofrojë mundësi se si nxënësi mund të përmirësohet me punën e tij gjithmonë duke vlerësuar përpjekjet që ai bën.
Mirëkuptimi Para së gjithash mësuesi duhet të jetë mirëkuptues ndaj nxënësve të tij. Të jetë gjithmonë i hapur dhe tolerant me ta ,të dijë të analizojë sjelljet e tyre dhe te mundohet ti japë një zgjidhje sa më efektive. Tu tregojë nxënësve, që përveç se mësues ai di të jetë dhe një shokë shumë i mirë, këshillues kur ata kanë nevojë.
Vlerësimi i mësuesit është jo më pak i rëndësishëm se mënyrat e tjera. Mësuesi duhet të nxisë nxënësin të japë mendimin apo opinionin e tij lidhur me një temë ose diskutim, që bëhet në klasë duke i treguar që ato do të vlerësohen nga ana juaj, duhet t’i japi nxënësit kohë në mënyrë që ti ofrojë mundësinë që të reflektojë mbi gjërat e përvojat e tyre personale dhe ndjenjat e tyre mbi temën, të nxisë imagjinatën e nxënësve në mënyrë që të marrë përgjigje sa më afër temës së dhënë gjithmonë duke vlerësuar përgjigjet e dhëna.
Aktivitete motivuese që duhen përdorur nga mësuesi
Mësuesit e mirë përdorin një sërë aktivitetesh për të ndihmuar në krijimin e një ambjenti pozitiv për të mësuar. Ata e kanë të qartë se nivelet e motivimit të nxënësve janë shpesh të lidhura me pritshmërinë e nxënësit për sukses dhe vlerën që ata i japin detyrës. Aktivitetet e mëposhtme janë të përfshira tek kategoria e “të dhënit mësim mirë” dhe motivues:
Përveç këtyre ekzistojnë një sërë strategjish menaxheriale për sjelljen pozitive në klasë, që ndihmojnë për të reduktuar dhe parandaluar sjelljet problematike në mënyrë që mësimi dhe procesi i të nxënit të zhvillohet normalisht.
Vlerësimi i nxënësve dhe motivimi
Vlerësimi është një nga elementët kryesorë që ndikojnë në mësimdhënie. Shpesh ai shihet si një faktor ndihmës. Forma të ndryshme të vlerësimit shihen si mekanizma që nxitin motivimin e nxënësve duke bërë mësimdhënien më të lehtë. Midis formave të ndryshme të vlerësimit dhe motivimit për të nxënë ekziston një marrëdhënie pozitive, që ndihmon në mësimdhënie. Vlerësimi, motivimi dhe të nxënit janë tre elementë që kanë marrëdhënie të ngushtë me njëri-tjetrin. Vlerësimi është një nga format e motivimit të nxënësit atëherë kur ai bëhet në mënyrën e duhur. Duke pasur nxënës të motivuar, mësimdhënia bëhet më e lehtë, pasi janë vetë nxënësit ata që dëshirojnë të ecin përpara.