cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akira Amano
Akira Amano (Japonisht: 天野 明; lindi më 1973) është mangaka e njohur për mangën e saj Reborn!. Në Nikkei Entertainment, ajo u rradhit si një nga mangaka më e mirë, në vendin e 12-të.
Historia meteorologjike e Uraganit Dean
Historia meteorologjike e uraganit Dean filloi në javën e dytë të gushtit 2007 kur një valë u zhvendos në brigjet perëndimore të Afrikës në oqeanin Atlantik të Veriut. Megjithëse vala fillimisht përjetoi prerje të fortë të erës lindore, ajo u zhvendos shpejt në një mjedis më të përshtatshëm për zhvillimin tropikal dhe fitoi organizim.
Uragani Dean ishte një nga dy stuhitë në sezonin e uraganeve te Atlantikut te viit 2007 që arriti në tokë si një kategori 5 uragan dhe ishte uragani i shtatë më intensiv i Atlantikut i regjistruar ndonjëherë, i lidhur me Camille dhe Mitch. Pas rënies së tij të parë në tokë, Uragani Dean kaloi Gadishullin Jukatan dhe doli, i dobësuar Ai u riforcua për pak kohë në ujërat e ngrohta të gjirit përpara se të bënte një rënie të dytë.
Jani Vruho
Jani Vruho (1863-1931). Atdhetar dhe publicist demokrat shqiptar. Lindi në Vertop të Beratit ku mbaroi adhe shkollën fillore. Pas shtypjes së Lidhjes Shqiptare të Prizrenit mërgoi jashtë atdheut, në Egjipt. Atje mbajti lidhje e bashkëpunoi me pairiotë të njohur.
Në vitet 1907-1910 botoi tri gazeta me frymë patriotike e demokratike «Shkopi», «Rrufeja» dhe «Sëpata», të cilat i dërgonte edhe në Shqipëri. Në artikujt e tyre rrihej problemi i bashkimit kombëtar dhe i luftës me armë për pavarësi. Nga pozita të përparuara demokratike e antifeudale dënoi parësinë shqipiare dhe tradhtinë e saj ndaj kombit e popullit. Me qëndrimin e tij të vendosur, me gjuhën e mprehtë e të ashpër u bë një nga gazetarët më të shquar të kohës së vet, mbrojti të drejtat e kombit shqiptar dhe demaskoi qëllimet shoviniste të monarkive fqinje e synimet imperialiste të Fuqive të Mëdha, përkrahu Kongresin e Lushnjës dhe Luftën e Vlorës. Pas vendosjes së regjimit të A.Zogut dënoi ashpër politikën antikombëtare e antipopullore të tij. Më 1927, në emër të shoqërisë shqiptare të Egjiptit iu drejtua Lidhjes së Kombeve me një protestë kundër Pakteve robëruese të Tiranës të viteve 1926-27. Klika e A’nmet Zogut për qëndrimin e tij prej atdhetari e demokrati e dënoi me vdekje në mungesë. Vdiq në Egjipt.
Kultura e Meksikës
Kultura e Meksikës e reflekton historinë e saj komplekse, duke treguar përzirjën e kulturës amëtare me kulturën spanjolle (meksika ishte një koloni i spanjës për 300 vjet).
Feja
Kolonizimi spanjoll e solli katolicizmin në meksikë, dhe tani kjo është feja kryesore. Meksika është një shtet laik, ku kisha nuk mund të merrë kontribute financiare nga shtetit, dhe nuk mund të merr pjesë në arsimin publik.
Në 2010, 95.6% e popullit ishin krishter. 89% e tyre jan katolik, 47% të cilat frekuentojn kishën cdo javë.
Letërsia
Natzahualcoyotl është poeti më i njoftur para-hispanik. Ai ishte një filozof, luftar, arkitekt, dhe poet që shkruante në gjuhën Nautahle klasike. Do tekste që jan të njoftur si punimet të tij janë: Një nga poezitë të tij shfaqet në 100 peso: Shkrimtarët kolonialë të njoftur janë Juan Ruiz de Alarcon dhe Sor Juana Ines de la Cruz. Shkrimtarë të tjerë të rëndësishëm janë Alfonso Reyes, José Joaquín Fernández de Lizardi, Ignacio Manuel Altamirano, Maruxa Vilalta, Carlos Fuentes, Octavio Paz (Nobel Laureate), Renato Leduc, Mariano Azuela ("Los de abajo"), Juan Rulfo ("Pedro Páramo") and Bruno Traven.
Gjuha
Spanjishta është gjuha kryesore në meksikë, por edhe pse flitët nga shumica e popullsisë, qeveria e meksikës nuk ka shpallur asnjë gjuhë zyrtare. Sidoqoftë kjo, gjuha sponajolle përdorët shpesh për punë oficiale. Qeveria i njeh 62 gjuhë amerindiane amëtare sikur gjuhë nacionale.
Zef Benusi
Zef Benusi (Shkodër, 1900 - 1965) ka qenë jurist dhe ministër i shtetit shqiptar. U dënua me 5 vjet burg nga Gjyqi Special.
Pain au chocolat
parapamje|Pain au chocolat Pain au chocolat (, (fjalë për fjalë "bukë me çokollatë"), e njohur edhe si chocolatine  në pjesën jugperëndimore të Francës dhe në Kanada, ose couque au chocolat në Belgjikë, është një lloj pastiçerie Viennoiserie që përbëhet nga një copë brumë në formë kuboidi, i petëzuar me maja, i ngjashëm në cilësi me një pastë pufkë, me një ose dy copa çokollatë të zezë në qendër. Çokollata zakonisht ka një pickim të lehtë në teksturë. parapamje| Buka e çokollatës para pjekjes Buka me çokollatë është bërë nga brumërat me të njëjtat shtresa si brioshi . Shpesh shiten ende të nxehtë ose të ngrohtë nga furra, ato zakonisht shiten së bashku me briosh në furrat dhe supermarketet franceze.
Emri
Në Francë, emri i bukës me çokollatë ndryshon sipas rajonit:
Ato shiten shpesh në pako, që përmbajnë disa prej tyre, në supermarkete dhe dyqane, ose bëhen të freskëta në pastiçeri.
Origjina dhe historia
Legjenda thotë se Marie-Antoinette e paraqiti brioshin në Francë, por brioshët dhe çokollata janë një shpikje relativisht moderne. Fjala croissant, e cila i referohet një paste në formën e një gjysmëhëne ose "gjysmëhënës", u fut në fjalorin francez në vitin 1863. Lloji i pastave, i quajtur viennoiserie në frëngjisht, u prezantua në fillim të shekullit të 19-të, kur August Zang, një oficer austriak dhe Ernest Schwarzer, një aristokrat austriak, themeluan një furrë buke vjeneze në Paris, e vendosur në 92, rue de Richelieu.
Alen Bašić
Alen Bašić (lindi më 20 tetor 1980) është futbollistë boshnjakë i cili luan si mbrojtës në skuadrën FK Olimpic. Aleni u largua nga Bosjna gjatë luftës dhe shkoi në Gjermani ku ishte pjesë e skuadrës rinore VfB Stuttgart. Kur mbaroi lufta në Bosnje, ai u kthye në Bosnjë dhe vazhdoi të luaj në disa klube në ligën boshjnake.
Kinema Skampa (Elbasan)
Kinema skampa, Kryqëzimi I Rrugës rinia është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar me numër "22 më 15.02.2005".
Fitz-James
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Fitz-James (Shqip: Fic-Xhejms) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore. Qyteti është emërtuar sipas James FitzJames, Duka i parë i Berwick.
Kalaja e Shkodrës
parapamje|Kalaja e parë nga [[Nënshkodra]] Kalaja e Shkodrës që mban emrin Rozafa është një monument mijëvjeçar i ngritur mbi një kodër shkëmbore në hyrje të qytetit të Shkodrës, në jug-lindje të tij. Qëndron mbi një kodër shkëmbore 130 metra mbi nivelin e detit, e rrethuar nga lumi Buna e Drin, me një sipërfaqe prej gati 9 hektarësh.
Kalaja përbën një simbol të qytetit, e pranishme ndër piktura, gdhëndje etj.
Emërtimi
Dokumentimi i parë i emrit Rozaf është ndeshur në biografinë e Nemanjit nga Stefani i Parëkurorëzuar, më 1215. Te Barleti haset në trajtën Rozapha, rreth 1480. Emri vjen prej qytetit Rusafa në Sirinë e sotme, jo larg Palmirës, që është qyteti i përmendur në legjendën e shenjtorëve Sergius dhe Bacchus. Kjo ndërlidhet me kuvendin e famshëm të këtyre shenjtorëve në rrjedhën e lumit Buna, dhe populli e kaloi vendlindjen e këtyre martirëve sirianë te rrethinat më të afërta. Hahn quan "kodrat e Rozafës" krejt kodrat që ndajnë ultësirën e liqenit me atë të lumit Drin. Populli i Shkodrës nuk e njihte me këtë emër, shkruan Hamdi Bushati. Dukagjinasit kishin shprehjen "Kush të sundojë kalanë, jemi me të!".
Legjenda
Barleti te Rrethimi i Shkodrës kumton se ka një rrëfenjë vernakulare mbi ndërtimin, sipas të cilit i kishin rënë në dorë disa shkrime ku flitej për njëfarë Roze dhe të motrën, quajtur Fa, që ishin themelueset e para të Shkodrës dhe prandaj fortesa u quajt Rozafa.
Shekuj më vonë konsujt francez Hecquard dhe Degrand variante tjera të kësaj balade, në të cilën gjendet edhe motivi i murosjes. Karaxhiq mbledh këngën që në gjuhën serbe titullohet Zidanje Skadra (Ndërtimi i Shkodrës), e regjistruar prej një vendësi nga Kolashini, që Skëndi e çmon se duhet të ketë qenë tradicionale nga ato anë. Sipas të cilës ndërtimi i kalasë i atribuohet mbretit Vukagjin dhe vëllezërve të tij, Uliosha e Goiko të Mrnjavçeviqëve.
Kanga e kalasë së Shkodrës siç e këndonte populli, u mblodh gjithashtu nga Kasem Taipi.
Historia
Prej pozicionit të vet, kodra ka qenë e banuar që nga antikiteti. Ka qenë qendër e fortifikuar ilire dhe u pushtua nga romakët më 168 para Krishtit. Historiani Tit Livi e quante "vendi më i fortë i labeatëve". Në veprën De Aedificis të Prokopit të Çezaresë përmendet Skydreonopolis në grupin e fortesave të rindërtuara në kohën e Justinianit.
Periudha osmane
Kronisti osman Evlija Çelebi e përshkruan te Sejahatnameja: "'Kalaja çohet mbi një shkamb të naltë e të rreptë buzë liqenit të madh dhe lumit Buna. Ka katër kande, por pak si e gjatë, e ndërtueme me gurë të gdhendun, e papengueme nga ndonjë mal. Asht fortesë e plotë, por e vogël. Nuk ka hendeqe, por ka plot kulla, dhambë e bedena (pirgje), ka dy porta, njena vështron fushën e vogël, brenda kësaj porte asht tyrbja e Mujo Babës. Në këtë kala ka pak shtëpi dhe vetëm një xhami, ajo e Sulltan Muhammedit, e cila është e ndërtuar me tjegulla dhe e ndërtuar sipas stilit të vjetër. Fortesa ka 7 a 8 saranxha plot me ujë shiu. Prej kalasë deri në liqen ka rrugë nëndhese, të cilat i dinë vetëm njerëzit e kalasë që mbushin ujë përmes tyne në raste rrethimi. Brenda në kala nuk ka dyqane, ka vetëm 100 banesa ushtarësh, ka depo për grunë e municione edhe ka shumë topa'."Më 1787 ushtria osmane rrethoi Kara Mahmud Pashën, ku Bushatlliu doli ngadhënjimtar; po ashtu veziri i fundit i Shkodrës, Mustafa Pasha u rrethua më 1830 nga ushtria osmane dhe në fund u dorëzua për mungesë buke e municioni. Deri më 1858 valiu kishte selinë e vet në kala dhe deri më 1865 si qendër administrative, më pas mbeti vetëm garnizoni i rregullt
Struktura
parapamje|Oborri i tretë dhe Muzeu te Kapiteneria Hyrjen kryesore kalaja e ka nga veri-lindja, sipërfaqja e brendshme ndahet nga muret e tre oborreve, me porta mes tyre. Oborret vijnë duke u ngritur njëri pas tjetrit, i treti është në pjesën e lartë të kodrës. Muret dalëse kanë të dalura drejtkëndore që zëvendësojnë kullat, ndërsa në murin e jashtëm kullat janë më të dendura.
Brenda kalasë ka disa ambiente që lidhen me një kullë cilindrike, një depo si dhe një godinë trekatëshe të kohëve venedikase, quajtur Kapiteneria. Oborri i dytë në pjesën qendrore ka katër depozita për grumbullim uji, katërkëndëshe të mbuluara me qemerë, prej ku merrej uji përmes grykave të puseve rrethore. Aty është depoja, burgu si dhe Xhamia e Fatihut.thumb|left|Oborri i parëOborri komunikon me hyrjen kryesore të kalasë, para së cilës në vitet 1407-1416, u ndërtua një oborr i fortifikuar, një sistem paramuresh me kthesa të mprehta që zënë pjesën lindore të kalasë. Oborri përbëhet nga një kullë katërkëndëshe me gjerësi 10 metra dhe gjatësi 20 metra, kati i poshtëm i së cilës është i mbuluar me një qemer cilindrik përshkues që nga hyrja. Në dy anët e kësaj galerie ndodhen nga katër nike të mbuluara me qemer cilindrik.
Një fushatë arkeologjike polake zbuloi më 2014 një hamam të shekullit të 14.
Toponimia
Barleti përmend edhe territorin rreth kështjellës se Rozafatit: Kazenë (kodra matanë Bunës ku ndohet kisha e Sh. Mari Magdalenës), Maldunus ose Valdunus (kodra mbi të cilën ngrihet kalaja) dhe Zarufe (kodra e Pashës).
Për të shkuar në kala duhet ndjekur Rruga e Pazarit të vjetër, e cila çonte për te mullri i Danes ku në një pikë bashkohet me mbetjet e asaj që qe rruga e asqerëve. Më 1936 Bashkia e Shkodrës e shtroi me zall, më vonë u rregullua me parmakë dhe bazament të mirë. Fortesa në faqen e saj nga jugu ka një rrugë të vjetër, e cila tani është jashtë përdorimi, në periudhën osmane quhej Rruga e varrit - Mezar jolli, sepse nga ajo rrugë ulnin poshtë të vdekurit.
Duke u ngjitur për në kala ka patur një varr të rrethuar me hekura kafazli, me një gur mermeri me shkrim osmanisht të gdhendur. Ky ka qenë Varri i Kaja Hanmit, i cili sipas një dokumenti vakëfnor të Mustafa Pashës, pandehet se ka qenë varri i të ëmës. Pa mbërritur te porta e madhe e kalasë, në kthesën e rrugës bërryl në të djathtë, janë ende rrënojat e Tyrbes së Mujo Babës - sipas gojëdhënës, me origjinë turke. Tyrbe e cila e përmendur prej Çelebiut, ekzistonte deri më 1914, kur e prishën disa ushtarë italianë të nxitur.
Xhevdet Xhafa
Xhevdet Xhafa U lind në vitin 1934 në Pejë. Skollën e Mesme të Artit e kreu në vendlindje. Akademinë e Arteve Figurative, drejtimin e pikturës, e kreu në Lublanë, në vitin 1970, në klasën e prof. Gabriel Stupica. Stu­dimet pasuniversitare, drejtimi i grafikës, i kreu gjithashtu në Lub­janë, në klasën e prof. Riko Debe­njak, në vitin 1972.
Disa vite pas mbarimit të studimeve pasuniversitare u zgjodh mësimdhënës në Akademinë e Arteve Figurative të Universitetit Prish­tinës, për lëndën mësimore të grafikës, e më vonë, deri në pensionim, drejtoi klasën e pikturës.
Ura lundruese
Shumica e urave ponton janë të përkohshme dhe përdoren në kohë lufte dhe emergjenca civile. Ka ura të përhershme ponton në përdorim civil që mund të transportojnë trafikun autostradë. Urat e përhershme lundruese janë të dobishme për kalimet e mbrojtura me ujë nëse nuk konsiderohet ekonomikisht e mundshme të pezullohet një urë nga kalatat e ankoruara. Ura të tilla mund të kërkojnë një seksion që është i ngritur ose mund të ngrihet ose hiqet për të lejuar kalimin e trafikut me ujë.
Xhevdet Xhafa
Gjatë karrierës së pedagogut prof. Xhafa ka marrë të gjithë titujt universitarë, deri tek profesori ordinar.
Krahas punës pedagogjike, nga e cila kanë dalë një plejadë artistësh të rinj të shkolluar nën kujdesin e tij, Xhevdet Xhafa është marrë në mënyrë intensive dhe me shumë suksese me krijimtari artistike dhe ka realizuar një mori ekspozitash personale, ka marrë pjesë në ekspozita kolektive si dhe në aktivitete të tjera artistike.
Ura lundruese
Urat ponton kanë qenë në përdorim që nga kohërat e lashta dhe janë përdorur me avantazhe të mëdha në shumë beteja gjatë historisë, të tilla si Beteja e Garigliano, Beteja e Oudenarde, kalimi i Rhine gjatë Luftës së Dytë Botërore, Operacioni i Luftës Iran-Irak Agimi 8, dhe së fundmi, në pushtimin rus të Ukrainës në vitin 2022, pasi kalimet mbi lumin Dnipro ishin shkatërruar.
Xhevdet Xhafa
Në dhjetor të vitit 2012 prof. Xhevdet Xhafa u zgjodh anëtar korres­pondent i Akademisë së Shkencave dhe të Arteve të Kosovës.
Veprimtaria
Ekspozita personale:
Galeria e të rinjve, Beograd, 1973.
Salloni i Muzeut te Artit Bashkëkohor, Beograd, 1984.
Galeria e Artit Modern, Dubrovnik, 1988.
Muzeu i Artit Bashkëkohor, Shkup, 1996.
Muzeu Kombëtar i Kosovës, Prishtinë, 2006.
Akademia e Shkencave dhe e Arteve, Prishtinë, 2013
Akademia e Shkencave dhe e Arteve, Prishtinë, 2015.
Galeria Kombetare e Arteve, Tiranë 2017.
Ekspozita kolektive:
Bienali i të Rinjve, Rijekë, 1971/73.
Binali ndërkombëtar i vizatimit, Rijekë, 1974/ 76.
Muzeu i Artit Bashkekohor, Romë 1977/78.
Arti Bashkëkohor, Ndërkombëtar, Slloven Gradec, 1974/77.
Ekspozita Ndërkombëtare e Artit Bashkëkohor, Cannes, 1975.
Muzeu i Artit Bashkëkohor në Wellington, Sidney, 1977/78.
Ekspozita e një grupi artistësh në Gallerie Rockefeller, New York, 1980/82.
Trienali i Artit Bashkëkohor, Beograd, 1982/86.
Bienali i Artit Bashkëkohor, Sarajevë, 1980/83/87.
Trienali Ndërkombetar i Pikturës, New Delhi, 1982.
Shpërblime:
Shpërblimi “France Preshern” i Universitetit të Lublanës, 1971.
Shpërblimi i Sallonit Pranveror, Prishtinë, 1974.
Ekspozita ndërkombëtare, Cagnes sur Mere, Shpërblimi Nacional, 1975.
Mirënjohje e Bienalit, Gallerie Rockefeller, New York, 1980.
Shpërblimi “N. Petroviq”, Çaçak, 1983.
Salloni i Tetorit, Pllaketa e artë, Beograd, 1985.
Fahri Rashiti
Fahri Rashit Gjilani i njohur ndryshe edhe si Fahri Gjilani ose Fahri Rashid Gorani (Gjilan, 1 janar 1881 - 1944) ka qenë mjek kirurg, deputet dhe ministër i shtetit shqiptar.
Biografia
U lind më 1 janar 1881 në qytetin e Gjilanit, në vilajetin e Kosovës. Më 1905 kreu Fakultetin e Mjekësisë në Universitetin e Stambollit, me ndihmën e patriotëve Hasan Prishtina, Isa Boletini e Bajram Curri vijoi studimet në Paris ku u specializua si kirurg. Shërbeu si mjek në kryeqytetin e perandorisë dhe më pas ndër viset e vilajeteve shqiptare me radhë, në Prevezë, Pejë, Prizren dhe Durrës si këshilltar mjekësor i qeverive gjatë sundimit të Princ Vidit. Atë periudhë, më 28 qershor 1914 qe ndër themeluesit e Lidhjes "Për Atdheun e për Thronin" së bashku me Dom Nikollë Kaçorrin, dr. Ibrahim Temon, Abdyl Ypin, Gurakuqin, Eshref Frashërin dhe të tjerë. Më 1916-1922 shërbeu si mjek në Shkodër dhe Korçë.
Më 1923 u zgjodh deputet, Sejfi Vllamasi në kujtimet e veta tek përshkruan fitoren e deputetëve të prefekturës së Kosovës e njëson me grupin e "irredentistëve kosovarë". Më 1924 u caktua ministër i Arsimit i qeverisë Vërlaci, post që vijoi ta mbante edhe në qeverinë dhjetëditore të Iljaz bej Vrionit. Qeveria e dërgoi në Fier së bashku me Sami bej Vrionin që të merrej vesh me kryengritësit e Lëvizjes së qershorit, pa u arritur megjithatë ndonjë marrëveshje. Po këtë vit ka qenë themelues i Partisë Demokrat-Radikale. Më 1925 ishte në grupin e deputetëve që iu hoq mandati. Më 1926-1932 shërbeu si kirurg dhe drejtor i spitalit të Vlorës, dhe nga 1932 deri më 1934 ishte drejtor i Kryqit të Kuq Shqiptar.
Ndërroi jetë më 1944.
Le Fayel
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Le Fayel (Shqip: Fajeli ) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Qeveria Mitrovica
Qeveria e Rexhep Mitrovicës ishte qeveria e Mbretërisë Shqiptare nga 5 nëntorI 1943 deri më 16 qershor 1944.
Pedagogjia fetare
Pedagogjia fetare është një disiplinë e cila merret me studimin e arsimit dhe edukimi fetar duke u nisur nga aspekti teologjik. Detyra e saj kryesore është të ndihmojë në përmirësimin e të ashtuquajturit formimi fetar i njeriut duke përfshirë me këtë rast edhe arritjet e shkencës së pedagogjisë në reflektimin kateketik, veçanërisht konceptin e të nxënit dhe mësimdhënies, kushtet psikosociale dhe zhvillimore, si dhe metodat alternative të mësimdhënies. Është një disiplinë shkencore që merret me çështjet e praktikës dhe teorisë së proceseve të kuptuara gjerësisht të arsimit dhe edukimit fetar dhe socializimit dhe si e tillë qëndron në mes të pedagogjisë dhe teologjisë.
Ulrik Neumann
Ulrik Neumann (23 tetor 1918 - 28 qershor 1994) ishte aktorë dhe muzikantë danezë. Ai është shfaqur më shumë se 19 filma mes vitit 1940 dhe 1966. Nga viti 1959 deri më 1961, ai ishte anëtarë i grupit Swe-Danes më këngëtaren Alice Babs dhe violinistin Svend Asmussen.
Lista e qyteteve në Serbi
parapamje Kjo është lista e qyteteve dhe qytezave në Serbi, sipas kritereve të përdorura nga Zyra Statistikore e Republikës së Serbisë, e cila e klasifikon në vendbanimet urbane dhe rurale, në varësi jo vetëm nga madhësia, por edhe në të tjera administrative dhe kriteret ligjore. Edhe fshatrat me komunal të drejtat janë shtuar në listë.
Qytetet
Ashtu si në një komunë, territori i një qyteti përbëhet nga një qytet i përshtatshëm dhe fshatrat përreth (p.sh. territori i qytetit të Suboticës përbëhet nga qyteti i Suboticës dhe fshatrat përreth). Kryeqyteti i Beogradit është qyteti i vetëm në nivelin e një rrethi. Të gjitha qytetet e tjera janë në nivel komunal dhe janë pjesë e një rrethi.
Bashkitë e qytetit
Qyteti mund ose nuk mund të ndahet në bashki të qytetit. Gjashtë qytete: Beograd, Novi Sad, Niš, Požarevac, Vranje dhe Užice përbëhen nga disa bashki të qytetit. Kompetencat e qyteteve dhe bashkive të qytetit janë të ndara. Bashkitë e qytetit të këtyre gjashtë qyteteve gjithashtu kanë asambletë dhe prerogativa të tjera. Dy komunat më të mëdha të qytetit sipas numrit të banorëve janë bashkia e qytetit të Novi Sadit (307,760) dhe Beogradi i Ri (212,104).
Lista e qyteteve dhe komunave
Kjo është një listë e qyteteve dhe komunave (përjashtuar bashkitë e qytetit) në Serbi, siç përcaktohet me Ligjin për organizimin territorial Të dhënat për popullsinë merren nga regjistrimi i vitit 2011.
Sipas kritereve statistikore, vendbanimet në tabelë klasifikohen si "urbane" (dmth. Qytete dhe qyteza), në krahasim me fshatrat "rurale" (fshatra). Këto kritere nuk janë të kufizuara në madhësinë e vendbanimit, por gjithashtu përfshijnë përqindjen e banorëve të angazhuar në bujqësi, dendësi të popullsisë etj. Kështu që jo të gjitha qytetet në kuptimin statistikor janë më të madh se fshatrat dhe nuk janë gjithmonë qendra komunale. Vini re se popullsia e bashkive të qytetit të disa qyteteve nuk u paraqit si unik, por i bashkuar në popullatën e qytetit.
Stavro Vinjau
Stavro Vinjau (Përmet, 1893 - 1975) ka qenë deputet, ministër dhe tregtar shqiptar.
Biografia
U lind më 1893 në Përmet. Mbaroi Fakultetin për Drejtësi në Romë, ku ishte bërë anëtar i Partisë Socialiste Italiane. Më 1921-1925 ka qenë deputet në dy legjislatura, më 1921 anëtar themelues i Partisë Popullore. Ka qenë anëtar i "Krahut Kombëtar", organizatë e njohur në publik si Klika, e cila përfshinte Sejfi Vllamasin, Sulejman Delvinën, Bahri Omarin, Ali Këlcyrën dhe figura të tjera në politikën, administratën dhe xhandarmërinë e kohës. Më 1923 ka qenë pjesë e grupit demokrat të Gjirokastrës, së bashku me Fan Nolin dhe Koço Tasin anoi nga grupi i deputetëve të Shkodrës kryesuar nga Gurakuqi; duke u bërë kështu ndër opozitarët më të zëshëm të diskutimeve parlamentare. Njihej në parlamentin shqiptar për pikëpamjet e tij të majta, duke deklaruar që më 1921 që në Shqipëri ekzistonte bolshevizmi.
Më 16.7.1921, Këshilli Kombëtar (parlamenti) i Shqipërisë diskutoi mbi përgjigjen që do u dërgohej parlamentit jugosllav mbi masakrat kundër shqiptarëve të Kosovës. Gjatë fjalimit te tij, Vinjau tha ndër te tjera:"Ne nuk kërkojmë nga Serbia, Kosovën, atë dhe shqiptarët e saj ua kemi falur. T’ju shohë hajrin. Vetëm kërkojmë t’i respektojë si njerëz e jo t’i therin si berra."
Më 1924 mori pjesë në demostratën përpara kryeministrisë për të kërkuar drejtësi për vrasjen e Avni Rustemit. Përkrahu Lëvizjen e qeshorit, duke u emëruar ministër i Drejtësisë dhe i Arsimit në qeverinë revolucionare. U largua nga Shqipëria me rikthimin e Ahmet Zogut në pushtet në dhjetor të 1924. U vendos në Brindisi, ku më 1938 kishte marrëdhënie me organizatën "Bashkimi Kombëtar, që ishte përvijuese e "Krahut Kombëtar". Më tej, i tërhequr nga jeta politike u mor me tregti. Ndërroi jetë më 1975.
Xhamia e Haxhi Kasëmit
Xhamia e Haxhi Kasëmit është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Koço Muka
Koço Muka (Himarë, 1895 - Grottaferrata, 21 nëntor 1954) ka qenë xhandar, nëpunës dhe ministër i shtetit shqiptar.
Biografia
U lind më 1895 në Himarë. Ndoqi dhe kreu gjimnazin Zosimea në Janinë dhe më pas studjoi në Stamboll për drejtësi në Dar al-Huk. Më 1916 nisi punë si noter në Himarë.
Më tej u bë ushtarak në periudhën 1920-1924 dhe madje rrethkomandant i xhandarmërisë së Gjirokastrës. Pasi mbështeti Lëvizjen e qershorit, me Triumfin e Legalitetit u largua jashtë vendit si emigrant në Itali, Greqi e Austri.
Më 1942 u vesh kuestor në Gjirokastër, duke pasur zëvendësisht edhe zyrën e prefektit. Në gusht të 1943 grindet me gjeneral Criminello-n dhe largohet bashkë me gjithë kuesturën. Më 1944 emërohet ministër Arsimi në qeverinë Mitrovica.
U largua nga Shqipëria me ardhjen në pushtet të komunistëve. Ndërroi jetë në Grottaferrata, Itali më 21 nëntor 1954.
Arnavut ciğeri
parapamje|250px| Arnavut ciğeri (fjalë për fjalë "mëlçia shqiptare") është një pjatë turke e bërë me kubikë të mëlçisë të qengjit ose viçit të skuqur me vaj të erëzuar me piper djegës, i shërbyer tradicionalisht me qepë dhe majdanoz.
Etimologjia
Fjala Arnavut (Shqiptar) është pjesë e një pjate në kuzhinën e Stambollit e njohur si Arnavut ciğeri (mëlçi shqiptare).
Historia
Prejaedhja e Arnavut ciğeri qëndron në shekullin e pesëmbëdhjetë dhe pasojat e luftërave në atë që u bë Ballkani Osman (Rumelia) dhe imigrimi i shqiptarëve në rajonin e Stambollit. Njerëzit që udhëtonin nga Ballkani për në Anadollin osman dhanë ndikimet e tyre në këtë zonë, si p.sh. shqiptarët që u punësuan si shitës të lëvizshëm të mëlçisë së papërpunuar. Në fund të shekullit të 17-të, shqiptarët u përmendën nga udhëtari osman Evliya Çelebi si kasap në Stamboll me origjinë nga Ohri, Korça dhe Hurupişte (Argos Orestiko moderne) që shisnin mish qengji si mëlçi, zemër dhe veshka. Pjata Arnavut ciğeri u bë pjesë e kuzhinës turke gjatë periudhës osmane, kur osmanët përvetësuan traditat e kuzhinës nga popujt që takonin dhe i bashkuan me kuzhinën, praktikat dhe zakonet e tyre të gatimit.
Venom (Eddie Brock)
Venom është një personazh librash komikë të Marvel Comics,i shfaqur fillimisht në vitin 1988. Venom gjithashtu është shfaqur në seri të animuara,në filmin Spider Man 3(2007) nga Sam Raimi, në filmin Venom(2018) nga Ruben Fleischer,dhe së fundmi në filmin Venom:Let There Be Carnage (2021) nga Andy Serkis.
Hajde Sonte (këngë)
Hajde Sonte është një kënge nga Eliza Hoxha.
Byakuya Kuchiki
Byakuya Kuchiki (Japonisht: 朽木 白哉) është personazh fiktiv në serialin e animuar Bleach e krijuar nga Tite Kubo. Ai është kapiten i divisionit të 6-të në Gotei 13. Zëvendësi i tij është Renji Abarai. Ai është kreu i 28-të i fisit Kuchiki, një prej katër fiseve më fisnike në Shoqatën e Shpirtërave.
Personaliteti
Si kreu i 28-të i llanit Kuchiki, Byakuya vepron në një mënyrë aristokratike. Ai gjithmonë duket i qetë dhe apatik ndaj njerëzve të tjerë, edhe pse në të vërtetë është konfliktuar. Ai është veçanërisht i qetë, madje edhe në betejë. Ai përgjithësisht vepron indiferent, në kufi me arrogancën, për shumicën e situatave me të cilat përballet. Byakuya ofendohet lehtë nëse emri i tij nuk përdoret siç duhet. Si i tillë, ai e shikon Ichigo Kurosaki me përbuzje për t’iu referuar gjithmonë në mënyrë jo të duhur. Kur Byakuya bisedon me Ichigo, ai e quan me emrin e tij të plotë. Byakuya është shumë perceptues, plotësisht i vetëdijshëm për kufijtë e aftësive të tij, dhe gjithçka që ai shprehet në krahasim me një kundërshtar është zakonisht e justifikuar. Megjithëse vazhdimisht deklaron se është shumë më i fortë se kundërshtarët si Zommari Rureaux, Byakuya mban një ton zyrtar, duke përdorur gjithnjë "watashi" i cili është një mënyrë formale për t'iu referuar vetvetes. Kur ishte i ri, ai ishte i shpejtë në zemërim dhe me kokë shumë të nxehtë, siç vërehet nga gjyshi i tij.
Byakuya beson fuqimisht në ligj dhe rregull. Si kapiten i Gotei 13 dhe kryetar i një prej familjeve të mëdha fisnike, ai punon shumë për një shoqëri paqësore. Ai beson se për të ruajtur rendin, të gjithë shkelësit e ligjit duhet të ndëshkohen, edhe nëse kjo shkon kundër dëshirave të tij. Byakuya mendon se "një pjesë e përgjegjësive të një kapiteni është të sigurohemi që përgjegjësitë e togerit janë kujdesur".
Gjatë viteve midis birësimit të Rukia dhe dënimit me vdekje, krenaria dhe sjellja e qetë e Byakuya e bënë atë të besonte se ai kurrë nuk kujdesej për të, sepse ai kurrë nuk e kishte parë një herë atë. Përkundër mënyrës së tij të akullt dhe të rregullt, Byakuya kujdeset dhe mbron ata që janë të rëndësishëm për të. Kjo vlen veçanërisht për Rukia pasi ai e donte shumë Hisanën dhe i premtoi asaj se ai do ta mbronte Rukia pa marrë parasysh se çfarë do të ndodhë. Pas ngjarjeve të incidentit Aizen, ai pranon se ligji nuk është i përsosur dhe bëhet më i butë ndaj Rukia. Megjithëse, ai përpiqet të ruajë një ekuilibër midis urdhrave të mëposhtëm dhe thyerjes së ligjit duke shfrytëzuar zbrazëtirat në urdhërat e tij. Përveç kësaj, ai gjithashtu siguroi Rukia dhe Renji rrobat e sigurisë për t'i mbrojtur ata nga terreni i ashpër i Hueco Mundo.
Byakuya është e popullarizuar në mesin e femrave Shinigami të Shoqatës së Shpirtërave, dhe u votua numër një në sondazhin "kapitenin që dëshirojmë të lëshojmë një libër fotografish" nga shoqata e grave Shinigami. Ai i pëlqen lulet e qershisë japoneze, shëtitjet gjatë natës, ushqimi pikant dhe bananet, por nuk i pëlqen ëmbëlsirat. Byakuya shkëlqen në kaligrafi.
Aftësitë
Ganju Shiba ka deklaruar se Byakuya është udhëheqësi më i fortë në tërë historinë e klanit Kuchiki, dhe Kōga Kuchiki ka deklaruar pak, nëse ndonjë, nga udhëheqësit e klanit Kuchiki kanë qenë po aq të fuqishëm sa Byakuya, duke e shtjelluar më tej nivelin e tij të fuqisë. Reiatsu i tij është i bardhë. Pas stërvitjes së tij brenda Pallatit Mbretëror, Byakuya dërgoi me lehtësi tre Sternritter ndërsa luftoi pesë prej tyre njëkohësisht.
Byakuya është një mjeshtër i zotërimit të shpatës, që posedon saktësi të përsosur dhe kryen sulme vdekjeprurëse me pak përpjekje.
Byakuya është i njohur më së miri për aftësitë e tij në Shunpo (lëvizja e shpejtë). Ai u mësua nga Yoruichi Shihōin dhe asnjëherë nuk ka mundur ta mposhtë atë. Ai është lehtësisht një nga përdoruesit më të aftë të kësaj aftësie në të gjithë Shoqatën e Shpirtërave. Ai mbeti në gjendje të përdorë Shunpo pasi ndërpreu muskujt dhe tendinat në këmbën e majtë.
Byakuya ka njohuri të konsiderueshme për magjitë e nivelit të lartë Kidō, duke përdorur disa radhazi në vazhdimësi, pa asnjë fjalë magjike dhe pothuajse asnjë përpjekje, dhe ende duke zotëruar fuqi të frikshme. Ai ka përdorur magji deri në nivelin 81, dhe posedon njohuri të përparuara të aplikimit dhe qëndrueshmërisë së Kidō. Ai mund të përdorë një magji të nivelit të ulët në mënyrë të përsëritur në vazhdimësi të shpejtë dhe me efekte shkatërruese, si dhe një kundër sulmeve. Ai përdor një magji rrufeje të nivelit të ulët për të djegur një vrimë pikërisht përmes shpatullës së Ichigo.
Shikai
Sebonzakura: Shpata e Byakuya është një katana, por në formën e Shikai, tehu i Senbonzakura ndahet në një mijë fragmente të brishtë të hollë, të cilët fluturojnë larg nga doreza e thikës, duke lënë vetëm mbajtjen e shpatës në dorën e Byakuya. Duke lëkundur dorezën e Senbonzakura, Byakuya mund të kontrollojë fragmentet e tehut, duke e lejuar atë që të copëtojë kundërshtarët në një distancë dhe të shkelë pothuajse çdo mbrojtje. Thikët mund të përdoren për qëllime mbrojtëse, pasi ato mund të mbrojnë Byakuya nga një goditje e fortë e shpatës. Për të mbrojtur Byakuya nga sulmet e veta si në Shikai ashtu edhe në Bankai, Senbonzakura posedon një zonë të padëmtuar (無傷圏, mushōken) ku nuk prek asgjë brenda 85 cm të Byakuya, përveç nëse ai vetë lejon që thikat të hyjnë në zonë. Gjatë stërvitjes së Byakuya me Gardën Mbretërore, ai fitoi një kuptim më të hollësishëm të Shikait të tij, duke i dhënë atij një kontroll më të madh dhe aftësinë për të formuar ndërtime më të forta në një shkallë më të madhe.
Lëshimi mund të mohohet para se tehu të shndërrohet në petale, të tilla si kur Yoruichi Shihōin mbështillte tehun në rroba gjatë betejës së shkurtër të Byakuya me Ichigo. Sidoqoftë, nëse lëshimi përfundon vetë, Senbonzakura është dhënë gati e pandalshme.
Sa i përket zonës së tij të padëmtuar, Shūkurō Tsukishima shpjegoi, se për të shmangur briskat e Senbonzakura nuk është që kundërshtari të tërhiqet, por të afrohet. Megjithëse Byakuya mund ta kompensojë këtë dobësi duke lejuar që briskat të hyjnë në Zonën e Padëmtuar, pasi është rrezja në të cilën ai mund të reagojë në mënyrë të sigurt dhe të ridrejtojë sulmet e humbura, duke rritur shpejtësinë e briskave brenda këtij diapazoni, Byakuya mund të dëmtojë aksidentalisht veten nëse tij koha është shtrembëruar edhe pak.
Bankai
Sebonzakura Kageyoshi: Kur Byakuya aktivizon Bankai e tij, ai e lëshon shpatën e tij në tokë, shpata hyn në tokë, sikur të ishte një pishinë me ujë. Rrjedhat e energjisë zgjerohen, duke e zbehur zonën përreth dhe brenda disa sekondave, dy rreshta të njëmijë briskave gjigande ngrihen lart nga toka. Ata mijëra shpata shpërndahen dhe fluturojnë drejt armikut. Askush nuk e di numrin e saktë të thikave të gjeneruar, dhe askush nuk mund të shmangej apo madje të shohë lëvizjet e këtyre thikave.
Étavigny
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Étavigny (Shqip: Tavinja) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Tempulli Vishalakshi
Historia
Sati ishte vajza e Prajapati Dakshas që u martuar me perëndinë Shiva kundër dëshirës së babait të saj. Një herë, Prajapati Daksha organizoi një festë të madhe yagya por nuk i ftoi vajzën dhe dhëndrin e tij. Sati u hidhërua shumë nga kjo sjellje e babait të saj. Ajo mbërriti aty por u fye nga babai i saj që e injoroi. Sati nuk e përballoi dot fyerjen dhe u hodh në zjarrin e yagyas duke kryer vetëvrasje. Ajo vdiq por trupi i saj nuk u dogj. Shiva u mërzit shumë dhe duke marr formën e Virabhadra Rupas i preu kokën Dakshas por më pas ia riktheu përsëri jetën atij. Shiva zemërthyer u end në univers duke mbajtur kufomën e Satit. Në fund, Vishnu e preu kufomën e Satit në 51 pjesë me Çakrën e tij. Çdo pjesë e trupit u bë një Shakti Pitha. Vendi ku ra secila pjesë e trupit në tokë u shndërrua në një tempull. Shiva krijoi 51 Bhairava si gardian për të ruajtur çdo Shakti Pitha. Besohet se vathët ose syri i Mata Satit ranë në këtë vend të shenjtë në Varanasi. Sipas studiuesit Jones, Shakti Pithat fillimisht ishin pjesë e kultit adhurimtar të tribuve si hyjnesha vendore, që përgjatë shekujve u sinkretizuan me Shakthi Pithat nën ndikimin e brahminëve dhe tani kanë një ndikim të qëndrueshëm në psikën e banorëve. Në sinkretizmin e besimeve të ndryshme në vend, në listën e Shakti Pithave u asimiluan deri në 108 hyjnesha. Annapurna, hyjneshës së ushqimit, një formë e bashkëshortes së Shivës, Parvati, i është dhënë epiteti Vishalakshi, "sy-gjera". Tempulli i saj më i rëndësishëm gjendet në Varanasi, ku ajo konsiderohet si hyjnesha padrone. Skanda Purana tregon rrëfenjën e mallkimit të të diturit Vyasa në Varanasi, që asnjë në qytet të mos i jepte ushqim. Në fund, Vishalakshi shfaqet në formën e një shtëpiakeje dhe i dha ushqim Vyasas. Ky rol i Vishalakshit është i ngjashëm me atë të Annapurnas, që i ofron ushqim bashkshortit të saj Shiva, uria e të cilit mund të shuhet nëpërmjet ushqimit të saj. Shiva i kënaqur nga ushqimi i Annapurnas, e cakton atë si hyjneshën kryesuese të Varanasit. Hyjnesha Vishalakshi e Tempullit Varanasi mund të identifikohej me Annapurnan në kohët e hershme, megjithatë me kalimin e kohës u bë një hyjneshë e veçantë. Adhurimi i Vishalashit vjen që nga shekulli i XII dhe u bë vend popullor tërheqjeje nga shekulli i XIX për besimtarë nga e gjithë India. Indiano-jugorët i japin rëndësi të madhe këtij tempulli. Ata e konsiderojnë atë si një nga tre tempujt kryesorë të hyjneshave në Indi. Këta tempuj të lidhur simbolikisht me syrin (akshi) janë: Kamakshi - hyjnesha “sy-dashur” në Tempullin Kanchi Kamakshi në Kanchi në Tamil Nadu të Indisë Jugore dhe Kamaksha në Gauhati të Assamit në Indinë Veri-lindore, Minakshi - hyjnesha “sy-peshk” në Tempullin Madurai Minakshi Amman në Madurai po në Tamil Nadu dhe Vishalakshi - hyjnesha "sy-gjerë" në Tempullin Vishalakshi në Varanasi. Indiano-jugorët e nderojnë Vishalakshin prej kohësh dhe kanë lidhje të forta me tempullin e saj. Tamilët ndihmuan gjithashtu në rikonstruksionin e tempullit në vitin 1971.
Shtëpia e Enver Nuriut
Shtëpia gjysmëkatëshe e Enver Nuriut, e cila konsiderohet si një monument në Shqipëria, që i takon fushës së Arkitekturës ndodhet nën administraturën e Bashkisë së Beratit.
Jani Vruho : pena shqipe e Misirit
Jani Vruho : pena shqipe e Misirit libër nga Marela Guga (Laçka). Botuar në Tiranë nga "M & B" në vitin 2019. Libri ka 558 faqe. ISBN 9789928256874
Eiichiro Oda
Eiichiro Oda (Japonisht: 尾田 栄一郎; lindi më 1 janar 1975) është mangaka, i njohur për serinë e famshme One Piece. One Piece është manga më e shitur gjatë gjithë kohërave e cila ka mbi 345 milionë kopje rreth botës. Popullariteti i serisë e emëruan Odanë si një nga mangakët që e ndryshuan historinë e mangave. Në vitin 2004, ai u martua me Chiaki Inaba e cila luajti Namin në një ceremoni të Weekly Shōnen Jump. Ai shpesh herë ka thënë se ai është shok me Mitsutoshi Shimabukuro, autor i mangës Toriko.
Abainville
Abainville është një komunë në Francë. Abainville bën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Grand Est. Komuna ka një popullsi prej 310 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe prej 13.67 km².
Truffade
parapamje|Truffade Trufada është një pjatë tradicionale e rajonit të Auvernjës në Francë. Është një lloj petulle e trashë e bërë me patate të prera hollë që gatuhen ngadalë në yndyrë pate derisa të zbuten, më pas përzihen me rripa të hollë djathi tome fraîche (i cili është shumë i ndryshëm nga djathi i vërtetë tomme : receta do të dështojë nëse përdoret djathi tomme. pasi që shkrihet në një mënyrë shumë të ndryshme). Kjo përzierje trazohet derisa të ngjitet bashkë në një pastë të trashë, e cila ndonjëherë zbukurohet me majdanoz të freskët dhe mund të shërbehet me një sallatë të thjeshtë jeshile.
Ndonjëherë trufada rrokulliset për t'u ngjyrosur në kafe nga ana tjetër, ose i shtohen lardona.
Erand Hoxha
Erand Hoxha është Aktorë, Regjizor dhe Producent Shqiptar. Ai është i njohur për rolin e tij në filmat Pit Stop Mafia, Elvis Walks Home dhe Fast and Furious 8.
Biografia
Erand Hoxha lindi më 5 dhjetor të vitit 1987,zbuloi pasionin e tij për aktrim në moshë të re. Plot ambicie, ai ka qenë duke ndjekur qëllimin e tij, përkushtimin kohën dhe energjitë për temat e filmit dhe aktrimit.
Erandi studioi juridikun dhe pas diplomimit punoi si avokat për më shumë se 3 vjet në zyrën e babait të tij, por pasioni i tij per aktrimin nuk u shua kurr. Në vitin 2013 i është dhënë mundësia për të luajtur në filmin e parë dhe që nga ajo ditë nuk u ndal për të shprehur pasionin e tij në aktrim.Ai u be pjesë e shumë audicioneve te huaja falë platformës së internetit ku fitoi shumicën e roleve te tij si figurant apo role kryesore.Sot Erandi gjendet ne filmat e hollywoodian si dhe ato shqiptar.
Megjithatë, Erandi nuk është vetëm një aktor - ai merr një interes të gjerë në të gjitha aspektet e filmave dhe tashmë ka fituar përvojë në fushën e drejtimin dhe prodhimin.
Ai ishte prodhuesi i asociuar i prodhimit ndërkombëtarisht të suksesshëm të kinemasë shqiptare ku në Festivalin e Filmit të Cannes fitoi Cmimin Best Actor
Erandi eshte pjesë e Shoqatës Artistike "Ferdinand Deda" ku aktualisht vazhdon formimin e tij për të qenë një aktor duke marrë mësime art orator, në mënyrë për të përmirësuar më tej aftësitë e tij dhe për t'u përgatitur për projekte të reja ndërkombëtare të filmit në vitet e ardhëshme.
Referimet
OFFICIAL WEBSITE GazetaExpress ZicoTV GazetaExpress TopalbaniaRadio LapsiNews AlbNews365 Timenews BotaSotNews Balkannews Melty.it GossipeTV Faxnews Shqiperiaime Lajmi.net JetaoshQef LajmPress
Esquennoy
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Esquennoy (Shqip: Eskeni ) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Spies in Disguise
Spies in Disguise është një film komedi spiun i animuar kompjuterik i vitit 2019 i prodhuar nga Blue Sky Studios dhe i shpërndarë nga 20th Century Fox. Filmi u frymëzua lirshëm nga filmi i shkurtër i animuar Pigeon: Impossible nga Lucas Martell. Filmi drejtohet nga Troy Quane dhe Nick Bruno nga me skenar të Brad Copeland dhe Lloyd Taylor. Komploti ndjek një agjent sekret i cili aksidentalisht shndërrohet në pëllumb nga një shkencëtar i ri inteligjent; të dy duhet të punojnë së bashku për të ndaluar një terrorist kibernetik që kërkon hakmarrje dhe ta kthejnë agjentin në formën e tij njerëzore.
Filmi u shfaq në El Capitan Theatre më 4 dhjetor 2019, dhe u shfaq teatralisht në Shtetet e Bashkuara më 25 dhjetor 2019 dhe mori vlerësime përgjithësisht pozitive nga kritikët, me lëvdata për animacionin, muzikën, humorin dhe shfaqjet vokale (veçanërisht Will Smith dhe Tom Holland). Ai fitoi 171.6 milion dollarë me një buxhet prej 100 milion dollarë.
Ishte filmi i fundit i lëshuar nga Blue Sky Studios para se të mbyllej më 10 prill 2021, si dhe filmi i fundit i animuar i lëshuar nën emrin 20th Century Fox.
Filmi iu kushtua kujtimit të Joe Kwong, i cili ishte një punonjës në Disney Feature Animation si animator/modelues nga viti 1996 deri më 2010 dhe si një artist i manipulimit në Blue Sky Studios i cili vdiq para se të dilte ky film.
Përmbajtja
Lance Sterling, një agjent i fshehtë kokëfortë i N.B.U.V. (Nderi, Besimi, Uniteti dhe Vlera), dërgohet për të rimarrë një dron sulmues nga tregtari japonez i armëve Katsu Kimura në Japoni. Sapo të arrijë blerësi, terroristi i rritur në mënyrë kibernetike, Killian, Sterling hyn kundër urdhrave të drejtoreshës së N.B.U.V. Joy Jenkins,dhe mund Kimura dhe bandën e tij dhe arrin të shpëtojë me çantën që përmban dronin. Sterling kthehet në selinë e N.B.U.V. për t'u përballur me Walter Beckett, një i diplomuar shoqërisht i paaftë në MIT dhe shkencëtar i ri i dëbuar, për pajisjen e armëve jo vdekjeprurëse në kostumin e tij. Walter përpiqet të bindë Sterling se ka një mënyrë më paqësore për të shpëtuar botën, por Sterling e pushon nga puna para se të shpjegojë shpikjen e tij të fundit: "fshehja biodinamike".
Sterling zbulon se çanta është bosh dhe përballet me Marcy Kappel, një agjente e punëve të brendshme, e cila zbulon pamjet e Sterling (në fakt Killian me një maskim holografik) duke u larguar me dronin, duke e etiketuar atë si një tradhtar. Sterling ikën nga N.B.U.V. dhe vendos të gjurmojë Walterin për ta ndihmuar atë të zhduket. Ndërkohë, Killian depërton në vendin e fshehtë të armëve të N.B.U.V.
Ndërsa kërkon shtëpinë e Walterit për shpikjen e tij, Sterling gëlltit përbërjen dhe shndërrohet në një pëllumb duke kaluar në "kromotripsis". Para se Walter dhe Sterling të vendosin se çfarë të bëjnë tjetër, Marcy dhe agjentët e tjerë të N.B.U.V. ndjekin dyshen nëpër qytet, por dyshja ikin me makinën spiune të Sterling. Të dy gjurmojnë Kimura në një vendpushim në Playa del Carmen, Meksikë. Atje, ata mësojnë për vendndodhjen e Killian në Venediku, Itali para Marcy dhe N.B.U.V. mund t'i kapë përsëri.
Ndërsa ishte nën ujë në një nëndetëse, Walter zbulon se ai mbolli një pajisje gjurmuese në Killian dhe e vendos atë në objektin e armëve. Walter arrin të përsosë antidotin dhe me sukses e kthen përsëri njeriun Sterling. Duke arritur në strehën e Killian, Sterling është i shqetësuar për sigurinë e Walter dhe e dërgon atë në nëndetëse. Pasi hyn brenda, Sterling përballet me Killian, por rrëzohet dhe kapet pasi Killian zbulon se ai ka prodhuar në masë qindra dronë për të synuar të gjithë në agjenci duke përdorur bazën e të dhënave si hakmarrje për vrasjen e ekuipazhit të tij në një mision të kaluar të udhëhequr nga Sterling. Duke vërejtur Walterin që kthehej në nëndetëse, Killian e shkatërron atë; pa dijeninë e tyre, Walter mbijeton me ndihmën e një prej shpikjeve të tij, përqafimit me inflacion.
Pasi Walter liron Sterling, të dy ikin dhe kontaktojnë Marcy për mbështetje ndërsa dronët i afrohen selisë së N.B.U.V. në Uashington DC Walter përpiqet të godasë krahun bionik të Killian, por kur Killian e kupton këtë, ai përpiqet të ikë përmes ajrit me një dron, por Walter e kap. Walter rrezikon jetën e tij duke e kapur Killian në përqafimin e inflatable dhe çaktivizon krahun e zuzarit ndërsa vetë Walter bie, por Sterling, i cili e ka kthyer veten përsëri në një pëllumb, fluturon me sukses për herë të parë dhe e çon atë në siguri me ndihmën e pëllumbave të tjerë, ndërsa Killian gjendet dhe arrestohet.
Pavarësisht shpëtimit të botës, Sterling - prapa në formën e tij njerëzore - dhe Walter pushohen nga puna për mosbindje. Sidoqoftë, ata shpejt punësohen përsëri nga N.B.U.V. siç mund të mësonte agjencia nga mënyrat më paqësore të Walterit për të trajtuar zuzarinë.
Tripes à la mode de Caen
djathtas|parapamje|270x270px| Tripes à la mode de Caen Tripes à la mode de Caen është një pjatë tradicionale e kuzhinës së Normandisë, Francë.
Edhe pse kjo pjatë përgatitet në Normandi gjatë gjithë vitit, vendasit besojnë se pjata është më e mirë në vjeshtë, kur pemët e mollëve po rrisin frutat. Një pjesë e frutave bie në tokë dhe hahet nga bagëtia, së bashku me barërat e pasura të stinës, duke i dhënë kafshës një shije të veçantë.
Sidoine Benoît ishte një murg benediktin i shekullit të XIV-të në Abbaye-aux-Hommes në Caen, në departamentin Calvados në rajonin e Normandisë të Francës. Legjenda vendase ia atribuon atë me shpikjen e pjatës."Ishte përdorimi i mushtit dhe brendit të mollës në ushqim që ishte frymëzimi dhe kontributi i Benoît në kuzhinën franceze, duke i bërë të shijshme pjatat e pangopura të murgjve."Legjenda thotë se Uilliam Pushtuesi, njeriu më i famshëm i Normandisë, ka shijuar një pararendës të kësaj pjate, tripe të spërkatur me lëng molle.
Gjella ka një recetë shumë të kodifikuar, të ruajtur nga esnafi i "La tripière d'or" që organizon një konkurs çdo vit për të zgjedhur prodhuesit më të mirë të Tripes à la mode de Caen.
Crapeaumesnil
Crapeaumesnil (Shqip: Krapomesili) është një komunë në departamentin Oise të Francës veriore.
Problemi i Goldbachut
Problemi i Goldbachut eshte si me poshte: Kur bie nje molle nga pema,a e terheq graviteti mollen qe ishte ngjitur me mollen e rënë?
Anderslöv
Anderslöv është qytet në provincën Skåne, Suedi. Qyteti ka dy shitore ushqimore (ICA dhe Matöppet), dy floktore, dy piceria, dy dyqan lulesh dhe një stacion zjarrfikësh.
Kristaq Prifti
Kristaq Prifti (Berat, 21 janar 1932 - 10 dhjetor 2017) ka qenë historian dhe akademik shqiptar.
Biografia
Ai ka mbaruar studimet e larta në Moskë në fushën e historiografisë dhe pas kthimit në atdhe punoi si pedagog në Universitetin e Tiranës.
Ishte një prej profesorëve themelues të këtij universiteti, ku kreu disa detyra, si përgjegjës i katedrës së historisë, zëvendësdekan dhe dekan. Që nga viti 1982 ka qenë kërkues shkencor në Institutin e Historisë dhe në vitet 1991-1993 drejtor i tij. Përveç mësimdhënies në UT, Kristaq Prifti ka mbajtur ligjërata edhe në Universitetin e Prishtinës.
Fushat kryesore të veprimtarisë shkencore të akademikut Kristaq Prifti, në kuadër të historisë periudhës së Rilindjes Kombëtare Shqiptare deri në themelimin e shtetit shqiptar, janë: Lidhja Shqiptare e Prizrenit, Lidhja Shqiptare e Pejës, shqiptarët në periudhën e revolucionit xhonturk, lëvizja politike-kulturore në Shqipëri në prag të Pavarësisë, Kongresi i Manastirit dhe njësimi i alfabetit të shqipes, shpallja e Pavarësisë dhe Qeveria e Përkohshme e Vlorës. Në dekadat e fundme veprimtaria e Kristaq Priftit u shtri edhe në historinë e Kosovës në shek. XX, sidomos në zhvillimin demografik të saj. Kërkimet e tij në këto fusha janë përmbyllur me studime të plota monografike.
Tre Pashallarët
Studiuesit perëndimorë thonë se pas Bastisjes në Portën e Lartë në vitin 1913, këta tre burra u bënë sundimtarët de facto të Perandorisë Osmane deri në shpërbërjen e saj pas Luftës së Parë Botërore.