cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mjekesia Osmane ne Shqiperi
Në përpjekjet për shërimin e sëmundjeve, nuk mbetej pas mjekësia edhe në Shqipëri. Në Arkivin Qendror ruhen libra dhe fletore të vjetra në gjuhën osmane, të shekullit 19-të dhe fillimshekullit 20-të, me mënyrat e mbrojtjes dhe shërimit të sëmundjeve. Kapakët e tyre janë veshur me lëkurë dhe zbukuruar me "ebru", (zbukurim në vaj i praktikuar në artin islam, traditë që vazhdon të aplikohet ende sot në pikturë). Të gjithë librat dhe fletoret grupohen në dy grupe: magjitë, përgatitjen dhe llojet e sëmundjeve, ilaçet me mjekësitë popullore.
Në librat dhe fletoret e magjive, trajtohen problemet e shëndetit, shërimit të sëmundjeve dhe sidomos, largimi i së keqes përmes magjive të ndryshme, "nuskat". Fletorja më e spikatur që mban titullin "Kitab-i Remil", ka një format 28.5 cm gjatësi dhe 19 cm gjerësi. Në fund të faqes së parë dhe të parafundit, ka një stemë në formë rrumbullake, e krahasueshme me vulën e thatë, e cila përdorej në institucionet administrative. Ajo ka formë katrore, ndërsa në mes, një vizatim në formë të rrumbullakët, me zbukurim prej 2 mm gjerësi, i vizatuar me viza, në qendër të të cilit, është një figurë në formë kambane e ndarë në dy pjesë. Në pjesën e poshtme, figura mban imazhin e një fytyre me dy sy të mëdhenj, vijon me linjën e hundës të pikëzuar në miniaturë, që krijon idenë e dy mustaqeve. Pjesa e sipërme është si vazhdim i një kupole, ku zbukurimi përreth, ngjason me një kurorë mbretërore, mbi të cilën, janë vendosur katër topa të vegjël, që simbolizojnë koka njerëzish. Diagonalja e katrorit, që ka cepa të harkuar, ka përmasat 2.2 cm, diametri 1.6 cm, ndërsa brinja 1.5 cm. Vula të vendosura në libra të tillë, janë karakteristike për dokumentet, që përshkruajnë magjitë për shërim.
Në librat e magjive, përshkruhen pyetje dhe përgjigje për aspekte të ndryshme njerëzore, shpirtërore, pasurore etj. Më të shumtat janë të tilla si: "Armiku do të fitojë përsëri mbi mua", "Të kërkosh të ngjashmin dhe të tjera për të tjera dëshira", "A është e hajrit të shkosh (diku) apo jo", "Allah malin e marrë po ta shes është i hajrit apo jo", "gruaja është shtatzënë apo jo", "Kjo ngjarje është e hajrit apo jo", "Allah amaneti do të ruhet apo jo", "Fëmija në barkun e gruas ashtë djalë apo jo", "Bostani po të hahet pas vaktit të qindisë bën mirë apo jo", "Udhëtimi në dëborë është i hajrit apo jo", "Fundi i punës do të jetë i hajrit apo jo", "Marrja e prodhimit është i hajrit apo jo", "Pazari (allishverish) është i hajrit apo jo", "Udhëtimi në lumë është i hajrit apo jo", "Fejesa është e hajrit apo jo", "Dëshmia në prani të kadiut do të merret parasysh apo jo", "Haberi (lajmi) është i vërtetë apo jo", "Ato që dëgjova janë të vërteta apo jo", "Nga udhëtimi, do të vijë herët apo vonë", "Do të bëhet paqe në luftë apo jo", "Fejesa e gruas do të jetë e hajrit apo jo", "A ka hajër po ta shes kafshën apo jo".
Përmes tyre kupton shqetësimet më të mëdha të njerëzve, që lidheshin me jetesën e përditshme, të korrat, prodhimet, udhëtimet, me mënyrën e organizimit të jetës në familje, luftërat, dashuritë etj.
Ndërsa në grupin e dytë të librave, trajtohen shërimet e sëmundjeve me rreth 60 mjekime me metoda popullore, përmes të cilave, kuptohet llojshmëria e sëmundjeve më të përhapura në Shqipëri në ato kohë, bashkë me mjekimet. Sëmundjet e kockave, veshëve, cibanët e ndryshëm, sëmundjet seksuale, plagët, dhimbjet e fundit të barkut, epilepsitë, kollën, nervat, mëlçinë, tëmthin, stomakun, sytë, plagët, majasëlli, ngrirje trupi, lyerja e flokëve të zbardhur, deri në dezintoksikimin nga alkooli, flasin për shkallën e njohjes, si dhe mjekimet në ato kohëra. Por ndërsa trajtohen krahas llojit të sëmundjes, sasitë me masa të ilaçeve, nuk jepen mënyrat e përgatitjes së tyre, ç‘ka lë të mendosh se njerëzit që i përgatisnin ato, ruanin sekretin. Në një prej librave, janë 56 "Tertip" (përgatitje) para emrit të sëmundjes, si neurologji, gjinekologji, dermatologji, stomatologji, kardiologji, endikronologji, otorinolaringologji, sëmundjet e mushkërive, sëmundjet intensinale, sëmundjet ngjitëse, seksuale, për estetikën etj.
Mbi 60 lloj përbërës të ilaçeve ndahen mes origjinave bazë si shtazore, bimore dhe kimikate. Në ilaçet me origjinë bimore përdoreshin si mjekim pemët frutore si: bajamet, arrat, fiku, arra e hindit, molla e thatë, rrushi i kuq, rrushi i bardhë, shalqiri, si dhe ulliri, por dhe pisha, pelini dhe arra. Nga zarzavatet, më të përdorshme ishin preshi, qepa, hudhra, lakra dhe panxhari i kuq. Nga erëzat, karafili, zenxhefili, vanilja dhe dafina. Nga lulet, trëndafilat e të gjitha llojeve, nga barërat përdoreshin çorek, hardalli, majdanoz, bari jeshil, ardic, fara e hashashit, zafrani, mazi etj. Ndërsa nga drithërat, më shumë gruri dhe orizi i thyer. Për ilaçet me bazë shtazore, përdoreshin bagëtitë e imta dhe të trasha, kecat, dashi, lopët, si dhe pulat, prej nga merreshin për mjekime veza dhe lëvozhga e saj, kosi, hira, gjalpi i freskët, dhjam dashi, keci dhe lope, apo dhe jashtëqitjet e dashit dhe të kecit. Ndërsa në mjekimet me kimikate, përfshiheshin zhiva, ujë karbonati, soda, kripa, sulfati, nishadëri, sap-i (lloj bime e përdorur për uljen e veprimtarisë hormonale), uji.
Në të gjithë librat dhe fletoret, të ruajtura në Arkivin Qendror, interesant mbetet që emërtimet e përbërësve të ilaçeve i përkasin gjuhës shqipe të përditshme, ndonëse janë shkruar osmanisht, çka merr vlera të trashëgimisë për mjekësinë popullore shqiptare. Ndërsa ky fond përfaqëson vlera historike për mjekësinë e asaj periudhe, aktualiteti vlen edhe në ditët e sotme, kur përdorimi i ilaçeve dhe kurimi i sëmundjeve me mjekimet popullore nga njerëzimi, po zvogëlohet gjithnjë e më shumë.
Komuna e Junikut
Ky artikull merret me Komunën e Junikut. Për qytezën e Junikut shiko në faqen përkatëse. thumb|Pozita e komunës së Junikut në hartën e Kosovës Komuna e Junikut është një komunë në Kosovë. Ndodhet në rrethin e Gjakovës. Selia administrative e komunës është qyteti i Junikut.
Historia
Komuna e Junikut u krijua pas pavarësisë së Kosovës në vitin 2008. Ajo është një nga shtatë komunat e reja të pavarësuara.
Popullsia
Regjistrimi i vitit 2011 tregoi se Juniku kishte një popullsi prej 6,084 banorësh, nga të cilët 6,069 ishin shqiptarë.
Luft' e Vlorës
Luft' e Vlorës libër me autor Ali Hajdar Nivica. Botuar në Korçë nga Shtypshkronja "Dhori Koti", në vitin 1921. Faqe 72.
Karaxhova
parapamje|djathtas|350px|Harta e Mbretërisë së Maqedonisë me Almopia e vendosur në rrethet qendrore të mbretërisë. parapamje|200px|Kalaja mesjetare e Moglenit nga shekulli i 11-të Almopia (greqisht: Αλμωπία), ose Enotia, e njohur edhe në mesjetë si Moglena (greqisht: Μογλενά, maqedonisht Меглен Meglen dhe bullgarisht: Мъглен Mëglen), është një komunë dhe një ish-provincë (επαρχία) e njësisë rajonale Pella në Maqedoni, Greqi. Selia e komunës është qyteti i Aridaias. Komuna ka një sipërfaqe prej 985.817 km2.
Emri dhe historia
Emri Almopia (greqishtja e lashtë: Ἀλμωπία, Almōpia) rrjedh nga Almopes (Ἀλμῶπες), një fis paionian që fillimisht banonte në këtë zonë përpara se të dëbohej nga rajoni gjatë mbretërimit të Aleksandrit I (s. 498–454 pes) kur ishte Almopia ishte inkorporuar në mbretërinë e lashtë maqedonase. Almopianët e gjurmuan prejardhjen e tyre në figurën mitologjike eponime të Almopsit, birit të perëndisë greke Poseidonit dhe Helle. Astronomi dhe gjeografi i shekullit të dytë, Klaud Ptolemeu, regjistron tre qytete në rajon në librin e tij Gjeografia: Horma (Ὅρμα), Europus (Εὔρωπος) dhe Apsalos (Ἄψαλος).
Në periudhën e hershme bizantine, zona u riemërua në Enotia (greqisht: Ενωτία) pas një fortese aty pranë, ndoshta në afërsi të Notias moderne. Emri u ringjall midis viteve 1915 dhe 1927 edhe për krahinën greke.
Në mesjetën e mëvonshme, zona njihej si Moglena (greqisht: Μογλενά, maqedonisht: Меглен, bullgarisht: Мъглен), nga fjala sllave për "mjegull". Deri në fillim të shekullit të 11-të, Moglena ishte një provincë e Perandorisë së Parë Bullgare. E kapur nga perandori bizantin Basili II më 1015, ajo dëshmohet si selia e një peshkopate më 1020, dhe si kryeqytet i themës së saj më 1086. Zona mbeti nën sundimin bizantin deri në pasojat e Kryqëzatës së Katërt, kur u pushtua nga Cari Kalojan i Perandorisë së Dytë Bullgare. U inkorporua në Perandorinë Serbe nga Stefan Dushani në vitin 1346. Moglena ishte e banuar kryesisht nga megleno-rumunë dhe sllavë. Në kohën osmane, rajoni njihej edhe me emrin turk Karacova ose Lugina e Karaxhovës ("Lugina e zezë", greqisht: Καρατζόβα) ose në turqishten osmane: كاراجاوا.
Deri në Luftën Greko-Turke (1919-1922) dhe shkëmbimin e popullsisë midis Greqisë dhe Turqisë në vitin 1924, sllavët myslimanë maqedonas dhe megleno-rumunët përbënin një pjesë të popullsisë.
Bashkia
Bashkia Almopia u formua në reformën e qeverisjes vendore të vitit 2011 nga bashkimi i 2 ish-bashkive të mëposhtme, që u bënë njësi bashkiake:
Provinca
Provinca e Almopia (Επαρχία Αλμωπίας) ishte një nga tre provincat e Prefekturës Pella. Territori i saj korrespondonte me atë të bashkisë aktuale të Almopias. Ajo u shfuqizua në vitin 2006.
Pika
Për kuptimin e pikës gjeometrike në hapësirë ndihmonë nëse e marrim një barazim me tri të panjohura f (x,y,z)=0 dhe le të supozojmë që kjo barazi bëhet gjykim i saktë për pafnd treshe të renditura (x,y,z) të numrave realë x,y dhe z. Nëse shnojm me D bashkësisnë e këtyre tresheve të renditura ku D është nënbashkësi e R3 fitojmë pikën gjeometrike në hapësirë.
Prokopi i Gazës
Prokopi i Gazës ( 465–528 pas Krishtit) ishte një sofist dhe retorik i krishterë, një nga përfaqësuesit më të rëndësishëm të shkollës së famshme të vendlindjes së tij. Këtu ai kaloi pothuajse tërë jetën e tij duke mësuar dhe shkruar dhe nuk mori pjesë në lëvizjet teologjike të kohës së tij. Në shkrimet e tij gjejmë të dhëna edhe për Ilirinë dhe ilirët.
Përmbledhje
Nuk dihet shumë për jetën e tij, përveq pak të dhënave që gjenden në letrat e tij dhe në encomiumin nga nxënësi dhe pasuesi i tij Choricius. Ai ishte autor i shumë veprave retorike dhe teologjike. Nga të parët, ekziston vetëm panegjiriku i tij për perandorin Anastasius ; përshkrimi i Hagia Sophia dhe monodia për shkatërrimin e saj të pjesshëm nga një tërmet janë të rreme.
Letrat e tij (162 në numër), drejtuar personave të rangut, miqve dhe kundërshtarëve letrarë, hedhin dritë të vlefshme mbi gjendjen e retorikës sofistike të periudhës dhe karakterin e shkrimtarit. Fragmenti i një traktati polemik kundër Proclus neoplatonist tani i është caktuar Nikolaus, kryepeshkop i Methones në Peloponez (rreth shek. XII).
Shkrimet teologjike të Prokopit përbëhen nga komente mbi Oktateukun, librat e Mbretërve dhe Kronikave, Isaias, Fjalët e Urta, Kënga e Këngëve dhe Eklisiastiu. Ato janë ndër shembujt më të hershëm të formës "catenike" ( catena, zinxhir) të komentimit, të përbërë nga një seri ekstraktesh nga etërit, të rregulluara, me shtesa të pavarura, për të sqaruar pjesët e shkrimit në fjalë. Fotius (kod. 206), duke fajësuar përhapjen e këtyre komenteve, vlerëson mësimin dhe stilin e shkrimtarit, të cilin, megjithatë, e konsideron tepër të zbukuruar për këtë qëllim.
Andon Kryeziu
Kryeziu rrjedh nga një familje arvanitase që banonte në ishujt Nidhra dhe lindi në Trizinë më 1796. Gjatë korrikut të 1821-ës shërbente në marinën e Greqisë dhe më këtë rastë ai ishte aktiv në betejën e ishujve Samos dhe betejën detare të Pecës.
Kryeziu shërbeu si kryeministër i Greqisë nga 24 dhjetori 1849-ës deri më 28 maj 1854 dhe u ndërrua nga Konstantinos Kanaris-i.
Vdiq në Athinë më 1865.
Legjenda (Prizren)
Legjendë është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë. Para vitit 1999 fshati ishte i njohur edhe me emrat Lutogllavë dhe Flokat.
Peist
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
“Buçet kënga labe” : përmbledhje këngësh popullore kushtuar luftës së Vlorës
“Buçet kënga labe” : përmbledhje këngësh popullore kushtuar luftës së Vlorës libër me autor Agim Osmani. Botuar në Tiranë nga Shtëpia Qëndrore e Krijimtarisë Popullore, në vitin 1970. Faqe 71.
Armageddon
Armageddon është një film të nga Micheal Bay, me Bruce Willis në rolin kryesor, prodhuar nga Jerry Bruckheimer.
Lakorja
Lakorja në hapësirë është bashkësia e pikave të përbashkëta të dy sipërfaqeve që në matematikë thuhet se nëse ekzistojnë dy sipërfaqe S1 dhe S2 dhe vlenë
Në bazë të kësaj lakorja është shprehja gjeometrike e dy ekuacioneve me tri të panjohura. Apo shprehur në formulë :.
Top Media
Top Media është kompani mediale shqiptare e themeluar në 1998 nga Dritan Hoxha, me seli në Tiranë, Shqipëri. Kompania shumë shpejt u bë më e madhja dhe më me ndikim në Shqipëri. Kompania i ka fillet me krijimin e Top Albania Radios dhe më vonë me shumë media të tiera audiovizive dhe të shkruara.
1405
Mbi vitin 1405.
Përvoja e NB Vlorës mbi trajtimin dhe stabilizimin e fuqisë punëtore
Përvoja e NB Vlorës mbi trajtimin dhe stabilizimin e fuqisë punëtore broshurë e botuar në Tiranë nga Shtëpia e Propagandës Bujqësore, në vitin 1984. Faqe 45.
Yesim Buber
Yeşim Büber (lindi më 10 gusht 1977) është aktore turke.
Biografia
Pas përfundimit të shkollës fillore, familja e saj lëvizën për në Izmir, ku qëndruan për një vit e gjysmë, pastaj lëvizën për në Stamboll. Ajo studioi aktrimin në shkollën e aktrimit Can Gürzap.
Brusio
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Tietjerksteradeel
Tietjerksteradeel është një qytet dhe komunë në provincën Friesland në Holandë me sipërfaqe 161.42 km² dhe popullsi 32260 banorë. Bergum është kryeqendra e komunës.
Notia
Nótia (greqisht: Νότια, më parë Νώτια; megleno-rumanisht: Nânti ose Nânta) është një fshat në njësinë komunale Exaplatanos të njësisë rajonale Pella, Maqedonia Qendrore, Greqi. I shtrirë në një lartësi prej 595 metrash në Rrafshin e Karagjovës së Sipërme, për shekuj ishte fshati më i madh megleno-rumun dhe i vetmi me treg të rregullt.
Shumica e popullsisë megleno-rumune të Notias u konvertua në Islam në shekullin e 17-të ose të 18-të. Me shkëmbimin e popullsisë midis Greqisë dhe Turqisë më 1923, melgeno-rumunët myslimanë të fshatit u dëbuan në Trakinë Lindore në Turqi. Ata quheshin nga grekët si "Karagjovali" dhe nga turqit (turqisht: Karacaovalılar) sipas emrit turk të rajonit të tyre. Ata sot e quajnë veten si Nantinetë.
Mazhan
Mazhani është një fshat në komunën Ballaban në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Notia
Në rrugën që përshkon fshatin ka ekzistuar një xhami, e cila më vonë u shkatërrua.
Notia në vitin 1981 kishte 412 banorë. Në punën në terren të kryer nga Riki Van Boeschoten në fund të vitit 1993, Notia ishte e populluar nga një popullsi greke e ardhur nga refugjatët grekë të Anadollit të ardhur gjatë shkëmbimit të popullsisë greko-turke, dhe arumune. Greqishtja pontike flitej në fshat nga njerëz mbi 30 vjeç në mjedise publike dhe private. Fëmijët e kuptonin gjuhën, por kryesisht nuk e përdornin. Gjuha arumune flitej në fshat nga njerëz mbi 30 vjeç në mjedise publike dhe private. Fëmijët e kuptonin gjuhën, por kryesisht nuk e përdornin.
Naguib Mahfouz
Naguib Mahfuz (arab. نجيب محفوظ), (Kajro, 11 dhjetor 1911 - 30 gusht 2006), shkrimtar egjiptas.
Jeta
Mahfuz fillon të shkruaj në moshën shtatëmbdhjetë vjeçarese dhe ka botuar mbi 40 vepra dhe 30 skenare. "Triologjia e Kajros" (1956, 1957) është e vlersuar si një kryevepër. Në vitin 1959 boton boton "Bijtë e e laxhes sonë", e cila ishte me motive fetare, e cila u ndalua në Egjipt. Kjo ishte edhe në shkak që më 1994 në Mahfuz, u bë një atentat, dhe që nga ajo ditë ai ishte çdo heë nën përcjelljen e truprojave.
Është fitues i Çmimit Nobel për Letërsi në vitin 1988, dhe bëhet arabi i parë fitues Çmimit Nobel.
Lidhje të jashtme
Naguib Mahfouz on his English publisher's website
767 letra nga fronti i luftës (Shqipëri: 1916-1919)
767 letra nga fronti i luftës (Shqipëri: 1916-1919) libër me autor: Damiano Bruno. Parathënie: Prof. Francesco Altimari. Botimet: “Naimi”.
Janë 767 letra të panjohura deri më sot nga lexuesi shqiptar që Damiano Bruno, një mjek arbëresh i mobilizuar në ushtrinë italiane gjatë Luftës së Parë Botërore, ia dërgonte, nga prapavijat e frontit shqiptar, familjes së tij në Itali. Letrat e servirura kronologjikisht, sipas datave, janë shoqëruar prej redaktorit me shpjegimet e nevojshme për lexuesin. Si rregull, në fillim të çdo pjese (viti apo muaji) përgatitësi i librit bën një përmbledhje të shkurtër të letrave. Përmes një shënimi prezantues për lexuesin, albanologu i njohur Francesco Altimari e cilëson librin si "një punë të shkëlqyer kërkimore historike".
Plani pesëvjeçar për zhvillimin e ekonomisë dhe kulturës të R.P.Sh. (1951-1955) shifra dhe fakte për rrethin e Vlorës
'''Plani pesëvjeçar për zhvillimin e ekonomisë dhe kulturës të R.P.Sh. (1951-1955) shifra dhe fakte për rrethin e Vlorës''' broshurë e botuar në Vlorë nga Komiteti Qëndror i PPSH, në vitin 1952. Faqe 53.
Lista e gjërave të emërtuara sipas Arkimedit
Leva e Arkimedit Ligji i Arkimedit Vidhosja e Arkimedit Qendra e gravitetit Statika Ndertimi i neusis E pandara Ligji i Llozit Hidrosatatika
Sopoti (Kumanovë)
Sopot, (Сопот/Sopot) ёshtё fshat nё komunën e Kumanovës, Maqedoni. Sopoti është fshat me shumicë shqiptare, gjatë viteve të fundit si pasojë e luftës në rajonin e Kumanovës ka filluar të humbë nga popullsia e tij. Kështu në vitin 1994 fshati numëronte më shumë se 1000 banorë, ndërsa në vitin 2010 numëronte 318 banorë. Ai gjendet në kufi me Serbinë, në anën e djathtë të magjistrales Shkup-Beograd.
Gjeografia
Sopoti gjendet në pjesën veriore të Republikës së Maqedonisë të komunës së Kumanovës. Ai gjendet në zonën kufitare me Serbinë, si dhe afër pikës kufitare Tabanoc, fshati më i afërt i Sopotit është fshati Vojnoviç. Sopoti kufizohet me : ...Në veri me fshatin Strezovc (Serbi), në verilindje me fshatin Sushevë, në lindje me fshatin Karabiçan, në jug me fshatin Vojnoviç, dhe në perendim me fshatin Cerr (Serbi). - Sopoti është një fshat kodrinoro-malor tek i cili nuk kalon asnjë lumë, ku reshjet e shiut janë të pakta, zakonisht shiu bien vetëm në pranverë dhe vjeshtë. - Ai ka klimë mesdhetare si dhe suptropikale. Verërat janë të ngrohta, temperatura maksimale ka qenë 35 °C. Gjithashtu edhe dimrat janë të ftohta me temperaturë minimale -10 °C. Vendet më të njohura njihen me emrat si : Shavarina, Prroi i Çavadarit, Prroi i Dalijës, Rrushnajat, Kroni i madh, Vorrat e shkive, Çeshmja e re, e shumë shumë vende tjera.
Demografia
Sopi është fshat me shumicë shqiptare, gjatë viteve të fundit si pasojë e luftës në rajonin e Kumanovës ka filluar të humbë nga popullsia e tij.
Kështu në vitin 1994 fshati numëronte mbi 800 banorë, ndërsa në vitin 2010 318 banorë me përbërje etnike si në tabelë.
Arsimi dhe kultura
Tetqja : Në lidhje me themelimin e Tetqes nuk ka informata të sigurta, por kjo është një dëshmi se këtu kanë jetuar edhe Dërvishët. Tani Tetqen e mirëmbajnë familjarët e të varrosërve në të... Vendasit Tetqen e konsiderojnë si objekt i shenjët, sepse në të vendosin t'holla (para), duke shpresuar se të sëmuarit të shërohen.
Shkolla fillore e themeluar viteve te '60-ta te shekullit te kaluar nga mesuesi i ketij fshati, Gani Memishi me origjine nga lagja e Lafeteve te fshatit Depce te Presheve s.
Xhamia : Në fshatin Sopot gjendet edhe xhamia për të cilën mendohet të jetë ndërtuat rreth shekullit 18-19, ajo u rinovua në vitin 1950-60. Për banorët e fshatit Sopot Xhamija është objekti ma me rëndësi (pas shkollës).
Kisha : Gjithashtu në këtë fshat ekzistojnë dëshmi që në këto troja kanë jetuar Ilirët (paraardhësit tanë), një ndër to është kisha e cila gjendet në veri të fshatit.
Historia
Thuhet se Sopoti u themelua rreth shekujve 5-10, ndërsa u rithemelua rreth shekujve 17-19 fillimisht e kanë banuar shqiptarët, pastaj kanë ardhur serbët dhe maqedonët. Ky vend i bukur i ka tërhequr banorë të shumtë, ku pas luftës së parë botërore numëronte më shumë se 1000 banorë. Në vitin 1944 ndodhi fatkeqësia, ku nga ana e ushtrisë maqedonas u masakruan 64 meshkuj shqiptar prej moshës 13 vjeç e më tej. Shqiptarët përsëri nuk hoqën dorë nga ky fshat, dhe filloi shtimi i popullsisë nga të gjithë trevat shqiptare e sidomos nga Karadaku, Kosova e nga gjithë Dardania shtoheshin fise. Gjatë viteve 80-ta Sopotin pothuajse e banonin 500-600 banorë. Pastaj rreth viteve 90-ta gjendja e vështir ekonomike i detyroi banorët që të shpërngulen në qytete të shumta.
Rasti i Sopotit
Në vitin 2003 ndodhi fatkeqësia tjetër, ku një xhip i Nato-s po kalonte rrugës për në fshatin Sushevë (afër Sopotit), gjatë rrugës, afër fshatit Sopot xhipi i nato-s shkeli në një minë ku u vranë disa ushtarë të Nato-s dhe një civil që ishte në xhipin e nato-s. Gjykata maqedonas akuzonte 13 banorët e Sopotit që kinse i kanë ngritur kurth ushtarëve të nato-s. Gjykata i dënoi 156 vjet burg, secilit person me nga 15 vjet burg. 4 banorë i arrestuan ndërsa shumica e tjerëve e lanë fshatin dhe shkuan në gurbet. Të akuzuarit ishin të pafajshëm, kështu që familjarët donin që me çdo kusht të shpallej pafajësia e tyre. Në vitin 2009 parlamenti vendosi që këta banorë të rigjykohen, ku në vitin 2010 gjykata vendosi që 4 banorët të mbrohen në liri deri sa të marr vendim gjygji. Ky rast njihet si Rasti i Sopotit.
McLennan (Alberta)
McLennan është një qytet në Divizioni Nr. 19 (Alberta), provinca Alberta, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 3.58 km² dhe popullsi 809 banorë.
Ball
Balli është një fshat në komunën Ballaban në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Kantoni Ault
Kantoni Ault (frëngjisht: Canton d'Ault) është një kanton në departamentin Somme, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Ault. Ka sipërfaqe 57.33km2 dhe popullsi 10984 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Ault aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Kantoni Arthez-de-Béarn
Kantoni Arthez-de-Béarn (frëngjisht: Canton d'Arthez-de-Béarn) është një kanton në departamentin Pyrénées-Atlantiques, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Arthez-de-Béarn. Ka sipërfaqe 180km2 dhe popullsi 10972 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Arthez-de-Béarn aktualisht përbëhet nga 21 komuna.
Qeveria e përkohëshme e Vlorës dhe veprimtaria e saj nëntor 1912 - janar 1914
Qeveria e përkohëshme e Vlorës dhe veprimtaria e saj nëntor 1912 - janar 1914 libër i botuar në Tiranë nga Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave, në vitin 1963. Faqe 383.
Poschiavo
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Shënime për Kinën
Shënime për Kinën: libër me autor Enver Hoxha, (nga ditari politik). Shtëpia Botuese "8 nëntori". Tiranë, 1979.
Sistemi koordinativ
right|250px|Sistemi koordinativ Sistemi koordinativ është treshja e renditur e boshteve numerike që janë normale ndërmjet vetes dhe kanë një pikë të përbashkët O dhe një njësi të përbashkët. Në fakt ky është përkufizimi i sistemit kordinativ kënddrejtë apo të quajtur edhe kartezian.
Si do që të jetë si sistem koordinativ merren dy a tri sipërfaqe me njësi matëse të njëjta që priten ndërmjet veti dhe me ndihmën e këtij sistemi mundësohet pasqyrimi figurativ dy-tredimensional i gjitha trupave në natyrë.
Në shkencat natyrore dallohen disa sisteme koordinative ndër të cilat më i përdoruri dhe më i njohuri është sistemi kënddrejtë, sistemi koordinativ polaro-cilindrik dhe sistemi koordinativ sferik.
Lufta e Vlorës dhe Kuçi i Labërisë
Lufta e Vlorës dhe Kuçi i Labërisë libër nga Hasan Luçi ([shkroi e red.]). Botuar në Tiranë nga "Julvin 2", në vitin 2018. Faqe 80.
Lista e xhamive më të njohura të Evropës
Në këtë listë janë përfshirë disa nga xhamitë më të njohura të Evropës.
Në vitin 2007 ishin rreth 1.500 xhamia në Britani. http://mosques.muslimsinbritain.org shikoni duke përdorur Google Maps.
Petrova (Prizren)
Petrovë është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Therandë dhe Livadhi.
Bardhyl Kadëna
Bardhyl Kadëna ka qenë futbollist i Klubit Sportiv Tomori të qytetit të Beratit në vitet 1970-1980.
Haldenstein
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Çerçiz Myftari
Çerçiz Myftari Ka lindur në Dragot të Tepelenës më 27 dhjetor 1939. Diplomuar në Fakultetin e Mjekësisë së Përgjithshme në Tiranë më 1959. Në vitin 1967 specializohet si pediatër në Tiranë dhe qysh nga viti 1968, vazhdon mjek pediatër në Memaliaj. Ka botuar:
- Lundërtari (Poemë) 1975;
- Fytyrën lumi e lë në det (Poezi) 1995;
- Gega i Labërisë (Poemë) 1998;
- Më thërrasin engjëjt (Poezi ) 1999;
- Mbretëresha e bletëve (Përralla në prozë) 2001;
- Prushit vatra e mallit (Poezi) 2002;
- Njerëz të fatit tim (Mbresa, skica, tregime) 2003;
Toshkëz
Toshkza është një fshat në komunën Ballaban në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Çerçiz Myftari
- Gjethja e këngës ( Lirika) 2006.
Biomat
Duke u nisur nga klima dhe cilesi te tjera te mjedisit siperfaqja e rruzullit tokesor ndahete ne disa zona te medha te cilat qehen BIOMA. Biomat i kemi ujore dhe tokesore.Pjesa ujore ndahet ne bioma detare dhe ne bioma e ujrave te embla. Bioma detare mbulon pjesen me te madhe te siperfaqes, ndahet ne zonen betonike dhe pellagjike. Tempratura ne fundin e deteve edhte 2C ndersa ne siperfaqe 0c ne vendet e ngrohta arrin 28-30c.Drita e diellit deperton deri ne 200 metra erresira 400 m kripesia eshte teper e madhe. Ne thellesine 200 m ku deperton drita e diellit takojme gjallesa shtazore dhe bimore. Biomat e ujrave te embla ndahen ne ekosisteme te ujrave te ndenjur ku futen liqenet dhe kenetat dhe ne ekosisteme te ujrave te rrjethshem ku futen lumenjte dhe perrenjte. -BIOMET TOKSORE- Pyjet gjetherenes -Quhen gjetherenese sepse drunjt dhe shkurret e ketyre pyjeve gjat vjeshtes i hedhin gjethet e tyre dhe bien ne gjendje te qetsise per te kaluar periudhen e ftohte te dimrit. PYJET HALORE Shtrihen nen zonen e tunes ne veri dhe te pyjeve gjetherenese nen jug duke perfshire nje pjese te Azise,Evropes dhe Amerikes Veriore.Keto pyje jan te njohura dhe me emrin TAJGA. BIOMET PYJORE
Perfaqsojn biomet me te nderlikuara dhe me te pasura me lloje bimore shtazore. -perfshijne siperfaqen me te madhe ne lemshin toksor .Ketu marrin pjes : -Pyjet halore. -Pyjet gjethrenese. -Pyjet perher te gjelbera. -Pyjet Tropikale.
Ubbergen
Ubbergen është një qytet dhe komunë në provincën Gelderland në Holandë me sipërfaqe 38.8 km² dhe popullsi 9338 banorë. Ubbergen është kryeqendra e komunës.
Corey Taylor
Corey Todd Taylor (Korej Tejllor) ( i lindur më 8 Dhjetor 1973) nganjëherë i njohur si numri 8, është një muzikant Amerikan më së shumti i njour si këngëtari dhe kompozitori i Slipknot dhe Stone Sour. Taylor u rrit nga nëna e tij beqare. Ai zhvilloi një pëlqim të madh në Roku Klasik, pasi gjyshja e tij e futi në të.
Manuel de conversation Français - Albanais
Manuel de conversation Français - Albanais (Libër bisedimesh frëngjisht - shqip). Autori: Albturist. Shtëpia Botuese "Naim Frashëri", Tirana, 1972. Numri i faqeve 90.
Vinokash
Vinokashi është një fshat në komunën Ballaban në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Sistemi koordinativ kartezian
right|250px|Sistemi koordinativ Sistemi koordinativ kartezian është sistem gjeometrik i përbërë nga tri sipërfaqe me një pikë të përbashkët O, njësi matëse të përbashkët dhe ndërmjet veti mbyllin këndin prej 90 shkallës.
Abshisa
Abshisa është njëra nga koordinantat, që shërbejnë për të përcaktuar vendin e një pike në një plan.
Ordinata
Ordinata është tjetra nga koordinantat, që shërbejnë për të përcaktuar vendin e një pike në një plan.
Burimi i të dhënave
Koordinaatisto
Ramazan Rragami
Ramazan Rragami lindur në Shkodër më 3 prill 1944, ka qenë futbollist i shquar i KS Vllaznia të Shkodrës dhe i Përfaqësueses së Shqipërisë. U nda nga jeta më 15 janar 2022.
Corner Brook
Corner Brook është një qytet në Divizioni Nr. 5 (Newfoundland dhe Labradori), provinca Newfoundland dhe Labradori, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 148.27 km² dhe popullsi 19886 banorë.
Igis
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Atdheu gazetë (Rumani)
Atdheu gazetë shqiptare ne gjuhen shqipe ne Konstancete Rumanisë e vitit 1930.
Literatura
Ruajtës i identitetit kombëtar Hajrullah Hajra Rilindja Javore 24-30 mars 1996 f 20.
Lufta e Maleve - Palok Traboini, 1911
Lufta e Maleve - Palok Traboini, 1911 është libër nga Kolec Traboini. Dokumentet dhe çdo gjë që botohet në këtë libër, në kujtim të Palok Traboinit, janë qëmtuar nëpër vite harrese e mohimi, me durim e pasion dhe i afrohet lexuesit, më së shumti brezave të rinj të Hotit të ndarë mizorisht tej e përkëtej kufinjve e të shpërndarë nëpër botë, me krenarinë që duhet të ketë çdo bir i racës shqiptare për prejardhjen, rrënjët dhe trungun e të parëve.
Selam Ramaj
Dr. Selam Hasan Ramaj ka lindur më 26.12.1939 në Krahës të rrethit të Tepelenës. Shërbeu disa vjet si mësues dhe në Komitetin e Rinisë në Tepelenë. Shkollën e mesme dhe arsimin e lartë i kreu jashtë shtetit, në Bullgari. Punoi për shumë vjet si agronom, kryeagronom dhe kryetar kooperative bujqësore në fshatrat e rrethit të Tiranës. Në të njejtën kohë merrej me punë shkencore. Për rezultate të mira në punën e tij, kalon punonjës shkencor në Institutin e Studimit të Tokave në Tiranë. Nuk kalon shumë kohë dhe mbron gradën shkencore "Doktor i shkencave". Është pensionist dhe banon në Tiranë. Është një nga nismëtarët për krijimin e Shoqatës Atdhetare-Kulturore "Treva e Krahësit" dhe drejtor i gazetës "Vjosa".
Euagriu Skolastiku
Euagri Skolastiku (Εὐάγριος Σχολαστικός) ishte një studiues dhe intelektual sirian që jetonte në shekullin VI pas Krishtit dhe një ndihmës i patriarkut Gregori i Antiokisë. Vepra e tij e mbijetuar, Historia kishtare (Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία), përfshin një koleksion me gjashtë vëllime në lidhje me historinë e Kishës nga Koncili i Parë i Efesit (431) deri në mbretërimin e perandorit Maurice deri në vdekjen e Skolastikut. Në shkrimet e tij gjejmë të dhëna edhe për Ilirinë dhe Ilirët.
Biografia
Evagriu Skolastiku lindi në Epiphania, një qytet sirian që ndodhet pranë lumit Orontes në zemër të Perandorisë Romake Lindore. Ka polemika në lidhje me datën në të cilën lindi Evagrius, pasi historiani G.F. Chesnut pohon se ai ka lindur në vitin 536 ose 537, megjithatë studiuesi Whitby pretendon se ai ka lindur në vitin 535. Vepra e tij e parë me shkrim trajtoi shpërthimin e murtajës që infektoi një segment të gjerë të popullsisë. Vetë Evagriu u infektua nga shpërthimi, por mrekullisht arriti t'i mbijetonte kësaj fatkeqësie gjatë rinisë së tij. Sipas rrëfimit të tij, anëtarët e ngushtë të familjes së tij vdiqën nga shpërthimi, përfshirë gruan e tij në atë kohë. Michael Whitby arsyeton se Evagrius ka lindur në një familje të pasur aristokrate me lidhje të ngushta me elitën politike.
Sistemi koordinativ polaro-cilindrik
right|250px|Sistemi koordinativ Sistemi koordinativ polaro-cilindrik është sistem gjeometrik që mundëson lokalizimin e pikave në hapësirë.
Euagriu Skolastiku
Biografia
Edukimi i tij ishte i gjatë dhe gjithëpërfshirës që në fëmijërinë e hershme, duke filluar nga një specializim në gramatikë dhe duke kaluar në letërsinë klasike greke. Kjo përfundimisht kulmoi me ndjekjen e studimeve juridike nga Evagrius, të cilat pas përfundimit i dhanë atij titullin prestigjioz "Scholasticus" kur ishte në fund të të 20-tave. Përpjekja e tij e parë zyrtare e dukshme ishte të shoqëronte Gregorin e Antiokisë në Konstandinopojë për ta mbrojtur kundër akuzave që kishin të bënin me sjellje të pahijshme seksuale. Evagrius u martua përsëri në Antioki, ku të dhënat e tij dëshmojnë për prestigjin e tij midis elitës profesionale, pasi shfaqjet e madhështisë dhe një audiencë masive ishin të pranishme gjatë kësaj ceremonie martesore. Kushtuar perandorit Maurice Evagrius shkroi shumë vepra për çështje teologjike, por asnjëra prej tyre nuk ka mbijetuar. Vepra e tij e mbetur, Historia Kishtare përfundoi në vitin 593, një përmbledhje me gjashtë vëllime e historisë së krishterë nga Koncili i parë i Efesit deri në kohën e tij të sotme.
Sistemi koordinativ polaro-cilindrik
Ky sistem gjeometik përbëhet nga një plan i fiksuar që zakonisht quhet plani ekuatorial (\epsilon lexo:epsilon), një pol O të fiksuar në atë planë dhe boshti polar Ox, një boshtë zenitorë (Oz lexo:boshti Oz normal me planin epsilon). Nga këto lemente themelore fitohet rrezja polare që zakonisht shenohet me r e që paraqet distancën e projeksionit të pikës, këndin polar që zakonisht shenohet me \phi (lexo:fi) e që paraqet këndin ndërmjetë rrezez polare dhe boshtit Ox, dhe aplikatja që zakonisht shënohet me z e që paraqetë distancen e pikës prej planit \epsilon.
Euagriu Skolastiku
Biografia
Evagrius ishte në mënyrë eksplicite një i krishterë në traditën kalcedoniane, duke kritikuar si Zakaria Retorin ashtu edhe Zosimin për dallimet teologjike, dy historianë të njohur gjatë kohës së tij. Ai e respektoi ish-dijetarin për kontributin e tij në historitë e shekujve V dhe VI pas Krishtit, por e qortoi atë për pozicionin e tij monofizit. Megjithatë, ai ishte veçanërisht armiqësor ndaj Zosimit, një historiograf pagan, për pikëpamjet e tij të forta antikristiane, duke thënë: "Ti, o i mallkuar dhe i ndotur tërësisht, thua se pasuritë e romakëve u tretën dhe u shkatërruan fare që nga koha kur Krishterimi u bë i njohur”, duke sfiduar supozimin e Zosimit se rënia e Romës filloi me konvertimin e Konstandinit.
Vepra
djathtas|parapamje| Evagrius Scholasticus, Historia ecclesiastica (kopje e vitit 1524; Biblioteka Britanike Egerton MS 2626) Vepra e vetme e mbijetuar e Evagrius, Historia Kishtare, trajton historinë e Perandorisë Romake Lindore që nga fillimi zyrtar i polemikave nestoriane në Këshillin e Parë të Efesit në vitin 431 deri në kohën kur ai po shkruante, 593. Përmbajtja e librit fokusohet kryesisht në çështjet fetare, duke përshkruar ngjarjet rreth peshkopëve dhe njerëzve të shenjtë të shquar.
Editio princeps u botua në vitin 1544 me emrin Robertus Stephanus (i njohur më mirë si Robert Estienne ). John Christopherson, peshkopi i Chichester, bëri një përkthim latinisht të Historisë Kishtare, e cila u botua pas vdekjes së tij në vitin 1570. Përkthimet në anglisht u shfaqën shumë më vonë: i pari ishte nga Edward Walford, i cili u botua në Londër në vitin 1846; Përkthimi i Michael Whitby u botua në vitin 2001 nga Liverpool University Press si pjesë e "Texts in Translation Series".
Disa historianë, veçanërisht Pauline Allen, pretendojnë se qëndrimi teologjik kalcedonian i Evagrius-it ndikoi drejtpërdrejt në përzgjedhjen e informacionit të tij, në mënyrë që të mbronte agjentët politikë të linjës kalcedonase kundër reputacionit negativ. Megjithatë, Whitby thekson pranimin dhe përfshirjen nga ana e studiuesit ligjor të informacionit të shkruar nga historianë të tjerë, të cilët morën qëndrime të kundërta, kur ai dalloi se rrëfimet e tyre ishin të besueshme. Për shembull, Evagrius Scholasticus mbështetet shumë në studimin tekstual të historisë nga Zakaria, edhe pse ai ishte monofizit, duke lënë herë pas here aspekte të vogla të veprës së tij që promovojnë në mënyrë eksplicite teologjinë e tij, por kryesisht duke e konsideruar atë si të besueshëm. Alleni arsyeton gjithashtu se Evagrius ndërtoi mbi veprën e Zakarias, sepse ai ishte i vetmi tregim historik gjithëpërfshirës i ngjarjeve që ndodhën nga koha e Teodoretit të Kirit deri në epokën e tij. Megjithatë, për fat të keq, dorëshkrimet origjinale të Zakarias kanë humbur.
Evagrius është shumë më pak kritik ndaj perandorit Justinian dhe gruas së tij Theodora, në krahasim me Prokopin, i cili i përshkroi të dy si demonë të manifestuar fizikisht. Për shkak të përkatësive rajonale, Evagrius e përshkruan perandorin në një dritë më simpatike, duke lavdëruar qasjen e tij të moderuar ndaj drejtësisë dhe përmbajtjen e tij ndaj persekutimit të tepruar, por ende duke dënuar herezinë dhe shfaqjet e tij të pasurisë. Ambivalenca e Evagrius ndaj Justinianit është veçanërisht e dukshme kur ai e përshkruan atë si një njeri të virtytshëm, por të verbër ndaj humbjes së afërt në luftën e tij të vetë-inicuar me Persinë. Chesnut komenton gjithashtu sesi historiani dhe studiuesi romak e përfundon Historinë e tij Kishtare me një stil dramatik, duke përdorur tema nga tragjeditë klasike greke për të karakterizuar jetën e Justinianit, veçanërisht luhatjet e mëdha të Fortune.
Evagrius bazohet në dokumentet e shkruara nga Zakaria, Symeon Stilites Plaku, Eustatius i Epifanisë, Gjon Malalas, Zosimus dhe Prokopi i Cezaresë.
Historia Kishtare konsiderohet një tregim i rëndësishëm dhe relativisht autoritar i afatit kohor që gjurmon, pasi Evagrius bazohet në materialin e studiuesve të tjerë, duke pranuar në mënyrë eksplicite burimet e tij. Ai organizon me përpikëri informacionin e marrë nga vepra të tjera të shkruara historike në mënyrë që të vërtetojë rrëfimin e tij në mënyrë më efektive se studiuesit e tjerë teologjikë të kohës së tij, duke zvogëluar kështu konfuzionin për historianët e ardhshëm të interesuar për të studiuar veprën e tij. Megjithatë, historianët pranojnë se ka gabime serioze logjike të natyrshme në veprën e mbijetuar të Evagrius-it, e cila është e zakonshme për epokën e saj, përkatësisht renditjen problematike kronologjike dhe analizimin e ngjarjeve të pamohueshme të dukshme, si luftërat e mëdha dhe ngjarje të tjera laike. Kur studiuesi përmend raste të rëndësishme në jetën e tij, mungesa e etiketimit kronologjik është veçanërisht e dukshme – gjë që mund të sjellë komplikime për ata që analizojnë librin e tij.
Komuna e Kaçanikut
Ky artikull merret me Komunën e Kaçanikut. Për qytezën e Kaçanikut shiko në faqen përkatëse. thumb|Pozita e komunës së Kaçanikut në hartën e Kosovës Komuna e Kaçanikut është një komunë në Kosovë, ndodhet në rrethin e Ferizajt ndërsa selia administrative e komunës është qyteti i Kaçanikut.
Gjeografia
Komuna e Kaçanikut ndodhet në juglindje të Kosovës. Në jug komuna kufizohet me komunën Han i Elezit, në lindje me Shtërpcën, në veri me Ferizajn dhe në perëndim me Vitinë. Ka gjithsej 31 fshatra në komunë. Zona e komunës ka një sipërfaqe prej 221 km². Së bashku me komunat Han i Elezit, Ferizaj, Shtime dhe Shtërpcë, formon Rajonin e Ferizajit.
Popullsia
Regjistrimi i vitit 2011 tregoi se komuna e Kaçanikut kishte një popullsi prej 33,409, nga të cilët 33.362 ishin shqiptarë, 20 boshnjakë, 5 romë, 2 turq, 1 serb dhe 1 Ashkali.
Vendbanime
Komuna e Kaçanikut ka 31 vendbanime
Andon Zaho
Andon Zaho i njohur me emrin Teli ka qenë futbollist i Klubit Sportiv Tomori të qytetit të Beratit në vitet 1960-1970.
Mban titullin Mjeshtër Sporti.
Më 30 tetor 1963 ishte pjesëtar i skuadrës përfaqësuese të Shqipërisë në ndeshjen me Danimarkën në Tiranë, e cila u fitua nga shqiptarët me rezultatin 1:0 me gol të shënuar nga Panajot Pano.
Carlo Levi
Jeta
Levi u lind në një familje të borgjezisë hebraike të Torinos, i biri i mjekut Ercole dhe Annetta Treves. Ai ndoqi rrugën e të atit dhe u diplomua për mjekësi në vitin 1924, por atë profesion e braktisi gradualisht për të ndjekur pasionet e tij për pikturën dhe publicistikën politike.
Në 1931 i bashkohet lëvizjes antifashiste “Drejtësi dhe Liri” të drejtuar nga aktivisti në mërgim Carlo Rosselli. Në vitin 1934, Levi arrestohet dhe një vit më pas, si njëri prej rreth 12,000 kundërshtarëve politikë që Musolini "u ndryshoi vendbanim" nëpër zona të thella, riarrestohet dhe dëbohet në malësitë e Italisë së jugut -- fillimisht në Grassano, e më pas në Aliano të Lukanias, krahinë që përfshin kryesisht rajonin e sotëm të Bazilikatës.
Për të përshkruar atë përvojë, ai botoi në vitin 1945 “Krishti u ndal në Eboli”, njëri ndër prezantimet e para të dallimeve të thella mes jugut të Italisë dhe pjesës tjetër të atij vendi. Libri pati sukses të menjëhershëm dhe vlerësim nga kritika. Ai është përkthyer në mbi njëzet gjuhë. Në shqip u botua në vitin 1979 me titullin "Tokë e mohuar" nga shtëpia botuese "Naim Frashëri" në Tiranë.
"Krishti u ndal në Eboli" u bë film nga regjisori italian Francesco Rosi po në vitin 1979, me aktorët Gian-Maria Volonté, Irene Pappas dhe Lea Massari.
Carlo Levi bashkëjetoi deri në fund të jetës me vajzën e poetit italian Umberto Saba, Linuccia-n.
Zhvillimi i shëndetësisë në Shkodër gjatë shek. XVIII-XX (libër)
Ky libër ka 74 fotografi të rralla të institucioneve mjekësore, të mjekëve të huaj dhe vendas, të farmacisteve të huaj dhe vendas, dentisteve të huaj dhe vendas dhe të personalit mjekësor në përgjithësi. Përmban po ashtu 103 tabela statistikore simbas viteve, sëmundjeve, shkaqeve të sëmundjeve, moshave të të sëmurëve etj. Si dhe 46 grafikë të mbështetura në këto statistika. Po ashtu ka Listën emërore të 120 mjekëve civil dhe ushtarak shqiptar që kanë shërbye në Shkodër si dhe vitet gjatë të cilëve ato shërbyen, listën emërore të 75 mjekëve turq civil dhe ushtarak me shërbim në Shkodër si dhe vitet e shërbimit, listën emërore të 44 mjekëve italian civil dhe ushtarak si dhe vitet e shërbimit, listën emrote të 20 mjekëve austriak dhe gjerman si dhe vitet e shërbimit, listën emërore të 26 mjekëve civil dhe ushtarak të kombësive të ndryshme dhe vitet e shërbimit, listën emërore të 94 farmacistëve shqiptar dhe vitet e shërbimit, listën emërore të 29 farmacistëve turq dhe vitet e tyre të shërbimit, listat emërore të 9 farmacistëve italian, austriak, gjerman dhe të kombësive të tjera dhe vitet e shërbimit. Po ashtu ka listën emërore te 111 priftenve katolik që kanë qenë famullitar dhe kanë ba regjistrimet ne “Librin Defuntorum= te vdekjeve” dhe në “Librin Baptisatorum= të pagëzimeve” në qytetin e Shkodrës, nëpër fshatrat për rreth si dhe nëpër malsina. Ka po ashtu dy Shtojca mbi “Smutoren e Sckodrës” në vitin 1904 dhe atë të vitit 1905, ka përmbledhjen anglisht të përmbajtjes së librit, ka dhjet faqe Bibliografi, indeksin e vendeve dhe personave simbas faqeve përkatëse, indeksin e çështjeve simbas faqeve, ka pasqyrën e klisheve si dhe natyrisht edhe pasqyrën e lëndës e cila ndahet në gjashtë kapituj.
Kantoni Amiens-4-Est
Përbërja aktuale
Kantoni Amiens-4-Est aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Gudmund Jöran Adlerbeth
Si ndihmës letrar të mbretit Adlerbeth përkthej dhe përpunoj teksta opere dhe skenike. 1782 përuroj pallati e re i operës me dramën lirike të tij Cora dhe Alonzo (muzika e Johann Gottlieb Naumann). Në udhëtimin në Itali të mbretit në vitet 1783–84 përcjelli Adlerbeth si expert mbi objekte antike dhe si reporter (Udhëtimi i Gustaf III-it në Itali u botua 1902). Kontributi letrare i tij përkas edhe një sërë ode-ja, përkthime i poezisë i moçëm nordike edhe veçanërisht i poezisë romake.
Adlerbeth në krijimtarinë e tij poetike u lidh me stilin ideal të klasicizmit francez por pati mirëkuptim edhe për ideja më të reja, i parashtruar nga Young dhe Klopstock, Geijer dhe Tegnér. Në një vepër kujtimesh Historiska anteckningar/Shënime historike (1856–57, tirazhi i ri 1892–93) përshkruan parlamentin të vitit 1789 në të cilin Adlerbeth marri një qëndrim negativ kundër politikën e mbretit Gustav III.
Vonokash Fushë
Vonokashi Fushë është një fshat në komunën Ballaban në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Shkrimi i shqipes me germa greke
Përpara Kongresit të Manastirit, gjuha shqipe, në mungesë të një alfabeti të vet, shkruhej kryesisht me tri alfabete: alfabeti latin në Gegëri, ku arsimi kontrollohej kryesisht nga Kisha Katolike, alfabeti grek në Toskëri, ku këtë rol e luante kisha Ortodokse greke dhe shkrimi arab për ata që arsimoheshin në xhami.
Meqënëse alfabeti grek nuk i plotësonte nevojat fonetike të shqipes, përdorej një alfabet i modifikuar me disa shenja diakritike (një ose dy pika sipër, simboli ~ poshtë), disa shkronja të përbëra dhe ishin shtuar shkronjat b dhe d. Versioni i më poshtëm është marrë nga një përkthim i Bibles.
Vendimet e marra në Kongresin e Manastirit u zbatuan në pjesën më të madhe të territoreve shqiptare por jo kudo. Kjo për shkaqe të ndryshme, ndër të cilat shkaktar kryesorë ka qenë mundësia e shkollimit në gjuhën amëtare. Një pjesë e shqipëtarve territoret e të cilëve ishin nën administrimin e shtetit Grek, vazhdojnë të shkruajnë gjuhën shqipe me këtë alfabet. Ky shkrim përdoret edhe në ditët tona, i njohur si alfabeti Arvanitas.
Sistemi koordinativ sferik
right|250px|Sistemi koordinativ Sistemi koordinativ sferik është sistem gjeometrik që mundëson lokalizimin e pikave në hapësirë.
Ky sistem gjeometik përbëhet nga një plan i fiksuar që zakonisht quhet plani meridiani i parë (\mu_{1} lexo:mi një) në të cilin fiksohet pika O dhe boshti Ox.Në bazë të këtyr elementeve mund të përcaktohet pozia e planit \mu që kalonë nëpër pikën M me këndin \phi (lexo:fi) apo më tutje pozia e pikës M në planin meridian \mu me radius vektorin \rho dhe këndin komplementarë \theta. Në bazë të këtyre tre skalarëve plotësisht përcaktohet pozita e pikës M në hapësirë.
Hani i Elezit
Han i Elezit (serbisht: Elez Han; zyrtarisht Елез Хан Elez Han'') është një vendbanim dhe njësi administrativenë komunën e Hanit i Elezit, Kosovë.
Toponimet
Mikrotoponimet më karakteristike të Hanit të Elezit: Te Xhamia, Te Llapori, Te Vilët, Ura e Fejzës, N'rrafshe, Ura e Seçishtës, Te Shkolla e Vjetër, Guri i Peshkit, Uji i Thartë, Dheu i Bardhë, Lagja Curri etj.
Demografia
Hani i Elezit shtrihet në pjesën jugore të Kosovës, afër kufirit me Maqedoninë. Ky vendbanim është ngritur në të dy anët e lumit Lepenc në dalje të Grykës së Kaçanikut. Ka sipërfe prej 8294 ha, 18 ari, 92 m.
Mikrotoponimet më karakteristike të Hanit të Elezit: Te Xhamia, Te Llapori, Te Vilët, Ura e Fejzës, N'rrafshe, Ura e Seqishtës, Te Shkolla e Vjetër, Guri i Peshkit, Uji i Thartë, Dheu i Bardhë etj. Gryka e Kaqanikut, si në hyrje, ashtu edhe në dalje prej saj, ka qenë e banuar qysh në kohën e "Sundimit Romak". Në këtë lokalitet është gjetur mbishkrimi latin i kohës romake, e cila perandori i kishte pushtuar viset "Iliro-Dardane", Si: Imp(eratori) Ceasari/divi Traiani Parthici f(ilio)/divi Nervae nepoti / Traiano Hadriano / Aug(usto) pr (o)pr (aetore) col (onia)Scupin (orum) m (ilia) p (assuum) VIII; (Ae)lia (ose ngjashëm diqka) / Clau-/dia/ coniu-gi (bene) m (erenti) p (osuit).
Aty ka ekzistuar edhe një fortifikatë Romako-Bizantine. Në Fushëgropen e Hanit të Elezit të sotëm, vendbanimet ilire kanë qenë të ndërtuara në afërsi të grykës, aty ku kanë qenë edhe rrugët e lashta, të cilat lidhnin Kosovën me Shkupin. Praninë e vendbanimit "Iliro-Dardanë" në trevën e Hanit të Elezit e bëjnë të qartë dhe bindëse materialet e gjetura arkeologjike të kohës antike. Përveq gërmadhave të një öcastelaö (kështjellë-fortifikatë) në këtë trevë janë zbuluar edhe materiale të rëndësishme kulturore arkeologjike, që flasin për praninë e popullatës "Iliro-Dardane" në këtë anë. Nuk ka të dhëna të shkruara se qfarë emërtimi ka pasur ky vendbanim në kohën e sundimit romak. Emërtimi i parë i këtij vendbanimi daton nga shek. XVI. Të dhënat e shkruara historike dëshmojnë se:Ane rrëzë të malit Sharr, në hartat e vjetra, deri vonë figuron vendbanimi me emŰrtimin SHARR i cili ka të bëjë me Hanin e Elezit të sotëm, për qka ka edhe dëshmi të tjera historike. (Sharr) si vendbanim përmendet në shek. XVI, në vitet: 1564, 1589, 1689, 1690, 1730, 1775, 1788, 1812, 1822 etj.