cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bleri Lleshi
Ne 2014 ishte ne listen e Knack ndermjet 25 migranteve me me influence ne Belgjike. Ne 2014 mori çmimin e Emancipimit nga VOEM. Lleshi ja kaloi kete çmim organizates qe mbron te drejtat e migranteve pa dokumenta. Ne 2018 u zgjodh Ambasador i Paqes nga organizata nderkombtare Pax Christi.
DJ Bruselo
Lleshi ka nje projekt artistik si DJ. Emri i tij i artistit eshte Bruselo (qe ne gjuhen Esperanto do te thote Bruksel). Stili i muzikes qe luan ai eshte global grooves. Nje stil muzike ku perfshihen llojet balkan beat, afrobeats, cumbia, arabesk e stile muzike te tjera nga anembane bota. Bruselo ka organizuar dy festa me name ne Belgjike: Groovalicious dhe Globalicious ky ishte edhe resident DJ.
Bibliografia
Nigel Llong
Nigel James Llong (i lindur më 11 shkurt 1969 në Ashford, Kent) ishte një cricketer me Kent. Ai bëri debutimin e tij në vitin 1990 dhe fitoi kapak e tij e qarkut në vitin 1993. Ai ishte një bat majte dhe spin off republikë. Llong është që të bëhet një arbitër, officiating vajzë ndeshjen e tij të klasit të parë në qershor 2000.
Václav Klaus
Republika Çeke
Aorta
parapamje|Aorta Aorta (greqisht: αορτή) apo ena kryesore e gjakut, është një arterie e madhe, e cila del direkt nga ana e majtë e zemrës. Ajo e transporton gjakun nga barkushja e majtë e zemrës (Ventriculus cordis sinister) për në enët e qarkullimit të gjakut në periferi.
Aorta është arteria më e madhe e trupit të njeriut dhe ka një diametër prej 2,5-3,5 cm. Ajo ka formën e një shkopi shëtitjeje, me një fillim në formë harku, duke vazhduar me një formë të drejtë deri poshtë në pjesën e komblikut.
Pjesët e aortës
parapamje|Zemra me Aorta thoracalis Për shkak të orientimit më të mirë, në anatomi, kirurgji si dhe në degë tjera të mjekësisë si p.sh. në radiologji, bëhet ndarja e aortës në këto pjesë:
Funksioni i aortës
Transporti i gjakut të oksigjenuar për në periferi.
Pasi që aorta ka një mur shumë elastik, ajo bënë barazimin e shtypjes së gjakut që vjen nga zemra dhe kështu mundëson një transport të rrjedhshëm dhe pa pushim të tij. Shtypja e gjakut matet gjithë kohës nga “sensor“ shtypjeje (të ashtu quajtur receptor të tensionit, baro-receptor).
Sëmundjet e aortës
parapamje|250px|right|Aorta një derr i prerë duke treguar hapur edhe disa arterieve duke lënë.
Hidroksidi i litiumit
Hidroksidi i litiumit është komponim inorganik. Është substancë kristalore me ngjyrë të bardhë, tretet mirë në ujë, por vështirë në etanol. Gjendet në formë anhidri dhe njëhidrati (LiOH•H2O), që të dyja baza të forta. Është baza më e dobët nga hidroksidet e metaleve alkaline.
thumb|Hidroksidi i litiumit|center
Përfitimi
Hidroksidi i litiumit përfitohet në reaksionin mes karbonatit të litiumit dhe hidroksidit të kalciumit:
+ →  +
thumb|Struktura e hidroksidit të litiumit|center
Në laborator, hidroksidi i litiumit përfitohet nga bashkëveprimi i ujit me litium ose me oksid litiumi:
Përdorimi
Hidroksidi i litiumit përdoret në sistemin e pastrimit të gazit të frymëmarrjes tek anijet kozmike e nëndetëset për ta larguar dioksidin e karbonit nga gazi i nxjerrë duke liruar karbonatin e litiumit dhe ujin.
Çmimi
Në 2012, çmimi i hidroksidit të litiumit ishte rreth 5,000 deri 6,000 dollarë amerikanë për ton.
Teatri "Petro Marko"
Teatri "Petro Marko" - teatër për pjesë teatrale dhe kabare.
Informacione
Teatri ka 130 vende. Teatri ka realizuar 230 shfaqje. Teatri është ndërtuar në qender, në Vlorë në vitin 1977.
Historia
Historia e themelimit të Teatrit Profesionist të Dramës në Vlorë shënon 16 nëntor 1962, me rastin e 50-Vjetorit të shpalljes së Pavarësisë Kombëtare në këtë qytet. Kjo ngjarje kulturore erdhi si rezultat i lëvizjes së gjërë artistike në vite, duke filluar me veprimtaritë e Klubit Patriotik “Labëria”, tek lëvizjet artistike të viteve ‘50-’60.
Premiera e parë e Trupës Profesioniste të Dramës Vlorë ishte drama “Fundosja e skuadrës ”Autor: Dramaturgu rus Korneiçuk. Regjisor: Kujtim Spahivogli.
Në shkurt të 1999 në 90 vjetorin e spektaklit të parë teatral në qytetin e Vlorës, Teatri mori emrin e shkrimtarit të madh vlonjat, Petro Marko. Në repertorin artistik të teatrit “Petro Marko, bëjnë pjesë jo vetëm vepra të autorëve shqiptarë si AGOLLI, KADARE, HYSI, etj. por edhe ato të autorëve me famë botërore, si SHAKESPEAR, MOLIER, GOGOL, BOMARSHE, PIRANDELLO, BRECHT, IONESCO, BORHERT, CHEHOV, MESINA, SALEMME, SARTRE, etj...; duke e bërë këtë teatër një nga më të pasurit artistikisht në shkallë kombëtare.
Në aktivitetet kombëtare teatrale të zhvilluara, trupa teatrale e Vlorës ka marrë pjesë gjithnjë me nivel të lartë artistik, duke marrë shpesh herë çmime për interpretimin e aktorëve dhe për regjinë e skenografinë më të mirë. Trupa teatrale “Petro Marko" ka dhënë shfaqje të ndryshme në Francë, Itali, etj...
Ali Progri
Ali Progri (lindur në Progër të Devollit, më 10 Tetor 1929) është një ndër themeluesit e Universitetit të Tiranës, drejtor historik për rreth 27 vjet i Politeknikumit të Tiranës, sot Harry Fultz dhe njohës i i teknikës mekanike. Profesor Aliu ka qenë pjesëmarrës aktiv në Luftën nacionalçlirimtare. Për këtë kontribut të tij, Kuvendi i Shqipërisë e dekoroi atë me Medaljen e Çlirimit e të Kujtimit.
= Jeta = Pasi mbaroi shkollën e mesme, në vitet 1948-1953, ai do të ishte student në Institutin e Lartë Politeknik në Kiev. Pas kthimit në Shqipëri, rezultatet e larta do ta rreshtonin atë në një ndër themeluesit e Universitetit të Tiranës, i cili u krijua atë vit, për të marrë më pas dhe postin e Zëvendësdekanit të Fakultetit të Inxhinierisë. Falë përvojës në këtë fushë, profesor Aliu, siç e thërrisnin të gjithë, do të emërohej dhe Drejtor i Drejtorisë së Arsimit të mesëm profesional në Këshillin e Ministrave. Njeriu që njihte shumë mirë teknikën mekanike, emërohet nga Ministria e Industrisë kryeinxhinier në Uzinën e Traktorëve, që më pas u shndërrua dhe kombinat i Autotraktorëve. Por nga pjesa më e madhe e njerëzve, profesor Aliu do të mbahet mend nga shumë breza që kaluan nëpër bankat dhe auditorët e Politeknikumit “7 Nëntori”, në postin e drejtorit, institucion që ai e drejtoi për rreth 27 vjet, edhe sot e kësaj dite njëra nga vajzat e tij Silvana Beqaj (Progri) aktualisht drejtuese e gjimnazit me orientim gjuhësor “Asim Vokshi” në Tiranë vazhdon të ndjekë hapat e të atit me po të njëjtin përkushtim dhe seriozitet. Profesor Aliu mban titullin “Mësues i Merituar” dhe më pas iu akordua titulli “Nderi i Kombit” nga presidenti Bujar Nishani.
U nda nga jeta në 24 mars 2009 në moshën 80-vjeçare.
= Referime =
= Shiko edhe =
Nexhmije Hoxha
Nexhmije Hoxha (8 shkurt 1921 – 26 shkurt 2020) ishte një politikane komuniste shqiptare, për shumë vite ishte bashkëshortja e Enver Hoxhës, udhëheqësit të parë të Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë dhe Sekretarit të Parë të Partisë së Punës së Shqipërisë. Shumë afër burrit të saj, ajo u përpoq të mbetej me ndikim politik pas vdekjes së tij në 1985. Ajo ishte një nga bashkëshortet e pakta të një udhëheqësi të Partisë Komuniste në pushtet me një profil të lartë politik të saj.
Jeta
Nexhmije Xhuglini lindi në qytetin e Manastirit më 8 shkurt 1921, në atë kohë në Mbretërinë Jugosllave të Maqedonisë, e bija e Tefikut dhe Naxhijes. Prindërit e saj ishin nga Dibra. Në vitin 1928, familja e saj u shpërngul për t’u vendosur në Tiranë. Ndoqi me gjysmë burse dhe kreu Institutin Femëror Pedagogjik "Nana Mbretneshë" në kryeqytetin e shtetit shqiptar.
Më 10 nëntor 1941 figuron e regjistruar në Federatën Fashiste të Tiranës me nr. 637. Me dekretin ministror të datës 20 dhjetor 1941 të nënshkruar nga zëvendësisht ministri i Arsimit Dhimitër Berati, Xhuglini u emërua mësuese filloreje në Tiranë. Si mësuese u pezullua më 1 dhjetor 1942, ndërsa dekreti i pushimit nga puna doli më 27 mars 1944.
Pas çlirimit të vendit vazhdoi me korrespodencë studimet e larta në Fakultetin Histori-Filologji, dega Gjuhë-Letërsi.
Ka marrë pjesë në mbledhjen themeluese të Rinisë Komuniste të Shqipërisë, 22-23 nëntor të vitit 1941. Gjatë luftës mori pjesë si delegate në të gjitha konferencat kombëtare si atë të Pezës, Labinotit dhe Përmetit. Pas çlirimit të vendit, ajo kishte kryer funksione të larta partie dhe shoqërore. Në Kongresin e Parë të PKSH-së u zgjodh anëtare e Komitetit Qendror. Për një kohë kishte qenë edhe presidente e Bashkimit të Grave Antifashiste të Shqipërisë. Gjithashtu, ishte përfaqësuese e popullit në Kuvendin Popullor në të gjitha legjislaturat. Ka qenë drejtore e Drejtorisë së Propagandës, Arsim-Kulturës në KQ të PPSH-së. Nga viti 1966 e në vazhdim kreu detyrën e drejtorit të Institutit të Studimeve Marksiste-Leniniste pranë KQ të PPSH-së.
Ka kryer edhe veprimtari studimore dhe publicistike. Ka botuar edhe disa libra. Në vitin 1988 u zgjodh kryetare e Frontit Demokratik të Shqipërisë. Është vlerësuar me 13 dekorata, si dhe Urdhrin “Hero i Punës Socialiste”.
Jeta personale
Me Enver Hoxhën u martua në 1 janar të vitit 1945. Ka tre fëmijë, 2 djem dhe një vajzë.
Dekoratat
Pas zbulimit të shumë krimeve të komunizmit dhe kërkesave të vazhdueshme të opinionit publik me dekretin nr.1018, datë 13.2.1995 të Presidentit të Republikës, Sali Berisha, iu hoqën të gjitha dekoratat dhe titujt e nderit për aktin kriminal të gjenocidit të ushtruar ndaj popullit shqiptar gjatë viteve të diktaturës komuniste Nexhmije Hoxhës dhe zyrtarëve të tjerë të lartë të regjimit komunist.
Hüniken
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Alpinistët që ngritën flamurin shqiptar në Everest
Ngritja e flamurit shqiptar në Everest, ishte një arritje historike për alpinizmin shqiptar dhe një krenari e veçantë për Shqipërinë. Falë alpinistëve shqiptarë, në 100 vjetorin e pavarësisë së Shqipërisë (28 Nentor 2012) flamuri ynë u valëvit në pikën më të lartë të botës – maja e Everestit, Xhomolunga, 8848 metra mbi nivelin e detit.
Assendelft
Assendelft është një qytezë në Zaanstad, provinca Hollanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi 13720 banorë.
Alpinistët që ngritën flamurin shqiptar në Everest
Alpinistët shqiptarë Mateo Begeja (19 vjeç), Erli Rudho (22 vjeç) Gerti Pishtari (25 vjeç), Fation Plaku (37 vjeç), Gjergj Bojaxhi (38 vjeç) dhe Xhim Begeja (47 vjeç) ia dolën të përballonin ngjitjen e vështirë të Everestit mes kushteve ekstreme atmosferike me erëra të fuqishme, rrallim të oksigjenit e temperatura deri - 40 gradë nën zero.
Turís
Turís është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ribera Alta, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Turís ka 6499 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 80.5 km2.
Lidhje të jashtme
Turís
Júlio César Soares Espíndola
Júlio César Soares Espíndola (i lindur më 3 shtator 1979 në Rio de Janeiro) është një futbollist brazilian i cili luan skuadrën portugeze Benfica në Primeira Liga. César ka qënë gjithashtu edhe portier i kombëtares braziliane që nga viti 2003 dhe deri në vitin 2014 ka luajtur 87 ndeshje, dhe e ka përfaqsuar atë në tre Kupa Bote, në tre Kupa Konfederatash dhe në dy Copa América.
Në vitin 2009, Júlio César u shpall portieri i tretë më i mirë në botë, mbrapa Iker Casillas dhe Gianluigi Buffon sipas IFFHS. Gjithashtu Júlio César ka fituar cmimin për portierin më të mirë të Serie A në vitet 2009 dhe 2010. Júlio César ka qënë një nga 28 lojtarët të nominuar për të fituar Topin e Artë për vitin 2009. Ai përfundoi në vendin e 21 me 5 pikë. Pseudonimi i Júlio César është "Kapësi i ëndërrave" që i referohet pritjeve të pakapëshme që bënë në ndeshje.
Flamengo
Júlio César filloi karrierën e tij si profesionist në vitin 1997 për të zëvendësuar portierin veteran Clemer. Në sezonin tjetër, ai luajti disa ndeshje dhe arriti të fitoj vendin e titullarit. Nga viti 2000, ai ishte zgjedhja e parë. Júlio César e fitoi katër herë Campeonato Carioca. Forma e tij mbreslënëse arriti deri aty saqë fitoi vendin në kombetare në vitin 2003 dhe u bë portieri i parë në vitin 2004. Ai ishte portieri i parë në Copa América. Gjatë kohës ku luante për Flamengon, ai u bë lojtari më i preferuar i tifozëve. Ai shprehu dashurinë e tij për Flamengon. Júlio César u largua nga Flamengo në vitin 2005 duke luajtur 130 ndeshje në ligë dhe 163 ndeshje në të gjitha kompedicionet. Gjatë periudhës së qëndrimit te klubi brazilian, Júlio César fitoi një Copa Mercosul në vitin 1999, një Copa dos Campeões në vitin 2001, katër Campeonato Carioca në vitet 1999, 2000, 2001 dhe 2004, tre Taça Guanabara në vitet 1999, 2001 dhe 2004 dhe trofeu Taça Rio e fituar në vitin 2000.
Inter
Júlio César firmosi një kontratë tre vjeçare me Interin. Inter për të blerë portierin brazilian pagoi 2,5 milion €.
Huazimi i shkurtër te Chievo Verona
Júlio César u pasi firmosi me Interin u huazua për një kohë të shkurtër te Chievo Verona. Te Chievo Verona, ai duhej të luftonte me portierin veteran Luca Marchegiani që të ishte portieri numër një në portën e Veronës. Gjatë gjashtë muajve të tij te Chievo, ai nuk arriti dot të luaj asnjë ndeshje sepse zgjedhja e parë e portës ishte Marchegiani. Pavarësisht se nuk luajti asnjë ndeshje me Chievon, Júlio César u thirr rregullisht nga Brazili, por duke qënë zgjedhja e dytë, sepse portieri i parë ishte Nelson Dida i cili luante me Milanin.
Rikthimi te Inter
Júlio César u rikthye te Interi në sezonin 2005–06 i cili u hap me finalen e Superkupës italiane. Portieri titullar ishte Francesco Toldo i cili luajti si titullar në këtë finale. Júlio César ishte portieri revervë. Inter fitoi trofeun dhe Júlio César e nisi aventurën e tij te Interi me trofe. Ai në sezonin e parë me Interin luajti 29 ndeshje në Serie A duke pësuar 23 gola, katër ndeshje në Kupën e Italisë dhe shtatë në Ligën e Kampioneve. Gjithsej luajti 40 ndeshje dhe pësoi 31 gola.
Në sezonin 2006–07, trajneri i ri i skuadrës, Roberto Mancini, e vendosi titullar portierin brazilian duke e lënë italianin Toldo në stol. César arriti të presë dy penallti në Serie A; një kundër Ascolit dhe Sienës. Interi e përfundoi sezonin në sezonin 2006–07 në vendin e tretë mbrapa Juventusit dhe rivalëve të qytetit Milanit. Ai luajti 32 ndeshje në ligë duke pësuar 30 gola, nuk zhvilloi asnjë ndeshje në Kupën e Italisë dhe në Ligën e Kampioneve luajti 6 ndeshje dhe pësoi 5 gola. Gjithsej luajti 38 ndeshje dhe pësoi 35 gola.
Në sezonin 2007–08, Júlio César ishte sërisht portieri i parë i skuadrës. Ai në sezonin 2007–08 arriti të fitoj titullin e tij të tretë që ditën kur arriti në Itali. Më 25 gusht 2008, Júlio César fitoi Superkupën e Italisë kundër Romës. Inter fitoi me penallti 6-5 pasi koha e rregullt dhe shtesa u mbyllën në barazim. Meritën për këtë fitoren e kishte pikërisht Júlio César i cili priti penalltinë vendimtare të mbrojtësit brazilian Juan. Ai me Interin luajti 35 ndeshje në Serie A duke pësuar 24 gola, nuk luajti asnjë ndeshje në Kupën e Italisë dhe në Ligën e Kampioneve luajti 8 ndeshje duke pësuar 7 gola. Gjithsej luajti 44 ndeshje dhe pësoi 32 gola. Ky ishte sezoni më i mirë i Júlio César në aspektin personal pasi vendosi një rekord për mesataren e pësimit të golave.
Në sezonin 2008–09, Júlio César fitoi kampionatin të katert dhe të 17të në historinë e klubit. Në korrik 2009, Julio Cesar u zgjodh nga ESPN Brasil si lojtari më i mirë i sezonit 2008–09. Ai gjithashtu mori Futebol Premio no Mundo (Futboll në Çmimin Botëror). Në vitin 2009, ai ishte një nga kanditatet për të fituar Topin e Artë por doli në vendin e 21të. Në Serie A, Júlio César luajti 36 ndeshje dhe pësoi vetëm 28 gola, në Kupën e Italisë luajti vetem 1 ndeshje dhe nuk pësoi asnjë gol, kurse në Ligën e Kampioneve luajti 7 ndeshje dhe pësoi 8 gola.
Sezonin 2010–11, Júlio César e nisi me fitimin e Superkupës Italiane kundër Romës me rezultatin 3–1. Me trajnerin e ri Benitez, Júlio César ishte sërisht portieri titullar. Për performancat fantastike të tij në Ligën e Kampioneve në sezonin e shkuar, Júlio César fitoi çmimin "UEFA Portieri i Vitit", si dhe "Serie A Portieri i Vitit" për herë të dytë rresht. Ai gjithashtu mori numrin një në fanellën e tij duke ja lënë numrin 12 Luca Castellazzit; kjo erdhi si pasojë të lënjes së karrierës nga veterani Toldo. Më 18 dhjetor 2010, Júlio César fitoi me Interin Kupën e Botës për Klube. Gjatë dy ndeshjeve të zhvilluara në Abu Dabi, Júlio César e mbajti portën e paprekur. Ai në fund të sezonit fitoi edhe Kupën e Italisë. Megjithatë, ai ra nga forma duke bërë disa gabime të pafalëshme në Ligën e Kampioneve, por pavarësisht kësaj ai vazhdonte të ishte titullar në kombëtaren braziliane. Në Serie A, Júlio César luajti 25 ndeshje dhe pësoi vetëm 21 gola, në Kupën e Italisë luajti 3 ndeshje dhe pësoi 2 gola, kurse në Ligën e Kampioneve luajti 7 ndeshje dhe pësoi 15 gola.
Në fillim të sezonit 2012–13, Interi e prishi kontratën me Júlio César duke e lënë atë të lirë të transferoheshe falas. Ai i dha lamtumirën klubit një ditë më vonë pas firmosi me skuadrën angleze, përpara ndeshjes së play-off në Ligën e Europës kundër rumunëve të Vaslui, duke thënë: "Kanë qënë shtatë vite të bukura dhe të suksesshme, por, një ditë, aventura ime me fanellën e Interit do të merrte fund unë do të doja të falenderoja të gjithë ju tifozëve për mbështetjen që më keni dhënë dhe ju uroj të keni më shumë sukses për të shijuar".
Gjithsej me Interin në ligë, Júlio César luajti 228 ndeshje dhe pësoi 203 gola, në Kupën e Italisë luajti 10 ndeshje dhe pësoi 6 gola, kurse Ligën e Kampioneve luajti 54 ndeshja dhe pësoi 54 gola. Gjithsej, Júlio César luajti 300 ndeshje dhe pësoi 273 gola dhe priti 10 nga 27 penalltitë që u dhanë kundër Interit gjatë kohës kur ka qënë në fushë.
Queens Park Rangers
Më 29 gusht 2012, Júlio César konfirmoi se ai do të transferoheshe te klubi anglez i Premier Ligës, Queens Park Rangers. Ai firmosi një kontratë katër vjeçare me klubin dhe doli i përlotur nga zyrat e Queens Park Rangers pasi firmosi kontratën. Ai debutoi me Queens Park Rangers më 15 shtator 2012 kundër Çelsit. Në atë ndeshje ai bëri disa pritje fantastike kundër Fernando Torres dhe Ramires duke i dhënë barazimin 0–0 QRP-së. Ai pas asaj ndeshje e la në stol portierin e kombëtares angleze, Robert Green duke fituar vendin e titullarit. Edhe pse pësoi shumë gola (41 gjithsej), Júlio César arriti të bëj superpritje kundër lojtarëve të Manchester United, Arsenalit, dhe Çelsit. Shkaktari kryesor i statiskës negative të portierit brazilian ishte mbrojtja e dobët e skuadrës, që në fund të sezonit, ra nga kategoria.
Më 28 prill 2013, Queens Park Rangers u rrëzua në Football League Championship pas një barazimi 0–0 kundër Reading në stadiumin Madejski. Júlio César impresionoi në Loftus Road pavarësisht se klubi luftonte për mbijetesë, ai vazhdoi të thirrej edhe nga trajneri i ri i kombëtares Luiz Felipe Scolari.
Pas rënjes së klubit nga Premier Liga, César u la jashtë skuadrës. Pavarësisht kësaj, ai nuk mundej të largohej nga klubi deri në fund të sezonit 2013–14 dhe hapjes së merkator verore. Më 4 janar 2014, ai luajti ndeshjen e parë për sezonin 2013–14 pas përjashtimit nga skuadra, kundër Evertonit në raundin e tretë të FA Cup, me QPR-rë që humbi me rezultatin 4–0.
Toronto
Më 7 shkurt 2014, Júlio César konfirmoi se ai kishte firmosur një kontratë huazimi me klubin e MSL, Toronto. Lëvizja u bë në mënyrë që portieri të luante më shumë, për të qënë edhe i gatshëm për të përfaqsuar Brazilin në Kupën e Botës 2014, pasi te QPR u zëvëndësua nga Robert Green si portieri i parë i skuadrës. César bëri debutimin e tij me skuadrën në ndeshjen hapëse të sezonit 2014 kundër Seattle Sounders më 15 mars, me ndeshjen që u mbyll me fitoren 2–1 jashtë fushës falë golave të shënuar nga transferimi i ri i klubit Jermain Defoe. Gjatë javës së shtatë të kampionatit, Júlio César u nderua me çmimin "MLS Pritja e Javës" për pritjen e tij ndaj sulmuesit David Texeira të FC Dallas.
Kombëtarja
Karriera e Júlio César në kombëtaren braziliane filloi në vitin 2003 ku ishte zgjedhja e dytë e portës pas portierit të AC Milan, Nelson Dida. Ai u thirr për të luajtur në 2003 Kupën e Konfederatave, por gjatë gjithë turnamentit ishte portieri rezerv.
Copa América 2004 & Kupa e Botës 2006
Ai debutoi më 8 shtator 2004 në Copa América 2004 në fitoren e Brazilit 1-0 kundër Kilit. César luajti në të gjitha ndeshjet e turnamentit dhe në finale kundër Argjentinës, pasi koha e rregullt sëbashku me kohën shtesë, në gjuajtjet e penalltive arriti të presë penalltitë e Andrés D'Alessandro dhe Gabriel Heinze duke ndihmuar Brazilin të fitonte titullin e shtatë në histori.
César luajti vetëm dy ndeshje në kualifikueset e Kupës së Botës 2006. Në Kupën e Botës 2006, ai nuk luajti asnjë ndeshje pasi portieri i parë ishte Nelson Dida. Në vitin 2006, Júlio César nuk luajti asnjë ndeshje me kombëtare.
Më ardhjen e trajnerit Dunga, Júlio César u bë titullar i portës braziliane. Më 15 tetor 2008, në fund të ndeshjes ku Brazili barazoi me rezultatin 0–0 kundër Kolumbisë, Júlio César e theu rekordin e portierit Cláudio Taffarel duke qënduar 492 minuta pa pësuar gol.
Kupa e Konfederatave 2009
Júlio César ishte titullar në Kupën e Konfederatave 2009 ku Brazili ishte në Grupin B. Ai pësoi tre gola kundër Egjiptit, por në ndeshjet e tjera kundër SHBA-së dhe Italisë ku Brazili i fitoi të dyja ndeshjet me rezultatin 3–0, Júlio César e ruajti portën e paprekur. Në gjysmë–finale, Brazili u ndesh kundër Afikës së Jugut ku fitoi me rezultatin 1–0 me Golin e Daniel Alves në minutën e 88të. Në këtë ndeshje, Júlio César bëri disa pritje të mira. Në finale Brazili u ndesh kundër SHBA-së ku fitoi me rezultatin 3–2. Júlio César fitoi trofeun e tij të dytë me Brazilin që nga dita e debutimit të tij.
Kupa e Botës 2010
thumb|djathtas|Júlio César në [[2010 FIFA Kupa e Botës|2010 FIFA Kupën e Botës]] Júlio César ishte portieri titulllar në Kupën e Botës 2010, ku në tre ndeshjet e fazës së grupeve pësoi dy gola. Brazili u kualifikua për në fazën tjetër me shtatë pikë në vendin e parë. Në raundin e 16, Brazili u ndesh kundër Kilit ku fitoi me rezultatin 3–0. Në këtë ndeshje Júlio César bëri disa pritje të mira. Në çerek-finale Brazili u ndesh kundër Hollandës ku humbën me rezultatin 1–2 falë dy Golave aksidental të Wesley Sneijder.
Copa América 2011
Në Copa América 2011 Júlio César pësoi katër gola në tre ndeshje për shkak të mbrojtjes së dobët të Brazilit. Në çerek-finale Brazili u ndesh kundër Paraguajit. Koha e rregullt sëbashku me shtesën u mbyllën në barazim pa gola. Në gjuajtjet e penalltive, Júlio César priti penalltinë e Édgar Barretos. Ai e mbajti portën e paprekur në dy nga katër ndeshje të luajtura, më sakt kundër Venezuelës në Grupin B dhe kundër Paraguajit në çerek-finale.
Kupa e Konfederatave 2013
Júlio César ishte pjesë e 23 lojtarëve të thirrur nga trajneri Luiz Felipe Scolari për të luajtur në Kupën e Konfederatave 2013. Kjo ishte hera e tretë që ai luante në këtë kompedicion pas edicioneve të 2005 dhe 2009. Ai luajti në të gjitha ndeshjet në këtë kompedicion ku në fazën e grupeve pësoi vetëm dy gola kundër Italisë. Në gjysme-finalen kundër Uruguajit, Júlio César priti në minutën e 14të një penallti të goditur nga Diego Forlan dhe të shkaktuar nga David Luiz. Në fund të ndeshjes, Júlio César u emërua si lojtari i ndeshjes. Në finale Brazili u ndesh kundër Spanjës. Júlio César ishte një nga lojtarët më të mirë të ndeshjes pasi bëri disa superpritje kundër Pedros, David Villës dhe Andrés Iniesta dhe gjithashtu kuptoi anën e penalltisë së goditur nga Sergio Ramos, por topi doli jashtë. Në fund të ndeshjes, Júlio César fitoi cmimin Doreza e Artë për portierin më të mirë të turnamentit me Brazilin që fitoi me rezultatin 3–0.
Kupa e Botës 2014
Më 11 shtator 2013, ishte vetë trajneri Luiz Felipe Scolari që konfirmoi se Júlio César do të thirrej patjetër për të luajtur në Kupën e Botës. Në listën e 23 lojtarëve, ai zgjodhi fanellën me numër 12 që e kishte mbajtur edhe kur ka qënë pjesë e Interit. Në ndeshjen debutuese kundër Kroacisë, César pësoi gol që në minutën e 11të pas një gabimit të Marcelos i cili shënoi në portën e tij, megjithatë Brazili arriti të ringrihej dhe të fitonte ndeshjen me rezultatin 3–1. Në ndeshjen e dytë, ai e mbajti portën e paprekur në ndeshjen kundër Meksikës ku Brazili nuk shkoi më shumë se barazimi pa gola. Brazili fitoi ndeshjen e tretë në grup me rezultatin 4–1 kundër Kamerunit duke e mbyllur Grupin A në vendin e parë me shtatë pikë. Në ndeshjen e parë të raundit me eleminim direkt, Brazili u përball me Kilin ku koha dhe koha shtesë u mbyllën në barazimin 1–1, megjithatë, Júlio César do të ishte heroi i Brazilit pasi do të priste dy penalltitë e para të Mauricio Pinillas dhe Alexis Sánchezit duke udhëhequr skuadrën drejt fitores me rezultatin 3–2 duke shkuar në çerek–finale. Pas ndeshjes ai u shpall lojtari i ndeshjes për performancën e tij.
Në çerek–finale, Brazili u ndesh kundër Kolumbisë ku fitoi 2–1 me golat e mbrojtësve David Luiz dhe Thiago Silva duke u kualifikuar për në gjysmë-finale; megjithatë në minutën e 78të kur rezultati ishte 2–0, Júlio César shkaktoi një ndërhyrje të gabuar ndaj sulmuesit Carlos Bacca në zonë duke shkaktuar penallti dhe duke u ndëshkuar me karton të verdhë. James Rodríguez shënoi duke shkurtuar diferencën 2–1. Më 8 korrik, në gjysmë-finalen kundër Gjermanisë, Brazili pësoi humbjen më të thellë në histori pasi u mund me rezultatin 7–1 duke u eleminuar nga turnamenti, me Gjermaninë që shënoi katër gola në vetëm shtatë minuta. Në finalen e vogël, Júlio César luajti sërisht titullar me Brazilin që u mposht nga Hollanda me rezultatin 3–0.
Klubet
Redaktuar më 22 shkurt 2014
Kombëtarja
Reduktuar më 1 korrik 2013
Kantoni Saint-Pol-sur-Ternoise
Kantoni Saint-Pol-sur-Ternoise (frëngjisht: Canton de Saint-Pol-sur-Ternoise) është një kanton në departamentin Pas-de-Calais, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Pol-sur-Ternoise. Ka sipërfaqe 222.16km2 dhe popullsi 14939 banorë.
Júlio César Soares Espíndola
Jeta personale
Júlio César është martuar me aktoren dhe modelen braziliane Susana Werner. Sëbashku ata kanë dy femijë; Cauet që ka lindur në vitin 2002 dhe Giulia që ka lindur në vitin 2005. . Të dy femijët e Júlio César shkojn në shkollë ACS Hillingdon International School. Në vitin 2010, Julio Cesar ishte përfshirë në një aksident me makinë kur ai humbi kontrollin e makinës së tij Lamborghini. Ai është i sponsorizuar nga Asics. Júlio César është katolik.
Kantoni Saint-Pol-sur-Ternoise
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Pol-sur-Ternoise aktualisht përbëhet nga 42 komuna.
Kriegstetten
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Udhëheqës të shteteve në vitin 2010
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Krrabë e Vogël
Krrabë e Vogël është një fshat në Komunën Funar në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Empire State Building
250px|thumb|right|Empire State Building Empire State Building (ndërtesa e shtetit perandorak) është ndërtesa më e lartë në New York City. Për 41 vjet ishte edhe rrokaqielli më i lartë në botë. Adresa quhet 350 Fifth Avenue, New York, NY 10118. Ndërtimi i saj filloi më 17 mars 1930 dhe përfundoi më 1 maj 1931. Empire State Building është 381 metra e lartë dhe ka 102 kate. Në një ditë të kthjellët mund të shikohet deri në 130 km largësi dhe mund të vështrohen 5 shtete fqinje. Emri i saj rrjedh nga pseudonimi i shtetit New York, Empire State, që në gjuhën shqipe ka kuptimin shteti perandorak. Deri më sot Empire State Building është vizituar nga 117 milion vizitorë. Ka raste kur njerëzit tentojnë të vetëvriten duke kërcyer nga katet e sipërme.
Historia
Ndërtesa e shtetit perandorak u ndërtua në një kohë, kur shumë njerëz kishin filluar një garë për ndërtimin e ndërtesës më të lartë në botë. Ndërtimi zgjati 410 ditë dhe kur u përfundua presidenti amerikan Herbert Hoover e inauguroi duke i ndezur dritat më 1 maj 1931. Në kohën e përfundimit Amerika ndodhej në depresionin e madh. Për këtë arsye, në fillim shumë zyre kishin mbetur pa u lëshuar me qira. Kjo i bëri banorët e rrethinës ta quajnë në atë kohë edhe Empty State Building
Kantoni Baigneux-les-Juifs
Kantoni Baigneux-les-Juifs (frëngjisht: Canton de Baigneux-les-Juifs) është një kanton në departamentin Côte-d'Or, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Baigneux-les-Juifs. Ka sipërfaqe 221.43km2 dhe popullsi 1604 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Baigneux-les-Juifs aktualisht përbëhet nga 15 komuna.
Sarma
parapamje|240px|Yaprak sarma në një restorant në [[Ankaraja|Ankara]] Sarma (cirilike: Сарма), zakonisht tregtohet si gjethe rrushi të mbushura ose gjethe lakre të mbushura, është një pjatë e mbushur në kuzhinën e Evropës Juglindore dhe Lindjes së Mesme që përfshin gjethe të fermentuara - të tilla si lakra, patencia dock, kollade, hardhi, lakra jeshile ose gjethe chard- rrotullohet rreth një mbushjeje me drithëra (si orizi), mish i grirë ose të dyja. Sarma është pjesë e kategorisë më të gjerë të pjatave të mbushura të njohura si dollma.
Terminologjia dhe etimologjia
Sarma është një fjalë turke që do të thotë 'mbështjellë'.
Sarma e bërë me gjethe rrushi quhen yaprak sarması (fjalë për fjalë 'sarma me gjethe') ose yaprak dolması (fjalë për fjalë 'dollma me gjethe') në turqisht, yabraq (يبرق) në arabisht, yaprak dolması (fjalë për fjalë 'dolma me gjethe') në azerisht, dhe dolme barg-e mo (دلمه برگ مو, fjalë për fjalë 'dolma me gjethe hardhi') në persisht dhe waraq 'inab (ورق عنب) ose waraq dawālī (ورق دوالي) në arabisht. Në armenisht quhen մսով տերեւափաթաթ (missov derevapatat), տերեւի տոլմա (derevi dolma) and տերեւի սարմա (derevi sarma). Në greqisht ato quhen përgjithësisht ντολμάδες (dolmadhes), por mund të njihen edhe si γιαπράκια (yaprakia), γιαπράκια γιαλαντζί (yaprakia yalandziää), ντολμαδάκια (dolmadhakia), ντολμαδάκια ziαmadαάδάδ (dolαλανα'') (sarmadhakia).
Në bullgarisht, maqedonisht dhe rumanisht, gjethet e lakrës dhe hardhisë zakonisht nuk dallohen.
Stema e Japonisë
200px|right Stema Perandorake e Japonisë është një stemë e përdorur nga Familja Perandorake e Japonisë. Gjatë kushtetutës Meiji, askush nuk lejohej ta përdorte vulën përpos Perandorit, i cili përdorte një krizantemë 16 petalëshe me 16 të tjera në rendin e dytë.
Pra çdo anëtar i familjes kishte një stemë 16 petalëshe të modifikuar. Prandaj shintot përdorin detaje të vulës Perandorake edhe në emblemat e tyre.
Më herët në historinë japoneze, tregohet se si Perandori Go-Daigo, përdori një stemë 17 petalëshe për tu dalluar nga paraardhësi i tij, Perandori Kōgon i cili përdorte një stemë 16 petalëshe.
Ngjyrat karakteristike te krizantemës perandorake është një krizantemë e verdhë ose e portokalltë me vija dhe sipërfaqe të pasme të zezë ose të kuqe. Një disk qendror mban 16 petalet e rendit të parë. Një shembull i stemës Perandorake është edhe Urdhri i Krizantemës.
Anëtarët e tjerë te familjes Perandorake e përdorin një stemë 14 petalëshe, përderisa një stemë 16 petalëshe përdoret nga anëtarët e Dietës Kombëtare, në urdhra, në pasaportë, etj. Një krizantemë 16 petalëshe përdoret eshë në flamurin e familjes Perandorake japoneze.
Benetice (Světlá nad Sázavou)
Benetice është një fshat i vogël pranë qytetit Světlá nad Sázavou në Vysočina Rajon, Republika Çeke.
Ka pasur një fabrikë qelqi në Benetice. Ajo nuk ekziston më, por disa lokale emrat e vendeve janë të rrjedhin nga pjesët e fabrikë qelqi si emrin Na sušírnách ose Sklárenský rybník (emri i një pellg). Nuk ka rekreacioni në kampin Benetice. Ajo është përdorur si pionier kamp (pionierët ishin njerëz të organizuar në një grup në republika Çeke) dhe ishte përdorur për të rinjtë nga Hungari, Poloni, dhe Gjermani.
Një pemë bli rritet mbi fshatin e gjelbër Benetice. Ajo ishte vendosur në 1945.
S.S.C. Bari
Società Sportiva Calcio Bari njohur zakonisht si S.S.C. Bari, është një klub italian futbolli themeluar në vitin 1908, ata janë të bazuara në Bari, Pulia. E klubit kanë kaluar shumë sezone kërcim në mes të dy divizione të lartë në futbollin italian, Serie A dhe Serie B, dhe ata aktualisht luajnë në nivelin e lartë.
Historia
Gjatë 1927, klubi i futbollit origjinal përfaqëson qyteti u bashkua me një ekip të quajtur Liberty Bari, një vit pas këtij klubi të ri u bashkua shumë, këtë herë me SHBA Ideale, pra data e dhënë ndonjëherë themelet e 1928.
Statistikisht Bari janë klubi më i suksesshëm nga rajoni Puglia, në drejtim të Serie A të gjitha me kohë të dhënat. Ata janë në mesin e elitës në futbollin italian Jugore dhe janë renditur 17 në Serie A të gjitha kohërave të dhënat për të gjithë Italinë. Sidomos ata fituan Kupën Mitropa në vitin 1990. Bari ka mbajtur edhe britanik transferimin rekord të futbollit, kur ka paguar 5.500.000 £ për David Platt në 1991. Kjo ishte pagesa më e shtrenjtë e paguar nga një klub i huaj për një lojtar britanik për katër vjet.
Një nga arritjet më të rëndësishme në historinë e klubit është në sezonin 1996, kur përpara Igor tyre Protti u bë golashënuesi më i mirë në Serie A me 24 gola. E klubit janë të njohur në mbarë botën për prodhimin e futbollit Antonio Cassano cili ka lindur në Bari, ai shkëlqeu në klub si femije.
M16
Pushka M16 (e emërtuar zyrtarisht Rifle, Caliber 5.56mm, M16) është një familje pushkësh ushtarake të përshtatura nga pushka ArmaLite AR-15 për ushtrinë e Shteteve të Bashkuara. Pushka origjinale M16 ishte një pushkë automatike 5.56 × 45 mm me një karikator 20-rrathësh.
Në vitin 1964, M16 hyri në shërbimin ushtarak amerikan dhe vitin e ardhshëm u vendos për operacionet e luftës në xhungël gjatë Luftës së Vietnamit. Në vitin 1969, M16A1 zëvendësoi pushkën M14 për t'u bërë pushka standarde e shërbimit të ushtrisë amerikane. M16A1 inkorporoi modifikime të shumta duke përfshirë një asistencë me rrufe, hapje të kromuar, përforcim mbrojtës rreth lëshimit të magazinës dhe fshirës të rishikuar të blicit.
Në prill 2022, Ushtria e SHBA zgjodhi SIG MCX SPEAR si fitues të Programit të Armëve të Skuadrës së Gjeneratës së ardhshme për të zëvendësuar M16/M4. Pushka është emërtuar XM5.
Flaka e maleve
Flaka e maleve është film i prodhuar në Shqipëri në vitin 1982. Regjisori: Vladimir Kasa, Skenari: Vangjel Leka, Operator: Ilir Kasneci, Operator zëri: Bardhyl Xhani, Piktor: Rexhep Aliaj, Konsulent: Zihni Haskaj, Kompozitor: Çesk Zadeja.
Lec Bushati, Gjon Kola, Bruno Shllaku, Vangjel Heba, Ymer Bala, Gjergj Luca, Rozeta Skëndaj, Bep Shiroka, Viktor Bruçeti, Ndoc Cefa,,Agron Dizdari, Paskualina Gruda, Merita Smaja, Donika Franja, Ndrek Prela, Sokol Progri, Esat Kola etj.
Përmbajtja e filmit
Ky film epik dhe emocional shqyrton jeten e Bardh Sokoli me pasoja, ky emeri ka kuptim Toka e bardh. Nje barut punues i cili jeton ne anen veriore te shqipris nen okupacionin e otoman dhe ne mes luftes se partizanve qe ka zgjatur nje shekull. Filmi fillon me nje vdekje dhe varrosje te djaloshit te ti te vetem si luftëtar, humbja e tij është percellur nga i gjith qyteti i tij me Bardhin i cili ishte djali i tij si nje femije adoptiv dhe me ngushëllim dhe si nje shqyrtar per te ndihmuar te prodhoj barut per te shkaktuar nje kurs qe ata te jen rezistent dhe plot me barut qe te vazhdojne luften ne mes partizanve deri sa ata provonin te thynin dhe te jen te tepruar ne menyr qe te terheqnin vëmendje tek informantet dhe te provonin te mbahen dhe te jen fisnik dhe te nderuar.
Huchuan
Kater silurues hidrofoil tip Huchuan. U prodhua në Republikën Popullore të Kinës dhe u eksportua në shumë vende të tjera. Njihet ndryshe edhe si Tip 025. Tip 026 filloi të prodhohet në shtator 1976 dhe është më i avancuar, me 4 tuba torpedosh dhe radar më të avancuar.
Hysni Bytyçi
Dr. Hysni Bytyçi: I lindur më 03/10/1940 në fshatin Semetishtë komuna e Suharekës në Kosovë. Aty ka kryer vetëm katër klasë shkollë fillore. Në 1963 eshte shpërngul për Beograd ku ka punue dhe vazhdue shkollimin e plotë fillorë, shkollën e mesme, universitetin-Fakultetin e dretësisë, pastaj jurispodencën dhe magjistraturën. Përveç klasëve fillore në shqip, tërë shkollimi ka qënë në gjuhën serbishte. Pas provimit të jurisprodencës eshte marrë me avokaturë, po gjithashtu në Beograd. Temën e doktoratit e ka mbrojtur pranë komisionit 5 antarësh në Universitetin e Tiranës në vitin 1996.Pas nji sulmi fizik ne banesen e tij jeta e tij ishe ne rrezik. Dhe pershkak te nje gjendje te tille Bytyçit me familje ju ka lejue azili politik në Mreterine e Bashkuar,nga katër shtatori i vitit 2000.
Huchuan
Në vitin 1966, Instituti Nr. 701, përfundoi projektimin e katerit silurues Tip 025. Drejtuesat teknikë të projektit ishin Yan Jianxiu dhe Cao Guanzhong. Prototipi u prodhua nga kantieret detare Wuzhou dhe Gueijiang.
Hysni Bytyçi
*  *   * Disa persona të maskuar kanë hyrë [16/03/2000] në banesën e avokati shqiptar nga Kosova Hysni Bytyçi, i cili jeton me vite në Zemun - Beograd, dhe e kanë sulmuar me mjete të metalta atë dhe bashkëshortën e tij.
Avokati Bytyçi ka pësuar lëndime të rënda në kokë dhe është operuar urgjentisht në një qendër spitalore të Beogradit dhe jeta e tij ka qene qënë në rrezik. Të maskuarit kanë sulmuar edhe bashkëshorten e z. Sanije Bytyçi.
Veprimtarja për të drejtat e Njeriut Natasha Kandiq, pasi ka vizituar avokatin Bytyçi në poliklinikën e kirurgjisë në Beograd ka deklaruar se ai ka pësuar lëndime të rënda në kokë dhe ende gjendet në shok, duke shtuar se z. Bytyçi kohë më parë ishte kërcënuar me likuidim nga avokatët serbë të Kosovës të cilët Hysni Bytyçi i kishte zbulua se po marrin shuma të mëdha markash gjermane nga të burgosurit shqiptarë të cilët po mbahen në kazamatet e Serbisë.
Zonja Kandiq ka deklaruar se në banesën e avokatit Hysni Bytyçi në muret e saj ka parë shumë gjak, ngase, siç tha ajo të maskuarit e kishin përplasur atë prej një murin në murin tjetër të banesës dhe se aty ishte një rrëmujë e madhe.
Avokati Hysni Bytyçi dje [18/03/2000] është dashur të paraqitet në një seancë gjyqësore në Beograd për të mbrojtur një grup shqiptarësh të cilët aktakuza serbe i ngarkon siç thuhet për "vendosjen e mjeteve shpërthyese në shumë vende publike në Beograd".
Mollagjesh
Mollagjesh është fshat në Njësinë administrative Funar ,Bashkia Elbasan,Shqipëria. Fshati e ka marrë emrin nga fruti i mollës e cila ka qenë tepër e njohur për vlerat ushqyese që ajo mbart,(Molla gjeshe -Mollagjesh)
Pozita gjeografike
Mollagjeshi ka shtrirje gjeografike të konsiderueshme ,ku kufizohet nga disa fshatra të tjerë. Në veri dhe veriperëndim kufizohet me fshatrat Korrë dhe Isufaj ,në perëndim dhe jugperëndim me fshatrat Rozaver dhe Kërrabë ,në jug në Krrabë e Vogël dhe Stafet,në juglindje me Funar dhe lindje me Cërujë.
Shtrirja gjeografike e fshatit e bën atë një atraksion të bukur turistik,me dy liqen artificiale ,njeri në kufi me Funarin dhe tjetri në pjesen e sipërme të fshatit.Te dy kto liqene përdoren kryesisht për vaditje dhe peshkim.Mollagjeshi është i pasur gjithashtu edhe me ujra nëntokësore që përdoren nga banorët për nevoja shtëpiake dhe blegtorinë.Mollagjeshi është fshat me tradita dhe kultura të hershme ku një pjesë e familjeve që e kan populluar këtë fshat besohet se jan te ardhur nga vende të tjera.Fshati eshte i besimit musliman.Infrastruktura jo e mir dhe kushtet e vështira të jetesës kan detyruar që shum famlje t’a braktisin atë. Aktualisht numërohen rreth 105 shtëpi të banuara.
Avni Zogiani
Avni Zogiani është gazetar hulumtues dhe aktivist kundër korrupsionit në Kosovë. U lind më 5 korrik 1970. Zogiani shërbeu si drejtor ekzekutiv i Organizatës për Demokraci, Anti-korrupsion dhe Dinjitet "Çohu" që nga themelimi i saj më 2005 deri më 2013 dhe Qendrës së Kosovës për Gazetari Hulumtuese, një organizatë udhëheqëse në Kosovë për krijimin e një fronti të shoqërisë civile në luftën kundër krimit të organizuar dhe korrupsionit politik.
Zogiani përfundoi studimet për jurist në Universitetin e Prishtinës më 1998. Gjatë viteve 2002-2003 ndoqi një vit zhvillimi profesional në Shkollën e Gazetarisë në Universitetin e Indianës Purdue në Indianapolis, SHBA, ndërsa gjatë viteve 2004-2005 ndoqi studimet Master i Arteve në Institutin Evropian të Sussex të Universitetit të Sussex.
Lidhje të jashtme
Çohu
Muhamet Kyçyku
Muhamet Kyçyku i njohur edhe si Muhamet Çami (1784-1844) ka qenë ndër bejtexhinjtë më të njohur, autor i dy poemave fetare. Vepra e tij kryesore është Erveheja e shkruar më 1820 por e botuar vetëm më 1888.
Jeta
U lind në Konispol në 9 korrik të vitit 1784, po nuk dimë shumë për fëmijërinë e tij të hershme. Ndoqi shkollim fetar për njëmbëdhjetë vjet në al-Az'har në Kajro, më pas u kthye në fshatin e lindjes dhe shërbeu si hoxhë deri kur vdiq më 1844.
Kyçyku ka qenë autor më prodhimtar në krahasim me të tjerët. Ka shkruar në dialektin e tij çam dhe, me sa duket, ka qenë i pari autor shqiptar që është marrë me poemën e gjatë. Është i njohur për dy poemat me subjekt dhe motive fetare: Erveheja dhe Jusufi dhe Zylihaja. Vepra e tij kryesore është Erveheja e shkruar më 1820, burimi i së cilës është Tûtî-nâme-ja persiane (Rrëfenja e një papagalli) e Zijaudin Nakshabit (Ziyâ'uddîn Nakhshabî), e frymëzuar nga origjinali sanskritisht Shukasaptati.
Vepra tjetër e njohur është poema me motive fetare "Jusufi dhe Zylihaja", një rrëfenjë moralizuese me 2430 vargje, mbështetur në historinë e rrëfyer në Suren Jusuf të Kuranit, mbi përpjekjen e gruas së Azizit për të joshur e bërë për vete Jusufin a.s.. Janë të njohura veprat e shkruara nga këto inspirime fetare në literaturën orientale e më gjerë. Në persisht, në një mënyrë shumë të bukur shkruajtën Firdeusi (935-1020) në persisht, mistiku Xha’ami (1414-1492) dhe në turqisht Hamdullah Hamdi (1449-1508) e shumë të tjerë.
Veprat tjera të Kyçykut janë poema Bekriu (1824) në të cilën dënon pirjen e rakisë e të verës, ajo historike rreth vitit 1826 për Ibrahim Pashën, fushatat e lavdishme të qeveritarit shqiptar të Egjiptit Mehmet Aliut kundër rebelimit grek dhe poemën që merret me hallet e atyre që detyroheshin të kërkojnë kafshatën e bukës dhe fitimin larg vendlindjes – Gurbetlitë.
Më 1888 Jani Vreto e botoi Ervehenë të adoptuar në si përrallë dhe të e higjienizuar nga leksiku oriental.
Përkthime
Kyçyku u mor edhe me përkthime nga arabishtja dhe turqishtja e ndër përkthimet më të njohura është padyshim Mevludi i shqipëruar Kasidatu’l Burda nga Al Busiri (?-1296).
Lohn-Ammannsegg
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Viktor Eftimiu
Viktor Eftimiu (Boboshticë, 24 janar 1889 - Bukuresht, 27 nëntor 1972) ka qenë poet dhe dramaturg rumun me prejardhje shqiptare. i përmasave të mëdha, si poet me 60 mijë vargje të botuara, prozator me disa romane e vëllime me tregime, dramaturg me shumë pjesë të vëna në skenë, eseist, etj.
Eftimiu shkroi në gjuhën rumune, botoi dhe i vuri në skenë veprat e tij në teatrin e Bukureshtit dhe më pas disa syresh u përkthyen në gjuhën shqipe, u botuan dhe u vunë në skenë edhe në Tiranë. Veprat e tij janë përkthyer edhe në gjuhë të tjera, dramat dhe komeditë e tij janë vënë në skenë edhe në kryeqytete të tjera të Evropës e më gjerë.
Preçë e Poshtme
Preçë e Poshtme është një fshat në Komunën Funar në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Antonio Baldaçi
thumb|Antonio Baldaçi (1867-1950) [[Skeda:Signature of Antonio Baldacci.svg|frameless|150px|Signatur]]
Antonio Baldaçi (italisht: Antonio Baldacci; 3 tetor 1867 – 31 korrik 1950) ishte një botanist italian dhe gjeograf, një pasionant i studimeve etnografike, politike dhe socio-ekonomike. Që nga viti 1925 Baldacci u vendos drejt Shqipërisë jo vetëm me prodhimin e pavarur të studimeve dhe botimeve por në 1928 edhe përmes bashkëpunimeve dhe shkencave politike me disa institucione vendore: 1931-1939 (vit në të cilin 'Shqipëria u bashkua në kurorën italiane) ishte konsull i përgjithshëm i nderit i Shqipërisë në Bolonjë; nga 1942 ishte pjesë e Këshillit Drejtues të studimeve të Qendrës Shqipërisë në Akademinë e Italisë; u bë një anëtar i Institutit të Studimeve Shqiptare në Tiranë dhe konsulent kulturore të rang togeri Përgjithshëm në Shqipëri deri 1943, kur Shqipëria u pushtua nga trupat gjermane
Vepra
Rezistuan pas tij rreth 250 publikime duke përfshirë artikuj të botuar në revista dhe punoi në vëllime (duke përfshirë një nga veprat kryesore: "Rrugët shqiptare", Romë, Shoqëria italiane Gjeografike, 1917 dhe "Shqipëria" , Romë, Instituti për Evropën Lindore, 1929
Badhoevedorp
Badhoevedorp është një qytezë në Haarlemmermeer, provinca Hollanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi 11948 banorë.
Hanoveri
Kultura
Për kultivimin e kultures gjermano-shqiptare në Hanover përkujdeset shoqata e organizuar në Klubin shqiptar 'Jusuf Gervalla'.
Kantoni Vitry-en-Artois
Kantoni Vitry-en-Artois (frëngjisht: Canton de Vitry-en-Artois) është një kanton në departamentin Pas-de-Calais, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Vitry-en-Artois. Ka sipërfaqe 169.31km2 dhe popullsi 27216 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Vitry-en-Artois aktualisht përbëhet nga 28 komuna.
Universiteti i Dublinit
Universiteti i Dublinit (en:  University of Dublin ) është një universitet kërkimor publik, i cili ndodhet në Dublin, kryeqyteti i Irlandës.
majtas|parapamje|300px|Sheshi hyrës i Kolegjit të Trinitetit
Universiteti u themelua në vitin 1592, kur Mbretëresha Elizabeta e Parë nënshkroi një dekret mbretëror për themelimin e Kolegjit të Trinitetit, i cili do të shërbente si gur themeli për ndërtimin e Universitetit të Dublinit, çka e bën Universitetin institucionin e arsimit të lartë më të vjetër në Irlandë.
Ndonëse Universiteti i Dublinit u themelua bazuar mbi modelin kolegjial të Oksfordit dhe të Kembrixhit, në ndryshim me ato të dy, të cilët kanë një mori kolegjesh përbërëse, Universiteti i Dublinit përbëhet vetëm nga Kolegji i Trinitetit.
Për shkak të origjinës së tij mesjetare, Universiteti i Dublinit konsiderohet si një nga shtatë Universitetet e Moçme të Britanisë dhe Irlandës.
Kantoni Bligny-sur-Ouche
Kantoni Bligny-sur-Ouche (frëngjisht: Canton de Bligny-sur-Ouche) është një kanton në departamentin Côte-d'Or, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bligny-sur-Ouche. Ka sipërfaqe 218.42km2 dhe popullsi 2606 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Bligny-sur-Ouche aktualisht përbëhet nga 22 komuna.
Branko Kadia
parapamje|Branko Kadija Branko Kadia (Бранко Кадић Branko Kadić; Shkodër, 30 qershor 1921 - 22 qershor 1942) ka qenë komunist shqiptar dhe Hero i Popullit.
Biografia
Leu më 30 qershor 1921 në Shkodër, i biri i Pandos dhe i Dines. Pasi mbaroi shkollën fillore vazhdoi Gjimnazin e Shkodrës. I përfshirë në Grupin e Shkodrës të Zef Malës, dënohet më 1939. Pas pushtimit italian të Shqipërisë, raportohet ndër pjesëmarrësit e demonstratës së parë antifashiste me studentë dhe konviktorë të Shkodrës me flamurin shqiptar pa sëpatat e liktorit.
Vritet në Tiranë më 22 qershor 1942 me Jordan Misjen dhe Perlat Rexhepin.