cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kareman Gora
Biografia
U lind më 6 shkurt 1891 në Starovë, asokohe qendër kazaje, djali i Osman dhe Zenepe Gorës. Në moshë fare të re, rreth të njëzetave do të martohej me Nasibe Shyti me të cilën pati dy vajza: Refiko (Gora) Berberi dhe Behije (Gora) Lilo. Ai vinte nga një familje e thjeshtë ç’ka do ta detyronte Karemanin qysh në moshën e vegjëlisë kur ishte ende 11-12 vjeç të merrte rrugët e mërgimit drejt Rumanisë dhe vendoset në Bukuresht ku jetoi e punoi për rreth 32 vjet. Fillimisht angazhohet si punëtor pranë ndërmarrjeve që operonin në fushën e ndërtimit të rrugëve dhe ndërtesave. Zgjuarsia dhe shkathtësia bënë që eksperiencën e fituar ta kthente në profesion të mirfillte, ç’ka bëri që shumë shpejt Karemani të shndërrohej në një asistent dhe mjeshtër ndërtimi. Më vonë ai do të shndërrohej edhe në një sipërmarrës i suksesshëm.
Veprimtaria Patriotike
Në moshën 11-12 vjeçare mërgon drejt Rumanisë, dhe gjatë kohës që punonte atje në fushën e ndëtimit, ai bie në kontakt me organizatat patriotike shqiptare që vepronin në Bukuresht. Shumë shpejt Karemani do të bëhet anëtar i shoqatës së shqiptarëve të Bukureshtit dhe do të shndërrohej në veprimtar i çështjes shqiptare. Ai nisi të ndihmonte lidhjen e Shqiptarëve të Bukureshtit në shkrimin dhe përkthimin e librave në gjuhën Shqipe si dhe të financonte botimin dhe përhapjen e tyre me të ardhurat që ai fitonte nga puna qe ushtronte në fushën e ndërtimit. Më 28 nëntor 1912 Karemani do të ishte pjesë e delegacionit të Bukureshtit së bashku me rreth 300 patriotë të tjerë, të cilët ju bashkuan Ismail Qemalit në Vlorë, në ditën e shpalljes së Pavarësisë së plotë të Shqipërisë nga Perandoria Osmane. Në vitin 1914, Kareman Gora angazhohet me çetën e Themistokli Germenjit, të cilët luftuan për të mbrojtur interesat kombëtare nga pushtuesit grek, serb dhe malazeze të asaj kohe. Në 7 mars 1914, Shqipëria do të vendosej nën udhëheqjen e e Princ Vidit dhe Karemani do të caktohej të ishte pjesë e delegacionin të ceremonisë pritëse të princit. Ky delegacion më pas e shoqëroi Princ Vidin në udhëtimin e tij nëpër Shqipëri. Në vitin 1918 inicjoi dhe financoi ngritjen dhe hapjen e shkollës shqipe në Starovë, në të cilën nisën studimet në gjuhën shqipe 22 nxënës me mësues Dhimitër Misha. Në vitin 1920 kur Vlora u pushtua nga imperialistet italianë, Kareman Gora niset vullnetar për të luftuar kundër ushtrisë italiane për çlirimin e Vlorës. Në vitet 1929-1934 u angazhua në ndërtimin e rrugëve në Tiranë, Shijak dhe vendlindjen e tij Pogradec. Veçanërisht hapi rrugët që lidhnin Starovën me qytetin e Pogradecit dhe investoi të ardhura personale për ndërtimin e tyre dhe për ngritjen e shkollave shqipe në të gjithë rrethin e Pogradecit. Në vitin 1940-1941, ishte pjesë e stafit te inxhinierëve që nën ekspertizën italiane, projektuan dhe ndërtuan aerodromin në fshatin Lumalas të Korçës. Kjo fushë ndodhet 0.8 kilometra në lindje të qytetit të Korçës dhe ka një lartësi prej 830 metrash nga niveli i detit. Në vitin 1946 Karemani do te ishte pjese e inxhinierëve që morën pjesë në tharjen e kënetës së Maliqit, e cila i hapi më pas rrugën krijimit të qytetit të vogël në Jug-Lindje të Shqipërisë. Në prill 1948- shkurt 1949, Karemani Gora do të jepte kontributin e tij profesional dhe financiar në ndërtimin e Hekurudhës së parë që do të lidhte 2 qytetet më të mëdha të Shqipërisë, Tiranën dhe Durrësin. Ai ishte në grupin e profesionistëve, inxhinierëve mbikqyrës të ndërtimit të kësaj vepre me vlera kombëtare, e cila më vonë do të shtrihej deri në qytetin e tij të lindjes, në Pogradec. Në 23 korrik 1950, Kareman Gora ndahet nga jeta pranë familjes në qytetin e tij të lindjes, në Pogradec, me amanetin që kur të varrosej t'a mbulonin me flamurin Shqiptar.
Njohja dhe vlerësimi kombëtar
Më 26 Nentor 1962, me dekret nr 3608, me rastin e 50 vjetorit të pavarësisë të atdheut, Presidiumi i Kuvendit Popullor të Republikës së Shqipërisë drejtuar nga sekretari i përgjithshëm Haxhi Lleshi, do t’i akordojë Kareman Gores medaljen “Për veprimtari Patriotike” me titullin “Patriot dhe luftëtar trim”, i cili nën udhëheqjen e patriotit Themistokli Germenji luftoi kundër shovinistëve grek për mbrojtjen e atdheut, në 1920 si vullnetar kundër imperialistëve italianë për çlirimin e Vlorës.
"<<Ky dekret i presidiumit të Kuvendit Popullor është botuar edhe në gazetën “Zëri i Popullit” të datës 27 nëntor 1962 ku krahas Kareman Osman Gora, janë dekoruar edhe disa patriote të tjerë, me veprimtari liridashëse të zonës së Pogradecit si; At Dhimitër Misha, Gjok Pjeter Shqiptari, Persefoni Pando Treni, Rinka Gusho, Telemak Thanas Germenji, Gjokë Risto Kondakçi, Kajo Babjeni, Muamer Minarolli, e ndonjë tjetër.>>"
Në vitin 2002, poezia me titull "Një Flamur ardhur nga Vlora", e shkruar nga poeti Maksut Çallo do t'i dedikohej Kareman Gorës për figurën që ai përfaqësonte. Kjo poezi është publikuar fillimisht në gazetën "LABËRIA", botim i datës 15 mars 2002, dhe më pas do të perfshihet në librin me poezi të vet poetit me titull "Më e pasur, se e varfër je ti, nënë Shqipëri ", botuar në shkurt 2006.
Kudhësi
është një fshat në Bashkinë Himarë në rrethin e Vlorës të Shqipërisë.
Finistère
Kultura
Finistère është departamenti ku folet gjuha bretoneze. Shkollat e gjuhës bretoneze quhen Diwan, Divyezh dhe Dihun.
Festivali i Cornouaille është festë e muzikës dhe traditës bretoneze. Në Finistère mbahet festivali Vieilles Charrues e cila është festival i madh i muzikës. Ky festival është themeluar më 1992 në Landeleau, një fshat i vogël në qendër të Finistères
Hannogne-Saint-Martin
Hannogne-Saint-Martin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Hannogne-Saint-Martin ka një popullsi prej 457 banorë dhe sipërfaqe 4.71 km², me një dendësi prej 97 banor/km².
Zgjerimi i Bashkimit Evropian
Zgjerimi i Bashkimit Evropian (BE) gjatë historisë së ekzistencës së tij ka ndodhur disa herë, përmes pranimit të vendeve të reja anëtare në Union. Për t'u anëtarësuar në BE, një vend duhet të përmbushë kushtet ekonomike dhe politike të quajtura kriteret e Kopenhagës (sipas samitit të Kopenhagës mbajtur në qershor të vitit 1993), të cilat kërkojnë një qeveri të qëndrueshme demokratike që respekton rregullin e ligjit, liritë dhe institucionet përkatëse të tij. Sipas Traktatit të Mastrihtit, çdo vend anëtar dhe Parlamenti Evropian duhet të bien dakord për çdo zgjerim. Procesi i zgjerimit nganjëherë quhet integrim evropian. Ky term përdoret gjithashtu për t'iu referuar intensifikimit të bashkëpunimit midis vendeve anëtare të BE-së pasi qeveritë kombëtare lejojnë harmonizimin gradual të ligjeve kombëtare.
Paraardhësi i BE-së, Komuniteti Ekonomik Evropian, u themelua fillimisht me 6 vende anëtare (Inner Six) në vitin 1958, kur hyri në fuqi Traktati i Romës. Që atëherë, anëtarësimi në BE është rritur në njëzet e tetë vende, me shtetin e fundit anëtar Kroacia, e cila u bashkua në korrik 2013. Zgjerimi më i fundit territorial i BE ishte përfshirja e rajonit të Ishujve Mayote të Arkipelagut të Komoreve në vitin 2014. Reduktimet më të dukshme të territorit të BE, dhe paraardhësit të saj, ishin dalja e Algjerisë pas pavarësisë në vitin 1962 dhe dalja e Grenlandës në vitin 1985.
Që nga viti 2018, negociatat e pranimit janë duke u zhvilluar me Serbinë (që nga viti 2014), Malin e Zi (që nga viti 2012) dhe Turqinë (që nga viti 2005). Serbia dhe Mali i Zi janë përshkruar nga Presidenti i Komisionit Evropian Jean-Claude Juncker dhe komisioneri i Zgjerimit Johannes Hahn si kandidatët kryesues, duke parashikuar që ato të bashkohen deri në vitin 2025, gjatë mandatit të ardhshëm të Komisionit Evropian. Bisedimet me Turqinë gjithashtu kanë qenë duke vazhduar me një ritëm të ngadaltë, veçanërisht që nga përpjekja për grushtin e shtetit turk në vitin 2016 për shkak të kundërshtimeve nga BE lidhur me përgjigjen e qeverisë turke. Për më tepër, Mbretëria e Bashkuar po negocion tërheqjen e saj nga BE e njohur si BREXIT, pas një referendumi në të cilin një shumicë votoi në favor të largimit të saj nga BE.
Turqia kishte aplikuar për anëtarësim në vitin 1987. Ballkani Perëndimor ka qenë prioritet për anëtarësim që prej daljes nga lufta gjatë Shpërbërjes së Jugosllavisë në fillim të viteve 1990. Shqipëria, Kosova, Bosnja dhe Hercegovina, Mali i Zi, Maqedonia e Veriut, Serbia dhe Turqia njihen të gjithë si kandidatë për anëtarësim. Bosnje - Hercegovina dhe Kosova kanë nga një MSA me BE.
El Gastor
El Gastor është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Sierra de Cádiz, të provincës Cádiz, në Komunitetin Andalusia. El Gastor ka 1900 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 28 km2.
Banesa e Sul Hupit
Banesa e Sul Hupit është një monument i trashëgimisë kulturore në Dushaj, rrethi i Bulqizës, në qarkun e Dibrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "08.01.1977". Kjo kulle ka qenë tre katëshe, por kati i tretë është shembur dhe sot ndërtesa është dy katëshe. Kulla është e rrethuar me oborr vetëm përpara saj.
Karnevalet ilire
parapamje Karnavalet ilire janë një manifestim i vjetër tradicional që mhahen në fshatrat e Malësisë së Maleve të Sharrit (Komuna e Tetovës). Vendlindja e këtij festivali është fshati Bozofcë i Komunës së Tetovës. Festivali organizohet zakonisht në muajin mars dhe ka një traditë shumë të vjetër përmes së cilës paralajmërohet ardhja e pranverës dhe largimi i dimrit.
Baudement
Baudement është një komunë në Francë. Baudement bën pjesë në departamentin Marne të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 118 banorë dhe sipërfaqe 8.57 km².
El Lloar
El Lloar është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Priorat, të provincës Tarragona, në Katalonia.
Qarku Soissons
Qarku Soissons është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Aisne.
Mërgim Mjeku
Mërgim Mjeku është këngëtar i mirënjohur Shqipëtar. Mërgim Mjeku është njëri ndër këngëtarët e rinj më të kërkuar sot, si në Gjermani, Kosovë e çdo vend ku ndodhën shqipëtarët. I lindur dhe i rritur në Hannover të Gjermanisë, Mërgim Mjeku është shembull se si ruhet gjuha dhe tradita shqipëtare, e këtu padyshim që një rol të rëndësishëm ka luajtur babai i tij, Isa Mjeku, i cili përveç gjuhës dhe zakoneve, Mërgimit i dha edhe hapat e parë në muzikë.
Qysh në moshë shumë të re, hapat e parë i filloj me muzikë folklorike, duke kaluar gradualisht në atë popullore e deri te rrymat moderne të kohës së sotit. Vlenë të theksohet, se përveç si këngëtar, Mërgimi ishte dhe vazhdon të jet edhe instrumentist i shkëlqyer. Vlenë të përmendën bashkëpunimet e tij me shumë këngëtarë të Showbizzit, Estradës si dhe shumë Producentë/Studio Muzikore, si: Skivi, Lori, Meda, Vjollca Haxhiu, Shpat Kasapi, Rovena Stefa, Wirusi, Zzapnchriss, ShpetaSound, Adrian Kastrati, Blero, Irkenc Hyka, e shumë e shumë të tjerë.
Disa nga këngët e tij më të njohura jan : Lujmi, Nuse, Vajzat e fshatit, Syt e saj, Albanian Mashup etj.
Linqe të jashtme
<references group="Referenca" responsive="" />Facebook
Instagram
Spotify
Apple Music
Audiomack
__INDEX__
Kosova në Lojërat Olimpike
Kosova ka bërë debutimin e saj në Lojërat Olimpike si një shtet anëtar vetëm në vitin 2016. Ekipi i saj është i organizuar nga Komiteti Olimpik i Kosovës (KOK), themeluar në vitin 1992 dhe është njohur nga Komiteti Olimpik Ndërkombëtar më 9 dhjetor të vitit 2014. Ajo fitoi medaljen e saj të parë në debutimin e saj në vitin 2016, kur xhudistja Majlinda Kelmendi mori medaljen e arit në kategorinë deri 52 kg (femrat). Ne lojrat Olympike 2020 ne Tokio Kosova ka fituar dy medaljet te arta. xhudistja Distria Krasniqi ka fituar medaljen e arte ne kategorinë deri 48kg. Nora Gjakova ka fituar medaljen e fundit per Kosoven ne kategorinë 57kg te femrave.
Historiku
Nga viti 1920 deri në vitin 1992 në Lojërat Olimpike Dimërore, sportistët kosovarë kanë marrë pjesë si pjesë e ekipit të Jugosllavisë. Në vitin 1960 në Olimpiadën Verore tre lojtarët e futbollit të lindur në Kosovë (Milutin Shoshkiq, Fahrudin Jusufi, Vladimir Durkoviq) fituan medaljen e artë si pjesë e Ekipit Kombëtar të Jugosllavisë në futboll. Në vitin 1984 në Lojërat Verore Olimpike, boksieri Aziz Salihu u bë i pari atlet nga Kosova fitues i një medaljeje Olimpike, të bronzit në kategorinë Super të rëndë.
Pas shpërbërjes së Jugosllavisë, Komiteti Olimpik i Kosovës është themeluar në vitin 1992. Megjithatë, vetëm sportistët Kosovarë me përkatësisë etnike serbe ka marrë pjesë si pjesë e Ekipit të Serbisë dhe të Malit të Zi dhe më vonë si pjesë e Ekipit Ilimpik të Serbisë. Më 17 shkurt 2008 në Parlamenti i Kosovës e shpalli pavarësinë e saj nga Serbia. Kampionja botërore në xhudo Majlinda Kelmendi e kualifikuar për Lojërat Olimpike Verore 2012 dëshironte të garonte nën flamurin e Kosovës, por KOK asokohe nuk njihej nga Komiteti Olimpik Ndërkombëtar. Gjithashtu, KON (IOC) e refuzoi kërkesën e Kelmentit për të konkurruar si një atlet i pavarur. Komiteti Olimpik i Serbisë, i ftoi të gjithë sportistët nga Kosova t`i bashkohen ekipit serb. Kelmendi zgjodhi për të përfaqësuar Shqipërinë, ndërsa atletët Serbë të Kosovës morrën pjesë nën flamurin e Serbisë.
Në prill 2013, në Bruksel u lidh Marrëveshja ndërmjet Serbisë dhe Kosovës. Kosova u pranua si anëtare e përkohshme e Komitetit Olimpik Ndërkombëtar KON më 22 tetor të vitit 2014, para se të bëhej anëtare e plotë më 9 dhjetor të vitit 2014. Në atë kohë, Kosova nuk ishte anëtare e as vëzhguese në Kombet e Bashkuara, por ajo ka fituar njohje diplomatike si një shtet sovran nga 108 nga gjithësej 193 shtete anëtare të OKB-së. Komiteti Olimpik i Kosovës ka qenë njoftuar se Kelmendi, do të vazhdojë garimin e saj nën Flamurin e Kosovës gjatë Paradës së Kombeve në ceremonin e hapjes në Rio de Janeiro.
Serbia kishte protestuar për pranimin e Komitetit Olimpik të Kosovës në Komitetin Olimpik Ndërkombëtar - IOC, me pretendimet se Kosova është një krahinë autonome e Serbisë. Megjithatë, Serbia, duke marrë parasysh efektet e dëmshme të Konflikteve në Jugosllavi gjatë dëbimit në vitin 1992 dhe më vonë, vendosi kundër bojkotimit të Lojërave Olimpike Rio 2016. Disa atletë nga Kosova, të tillë si volejbollistja Milena Rashiq dhe basketbollisti Marko Simonoviq, vazhduan të luajnë për ekipin kombëtar të Serbisë.
El Masnou
El Masnou është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Maresme, të provincës Barcelona, në Katalonia. El Masnou ka 21935 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 3.44 km2.
Qeparo Fushë
është një fshat në Bashkinë Himarë në rrethin e Vlorës të Shqipërisë.
Qeparoi  shquhet ne gjith fshatrat perreth tij per traditen e bukes te cilen e quajn "buke qeparoi" eshte nje vend turistik me plazh te i cili ngjysma esht me rer dhe gjysma me gure me nje shetitore prej 2 km qe fillon nga lagja "protopap" dhe mbaron ne vendin e quajtur "skaloma" ku pergjat saj ka hotele bare dhe restorante edhe shtepi pushimi shtepit e lagjes protopap ndodhen ne faqen e kodres me pamje nga deti ndersa lagja tjeter quhet lemenjra e cila esht 1 km nga deti  ku kjo fush esht e gjitha me ullinj permes Qeparoit kalon rruga Vlore-Sarande.
Ivanka Trump
thumb|right|220px|Ivanka Trump Ivanka Marie Trump (lindi më 30 tetor 1981) është biznesmene dhe modele amerikane. Ajo është vajza e presidentit amerikanë Donald Trump dhe ish-modeles Ivana Trump. Ajo flet anglisht dhe frëngjisht. Ndryshe nga vëllai i saj Donald Trump, Jr., ajo ka vetëm dije elementare të gjuhës së nënës, çekishten.
Jeta personale
Gjatë kolegji, Ivanka ishte në lidhje me Greg Hersch. Prej vitit 2001 deri më 2005, ajo ishte në lidhje me James "Bingo" Gubelmann.
Në vitin 2005, ajo filloi lidhje të vërtet me Jared Kushner. Çiftet u ndanë më 2008 për shkak kundërshtimeve të prindërve të Kushnerit, por u bashkuan prapë dhe u martuan më 25 tetor 2009. Ata kanë dy djem dhe një vajzë: Arabella Rose Kushner, Joseph Frederick Kushner dhe Theodore James Kushner.
Qarku Strasbourg-Ville
Qarku Strasbourg-Ville është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Bas-Rhin.
Mergim Mjeku
Mërgim Mjeku Mergim Mjeku është këngëtar i mirënjohur Shqipëtar. Mërgim Mjeku është njëri ndër këngëtarët e rinj më të kërkuar sot, si në Gjermani, Kosovë e çdo vend ku ndodhën shqipëtarët. I lindur dhe i rritur në Hannover të Gjermanisë, Mërgim Mjeku është shembull se si ruhet gjuha dhe tradita shqipëtare, e këtu padyshim që një rol të rëndësishëm ka luajtur babai i tij, Isa Mjeku, i cili përveç gjuhës dhe zakoneve, Mërgimit i dha edhe hapat e parë në muzikë.
Qysh në moshë shumë të re, hapat e parë i filloj me muzikë folklorike, duke kaluar gradualisht në atë popullore e deri te rrymat moderne të kohës së sotit. Vlenë të theksohet, se përveç si këngëtar, Mërgimi ishte dhe vazhdon të jet edhe instrumentist i shkëlqyer. Vlenë të përmendën bashkëpunimet e tij me shumë këngëtarë të Showbizzit, Estradës si dhe shumë Producentë/Studio Muzikore, si: Skivi, Lori, Meda, Vjollca Haxhiu, Shpat Kasapi, Rovena Stefa, Wirusi, Zzapnchriss, ShpetaSound, Adrian Kastrati, Blero, Irkenc Hyka, e shumë e shumë të tjerë. ,
Disa nga këngët e tij më të njohura jan : Lujmi, Nuse, Vajzat e fshatit, Syt e saj, Albanian Mashup etj.
Linqe të jashtme
<references group="Referenca" responsive="" /> Facebook
Chevières
Chevières është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Chevières ka një popullsi prej 49 banorë dhe sipërfaqe 6.17 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Mergim Mjeku
Linqe të jashtme
Instagram
Apple Music
Audiomack
__INDEX__
Beautheil
Beautheil është një komunë në Francë. Beautheil bën pjesë në departamentin Seine-et-Marne të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 688 banorë dhe sipërfaqe 18.37 km².
Iliazi
Iliasi është një fshat në Bashkinë Himarë në rrethin e Vlorës të Shqipërisë.
Fuck The Government
Fuck The Goverment eshte nje kenge e kenduar nga Kengetarja Adelina Ismaili e realizuar ne vitin 1998 nuk kalon pa komente te bujshme, tabu e dyte u thye nga Adelina Ismaili. Fiton cmimin "Best Look" per imazhin e saj tejet modern ne ate kohe, me floke te shkurter ngjyra ngjyra dhe veshje hip-hop. Kete vit Adelina Ismaili ftohet nga organizata nderkombetare humanitare "Open Heart" qe te realizoje koncert ne Shqiperi me yllin e madh nderkombetar te asaj kohe, DJ Bobo.
João W. Nery
João W. Nery (12 shkurt 1950, Rio de Zhaneiro - 26 tetor 2018, Niteroi) ishte një shkrimtar dhe psikolog brazilian. Aktivist i LGBT, ai ishte njeriu i parë transeksual që iu nënshtrua kirurgjisë për ndryshimin e seksit në Brazil në vitin 1977.
Kupolë e ëndrrave
Kupolë e ëndrrave : poezi, me autor Xhevat Muqaku, red. Çerkin Bytyçi. Botuar në Bukuresht në vitin 2011 nga "Amanda". Libri ka 96 faqe. ISBN 9786068041315
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
E vërteta mbi "Eposin serb"
E vërteta mbi "Eposin serb" : refleksion eseistik. Libër me autor Ferhat Cakaj, red. Gj. Kola. Botuar në Tiranë në vitin 1998 nga "Toena". Libri ka 119 faqe. ISBN 9992710667
Shënime: Folklori serb, folklori shqiptar, këngë epiko-historike, studime.
El Montmell
El Montmell është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Penedès, të provincës Tarragona, në Katalonia.
Demografia e Mali të Zi
Sipas regjistrimit të vitit 2011, Mali i Zi kishte 620,029 banorë, nga të cilët Malazezët përbënin vetëm 45%; pjesa tjetër ishin serbët (28.7%), boshnjakët (8.6%), shqiptarët (4.9%), myslimanët (3.3%), pjesa tjetër janë kombësi të ndryshme.
Popullsia 1948-2011
Shumica (mbi 90%) e popullsisë së Malit të Zi është me origjinë sllave. Shqiptarët përbëjnë 5 për qind të popullsisë (4.9 për qind në regjistrimin e popullsisë në vitin 2011), ndërsa ka një pakicë të vogël rome (0.8 për qind në regjistrimin e vitit 2011). Popullata sllave e Malit të Zi përdor një diversitet të madh në identitetet etnike për të përshkruar etnicitetin e tyre. Gjatë dhjetëvjeçarëve të parë pas Luftës së Dytë Botërore, shumica e popullsisë sllave u identifikuan si malazezë, me më pak se 2% serb dhe më pak se 2% kroatë në vitin 1948. Gjatë dekadave të fundit të ekzistencës së Jugosllavisë deri në 5% jug-sllavët). Gjatë dhe pas Luftërave Jugosllave identiteti etnik i serbëve (dhe në përgjithësi ndikimi politik i Serbisë) u bë gjithnjë e më i rëndësishëm në Mal të Zi dhe në regjistrimin e vitit 2003 gati një e treta e popullsisë identifikuan veten si serbë. Serbët jetojnë kryesisht përgjatë kufijve me Bosnjën dhe Serbinë, ndërsa malazezët jetojnë në qendër të vendit. Popullsia sllave është në shumicën e të krishterëve ortodoksë, por ekziston edhe një pakicë myslimane, si në Bosnjë dhe Hercegovinë. Megjithëse shumica e myslimanëve sllavë gjithashtu identifikuan veten si malazezë, gradualisht me kalimin e kohës, myslimanët sllavë filluan të përdorin myslimanin si një identitet etnik në vend të vetëm një identiteti fetar. Pas Luftës Jugosllave kjo ndryshoi përsëri dhe në regjistrimin e 2003 dhe 2011 shumica e myslimanëve sllavë deklaruan veten boshnjakë, sepse kanë marrëdhënie me boshnjakët në Bosnjë dhe Hercegovinë dhe kryesisht jetojnë në verilindje të Malit të Zi.
Struktura etnike sipas rajonit
parapamje|Struktura etnike e Malit të Zi sipas vendbanimeve 2003. parapamje|Struktura etnike e Malit të Zi sipas vendbanimeve 2003. parapamje|Struktura etnike e Malit të Zi sipas vendbanimeve 2003. parapamje|Struktura etnike e Malit të Zi sipas vendbanimeve 2003. parapamje|Struktura etnike e Malit të Zi sipas vendbanimeve 2003. parapamje|Pjesa e serbëve në Mal të Zi sipas vendbanimeve 2003. parapamje|Pjesa e boshnjakve në Mal të Zi sipas vendbanimeve 2003. parapamje|Pjesa e shqiptarëve në Mal të Zi sipas vendbanimeve 2003. Sipas regjistrimit të vitit 2003 (të dhënat e nëntorit 2003) Andrijevica gjithsej 6.384 nuk u deklaruan 234 ose 3,67% nuk ka të dhëna 488 ose 7,64%
Tivari gjithsej 45.223 Berana gjithsej 40.885 Bellopoja gjithsej 57.124 të tjera 165 ose 0,29% të pa deklaruara 1,033 ose 1,81% nuk ka të dhëna 1,514 ose 2,65%
Budua gjithsej 16.095 Çetina gjithsej 18.749 Danilovgradi  gjithsej 16.400 Herceg Novi gjithsej 33.971 Koloshini gjithsej 9.975 Kotorri gjithsej 23.481 Mojkovaci gjithsej 10.274 Nikshiqi gjithsej 76.671 Plava gjithsej 21.604 Plevla gjithsej 36.918 Pluzhina gjithsej 4.294 Podgorica Gjithsej 179.403 Rozhaja gjithsej 27.562 Shavniku gjithsej 2.972 Tivati gjithsej 13.991 Ulqini gjithsej 26.435 Zhabjaku gjithsej 4.245 Ky regjistrim dëshmoi formimin e kombit boshnjak; edhe pse ka ende njerëz që deklarojnë veten si myslimanë sipas kombësisë. Gjithashtu, ka shumë pak njerëz që e konsiderojnë veten Jugosllave. Gjithashtu një ndryshim i dukshëm në krahasim me regjistrimin e popullsisë në vitin 1991 është riemerrimi në numrin e serbëve, nga 60,000 në 200,000 në një dekadë (krahasuar me 1931 dhe 90% të komunitetit të fortë serb).
Të tjerë përfshijnë grupe të vogla etnike të origjinës së perceptuar joevropiane / sllave: romët, egjiptianët e Ballkanit dhe malazezët e zinj të cilët mendohet të jenë turq lokalë.
Bouvellemont
Bouvellemont është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Bouvellemont ka një popullsi prej 96 banorë dhe sipërfaqe 4.31 km², me një dendësi prej 22 banor/km².
Kryepeshkopi i Shqipërisë
Kryepeshkopi i Tiranës, Durrësit dhe të gjithë Shqipërisë ose thjesht Kryepeshkopi i Shqipërisë është kryepeshkopi i Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë. Ai është gjithashtu kryetar e Sinodit të Shenjtë të kishës.
Kryepeshkopi i parë ishte Visarion Xhuvani. Ndërsa kryepeshkopi i tanishëm është Anastasi i Shqipërisë.
Ngjala elektrike
parapamje|Ngjala elektrike. Ngjala elektrike është një gjini, Electrophorus, e peshqve neotropikë të ujërave të ëmbla nga Amerika e Jugut në familjen Gymnotidae. Ata janë të njohur për aftësinë e tyre për të trullosur gjahun e tyre duke gjeneruar energji elektrike, duke dhënë goditje deri në 860 volt. Aftësitë e tyre elektrike u studiuan për herë të parë në 1775, duke kontribuar në shpikjen në 1800 të baterisë elektrike.
Gjileka
është një fshat në Bashkinë Himarë në rrethin e Vlorës të Shqipërisë.
Ngjala elektrike
Pavarësisht nga emri i tyre, ngjalat elektrike nuk janë të lidhura ngushtë me ngjalat e vërteta (Anguilliformes), por janë anëtarë të rendit të peshqve me thikë elektroreceptive, Gymnotiformes. Ky rend lidhet më ngushtë me mustak. Në vitin 2019, ngjalat elektrike u ndanë në tre lloje: për më shumë se dy shekuj më parë, gjinia besohej të ishte monotipike, që përmbante vetëm Electrophorus electricus.
Emilia Clarke
Filmografi
thumb|Clarke në vitin 2013 në San Diego Comic Con International
Universiteti Ndërkombëtar i Strugës
Universiteti Ndërkombëtar i Strugës (maqedonisht: Меѓународен Универзитет Струга, shqip:Universiteti Ndërkombetar i Strugës) është një universitet privat në Republikën e Maqedonisë. Universiteti ka dy kampe, me bazë në Strugë dhe Gostivar me afërsisht 2,500 studentë. Në kuadër të Universitetit Ndërkombëtar të Strugës ka katër fakultete: Fakulteti i Ekonomisë dhe Biznesit, Fakulteti i Drejtësisë, Fakulteti i Shkencave Politike dhe Fakulteti i Teknologjisë së Informacionit.
Hisoriku
Në vitin akademik 2007/2008 filloi aktivitetin e tij i ashtuquajturi “Euro College” dhe gjatë vitit 2008, nga ana e Ministrisë për Arsim dhe Shkencë në Republikën e Maqedonisë u bë akreditimi për dy institute të reja, Instituti për Europianistikë dhe Politikë Ndërkombëtare dhe Instituti për Zhvillim Ekonomik dhe Menaxhment Ekologjik që sollën edhe nevojën dhe ishin arsyeja themelore për ndryshimin e emrit në “Universiteti Ndërkombëtar në Strugë”.
Sot, UNS është universiteti i parë privat në Ballkan që formalisht u pranua si anëtare e plotëfuqishme e Asociacionit Evropian të Universiteteve-EUA. Pranimi i një universiteti në EUA është një ndër mirënjohjet më të mëdha që mund të fitohen dhe që vërtetojnë angazhimin e madh profesional dhe akademik të UNS-së në zhvillimin e arsimit te lartë jo vetëm ne Maqedoni por edhe në më gjërë.
Misioni, Vizioni dhe Synimet
Universiteti është i përkushtuar për të zhvilluar diversitetin, perspektivat ndërkombëtare, përgjegjësitë shoqërore dhe shërbimet shoqërore. Puna e tij është e orientuar kah krijimi i një ambienti të sigurtë në të cilin studentët dhe stafi pa kufizim mund të zhvillojnë aftësitë e tyre intelektuale dhe profesionale. Universiteti Ndërkombëtar në Strugë synon të krijojë mundësi optimale për shfrytëzimin, studimin dhe mbrojtjen e resurseve të mundëshme të trashëgimisë kulturore dhe të jetës në rajonin e Ballkanit. Universiteti Ndërkombëtar në Strugë do të promovojë dhe do të angazhohet për kualitet të lartë edukimi si në pjesën e studimeve deridiplomike ashtu edhe në ato postdiplomike dhe studimeve të doktoraturës. Univeristeti do të ofrojë ndërtesa të sigurta dhe atraktive, do të nxisë shumëllojshmërinë intelektuale dhe kulturore, kujdeset për zhvllimin rajonal dhe vlerësojë përparimin dhe zhvillimin individual.
Qarku Sélestat-Erstein
Qarku Sélestat-Erstein është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Bas-Rhin.
Irena Sawicka
Irena Natalia Sawicka (lindur më 20 shtator 1944 në Varshavë ) - ballkaniste polake, profesoreshë e shkencave filologjike.
Jetëshkrimi
Në vitin 1968 u diplomua në filologji sllave në Universitetin e Varshavës. Pas diplomimit, ajo filloi të punojë në Institutin e Studimeve Sllave të Akademisë së Shkencave Polake. Në vitin 1972 ajo mori një diplomë doktorature, tema e disertacionit të saj ishte Struktura e grupeve bashkëtingëllore të gjuhëve sllave (mbikëqyrës Janusz Czekawski ). Ajo mori gradën e doktoreshës së habilituar në Universitetin e Varshavës në vitin 1978, bazuar në disertacionin Problemet e predikimit personal në shembullin e gjuhës serbo-kroate. Në vitin 1991 mori titullin profesoreshë e shkencave humane.
Është i specializuar në fonetikën dhe fonologjinë e gjuhëve sllave. Arritjet e tij shkencore përfshijnë edhe vepra pioniere në Poloni kushtuar gramatikës dhe lakimit të gjuhës shqipe. Në dhjetor 2020, ajo u zgjodh anëtare e Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës [1].
Jan Jovanović
Jan Jovanović (i lindur më 15 mars 1952 në Postojna dhe vdiq më 6 Nëntor 2021 në Vrhnika) ai ishte një politikan, aktor dhe artist slloven.
Jan Jovanović vdiq nga ataku në zemër dhe COVID-19 natën midis 5 dhe 6 nëntor 2021 në Vrhnika.
Jan Jovanović Jan Jovanović Jan Jovanović Jan Jovanović Jan Jovanović Јан Јовановић Јан Јовановиќ Ян Йованович Ян Йованович Ян Ёванавіч Ян Йованович Jan Jovanović Jan Jovanović Jan Jovanovic Jan Jovanović Jan Jovanović Jan Jovanović Jan Jovanović Jan Jovanović Jan Jovanović يان يوفانوفيتش fa:یان یووانوویچ Jan Jovanović Jan Jovinovic Jan Jovanoviç ยาน โยวาโนวิช
Skuadrat e UEFA Euro 2016
Për UEFA Euro 2016, 24 ekipet e kombëtareve pjesëmarrëse duhej të dorëzonin skuadrën me 23 lojtarë – prej të cilëve tre duhej të jenë portierë – deri më 31 maj 2016, 10 ditë para lojës hapëse të turneut. Në rast se një lojtar në listën e dorëzuar nga skuadra vuan një dëmtim ose sëmundje para ndeshjes së parë të ekipit të tij në turne, ai lojtar mund të zëvendësohet, me kusht që mjeku i ekipit dhe një mjek nga Komisioni Mjekësor i UEFA, të dy konfirmojnë se lëndimi apo sëmundja është e rëndë mjaftueshëm për të parandaluar pjesëmarrjen e lojtarit në turne.
Franca
Trajneri: Didier Deschamps
Franca njoftoi skuadrën e saj më 12 maj. Raphaël Varane fillimisht ishte në skuadër por u zëvendësua nga Adil Rami, pas një lëndimi. Më 28 maj, Jérémy Mathieu u zëvendësua nga Samuel Umtiti për shkak të një lëndimi. Më 31 maj, Lassana Diarra u zëvendësua nga Morgan Schneiderlin për shkak të një lëndimi. Numrat e skuadrës u njoftuan më 30 maj.
Rumania
Trajneri: Anghel Iordănescu
Shqipëria
Trajneri: 🇮🇹 Gianni De Biasi
Shqipëria njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 31 maj.
Zvicra
Trajneri: 🇧🇦 Vladimir Petković
Zvicra njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 30 maj.
Anglia
Trajneri: Roy Hodgson
Anglia njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 31 maj.
Rusia
Rusia njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 21 maj. Mesfushori Alan Dzagoev ishte në skuadrën por u dëmtua dhe u zëvendësua nga Dmitri Torbinski. Më 7 qershor, Igor Denisov u zëvendësua nga Artur Yusupov pas një lëndimi.
Uellsi
Trajneri: Chris Coleman
Uellsi njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 31 maj.
Sllovakia
Trajneri: Ján Kozák
Sllovakia njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 30 maj.
Gjermania
Trajneri: Joachim Löw
Gjermania njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 31 maj. Më 7 qershor, Antonio Rüdiger u lëndua dhe u zëvendësua nga Jonathan Tah një ditë më vonë.
Ukraina
Trajneri: Mykhaylo Fomenko
Ukraina njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 31 maj.
Irlanda e Veriut
Trajneri: Michael O'Neill
Irlanda e Veriut njoftoi skuadrën e saj më 28 maj.
Spanja
Trajneri: Vicente del Bosque
Spanja njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 31 maj.
Republika Çeke
Trajneri: Pavel Vrba
Republika Çeke njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 31 maj.
Turqia
Trajneri: Fatih Terim
Turqia njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 31 maj.
Kroacia
Trajneri: Ante Čačić
Kroacia njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 31 maj.
Belgjika
Trajneri: Marc Wilmots
Italia
Trajneri: Antonio Conte
Italia njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 31 maj.
Republika e Irlandës
Republika e Irlandës njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 31 maj.
Suedia
Trajneri: Erik Hamrén
Suedia njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 11 maj.
Portugalia
Trajneri: Fernando Santos
Portugalia njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 17 maj.
Islanda
Managers: Heimir Hallgrímsson & 🇸🇪 Lars Lagerbäck
Islanda njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 9 maj.
Austria
Trajneri: Marcel Koller
Hungaria
Trajneri: 🇩🇪 Bernd Storck
Hungaria njoftoi skuadrën e saj përfundimtare më 31 maj.
Sipas shtetit të klubeve
Tabela e mësipërme është e njëjtë kur bëhet fjalë për përfaqësimin e ligës, vetëm me përjashtime të mëposhtme:
Universiteti Evropian në Maqedoninë e Veriut
Universiteti Europian në Republikën e Maqedonisë (maqedonisht: Европски универзитет-Република Македонија, Evropski univerzitet-Republika Makedonija  ) është një universitet në Shkup, Maqedoni.
Historia e këtij universitet në Republikën e Maqedonisë fillon me themelimin e Fakultetit të Shkencave Shoqërore në vitin 2001. Aktivitetet në Universitetin Europian u njohën më 1 qershor 2005 kur u akreditua nga Bordi Akreditues i Republikës së Maqedonisë. Bazuar në këtë, Universiteti Europian në Republikën e Maqedonisë është i pari dhe i vetmi universitet i akredituar në këtë regjion i cili ofron edukim modern dhe i cili vazhdimisht zhvillon dhe çmon procesin e marrjes së njohurive duke u bazuar në trendet bottërore të edukimit bashkëkohor.
Viti 2006 ishte impresiv në themelimin dhe akreditimin (nëntor 2006) e tri fakulteteve të reja: Fakulteti i Komunikimit dhe Medias, Fakulteti i Administrimit Publik dhe Fakulteti i Artit dhe Dizajnit. Deri atëherë ishin vetëm dy fakultete: Fakulteti i Shkencave Ekonomike dhe Fakulteti i Informatikës të cilat kënaqën rritjen e nevojshme për edukim modern në Republikën e Maqedonisë dhe në rajon.
Përveç kësaj, në të njëjtin vit (18 maj 2006) bazuar në vendimin numër 12 të Akreditimit në Republikën e Maqedonisë, programet adekuate në Universitetin Europian bazuar në standarde europiane të studimit me module 3+2 u konfirmuan. Në fillim të vitit 2009 ky universitet bëri një elaborim për zgjidhjen dhe provizionet e akteve të reja të eduktimit të lartë. Tani ai ka shtatë fakultete.
Akreditimi
Bordi i Akreditimit të Republikës së Maqedonisë kaloi vendimin për akredimin e Universitetit Europian në Maqedoni më 1 qershor 2005. Ky është universitet është i pari i akredituar në Maqedoni që përmban edhe Fakultetin e Shkencave Shoqërore.
Universiteti Europian në Republikën e Maqedonisë është institucioni edukativ më i larti në Ballkan programet e së cilit janë të akredituara nga Asambleja Ndërkombëtare për Arsimin Studentor Biznesor (IACBE). Kjo do të thotë se diploma e marrë në këtë universitet njihet nga SHBA-ja dhe anëtarët e tjerë të IACBE-së.
Banesa e Shefik Kurtit
Banesa e Shefik Kurtit është një monument i trashëgimisë kulturore në Shupenzë, rrethi i Bulqizës, në qarkun e Dibrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "08.01.1977". Kjo banesë është tre katëshe, e rrethuar pjesërisht me oborr.
Howard Sounes
thumb|right|220px|Howard Sounes Howard Sounes (lindi më 1960) është autor, gazetarë dhe biograf britanezë. Ai e filloi karrierën e tij si gazetarë si raportues i stafit për Sunday Mirror. Gjatë moshës së tij të adoleshencës së tij, ai ka qenë fans i këngëtarit Bob Dylan dhe në fillim të vitit 1990, ai bëri një hulumtim të biografisë së Dylanit. Ai ka intervistuar mbi 250 njerëz, përfshirë anëtarët e Dylanit, Zimermman, familjet Lownds dhe Rutman, poashtu ish-të dashurat përfshirë Suze Rotolo, motrën e saj Carla, nënën e saj Mary, shokët dhe muzikantët.
Qarku Thiers
Qarku Thiers është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Puy-de-Dôme.
El Molar, Priorat
El Molar, Priorat është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Priorat, të provincës Tarragona, në Katalonia. El Molar, Priorat ka 297 banorë (2006), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 22,4 km2.
Banesa e Rexhep Karajt
Banesa e Rexhep Karajt është një monument i trashëgimisë kulturore në Koçaj, rrethi i Bulqizës, në qarkun e Dibrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "08.01.1977". Ky objekt është tre katësh, ku kati i parë është ambient për bagëtinë, ndërsa katet tjera janë ambiente për ndenje dhe mysafirët.
Doux
Doux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Doux ka një popullsi prej 77 banorë dhe sipërfaqe 6.52 km², me një dendësi prej 12 banor/km².
Seminari Papnor Shqiptar
Seminari Papnor Shqiptar ose Kolegjia Papnore Shqyptare është një seminar jezuit me vendndodhje në Shkodër, Shqipëri.
Fillimisht u hap në vitin 1859 në Shkodër, në atë kohë qendra e Vilajetit të Shkodrës së Perandorisë Osmane. Më 1870, seminari solli në jetë shtypshkronjën e vet të quajtur "Shtypshkroja e Zojës s'Papërlyeme". Shtypshkronja botoi në 1876 librin e vet, Doktrina e Krishterë të Engjell Radojës (1820-1880), që do të pasohej nga shumë të tjerë.
Me ardhjen e komunizmit në Shqipëri, jezuitët do të ishin shënjestra të persekutimit. Rektori i kolegjit At Daniel Dajani do të arrestohej së bashku me At Gjon Faustin (nënprovincial të jezuitëve) më 31 dhjetor 1945. Ata u ekzekutuan më 4 mars 1946. Në prill 1946, autoritetet mbyllën të gjitha institucionet jezuite dhe Urdhri i Jezuitëve u shpall i jashtëligjshëm. Me rivendosjen e marrëdhënieve diplomatike ndërmjet Shqipërisë dhe Selisë së Shenjtë në vitin 1991, kolegji u rihap në tetor të po atij viti.
William C.F. Robinson
thumb|220px|William C.F. Robinson William Cleaver Francis Robinson (14 janar 1834 – 2 maj 1897) ishte administrator i kolonisë britaneze dhe kompozitor i muzikës dhe autor i shumë këngëve të njohura. Ai ishte zv.guvernator i Ishullit të Princit Eduard, guvernator i Australisë Perëndimore, guvernator i Australisë Jugore dhe guvernator i Straits Settlements. Ai ishte i martuar me Olivia Edith Dean dhe kishin pesë fëmijë.
Hajredin Barbarosa
Karriera e hershme
Të katër vëllezërit u bënë detarë, u angazhuan në punët detare dhe tregtinë ndërkombëtare të detit. Vëllai i parë që u përfshi në detar ishte Oruç, të cilit iu bashkua vëllai i tij Ilyas. Më vonë, duke marrë anijen e tij, Khizr gjithashtu filloi karrierën e tij në det. Oruç dhe Ilyas operuan në Levant, midis Anadollit, Sirisë dhe Egjiptit. Khizr operonte në Detin Egje dhe i bazoi operacionet e tij kryesisht në Selanik. Ishak, i moshuari, mbeti në Mytilene dhe ishte i përfshirë në punët financiare të biznesit familjar.
Vdekja e Ilyas, robërimi dhe lirimi i Oruçit
Oruç ishte një detar shumë i suksesshëm. Ai gjithashtu mësoi të flasë italisht, spanjisht, frëngjisht, greqisht dhe arabisht në vitet e para të karrierës së tij. Ndërsa u kthyen nga një ekspeditë tregtare në Tripoli, Liban, me vëllanë e tij të vogël Ilyas, ata u sulmuan nga Kalorësit e Shën Gjonit. Ilyas u vra në përleshje, dhe Oruç u plagos. Varka e babait të tyre u kap, dhe Oruç u mor si i burgosur dhe u ndalua në kalanë e Kalorësve në Bodrum për gati tre vjet. Pasi mësoi vendndodhjen e vëllait të tij, Khizr shkoi në Bodrum dhe arriti të ndihmojë Oruç të shpëtonte.
Oruç më vonë shkoi në Antalia, ku iu dha 18 galera nga Shehzade Korkut, një princ osman dhe guvernator i qytetit, dhe u akuzua për luftime kundër Kalorësve të Shën Gjonit, të cilët po i shkaktonin dëme serioze transportit dhe tregtisë osmane. Në vitet në vijim, kur Korkut u bë guvernator i Manisas, ai i dha Oruçit një flotë më të madhe prej 24 galesh në portin e Izmirit dhe e urdhëroi që të marrë pjesë në ekspeditën detare osmane për në Pulia në Itali, ku Oruç bombardoi disa kështjella bregdetare dhe kapi dy anije. Gjatë kthimit të tij për në Lesbos, ai u ndal në Euboea dhe kapi tre galera dhe një anije tjetër. Duke arritur Mytilene me këto anije të kapura, Oruç mësoi se Korkut, i cili ishte vëllai i sulltanit të ri osman Selimi I, kishte ikur në Egjipt, me qëllim që të mos vritet për shkak të mosmarrëveshjeve të njëpasnjëshme - një praktikë e zakonshme në atë kohë. Nga frika e telasheve për shkak të shoqatës së tij të njohur me princin osman të mërguar, Oruç lundroi për në Egjipt, ku u takua me Korkut në Kajro dhe arriti të marrë një audiencë me Mamluk Sulltan Kansuh el-Ghuri, i cili i dha një anije tjetër dhe e emëroi me detyrë e bastisjes së brigjeve të Italisë dhe ishujve të Mesdheut që kontrolloheshin nga të krishterët. Pasi kaloi dimrin në Kajro, ai lundroi nga Aleksandria dhe operonte shpesh përgjatë brigjeve të Ligurisë dhe Siçilisë.
Karriera e Khizr nën Oruçin
Në vitin 1503, Oruç arriti të kapë edhe tre anije të tjera dhe e bëri ishullin e Djerba bazën e tij të re, duke lëvizur kështu operacionet e tij në Mesdheun Perëndimor. Khizr iu bashkua Oruçit në Djerba. Në vitin 1504, vëllezërit kontaktuan Ebu Abdullah Muhamed Hamis, Sulltani i Tunizisë nga dinastia Beni Hafs dhe kërkuan leje për të përdorur portin e vendosur strategjik të La Goulette për operacionet e tyre. Ata iu dha kjo e drejtë me kushtin që një e treta e fitimeve të tyre t’i linin sulltanit. Oruç, në komandë të galionëve të vegjël, kapi dy galione shumë më të mëdha Papale pranë ishullit të Elba. Më vonë, afër Liparit, të dy vëllezërit kapën një anije lufte siciliane, Cavalleria, me 380 ushtarë spanjollë dhe 60 kalorës spanjollë nga Aragoni në bord, të cilët ishin në rrugën e tyre nga Spanja për në Napoli. Në vitin 1505, ata bastisën brigjet e Kalabrisë. Këto arritje e rritën famën e tyre, dhe atyre iu bashkuan edhe disa korifeje të tjera të njohura myslimane, përfshirë Kurtoğlu (i njohur në Perëndim si Curtogoli). Në vitin 1508, ata bastisën brigjet e Ligurisë, veçanërisht Diano Marina.
Në vitin 1509, Ishak gjithashtu la Mytilene dhe u bashkua me vëllezërit e tij në La Goulette. Fama e Oruçit u rrit kur, midis 1504 dhe 1510, ai transportoi Mudéjar mysliman nga Spanja e krishterë në Afrikën e Veriut. Përpjekjet e tij për të ndihmuar muslimanët e Spanjës në nevojë dhe transportimin e tyre në tokat më të sigurta, i fituan atij emrin e nderit Baba Oruç, i cili përfundimisht - për shkak të ngjashmërisë në tingull - evoluoi në Spanjë, Francë dhe Itali në Barbarossa (që do të thotë "mjekër kuq"në italisht).
Në vitin 1510, të tre vëllezërit sulmuan Cape Passero në Siçili dhe zmbrapsën një sulm spanjoll mbi Bougie, Oran dhe Algjer. Në gusht 1511, ata sulmuan zonat përreth Rrexho Kalabria në jug të Italisë. Në gusht 1512, sundimtari i mërguar i Bougie ftoi vëllezërit për të dëbuar Spanjollët, dhe gjatë betejës, Oruç humbi krahun e majtë. Ky incident i fitoi atij nofkën Gümüş Kol ("Krahu i Argjendtë" në turqisht), në referencë të pajisjes protetike argjendi që ai përdori në vend të gjymtyrës së tij të zhdukur. Më vonë atë vit, të tre vëllezërit bastisën brigjet e Andaluzisë në Spanjë, duke kapur një galiot të familjes Lomellini të Xhenovës, i cili ishte në pronësi të ishullit Tabarca në atë zonë. Më pas ata zbritën në Menorca dhe kapën një kështjellë bregdetare dhe më pas u nisën drejt Liguria, ku kapën katër galione gjenoese pranë Xhenovës. Genoasit dërguan një flotë për të çliruar anijet e tyre, por edhe vëllezërit kapën flamurin e tyre. Pasi kapën gjithsej 23 anije në më pak se një muaj, vëllezërit lundruan përsëri në La Goulette.
Atje, ata ndërtuan tre galione të tjera dhe një strukturë të prodhimit të barutit. Në vitin 1513, ata kapën katër anije angleze gjatë rrugës për në Francë, bastisën Valencia, ku kapën edhe katër anije të tjera, dhe më pas u nisën për në Alicante dhe kapën një galion spanjoll afër Malaga. Në vitin 1513 dhe 1514, të tre vëllezërit angazhuan flotën spanjolle në disa raste të tjera dhe u zhvendosën në bazën e tyre të re në Cherchell, në lindje të Algjerit. Në vitin 1514, me 12 galione dhe 1000 turq, ata shkatërruan dy kështjella spanjolle në Bougie, dhe kur flota spanjolle nën komandën e Miguel de Gurrea, nënmbreti i Mallorca, arriti për ndihmë, ata u nisën drejt Seuta dhe sulmuan atë qytet para se të kapnin Jijel në Algjeri, i cili ishte nën kontrollin e Genoese. Ata më vonë kapën Mahdia në Tunizi. Më pas, ata bastisën brigjet e Siçilisë, Sardenjës, Ishujt Baleare dhe kontinentin spanjoll, duke kapur tre anije të mëdha atje. Më 1515, ata kapën disa galera, një galera dhe tre barqe në Majorca. Akoma në vitin 1515, Oruç i dërgoi dhurata të çmuara Sulltanit osmanë Selimi I, i cili, si kthim, i dërgoi dy galile dhe dy shpata të zbukuruara me diamante. Më 1516, të bashkuar nga Kurtoğlu (Curtogoli), vëllezërit rrethuan Kalanë e Elbës, përpara se të shkonin edhe një herë në drejtim të Liguria, ku kapën 12 anije dhe dëmtuan 28 të tjerë.
Udhëheqësit e Algjerit
Në vitin 1516, të tre vëllezërit arritën të kapnin Jijel dhe Algjerin nga Spanjollët, por përfundimisht morën kontrollin mbi qytetin dhe rajonin përreth, duke detyruar sundimtarin e mëparshëm, Ebu Hamo Musa III të dinastisë Beni Ziyad, të ikte. Spanjollët në Algjier kërkuan strehim në ishullin e Peñón në brigjet e Marokut dhe i kërkuan Charles V, Mbretit të Spanjës dhe Perandorit të Shenjtë Romak, të ndërhynin, por flota spanjolle nuk arriti t'i detyrojë vëllezërit që të largohen nga Algjeri.
Vdekja e Oruçit dhe Ishakut
Në maj 1518, Perandori Charles V arriti në Oran dhe u prit në port nga Sheikh Buhammud dhe guvernatori spanjoll i qytetit, Diego de Córdoba, markezi i Comares, i cili komandonte një forcë prej 10,000 ushtarësh spanjollë. Të bashkuar nga mijëra beduinë vendas, Spanjollët marshuan në tokë drejt Tlemcen. Oruç dhe Ishak i prisnin në qytet me 1.500 ushtarë turq dhe 5,000 maure. Ata mbrojtën Tlemcen për 20 ditë, por përfundimisht u vranë në luftime nga forcat e Garcia de Tineo.
Flamuri i Barbarosës
parapamje|left|Flamuri i Barbarosës Kaligrafia arabe në krye të standardit lexon, "نَصرٌ مِنَ اللَّـهِ وَفَتحٌ قَريبٌ وَبَشِّرِ المُؤمِنينَ يَا مُحَمَّد" (nasrun mina'llāhi wa fatḥhun qarībun wa bashshiri'l-mu’minīna yā muḥammad që do të thotë; Ndihma e Allahut dhe fitorja e afërt dhe jepja lajme të mira për besimtarët, O Muhamed ". Teksti vjen nga surja es-Saff (61:13), me shtimin e "O Muhamed", pasi pjesa e fundit e ajetit adreson profetin islam, Muhamedin.
Brenda katër gjysmave janë emrat, nga e djathta në të majtë, duke filluar nga e djathta e sipërme, e katër kalifëve të parë - Ebu Bekri, Omeri, Uthman dhe Aliu - sundimi i të cilit për shtetin islam pas Muhamedit përmendet si Hilafeti Rashidun.
Shpata me dy krahë përfaqëson Dhu’l-Fiqar, një shpatë e famshme në historinë islame, që i përket së pari Muhamedit dhe më pas Aliut. Në të majtë të gropës së shpatës është një dorë e vogël.