cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia e hebrenjve në Kosovë
Komuniteti i pasluftës
Më shumë se gjysma e hebrenjve jugosllavë të mbijetuar zgjodhën të emigronin në Izrael pas Luftës së Dytë Botërore. Komuniteti hebre i Serbisë, dhe në të vërtetë i të gjitha republikave përbërëse në Jugosllavi, mbahej nga fuqia unifikuese e Federatës së Komuniteteve Hebraike në Jugosllavi. Megjithatë, ky pushtet përfundoi me shpërbërjen e Jugosllavisë në vitet 1990.
Luftërat jugosllave
Hebrenjtë e Serbisë jetuan relativisht të qetë në Jugosllavi midis Luftës së Dytë Botërore dhe viteve 1990. Sipas regjistrimit të vitit 1991, në Kosovë kishte 112 hebrenj, megjithëse ka mundësi që të ketë pasur edhe më shumë. Megjithatë, fundi i Luftës së Ftohtë pa shpërbërjen e Jugosllavisë dhe luftërat në Kroaci dhe Bosnje-Hercegovinë. Lufta për Kosovën filloi në vitet 1990, kur udhëheqësi serb Slobodan Millosheviç filloi të konsolidonte pushtetin në Kosovë dhe Ushtria Çlirimtare e Kosovës zhvilloi një kryengritje separatiste. Në vitin 1999, forcat ndërkombëtare i dëbuan forcat serbe nga Kosova. Gjatë konfliktit, 50 hebrenjtë e mbetur në kryeqytetin e provincës së Prishtinës u larguan në Shqipëri, sepse kishin lidhje të ngushta kulturore dhe gjuhësore me shqiptarët.
Kosova e pasluftës
Aktualisht ka shumë pak hebrenj në Kosovë, sipas Çeda Prlinçeviç, udhëheqëse e komunitetit të vogël hebre të Prishtinës.
Komuniteti i vetmuar hebre në Prizren flet shqip dhe turqisht dhe ka qendruar për momentin. Ky komunitet numëron rreth 50 anëtarë, të ndarë në tri familje. Nuk ka shkolla hebraike. Papunësia është mbizotëruese dhe mbështetja për komunitetin vjen nga Komiteti i Përbashkët Hebre Amerikan i Shpërndarjes. Ka pasur disa martesa me komunitetin shqiptar përreth. Babai i Votim Demirit, kreut të komunitetit hebre të Prizrenit, është shqiptar. Izraeli ka marrëdhënie të mira me kosovarët, me qeverinë izraelite që dërgoi ndihma masive humanitare gjatë dhe pas luftës së viteve 1998-99 me regjimin e Slobodan Millosheviçit. Që nga viti 2020, Izraeli e ka njohur pavarësinë e Kosovës dhe Kosova do ta zhvendosë ambasadën e saj në Jerusalem.
Kosova ka miratuar përkufizimin e punës të Aleancës Ndërkombëtare të Përkujtimit të Holokaustit për Antisemitizmin për të mbështetur përpjekjet ndërkombëtare në luftimin e antisemitizmit.
Shënime dhe referenca
Referencat: <references group="" responsive="1">
Dervishi dhe vdekja
Dervishi dhe vdekja është një film serbokroate i realizuar në vitin 1974.
Banesa e Iljaz Babametos
Banesa e Iljaz Babametos është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Urdhëres08.01.1977".
Tulipa systola
Eshte nje lule e vecante e bukur dhe e pasur me ngjyra te larmishme .Ajo perdoret per arsye te ndyshme s.p.sh per zbukurim per tia dhuruar dikujt ose i mbjellim per te pastuar mjedisin tone te dashur.
Me rrespekt per WIKIPEDIA
E.A.
Llancayo
Historia
Mulli Llancayo ndodhet në fushat e dukshme nga rruga.. U ndërtua rreth vitit 1813 dhe u shkatërrua nga zjarri që ndodhi rreth vitit 1830. Historia lokale është se mulliri ka lënë ingranazhet e mullirit të angazhuara kur ai shkoi në treg, dhe kur era ndryshoi drejtim mekanizmi u mbinxeh, duke ndezur drurin përreth. Një poet i Monmouthshire, Myfanwy Haycock, shkroi një poezi për mullinjtë e erës tani të shpërdoruar. Tani është rikthyer plotësisht, me vela pune, për t’u përdorur si një “tërheqje luksoze”.
Le Thuel
Le Thuel është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Le Thuel ka një popullsi prej 179 banorë dhe sipërfaqe 7.06 km², me një dendësi prej 25 banor/km².
Berire (skllave e Aishes)
Berire (arabisht: بريرة مولى عائشة Barirah mawla Aisha) ishte një skllave arabe që i përkiste Utbe ibn Ebi Leheb.
Ajo u detyrua të martohej me një skllav tjetër, emri i të cilit ishte Mughith, dikush që nuk e aprovoi. Ajo kishte një fëmijë me të. Aishes i erdhi keq për të dhe e bleu dhe e liroi. Kur Berire u lirua, ajo u nda nga burri i saj. Mughith e ndiqte, duke qarë, edhe pse ajo e refuzonte.
""Burri i Berirës ishte një skllav i quajtur Mughith, sikur po e shoh tani, duke shkuar pas Berirës dhe duke qarë me lotët e tij që rridhnin poshtë mjekrës. Profeti i tha `Abas:" O` Abas! A nuk jeni i mahnitur nga dashuria e Mughith për Berirën dhe urrejtjen e Berirës për Mughith? " Profeti pastaj i tha Berirës: "Pse nuk kthehesh tek ai?" Ajo tha: "O i Dërguari i Allahut! A më porosis mua të veproj kështu?" Ai tha: "Jo, unë vetëm ndërmjetësoj për të". Ajo tha: "Unë nuk kam nevojë për të"..'""
- Sahih Buhariu: Libri 68, Hadithi 32
Mexichromis mariei
Mexichromis mariei(shqipëruar Meksikromis mariei) është një lloj ligaveci detar shumëngjyrësh, klasifikuar si branshi-zhveshur dorid. Bëhet fjalë për një butak gastropod të ujërave të kripura pa guaskë që bën pjesë në familjen Chromodorididae.
Përhapja
Lloji u përshkrua për herë të parë në Kaledoninë e Re, por në fakt haset shpesh në zonën qendrore të Oqeanit Indo-Paqësor. Disa lloje të tjera që jetojnë në Japoni mund të kenë lidhje farefisnore me llojin në fjalë.
Përshkrimi
Mexichromis mariei ka një mantel të bardhë në rozë të zbehtë me gunga rozë-vjollcë të rrumbullakosura të shpërndara mbi të. Përshkrimi origjinal përmend njolla të kuqe rreth buzës së mantelit, por zakonisht ka një brez të verdhë që mund të jetë i ndërprerë. Branshitë janë rozë e zbehtë, ndërsa kërcejtë e tyre kanë një vijë vjollcë në anën e jashtme. Rinoforet janë rozë e zbehtë në bazë dhe gradualisht bëhen vjollcë në majë.
Detashmenti i Prishtinës
Detashmenti i Prishtinës i Perandorisë Osmane (turqisht: Priştine Müfrezesi) ishte një nga Detashmentet nën komandën e Ushtrisë Osmane të Vardarit të Ushtrisë Perëndimore. Ajo u formua në zonën e Priştine (sot: Prishtinë) për mbrojtjen e Kosovës gjatë Luftës së Parë Ballkanike.
Varret e vjetra me lisin shekullor në Carrallukë
Varret e vjetra me lisin shekullor në Carrallukë është një monument i trashëgimisë kulturore në Carrallukë, Burim, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-960/64.
Detashmenti i Prishtinës
Rendi i Betejës, 19 tetor 1912
Më 19 tetor 1912, detashmenti u strukturua si më poshtë:
Fraksioni i Sanxhakut
Fraksioni i Sanxhakut ose Lobi i Sanxhakut (Sandžački lobi), i njohur në gjuhën bosnjane si Sanxhaklije,  ishte një nga dy divizionet kryesore të qeverisë boshnjake dhe Partisë në pushtet të Veprimit Demokratik ( SDA ) gjatë Luftës së Bosnjës (1992–95; shih Republikën e Bosnjës dhe Hercegovinës ). Ai përbëhej nga ushtarë të vijës së ashpër dhe kolonë (migrantë) nga Sanxhaku, një rajon i ndarë midis SR Serbisë dhe SR Malit të Zi (shih Boshnjakët e Serbisë dhe Boshnjakët e Malit të Zi ). Komandanti Sefer Halilović dhe politikani Ejup Ganić i përkisnin këtij fraksionit.
Detashmenti i Prishtinës
Burimet
<references group="" responsive="1">
Ustad Ahmad Lahori
thumb|Ahmad Lahori besohet të jetë arkitekti i [[Taxh Mahali.|329x329px]] Ustad Ahmad Lahori (1580-1649) ishte arkitekt iranian. Thuhet se ai ishte arkitekti kryesor i Taxh Mahali në Agra, Indi, e ndërtuar mes vitit 1632 dhe 1648 gjatë periudhës së sundimit të perandorit Mogul Shah Jahan.
Fraksioni i Sanxhakut
Sipas shkrimtarit sarajevas Zheljko Vukoviç, emigrantët nga Sanxhaku kontrolluan pjesën më të madhe të pushtetit komunal, politik dhe ushtarak gjatë luftës. Në prag të luftës, rreth 160,000 njerëz me origjinë nga Sanxhaku jetonin në Sarajevë. Ekziston një mendim se emigrantët e Sanxhakut kanë qenë para luftës qytetarë të dorës së dytë, të cilët gjatë luftës kanë ngjitur shkallët shoqërore.
Ľubomír Moravčík
Ľubomír Moravčík (lindur më 22 Qershor 1965) është një ish-futbollist.
Kombëtarja
Për kombëtaren çekosllovake, kombëtaren sllovake ka luajtur 80 ndeshje.
Pagoda kineze
Pagodat kineze (kinezçe=塔 - në transliteracionin pinyin shkruhet Tǎ) janë një pjesë arkitekturës tradicionale kineze. Përveç përdorimit fetar, që nga kohët e lashta Pagodat kineze kanë qenë vlerësuar për pamjet spektakolare që ofrojnë dhe shumë poema të famshme në historinë kinezse përmendin gëzimin e ngjitjes nëpër shkallët e pagodave. Pagoda është një kullë me strehë të mbivendosura të shumë-fishta, ndërtuar në traditat me orgjinë nga Azia e jugut dhe të zhvilluara më tej në Azinë lindore ose në përputhje me traditat e rajonit, të zakonshme në Nepal, Indi, Kinë, Japoni, Kore, Vietnam, Burma, Sri Lanka dhe vende të tjera të Azisë. Disa pagoda janë përdorur si shtëpi adhurimi taoiste. Shumica e pagodave u ndërtuan për qëllime fetare, më së shumti budiste. Në disa vende, termi mund të tregoi struktura të tjera fetare. Në Vietnam dhe Kamboxhia, për shkak të përkthimit francez, termi anglisht Pagoda është një term i përgjithshëm që i referohet një vendi adhurimi, megjithëse pagoda nuk është një fjalë e saktë për të përshkruar një vihara budiste në këtë rast. Pagoda moderne është një evoluim i stupa-s së Nepalit të lashtë, një strukturë si varr ku mund të mbaheshin dhe adhuroheshin reliket e shenjta. Struktura arkitekturore e stupa-s u përhap përgjatë Azisë, duke marrë forma të ndryshme pasi detaje specifike të vendeve të ndryshme i shtoheshin dizajnit të saj të përgjithshëm.
Etimologjia
Fjala me gjasa rrjedh nga shqiptimi jugor kinez i fjalës që tregon kullën tetë-këndore,"Pa-Ko-Ta" (kinezçe: 八角塔 (bā jiǎo tǎ)) dhe i përforcuar nga emri i një pagode të hasur nga shumë vizitorë të hershëm evropianë në Kinë, Pagoda "Pa-Zhou-Ta", që gjendet pak më në jug të Kantonit (Guangzhou). Ndërsa sipas disa burimeve budiste fjala rrjedh nga termi sanskritisht "dhatu garba", ose gjuha pali dhātugabbha: 'dhoma e relikeve' ose 'faltorja e relikeve', dmth. një stupa, i kaluar në gjuhën singaleze "dagoba" (stupa) dhe që në birmanisht dhe që duke kaluar në portugalisht do të merrte formën e tanishme. Një propozim tjetër, i gjetur në shumë fjalorë të gjuhës angleze, është etimologjia e lidhur me termin pagoda nga portugalishtja (nëpërmjet dravidianishtes pagodi ose pagavadi), nga sanskritishtja bhavati, gjinia femërore e bhagavatt, "i bekuar" (ose "hyjnor") nga bhag, "fat-mbarësi". Një tjetër etimologji e propozuar është termi butkada i persishtes, nga but, "idhull" dhe kada, "tempull, banesë". Sipas Dictionnaire historique de la langue française i Alain Rey, përdorimi i parë i termit është në një shkrim portugalisht i vitit 1516; më pas i hyrë në frëngjisht në vitin 1545 për të treguar gjithë tempujt e besimeve orientale dhe nga aty u përhap në gjithë gjuhët evropiane.
Historia
Origjina e pagodës mund të gjendet te stupa (shek. III p.e.s.). Stupa, një monument në formë kubeje, përdorej si një monument përkujtues i lidhur me ruajtjen e relikeve të shenjta. Stupa doli si një stil i veçant i arkitekturës Newari në Nepal dhe e adoptuar në Azinë juglindore dhe lindore. Arkitekti nepalez Araniko (1245 - 1306) vizitoi Kinën dhe punoi në oborrin mongol të Dinastisë Yuan ku ndau aftësitë e tij për të ndërtuar stupa, që u shquan si monumente budiste të përdorur për të depozituar reliket e shenjta. Në Azinë Lindore, arkitektura e kullave dhe pavjoneve kineze u përzie me arkitekturën e pagodës, duke u përhapur pastaj në gjithë Azinë jug-lindore. Qellimi fillestar i pagodës ishte të bujtëte reliket dhe shkrimet e shenjta. Ky qëllim u popullarizua për shkak të përpjekjeve të misionarëve budistë, pelegrinëve, prijësve dhe besimtarëve të thjeshtë budistë që ndiqnin, shpërndanin dhe adhuronin reliket budiste. Struktura bazë e pagodave kineze më të hershme ishte me bazë katrore dhe rrethore. Pagodat e ndërtuara gjatë dinastive Sui dhe Tang zakonisht kishin bazë katrore, me pak përjashtime si Pagoda Daqin. Nga shek. e V-X kinezët filluan të ndërtojnë kulla pagodash me bazë tetëkëndëshe. Pagodat nga periudha e Pesë Dinastive, Dinastia Song, Jin dhe Yuan përfshinin shumë stile të reja, me një theks më të madh në bazat hekzagonale dhe oktagonale. Pagodat e periudhave Ming dhe Qing përgjithësisht trashëguan stilet e mëparshëm, megjithëse kanë disa ndryshime të vogla.
Pagoda më e lartë kineze nga koha para moderne është Pagoda Liaodi e Manastirit Kaiyuan, në Dingxian, provinca Hebei, e përfunduar në vitin 1055 nën perandorin Song, Renzong dhe që lartësohet në një lartësi tërësore prej 84 m. Pagoda u ndërtua me tulla dhe gurë dhe ka strehët klasike të mbivendosura gradulisht që shënojnë çdo kat dhe ka një seksion të mureve të saj pjesërisht të hapur në një anë, që lejon të shihet brendësia e pagodës, kolona e brendshme në formën e një pagode tjetër brenda dhe trashësia e mureve të pagodas. Megjithëse nuk është më, pagoda më e lartë para-moderne në historinë kineze ishte pagoda prej druri e Chang'ani-t, 100 m e lartë, e ndërtuar nga perandori Yang i Dinastisë Sui. Pagoda Liaodi është pagoda më e lartë para-moderne akoma në këmbë, megjithëse në prillin e vitit 2007 Pagoda e Tempullit Tianning, një pagoda e re prej druri në Changzhou u hap për publikun; kjo pagoda është tani më e larta në Kinë, duke qenë 154 m e lartë.
Dinastia Han dhe pagodat prej druri
Shtembuj të arkitekturës së kullave të periudhës Han janë më të hershme se ndikimi budist. Që nga Dinastia Zhou rreth 3,500 vjet më parë u nis të ndërtoheshin kulla të larta që një pjesë janë akoma edhe sot. Michael Loewe shkruan se gjatë Dinastisë Han (nga viti 202 p.e.s. deri në vitin 220 të e.s.), ndëtoheshin kulla shumë-katëshe për qëllime fetare, si observatorët astronomikë, si ndërtesa zbukuruese që besohej se tërhiqnin pëlqimin e shpirtrave, perëndive dhe të pa-vdekshmëve, ose si kulla vrojtuese. Nga Dinastia Lindore Han deri në Dinastitë jugore dhe veriore (~25-589 të e.s.) pagodat ndërtoheshin më së shumti prej druri, si strukturat e tjera të lashtë kineze. Shumë prej pagodave në librin Tregime Rreth Tempujve Budist në Luoyang, një tekst nga Dinastia Veriore Wei, ishin prej druri. Pagodat prej druri janë rezistente ndaj tërmeteve, por për fat të keq shumë nga to janë djegur dhe druri është i prirur gjithashtu si ndaj kalbjes ashtu dhe brejtjes nga insektet infektuese. Një shembull i njohur i pagodave të hershme prej druri është Pagoda Futuci në Xuzhou, e ndërtuar në periudhën e Tre Mbretërive (~220-265 të e.s.). Letërsia e periudhave të mëvonshme përcjell gjithashtu dëshmi të mbizotërimit të ndërtimit të pagodave prej druri në këtë periudhë. Poeti i famshëm i Dinastisë Tang, Du Mu, dikur shkroi:
Duke ndjekur mbretërimin e Dinastisë Han (202 p.e.s.–220 të e.s.), idea e stupave budiste hyri në kulturën kineze, si një banesë dhe dhe strehë e shkrimeve sutra. Gjatë periudhës së Dinastive veriore dhe jugore, u zhvillua pagoda dalluese kineze, me pararendësit e saj te kullat e larta vrojtuese dhe apartamentet e larta rezidenciale të Dinastisë Han (siç tregohet nga modelet e varreve Han). Pagoda më e vjetër ekzistuese prej druri sot në Kinë është Pagoda e Tempullit Fugong në kontenë Ying, provinca Shanxi, ndërtuar në shek. e XI gjatë Dinastisë Song ose asaj Liao.
Majat e Zelengorës
majat e Zelengorës është një film serb i realizuar nga Kosovafilmi në vitin 1976.
Pagoda kineze
Kalimi te tulla dhe guri
Një nga pagodat më të hershme me tulla dhe gurë ishte një ndërtesë tre-katëshe e ndërtuar gjatë Dinastisë Jin (dinastia e parë Jin 265-420 të e.s.) nga mbreti Wang Jun i Xiangyang-ut. Gjithësesi tashmë është e shkatërruar. Gjatë Dinastisë Veriore Wei dhe asaj Sui (386-618) filluan eksperimentime me ndërtimin e pagodave prej tulle dhe guri. Edhe në fund të periudhës Sui, gjithësesi, druri ishte akoma materiali më i përdorur. Për shembull, Perandori Wen i Dinastisë Sui (mbretëruar në vitet 581-604) një herë nxori një dekret për gjithë kontetë dhe prefekturat që të ndërtonin pagoda sipas një seti modelesh standarde, gjithësesi meqë ato ishin ndërtuar të gjitha prej druri asnjë nuk ka mbijetuar. Vetëm Pagoda Songyue ka mbijetura, një pagodë me bazë rrethore e ndërtuar me gurë në vitin 523. Gjatë Dinastisë Sui (581–618) dhe Tang (618–907), pagodat kineze u zhvilluan nga struktura pastërtisht druri në përdorimin e muraturave të artikuluara prej guri dhe tulle, që mundëte tu mbijetonte më lehtësisht flakëve të shkaktuara nga vetëtimave ose zjarrvëniet dhe të ishin më pak të ndjeshme nga degradimi. Pagoda më e hershme prej tulle që ka mbijetuar është Pagoda Songyue, ndërtuar në vitin 523 një shembull tipik i një pagode prej guri të periudhës Tang është Pagoda e Patës së Madhe të Egër, e ndërtuar në vitin 652. Megjithëse ndikimi budist në Kinë u lëkund pas periudhës së vonë Tang, pagoda kullash të shumta budiste u ndërtuan gjatë Dinastisë Song. Pagodat e larta kineze shpesh ishin të ndërtuara në zonat rurale në vend të mureve të brendshme të qyteteve, më së shumti për të shmangur konkurrencën me autoritetin kozmik-perandorak të mishëruar kulla tamburë dhe porta të qyteteve. Pagoda e Patës së Madhe të Egër, e ndërtuar në një lagje të qytetit të Chang'an-it jugor, bën pjesë te përjashtimet nga kjo traditë. Pagoda më e hershme prej tulle akoma ekzistuese është Pagoda Songyue në kontenë Dengfeng, Henan, 40 metra e lartë. Kjo pagodë e lakuar, me bazë rrethore u ndërtua në vitin 523 gjatë Dinastisë Veriore Wei dhe ka mbijetuar për 15 shekuj. Në mënyrë shumë të ngjashme me pagodat e mëvonshme të gjetura gjatë Dinastisë pasuese Tang, ky tempull ka strehë të mbivendosura rrethuese të strukturës së saj, ashtu si dhe një majëz në krye. Muret e saj janë 2.5 m të trashë, me një diametër të katit përdhes prej 10.6 m. Një tjetër pagodë prej tulle e hershme është Pagoda Guoqing e Dinastisë Sui ndërtuar në vitin 597. Pagoda më e hershme në shkallë të madhe prej guri është Pagoda me Katër Porta në Licheng, Shandong, e ndërtuar në vitin 611 gjatë Dinastisë Sui. Si dhe Pagoda Songyue, edhe ajo ka një majuc në krye dhe është ndërtuar në stilin e një pavjoni. Tulla dhe guri vazhduan të mbizotëronin ndërtimin e pagodave gjatë periudhave Tang, Song, Liao dhe Jin (dinastia e dytë Jin 1115–1234). Një shembull do të ishte Pagoda e Patës së Madhe të Egër, ndërtuar në vitin 652 gjatë periudhës së hershme Tang. Pagoda prej Porcelani e Nanjing-ut ka qenë një nga pagodat më të famshme me gurë dhe tulla në Kinë përgjatë historisë.
Majat e Zelengorës
Darinka Đurašković, Dragomir Bojanić-Gidra, Faruk Begolli, Gordana Kosanović.
Pagoda kineze
Humbja e rëndësisë përgjatë kohës
Pagodat, duke u mbajtur në kontakt me traditën e Tempullit të Kalit të Bardhë, përgjithësisht vendoseshin në qendër të tempujve deri në periudhën e dinastive Sui dhe Tang. Gjatë periudhës Tang, rëndësia e godinës së sallonit kryesor u rrit ndërsa pagoda u zhvendos anash godinës së sallonit, ose jashtë gjithë kompleksit të tempullit. Në fillim të periudhës Tang, Dàoxuān shkroi Dizajni Standard për Ndërtimin e Tempullit Budist në të cilin salloni kryesor zëvendësonte pagodën si qendra e tempullit. Projektimi i tempujve ishte gjithashtu i ndikuar nga përdorimi i rezidencave tradicionale kineze si faltore, pasi ishin dhuruar në mënyrë filantropike nga të pasurit e devotshëm. Në këto hapësira të para-konfiguruara, duke ndërtuar një pagoda qendrore mund të mos ketë qenë e dëshirueshme ose e mundur. Gjatë Dinastisë Song (960-1279), sekti Çan (fjala në gjuhën kineze për Budizmin Zen) zhvilloi një 'strukturë të re me shtatë pjesë' për tempujt. Shtatë pjesët - salloni Buda, salloni dharma, lagja e murgjëve, thesari, porta, salloni i tokës së dlirë dhe hapësirat për higjenën - i përjashton tërësisht pagodat me mund të shihet se përfaqëson triumfin përfundimtar të sistemit tradicional kinez pallat/oborr mbi traditën origjinale të pagodës qendrore të vendosur 1000 vjet më herët nga Tempulli i Kalit të Bardhë në vitin 67 të e.s. Megjithëse ato u ndërtuan jashtë tempullit kryesor, pagoda të mëdha në traditën e kaluar vazhduan të ndërtoheshin. Kjo përfshin dy pagoda nga periudha Ming të Tempullit Famen dhe Pagoda Chongwen në Jingyang të provincës Shaanxi. Një shembull i shquar i mëvonshëm i shndërrimit të një pallati në një tempull është Tempulli Yongh në Pekin, që ishte rezidenca e perandorit Yongzheng para se ai të ngjitej në fron. U dhurua për tu përdorur si një manastir pas vdekjes së tij në vitin 1735.
Simbolizmi dhe gjeomancia
Ikonografia Han është e dukshme në arkitekturën e Pagodas kineze. Imazhi i Shakyamuni Buddha në abhaya mudra është gjithashtu e dukshme në disa pagoda kineze. Ikonografia Budiste është gjithashtu brenda simbolizmit të pagodës. Në një artikull mbi elementet budiste në artin Han, Wu Hung sugjeron se në këto varre, ikonografia budiste ishte aq mirë e shkrirë me traditat autoktone kineze sa u zhvilluan një sistem unik simbolizmi. Disa besonin se ato do të ndikonin në suksesin e studentëve të rinj për të marrë provimet perandorake për një gradë në shërbimin civil. Kur një pagoda e kontesë Yihuang në Fuzhou u rrëzua në vitin 1210 gjatë Dinastisë Song, gjithë banorët vendorë besonin se fatkeqësia ishte e lidhur drejtëpërdrejtë me dështimin e atëhershëm të shumë kandidatëve në provime perandorake për gradat zyrtare, para-kushti për caktimin në shërbimin civil. Pagoda u rindërtua në vitin 1223 dhe pati një list të mbishkruar në të nga kanditatët e fundit të sukseshëm në provime, me shpresën se kjo do ta kthente prirjen dhe tejkalonte favorin mbinatyror, kozmik të kontenë.
Partia Socialdemokrate e Zvicrës
Partia Socialdemokrate e Zvicrës (Sozialdemokratische Partei der Schweiz; SP; Romançe: Partida Socialdemocrata da la Svizra ose Partia Socialiste Zvicerane (Parti socialiste suisse, Partito Socialista Svizzero; PS) është një parti politike në Zvicër . PS ka pasur dy përfaqësues në Këshillin Federal që nga viti 1960 dhe ka marrë numrin e dytë më të madh të votave në zgjedhjet federale të Zvicrës 2019.
PS u themelua më 21 tetor 1888 dhe aktualisht është e dyta më e madhe nga katër partitë politike të koalicionit kryesor në Zvicër. Është e vetmja parti me prirje të majtë me përfaqësues në Këshillin Federal, aktualisht Alain Berset dhe Élisabeth Baume-Schneider. Që nga shtatori 2019, PS është partia e dytë më e madhe politike në Asamblenë Federale. Ndryshe nga shumica e partive të tjera zvicerane, PS është partia më e madhe pro-evropiane në Zvicër dhe mbështet anëtarësimin e Zvicrës në Bashkimin Evropian. Për më tepër, ai mbështet të drejtat e punëtorëve dhe stimujt tatimorë për kompanitë që ofrojnë aksione për punonjësit. Partia është anëtare e Aleancës Progresive dhe anëtare e asociuar e Partisë së Socialistëve Evropianë.
Historia
parapamje| "Marrëdhënia e re midis punëtorëve dhe sipërmarrësve", një karikaturë e vitit 1896 mbi kushtet e këqija të punës në fabrikat zvicerane sipas lëvizjes punëtore zvicerane në revistën satirike të Cyrihut Der neue Postillon Para krijimit të PS-së kombëtare, në Zvicër kishte lëvizje të ndryshme punëtore të shekullit të 19-të, si Unioni Grütli, Federata Zvicerane e Sindikatave dhe disa parti lokale social-demokrate. Shumica e këtyre partive të punës zgjatën vetëm një kohë të shkurtër, deri në themelimin e Partisë Socialdemokrate më 21 tetor 1888 ( Dita e Punës në Zvicër). Albert Steck i Bernës kompozoi platformën e partisë e cila theksoi demokracinë, hodhi poshtë aspiratat revolucionare dhe mandatoi një zgjidhje demokratike të çështjes sociale. Presidenti i parë i partisë ishte Alexander Reichel i Bernës.
Dy vjet pas themelimit të partisë, Jakob Vogelsanger ishte socialdemokrati i parë që u zgjodh në Këshillin Kombëtar. Në vitin 1904, platforma e partisë së moderuar u zëvendësua në një konferencë partie në Aarau me një program marksist të shkruar nga Otto Lang. Sistemi i votimit të parë për zgjedhjet për Këshillin Kombëtar dhe kufijtë e elektoratit fillimisht e penguan partinë të arrinte pushtet serioz politik në nivel kombëtar, pavarësisht nga numri në rritje i mbështetësve. Dy nisma popullore për vendosjen e sistemit proporcional të votimit u refuzuan.
Arkivat historike të partisë mbahen sot nga Arkivi Social Zviceran i cili ishte në vitin 1906 nga Paul Pflüger. Në një konferencë partie të vitit 1912 në Neuenburg, çështja e të drejtës së votës së grave u debatua për herë të parë. PS-ja pranoi një propozim që detyronte partinë të shfrytëzonte çdo mundësi për të "agjituar për vendosjen e të drejtës së votës së grave".
Periudha mes dy luftërave botërore
Edhe pse Zvicra qëndroi neutrale në Luftën e Parë Botërore, ajo nuk e shmangi krizën spirale ekonomike që e shoqëroi. Tensioni social që rezultoi u lëshua në vitin 1918 nga sindikatat dhe PS që organizuan Landesstreik. Qëllimi i grevës ishte një riorganizim themelor i shoqërisë. Këshilli Federal u dha ultimatum grevistëve dhe lejoi pushtimin ushtarak të pikave qendrore. Në këtë mënyrë greva u mbyll pas katër ditësh. Veprimet politike u ndërmorën shpejt për të pajtuar grevistët me futjen e një jave pune 48-orëshe dhe një nismë popullore për zgjedhjet proporcionale për Këshillin Kombëtar në referendumet zvicerane të vitit 1918, të cilat kaluan më 13 tetor 1918. Në zgjedhjet federale zvicerane të vitit 1919, PS dyfishoi mandatin e saj nga 20 në 41 anëtarë.
Me platformën e palës së tretë, e cila u miratua në vitin 1920, mosmarrëveshjet brenda partisë u rritën gjithnjë e më shumë. Në veçanti, fakti që platforma bënte thirrje për themelimin e një diktature të proletariatit gjatë fazës së tranzicionit nga një shoqëri e bazuar në klasë kapitaliste në një komunë socialiste ndezi mosmarrëveshje të dhunshme brenda partisë. Në vitin 1921, partia vendosi të mos bashkohej me Internacionalen Komuniste. Krahu i majtë i partisë u nda më pas nga PS dhe themeloi Partinë Komuniste të Zvicrës. Në vitin 1926, PS iu bashkua Internacionales Laburiste dhe Socialiste dhe vazhdoi të ishte anëtare e saj deri në vitin 1940.
Me rritjen e pushtetit në parlament, partia tani kërkoi edhe anëtarësimin e qeverisë, por kandidati i tyre në vitin 1929 nuk u zgjodh në Këshillin Federal. Nga ana tjetër, partia arriti të hyjë në ekzekutiv në nivel kantonal në vitin 1933. Gjeneva ishte kantoni i parë që kishte një qeveri socialiste, me Léon Nicole si president. Në platformën e katërt të partisë, të shpallur në vitin 1935, PS hodhi poshtë idenë e diktaturës së proletariatit, por mbështetja e krijimit të një shoqërie socialiste mbi "themelet e lira dhe konsensuale" mbeti qëllimi i partisë.
Në qeveri
majtas|parapamje| Ernst Nobs, anëtari i parë i PS-së i Këshillit Federal të Zvicrës Në zgjedhjet federale zvicerane të vitit 1943, PS arriti suksesin më të madh elektoral në historinë e saj dhe u bë grupi më i madh parlamentar. Ernst Nobs ishte anëtari i parë i PS-së që u zgjodh në Këshillin Federal. Pas dështimit të referendumit të PS-së për reformat ekonomike në vitin 1953, anëtari i PS-së i Këshillit Federal, Max Weber dhe Sekretari i Përgjithshëm David Farbstein dhanë dorëheqjen. PS qëndroi në opozitë deri në prezantimin e " Formulës Magjike " në 1959, e cila i dha dy vende në Këshillin Federal. Që nga ajo kohë PS ka qenë anëtare e koalicionit të madh që qeveris Zvicrën. Në vitin 1959 u ra dakord edhe për platformën e pestë të partisë, në të cilën partia u angazhua për socializmin reformist mbi "themelet demokratike".
Në vitet 1970 dhe 1980, PS fitoi ndjekës të rinj nga lëvizjet e reja shoqërore që dolën nga protestat e 1968, por humbën një pjesë të bazës së tyre tradicionale të votuesve në klasën punëtore. Ky ndryshim çoi në mosmarrëveshje të ashpra të brendshme dhe çoi në një rënie të suksesit zgjedhor. Pas humbjeve serioze në zgjedhjet federale zvicerane të vitit 1987, PS ishte vetëm partia e tretë më e madhe në Këshillin Kombëtar. Kjo rezultoi në themelimin e një Partie Demokratike-Sociale të shkëputur, e cila nuk pati sukses.
Platforma e gjashtë e partisë u shpall në vitin 1982. Kjo e prezantoi partinë si një parti popullore moderne që mbështeti socializmin demokratik dhe kishte drejtësinë sociale si synimin më të lartë. Në vitin 1983, PS emëroi Lilian Uchtenhagen si kandidatin e tyre për Këshillin Federal, hera e parë që një grua ishte kandidate. Në vend të kësaj, shumica parlamentare zgjodhi Otto Stich. Një pjesë e partisë kërkoi që si pasojë e kësaj PS të tërhiqej nga koalicioni qeverisës, por kjo u refuzua nga një konferencë partie. Dhjetë vjet më vonë në mars 1993, Ruth Dreifuss u zgjodh si gruaja e parë e SD që shërbeu në Këshillin Federal. As me atë rast Asambleja e Bashkuar Federale nuk zgjodhi kandidatin zyrtar të PS-së ( Christiane Brunner ), por kandidatin jozyrtar Dreifuss.
Në vitin 1990, konferenca e partisë PS pranoi me kushte të qarta pranimin e Zvicrës në Fondin Monetar Ndërkombëtar dhe zgjodhi këshilltarin e kantonit Valais, Peter Bodenmann, si kryetar partie. Në konferencën e partisë të vitit 1992 në Genf, PS vendosi të mbështesë pranimin në Zonën Ekonomike Evropiane si hapin e parë drejt anëtarësimit në Komunitetin Ekonomik Evropian dhe miratoi një politikë droge që përfshin dekriminalizimin e konsumit të drogës, shitjen e kontrolluar të drogës për qëllime mjekësore. dhe legalizimi eventual i drogës. Një vit më pas, PS-ja mbështeti nismën kombëtare të popullit "për një politikë të arsyeshme droge", e cila parashikonte legalizimin e kanabisit. PS-ja mbështeti nismën kombëtare të vitit 1994 "për mbrojtjen e Alpeve", e cila kërkonte një zhvendosje të konsiderueshme të transportit të mallrave përmes Alpeve nga rruga në hekurudhë. Pas dorëheqjes së Otto Stich nga Këshilli Federal në 1995, Këshilltari Federal Moritz Leuenberger u zgjodh si pasardhës i tij. Në zgjedhjet federale zvicerane të vitit 1995, PS bëri një rimëkëmbje të konsiderueshme dhe u bë përsëri partia më e madhe në Këshillin Federal.
Në qershor 1997, konferenca e partisë zgjodhi këshilltaren e qytetit të Cyrihut, Ursula Koch si presidente të partisë (gruaja e parë që mbajti këtë rol), në vend të të preferuarit. . Në zgjedhjet federale zvicerane të vitit 1999, Koch u zgjodh gjithashtu në Këshillin Federal. Ajo dha dorëheqjen si kryetare partie dhe këshilltare federale në vitin 2000, për shkak të presionit të brendshëm partiak. Pasardhësi i saj ishte Christiane Brunner, e cila drejtoi partinë deri në vitin 2004.
Në zgjedhjet federale të Zvicrës 2007, PS pësoi humbje masive, duke rënë në 19.5% të votave, me vetëm 43 vende në Këshillin Kombëtar. Në zgjedhjet e ardhshme federale ( 2011 dhe 2015 ), mbështetja e tyre elektorale mbeti në të njëjtin nivel. Në Këshillin e Shteteve, ku PS tradicionalisht kishte vetëm disa vende, partia ishte në gjendje të rriste përfaqësimin e saj gjatë viteve 2000 dhe tani mban 12 nga 46 vendet. Në vitin 2017, partia u tërhoq nga Internacionalja Socialiste dhe u bashkua me Aleancën Progresive.
Struktura
parapamje| Struktura organizative e PS PS përbëhet nga rreth 900 seksione në të gjithë Zvicrën, e cila ekziston në nivel kantonal dhe komunal. Secili nga 32,000 anëtarët e partisë janë të regjistruar në një seksion lokal dhe kështu janë anëtarë të partive kantonale dhe kombëtare. Seksionet lokale zgjedhin delegatë për të marrë pjesë në konferencat e rregullta të anëtarëve të partisë; këta delegatë kanë të drejtë të votojnë në konferencat e partive kantonale.
Secila nga 26 seksionet kantonale ( Valais është i ndarë në dy seksione, përkatësisht Oberwallis dhe Valais Romand ) zgjedhin delegatë për konferencat e partive kombëtare. Numri i delegatëve për çdo kanton është i barabartë me numrin e vendeve që ka kantoni në Asamblenë Kombëtare.
PS ka një parti rinore të quajtur Socialistët e Rinj Zvicër (JUSO/JS). SHA-të janë të pavarura nga PS në aspektin politik, por mbështeten prej saj financiarisht dhe institucionalisht. Brenda PS-së, JS-të shihen si ekuivalente me një seksion kantonal dhe kështu ata kanë të drejtë të dërgojnë disa delegatë në konferencat e partisë. Që nga viti 2022, presidenti i JS është Nicola Siegrist. Ekziston gjithashtu një parti rinore më e vogël e PS-së e quajtur Junge PS në rajonin Olten.
Ideologjia
parapamje|325x325px| Pozicionet e PS-së në spektrin politik zviceran në 2007 PS-ja mbështet politikat klasike socialdemokratike, si dhe disa ato demokratike socialiste. Sipas këtij rregulli, PS qëndron për një qeveri që ofron shërbime të forta publike. PS është kundër liberalizmit ekonomik të gjerë dhe është në favor të progresivizmit social, politikës mjedisore me zbutjen e ndryshimeve klimatike, për një politikë të jashtme të hapur dhe një politikë të sigurisë kombëtare të bazuar në pacifizëm.
Në politikën ekonomike, financiare dhe të mirëqenies sociale, PS hedh poshtë politikat e liberalizimit ekonomik si derregullimi, ulja e taksave për qytetarët me të ardhura të larta dhe ulja e shpenzimeve të qeverisë për sigurimet shoqërore. Edhe PS kundërshton rritjen e moshës së pensionit. Për më tepër, PS-ja është një përkrahëse e rritjes së shpenzimeve për mirëqenien në disa fusha, si p.sh. për lejen e lehonisë me financim publik, kujdesin shëndetësor universal dhe moshën fleksibël të daljes në pension. Në politikën tatimore PS kundërshton nocionin e uljes së taksave për qytetarët me të ardhura të larta. Duke bërë fushatë për harmonizimin e të gjitha normave tatimore në Zvicër, PS kërkon më shumë rishpërndarje. PS është skeptike ndaj privatizimit të ndërmarrjeve shtetërore. Megjithatë, PS nxit edhe më shumë konkurrencë në fushën e bujqësisë dhe importeve paralele.
Në politikën sociale, PS është e përkushtuar ndaj barazisë sociale dhe një shoqërie të hapur. PS synon të lehtësojë kushtet e punës për gratë në familje, duke promovuar më shumë qendra të jashtme të kujdesit për fëmijët dhe më shumë mundësi për punë me kohë të pjesshme. Ajo gjithashtu synon të përforcojë barazinë seksuale në drejtim të eliminimit të dallimeve në paga bazuar në gjini, mbështet bashkimin civil për çiftet e të njëjtit seks dhe mban një qëndrim më të lehtë ndaj abortit. PS-ja refuzon gjithashtu forcimin e kufizimeve për azilkërkuesit dhe emigrantët. Partia mbështet integrimin e emigrantëve me të cilin emigrantët caktohen në procedurat e imigracionit menjëherë pas hyrjes në vend. PS ka një qëndrim liberal ndaj drogës dhe është në favor të konsumit të heroinës të rregulluar publikisht dhe legalizimit të kanabisit. Megjithatë, PS-ja mbështet ndalimin e duhanit në restorante dhe bare.
Në politikën e jashtme, PS promovon pjesëmarrjen e mëtejshme të Zvicrës në organizatat ndërkombëtare. Ai mbështet hyrjen e menjëhershme të Zvicrës në Bashkimin Evropian. PS gjithashtu qëndron për një neutralitet më pak të rreptë të Zvicrës dhe mbështet përpjekjet e shtuara ndërkombëtare nga ana e Zvicrës në fushat e paqes dhe të drejtave të njeriut. Megjithatë, PS-ja mbështet mbajtjen e neutralitetit ushtarak dhe kundërshton hyrjen në NATO. Qëndrimi i saj pacifist reflektohet edhe në politikën e saj ushtarake pasi PS-ja mbështet zvogëlimin e numrit të milicisë zvicerane duke e bërë aparatin ushtarak më profesional dhe duke hequr rekrutimin. Një tjetër kërkesë e PS-së është që t'i jepet fund traditës së posedimit të armëve, duke përdorur si provë shembuj të rëndë dhe të fundit të abuzimit për vrasjen.
PS ka politika të përbashkëta mjedisore me Partinë e Gjelbër të Zvicrës, të cilat reflektohen në zgjerimin e reformave të taksave ekologjike dhe rritjen e mbështetjes shtetërore për masat e kursimit të energjisë dhe energjitë e rinovueshme. PS është kundër ndërtimit të rrugëve të reja aty ku është e mundur dhe në vend të kësaj propozon zhvendosjen e transportit të mallrave nga rrugët në hekurudha dhe futjen e një tapie dhe sistemin e menaxhimit të tregtisë dhe trafikut kur bëhet fjalë për transportin nëpër Alpet zvicerane. Për më tepër, PS-ja qëndron për një zgjerim të rrjetit të sistemit të transportit publik dhe kundërshton energjinë bërthamore.
Performanca elektorale
Në vitin 2003, partia mbajti 52 mandate nga 200 në Këshillin Kombëtar (dhoma e ulët e parlamentit zviceran); 9 nga 46 në Këshillin e Shteteve (dhoma e sipërme) dhe 2 nga 7 mandate në Këshillin Federal (organ ekzekutiv). Deri në vitin 2005, ajo mbante 23,8% të vendeve në qeveritë kantonale dhe 23,2% në parlamentet kantonale (indeksi BADAC, i peshuar me popullsinë dhe numrin e vendeve). Në zgjedhjet federale të Zvicrës 2015, partia fitoi 18.8% të votave popullore dhe 43 nga 200 vendet në Këshillin Kombëtar. parapamje|300x300px| Përqindjet e PS në nivel qarku në 2011 parapamje|300x300px| Më e forta në zonat urbane, mbështetja e PS-së është e përhapur në të gjithë vendin pasi ato mbajnë afërsisht një të pestën e vendeve në parlamentet kantonale, por janë partia më e madhe në vetëm dy, [[Kantoni Basel-Stadt|Basel-Stadt dhe Basel-Landschaft (me ngjyrë të kuqe lart).]]
Banesa e Irfan e Haki Kokalarit
Banesa e Irfan e Haki Kokalarit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Urdhëres08.01.1977".
Volmari Iso-Hollo
thumb|200px|Iso-Hollo duke vrapuar në vrapimin me pengesa gjatë lojërave olimpike 1932 Volmari "Vomma" Fritijof Iso-Hollo (5 janar 1907 – 23 qershor 1969) ishte vrapues finlandezë. Ai morri pjesë lojërat olimpike në vitin 1932 dhe 1936 në vrapimin me pengesa 3000 metra dhe 1000 metra. Ai fitoi dy medalje të arta, një të argjendë dhe një të bronzët.
Niklas Eriksson
thumb|Niklas Eriksson Niklas Urban Eriksson (lindi më 17 shkurt 1969) ishte lojtarë suedezë në hokej. Ai fitoi medaljen e artë në lojërat olimpike dimërore 1994.
Mulliri i Islam Zenelit
Mulliri i Islam Zenelit është një monument i trashëgimisë kulturore në Pagarushë, Malishevë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Braye-en-Thiérache
Braye-en-Thiérache është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Braye-en-Thiérache ka një popullsi prej 132 banorë dhe sipërfaqe 9.17 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
Kisha e Shën Nikollës, Gjilan
Kisha Ortodokse Serbe në Gjilan, në lagjen serbe të Varoshit, Kosovë, në rrugën e tanishme Madelin Olbrajt, gjendet kisha ortodokse serbe, Kisha e Shën Nikollës në Gjilan (serbisht: Црква Светог Николе Crkva Svetog Nikole), në përgjithësi është në gjendje jo aq të kënaqshme, pasi pas termetit ajo pësoi çarje të konsiderueshme. kurse në afërsi të saj gjendet këmbonarja e lartë, që përdoret gjatë shërbesave të rregullta fetare.
Sipas literaturës serbe, në këtë hapësirë më parë ndodhej një kishë me dimensione më të vogla. Kisha e tanishme me dimensione të mëdha dhe në tri kate është ndërtuar më 1861, ku më parë, sipas literaturës serbe, ishte një kishë me dimensione të vogla. Kisha është djegur rastësisht më 1893 dhe prapë është rindërtuar, pasi Qeveria osmane, në mars të vitit 1898, kishte dhënë lejen për rindërtim, me kusht që të jenë të mbyllura të pesë dritaret e katit përdhes, përballë shtëpive të shqiptarëve, mirëpo, siç dihet, kjo nuk është respektuar dhe ato dritare qëndrojnë edhe tani.
Era dhe lisi
Era dhe lisi është një film shqiptar i realizuar nga Kosovafilmi në vitin 1979.
Kisha e Shën Nikollës, Gjilan
Sipas autorëve serbë, pati kundërshtime të gjilanasve për lartësinë trikatëshe të kishës, por kjo nuk u mor parasysh, ngase, siçc thuhet, ata e kishin fermanin e Sulltanit për ngritjen në atë lartësi. Kisha, deri më 1938, ka qenë pa këmbonare. Këtë vit, në pjesën perëndimore iu ndërtua këmbonarja e lartë, me orën e madhe në të, të marrë nga Sahat Kulla e qytetit, pas rrënimit të saj.
Era dhe lisi
Çmimet
Ky film ka fituar çmimet:
Kisha e Shën Nikollës, Gjilan
Në anën e majtë, skaj objektit të kishës, më 1933, është rindërtuar çezma në vend të asaj të vitit 1897. Në brendinë e kësaj kishe janë për t'u veçuar koleksioni i ikonave, të cilat janë të ruajtura dhe gjenden në mbrojtje të shtetit që nga viti 1980.
Tani qyteti i Gjilanit nuk e ka pamjen e qytetit të vjetër, sepse nuk është ruajtur pothuajse asgjë nga e kaluara, nga tradita arkitektonike e tij. Tani kanë mbetur fare pak nga kjo trashëgimidhe ato e kanë ndryshuar pamjen e dikurshme, siçc janë: xhamia Atik; saraji (zyra e kajmekamit); Saraji i Hysen Pashës; "Deboji', si dhe vetëm pak shtëpi të vjetra qytetare të mbetura në mëshirën e kohes. Është koha që këto objekte të vihen nën mbrojtje të institucioneve të trashëgimisë kulturore.
Ikonat dhe Freskat
Ikonat janë të punuara në dru dhe të vendosura në ikonostas. Ikonat (mbi 40), ikonostasi dhe freskot janë në gjendje realitivisht të mirë, megjithatë u nevojitet ndërhyrje konservuese dhe restauruese. Përpos ikonave të ikonostasit jane edhe disa ikona të vendosura në murin e kishës, te cilat kanë nevojë për ndërhyrje. Duhet bërë pastrimi i tyre dhe eventualisht restaurimi i tyre.
Krushevaci
Kruševac (Serbisht: Крушевац) është qytet në Serbi. Qyteti u themelua në vitin 1371 nga Lazar Hrebeljanoviç.
Tore Sjöstrand
thumb|230px|Tore Sjöstrand Thore "Tore" Ingvar Sjöstrand (31 korrik 1921 – 26 janar 2011) ishte vrapues me pengesa nga Suedia. Ai fitoi medaljen e bronzët në Kampionatin Evropian 1946 dhe medaljen e artë në lojërat olimpike verore 1948. Sjöstrand fitoi dy tituj në vitin 1947 dhe 1948 dhe e përfundoi garën në vendin e dytë pesë herë. Në kampionatin evropian 1950, ai e përfundoi garën në vendin e tetë.
Phishing
Phishing është një tentim mashtrues, zakonisht i bërë përmes email-it për të vjedhur informatat personale. Fjala phishing është një neologjizëm e cila rrjedh nga analogjia me fishing(peshkim) tek e cila përdoret karremi për të kapur viktimën(peshqit). Phishing pra mund të definohet si një tentim për ti rrëmbyer informatat sensitive personale si emri i perdoruesit,fjalkalimi,të dhënat e kredit karteles dhe ndonjëherë në mënyrë indirekte edhe para. Email-at e phishing zakonisht duket se vijnë nga një organizatë e njohur duke kërkuar informatat tuaja personale. Shpeshherë tentimet nëpërmjetë phishing vijnë përmes webfaqeve,sherbimeve dhe kompanive tek të cilat ju ndoshta nuk keni të hapur llogari në to. Phishing zakonisht vepron nëpërmjetë emailave apo mesazheve e cila i dërgon përdoruesit drejt dhënies së informatave përsonale në një webfaqe të rremë e cila duket të jetë pothuajse identike me webfaqen legjitime.Kjo është një shembull i teknikave inxhinierike sociale që përdoren për të mashtruar përdoruesit dhe shpalos faktin e mangësisë së teknologjisë për sigurinë e të dhënave në web. Mënyrat më të mira për trajtimin e këtijë fenomeni janë legjislacioni,trajnimi i përdoruesve,vetëdijësimi i populates dhe masat mbrojtëse teknologjike si dhe poashtu përdoruesit nuk duhet të përdorin të njëjëtin fjalëkalim kudo në internet. Phishing është një kërcenim i cili vazhdon të shkaktojë dëm edhe sot e kësaj dite. Rreziku rritet edhe më shumë në rrjetet sociale si Facebook,Tëitter,Myspace etj. Hacker-et zakonisht përdorinë këto ëebsite për të sulmuar personat që përdorin këto rrjete sociale në vende të punës,shtëpi ose publik në mënyrë që t’ua rrëmbejnë të dhënat që mund tu kushtojnë atyre apo kompanive të tyre.Phishing përdoret për të portretizuar besimin tek përdoruesit përderisa përdoruesi nuk është në gjendje të dallojë se ëebfaqja e cila vizitohet ose aplikacioni që përdoret nuk është i vërtetë, dhe kur kjo ndodhë athëherë është rasti ideal për mashtruesin që të ketë qasje në te dhëna personale,fjalëkalime, kode të sigurisë dhe numra të kredit karteles përpos tjerash.
Lista e llojeve të phishing
Rogue Wifi – Sulmuesit ngrisin pika të qasjes me Wifi pa pages dhe i konfigurojnë ato ashtu që ato të luajnë rolin e Njeriut në mes(Man in the middle), shpesh me vegla si SSLStrip.
Manipulimi linqeve - Shumica e metodave të phishing përdorin një formë të mashtrimit teknik të projektuar për të bërë një link në një email të duket se i përket organizates. URL-et e modifikuar ose përdorimi i nënfaqeve janë truket e zakonshme të pëdorura prej mashtruesve. Në këtë shembull duket sikur URL do të ju dërgon  të pjesa e shembullit të yourbank webfaqes. Një tjetër mashtrim i përbashkët është duke bërë tekstin të shfaqet si një lidhje (Teksti në mes tagjeve <a> ).
Phishing përmes telefonit - Jo të gjitha sulmet phishing kërkojnë patjetër një ëebsite të rremë. Mesazhet që duket se janë prej ndonjë banke duke i thënë përdoruesve që të kontaktojnë një numer të telefonit në lidhje me probleme me llogarinë e tyre bankare.Pasi numri i telefonit(i poseduar nga sulmuesi dhe me sherbim të VOIP) është kontaktuar, i thuhet përdoruesit që të jep numrin e llogarisë dhe pinin. Vishing(Voice phishing) ndonjëherë përdorë të dhëna të rreme të thirrësit që  të duket se thirrja vjenë nga një organizatë e besueshme.
Dëmet që shkaktonë phishing - Dëmi i shkaktuar nga phishig radhitet prej mohimit të qasjes në email deri në humbje të konsiderueshme financiare. Është vlerësuar se ndërmjet dative maj 2004 dhe maj 2005 përafërsisht 1.2 milion përdorues të kompjuterit në Shtetet e Bashkuara të Amerikës kanë pësuar humbje të shkaktuara nga sulmet phishing, diku afërsishtë 929 milion dollar. Bizneset në SHBA humbin rreth 2 miliard dollar në vitë si pasojë se klientet bien viktimë e këtijë sulmi. Në vitin 2007 sulmet eskaluan situaten. 3.6 milion adoleshentë humbën 3.2 milion dollar për 12 muaj duke përfunduar në gusht të viti 2007. Microsoft pretendon se këto vlerësime janë tmerrësisht të tepruara dhe vlerëson rreth 60 milion humbje nga sulmet phishing në SHBA. Humbjet në Mbretërinë e Bashkuar të shkaktuara nga pishing gjatë procesit të ëeb banking gati u dyfishuar në 23.2 milion gjatë vitit 2005, prej 12.2 milion në vitin 2004, ku 1 prej 20 përdorues të kompjuterit raportojnë të kenë qenë viktima të sulmeve phishing në 2005.
Neuville-sur-Margival
Neuville-sur-Margival është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Neuville-sur-Margival ka një popullsi prej 125 banorë dhe sipërfaqe 3.65 km², me një dendësi prej 34 banor/km².
Xhamia e Gazi Mehmed Pashës në Leshan
Xhamia e Gazi Mehmed Pashës në Leshan është një monument i trashëgimisë kulturore në Leshan, Therandë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Gjurmë të bardha
Gjurmë të bardha është një film shqiptarë i realizuar nga Kosovafilmi në vitin 1980.
Turizmi dimëror
Turizmi dimëror është një formë e veçantë e turizmit ku turistët më shpesh praktikojnë sporte dimërore (p.sh. skijimi sidomos skijimi nordik dhe skijimi alpin). Vendpushimet kryesore të sporteve dimërore (qendrat më të njohura skitare) ndodhen në vende të ndryshme të Evropës: Andorra, Austria, Bullgaria, Bosnja dhe Hercegovina, Republika Çeke, Franca, Gjermania, Islanda, Italia, Norvegjia, Polonia, Suedia, Sllovenia, Spanja, Zvicra, por edhe në Amerikën e Veriut si p.sh. në Kanada dhe SHBA (Colorado, California, Utah, Montana, Wyoming, New York, New Jersey, Michigan, Vermont, New Hampshire), pastaj edhe në vende si Zelanda e Re, Japonia, Koreja e Jugut, Kili dhe Argjentina.
Gërmadhat e Kishës me varret e vjetra në Belicë
Gërmadhat e Kishës me varret e vjetra në Belicë është një monument i trashëgimisë kulturore në Belicë, Burim, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-589/65.
Banesa e Islam Kokonës
Banesa e Islam Kokonës është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "2509/130.06.1983".
Klima mesdhetare
Klima mesdhetare është një lloj i klimës së butë (ose « butë nxehtë » ose « subtropikale e fasadës perëndimore », në bazë të konsideratave), e cila karakterizohet me verëra të nxehta të thara dhe dimëra të butë dhe të lagësht