cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Biblioteca Nacional de España
Biblioteka sot
Drejtoresha aktuale e Biblioteca Nacional është Ana Santos Aramburo, e emëruar në vitin 2013. Ish drejtorët përfshijnë paraardhësit e saj Glòria Pérez-Salmerón (2010–2013) dhe Milagros del Corral (2007-2010) si dhe historianin Juan Pablo Fusi (1996–2000) dhe autoren Rosa Regàs (2004–2007).
Duke pasur parasysh rolin e saj si depozitë ligjore për të gjithë Spanjën, që nga viti 1991 ajo ka mbajtur pjesën më të madhe të koleksionit të tejmbushur në një vend dytësor në Alcalá de Henares, afër Madridit.
Biblioteca Nacional ofron akses në koleksionet e saj nëpërmjet shërbimeve të mëposhtme të bibliotekës:
Kantoni Grenoble-2
Kantoni Grenoble-2 (frëngjisht: Canton de Grenoble-2) është një kanton në departamentin Isère, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Grenoble. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 24125 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Grenoble-2 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Miami Vice
Miami Vice është serial televiziv amerikan i prodhuar nga Michael Mann për NBC. Seriali u bë i famshëm për shkak të integrimit dhe përdorimit të madh të muzikës dhe efekteve vizuale për tregimin e një ngjarjeje. Protagonistë të serialit ishin Don Johnson dhe Phillip Michael Thomas të cilët e luanin rolin e dy Metro-Dade police detektivëve që punonin fshehtas në Miami. Seriali pati pesë sezona të cilat u transmetuan në NBC gjatë viteve -.
Për dallim nga serialiet standarde "police procedurals", Miami Vice u shtri gjerë në kulturën dhe muzikën New Wave. Miami Vice njihet si seriali televiziv më influencues i të gjitha kohërave. Revista People deklaroi se Miami Vice "ishte seriali i parë që u paraqit si serial i ri dhe ndryshe që kur u shpik televizori me ngjyra". Seriali momentalisht është duke u transmetuar në kanalet Sleuth (Shtetet e Bashkuara), MBC Action (Bota Arabe), Men & Motors (Britania e Madhe), Viasat 4 (Norvegji), dhe TV7 (Bullgari). Në shkurt të vitit 2008, NBC filloi t'i postojë epizodet e Miami Vice online çdo të mërkure, me mundësi shkarkimi me pagesë.
ICarly
iCarly është një sitcom amerikan i krijuar nga Dan Schneider. Ky serial ka pasur një shikim të madh njerëzish nga e gjithë bota. Ka ardhur për herë të parë në kanalin Junior TV. Është një nga hitet e Nickelodeon. Ky serial mbaroi më datë 23 nëntor 2012 duke lënë pas Victorious.
Episodet
{| class="wikitable"
Librat
! Libri !! Episodi iWant More Viewers iWanna Stay with Spencer iGot Detention iCarly Saves TV iNevel iThink They Kissed iOMG iLost My Mind iMove Out iChristmas
Shfaqje dhe seriale te tjere
Sam & Cat dhe Gibby (TV series) Dy seriale te reja i jane propozuar Nickelodeon-it dhe jane pranuar. Ne 2013 pritet te dalin episodet Pilot te Sam and Cat dhe Gibby. Ne fillim do dalin Ariana Grande nga Victorious dhe Jennette McCurdy nga iCarly duke luajtur Sam and Cat. Ato jane dy studente ne kolegj qe duhet te behen baby-sitter. Me pas do te dale Gibby ku luan aktori nga iCarly Noah Munck.
Internet
Ne te vertet iCarly.com eshte nje adrese ku mund te shohesh video, foto dhe te dhena per kastin e iCarly. Shume adresa te tjera te shfaqura ne iCarly te cojne direkt tek iCarly.com. Per shembull, Zaplook, SplashFace, ToonJuice, CraigsMix, Nevelocity, GirlyCow.com, WebFlicks.com, RadioDingo.com, PillowMyHead.com, AggressiveParenting.com, SamPuckett.com, TheValerieShow.com, SendMeaSack.com, Beavecoon.org, NeverWatchiCarly.com, iSnarly.com, SprayYourChildren.com, edhe adresa te tjera. Adresë fqinje me kete eshte theslap.com nga Victorious.
Muzik
Columbia Records dhe Nickelodeon Records kane kompozuar shume muzika për iCarly. Ajo përfshin këngen e hapjes dhe katër këngë të kënduara nga Miranda Cosgrove.
iParty with Victorious
Nje perplasje midis iCarly dhe Victorious ka ndodhur ne daten 11 qershor 2011. Ky eshte nje film i perbere prej 3 episodesh. Brenda SHBA eshte si nje filem i gjate, kurse jashte SHBA eshte i ndare ne tre episode njeri past tjetrit.
Episodet e tjera
Season 1
Bin Laden
parapamje|right|250px|Osama bin Muhammad bin 'Awad bin Laden Osama bin Muhammad bin 'Awad bin Laden (arabisht: أسامة بن محمد بن عوض بن لادن;) lindi më 10 mars të vitit 1957, u vra nga forcat speciale amerikane më 2 maj 2011 ne Pakistan, është themelues i organizatës Al-Kaida, pjestar i CIA-s amerikane në vitet e 80-ta në luftën kundër Bashkimit Sovjetik, i akuzuar për sulmet e 11 shtatorittë vitit 2001 në Shtetet e Bashkuara.
Biografia
Bin Ladeni rrjedh nga një familje sheikësh arab. Ai ndihmoi Afganët në luftën Ruso-Afgane fizikisht dhe materialisht, në atë kohë i trajnuar dhe i dërguar nga CIA amerikane. Pas përfundimit të kësaj lufte ai ndihmoi qeverinë talibane që të vijë në pushtet dhe pas një kohe konsiderohej si prijës i akteve terroriste të drejtuar ndaj bazave ushtarake të ShBA-ve. Pas disa aksioneve të ndërmarrura nga organizata Al-Kaida, ku si prijës i saj llogaritej, qeveria e ShBA-ve filloi përndjekjen penale dhe fizike (likuidimin fizik) të tij. Pas, një kohe të shkurtër ai u prezantua si prijës i Xhihadit dhe i ftoi të gjithë myslimanët për Xhihad, veçanërisht kundër ushtarakëve të ShBA-ve.
Në ndërkohë u shpall nga qeveria e SHBA-ve si terroristi numër një. Dhe simbas analistëve amerikanë vazhdonë përndekja e tij edhe pas shkapëderdhjes së Talibanëve. Gjatë vitit 2005, qeveria e ShBA-ve thotë se ai gjendet diku në bjeshkët e Pashtunit të Afganistanit, në kufi me Pakistanin ku ndihmohet nga muxhaedinët e regjionit ku ndodhet. Trupat ushtarke të ShBA-ve të stacionuara në këtë regjion vazhdojnë ekspeditat e armatoura për gjurmimin e tij, edhe pse në fund të vitit 2004 thuhej se ai ishte plagosur këto lajme nuk janë konfirmuar nga ndonjë burim zyrtar. Dihet se mesazhet e Bin Ladenit të cilat zakonisht iu drejtonte arabëve, myslimanëve dhe banorve të ShBA-së në rrjetin televiziv Al-Xhazihra në vitin 2005, ato mesazhe nuk janë më prezente.
Shiko dhe këtë
Gadafi ishte nje ushtar i bin laden
Lista e organizatave joqeveritare shqiptare
Lista e Organizata joqeveritare shqiptare dhe ndërkombëtare (shqiptare) më të njohurta apo që veprojnë në teritoret e shqiptare.
Flora dhe fauna e Sharrit
Malet e Sharrit posedojnë një flor dhe faunë të pasur në Ballkan. Sidomos janë të njohura në botë me racën e Qenit te Sharrit, po më këtë emër.
Kjo racë e qenit të bardh përngjan shumë në ariun e polit të veriut.
Căldăraru
Căldăraru është një komunë në qarkun Argeş në Rumani. Ka një popullsi prej 2.627 banorësh dhe sipërfaqe 60,11 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 3 fshatrave: Burdea, Căldăraru DHe Strâmbeni..
George Finlay
George Finlay lindi me 21 dhjetor 1799 në Faversham vdiq me 26 janar 1875 në Athinë ishte një historian edhe një shkencëtarë e philhellenizmit anglezë.
Soyhières
është një komunë në kantonin Jura të Zvicrës.
Ideja Kombëtare
Ideja Kombëtare ishte gazeta e parë lokale opozitare e Beratit. Numri i parë i saj doli në 8 shkurt të vitit 1991,si organ i Degës së Partisë Demokratike të Beratit.
Gazeta ishte projektuar për të qënë e përjavëshme, mirëpo sapo doli në qarkullim ( numri i saj i parë ishte me format diçka më i madh se "A-4" i sotëm), të 2500 kopjet u shpërndanë brenda një kohë rekord. Kjo bëri që gazeta të çensurohej nga qeveria komuniste e kryesuar prej Adil Çarçanit, nëpërmjet një urdhëri shkresor të lëshuar prej Ministrisë së Drejtësisë.
Në të thuhej se ende nuk kishte një ligj që ta përligjte nxjerrjen e gazetes dhe botuesit duhej të prisnin deri sa ky ligj të dilte. Grupi botues i numrit të pare ishin Simon Vrusho, Pirro Leka, Xhovan Shyti, Valentin Veizi, Balil Gjini.Pellumb Nako.
Duke iu bindur urdhërit të Ministrisë së Drejtësisë, gazeta nuk doli më, deri në muajin nëndot të vitit 1991, kur pas një dyluftimi shkresor me ministrinë u lejua vazhdimi i botimit.
Numri i dytë, mban datën 23 nëntor 1991, formati diçka më i madh se “A-3” i sotëm, sa “ALBANIA”, me 4 faqe. Grupi botues ishin kryeredaktor : Xhovan Shyti, dhe stafi: Balil Gjini, Valentin Veizi, Pirro Leka, Yzedin Hima. Tirazhi i gazetës ishte 2000 kopje, për të arritur më vonë botimin deri në 5000 kopje, si e përjavëshme. Me të ardhurat e nxjerra prej shitjes së saj financohej dega e Partisë Demokratike.
Botimi i gazetës vazhdoi deri nga fund të vitit 1993, me formate herë pas here të zvogëluara, deri sa u mbyll fare. Pas dorëheqjes së detyruar të kryeredaktorit Xhovan Shyti, në tetor të vitit 1992, drejtimin e saj e mori Agim Mehqemeja.
Historia
Emri “Ideja Kombëtare”, nuk ishte rastësor, por vijonte paraardhësen e saj të fundviteve ‘20-të, të botuar nga Islam Vrioni & një grup intelektualësh beratas. Kjo ishte e vetmja gazetë lokale, që pa dritën e botimit në disa numra, pasi u çensurua nga qeveria e Ahmet Zogut. Politika e gazetës ishte kundër esadistëve, por edhe kundër politikës zogiste. Esad Pashë Toptanin, Islam Vrioni e tipizonte si “Tiran dhe tradhëtarin më të madh në historinë e popullit shqiptar”. Për këtë arsye esadistët i dogjën atij shtëpinë. Edhe pse pinjoll i derës së bejlerëve Vrionas, Islam Vrioni renditet ndër patriotët e çështjes shqiptare.
Pas pushtimit të vendit nga Italia, Islami u largua nga Berati për tu vendosur në fshatin Çiflig të Lushnjes, ku edhe vdiq në vetmi të plotë në vitin 1941.
Undervelier
është një komunë në kantonin Jura të Zvicrës.
Vellerat
është një komunë në kantonin Jura të Zvicrës.
Uilliami, Princi i Uellsit
thumb|Princi Uilliam Princi Uilliam ,Princi i Uellsit KG, FRS (William Arthur Philip Louis of Wales, i lindur më 21 qershor 1982) është djali i madh i Mbretit Karli I III, dhe Dianës, Princeshë e Uellsit, si dhe nipi i Mbretëreshës Elizabetë II dhe Princit Filip, Dukë i Edinburgut. Ai është i pari ne listen e trashgimis te fronit britanik.
Perseo Miranda
Perseo Miranda (i lindur më 6 qershor 1960 në Italia, Genova) është vokalist dhe producent italo.
Călineşti (Argeş)
Călineşti (Argeş) është një komunë në qarkun Argeş në Rumani. Ka një popullsi prej 11.082 banorësh dhe sipërfaqe 108,16 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 12 fshatrave: Carstieni, Călineşti, Ciocăneşti, Gorganu, Gulodu, Radu Negru, Rancaciov, Udeni, Urlucea, Valea Corbului, Văleni, Vreneşti.
Teorema e Nortonit
Teorema e Nortonit është metodë për gjetjen e rrymës në një degë të caktuar të qarkut elektrik. Kjo metodë është mjaft e përshtatshme dhe e thjeshtë që zhvillohet sipas tri hapave të caktuar.
Hapi I Per gjetjen e rrymes se Nortonit IN, dega në të cilën kërkohet rryma e Nortonit e lidhim shkurt. Dhe pastaj duke e zbatuar ligjet e Kirhofit e gjejmë rrymën e Nortonit IN.
Hapi II Për gjetjen e rezistencës së Nortonit RN, së pari e heqim lidhjen e shkurtër nga qarku dhe ia vendosim dy nyja në skajet e degës, pastaj gjeneratorin e rrymës e çkyçim nga qarku, ndërsa gjeneratorin e tensionit e lidhim shkurt.
Hapi III Dhe në hapin e fundit, gjeneratorin e Nortonit e lidhim paralel me rezistencen e Nortonit dhe paralel me degen qe e kemi lidhur shkurt në hapin e parë. '''Ix=IN∙RN /Rx+RN '''
Shndërrimi me ekuivalentimin e Tevenenit
Qarku ekuivalent i Nortonit është i lidhur me teoremën e Tevenenit sipas ekuacioneve:
Referimet
"Bazat e Elektroteknikës" - Nexhat Orana
Sollnja e Poshtme
Sollnjë e Poshtme, (Долно Соње/Dolno Sonje) ёshtё fshat nё komunën e Sopishtit, Maqedoni.
Metoda e Nortonit
Metoda e Nortonit' është metodë e gjetjes së rrymës në një degë të caktuar. Parimi i punës është dega ndërmjet pikave A dhe B ku kërkohet rryma lidhet shkurt. Nga pjesa e mbetur e qarkut gjendet gjeneratori rrymor i nortonit i cili është i barabarte me lidhjen e rrymës së shkurte ne degën ndërmjet pikave A dhe B. Kjo teoreme ështe rrjedhim i mundësisë së ekuivalentimit të një burimi të forcës elektromotore me një burim rryme. Nëse sipas teoremës së Tevenenit burimi ka rezistencën e brendshme RT dhe fel. ET atehere burimi  ekuivalent i rrymës do te jetë:
Incidenti i kanalit të Korfuzit
Incidenti i kanalit të Korfuzit i referohet tri ngjarjeve të ndryshme që kanë ndodhur në vitin 1946, në kanalin e Korfuzit, ku Britania e Madhe dhunoi sovranitetin e Shqipërisë nëpërmjet një operacioni ushtarak të qëllimshëm, të paramenduar dhe të mirëplanizuar, me karakteristika të dukshme kërcënuese, duke hyrë në detin e brendshëm dhe territorial të Shqipërisë. Këto tri incidente janë konsideruar si një manifestim i hershëm i Luftës së ftohtë.
Metoda e Nortonit
In=Et/Rt
- Pastaj gjejme rezistencën e nortonit e cila ështe e barabarte me rezistencën ekuivalente të qarkut pasiv ndërmjet pikave A dhe B kur   dega ab është shkëputur. NË fund gjeneratorin e Nortonit In e lidhim paralel me Rn dhe paralel me degën që e kemi lidhurt shkurt. Kështu rryma në atë degë mjaft lehtë mund të përcaktohet në bazë të rrymave konturore ose në bazë të ligjeve te Kirhofit.
Banu Alkan
Banu Alkan (lindur Liz Remka Rebronja ; 1 Prill 1958) është një aktore turko-kroate. Ajo u zhvendos në Edremit, Balıkesir, Turqi në vitin 1966 kur ishte tetë vjeç. Ajo përshkruhet si një "ikonë e kulturës pop të viteve 80 të Turqisë". Paraqitja e saj e parë në film ishte në filmin e vitit 1976 Taksi Şoförü (Shofer taksie) me regji të Şerif Gören.
Incidenti i kanalit të Korfuzit
Versioni shqiptar
Nasho Xani, ushtar i postës së Rojes Bregdetare në Ksamil me detyrën e mitraljerit tregon se me të parë anijet, që ata i mendonin greke, i gjithë efektivi i postës kufitare u hap në pozicione luftimi dhe u përgatit të angazhonte kundërshtarin. Kur anijet u afruan në distancën e qitjes, ai hapi zjarr direkt mbi njërën nga anijet (jo zjarr paralajmërues) me një mitraloz të lehtë italian. Mbas kësaj anijet ngritën flamurin anglez dhe u tërhoqën ngadalë nga ujërat territoriale shqiptare.
Sipas mendimit tim, minat nuk ishin vendosur nga autoritetet tona, pasi nuk kishin as mundësi për një gjë të tillë, por as jugosllavët siç përflitej në atë kohë. Ato mina janë vënë gjatë Luftës së Dytë Botërore nga gjermanët, për të penguar sulmin aleat kundër tyre e për të bllokuar hyrjen në Kanalin e Korfuzit. Praninë e minave në kanal dhe në gjithë detin Mesdhe e dëshmon edhe ngritja e Komitetit të Pastrimit të Minave."
Versioni anglez
(Nga ditari i anijes flamurmbajtëse angleze, paraqitur në gjyqin e Hagës).
Heqja e minave detare nga marina angleze
Më 10 nëntor 1946 qeveria angleze njoftoi qeverinë shqiptare, ndërsa më 12 nëntor 1946 nisi operacionin për çminimin e bregdetit të Shqipërisë. Me skuadronin e 15-të të Flotës Angleze, i përbërë nga aeroplanmbajtëse, kryqëzorë, fregata, nëndetëse, minahedhëse, të komanduara nga admirali Konnahan filluan lundrimin nga Butrinti në Karaburun ; gjë të cilën e përsëritën edhe me 13 nëntor 1946. Tytat e të gjitha armëve e gati për zjarr, në mënyrë provokatore i kishin i drejtuan drejt bregut tonë. Thanë një herë se në distancën 3 milje gjetën një minë, pastaj dhe 22 të tjera, duke thënë se i hoqën.
Arratisja e motovedetës Mujo Ulqinaku
Në funksion të provës, anglezët përgatitën edhe një ngjarje tjetër, tepër e rëndë për kohën, arratisjen e një anije luftarake, pikërisht të motovedetës “Mujo Ulqinaku”, duke përdorur një agjent të tyre, nënoficer në flotën tonë luftarake, i cili kishte marrë detyrë të dëshmonte se “ishte pikërisht kjo anije dhe efektiva të saj që kishin vendosur minat në kanalin e Korfuzit”. Kjo arratisje që brezat e njohin nëpërmjet lojës së aktorëve Rikard Ljarja në filmin “Duel i heshtur”, rezultoi e dështuar falë trimërisë së detarit Spiro Kote. Lidhur me këtë akt, Vangjel Nano, ish-shefi operativ (i luftës) në FLD, në kujtimet e tij shkruan: ”Agjentët e anglezëve që kishin mundur të futen në radhët tona, mashtruan detarin Spiro Kote, duke i thënë se do të dilnin në det të hapur për t’i ardhur në ndihmë komisarit të bazës që i rrezikohej jeta. Por pas kalimit në ujërat neutrale, agjentët i tregojnë Spiros qëllimin e arratisjes, duke i ofruar në shkëmbim të jetës së garantuar në perëndim, pjesëmarrjen në dëshminë e përbashkët në favor të anglezëve, duke konfirmuar si të qenë vendosjen e minave në kanalin e Korfuzit. Por patrioti e besniku i betimit të bërë, Spiro, u përlesh e triumfoi mbi ta, duke bërë që të dështojë kjo provë tjetër e anglezëve!
Vendimi i Gjykatës Ndërkombëtare të Hagës
Megjithëse gjykata e pranoi faktin se në datat 12 nëntor 1946 dhe 13 nëntor 1946 futja e anijeve luftarake angleze në ujërat shqiptare, ku ndodhi incidenti, ishte shkelje e sovranitetit të Shqipërisë, vendimi përfundimtar e fajësoi Shqipërinë për incidentin, dhe lëshoi një vendim, sipas të cilit Shqipëria duhej ti paguante 844.000 £ Mbretërisë se Bashkuar.
Bllokimi i arit nga qeveria britanike
Qeveria shqiptare refuzoi njohjen e vendimit të Gjykatës Ndërkombëtare të Hagës. Qeveria britanike kërkoi bllokimin e arit të gjetur në Gjermani mbas mbarimit të Luftës së Dytë Botërore dhe që do tu shpërndahej proporcionalisht shteteve të cilave Gjermania u kishte grabitur thesaret e bankave kombëtare...
Kantoni Bierné
Kantoni Bierné (frëngjisht: Canton de Bierné) është një kanton në departamentin Mayenne, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bierné. Ka sipërfaqe 172.76km2 dhe popullsi 5885 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Bierné aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Vermes
është një komunë në kantonin Jura të Zvicrës.
Administrata Tatimore
Administrata Tatimore është një agjensi e Qeverisë së Republikës së Shqipërisë në varësi të Ministrisë së Financave që është përgjegjëse për mbledhjen e taksave. Në krye të saj qëndron Drejtoria e Përgjithshme e Tatimeve.
Guxim Alimani
Guxim Alimani ka kryer studimet e larta në Universitetin e Tiranës, në vitin 1996 në Fakultetin e Gjuhëve të Huaja, dega Frëngjisht. Në vitin 1991 ishte redaktor në Radio Tirana, emisioni për bashkatdhetarët. Nga viti 1993, deri në vitin 1999, Alimani ishte kryeredaktor i gazetës “Atdheu”, organ i Partisë Lëvizja e Legalitetit. Po në këta shtatë vjet ka drejtuar Dhomën e Tregtisë belgo-shqiptare. Prej vitit 2001, është atashuar pranë një grupi monitorues të Krizave dhe Proceseve Integruese, iniciuar nga Bashkimi Evropian, ku kryen detyrën e adjutantit. Është botuesi i disa librave me monografi kryesisht të Mbretit Zog, familjes mbretërore. Vazhdon të merret njëkohësisht edhe me publicistikë.
Vicques
është një komunë në kantonin Jura të Zvicrës.
Tarifa (financë)
Taksa është një detyrim financiar që personat fizikë (individët) ose personat juridikë (të gjitha entitetet e tjera ligjore) janë të detyruar ti paguajnë shtetit. Personat që detyrohen të pauajnë taksa quhen ndryshe dhe taksapagues. Taksat mund të vendosen edhe në nivelin e qeverisjes lokale. Në një kuptim më të gjerë, taksa quhen edhe detyrimet që individët ose entitetet e ndryshme i paguajnë formave organizative ekuivalente me shtetin (siç mund të jenë tribuja, lëvizjet separatiste apo revolucionare, etj.). Taksat ndahen në dy kategori kryesore, taksa te drejtpërdrejta (direkte) dhe taksa të tërthorta (indirekte). Në sistemet taksuese të kapitalizmit modern, taksat paguhen me para. Puna me mëditje ka qenë një formë taksimi e përdorur në shtetet para-kapitaliste. Zakonisht taksat mblidhen nga një agjensi qeveritare si p.sh. Internal Revenue Service (IRS) ne Shtetet e Bashkuara apo Her Majesty’s Revenue and Customs (HMRC) në Mbretërinë e Bashkuar. Në Shqipëri autorteti për mbledhjen e taksave (tatimeve) është Administrata Tatimore. Shmangja e pagimit ose mospagimi i plotë i taksave ngarkon me përgjegjësi civile ose penale taksapaguesin.
Sortilegio
Magji Dashurie (Sortilegio) është një telenovelë meksikane prodhuar nga Televisa, e cila ka debutuar me sukses gjatë muajit qershor 2009 në Meksikë dhe ShBA duke marrë reçenca nga më të mirat për pozicionin në prime-time.
U transmetua ne Meksiko me 1 qershor 2009, dhe nga data 28 korrik do të jetë në transmetim çdo mbrëmje në Vizion Plus.
Është një version i ri i telenovelës Tu o nadie e vitit 1985 me Lucia Mendez.
Maria Hose është një vajzë e thjeshtë e cila pret me padurim martesën e saj me Alehandro Lombardon. Bruno, vëllai nga njerku i Alehandros, është lakmitar për pasurinë që Alehandro sapo ka trashëguar dhe planifikon që ta vrasë për të trashëguar më pas gjithë pasurinë përmes Marias. Pas martesës, Bruno urdhëron vrasjen e Alehandros i cili pëson një aksident me makinë dhe të gjithë e mendojnë të vdekur. Ndërkohë që disa fshatarë gjejnë trupin e Alehandros dhe e çojnë në spital, Bruno përpiqet të bindë Marian që t'i kalojë atij pasurinë që sapo ka trashëguar. Së fundmi, Maria do të ndodhet në një udhëkryq, duke ditur që Bruno është njeri pa skrupuj, ajo beson se ai mund të verë në rrezik të gjithë njerëzit e saj të afërt por nga ana tjetër personi që do të jetë në rrezik më tepër se çdokush tjetër është Alehandro, dashuria e jetës së saj.
Kantoni Grenoble-3
Kantoni Grenoble-3 (frëngjisht: Canton de Grenoble-3) është një kanton në departamentin Isère, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Grenoble. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 23759 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Grenoble-3 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Palokë Kurti
thumb|Palokë Kurti dhe Daulla e tij, majtas tij Mati Kodheli dhe Kolë Idromeno me trombë|alt=|300x300pxPalokë ose Palok Kurti (Shkodër, 3 korrik 1860 – 31 dhjetor 1920) ka qenë dirigjenti i bandës së parë shqiptare dhe kompozitori i parë shqiptar.
Biografia
U lind në Shkodër më 3 korrik 1860 në gjirin e një familje zanatçinjsh. I ati la zanatin dhe u bë postier i konsullatës angleze, por më 1863 vritet në Shtoj të Ulqinit. U rrit pranë jetimores së drejtuar nga françeskani italian P. Tomë Markoci (Tommaso Marcozzi), prej të cilit mori bazat e dijeve muzikore. Për arsye ekonomike e ëma e futi të punonte në Kafe Adriatikun të pargaliut Anastas Papaniku, ku qe në kontakt me ahengjet dhe muzikën qytetare të kohës, por edhe të ndikimeve të huaja ardhur nga italianët që kishin gjetur strehë në qytet pas bashkimit të Italisë. Kurti zuri miqësi me të birin e Papanikut, Gjonin, dhe më pas u martua me të bijën, Angjelinën.
Më 1876 me ndihmën e napolitanit Xhiovani Kanale (Giovanni Canale), P. Markoci hapi bandën e parë muzikore në qytet, ku u bënë pjesë edhe i riu Kolë Idromeno me Mati Kodhelin. Banda u krijua dhe më 1880 Canale u largua nga vendi dhe i la baketën dhe drejtimin e bandës Kurtit. Banda që njihej në mjediset shkodrane si Daulla, u vu në shërbim të Degës së Shkodrës të Lidhjes së Prizrenit më 1881, ngjarje për të cilat Kurti punoi veprën "Bashkimi i Shqypnisë" dhe marshin "Turqit në Maqedoni". Për veprimtarinë e tij u internua nga autoritetet osmane në Diarbekir për 20 muaj.
Në punimin e tij lidhur me Provincën Françeskane, P. Kurti e përmend Palokën ndër mësuesit civilë të shkollës françeskane të periudhës 1861-1900. Më 1900 autoritetet osmane e shpërndanë Daullen, pas një viti shkolla italiane "Arti e mestieri" e hapur në Shkodër pajtoi Palokën për mësimdhënie dhe krijimin e bandës së shkollës. Bandë e cila qe aktive për një dhjetëvjeçar, deri në mbylljen e shkollës më 1911. Më 1914, tok me Luigj Gurakuqin qe në Ishëm në ndihmë të Princ Vidit mbas plasjes së revoltës të Shqipërisë së Mesme.
Jepte mësime muzike në privat, por me pushtim-administrimin austro-hungarez u arrestua në maj të 1916 bashkë me të birin, Zefin dhe u burgosën në Grossau për një vit deri me 1 maj të 1917. Pas tërheqjes së austro-hungarezëve, vendin e tyre e zunë trupat frënge, të cilat dimrin e 1919 e internuan Palokën në Korfuz. Pas marrëveshjeve mes francezëve dhe italianëve, këta të fundit e shpunë në Ostia ku kishte dhe familjen, dhe u kthyen vetëm pas Luftës së Vlorës në vendlindje. Ndërroi jetë ditën e mbrame të atij viti, më 31 dhjetor 1920.
Familja
Miku i hershëm dhe bashkëahengxhiu i Daulles, Kolë Idromeno, i bëri një portret të shoqes së Kurtit më 1925, i cili ruhet në Galerinë Kombëtare. Në martesën me Angjelinën patën katër djem: Leci, Zefi, Salvatori, Ndoci dhe një vajzë, Tusha. Djali i madh u bë diplomat i shtetit shqiptar, Zefi themeloi dhe pajisi bandat e shoqërive "Bogdani" e "Vllaznia" dhe dha mësim në gjimnazin e Shkodrës "28 nanduer" dhe derisa vdiq më 1952 dirigjoi bandën e bashkisë, Salvatori mbante Kafen ose Ambëltoren "Adriatik" që Kurtët trashëguan pasi vdiq nga tuberkulozi i biri i Anastasit dhe ishte pjesë e shoqërisë "Bashkimi", kur u armatosën dhe u quajtën bashkimxhinj gjatë Lëvizjes së qershorit. Më 19 gusht 1925 pas një amnistie mundi të kthehej në atdhe, mbasi ishte larguar dhjetorin e 1924 me Triumfin e Legalitetit. Pas pushtimit italian të Shqipërisë, qe nënsekretar i Partisë Fashiste Shqiptare për Shkodrën në vitet 1939-'40. ..
Vepra
Kurti ka qenë kompozitori i parë që shkroi këngë, shumica e të cilave të mbështetura te sharkia ose peshrefi. Këngët e tij diktojnë një nismë origjinale për t'i nxjerrur në pah muzikës së ahengut shkodran motive më autentike vendore, krahas muzikës së deriatëhershme që ishte e pashkruar e ndikuar nga muzika osmane. Popullariteti i këngëve të Kurtit bëri që ahengxhinjtë të përvetësonin dhe shpërndanin një muzikë më të përpunuar sesa jonet instrumentale të deriatëhershme.
Me cilësinë e rapsodit, poetit dhe këngëtarit të apasionuar të këngës popullore shkodrane, Palok Kurti arriti që nuancat më të holla të kësaj kënge t'i mishëroje në mënyrë të përsosur në krijimet e tij të pavdekshme : marshin “Bashkimi i Shqipërisë” më 1881 kushtuar Lidhjes Shqiptare të Prizrenit ,“Marshallah bukurisë sate”, “Ta dish, ta dish”, “Për mue paska kenë kismet”, “Karajfil të zgiodha”, ”Kur fillon drita me dalë”, “Të due, moj të due”, “Karajfili i kuq si gjaku” etj., këngë të cilat, në gojën e këngëtares Marie Kraja, do të arrinin majat ma të larta të krijimeve popullore shqiptare.
I ndikuar nga format e reja të muzikës evropiane, Kurti shkroi vepra të tilla si: kuadrilja “Saksi im”, polka për klarinete “Dallëndyshja”, marshin “Turqit në Maqedoni” etj. Përsa i përket muzikës liturgjike, më të njohura që ai shkroi janë: “Mesha për ndër të Shna'Ndout”, “Litani” etj. Kurti përshtati për formacion orkestral pjesë nga literatura botërore, nga “Trovatore”, nga “Ballo me maska”, “Norma” etj.
Mustafa Demiri
Mustafa Demiri (Elbasan, 13 qershor 1923 - 1985) ka qenë botanist i shquar shqiptar.
Biografia
U lind më 1923 në Elbasan, nga prindër Xhaferr dhe Hasie, me origjinë nga Dibra e Madhe. Në vendlindje kreu arsimimin fillor dhe Shkollën Normale, studimet e larta në Universitetet e Zagrebit e të Sofjes dhe kualifikime pasuniversitare në Budapest e Leningrad. U angazhua pandërprerje në veprimtarinë akademike e shkencore, në Institutin e Shkencave dhe Universitetin e Tiranës, duke u shquar si pedagog i talentuar, për nivelin e lartë shkencor-metodik, stilin efikas e tërheqës në marrëdhënie me studentët; përgatitjen e teksteve cilësore; u dallua si figurë e shquar e arsimit mbarë kombëtar, autor i 12 tituj tekstesh, deri me 7 ribotime. Prof. M. Demiri ka iniciuar fusha e drejtime të reja, ka realizuar studime themelore në tematika të rrokura për herë të parë dhe me kontribute të mirëfillta origjinale. Më kryesoret prej tyre janë fushat e Fitogjeografisë, të Gjeobotanikës, etj, në të cilat ka themeluar disiplinat universitare, drejtimet kërkimore shkencore, ka realizuar dhe studimet dhe publikimet e para shkencore dhe didaktike, si dhe ka iniciuar studiuesit e rinj në këto fusha. Prof. Demiri është realizuesi i Kopshti Botanik i Tiranës dhe autori i veprës enciklopedike "Flora ekskursioniste shqiptare"
Epoka para gjyqit
Telefilmi epoka e gjyqitEpoka para gjyqit dramë nga Ekrem Kryeziu.
Interpretimi i mrekullueshëm i trupës së Teatrit Popullor me aktorët e mirënjohur si: Sandër Prosi (Artist i Popullit), Kadri Roshi (Artist i Popullit), Sulejman Pitarka (Artist i Popullit), Ndrekë Luca (Artist i Popullit), Anastas Kristofori, Xhemil Tagani, Drita Haxhiraj, Pandi Siku, Altin Basha etj. sjellin në skenë dramën e Ekrem Kryeziut. Abdyl Frashëri është së bashku me Sulejman Vokshin në bankën e të akuzuarve për qëndresë ndaj Portës së Lartë dhe perandorisë osmane.
Epoka para gjyqit dramë nga Ekrem Kryeziu. Viti 1978-Produkcioni i Radio Televizionit te Prishtines. Drama televizive me dy vazhdime ,skenari dhe regjia Ekrem Kryeziu.Teknika elektronike VTR-color.
Kjo drame flet per lidhjen Shqiptare te Prizrenit
Gjeometria elementare
Gjeometria elementare është një gjeometri e përcaktuar kryesisht nga një grup lëvizjesh dhe një grup ngjashmërish. Megjithatë, përmbajtja e gjeometrisë elementare nuk shterrohet nga këto transformime. Në gjeometrinë elementare studiohen edhe koncepte të tilla si transformimi i inversionit, elementet e gjeometrisë sferike, elementet e konstruksioneve gjeometrike (gjeometria konstruktive), teoria e matjes së madhësive gjeometrike dhe fusha të tjera të përafërta të matematikës. Megjithatë, nuk ka as një përmbajtje përafërsisht të skicuar qartë të gjeometrisë elementare. Gjeometria elementare, ashtu si edhe gjeometritë e tjera, vazhdon të evoluojë edhe sot.
Në shumicën e programeve të shkollave të mesme, gjeometria elementare quhet Gjeometria Euklidiane.
Aksioma
Aksioma (greq. αξιωμα - vlerë, vleftë) është një pohim në vërtetësinë e të cilit nuk dyshohet, d.m.th. shpreh një marrdhënie mes kuptimeve themelore të një teorie e cila nuk përkufizohet d.m.th është e njohur apriori. Në matematikë, aksiomë është çdo hamendësim i filluar nga i cili rrjedhin formulime të tjera logjike. P.sh. kuptime themelore të matematikës janë numri, bashkësia, pika, drejtëza, rrafshi etj. Nëse këto kuptime themelore i lidhim me relacione themelore përftojmë pohimet themelore d.m.th. aksiomat. nëpër dy pika të ndryshme kalon një dhe vetëm një drejtëzë nëpër tre pika të ndryshme që nuk i takojnë një drejtëze kalon një dhe vetëm një rrafsh.
Lidhje të jashtme
drejteza e cila deperton rrafshin
Administrata Doganore
Administrata Doganore është një agjensi e Qeverisë së Republikës së Shqipërisë në varësi të Ministrisë së Financave që është përgjegjëse për zbatimin e legjislacionit doganor si dhe një numri dispozitash të tjera që lidhen me levizjen e mallrave dhe mjeteve në territorin doganor të Republikës së Shqipërisë. Në krye të saj qëndron Drejtoria e Përgjithshme e Doganave.
Dy krisma në Paris
Një dramë nga Sheri Mita, Pëllumb Kulla me subjekt vrasjen e Esat Pashë Toptanit në Paris si dhe gjyqin e bërë ndaj Avni Rustemit. Interpreton trupa e teatrit dramatik Fier me aktorët Fatos Sela, Vladimir Muzha, Andrea Pepi etj.
Courchavon
parapamje|left|270px është një komunë në kantonin Jura të Zvicrës.
Fuqizimi i skllavopronarisë në Ilirinë Antike
Lulëzimi i qyteteve. Pamja e tyre
Periudha midis viteve 335-230 p.e.s. është koha e shtrirjes së mëtejshme të jetës qytetare në Iliri, e zhvillimit të vrullshëm dhe e lulëzimit të qytetit ilir. Ajo përputhet me fuqizimin më të madh të shtetit ilir. Jeta qytetare u zhvillua veçanërisht në krahinat e ultësirës bregdetare, në shpinë të Dyrrahut e Apolonisë, zonë që përbënte tani qendrën e shtetit ilir. Për Damastionin dhe qytetet e tjera të brendshme në burimet nuk bëhet më fjalë. Duket se pas hyrjes së disa krahinave lindore në përbërjen e shtetit maqedon, këto qytete e humbën rëndësinë që kishin në kuadrin e shtetit ilir. Qytete të tjera, si Bylisi, Amantia, Kanina (Thronioni ?) janë ndër ato qytete të vjetra, që u rritën e u zhvilluan dhe luajtën në këtë kohë një rol të dorës së parë. Krahas tyre lindën në këtë zonë edhe një varg qytetesh të reja, si Dimli, Olympe (Mavrovë-Vlorë), Gurzeza (Cakran), Antipatrea, qytetet në Zgërdhesh (Albanopoli ?), në Gradishtën e Belshit, në Selcën e Poshtme, në Irmaj, etj., të panjohura më parë. Që nga kjo kohë jeta qytetare shtrihet edhe në krahinat bregdetare në veri të lumit Mat. Qendrat e para urbane në këto anë, Lisi, Skodra, Meteoni, Ulqini, Rizoni, etj., lindën vetëm në fundin e shek. IV - fillimin e shek. III p.e.s. Por në krahinat e brendshme të luginës së Matit e të Drinit të mesëm nuk ka ende dëshmi të qendrave urbane dhe duket se jeta qytetare këtu nuk u zhvillua.
Pamja e përgjithshme urbanistike nuk është e njëjtë për të gjitha qytetet ilire të kësaj kohe. Ato dallohen sipas madhësisë dhe rolit ekonomik e politik të tyre: ka qendra të mëdha qytetare, si Bylisi, Dimale, Nikaja, Amantia, Antigona, Skodra, Lisi etj., ka edhe qendra më të vogla prodhimi, si Albanopoli, Belshi, Irmaj, Symiza, Gurzeza, Kanina, Treporti, Çuka e Ajtojt, etj. Një kategori tjetër formojnë qendrat me fizionomi qytetare, por me funksione ushtarake dhe administrative, si Beltoja, Xibri, Dorezi, Peshtani, Rabija, Cerja, Lekli, Selo, Ripsi etj.
Duke u mbështetur në kushtet e terrenit dhe të rrethanave në të cilat lindi dhe u zhvillua qyteti ilir mund të veçohen tre tipa qytetesh.
Tipin e parë e përbëjnë ato qytete, të cilat kanë një akropol në majë dhe qytetin poshtë tij. Të tilla janë Lisi, Zgërdheshi dhe ndonjë qendër tjetër që u ndërtuan në faqe kodrash. Qendrat e vjetra që u dhanë jetë këtyre qyteteve zinin më parë majat e kodrave. Me kalimin e kohës kufijtë e ngushtë të këtyre qendrave u kapërcyen dhe qyteti u shtri nëpër faqet e kodrave. Kur u forcuan ekonomikisht qytetet rrethuan sipërfaqen e re me mure mbrojtëse, duke i zgjatur ato në vijim të mureve ekzistuese të vendbanimit të mëparshëm; muri i poshtëm i qendrës së vjetër u kthye në këtë rast në një mur të brendshëm të tërthortë, që ndante qytetin në dy pjesë: në atë të sipërm - akropolin, dhe në atë përfund tij - qytetin e poshtëm. Në Lis, ky tip qyteti pati një zhvillim të mëtejshëm, duke krijuar një ndarje të tretë, qytetin e mesëm, që veçohej prej pjesëve të tjera të qytetit me një mur të dytë të brendshëm.
Qendra e vjetër e tyre ishte ndërtuar mbi pllajën e vogël të një kodre të veçuar me faqe të thepisura, prandaj qyteti u zhvillua këtu rreth e qark qendrës së vjetër. U krijua kështu një tip qyteti me akropolin në mes dhe qytetin rreth tij. Qytetet e këtij tipi duket se nuk kishin një mur të jashtëm rrethues për lagjet e jashtme dhe mjaftoheshin vetëm me fortifikimin e akropolit. Ndryshe prej këtyre qyteteve, Antipatrea, Dimale, Margëlliçi, Irmaj etj., u ngritën mbi kodra që kishin një syprinë kryesisht të rrafshtë me kurrize e thyerje të buta. Këto qytete që lindën mbi një truall të ri duket se nuk kanë pasur akropol dhe territoret e tyre rrethoheshin me një mur të vetëm. Ato përbëjnë tipin e tretë të qyteteve ilire.
Dobërdolli (Sopisht)
Dobërdolli, (Добри Дол/Dobro Dol) ёshtё fshat nё komunën e Sopishtit, Maqedoni.
Kisha Ortodokse Serbe në Kosovë
300px|parapamje|[[Patrikana e Pejës]] parapamje|[[Kisha e Shën Gjergjit (Sinodale)|Katedralja e Shën Gjergjit në Prizren]] Kisha Ortodokse Serbe në Kosovë është besimi i dytë më i madh fetar pas Islamit. Kisha ortodokse ka 100,000-120,000 ndjekës në Kosovë, të përbërë kryesisht nga serbët e Kosovës, të cilët kryesisht jetojnë në rajonin e Kosovës Veriore dhe në disa enklava në jug (siç është Shtërpca).
Fuqizimi i skllavopronarisë në Ilirinë Antike
Lulëzimi i qyteteve. Pamja e tyre
Prej qyteteve të vjetra Bylisi ndoqi një rrugë të veçantë në zhvillimin e tij. Kodra e Klosit, mbi të cilën ishte ngritur qyteti i vjetër, në fund të shek. IV nuk i plotësonte më nevojat e zgjerimit të kësaj qendre. I vetmi vend që paraqiste kushte më të përshtatshme për këtë qëllim ishte kodra e Hekalit, 1500 m prej Klosit, ku filluan të vendosen qytetarët, duke i dhënë jetë një vendbanimi të ri. Që nga kjo kohë të dyja qendrat u zhvilluan paralelisht si dy pjesë të veçanta, por të ndërlidhura, të një dyqytetshi, ku i riu fitoi epërsinë dhe u bë më përfaqësuesi. I parë më vete Bylisi ka të gjitha tiparet e qyteteve të tipit të tretë, pa akropol. por së bashku me Klosin ai përbën një kategori të veçantë qyteti.
Pavarësisht nga klasifikimet e ndryshme që mund t’u bëhen qyteteve ilire, trajtimi i tyre urbanistik u përgjigjej disa kërkesave themelore, siç ishin vendosja e qendrës së banuar në një terren jo të sheshtë, rrethimi i saj me mure, ndarja e territorit brenda mureve në tri pjesë kryesore, për banim, për veprimtari shoqërore e mbrojtje dhe krijimi sipas kushteve të terrenit, i unitetit midis agorasë dhe komplekseve të banimit.
Dobërdolli (Sopisht)
Demografia
Në vitin 2002 fshati numëronte 429 banorë nga të cilët 425 ishin maqedonë dhe 4 të tjerë.
Kisha Ortodokse Serbe në Kosovë
Gjatë viteve 1999–2004 u shkatërruan 140 kisha ortodokse serbe. 30 prej tyre u shkatërruan në trazirat e vitit 2004 në Kosovë, dhe shumë u shkatërruan në trazirat e vitit 2008 në Kosovë.
Fuqizimi i skllavopronarisë në Ilirinë Antike
Lulëzimi i qyteteve. Pamja e tyre
Në qoftë se vendbanimet e para kishin një ose dy porta, qytetet që kanë tani një jetë më të dendur dhe lëvizje të madhe kanë porta të shumta, të mëdha e të vogla, për të lehtësuar hyrjen e daljen e qytetarëve. Meqenëse portat përbënin pikat më të prekshme, mbrojtjes së tyre i kushtohej një kujdes i veçantë. Ato zakonisht vendoseshin midis dy kullave dhe në rastin kur mbroheshin nga një e tillë e vetme, atëherë kulla ngrihej në anën e djathtë të hyrjes, me qëllim që të shfrytëzohej krahu i zbuluar i armikut. Nuk njihet ende në masën e duhur ndërtimi i brendshëm i këtyre qyteteve, por edhe ato të dhëna të pakta që kemi dëshmojnë se ato janë ndërtuar sipas shembullit të qyteteve bashkëkohëse në Greqi, Maqedoni dhe në Epir, në bazë të parimeve urbanistike të njohura të kohës helenistike. Përveç ndarjeve të mëdha, akropolit dhe qytetit të mesëm e të poshtëm, në këto qytete dallohet edhe pjesa ku ndodheshin sheshi publik dhe tregu i qytetit. Skodra e Lisi dhe qytete të tjera të ngritura buzë detit apo lumenjve, kishin edhe skelat e tyre.
Rrugët ishin një element themelor urbanistik që e ndanin qytetin në insola, që niseshin nga hyrjet kryesore apo të dyta, përshkonin qytetin në drejtime të ndryshme dhe lidhnin në mënyrë organike pjesët përbërëse të tij.
Vendet më në dukshme janë përdorur në qytetet ilire për ndërtimin e godinave të rëndësishme shoqërore. Vende të tilla zinin tempujt, teatrot, portikët, stadiumi në Bylis, Amantie, Dimale etj., varret monumentale në Selcë të Poshtme etj. Kur terreni ishte i pjerrët, ai sistemohej për nevoja të ndërtimeve qytetare me anë tarracash.
Një kujdes i veçantë i kushtohej pajisjes së qytetit me kanale kulluese, të cilat shkarkonin ujërat jashtë mureve rrethuese. Furnizimi me ujë të pijshëm mbështetej kryesisht në sterat dhe rezervuaret që ndërtoheshin brenda qytetit ose në trashësinë e mureve rrethuese.
Një ide mbi madhësinë e qyteteve ilire e japin hapësira që ato zinin dhe perimetri i mureve të tyre rrethuese. Kështu, Lisi zinte një sipërfaqe prej rreth 20 ha dhe muret e tij kishin një gjatësi prej 2 200 m; Bylisi shtrihej mbi një sipërfaqe prej 28 ha, ndërsa muret ishin 25 550 m të gjatë, kurse Klosi kishte pushtuar në kodrën e vet 18 ha tokë, që rrethoheshin prej muresh me një gjatësi prej 1 850 m. Nuk dimë shtrirjen e saktë të Skodrës, por duket se ka qenë pak më e madhe se ajo e Lisit. Qytetet e tjera, si Antipatrea, Dimale, Zgërdheshi kishin një madhësi mesatare: sipërfaqja e shtrirjes së tyre arrinte deri në 10-15 ha, kurse muret perimetrale nuk i kalonin të 1 400 m. Një grup i tretë qytetesh, si Irmaj, Margëlliçi etj., ishin më të vegjël; muret e tyre ishin nën 1 400 m të gjatë dhe rrethonin sipërfaqe të vogla prej 5-7 ha. Megjithëse qytetet e kësaj kohe shtriheshin edhe tej mureve rrethuese (jashtë tyre gjejmë dendur gjurmë banesash, tempuj e ndërtime të tjera), prapëseprapë truallin kryesor të qytetit e përbënte territori brenda mureve rrethuese.
Procesi i shndërrimit të disa qendrave të fortifikuara të epokës së hekurit në qytete nuk përfshin dhe as që mund të përfshinte të gjitha këto qendra. Midis tyre u veçuan dhe u kthyen në qytete vetëm ato që kishin një pozitë gjeografike të përshtatshme për një zhvillim më të lartë. Pjesa tjetër, më e madhja e tyre, ruajti pamjen e dikurshme me një jetë ekonomike të kufizuar. Nevojat e mbrojtjes dhe të tregtisë bënë, nga ana tjetër, që krahas këtyre qendrave të lindin në rrugët e komunikacionit ose rreth qyteteve edhe një varg vendbanimesh të vogla, të fortifikuara, me funksione ushtarake e administrative. Të tilla mund të konsiderohen kalaja e Xibrit në Mat, e cila zinte një pikë kyçe në rrugën që të çonte prej Dyrrahut në krahinat e brendshme lindore nëpër Shkallën e Tujanit - Qafë Murrizë - Dibër - Maqedoni; qyteza e Shkamit në rrugën e Krrabës, kulla e Kamunaut në Sulovë, në rrugën që lidhte ultësirën bregdetare pas Apolonisë me luginën e Devollit; pikëvrojtimi i Rabies në Mallakastër, në rrugën që ndjek krahun e djathtë të Vjosës e të tjera si këto, të cilat gjenden pa përjashtim në të gjitha rrugët e dorës së dytë që përshkonin truallin e vendit tonë. Tek autorët antikë dhe në burimet epigrafike këto qendra përmenden si kështjella apo fortesa rreth qyteteve me termat castellum apo peripolia. Ato janë në funksion të qyteteve qoftë nga pikëpamja strategjike dhe administrative, qoftë nga ajo ekonomike. E para duket në vendosjen e tyre pranë qafave ose rrugëve që të çojnë drejt qytetit, duke krijuar një kurorë fortifikimesh në zonën gjeografike ku qyteti mbizotëron me ekonominë e vet. E dyta shprehet në faktin se ato më tepër konsumojnë prodhimet e qytetit sesa prodhojnë vetë.
Rritja e prodhimit zejtar dhe e tregut
Në fushën e prodhimit kjo periudhë shënon përparime të dukshme. Punishte të shumta metalesh funksiononin në çdo qytet. Mbeturinat e farkave, zgjyrat, të cilat janë ndër gjetjet e zakonshme në trojet e këtyre qyteteve, dëshmojnë qartë për këtë. Pasuritë minerale të Ilirisë së Jugut, veçanërisht ato të bakrit dhe të hekurit u siguronin atyre lëndë të parë të bollshme. Në këto punishte farkëtoheshin veglat e punës, armët dhe punoheshin stolitë e enët metalike që u nevojiteshin qytetarëve dhe banorëve të rretheve në jetën e tyre të përditshme. Gjetja me shumicë e këtyre sendeve në qytetet dhe në varrezat e kësaj kohe dëshmon për karakterin intensiv të prodhimit zejtar dhe për konsumin e gjerë të këtyre mallrave.
Rritja e prodhimit zejtar i dha hov qarkullimit më të dendur të mallrave dhe zgjerimit të tregtisë. Prodhimet e zejtarisë së qyteteve ilire mbulojnë tani rrethin e tyre të ngushtë dhe lëvizin në drejtimet më të ndryshme për të ushqyer reciprokisht tregjet e njëri-tjetrit; jo rrallë ato shtrihen në krahina të brendshme. Në qoftë se deri në fund të shek. IV popullsia e këtyre krahinave të largëta kënaqej me prodhimet e qeramikës lokale të punuar me dorë ndërsa prodhimet e importit ishin sende luksi tepër të rralla, më vonë prodhimet e qeramikës qytetare ilire depërtojnë gjerësisht në këto anë dhe hyjnë në konsumin e përditshëm të popullsisë. Zonat e thella të dasaretëve dhe të fiseve të tjera më të vogla që banonin në krahinat malore të rrjedhjeve të sipërme të Shkumbinit, të Devollit dhe të Osumit furnizonin me prodhimet e tyre qytetet e jugut, të cilat ishin më të dendura dhe më të zhvilluara.
Marrëdhëniet e botës ilire me Dyrrahun e Apoloninë bëhen më intensive. Megjithëse këto nuk janë më qendrat e vetme që furnizojnë tregun ilir, prapëseprapë vazhdojnë të luajnë një rol të rëndësishëm. Midis tyre duket se ka një ndarje të qartë të zonave të tregtimit: ndërsa Dyrrahu shtrin veprimtarinë e vet kryesisht mbi krahinat në veri të Shkumbinit, në orbitën e Apolonisë hyjnë ato në jug të këtij lumi. Përmes këtyre dy qendrave përhapen gjerësisht në Iliri edhe prodhimet e qyteteve të Apulisë. Mallrat e qendrave greke që gjenden krahas tyre janë përkundrazi më të rralla, kurse ato maqedone dhe të Epirit ndeshen kryesisht në zonat kufitare.
Rrugët kryesore nëpër të cilat lëviznin mallrat dhe zhvillohej tregtia me botën ilire ishin luginat e lumenjve; ndër to ajo e Drinit, e Shkumbinit, e Devollit, e Osumit dhe e Vjosës formonin arteriet më të rëndësishme. Rrugë të tjera të shumta, të dorës së dytë, përshkonin grykat e ngushta dhe qafat e maleve për të lidhur njërën krahinë me tjetrën. Sado të vështira që ishin këto rrugë, asnjë krahinë e Ilirisë Jugore nuk mbeti në këtë kohë e izoluar dhe jashtë ndikimit të marrëdhënieve tregtare me qytetet. Më e rëndësishmja është se në tregun e brendshëm mbizotëronin prodhimet lokale, të cilat konkurronin si me prodhimet që vinin nga Dyrrahu e Apolonia, ashtu edhe me ato të importit dhe që ishin kryesisht sende luksi.
Fuqizimi ekonomik dhe rritja e prodhimit zejtar u lejoi qyteteve Skodra, Bylis, Amantia e Olympe të presin gjatë gjysmës së parë të shek. III monedhat e tyre prej bronzi në emër të bashkësive qytetare përkatëse.
Organizimi shoqëror e politik
Burimet nuk hedhin dritë plotësisht mbi strukturën shoqërore dhe organizimin politik të qytetit ilir. Megjithatë nuk është vështirë të kuptohet se një bazë ekonomike e tillë si ajo që u krijua në Iliri në kohën e lulëzimit të jetës qytetare i takonte një shoqërie antike të zhvilluar me të gjitha tiparet e saj.
Duke qenë qendra ekonomike, një vend me rëndësi në popullsinë e qyteteve zinte shtresa e prodhuesve zejtarë dhe e mjeshtërve ndërtues, të cilët mund të ishin qytetarë të lirë ose dhe skllevër. Prania e këtyre të fundit dëshmohet në qytetet ilire vetëm përmes burimeve që lidhen me ngjarjet e mbarimit të shek. III dhe ato të fillimit të shek. II p.e.s., por nuk ka dyshim se në këtë kohë ato nuk janë një dukuri e re, ashtu si nuk janë vetë qytetet që përmendëm. Shtresën tjetër të popullsisë e përbënin pronarët e punishteve zejtare, tregtarët dhe në qytetet bregdetare, detarët. Krahas tyre, në qytetet ilire jetonin, me sa duket, edhe përfaqësues të aristokracisë së vjetër fisnore që mbështeteshin në pronën e tokave dhe të blegtorisë. Si e tillë popullsia e qyteteve paraqitej në këtë etapë e diferencuar shumë qartë në shtresa shoqërore me interesa të ndryshme.
Nga pikëpamja e organizimit politik mbi bazën e federalizmit qyteti së bashku me rrethinat fshatare dhe kështjellat që formonin sistemin e tij mbrojtës dhe u shërbenin nevojave të tregtisë, përbënin koinonin që mbante emrin e qytetit kryesor, i cili ishte qendra e kësaj njësie. Koinoni kishte organe që zgjidheshin çdo vit nga eklesia ose mbledhja e përgjithshme. Prej saj dilte këshilli legjislativ ose buleja, si dhe organi përfaqësues i njësive i përbërë nga damiorgët. Zbatimi i vendimeve bëhej nga një kolegj nëpunësish, të quajtur prytanë që zgjidheshin çdo vit, të shoqëruar nga një sekretar. Në krye të koinonit qëndronte strategu. Në koinonin e bylinëve strategu ishte një nëpunës ushtarak që shoqërohej në këtë funksion edhe nga hiparku, komandanti i kalorisë. Pastaj vinin me radhë nëpunësit e ngarkuar me edukimin e rinisë (gymnasiarkët), me organizimin e festave dhe të garave sportive (epimeletët), me drejtimin e rojeve (toksarkët, peripolarkët) etj.
Koinoni duke qenë një organizëm autonom përbënte një njësi administrative të shtetit ilir. Si rrjedhim, shteti përbëhej nga disa koinone të organizuara mbi bazën e federatizmit.