cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Turku i Madh
thumb|right|250px|maja Turk i Madh Turk i Madh (maqedonisht: ish: Голем Турчин/Golem Turčin, sot: Титов Врв/Titov Vrv) edhe Sharr (Шар/Šar) – maja më e lartë e Malit Sharr dhe maja e dytë më e lartë në Maqedoni (pas Korabit). Lartësia e saj është 2747 m. Kjo majë gjendet në masivin e Rudokës. Nën majë, në anën jugore buron lumi i Bogovinës, ndërsa në anën veriore – lumi Pena.
emërtimi i maleve të sharrit (sharr)e ka origjinën nga fjala sharrë, sepse në anën perëndimore të maleve duken majat njëra pas tjetrës në formën e dhëmbëve të sharrës
Prejardhja dhe historia e emrit
Vendi ku gjendet maja është në brendësi të masivit të Sharrit. Rreth tij gjenden edhe 2 maja me lartësi më të vogël, edhe atë Turku i Vogël 2702 m. dhe Bagërdani me 2700 metra. Emri origjinal dhe i vërtetë, njëherësh edhe emri më i vjetër për këtë majë është Sharr, prej të cilit i gjithë masivi malor e ka marrë emrin Mali Sharr. Fillimisht, maja është quajtur Sharr nëpër shumë vepra dhe harta të vjetra, në mesin e të cilave edhe libri “Materiale pas studimit të Maqedonisë” nga revolucionari maqedonas Gjorçe Petrov, i cili kishte shkruar se maja quhet ashtu nga banorët vendas, ndërsa sipas kësaj është emërtuar i gjithë mali. Gjatë sundimit të turqve, maja në mes e merr emrin Turku ose Mali i Turkut, kurse dy majat tjera i marrin emrat që i kanë edhe sot, pra Turku i Vogël dhe Bagërdan. Gjatë sundimit osman, ishte praktikë e shpeshtë që majat më të larta të emërtohen për nder të sulltanit (siç është rasi me Osogovën dhe me shumë male tjera), kurse kjo vazhdoi që të praktikohet edhe nga pushtetet tjera që vinin dhe të cilët i emërtonin majat sipas prijësve të tyre – carëve dhe kryetarëve. Kështu, emri i majës mbetet Turku gjer në vitin 1934 kur në muajin tetor u emërtua në maja e Aleksandrit, për nder të mbretit serb Aleksandri I Karagjorgjeviç. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, maja e merr emrin e saj të vjetër Turku ose Turku i Madh. Kështu, gjer më 21 prill të vitit 1953 kur me vendimin e Kuvendit të Republikës Popullore të Maqedonisë, maja e merr emrin e sotëm në maqedonisht si Titov Vrv, domethënë maja e Titos.
Lista e tempujve hindu në Sri Lanka
Kjo është një listë e tempujve hindu në Sri Lanka sipas provincave dhe distrikteve:
Shqipëria dhe të drejtat e saj : dokumenta dhe akte nga historianë dhe albanologë të mëdhenj me në krye Lumo Skëndon
Shqipëria dhe të drejtat e saj : dokumenta dhe akte nga historianë dhe albanologë të mëdhenj me në krye Lumo Skëndon broshurë nga Arshi N. Çabej (mblodhi dhe red.). Botuar në Tiranë nga "Eqrem Çabej", në vitin 1998. Faqe 34.
Mehmet Eymür
Mehmet Eymür (lindi më 1943) është ish-zyrtar i inteligjencës turke. Ai iu bashkua si student Organizatës Kombëtare të Inteligjencës (MİT) më 1965. Ai drejtoi departamentin kundër terrorizmit të MİT. Ai ishte krahu i djathtë i zv.nënsekretarit të MİT, Hiram Abas.
Karriera
Eymür fitoi famë për mposhtjen e bandave të shumta në "Godfathers Operation" më 1984 ndërsa drejtonte Departamentin e Kontrabandës, në koncert me Atilla Aytek të departamentit të kontrabandës së forcave policore. Operacioni kapi shefat e krimit, përfshirë Dündar Kılıç.
Ai përgatiti Raportin e diskutueshëm të MİT të vitit 1987 që akuzoi nëpunës të nivelit të lartë civil në polici dhe politikanë të tillë si Nevzat Ayaz, Ünal Erkan dhe Mehmet Ağar për lidhjen me mafian. Raporti u zbulua dhe u botua në 2000'e Doğru në janar 1988. Ai u detyrua të jepte dorëheqjen më 10 qershor 1988. MIT tha se raporti ishte përgatitur pa autorizim të duhur.. Kolegu i tij Hiram Abas, i cili ishte nënkryetari i MIT dhe gjithashtu i shkarkuar në atë kohë, ishte kritik ndaj Eymür për shpërndarjen e informacionit..
Pasi Tansu Çiller u bë kryeministre në mesin e vitit 1993, Eymür u emërua shef i Departamentit të Inteligjencës Speciale të MIT në maj 1994. Pastaj hyri në departamentin e operacionit, ku ishte zëvendës i shefit Şenkal Atasagun, mirëpo këta të dy nuk shkuan mirë me njëri-tjetrin dhe kërkoi ta ndryshoj pozitën. Më 31 janar 1995, Eymür u zhvendos në departmaentin kundër terrorizmit, e cila u krijua nën urdhërat e Çiller.
Kur Mesut Jëllmaz zëvendësoi Çillerin si kryeministër në mars 1996, ai urdhëroi që pesëdhjetë persona të departamentit të shpërbëhen. Jëllmaz tha që MİT kundërshtoi ashpër bandën e Eymür-it dhe se aktivitete të tilla të paligjshme tani ndodhin në vend të kësaj në Drejtorinë e Përgjithshme të Sigurisë (forca policore). Jëllmaz tha që grupi i paligjshëm ishte besnik i Fethullah Gylenit, një figurë i shquar fetare. . Në një dëshmi para komisionit të Susurluk që po hetonte skandalin e Susurlukit, Hanefi Avcı, ish shefi i departamentit të inteligjencës së forcave policore, tha se "banda" e Eymür ishte e paligjshme;
Në gusht 1997 Eymür u caktua në Uashington D.C si një përfaqësues i MİT në agjencitë e inteligjencës amerikane dhe firmat e sigurisë. Ai u tërhoq më 14 gusht 1998. Eymür u kthye në Turqi në vitin 1998 për të ndihmuar në përgatitjen e një raporti kundër Şenkal Atasagun, atëherë sekretar i MİT, i cili kishte rekomanduar shkarkimin e Eymür-it dhe shpërbërjen e Departamentit të tij Kundër-Terrorizmit tek Kryeministri Jëllmaz në vitin 1997. Në tetor 1998 Eymür u emërua të mbikëqyrë rafineritë e sheqerit të Turqisë.
Eymür u largua nga MİT në vitin 1999 dhe u transferua në McLean, Virginia; selia e CIA-s. Ai thotë se do të argëtonte oferta për t'u konsultuar me CIA si një ekspert të terrorizmit. Në mars 2000 ai filloi një faqe në internet që dokumentonte lidhjet midis shtetit turk dhe mafies turke; ai u përball me akuza penale për shpërndarjen e sekreteve shtetërore.
Banesa e Mitro Koços
Banesa e Mitro Koços është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Urdhëres08.01.1977".
Ado Gegaj
Ado Gegaj (23 gusht 1958 - Sarajevë, Bosnje dhe Hercegovinë) është një këngëtar i shquar boshnjakë. Përndryshe është vëllau i këngëtares së shquar, Hajrije Gegaj si dhe i muzikantit, Izet Gegaj.
Le Grès
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Kazaja e Kratovës
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Shkupit që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Le Grès
Le Grès ( Ocitanisht: Le Gres ; Shqip: Gresa) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Vepra e zgjedhur : Katër përrallat e Zullulandit; Shqipëria si m'u duk; Doktor Gjëlpëra zbulon rrënjët e dramës së Mamurrasit
Vepra e zgjedhur : Katër përrallat e Zullulandit; Shqipëria si m'u duk; Doktor Gjëlpëra zbulon rrënjët e dramës së Mamurrasit me autor Faik Konica. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1998. Faqet e librit 143. ISBN 99927-38-00-6
TvN
TVN (i stilizuar si tvN) është një rrjet televiziv me pagesë mbarëkombëtare të Koresë së Jugut në pronësi të CJ E&M, divizioni argëtues i CJ ENM. Programimi i tvN përbëhet nga një sërë përmbajtjesh argëtuese, të fokusuara në seriale televizive dhe shfaqje të ndryshme. Është i disponueshëm në kabllo, në satelit përmes SkyLife dhe platformave IPTV në Korenë e Jugut. Që nga viti 2014, rrjeti drejtohet nga Rhee Myung-han. Nga 28 qershor 2010 deri më 30 prill 2013, tvN Go u transmetua duke marrë me qira një kanal nga Korea DMB.
Tushiqi
Tushiq është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Koço Prifti
Koço Prifti, ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1958-1961. Prifti përfshihet në listën e përpiluar nga Instituti i Studimit të Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit, që përmbledh pjesëmarrësit që kanë përgjegjësi direkte për krimet e Partisë Komuniste Shqiptare dhe të Ushtrisë Nacionalçlirimtare, duke qene, sipas ligjit nr. 41, anëtarë të strukturave politike dhe ushtarake “që kanë inspiruar, organizuar, urdhëruar, ekzekutuar ose ndihmuar forcat partizane në vepra kriminale”.
JTBC
JTBC (Joongang Tongyang Broadcasting Company, koreanisht: 제이티비씨; Jeitibissi, stilizuar si jtbc) është një rrjet televiziv me pagesë mbarëkombëtare të Koresë së Jugut. Aksioneri kryesor i saj është JoongAng Holdings, me 25% të aksioneve. U lançua më 1 dhjetor 2011. JTBC është një kanal gjeneralist, me programe të përbërë nga seriale televizive, emisione variete dhe transmetime lajmesh; Divizioni i saj i lajmeve mbahet në lidhje të ngjashme me tre rrjetet kryesore tokësore në Korenë e Jugut.
Delo Balili
Delo Balili, ambasador i Shqipërisë në Vietnam në vitet ‘60
Kazaja e Peçevës
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Shkupit që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Shqipëria mes zhvillimeve të sotme ndërkombëtare : analiza dhe përfundime
Shqipëria mes zhvillimeve të sotme ndërkombëtare : analiza dhe përfundime libër me autor Harilla Goga dhe Fatjona Lamaj (red.). Botuar në Tiranë nga "Dituria", në vitin 1999. Faqe 71. ISBN 99927-31-51-6
Europa e bashkuar, Shqipëria e copëtuar
Europa e bashkuar, Shqipëria e copëtuar libër me autor Avdyl Sula dhe Jaho Margjeka (red.). Botuar në Tiranë nga "Dardania", në vitin 1999. Faqe 148. ISBN 99927-617-5-X
Emigrimi i elitës intelektuale nga Shqipëria gjatë periudhës së tranzicionit
Emigrimi i elitës intelektuale nga Shqipëria gjatë periudhës së tranzicionit libër me autorë Ilir Gedeshi, Hekuran Mara, Rolanda Dhimitri dhe Marie Mato (red.). Botuar në Tiranë, në vitin 1999. Faqe 114. ISBN 99927-625-6-X
Abdulah Sidran
Abdulah Sidran (lindur me 2 tetor 1944, Sarajevë, Bosnje dhe Hercegovinë) është një poet, prozator dhe skenarist filmi boshnjakë.
Jordan Pani
Jordan Pani, ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1961-1967
Kazaja e Egri-Palankës
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Shkupit që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Shqipëria : trishtimi im
Shqipëria : trishtimi im libër me autor Arbër Ahmetaj dhe Skënder Buçpapaj (red.). Botuar në Tiranë nga "Koha", në vitin 1999. Faqe 153.
The Blank Slate
The Blank Slate: The Modern Denial of Human Nature është një libër best-seller i vitit 2002 nga linguisti dhe psikologu Steven Pinker ku argumenton kundër modeleve të tabula rasa në shkencat shoqërore. Pinker argumenton se në thelp sjellja njerëzore është formësuar nga përshtatje psikologjike evolutive. Libri u emërua për Çmimet Aventis në vitin 2003 dhe ishte një finalist në Çmimin Pulitzer.
Gjergj Komnino
Gjergj Komnino (Mbrezhan, 15 shkurt 1919 - Romë, 1996) ka qenë poet, dramaturg, arsimtar dhe mbledhës folklori autodidakt, autor i përmbledhjes Këngë lirike shqiptare (Tiranë, 1955). Megjithëse anëtar i FNÇ-së, u dënua me 13 vjet burg gjatë regjimit komunist, pasi i kishte shkruar një letër OKB-së për të denoncuar diktaturën në Shqipëri.
Latour, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Latour (Ocitanisht: La Tor ; Shqip: Torra) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Gjeografia
Komuna kufizohet me pesë komuna të tjera, tre prej tyre janë në Haute-Garonne, dhe dy në Ariège : Bax në veri, Lapeyrère në lindje, Montesquieu-Volvestre në perëndim, dhe së fundi nga departamenti i Ariège në juglindje. dhe në jug nga komunat Loubaut dhe Méras.
Spiro Rusha
Spiro Rusha, ambasador i Shqipërisë në Kinë në vitet ‘60
Porta e Mekës
Porta e Mekës (arabisht: بوابة مكة‎ Bawwābāt Makka), e njohur gjithashtu si Porta e Kuranit (arabisht: بوابة القرآن‎ Bawwābāt al-Qurʾān), është një portë harku monumentale në rrugën Meka el-Mukarrameh të autostradës Xhide-Mekë. Është hyrja në Mekë, vendlindja e profetit Muhamed dhe nënkupton kufirin e zonës haram të qytetit të Mekës, ku jomuslimanët janë të ndaluar të hyjnë.
Historia
Porta është ndërtuar në vitin 1979. Projektimi është bërë nga Dia Aziz Dia, dhe arkitekt ishte Samir Elabd.
Kryetari i Bashkisë së Mekës, Osama bin Fadl al-Bar, vepron si Kryetar i Bordit të Drejtorëve të Bawabat Makkah Co. Kompleksi Bawabat Makkah përbëhet nga 5 lloje të projekteve aktualisht në zhvillim: Projektet Qeveritare, Projektet e Veçanta Zhvillimore, Projektet Investuese, Projektet Jofitimprurëse dhe Projektet Financuese.
Përshkrimi
Porta është ndërtuar si një hark mbi rrugë dhe përbëhet nga tre pjesë kryesore:
Pjesa kryesore është struktura e Librit të Shenjtë të Islamit - Kurani, e ulur në një rehal (stenda librash).
Nën strukturën ka palma të mbjella në vijë përgjatë ishullit të ndarjes, si dhe pemë të tjera më të ulëta dhe shkurre zbukuruese që rriten në ishull rreth palmave dhe në hapësirën e lirë të tokës pranë parkut me katër korsi (autostradë e ndarë). Në anët e saj ka dru akulli të prera imët brenda kopshteve të rregullta, me gardhe në formë dhe rrethuese, parkingje të vogla dhe objekte të tjera ndihmëse që shtrihen në një kompleks të madh.
Sllavujeci (Leskoc)
Sllavujec (serbisht: Славујевце/Slavujevce) është fshat në komunën e Leskocit, Serbi.
Nato dhe Shqipëria
Nato dhe Shqipëria libër me autor Elmas Leci dhe Vangjel Kasapi (red.). Botuar në Tiranë nga "Koha", në vitin 1999. Faqe 319.
Varraga e Epërme
Varragë e Epërme është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Kushinagari
Kushinagari, Kusinagari ose Kushinara është një qytet me sistem qeverisjeje nagar panchayat në distriktin e Kushinagarit të shtetit indian të Uttar Pradeshit, i vendosur rreth Autostradës Kombëtare 28 (National Highëay-28) dhe 52 km në lindje të qytetit të Gorakhpurit. Qeveria e Uttar Pradeshit ka propozuar që linja Kushinagar-Sarnath Buddha Expressway të lidh qytetet e pelegrinazhit Budist. Linja ekspres do jetë rreth 200 km e gjatë dhe do të pakësojë largësinë nga shtatë orë deri në një orë e gjysëm. Linja ekspres gjithashtu do të promovoi aksesin e lehtë nga qytetet e tjera Lindore të Indisë te AIIMS-i i propozuar pranë Gorakhpurit. Është një qendër e rëndësishme pelegrinazhi budist, ku budistët besojnë se Gautama Buda arriti Parinirvanan pas vdekjes së tij. Jashtë Indisë, është një Qendër Pelegrinazhi Ndërkombëtare Budiste. Ndjekësit e Budizmit, veçanërisht nga vendet aziatike, dëshirojnë ta vizitojnë këtë vend të paktën një herë gjatë jetës së tyre.
Etimologjia
Sipas një teorie, Kushwati ishte kryeqyteti i Mbretërisë Kosala dhe sipas Ramayanas u ndërtua nga mbreti Kush, djali i Ramas, protagonist i eposit të Ramayanas. Ndërsa sipas traditës budiste Kushawati u emërtua përpara mbretit Kush. Emërtimi i Kushwatit besohet se ka ndodhur për shkak të teprisë së barit Kush (Desmostachya bipinnata) që gjendet në këtë rajon.
Historia
Kushinagari i tanishëm është identifikuar me Kushawatin (nga periudha para-Budës) dhe Kushinaran (në periudhën Budiste). Kushinara ishte kryeqyteti i Mallas, që ishte një nga gjashtëmbëdhjetë mahajanpadat e shekullit të VI p.e.s.. Që atëherë, ai mbeti pjesë tërësore e perëndorive të kohës si Dinastia Maurya, Shunga, Kushana, Gupta dhe Harsha. Në periudhën mesjetare, Kushinagari kaloi nën sovranitetin e mbretërve Kultury. Kushinara vazhdoi të jetë një qytet i gjallë deri në shekullin e XII dhe më pas u braktis, duke rënë në harresë. Padrauna besohet se është sunduar nga një aventurier Rajputas, Madan Singhu në shekullin e XV. Megjithatë, Kushinagari modernë u bë i njohur në shekullin e XIX me gërmimet arkeologjike të drejtuara nga Alexander Cunningham, drejtuesi i parë i Archeological Survey of India (ASI) dhe më vonë të drejtuara nga C. L. Carlleyle që zbuloi stupën kryesore dhe gjithashtu një statujë 6.10 metra të gjatë te Budës së shtrirë, në vitin 1876. Chandra Swami, një murg burmez, erdhi në Indi në vitin 1903 dhe e ktheu "Tempullin e Mahaparinirvanas" në një faltore aktive. Pas pavarësisë, Kushinagari mbeti pjesë e distriktit të Deorias. Më 13 maj 1994, ai u bë një distrikt i ri i Uttar Pradeshit.
Vend-vdekja dhe parinirvana e Budës
Në vitin 1896, Waddell sugjeroi se siti i vdekjes dhe parinirvanas së Gautama Budës ishte në rajonin e Rampurvas. Megjithatë, sipas Maha-parinirvana Suttas, Buda e bëri udhëtimin e tij për në Kushinagar, vdiq dhe u kremua aty. Studimet moderne, bazuar mbi dëshmitë arkeologjike, besojnë se Buda vdiq në Kushinagar, pranë Kasias moderne në Uttar Pradesh. Ashoka ndërtoi një stupë dhe një sit pelegrinazhi për të shënuar parinirvanan e Budës në Kushinagara. Mbretërit Hindu të Periudhës së Dinastisë Gupta (Shekulli i IV deri në shekullin e VII) ndihmuan gjerësisht të zmadhohej Stupën e Nirvanas dhe sitin e Kushinagarit, duke ndërtuar një tempull me statujën e Budës të shtrirë. Ky sit u braktis nga murgjit budistë rreth vitit 1200, pasi ia mbathën ti shpëtonin ushtrive pushtuese myslimane, pas të cilës siti degradoi nën sundimin islamik që pasoi në Indi. Arkeologu britanik Alexander Cunningham e rizbuloi Kushinagaran në fundin e shekullit të XIX dhe kolegu i tij A. C. L. Carlleyle zbuloi statujën 1,500 vjeçare të Budës. Siti që atëherë është bërë një vend i rëndësishëm pelegrinazhi për budistët. Dëshmitë arkeologjike nga shekulli i III p.e.s. sugjerojnë se siti i Kushinagarit ishte një qendër e lashtë pelegrinazhi.
Turizmi
Stupa e Parinirvanas është një tempull budist në Kushinagar të shtetit indian të Uttar Pradeshit që konsiderohet si vendi i vdekjes së Gautama Budës, themeluesit të Budizmit. Alexander Cunningham tërhoqi vëmendjen me këtë zbulim në zonë, pasi ai provoi në mënyrë përfundimtare se Gautama Buda kishte vdekur në këtë zonë. Tempulli i tanishëm u ndërtua nga Qeveria Indiane në vitin 1956 si pjesë e përkujtimit të 2,500 vjetorit të Mahaparinivanas ose 2500 vjetët e E.B (Erës Budiste). Brenda këtij tempulli, ndodhet statuja e shtrirë e Budës duke qendruar mbi krahun e tij të djathtë me kokën nga krahu verior dhe fytyrën nga perëndimi. Statuja është 6.1 m e gjatë dhe qëndron mbi një shtrat guri. Pas 45 viteve të veprimtarisë misionare të Budës, i goditur rëndë nga sëmundjet më në fund arriti në Kushinagar, ku ai urdhëroi dishepullin e tij të fundit dhe shqiptoi fjalët e tij të fundit për sanghan dhe arriti Parinirvanan rreth vitit 487 p.e.s. Mbreti Maurjan, Ashoka e vizitoi Kushinagarin në vitin 260 p.e.s. ku dhe ndërtoi mjaft chaitya dhe stupa në nder të vendit të Parinirvanas së Budës. Sitet budiste të Kushinagarit u zgjeruan në mënyrë të qëndrueshme gjatë Perandorisë Kushane (rreth viteve 50-241 të e.s.), ndërsa Kushinagari e arriti kohën e artë gjatë Periudhës Gupta (rreth viteve 320-647 të e.s.) kur Stupa e Parinirvanas pësoi zgjerime të mëdha dhe u rikonstruktua Tempulli i Parinirvanas bashkë me statujën e stërmadhe të shtrirë të Budës.
Statuja e shtrirë e Nirvanas së Budës është brenda Stupës së Parinirvanas. Ajo është 6.10 metra e gjatë dhe është bërë prej shkëmbi të kuq ranor monolitik. Ajo paraqet "Budën duke Vdekur", të shtrirë mbi krahun e tij të djathtë me fytyrën drejt perëndimin. Është vendosur mbi një piedestal të madh prej tullash me gurë nëpër kënde.
Nirvana Chaitya (Stupa kryesore) Nirvana Chaitya është e vendosur pak mbrapa Tempullit kryesor të Parinirvanas. U zbulua nga Carlleyle në vitin 1876. Gjatë gërmimeve, u gjet një pllakë bakri, që përmbante tekstin e "Nidana-Sutras" që shpjegonte se pllakata kishte qenë depozituar në "Nirvana-Chaitya" nga një Haribala, që vendosi gjithashtu Statujën e madhe të Nirvanas së Budës përballë tempullit.
Stupa Ramabhar, e quajtur gjithashtu edhe Mukutbandhan-Chaitya, është vendi i kremimit të Budës. Ky sit është 1.5 km në lindje të Tempullit kryesor të Nirvanas përgjatë rrugës Kushinagar-Deoria.
Faltorja Matha Kuar Është vendosur një statujë kolosale e Budës, që është skalitur nga një bllok shkëmbor që paraqet Budën të ulur nën "Pemën Bodhi" në një pozë të njohur si "Bhumi Sparsh Mudra" (që përkthehet si gjesti i prekjes së tokës). Mbishkrimi në bazë të statujës daton nga shekulli i X ose i XI.
Vende të tjera të rëndësishme
Gjeografia
Kushinagari është i vendosur 53 km në lindje të Gorakhpurit gjatë Autostradës Kombëtare 28 (NH28), i vendosur në koordinatat 26.741°N, 83.888°W. Gorakhpuri është terminali kryesor hekurudhor për Kushinagarin ndërsa udhëtimi ajror është i mundur nëpërmjet U.P. Civil Aviation në Kasia, 5 km. nga Kushinagari.
Demografia
Sipas censusit indian të vitit 2011, Kushinagari kishte një popullsi prej 22,214 banorësh, me 3462 familje. Meshkujt përbënin 52% (11,502 meshkuj) të popullsisë dhe femrat 48% (10,712 femra). Kushinagari ka një mesatare alfabetizmi prej 78.43%, më e lartë se mesatarja kombëtare që është 74%, alfabetizmi mashkullor është 85%, ndërsa ai femëror është 72%. Në Kushinagar, 11% e popullsisë është nën 10 vjeç. Kastat e njohura përbëjnë 5.03% ndërsa tributë e njohura ishin 2.39% e tërësisë së popullsisë në Kushinagar Nagar Panchayat.
Qeverisja dhe politika
Kushinagari ndodhet nën Kushi Nagar (Lok Sabha constituency) për zgjedhjet e përgjithshme indiane. Anëtari i tanishëm i Parlamentit nga kjo njësi administrative është Rajesh Pandey i Partisë Bharatiya Janata që mundi R. P. N. Singh të Kongresit Kombëtar Indian në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2014. Anëtari i tanishëm i Asamblesë Legjislative të Uttar Pradeshit nga Asambleja Konstituitive e Kushinagarit është Brahma Shankar Tripathi i Partisë Samajwadi që është gjithashtu ministër në Qeverinë e Uttar Pradeshit.
Arsimimi
Kushinagari ka bërë mjaft përparim në arsim, në kohët e fundit. Që nga dekada e fundit – dhjetëra institute private dhe qeveritare janë vendosur në këtë qytet të vogël. Më poshtë është një listë e instituteve arsimore në Kushinagar:
Në Kushinagar dhe Kasia janë të disponueshëm dy spitale qeveritare dhe mjaft spitale dhe klinika private. Më populloret janë:
Mejtepi në fshatin Lluka e Epërme
Mejtepi në fshatin Lluka e Epërme është një monument i trashëgimisë kulturore në Lluka e Epërme, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Historiku
Në fshatin Lluka e Eperme, në qendër të fshatit pranë rrugës, gjendet Mejtepi i quajtur Mejtepi i Tahir Efendi Llukës. Objekt i ndërtuar në shek.XIX. Mejtepi i fshatit i ndërtuar nga mjeshtrit popullor shqiptarë në shekullin XIX, sipas teknikës së ndërtimit ky mejtep na përkujton në kullat e Rrafshit të Dukagjinit e ndërtuar nga guri dhe druri. Mejtepi u realizua në teknikën rustika ku hapjet portali, dritaret dhe qoshet e objektit u muratuan me gurë të pa përpunuar e çka bën të veçohet nga pjesë të tjera të muresës të mejtepit. Mejtepi e ruan gjendjen fillestare, me disa ndryshime të mavonëshme si në murosje ashtu edhe suvatimi në fasadat e jashtëme. Pos vlerës arkitektonike ajo posedon edhe rëndësin e saj historike për popullin shqiptar, sepse ishte shkollë e parë shqipe në këtë anë. Mejtepi është në gjendje të mirë. Më 27. 11. 2002 u realizua invetarizimi. Mejtepi gjendet në zonën katastrale nr.61800, ngastren nr. 157.
Castelsagrat
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Castelsagrat (Shqip: Kastelshenjtë ; Ocitanisht: Castèlsagrat) është një komunë në departamentin Tarn-dhe-Garonë në rajonin e Ocitanisë në Francën jugore.
Gjeografia
Séoune formon pjesën më të madhe të kufirit verior të komunës. Barguelonne formon të gjithë kufirin juglindor të komunës.
Lespinasse, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Andre-Marie Ampere
André-Marie Ampère ishte një fizikant dhe matematikan francez, i cili ishte një nga themeluesit e shkencës klasike, elektromagnetizmi t, që ai i referohet si "electrodynamics". Ai është edhe shpikësi i aplikimeve të shumta, të tilla si solenoid (një term i shpikur nga ai) dhe telegraf i elektrik.
Historia e filozofisë
Historia e filozofisë është një disiplinë që merret me studimin e zhvillimit të rrymave filozofike që nga fillimi i saj në Greqinë e lashtë e deri më sot. Më konkretisht ajo studion dhe analizon zhvillimin e problemeve filozofike, metodat e zbatimit të filozofisë në praktikë, pikëpamjet filozofike, drejtimet dhe rrymat filozofike, shkollat dhe sistemet filozofike ndër shekuj.
P;rmbledhje
Themelues i historisë se filozofisë është filozofi dhe mendimtari gjerman Hegeli, i cili edhe i dha dimensionin filozofik. Historia e filozofise mes tjerash duhet t'i sqaroje edhe ,,filozofitë e veçanta" në lidhshmërinë e tyre historike, si dhe ti paraqes ato në pasqyrë te zhvillimit të filozofisë, të cilat gjithashtu duhet t'i vlerësojë në mënyrë kritike. Ne të njëjtën kohë ajo duhet të jetë vlerësim i përparimit të mendimit njerëzor me ç'rast kriteri i vlerësimit mbetet problemi themelor i saj.
Filozofinë mund ta kuptoj vetëm ai që e fillon studimin duke e përcjellë edhe në rrjedhën e zhvillimin historik të saj, dhe anasjelltas, ai që dëshiron ta kuptoje historinë e filozofisë duhet ta njohë vete filozofinë. Veprat e vjetra filozofike nuk mund te ndërrohen me vepra të reja, ashtu si nuk mund të ndërrohen veglat e vjetra teknike me te rejat, me te përsosura. Vështirë është te merret me mend që dikush sot në kohën tonë të mund të filozofojë si Sokrati, Platoni apo Aristoteli: prandaj njohja e filozofisë bashkëkohore kurrsesi nuk mund ta zëvendësojë filozofinë e lashtësisë greke, pra, lëndën e historisë së filozofisë e përbejnë edhe të gjitha ato krijime filozofike, të cilat janë ruajtur ne mënyrë te vazhdueshme si norma te pikëpamjeve ndaj botës dhe vlerësimit të jetës.
Historia e filozofisë përfshinë këto periudha: filozofinë antike, filozofinë mesjetare, filozofinë e kohës së re, filozofinë bashkëkohore dhe atë më te renë, të ditëve te sotme.
Lista e komunave të Finlandës sipas sipërfaqes
Kjo është një listë e komunave të Finlandës të renditura sipas sipërfaqes së përgjithshme (pa sipërfaqet detare), sipas regjistrimit të :
Hazreti
Në besimin Islam ka dymbëdhjetë hazretë të mëdhenj, në mesin e tyre janë Muhammedi, Musai, Ibrahimi dhe Isai. Fjala "Hazret" është përdorur për: Hazret Muhammedin, Hazret Musain, Hazret Aliun, Hazret Omerin, Hazret Othmanin, Hazret Ebu Bekrin, Hazret Haxherën, Hazreti Mejrem dhe Hazret Inayatin.
Kjo fjalë mund të shihet pas emrave të personaliteteve të respektuara muslimane, të tillë si imamët, në trajtën Hazretleri në kulturën islame. Ky titull është i ngjashëm me titullin honorifik indian dhe hindu "Sri" dhe me titullin japonez "Sama".
Çeliqi
Çeliqi (Čelić) është një komunë e vendosur në pjesën veri lindore të Bosnjës dhe Hercegovinës. Ajo është pjesë e Kantonit te Tuzlës të Federatës së Bosnje dhe Hercegovinës. Çeliqi ishte pjesë e komunës Lopare para luftës në Bosnjë dhe Hercegovinë. Pjesa e komunës që ishte e kontrolluar nga Ushtria e Republikës së Bosnje dhe Hercegovinës krijoi komunen e Çeliqit.
Gjeografia
Komuna ka një sipërfaqe prej 132 km2 me një popullsi prej 12,000banore. Ajo është e vendosur në kodrat e Majevicas. Çeliqi kufizohetr me komunat: Srebrenik, Tuzla, Lopare (RS) si dhe Distriktin Brčko.
Musin Kroi
Musin Kroi, ambasador i Shqipërisë ne Bullgari, ne Hungari ne vitet 1952-54,ne Poloni ne vitet 1957-1960,në Algjeri në vitet 1962-1966, ne Austri ne vitet 1978-82. Ka qene zv/minister i jashtem ne vitet 1960-62, minister keshilltar ne Kine ne vitet 1975-77.
Historia romake (Apiani)
Historia Romake është një vepër historiografike e shkruar nga Apiani i Aleksandrisë dhe e përfunduar rreth vitit 160 e.s.
Vepra, e cila trajton historinë e Romës nga origjina e saj deri në epokën e perandorit Trajan, fillimisht u nda në 24 libra, por vetëm 11 kanë mbijetuar të paprekur, ato të përqendruara në luftërat e zhvilluara në shekullin e parë p.e.s.. Libri i fundit, pjesërisht i humbur, tregonte për fushatat ushtarake të Trajanit në Arabi. Stili i shkrimit është ai i përbashkët helenistik.
Tradita e dorëshkrimit përbëhet nga njëzet e dy kode, nga të cilët kryesoret janë Vaticanus Graecus 141 nga shekulli 11-12, që ruhet në Bibliotekën Apostolike të Vatikanit dhe Laurentianus LXX 5 nga shekulli i 14-të, që ruhet në koleksionin Plutei të Biblioteka Laurentiane.
Rizbulimi i veprës dhe p;rkthimi i saj në gjuhët moderne u bë përmes latinizimit të Pier Candido Decembrio, botuar për herë të parë nga Vindelino da Spira në Venecia në 1472 dhe më pas në të njëjtin qytet nga Bernhard Maler, Erhard Ratdolt dhe Peter. Löslein në 1477. Përveç Praefatio, ai përfshin librat e plotë Libia (VIII), Iliriku (IX), Siria (XI), Mithridati (XII) dhe pesë të Luftërave Civile (XIII-XVII), me fragmente dhe fragmente nga keltisht ( IV).
Editio princeps u botua në Paris nga Charles Estienne në 1551, megjithatë mungojnë librat VI ( Iberian ) dhe VII ( Hanibal ), botuar në Gjenevë nga Henri Estienne në 1557 dhe libri IX ( Illyricum ), botuar në Augsburg nga Hans Schultes redaktuar nga David Hoeschel në 1599.
Libri I: De regibus Romanorum - Basilikè ( Mbretërit e Romës )
Nga fragmentet e librit kuptohet se qyteti është themeluar fillimisht nga heroi trojan Enea. Në fakt, ai u arratis nga qyteti i djegur i rrafshuar me tokë nga ushtria greke, bëri udhëtime të ndryshme në Shqipëri, Kartagjenë dhe Siçili, derisa arriti në Lacion e sotme për të krijuar një atdhe të ri.
Mbërriti në mbretërinë e Latinusit ai do të vrasë armikun Turnus dhe do të martohet me Lavinia për të filluar prejardhjen e Romulusit, mbretit të parë të Romës. Qyteti u themelua zyrtarisht në 753 para Krishtit. C. dhe mbreti, pasi të kenë kolonizuar popullsinë sabine të udhëhequr nga Tito Tazio, do të krijojnë një sistem të ri ligjor, duke krijuar " Dymbëdhjetë Tabelat ".
Gjashtë mbretër të tjerë do të pasojnë Romulin si Numa Pompilius : themeluesi i kalendarit të parë në histori, Tullo Ostilio dhe Anco Marzio : restaurues të ligjeve dhe promovues të shumë kompanive të ndërtimit si dhe luftëtarë të shkëlqyer gjatë luftës kundër Alba Longa. Roma vendosi të dërgojë tre nga luftëtarët më të mirë kundër tre të tjerëve të dërguar nga armiqtë: këta do të quhen Orazi dhe Curiazi. Vetëm njëri nga tre trimat romakë, duke qenë se të tjerët u vranë nga Kuriazi, do të mund ta fitojë betejën falë dinakërisë.
Tre mbretërit e fundit të Romës vijnë nga Etruria dhe janë Tarquinio Prisco, Servio Tullio dhe Tarquinio il Superbo. Duke qenë se ky i fundit e administronte qeverinë si një tiran i vërtetë, monarkia do të eliminohet nga qeverisja e qytetit.
Libri II: De rebus Italicis - Italikè ( Pushtimet italiane )
Gjatë epokës republikane duke filluar nga vitet e para të vitit 500 p.e.s., Roma do të zhvillojë shumë beteja të zhvilluara për hegjemoninë në të gjithë Italinë.
Para së gjithash, rrethimi i tiranit etrusk Porsenna u pengua falë ndërhyrjes së Lucio Giunio Bruto dhe Publio Valerio Publicola (kujtoni edhe aktin e guximit të romakit Muzio Scevola i cili vuri dorën në zjarr për shkak të objektivit të gabuar gjatë një komplot) dhe më vonë për të festuar fitoret e qytetit u ndërtuan shumë monumente të famshme në shtatë kodrat e qytetit si tempulli i Jupiter Optimus Maximus.
Në njëzet vitet e fundit të 400 p.e.s. Roma do të fillojë fushatat e saj të zgjerimit dhe do të mposht fillimisht latinët, më pas Samnitët (gjithsej do të zhvillohen tre luftëra) dhe në fund qytetet e Etrurisë. Në vitin 405 p.e.s.C. qyteti i Veio, i cili vazhdoi t'i rezistonte rrethimit të Romës, u pushtua falë një mashtrimi të zgjuar. Udhëheqësi romak Marco Furio Camillo e kishte gërmuar tokën nën muret rrethore të qytetit natën dhe hyri në të me ushtrinë, pa mundur t'i shihnin armiqtë, duke pushtuar qytetin.
Kazaja e Lumës
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Prizrenit që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Historia romake (Apiani)
Libri III: De rebus Samniticis - Saunitikè ( Pushtimet Samnite )
Nga fundi i vitit 300 a. C. deri në dekadën e fundit të vitit 200 a. C. Roma zhvilloi tre luftëra të mëdha kundër popullit Samnit. Lufta e parë u ndërmor në lidhje me problemin e administrimit të qytetit Capua në Kampania. Protagonistët e betejës ishin Marcus Valerius Corvus dhe Aulus Cornelius Cossus Arvina. Në të dytin, më i rëndësishmi nga të gjithë, udhëheqësit ishin Lucius Cornelius Lentulus, Tiberius Veturius Calvinus dhe Spurius Postumius Albinus Caudinus. Ende për arsye të qeverisjes së provincave të Kampanisë, armiqësitë midis dy popujve u rihapën dhe betejat kryesore u zhvilluan në Italinë jugore në territoret e Pulias dhe Kalabrisë së sotme. E veçantë ishte beteja e Caudine Forks e 321 para Krishtit. C. kur një grup romakësh të mbijetuar u detyrua të kalonte nën zgjedhë nën talljen e fituesve. Megjithatë, beteja rifilloi dhe në vitin 311 p.e.s. C. lideri Quinto Fabio Massimo Rulliano së bashku me konsullin Lucio Papirio Cursore shpartalluan ushtrinë e Samnitëve, meqenëse Fabio njihte lëvizjet tipike të ushtarëve, pasi kishin mundur tashmë aleatët e tyre etruskë, në Nola tre vjet më vonë Samnitët do të mposhten përfundimisht. në betejën e Bovianos. Lufta e tretë dhe e fundit Samnite u zhvillua në vitet 298 - 293 para Krishtit. C. në Lucania (Puglia - Kalabria). Arsyet ishin gjithmonë të njëjta, si dhe monopoli i disa kolonive të ish Magna Graecia. Betejat u zhvilluan pothuajse të gjitha nga gjeneralët veteranë të Luftës së Dytë Samnite. Ushtria armike u mund lehtësisht pasi u dobësua nga përplasjet e mëparshme dhe të tjera të brendshme.
Zgjedhjet lokale në Tuz
Zgjedhjet e vitit 2010
Zgjedhjet lokale të vitit 2010 në Tuz janë mbajtur më 23 maj 2010 për të zgjedhur këshilltarët në Kuvendin e Komunës së Tuzit, si komunë në kuadër të Kryeqytetit të Podgoricës.
Historia romake (Apiani)
Libri IV: De rebus Gallicis - Keltikè ( Luftërat Galike)
Luftërat galike ishin veçanërisht të famshme për historinë romake duke pasur parasysh se me humbjen e këtij populli Roma kishte qeverinë jo vetëm të Italisë, por edhe të një pjese të madhe të Evropës të njohur atëherë: Francës dhe Gjermanisë. Armiqësitë filluan në vitin 58 para Krishtit. C. kur një degë e prejardhjes së Galisë : Helvetiët u vendosën në territorin romak në liqenin e Konstancës. Udhëheqësi Jul Cezar u zgjodh si gjeneral i ekspeditës. Ai ishte një njeri shumë i veçantë dhe shumë ekspert në artin ushtarak, si dhe një shkrimtar i madh. Në fakt në veprën e tij: De bello gallico Cesare do të shënojë në formë ditari (siç ka bërë edhe Ksenofoni ) të gjitha veprimet luftarake, emrat dhe informacionet e vendeve dhe zakonet e popullsive fqinje. Kjo u shërbeu shumë historianëve për të rindërtuar historinë e Galisë. Mundi helvetët në 58 para Krishtit. C., Cezari do të lëvizë më në veri për t'u përplasur me popullin gjerman, popull shumë rezistent ndaj të ftohtit dhe stërvitje të vështirë për luftime, në betejën e famshme të Ariovistos. Midis 57 dhe 56 a. C. Cezari do të shtypë revoltat e belgëve dhe të popujve të detit si britanikët, për të zbritur më pas përsëri në Gali ku kishin shpërthyer disa revolta. Në fakt, një luftëtar i quajtur Vercingetorix e kishte vënë veten në krye të ushtrisë së re dhe e kishte sfiduar hapur Cezarin, i cili, pasi e rikaloi lumin Rhine, e mundi atë në 52 para Krishtit. C. Beteja për pushtimin e Galisë u fitua.
Zgjedhjet lokale në Tuz
Zgjedhjet e vitit 2014
Zgjedhjet lokale të vitit 2014 në Tuz janë mbajtur më 25 maj 2014 për të zgjedhur këshilltarët në Kuvendin e Komunës së Tuzit, si komunë në kuadër të Kryeqytetit të Podgoricës.
Zgjedhjet e vitit 2017
Zgjedhjet lokale të vitit 2017 në Tuz janë mbajtur më 26 nëntor 2017 për të zgjedhur këshilltarët në Kuvendin e Komunës së Tuzit, si komunë në kuadër të Kryeqytetit të Podgoricës.
Historia romake (Apiani)
Libri V: De rebus Siculis et reliquarum insularum - Sikelikè kài Nesiotikè ( Pushtimet e Siçilisë dhe ishujve të tjerë )
Në vitin 264 para Krishtit. C. Roma e gjeti veten përballë përplasjes së saj të parë me Kartagjenën. Në fakt, casus belli kishte lindur pikërisht për dominimin e Siçilisë dhe përplasja zgjati deri në vitin 241 p.e.s. C. Fitorja e Romës ishte e dukshme sepse përsosi taktikat e lëvizjeve që duheshin adoptuar gjatë betejave detare. Triskelet dhe triremat e përdorura deri në atë moment u bënë më të shkathëta dhe të pajisura me një dash hekuri në shpinë për të thyer anët e armikut. Qeveria e Siçilisë dhe Sardenjës iu besua kryesisht pretorit Marco Claudio Marcello, i cili vendosi ligjet e republikës në atë vend.
Zgjedhjet lokale në Tuz
Zgjedhjet e vitit 2019
parapamje|627x627px|Rezultatet paraprake të zgjedhjeve lokale në Tuz 2019Zgjedhjet lokale të vitit 2019 në Tuz (zyrtarisht: Zgjedhjet për zgjedhjen e këshilltarëve në Kuvendin e Komunës së Tuzit) janë mbajtur më 3 mars 2019 për të zgjedhur këshilltarët në Kuvendin e Komunës së Tuzit. Janë zgjedhjet e para lokale që organizohen në komunën e pavarur të Tuzit. Qytetarët e Tuzit kanë pasur mundësi të votojnë në 30 vendvotime. Të drejtë për të votuar kanë pasur 11.904 qytetarë. Zgjedhjet janë mbajtur më 3 mars 2019.
Pjesëmarrësit
Partitë politike që kanë marrë pjesë:
Malësia na bashkon
Më 21 dhjetor 2018, Alternativa Shqiptare dhe Lidhja Demokratike Shqiptare formuan Forumin Shqiptar, të cilit më 29 janar 2019 iu bashkua dhe Unioni Demokratik i Shqiptarëve. Forumi Shqiptar morri pjesë në zgjedhje si lista "Malësia na bashkon."
Historia romake (Apiani)
Libri IX: De rebus Macedonicis et De rebus Illyricis - Makedonikè kài Illyrichè
Libri i nëntë titullohet Luftërat ilire dhe ka dy sisteme të ndarjes së tij: në tridhjetë seksione ose pesë kapituj. Tabela e mëposhtme tregon ndarjen në kapituj dhe seksione.
{| class="wikitable"
E përjetëshme është Shqipëria : bisedë rreth të drejtës mbi kombin më të vjeter në Evropë, popullin shqiptar
E përjetshme është Shqipëria : bisedë rreth të drejtës mbi kombin më të vjeter në Europë, popullin Shqiptar libër me autorë Naim Flamuri, Sami Flamuri dhe (red.) Moikom Zeqo. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1999. Libri u përurua në Muzeun Kombëtar Tiranë me 7 janarë, 2000, Libri parë i shekullit 21-një nē Shqipēri. Botimi i 3-të i plotësuar dhe i rishikuar me 330 faqe. ISBN 99927-38-15-4
Zgjedhjet lokale në Tuz
Pjesëmarrësit
Partitë politike dhe koalicionet që marrin pjesë:
Historia romake (Apiani)
Hyrje
§2: Origjina mitologjike e ilirëve
§3: Historia e hershme e fiseve ilire
§4: blasfemuesit ilirë të dënuar nga Cimbri
§5: blasfemuesit ilirë të dënuar nga romakët
§6: Vërejtje për topografinë
Lufta e Parë Ilire
§7: Lufta e Parë Ilire
Lufta e Dytë Ilire
§8: Lufta e Dytë Ilire
Lufta e Tretë Maqedonase
§9: Lufta e Tretë Maqedonase
Konfliktet e mëvonshme
§10: Konfliktet e mëvonshme
§11: Fushata dalmate e Figulus-it
Luftërat Civile
§12: Jul Cezari dhe ilirët; disfata e Gabinius
§13: Dalmatët mbeten të pavarur
§14: Panonianët në Danub
Lufta e Oktavianit
§16: Vështrim i përgjithshëm i paqësimit të Ilirikut nga Augusti
§17: Romakët sulmojnë Salassi-t
§18: Augusti sulmon Iapydët
§19: Augusti rrethon Metulin
§20: Augusti i plagosur
§21: Thërrimi i Metulit
§22: Augusti sulmon segestanët
§23: Augusti sulmon kryeqytetin segestan §24: Kapja e kryeqytetit të Segestanëve
§28: Fitoret e tjera romake
Luftërat Mysiane
§29: Pushtimi i Mysians
§30: Pushtimi i Mysians
Libri XI: De rebus Syriacis - Syriakè kài Parthikè ( Lufta kundër Antiokut III )
Gjatë fazës ekspansioniste të Romës drejt Maqedonisë, pati një përplasje të veçantë midis Romës dhe sovranit Antiokus III. Antioku fillimisht u zhvendos në Egjipt para se të arrinte në përplasjen me qytetin për të negociuar marrëveshje me sovranin Ptolemeun V në lidhje me dominimin mbi Bizantin, më pas ai u zhvendos në Azinë e Vogël për të rimarrë zotërimet e fituara nga Ptolemenjtë dhe qytetet e pavarura greke të Hellespontit dhe Jonia. Por ky veprim e bëri atë të antagonizojë Romën, pasi Smyrna dhe Lampsacus i kërkuan ndihmë republikës perëndimore. Tensioni u rrit përsëri kur Antioku, në vitin 196 a. C., vuri këmbën në Traki, duke e reduktuar në bindje edhe me dhunë. Këtu ai fortifikoi Chersonese Trak dhe rindërtoi qytetin e Lysimacheia. Sapo romakët u larguan nga Greqia, Antioku përfitoi nga rasti i shtyrë edhe nga i arratisuri Hannibal, i cili ishte i mbrojturi i tij nga viti 196 - 195 p.e.s. C. Në vitin 192 a. Para Krishtit Antiokusi pushtoi Greqinë me 10,000 burra, duke pasur gjithashtu si aleatë Lidhjen Etoliane dhe shtete të tjera greke. Në vitin 191 para Krishtit. C., romakët, nën udhëheqjen e Manius Acilius Glabrione megjithatë u kthyen në Greqi dhe mundën Antiokusin në Termopile dhe e detyruan të binte përsëri në Azi. Për më tepër, romakët vazhduan duke mposhtur Antiokun edhe në Anadoll, në betejën vendimtare të Magnezisë në Sipylus të fituar nga romakët e udhëhequr nga Lucio Cornelius Scipio Asiaticus në 190 pes. C. Më parë flota seleukide, e udhëhequr nga Hanibali, ishte mundur. Me Traktatin e Apameas ( 188 a. C. ) mbreti Seleucid braktisi të gjitha zotërimet e tij në veri të maleve të Taurit, të cilat Roma i shpërndau midis aleatëve të saj. Si pasojë e rënies së pushtetit seleukid, provincat perandorake të marra nga Antiokusi u revoltuan përsëri. Antiokusi vdiq në një ekspeditë në lindje në Lorestan më 3 korrik 187 para Krishtit. C. Mbretëria Seleucid kështu kaloi në duart e djalit të tij, Seleucus IV Philopator.
Libri XII: De bello Mithridatico - Mithridàteios ( Luftërat Mithridatike )
Jo shumë kohë pasi Mithridates arriti të kapte edhe Manius Aquilius, të cilin ai e konsideroi si përgjegjës kryesor për këtë luftë dhe e vrau brutalisht.
Duket se në këtë pikë, shumica e qyteteve të Azisë iu dorëzuan pushtuesit pontik, duke e pritur atë si një çlirimtar nga popullsia vendase, i lodhur nga keqqeverisja romake, të identifikuar nga shumë njerëz në rrethin e vogël të taksambledhësve. Rodosi, nga ana tjetër, i qëndroi besnik Romës.
Sapo ky lajm arriti në Romë, Senati lëshoi një deklaratë solemne të luftës kundër mbretit të Pontit, edhe nëse në Urbe kishte mosmarrëveshje serioze midis dy fraksioneve kryesore brenda Res publica ( optimatëve dhe popullarëve ) dhe një social. lufta nuk kishte përfunduar plotësisht. Pastaj vazhduam të dekretojmë se cili nga dy konsujt do të ishte përgjegjës për qeverinë e provincës së Azisë dhe kjo i ra në dorë Lucius Cornelius Silla.
Mithridati, pasi pushtoi pjesën më të madhe të Azisë së Vogël, urdhëroi që të gjithë ata, të lirë ose jo, që flisnin një gjuhë italike, të masakroheshin barbarisht, jo vetëm ata pak ushtarë romakë që kishin mbetur për të garnizonuar garnizonet lokale. 80,000 qytetarë romakë dhe jo-romakë u masakruan në dy provincat e mëparshme romake të Azisë dhe Kilikisë (një episod i njohur si Mbrëmjesja Aziatike ).
Situata u përshkallëzua më tej, kur pas rebelimeve në provincën aziatike u ngrit edhe Akaia. Vetë qeveria e Athinës u rrëzua nga njëfarë Aristione, i cili më pas u tregua në favor të Mithridates, duke i dhënë atij titullin mik. Mbreti i Pontit u shfaq në sytë e tyre si një çlirimtar i kohës greke, pothuajse sikur të ishte një Aleksandri i madh i ri.
.
Libri XIII-XVII: De bellis civilibus - Emphylia ( Luftërat civile )
Historia e përgjithshme përfundoi duke rrjedhur në historinë e brendshme romake. Pesë librat e Luftërave Civile, të cilët kanë një strukturë të brendshme të saktë, fillojnë nga viti 133 para Krishtit. C. për të arritur në 36 a. C., viti i disfatës së Sesto Pompeos në luftën e Siçilisë, edhe pse fillimisht ai kishte planifikuar ta përfundonte këtë pjesë me betejën e Aktiumit të vitit 31. Ajo që ai ishte i interesuar të nxirrte është mendimi politik grek, sipas të cilit Republika është një shtet i kufizuar për të pasur një demokraci: një perandori kaq e madhe, që ishte bërë ajo romake, kishte nevojë për një strukturë monarkike. Appiano nuk është shumë i interesuar për betejat e brendshme politike: ai ishte i interesuar të theksonte se si luftërat civile e kishin çuar perandorinë në një strukturë përfundimtare, me të cilën ai ishte mësuar: regjimin monarkik. Ky ishte elementi helenistik. Pikërisht kjo duhet të ketë përcaktuar çekuilibrin në shpërndarjen e materialit: dëshira e Appianos për të festuar epokën e pasurisë në të cilën jetoi, e shtyn atë të insistojë në periudhën e fundit të Republikës, e cila në të kundërt nxjerr në pah aspektet pozitive të regjimit monarkik. Prandaj ndarja:
Varraga e Poshtme
Varragë e Poshtme është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Dërvodeli (Leskoc)
Dërvodel (serbisht: Дрводеља/Drvodelja) është fshat në komunën e Leskocit, Serbi.
Lescuns
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Lescuns (Ocitanisht: Les Cunhs ; Shqip: Kuni) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Castelferrus
Castelferrus (Ocitanisht: Castèlferrús ; Shqip: Kastelhekri ) është një komunë në departamentin Tarn-dhe-Garonë në rajonin e Ocitanisë në Francën jugore.
Helenistika
Helenistika apo Studimet Helene (nganjëherë quhen edhe Studimet Greke) është një fushë shkencore ndërdisiplinore e cila përqendrohet në gjuhën, letërsinë, historinë, kulturën dhe politikën e Greqisë post-klasike. Ajo përfshin një gamë të gjerë të programeve universitare, duke ofruar një këndvështrim të shumanshëm të përvojave historike dhe politike të Greqisë Bizantine, Osmane dhe moderne. Specialisti i cili merret me studimin e historisë, gjuhës, letërsisë dhe të kulturës greke quhet helenist.
Huntingdon, Tennessee
Huntingdon, Tennessee (Huntingdon, Tennessee) është një qytet në qarkun Carroll të shtetit federal Tennessee, SHBA. Në Huntingdon, Tennessee jetojnë 3985 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej km2 (11.3 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej (410 ft).
Paradoxurus
Taksonomia
Që nga viti 2005, kjo gjini u përkufizua që përmbante tre lloje vendase në Azinë Juglindore :
Në vitin 2009, u propozua të përfshihen gjithashtu civeti i palmave i zonave të lagështa i artë ( P. aureus, Cuvier , 1822), civeti i palmave kafe të Sri Lankas ( P. montanus , Kelaart , 1852) dhe civeti i palmave i zonave të thata i artë ( P. stenocephalus , Groves et al., 2009), të cilat janë endemike për Sri Lanka. Megjithatë, një studim pasues gjeti shumëllojshmëri gjenetike shumë të ulët dhe asnjë strukturë gjeografike brenda civetit të palmave të arta dhe nuk mbështeti ndarjen e propozuar. Civetët e palmave aziatike përbëjnë tre kadastra të mëdhaqë duhet të njihen si specie të ndara: përkatësisht në nënkontinentin Indian dhe Azinë Juglindore, në Sumatra, Java dhe ishuj të tjerë të vegjël, dhe i treti në Filipine dhe Ishujt Mentavai.
Vehip Pasha
Mehmed Vehib Pasha ose Mehmet Vehib Kaçı (1877 - 1940) ishte gjeneral në ushtrinë osmane me prejardhje shqiptare.
Luftërat Ballkanike
parapamje|Vehibi, si përfaqësues i vëllait të tij, duke i dorëzuar qytetin e Janinës gjeneralit grek Aleksandros Suços.