cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charity Still
Jeta e hershme
Sidney njohu Levin Still (ose i njohur ndryshe Steele) teksa të dy u skllavëruan në Maryland. Ata patën katër fëmijë së bashku përpara se Levin të blinte “lirinë”, kur ai dhe u zhvendos në Lawnside, New Jersey. Sidney u arratis me katër fëmijët e saj, të gjithë nën moshën 8 vjeçare duke u ribashkuar me Levin Still. Disa muaj më pas, Charity si dhe të gjithë fëmijët e saj u kapën dhe u rikthen në Maryland. Në arratisjen tjetër Sidney nuk i mori me vete dy djemtë e saj por i la nën kujdestarinë e gyshes së tyre, dhe arriti në New Jersey së bashku me dy vajzat e saj, Mahalia dhe Kiturah. Djemtë më të rritur mbeten nën skllavëri, njëri prej tyre vdiq nga trajtimi çnjerëzor kurse tjetri me emrin Peter arriti të fitojë lirinë dhe të bashkohet me pjesën tjetër të familjes në 1850.
Riquewihr
Gjeografia
majtas|parapamje| Harta e vjetër e Reichenweyer / Riquewihr / Rikvirit Rikviri është 11 kilometra nga Kolmari dhe afër fshatrave të tjerë të Alzasës si Ribeauvillé, Hunawihr, Eguisheim dhe Kaysersberg.
Charity Still
Jeta në Veri
Për të parandaluar një tjetër arratisje të dështuar, Levin dhe Charity Still gjetën një kabinë të izoluar dhe vetmuar në Burlington County, New Jersey, ku lindën fëmijët e tyre. Djali i tyre më i vogël ishte William Still (1820-1902), një biznesmen filadelfian i cili punoi ngushtësisht me Shoqatën e Pensilvanisë për shfuqizimin ligjor të skllavërisë. Ai krijoi termin “Underground Railroad” që i referohej rjetit të njerëzve, makinerive, godinave që përdornin asokohe njerëzit për ti shpëtuar skllavërisë. Ai ka asistuar shumë njerëz në fitimin e tyre të lirisë nga skllavëria. Një djali tjetër, James Still iu mohua e drejta për tu trajnuar në fushën e mjekësisë, por ai punoi si terapist mjekësor në komunitetin afro-amerikan. Charity Still vdiq në 1857, në moshën 82 vjeçare. Një prej mbesave të Charity ishte Caroline Still Anderson (1848-1919) e cila u bë një doktoreshë profesionale.
Riquewihr
Historia
Dikur pronë e Dukëve të Württembergut, qyteti u konvertua në protestantizëm në shekullin e 16-të. Historikisht, Rikviri shërbeu si një Winzerdorf ose "fshat i verës" si një qendër tregtare për verën Alzasiane dhe Gjermane.
Pamjet
Rikviri ishte një nga vendbanimet e pakta në zonë që nuk u dëmtua keq gjatë Luftës së Dytë Botërore. Qyteza është i rrethuar nga fortifikimet e tij mesjetare dhe mbikqyret nga një kështjellë e së njëjtës periudhë që sot është muze.
Charity Still
Jeta në Veri
Pasardhësit e Charity dhe Levin Still vijojnë të zhvillojnë takime të rregullta në New Jersey, pas më shumë se 200 vite pasi çifti u takua për të parën herë.
Vili Vonka
Vili Vonka është një personazh i trilluar që shfaqet në romanin për fëmijë të Roald Dahl Çarli dhe fabrika e çokollatave (1964) dhe vazhdimin e tij Çarli dhe Ashensori i madh prej Xhami (1972). Pronari i çuditshëm i Fabrikës së Çokollatave Vonka, ai është portretizuar nga Gene Wilder dhe Johnny Depp në film.
Riquewihr
Pamjet
Fshati është anëtar i shoqatës Les Plus Beaux Villages de France ("Fshatrat më të bukur të Francës").
Vili Vonka
Çarli dhe fabrika e çokollatave
Në Çarli dhe fabrika e çokollatave, Vonka ka fshehur pesë Biletat e Artë brenda hekurave të tij të çokollatës. Gjetësit shpërblehen me një turne në fabrikën e tij, secili i shoqëruar nga një i rritur sipas dëshirës së tyre, dhe një furnizim me jetë çokollate. Fëmijët nuk janë të vetëdijshëm se turneu është gjithashtu një konkurs për të provuar karakterin e tyre moral. Ndërsa vazhdon turneu, katër prej fëmijëve janë eleminuar, duke e lënë Çarli Baket fitues. Në këtë pikë Vonka zbulon se çmimi i vërtetë është vetë fabrika, pasi atij i duhet dikush që ta marrë përsipër dhe të kujdeset për Umpa Lumpat që punojnë atje sapo të dalë në pension. Në vitin 1971 filmi Vili Vonka & Fabrika e Çokollatave që interpreton Gene Wilder si personazhi i titullit, Umpa Lumpat ishin në portokalli me paruke të gjelbërta dhe flokë me stil interesant. Vetullat e tyre ishin shkurre dhe të bardha, duke bërë një kontrast të ashpër me lëkurën e tyre me agrume.
Çarli dhe Ashensori i madh prej Xhami
Wonka shkon në Ashensorin e madh prej Xhamit me Çarlin dhe familjen e tij dhe lidhet me Hotelin Hapësirë SHBA. Hoteli Hapësirë gjurmon Ashensorin përsëri në fabrikën e Vonkës. Vonka më pas shkon me Çarlin dhe familjen e tij në Shtëpinë e Bardhë në Shtetet e Bashkuara.
Çarli dhe Ashensori i madh prej Xhami
Çarli dhe Ashensori i madh prej Xhami (Anglisht: Charlie and the Great Glass Elevator) është një libër për fëmijë nga autori britanik Roald Dahl. Është vazhdimi i Çarli dhe fabrika e çokollatave, duke vazhduar historinë e të riut Çarli Baket dhe bërësit të çokollatës Vili Vonka teksa udhëtojnë në Ashensorin e madh prej Xhamit. Libri u botua për herë të parë në Shtetet e Bashkuara nga Alfred A. Knopf, Inc. më 1972, dhe në Mbretërinë e Bashkuar nga George Allen & Unwin më 1973.
Përmbajtja
Historia vazhdon aty ku ka mbetur, me Çarlin dhe familjen në Ashensorin e Madh prej Xhamit. Ashensori shkon aksidentalisht në orbitë, dhe Vonka i hedh ato në Hotelin Hapësinor SHBA. Përgjimi i tyre në hotel gabohet duke iu afruar astronautëve dhe stafit të hotelit në një kapsulë të udhëtarëve dhe dëgjuesve në Tokë (përfshirë Presidentin e Shteteve të Bashkuara) si një akt piraterie hapësinore dhe ata akuzohen në mënyra të ndryshme si agjentë armiq, spiunë dhe të huaj. Menjëherë pas mbërritjes së tyre, ata zbulojnë se hoteli është kapërcyer nga monstra të huaj, të ndryshueshëm në formë, të ndryshuar në formë të njohur si Vermicjet Përbindëshe. Vermicjet nuk mund të rezistojnë duke u treguar dhe zbuluar veten e tyre duke përdorur pesë ashensorët e hotelit (me një vermic në secilin prej tyre) dhe të shqiptojnë fjalën "SCRAM", duke i dhënë kohë grupit të evakuohet. Ndërsa grupi largohet, një vermic ndjek Ashensorin e madh prej Xhamit dhe përpiqet ta thyejë hapur, por pa asnjë dobi, gjë që rezulton që vermic të marrë një mavijosje në anën e pasme të saj dhe të urisë për shpagim.
Ndërkohë, me kalimin e udhëtarëve të Ashensorit të madh prej Xhamit, Presidenti lejon kapsulën e udhëtarëve të hipet në Hotelin Hapësinor. Pas hyrjes nga astronautët dhe stafi i Hotelit Hapësinor, Vermicët sulmuan duke ngrënë katërmbëdhjetë prej stafit, duke shkaktuar një evakuim të menjëhershëm nga pjesa tjetër e grupit. Ashensori i madh prej Xhamit kthehet vetëm në kohë për të parë të gjithë infektimin e vermicëve që hyn në sulm, duke ulur kapsulën e udhëtarëve deri në pikën kur retorocket nuk mund të gjuhen për të filluar rindërtimin e menjëhershëm dhe antena e komunikimit nuk mund t'i mbajë astronautët në komunikim me Presidentin. Çarli sugjeron tërheqjen e kapsulës së udhëtarëve përsëri në Tokë, dhe, përkundër një përpjekje të fundit nga Vermicët për të tërhequr të dy zanat larg në planetin e tyre të shtëpisë Vermes, në procesin që vermicët janë inceneruar në atmosferën e Tokës. Vonka lëshon kapsulën e udhëtarëve, ndërsa Ashensori rrëzohet nëpër çatinë e fabrikës së çokollatave.
Pas në fabrikën e çokollatave, tre nga gjyshërit e Çarlit nuk pranojnë të lënë shtratin e tyre. Vonka u jep atyre një formulë rejuvenation të quajtur "Wonka-Vite". Ata marrin shumë më tepër sesa duhen, duke zbritur 80 vjet. Dy bëhen bebe, por gjyshja 78-vjeçare Georgina zhduket, pasi u bë "−2". Çarlie dhe Vonka udhëtojnë për në "Minusland", ku ata gjurmojnë shpirtin e gjyshes Georgina. Pasi që ajo nuk ka prezencë fizike, Vonka e spërkat me të kundërtën e "Wonka-Vite" - "Vita-Wonk" - në mënyrë që të plaket përsëri. Vonka pranon se nuk është një mënyrë e saktë për të plakur një person, por llak është mënyra e vetme për të dozuar "minus". Pas largimit nga Minusland, ata zbulojnë se gjyshe Georgina tani është 358 vjeç. Duke përdorur doza të kujdesshme të Wonka-Vite dhe Vita-Wonk, të tre gjyshërit janë rikthyer në moshat e tyre origjinale.
Më në fund, Presidenti i Shteteve të Bashkuara fton familjen dhe Vonkën në Shtëpinë e Bardhë për t'i falënderuar ata për shpëtimin e tyre në hapësirë. Familja dhe Vonka pranojnë ftesën (përfshirë edhe gjyshërit që më në fund bien dakord të dalin nga shtretërit e tyre) dhe përgatiten për t'u larguar.
Vazhdimi i papërfunduar
Një tjetër vazhdim i librit u planifikua, nën titullin Çarli në Shtëpinë e Bardhë. Familja e Çarlit dhe Vonkës janë të ftuar nga Presidenti Gilligrass për të darkuar në Shtëpinë e Bardhë, si shenjë falenderimi për shpëtimin e anijes nga sulmi i saj nga Vermicjet Përbindëshe. Dahl shkruajti vetëm kapitullin e parë, i cili është në ekspozitë në Muzeun Roald Dahl dhe Qendrën e Tregimeve në Great Missenden.
Zoran Zaev
Zoran Zaev (Maqedonisht: Зоран Заев; lindi më 8 tetor 1974) është politikanë dhe ekonomistë maqedonasë dhe Kryeministër i Maqedonisë së Veriut që nga 1 qershori 2017. Para se të bëhet kryeministër, Zoran ishte anëtar i Kuvendit të Maqedonisë së Veriut mes 2003 dhe 2005, dhe kryetar i Strumicës mes 2005 dhe 2016. Ai është kryetar i qendrës së majtë Lidhjes Socialdemokrate të Maqedonisë.
Arsimi
Pasi përfundoi shkollën fillore dhe atë të lartë në vendlindje, ai u regjistrua në Fakultetin e Ekonomisë i cili diplomoi në vitin 1997.Zaev fitoi një diplomë master në ekonominë monetare në të njëjtin universitet.
Karriera politike
Zoran u bë anëtar i Lidhjes Socialdemokrate të Maqedonisë në vitin 1996. Ai shërbeu si zëvendës i kryetarit të partisë mes 2006 dhe 2008. Ai fitoi tri zgjedhjet lokale të njëpasnjëshme dhe shërbeu si kryetar i Strumicës prej vitit 2005 deri më 2016.Pasi Branko Crvenkovski dha dorëheqjen si kreu i LSDM-së në vitin 2013, Zaev u zgjodh si një udhëheqës i ri. Përveç kësaj, ai shërbeu si anëtar i Kuvendit të Maqedonisë së Veriut nga viti 2003 deri në 2005. Pas zgjedhjeve parlamentare të vitit 2016, Zaev formoi një qeveri koalicioni me mbështetjen e Bashkimit Demokratik për Integrimin dhe Aleancën për Shqiptarët në maj 2017.
Kontraditat
Më 31 maj 2017, parlamenti i Maqedonisë deklaroi Zoranin si Kryeministër të ri me 62 vota. Gjatë fjalimit të tij, Zoran prezantoi programin e tij të ri të qeverisë së re, duke thënë se bashkimi me NATO dhe BE do të ishte përparësia e tij në vitet në vijim. Ai gjithashtu premtoi rritje ekonomike dhe fundin e korrupcionit.
Disa gazeta interpretuan disa deklarata të Zoranit për gazetat BGNES dhe Kurir si një kërkesë që pohonte maqedonasit si një komb me bullgarët apo serbët. Ajo qfarë Zorani ka thënë në intervistën origjinale të gazetës bullgare "BGNES" ishte "Unë dua t'u dërgoj një mesazh të gjithë qytetarëve të Bullgarisë. Ne jemi vëllezër, i njëjti komb" dhe çfarë tha ai gjatë një interviste për gazetën serbe "Kurir" ishte "Serbët dhe maqedonasit janë njerëz vëllazërore" dhe "Askush nuk i kërkoi Zoran Zaevit të bënte asgjë kundër maqedonasve, kundër serbëve, kundër ndonjë bashkësie etnike, ose kundër ndonjë fqinjëve tanë. Ne kemi dëgjuar akuzat që pretendojnë Zaevin, duke dënuar Serbinë për gjenocid."
Manusmriti
Manusmṛti (sanskritisht: मनुस्मृति), i shkruar edhe si Manusmriti/Manusmruti, është një tekst i lashtë ligjor në mesin e shumë Dharmashastra-sh të hinduizmit. Ishte një nga tekstet e para sanskrite që u përkthye në anglisht në 1794, nga Sir William Jones, dhe u përdor për të formuluar ligjin hindu nga qeveria koloniale britanike.
Tani janë të njohura mbi pesëdhjetë dorëshkrime të Manusmritit, por versioni më i hershëm i zbuluar, më i përkthyer dhe i supozuar versioni më autentik që nga shekulli XX ka qenë "Dorëshkrimi i Kalkutës me komentin e Kulluka Bhatta". Studiuesit modern shprehen se origjinaliteti i supozuar është i rremë, dhe dorëshkrimet e ndryshme të Manusmritit të zbuluara në Indi janë në kundërshtim me njëri-tjetrin, dhe brenda tyre, duke ngritur shqetësime për vërtetësinë e tij, futjet dhe ndërhyrjet e bëra në tekst në kohët e mëvonshme.
Teksti metrikë është në sanskritisht, është datuar në mënyrë të ndryshme që nga shekulli II p.e.s. deri në shekullin e III, dhe paraqet veten si një ligjërim të dhënë nga Manu (Svayambhuva) dhe Bhrigu në temat e dharmës siç janë detyrat, të drejtat, ligjet, sjellja, virtytet etj. Fama e tekstit u përhap jashtë Indisë, shumë kohë para epokës koloniale. Ligji budist i epokës mesjetare të Mianmar dhe Tajlandë i atribuohet Manus, dhe teksti ndikoi në mbretëritë e kaluara hindu në Kamboxhi dhe Indonezi.
Manusmriti quhet gjithashtu Mānava-Dharmaśāstra ose Ligjet e Manus.
Luciano Spalletti
Luciano Spalletti ( Italisht: [luˈtʃaːno spalˈletti]; lindur më 7 mars 1959) është një trajner italian futbolli dhe ish futbollist profesionist i cili është aktualisht trajneri i klubit italian Napoli.
Europe
Europe është një bend i muzikës hair metal/hard rock, i formuar në Suedi në vitin 1979. Një nga këngët më të suksesshme të Europe është "The Final Countdown".
Saubens
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Saubens (Shqip: Sabeni) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Sant Quirze Safaja
Lidhje të jashtme
Sant Quirze Safaja
Dmitry Troshin
Dmitry Troshin është një artist tatuazhesh, mësues dhe partner i përmbajtjes nga Moska, Rusi.
Banesa në rrugën Donika Kastrioti
Banesa në rrugën Donika Kastrioti është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Vendbanim Parahistorik ne Lubozhdë
Vendbanim Parahistorik ne Lubozhdë është një monument i trashëgimisë kulturore në Lubozhdë, Istog, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Rezidenca e ambasadës zvicerane (Tiranë)
Rezidenca e ambasadës zvicerane (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Mirlinda Kusari Purrini
Mirlinda Kusari Purrini (e lindur më 9 dhjetor, 1967) është themeluese dhe drejtore ekzekutive i SHE-ERA në Kosovë, një post që ajo ka mbajtur që nga shtatori, i vitit 1999. Ajo është një ekonomiste profesioniste, e diplomuar në Ekonomi dhe Financa nga Universiteti i Prishtinës. Kusari është aktive në të dy fushat, në qarqet e biznesit dhe shoqatave humanitare, me përvojë ndërkombëtare në fushën e kërkimit dhe projekteve.
Çmime
Në 27 tetor, 2011 ajo mori Çmimin "Aleanca Ndërkombëtare për Gratë", në Washington.
Jeta personale
Kusari është e martuar me Shkëlzen Purrini-n. Ato jetojnë në kryeqytetin e Kosovës, Prishtinë.
Saint-Marcet
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Yvoire
Yvoire (Shqip: Fildishas ; Arpitanisht: Ivouère) është një qytet i vogël mesjetar në departamentin Haute-Savoie, në rajonin juglindor francez të Auvernja-Rona-Alpet. Ndodhet 24 kilometra në verilindje të Gjenevës.
Gjeografia
I vendosur në majë të gadishullit Leman ( presqu'île de Léman ), Fildishasi kufizon dy pjesët kryesore të liqenit të Gjenevës, " petit lac " dhe " grand lac ".
Veçoritë
Qyteti është i njohur për ndërtesat e tij mesjetare dhe ekspozitat me lule verore, si dhe Jardin des Cinq Sens, një kopsht në qendër të qytetit. Quhet një nga “ fshatrat më të bukur të Francës ”.
Historia
Qyteti u fortifikua nga konti i Savojës,Amadeus V,në shekullin e 14-të. Shumë shpejt ajo fitoi një rëndësi strategjike ushtarake dhe banorëve iu dhanë privilegje tatimore.
Popullsia
djathtas|parapamje| Porta mesjetare parapamje| Kështjella e Fildishasit në liqenin e Gjenevës
Sant Quirze del Vallès
Sant Quirze del Vallès është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Occidental, të provincës Barcelona, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
Sant Quirze del Vallès
Benjamin Tudela
parapamje|Benjamin Tudela duke kaluar nëpër Sahara parapamje|Harta e udhëtimeve të Benjamin Tudelës Benjamin Tudela (Tudela, Mbretëria e Navarros, 1130 – Kastila, 1173?) ishte studiues hebre i marrëdhënieve shoqërore, tregtar dhe udhëpërshkrues.
Biografia
Deri më tani dihet pak për jetën e Benjamin Tudelës. Dihet se ai u lind në vitin 1130 në qytetin Tudela (sot Spanja) i cili asokohe i takonte Mbretërisë së Navarros. Ishte tregtar dhe udhëpërshkrues i cili njihte mirë marrëdhëniet shoqërore. Udhëtimin e tij e filloi në vitin 1159 nga qyteti Zaragoza. Udhëtimin e vazhdoi nëpër disa qytete spanjolle duke The Prestige City nëpër Francën veriore, pastaj zbriti në Marsej, kaloi nëpër vitinGjenevë, Lukë, Piza dhe zbriti në Romë. Pas kësaj kaloi nëpër Greqi, Kostandinopojë dhe vizitoi disa vende aziatike si Siria, Libani, Toka e Izraelit,Prestige City Eden Park Mesopotamia dhe Bagdadi. Prej këtu kaloi në Persi, Gadishullin Arabik, Egjipt dhe Afrikën Veriore dhe u kthye përsëri në Gadishullin Iberik në 1173, prej ku edhe ishte nisur.
Vepra
Supozohet se Prestige City Aspen Greens krahas aktivitetit tregtar nëpër vendet të cilat kaloi ai mblodhi edhe shënime të shumta dhe të rëndësishme për shumë bashkësi hebreje me të cilat ai kontaktoi. Përshtypjet dhe shënimet e tija ai i sistematizoi dhe i paraqiti në veprën "Libri i udhëtimeve të Benjaminit" (The Book of Travels of Benjamin). Më vonë ky libër u përkthye në shumë gjuhë të botës. Në këtë vepër, Tudela, ndër të tjera ofron të dhëna unike dhe me vlerë për hebrenjtë në Kinë, sidomos për statusin Prestige City Avalon Park e lartë shoqëror dhe jetën cilësore të hebrenjve në Bagdad, kryeqytet i Kalifatit abasid. "Në Bagdad, shkruan ai, ka rreth 40 mijë hebrenj, të cilët dallohen për besimin, prosperitetin dhe respektin që gëzojnë nën sundimin e Kalifit të Madh (Emir al-Muminin al-Abbasi), dhe midis tyre ka dijetarë të mëdhenj, drejtues të akademive, të angazhuar në sundimin e Ligjit. Në këtë qytet ka dhjetë akademi" dëshmon Benjamin Tudela.
Ujërat ndërkombëtare
parapamje| Foto ilustruese mbi rregullat aktuale ndërkombëtare të detit Sipas Konventës së Montego Bay të vitit 1982, aktualisht në fuqi konsiderohen  ujëra ndërkombëtare ata që nuk i plotësojnë kërkesat e ujërave të brendshme dhe territoriale në të cilët regjimi konsiderohet ekuivalent me atë të territorit të bregdetit të shtetit. Autorë të tjerë shoqërojnë konceptin  "ujëra ndërkombëtare" me detin e hapur, term që përcakton zonën e detit që ndodhet përtej Zonës ekonomike ekskluzive përtej 200 milje detare nga bregu dhe që nuk i nënshtrohet sovranitetit të ndonjë Shteti.
Origjina e termit "ujërat ndërkombëtare" duhet të konsiderohet si kundërta e "ujërave kombëtare"(territoriale), që mund të ketë një zgjerim maksimum prej 12 miljesh detare dhe që gjen arsyetimin e tij në faktin se pothuajse të gjitha karakteristikat e detit të hapur janë zgjeruar ashtu siç përmendet nga konventa, në Zonën ekonomike ekskluzive (e cila gjithashtu përfshin edhe Zonën ndërlidhëse).
Kuadri aktual
Çdo shtet ushtron në rrugë ekskluzive  juridiksionin mbi anijet e veta, por në disa raste shteti mund të ushtrojë juridiksion edhe mbi anije të huaja që lundrojnë në ujërat ndërkombëtare:
Pavarësisht nga këto supozime, një Shtet nuk mund të ndal apo kontrollojë anije me flamur të huaj; gjithashtu sa herë që ushtrohen operacione shtrënguese mbi anijet e huaja përdorimi i forcës mund të bëhet vetëm si ygjidhje e fundit dhe në një masë të arsyeshme në bazë të rrethanave të rastit.
Rregullat ndërkombëtare të "fund detit"
Neni 136 i Konventës së Montego Bay përcakton sipërfaqen dhe nëntoken e detit ndërkombëtar si dhe burimeve të përfshira në të, siç është trashëgimia e përbashkët e njerëzimit; ku asnjë shtet nuk mund të ushtrojë sovranitetin në atë zonë, të cilat mund të shfrytëzohen vetëm për qëllime paqësore në interes të të gjithë njerëzimit dhe për të siguruar mbrojtjen e mjedisit.
Përsa i përket shfrytëzimit të burimeve natyrore të detit, Konventa e  Montego Bay vendos krijimin e një organiymi të veçantë të quajtur Autoriteti Ndërkombëtar i Shtratit të Detit; ky Autoritet është i përbërë nga një Kuvend (të përbërë nga përfaqësues të të gjitha Shteteve të cilat janë palë të Konventës) nga Këshilli (i përbërë nga 36 shtete të zgjedhur nga Kuvendi) dhe një organ operues siç është Ndërmarrja e Fondeve Detare Ndërkombëtare e cilat ushtron drejtpërdrejt veprimtaritë e eksplorimit dhe shfrytëzimit të burimeve natyrore; këto aktivitete mund të jetë të realizueshme nga një shtet palë e Konventës, nga një ndërmarrje shtetërore aponga persona fizikë ose juridikë që kanë shtetësinë e një shteti palë, me kusht që ata të jenë të autorizuar nga autoritetet.
Mënyrat e  shpërndarjes së fitimeve financiare dhe të përfitimeve të tjera ekonomike të marra nga shfrytëzimi i shtratit të detit janë të përcaktuara nga Kuvendi i Autoritetit (neni 160 i Konventës së Montego Bay); në çdo rast ndarja duhet të jetë e drejtë dhe duhet të kryhet "duke marrë në konsideratë të veçantë interesat dhe nevojat e shteteve në zhvillim".
Mehdi Prodani
Mehdi Prodani muzikant shqiptar, ishte një artist i Shqiperisë dhe vlerësohej si një nga kitaristët më të mëdhenj të vëndit tonë. Por, artistit të madh iu thye zemra dhe karriera, sepse u dashurua me vajzën e gabuar. Mehdi Prodani ‘bashkoi zemrën’ me vajzën e një të arratisuri dhe që kur ishte në kulmin e moshës së krijimtarisë muzikore, u përjashtua nga Radio-Tirana. Ai u fut në burg dhe për gjashtë vite, nuk u dëgjua më për të. Pas viteve ’90, Prodani iu rikthye dashurisë së tij për artin dhe kitarën dhe nuk iu nda. Gjithashtu kujtojme se ai ishte mesues në kitarë për shumë të rinj të talentuar, mes të cilëve edhe këngëtares së njohur Vaçe Zela. Në vitet e fundit të jetës, Mehdi Prodani kompozoi dhe interpretoi, ku ndër ta është spektakli “12 vallëzime pa një të shtunë”. U nda nga jeta më 30 tetor 2020.
A Single Woman (album)
A Single Woman është një album nga viti 1993 i këngëtares/pianistes/tekstshkrueses Nina Simone. Ishte albumi i saj i fundit.
Waraji
thumb|240px|Waraji prej kashte Waraji (草鞋 janë sandale prej kashte që në të kaluarën ishin mbadhje të zakonshme në Japoni. Waraji janë në thelb një formë e zōri, kështu që ata janë të veshur shumë të ngjashëm. Dallimi kryesor (në veshin) mes zōri dhe waraji është që gishtat e duarve tradicionalisht shtrihen pak mbi buzën e warajt. Kjo nuk ndodh me zōrin. Dallimi tjetër është se një normalisht nuk e mban tabi me warajin, në krahasim me zōrin.
Në ditët e sotme, kryesisht murgjit budistë veshin waraji. Shumica e japonezëve veshin zōri ose geta.
Banesa në rrugën Donika Kastrioti (OSCE)
Banesa në rrugën Donika Kastrioti (OSCE) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
La Liga 1969-70
Sezoni i La Ligas 1969-70, i 39-ti që prej themelimit, filloj në 13 shtator, 1969 dhe mbaroj në 19 prill, 1970.
Rin Nohara
Rin Nohara (のはらリン, Nohara Rin) ishte chunin i Fshatit Gjethe dhe anëtare e Skuadrës së Minatos. Ajo u detyrua të bëhet jinchūriki i Tre Bishtit si një plan i Fshatit të Mjegullës për të shkatërruar fshatin e saj. Sidoqoftë ajo sakrifikoi veten, duke dalur përpara Kakashit, që të jetë e sigurtë për njerëzit që ajo donte.
Lanta, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Rin Nohara
Historia
Rin kaloi fëmijërinë e saj duke luajtur së bashku me mikun e saj më të mirë Obito Uchiha, shpesh duke brohorisur kur ai luftonte. Në ditën e hyrjes së tyre në Akademi, Rin ishte e pranishëm kur Obito mbërriti pasi ceremonia kishte mbaruar, gjë që e la atë të tronditur. Rin, megjithatë, i dorëzoi Obito dokumentet e tij të hyrjes, të cilat ai ishte shumë mirënjohës. Rin ishte gjithashtu e para që përgëzoi Kakashi Hatake pasi u diplomua nga Akademia një vit përpara pjesës tjetër të klasës së tij - Kakashi duke marrë mburojën e tij të ballit pas kryerjes me sukses të Teknikës së Klonimit. Pasi u diplomua në Akademinë disa vjet më vonë, Rin u vendos nën mbikëqyrjen e jōnin Minato Namikaze, së bashku me Obiton dhe Kakashin. Në anime, për testin e tyre përfundimtar për t'u bërë genin, Minato i detyroi studentët e tij të bënin testin e ziles. Ndërsa fillimisht, ekipi sulmoi Minaton në mënyrë të pavarur, me lehtësi duke u manovruar nga ninxha veteran, Kakashi bindi Rin dhe Obito për të punuar me të, në fund të fundit duke fituar miratimin e Minatos për t'u bërë studentët e tij ndërsa ata kaluan testin e vërtetë: duke treguar punën në grup.
Lanta, Haute-Garonne
Lanta (Ocitanisht: Lantar ; Shqip: Lanta) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Rin Nohara
Historia
Kur studentët e Minatos morën pjesë në Provimet Chūnin, Rin dhe Kakashi qëndronin jashtë portës së Pyllit të Vdekjes duke pritur Obiton pasi gjithmonë vjen duke u vonuar. Ndërsa në pyll, ata u ballafaquan me Might Guy, Genma Shiranui dhe Ebisu. Para se të mund të sulmonin si një ekip, megjithatë, Rin ishte shokuar për të parë Obito që filloi i pari të sulomj, por para se Obito të bënte ndonjë gjë, ai u rrëzua nga Guy. Më vonë, ajo trajtoi plagët e Obitës, ndërsa Obito shpalli krenarinë e tij në klanin e tij dhe ëndrra e tij për të qenë Hokage. Ajo më vonë brohoriste Kakashi luftuar Guy gjatë raundit të tretë të provimeve me Kakashi mundi Guy. Pasi Kakashi u bë një jōnin, Rin do të krijonte një festë sekrete për atë shumë për të tronditur Obitën për shkak të faktit se Obito kishte shpresuar të përdorte momentin që me sa duket t'i thoshte Rin se e donte.
Lanta, Haute-Garonne
Historia
Përpjekja e kapitulit Pierre Hunault, sieur i Lantës, për të marrë kontrollin e Kapitolit të Tuluzës ishte shkaku i trazirave të vitit 1562 atje.
Rin Nohara
Historia
Gjatë Luftës së Tretë Botërore të Ninxhave, Ekipi i Minatos u caktua të shkatërronte Urën Kannabi. Gjatë misionit, Rin u rrëmbye nga Taiseki gjatë rrjedhës së misionit dhe Kakkō - shoku i Taisekit - u përpoq ta merrte në pyetje duke përdorur genjutsu (“teknika e iluzionit”) për të gjetur nëse ajo dinte ndonjë gjë për përpjekjet e luftës së Konoha. Vullneti i Rin, megjithatë, u tregua shumë i fortë dhe nuk shpërtheu as nën genjutsu. Ajo u shpëtua më vonë nga Kakashi dhe Obito. Edhe pse ata ia dolën mbanë ta shpëtojnë, Obito u gris në një shpellë të shkaktuar nga Kakkō. Por Obito "vdiq" megjithatë, ai kërkoi Rin të implantonte Sharinganin e tij në syrin e majtë të Kakashit për të zëvendësuar të dëmtuarën e këtij të fundit. Duke humbur kohë duke pasur parasysh rrethanat shumë të zymta, Rin filloi menjëherë procedurën, pas së cilës ajo dhe Kakashi u detyruan të largoheshin kur mbërritën përforcimet e armikut dhe shkatërruan shpellën me teknikën e tyre. Minato më vonë do të mbërriste në skenë dhe do të mposhtte ninxhat e fshatit të gurit. Pasi Kakashi ishte rikuperuar, ekipi vazhdoi të përfundonte misionin e tyre dhe shkatërroi urën. Në anime, u tregua se Rin u dërgua në një mision me Kakashi dhe Guy. Me situatën e tyre në vështrimin e zymtë, Guy e përdori veten si një mashtrim për të larguar ninxhat e gurit, dhe Kakashi shkoi pas tij. Rin më vonë u kthye me rezervë nga Konoha, e cila shkaktoi armikun të tërhiqej.
Pak kohë pas ngjarjeve në Urën e Kannabit, Rin u rrëmbye fshehurazi nga Madara Uchiha nën maskën e veprimit të Fshatit së Mjegullës, dhe e kishte vulosur Isobu (Tre Bishtin) në të. Ajo gjithashtu ishte e pajisur me etiketën e mallkuar individuale të ndaluar dhe të programuar në mënyrë që bishti i përbaltur të lirohej brenda Fshatit të Gjethes sapo ajo dhe Kakashi të ktheheshin në fshat. Ajo u shpëtua shpejt nga Kakashi. Për të siguruar rikthimin e bishës së përbaltur, jōnin dhe ninxhat tjerë të nivelit Anbu u dërguan në "ndjekje" pas tyre. Duke menduar për arsyen e vërtetë se ajo u bë një jinchūriki, Rin - duke mos qenë në gjendje të merrte jetën - i kërkoi Kakashit që ta vriste atë për të mbrojtur fshatin, të cilin Kakashi refuzoi, duke deklaruar se kishte premtuar Obitën ta mbronte atë me çdo mjet të nevojshëm.
Rin, megjithatë, më vonë zgjodhi të bënte vetëvrasje në vend që të rrezikonte sigurinë e Konoha, të cilën ajo e arriti duke kapur Chidorin e Kakashit, i cili kishte për qëllim goditjen e një ninxha të fshatit të mjegullës, duke u shtangur dhe duke vdekur para djaloshit që ajo donte me dy të pavetëdijshëm për praninë e Obitës. Rin gjithashtu përdori të fundit të forcës së saj për të pëshpëritur emrin e Kakashit para se të vdiste, me vdekjen e saj duke e lënë armikun të tronditur dhe si Kakashi dhe Obito të tmerruar. Dy sekonda më vonë, pasi Kakashi humbi vetëdijen për shkak të lodhjes, Obito i cili kishte qenë dëshmitar i skenës u përgjigj me vrull dhe pa mëshirë duke vrarë të gjithë ninxhat para se të mbajë trupin e Rin dhe duke u zotuar për të rikrijuar një botë ku ai dhe Rin mund të ishin së bashku përsëri. Në jetën e përtejme, Rin do ta kalonte kohën duke shikuar gjithmonë Obiton, ashtu siç e kishte siguruar atë shumë kohë më parë, dhe priste me durim që Obito t'i bashkohej asaj një ditë.
Nuk dihet se çfarë u bë me trupin e Rinit pasi ajo vdiq, por supozohet se Obito ose e ka varrosur apo trupi i saj u mor në Fshatin e Gjedhes dhe u varros në Varrezat e Fshatit të Gjedhes.
Dublimi
Rin Nohara dublohet nga Haruhi Nanao në japonisht dhe Stephanie Sheh në anglisht.
Helenalina
Helenalina, ose (±) -4-Hidroksi-4a, 8-dimetil-3,3a, 4a, 7a, 8,9,9a-oktahidroazuleno [6,5-b ] furan-2,5-dion, sesquiterpene lakton që mund të gjendet në disa bimë si Arnica montana dhe Arnica chamissonis subsp. foliosa. Helenalina është përgjegjëse për toksicitetin e Arnica spp. Edhe pse toksike, helenalina ka disa efekte anti-inflamatore dhe anti-neoplastike in vitro. Helenalina mund të pengojë disa enzima, të tilla si 5-lipoxigenase dhe leukotriene C4 sintase. Për këtë arsye kompleksi ose derivatet e tij mund të kenë aplikime të mundshme mjekësore.
Struktura dhe reaktiviteti
Helenalina i takon grupit të lactones seskuiterpene të cilat karakterizohen nga një unazë lakton. Përveç këtij unazë, struktura e helenalinës ka dy grupe reaktive (α-metilen-γ-butyrolactone dhe një grup cyclopentenone) që mund t'i nënshtrohen një shtesë Michael. Lidhja e dyfishtë në grupin karbonil mund t'i nënshtrohet një shtimi të Michael me një grup tioli, i quajtur edhe një grup sulfhidril. Prandaj, helenalina mund të ndërveprojë me proteina duke formuar lidhje kovalente me grupet tiol të proteinave / peptideve që përmbajnë cisteine, të tilla si glutatjoni. Ky efekt mund të prishë funksionin biologjik të molekulës. Reaksione shtesë mund të ndodhin sepse grupet e tiol janë nukleofile të forta; një thiol ka një palë të vetme elektronike.
Derivatet kimike
Ekzistojnë disa derivate të helenalinës të njohura brenda të njëjtit grup të laktonit seskuiterpene; pseudoguaianolides. Shumica e këtyre derivateve ndodhin natyrshëm, siç është dihidrohelenalin kompleks, por ka edhe disa derivate gjysmë sintetike të njohura, të tilla si 2β- ( S- glutionionil) -2,3-dihidrohelenalin. Në përgjithësi, shumica e derivateve janë më toksike sesa vetë helenalin. Midis këtyre, derivatet me grupet më të shkurtra esterike kanë më shumë gjasa të përmbajnë një toksicitet më të lartë. Derivativë të tjerë përfshijnë 11α, 13-dihidrohelenalin acetat, 2,3-dehidrohelenalin dhe 6-O-izobutirilhelenalin. Konformiteti molekular ndryshon midis helenalinës dhe derivateve të tij, gjë që ndikon në lipofilitetin dhe në aksesin e vendeve të shtimit të Micheal. Rezultatet e arritshmërisë më të dobët në një përbërës me toksicitet të ulët. Një mundësi tjetër është se një derivat që nuk ka një nga grupet reaktive, si grupi ciklopentenon, mund të ketë një toksicitet më të ulët. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (April 2018)">citim i nevojshëm  ]
Disa efekte biokimike të helenalinës
Helenalina mund të synojë nën-njësinë e p65 (e quajtur edhe RelA) e faktorit të transkriptimit NF-κB. Ajo mund të reagojë me Cys 38 në RelA nga Michael Përveç kësaj. Të dy grupet reaktive, α-methylene-γ-butyrolactone dhe ciclopentene, mund të reagojnë me këtë cisteinë. U zbulua gjithashtu se helenalini mund të pengojë telomerasin njerëzor, një kompleks ribonukleoproteik, nga Michael shtesë. Në këtë rast gjithashtu, të dy grupet reaktive të helenalinit mund të bashkëveprojnë me grupin tiol të një cisteine dhe pengojnë aktivitetin e telomerazës. Helenalini pengon formimin e leukotrieneve në qelizat e gjakut të njeriut duke frenuar aktivitetin e LTC4 sintetazës. Helenalin reagon me unazën e saj ciklopentenone në grupin tiol të synthase.
Metabolizmi
Helenalina frenon enzimat e citokromit P450 duke reaguar me grupet tiol, duke rezultuar në ndalimin e sistemit të oksidazës me funksion të përzier. Këto efekte janë të rëndësishme për citotoksicitetin e helenalinit. Nivelet e glutationit, të cilat përmbajnë grupe sulfhidril, reduktohen në qelizat e trajtuara me helenalinë, duke rritur më tej toksicitetin e helenalinës. Në varësi të dozës së helenalinës, përbërjet me përmbajtje tioli, të tilla si glutationi, mund të sigurojnë mbrojtje ndaj qelizave nga toksiciteti i helenalinit. Është parë gjithashtu se helenalina rrit aktivitetet CPK dhe LDH në serum dhe se ajo pengon enzimat e shumta të mëlçisë të përfshirë në sintezën trigliceride. Prandaj, helenalina shkakton toksicitet akut të mëlçisë, i shoqëruar nga një ulje e niveleve të kolesterolit.
Helenalina gjithashtu shtyp funksionet esenciale imune, të tilla si ato të ndërmjetësuar nga qelizat T të aktivizuara CD4 +, nga mekanizma të shumëfishtë.
Efektet in vitro anti-inflamatore dhe anti-neoplastike
Helenalina dhe disa nga derivatet e saj janë treguar të kenë efekt të fuqishëm antiinflamator dhe anti-neoplastik in vitro. Disa studime kanë sugjeruar që frenimi nga helenalina i leukotrieneve C4 tetëkëndëshe, aktiviteti i telomerazës dhe faktori i transkriptimit NF-κB kontribuon në aktivitetin in vitro anti-inflamator dhe anti-neoplastik. Doza e përdorur për studime të ndryshme. Aktualisht nuk ka dëshmi in vivo lidhur me efektet anti-inflamatore dhe anti-tumorale të helenalinës, nëse ka. Efikasiteti i helenalinës për trajtimin e dhimbjes dhe ënjtjes, kur zbatohet topik, nuk mbështetet nga provat aktuale në dispozicion në doza prej 10% ose më e ulët. Për doza më të larta se 10%, kërkohen më shumë kërkime nëse ato mbeten të sigurta dhe janë më efikase se medikamentet aktuale.
Aplikimi
Në kohët e kaluara, ekstraktet bimore që përmbajnë helenalin u përdorën si një ilaç bimor për sprains trajtim, clots gjakut, tendosje të muskujve dhe ndrydhjet reumatike. Aktualisht, helenalina përdoret kryesisht në lëngje të mpiksura homeopatike dhe mikroemulsione. Helenalina nuk është aprovuar nga FDA për aplikim mjekësor.
Helmueshmëria
Kur aplikohet topikisht tek njerëzit, helenalina mund të shkaktojë dermatit të kontaktit në individë të ndjeshëm. Sidoqoftë, ai konsiderohet përgjithësisht i sigurt kur zbatohet në këtë mënyrë. Administrimi oral i dozave të mëdha të helenalinës, mund të shkaktojë gastroenterit, paraliza të muskujve, dëmtime të zemrës dhe të mëlçisë. Toksiciteti i helenalinës u studiua në lloje gjitarësh si minjtë, miu, lepuri dhe dele, ishin LD50 orale e helenalinit u vendos në mes të 85-150  mg / kg. Ajo u tregua në një model të miut që helenalin shkaktoi ulje të nivelit të kolesterolit. Në një model miu, dëmtimi i hepatit të alkoolit u pengua nga administrimi i helenalinit. Administrimi parenteral tregoi një efekt toksik më të lartë kur krahasohet me administrimin oral.
Farmakologji
Helenalina ka një sërë efektesh të vëzhguara in vitro duke përfshirë aktivitetet anti-inflamatore dhe antitumur. Helenalin ka treguar të frenojë selektivisht faktorin e transkriptimit NF-κB, i cili luan një rol kyç në rregullimin e përgjigjesis imune, përmes një mekanizmi unik. In vitro, ajo është gjithashtu një fuqishëm, frenues selektiv i njeriut telomerase -që mund pjesërisht përbëjnë saj antitumorale efekteve- aktiviteti anti- tripanosomal,  dhe është toksik për Plasmodium falciparum.
Studimet e kafshëve dhe in vitro kanë sugjeruar gjithashtu se helenalina mund të zvogëlojë rritjen e Staphylococcus aureus dhe të zvogëlojë ashpërsinë e infeksionit S. aureus.
Sant Quirze de Besora
Lidhje të jashtme
Sant Quirze de Besora
Bloomingdale, Indiana
Bloomingdale, Indiana (Bloomingdale) është një qytet në qarkun Parke të shtetit federal Indiana, SHBA. Në Bloomingdale, Indiana jetojnë 335 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 223 banor/km2 (577.6 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 1.5 km2 (0.58 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 196 m (643 ft).
Libër elektronik
parapamje|djathtas|Një grua duke lexuar libër elektronik përmes [[e-reader]] Libri elektronik është një botim libri i disponueshëm në formë dixhitale, i përbërë nga tekst, imazhe ose të dyja, të lexueshme në ekranin e sheshtë të kompjuterëve ose pajisjeve të tjera elektronike. Edhe pse ndonjëherë përkufizohet si "një version elektronik i një libri të shtypur", disa libra elektronik ekzistojnë pa një ekuivalent të shtypur. Librat elektronikë mund të lexohen në pajisje të dedikuara për lexues elektronikë, por edhe në çdo pajisje kompjuterike që ka një ekran të kontrollueshëm shikimi, duke përfshirë kompjuterët desktop, laptopët, tabletët dhe telefona të mençura.
Në vitet 2000, pati një prirje të shitjeve të printuara dhe të librave elektronikë duke kaluar në internet, ku lexuesit blejnë libra tradicionalë prej letre dhe libra elektronikë në faqet e internetit duke përdorur sisteme të biznesit elektronik. Me librat e printuar, lexuesit po shfletojnë gjithnjë e më shumë imazhet e kopertinave të librave në faqet e internetit të botuesve ose librarive dhe po zgjedhin dhe porosisin titujt në internet; librat prej letre më pas i dorëzohen lexuesit me postë ose një shërbim tjetër dërgese. Me librat elektronikë, përdoruesit mund të shfletojnë titujt në internet, dhe më pas kur zgjedhin dhe porosisin titujt, libri elektronik mund t'u dërgohet atyre në internet ose përdoruesi mund të shkarkojë librin elektronik.
Arsyet kryesore pse njerëzit blejnë libra elektronikë janë ndoshta çmimet më të ulëta, rehatia e shtuar (pasi mund të blejnë nga shtëpia ose në lëvizje me pajisje celulare) dhe një përzgjedhje më e madhe titujsh. Me librat elektronikë, "shënuesit elektronikë e bëjnë më të lehtë referencën dhe lexuesit e librave elektronikë mund të lejojnë përdoruesin të shënojë faqe." "Megjithëse librat fiktiv dhe jo-fiktiv vijnë në formate të librave elektronikë, materiali teknik është veçanërisht i përshtatshëm për dërgimin e librave elektronikë sepse mund të kërkohet në mënyrë dixhitale" për fjalë kyçe. Përveç kësaj, për librat e programimit, shembujt e kodit mund të kopjohen.
Përveç librave dhe revistave të botuara që kanë një ekuivalent dixhital, ka edhe tekste shkollore dixhitale, që synojnë të shërbejnë si tekst për një klasë dhe të ndihmojnë në edukimin e bazuar në teknologji.
Tekirdagu
Tekirdah ose Teqirdag (turqisht: Tekirdağ) është një qytet në Turqi. Është një pjesë e rajonit e njohur historikisht si Trakia Lindore, e vendosur në gadishullin Ballkanik në Evropën juglindore.
Emrat dhe etimologjia
Tekirdağ quhej Bisanthe ose Bysanthe (greqisht: Βισάνθη/Βυσάνθη), dhe gjithashtu Rhaedestus (Ῥαιδεστός) në antikitetin klasik. Emri i fundit u përdor deri në epokën Bizantine, u shndërrua në Rodosçuk pasi ra në duart e Osmanëve në shekullin e 14-të (në gjuhët perëndimore të përkthyera zakonisht si Rodosto). Pas shekullit të 18-të u quajt Tekfurdağı, bazuar në fjalën turke tekfur, që do të thotë "lord bizantin". Me kalimin e kohës, emri u shndërrua në Tekirdağ, dhe ky u bë emri zyrtar nën Republikën Turke. Emri historik "Rhaedestos" (i transkriptuar edhe si Raidestos) u përdor vazhdimisht deri më sot në kontekstin kishtar ortodoks grek (p.sh. Peshkopi i Raidestos), Mitropolia e Heraklias dhe Raidestos (shekujt 18-19).
Vendbanim Parahistorik dhe Antik e Vonë në Reshtan
Vendbanim parahistorik dhe antikë e vonë në Reshtan është një monument i trashëgimisë kulturore në Reshtan, Therandë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Tekirdagu
Klima
Tekirdagu ka një klimë mesdhetare (Köppen: Csa, Trewartha: Cs). Verat janë të nxehta dhe të lagështa, ndërsa dimrat janë të ftohtë dhe të lagësht. Reshjet e borës janë mjaft të zakonshme midis muajve dhjetor dhe mars, duke rënë borë për një javë ose dy.
Vendbanim Parahistorik dhe Antik e Vonë në Reshtan
Përshkrimi
Reshtani është një vendbanim neolitik i pozicionuar në prapatokën e Suharekës (në aksin ku sot kalon autostrada Suharekë-Prizren). Ky lokalitet është hulumtuar në vitet 1966/67, gërmime të cilat kishin karakter sondazhi. Gjatë muajit mars të vitit 2011, një sipërfaqe e konsiderueshme e këtij lokaliteti është incizuar me instrumente gjeofizike dhe po gjatë këtij viti janë zhvilluar gërmime me karakter shpëtimi që kapte një sipërfaqe prej 250 m². U evidentuan tri horizonte banimi të neolitit të mesëm dhe fillimit të neolitit të vonë (4200-3800 p.e.s.). Në shtresën kulturore të trashësisë 2 metra, janë zbuluar gjurmë të tri horizonteve të banimit të shtëpive me gjithë vatër dhe hendeqe. Në bazë të fragmenteve të qeramikës së zbuluar, si në formë, ashtu dhe në ornamentikë, është konstatuar se krahas Kulturës së Vinçës, kemi një prani shumë të fuqishme edhe të kulturës adriatikase.
Tekirdagu
Binjakëzimet
Tekirdagu binjakëzohet me:
Dafina Zeqiri (kompozitore)
Në vitin 2009 ajo e themeluar organizatën e Gravtë Kosovare në Muzikë, NEO MUSICA, dhe u bë anëtare e Komitetit Ndërkombëtar të Nderit të Fondazione Adkins Chiti: Donne in Musica.
Kingston
Kingston është kryeqyteti i Xhamajkës, ndodhet në bregdetin juglindore të ishullit.
Aeroporti
Aeroporti ndërkombëtar Noman Manley ndodhet në jug të ishullit, 19 kilometra larg qendrës së qytetit.
Musa Piperku
Musa Piperku kompozitor, dirigjent dhe kritik arti shqiptar. Lindi më 1 gusht 1945 në Dibër dhe u nda nga jeta më 14 qershor 2005.ku mbaroi shkollën fillore për të vazhduar shkollën e mesme muzikore në prizren e më pas edhe akademinë Muzikore në Beograd.
Vaudreuille
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Korn
Korn është një bend i muzikës nu metal, i formuar në California, USA, në vitin 1993.
Vaudreuille
Vaudreuille (Ocitanisht: Vaudrulha; Shqip: Vadreja) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.
Meimonidi
Jeta
Meimonidi u lind në vitin 1135 në qytetin e Kordovës në fund të së ashtuquajturës "Koha e Artë Arabo-Hebraike në Gadishullin Iberik". Mësimet e para i morri në vendlindje duke u bërë njohës i mirë i filozofisë greke, arabo-islame dhe para së gjithash i filozofisë hebreje. Për shkak të përndjekjeve detyrohet që të largohet në Maroko dhe më vonë në Egjipt. Në kryeqytetin Kajro u bë ligjërues i filozofisë, medicinës dhe teologjisë dhe u caktua edhe si mjek personal i Sulltan Saladinit. Gjatë kësaj periudhe ai hartoi një tekst të ngjajshëm me "Betimin e Hipokratit", "Lutja e një mjeku të shek. XII" si dhe një varg veprash të tjera me karakter filozofik, astronomik, mjeksor, teologjik, etj.
Edukimi intelektual
Edukimi intelektual i njohur ndryshe edhe si edukimi mendor është një proces i cili nënkupton përvetësimin e një sasie të caktuar diturish dhe në saje të tyre formimi i botëkuptimit shkencor mbi botën, zhvillimin e aftësive mendore (formimi dhe pasurimi i fjalorit, të gjykuarit e pavarur logjik, konkludimi, zgjerimi i horizontit dhe njohja e së vërtetës objektive), edukimi i kërshërisë (formimi dhe zhvillimi i kureshtjes dhe ndjenjës së padurueshme për të mësuar e për të njohur diç të re), si dhe formimi i kulturës së punës.
Rocamadour
Rokamaduri ka tërhequr vizitorë për pozitën e tij në një grykë mbi një degë të lumit Dordonjë dhe veçanërisht për monumentet e tij historike dhe shenjtëroren e e Virgjëreshës së Bekuar, e cila për shekuj ka tërhequr pelegrinë nga shumë vende, mes tyre mbretër, peshkopë. dhe fisnikët.
Qyteti poshtë kompleksit të ndërtesave monastike dhe kishave të pelegrinazhit, tradicionalisht i varur nga vendi i pelegrinazhit dhe tani nga tregtia prej turistëve, shtrihet pranë lumit tek shpatet e tij më të ulëta; i jep emrin Rocamadour-it, një djathë i vogël me qumësht dhie të cilit iu dha statusi AOC në 1996.
Vendndodhja dhe aksesi
Rokamaduri ndodhet në departamentin Olt në veriun e largët të rajonit të Ocitanisë. Pranë Périgordit dhe luginës së Dordonjës, fshati ndodhet në zemër të, një park natyror rajonal. Rokamaduri ndodhet 36 km larg Cahorit në terma rrugorë. Ndodhet në bregun e djathtë të Alzou-së.
Rokamaduri mund të arrihet me makinë nga autoroute A20, ose me tren: Stacioni Rocamadour-Padirac në hekurudhën Brive-la-Gaillarde-Tulouse (nëpërmjet Capdenac-ut).
Rokamaduri arrihet nga dy aeroporte rajonale që ofrojnë qasje të lehtë në Luginën e Dordonjës. Aeroporti Brive Vallée de la Dordogne (BVE) ndodhet vetëm disa kilometra larg shumë prej atraksioneve të shkëlqyera të rajonit, ndërsa Aeroporti Bergerac Dordogne Périgord (EGC) ndodhet vetëm 6 km në jug të Bergerac-ut.
Toponimia
Format e lashta të Rokamadurit janë Rocamador në vitin 968, Rupis Amatoris në 1186. Sipas Dauzatit, toponimi vjen nga emri i një shenjtori, Amator.
Grupe hapash ngjiten nga qyteti i poshtëm te kishat, një grup ndërtesash masive në gjysmë të rrugës lart në shkëmb. Ndër to kryesori është kisha e pelegrinazhit të Notre Dame (e rindërtuar në vitin 1479), që përmban imazhin e kultit tek qendra e sitit, një Madonë e Zezë prej druri, e njohur se është gdhendur nga vetë Shën Amatori (Amadour). Komuniteti i vogël benediktin vazhdoi të përdorte kishën e vogël të shekullit të XII-të ,Saint-Michel, sipër dhe anash. Më poshtë, kisha e pelegrinazhit hapet në një tarracë ku pelegrinët mund të mblidheshin, e quajtur Pllaja e Shën Michelit, ku ka një shpatë të thyer që thuhet se ishte një fragment i Durandalit, të mbajtur dikur nga heroi Roland.
Muret e brendshme të kishës së Shën Shpëtimtarit janë të mbuluara me piktura dhe mbishkrime që kujtojnë pelegrinazhet e njerëzve të famshëm. Kisha nëntokësore e Shën Amadurit (1166) shtrihet nën Shën Shpëtimtar dhe përmban relike të shenjtorit. Në majë të shkëmbit qëndron kalaja e ndërtuar në mesjetë për të mbrojtur vendet e shenjta.
Historia
parapamje|333x333px| Rokamaduri
Parahistoria
Gjatë epokës së hekurit, njerëzit Cadurques erdhën nga Gjermania e mesme. Në shekullin e VIII-të para Krishtit, ata kolonizuan departamentin aktual të Lotit, duke përdorur armët e tyre prej hekuri. Mbetjet e një fshati, në luginën Salvate pranë Couzou-së, u gjetën gjatë punës. Një oppidum i vendosur në lartësitë e luginës Alzou, në rrjedhën e poshtme nga Tournefeuille, është ndoshta i lidhur me luftën e galëve kundër trupave romake gjatë luftës galike.
Fillimet dhe ndikimi
Tre nivelet e fshatit datojnë nga Mesjeta dhe ato pasqyrojnë tre rendet e shoqërisë: kalorësit lart, të lidhur me klerikët fetarë në mes dhe punëtorët e shtrirë pranë lumit.
Dokumentet e rralla përmendin se në vitin 1105 u ndërtua një kishëz e vogël në një strehë të shkëmbit në një vend të quajtur Rupis Amatoris, në kufirin e territoreve të abacive benediktine të Shën Martinit në Tulle dhe Shën Pjetrit në Marcilhac-sur-Célé..
Në 1112, Eble de Turenne, Abati i Tulle u vendos në fshat. Në 1119, dhurimi i parë u bë nga Eudes, Konti i Marshes. Në 1148, u njoftua mrekullia e parë. Pelegrinazhi te Virgjëresha Mari tërhoqi turma. Statuja e Madonës së Zezë daton nga shekulli i 12-të. Géraud d'Escorailles (abat nga 1152 deri në 1188) ndërtoi godinat fetare, të financuara nga dhurimet e vizitorëve. Punimet përfunduan në fund të shekullit të 12-të.
Rokamaduri tashmë gëzonte famë evropiane siç dëshmohet nga libri i shekullit të 12- të Livre des Miracles. Në 1159, Henri II i Anglisë, bashkëshorti i Eleanorës së Aquitaine, erdhi në vend për të falënderuar Virgjëreshën për shërimin e saj.
Në vitin 1166, duke dashur të varrosnin një banor, ata zbuluan një trup të paprekur, të paraqitur si ai i Shën Amadourit. Rokamaduri kishte gjetur shenjtorin e tij. Të paktën katër tregime, pak a shumë të ngjyrosura me legjendë, e paraqesin Shën Amadourin si të afërt me Jezusin.