cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deklarata Universale për të Drejtat e Njeriut
Deklarata përbëhet nga tridhjetë artikuj, të cilët janë përpunuar gjatë viteve në vijim nga traktate ndërkombëtare, transferta ekonomike, instrumente rajonale të të drejtave të njeriut (ku spikat Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut), kushtetutat kombëtare, dhe ligje të tjera. Karta Ndërkombëtare e të Drejtave të Njeriut përbëhet nga Deklarata Universale për të Drejtat e Njeriut, Konventa Ndërkombëtare mbi të Drejtat Ekonomike, Sociale dhe Kulturore, dhe Konventa Ndërkombëtare mbi të Drejtat Civile dhe Politike, me dy Protokolle opsionale. Këto dy Konventa, të cilat shtjellojnë më tej të drejtat e njeriut, u miratuan nga Asambleja e Përgjithshme e OKB në vitin 1966. Në vitin 1976, pasi Konventat ishin ratifikuar nga mjaftueshëm shtete anëtare  për të hyrë në fuqi dhe qysh nga ky moment Karta Ndërkombtëare e të Drejtave të Njeriut mori fuqi në ligjin ndërkombëtar.
Historiku
Kur krimet e kryera nga Regjimi nazist në Gjermani u bënë të qartë pas luftës, konsensusi brenda bashkësisë ndërkombëtare ishte se Statuti i Kombeve të Bashkuara nuk ofronte një mbrojtje të mjaftueshme të të drejtave të njeriut,  ndaj ishte e nevojshme një Deklaratë Universale që të specifikonte këto të drejta dhe t'i shtjellonte ato.
Krijimi
Krijimi i Deklaratës i'u besua një Komisioni mbi të Drejtat e Njeriut në vitin 1946, i cili punoi për dy vjet për hartimin e saj. Komisioni u kryesua nga Eleanor Roosevelt, një avokate e njohur e të drejtave të njeriut, dhe përbëhej nga 18 anëtarë të nacionaliteteve dhe përkatësive politike të ndryshme. U hartua nga Robespieri, Dantoni dhe Marati te cilet ishin rilindas kimbetar.
TË DREJTAT E NJERIUT:
Tek neni 7 tek Deklarata Universale e Te Drejtave te Njeriut shkruhet:
"Të gjithë janë të barabartë para ligit dhe kanë të drejtë pa asnje diskriminim të mbrohen barabartë nga ligji. Të gjithë kanë të drejtën për tu mbrojtur barabartë kundër qdo diskriminimi që cenon këtë Deklaratë,si dhe kundër qdo nxitjeje për një diskriminim të tillë"
Struktura e Deklaratës
Struktura bazike e Deklaratës Universale për të Drejtat e Njeriut, frymëzuar nga Kodi Napoleonik, duke përfshirë një Preambulë dhe një hyrje ku shpalosen parimet e përgjithshme të Deklaratës, u prezantua në projektligjin e paraqitur nga francezi René Cassin.
Cassin e krahasoi strukturën e Deklaratës me një ngrehinë, të përbërë nga themele, shkallë, katër shtylla, dhe një çati. Artikujt 1 dhe 2 shërbejnë si blloqe themeli, të shtruara me parimet e dinjitetit, lirisë, barazisë dhe vëllazërisë. Shtatë paragrafët e Preambulës, që skicojnë arsyet kryesore për ekzistencën e Deklaratës, janë shkallët që të çojnë drejt thelbit të Deklaratës, të drejtat e njeriut, të ndarë në katër shtylla. Shtylla e parë (artikujt 3-11) paraqet të drejtat e individit, siç janë e drejta për jetën dhe ndalimi i skllavërisë. Shtylla e dytë (artikujt 12-17) paraqet të drejtat e individit në shoqërinë civile dhe politike (ku përfshihen gjëra të tilla si liria e lëvizjes). Shtylla e tretë (artikujt 18-21) merret me liritë themelore shpirtërore, publike, politike, si liria sindikale, liria e mendimit, ndërgjegjes, dhe fesë. Shtylla e katërt (artikujt 22-27) përcakton të drejtat sociale, ekonomike dhe kulturore. Sipas modelit të Cassin, të tre artikujt e fundit të Deklaratës përfaqësojnë një çati që mbulon të tërë strukturën. Këto artikuj kanë të bëjnë me detyrimet e individit ndaj shoqërisë dhe ndalimin e përdorimit të të drejtave në kundërshtim me qëllimet e Organizatës së Kombeve të Bashkuara.
Artikujt e Deklaratës
! Artikujt !! Të drejtat e mbrojtura !! Artikujt !! Të drejtat e mbrojtura
Fuqia juridike
Ndërkohë që Deklarata nuk është një Traktat me fuqi kushtëzuese për shtetet, ajo u adoptua me qëllimin e shtjellimit të togfjalëshit "liri themelore" dhe "të drejta të njeriut" që gjenden në Statutin e Kombeve të Bashkuara, Statut që është kushtëzues për të gjitha shtetet anëtare. Për këtë arsye, Deklarata Universale konsiderohet si një përbërës themelor i kuadrit ligjor të Kombeve të Bashkuara. Përveç kësaj, shumë juristë ndërkombëtarë besojnë se Deklarata Universale për të Drejtat e Njeriut bën pjesë në të drejtën ndërkombëtare zakonore dhe është një mjet i fuqishëm në ushtrimin e presionit diplomatik dhe moral ndaj qeverive që shkelin të drejtat e njeriut. Mbrojtjet e ofruara nga kjo Deklaratë kanë shërbyer si gur themeli për dy Konventat detyruese të OKB-së për të drejtat e njeriut: Konventa Ndërkombëtare mbi të Drejtat Ekonomike, Sociale dhe Kulturore dhe Konventa Ndërkombëtare mbi të Drejtat Civile dhe Politike. Deklarata vazhdon të jetë gjerësisht e cituar nga qeveritë, akademikët, avokatët dhe gjykatësit kushtetues, si dhe nga individë të cilët apelojnë tek parimet e saj për mbrojtjen e të drejtave të tyre si njerëz.
Kardinalitet
= Kardinaliteti = Termi kardinalitet vie nga përdorimi i rëndomtë i termit numra kardinal, dhe paraqet madhësinë e bashkësisë në kuptimin se sa i madh është numri i elementeve të asaj bashkësie.
Kardinaliteti i bashkësive të fundme
Le të jetë S një bashkësi e cila ka saktësisht n elementë të ndryshme, ku n është numër i plotë jonegativ. Themi se S është një bashkësi e fundme dhe se n paraqet numrin e elementeve të asaj bashkësie ose ndryshe kardinalitetin e bashkësisë S. Kardinaliteti shënohet zakonisht me |S|, por mund të shkruhet edhe si n(S), S ose. P.sh nëse bashkësia S e dhënë me përmban 5 elemente të ndryshme, themi se kjo bashkësi ka kardinalitet të barabartë me 5, pra |S|=5.
Kardinaliteti i bashkësive të pafundme
Kardinaliteti i bashkësive si kuptim, zgjerohet edhe në bashkësitë e pafundme. Bashkësitë e pafundme i ndajmë në bashkësi të pafundme të numrueshme dhe bashkësi të pafundme të panumrueshme.
Shembull: Tregoni se bashkësia e numrave pozitiv tek është bashkësi e numrueshme. Zgjidhje: Për ta treguar se bashkësia e numrave pozitiv tek është e numrueshme, gjejmë një funksion bijektiv nga kjo bashkësi në bashkësinë e numrave natyrorë, ose anasjelltas. Marrim funksionin f(n)=2n-1  nga bashkësia ℕ në bashkësinë e numrave natyrorë tek të dhënë me A. Tregojmë se f është bijektiv, duke treguar se është  dhe. Për të parë se f është 1-1, supozojmë se. Atëherë kemi:  2n = 2m n = m Pra, funksioni f është injektiv. Për të treguar se f është mbi, supozojmë se t është numër natyrorë tek. Atëherë t është për 1 më i vogël se një numër qift 2k, ku k është numër natyrorë. Pra kemi që do të thotë se ∀x ∈ ℕ,  ∃y ∈ A i tillë që  Andaj funksioni f është mbi. Pasi që f është 1-1 dhe mbi, atëherë funksioni është bijektiv, që d.m.th se bashkësia A është e numrueshme, çka edhe duhej vërtetuar. Një bashkësi e pafundme është e numrueshme atëherë dhe vetëm atëherë kur mund ti radhisim elementet e saj në varg (me indeks numra natyrorë). Kjo sepse bijeksioni f nga bashkësia e numrave natyrorë në një bashkësi S mund të shkruhet si varg: a1, a2, …, an, …,   ku  a1 = f(1), a2 = f(2), … , an = f(n), ….
Kategoria e Parë 1945
Statistika të Kategorisë së Parë në sezonin 1945. Ky ishte Kampionati i 11të i Shqipërisë. Nisi më 2 shtator, 1945 dhe përfundoi më 26 dhjetor, 1945.
Sezoni i kaluar: Kategoria e Parë 1942. Sezoni i rradhës: Kategoria e Parë 1946.
Klasifikimi dhe rezultatet
Grupi A:
Grupi B:
Finalet
Shënues ndeshja e vajtjes: Z. Barbullushi 70’-V, Xh. Juka 82’-V, V. Biçaku 88’-T
Shënues ndeshja e kthimit: Vasija 10’-V, Fagu (p) 28’-T, Smajli 86’-V
Udhëheqës të shteteve në vitin 1982
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Kategoria e Parë 1945
Përbërja e skuadrës fituese
Dode Tahiri, Shaban Abdija, Muhamet Dibra, Muc Koxhja, Prenge Gjeloshi, Beqir Osmani, Latif Alibali, Bimo Fakja, Mustafa Nehani, Met Vasija, Adem Smajli, Ernest Halepiani, Loro Borici, Xhelal Juka, Zyhdi Barbullushi.
Trajner: Ibrahim Dizdari
Amasia
Amasya është qytet në Turqi.
Referime
Amasya, Göynücek, Gümüşhacıköy, Hamamözü, Merzifon, Suluova, Taşova.
Kantoni La Machine
Kantoni La Machine (frëngjisht: Canton de La Machine) është një kanton në departamentin Nièvre, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është La Machine. Ka sipërfaqe 129.4km2 dhe popullsi 7422 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni La Machine aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Vicenza Calcio
Vicenza Calcio (shqip: Viçenca Futboll) është një klub futbolli italian, i themeluar në datë 9 Mars 1909, në qytetin e Viçencës. Ajo është skuadra më e vjetër e krijuar në rajonin e Venetos.
Aktualisht ekipi gjendet në Lega Pro dhe i luan ndeshjet pritëse në stadiumin Romeo Menti me kapacitet 12,300 spektatorë.
Kryengritja e Himarës (1472)
Kryengritja e Himarës (1472)
Megjithëse kryengritja u shtyp, turqit ndeshën, gjatë regjistrimit të tokave, në rezistencën e armatosur të malsorëve shqiptarë. Në disa nga këto krahina, rezistenca mori përpjestime të mëdha. Njëra nga këto, ishte krahina e Himarës. Krahina e Himarës, përfshinte në shek. XV, viset jug-perëndimore të Shqipërisë, krahinat e sotme të Himarës, Kurveleshit dhe Tepelenës, një zone prej afërsisht 50 fshatrash, në pjesën më të madhe fshatra malore. Pasi nuk mundën ta thyenin rezistencen e himarioteve, sundimtarët turq u munduan t'i nënshtronin ata me anën e bujarëve shqiptarë renegatë. Një nga këta renegatë, Komjan Arianiti, ndodhej në oborrin e Sulltanit dhe pretendonte të vendoste sundimin e vet në viset e dikurëshme të Arianitëve, nën hijen e sulltanit. Sulltani e dërgoi këtë renegat në Himarë me titullin sanxhakbej, por himariotët nuk e pranuan dhe në fillim të vitit 1486, pasi e kapën të gjallë, e vranë dhe filluan kështu kryengritjen e armatosur.
Për të shtypur kryengritjen sulltani nisi atë vit për në Shqipëri ushtri të reja turke, nën komandën e dhëndërit të tij, Sinan Pashës, por ky nuk mundi ta shuante lëvizjen. Më 1488 kryengritja u përhap edhe në Shqipërinë e mesme. Këtë vit, në luftime me turqit, shqiptarët korrën disa fitore të rëndësishme dhe çliruan një pjesë të madhe të vendit. Për t'i grumbulluar krahinat e çliruara në një principatë, kryengritësit shqiptare dërguan përsëri një delegacion në Itali për të thirrur Gjon Kastriotin. Për ardhjen e tij në Shqipëri këtë radhë, burimet historike nuk janë të sigurta. Kryengritja vazhdoi deri më 1492. Gjatë këtyre viteve kontrolli i turqve u kufizua vetëm rreth kështjellave ku ndodheshin garnizonet ushtarake.
Në verën e vitit 1492 ushtritë turke të kryesuara nga vetë sulltan Bajaziti i II, u nisën nga Sofia në drejtim të Shqipërisë dhe duke kaluar përmes Manastirit dhe luginës se Shkumbinit, u vendosën në krahinen e Tepelenës, Gjirokastrës dhe Sarandës. Njëkohësisht flota turke arriti në brigjet e Himares. Synimi i turqve ishte t'i merrnin Venedikut ishullin e Korfuzit dhe pastaj të zbarkonin përsëri në Itali, si më 1480, në tokat e Mbretërisë së Napolit. Por Venediku dhe Napoli morën masa të shpejta dhe sulltan Bajaziti u detyrua të hiqte dorë nga synimet e tij dhe të përsëriste paqen e mëparëshme me to.
Sulmi i turqve filloi në korrik të vitit 1492. Pasi shtinë në dorë kështjellat e Himarës dhe Sopotit, pashallarët e sulltanit kërkuan të hynin në viset e brëndëshme duke shfarosur himariotët. Por himariotët, sikurse vepronin gjithnjë në raste të tilla, i lanë vendet e pambrojtura dhe bashkë me pleqtë, gratë dhe fëmijët u grumbulluan në malet e Labërisë. Që nga lart ata lëshonin mbi ushtarët turq shkëmbinjtë e malit. Armët e tyre ishin shtizat në trajtën e gjuhës së gjarpërit, të cilat i hidhnin me dorë, dhe harqet të punuara në dru, me të cilat lëshonin shigjeta me majë të hekurta, të mprehta e të helmatisura.
Pas sulmesh të vazhdueshme, turqit i detyruan himariotët të përqëndroheshin në dy maja mali. Njëri grup me gjithë rezistencën heroike u shtërngua të dorëzohej. Turqit pranuan marrëveshjen për t'i lënë himariotët të lirë të iknin. Por marrëveshjen e shkelën dhe mbi himariotët e dorëzuar bënë kërdinë, burrave ua prenë këmbët e duart dhe pastaj i hodhen tatëpjetë malit. Gratë e fëmijtë që gjetën në atë mal, afro 8.000 vetë, i nisën si skllevër për në Vlorë.
Turqit u përpoqën të asgjësonin edhe rezistencën që vazhdoi në malin tjetër. Luftimet vazhduan deri në fund të gushtit i pa asnjë rezultat për turqit. Afrimi i vjeshtës dhe shpenzimet e mëdha që kryente perandoria për të mbajtur një ushtri të madhe në këmbë kundër një pakice shqiptarësh e shtërnguan Sulltan Bajazitin e II, të kërkonte një marrëveshje me himariotët. Në fillim himariotët pranuan pasi ky u premtoi atyre një sërë privilegjesh të njohura nga tradita me emrin "venome". Në bazë të marrëveshjes, sulltani do ta linte autonome këtë krahinë dhe nuk do të dërgonte qeveritarë turq, himariotët fitonin të drejtën të qeverisnin vendin e tyre, si edhe më parë, në bazë të kanuneve tradicionale, të krijonin gjyqet e tyre dhe të mbanin lirisht armët. Si shpërblim himariotët zotoheshin të mos ngrinin krye dhe të paguanin vetëm haraçin si shënjë bindjeje.
Marrëveshja e lidhur me Sulltanin ishte në favor të himariotëve. Me venomet që morën, ata larguan rrezikun e vendosjes së qeveritarëve turq dhe të sistemit të timareve e zameteve në krahinën e tyre.
Venomet që u njohu himariotëve, sulltani nuk i respektoi gjithnjë. Por sa herë që turqit i cënonin ato, himariotët rrëmbenin armët dhe hidheshin në kryengritje, turqit detyroheshin përsëri t'u akordonin privilegje të cilat kishin gjithnjë si bazë kushtet e caktuara në marrëveshjen e vitit 1492. Nga ana e tyre edhe himariotët, pagesën e haraçit, megjithëse e premtuan shpesh herë nuk e paguan ose kur e paguan ua dhanë turqve në sheshin e jataganit që do të thoshte se ata nuk ishin raja por të nënshtruar duke ruajtur të drejtën t'i mbanin armët në krahë. Këto venome himariotët i ruajtën për shekuj me radhë.
Pas marrëveshjes me himariotët, sulltani me një pjesë të ushtrisë së tij u largua nga Shqipëria, pjesa tjetër zhvilloi luftime në krahinat e ndryshme të vendit dhe arriti më në fund të rivendoste sundimin turk. Por rivendosja e këtij sundimi qe përsëri e përkohëshme.
Cigare "Skerd"
Cigare "Skerd" cigare të prodhimit shqiptar të shitura në tregun e Shqipërisë.
Qarqe në New Jersey
border|right|275px Shteti federal New Jersey në Shtetet e Bashkuara të Amerikës përbëhet nga Countet.
Asllan Selmani
Asllan Selmani (10 qershor, 1945 - 3 tetor, 2011 në fshatin Llojan të rajonit të Kumanovës, Maqedoni), ishte gjeograf shqiptar.
Edukimi
Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa Shkollën Normale "Zef Lush Marku" në Shkup në vitin 1964. Diplomoi në Institutin e Gjeografisë, pranë Fakultetit te shkencave natyrore-matematikore në Shkup në vitin 1998. Studimet postuniverzitare i mbaroi në fakultetin e shkencave natyrore-matematikore ne Zagreb në vitin 1976, në drejtimin "Parimet e regjionalizimit". Më 1982 në Fakultetin e gjeografisë, mbrojti me sukses disertacionin dhe fitoi titullin shkencor: Doktor i shkencave gjeografike.
Karriera Politike
Në dy mandate ishte deputet i popullit në Parlamentin e Maqedonisë (në zgjedhjet parlamentare të vitit 1990 dhe 1998). Po ashtu, në vitin 1992 kreu shërbimet si Ministër i Arsimit dhe Shkencave deri në vitin 1994, që përsëri të zgjidhet në të njëjtin post në vitin 1996 e deri në 1998.
Libra të botuara
Kjo është lista e librave të shkruara nga gjeografi dhe shkrimtari shqiptar Asllan Selmani.
Partia Socialdemokrate e Shqipërisë
Partia Social Demokrate është parti politike në Shqipëri që u krijua në vitin 1991, i përket spektrit politik të qendrës së majtë. Kryetar i saj është Tom Doshi.
Themeluesi i tij është Skënder Gjinushi, ish-Ministër i Arsimit (1987–1991) dhe ish-Kryetar i Parlamentit.
Universiteti i Tybingenit
Universiteti i Tybingenit (gjermanisht: Eberhard Karls Universität Tübingen), i themeluar në vitin 1477, është një Universiteti në Tybingen, Baden-Vyrtemberg.
Fakultetet
Universiteti është i përbërë nga 14 fakultete, disa prej të cilave janë të ndara në departamente.
VeriChip
VeriChip (shqiptimi, Veriçip) është një aparat RFID (Radio Frequency IDentification - Identifikim Radio Frekuencor) për njerëzit nga VeriChip Corporation, (Firma Veriçip), një pronë e plotë me pak rëndësi e Applied Digital Solutions, shkurt ADS (Zgjidhjet e Zbatuara Digjitale) në Delray Beach (Delrej Biç),Florida.
Ky çip është i injektueshëm, i ngjitshëm ose i mbajtshëm nga njeriu. Ai përbman një numër identifikimi (njohjeje), një bobinë elektromagnetike për tejçimin e të dhënave, dhe një aftësues përshtatës. Përbërësit janë të mbyllur në një mbajtës silikoni dhe qelqi që është i pranueshëm nga indet njerzore.
Çipi u prodhua me synim të ruajë të dhënat shëndetsore të një pacienti me ndonjë organ të transplantuar, që mjekët në rast urgjence të ndërhyjnë në mjekimin e tij.
Ka madhësinë e dy kokrrave orizi, me përmasa: 12mm i gjatë dhe 2 mm i gjerë.
Sipas ADS është aparati i parë i implantueshëm RFID-çip për njerzit.
Çameria në rrugën e zgjidhjes
Çameria në rrugën e zgjidhjes me autor Prof. Dr. Lisen Bashkurti. Botuar në Tiranë : Geer; Akademia Diplomatike Shqiptare, 2012. Faqet e librit 594.
VeriChip
Për herë të pare iu dha leja e përdorimit në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, në mars të vitit 2002 nga Ministria e Shëndetësisë Amerikane.
Në një proces (ecuri) që zgjat vetëm pak minuta e krejt pa dhimbje, çipi mund të injektohet me një gjilpërë të posaçme nën lëkurë. Pastaj ai është pothuaj i padukshëm. Nuk ka nevojë për ushqim me rrymë pasi bobina magnetike e tij aktivizohet nga një skaner (scanner-lexues, kërkues), që kap më pas të dhënat si radio.
Sipas ADS VeriÇip nuk përmban në vete asnjë të dhënë mjekësore, vetëm kode, me ndihmën e të cilëve një mjek mund të thërrasë nga një bankë e sigurt të dhënash informacionet e pacientit përkatës. Kjo bankë të dhënash, dhe jo çipi "ushqehet" pastaj me të dhënat e reja.
Vetë firma prodhuese ADS ka dëshmuar se, ky çip mund të bëjë edhe gjëra të tjera - deri në mbikqyrjen dhe ndjekjen e personave: VeriÇip iu është injektuar një milion kafshëve shtëpiake në SHBA, që këto të rigjehen nga pronarët e tyre në çdo kohë.
ADS nuk e fsheh në asnjë rast se, VeriÇipi mund të përdorej edhe për "qëllime sigurie", siç shpjegoi drejtuesi i firmës Scott Silverman (Skot Silverman). Sipas të dhënave të ndërmarrjes, përdorimi i çipit është i përfytyrueshëm edhe në mision në luftimin e kriminalitetit dhe të mbrojtjes kombëtare. Përsëri duket shumë i papajtueshem me diçka tjetër fakti që, edhe më parë qëllimi i qartë i ADS ishte që, VeriÇip nuk donte t´ja shiste çipin askujt, që ua injekton(mbjell) njerzve pa pëlqimin e tyre.
Sipas Silverman, sfera private e bartësve të paktën mund të mbrohej, pasiqë VeriÇip të ruante vetëm të dhëna mjekësore me rëndësi jetesore si grupin e gjakut ose alergjitë. Hyrja në treg e ADS kushton pak ; 200 spitale morën falas skanerat, që kushtojnë 650 dollarë sejcili.
Mbrojtja e të dhënave dhe sferës private
VeriÇipi ka shqetësuar shumë mbrojtës të të drejtave qytetare, pasiqë ky vezullues i vockël mundet jo vetëm të ruajë të dhënat shëndetsore të bartësit por, edhe të gjitha llojet e tjera të informacioneve - nga sjellja e përdoruesit deri te prova dëshmie policore.
Shqetësimi i kishës
Shume te krishtere mendojne, se Çipat RFID janë shenja e shtazës, e parathene ne Zbulesen e Gjonit, ku flitet se Çdo njeri do te marre vulen e qeverise se udhehequr nga antikrishti, ne dore apo ne balle, me shenjen gjashteqind e gjashtedhjte e gjashte (666).
Trangulli
Trangulli është bimë barishtore njëvjeçare, që bën pjesë në Gjininë Cucumis. Kjo lloj perime kultivohet nga njeriu dhe përdoret për ushqim. Ka lloje të ndryshme trangulli që rriten në shumë vise të botës. Origjina e tij nuk dihet saktësisht, por mendohet se vjen nga India veriore, ku kultivohej që para 4000 vjetësh. Në veri të Shqipërisë quhet Kastravec. Në Lindjen e Mesme rritet një lloj i ngjashëm me emrin Trangulli i Armenisë "Armenian Cucumber", i cili ka shije të njëjtë dhe është pjesë e të njëjtës familje.
Kujtime
Kujtimet apo sic quhen ndryshe Memoiren (ne shumesine e pergjithshem; v. franz. memoire „paraqitje shkrimore, Denkschrift“ aus lat. memoria „Gedächtnis“) bezeichnet Denkwürdigkeiten oder Aufzeichnungen von selbsterlebten Begebenheiten.
Kantoni Amancey
Kantoni Amancey (frëngjisht: Canton d'Amancey) është një kanton në departamentin Doubs, rajonin Franche-Comté në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Amancey. Ka sipërfaqe 183km2 dhe popullsi 3769 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Amancey aktualisht përbëhet nga 19 komuna.
Shaban Uka
parapamje|Shaban Uka Shaban Uka është një ndër volejbollistët më të mirë të Shqipërisë. Ai e ka nisur karrierën në 1973 me të rinjtë e Dinamos dhe në 1975 kalon me skuadrën e parë. Që në fillim ai u dallua për shkathtësinë, fizikun e mirë dhe forcën e rrallë. Me Dinamon fitoi 13 kampionate dhe 10 Kupa Republike. Nuk duhen lënë pa përmendur edhe 70 takimet ndërkombëtare, si në Kupën e Kampioneve kundër italianeve të Clipan Torino (Kampione Evrope), francezeve te ''[https://www.youtube.com/watch?v=Qx-UH8JVk00 AS. Cannes] (nën/kampione Evrope), grekeve të Panathinaikos, Jugosllavëve të Vojvodinës, polakëve të Cestohovës'' dhe skuadrave të tjera kroate, hungareze, turke etj. dhe vlerësimet që ka marrë nga klubet Evropiane.
Në vitin 1993 largohet në Maqedoni ku kryen detyrën e trajner-lojtarit me ekipin shqiptar të Shkëndijës. Arrin te korrë sukses me këtë ekip, pasi nga kategoria e dyte arrijnë në play-off në Superligë dhe në gjysmë finalen e Kupës së Maqedonisë. Ekip tjetër në Maqedoni ku ka kontribuar si lojtar si dhe në cilësinë e trajnerit, është edhe KV LIRIA e Zherovjanit-Tetovë (1995), ekip që në atë sezon debutoi në Superligën e Maqedonisë.
Liqeni i Breznës
Liqeni i Breznës i njohur ndryshe edhe si Liqeni i Opojës është liqeni me i vogël ne Kosovë dhe është liqeni i vetëm natyral ne gjithë Kosovën jashte grupit te liqeneve akullnajore. Për liqenin e Breznës thuhet te ketë ekzistuar qysh ne kohërat e vjetra.
Shaban Uka
Në 1996 u shpall kampion me të rinjtë e Dinamos. Në 1996-1998 emërohet trajner i ekipit te meshkujve të Partizanit,
ku edhe iu rikthye volejbollit të luajtur për një sezon në vitin 1997. Në sezonin 1998-1999 ishte trajner i ekipit të Dinamos. Përgjatë viteve 1998-2004 ka qenë trajner i ekipit kombëtar të të rinjve, meshkuj U 19. Në 2005-2007 ka trajnuar ekipin e femrave të Dinamos duke fituar një Kupë Republike dhe një Kampionat. Në vitet 2005-2007 ka qenë edhe trajner i ekipit kombëtar të femrave U 19.
Ai ka marrë titujt sportivë "Mjeshtër Sporti" “Mjeshtër i Merituar i Sportit” “Nder i sportit Shqiptar” “Urdhrin Naim Frashëri”, "Medalja Naim Frashëri" dhe në vitin 2011 u dekorua nga presidenti i Shqipërisë Bamir Topi me urdhrin "Mjeshtër i Madh". Në qershor të vitit 2021 u vlerësua nga Bashkia e Kamzës me titullin "Qytetar Nderi ".
Ai gjithashtu është diplomuar në “Universiteti Bujqësor i Tiranës” si Zooteknik, në Universitetin “Vojo Kushi” si Mësues i Edukimit Fizik dhe në “Akademinë e Rendit”.
Eratosteni
parapamje|djathtas|220px ', ''(greqisht: Ερατοσθένης; 276 p.e.s. - 194 p.e.s.) ishte  matematikan grek, gjeograf, poet, astronom dhe teoricien i muzikës. Ai ishte një njeri i shkolluar, dhe ishte bërë shef i biblotekës në Bibliotekën e Aleksandrisë.
Famën e arriti pasi që i pari i futi në përdorim kuptimet për gjerësinë dhe gjatësinë gjeografike, dhe i pari arriti të llogarisë sipërfaqen e Tokës. Dhe që prej asaj kohe Erastoteni ka filluar të njihet si babai i gjeografisë.
Rreth vitit 200 p.e.r Eratosteni i pari filloi të përdorte termin gjeografi, që do të thotë përshkrim i Tokës. Në matematikë është i njohur për studimin e numrave të thjeshtë ku e përkufizoi një metodë për gjetjen e numrave të thjeshtë e cila quhet Sita e Eratostenit
Geri Çipi
Geri Çipi (lindur më 28 shkurt 1976) është ish futbollist shqiptar i cili ka luajtur si mbrojtës. Ai ka luajtur gjithsej 34 ndeshje me kombëtaren shqiptare gjatë dhjetë viteve si lojtar i saj.
Xhelal Hajda-Toni
parapamje|Selajdin Mullabazi-Mici (në të majtë) dhe Xhelal Hajda-Toni (në të djathtë). Xhelal Bajram Hajda (19.7.1967-6.11.1998), i njohur si "Kolonel Toni" si "Komandant Toni" e si "Toni" është i lindur më 19 korrik të vitit 1967. Ishte "sugar" (fëmijë i vogël) i nënë-Xhylës e cila kishte gjashtë fëmijë, pesë djemë dhe vetëm një vajzë. Edhe Hajdët e Rahavecit, por edhe dajallarët, Hotët e Krushës së Madhe, ishin të njohur për pjesëmarrjen e tyre aktive në të gjitha format e rezistencës që organizohej kundër pushtuesit serb. Ata, kishin rënë në altarin e lirisë pa u mbetur gjurmë as varr e as nishan. I ati, Bajram Hajda, ishte i biri i Sinanit të Xhelës nga zjarri i Halitit të njohur si Halit Hajda e Halit Aga. Edhe Sinan Hajda ishte vrarë e zhdukur nga dora serbe, si pengesë për ndërtimin e ardhmërisë së Kosovës serbe e jugosllave.
Kështu Bajrami, herët mbeti pa të atin duke bartur mbi kurrizin e vet fëmijëror varfërinë, nga njëra anë, dhe të kaluaren e hidhur e të padëshirueshme për pushtetin e kohës, i cili për t'i thyer Hajdët moralisht, i denoncon herë pas herë, sipas etiketimeve që bëheshin dhe grackave që ua montonte pushteti serb.
Që t'u shmanget këtyre grackave, Bajram Hajda, i lodhur ekonomikisht me konfiskime e moralisht me denoncime të ndryshme, detyrohet që disa herë të ndërrojë lagjet, derisa largohet në fund të Rahavecit, në një fushë bri aksit rrugor Rahavec-Xërxë.
Jeta dhe veprimtaria e tij
Në këtë "Lagje të Re" lindi edhe Xhelali, prandaj këtu "larg rrëmujës e rrëmetit" edhe kaloi një fëmijëri të rehatshme, duke dëgjuar rrëfimet e të et për vuajtjet e familjes Hajda. për vuajtjet e rahavecasve dhe këngët për trimëritë e të parëve të familjes Hajda e Mullabazi.
Kështu, duke dëgjuar për të kaluaren heroike, duke u kujdesur që t'i ndihmonte të et dhe vëllezërve në punët bujqësore, Xhelal Hajda mbaron shkollën fillore në Rahavec, duke udhëtuar nga 12–15 km. në ditë. Në këtë qytet fillon t'i ndjekë mësimet në gjimnazin, që sot mban emrin e tij, por me që më 1983 i vdes i ati, Xhelali braktis mësimet në gjimnaz dhe si fëmijë përplaset me valët e Oqeanit të Mërgimit, duke i kaluar vitet më të bukura të rinisë larg vendlindjes, në fillim nëpër Kroaci e Slloveni, e më vonë në Zvicër, Gjermani e Itali. Shkollën e mesme e mbaroi në Rijekë të Kroacisë, kurse për të punuar, i bie kryq e tërthor Likës e Kordunit me vendqëndrime në Gospiq, Shibenik, Split e në Rijekë.
Si i ri dhe tejet dinamik, përherë mbetet kundërshtar i ligjeve jugosllave, prandaj edhe shpesh arrestohet dhe pas "vlerësimit të të gjitha rrethanave", i shqiptohet dënimi me burg në kohëzgjatje prej 5 vjetësh: afat ky të cilin Xhelali e kalon nëpër kazamatet jugosllave të Goli Otokut, të Lepogllavës, të Splitit e të Shibenikut.
Në Burgun e Lepogllavës u njoftua me Adem Demaçin për të cilin kishte respekt të veçantë. Pas vuajtjes pesëvjeçare të dënimit vendoset në Gospiq të Likës dhe këtu e gjeti lufta e popullit kroat kundër hordhive serbe, të cilat nën udhëheqjen e kapetan Draganit dhe të komandant Arkanit, sipas projekteve të Milan Martiqit bënë masakra në Kroaci.
Në këto beteja kroate, Xhelal Hajda me emrin Xhevat Hajda, tashmë është me Fehmi e Xhevë Lladrofcin, me Bekim Berishën-Abenë, me Gëzim Hamzën-Piktorin, me Safet Abdullahun me Naim Malokun e Agim Çekun, ndërsa vazhdon të bashkëveprojë me Ton Markun, por edhe me shumë luftëtarë të tjerë që luftuan për lirinë e popullit kroat e boshnjak.
Mori pjesë së bashku me Gëzim Hamzën dhe Safet Abdullahun në ofensivat "Bljesak" dhe "Oluja", me ç'rast u shpërblye me "Dekoratën Oluja".
Lufta në Kosovë
Pas ndezjes së rezistencës së armatosur, pas "Flakës së Prekazit", më 5, 6 dhe 7 mars të vitit 1998, Xhelal Hajda vendos t'i përgjigjet Kosovës dhe Prekazit legjendar.
Braktis Kroacinë dhe Gospiqin e Likës, u bashkohet shokëve të luftës kroate dhe luftëtarëve të tjerë që vinin nga mërgata dhe kështu të gjithë për një, marrin rrugën për në Shqipëri.
Në aeroportin e Rinasit takohet me Naim Malokun, i cili duke i njohur raportet e Xhelal Hajdës me Ton Markun si dhe rekomandimin e këtij të fundit, e ripagëzoi me nofkën "Toni" dhe e udhëzoi që me grupin e parë, i cili do të futej në Kosovë, të depërtojë edhe Xhelal Hajda.
Pasi që grupi për nisje ishte i përgatitur (Mehedini e Naser Morina prej Gllarevës, Bedri Shala, Maliq Ndreca, Ajet Potera e shumë shokë) rrugëtohet për në Has, në mënyrë që të pajisen me armatim. Kështu, Xhelal Hajda njoftohet edhe me Xheladin Gashin-Plaku, e me vonë edhe me Haki Drenicën.
Vlahna dhe Cahani bëhen edhe dy çerdhe të rëndësishme të logjistikës, prandaj nisja duhej të ishte urgjente, sepse çdo vonesë për Tonin dhe grupin, bëhet e pakuptim, e paqartë dhe zbehëse për aspiratat që kishin.
Të gjithë dëshironin që sa më shpejt të futeshin në Kosovë, pasi që kishin bërë studime të hollësishme e të rëndësishme të terrenit përreth kufirit, sidomos pasi i kishte njohur mire fshatrat: Zogaj, Helshan, Golaj, Kalimash, Shënmëri, Shikaj, Gjinaj, Tregtan e Krumën si qendër për Vlahën e Cahan, si arterie për komunikime të mëtejshme krahas korridorit Bajram Curr-Rrasë e Zogut-Gllogjan.
Hyrja në Kosovë ishte imperativ pasi që sorrollatjet nëpër Shqipëri, në emër të përgatitjeve dhe të stërvitjeve të gjata e pengonin këtë dragua, këtë "djalosh të lindur me këmishë", prandaj Toni braktisi Shqipërinë, theu Pashtrikun Plak dhe arriti në Gllogjanin e Haradinajve, në mënyrë që të sistemohet në Shqiponjën e Agim Zenelit dhe kështu të fillojë karriera luftarake e Xhelal Hajdës në Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës.
Ditët e para të pranverës së vitit 1998, për Rrafshin e Dukagjinit, në përgjithësi, për Gllogjanin e Shqiponjën, në veçanti, e së andejmi edhe për Kullën legjendare të Haradinajve, pas Luanit të mbetur në Qafë-Mullar, janë të vështira, ngase tashmë ishte hartuar plani që të përsëritet Prekazi, të rrënohet Kulla e Qëndresës e të plandosen përdhe: Ramushi, Dauti, Shkelzeni e Enveri, të gjithë të fokusuar përherë nga pushteti serb.
Xhelal Hajda arrin në Rrafshin e Dukagjinit, pikërisht në momentin e fillimit të thyerjes së mitit serb mbi pathyeshmërinë e ushtrisë jugosllave dhe të forcave policore serbe me strukturat paramilitare sekrete të sigurimit publik, së bashku me qytetarët e armatosur serbë, ose në ditët e "Ngjalljes Shqiptare" pas decenies amullore të pacifizmit, dhe gjendet në krye të shokëve e në ballë të luftës në Zonën Operative të Rrafshit të Dukagjinit, në qendrat Gllogjan e Shqiponjë (ish-Jabllanicë), gjendet me Haradinajt, me Maliq Ndrecën, me Fadil Nimanin (Tigrin) e me Alush Agushin.
Në pikat më të nxehta luftarake, Toni harton strategjinë e bazuar në konceptet empirike të taktikës për operacionet në fshatrat e Rrafshit të Dukagjinit, me pikat përreth, në mënyrë që luftëtarët e lirisë të përballen me fuqinë më të madhe ushtarake të Ballkanit, e cila tërë mllefin për humbjet në linjat frontale do ta zbrazte mbi popullatën e pafajshme civile, taktikë kjo të cilën Toni e njihte nga masakrat serbe nëpër fshatrat e Likës, derisa ishte në luftërat e Kroacisë.
Dhe nuk u thye shpirtërisht as kur më 24 mars 1998, ra heroikisht bashkëluftëtari Himë Haradinaj i Gllogjanit, por as kur dëgjonte për fërkimet eventuale e për defetizmin e dështakëve. Komandanti Ramush Haradinaj, me të hetuar aftësitë strategjike që kishte Toni, e angazhoi në vendin e Shefit të Operativës dhe kështu Xhelal Hajda është i pranishëm në Shqiponjë e në Gllogjan.
Gjatë rrugëtimeve të shpeshta për në Shqipëri, përfitonte nga përvoja dhe njohuritë që kishin ekspertët e armatës shqiptare, prandaj më 20 prill të vitit 1998, e fillon luftën e parë frontale, së bashku me Fadil Nimanin-Tigrin e Dushkajës dhe sulmojnë së bashku armatën jugosllave në Digën e Liqenit të Radoniqit, ku u luftua katër ditë në mënyrë të pandërprerë.
Beteja më e lavdishme e këtyre ditëve mbetet Beteja në Sukën e Cërmjanit. Në fundin e prillit, Xhelal Hajda nëpërmjet Shqiponjës, Alush Agushit dhe Rexhep Selimit realizon kontaktet e para me Selajdin Mullabazin, që vepronte në Açarevë e Likoc.
Të dytë, së bashku, me ndihmën e Rexhep Selimit e të Sokol Bashotës, tentojnë që t'i afrohen Rahavecit. Kështu, në javën e parë të majit të vitit 1998, ata shkojnë në Drenoc të Anadrinit dhe kështu definitivisht i afrohen Rahavecit, njëri duke zbritur nga Prekazi legjendar nëpërmjet Ceravikut, e tjetri nga Gllogjani i Haradinajve nëpërmjet Shqiponjës dhe Toni e Mici bëhen dy emra, por një legjendë.
Lufta e Rahovecit
Më 8-9 qershor të vitit 1998, Xhelal Hajda, Selajdin Mullabazi dhe Gëzim Hamza, me ndihmën logjistike të Ismet Tarës, formojnë Shtabin Operativ Lokal për Batalionin e Rahavecit.
Selia e këtij shtabi ishte shkolla fillore e fshatit Astarzup, prej nga fillojnë edhe të gjitha aktivitetet konkrete për zgjerim e shtrirje në drejtim të Rahavecit, buzë aksit rrugor Malishevë-Rahavec, deri në "Arat e Dulës", "Kërsh të Keq" përkatësisht Majën e Vranstinës (tash Maja e Shkodranit).
Këtu transferohen luftëtarët e parë, të kyçur në Drenoc e në Drenicë: Hamdi Mullaliu, Luan Kleçka, Nazim Mushla, Fatmir Isma, Mehedin Isma, Skënder Shulina e Gëzim Hamza, por këtyre do t'u bashkohen në Astarzup edhe 100 luftëtarë të lirisë.
Prej shkollës fillore të Astarzupit, Shtabi i Xhelal Hajdës kalon në "Kërshin e Keq" dhe vendoset në "Lugun e Kërshit të Keq", ndërsa për rregullimin e infrastrukturës dhe një adaptim për nevojat e luftëtarëve, përkujdesej Gëzim Hamza, Xhelal Hajda, komandon me "Fluturimet e Dallëndysheve" (Kompania e logjistikës), koordinon pritjen e tyre në Shqiponjë, vazhdimin kah Gllogjani dhe përcjelljen për në Junik e Bajram Curr.
Komandant Toni karakterizohej me aftësi të jashtëzakonshme operative dhe kooperative. Kishte një zotësi për punë ekipore; i liruar prej karrierizmit dhe egoizmit ushtarak dhe mbeti përherë i ushqyer me një altruizëm të pashoq, prandaj edhe Ushtria Çlirimtare e Kosovës u zhvillua shumë shpejt me shtrirje prej fshatrave të Anadrinit në drejtim të fshatrave të Hasit e të Dushkajës dhe kështu u sajua korridori logjistik nëpër kanionin e Remnikut dhe të Zhdredhës.
Xhelal Hajda përkujdesej për ruajtjen e kanaleve që e lidhnin Anadrinin me Zonën Operative të Rrafshit të Dukagjinit, ndërsa Selajdin Mullabazi, me ruajtjen e linjave nëpër Malishevë-Kijevë-Ceravik e Açarevë, kështu në garnizonin e batalionit "Arti" zënë të vijnë luftëtarët e Rrafshit të Dukagjinit dhe të Llapushës.
Më 17 korrik të vitit 1998, Beteja e Rahavecit, Xhelal Hajdën e zë në detyrat logjistike, prandaj me të marrë këtë lajm niset nëpërmjet Bajram Currit që t'i afrohet Gllogjanit e së andejmi edhe Rahavecit, por arrin pas tërheqjes së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës mbi Rrasat e Rahavecit, në drejtim të "Kërshit të Keq". Në fshatin Dragabil takohet me luftëtarët dhe së bashku me komandantët e formacioneve: "Lumi", "Çeliku", "Guri 3", "Pëllumbat" dhe me njësitet për intervenime të shpejta, strukturon istikamet në "Lugun e Shqipeve" më 25 korrik të vitit 1998 ku thehen forcat serbe dhe zbrapsen në Rahavec. Toni e merr sërish Majën e Shkodranit dhe synon Rahavecin.
Deri më 2 gusht të vitit 1998, Xhelal Hajda synon të marrë sërish Rahavecin, prandaj prej Malisheve zbret edhe një herë në fshatrat e Anadrinit, vendoset ne fshatin Hoçë e Vogël dhe depërton deri në Rrihjet e Rahavecit, duke shfrytëzuar Shpatijet e Hamocit dhe Rrapishtet.
Mirëpo, me batalionin e shpartalluar dhe me një logjistikë tashmë të dobësuar nuk ia arrin, prandaj vendos që sërish ta aktivizojë sektorin e logjistikës dhe depërton në Shqipëri për t'u riarmatosur.
Me t'u pajisur mirë braktis Vlahnën e Cahanin dhe më 21 shtator të vitit 1998, Xhelali, së bashku me Selajdin Mullabazin, gjendet në Qafë-Mullar të Pashtrikut dhe së andejmi, hap pas hapi zbret në fshatrat: Kushnin, Romajë, Rogovë dhe me të kaluar të Drinit të Bardhë me ushtarët e Zonës Operative të Rrafshit të Dukagjinit dhe me një pjesë të ushtarëve të Batalionit të Rahavecit, ku vendoset në fshatin Piranë, në familjen e vëllezërve Elshani (të bijëve të Rufat Elshanit) dhe kështu merr kontroll mbi aksin rrugor Prizren-Gjakovë, veçanërisht pjesën prej Tyrbes së Krushës së Vogël deri te Plepat e Celinës.
Së këndejmi, pretendon që të zgjerohet kah Celina, Rrapishtet, Hamocet dhe Rrihjet e Rahavecit, mirëpo për disa ditë vendoset në Krushën e Madhe, e pastaj kalon me të gjithë luftëtarët, në Zonën Operative të Rrafshit të Dukagjinit dhe sërish është me Ramushin, Dautin, Shkëlzenin, Maliqin, Togerin e Malën; sërish është në Shqiponjën e Agim Zenelit.
Në Reti fillon konsolidimi i radhëve të të katër batalioneve të Brigadës 124 Gani Paçarizi (i Drinasit, i Drenocit, i Rahavecit dhe i Lugut të Brestosit) dhe kështu fillon aktiviteti i tërë brigadës 124 Gani Paçarizi, në krye të të cilës ishin Mahir Hasanaj, epror e komandant i brigadës dhe Xhemali Gashi, zëvendës-komandanti.
Xhelal Hajda e Selajdin Mullabazi nuk pushojnë aktivitetin në logjistikë dhe dërgojnë grupe për t'u riarmatosur, mirëpo, edhe ndërmarrin aksione guerile, si në aksin rrugor Prizren-Gjakovë, ashtu edhe në rrugën Xërxë-Malishevë nëpër Rahavec.
Kështu, në analet e Luftës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës kanë mbetur aksionet guerile si: sulmi te Ura e Bërnjakës, sulmi te Ura e Bardhasë, sulmi të Kryqi i Aliagës, beteja e Izbishtës, sulmi te Llazet e Qëndresës (ish-Randubravës) aksionet rreth pritjes së grupeve të armatosura që e thenin Pashtrikun dhe luftimet e tjera.
Tonin e Micin, si strategë, i karakterizonte konspiracioni, prandaj planet dhe itineraret e udhëtimeve nuk ia komunikonin askujt, por çdo gjë ndërmerrnin pasi të jenë konsultuar mirë reciprokisht dhe pasi t'i kenë përpunuar mirë te gjithë parametrat ushtarakë.
Pas dështimeve dhe thyerjeve totale të forcave serbe në fshatrat e Lugut të Brestosit dhe në Fushat e Izbishtit, serbët shfrytëzojnë "Armëpushimin e tetorit" dhe arrijnë në fshatin Apterushë, madje edhe marrin nën kontroll rrugën makadame prej Rrihjeve të Rahavecit deri në Therandë. Nëpër këtë rrugë, sidomos në udhëkryqet: Hoçë e Madhe, Zaçisht, Apterushë e Samadraxhë, vendosin prita të përforcuara me patrulla mobile.
Më 6 nëntor të vitit 1998, nga Shqipëria arrin një grup i armatosur i luftëtarëve, të cilin deri në Krushë të Madhe e kishte shoqëruar Xhavit Elshani-Leopardi, e së andejmi grupin e kishin pranuar Xhelali e Selajdini.
Itinerari i grupit ishte: Reti-Samadraxhë-Dabërdelan-Pagarushë e për në Drenicë, pasi që kishte luftëtarë të Zonës Operative të Shalës. Mirëpo, te Kryqi i Apterushës, fillojnë luftimet.
Përjetësinë e marrin Xhelal Hajda-Toni, Selajdin Mullabazi-Mici, Bektesh Haliti, Hamdi Hajrizi e Nezir Ymeri, ndërsa mbijetojnë me shumë plagë në trup Lulzim Ymeri dhe Kujtim Saraçi, luftëtarët e lirisë të Zonës Operative të Shalës.
Sot, në vendin e rënies së Tonit me shokë, te Kryqi i Apterushës shkëlqen një lapidar për të pesë luftëtarët dhe pranë tij rrjedh një krua, kurse rivarrimet janë bërë në njëvjetorin e rënies, dhe Toni e Mici janë në krye të luftëtarëve të tyre në "Kopshtin e Dëshmorëve" të Rahavecit, Xhelal Hajda pranë Sadedin Hajdës, kurse Selajdin Mullabazi pranë Gëzim Mullabazit.
"Ty kolonel,
i madh sa Leka
Te Kryqi i Apterushës
të erdhi Deka.
Të erdhi Deka,
Kolonel Toni,
O Xhelal Hajda" (poezi)
Referimet
1.''Prof.Dr. Sabahudin Cena''
Kantoni Audeux
Kantoni Audeux (frëngjisht: Canton d'Audeux) është një kanton në departamentin Doubs, rajonin Franche-Comté në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Audeux. Ka sipërfaqe 211km2 dhe popullsi 27958 banorë.
Xhelal Hajda-Toni
Referimet
2.BalkanWeb
Kantoni Audeux
Përbërja aktuale
Kantoni Audeux aktualisht përbëhet nga 40 komuna.
Xhelal Hajda-Toni
Referimet
3.Vendbanimet e Kosovës II-Rahoveci
Victor Gonzalez
Víctor González është një aktor i famshëm për telenovela, lindur me 10 shtator 1973 në Queretaro, Meksiko.
Emri i plotë është Víctor Manuel González Reynoso dhe është nipi i kompozitorit Oscar Reynoso. Eshtë i gjatë 1,80 m.
Filmografia :
"Secrets" (2009) (së shpejti) .... Gabriel
"Duelos de Pasarelas" (2008) (i përfunduar) .... Esteban de la Fuente
"Trópico" (2007) TV series .... Antonio Guzman (2007)
"Bajo las riendas del amor" - Tradhtia .... Rodrigo Corcuera (2007) Niñas Mal (2007) .... Kike van der Linde
"El amor no tiene precio" - Dashuria nuk ka çmim (2005) TV series .... Marcelo Carvajal (unknown episodes)
Voces inocentes (2004) .... Soldado
Cheyenne
Cheyenne (shqiptohet "Shajën") është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i shtetit Wyoming të SHBA-së dhe qendra e qarkut Laramie.
Victor Gonzalez
Filmografia :
"Amor descarado" - Dashuri e pacipe (2003) TV series .... Ignacio Valdez
Cheyenne
Cheyenne ka një popullsi prej 59 500 banorë (2010)
Victor Gonzalez
Filmografia :
"La duda" - Dyshimi (2002) TV series .... Julian
"El país de las mujeres" (2002) TV series .... Daniel Cano
"Lo que es el amor" (2001) TV series .... Pablo Rivas
"El amor no es como lo pintan" (2000) TV series .... Alberto Segovia (2000)
"El precio de nuestra sangre" (2000)
"Marea Brava" (1999) TV series .... Paulo
"Besos prohibidos" (1999) TV series .... Carlos
"Perla" (1998) TV series .... Hugo (1998)
"Azul tequila" (1998) TV series .... Arcadio Berriozabal
"Pueblo chico, infierno grande" (1997) TV series
Partia Agrare e Shqipërisë
Partia Agrare Ambientaliste e Shqipërisë është parti politike në Shqipëri që u krijua në vitin 1991, i përket spektrit politik të majtë. Kryetar i saj është Agron Duka.
Zvicra
Konfederata Zvicerane është krijuar më 1 gusht 1291, që festohet çdo vit si Dita Kombëtare e Zvicrës. Vendi ka një histori të gjatë të neutralitetit ndaj luftrave. Zvicra nuk ka qenë në gjendje lufte ndërkombëtarisht që nga viti 1815 dhe nuk iu bashkua Kombeve të Bashkuara deri në vitin 2002. Megjithatë ajo ndjek një politikë të jashtme aktive dhe është e përfshirë shpesh në proceset për vendosjet e paqes nëpër botë. Zvicra është vendlindja e Kryqit të Kuq, dhe në të kanë selitë organizata të shumta ndërkombëtare, përfshirë edhe zyrën e dytë më të madhe të OKB-së. Në nivelin evropian, Zvicra është një anëtar themelues i Shoqatës Europiane të Tregtisë së Lirë dhe është pjesë e zonës Shengen, edhe pse nuk është anëtare e Bashkimit Europian dhe Zonës Ekonomike Europiane.
Çamëria në rrugën e zgjidhjes
Çamëria në rrugën e zgjidhjes me autor Prof. Dr. Lisen Bashkurti. Botuar në Tiranë : Geer; Akademia Diplomatike Shqiptare. Viti i botimit 2012. Faqet e librit 594.
Libri "Çamëria në rrugën e zgjidhjes" është jo vetëm një analizë e gjerë dhe multidisiplinore e kësaj çështje të madhe të trashëgimisë historike shqiptaro-greke, por është njëkohësisht edhe një përpjekje tejet interesante instruktive dhe konstruktive për rrugën në të cilën nevojitet të kaloj procesi i vështirë e kompleks i çështjes Çame. Gjithashtu, libri është një kontribut i vërtetë për mënyrën, procedurat, mekanizmat, mjetet dhe instrumentet që kërkohen nga gjithë aktorët e faktorët lokal, kombëtar e ndërkombëtar, politik, diplomatik e juridik për zgjidhjen optimale dhe paqësore të një prej brengave më të mëdha të historisë së popullit shqiptar.
Zvicra
Zvicra renditet lart në disa parametra të performancës kombëtare, duke përfshirë transparencën e qeverisë, liritë civile, konkurrencën ekonomike dhe zhvillimin njerëzor. Ajo ka pasurinë nominale për të rritur më të lartë në botë (pronësinë financiare dhe jo-financiare) sipas Crédit Suisse dhe është e teta për PBB për frymë në listën e FMN-së. Qytetarët zviceranë kanë jetëgjatësinë e dytë më të lartë në botë. Zyrihu dhe Gjeneva renditen ndër qytetet me cilësi më të lartë të jetës në botë.
Etimologjia
Emri Switzer (shqip: Zvicër) vjen nga dialekti gjerman alemanik Schwiizer, në origjinë një banor i Schwyz-it dhe territorin të lidhur me të, një nga kantonet Waldstätten që formuan bërthamën e Konfederatës së Vjetër Zvicerane. Emri rrjedh si një eksonym, i aplikuar për trupat e Konfederatës. Zviceranët filluan ta përshtatin emrin për veten e tyre pas Luftës Svabiane të vitit 1499, e përdorur së bashku me termin për "Konfedratën", Eidgenossen (fjalë për fjalë: shokë të betuar), e përdorur që nga shekulli i 14-të.
Emri latin Confoederatio Helvetica u neologjizua dhe u fut gradualisht pas formimit të shtetit federal në 1848, duke u paraqitur në monedha që prej 1879, i gdhendur në Pallatin Federal në 1902 dhe pas 1948 u përdorur në vulën zyrtare. Ky rrjedh nga emri i Helvetive, një fis gal që jetonte në pllajën zvicerane para epokës romake. Helvetia shfaqet si një personifikim kombëtar i Konfederatës Zvicerane në shekullin e 17, me një dramë të vitit 1672 nga Johann Caspar Weissenbach.
Lashtësia
Zviceranët nuk janë një popull etnik apo një popull me një fe, gjuhë apo diçka të ngjashme që është karakteristike për kombet, por zviceranët janë një popull që si element të përbashkët kanë rregullimin politik në favor të tri shumicave. Zvicra është një konfederatë kantonesh disa prej të cilëve kanë histori 700-vjeçare.
Në vitin 58 p. e. s. fisi keltik i helvetikëve u sundua nga Jul Çezari në pjesën qendrore dhe perëndimore të Zvicrës dhe iu bashkangjit Perandorisë Romake, në vitin 15 p. e. s. u përhap perandoria edhe në pjesët lindore dhe alpine të fisit të retëve. Pas ikjes së romakëve në fillim të shekullit V, Zvicra mund të ndahej në katër rajone:
Mesjeta
Në vitin 497 u sundua Alemania, në vitin 534 Burgundi, në vitin 539 Retia dhe në vitet 773/774 Lombardia nga Mbretëria Franke.
Dukati i Schwabenit u bë në shekujt XII/XIII në Perandorinë e Shenjtë Romake nga dinastia e Stauferve (1138 deri 1250) e rrëndësishme. Kështu në mesjetë, Zvicra i përkiste një kohë të gjatë kësaj perandorie. Por pushteti i perandorit nuk ndiheje fortë në këtë pjesë të perandorisë dhe kështu mund të formohejn vende të mëdha dhe të vegjël që mund të quheshin autonome.