cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nexhmetin Erbakan
Nexhmetin Erbakan (turqisht: Necmettin Erbakan; 29 tetor 1926 – 27 shkurt 2011) ishte politikan, inxhinier dhe akademik turk i cili ishte Kryeministër i Turqisë nga viti 1996 deri më 1997. Ai nën presionin e ushtrisë turke u detyrua për të dhënë dorëheqjen si kryeministër dhe më vonë u ndalua nga politika nga Gjykata Kushtetuese e Turqisë për shkeljen e principit të ndarjes së fesë dhe shtetit sipas kushtetutës turke. Erbakani ishte themelues i shumë partive islamiste në Turqi prej viteve 1960 deri më 2010.
Jeta e hershme
Erbakan lindi në Sinop, në bregun e Detit të Zi në veri të Turqisë. Babai i tij, Mehmet Sabri, ishte gjykatës me prestigj nga familja Kozanoğlu e Kilikisë dhe nëna e tij Kamer nga Sinop ishte gruaja e dytë e Mehmetit.
Pas përfundimit të Gjimnazit të Stambollit, ai diplomoi në Fakultetin e Inxhinierisë Mekanike në Universitetin Teknik të Stambollit (İTÜ) në vitin 1948. Ai morri doktoraturën e filozofisë nga inxhinieria mekanike në RWTH Aachen. Pas kthimit në Turqi, ai u bë ligjërues në İTÜ dhe u emërua profesor në vitin 1965. Pasi punoi për disa kohë në industri, ai filloi politikës dhe u zgjodh deputet i Konjës në vitin 1969.
Vdekja
thumb|left|250px|Varri i Nexhmetin Erbakanit dhe familjes së tij në varrezat Merkezefendi in Stamboll Erbakani vdiq më 27 shkurt 2011 në orën 11:40 për shkak infarktit ë zemër në spitalin Güven në Çankaja, Ankara.
Trupi i tij u varros në varrezat Merkezefendi në Stamboll, ku u varros pranë gruas së tij Nermin. Ai nuk ka dashur varrim shtetëror, sidoqoftë në varrimin e tij morrën pjesë zyrtarë të lartë shtetërorë dhe qeveritarë.
Barges, Haute-Saône
Barges është një komunë në Francë. Barges bën pjesë në departamentin Haute-Saône të rajonit Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 112 banorë dhe sipërfaqe 7.91 km².
Dëbimi
Dëbimi është dëbimi i një personi ose grupi njerëzish nga një vend ose vend. Termi dëbim përdoret shpesh si sinonim për dëbimin, megjithëse dëbimi përdoret më shpesh në kontekstin e së drejtës ndërkombëtare, ndërsa dëbimi përdoret më shumë në ligjin kombëtar (komunal). Zhvendosja e detyruar ose migrimi i detyruar i një individi ose një grupi mund të shkaktohet nga dëbimi, për shembull spastrimi etnik dhe arsye të tjera. Një person që është dëbuar ose është nën dënimin e dëbimit quhet i dëbuar.
Përkufizimi
Përkufizimet e dëbimit zbatohen njëlloj si për shtetasit ashtu edhe për të huajt. Megjithatë, në përdorimin e zakonshëm dëbimi i shtetasve të huaj zakonisht quhet deportim, ndërsa dëbimi i shtetasve quhet ekstradim, dëbim, internim ose transport penal. Për shembull, në Shtetet e Bashkuara : "“Thënë të drejtën, transporti, ekstradimi dhe dëbimi, megjithëse secili ka efektin e largimit të një personi nga vendi, janë gjëra të ndryshme dhe kanë qëllime të ndryshme. Transporti bëhet me dënim të një të dënuari për një shkelje kundër ligjeve të vendit. Ekstradimi është dorëzimi në një vend tjetër i një të akuzuari për një shkelje kundër ligjeve të tij, për t'u gjykuar dhe, nëse shpallet fajtor, dënohet. Dëbimi është largimi i një të huaji jashtë vendit, thjesht sepse prania e tij konsiderohet në kundërshtim me mirëqenien publike dhe pa u shqiptuar ose parashikuar asnjë dënim, qoftë sipas ligjeve të vendit nga i cili është dërguar ose sipas ligjeve të vendit. ku ai është çuar.'"Dëbimi është një akt nga një autoritet publik për të larguar një person ose persona kundër vullnetit të tij ose të saj nga territori i atij shteti. Dëbimi i suksesshëm i një personi nga një vend quhet deportim.
Sipas Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut, dëbimi kolektiv është çdo masë që detyron joshtetasit, si grup, të largohen nga një vend, përveç rasteve kur një masë e tillë merret në bazë të një shqyrtimi të arsyeshëm dhe objektiv të rastit të veçantë të secilit. individ joshtetas i grupit. Dëbimi masiv mund të ndodhë gjithashtu kur anëtarët e një grupi etnik dërgohen jashtë një shteti, pavarësisht nga kombësia. Dëbimi kolektiv, ose dëbimi masiv, është i ndaluar nga disa instrumente të së drejtës ndërkombëtare.
Gjatë Luftës së Kosovës autoritetet serbe kanë dobuar mbi 1 000 000 kosovarë jashtë kufijve të Kosovës, kryesisht në Shqipëri, Maqedoninë e Veriut dhe Mal të Zi. Kampet më të mëdha të refugjatëve kosovarë ishin Kampi i Bllacës dhe Kampi i efugjatët kosovarë në Kukës.
Mogues
Mogues është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Mogues ka një popullsi prej 160 banorë dhe sipërfaqe 8.26 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Belmont, Haute-Saône
Belmont është një komunë në Francë. Belmontbën pjesë në departamentin [[Haute-Saône]] të rajonit [[Franche-Comté]]. Komuna ka një popullsi prej 115 banorë dhe sipërfaqe 4.5 km².
Skënderbeu dhe lufta shqiptare-turke në shek. XV
'''Skënderbeu dhe lufta shqiptare-turke në shek. XV : burime dokumentare shqiptare : (në origjinal dhe në përkthimin shqip)''' libër nga Kristo Frashëri (përg.), Afërdita Sharxhi (red.). Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2005. V.1, me 378 faqe. ISBN 99943-1-042-9
Bargny, Oise
Bargny është një komunë në Francë. Bargny bën pjesë në departamentin Oise të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 276 banorë dhe sipërfaqe 7.54 km².
Belmont, Isère
Belmont është një komunë në Francë. Belmontbën pjesë në departamentin Isère të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 447 banorë dhe sipërfaqe 6.51 km².
Pashallëku i Bosnjës
parapamje|240px|Ejaleti i Bosnjës më 1683 Ejaleti i Bosnjës (turqishtja osmane: ایالت بوسنه, Eyālet-i Bōsnâ; turqisht: Bosna Eyaleti; serbokroatishtja: Bosanski pašaluk), ishte një ejalet (ndarje administrative) e Perandorisë Osmane, e bazuar kryesisht në territorin e shtetit të sotëm të Bosnjës dhe Hercegovinës. Para Luftës së Madhe Turke, ajo kishte përfshirë gjithashtu pjesën më të madhe të Sllavonisë, Likës dhe Dalmacisë në Kroacinë e sotme.
Themelimi
Në vitin 1580, Ferhad Pashë Sokoloviq u bë guvernatori i parë i Ejaletit të Bosnjës, si bejlerbej (i referuar edhe si "pasha"). Ejaleti (ose Pashallëku) i Bosnjës përfshinte sanxhakun e Bosnjës (krahinën qendrore), Sanxhakun e Hercegovinës, Sanxhakun e Vuçiternës, Sanxhakun e Prizrenit, Sanxhakun e Klisit, Sanxhakun e Krkës dhe Sanxhakun e Pakracit. parapamje|Ejaleti i Bosnjës më 1609|204x204px
Rënia
Lufta e Madhe Turke që përfundoi me disfatën osmane në vitin 1699 çoi në një rënie të ndjeshme të territorit të Ejaletit, duke humbur të gjithë sanxhakët sllavonian ("Požeški sandžak" dhe "Pakrački sandžak"), sanxhakun e Likës dhe pjesë të mëdha të dalmatëve. bregdeti nga sanxhakët e Klisës dhe Hercegovinës. Ejaleti humbi tre sanxhaqe dhe shtypi një (sanxhakun e Bihaqit): pas Traktatit të Karlowitz, provinca u zvogëlua në katër sanxhakë (tre prej tyre gjithashtu u zvogëluan në madhësi) dhe dymbëdhjetë kapitane. Para Traktatit të Passarowitz, u formuan 28 kapitane të tjera ushtarake, më shumë se gjysma e tyre përgjatë kufirit. Ky lloj administrimi intensiv ushtarak korrespondonte me kufirin ushtarak austriak në anën tjetër të të njëjtit kufi. Më 1703 selia e pashait u zhvendos nga Sarajeva në Travnik, sepse Sarajeva ishte shkatërruar nga zjarri në luftë; nuk do të zhvendosej prapa deri në 1850.
Kryengritja e Bosnjës
250px|parapamje|[[Husein Gradashçeviq u shpall guvernator i Ejaletit të Bosnjës në vitin 1831 dhe u rebelua kundër osmanëve në një përpjekje për të siguruar pavarësinë e Bosnjës.]] parapamje|218x218px|Harta e Ejaletit të Bosnjës në vitin 1609 me sanxhakët e saj.
İlayda Alişan
İlayda Alişan (lindi më 26 shkurt 1996) është një aktore turke.
Pashallëku i Bosnjës
Kryengritja e Bosnjës
Në fillim të shekullit të 19-të, Bosnja ishte një nga krahinat më pak të zhvilluara dhe më autonome të Perandorisë. Në vitin 1831, kapudani boshnjak Husein Gradashçeviq, pasi u takua në Tuzlla me aristokratët boshnjakë nga 20 janari deri më 5 shkurt për përgatitjet, më në fund pushtoi Travnikun, duke kërkuar autonomi dhe fundin e reformave ushtarake në Bosnje. Përfundimisht, duke shfrytëzuar rivalitetet mes bejlerëve dhe kapudanëve, veziri i madh ia doli të shkëputë forcat hercegovinase, të udhëhequra nga Ali Pasha Rizvanbegoviq, nga ato të Gradashçeviqit. Revolta u shtyp dhe në vitin 1833 u krijua një ejalet i ri i Hercegovinës nga pjesa jugore e ejaletit të Bosnjës dhe iu dha Ali Pashë Rizvanbegoviqit si shpërblim për kontributin e tij në shtypjen e kryengritjes. Ky ent i ri zgjati vetëm disa vite: pas vdekjes së Rizvanbegoviqit, ai u riintegrua në ejaletin e Bosnjës.
İlayda Alişan
Jeta dhe karriera
Alişan lindi më 26 shkurt 1996 në Stamboll. Ajo është diplomuar në shkollën e mesme Behçet Kemal Çağlar.
Pashallëku i Bosnjës
Kryengritja e Bosnjës
Ishte një nga krahinat e para osmane që u bë një vilajet pas një reforme administrative në 1865, dhe deri në vitin 1867 ishte reformuar në Vilajetin e Bosnjës.
İlayda Alişan
Jeta dhe karriera
Interesi i saj për aktrimin filloi që në moshë të re dhe ajo bëri debutimin e saj televiziv në vitin 2011 me një rol në serinë televizive Bir Çocuk Sevdim. Ajo vazhdoi karrierën e saj me role të përsëritura në seriale si p.sh Rüya, Bana Sevmeyi Anlat, Gönül Hırsızı, Benim Adım Gültepe dhe Serçe Sarayı. Në vitin 2017, Alişan u përfshi në serialin televiziv Çukur, duke luajtur së bashku me Aras Bulut İynemli dhe Dilan Çiçek Deniz. Në vitin 2019, ajo iu bashkua kastit Şampiyon.
Midis 2019 dhe 2020, ajo pati një rol të përsëritur në serialin origjinal të Netflix Hakan: Muhafız. Më pas ajo u shfaq në serialin origjinal Gain Terapist më 2021. Në vitin 2021, Alişan luajti në serialin Mahsumiyet dhe përshkruante personazhin e Elës, në shfaqje luajtën Hülya Avşar, Mehmet Aslantuğ dhe Deniz Çakır si personazh kryesor. Ajo u shfaq edhe si e ftuar në Kırmızı Oda me Erdem Şanlı.
Hasan Reçi : 1904-1948
Hasan Reçi : 1904-1948 : monografi me autor Kristo Frashëri. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2005. Broshurë me 54 faqe. ISBN 99943-1-091-7
Qarku Nancy
Qarku Nancy është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Meurthe-et-Moselle.
Shpallja e Pavarësisë së Shqipërisë : (28 nëntor 1912)
Shpallja e Pavarësisë së Shqipërisë : (28 Nëntor 1912) libër me autor Kristo Frashëri dhe Fatjon Balliu (red.). Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave, në vitin 2008. Faqe 284.
Valon Saraçini
Valon Saracini (lindur më 24 korrik 1981) është një politikan shqiptar nga Maqedonia e Veriut. Ai shërbeu si Ministër i Ekonomisë i Maqedonisë, e njohur sot si Maqedonia e Veriut. Ai mori postin e ministrit të ekonomisë në korrik 2011, duke vendosur si prioritete në mandatin e tij përmirësimin e klimës së biznesit, rritjen e konkurrencës së ekonomisë maqedonase, zhvillimin e një sistemi energjetik efikas dhe stabil, shfrytëzimin e planifikuar dhe të qëndrueshëm të resurseve minerale dhe zhvillimin. të turizmit.
Ministër i Ekonomisë
Propozues për integrimin ekonomik të rajonit, me synim rritjen e investimeve, forcimin e bashkëpunimit ekonomik, qasjen e përbashkët në tregjet e treta dhe krijimin e paketave rajonale turistike që do të plotësonin kërkesat e turistit botëror. Me iniciativën e tij janë intensifikuar aktivitetet në fushën e burimeve minerale dhe përshpejtohet procedura për dhënien e koncesioneve për kërkim dhe shfrytëzim. Mbështetja e sipërmarrjes dhe ndërmarrjeve të vogla dhe të mesme realizohet përmes aktiviteteve dhe masave të shumta programore dhe për herë të parë stimulohet sipërmarrja dhe zejtaria e grave, si segmente të veçanta të sipërmarrjes. Komunikimi me subjektet afariste dhe shoqatat e tij është i vazhdueshëm me takime, takime pune, vizita të kapaciteteve të biznesit dhe pjesëmarrje në debate publike. Si përfaqësues i Bashkimit Demokratik për Integrim, i cili më 1 korrik 2008 bëri koalicion me VMRO-DPMNE-në, ministri Saraqini realizoi një sërë aktivitetesh dhe projektesh investive të drejtuara në vendet ku jetojnë kryesisht shqiptarë, veçanërisht në Maqedoninë Perëndimore. Krahas procedurës për gjetjen e investitorit strategjik-koncesionar të TIDZ Tetovë, janë realizuar një sërë investimesh në projekte në fushën energjetike, veçanërisht në pjesën e koncesioneve për hidrocentrale të vogla dhe aktivitetet për përmirësimin e efiçiencës energjetike në shkolla dhe kopshte. . Në fushën e turizmit, bregdeti Ohër-Strugë u vendos në hartën e operatorëve turistikë, veçanërisht të vendeve të Beneluksit, por edhe të Turqisë, vendeve lindore dhe të Ballkanit, si dhe u intensifikuan aktivitetet për modernizimin e qendrës dimërore Popova Shapka. Janë zbatuar një sërë masash për përmirësimin e klimës së biznesit, të cilat kanë pasur ndikim të veçantë në zbutjen e pasojave të krizës ekonomike globale, dhe si rezultat i disa prej aktiviteteve të realizuara, Republika e Maqedonisë, sipas Doing Business 2012, është renditur në vendi i gjashtë në botë dhe i pari në Evropë për shpejtësinë e regjistrimit të një kompanie. Përkatësisht, regjistrimi i kompanisë tregtare zgjat 40 orë dhe kushton rreth 30 euro, për çka mund të thuhet se RM ka regjistrimin më të shpejtë, më të lirë dhe më efikas/më të lehtë në Evropë dhe një nga më të mirët në botë.
Aktivitete ndërkombëtare
Në drejtim të promovimit të bashkëpunimit rajonal, ministri Saraqini pati vizita dhe takime me Ministrin e Ekonomisë së Republikës së Shqipërisë, Насип Начо, Zëvendëskryeministren dhe Ministren e Tregtisë së Republikës së Kosovës Mimoza Kusari Lila dhe Ministrin e Ekonomisë së Republikës së Kosovës, Besim. Beqaj, Ministri i Ekonomisë së Republikës së Turqisë, Zafer Caglayan, Ministri i Ekonomisë së Republikës së Serbisë Nebosja Kirik, Ministri i Ekonomisë së Republikës së Bullgarisë, Trajco Traykov. Saraqini ishte në krye të delegacionit në takimin e parë të Komitetit të Përbashkët për Marrëveshjen e Tregtisë së Lirë ndërmjet Maqedonisë dhe Kosovës, si dhe të një delegacioni biznesi prej rreth 50 subjekteve afariste, në Forumin e Biznesit Kosovë-Maqedonas në Prishtinë dhe si anëtar i delegacioni qeveritar mori pjesë në Forumin e Investimeve në Britaninë e Madhe, në kuadër të Road Show që u mbajt në Londër dhe Road Show të mbajtur në Republikën e Turqisë. Ai realizoi takim me një delegacion të rangut të lartë të RP të Kinës, i cili erdhi për vizitë zyrtare në Republikën e Maqedonisë, në të cilin u prezantuan mundësitë për avancimin dhe zgjerimin e bashkëpunimit ekonomik, si dhe takimin me manjatin meksikan të telekomunikacionit Carlos Slim. si anëtar i ekipit qeveritar, gjatë vizitës së tij në Republikën e Maqedonisë, dhe në kuadër të rolit kryesues të Slim në takimin e Komisionit për zhvillim të gjerë dhe digjital në Ohër. Ndër të tjera, Saraqini mori pjesë në Takimin e Nëntë të Këshillit Ministror të Komunitetit të Energjisë, i cili u mbajt në Republikën e Moldavisë, vend që mban presidencën e Komunitetit të Energjisë gjatë vitit 2011, në Iniciativën e Evropës Qendrore (CEI). Samiti, i cili u mbajt në kuadër të presidencës serbe me CEI, në Sesionin e 5-të të Komitetit të Përbashkët të CEFTA-s, i kryesuar nga Republika e Kosovës, Konferenca Ministrore e vendeve të Evropës Juglindore, organizuar nga OECD, Qeveria e Sllovenisë dhe Këshilli i Bashkëpunimit Rajonal, i titulluar “Vizioni i vendeve të EJL-së 2020”, në Këshillin joformal të Konkurrencës me ftesë të ministrit danez për Biznes dhe Zhvillim Ole Son, Forumi i Turizmit në Ukrainë dhe Samiti i parë Rajonal i organizuar nga Operatori i Sistemit të Transmetimit të Maqedonisë (MEPSO) në Shkupi.
Eksperiencë profesionale
Në pozitën e ministrit, Valon Saraqini erdhi nga një institucion arsimor i lartë privat – Universiteti Amerikan Kolegji Shkup. Si Drejtor i Komunikimit në këtë Universitet, Saraqini ishte përgjegjës për përgatitjen e një strategjie të plotë të marketingut, marrëdhënieve me publikun dhe fushatës marketing të UAKS-së, inicimin dhe realizimin e aktiviteteve që kanë të bëjnë me Këshillin e Biznesit dhe Klubin e Alumnive, në përputhje me nevojat e komunitetit të biznesit. dhe UAKS, si dhe komunikimi me grupet e biznesit, agjencitë qeveritare dhe OJQ-të. Përvoja e tij trevjeçare si drejtor operativ në Universitetin e Kolegjit Amerikan në Shkup ka kontribuar në zhvillimin e aftësive të tij menaxheriale, në këtë rast në Universitet dhe koordinimin e departamenteve të ndryshme, planifikimin dhe përcaktimin e buxhetit dhe zbatimin e planeve, krijimin e proceseve dhe politikave të punës. që ndihmojnë në kryerjen e aktiviteteve që kanë të bëjnë me Universitetin, përcaktimin, matjen, vlerësimin dhe përmirësimin e cilësisë së shërbimeve, që sigurisht do të kontribuonte në menaxhimin e suksesshëm të departamenteve në Ministri. Fillimi i përvojës së tij profesionale daton në vitin 2002, si zyrtar administrativ në Këshillin Norvegjez për Refugjatë – Shkup, ku ka punuar në planifikimin dhe realizimin e aktiviteteve në kuadër të funksionimit të kësaj organizate joqeveritare dhe komunikimit të vazhdueshëm me publikun.
Jeta private
Shkollimin fillor dhe të mesëm i kreu në Shkup. Diplomoi në Universitetin Amerikan në Shkup (2009), ku mori titullin ekonomist i diplomuar për administrim biznesi – marketing, me interes të veçantë për strategjinë dhe politikat e biznesit, menaxhimin e marketingut, sjelljen e organizatës, financat korporative. Një vit më vonë në të njëjtin fakultet regjistroi studimet pasuniversitare për lidership, ndërmarrësi, menaxhim korporativ, reklamë dhe promovim, kërkim marketingu, financa korporative-nivel i avancuar. Ai flet rrjedhshëm gjuhën shqipe (gjuhë amtare), maqedonisht dhe anglisht. Është i martuar me Mimoza Peza Saraçini. Ai ka dy fëmijë, Liza (2012) dhe Rita (2015).
Elgit Doda
Elgit Doda (lindi më 16 dhjetor 1988) është këngëtar, kompozitor dhe producent shqiptar i cili ka qenë autor i shumë këngëve të këngëtarëve të mirënjohur.
Doda ka bërë shumë këngë për artistët si Adelina Tahiri, Ronela Hajati, Rezarta Shkurta, Alban Skënderaj, Zajmina Vasjari dhe Ingrid Gjoni. Ai shkroi këngën e Adelina Tahirit në Këngën Magjike 2011, "Ti mos u kthe" dhe Alban Skënderaj në Këngën Magjike 2012 "Refuzoj". Në vitin 2013, ai shkroi këngën e Xhensila Myrtezaj "Liar".
Më 2014 ai debutoi në Këngën Magjike 2014 me këngën "Insta" që i referohet rrjetit social Instagram. Ai vetë e shkroi dhe kompozoi këngën. Ai është martuar së fundmi me aktoren e njohur Klea Huten. Ata presin një femijë bashkë.
Fshehtësia e zbulimit të Hanës
Fshehtësia e zbulimit të Hanës roman me autor Veton Surroi. botuar në vitin 2019.
Katër ditë të verës së vitit 1969 shikuar nga kërshëria e një fëmije. Një rrëfim mjeshtëror për një shoqëri që nga Prishtina shikon misionin e Apollos në Hënë. Një thurje filigranike e qindra rrëfimeve që përbëjnë një të vetmin: Fshehtësia e zbulimit të Hanës.
Abdyl Frashëri : 1839-1892
Abdyl Frashëri : 1839-1892 libër me autor Kristo Frashëri dhe Helena Kadare (red.). Botuar në Tiranë nga "8 Nëntori", në vitin 1984. Faqe 327.
Transgjinor
parapamje|Flamuri simbolik për komunitetin trans Transgjinor (shpesh shkurtuar si trans) janë ata persona me një identitet gjinor që ndryshon nga ai i seksit të përcaktuar pas lindjes. Personat transgjinorë etiketohen edhe si transseksual në rast se dëshirojnë asistencën kirurgjikale për të kryer tranzicionin nga një seks në tjetrin. Transgjinor është një term ombrellë: përveç përfshirjes së njerëzve me identitet gjinor jo të përputhur me seksin biologjik (burra trans dhe gra trans), ky term përfshin persona që nuk janë tërësisht maskulin apo feminin (por edhe identitete të tjera si genderqueer/jobinarë/bigender/pangender/genderfluid ose agender). Nënkategori të tjera për termin transgjinor përfshijnë persona që i përkasin gjinisë së tretë, ose konceptualizojnë personat transgjinorë si një gjini të tretë. Rrallëherë ndodh që termi transgjinor është aq i gjerë saqë përshin dhe kategorinë e transvestitëve/cross-dresser, pavarësisht identitetit të tyre gjinor.
Të qenurit transgjinor është i pavarur nga orientimi seksual: personat transgjinor mund të identifikohen si heteroseksual, homoseksual, biseksual, aseksual etj, ose këta persona mund të konsiderojnë orientimin seksual konvencional si një etiketim jo të sakt dhe të papranueshëm. Termi transgjinor diferencon nga termi interseks, një term që përshkruan persona të lindur me karakteristika fizike të të dyja sekseve "që nuk përputhen domosdoshmërisht me nocionin e dikotomisë femëror/mashkullor".
Niveli me të cilin individët ndihen autentik, rehat dhe e pranojnë identitetin e tyre gjinor quhet kongruenca transgjinore. Të gjithë personat transgjinorë përjetojnë sindromën e disforisë gjinore, dhe disa prej tyre marrin trajtim mjekësor si për shembull terapia hormonale, ndryshimi kirurgjikal i seksit ose psikoterapi. Jo të gjithë personat transgjinorë i ndjekin këto trajtime për arsye financiare ose mjekësore.
Shumica e personave transgjinorë ndeshin diskriminim në vendin e punës dhe në qasjen ndaj shërbimeve publike. Në shumë shtete këta persona nuk gëzojnë mbrojtje ligjore nga diskriminimi.
Zhvillimi i terminologjisë transgjinor
Psikiatri John F. Oliven i Universitetit të Kolumbias krijoi termin transgjinor në vitin 1965 në botimin e tij Sexual Hygiene and Pathology, duke shkruar se termi që përdorej më përpara, transseksualizmi, është "term çorientues". Termi transgjinor nisi të njihej e përdorej më shumë, duke përfshirë Virginia Prince e cila e përdori në numrin e dhjetorit 1969 për revistën Transvestia, një revistë kombëtare dedikuar transvestitëve e themeluar prej saj. Rreth vitit 1984 koncepti i komunitetit transgjinor ishte zhvilluar mjaftueshëm dhe tanimë termi transgjinor përdorej si term ombrellë. Në 1985 Richard Elkins themeloi arkivën ‘’Trans-Gender Archive’’ në Universitetin e Ulster. Rreth vitit 1992 konferenca ndërkombëtare mbi Ligjin për transgjinorët dhe politikat e punësimit e përkufizonin termin transgjinor si një term ombrellë që përfshin një gamë të gjerë si ‘’transseksualë, transgjinorë, transvestitë’’ si dhe çdokënd që i nënshtrohet tranzicionit të seksit. Pamfleti i Leslie Feinberg me titull ’’Transgender Liberation: A movement whose time has come’’ qarkullonte në 1992 dhe e identifikonte këtë term si term gjithëpërfshirës për të gjitha identitetet gjinorë jo-konformues; në këtë mënyrë termi transgjinor u kthye në sinonimik me termin queer. Termi transgjinor i referohet një djali që ka kryer tranzicionin nga femër në mashkull, kurse transgjinore i referohet një vajze që ka kryer tranzicionin nga mashkull në femër. Manuale mjekësore, grupe advokimi për komunitetin LGBT këshillojnë përdorimin e përemrave dhe termave gjinorë në përputhje me ato me të cilat dëshiron personi në fjalë të identifikohet. Shumë të tjerë theksojnë se termi transgjinor duhet përdour si ndajfolje, jo si emër ( për shembull Max është transgjinor ose Max është një burrë transgjinor dhe jo Max është një transgjinor). Persona që nuk janë as transgjinorë, as non-binary apo genderqueer - identiteti gjinor i të cilëve zhvillohet në përputhje me seksin dhe identitetin gjinor të caktuar pas lindjes – cilësohen si cisgender.
Transeksualizmi dhe lidhja e tij me termin transgjinor
Termi transseksual u prezantua për herë të parë në anglisht në 1949 nga David Oliver Cauldwell dhe u bë më i njohur nga Harry Benjamin në 1966, paralelisht termi transgjinor ishte krijuar dhe nisi të përdorej më shumë. Që prej 1990 termi transseksual përdorej për të përshkruar nëngrupin e personave transgjinorë që dëshironin të kryenin përgjithmonë tranzicionin, pra ata që kërkonin asistencë mjekësore (për shembull ndërhyrja kirurgjikale për ndryshimin e seksit).
Ndryshimet ndërmjet termave transgjinor dhe transseksual janë të bazuara në ndryshimet midis gjinisë (aspekti psiko-social) dhe seksit ( aspekti fizik). Ndaj transseksualiteti lidhet më shumë me aspektin fizik të seksit të dikujt, ndërsa termi transgjinor lidhet më shumë me aspektin psikologjik si edhe rolin social të gjinisë në shoqëri. Shumë persona parapëlqejnë termin transgjinor dhe e hedhin poshtë termin transseksual. Për shembull Christine Jorgensen e refuzoi publikisht termin transseksuale në 1979, dhe e identifikoi veten si transgjinore, duke thënë se "gjinia nuk ka të bëjë me partnerët në krevat, por me identitetin’’. Kjo lloj reference e polemizon debatin pasi transseksual nënkupton diçka që ka të bëjë me seksualitetin, i cili është pjesë i identitetit gjinor. Disa persona transseksualë e kundërshtojnë këtë gjë duke thënë se nuk duhet të përfshihen në termin ombrellë transgjinor. Përkufizimet e të dyja termave kanë evoluar ndër vite. Në librin e tij ‘’Transgender, an Ethnography of a Category’’ i 2007 antropologjisti David Valentine mbron tezën se termi transgjinor u krijua dhe u përdor nga aktivistët për të përfshirë sa më shumë njerëz që nuk identifikohen domosdoshmërisht me termin, dhe shprehet se personat që nuk identifikohen me termin në fjalë nuk duhet të përfshihen nën spektrin transgjinor.
Leslie Feinberg hedh supozimin se termi transgjinor nuk është vetë-përcaktues (për disa persona) por një kategori e imponuar nga të tjerët për të identifikuar persona të tjerë. Gjithsesi të dyja këto supozime janë hedhur poshtë nga Programi Shëndetësor për Transgjinorët (THP) me qendrër në Boston. Në të theksohet se këto presupozime nuk janë terma universal, dhe konfuziteti me terminologjinë është i përhapur sepse terma që ishin të përdorur në fillim të shekullit 21 mund të kthehen në terma paragjykues dhe ofendues. Ky program sugjeron që mjekët në klinikë të pyesin paraprakisht klientët se çfarë terminologjie preferojnë dhe të shmangin termin transseksual në rast se klienti nuk ndihet rehat me termin. Harry Benjamin shpiku një sistem klasifikimi për transseksualët dhe transvestitët,i titulluar Shkalla e orientimit seksual (SOS), në të cilin transseksualëve dhetransvestitëve iu atashohen një prej gjashtë kategorive bazuar në arsyet e nevojat e tyre për ndryshimin kirurgjikal të seksit dhe për cross-dressing.
Transvestit ose cross-dresser
Një transvestit është një person që praktikon cross-dressing, ose vishet me rroba që janë tipike për identitetin gjinor të seksit të kundërt me atë të përcaktuar pas lindjes. Termi transvestit përdoret si sinonim për termin cross-dresser edhe pse termi cross-dresser parapëlqehet më shumë në përdorim. Termi cross-dresser nuk e ka një përkufizim ekzakt në literaturë. Michael A. Gilbert, profesor pranë Departamentit të Filozofisë, në Universitetin e York-ut në Toronto ofron këtë përkufizim: "Cross-dresser është një person që ka dukshëm një identifikim gjnor me njërin seks, dhe vesh rrobat e seksit të kundërt me seksin të cilit i është përcaktuar pas lindjes". Një cross-dresser mund të mos idetifikohet me sjellet dhe praktikat e gjnisë së kundërt dhe përgjithësisht nuk duan të ndryshojnë seksin biologjik.Pjesa më e madhe e këtyre personave idetifikohen si heteroseksualë. Termi transvestit ndryshon konceptualisht prej termit transvetit fetishist, pasi termi i dytë përshkruan ata persona që i përdorin rrobat e gjinisë së kundërt jo rregullisht për arsye fetishiste.
Drag king dhe drag queen
Drag është një term që përdoret për veshjet dhe pamjen e jashtme ekscentrike për performancat argëtuese, ndryshe nga personat transgjinorë apo ata që praktikojnë cross-dressing për arsye të tjera. Performancat drag queen mund të jenë teatrale, komike ose groteske. Drag queens janë konsideruar si karikatura të grave nga vala e dytë e feminizmit. Artistët drag kanë vlerat e traditat e tyre në historikun e lëvizjes LGBT. Personat interseks kanë gjenitale ose karakteristika seksuale që nuk përputhen me ndarjet strikte të dikotomisë mashkull-femër, por personat interseks nuk janë detyrimisht transgjinorë pasi ata mund të identifikohen me identitetin e seksit pas lindjes. Çështjet e njerëzve transgjinorë dhe interseksualëve ngatërrohen me njëra tjetrën, pasi të dyja sfidojnë përkufizimet "e ngurta" të seksit dhe gjinisë.
Komuniteti LGBT
Koncepti i identitetit gjinor ndryshon nga ai i orientimit seksual. Orientimi seksual përshkruan tërheqjen fizike, romantike, emocionale, ose shpirtërore e një individi ndaj një personi tjetër, kurse identiteti gjinor është ndjesia vetjake e përkatësisë në të qenurit burrë ose grua. Personat transgjinorë kanë pak a shumë të njëjtin shumëllojshmëri të orientimeve seksuale sikurse personat cisgender. Në të kaluarën termat homoseksual dhe heteroseksual përdoreshin gabimisht për të etiketuar orientimin seksual të personave transgjinorë bazuar në seksin e tyre pas lindjes. Literatura moderniste sugjeron përdorimin e termave si i tërhequr ndaj djemve (androfilik), i tërhequr ndaj vajzave (gjinefilik), i tërhequr ndaj të dyve (biseksual), ose i tërhequr ndaj askujt (aseksual) në mënyrë që të përshkruhet orientimi seksual i personit pa referencë ndaj identitetit gjinor të personit. Terapistët insistojnë gjithnjë e më shumë për të përdorur terma në pajtim të plotë me respektimin e identiteteve gjinore të klientëve.
Orientimi seksual i personave transgjinorë
Në vitin 2015, Qendra Kombëtare për Barazinë Transgjinore realizoi anketën më të madhe kombëtare në SHBA në lidhje me diskriminimin e njerëzve. Nga 27.715 persona transgjinorë dhe non-binary që iu nënshtruan anketimit, 21% e tyre u shprehën se termi queer e përshkruan më së miri orientimin e tyre seksual, 18% shprehën termin "panseksual", 16% thanë termin "gej" ose "lezbike" (në fjalë të tjera, duan njerëzit e gjinisë së njëjtë), 15% u shprehën se janë "heteroseksual", 14% thanë "biseksual" ndërsa 10% përdorën termin "aseksual".
Adnan Jashari
Adnan Jashari (i lindur më 29.11.1965). Ministër i Drejtësisë, Profesor i Asociuar në Drejtësi, deputet i Bashkimit Demokratik për Integrim (BDI), partisë së bashkësisë etnike shqiptare në Maqedoni.
Studimet dhe karriera akademike
Adnan Jashari në periudhën janar 1997 – korrik 2002 ka studiuar në Universitetin e Prishtinës, doktor i Shkencave Juridike, Ph.D. në Drejtësi, Punimi me temën: "Investimet e huaja direkte në vendet në zhvillim me një vështrim unik në Maqedoni" 2003 – 2011 profesor në Universitetin e Evropës Juglindore (UEJL), Tetovë, E Drejta Biznesore, E Drejta Fiskale dhe E Drejta Ekonomike Ndërkombëtare 2004-2008 nënkryetar i Bordit për Akreditim të Arsimit të Lartë në Republikën e Maqedonisë, ku mori pjesë në procesin e akreditimit për shumë universitete dhe kolegje në vend. 2007 – 2009 ka ligjëruar si profesor në Universitetin privat FAMA, Kosovë, Prishtinë, Nga viti 2011 ka qenë profesor për të drejtën e biznesit në UEJL, Tetovë dhe universitete të tjera. Ai ishte gjithashtu konsulent në një sërë komisionesh legjislative në hartimin e ligjeve në fushën e së drejtës afariste në Republikën e Kosovës. Maqedonisë dhe në Republikën e Kosovës. .
Karriera politike
Në periudhën mes viteve 1997-2003 Jashari ka punuar si inspektor i Shërbimit të të Ardhurave Publike në Gostivar. 2002-2005 Sekretar i BDI-së në Gostivar dhe anëtar i bordit të asaj partie. 2003–2009 (sipas burimeve tjera 2002-2006 dhe 2006-2010) ka qenë deputet i Kuvendit të Maqedonisë, anëtar i Komisionit Ligjvënës, Komisionit për Bujqësi, Pylltari dhe Menaxhimin e Burimeve Ujore, Komisioni për Arsim, Shkencë dhe Sport, anëtar i Grupi parlamentar i Kuvendit të Republikës së Maqedonisë për bashkëpunim me Parlamentin e Republikës së Ukrainës dhe Australisë, kryetar i Grupit me Parlamentin e Holandës.
Disa nga ligjet që janë miratuar në Kuvendin e Republikës së Maqedonisë janë: Ligji për shoqëritë tregtare në Republikën e Maqedonisë, Ligji për falimentimin në Republikën e Maqedonisë, Ligji për arsimin e lartë në Republikën e Maqedonisë, Ligji për intelektual Pronësore në Republikën e Maqedonisë dhe ligje të tjera.
Në qershor të vitit 2014 Adnan Jashari u emërua Ministër i Drejtësisë në Qeverinë e Kryeministrit Nikolla Gruevski. Ai zëvendësoi Blerim Bexhetin, po ashtu politikan i BDI-së.
Publikimet
Profesor Jashari ka shkruar edhe artikuj për të drejtat e pronësisë intelektuale, regjimin pasuror të bashkëshortëve në të drejtën gjermane, përgjegjësinë për gabimet mjekësore, konkurrencën ekonomike, transformimin e kompanive tregtare, përgjegjësinë për dëmtimin e mjedisit, transferimin e teknologjisë dhe mbrojtjen e konsumatorëve.
L'Échelle
L'Échelle është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. L'Échelle ka një popullsi prej 128 banorë dhe sipërfaqe 9.96 km², me një dendësi prej 13 banor/km².
Sali Toro
Sali Toro (Gjirokastër, 1870 - Tiranë, 1947) ka qenë jurist, prokuror, gjykatës dhe ministër shqiptar.
Jeta
Lindi më 1870 në Gjirokastër. Përfundoi Fakultetin e Drejtësisë në Universitetin e Stambollit. Karriera e tij ishte 42 vjet gjykatës. Më 1892-1912 prokuror në Kër Shehër, kryetar gjyqi në Ankara, Prishtinë, Bursë, Adana; kryetar i gjyqit të apelit në Izmir, Samsun.
Më 1912 kthehet në Shqipëri. Më 1913-14 u emërua kryetar i Gjykatës së Durrësit. Më 1914-16 Esad pashë Toptani e thërret si ministër i Drejtësisë në kabinetin e vet. Më 1919-20 kryetar i Gjykatës së Beratit. Nga viti 1920 e deri më 1929 kryetar i Gjykatës së Diktimit. Më 1 prill 1929 emërohet anëtar i Këshillit të Shtetit. Rikthehet në drejtimin e degës civile të Diktimit deri më 7 korrik 1937.
Vdiq në Tiranë më 15 mars 1944.
Qarku Narbonne
Qarku Narbonne është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Aude.
Identiteti kombëtar shqiptar dhe çështje të tjera
Identiteti kombëtar shqiptar dhe çështje të tjera : (ndërhyrje në debatin Ismail Kadare-Rexhep Qose mbi identitetin evropian të shqiptarëve) libër me autor Kristo Frashëri dhe Erion Tase (red.). Botuar në Tiranë nga "Edisud", në vitin 2006. Faqe 211. ISBN 99943-940-0-2
Cfarë është identiteti kombetar?
Identiteti kombëtar ka të bëjë me ndjesinë e përkatësisë së një individi brenda një kombi apo shteti kombëtar. Kjo ndjesi e përkatësisë lidhet direkt me elementet themelore që e përbëjnë një komb. Ata janë: Gjaku, Toka,Gjuha, Historia dhe Tradita. Pra, kur një person gëzon identitet kombëtar, ai gëzon ndjenjën e përkatësisë së një race, territori, gjuhe, historie të përbashkët.
Rilindja kombëtare shqiptare : me rastin e 50-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë Kombëtare
Rilindja kombëtare shqiptare : me rastin e 50-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë Kombëtare : 28 Nëntor 1912 - 28 Nëntor 1962 libër nga Kristo Frashëri (përgat). Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1962. Faqe 120.
Neuville-lez-Beaulieu
Neuville-lez-Beaulieu është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Neuville-lez-Beaulieu ka një popullsi prej 348 banorë dhe sipërfaqe 35.92 km², me një dendësi prej 10 banor/km².
Frashëri : shkëlqimi dhe rrënimi i tij : (vështrim i shkurtër)
Frashëri : shkëlqimi dhe rrënimi i tij : (vështrim i shkurtër) libër me autor Kristo Frashëri. Botuar në Tiranë nga "Geer", në vitin 2010. Faqe 201.
Bashkia Dimal
Dimali (para prillit 2021: Ura Vajgurore ) është një bashki në Qarkun e Beratit, në Shqipërinë qendrore. Ajo u formua në reformën e qeverisjes vendore të vitit 2015 nga bashkimi i ish-bashkive Cukalat, Kutalli, Poshnjë dhe Ura Vajgurore, të cilat u bënë njësi bashkiake. Selia e bashkisë është qyteti Ura Vajgurore. Popullsia e përgjithshme është 27,295 (regjistrimi 2011), në një sipërfaqe totale prej 156,65 km 2.
Bargème
Bargème është një komunë në Francë. Bargème bën pjesë në departamentin Var të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 141 banorë dhe sipërfaqe 27.95 km².
Gjuhët japoneze
parapamje Familja japoneze e gjuhës përfshin gjuhën japoneze të folur në ishujt kryesorë të Japonisë, si dhe gjuhët Ryukyuan të folura në ishujt Ryukyu. Familja është pranuar gjerësisht nga gjuhëtarët dhe termi "gjuhë japoneze" është shpikur nga Leon Serafim .Gjuha e përbashkët e paraardhësve njihet si proto-japoneze .Tipari thelbësor i këtij klasifikimi është se ndarja e parë në familje rezultoi në ndarjen e të gjitha dialekteve japoneze nga të gjitha varietetet e Ryukyuan. Sipas Shiro Hattorit, kjo ndarje ka ndodhur gjatë periudhës Yamato (250-710).
Diskutimet dijetare rreth origjinës së gjuhëve japoneze paraqesin një sërë çështjesh të lidhura. Lidhjet më të qarta duket se janë me toponime në Korenë e sotme jugore, të cilat mund të jenë nga gjuha e lashtë e izoluar e Gajës (Kara) ose gjuhë të tjera të vërtetuara pak. Një tjetër dijetar thotë se japonezët, bashkë me koreanë dhe Ainun janë gjuhë para-austroneziane.
Klasifikimi
Marrëdhënia e gjuhëve japoneze (ose japoneze-Ryukyuan) me gjuhë të tjera dhe me familjet gjuhësore është e diskutueshme. Ka hipoteza të shumta, asnjëra prej të cilave përgjithësisht nuk është pranuar. Japonez klasifikohet si një familje e izoluar gjuhësore dhe tregon në ngjashmëritë e tij të ngushta protoforme me gjuhët e Azisë Juglindore.
Një analizë e vitit 2015 duke përdorur programin e gjykimit të ngjashmërisë automatike rezultoi që gjuhët japoneze të grupoheshin me Ainun dhe më pas me gjuhët austroakike. Megjithatë ngjashmëria e gjuhëve japoneze dhe gjuhëve Ainu ishte gjithashtu për shkak të faktit që ndërtimet gramatikore analitike të fituara ose të transformuara në Ainu ishin për shkak të kontaktit me japonezët dhe gjuhët japoneze kishin ndikim të rëndë në gjuhët Ainu me numër të madh të huave huazuara në gjuhët Ainu dhe anasjelltas.
Kupa e Ballkanit 1948
Kupa e Ballkanit 1948, zyrtarisht e njohur me emrin Kampionati i Ballkanit dhe Evropës Qendrore, i cili uluajt ndërmjet muajit prill dhe nëntor të vitit 1948, ku morën pjesë Shqipëria, Rumania, Bullgaria, Jugosllavia, Hungaria, Polonia dhe Çekosllovakia. Kjo ishte paraqitja e parë dhe e vetme e Polonisë dhe Çekosllovakisë në këtë turne, i cili nuk u përfundua. Hungaria ishte duke udhëhequr në krye të tabelës në kohën kur u braktis.
Ndeshjet që nuk u luajtën
(shënim: nuk dihet se cila nga kombëtaret do duhej të luaj në shtëpi dhe cila si mysafire) Përveç kësaj, Hungaria luajti dy herë me Rumaninë.
Qarku Neufchâteau, Vosges
Qarku Neufchâteau, Vosges është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Vosgos.
Alzheimeri
Alzheimer, është forma më e zakonshme e dementias. Kjo sëmundje e pakurueshme dhe degjenerative u përshkrua për herë të parë nga psikiatri dhe neuropatologu gjerman Alois Alzheimer më 1906 dhe kësisoj sëmundja u emërtua sipas tij. Zakonisht diagnostikohet te personat mbi moshën 65 vjeç, ndonëse shenjat e para të tij mund të shfaqen shumë përpara. Më 2006, kishte 26,6 milionë persona të prekur në tërë botën. Parashikohet që në 2050-n 1 në 85 veta të jenë të prekur nga kjo sëmundje. Ndonëse secili rast i Alzheimerit është unik për secilin individ, ka shumë simptoma të përbashkëta. Simptomat më të hershme të vëzhguara shpesh ngatërrohen si probleme të lidhura me moshën, ose manifestime të stresit. Në periudhat e hershme, simptoma më e njohur është paaftësia për të mbajtur mend kujtime të reja, si p.sh vështirësia për të mbajtur mend fakte të vëzhguara në kohët e fundit. Kur mjeku ose infermieri lajmërohen, dhe sëmundja dyshohet, diagnoza shpesh konfirmohet me teste konjitive dhe vlerësime të sjelljes dhe pastaj kryhet një skanim i trurit.
Mr. Robot (Serial televiziv)
Mr. Robot është një dramë-triler, serial televiziv amerikane krijuar nga Sam Esmail. Me aktorët Rami Malek si Elliot Alderson, një inxhinier i sigurisë kompjuterike dhe haker i cili vuan nga çrregullim ankthi social dhe depresioni klinik. Alderson është rekrutuar nga një anarkist i rebeluar i njohur si "Mr.robot", luajtur nga Christian Slater, për t'u bashkuar me një grup hacktivistësh. Grupi synon të anulojë të gjitha borxhet duke sulmuar korporatën E Corp. Mr. Robot  ka marrë kritike të mira dhe është nominuar për çmime të shumta, duke fituar 2015 Golden Globe Award for Best Television Series – Drama.
Premisa
Seria vijon me Eliot Alderson, një djalë i ri që jeton në New York City, i cili punon në kompaninë kibernetike Allsafe si inxhinier i sigurisë. Ai vazhdimisht lufton me çrregullimin e ankthit social dhe depresionin klinik. Mendimet e Eliotit ndikohen shumë nga paranoja dhe mashtrimi. Ai lidhet me njerëzit duke i hakurar e cila shpesh e çon atë për të vepruar si një cyber - vigjilant.
Acidi etanoik ose acidi acetik
Acidi etanoik është nje nder acidet e para organike te njohura prej njeriut.Emri acetik rrjedh nga gjuha latine (acetum d.m.th uthull).Uthulla formohet vetvetiu po te lihet vera e hapur.Ky proces ndodh ne prani te oksigjenit.
Tornado
"Për një stuhi që të zhvillohet kërkohet së paku një përzierje e ajrit të nxehtë e të lagësht me ajrin e ftohtë dhe të thatë, që bashkëveprojnë me njëri-tjetrin
Acidi etanoik ose acidi acetik
Acidi etanoik është substance e lenget,me ere karakteristike te uthlles.Ne temperatur mbi 16 grade celcius është ne gjendje agregate te lenget.
Belmont-Bretenoux
Belmont-Bretenoux është një komunë në Francë. Belmont-Bretenouxbën pjesë në departamentin Lot të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 342 banorë dhe sipërfaqe 6.65 km².
Marlemont
Marlemont është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Marlemont ka një popullsi prej 144 banorë dhe sipërfaqe 10.06 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
EdX
edX është një ofrues kursesh masive në Internet (MOOC). Ai përmban kurse në Internet të nivelit universitar nga një gamë e gjerë disiplinash ofruar studentëve në të gjithë botën, duke përfshirë këtu dhe disa kurse falas. Ai gjithashtu kryen hulumtime në të mësuar bazuar në mënyrën se si njerëzit përdorin platformën e tij. Edx është një organizatë jofitimprurëse dhe vepron në platformën falas me burim të hapur Open edX.
Instituti i Teknologjisë në Massachusetts dhe Universiteti i Harvardit krijuan edX në Maj të 2012-ës. Më shumë se 140 shkolla, organizata jofitimprurëse dhe korporata japin ose planifikojnë të japin kurse në faqen e internetit të edX. Që nga 29 Dhjetori 2018, edX ka rreth 18 milion studentë që ndjekin më shumë se 2,200 kurse në internet.
Funksionaliteti
Kurset e edX përbëhen nga sekuencat mësimore javore. Çdo sekuencë mësimore përbëhet nga video të shkurtra të ndërthurura me ushtrime interaktive, ku studentët mund të praktikojnë menjëherë konceptet e marra nga videot. Kurset shpesh përfshijnë video mësimore që janë të ngjashme me grupet e vogla të diskutimit në kampus, një libër PDF, dhe një forum diskutimesh, ku studentët mund të postojnë dhe rishikojnë pyetjet dhe komentet e njëri-tjetrit si dhe asistent-pedagogve. Kur është e mundshme, laboratorë virtual janë përfshirë në kurs. Për shembull, në MOOC-un e parë të edX - një kurs për elektronik dhe qarqe - studentët ndërtuan qarqe virtuale në një laborator (virtual).
EdX ofron certifikata në përfundimin e suksesshëm dhe disa kurseve ju njihen kreditet. Nëse një kolegj apo universitet ofron apo jo, kredite për një kurs në internet, varet vetëm nga shkolla. EdX ofron një gamë të gjërë për ndjekjen e kurseve, duke përfshirë kurse të verifikueshme ku studentët kanë mundësinë të ndjekin kursin (falas) ose të punojnë për të marr një çertifikatë të verifikuar të edX (tarifat varjojnë sipas kursit). EdX gjithashtu ofron çertifikata XSeries pas përfundimit të një seri nga dy deri në shtatë kursesh të verifikueshme në një lëndë të vetme (kostoja varet nga kurset).
Hulumtimi
edX ka bashkëpunuar me një numër partneritetesh me institucione arsimore në Shtetet e Bashkuara, Kinë, Mongoli, Japoni dhe më shumë për të përdorur kurset e edX në "klasa të përziera". Në modelet e mësimit të përzier, klasat tradicionale përfshijnë një komponent interaktiv në internet. Universiteti Shtetëror i San Jose-s (SJSU) bashkëpunoj me edX për të ofruar 6.00xL Hyrje në Shkenca Kompjuterike dhe Programim, si një kurs i përzier në SJSU dhe lëshoi një raport paraprak për projektin në Shkurt 2013. Rezultatet paraprake treguan një ulje të nivelit të ngeljeve në klasë krahasuar me semestrat e mëparshëm. Përqindja e studentëve që ju kërkohej të rifillonin kursin, ra nga 41% nën formatin tradicional, në 9% për ata që merrnin kursin e përzier me edX. Në Pranverë 2013, Bunker Hill Community College dhe Massachusetts Bay Community College filluan një SPOC, ose një kurs të vogël privat online. Kolegjet përfshinë një kurs programimi Python të zhvilluar nga MIT në edX në kurset e tyre të shtrira në kampus, dhe raportuan rezultate pozitive.
Open edX është softueri me burim të hapur të i krijuar nga EdX dhe që është vënë falas në dispozicion të institucioneve të tjera të mësimit të lartë që duan të japin shërbime të ngjashme. Më 1 Qershor 2013, edX e bëri me burim të hapur të gjithë platformën e tij. Kodi i platformës mund të gjendet në GitHub.
Barie
Barie është një komunë në Francë. Barie bën pjesë në departamentin Gironde të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 285 banorë dhe sipërfaqe 5.33 km².
Ejaleti i Moresë
parapamje|240px|Ejaleti i Moresë më 1795 Ejaleti i Moresë (turqishtja osmane: ایالت موره; Eyālet-i Mōrâ) ishte një provincë e nivelit të parë (eyalet) të Perandorisë Osmane, me qendër në gadishullin e Peloponezit në Greqinë jugore.
Nga pushtimi osman deri në shekullin e 17-të
Turqit osmanë pushtuan Peloponezin midis viteve 1458-1460, duke pushtuar mbetjet e fundit të Perandorisë Bizantine, me përjashtim të bastioneve venedikase, të cilat u morën gradualisht gjatë dekadave të luftërave të ndërprera osmano-venedikase. Koroni dhe Modoni ranë në vitin 1500, dhe deri në vitin 1540, pushtimi osman i Peloponezit ishte përfunduar me pushtimin e Monemvasias dhe Nauplionit.
Me pushtimin e tij, gadishulli u bë sanxhak i Ejaletit të Rumelisë, me kryeqytet fillimisht në Korinti (turq. Kordos or Gördes), later in Leontari (Londari), Mystras (Mezistre or Misistire) dhe më në fund në Nauplion (turq. Anaboli). Që nga shekulli i 16-të, Mystrasi formoi një sanxhak të veçantë, zakonisht i bashkangjitur Ejaletit të Arkipelagut dhe jo Rumelisë.
Krijimi i ejaletit, ndërhyrja venedikase dhe periudha e dytë osmane
Diku nga mesi i shekullit të 17-të, siç dëshmohet nga udhëtari Evlija Çelebiu, Morea u bë qendra e një ejaleti të veçantë, me kryeqytet Patra (Ballibadra). Venedikasit pushtuan të gjithë gadishullin gjatë Luftës së Moresë (1684–1699), duke themeluar "Mbretërinë e Moresë" (It. Regno di Morea) për të sunduar vendin. Sundimi venedikas zgjati deri në ripushtimin osman më 1715.
U rithemelua Ejaleti i Moresë, i kryesuar nga Mora valesi, i cili deri në vitin 1780 ishte pasha i rangut të parë dhe mbante titullin vezir. Pas vitit 1780 dhe deri në Luftën e Pavarësisë së Greqisë, provinca drejtohej nga një muhassil. Pashai i Moresë u ndihmua nga një sërë zyrtarësh vartës, duke përfshirë një përkthyes të krishterë (dragoman), i cili ishte zyrtari i lartë i krishterë i krahinës. Kryeqyteti ishte fillimisht në Nauplia, por pas 1786 në Tripolica (turq. Trabliçe).
Të krishterët moreote u ngritën kundër osmanëve me ndihmën ruse gjatë të ashtuquajturës "Kryengritja e Orlovit" të vitit 1770, por ajo u shtyp me shpejtësi dhe brutalisht. Si rezultat, numri i përgjithshëm i popullsisë u zvogëlua gjatë kësaj kohe, ndërsa përqindja e elementit mysliman në të u rrit. Megjithatë, privilegjet e dhëna popullatës ortodokse me Traktatin e Küçük Kaynarca, veçanërisht e drejta për të tregtuar nën flamurin rus, çuan në një lulëzim të konsiderueshëm ekonomik të grekëve vendas, e cila, së bashku me rritjen e kontakteve kulturore me Evropën Perëndimore (Iluminizmi modern grek) dhe idealet frymëzuese të Revolucionit Francez, hodhën themelet për Luftën e Pavarësisë Greke.
Gjatë Luftës së Pavarësisë Greke, pjesa më e madhe e gadishullit ra në duart e rebelëve grekë në 1821-1822, por konfliktet e brendshme midis kryengritësve dhe ardhja e Ibrahim Pashës së Egjiptit më 1825 pothuajse e shuan rebelimin deri në 1826. Ndërhyrja e britanikëve dhe francezëve dhe trupat detare ruse në Betejën e Navarinit, i detyruan trupat osmane dhe egjiptiane të evakuonin Morenë deri më 1 tetor 1828. Më në fund, Greqia u bë e pavarur nga Perandoria Osmane me Traktatin e Adrianopojës.