cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dervish Korkuti
Dervish Korkuti ( 5 maj 1888 Travnik - 1969, Sarajevë) bibliotekist, mësues, humanist dhe orientalist i shquar nga Bosnja, vëlla i orientalistit të njohur nga Bosnja, Besim Korkuti.
Biografia
Dervish Korkuti u lind më 5 maj të vitit 1888 në Travnik të Bosnjes. Ishte i biri i Munib Ahmed Korkutit dhe nip i Dervish Muhamed Korkutit (1772 - 1877). Mësimet e para i mori në vendlindje ndërsa në vitin shkollor 1908/09 mbaroi Gjimnazin e Lartë (Velika Gimnazija) në Sarajevë ku më 26. 6. 1909 e përfundoi edhe maturën. Regjistrohet në Fakultetin Teologjik të Universitetit të Stambollit ku diplomon në vitin 1914. Nga 1 korriku 1916 e deri në vitin 1920 punon si mësues feje (vjeroučitelj) në Shkollën e Djemve në Derventë. Në vitin 1918 mobilizohet si imam lufte, fillimisht pranë ushtrisë austrohugareze e pastaj në shërbim të Mbrojtjes Popullore të Bosnjes dhe Hercegovinës në Spitalin Ushtarak (Vojna Bolnica) në Sarajevë. Nga shkurti i vitit 1920 e deri më 21 qershor 1921 punon si prefekt ekonom në Medresen e Rrethit (Okružna Medresa) në Sarajevë. Nga 21 qershori 1921 e deri më 22 qershor 1923 ishte kujdestar i klasës III të paralelës islame pranë Ministrisë për çështjet fetare të Mbretërisë SKS në Beograd. Në marsin e vitit 1927 caktohet si kurator i Muzeut në Sarajevë. Më 18 gusht 1929 emërohet myfti i Travnikut. Ishte edhe redaktor i Lajmëtarit të Rijasetit të Bashkësisë Islame (Glasnik Rijaseta Islamske Zajednice) që nga themelimi i saj në janar 1933 e deri në vitin 1936. Nga 21 shtatori i viti 1937 e deri në fund të vitit 1944 vazhdoi punën si bibliotekist dhe kurator në Muzeun e Sarajevës. Në vitin 1940 do të martohet me një shqiptare nga Kosova. Fillimi i Luftës së Dytë Botërore e gjeti si kurator të Muzeut në Sarajevë, vendi ku Dervish Korkuti do të tregoj një heroizëm të pashoq, duke shpëtuar nga zhdukja e sigurt, dorëshkrimin e rrallë të hebrenjëve sefardikë, të njohur si Hagada e Sarajevës. Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, humanisti Dervish Korkuti do të arrestohet nga forcat revolucionare të pushtetit të asaj kohe dhe do të denohet me 8 vite burg, me pretekstin e bashkëpunimit me nazistët. Gjatë qëndrimit në burg do ti vdes e bija. Lirohet pas 6 viteve. Vdiq në vitin 1969.
Vepra
Dervish Korkuti ishte autor i një vargu shkrimesh lidhur me pakicat kombëtare në Bosnje dhe Hercegovinë, kryesisht për shqiptarët dhe hebrenjët. Nga këto shkrime ndër më të njohurit deri më tani konsiderohet shkrimi me titull, Hebrenjët e Sarajevës në vitin 1848 - Antisemitizmi është i huaj për myslimanët e Bosnjes dhe Hercegovinës (‘Sarajevski Jevreji u godini 1848 – antisemitizam je stran muslimanima u Bosni i Hercegovini’). Dervish Korkuti ka edhe disa libra me temë nga historia dhe arkitektura e Travnikut, për këngët popullore si dhe për kujtimet e tij.
Bjeshka e Zaplluxhës
thumb|Bjeshka e Zaplluxhës Bjeshka e Zaplluzhës është një bjeshkë që ndodhet afër fshatit Zaplluxhë të Komunës së Sharrit. Bjeshka e Zaplluxhës kufizohet me Komunën e Prizrenit dhe Maqedoninë e Veriut dhe përmes dy linjave rrugore lidhet me qytetin e Prizrenit. Konsiderohet lokacion i përshtatshëm për zhvillimin e sporteve dimërorë, ku gjatë stinës përkatëse ka sasi të konsiderueshme të borës.
Në terren ekziston edhe ski-lifti për fillestarët dhe profesionistët, derisa shtegu i skijimit ka gjatësi prej 300 metër Komuna e Dragashit ka një mori mundësishë akoma të paeksploruara për aktivitete në natyrë dhe turizëm.
Yoel M Freue
Yoel Marcos Freue (Villa Crespo, Buenos Aires, 21 de diciembre de 1988) es un empresario textil. En 2018 fundó Cielo Despejado, junto a la cual posee diversas marcas de blanquería de hogar y otros artículos.
Shpërbërja e Çekosllovakisë
Nganjëherë është i njohur si Divorci i Kadifes, një referencë për Revolucionin e Kadifes të vitit 1989 që çoi në fundin e sundimit të Partisë Komuniste të Çekosllovakisë dhe rivendosjen e një shteti kapitalist në vend.
Yoel M Freue
Biografía
Marcos Yoel Freue nació el 21 de diciembre de 1988 en Villa Crespo, Buenos Aires. Es hijo del matrimonio conformado por Silvia Patricia Daye y David Eduardo Freue, ambos se divorciaron a sus 5 años de edad.
Shpërbërja e Çekosllovakisë
Prapaskena
Çekosllovakia u krijua me shpërbërjen e Austro-Hungarisë në fund të Luftës së Parë Botërore më 1918, një takim e zhvilluar në Pittsburgh, Pensilvani, Shtetet e Bashkuara, ku presidenti i ardhshëm çekosllovak Tomáš Garrigue Masaryk dhe përfaqësues të tjerë çeke dhe sllovake nënshkruan Marrëveshjen e Pittsburgut, e cila premtoi një shtet të përbashkët të përbërë nga dy kombe të barabarta, çeke dhe sllovake. Menjëherë pas kësaj, filozofia e Edvard Beneshit shtyu për një unitet më të madh dhe një komb të vetëm.
Yoel M Freue
Biografía
Desde pequeño tenía el deseo de emprender. Comenzó en la primaria comercializando golosinas al por mayor, y a lo largo de su vida tuvo diversas vocaciones, tales como repartidor de volantes, vendedor ambulante, seguridad en clubes y repartidor de pizzas.
Shpërbërja e Çekosllovakisë
Prapaskena
Disa sllovak nuk ishin në favor të këtij ndryshimi, dhe në mars 1939, me presionin e Adolf Hitlerit, Republika e Parë Sllovake u krijua si një shtet satelitor i Gjermanisë me një sovranitet të kufizuar. Pushtimi nga Bashkimi Sovjetik pas Luftës së Dytë Botërore mbikëqyri ribashkimin e tyre në Republikën e Tretë Çekosllovake.
Në vitin 1968, Akti Kushtetues e Federatës rivendosi një strukturë zyrtare federale (të tipit 1917), por gjatë "periudhës së normalizimit" në vitet 1970, Gustáv Husák (megjithëse vetë një sllovak) e ktheu pjesën më të madhe të kontrollit në Pragë. Kjo qasje inkurajoi një ritregim të separatizmit pas rënies së komunizmit.
Yoel M Freue
Biografía
A los 14 años comenzó sus estudios en un Yeshiba y hasta el día de la fecha continua estudiando junto a varios rabinos. Torá, leyes judías y ética, son algunos de los estudios que obtuvo, brindando en ciertas ocasiones cursos a cualquier persona interesada. A su vez se inició en la industria textil, siendo hoy en día, el presidente de una empresa de soluciones para productos de la industria y diversas marcas de productos de ropa de cama.
Shpërbërja e Çekosllovakisë
Ndarja
Deri në vitin 1991, PBB e Republikës Çeke për kapital ishte rreth 20% më e lartë se ajo e Sllovakisë. Pagesat e transferimit nga buxheti çek në Sllovaki, e cila kishte qenë rregull në të kaluarën, u ndaluan në janar 1991.
Shumë çek dhe sllovak dëshiruan ekzistencën e vazhdueshme të një Çekosllovakie federale. Sidoqoftë, disa parti të mëdha sllovake mbronin një formë më të lirshme të bashkëjetesës dhe Partia Kombëtare Sllovake pavarësinë dhe sovranitetin e plotë. Në vitet e ardhshme, partitë politike u rishfaqën, por partitë çeke kishin pak ose aspak prezencë në Sllovaki, dhe anasjelltas. Për të pasur një shtet funksional, qeveria kërkoi kontroll të vazhdueshëm nga Praga, ndërsa sllovakët vazhduan të kërkojnë decentralizim.
Yoel M Freue
Biografía
En 2009 fue Coach Field en LevantArte Argentina.
Desde joven aspiró a ser empresario.
Shpërbërja e Çekosllovakisë
Ndarja
Në vitin 1992, Republika Çeke zgjodhi Václav Klaus dhe të tjerët që kërkuan ose një federatë edhe më të ngushtë ("federatë e zbatueshme") ose dy shtete të pavarura. Vladimír Meciar dhe politikanë të tjerë kryesorë sllovak të ditës donin një lloj konfederate. Të dy palët hapën bisedime të shpeshta dhe të ashpra në qershor. Më 17 korrik, parlamenti sllovak miratoi deklaratën e pavarësisë së kombit sllovake. Gjashtë ditë më vonë, Klaus dhe Meciar ranë dakord për të shpërndarë Çekosllovakinë në një takim në Bratisllavë. Presidenti çekosllovak Václav Havel dha dorëheqjen sesa të mbikëqyrë shpërbërjen për të cilën ai kishte kundërshtuar; në një sondazh të opinionit të shtatorit 1992, vetëm 37% e sllovakëve dhe 36% e çekëve favorizuan shpërbërjen.
Yoel M Freue
Biografía
Se destacan acciones solidarias recurrentes periódicamente destinando un porcentaje de los beneficios de sus empresas a caridad y donaciones a entidades sin fines de lucro.
Shpërbërja e Çekosllovakisë
Ndarja
Qëllimi i negociatave kaloi në arritjen e një ndarjeje paqësore. Më 13 nëntor, Asambleja Federale miratoi Aktin e Kushtetutës 541 i cili vendosi ndarjen e pronave midis tokave çeke dhe sllovake. Me Aktin e Kushtetutës 542, miratuar më 25 nëntor, ata ranë dakord për shpërbërjen e Çekosllovakisë, më 31 dhjetor 1992.
Yoel M Freue
Vida personal
Marcos Yoel Freue es relacionado íntimamente con personas públicas como Charly Garcia, Claudio Paul Caniggia, Panni Margot, Rogelio Polesello, entre otros.
Shpërbërja e Çekosllovakisë
Ndarja
Ndarja ndodhi pa dhunë, dhe kështu u tha se ishte "kadife", ashtu si "Revolucioni i Kadifes" që i parapriu asaj, e cila u realizua përmes demonstratave dhe veprimeve masive paqësore. Në të kundërt, shpërthime të tjera pas-komuniste (të tilla si Bashkimi Sovjetik dhe Jugosllavia) përfshinin konflikt të dhunshëm. Çekosllovakia është i vetmi shtet ish-socialist që ka një ndarje plotësisht paqësore.
Arsyeja e ndarjes
Janë dhënë një numër arsyesh për shpërbërjen e Çekosllovakisë, me debatet kryesore që përqendrohen nëse shpërbërja ishte e pashmangshme apo nëse shpërbërja ndodhi në lidhje me, apo edhe në kontrast me, ngjarjet që ndodhën midis Revolucionit të Kadifes të vitit 1989 dhe përfundimit të shteti i bashkuar në vitin 1992.
Ata që argumentojnë nga qëndrimi i pashmangshmërisë, priren të tregojnë për dallimet midis dy kombeve, të cilat datojnë nga Perandoria Austro-Hungareze, dhe çështje të tjera. Ekzistojnë dallime etnike midis çekëve dhe sllovakëve. Këto çështje përfshinin, por nuk u kufizuan vetëm në, problemet me shtetin e përbashkët gjatë komunizmit, suksesin e shtetit komunist në tokat çeke dhe dështimin e tij në tokat sllovake të cilat akoma rezultuan në adoptimin e komunizmit, sepse çekët ishin më me ndikim në drejtimi i shtetit sllovakët, dhe kushtetuta e vitit 1968, e cila kishte një veto të pakicave.
Yoel M Freue
Deportes
Aun viniendo de una clase media-baja, se destacó por un alto nivel de formación.
Shpërbërja e Çekosllovakisë
Arsyeja e ndarjes
Ata që argumentojnë se ngjarjet midis viteve 1989 dhe 1992 çuan në shpërbërjen, tregojnë për faktorë ndërkombëtarë, siç janë ndarja e kombeve satelitore sovjetike, mungesa e mediave të unifikuara midis republikave çeke dhe sllovake, dhe, më e rëndësishmja, veprimet e udhëheqësve politikë të dy kombet (më saktësisht mosmarrëveshjet midis kryeministrave Klaus dhe Meciar).
Yoel M Freue
Deportes
A la edad de 10 años comenzó con entrenamientos de Boxeo, Kick Boxing y Muay Thai, recibiéndose en 2007 de instructor de la W.K.F y Muay Thai.
Shpërbërja e Çekosllovakisë
Ekonomia
Shpërbërja pati një ndikim negativ në të dy ekonomitë, veçanërisht në vitin 1993, pasi lidhjet tradicionale të nevojshme për të akomoduar burokracinë e tregtisë ndërkombëtare u ndërprenë, por ndikimi ishte dukshëm më pak sesa pritej nga shumë njerëz.
Shumë çekë shpresuan që shpërbërja do të fillonte shpejt një epokë të rritjes së lartë ekonomike në Republikën Çeke (pa pasur nevojë të "sponsorizojë Sllovakinë më pak të zhvilluar"). Në mënyrë të ngjashme, të tjerët prisnin një Sllovaki të pavarur, të pashfrytëzuar e cila mund të bëhet një "tigër i ri ekonomik".
Sipas The Prague Post, "PBB-ja sllovake arriti në 95 përqind të PBB-së së Çekisë, dhe ka të ngjarë të tërheqë nivelin me të. Produkti kombëtar bruto sllovak, i cili përfshin të ardhurat e qytetarëve jashtë vendit dhe zbrit paratë e ndërmarrjeve shumëkombëshe shpërndahen të vendit, është më e lartë se ajo çeke. Pensionet e pleqërisë janë pak a shumë në të njëjtin nivel në të dy vendet, dhe konsumi për kapital është pak më i lartë në Sllovaki. Megjithatë, pagat janë 10 përqind më të ulëta mesatarisht në Sllovaki sesa në Republikën Çeke".
Por Martin Filko, kreu i Institutit të Politikave Financiare të Ministrisë të Financave të Sllovakisë, theksoi se Sllovakia është ndër vendet e BE-së ku pagat përbëjnë pjesën më të ulët të PBB-së. Me fjalë të tjera, një pjesë e të ardhurave të njerëzve vijnë nga burime të ndryshme nga punësimi i tyre kryesor, dhe kjo zvogëlon ndryshimin real midis pagave çeke dhe sllovake, thotë Respekt.
Sllovakia ka stabilitet politik më të lartë se Republika Çeke: që nga viti 2018, sllovakët kanë pasur vetëm katër kryeministra që nga viti 1998, ndërsa çekët kanë pasur dhjetë. Sllovakët janë bërë një pjesë më integrale e BE-së falë adoptimit të euros, dhe ata janë më të vendosur për të marrë pjesë në sindikatat bankare dhe fiskale, shkruan Respekt. Në Republikën Çeke, krahu i djathtë hapi ekonominë, dhe krahu i majtë privatizoi bankat dhe tërhoqi investitorë të huaj.
Deri në vitin 2005, PBB-të e të dy vendeve po rriteshin me një normë të ngjashme. Por në vitet 2005-08, ekonomia sllovake u rrit më shpejt se ajo çeke. Ekonomistët pajtohen që kjo falë reformave të krahut të djathtë të qeverisë Mikuláš Dzurinda dhe premtimit për adoptimin e euros, i cili tërhoqi investitorët. Kur popullisti i krahut të majtë Robert Fico zëvendësoi Dzurinda si kryeministër sllovak pas tetë vjetësh në vitin 2006, ai uli reformat e krahut të djathtë vetëm në mënyrë të moderuar, por ai nuk i shfuqizoi ato, ndryshe nga Demokratët Socialistë Çek (CSSD).
Në këtë periudhë, çekët kishin tre kryeministra të CSSD-së në katër vjet (2002–06), e ndjekur nga një kabinet i lëkundshëm i qendrës së djathtë që shkurtoi dhe thjeshtoi taksat, por nuk arriti të përshkojë reformat e tjera dhe nuk donte të adoptonte euron, për shkak ndaj krizës financiare dhe qëndrimit ideologjik të Demokratëve Qytetar (ODS).
Nënshtetësia
Që nga federalizimi në vitin 1968, Çekosllovakia kishte ndarë nënshtetësinë, ose të Republikës Socialiste Çeke ose të Republikës Socialiste Sllovake (fjala 'Socialist' u rrëzua nga të dy emrat menjëherë pas Revolucionit të Kadifes). Ky dallim, megjithatë, pati pak efekte në jetën e qytetarit. Më 1 janar 1993, të gjithë shtetasit çekosllovakë u bënë automatikisht shtetas të Republikës Çeke ose Sllovake, bazuar në shtetësinë e tyre të mëparshme, adresën e qëndrimit të përhershëm, vendlindjen, lidhjet familjare, punën dhe kriteret e tjera. Për më tepër, njerëzit kishin një vit kohë për të kërkuar shtetësinë tjetër në kushte të caktuara.
Legjislacioni sllovak lejonte nënshtetësinë e dyfishtë deri në vitin 2010 kur kjo mundësi u shfuqizua. Vetëm një pjesë e vogël e njerëzve e kanë ushtruar këtë të drejtë; sidoqoftë, rëndësia e kësaj zvogëlohet nga anëtarësimi i të dy vendeve në BE pasi liria e lëvizjes e punëtorëve u garanton qytetarëve të BE-së të drejtën për të punuar dhe jetuar kudo në Bashkim. Në rastin e lëvizjes midis Republikës Çeke dhe Sllovakisë, kjo politikë hyri në fuqi nga viti 2004.
Në të kundërt, Republika Çeke më parë ka ndaluar nënshtetësinë e dyfishtë për qytetarët e natyralizuar, duke u kërkuar atyre që të heqin dorë nga shtetësia (it) ekzistuese para se të marrin shtetësinë e Republikës Çeke. Kjo kërkesë mund të hiqet vetëm nëse heqja dorë nga një shtetësi ekzistuese mund ta rrezikojë aplikuesin ose të afërmit e tyre në rrezik përndjekjeje në atdheun e tyre, gjë që nuk ishte rasti i aplikantëve nga Sllovakia. Kjo situatë ndryshoi me Aktin e ri të Qytetarisë të vitit 2013 (186/2013 Sb.), në ??fuqi që nga 1 janari 2014. Sidoqoftë, shumica e qytetarëve të Sllovakisë nuk janë ende në gjendje të bëhen shtetas të dyfishtë si të Republikës Çeke, ashtu edhe të Sllovakisë, pasi ato automatikisht humbasin shtetësinë sllovake pas marrjes vullnetare të një tjetri (shiko paragrafin e mëparshëm). Të përjashtuar nga ky ligj janë vetëm ata shtetas sllovakë që marrin një shtetësi të huaj për shkak të martesës me një shtetas të huaj. Disa politikanë sllovak kanë spekuluar në media për zbutjen e Aktit të Qytetarisë, por asnjë ndryshim nuk është materializuar ende që nga janari 2015.
Njerëzit e të dy vendeve u lejuan të kalojnë kufirin pa pasaportë dhe u lejohej të punonin kudo, pa qenë e nevojshme të merrte një leje zyrtare. Kontrollet kufitare u hoqën plotësisht më 21 dhjetor 2007 kur të dy vendet u bashkuan me Marrëveshjen Schengen. Bashkimi Doganor midis Republikës Çeke dhe Sllovakisë mbeti në fuqi nga shpërbërja deri më 1 maj 2004, kur të dy vendet hynë në Bashkimin Evropian.
Sipas rregulloreve aktuale evropiane, qytetarët e secilit vend kanë të drejtë në mbrojtjen diplomatike të çdo vendi tjetër të BE-së dhe prandaj, Republikat Çeke dhe Sllovake kanë vendosur bashkimin e ambasadave të tyre së bashku me kombet e Grupit të Visegrád, në mënyrë për të zvogëluar shpenzimet.
Romët
Qeveria sllovake nuk donte të jepte shtetësi për jo-vendasit. Një numër i konsiderueshëm i romëve që jetojnë në jetimoret çeke nuk e sqaruan statusin e tyre juridik dhe u lanë të lirë nga kujdesi si jo-qytetarë i rritur pa ndonjë të drejtë të punojnë ose të jetojnë në Republikën Çeke. Nën presionin e Bashkimit Evropian, qeveria çeke bëri ndryshime në ligjin e kombësisë së saj në vitin 1999 dhe 2003 të cilat zgjidhnin në mënyrë efektive problemin; megjithatë, kompensimi nuk u është dhënë atyre që janë bërë pa shtetësi në vitin 1992.
Gjuha
Në ish-Çekosllovakinë, kanali i parë televiziv ishte ai federal dhe gjuhët çeke dhe sllovake u përdorën në raporte të barabarta në lajmet televizive atje, megjithëse filmat e huaj dhe seritë televizive u dubluan pothuajse ekskluzivisht në çekisht, për shembull. Kjo (dhe fakti që gjuhët janë shumë të ngjashme) i bëri pothuajse të gjithë njerëzit e të dy kombeve në mënyrë pasive dygjuhëshe, d.m.th., ata ishin në gjendje të kuptojnë, por jo domosdoshmërisht të flasin gjuhën tjetër. Pas shpërbërjes në vitet 1990 kanalet e reja televizive në Republikën Çeke praktikisht ndaluan përdorimin sllovakishtes, dhe të rinjtë çekë tani kanë një kuptim shumë më të ulët të gjuhës sllovake. Gjithashtu, numri i librave dhe gazetave në gjuhën sllovake u shit në Republikën Çeke ra në mënyrë drastike. Sidoqoftë, lajmet televizive çeke filluan të rivendosnin mbulimin në gjuhën sllovake nga Slovak dhe Slovak TV(STV2) ritransmeton lajmin në televizionin çek Události CT çdo ditë, dhjetë minuta pas mesnatës.
Në RTVS publike, është e zakonshme që të ketë së paku një lajm ditor nga Republika Çeke gjatë lajmeve në kohën kryesore. Për më tepër, shumë programe televizive në kanalet televizive sllovake janë ende të dubluara në çekisht, disa filma në kinema janë me titra çekisht dhe ka shumë më shumë libra dhe revista në gjuhën çeke në treg sesa para shpërbërjes. Nxitja kryesore për shkëmbimin e gjuhës ka ardhur nga ofruesit e kanaleve televizive private si CS Link (Republika Çeke) dhe Skylink (Sllovakia) që ofrojnë kanale sllovake në Republikën Çeke dhe anasjelltas. Për më tepër, disa kanale, pavarësisht nga origjina e tyre kombëtare, ofrojnë programe në çekisht dhe sllovakisht (CSFilm, TV Barrandov) ose madje përzihen si raportimi i Premier Ligës Angleze në Nova Sport 1, një program sportiv që shfaqet në TV Nova. Gjithashtu, programi i Vitit të Ri për vitin 2009 u përgatit dhe u transmetua bashkërisht nga CT dhe STV dhe për 2010 nga TV PReke PRIMA dhe Slovak TV JOJ, këtë herë edhe duke përfshirë këndimin e himnit kombëtar çekosllovak.
Të rinjtë sllovak kanë akoma të njëjtën njohuri për gjuhën çeke si paraardhësit e tyre, nëse jo më mirë. Edhe sot, në Sllovaki, çekishtja mund të përdoret automatikisht në të gjitha procedurat gjyqësore, plus të gjitha dokumentet e shkruara në çekisht njihen nga autoritetet sllovake, dhe anasjelltas. Më tej, Akti Sllovak i Gjuhës Zyrtare, i miratuar në vitin 2009, rikonfirmoi të drejtën e çekëve për të përdorur gjuhën e tyre në të gjitha komunikimet zyrtare kur merren me autoritetet sllovake (megjithatë, Akti në mënyrë të qartë kufizoi përdorimin e çekishtes në Sllovaki vetëm për personat çek si gjuhë e tyre amtare). E njëjta gjë është e vërtetë për përdorimin e gjuhës sllovake në Republikën Çeke për shkak të Aktit të Procedurës së Administrimit të vitit 2004. Gustáv Slamecka, një qytetar sllovak që ishte ministër i transportit të Çekisë (2009 - 2010), përdori gjuhën sllovake ekskluzivisht në komunikimin e tij zyrtar.
Pataçani i Poshtëm
Pataçani i Poshtëm është një vendbanim në komunën e Rahovecit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Vneshtar i Poshtëm.
Regjistrimi i popullsisë 2011 ka treguar se Pataçani i Poshtëm ka gjithsej 1077 banorë, të gjitha (100 %) janë shqiptarë.
Lista e shtigjeve të skijimit në Kosovë
Kjo është një listë jo e plotë e shtigjeve më të njohura të skijimit në Kosovë:
Fitret
Fitre, por në Shkodër e Dibër vítre, është një lëmoshë e detyrueshme si zeqati që jepet të varfërit disa ditë para mbarimit të agjërimit në muajin e shenjtë të Ramazanit. Fjala arabe fitr do të thotë e njëjta gjë si iftari, duke prishur një agjërim dhe vjen nga e njëjta fjalë rrënjësore si futoor që do të thotë mëngjes.
Dispozita e tij
Zeqati i fitrit është bërë e obligueshme në vitin 2 sipas kalendarit Islam dhe është e obligueshme për çdo mysliman, qoftë mashkull apo femër, i mitur apo i rritur për sa kohë që ata kanë mundësi për ta bërë këtë.
Sipas traditës islame, Ibn Omeri tha se I Dërguari i Allahut e bëri oblihim sadakatul-fitrin në Ramazan me masën prej një sa'a (përafërsisht 2,4 kg) hurma ose një sa'a elb për çdo mysliman qoftë rob apo i lirë, mashkull apo femër, i madh apo i vogël.
Kur obligohet të jepet zeqati i fitrit dhe kur nxjeret
Zeqati i fitrit është e obligueshme dhe duhet të shpërndahet gjatë një periudhe të caktuar kohe. Nëse dikujt i mungon periudha kohore pa ndonjë arsye të mirë, ata kanë mëkatuar dhe duhet ta kompensojnë atë. Kjo formë e bamirësisë bëhet e detyrueshme që nga perëndimi i diellit në ditën e fundit të Ramazanit dhe mbetet e detyrueshme deri në fillim të namazit të Bajramit (d.m.th., pak pas lindjes së diellit në ditën tjetër). Sidoqoftë, ajo mund të paguhet një ose dy ditë para Fitër Bajramit, pasi kështu kanë vepruar disa nga sahabët (shokët e Profetit). Nafiu thotë: Ibn Omeri jepte zeqatin e fitrit atyre që e pranonin një ose dy ditë para Bajramit. Ibn Abasi thotë: I Dërguari i Allahut e bëri obligim zeqatin e fitrit, pastrim për agjëruesit nga fjalët e kota dhe ushqim për të varfërit. Ai që e jep para namazit të Bajramit, i pranohet (si zekatul-fitër), ndërsa ai i cili e jep pas namazit të Bajramit, i quhet sadaka.
Kujt i jepet zeqati i fitrit
Dhënia e zeqatit të fitrit është e ngjajshme me zeqatin në përgjithësi, që do të thotë zeqati i fitrit i jepet tetë grupeve që përmenden në Kuran: “Lëmosha u takon vetëm të varfërve, të gjorëve dhe atyre që e mbledhin atë (rrogë e nëpunësit që punon në atë lëmë), dhe atyre që duhet përfituar zemrat (në islamizëm); dhe për lirim nga skllavëria, dhe të ngarkuarve në borxhe, dhe për rrugën e Perëndisë, dhe udhëtarit të rastit. Këto janë dispozitat, e Perëndisë. Se, me të vërtetë, Perëndia është i Plotëdijshëm dhe i Gjithëdijshëm.” (Teube 60)
Klan Slavoviçi
Klan Slavovici (lindi në Split më 27 janar 1952) është një politikan dhe muzikant kroat.
Klan Slavoviçi i lindur më 27 janar 1952 në Split Kroaci dhe unë kam një prind që quhem Jadranka	dhe Marko Slavoviçi.
biografikisht
Klan Slavoviçi ai ka anëtarë të familjes së tij siç i quan ai.
Karlo Slavoviçi (vëlla) i lindur më 1 tetor 1957
Rafaela Krisan (vjehrra) i lindur më 6 shkurt 1927
Zlatko-Ivor Krisan (vjehrri) i lindur më 27 korrik 1924 dhe vdiq në vitin 2011
Edita Slavoviçi (kunata) i lindur më 9 shtator 1959
Tihomir Slavoviçi (Kunati) i lindur më 1 Mars 1956
Boris Blažević (kushëriri) i lindur më 6 qershor 1954
Renata Blažević (kushëriri) i lindur më 2 maj 1956
Klan Slavovici Klan Slavovici Klan Slavovici
Gluiras
Gluiras është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Gluiras ka një popullsi prej 386 banorë dhe sipërfaqe 25.1 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
Komuna e Bujanocit
Komuna e Bujanocit (serbisht: Општина Бујановац/Opština Bujanovac) është komunë në qarkun Pçinjë në jug të Serbisë. Kjo komunë është kufizaur me Kosovën në veri-lindje, komunën e Preshevës ne jug-lindje, me Maqedoninë në jug-perëndim, komunën e Vranjës në veri-perëndim dhe me komunën e Tërgovishtit në jug-perëndim. Selia e komunës është qyteza Bujanoc.
Gjeografia
Komuna e Bujanocit ka një pozitë gjeografike ...
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit ... në komunën e Bujanocit jetojnë banorë nga të cilët x % janë ...
Ekonomia
Popullata e komunës së Bujanocit më së shumti merret me ...
Revolucioni kuban
Revolucioni kuban (Spanjisht: Revolución cubana) ishte një revoltë e armatosur e kryer nga Lëvizja Revolucionare e 26 Korrikut e Fidel Castro dhe aleatët e saj kundër qeverisë autoritare të presidentit kuban Fulgencio Batista. Revolucioni filloi në korrik 1953 dhe vazhdoi në mënyrë sporadike derisa rebelët përfundimisht rrëzuan Batistën më 31 dhjetor 1958, duke zëvendësuar qeverinë e tij me një shtet revolucionar socialist. 26 korriku 1959 festohet në Kubë si Dita e Revolucionit. Lëvizja e 26 korrikut u reformua më vonë përgjatë linjave komuniste, duke u bërë Partia Komuniste në tetor 1965.
Revolucioni kuban pati pasoja të fuqishme vendase dhe ndërkombëtare. Në veçanti, ajo shndërroi marrëdhëniet e Kubës me Shtetet e Bashkuara, megjithëse përpjekjet për të përmirësuar marrëdhëniet diplomatike janë rritur në vitet e fundit. Pas përfundimit të menjëhershëm të revolucionit, qeveria e Castro filloi një program kombëtarizimi dhe konsolidimi politik që transformoi ekonominë dhe shoqërinë civile të Kubës. Revolucioni gjithashtu paralajmëroi një epokë të ndërhyrjes së Kubës në konfliktet e huaja ushtarake, përfshirë Luftën Civile Angolane dhe Revolucionin Nikaraguan.
Historia
Në dekadat pas pushtimit të Kubës nga Shtetet e Bashkuara më 1898 dhe pavarësisë zyrtare nga SHBA-ja më 20 maj 1902, Kuba përjetoi një periudhë të paqëndrueshmërisë domethënëse, duke duruar një numër revoltash, grusht shteti dhe një periudhë të okupimit ushtarak amerikan. Fulgencio Batista, një ish ushtar që kishte shërbyer si presidenti i zgjedhur i Kubës nga viti 1940 deri më 1944, u bë president për herë të dytë më 1952, pasi pushtoi pushtetin në një grusht shteti ushtarak dhe anuloi zgjedhjet e vitit 1952. Megjithëse Batista kishte qenë relativisht përparimtar gjatë mandatit të tij të parë, në vitet 1950 ai dëshmoi shumë më diktatorial dhe indiferent ndaj shqetësimeve popullore. Ndërsa Kuba mbeti e rrënuar nga papunësia e lartë dhe infrastruktura e kufizuar e ujit, Batista antagonizoi popullsinë duke formuar lidhje fitimprurëse me krimin e organizuar dhe duke lejuar kompanitë amerikane të dominojnë ekonominë kubane, veçanërisht plantacionet e sheqerit dhe burimet e tjera lokale. Edhe pse SHBA-ja e armatosur dhe e mbështeti politikisht diktaturën e Batistës, presidentët e mëvonshëm amerikan njohën korrupsionin e saj dhe justifikimin e heqjes së saj.
Lista e ndërtesave dhe strukturave fetare të Mbretërisë së Mysores
Lista e ndërtesave dhe strukturave fetare të Mbretërisë së Mysores përfshin ndërtime të shquara dhe historikisht të rëndësishëm tempujsh hindu, pallatesh mbretërore, kishash, xhamishë, fortifikimesh ushtarake dhe struktura të tjera oborrtare që u ndërtuan ose pësuan rindërtime, modefikime apo rinovime të rëndësishme nga sunduesit e Mbretërisë së Mysores. Termi "Mbretëria e Mysores" mbulon pak a shumë fazat e themelimit të Mysores: një zotërim vasal i Vijayanagaras (rreth vieve 1399 – 1565), një mbretëri e pavarur hindu e sunduar nga Dinastia Wodeyar (rreth viteve 1565 – 1761), e sunduar nga sunduesit de fakto Hyder Ali dhe Tipu Sultan që morën kontrollin e mbretërisë (rreth viteve 1761 – 1799) dhe një principatë nën sundimin britanik (rreth viteve 1799 – 1950) përpara se zotërimi të bëhej pjesë e shtetit të pavarur të Indisë.
Revolucioni kuban
Historia
Gjatë mandatit të tij të parë si president, Batista nuk ishte mbështetur nga Partia Komuniste e Kubës, por gjatë mandatit të tij të dytë ai u bë fort antikomunist. Batista zhvilloi një urë sigurie mjaft të dobët si një përpjekje për të heshtur kundërshtarët politikë. Në muajt pas grushtit të shtetit të marsit 1952, Fidel Castro, asokohe avokat dhe aktivist i ri, bëri kërkesë për përmbysjen e Batistës, të cilin e akuzoi për korrupsion dhe tirani. Sidoqoftë, argumentet kushtetuese të Castro u refuzuan nga gjykatat kubane. Pasi vendosi që regjimi kuban nuk mund të zëvendësohej me mjete ligjore, Castro vendosi të nisë një revolucion të armatosur. Për këtë qëllim, ai dhe vëllai i tij Rauli themeluan një organizatë paramilitare të njohur si "Lëvizja", duke grumbulluar armë dhe duke rekrutuar rreth 1.200 ndjekës nga klasa punëtore e pakënaqur e Havanës deri në fund të vitit 1952. Batista njihej si një udhëheqës i korruptuar pasi vazhdimisht përkëdhelte veten me ushqime ekzotike dhe gra elegante.
Mihrabi
parapamje|Mihrapi i xhamise [[Ajasofja, Stamboll]] Mihrabi, mirab ose mihrapi (nga persisht: مهرابه mihrāba; arabisht: محراب‎ miḥrāb) është një vend i zbrazët gjysmërrethor i futur në mur e që tregon kiblën, ku imami (hoxha) qëndron para xhematit dhe u prin besimtarëve gjatë faljes së namazit.
Petkoviqi
Petkoviq është një vendbanim në komunën e Rahovecit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Guri i Kuq.
Libri Portokalli
Libri Portokalli: Rimarrja e Liberalizmit (ang. The Orange Book: Reclaiming Liberalism) është një libër i shkruar nga një grup politikanësh të shquar Liberal Demokratë Britanikë dhe i redaktuar nga David Laws dhe Paul Marshall në 2004. Tre kontribues më vonë u bënë udhëheqës të Liberal Demokratëve : Nick Clegg, Vince Cable dhe Ed Davey. Kontribues të tjerë përfshijnë Chris Huhne, Susan Kramer, Mark Oaten dhe Steve Webb. Filozofia qendrore e librit, dhe disa nga idetë e tij, u mbështetën dhe ende mbështeten nga Reforma Liberale, një grup i brendshëm i Liberal Demokratëve.
Në libër, grupi ofron zgjidhje liberale - shpesh duke theksuar rolin e zgjedhjes dhe konkurrencës - për disa çështje shoqërore si kujdesi shëndetësor publik, pensionet, mjedisi, globalizimi, politika shoqërore dhe bujqësore, qeverisja vendore, Bashkimi Evropian dhe burgjet. Komentatorët politikë dhe studiuesit e shohin si botimin ekonomikisht më liberal që Liberal Demokratët kanë prodhuar kohët e fundit.
Ideologjia
Liberalizmi i Librit Portokalli është një ideologji liberale në stilin Whig, kryesisht brenda Liberal Demokratëve, e cila kërkon të baraspeshojë katër rrymat kryesore të mendimit liberal - liberalizmin social, liberalizmin ekonomik, liberalizmin kulturor dhe liberalizmin politik. Liberalizmi i Librit Portokalli përfaqësohet brenda Liberal Demokratëve nga grupi i presionit Reforma Liberale.
"Orange Booker" është tani një term i përdorur mjaft shpesh për identifikimin e Liberal Demokratëve që u përmbahen më fort parimeve liberale ekonomike dhe personale, krahasuar me ata që identifikohen më fort me besimet e qendrës së majtë si anëtarët e Forumit Social Liberal ose Grupit Beveridge. Shumë Orange Bookers ishin figura të shquara në qeverinë e koalicionit Konservator/Liberal Demokrat 2010–2015, si ish zëvendëskryeministri Sir Nick Clegg dhe Chris Huhne, ish Sekretar i Energjisë.
Pritja
Gjashtë vite pas botimit të librit, Liberal Demokratët u bashkuan me Konservatorët për të formuar një qeveri koalicioni. Nga nëntë autorët e librit të cilët u zgjodhën deputetë, një ( Mark Oaten ) dha dorëheqjen para zgjedhjeve të vitit 2010, një ( Chris Huhne ) dha dorëheqjen në vitin 2013 duke qenë në kabinet dhe shtatë të tjerët ishin të gjithë anëtarë të qeverisë në 2015. Edward Stourton nga emisioni radio BBC Analysis argumentoi se lëvizja e Librit Portokalli brenda Liberal Demokratëve ishte e rëndësishme në themelimin e qeverisë së koalicionit me Konservatorët. Deputeti konservator David Davis gjeti një sërë "zonash të mbivendosjes" midis politikave konservatore dhe pikëpamjeve të autorëve të librit.
Historiani dhe politikani laburist Tristram Hunt tha se debati i Librit Portokalli ishte një ringjallje e debateve në qarqet liberale midis liberalizmit klasik të William Gladstone dhe politikanëve si David Lloyd George.
Richard Grayson, një anëtar i Forumit Social Liberal, tha se një liberalizëm i tillë Gladstonian u zëvendësua në fillim të shekullit të 20-të me një përkushtim ndaj shtetit të mirëqenies për shkak të punës së Thomas Hill Green, Leonard Hobhouse dhe ekonomistit John A. Hobson ; prandaj, shkrimtarët e Librit Portokalli po kërkonin të përmbysnin gati një shekull histori të partisë liberale.
Komuna e Bosilegradit
Komuna e Bosilegradit (serbisht: Општина Босилеград/Opština Bosilegrad) është komunë në qarkun Pçinjë në jug të Serbisë. Sipas regjistrimit të vitit 2011, komuna e Bosilegradit kishte 8.129 banorë.
Vassens
Vassens është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Vassens ka një popullsi prej 175 banorë dhe sipërfaqe 9.87 km², me një dendësi prej 18 banor/km².
Saint-Julien-Boutières
Saint-Julien-Boutières është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Julien-Boutières ka një popullsi prej 194 banorë dhe sipërfaqe 11.12 km², me një dendësi prej 17 banor/km².
Retia
Reti është një vendbanim në komunën e Rahovecit, Kosovë.
Anan, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Anan (Ocitanisht: Anan ; Shqip: Hanan) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.
Slipknot
Grupi Slipknot është shum i njohur me maskat e tyre, stilin e muzikës agresive dhe paraqitjet e tyre energjetike dhe kaotike në koncertet Live.Grupi pati një sukses të madh pas albumit të tyre Self-titled (vetëquajtur) në vitin 1999. Albumi tjetër i vitit 2001 Iowa e rriti edhe më shumë popullaritetin e grupit. Pas ndarjes se tyre të parë grupi u riformua në vitin 2004 me albumin e tyre Vol.3(Subliminal Verses) dhe përsëri në vitin 2008 me albumin e tyre të katërt All Hope Is Gone, e cila u ngrit në majat e Billboard 200. Grupi ka gjithashtu edhe një album live dhe 4 DVD. Si në majin e 2010 grupi ka shitur mbi 14 milion albume në të gjith botën.
Historia
Ditët e para (1995-1998)
Slipknot u formua në Des Moines, Iowa në vitin 1995 kur bateristi Shawn Crahan dhe basisti Paul Gray filluan një grup të quajtur The Pale Ones.Anëtarët u formuan nga shokët të cilët u takuan nga skena lokale e muzikës, duke futur si këngëtar Anders Colsefini dhe kitaris Donnie Steele. Jo gjat pas fillimit të tyre, Gray ftoi Joey Jordison në një provë sepse grupi ishte i interesuar për të eksperimentuar me elemente shtesë. Jordison më pas iu bashkua grupit si bateristi kryesor, duke lëne Crahan si perkusionist i kustomizuar. Gjithashtu edhe Colsefini morri perkusionet e kustomizuara ndërsa ishte edhe këngëtar i grupit. Grupi vendosi që ta ftonte Donnie Steele si kitarist të dytë, duke bërë grupin me gjashtë anëtarë. Më 4 dhjetor, grupi bëri koncertin e tyre të parë live; duke luajtur me emrin Meld.
Çmimet
Çmimet Grammy dhe Nominacionet
Slipknot ka qenë 7 herë i nominuar për çmimet Grammy, por vetëm një herë ka fituar.
"Wait and Bleed" – Best Metal Performance, 2001 (nominuar)
"Left Behind" – Best Metal Performance, 2002 (nominuar)
"My Plague" – Best Metal Performance, 2003 (nominuar)
"Duality" – Best Hard Rock Performance, 2005 (nominuar)
Jaulgonne
Jaulgonne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Jaulgonne ka një popullsi prej 654 banorë dhe sipërfaqe 1.78 km², me një dendësi prej 367 banor/km².
Slipknot
Çmimet
"Vermilion" – Best Metal Performance, 2005 (nominuar)
"Before I Forget" – Best Metal Performance, 2006 (fitues)
"Psychosocial"- Best Metal Performance, 2009 (nominuar)
Albumet Live
9.0: Live
Beteja e Talasit
parapamje|Skema e betejës Beteja e Talas ose Beteja e Artlakh (Kinezisht: 怛羅斯, Arabisht: معركة نهر طلاس) ishte një takim dhe angazhim ushtarak midis Kalifatit Abasid së bashku me aleatin e tij, Perandorinë Tibetiane, kundër dinastisë Tang. Në korrik 751, forcat Tang dhe Abbasid u takuan në luginën e lumit Talas për të luftuar për kontrollin mbi rajonin Syr Darya të Azisë Qendrore. Sipas burimeve kineze, pas disa ditësh ngërçi, Karlukët, fillimisht aleatë me Tangët, dezertuan në anën e Abasidëve dhe prishën ekuilibrin e fuqisë, duke rezultuar në një përçarje të Tangëve.
Humbja sundimi myslimane të Transoksianës për 400 vitet e ardhshme. Megjithatë, kontrolli drejtpërdrejt i arabëve myslimanë përfundoi në 821, kur pushteti kaloi te dinastia Tahirid. Më pas, Ghaznavidët turq morën pushtetin në 977. Kontrolli mysliman përfundoi në vitin 1124, kur jo-myslimani Qara Khitai pushtoi Transoksaninë. Kontrolli i rajonit ishte i dobishëm ekonomikisht për arabët abasidë, pasi ishte në Rrugën e Mëndafshit. Të burgosurit kinezë të kapur pas betejës thuhet se kanë sjellë teknologjinë e prodhimit të letrave në Azinë Perëndimore.
Vendndodhja
Vendndodhja e saktë e betejës nuk është njohur, por besohet se është afër Taraz ose Talas, në kufirin midis Kazakistanit të sotëm dhe Kirgistanit. Emri kinez, Daluosi (怛羅斯, Talas), u përmend për herë të parë në tregimin e Xuanzang. Du Huan e ka vendosur qytetin pranë kullimit perëndimor të lumit Chui.
Sfondi Historik
Qytetet oazë në Rrugën e Mëndafshit në Azinë Qendrore dikur ishin kontrolluar nga Türgesh, por konfederata fisnore turke u zhyt në kaos në gjysmën e dytë të shekullit të VII. Perandoresha Tang Wu kishte rimarrë kontrollin e pellgut të Tarim nga Perandoria Tibetiane në 692 si pjesë e zgjerimit të Tang në Azinë e Brendshme dhe qytetet oazë u bënë një burim kryesor i të ardhurave për dinastinë kineze Tang .majtas|parapamje| Mural Penjikent që përshkruan rrethimin e [[Samerkandi|Samarkandit]]Në vitin 705 Kutejba ibn Muslimi filloi të drejtonte ushtrinë e kalifatit në luftëra për të pushtuar qytetet e Rrugës së Mëndafshit, duke shfrytëzuar luftimet e brendshme të Türgeshit..Kalifati pushtoi qytetet oazë Bukhara dhe Samarqand, duke zgjeruar kufirin e perandorisë së tyre drejt lindjes. Në të njëjtën kohë, udhëheqësi i fisit Türgesh Hakani Suluk filloi të bashkonte fiset që luftonin brenda Türgesh. Në 715, Alutari u vendos si mbret i Ferganës me ndihmën e ushtarëve umajad dhe tibetianë. Ikhshidi i rrëzuar iku në Kuqa e kontrolluar nga Tang, kërkoi ndihmën e perandorit Xuanzong të dinastisë Tang dhe 10,000 ushtarë Tang rivendosën Ikhshid si mbret Fergana. Në vitin 717, ushtarët arabë Umajadë, të ndihmuar nga Perandoria Tibetiane, rrethuan qytetin oazë Aksu në pellgun e Tarim, por u mundën nga ushtria Tang në betejën e Aksut. Në 715, perandori Tang refuzoi kërkesën e udhëheqësit të fisit Türgesh Suluk për t'u njohur si Hakan, në vend të kësaj i ofroi atij gradën e dukës në ushtrinë Tang.
Në vitin 747, gjenerali Tang Gao Xianzhi, i cili kishte luftuar me sukses kundër perandorisë tibetiane në malet Pamir, vendosi kontrollin e Perandorisë Tang mbi rajonin e Gilgit. Në fillim të vitit 748, gjenerali persian abasid Ebu Muslim pushtoi Merv, kryeqytetin e Horasanit të Madh, dhe udhëhoqi revolucionin abasid. Në vitin 750, Ebu al-'Abbas al-Saffah (As-Saffah) u shpall kalifi i parë abasid në xhaminë e madhe të Kufes. Kalifati Umajad ra në vitin 750 në Betejën e Zabit. Ebu Muslimi kishte organizuar një ushtri që përfshinte të krishterë dhe myslimanë, dhe e dërgoi atë në perëndim për të marrë kontrollin mbi territorin e Umajadëve. Gjenerali Tang dhe gjenerali abasid u takuan përfundimisht në vitin 750, kur mbretërit e qyteteve në Rrugën e Mëndafshit, Tashkenti dhe Ferghana, kërkuan mbështetjen e sundimtarëve të tyre perandorakë në një betejë për dominim. Gao Xianzhi pushtoi Tashkentin, e cila ishte nën kontrollin e Abbasidëve, pas një rrethimi ushtarak. Gjenerali abasid Ziyad ibn Salih arriti të arratisej nga Tashkenti dhe u strehua në Samarkand, ku mblodhi trupa dhe marshoi drejt lindjes përballë ushtrisë së Tang. Në Fergana, gjenerali Tang Gao Xianzhi formoi një ushtri duke përfshirë rekrutime nga turqit Karluk.
Beteja
Në korrik të vitit 751, forcave myslimane iu desh të përballen me forcën kineze Tang (ushtria e kombinuar e mercenarëve Tang Kinez dhe Karluk) në brigjet e lumit Talas. Ushtria Tang pësoi një disfatë shkatërruese. Humbja e dinastisë Tang ishte rezultat i largimit të mercenarëve Karluk dhe tërheqjes së aleatëve Ferghana, të cilët fillimisht mbështetën kinezët. Mercenarët Karluk, që përbënin dy të tretat e ushtrisë Tang, dezertuan dhe u bashkuan me forcat abaside gjatë betejës. Trupat Karluk sulmuan ushtrinë Tang nga afër, ndërsa forcat kryesore abaside sulmuan nga fronti. Ushtria Tang nuk arriti të mbajë pozicionet e saj, dhe komandanti i saj, Gao Xianzhi, e kuptoi se disfata ishte e pakthyeshme. Ai arriti të shpëtojë me disa rregulltarë të tij Tang me ndihmën e Li Siye. Nga rreth 10,000 ushtarë të ushtrisë Tang, vetëm 2,000 arritën të ktheheshin në territorin e tyre në Azinë Qendrore nga Talas. Pavarësisht humbjes në betejë, Li shkaktoi humbje të mëdha ushtrisë arabe në ndjekje pasi u ndihmua nga Duan Xiushi.
Pasojat
Sipas një prej burimeve të pakta arabe për betejën që ka mbijetuar, një tekst nga Al-Maqdisi, gjenerali musliman Ebu Muslim mori 5000 robër kinezë dhe konfiskoi pasuritë nga kampi ushtarak Tang. Sipas Al-Maqdisit, Ebu Muslimi përgatiti forcat dhe pajisjet e tij për të pushtuar më shumë territore të kontrolluara nga Tang. Megjithatë, fillimisht atij iu paraqit një letër nga halifi As-Saffah, në të cilën ai informohej se shërbimet e tij ishin të nevojshme si guvernator i Khurasanit.
Rebelimi i An Lushanit, dhe jo disfata në Talas, ishte faktori kryesor që çoi në tërheqjen e forcave kineze Tang nga Azia Qendrore dhe nga rajoni i Sinkiangut. Beteja e Talasit nuk kishte një rëndësi strategjike të madhe, pasi forcave arabe nuk u lejua të përparonin më tej pas betejës. Një grup i vogël i mercenarëve Karluk u konvertuan në Islam pas betejës, por shumica e tyre nuk u bënë myslimanë deri në mesin e shekullit të 10-të, kur themeluan Khanate Kara-Khanid nën udhëheqjen e Sulltan Satuq Bughra Khan. Kjo ndodhi shumë kohë pasi dinastia Tang ishte tërhequr nga Azia Qendrore.
Pas vdekjes së kalifit Al-Saffah në vitin 752, pasardhësi i tij, kalifi Al-Mansur, dërgoi delegacione diplomatike në Kinë. Pas betejës së Talasit, rebelimi i An Lushanit dhe konfuzioni i mëtejshëm i kryekomandantëve, arabët gjetën mundësi për të zgjeruar praninë e tyre në Azinë Qendrore. Rebelimi filloi në vitin 755 dhe zgjati deri në vitin 763, duke detyruar ushtrinë Tang të tërhiqej nga Sinkiangu. Ky ngjarje solli fundin e pranisë efektive kineze Tang në Azinë Qendrore. Në vitin 756, kalifi Al-Mansur dërgoi 3000 mercenarë për të ndihmuar perandorin Xuanzong të Tang në rebelimin e An Lushanit. Në këtë periudhë, ndodhi masakra e tregtarëve të huaj myslimanë arabë dhe persë në Yangzhou (760).
Dinastia Tang u rikthye në pushtet pas rebelimit të An Lushanit dhe ende ishte në gjendje të ndërmerrte fushata ushtarake, si shembull shkatërrimi i kaganatit Ujgur në Mongoli në 840-847. Por, rebelimi i Huang Chao në 874-884 shkaktoi prishjen përfundimtare të fuqisë së dinastisë Tang. Ushtria e Huang Chao shkaktoi shumë vdekje dhe pushtoi kryeqytetet e Tang, Luoyang dhe Chang'an. Përfundimisht, perandorët Tang u rrëzuan dhe u zëvendësuan nga dinastitë dhe mbretëritë e tjera. Zhu Wen, një ish-toger i Huang Chao, rrëzoi perandorin e fundit Tang në 907 dhe themeloi Later Liang, fillimin e periudhës së Pesë Dinastive dhe Dhjetë Mbretërive.
Talas, që ndodhet në territorin e sotëm të Kirgistanit, ishte një pjesë e Rrugës së Mëndafshit, një rrugë e rëndësishme tregtare. Kjo rrugë kalonte nëpër qytete oaze si Kucha dhe përfshinte qytetet e rëndësishme si Talas, Tashkent, Samarkand dhe Khwarazm në Transoksianë. Në jug, rrugët e mëndafshit kalonin përmes Kunduz në Afganistanin e sotëm, mbi malet Pamir nëpër Kulob dhe Balkh në rajonin e Bactria, dhe mund të vazhdonin në Indinë e sotme përmes rrugës që shkonte mbi Hindu Kush. Në shekullin e 8-të, ndikimi mysliman fillonte të përhapte në këto rrugë të mëndafshit të Azisë Qendrore, duke lënë pas doreheqjen e budizmit që më parë kishte kontrollin e tyre. Beteja e Talasit ishte një ngjarje kryesore që shënoi këtë rënie të budizmit dhe lindjen e influencës myslimane në rajon.
Vlerësimi historik modern
parapamje|320x320px| Zgjerimi budist në Azi: Budizmi [[Mahayana hyri për herë të parë në Perandorinë Kineze (dinastia Han) nga India. "Rrugët e Mëndafshit" tokësore dhe detare ishin të ndërlidhura dhe plotësuese, duke formuar atë që studiuesit e kanë quajtur "rrethi i madh i budizmit".]] Në mesin e historianëve të hershëm që vlerësuan rëndësinë e kësaj beteje ishte historiani rus Vasily Bartold, i cili deklaroi: "Historianët e hershëm arabë që përkujtojnë ngjarjet në Azinën Perëndimore në atë kohë nuk e përmendin këtë betejë; por ajo pa dyshim ka një rëndësi të madhe në historinë e Turkestanit (Perëndimor), pasi ajo vendosi çështjen se cili nga dy qytetërimet, ai kinez ose ai mysliman, duhet të mposhtë në tokën e Turkistanit."
Humbja e 8,000 trupave në Perandorinë Tang shihet si një përballje e krahasueshme me një forcë trupash prej më shumë se 500,000 para rebelimit të An Lushan. Sipas Bartoldit, historiani i njohur i shekullit XX, në historinë e tre shekujve të parë të Islamit, burimi kryesor ishte al-Tabari, i cili shkroi në vitin 915. Megjithëse veprat historike të hershme të arabëve, përgjithësisht, nuk përmendin këtë betejë, deklarata e Athirit konfirmohet plotësisht nga Historia Kineze e Dinastisë Tang.
Profesori Denis Sinor tha se ndërhyrja në punët e brendshme të Hakani Turke Perëndimore ishte faktori kyç që çoi në përfundimin e pushtetit kinez në Azinë Qendrore. Shkatërrimi i Hakaniti Perëndimor çliroi myslimanët nga kundërshtari i tyre më i madh, dhe sipas tij, Beteja e Talasit nuk ishte ajo që çoi në largimin e pranisë kineze.
Prodhimi i letrës
parapamje|320x320px| Sutra e Diamantit e dinastisë [[Kina|kineze Tang, libri më i vjetër i shtypur i datës në botë, i gjetur në Dunhuang, nga viti 868 es.]] Letra me cilësi të lartë ishte e njohur dhe e prodhuar në Azinë Qendrore për shekuj me radhë; një letër në letër ka mbijetuar nga shekulli i katërt për një tregtar në Samarkand .Sipas burimeve të lashta arabe, të burgosurit kinezë të luftës ishin përgjegjës për një transferim teknologjie në botën islame, sepse ata merreshin me zanatin e prodhimit të letrës ndërsa jetonin në tokën e pushtuar nga kalifati abasid pas betejës së humbur të Talasit. Asnjë burim historik kinez nuk e regjistron këtë transferim të teknologjisë përmes të burgosurve të luftës. Megjithatë, Du Huan, i cili u kap nga ushtria abaside në betejën e Talasit dhe pas kthimit të tij në Kinë botoi shkrimet e tij të udhëtimit, dokumentoi se zanatet kineze si endja e mëndafshit praktikoheshin nga të burgosurit e luftës kineze ndërsa jetonin në territorin e kontrolluar nga Abbasidët. Megjithatë, vetëm pasi u ndërtua fabrika e parë e letrës në kryeqytetin perandorak abasid të Bagdadit në 794–795, letra u prodhua në të gjithë botën islame dhe letra filloi të zëvendësonte papirusin.