cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Protokolli i Transferimit të Teksteve të Lidhura
HTTP (nga anglishtja: shkurtesë për Hypertext Transfer Protocol) ose Protokolli i Transferimit të Teksteve të Lidhura, është protokolli i përdorur për transferimin e faqeve web në internet. Ky protokoll mundëson komunikimin midis një klienti (që mund të jetë një web-shfletues si Internet Explorer, Mozilla Firefox apo një tjetër lloje programi si Telnet etj.) dhe një web serveri i cili nepërmjet një porte, zakonisht 80, merr kërkesën nga klienti dhe i përgjigjet klientit me informacionin e kërkuar.
Metodat e kërkesës
HTTP ka tetë (8) metoda që tregojnë aksionin që kërkohet të zbatohet nga burimi (en. resource) i zgjedhur dhe identifikuar:
Et'hem Haxhiademi
Jeta
Në qeverinë Vërlaci, do të punonte drejtor i Zyrës së Enteve Lokale në ministrinë e Brendshme drejtuar nga Maliq bej Bushati. Ka qenë ndër vëzhguesit e takimit përgatitor që u mbajt në shtëpinë e Ihsan Toptanit në Tapizë mes palëve të ndryshme politiko-ushtarake të rezistencës shqiptare. Pas hyrjes së regjimit komunist, ishte kryetar i degës së Lidhjes të Shkrimtarëve në Elbasan.
Haxhiademi gjatë Luftës së Dytë Botërore ishte me Ballin Kombëtar dhe me Mit'hat Frashërin, prandaj pas luftës, më 1947 u arrestua dhe u dënua me vdekje. Me ndërhyrjen e Aleksandër Xhuvanit iu fal jeta, mirëpo mbeti në burg ku vdiq disa muaj para se të përfundonte dënimin.
Zgjidh e merr vetë
Zgjidh e merr vetë (njohur edhe si Zgjidh e merr) është një poezi kupoeti I pa njohur, përmes vargjesh jep karakteristikat e banorëve të krahinave të Shqipërisë. Thuhet qe eshte e Fan Nolit por nuk ka asnje dokument nga studiuesit per qe ta vertetojne dhe te bien dakort me kete gje, pra mund te aludojme qe eshte apokrife.
Et'hem Haxhiademi
Krijimtartia
Ndër veprat:
Zgjidh e merr vetë
MERR E ZGJIDH
Et'hem Haxhiademi
Literatura
5. "Shpend Sollaku Noé " Lyra" - Etëhem Haxhiademi dhe sizma në hiearkitë letrare të kombit https://gazetadielli.com/?s=sollaku+haxhiademi
Zgjidh e merr vetë
1. A të duhen luftëtarë?
Dhe arratinë armiku të marrë?
A do botës t'i vesh zjarrë?
Merr nja dhjetë kosovarë.
2. A do male me dëborë
Trima të fortë e malësorë
Brajsha
Brajshë, (malazezisht: Брајше/Brajše) është vendbanim në Komunën e Ulqinit.
Zgjidh e merr vetë
Fort bujarë e burrërorë
Brajsha
Demografia
Sipas censusit të fundit të popullsisë të vitit 2011, në Brajshë  jetonin  682  banorë.
Zgjidh e merr vetë
Shkon në Kukës i ke në dorë
3. A të duhen sharlatanë
Brajsha
Struktura e popullsisë
Sipas regjistrimi të popullsisë së vitit 2003, ky vendbanim ka pasur 937 banorë. Të gjith banorët (98.17%) janë të përkatësisë Shqiptare.
Zgjidh e merr vetë
Që të percajnë vatanë
Ke sa të duash Tropojanë
4. A do njerëz për aheng
Për tryeza e për kuvend
Burra e gra kërcejnë me lodër
Këta i gjen veç në Shkodër
5. Njerëz të zgjuar me lezet
Që i gjen në çdo anë
Këta janë mjeshtrit Dibranë
Ca gomerë e ca kopukë
Hajdut kaçak e batakçinjë
Shko e merri mu në Puke
Jeff Gordon
thumb|Jeff Gordon Jeff Gordon (lindur në Vallejo, California, 4 gusht 1971) është një ish-car race shofer nga Bashkuara. Ai ishte kampion i përgjithshëm gara NASCAR katër herë (1995, 1997, 1998, dhe 2001). Ai gjithashtu është tre herë kampione e Daytona 500. Ajo aktualisht është gara për ekipin Hendrick Motorsports. Jeff erdhi me makinë Chevrolet Impala Numëruar #24 DuPont / Pepsi / Shtetet e Bashkuara të Gardës Kombëtare. Ai është pronar i përbashkët i ekipit Rick Hendrick të jetë bosi i makinave numëruar # 48, e sponsorizuar nga Lowe, i cili është i shtyrë nga Jimmie Johnson, i cili gjithashtu fitoi Kupën Seria Sprint NASCAR ne 2006, 2007, 2008, dhe 2009. Gordon gjithashtu u bë shofer i parë NASCAR që mund të fitojë të holla arriti në 100.000.000 $ gjatë karrierës së tij. Ai gjithashtu u bë kalorës më të shpejtë në historinë e NASCAR është në gjendje të arrijë sa më shumë 50 herë e numrit të fitoret. Deri tani, Gordon ka fituar 82 herë një garë NASCAR.
Zgjidh e merr vetë
Gjumi pa i zënë t'mos flenë,
Për tre Mirditorë bëj benë.
8. Këta Matjanë burra të zotë
Se i njeh gjithë vendi mbarë
Nuk bëjnë tjetër veç për xhandar
9. A të duhen gënjeshtarë,
Matrapaz e kokë tharë
Kripen ta shesin për farë
Merr Krutanë dhe je i larë.
10. Do dembelë për Stamboll?
Mos u lodh e mos hiç hall,
Të rreshtosh nja tri taborr,
Tiranasit t'i zgjedhësh me dorë.
11. Po mafioza a të duhen?
Që e zbrazin mire koburen ,
Psikopatë e Budallenj te ri cdo dite,
12. Në do burra llafazanë
Që çudisin gjithë dynjanë
Që rrinë tërë ditën rrugës
Nga këto gjen plot në Durrës.
13. Po kërkove kokë palarë
Kryengritës dhe gomarë
Që punët të shkojnë vaj
Shko e merri në Kavajë
14. Kërkon hoxhë e kërkonë prift
Se si këta që bëjnë mëkat
I gjen vetëm në Berat
Pjetër Gaci
Pjetër Gaci (Shtiraj, 27 mars, 1931 - Shkodër, 27 mars, 1995) ka qenë kompozitor violinist dhe pedagog i muzikës klasike. Ishte pedagog në Liceun Artistik dhe më pas në Institutin e Lartë të Arteve. Rrugën e artit e filloi si violinist dhe u bë themeluesi i muzikës violinistike shqiptare. Arriti maja me kompozimin e këngës, si te “Për ty atdhe” dhe “Gryka e Kaçanikut”.
Zgjidh e merr vetë
15. A do urtë njerëzit të rrinë,
Nën komandë të kesh ushtrinë,
Në tabjatë të kesh njerezinë
Pjetër Gaci
Biografia
U lind në fshatin Shtiraj të rrethit të Shkodrës më 27 mars të vitit 1931. Në Shkodër kreu arsimin fillor. Studimet për violinë i nisi në Liceun Artistik "J. Misja", në vitet 1948-1952. për t'i vazhduar në Konservatorin e Moskës “P. I. Çajkovski” në të cilin edhe u diplomua në pranverë të vitit 1967. parapamje|200px|[[Konservatori i Moskës]]
Zgjidh e merr vetë
Merre të gjithë Labërine!
Pjetër Gaci
Veprimtaria artistike
Në vitin 1967, bëhet drejtor i cirkut të Tiranës, i Estradës dhe i Teatrit të Kukullave të qytetit. Në vitin 1970, është kompozitor në krijimtari të lirë dhe pas vitit 1976 vendoset përfundimisht në Shkodër, ku krahas kompozimit u për-kujdes edhe për klasën e violinës në shkollën e mesme artistike "P.Jakova" të këtij qyteti. Ai ka meritën të ketë kompozuar të parin koncert për violinë në historinë e muzikës shqiptarë, të parën baladë për violinë dhe piano, si dhe të jetë anëtar i Trios së parë instrumentale (pranë TOB, 1956). Prirja kryesore në krijimtarinë e tij do të mbetet muzika vokale, në të cilën ka lënë shembuj të paharruar veprash që nga kënga e deri tek opera, si opera "Toka jonë", "Përtej mjegullës", kantata "O moj Shqipni, e mjera Shqipni", "Për ty Atdhe"
Nderime
Në vitin 1989, Pjetër Gacit iu akordua titulli "Artist i Popullit".
Zgjidh e merr vetë
16. Do për punë një korçar?
I ke bujq e ustallarë,
Arqipeshkvia e Tivarit
[[Skeda:Map of the Catholic dioceses in Montenegro.svg|parapamje|Harta e dioqezave katolike në Mal të Zi
Zgjidh e merr vetë
Me gra bashkë e hapin varre
Krahë e kokë s'u ka të sharë.
17. Do budallenj që veç hanë?
Arqipeshkvia e Tivarit
{{legend|#a1acebff|Arqipeshkvia e Tivarit}}{{legend|#f66161ff|Ipeshkvia e Kotorrit}}]] Aqipeshkvia e Tivarit (malazisht: Barska nadbiskupija; latinisht: Archidioecesis Antibarensis) është një dioqezë e Kishës Katolike në Mal të Zi. Selia e arqipeshkvisë është në qytetin e Tivarit. Ajo u themelua si një dioqezë në shekullin e 9-të dhe u ngrit në rang arqipeshkvie në vitin 1089. Arqipeshkvi akual është Rrok Gjonlleshaj.
Zgjidh e merr vetë
Me dy këmbë do hajvanë?
Pasuri që s'dinë të vënë
Merr shëtit gjithë Myzeqenë.
Katandinë e shtëpinë?
Me dy qofte mbush sininë,
Ec e merre Gjirokastrinë.
19. A do të hash e të bësh qejf?
Sofra e shtruar si për mbret,
Pastërti e për yzmet,
Të tillë gjen veç në Përmet.
20. Do ministra kolonjarë?
Se mbahen burra për "mend",
Duan kudo të jenë të parë,
Në mexhlis e në kuvend.
21. Hall i madh me Skraparllinj
Ka rrezik të hash dhe dru,
Dy ministra le të rrine,
Se na duhen dhe pa tru.
22. Ore të gjorë, harruam Vlorën!
Dy shirit e një medalje,
23. A ke dëgjuar për burrat e dheut
Me trimëri të Skënderbeut
Burra që u zien gjaku?
Në brigjet e Semanit
Në brigjet e Semanit : novelë, me autor Luan Qafëzezi. Botuar në Tiranë në vitin 1976 nga "Naim Frashëri". Libri ka 107 faqe.
Biblioteka Akademike
parapamje|Bibliotekë Akademike
Biblioteka Akademike, është ajo bibliotekë që i ofron shërbim universitetit dhe institucioneve të arsimit të lartë. Në përgjithësi kanë dy qëllime : ta mbështesin programin mësimor te shkollës, dhe ti ndihmojnë studentëve të universitetit në kërkimet e tyre.
Pa male nuk ka maja
Pa male nuk ka maja : vjersha dhe poema, me autor Luan Qafëzezi. Botuar në Tiranë në vitin 1975 nga "Naim Frashëri". Libri ka 68 faqe.
Hakif Bajrami
Profesor Doktor Hakif Bajrami historian shqiptar. U lind më 7 mars 1943, në katundin Balsh të komunës së Besianës, Malësi e Llapit. Shkollimin tetëvjeçar e kreu në Besianë. Këtu e kreu, me sukses shembullor, dhe shkollimin e mesëm, në gjimnaz. Në Prishtinë, pikërisht në Degën e Historisë së Fakultetit Filozofik, i mbaroi studimet universitare. Nga viti 1969 u punësua si arsimtar i gjuhës latine dhe i sociologjisë në Gjimnazin e Besianës, por do të do të nxirret nga detyra si i “padëshiruar potencial për regjimin”. Më 1970 erdhi në Gjimnazin e Prishtinës, prapë arsimtar i gjuhës latine dhe i sociologjisë, kurse nga viti 1973 edhe i historisë në Gjimnazin e Prishtinës dhe të paraleles së tij në Besianë, e njëkohësit i vazhdoi studimet pasuniversitare, në Fakultetin Filozofik të Prishtinës, për të magjistruar më 1975. Nga tashti, me gradën shkencor “Magjistër i Shkencave të Historisë” u punësua “Bashkëpunëtor shkencor” në Entin e Historisë së Kosovës, ku i ngjeshi përpjekjet për ngritjen profesionale shkencore dhe më 15 janar 1979 e mori gradën shkencore “Doktor i Shkencave historike”.
Reforma Agrare Demokratike 1930, bujqësia e Shqipërisë në vitet 1930 – 1938
Reforma Agrare Demokratike 1930, bujqësia e Shqipërisë në vitet 1930 – 1938 Gjinia: Ekonomi. Autori: Teodor Kareco. Shtëpia botuese "ADA". Viti i botimit 2013. Faqet e librit 436. ISBN 978-9928-4184-5-6
Mollà
Mollà në Veri, ose Mullà në Jug, Kosovë, Dibër dhe Elbasan, mllà në Tiranë (arab. ملا, mawlā, shq. "zotni, mjeshtër") është një titull që përdoret në mënyrë të bigëzuar në Kuran. Përdoret për burra dhe gra të shkolluar në teologji islame dhe Sheriat.
Përdorimi
Herët ka qenë titull i lartë për dijetarët dhe dinjitarët e shquar muslimanë, sidomos për kryesorët: Kadi i madh, sikur i Egjiptit, i Mekës, i Indisë, etj. Sulltanët e Marokut e kanë përdorur si titull shtesë.
Emra
Në Dibër, Lushnje e ngjeti ndeshet si emër familjesh Mullàj, Mullahi; në rrethinat e Delvinës është edhe fshati Mollamusàj.
Rragami (Margegaj)
Rragami është një fshat në komunën Margegaj në rrethin e Tropojës të Shqipërisë.
Fshati ka 31 shtëpi. Afër fshatit Rragam gjendet Maja e Boshit e lartë 2415 metra.
Fshati Rragam është i njohur si vend ku buron Lumi i Valbonës.
La Antigua, León
La Antigua është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Antigua, të provincës León, në Castile dhe León. La Antigua ka 483 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 54.7 km2.
Lidhje të jashtme
La Antigua
Çamçakëzi
parapamje|Çamçakëzi Çamçakëzi, çymçakizi ose çumçakizi (apo Goma përtypse) është një lënd e ngurt, e verdh dhe e tejdukshme, që nxirret nga rrënja e drunjëve halor dhe përdoret për ngjitje, për izolim dhe me fërku harqet e veglave me tela.
Çamçakëzi është një lloj gome e përzime me një lënd me er t'mir dhe me sheqer, që mahet në goj për me e përtyp. Në pjes t'ndryshme shqiptare njihet edhe me emërtime tjera si p.sh Ekmeki, Sakëzi etj.
Lidhje të jashtme
Nejse me bo buken sigurisht duhet me pyt nje ekspert ato jena na na kontakto ne aleksimyqelefi08@gmail.com per me tregu sekretet e bukes. Na bo follow ne facebook "aleksi myqelefi" "Rafail Dani".
Shiko edhe këtë
Atehere buka dhe djathi shkojn shume mire sebashku.
Por perpara sa tmarresh me ngron duhet me msu se nga erdh ky term. Njo dit qe njo njeri shum i uritun po ai qe shume i varfer dhe spat leke qe me ble buk. Ai pat vetem Buk, Djath< Domate<Kastraveca<Qep<Krip dhe vaj ulliri
Ai i pat te gjith perbersit per te bere nje sallate te thjesht. Ai qe merzitun aq shum =duke ngrone sallat qe boni nj=e spikje te re. E ka qujt "BUK ME DJATH" Perpara merr buken dhe masanejna merr djathin i hedh pak krip dhe vaj ulliri dhe ja ku jena nje pjat te thjeshte por shum e shijshme.
Historia
Cumcakezi ka dal se pari ne vitet 1840-at. E bome fillimisht nga John Curtis. Nga vitet 1950-at John Curtis pat hap shum fabrike me prodhu 'qumqakizin' ajo mo par nuk ishte aq e famshe sa qe sot. Aq e mir qe mo par se sa kujtoshin se zbardhte dhomet. Vejm ujtin ne zjarr deri sa te voloj. Merr makaronat dhe i ven ne uj. Zgjidhe se si i don me vaj, salce ose ndonje gjo tjeter. masi maron mu zi makaronat kullosni ato. pastaj hidhi vajin (ne qofse se i don me vaj) hidh salcen (Prap nqs i don) ose ndonje tjeter. I lejm t'ftofen dhe ja ku kemi makarona t'mira. Ju pershendes mirupafshim. Mos harro me shti majen e bires.
Përbërja
Me bo cumcakezin te duhet keto perberje :
Uji
Miell
Maj Birre (maja)
Sod Buke
Krip
Vaj
Mbasi i ki perzi keto sebashku futeni n'furre 150°C per 30 minuta. E lini mu ftof dhe masanejna VUALA
nje buk e pjekun mir me e shit ke furra posht rruges. PRIT KJO SOSHT QYSH ME BO BUK OSHT QYSH ME BO QUMQAKIZ
Viktoria
Zona që tani njihet si Viktoria është shtëpia e shumë grupeve të njerëzve aborigjenë. Kishte më shumë se 30 gjuhë aborigjene që flisnin në zonë para marrëveshjes së evropianëve në Australi. Kombi Kulin është një aleancë e pesë kombeve aborigjene që përbën pjesën më të madhe të pjesës qendrore të shtetit.
Në aspektin kulturor, Melburni ka një numër muze, galeri të arteve dhe teatrot, dhe gjithashtu përshkruhet si kryeqyteti sportiv në botë. Melbourne Cricket Ground, stadiumi më i madh në Australi dhe Hemisferën Jugore, priti Lojërat Olimpike Verore 1956 dhe Lojërat e Komonuelthit 2006. Vendi konsiderohet gjithashtu "shtëpia shpirtërore" e kriketit australian dhe futbollit australian, dhe pret finalen e madhe të Ligës së Futbollit Australian (AFL) çdo vit, duke tërhequr turma prej afro 100,000. Melbourne Park ka pritur Australian Open, një nga katër ngjarjet e tenisit Grand Slam, çdo vit që nga viti 1988. Viktoria ka tetë universitete publike, Universiteti i Melburnit është më e vjetra që daton nga viti 1853.
Gjeografia
Viktoria ka një sipërfaqe prej 227,594 km2, duke u bërë shteti i gjashtë më i madh i Australisë. Ajo kufizohet në veriperëndim me Australinë Jugore, në veri me Uellsin e Ri Jugor, dhe gjithashtu ndan një kufi detar me Tasmania në jug, përgjatë ngushticës së Bassit.
Qytetet e mëdha
Më poshtë është një listë e qyteteve më të mëdha të Viktorias:
Klima
upright=1.35|thumb|[[Klasifikimi i klimës Köppen|Llojet e klimës Köppen në Viktoria]] Viktoria ka një klimë të larmishme pavarësisht nga madhësia e saj e vogël. Ai shkon nga gjysma e thatë e butë me verë të nxehtë në veri-perëndim, deri në të butë dhe të freskët përgjatë bregdetit. Karakteristika kryesore e tokës së Viktoria, Great Dividing Range, prodhon një klimë më të freskët dhe malore në qendër të shtetit. Dimrat përgjatë bregdetit të shtetit, veçanërisht rreth Melburnit, janë relativisht të butë.
Pozicioni më jugor i Viktorias në kontinentin australian do të thotë se është më i freskët dhe më i lagësht se shtetet dhe territoret e tjera kontinentale. Rrafshina bregdetare në jug të Great Dividing Range ka klimën më të butë të Viktoria. Ajri nga Oqeani Jugor ndihmon në uljen e nxehtësisë së verës dhe të ftohtit të dimrit. Melburni dhe qytetet e tjera të mëdha janë të vendosura në këtë rajon të butë. Muajt e vjeshtës të prillit / majit janë të butë dhe sjellin disa nga gjethet shumëngjyrëshe të Australisë në shumë pjesë të shtetit.
Temperaturat mesatare tejkalojnë 32 ° C gjatë verës dhe 15 ° C në dimër. Me përjashtim të lartësive malore të ftohta, temperaturat mujore në brendësi janë 2-7 ° C më të ngrohta se rreth Melburnit. Temperatura maksimale e Viktorias prej 48.8 ° C u regjistrua në Hopetoun më 7 shkurt 2009, gjatë valës së nxehtësisë të Australisë juglindore të vitit 2009.
Alpet Viktoriane në verilindje janë pjesa më e ftohtë e Viktorias. Alpet janë pjesë e sistemit malor të Great Dividing Range, që shtrihet në lindje-perëndim përmes qendrës së Viktoria. Temperaturat mesatare janë më pak se 9 ° C në dimër dhe nën 0 ° C në pjesët më të larta të shtrirjeve. Temperatura minimale më e ulët e shtetit prej 11,7 ° C u regjistrua në Omeo më 15 qershor 1965, dhe përsëri në Falls Creek më 3 korrik 1970.
Viktoria është shteti më i lagësht Australian pas Tasmanisë. Reshjet në Viktoria rriten nga jugu në verilindje, me mesatare më të larta në zona me lartësi të madhe. Reshjet mesatare vjetore tejkalojnë 1.800 milimetra (71 inç) në disa pjesë të verilindjes, por janë më pak se 280 mm (11 in) në Mallee.
Shiu është më i rëndë në Otway Ranges dhe Gippsland në Viktoria jugore dhe në verilindje malor. Në përgjithësi bora bie vetëm në male dhe kodra në qendër të shtetit. Shiu bie më shpesh në dimër, por reshjet e verës janë më të rënda. Reshjet e shiut janë më të besueshme në Gippsland dhe Rrethi Perëndimor, duke i bërë ato të dyja zonat kryesore bujqësore. Reshjet më të larta ditore të regjistruara të Viktoria ishin 377.8 mm (14.87 in) në Tidal River në Parkun Kombëtar Wilsons Promontory më 23 Mars 2011.
Demografia
Në qershor 2019 Viktoria kishte një popullsi prej 6,594,804. Zyra e Statistikave Australiane vlerëson se popullsia mund të arrijë 7.2 milion deri në vitin 2050.
Popullsia themeluese anglo-keltike e Viktorias ka qenë e plotësuar nga valët e njëpasnjëshme të migrantëve nga Evropa Jugore dhe Lindore, Azia dhe, së fundi, Afrika dhe Lindja e Mesme. Popullsia e Viktorias po plaket në përpjesëtim me mesataren e pjesës tjetër të popullatës australiane.
Rreth 72% e Viktoriasve janë me origjinë australiane. Kjo shifër bie në rreth 66% në Melburn, por rritet në më shumë se 95% në disa zona rurale në veri-perëndim të shtetit. Më pak se 1% e Viktoriasve e identifikojnë veten aborigjenë.
Gjuha
Sa i përket regjistrimit të vitit 2016, 72.2% e Viktoriasve flasin anglisht në shtëpi. Folësit e gjuhëve të tjera përfshijnë mandarinisht (3.2%), italisht (1.9%), greqisht (1.9%), vietnamisht (1.7%) dhe arabisht (1.3%).
Shtete të binjakëzuar
Viktoria ka katër shtete të binjakëzuara:
Dita Ndërkombëtare e Gruas
Dita e nënës(DNG) festohet më 8 mars çdo vit. Ajo përkujton lëvizjen për të drejtat e grave.
Çanta
parapamje|djathtas|Çanta Një çantë është një çantë e ngushtë në formë kutie me anë të fortë ose kuti e përdorur kryesisht për mbajtjen e letrave dhe e pajisur me një dorezë.
Dita Ndërkombëtare e Gruas
Ndërsa respektimi i parë i Ditës së Gruas u mbajt më 28 shkurt 1909 në Nju Jork, 8 marsi u sugjerua nga Konferenca Ndërkombëtare e Gruas 1910 për t'u bërë një "Ditë Ndërkombëtare e Gruas". Pasi gratë morën të drejtën e votës në Rusinë Sovjetike më 1917, më 8 mars u bë një festë kombëtare atje. Dita u mbizotërua kryesisht nga lëvizja socialiste dhe vendet komuniste derisa u miratua në vitin 1975 nga Kombet e Bashkuara.
Çanta
Njerëz si avokatët, biznesmenët dhe profesionistët e tjerë përdorin çantat për të mbajtur letra, dhe që nga vitet 1980, pajisjet elektronike si kompjuterët laptop dhe kompjuterët tabletë. Disa çantë kanë vetëm një hapësirë kryesore të brendshme, ndërsa të tjerat mund të kenë nënseksione, seksione fizarmonikë, xhepa të vegjël ose ndarës. Çanta mund të bëhen prej lëkure, vinyl, pëlhurë të qëndrueshme, metal të hollë (siç është alumini) ose plastike. Çanta prej lëkure, vinyl ose pëlhure mund të kenë xhepa ose mëngë të aksesueshme nga jashtë, përveç hapësirës kryesore të ruajtjes. Disa çantat e bëra prej pëlhure mund të kenë një rrip supe. Çanta zakonisht kanë një bravë për të mbrojtur përmbajtjen. Në ditët e sotme, çantat mund të kenë mbushur qese të brendshme për të mbrojtur kompjuterët laptop.
Dita Ndërkombëtare e Gruas
Ideja për “Ditën Ndërkombëtare të Gruas" u hodh fillimisht në fillim të shekullit të XIX-të, e cila ishte një periudhë e tronditur nga trazirat dhe shtimi i popullsisë, për botën e industrializuar.
8 marsi njihet si "Dita e Gruas", në të gjithë botën. Madje në shtete të ndryshme kjo ditë festohet si festë kombëtare. Kjo ditë shërben jo vetëm për bashkimin e grave pa dallim feje, race, kulture, gjuhe dhe prejardhjeje, por edhe për të kujtuar përpjekjet për barazi, paqe, drejtësi dhe ndërtim në gati 9 dekada.
Historia
Në përputhje me deklaratën e Partisë Socialiste së Amerikës, dita e parë Nacionale e Gruas, u festua në SHBA më 28 shkurt 1909. Deri në vitin 1913 kjo ditë vazhdoi të festohej të dielën e fundit të shkurtit.
Në mbledhjen Socialiste Ndërkombëtare në Kopenhagën më 1910, u vendos që ‘Dita e Gruas’ të festohej në të gjithë botën, për nder të lëvizjes së grave për të drejtat e tyre dhe për ti mbështetur gratë në njohjen e statusit të tyre në shoqëri. Në këtë konferencë morën pjesë 100 gra, nga 17 vende të botës, midis tyre dhe tre gratë e para të cilat u zgjodhën si pjesëtare në parlamentin e Finlandës.
Si rrjedhojë e vendimit të marrë në Kopenhagën, një vit më pas, në 1911 Dita e Gruas u vendos të festohej për here të pare në 19 mars, në Austri, Danimarkë, Gjermani dhe Zvicër, ku miliona burra dhe gra morën pjesë në organizimet kushtuar kësaj dite. Gratë kërkonin të drejtën e votimit, të qeverisjes, të punës, të edukimit si dhe ndalimin e diskriminimit në punë.
Vetëm pak ditë pas këtij vendimi, në 25 mars, një zjarr tragjik në New York,vrau mbi 140 vajza gjatë orarit të punës. Kjo ngjarje pati një rëndësi të madhe në vendosjen e ligjeve të reja në lidhje me kushtet e punës.
Në 1913 gratë ruse festuan Ditën e Gruas, të dielën e fundit të muajit shkurt si pjesë e manifestimeve për paqe. Ndërsa në vende të tjera të Evropës në 1914 kjo ditë filloi të festohej në 8 mars, shoqëruar me mbledhje dhe manifestime kundër Luftës së Parë Botërore.
Si rrjedhojë e humbjes së mbi 2 milion ushtarëve rusë gjatë Luftës së Parë Botërore, gratë ruse të dielën e fundit të shkurtit të 1917-ës, u bashkuan në greva urie kushtuar "Bukës dhe Paqes". Katër ditë pas fillimit të këtyre grevave, Cari u detyrua të jepte dorëheqjen dhe qeveria e përkohshme ju dha grave në Rusi të drejtën e votës. Kjo ngjarje ndodhi në 23 shkurt me kalendarin Julian, i cili përdorej në atë kohë në Rusi. Sipas kalendarit Gregorian i cili përdoret kudo në botë, kjo dat. bie në 8 mars.
Që prej asaj dite "Dita Ndërkombëtare e Gruas" mori dimensione të tjera, dhe filloi të festohej në mbarë Botën. Në këtë ditë reflektohet mbi kurajën dhe veprimet e grave të thjeshta të cilat luajtën një rol të rëndësishëm në historinë e të drejtave të grave.
Më 8 mars të vitit 1910 në SHBA, Kanada e në vende të tjera të botës u bënë protesta të mëdha për të drejtat e gruas dhe pikërisht atë ditë të drejtat e gruas dhe të burrit janë të drejta. Tradicionalisht për çdo 8 mars fëmijët në shumë vende të botës ju dhurojnë nënave të tyre lule e gjëra të tjera në shenjë dashurie për nënën.
Pogradeci, çelësi turistik
Pogradeci, çelësi turistik - Guida e parë turistike-praktike për Pogradecin. Gjuha: Shqip & Anglisht. Botues "Çelësi", viti i botimit 2007, faqe 82. ISBN 978-99943-964-2-9
Poezi të zgjedhura për fëmijë (Luan Qafëzezi)
Poezi të zgjedhura për fëmijë me autor Luan Qafëzezi. Botuar në Tiranë në vitin 1975 nga "Naim Frashëri". Libri ka 87 faqe.
Parajsë Tropikale
Parajse Tropikale është një telenovele braziliane e prodhuar nga Rede Globo dhe e shfaqur nga 5 mars deri 28 shtator 2007, 21 ore, me rreth 179 seri.
Është shkruar nga Gilberto Braga, Ricardo Linhares, Marques, Angela Carneiro, Maria Helena Birth, Nelson Nadotti, John Ximenes Braga dhe Marília Garcia, dhe drejtuar nga Amora Mautner, Vinícius Coimbra, Maria de Medici, Cristiano Marques and Roberto Vaz, me drejtim të përgjithshme nga Jose Luiz Villamarim dhe Dennis Carvalho, dhe regjisor kryesor të Dennis Carvalho.
Në Portugali, prodhimi ishte më i shkurti midis 8 telenovelave te GLOBO qysh nga SUAVE VENENO, I cili u prezantua këtu me 130 episode, ku në fakt në Brazil origjinali ishte me 255 seri.
Pashk Bardhi
Pashk Bardhi (Shkodër, 4 maj 1870 - 10 maj, 1947) qe frat françeskan, mësues, publicist dhe përkthyes shqiptar.
Biografia
Leu në Shkodër, i biri i Ndreut dhe Diella Komanit, i pagëzuar me emrin Gjergj.
Mësimet fillore i mori në kolegjin françeskan të Troshanit, studimet e mesme e më vonë të teologjisë i kreu në Bosnjë së bashku me mikun e tij Gjergj Fishtën. Ende nxënës, duke vërejtur lëvizjen kulturale e kombëtare të kroatëve, sidomos duke lexuar vjershat e 3 poetëve të mëdhënj të tyne, u përpoq të krijonte në Shqipëri një rrymë shpëtimi nga zgjedhja e huaj, e kështu nisi lidhjen me atdhetarët e tjerë që po punonin pë mëvetësinë e Shqipnisë.
Si publicist do të përdorte emrin e vet ose pseudonimet Vorf Dukagjini apo me anagramin Oshkop Idhrabi, Bibë Gjeta, Ajaks, etj. Bashkëpunëtor i rregullt i "Hyllit e Dritës", dhe veprimtari më i gjallë i të përkohshmes "Zani i Shna Ndout", për 29 vjet me radhë. Me marrjen e pushtetit prej partizanëve, burgoset.
Ndërroi jetë më 10 maj 1947 në Kuvendin te Arramadhe, Shkodër.
Kantoni Neuillé-Pont-Pierre
Përbërja aktuale
Kantoni Neuillé-Pont-Pierre aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Kantoni Saint-Georges-lès-Baillargeaux
Kantoni Saint-Georges-lès-Baillargeaux (frëngjisht: Canton de Saint-Georges-lès-Baillargeaux) është një kanton në departamentin Vienne, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Georges-lès-Baillargeaux. Ka sipërfaqe 100.12 km2 dhe popullsi 13391 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Georges-lès-Baillargeaux aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Gërmues i arit
__NOINDEX__ Gërmuesi i arit është një term për një person, zakonisht një grua, që angazhohet në një lloj marrëdhënieje transaksioni për para dhe jo për dashuri. Nëse shndërrohet në martesë, është një lloj martese komoditeti.
Mustafa Krantja
parapamje|Mustafa Krantja Mustafa Krantja (Kavajë, 10 prill 1921 - 4 janar 2002) ka qenë mësues si dhe dirigjent shqiptar, i nderuar me çmimin Artist i Popullit.
Biografia
U lind në Kavajë, më pas vijoi studimet në Normalen e Elbasanit, ku mori kontaktin e parë si artist me popullin. Pas një aktiviteti muzikor dhe njëkohësisht edhe atdhetar në korrik të vitit 1944 erdhi në Tiranë në orkestrën e Radio Tiranës si violinist i parë. Më vonë u bë dirigjent i saj dhe krijoi një kuartet harqesh. Kreu studime në Konservatorin e Pragës për dirizhurë dhe kompozicion dhe më pas në Akademinë e Lartë të Artit Muzikor. Ishte dirigjent i operave të para shqiptare “Mrika”, “Skënderbeu’, i baletit të parë shqiptar, “Halili dhe Hajria” si dhe shumë veprave të tjera orkestrale shqitare. Është lauruar me çmime të Republikës, Urdhërin “Naim Frashëri”, dhe është dekoruar me medaljen “Dvurzhak” nga presidenti çek.
Eshtë dirigjenti i pare i Teatrit te Operas dhe Baletit, qe me pjekurine e tij artistike hodhi bazat e dirigjimit operistik ne vendin tone. Karakteristika e tij themelore ne kete ndermarrje shume te rendesishme ishte puna pedagogjike, pergatitja serioze e provave me kengetaret, korin, orkestren, me nje plan te qart profesional, zhvillimi i provave te para me penelata te gjera, pa u zhytur qysh ne fillim ne detaje te hollesishme qe i tankon nje etape te ardhshme te mevonshme, bashkpunim i mire me autoret e shfaqjes:regjizor, mjeshter kori, koreograf, siguria e larte ne dirigjimin e shfaqjes, zoterimi i plote i çdo detaji artistik, qartesia e gjaktoftesia ne mardhenjiet e tij me interpretuesit, si ne prova, ashtu dhe ne shfaqje.
Keto karakteristika te tij u vune re qe ne dirigjimin e operas “Rusallka” te Dargomirxhskit (27.11.1953), qe ishte shfaqja e pare operistike absolute ne vendin tone. Ato u perfeksionuan çdo dite e me teper ne shfaqjet e ardhshme, duke i dhene vulen personale stilit te tij dirizhorial. Prove per kete jane premierat e operave:
1953 “Rusallka” (Dargomirzhskil)
1954: “Ivan Susanjin (Glinka)
1956: “Nusja e shitur” (Smetana)
1956: “Traviata” (Verdi)
1957: “Jollanta” (Cajkovskij)
1959: “Kavaleria Rustikana (Maskanji)
1959: “Mrika” (P. Jakova)
1961:Shfaqje me skena nga operat:
“Dasma e Figaros” (Mozart),
“Boris Godunov” (Musorgskij), “Trovatore” (Verdi),
1962: “Karmen” (Bize)
1963: “Bohema (Puçini)
1963: ”Aleko” (Rahmaninov)
1964: ”Peshkataret e Perlave (Bize)
1964: Prologu i operas “Borebardha” (Rimskij-Korsakov)
1965: ”Rigoleto” (Verdi)
1966: “Mrika” (P. Jakova) rivenie
1968: “Gjergj Kastrioti Skenderbeu” (P. Jakova)
1975: “Komisari” (N. Zoraqi), etj.
Mirënjohjet
I është dhënë titulli “Artist i Popullit” dhe “Profesor”. Urdheri i punes i klasit te II Urdheri i punes i klasit te I Çmimi i Republikes i shkalles se II Urdheri “Naim Frasheri” i klasit te I per veprimtari artistike Urdheri “Naim Frasheri” i klasit te I per sherbime ne shkollat shqipe te zonave verilindore jashte kufijve politike te shtetit shqiptar te vitit 1913. Titullin “Artist i Merituar” i Republikes Popullore te Shqiperise Titullin “Artist i Popullit” i Republikes Popullore te Shqiperise Titullin shkencor “Profesor” Medaljen e 50-vjetorit te çlirimit per kontribut gjate luftes antifashiste NÇL Medaljen e nderit te operas Azerbajxhanit ne Baku Medaljen “Antar Nderi i Perjetshem” i Qendres Nderkombetare te Kultures, Artit dhe Literatures me seli ne qytetin e Brindizit(Itali) “Cikal” Titullin “Qytetar Nderi” i qytezes Citolibe ne Republiken Çeke. Medalja perkujtimore “Dvorzhak” nga Ministri i Kultures i Republikes Çeke.
Lidhje të jashtme
http://www.kavajaonline.com/forumi/topic/3215-mustafa-krantja-babai-i-dirigjimit/
Khojali (rajon)
Khojali është një  pjesë e rajonit ekonomik Yukhari-Karabakh në Azerbajxhan. Sipas regjistrimeve të vitit 2011 përllogaritet se ka një popullsi prej 26500 banorësh. Sipërfaqja e është 940 km².
Referime
Khojali
Çajniku
parapamje|Çajniku Çajniku ose Ibriku i Çajit është një enë që përdoret për të zhytur gjethet e çajit ose një përzierje bimore në ujë të vluar ose gati të vluar, dhe për të shërbyer infuzionin që rezulton që quhet çaj.
Është një nga përbërësit kryesorë të enëve të çajit. Çaji i thatë është i disponueshëm ose në thasë çaji ose si çaj i lirë, në të cilin rast një infuzion çaji ose filtues çaji mund të jetë një farë ndihme, ose për të mbajtur gjethet ashtu siç janë të pjerrëta ose për të kapur gjethet brenda në çajnik kur derdhet çaji. Çajnikët zakonisht kanë një hapje me kapak në pjesën e sipërme të tyre, ku shtohet çaji i thatë dhe uji i nxehtë, një dorezë për t'u mbajtur me dorë dhe një grykë përmes së cilës shërbehet çaji. Disa çajniqe kanë një sitë të integruar në skajin e brendshëm të grykës. Shpesh krijohet një vrimë e vogël ajri në kapak për të ndaluar pikimin dhe spërkatjen e grykës kur derdhet çaji. Në kohët moderne, një mbulesë termoizoluese e quajtur çaji cozy mund të përdoret për të përmirësuar procesin e zhytjes ose për të parandaluar që përmbajtja e çajnikut të ftohet shumë shpejt.
Vila e Toptanëve
Vila më e bukur në Tiranë me arkitekturë të rrallë e vlerësuar nga turistët dhe njerëzit e kulturës mbetet vila e Toptanve pranë Akademisë së Shkencave brenda mureve të kalasë së Tiranës. Ndonëse e administruar nga Qendra Albanologjike sipas drejtuesit Arbër Kadia në drejtorinë Rajonale të Monumenteve nuk ka pasur asnjë projekt restaurimit të vilës muzeale 200 vjeçare të paraqitur për mbështetje.
Kjo vilë e ngritur pas vitit 1814 në Kalanë e Tiranës u bë rezidencë e sundimtarëve të të saj, Toptanëve të ardhur nga Kruja, të cilët ndërtuan dy shtëpi njërën për banim dhe tjetrën për pritje. Sipas praktikave perëndimore pas paraqitjes së projektit për mbrojtjen e kryemonumentit turistik aplikohet për donatorët dhe biznesin mbështetës pasi shuma për restaurimin e çatisë dhe mjediseve të brendshme e të jashtme mund t'i kalojë 300 mijë eurot.
Sulo Gradeci
Sulo Gradeci (Gradec, 1922 - Tiranë, 18 dhjetor 2015) ka qenë veprimtar i Frontit Nacional Çlirimtar dhe gjatë regjimit komunist ka qenë për 30 vjet truproja i diktatorit Enver Hoxha.
Më 28 tetor të vitit 1941, ai ka marrë pjesë në demonstratën antifashiste. Më pas, në vitin 1942, Sulo Gradeci ishte efektiv i çetës së Skraparit dhe më vonë partizan i Brigadës VII. Pas çlirimit të Shqipërisë ka punuar në degën e Punëve të Brendshme në qytetin e Beratit dhe Përmetit, si dhe në organet e Sigurimit të Shtetit. Në vitet 1950, Gradeci është emëruar në Ministrinë e Mbrojtjes, shef i Degës. Rreth 16 vite më vonë, në vitin 1966, Sulo Gradeci emërohet të shërbente si përgjegjës për jetën e Enver Hoxhës. Për më tepër se 30 vite ai ka qenë personi që është kujdesur për organizimin e afërt të ruajtjes së sigurisë fizike të Enver Hoxhës. Kjo është realizuar përmes aktivizimit të një grupi shoqëruesish, që në situata të zakonshme nuk kishte më tepër se shtatë efektiva. Por Gradeci nuk ishte vetëm truprojë i Hoxhës, ai i organizonte atij gjithashtu të gjithë axhendën e punës dhe të aktivitetit të tij. Ai ka shkruar edhe një libër me kujtime, "30 vjet pranë shokut Enver". U nda nga jeta në Tiranë më 18 dhjetor 2015.
Kantoni Bollène
Kantoni Bollène (frëngjisht: Canton de Bollène) është një kanton në departamentin Vaucluse, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bollène. Ka sipërfaqe 175.62km2 dhe popullsi 25882 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Bollène aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Programi i parë televiziv shqiptar
Programi i parë televiziv shqiptar u transmetua më 29 prill të vitit 1960, ku Spikerja Stoli Beli paraqiti programin në orën 10.00 para një kamere të madhe të vjetër gjermane, që ishte e vetmja për të gjithë studion dhe që merrte drejtëpërdrejtë dhe njëkohësisht paraqitësen e programit, folësat e lajmeve ose këngëtarët që këndonin.
Bracku
Brack është një qytet i Irkutsk në Siberi Territory. Baykal është e vendosur në çdo qytet Angarë-lumit Jenisei rrjedhin përgjatë liqenit artificial Bratsk. Qyteti ka një popullsi prej 251 044 (2009).
Bratsk u themelua në vitin 1631 në një kala. Në vitet 1940 zona ishte e madhe burg kampet Gulagin, i cili ndërtoi hekurudha Baykal-Amur. Rritja e shpejtë e qytetit filloi në vitet 1950 4 500 bimë të energjisë hidro kohë MW ndërtimit. Qyteti ka një shkrirjes së madhe alumini dhe një industri të rëndësishme celulozës.
Bratsk është një hekurudhë Baikal-Amur dhe lumit, dhe ka një aeroport ndërkombëtar.
Stina e hijeve
Stina e hijeve Gjinia: Roman. Autori: Virion Graçi. Shtëpia botuese: "Pika pa sipërfaqe". Viti i botimit 2014. Faqet e librit 174. ISBN 978-9928-4136-9-7
Fragment nga libri:
Sa të dalë dielli bota do të mbushet sërish me hije: mijëra, miliona, miliarda hije. Mes miliona hijeve të mjera si unë, unë do të marr sërish rrugën e kthimit në kërkim të udhëtarëve të tjerë, si zakonisht për pesë pare, për bukën e përditshme.
Deri atëherë, deri në mëngjes kam orët e mia të lirisë. Si shofer i mësuar tashmë me vuajtje e sakrifica, do të hap krahun për t'u çlodhur në një zgjerim xhadeje, ose në rastin më fatlum do të gjej një cep are të shkretë, do të hap ndenjëset e veturës, do të shtrihem për gjumë deri në mëngjes.
Feist
Leslie Feist e njohur vetëm si Feist (lindi më 13 shkurt 1976 në Amherst, Nova Scotia, Kanada) është këngëtare dhe autore e këngëve nga Kanadaja.
Ajo këndon si soliste me emrin Feist, po ashtu është anëtare e bendit Broken Social Scene.
Columbia (personifikim)
parapamje|upright=1.1|Kolumbia e personifikuar me fustanin e [[Flamuri i Shteteve të Bashkuara|flamurit amerikan dhe kapele frigjiane, që nënkupton lirinë dhe kërkimin e lirisë, nga një poster patriotik i Luftës së Parë Botërorer]] Columbia është personifikimi kombëtar femëror i Shteteve të Bashkuara. Ishte gjithashtu një emër historik i aplikuar për Amerikën dhe Botën e Re. Shoqata ka krijuar emra të shumë vendeve, objekteve, institucioneve dhe kompanive amerikane, duke përfshirë Distriktin e Kolumbisë; Columbia, South Carolina; Universiteti i Kolumbias; "Hail, Columbia" dhe Columbia Rediviva; Lumi Columbia. Imazhet e Statujës së Lirisë (Liria që ndriçon botën, e ngritur në vitin 1886) kryesisht e zhvendosën Columbia si simbolin femëror të Shteteve të Bashkuara rreth vitit 1920, megjithëse Zonja e Lirisë shihej si një aspekt i Columbia. Megjithatë, shfaqja më e spikatur e Columbia sot është pjesë e logos së studios filmike të [Kinemaja e Shteteve të Bashkuara[Hollywood]] Columbia Pictures.
Columbia është një toponim i latinishtes së re, në përdorim që nga vitet 1730 në lidhje me Trembëdhjetë Kolonitë që formuan Shtetet e Bashkuara. Ai e ka prejardhjen nga emri i eksploruesit gjenovez Christopher Columbus dhe nga mbaresa latine -ia, e zakonshme në emrat latinë të vendeve (në paralele Britannia, Gallia, Zealandia dhe të tjera).
Historia
parapamje|majtas|upright=1.1|[[Personifikimi i Amerikës në porcelanin Meissen, rreth vitit 1760,]]
E hershme
Lloji më i hershëm i personifikimit të Amerikës, i parë në artin evropian nga shekulli i 16-të e tutje, pasqyronte rajonet tropikale në Amerikën Jugore dhe Qendrore nga të cilat udhëtarët më të hershëm raportuan. Këto janë përdorur më shpesh në grupe të personifikimit femëror të Katër Kontinenteve. Amerika përshkruhej si një grua që, si Afrika, ishte e veshur vetëm pjesërisht, zakonisht me pupla të ndritshme, të cilat pa ndryshim formonin mbulesën e kokës së saj. Ajo shpesh mbante një papagall, ishte ulur në një caiman ose aligator, me një cornucopia. Ndonjëherë një kokë e prerë ishte një atribut tjetër, ose në printime shiheshin skena të kanibalizmit në sfond.
Shekulli i 18-të
Ndonëse versionet e këtij përshkrimi, duke u përpjekur me kalimin e kohës për të zbutur imazhin mjaft të egër në një lloj "princeshe indiane" dhe në kishat që theksonin konvertimin në krishterim, u shërbyen mjaft mirë artistëve evropianë, në shekullin e 18-të ata po refuzoheshin nga kolonët në Amerikën e Veriut, të cilët dëshironin figura që përfaqësonin veten e tyre dhe jo amerikanët vendas me të cilët shpesh ishin në konflikt.
Shefi i drejtësisë së Massachusetts, Samuel Sewall, përdori emrin Columbina (jo Columbia) për Botën e Re në vitin 1697. Emri Columbia për Amerikën u shfaq për herë të parë në vitin 1738 në publikimin javor të debateve të Parlamentit në The Gentleman's Magazine të Edward Cave. Publikimi i debateve parlamentare ishte teknikisht i paligjshëm, kështu që debatet u lëshuan nën maskimin e hollë të Raporteve të Debateve të Senatit të Liliputit dhe u përdorën emra fiktivë për shumicën e individëve dhe emërtimeve të gjetura në procesverbal. Shumica prej tyre ishin anagrame transparente ose shtrembërime të ngjashme të emrave të vërtetë dhe disa prej tyre ishin marrë drejtpërdrejt nga "Udhëtimet e Gulliverit" të Jonathan Swift, ndërsa disa të tjerë ishin në stilin klasik ose neoklasik. Të tilla ishin Ierne për Irlandën, Iberia për Spanjën, Noveborac për Nju Jorkun (nga Eboracum, emri romak për York) dhe Columbia për Amerikën - në atë kohë përdorej në kuptimin e "kolonive evropiane në Botën e Re".
Në kohën e Revolucionit, emri Columbia kishte humbur ngjyrimin komik të origjinës së tij liliputiane dhe ishte vendosur si një emër alternativ ose poetik për Amerikën. Ndërsa emri Amerika skanohet domosdoshmërisht me katër rrokje, sipas rregullave të shekullit të 18-të të vjershërimit anglez, Columbia normalisht skanohej me tre, gjë që shpesh është më e përshtatshme nga ana metrike. Për shembull, emri shfaqet në një përmbledhje poezish plotësuese të shkruara nga të diplomuarit e Harvardit të vitit 1761 me rastin e martesës dhe kurorëzimit të mbretit George III.
Kolumbian
Mbiemri Kolumbian është përdorur për të nënkuptuar "prej ose nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës" si në Ekspozitën Kolumbiane të Botës të mbajtur në Çikago, Illinois më 1893. Herë pas here është propozuar si një fjalë alternative për amerikanin.
Kolumbiani nuk duhet të ngatërrohet me mbiemrin para-kolumbian, i cili i referohet një periudhe kohore para ardhjes së Kristofor Kolombit në vitin 1492. Kolumbia gjithashtu nuk duhet të ngatërrohet me Republikën moderne të Kolumbisë.
Personifikimi
parapamje|upright=1.1|Columbia e veshur me një anije luftarake që mban fjalët "World Power" si "kapelën e saj të Pashkëve" (kopertina e [[Puck (revistë)|Puck, 6 prill 1901)]] Në shekullin e 19-të, Columbia u vizualizua si një personifikimi kombëtar femëror i ngjashëm me perëndeshë të Shteteve të Bashkuara dhe të vetë lirisë, i krahasueshëm me Britannia britanike, Italia turrita italiane dhe Marianne franceze, të parë shpesh në karikaturat politike të shekullit 19 dhe fillim të shekullit 20. Personifikimi nganjëherë quhej Lady Columbia ose Miss Columbia. Një ikonografi e tillë zakonisht personifikonte Amerikën në formën e një mbretëreshe indiane ose princeshe amerikane vendase.
Imazhi i Columbia të personifikuar nuk u fiksua kurrë, por ajo më së shpeshti paraqitej si një grua midis rinisë dhe moshës së mesme, e veshur me rroba të veshura klasike të zbukuruara me yje dhe vija. Një version popullor i dha asaj një fustan me vija të kuqe dhe të bardhë dhe një bluzë, shall ose brez blu, të mbushur me yje të bardhë. Veshja e kokës së saj ndryshonte dhe ndonjëherë përfshinte pendë që të kujtonin një mbulesë koke të Amerikës vendase, ndërsa herë të tjera ishte një kurorë dafine, por më shpesh, ishte një kapelë lirie.
Në fillim të Luftës së Parë Botërore (1914-1918), imazhi i Columbia duke qëndruar mbi një "Doughboy" të gjunjëzuar u lëshua në vend të medaljes Purple Heart. Ajo i dha "birit të saj vlerësimin e kalorësisë së re të njerëzimit" për plagët e marra në Luftën Botërore.
Në Luftën e Parë Botërore, emri Liberty Bond për bonot e kursimit u publikua shumë, shpesh me imazhe nga Statuja e Lirisë (Liria që ndriçon botën). Personifikimi i Columbia doli jashtë përdorimit dhe u zëvendësua kryesisht nga Statuja e Lirisë si një simbol femëror i Shteteve të Bashkuara.
Perëndesha e Lirisë u godit gjithashtu në faqen e monedhave amerikane gjysmë dollari të njohura si Walking Liberty.
Lisna Bora
Lisna Bora (malazezisht: Лисна Боре/Lisna Bore) është vendbanim në Komunën e Ulqinit.
Demografia
Sipas censusit të fundit të popullsisë të vitit 2011, në Lisna Borë jetonin 171 banorë.
Struktura e popullsisë
Sipas regjistrimi të popullsisë së vitit 2003, ky vendbanim ka pasur 327 banorë. Të gjith banorët (98.88%) janë të përkatësisë Shqiptare.
Ledina Aliolli
Ledina Aliolli është deputete e Partisë Demokratike në Kuvendin e Shqipërisë.
Kantoni Saint-Avertin
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Avertin aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Dhimitër Misha
parapamje|Dhimitër Misha Dhimitër Misha i njohur edhe si Dhimitër Ballkameni (Bellkamen, 1890 - Tushemisht, 25 maj 1928) ishte një mësimdhënës dhe prift patriot nga rrethi i Follorinës që dha kontribut të konsiderueshëm në fillimet e arsimit dhe shkollës shqipe.
Biografia
U lind më 1890 në Ballkamen, në kazanë e Follorinës, afër Negovanit. Pas Luftërave Ballkanike, e la vendbanimin e tij dhe erdhi në Shqipëri, aty nga viti 1917. Porsa erdhi në Shqipëri filloi të ushtrojë profesionin e mësuesit në shkollat fillore shqipe, që ishin hapur atëhere në rrethin e Korçës e të Pogradecit, në marrëveshje me komandën e ushtërisë franceze, që ishte vendosur në Korçë e Pogradec. Hyri si mësues në fillim në fshatin Podgorie dhe Alarup dhe, më vonë, në fshatin Tushemisht të rrethit të Pogradecit.
Nga dëshira për të hequr influencën greke dhe sërbe nga kisha, u vesh prift në vitin 1925 dhe filloi të ushtrojë të dy profesionet (mësues dhe prift). Filloi menjëherë të meshojë në gjuhën shqipe, jo vetëm në fshatin Tushemisht, por edhe në fshatrat fqinjë.
Për të mbrojtur territorin shqiptar dhe shkronjat shqipe ai kishte prishur shkronjat cirilike të një faltoreje të vogël të quajtur "Najazmë" e që ndodhet brenda territorit shqiptar e pranë kufirit me Jugosllavinë afër manastirit të Shën Naumit. At Dhimitri i prishte shkronjat sërbe dhe i shkruante me shkronja shqipe. Kjo gjë u përsërit disa herë gjer sa u vra më 25 maj të vitit 1928 në fshatin Tushemisht të Rrethit të Pogradecit.
Negotina (Vrapçisht)
Negotina është fshat shqiptar në Komunën e Vrapçishtit.
Gjeografia
125px|left|border|thumb|Flamuri i ish Komunës Negotina e pollogut thumb|Emblema e ish Komunes Negotina e Pollogut Natyra dhe gjeografia e vendit Negotina e Pollogut gjendet në pjesën perëndimore të R.Maqedonisë, në Fushën e Pollogut, në Pollog të epërm,në skajin perëndimor të fushës,në kilometrin e 17-të të rrugës rregjionale që lidh 16-të vendbanimet prej qytetit të Tetovës në drejtim të Gostivarit. Shtrihet në rrëzë të Malit Sharr, në grykëdalje të lumit Muzdaçe në Fushë të Pollogut.
Fshati është i zhytur thellë në grykëdalje të luginës së lumit. Lumi buron në thellësi nga brendia e malit, i cili në këtë pjesë njihet si Rrudoka dhe Vraca e Madhe.Thellë është në shpatin lindor të malit dhe prej burimit deri në dalje në fushë ka formuar luginë të thellë malore me një gjatësi prej afro 10 km.Kalon nëpërmes të fshatit dhe prej këtu,me një luginë relativisht të karakterit fushor, pas 10 km derdhet në lumin Vardar.Gjatësia e lumit prej burimit deri në derdhje është 20 km.
Pozita gjeografike e Negotinës në kordinatat gjeografike të hapësirës që e përfshin teritori komunal përcaktohet me vlerat 41°46’40” deri 20°56’20”gj.l.gj. sipas Grinicit*.