cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Avioni i trajnimit
parapamje|250x250px|Një [[Avioni|avion trajnues, Grob G 120TP.]] Avioni trajnues është një klasë avionësh e krijuar posaçërisht për të lehtësuar trajnimin e fluturimit të pilotëve dhe ekuipazheve ajrore. Përdorimi i një avioni trajnues të dedikuar me veçori shtesë sigurie - të tilla si kontrollet e fluturimit të dyfishtë, karakteristikat falëse të fluturimit dhe një rregullim i thjeshtuar i kabinës - lejon pilotët në trajnim të avancojnë në mënyrë të sigurt aftësitë e tyre në një avion më falës.
NGOM Fest
NGOM Fest është një festival muzikor i themeluar në Prizren, Kosovë. Fjala "Ngom" është shkruar në dialektin gegërisht dhe do të thotë "Më dëgjo". Ky festival buron nga një grup të rinjsh dhe kreativë të cilët janë aktivë në jetën shoqërore të Prizrenit dhe Kosovës. Edicioni i parë i festivalit u mbajt në qershor të vitit 2011 dhe për shkak të suksesit të tij madhor, aktivistët ishin më të përkushtuar në organizimin e këtij manifestimi. Objektivat kryesore të këtij festivali janë promovimi i grupeve dhe artistëve të rinj, ndërtimi i një perspektive të re për festivalet muzikore në Kosovë dhe lidhja e grupeve të ndryshme etnike në Kosovë dhe në rajon.
Historia
Edicioni i parë i festivalit u zhvillua më 24 qershor 2011. Suksesi që pati ky festival në vitin e tij të parë kishte vendosur një bazë solide për edicionet e ardhshme. Kjo arritje ndihmoi në promovimin e trashëgimisë kulturore duke përfshirë vizitat e Prizrenit, muzikën cilësore dhe ndihmoi në ngritjen e vetëdijes për çështjet mjedisore. Në të njëjtën kohë, gjatë tre ditëve të këtij festivali u mbajtën ngjarje të shumta lidhur me çështje të ndryshme sociale dhe kulturore. Fokusi kryesor ishte adresimi i problemeve që preokupojnë rininë dhe shoqërinë në përgjithësi. Në edicionin e parë, ky festival u shpërblye nga Komuna e Prizrenit me çmimin “Ngjarja më masive e vitit 2011”.
Edicioni i dytë i festivalit u zhvillua më 22 qershor 2012. Ai zgjati tre ditë dhe kishte gjashtë faza. Këto skena përfshinin skenën Shadërvan, skenën Parkingu, skenën Marash, skenën Ngom Cafe, skenën Promo dhe skenën Muzikë klasike. Aktivitetet që u mbajtën gjatë kohëzgjatjes së NGOM Festit përfshinin ekspozitën e fotografisë, Workshop për riciklimin, Workshop Drums Clinic, Disc Collections - The Old Time Music, Qyteti i biçikletave, Ekspozita me objekte të ricikluara, Pastrimi i qytetit dhe mbjellja e farave, NGOM Caffe, NGOM Shop dhe NGOM Camp. Gjatë edicionit të dytë, ky festival u shpërblye nga Komuna e Prizrenit me çmimin “Ngjarja e Vitit”.
Edicioni i tretë i NGOM Fest u mbajt në Prizren gjatë një kursi treditor, nga 5 deri më 7 korrik 2013. Fokusi kryesor i edicionit të NGOM Fest të vitit 2013 ishte muzika elektronike si drum dhe bas, dubstep, techno progresive, trip hop, break dhe rock zhanret si heavy metal dhe punk rock. Më shumë se 30 grupe muzikore performuan në këtë edicion, mes tyre edhe grupi turk Baba Zula, i njohur për kombinimin e instrumenteve tradicionale turke me instrumentet elektronike dhe reggae. Artistë të tjerë që performuan në NGOM Fest përfshijnë, Lenzman, një DJ dhe producent holandez që interpretoi muzikë drum dhe bas dhe grupi rok kosovar Troja.
Festivali
Ceremonia e hapjes së festivalit fillon në orën 19:00. Gjatë këtij emisioni, nxënësit e shkollave të mesme nga Kosova dhe studentët e “Akademisë së Muzikës në Prishtinë” performuan muzikë klasike. Pas orës 20:00 fillon muzika në skenën e “Marashit” dhe gjithashtu në skenën e Shadërvanit. Muzika vazhdon deri në mesditën e ditës së fundit. Një tjetër skenë që është pjesë e NGOM Fest është 'Promo Scene' e cila është krijuar për të promovuar grupe të reja muzikore. Për të performuar aplikuan 30 grupe nga Kosova dhe Shqipëria, por u pranuan vetëm 10 grupe, prej tyre tre grupe do të zgjidhen për të incizuar një këngë në studio. Ky aktivitet synon të promovojë dhe mbështesë karrierën e hershme të këtyre grupeve të reja. Në organizimin e këtij festivali marrin pjesë 80 vullnetarë, duke e kthyer Prizrenin në qytet të muzikës dhe artit për tri ditë me radhë. Kampi në Prizren ndodhet në qendër të qytetit, afër Bistricës. Ky kamp strehon vizitorë nga të gjitha vendet dhe i strehon ata me çmimin më të ulët.
Përveç shfaqjeve muzikore, ky festival është i njohur për pikat rekreative, duke përfshirë dyqanin Ngom. Një tjetër ngjarje interesante që zhvillohet gjatë këtyre tre ditëve është ekspozita që prezanton pjesët më të bukura të qytetit dhe arkitekturën e tij. Kjo ekspozitë është e vendosur në Hamam. Ushqimi është një pjesë tjetër emocionuese e këtij festivali muzikor pasi që përfaqëson kuzhinën tradicionale të Prizrenit dhe kulturën shqiptare në përgjithësi.
Bandat dhe artistët
Muzika në NGOM Fest përmban një larmi zhanresh duke përfshirë muzikën klasike, rock, alternative, pop dhe muzikë elektronike. Për çdo zhanër muzikor u ngritën skena të veçanta dhe me tematika të ndryshme. Bende dhe artistë të shquar që performuan përfshinin: Jericho, Dark Angel, Son of Beat & Japan (nga Serbia), Bojken Lako (Shqipëri), Jim Rivers (Ukrainë), Conquering Lion (Maqedoni), Filip Motovunski (Kroaci), Stefan Goldmann, Music Quantized (Greqi), Gillespie, Alley Sin (Bullgari), Triko, Troja, Peni Trio, Jimmy Hagan, Pink Metal, Owlie dhe shumë të tjera.
Mores
Mores (Mòres) është një komunë në Itali në provincën Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 94.86 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 366 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.907 banorë.
Erion Korini
Erion Korini, lindur më 14 Nëntor 1977 në Fier, është këngëtar shqiptar ku më së shumti dallohet muzika pop. Ai ka bashkëpunuar me Rovena Stefen 'Per nje te puthur' 2002, Greta Kocin në baladën "Kush ka faj" 2005 si dhe ka realizuar këngë të tjera mjaft të pëlqyeshme i vetëm ose në bashkëpunim.
Epidemiologjia
Epidemiologjia është shkencë e cila merret me studimin dhe analizën e shpërndarjes (kush, kur, dhe ku), modelet dhe përcaktuesit e gjendjes së shëndetit dhe sëmundjeve në popullatat e caktuara.
Përmbledhje
Fushat kryesore të studimit epidemiologjik përfshijnë shkaktarët e sëmundjeve, transmetimin, hetimin e shpërthimit, mbikëqyrjen e sëmundjeve, epidemiologjinë mjedisore, epidemiologjinë mjekoligjore, epidemiologjinë profesionale, skriningun, biomonitorimin dhe krahasimet e efekteve të trajtimit në provat klinike. Epidemiologët mbështeten në disiplinat e tjera shkencore si biologjia për të kuptuar më mirë proceset e sëmundjes, statistikat mbi përdorimin efikas të të dhënave për nxjerrje të përfundimeve të përshtatshme, shkencat sociale për të kuptuar më mirë shkaqet proksimale dhe distale, dhe inxhinierinë për vlerësimin e ekspozimit.
Epidemiologjia, fjalë për fjalë do të thotë "studimi i asaj që është mbi njerëzit", është fjalë me origjinë greke epi, që do të thotë 'pas, mes',  demos, do të thotë "popull, njerëz, qark', dhe  logos-i, që do të thotë 'studimi, fjala, diskursi', duke sugjeruar se ajo vlen vetëm për popullacionet njerëzore. Megjithatë, termi është përdorur gjerësisht edhe në studimet e popullacioneve zoologjike (epidemiologjia veterinare), edhe pse termi "epizoology" është në dispozicion, dhe aplikohet për studimet e popullacioneve të bimëve (botanika ose epidemiologjia e sëmundjeve të bimëve).
Termi epidemiologji tani është përhapur gjerësisht duke përfshirë edhe përshkrimin dhe shkaktimin jo vetëm të sëmundjes epidemike, por të sëmundjes në përgjithësi, dhe madje edhe të shumë kushteve pa sëmundje, por që janë të lidhura me shëndetin, të tilla si presioni i lartë i gjakut, depresioni dhe mbipesha. Prandaj, kjo epidemiologji bazohet në atë se si modeli i sëmundjes shkakton ndryshim në funksionimin e të gjithëve.
Historia e Bashkimit Evropian
Historia e Bashkimit Evropian është një periudhë që fillon pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, më saktë ajo fillon në vitin 1952 me themelimin e komunitetit të parë të madh ekonomik mbikombëtar evropian - Bashkësia Evropiane e Qymyrit dhe Çelikut. Duke qenë se Bashkimi Evropian është një entitet gjeo-politik që mbulon një pjesë të madhe të kontinentit Evropian, rruga e formimit të tij ka kaluar mbi traktate të shumta si dhe ka pësuar disa zgjerime duke filluar me 6 vende anëtare për të arritur në 27, të cilat në realitet paraqesin shumicën e shteteve në Evropë.
Përmbledhje
Përveç ideve të federatës, konfederatës, ose bashkimit doganor siç është thirrja e Winston Churchillit në vitin 1946 për një " Shtetet të Bashkuara të Evropës ", zhvillimi origjinal i Bashkimit Evropian u bazua në themele mbikombëtare, e cila pastaj do të "bënte luftën të paimagjinueshme dhe materialisht të pamundur" si dhe krahas saj të forcohej demokracia midis anëtarëve të tij siç përcaktohej nga politikani Robert Schuman dhe udhëheqësit e tjerë në Deklaratën Schumanit (1950) dhe Deklaratën e Evropës (1951). Ky parim qëndronte në zemër të Komunitetit Evropian të Qymyrit dhe Çelikut (ECSC) (1951), Traktatit të Parisit (1951), dhe më vonë Traktatit të Romës (1958) i cili themeloi Komunitetin Ekonomik Evropian (KEE) dhe Bashkësia Evropiane e Energjisë Atomike (EAEC). Përderisa Komuniteti Evropian i Qymyrit dhe Çelikut skadoi në vitin 2002, Bashkësia Evropiane e Energjisë Atomike mban një identitet të veçantë ligjor, pavarësisht ndarjes së anëtarëve dhe institucioneve.
Traktati i Mastrihtit (1992) krijoi Bashkimin Evropian me sistemin e tij të shtyllave, duke përfshirë punët e jashtme dhe të brendshme, së bashku me Komunitetin Evropian. Nga ana tjetër kjo rezultoi me krijimin e monedhës së vetme evropiane, euros (lansuar në vitin 1999). Traktati i Mastrihtit është ndryshuar më vonë nga Traktati i Amsterdamit (1997), Traktati i Nicës (2001) dhe Traktati i Lisbonës (2007).
Falë këtyre traktatateve, u hartuan politika të reja të përbashkëta. U krijua tregu i përbashkët pa kufij e barriera, për mallrat, njerëzit, kapitalet dhe shërbimet, që i dha lulëzim tregtisë ndërkufitare. Kjo i bëri të pamendueshme konfliktet mes shteteve kufitare dhe solli mirëqënie dhe mundësi për miliona evropianë, si kurrë më parë. Miratimi i këtyre 4 lirive themelore e zhvilloi shumë ekonominë evropiane duke çuar në krijimin e bllokut më të madh tregtar të botës. Politika e përbashkët bujqësore u miratua gjatë viteve kur Evropa e njihte ende mirë politikën e racioneve dhe urisë. E dinin që ushqimi ishte pika ndarëse mes jetës e vdekjes, shëndetit e sëmundjes. Në dekadat e fundit, garantimi i sasisë dhe i cilësisë së ushqimit që konsumojmë ka qënë përparësi absolute e Bashkimit Evropian. Pas Luftës së Dytë Botërore, evropianët kërkuan një politikë më të fortë sociale për të ndihmuar më të dobëtit dhe Traktati i Romës themeloi fondin social evropian.
Greg Hill
Greg Hill (i lindur më 28 dhjetor 1983) është një aktor dhe kompozitor amerikan.
Greg Hill është i njohur për filmat e mëposhtëm, Operation Finale (2018), South of Heaven (2021) dhe Sneaky Pete (2015).
Biografia
Greg Hill ka lindur më 28 dhjetor 1983 në Orange, California e Jugut, djali i Nancy Anderson dhe Gregory Alan Hill, ish -vrapues profesionist i motocross biçikletave.
Ai filloi të aktrojë në moshë të re.
Në vitin 2010, Greg Hill luajti një rol kryesor në filmin debutues të Brad Michael Elmore, Hammeri i Wolfman, i cili u publikua në 2011. Loja e Greg tërhoqi vëmendjen e Chris Weitz i cili e ftoi Gregun të luante në filmin Operation Finale.
Ai gjithashtu mori pjesë në shumë shfaqje televizive dhe filma përfshirë Sneaky Pete për Amazon dhe Bit.
Eros Riccio
Eros Riccio (ka lindur më 1 dhjetor 1977 në Luka, Toskana) është një shahist italian. Ai është Mjeshtër i Madh i shahut me korrespondencë, kampion i shahut avancuar, nënkampion i Evropës dhe medalje bronzi olimpike me ekipin kombëtar italian ICCF dhe kampion bote me korrespondencë të shahut FICGS. Ai është gjithashtu autor i një libri personal të hapjeve të shahut, i quajtur Sikanda.
Marsa, Aude
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Marsa (Ocitanisht: Marçan ; Shqip: Marsa) është një komunë në departamentin Aude në Francën jugore.
Pallati Ali Kelmendi (Tiranë)
Pallati Ali Kelmendi (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Avioni i lehtë
parapamje|250x250px|Me një peshë maksimale bruto ngritjeje prej 5443kg, DHC-6 Twin Otter është një shembull i kufirit të sipërm të kategorisë së avionëve të lehtë. Një avion i lehtë është një avion që ka një peshë maksimale bruto të ngritjes prej 5.670kg ose më pak.
Avionët e lehtë përdoren si aeroplanë të shërbimeve komerciale për transportin e pasagjerëve dhe mallrave, pamjen nga lartë, fotografimin dhe role të tjera, si dhe për përdorim personal.
Shembuj të avionëve që kanë peshën maksimale bruto të ngritjes për këtë kategori përfshijnë de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter dhe Beechcraft B200 Super King Air.
Azolette
Azolette është një komunë në Francë. Azolette bën pjesë në departamentin Rhône të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 120 banorë dhe sipërfaqe 4.18 km².
Shtetësia
Shtetësia është statusi që përcakton përkatësinë shtetërore të individëve. Nocioni i shtetësisë paraqet lidhjen juridike të qytetarit me shtetin. Qytetarët të cilët gëzojnë të drejta dhe detyrime (besnikëri, të drejta politike, ushtrimi i shërbimit ushtarak, mbrojtja konsullore jashtë shtetit, ekstradimi në atdhe, mbrojtjen nga ekstradimi në shtet tjetër etj.) dhe i nënshtrohen jurisdiksionit shtetëror quhen shtetas. Shtetësia mund të fitohet në mënyra të ndryshme: Humbja e shtetësisë mund të ndodhë në një mori rastesh të ndryshme. Disa shembuj janë: mërgimi i detyruar (ekzil), dënimi për tradhti, dorëheqja nga shtetësia, marrja e një shtetësie tjetër, kryerja e shërbimit ushtarak në një ushtri të huaj, emigrimi afatgjatë, por edhe kur territori i një shteti kalon në territorin e shtetit tjetër; këto janë vetëm disa mundësi. Individët mund të kenë dy apo më shumë shtetësi, por edhe asnjë. Ata persona të cilët nuk kanë fare shtetësi quhen apatridë (gr. α-*pa, πατρίδη- atdhe, tekst. "pa atdhe") ose apolide (gr. α-*pa, πολιτεία-shtet, "pa shtetësi"). Individët me dy apo më shumë shtetësi quhen bipatridë. Qëndrimet e shteteve ndaj dyshtetësisë janë të ndryshme.
Festivali Evropian i Këngës 1999
Festivali Evropian i Këngës 1999 ishte edicioni i 44 i Festivalit vjetor Evropian të Këngës. Ai u zhvillua në Jeruzalem, Izrael, pas fitores së Dana International në konkursin e vitit 1998 në Birmingham, Mbretëria e Bashkuar me këngën "Diva". Kjo ishte fitorja e tretë e Izraelit në konkurs (pas 1978 dhe 1979), dhe hera e dytë që organizoi këtë ngjarje (pas 1979).
Pleven
Pleven (Bullgarisht: Плевен e theksuar   ) është qyteti i shtatë për nga numri i popullsisë në Bullgari. I vendosur në pjesën veriore të vendit, Pleveni është qendra administrative e Provincës së Plevenit, si dhe të komunës vartëse të Plevenit.
Festivali Evropian i Këngës 1999
Fitues i Konkursit ishte Charlotte Nilsson, duke përfaqësuar Suedinë me "Take Me to Your Heaven", e cila shënoi 163 pikë. Kjo ishte fitorja e katërt e Suedisë në Konkurs dhe e dyta në vitet 1990 (pas fitores së Carola për Suedinë në 1991).
Pleven
I njohur për Rrethimin e Plevnës në vitin 1877, sot ai është një qendër e madhe ekonomike e Bullgarisë Veriperëndimore dhe qyteti i tretë më i madh në Veri të Bullgarisë pas Varnës dhe Ruses.
Festivali Evropian i Këngës 1999
Vendndodhja
majtas|parapamje|200x200px| Qendra Ndërkombëtare e Konventave, Jeruzalem - vendi pritës i konkursit të vitit 1999. Në vazhdën e konkursit, shumë spekuluan se ai nuk do të mbahej në Izrael, por do të transferohej në Maltë ose do të qëndronte në Mbretërinë e Bashkuar (vendet që përfunduan 3 vendet e para të Konkursit të vitit 1998). Kjo erdhi pasi shqetësimet e mëdha për financimin e ngjarjes nga qeveria izraelite u shfaqën, së bashku me kundërshtimin e hebrenjve ortodoksë se ata do të përpiqeshin të ndalonin konkursin për të ardhur në Izrael pasi Dana International fitoi Konkursin e vitit të kaluar. Sidoqoftë, kjo nuk siguroi asnjë pengesë për IBA-në ose ekipin organizativ të ngjarjes dhe Auditoriumi Ussishkin në Qendrën Ndërkombëtare të Konventave në Jeruzalem u zgjodh si vendi i konkursit të 44-t.
Girona
Klima
Në dimër, temperatura ulen nën −3 °C. Në verë, temperatura shpesh ngriten deri në 30–35 °C. Rreshjet e shiut janë të zakonshme në pranverë (Prill-Maj) dhe në vjeshtë (shtator-nëntor).
Autobusat
Qyteti ka autobusa urbane të cilët drejtohen nga kompanitë private. Poashtu ka shërbime të qyteteve tjera në provincën Girona dhe autobusa me distancë të gjata.
Aeroporti
Aeroporti i qytetit, Girona-Costa Brava, ndodhet 10 kilometra në jug të qytetit. Aeroporti përdoret poashtu edhe për Barcelonën, edhe pse ndodhet 92 kilometra në veri të Barcelonës.
Marquein
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Marquein (Ocitanisht: Marquénh ; Shqip: Markenjë ) është një komunë në departamentin Aude në Francën jugore.
Muravera
Muravera (Murèra) është një komunë në Itali në provincën Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 93.51 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 9 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 5.262 banorë.
Burimet e ripërtëritshme
Burim i ripërtëritshëm ose burim i rinovueshëm është një burim organik natyror i cili mund të ripërtërij për të tejkaluar përdorimin ose konsumimin, nëpërmjet riprodhimit biologjik ose nëpërmjet proceseve të tjera të përsëritura. Burimet e ripërtëritshme janë pjesë e mjedisit natyror të Tokës dhe komponentët më të mëdhenj të ekosferës së saj. Një vlerësim pozitiv i ciklit të jetës është një tregues kyç i qëndrueshmërisë të burimeve.
Hiroshima
Hiroshima (Japonisht: 広島市) është qyteti më i madh në rajonin Chūgoku të Honshus perëndimore, ishulli më i madh në Japoni. Kazumi Matsui është kryetar i qytetit që nga prilli 2011. Hiroshima është i njohur për ngjarjen e 6 gushtit të vitit 1945, pasi që forcat ajrore të SHBA-së hedhën bombën atomike në qytet në fund të Luftës së Dytë Botërore.
Burimet e ripërtëritshme
Përkufizimi i burimeve të ripërtëritshme mund të përfshijë edhe prodhimin bujqësor, si në bujqësinë e qëndrueshme si një zgjerim i burimeve të ujit. Në vitin 1962 Paul Alfred Weiss, burimet e ripërtëritshme i definoj si: "Tërësia e organizmave të gjallë që i sigurojnë njeriut ushqim, fibra, drogë(ilaqe), etj...". Një tjetër lloj i burimeve të ripërtëritshe janë burimet e ripërtëritshme të energjisë. Burimet e përbashkëta të energjisë të ripërtëritshme janë djellore, gjeotermale dhe enerrgjia e erës, të cilat janë të gjitha të kategorizuara si burime të ripërtëritshme.
Hiroshima
Demografia
Para luftës së dytë botërore, popullsia në Hiroshimë ishte rritur deri në 360,000. Por pas hedhjes së bombës atomike, popullsia ra në 137,197. Sipas vitit 2006, popullsia e qytetit ishte 1,154,391.
Burimet e ripërtëritshme
Burimet e ujit
Uji mund të konsiderohet si një material i ripërtëritshëm kur përdorimi kontrollohet dhe trajtohet me kujdes. Nëse jo, atëherë do të bëhej një burim i jo-ripërtëritshëm në atë vend. Për shembull, ujri nëntokësor zakonisht ndahet nga materialet e tjera nëntokësore në një shakllë shumë më të lartë se sa mënyra natyrore, dhe për këtë arsye konsiderohet si jo-ripërtëritshëm. 97.5% e ujit në Tokë është uji i kripur, dhe 3% është uji i pijshëm; pak më shumë se dy e treta e kësaj është i ngrirë në akullnajat dhe akujt polar Pjesa tjetër e mbetur e shkrirë e ujit për pije ndodhet në ujrat nëntokësor, ndërsa vetëm një fraksion i vogël prej (0.008%) ndodhet mbi tokë dhe në ajër.
Hiroshima
Aeroporti
Aeroporti i Hiroshimë ndodhet në qytetin e Miharës. Ndodhet 50 km në lindje të Hiroshimës. Është aeroporti më i madh në rajonin Chūgoku.
Burimet e ripërtëritshme
Ushqimi jo bujqësor
Ushqimi është secila substancë e konsumuar për të siguruar mbështetje ushqyese për trupin. Shumica e ushqimeve ka origjinën e vet në burimet e ripërtëritshme. Ushqimi përftohet direkt nga bimët dhe kafshët.
Manaferrat egra dhe frutat e tjera, kërpudhat, bimët, farat dhe burimet e ngrënëshme të rritura në mënyrë natyrale, ende përfaqësojnë një burim të vlefshëm e të ushqyerit në shumë vende, veçanërisht në zonat rurale. Në fakt shumë kafshë të egra janë të varura nga bimë të egra dhe frutat, si një burim i ushqimit.
Gjuetia mund të mos jetë burimi kryesor i mishit në botën e modernizuar, por është ende një burim i rëndësishëm dhe thelbësor për shumë grupe rurale dhe periferike. Ajo është gjithashtu burimi i vetëm i të ushqyerit për mishngrënësit e egër.
Tavernat e Italisë
Auberge d'Italie shtë një mejhane në Valeta, Maltë. Ajo u ndërtua në faza të ndryshme në fund të shekullit të 16-të për të strehuar kalorës të Urdhrit të Shën Gjonit nga gjuhët e Italisë. Ndërtesa vazhdoi të modifikohej gjatë gjithë shekullit të 17-të, me rinovimin e fundit të madh që u krye në vitet 1680 gjatë gjykimit të Gregorio Carafa, duke i dhënë ndërtesës një karakter barok.
Pasi Urdhri u dëbua nga Malta në 1798, taverna/mejhanja u përdor për një numër qëllimesh, duke strehuar një shtab ushtarak, një numer te madh oficerësh, një muze, një shkollë arti, një gjykatë, Zyrën e Postës së Përgjithshme dhe departamente të ndryshme qeveritare. Deri kohët e fundit, ai strehonte Autoritetin e Turizmit të Maltës dhe atje po kalojnë punime të restaurimit. Tani është konvertuar për të pritur koleksionin kombëtar. Në vitin 2018 ai u bë Muzeu i ri Kombëtar i Artit të Komunitetit, MUŻA (nga shkurtesa malteze Muż ew Nazzjonali tal- A rti).
Rregulli i spitalorit
Auberge d'Italie ishte mejhanja e tretë italiane që u ndërtua në Maltë. Taverna e parë u ndërtua në Birgu në vitet 1550, në vendin e një ndërtese të mëparshme. Pas transferimit të kryeqytetit nga Birgu në Valeta, një tavernë e dytë u ndërtua në qendër të qytetit të ri në 1570–71. Kjo ndërtesë u përfshi përfundimisht në Pallatin e Grandmasterit dhe pjekja e tanishme filloi të ndërtohej në Strada San Giacomo (tani Rruga e Tregtarëve). Projektimet origjinale të të dy tavernave u bënë nga arkitekti maltez Girolamo Cassar.
Nuk ka asnjë dokumentacion që regjistron ndërtimin e Auberge d'Italie të tretë, por puna filloi në 1574 dhe ndërtesa u përurua në shtator 1579. Kur kati i parë përfundoi, ndërtimi i pjesës tjetër të ndërtesës u pezullua, por shpejt u bë e qartë se ndërtesa ishte shumë e vogël. Më 25 gusht 1582, u mor vendimi për ndërtimin e një kati të dytë. Masoneri Gio Andrea Farrugia ishte përgjegjës për ndërtimin, por ai vdiq para se të përfundonte projekti. Ndërtimi vazhdoi gjatë gjithë viteve 1580 dhe përfundoi rreth vitit 1595. Përveç Cassar dhe Farrugia, disa arkitektë dhe mjeshtra të tjerë ishin përgjegjës për ndërtimin e gështenjës, përfshirë inxhinierin Francesco Antrini.
U ndërtua gjithashtu Kishën e Shën Katerinës ngjitur me tavernën. Ndërtimi i kishës filloi në 1576, dhe u zgjerua dhe modifikua në 1683 dhe 1710. parapamje| Fasada anësore e Auberge d'Italie në Sheshin Jean de Valeta Disa riparime u bënë në 1604 nga Alessandro Stafrace, pasi u shfaqën çarje në një pjesë të Sallës Kryesore. Në vitet 1649–50, u ndërtua një kat i ndërmjetëm nën dhomën e Admiralit dhe një dhomë e madhe në pjesën e pasme të ndërtesës u shndërrua në katër dyqane në 1654. Arkivat u ndërtuan në 1678.
Një rinovim i madh i gështenjës në stilin barok filloi në 1680. Fasada u rimodelua nga Mederico Blondel dhe një kat i tretë u ndërtua me shpenzimet e Mjeshtrit të Madh Gregorio Carafa. Një pjesë qendrore e zbukuruar me një trofe krahësh që përmbante një bust të Karafas u shtua mbi hyrjen kryesore. Trofeu u skalit nga Raymond de La Fage nga mermeri i marrë nga rrënojat e tempullit të Proserpina, një tempull antik romak në Mtarfa i cili ishte zbuluar në 1613.
Pushtimi francez dhe sundimi britanik
majtas|parapamje| Pamje e pasme e Auberge d'Italie nga këndi i rrugëve Melita dhe Zachary Urdhri i Shën Gjonit u dëbua nga Malta me pushtimin dhe okupimin Francez në 1798. Duke qenë i vendosur përballë rezidencës së Napoleonit në Palazzo Parisio, mejhanja u shndërrua në komandën ushtarake franceze. Pasi Malta ra nën sundimin Britanik në 1800, ajo u përdor nga administrata ushtarake dhe civile. Në 1888 kati përdhes u përdor për të ruajtur arkivat e noterëve dhe kati i sipërm u zu nga Departamenti i Punës. Ajo u shndërrua në një Arsenal Civil. Planet për të vendosur një kishëz protestante u refuzua. Në këtë pikë kati përdhes shërbeu gjithashtu si Zyra Shtypëse e Qeverisë, ndërsa kati i sipërm u përdor nga Inxhinierët Mbretërorë. Më vonë shërbeu si Shtab i Korpusit deri në vitet 1920. Në fillim të shekullit të 19-të, kimisti John Davy, i cili ishte në Maltë me Stafin Mjekësor të Ushtrisë, krijoi një ambulancë publike në pjekje për trajtimin e të varfërve. Pasardhësi i këtij shërbimi, Poliklinikat Qeveritare, ende quhet il-Berġa (pjekja).
Malta e Pavarur
parapamje| Kutia e postës shtylla afër hyrjes kryesore të tavernës Në janar 1971, Gjykatat Superiore të Drejtësisë dhe Shkolla e Arteve liruan ndërtesën pasi u zhvendosën në një gjykatë të re e cila ishte ndërtuar në vendin e Auberge d'Auvergne. Ndërtesa do të shndërrohej në një sallë provimesh, por në gusht të atij viti, ajo iu caktua Departamentit të Postave dhe Telefonave. Pas rinovimeve të gjera, taverna u hap si Zyra e Postës së Përgjithshme në 4 korrik 1973, duke marrë rolin nga Palazzo Parisio. Ajo u përdor gjithashtu nga Departamenti i Ujit dhe Energjisë Elektrike, Departamenti Bujqësor dhe Zyra Qendrore e Statistikave. majtas|parapamje| Restaurimi i Auberge d'Italie në korrik 2016
Arkitektura
djathtas|parapamje| Pjesa qendrore e fasadës, pas restaurimit 2016 Auberge d'Italie u ndërtua fillimisht në stilin Manerist, por ndërtesa fitoi një karakter kryesisht barok për shkak të rinovimit të viteve 1680. Ndërtesa ka një plan drejtkëndësh me dhomat e saj që janë ndërtuar rreth një oborri qendror, një plan urbanistik tipik i palazit të Rilindjes Italiane. Oborri përmban një hark triumfal i cili mendohet se është projektuar nga Romano Carapecchia.
Ka një fasadë simetrike me një pjesë të zbukuruar barok mbi hyrjen kryesore, që përmban një bust bronzi të Karafës dhe stemës së tij, së bashku me një trofe armësh prej mermeri dhe një mbishkrim latin.
Veton Berisha (futbollistë)
Veton Berisha (lindi më 13 prill 1994) është futbollistë norvegjezë me prejardhje kosovare i cili luan për si sulmues për Rapid Wien. Prindërit e tij janë nga Podujeva dhe ai është vëllau i Valon Berishës. Përveç kësaj, Berisha ka përfaqësuar vendin e tij në çdo nivel prej Under-15 në Under-21.
Karriera me klube
Berisha filloi karrierën e tij në klubin Egersunds IK. Ai konsiderohet një nga talentët e mëdhenj në Norvegji, dhe sikur vëllai i tij Valon, Veton u testua me Manchester City para se të nënshkroj për Viking FK në maj 2009, por nuk u bashkua me klubin deri në verën e vitit 2010. Ai debutoi për skuadrën e parë të Egersund në vitin 2009 kundër Hundvåg FK, dhe gjithsej ai luajti 21 ndeshje për Divizionin e Tretë.
Pasi u bashkua me Viking, Berisha u trajnua me skuadrën e parë para sezonit 2011, dhe bëri debutimin për klubin kur ai zëvendësoi Erik Nevland pas 60 minutave në raundin e parë të Kupës Norvegjeze 2011 kundër ish-klubit të tij Egersund.
Më 19 qershor 2011, Berisha dhe vëllai i tij Valoni u bënë vëllezërit e parë të fillojnë një ndeshje për Viking në 22 vite që kur Jan dhe Egil Fjetland luajtën kundër Molde FK në finalen e Kupës Norvegjeze 1989. Pas ndeshjes, menaxheri i Vikingut Åge Hareide ka thënë "Është kënaqësi që të filloj ndeshjen me dy vëllezërit, Unë kisha dëshirë që ata të pasojnë topin edhe të tjerëve, pasi do të krijonte shumë më tepër shanse për ne, por pasi ata janë vëllezër besoj që ne mund t'i falim ata. Në ndeshjen kundër Aalesunds FK më 17 korrik 2011, Berisha shënoi golin e tij të parë në ligë kur ai shënoi 12 minuta pasi erdhi si zëvendësues i Erik Nevland.
Më 15 korrik 2012, Berisha i'a siguroi fitoren Viking në ndeshjen kundër Hønefoss BK, ku shënoi golën në minutat shtesë.
Më 22 prill 2013, u raportua se Berisha theu bërrylin e tij të djathtë dhe do të mungoj për dy muaj.
Karriera ndërkombëtare
Berisha bëri debutimin e tij për Norvegjinë kundër Portugalit më 29 maj 2016. Ndeshja u luajt në stadiumin Estádio do Dragão në Porto.
Pasi Kosova shpalli pavarësinë, Valoni vendosi të pëfaqësoj Kosovën, por Vetoni donte të përfaqësonte Norvegjinë.
Jeta personale
Veton Berisha është në një lidhje me vajzën e ish-volejbollistin e plazhit Bjørn Maaseide.
Pika e kontrollit të sigurisë
parapamje|250x250px|Tanke të [[Forcat e Armatosura të Shteteve të Bashkuara të Amerikës|ushtrisë amerikane dhe tanke sovjetike në pikën e kontrollit Charlie, 1961]] Pikat e kontrollit civil ose pikat e kontrollit të sigurisë dallohen nga pikat kufitare në atë që ato janë ngritur dhe zbatuar brenda zonave të afërta nën kontrollin ushtarak ose paraushtarak. Pikat e kontrollit civil janë përdorur në zonat e përfshira nga konflikti në të gjithë botën për të monitoruar dhe kontrolluar lëvizjen e njerëzve dhe mallrave në mënyrë që të parandalohet dhuna. Ato janë përdorur gjithashtu nga policia gjatë kohës së paqes për të ndihmuar në luftën kundër terrorizmit.
Pallati Kasmi (Tiranë)
Pallati Kasmi (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Yzeure
Yzeure është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Yzeure ka një popullsi prej 12905 banorë dhe sipërfaqe 43.24 km², me një dendësi prej 298 banor/km².
Muzeu i Forcave të Armatosura Shqiptare
Muzeu i Forcave të Armatosura Shqiptare ndodhet në Tiranë, në ambientet e ish-Shkollës së Bashkuar, sot Ministria e Mbrojtjes. Muzeu është konceptuar në dy periudha: e para që daton nga viti 1400 deri në 1900-n, ndërsa e dyta nga viti 1940 deri në 1990-n.
Për shkak të shumëllojshmërisë së armëve, municioneve, pajisjeve, mjeteve motorike dhe çdolloj pajisjeje tjetër që është përdorur nga ushtria, ky muze është konceptuar me dy ambiente.
Muzeu është i përbërë nga dy pjesë, ai i brendshëm dhe ai i jashtëm. Në këtë të fundit janë vendosur armatime të ndryshme, duke përfshirë helikopterët, armatimet e rënda, topa të kalibrave të ndryshëm, të cilat janë përdorur në periudha të ndryshme nga ushtria shqiptare.
Vrbas (Lum)
parapamje|lumi Vrbas parapamje|Rafting ne Vrbas parapamje|Lumi Vrbas parapamje|lumi Vrbas Banjalluk Vrbas (nga Serbo-kroate. vrba për "livadhë") është një dege e lumit Sava, në Perëndim të Bosnjë-Hercegovinës. e ka Burimin në malet Vranica, rreth 20 kilometra në Lindje të Epërme, Vakuf-Uskoplje, dhe rrjedh në Srbac në Save. Vrbasi është nga burimi dhe deri ne derdhjen e tij ne Save, rreth 235 kilometra i gjatë.
Mes Jajces dhe Banja Lukes është Ndertuar Hidrocentrali Bocac(Hidroelektrana Bocac)me një lartësi te murit prej 66-Metra dhe ben Vrbasin rezervuar liqeni për më shumë se 20-Kilometër te gjatë.(Jezero Bočac). Hidrocentrali eshtë në veprim që nga viti 1982 dhe ka një kapacitet prej 110 MW.
Vrbasi, me shtratin e tij  të shpejtë është i përshtatshëm per Raftingsport. Kampionatet Evropiane dhe Botrore në Rafting  tashmë disa herë në Vrbas jane mbajtur.
Ilir Seitaj
Ilir Seitaj (lindi më 1957) është shahistë shqiptarë. Iliri ka fituar katër herë në Kampionatin e Shahistave Shqiptarë.
Kisha e Shën Stefanit, Blinisht
Kisha e Shën Stefanit është nje kishë e rrënuar në Blinisht, Qarku Lezhë, Shqipëri. Është një monument kulture i Shqipërisë.
Liqeni Abiquiu
Liqeni Abiquiu (Abiquiu Lake) është një liqen në Shtetet e Bashkuara.
Gjeografia
Ka gjatësi prej 12 mi (20 km) dhe me një sipërfaqe prej 5200 acre. Ka vëllim të përgjithshëm prej 647017 acre feet të ruajtur, 1192801 acre feet që rrjedh.
Lokaliteti neolitik në Zllatarë
Lokaliteti neolitik në Zllatarë është një monument i trashëgimisë kulturore në Zllatar, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Azoudange
Azoudange është një komunë në Francë. Azoudangebën pjesë në departamentin Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 113 banorë dhe sipërfaqe 15.73 km².
Punësimi
Punësimi është një marrëveshje në pajtim me ligjin, mes : punëdhënësit dhe punëmarrësit.
Shkalla e punësimit, përfaqëson të gjithë personat e punësuar gjatë kohës së matjeve statistikore. Në statistika përfshihen disa kategori të punonjësve në : sektorin bujqësor ; industri jo bujqësore ; punonjësit me kohë të pjesshme ; punonjësit me kohë të plotë; personeli qeveritar dhe nëpunësit civil ; personat e vetëpunësuar ; punonjësit e papaguar në ndërmarrjet familjare ; ndihmësit shtëpiakë.
Punësimi është shume i rëndësishëm për njeriun !
Punesimi ne Kosove
Ne Kosovë operojnë një numë platformash për punësim:
Ruse, Bullgari
parapamje|Rusçuku Ruse ose Rusçuk (i njohur edhe si Rousse ose Russe; bullgar:  Русе e, shqiptohet   <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[ˈrusɛ] ), historikisht i njohur edhe si Rustchuk/Ruschuk, është qyteti i pest më i madh në Bullgari. Ruse është i vendosur në pjesën veri lindore të vendit, në të djathtë të bregut të Danubit, në anën e kundërt të qytetit rumune Giurgiu, rreth 75 km në jug të Bukureshtit, (kryeqytetit rumun) 200 km nga pjesa bullgare e bregdetit të Detit të Zi dhe 300 km nga kryeqyteti Sofje. Ky është porti lumor më i rëndësishëm i bullgarisë, që i shërbenë një pjesë të rëndësishme të tregtisë ndërkombëtare të vendit.
Ruse është i njohur për arkitekturën e tij të neobarokut dhe neorokoko të shekullit XIX dhe XX, që tërheq shumë turistë. Ky është quajtur shpesh Vjena e Vogël. Ura e Miqësisë Ruse-Giurgiu, deri më 14 qershor 2013 ishte vendkalimi i vetëm në seksionin e përbashkët bullgaro-rumun të Danubit, e që gjendet këtu.
Kisha e Zojës së Fitores (Valeta)
Kisha Zoja e Fitores, e njohur më parë si Kisha e Shën Antonit Abati, ishte kisha dhe ndërtesa e parë e përfunduar në Valeta, Maltë. Në vitin 1566, pas Rrethimit të Madh të Maltës, Mjeshtri i Madh Jean Parisot de Valette dhe Urdhri i tij treguan interes për të ndërtuar një kishë në emër të Lindjes së Marisë si një formë falënderimi; ndërtimi u financua nga De Valette.
Origjina
Kisha u ndërtua për të përkujtuar fitoren e Kalorësve të Urdhrit të Shën Gjonit dhe Maltezëve mbi pushtuesit Osmanë në 8 Shtator 1565. Ajo u ndërtua në vendin ku u mbajt një ceremoni fetare për të përuruar vendosjen e gurit të themelit të qytetit të ri të Valeta më 28 mars 1566. Një kishë u zgjodh si ndërtesa e parë për të shprehur mirënjohje. Jo vetëm që kisha është kushtuar Lindjes së Marisë por piktura titullore ndodhet prapa altarit kryesor gjithashtu dhe përshkruan lindjen e Zojës së Bekuar.
Grandmaster Jean Parisot de Valette financoi ndërtimin e ndërtesës. Ai vdiq nga ethet më 21 gusht 1568 dhe u varros në dhomën e nëndheshme të kishës. Sidoqoftë, kur u ndërtua bashkë-katedralja e Shën Gjonit, eshtrat e tij u transferuan atje.
Në 1617, urdhri i Shën Gjonit zgjodhi këtë kishë si kishën e tyre famullitare. Kisha atëherë iu kushtua Shën Antonit Abatit. Në 1699, absida e kishës u zgjerua me urdhër të Mjeshtrit të Madh Ramon Perellos y Roccaful. Në 1716, artisti maltez Alessio Erardi u porosit nga Perellos të pikturonte kasafortën me skena elementare që portretizonin Jetën e Virgjëreshës; këto përfunduan për dy vjet. Në 1752, fasada, sakristi, kambanarja dhe shtëpia e priftit të famullisë u zgjeruan. Fasada mori një pamje të bukur barok. Fasada përfshin gjithashtu një bust bronzi të Papës Innocent XII. Për më tepër, në pjesën e dytë të shekullit të 18-të, përveç altarëve kushtuar Shën Gjon Pagëzorit dhe Shën Palit, u ndërtuan edhe dy altarë të tjerë.
Në 1837, kisha u bë Kisha e Garnizonit në Regjimentin Mbretëror Malta Fencible i cili më vonë u bë Artileria Mbretërore e Maltës. Përgjatë viteve, kisha përjetoi disa dëmtime si në strukturën e saj ashtu edhe në pikturat e saj. Më 23 Prill 1942, tavani i kishës u dëmtua si pasojë e një sulmi ajror që goditi Valetën e cila shkatërroi gjithashtu Shtëpinë e Operës Mbretërore aty pranë. Në 1943, përsëri në 8 Shtator dorëzohet një armik tjetër, kësaj here rreth flotës italiane; kisha është tani ajo e 'Zojës sonë të Fitores'.
Në vitin 2000, besimi kombëtar i Maltës, Din l-Art Ħelwa, filloi një projekt të restaurimit. Më 8 shtator 2011, Din l-Art Ħelwa u besua si kujdestari i kishës nga qeveria e Maltës. Restaurimi është duke vazhduar. majtas|parapamje|267x267px| Brendësia e kishës
Vepra arti
Kisha ka një numër thesarësh artistikë. Pikturat në secilin skaj mbi altar përshkruajnë Shën Antonin e Egjiptit dhe Shën Antonin e Padovës. Këto u sollën në Maltë në 1530 nga Kalorësit e Maltës pasi Perandori Charles V i dha ishullin Urdhrit të Shën Gjonit si bazë. Kisha gjithashtu përmban vepra nga Francesco Zahra, Ermenegildo Grech dhe Enrico Arnaux.
Në 1792, Admirali i Madh Venedikut Angelo Emo vdiq në Maltë. Ai dëshironte që zemra e tij të varroset në kishën Zoja e Fitores; një monument në emrin e tij nga skulptori maltez Vincenzo Dimech u ngrit në 1802.
Ditët e sotme
djathtas|parapamje| brendësia Në vitin 2000, besimi kombëtar i Maltës, Din l-Art Ħelwa, filloi një projekt të restaurimit së bashku me Projektin e Rehabilitimit të Valetës dhe Departamentin e Muzeve. Restaurimi u krye në çati, pjesët e fundit dhe një pjesë të kambanares, e cila u sponsorizua nga Computime. Restaurimi i jashtëm përfundoi deri në 2002; PricewaterhouseCoopers ishte një sponsor kryesor. Rinovimi i brendshëm filloi në 2004. Kisha është ende duke u restauruar dhe puna duhet të përfundojë deri në vitin 2016.
Kisha është e hapur për publikun falas.
Lufta Dhjetë Ditëshe
Lufta sllovene për pavarësi (Sllovenisht: desetdnevna vojna), apo Lufta dhjetëditore ('slovenska osamosvojitvena vojna), ishte një konflikt i shkurtër që pasoi me shpalljen e pavarësisë së Sllovenisë nga Jugosllavia më 25 qershor 1991. Ajo u luftua midis Mbrojtjes Territoriale Sllovene (Sllovenisht: Teritorialna obramba Republike Slovenije) dhe Ushtrisë Popullore Jugosllave (JNA). Zgjati nga 27 qershori deri më 7 korrik 1991, kur u nënshkrua Marrëveshja e Brionetit. Kjo luftë shënoi fillimin e Luftërave Jugosllave.
1 (numër)
1 (një; gjithashtu thirret si njësi), është një numër, një shifër, dhe emri dhe emri i karakterit që përfaqëson atë numër. Përfaqëson një entitet të vetëm, njësi e numërimit ose matjes.
Lufta Dhjetë Ditëshe
Prapaskena
Pas vdekjes së presidentit jugosllav Josip Broz Tito në vitin 1980, u shfaqën tensionet e thella politike, etnike, fetare dhe ekonomike brenda Jugosllavisë. Në vitin 1989 Sllobodan Millosheviç, kryetar i Komitetit Qendror të Lidhjes së Komunistëve të Serbisë që nga viti 1986, u bë presidenti i Serbisë, më i madhi dhe më i populluari nga gjashtë republikat jugosllave. Ndërsa Millosheviçi u zhvendos në konsolidimin e pushtetit duke e përqendruar shtetin, qeveritë e republikave të tjera u përpoqën të lehtësojnë kontrollin qendror të pushtetit duke shpërndarë sa më shumë fuqi kushtetuese për secilën nga republikat dhe provincat autonome. Një seri mosmarrëveshjesh midis delegatëve vazhduan derisa katër nga gjashtë republikat morën vendimin për të fituar pavarësinë nga Jugosllavia. E mbështetur nga Gjermania dhe Vatikani, Sllovenia ishte midis atyre republikave që synonin pavarësinë.
1 (numër)
Si numër
Njëshi, që ndonjëherë i referohet si njësi, është numri i plotë para dyshit dhe pas zeros. Njëshi është numri i parë jo-zero në numrat natyror gjithashtu numri i parë tek në numrat natyror.
Lufta Dhjetë Ditëshe
Prapaskena
Aksioni i parë në mbrojtje të pavarësisë sllovene, i cili bashkoi si opozitën ashtu dhe krijimin e demokratizuar komunist në Slloveni, megjithatë, u krye nga forcat e policisë sllovene, në një aksion të quajtur Action North në vitin 1989. Në prill 1990, Sllovenia mbajti të parën e saj demokratike zgjedhje shumëpartiake, të fituara nga koalicioni DEMOS.
1 (numër)
Si numër
Çdo numër i shumëzuar me një është përsëri ai numër, dhe njëshi është identiteti për shumëzimin. Si rezultat, njëshi është faktoriali i vetes, katrori i vetes, kubi i vetes,  dhe kështu me radhë.
Lufta Dhjetë Ditëshe
Përgatitja për luftë
Më 23 dhjetor 1990, Sllovenia mbajti një referendum, i cili kaloi me 88.5% të elektoratit të përgjithshëm që mbështesin pavarësinë (94.8% të votave të hedhura), me pjesëmarrjen e 93.3%. Qeveria sllovene ishte e vetëdijshme që qeveria federale në Beograd mund të kërkojë të përdorë forcën ushtarake për të prishur lëvizjen e Sllovenisë drejt pavarësisë. Menjëherë pas zgjedhjeve sllovene, Ushtria Popullore Jugosllave (JNA / sllovenisht: Jugoslovanska ljudska armada [JLA]) njoftoi një doktrinë të re mbrojtëse që do të zbatohej në të gjithë vendin. Doktrina e epokës Tito e "Mbrojtjes së Përgjithshme të Popullit", në të cilën secila republikë mbante një Forcë Mbrojtjeje Territoriale (Teritorialna obramba, ose TO), duhej të zëvendësohej nga një sistem mbrojtës i drejtuar nga qendra. Republikat do të humbnin rolin e tyre në çështjet e mbrojtjes, dhe TO-të e tyre do të çarmatoseshin dhe në vartësi të selisë së JNA në Beograd.
1 (numër)
Si shifër
majtas|thumb Karakteri i përdorur sot në botën perëndimore që përfaqëson numrin 1, një vijë vertikale, shpesh me një përthyerje serif në krye dhe ndonjëherë me një vijë të shkurtër horizontale në fund, gjurmët e rrënjëve të saj i ka tek indianët, të cilët e shkruanin 1 si një vijë horizontale, pothuajse si karakteri kinez 一.
Të ardhurat mujore
Me fjalën të ardhurat mujore kuptohet sasia e përgjithshme e të hyrave mujore për një person (të shpehura në të holla).
Lufta Dhjetë Ditëshe
Përgatitja për luftë
alt=photo of a Slovenian territorial defence member aiming his rifle, with military vehicles in the background|thumb|upright=0.9|left|Stërvitjet ushtarake të mbrojtjes së territorit slloven të mbajtura në mars 1991
Të ardhurat mujore
Varësisht nga veprimtaria dhe marrëveshja e në mes të punëdhënësit dhe punëmarrësit dallohen disa lloje të të ardhurave mujore. Kështu dallohen Rroga mujore, Paga mujore etj. Si të ardhura mujore merren edhe ndihmat e ndryshme sociale apo nga sigurimi i papunësisë, pensionalët etj.
Te ardhurat mujore mund te jene shume te vogla ose shume te mëdha. Kjo varet nga buxheti qe mund te fitoi familja (prindërit ose fëmijët qe janë te rritur, pra mbi moshën 18 vjeçare). Ne Shqipëri ne te shumtën e raste buxheti mujor është jo i mjaftueshëm qe do te thotë se te ardhurat janë te pakta.
Lufta Dhjetë Ditëshe
Përgatitja për luftë
Qeveria sllovene u rezistoi këtyre lëvizjeve dhe siguroi me sukses që shumica e pajisjeve sllovene të Mbrojtjes Territoriale (TO) të mbaheshin jashtë duarve të JNA. Ai gjithashtu deklaroi në një ndryshim kushtetues të miratuar më 28 shtator 1990 që TO e saj do të ishte nën komandën e vetme të qeverisë sllovene. Në të njëjtën kohë, qeveria sllovene ngriti një strukturë të fshehtë të komandës alternative, e njohur si Strukturat Manovrim i Mbrojtjes Kombëtare (Manevrska struktura narodne zaščite, ose MSNZ). Ky ishte një institucion ekzistues, por i antikuar, unik për Slloveninë, i cili kishte për qëllim të lejonte republikën të krijonte një strukturë mbrojtëse. Ishte me rëndësi të papërfillshme para vitit 1990, me armë antike dhe pak anëtarë. Sidoqoftë, qeveria e drejtuar nga DEMOS kuptoi që MSNZ mund të adaptohej për të siguruar një organizim paralel me TO që do të ishte tërësisht në duart e qeverisë sllovene.
Kur JNA u përpoq të merrte nën kontroll Mbrojtjen Territoriale Sllovene, struktura komanduese e TO thjesht u zëvendësua me atë të MSNZ paralele. Midis majit dhe tetorit 1990, rreth 21,000 të Mbrojtjes Territoriale Sllovene dhe personeli i policisë u mobilizuan fshehurazi në strukturën komanduese MSNZ, nga e cila qeveria federale ishte plotësisht e pavetëdijshme., i cili rezultoi në prodhimin e një plani operacional dhe taktik deri në nëntor 1990 - mbi shtatë muaj para fillimit të konfliktit në të vërtetë.
1 (numër)
Në teknologji
majtas|50x50px|thumb
Lufta Dhjetë Ditëshe
Përgatitja për luftë
Sllovenët ishin të vetëdijshëm se nuk do të mund të pengonin forcat e JNA-së për një periudhë të gjatë kohore. Nën Ministrin e Mbrojtjes Janez Jansha, ata miratuan një strategji të bazuar në një qasje asimetrike të luftës. Njësitë TO do të zhvillonin një fushatë guerile, duke përdorur armë antitank dhe raketa anti-aeroplan për të pritë njësitë e YPA. Kolonat e tankeve mund të bllokohen duke shkatërruar plumbin dhe automjetet e pasme në terrene të favorshme - për shembull, në një rrugë malore të ngushtë ku hapësira për manovrim ishte e kufizuar - duke bërë të mundur që pjesa tjetër të merret më lehtë. Në përgatitje të kësaj, qeveria sllovene bleu fshehurazi sisteme të raketave të lehta nga furnizuesit e huaj, veçanërisht raketa anti-aeroplan SA-7 Grail (Strela) dhe sistemi anti-tank armburst i dizajnuar gjerman. Taktikat e drejtuara dhe të vonuara duhej të preferoheshin dhe përleshjet frontale duheshin shmangur pasi në situata të tilla forca e zjarrit superiore e JNA do të ishte shumë e vështirë për t'u kapërcyer.
Konflikti
Sllovenia dhe Kroacia miratuan aktet në lidhje me pavarësinë e tyre më 25 qershor 1991. Ky "përparim" në datën e pavarësisë ishte një element kritik i planit slloven për të fituar një avantazh të hershëm në konfliktin e pritur. Qeveria sllovene priste plotësisht që ushtria jugosllave të përgjigjet me forcë në ditën e shpalljes së pavarësisë ose menjëherë pas kësaj. Duke avancuar në mënyrë të fshehtë datën brenda 24 orësh, sllovenët gabuan kundër qeverisë jugosllave, e cila kishte caktuar 26 qershorin si datën e lëvizjes së saj.
Megjithëse ushtria jugosllave ishte vazhdimisht kundër pavarësisë sllovene, ajo ishte e ndarë për atë që të bënte. Shefi i Shtabit të JNA-së, gjeneral koloneli Blagoje Adzhiq, mbrojti një operacion në shkallë të gjerë ushtarake për të hequr qeverinë sllovene dhe për të sjellë "forca të shëndetshme" në pushtet në republikë. Eprori i tij politik, Ministri i Përgjithshëm i Ushtrisë Jugosllave të Mbrojtjes Veljko Kadijeviq, insistoi në një qasje më të kujdesshme - në thelb një shfaqje të forcës që do të bindte qeverinë sllovene të hiqte dorë nga shpallja e pavarësisë së saj. Pas disa debatimesh, Kadijeviq mori rrugën e tij.
Është e paqartë se sa pjesëtarët civilë të qeverisë jugosllave u përfshinë në vendimin për të përdorur forcën në Slloveni. Ante Markoviq, Presidenti i Këshillit Ekzekutiv Federativ (ekuivalent me Kryeministrin) raportohet të ketë thënë se qeveria federale nuk ishte informuar për veprimet e ushtrisë.
Pasojat e luftës
Lufta çoi në një seri ndryshimesh të mëdha nga ana jugosllave. JNA përfundimisht humbi gati të gjithë personelin e saj slloven dhe kroat, duke u bërë një forcë pothuajse tërësisht serbe dhe malazeze. Performanca e dobët e saj në Slloveni dhe më vonë në Kroaci diskreditoi udhëheqjen e saj - Kadijeviq dha dorëheqjen si Ministër i Mbrojtjes në janar 1992, dhe Adzhiq u detyrua të dalë në pension mjekësor menjëherë pas kësaj.
Qeveritë sllovene dhe kroate u nxitën nga Komisioni Evropian që të ngrijnë deklaratën e tyre të pavarësisë për një periudhë prej tre muajsh, me shpresën për të lehtësuar tensionin, për të cilin u pajtuan Sllovenia dhe Kroacia. Sllovenia e përdori periudhën për të konsoliduar institucionet e saj, për të realizuar disa nga reformat më urgjente ekonomike dhe për t'u përgatitur për njohjen ndërkombëtare të vendit.