cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hendrik Verwoerd
Zgjedhjet e përgjithshme të vitit 1966
Partia Kombëtare nën udhëheqjen e Verwoerdit fitoi zgjedhjet e përgjithshme të vitit 1966. Zgjedhjet shënuan një forcim madhor të pushtetit për Partinë Kombëtare në pushtet, e cila për herë të parë fitoi një shumicë prej dy të tretash në parlament. Gjatë kësaj periudhe, qeveria e Partisë Kombëtare vazhdoi të nxiste zhvillimin e një kompleksi industrial ushtarak, që solli me sukses zhvillimet në prodhimin vendas të armatimeve, duke përfshirë avionët, armët e vogla, automjetet e blinduara, madje edhe armët bërthamore dhe biologjike.
Tre ditë para vdekjes së tij, Verwoerd kishte zhvilluar bisedime me Kryeministrin e Lesotos, Shefin Leabua Jonathan, në Ndërtesat e Unionit në Pretoria. Pas takimit, u lëshua një komunikatë e përbashkët nga të dy qeveritë me theks të veçantë mbi "bashkëpunimin pa ndërhyrje në punët e brendshme të njëra-tjetrës".
Atentati
parapamje| Varri i Verwoerd në Akrën e Heronjve në Pretoria Më 6 shtator 1966, Verwoerd u vra në Kapshtad, pak pasi hyri në Dhomën e Kuvendit në orën 14:15. Një lajmëtar parlamentar me uniformë i quajtur Dimitri Tsafendas e goditi me thikë Verwoerdin në qafë dhe gjoks katër herë përpara se të neutralizohej nga anëtarët e tjerë të Kuvendit. Katër deputetë, të cilët ishin gjithashtu mjekë të trajnuar, nxituan në ndihmë të Verwoerd-it dhe filluan administrimin e reanimacionit kardiopulmonar. Verwoerd u dërgua me urgjencë në spitalin Groote Schuur, por u shpall i vdekur me të mbërritur.
Funerali shtetëror i Verwoerdit, ku morën pjesë një çerek milion njerëz, u mbajt në Pretoria më 10 shtator 1966, gjatë së cilës arkivoli i tij i veshur me flamurin e Afrikës së Jugut u vendos në një karrocë artilerie të tërhequr nga një kamion ushtarak. Ai u varros në Akrën e Heronjve në Pretoria. Tapeti ende i njollosur me gjak ku Verwoerd u shtri pas vrasjes së tij mbeti në Parlament derisa u hoq në 2004.
Trashëgimia
parapamje| Busti i Hendrik Verwoerd në Meyerton, Gauteng, në 2008. Busti u hoq në vitin 2011. parapamje| Pulla postare të Afrikës së Jugut që përkujtojnë Hendrik Verwoerd në 1966 Qyteti i Oranias në provincën e Kepit Verior strehon koleksionin Verwoerd - kujtime të mbledhura gjatë jetës së Verwoerdit, të cilat tani janë shfaqur në shtëpinë ku e veja e tij jetoi vitet e fundit para vdekjes së saj në 2000 në moshën 98-vjeçare Trashëgimia e Verwoerdit në Afrikën e Jugut sot është kontroverse, pasi për jugafrikanët e zinj, Verwoerd konsiderohej dhe ende konsiderohet si mishërimi i së keqes, supremacisti i bardhë që u bë simbol i vetë aparteidit. Sidoqoftë, në vitin 2004 Verwoerd u zgjodh nga një sondazh popullor si një nga 20 afrikano-jugorët më të mirë të të gjitha kohërave në shfaqjen televizive Afrikanojugorët e Mëdhenj. Melanie Verwoerd, e cila ishte e martuar me nipin e Verwoerd, Willem, iu bashkua Kongresit Kombëtar Afrikan (ANC) (si ish-burri i saj). Ajo kujtoi se mbajtja e mbiemrit Verwoerd prodhonte gjithmonë shikime të sikletshme në qarqet e ANC-së kur prezantohej dhe i duhej të shpjegonte se ishte vërtet mbesa e Verwoerdit prej martese. parapamje| Presidenti [[Nelson Mandela, Betsie Verwoerd dhe Carel Boshoff gjatë vizitës së Mandelës në Orania]] Në vitin 1992, e veja e Verwoerdit, Betsie Verwoerd, u zhvendos në Orania, vendbanimi afrikaner i themeluar nga dhëndri i saj. Ajo u vizitua nga presidenti i parë i zgjedhur në mënyrë demokratike i Afrikës së Jugut, Nelson Mandela, në shtëpinë e saj në 1995.
Në 50-vjetorin e vrasjes së Verwoerdit në 2016, disa në Afrikën e Jugut hodhën idenë se Tsafendas duhet të konsiderohet si një hero kundër aparteidit.
Shumë rrugë, vende dhe objekte kryesore në qytete dhe qyteza të Afrikës së Jugut u emërtuan sipas Verwoerdit; në Afrikën e Jugut pas aparteidit, ka pasur një fushatë për të rrëzuar statujat e Verwoerdit dhe për të riemërtuar ndërtesat dhe rrugët që mbajnë emrin e tij. Shembuj të famshëm përfshijnë Aeroportin HF Verwoerd në Port Elizabeth, i riemërtuar Aeroporti Port Elizabeth, Diga Verwoerd në Shtetin e Lirë, tani Diga Gariep, spitali akademik HF Verwoerd në Pretoria, tani Spitali Steve Biko dhe qyteti i Verwoerdburg, tani Centurion.
Gazetari Daniel A. Gross propozoi se fushata kundër Verwoerdit si "arkitekti i aparteidit" po shkonte shumë larg në kuptimin që ishte shumë e përshtatshme për të fajësuar të gjitha gabimet dhe padrejtësitë e aparteidit mbi një njeri që iu vu gishti si veçanërisht i keq, duke shpallur se shumë njerëz u përfshinë në krijimin dhe ruajtjen e sistemit të aparteidit. Gross arriti në përfundimin se fajësimi i Verwoerdit për gjithçka ishte në fakt shfajësim i veprimeve të të gjithë të tjerëve që mbështetën aparteidin.
Përshkrim në monedha
Portreti i Verwoerdit ndodhet në pjesën e përparme të një çifti monedhash të shkëlqyera argjendi 1 Rand prej 0,800, të datuara në vitin 1967, të cilat janë prerë për ta përkujtuar atë.
Citimet
Me shqiptarët e Turqisë
Me shqiptarët e Turqisë libër me autor Fatmir Selimi, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2009 nga "Rozafa". Libri ka 167 faqe dhe me foto. ISBN 9789951021869
Shënime: Udhëtime dhe përshkrime, diaspora, shqiptarë, letërsia shqipe, shkrime, korrespondenca për shtypin.
Umm Qais
Umm Qais (أم قيس) është një qytet në governoratin Irbid në Jordani.
Vasif Biçaku
Vasif Biçaku ish futbollist shqiptar i “17 Nëntorit” të Tiranës dhe “Partizanit”.
Pal Mirashi
Pal Mirashi ish futbollist shqiptar. Me përfaqësuesen shqiptare zhvilloi 9 takime ndërkombëtare.
Jennifer Lawrence
Jennifer Shrader Lawrence (lindur më 15 gusht, 1990)  është një aktore amerikane. Ajo është fituese e një çmimi Academy Award dhe tre çmimeve Golden Globe Awards. Lawrence e ka filluar karrierën e saj në televizion, duke luajtur rolin e saj të parë anëtare kryesore në sitkomin TBS, The Bill Engvall Show (2007–09). Pas kalimit në film, ajo e dha performancën e saj shpërthyese në filmin e pavarur dramë, Winter's Bone (2010). Suksesi i saj i parë i madh komercial ishte duke luajtur Mystique në pesën e katërt të filmit të famshëm X-Men (2011–16).
Jeta e hershme
Lawrence u lind dhe rrit në Louisville, Kentucky. Ajo është vajza e Karen (mb. vajz. Koch; l. 1956), menaxhere e një kampi të fëmijëve, dhe Gary Lawrence, një punëtor i ndërtimit. Ajo ka dy vëllezër më të mëdhenj, Ben dhe Blaine. Në moshën 14 vjeçare, ajo kishte vendosur të ndjek karrierë në aktrim i bindi prindërit e saj që ta dërgojnë atë në New York City që të gjejë një agjent të talentëve. Para se të gjejë sukses në Hollywood, Lawrence ndoqi studime në Shkollën e Mesme Kammerer në Louisville. Ajo diplomoi nga shkolla e mesme dy vite më herët me mesatare 3.9/4.0, duke synuar një karrierë në aktrim. Derisa rritej dhe në mes të punëve të aktrimit, Lawrence ka shërbyer siç ajo e ka përshkruar si një infermiere asistente në kapin veror të fëmijëve që familja e saj e drejtonte.
Shqipshkrimi kritik
Shqipshkrimi kritik libër me autor Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 1997 nga "Rilindja". Libri ka 278 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, autorë shqiptarë, kritika, interpretimi.
Michiru Yamane
Michiru Yamane (e lindur më 23 shtator, 1963) është një muzikantie, pianiste dhe kompozitore nga Japonia.
Jeta
Michiru Yamane lindi në vitin 1963, në Kagawa Prefecture.
Udhëtim nëpër viset e Drinit dhe të Vardarit
Udhëtim nëpër viset e Drinit dhe të Vardarit / Johann Georg von Hahn, përktheu Pjetër Rodiqi, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2006 nga "Rozafa". Libri ka 490 faqe. ISBN 9951021158
Shënime: Udhëtime dhe përshkrime, studime sociale, shqiptarë.
Laicizmi në Francë
Sekularizmi francez ka një histori të gjatë. Aktualisht, qeveria franceze bazohet në ligjin francez të vitit 1905 mbi ndarjen e kishave prej shtetit dhe anasjelltas.
Umm Shujayrah al Gharbiyah
Umm Shujayrah al Gharbiyah është një qytet në governoratin Amman në Jordani.
Karl Landsteiner
Karl Landsteiner ka lindur më 14 qershor 1868 në Baden të Austrisë dhe vdiq më 26 qershor 1943 (75 vjeç) në Nju Jork. Në vitin 1901 ai zbuloi se ka lloje të ndryshme gjaku, A, B, AB dhe 0 dhe se njerëzit me grup të njëjtë gjaku mund të kryenin transfuzion. Transfuzioni i parë i suksesshëm i gjakut u bë në vitin 1907, si rezultat i punës së tij. Në vitin 1930 ai mori çmimin “Nobel” për zbulimin e bërë si dhe për arritjet në fusha të tjera. Ai ka punuar për më shumë se një dekadë duke studiuar imunitetin dhe antitrupat, në bashkëpunim me mjekun Erwin Popper. Bashkë me të, Landsteiner ka meritë edhe me hedhjen e bazave te zbulimit të virusit të poliomielitit.
Amëza e rrëfimit : shkrime kritiko-letrare
Amëza e rrëfimit : shkrime kritiko-letrare proza e sotme shqipe. Libër me autor Prend Buzhala, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2012 nga "Rozafa". Libri ka 502 faqe. ISBN 9789951022293
Shënime: Letërsia shqipe, proza, autorë shqiptarë, kritika, interpretimi.
Destan Bajraktari folklorist, letrar dhe atdhetar
Destan Bajraktari folklorist, letrar dhe atdhetar libër me autore Naxhije Doçi, Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2009 nga Botim privat. Libri ka 438 faqe dhe me foto. ISBN 9789951411769
Shënime: Arsimi shqip, mësues, folkloristë, biografia.
Arbërie Nagavci
Arbërie Nagavci është një politikane shqiptare nga Kosova, anëtare e Vetëvendosjes dhe ministre aktuale e Arsimit, Shkencës dhe Teknologjisë.
Karriera
Nagavci ka përfunduar studimet për Drejtësi në Universitetin e Prishtinës. Në të njëjtin universitet ka kryer edhe studimet Master për Drejtësi Ndërkombëtare. Nagavci ka një përvojë të gjatë në fushën e arsimit dhe edukimit. Nga viti 2010 është e angazhuar si konsulente, trajnere dhe këshilltare për arsim në programe të ndryshme në institucionet vendore dhe ndërkombëtare si: USAID, GIZ, Këshilli i Evropës, MASHT. Nga viti 2014 deri në vitin 2017 ka qenë drejtoreshë e Drejtorisë Komunale të Arsimit në Prishtinë.
Në zgjedhjet e 6 tetorit 2019, Arbërie Nagavci u zgjodh deputete e Kuvendit të Kosovës dhe më 26 dhjetor të po këtij viti u propozua dhe votoi për nënkryetare të parë të Kuvendit të Kosovës. Arbërie Nagavci është bërë pjesë e partisë Vetëvendosje në vitin 2013 dhe aktualisht është anëtare e Kryesisë.
Geneviève Joy
Geneviève Joy (4 tetor, 1919 - 27 nëntor, 2009) ishte një pianiste nga Franca.
Roquefort-les-Pins
Roquefort-les-Pins është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Roquefort-les-Pins ka një popullsi prej 6404 banorë dhe sipërfaqe 21.53 km², me një dendësi prej 297 banor/km².
Besim Fagu
Besim Fagu lindi në qytetin e Tiranës në vitin 1925 dhe vdiq në vitin 1999. Fill pas luftës, ku ai ishte inkuadruar partizan, u lidh përjetësisht me ushtrinë dhe sportin. Ai është padyshim një nga lojtarët e rrallë jo vetëm në Shqipëri, por edhe më tej për numrin e madh të kampionateve të fituara me një skuadër. Besimi ka luajtur për klubin e kuq për 12 vite rresht. Mbrojtësi shtatlartë i “Partizanit” do ta mbyllte karrierën e tij të suksesshme me tre tituj rresht në 1957, 1958 dhe 1959, duke e çuar në shtatë numrin e trofeve me “Partizanin”. Gjatë kësaj periudhe, përveç shtatë titujve, Besim Fagu ngriti edhe katër herë Kupën e Shqipërisë. Gjithashtu Besim Fagu ka qenë pjesë e trofeut të vetëm ndërkombëtar të Shqipërisë pasi fitoi Kupën Ballkanike me kombëtaren në 1946. Ai është themeluesi dhe drejtuesi për shumë vite i klubit sportiv “Partizani”, një ndër klubet më me emër në historinë e sportit shqiptar.
Rinoceronti i bardhë jugor
|classis=Mammalia|color=beige|ordo=Perissodactyla|phylum=Chordata|regnum=Animalia}}
Rinoceronti i bardh jugor apo rinoceronti buzë- katrore jugor ( Ceratotherium simum simum ), është një nga dy speciet e rinocerontit të bardha (të tjera duke qenë rinoceront bardhë veriore ). Kjo është nëngrupi më i zakonshëm dhe i përhapur i rinocerontëve.
Që nga fundi i dhjetorit 2007, popullsia e përgjithshme u vlerësua në 17,460 rinoceront jugor të bardhë në të egra, duke i bërë ato deri në nënspeciet më të shumta të rinocerontëve në botë. Afrika e Jugut është shtëpia për këtë specia (93.0%), ruajtjen e 16,255 individëve në të egra në vitin 2007. Regjistrimi i tanishëm nga Ruatja e Rinocerontit  faqen zyrtare 's zbuloi ka 19,682-21,077 rinoceront të bardh jugor nga viti 2015.
Historia taksonomike dhe evolucionare
Rinoceronti i bardh jugor është emër i nëngrupit, i cili iu dha emri shkencor Ceratotherium simum simum nga eksploruesi anglez William John Burchell në 1810. Emrat e tjerë u propozuan gjithashtu për nëngrupet e jugut. Njihet gjithashtu si rinoceronti i Burchellit ( Ceratotherium simum burchellii ) pas William John Burchell dhe rinoceronti i Oswell ( Ceratotherium simum oswellii ) pas William Cotton Oswell respektivisht. Megjithatë, ato konsiderohen si sinonime me emrin e tij origjinal shkencor.
Ceratotherium simum kiaboaba (ose rinoceronti kiaboabak ), i njohur edhe si rinoceronte me korniza të drejtpërdrejta, u propozua si një varietet tjetër që gjendet pranë Liqenit Ngami dhe në veri të shkretëtirës Kalahari. Sidoqoftë, u zbulua të ishte një rinoceronti i bardh jugor.
Përshkrimet fizike
parapamje|Një nënë rinoceronti i bardh jugor  me viç në Namibi. Rinoceronti i bardh jugor është një nga kafshët më të mëdha dhe më të rënda të tokës në botë. Ka një trup të madh dhe kokë të madhe, një qafë të shkurtër dhe gjoks të gjerë. Femrat peshojnë 1.700 kg (3.750 lb) dhe meshkujt 2.300 kg (5.070 lb). Gjatësia e kokës dhe trupit është 3.4-4.5 m (11.2-14.8 ft) dhe lartësia e shpatullave prej 160-186 cm (5.25-6.10 ft). Në nofullën e tij ai ka dy brirë. Briri i parë është më i madh se briri tjetër dhe mesatarisht 60 cm në gjatësi dhe mund të arrijë në 150 cm (59 in).Femrat zakonisht kanë brirë më të hollë sesa meshkujt, të cilët janë më të mëdhenj, por më të shkurtër. Rinocerontët e bardh jugor gjithashtu ka një hov të rëndësishëm muskulor që mbështet kokën relativisht të madhe. Ngjyra e kësaj kafshe mund të variojë nga kafe e verdhë në të zezë. Shumica e flokëve të trupit gjenden në skajet e veshëve dhe shiritat e pasëm, ndërsa pjesa tjetër shpërndahet shumë pak mbi pjesën tjetër të trupit. Rinocerontët e bardh jugor kanë gojën e sheshtë që përdoret për kullotje.
Habitat dhe shpërndarja
parapamje|Një çift rinocerontësh të bardh jugor në Parkun Kombëtar të Mosi-oa-Tunya, Zambia. Rinoceronti i bardh jugor jeton në kullota dhe savane të Afrikës jugore, duke filluar nga Afrika e Jugut deri në Zambie. Rreth 98.5% e rinocerontëve të bardhë jugor ndodhin në vetëm pesë vende (Afrika e Jugut, Namibia, Zimbabve , Kenia dhe Uganda). Rinoceronti i bardh jugor ishte pothuajse i zhdukur me vetëm 20 individë në një rezervat të vetme afrikano-jugore në fillim të shekullit të 20-të. Popullsia e vogël e rinocerontëve të bardhë është rikuperuar ngadalë gjatë viteve, duke u rritur në 840 individë në vitet 1960- 1980. Gjuetia e rinocerontëve të bardha u çlegalizua dhe popullsia u rimëkëmb në vitin 1968, dhe pas analizave të gabimeve fillestare, tani shihet se ka ndihmuar në rimëkëmbjen e specieve duke siguruar stimuj për pronarët e tokave për të rritur popullsinë e rinocerontëve.
Pothuajse në skaj të zhdukjes në shekullin e 20-të, rinoceronti i bardh jugor ka bërë një rikthim të jashtëzakonshëm. Në vitin 2001, u vlerësua se kishte 11.670 rinoceront të bardhë në të egra të Afrikës jugore me 777 persona të tjerë në robëri në mbarë botën, duke e bërë atë rinocerontët më të zakonshëm në botë. Deri në fund të vitit 2007, rinoceronti i bardhë jugor që jetonte në mënyrë të egër ishte rritur në rreth 17,480 kafshë. Në vitin 2015, ka një popullsi të vlerësuar prej 19,682-21,077 rinocerontë të egra të bardhë jugor.
Kërcënimet
Rinoceronti i bardh jugor është renditur si Pranë Kërcënimit, edhe pse kryesisht është i kërcënuar nga humbja e habitatit, vjedhja e vazhdueshme në vitet e fundit dhe kërkesa e lartë e paligjshme për brinjën për qëllime komerciale dhe përdorimi në mjekësinë tradicionale kineze.
Statusi i ruajtjes
parapamje|Një kope  rinocerontësh të bardh jugor në Liqenin Nakuru, Kenia. Projektet e hyrjes / rikthimit parapamje|Një rinoceront i bardhë jugor në Bioparc Valencia, Valencia , [[Spanja|Spanjë .]] Ka popullsi më të vogla të rikthyera brenda zonës historike të rinoceronteve të bardha jugore në Namibi, Botsvanë , Zimbabve , Svaziland , Zambie dhe në Republikën Demokratike të Kongos , ndërsa një popullsi e vogël mbijeton në Mozambik. Popullatat gjithashtu janë futur jashtë kufijve të mëparshëm të specieve në Kenia, Uganda dhe Zambia , ku ndodheshin të afërmit etyre më veriorë .Rinocerontët e bardhë jugor janë rifutur në  Ugandë, dhe në Parkun Kombëtar të liqenit Nakuru dheqendrërnpër jetën e egër në Kirigo në Kenia.
Në vitin 2010, nëntë rinocerot  të bardh jugor u importuan nga Afrika e Jugut dhe u dërguan në provincën e Yunnanit nga juglindja e Kinës, ku ata u mbajtën në një park kafshësh për aklimat. Në mars të vitit 2013, shtatë prej kafshëve u dërguan në Parkun Kombëtar të Pyjeve të Laiyanghe, një vendbanim ku jetonin një herë rinocerontët sumatran dhe javan. Dy nga rinocerontët e bardhë jugor filluan procesin e lëshimit në të egër më 13 maj 2014.
Nesimiu
Ali Imadaddin Nasimi (Azerbajxhanisht: Seyid Əli İmadəddin Nəsimi سئید علی عمادالدّین نسیمی, Persisht: عمادالدین نسیمی‎) i njohur si Nasimi (1369-1417) ishte poet turk azer. Ai kompozoi një divan në azerbajxhanisht, një në persisht, dhe një numër poezish në arabisht. Ai konsiderohet si një nga poetët më të mëdhenj mistikë turkik të fundit të shekujve 14-të dhe fillimit të shekullit 15-të dhe një nga mjeshtrat më të shquar të divanit të hershëm në historinë letrare turkike (gjuha e përdorur në këtë divan është e njëjtë me azerbajxhanishten).
Jeta
Shumë pak dihet në lidhje me jetën e Nasimit, përfshirë emrin e tij të vërtetë. Shumica e burimeve tregojnë se emri i tij ishte Imaduddin, por gjithashtu pretendohet se emri i tij mund të ketë qenë Ali ose Omer. Vendlindja e tij, ashtu siq emri, është gjithashtu mister: disa pretendojnë se ai ka lindur në një provincë të quajtur Nesîm i vendosur qoftë afër Alepos në Sirinë e sotit, ose afër Bagdadit në Irakun e sotit, por asnjë provincë e tillë nuk është gjetur se ekzistojnë. Ekzistojnë gjithashtu pretendime se ai ka lindur në Shamakhi - që ka shumë të ngjarë sepse vëllai i tij është varrosur në Shamakhi, Azerbajxhan.
Përlindja e Shqipëniës : (organ për me mbrojtur të drejtat kombëtare) : riprodhim jubilar fotostatik nga koleksioni i Arkivit të Bibliotekës Kombëtare të Shqipërisë me rastin e 100-vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë
Shënime: Historia, Shteti shqiptar i pavarur 1912-1939, çështja shqiptare, shtypi periodik shqiptar.
Laicizmi
Laicizmi i referohet politikave dhe parimeve ku shteti luan një rol më aktiv në përjashtimin e dukshmërisë fetare nga domeni publik. Termi laïcité u krijua në 1871 nga edukatori francez dhe më vonë laureati i Çmimit Nobel për Paqe, Ferdinand Buisson, i cili mbrojti një kurrikulë shkollore pa fe.
Laicizmi në Francë është përshkruar si laicist në formën e tij.
Historia
Termi "laicizëm" u ngrit në Francë në shekullin e 19-të për një qëndrim antiklerik që kundërshtonte çdo ndikim kishtar në çështjet e shtetit francez, por jo vetë krishterimin. Në 1894, Çështja Dreyfus filloi në Francë. Trazirat politike të brendshme, antisemitizmi latent dhe përpjekjet e qarqeve kleriko-restauruese për të ushtruar ndikim çuan në vite të polarizimit social në vend. Në politikën e jashtme, marrëdhëniet diplomatike midis Francës dhe Vatikanit u ndërprenë në vitin 1904. Ato nuk u rifilluan deri në vitin 1921. Brenda vendit hyri në fuqi ligji i vitit 1905 për ndarjen e kishës nga shteti, të cilin deputeti i atëhershëm dhe më vonë kryeministri Aristide Briand në veçanti kishte punuar për të kaluar. Ky ishte zbatimi i parë konkret i parimit të krijuar nga Buisson. Termi laïcité u përdor për herë të parë në kushtetutën e vitit 1946. Neni 1 i saj thotë: La France est une République e pandashme, laïque, démocratique et sociale.
Referimet
__PATP__
Modeli i rolit
parapamje|Modeli i rolit • Një model i rolit është dikush që është gjithmonë pozitiv, i qetë dhe i sigurt në vetvete. Ju nuk doni dikë që është poshtë ose përpiqet t'ju rrëzojë. Të gjithëve u pëlqen një person i cili është i kënaqur me arritjet e tyre, por vazhdon të përpiqet për objektiva më të mëdhenj dhe më të mirë
• një person sjellja, shembulli ose suksesi i të cilit është ose mund të imitohet nga të tjerët, veçanërisht nga të rinjtë.
Mali i Kosmaçit
Mali i Kosmaçit është një mal që ndodhet në pjesën perëndimore të Kosovës, 28 km në perëndim të Prishtinës, kryeqytetit të vendit. Kosmaçi ndodhet 972 metra mbi nivelin e detit, ose 315 metra mbi terrenin përreth. Rrëzët e saj janë rreth 19.9 kilometra të gjera.
Përmbledhje
Relievi përreth Kosmaçit është e rrafshët në verilindje, por në jugperëndim është kodrinore. Kodra e Stanicës është vendi më i lartë në zonë, 1,086 metra mbi nivelin e detit, 16.5 km në verilindje të Kosmaçit. Rajoni përreth Kosmaçit ka rreth 222 banorë për kilometër katror. Qyteti më i afërt më i madh është Drenasi, 5.2 km në verilindje të Kosmaçit. Zona më e largët përreth Kosmaçit është pothuajse e mbuluar me fusha dhe ara.
Vanessa Lann
Vanessa Lann (e lindur në vitin 1968) është një pianiste dhe kompozitore nga.
Jeta
Vanessa Lann lindi në vitin 1968, në Brooklyn.Vanessa Lann ka studiuar dhe është diplomuar nga Harvard.
Umm Zuwaytinah
Umm Zuwaytinah është një qytet në governoratin Amman në Jordani.
Galaksia e Andromedës
Galaktika e Andromedës e njohur gjithashtu si Messier 31, M31, ose NGC 224 dhe fillimisht Mjegullnaja Andromeda, është një galaktikë spirale me shufra me diametër rreth 46.56 kpc afërsisht 765 kpc     nga Toka dhe galaktika e madhe më e afërt me Rrugën e Qumështit. Emri i galaktikës rrjedh nga zona e qiellit të Tokës në të cilën shfaqet, yjësia e Andromedës, e cila vetë është emëruar pas princeshës që ishte gruaja e Perseut në mitologjinë greke.
Masa virale e galaktikës së Andromedës është e të njëjtit rend të madhësisë si ajo e Rrugës së Qumështit, në 1 e12solar mass. Masa e secilës galaktikë është e vështirë të vlerësohet me ndonjë saktësi, por prej kohësh mendohej se galaktika e Andromedës është më masive se Rruga e Qumështit me një diferencë prej rreth 25% deri në 50%. Kjo është vënë në pikëpyetje nga një studim i vitit 2018 që citoi një vlerësim më të ulët për masën e Galaktikës së Andromedës, e kombinuar me raportet paraprake mbi një studim të vitit 2019 që vlerësonte një masë më të lartë të Rrugës së Qumështit. Galaksia e Andromedës ka një diametër prej rreth 46.56 kpc.
Galaktikat Rruga e Qumështit dhe Andromeda pritet të përplasen në rreth 4-5 miliardë vjet, duke u bashkuar për të formuar potencialisht një galaktikë gjigante eliptike  ose një galaktikë të madhe thjerrëz. Me një magnitudë të dukshme prej 3.4, Galaktika e Andromedës është ndër objektet më të shndritshme të Messier-it, dhe është e dukshme me sy të lirë nga Toka në netët pa hënë,  edhe kur shikohet nga zona me ndotje  nga drita. majtas|parapamje| Fotografia më e hershme e njohur e "Mjegullnajës" së Madhe të Andromedës (me M110 lart majtas), nga Isaac Roberts, 1899. Rreth vitit 964, astronomi persian Abd al-Rahman al-Sufi ishte i pari që përshkroi zyrtarisht Galaktikën Andromeda. Ai e quajti atë në librin e tij të yjeve të fiksuar si një "njollë mjegulle" ose "re e vogël".
Listat e yjeve të asaj periudhe e etiketuan atë si Reja e Vogël. Në 1612, astronomi gjerman Simon Marius dha një përshkrim të hershëm të galaktikës së Andromedës bazuar në vëzhgimet teleskopike. Pierre Louis Maupertuis supozoi në 1745 se pika e paqartë ishte një univers ishullor. Në 1764, Charles Messier e katalogoi Andromedën si objekt M31 dhe gabimisht e vlerësoi Mariusin si zbulues, pavarësisht se ishte i dukshëm me sy të lirë. Në 1785, astronomi William Herschel vuri në dukje një nuancë të kuqërremtë të zbehtë në rajonin bazë të Andromedës. Ai besonte se Andromeda ishte më e afërta nga të gjitha " mjegullnajat e mëdha" dhe bazuar në ngjyrën dhe madhësinë e mjegullnajës, ai mendoi gabimisht se ajo nuk ishte më shumë se 2000 herë distanca e Siriusit, ose afërsisht 18000 vite dritë. Në 1850, William Parsons, Earl i 3-të i Rosse bëri vizatimin e parë të strukturës spirale të Andromedës.
Në 1864, William Huggins vuri në dukje se spektri i Andromedës ndryshonte nga ai i një mjegullnaje të gaztë. Spektrat e Andromedës shfaqin një vazhdimësi frekuencash, të mbivendosura me linja të errëta të absorbimit që ndihmojnë në identifikimin e përbërjes kimike të një objekti. Spektri i Andromedës është shumë i ngjashëm me spektrat e yjeve individualë, dhe nga kjo, u konkludua se Andromeda ka një natyrë yjore. Në 1885, një supernova (e njohur si S Andromedae ) u pa në Andromeda, e para dhe deri më tani e vetmja e vëzhguar në atë galaktikë. Në atë kohë quhej "Nova 1885" – ndryshimi midis " novës " në kuptimin modern dhe supernovave nuk dihej ende. Andromeda u konsiderua si një objekt i afërt dhe nuk u kuptua se "nova" ishte shumë më e ndritshme se novaet e zakonshme.
Në vitin 1912, Vesto Slipher përdori spektroskopinë për të matur shpejtësinë radiale të Andromedës në lidhje me Sistemin Diellor —shpejtësia më e madhe e matur ende, në 300 km/s.
Kënga Magjike 2021
Kënga Magjike 2021 ishte edicioni i 22-të i konkursit vjetor të muzikës shqiptare, Kënga Magjike. Ai u organizua nga Televizioni Klan (TV Klan) dhe u përbë nga dy gjysmëfinale më 26 dhe 27 maj dhe finalen më 29 maj 2021. Të tri emisionet drejtpërdrejt u prezantuan nga Marsela Çibukaj dhe Ardit Gjebrea.
Formati
Edicioni i 22-të i Kënga Magjike u organizua nga Televizioni Klan (TV Klan) dhe u përbë nga dy gjysmëfinale përkatësisht më 26 dhe 27 maj, dhe finalen më 29 maj 2021. Të tri shfaqjet drejtpërdrejt do të drejtohen nga themeluesi i konkursit Ardit Gjebrea dhe këngëtarja shqiptare Marsela Çibukaj. Garuesit pjesëmarrës të Kënga Magjike janë të ndarë në dy kategori - grupi Big dhe Newcomers - dhe do të prezantojnë hyrjet e tyre në programin drejtpërdrejt të transmetuesit "E Diela Shqiptare" çdo të diel nga 21 marsi 2021. Gjatë transmetimit, një panel jurie, i përbërë nga Arben Skënderaj, Enkel Demi, Jonida Maliqi, Kozeta Kurti dhe Markelian Kapedani, do të zgjedhë gjithashtu garuesit e grupit Newcomers.
Gjysmëfinalja e 1-rë
Gjysmëfinalja e parë e Kënga Magjike u zhvillua më 26 maj 2021.
Gjysmëfinalja e 2-të
Gjysmëfinalja e dytë e Kënga Magjike u zhvillua më 27 maj 2021.
Finalja
Finalja e madhe e Kënga Magjike u zhvillua më 29 maj 2021.
Radmilla Shekerinska-Jankovska
Shekerinska ka qenë më parë Zëvendës Kryeministre për Integrimin Evropian dhe Koordinatore Kombëtar për Ndihmën e Huaj në Republikës së Maqedonisë dhe gjithashtu ishte ushtruese e detyrës së Kryeministrit të Maqedonisë së Veriut nga 12 Maj, 2004 deri në 12 qershor, 2004 dhe nga 3 nëntor, 2004 deri më 15 dhjetor 2004. Ajo u zgjodh 5 nëntor, 2006 udhëheqëse e SDUM.
Suidët
Suidae është një familje e gjitarëve dythundrakë, të cilët zakonisht quhen edhe derrat. Përveç llojeve të shumta fosile, 18 lloje ekzistuese njihen aktualisht (ose 19 duke llogaritur derrin e zbutur dhe derri i egër veçmas), të klasifikuar në tetë gjini. Brenda kësaj familje, gjinia Sus përfshin derrin e zbutur, Sus scrofa localus ose Sus homeus , dhe shumë lloje të derrit të egër nga Evropa deri në Paqësor. Pjestarë të tjerë përfshijnë babirusat dhe derrat e savanave. Të gjithë suidët, ose derrat, janë vendas në Botën e Vjetër , duke filluar nga Azia në Evropë dhe Afrikë.
Të dhënat më të hershme fosile datojnë nga epoka e Oligocenit në Azi, dhe pasardhësit e tyre arritën në Evropë gjatë Miocenit. Disa lloje fosile janë të njohura dhe tregojnë adaptime në një gamë të gjerë dietash të ndryshme, nga dieta të rrepta bimore deri në dieta mishngrënëse ( Tetraconodontinae ).
Pëshkrimi fizik
Suidët i përkasin rendit Artiodaktila, dhe përgjithësisht vlerësohen si anëtarët e gjallë të këtij rendi,të cilët kanë ngjashmëri me format e tyre stërgjyshore. Për dallim nga shumica e anëtarëve të tjerë të rendit, ata kanë katër gishtërinj në secilën këmbë, megjithëse ecin vetëm me dy gishtat e mesit, me të tjerët që qëndrojnë mbi tokë. Ata gjithashtu kanë një stomak të thjeshtë,i ndryshëm nga ai i dythundrakëve të tjerë.
Ata janë gjitarë që kanë madhësi të vogël ose deri në madhësi të mesëm, me një gjatësi 58 deri 66 cm, dhe masë 6 deri 9 kg në rastin e derrit xhuxh, në gjatësi 130-210 cm dhe masë 100–275 kg në rastin derrit gjigand të pyjeve. Ata kanë koka të mëdha dhe qafë të shkurtër, me sy relativisht të vegjël dhe veshë të spikatur. Kokat e tyre kanë një feçkë të veçantë, duke përfunduar në një hundë në formë disku. Suidët zakonisht kanë një pallto të ashpër, dhe një bisht të shkurtër që përfundon me një çufkë qimesh. Meshkujt posedojnë një penis në formë hapse shishesh, i cili përshtatet në formë me qafën e mitrës së femrës.
Suidët kanë një dëgjim të mirë-zhvilluar, dhe janë kafshë të zhurmshme, që komunikojnë me një seri tinguj të ndryshëm. Ata gjithashtu kanë një sens të mirë nuhatje. Shumë lloje janë gjithçkangrënëse, duke ngrënë bar, gjethe, rrënjë, insekte, krimba, madje dhe bretkosa ose minj. Llojet e tjera janë më selektive dhe thjesht bimëngrënësit.
Dhëmbët e tyre pasqyrojnë dietën e tyre, dhe ndryshe nga dythundrakët e tjerë ata nuk i kanë humbur dhëmbët prerëse të nofullës së sipërme. Dhëmbët e qenit janë zmadhuar për të formuar çataj të shquara, të përdorura për gërmim në tokë me lagështi dhe për të luftuar. Numri i dhëmbëve ndryshon midis specieve.
Sjellja dhe riprodhimi
parapamje|220x220px|Derri i egër në [[Sri Lanka]] Suidët janë kafshë inteligjente dhe të adaptueshme. Femrat e rritura (dosat) dhe të vegjëlit e tyre të rijnë janë në një grup ,ndërsa meshkujt e rritur (derrat) janë ose të vetmuar, ose udhëtojnë në grupe të vogla. Meshkujt në përgjithësi nuk janë territorialë dhe ndeshen me njëri-tjetrin vetëm gjatë sezonit të çiftëzimit.
Madhësia e pjellave ndryshon midis një dhe dymbëdhjetë, në varësi të llojeve. Nëna përgati një fole me bar për të lindur.Suidët janë të zhvilluar në rreth tre muaj, dhe bëhen seksualisht të pjekur në moshën 18 muajsh. Sidoqoftë, në praktikë, suidët meshkuj nuk kanë gjasa të kenë qasje në riprodhim në natyrë derisa të kenë arritur madhësinë e tyre të plotë fizike, në moshën rreth katër vjeç. Tek të gjitha llojet, çatajtë e mashkujve jane dukshëm më të mëdhenjë se sa femrat.
Klasifikimi
djathtas|parapamje|220x220px|Derri i egër bornean ([[Sus barbatus)]] parapamje|Kafka fosile e [[Chleuastochoerus ]] 18 lloje ekzistuese suide në vijim njihen aktualisht:
Taksonomia
Një listë e pjesshme e gjinive, me taksat e zhdukur të shënuara me një shenjë "†", janë:
Henry Winterfeld
Henry Winterfeld (9 prill 1901 - 27 janar 1990) ishte një shkrimtar dhe artist gjerman i famshëm për romanet e tij për fëmijë dhe për të rritur. Ai emigroi në ShBA në vitin 1940 dhe jetoi atje deri në vdekjen e tij.
Henry Winterfeld ishte martuar me Elsie Winterfeld, e cila ishte një projektuese e lodrave dhe krijoi një kukull të patentuar me tre koka.
Biografia
Henry Winterfeld filloi karrierën e tij si shkrimtar në vitin 1933, kur ai shkroi për të argëtuar djalin e tij, Thomas Henry Winterfeld (1923–2008, një oqeanograf), i cili ishte i ri dhe i sëmurë nga ethet e kuqe. Rezultati ishte libri i parë i Henry Winterfeld, Trouble at Timpetill, i cili u botua në vitin 1937 në gjermanisht me pseudonimin Manfred Michael.
Ai shkroi shumë libra që kishin për qëllim fëmijët. Këto libra janë përkthyer në gjuhë të ndryshme. Një çift janë bërë në video, siç është filmi Les enfants de Timpelbach (2008).
Për shkak të regjimit nazist në Gjermani, Henry Winterfeld, i cili ishte hebre, u transferua në Austri në vitin 1933 dhe prej andej emigroi në Francë në vitin 1938. Në tetor 1939, ai u arrestua dhe u internua në Nevers derisa arriti të emigroi në Shtetet e Bashkuara para se pushtimi i trupave naziste kundër Francës filluan më 10 maj 1940. Në vitin 1946, ai u bë një qytetar amerikan. Mbesa e Winterfeld, Marianne Gilbert Finnegan, përshkruan jetën e Winterfelds në Shtetet e Bashkuara në autobiografinë e saj Kujtimet e Mischling: Duke u bërë një Amerikan.
Eva Serman
Eva Serman (e lindur në vitin 1937) është një akademike dhe pianiste nga Zvicra.
Jeta
Eva Serman lindi në vitin 1937, në Keszthely.
Kërsto Jovanovski
Kërsto Jovanovski (Крсто Јовановски; i lindur më 13.3.1960, në Veles) është një politikan maqedonas nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Kërsto Jovanovski kandidoj si pjesë e VMRO-DPMNE-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Kisha e Shën Premtës (Prizren)
Kisha e Shën Premtës (serbisht: Црква Богородица Љевишка) ose Xhamia e Xhumasë është një kishe dhe ish-xhami e vjetër në rrugën e qytetit të Prizrenit. Ajo është meremetuar në vitin 1306 nga Shtjefën Millutini, pasi kishte qenë më parë kishë latine. Mori statusin xhami në vitin 1455 nga Sulltan Mehmet Fatihu.
Histori
Kisha e Shën Premtes, e cila gjendet në Zonën Historike të Prizrenit, u rindërtua me urdhërin e mbretit Millutin, më 1306/7, pasi kishte qenë kishë katolike më parë. Punët meremetuese u udhëhoqën nga mjeshtrit e njohur të asaj kohe, Nikolla dhe Astrapa, të cilët e pasuruan kishën me një shprehje specifike dhe të pasur arkitektural dhe artistike përmes kombinimit të stilit Bizantin dhe atij të Rashkës. Shkencëtarët për vjetërsinë e kishës pothuajse pajtohen se kjo kishë është rindërtuar mbi një tempull të vjetër. Supozohet se themelet e kishës paleokristiane të fazës së parë (shek. V-VI) e më pas të bazilikës Bizantine (shek. IX), vihen mbi themelet e tempullit Pagan (para erës sonë) të përkushtuar hyjneshës ilire të plleshmërisë dhe lindjes: Prema apo Premta. Pas rindërtimit të kishës nga mbreti Millutin, serbët përdorën emrin e mëparshëm të kishës, por gjithashtu bënë përshtatjen e saj nga Shën Premta në Sveta Petka, kurse emri Sveta Bogorodica Levishka lidhet me rrjedhën e Lumbardhit, ku kjo kishë ndodhet në anën e majtë të tij. Pas rënies së Prizrenit nën Perandorinë Osmane, në vitet 1455/59 dhe shndërrimit të saj në xhami emërtohet si Xhuma Xhami, emra këta që përdoren në popull edhe sot e kësaj dite. Faltorja e re u ndërtua mbi planimetrinë e kryqit. Sipas teknikës së ndërtimit kjo Kishë i takon Kishave të stilit të Bizantit të vonshëm. Fillimisht ajo ishte trianiatëshe, gjatë rindërtimit të vitit 1306/7 iu shtuan edhe dy kupola me ç’rast formohen pesë aniatat. Aso kohe në anën perëndimore ndërtohet eksonartreksi me kambanarë. Muret e brendshme të kishës janë të pasura me afreska. Shtresa e parë e afreskave i takon periudhës mesjetare Bizantine ku mbizotërojnë shqiponjat dykrenare. Në shtresat e mëvonshme, dominojnë kompozicionet me motive biblike dhe të personaliteteve nga dinastia e Nemanjidëve etj. Në rrjedhat e kohës me shndërrimin e saj nga kisha në xhami ajo përjetoi disa ndryshime si: - u suvatuan muret e brendshme, - u mbyllën disa dritare, - iu hoq absida, - u ndërtua minarja mbi kambanarë. Me luftën e parë Ballkanike më 1912 xhamia rikthehet në kishë. Minarja e saj u rrënua më 05.06.1923. Më 1948 vihet nën mbrojtjen e ligjit me numrin 352. Në vitet 1950-‘52 u bë restaurimi-konservimi i tërësishëm i objektit dhe afreskave. Atëherë u bënë edhe gërmime arkeologjike në objekt dhe oborr. Pas këtyre ndërhyrjeve objekti shndërrohet në muze. Në vitet ‘70-‘80 pati restaurime - konservime të objektit dhe freskave murale. Objekti pati dëme nga zjarri, në brendi dhe kulm të saj më 2004. Gjatë viteve 2005-2008 është bërë restaurimi i saj nga Komisioni për Implementim të Rekonstruimeve për Lokalitetet Religjioze Ortodokse Serbe në Kosovë. Kjo kishë, është i vetmi monument në qytet, që hyri në listën e Trashëgimisë Botërore në Rrezik të UNESCO-s, në vitin 2006.
Nina Amenta
Annamaria Beatrice (Nina) Amenta është një shkencëtar e amerikane për kompjute rat e cila punon si profesoreshë e familjes Tim Bucher i Shkencave Kompjuterike dhe është kryetare e Departamentit të Shkencave Kompjuterike në Universitetin e Kalifornisë, Davis. Ajo është e specializuar në gjeometrinë llogaritëse dhe grafikat kompjuterike, dhe është veçanërisht e njohur për kërkimet e saj në rindërtimin e sipërfaqeve nga pikat e shpërndara të të dhënave.
Amenta u rrit në Pittsburgh, dhe u diplomua në civilizimin klasik në Universitetin Yale,në vitin 1979.Pasi punoi për më shumë se dhjetë vjet si programuese kompjuteri, ajo u kthye në shkollën ku u diplomua, dhe fitoi doktoraturën në 1994 nga Universiteti i Kalifornisë, Berkeley me një tezë mbi marrëdhëniet midis teoremës së Helly dhe programimit linear të përgjithësuar, të mbikëqyrur nga Raimund Seidel .Pas studimit të doktoraturës në Qendrën Gjeometrike dhe Xerox PARC, ajo u bë anëtare e fakultetit në Universitetin e Teksasit në Austin dhe u transferua në Davis në 2002. Ajo u bë Profesori Bucher dhe kryetare e departamentit në 2013.
Amenta ishte bashkë-kryetare e Simpoziumit mbi Gjeometrinë llogaritëse në 2006, me Otfried Cheong.
Umm al Birak
Umm al Birak është një qytet në governoratin Amman në Jordani.
FK Atmosfera
Futbolo klubas Atmosfera, FK Atmosfera është klub futbollistik nga Mažeikiai, Lituani që është krijuar në qershor të vitit 2012. Stadiumi i stadiumi "Centrinis".
Lojtarët
Përditësuar më 2022-04-20.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Catharina Palmér
Catharina Palmér (e lindur më 1 tetor, 1963) është një pianiste dhe kompozitore nga Suedia.
Jeta
Catharina Palmér lindi në vitin 1963, në Karlskrona.
Tahiri
Tahiri është mbiemri i personave në vijim:
Umm al Kundum
Umm al Kundum është një qytet në governoratin Amman në Jordani.
Nikolla Micevski
Nikolla Micevski (Никола Мицевски; i lindur më 13.3.1975, në Shtip) është një politikan maqedonas nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Nikolla Micevski kandidoj si pjesë e VMRO-DPMNE-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Luben Arnaudov
Luben Arnaudov (Љубен Арнаудов; i lindur më 17.11.1957, në Shkup) është një politikan maqedonas nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Luben Arnaudov kandidoj si pjesë e VMRO-DPMNE-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Sasho Vasilevski
Sasho Vasilevski (Сашо Василевски; i lindur më 16.6.1966, në Ohër) është një politikan maqedonas nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Sasho Vasilevski kandidoj si pjesë e VMRO-DPMNE-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Gentian Zyberi
Gentian Zyberi është profesor i të drejtës ndërkombëtare dhe të drejtave të njeriut në Qendrën Norvegjeze për të Drejtat e Njeriut, Fakulteti i Drejtësisë, Universiteti i Oslos, në Norvegji. Ai ka bërë kërkim shkencor dhe ka dhënë mësim në një numër universitetesh në Holandë, SHBA, Kinë, Norvegji, Kosovë dhe Shqipëri. Nga viti 2004 deri në vitin 2012 ai ka punuar me mbrojtjen në rastet kundër Limaj et al. dhe Haradinaj et al. para Tribunalit Penal Ndërkombëtar për ish-Jugosllavinë. Në vitin 2009 ai ka qenë këshilltar ligjor i Ministrit për Punët e Jashtme të Shqipërisë dhe koordinator i ekipit ligjor shqiptar në rastin e Kosovës para Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë. Në 2018, Gentian Zyberi u zgjodh anëtar i Komitetit për të Drejtat e Njeriut që bën monitorimin e respektimit nga shtetet palë të Paktit Ndërkombëtar për të Drejtat Civile dhe Politike të OKB-së për periudhën 2019-2022. Profesor Zyberi ka botuar gjerësisht në fushën e së drejtës ndërkombëtare, përfshirë një monografi, tre vëllime të edituara (2013, 2017, dhe 2021), dhe dhjetra kapituj librash e artikuj shkencorë. Ai ka përgatitur një tekst mësimor universitar për të drejtat e njeriut, botuar në vitin 2011, dhe një edicion të dytë në vitin 2015, me kontribute nga Prof. Qerim Qerimi. Për më shumë informacion shih këtu.
Yvonne Levering
Yvonne Levering (26 shtator, 1905 - 1 maj 2006) ishte një pianiste dhe këngëtare nga Belgjika.
Jeta
Yvonne Levering lindi në vitin 1905, në Bruksel.Vdiq më 1 maj 2006, në Bruksel.
Trajço Dimkov
Trajço Dimkov (Трајчо Димков; i lindur më 22.7.1967, në Shtip) është një politikan maqedonas nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Trajço Dimkov kandidoj si pjesë e VMRO-DPMNE-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Thabo Mbeki
Thabo Mvuyelwa Mbeki (lindi më 18 qershor 1942) ishte president i Afrikës Jugore nga viti 1999 deri në vitin 2008. Thabo u rrit në Mbewuleni, në provincën e Kepit. Në vitin 1961, ai u zgjodh si sekretar i shoqatës studentore afrikane. Thabo ka pasur një fëmijë me Olive Mpahlwa me emrin Monwabise Kwanda. Më 23 nëntor 1974, Thabo u martua me Zanele Dlamini në Mbretërinë e Bashkuar.
Tine Schneider
Tine Schneider (e lindur në vitin 1956) është një akademike dhe pianiste nga Gjermania.
Klara Nahrstedt
Klara Nahrstedt është profesore e Ralph dhe Catherine Fisher për Shkencave Kompjuterike në Universitetin e Illinois në Urbana-Champaign, dhe drejton Laboratorin e Shkencave të Koordinuara atje. Kerkimi i saj ka të bëjë me multimedia, cilësin e shërbimit dhe ndërmjetës.
Tine Schneider
Referimet
Tine Schneider
Shkëmbi Kom
Kom është një majë në malet perëndimore të Ballkanit, që ndodhet në Bullgarinë perëndimore, jo larg nga kufiri serb. Maja është 2.016 metra e lartë dhe shtrihet në jug të qytetit të Berkovitsa, nga të cilat është një simbol tradicional. Kom, së bashku me majat e poshtme Sreden Kom ("Komi i Mesëm") dhe Malak Kom ("Komi i Vogël") në lindje, formojnë një lartësi perëndim-lindje me një kreshtë me bar të rrumbullakët, një shpat të pjerrët shkëmbor verior dhe një jug të pjerrët me bar. Në veri, mund të shihni Berkovitsën dhe fushat përreth, si dhe Montanën dhe Rezervuarin e Ogostës rreth 30 kilometra larg.
Kulmi frymëzoi shkrimtarin kombëtar Ivan Vazov për të krijuar poezinë On Kom. Për nder të tij, në majë është instaluar një pllakë që mban imazhin e tij dhe fragmente nga poema. Kom shënon gjithashtu fillimin e seksionit bullgar të rrugës evropiane të ecjes E3, i njohur gjithashtu si rruga Kom-Emine përgjatë kreshtës kryesore të Maleve Ballkanike, si dhe gara jashtë rrugës.
Lumi Nishava, një degë kryesore e Moravës së Jugut, ka origjinë në lindje të shkëmbit Kom, ashtu si edhe Visochitsa. Së bashku me Midzhurin, Kom është ndër majat më të larta dhe më të njohura të Maleve të Ballkanit perëndimor. Kulmi është pjesë e 100 vendeve Turistike të Bullgarisë, së bashku me muzeun e etnografisë në Berkovitsa. Ka disa piste skish që zbresin nga maja.
Alice Bentinck
Alice Yvonne Bentinck MBE (lindur më 23 korrik 1986) është një sipërmarrëse britanike. Së bashku me Matthew Clifford, ajo është bashkëthemeluese e "Entrepreneur First", një kompani investitore me bazë në Londër që mbështet individët të ngrejnë kompani teknologjie. Me qendra në Londër dhe Singapor, EF financon individë ambiciozë në të gjithë Evropën dhe Azinë për të krijuar sipërmarrje. Në vitin 2017, u njoftua se Reid Hoffman, bashkëthemelues i LinkedIn dhe partner në Greylock, do të bënte një investim 12.4 milion dollarë në "Entrepreneur First".
Bentinck dhe Clifford janë gjithashtu themeluesit e "Code First: Girls", një organizatë që ofron kurse falas për programim në internet për gratë në universitet. Një avokate për hyrjen e më shumë grave në fushën e teknologjisë, Bentinck u emërua një prej pesëdhjetë grave më frymëzuese në teknologjinë evropiane nga organizata "Inspiring Fifty" në 2015.
Jeta e hershme dhe edukimi
Vajza e Major Vivian Mark Bentinck, e Marinsave Mbretëror (një pasardhës i Admiral Sir Rudolph Bentinck, Komandant i Përgjithshëm, Plymouth, i Barones Bentinck ) dhe Dr Miranda Whitehead, Bentinck u rrit në rajonin e New Forest të Anglisë së Jugut në një familje jashtëzakonisht të pasur. Ajo ndoqi shkollën Godolphin në Salisbury, një konvikt vajzash. Atje ajo u regjistrua në "Young Enterprise", duke krijuar një model biznesi për çanta artizanale. Më pas ajo ndoqi Shkollën e Biznesit të Universitetit të Nottinghamit, duke u diplomuar me një bachelor në studime të menaxhimit, me nderime të klasit të parë.
Karriera
Para themelimit të EF, Bentinck bëri një stazh në zyrën e Tony Bler në Londër, ku ajo ndihmoi gjithashtu Iniciativën e Qeverisjes së Afrikës. Nga 2009 në 2011 ajo ishte një konsulente menaxhimi në zyrën e Londrës së firmës McKinsey &amp; Company.
Bentinck dhe Clifford u takuan në vitin 2009 gjatë punës në McKinsey. Pasi vunë re se sipërmarrja, ndryshe nga Silicon Valley, nuk shihej si një mundësi e vlefshme karriere për individë të talentuar dhe ambiciozë në Evropë, ata vendosën të themelonin "Entrepreneur First" në 2011. Bentinck ka pozicionin e CPO-s ndërsa Clifford është CEO. Programi gjashtëmujorsh, me bazë në grupe merr më shumë se 1.500 aplikime në vit dhe pranon 100. Në katër vitet e para, "Entrepreneur First" ndihmoi në krijimin e 75 startup-eve me vlerë 450 milion dollarë.
Zyra e parë ndërkombëtare e EF u hap në Singapor në vitin 2016, duke sjellë të njëjtin model ndërtimi të kompanisë në Azi.
Duke vërejtur se shumica e individëve që aplikojnë për "Entrepreneur First" ishin meshkuj, Bentinck dhe Clifford themeluan "Code First: Girls" në 2012. Kjo iniciativë jofitimprurëse siguron kurse falas për programim në internet për studente nga universitete me prejardhje nga shkencat sociale, duke u dhënë atyre aftësi të kalojnë në sektorin e teknologjisë. Përveç kurseve, studentët udhëzohen nga profesionistet e industrisë. Programi ofrohet në universitetet Oxford, Durham, St Andrews dhe Bristol. Në vitin e parë, në "Code First: Girls" u diplomuan 500 studente. Sipas Bentinck, 70 përqind e të regjistruarave ndërruan profilin e karrierës në teknologji si rezultat i kurseve. Që nga viti 2015, Bentinck ka shërbyer në bordin e "Code First: Girls".
Aktivitete të tjera
Në vitin 2014 Bentinck u emërua një nga këshilltarët e Kryeministrit për Forumin e të Ardhmes Veriore në Helsinki.
Ajo ka qenë anëtare e bordit këshillues të "Founders4Schools" që nga prilli i 2014-ës, dhe anëtare e Bordit Ndërlidhës Industrial të Departamentit të Shkencave Kompjuterike në Imperial College London që nga prilli i 2015-ës. Në Shtator 2015 ajo u bë një mentore për Girls in Tech London.
Nderime dhe çmime
Në vitin 2015 ajo u emërua si një prej pesëdhjetë grave më frymëzuese në teknologjine evropiane nga organizata "Inspiring Fifty".
Në vitin 2014 ajo u përfshi në disa lista gazetash dhe revistash. Ajo u emërua një nga "1000 Njerëzit me më Shumë Ndikim në Londër " nga London Evening Standard, një prej "35 grave nën 35" nga Management Today, dhe u citua si "Ylli në rritje" nga Computer Weekly si pjesë e fushatës "Gratë me më Shumë Influencë në IT"   në Mbretërinë e Bashkuar, 2014. Për më tepër, Shoqata Britanike Interaktive e Mediave e përfshiu atë në "BIMA Hot 100" të vitit 2014.
Në vitin 2013 ajo u rendit e nëntëmbedhjeta ne listen e The Drum, "30 Under 30 Women in Digital". Ajo ishte një finaliste në Top 25 në "Tech City Movers and Shakers 2013" dhe "Girls in Tech Ones To Watch 2013".
April Ashley
April Ashley (lindur në 29 prill 1935 - 26 dhjetor 2021) është një modele angleze. Ajo është përmendur si transgjinore për herë të parë nga revista Sunday People në 1961 dhe njihet si një prej njerëzve të parë britanikë që ka kryer kirurgji të ndryshimit të seksit.