cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ibuprofeni
Ibuprofeni (acidi izo-butil-fenil-propionik) është një ilaç anti-inflamator josteroid (NSAID) që përdoret për trajtimin e dhimbjes, etheve dhe inflamacionit. Kjo përfshin periudha të dhimbshme menstruale, migrenë dhe artrit reumatoid. Mund të përdoret gjithashtu për të mbyllur një ductus arteriosus të hapur në një foshnjë të lindur para kohe. Mund të përdoret nga goja ose intravenoz. Zakonisht fillon të punojë brenda një ore.
Efektet anësore të zakonshme përfshijnë urthin dhe skuqjen. Krahasuar me NSAID-të e tjera, mund të ketë efekte të tjera anësore si gjakderdhja gastrointestinale. Rrit rrezikun e dështimit të zemrës, dështimit të veshkave dhe dështimit të mëlçisë. Në doza të ulëta, nuk duket se rrit rrezikun e sulmit në zemër; megjithatë, në doza më të larta mund. Ibuprofeni gjithashtu mund të përkeqësojë astmën. Ndërsa është e paqartë nëse është e sigurt në shtatzëninë e hershme, duket se është e dëmshme në shtatzëninë e mëvonshme, kështu që nuk rekomandohet. Ashtu si NSAID-të e tjera, ai funksionon duke frenuar prodhimin e prostaglandinave duke ulur aktivitetin e enzimës ciklooksigjenazë (COX). Ibuprofeni është një agjent anti-inflamator më i dobët se NSAID-të e tjera.
Ibuprofen u zbulua në vitin 1961 nga Stewart Adams dhe John Nicholson ndërsa punonin në Boots UK Limited dhe fillimisht u tregtua si Brufen. Është i disponueshëm nën një numër emrash tregtarë, duke përfshirë Nurofen, Advil dhe Motrin. Ibuprofen u tregtua për herë të parë në 1969 në Mbretërinë e Bashkuar dhe në 1974 në Shtetet e Bashkuara. Është në listën e barnave esencial të Organizatës Botërore të Shëndetësisë. Është në dispozicion si një ilaç gjenerik. Në vitin 2020, ai ishte ilaçi i 38-të më i zakonshëm në Shtetet e Bashkuara, me më shumë se 16 milionë receta.
Yoshinobu Minowa
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Mainbressy
Mainbressy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Avioni luftarak
parapamje|300x300px|Formimi i një Legacy, Fluturimi i Hertiage Bashkon Aviacionin e Kaluar dhe të Tashmes. Avionët luftarakë janë avionë ushtarakë me krahë fiks të projektuar kryesisht për luftime ajër-ajër. Në konflikt ushtarak, roli i avionëve luftarakë është të vendosin epërsinë ajrore të hapësirës së betejës. Dominimi i hapësirës ajrore mbi një fushë beteje i lejon bombarduesit dhe avionët sulmues të përfshihen në bombardimin taktik dhe strategjik të objektivave të armikut.
Karakteristikat kryesore të performancës së një gjuajtësi përfshijnë jo vetëm fuqinë e tij të zjarrit, por edhe shpejtësinë dhe manovrimin e tij të lartë në krahasim me aeroplanin e synuar. Suksesi ose dështimi i përpjekjeve të një luftëtari për të fituar epërsi ajrore varet nga disa faktorë, duke përfshirë aftësinë e pilotëve të tij, qëndrueshmërinë taktike të doktrinës së tij për vendosjen e luftëtarëve të tij dhe numrin dhe performancën e atyre luftëtarëve.
Shumë avionë luftarakë modernë kanë gjithashtu aftësi dytësore si sulmi tokësor dhe disa lloje, të tilla si bombarduesit luftarakë, janë projektuar që në fillim për role të dyfishta. Modelet e tjera të avionëve luftarakë janë shumë të specializuara, ndërkohë që ende plotësojnë rolin kryesor të epërsisë ajrore, dhe këto përfshijnë përgjuesin, luftëtarin e rëndë dhe luftëtarin e natës.
Konstantin Fedin
Konstantin Aleksandrovich Fedin ( Russian  ; 24 February [    – 15 korrik 1977) ishte një romancier dhe funksionar letrar sovjetik dhe rus.
Biografia
I lindur në Saratov me origjinë modeste, Fedin studioi në Moskë dhe Gjermani dhe u internua atje gjatë Luftës së Parë Botërore. Pas lirimit të tij, ai punoi si përkthyes në ambasadën e parë sovjetike në Berlin. Pas kthimit në Rusi, ai u bashkua me bolshevikët dhe shërbeu në Ushtrinë e Kuqe. Pas largimit nga Partia në 1921, ai u bashkua me grupin letrar të quajtur Vëllezërit Serapion, të cilët mbështetën Revolucionin, por donin lirinë për letërsinë dhe artet.
Tregimi i tij i parë, "Kopshti", u botua në vitin 1922, si dhe drama e tij Bakunin v Drezdene (Bakunin në Dresden). Dy romanet e tij të para janë më të rëndësishmet; Goroda i gody (1924; tr. si Qytete dhe vite, 1962, "një nga romanet e para të mëdha në letërsinë sovjetike" ) dhe Bratya (Vëllezërit, 1928) trajtojnë të dyja problemet e intelektualëve në kohën e tetorit. Revolucioni, dhe përfshijnë "përshtypjet e botës borgjeze gjermane" bazuar në burgosjen e tij gjatë luftës.
Romanet e tij të mëvonshme përfshijnë Pokhishchenie Evropy (Përdhunimi i Evropës, 1935), Sanatorii Arktur (Sanatoriumi Arktur, 1939) dhe trilogjinë historike Pervye radosti (Gëzimet e para, 1945), Neobyknovennoe leto (Një verë e pazakontë, 1948), dhe Kostyor (Zjarri, 1961–67). Ai gjithashtu shkroi një kujtim Gorky sredi nas (Gorky ndër ne, 1943). Edward J. Brown e përmbledh atë si më poshtë: "Fedin, megjithëse ndoshta nuk është një shkrimtar i madh, zotëronte në një shkallë të lartë talentin për të komunikuar atmosferën e një kohe dhe vendi të caktuar. Shkrimi i tij më i mirë të kujton rikrijimin e përvojave të tij, dhe kujtesa e tij është në gjendje të përzgjedhë dhe të mbajë elementë sensualë të skenave të së shkuarës së gjatë, të cilat e bëjnë rrëfimin e tyre një përvojë të pasur."
Nga viti 1959 deri në vdekjen e tij në 1977, ai shërbeu si kryetar i Unionit të Shkrimtarëve Sovjetikë.
Keita Endo
Keita Endo (遠藤 渓太) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Provinca e Oristanos
Provinca e Oristano është një provincë e rajonin Sardenjë, në Itali. Ka një popullsi prej 158.353 (31-7-2018) banorësh dhe një sipërfaqe prej 2.990 km². Dendësia e popullsisë është 52,95 banorë/km². Kryeqëndra e provincës është qyteti Oristanos.
Vladimir Lidin
Vladimir Germanovich Lidin ( Владимир Германович Лидин ; 15 shkurt 1894 – 27 shtator 1979) ishte një shkrimtar dhe kujtues sovjetik.
Biografia
Lidin lindi Vladimir Gomberg në një familje hebreje të rusizuar në Moskë. Babai i tij kishte një biznes eksporti. Ai ndoqi Institutin e Gjuhëve Orientale Larazev dhe Universitetin e Moskës, nga ku u diplomua në vitin 1915 për drejtësi. Falë frymëzimit të neorealistëve rusë dhe shkrimtarëve perëndimorë si Guy de Maupassant, ai botoi tregimin e tij të parë të shkurtër në vitin 1908 dhe në vitin 1912 ai po kontribuonte me tregime në revista dhe gazeta të ndryshme. Në vitin 1916 ai botoi përmbledhjen e tij të parë me prozë, nën titullin nihilist " Tryn-trava ", që përkthehet si "asgjë nuk ka rëndësi".
Gjatë Luftës së Parë Botërore, Lidin luftoi në frontin lindor. Gjatë Luftës Civile Ruse pasuese, ai u bashkua me Ushtrinë e Kuqe dhe shërbeu në Siberinë lindore. Përvoja e tij në këto konflikte shërbeu si frymëzim për dy përmbledhje me tregime të shkurtra që u botuan në 1923: Humdrum ditore dhe Tales of Many Days. Pas luftës ai udhëtoi gjerësisht në Evropën Perëndimore dhe Lindjen e Mesme, përpara se të kthehej në Moskë, ku u bë një nga shkrimtarët sovjetikë më të dukshëm të viteve 1920. Gjatë kësaj periudhe ai botoi rreth 20 libra, duke përfshirë letërsi të shkurtër dhe të gjatë, letërsi udhëtimi dhe ese.
Pushimi i tij i madh ndërkombëtar erdhi në vitin 1931, kur romani i tij i vitit 1927 The Apostate u botua në anglisht dhe në disa gjuhë të tjera evropiane dhe i solli atij njohje ndërkombëtare. Në Shtetet e Bashkuara, romani u botua në vitin 1932 me titullin "Çmimi i jetës". Gjatë kësaj kohe, ai udhëtonte aq shumë, saqë konsiderohej se "kishte banuar pjesërisht jashtë vendit". Stili i tij i të shkruarit u bë më i efektshëm në vitet 1930, me mesazhin social të shkrimit të tij duke u bërë më i dukshëm. Veprat e tij më të njohura të kësaj periudhe ishin Koha e Peshkimit (1930), Rreth Lindjes së Largët (1932) dhe romani The Great, or the Pacific (1933), shkruar pas një udhëtimi në Lindjen e Largët dhe të gjitha kushtuar ndërtimit të një jetë e re në kufirin lindor të Rusisë.
Pas hyrjes së Rusisë në Luftën e Dytë Botërore, Lidin punoi si reporter lufte për të përditshmen ruse Izvestia midis 1941 dhe 1942, duke dokumentuar vitin e parë të pushtimit gjerman në një përmbledhje esesh të botuara me emrin Dimri i vitit 1941. Gjatë kësaj kohe ai shkroi gjithashtu një ese të titulluar " Talnoe ", për shfarosjen e hebrenjve nga ushtria naziste në Ukrainë, që u përfshi në Libri i Zi: Krimi nazist kundër popullit hebre , një përmbledhje dëshmish dhe të dorës së parë. rrëfimet e përjetësimit të Holokaustit, e cila u përdor si provë gjatë gjyqit të Nurembergut, por nuk u botua kurrë në Bashkimin Sovjetik.
Pakënaqësia e Jozef Stalinit me një nga reportazhet e tij bëri që Lidin të binte në favorin e autoriteteve sovjetike. Ai u degradua në një pozicion në një gazetë ushtarake rajonale dhe midis viteve 1943 dhe 1946 nuk kishte asnjë punë të botuar, një hendek i rëndësishëm në prodhimin e tij të frytshëm dhe të vazhdueshëm. Vetëm nga fundi i viteve 1940 ai ishte përsëri në gjendje të botonte veprën e tij. Përveç shkrimeve të mëparshme që u botuan vetëm tani - më e rëndësishmja, romani Mërgimi, që trajton dy vitet e para të pushtimit nazist, i shkruar në 1942 dhe i botuar në 1947 - shkrimet e tij ishin kryesisht konformiste. Pas vdekjes së Stalinit, atij iu ofruan një varg postesh të spikatura në Bashkimin e Shkrimtarëve Sovjetikë dhe dha mësim në Institutin e Letërsisë Maksim Gorki. Më 1957 botoi librin me kujtime letrare Njerëz dhe takime. Ai vazhdoi të shkruante dhe të botonte gjatë gjithë jetës së tij.
Vdiq në vitin 1979, në Moskë në moshën 85-vjeçare. Interesi i ripërtërirë për punën e tij në epokën post-sovjetike çoi në botimin e fletoreve të tij të pabotuara nga vitet 1970 në 1991.
Balazé
Balazé është një komunë në Francë. Balazé bën pjesë në departamentin Ille-et-Vilaine të rajonit. Komuna ka një popullsi prej 2125 banorë dhe sipërfaqe 36.66 km².
Muhammed Xhaunpuri
thumb|Varri i Muhammed Jaunpurit Syed Muhammad Jaunpuri (9 shtator 1443 - 23 prill 1505) pretendonte se është Imam Mehdiu në Mekë. Ai vdiq në Afganistan në moshën 63 vjeçare.
Maraucourt
Maraucourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Lidhje të jashtme
Maraucourt Maraucourt
Tatsuhiko Kubo
(lindur më 18 Qershor 1976) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 32 ndeshje dhe ka shënuar 11 gola.
Domingo Pérez, Toledo
Domingo Pérez është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Qarku Torrijos, të provincës Toledo, në Castile-La Mancha. Domingo Pérez ka 552 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 13 km2.
Meliodas (Nanatsu no Taizai)
Meliodas (メリオダス) është personazh fiktiv dhe protagonisti kryesor në mangën Nanatsu no Taizai. Ai është mëkati i zemërimit të dragoit dhe kapiten i Shtatë Mëkateve Vdekjeprurëse, ish pronari i tavernës së njohur Boar Hat. Thesari i tij i Shenjtë është shpata e demonit Lostvayne dhe fuqia e tij e qenësishme është Full Counter. Ai ishte gjithashtu kreu i Dhjetë Urdhërimeve dhe një ish-anëtar i Stigma. Ai është vëllai i madh i Zeldris dhe djali i madh i Mbretit Demon.
Fillimet e islamizimi ne shqiperi
Islamizimi ne shqiperi
Meliodas (Nanatsu no Taizai)
Historia
Mijëra vjet më parë Meliodas ishte udhëheqësi origjinal i Dhjetë Urdhërimeve, një klan demonësh të fuqishëm që ishin në luftë me klanin e perëndeshave. Sidoqoftë Meliodas ra në dashuri me një nga anëtarët e klanit të perëndeshave, Elizabetën me të cilën do të tradhtonte familjen e tij dhe të dy do të përpiqeshin të gjenin një mënyrë për t'i dhënë fund luftës. Fatkeqësisht babai i tij, mbreti demon e mallkoi me një mallkim në mënyrë që ai të ringjallej gjithmonë, pavarësisht nga plagët e tij, me pasojë humbjen graduale të njerëzimit dhe emocioneve të tij për Elizabetën dhe njerëzit përreth tij. Pavarësisht nga fama dhe reputacioni i tij si mëkati i zemërimi, Meliodas për ironi të fatit është i sjellshëm, i gëzuar dhe optimist duke treguar zemërimin e tij vetëm kur nuk është në gjendje të mbrojë të dashurit e tij ose në luftë kundër armiqve të tij.
Fillimet e islamizimi ne shqiperi
Pikat kyçe
Meliodas (Nanatsu no Taizai)
Historia
Ishte mëkati i parë që u gjet nga Elizabeth kur ajo vendos të rekrutojë Shtatë Mëkatet Vdekjeprurëse për të rivendosur paqen në mbretërinë Liones. Meliodas premton ta ndihmojë atë dhe së bashku fillojnë një udhëtim për të gjetur pjesën tjetër të urdhrit legjendar të kalorësve, duke arritur të takojnë pesë nga gjashtë kolegët e tij. Falë ndërhyrjes së tij, ai së bashku me pjesën tjetër të mëkateve arrijnë të zbulojnë një komplot të kalorësve të shenjtë kundër mbretërisë së Britanisë, duke rivendosur paqen në mbretëri dhe duke pastruar emrin e tij si një krimin në proces. Sidoqoftë Meliodas është i detyruar të kthehet në fushën e betejës kur grupi i njohur si "Dhjetë Urdhërimet" janë zgjuar, por që nuk kanë forcën e tij origjinale është se ai i nënshtrohet një testi për të kontrolluar zemërimin e tij dhe për të shmangur një incident si Danafor. Duke e ditur se dhjetë urdhërimet janë të prekshme, Meliodas përballet dhe nxit ish-shokët e tij për të pushtuar Britaninë, duke bërë që urdhërimet të ndahen dhe duke shkaktuar disfatën e disave. Por kur Meliodas merr pjesë në një turne të organizuar nga Drole dhe Gloxinia, demoni humbet jetën në një luftë kundër grupit për pendimin dhe pafuqinë e miqve dhe aleatëve të tij.
Fillimet e islamizimi ne shqiperi
●shekulli XV
Meliodas (Nanatsu no Taizai)
Historia
Pasi kaloi një periudhë të pacaktuar kohe në koma, ndërsa pjesa tjetër e Urdhërimeve vazhdojnë pushtimin e mbretërive, Meliodas merr vetëdijen për të ndërhyrë në kundërsulmin e Shtatë mëkateve, duke mposhtur Derieri, Monspeet dhe Fraudin në progres. Megjithatë ai ka frikë se do të kthehet përsëri në demonin e dhunshëm që ishte në të kaluarën, duke pranuar se i pëlqente ta vriste Fraudin. Disa muaj më vonë Meliodas me mëkatet e sapo ribashkuara udhëtoi në mbretërinë e Corand për të hetuar një aktivitet të mbinatyrshëm. Rrugës ai shikon e ankthur ndërsa Elizabeta rikuperon gradualisht kujtimet e saj nga jeta e saj e kaluar kështu që ajo u rrëfen shokëve të saj sekretin pas lidhjes që e lidh atë me të dashurin e tij dhe mallkimet e të cilave janë viktima.
Fillimet e islamizimi ne shqiperi
Feja islame erdhi me cdo menyre te mundshme qe kishin asokohe.
Mustafa Spahiu
Mustafa Spahiu u lind me 5 prill 1948 në fshatin Muçivërcë të Anamoravës së Gjilanit, Republika e Kosovës. Rrjedh prej një familje zejtare-bujqësore të kamur e fisnike. Katër klasë të shkollës fillore i kreu në vendlindje, tetëvjeçaren në fshatin e afërt Rogoçicë, të mesmen në Prishtinë. E kreu Akademinë pedagogjike - gjuhë dhe letërsi shqipe në Shkup. I ndoqi studimet në Fakultetin filologjik, katedrën e gjuhës e letërsisë shqipe. Vjershën e parë e botoi me 21 mars 1965 në "Flaka për fëmijët tanë" - Shkup. Tërë profesionin e gazetarit, publicistit e kaloi në Radio Shkupi - programet në gjuhën shqipe. Për 25 vjetë me rradhë e drejtoi me sukses të shkëlqyer emisionion më të dëgjuar për fëmijë "Lule më lule". Mbi 14 vjet e drejtoi emisionin letrar të koduar "Tingulli i artë i fjalës". Ka marrë shumë shpërblime letrare e mirënjohje nga shumë institucione dhe asociacione të fëmijëve, në shkallë republike dhe jashtë Maqedonisë. Më vitin 2008, programi i Radio Shkupit në gjuhën shqipe ia akordoi mirënjohjen më të lartë për vepër jetësore. Në takimet letrare të organizuara nga Shoqata e artistëve "Pushkin" në Tetovë u nderua me çmim të parë. Ka të përkthyera mbi 30 vepra nga gjuhët sllave: kroatishte, boshnjakishte, maqedonishte, serbishte, malazeze dhe nga shqipja në këto gjuhë. Është anëtar i dy shoqatave letrare: Shoqata e shkrimtarëve shqiptarë në Maqedoni dhe Shoqata e shkrimtarëve të Maqedonisë. Është anëtar i Klubit të shkrimtarëve "Konstandin Kristoforidhi" të Elbasanit, R. e Shqipërisë. Është qytetar nderi i qytetit të Durrësit dhe Mik i madh i fëmijëve, akorduar nga prefektura e qytetit të Durrësit. Pas 41 vjet shtazh pune është pensionist, krijon, punon, lexon, përkthen, boton dhe jeton në qytetin e Shkupit. Vendlindjen e ka burim të pashtershëm frymëzimi.
Fillimet e islamizimi ne shqiperi
Gjon Buzuku ne nje tekst te tijin pershkruan se si myslimanet vrisnin femije shqiptare dhe i hidhnin ne lume pasi u kepusnin syte dhe gjuhet.
Meliodas (Nanatsu no Taizai)
Aftësitë
Shkathtësia dhe fuqia e Meliodas në betejë janë legjendare. Ai ishte kapiten i Shtatë Mëkateve Vdekjeprurëse legjedare dhe kur ishte anëtar i Klanit Demon, Meliodas mbretëroi suprem një herë si udhëheqës i Dhjetë Urdhërimeve dhe trashëgimtari i vetëm i denjë i fronit të Mbretit Demon, i frikësuar shumë nga armiqtë të Klanit Demon dhe madje edhe të demonëve të tjerë njësoj, konsiderohet të jetë demoni më i fuqishëm i dytë pas Mbretit Demon, aq i fuqishëm sa që demoni Gowther deklaroi tradhtinë e tij vetëm që bëri që ekuilibri i fuqisë midis klaneve të Perëndeshave dhe Demonëve të anonte në favor e të parëve dhe lejojini ata të fillojnë Luftën e Shenjtë, duke e detyruar Gowther, si një mundësi të fundit, të shndërrojë Mael, anëtarin më të fortë të Klanit të Perëndeshave, në Estarossa të Klanit Demon në një përpjekje për të rifituar epërsinë ndaj Klanit të Perëndeshave.
Mustafa Spahiu
Biografi lirike e librave të autorit:
Meliodas (Nanatsu no Taizai)
Aftësitë
Ashtu si të gjithë anëtarët e Klanit Demon, ai është i aftë të shfaqë fuqinë e tyre misterioze të errësirës, të cilën mund ta përdorë dhe të shndërrohet në forma të ndryshme për qëllime të ndryshme, të tilla si formimi i krahëve për të fluturuar, ribashkimi i gjymtyrëve dhe kryesisht rritja e të dyve fizike dhe aftësitë magjike. Ai është gjithashtu i ditur për magjepsjet demonike. Ai është më i njohur për aftësitë e tij me shpatë dhe për aftësinë e tij të pastër fizike, por ai gjithashtu ka aftësi të jashtëzakonshme magjike, veçanërisht imunitetin e tij virtual ndaj sulmeve magjike përmes aftësisë së tij Full Counter.
Fillimet e islamizimi ne shqiperi
Myslimanet e perhapen fene me te cilen tani krenohen shume me çarje barku te grave shtatezena si dhe akte mizore.
Mustafa Spahiu
- Buzëqeshjet e okarinave - (1981)
Fillimet e islamizimi ne shqiperi
Nje rast i njohur eshte kur Pjetër Bogdanin
Gjatë viteve të luftës Austro-Osmane, 1664-1669, u strehua në fshatrat e Rrjollit dhe Barbullushit në rrethinat e Shkodrës. Një shpellë në Rrjoll ku ka qëndruar, mban ende sot emrin e tij. U zu nga osmanët dhe u burgos në kalanë e Shkodrës. Ipeshkvi i Durrësit, Shtjefën Gaspri, i raportoi më vonë Propagandës Fide që Bogdanin e shpëtuan vëllezërit Nikollë e Pepë Kastori.
Mustafa Spahiu
- Ylbere lirie... - (1982)
Lena Sundström
thumb|Lena Sundström Lena Amalia Kyoung Ran Sundström (lindi më 8 mars 1972) është autore dhe gazetare suedeze. Ajo shkruan kronika rreth lajmeve dhe shkruan për gazetën ditore Dagens Nyheter.
Meliodas (Nanatsu no Taizai)
Aftësitë
Para fillimit të serisë, fuqia e tij ishte aq e fortë sa të shkatërronte të gjithë Mbretërinë e Danaforit. Merlin, duke ndjerë se fuqia e tij ishte tepër e madhe dhe e rrezikshme për ta kontrolluar, vodhi pjesën më të madhe të tij para se të bënte të njëjtën gjë me Mbretërinë e Liones. Megjithatë, edhe me shumicën e fuqisë së tij të marrë, ai ende kishte një Nivel Fuqie më shumë se 10 herë më të lartë se standardi për një Kalorës të Shenjtë të Liones. Me fuqinë e tij të kthyer, ai mund të luftojë lehtësisht në të njëjtin nivel me dhe të mposhtë anëtarët e Dhjetë Urdhërimeve legjendare, edhe pse ishte vetëm një pjesë e fuqisë së tij origjinale gjatë Luftës së Shenjtë.
Lena Sundström
Biografia
Lena lindi në Seul, Koreja Jugore. Nuk dihet se kush është apo ishte nëna e saj dhe ajo u gjet në një jetimore më 8 prill 1972. Ajo u adoptua në një familje suedeze kur ajo ishte 6 muajshe. Ajo ka studiuar në Krisianstad dhe gjithashtu vazhdoi studimet në Lund dhe Kopenhagë.
Meliodas (Nanatsu no Taizai)
Aftësitë
Meliodas është goditur nga një mallkim nga Mbreti Demon si ndëshkim për rënien në dashuri me një perëndeshë dhe vrasjen dhe tradhëtimin e vëllezërve të tij demonikë që e ringjall atë pa dështuar pa marrë parasysh sa herë vdes, qoftë duke vrarë veten ose duke u vrarë. Për më tepër, ai e ndalon atë të vdesë në pleqëri, duke e mbajtur në mënyrë të efektshme atë të pavdekshëm. Sidoqoftë, me çdo ringjallje, ai ngadalë humbet disa nga emocionet e tij në këmbim, duke u kthyer ngadalë te vetja e tij e dikurshme. Mallkimi mund të zgjasë përgjithmonë dhe mënyra e vetme për ta ngritur është që dikush me pushtet që rivalizon atë të Mbretit Demon dhe Hyjnisë Supreme ta heqë atë.
Mustafa Spahiu
- Mollëkuqet e blerimit - (1984)
Meliodas (Nanatsu no Taizai)
Aftësitë
Gjatë Luftës së Shenjtë, Meliodas pretendon se, ndërsa u arratis nga Purgatori, ai arriti mjetet e nevojshme për të thyer të dy mallkimet. Pastaj, pasi Mbreti Demon u dëbua nga trupi i tij, Meliodas më në fund shkatërroi të dy mallkimet, duke liruar një herë e përgjithmonë veten dhe Elizabetën.
Lena Sundström
Biografia
Si autore, ajo u publikoi librin e saj Saker jag inte förstår och personer jag inte gillar (Gjërat që nuk i kuptojë dhe personat që nuk i pëlqej). i cili u publikua në vitin 2005.
Libri i saj i dytë ishte Känns det fint att finnas en dag till? (A është mirë që të jetohet edhe një ditë) i cili u publikua në vitin 2007.
Ajo publikoi edhe librin e saj të tretë Världens lyckligaste folk (populli më me fatë në botë) i cili u publikua në gusht të vitit 2009. Me këtë emër të librit, Lena e bëri një dokumentarë.
Jeta personale
Lena u martua me këngëtarin suedez Bo Sundström dhe ka dy vajza. Ata u divorcuan në vitin 2016.
Meliodas (Nanatsu no Taizai)
Aftësitë
Për shkak të zgjimit të fuqisë së tij origjinale, Meliodas u bë Mbreti i ri Demon më vete dhe si i tillë, ai nuk mund të qëndrojë në Aeroplanin Mortal për shkak të fuqisë së tij masive, e cila shkakton fenomene të parregullta të motit në të katër anët e Britanisë nga thjesht të qenit atje. Sidoqoftë, Meliodas sakrifikoi fuqinë e tij hyjnore për të anuluar Urdhërimet për të parandaluar që babai i tij të kthehej më kurrë dhe kështu të humbi fuqinë e tij të re dhe të ishte në gjendje të qëndronte edhe një herë në Britani.
Mustafa Spahiu
- Fëmijët kalojnë nën ylbere - (1988)
- Nobelistët për fëmijë - (1989)
- Livadhi im - "Moja livada" - (1989)
- Buzëburimi - "Pokraj izvorot" - (1992)
- Sytë që shkrepin fëmijëri - (1994)
- Fëmijët lozin në brerore - (1994)
- ...Më ka marrë malli... - (1995)
- Rregullat e mirësjelljes (Bonton) - (1995)
- Ora që kurdiset nga ëndrrat e fëmijëve - (1996)
- Vallja e okarinave - (1999)
- Kolovajza e ëndrrës sime - (2000)
- Këngët e trishtilit - (2000)
- Sikur t'isha djalë i diellit - (2004)
- Fëmija është bilbil i shtëpisë - (2005)
- Me buzëqeshje ju dal përballë - (2005)
- Fëmijët fshihen në gjelbërim - (2007)
- Era s'ka shtëpi (haiku) - (2007)
- Fermanet e pranverës - (2009)
- Një imazh fshati më mungon - (2011)
- Çka ëndërron dallandyshja – (2011)
- Flamingo (haiku) - (2011)
- Unazë në amforë (haiku me rimë) – (2013)
- Shtëpia me melodi violinash – (2013)
- Vashëza ullinjore fsheh ishullin – (2013)
- Rreze mbi lirikën e zogut – (2015)
- Në ballë të ditës bukuritë – (2015)
Jouy-en-Josas
Jouy-en-Josas është komunë në perëndim të Parisit, në departamentin e Yvelines. Është një nga rrethinat më të pasura të Parisit. Qyteti është i njohur në mbarë botën sepse ka pritur kampusin kryesor të HEC Paris që nga viti 1964.
Gjuha somaleze
Gjuha somaleze (Latinisht: Af-Soomaali; Wadaad: صومالي; Osmanja: 𐒖𐒍 𐒈𐒝𐒑𐒛𐒐𐒘) është gjuhë afroazaitike e familjes gjuhësore kushite e cila flitet nga 21,807,730 njerëz (2019). Flitet si gjuhë amtare nga somalezët në Somalinë e Madhe dhe mërgata somaleze. Somalishtja është një gjuhë zyrtare e Somalisë dhe Somalilandit, një gjuhë kombëtare në Xhibuti, dhe një gjuhë pune në Rajonin Somali të Etiopisë dhe gjithashtu në Keninë verilindore. Gjuha somaleze është shkruar zyrtarisht me alfabetin latin, megjithëse alfabeti arab dhe disa shkrime somaleze si Osmanja dhe scipt Borama përdoren në mënyrë joformale.
Flussio
Flussio (Frussìo) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 6.87 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 305 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 440 banorë.
Oltsen Gripshi
Oltsen Gripshi ka lindur në vitin 1984 në Peqin, ai ёshtё artist i artit bashkёkohor, eseist, estet, kurator, historian dhe kritik arti shqiptar. Në vitin 2006 ai diplomohet pranë Akademinsë së Arteve të Bukura G.B Cignaroli në Verona të Italisë. Ai edukohet më tej në fushën profesionale dhe akademike. Në 2009, përfundon Master profesional (Post Lauream), pranë Universitetit Shtetëror të Padova-s për estetikë dhe kritik arti, në 2010 përfundon shkollën e specializimit të nivelit të dytë (Laura Doctus) për histori arti dhe disiplinat e spektaklit pranë AAB G.B Cignaroli në Verona. Në vitin 2017 merr titullin Doktor i Shkencave Ph.D. (Philosophiae Doctor) në historinë e artit shqiptar pranë Institutit të Antropologjisë Kulturore dhe Studimit të Artit (IAKSA) në Akademinë e Studimeve Albanologjike, Tiranë. Ai është fitues i një numri çmimesh ndërkombëtare. Ph. D. Oltsen Gripshi është Lektor i lëndëve Historia e Artit Antiko-Mesjtar dhe Arkeologjia, si dhe i Historisë së Ekonomisë Shqiptare në Fakultetin e Biznesit, pranë Universitetit “Aleksandër Moisiu” në Durrës. Ai gjithashtu mbanë pozicionin e Specialistit për Arsimin, Artin dhe Kulturën, pranë Prefekturës së Qarkut Durrës. Gjithashtu Ph.D. GRIPSHI është autor i dhjetra studimeve dhe konferencave shkencore ndërkombëtare në fushën e historisë së artit, trashëgimisë kulturore dhe pedagogjisë. Ai është historian i artit në ICOM (International Council of Museums) Paris, Francë, kritik arti në Aica (International Association of Art Critics) Paris, Francë, kërkues profesional në Interpret Europe (European Association for Cultural Heritage Interpretation) Këln, Gjermani dhe anëtar i bordit shkencor i Akademisë së Artit, Shkencës, Letrave dhe Revistës “Midita”.
Qasja e tij filozofike-artistike është ajo e gjuhës surreale-konceptuale, duke e konkretizuar atë me mediume të ndryshme si: pikturë në kanavacë, video art, instalacion dhe fotografi. Në vitin 2010, karriera e Gripshit pasurohet me futjen e emrit të tij në Enciklopedinë Italiane të Artit. Ai ka hapur disa ekspozita vetjake si: Galeria Kombëtare e Arteve të Shqipërisë (2016), Qendra për Hapjen dhe Dialog (COD) Kryeministria e Shqipërisë (2017 ), Teatri Kombëtar Shqiptar (2020), Pavijoni në Ministrinë e Kulturës (2021), si dhe në ekspozita të përbashkëta si: Çmimi i Fotografisë Bashkëkohore PH Neutro Gallery, Verona (2010), Beinnale Internazionale dell'Arte Contemporanea di Palermo (2012), Onufri XI International Prize (2015), Koleksioni Ndërkombëtar Imago Mundi (2016), Museo Casa del Mantegna Mantova (2018), Canova Prize Pop Up Space Gallery, New York (2018), Tirana International Self-Portrait Biennale (2019), Asian International Biennale of Bangladesh (2021), Tirana International Watercolor Biennale (2021). Ai gjithashtu është fitues i shumë çmimeve dhe mirënjohjeve ndërkombëtare si:
Mirënjohje
2018 Çmimi për kritikën e artit më të realizuar, botuar në Revistën Shkencore “Mirdita” 2018, Shoqëria Kulturore Artistike “Mirdita”, Tiranë, Shqipëri.
2016 Mirënjohje për karrierën “CANALETTO PRIZE 2016, ARTISTIC CAREER AWARD”, në Bienalen Ndërkombëtare të Artit Bashkëkohor Riviera del Brenta, Padova, Itali.
2014 Mirënjohje e lartë Ndërkombëtare për të Drejtat e Njeriut “NELSON MANDELA”, në fushën e artit, Leçe, Itali.
2013 Artist i merituar i qytetit Sogliano Cavour 2013, Sogliano Cavour, Itali.
2013-2015 Mjeshtër i merituar i artit dhe antarë nderi në Shoqërinë Kulturore Kombëtare Italiane “Italia in Arte”, Brindizi, Itali.
Çmime ndërkombëtare
2021 Special Award në Tirana International Watercolor Biennale, Muzeu Historik Kombëtar,
2018 Finalist i Çmimit Ndërkombëtar në Artin Bashkëkohor “CANOVA PRIZE 2018”, Pop Up Space Gallery, Manhattan, New York, USA.
2014 Çmimi Special Ndërkombëtar “RAFFAELLO SANZIO 2014”, Brindizi, Itali.
2013 Çmimi Ndërkombëtar “MICHELANGELO D’ORO”, Firence, Itali.
2012 Çmimi Ndërkombëtar “LE LOUVRE”, Paris, Francë.
2012 Çmimi Ndërkombëtar në edicionin e VI “TË DREJTAT E NJERIUT, SPARTACUS 2012”, Leçe, Itali.
2010 Çmimi Artist i Merituar në konkursin e vizatimit artistik “IN PUNTA DI MATITA LUOGHI, IMMAGINI, ATMOSFERE, ATTIVITÀ DELLA VENEZIA DI OGGI”, Museo Correr, Venecia, Itali.
Noyers
Noyers është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Tsukasa Morishima
Tsukasa Morishima (森島 司) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Qarku Argentan
Qarku i Argentan është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Orne.
Masashi Motoyama
(lindur më 20 Qershor 1979) është një futbollist japonez.
Qarku Argentan
Komunat
Komunat e qarkut të Argentan janë:
Masashi Motoyama
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 28 ndeshje.
Tuvana Türkay
Tuvana Türkay (lindi më 3 tetor 1990) është aktore turke.
Beaumont, Gers
Beaumont është një komunë në Francë. Beaumont bën pjesë në departamentin Gers të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 126 banorë dhe sipërfaqe 7.56 km².
Fordongianus
Fordongianus (Fordongiànis) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 39.48 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 35 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 890 banorë.
Samurai
parapamje|350px|Fotografia e luftëtarëve samurai nga [[Provinca Satsuma|provinca Satsuma gjatë Luftës Boshin]] Samurai (Japonisht: 侍Â) ishin fisnikëria e trashëguar ushtarake dhe kasta oficerësh e Japonisë mesjetare dhe të hershme moderne nga shekulli 12 deri në shfuqizimin e tyre në vitet 1870. Ata ishin mbajtës të paguar mirë të daimyō (pronarë të mëdhenj feudalë). Ata kishin prestigj të lartë dhe privilegje të veçanta, siç ishin veshja e dy shpatave. Ata kultivuan kode bushido të virtyteve luftarake, indiferencë ndaj dhimbjes dhe besnikëri të palodhur, duke u përfshirë në shumë beteja lokale. Gjatë epokës paqësore të Edo (1603-1868) ata u bënë stjuardët dhe dhomat e bashkive të pasurive daimyō, duke fituar përvojë menaxheriale dhe arsimim. Në vitet 1870 ata ishin 5% të popullsisë. Revolucioni Meixhi i dha fund roleve të tyre feudale dhe ata kaluan në role profesionale dhe sipërmarrëse. Kujtesa dhe armatimi i tyre mbesin të spikatur në kulturën popullore japoneze.
Terminologjia
Në japonisht, ata zakonisht quhen bushi (武士), që do të thotë 'luftëtar', ose buke (武 家). Sipas përkthyesit William Scott Wilson: "Në kinezisht, simboli origin ishte fillimisht një folje që do të thoshte "të presësh", "shoqëro personat" në radhët e sipërme të shoqërisë, dhe kjo është gjithashtu e vërtetë për termin origjinal në japonisht, saburau. Në të dy vendet termat u emërtuan për të nënkuptuar 'ata që shërbejnë me pjesëmarrje të ngushtë të fisnikërisë, termi japonez saburai ishte forma nominale e foljes". Sipas Wilson, një referencë e hershme ndaj fjalës samurai shfaqet në Kokin Wakashū (905–914), antologjia e parë perandorake e poezive, e përfunduar në pjesën e parë të shekullit të 10-të.
Ndikimet fetare
Filozofitë e Budizmit dhe Zenit, dhe në një masë më të vogël Konfucianizmit dhe Shinto, ndikuan në kulturën samurai. Meditimi i Zenit u bë një mësim i rëndësishëm, sepse ofronte një proces për të qetësuar mendjen e dikujt. Koncepti budist i rimishërimit dhe rilindjes bëri që samurai të braktiste torturat dhe vrasjet e panevojshme, ndërsa disa samurai madje hoqën dorë nga dhuna krejt dhe u bënë murgj budistë pasi erdhën të besojnë se vrasjet e tyre ishin të pafrytshme. Disa u vranë ndërsa u pajtuan me këto përfundime në fushën e betejës. Roli më përcaktues që luajti konfucianizmi në filozofinë samurai ishte të theksohej rëndësia e marrëdhënies zotërues - besnikërisë që kërkohej nga një samurai për të treguar zotërisë së tij.
Literatura me temë bushido si Hagakure ("E fshehur në gjethe") nga Yamamoto Tsunetomo dhe Gorin no Sho ("Libri i pesë unazave") nga Miyamoto Musashi, të dyja të shkruara në periudhën Edo (1603-1868), zhvillimi i filozofisë bushidō dhe Zen.
Filozofitë e Budizmit dhe Zenit, dhe në një masë më të vogël Konfucianizmit dhe Shinto-s, i atribuohen zhvillimit të kulturës samurai. Sipas Robert Sharf, "Nocioni që Zen është i lidhur disi me kulturën japoneze në përgjithësi, dhe bushidō në veçanti, është i njohur për studentët perëndimorë të Zenit përmes shkrimeve të DT Suzuki, pa dyshim figura e vetme më e rëndësishme në përhapjen e Zenit në perëndim."
Edukimi
parapamje|upright|[[Ogata Kōan, një samurai, mjek dhe studiues rangaku në periudhën e vonëshme Edo, vuri në dukje për krijimin e një akademie e cila më vonë u zhvillua në Universitetin e Osakës.]]
Në përgjithësi, samurai, aristokratët dhe priftërinjtë kishin një shkallë shumë të lartë shkrim-leximi në kanji. Studimet e fundit kanë treguar që leximi në kanji mes grupeve të tjera në shoqëri ishte disi më i lartë nga sa kuptohej më parë. Për shembull, dokumentet gjyqësore, të dhënat e lindjeve dhe të vdekjeve dhe të dhënat e martesës nga periudha Kamakura, të paraqitura nga fermerët, ishin përgatitur në Kanji. Si shkalla e shkrim-leximit, ashtu edhe shkathtësia e kanji, në matematikë u përmirësuan drejt fundit të periudhës Kamakura.
Disa samurai kishin buke bunko, ose "bibliotekë luftëtarësh", një bibliotekë personale që mbante tekste mbi strategjinë, shkencën e luftës dhe dokumente të tjera që do të ishin dëshmuar të dobishme gjatë epokës ndërluftuese të Japonisë feudale. Një bibliotekë e tillë mbajti 20,000 vëllime. Klasa e sipërme kishte Kuge bunko, ose "biblioteka të familjes", që mbanin klasikë, tekste të shenjta budiste dhe histori familjare, si dhe regjistrime gjenealogjike.
Shkrimtaria ishte përgjithësisht e lartë midis luftëtarëve dhe klasave të zakonshme gjithashtu. Asakura Norikage (1474–1555) vuri në dukje besnikërinë e madhe që i ishte dhënë babait të tij, për shkak të letrave të tij të sjellshme, jo vetëm për samuraiët e tjerë, por edhe për fermerët dhe qytetarët.
Në një letër të datës 29 janar 1552, Shën Francis Xavier vëzhgoi lehtësinë e të cilit japonezët i kuptuan lutjet për shkak të nivelit të lartë të shkrim-leximit në Japoni në atë kohë.
Emrat
Një samurai quhej zakonisht duke kombinuar një kanji nga babai ose gjyshi i tij dhe një kanji i ri. Samurai normalisht përdori vetëm një pjesë të vogël të emrit të tyre të përgjithshëm.
Për shembull, emri i plotë i Oda Nobunaga do të ishte "Oda Kazusanosuke Saburo Nobunaga" (織田 上 総 介 三郎 信 長), në të cilën "Oda" është një klan ose emër familjar, "Kazusanosuke" është një titull i zv. guvernatorit të provincës Kazusa, "Saburo" është një pseudonim zyrtar (yobina), dhe "Nobunaga" është një emër i rritur (nanori) i dhënë në genpuku, ceremonia e ardhjes së moshës. Një burri iu drejtua nga emri i familjes dhe titulli i tij, ose nga yobina e tij nëse ai nuk kishte një titull. Sidoqoftë, nanori ishte një emër privat që mund të përdoret vetëm nga shumë pak, përfshirë Perandorin.
Samurai mund të zgjidhte nanori e tyre dhe shpesh i ndryshonte emrat e tyre për të pasqyruar besnikërinë e tyre.
Samurait iu dha privilegji të mbanin 2 shpata dhe të përdorin "mbiemrat samurai" për të identifikuar veten e tyre nga njerëzit e thjeshtë.
Martesa
thumb|Toyotomi Hideyoshi me gratë dhe konkubinat e tij. Samurai kishte rregulla martesore, të cilat ishin rregulluar me një ndërmjetësues i niveleve të njëjta ose më të larta. Ndërsa për ata samurai në radhët e sipërme kjo ishte një domosdoshmëri (pasi shumica kishin pak mundësi për të takuar gra), kjo ishte një formalitet për samurai të rangut më të ulët. Shumica e samurajve u martuan me gra nga një familje samurai, por për samurai të rangut më të ulët, martesat me të zakonshëm u lejuan. Në këto martesa gruaja solli një pajë dhe u përdor për të ngritur familjen e re të çiftit.
Një samurai mund të merrte konkubinat, por prejardhjet e tyre u kontrolluan nga samurai të rangut më të lartë. Në shumë raste, marrja e një konkubine ishte e ngjashme me një martesë. Rrëmbimi i një konkubine, megjithëse e zakonshme në trillim, do të kishte qenë e turpshme, nëse jo edhe kriminale. Nëse konkubina ishte më e zakonshme, një i dërguar u dërgua me para fejese ose një shënim për përjashtimin e taksës për të kërkuar pranimin e prindërve të saj. Edhe pse gruaja nuk do të ishte grua e ligjshme, një situatë që konsiderohej normalisht një çoroditje, shumë tregtarë të pasur besonin se të qenit konkubinë e një samurai ishte më e mirë se të jesh gruaja legale e një zakonshëm. Kur vajza e një tregtari u martua me një samurai, paratë e familjes së saj fshinë borxhet e samurait dhe statusi shoqëror i samurait përmirësoi gjendjen e familjes tregtare. Nëse konkubina e zakonshme e një samurai lindi një djalë, djali mund të trashëgonte statusin shoqëror të babait të tij.
Një samurai mund të ndahej nga gruaja e tij për një larmi arsyesh me miratimin nga një epror, por divorci ishte, ndonëse jo plotësisht ekzistues, një ngjarje e rrallë. Dështimi i një gruaje për të prodhuar një djalë ishte shkak për divorc, por adoptimi i një trashëgimtari mashkull u konsiderua një alternative e pranueshme e divorcit. Një samurai mund të divorcohej për shkaqe personale, edhe nëse ai thjesht nuk e donte gruan e tij, por kjo në përgjithësi u shmang pasi do të vinte në siklet personin që kishte rregulluar martesën. Një grua gjithashtu mund të organizonte një divorc, megjithëse në përgjithësi do të merrte formën e samurajve që e ndanin atë. Pas një divorci, samurai duhej të kthejë paratë e tradhtisë, të cilat shpesh parandalonin divorcet.
Gratë
Mirëmbajtja e familjes ishte detyra kryesore e grave të klasës samurai. Kjo ishte veçanërisht e rëndësishme gjatë Japonisë së hershme feudale, kur burrat luftëtarë shpesh udhëtonin jashtë vendit ose merreshin me beteja klanesh. Gruaja, ose okugatasama (që do të thotë: ai që mbetet në shtëpi), u la të drejtonte të gjitha punët shtëpiake, të kujdesej për fëmijët dhe mbase madje të mbronte me forcë shtëpinë. Për këtë arsye, shumë gra të klasës samurai u trajnuan të përdorin një armë shkopi të quajtur naginata ose një thikë të veçantë të quajtur kaiken në një art të quajtur tantojutsu (aftësia e thikës), të cilën ata mund ta përdorin për të mbrojtur familjen e tyre, shtëpinë dhe nderin nëse lind nevoja. Kishte gra që merreshin aktivisht në beteja së bashku me samuraiët meshkuj në Japoni, megjithëse shumica e këtyre luftëtarëve femra (Onna-bugeisha) nuk ishin zyrtarisht samurai.
Tiparet e vlerësuara te gratë e klasës samurai ishin përulësia, bindja, vetëkontrolli, forca dhe besnikëria. Në mënyrë ideale, një grua samurai do të jetë e aftë në administrimin e pronave, mbajtjen e shënimeve, trajtimin e çështjeve financiare, edukimin e fëmijëve (ndoshta edhe shërbëtorët), si dhe kujdesin për prindërit e moshuar ose vjehrat që mund të jetojnë nën çatinë e saj. Ligji konfucian, i cili ndihmoi në përcaktimin e marrëdhënieve personale dhe kodin e etikës të klasës së luftëtarit kërkonte që një grua të tregojë nënshtrim ndaj burrit të saj, devotshmëri filiale ndaj prindërve të saj dhe kujdes për fëmijët.
Megjithëse gratë e familjeve më të pasura me samurai gëzonin aftësi për pozicionin e tyre të ngritur në shoqëri, të tilla si të shmangnin punën fizike në të cilën shpesh merreshin ato të klasave të ulëta, ato ende konsideroheshin si larg burrave. Gratë ishin të ndaluara të merreshin me ndonjë çështje politike dhe zakonisht nuk ishin kryefamiljare të tyre.
Ndërsa periudha Tokugawa përparoi, më shumë vlerë u vendosën në arsim, dhe edukimi i grave që filluan në moshë të re u bë i rëndësishëm për familjet dhe shoqërinë në tërësi. Kriteret e martesës filluan të peshojnë inteligjencën dhe edukimin si atribute të dëshirueshme në gruan, menjëherë me tërheqjen fizike. Megjithëse shumë nga tekstet e shkruara për gratë gjatë periudhës Tokugawa kishin të bënin vetëm me atë se si një grua mund të bëhet një grua e suksesshme dhe menaxher shtëpiak, ka pasur nga ato që ndërmorën sfidën e të mësuarit për të lexuar, dhe gjithashtu trajtuan klasikët filozofikë dhe letrarë. Pothuajse të gjitha gratë e klasës samurai ishin të shkolluara deri në fund të periudhës Tokugawa.
Samurai të huaj
thumb|Gyokusen-en, [[Kopshti japonez|kopsht japonez e bërë nga një samurai korean Wakita Naokata dhe pasardhësit e tij.]]
Pas Bunroku dhe Keichō no eki, shumë njerëz të lindur në dinastinë Joseon u sollën në Japoni si të burgosur ose bashkëpunëtorë. Disa prej tyre shërbyen daimyō si mbajtës. Një nga figurat më të spikatura në mesin e tyre ishte Kim Yeocheol, të cilës iu dha emri japonez Wakita Naokata dhe u promovua në komisioner të qytetit Kanazawa.
Detari dhe aventurieri anglez William Adams (1564–1620) ishte, së bashku me Joosten, ndër të parët perëndimorë që morën dinjitetin e samurait. Shogun Tokugawa Ieyasu i paraqiti dy shpata që përfaqësonin autoritetin e një samurai, dhe dekretoi që marinari William Adams ishte i vdekur dhe që Anjin Miura (三浦 按 針), një samurai, lindi. Adams gjithashtu mori titullin e hatamoto, një pozitë me prestigj të lartë si mbajtës i drejtpërdrejtë në gjykatën e shōgun.
Jan Joosten van Lodensteijn, një koleg holandez i Adams në udhëtimin e tyre të fatit për në Japoni në anijen De Liefde, iu dha gjithashtu privilegje të ngjashme nga Tokugawa Ieyasu. Joosten gjithashtu u bë një samurai hatamoto dhe iu dha një vendbanim brenda kështjellës së Ieyasu në Edo. Sot, kjo zonë në dalje në lindje të Stacionit të Tokjos njihet si Yaesu (八 重 洲). Yaesu është një korrupsion i emrit japonez të holandezit, Yayousu (耶). Gjithashtu e përbashkët me Adams, Joostens iu dha një anije me vela të kuqe (朱 印 船, Shuinsen) duke e lejuar atë të tregtonte midis Japonisë dhe Indo-Kinës. Në një udhëtim të kthimit nga Batavia, Joosten u mbyt pasi anija e tij u ngec.
Yasuke (弥 助) ishte mbajtës i Oda Nobunaga me origjinë nga Mozambiku Portugez, Afrikë. Weapon bearer of Nobunaga. Bartësi i armëve i Nobunaga. Ai shërbeu në incidentin Honnō-ji. Sipas samurait afrikan të Thomas Lockley në "klanin vasal të Oda, Maeda [arkivë]" përmendeshin që ai merrte "një stipend, një vendbanim privat ... dhe iu dha një shpatë e shkurtër me një qepje dekorative".
Artet marciale
Çdo fëmijë që u rrit në një familje samurai pritej të ishte luftëtar kur ai të rritet, aq shumë nga fëmijëria e tij kaloi duke praktikuar arte të ndryshme luftarake. Një samurai i plotë duhet të jetë i aftë të paktën në përdorimin e shpatës (kenjutsu), harkut dhe shigjetës (kyūjutsu), shtizës (sōjutsu ose yarijutsu), artin e naginata (naginatajutsu) dhe më pas armëve të zjarrit. Në mënyrë të ngjashme, ata u udhëzuan në përdorimin e këtyre armëve ndërsa hipnin një kalë. Ata gjithashtu pritej të dinin të notonin dhe të zhyten.
Gjatë epokës së Japonisë feudale, lulëzuan lloje të ndryshme të arteve marciale, të njohura në japonisht nën emrin e bujutsu (武術). Termi jutsu mund të përkthehet si "metodë", "art" ose "teknikë" dhe emri që secili ka është tregues i mënyrës ose armës me të cilën janë ekzekutuar.
Samurai të famshëm
Këto janë disa samurai të famshme me arritje të jashtëzakonshme në histori.
Ao Tanaka
Ao Tanaka (田中 碧) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Domeño
Domeño është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Los Serranos, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Domeño ka 744 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 68.8 km2.
Balbigny
Balbigny është një komunë në Francë. Balbigny bën pjesë në departamentin Loire të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 2809 banorë dhe sipërfaqe 16.98 km².
Shinji Murai
(lindur më 1 Dhjetor 1979) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 5 ndeshje.
Raucourt
Raucourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Lidhje të jashtme
Raucourt Raucourt
Iriada Shahllari
Iriada Shahllari është personazh publik e njohur ne shqipëri si konkurrente e Për'puthen - Top Channel.
Jeta
28-vjeçarja nga Skrapari u komentua shumë për format bombastike, madje gjatë një puntate ajo u shpreh se djemtë kishin “frikë” t’i afroheshin për shkak të pamjes së saj “perfekte”.
Burime
www.panorama.com.al www.cna.al fame.al www.standard.al www.360grade.al
Anatoli Ivanishin
thumb|240px|Anatoli Ivanishin Anatoli Alekseyevich Ivanishin (Rusisht: Анатолий Алексеевич Иванишин; lindi më 15 janar 1969) është kozmonautë rusë. Vizita e tij e parë në hapsirë ishte tek Stacioni Hapësinor Ndërkombëtar në bordin e anijes kozmike Soyuz TMA-22, e cila u nis në nëntor të vitit 2011 dhe u kthye në mars të vitit 2012. Ai ishte komandant i Stacioni Hapësinor Ndërkombëtar për ekspeditën e 49-të.
Jeta personale
Anatoli është martuar me Svetlana Ivanishina. Ata kanë një djalë, Vladislav Ivanishin, i lindur në vitin 1993. Babai i tij ështq Alexey Ivanishin dhe nëna e tij është Nina Ivanishina.
Arsimi
Anatoli përfundoi gjimnazin në Irkutsk në vitin 1986. Në vitin 1986, ai dështoi për të hyrë shkollës e avionit ushtarak për pilot. Ai hyri në Institutin Politeknik në Irkutsk dhe përfundoi vitin e parë në vitin 1987. Në vitin 1987, ai mundi të hyrë në shkollën e avionit ushtarak për pilot, dhe në vitin 1991 diplomoi me medalje të artë. Në vitin 2003, ai diplomoi prej Universitetit të shtetit të Moskës në teori të ekonomikut, statikstikëd dhe informatikës.
Jon Kabat-Zinn
Jon Kabat-Zinn (lindur Jon Kabat, më 5 qershor 1944) është një profesor amerikan emeritus i mjekësisë dhe krijuesi i Klinikës së Uljes së Stresit dhe Qendrës për Mendësinë në Mjekësi, kujdes shëndetësor dhe shoqëri në Shkollën Mjekësore e Universitetit të Masaçusets. Kabat-Zinn ishte një student i mësuesve budistë të Zenit si Philip Kapleau, Thích Nhất Hạnh dhe Seungsahn dhe një anëtar themelues i Cambridge Zen Center. Praktika e tij e jogës dhe studimeve me mësuesit budistë e bëri atë të integrojë mësimet e tyre me gjetjet shkencore. Ai mëson mendje, për të cilin thotë se mund të ndihmojë njerëzit të përballen me stresin, ankthin, dhimbjen dhe sëmundjen. Programi i zvogëlimit të stresit i krijuar nga Kabat-Zinn, reduktim i stresit të bazuar në mendje (MBSR), ofrohet nga qendrat mjekësore, spitalet dhe organizatat e mirëmbajtjes shëndetësore.
Jeta dhe puna
Kabat-Zinn lindi në New York City në vitin 1944 si më i riu nga nëntë fëmijët e Elvin Kabat, një shkencëtar biomjekësor dhe Sally Kabat, një piktore. Ai u diplomua në Kolegjin Haverford në vitin 1964 dhe vazhdoi të fitojë një Ph.D. në biologjinë molekulare në vitin 1971 nga MIT, ku studioi nën Salvador Luria, nobelist në mjekësi.
Ndërsa ishte në MIT, Kabat-Zinn ishte një aktivist udhëheqës kundër kërkimeve ushtarake në universitet dhe kundër luftës së Vietnamit. Gjatë kësaj kohe, ai mendoi për qëllimin e jetës së tij, të cilën ai e quajti "caktimi karmik".