cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ahmet Shqarri
Fillimet e viteve 80-të regjistrojnë një revolucion, ndryshim radikal për emisonet sportive në radio. E djelë 2 tetor 1983, mesditë. “Të dashur dëgjues të Radio Tiranës… “. Ishte hera e pare që do të niste startin e tij emisioni, që gazetari i mirënjohur Ahmet Shqarri e ideoi dhe arriti ta bëjë realitet transmetimin e tij, duke i ofruar shqiptarëve për herë të parë në atë ditë tetoriane një emision të ri kur pas siglës hapëse u dëgjua: ”Nga njëra ndeshje në tjetrën”. Ky emision I ri do t’i ngjasonte një orkestre, me Shqarrin dirigjent, ndërsa Bellova do të ishte zëri apo violina e parë e saj. E bashkë me të, Gjergo, Rada, Stërniqi, Fico, Qiqi, Kurti, Preçi, Efica, Allkja, Emiri, Mbrriçaj, Qesja, Ngjela, Kaja, Mnerei, Dalipi, etj. “Nga njëra ndeshje në tjetrën” do të shënojë kështu fillimin e një formati radiofonik sportiv të ri, që në pak kohë do të jetë emisioni më i ndjekur me një rekord dëgjuesish. Vetë Shqarri e konsideron si “shpikjen” më të madhe “Nga njëra ndeshje në tjetrën”, të cilin e drejtoi për 20-vjet, si emisoni më jetëgjatë dhe më I ndjekur për kohën, tetor 1983- tetor 2003. “Përvjetorin e 20-të tij e festova në një ceremoni në Akadaminë e Arteve, më të ftuar të shumtë, radiokronistë e personalitete edhe nga fushat e tjera të jetës, ku pata vlerësimet, si ideatori dhe drejtues për më dy dekada i këtij emisioni. Në 80-vite jetë të Radio Tiranës, (1938-2018), shpenzoi për këtë insitucion gati gjysmën e jetës së tij: 35-vite të mbushura me kujtime, pasion, entuziasëm! Madje “Nga njëra ndeshje në tjetrën”, i ka shërbyer futbollit shqiptar, ekzistencës së tijj, pa u ndërprerë asnjë javë. Ishte ai që e “shpëtoi” futbollin tonë në vitin 1997, kur UEFA e FIFA I përjashtuan skuadrat tona nga ndeshjet europiane, dhe emigroi kombëtaren si çifuti në shkretëtirë”- kujton Shqarri.
BARCELONA DHE KAMP NOU, PËRTEJ FANTAZISË
E tilla ka qenë e do mbetet për Shqarrin, apo çdo shqiptar, si një ëndër që kalon fantazinë, nga njoftimi, nisja, udhëtimi, Romë, Barcelonë, barazimi, emocionet që ka provuar në atë mbrëmje të paharruar të“Kamp Nou” në Barcelonë. Një transmetim i rrallë, I pa dëgjuar për kohën, madje askush nuk kishet guxuar më parë. I ka ardhur krejt befasishëm kur e kanë njoftuar se do shoqërojë skuadrën e Flamurtarit në transfertën barcelonase, për të trasmetuar direkt ndeshjen e kthimit, pas barazimit 1-1 në Vlorë. Ishte hera e parë, që një ndeshje për klubet shqiptare do të transmetohej nga jashtë e vendit dhe për ironi të fatit nga “Kamp Nou” i Barcelonës të Spanjës! ”Ka qenë një udhëtim fantastik bashkë me Petro e Vasil Rucin, Çipin, Tahon e të tjerë. Do të luhej ndaj Barcelonës së Linekerit të famshëm që sapo ishte shpallur golashënuesi i Botërorit ’86. 90-të minutat kanë qenë më shumë se dramatike dhe 0-0, një rezultat i cuditshëm për kohën. Një skuadër modeste, jo me futbollistë, por me heronj të vërtetë vlonjatë, që marrin një barazim të paimagjinuar, madje kualifikimi i katalanasve u sigurua me golin e shënuar në fushën kundërshtare, pas barazimit 1-1 në Vlorë. Ishte eksperienca e parë për Shqarrin që trasmetoi i vetëm një takim ndërkombëtar futbolli të drejperdretë, për 90-të minuta.
NË “BAYER ARENA” ME KAMPIONIN E MADH
Ka qenë 24 marsi i vitit 2001, kur nga stadium “Byer Arena” i Leverkusenit, ka trasmetuar takimin RFGjermani-Shqipëri 2-1, kur në studio ka pasur edhe radiokronistin Zef Shtjefni, ndërsa në rolin e opinionistit, të famshmin Panajot Pano. Një praktikë kjo e aplikuar edhe në shumë ndeshje të tjera ndërkombëtare, me përfaqësuesen dhe klubet. Gjithmonëu bë zakon që krahas radiokronistit të ishte dhe opinionist, ndër të cilët trajnerë e futbollistë të njohur.”Nga jashtë vednit-thotë Shqarri, këtë risis e kam realizuar me disa të tillë si Skënder Ibrahimin, Bejkush Birçe, S. Memën, K. Bozgon, H. Mersinin, A. Maxhunit, etj. Kujtoj, se në atë kohë, që ndeshjen e Kretës, Greqi- Shqipëri e kam transmetuar me kolegun tim, të mirënjohurin Vladimir Grillo.
NDAJ SOVJETIKËVE, AKTI I PARË DIPLOMATIK
Ky është takimi që regjistron njëkohësisht edhe kthesën e madhe historike, jo vetëm në sport. Përballjen dhe trasmetimin për hërë të parë të një ekipi shqiptar me “Uraloçka”, një skuadër e Bashkimit Sovjetik. Në Ravena të Italisëmë 1989 zhvillohet “Final Four Euro”për vajza në volejboll dhe pas ndërprerjes së marrëdhënieve diplmatike mbi 30-vjecare midis dy vendeve i ka takuar Dinamos të nënshkruajë “aktin e paqes dipolomatike” Shqipëri-Bashkimi Sovjetik. Në Hotel Ambasador, para se të zhvillohej ndeshja bashkë me trajnerin Tartari, gazetarin Kastriot Ahmati ne po diskutonim nëse do të luanim apo jo. Aq më shumë transmetimi, një iniciativëtjetër kjo e guximshme nëse mund të bëhej dhe nga një moment tek tjetri prisja që nga Radio Tirana aprovimin. Në fakt ishte marrë njëaptovim me gojë i Ramiz Alisë që kishte orientuar “shifni e veproni si të jetë situata”-kujton Shqarri. Ka qenë pikërisht ky turne qëshënoi marrëdhenien e parë mes dy vendeve pas ndërprerjes së tyre në fillim të viteve 60-të.
ME KOKËDHIMËN, NGA RADIO+2 TE TVA-1, I GJITHANSHËM, SUKSES E FAMË.
Jo duke “vjedhur” krijimin e tij në Radio-Tirana, por duke “shpikur” një emision tjetër, me një format krejt original si “Gol në Radio +2”, ku e veçanta qëndronte nnë rubrikat “Ora pas ndeshjes”, ku nëpërmjet celularëve tashmë, mikrofoni shkonte nga një fushë, tek nje autobus me skuadrat që po kthehen nga ndeshja, tek një lojtar, trajner, drejtues, deri në shtëpitë të ndryshme të shqiptarëve për ta bërë komente të ndeshjeve që sapo ishin transmetuar. “Nga qindra të intervistuar pata zgjedhur çiftin edhe simpatik të operas Luiza e Gaqo Çako. Ose kur nga Rrogozhina kam marrë Bigelin, I cili drejtpërdrejtë ndërmjet të tjerave me pati thënë se kishte relata të mira me Maradonën, që nga koha kur ai luante me Napolin ndërsa Brigeli ishte kampion me Veronën. Armand Duka, në “Ora pas Ndeshjes”, ishte intervistuar aq shumë kur ishte nëpër stadiume por edhe në zyrë e shtëpi, saqë një ditë më thotë: “Ahmet Shqarri më ke bërë sikur të isha një korrespondent rrethesh”. Ose intervista nga “Ariston” i Sanremos me Ardit Gjebrenë, kur ai ishte nën shoqërinë e këngëtares Ana Oksa, që nuk harroi të më pyeste si kishte përfunduar ndeshja Partizani-Flamurtari. Apo Anjeza Shahinin nga Stambolli ku zhvillohej Eurovizioni I Këngës. Ka qenë ndër emisonet më të dëgjuara në Radio +2. Pastaj “Gol në TVA1”, një tjetrë emision tashmë televiziv, po aq i ndjekur ku vec të tjerave ishin edhe emocionet e Europianit 2004, dhe Botërorit 2006. “Nuk harroj kur midis të ftuarve ishte I përhershmi Muç Fagu, replikat e të cilit janë të paharruara, dhe po ashtu kujtoj me kënaqësi se si në këtë emision pati ardhur sit ë ftuar posaçërishtnga Italia, Igli Tare apo Erion Bogdani. Ishte kënaqësi se si njerëz me famë vinin vetëm me një telefonatë që i bëja. Apo njëtelereportazh në shtëpinë e Bogdanit në Tiranë,duke ndjekur transmetimin në televizorin italian një takim ku luante ai, dhe ku përmes emocioneve të prindërverealizova gjëra pikante,për të mos qenë shtampë. Emisioni ngjallet interes deri në Mal të Zi, Maqedoni, Kosovë e Korfuz. Ishte një kohë kur Koço Kokdhima më vlerësonte shumë dhe “bill bordet” e mëdha me portretin tim mbushnin Tiranën. Ndërkohë vetë Koço realizonte një emision të tijin “Si të bëhesh milioner”. Ai gjithmonë shprehej se “dy janë emisionet më të ndekura, ai i Ahmet Shqarrit dhe i Edi Ramës”, atëhere Kryetar Bashkie i cili çdo mëngjes bënte në Radio+2, një lloj përjetimi të tijin, për të ndryshuar jetën e Tiranës”-kujton Shqarri.
MIQËSITË ME ARTISTËT, NGA SKENA NË STADIUM
ME AGIM FAGUN DHE KRITIKAT PAS NDESHJES.
“Sandro Ciotti në“kabinën time” në “Qemal Stafa” që ishte kthyer si shtëpia ime e dytë. Në zyrë shkoja, merrja magnetofonin dilja për një intervistë për radion, reportazhe, etj. Kurse në kabinë shkoja të paktën një orë para ndeshjes, e qëndroja pas saj me intervistat, komente duke përfshirë edhe transmetimin prej dy orësh, pra rreth katër orë, dhe jo vetëm njëhere, por edhe disa ditë në javë, e kjo gjë përmbi tre dekada, pra ishte “shtëpia” ku kalova një pjesë të madhe të jetës. Sandro Ciotti, erdhi aty sepse dha dy kronika, një para dhe tjetrën pas ndeshjes me ekipet Shpresa Shqipëri-Itali, në vitin 1984. Kur erdhi te unë, duke përfituar u prezantova, duke iu referuar edhe njohjes që kisha për emisionin italian “Tutto il calcio minuto për minuto”, ku ai ishte ndër me kryesorët. Kolegu im në Tv, Ylli Pepo që e shoqëronte me shaka i tha për mua se ky është ”Ciotti shqiptar”, duke marrë shkas nga zëri pak i ngjirur i imi, i ngjashëm me atë të Sandro Ciottit”.
Me Panon, në Sarandë, një qytet në festë.
Si arbitrat, që nuk e tregojën skuadrën e zemrës, kështu edhe radiokronistët, rrallë e shfaqin pasionin e për kë bëjnë tifo. Pak ndryshe Shqarri: “ Si fëmijë adoleshent tifoz me Partzianin, edhe prej Shkollës“Skenderbej”, ndërkohë që Panajot Panon e doja shumë. Nisesha për intervista, reportazhe në fshatra, zona të largëta, si një herë në Vrinë të Sarandës, ku Stefan Vllahulit, përgjegjësitë të Qëndrës së Kulturës, të cilin e kisha mik i pata premtuar se do të sillja me vete edhe P. Panon për të takuar me njerëzit “ që linin kokën” për të. Me këtë rast, ai kishte njoftuar drejtuesit dhe pa frikë mbi 400 veta në pritje në Shtëpinë e Kulturës që tëtakonin “Yllin e futbollit shqiptar. “Ka ardhur Ahmet Shqarri me Panon dhe do të na flasë për sportin, për Partizanin”- dhe shpërthyen duartrokitjet që më vunë në vështirësi, sepse nuk kisha parë një rast të tillë kaq festiv, që organizohej jo për një udhëheqës, por për dy njerëz të sportit. Dhe për kohën kjo sfaqje dukej si një herezi”-rrëfon Ahmeti
Edhe Byroja Politike tifozë të zjarr të emisionit.
Nga kryeministri Adil Çarçani dhe të tjerë nga Byroja Politike, të gjithë ishin të interesuar për të ndjekur emisionin”Nga njëra ndeshje në tjetrën”. Ishte kjo arsyeja që për transmetimin e tij sidomos kur ai nis rrugëtimin e parë, angazhimi për ta realizuar atë ishe shumë i madh. Jane vitet kur ekonomia shqiptare është thuajse në nivelin zero dhe kjo vërehej edhe në RTSH, që niste me shërbim nëpër rrethe me një makinë 4-5 radiokronistë të ndryshëm, në mënyrë që të kursehej sa më shumë. “Ndërsa për emisionin tim, bëhej përjashtim, edhe për arsyen që përmenda më sipër, prej interesimit që kishte “nga lart”. Në majin e 1986-s, ditën e përurimit të pishina në kompleksin “Dinamo”, ku ishin të pranishëm shuëm nga udhëheqja e larë e vendit, teksa duke përgatitur kronikën e rastit, me karakter sportive, ndërkohë kolegu tjetër Alfons Gurashi, e trajtonte në planin politik, dëgjoj nga afër një zë që më thotë: “Shqarri, besoj do e dëgjojmë sot ndeshjen e Partizanit……dhe unë I tronditur se po fliste kryeministri, që nuk e kisha parë e dëgjuar kurrë më parë kaq afër, aq më tepër dukem’u drejtuar me emërë, ju përgjigja gjithë kënaqësi e siguri: Patjetër shoku Kryeministrë….”sepse pikërisht një ditë më parë, Drejtori I Përgjithshëm, Marash Hajati, që ishte edhe kandidat I Komitetit QËndror të PPSH-së,, kishte urdhëruar që për emisionin e asaj dite të vihej në dispozicion edhe”makina e rezervës urgjente”, që përdorej vetëm për rastet ekstreme!!!, në mënyrë që të plotësohej “fllota” e transmetimeve nëpër rrethe.
Intervistat, njohjet e paharruara.
Janë shumë, të realizuar me personalitete të të gjitha fushave. Nga M. Pronjari, P. Pano, S. Bizi, M. Zhega, I. Përnaska, S. Demollari deri te Bekenbauer, Kapiçiç, Platini, një pafundësi”yjesh, nga sporti shqiptar deri tek ai botëror.
Me Agim Prodanin, pas këngës “Gol”.
Ajo me Agim Prodanin, ka qenë nga intervsitat më të bukura, menjëherë pasi ai kishte kompozuara këngën “Gol”. Njihja, vetëm gruan e tij Anita Take si këngëtare në Estradën e Tiranës, ndërsa Prodanin, ishte një kompozitor I mrekullueshëm, por që nuk dëshironte të shfaqej në skenë. I trokas derës së shtëpisë, jam një gazetar quhem Ahmet Shqarri” prezantohem. Menjherë më thotë se, nuk jap intervista. Më kanë dërguar ato të redaksisë nuk kam si ti them, nëse nuk do që të më bësh dëm….”. Më dukesh djalë i sinqertë, me temperament si puna ime m’u përgjigj, duke pranuar që pas pak të realizonim intervistën nga më të arrirat në karrierën time”.
Me Konën vetëm “po dhe jo” dhe Kapexhiun me dorën në “jaki”.
Me Andon Konën, trajneri i mirënjohur I Partizanit në volejboll për meshkuj, ka qenë ndër të rrallat, tipike për natyrën e tij. ”Ishte një intervistë gjatë një emisioni televiziv, kur u vura në vështirësi, sepse pas çdo pyetje ai më përgjigjej standart “po dhe jo” sipas rastit. Çfarë ishte ajo që pamë mbrëmë – më kritikuan drejtuesit e mi. E takova Konën, duke I thënë më ke vënë në pozitë të vështirë. Faji është i yti, ti bëje pyetjet, po ti i jepje përgjigje më tha, duke më dhënë kështu një mësim të mirë në “ato fiilimet e mia si gazetar. Ndërsa me Bujar Kapexhiun, një mik i sportit është tjetër histori. Duke luajtur në një “miqësore” shokësh, Faruk Sejdini kishte ndërhyrë rëndë ndaj tij, duke e ngritur në “ajër” dhe në rënie e sipër kishte thyer dorën. “I vajta në shtëpi, qëndronte i shtrirë me dorën në jaki të futur tek Ceni i famshëm. Ka qenë një intervistë shumë gazmore me të, ku vec krijimtarisë së tij artistike më foli aq bukur dhe me kompetenca edhe për sportin”.
Me Bekenbauer, ndalet shiriti.
Nga Vokrri te Albano, intervsitat me “probleme”.
Një intervistë e pa transmetuar ka mbetur ajo me lojtrain e njohur, kosovarin e Partizianit të Beogradit Fadil Vokrin që erdhi në Vlorëpër të luajtur kundër Flamurtarit. “E realizova pas ndeshjes, por këtë herë ishte Komiteti Qëndror I Partisë, që më goditi, madje duke më projektuar për nëj transferim në Radio Kukësin. Dhe vetëm për faktin se kisha intervistuar një futbollist që luante me një skuadër jugosllave, pamvarësisht se ai ishte kosovar, edhe ps intervista nuk u transmetua. Ndërsa ajo me Albanon, këngëtarin e famshëm italian u dha me vonesë, kur ai ishte larguar nga vendi ynë. “Ndodhesha në Gjirokastër pasi kishte përfunduarnjë etapë e Rrethit Çiklistik, kur papritur në hollin e Hotel Turizmit shoh një person që e kisha parë në televizonin italian. E njoha menjherë, u interesova, dhe me shumë mirësjellje u prezantova me Albanon. Të nesërmen në Ksamil, ku ai dotë shkonte e lamë që të bëja një intervistë me të. Ishte hera e parë që Albano vinte në Shqipëri, si dhe intervista e parë që ai jepte në këtë vedn. Ka qenë ndër më emocionalet, e paharruar, bashkë me atë të Vokrrit, nuk e di a janë, e ku mund të jenë arkivuar në fonotekën e Radio Tiranës, apo jo? Sepse në vitet 90-të kam kërkuar bobinat ku ishte regjistruar ndeshja e Flamurtarit në Barcelonë dhe nuk kam gjetur”.
Në Romë, me Kryeziun legjendar.
Bashkë me regjizorin e njohur Ylli Pepo dhe operatori Anton Grishaj, kanë udhëtuar drejt Romës, për të takuar Naim Kryeziun, si kampionin e Italisë e kishin personazh tëfilmit “Shekullorët”. “Bashkë me gruan, Tekia një siçiliane, na priti një burrë i mrekulleshëm që pas intervistës në shtëpi, bashkë me të birin me një “Mille 100” shkuam në stadiumin ku ai kishte dalë kampion me Romën në vitin 1942. Realizuam intervsitat, dhe në fund, kur i bëmë pyetjen pse nuk vjen në Shqipëri që kur kishte ardhur në Itali në 1941, u përgjigj:” Kam pasur shumë miq në Tiranë, kur luaja me atë ekip, ndër to edhe Selman Stërmasin, por të gjithë ata tashmë nuk jetojnë më, kështu që përse të vij atje!?.
Nga Xh. Mina te B. Vespa, dhe “Dora e I. Kodrës”.
Në karrierën e gjatë si gazetar i ka qëlluar të takojë e të njihet me një pafundësi personalitetesh jo vetëm mediatikë, por edhe më gjërë. Finale Champions League 1997, Milan-Ajax, në stadiumin e Vjenës, pas një viti në Stadiumin “Olimpik” të Romës ka qenë pranë me gazetarin e famshëm italian Xhani Mina. “I shpreha kënaqësinë që e takova ngaqë kisha ndjekur intervistat e tij me Klein, Maradonën, etj. Pastaj me boksierin Patricio Oliva në Mestre-Venezia, bashkë me Skënder Kalenjën sih-presidentin FSHB, apo mekampionen e atletiks botërore Isinbajeva, futbollistin argjentinas të Interit Javer Zanetin, etj. Pastaj me artististë me famë: Nga Demis Ruso, Brigit Nilsen në pritjen që jepte Bexhet Pacolli në Lugano, deri te “PIkaso” I Shqipërisë Ibrahim Kodra: “Maestro –iu drejtova- t’ju a prek pak duart, me të cilën keni realizuar gjithë ato kryevepra artistike? “E njeh Adriano De Zan më pyeti, radiokronistin e famshëm të çiklizmit? Pizul, De Luca, Trapatoni, Zenga kanë pikturat e mia. Berluskoni ka 17-të tilla”. Por edhe me Bruno Vespën, një figurë e madhe e Rai-t I pranishëm në Festivalin Ndërkombëtar të filmit sportiv në Milano kur së bashku me Ylli Pepon si regjizor kemi fituar medalje me dokumentarin “Qyteti i vogël i kampionëve të mëdhenj”.
Bashkë me Flamur Topin rekord absolut.
Aldo Lipe i emiosnit televizv “Aldo Morning Shoë”, pati thëën një herë se e kam “zili” mikun tim, Ahmet Shqarri që bashkë me Flamur Topin mbajnë rekordet e jetëgjatësisëme emisionet e tyre aq të ndjekuara në Shqipëri. Pastaj me kombëtaren e gazetarëve, ka qenë titullar në formacionnë ndeshjen e parë historike Gazetarë-Artistë të zhvilluar në“Qemal Stafa”të tej mbushur për herë të parë një takim i zhvillohej nën dritën e prozhektorëve.
Frank Sinatra për mbyllje.
Jeta e Ahmet Shqrrit vazhdon të jetë edhe sot aktive, pasi nuk i shterrojnë energjitë. Kur flet, njerëzit kthejnë ende kokën, se ja njohin zërin e tij karakteristik, ashtu si im atë Nexhmedin Zajmi, artist, piktor që sa herë që kthehej nga studioja, kryesisht të dielën dhe në mesditë i shtrirë dëgjonte “Nga njëra ndeshje në tjetrën” jo se ishte tifoz, por për një fakt interesant: “energjik si zëri që ka duhet të jetë vetë Shqarri”, -më thonte, figurën e të cilit e fuste në imagjinatën e fantazinë artistike, të lidhura me personazhet që i shërbenin për të pikturuar.Ndërkohë lidhja bashkëshortore e Shqarrit me përkthyesen tashmëtë njohur Ëngjëllushe Shqarri vazhdon prej gati gjysëm shekulli duke iu gëzuar dy vajzave dhe mbesës së tyre. Nuk ka mbajtur ditar, por jetën e tij, si një shirit pa fund e ruan saktë në memorje, madje ka botuar edhe një libër “Kujtimet e një gazetari sportiv”. “Nuk kam qenë asnjëherënë Lojrat Olimpike dhe në një Kampionat Botëror Futbolli, ndërsa nuk kam munguar nëtë gjithë të tjerat, nga Lojrat Mesdhetare, e shumëTurne Ndërkombëtare. Fundi i rrëfimit tonë për zërin mitik që i lidhi shqiptarët për dekada me sportin në radio, i referohet kohës kur në skenë doli televizoni përShqarrin, mjaftonte thënia e këngëtarit të famshëm, Frenk Sinatra, se:”….televizoni është një shpikje e bukur. Kur mbyll sytë më ngjan si radio, e cila mëështë bërë pjesë e pandarë e jetës sime”.
KF Vëllazëria
KF Vëllazëria është një ekip futbolli profesional nga Kosova që garon në Ligën e Dytë të Kosovës. Klubi vjen nga rajoni i Prizren, më saktësisht nga fshati Zhur, ndaj shpeshherë në emrin zyrtar shënohet KF Vëllazëria Zhur.
Ndeshjet i zhvillon në stadiumin e Prizrenit, "Përparim Thaqi", derisa të rregullohet stadiumi në Zhur.
Klubi u themelua në vitin 1968. Suksesi më i madh është sezoni 2001-02, ku ekipi garoi në Superligën e Kosovës. Pas disa vitesh mosfunksionimi, klubi rihapet më 2017-tën, dhe nga atëherë garon në Ligën e Dytë të Kosovës.
Stevan Jovetić
Stevan Jovetić (serbisht: Стеван Јоветић; ; i lindur më 2 nëntor 1989) është një futbollist që luan si sulmues për Monaco dhe ekipin kombëtar të Malit të Zi.
Pozicioni i tij kryesor është një sulmues i dytë, edhe pse ai gjithashtu mund të veprojë si një mesfushor sulmues ose një anësor. Jovetić është i njohur për driblimin, aftësinë teknike dhe krijimtarinë e tij. Stili i tij i lojës ka bërë që të bëhen krahasime me Roberto Baggio.
Biri
djathtas|parapamje|400x400px| Mbreti Chulalongkorn i [[Tajlanda|Siamit (Tajlanës) (djathtas i pari) me disa nga 33 djemtë e tij në Kolegjin Eton në vitin 1897 ]] Biri është një pasardhës mashkull; një djalë apo burrë në raport me prindërit e tij. Homologu i tij i gjinisë femërore (e kundërta e birit) është bija (e bija). Nga një këndvështrim biologjik, i biri përbën një të afërm të shkallës së parë.
Përmbledhje
Në shoqëritë paraindustriale dhe disa vende aktuale me ekonomi të bazuar në bujqësi, një vlerë më e lartë u ishte caktuar dhe ende u është dhënë më shumë bijëve (djemve) sesa bijave (vajzave), duke u dhënë meshkujve status më të lartë shoqëror, sepse meshkujt ishin fizikisht më të fortë dhe mund të kryenin detyra bujqësore në mënyrë më efektive. Në shoqëritë patrilineale, djemtë zakonisht do të trashëgojnë një pasuri dukshëm më të madhe se sa bijat (vajzat).
Në disa kultura, biri i madh (djali i madh) kishte privilegje të veçanta. Për shembull, në kohët biblike, mashkulli i parë i lindur trashëgonte më shumë të mira materiale nga babai i tij se sa bijët ose djemtë tjerë. Disa norma shoqërore japoneze që përfshijnë djalin e madh janë: "që prindërit kanë më shumë të ngjarë të jetojnë me fëmijën e tyre të madh nëse fëmija i tyre i madh është një djalë" dhe "që prindërit kanë më shumë gjasa të jetojnë me birin e tyre të madh edhe nëse ai nuk është më i madhi prej fëmijëve ".
Bija
parapamje|250x250px| Një fotografi e katër brezave të [[Ëma|nënave dhe bijave - 1931 ]] Bija është një pasardhëse femër - një vajzë apo grua në raport me prindërit e saj. Bija është edhe gjendja e të qenit vajza e dikujt. Homologu mashkull (e kundërta e bijës) është një biri (i biri). Në mënyrë analoge emri përdoret në disa zona për të treguar marrëdhëniet midis grupeve ose elementeve. Fjala vajzë ka gjithashtu disa konotacione të tjera të bashkangjitura me të, njëra prej tyre përdoret në lidhje me pas ardhjen ose bashkëshortësinë e femrës. Mund të përdoret gjithashtu si një term dashurie që vjen nga një plak.
Përmbledhje
Në shoqëritë patriarkale, bijat shpesh kanë të drejta familjare të ndryshme ose më pak se bijtë (djemtë). Një familje mund të preferojë më shumë të ketë djem. Në disa shoqëri është zakon që një vajzë t'i "shitet" burrit të saj, nga i ati ose kujdestari, ndërsa "burri" duhet të paguajë një çmim të caktuar për nusen. E kundërta e këtij zakoni është kur prindërit i paguajnë burrit një shumë parash për të kompensuar barrën financiare të gruas, gjë që haset në shoqëritë ku gratë nuk punojnë jashtë shtëpisë dhe ky kompensim quhet pajë.
Eibl-Eibesfeltdt
Irenäus Eibl-Eibesfeldt (15 qershor 1928 - 2 qershor 2018) ishte një etnolog austriak në fushën e etologjisë njerëzore. [1] Duke shkruar librin që mban atë titull, ai zbatoi etologjinë tek njerëzit duke i studiuar ata në një këndvështrim më të zakonshëm për vëllimet që studiojnë sjelljen e kafshëve.
Kopshti i parë i fëmijëve në Shtetet e Bashkuara
thumb|Ndërtesa o kopshtit të parë të fëmijëve në Shtetet e Bashkuara Kopshti i parë i fëmijëve në Watertown, Wisconsin është ndërtesa në cilën filloi punën kopshti i parë i fëmijëve në Shtetet e Bashkuara, që në vitin 1856. Ai u shtua në Regjistrin Kombëtar të Vendeve Historike në vitin 1972 për shkak të rëndësisë së tij për historinë e arsimit në Shtetet e Bashkuara.
Historiku
Themeluese e institucionit të parë parashkollor (kopshtit të parë të fëmijëve) në Shtetet e Bashkuara të Amerikës është Margarethe Schurz (Meyer) lindur në Hamburg, Gjermani. Ajo në moshën gjashtëmbëdhjetë vjeçare kishte ndjekur një seri leksionesh nga pedagogu gjerman Friedrich Froebel. Në atë kohë dhe vend, fëmijët e vegjël konsideroheshin si "njerëz të vegjël" dhe shpesh shiheshin si kafshë të vogla për t'u zbutur në mënyrë që të mund të bëheshin punëtorë produktivë. Në vend të kësaj, Frebeli shihte kuriozitet natyral tek fëmijët, të cilin e inkurajonte me lojëra, lodra të zgjedhura me kujdes, muzikë, histori dhe studime të natyrës. Ai i krahasonte fëmijët me bimët ndërsa mësuesin me një kopshtar që i ndihmon ata të rriten dhe të lulëzojnë - pra "kopshti i fëmijëve". parapamje| Margarethe Meyer Schurz Familja e Margarethes ishte e begatë dhe përparimtare nga ana shoqërore, duke favorizuar bashkimin e shumë shteteve të vogla gjermane në një komb demokratik. Pasi humbën në revolucionet e viteve 1848-49, një pjesë e familjes u largua nga Gjermania. Në Londër, motra e Margarethe hapi një kopsht fëmijësh të cilën Margarethe e ndihmoi, gjë që ndikoi në pasurimin e përvojës përkatëse profesionale. Atje ajo u martua me Carl Schurz, një shok tjetër në internim që kishte ikur nga Gjermania pasi kishte shërbyer si oficer ushtarak. Ata emigruan në SH.B.A. në vitin 1852 dhe në vitin 1856 u transferuan në Watertown.
Në atë kohë Margarethe kishte një vajzë trevjeçare, Agathe, prandaj në shtëpinë e saj hapi një kopsht fëmijësh, fillimisht për vajzën dhe katër kushërinjtë e saj, në të cilin zhvillonte aktivitete edukative në gjuhën gjermane. Pas kësaj edhe prindër të tjerë donin të njëjtën gjë për fëmijët e tyre, kështu që ajo e zgjeroi dhe zhvendosi kopshtin e saj në një ndërtesë të vogël në qytet. Kjo ndërtesë është temë e këtij artikulli dhe paraqet shtëpinë e kopshtit të parë në SHBA Margarethe drejtoi kopshtin deri në vitin 1858, kur Schurzes u zhvendos në Milwaukee. Carl vazhdoi karrierën e tij si një avokat, një anëtar i Partisë Republikane, një mbështetës kryesor i Linkolnit midis Gjermano-Amerikanëve, një Gjeneral Major në Ushtrinë e Unionit gjatë Luftës Civile dhe Sekretar i Brendshëm i Shteteve të Bashkuara.
Pasi u largua Schurzes, kopshti Watertown funksionoi në mënyrë sporadike deri në Luftën e Parë Botërore, kur u mbyll për shkak të dyshimit të krijuar ndaj gjermanëve. Ndërtesa e shtëpisë së shndërruar në kopsht ishte një objekt i thjeshtë dhe i vogël. Në vitet pasuese objekti shërbeu për përdorime të ndryshme: fabrikë e purove, dyqan peshku dhe dyqan librash fetarë. Gjersa ishte dyqan, pjesa e përparme u ndryshua ndjeshëm. Në vitin 1956 ishte në rrezik të demolimit prandaj Shoqëria Historike Watertown lëvizi objektin nga vendndodhja e tij origjinale në North Second St. në vendin e tij aktual së bashku me Shtëpinë Tetëkëndëshe. Ndërtesa tani shërben si një muze.
Shtëpia Schurz, në të cilën Margarethe filloi kopshtin e saj, u dogj dhe nuk ekziston më, kështu që ky objekt është përfaqësuesi më i mirë i kopshtit të parë në Shtetet e Bashkuara. Për shkak se kjo ndërtesë u zhvendos nga vendndodhja e saj origjinale dhe u ndryshua thelbësisht, Regjistri Kombëtar nuk e konsideron atë si një objekt me rëndësi të madhe arkitektonike. Ai e konsideron atë domethënës për historinë e arsimit në një nivel kombëtar, sepse shkolla e Schurz në Watertown ishte kopshti i parë në SHBA
Sipas librit "The History of Belleville", nga Alvin Louis Nebelsick, faqe 140 dhe 141, ekzistenca më e hershme e kopshteve në Belleville janë vitet 1849-1850, megjithatë nuk kishte asnjë shënim të duhur për suksesin ose dështimin e tij.
Suiformët
Suina (e njohur edhe si Suiformët ) është një nënrend, gjitarë artiodaktil jo ripërtypës  që përfshin derrat dhe pekarët e familjeve Suidae dhe Tayassuidae dhe të afërmit fosile. Hipopotamidae historikisht ishte klasifikuar në suina për arsye morfologjike, por tani klasifikohet më shpesh si grupi motër i balenave, ose Cetacea.
Klasifikimi
majtas|parapamje|Kladogrami që tregon pozicionin e Suinamorfa Nënrendi Suina përfshin Suidae (familjen e derrave) dhe Taiasuidae (familja e pekarëve ).
Merycoidodontët, ose "oreodontët", një degë e tylopoda , janë konsideruar shpesh suin për shkak të përshkrimit të njohura, edhe pse të pasakta, prej tyre si "derrat ripërtypës". Oreodontët nuk ishin shumëtë afërm me ; ata ishin më të afërt me devetë. Në mënyrë të ngjashme, entelodonts ishin klasifikuar prej kohësh si anëtare të Suina. Spaulding et al. i kanë gjetur ata të jenë më afër balenave sesa derrat në Cetacodontamorfa të tyre.
Disa studime morfologjike kanë sugjeruar që familja e hipopotamit Hipopotamidae ishte pjesë e Suina, por një organ në rritje i provave morfologjike dhe gjenetike ka sugjeruar që ata të ndajnë një paraardhës të zakonshëm jo me Suina, por me cetacët që përfshin balenat dhe delfinët. Balena dhe hipopotamidët formojnë një kladë e quajtur Vipomorfa.
Hulumtimi më i fundit mbi origjinën e hipopotamidëve sugjeron që hipopotamët dhe balenat ndajnë një paraardhës të zakonshëm gjysmë ujor që u degëzua nga Artiodaktilët të tjerë rreth 60 milion vjet më parë. Pasardhësit e këtij stërgjyshi të hipotezuar me gjasë u ndanë në dy degë rreth 54 milion vjet më parë. Një degë do të zhvillohej tek cetacetë, ndoshta duke filluar me proto-balenën Pakicetus nga 52 milionë vjet më parë dhe paraardhësit e tjerë të hershëm balenë, i njohur si Archaeoceti , e cila përfundimisht iu nënshtruan përshtatjes ujore në pothuajse tërësisht ujore cetace.
Anatomia
Anatomia e Suina ndryshon nga dythundrakët e tjerë. Për shembull, ata kanë dhëmbë incizivë maksilar (të sipërm). Në të kundërt, dythundrakët e tjerë, siç janë dhitë dhe drerët, kanë incizues vetëm në nofullën e poshtme, me një jastëk dhëmbësh me brirë, ku do të ishin incizuesit e sipërm.
Shumica e dythundrakëve kanë një stomak me katër dhoma. Në të kundërt, Suina ka një stomak të thjeshtë që lejon një dietë gjithçkangrënëse. alt=|majtas|parapamje|Skeleti i derrit
Ndërsa shumica e artiodaktilave kanë këmbë të gjata të holla, Suina në përgjithësi ka këmbë të shkurtra dhe fortë.
Kamelidët
Kamelidët janë anëtarë të familjes biologjike Kamelidae, e vetmja familje që jeton aktualisht në nënrendin Tylopoda. Të vetmit anëtarët e gjallë të këtij grupi janë: devet gamile, devet baktriane , devet e egra baktriane , lamat , alpaka , vikunjat, dhe guanakot. Kamelidët janë thundrakë të klasifikuar në rendin Cetartiodaktila, së bashku me derrat , balenat , drerët , lopët , antilopën, dhe shume te tjere.
Karakteristikat
majtas|parapamje|Këmbët e deveve u mungojnë thundrat funksionale, kockat e gishtave të këmbëve janë të ngulitura në një jastëk të gjerë dhe të prerë. Kamelidët janë kafshë të mëdha, rreptësisht barishtore, me qafë të hollë dhe këmbë të gjata. Ata ndryshojnë nga ripërtypësit në një numër mënyrash. Protezat e tyre tregojnë se gjurmët e incizuesve qendrorë vestigial në kockën incizive, dhe incizorët e tretë janë zhvilluar në tufa të ngjashme me qenin. Kamelidët gjithashtu kanë dhëmbë të vërtetë qenësh dhe premolarë të ngjashëm me tufë, të cilat ndahen nga molarët nga një hendek. Muskulaturë e gjymtyrëve të pasme ndryshon nga ato të dythundrakëve të tjerë në atë që këmbët janë ngjitur në trup vetëm në pjesën e sipërme të kofshës, në vend se të ngjitura me lëkurë dhe muskuj nga gjuri lart. Për shkak të kësaj, devetë duhet të shtrihen duke pushuar në gjunjë me këmbët e tyre nën trupin e tyre. Ata kanë stomakë me tre pjesë, buzët e tyre të sipërme janë të ndara në dysh, me secilën pjesë veçmas të lëvizshme; dhe, unike në mesin e gjitarëve, qelizat e tyre të kuqe të gjakut janë eliptike. Ata gjithashtu kanë një lloj antitrupash unik, të cilëve u mungon zinxhiri i lehtë, përveç antitrupave normal që gjenden te gjitarët e tjerë. Këto të ashtuquajturat antitrupa të zinxhirit të rëndë po përdoren për të zhvilluar antitrupa me një domain të vetëm me aplikime të mundshme farmaceutike.
Kamelidët nuk kanë thundra; përkundrazi, ata kanë gishtërijn me thonj të këmbëve dhe shirita të butë të këmbëve ( Tylopoda është fjalë greke për "këmbë të mbushur"). Shumica e peshës së kafshës mbështetet në këto puta të forta, lëkure të vetme. Kamelidët e Amerikës së Jugut, të përshtatura për terrene të pjerrëta dhe shkëmbore, mund të lëvizin me putra e tyre. Shumë deve fosile ishin me thundra dhe ndoshta të grumbulluara, në kontrast me të gjitha speciet e gjalla.
Kamelidët kanë sjellës të ngjashëm në shumë mënyra, duke përfshirë edhe ecjen e tyre me këmbë, në të cilën të dy këmbët në të njëjtën anë lëvizen njëkohësisht. Si pasojë, devetë mjaft të mëdha që mbajnë qenie njerëzore kanë një lëvizje tipike lëvizëse.
Devetë dromedar, devetë bakriane, lamat dhe alpakat janë të gjitha ovulatorë të induktuar.
Tri speciet deve afro-aziatike kanë zhvilluar adaptime të gjera në jetën e tyre në mjedise të ashpra, duke jetuar pa ujë. Popullsitë e egra të deveve baktriane janë madje në gjendje të pinë ujë.
Tabela krahasuese e shtatë specieve ekzistuese në familjen Kamelidae:
Evoucioni
Kamelidët janë të pazakontë në atë që shpërndarja e tyre moderne është pothuajse e kundërta e zonës së tyre të origjinës. Kamelidët u shfaqën së pari shumë shpejt në evolucionin e dythundrakëve, rreth 45 milion vjet më parë gjatë Eocenit të mesëm, në Amerikën e Veriut të sotëm. Ndër devetë më të hershme ishte Protylopus me madhësiin e lepurit, i cili ende kishte katër gishtërinj në secilën këmbë. Deri në fund të Eocenit, rreth 35 milion vjet më parë, deve të tilla si Poebrotherium kishin humbur dy gishtërinjtë anësorë dhe ishin përmasat e një dhie moderne.
Familja u diversifikua dhe përparoi, por mbeti e kufizuar në kontinentin e Amerikës së Veriut, deri vetëm rreth dy deri në tre milion vjet më parë, kur përfaqësuesit arritën në Azi, dhe (si pjesë e Shkëmbimit të Madh Amerikane që pasoi formimin e Isthmus së Panamasë ) Amerikën jugore. Një deve e lartë arktike nga kjo periudhë kohore është dokumentuar në kufirin verior të Kanadasë.
Kamelidët origjinalë të Amerikës së Veriut mbetën të zakonshme deri në të kaluarën gjeologjike të kohëve të fundit, por më pas u zhdukën, ndoshta si rezultat i gjuetisë ose ndryshimeve të habitatit nga kolonët e hershëm njerëzorë, dhe ndoshta si rezultat i ndryshimit të kushteve mjedisore pas epokës së fundit të akullit, ose një ndërthurje e këtyre faktorëve. Tre grupe specie mbijetuan: dromedari i Afrikës veriore dhe Azisë Jugperëndimore; devetë baktriane të Azisë Qendrore; dhe grupi i Amerikës së Jugut, i cili tani është zhvendosur në një varg formash që janë të lidhura ngushtë, por zakonisht klasifikohen si katër lloje: lamat, alpakat , guanakot , dhe vikunjat. Kamelidët u zbutën nga popujt e hershëm të Andeve  dhe mbeten në përdorim edhe sot.
Kamelidet fosile tregojnë një larmi më të gjerë se sa homologët e tyre modernë. Një gjini e Amerikës së Veriut, Titanotylopus, qëndronte 3.5 m në sup, krahasuar me rreth 2 m të deve më të mëdha moderne. Kamelidë të tjerë të zhdukur përfshinin kafshë të vegjël, si Stenomylus. Më në fund, një numër kamelidësh shumë të gjata, të ngjashme me gjirafat, u përshtatën për të ushqyer me gjethe nga pemët e larta, duke përfshirë edhe gjini të tilla si Aepycamelus dhe Oxydactylus.
Pavarësisht nëse deveja e egër baktriane ( Camelus ferus ) është në fakt një specie e veçantë apo një nënspecie ( Camelus bactrianus ferus ) është ende e debatuar. Data e divergjencës është 0.7 milion vjet më parë, shumë përpara fillimit të zvetënimit.
Klasifikimi shkencor
parapamje|Një deve dromedari ( C. dromedarius ) në daljet australiane, afër Silverton, Uellsi i Ri Jugor parapamje|Vikunja amerikanojugore ([[Vicugna vicugna)]] Familla Kamelidae
UEFA Liga e Kombeve 2020–21 Liga C
UEFA Liga e Kombeve 2020–21 Liga C është ndarja e tretë e edicionit 2020–21 të UEFA Ligës së Kombeve, sezoni i dytë i garës ndërkombëtare të futbollit që përfshin ekipet kombëtare të meshkujve të 55 shoqatave anëtare të UEFA-s.
Formati
Pas një ndryshimi të formatit nga sezoni i parë, Liga C u zgjerua nga 15 në 16 skuadra. Liga do të përbëhet nga anëtarë të UEFA-s të renditur nga 33–48 në renditjen e përgjithshme të UEFA Ligës së Kombeve 2018–19, për t'u ndarë në katër grupe me nga katër. Secila skuadër do të luajë gjashtë ndeshje brenda grupit të tyre, duke përdorur formatin vajtje-ardhje brenda dhe jashtë shtëpisë në ditët e dyfishta të ndeshjeve në shtator, tetor dhe nëntor 2020. Fituesit e secilit grup do të promovohen në UEFA Ligën B të Kombeve 2022–23, dhe ekipi i vendosur i katërti i secilit grup do të kalojë në play-out të rënies.
Ndryshimet e ekipit
Më poshtë janë ndryshimet e ekipit të Ligës C nga sezoni 2018–19: Ndryshimet e mëposhtme të ekipit fillimisht ishin vendosur të ndodhnin në Ligën C, por nuk u bënë pasi asnjë skuadër nuk u tërhoq për shkak të ndryshimit të formatit nga UEFA:
Shorti
Në listën e hyrjes 2020–21, UEFA renditi skuadrat bazuar në renditjen e përgjithshme të Ligës së Kombeve 2018–19, me një modifikim të vogël: ekipet që fillimisht ranë në sezonin e kaluar u renditën menjëherë nën ekipet e promovuara para ndryshimit të formatit. Shorti për fazën e ligës u konfirmua më 4 dhjetor 2019, dhe bazoheshin në renditjen e listës së hyrjes. Shorti për fazën e ligës u zhvillua në Qendrën e Konferencave Beurs van Berlage në Amsterdam, Holandë më 3 mars 2020, në orën 18:00 CET. Secili grup përmban një ekip nga secili rend.
Grupet
Lista origjinale e ndeshjeve u konfirmua nga UEFA më 3 mars 2020 pas hedhjes së shortit. Më 17 qershor 2020, Komiteti Ekzekutiv i UEFA-s rregulloi orarin e fazës së ligës për tetor dhe nëntor 2020 për të lejuar përfundimin e play-offeve kualifikuese të UEFA Euro 2020. Pas ndryshimit, një orar i rishikuar për ndeshjet tetor dhe nëntor 2020 u publikua nga UEFA në 26 qershor 2020.
Kohët janë CET/CEST, siç renditen nga UEFA (kohët lokale, nëse janë të ndryshme, gjenden në kllapa).
Play out-et e rënies
Play-offet e rënies në Ligën C janë planifikuar në të njëjtat data me play-off-et kualifikuese të Kupës Botërore 2022 FIFA. Nëse një ose më shumë nga skuadrat që do të marrin pjesë në play-offin e rënies gjithashtu kualifikohen në play-offet kualifikuese të Kupës Botërore, play-offet e rënies do të anulohen dhe ekipet në Ligën C renditen në vendin e 47-të dhe 48-të në Ligën e Kombeve në përgjithësi renditja do të zbritet automatikisht.
Minerva MekGuri
Profesoreshë Minerva MekGur është një personazh i trilluar në serinë Harry Potter të J. K. Rowling. Profesoreshë MekGur është profesoreshë në Shkollën e Magjisë dhe të Shtrigërisë Hoguorts dhe është kryesuesja e Shtëpisë së Grifartit dhe profesoreshë e Shndërrimeve, si dhe si Zëvendësdrejtoreshë i Albus Urtimorit dhe një anëtare e Urdhrit të Feniksit. Pas mundjes së Lord Fluronvdekjes nga studenti i saj Harri Poter dhe vdekjes së drejtorëve Albus Urtimorit dhe Severus Pitonit, MekGuri merr pozicionin e drejtoreshës. Profesoreshë MekGur u luajt në adaptimet filmike nga Maggie Smith.
UEFA Liga e Kombeve 2020–21 Liga D
UEFA Liga e Kombeve 2020–21 Liga D është ndarja e katërt dhe më e ulët e edicionit 2020–21 të UEFA Ligës së Kombeve, sezoni i dytë i garës ndërkombëtare të futbollit që përfshin ekipet kombëtare të meshkujve të 55 shoqatave anëtare të UEFA-s.
Formati
Pas një ndryshimi të formatit nga sezoni i parë, Liga D u zvogëlua nga 16 në 7 skuadra. Liga do të përbëhet nga anëtarët e rangut më të ulët të UEFA-s nga 49–55 në renditjen e përgjithshme të Ligës së Kombeve UEFA 2018–19, për t'u ndarë në dy grupe (një grup me katër ekipe dhe një grup me tri ekipe). Secila skuadër do të luajë katër ose gjashtë ndeshje brenda grupit të tyre, duke përdorur formatin vajtje-ardhje brenda dhe jashtë shtëpisë në ditët e dyfishta të ndeshjeve në shtator, tetor dhe nëntor 2020. Fituesit e të dy grupeve do të promovohen në Ligën C të Kombeve UEFA 2022–23.
Ndryshimet e ekipeve
Më poshtë janë ndryshimet e ekipeve të Ligës D nga sezoni 2018–19: Ndryshimet e mëposhtme të ekipit fillimisht ishin vendosur të ndodhnin në Ligën D, por nuk u bënë pasi asnjë skuadër nuk u tërhoq për shkak të ndryshimit të formatit nga UEFA:
Richard Grenell
Richard Allen Grenell (lindur më 18 shtator 1966) është një diplomat amerikan, këshilltar politik dhe këshilltar mediatik. Një anëtar i Partisë Republikane, ai shërbeu si Ambasador i SHBA-së në Gjermani nga 2018 deri më 2020 dhe shkurtimisht si Ushtrues i Detyrës së Drejtorit të Inteligjencës Kombëtare (DNI) në Kabinetin Trump më 2020. Grenell më tej shërben si i Dërguari Special i Presidentit për Negociatat e Paqes në Serbi dhe Kosovë.
UEFA Liga e Kombeve 2020–21 Liga D
Shorti
Në listën e aksesit 2020–21, UEFA renditi skuadrat bazuar në renditjen e përgjithshme të Ligës së Kombeve 2018–19. Shorti për fazën e ligës u konfirmua më 4 dhjetor 2019, dhe bazoheshin në renditjen e listës së hyrjes. Shorti për fazën e ligës u zhvillua në Qendrën e Konferencave Beurs van Berlage në Amsterdam, Holandë më 3 mars 2020, në orën 18:00 CET. Grupi D1 përmban dy ekipe nga Pot 1 dhe dy ekipe nga Pot 2, ndërsa Grupi D2 përmban dy ekipe nga Pot 1 dhe një ekip nga Pot 2.
Richard Grenell
Grenell shërbeu si zëdhënës i Departamentit të Shtetit të SH.B.A.-së në Kombet e Bashkuara nën katër ambasadorë të ndryshëm të SH.B.A.-së gjatë administratës së George W. Bush. Pas mandatit të tij në Departamentin e Shtetit, ai formoi Capitol Media Partners, një këshillim ndërkombëtar për medie strategjike dhe çështjet publike; ai gjithashtu punoi si një bashkëpunëtor i Fox News. Grenell ishte një zëdhënës i politikës së jashtme për Mitt Romney gjatë fushatës së tij presidenciale më 2012.
Marrëveshjet për Normalizimin Ekonomik mes Kosovës dhe Serbisë
Marrëveshjet e Normalizimit Ekonomik mes Kosovës dhe Serbisë, të njohura gjithashtu si Marrëveshjet e Uashingtonit, janë dy dokumente të ndara, njëri prej të cilave u nënshkrua nga Kryeministri i Kosovës, Avdullah Hoti dhe tjetri nga Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vučić më 4 shtator 2020 në Shtëpinë e Bardhë në Washington D.C., në prani të Presidentit të SHBA-së Donald Trump. Secili dokument titullohet "Normalizimi Ekonomik" dhe përmban një seri angazhimesh të paraprirë nga fjalët "Serbia [Beogradi] dhe Kosova [Prishtina] bien dakord të ecin përpara me normalizimin ekonomik duke rënë dakord si vijon".
Incidenti i trenit Beograd–Mitrovicë
Incidenti i trenit Beograd-Mitrovicë ndodhi më 14 janar 2017, kur një tren provokues serb   u parandalua të hynte në Kosovë.
Marrëveshjet për Normalizimin Ekonomik mes Kosovës dhe Serbisë
Sfondi
parapamje|250x250px| Milun Trivunac, Sekretari i Shtetit i Ministrisë së Ekonomisë së Serbisë (ulur majtas), [[ Richard Grenell |Richard Grenell, i Dërguari Special i Presidentit të SHBA-së për Negociatat e Paqes në Serbi dhe Kosovë (në këmbë djathtas),
UEFA Liga e Kombeve 2020–21 Liga D
Grupet
Lista origjinale e ndeshjeve u konfirmua nga UEFA më 3 mars 2020 pas hedhjes së shortit. Më 17 qershor 2020, Komiteti Ekzekutiv i UEFA-s rregulloi orarin e fazës së ligës për tetor dhe nëntor 2020 për të lejuar përfundimin e play-offeve kualifikuese të UEFA Euro 2020. Pas ndryshimit, një orar i rishikuar për ndeshjet tetor dhe nëntor 2020 u lëshua nga UEFA në 26 qershor 2020.
Kohët janë CET/CEST, siç renditen nga UEFA (kohët lokale, nëse janë të ndryshme, gjenden në kllapa).
Marrëveshjet për Normalizimin Ekonomik mes Kosovës dhe Serbisë
Sfondi
Eset Berisha, Drejtor i Autoritetit të Aviacionit Civil të Kosovës (ulur djathtas) ]] Më 4 tetor 2019, Donald Trump emëroi Richard Grenell si të Dërguarin Special Presidencial për Negociatat e Paqes në Serbi dhe Kosovë. Pas disa muajsh bisedimesh diplomatike, më 20 janar 2020, Grenell lehtësoi negociatat midis Serbisë dhe Kosovës ku të dy kombet ranë dakord të rivendosnin fluturimet midis kryeqyteteve të tyre për herë të parë në më shumë se dy dekada. Një samit i paqes i 27 qershorit 2020 midis dy palëve ishte rregulluar të zhvillohej në Uashington D.C., por u anulua për shkak të padisë së mundshme të Hashim Thaçit mbi krimet e luftës.
Një samit i ri, i vendosur në Shtëpinë e Bardhë, u organizua nga Grenell dhe u planifikua për 3 dhe 4 shtator 2020. Grenell, së bashku me Robert C. O'Brien, bashkuan bisedimet. Më 4 shtator, marrëveshjet u nënshkruan nga Presidenti serb, Aleksandar Vuçiç dhe Kryeministri i Kosovës, Avdullah Hoti. Ceremonia e nënshkrimit u zhvillua në Zyrën Ovale në Shtëpinë e Bardhë në prani të Presidentit të SHBA-së, Donald Trump më 4 shtator 2020. Dy dokumente të ndara u nënshkruan, njëri nga Vuçiç dhe tjetri nga Hoti. I vetmi ndryshim midis të dyve ishte klauzola e fundit në lidhje me marrëdhëniet me Izraelin. Të dy dokumentet u paraprijnë me një shënim urimi nga Donald Trump.
Pasi u shfaqën pamjet e ceremonisë së nënshkrimit, disa përdorues të medieve sociale pretenduan se Vuçiç nuk ishte në dijeni të kornizës kohore të klauzolës në lidhje me zhvendosjen e ambasadës serbe në Izrael nga Tel Aviv në Jeruzalem. Gjatë njoftimit të Trumpit për zhvendosjen e ambasadës së Serbisë, Vuçiç u duk i hutuar dhe kontrollon letrat e marrëveshjes para tij, dhe pastaj gërvisht kokën. Disa përdorues të Twitter pretenduan se ai nuk e kishte lexuar plotësisht marrëveshjen.
Ndërsa morën pjesë në negociata me Shtetet e Bashkuara për çështje ekonomike, Kosova dhe Serbia kanë vazhduar të marrin pjesë në një dialog paralel të udhëhequr nga Bashkimi Evropian që është përqendruar në mosmarrëveshjet politike midis dy palëve.
Marrëveshjet
Të dy dokumentet që u nënshkruan ishin me titull "Normalizimi Ekonomik" dhe filluan me një parathënie ku thuhej "Serbia [Beogradi] dhe Kosova [Prishtina] bien dakord të ecin përpara me normalizimin ekonomik duke rënë dakord për sa vijon".
Incidenti i trenit Beograd–Mitrovicë
Sfondi
Disa ditë para incidentit, media serbe po raportonte për një tren të zbukuruar ŽS 711. Ata pretenduan se duhej të rivendoste lidhjen midis Serbisë dhe Kosovës, pas pothuajse dy dekadave të pasivitetit. Treni kishte një zbukurim të pikturuar në ngjyrat e flamurit serb dhe mbishkrimin "Kosova është Serbi" i shkruar në 21 gjuhë të ndryshme, përfshirë shqipen. Brendësia e trenit ishte zbukuruar me afreske nga manastiret e Kishës Ortodokse Serbe, të vendosura në Kosovë. Autori i transmetimit të trenit, krijuesi i grafikës Andrej Vasiljević, deklaroi se duke dizajnuar një tren të tillë, ai dëshiron që "t'i tregojë botës trashëgiminë kulturore serbe duke përdorur shprehjen artistike dhe t'ia bëjë të qartë të gjithëve kujt i përket Kosova". Ai gjithashtu tha se iniciativa e tij u mbështet nga qeveria serbe dhe kompania nacionale serbe e hekurudhave të pasagjerëve Srbija Voz.
Daniel Ramazani
Daniel Ramazani (lindur më 14 Janar 1987) është në futbollist profesionist nga Shqipëria. Ai ka lindur ne Peqin të Qarkut Elbasan.
Ai ka luajtur në disa skuadra të ndryshme futbolli për gjate karrierës së tij, në pozicionin e mbrojtësit.
Karriera
Ai filloi karrierën e tij në vitin 2005 me klubin e futbollit KF Shkumbini. Që nga viti 2005 ai ka kontribuar në klube të tjera shqiptare të futbollit si: KF Elbasani, KF Tomori, KF Korabi Peshkopi.
Duke filluar nga Janar, Daniel Ramazani është bërë pjesë e klubit te futbollit KF Egnatia.
Incidenti i trenit Beograd–Mitrovicë
Sfondi
Më 14 janar, presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi, publikoi një postim në Facebook në të cilin ai deklaroi se treni i lartpërmendur duhej të parandalohej të hynte në Kosovë, për shkak të "afisheve nacionaliste" të tij, të cilat nuk janë në përputhje me ligjet dhe kushtetutën e Kosovës. Thaçi më vonë urdhëroi Ministrin e tij të Brendshëm dhe Drejtorin Suprem të Policisë që të parandalojnë ardhjen e trenit në Kosovë me çdo kusht, pasi Qeveria e Kosovës të konsultohet me Bashkimin Evropian (BE) i cili u përgjigj se kjo "nuk ishte shqetësimi i tyre".
Incidenti dhe pasojat e menjëhershme
Treni u nis nga Beogradi në orën 4 të mëngjesit më 14 janar 2017 dhe ishte dashur të arrinte në Mitrovicë, Kosovë, pas më shumë se 19 orësh udhëtim. Sidoqoftë, u ndalua në Rashkë, stacioni përfundimtar hekurudhor përpara se të kalonte kufijtë kombëtarë të Kosovës, për shkak të pretendimeve se gjurmët hekurudhore përpara ishin minuar. Më pas, udhëtarët e trenit u transferuan në autobusë, të cilët i transportuan deri në Mitrovicë, ndërsa treni u kthye në Beograd të nesërmen.