cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Përplasja me makinë në Susurluk
Ngjarja
Sipas një dëshmitari anonim në hetimin e Ergenekon të vitit 2007, të gjithë i mbijetuan fillimisht përplasjes, e cila u shkaktua nga çaktivizimi nga distanca i frenave të Mercedesit. Erdhi një ekip prej tre personash dhe na këputi qafën Neve dhe Çatlı. Bucak u shpëtua nga rojet e tij, të cilët ia morën edhe çantën nga bagazhi dhe thirrën Ujkun Gri Haluk Kırcı. Një nga njerëzit e parë që vizitoi vendin ishte mbreti i mafias Ali Yasak, i njohur më mirë si "Drej Ali", i cili mori çantën e Çatlit nga makina, sipas Tuncay Güney. Veli Küçük hedh poshtë pretendimin e Güney se Yasak veproi sipas urdhrave të tij. Një prokuror nga Ilgin bëri pretendime të ngjashme gjatë vitit 2008.
Baroni i dyshuar i drogës Sami Hoştan tha se rojet e Bucak ishin Ercan Ersoy dhe Ali Fevzi Bir (a.k.a. "Aliço"). Gardianët thirrën Hoştanin, i cili më pas thirri mikun e Bucak Abdülgani Gızılkaya dhe Veli Küçük, gjoja sepse aksidenti ndodhi në zonën e Xhandarmërisë së tij. Duke shkuar drejt vendit të aksidentit, Hoştan ka parë Drej Aliun. Hoştan tha se Mehmet Eymür telefonoi ndërsa ai, Çatlı dhe Bucak po vozisnin së bashku, para aksidentit. Eymür pyeti Çatlı për vrasjen e spiunit të MİT, Tarık Ümit. Thuhet se Eymür i tha vajzës së Ümit, Hande Birinci, se babai i saj punonte me Korkut Eken (një këshilltar i Agarit) në krah dhe se ai u vra nga njerëzit e Ağarit pasi u neverit nga korrupsioni i tyre.
Dëshmi
Dëshmitë e sekuestruara në vendin e përplasjes tregonin se Çatlı kishte me vete:
' një sasi lëndësh narkotike.
Pasojat
Shoferi i kamionit, Hasan Gökçe, u shpall përgjegjës për aksidentin dhe u dënua me tre vjet burg. Ai u lirua me kusht për 6.42 milionë lira turke. Kamioni i tij (një Ford i vitit 1968) u ndalua pasi ai dështoi të paguante taksat e tij.
Zbulimi i lidhjeve mes viktimave çoi në hetime të shumta për atë që u bë e njohur si skandali Susurluk.
Mali i Snojit
Mali i Snojit ose Maja e Shna Ndojit të madh, është mali më i lartë në Bizë, rrethi i Tiranës, me lartësi 1858 m mbi nivelin e detit. Në rrëzë të tij gjendet Shpella e Valit.
Simbolet shtetërore të Kosovës
Simbolet Shtetërore të Republikës së Kosovës janë: flamuri, stema dhe himni. Me flamurin, stemën dhe himnin përfaqësohet Republika e Kosovës dhe identiteti shtetëror i saj. Simbolet kombëtare të Kosovës përfaqësojnë atë që është unike për kombin, duke reflektuar kështu aspekte të ndryshme të jetës dhe historisë së saj kulturore.
Ëndërr Luleshtrydhesh
Ëndërr Luleshtyrdhesh (Turqisht: Çilek Kokusu) është serial turk ku premiera ishte në Star TV në vitin 2015.
Simbolet shtetërore të Kosovës
Flamuri i Kosovës
Flamuri i Kosovës ka një sfond blu dhe ka të vendosur mbi të një hartë të Kosovës dhe gjashtë yje. Yjet zyrtarisht nënkuptojnë gjashtë grupimet kryesore etnike në Kosovë:[6] shqiptarët, serbët, turqit, gorani, boshnjakët dhe romët (pwrkatwsisht komunitetin Romët, Ashkalinjtë dhe Egjiptianët[7]).
Ëndërr Luleshtrydhesh
Përmbledhja
Një vajzë punëtore dhe një djalë i pamatur. Edhe pse dallimet e tyre të mëdha, fati nga ana tjetër ka plane të tjera për ta.
Simbolet shtetërore të Kosovës
Përdorimi i flamurit shtetëror
Flamuri shtetëror vendoset në mjediset e brendshme dhe të jashtme të institucioneve shtetërore dhe publike. Flamuri shtetëror mund të vendoset në mjedise të brendshme të zyrave publike, në universitete, në selitë e partive politike, në institucione shkencore e kulturore, në objekte të kultit dhe në organizata të ndryshme. Në këto raste, flamuri qëndron në të djathtë të vendit kryesor apo në tavolinën e punës.
Flamuri shtetëror i Republikës së Kosovës përdoret: Ndërsa në rastet e ditëve të zisë të shpallura në Republikën e Kosovës, flamuri shtetëror ngrihet në gjysmështizë. Mënyra e vendosjes dhe heqjes së flamurit shtetëror përcaktohet me akt përkatës nënligjor të nxjerrë nga Qeveria e Republikës së Kosovës.
William Martin Leake
thumb|William Martin Leake William Martin Leake (14 janar 1777 – 6 janar 1860) ishte antikuariat dhe topograf anglezë.
Simbolet shtetërore të Kosovës
Stema e Kosovës
Stema e Kosovës është simbol i Republikës së Kosovës i cili publikisht u paraqit për herë të parë në ditën e shpalljes së pavarësisë së Kosovës më 17 shkurt të vitit 2008.
Si katër çiliminj u bënë biznesmenë
Si katër çiliminj u bënë biznesmenë, roman me autor Bedri Dedja. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1996. Libri ka 120 faqe.
William Martin Leake
Jeta
Pas përfundimit të arsimit të tij në Akademinë Mbretërore Ushtarake, Woolwich, ai u ngarkua një Toger 2 në Regjimentin Mbretëror të Artilerisë në vitin 1794. Duke kaluar katër vite në Indinë Perëndimore si toger i marinës, ai u emërua kapiten dhe u dërgua më 1799 nga qeveria në Konstandinopojë për t'i trajnuar forcat e Perandorisë Osmane. Perandoria Britanike kishte vendosur të mbështeste Osmanët në mbrojtjen e saj kundër Francës Napoleonike. Një udhëtim përmes Azisë së Vogël në vitin 1800 për t'u bashkuar me flotën britanike në Qipro e frymëzoi atë me një interes në topografinë antikuarore.
Simbolet shtetërore të Kosovës
Stema e Kosovës
Stema e Republikës së Kosovës vendoset: Përdorimi i stemës së Republikës së Kosovës është e drejtë ekskluzive e organeve shtetërore.
William Martin Leake
Jeta
Në vitin 1801, pasi udhëtoi nëpër shkretëtirë me ushtrinë turke në Egjipt, ai ishte, me dëbimin e francezëve, të punësuar në vëzhgimin e luginës së Nilit deri në katarakte; por duke lundruar me anijen e angazhuar për të përcjellë mermeret e Elginit nga Athina në Angli, ai humbi të gjitha hartat dhe vëzhgimet e tij kur anija doli nga Cerigo në Greqi.
Menjëherë pas ardhjes së tij në Angli, ai u dërgua për të vëzhguar bregdetin e Shqipërisë dhe Moreën, me synimin për të ndihmuar turqit kundër sulmeve të francezëve nga Italia, dhe për këtë ai mori avantazhin për të formuar një koleksion të vlefshëm monedhe dhe mbishkrime dhe për të eksploruar vendet e lashta. Në vitin 1807, pas shpërthimit të luftës midis Turqisë dhe Anglisë, ai u burgos në Selanik; por, duke marrë lirimin e tij në të njëjtin vit, ai u dërgua në një mision diplomatik te Ali Pasha e Janinës, besimin e të cilit ai fitoi dhe me të cilin qëndroi për më shumë se një vit si përfaqësues britanik.
Simbolet shtetërore të Kosovës
Himni i Republikës Kosovës
Evropa Ode to Joy është himni zyrtar i Kosovës. Nuk ka tekst zyrtar, por janë shkruar tekstet jozyrtare për të. Himnin u kompozua nga Mendi Mengjiqi. Himni u miratua më 11 qershor 2008 Kuvendi i Republikës së Kosovës me 72 vota për dhe 5 kundër, dhe u zgjodh pasi nuk përmbante referenca për asnjë grup etnik të caktuar.
William Martin Leake
Liku dhe shqiptarët
Liku u be perfaqesuesi i qeversie angleze prane oborrit te Ali pashe Tepelenes. Ka qene konsull ne Janine. ne Udhëtimet në Greqinë Veriore (1835) ne kapitullin e pare ka te dhena per Saranden dhe Nivicen, Ne kreune e dyte  me titullin 'Epiri' ka te dhena per Delvinen, Kardhikaqin, Finiqin, saranden, Shen Valsilin, Kishen e 4o shenjtoreve, Lukoven, Sopotin...etj
Simbolet shtetërore të Kosovës
Himni i Republikës Kosovës
Himni intonohet në ceremonitë zyrtare, në çdo veprimtari ndërkombëtare, ku vendi ynë është palë, si dhe në raste të tjera të përcaktuara me ligjet përkatëse. Kur intonohet himni, merret drejtqëndrim. Himni nuk intonohet asnjëherë në mjediset publike pa prezencën e flamurit, me përjashtim, kur ekzekutohet në televizion ose në radio. Në ceremonitë solemne, festive dhe të përfaqësimit, intonohet vetëm strofa e parë dhe refreni i himnit.
Himni mund të intonohet/ekzekutohet:
Arkitektura e Kosovës
djathtas|parapamje|Arkitektura në Kosovë përbëhet nga një kombinim i ndryshem i stileve arkitektonike. Lart: Kalaja E Novobërdës Qendra lartë-majtas:Ndertesa Parlamentare e Kosoves Qendra lartë- djathtas: Kulla Tradicionale në Deçan Qendra poshtë-majtas: Muzeu Etnologjik në Prishtinë Qendra Poshtë-djathtas: Muzeu Kombëtar i Kosovës. Fund: Biblioteka Kombëtare e Kosovës Arkitektura e Kosovës daton që nga Periudha Neolitike dhe përfshin Bakrin, Bronz in dhe Kohen e Hekurit, Antikitetin dhe mesjetë n. Ajo ka qenë e ndikuar nga prania e ndryshme e civilizimeve dhe feve siç është evidentuar nga strukturat të cilat kanë mbijetuar sot e kësaj dite. Ndertuesit vendor kanë kombinuar ndërtimin e teknikave të pushtimit të perandorive me materiale në dorë dhe kushtet ekzistuese per te zhvilluar llojshmerite e tyre te banesave.
Manastiret dhe Kishat e shekullit të 14-të përfaqësojnë trashegimine Ortodokse serb e.Trashegimia arkitekturale prej Periudhes Osmane perfshin Xhamite dhe hamamet nga shekulli i 15-të, 16-të dhe 17. Struktura te tjera arkitekturale perfshijne kulla qe nga shekulli i18 dhe 19 si dhe një numër te urave, të qendrave urbane dhe kështjellave. Ndërsa disa ndertesa te perditshme nuk janë konsideruar te rëndësishëme, të marra së bashku, ata janë në interes të konsiderueshëm. Gjatë konfliktit të vitit 1999 në Kosovë, shumë objekte që përfaqësojnë këtë trashëgimi ishin shkatërruar apo dëmtuar. Në rajonin e Dukagjinit, të paktën 500 kulla u sulmuan, dhe shumica e tyre u shkaterruan.
Gjatë viteve të 1990-ta dhe më pas, mijëra ndërtesa të paligjshme janë ndërtuar në Kosovë. Rexhep Luci, planifikuesi urban i Prishtinës, i cili kishte filluar një nismë për të përballuar këtë problem u vra në shtator të vitit 2000.
120px|parapamje|right|Fragmente Kalaja e Pogragjë Arkitektura si pjesë e artikulimit të traditës dhe ideve në Kosovë shprehet nëpërmjet ndërtimit të objekteve të ndryshme si ato të veçanta shpirtërore por edhe të objekteve tjera, duke filluar nga objektet e banimit të njohura si kullat, ato mikëpritëse hanet e deri tek objektet shtetërore apo qeveritare, sikurse edhe vet format urbane të qyteteve të mesjetës si kalatë dhe deri me sot. 120px|parapamje|right|Fragmente pas sulmit Kulla e Demukajve Kullat si objekte banimi janë godina tradicionale familjare në bazë të cilave më tutje janë projektuar dhe ndërtuar edhe ndërtesat sekulare dhe sahat kullat. Forma tjera që projektoheshin dhe hynin në shërbim për qëllime tjera e që kur ato sistemoheshin dhe krijohej një rrjetë infrastrukture në mes tyre krijonin Kala. Ndër vendbanimet më të organizuara në mesjetë është e njohur Kalaja e Prizrenit.
Ndër kullat më të larta dhe njëherit më të njohura, të ndërtuara sipas karakteristikave tradicionale por duke përdorur materiale të kohës së re, beton dhe xham, është kulla e "Rilindjes". Një kull e rrethuar nga një kompleks godinash të kohës së re.
Hanet, një lloj objekti vend strehues të udhëtarëve i ngjajshëm për nga funksioni me motelet dhe hotelet e kohës sonë. Përhapja e tyre, kryeshisht ishte nëpër qendrat urbane dhe në mes tyre. Një numër i tyre, në rrafshin e Dukagjinit janë mirëmbajtur të plota apo fragmete të tyre që janë adoptuar dhe kryesisht zhvillojnë veprimtari gastronomie. 120px|parapamje|right|Modernja në komunizem '70/'80 Godina e Qeveris Hamamet, një lloj objekti që shërbente si banjo publike e kohës së perandoris osmane, po ashtu në Kosovë kanë qenë të përhapura nëpër qendra urbane të asaj kohe. Hameme të tëra, apo fragmente të tyre edhe sot janë në funksion gjegjësisht mirëmbahen. Deri më tashti në këtë enciklopedi janë bërë përshkrime të disa prej tyre. Ndër to dallohet Hamami i Haxhi Beut në Pejë.
Kështjella si formë më e hershme e urbanizimit që për shkaqe të ndryshme të historis kanë mbetur pa u plotësuar me objektet përkatëse përreth, duket të ketë në Kosovë, mirpo gjurmimet arkeologjike ende janë në fazën e fëmijërisë. Si rezulltat i kësaj faze është bërë publik edhe gjetja e një Kështjelle të kohës romake, Kështjella e Harilaqit, 25 kilometra në perendim të Prishtinës.
Kalatë përpos Kalasë së Prizrenit, fragmentet e së cilës japin kjartë edhe për vëzhguesin e rastit muret e Kalas, janë gjetur edhe copa fragmentesh të Kalasë së Pogragjës dhe të Kalasë Ogurzezë apo të njohur edhe nën emërtimin Kalaja e Mitrovicës.
Objekte tjera interesante në brendin e tyre, por që nuk bien në sy për kalimtarin e rastit, janë dhe Tyrbet, një lloj godine mbi varrin e personave kryesisht shpirtërorë, por që ka edhe të till që nuk kanë të bëjnë me anën fetare të shoqërisë.
Shtëpi dhe objekte tjera karekteristike të kohës së vonshme të perandoris osmane, gjenden të ruajtura plotësisht apo fragmente të tilla, kryesish në shtatë qendrat urbane. Këto objekte për karakterizohen nga materiali i ndërtimit. Tek këto vërehet përdorimi i qepiqëve si mjetë ndërtimi.
Objekte të stillit të kohës austro-hungareze janë të pakta dhe kryesisht nëpër qendra si Prishtina, Mitrovica dhe Peja. Ndër to dallohet godina pranë godinës së Teatrit Kombëtar në Prishtinë dhe hoteli Metohia në Pejë.
Objekte të stilit të kohës komuniste janë objektet më të përhapura. Kjo si shkak i sistemit të pas luftës së dytë botërore. Objektet e tilla janë kryesisht nga betoni, me dekorime të mangëta, dhe kryesisht të ndërtuara për qëllime zbatueshmërie. Gjatë kësaj kohe vërehte një formë tjeter e shprehjes së artit nëpërmjet "Lapidareve", "Përmendore" "Statujave", "Busteve" të ngritura kushtuar luftëtarëve dhe figurave të shquara të sistemit komunist, ndër të cilat dominon figura e Titos, figurat e rilindjes kombëtare shqiptare pranë objekteve shkollore krahas atyre komuniste. Ndër objekte të këtilla të njohura është Permendorja e Vëllaznim Bashkimit në Prishtinë, Lapidari i "Boro Ramizit" në Landrovicë.
Objekte të stilit të "pas luftës" së fundit, janë kryesisht objekte jo aq të larta si në stilin komunist, mesatarja e lartësisë së objekteve të larta arrin 5-6 katë. Në mjete të informimit propagandohet ndërtime të kullave të larta me objekte përreth që si tërsi formojnë kështjella moderne të cilat shërbejnë edhe si vendbanimi, vendstrehimi por para së gjithash si vende të zyreve të financave përreth së cilave shtrihen objekte tregtare. Si do që të jetë, për një zgjim të artit të ndërtimtaris edhe përkundër ndërtimeve të shumta nuk mund të flitet. Në anën tjetër, ngritja e monumenteve të stilit komunistë, është bërë si pjesë e traditës. Si duket kjo traditë e ka zëvendësuar rolin e tyrbeve.
Rijadus Salihin
Rijadus Salihin (Arabisht: رياض الصالحين "Kopshti i të devotshëmve") është përmbledhje e ajeteve të Kuranit sipas Imam Neveviut. Rijadus Salihin përmban 1900 hadithe.
Vila e magjepsur
Vila e magjepsur, roman me autor Shefki Karadaku. Botuar në Tiranë nga "Arbëria", në vitin 1996. Libri ka 178 faqe.
Norrköping
Norrköping është qytet në provincën e Östergötland në Suedinë jugore dhe selia e Komunës Norrköping, Qarku Östergötland, 162 kilometra larg Stokholmit dhe 228 kilometra larg Uppsalës. Norrköping është qyteti i dhjetë i madh sipas popullësisë me 87,247 banorë më 2010.
Norrköping ndodhet në skajin më të largët të Bråviken në të dy anët e Motala ström që rrjedh nëpër qytet. Norrköping ka qenë prej kohësh një qytet i industrisë, tregtisë dhe transportit detar. Deri në vitet 1960, industria e tekstilit ishte baza e jetës së biznesit të qytetit.
Historia
Norrköping mori statusin e qytetit në vitin 1384. Ndoshta statusi i qytetit ishte dhënë edhe më herët, por më pas njerëzit kishin jetuar rreth rënies së Motala ström për një kohë të gjatë.
Qyteti ka pasur lulëzimin e tij të parë në shekullin e 17-të kur biznesmeni holandez Louis De Geer u vendos në qytet. Ai themeloi disa industri në qytet, duke përfshirë mullinj letre, fabrika armësh, fabrika veshjesh dhe një kantier detar. Gjatë kësaj kohe, Norrköping ishte qyteti i dytë më i madh për nga numri i popullsisë.
parapamje|majtas|Ujëvara në [[Motala ström prapa sallës së koncertit Louis De Geer.]]
Norrköping është shkatërruar disa herë nga armiqtë e jashtëm gjatë historisë së saj. Hera e parë ishte nga danezët në vitin 1567 gjatë Luftës Shtatë Vjetore të Veriut, por më vendimtar për qytetin ishin shkatërrimet e rusëve në vitin 1719 gjatë Luftës së Madhe Veriore. Qyteti është goditur gjithashtu nga një numër zjarresh, njëra prej të cilave në vitin 1655 duhet të ketë qenë shumë shkatërruese. Pas vitit 1719, Norrköping u restaurua. Norrköping rifitoi vendin e tij si qyteti i tretë më i madh i Suedisë, i cili vazhdoi të ishte deri në mes të viteve 1860, kur kaloi popullsia në Malmö. Gazeta më e vjetër ekzistuese e Suedisë, Norrköpings Tidningar, u themelua në vitin 1758.
Në fillim të viteve 1970, pesë punë qeveritare u zhvendosën në qytet: Administrata Suedeze e Aviacionit Civil, Agjencia Suedeze e Migracionit, Administrata Detare Suedeze, Shërbimi Suedez i Burgjeve dhe Provës dhe SMHI.
Industria, përfshirë prodhuesit e tekstilit, gjithashtu u zgjerua në shekullin e 20-të. Në vitin 1950, gjithsej 54 fabrika kishin 6.600 të punësuar në qytet. Deri në vitin 1956, megjithatë, 18 prej tyre ishin mbyllur për shkak të konkurrencës nga vendet jashtë me paga më të ulëta, të tilla si Italia dhe Japonia. Në vitin 1970 kishin mbetur vetëm 10 fabrika dhe 1,200 punonjës. Në atë vit, fabrika e njohur e letrave Holmen, me historinë e saj 350 vjeçare, njoftoi mbylljen dhe 900 të tjerë u lanë të lirë. Për t'iu kundërvënë efekteve, disa autoritete qeveritare u zhvendosën në Norrköping nga Stokholmi.
Gjeografia
Norrköping ndodhet në skajin më të largët të Bråviken në të dy anët e Motala ström që rrjedh nëpër qytet. Shpejtësitë e tij janë përdorur prej kohësh si një burim energjie për fabrika dhe industri të tjera, ndryshimi i lartësisë midis liqenit Glan dhe Bråviken është sa 22 metra. Norrköping është ndërtuar në fusha të ulëta, por që nga vitet 1940, toka e punueshme ka siguruar hapësirë ​​për ndërtesa të reja. Në lindje, veri dhe perëndim të qytetit, fushat u përhapen, ndërsa jugu dhe jugperëndimi janë më të pyllëzuar, duke përfshirë rezervatin natyror Vrinneviskogen. Ekziston edhe një pistë e vjetër skijimi e quajtur Vrinnevibacken. Pjesët jugore të qytetit ndodhen më lart se ato veriore.
Klima
Norrköping kishte një klimë të lagësht kontinentale (Dfb) për periudhën e referencës 1961–1990, por ishte oqeanike me katër stinë kufitare (Cfb) gjatë asaj periudhe dhe që nga ajo kohë i ngjante këtij të fundit, me temperatura disi më të ngrohta gjatë gjithë vitit. Pavarësisht se ndodhet afër Detit Baltik, Norrköping ka një klimë relativisht të thatë me nivele reshjesh mesatarisht 508,2 milimetra (20,01 in) midis 1961 dhe 1990. Kjo nga ana tjetër do të ishte shumë e ulët për një klimë detare, por disi më lart se klima e thatë. Lagështia për pjesën më të madhe të vitit e kombinuar me mungesën e një sezoni të thatë të thatë e mban mjedisin jeshil, pavarësisht nga efekti i hijes së shiut. Reshjet e dimrit janë mjaft të ulëta, por shpesh bien si borë. Më 26 gusht 2016, Norrköping vendosi një rekord mbarëkombëtar për temperaturën më të nxehtë në pjesët e fundit të gushtit me 32.7 ° C gjatë një shpërthimi të papritur dhe të shkurtër të nxehtësisë ekstreme.
Ditari kanadez : poezi
Ditari kanadez : poezi me autor Vangjush Ziko, red. Petraq Zoto. Botuar në Tiranë në vitin 2005 nga "Mësonjëtorja". Libri ka 120 faqe. ISBN 9992746858
Arcens
Arcens është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Arcens ka një popullsi prej 361 banorë dhe sipërfaqe 18.55 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Tahir Hani
Tahir Hani është një politikan shqiptar nga Maqedonia e Veriut.
Biografia
Tahir Hani u lind më 15 dhjetor 1961 në fshatin Veleshtë të Strugës. Ka diplomuar në Fakultetin Juridik të Universitetit të Tetovës. Nga viti 2001 deri në vitin 2005 ka qenë kryetar i Komunës së Veleshtës. Në periudhën 2006-2011 ka qenë deputet në Kuvendin e Republikës së Maqedonisë. Nga viti 2011 deri në vitin 2013 ka qenë zëvendësministër i Transportit dhe Post-Telekomunikacionit. Në vitin 2013 u bë Ministër i Vetëqeverisjes Lokale.
Zogu i Blertës
Zogu i Blertës : tregime, me autor Sokol Jakova, red. Petraq Zoto. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Mësonjëtorja e parë". Libri ka 47 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9992755008
Kronikë në lindje
Kronikë në lindje, roman me autor Stefan Çapaliku. Botuar në Shkodër nga "Gjergj Fishta", në vitin 1996. Libri ka 73 faqe.
Skeptri was
parapamje|50px|Një sekptër was Skeptri was është një simbol që u shfaq shpesh në relike, art dhe hieroglifikë të lidhur me fenë e lashtë egjiptiane. Duket si një kokë kafshësh e stilizuar në majë të një shkopi të gjatë dhe të drejtë, me një fund të pirunit.
Skeptrat was u përdorën si simbole të fuqisë ose sundimit, dhe shoqëroheshin me hyjnitë e lashta egjiptiane si Set ose Anubis si dhe me faraonin.
Skeptrat was përshkruheshin sikur të bartura nga perënditë, faraonët dhe priftërinjtë. Ato zakonisht ndodhin në piktura, vizatime dhe gdhendje të perëndive, dhe shpesh krahasohen me emblema të tilla si anku dhe shtylla djed.
Santiponce
Santiponce është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Aljarafe, të provincës Seville, në Andalusia. Santiponce ka 8238 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 8.38 km2.
Lidhje të jashtme
Santiponce
Qeshin kafshët shtëpiake
Qeshin kafshët shtëpiake : vjersha me autor Skënder Hasko, red. Petraq Zoto, il. Safo Marko. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Mësonjëtorja e parë". Libri ka 51 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9992746971
Shënime: Botimi i 2-të
Mjeku i limanit antik
Mjeku i limanit antik, roman me autor Gjergji M. Aleksi. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1996. Libri ka 252 faqe.
Roche-le-Peyroux
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Roche-le-Peyroux (Ocitanisht: Ròcha d'a Peirós ; Shqip: Roshperi ) është një komunë në departamentin Corrèze në Francën qendrore.
Gjeografia
Lumi Diège formon të gjithë kufijtë veriorë dhe lindorë të komunës, më pas derdhet në Dordonjë, e cila formon të gjithë kufirin e saj jugor.
Avril, Meurthe-et-Moselle
Avril është një komunë në Francë. Avrilbën pjesë në departamentin Meurthe-et-Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 916 banorë dhe sipërfaqe 20.02 km².
Djali me tre brirë : përralla
Djali me tre brirë : përralla, me autor Bardhyl Xhama, red. Petraq Zoto. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Mësonjëtorja e parë". Libri ka 103 faqe. ISBN 9992755059
Shënime: Botimi i 2-të
Don Rickles
Don Rickles lindi më 8 maj, 1926 në Queens, Nju Jork si Donald Jay Rickles dhe vdiq më 6 prill, 2017 në Beverly Hills, Kalifornia. Ishte një komedian dhe aktor amerikan, ndër më të mirët e të gjitha kohërave.
Dialektika e arsyes dhe e sugjestionit (apo) një copëz jetë në monotoninë e një vere të nxehtë kryeqyteti
Dialektika e arsyes dhe e sugjestionit (apo) një copëz jetë në monotoninë e një vere të nxehtë kryeqyteti, roman me autor Robert Thomanikaj. Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2011. Libri ka 313 faqe.
Lorika,"virgjëresha" e Voskopojës
Lorika,"virgjëresha" e Voskopojës, roman me autor Niko Simaku. Botuar në Tiranë nga "Emal", në vitin 2011. Libri ka 450 faqe.
Bidon
Bidon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Bidon ka një popullsi prej 232 banorë dhe sipërfaqe 28.93 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Gazetarja e kulturës vetvritet, shpirti i saj në drejtim të paditur
Gazetarja e kulturës vetvritet, shpirti i saj në drejtim të paditur, me autor Idlir Azizi. Botuar në Tiranë nga "Zenit", në vitin 2011. Libri ka 154 faqe.
Engjëll i jetës : novelë
Engjëll i jetës : novelë, me autor Kristaq Balli, red. Petraq Zoto. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Mësonjëtorja e parë". Libri ka 97 faqe. ISBN 9992746955
Kinema ''Maks Velo''
Kinema Maks Velo është kinemaja në Laprakë të Tiranës, të cilën e kishte projektuar që në vitet ’70, Maks Velo dhe që dikur quhej “Ylli i kuq”. Kinemaja “Maks Velo” ka një sallë prej rreth 140 ulësesh, me ndriçim të mirë, sistemin antizjarri dhe hyrje-daljet e emergjencës. Ajo shërben edhe si qendër për aktivitete kulturore e artistike dhe u vjenë në ndihmë artistëve të rinj, të cilët i përdorin këto mjedise për të shfaqur prodhimet e tyre.
Yssandon
Yssandon (Limousin : Eissandon ; Shqip: Eisandoni) është një komunë në departamentin Corrèze në Francën qendrore.
Bessay-sur-Allier
Bessay-sur-Allier është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Bessay-sur-Allier ka një popullsi prej 1393 banorë dhe sipërfaqe 34.6 km², me një dendësi prej 40 banor/km².
Melusina
Melusina, roman me autor Balil Gjini. Botuar në Tiranë nga "Zenit", në vitin 2011. Libri ka 169 faqe.
Tot Walsh
Thomas Tot Walsh (lindi më 12 shkurt 1900 në Bolton, Lancashire dhe vdiq më 22 nëntor në Hurst, Lancashire) ishte futbollist anglez i cili ka luajtur si sulmues.
Karriera
Thomas Tot Walsh gjatë karrierës së tij ka shënuar 77 gola gjatë tri sezonave, ai u bashkua në Bristol City në janar 1924. Pastaj u largua dhe u bashkua në Crystal Palace në maj 1928 para se të kthehej në Lancashire ku vdiq në vitin 1950.
Estelle Harris
Estelle Harris lindi më 4 prill, 1928 në Manhattan, New York vdiq më 2 prill 2022 si Estelle Nussbaum. Ishte një komedian dhe aktor amerikan, ndër më të mirët e të gjitha kohërave.
Anastas Nika
Anastas Nika aktor shqiptar, ka lindur në Sopik të Sarandës më 5 janar të vitit 1960.Ai nderroj jete mengjesin e se merkures se 21 Qeshorit ne moshen 63 vjecare ne spitalin e Athines.
Biografia
Filloi studimet e mesme në Shkollën e Kulturës në Tiranë, në degën e regjisurës.(Aktivizohet ne rrethin e Teatrit, në Qendrën Kulturore të Fëmijëve,Tiranë). Përjashtohet në vit të tretë, pasi këndonte dhe u mësonte të tjerëve këngë të huaja, gjë e cila, nuk e lejohej në sistemin e atëhershëm monist. Si rrjedhojë, dënohet dy vite, duke u punësuar, si punëtor, në fabrika të ndryshme. Mandej, kryen dy vite shërbimin e detyrueshëm ushtarak, duke hapur tunele e ndërtuar bunkerë për makina e mjete të rënda ushtarake.
Pasi përfundoi shërbimin ushtarak, për pesë vite punoi punëtor në një fabrikë tullash, ku aty, për pak, desh humbi jetën, si rrjedhojë e punës në kushte tepër të vështira.
Gjatë kësaj kohe punonte natën, për t’u aktivizuar ditën me trupën e Teatrit të qytetit të Sarandës, një nga ëndrrat dhe pasionet e tij.
Vdiq me 21 qershor te 2023 nga nje semundje e rralle e cila e la te paralizuar.
Me fillesën e proceseve demokratike, u rikthye në në qytetin e Sarandës dhe filloi ushtrimin e profesionit të tij në Teatrin e Estradës, ku vijon edhe sot si regjisor, aktor dhe skenarist.
Karriera artistike:
Ka interpretuar në vepra të mëdha klasike si: “Mbreti Lir “ (Shekspir), ‘’Shtrigat e Salemit” (Artur Myler), “Mikroborgjezët “ (Maksim Gorki), “ Antigona ( Sofokliu),” Njeriu që pa vdekjen me sy “( Viktor Eftimiu),’’ Jo të gjithë hajdutët vijnë për të keq” ( Dario Fo), “Ditari i një të çmenduri “ (Nikollaj Gogol), “Fejesa “ ( Anton Çehov), “Burri i gruas sime “ (Miro Gavran, kroat), e tjera. Është shquar në interpretim në disa filma si: “Ugolini”, “Dritat e qytezës”, “Një zemër në dy jete”, ”Mysafiri” si dhe “Amnisti” (ky i fundit ka arritur deri në nominim për çmimin “Oscar”).
Është shquar dhe shquhet në veprimtarinë kreative duke shkruar e vënë në skenë, si regjisor, mbi 70 vepra e shfaqje të gjinive dhe llojeve të ndryshme si: komedi, ndërmjet tyre: ”Dhëndëri nga Amerika”, “Amaneti i Nënës”, ”Marrëzia e një të mençuri” e tjerë; libretë estrade, spektakël për misse, sfilata modash, festival e veprimtari për fëmijë, veprimtari folklorike, teatro poetikë si: “Nëntoriada” -“Skënderbeu”….”Nëna e gjithë Botës”, show artistike : ” Syri jeshil në kohë të tretë “, ”Krijimi i Partisë lakuriqe”, “ Nastradini viziton Sarandën ”, “Sheshet në qiell” e tjerë; drama, tragjedi, dokumentarë dhe filma televizive si dhe vidioklipe poetike.
Ka realizuar rreth 50 minifilma poetikë me autorë të shquar shqiptarë dhe nga bota si: Shekspiri, Kipling, Omar Khayam, Fan Noli, Naim Frashëri, Ismail Kadere, Dritëro Agolli , Lasgush Poradeci, Sergej Esenin, Ali Asllani, Pashko Vasa, Xhevahir Spahiu, Ali Podrimja, Fatmir Gjata, Teodor Keko, Bardhyl Maliqi e tjerë, të cilat janë ndjekur e ndiqen nga mijëra e mijëra shikues në mbarë botën si në: Google, faqe internetike, You Tube, facebook….Të gjitha këto minifilma poetike janë shfaqur në televizionet shqiptare në: New York, Michigan, Arizona, (USA) si dhe kanale të ndryshme në: Shqipëri, Greqi, Itali e tjerë, ku ka pasur interesim të veçantë.
Veprimtaria e tij kreative autoriale :
Ka punuar si Specialist i Lëndës së Teatrit në shkollat e mesme të qytetit të Sarandës si dhe në kursin e Teatrit, pranë Qendrës Kulturore të Fëmijëve, Sarandë
Zbulimi dhe puna për përgatitjen e talenteve te reja :
Është drejtues në disa organizata dhe shoqata të ndryshme:
Ka dhënë dhe vazhdon të japë energjitë e tij intelektuale dhe profesionale në shumë shoqata si: Sekretar i ‘”Besa Scout Albania”, në “Shtëpia e Europës “ Zëv/kryetar i saj si dhe, për 12 vjet rresht, President i Fondacionit shqiptaro-hollandez “Lidia”, i Fondacionit Amerikan “Shpresë për Botën”, i cili ka ndihmuar dhe ndihmon shtresat në nevojë.
Është Anëtar i LNPSHA “PEGASI” ALBANIA, anëtar i Këshillit të Përgjithshëm të saj si dhe Kryetar i Degës së kësaj Lidhje Ndërkombëtare, për qytetin e Sarandës; është njëkohësisht Anëtar i Shoqatës së Shkrimtarëve në qytetin e Sarandës si dhe i Kompanisë Teatrore “Atis”, në Tiranë; bashkëregjisor në eventin e Bukurisë “Mis Shqipëria”.
Veprimtaria e tij artistike gjatë gjithë këtyre viteve është pasqyruar në median e shkruar, televizive dhe faqet sociale. Shumë vepra të tij skenike dhe televizive janë transmetuar nga stacionet, kanalet e ndryshme televizive shqiptare dhe të huaja.
Veprimtaria e tij skenike artistike, në gjithë këto vite eshtë përshkruar e përcjellë nëpërmjet te gjitha gazetave dhe revistave shqiptare dhe të huaja. Kështu mund të përmendim gazetat: “Shqip”, “Shqiptarja”, “Koha jonë” “ Tirana observer”, “Metropol”, “Korrieri”, “Standart”, “Sot” “Telegrafi” , ”Ballkan” ”Gazeta Shqiptare”, “Shekulli”, ”Mapo”, “Panorama” “Nacional”, “Drita”, “Intervista”, “Impakt” e tjerë apo në revista si “Stil” , Klan” “ Vip“ , “Obelisk”, “One” e tjerë.
Jehonë veprimtarisë së tij i kanë bërë dhe shumë media në Greqi si : “Gazeta e Athinës +”, “Tribuna” e tjerë si dhe gazetën prestigjioze “ILIRIA” SHBA dhe shumë gazeta në Evropë.
Për gjithë këtë veprimtari artisti aktor ANASTAS NIKA është propozuar për t’u anëtarësuar në IWA (OHAJO) SHBA.
Për kontributin e tij është nderuar nderuar me çmime dhe tituj :
Çmim e dytë si individ dhe të tretë në Konkursin Poetik të fëmijëve në RTSH, si regjisor i Qendrës Kulturore, Sarandë.
Nderuar nga Prefektura si një ndër “10 figurat më të shquara të qytetit të Sarandës”, me rastin e 100 –vjetorit të Pavarësisë, nëntor 2012.
Nderuar nga UNESCO- me “Kurora e Argjendë” për veprimtarinë artistike brenda dhe jashtë vendit.
MedaljA e Artë ‘’Aleksandri i Madh” nga Organizata Ndërkombëtare Kulturore “Kafene e Ideve “ dhe zyra e UNESCO-s, Greqi.
“Diplomë Nderi” nga revista e njohur greke “Kelaino” me botuese Presidenten e Lidhjes së Shkrimtarëve Grekë“XASTERON”(ZBARDHËSI).
“Diplomë Nderi” në Festivalin Ndërkombëtar “Butrinti-2000” për tragjedinë “Antigona” e Sofokliut
Nderuar për tre vite rresht (viti 2013, 2014, 2015) si ‘’Aktor i Vitit” nga Presidenca e Lidhjes Ndërkombëtare e Poeteve, Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania, ”Pegas “Kosova ; Akademia Alternative Pegasiane i ka dhënë titullin e saj më të lartë: “ARTIST (AKTOR) I SHQUAR”.
Lamastre
Lamastre është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Lamastre ka një popullsi prej 2404 banorë dhe sipërfaqe 25.45 km², me një dendësi prej 94 banor/km².
Mësuesi im i parë
Mësuesi im i parë libër me autor Petraq Zoto, red. Mehmet Gjevori. Botuar në Prishtinë në vitin 1968 nga "Rilindja". Libri ka 45 faqe.
Shënime: Letërsia për fëmijë
Santillana del Mar
Santillana del Mar është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Western coast, të provincës Cantabria, në Cantabria. Santillana del Mar ka 4049 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 28.46 km2.
Lidhje të jashtme
Santillana del Mar
Afetaria
Afetaria (jofetaria) është mungesa, indiferenca, anashkalimi ose refuzimi i fesë dhe çështjeve fetare. Sipas studimit global të Qendrës së Kërkimeve Pew për vitin 2012 mbi 230 vende dhe territore, 16 % e popullsisë së botës nuk është e lidhur me një fe të caktuar, ndërsa 84 % janë të lidhur.
Sipas studimeve ndërkulturore, duke qenë se feja dhe fertiliteti janë të lidhura pozitivisht ndërsa sekularizmi dhe fertiliteti janë të lidhur negativisht, sekularizmi pritet të bie gjatë gjithë shekullit XXI. Deri në vitin 2060, sipas parashikimeve të tyre, numri i njërëzve afetarë do të rritet me mbi 35 milion, por përqindja do të ulet në 13 % sepse popullsia e përgjithshme do të rritet më shpejt.
Nirvana (roman)
Nirvana, roman me autor Shpëtim Kelmendi. Botuar në Shkodër nga "Gjergj Fishta", në vitin 1995. Libri ka 147 faqe.
Tmerr dhe shpresë
Tmerr dhe shpresë, roman me autor Jak Ukaj. Botuar në Tiranë nga "Evropa", në vitin 1996. Libri ka 92 faqe.
Raif Dizdarevic
Raif Dizdarević (lindur më 9 dhjetor 1926) është një politikan boshnjak që shërbeu si presidenti i parë boshnjak i Presidencës së Jugosllavisë nga viti 1988 deri në 1989. Ai mori pjesë në rezistencën e armatosur ndaj pushtuesve nazistë si partizan jugosllav gjatë Luftës së Dytë Botërore. Didzarević shërbeu gjithashtu si President i Presidencës së RS të Bosnjës dhe Hercegovinës dhe si Ministër i Punëve të Jashtme.
Karriera politike
majtas|parapamje|200x200px| Dizdareviq në vitin 1973 Pas luftës, si anëtar i Partisë Komuniste, Dizdareviq u ngrit në funksione të larta politike. Nga viti 1945 ishte anëtar i Administratës së Sigurimit të Shtetit. Si diplomat, ai shërbeu në ambasadat në Bullgari (1951–1954), Bashkimin Sovjetik (1956–1959) dhe Çekosllovaki (1963–1967).
Dizdareviq ishte ndihmës Sekretar Federal i Punëve të Jashtme, me Ministër Millosh Minić. Nga prilli 1978 deri në prill 1982, ai ishte kryetar i Kryesisë së RS të Bosnjës dhe Hercegovinës, pas së cilës ai shërbeu si Kryetar i Asamblesë Federale të Jugosllavisë.
Nga 15 maj 1984 deri më 30 dhjetor 1987, Dizdarević ishte Ministër i Punëve të Jashtme. Më 15 maj 1988, ai u bë kryetar i Presidencës së Jugosllavisë, pas dorëheqjes së Hamdija Pozderacit. Gjatë kohës së Dizdareviqit si kreu i shtetit, Jugosllavia kishte mbledhur tashmë një borxh të jashtëm mbi 21 bilionë dollarë amerikanë dhe një normë inflacioni vjetor prej 217 për qind. Në mars 1989, Dizdareviqit iu desh të anulonte një udhëtim jashtë shtetit në Brazil, Uruguai dhe Senegal në mes të trazirave në Krahinën Autonome të Kosovës.
Jeta e mëvonshme
Dizdarević, i cili u përpoq të mbante federatën jugosllave të bashkuar, humbi ndikimin e tij politik me fillimin e Luftërave Jugosllave. Më vonë ai jetoi në Sarajevë dhe botoi kujtimet e tij. Ai botoi librin me kujtime Od smrti Tita do smrti Jugoslavije ("Nga vdekja e Titos deri në vdekjen e Jugosllavisë",  ) dhe një libër kujtimesh mbi ngjarjet dhe personalitetet Vrijeme koje se pamti' ("Kohë për t'u mbajtur mend",  ).
Cabanac-Séguenville
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Wallace, Indiana
Wallace, Indiana (Wallace) është një qytet në qarkun Fountain të shtetit federal Indiana, SHBA. Në Wallace, Indiana jetojnë 105 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 450.5 banor/km2 (1166.7 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 0.23 km2 (0.09 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 213 m (699 ft).
Cabanac-Séguenville
Cabanac-Séguenville (Ocitanisht: Cabanac e Seguenvila ; Shqip: Kabanaku dhe Segenvila  ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Dimri iku duke qarë
Dimri iku duke qarë : novela, me autor Skënder Hasko, red. Petraq Zoto. Botuar në Tiranë në vitin 2003 nga "Mësonjëtorja". Libri ka 143 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9992755407
Shënime: Letërsia për fëmijë
Relievet e shpirtit
Relievet e shpirtit : poezi, me autor Dodë Pjetraj, red. Bardhok Pulaj, red. Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Mirdita". Libri ka 104 faqe. ISBN 9992781238
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Doriana
Doriana, roman me autor Apostol Nasi. Botuar në Tiranë nga "Logoreci", në vitin 1996. Libri ka 238 faqe V. 1.
Avril-sur-Loire
Avril-sur-Loire është një komunë në Francë. Avril-sur-Loire bën pjesë në departamentin Nièvre të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 245 banorë dhe sipërfaqe 24.86 km².
Pasqyra e mrekullive : përralla
Pasqyra e mrekullive : përralla, me autor Aqif Malaj, red. Petraq Zoto, pikt. Enisa Cenaliaj. Botuar në Tiranë në vitin 2003 nga "Mësonjëtorja". Libri ka 81 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9992755423
Shkretanët e Evropës
Shkretanët e Evropës, roman me autor Leonard Prifti. Botuar në Tiranë nga "Apolonia", në vitin 1996. Libri ka 222 faqe.
Frières-Faillouël
Frières-Faillouël është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Frières-Faillouël ka një popullsi prej 1006 banorë dhe sipërfaqe 15.26 km², me një dendësi prej 66 banor/km².
Felix Mendelssohn Bartholdy
parapamje|Felix Mendelssohn, pikturë nga [[Eduard Magnus, të vitit 1846]] Jakob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy (* 3. Shkurt 1809 në Hamburg; † 4. Nëntor 1847 në Leipzig) ishte një kompozitor, pianist dhe organist dhe dirigjent gjerman i periudhës së hershme romantike. Ai konsiderohet të jetë një nga muzikantët më të rëndësishëm të kësaj periudhe. Ndër veprat e tij më të njohura janë: Overture to A Midsummer Night’s Dream (1826), Italian Symphony (1833), a Violin Concerto (1844)"
Përveç kësaj, vazhdoi Mendelssohn Bartholdy, për kryerjen e veprave me Koncerte dhe Johann Sebastian Bach. Kështu, ai kontribuoi ndjeshëm në e tyre të ri-zbulim dhe një kuptim të "klasike" epoka e muzikës gjermane. Ai është bashkë-themelues i historike muzikë kujdes dhe themeloi parë Muzike në Gjermani.
Jeta
parapamje|Lindja shtëpi, të Mëdha të Michaelis rrugë 14 në Hamburg, Gjermani, rreth 1900 Felix Mendelssohn Bartholdy rridhte prej njërës nga familjet më prestigjioze dhe më të pasura borgjeze hebreje. Në tezeve anën ai ishte një nip i shquar filozof Moisiu Mendelssohn. Babai i tij Ibrahimi erdhi pas një nëpunës i Bankës, mësimdhënies, 1804, si një partner në Bankën e të tij të vjetër vëllanë e Jozefit. Nëna e tij Qla-ja, nee Salomon, vinin nga një fabrikë pronarit të familjes. Pas martesës në vitin 1804, Abrahamit dhe Qla-ja Mendelssohn të Berlinit, u zhvendos në Hamburg. Në 1805, ai ishte i Felix e muzikore të talentuar motra Fanny (1829 Fanny Hensel) është i lindur. Si vëllezërit e motrat më të ndjekur në 1811, Rebecca (ajo u martua në vitin 1831 e matematikan Dirichlet) dhe 1812 Pali Mendelssohn.
Të gjithë fëmijët e Abrahamit, Mendelssohn janë ngritur si një e Krishterë dhe në 21. Mars 1816 nga Johann Jakob Stegemann, pastor i Reformuar të asamblesë së Berlinit, Jeruzalem dhe në Kishë të Re, në një shtëpi të pagëzimit, një Protestant pagëzuar. Në këtë rast, Felix marrë tij të Krishterë emrin e Jakobit, dhe Ludwig. Përveç kësaj, ajo ishte mbiemri i "Krishterë" Emri Bartholdy do të jetë e bashkangjitur me sugjerimin e Qla-së vëllait Jakob Salomon, Prussian dërguari në Romë, në kohën e tij të pagëzimit në emrin e mëparshme pronari i një kopshti familja e kishte pranuar. Abrahami dhe Qla-ja Mendelssohn konvertuar, më në fund, në 1822, të Krishterimit. Felix ishte në vitin 1825, në të Berlinit parochial Kishës konfirmuar.
E fëmijërisë (1809-1824)
parapamje|Felix Mendelssohn Bartholdy në moshën 12 vjeç, të naftës të krijuar nga [[Carl Joseph Begas|Carl Jozef Begas (1821)]] Për shkak të okupimit francez të Hamburgut, familja u shpërngul në 1811 në Berlin, ku të veja gjyshja jetuar. Këtu Felix dhe motrën e tij Fanny marrë tyre të parë të muzikës mësime nga nëna e saj, të cilët qëndronin në një direkte Bach-Traditën e tyre të nënës (gjyshja) një nxënës i Bahun, është nxënës Kirnberger. Edhe teze e dy fëmijëve, Sara Levy, e bija e Berlinit Hoff actuator, Daniel Itzig, të cilët në 1791, si i pari Prussian Jude e Friedrich Wilhelm II. e kurë natyrale patente të pranuara, të ndërmjetësuara këtë Traditë, si një nxënës i Carl Philipp Emanuel Bach dhe një mbrojtës i Wilhelm Friedemann Bach. Tjetër mësues i Felix dhe Fanny ishte Marie Bigot gjatë një qëndrim të përkohshëm në Paris në 1816. Pas kthimit në Berlin, morën mësime në përbërje me Carl Friedrich Zelter, në piano me Ludwig Berger dhe violinë me Carl Wilhelm Henning; e tyre e Përgjithshme të trajnimit kanë pranuar nga Karl Wilhelm Ludwig Heyse, babai i novelës Pali Heyse.
Në Publik, Felix takuar për herë të parë në 24. Tetor, 1818 si një nëntë-vjeçare, ai është në piano pjesë në piano, trio nga Jozef Wölfl e mori përsipër. Në prill të vitin 1819, ai hyri si një Altsänger në Këndojnë Akademie të Berlinit, ku ai ishte nën Zelter-së drejtimin e vjetër muzika kishtare ka studiuar. Në vitin 1820, ai filloi të përballet me jashtëzakonshme rapidity. Në atë vit të vetëm, ai shkroi rreth 60 vepra, duke përfshirë këngë, piano sonatas, piano, trio, Sonata për violinë dhe piano, dhe të organeve të copa, dhe madje edhe pak dramatike pjesë në tre skena. Në 1821, ai e krijoi vetëm disa vepra të përmendet, pesë tre-lëvizja varg simfonitë, katër-zëri motets,: një akt të kënduarit lojra ushtarët dashurie" dhe dy edukatorë, si dhe pjesë e të kënduarit lojë enden comedians.
Në 1821, vizitoi Mendelssohn në moshën Dymbëdhjetë, së bashku me Karl Fridrih Zelter për herë të parë Gëte, me të cilin ai ka 16 ditë në Weimar kaluar. Gjithashtu në vitin 1821 e tij para njohjes me Carl Maria von Weber, të Berlinit, një performancë e Freischütz hapur. Në 1822, ai u takua në Kassel, Ludwig Spohr , dhe në Frankfurt, Johann Nepomuk Schelble, ai gjatë gjithë jetës miqve të mbetur. Gjatë këtij viti ai ishte ende produktive dhe të shkruante, ndër të tjera, Opera , dy nipërit, apo xhaxhai nga Boston, dhe një piano Concerto, në një koncert të Anna, Alex ligjëruar.
Në Mendelssohn familjes, ajo ishte e gjatë e me porosi për të dhënë të dielën në mëngjes në dhomën e ndenjes me një të vogël Ansambli shfaqje muzikore, nga rreth 1822 me muzikantë profesionistë nga gjykata Mbretërore orkestër. Felix kryesor i orkestrës dhe ka shkruar vepra të reja për këto raste. Ai vetë e luajti në piano, ose në të majtë të Fanny, ndërsa motra e tij Rebecca këndonin dhe vëllai i tij, Pali, një violonçel luajtur. Në këtë mënyrë, ajo ishte dy nipërit e tij të pesëmbëdhjetë vjetorit në vitin 1824, e parë privat të listuara. Mes 3. dhe 31. Në Mars 1824 ai përbërë tij të parë Simfonike në c vogla (op. 11), menjëherë pas piano Kuartet h-Moll (op. 3) dhe (posthumous) piano sextet (op. 110). Edhe në këtë kohë filloi të tij të përjetshëm miqësi me Ignaz Moscheles.
Të rinjtë (1825-1829)
Në vitin 1825, mori Ibrahimin Felix Mendelssohn për në Paris, ku, ndër të tjera, dy nga më të famshme dramatike kompozitor e kohës u takua: Gioachino Rossini dhe Giacomo Meyerbeer. Kur mundësinë erdhi gjithashtu për herë të parë me Luigi Cherubini, një mendim të lartë për Talentin e tij të vënë atë për përbërjen e Kyrie për pesë zëra, të plotë me shoqërim orkestral i rekomanduar. Nga letra e kësaj periudhe, është e njohur se Felix vlerësoi frëngjisht në shkollën e muzikës të vogël; por ai shkoi me disa shokë në Paris dhe të krehur deri në ato në raste të mëvonshëm.
Felix u kthye me të atin e tij në maj 1825 në Berlin, dhe për të ndërprerë udhëtimin e tij për një të dytë për vizitë në Goethe, në shtëpinë e së cilës ai e mbajti Kuartet në h-Moll, Gëte ishte dedikuar dhe për të cilin ai ka marrë shumë duartrokitje. 10. Gusht 1825 përfunduar zweiaktige Opera "dasma e Camacho. parapamje|Palais Groeben, Mendelssohn qëndrimit në Berlin, Leipziger Straße 3 parapamje|Autografit të tre pjesë të këngës, e Kur natën e erës nëpër majën e pemëve tërheq, 1828 Menjëherë pas kthimit nga Parisi, lëvizi për herë të Mendelssohn, në vitin 1825, në Leipziger Straße 3 – tani ekziston gjermane Bundesrat në ish - Prussian manor shtëpisë – në një vend të gjerë, të modës së vjetër të shtëpisë me një të shkëlqyer të muzikës dhomë, dhe një oborr të shtëpisë, në rast të dielën koncerte për qindra njerëz të dëgjuar. Në vjeshtën e 1826, erdhi e parë performancën e një tutje mes i verës natë në ëndërr-Overture. Rezultati i këtij përbërja është "Berlin, 6. Gusht 1826" të datës; Mendelssohn ishte në kohën shtatëmbëdhjetë vjet e gjysmë. Publikisht, ai e ka kryer Overture për herë të parë, në Stettin, në shkurt të vitin 1827.
Ai gjithashtu ka studiuar në Universitetin e Berlinit, ku ai, ndër të tjera, në rast të Hegel dëgjuar.
Ndërkohë, Camachos e dasmës në kushtet e një mundur punën në Opera në famshëm Spontini ka dhënë. E Libretto bazuar në një Episod në Don Quixote është e bazuar, ishte nga Karl Klingemann (1798-1862) janë të shkruara, dhe Mendelssohn kishte të qartë të perceptimit e të veçantë të humorit që e template në Romancë e vë atë. Vepra shpejt u rehearsing, dhe pas kthimit të kompozitor nga Szczecin dhe më 29. Prill 1827 premierë. Kjo ishte me sa duket në pistë, por për shkak të intrigave, kjo nuk është një dytë të performancës. Mendelssohn veten e ndjeu (tani 20 muajsh) Opera e tij artistike të zhvillimit nuk është e përshtatshme, dhe i sugjeroi që ai të jetë në muzikë instrumentale mënyrën e tij tashmë është e shtruar. Ai përbërë, tani e tutje, jo më shumë seriale.
Mendelssohn themeluar një kor për studimin e korale veprat e Johann Sebastian Bach, (e madhe Tomas Cantor ishte në kohën, Publiku është praktikisht i panjohur); tashmë në 1823-in, ai kishte nga gjyshja e tij, Bella Salomon, një kopje të Shën Mateut Pasion pas Autografit Pölchaus paguhen. Sidomos Carl Friedrich Zelter kishte Mendelssohn, Bahun, Opus e tij të mësimdhënies dhe të të kampionit të punojnë në Këndojnë Akademie zu Berlin. Së bashku me Eduard Devrient sat Mendelssohn kundër Zelter fillestare të rezistencës në vitin 1829, në rast të Këndojnë Akademie është një publik të performancës të shkurtuar dhe për rastin, edituar Shën Mateut Pasion nën drejtimin e tij, me një 158-të fortë Këndojnë Akademie kor. Ajo ishte e para ri-hyrjen në fuqi e Pasion që Bach vdekjes së tij. Zelter kishte lexuar më herët me Këndojnë Akademie pjesëve individuale të Pasion, kishin mbajtur një performancën e përgjithshme, megjithatë, e pazbatueshme. Performanca ishte aq e suksesshme se ajo e kishte të përsëriten dy herë. E treta performancës udhëhequr Zelter, që nga Mendelssohn tani ishte larguar për në Angli. Sipas gjetjet e fundit nga analiza e poentimi i performancës, ajo ishte në asnjë mënyrë një "shumë romanticized" punën. Megjithatë, Mendelssohn nuk bar disa recitatives, chorales dhe arias për të dëmtojë Interpretues dhe publiku. Kishte edhe disa nga instrumentet që do të jetë recast nuk janë në dispozicion: Mendelssohn veten luajtur Basso të vijojë në fortepiano, oboes d'amore janë bërë nga clarinets, oboes da caccia nga violins zëvendësohet. Devrient këndonte rolin e Jezusit. Krahu i Berlinit instrument krijues Johann Christoph Oesterlein, e Carl Friedrich Zelter i përkiste, dhe nga të cilat Felix Mendelssohn Bartholdy, si dhe ndoshta më shfaqjet e Shën Mateut Pasion led, dhe është ende sot, si një përhershëm kredi nga e Këndojnë Akademie të Berlinit, në Berlin Muzeu i instrumente muzikore.