cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dekompozimi i Helmholcit
Aplikimi tek format diferenciale
Dekompozimi i Hodge përgjithësohet në dekompozimin e Helmholcit nga fushat vektoriale në format diferenciale.
Agron Y. Gashi
Agron Y. Gashi (1977) është doktor i  letërsisë, studiues, shkrimtar dhe mësimdhënës. Vepra e tij studimore shquhet për kërkimet sistematike në analizën e formave letrare, me theks të vecantë format autobiografike në letërsinë shqipe, njëkohësisht si prozator i brezit të tij i cili në romanin e tij trajton tema tabu duke ndërlidhur tradicionalen me moderne, ndërsa si shkollë modernizmin në postmodernizmin. Që nga viti 2013 është redaktor i revistës letrare Jeta e Re.
Jeta
Agron Y. Gashi u lind në Papiq të Deçanit më 1977, ku ndoqi shkollimin fillor dhe te mesëm. Ka përfunduar studimet në Fakultetin e Filologjisë, dega e Letërsisë shqipe në Universitetin e Prishtinës, ku mori titullin Magjistër i Shkencave Filologjike me temën “Autobiografia në letërsinë shqipe”.. Njëkohësisht ka përfunduar studimet në Fakultetin Filozofik, dega e Shkencave Politike dhe e Administratës publike. Ndërsa, në Universitetin e Tiranës mori gradën Doktor i Shkencave për studime letrare. Është ligjërues bashkëpunëtor në Fakultetin e Filologjisë në Universitetin e Prishtinës dhe kryeredaktor i revistës letrare Jeta e Re (2013-). Punon si mësimdhënës në Shkollën Jopublike “Mileniumi i Tretë”. Një kohë ka drejtuar revistën për art, kulturë dhe letërsi “ProCult”(2007). Shkrime e tij studimore dhe artistike janë përkthyer edhe në gjuhë të huaj. Romani i tija “Talianka” konsiderohet si romani i parë i Kosovës i përkthyer në gjuhën italiane.
Punëtor shëndetësor
Punëtori shëndetësor është profesionist shëndetësor, sipas Ligjit për Shëndetësi të, i cili është i licencuar për ushtrimin e pavarur të veprimtarisë shëndetësore.
Agron Y. Gashi
Veprimtaria
Veprimtaria e tij studimore dhe artistike përmblidhet në këta libra:
Talianka
Është shumë e vështirë të shkëputesh nga ky roman. Autori duket sikur e ka ngjyrë penën në realizmin magjik të G. G. Markuez e na rrëfen episode, anekdota, personazhe nga të cilët të bëjnë të magjepsesh. Pasi e ke lexuar romanin, mendon me vete: Si është e mundur që shtëpive të mëdha botuese u ka shpëtuar kjo kryevepër?! Si vallë është botuar nga një shtëpi e “vogël” botuese, Ensemble Edizioni?” Përgjigja është e thjeshtë: botuesit e mëdhenj jetojnë me emrat e të kaluarës, mbështeten mbi një grusht autorë të shquar dhe pastaj mbi një politikë botuese që është gjithçka përveçse kulturë.
Përkthyer në italisht nga Iris Hajdari, Talianka – Intermezzo mbi jetën e një heroi është romani i parë i shkrimtarit shqiptar nga Kosova, Agron Gashi, botuar në Itali. Bëhet fjalë për një histori që mbërrin nga Kosova dhe sjell me vete traditat dhe rrëfimet që ato vende ruajnë gjatë historisë. Në disa kapituj, romani na kujton dy romanet: Storia di Neve,/ Historia e Neve-s, apo L’ombra del bastone / Hija e bastunit, të autorit italian Mauro Corona, malësorët dhe ligjet e tyre shekullore me të rëndësishëm se ato të diktuara nga autoritetet shtetërore, shpesh konsideruar një qenie imagjinare, të pakuptueshëm.
Romani Talianka, i ndërtuar sipas paradigmës postmoderne, është një roman që e konsolidon modelin, duke operuar me rrëfime në formë paranteze, digresioni e kolazhi. Në të praktikohen shumë teknika për të krijuar pluralizmin diskursiv, larminë tematike, peshën ideore dhe mozaikun formal. Si i tillë, romani Talianka i Agron Y. Gashit është një vepër mjeshtërore që e pasuron letërsinë bashkëkohore shqiptare.
Ag APOLLONI, studiues dhe shkrimtar
Romani “Talianka” i shkrimtarit Agron Gashi, është në të vërtetë një rrëfim, i cili jetën e zakonshme, të përditshme, e shpie drejt në postmodernizëm. Si gjuhëtar, nuk mund të jemi indiferent dhe kundruall pasurisë leksikore të shqipes që është shfrytëzuar në këtë libër., një kontribut i dobishëm për regjistra gjuhe dhe varietete të fushave të veçanta të përdorimit.
Bardh RUGOVA, gjuhëtar
Ky libër në të vërtetë, në prozën bashkëkohore shqiptare, e posaçërisht prozën shqipe të Kosovës, paraqet rrëfimin e parë pa komplekse për ngjarje që autori i tekstit i ka përjetuar vetë dhe kryesisht i ka dëgjuar nga dëshmitari që edhe është personazhi kryesor i veprës së tij.
Gëzim ALIU, studiues dhe shkrimtar
“Talianka” është një roman eruditiv, një prozë që ecë si nëpër teh të shpatës përgjatë kufirit të asaj që e ndanë prozën fiksionale nga ajo dokumentare. Këto shenja identifikuese i japin romanit tipare postmoderne dhe e bëjnë pjesë të këtij modeli letrar në prozën shqipe.
Adil OLLURI, studiues dhe shkrimtar
Halil MATOSHI, shkrimtar
“Talianka” është romani parë i Agron Y. Gashit (1977), autor që deri më tani njihet me shkrime kritike dhe në radhë të parë me studimin “Autopoetika”, në të cilin kërkohen format autobiografike shqipe, si një lloj poetike autobiografike. Te kjo vepër Gashi ka analizuar vepra të zhanrit të autobiografisë dhe vepra të farës së letërsisë personale. Ai autobiografinë e vlerëson një prej zhanreve të rralla në letërsinë shqipe dhe duke konstatuar që nuk është bërë ndonjë studim përmbledhës dhe i plotë për këtë farë të literaturës, kritiku i rreket kësaj pune dhe kërkon format autobiografike te autorë si: De Rada, Konica, Noli e deri te Zef Pllumi. Ndërsa me romanin “Talianka” Agron Y. Gashi e krijon një vepër në themel autobiografik, në të cilën autobiografia rrëfehet bashkë me biografinë e tjerëve. Ai e përdor historinë e tjetrit për ta rrëfyer biografinë e vet.”
Autopoetika
Kërkesa jonë është që fenomenet psiko-historike, nyjat e botëkuptimore, si albanizma t’i shohim së pari si fenomene jetësore-kontekstuale, së dyti si fenomene letrare dhe së treti si esenca që mund të evidentohen të hetohen ,më së forti të thurura në vepra letrare, mbasi sit ë tilla marrin funksionin e ripërtëritjes së fenomenit. Këtë fenomen të bartur në teorinë dhe praktikën e thurjeve, ndonjë autor i brezit të ri shqiptar do ta quajë si Antropoetikë, ndërsa theksimin individual, si Autopoetikë,  e quan Agron Gashi.
Sabri Hamiti: Albanizma, ASHAK, Prishtinë, 2009, f. 16
Agron Y. Gashi, nën titullin Autopoetika (2009) dhe përcaktuesin Modelet narrative autobiografike, e bën sistematikë kërkimin e letërsisë autobiografike shqipe, lexon autorët (De Radën, Konocën, Nolin e Zef Pllumin) e tekstet themelore dhe formulon poetikën (modelet narrative) e kësaj fare të letërsisë.
526
Mbi vitin 526.
Agron Y. Gashi
Autopoetika
Kujtim M. SHALA: Acta Albanica- Qarku letrar i Prishtinës, Buzuku, Prishtinë, 2009, f. 43
Agron Y. Gashi punën e tij hulumtuese shkencore e nis si rezultat i kërkimeve dhe dijeve empirike mbi letërsinë, konkretisht mbi zhanrin e autobiografisë. Duke kërkuar esencat e zhanrit të autobiografisë gjatë rrjedhës historike, në drejtim të gjenezës, alias gjenozhanrit, autori kalon nëpër tekste që nga kohët më të vjetra dhe ndalet te autobiografia e parë tipike për këtë zhanër, të ajo e Southy, që si zhanër letrar e hasim tek në shek XIX, ku “zbulimi i subjektit dhe krijimi i mitit autorial solli deri te njohja me shkrimin e jetës”. Njohjet teorike e estetike të zhanrit autobiografik janë dëshmia më e mirë se si autori i përdor ato në funksion të punës hulumtuese-shkencore të autorët shqiptarë të këtij zhanri
Halil Dervishaj, MA: Poetika autobiografike, Koha ditore, Prishtinë, 2010
Mizanteksti (Poetika, sisteme, autorë)
Ky libër, nuk është një sprovë teorike mbi problemet e tekstit, dhe veçanërisht të tekstit letrar, siç mund të fitohet përshtypja e parë, por një mjet operimi, të cilin autori e afishon që në hapje të tekstit. Ai nuk përkufizohet tek gjeneza e tekstit, ashtu siç bën kritika gjenetike, dhe e ndjek evoluimin e shkrimit nëpër të gjitha etapat drejt një finaliteti që është teksti, respektivisht teksti letrar në variantin të cilin e has lexuesi. Agron Y. Gashi operon me mizantekst në analizën e pothuaj te të gjitha zhanreve diskursive dhe formave të mundshme që mund t`i marr ai. Një herë analizon organizimin e brendshëm të narracionit në funksion të hulumtimit të vlerave letrare të krijimit romanesk, të cilën e aplikon me veprën e Zejnullah Rrahmanit; herën tjetër analizon dispozitivin tekstor në funksion të hulumtimit të vlerave stilistike të krijimi poetik, siç e hasim në analizën e poezisë së Lasgush Poradecit, Zef Zorbës, apo të Ag Apollonit. Mandej, mizanteksti aplikohet edhe si mjet i privilegjuar i analizës së mizanskenës së fiksionit të dramaturgëve shqiptarë.
Avdi Visoka, profesor dhe studiues i letërsisë
Rrëfimet e maestros- (Dialog me avangardistin e viteve ’70-të, Musa Ramadanin)
“Libri Rrëfimet e Maestros i Agron Y. Gashit është një libër që ka formën e intervistës, por që realisht e tejkalon formën me informacionet e shumta që sjell gjatë dialogimit me shkrimtarin e njohur kosovar Musa Ramadani, i vlerësuar përgjithësisht nga kritika si një shkrimtar i veçantë i letërsisë shqipe. Në këtë dialog të gjatë, por produktiv, tregohet për fatin e krijuesit në Kosovë, për procesin e krijimit letrar, për leximin dhe shkrimin, si dhe për kohën dhe miqtë e Musa Ramadanit, i cili gjithashtu flet edhe për përplasjet, mitizimet dhe sjelljet e disa shkrimtarëve të mirënjohur shqiptarë. Dialogu në këtë libër ngjan me një lloj majeutike sokratiane që ndihmon të intervistuarin t’i nxjerrë jashtë idetë dhe kujtimet e tij, duke i dhënë bisedës herë karakter mnemoteknik e herë kreativ. Për ambientin tonë letrar ky libër është inovator sepse është i pari që sjellë një shkrimtar kaq afër lexuesit, nëpërmjet një bisede sa private aq edhe të sinqertë, sa informativ aq edhe kreativ.”
Ag APOLLONI, Universiteti i Prishtinës
Ky është libri i parë, i ndërtuar përmes dialogut të dy personaliteteve të kulturës sonë, në njërën anë Maestros, që është shkrimtari i mirënjohur Musa Ramadani dhe në anën tjetër njëri ndër përfaqësuesit e gjeneratës së re Agron Y. Gashi, që ka si synim ta ndërrojë rrjedhën e diskutimeve për shumë probleme kulturore. Mendojmë se kjo vepër është ndër të parat që do ta “ndezë” një debat, por tashmë jo të fjalëve boshe, por një debat të mbështetur në të thënat dhe të bërat e njërit prej përfaqësuesve kryesore të letërsisë në veçanti dhe kulturës në përgjithësi në Kosovë. E ky është shkrimtari Musa Ramadani, të cilit tashmë iu dha edhe çmimi për vepër jetësore, si dëshmi të kontributit të madh për kulturën e këtij vendi, por edhe për kulturën nacionale përgjithësisht. Libri të cilin shpresoj se do ta financojnë institucionet tona kulturore, do të shpërfaqë shumë prapaskena, organizime, grupime, shoqërime, klane, intriga e vendime të ndryshme që i kanë dhënë kahe zhvillimit të ambientit tonë kulturor.
Gëzim ALIU, Instituti Albanologjik i Prishtinës
Proza autobiografike (Poetika dhe modele)
Shkëputur nga parathënia e librit:
Marion County (South Carolina)
Marion County është një nga  qarqet në shtetin federal South Carolina të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kampionati Evropian i Futbollit 1964 ndeshjet finale
Ndeshjet finale në Kampionatin Evropian të vitit 1964 u zhvilluan në dy grupe të ndryshme. Ndeshjet çerekfinale kombëtaret i zhvilluan si nikoqir në vendin e tyre dhe si mysafir në stadiumin e oponentit, kurse ndeshjet finale të cilat u zhvilluan në stadiumet e organizuesit të kampionatit ishin ato të gjysëm finales dhe finales (përfshirë dhe ndeshja për vendin e tretë).
Ndeshjet çerekfinale nuk kishin vazhdime, por në rast që dy kombëtare edhe pas zhvillimit të dy ndeshjeve mbeteshin me rezultat të barabartë atëherë zhvillohej ndeshja e tretë në një stadium neutral ku dhe caktohej fituesi (Rati i Danimarkës dhe Luksemgurgut).
Rindeshje
Fitoi Danimarka gjithësej 6 - 5 (Ndeshjet e rregullta përfunduan 5-5)
Spanja vs Irlanda
Fitoi Spanja gjithësej 7 - 1
Franca vs Hungaria
Fitoi Hungaria gjithësej 5 - 2
Suedia vs Bashkimi Sovjetik
Fitoi Bashkimi Sovjetik gjithësej 4 - 2''
Abdi bej Toptani
Abdi bej Toptani (1864 - 1942), veprimtar i çështjes kombëtare, prijës çetash, firmëtar i Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë dhe ministër Financash në qeverinë e parë, pjesëtar i Këshillit të Naltë dalur nga Kongresi i Lushnjës.
Jeta
Lindi në Tiranë në oxhakun e Toptanve, i biri i Adem beut dhe Qamile hanëmit. Kreu mejtepin në vendlindje, ndërsa të mesmen në Stamboll. Kthehet në atdhe më 1895.
Për shkak të divergjencave politike oxhaku i Toptanve u nda pothuaj në dy pjesë: njëri krah me Esad Pashën e tjetri me Abdinë, Refikun e Muratin.
Bashkëpunon me Imzot Nikollë Kaçorrin dhe Mustafa Krujën në qarqet patriotike në qarkun e Durrësit (kjo prefekturë përfshinte pesë ndënprefektura: Durrsi vetë me pak katunde, Kavajen, Tiranen e Krún).
Në nëntor 1912 priti në Durrës Ismail Qemali dhe e shoqëroi atë deri në Vlorë, ku mori pjesë në ngritjen e flamurit firmoi aktin e pavarësisë me siglën “Abdi”. U zgjodh ministër i Financave në qeverinë e parë shqiptare.
Në Kongresin e Lushnjes, ishte nga aktivistët kryesorë dhe për këtë u zgjodh antar i Këshillit të Lartë së bashku me Aqif pashë Elbasanin, Imzot Luigj Bumçin dhe dr. Mihal Turtullin. Përkrahu kryengritjen e marsit 1922 udhëhequr nga Bajram Curri e Elez Isuf Ndreu, për të cilën u dënua me vdekje, por lejohet të largohet në Austri. Pas amnistimit tërhiqet krejtësisht nga jeta politike. Vitin e festimit të 30 vjetorit të shpalljes së pavarësisë, evenimetit historik ku ai mori pjesë, më 1942, Toptani vdiq në Tiranë.
Pasardhësit
Fëmija i parë ka qenë Ihsani, i cili u largua në tetor të ’44-s me grupin e ushtarakëve të misionit anglez, Abaz Kupin etj. U dënua më pas me vdekje në mungesë. Punoi për “Newsweek” dhe BBC. Fëmijët e tjerë kanë qenë 2 vajzat Hiqmeti e Zejnepi, si dhe më i vogli, Xhahiti. Përveç Xhahitit që kreu studimet në shkollën e Fultz-it për Agronomi, ndërsa të lartën në Milano për Shkenca Agrare - gjithë tjerët u shkolluan në Vienë.
Shtëpia e Humorit dhe Satirës
Koordinatat: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=House_of_Humour_and_Satire&params=42_52_47_N_25_19_5_E_region:BG <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 42°52'47"N 25°19'5"E  / <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">42.87972°N 25.31806°D / 42.87972; 25.31806   ]  Shtëpia e Humorit dhe Satirës (bullgarisht:  Дом на хумора и сатирата ; Dom na Humora i Satirata) në Gabrovo, Bullgari, është një ekspozitë e artit humoristik tradicional lokal, duke përfshirë karikatura, fotografi, piktura, skulptura dhe humore verbale. Shtëpia kombinon tiparet e një muzeu dhe një galerie artesh. Qyteti Gabrovo është i njohur edhe si një kryeqytet ndërkombëtar i humorit dhe satirës. Motoja e saj është "bota zgjat sepse qesh". djathtas|parapamje|250x250px
Koleksionet dhe Aktivitetet
Ngjarjet e mëposhtme janë mbajtur në Shtëpinë e Humorit dhe Satirës: Në koleksionin e artit të shtëpisë së Humorit të popujve përfshin mbi 51 620 vepra të artit nga mbi 9000 autorë nga 173 vende të botës: në mesin e tyre rreth 22 000 karikatura, mbi 3000 grafiqe satirike, mbi 1000 punime fotosh, rreth 1000 skulptura, rreth 9500 foto, mbi 200 postera, mbi 300 maska karnavalesh dhe kostume. Një tjetër pjesë e koleksionit të muzeut është bibliotekë specialiste e 25 000 titujve dhe 1000 vëllimeve e revistave në 35 gjuhë. Një pjesë e madhe e atyre veprave të artit janë të marra përmes donacioneve.
HSS është një institut unik kulturor i artit të humorit dhe satirës me një rezonancë ndërkombëtare. Ai u krijua në faqen e një lëkureje të vjetër dhe fabrike për rrezitje në 1 prill në vitin 1972. Projektimit arkitektonik ishte nga Karl Kandulkov. Ai është trashëgimtar krenar i humorit folklor lokal dhe i karnavaleve në traditat e Gabrovo-s - kryeqyteti bullgar i humorit.
HSS angazhohet në aktivitete të ndryshme - është një muze i të qeshurave, një galeri ndërkombëtare e artit të humorit, një qendër informacioni, një vend për rekreacion, një atraksion turistik për të dy - të rinj dhe të moshuar.
Emblema e saj është globi i tokës me sytë dhe veshët e maces, për të "parë dhe dëgjuar" humorin e botës dhe thirret nuskë e Gabrovo - maca. Qëllimi i Shtëpisë së humorit dhe satirës është të mbledhë, të tregojë dhe popullarizojë humorin e njerëzve në të gjitha fushat e arteve të bukura, letërsisë dhe folklorit, fotografisë, posterit, festave gazmore dhe traditat e maskaradës në mbarë botën.
Shtëpia e humorit dhe satirës është vërtetë një pallat me 10 salla të ekspozitave (që arrin në 8000metra katror), një bibliotekë, një studio regjistrimi, një sallë konference, një vend për suvenire, një kafe nate dhe një parking falas. Shtëpia e Humorit dhe Satirës i ofron miqve të saj katër kate të ekspozitave të përhershme (Rrënjët e humorit të Gabrovo-s, Edenit, Mëkati, Planeti Gabrovo, Maska - Faqja e Pushimeve, Karnavalet në mbarë botën), ekspozitat e përkohshme të artit të humorit, si dhe shumë pasqyra deformuese për argëtim, këmbana prej bakri, një figurë e madhe e maces së Gabrovo-s me bishtin e saj të shkëputur etj.
E vendosur në qendër të Gabrovo-s, në afërsi të stacionit të autobusëve dhe stacionit të trenit, Shtëpia e Humorit dhe Satirës mirëpret vizitorët e saj me përshëndetje të lumtura të personazheve të preferuara të humorit, skulpturat e të cilëve janë paraqitur në Parkun e të Qeshurave. Në mesin e tyre janë:
527
Mbi vitin 527.
Rexhep bej Mitrovica
Rexhep bej Mitrovica (Mitrovicë, 18 janar 1888 — Stamboll, 21 maj 1967) ishte veprimtar i çështjes kombëtare, nënshkrues i Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë, nëpunës, ministër dhe kryeministër i Shqipërisë gjatë viteve 1943-1944.
Jeta
U lind në Mitrovicë, rrjedh nga një familje atdhetare e fisit Hot me prejardhje nga Shkodra. Gjyshi itij, Mehmet Ago Pasha, në moshën madhore, rreth viti 1855, u largua nga fisi në Shkodër. Mësimet e para fillore në gjuhën turke në Mitrovicë.Në vitin shkollor 1902/1903, kur mbushi 14 vjet, vazhdoi mësimet në gjimnazin Mbretëror të Selanikut ( Lice turk), shkollimin e lartë në Paris detyrohet ta ndërpresë mbas dy vitesh prej vdekjes së të atit.
Pas kthimit në Shkup, Rexhepi mori drejtimin e shkollës profesionale aty, ku veçohet ngritja prej tij e një biblioteke të shkollës me rreth 700 libra. Së bashku me Bedri Pejanin e Sali Gjukën më 1908-n udhëhoqi një fushatë propagandistike si parapërgatitje për Kongresin e Manastirit.
Në prill të 1910 merr pjesë në Kongresin e Dytë të Manastirit.
Merr pjesë në Shpalljen e Pavarësisë në Vlorë, më 1912 ku firmos Rexhep. Ishte ai që propozoi sekretarët e Kuvendit:
Më 7 mars 1914, Mitrovica mori pjesë në pritjen që iu bë Princ Vidit, i cili zbriti në Durrës. Me fillimin e Luftës së Parë Botërore u largua në Austri. Më 1916-n u vendos në Vienë. Atje studioi katër vjet me radhë shkencat pedagogjike.
Mit'hat Frashëri rekomandon që në Kongresin e Lidhjes Shqiptare të Shoqërisë së Kombeve të hyjë Rexhep Mitrovica, Eshref Frashëri, Bedri Pejani, Sejfi Vllamasi dhe Aleksandër Xhuvani. Rexhep Mitrovica inspektoi dhe ndihmoi shkollat shqipe në veri e në jug të Shqipërisë, ndikoi që parlamenti shiptar të japë votbesimin për shkollën profesionale, autorizoi shumën prej 60 mijë franga ari për të plotësuar ndërtesën e kolegjit të filluar nga turqit më 1910. Shkolla u pagua nga qeveria dhe përgjegjësia për sigurimin e lokalit binte mbi shqiptarët. Shkolla profesionale shqiptare ose Shkolla Teknike Shqiptaro-Amerikane u krye në prill të vitit 1922. Ministri i Arsimit Rexhep Mitrovica bashkëpunoi ngusht me udhëheqësit e shkollës profesionale, Harry Fultz, Charles Holingshed etj. Me përkrahjen e Ministrisë së Arsimit dhe vëçanërisht të Rexhep Mitrovicës, u themeluan organizatat profesionale të mësuesve të Shqipërisë, si: “Lidhja e mësuesve të prefekturës së Durrësit” (8 janar 1922), “Lidhja e mësuesve të prefekturës së Shkodrës” (18.6.1922), “Lidhja shoqërore e arsimtarëve të Korçës” (23.3.1923) etj., që çuan në krijimin në Tiranë të Lidhjes së Përgjithshme të Arsimtarëve të Shqipërisë” (gusht 1924), në botimin e revistës “Arsimtari”.
Në vitet 1925-1939 veproi në Kosovë e mandej n'emigracion.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore
Më 6 prill 1941 Gjermaniza naziste sulmon Mbretërinë Jugosllave, gjë që pritet me entuziazëm nga krerët e popullit shqiptar të Kosovës që kishin pësuar politikat shpopulluese të Jugosllavisë. Pas ndarjes së Kosovës në tri zona ndikimi, asaj italiane (që iu bashkua Shqipërisë 'së vjetër'), gjermanes (Mitrovica, Podujeva, Vuçiterni) dhe bullgares. Zona gjermane ra në kontrollin e krerëve vendas, Bedri Pejanit, Xh. Devës. Delegacioni shqiptar, pas akuzave të ministrit Aqimoviq për gjoja vrasjet që bënin shqiptarët mbi serbët, ofroi të dhëna relevante me të cilat dëshmohej se kjo ishte një gënjeshtër e kulluar sebe. Rexhep Mitrovica dhe Xhafer Deva nxorën 20-30 fotografi të shqiptarëve të masakruar dhe të hedhur në Ibër (1941), duke dëshmuar se shqiptarët janë ata që kanë përsuar nga kriminelët serbë. Bedri Pejani pohon se bashkë me Rexhep Mitrovicën, Ali Dragën, Vehbi Frashërin e Kudret Kokoshin kanë qenë edhe disa herë të tjera në Beograd, ku kanë paraqitur pikëpamjet dhe qëndrimet e tyre për moscopëtimin e Kosovës. Në një mbledhje tjetër që u mbajt në Podujevë midis palës shqiptare dhe asaj serbe e ku palën serbe e përfaqësonte Vojvoda Kosta Peqanci, komandant i çetnikëve në kufi, u gjykuan sulmet dhe masakrat e çetnikëve në kufijtë veriorë të Kosovës. Në këtë kohë gjermanët urdhëruan që të burgosën çifutët e romët (gabelë e arixhinj) me origjinë nga Egjipti, mirëpo, pas ndërhyrjes së Rexhep Mitrovicës, Xhafer Devës, Ago Agait e Vehbi Frashërit, ky vendim nuk u zbatua, përkundrazi, iu mundësua çifutëve që përmes korridorit të sigurt nëpër Drenicë, të tërhiqen deri në Shqipëri e tutje. Rexhep Mitrovica kishte marrë në dorëzim detyrën e Komandantit të Forcave Vullnetare Shqiptare në trojet e çliruara. Pos si organizator i veprimeve luftarake, u angazhua me tërë qenien edhe në aksionin për pajtimin e gjaqeve në Kosovë. Punoi e luftoi për mbrojtjen e tërësisë territoriale shqiptare prej sulmeve të forcave çetnike. Kur pa se italianët po i favorizonin forcat malazeze, goditi rënd ushtrinë e tyre duke shpejtuar rrënimin e saj. Kjo veprimtari e tij ra në sy të fashistëve italianë, të cilët në gusht të vitit 1943 e arrestuan. U dënua disa vjet me akuzën “për veprimtari kundër regjimit italian në Shqipëri”. Burgun deri më 13 shtator, bashkë me Bedri Pejanin, Mehdi Frashërin, Xhelal Mitrovicën etj. e vuajti në Porto-Romano afër qytetit të Durrësit. Ndonëse mbi të u ushtrua një dhunë e paparë, ai nuk u përkul, nuk u thye shpirtërisht.
Qeveria e Rexhep Mitrovices 5 nentor 1943- maj 1944: Kryeminister : Rexhep Mitrovica ; Min. Brendshem, Xhaferr Deva; Min. Jashtem Bahri Omari (Mehmet Konica); Min. Mbrojtjes Gjen. Prenk Pervizi; Min. Finances, Sokrat Dodbiba; Min. Botores, Musa Gjylbegu; Min. Drejtesise, Rrok Kola; Min. Kultures, Kol Tromara (Rexhep Krasniqi); Min. Arsimit, Eqrem Cabej (Koço Muka); Min. Ek. Komb. Ago Agaj; Zv/Min. Jashtem, Vehbi Frasheri; Minister, Vasfi E. Visoka. Pas Rexhep Mitrovices Qeveria u kryesua nga Fiqri Dine, dhe pastaj nga Ibrahim Biçaku deri ne tetor 1944. Kjo informate jepet e sakte, per te korigjuar disa gabime historike mbi njerezit qe perbenin qeverine e Rexhep Mitrovices te dhene te pasakte e me mungesa te medha. Historise nuk i lejohet te beje perjashtime dhe manipumime.
Mërgimi
Në gjysmën e nëntorit 1944 grupi i kosovarëve, Rexhep Mitrovica, Xhaferr Deva, Tahir Zajmi, Xhelal Mitrovica, dhe Rexhep Krasniqi, mori rrugën e mërgimit. Pas një qëndrimi dyjavor në Zagreb ata lëvizën drejt Austrisë. Mitrovica kishte shëndet delikat dhe u detyrua të shtrohet në senatoriumin afër qytetit Feldkireh afër kufirit zviceran. Gjatë periudhës 1945-1947 Xhaferr Deva qëndroi në Austrinë perëndimore. Në verë të këtij viti, ai bashkë me Xhelal Mitrovicën, Tahir Zajmin dhe Ali Dragën shkuan në Itali. Prej andej e tërhoqën edhe Rexhep Mitrovicën e përmirësuar. U vendosën në Gjenovë të Italisë dhe, pas dy muajsh, me ndihmën e një deputeti turk me origjinë shqiptare nga Prizreni, mik personal i Xhafer Devës, i siguruan Rexhep Mitrovicës lejen për të shkuar në Turqi, ku dhe vdiq.
Një lojë endërr
thumb|Një lojë endërr
Një lojë endërr, (anglisht: A Dream Play; suedisht: Ett drömspel), një dramë e Strindbergut. Shkrimtari e shkruajti dramën 1902 dhe u shfaq në teatër 1907. Drama përbëjnë një për disa tabolja të shkurtër që nuk janë lidhur me një intrigë por me një temë e veçantë, pikërisht për vuajtjen e njerëzimit. Personazhi kryesor është bija i perëndisë Indra, që shkoi drejt tokës për të shikuar qysh njerëzit jetojnë dhe kudo në vend ndesh dhembje dhe endërra të dështuara. Gjithë drama përfundon me një misterioze aziatike, ku kuptohet dhimbja si i dobishëm dhe vdekja si çlirimtare. Pjesët janë pasua nga, si shkrimtari vetë ka thënë, konfuza e endërrës sido forma i logjikshëm të dukshëm. Këtë kërkon ndryshime në skenë pandërprerë para publikut, dhe drama për shkak është, sidomos për formën, punë eksperimentale për historinë e teatërit.
Czesław Miłosz
Czesław Miłosz (Šeteniai, Lituania, 30 qeshor 1911 – Krakov, 14 gushta 2004) është poet polak dhe fitues i Çmimit Nobel për Letërsi.
Bellacërka (Rozhajë)
Bellacërka (Gjuha malazeze:Bijela Crkva) është një vendbanim i populluar në komunën e Rozhajës, Mali i Zi.
Bijela Crkva është selia dhe vendbanimi i vetëm i bashkësisë lokale me të njëjtin emër. Ndodhet 10 km larg qytetit të Rozhajës km, dhe lidhet me nje rruge te asfaltuar. Popullsia merret kryesisht me blegtori. Nga ndërtesat publike, ekziston një departament rajonal i shkollës fillore "Milun Ivanović" Bishevo, si dhe Kisha Ortodokse.
Jusuf el-Kardavi
Dr. Jusuf El-Kardavi (يوسف القرضاوي; romanizuar: Yūsuf al-Qaraḍāwī; ose Yusuf al-Qardawi; 9 shtator 1926 – 26 shtator 2022) ishte një dijetar islamik egjiptian me bazë në Doha, Katar dhe kryetar i Unionit Ndërkombëtar të Dijetarëve Myslimanë. Ai ishte më i njohur për programin e tij الشريعة والحياة, al-Sharīʿa wa al-Ḥayāh ("Sheriati dhe Jeta"), i transmetuar në Al Jazeera, i cili kishte një audiencë të vlerësuar prej 40-60 milionë në mbarë botën. Ai ishte gjithashtu i njohur për IslamOnline, një faqe interneti që ai ndihmoi në themelimin e tij në vitin 1997 dhe për të cilën shërben si dijetar kryesor fetar.
El-Kardavi botoi më shumë se 120 libra, duke përfshirë E Lejuara dhe e Ndaluara në Islam dhe Islami: Qytetërimi i Ardhshëm. Ai gjithashtu mori tetë çmime ndërkombëtare për kontributin e tij në studimin islam, dhe u konsiderua si një nga dijetarët më me ndikim islam që jetonte. El-Kardavi kishte një rol të spikatur brenda udhëheqjes intelektuale të Vëllazërisë Myslimane, një organizatë politike egjiptiane, megjithëse ai vazhdimisht deklaroi se nuk ishte më anëtar< dhe dy herë (në 1976 dhe 2004) refuzoi ofertat për rolin zyrtar në organizatë.
Biografia
Jusuf El-Kardavi është një prej dijetarëve më të mëdhenjë të shekullit të XXI, ai është një prej njohësve më të mëdhenjë bashkohorë të jursiprudencës islame. Njeriu më me ndikim në botën islame dhe njohës prej më të mirëve të ekonomisë islame dhe politikave islame.
Ndërsa ajo që më së shumti e bënë të njohur është shkrimi pasi që është autorë i shumë veprave dhe siç e potenconë edhe vetë Ibn Bazi dhe Imam En-Nedviu, Allahu xh.sh i mëshiroftë, librat e tij kanë lënë gjurmë dhe kanë pas një ndikim të pa shoqë në Botën Islame.
Jusuf El-Kardavi po ashtu është edhe një prej vigjilentëve dhe largëpamësve më të shquar sa i përketë problemeve bashkëkohore më të cilat është duke u ballafaquar sotë Bota Islame.
Lindja dhe jeta e tij:
Jusuf Abdullah El-Kardavi u lind me 09.09.1926 në fshatin Safet Turab të Egjiptit. Fshat ky që njihet për historikun e lashtë të tij, e po ashtu në të është varrosur edhe sahabiu i ndershem Abdulluah Ibn Harith Ibn Xhuzej Ez-Zubejdi.
Që në moshën dhjetë vjeçare arriti ta mësonte përmendësh Kur'anin, rregullat e leximit dhe të dispozitave të tij.
Ai kishte jetuar një jetë shumë të vështirë pasi që në moshën dy vjeçare i vdes i atij dhe kujdesin ndaj tij e merrë agja i tij por që kushtet ekonomike i kishin mjaftë të rënda.
Jusuf El-Kardavi është arrestuar dhe është burgosur disa herë për shkakë të qëndrimeve të tij dhe për shkakë të asaj se ishte pjesë e lëvizjes së Vëllezërve Mysliman. Ai për herë të parë arrestohet në vitin 1949 në kohën e sundimit të mbretit Faruk, ndërsa arrestohet edhe tri herë gjatë sundimit të Xhemal Abdunaserit.
Ai është i martuar dhe ka shtatë fëmijë, katër vajza dhe tre djemë. Që të gjithë janë të shkolluar.
Shkollimi i tij:
Shkollimin e tij fillorë dhe të mesëm e ka përfunduar në institutin e Ez’herit dhe çdo herë ishte prej nxënësve më të dalluar. Ndërsa kur e përfundoj shkollimin e mesëm ai ishte i dyti për nga suksesi në tërë Egjiptin edhe përkundër kushteve të rënda nëpër të cilat kishte kaluar atë kohë pasi që kishte qënë edhe i arrestuar.
Pastaj vazhdoi shkollimin në Fakultetin e Usul Dinit në Universitetin e Ez’herit nga ku edhe diplomohet në vitin 1952-1953 ku dhe ishte studenti më i dalluar.
Ndërsa në vitin 1954 arrinë që të licensohet për mësimdhënie në Gjuhën dhe Letërsinë Arabe me kualifikim të lartë ndërsa në vitin 1958 diplomohet nga Instituti i Lartë për studimin e Gjuhës dhe të Letërsisë Arabë, në drejtimin Gjuhë dhe Letërsi Arabe.
Ndërsa në vitin 1960 diplomohet në parapërgatitje për studimet e larta, e që sot njihet si magjistraturë, dhe atë më një sukses shumë të lartë. Këtë e kishte përfunduar në të njëjtin fakultetë por në drejtimin e Shkencave të Kuranit dhe Sunnetit.
Postet dhe detyrat që ka kryer:
Në vitin 1961, Jusuf El-Kardavi udhëton për në Katar ku edhe fillon të punojë si Drejtor i Institutit të Mesëm Fetarë ndërsa pasi që merrë nënshtetësinë e këtij vendi, ai në vitin 1977 emerohet Dekan i Fakultetit të Sheriatit pranë Universitetit të Katarit, detyre të cilen e kryen deri në fund të vitit 1990.
Po ashtu ai është udhëheqës i Qendrës për Studime dhe Hulumtime në Historinë dhe Traditën e Profetit s.a.v.s.
Kishte punuar edhe si ligjërues në xhami por që më vonë e merrë mbikqyrjen e ligjëruesve dhe imamëve në Egjiptë. Ndërsa një kohë kishte punuar edhe si mbikqyrës i botimeve në Universitetin e Ez’herit.
Dr.Jusuf El-Kardavi ka edhe shumë poste të tjera nder te cilat edhe:
Kryetar i Unionit Botërorë të Dijetarëve Mysliman
Kryetarë i Këshillit Europian për Fetva dhe Studime
Ish-Kryetar i Organizatës Kumtesa, që është pronare e IslamOnline-it, post ky që e ka mbajtur deri në vitin 2010.
Anëtarë i Këshillit të Jurisprudencës Islame, e që është pjesë e Lidhjes së Botës Islame, me seli në Meke.
Anëtarë i Bordit të Dijetarëve të Afrikës.
Nënkrytetar i Bordit Botërorë Islam të Zekatit në Kuvajt.
Anëtarë i Bordit Udhëheqës të Qendrës për Studime Islame në Oksford.
Veprimtaria e tij:
Dr.Jusuf El-Kardavi ka fituar një mori çmimesh si përsonaliteti dhe figura më me ndikim në botën islame dhe po ashtu për kontributin e tij të pazëvëndësueshëm që e ka dhënë deri më sot. Prej çmimeve që ai ka fituar apo me të cilat është shpërblyer mund të cekim:
Çmimin Botërorë të Mbretit Fejsal per studime islame së bashku me dijetarin e njohur Seid Sabik, 1994.
Çmimin Kontribuesi i Dalluar në Shkencë, nga Drejtori i Universitetit Botërorë të Malejzisë, 1996.
Çmimin Sulltan Hasan Belkije, Sulltani i Brunejit për kontributin e tij në Fikhun Islam, 1997.
Çmimin Dubai për Kur'ani Kerimin, sektori për përsonalitetin Islam të vitit, 1999.
Çmimin Shtetërorë për Studime Islme, nga Shteti i Katarit, 2008.
Çmimin Hixhreti Profetik, që e mori nga vetë mbreti Malejzian, 2009.
Çmimin Mbretërorë të Jordanisë, e që e mori pasi që kishte marrë pjesë në një simpozium të organizuar nga Organizata Alu Al-Bejt Mbretërore të Mendimit dhe Studimeve Islame, 2010.
Marlboro County
Marlboro County është një nga  qarqet në shtetin federal South Carolina të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Jusuf el-Kardavi
Biografia
Ndërsa në vitin 2009 ishte i 38-ti në mesin e 500 përsonaliteteve më me ndikim në botën islame sipas një studimi të bërë nga Organizata Alu Al-Bejt Mbretërore e Jordanisë.
Dr.Jusuf El-Kardavi është autorë i afro 200 librave, autorë i shumë punimeve shkencore, shumë fetvave dhe një mori emisionesh televizive të incizuara.
Librat e tij jane prite shumë mire në botën islame andaj edhe janë përkthyer edhe në shumë gjuhë të botës e po ashtu edhe në gjuhën shqipe janë të përkthyera mbi 50 tituj.
Central Park
Central Park (Parku qendror) është një park në zemër të Manhattan, në New York City, të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Ky park është hapur në vitin 1859 dhe është përfunduar në vitin 1859. Me një gjatësi prej 4,07 km dhe një gjërësi prej 800 m ka një sipërfaqe prej 341 ha dhe zë 6 % të sipërfaqes tokësore në Manhattan. Përafërsisht 25 milionë vizitorë çdo vit nga e gjithë bota vizitojnë këtë park aq të njohur. Arkitektët ishin Frederick Law Olmsted dhe Calvert Vaux.
Jusuf el-Kardavi
Biografia
Prej librave të tij më të njohur mund të cekim:
Hallalli dhe Harami
Fetva Bashkëkohore
Hyrje në studimin e Sheriatit Islam
Fikhu i Xhihadit
Fikhu i pakicave myslimane
Fikhu i Zekatit
Kantoni Calais-Nord-Ouest
Kantoni Calais-Nord-Ouest (frëngjisht: Canton de Calais-Nord-Ouest) është një kanton në departamentin Pas-de-Calais, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Calais. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 28554 banorë.
528
Mbi vitin 528.
Zona ekuatoriale
Zona ekuatoriale shtrihet përgjatë ekuatorit dhe përfshin pellgun e lumit Kongo-Zaire dhe territoret që ndodhen prane gjirit te Guinese.Ne kete zone temperaturat e ajrit jane gjithmone te larta (mesatarje vjetore 25 grade celcius),shirat jane te bollshme dhe atmosfera e mbushur me lageshtire.Ne disa rajone bien shira te dendur cdo mbasdite.Klima e nxehte dhe e lagesht ka ndikuar ne zhvillimin e pyjeve ekuatoriale te formuara nga druret e larte dhe shkurret e dendura qe i bejne ato te pakalueshem.Kafshet me te perhapura jane:milingonat,gjarperinjte,majmunet,zogjte etj.
Roger Sperry
Roger Wolcott Sperry (20 gusht 1913 – 17 prill 1994). U lind në Hartford, Connecticut. Është neurofiziologjist dhe neurobiologjist amerikan.
Ai mori Çmimin Nobel në fiziologji dhe mjeksi më 1981 për më shumë se 40 vite punë për studimin e trurit. Çmimi iu dha veçanërisht për punën e tij mbi "taurin e ndarë", përmes së cilës ai zbuloi që dy hemisferat e prurit kishin funksione të veçanta.
E majta, zakonisht ana dominante ka të bëjë me arsyetimin, gjuhën, të shkruarit dhe të lexuarit, ndërsa e djathta, ose ana më pan dominante, ka të bëjë më tepër me proçeset jo verbale, të cola si p. sh., arti, muzika, dhe sjellja krijuese.
Sperry mori gradën PHD prej Universitetit të Chikagos më 1941. Studimet e para shkencore i bëri në Universitetin e Harvardit dhe tek Laboratori i Primatëve i Yerkës. Më pas ai u bë anëtar i stafit të Institutit Teknologjik të Kalifornisë si profesor i psikobiologjisë.
Teknika e tij, të cilën ai e quajti "shkëputja e hemisferave" ka siguruar information të vlefshëm për trajtimin e çrregullimeve të ndryshme të trurit.
Grebeneja
Grebene, (greqisht: Γρεβενά/Grevena; vllahisht: Grebini) është një qytet në qarku perëndimor administrative e Maqedonisë, Greqi. Popullsia është 10.177 banorë (2001).
529
Mbi vitin 529.
Principet e Public-Key Kriptosistemit
Megjithëqe Diffie, Hellman dhe Merkel kanë japur postulatet mbi punën e një sistemi të tillë të kriptimit mirëpo algoritmi i parë për këtë sistem është zbuluar nga tre inxhinier të MIT dhe njihet me emrin RSA dhe pothuajse është algoritmi më i përdorur në ditës e sotme për enkriptime asimetrike. Pas RSA janë zbuluar edhe disa algoritme të tjera por fokusi jonë në këtë shkrim nuk janë algoritmet që përdoren në publik-key kriptosistemin po vet principi i punës së këtij algoritmi, funksionaliteti dhe përdorshmëria e tij si dhe të metat dhe sulmet e mundshme në këtë sistem.
Principet e punës së public-key kriptosistemit
Konceptet themelore të public-key kriptosistemit(PKK) kanë evoluar duke sulmuar dy problemet kryesore te enkriptimeve simetrike. Problemin e shkëmbimit të çelësave dhe nënshkrimit digjital. Principet e PKK bazohen në dy çelësa e jo në një çelësi si tek enkriptimi simetrik. Njëri çelës përdoret për enkriptim dhe tjetri për dekriptim. Pra njëri çelës bëhet publik dhe tjetri mbetet privat. Ka mbetur të thuhet çelësi publik dhe çelësi privat në mënyrë që të mos shkaktohen konfuzione mes PKK dhe algoritmeve simetrike sepse tek këto të fundit çelësi quhet çelës sekret. Nuk ka rëndësi se cili çelës i gjeneruar në PKK bëhet publik e cili privat por ka rëndësi se cili nga ata përdoret për enkriptimin e të dhënave. Për këtë do të diskutohet më vonë kur arrijmë tek pjesa se ku dhe për çfarë përdoren algoritmet asimetrike. PKK kanë bërë revolucion në kriptografi sepse janë sistemet e para që bazohen në funksione matematikore e jo në zëvendësime dhe permutacione. PKK mund të përdoret për kredencialitet,autentikim si dhe për të dyja njëkohësisht.
Diffie dhe Hellman janë të parët që paraqiten postulatet mbi të cilat bazohet PKK edhe pse ata nuk e kishin ndonjë algoritëm specifik për këtë detyrë. Postulatet Diffie-Hellman që PKK duhet të përmbushë:
1. Të jetë e lehtë për palë që përdorë këtë sistem të gjeneroj çiftin e çelësave (PuK dhe PrK)
'''2. Të jetë e lehtë për dërguesin (A) duke e ditur çelësin publik të pranuesit (B) të gjeneroj mesazhin e kriptuar. C=E(PuKB,M)'''
4. Të jetë praktikisht e pamundur që një palë e tretë përgjuese duke ditur PuK të gjeneroj PrK.
5. Të jetë e praktikisht e pamundur për palën e tretë përgjuese duke e ditur PuK dhe mesazhin e enkriptuar ta gjej mesazhin origjinal.
Këto janë 5 postulatet sipas Diffie dhe Hellman që një PKK duhet të përmbush por mund të shtohet edhe një i gjashtë që thot:
6. Se mesazhi i enkriptuar me PuK mund të deshifrohet me PrK si dhe anasjelltas.M = D[PUB,E(PRB,M)] = D[PRB,E(PUB,M)]
Që të plotësohen këto kondita është dashur që të gjendet një funksion njëkahorë me ndonjë parametër të caktuar që në bazë të tij lehtë mund të caktohet inversi i funksionit por pa atë parametër është e thuajse e pamundur të gjendet inversi i funksionit.
X = f-1(Y) inversi i tij thuajse i pamundur.
Por në qoftë se marrim një funksion një kahorë me ndonjë parametër k:
X = fk-1(Y) inversi i tij lehtë gjendet në qoftë se e dimë k në rast se jo atëherë është thuajse e pamundur të gjendet inversi i funksionit.
Procedura e enkriptimit dhe dekriptimit në public-key kriptosistem
Publik-key kriptosistemi mund të përdoret për enkriptim dhe dekriptim të të dhënave, për nënshkrim digjital të të dhënave si dhe të dyja bashkë.
Enkriptimi dhe dekriptimi i të dhënave në publik-key kriptosistem
Në shembullin tonë Alisa (dërguesi) bënë enkriptimin e të dhënva që dëshiron ti dërgon me çelësin publik të marrësist apo të Bobit në rastin tonë. Çelësin publik të Bobit, Alisa e merrë nga ndonjë hapësirë ku gjenden çelësat publik që mund të jetë ndonjë server ose ndonjë autoritet tjetër. Pas enkriptimit të plaintekstit fitohet chiperteksti. Pas pranimit të chipertekstit nga Bobi ai e dekripton atë me çelësin e tij privat.
i_kornizuar|qendër
Nënshkrimi digjital i të dhënave në publik-key kriptosistem
Përveç enkriptimit dhe dekriptimit mund të bëhet edhe nënshkrimi digjital i të dhënave. Alisa në qoftë se dëshiron të nënshkruaj dokumentin para se ta dërgoj ajo e enkripton atë me çelësin e saj privat dhe pastaj e dërgon dokumentin. Bobi për të dekriptuar dokumentin e pranuar nga Alisa e përdorë çelësin publik të saj. Në praktikë nuk përdoret kjo metodë por së pari gjendet HASH-i i dokumentit dhe pastaj nënshkruhet HASH-i. HASHI mund të gjenerohet me çfarëdo funksioni MD5, SHA1 etj.
i_kornizuar|qendër
Nënshkrimi digjital i të dhënave të enkriptuara në public-key kriptosistem
Gjithashtu ekziston mundësia që të bëhet nënshkrimi digjital i të dhënave të enkriptuara. Në këtë rast nuk luan rol se a bëjmë enkriptimin së pari dhe pastaj nënshkruajm apo të kundërtën. Disa preferojnë mënyrën e parë disa të tjerë mënyren e dytë. Pra Alisa bënë enkriptimin e të dhënave për dërgim me çelësin publik të Bobit dhe pastaj ajo ciphertekstin e fituar e enkripton me çelësin e saj private. Nga ana tjetër Bob së pari dekripton me çelësin publik të Alisës dhe pastaj dekripton me çelësin e tij privat.
i_kornizuar|qendër
Siguria e public-key kriptosistemit dhe sulmet e mundëshme
Sikurse siguria tek enkriptimet simetrike ashtu edhe tek ato asimetrike varet nga gjatësia e çelësit. Në kushtet të njëjta enkriptimet simetrike janë pothuajse 1000 herë më të shpejta sesa ato asimetrike. Me kushte të njëjta nënkuptojmë që madhësia e mesazhit me qenë e njëjtë po ashtu edhe madhësia e çelësit me qenë e njëjtë, kështu që një metodë që përdoret për enkriptimin e paketave të mëdha ku koha e dërgimit është kritike është, që paketën e enkriptojmë me ndonjë AS dhe pastaj çelësin e enkriptojmë me një algoritëm asimetrik me çelësin publik të palës që dëshirojmë ta deshifroj paketën. Megjithatë edhe PKK ka mangësitë e veta. Njëra është autenticiteti i çelësave publik. Si mund ta verifikojmë që një çelës i takon palës së dëshiruar. Kjo është arritur me anë të certifikatave digjitale, që detyrë e tyre është që një çelësi publik ti bashkëngjisin edhe identitetin se kujt i takon çelësi. Sikurse enkriptimet simetrike ashtu edhe ato asimetrike janë të thyeshme nga “brute force attacks”. Mbrojtja e vetme është madhësia e çelësit por një gjë duhet pasur në mend se me rritjen e madhësisë së çelësit koha e kalkulimit të funksioneve një kahore mbi të cilat bazohet algoritmi i caktuar asimetrik rritet eksponencialisht. Pikë e dobët tjetër është gjetja e ndonjë mënyre për kalkulimin e çelësit privat nga ai publik. Deri më sot nuk ekziston diçka e tillë por ky fakt nuk e mohon mundësin e gjetjes së ndonjë metode të tillë.
Një metodë tjetër e thyerjes së këtij algoritmi është kur e shfrytëzojmë atë për enkriptimin e ndonjë çelësi që dëshirojmë ta dërgojmë. Pala e tretë me anë të çelësit publik i enkripton gjitha mundësit (me madhësi të çelësit që e kemi dërguar) dhe pastaj i krahason ato me formë e enkriptuar të çelësit të dërguar dhe kështu pastaj sulmi kalon në një “brute force attack”.
McCormick County
McCormick County është një nga  qarqet në shtetin federal South Carolina të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kryqi i Kuq dhe Gjysmëhëna e Kuqe
ORIGJINA DHE HISTORIA E LËVIZJES SË KRYQIT TË KUQ DHE GJYSMËHËNËS SË KUQE
Kryqi i Kuq u krijua për të ndihmuar njerëzit në nevojë në fushën e betejës. Henry Dunant, themeluesi i Lëvizjes së Kryqit të Kuq, ishte nje biznesmen nga Gjeneva që u bë rastësisht dëshmitar i betejës së Solferinos në Itali më 1859 dhe u trondit thellë kur pa shumë ushtarë të plagosur të braktisur në fatin e tyre. Shumë prej tyre mund të shpëtonin prej vdekjes po t'u jepej ndihmë, por personeli sanitar që dispononin ushtritë në atë kohë, ishte shumë më i vogël se ç'nevojitej. Numri i viktimave të betejës së Solferinos arrinte në 40.000 vetë. Pas kthimit në Gjenevë ai shkruan një libër "Një kujtim nga Solferino" ku bën dy propozime që shënojnë në të njëjtën kohë edhe lindjen e idesë së Kryqit të Kuq. Propozimi i parë që bëri Henry Dunant, ishte krijimi në çdo vend i një shoqate e cila do të formonte që në kohë paqeje, vullnetarë për të ndihmuar personelin mjekësor të forcave të armatosura në rast se do të shpërthente lufta. Dhe duke qenë se të formosh këta vullnetarë në dhënien e ndihmës nuk mjafton, por duhet gjithashtu që ata të jenë pranë të plagosurve në fushën e betejës, ai bëri propozimin e dytë sipas të cilit shtetet të nxirrnin rregulla të zbatueshme në të gjitha konfliktet e armatosura ndërkombëtare, të cilat do të siguronin ndihmë dhe mbrojtje për luftëtarët e plagosur dhe do të mbronin personat e ngarkuar për t'u kujdesur për ta.