cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Helena Bonham Carter
Helena Bonham Carter (lindur më 26 maj 1966) është një aktore angleze. Është nominiar në Academy Awards për aktoren më të mirë për rolin e saj si Kejt Kroi në The Wings of the Dove (1997). Për rolin e saj të Mbretëreshës Elizabetë në The King's Speech (2010), ajo u nominua për çmimin Academy Awards për aktoren më të mirë ndihmëse dhe e fitoi çmimin në BAFTA Award si aktorja më e mirë në një rol ndihmës. Ajo gjithashtu fitoi çmimin International Emmy Awards (2010), si aktorja më e mirë për rolin e saj si autorja britanike Enid Blyton në filmin televiziv Enid (2009).
'Ara'ir
`Ara`ir është një qytet në governoratin Madaba në Jordani.
Talat Pasha
Mehmet Talat (Turqishtja osmane: محمد طلعت‎, Mehmed Talât; 1 shtator 1874 - 15 mars 1921) i njohur zakonisht si Telat Pasha (turqishtja osmane: طلعت پاشا; turqisht: Talât Paşa), ishte një nga triumviratët e njohur si Tre Pashallarët që de facto drejtuan Perandorinë Osmane gjatë Luftës së Parë Botërore. Ai ishte një nga udhëheqësit e Turqve të Rinj dhe qeverisi perandorinë gjatë Gjenocidit Armen, të cilin ai e nisi si Ministër i Brendshëm më 1915.
Si Ministër i Brendshëm, Telat Pasha urdhëroi më 24 prill 1915 arrestimin dhe dëbimin e intelektualëve armenë në Stamboll, shumica e tyre u vranë përfundimisht, dhe më 30 maj 1915 kërkoi Ligjin e Tehxhir (Ligji i Dëbimit të Përkohshëm); këto ngjarje çuan në gjenocidin armen.
Telat u largua nga Perandoria Osmane së bashku me Ahmet Xhemal Pasha dhe Enver Pasha. Ai u vra nga Soghomon Tehlirian në Berlin më 1921.
Sushi
parapamje|240px|Një pjatë tipike shtëpiake me sushi Sushi (Japonisht: すし, 寿司, 鮨, 鮓) është një pjatë tradicionale japoneze me oriz të përgatitur me uthull (鮨 飯, sushi-meshi), zakonisht me pak sheqer dhe kripë, të shoqëruar me një sërë përbërësish (ネ タ, neta), të tilla si ushqime deti, shpesh të papërpunuara dhe perime. Stilet e sushit dhe prezantimi i tij ndryshojnë shumë, por një përbërës kryesor është "oriz sushi", i referuar gjithashtu si shari (しゃり), ose sumeshi (酢飯).
Sushi është bërë tradicionalisht me oriz të bardhë me kokërr të mesme, megjithëse mund të përgatitet me oriz ngjyrë kafe ose oriz me kokërr të shkurtër. Shumë shpesh përgatitet me ushqime deti, të tilla si kallamar, ngjala, bisht i verdhë, salmon, tuna ose imitim mish gaforre. Shumë lloje të sushi janë vegjetarianë. Shpesh shërbehet me xhenxhefil turshi (gari), wasabi dhe salcë soje. Rrepka daikon ose daikon turshi (takuan) janë zbukurime të njohura për pjatën.
Sushi ndonjëherë ngatërrohet me sashimin, një pjatë e lidhur në kuzhinën japoneze që përbëhet nga peshk të papërpunuar të prerë hollë ose herë pas here mish.
Darka e Lamës
Përmbledhje
Quhet darka e lamës, sepse “lama” ka qenë vendi i rrafshët në fshatra malore, ku janë shirë të korrat, kryesisht të grurit dhe/ose misrit. Ndërsa në fushë ka marrë emrin “darka e fushës”, pasi janë vjelë të mirat e saj, kryesisht të grurit. Evidencat etnografike tregojnë se me grumbullimin e produkteve dhe përfundimin e punëve, në viset e ndryshme të Kosovës, gjithmonë është organizuar një darkë e madhe e përbashkët për të falënderuar njerëzit që kanë ndihmuar në përfundimin e punëve blegtorale e bujqësore. “Dhënia e bukës” ka qenë aspekt esencial i marrëdhënieve sociale tradicionale.
Historia e kësaj feste është shumë e vjetër ndër shqiptarët, dhe daton që nga koha e ilirëve, që nga të parët e lashtë të popullit shqiptar. Në darkën e lamës ku shtrohej sofra në shenjë falënderimi ndaj natyrës e Perëndisë, për frytet bujqësore, të cilat bujku në vjeshtë i mbledh, i korr dhe i ruan në hambar, në shenjë falënderimi ndaj Perëndisë e natyrës për frytet e begatshme bujqësore të vitit përkatës.
Oktay Kaynarca
Oktay Kaynarca (lindi më 27 janar 1965) është aktor, producent dhe prezantues turk. Ai u bë i njohur duke luajtur personazhin e Sylejman Çakër në serialin televiziv Lugina e Ujqërve. Ai luajti personazhin e Hëzër Çakërbejli në Eşkıya Dünyaya Hükümdar Olmaz, një nga serialet më të ndjekur televiziv të viteve 2010 në Turqi. Ai mori çmimin për aktorin më të mirë në rol dytësor në Festivalin e 31-të të Filmit Golden Orange për rolin e tij në filmin Yengeç Sepeti dhe në Festivalin e 39-të të Filmit Golden Orange për rolin e tij në Bumerang Cehennemi.
Chiaravalle
Chiaravalle është një komunë (komunë) në provincën e Ankonës në rajonin italian Marche, e vendosur rreth 15 km në perëndim të Ankonës. Më 31 dhjetor 2004, ajo kishte një popullsi prej 14,397 banorësh dhe një sipërfaqe prej 17.4 km2.
Komuna e Chiaravalle përmban edhe frazione (nënndarjen) Grancetta.
Chiaravalle kufizohet me komunat e mëposhtme: Camerata Picena, Falconara Marittima, Jesi, Monte San Vito, Montemarciano.
Çiraku
parapamje|[[Elektricisti|Elektricistët shpesh trajnohen përmes çirakëve.]] Çirakllëku është një sistem për trajnimin e një brezi të ri praktikuesish të një zanati ose profesioni me trajnime në punë dhe shpesh me disa studime shoqëruese (punë në klasë dhe lexim). Çirakët gjithashtu mund t'u mundësojnë praktikuesve të fitojnë një licencë për të ushtruar në një profesion të rregulluar. Pjesa më e madhe e trajnimit të tyre bëhet gjatë punës për një punëdhënës që i ndihmon çirakëve të mësojnë zanatin ose profesionin e tyre, në këmbim të punës së tyre të vazhdueshme për një periudhë të rënë dakord pasi të kenë arritur kompetenca të matshme.
Ndërtesë dy katëshe në lagjien L.Sokoli (Elbasan)
Ndërtesë dy katëshe në lagjien L.Sokoli është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar me numër "22 më 15.02.2005".
Çiraku
Kohëzgjatja e çirakut ndryshon në mënyrë të konsiderueshme midis sektorëve, profesioneve, roleve dhe kulturave. Në disa raste, njerëzit që përfundojnë me sukses një praktikë mund të arrijnë nivelin e kompetencës "udhëtar" ose certifikimin profesional. Në raste të tjera, atyre mund t'u ofrohet një punë e përhershme në kompaninë që ka ofruar vendosjen. Edhe pse kufijtë dhe terminologjia formale e sistemit të çirakut/gazetarit/master shpesh nuk shtrihen jashtë esnafeve dhe sindikatave, koncepti i trajnimit në vendin e punës që çon në kompetencë gjatë një periudhe vitesh gjendet në çdo fushë të punës së kualifikuar.
Historia
parapamje|djathtas|Një bukëpjekës mesjetar me çirakun e tij. The Bodleian Library, Oxford, England.
Sistemi i çirakut u zhvillua për herë të parë në mesjetën e mëvonshme dhe erdhi duke u mbikëqyrur nga repartet artizanale dhe qeveritë e qytetit. Një zejtar mjeshtër kishte të drejtë të punësonte të rinj si një formë pune e lirë në këmbim të sigurimit të ushqimit, strehimit dhe trajnimit formal në zeje. Shumica e çirakëve ishin meshkuj, por praktikantet femra u gjetën në zanate si seamstress, tailor, këpucare, bukëpjekëse dhe stacionare. Çirakët zakonisht fillonin në moshën dhjetë deri në pesëmbëdhjetë vjeç dhe jetonin në shtëpinë e mjeshtrit. Kontrata ndërmjet mjeshtrit, çirakut dhe, në përgjithësi, prindërve të çirakut shpesh rregullohej nga një kontratë. Shumica e çirakëve aspironin të bëheshin vetë zejtar mjeshtër me përfundimin e kontratës së tyre (zakonisht një afat prej shtatë vjetësh), por disa do të kalonin kohë si mjeshtër dhe një pjesë e konsiderueshme nuk do të fitonin kurrë punëtorinë e tyre. Në Coventry ata që përfundonin praktikën shtatëvjeçare me tregtarët e sendeve kishin të drejtë të bëheshin të lirë të qytetit.
Çiraku u adoptua në ushtrinë e mbretërisë së Afrikës Perëndimore të Dahomey. Ushtarët në ushtri rekrutoheshin në moshën shtatë ose tetë vjeç, pasi fillimisht shërbenin si mburoja për ushtarët e rregullt. Pas vitesh çiraku dhe përvojë ushtarake, rekrutët u lejuan të bashkoheshin me ushtrinë si ushtarë të rregullt. Me një kombinim të përvojës ushtarake të përjetshme dhe stimujve monetarë, një ushtri kohezive dhe e disiplinuar mirë u shfaq në Mbretërinë e Dahomey.
Platforma office online
Një platformë office online, një platformë për produktivitet online është një platformë e ofruar në formën e një aplikaconi të internetit , është qasur në internet duke përdorur shfletues inerneti. Kjo u lejon njerëzve të punojnë së bashku në mbarë botën dhe në çdo kohë, duke çuar kështu në bashkëpunimin në internet dhe punën ekipore virtuale.Disa platforma për zyra online mund të instalohen në lokal, ndërsa të tjera ofrohen vetëm si softuer si shërbim. Nga kjo e fundit, versionet bazë mund të ofrohen falas, ndërsa versionet më të përparuara shpesh bëhen të disponueshme me një tarifë abonimi.Suitat e zyrave në internet ekzistojnë si softuer të pronarit dhe me burim të hapur.
Ndoc Naraçi
Ndoc Naraçi (Shkodër, 7 maj 1899 - 1987) ka qenë inxhinier, nëpunës dhe Ministër i Punëve Botore të shtetit shqiptar.
Biografia
U lind më 7 maj 1899 në Shkodër, ku kreu studimet e para në Kolegjin Saverian. Me ndërhyrjen e autoriteteve austro-hungareze, të cilin kishin vendosur administratën e tyre pas pushtimit më 1916, fitoi një bursë për të ndjekur studimet në një shkollë të mesme ushtarake në Vjenë.
Më 1926 u diplomua në Universitetin Politeknik të Vjenës në degën e inxhinierisë elektrike. U kthye në atdhe bashkë me gruan e tij me origjinë hebreje, Evelina, pasi kishte refuzuar ofertat që i ishin bërë për të qendruar me punë në Austri. Më 1927-1929 punoi inxhinier pranë Ministrisë së Punëve Botore, më 1929-1933 inxhinier privat dhe më pas në periudhat 1933-1935, 1936-1943 dhe 1943-1944 qe drejtor i përgjithshëm i Drejtorisë së Përgjithshme të Postë-Telegrafëve. Më 1935-1936 u emërua ministër i Punëve Botore.
Më 1943 u emërua ministër i Ekonomisë Kombëtare dhe zëvendësisht ministër Arsimi në kabinetin e parë të Ekrem Libohovës.
Për ministrimin e tij trijavor, u arrestua më 16 nëntor 1944 dhe u dënua me 30 burg në Gjyqin Special, si "armik i popullit". Pasi u burgos, më 1945 përktheu Jeta e dyfishtë e Yevno Azef, me porosi të ish-shefit të degës së brendshme Halim Xhelo. Dënimin e mëtejshëm e vuajti duke punuar në tharjen e kënetave. Më 14 korrik 1958 doli nga burgu, në moshën 61 vjeçare detyrohet të kërkojë punë që të mbante frymën gjallë dhe punon sërish në tharjen e kënetave duke jetuar në kushte të vështira.
Më 1975 doli në pension dhe vitet e fundit të jetës i kaloi në Shkodër, ku dhe ndërroi jetë më 1987.
Metoda
Metoda është një term i cili mund të ketë këto kuptime:
Camembert, Orne
Camembert ( Shqip: Kamombert/ Kamembreht) është një komunë në departamentin Ornë në Francën veriperëndimore.
Është vendi ku ka origjinën djathi camembert.
Historia
Fshati është më i njohur për zhvillimin e hershëm të djathit camembert nga Marie Harel në 1791.
Heavy Rain
Eshte nje loje shume e mire per PS3. Vete nga emri qe do te thote heavy eshte heavy si dhe rain qe do te thote shi.
Pedagogjia e Pestalozzit
Pedagogjia e Pestalozzit është një qasje metodike pedagogjike e emërtuar sipas themeluesit të saj, pedagogut zviceran Johann Heinrich Pestalozzi (1746 - 1827).
Përmbledhje
Pedagogjia e Pestalozzit mbështetet në pikëpamjet pedagogjike të Johan Heinrich Pestalozzit i cili edhe vet ishte nën ndikimin e disa pedagogëve tjerë mes të cilëve vlen të përmendet Jean-Jacques Rousseau. Mësimdhënia e Pestalozzit bazohet në parime të tilla si dhembshuria, përgjegjësia, mirëkuptimi, besimi, toleranca dhe solidariteti. Vëmendje e madhe i kushtohet edukimit në punë dhe pavarësisë së fëmijëve. Pestalozzi mes tjerash ka theksuar se veprimtaria pedagogjike duhet të fillojë nga familja. Shkolla mund të jetë vetëm pasuese të këtij aktiviteti.
Metoda e Pestalozzi-t u përdor gjithashtu në shkollën kantonale të Aarau, ku studionte Albert Einstein, dhe besohej se e inkurajonte atë të përdorte procesin e formimit të problemeve dhe "eksperimentimit me mendimin". Ajnshtajni tha për studimet e tij në Aara: "Më bëri të kuptoj se sa më i lartë është mësimi i bazuar në veprimin e pavarur dhe përgjegjësinë personale sesa ai i bazuar në autoritet të jashtëm".
Minarja e xhamisë së fshatit Drenoc
Minarja e xhamis së fshatit është një monument i trashëgimisë kulturore në Drenoc, Rahovec, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Grandfresnoy
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Espinasses
Espinasses është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Espinasses ka një popullsi prej 690 banorë dhe sipërfaqe 13.86 km², me një dendësi prej 50 banor/km².
Ndërtesë dy katëshe në rr.Rinia, ish Hotel Guri
Ndertese 2 kat në rr.“Rinia” ish Hotel “Guri” (Elbasan) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture / Urbanistike", i miratuar me numër "22 më 15.02.2005".
Alhambra, California
Alhambra, California (City of Alhambra) është një qytet në qarkun Los Angeles County në shtetit federal California, SHBA. Në Alhambra, California jetojnë 83089 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej 19.766 km2 (7.632 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 150 m (492 ft).
Halloy, Oise
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Halloy (Shqip: Alua) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Abaucourt
Abaucourt është një komunë në Francë. Abaucourt bën pjesë në departamentin Meurthe-et-Moselle të rajonit Grand Est. Komuna ka një popullsi prej 294 banorë dhe sipërfaqe prej  7.8 km².
Psikopatologjia
Psikopatologjia është studimi shkencor i çrregullimeve mendore, që përfshin përpjekjet për të kuptuar shkaqet e tyre gjenetike, biologjike, psikologjike, dhe sociale; skemat e klasifikimit efektive (nosologji); përgjatë të gjitha fazave të zhvillimit; manifestimit; dhe trajtimit. Termi mund t'i referohet gjithashtu përshfaqes së sjelljeve që tregojnë praninë e një çrregullimi mendor.
Përmbledhje
Fjala psikopatologji ka një origjinë greke: 'psiko' do të thotë "frymë", 'patos' përkufizohet si "vuajtje", dhe " logos" është "studimi i". Në tërësi, psikopatologjia është përcaktuar si origjina e çrregullimeve mendore, se si zhvillohen ata dhe simptomat që mund të prodhojnë tek një person.
Për të kuptuar më mirë se ç'domethënë psikopatologjia, veçanërisht fenomenologjinë (përvoja e brendshme) e atyre të ndikuar nga një çrregullim mendor, merrni parasysh etimologjinë e fjalës. Psikopatologjia vjen nga tri rrënjë: (1) psiko (emër), nga Greqishtja e lashtë ψυχή (psukhē, "shpirt, aft, mendja, fryma e jetës, frymë"). (2) patos (emër), po prej greqishtes së lashtë πάθος, që vjen nga πάσχω (paskhō, "ndiej, vuaj"), dhe në këtë rasë mëton një gjendje në të cilën individi përjeton vuajtje, dhimbje, vdekje, fatkeqësi ose mjerim. (3) -ologji (mbrapashtesë), gjithashtu nga greqishtja e lashtë -λογία -logia, "studimi i" (shih Patologji).
Psikopatologjia merret me studimin dhe hulumtimin e çrregullimeve psikologjike. Një çrregullim psikologjik është "(pamundësia në funksionet konjiktive, emocionale apo të sjelljes) tek një individ, shoqëruar me pezmatim dhe shqetësim në reagime të papritura".
Kësodore, psikopatologjia është studimi shkencore i gjendjeve mendore ku individi ndjen vuajtje të veçantë dhe mjerim, madje në pikën kur ndiejnë që po iu merret shpirti/fryma.
Metodika
Etimologjia
Fjala metodë përbëhet nga "pas, me, ndërmjet" (μετα - metá) dhe "rruga" (ὁδός - hodós), që do të thotë "rruga drejt diçkaje". Për teknikën e aplikimit të metodave përdoret fjala metodë që rrjedh nga μεϑοδική (τέχνη) metodikḗ (téchnē) "arti i veprimit të planifikuar".
Metodika si shkencë
Metodikia është "shkenca e procedurës", që rrjedh nga fjala e greqishtes së vjetër: μεθοδικός "duke ecur sipas rregullave të caktuara". Metodika është ajo shkencë individuale që e sheh veten si teori dhe praktikë e metodave të mësimdhënies. Në pedagogji bëhet dallimi ndërmjet metodikës dhe didaktikës. Wolfgang Klafki e ndan rreptësisht didaktikën si shkencë teorike nga metodika, e cila merret me procedurat praktike të mësimdhënies dhe të të nxënit (si). Nga pikëpamja metodike, kemi edhe metodika të fushave tjera si p.sh. metodika juridike merret me justifikimin e vendimeve ligjore.
Zyber Lisi
Zyber Lisi (lindur më 1 janar 1919) është një ish futbollist shqiptar i cili ka luajtur për SK Tirana dhe FK Partizani Tirana midis viteve 1937 dhe 1954. Ai asokohe konsiderohej si një nga sulmuesit më të mirë në Shqipëri, sidomos pas largimit të Riza Lushtës në Bari të Italisë.
KS Tirana
Zyber Lisi lindi në Tiranë dhe bëri debutimin e tij profesional kundër KS Ismail Qemali i Vlorës më 2 maj 1937 në javën e dytë të Kampionatit Kombëtar 1937. Si 18 vjeçar ai filloi karrierën përkrah Riza Lushtës, i cili hapi rezultatin në minutën e 20-të, para se Lisi të shënonte në debutimin e tij për të dyfishuar epërsinë e Tiranës në minutën e 40-të në një lojë e cila përfundoi 2-0. Goli i tij i ardhshëm për klubin do të vinte në 6 qershor në një fitore të theksuar 11-0 ndaj KS Bardhyli Lezhë, ku Lushta shënoi 6 herë në 51 minutat e para, me golin e vetëm të Lisit në lojë që erdhi në minutën e 35-të. Në sezonin e tij debutues ai arriti të shënonte 10 gola për të ndihmuar klubin të ruante kampionatin kombëtar me 17 fitore, 1 barazim dhe pa humbje.
Ai gjithashtu shënoi në finalen e parë të Kupës së Mbretit kundër Vllaznia Shkodër në një lojë e cila përfundoi në një fitore 2-1 për Tiranën për t'i kurorëzuar ata si fituesit e Kupës së Mbretit. Pas pushtimit italian të Shqipërisë në vitin 1939, disa lojtarë të vjetër të Tiranës, përfshirë Riza Lushtën dhe Naim Kryeziun u larguan nga vendi, gjë që Haki Korça duhej të zëvendësonte Lushtën që luante përkrah Lisit.
Xhemajl Jashari
Xhemajl Jashari (lindur në vitin 1904) është një superqindvjeçar shqiptar nga Besiana e Kosovës.
Biografia
Xhemajl Jashari lindi në Besianë (Podujevë) në Kosovë gjatë periudhës së Perandorisë Osmane. Në kohën e Shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë më 28 Nëntor 1912 ishte vetëm 7 vjeçar. Sot ai jeton në Prishtinë. Pavarësisht moshës, ai shkon në xhami çdo të premte. Ai kujton shumë ngjarje që kanë ndodhur gjatë Luftës së Parë Botërore.
Operacioni
Xhemajl Jashari nuk njihet aq shumë për jetëgjatësinë e tij, por për diçka tjetër. Më 21 nëntor 2012 në moshën 108 vjeçare, ai iu nënshtrua një operacioni. Operacioni ishte i suksesshëm. Kështu ai u bë personi më i vjetër që është operuar ndonjëherë. Ai u operua nga Dr. Naser Salihu.
Salih Kabashi
Salih Kabashi (1947) ishte disident i njohur, aktivist dhe i përndjekur politik shqiptar. Është botues, gazetar, udhëpërshkrues e reporter.
Shkrimet e para, poezi e skica, i ka botuar te shtojca për fëmijë e gazetës «Rilindja» të Prishtinës qyshse nxënës i shkollës fillore.
Shkollimin e mesëm e ka mbaruar në Istog e Pejë, ndërsa studimet për gjuhë e letërsi në Fakultetin filozofik të Prishtinës (1974).
Ka shërbyer si mësimdhënës në Gjurakovc e Llukavc të Begut të komunës së Istogut, në vazhdim edhe në Mitrovicë, Klinë e Pejë.
Pas vitit 1981, derisa ishte mësimdhënës i Gjuhës dhe letërsisë shqipe në Shkollën e Artit në Pejë, kur diferencimi politik bënte kërdinë, Salih Kabashi mbron kërkesën për avancimin e statusit politik e juridik-kushtetues të Kosovës, reagon me shkrim në shpifjet e shtypit shovinist të Beogradit, polemizon në faqet e revistës serbe NIN e të gazetës bulevardeske Politika Ekspres, akte që së pari i kushtojnë me diferencim e ndëshkim politik dhe pa vonuar edhe me përjashtim nga puna. Policia politike i konfiskon pasaportën e udhëtimit duke e detyruar që ta braktis Kosovën dhe të vendoset në një emigrim të brendshëm në Slloveni.
Strukturat politike të Istogut e të Pejës në koordinim me Shërbimin e Sigurimit Shtetëror qysh më 1968 atij i kishin vënë etiketën e armikut të RSFJ-së, të frymëzuesit e indoktrinuesit të rinisë me idetë antijugosllave Kosova-Republikë dhe atë të bashkimit të viseve shqiptare nën Jugosllavinë në një shtet të vetëm - Shqipërinë.
Në Lubjanë Salih Kabashi në fillim detyrohet të fsheh identitetin e tij intelektual duke u paraqitur para punëdhënësve me gjoja vetëm shkollën fillore të kryer, ngaqë vetëm asodore ai do të kishte rast të gjente një punë si punëtor fizik. Kështu në nëntor ai u punësua në hekurudhat sllovene, në Zalog të Lubjanës dhe në Litije, në afërsi të saj.
Të po kësaj kohe janë edhe njohjet e miqësitë e Salih Kabashit me figurat kryesore të opozitës sllovene, e cila përbëhej fillimisht nga inteligjencia humaniste, shkrimtarë, artistë e politikanë të ndëshkuar nga regjimi, si Janez Jansha, Igor Bavçar, Iztok Torry, Nada Milharçiç, Ivan Borshtner, Alenka Trlep, Milena Ule, Jasha Zlobec, Toni Zavrl, Dane Zajc, Dimitrij Rupelj, Veno Taufer, Ivan Puçnik, Taras Kermanuer, Matjazh Hanzhek, Slava Partljiç, Alenka Puhar, David Tasiç…
Gjendja gjithnjë më okupuese në Kosovë, helmimet, plagosjet, arrestimet e vrasjet e shqiptarëve të Kosovës, Maqedonisë, Serbisë e të Malit të Zi nga ana e regjimit serbo-jugosllav, grevat e minatorëve e punëtorëve si dhe protestat e përditshme të shqiptarëve në mbarë Kosovën, çuan në themelimin e të parit organizim opozitar shqiptar në ish-Jugosllavi - Këshillin për Mbrojtjen e të Drejtave të Njeriut në Kosovë me seli në Lubjanë, kofondator i të cilit ishte Salih Kabashi.
Dëshmitë e drejtpërdrejta për terrorin serb të mbledhura nga aktivistë klandestinë nëpër terren në Kosovë, bëheshin pjesë e raporteve të shumta të cilat të dërguara në Parlamentin evropian, Bundestagun gjerman, Senatin amerikan, OKB, etj., tërhiqnin vëmendjen e faktorit ndërkombëtar për pozitën nënshtruese të Kosovës në Jugosllavi dhe për çështjen e pazgjidhur shqiptare. Këshilli për Mbrojtjen e të Drejtave të Njeriut në Kosovë, i themeluar në Lubjanë në fund të shkurtit të vitit 1989 u pasua me themelimin, në qershor të Shoqatës Kulturore Shqiptare «Migjeni» dhe të revistës së parë të lirë, të hapur e të pa censurë ndër shqiptarë përgjithësisht - «Alternativa», themelues, kryeredaktor dhe redaktor përgjegjës i së cilës ishte Salih Kabashi.
Aktivitetet e Shoqatës «Migjeni» dhe dalja e revistës «Alternativa», në vazhdim të saj edhe të revistës «Republika» (5 korrik 1990), nën drejtimin e Salih Kabashit për disa vite me radhë e kishin bërë kryeqytetin slloven edhe kryeqendër kulturore e politike si dhe kryeburim të ideve demokratike, çlirimtare, pajtimtare e bashkimtare për popullin shqiptar.
Duke marrë parasysh kontekstin politik e historik të lindjes së revistës «Alternativës» (pushtimi faktik i Kosovës, shtypjen brutale të revoltës gjithëpopullore, suprimimin me dhunë policore-ushtarake të statusit autonom të Kosovës brenda Federatës jugosllave nga Serbia, duke pasur parasysh vendosjen e censurës totale fillimisht, pastaj edhe mbylljen definitive të Radio-Televizionit të Prishtinës, të të vetmes gazetë ditore në gjuhën shqipe, «Rilindjes», me një fjalë të lënies së shqiptarëve në një terr të plotë informativ, revista e re luajti rolin e informimit të publikut shqiptar, serb e slloven dhe të huaj për atë që po ndodhte në Kosovë si dhe të inkurajuesit të inteligjencias, të rinisë e punëtorisë dhe të faktorit politik shqiptar që ai në kushte krejtësisht të reja të bënte veprimet e duhura dhe në situatën e re të krijuar t’i jipte impulse të reja idesë së ndarjes përfundimtare të Kosovës nga Serbia dhe të shkëputjes së saj nga kthetrat pushtuese serbe.
Salih Kabashi me «Alternativën» e tij, aspiratat çlirimtare të shqiptarëve i nxori nga ilegaliteti në të cilin gjendeshin deri atëherë dhe nga retorika asgjëthënëse komuniste-vetëqeverisëse në një artikulim, deklarim, argumentim e kërkesë legale, të hapur, të guximshme e demokratike që do të çonte në ngritjen e Kosovës në rang të Republikës shqiptare, e cila pastaj në kushte të reja do të bënte hapat e shkëputjes deri në bashkim me Shqipërinë.
Në kohën kur Serbia kishte mbyllur e paralizuar veprimtarinë botuese në gjuhën shqipe duke vënë në Index librorum prohibitorum (listë e librave të ndaluar) veprat e autorëve më të shquar shqiptarë, të hershëm e të mëvonshëm, Salih Kabashi në Lubjanë botoi disa disa krijime të autorëve të ndaluar nga pushteti serb, ndër to edhe dy veprat madhore të Gjergj Fishtës, «Lahuta e Malsis» dhe «Mrizi i zanavet», veprën «Gjarpijt e gjakut» të Adem Demaçit, «Vitin e mbrapshtë» të Ismail Kadaresë, romanin «Oso Kuka» të Sulejman Krasniqit, «Vjeshtën e ankthit» të Bashkim Shehut, etj.. Në revistën «Alternativa» Salih Kabashi hapi faqet për shkrimtarët e intelektualët e ndjekur e të ndëshkuar, për autorët e ndaluar, margjinalizuar dhe për krijuesit me vepra të ndaluara nga censura komuniste jugosllave në Kosovë. Aty gjetën vendin e tyre autorë të rinj dhe ide të reja deri atëherë të ndrydhura. Me një fjalë «Alternativa» luajti rolin e një tribune të hapur e të gjerë të mendimit të ri e të çliruar politik.
Salih Kabashi si anëtar i një delegacioni treanëtarësh (Louise Christian, avokate londineze e Antoine Garapon, jurist parisien nga FIDH, Fédération internationale des ligues des droits de l'homme, në shtator 1990 bënë shumë intervista me të përjashtuarit, me të diferencuarit nga shtresa intelektuale, nga të sapoliruarit e fushatës në shkallë të gjerë të izolimeve… duke krijuar asodore një raport të gjerë e të argumentuar drejtuar ndërgjegjes evropiane e botërore që mundësonte parje nga afër të përmasave të rrezikshme të shtypjes së popullir shqiptar në Jugosllavi. Raporti pati një jehonë të gjerë, pasiqë atë fillimisht e botoi gazeta prestigjioze franceze «Le Monde Diplomatique».
Në fillim të vitit 1990 Salih Kabashi i shoqëruar nga intelektuali e demokrati i shquar slloven Jasha L. Zlobec të ftuar nga Kujtim Qafa, Sejdi Bytyçi dhe Ekrem Bardha vizituan ShBA-të ku pos takimeve të shumta me bashkatdhetarë deponuan në Senat dhe ndër kongresmenë amerikanë dëshmi autentike të mirësistemuara, të mbledhura, edhe me rrezik për jetën, nga aktivistë të shumtë në Kosovë të Këshillit për Mbrojtjen e të Drejtave të Njeriut në Kosovë me seli në Lubjanë (shkurt 1989), i cili këshill inkurajoi themelimin e një asociacioni të ngjashëm edhe në Kosovë në dhjetor të të njëjtit vit.
Organizimi i manifestimit madhështor gjithëshqiptar në Lubjanë (Cankarjev Dom, Hala Tivoli dhe Bled), në kuadër të njëvjetorit të themelimit të Shoqatës Kulturore Shqiptare «Migjeni» dhe të daljes së numrit të parë të revistës «Alternativa», ku u diskutua tema deri atëherë tabu mbi Hapësirën e përbashkët kulturore shqiptare, paraqet një ndër ndërmarrjet më të lavdishme në biografinë e Salih Kabashit. Manifestimi në fjalë kishte mbledhur elitën intelektuale shqiptare nga Kosova, Maqedonia, Mali i Zi, nga mërgata e ndjekur politike në ShBA, Evropë, Egjipt e Turqi, disidencën politike që po delte në liri nga burgje të gjata… Aty për herë të parë shqiptarët në një tubim të mbajtur brenda kufijve jugosllavë haptas e pa ekuivoke, përmes referatit kryesor të mbajtur nga akademik Rexhep Qosja dhe referues të tjerë shfaqën kërkesën për një Republikë shqiptare e cila do të përshinte të gjitha viset shqiptare brenda saj.
Revista «Alternativa» si deri aty edhe më tutje mbeti frymëzuese e veprimeve e veprimtarive të pareshtura në funksion të daljes së Kosovës nga kthetrat serbe.
Më 5 korrik 1990 del numri i parë i Revistës «Republika» me botues e drejtues Salih Kabashin, e cila qëndroi në tregun mediatik të Diasporës shqiptare dhe të Kosovës, me disa ndërprerje të shkurtra, deri në vitin 2006.
Salih Kabashi pos punës madhështore për «Alternativën» e «Republikën» dhe paraqitjeve të shumta në shtypin jugosllav, ka bashkëpunuar edhe me gazeta të Kosovës, Shqipërisë. Kishte edhe një periudhë nëntë vjeçare të korrespodenturës nga Franca dhe Evropa për Radio Kosovën, bashkëpunim që e ndërpreu ndërhyrja politike. Ndërkohë Salih Kabashi edhe më tutje mbetet një ndër gazetarët e reporterët më produktivë, kualitativë e aktivë shqiptarë, si dhe një nga udhëpërshkruesit, polemistët e stilistët më brilantë të zhurnalistikës bashkëkohore shqiptare.
Halide Mehmeti
Halide Aliti Mehmeti (1910 — 2016) është një qindvjeçare shqiptare nga Maqedonia e Veriut.
Biografia
Halide Mehmeti lindi më 4 maj 1910 në fshatin Luboten afër Shkupit ku ajo vdiq. Ajo është nënë e gjashtë fëmijëve. Publiku për herë të parë dëgjoi për të në maj të vitit 2014. Ende nuk dihen informacione të mjaftueshme për të, sepse ajo nuk u foli gazetarëve shumë për veten e saj. Ajo u përfol si banorja më e vjetër e Ballkanit. Ajo vdiq ndoshta në fund të vitit 2016 në moshën 106 vjeçare, ajo pretendoi se ishte 114 vjeç.
Hannaches
Hannaches (Shqip: Anasha) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Squid Game
Squid Game (koreanisht: 오징어 게임, Ojingeo Geim) është një serial televiziv i Koresë së Jugut me protagonistë Lee Jung-jae, Park Hae-soo, Jung Ho-yeon, Oh Yeong-su, Heo Sung-tae, Anupam Tripathi, Kim Joo-ryoung dhe Wi Ha-joon. Seriali u shfaq premierë në Netflix më 17 shtator 2021.
Arivatët
Arivatët (arabiatët) ishin një fis antik kelt nga Panonia ( Hungaria e sotme dhe pjesërisht Kroacia,Vojvodina dhe Serbia ). Territori i tyre nuk është i vendosur saktësisht, por ndoshta ndodhej midis Savës dhe Dravës.
Squid Game
Përmbajtja
Një grup prej 456 personash nga të gjitha sferat e jetës janë të ftuar të luajnë një sërë lojërash për fëmijë me pasoja kërcënuese për jetën për të pasur një shans për të fituar një çmim prej 45.6 miliardë won jugkoreane (38.7 milionë dollarë amerikanë).
Arivatët
Arivatët janë të njohur për ne vetëm përmes një përmendjeje të Plinit të Vjetër, në Historinë Natyrore, ku shfaqen së bashku me Azalët, Amantët, Belgitët, Katarët, Kornacates, Eraviskët, Hercuniates, Latovics, Oseriatët, Varcianët. Vendosja e popujve keltë në këtë rajon daton në periudhën mes shekujve IV dhe VI.
Qendra Historike e Qytetit Elbasan
Qendra Historike e Qytetit Elbasan është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture / Urbanistike", i miratuar me numër "249 më 01.07.1980".
La Bâtie-Neuve
La Bâtie-Neuve është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Bâtie-Neuve ka një popullsi prej 2449 banorë dhe sipërfaqe 27.99 km², me një dendësi prej 87 banor/km².
Xhamia e Kukli Beut, Bresanë
Xhamia e Kukli Beut, Bresanë është një monument i trashëgimisë kulturore në Bresanë, Dragash, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 925/67.
De Volkskrant
De Volkskrant (Gazeta e popullit) është një gazetë kombëtare holandeze me redaksive në Amsterdam. Ajo u themelua në vitin 1919 dhe është botuar nga shtepia botuese De Persgroep e Holandës. Në tremujorin e parë të vitit 2008, qarkullimi ka qenë 236.364 gazeta (print) ose 33 899 (E-gazetë) [1] kopje. Kryeredaktor është Philippe Remarque që nga viti 2010.
Ankthi
parapamje|Një aplikant për punë që shfaq një konfigurim të fytyrës që në kultura të caktuara është një shprehje shqetësimi. Ankthi është një emocion i karakterizuar nga një gjendje e pakëndshme trazimi të brendshëm, shpesh i shoqëruar nga sjellje nervoze, të tilla si ecja poshtë e lart, ankesa somatike, dhe ripërtypje. Janë ndjesitë subjektivisht të pakëndshme të lemeritjes ndaj ndodhive që priten, të tilla si ndjenja e vdekjes së afërt. Ankthi nuk është i njëjtë me frikën, që është një përgjigje ndaj një kërcënimi të vërtetë apo të perceptuar menjëherë, ndërsa ankthi është pritshmëria e një kërcënim të ardhshëm. Ankthi është një ndjenjë meraku dhe shqetësimi, zakonisht i përgjithësuar dhe jo i fokusuar si një mbireagim ndaj një situate që shihet vetëm subjektivisht cënuese. Zakonisht shoqërohet me tension muskulor, parehati, lodhje dhe probleme me përqendrimin. Ankthi mund të jetë me vend, por kur përjetohet rregullisht, individi mund të vuajë nga një çrregullim ankthi.
Alfabeti i Vëllarait
parapamje|Shkronjat e Alfabetit të Vëllarait me vlerat përkatëse nga alfabeti latin shqip. parapamje|Korrespondenca e Jani Vëllarait, në shqip, me alfabet origjinal. Nënshkruar nga Vëllarai, Vokopolje, Berat, 1801 Alfabeti i Vellarait është një nga alfabetet origjinale shqipe, i hasur për herë të parë në fillim të shekullit XIX. Ajo është emëruar sipas mjekut dhe shkrimtarit grek, Jan Vellarai (Ioannis Vilaras), autor i një dorëshkrim ku ky alfabet është dokumentuar për të parë.
Përmbledhje
Velllarai kishte studiuar mjekësi në Padova në vitin 1789 dhe më vonë jetoi në Venedik. Në 1801, ai u bë mjek i Veliut, djalit të Ali Pashë Tepelenës (1741-1822). Vëllarai mbahet mend kryesisht si një poet modern grek, shqipfolës joamtar, por rrjedhshëm, sipas François Pouqueville, i cili gjithashtu e përshkruan atë si të ndritshëm. Vëllarai kaloi kohë në Shqipërinë e jugut.
Dorëshkrimi i veprës iu dhurua Bibliotekës Kombëtare në Paris (supplément grec 251, f. 138-187) në vitin 1819 nga François Pouqueville (1770-1839), konsull francez në Janinë gjatë sundimit të Ali Pashës. Pouqueville ishte i vetëdijshëm për vlerën e veprës, duke vënë në dukje: "Je possède un manuscrit, une grammaire grecque vulgaire et schype qui pourrait être utile aux philologues" ( Unë posedoj një dorëshkrim, greqisht dhe shqip vulgare i cili mund të jetë i dobishëm për filologët ), por zgjodhi të mos e botonte atë në rrëfimet e tij të udhëtimit. Faqet 137-226 përmbajnë materialin në gjuhën shqipe.
Faqet 137-138 përmbajnë një listë të fjalëve të urta në greqishten e sotme dhe shqipen. Faqet 138-187, në dy kolona për format faqe, përmbajnë koleksionin e shënimeve gramatikore si në greqisht ashtu edhe në shqip. Këto shënime gramatikore dygjuhëshe, të datës 1801, u krijuan pa dyshim për të mësuar shqip për shqipfolës të tjerë. Në faqen 187, ekziston një listë me emrat e gjallesave. Faqja 191 fillon frazeologjitë greko-shqiptare. Në faqen 217, ekziston një mini-fjalor me emrat e pemëve, pjesët e trupit të njeriut dhe emrat e perimeve. Alfabeti shfaqet në faqen 219. Bashkangjitur me shënimet gramatikore është edhe një letër e datës 30 tetor 1801, e shkruar në gjuhën shqipe me dorëshkrimin e Vellarait nga fshati Vokopolë, në jug të Beratit, ku mjeku ishte detyruar të ndiqte Veliun gjatë fushatës ushtarake të këtij të fundit kundër Ibrahimit të Beratit.
Studiuesi i parë që studioi shkrimin ishte gjeografi francez Conrad Malte-Brun në Gjeografinë e tij Universale (1827). Ai mendoi se skenari është pa dyshim një eklesiologji kishtare (dhe jo origjinali i Vellarait), i cili i ngjan alfabeteve të lashta, dhe doli në dritë gjatë periudhës së rëndësishme që kaloi Krishterimi në atë zonë.
Letra e Vëllarait e firmosur prej tij si "30 Oktomvrit 1801 Vagopolja, mik tëndë Jatroi Vellara" (30 tetor 1801, Vokopolja, miku juaj Doktor Vellara), tregon se alfabeti ishte i njohur dhe i përdorur nga njerëz të tjerë në atë kohë.
Rrënojat e kishës në Belsh
Rrenojat Antike në Belsh është një monument i trashëgimisë kulturore në Belsh, rrethi i Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar me numër "1886 më 10.06.1973".
Hanvoile
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Hanvoile (Shqip: Hanvola ) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Hardivillers
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Hardivillers (Shqip: Hardivera) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Ora mësimore
Ora mësimore është një periudhë e caktuar kohore për rrjedhën e mësimit, si në mësimet e shkollës ashtu edhe në arsimin e të rriturve. Në shumicën e vendeve gjermanishtfolëse, ora mësimore zgjat 45 minuta, në Austri kryesisht 50 minuta. Përjashtime u bënë në shtetet federale në të cilat karriera e shkollës së ciklit të lartë u shkurtua në tetë vjet, ku dallohet cikli 60-minutësh me kohëzgjatje prej 60 minutash për orë mësimore. Megjithatë, kjo rregullore mund të ndryshojë nga vendi në vend, brenda Gjermanisë gjithashtu nga shteti federal në shtet federal, pasi legjislacioni për ligjin e shkollave është çështje e shteteve federale.
Në të folur dhe bisedë, ora e shkollës mund të quhet edhe vetëm orë. (p.sh. “Nesër kemi shtatë orë.")
Histori
Që në vitin 1883, ora e shkollës ishte 45 minuta për herë të parë në Katharineum në Lübeck. Në Prusi, orët e shkollës që ndryshonin nga ora kohore kur u anuluan më 22 gusht 1911 prezantuar nga August von Trott zu Solz në shkollat e mesme prusiane. Duke qenë se nuk kishte ende shumë shkolla të këtij lloji, ky reduktim i përditshëm i kohës së mësimdhënies bëri të mundur që nxënësit jashtë qyteteve shkollore të hynin në arsimin e lartë pa pasur nevojë të jetonin në shkollën me konvikt në terrenin e shkollës.
Ritmi më i shpeshtë për orë
Si rregull, mësimet e shkollës në vendet gjermanishtfolëse fillojnë rreth orës 08:00, e cila varion nga ora 7:30 deri në 8:30 në varësi të shkollës (zakonisht për shkak të kohës së mbërritjes dhe nisjes së transportit publik). Mësimet organizohen shpesh në mësime me ndërrime të dyfishta (2 × 45 minuta), me një pushim prej zakonisht 15 minutash ndërmjet dy mësimeve. Pas orës së gjashtë, zakonisht ka një pushim më të gjatë drekë, i cili shpesh deklarohet si ora e shtatë. Ndarja e orës zakonisht përfundon me orën e njëmbëdhjetë ose të dymbëdhjetë.
Orë të shkurtëra
Për të mos anuluar orët mësimore në raste të caktuara që kërkojnë një përfundim më të hershëm të mësimit (dita e fundit e shkollës, konferenca, ngjarje festive, etj.), orët mund të shkurtohen në 30 minuta si mësime të shkurtra, veçanërisht në shkollat e mesme.
Arsimimi i të rriturve
Në arsimin e të rriturve, një orë mësimore është masë kohore e një mësimi. Një orë mësimi zgjat 45 minuta, bazuar në mësimin e shkollës.
Në raportim dhe në mbështetjen shtetërore për arsimin e të rriturve në shtete të ndryshme federale, termi ka zëvendësuar termin e përdorur më parë të orëve të dyfishta (mësimdhënies), edhe nëse ngjashmëria me mësimet e shkollës është kritikuar nga përfaqësuesit e arsimit të të rriturve të orientuar drejt procesit dhe pjesëmarrësve. .
Për seminare dhe leksione në arsimin e të rriturve, njësitë me dy ose tre orë mësimi pa pushim janë të zakonshme. Në rastin e ngjarjeve shumë-ditore me qëndrime gjatë natës në një shtëpi konferencash (arsimimi për të rriturit në "formën e shkollës me konvikt"), orët e mësimit kombinohen në ditët e pjesëmarrësve.
Ndërtesa e postës së pare të qytetit (Prizren)
Ndërtesa e postës së pare të qytetit është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Buellton, California
Buellton, California (Buellton) është një qytet në qarkun Santa Barbara të shtetit federal California, SHBA. Në Buellton, California jetojnë 4828 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej 4.099 km2 (1.583 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 109 m (358 ft).
Governorati Axhlun
parapamje|Governorati Ajloun|250px Governorati Ajloun (ose Governorati Ajlun) (محافظة عجلون është një governorat i Jordanisë, i vendosur në veri të Amanit kryeqytetit të Jordanisë. Governorati Ajloun është i katërti për nga dendësia e popullsisë në Jordani (pas Governorateve Irbid, Jerash, dhe Balqa) me një dendësi të popullsi prej 350.1 njerëz/km2 (vlerësimi i 2012). Ajo kufizohet nga Governoratin Jerash në jug-lindje dhe me Governoratin e Irbid në veri-perëndim.
Abaucourt-Hautecourt
Abaucourt-Hautecourt është një komunë në Francë. Abaucourt-Hautecourt bën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Grand Est. Komuna ka një popullsi prej 100 banorë dhe sipërfaqe prej  9.68 km².
Governorati Axhlun
Ndarjet Administrative
Neni 14 i njësive Administrative të Sistemit të Ministrisë së Brendshme ndan Governoratin Ajloun në dy departamente.
Demografia
Popullsia e rretheve sipas statistikave të regjistrimit:
Bréziers
Bréziers është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Bréziers ka një popullsi prej 201 banorë dhe sipërfaqe 30.35 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Pointilizmi
parapamje| Detaj nga Parada de cirque e [[Georges Seurat|Seurat, 1889, që tregon pikat e kundërta të bojës që përcaktojnë Pointillizmin ]] Pointillismi ( /p ɔɪ n t ɪ l ɪ z əm / ) është një teknikë e pikturës, në të cilën të voglat, pika të dallueshme e ngjyrës janë aplikuar në modelet për të formuar një imazh.
Georges Seurat dhe Paul Signac zhvilluan teknikën në vitin 1886, duke u degëzuar nga Impresionizmi. Termi "Pointillizëm" u krijua nga kritikët e artit në fund të viteve 1880 për të tallur veprat e këtyre artistëve, por tani përdoret pa konotacionin e tij të hershëm tallës. Lëvizja Seurat filloi me këtë teknikë edhe njihet si Neo-impresionizëm. Divizionistët përdorën një teknikë të ngjashme modelesh për të formuar imazhe, megjithëse me shirita më të mëdhenj në formë kubi.
Teknika
Teknika mbështetet në aftësinë e syrit dhe mendjes së shikuesit për të përzier njollat e ngjyrave në një gamë më të plotë të toneve. Ka të bëjë me Divizionizmin, një variant më teknik i metodës. Divizionizmi merret me teorinë e ngjyrave, ndërsa pointillizmi është më i përqendruar në stilin specifik të furçave të përdorura për të aplikuar bojën. Eshtë një teknikë me pak praktikuesw serioze sot dhe shihet veçanërisht në veprat e Seurat, Signacit dhe Cross. Sidoqoftë, shihni gjithashtu veprat e hershme të Andy Warhol dhe Pop Art. parapamje| Paul Signac, Femmes au Puits, 1892, duke treguar një detaj me ngjyrat përbërëse. [[Musée d'Orsay, Paris ]] parapamje| Henri-Edmond Cross, L'air du soir, c.1893, [[Musée d'Orsay ]] Nga viti 1905 deri në 1907, Robert Delaunay dhe Jean Metzinger pikturuan në një stil Divizionist me sheshe të mëdha ose 'kube' të ngjyrës: madhësia dhe drejtimi i secilit i dha një sens ritmi pikturës, megjithatë ngjyra ndryshonte në mënyrë të pavarur nga madhësia dhe vendosja. Kjo formë e Divizionizmit ishte një hap i rëndësishëm përtej preokupimeve të Signac dhe Cross. Në vitin 1906, kritiku i artit Louis Chassevent njohu ndryshimin dhe, siç theksoi historiani i artit Daniel Robbins, përdori fjalën "kubike" e cila më vonë do të merrej nga Louis Vauxcelles për të pagëzuar Kubizmin. Chassevent shkruan:
Praktika
Praktika e Pointillizmit është në kontrast të mprehtë me metodat tradicionale të përzierjes së pigmenteve në një paletë. Pikaillizmi është analoge me procesin e shtypjes me katër ngjyra CMYK të përdorura nga disa printera me ngjyra dhe shtypje të mëdha që vendosin pika të cianit, magjentës, të verdhës dhe çelësit (e zezë). Televizorët dhe monitorët e kompjuterave përdorin një teknikë të ngjashme për të përfaqësuar ngjyrat e figurave duke përdorur ngjyrat e kuqe, jeshile dhe blu (RGB).
Nëse drita e kuqe, blu dhe jeshile ( fillorët shtesë ) janë të përziera, rezultati është diçka afër dritës së bardhë (shih Prism (optika) ). Piktura është në thelb tërheqëse, por ngjyrat Pointilliste shpesh duken më të ndritshme sesa ngjyrat tipike të përziera subtraktive. Kjo mund të jetë pjesërisht sepse shmanget përzierja subtraktive e pigmenteve, dhe për shkak se disa nga kanavacat e bardha mund të tregohen midis pikave të aplikuara.
Kelegerët
Kelegerët ishin një fis kelt, së bashku me Dindarët një degë e Skordiskëve që emigruan në Iliri pas pushtimit galik të Ballkanit në vitin 279 Para Krishtit. Ata banonin në Moesia Superior ( Serbia Qendrore moderne), dhe janë regjistruar nga Plini si banues midis Dardanëve dhe Triballëve. Ata shfaqen në Thrakinë veriperëndimore në shekullin I para Krishtit. Ata u zëvendësuan nga fiset e romanizuara Thrako - kelte Tricornenzët.
Pointilizmi
Praktika
Teknika e pikturës e përdorur për përzierjen e ngjyrave Pointilliste është në kurriz të furçës tradicionale të përdorur për të përshkruar strukturën.
Pjesa më e madhe e Pointillizmit bëhet në lyerje me vaj. Placedo gjë mund të përdoret në vendin e saj, por vajrat preferohen për trashësinë dhe tendencën e tyre për të mos kandiduar ose rrjedh gjak.
Kelegerët
Vendbanimi i njohur si Municipium Celegerorum është i pranishëm në Ivanjica, Serbi.
Pointilizmi
Përdorime të zakonshme të Pointillizmit
Pointillé zakonisht përdoret për lidhjen e ndërlikuar të kapakëve të librave të bërë me dorë në shekullin e shtatëmbëdhjetë, dekorimin e armëve dhe forcave të blinduara metalike, si dhe për dekorimin e armëve të zjarrit të bëra me dorë.
Muzik
Pointillizmi gjithashtu i referohet një stili të përbërjes muzikore të shekullit të 20-të. Shënime të ndryshme muzikore bëhen në izolim, sesa në një sekuencë lineare, duke dhënë një strukturë të shëndoshë të ngjashme me versionin e pikturës së Pointillizmit. Ky lloj muzike njihet edhe si përpikëri ose klangfarbenmelodie.
Artistë të shquar
parapamje| [[Vincent van Gogh, Self Portret, 1887, duke përdorur teknikën e pointillist. ]] parapamje| Maximilien Luce, Morning, Interior, 1890, duke përdorur teknikën e pointillist.
Shtjella e vetmisë
Shtjella e vetmisë, roman me autor Ibrahim Ibishi. Botuar në Prishtinë nga "Rilindja", në vitin 2000. Libri ka 194 faqe.
Pehlivan Guri
Pehlivan Guri, roman humoristik-satirik me autor Halil Kajtazi. Botuar në Prishtinë nga "Rozafa", në vitin 2002. Libri ka 451 faqe.
Cassoulet
Historia dhe etimologjia
Sipas traditës, cassoulet u shpik në vitin 1355 në qytetin Castelnaudary, atëherë nën rrethimin e anglezëve gjatë Luftës Njëqindvjeçare. Në kohët mesjetare gjella quhej një estouffet. Dictionnaire de l'Académie française e daton termin cassoulet jo më herët se shekulli i XIX-të. Emri i tanishëm është përkedhelja e cassolos në Languedoc – një tenxhere gatimi – sipas Dictionnaire de l'Académie française ; Elizabeth David shpall se vjen nga "Cassol d'Issel", tenxherja origjinale e pjekjes prej balte e bërë në qytetin e vogël Issel, afër Castelnaudary.
Në kasulet, fasulja është tani gjithmonë përbërësi kryesor. Në periudhën mesjetare bathët ( favolles ), të freskëta ose të thata, përdoreshin në zierjet e llojit cassoulet. Burimet ndryshojnë në atë se kur u përdorën për herë të parë fasulet në vend të favolles : Oxford Companion to Food thekson se fasulet mbërritën në Francë nëpërmjet Spanjës nga Bota e Re në shekullin e XVI-të; sipas Larousse Gastronomique ato nuk u përdorën në Francë deri në shekullin e XIX-të.
Metoda
Tradicionalisht pjata gatuhet në një tenxhere prej balte, të cilën Jane Grigson vëren se quhet cassole ose toupin; ajo shton se çdo tavë prej balte apo guri do ta bëjë punën, "me kusht që të jetë e thellë dhe e gjerë". Autorët e Mastering the Art of French Cooking, Simone Beck, Louisette Bertholle dhe Julia Child, shkruajnë, "Përbërja e një cassoulet është, në mënyrën tipike franceze, subjekt i një mosmarrëveshjeje të pafundme ... argumente rreth asaj që duhet të përfshihet në këtë gjellë të famshme duken të bazuara në traditat vendase”. Edhe pse fasulet janë të zakonshme për të gjitha varietetet, mishrat ndryshojnë në mënyrë të konsiderueshme. Udhëzuesi Michelin komenton se çdo qytet sjell prekjen e tij vetjake në recetë, duke pretenduar të gjithë titullin e fortesës së vetme të kasuletit autentik.
Beck, Bertholle dhe Child komentojnë se pavarësisht nga zakonet vendore, një tavë jashtëzakonisht e mirë mund të bëhet kudo nga fasule me "çfarëdo mishi tradicional që është në dispozicion: pate, gjahu, derri, salcice, qengji, dele". Në këtë listë, David shton këmbët ose krahët e gjelit të detit, dhe Grigson shton thëllëzat. Në vitin 1996, Etats généraux de la gastronomie traditnelle française, një organ profesional i dedikuar ndaj provimit të produkteve rajonale dhe kuzhinës tradicionale, specifikoi proporcionet e mëposhtme për cassoulet: të paktën 30% mish derri (i cili mund të përfshijë sallam dhe salçiçe Tuluze), mish deleje ose pate të konservuar ; dhe deri në 70% fasule dhe lëngje, lasë derri të freskët, barishte dhe aromatizues.