cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eqrem bej Vlora
Pushtimi italian dhe veprimtaria gjatë Luftës së Dytë Botërore
Me Dekret Mëkambësor nr. 333, datë 3 dhjetor 1941, në Qeverinë e Tiranës u krijua Ministria e Tokave të Lirueme, e cila ekzistoi deri në shkurt 1943. Në 7 maj 1942, Mustafa Kruja e emëroi atë ministër për Kosovën, Dibrën, Plavën e Gucinë që iu bashkuan Shqipërisë "së vjetër". Nën kujdesin e tij si ministër, u lëvizën94 familje dhe 87 individë hebrenj në drejtim të Shqipnisë së mbrendshme nga Prishtina sipas politikës të vetë kryeministrit. Cilësohet "ish-diplomat turk dhe nacionalist i zjarrtë, jo më pak se Kryeministri i tij Kruja."
Në verën e vitit 1944, ai u bë ministër i Jashtëm dhe i Drejtësisë para se të shkonte në mërgim në Itali me ardhjen e komunistëve në pushtet. Qëndroi për 10 vite në Itali derisa u shpërngul në Austri prej ku i shkruante familjes me nofkën Adalgisa Rosi. Vdiq në krah të bijës së baxhanakut, Hanës së Ali Këlcyrës në mbrëmje kur mbeska kishte thirrur urgjencën prej një ligështie në zemër të beut të moçëm.
I përshëndetur dhe i përhironjur nga Koliqi tek "Shêjzat", eshtrat iu prehën në varrezat Neustift am Walde të kryeqytetit austriak deri në marsin e 2014 u muar vendimi i Këshillit të Ministrave për t'ia riatdhesuar eshtrat dhe varrosjen e tyre në Kaninë më 30 mars, ku historikisht qenë varrosur Vlorajt në tyrben e tyre.
Përndjekja e familjes dhe pronat
parapamje|[[Banesa e Eqrem bej Vlorës|Banesa ne Vlorë]] parapamje|majtas|Banesa në Vlorë Para se të nisej në Itali çoi të shoqen dhe të bijat tek motra e tij, e shoqja e Eqrem bej Libohovës. E vogla ndër to qe njëmbëdhjetë muajshe kur u largua i ati, ndërsa e madhja 12 vjet më e madhe. Jetuan atje deri në vitet '50, e prej aty kaluan në Babrru e më pas në Durrës. Vajzat përfunduan shkollimin e mesëm dhe u futën në punë, e madhja në ndërtim kurse e vogla në fidanishte e mbasandej në Ndërmarrjen Artistike deri në pensionim. Lajla, siç e quan e motra e vogël, vdiq e re nga një grip që quhej "Hong Kong", ndërsa e shoqja e Eqrem beut vdiq më 1984.
Kur hynë komunistët më 1944, çifligjet e Mekatit, Llakatundit, Grabjanit dhe Bunavicës u mbrojtën nga besnikët dhe bujqit e Vlorajve. Ndër to, Jusuf Hamiti u vra. Besnikët e familjes i ndihmuan gruan dhe fëmijët e Eqrem beut deri kur përfunduan 90 sosh burgjeve dhe internimeve.
Biblioteka dhe koleksioni arkeologjik
Meraku i tij më i madh pas familjes qe biblioteka e Vlorajve, e cila ishte një nga biblioteka private më të pasura të parakomunizmit. Eqrem beu i përmend vleftën tek "Kujtimet" dhe e qan shpesh si nuk mundej t'ia shfrytëzonte burimet që ishin mbledhur ndër breznitë e Vlorajve që i dhanë rëndësi, posaçe nga vetë Eqremi me të atin, Syrja beun. Më 1812 vëllimet ishin diku tek 5200 sish, pas gati një shekulli më 1914 librat në bibliotekën e bejlerëve qenë 14640 vëllime; 2000 nga të këta vëllime me rëndësi të posaçme për fusha të ndryshme studimore të cilave do t'i shërbenin shumë. Ajo ndoqi fatin e asaj të Mit’hat bej Frashërit dhe Lef Nosit duke u "shtetëzuar", e brendësuar në Bibliotekën Kombëtare. Me t'u hapur Biblioteka "Shevqet Musaraj", kishte të regjistruar në fondin e saj themelor bibliotekën private të Vlorajve. Përpos fondit të Vlorajve, biblioteka do vendosej po ashtu në shtëpinë e Eqrem beut mbas 1974s.
Më 1924 në Apolloni nisën gërmimet arkeologjike të misionit të Leon Rey, me zbulimet që u bënë lindi nevoja të vendohej diku koleksioni arkeologjik i mbledhur gjer atëherë në ndërtesën e parë qeveritare ku Eqremi dha shumë nga gjërat e zbuluara nga fshatarët ndër pronat e Vlorajve. Dëshmi për kujdesin që tregonte Beu për zbulimet vijnë edhe nga konti Ugolini, duke pasë mbledhur edhe në shtëpinë e tyre një sasi të çmuar sendesh e vjetërsish të cilat arkeologu i kishte parë ndërkohë që bunte në shtëpinë e bejlerëve gjatë Lëvizjes së qershorit.
Botime
Si njeri i pendës, Eqerem bej Vlora përmendet për monografinë e tij "Aus Berat und vom Tomor: Tagebuchblätter" ("Nga Berat dhe Tomori: Faqe të një Ditari"), Instituti i Studimeve Ballkanike-Sarajevë-Gjermanisht 1909. 1910, E vërteta mbi politikën e Xhonturqve në Shqipëri, Vjenë, Gjermanisht. Përkthen veprën e Johann Georg von Hahn «Shënime përmi shkrimin e vjetër Pellazgjik» më 1910 në Stamboll, që u shkëput nga "Albanesische Studien"/Studimet Shqiptare të botuara që me 1854. Shkruan tek "Shêjzat" e Koliqit artikuj me vlerë historike, juridike e folklorike me trajtesa mbi të drejtën zakonore të Labërisë dhe kalasë së Kaninës.
Forca e Popullit Shqiptar, (Enciklopedia e Akademisë Diplomatike) Paris, frëngjisht; 1956 dhe në veçanti, kujtimet e tij në dy vëllime në gjuhën gjermane që ia kishte caktuar dr. Bernath i Institutit "Südost" të Mynihut botuar pas vdekjes me titullin "Lebenserinnerungen" ("Kujtime"), Mynih 1968, 1973. Punim i cili jep një pasqyrë interesante në botën e një fisniku shqiptar të fillim shekullit të 20-të. Janë përkthyer në gjuhën shqipe "Kujtime 1885-1925", Tiranë 2002, dhe në turqisht "Osmanli Arnavutluk'undan anilar, 1885-1912" ("Shënime nga Shqipëria otomane, 1885-1912"), Stamboll 2006. Dorëshkrimi i daktilografuar i tij monumental në 1200 faqe në bashkëpunim me Baroneshën von Godin "Beiträge zur Geschichte der Türkenherrschaft in Albanien: Skizze eine historische" përkthyer nga Afrim Koçi "Kontribute në historinë e sundimit turk në Shqipëri: një Skicë Historike" në dy vëllime nga shtëpia botuese "55", Tiranë 2010.
Shih edhe
Breve cronaca normanna
Aleksandar Rankoviç
Aleksandar Rankoviç (1909 – 1983) – figurë e lartë politike jugosllave, zëvendëspresident i ish-RSFJ-së. Në vitet 1950-1960 ishte në krye të organeve të sigurimit të shtetit në Jugosllavi. Nga viti 1946 deri më 1966 – ministër i Punëve të Brendshme të Jugosllavisë. Që nga viti 1956 – zëvendëskryeministër, anëtar i Sekretariatit të KQ të LKJ, anëtar i KQ të Lidhjes së Komunistëve të Serbisë, ka mbajtur një numër të tjera qeveritare dhe postet partiake. Është konsideruar dhe si kasap i Kosovës. U shkarkua nga detyra dhe u përjashtua nga forumet e partisë pas skandalit të përgjimit të mareshalit J.B. Tito në rezidencën e ishullit të Brionit.Ai ishte komunist jugosllav me prejardhje serbe i cili ishte nder tre njerezit me te fuqishem pas Josib Broz Tito-s dhe Edvard Kardelj-it. Rankovici ishte ithtar i Jugoslavisë se centralizuar dhe ka kundershtuar perpjekjet qe kane promovuar decentralizimin qe ai konsiderohet te ishte kunder interesave te bashkësisë serbe.
Ne vitin 1928 kur ai u be anëtar i partisë komuniste Rankovici u emërua sekretar i komitetit regjional te SKOJQ-SE te Serbise. Ai ishte anetare i Burose Politike qe nga viti 1940. Ne vitin 1941 ai u kap dhe u torturua nga Gestapet Gjerman mirepo me vone u shpetua nga nje shumice e partizaneve jugosllav..
Jeta
Aleksander Rankoviç lindi në fshatin Draževac afër Obrenovac-it në Mbretërinë Serbe. Ai u lind ne një familje te varfër gjithashtu e humbi edhe babain në një moshe te re. Rankovici e përfundoi shkollën e mesme ne fshatin e tij. Me shume fëmije të tjerë te varfër ai pas përfundimit te shkollës se mesme shkoi te punonte ne Beograd. Mirëpo shume here i ra te largohej nga vendi per shkak te kushteve te këqija po ashtu ndodhi edhe me përfundimin e fakultetit. Pasi Gjykata e Lartë e Gjermanisë Perëndimore në Karlsruhe la në fuqi vendimin kundër Rankoviçit në vitin 1964, ai ishte përgjegjës për masakrat e më shumë se 100,000 të burgosurve gjermanë të luftës, të varrosur të gjallë në qafë dhe të prerë kokën me lopata, për gjenocidin e më shumë se 250,000 gjermanëve në Jugosllavi dhe vrasjet e ushtarëve dhe oficerëve gjermanë të trajtuar në fund të luftës në infermieri, Tito u detyrua të largonte Rankoviçin nga posti i tij për të mos rënë në izolim ndërkombëtar.
Vdekja
Rankoviç u tërhoq në Dubrovnik, ku vdiq më 19 gusht 1983 pas një sulmi të dytë në zemër. Në aeroportin e Beogradit arkivoli i tij u prit vetëm nga përfaqësuesit e Bashkimit të Veteranëve (SUBNOR). Gjatë kohës sa ishte në spital, dikush e theu shtëpinë e tij dhe ia vodhi gjitha medaljet, kështu që familja e tij filloi të mblidhte medalje nga bashkëluftëtarët e tij për t'i shfaqur ato në varrim, por në fund SUBNOR i furnizoi me të tilla. Për qytetarë dhe organizata ishte e ndaluar të postonin nekrologji. Kjo ishte e lejuar vetëm për familjen e tij dhe vetëm në ditën e varrimit.
Trashëgimia
Autoritetet u habitën nga ngjarjet në varrim, meqë kishin pritur që njerëzit të kishin harruar dikë që kishte jetuar në izolim të plotë politik dhe mediatik për gati dy dekada.
Fizika kompjuterike
Fizika kompjuterike është studimi dhe zbatimi i algoritmeve numerike për të zgjidhur problemet në fizikë për të cilën një teori kuantitative nuk ekziston. Ajo shpesh konsiderohet si një nën-disiplinë e fizikës teorike, por disa e konsiderojnë atë një degë të ndërmjetme mes fizikës teorike dhe asaj eksperimentale.U zbulua me 1760 nga shkenctari i njohur britanez Liron Berisha me parafisni Kosovare.Kjo shkence është dege e shekullit 21 dhe perzirje e shekullit 19.
Pulla postare shqiptare: Europa 2013 - Mjetet postare
Pulla postare shqiptare: Europa 2013 - Mjetet postare
Emisioni përbëhet nga 1 seri me 2 pamje
Përmasat e pullës: 30 x 40 mm
Kompozimi i tabakut: 5 seri në tabak
Zarfi i ditës së parë: lekë
Data e emetimit: 04.10.2013
Kantoni Bitche
Kantoni Bitche (frëngjisht: Canton de Bitche) është një kanton në departamentin Moselle, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bitche. Ka sipërfaqe 301.19km2 dhe popullsi 14228 banorë.
Pulla postare shqiptare: Europa 2013 - Mjetet postare
Tirazhi filatelik: 13750 seri
Tirazhi shërbim postar: 50000 pulla (80-lekëshe)
Kalorësit dardanë (viti 1977)
Kalorësit dardanë Autori: Moikom Zeqo. Viti i botimit: 1977. Faqet e librit 200.
601
Mbi vitin 601.
Pulla postare shqiptare: Europa 2013 - Mjetet postare
Karnete: 4000 copë
FDC: 250 copë
Kantoni Bitche
Përbërja aktuale
Kantoni Bitche aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
Naim Abazi
Naim Abazi I lindur ne Prapashtica me 1 Nëntor 1963 eshte publicist,gazetar nga Kosova dhe eshte i gjate 1.56m
Ebu Duxhane
Ebu Duxhane Simak ibn Harasha (arabisht: أبو دُجانة سماك بن خرشة Abu Dujana) ishte shok i profetit Muhamed.
Biografia
Ebu Duxhane u lind Simak ibn Harasha, një farefis i Benu Sa'idah nga ensarët.
Gjatë Betejës së Uhudit, Ebu Duxhane mbante 'shaminë e tij të vdekjes', një shall i kuq që tregonte gatishmërinë për të luftuar deri në vdekje. Muhamedi, i cili komandonte këtë betejë, duke i dhënë personalisht Ebu Duxhanes një shpatë, të cilën Muhamedi vetë e udhëzoi që ta përdorte shpatën në luftë deri sa të kënaqej, derisa shpata të thyhej ose të përkulej. Me fillimin e betejës, Ebu Duxhane depërtoi në linjat e armikut. Në këtë, Ebu Duxhane vrau një ushtar politeist nga Benu Asad, përkatësisht Abdullah ibn Humejd el-Harith. Ebu Duxhane vazhdoi tërbimin e tij përballë Hind bint Utbah, duke frenuar shpatën e tij dhe tha se nuk donte ta njolloste shpatën e dhënë nga Muhamedi me gjak gruaje. Zubejri e dëshmoi këtë veprim të Ebu Duxhanes në shënimin e Ibn Is'hakut. ndërsa Zubejri tha se ai pa gra mekase që po iknin se ai mund të shihte Hind bint Utbah teksa kositnin forcat kurejsh. Gjatë fazës së mëparshme të betejës, trimëria e Ebu Duxhanes dhe Hamza ibn Abdulmutalibit nxiti zellin e forcave myslimane në këtë betejë, ndërsa ata vazhduan të kositnin forcat kurejsh.
Megjithatë, kurejshët fitojnë vrull pasi papritmas ka forca kalorësie të udhëhequra nga Khalid ibn al-Walid që sulmojnë nga pas forcat myslimane. Ky akt i Khalid e ka kthyer rrjedhën e betejës, pasi tani radhët e forcave myslimane janë ndarë nga njëra-tjetra. Gjatë këtij momenti, Muhamedi, komandanti i tyre, u nda nga ushtria, Zubejri iu bashkua Ebu Bakarit, Talhasë dhe Harith ibn Semasë për të formuar unazën e jashtme të rrethit mbrojtës për të mbrojtur Muhamedin, ndërsa unazën e brendshme e mbushën Omeri, Aliu, Enesi ibn Nadhar dhe Ebu Duxhane. Ebu Duxhane mori disa plagë në shpinë pasi u vendos rreth Muhamedit në mënyrë që të vepronte si mbrojtje nga shigjetat gjatë këtij momenti. Kjo pasoi me disa ushtarë myslimanë si Ka'b ibn malik, të cilët ishin të shqetësuar nga thashethemet se Muhamedi ka rënë në fushën e betejës, u përkul mbi Ebu Duxhanën, për të gjetur se Muhamedi ishte ende gjallë dhe ndoqën forcat e gëzuara muslimane rreth profetit për të, tërhiqeni dhe rigrupohuni me të tjerët. Përplasja më në fund përfundoi pasi Muhamedi dhe ushtria myslimane arritën të tërhiqeshin në malin Uhud, ndërsa Muhamedi dha vrasjen e fundit duke hedhur një shtizë drejt kalorësve kurejshitë të quajtur Ubej ibn Khalaf.
602
Mbi vitin 602.
Ebu Duxhane
Vlerësimi
Gjatë Betejës së Uhudit, Ebu Duxhane shpesh u dallua në betejë duke mbajtur një brez të kuq në kokë dhe u angazhua në bravado përpara se të luftonte duke u përplasur para kundërshtarëve të tij. Në Betejën e Uhudit, Muhamedi i dha Ebu Duxhanes shpatën e tij dhe luftoi trimërisht.
Mundshmëria elektrike
Në elektrodinamikë, mundshmëria elektrike në një pikë të hapësirës është energjia e mundshme për njësi të ngarkesës elektrike që është e lidhur me një fushë elektrike të qëndrueshme dhe të pandryshueshme në kohë. Tipikisht e matur në volt, ajo është një madhësi skalare e Lorencit. Ndryshimi në mundshmërinë elektrike midis dy pikave njihet si voltazhi.
Është gjithshtu edhe një mundshmëri skalare elektrike e përgjithshme që përdoret në elektrodinamikë kur fusha elektromagnetike që ndryshojne në kohe jane të pranishme. Kjo mundshmëri elektrike e përgjithshme nuk mund të shpjegohet thjesht si energji e mundshme.
Shpjegimi
Mundshmëria elektrike mund të shpjegohet si një “shtypje elektrike". Ky shpjegim bazohet mbi analogjine hidraulike. Kur kjo "shtypje është" uniforme, rryma nuk rrjedh dhe asgjë nuk ndodh. Kjo është e ngjashme me faktin pse njerzit nuk ndiejnë shtypjen normale atmosferike: kjo ndodh sepse nuk ka ndonje ndryshim midis shtypjes brenda trupit dhe asaj jashtë, kështu që asgjë nuk ndihet. Megjithatë, kur kjo shtypje elektrike ndryshon, një fushe elektrike shfaqet, e cila krijon një forcë mbi thërrmijat e ngarkuara.
Paraqitja matematikore
Përfytyrimi i mundshmërisë elektrike (e dhene nga: \phi, ose V) lidhet ngushtë me energjine e mundshme, pra:
Percaktimi i duhur i mundshmërisë elektrike përdor fushen elektrike \mathbf{E}:
Tregime të zgjedhura për fëmijë (Nasho Jorgaqi)
Tregime të zgjedhura për fëmijë me Autor: Nasho V. Jorgaqi. Shtëpia Botuese "Naim Frashëri" Tiranë, 1975. Faqet e librit 154.
Mundshmëria elektrike
Paraqitja matematikore
ku C eshte nje shteg i paarsyeshëm qe lidh pikën me mundshmëri zero me pikën që merret nën shqyrtim. Kur, tërësia e lakuar e mësipërme nuk varet në shtegun e saktësuar C por vetëm në pikat fundore të trajektores. Në mënyrë të barasvlershme, mundshmëria elektrike përcakton fushën elektrike përmes pjerrësisë së tij:
kështu që, nga ligji i Gausit, puna e mundshme kënaq ekuacionin e Puasonit:
ku ρ është dendësia totale e ngarkesës (që përfshin ngarkesën e lidhur).
Vini re: këto ekuacione nuk mund të përdoren në qoftë se, pra, në rastin e një fushe elektrike joruajtëse (e shkaktuar nga nje fushë magnetike që ndryshon në kohë; shikoni ekuacionet e Maksuellit). Përgjithësimi i mundshmërisë elektrike në këtë rast përshkruhet më poshtë.
Referime
Elektrostatik
Udhëheqës të shteteve në vitin 1949
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Europë
zona Amerikane, Britanike dhe Franceze fitojnë pavarësinë në 7 shtator 1949 zona Sovjetike fiton pavarësinë në 7 tetor 1949
Fulda (qytet)
Fulda është qytet në shtetin federal Hesia, Gjermani. Ndodhet në lumin e Fuldës dhe është seli administrative e distriktit Fulda.
Pulla postare shqiptare: Tulipa albanica Kit Tan & Shuka (Tulipani shqiptar)
Pulla postare shqiptare: Tulipa albanica Kit Tan & Shuka (Tulipani shqiptar)
Emisioni përbëhet nga 1 seri me 3 pamje
Vlerat e serisë: 20 lekë, 90 lekë dhe 150 lekë
Përmasat e pullës: 34 x 44 mm
Kompozimi i tabakut: 3 seri në tabak
Zarfi i ditës së parë: 490 lekë
Data e emetimit: 30.10.2013
Tirazhi filatelik: 4800 seri
Tirazhi shërbim postar: 70000 pulla (20-lekëshe)
FDC: 200 copë
Shtypur në Shqipëri nga “Adel CO”
Wayne County (West Virginia)
Wayne County është një nga  qarqet në shtetin federal West Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Fonollosa
Fonollosa është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Bages, të provincës Barcelona, në Katalonia. Fonollosa ka 1417 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 51.67 km2.
Kantoni Grenade-sur-l'Adour
Kantoni Grenade-sur-l'Adour (frëngjisht: Canton de Grenade-sur-l'Adour) është një kanton në departamentin Landes, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Grenade-sur-l'Adour. Ka sipërfaqe 166.69 km2 dhe popullsi 7685 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Grenade-sur-l'Adour aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Keita Baldé
Keita Baldé Diao (lindur më 8 mars 1995), njohur zakonisht si Keita, është një futbollist profesionist senegalez i cili luan si sulmues për klubin italian Internazionale, në huazim nga Monaco, dhe kombëtaren senegaleze.
Vitet e hershme
Lindur në Arbúcies, Girona, Katalonjë nga prindër senegalezë, Keita kaloi përmes akademisë së Barcelonës. Në vitin 2010, Keita udhëtoi me skuadrën e të rinjëve të Barcelonës për një turnament në Katar, ku ai bëri një xhest humori duke vendosur një kub akulli në krevatin e një prej shokëve të tij të skuadrës.
Si ndëshim, Barcelona e dërgoi në huazim 15 vjeçarin te klubi satelit UE Cornellà, pavarësisht se Keita kishte prespektivë për të luajtur me skuadrën e parë. Huazimi te Cornellà do të thoshte se kishte të drejtat të blinte shërbimet e tij. Pas një sezoni ku ai shënoi 47 gola për skuadrën e të rinjëve, Keita hodhi poshtë rikthimin te Barcelona, duke tërhequr interesin e Real Madridit dhe Manchester Unitedit.
Lazio
Në verën e vitit 2011, ai u ble nga klubi italian i Serie A Lazio për shumën e 300,000 €, ku 10% e kësaj shume shkoi te UE Cornellà. Keita nuk ishte në gjëndje për të luajtur ndeshje zyrtare me skuadrën e të rinjëve, pasi ai duhej të priste për të marrë shtetësinë spanjolle dhe pasaportën EU që të regjistrohej te klubi italian. Megjithatë, ai impresionoi gjatë kohës që po luante në kompedicionin e të rinjëve të Torneo Karol Wojtyla, ku ai shënoi gjashtë gola në vetëm katër ndeshje.
Ai e shpenzoi sezonin 2012–13 duke luajtur me Primaverën e Lazios (skuadra e të rinjëve) dhe u stërvit edhe me skuadrën e parë. Ai u zgjodh nga trajneri Vladimir Petković të ulej në disa ndeshje si rezervë gjatë pjesës së dytë të sezonit por nuk bëri dot debutimin e tij.
Ai u ngjit në skuadrën e parë në sezonin e ardhshëm dhe debutoi në ligë në fitoren 3–0 kundër Chievos në Stadio Olimpico më 15 shtator 2013, duke zëvëndësuar në minutat e fundit italianin Luis Pedro Cavanda. Pesë ditë më vonë, Keita bëri debutimin e tij në Ligën e Evropës, duke nisur si titullar në fitoren 1–0 në shtëpi kundër Legia Warsaw. Ai asistoi golin e vetëm të ndeshjes që u shënua nga Hernanes. Më 10 nëntor 2013, ai shënoi golin e parë me skuadrën e parë në barazimin 1–1 kundër Parmës.
Monaco
Më 29 gusht 2017, Keita firmosi një kontratë pesë-vjeçare me klubin francez Monaco për 30 milion €. Atij iu dha fanella me numrin 14 që u la bosh nga Tiémoué Bakayoko, i cili kaloi te Çelsi një muaj më parë.
Internazionale
Më 13 gusht 2018, Keita u transferua te Interi në formë huazimi për 6 milion € dhe me mundësi blerje për 30 milion € në fund të sezonit.
Karriera ndërkombëtare
Në maj 2018, Keita u emërua në ekipin e 23 lojtarëve të Senegalit për Kupën e Botës 2018.
Jeta personale
Vëllai i tij i vogël Ibourahima Baldé është gjithashtu futbollist profesionist.
603
Mbi vitin 603.
Eris Nezha
Eris Nezha është diplomuar në Akademinë e Kërcimit në Tiranë në vitin 1997, ndërsa më tej vijoi karrierën artistike në Milano. Pas një vit formimi në Teatrin “Carcano” u pranua në Shkollën e Baletit “La Scala”, ku edhe u diplomua në vitin 2002. Prej atij viti ka marrë pjesë në shfaqje të ndryshme me këtë trupë baleti, ndërsa në vitin 2011, u përzgjodh prim-balerin së bashku me Petra Contin, “një, çift në punë e në jetë”, nga drejtori Makhar Vaziev, si balerinët e parë të teatrit “La Scala”, gjatë turneut Bolshoi në Moskë me baletin “Ëndrra e një nate vere”.
Mingo County
Mingo County është një nga  qarqet në shtetin federal West Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Shtypi në Shqipëri
Shtypi shqiptar lindi në mesin e shek.IV Organet e para të tij nuk mund të botoheshin brenda vendit. Ato dolën në fillim me përpjekjet e arbëreshëve në Itali e Greqi. Në vitin 1848 doli gazeta e parë shqiptare, “Shqiptari i Italisë”. Nga fundi i shek.XIX nisën botimin në kolonitë shqiptare disa organe me rëndësi. Gjatë kësaj periudhe, gazetat dhe revistat në gjuhën shqipe hynin fshehurazi në Shqipëri. Ato informonin për jetën brenda vendit, si dhe për veprimtarinë e shqiptarëve në kolonitë jashtë vendit dhe kryesisht demaskonin shtypjen nga qeveria e Stambollit dhe politikën e fuqive të huaja ndaj tokave shqiptare.
Kampionati Evropian i Futbollit 1960 skuadrat
Më poshtë janë përbërjet e ekipeve pjesëmarrëse në ndeshjet çerek finale dhe finale të Kampionatit Evropian të Futbollit zhvilluara në Francë nga 6 korriku e gjer më 10 korrik, 1960.
Trajneri kryesor: Rudolf Vytlačil
Trajneri kryesor: Albert Batteux
Trajneri kryesor: Gavril Kachalin
Trajnerët kryesorë: Aleksandar Tirnanić, Ljubomir Lovrić, Dragomir Nikolić
Trajneri kryesor: Karl Decker
Trajneri kryesor: José Maria Antunes
Trajneri kryesor: gushtin Botescu
Trajneri kryesor: Komiteti
Bërbatoci
Bërbatoc (Shqip: Барбатовац/Barbatovac) është fshat në komunën e Bllacës, Serbi.
605
Mbi vitin 605.
Fjalori i Kuranit
parapamje|Imazhi i titullit të librit "Dictionary and Glossary of the Koran" nga John Penrice (1873)|230px Fjalori i Kuranit, u botua së pari në vitin 1873 nga John Penrice. është një udhëzues i vogël kompakt referimi i përbërë nga 180 faqe. Ai përmban shënime të hollësishme në pjesë të fjalës dhe në kuptimin e fjalëve të Kur'anit. Supozohet të jetë një vepër autoritative e këtij lloji. Në vende, ai ka shpjeguar gjithashtu parimet islame dhe artikullin e adhurimit, për ta bërë tekstin gjithëpërfshirës. Asgjë më tej nuk mund të njihet për autorin John Penrice përveç se ai ishte autori i Fjalorit të Kuranit. Libri është botuar vazhdimisht që nga botimi i tij i parë në vitin 1873. Ky botim është botuar nga Libraria e Islamit (1988).
Fondarella
Fondarella është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Pla d'Urgell, të provincës Lleida, në Katalonia.
Kantoni Joyeuse
Kantoni Joyeuse (frëngjisht: Canton de Joyeuse) është një kanton në departamentin Ardèche, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Joyeuse. Ka sipërfaqe 252.8km2 dhe popullsi 9068 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Joyeuse aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
606
Mbi vitin 606.
Robin Knoche
Robin Knoche (lindur më 22 Maj 1992) është një futbollistë gjerman i cili luan si qëndër mbrojtës me klubin gjerman VfL Wolfsburg në Bundesligë.
Klubet
Akademia/Të rinjtë
Summers County
Summers County është një nga  qarqet në shtetin federal West Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
607
Mbi vitin 607.
Millosh Kopiliqi
parapamje|Millosh Obiliqi në kishen Serbe parapamje|222x222px|Millosh Kopiliqi, Punuar nga Vladislav Titelbah, 1900 Millosh Obiliqi (alfabeti qirilik: Милош Обилић Miloš Obilić) i njohur në këngët epike shqipe si Millush Kopiliqi (1350 - 1389, sipas gojëthënave: Malush Kopiliqi) ka qenë një kalorës legjendar shqiptar që pandehet të ketë qenë në shërbim të Llazarit të Serbisë gjatë pushtimit osman të Serbisë në fund të shekullit të 14. Emri i tij nuk dokumentohet ndër burimet e kohës, por pasqyrohet dendur ndër burimet e mëvonshme të Betejës së Kosovës si vrasës i Sulltan Muratit.
Është Nipi i Vukanit dhe stërnipi i Stefan Nemanjës. Motra e Milloshit, Milica ishte e martuar me Lazër Robelin (1329-1389) nga Përlepnica, qe kishin 8 Fëmijë. Ndër ta ishin, Stefani, Elena, Mara, Olivera dhe emrat tjerë nuk dihen. (Ketu mund të ceket se mbi Fshatin Përlepnicë, Komuna e Gjilanit Serbët kan vendosur nji Pllakë përkujtimore ku shkruan se „këtu ka lindur CAR LAZARI, pra është fjala për Pricin Lazër Robeli - Robelli*)
Martesat e Fëmijëve të Milicës dhe Lazrit
• Stefani ishte i martuar me Helenen, Vajza e Francesco II. Gatillusio (pa pasardhës)
• Elena ishte e martuar me Gjergj Balshën II, pasardhës Balsha III
• Mara ishte e martuar me Vuk Brankoviqin apo Gergurin
• Elena ishte e martuar me Sulltan Bejazitin II
Burimet më të hershme
Burimet më të hershme të Betejës së Kosovës, të cilat përgjithësisht favorizojnë kultin e Princit Llazar, nuk përmendin Miloshin apo vrasjen e tij ndaj sulltanit. Vetë atentati është regjistruar për herë të parë nga Deacon Ignjatije më 9 korrik 1389, vetëm 12 ditë pas betejës. Vrasja e sulltan Muradit dhe një prej djemve të tij u përmend gjithashtu në udhëzimet nga Senati Venedikas lëshuar për Andrea Bembo më 23 korrik 1389, megjithëse venecianët ishin të pasigurt nëse lajmet për atentat ishin të vërteta. Më 1 gusht 1389 Mbreti Tvrtko I i Bosnjës (r. 1353-1391) i shkroi një letër Trogir për të informuar qytetarët e saj për disfatën osmane. Fitorja ndaj turqve (latinisht: ob victoriam de Turcis) u raportua gjithashtu nga Coluccio Salutati (vdiq më 1406), Kancelar i Firences, në letrën e tij drejtuar Mbretit Tvrtko, të datës 20 Tetor 1389, në emër të Senatit Firenze. Vrasësi nuk quhet me emër, por ai përshkruhet si një nga dymbëdhjetë fisnikët e krishterë që arritën të thyejnë radhët osmane:
"Me fat, më me fat janë ato duar të dymbëdhjetë zotërve besnikë të cilët, pasi hapën rrugën e tyre me shpatë dhe pasi kishin depërtuar në vijat e armikut dhe rrethin e deveve të lidhur me zinxhirë, arritën heroikisht në çadrën e vetë Amuratit [Muradi]. Fatmirësisht mbi të gjitha është ai që vrau me forcë një vojvodë kaq të fortë duke e goditur me shpatë në fyt dhe bark. Dhe lum ata që dhanë jetën dhe gjakun e tyre përmes mënyrës së lavdishme të martirizimit si viktima të udhëheqësit të vdekur mbi kufomën e tij të shëmtuar. "
Një llogari tjetër italiane, vepra e Mignanelli në vitin 1416, pohoi se ishte Llazari ai që vrau sulltanin osman.
Paraqitja e parë e atentatorit në burimet serbe është në biografinë e Stefan Lazareviqit, birit të Llazarit, nga Konstandin Filozofi, shkruar në vitet 1440. Heroi, ende anonim, përshkruhet si një njeri me lindje fisnike të cilin gjuhët ziliqare kishin kërkuar ta shpifin përpara princit. Për të provuar besnikërinë dhe guximin e tij, ai u largua nga vija e frontit me pretekstin e të qenit një dezertor, shfrytëzoi rastin për të goditur me thikë sulltanin për vdekje dhe u vra vetë pak më vonë. Faza fillestare e ndrojtjes dhe shpengimi i saj nga një komplot i guximshëm për të vrarë sulltanin janë përbërës tregues të cilët do të bëhen thelbësorë për legjendën serbe pasi evoluoi në kohërat e mëvonshme.
Sipas historiografisë shqiptare
Sipas historiografisë shqiptare, Marash Nikolla Kopili, ishte princi kosovar nga fshati Kopiliq i Drenicës. Ishte trim, luftëtar dhe prijës i njohur, si dhe pasanik që posedonte prona te shumta në Kopiliq të Drenicës heroike. Ishte i martuar me vajzën e car Lazarit dhe kur osmanët u versulën këtej Dardaneleve, u lidh me koalicionin e krishterë anti-osman. Ai mori pjesë në betejën e Kosovës, e cila u zhvillua në rrethinë të Prishtinës në vitin 1389. Në javën e dytë të muajit qershor 1389, Marash Nikolla Kopili, arriti të hyjë në tendën e Sulltan Muratit I dhe ta vrasë atë në Betejën e Kosovës
Qe nga ardhja e dyndjeve sllave në trojet Ilire, filloi falsifikimi dhe mashtrimi ndaj historisë shqiptare. E njëjta gjë haset edhe tek heroi Millosh Kopiliqi ku serbët mundohen ta bëjnë hero të tyrin,p.sh, mbiemri origjinal është ”Kopiliqi” kurse serbët e ndryshuan në “Obiliçi”. Nuk ekziston asnjë provë që M.Kopiliqi ishte serb. Edhe historiani serb Dragutin Kostic në publikimin francez ”Revue Internationale des etudes balkaniques” 1935 pranon që emri Millosh është me prejardhje iliro-shqiptare sepse te serbët nuk haset në asnjë dokument ky emër para shekullit 13, pas shekullit 13 emri Millosh bëhet më prezent tek serbët sepse është huazuar nga gjuha shqipe. Edhe në këngët Arbëreshe është kënga me titull” moj kopile” që tregon se “Kopil” është origjinë shqiptare. Kurse në fshatin Kopiliq ende janë objekte të cilat vërtetojnë se ky hero ishte shqiptar si “pusi i Milloshit”, “kulla e Milloshit”.
Eurocopter EC145
parapamje|300x300px|Helikopterët Airbus H145 Jupiter 2 Eurocopter EC145 (tani Airbus Helicopters H145) është një helikopter i lehtë me dy motorë i zhvilluar dhe prodhuar nga Airbus Helicopters. I përcaktuar fillimisht si BK 117, H145 bazohet në MBB/Kawasaki BK 117 C1, i cili u bë pjesë e linjës së kombinuar Eurocopter në 1992 me bashkimin e ndarjes së helikopterëve të Messerschmitt-Bölkow-Blohm të Daimlercopterz në Eurocopterz. . Helikopteri ishte quajtur më parë EC145; një version i përditësuar, EC145 T2, u riemërua H145 në 2015.
H145 është një avion me dy motorë dhe mund të transportojë deri në nëntë pasagjerë së bashku me dy ekuipazh, në varësi të konfigurimit të klientit. Helikopteri tregtohet për transportin e pasagjerëve, transportin e korporatave, shërbimet mjekësore emergjente (EMS), kërkimin dhe shpëtimin, rolet parapublike dhe të shërbimeve.
Variantet ushtarake të helikopterit janë prodhuar gjithashtu me emërtime të ndryshme, si H145M ose UH-72, dhe janë përdorur për stërvitje, logjistikë, evakuim mjekësor, zbulim, sulm të lehtë dhe operacione të transportit të trupave.
Vendlindja ime Përmeti
Vendlindja ime Përmeti libër për klasat e 5-ta të shkollës 9-vjeçare : për të gjithë ata që duan të dinë më shumë për vendlindjen. Autorë Niko Tyto dhe Majlinda Çoma (Xherahu). Shtëpia Botuese "Erik", Tiranë 2009. Numri i faqeve 68.
Gjëja më e shtrenjtë! Vendi ku u lindëm e u rritëm, ku morëm mësimet e fëmijërisë, ku jetuam gëzimet dhe hidhërimet tona. Aty u formuam, hodhëm hapat e parë dhe nisëm rrugën e jetës... Vendlindja është kjo tokë, këta gurë e drurë që në çdo moment na kujtojnë origjinën tonë. Lavdia e të parëve është dritë për pasardhësit! Është thirrja e kohës për të njohur Vendlindjen dhe kushtrimi i të parëve për të dashur atdheun.
Shpejtësia e fazës
frame| [[Dispersioni (valët ujore)|Dispersioni i frekuencave në grupet e valëve gravitacionale në sipërfaqen e ujit. Pika e kuqe lëviz me shpejtësinë e fazës, kurse pika jeshile lëviz me shpejtësinë grupore. Në këtë rast, shpejtësia e fazës është sa dyfishi i shpejtësisë së grupit. Pika e kuqe i kalon dy pikat jeshile, kur lëviz nga e majta në të djathtë të figurës . Valë të reja dalin nga pas grupit të valëve , ato rriten në amplitudë derisa kalojnë tek qendra e grupit dhe më pas, zhduken kur arrijnë frontin e grupit valor. Për valët gravitacionale sipvrfaqvsore, shpejtësia e grimcave të ujit është shume më e vogël se shpejtësia e fazës, në shumicën e rasteve.]]
Shpejtësia e fazës e një vale është shpejtësia me të cilën faza e valës shpërhapet në hapësirë. Kjo jepet nga madhësia e shpejtësisë me të cilën udhëton faza e çdo komponenti frekuencash të valës. Për këtë komponent, çdo fazë e dhënë e valës (psh, kreshta) do të duket që ushëton me të shpejtësinë e fazës. Shpejtësia e fazës jepet me anë të gjatësisë së valës λ (lambda) dhe periodës T si
Ose, në mënyrë ekuivalente, në terma të frekuencës këndore të valës ω dhe numrit valor k nga formula
Në një mjedis dispersiv, shpejtësia e fazës varet nga frekuenca dhe nuk është e njëjtë zakonisht me shpejtësinë grupore të valës, e cila është shpejtësia e shpërhapjes së ndryshimeve në amplitudë (e njohur si zarfi i valës).
Mustafa Selenica
Mustafa Selenica ka lindur në Korçë më 1933. Shkollën 7 vjeçare dhe të mesmen i ka kryer në Tiranë me rezultate shumë të mira. Ka kryer shërbimin ushtarak dhe ka punuar nga një vit në Qendrën Sanitare në Korçë dhe Tiranë. Ka kryer Fakultetin e Mjekësisë në Tiranë në vitin 1962, të cilin e mbaroi me rezultate mesatare, për arsye ekonomike ishte i detyruar të punonte si infermier në spitalin e Tiranës vetëm turnin e natës.
Shpejtësia e fazës
Shpejtësia e fazës së rrezatimit elektromagnetik mundet, në raste të vacanta , (psh dispersioni anormal) të kalojë shpejtsinë e dritës në boshllëk, kjo në vetvete nuk tregon transferim superluminal të energjisë ose informacionit. Ajo u përshkrua në mënyrë teorike nga fizikantët Arnold Sommerfeld dhe Léon Brillouin. Shikoni dispersioni për një përshkrim të plotë të shpejtësisë të valëve.
Lidhje të jashtme
Vitesse de phase Velocità di fa
Mustafa Selenica
Po atë vit u emërua mjek në Mirditë, ku ka punuar rreth 15 vjet në minierat: Kurbnesh, Spaç, Rubik, në të cilat kishte bërë një sërë studimesh për sëmundjet profesionale të minatorëve dhe metalurgëve, të cilat praktikisht nuk njiheshin nga mjekësia jonë si silikoza, sëmundja e vibracionit, helmimet nga gazrat në minierë dhe metalurgji, shurdhimi profesional etj.
Një vit ka qenë shef i seksionit të shëndetësisë dhe dy vitet e fundit drejtor i Spitalit të Rrëshenit. Ka shkruar me bashkautor monografinë: "Silikoza dhe lufta kundër saj". Ka shkruar disa artikuj në shtypin mjekësor dhe atë ditor. Në vitin 1986 dorëzoi për botim librin "Sëmundjet profesionale të minatorëve dhe parandalimi i tyre". Libri pa dritën e botimit vetëm në vitin 2005.
Ka emigruar në Itali që prej 13 vjetësh ku vazhdon akoma të jetojë. Vitet e para atje punoi si mjek e farmacist vullnetar tek Karitasi Diocecion i Lecces. Pasionet e tij kanë qenë, veç profesionit, letërsia dhe historia, por edhe dy sporte të kundërta: shahu dhe alpinizmi.
Ura e Tabakëve, Tiranë
Ura e Tabakëve (fjalëpërfjalshëm "Ura e puntorëve që rijepin lëkurën") është një monument kulture i ndërtuar në Tirane në shekullin e XVII - XVIII-të afër Xhamisë së Lëkurës.
Përshkrimi
Ura e Tabakëve, e cila e mori këtë emër për shkak të pozitës së veçantë të esnafit të Tabakëve në jetën ekonomike dhe shoqërore të Tiranës në shekujt XVII-XVIII, ka një strukturë të gurtë, të formuar me dy harqe dhe e shtruar me kalldrëm. Ajo dallon për arkitekturën e saj harmonike, si dhe për shpërndarjen proporcionale të elementeve të saj.
Ura ka një lartësi rreth 7 metër e gjysëm die përbëhet nga një hark kryesor, mbi të cilin ngrihet ura në formë kurrizi. Ky hark e ka hapësirën e dritës 8 metra dhe është ndërtuar me 2 rreshta harqesh anësor me trashësi 1 metër. Lartësia nga niveli i ujit ishte 3,5 metra. Kalldrëmi i urës me gjerësi 2,5 metra, ndërtuar me gurë lumi të vendosur pa ndonjë rregull. Në të dy anët e harkut kryesor janë ndërtuar 2 harqe në formë segmentesh rrethor me hapësirë të vogël.
Historia
parapamje|majtas|Nje pamje nga lartë Me lindjen e Tiranës si qendër qytetare më 1614, u vu re një zhvillim i vrullshëm i zejtarisë dhe i tregtisë. E ndodhur në një pozicion të favorshëm gjeografik, në kryqëzimin e rrugëve të rëndësishme tregtare, Tirana fitoi vit pas këtij viti rëndësinë dhe tërhoqi vëmendjen e banorëve rreth saj, të cilët vit pas viti rritën popullimin e qytetit.
Përveç rrugës Egnatia, e përmendur në lashtësi e që kalonte në pjesën perëndimore të Tiranës së sotme, një aks tjetër i rëndsishëm ishte ai që lidhte Tiranën me malësinë e saj. Ajo quhej, e madje vazhdon të quhet, “Rruga e Shëngjergjit”. Kjo rrugë kalonte në pjesën lindore të Tiranës, në Priskë të Madhe, Qafë Priskë, Domje, Shëngjergj, e më tej vazhdonte në Bizë, Martanesh, Zerqan e deri në Dibër të Madhe. Kjo rrugë ishte e rëndësishme pasi shërbente për lëvizjen nga këto krahina malore të karvaneve me prodhime blegtorale për të cilat këto zona dalloheshin. Kope të tëra bagëtish, për shkak të dimrit të ashpër të malësisë lëviznin në zonat me klimë të butë të kodrinave e fushës së Tiranës. Një pjesë e mirë e këtyre bagëtive në hyrje të dimrit dhe pas shtimit të tyre në pranverë destinoheshin për treg. Banorë të ndryshëm u vendosën në periferi të Tiranës së atëhershme duke pritur karvanët e bagëtive të malësisë. Ato u “specializuan” kryesisht në therjen e bagëtive dhe përpunimin e lëkurëve.
Myzeqeja (revistë)
Myzeqeja është revistë e pavarur social-kulturore.
Survivor (program televiziv)
Survivor (përkthyer në shqip: i mbijetuari) në disa vende e njohur edhe si Ekspedita Robinson, është një lojë reality show e aplikuar në shumë vende të botës. Në shfaqje, garuesit janë të izoluar në botën e egër dhe konkurrojnë për të fituar çmimin e madh dhe shpërblime të tjera.
Në këtë program përdoret sistemi i eliminimit progresiv, duke lejuar garuesit të eleminojnë me votë anëtarët e tjerë të klanit derisa mbetet një garues përfundimtar dhe fiton titullin "i mbijetuari i vetëm". Formati televiziv për Survivor u krijua në vitin 1992 nga producenti televiziv britanik Charlie Parsons për një kompani televizive britanike të quajtur Planet 24.
Taylor County (West Virginia)
Taylor County është një nga  qarqet në shtetin federal West Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
608
Mbi vitin 608.
I përndjekuri i dashurisë
I përndjekuri i dashurisë Gjinia: Poezi. Autori: Dritëro Agolli. Shtëpia botuese: Dritëro. Viti i botimit 2013. Fqet e librit 96. ISBN 978-9928-4189-0-6
Libri u botua si një dhuratë e fëmijëve dhe bashkëshortes për 82 vjetorin e lindjes së shkrimtarit, 82 vite të kaluara mes poezisë, prozës, gazetarisë e mbi të gjitha mes dashurisë së pamasë të familjes dhe të të gjithë lexuesve të tij besnikë.
Në poezitë e dashurisë së Dritëro Agolli gjen të ndërthurura: përmasat e emocionit; dashurinë e pafat që përjeton drama dhimbjesh; zbërthimin e gjendjes shpirtërore; përplasje emocionesh në momente të kundërta; gjuhën e ironisë në përshkrimin emocionues të dashurisë e mbi të gjitha, ndërthurjen e dhembshurisë dhe himnizimit të figurës së femrës, si qenia më hyjnore në këtë botë.
Janë mbi 50 vjet poezi dashurie, të cilat tregojnë dhimbjen, gëzimin, emocionin e shkrimtarit Dritëro Agolli. Të gjitha këto të përmbledhura, si asnjëherë më parë në një botim të vetëm, ku cilido e gjen veten mes rreshtave të poezive.
Foixà
Foixà është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Empordà, të provincës Gerona, në Katalonia. Foixà ka 336 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 19.12 km2.
Pulla postare shqiptare: Lojërat XVII Mesdhetare 2013 - Mersin, Turqi
Pulla postare shqiptare: Lojërat XVII Mesdhetare 2013 - Mersin, Turqi
Emisioni përbëhet nga 1 seri me 2 pamje dhe 1 bllok
Vlerat e serisë: 90 lekë dhe 150 lekë
Vlera e bllokut: 200 lekë
Përmasat e pullës: 30 x 40 mm
Kompozimi i tabakut: 4 seri në tabak
Zarfi i ditës së parë me seri: 470 lekë
Zarfi i ditës së parë me bllok: 430 lekë
Data e emetimit: 06.11.2013
Tirazhi filatelik: 4800 seri
Tirazhi filatelik: 4800 blloqe
Tirazhi shërbim postar: 20000 pulla (90-lekëshe)
Zarfi i ditës së parë me seri: 200 copë
Zarfi i ditës së parë me bllok: 200 copë
Autor: Bertrand Shijaku
Shtypur në Shqipëri nga “Adel Co”
Dhothar
Dhothar është një jat tribe.Dhothar jemi duke jetuar në Punjab krahinë e Pakistan dhe Indi.
Dhothar jetojnë në Pakistan janë Myslimani dhe që jetojnë në Indi janë sik
610
Mbi vitin 610.
Eurocopter AS532 Cougar
Eurocopter AS532 Cougar (tani Airbus Helicopters H215M) është një helikopter shumëfunksional me dy motorë, me peshë të mesme, i zhvilluar nga Franca. AS532 është një zhvillim dhe përmirësim i Aérospatiale SA 330 Puma në formën e tij të militarizuar. Homologu i tij civil është Eurocopter AS332 Super Puma. AS532 është zhvilluar më tej si Eurocopter EC725.
Vapa (Senicë)
Vapë (serbisht: Вапа/Vapa) është fshat në komunën e Senicës, Serbi.
Gjeografia
Ky vendbanim e ka marrë e mrin nga fjala shqipe Vapë - vapa.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisësë vitit 2002 ky vendbanim ka pasur 230 banorë. Popullsia në këtë vendbanim është mjaft e oshuar dhe arrinë mesatarisht 39.3 vjet.
Ky vendbanim ka popullsi të përzier me 53% popullsi boshnjake dhe të tjerët përbëjnë popullsinë serbe.
Popullsia ka shënuar rënje nga regjistrimi i vitit 1948 nga 513 banorë në 230 sa ka pasur në regjistrimin e fundit. Emigrim ka pasur sidomos të popullsisë bosnjake në drejtim të Sarajevës, Shkupit dhe për në Turqi.
Artur Spanjolli
Artur Spanjolli lindi në vitin 1970 në Durrës; është shkrimtar shqiptar.
Biografia
Artur Spanjolli u arsimua në Durrës. Në vitin 1988 mbaroi liceun artistik të Durrësit. Në vitin 1989 shkroi poezitë e para, të cilat i mblodhi në tre vëllime, por për vetë rrethanat e censurës së sistemit komunist nuk mundi t’i publikonte (iu dha mundësia t’i botonte vetëm në vitin 1994 në librin me titull “Nata e qiparisave të huaj”, botuar prej Shtëpisë Botuese “Bilal Xhaferri”).
Në vitin 1992 u largua nga Shqipëria si fitues i çmimit "I giovani incontrano l'Europa, organizuar nga Rai 3. Vendosi te mbese si klandestin në Itali me ëndrra për një jetë më të mirë dhe sidomis për të studiuar në një nga universitetet italiane. Në vitin 1993 u regjistrua në fakultetin e Letërsisë dhe të Filozofisë në Firence të Italisë dhe u diplomua në vitin 2000. Me nje teme: Letersia fantastike ne letersine kontemporane. Ushtron dhe aktivitin e piktorit ne krijimtari te lire.
Gjatë këtyre viteve të qëndrimit si emigrant në Itali ka shkruar dhe ka botuar disa libra në shqip e në italisht. Jeton në Itali, por nuk i ka shkëputur marrëdhëniet me atdheun e tij, Shqipërinë. Bashkëpunon me shtypin letrar shqiptare sidomos me revisten VOAL. është një nga krijuesit më të spikatur të brezit të vet.
Është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë (LSHA). Me librin "Kronika e nje jete ne heshtje ka fituar çmimin e dyte ne konkursin e organizuar nga DS me titull: "Popoli in Cammino".
Kantoni Tartas-Ouest
Kantoni Tartas-Ouest (frëngjisht: Canton de Tartas-Ouest) është një kanton në departamentin Landes, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Tartas. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 9993 banorë.
Eqrem bej Libohova
Mahmut Eqrem bej Libohova Asllan Pashali i njohur edhe thjesht Ekrem Libohova (Janinë  ose Gjirokastër, 28 shkurt 1882 - Romë, 7 qershor 1948) ka qenë ushtarak, diplomat dhe Kryeministër i shtetit shqiptar gjatë periudhës 19 janar 1943 - 13 shkurt 1943.
Biografia
Në kuadrin e një varg reformash që Porta e Lartë po ndërmerrte në vitin 1909, Eqremi dërgohet në ishullin Tenedos (tr. Bozxhe) në ngushticën e Dardaneleve, në detyrën e myhtarit (krahinarit civil). Më 1910 u caktua mytesarif në Vlorë dhe së fundi, zëvendësvali dhe komandant brigade në Çamëri. Me shpërthimin e Luftës Ballkanike, u caktua të mbronte viset e Çamërisë, që përbënin krahun e djathtë të vijës mbrojtëse të Janinës. Megjithëse Janina ra në duart e grekëve, Eqrem Beu ia doli të shpëtojë trupat e veta dhe të tërhiqej në viset shqiptare.
Mori pjesë në dërgatën që shkoi në Neuwied për t'i ofruar kurorën e Shqipërisë Princ Vidit më 21 shkurt 1914.  Pas ardhjes së tij, Libohova shërbeu si aide-de-camp me gradën e majorit. Me kryengritjen e Shqipërisë së Mesme shoqëroi Vidin për në Gjermani ku u thirr si këshilltar ushtarak në Potsdam, më tej më 1915 qëndroi në Napoli dhe nga ai vit e deri më 1918 u vendos në Korfuz.
Nga 1921 e deri më 1925 drejtoi legatën shqiptare në Romë, kohë në të cilën ai negocioi për krijimin e Bankës Shqiptare, në negociata iu bashkua edhe i vëllai, Myfidi. Nga 1926 e deri më 1929 vazhdoi prania e tij në Romë, por si atashe ushtarak. Më pas gjer më 1933 shërbeu si ministër i oborrit mbretëror të Mbretit Zog I; më 1931 kur Zogut i bënë atentatin në Vjenë, Libohova ishte ndër shoqëruesit e eskortës mbretërore, dhe kur i kanë shtënë, e mbuloi me trup Zogun dhe nisi të shkëmbente zjarr me atentatorët e jetës së mbretit. Nga shkëmbimi i zjarrit u plagos në këmbë.
Në vitet 1933-'36 u emërua ministër fuqiplotë i Shqipërisë në Paris, më tej vijoi si ministër i Punëve të Jashtme deri me pushtimin italian të Shqipërisë. U largua nga Shqipëria gjer më 1941, kur u kthye dhe pas dorëheqjes së kabinetit Kruja u caktua dy herë që të formonte kabinetin e tij qeverisës. Gjatë kabinetit të dytë të tij, më 12 shtator drejtoi për herë të fundit mbledhjen e qeverisë në kohën kur Italia fashiste kishte kapitulluar nga Lufta e Dytë Botërore, më pas u largua për në Itali. Në fund të vitit 1944 u internua për dy vjet rresht nga Roma në një provincë të Leçes. Më 1947 u rivendos në Romë, ku dhe ndërroi jetë në Romë, më 1948.
Kantoni Tartas-Ouest
Përbërja aktuale
Kantoni Tartas-Ouest aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Vepra 70 (Enver Hoxha)
Vepra 70 me Autor Enver Hoxha, mars 1979 - prill 1979. Shtëpia Botuese " 8 nëntori " Tiranë 1990. Botohet me vendim të Komitetit Qëndror të Partisë së Punës të Shqipërisë.