cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pushtimi sovjetik i Letonisë në 1940
Versioni sovjetik historik i ngjarjeve
Qeveria e Bashkimit Sovjetik i sugjeroi Qeverisë së Republikës së Letonisë që ata të lidhin një traktat të ndihmës së ndërsjellë midis dy vendeve. Presioni nga populli punëtor letonez e detyroi qeverinë Letoneze të pranojë këtë ofertë. U nënshkrua një Pakt i Ndihmës së Ndërsjellë duke lejuar BRSS të staciononte një numër të kufizuar njësish të Ushtrisë së Kuqe në Letoni. Vështirësitë ekonomike, pakënaqësia me politikat e qeverisë Letoneze "që kishin sabotuar përmbushjen e Paktit dhe qeverisë Letoneze" dhe orientimi politik drejt Gjermanisë naziste çuan në një situatë revolucionare që arriti kulmin në qershor 1940. Për të garantuar përmbushjen e Paktit, në Letoni hynë njësi shtesë ushtarake sovjetike, të mirëpritur nga punëtorët e Letonisë që kërkonin dorëheqjen e qeverisë borgjeze letoneze dhe udhëheqësit fashist të saj, Kārlis Ulmanis. Po atë qershor, nën udhëheqjen e Partisë Komuniste Letoneze, punëtorët e Letonisë zhvilluan demonstrata dhe në atë ditë, qeveria fashiste u përmbys dhe u formua një Qeveri Popullore. Zgjedhjet për Parlamentin Letonez u mbajtën më pas menjëherë në Korrik 1940. "Unioni i Popullit që Punon", krijuar me një iniciativë të Partisë Komuniste Letoneze, mori shumicën dërrmuese të votave. Parlamenti miratoi deklaratën e rivendosjes së pushtetit Sovjetik në Letoni dhe shpalli Republikën Socialiste Sovjetike Letoneze. Parlamenti atëherë deklaroi dëshirën e Letonisë për t'u bashkuar lirshëm dhe me dëshirë në BRSS, duke miratuar një rezolutë për këtë qëllim. Kjo kërkesë u aprovua nga Këshilli Suprem i BRSS dhe Letonia u bë një republikë përbërëse e BRSS.
Versione konfliktuale të historisë
parapamje|276x276px| [[ Deklarata e Welles |Deklarata e Welles, duke dënuar okupimin e vitit 1940 nga Bashkimi Sovjetik të Letonisë dhe dy shteteteve të tjera baltike, dhe duke refuzuar njohjen e aneksimit të tyre si Republika Sovjetike ]] Çështja e pushtimit Sovjetik, motivet dhe pasojat e saj, mbetet një burim grindjesh midis shteteve baltike dhe Rusisë. Në thelb qëndrojnë versione të ndryshme të ngjarjeve historike gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe pas: versioni letonez (i ndarë edhe nga Estonia dhe Lituania dhe e mbështetur gjerësisht nga shkollarët perëndimor) dhe ai sovjetik, i cili vazhdon të mbështetet dhe mbrohet nga qeveria e Rusisë.
Sipas Gjykatës Evropiane për të Drejtat e Njeriut, Qeverisë së Letonisë, Shteteve të Bashkuara, dhe Bashkimit Evropian,  pushtimi i Letonisë nga BRSS në 1940, dhe ri-përfshirja e saj e mëvonshme në Bashkimin Sovjetik në 1944, ishte e paligjshme. Sipas kësaj, qeveria e ligjshme e Letonisë u rrëzua në 1940 dhe sundimi Sovjetik u imponua me forcë. Më pas, Bashkimi Sovjetik kreu veprime në shkallë të gjerë dhe sistematike, përfshirë vrasje dhe dëbime masive kundër popullsisë Letoneze. Zgjedhje të manipuluara u organizuan në të cilat vetëm kandidatët e mbështetur nga sovjetikët u lejuan të kandidonin; rezultatet rrodhën aksidentalisht në shtypin perëndimor në Londër para se zgjedhjet të mbaronin. Siç është raportuar nga Time në vitin 1940, ata që nuk i kishin vulosur pasaportat për të vërtetuar që kishin votuar Letoninë që të hynte në BRSS u lejuan të qëlloheshin në pjesën e pasme të kokës nga NKVD Sovjetik, Vendi mbeti i pushtuar nga Bashkimi Sovjetik deri në rivendosjen e pavarësisë së tij në 1991. 48 vitet e okupimit Sovjetik dhe aneksimit të Shteteve Balltike nuk u njohën kurrë si të ligjshme nga demokracitë perëndimore. Shtetet e Bashkuara zbatuan veçanërisht Doktrinën e Stimsonit të miratuar më parë për çështjen e shteteve baltike, duke çuar në bërjen e saj një precedent të themelosur në Ligjin Ndërkombëtar.
Ndërsa Kongresi i Deputetëve Popullorë të Bashkimit Sovjetik dënoi aneksimin e Letonisë dhe shteteve të tjera baltike para shpërbërjes së BRSS, Federata Ruse, shteti pasardhës ligjor i BRSS, nuk e njeh pushtimin me forcë të Letonisë nga Bashkimi Sovjetik. Në mënyrë të veçantë në referencë të Letonisë, Duma Ruse miratoi një rezolutë për të "kujtuar deputetët e Saeima letonez se qenia e Letonisë një pjesë e Bashkimit Sovjetik ishte e bazuar në fakt dhe në ligj nga pikëpamja juridike ndërkombëtare. " Qeveria e Rusisë pohon më tej se Bashkimi Sovjetik çliroi Letoninë nga gjermanët në 1944.
Trashëgimia
Në vitin 2000, Dita e okupimit Sovjetik - 17 qershor - u bë një ditë përkujtimi në Letoni.
Shtëpi Banimi në Mitrovicë(Islam Shipoli)
Shtëpi Banimi në Mitrovicë(Islam Shipoli) është një monument i trashëgimisë kulturore në Mitrovicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Dallon
Dallon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Dallon ka një popullsi prej 423 banorë dhe sipërfaqe 5.81 km², me një dendësi prej 73 banor/km².
Cel Shaban Gjonbalaj
Çelë Shabani (1830-1879) ishte një komandant shqiptar i forcave shqiptare të Lidhjes së Prizrenit në vitin 1879. I lindur dhe rritur në Rugovë, Shabani luftoi me Jakup Ferrin në Betejën e Plavës kundër aneksimit malazez të zonës Plavë-Guci në vitin 1879. Ai ishte një Malësor. Si djalë i ri, ai jetoi në Nikshiq dhe luftonte një malazez të quajtur Uros. Ai doli si fitimtar dhe, siç ishin zakonet e kohës, Shabani preu kokën e ushtarit dhe e çoi me vete. Në moshën 22-vjeçare, Shabani iu dha një medalje për veprimet e tij heroike. Shabani luftonte gjithë jetën e tij kundër forcave malazeze të Marko Miljanov dhe vdiq në Betejen e Plavës më 1879.
Prona
parapamje|Ndërtesat e dyqaneve, hoteleve dhe rezidencave janë forma të zakonshme të pronës. Prona është një sistem i të drejtave që u jep njerëzve kontroll ligjor të sendeve me vlerë, dhe gjithashtu i referohet vetë sendeve me vlerë. Në varësi të natyrës së pronës, një pronar i pronës mund të ketë të drejtën për të konsumuar, ndryshuar, ndarë, ripërcaktuar, marrë me qira, hipotekë, peng, shesë, shkëmbejë, transferojë, dhurojë ose shkatërrojë atë, ose të përjashtojë të tjerët nga ta bëjnë atë. këto gjëra, si dhe ndoshta ta braktisësh atë; ndërsa pavarësisht nga natyra e pronës, pronari i saj ka të drejtë ta përdorë atë në mënyrë të duhur sipas të drejtave pronësore të dhëna.
Në ekonomi dhe ekonomi politike, ekzistojnë 3 forma të gjera të pronës: pronë private, pronë publike dhe pronë kolektive (e quajtur edhe pronë kooperative). Prona që i përket së bashku më shumë se njërës palë mund të zotërohet ose kontrollohet nga kjo në mënyra shumë të ngjashme ose shumë të dallueshme, qoftë thjesht apo komplekse, qoftë në mënyrë të barabartë apo të pabarabartë. Megjithatë, ekziston pritshmëria që vullneti (më tepër diskrecioni) i secilës palë në lidhje me pronën të jetë i përcaktuar qartë dhe i pakushtëzuar, për të dalluar pronësinë dhe servitutin nga qiraja. Palët mund të presin që vullnetet e tyre të jenë unanime, ose në mënyrë alternative secila prej tyre, kur nuk ekziston mundësia apo mundësia e një mosmarrëveshjeje me ndonjë tjetër prej tyre, mund të presin që vullneti i tij, i saj, apo i tyre të jetë i mjaftueshëm dhe absolut. . Rideklarimi i parë e përkufizon pronën si çdo gjë, të prekshme ose të paprekshme, ku një marrëdhënie juridike ndërmjet personave dhe shtetit zbaton një interes posedues ose titull ligjor në atë send. Kjo marrëdhënie ndërmjetësuese ndërmjet individit, pronës dhe shtetit quhet regjim pronësor.
Në sociologji dhe antropologji, prona shpesh përkufizohet si një marrëdhënie midis dy ose më shumë individëve dhe një objekti, në të cilin të paktën njëri prej këtyre individëve mban një grup të drejtash mbi objektin. Dallimi midis "pronës kolektive" dhe "pronës private" konsiderohet si konfuzion pasi individë të ndryshëm shpesh kanë të drejta të ndryshme mbi një objekt të vetëm.
Llojet e pronës përfshijnë pronën e paluajtshme (kombinimin e tokës dhe çdo përmirësim në ose në terren), pronën personale (pasuri fizike që i përket një personi), pronën private (pronë në pronësi të personave juridikë, subjekteve afariste ose personave fizikë individualë), publike. pronë (pronë shtetërore ose publike dhe në dispozicion) dhe pronë intelektuale (të drejta ekskluzive mbi krijimet artistike, shpikjet, etj.). Megjithatë, kjo e fundit nuk njihet ose zbatohet gjithmonë aq gjerësisht. Një send i pasurisë mund të ketë pjesë fizike dhe jotrupore. Titulli ose e drejta e pronësisë vendos marrëdhënien ndërmjet pronës dhe personave të tjerë, duke i siguruar pronarit të drejtën për të disponuar pronën sipas gjykimit të duhur. Termi i pakualifikuar "pronë" përdoret shpesh për t'iu referuar në mënyrë specifike pronës së paluajtshme.
Pronësia kolektive
Pronësia kolektive është pronësia e pronës nga të gjithë anëtarët e një grupi. Gjerësia ose ngushtësia e grupit mund të variojë nga një shoqëri e tërë në një grup bashkëpunëtorësh në një ndërmarrje të caktuar (siç është një fermë kolektive). Në kuptimin e fundit (më të ngushtë) termi dallohet nga pronësia e përbashkët dhe e përbashkëta, që nënkupton akses të hapur, mbajtjen e aseteve të përbashkëta dhe mohimin e pronësisë si të tillë.
Pronësia kolektive e mjeteve të prodhimit është karakteristikë përcaktuese e socializmit, ku "pronësia kolektive" mund t'i referohet pronësisë në të gjithë shoqërinë ose pronës kooperative nga anëtarët e një organizate. Kur krahasohet me pronësinë publike, "pronësia kolektive" zakonisht i referohet pronësisë së grupit (siç është një kooperativë prodhuese).
Kështjella japoneze
parapamje|300px|[[Kështjella Himeji është kështjella më e vizituar në Japoni]] Kështjella japoneze (城, shiro) ishin kështjella të ndërtuara kryesisht prej druri dhe guri. Ata evoluan nga stoqet prej druri të shekujve të hershëm dhe hynë në formën e tyre më të njohur në shekullin e 16-të. Kështjellat në Japoni u ndërtuan për të ruajtur vendet e rëndësishme ose strategjike, siç janë portet, vendkalimet e lumenjve ose kryqëzimet, dhe pothuajse gjithmonë përfshinë peizazhin në mbrojtjen e tyre.
Megjithëse ishin ndërtuar për të zgjatur dhe përdorur më shumë gur në ndërtimin e tyre sesa shumica e ndërtesave japoneze, kështjellat ishin akoma të ndërtuara kryesisht nga druri, dhe shumë u shkatërruan ndër vite. Kjo ishte veçanërisht e vërtetë gjatë periudhës Sengoku (1467-1603), kur shumë prej këtyre kështjellave u ndërtuan për herë të parë. Sidoqoftë, shumë ishin rindërtuar, ose më vonë në periudhën Sengoku, në periudhën Edo (1603-1867) që pasoi, ose më vonë, si vende të trashëgimisë kombëtare ose muze. Sot ka më shumë se njëqind kështjella të gjalla, ose pjesërisht të gjalla, në Japoni; vlerësohet se dikur kishte pesë mijë. Disa kështjella, siç janë ato në Matsue dhe Kōchi, të ndërtuara në vitin 1611, mbeten të gjalla në format e tyre origjinale, duke mos pësuar dëmtime nga rrethimet ose kërcënimet e tjera. Kështjella Hiroshima, në anën e kundërt të spektrit, u shkatërrua në bombën atomike, dhe u rindërtua në vitin 1958 si një muze.
Dragan Mrgja
Dragan Mrđa (lindur më 23 Janar 1984) është një futbollist serb.
Kombëtarja
Për reprezentacionin serb ka luajtur 14 ndeshje.
Lola Novakovic
Zorana " Lola " Novaković (25 prill 1935 – 3 prill 2016) ishte një këngëtare serbe, jashtëzakonisht e njohur gjatë viteve 1960 dhe në një shkallë më të vogël në vitet 1970. Ajo ka lindur në Beograd, Mbretëria e Jugosllavisë. Ajo përfaqësoi Republikën Socialiste Federative të Jugosllavisë në Festivalin Europian të Këngës në 1962, ku përfundoi e katërta.
Në vitin 1962, ajo luajti në Šeki snima, pazi se, një komedi e plotë e frymëzuar nga sensacioni i futbollit Dragoslav Šekularac.
Kulla e Veli Pajazitit
Kulla e Veli Pajazitit është një monument i trashëgimisë kulturore në Drenas, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Lola Novakovic
Ajo vdiq më 3 prill 2016, disa javë para ditëlindjes së saj të 81-të.
Louâtre
Louâtre është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Louâtre ka një popullsi prej 205 banorë dhe sipërfaqe 11.02 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Genuri
Genuri (Giaùni, Jaùni) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 7.52 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 230 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 330 banorë.
Chivres-en-Laonnois
Chivres-en-Laonnois është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Chivres-en-Laonnois ka një popullsi prej 381 banorë dhe sipërfaqe 13.56 km², me një dendësi prej 28 banor/km².
Dielektriku
Dielektriku është materialë izolues që shërben për ndarjen e pllakava apo armaturave në fushën elektrike. Dielektriku pengon lëvizjen e lirë të elektroneve dhe mund të thuhet se ndodhë polarizimi i dielektrikut.Polarizimi i Dielektrikut nënkupton zvoglimin i fushës elektrike brenda dielektrikut. Ekzistojnë dielektrikë nga ajri, gazi dhe nga vaji.
Shtetet e Austrisë
Austria është një republikë federale e përbërë nga nëntë shtete, të njohura në gjermanisht si Länder. Meqenëse Land është gjithashtu fjala gjermane për "vend", termi Bundesländer ("shtetet e federatës") shpesh përdoret në vend të kësaj për të shmangur paqartësinë. Kushtetuta e Austrisë përdor të dy termat. Edhe pse "Land" në anglisht dihet, termi (Bundes)land zakonisht jepet si "shtet" ose "krahinë" sipas traditës në shkrimin në anglisht.
Gjeografia
Pjesa më e madhe e sipërfaqes së tokës në shtetet e Austrisë së Epërme, Austrisë së Poshtme, Vjenës dhe Burgenland ndodhet në luginën e Danubit dhe kështu përbëhet pothuajse plotësisht nga terreni i arritshëm dhe lehtësisht i punueshëm. Në të kundërt, pesë shtetet e tjera janë të vendosura në Alpe dhe kështu janë relativisht të papërshtatshme për bujqësinë. Terreni i tyre është gjithashtu relativisht i pafavorshëm për industrinë e rëndë dhe tregtinë në distanca të gjata. Prandaj, popullsia e asaj që tani është Republika e Austrisë është përqendruar në katër shtetet e mëparshme që nga koha parahistorike. Shteti më i dendur i populluar i Austrisë është qyteti i Vjenës, zemra e asaj që është zona e vetme metropolitane e Austrisë. Austria e Poshtme renditet vetëm në vendin e katërt për sa i përket densitetit të popullsisë edhe pse përmban periferi të Vjenës; kjo është për shkak të sipërfaqeve të mëdha të tokës që janë kryesisht bujqësore. Shteti alpin i Tirolit, shteti më pak alpin por gjeografikisht më i largët i Kärnten, dhe shteti jo-alpin por gati-ekskluzivisht bujqësor i Burgenland janë shtetet më pak të dendura të Austrisë. Shteti i pasur alpin i Vorarlberg është diçka e një anomalie për shkak të madhësisë së saj të vogël, vendndodhjes së izoluar dhe kulturës Alemaniko-gjermane të veçantë.
Lista e renditur në vijim të shteteve austriake citon popullsinë zyrtare të Statistik Austria më 1 Janar 2015. Zonat jepen në kilometra katrorë, dendësia e popullsisë shprehet në banorë për kilometër katror. Për qëllimin e listës së mësipërme, një qytet është një bashkësi e përcaktuar të jetë një qytet me ligjin austriak; një qytezë është një bashkësi që nuk përcaktohet se është një qytet. Shumë nga qytetet e Austrisë kanë shifra të popullsisë së dhjetë mijë banorëve; disa janë edhe më të vogla.
Politika
Nëntë shtetet (Bundesländer) e Austrisë, të renditura këtu sipas rendit alfabetik, janë:
Federalizmi dhe fuqitë shtetërore
Secili shtet austriak ka një legjislaturë të zgjedhur, Landtag, një qeveri shtetërore, Landesregierung dhe një guvernator, Landeshauptmann ose Landeshauptfrau. Zgjedhjet mbahen çdo pesë vjet (gjashtë vjet në Austrinë e Epërme). Kushtetuta e shtetit, ndër të tjera, përcakton se si vendet në qeverinë e shtetit u caktohen partive politike, me shumicën e shteteve që kanë një sistem të përfaqësimit proporcional bazuar në numrin e delegatëve në Landtag në vend. Landeshauptmann gjithmonë zgjidhet nga Landtag, që do të thotë se mund të jetë e nevojshme të formohet një koalicion në mënyrë që të sigurojë zgjedhjen e një kandidati të veçantë. Vjena, kryeqyteti i Austrisë, luan një rol të dyfishtë si qytet dhe "Bundesland", që do të thotë se kryetari i bashkisë shërben si guvernator dhe këshilli i qytetit si Landtag në të njëjtën kohë.
Federalizmi austriak është kryesisht teorik pasi shteteve u jepen pak kompetenca legjislative. Kushtetuta federale fillimisht u dha shtetet të gjitha fuqitë legjislative, por shumë fuqi u morën më pas, dhe mbeten vetëm disa prej tyre, siç janë kodet e planifikimit dhe zonimit, mbrojtja e natyrës, gjuetia, peshkimi, bujqësia, mbrojtja e të rinjve, çështje të caktuara të publikut shëndetësia dhe mirëqenia dhe e drejta për të vendosur taksa të caktuara.
Të gjitha çështjet e tjera, duke përfshirë por jo të kufizuara në të drejtën penale, të drejtën civile, të drejtën e korporatave, shumica e aspekteve të së drejtës ekonomike, mbrojtjes, shumica e çështjeve arsimore dhe akademisë, telekomunikacionit, dhe pjesa më e madhe e sistemit të kujdesit shëndetësor rregullohen me ligje federale. Nuk ka gjithashtu një gjyqësor të Länder, pasi kushtetuta federale përcakton gjyqësorin si një çështje ekskluzivisht federale. Ky centralizim ndjek një model historik ku pushteti qendror gjatë kohës së perandorisë ishte përqendruar kryesisht në Vjenë.
Zhvillimi historik
Për sa i përket kufijve, shtetet e sotme lindën nga trojet e kurorës së Austro-Hungarisë, një mbretëri e gjerë multietnike, bërthama gjermanofolëse e së cilës u shfaq si Republikë e Austrisë pas shpërbërjes së Monarkisë së Dyfishtë në fund të Luftës së Parë Botërore.
Shtetet e Austrisë së Epërme dhe të Austrisë së Poshtme janë në thelb ekuivalente me ato që ishin që nga 1783/84 dy gjysmat autonome të Arqiduka i Austrisë, një principatë që formoi zemrën historike të perandorisë. Salzburgu është në pronësi të ish-Dukës Austro-Hungarez të Salzburgut (ish-Arqipeshkvisë). Në mënyrë të ngjashme, shteti i Carinthia zbret nga Duka i Carinthia, shteti i Stiria zbret nga Duka i Stirias, dhe shteti i Tirolit zbret nga Qarku Princely i Tirolit; këto shtete duhej t'i hiqnin territoret Italisë dhe Jugosllavisë kur Austria u shfaq në formën e saj të tanishme. Gjithashtu, shteti i Vorarlberg kishte qenë një pjesë gjysmë-autonome e Qarkut të Tirolit që nga viti 1861.
Värmland
Värmland është një provincë në Suedinë perëndimore, në veri të Vänern. Kufizohet me Västergötland dhe Dalsland në jug, Østlandet (në Norvegji) në perëndim dhe Västmanland dhe Närke në lindje dhe Dalarna në verilindje. Provinca fillimisht ishte pjesë e Götaland, dhe u bë pjesë e Svealand në vitin 1815.
Gjeografia
Liqeni më i madh është Vänern. Shumica e përrenjve me rëndësi të çojnë në Vänern. Megjithatë, krahina është e pasur me liqene, pellgje dhe përrenj të vegjël. Peizazhi, me male dhe liqene, zakonisht konsiderohet si piktoresk dhe ka frymëzuar piktorët dhe shkrimtarët.
Ka disa pllaja malore në pjesën perëndimore të Värmland, e cila është në Malet Skandinave. Lartësitë më të larta gjenden në pjesët veriore, me pllaja 500–700 metra. Këtu ndodhet edhe maja më e lartë, Granberget në Höljes, 701 metra.
Pjesa lindore e Värmland llogaritet si pjesë e Bergslagen, Rrethi Qendror i Minierave Suedeze. Terreni i tij është mjaft kodrinor, me disa kodra të larta: Hvitklinten (414 m.), Dalkarlsberget (450 m.) dhe Vålbergsrös (476 m.).
Kultura dhe letërsia
parapamje|djathtas|Rezidenca e Selma Lagerlöf Mårbacka në [[Sunne, Suedi|Sunne.]]
Arsimi, teatri dhe një mënyrë jetese disi magjepsëse u nxitën nga zotëria tokësore dhe pasuria e krijuar përmes një tregtie të gjallë të hekurit vendas, si dhe nga pozicioni i peizazhit në skajin midis qytetërimit dhe shkretëtirës, i cili frymëzoi artin, letërsinë dhe folklorin. Gjatë gjysmës së dytë të shekullit të 19-të, industria e përpunimit të hekurit u hoq kryesisht nga revolucioni në industrinë e çelikut, i cili e bëri Evropën Qendrore dhe Shtetet e Bashkuara jashtëzakonisht superiore në këtë fushë, dhe kriza e përgjithshme ekonomike në të gjithë Evropën e viteve 1870. dhe vitet 1880, dhe emigrimi i mëpasshëm në Amerikën e Veriut, tronditi peizazhin. Pasoja, megjithatë, ishte që autorët si Lagerlöf dhe Fröding të bëhen më të vetëdijshëm për trashëgiminë e krahinës së tyre, dhe ata të dy u mbështetën në atë që mendonin se ishte një traditë gojore e tregimit dhe legjendave lokale. Ky theksim në përrallat me teksturë të pasur, shpesh romantike ose burleske, të cilat gjithsesi e tejkalojnë atë vendase, ka mbetur në fokus të shkrimtarëve të mëvonshëm, si Göran Tunström (1937–2000) dhe Lars Andersson (l. 1954).
Traditat muzikore kanë frymëzuar një numër muzikantësh të shquar, si këngëtarët Zarah Leander, Monica Zetterlund dhe Rigmor Gustafsson.
Daniel (këngëtar malazez)
Milan Popović ( Shkrimi Cirilik: Милан Поповић ; i lindur më 29 tetor 1955), i njohur më mirë si Danijel Popović ( shkrimi cirilik: Данијел Поповић) ose thjesht Daniel (shkrimi cirilik: Даниел), është një këngëtare e estradës malazezo-kroate.
Biografia
I lindur nga një baba malazez dhe një nënë belge, Popović u rrit në Titograd, por fitoi famë në Zagreb, ku u transferua në 1977 për të ndjekur një karrierë në muzikën pop.
Në vitin 1983, si përfaqësues rajonal i Malit të Zi ( TV Titograd ), fitoi të drejtën për të përfaqësuar Jugosllavinë në Festivalin Europian të Këngës me këngën "Džuli" ( Julie ). Fitorja e tij kombëtare ishte disi e papritur sepse shumica e vëzhguesve konsideronin këngëtaren popullore Lepa Brena, një përfaqësuese rajonale e Serbisë (TV Beograd), si një favorite të qartë.
Danieli arriti vendin e 4-të në Mynih, duke barazuar në atë kohë vendin më të mirë të Jugosllavisë në Festivalin Europian të Këngës (përfundimi i Lola Novaković -it në vendin e 4-të në 1962 ). "Džuli" ishte gjithashtu një hit i madh në Jugosllavi: albumi shiti 717,166 kopje ndërsa tekja shiti më tej 80,883 – numra mjaft të mëdhenj për Jugosllavinë në të dyja rastet. Kënga ishte një hit i madh edhe në shumë vende të tjera evropiane, duke përfshirë Norvegjinë, ku Daniel luajti në disa vende. Në fillim të vitit 1984, ai performoi në një shfaqje televizive të transmetuar në NRK përpara Lojërave Olimpike Dimërore të Sarajevës, duke luajtur "Džuli" dhe një këngë të re të quajtur "Miss You".
Gergei
Gergei (Gerxèi) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 36.18 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 374 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.224 banorë.
Gërmadhat e Manastirit të Shën Jelenës dhe Konstantinit (Sllatinë)
Gërmadhat e Manastirit të ShënJelenës dhe Konstantinit Sllatinë është një monument i trashëgimisë kulturore në            Sllatinë, Albanik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 244/71.
Parcy-et-Tigny
Parcy-et-Tigny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Parcy-et-Tigny ka një popullsi prej 247 banorë dhe sipërfaqe 10.59 km², me një dendësi prej 23 banor/km².
Maia Morgenstern
Biografi
E lindur në Bukuresht, në një familje çifute, ajo u diplomua nga Akademia e Filmit dhe Teatrit të Bukureshtit në vitin 1985. Më pas ajo ka luajtur në Teatrul Tineretului (Teatri i të Rinjve) në Piatra Neamţ deri në vitin 1988, dhe në Teatrul Evreiesc de Stat (Teatrin shtetëror çifut) në Bukuresht 1988-1990.
Zefi i Vogel
Zef Kol Ndoka (1883-1924), gjithashtu i njohur mes shqiptarëve si Zefi i Vogël, ishte një luftëtar dhe komandant shqiptar nga familja Shengji nga fanella e sotme Fan Mirditë në Shqipërinë e Veriut.
Shtëpi Banimi në Mitrovicë (Mirsad Ferati)
Shtëpi Banimi në Mitrovicë (Mirsad Ferati) është një monument i trashëgimisë kulturore në Mitrovicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Zefi i Vogel
Jeta
I lindur në vitin 1883, diku rreth Gjakovës, ai u rrit luftën kundër Perandorisë Osmane gjatë Zgjimit Kombëtar të Shqipërisë në vitin 1912 dhe vazhdoi të luftonte për çlirimin e Kosovës kundër forcave serbo-malazeze në vitet 1920. Ndoka luftoi me Isa Boletinin, Bajram Currin, Hasan Prishtinën dhe të tjerët që përkrah tyre ishte një udhëheqës i Revoltës Shqiptare të vitit 1912, që kapi Uskabin (Shkupi modern). Ndoka së bashku me Mehmet Shpendi dhe Bajram Daklani ngritën flamurin shqiptar në Shkup më 12 gusht 1912. Pas pavarësisë shqiptare të vitit 1912, ai menjëherë filloi të luftonte me Mbretërinë e Jugosllavisë së bashku me Bajram Currin në mënyrë që të bashkonte Kosovën me Shqipërinë. Zefi vdiq në vitin 1924 duke luftuar forcat jugosllave.
Zefi ishte një nga figurat kryesore për tubimin e malësorëve shqiptarë të Gjakovës dhe Mirditës kundër Perandorisë Osmane. Sot ai është një figurë e nderuar në rajonin e Mirditës.
Koçi Beu
Koçi Beu (v. 1650) ka qenë një shtetar i lartë dhe reformator shqiptar i Perandorisë Osmane që jetoi në gjysmën e parë të shekullit të 17-të. Pavarësisht namit të tij, është dokumentuar vetëm pakçka nga jeta e tij. U përpiloi dy prej sulltanëve të cilëve u shërbeu Risâle-të, që ishin traktatet politike për përtëritjen e perandorisë, arsye për të cilën u mbiquajt nga historianët perëndimorë si "Montesquieu" apo "Machiavelli osman".
Biografia
Bëhet e ditur se ka qenë nga krahina e Korçës, i lindur i krishterë, shkoi në Stamboll si devshirme - ogllani ku mori emrin Mustafa. Studjoi në Enderun dhe pas përgatitjes katër vjeçare, u pranua Iç - ogllani në pallatin perandorak të Sulltan Ahmetit I. Për shumë vite punoi në sekretarinë e pallatit dhe pas ardhjes në pushtet të dy sulltanëve Murat IV (1623-1640) dhe İbrahim (1640-1648), diti të fitojë mbështetjen e Nënës Mbretëreshë Mahpejqer Qysëm Sulltanës, e ëma e të dyve. Kësodore të dy sulltanët u këshilluan me të dhe madje qe mësues i të parit.
Edhe pse stili letrar i së parës ishte më i hollësishëm se i dyti, pikat kryesore ishin të njëjta. Në raportet e tij ai theksoi se shkaku i trazirave në perandori ishte korruptimi i sistemit i timareve. Ai sugjeroi një ushtri më të vogël dhe më të disiplinuar dhe një udhëheqje më autoritare.
Kah fundi i mbretërimit të Ibrahimit ai u tërhoq dhe u kthye në Korçë, qyteti i tij i lindjes për pjesën tjetër të jetës. Ai u varros në fshatin Plamet.
Dragan Stojkoviq
Dragan Stojković (lindur më 3 Mars 1965) është një ish-futbollist serb.
Kombëtarja
Për reprezentacionin jugosllave ka luajtur 84 ndeshje.
Golgota Shqiptare
Përmbajtja
Leo Freundlich përshkruan se si Mbreti serb Pjetër premtoi amnisti për të gjithë popujt në rajonet e sapo aneksuara, por ai nuk e mbajti premtimin e tij për shkak të mizorive të kryera. Freundlich shkruan për "mijëra burra, gra, fëmijë dhe pleq të cilët u vranë ose u torturuan deri në vdekje". Raporti përmban informacion se si fshatrat e tëra u plagosën dhe u dogjën në tokë dhe gratë dhe vajzat u dhunuan, dhe fshatrat plaçkitën, shkatërruan dhe notonin në gjak. "Ai bëri thirrje për një hetim ndërkombëtar që kërkon që forcat serbe dhe malazeze të largohen nga veriu Shqipëria dhe se mizoritë ndalen Freundlich u tha gjithashtu nga zyrtarët serbë se ata do të zhdukin shqiptarët, pavarësisht nga protestat e Fuqive të Mëdha. Kryet e luftës ishin, sipas Freundlich, plotësisht të mbështetura nga autoritetet serbe. Ai gjithashtu përshkruan se si ushtria e rregullt serbe, së bashku me çetnikët, sulmoi civilë të paarmatosur, duke i zbardhur fëmijët dhe të moshuarit dhe duke përdhunuar vajzat 12 vjeçare. Raporti mori shumë vëmendje në Evropë me zyrat e lajmeve që raportonin për "mizoritë e tmerrshme" Ushtria serbe, Kreuzzeitung raportoi për "shfarosjen e popullsisë shqiptare" dhe The Daily Chronicle rreth masakrës së "2000 Arnauts i n Kumanovë "dhe një tjetër" 5000 në Prishtinë.
Messaggero e Romës raportoi për "masakrat e tmerrshme" të shqiptarëve në Vilajet të Kosovës. Gazeta e Francës "L'Humanité" raportoi për plaçkitje, masakra dhe shkatërrime. Leo Freundlich bëri thirrje që Fuqitë e Mëdha të ndihmonin për të mbrojtur "popullatën e pambrojtur kundër një ushtrie me një shtet" duke iu referuar asaj se si shqiptarët nuk i rezistuan forcave pushtuese serbe, por ishin, pavarësisht nga bashkëpunimi i tyre, masakruar. Ai përmend se si ushtarët serbë, në fshatin Kumanovë, i vunë zjarr shtëpive dhe i zbraztuan banorët dhe pastaj i qëlluan. Raportet përfshijnë përshkrimet se si shqiptarët katolikë dhe priftërinjtë u vranë nga ushtritë serbe dhe se si Kisha Ortodokse Serbe dhunshëm i shndërroi katolikët shqiptarë në ortodoksizëm. Në Shqipëri, shumë kisha katolike u plaçkitën, duke përfshirë edhe ato ortodokse. Manhunts ishin kryer nga oficerë serbë të cilët vranë shumë shqiptarë, dhe shtëpi dhe fshatra të tërë u dogjën me banorët që u dogjën gjallë ose u qëlluan ndërsa iknin. Pjesa më e madhe e ushqimit u vodhën nga ushtarët serbë nga fshatarët shqiptarë, duke shkaktuar uria dhe sëmundje. Vlerësohet se 25000 shqiptarë u vranë në Vilayet të Kosovës, por historianët pretendojnë se numri është shumë më i lartë.
Deutsches Volksblatt raportoi më 8 shkurt se ministri serb i kulturës dhe arsimit Ljuba Jovanoviç botoi një deklaratë duke folur se si "muslimanët do të trajtoheshin njësoj si të gjithë të tjerët". Deklarata gjithashtu përmbante supozime që shqiptarët i kishin rezistuar forcave serbe, duke justifikuar masakrat. Gazeta e Beogradit Piemont shkroi për problemin e Shkodrës, duke pretenduar se qyteti ishte i detyruar të ishte pjesë e Malit të Zi, dhe nëse nuk do të ishte, ajo do të fshihej. Raporte të tjera nga Podgorica shkruan se si serbët, pas betejës së Bërdicës hynë në fshatin Barbullush në tërheqjen e tyre dhe sulmuan fshatarët e paarmatosur dhe therën burra, gra, pleq dhe fëmijë. Një fëmijë tetëvjeçar u gjet me tetë bajoneta.
Freundlich shkruan për mburrjen e oficerëve serbë, duke shpjeguar se si ata plaçkitën shtëpitë dhe masakruan popullsinë shqiptare kudo që shkonin. Janë sulmuar edhe rajone të tjera, të tilla si rajoni Luma, ku burrat u dogjën gjallë. Oficerët serbë i thanë hapur Freundlich arsyetimin e djegies së 80 fshatrave në rajonin e Lumës. Raporte të tjera deklaruan se vullnetarët serbë udhëtuan nga Serbia dhe u bashkuan me ushtritë dhe vazhduan me mizoritë. Freundlich përshkroi se si 36 shqiptarë u dënuan me vdekje nga një gjykatë ushtarake dhe u qëlluan. Një oficer serb ftoi Freundliçin për një "bastisje" dhe u mburr se kishte vrarë nëntë shqiptarë. Raporte të tjera flisnin për ushtarët serbë në Shkup të cilët haptazi folën për përdhunimin dhe vrasjen që kishin kryer, të dehur nga fitorja. Një rast i cili e shqetësonte Freundlich ishte kur i ishte thënë për një ushtar serb i cili kishte thyer në një shtëpi shqiptare dhe e detyroi babanë e shtëpisë në pistoletë për të ndezur dhomën kur ushtari serb vazhdoi të përdhunonte pronarët gruan dhe femra. Korrespondenti i shqiptarëve raportoi nga Durrësi për "vrasjen e kryer" nga serbët në Shqipëri. Një oficer serb njoftoi se si "gratë shpesh fshehnin stoli dhe nuk ishin të gatshëm ta dorëzonin. Në raste të tilla, ne gjuajtëm një anëtar të familjes dhe menjëherë iu dhuruam të gjitha sendet e vlefshme". Serbët vazhduan me mizoritë në Luma dhe komandantin serb Kapiteni Petroviq, të botuar në gazetën serbe Ukaz, zyrtarisht duke shpallur veprat. Raportet gjithashtu përmbanin dëshmitarë të cilët folën për shqiptarët të cilët u rrahën për vdekje në Tiranë dhe në fshatra të tjerë fqinjë. Serbët gjithashtu shkatërruan kisha katolike, duke pretenduar se ishin ndërtime austriake dhe ishin të papranueshme në tokat e reja serbe.
Mohimet
Pjesa më e madhe e raporteve u mblodhën me mohimet nga zyrtarët serbë, pavarësisht nga dëshmitë dhe bashkëpunimi i tyre i plotë. Raportet u konfirmuan nga raporte të lajmeve austriake, italiane, gjermane, franceze dhe ruse dhe nga agjencitë e ndryshme të lajmeve. Leo Trotskey kritikoi autoritetet serbe për mohimin e mizorive, duke thënë se akuza të tilla nuk mund thjesht të shpërfilleshin duke i mohuar ato. Këto ngjarje kontribuonin në masë të madhe në konfliktin shqiptaro-serb.
Rezultatet
Fuqitë e Mëdha përfundimisht i detyruan forcat serbe jashtë Shqipërisë së sapo pavarur dhe malazezëve nga Shkodra. Megjithatë, Kosova mbeti brenda Mbretërisë së Serbisë që pasoi Luftën e Madhe me më shumë mizori të kryera nga ushtritë serbe me urdhër nga autoritetet. Është vlerësuar se 120.000 shqiptarë të të gjitha moshave dhe të dy gjinive u vranë gjatë dhe pas pushtimit serb. Shqiptarët e Kosovës vazhduan të përjetonin genocid gjatë dy dekadave të para të shekullit të 19-të nga çetnikët serbë dhe urrejtja midis shqiptarëve dhe serbëve u rrit.
Konfuzioni
Raporti i mizorive nuk duhet të ngatërrohet me Tërheqjen e Madhe Serbe e cila në disa burime quhet "Golgotha ​​Shqiptare" e serbëve, e cila i referohet tërheqjes serbe që ushtria serbe bëri në vitin 1915 nëpër malet e Shqipërisë. Vlerësohet se rreth 150000 ushtarë serbë u ngrinin me vdekje dhe në duart e njerëzve të fiseve shqiptare.
Pronësia
Pronësia është gjendja ose fakti i posedimit dhe kontrollit ligjor mbi pasurinë, e cila mund të jetë çdo aktiv, i prekshëm ose i paprekshëm. Pronësia mund të përfshijë të drejta të shumta, të referuara kolektivisht si titull, të cilat mund të ndahen dhe mbahen nga palë të ndryshme.
Procesi dhe mekanika e pronësisë janë mjaft komplekse: mund të fitohet, transferohet dhe humbet pronësia e pronës në një sërë mënyrash. Për të fituar pronën mund të blihet me para, ta këmbehet me pronë tjetër, ta fitojë me bast, ta marrë dhuratë, ta trashëgojë, ta gjejë, ta marrë si dëm, ta fitojë duke bërë punë ose duke kryer shërbime, ta bëjë atë. , ose strehoje atë. Dikush mund të transferojë ose të humbasë pronësinë e pronës duke e shitur atë me para, duke e shkëmbyer atë me një pronë tjetër, duke e dhënë atë si dhuratë, duke e vendosur gabimisht ose duke e hequr atë nga pronësia nëpërmjet mjeteve ligjore si dëbimi, sekuestrimi, sekuestrimi ose marrja. Pronësia është vetëpërhapëse në atë që pronari i çdo prone do të zotërojë gjithashtu përfitimet ekonomike të asaj prone.
Historia
Gjatë mijëvjeçarëve dhe nëpër kultura, nocionet në lidhje me atë që përbën "pronë" dhe se si ajo trajtohet kulturalisht kanë ndryshuar shumë. Pronësia është baza për shumë koncepte të tjera që formojnë themelet e shoqërive antike dhe moderne si paraja, tregtia, borxhi, falimentimi, kriminaliteti i vjedhjes dhe prona private kundrejt asaj publike. Pronësia është blloku kryesor i ndërtimit në zhvillimin e sistemit socio-ekonomik kapitalist. Adam Smith deklaroi se një nga ligjet e shenjta të drejtësisë ishte ruajtja e pronës dhe zotërimeve të një personi.
Gesico
Gesico (Gèsigu) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 25.62 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 300 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 846 banorë.
Qendra e skijimit Brezovicë
parapamje|240px|Qendra e Skijimit Brezovicë Qendra e Skijimit Brezovicë (Serbisht: Ски центар Брезовица, Ski centar Brezovica) është një vendpushim malor dhe qendra më e madhe e turizmit dimëror në Kosovë. E vendosur në shpatet e Maleve të Sharrit, është kryesisht një destinacion për skijim dhe snowboarding. Në verë, mundësitë eko-turistike përfshijnë shëtitje, biçikletë malore, golf dhe aktivitete të tjera rekreative në natyrë. Shtigjet për shëtitje mund t'i çojnë vizitorët në liqenin e afërt të Livadhit.
Historia
Qendra e Skijimit Brezovicë u krijua në vitin 1954. Zona e vendpushimit të skive ndodhet në mënyrë ideale në shpatet veriore dhe veriperëndimore të Parkut Kombëtar Malet e Sharrit. I pari nga pesë ashensorët skive për në vendpushimin u instalua në vitin 1979. Vendpushimi përmban 16 kilometra shpate skish të vendosura në veri dhe në verilindje të shpateve të Maleve të Sharrit. Vendpushimi ishte nikoqir i një numri ngjarjesh ndërkombëtare të skijimit në vitet 1980 dhe 1990 por që prej asaj kohe është zhvilluar për turizëm.
Megjithëse Brezovica shërbeu si një vend alternativ për ngjarjet e skive në zbritje të Lojërave Olimpike Dimërore të Sarajevës 1984 dhe priti një numër ngjarjesh të Federatës Ndërkombëtare të Skitarisë në vitet 1980 dhe 1990, vendpushimi nuk ka marrë investime të rëndësishme në infrastrukturë për më shumë se dy dekada.
Statusi ligjor i Qendrës së Skijimit Brezovicë u diskutua që nga Lufta e Kosovës 1999, pasi të dy Qeveria e Kosovës dhe ajo e Serbisë pretendojnë se ata kanë të drejta pronësore mbi të. Kjo rezultoi në mungesë të investimeve për më shumë se dy dekada..
Në nëntor 2014, Qeveria e Kosovës nënshkroi një kontratë 410 milion euro me konsorciumin francez të udhëhequr nga Compagnie des Alpes, për të zhvilluar Qendrën e Skijimit Brezovicë gjatë dy dekadave të ardhshme. Sidoqoftë, në qershor 2016, kontrata u anulua pasi konsorciumi francez nuk mund të siguronte garanci bankare për investimet.
Kroi i Xhem Osmanit
Kroi i Xhem Osmanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Reçak, Shtime, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Palldëmi
Palldëm (greqisht: Μπαλτούμα/Baldoúma) është fshat në qarkun e Janinës, Greqi.
Cys-la-Commune
Cys-la-Commune është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Cys-la-Commune ka një popullsi prej 148 banorësh dhe sipërfaqe 4.39 km², me një dendësi prej 34 banor/km².
Robert Scholl
thumb|Robert Scholl Robert Scholl (13 prill 1891 – 25 tetor 1973) ishte politikan dhe babai i Sophie dhe Hans Scholl. Ai ishte liberal dhe kritikues para, gjatë dhe pas regjimit të nazistëve, dhe u dërgua dy herë në burg për shkak kritikave ndaj Nazismit.
Jeta politike
Roberti u bë kryetar i Ingersheim më 1917 dhe 1920, kryetar i Forchtenberg ku e mbajti pozitën deri më 1930. Pas Luftës së Dytë Botërore, ai u bë kryetar i Ulmës nga qershori i vitit 1945 deri më 1948.
Ndoc Mark Gega
Ndoc Mark Gega ose Noc Mark Deda (1830 - 1907) ishte një patriot shqiptar i njohur si legjendë dhe hero pas vdekjes duke u mbrojtur nga forcat pushtuese turke dhe serbe. Ai lindi në Berishë në rajonin e Pukës për një familje patriotike që gjithmonë luftonte okupatorë. Në vitin 1908, kur turqit e rinj vendosën pushtet në Shqipëri, ata bënë kërkime shtëpie në shtëpi në shtëpitë shqiptare për të mbledhur armë. Gega nuk pranoi ta dorëzonte armën së bashku me vëllezërit e tij Gjergj dhe Mehil. Ndoqi e kishte kaluar 2 muaj në mal me Malesorin (malësorët) që mbronin territoret e tyre kundër turqve.
Rezistenca
Shtëpia e Gegas ishte e rrethuar pasi ai refuzoi t'u bindej forcave turke rreth orës 10 të natës. Filluan luftimet e ashpra dhe babai i Gegasit, Mark Deda, u vra. Vëllai i tij Mehli u plagos dhe krahu i Gjergit u godit nga një plumb, duke e bërë të gjymtuar. Luftimet vazhduan deri në orën 5 të mëngjesit dhe Ndoc Mark Gega arriti të xhironte komandantin e forcave turke. Gega ishte pak pas plagosur. Shqiptarët e tjerë, duke u alarmuar nga luftimet, u bashkuan me luftimet dhe luftimet vazhduan në rajonin "Lisi i Lekes".
Vdekja
Koc Marku, Mehmet Doçi e ndihmoi Gegën të ikte nga shtëpia e tij dhe të kalonte lumin Drin në Toplane. Ata të gjithë u plagosën dhe arritën të hyjnë brenda një shpelle që sot quhet "Shpella e Ndoc Mark Gegës". Ata arritën të mbijetonin dimrat e ftohtë dhe babai i Gega u varros nga patriotët fqinj sipas ceremonive të asaj kohe. Vëllezërit mbijetuan për 3 muaj në shpellë. Edhe një herë, turqit u sulmuan nga Qyqesh dhe shkuan në Berishë por u mundën nga Ndoc Mark Gega. Ai u shoqërua nga Gjelosh Kecani, vëllezërit Koliku dhe vëllezërit Mehil Tom Karoli dhe Koc Marku. Koch Marku dhe Gega luftuan kundër Esat Pashës së Berishës, i cili më parë i kishte vënë zjarrin fshatrave Qelzen dhe Midhen dhe po planifikonte t'i hedhte mbeturinat Berishës. Luftimet u mbushën me rebelë dhe topa.
Njëkohësisht, forcat pushtuese serbe sulmuan rajonin e Dukagjinit. Në Malësi, Gega dhe vëllezërit e tij iu bashkuan maleve për të luftuar pushtuesit. Pas disa luftimeve në rajonin Shala dhe Shoshi në Dushmani, Ndoc Mark Gega dhe vëllezërit e tij u rrethuan nga forcat serbe. Vëllezërit e tij u vranë dhe gjithashtu 13 të tjerë që ishin anëtarë të grupit. Ndoci mbijetoi, plagosi dhe arriti të vriste komandantin serb. Ai u kthye në shtëpi ku vdiq nga plagët e tij.
Pas vdekjes së tij, vëllai i tij Gjergj shkoi në Shoshi dhe vrau djalin e personit që kishte spiunuar për serbët dhe zbuloi vendndodhjen e grupit Ndoc Mark Gegas.
Dragisha Biniq
Dragiša Binić (lindur më 20 Tetor 1961) është një ish-futbollist serb.
Kombëtarja
Për reprezentacionin jugosllave ka luajtur 3 ndeshje.
Mashallá
parapamje|maşallah me shkrimin grek (MAΣAΛAΧ) ne Turqi ([[Kapadokia|Kapadoki)]] Mashallá në Shqipërinë e Mesme dhe të Jugut, në Veri edhe me epentezë -r- Marshallá është shprehje arabe مَا شَاءَ ٱللَّٰهُ (mā shā'a llāh) që domethënë "si -, çka të dojë Zoti" si dhe "E faltë Zoti!", "Ruaje Zot!", "Gja e ligë mos e gjettë!"  dhe përdoret për të shprehur mirënjohjen, gëzimin, lavdërimin, ose mirënjohje për një ngjarje apo person që është përmendur vetëm. Është gjithashtu një shprehje që përdoret shpesh në botën myslimane për të kërkuar mbrojtjen e Perëndisë nga diçka ose dikush nga syri i keq.
Përdoret gjithashtu nga disa të krishterë dhe të tjerë në zonat që u sunduan nga Perandoria Osmane: Grekët Pontikë (pasardhësit e atyre që erdhën nga Turqia) dhe grekët qipriotë thonë masallah, shpesh në kuptimin e "një pune të bërë mirë".
Në Shkodër marshallojë-a (Werium eleander) quhet një shkurre me fletë të blerta e me lule të bukura erëmirë. Në Jug mashallá-ja është një monedhë e argjendtë ose e artë që u vendosej fëmijëve të vegjël në ballë për t'i mbrojtur nga syri i keq. Po e njëjta fjalë në Kurvelesh u varej si pendolirë nuseve në qafë.
Roberto Colombo (futbollist)
Roberto Colombo (lindur më 24 gusht 1975) është një futbollist profesionist italian i cili luan me klubin italian Napoli në Serie A si portier. Ai është një nga të paktët futbollist në Serie A që ka diplomë universiteti.
Vitet e hershme
Colombo ësht produkt i t rinjëve të Milanit. Ai ka qënë në huazim te Valdagno (Serie C2), Fiorenzuola (Serie C1), Solbiatese (Serie C2) dhe Monza (Serie B), përpara se të rikthehej te skuadra e parë e Milanit në pjesën e parë të sezonit 1999–00.
Padova
Në janar 2000, ai kaloi te Calcio Padova (Serie C2). Colombo ndihmoi klubin të ngjitej në Serie C1 në verën e vitit 2001, por në sezonin e ardhshëm zhvilloi vetëm një paraqitje. Ai u bë sërisht zgjedhja e parë e portës në verën e vitit 2003.
Ai zhvilloi 126 paraqitje në ligë me klubin, përpara se të bashkohej me San Marino Calcio (Serie C1).
Te San Marino, ai humbi vetëm një ndeshje të Serie C1 nga 34 gjithsej (plus dy ndeshje play-off për rënjen).
Bob Odenkirk
Bob Odenkirk (Berwyn, 22 tetor 1962) ësht një aktor, regjisor, produktor, shkrimtar dhe komik amerikan, i njohur prinçipalisht për rolin e "Saul Goodman" në serialin amerikan Breaking Bad.
Roberto Colombo (futbollist)
Bolonja
Që nga largimi i portierëve Gianluca Pagliuca dhe Emanuele Manitta, Colombo dhe Francesco Antonioli u blenë nga Bolonja respektivisht si portieri rezervë dhe titullar.
Bob Odenkirk
Jeta private
Që nga viti 1997 ësht i martuar me Naomi Yomtov, me të cilën ka dy fëmi.
Roberto Colombo (futbollist)
Bolonja
Në Maj 2010, në fund të sezonit në Serie A, ai u huazua nga Milani për ndeshjen miqësore kundër DC United.
Triestina
Në gusht 2010, ai firmosi një kontratë një vjeçare si portieri i parë i klubit të Serie B, Triestina. Gjatë sezonit të vetëm në klub, ai zhvilloi 33 paraqijte në ligë.
Napoli
Më 12 korrik 2011, ai kaloi me parametra zero te klubi i Serie A, Napoli. Colombo u vendos si portieri i tretë i skuadrës mbrapa Morgan De Sanctisit dhe Antonio Rosatit.
Karriera ndërkombëtare
Colombo ka zhvilluar pesë paraqitje me kombëtaren U–18.
Të drejtat
Të drejtat janë parime ligjore, sociale ose etike të lirisë ose të së drejtës; domethënë, të drejtat janë rregullat themelore normative për atë që u lejohet njerëzve ose që u detyrohet njerëzve sipas ndonjë sistemi ligjor, konventë shoqërore ose teorie etike. Të drejtat janë të një rëndësie thelbësore në disiplina të tilla si ligji dhe etika, veçanërisht teoritë e drejtësisë dhe deontologjisë.
Historia e konflikteve sociale shpesh ka përfshirë përpjekje për të përcaktuar dhe ripërcaktuar të drejtat. Sipas Stanford Encyclopedia of Philosophy, "të drejtat strukturojnë formën e qeverisjes, përmbajtjen e ligjeve dhe formën e moralit siç perceptohet aktualisht".
Krem akullore
Krem akullore është i zakonshëm në Greqia, vendet arabe dhe Turqia. Emri është emëruar pas Mastic (rrëshirë bimore) që tradicionalisht është prodhuar në ishullin grek të Kios dhe, si resina të tjera natyrale, në formën e saj natyrale është "lot" ose bie. Për shkak se mastiku i vërtetë është i shtrenjtë dhe i vështirë për t'u gjetur, shitësit e akullore të vendeve të tjera preferojnë të zëvendësojnë nuancën e mastikut me glukozë.
Gesturi
Gesturi (Gèsturi) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 46.83 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 315 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.252 banorë.
Inkubatori
Historiku
Egjiptianët kishin një metodë për të inkubuar vezët që në vitin 400 pes, duke përdorur një mekanizëm cilindrik në formë të furrës dhe që kishte një zjarr në fund. Vezët që ishin inkubuese vendoseshin në një kon të përmbysur që ishte mbuluar pjesërisht me një shtresë hiri. Vezët vendoseshin në një shportë të endur që rrinte mbi hirin. Mekanizmi kishte gjithashtu një çati që lejonte që tymi të depërtonte, por që e mbante shiun jashtë. Inkubacioni shkencor i kontrolluar kërkonte matjen e saktë dhe të përsëritshme të temperaturës, siç është termometri me bazë alkooli i propozuar nga natyralisti dhe shkencëtari francez René Antoine Ferchault de Réaumur në vitin 1730, dhe shkallën e temperaturës të quajtur pas tij.
Réaumur përdori termometrin në hartimin e tij për një inkubator artificial, të paraqitur në Akademinë Franceze të Shkencave në vitin 1747, dhe botuar në vitin 1749 me titullin l'Art de faire éclore et d'élever en toute saison des oiseaux domestiques de toutes spsp., Soit par le moyen de la chaleur du fumier, soit par le moyen de celle du feu ordinaire, ose "Arti i kapjes dhe rritjes së shpendëve shtëpiake të të gjitha llojeve në të gjitha stinët, qoftë me nxehtësinë e plehut organik ose me anë të zjarrit të zakonshëm".
Lyman Byce krijoi një inkubator të llambës me qymyr në vitin 1879. Makina e parë tregtare e inkubimit u bë nga Hearson në vitin 1881.
Inkubatorët modernë nxehen nga një burim i energjisë elektrike, kontrollohen nga një termostat ndërsa disa prej tyre furnizohen nga energjia diellore për shkak të furnizimit jo të rregullt me energji elektrike. Ato mund të përdoren në një shtëpi në fermë, në një ambient të madh për pula, ose mund të vendosen në një klasë të zakonshme të mësimit dhe studimit në mënyrë që nxënësit dhe studentët të mund të vëzhgojnë vezën brenda si dhe kur të çelin. Disa inkubatorë industrialë janë mjaft të mëdhenj, me një kapacitet për të mbajtur deri në 124.416 vezë, dhe disa lloje të tjera janë aq të vegjël sa mund të mbajnë vetëm disa vezë.
Étaves-et-Bocquiaux
Étaves-et-Bocquiaux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Étaves-et-Bocquiaux ka një popullsi prej 586 banorë dhe sipërfaqe 13.68 km², me një dendësi prej 43 banor/km².
Drinska
Drinskë edhe Drinsko (greqisht: Δρίσκος/Drískos) është fshat në qarkun e Janinës, Greqi.
Varreza Hebraike ne Taukbashqe
Varreza Hebraike ne Taukbashqe është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 202/67.
Mehdi Polisi
Mehdi Polisi (Dobovjani, 25 nëntor 1953 - Prishtinë, 21 maj 2014) ka qenë akademik dhe orientalist shqiptar.