cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Format e zhvillimit profesional të mësuesit në Shqiperi dhe kualifikimi i tyre
3. Kualifikimi i mësuesve në Shqipëri
Kualifikimi i mësuesve ndryshe përfaqëson gradimin e tij. Kualifikimi i mësuesve parashikon tri kategori: kategoria e parë: «Mësues mjeshtër»; kategoria e dytë: «Mësues i kualifikuar»; kategoria e tretë: «Mësues specialist». Rritja në kategori e mësuesit bëhet bazuar në përvojën, trajnimin dhe pasi të ketë dhënë me sukses provimin përfundimtar të kategorisë përkatëse të kualifikimit. Kriteret dhe procedurat e kualifikimit të mësuesve përcaktohen me udhëzim të ministrit të arsimit. Çdo kategori kualifikimi shoqërohet me një shtesë në pagë, masa e së cilës përcaktohet me vendim të Këshillit të Ministrave[8]. Mësuesi i cili nuk ka plotësuar përvojën e punës për të përfituar katëgorinë e tretë cilësohet si mësues i paklasifikuar.
[1] Carr D, Professionalism and ethics in teaching, Routledge 2006, 23
[2] Continuing Professional Development for Teachers Working in Early Childhood and School Education https://eacea.ec.europa.eu/national-policies/eurydice/content/continuing-professional-development-teachers-working-early-childhood-and-school-education-61_en   konsultuar më 08.12.2021
[3] Continuing Professional Development for Teachers Working in Early Childhood and School Education   https://eacea.ec.europa.eu/national-policies/eurydice/content/continuing-professional-development-teachers-working-early-childhood-and-school-education_en
[4] http://arsimi.gov.al/wp-content/uploads/2021/07/Udhezim-Nr-16-date-28-7-2021.pdf
[5] http://arsimi.gov.al/wp-content/uploads/2021/07/Udhezim-Nr-16-date-28-7-2021.pdf
[6] Dhimitri J, Karaguni M, Bardhoshi S, 2021. Self-directed learning dimensions and in-service geography teachers in Albania. https://www.ceeol.com/search/article-detail?id=985137; https://eprints.unite.edu.mk/848/1/EDUCATION%202021-30-38.pdf  konsultuar më 08.12.2021
[7] Haxhiymeri E, Mita N, Raport i zhvillimit profesional dhe vlerësimi i mësuesve në Shqipëri”. 2014. https://www.crca.al/sites/default/files/publications/Raport%20per%20vleresimin%20e% 20mesuesve.pdf konsultuar më 08.12.2021
Challenger
Anija hapësinore e NASA-s Challenger shpërtheu në 28 janar 1986, vetëm 73 sekonda pas ngritjes, duke sjellë një fund shkatërrues në misionin e 10-të të anijes. Fatkeqësia mori jetën e të shtatë astronautëve në bord, përfshirë Christa McAuliffe, një mësuese nga New Hampshire, e cila do të kishte qenë civilja e parë në hapësirë. Më vonë u përcaktua se dy unaza O prej gome, të cilat ishin krijuar për të vulosur pjesët e përforcuesit të raketave, kishin dështuar për shkak të temperaturave të ftohta në mëngjesin e lëshimit. Tragjedia dhe pasojat e saj morën një mbulim të gjerë mediatik dhe e shtynë NASA-në të pezullojë përkohësisht të gjitha misionet e anijes.
Kush Jam Unë? (film 1998)
Përmbledhja
Në një mision ushtarak në Afrikën Jugore, një person me indentifikimin “Jackie Chan” bie nga helikopteri dhe humb kujtesën. Ai zgjohet në një fshat të Afrikës dhe banorët e pyesin se kush është ai, por ai nuk e kupton gjuhën e banorëve dhe e pyetë veten duke thënë “Kush Jam Unë?” dhe njerëzit mendojnë se ky është emri i tij.
Një ditë ai takon Yukin dhe vëllain e saj që ishin me një veturë të garave. “Kush Jam Unë” e sheh vëllain e saj të lënduar nga kafshimi i gjarpërit dhe i ndihmon atij.
Kur arrijnë në Johanesburg, "Kush jam unë?" takohet me Christine Stark, një gazetare e dërguar për ta intervistuar atë rreth aventurës së tij të garës. Megjithatë, Morgan dëgjon "Kush jam unë?" dhe dërgon një ekip për ta vrarë atë. Morgan gjithashtu pretendon të jetë aleati i tij, duke i thënë atij të kontaktojë nëse ai është në rrezik. Pas ikjes nga vrasësit, Christine çan një kod të fshehtë të shkruar në një libër ndeshjeje të gjetur në një prej operativëve të vdekur, e cila i drejton ata në Roterdam të Holandës. "Kush jam unë?" dhe Christine i dha lamtumirën Yukit dhe shkon për Roterdam për të gjetur më shumë përgjigje ndaj identitetit të tij.
Në Roterdam, "Kush jam unë?" zbulon se Christine është në fakt një agjente e fshehtë i CIA-s i cili përgjon thirrjet e tij. Duke mos ditur se kush të besojë, ai ballafaqohet me vrasësit e Sherman dhe vjedh vetëm në Willemswerf, ku zbulon organizatorët pas rrëmbimit të shkencëtarëve. Është zbuluar se Morgan dhe gjenerali Sherman janë gati të shesin kompleksin jashtëtokësor në një tregtar të fuqishëm armësh të quajtur Armano. Ndërsa duke pritur që transaksioni në internet të përfundojë, të tre burrat largohen nga dhoma e konferencave për një pushim kafeje - duke dhënë "Kush jam unë?" kohë për të vjedhur diskun që përmban informacion kompleks. Ai gjithashtu e anulon transaksionin dhe i dërgon paratë një organizate të fëmijëve "Fondacioni Shpëto Fëmijët", e cila zemëron tregtarin e armëve. Sapo zbulon tradhtinë e Morganit, "Kush jam unë?" përpiqet të vrasë Morganin, por të ndërprerë nga vrasësit e Morganit. Pasi u arratis nga ndërtesa nga një betejë me hitmenët e Morganit, "Kush jam unë?" ribashkohet me Christine, i cili bën thirrje për ekzekutimin e një "Plani B", për të rrethuar Urën Erasmus dhe zë ngushtë Morganin. Pasi Christine goditet Morganin dhe e merr në paraburgim, "Kush Jam Unë?" hedh diskun nga ura dhe i thotë Christine se do të kthehet në Afrikë.
Orhan Dragashi
parapamje|Orhan Dragash parapamje|Nënshkrim Orhan Dragash (serbisht: Орхан Драгаш Orhan Dragaš) është një ekspert për sigurinë dhe marrëdhëniet ndërkombëtare. Ai është themelues dhe drejtor i Institutit Ndërkombëtar të Sigurisë, me seli në Beograd Serbi. Ai është autor i artikujve të shumtë ekspertësh, rubrikave të gazetave, si dhe i librave "Komuniteti modern i inteligjencës-sigurisë", "Utopia ose realiteti " dhe "Dy fytyrat e globalizimit - e vërteta dhe mashtrimet".
Biografia
Orhan Dragashi ka lindur në Prizren. Shkollën fillore e kreu në Dragash, shkollën e mesme për elektroteknik në Prizren dhe fakultetin (teknolog i diplomuar) në Beograd. Ai mori doktoraturën në vitin 2012 nga Universiteti Europian të Brukselit me temën “Sistemet moderne të sigurisë kombëtare dhe komuniteti i inteligjencës dhe sigurisë”. Vazhdoi studimet pas doktoraturës në Shkollën e Ekonomisë dhe Shkencave Politike në Londër (LSE), kursin “Biznesi, Marrëdhëniet Ndërkombëtare dhe Ekonomia Politike” (2018), Universiteti Yale (Shkolla e Menaxhimit Yale), “Programi i Menaxhimit të Përshpejtuar” (2019), si dhe në "Programi i Udhëheqjes Ekzekutive" të Universitetit të Oksfordit (2020). Ai është i martuar me Nenën, me të cilën ka katër fëmijë, vajzën Anxhela dhe djemtë Lukën, Endrin dhe Blerimin.
Puna kërkimore
Orhan Dragash është themeluesi i Institutit Ndërkombëtar të Sigurisë, me seli në Beograd. Kjo organizatë eksperte, joqeveritare bashkon ekspertë në fushën e ligjit, sigurisë, diplomacisë, ekonomisë, komunikimit dhe bashkëpunon me organizata të shumta qeveritare dhe ekspertësh në Serbi, Ballkan dhe Evropën Juglindore. Ai është i përfshirë në kërkime dhe konsultime në fushat e politikës, sigurisë dhe integrimit ndërkombëtar, veçanërisht në BE dhe NATO.
Në fillim të vitit 2005, ai themeloi Fakultetin e Diplomacisë dhe Sigurisë, i pari i këtij profili në Evropën Lindore. Si ligjërues, në Akademi kanë punuar profesorët, shkencëtarët dhe studiuesit më me ndikim nga Serbia dhe vendet e rajonit.
Aktivizmi politik dhe social
Orhan Dragash ishte aktivisht i përfshirë në luftën kundër regjimit të Presidentit të atëhershëm të Serbisë Sllobodan Millosheviç në vitet 1990. Ai ishte një anëtar i shquar i partisë më të madhe opozitare, Lëvizja për Ripërtëritje Serbe, si dhe nënkryetar i saj i të rinjve (Klubi Rinor SPO). Gjatë asaj kohe ai organizoi dhe drejtoi aksione dhe fushata të shumta që synonin promovimin e të drejtave të njeriut, pajtimin në rajonin e Ballkanit dhe kundër luftës. Ai gjithashtu mori pjesë aktive në zbatimin e projekteve të shumta ndërkombëtare për demokratizimin e Serbisë dhe Ballkanit dhe promovimin e lirive civile dhe integrimin në BE dhe NATO.
Librat
Orhan Dragash në vitin 2009 botoi librin “Modernja Komuniteti i Inteligjencës-Sigurimit, Utopia ose Realiteti”, i cili në vitin 2018 pati një botim të dytë, të rishikuar dhe të ndryshuar dhe shërben si literaturë për mësimdhënien e marrëdhënieve ndërkombëtare dhe sigurisë në universitetet në Serbi dhe Evropën Lindore.
Në qershor 2019, ai botoi librin “Dy fytyrat e globalizimit - e vërteta dhe mashtrimet”, i cili pati në vjeshtë të po këtij viti një botim të dytë, të plotësuar, si dhe botim në anglisht, për territorin e Serbisë. Ky studim trajton gjendjen e globalizimit dhe pasojat e tij dhjetë vjet pas krizës globale të vitit 2008. Autori i parathënies për botimin e dytë, si dhe atë në anglisht, është Tamas David-Barrett, profesor në Universitetin e Oksfordit, me recensues Steve H. Hanke, Martin Wolf, Emre Alkin, Neil Dooley, Daniel Lacalle, Jonathan Grant (King's College), Zhang Jiadong.
Kinemaja
Kinemaja (greqishtja e lashtë: κίνημα, -τος 'lëvizje') është tërësia e arteve, teknikave dhe aktiviteteve industriale dhe shpërndarëse që prodhojnë një film si rezultat tregtar. Në kuptimin e saj më të gjerë, kinematografia është tërësia e filmave që, në tërësi, përfaqësojnë një shprehje artistike që varion nga fantazia, informacioni, përhapja e njohurive. parapamje|Inspektim i një [[shiriti "pelikule" filmi.]] Italiani Ricciotto Canudo i vë titullin e "Artit të shtatë", duke parashikuar se kinemaja do të bashkonte bashkë, gjerësinë e hapësirës dhe dimensionin e kohës. Që në fillimet e saja, kinemaja është pajtuar me konceptin e narrativës, duke u bërë forma më e përhapur dhe e përdorur e tregimit dhe shpërndarjes së historive.
Shqipëri 0-3 Izrael (12 nëntor 2016)
Ndeshja e futbollit Shqipëri- Izrael për eliminatoret e Botërorit "Rusi 2018" u luajt në stadiumin "Elbasan Arena" të qytetit të Elbasanit në Shqipëri më 12 nëntor 2016. Shqipëri humbi ndeshjen me rezultatin 0-3.
Hérouël
Hérouël është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France.
Sopuerta
Sopuerta është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Enkarterri, të provincës Biscay, në Komunitetin e Baskisë. Sopuerta ka 2504 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 42.8 km2.
Lidhje të jashtme
Sopuerta
Kuçi (Zicë)
Kuç (greqisht: Βρυσούλα/Vrisoúla) është fshat në qarkun i Janinës, Greqi. Përpara vitit 1928, fshati ishte njohur në gjuhën greke si Κούτσι Φιλιατών/Koútsi Filiatón.
Lëvizjet me burim të hapur
Lëvizja me burim të hapur është një lëvizje e gjerë individësh të cilët mbështesin përdorimin e licencave me burim të hapur për disa ose të gjitha programet. [Citim i duhur]. Open source software është vënë në dispozicion për këdo që do të përdori ose të modifikojë, si kodin e saj burimor apo ta vërë ate në dispozicion. Disa software me burim të hapur janë bazuar në një parim i ndajes së njejtë, ku përdoruesit janë të lirë për të kaluar programin tek persona të tjerë por me kushtin që çdo zgjerim apo ndryshim të jetë i lirë dhe në dispozicion të publikut, ndërsa projekte të tjera me burim të hapur mund të jenë lirisht të përfshira në çdo punë të prejardhur, me burim të hapur.
Burrat pa gra (koleksion i Haruki Murakami)
Burrat pa gra (女のいない男たち Onna no inai otokotachi) është koleksioni tregimeve të shkurtëra nga shkrimtari japonezë Haruki Murakami. Tregimet janë për burrat që i humbën gratë e tyre, zakonisht tek burrat tjerë ose për shkak vdekjes.
Yuka Yamazaki
Yuka Yamazaki (山崎 由加) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 7 ndeshje.
Cookie (internet)
Një HTTP cookie (biskotë) është një copëz e dhëne e cila dërgohet nga serveri ku ndodhet website dhe ruhet në browser-in e përdoruesit me të dhënat e këtij të fundit. Më pas, sa herë që përdoruesi futet në website dërgon edhe "biskotën" në server. Në këtë mënyrë, serveri dallon se cili vizitor po përdor faqen dhe mund ta shfrytëzojë këtë informacion për ta personalizuar faqen në bazë të preferencave të përdoruesit.
DeviantArt
thumb|340px|Logoja e DeviantArt DeviantArt (më parë deviantART) është një bashkësi arti, videografie dhe fotografie në internet, e lançua më 7 gusht 2000 nga Angelo Sotira, Scott Jarkoff, Matthew Stephens, etj. Punimet e artit janë të organizuara në një strukturë të kategorive, duke përfshirë fotografinë, artin dixhital, artin tradicional, letërsinë, Flash, krijimin e filmave, skin për aplikime, shërbimet e personalizimit të sistemit operativ dhe të tjerët, së bashku me burimet e shkarkueshme, siç janë punë praktike dhe fotografi stock. Karakteristikat shtesë përfshijnë "revista", "sondazhe", "grupe" dhe "portofole".
DeviantArt, Inc është me seli në zonën Hollywood të Los Angeles, Kalifornia. DeviantArt kishte të paktën 36 milion vizitorë në vit deri në vitin 2008. Deri në vitin 2010, përdoruesit e DeviantArt po paraqisnin mbi 1.4 milion "të preferuar" dhe 1.5 milion komente çdo ditë. Në 2011, ishte rrjeti i trembëdhjetë më i madh shoqëror me 3.8 milion vizita javore. Në vitin 2017, faqja kishte mbi 26 milion anëtarë dhe 251 milion parashtresa. Më 23 shkurt 2017, kompania njoftoi se ishte duke u blerë nga Wix.com në një marrëveshje prej 36 milion dollarësh.
Sugar (këngë)
"Sugar" është një këngë nga këngëtarja moldave Natalia Gordienko. Kënga e ka përfaqësuar Moldavinë në Festivalin Evropian të Këngës 2021 në Roterdam, Holandë.
Promovimi
Më 1 mars 2021, Natalia Gordienko zbuloi një reklamë të shkurtër të këngës. Më 4 mars 2021, Natalia Gordienko do ta zbulojë këngën në Teatrin Crave në Moskë, Rusi. Kënga do të interpretohet në Channel One të Rusisë më 8 mars.
Përzgjedhja e brendshme
Më 26 janar 2021, TRM konfirmoi se Natalia Gordienko do ta përfaqësojë Moldavinë në garën e vitit 2021.
Mio Otani
Mio Otani (大谷 未央) është një ish-futbolliste japoneze.
Sugar (këngë)
Në Eurovizion
Edicioni i 65-të i Festivalit Evropian të Këngës do të zhvillohet në Roterdam, Holandë dhe do të përbëhet nga dy gjysmëfinale më 18 maj dhe 20 maj 2021, dhe finalja e madhe më 22 maj 2021. Sipas rregullave të Eurovisionit, të gjitha shtetet pjesëmarrëse, përveç shtetit pritës dhe "Pesë të Mëdhenjve", të përbërë nga, , , dhe , u kërkohet të kualifikohen nga një prej dy gjysmëfinaleve për të garuar për finale, megjithëse 10 vendet e para nga progresi përkatës gjysmë-finale në finalen e madhe. Më 17 nëntor 2020, u njoftua se Moldavia do të performonte në gjysmën e parë të gjysmëfinales së dytë të konkursit.
Mio Otani
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 73 ndeshje dhe ka shënuar 31 gola.
Lanarce
Lanarce është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Lanarce ka një popullsi prej 171 banorë dhe sipërfaqe 22.37 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Roy Jennings
Roy Thomas Edward Jennings (31 December 1931 – 21 October 2016) ishte futbollistë dhe menaxher anglezë. Ai ka luajtur në skuadrat Swindon Town F.C., Southampton F.C., Brighton & Hove Albion F.C. dhe Crawley Town FC. Ai menaxhoi skuadrën Crawley Town F.C. për dy vite.
Karriera
Roy Jennings nënshkroi për Brighton & Hove Albion F.C. në maj të vitit 1952. Në Brighton ka luajtur si mbrojtës në qendër. Në Brighton ka luajtur 276 ndeshje dhe ka shënuar 22 gola, ku 13 gola ka shënuar në penallti.
Roy Jennings nënshkroi për skuadrën Crawley Town F.C. në vitin 1964. Në Crawley Town ka luajtur 156 ndeshje dhe ka shënuar 38 gola. Nga viti 1968 deri në vitin 1970, Roy ka qenë menaxher i skuadrës Crawley Town.
John Wilkes Booth
John Wilkes Booth (10 maj 1838 - 26 prill 1865) ishte një aktor amerikan që vrau Presidentin Abraham Lincoln në Teatrin e Fordit në Uashington D.C., më 14 prill 1865. Një anëtar i familjes së shquar teatrore Booth të shekullit të 19-të nga Maryland, dhe një aktor i shquar, Booth ishte gjithashtu një simpatizant i Konfederatës i cili, duke denoncuar Presidentin Lincoln, vajtoi për çrrënosjen e skllavërisë në Shtetet e Bashkuara.
Fillimisht, Booth dhe grupi i tij i vogël i komplotuesve kishin komplotuar për të rrëmbyer Lincoln, por ata më vonë ranë dakord ta vrasin atë si dhe Zëvendës Presidentin Andrew Johnson dhe Sekretarin e Shtetit William H. Seward, po kështu për të ndihmuar çështjen e Konfederatës. Megjithëse Ushtria e Virxhinias Veriore, e komanduar nga Gjenerali Robert E. Lee, ishte dorëzuar në Ushtrinë e Bashkimit katër ditë më parë, Booth besoi se Lufta Civile mbeti e pazgjidhur sepse ushtria e Konfederatës së gjeneralit Joseph E. Johnston vazhdoi luftimet.
Booth qëlloi Presidentin Lincoln një herë në pjesën e pasme të kokës. Vdekja e Lincoln mëngjesin tjetër përfundoi pjesën e komplotit të Booth. Seward, i plagosur rëndë, u shërua, ndërsa nënkryetari Johnson nuk u sulmua kurrë. Booth u largua me kalë në Maryland jugore dhe, 12 ditë më vonë, në një fermë në Virginia rurale veriore, u gjurmua i strehuar në një hambar. David Herold, shoku i Booth, u dorëzua, por Booth mbajti një pengesë. Pasi autoritetet vendosën flakën e hambarit, ushtari i Bashkimit Boston Corbett e qëlloi në qafë. I paralizuar, ai vdiq disa orë më vonë. Nga tetë komplotistët e dënuar më vonë, katër u varën.
Jeta e hershme
Si djalë, Booth ishte atletik dhe popullor dhe u bë i aftë në kalërim dhe skermë. Ai ndoqi Akademinë Bel Air dhe ishte një student indiferent, të cilin drejtori e cilësoi si "jo të mangët në inteligjencë, por nuk ishte i prirur të përfitonte nga mundësitë arsimore që i ofruan. Në vitet 1850–1851, ai ndoqi Shkollën e Konviktit të Miltonit të drejtuar nga Kuakerët për djem e cila ndodhet në Sparks, Maryland, dhe më vonë St. Timothy's Hall, një akademi ushtarake episkopale në Catonsville, Maryland. Në shkollën Milton, studentët recituan vepra klasike nga autorë të tillë si Ciceroni, Herodoti dhe Takitusi. Studentët në St. Timothy kishin veshur uniforma ushtarake dhe i nënshtroheshin një regjimi të stërvitjeve të formimit të përditshëm dhe disiplinës së rreptë. Booth u largua nga shkolla në moshën 14 pas vdekjes së babait të tij.
Ndërsa ndiqte shkollën e konviktit të Miltonit, Booth takoi një fallxhor romë i cili lexoi pëllëmbën e tij dhe shqiptoi një fat të zymtë, duke i thënë atij se ai do të kishte një jetë të shkëlqyeshme, por të shkurtër, i dënuar të vdiste i ri dhe "do të ketë një fund të keq". Motra e tij kujtoi se ai e shkruajti parashikimin e lexuesit të palmës, ia tregoi familjes së tij dhe të tjerëve, dhe shpesh diskutonte për pjesët e tij në momente melankolie.
Në moshën 16 vjeç, Booth ishte i interesuar për teatrin dhe politikën, dhe ai u bë një delegat nga Bel Air në një miting nga partia Know Nothing për Henry Winter Davis, kandidati i partisë anti-emigruese për Kongresin në zgjedhjet e vitit 1854. Booth aspironte të ndiqte gjurmët e babait të tij dhe vëllezërve të tij aktorë Edwin dhe Junius Brutus, Jr. Ai filloi të praktikojë goëtarinë çdo ditë në pyjet përreth Tudor Hall dhe të studiojë Shekspirin.
Vrasja e Abraham Lincoln
thumb|240px|[[Abraham Lincoln vritet nga Booth. Afër Abraham është ulur Clara Harris dhe Mary Todd Lincoln. Henry Rathbone shihet se ai pa Booth para se të qëllonte Lincoln dhe përpiqej ta ndalonte.]]
Më 12 prill 1865, Booth dëgjoi lajmet se Robert E. Lee kishte rrethuar Dhomën e Gjykatës së Appomattox. Ai i tha Louis J. Weichmann, një mik i John Surratt dhe një konviktor në shtëpinë e Mary Surratt, se ai ishte bërë me skenën dhe se e vetmja shfaqje që ai donte të paraqiste tani e tutje ishte Venecia Preserv'd. Weichmann nuk e kuptoi referencën; Venecia Preserv'd është në lidhje me një komplot vrasjesh. Skema e Booth për të rrëmbyer Lincoln nuk ishte më e zbatueshme me kapjen e Ushtrisë së Bashkimit për dorëzimin e Richmond dhe Lee dhe ai e ndryshoi qëllimin e tij në atentat.
Një ditë më parë, Booth ishte në turmë jashtë Shtëpisë së Bardhë kur Lincoln mbajti një fjalim të ngulitur nga dritarja e tij. Gjatë fjalimit, Lincoln deklaroi se ishte në favor të dhënies së votës për skllevërit e mëparshëm; i inatosur, Booth deklaroi se do të ishte fjalimi i fundit që Lincoln do të bënte ndonjëherë.
Në mëngjesin e së Premtes së Shenjtë, 14 Prill 1865, Booth shkoi në Teatrin e Fordit për të marrë postën e tij. Ndërsa ishte atje, ai u tha nga vëllai i John Ford se Presidenti dhe Zonja Lincoln do të merrnin pjesë në shfaqjen Our American Cousin në Teatrin e Fordit atë mbrëmje, i shoqëruar nga gjenerali Ulysess S. Grant. Ai menjëherë u përpoq për të bërë plane për atentatin, i cili përfshinte bërjen e marrëveshjeve me pronarin e qëndrueshëm jetësor James W. Pumphrey për një kalë largimi dhe një rrugë shpëtimi. Booth informoi Powell, Herold dhe Atzerodt për qëllimin e tij për të vrarë Lincoln. Ai e caktoi Powell për të vrarë Sekretarin e Shtetit William H. Seward dhe Atzerodt për ta vrarë Zëvendës Presidentin Andrew Johnson. Herold do të ndihmonte në arratisjen e tyre në Virxhinia.
Boat u hyri në vendin ku ishte ulur Lincoln atë mbrëmje rreth orës 10:00. ndërsa loja vazhdonte, ai qëlloi Presidentin në pjesën e pasme të kokës me një pistoletë të kalibrit .41 në Derringer. Majori Henry Rathbone, i cili ishte në vendin e Presidentit së bashku me Mary Todd Lincoln, tentonte ta ndalonte Booth të ikte, por u godit me thikë befasishëm kur iu sul. E fejuara e Rathbone, Clara Harris ishte gjithashtu aty, por nuk u dëmtua.
Booth ishte i vetmi nga atentatorët që pati sukses. Powell ishte në gjendje të godiste me thikë Seward, i cili ishte në shtrat si rezultat i një aksidenti të mëparshëm me karrocë; Seward u plagos keq, por mbijetoi. Atzerodt humbi nervin dhe e kaloi mbrëmjen duke pirë alkool, duke mos bërë asnjëherë përpjekje për të vrarë Johnson.
Vdekja
Conger gjurmoi Jett dhe e pyeti, duke mësuar vendndodhjen e Booth në fermën Garrett. Para agimit të 26 prillit, ushtarët kapën të arratisurit, të cilët ishin fshehur në stallën e duhanit të Garrett. David Herold u dorëzua, por Booth refuzoi kërkesën e Conger për t'u dorëzuar, duke thënë: "Unë preferoj të dal dhe të luftoj". Ushtarët më pas e vunë hambarin në zjarr. Ndërsa Booth u zhvendos brenda në hambarin e flakshëm, rreshteri Boston Corbett e qëlloi atë. Sipas tregimit të mëvonshëm të Corbett, ai qëlloi Booth sepse i arratisuri "ngriti pistoletën e tij për të qëlluar" ndaj tyre. Raporti i Conger për Stanton thoshte se Corbett qëlloi Booth "pa urdhër, pretekst apo justifikim" dhe rekomandoi që Corbett të ndëshkohej për mosbindje të urdhrave për të marrë Booth gjallë. Booth, i plagosur rëndë në qafë, u tërhoq nga hambari në verandën e shtëpisë së fermës së Garrett, ku vdiq tre orë më vonë, në moshën 26 vjeç. Plumbi kishte shpuar tre rruaza dhe pjesërisht kishte prerë palcën kurrizore, duke e paralizuar. Në momentet e tij të vdekjes, ai thuhet se pëshpëriti, "Thuaji nënës sime që unë vdiqa për vendin tim." Duke kërkuar që duart e tij të ngriheshin në fytyrën e tij, në mënyrë që t'i shihte ata, Booth shqiptoi fjalët e tij të fundit, "E padobishme, e padobishme," dhe vdiq ndërsa agimi po lindte.
Apollo 11
Apolloni 11 ishte fluturimi hapësinor që zbarkoi për herë të parë njerëzit në Hënë. Komandanti Neil Armstrong dhe piloti i modulit hënor Buzz Aldrin formuan ekuipazhin Amerikan që zbarkoi Shqiponjën Modulare Lunar Apollo më 20 korrik 1969, në 20:17 UTC. Armstrong u bë personi i parë që u fut në sipërfaqen hënore gjashtë orë dhe 39 minuta më vonë në 21 korrik në 02:56 UTC; Aldrin iu bashkua atij 19 minuta më vonë. Ata kaluan rreth dy orë e çerek së bashku jashtë anijes, dhe ata mblodhën 47.5 lb  të materialit hënor për të sjellë përsëri në Tokë. Piloti i modulit të komandës Michael Collins fluturoi vetëm në orbitën hënore të Modulit të Komandës Columbia, ndërsa ata ishin në sipërfaqen e Hënës. Armstrong dhe Aldrin kaluan 21 orë, 36 minuta në sipërfaqen hënore në një vend që ata e quajtën Tranquility Base para se të ngriheshin për t'u ribashkuar në Kolumbia në orbitë hënore.
Pasi u dërguan në Hënë nga faza e tretë e Saturnit V, astronautët ndanë anijen nga ajo dhe udhëtuan për tre ditë derisa të hynë në orbitën hënore. Armstrong dhe Aldrin më pas u zhvendosën në Shqiponjë dhe zbarkuan në Detin e Qetësisë në 20 korrik. Astronautët përdorur fazë Eagle ' kthim prapa për të hequr off nga sipërfaqja e Hënës dhe të ribashkuar Collins në modulin e komandës. Ata e ndezën Shqiponjën përpara se të kryenin manovrat që e shtynë Kolumbinë nga e fundit në 30 orbitat e saj hënore në një trajektore të kthyer në Tokë. Ata u kthyen në Tokë dhe u përhapën në Oqeanin Paqësor më 24 korrik pas më shumë se tetë ditësh në hapësirë.
Hapi i parë i Armstrong në sipërfaqen hënore u transmetua në TV live për një audiencë në mbarë botën. Ai e përshkroi ngjarjen si "një hap të vogël për një njeri, një kërcim gjigant për njerëzimin". Apolloni 11 përfundoi në mënyrë efektive Garën Hapësirë dhe përmbushi një qëllim kombëtar të propozuar në vitin 1961 nga Presidenti John F. Kennedy : "para se të dalë kjo dekadë, e uljes së një njeriu në Hënë dhe kthimit të tij të sigurt në toka "
Riba-roja d'Ebre
Riba-roja d'Ebre është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ribera d'Ebre, të provincës Tarragona, në Katalonia. Riba-roja d'Ebre ka 1348 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 99.1 km2.
Lidhje të jashtme
Riba-roja d'Ebre
Gravières
Gravières është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Gravières ka një popullsi prej 444 banorë dhe sipërfaqe 18.52 km², me një dendësi prej 24 banor/km².
Naomi Parker
Naomi Parker Fraley (lindur më 26 gusht 1921 – 20 janar 2018) ishte një punonjëse në një fabrikë metali dhe municionesh gjatë periudhës së Luftës së dytë Botërore në Amerikë, si dhe kamariere. Naomi konsiderohet si modelja ikonike e posterit të famshëm feminist “We can do it!”. Ajo nuk ishte në dijeni asokohe se posteri ishte bërë i famshëm. Titulli i posterit ishte “Rosie the Riveter”, duke u kthyer në këtë mënyrë në një ikonë kulturore.
Jeta
Fraley lindi në Tulsa në Oklahoma në 1921, një prej tetë fëmijëve të Esther dhe Joseph Parker. Babai ishte inxhinier minierash dhe familja e saj shpërngulej vazhdimisht, nga Nju-Jork në Kaliforni. Familja e Naomit ishte zhvendosur dhe jetonte në Alameda gjatë sulmit në Pearl Harbor. Ajo dhe motra e saj më e vogël shkuan të punonin pranë Stacionit Ajror në Naval.
Pas lufte ajo punoi si kamariere në një restorant në Palm Springs. Ajo u martua tre herë, duke fituar mbiemrin Fraley nga bashkëshorti i tretë. Ajo u largua nga jeta në moshën 96 vjeçare.
Foto, posteri, fama
Në 1942 një foto e saj pranë një makinerie metali u shkrep dhe fotoja doli në shtypin lokal në 5 qershor 1942. Parker ruajti një kopje të gazetës ku fotoja u botua. Në vitin pasardhës, posteri i krijuar nga J. Howard Miller ishte një prej serive të posterave që u atashuan në fabrikat në Westinghouse gjatë një fushate për punonjësit.
Donika Bashota
Donika Bashota (lindi më 12 prill 1995) është teniste kosovare-suedeze.
Bashota ka një renditje të lartë në karrierë në WTA singles të 1059, e arritur më 11 nëntor 2013. Ajo gjithashtu ka një renditje të lartë në karrierë të dyfishtë WTA në 622, e arritur në 12 gusht 2013. Bashota ka fituar dy tituj të dyfishtë ITF.
Bashota përfaqëson Kosovën në Fed Cup.
Matthias Flacius
Matthias Flacius Illyricus ( Latin ; Matija Vlačić Ilirik  ) ose Francovich ( Franković   )    (3 mars 1520 – 11 mars 1575) ishte një reformator luteran nga Istria, Kroacia e sotme. Ai ishte i shquar si teolog, ndonjëherë duke mos u kundërshtuar fuqishëm me shokët e tij luteranë dhe si studiues për punën e tij editoriale mbi Shekujt e Magdeburgut.
Biografia
Flacius lindi në Labin (Albona) në Istria, i biri i Andrea Vlacich (Andrija Vlačić alias Francovich dhe Jacobea (Jakovica) Luciani, vajza e një familjeje të pasur dhe të fuqishme qytetare shqiptare. Familja e saj ishte e lidhur me martesë me familjen lokale Lupetino (Lupetina): vëllai i Jacobea, Luciano Luciani, u martua me Ivanka Lupetina, motrën e fratit Baldo Lupetino (Lupetina), i lindur gjithashtu në Labin. i cili më vonë u dënua me vdekje në Venecia për simpatitë e tij luterane.
Andrea Vlacich ishte një pronar i vogël tokash, i cili vdiq në fëmijërinë e hershme të djalit të tij. Flacius u quajt edhe Frankovic. Ai u diplomua në Universitetin e Bazelit në 1539 me emrin Mattheus de Francistis [Franković] de Albona. Më tej, ai vetë nënshkroi një fletëpagesë në Universitetin e Wittenberg si Mathias Francovich Illyricus. Origjina e mbiemrit të dyfishtë nuk është e qartë, por mund të ketë qenë një mbiemër i dyfishtë i ardhur nga martesa, e tij ose e disa paraardhësve të tij. Po kështu, 'Illyricus' është me origjinë të pasigurt, me gjasë në lidhje me vendin e origjinës së tij, provincën historike të Ilirikut.
Në moshën gjashtëmbëdhjetë vjeç, Flacius shkoi për të studiuar në Venecia, ku u mësua nga humanisti Giambattista Cipelli (Baptista Aegnatius / Battista Egnazio). Në moshën shtatëmbëdhjetë vjeçare, ai synonte të bashkohej me një rend monastik, me synimin për mësimin e shenjtë. Megjithatë, qëllimi i tij u devijua nga xhaxhai i tij, Baldo Lupetina, provincial i françeskanëve dhe dashamirës për kauzën e reformimit, i cili e bindi të fillonte një karrierë universitare.
Flacius vazhdoi studimet në Bazel në 1539, më pas shkoi në Tübingen dhe më në fund përfundoi në Wittenberg, ku në (1541) u mirëprit. nga Philip Melanchthon. Në Tübingen, Flacius u prit në shtëpinë e Matthias Garbitius (Matija Grbac) një humanist dhe një profesor i greqishtes në Universitetin e Tübingen, i cili, ashtu si Flacius, ishte nga Istria dhe u quajt "bashkatdhetar" ( i kundërt ) nga Flacius. . Atje ai ra nën ndikimin e Martin Luterit. Në 1544, Flacius u emërua profesor i hebraishtes në Wittenberg. Ai mbaroi masterin më 24 shkurt 1546, duke u renditur i pari ndër të diplomuarit.
Sipas Emil Petru Rațiu, presidenti moldav i Shoqatës Kulturore të Istro-Rumunëve Andrei Glavina, Flacius mund të kishte qenë një istro-rumun etnik. Ai i bazoi këto pretendime në faktin se ka pasur një prani famëkeqe istro-rumune në Labin gjatë kohës në të cilën jetoi Flacius, në mbiemrin e babait të tij ("Vlacich", që mund të vinte nga "vllahisht" dhe ishte latinizuar. si "Flacius") dhe argumente të tjera.
Në vitin 1545, ndërsa ishte në Wittenberg, Flacius u martua me vajzën e një pastori. Ai kishte dymbëdhjetë fëmijë me gruan e tij të parë para se ajo të vdiste në 1564. Ai u martua përsëri në të njëjtin vit në Regensburg dhe pati gjashtë fëmijë të tjerë me gruan e tij të dytë. Djali i tij ishte profesor i logjikës dhe mjekësisë në Rostock.
Dita e Republikës (Turqi)
parapamje|280px|Festimi i 10-vjetorit të Republikës së Turqisë (29 tetor 1933). Nga e majta në të djathtë: Shefi i Shtabit të Përgjithshëm [[Fevzi Çakmak, Presidenti Mustafa Kemal Atatürk, Kryetari i Asamblesë së Madhe Kombëtare të Turqisë Kazım Özalp, Kryeministri İsmet İnönü.]] Dita e Republikës (Turqisht: Cumhuriyet Bayramı) është një festë kombëtare që festohet në Turqi dhe Qipron Veriore çdo vit më 29 tetor, në kujtim të deklaratës së Asamblesë së Madhe Kombëtare Turke për administratën e Republikës më 29 tetor 1923. Filloi të festohej si festë kombëtare me një ligj të miratuar në vitin 1925.
Në Turqi dhe Qipron Veriore, të cilat janë vendet ku festohet Dita e Republikës, 28 tetori është një festë publike një ditë e gjysmë, pasdite dhe 29 tetori është një ditë e plotë. Dekorimet (p.sh., shiritat, tullumbacet dhe veshjet) janë përgjithësisht me ngjyrë të kuqe dhe të bardhë, ngjyrat e flamurit turk. Anıtkabir vizitohet nga më shumë se njëqind mijë njerëz çdo vit. Paradat mbahen shpesh në mëngjes, ndërsa koncertet dhe shfaqjet e fishekzjarreve ndodhin në mbrëmje pas errësirës në vende të tilla si parqe, terrene panairesh ose sheshet e qytetit. Fishekzjarret shoqërohen shpesh me këngë patriotike si Marshi i 10-vjetorit. Stambolli ka shfaqjen më të madhe të fishekzjarreve në vend. Në përgjithësi mban ekspozita mbi Bosfor. Ekspozita të tjera kryesore janë në Ankara në Ulus; dhe në Izmir mbi Gjirin e Izmirit dhe Sheshin Gündoğdu.
Themeluesi i Republikës së Turqisë, Mustafa Qemal Ataturk, në fjalimin e tij të dhjetëvjetorit më 29 tetor 1933, kur u festua dhjetëvjetori i Republikës, e cilësoi këtë ditë si "festën më të madhe".
Mbretërsha e Shpatave
Mbretëresha e Shpatave është serial krijuar nga David Abramowitz dhe Linda Lukens. Seriali doli premierë më 7 tetor 2000. Pas filmi përfundoi 22 epizoda dhe tetë epizodat e para u transmetuan, seriali u anulua.
Përshkrimi
Në vitin 1817, aristokratja spanjolle, Tessa Alvarado kthehet në Kaliforninë spanjolle pas vdekjes së babait të saj dhe gjen shtëpinë e saj në rrëmujë, shërbëtori i babait të saj reduktohet për vjedhje. Qyteti ku ajo ka lindur drejtohet nga një guvernator militar, i cili abuzon me pushtetin e tij, duke rezultuar në dështimin e drejtësisë dhe kushtet e këqija të jetesës së subjekteve të tij. E hutuar për gjendjen e vendlindjes së saj dhe vrasjen e babait të saj, rruga e Tessës i është zbuluar në një ëndërr misterioze, ku babai i saj vjen tek ajo dhe flet për vrasjen e tij, ari i fshehur dhe "Engjëllit Avenues" të tij. Ajo do të marrë armë për të mbrojtur njerëzit nga guvernatori i qytetit dhe për t'u hakmarrë me vdekjen e babait të saj. Tessa do ta bëjë këtë fshehur prapa një maskë, duke u bërë kështu "Engjëlli Hakmarrës", Mbretëresha e Shpatave.
Si Mbretëresha e Shpatave, Tessa bëhet një vizion i shpresës për njerëzit që jetojnë në qytetin e saj të gjatë të shtypur.
Harue Sato
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 17 ndeshje dhe ka shënuar 4 gola.
Robotët me gjashtë këmbë - hexapodët
Hexapodët me këmbë janë robotë të programueshëm me gjashtë këmbë të ngjitura për trupin e robotit. Këmbët kontrollohen me shkallë të lartë lirie në mënyrë që roboti të ketë mundësi të lëvizë në ambientin e tij, që të kryej punët e menduara. Robotët hexapod janë të përshtatshëm për aplikime tokësore si dhe hapësinore dhe mund të kenë mundësi të lëvizjes omnidirekcionale (çdo-drejtimëshe), mundësi të gjeometrisë së ndryshueshme (mund ta ndryshojnë formën e trupit), stabilitet të kënaqshëm, qasje në terrene të ndryshme si dhe kanë lëvizje e cila është tolerante në gabime. Njëri nga faktorët motivues që jepet për zhvillimin e robotëve hexapod është fakti që ata mund të ngjiten në pengesa shumë më të mëdha se robotët me rrota të madhësisë së ngjashme. Në fakt, përdorimi i rrotave e limiton madhësinë e pengesave që mund të kalohen, deri në gjysmën e diametrit të rrotës së robotit. Në anën tjetër, robotët me këmbë mund të kalojnë pengesa që janë të krahasueshme me madhësinë e këmbës së makinës. Robotët ecës hexapod, gjithashtu kanë përparësinë e një goditje më të vogël me tokën dhe kanë lëvizshmëri më të mirë në ambiente natyrore. Kjo është posaçërisht e rëndësishme në mjedise të rrezikshme si fushat e minuara, ose kur është e rëndësishme të mbahet terreni kryesisht i pa ndryshuar për qëllime shkencore.
Historia e Hexapodë-ve
Hexapodët e parë mund të identifikiohen si robotë të bazuar në lëvizje të ngurta të paracaktuara ashtu që adaptimi me tokën nuk ishte i mundur. Kërkimet e hershme shkencore të viteve të 50-ta, ishin të fokusuara në kontrollin e lëvizjes së robotit në mënyrë manuale nga një operator njerëzor. Një nga Hexapodët e parë të suksesshëm ishte ndërtuar në universitetin e Romës në vitin 1972, si një makinë ecëse e kontrolluar nga kompjuteri me motorë elektrikë. Në mes të viteve të 70-ta në Akademinë e Shkencave të Rusisë, u zhvillua një makinë gjashtkëmbëshe me një model matematikorë të kontrollit të lëvizjes. Ajo ishte e pajisur me një senzorë të distancës me laser dhe ishte e lidhur me një sistem kontrolli me dy kompjuterë. Në vitin 1976, në Universitetin Shtetërorë të Moskës u dizajnua roboti ecës – Masha. Roboti kishte një shasi boshtore me tuba, këmbë të nyjëzuara me tri liri të lëvizjes. Ky hexapod ishte në gjendje të detektonte pengesa duke përdorur ndërprerës në këmbë dhe senzorin e largësisë. Në vitin 1977 Universiteti Shtetërorë i Ohio-së e zhvilloi një sistem robotik të bazuar në insekte me gjashtë këmbë të quajtur “OSU Hexapod”. Ky hexapod ishte mbajtur i lidhur dhe ishte detyruar të ecte distanca të shkurta mbi pengesa. Në vitin 1983, Universiteti Carnegie-Mellon zhvilloi një “ecës hidraulik me gjashtë këmbë”, hexapodi që mund të barte njerëz dhe ishte i aftë të kalonte terrene të vrazhda duke përdorur forma të ndryshme të ecjes. Hexapodi përdorte një kombinim të reagimit (feedback) hidraulik, kontrollit kompjuterik dhe kontrollit njerëzor dhe ishte përafërsisht 2.5m i gjatë dhe me gjerësi të njëjtë. Peshonte rreth 800 kg dhe fuqizohej nga një motor me gaz 13 kW-ësh. Në vitin 1984 kompania Odetic Inc., California, USA, zhvilloi Odex I, një robot hexapod me simetri rrethore i cili përdorte një kompjuter për ti përsëritur lëvizjet e para programuara. Kompjuteri i tij mund të kontrollohej nga larg dhe roboti lëvizte me fuqinë e tij. Duke përdorur kontroll njerëzorë nga larg ose lëvizjet e para programuara, hexapodi mund të ngjitej pengesa siç janë shkallët. Odex I peshonte 136 kg, secila këmbë ishte në gjendje të barte 180 kg. Hexapodët Atilla dhe Hanibal u ndërtuan në MobotLab në fillim të viteve të 90-ta; ata ishin robotë autonom shumë të sofistikuar për madhësinë e tyre, pasi që kishin mbi 19 shkallë lirie, më shumë se 60 hyrje senzorike, 8 mikroprocesorë dhe sjellje në kohë reale. Makina Ecëse TUM u zhvillua vitin 1991. Roboti ishte i dizajnuar dhe manovrohej ngjashëm me insektet shkop; sistemi kontrollues ishte realizuar si një strukturë neurale. AMBLER ishte një hexapod i zhvilluar nga Laboratori Për Shtytje Reaktive në mes të viteve të 90-ta për navigim në terrene planetare. Roboti ishte i gjatë 5m deri në 7m i gjerë dhe peshonte 2500 kg. Për derisa shumica e hexapodëve i lakojnë këmbët për ecje, Ambler i mbante këmbët vertikale dhe i lëkundte në mënyrë horizontale duke përdorur një sistem të zhvendosjes si teleskopët palues për ta prekur tokën.
Dizajni
Dizajnimi i hexapodëve nuk është fare i thjeshtë. Ekzistojnë shumë mënyra për dizajnimin e hexapodëve siç edhe është treguar në seksionin e kaluar. Dizajnuesit duhet të marrin parasysh disa vendime të cilat ndikojnë në operimin dhe veçoritë teknike. Disa prej problemeve dhe kufizimeve më të rëndësishme mund të përshkruhen si :
Arkitektura e trupit të Robotit
Ekzistojnë dy arkitektura bazike të robotëve hexapod: drejtkëndëshe dhe heksagonale. E para ka gjashtë këmbë të shpërndara në mënyrë simetrike përgjatë dy anëve, ku secila prej tyre ka nga tre këmbë. E dyta ka këmbë të shpërndara në simetri boshtore përreth trupit, në formë heksagonale ose rrethore. Ka shumë referenca në literaturë për robotë me formë drejtkëndore. Gjithashtu, metodat e ecjes janë studiuar dhe testuar gjerësisht. Kjo simetri bilaterale është më e përshtatshme për lëvizje në vijë të drejtë. Arkitekturat drejtkëndore kërkojnë një ecje të veçantë për kthim në vend; në përgjithësi iu atyre iu duhen 4 hapa për ta realizuar një kthim të plotë. Hexapodët heksagonal demonstrojnë performanca më të mira se ata drejtkëndorë në disa aspekte. Për shembull, robotët heksagonal mund të kenë mënyra të shumta të ecjes dhe mund ta ndryshojnë lehtë drejtimin, në fakt simetria e vërtetë radiale nënkupton se të gjitha këmbët janë të barabarta dhe se roboti nuk ka “anë të përparme ” ose “anë të pasme”, prandaj nuk ka një drejtim të preferuar.
Kontrolli i Hexapodëve
Sistemet kontrolluese të hexapodëve të kohëve të fundit janë sisteme me shpërndarje hierarkike që përbëhen prej një kompjuteri në bord, kontrolluesi dhe senzorë dhe aktuatorë të ndryshëm. Një skemë bazike e kontrollit të lëvizjes së robotit tregohet në figurën 5. Përdoruesi vendosë pozicionin e dëshiruar dhe mënyrën e ecjes, që është hyrja për gjeneruesin e trajektores. Gjeneruesi i trajektores i dërgon koordinatat e këmbës te modeli invers kinematikë për secilën këmbë. Modeli invers kinematikë ri-kalkulon ato koordinata të dhëna në koordinata këndore për secilën nyje. Daljet e modelit invers kinematikë janë këndet e nyjave të cilat pastaj do të hynë në unazën e kontrollit. Kontrolli në nivel të nyjave gati gjithmonë implementohet me PID.
Mënyrat e ecjes
Mënyrë e ecjes quhet sekuenca e lëvizjeve të këmbëve të koordinuara me një sekuencë të lëvizjeve trupore për lëvizjen e tërë trupit në drejtimin e dëshiruar dhe për orientimin nga një vend në vendin tjetër. Një ecje përshkruhet si periodike kur gjendje të ngjashme të këmbës gjatë hapave të njëpasnjëshëm të këmbës së njëjtë ndodhin në interval të njëjtë për të gjitha këmbët. Ecjet periodike janë të përshtatshme për terrene të rrafshëta dhe janë studiuar nga shumë studiues. Ecja metakronale përdoret për ecje të ngadaltë. Të gjitha këmbët në njërën anë lëvizin përpara njëra pas tjetrës, duke filluar me këmbën e pasme. Kjo pastaj përsëritet në anën tjetër. Pasi që vetëm njëra këmbë është e ngritur në të njëjtën kohë, me të tjerat poshtë, hexapodi është gjithmonë në gjendje të stabilitetit të lartë. Ecja valore përdoret nga hexapodi për shpejtësi mesatare. Ecja tre këmbëshe, është ecje periodike ku këmba e përparme dhe e pasme e njërës anë ngritën në të njëjtën kohë me këmbën e mesit të anës tjetër. Kjo ecje përdoret për shpejtësi të mëdha. Një problem i madh me ecjet periodike është se ato kërkojnë sinkronizim mes kohës kur pritet kontakti me tokën dhe kohës kur kontakti ndodhë. Në tokë të vrazhdë me pengesa koha e kontaktit me tokën bëhet e pa parashikueshme dhe në këtë mënyrë thyhet fazimi rigoroz i këmbëve dhe rrezikohet stabiliteti. Në këto terrene të vrazhda, ecja e lirë është shumë më efektive. Ecja e lirë është kur secila këmbë mundë të lëvizë në interval që e zgjedhë vetë me algoritmin e vetë për hapa. Kjo metodë paraqet problem me kompleksitetin kompjuterik. Për ta zgjidhur më lehtë këtë problem përdoren teknika të sistemeve inteligjente siç janë Algoritmat Genetike dhe Fuzzy logjika apo edhe rrjetat neurale.
Sezoni 1973 i Formula Një
Kampionati botërorë në Formula 1 për vitin 1973 ishte kampionati i 24të botërorë i organizuar nga FIA. Ky kampionat filloi më 28 janar dhe mbaroi më 7 tetor pas 15 garave të zhvilluara.
Rezultatet e F1 1973 - komente
Me përfundimin e sezonit të vitit 1973 automobili më i mirë ishte McLaren M23, i ndërrtuar në një koncept sikur Lotus 72 por me pezullim më bindës dhe me aerodinamikë më moderne.
Lowman, New York
Lowman, New York është një qytet në qarkun Chemung të shtetit federal New York, SHBA.
Fortifikata Hisari i Kastërcit
Fortifikata Hisari i Kastërcit është një monument i trashëgimisë kulturore në Kastërc, Therandë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Historiku
Lokaliteti arkeologjik i tipit fortifikatë në Kasterc, i pozicionuar rreth 12 kilometra në veriperëndim të Suharekës (Therandës) respektivisht i njohur edhe si Hisari i Kastercit, është dëshmuar të jetë një qendër arkeologjike shumështresore duke vazhduar shfrytëzimin që nga kohërat parahistorike, më saktësisht nga një vendbanim i mbrojtur eneolitik, e më pas riformësohet në një fortifikatë të kohës së perandorit Justinian dhe për t’u ripërdor si një varrezë gjatë kohës së mesjetës. Në këtë lokalitet arkeologjik, hulumtimet e para me karakter sondazhi arkeologjik janë zhvilluar në vitin 1986, duke nxjerrë një pasqyrë të përgjithshme. Hulumtimet arkeologjike vazhduan edhe gjatë vitit 2010 dhe 2011 duke zbuluar një sipërfaqe prej rreth 500 metrash katrorë dhe nxorën në dritë një kishë paleokristiane dhe material të veçantë të luajtshëm arkeologjik, në përbërje si vegla pune prej hekuri, qeramikë, stoli, vathë, unaza, byzylykë, monedha etj.
Periudha e parë e banimit të saj është lidhur me epokën e eneolitit, ndërsa periudha e dytë e tij është e lidhur me epokën e bronzit kur vendbanimi rrethohet me ledhe prej dheu, që gjenden në pjesën veriore të kodrës. Objekti i vetëm arkeologjik i lidhur me këtë periudhë, është një majë heshte prej bronzi, me fletë në trajtë gjethi të zgjatur dhe me prerje rrethore. Megjithëse tipologjikisht e datuar në periudhën e hershme të bronzit, në bazë të krahasimeve me objekte analoge të Hercegovinës lindore dhe zonës perëndimore të Malit të Zi, datimi i fortifikimit në këtë periudhë nuk mbështetet edhe nga gjetje të tjera. Periudha e tretë e banimit lidhet me periudhën e hershme të hekurit, kur vendbanimi rrethohet në pjesët veriore e lindore me ledhe guri, të ndërtuara sipas një teknike të njohur gjerësisht në viset ilire. Ledhet, me gjerësi 1.30 m, përbëhen nga dy faqet anësore të ndërtuara me gurë të papunuar mesatar të lidhur në të thatë dhe bërthama midis tyre e mbushur me gurë më të vegjël. Përveç fortifikimit të tipit Gajtan, ky datim mbështetet edhe nga materiali i imët arkeologjik i përbërë nga forma të njohura enësh të periudhës së hekurit, ku përmendim tasat me buzë të sheshta, të përhapura në një hapësirë të gjerë të territorit ilir, që nga Neziri (Mat), Manasdreni (Dibër), Gajtani (Shkodër), Hisari, Gadimja e Epërme (Kosovë) etj.
Licencat Creative Commons
Një licencë Creative Commons (CC) është një nga disa licencat publike e të drejtave të autorit që mundësojnë shpërndarjen falas të një punës ose ndryshe copyright. Një licencë CC përdoret kur një autor dëshiron t'i japë njerëzve të drejtën për të ndarë, përdorur, dhe për të ndërtuar mbi një punë që ata kanë krijuar. CC ofron një autorsi fleksibilbël (për shembull, ata mund të zgjedhin për të lejuar përdorimin vetëm jo-komerciale të punës së tyre) dhe mbron njerëzit që përdorin ose rishpërndajë veprën e autorit nga shqetësimet e shkeljes së autorsisë për aq kohë sa ata veprojnë në përputhje me kushtet që janë specifikuara në licencë me të cilin autori shpërndan punën. Ka disa lloje të licencave CC. Licencat ndryshojnë nga disa kombinime që kushtëzojnë kushtet e shpërndarjes. Ata u liruan fillimisht më 16 dhjetor 2002 nga Creative Commons, një korporate amerikane jo-fitimprurëse e themeluar në vitin 2001.
Llojet e licencave
Detajet e secilës prej këtyre licencave varet nga versionin, dhe përbëhet nga një përzgjedhje nga katër kushte: ! Icona !! E drejta|| Përshkrimi
Burimi:
Dy klauzolat e fundit nuk janë licenca të përmbajtjes falas, sipas përcaktimeve të tilla si DFSG apo standardet Free Software Foundation-it, dhe nuk mund të përdoret në kontekste që kërkojnë këto liri, të tilla si Wikipedia. Për software, Creative Commons përfshin tre licenca falas krijuara nga institucionet e tjera:. Lejen BSD, The LGPL GNU, dhe GNU GPL.
Saint-Thomé
Saint-Thomé është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Thomé ka një popullsi prej 429 banorë dhe sipërfaqe 19.65 km², me një dendësi prej 22 banor/km².