cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krahina e Malziut
Ngjarje dhe data
Viti 1923, 20 Mars U hap shkolla e parë shqipe për krahinën e Malziut në fshatin Dukagjin. Një ndër shkollat e para verore të hapura në Pukë dhe në të gjithë krahinat e veriut. Në katin e dytë të xhamisë Dukagjin filluan për herë të parë shkollën shqipe 40 nxenës nga fshatrat Dukagjin, Kryemadh, Petkaj, Shtanë, Shëmri, Shikaj, Vaspas. Mësuesi i parë i shkollës ishte Mark Gashi.
Viti 1938, Tetor Përfundoi ndërtimi i rrugës automobilistike Shkodër – Pukë - Kukës
Viti 1938, 1 Nentor Filloi puna për shfrytëzimin e minierës kromit në Kalimash nga shoqëria italiane AMI.
Viti 1943, 15 Mars Në qafen e Mgullës, forcat partizane të çetës së Malësisë së Gjakovës dhe asaj “Emin Duraku” të Kosovës, në bashkëpunim me popullin e zonës, sulmuan një autokolonë të ushtrisë italiane që lëvizte në rrugën Shkodër-Kukës-Prizren.
Në këto luftime të njohura me emrin “Aksioni partisan i Qafë-Mgullës”, pushtuesve italianë i’u shkaktuan humbje të mëdha në njerëz dhe material luftarak. Për hakmarrje, italianët ushtruan terror në Gdheshtë, Pistë e fshatra të tjerë të Malziut, duke vrarë 9 fshatarë përkrahës të çetave partizane.
Në vrish, duke luftuar me pushtuesit italianë ranë dëshmorë; 1-Bejaze Ahmet Pashku, lindur në vitin 1888. 2-Bajram Nezir Pashku, lindur në vitin 1885. 3-Shaban Haxhi Pashku, lindur në vitin 1890, që të tre nga fshati Gdheshtë.
Në Qafë Likmetë, duke luftuar kundër pushtuesve Italian; ranë 6 deshmorë nga Pista; 1-Abdulla Hysni Uka, lindur në vitin 1890. 2-Daut Brahim Dauti, lindur në vitin 1911. 3-Idriz Mustaf Dema, lindur në vitin 1900. 4-Mehmet Sadik Mustafa, lindur në vitin 1902. 5-Rexhë Mehmet Mustafa, lindur në vitin 1922. 6-Sadri Ali Rexha, lindur në vitin 1908.
Viti 1944, 29 Nëntor Forcat partizane të brigadës XVIII-të Sulmuese, në zonën e Shëmrisë, zhvilluan luftime kundër forcave nacionaliste të Muharrem Bajraktarit. Në këto luftime u vranë 6 vetë dhe u plagosen 3 të tjerë. Mbeti i vrarë edhe komandanti i batalionit partizan Gafurr Mehmeti
Viti 1944, 20 Dhjetor Malziu dhe Puka lidhen besen për ndalimin e gjaqeve dhe ngatrresave me dorzani për përiudhen 29 nëntor 1944 deri me 6 maj 1945.
Viti 1944, 23 Dhjetor Në krahinën e Malziut, në fshatrat Mgullë, Petkaj, Spas, Shikaj, Pistë e Kalimash, u pajtuan 21 gjaqe, 3 plagosje e 2 ngatërresa.
Viti 1945, 26 Prill 10 copë katunde të krahinës Malziut, lidhen besë 6 mujore (prill-tetor 1945), për ndalimin e gjaqeve, 2 gjaksorë kërkuan dorëzani në Ujmisht dhe Kolsh.
Viti 1945, Maj Malziu u shkëput nga nënprefektura e Pukës dhe u bashkua me nënprefekturën e Kukësit
Viti 1945, Korrik E gjithë industria e rrethit të Kukësit përfshirë edhe Hasin dhe Malziun, përfaqësohej prej; 1 makine kashkavalli në Krumë, 1 makinë leshi në Bicaj dhe 1 sharrë me ujë për prerje dërrasa në Malzi (Përroi i Goskës, Lajthizë)
Viti 1945, 17 Korrik Në Qafën e Prushit, u kapen dhe u konfiskuan një numër napolonash ari që lëviznin kontrabandë nga Malziu për në Kosovë.
1945, Shtator Në Qam u zhvillua një mbledhje e disa krerëve nacionalistë të krahinave të veriut, në të cilën morën pjesë, Muharrem Bajraktari, Dedë Preng Kola, Nikollë Xhuxha, Kolë Mirakaj, Mark Malaj, Adem Ali Pozhari me parinë e Gjakovës, paria e Hasit dhe paria e Malit të Zi. Kjo mbledhje pati për qellim organizimin e të gjitha forcave nacionaliste dhe shqyrtimin e mundësive të nji kryengritje së përgjithshme për përmbysjen e qeverisë komuniste. Në mbledhjen e Qamit morën pjesë ose ndihmuan këta Malzias; Mustaf Aga (Petkaj), Halil Hasani (Pistë), Bislim Elez Bajraktati (Shikaj), Hysen Mustafa (Pistë), Ram Bajrami (Kryemadh), Hasan Bajrami (Spas), Sylë Tahiri (Mgullë), Ahmat Mustafa (Qam), etj. Këta u burgosen, u bënë kulak, ose u arratisën jashtë vendit.
Viti 1946, Maj Organet e punëve të brendëshme të prefekturës Kukësit, në përpjekjet e tyre për të eleminuar qëndresën e armatosur të nacionalistëve, në krahinën e Malziut ndërmori një seri reprazaljesh dhe arrestimesh ndaj elementëve të quajtur legal të reaksionit, të akuzuar për lidhje dhe mbështetje ndaj luftëtarve nacionalistë të cilët vazhdonin luften me armë kundër komunizmit.
Viti 1946, 30 korrik Me vendimin nr.78, datë 30.07.1946. (Gazeta Zyrtare Nr.22, 10 mars 1946, f.6) sekuestrohet pasuria e poshtëshënuar e t’aratisurit armik i popullit Mehmet Mustafa, lindur e banues në katundin Mgullë.
Viti 1946 U shtetëzua Miniera e kromit Kalimash pronë e shoqërisë italiane AMI, që kishte filluar punimet me 1 nëntor 1938.
Viti 1947, 7 qershor Me vendimin nr.32, datë 07.06.1947. (Gazeta Zyrtare Nr.61, 5 korrik 1947, f.8) sekuestrohet pasuria e lujtshme dhe e pa lujtshme e të dënuarit Halil Halili nga katundi Pistë.
Me vendimin nr. 33, datë 07.06.1947. (Gazeta Zyrtare Nr.61, 5 korrik 1947, f.8) sekuestrohet pasuria e lujtshme e të dënuarit politik Ram Bajrami nga katundi Kryemadh
Me vendimin nr. 28, datë 07.06.1947. (Gazeta Zyrtare Nr.61, 5 korrik 1947,f.6) sekuestrohet pasuria e lujtshme dhe e pa lujtshme e të dënuarit Hysen Mustafa nga katundi Pistë.
Me vendimin nr. 29, datë 07.06.1947. (Gazeta Zyrtare Nr.61, 5 korrik 1947, f.7) sekuestrohet pasuria e lujtshme dhe e pa lujtshme e të dënuarit Bislim Elezi nga Katundi Shikaj.
Me vendimin nr. 30, datë 07.06.1947. (Gazeta Zyrtare Nr.61, 5 korrik 1947, f.7) sekuestrohet pasuria e lujtshme dhe e pa lujtshme e të dënuarit Mustaf Ymeri nga katundi Petkaj
Viti 1947, 1 Shtator U hap shkolla fillore Shëmri.
Viti 1947, Nëntor Filloi puna e organizuar kundër analfabetizmit që synonte mësimin e shkrimit dhe këndimit nga të gjithë femrat deri 40 vjeç dhe meshkujt deri në 50 vjeç. Për mbarëvajtjen e kurseve shteti dha vaj-guri për ndriçim, lapsat dhe fletoret, ndërsa fshatarët vunë në dispozicion dhomat për klasa mësimi. Kurset u drejtuan nga mësues dhe djem e vajza filloristë.
Viti 1949, 11 Mars Prefektura e Kukësit shpërbehët në rrethet Kukës dhe Tropojë. Rrethi i Kukësit u nda në 1 qytet, 7 lokalitete dhe 95 fshatra. Lokaliteti i Shëmrisë përfshinte fshatrat; Dardhë, Dukagjin Kalimash, Kryemadh, Lajthizë, Mgullë, Petkaj, Pistë, Sakat, Sërriqe, Shëmri, Shikaj, Shtanë, Truen, Va-Spas.
Viti 1950, 1 Shtator U hap shkolla 7-vjeçare Shëmri.
Viti 1951, 12-18 Maj Në të gjithë krahinën e Malziut u organizua java e pastërtisë. U lyen të gjitha shtëpitë e banimit me gëlqere, dhe u sistemuan nevojtoret me gropa septike ose kanale shkarkimi.
Viti 1951, 7 Dhjetor Kalimashi u shkëput nga lokaliteti i Shëmrisë dhe kaloi me lokalitetin e qendrës Kukës.
Viti 1951 U ndërtua shkolla fillore e fshatit Shikaj.
Viti 1951 Filloi puna për ndërtimin e urës automobilistike në Vaspas, dhe për hapjen e rrugës auto Shëmri-Kam-Kolgecaj dhe Kam-Qafë Prushi përmes së cilës sigurohet lidhja e Tiranës, Kukësit dhe zonës Malziut me rrethin e Tropojes dhe krahinën e Hasit.
Hapja e rrugës Shëmri-Kolgecaj përfundoi në gusht të vitit 1952. Ndërsa ura në Vaspas në vitin 1954. Deri sa përfundoi ndërtimi i urës, në Vaspas njerëzit dhë kamionat kalonin lumin Drin përmes një trapi. Në nëntor të vitit 1953, në një ditë me shi dhe furtunë, nga prurjet e mëdha të lumit Drin këputën kavot dhe trapin e rrëmben uji, ndodhi një tragjedi e madhe, këtu u mbytën rreth 20 oficer dhe shumë burra, gra e fëmijë të tjerë që po udhëtonin nga Tropoja në Tiranë.
Viti 1952, 7 Prill Tokat e 8 të arratisurve nga krahina e Malziut i’u dhanë 11 fshatarëve.
Viti 1952, 1 Shtator U hap shkolla fillore Shikaj.
Viti 1952, 5 Shtator Enver Hoxha viziton për herë të parë Kukësin dhe Tropojen. Udhëton përmes rrugës auto Shëmri-Kukës dhe Shëmri-Kolgecaj. Një javë përpara dhe gjatë gjithë vizites, batalioni i mbrojtjes së popullit dhe banorët e armatosur të zonës vendosën të ruajnë rrugën ditë e natë.
Viti 1952 Filloj funksionimin ambulanca shëndetësore në Shëmri. U hap Shtëpia e leximit në Shëmri.
Viti 1952 U rihapen për shfrytëzim minjerat e kromit Kalimash dhe Kam-Tropojë, dhe filluan kërkimet gjeollogjike.
Viti 1952 U ndërtuan kanalet vaditëse në Petkaj dhe Spas.
Viti 1952 Në Shëmri dhe Has filloi perdorimi i plugut dhe u bënë përpjekje për të zbatuar kodin agroteknik në bujqësi. Për fushaten e mbjelljeve pranverore u shpërndanë për bujqit, uma, koshere bletësh, farë perimesh, farë jonxhe, farë misri.
Viti 1953, 20 Gusht Shqipëria u nda në qarqe, rrethe dhe qytete. Qarku i Kukësit u nda në tre rrethe; (Qendra kukës, Luma, Tropoja). Në rrethin e Qendrës Kukës u përfshi edhe krahina Malzi me emrin lokaliteti Shëmri.
Viti 1953 U ndërtua stabilimenti i drurit në Shëmri në vartësi të Ndërmarrjes Sharrave Fushë-Arës.
Viti 1955, 5 Dhjetor Në të gjithë krahinën e Malziut, me 95 % të popullsisë analfabete në vitin 1945, u përfundua lufta kundër analfabetizmit, për femrat nën moshen 40 vjeç dhe për meshkujt nën moshen 50 vjeç.
Viti 1956, 12 janar Me dekretin Nr.2206, datë 12.1.1956, Presidiumi i Kuvevdit Popullor dekoron: 1) ME URDHËRIN E PUNËS TË KI. III të 10) Organizatën bazë dhe kolektivin e rinisë të Stabilimentit Shëmri Kukës. me këtë motivacion : “Me rastin e takimit kombëtor të rinisë punëtore janë dalluar në mobilizimin e rinisë për realizimin e planit dhe për ruatjen e pasurisë shtetërore. Në zbatimin e metodave sovjetike, edukimin tekniko-profesional, shfrytëzimin e rezervave të brendëshme dhe në gjithë aktivitetet e tjera të organizatave të rinisë".
Viti 1956 U hap ambulanca periferike në fshatin dukagjin
Viti 1957, 20 Janar U ngrit kooperativa bujqësore “11 Janari” Shëmri.
Viti 1957 U ngrit kooperativa bujqësore Spas me qendër në Vaspas.
Viti 1957 U hoq sistemi i triskëtimit, dhe u kalua nga sistemi shpërndrjës produktit në tregëti të lirë
Viti 1958, 6 Shkurt Me dekretin Nr. 2593, datë 6.2.1958, të Presidiumit të Kuvendit Popullor, Republika Popullore e Shqipërisë ndahet në rrethe, qytete, Iokalitete dhe fshatra. Rrethi i Kukësit ndahët në 9 lokalitete e) Lokaliteti i Shemërisë 1. Dukagjini,  2.Gdheshta, 3. Kryemadhi,  4. Lejthiza, 5. Mëgulla  6. Petkaj, 7. Pista, 8. Qami, 9. Sakati, 10. Sërriqja, 11. Shemëria (Q), 12. Shikaj, 13. Shtana, 14. Truna, 15. Va.Spasi.  Fshati Kalimash përfshihej në lokalitetin e Qendrës me qendër në kukës.
Viti 1958, 6 shkurt Me dekretin Nr. 2593 datë 6/2/1958 mbi ndarjen administra¬tive tokësore të Republikës Popullore të Shqipërisë bëhën këto ndryshime: 1. Fshati Lejthiza i lokalitetit të Shëmrisë t’i lidhet lokalitetit të Fushë¬Arëzit të rrethit të Pukës. 2. Fshatrat Dardha dhe Qibiku të lokaIitetit të Iballës të rrethit të Pukës t’i lidhen lokalitetit të Shëmrisë.
Viti 1958, 7 Prill U ngriten kooperativat bujqësore Petkaj, Shtanë, Mgullë.
Viti 1958, 30 Maj Në qendrën e lokalitetit Shëmri u ngrit për krahinën stacioni i ndërzimit artificial të bagëtive.
Viti 1959, 1 Shtator U hap shkolla fillore Pistë.
Viti 1959 U hapën vatrat e kulturës në Spas, Shtanë, Shikaj me shpërblim nga shteti
Viti 1961 Filloj aplikimi i shërbimit shëndetësor falas për të gjithë të popullsinë
Viti 1961 Për higjenizimin e fshatit në lokalitetin e Shëmrisë në 6 mujorin e parë u rregulluan 129 puse uji, u lyen me qëlqere 532 shtëpi nga brenda dhe 238 nga jashtë. U rregulluan 459 gropa të zeza. U larguan bagëtitë nga 1430 banesa. U hapen 872 gropa plehrash.
Viti 1962 U ul kremtimi i festave fetare dhe filloi festimi i festive shtetrore. Nëpër shtëpitë fshatare të zonave të thella filloi të depertojë jorgani dhe dysheku. Në çdo fshat filloi të shkoj shtypi. Çdo vatër kulture u pajis me radio me vaj guri.
Viti 1963 Në Shëmri u hap konsultorja e nënës dhe fëmijës
Viti 1964, 6 prill Me dekret Nr.3829, datë 6.4.1964, Mbi disa ndryshime në ndarjen administrative tokësore të Republikës Popullore të Shqipërisë Presidiumi i Kuvendit popullor Vendosi: 3. Fshatrat: Shëmria, Petkaj, Shtana dhe Mëgulla të lokalitetit të Shëmrisë, bashkohen në një fshat të vetëm me qendër në Shëmri.
Viti 1964, 1 Korrik U krijua ndërmarrja Industriale Shtetrore e Sharrave në Shëmri.
Viti 1964 Në pranverë u bë bashkimi i kooperativave bujqësore Shëmri, Petkaj, Shtanë dhe Mgullë me qendër në Shëmri
Viti 1967, 16 maj U bashkuan kooperativat bujqësore Vaspas dhe Liqeni I Kuq, me qendër në Vaspas.
Viti 1967, Nëntor Në luftën kundër fesë dhe zakoneve prapanike të shpallura nga partia, u ndalua plotësisht besimi fetar. U prishën të gjitha institucionet fetare, xhamitë në Dukagjin, Mgullë, Petkaj dhe tyrbja e Simonit. U prishën fejesat me moshë të mitur dhe martesat me dy gra.
Viti 1967 Kalaja e Lekës në Vaspas u shpall monument kulture. Në shtator të vitit 1978 Kalaja e Lekës mbeti përgjithëmonë nën ujërat e Liqenit të Fierzës
Viti 1968, 7 Janar U bashkuan kooperativat bujqësore kalimash dhe kryemadh me qendër në kalimash (Qafa Likmetës).
Viti 1968, 30 Janar Përfundoj ngritja e 65 kooperativave bujqësore në rrethin e Kukësit 9 prej të cilave në zonën e Malziut; Dukagjin, gdheshtë, Kryemadh, Pistë, Qam, Sërriqe, Sakat, Shikaj, Truen.
Viti 1968, 10 Shkurt U bashkuan kooperativat bujqësore Dukagjin dhe Shikaj me qendër në Shikaj, kooperativat bujqësore Mollë Kuqe dhe Sërriqe me qendër në Sërriqe, kooperativat bujqësore Gdheshtë dhe Qam me qendër në Gdheshtë, kooperativat bujqësore Truen dhe Sakat me qendër në Truen.
Viti 1968, 1 Shtator Malziu kishte 6 kooperativa të bashkuara; 1 - “Ylli i Kuq” Kalimash, 2 - “20 Vjetori i Çlirimit” Shëmri,  3 -“Shpëtimi” Vaspas, 4 -“Përparimi” Shikaj, 5 -“28 Nëntori” Truen,  6 - “11 Janari” Gdheshtë, dhe kooperativa bujqësore e veçuar “Kongresi IV PPSH” Pistë
Viti 1968, 1 Shtator U hap shkolla 7-vjeçare Sërriqe.
Viti 1968, Dhjetor Suprimohet lokaliteti i Shëmrisë dhe krijohen fshatrat e bashkuara; Kalimash, Shëmri, Shikaj, Pistë, mbi bazen e kooperativave bujqësore të bashkuara, ndërsa organizimi në bazë fshati nuk ndryshon.
Viti 1968 Filloj përdorimi në masë i plehrave kimike në bujqësi, dhe u aplikua mbjellja e misrit me rrjeshta
Viti 1969, 28 Korrik Qeveria shqiptare vendosi ndërtimin e banesave për banorët që përmbyteshin nga krijimi i liqenit të Fierzës në fshatrat Dukagjin, Kalimash, kryemadh, Pistë, Shikaj, Vaspas, për lirimin e kupës së liqenit që do të krijohej nga ndërtimi i digës së Hidrocentralit të Fierzës.
Viti 1970, 22 korrik Me dekretin Nr.4728, datë 22.7.1970, Presidiumi i Kuvendit Popullor vendosi. Në rrethin e Kukësit: 1. Lokalitetet e Bushtricës, Shishtavecit, Fanit e Shëmrisë prishen. 13. Krijohet fshati i bashkuar Shëmri me fshatrat: Shëmrija, Petkaj, Shtana, Mëgulla, Qami, Gëdheshti. 14. Krijohet fshati i bashkuar Shikaj me fshatrat: Shikaj, Dukagjini. 15. Krijohet fshati i bashkuar Vas-Spas me fshatrat:Vas-Spasi, Liqeni i kuq. 16. Krijohet fshati i bashkuar Trunë me fshatrat:Truna, Sakati. 17. Krijohet fshati i bashkuar Sëriqe me fshatrat:Sëriqja, Mollë-Kuqja. 18. Fshatrat Brekija, Bisaka dhe Pista lidhen drejtpërdrejtë me rrethin.
Viti 1970, 9 Shtator Përfundoi elektrifikimi në të gjitha fshatrat e krahinës së Malziut.
Viti 1971, 11 maj Me dekretin Nr.4848, datë 11.5.1971, të Presidiumit të Kuvendit popullor: I. Në rrethin e Kukësit 1. Fshati i bashkuar me qendër në Trunë dhe fshatrat e tij, Truna dhe Sakati shkëputen nga rrethi i Kukësit dhe lidhen me rrethin e Pukës.
Viti 1971, 2 Qershor U ngrit muzeumi i Shëmrisë për të gjithë krahinën e Malziut.
Viti 1971, 1 Shtator U hapen shkollat 8-vjeçare në Dukagjin dhe Vaspas.
Viti 1971, 15 Shtator Në Qafë-Mgullë u ngrit lapidari kushtuar aksionit partizan të 15 marsit të vitit 1943
Viti 1973, 1 Shtator U hap shkolla 8-vjeçare Pistë
Viti 1973, 30 tetor Me dekretin Nr.5099, datë 30.10.1973, të Presidiumit të Kuvendit Popullor të Republikës Popullore të shqipërisë: 1. Lagja Simon shkëputet nga fshati Petkaj dhe lidhet me fshatin Shtanë.
Viti 1974, 28 Shtator U vu në shfrytëzim ujësjellësi i Shikajt.
Viti 1977, 15 Shtator U hap shkolla e mesme në Shëmri.
Viti 1978, Shtator Filloj përmbytja nga liqeni i Fierzës i fshatrave; Vaspas, Pistë, Shikaj, Dukagjin, Kryemadh, Kalimash.
Viti 1980, 26 Nëntor U përurua dhe vu në shfrytëzim rrjeti i ri tregëtar në Shëmri.
Viti 1987, 18 Nëntor Në fshatin Kalimash u përurua qendra e re social kulturore (Qerdhe,kopësht, infermieri dhe ujësjellës).
Viti 1992, Qershor Në bazë të nënit 1 të ligjit nr.7572, dt.10.06.1992, “Për organizimin dhë funksionimin ë pushtetit lokal”, Këshilli i Ministrave në qershor 1992 bëri ndryshime në ndarjen administrativo-territoriale. Ai përcaktoi ndarjën e vendit në Rrethe, Bashki dhe Komuna. Në nivel rrethi, bashkie dhe komune u ngritën këshillat lokalë me të zgjedhur nga populli dhe kryetarët e bashkive dhe komunave si organe ekzekutive të zgjedhura drejtpërdrejt nga populli. Krahina e Malziut përcaktohët Komunë në vete, në përbërje të rrethit Kukës, me emërtimin Komuna Malzi me qendër në Shëmri me fshtarat: 1- Shëmri, 2- Shtanë, 3- Petkaj, 4- Mgullë, 5- Qam, 6- Gdheshtë, 7- Pistë, 8- Spas, 9- Shikaj, 10- Dukagjin, 11- Kalimash,  12- Kryemadh.
Viti 1996, 15 Qershor Hapet xhamia e re në shikaj, financuar nga bashkëfshatari në mëgrim në SHBA Xhafer Bislim Elezi (Bajraktari).
Viti 1998, 1 Tetor Hapet shkolla e re 8-vjeçare në Dukagjin, financuar nga banka botërore dhe qeveria Shqiptare.
Viti 1999, 27 Mars Mijëra refugjatë Kosovarë të dëbuar me forcë nga ushtria jugosllave, braktisën trojet e tyre dhe kaluan në territorin shqiptar për ti shpëtuar terrorit dhe zhdukjes fizike. Shumë prej familjeve Kosovare qëndruan në familjet e  Malziut deri sa u kthyen në shtëpitë e tyre, pas mbarimit të luftës.
Viti 1999, 5 Qershor Hapet qendra e re shëndetësore në Shëmri, financuar nga qeveria Gjermane dhe qeveria Shqiptare.
Viti 2000, 15 Korrik Hapet qendra e re shëndetësore në Dukagjin, financuar nga qeveria Gjermane dhe qeveria Shqiptare.
Viti 2000, 31 korrik Me ligjin Nr.8653 datë 31.07.2000,”Për ndarjen administrative-teritoriale të njësive të qeverisjës vendore në Republiken e Shqipërisë”. Ndarja administrative e qarkut të Kukësit bëhët si më poshtë: Komuna Malzi me qendër në Shëmri me fshtarat: 1- Shëmri, 2- Shtanë, 3- Petkaj, 4- Mgullë, 5- Qam, 6- Gdheshtë, 7- Pistë, 8- Spas, 9- Shikaj, 10- Dukagjin, 11- Kalimash, 12- Kryemadh.
Viti 2002, 1 Tetor Hapet shkolla e re e ciklit të ulët në fshatin Petkaj financuar nga buxheti i qeverisë shqiptare.
Viti 2009, 25 Qershor Hapet dhe vihet në punë tuneli Kalimash-Thirrë me gjatësi 5.6 km dhe autostrada Rrëshen-kalimash me gjatësi 61 km, si pjesë e projektit të autostradës Durrës-Kukës-Morinë-Prishtinë, financuar nga qeveria shqiptare.
Qarku Château-Chinon
Qarku Château-Chinon është një qark në Francë.
Tuone Udaina
Tuone Udaina (1821 - 10 qershor 1898) (italisht Antonio Udina) ishte personi i fundit i cili kishte njohuri aktive të gjuhës dalmate, një gjuhë e cila kishte evoluar nga latinishtja dhe mbase ilirishtja, përgjatë bregdetit lindor të Detit Adriatik.
Biografia
Tuone Udaina ishte burimi kryesor i njohurive mbi dialektin e prindërve të tij (atë të ishullit Kërk në bregdetin kroat), për gjuhëtarin Matteo Bartoli, i cili e regjistroi atë në vitin 1897. Nuk ka regjistrime zanore të bëra ndonjëherë. Gjuha dalmate nuk ishte gjuha amëtare e Tuone Udaina, pasi ai e kishte mësuar atë prej prindërve të tij, duke dëgjuar bisedat private të tyre. Kur Bartoli u takua me të, Udaina nuk kishte folur gjuhën dalmate për gati 20 vjet. Udaina punoi si postier detar dhe mbante pseudonimin " burbur " ("barber" në gjuhën dalmate).
Tuone Udaina vdiq më 10 qershor të vitit 1898, në një shpërthim gjatë punimeve në rrugë dhe me të vdiq edhe gjuha dalmate.
Ampuero
Ampuero është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Asón valley, të provincës Cantabria, në Komunitetin Cantabria. Ampuero ka 4052 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 32.34 km2.
Katedralja e Nënë Terezës në Prishtinë
Katedralja e "Nënë Terezës" në Prishtinë (Katedrala Majke Tereze u Prištini / Катедрала Мајке Терезе у Приштини) është një Katedrale Katolike në Prishtinë, Kosovë. Në vitin 2007, Qeveria e Kosovës ka miratuar planet për ndërtimin e katedrales dedikuar misionares "Nënë Tereza".
Historiku
Me përfundimin e ndërtimit të saj, Administrata Apostolike e Prizrenit do të lëvizë nga Prizreni për në Prishtinë. Katedralja do të jetë njëra nga ndërtesat më të larta në Prishtinë.
Një ekspozitë e festimit të përbashkët të historisë së shqiptarëve dhe Austrisë u mbajt në Katedrale në janar 2015. Ajo u ndoq nga Presidentja e Republikës së Kosovës, Atifete Jahjaga, dhe Ministri Austriak i Punëve të Jashtme Sebastian Kurz.
Baudrémont
Baudrémont është një komunë në Francë. Baudrémont bën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 54 banorë dhe sipërfaqe 6.81 km².
Dharamshala
Një dharamshala, e shkruajtur edhe në formën dharmashala (në gjuhën hindi: धर्मशाला, dharmaśālā) është një shtëpi fetare qëndrimi Hindu. Në gjuhën sanskrite, Dharma do të thotë fe, ndërsa shala do të thotë "strehë" Kështu dharamshala është një 'strehë fetare' ose shtëpi-qëndrimi për pelegrinët, që është krijuar kryesisht për pelegrinët fetarë ose si një përkrahje fetare. Krijimi i dharmashalave është një traditë e zakonshme në Hinduizëm, Xhainizëm dhe gjithashtu në Budizmin Tibetian. Ashtu si sarajet janë për udhëtarët dhe karvanet, dharamshalat jënë ndërtuar në mënyrë të qëllimtë për udhëtarët fetarë në vendet e pelegrinazhit.
Dharamshala të bashkësive të veçanta
Ndonjëherë një dharmaśālā ndërtohet në qendra pelegrinazhi fetar për një bashkësi, kastë, grup etnik ose profesion të caktuar. Pelegrinët e paracaktuar paguajnë pak ose fare për një kohë të caktuar në një dharamshala të ndërtuar specifikisht për ta, por pelegrinët e tjerë do të duhet të paguajnë zakonisht më shumë.
Etimologjia
Dharamshala (në gjuhën devanagari: धर्मशाला; Dharmashaalaa ose Dharmaśālā) është një fjalë (e rrjedhur nga sanskritishtja) që është e përbërë nga dharma (धर्म) dhe shālā (शाला). Një përkthim i përgjithshëm do të ishte 'strehë shpirtërore' ose, më e përgjithshme si 'strehë'. Të përcaktohet një përkthim më i saktë është problematik për shkak të fushës së gjerë dhe konceptualisht të pasur semantike të fjalës dharma dhe aspektit kulturor të Indisë. Në përdorimin e zakonshëm hindu, fjala dharamshala i referohet një strehimi ose shtëpie-qëndrimi për pelegrinët shpirtëror. Tradicionalisht, dharamshala të tilla (shtëpi-qëndrimi të pelegrinëve) ndërtoheshin në mënyrë të zakonshme pranë qendrave të pelegrinazhit (që shpesh gjendeshin në zona të largëta) për tu mundësuar vizitorëve një vend për të fjetur gjatë natës.
Transkriptimi dhe shqiptimi
Për shkak të mungesës së rregullave uniforme të transliteracionit dhe transkriptimit për gjuhën hindi (dhe shkrimit Devanagari në të cilin shkruhet gjuha hindi), emri i ka qenë transtriptuar në gjuhën e shkrimit latin në mënyra të ndryshme si Dharamshala, Dharamsala dhe më rrallë si Dharmshala dhe Dharmsala. Këto katër variante rezultojnë nga dy ndryshore: transcriptimi i fjalës धर्म (dharma)—veçanërisht rrokjes së dytë (र्म)—dhe asaj të rrokjes së tretë (शा). Një transliteracion strikt i fjalës धर्म do të ishte 'dharma'. Në gjuhën e folur moderne hindi të rajonit, megjithatë, ndodh një metatezë e zakonshme në të cilën zanoret dhe bashkëtingëlloret në rrokjen e dytë të disa fjalëve (duke përfshirë edhe fjalën धर्म) zhvendosen, gjë që e ndryshon fjalën nga 'dharma' në 'dharam' (i shqiptuar diku midis dhe, në varësi të folësit). Kështu, nëse qëllimi i transkriptimit është përshtatja fonetike me gjuhën e folur moderne hindi, atëherë 'dharam' dhe 'dharm' janë të dyja opsione legjitime. Në lidhje me rrokjen e tretë, gërma devanagari श përputhet me tingullin sh,. Në këtë mënyrë fjala शाला transkriptohet si 'shala'. Në këtë mënyrë, transkriptimi më i përpiktë fonetik i fjalës hindi धर्मशाला në shkrimin latin është 'Dharamshala' ose më rrallë, 'Dharmshala', ku të dyja variantet përdorin tingullin sh të gërmës devanagari श për tiu përshtatur shqiptimit të saktë hindi, 'Dharamshala'  ose 'Dharmshala'. Megjithatë, shkrimi në mënyrë alternative 'Dharamsala' vazhdon të përdoret në shkrimet latine pavarësisht pasaktësisë së tij dhe të katër variantet e shkrimit mund të gjenden në materialet të shkruara në gjuhët që përdorin shkrimin latin. Pavarësisht varianteve të shkrimit shqiptimi i përpiktë në gjuhën origjinale është me tingullin sh. Kështu, varianti i shkrimit që është më i zakonshëm dhe më i përputhshëm me standardet e transkriptimit dhe shqiptimin origjinal është 'Dharamshala'. Në gjuhën zyrtare anglishte të Indisë fjala e përdorur është 'Dharamshala'. Në gjuhën nepaleze shkruhet dhe shqiptohet si Dharmaśālā.
Spiro Milo
Spiro Milo (Himarë, 1864 - Athinë, 19 maj 1930) ka qenë xhandar dhe ushtarak i ushtrisë greke.
Jeta
Lindi në Himarë më 1864, familja Milaj rrjedh nga Progonati, të rënë në Himarë në shek. XVII pas islamizimit të Labërisë. Kjo familje përfaqësonte rrymën filohelenike, apo grekomane siç njihej. I shërbeu Greqisë si andart që në rini, si andart dhe më tej si ushtarak. Gjatë Luftës Ballkanike dhe më pas gjatë Luftës së Parë Botërore komandonte mbi 3,000 njësi të rregullta greke që kishin uzurpuar viset jugore shqiptare.
Të drejtat LGBT në Holandë
Të drejtat LGBT në Holandë për personat lezbike, gej, biseksualë dhe transgjinorë kanë qenë ndër më progresivet në botë. Aktiviteti seksual i çifteve brenda gjinisë së njëjtë u legalizua në vitin 1811 pasi Franca pushtoi vendin dhe instaloi Kodin e Napoleonit, duke fshirë ligjet kriminalizuese të raporteve seksuale, sidomos pasi vendi fitoi dhe pavarësinë. Gjatë shekullit të 20, ndërgjegjësimi rreth homoseksualitetit u rrit dhe shoqëria u bë më tolerante ndaj homoseksualëve, duke sjellur në këtë mënyrë de-klasifikimin e tij si sëmundje mendore në 1973 si dhe ndalimi i diskriminimit me bazë orientimin seksual në ushtri. Ligji për të drejtat e barabarta, i miratuar në 1994 e kriminalizon diskriminimin me bazë orientimin seksual në fushat e punësimit, administratë si dhe fusha të tjera. Pasi vendi nisi pranimin e partnershipeve të çifteve brenda së njëjtës gjini në 1998, Holanda u kthye në shtetin e parë në botë që legalizon martesat brenda së njëjtës gjini në 2001. E drejta e adoptimit për çiftet brenda së njëjtës gjini është gjithashtu e miratuar. Po ashtu dhe çiftet e lezbikeve kanë akses ndaj fertilizimit in vitro.
Holanda është një prej vendeve më liberale nga ana kulturore në botë, me dhjetëra anketa që dëshmojnë se më shumë se 90% e holandezëve mbështesin martesat brenda së njëjtës gjini. Amsterdami është cilësuar së fundmi si një prej qyteteve më miqësorë ndaj komunitetit LGBT në botë, duke ofruar një listë të gjatë baresh, hotelesh, hapësirash alternative për komunitetin, si edhe Pink Point, e cila ofron informacion dhe suvenire rreth komunitetit LGBT, Homomonument i cili u përfundua në vitin 1987 dhe ishte monumenti i parë përkujtimor për homoseksualët e persekutuar dhe të vrarë gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Festivali Evropian i Kërcimtarëve të Rinj
Festivali Evropian i Kërcimtarëve të Rinj (Anglisht: Eurovision Young Dancers; Frëngjisht: L'Eurovision des Jeunes Danseurs), shpesh shkurtuar si EYD, ose Young Dancers, ishte një konkurs i vallëzimit që mbahej çdo dy vjet, i organizuar nga Bashkimi Evropian i Radio-Televizioneve (EBU) dhe transmetohet në televizione në të gjithë Evropën. Tridhjetë e shtatë vende kanë marrë pjesë që nga hapja e konkursit më 1985; përfshirë Kosovën (jo anëtar i EBU-së) dhe Kanadaja (shtet në kontinentin e Amerikës së Veriut). Performuesit midis moshës 16 dhe 21 vjeç, nga vendet anëtare të EBU-së, garojnë si solo të çifteve për të kërcyer pjesët e tyre të zgjedhura. Anëtarët e jurisë profesionale secili që përfaqëson elementet e baletit, vallëzimit bashkëkohor dhe modern, shënojnë secilën nga shfaqjet. Dy pjesëmarrësit që marrin pikët më të larta kalojnë në avans për një finale televizive 'dance-off ’, ku fituesi vendoset nga juria.
Festivali Evropian i Kërcimtarëve të Rinj 2007 u anulua në një vendim të ndërsjellë midis EBU-së dhe transmetuesit zviceran SRG SSR idée suisse, për të lejuar Prix de Lausanne, një ngjarje e ngjashme e organizuar nga transmetuesi pritës, të zhvillohej. Spanja është vendi më i suksesshëm në Festivalin Evropian të Kërcimtarëve të Rinj, duke fituar pesë herë, respektivisht 1985, 1991, 1993, 1995 dhe 1997. Festivali Evropian i Kërcimtarëve të Rinj 2017 u zhvillua në Pragë, Republika Çeke, më 16 dhjetor 2017.
Historia
Festivali Evropian i Kërcimtarëve të Rinj zhvillohet çdo dy vjet, paralelisht me homologun e tij të suksesshëm, Festivali Evropian i Muzikantëve të Rinj (një tjetër nga garat dyvjeçare të të rinjve i EBU-së). Konkursi inaugurues i Festivalit Evropian të Kërcimtarëve të Rinj, i njohur atëherë si Gara Evropiane për Kërcimtarë të Rinj, u mbajt në Reggio Emilia, Itali, më 16 qershor 1985. Njëmbëdhjetë shtete që janë anëtare të Bashkimit Evropian të Radio-Televizioneve (EBU) garuan në konkursin e debutues. Spanja fitoi edicionin e parë më 1985, e përfaqësuar nga Arantxa Argüelles. Norvegjia, e përfaqësuar nga Arne Fagerholt dhe Suedia, e përfaqësuar nga Mia Stagh dhe Göran Svalberg, dolën respektivisht e dyta dhe e treta.
Gjithsej tridhjetë e shtatë vende kanë garuar të paktën një herë që nga viti 1985. Kanadaja, i vetmi vend joevropian që ka marrë pjesë në konkurs, megjithëse transmetuesi i tyre, Korporata Kanadeze e Transmetimit (CBC), është anëtar i asociuar i EBU-së.
Në tërë historinë e ngjarjes, vetëm dy konkurse (2007 dhe 2009) nuk kanë ndodhur kurrë. Festivali Evropian i Kërcimtarëve të Rinj 2007 u anulua për të lejuar Prix de Lausanne, një ngjarje e ngjashme e organizuar nga transmetuesi zviceran SRG SSR idée suisse të zhvillohej në të njëjtin vend. Vendimi për anulimin e konkursit ra dakord reciprokisht midis transmetuesit pritës dhe EBU-së. Konkursi i mëposhtëm do të mbahej më 19 qershor 2009 në Shtëpinë e Vallëzimit në Oslo, megjithatë përfundimisht u anulua për shkak të mungesës së interesit nga transmetuesit.
Më 23 Janar 2017 EBU njoftoi se transmetuesi Maltez Shërbimet e Transmetimit Publik (PBS), të cilët ranë dakord për të pritur ngjarjen në korrik 2015, u detyruan për shkak të rrethanave që ishin jashtë kontrollit të tyre, ishin detyruar të anulonin organizimin e tyre të konkursit. EBU gjithashtu deklaroi se po kërkonin një transmetues tjetër të hostit, por nëse dikush nuk gjendet në kohë konkursi nuk do të zhvillohej këtë vit dhe pritet të kthehet në vitin 2019. Më 18 maj 2017, transmetuesi çek Česká televiziononte (T) konfirmoi që ata do të organizojnë konkursin për herë të dytë.
Më 20 dhjetor 2018, konkursi u anulua për shkak të mungesës së një transmetuesi të gatshëm për të pritur konkursin. Që nga ajo kohë, Malta dhe Polonia ishin vendet e vetme të pranueshme që konfirmuan qëllimin e tyre për të marrë pjesë në konkurs.
Formati
Formati ka qenë i njëjtë që nga inaugurimi i vitit 1985 i konkursit. Të gjithë valltarët konkurrues duhet të jenë jo-profesionistë dhe midis moshave 16-21 vjeç. Pjesëmarrësit mund të përbëhen nga solo ose çifte, me secilin që kryejnë një rutinë vallëzimi sipas zgjedhjes së tyre, të cilën ata e kanë përgatitur para konkursit. Të gjitha aktet më pas marrin pjesë në një valle grupore të koreografizuar gjatë 'Javës së Kërcimtarëve të Rinj'.
Anëtarët e jurisë janë të një aspekti profesional dhe përfaqësojnë elementët e stileve të vallëzimit balet, bashkëkohor dhe modern, vlerësojnë secilin nga llojet e vallëzimit individual dhe në grup. Pasi të llogariten të gjitha votat e jurisë, të dy pjesëmarrësit që kanë marrë totalin e pikëve më të përparuar do të shkojnë në një raund përfundimtar. Raundi i fundit përbëhet nga një 'duel' 90-sekondësh, nëse secili nga finalistët kryen një rutinë të rastit të kërcimit 45 sekondash. Fituesi i përgjithshëm pas përfundimit të vallëzimeve përfundimtare zgjidhet nga anëtarët e jurisë profesionale.
Pjesëmarrja
Kufiri perëndimor i Rajonit 1 përcaktohet nga një linjë që shkon nga Poli i Veriut përgjatë meridianit 10 ° në perëndim të Grinuiçit deri në kryqëzimin e tij me paralelisht 72 ° në veri; prej andej nga harku i madh i rrethit deri në kryqëzimin e meridianit 50 ° në perëndim dhe paralel 40 ° në veri; prej andej nga harku i madh i rrethit deri në kryqëzimin e meridianit 20 ° në perëndim dhe paralel me 10 ° në jug; që andej përgjatë meridianit 20 ° në perëndim në Polin e Jugut.
Anëtarët aktivë përfshijnë organizatat e transmetimit, transmetimet e të cilave u janë vënë në dispozicion të paktën 98% të familjeve në vendin e tyre, të cilat janë të pajisura për të marrë transmetime të tilla. Nëse një anëtar aktiv i EBU-së dëshiron të marrë pjesë, ata duhet të plotësojnë kushtet siç përcaktohen me rregullat e konkursit (nga të cilat një kopje e veçantë hartohet çdo vit).
300px|thumb|{{legend|#22b14c|Kanë marrë pjesë, të paktën një herë}} {{legend|#ffc20e|Kurrë s'kanë hyrë, edhe pse kanë shprehur interes}} {{legend|#00ff00|Kanë konkurruar si pjesë të një shteti tjetër (Jugosllavia), por kurrë si të pavarur}}|center
Tridhjetë e shtatë vende kanë marrë pjesë të paktën një herë. Këto janë renditur këtu sipas vitit në të cilin ata kanë bërë debutimin e tyre të parë:
Nikoqirë
300px|thumb|Qytetet nikoqire të Festivalit Evropian të Kërcimtarëve të Rinj
Shumica e shpenzimeve të konkursit janë të mbuluara nga sponsorë tregtarë dhe kontribute nga vendet e tjera pjesëmarrëse. Konkursi konsiderohet si një mundësi unike për promovimin e vendit pritës si një destinacion turistik. Tabela më poshtë tregon një listë të qyteteve dhe vendeve që kanë pritur Festivalin Evropian të Kërcimtarëve të Rinj, një ose më shumë herë. Vendet e ardhshme tregohen me të pjerrëta. Me 3 gara, Polonia është vendi që ka organizuar më shumë konkurse, megjithëse në qytete të ndryshme.
Fitues
Gjashtëmbëdhjetë performanca kanë fituar Festivalin Evropian të Kërcimtarëve të Rinj, një konkurs dyvjeçar i organizuar nga vendet anëtare të Bashkimit Evropian të Radio-Televizioneve. Janë bërë katërmbëdhjetë konkurse, ku secila ka një vend fitues, një të dytë dhe një të tretë për të gjitha stilet e vallëzimit të kombinuara, me përjashtim të Konkursit të vitit 1989 i cili dha vendin e parë për kategoritë bashkëkohore dhe klasike; dhe Konkursi i vitit 2003 dha çmimet e vendit të parë për baletin, vallëzimin modern dhe kategoritë 'Choice Juria e Rinisë'. Që nga viti 2011 e në vazhdim, ka pasur vetëm çmime të fituara për fituesin dhe konkurrencën. Më poshtë është një ndarje e të gjithë atyre fituesve sipas secilës ngjarje individuale dhe sipas numrit të fitoreve për çdo vend.
Fitues sipas shteteve
thumb|300px|Harta tregon numrin e fitoreve të secilit shtet në Festivalin Evropian të Kërcimtarëve të Rinj, duke përfshirë edhe vitin 2017
Elizabeth Hand
Elizabeth Hand (lindur më 29 mars 1957) është një shkrimtare amerikane.
Biografia
Hand u rrit në Yonkers dhe Pound Ridge, Nju Jork. Ajo studioi dramë dhe antropologji në Universitetin Katolik të Amerikës. Që nga viti 1988, Hand ka jetuar në Maine, mjedisi i shumë prej tregimeve të saj, dhe tani jeton në Lincolnville. Ajo gjithashtu jeton me kohë të pjesshme në Camden Town, Londër, e cila ka qenë mjedisi për Mortal Love dhe tregimin e shkurtër "Cleopatra Brimstone".
Historia e parë e Hand, "Princi i luleve", u botua në vitin 1988 në revistën Twilight Zone, dhe romani i saj i parë, Winterlong, u botua në vitin 1990. Me Paul Witcover, ajo krijoi dhe shkroi serialin kult të viteve 1990 të DC Comics Anima. Veprat e tjera të Hand përfshijnë Aestival Tide (1992); Icarus Descending (1993); Waking the Moon (1994), i cili fitoi çmimin Tiptree dhe Çmimin Mythopoeic Fantasy ; romani post-apokaliptik Glimmering (1997); fantazi bashkëkohore Black Light (1999), një libër i shquar i New York Times; fantazia historike Mortal Love (2004), një libër i shquar i Washington Post; thriller psikologjik Generation Loss (2007) dhe fitues i çmimit World Fantasy "The Maiden Flight of McCauley's "Bellerophon". Koleksionet e saj të tregimeve janë Vera e fundit në Mars Hill (1998) (që përfshin novelën e titullit të vlerësuar me çmime Nebula dhe World Fantasy); Bibliomancy (2002), fitues i World Fantasy Award; dhe Shafran dhe Squfur: Tregime të çuditshme, e cila përfshin fituesin e çmimit Nebula "Echo" (2006). Mortal Love u përfshi gjithashtu në listën e ngushtë për Çmimin Mythopoeic Fantasy 2005 për Letërsinë për të Rritur.
Ndër fiksionet e tjera të shkurtra të kohëve të fundit të Hand, "Pavane për një princ të ajrit" (2002) dhe "Cleopatra Brimstone" (2001) fituan Çmimet Ndërkombëtare të Horror Guild. Së fundmi, ajo fitoi çmimin Shirley Jackson për Humbjen e Gjeneratës dhe Çmimin World Fantasy në vitin 2008 për romanin me titull Illyria.
Ajo gjithashtu shkruan spin-off filmash dhe televizionesh, duke përfshirë romane të lidhura me Star Wars dhe romanizime të filmave të tillë si The X-Files dhe 12 Monkeys. Ajo kontribuoi me një roman Bride of Frankenstein në serinë e fundit të romaneve përbindësh të filmave klasikë të botuar nga Dark Horse Comics.
Kalaja e Zveçanit
djathtas|parapamje|250x250px|Pamje e Kalasë së Zveçanit Kalaja e Zveçanit (Tvrđava Zvečan, Тврђава Звечан / Zvešanski grad, Звечански град), e njohur edhe si Kalaja Ogurzezë   ose Kalaja e Mitrovicës, është një kala e cila ndodhet në veri-perëndim të qytetit të Mitrovicës, në Veri të Kosovës. Ajo është një Kala dhe një kështjellë e vjetër në Evropën Juglindore. Kalaja është ndërtuar në majë të një vullkani të shuar, me pamje nga lumi Ibër.
Kalaja e Zveçanit përmendet në udhëpërshkrimet e Evlija Çelebiut në dorshkrimet e tija të mbajtura gjatë udhtimit nëpër Kosovë në dhjetor të 1660.
Qarku Châteaulin
Qarku Châteaulin është një qark në Francë.
Bauduen
Bauduen është një komunë në Francë. Bauduen bën pjesë në departamentin Var të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 309 banorë dhe sipërfaqe 47.45 km².
Anchuras
Anchuras është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Jara, të provincës Ciudad Real, në Komunitetin Castile-La Mancha. Anchuras ka 342 banorë (2014), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 231.05 km2.
Qarku Lons-le-Saunier
Qarku Lons-le-Saunier është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Jura.
Qarku Vitry-le-François
Qarku Vitry-le-François është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Marne.
Puilly-et-Charbeaux
Puilly-et-Charbeaux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Puilly-et-Charbeaux ka një popullsi prej 260 banorë dhe sipërfaqe 18.29 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
Beauvais
Beauvais është një komunë në Francë. Beauvais bën pjesë në departamentin Oise të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 54461 banorë dhe sipërfaqe 33.31 km².
Andilla
Andilla është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Los Serranos, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Andilla ka 300 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 142.8 km2.
Poltava
Poltava (Ukrainisht: Полтава) është qytet që ndodhet në qendër të Ukrainës me 294,262 më 2015.
Richard Nelson
Richard John Nelson (lindur më 17 tetor 1950) është një dramaturg dhe libretist amerikan. Ai shkroi librat për muzikalët fitues të çmimit Tony, me titull The Dead të James Joyce dhe versionin Broadway të Chess, si dhe ciklin e lojërave të vlerësuar nga kritikët The Rhinebeck Panorama.
Stacioni Hekurudhor Arnhem Centraal
majtas|parapamje|Hyrja e sallës së re stacioni Arnhem Centraal është stacioni qendror më i madh i qytetit Arnhem. Ai u hap më 14 Maj 1845 dhe është e vendosur në Amsterdam–Arnhem, Arnhem–Leeuwarden dhe Arnhem–Nijmegen. Stacioni është hapur në të njëjtën kohë si hekurudha Amsterdam–Arnhem, që vazhdon në Gjermani nëpërmjet hekurudhën Oberhausen–Arnhem.
Ky stacioni është dhe stacioni kryesor i Arnhem, dhe për momentin, ka rreth 40,000 udhëtarëve që përdorin stacioni në ditë, kjo e bën atë të 9-tin më të ngarkuar në Holandë. Ai ka një sipërfaqe prej 18,000 m2 dhe një vëllim prej 76,000 m3, ndërtimi ka një kapacitet prej 110.000 transfertat në ditë.
Ndërtesa
majtas|parapamje
Në vitin 2006, filloi një rindërtim i plotë stacionit. Në tetor të atij viti, u hap një hyrje e përkohshme stacioni hyrje të hapur, që vetëm mund të arrihet nga tri grupe të shkallëve (ose me ashensorë). Më 2 korrik 2011, një tunel i ri nën platforma u hapur. Hyrja e përkohshme është mbyllur dhe u shpërbë në Vjeshtë të vitit 2011. Si të asaj periudhe hekurudhore përbëhet nga 4 platformat, duke përfshirë një footbridge lidh të gjitha platformat.
Baugy, Cher
Baugy është një komunë në Francë. Baugy bën pjesë në departamentin Cher të rajonit Centre. Komuna ka një popullsi prej 1321 banorë dhe sipërfaqe 22.6 km².
Baugy, Oise
Baugy (Shqip: Bagji) është një komunë në Francë. Baugy bën pjesë në departamentin Oise të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 296 banorë dhe sipërfaqe 7.17 km².
Fligny
Fligny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Fligny ka një popullsi prej 185 banorë dhe sipërfaqe 6.85 km², me një dendësi prej 27 banor/km².
Sahih Ibën Hibban
Sahih Ibn Hibban (Arabisht: صحيح ابن حبان) është koleksion me hadithe nga dijetari Ibn Hibbani. Sipas Al-Kattani, ky koleksion është më e vërtet pas Sahih Buhariut dhe Sahih Myslimit.
Eaux-Bonnes
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Eaux-Bonnes (, "ujëra të mira"; Oc
itanisht: Aigas Bonas ; Shqip: Ajgabona/Osbona) është një komunë në departamentin Pyrenees-Atlantiques në Francën jugperëndimore.
Përshkrim
Osbona është afër qytetit të vogël Laruns. Ndodhet në një lartësi prej 750 metrash në hyrje të një gryke të imët, me pamje nga bashkimi i dy lumenjve. Ujërat e fshatit u dokumentuan për herë të parë në mesin e shekullit të 14-të. Spa-ja Eaux-Chaudes është 8 km në jug-perëndim të Ajgabonës, dhe ka pamje të bukura malore në lagjen e të dy vendeve, Pic de Ger pranë Ajgabonës.
Klima e fshatit është malore, sipas tipologjisë së klimës së Francës e cila më pas ka tetë lloje kryesore të klimës në Francën metropolitane.
Gourette është një vendpushim sportiv dimëror i vendosur në komunë në kalimin malor të lartë Col d'Aubisque.
Historia
majtas|parapamje| Ajgabona rreth vitit 1886 majtas|parapamje| Ajgabona në 1843, nga [[Eugène de Malbos .]] Historiani Auguste Lorieux (1796–1842) vdiq në Ajgabonë.
Lufta finlandeze
thumb|Harta e vendeve në Finlandë gjatë luftës Lufta finlandeze (Finlandisht: Suomen sota; Suedisht: Finska kriget, Rusisht: Русско-шведская война) ishte lufta e cila ndodhi mes mbretërisë së Suedisë dhe Perandorisë Ruse në vitet 1808-1809.
Elvira Zadrima
Elvira Zadrima (1956-1993) ka qenë një violonçeliste shqiptare nga Shkodra, Shqipëri.
Qarku Forbach
Qarku Forbach është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Moselle.
Illyria (dramë)
Illyria është një dramë e shkruar në vitin 2002 nga Bryony Lavery, dhe e botuar së bashku me një koleksion dramash të tjera në librin me titull Plays One në vitin 2007.
Përmbledhje
Titulli i shfaqjes rrjedh nga drama e Shekspirit Nata e Dymbëdhjetë, e cila gjithashtu zhvillohet në vendin e quajtur "Iliria". Disa aludime për shfaqjen e Shekspirit mund të gjenden në shfaqje, të tilla si citate intertekstuale nga drama origjinale e Shekspirit, si dhe disa personazhe që ndajnë të njëjtat emra si personazhet nga Nata e Dymbëdhjetë.
Shfaqja tregon historinë e gazetares britanike Maria Vargas, e cila dërgohet në vendin e Ilirisë për të intervistuar gruan e diktatorit të vendit. Megjithatë, gjërat nuk shkojnë sipas planit dhe Maria befas e gjen veten në mes të një bote me errësirë, dhunë dhe tortura në vendin e shkatërruar nga lufta të Ilirisë.
Prodhimi origjinal i vitit 2002 për festivalin National Theatre Connections u drejtua nga Paula Mór.
Referimet
Lavery, Bryony (2007) "Plays 1: Bryony Lavery" Faber and Faber
Abaz Taushani
Abaz Taushani (Elbasan, 1885 - Lumi i Gjanicës, 1916) ka qenë ushtarak i shtetit shqiptar, u vra nga ushtria austro-hungareze së bashku me ushtarakët Kamber Bënja dhe Bexhet Manastirliu për shkak se kundërshtuan plaçkitjen dhe përvetësimin e artefakteve historike që zbulonin arkeologët austriakë në Pojan.
Qarku Colmar
Qarku Colmar është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Alto Rin.
Qëndresa e popullit shqiptar kundër sundimit osman nga shek. XVI deri në fillim të shek. XVIII
'''Qëndresa e popullit shqiptar kundër sundimit osman nga shek. XVI deri në fillim të shek. XVIII''' Gjinia: Histori. Përgatitur nga Selami Pulaha. Shtëpia botuese: Akademia e Shkencave e RPS të Shqipërisë, Instituti i Historisë. Viti i botimit 1978. Faqet e librit 704.