cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia e Uttar Pradeshit
Parahistoria
Mbretëria e Kosalas, në periudhën Mahaxhanapada, gjendej brenda kufijve rajonalë të Uttar Pradeshit të sotëm. Sipas legjendave hindu, mbreti hyjnor Rama i eposit të Ramajanas mbretëroi në Ayodhya, kryeqyteti i Kosalas. Krishna, një tjetër mbret hyjnor i mitologjisë hindu, që luan një rol kyç në eposin e Mahabaratas dhe i nderuar si rimishërimi (avatari) i tetë i zotit hindu Vishnu, thuhet se ka lindur në qytetin e Mathuras në Uttar Pradesh. Pasoja e ‘’Mahabharata yuddh-it’’ besohet se ka ndodhur në zonën midis Doabit të Sipërm dhe Delhit, (në atë që ishte mbretëria Kuru Mahaxhanapada), gjatë sundimit të mbretit Pandava, Yudhishthira. Mbretëria Kuru përputhet me Kulturën e Qeramikës së Zezë dhe të Kuqe si dhe Qeramikën e Ngjyrosur në Gri dhe fillimin e Epokës së Hekurit në Indinë Veri-perëndimore, rreth vitit 1000 p.e.s.
Shumica e pushtuesve të Indisë Jugore kaluan nëpërmjet Ultësirave Gangetike të Uttar Pradeshit të sotëm. Kontrolli mbi këtë rajon ishte i një rëndësie themelore për pushtetin dhe qëndrueshmërinë e të gjitha perandorive kryesore të Indisë, duke përfshirë edhe Perandorinë Maurya (320–200 p.e.s.), Perandorinë Kushane (100–250 i e.s.), Perandorinë Gupta (350–600 i e.s.) dhe Gurxhara-Pratihara (650–1036 i e.s.). Duke pasuar pushtimin e Hunëve që shkatërruan Perandorinë Gupta, Ganges-Yamuna Doab pa ngritjen e Kannauxhit. Gjatë mbretërimit të Harshavardhanas (590–647), Perandoria Kannauxh arriti kulmin e saj. Ajo shtrihej nga Panxhabi në veri dhe Guxharati në perëndim deri në Bengal, në lindje dhe Odisha në jug. Ajo përfshinte pjesë të Indisë Qendrore, në veri të lumit Narmada si dhe të gjithë Ultësirën Indo-Gangetike. Shumë bashkësi në pjesë të ndryshme të Indisë pretendojnë se e kanë prejardhjen nga emigrantët e Kannauxhit. Menjëherë pas vdekjes së Harshavardhanas, perandoria e tij u shpërbë në shumë mbretëri, që u pushtuan dhe sunduan nga Perandoria Gurxhara-Pratihara, që sfidoi Perandorinë Pala të Bengalit për kontrollin e rajonit. Kannauxhi u pushtua mjaft herë nga Dinastia Rashtrakuta e Indisë Jugore nga shekulli i VIII deri në shekullin e X.
Konvertuesit katalik
Vendosja e konvertuesve katalitikë
Konvertitësit katalitikë kërkojnë temperaturë prej 800 gradë celsius (426 ° C) për të konvertuar në mënyrë efikase gazrat e dëmtimit të dëmshëm në gazra inerte, siç janë dioksidi i karbonit dhe avujt e ujit. Prandaj, konvertuesit e parë katalitikë u vendosën pranë motorrit për të siguruar ngrohje të shpejtë. Megjithatë, vendosja e tillë shkaktoi disa probleme, të tilla si bllokimi i avullit. Ndodhi disa minuta pas mbylljes së motorit, pasi nxehtësia nga katalizatori ndikon në karburant në linjat e karburantit, gjë që e bën të vlojë së pari dhe më pas zbraz. Kjo gjendje e karburantit rezulton në gjendje jo të fillimit e cila zgjat derisa motori dhe karburantet në linjat të qetësohen.
Historia e Uttar Pradeshit
Parahistoria
Në shekullin e XVI, Baburi, një pasardhës i Timurit dhe Gengis Khanit nga Lugina Fergana (Uzbekistani i sotëm), vërshoi përgjatë Kalimit Khyber dhe themeloi Perandorinë Mogule, që sundoi Indinë, bashkë me Afganistanin, Pakistanin dhe Bangladeshin e sotëm Mogulët ishin pasardhës të turqit e persianizuar të Azisë Qendrore (me përzierje domethënëse me mongolët). Në Periudhën Mogule, Uttar Pradeshi u bë zemra e perandorisë. Perandorët mogulë, Babur dhe Humayun sunduan që nga Agra. Në vitin 1540 sunduesi afgan, Sher Shah Suri, mori kontrollin e Uttar Pradeshit pasi mundi perandorinë mogul Humanyun. Sher Shah Suri dhe djali i tij, Islam Shah Suri e sunduan Uttar Pradeshin që nga selia e tyre në Gwalior. Pas vdekjes së Islam Shah Surit, kryeministri i tij Hemu u bë sunduesi de facto i Uttar Pradeshit, Biharit, Madja Pradeshit dhe pjesëve perëndimore të Bengalit. Ai mori titullin Vikramaditya në kurorëzimin e tij në Purana Quila në Delhi. Hemu vdiq në Betejën e Dytë të Panipatit dhe Uttar Pradeshi kaloi nën sundimin e perandorit mogul Akbar. Akbari sundoi që nga Agra dhe Fatehpur Sikri. Në shekullin e XVIII, pas rënies së autoritetit mogul, vakumi i pushtetit u plotësua nga Perandoria Maratha, në mesin e shekullit të XVIII, ushtria Maratha pushtoi rajonin e Uttar Pradeshit, që bëri që Rohillat ta humbisnin kontrollin e Rohillkhandit ndaj sunduesve maratha Raghunath Rao dhe Malharao Holkar. Konflikti midis rohillasve dhe marathasve përfundoi më 18 dhjetor 1788 me arrestimin e Ghulam Qadirit, nipi i Najeeb-ud-Daulas, që u mund nga gjenerali marathas Mahadaji Scindia. Në vitin 1803, duke pasuar Luftën e Dytë Anglo-Maratha, kur British East India Company mundi Perandorinë Maratha, shumë nga rajoni kaloi nën suzerenitetin britanik.
Sundimi Britanik
thumb|left|358px|La Martiniere College ne [[Laknau, themeluar në 1845]] Duke nisur nga Bengali në gjysmën e dytë të shekullit të XVIII, një seri betejash për territoret e Indisë veriore në fund bëri që rajoni të binte nën kontrollin e British East India Company. Mbretëritë e Ajmerit dhe Jaipurit u përfshinë gjithashtu në këtë territor verior, që u emërtua "Provincat Veri-perëndimore" (të Agras). Megjithëse Uttar Pradeshi më vonë u bë shteti i pestë më i madh i Indisë, Provinca Veri-perëndimore e Agras ishte një nga shtetet më të vegjël të Perandorisë Britaniko-Indiane. Kryeqyteti i saj u zhvendos dy herë midis Agras dhe Allahabadit.
Konvertuesit katalik
Vendosja e konvertuesve katalitikë
Si një alternativë, konvertuesit katalitikë u zhvendosën në një të tretën e rrugës prapa nga motori dhe u vendosën pastaj nën automjetin.
Historia e Uttar Pradeshit
Sundimi Britanik
Për shkak të pakënaqësisë me sundimin britanik, në pjesë të ndryshme të Indisë Veriore shpërtheu një rebelim; sepoit e regjimentit të Bengalit të vendosur në kazermat e Meerutit, Mangal Pandey, konsiderohet gjerësisht se pika e nisjes së tij. Ai u bë i njohur si Rebelimi Indian i vitit 1857. Pas dështimit të rebelimit, britanikët u përpoqën ti ndanin rajonet më të rebeluara duke riorganizuar kufijt administrativë të rajonit, duke e ndarë rajonin e Delhit nga 'Provinca Veri-perëndimore e Agras' dhe duke e bashkuar atë me Panxhabin, ndërsa rajoni Ajmer - Marwar bashkë me Raxhputanan dhe Udhin u përfshinë në një shtet. Shteti i ri u quajt 'Provincat Veri-perëndimore të Agras dhe Udhit', që në vitin 1902 u riemërtua si Provincat e Bashkuara të Agras dhe Udhit. Zakonisht quhej Provincat e Bashkuara (United Provinces me akronimin UP).
Në vitin 1920, kryeqyteti i provincës u zhvendos nga Allahabadi në Laknau. Gjykata e lartë vijoi të qëndronte në Allahabad, por një trupë u vendos në Laknau. Allahabadi vijoi të ishte një qendër e rëndësishme administrative e Uttar Pradeshit të sotëm dhe ka mjaft qendra administrative. Uttar Pradeshi vijoi të ishte i rëndësishëm në politikën indiane dhe ishte veçanërisht i rëndësishëm në historinë moderne indiane si baza e Lëvizjes Indiane të Pavarësisë. Uttar Pradeshi bujti institucione të rëndësishme arsimore moderne si Benaras Hindu University, Universiteti Mysliman Aligarh dhe Darul Uloom Deoband. Figura të njohura kombëtare si Chandra Shekhar Azadi ishin mes udhëheqësve të lëvizjes në Uttar Pradesh dhe Motilal Nehru, Jawaharlal Nehru, Madan Mohan Malaviya dhe Gobind Ballabh Pant ishin prijës të rëndësishëm të Kongresit Kombëtar Indian. ‘All India Kisan Sabha’ (AIKS) u formua në sesionin e Laknaut të Kongresit më 11 prill 1936, me atdhetarin e famshëm Swami Sahajanand Saraswati të zgjedhur si presidenti i parë, në mënyrë që të adresonte ankesat e vjetra të fshatarsisë dhe ta mobilizonte atë kundër feudalëve ‘zamindari’, duke nxitur kështu lëvizjen e fermerve në Indi. Gjatë Lëvizjes ‘’Quit India’’ në 1942, Distrikti i Ballias përmbysi autoritetin kolonial dhe vendosi një administratë të pavarur Chittu Pandey. Ballia u bë e njohur si "Baghi Ballia" (Ballia Rebele) për këtë rol domethënës në Lëvizjen e Pavarësisë së Indisë.
Konvertuesit katalik
Dy rrugë
Një 2-rrugë (ose "oksidimi", nganjëherë i quajtur një "oxi-cat") katalizator katalitik ka dy detyra të njëkohshme: Ky lloj katalizatori katalitik përdoret gjerësisht në motorët me naftë për të reduktuar emetimet e hidrokarbureve dhe monoksidit të karbonit. Ato u përdorën gjithashtu me motorë benzinë në makinat e tregut amerikan dhe kanadez deri në vitin 1981. Për shkak të paaftësisë së tyre për të kontrolluar oksidet e azotit, ato u zëvendësuan nga konvertuesit me tre drejtime.
Tre-rrugë
Transformatorët katalitikë me tre drejtime (TWC) kanë avantazhin shtesë të kontrollit të emetimit të oksidit nitrik (NO) dhe dioksidit të nitrogjenit (NO2) (të dyja së bashku shkurtuar me NOx dhe të mos ngatërrohen me oksidet e azotit (N2O)), të cilat janë pararendës në shiun dhe smogin.
Kushovë
Kushovë është një fshat në Komunën Kushovë në Rrethin e Gramshit të Shqipërisë.
Historia e Uttar Pradeshit
Pas pavarësisë
Pas pavarësisë së Indisë, në vitin 1957 Provincat e Bashkuara u riorganizuan nën emrin Uttar Pradesh. Shteti ka dhënë shtatë kryeministra të Indisë dhe është burimi numrit më të madh të vendeve në ‘Lok Sabha’. Megjithë ndikimin e tij politik, zhvillimi i varfër ekonomik dhe administrativ, krimi i organizuar dhe korrupsioni e kanë mbajtur atë ndërmjet shteteve më të prapambetura të Indisë. Shteti është prekur nga episode të përsëritura të dhunës komunitare dhe kastave. Në vitin 1999, distriktet veriore të shtetit u ndanë për të formuar shtetin e Uttarakhandit.
Konvertuesit katalik
Tre-rrugë
Që nga viti 1981, konvertuesit katalitikë "reduktimi i oksidimit" janë përdorur në sistemet e kontrollit të shkarkimit të automjeteve në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada; shumë vende të tjera kanë miratuar gjithashtu rregulla të rrepta të emetimit të automjeteve që në fakt kërkojnë konvertues me tre mënyra në automjetet me benzinë. Katalizatorët e reduktimit dhe oksidimit zakonisht përmbahen në një strehim të përbashkët; megjithatë, në disa raste, ato mund të vendosen veçmas. Një konvertues katalitik me tre drejtime ka tre detyra të njëkohshme:
Historia e Uttar Pradeshit
Lexime të mëtejshme
Epokën e Gurit:
Konvertuesit katalik
Tre-rrugë
Reduktimi i oksideve të azotit për të azotit (N2) Oksidimi i monoksidit të karbonit të dioksidit të karbonit Oksidimi i unburnt hidrokarbureve (HC) në dioksid karboni dhe ujë, përveç sa më sipër ASNJË reagim Këto tri reaksione ndodhin në mënyrë më efikase kur konverter katalitik merr shkarkimin nga një motor që po ecën pak mbi pikën stoichiometrike. Për djegien e benzinës, ky raport është ndërmjet 14.6 dhe 14.8 pjesë të ajrit deri në një pjesë karburant, sipas peshës. Raporti për autogazin (ose gazin e lëngëzuar të naftës LPG), gazin natyror dhe lëndët djegëse të etanolit është paksa e ndryshme për secilin, duke kërkuar rregullime të sistemit të karburantit të modifikuar kur përdoren ato lëndë djegëse. Në përgjithësi, motorët e pajisur me konvertues katalitikë me 3 drejtime janë të pajisura me një sistem të injektimit të karburantit të kthyeshëm të mbyllur të kompjuterizuar duke përdorur një ose më shumë sensorë të oksigjenit [citim i nevojshëm], megjithëse në fillim të vendosjes së konvertuesve me tre drejtim, karburatorët e pajisur me përzierje feedback kontrollit janë përdorur.
Historia e Uttar Pradeshit
Lexime të mëtejshme
Për kulturën blegtorale të bakrit:
Konvertuesit katalik
Tre-rrugë
Sistemet e kontrollit të motorit me mbyllje janë të nevojshme për funksionimin efektiv të konvertuesve katalitikë me tre drejtime për shkak të balancimit të vazhdueshëm të kërkuar për reduktimin efektiv të NOx dhe oksidimin e HC. Sistemi i kontrollit duhet të parandalojë që katalizatori i reduktimit të NOx të bëhet plotësisht i oksiduar, por të plotësojë materialin e ruajtjes së oksigjenit në mënyrë që funksioni i tij si katalizator oksidimi të ruhet.
Grand Prairie, Texas
Grand Prairie është qytet në qarqet Dallas, Tarrant, Ellis, Texas në SHBA.
Konvertuesit katalik
Tre-rrugë
Prodhuesit katalitikë me tre drejtime mund të depozitojnë oksigjen nga rryma e gazit, zakonisht kur raporti i karburantit të ajrit të jetë i dobët. Kur oksigjeni i mjaftueshëm nuk është i disponueshëm nga rryma e shkarkimit, oksigjeni i ruajtur lirohet dhe konsumohet (shih oksidin e ceriumit (IV)). Mungesa e oksigjenit të mjaftueshëm ndodh ose kur oksigjeni që rrjedh nga reduktimi i NOx është i padisponueshëm ose kur disa manovra të tilla si përshpejtimi i fortë e pasurojnë përzierjen përtej aftësisë së konvertuesit për të furnizuar oksigjenin.
Historia e Uttar Pradeshit
Lexime të mëtejshme
Për kulturën e qeramikës së ngyrosur në gri:
Grand Prairie, Texas
Gjeografia
Grand Prairie ndodhet përgjatë kufirit midis Tarrantit dhe Dallasit, me një pjesë të vogël që shtrihet në jug në Qarkun Ellis. Qyteti kufizohet me Dallasin në lindje, Cedar Hill dhe Midlothian në juglindje, Mansfield në jugperëndim, Arlington në perëndim, Fort Worth në verilindje dhe Irving në veri.
Historia e Uttar Pradeshit
Lexime të mëtejshme
Për kulturën e Varrezës H:
Konvertuesit katalik
Reagimet e padëshiruara
Reagimet e padëshiruara mund të ndodhin në katalizatorin tre-palësh, siç është formimi i sulfidit me aromë të aromës dhe amoniakut. Formimi i secilit mund të kufizohet nga modifikimet në lustrim dhe metalet e çmuara të përdorura. Është e vështirë të eliminohen tërësisht këto nënprodukte. Karburantet pa sulfur ose me sulfur të ulët eliminojnë ose reduktojnë sulfid hidrogjen.
Grand Prairie, Texas
Gjeografia
Sipas Zyrës së Regjistrimit, sipërfaqja e qytetit është 210 km2, prej të cilave 186.8 km2 është tokë dhe 23.3 km2 , ose 11.08%, është ujë.
Konvertuesit katalik
Reagimet e padëshiruara
Për shembull, kur kërkohet kontrolli i emetimeve të hidrogjenit-sulfideve, nikel ose mangan shtohet në larje. Të dy substancat veprojnë për të bllokuar absorbimin e squfurit nga larja. Sulfidi i hidrogjenit formon kur llakuria ka thithur squfur gjatë një pjese të ciklit të ulët të temperaturës, e cila është lëshuar më pas gjatë pjesës së temperaturës së lartë të ciklit dhe squfuri kombinon me HC.
Motorëve me naftë
Për ndezjen e kompresionit (dmth., Motorët me naftë), katalizatori katalitik më i zakonshëm është katalizatori i oksidimit të naftës (DOC). DOC përmbajnë palladium, platin dhe oksid alumini, të cilat oksidojnë katalitikisht hidrokarburet dhe monoksidin e karbonit me oksigjen për të formuar dioksid karboni dhe ujë. Këta konvertues shpesh veprojnë me efikasitet 90 për qind, duke eliminuar virtisht urinën e naftës dhe duke ndihmuar në zvogëlimin e grimcave të dukshme (blozë). Këto katalizatorë nuk janë aktivë për zvogëlimin e NOx sepse çdo pranishëm reduktues do të reagonte së pari me përqendrimin e lartë të O2 në gazin shteror të naftës.
Reduktimi i emetimeve të NOx nga motorët e ndezjes së kompresionit është adresuar më parë me shtimin e gazit të shkarkuar për ngarkimin e ajrit në hyrje, i njohur si recirkulacioni i gazit të shkarkuar (EGR). Në vitin 2010, prodhuesit më të lehtë të naftës në U.S. shtuan sistemet katalitike për automjetet e tyre për të përmbushur kërkesat e reja të shkarkimeve federale. Ekzistojnë dy teknika që janë zhvilluar për reduktimin katalitik të emetimeve të NOx në kushtet e shkarkimit të dobët: reduktimi selektiv katalitik (SCR) dhe kurthi i dobët NOx ose adsorber NOx. Në vend të amortizatorëve NOx që përmbajnë metal të çmuar, shumica e prodhuesve përzgjodhën sistemet SCR të bazës metalike që përdorin një reagjent si amoniaku për të reduktuar NOx në azot. Amoniaku furnizohet me sistemin e katalizatorit duke injektuar ure në shkarkimin, i cili më pas i nënshtrohet dekompozimit termik dhe hidrolizës në amoniak. Një produkt i markës tregtare të zgjidhjes ure, i referuar edhe si Diesel Exhaust Fluid (DEF), është AdBlue.
Shkarkimi i naftës përmban nivele relativisht të larta të lëndës së grimcuar (blozë), që përbëhet kryesisht nga karbon elemental. Converters katalitik nuk mund të pastrojë karbon elemental, edhe pse ata heqin deri në 90 për qind të fraksionit të tretshëm organik, kështu që grimcat pastrohen nga një kurth i blozës ose filtri i grimcave të naftës (DPF). Historikisht, një DPF përbëhet nga një substancë karboni cordierite ose silici me një gjeometri që detyron rrjedhjen e shkarkimeve nëpër muret e substratit, duke lënë prapa grimcat e bllokut të bllokuar. DPF bashkëkohore mund të prodhohen nga një sërë metalesh të rralla që ofrojnë performancë superiore (me një kosto më të madhe). Ndërsa sasia e blozës së bllokuar në DPF rritet, kështu po ashtu edhe presioni i prapëm në sistemin e shkarkimit. Rigjenerimet periodike (ekskursionet me temperaturë të lartë) janë të nevojshme për të inicuar djegien e blozës së bllokuar dhe duke zvogëluar presionin e mbingarkimit të shkarkimit. Sasia e blozës së ngarkuar në DPF para rigjenerimit mund të kufizohet gjithashtu për të parandaluar ekzotermat ekstreme nga dëmtimi i kurthit gjatë rigjenerimit. Në SHBA, të gjitha automjetet me dritë, mjetet e mesme dhe të rënda në rrugë, të mundësuar nga nafta dhe të ndërtuara pas 1 janarit 2007, duhet të plotësojnë kufijtë e shkarkimit të grimcave të dizelit, që do të thotë se ato duhet të jenë të pajisura me një konvertues katalitik me 2 drejtime dhe një filtër grimcash me naftë. Vini re se kjo vlen vetëm për motorin me naftë të përdorur në automjet. Përderisa motori është prodhuar para datës 1 janar 2007, automjeti nuk kërkohet të ketë sistemin DPF. Kjo çoi në një inventarizim nga prodhuesit e motorëve në fund të vitit 2006, në mënyrë që ata të mund të vazhdonin shitjen e automjeteve para DPF në vitin 2007. Gjatë ciklit të ri-gjenerimit, shumica e sistemeve kërkojnë që motori të konsumojë më shumë karburant në një kohë relativisht të shkurtër, në mënyrë që të gjenerojë temperaturat e larta të nevojshme për të përfunduar ciklin. Kjo ndikon negativisht në ekonominë e përgjithshme të karburantit të automjeteve të pajisura me sisteme DPF, sidomos në automjetet që drejtohen kryesisht në kushtet e qytetit ku përshpejtimi i shpeshtë kërkon që një sasi më e madhe e karburantit të digjet dhe për këtë arsye të mbledh më shumë blozë në sistemin e shkarkimit.
Makinat e ndezjes me djegie të ndezura
Për motorët me djegie të ndezur me djegie të ndezur, përdoret një katalizator oksidimi në të njëjtën mënyrë si në një motor nafte. Emetimet nga motorët e ndezjes me djegie të ligët janë shumë të ngjashme me emetimet nga një motor me ndezje të kompresionit me naftë.
Instalimi
Shumë automjete kanë një konvertim katalitik të ngushtë që ndodhet në afërsi të shumëfishtë të shkarkimit të motorit. Konverter nxehet shpejt, për shkak të ekspozimit ndaj gazrave shumë të nxehtë të shkarkimit, duke bërë të mundur që ai të zvogëlojë emetimet e padëshiruara gjatë periudhës së ngrohjes së motorit. Kjo arrihet duke djegur hidrokarburet e tepërta që rezultojnë nga përzierja ekstra e pasur e nevojshme për fillimin e ftohtë.
Kur u futën për herë të parë konvertuesit katalitikë, shumica e automjeteve përdorën karburatorë që siguronin një raport relativisht të pasur të ajrit dhe karburantit. Nivelet e oksigjenit (O2) në rrjedhën e shkarkimit ishin përgjithësisht të pamjaftueshme për reagimin katalitik që të ndodhë në mënyrë efikase. Shumica e projekteve të kohës për këtë arsye përfshinë injeksion ajror sekondar, i cili injektonte ajrin në rrjedhën e shkarkimit. Kjo e rriti oksigjenin në dispozicion, duke lejuar që katalizatori të funksionojë sipas qëllimit.
Disa sisteme konvertimi katalitik me tre drejtime kanë sisteme të injektimit të ajrit me ajrin e injektuar në mes të fazave të parë (reduktimin e NOx) dhe të dytë (oksidimi i HC dhe CO) të konvertuesit. Si në konvertuesit me dy drejtime, ky ajër i injektuar siguron oksigjen për reagimet e oksidimit. Pika e injektimit të ajrit përpara, përpara konverterit katalitik, është gjithashtu i pranishëm për të siguruar oksigjen shtesë vetëm gjatë periudhës së ngrohjes së motorit. Kjo shkakton që lënda djegëse e padjegur të ndizet në traktin e shkarkimit, duke e penguar atë që të arrijë fare në konvertimin katalitik. Kjo teknikë redukton kohën e motorit të nevojshëm për konvertimin katalitik për të arritur temperaturën e saj të "dritës" ose të funksionimit.
Dëmtimi
Helmimi i katalizatorit ndodh kur konverter katalitik është i ekspozuar ndaj shkarkimeve që përmbajnë substanca që mbulojnë sipërfaqet e punës, kështu që ata nuk mund të kontaktojnë dhe të reagojnë me shter. Ndotësi më i dukshëm është plumbi, kështu automjetet e pajisura me konvertues katalitikë mund të përdoren vetëm në karburant pa plumb. Atomet e tjera të zakonshme të katalizatorit përfshijnë squfur, mangan (me origjinë kryesisht nga MMT shtesë benzinë) dhe silikon, i cili mund të hyjë në rrjedhën e shkarkimit nëse motori ka një rrjedhje që lejon ftohësin në dhomën e djegies. Fosfori është një tjetër ndotës katalizator. Megjithëse fosfor nuk përdoret më në benzinë, ai (dhe zinku, një tjetër ndotës i nivelit të ulët katalizator) deri vonë ishte përdorur gjerësisht në aditivët e anti-vajit të naftës si ditiofosfat zinku (ZDDP). Duke filluar në vitin 2004, një limit i koncentrimit të fosforit në vajrat e motorit u adoptua në specifikimet API SM dhe ILSAC GF-4.
Në varësi të kontaminimit, helmimi i katalizatorit nganjëherë mund të përmbyset duke drejtuar motorin nën një ngarkesë shumë të rëndë për një periudhë të zgjatur kohe. Shtimi i temperaturës së shkarkimit ndonjëherë mund të avullojë ose sublimojë ndotësin, duke hequr atë nga sipërfaqja katalitike. Megjithatë, heqja e depozitave të plumbit në këtë mënyrë zakonisht nuk është e mundur për shkak të nivelit të lartë të vlimit të plumbit.
Çdo kusht që shkakton nivele anormalisht të larta të hidrokarbureve të padjegur - lëndë djegëse e papërpunuar ose pjesërisht e djegur - për të arritur konverterin do të tentojnë të rrisin ndjeshëm temperaturën e saj, duke sjellë rrezikun e shkrirjes së substratit dhe çaktivizimin katalitik dhe kufizimin e shterjes së shterjes. Zakonisht komponentët në rrjedhën e sipërme të sistemit të shkarkimit (grumbullimi i kolektorëve / grumbulluesve dhe pincet e shoqëruara të ndjeshme ndaj ndryshkut / korrozionit dhe / ose lodhjes, p.sh. shpërndarësja e shkarkimit që shkëputet pas çiklizmit të përsëritur). komponentët e sistemit të karburantit të dëmtuar (injektorët e karburantit, rregullatori i presionit të karburantit dhe sensorë të lidhur) - Që nga viti 2006 etanoli është përdorur shpesh me lëndë djegëse (pompë spirale) dhe / ose komponentë të ndezjes primare (p.sh. kapak shpërndarës, blends ku komponentët e sistemit të karburantit të cilat nuk janë të pajtueshme me etanol mund të dëmtojnë një konvertues katalitik - kjo gjithashtu përfshin përdorimin e një viskoziteti të trashë të vajit që nuk rekomandohet nga prodhuesi (sidomos me përmbajtjen ZDDP - kjo përfshin blends të "largësisë së lartë pavarësisht nëse vaji i tij konvencional ose sintetik), rrjedhjet e vajit dhe / ose të ftohësit (p.sh. copëzuar në kokë të fryrë, përfshirë mbinxehjen e motorit). Automjetet e pajisura me sistemet diagnostike OBD-II janë të dizajnuara për të paralajmëruar shoferin në një gjendje të pafuzion me anë të ndriçimit të dritës "motori i kontrollit" në pult, ose duke ndezur atë nëse kushtet e tanishme të sulmit janë mjaft të ashpra për të dëmtuar potencialisht konvertuesin katalitik.
Rregullorja
Rregulloret e shkarkimeve dallojnë shumë nga juridiksioni në juridiksion. Shumica e motorëve të ndezjes me motor elektrik në Amerikën e Veriut janë pajisur me konvertues katalitikë që nga viti 1975, dhe teknologjia e përdorur në aplikimet jo-automobilistike në përgjithësi bazohet në teknologjinë e automobilave.
Rregulloret për motorët me naftë ndryshojnë në mënyrë të ngjashme, me disa juridiksione që fokusohen në emetimet e NOx (oksid nitrik dhe dioksidi i azotit) dhe të tjerëve që fokusohen në emetimet e grimcave (blozave). Kjo shumëllojshmëri rregullative është sfiduese për prodhuesit e motorëve, pasi nuk mund të jetë ekonomike të dizajnohet një motor për të përmbushur dy grupe rregullash.
Rregulloret e cilësisë së karburantit ndryshojnë në juridiksione. Në Amerikën e Veriut, Evropë, Japoni dhe Hong Kong, benzina dhe nafta janë shumë të rregulluara, dhe gazrat natyralë të komprimuar dhe GLN (autogas) po rishikohen për rregullim. Në pjesën më të madhe të Azisë dhe Afrikës, rregulloret janë shpesh të liga: në disa vende përmbajtja e squfurit të karburantit mund të arrijë 20,000 pjesë për milion (2%). Çdo squfur në karburant mund të oksidohet në SO2 (dioksidi i squfurit) ose edhe SO3 (trioksidi i squfurit) në dhomën e djegies. Nëse squfuri kalon mbi një katalizator, ai mund të oksidohet më tej në katalizator, dmth SO2 mund të oksidohet më tej në SO3. Oksidet e squfurit janë pararendës ndaj acidit sulfurik, një përbërës kryesor i shiut acid. Ndërsa është e mundur të shtohen substanca të tilla si vanadiumi në llakun katalizator për të luftuar formimin e oksidit të squfurit, një shtim i tillë do të reduktojë efektivitetin e katalizatorit. Zgjidhja më efektive është që të përpunohen më tej karburantet në rafinerinë për të prodhuar naftë me ultratinguj të ulët. Rregulloret në Japoni, Evropë dhe Amerikë Veriore kufizojnë fort sasinë e squfurit të lejuar në karburantet motorike. Sidoqoftë, shpenzimet e drejtpërdrejta financiare për prodhimin e karburanteve të tilla të pastra mund ta bëjnë të pamvarur për t'u përdorur në vendet në zhvillim. Si rezultat, qytetet në këto vende me nivele të larta trafiku automjetesh vuajnë nga shiu acid, i cili dëmton gurin dhe zdrukthëtinë e ndërtesave, helmon njerëzit dhe kafshët e tjera dhe dëmton ekosistemet lokale, me një kosto shumë të lartë financiare.
Aspektet negative
Konvertuesit katalitikë e kufizojnë rrjedhën e lirë të shkarkimit, gjë që ndikon negativisht në performancën e automjetit dhe në ekonominë e karburantit, veçanërisht në makinat e vjetra. Për shkak se karburuesit e automjeteve të hershme nuk ishin të aftë për kontroll të saktë të përzierjes së karburantit dhe ajrit, katalizatorët katalitikë të makinave mund të mbinxeheshin dhe ndezin materiale të ndezshme nën makinë. Një test i vitit 2006 mbi një Honda Civic të vitit 1999 tregoi se heqja e konvertimit katalitik të aksioneve shënoi një rritje prej 3% në kuaj fuqi; një konvertues i ri metalik i kushton vetëm makinës 1% kuaj fuqi, krahasuar me asnjë konvertues. Për disa entuziastë të performancës, kjo rritje modeste në energji për kosto shumë të vogël inkurajon heqjen ose "prerjen" e konvertuesit katalitik. Në raste të tilla, konvertuesi mund të zëvendësohet nga një seksion i salduar i tubit të zakonshëm ose një "tub provë" me flanxhë, me qëllim për të kontrolluar nëse konverter është i bllokuar, duke krahasuar mënyrën e funksionimit të motorit me dhe pa konvertim. Kjo lehtëson riinstalimin e përkohshëm të konvertuesit në mënyrë që të kalojë testin e shkarkimeve. Në shumë juridiksione, është e paligjshme të hiqni ose të çaktivizoni një konvertues katalitik për ndonjë arsye tjetër nga zëvendësimi direkt dhe i menjëhershëm i tij. Në Shtetet e Bashkuara, për shembull, është shkelje e nenit 203 (a) (3) (A) të Aktit të Pastrimit Ajror të ndryshuar të vitit 1990 për një dyqan riparimi të automjetit për të hequr një konvertues nga një mjet ose për të shkaktuar një konvertim hequr nga një automjet, përveç në mënyrë që të zëvendësojë atë me një tjetër konvertim, dhe Seksioni 203 (a) (3) (B) e bën të paligjshme që çdo person të shesë ose të instalojë ndonjë pjesë që do të anashkalojë, mposhtë ose do të bëjë inoperativë çdo sistem, pajisje ose element dizajni të kontrollit të emetimeve. Automjetet pa konvertuesit katalitikë të funksionuar përgjithësisht nuk kryejnë inspektime të emisioneve. Mbikqyrja e automjeteve furnizon konvertuesit me rrjedhje të lartë për automjetet me motorë të përmirësuar, ose pronarët e të cilëve preferojnë një sistem shterimi me kapacitet më të madh se kapaciteti.
Periudha e ngrohjes
Automjetet e pajisura me konvertues katalitikë lëshojnë pjesën më të madhe të ndotjes së tyre gjatë pesë minutave të para të funksionimit të motorit; për shembull, përpara se konverter katalitik të ketë ngrohur mjaftueshëm që të jetë plotësisht efektiv.
Në 1995, Alpina prezantoi një katalizator elektrik të nxehtë. I quajtur "E-KAT", ajo u përdor në B12 5,7 E-KAT të Alpinës bazuar në BMW 750i. Mbështetësit e ngrohjes brenda kuvendit katalitik të konverterit janë të elektrizuar menjëherë pas fillimit të motorit, duke e çuar katalizatorin deri në temperaturën e punës shumë shpejt për të kualifikuar mjetin për emërtimin e automjetit me emetim të ulët (LEV). BMW më vonë prezantoi të njëjtën katalizator të nxehtë, të zhvilluar së bashku nga Emitec, Alpina dhe BMW, në 750i e saj në 1999.
Ndikimi mjedisor
Konvertiteti katalitik ka provuar të jetë i besueshëm dhe efektiv në reduktimin e emisioneve të dëmshme të qeskave. Megjithatë, ato gjithashtu kanë disa mangësi në përdorim, si dhe ndikime të pafavorshme mjedisore në prodhim:
Vjedhjet
Për shkak të vendndodhjes së jashtme dhe përdorimit të metaleve të çmuara të çmuara, duke përfshirë platin, paladinë, rodium dhe ari, konvertuesit katalitikë janë një objektiv për hajdutët. Problemi është veçanërisht i zakonshëm në mesin e kamionëve dhe SUV-ve të modës së vonë, për shkak të pastrimit të tyre të lartë të tokës dhe lehtësisht largimit të rrotullimeve në katalizatorë katalitikë. Konvertuesit e ngjitur gjithashtu janë në rrezik të vjedhjes, pasi ato mund të shkëputen lehtësisht Mjetet me të cilat hajdutët largojnë shpejt një konverter katalitik, si p.sh. një pompë portative reciproke, shpesh mund të dëmtojnë komponentët e tjerë të makinës, të tilla si linjat elektrike ose linjat e karburantit dhe në këtë mënyrë mund të kenë pasoja të rrezikshme. Ngritjet në shpenzimet e metaleve në SHBA gjatë viteve të fundit kanë çuar në një rritje të madhe në vjedhjen e konvertuesve. Një konvertues katalitik mund të kushtojë më shumë se $ 1,000 për të zëvendësuar.
Simtoma
Tani juridiksionet e ndryshme kërkojnë diagnostifikim në bord për të monitoruar funksionin dhe gjendjen e sistemit të kontrollit të emisioneve, duke përfshirë konvertimin katalitik. Sistemet diagnostike në bord marrin forma të ndryshme.
Sensorët e temperaturës përdoren për dy qëllime. E para është si një sistem paralajmërimi, zakonisht në konvertuesit katalitikë me dy drejtime siç janë përdorur ndonjëherë në pirunë LPG. Funksioni i sensorit është të paralajmërojë temperaturën e konvertimit katalitik mbi kufirin e sigurt të 750 ° C (1,380 ° F). Hartimet më të fundit të katalizatorëve nuk janë aq të ndjeshëm ndaj dëmtimit të temperaturës dhe mund të përballojnë temperatura të qëndrueshme prej 900 ° C (1.650 ° F) Sensorët e temperaturës përdoren gjithashtu për të monitoruar funksionimin e katalizatorëve: zakonisht do të vendosen dy sensorë, me një përpara katalizatorit dhe një pas për të monitoruar ngritjen e temperaturës mbi bërthamën katalitike-konvertuese.
Sensori i oksigjenit është baza e sistemit të kontrollit të mbyllur në një motor të ndezur me djegie të ndezur; megjithatë, ajo përdoret gjithashtu për diagnostikimin. Në automjetet me OBD II, një sensor i dytë i oksigjenit është i pajisur pas konvertimit katalitik për të monitoruar nivelet e O2. Nivelet e O2 monitorohen për të parë efikasitetin e procesit të djegies. Kompjuteri në bord bën krahasime mes leximeve të dy sensorëve. Leximet merren nga matjet e tensionit. Nëse të dy sensorët tregojnë të njëjtin output ose O2 pasme është "switching", kompjuteri njeh se konvertuesi katalitik ose nuk funksionon ose është hequr, dhe do të veprojë një llambë tregues mosfunksionimi dhe do të ndikojë në performancën e motorit. Simulatorë të thjeshtë "simulatorë të oksigjenit" janë zhvilluar për të anashkaluar këtë problem duke simuluar ndryshimin në të gjithë konverterin katalitik me planet dhe pajisjet e para-montuara në dispozicion në internet. Edhe pse këto nuk janë ligjore për përdorimin në rrugë, ato janë përdorur me rezultate të përziera. Pajisjet e ngjashme zbatojnë një kompensim ndaj sinjaleve të sensorëve, duke lejuar që motori të kryejë një djegie më të ulët të karburantit-ekonomik, që mundet, megjithatë, të dëmtojë motorin ose katalizatorin.
Sensorët e NOx janë jashtëzakonisht të shtrenjta dhe në përgjithësi përdoren vetëm kur një motor me ndezje me kompresim është i pajisur me një konvertues selektiv të reduktimit katalitik (SCR) ose një katalizator absorbues të NOx në një sistem reagimi. Kur përshtatet në një sistem SCR, mund të ketë një ose dy sensorë. Kur një sensor është i pajisur do të jetë para-katalizator; kur dy janë të pajisur, e dyta do të jetë pas katalizator. Ato përdoren për të njëjtat arsye dhe në të njëjtën mënyrë si një sensor i oksigjenit; i vetmi ndryshim është substanca që monitorohet.
Historia e Uttar Pradeshit
Lexime të mëtejshme
Për periudhën Vedike:
Për Indo-Skithët
Për Kushanët:
Jorgji Gjikopulli
Jorgji Gjikopulli piktor shqiptar. Ka lindur në vitin 1939 Dhërmi të Shqipërisë. Është diplomuar në vitin 1964 në Liceun Artistik "Jordan Misja" në Tiranë dhe në vitin 1969 në Akademinë e Arteve të Tiranës. Deri në vitin 1982 ishte inspektor në Ministrinë e Kulturës dhe Arsimit. Duke qenë profesor në Akademinë e Artit në Tiranë për pothuajse 26 vjet, deri në vitin 2006, nuk e ndaloi atë nga krijimi. Në vitin 1999 hapi një ekspozitë personale në Galerinë Kombëtare të Arteve. Në vitin 2014 ai kthehet me një tjetër ekspozitë personale në Tiranë dhe në 2015 me ekspozitën "Identitetet" në Galerinë e Shkodrës. Shumë prej veprave të tij gjenden në koleksione private në Shqipëri, Francë, Greqi, Angli, SHBA, Turqi dhe Algjeri. Dymbëdhjetë veprat e tij janë pjesë e Galerisë Kombëtare të Arteve në Tiranë.
Birraria Laško
parapamje| Linja e mbushjes së birrës Birraria Laško (Pivovarna Laško) është birraria më e madhe në Slloveni. Është emëruar sipas qytetit Laško, ku edhe ndodhet. parapamje| Kamion Laško afër hyrjes së qytetit Birraria u themelua më 1825 nga Franz Geyer, një bukëpjekës me xhenxhefil dhe prodhues. Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore më 1945, Laško ishte e pesta më e madhja në Jugosllavi, dhe deri më 1991 ishte më e madhja në mesin e birrarive jugosllave. Ajo humbi pjesën më të madhe të tregut jugosllav më 1991 pasi Sllovenia shpalli pavarësinë dhe Luftën e Dhjetë ditëve që rezultoi, megjithëse shitjet u zmbrapsën gjatë viteve 1990.
Më 2016 Laško dhe Union u bashkuan zyrtarisht në Pivovarna Laško Union d.d. nën pronarin Heineken.
Markat
parapamje| Një birrë Laško në një gotë
Libourne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Birraria Laško
Markat
Grupi ka edhe disa filiale të tjerë, por zotëron më pak se 50% të kompanive: Mercator, Delo, Slovita, Jadranska pivovara, RA&LA dhe Firma Del.
Birraria merr pjesë në Festivalin vjetor veror të Birrës dhe Luleve (Pivo-Cvetje) në Laško, një nga ngjarjet më të njohura për turistët në vend.
Libourne
Gjeografia
Liburna ndodhet në bashkimin e lumenjve Isle dhe Dordonjë. Stacioni Libourne ka lidhje hekurudhore me Bordonë, Bergerac, Angoulême, Périgueux, Limoges, Brive-la-Gaillarde dhe Sarlat-la-Canéda.
Historia
Në 1270, Leybornia u themelua si një bastide nga Roger de Leybourne (nga Leybourne, Kent ), një seneskal anglez i Gaskonisë, nën autoritetin e mbretit Eduard I të Anglisë. Ajo vuajti shumë në betejat e francezëve dhe anglezëve për zotërimin e Gironde në shekullin e 14-të dhe iu bashkua Francës në shekullin e 15-të.
Në dhjetor 1854, John Stuart Mill kaloi nëpër Libourne, duke thënë: "Unë ndalova në Libourne siç kisha synuar dhe bëra një shëtitje rreth saj këtë mëngjes, gjëja më e mirë atje është ura e Dordonjës, pamja nga e cila është vërtet e bukur".
Pamjet
Kisha gotike, e restauruar në shekullin e 19-të, ka një majë guri 71 metra të lartë. Shtëpia e qytetit, që përmban një muze të vogël dhe një bibliotekë, është një relike e çuditshme e shekullit të 16-të. Ndodhet pranë sheshit kryesor, Place Abel Surchamp, i cili pret çdo fundjavë një nga tregjet më të mëdha të ushqimeve të freskëta në rajon. Ekziston një statujë e Élie, duc Decazes, e cila ka lindur në rajon.
Taizo Kawamoto
(7 Janar 1914 – 20 Shtator 1985) ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 9 ndeshje dhe ka shënuar 4 gola.
Sergio Zanetti
Sergio Zanetti (lindur më 22 nëntor 1967) është një trajner argjentinas futbolli dhe ish futbollist profesionist i cili aktualisht është drejtori teknik i klubit italian Como 1907. Gjatë karrierës si lojtar, ai ka luajtur si mbrojtës.
Karriera me klube
Gjatë karrierës së tij, Zanetti ka luajtur me Talleres de Remedios de Escalada, Deportivo Español dhe Racing Club në Argjentinë, Cremonese (Itali), Verbania Calcio (Itali), AC Bellinzona (Zvicër) dhe FC Locarno (Zvicër).
Pas tërheqjes si lojtar, Zanetti u kthye në trajner ekipesh të reja, duke drejtuar ekipe të Lombardisë si Pro Sesto, Monza dhe Como.
Pipistrel
Pipistrel d.o.o Ajdovščina është një prodhues slloven i avionëve të lehtë, i themeluar në vitin 1989 nga Ivo Boscarol dhe me qendër në Ajdovščina. Objektet e saj janë të vendosura në Ajdovščina, Slloveni dhe afër qytetit të Gorizia, Itali. Deri në mars të vitit 2019, Pipistrel kishte prodhuar më shumë se 2000 avionë.
Historia
Për shkak të kufizimeve ligjore të vendosura nga qeveria jugosllave gjatë viteve 1980, avioni i parë ishte fluturuar fshehtas në mbrëmje, midis muzgut dhe errësirës. Kohët e fluturimit dhe forma trekëndore e krahëve të stilit të varur rrëshqitëse i fituan aeroplanit pseudonimin "lakuriq", i cili u miratua nga kompania që emëronte veten e tyre pas fjalës italiane për lakuriqin, pipistrello.
Në vitin 1992 kompania u regjistrua zyrtarisht si Pipistrel d.o.o më 18 nëntor 1992, me Vida Lorbek si menaxherja e parë.
Në mesin e viteve 1990, kur materialet e përbëra u përdorën më gjerësisht, kompania u zhvendos nga prodhimi i rruazave të varura me energji elektrike në avionë ultralight që ngjasojnë me aeroplanët me madhësi të plotë. Një nga modelet e hershme, Sinus, ishte ultratingulli i parë i ndërtuar serial i bërë nga materiale të përbëra. parapamje| Një aeroplan i sportit të lehtë është mbledhur në fabrikën e Pipistrel Ajdovščina parapamje| Virus Pipistrel Në vitin 2003 kompania u zhvendos në objektin e ndërtuar për qëllime ngjitur me Aeroportin Ajdovščina.
Më 2004, Pipistrel lëshoi rrëshqitjen e parë vetë-lëshuese të dy vendeve-anëshe në botë, Pipistrel Taurus.
Më 12 Tetor 2015 Pipistrel fitoi një tender ndërkombëtar të lëshuar nga Ministria e Mbrojtjes Indiane, për të furnizuar 194 trainerë Pipistrel Virus SW 80 për Forcat Ajrore Indiane, Marinën Indiane dhe Korpusin Kombëtar Kadet.
Avionë elektrikë
Në vitin 2007 u lëshua një version elektrik i Demit, avioni i parë plotësisht 2-ulësesh elektrik në botë dhe rrëshqitësi i parë me motor elektrik që arriti prodhimin serik. Në vitin 2008 revista Popular Science renditi Taurus Electro midis dhjetë risive më të mira të vitit në kategorinë e Aviacionit dhe Hapësirës. parapamje| Duke u ngritur Taurus G4 elektrike nga Aeroporti i Qarkut Sonoma në Kaliforni Taurus G4, i zhvilluar në vitin 2011 ishte avioni i parë gjithë-elektrik me katër vende. Ajo përdorte motorin elektrik më të fuqishëm në një model aeroplan gjithë elektrik në atë kohë.
Në korrik 2015, Siemens, ofruesi i 60 kW Dynadyn 60 kW motori i përdorur në trainerin Alpha Electro, paralajmëroi Pipistrel se nuk duhet të përdorë motorët e tij për fluturime mbi ujë, ashtu si Pipistrel ishte gati të niste një fluturim historik me energji elektrike përgjatë kanalit anglez dhe mbrapa. Siç rezulton, Airbus po përgatiste saktësisht të njëjtin shfrytëzim të ngjashëm me Louis Blériot, me një aeroplan të mundësuar nga një motor i siguruar gjithashtu nga Siemens, dhe spekulohej se Siemens ishte bërë presion nga Airbus.
Në qershor 2019 kompania kishte formuar një kompani të re simotër R&D, "Pipistrel Vertical Solutions" për të zhvilluar avionin elektrik VTOL Pipistrel 801.
Avioni
djathtas|parapamje| [[ Pipistrel Sinus |Pipistrel Sinus ]] parapamje| [[ Pipistrel Panthera |Pipistrel Panthera ]]
Noriaki Sugiyama
Noriaki Sugiyama (Japonisht: 杉山 紀彰; lindi më 9 mars 1976) është dubluesë japonezë. Ai është i njohur për dublimin e tij si Sasuke Uchiha në serialin e animuar Naruto dhe si Uryū Ishida në serialin e animuar Bleach.
Bregas (Gramsh)
Bregas është një fshat në Komunën Kushovë në Rrethin e Gramshit të Shqipërisë.
Afërdita Veveçka Priftaj
Afërdita Veveçka Priftaj lindi më 21 janar 1948 në Berat në një familje intelektuale. Është diplomuar më 1970 në degën e fizikës 5-vjeçare në Fakultetin e Shkencave të Natyrës të Universitetit të Tiranës dhe pas studimeve u emërua pedagoge pranë katedrës së fizikës së përgjithshme pranë këtij fakulteti, kurse pas vitit 1990 si pedagoge në departamentin e fizikës të Universitetit Politeknik të Tiranës. Në vitin 1982 fiton gradën “Doktor i shkencave”, kurse më 1994 merr titullin “Profesor i asociuar” dhe më 1999 “Profesor”. Më 2008 zgjidhet “Akademike e asociuar” pranë Akademisë së Shkencave të Shqipërisë. Afërdita Veveçka ka një përvojë të pasur jo vetëm në mësimdhënie, por edhe në kërkimin shkencor në fushën e materialeve, veçanërisht për nanomaterialet dhe nanoteknologjinë. Afërdita Veveçka ka kontribuuar në mësimdhënie me botimin e teksteve universitare dhe pasuniversitare, si dhe në kërkimin shkencor me botime të shumta në revista shkencore brenda dhe jashtë vendit. Ka qenë pjesëmarrëse aktive në shumë konferenca shkencore kombëtare dhe ndërkombëtare. Ndërroi jetë pas një sëmundjeje të rëndë më 4 korrik 2017 në Vjenë të Austrisë.
Lista e Vendeve të Trashëgimisë Botërore në Afrikë
Organizata e Kombeve të Bashkuara për Arsimin, Shkencën dhe Kulturën (UNESCO) ka pranuar 135 Vende të Trashëgimisë Botërore në Afrikë. Këto vende gjenden në 37 shtete (të quajtura "palë shtetërore").
Legjenda
Lista më poshtë injoron përcaktimin gjeopolitik të UNESCO-s për Afrikën dhe përfshin çfarë përshkruan edhe vende në listën e "Shteteve Arabe". Egjipti është është përfshirë në Afrikën Veriore. Lista përfshin gjithashtu një numër vendesh për të cilët pjesa shtetërore është jashtë kontinentit, por vetë vendi gjendet në Afrikë; tre vende të tilla gjenden në Ishujt Kanare (që i përkasin Spanjës), një në Madeira (që i përket Portugalisë), një në Réunion (që i përket Francës) dhe një në arqipelagun Tristan da Cunha (që i përket Mbretërisë së Bashkuar). Tabela është e renditshme sipas kolonës duke klikuar në krye të kolonës përkatëse; në mënyrë alfabetike në kolonat për Vendin, Sipërfaqen dhe Vitin; sipas pjesës shtetërore të ndjekur nga rajoni për kolonën e Vendndodhjes; dhe nga tipi i kritereve i ndjekur nga Shteti për kolonën e Kritereve.
{{Legend|#FFE6BD|Në rrezik|outline=silver}}
Santa Eulàlia de Ronçana
Santa Eulàlia de Ronçana është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Oriental, të provincës Barcelona, në Katalonia. Santa Eulàlia de Ronçana ka 6921 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 14.2 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Eulàlia de Ronçana
Lesparre-Médoc
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Gjeografia
Spara është në gadishullin Médoc rreth 80 km në veri të Bordosë.
Historia
Në qytet janë zbuluar gjurmë të pushtimit njerëzor nga epoka neolitike. Para ardhjes së romakëve, zona ishte e banuar nga Biturgët, një fis kelt. Pas rënies së Perandorisë Romake, popuj të ndryshëm si arabët dhe normanët erdhën në zonë. Gjatë sundimit të Karlit të Madh, u ndërtua një kështjellë për të mbrojtur qytetin nga pushtimet e mundshme. Në Mesjetën klasike ishte vendi i kështjellës. Këtu lindi trubaduri Aimeric de Belenoi. Në 1790, qyteti u promovua në kryeqytetin e qarkut. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, qyteti ishte vendi i luftës guerile me trupat gjermane. Gjatë shekullit të 20-të, infrastruktura e qytetit u zgjerua dhe popullsia arriti në 5200 njerëz.
Gjeraqinë
Gjeraqinë është një fshat në Komunën Kushovë në Rrethin e Gramshit të Shqipërisë.
Energjia e brendshme
Energjia e brendshme e një sistemi mund të rritet duke futur lëndë, me nxehtësi, ose duke bërë punë termodinamike në sistem. Kur transferimi i lëndës parandalohet nga mure të papërshkueshme që përmbajnë, sistemi thuhet se është i mbyllur dhe ligji i parë i termodinamikës përcakton ndryshimin në energjinë e brendshme si shumën e nxehtësisë së shtuar në sistem dhe punën termodinamike të bërë nga rrethina në sistem. Nëse muret përmbajnë nuk kalojnë as materie as energji, sistemi thuhet se është i izoluar dhe energjia e tij e brendshme nuk mund të ndryshojë.
Energjia e brendshme e një sistemi të caktuar të një sistemi nuk mund të matet drejtpërdrejt dhe njohja e të gjithë komponentëve është rrallë interesante. Termodinamika kryesisht ka të bëjë vetëm me ndryshimet në energjinë e brendshme, jo me vlerën e tij absolute. Ndryshimet, në raport me një gjendje reference, përcaktohen nga zinxhirët e përshtatshëm të operacioneve termodinamike dhe proceseve termodinamike me të cilat mund të përgatitet një gjendje e caktuar. Një proces i tillë mund të përshkruhet nga disa variabla të gjendjes së gjerë të sistemit, për shembull, entropia, numrat nishan, ose momenti elektrik elektrik. Për konsiderata praktike në termodinamikën dhe inxhinierinë rrallë është e nevojshme ose e përshtatshme të merren parasysh të gjitha energjitë që i përkasin energjisë totale të brendshme të një sistemi, siç është energjia e dhënë nga ekuivalentimi i masës. Zakonisht, përshkrimet termodinamike përfshijnë vetëm sende të rëndësishme për proceset në studim.
Energjia e brendshme është një nga dy funksionet e gjendjes kardinal të variablave të shtetit, dhe vlera e saj varet vetëm nga gjendja aktuale e sistemit dhe jo nga proceset që i janë nënshtruar përgatitjes së tij. Shtë një sasi e gjerë. Potentialshtë potenciali i vetëm dhe i vetëm kardinal termodinamik. Të gjitha potencialet e tjera termodinamike formulohen nga energjia e brendshme. Në konsideratat praktike në termodinamikë është rrallë e nevojshme, as e përshtatshme, të merren parasysh të gjitha energjitë e brendshme të një sistemi, siç është energjia e dhënë nga ekuivalentimi i energjisë në masë. Përshtatshëm, ajo mund të shpjegohet në terma mikroskopikë nga energjia e rastësishme kinetike për shkak të lëvizjes mikroskopike të grimcave të sistemit nga përkthimet, rotacionet dhe dridhjet, dhe nga energjia e mundshme që shoqërohet me forcat mikroskopike, përfshirë lidhjet kimike. Në mekanikën statistikore, energjia e brendshme është mesatarja ansambël e shumës së energjive mikroskopike kinetike dhe energjive të mundshme të sistemit. Për studimin e reaksioneve termonuklear, energjia në masë statike e pushimit të përbërësve të materies është e rëndësishme.
Njësia e energjisë në Sistemin Ndërkombëtar të Njësive (SI) është joule (J). Ndonjëherë është i përshtatshëm të përdoret një densitet korrespondues i energjisë elektrike, i quajtur energji e brendshme specifike, e cila është ose në lidhje me masën e sistemit, me njësinë J / kg, ose në lidhje me sasinë e substancës me njësinë J / mol ( molar i brendshëm energjie ).
Krk (ishull)
djathtas|parapamje|Ishulli Krk parapamje| Qyteti [[Krk]] Krk është një ishull kroat në detin Adriatik verior, i vendosur afër Rijekës në Gjirin e Kvarnerit dhe pjesë e qarkut Primorje-Gorski Kotar. Krk është i lidhur me Cres-in si ishulli më i madh i Adriatikut, në varësi të metodologjisë së përdorur për të matur vijën bregdetare. Krk është ishulli më i populluar në Adriatik, me shumë qytete dhe fshatra që përmbajnë një total prej 19,383 (2011) banorë.