cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Friedrich Schiller
Johann Christoph Friedrich Schiller (lexo: Johan Kristof Fridrih Shiler), kurse nga viti 1802 njohursi von Schiller (lexo: fon Shiler), lindi më 10 nëntor të vitit 1759 në Marbach am Neckar dhe vdiq më 9 maj të vitit 1805 në Weimar (lexo: Vaimar) ishte poet, dramaturg dhe historian aleman dhe gjerman i shquar. Njihet pranë Goethe (Gëtes) si autori më i shquar i klasikes gjermane. Shumë pjesë teatrale të tijat i përkasin repertorit standard të teatrit të gjuhës gjermane. Baladat e tij radhiten tek më të dashurat e poemave gjermane.
Jeta
Lindi në Marbah (Marbach) si i djalë i një oficeri dhe një vajze bukëpjekësi. Shilerit, përderisa ishte në akademinë ushtarake të themeluar nga hercogu Karl Eugeni prej Vyrtembergut (von Wurternberg), në vitet 1773-1780, ju deshtë të studionte judikaturën dhe mjekësinë. Urdhri ushtarak i pashpirt i shkollës, shumë herët e detyrojë Shilerin që të merrte një qëndrim opozitar. Ai lexoi veprat e Zhakues Rouseseut, Gëtes, dhe Uiliam Shekspirit dhe më 1779/80 mësheftas përmblodhi veprën e parë Grabitqarët e cila u botua anonime më 1781. Suksesi sensacional i kësaj pjese që shfaq më 1782 në Manhaim, e popullarizuan shumë shkrimtarin e ri mirëpo në Vyrteberg i sollën ndalesën e shkrimeve, arrestim dhe përjashtim. Shiler iku në Manhaim dhe nga aty shkoi në rezidencën Henriete von Volcogens. Gjatë kësaj kohe ai përfundojë pjesën pikëlluese Betimi I Fieskos Së Guinesë dhe përpiloi Thashethëna E Dashuri. Më 1783 Shileri u bë shkrimtar i teatrit në Manhaim. Ai e lëshoi këtë vend pasi që kishte papajtueshmëri me itendatin e Dalbergut, i cili për dallim nga planet e Shilerit për teatrin si qendër edukative nacionale, mendonte më shumë për arkën e teatrit. Gjatë 1785-1787 Shileri gëzojë mikpritjen e familjes Kërner në Lajpcig dhe në Dresden nga ku më 1787 arriti të mbaroi pjesën Don Kalos dhe filloj që më me intensitet të merret me studimin e historisë. Pas suksesit të tij me Historia E Shkatërrimit Të Holandës Së Bashkuar Nga Qeveria Spanjolle filloj punën si profesor i historisë në Universitetin e Jenës dhe më 1790 u martua me Sharloten e Lengfeldit (Charlotte von Lengfeld). Në vitet pasuese krijoj veprat mbi historinë, si bie fjala Historia E Luftës Tridhjetëvjeçare (1792); përmbajtje rreth çështjes etike si Tuta dhe Krenaria (1793), Mbi Edukatën Etike Të Njeriut (1795) si dhe vepra me mendime lirike. Miqësinë me Gëten e filloi më 1794. Ndërsa më 1799 u shpërngulë në Vaimarë ku i realizojë disa preokupime rreth teatrit në teatrin e oborrit të Vaimarës. Përpos përpunimit të pjesëve të autorëve tjerë ai krijoj edhe veprat e mëdha, dramën historike të tij Valenshtain-trilogji (1798/99), Maria Stuart (1800), E Virgjëra e Orleansit (1801), dhe Uiliam Tel (1804). Me dramën Nusja E Mesinës (1803) Shileri provoj që të zgjonte për gjeneratat e tij, formën e tragjedive të grekëve antikë. Vepra e tij e fundit Demetrius - një tragjedi rreth një kandidati të rrejshëm për fronin rus - mbete një fragment.
Faulk County
Faulk County është një nga  qarqet në shtetin federal South Dakota të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Objektivizmi
Objektivizmi është një sistem filozofik i zhvilluar nga filozofja ruso-amerikane Ayn Rand (1905-1982).
Sipas filozofisë objektiviste, realiteti ekziston pavarësisht ndërgjegjjes; njerëzit janë në kontakt të drejtpërdrejtë me realitetin përmes perceptimit të shqisave; njeriu e fiton dijen objektive nga perceptimi nëpërmjet procesit të formimit të koncepteve dhe logjikës induktive dhe deduktive; qëllimi në vetvete dhe morali i jetës së vet është kërkimi i lumturisë personale dhe interesit racional të vetvetes... mbështetet kësisoj egoizmi racional, që është një formë individualizmi që nuk i dëmton të tjerët; I vetmi sistem politik dhe ekonomik koherent me këtë moralitet është respekti për të drejtat individuale, në formën e kapitalizmit të pastër; roli i artit në jetën e një njeriu është të transformojë idetë metafizike më të larta njerëzore nëpërmjet riprodhimit  të përzgjedhur të realitetit në një formë fizike - një vepër arti- që mund të kuptohet dhe ndaj të cilës një njeri mund të përgjigjet emocionalisht.
Idetë e trupëzuara në filozofinë objektiviste kanë pasur dhe kanë ndikim të madh mes libertarianëve. Lëvizja Objektiviste, e themeluar nga Rand-i, përpiqet të përhapi këto ide në publik dhe në qarqet akademike.
Filozofia
Rand e karakterizoi Objektivizmin si “një filozofi për të jetuar në Tokë”, rrënjosur në realitet, dhe me qëllim përkufizimin e natyrës njerëzore dhe të natyrës së botës në të cilën ne jetojmë.
"Filozofia ime, në thelp, është koncepti i njeriut si një qenie heroike, me lumturinë e tij si qëllimi moral i jetës së tij, me arritjen prodhuese si aktivitetin e vet më fisnik, dhe arsyen si absoluten e vetme. Ayn Rand, Revolta e Atlasit"
Kujtime (Ismail Qemal Vlora)
Kujtime Autori: Ismail Qemali. Shtëpia Botuese "Grand Prind" Tiranë, 2007. Faqet e librit 413.
Varri masiv 313
Varri masiv 313 quhet njëri prej vendeve të përdorura nga regjimi komunist në Shqipëri për ekzekutimin e dënimeve me vdekje të dhëna nga gjykatat apo për ekzekutimin e njerëzve të konsideruar armiq, të cilët nuk i qenë nënshtruar një procesi gjyqësor. Vendekzekutimi qe një luginë rreth 30 metra e gjerë dhe rreth 300 metra e gjatë në drejtimin veri-jug në kodrat rrëzë Malit të Dajtit në Tiranë. Ajo zonë qe pjesë e repartit ushtarak 313, prej nga mori emrin. Gjatë vitit 2009, familjarë të viktimave të regjimit komunist gërmuan aty dhe zbuluan skeletet e 19 njerëzve. Gazeta "Shqip", e cila e publikoi për herë të parë lajmin së bashku me agjencinë rajonale Balkainsight, e konsideruan zonën "Varr Masiv". Në median shqiptare në ditët që vijuan u zhvillua një debat nëse vendekzekutimi i regjimit komunist mund të cilësohej "varr masiv" apo jo.
1560
Mbi vitin 1560.
Kantoni Agen-Centre
Kantoni Agen-Centre (frëngjisht: Canton d'Agen-Centre) është një kanton në departamentin Lot-et-Garonne, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Agen. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 16287 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Agen-Centre aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Ilirian Celibashi
Ilirian Celibashi është ish-kryetari i Komisionit Qendror të Zgjedhjeve në Shqipëri.
Arsa
thumb|right|250px
Arsa (gjuha serbe : Stari Ras) është qytet i vjetër i mbretërisë Ilire. Arsa është emër i vjetër latin i Lokalitetit të vjetër Ras, të cilin serbët e quajn Stari Ras.
Vështrim
Arsa pra Stari Ras i njohur në atë kohë si Ras, ishte një nga kryeqytetet e para të shtetit mesjetar serb të Rashkës, dhe më e rëndësishmo për një periudhë të gjatë kohore. I vendosur në rajonin e sotëm të Sanxhakut, qyteti ishte në qendër të shtetit të hershme mesjetare që filloi të përhapet në të gjitha drejtimet. Ai u themelua në mes të shekujve 8 dhe 9 dhe u braktisur diku në shekullin e 13-të. Pozicionin i tij ishtei favorshëm, përgjatë grykës së Lumit  Rashka, në udhëkryq midis detit Adriatik dhe shtetit të Zetës, Bosnjë në perëndim dhe në lindje Kosovës kishte shtuar rëndësinë e tij si një qytet. Sot qytetet i lashtë është i rrënuar kryesisht parrethuar dhe I pa mbrojtur në afërsi pre vetëm 11 km nga  Novi Pazari, Stari Ras është  shpallur monument kulture me rëndësi të jashtëzakonshme në vitin 1990, dhe është i “mbrojtur” nga Republika e Serbisë.
Arsa mendohet se është monument i vetëm në të cilin është “selia” e nji shteti të Evropës  në të cilin është e ndaluar hyrja. Arsa përmendet qysh në shekullin e dytë (historiani romak). Ndërsa përmendët vetëm një here deri  në shekullin e gjashtë. Marko Popoviq nji hulumtues serb në elaboratet e tij ka aq shum paragjykime sa që për shkencën është thjeshtë e pakonceptueshme.
Vila Dada
Villa d'Adda është komunë në provincën Bergamo në regjionin italian Lombardia. Ky komunë është pjesë e regjionit Isola Bergamasca dhe ka 4.714 banorë.
Guareña
Guareña është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Las Vegas Altas, të provincës Badajoz, në Extremadura. Guareña ka 7289 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 283.3 km2.
Kantoni Tarascon
Kantoni Tarascon (frëngjisht: Canton de Tarascon) është një kanton në departamentin Bouches-du-Rhône, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Tarascon. Ka sipërfaqe 128.04km2 dhe popullsi 17745 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Tarascon aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Incles
Incles është një vendbanim në komunën Canillo në Andorra. Sipas regjistrimeve të vitit 2012 vendbanimi ka një popullsi prej 703 banorësh.
Barren County
Barren është një nga 120 Countet në shtetin federal Kentucky në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Iluminati
parapamje|130px|[[Huti i Athinës|Huti i Minervës i ulur mbi një libër ishte një emblemë e përdorur nga Iluminati bavarez në shkallën e tyre "Minerval".]] Illuminati (shumës i fjalës latine Illuminatus, 'i ndriçuar') është një emër i dhënë për disa grupe, si reale ashtu edhe fiktive. Historikisht, emri zakonisht i referohet Iluminati bavarez, një shoqëri sekrete e epokës së Iluminizmit e themeluar më 1 maj 1776 në Bavari, sot pjesë e Gjermanisë. Qëllimet e shoqërisë ishin të kundërshtonin bestytninë, errësimin, ndikimin fetar mbi jetën publike dhe abuzimet e pushtetit shtetëror. "Rendi i ditës", shkruajtën ata në statutet e tyre të përgjithshme, "është për t'i dhënë fund makinacioneve të furnizuesve të padrejtësisë, për t'i kontrolluar ato pa i dominuar ata". Iluminati - së bashku me masonerinë dhe sekrete të tjera shoqërore — u nxorrën jashtë ligjit me dekret nga Charles Theodore, zgjedhës i Bavarisë me inkurajimin e Kishës Katolike, më 1784, 1785, 1787 dhe 1790. Në disa vitet në vijim, grupi u poshtërua nga kritikë konservatorë dhe fetarë të cilët pretenduan se ata vazhduan nën tokë dhe ishin përgjegjës për revolucionin francez.
Shumë intelektualë me ndikim dhe politikanë përparimtarë e llogaritën veten si anëtarë, duke përfshirë Ferdinandin e Braunshvajgut dhe diplomatin Franz Xaver von Zwackh, i cili ishte komandanti i dytë i Urdhrit. Ajo tërhoqi njerëz letrarë si Johan Volfgang Gëte dhe Johan Gotfrid Herder.
Në përdorimin pasues, "Iluminati" u është referuar organizatave të ndryshme të cilat kanë pretenduar ose janë pretenduar të jenë të lidhura me Illuminatin origjinal bavarez ose shoqëri të ngjashme sekrete, megjithëse këto lidhje kanë qenë të pabazuara. Këto organizata shpesh janë pretenduar të komplotojnë për të kontrolluar çështjet botërore, duke organizuar ngjarje dhe duke mbjellë agjentë në qeveri dhe korporata, në mënyrë që të fitojnë pushtet dhe ndikim politik dhe të vendosin një Rend të Ri Botëror. Në qendër të disa prej teorive më të njohura dhe të hollësishme të konspiracionit, Illuminati janë përshkruar si përgjojnë në hije dhe tërheqin fijet dhe levat e pushtetit në dhjetëra romane, filma, shfaqje televizive, komike, video lojëra dhe video muzikore.
Historia
Sipas historiografisë zyrtare, ajo u krijua në Ingolstadt, Gjermani, më 1 maj 1776 nga Adam Weishaupt (1748 - 1830), si një alternativë ndaj Masonerisë, duke supozuar një strukturë të ngjashme.
Emri Illuminati është përdorur shpesh në teoritë e konspiracionit për grupe të dyshuara që do kontrollojnë botën.
Organizimi i sektit ishte i ngjashëm me atë masonik, pati strukturë piramidale dhe shkallë të ndryshme të inicimit të cilat përgjigjej në një ndërgjegjësim progresiv të sekretet e sektit dhe një fuqi më të lartë. Vetëm adeptët e klasave të larta kanë qenë në dijeni të qëllimit të fundit të Urdhrit të vërtetë Iluminatit.
Më 16 korrik 1782, nën mbrojtjen dhe bashkëpunimin e princit Ferdinand, Duka i Brunswick "Aaronit," kokë "formale" e Frimasonerisë, mblodhi në Wilhelmsbad (Gjermani) një takim të përgjithshëm të anëtarëve masonik. Udhëheqësi i Illuminati nuk mori pjesë personalisht, por dërgoi krahun e djathtë, Knige, një mason i njohur.
Qezari niset për luftë
Qezari niset për luftë roman, Autori:Kasëm Trebeshina. Faqet e librit 187.
Minardi
Minardi është ekipi ...
Folklori shqiptar (Gjergj Zheji)
Folklori shqiptar Gjinia: Studim me Autori: Gjergj Zheji. Shtëpia botuese: "Argeta - LMG". Viti i botimit 1998. Faqet e librit 248. ISBN 978-99956-17-08-0
Folklori dhe folkloristika
Vështrim në folkloristikën shqiptare
Kanuni i Lekë Dukagjinit
Ritet dhe këngët e motmotit
Zakonet e lindjes dhe ninullat
Zakonet dhe këngët e dasmës
Vdekja dhe vajet
Këngët e dashurisë
Këngët lirike shoqërore
Proverbat dhe gjëegjëzat
Përrallat
Folklori dhe e qeshura
Legjendat dhe këngët legjendare
Cikli i Kreshnikëve
Këngët historike
Muzika popullore
Vallet popullore
Kostumet popullore
1561
Mbi vitin 1561.
Platoni
Platoni (greqisht Πλάτων; latinisht Plato; emri origjinal "Aristokles") ishte një filozof i Greqisë antike që ka jetuar në Athinë prej vitit 427 p.e.s. e deri në vitin 347 p.e.s., ai konsiderohet si njeri ndër filzofët më të rëndësishem të antikitetit, student i Sokratit, autor i disa dialogjeve filozofike dhe themelues i Akademisë në Athinë ku studioi edhe Aristoteli. Kjo Akademi vazhdoi aktivitetin e saj për nëntë shekuj me rradhë.
Biografia
E njohu Sokratin kur ishte 20 vjeç dhe qëndroi pranë tij deri në vdekjen e mësuesit të madh. (399 para erës sonë). Vdekja e padrejtë e tij ishte një nxitje për të marrë rolin e reformatorit social të demokracisë athinase. Pas ekzekutimit të Sokratit kërkoi strehim për pak kohë në Megara, pranë shokut të klasës së tij, Euklidit. Më vonë u kthye në Athinë, ku për 10 vjet i’u përkushtua shkrimit të veprave filozofike që mbajnë vulën e filozofisë Sokratike. Pastaj udhëtoi për në Egjipt dhe Cyrene, ku u shoqërua me matematicienin Theodor dhe në fund në Taranto (Itali) ku pati mundësinë të takohej me Pitagorianët, nga mendimi filozofik i te cileve u ndikua vendimtarisht. Më vonë shkoi në Sicili, në oborrin e mbretit Dionisi i Sirakuzës, ku u njoh me vëllain e gruas së mbretit, Dionin, miqësia e ngushtë e të cilëve shkaktoi dyshimet e mbretit për komplot, kjo pra ishte dhe nje nga arsyet e ndjekjes se tij nga Sicilia. Në Egina rrezikoi të shitej si skllav, por e bleu Cireni, mik i Anikerit, keshtu dhe shpetoi. Më vonë u kthye në Athinë. Themeloi një shkollë filozofike, Akademinë, e cila ndodhej rreth një milje jashtë mureve dhe mbante emrin e heroit Attic, Akadimo, (387 para erës sonë). Shkolla e famshme funksionoi për rreth një mijëvjeçar, derisa e mbylli perandori Justinian më 529 e.s. Për të tretën here, Platoni vizitoi oborrin e Sirakuzëve më 361 p.e.s, me qëllim pajtimin e Dionit me Dionisin. Por situata ishte aq serioze sa që kësaj rradhe rrezikoi akoma dhe jeta e tij. Falë ndërhyrjes së menjëherëshme të Arxitës dhe Pitagorës, shpëtoi pa pësuar asgjë. Por të njëjtin fat nuk pati edhe Dioni, i cili u vra më 353 p.e.s. Kështu Platoni humbi njeriun mbi të cilin kishte bazuar shpresat për realizimin e ideve të tij politike. Qysh atëherë dhe deri në fund të jetës së tij i’u përkushtua mësimdhënies dhe shkrimeve me karakter filozofik.
Platoni ka dhënë mësim në Akademi intensivisht dhe ka shkruar mbi shumë çështje filozofike, që kanë qënë veçanërisht të lidhura me politikën, etikën, metafizikën dhe epistimologjinë. Ndër shkrimet më të njohura të Platonit janë dialogjet e tij. Mendohet që të gjitha dialogjet autentike të Platonit kanë mbijetuar.
Ndikimi
Ndikimi i tij ishte jashtëzakonisht i madh. Historia e filozofisë deri te Ciceroni është e mbushur me atë. Madje shumë kishin thënë se nuk kishte qenë kurrë nxënës i tij. Eterit e kishës nga ai huazojnë ide dhe argumente duke e konsideruar përfaqësuesin më të rëndësishëm të filozofisë njerëzore. Por edhe mendimi më i ri filozofik nuk mbeti i pandikuar. Sistemet e ndryshme filozofike ose mundohen të përmbysin idetë e tij ose mundohen të ndërtojnë mbi to. Mendimi i tij filozofik përbënte, përbën dhe do të përbëjë bazë moderne hulumtimi dhe analize të shumëanshme të filozofëve të atëhershëm.
Sokrati është një karakter i zakonshëm në Dialogjet e Platonit.
Platoni shihte si idhullin e tij Sokratin prandaj ai shkruan ne veprat e tij ne formen e djalogut ate cka shpreh sokrati.ne veprat e tij si republika ai ve theksin tek drejtesia duke e theksuar se drejtesia eshte ti besh mire miqve dhe keq armiqve por ky ishte thejeshte nje perkufizim paraprak per platonin drejtesia eshte harmoni e shpirtit eshte e cuditshme qe platoni qe ne ate kohe tregon mbi barazine qe duhet te kishte femra me mashkullin.nje femer mund te ishte edhe mbrete filozofe qe do te thote te ishte kryetare e shtetit Per Platonin femrat jane te barabarta per nga aftesite me meshkujt  vetem se ne shumicen e tyre meshkujt ne pergjithesi jane me dominante.
Peter Høeg
parapamje|Peter Høeg (2012)
1942 në Kosovë
Ngjarje nga viti
Peter Høeg
Peter Høeg (lindur në 1957) është një prozator danez romani më i njohur i të cilit, thrilleri Ndjesia e Smillës për dëborën (Frøken Smillas fornemmelse for sne), është përkthyer në mbi 30 gjuhë.
1562
Mbi vitin 1562.
Bath County (Kentucky)
Bath është një nga 120 Countet në shtetin federal Kentucky në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Fall River County
Fall River County është një nga  qarqet në shtetin federal South Dakota të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Autobiografia (Jeronim De Rada)
Autobiografia Autori: Jeronim De Rada. Përkthyer dhe pajisur me shënime nga Prof. Dr. Jup Kastrati. Botuar nga "Onufri" Tiranë, 2001. Faqet e librit 206.
Unë, gardiani i Ramiz Alisë
Unë, gardiani i Ramiz Alisë Autori: Besnik Meta. Botuar nga "Neraida" Tiranë, 1999. Faqet e librit 162.
Teorema e pamundësisë
Në matematikë dhe në fizikën teorike, një teoreme pamundësie është një teoreme qe tregon pamundësinë e një ideje edhe pse mund te duket shume e besueshme. Shembuj të tillë, ndër tjera janë : teorema Coleman-Mandula dhe teorema Weinberg-Witten
Edmunds County
Edmunds County është një nga  qarqet në shtetin federal South Dakota të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kuptimet e Ronaldo
Ronaldo ka këto kuptime:
1563
Mbi vitin 1563.
Shoqëri aksionare
Shoqëri aksionare është një subjekt i biznesit në të cilën aksionet e kompanisë së stoqeve mund të blihen dhe shiten nga aksionarët. Secili aksionar zotëron aksione të shoqërisë në përpjesëtim, të evidentuara nga aksionet (certifikatat e pronësisë). Aksionarët janë në gjendje të transferojnë aksionet e tyre tek të tjerët pa ndonjë efekt në ekzistencën e vazhdueshme të kompanisë.
Përmbledhje
Në ditët moderne ligji i korporatës, ekzistenca e një shoqërie aksionare është shpesh sinonim i inkorporimit (posedimi i personaliteti juridik veçantë nga aksionarët) dhe përgjegjësi e kufizuar (aksionarët janë përgjegjës për borxhet e kompanisë vetëm në vlerën e parave që ata kanë investuar në kompani). Prandaj, shoqëritë aksionare zakonisht njihen si korporatat ose kompanitë e kufizuara.
Disa juridiksione ende ofrojnë mundësinë e regjistrimit të shoqërive aksionare pa përgjegjësi të kufizuar. Në Mbretëria e Bashkuar dhe në vendet e tjera që kanë miratuar modelin e saj të ligjit të kompanisë, ato njihen si kompanitë e pakufizuara. Në Shtetet e Bashkuara, ato njihen thjesht si shoqëri aksionare. Një shoqëri aksionare është një person artificial; ajo ka ekzistencë juridike të ndarë nga personat që e përbëjnë atë. Mund të padisë dhe mund të paditet në emrin e vet. Ajo është krijuar me ligj, themeluar për qëllime komerciale, dhe përfshin një numër të madh të anëtarëve. Aksionet e secilit anëtar mund të blihen, shiten dhe transferohen pa pëlqimin e anëtarëve të tjerë. Kapitali i tij është i ndarë në aksione të transferueshme, të përshtatshme për ndërmarrje të mëdha.
Pronësia i referohet një numri të madh privilegjesh. Kompania menaxhohet në emër të aksionarëve nga një bord i drejtorëve, i zgjedhur në një mbledhje të përgjithshme vjetore.
Aksionarët gjithashtu votojnë për të pranuar ose refuzuar një raport vjetor dhe grup të audituar të llogarive. Aksionarët individualë ndonjëherë mund të qëndrojnë për drejtoritë brenda kompanisë nëse ndodh një vend i lirë, por kjo është e pazakontë.
Një shoqëri aksionare gjithashtu ndryshon nga format e tjera të kompanisë, pasi i mungon pronësia e brendshme (pra aksionarët e saj). Kjo do të thotë që edhe nëse aksionari(et) në shoqërinë aksionare mund të punojnë për kompaninë, si punonjës ose me kontratë, kur ata veprojnë si pronarë ata janë gjithmonë ekstertiorë për kompaninë, gjë që mund të ndihmojë në mbajtjen e pronësisë të orientuar nga biznesi dhe jopersonal.
Me kusht që shitjet dhe pasuritë të ekzistojnë brenda kompanisë, një shoqëri aksionare është në mënyrë efektive një forum për tregtinë me tre palë: Pronarët, pra aksionarët, kërkojnë fonde financiare (fitime) dhe ofrojnë asete ekonomike, në formën e kapitalit. Punonjësit, kontraktorët dhe palët e tjera të kontraktuara kërkojnë kompensim dhe ofrojnë punë për këtë. Shfrytëzuesit, pra klientët, klientët dhe palët tjera të interesit, kërkojnë produkte dhe shërbime, dhe ofrojnë fonde financiare për këtë.
Aksionarët zakonisht nuk janë përgjegjës për ndonjë nga borxhet e kompanisë që shtrihen përtej aftësisë së kompanisë për të paguar deri në shumën e tyre.
Shoqëritë aksionare janë ekzistencë e veçantë juridike që do të thotë se ka ekzistencë tjetër juridike nga pronari.
Armand Duka
Armand Duka eshte një Presidenti i Federatës Shqiptare të Futbollit që nga viti 2002. Rritja dhe zhvillimi i skuadrave përfaqësuese në organizim dhe në rezultate teknike, ndërtimi i një stadiumi modern kombëtar dhe një kualifikim i mundshëm i Shqipërisë në fazën finale të Europianit Francë 2016 janë disa nga objektivat aktualë të Presidentit Duka dhe insistucionit që ai drejton.
Yumiakiyamism
parapamje|Flamuri i Yumiakiyamizmit Yumiakiyamism (anglisht Yumiakiyamism nga anglishtja YumiAkiyama + -greqisht ism) është një ideologji e bazuar në parimet e racizmit, moshetarizmit dhe refuzimit të dënimit të gjenocidit të popujve të tjerë, talljes së vdekjes dhe tragjedive, si dhe mbështetje për forcat negative në shoqëri. . Kjo ideologji vjen nga besimi se disa "raca" ose "grupmosha" janë më të privilegjuara dhe kanë të drejtë të dominojnë të tjerët dhe se disa veprime që shoqëria i konsideron negative janë në të vërtetë të vlefshme ose qesharake.
Termi yamakiyamaism u përdor për herë të parë nga kundërshtarët e artistit Yami Akiyama (Vincent), i cili vetë kishte pikëpamje të tilla, i cili ishte një mbështetës i këtyre ideve. Edhe pse njerëzit që sillen në këtë mënyrë nuk e identifikojnë veten si yamakiyama, termi ende përdoret nga të huajt për t'iu referuar atyre që kënaqen me sjellje dhe shprehje të tilla. yamakiyamizmi shkakton shqetësim të madh në shoqëri (përfshirë ata që nuk dinë për një term të tillë, pasi një sjellje e tillë në vetvete është tashmë e dëmshme për shoqërinë, pavarësisht se kush e quan atë), sepse mohon vlerat e njerëzimit dhe krijon një kulturë. të urrejtjes dhe dhunës. Besime të tilla nuk janë vetëm të rrezikshme, por mund të çojnë edhe në shkatërrimin e strukturës shoqërore dhe të botës në tërësi.
Qafa (Kërçovë)
Qafë, (Ќафа/Ćafa) është fshat në komunën e Kërçovës, Maqedoni.
Lidhje të jashtme
vendndodhja
Biagio Anthony Gazzara
Biagio Anthony Gazzara është aktor amerikan me origjinë siciliane.
Ai lindi në New York. Shumë i ri ai gjeti një mënyrë për tu larguar nga ambjenti ku jetonte duke ju bashkuar një trupe teatrale dhe duke frekuentuar më pas studimet për aktor. Në vitet 50-të ai recitoi pjesë të ndryshme teatrale në Brodway. Dalja e parë në ekranin e televizionit ka qënë në vitin 1957 me filmi (The Strange One). Interpretimet e tij më interesante kanë qënë (Husbands) në 1970, (The Killing of a Chinese Bookie) (1976), (Opening Night) (1977). Në vitet 80-të ai punoi në shumë filma si (An Early Frost, 1985), një film shumë i kritikuar nga kritikët, që trajtonte temën e Sidës. Në 1986 mori pjesë si aktor protagonist në filmin e Giuseppe Tornatores, karroristi, në rolin e Raffaele Cutolo. Në 1988 interpretoi rolin e Don Bosco në filmin e Leonardo Castellani. Në vitet 90-të punoi në shumë produksione televizive si psh në filmin (The Big Lebowski) (1998) e shume filma të tjerë. Aktori i famshëm u nda nga jeta në 3 shkurt 2012 në moshën 81-vjecare.
Teqja e Dollmës
Teqeja e Dollmës ose Teqeja Haxhi Mustafa Baba (Turqisht: Mustafa Baba Dolma tekkesi) është një teqe në Kalanë e Krujës, Kruja, Durrës, Shqipëri. Mori statusin monument kulture në vitin 1973. Teqeja e Dollmave të Krujës kishte 360 ​​varre të shenjta dhe njihej si "Horasani i vogël".
Artizanati i Kukësit
Qarku i Kukësit përbehët nga tre rrethe që janë Kukësi (me qendër qytetin e Kukësit të Ri), Hasi (me qendër qytetin e Krumës), dhe Tropoja me qendër qytetin e Bajram Currit.
Qyteti i Kukësit të Ri, është qendra administrative e Qarkut, ku janë të vendosura institucionet më të rëndësishme shtetërore dhe vendore. Deri në vitet 1925, kur për herë të parë u konsiderua si qytet, Kukësi i vjetër, ishte vetëm një fshat I vogël me banorë që jetonin në të dy anët e Drinit të Zi dhe Drinit të Bardhë. Banorët e këtij fshati që quhej Kukës, merreshin kryesisht me blegtori dhe më pak me bujqesi. Sot, Kukësi i Ri është qyteti më verilindor i Shqipërisë, vetëm 25 km larg nga Kufiri me Kosovën dhe shtrihet në lartesinë 358m mbi nivelin e detit. Është një qytet i ri i ndërtuar mbas vitit 1963, 4 km larg vendit ku dikur ndodhej Kukësi I vjeter, Qyteti I Kukësit(I vjetri), sot gjendet ne fundin e nje liqeni artificial qe u krijua per shkak të ndërtimit të hidrocentralit të madh të Fierzës.
Relievi i Kukësit ka formën e një gadishulli të vogël, i rrethuar nga ujërat e kaltra të liqenit artificial që I japin atij një pamje shumë piktoreske.
Popullsia e qarkut të Kukësit është autoktone me prejardhje nga fiset dardane ilire. Sot 70% të popullsisë e përbën fshati. Kryesisht kjo popullsi merret me bujqësi dhe blegtori. Dikur, krahas punëve bujqësore dhe blegtorale popullsia ka qenë marrë edhe me profesione të tjera si p.sh. përpunimi artistik I gurëve për ndërtim banesash, përpunimi I drurit I cili përdorej për banesa dhe orendi shtepiake, hekurit, pocerise, të cilat kanë qenë më tepër të ushtruara nga burrat.
Veshja popullore shqiptare eshte me e bukura ne bote
Historiku
Shumë e lashtë vjen tek gratë tradita e punimin të leshit në avlëmend. Leshi përdorej në prodhimin e veshjeve dhe të gjitha pëlhurave që I nevojiteshin një shtëpie. Fakti që Kukësi ka qenë shumë i izoluar nga pjesa tjetër e Shqipërisë për mungesë të infrastrukturës rrugore, ka ndikuar pozitivisht në ruajtjen e traditave të artit popullor që vjen pothuajse e pandryshuar deri në ditët tona.
Janë karakteristike dhe të lashta, motivet popullore që përdoren në prodhimin e qilimave dhe sexhadeve, me kombinime shumëngjyreshe me shije te hollë artistike, të cilat nuk mund të gjenden në asnjë zonë tjetër në Shqipëri. Në vitet 1963 në Kukës filloi të funksiononte një ndërmarrje artizanati e madhe, e cila kishte 1000 punëtore në qytet dhe 200 në fshatin Bicaj. Kjo ndërmarrje punonte kryesisht për eksport. Artikujt që prodhonte ishin sexhade, qilima, punime artistike me kashtë, thupra shelgu e tjerë. Në vitet e sundimit komunist artizanët, që deri në atë kohë punonin brenda ambienteve të banesave të tyre dhe që prodhonin produkte vetëm për përdorim personal dhe familjar, u grupuan dhe organizuan në kooperativa artizanati, që pas disa vitesh u kthyen në ndërmarrje shtetërore artistike. Në artizanatin e Kukësit punonin rreth 900 gra e vajza dhe produktet e prodhuara prej tyre eksportoheshin në Perëndim.
Në fillim të viteve 1990, ndërmarrjet artistike u mbyllën dhe zejtaria e humbi shkëlqimin e dikurshëm si profesion.Me ndryshimin e sistemit politik, ne vitin 1992, kjo ndermarrje pushoi se funksionuari dhe prodhimi u nderpre per gati 20 vjet.Pjesa më e madhe e artizanëve e braktisën tërësisht profesionin ose e ushtronin atë vetëm si aftësi për të përmbushur nevojat e ekonomisë familjare. Vetëm pak mjeshtrë vazhdojnë të mbajnë traditën gjallë dhe punojnë në shtëpitë e tyre, ku prodhojnë qilima dhe sixhade, veshje popullore dhe punime të tjera dore, duke ruajtur traditën në motivet e hershme, por edhe duke e pasuruar atë me motive të reja në përputhje me trendet e kohës dhe kërkesat e tregut.
Tani që kushtet kanë ndryshuar dhe Kukësi nuk është më një qytet i izoluar, sepse ai lidhet me Tiranën në një kohë prej 2 oresh, nëpërmjet një autostrade moderne që e lidh me pjesën tjetër të vendit, gjithashtu per 15 minuta lidhet prej kesaj autostrade edhe me qytetin e Prizrenit në Kosovë, është rizgjuar interesi për prodhimet artistike të traditës dhe kanë filluar përpjektjet për të organizuar biznese të vogla private. Kanë filluar të organizohen panaire të prodhimeve të artizanatit në Kukës dhe në të ardhmen organizata e grave do të zgjerojnë gjeografine e këtyre panaireve në Shqipëri, por edhe tek fqinjet e saj.
Kultivimi i një forme të re ekonomie
Prodhimet e artizanatit të sotëm kuksian, janë në vazhdën e traditave shekullore që datojnë nga koha Ilire. Ka qenë shumë e lashtë tradita e pocerisë, e cila në rrethanat e sotme mund të konsiderohet e zhdukur. Vetëm disa dekada më pare, në varret e zbuluara gjatë kërkimeve arkeologjike, në fshatin Kolsh, në afërsi të Kukësit, janë gjetur objekte pocerie, të zbukuruara me vizatime artistike, e të prodhuara nga vendasit.
Edhe gdhendja e gurit, drurit, punimi i hekurit kanë qenë përdorur gjerësisht dikur për zbukurimin e shtëpive, duke filluar që nga periudha e mesjetës e në vazhdim. Por edhe këto janë profesione që po harrohen. Çdo ditë e më tepër vjen duke rënë numri I personave që merren me këto mjeshtëri.
Punët e dorës së grave janë ato që më së shumti I kanë rezistuar kohës deri në ditët e sotme. Qilimat e sixhadet e prodhuara nga grate kuksiane janë të një cilësie të lartë, të bukura dhe shumë të preferuara në tregun shqiptar dhe të huaj. Këto prodhime para 2 dekadave eksportoheshin nga Shqipëria në disa vende të Europës, dhe ishin tepër të kërkuara. Prodhimet e artizaneve Kuksiane, kanë qenë po aq të famshme, sikurse dhe prodhimet e artizaneve të Korces dhe të Krujës.
Një vend të rëndësishëm në punët e dorës së grave zë edhe përgatitja e kostumeve tradicionale popullore të grave dhe burrave. Ato janë ruajtur origjinale dhe janë një shprehje e qartë e identitetit Kuksian. Sot janë të pakët personat që vishen me këto kostume gjatë ditëve të zakonshme. Këtë gjë e bëjnë vetem njerezit e moshuar, ose edhe rinia, por në fshatra të thella ku kushtet klimaterike diktojne mbajtjen e tyre. Këto kostume shpalosen me gjithë bukurinë e tyre vetëm gjatë festivaleve folklorike, festimeve të tjera popullore, apo dasmave. Kostumi tradicional konsiderohet nga populli si një element identiteti që e dallon nga krahinat e tjera të Shqipërisë.
Kostumet popullore, sidomos të grave, shquhen për bukurinë, elegancën, koloritin e pasur dhe shumëllojshmërine. Ato janë unike në llojin e tyre. Larmishmëria e kostumeve të grave, është aq e madhe sa brenda rrethit të Kuksit, ato ndryshojnë thelbësisht njëra nga tjetra. Në baze të ngjashmërive, mund t'i grupojme në disa lloje, që janë:
Kostumet e burrave që janë të gjitha të punuara nga shajaku, kanë më shumë elemente të përbashkët. Sipas traditës së vjetër të popullit, të gjitha vajzat e reja pa përjashtim, kur martoheshin, mernin me vete pajën e përgatitur nga duart e tyre. Aty përfshiheshin të gjitha nevojat që do të kishte familja e ardhshme për të gjithë jetën. Në këtë "industri" shtëpiake vendin kryesor e zinin prodhimet e leshit, për shtrojë dhe mbulojë, veshja e perditeshme për të gjithë pjestaret e familjes, e cila duhej te ishte e tille qe ti pershtatej klimes se ashper, menyres se jeteses se malesoreve, e lidhur ngushtesisht me blegtorine dhe pyjet. Sot kjo tradite eshte braktisur nga brezi i ri. Eshte hequr dore nga prodhimi i veshjeve, i qilimave dhe sexhadeve vazhdon, por jo me permasat e dikureshme. Disa prodhime qe dikur beheshin nga leshi, tashme jane zevendesuar nga grepi, shtizat, e te tjere.
Teknika unikale ne prodhimet artizanale
Në historikun shqiptar të artizanatit Kukësi zë një vend të veçantë për larmishmërinë e produkteve dhe uniticitetin e tyre.
Që në kohët e moçme endja në vegjë e pëlhurave prej liri, pambuku e leshi, punimet me grep, qëndisje, prodhimi dhe dekorimi i veshjeve popullore, kanë qenë profesioni i vetëm për gratë dhe vajzat e kësaj zone.Shume e lashte vjen tek grate tradita e punimin te leshit ne avlemend. Leshi perdorej ne prodhimin e veshjeve dhe te gjitha pelhurave qe I nevojiteshin nje shtepie. Fakti qe Kukësi ka qene shume i izoluar nga pjesa tjeter e Shqiperise per mungese te infrastructures rrugore, ka ndikuar pozitivisht ne ruajtjen e traditave te artit popullor qe vjen pothuajse e pandryshuar deri ne ditet tona.
Tekstilet e leshta të Kuksit shquhen për teknikën unike, ashtu siç janë të veçanta edhe thurjet me shtiza, ojat, dantellat, qëndisjet e shumëllojshme. Veshjet popullore manifestojnë kulturën tradicionale të zonës dhe janë trashëguese e transmetuese të shumë elementëve që vijnë nga lashtësia. Jane karakteristike dhe te lashta, motivet popullore qe perdoren ne prodhimin e qilimave dhe sexhadeve, me kombinime shumengjyreshe me shije te holle artistike, te cilat nuk mund te gjenden ne asnje zone tjeter ne Shqiperi.
Mjeshteria e endjes se sixhadeve,punime dore,dekorim i veshjes se Lumës,Hasit,Tropojes,Rekës
Studiuesit vleresojne se motivet popullore qe perdoren ne qilimat dhe sixhadet e prodhuara ne zonen e Kukesit jane karakteristike dhe te lashta.Ne to shquajne kombinimet shumengjyreshe dhe shija e holle artistike, te pangjashme me asnje zone tjeter te Shqiperise.Nje vend te rendesishem ne punet e dores ze pergatitja e kostumeve tradicionale popullore Ne Tropoje tradicionalisht jane perdorur dhe ende vazhdojne te perdoren shume variante veshjesh popullore.Larmia me e madhe ekziston te veshjet e grave.Tiparet kryesore jane : Veshja e "ngushte" dhe veshjet me "peshtjellak te gjane".Punet e dores se grave dhe ato ne veg jane punime qe me shumti i kane rezistuar kohes deri ne ditet e sotme ,kjo fale tradites se percjelljes se tyre nga nena tek bija qe ne moshe te hershme. Veshja e Gjere dallohet nga peshtjellaku i gjere ne ngjyre te kuqe,qe endet ne vegj dhe paloset ne pala te vogla,pjesa e prapme e te cilit dekorohet me rruaza ne motive floreale shumengjyreshe .Karakteristike per Veshjen e Ngushte eshte kemisha prej beze te bardhe dhe perparesja,e cila dallohet per zbukurimet me motive te vecanta me figura rombi ,trekendeshe mes motiveve floreale,si dhe peshtjellaku i prapem prej stofi ,i cili zgjerohet ne fund dhe rijon dy cepa dhe qendiset ne forma gjeometrike me rruaza dhe temina. Hasi si njesi etnografike ne vehte paraqet nje interes historik,etnografik dhe folklorik.Veshjet popullore te Hasit,jane pa dyshim nje nga manifestimet me te fuqishme te kultures tradicionale.Ato jane trasheguese e transmetuese te shume elementeve,qe vijne nga lashtesia,por jane njekohesisht edhe shprehje e marredhenieve kulturore me popuj te tjere gjate shekujve.Tradita e punimit te veshjeve tradicionale,qilimave dhe punimeve te dores spikasin me artin e tyre teper te holle.Per tu njohur me keto produkte turistetdhe vizitoret do te kene mundesine qe t'i gjejne ato tek Qendra Informacionit Turistik ne qender te qytetit te Krumes ose ne Muzeun Historik Etno-kulturor te qytetit te Kukesit.Tradita e punimit te produkteve prejleshi ne veg eshte shume e lashte ne zonen e Hasit.Nje vend te veçante ne produktet prej leshi,qilima dhe sixhade,zene edhe ato te realizuara nga artizanet hasjane.Keto produkte shquhen per motivet e pasura dhe te vecanta. Veshja tradicionale e Rekes,sipas etnografeve,eshte nder me te vecantat ne Europe dhe Ballkan dhe dallon per dekorin asimetrik,te pahasur ne zona te tjera.Kjo veshje hyn ne tipin e veshjes me kemishe te gjate e dy futa,ku kemisha prej pambuku te bardhe me vija vertikale ngjyre bezhe endet ne veg dhe dekorohet me elemente teper te veçante dhe qe dallojne nga te gjitha trevat mbareshqiptare.
Sixhadetë e prodhuara nga artizanet kuksiane kanë qenë me famë në të gjithë Evropën. Në vitet ‘50 të shekullit të kaluar qilimat dhe sixhadet e punuara nga gratë e Lumës kanë prezantuar me dinjitet Shqipërinë në panairet e Europës, në të cilat janë vlerësuar edhe me çmime prestigjioze.
Dita e Artizanatit
Data 10 Mars 1951 shënon hapjen e ndërmarrjes së parë të artizanatit në Kukësin e Vjetër Këshilli i Qarkut Kukës në kuadrin e promovimit të vlerave të trashëgimisë kulturore të rajonit organizon në këtë ditë panairin e punimeve tradicionale. Kjo veprimtari jep ndihmesë të madhe në pasqyrimin e vlerave kulturore dhe tradicionale të rajonit tonë duke ndihmuar në specifikimin e objekteve tradicionale në vend, gjallërimin e jetës kulturore, nxitjen e zejtarëve dhe artizaneve në krijimtarinë popullore. Ky aktivitet do të organizohet në formën e panairit i ndarë në sektor sipas punimeve që do paraqiten nga artizanët dhe individët.
Kancelarët e Gjermanisë
Kancelari i Gjermanisë, zyrtarisht Kancelari Federal i Republikës Federale Gjermane (Gjermanisht: Bundeskanzler der Bundesrepublik Deutschland) është kreu i qeverisë dhe shefi ekzekutiv i Gjermanisë, si dhe komandanti i përgjithshëm i Forcave të Armatosura Gjermane gjatë kohës së luftës. Kancelari zgjidhet nga Bundestagu me propozimin e Presidentit dhe pa debat (neni 69 i Kushtetutës së Gjermanisë).
Mbajtës aktual i zyrës është social-demokrati Olaf Scholz, i cili u zgjodh Kancelar në vitin 2021.
Historiku i zyrës së Kancelarisë
Zyra e kancelarit ka një histori të gjatë, që rrjedh që nga Perandoria e Shenjtë Romake, kur posti i kryekancelarit gjerman zakonisht mbahej nga kryepeshkopët e Mainzit. Titulli është përdorur ndonjëherë i ngjashëm edhe në disa shtete të Evropës gjermanishtfolëse. Zyra moderne e kancelarit u krijua me lindjen e e Konfederatës së Gjermanisë së Veriut dhe pozicionin e parë të Kancelarit Federal e ka mbajtur Otto von Bismarck, i cili u bë Kancelar Federal në vitin 1867. Me zgjerimin e këtij shteti federal në Perandorinë Gjermane në vitin 1871, titulli u riemërua në Reichskanzler (që do të thotë "Kancelar perandorak"). Me kushtetutën e Gjermanisë të vitit 1949, titulli i Bundeskanzler u ringjall.
Roli i kancelarit ka ndryshuar gjatë periudhave të ndryshme. Nga viti 1867 deri në 1918, kancelari ishte i vetmi ministër përgjegjës në nivel federal. Ai u emërua nga Presidiumi Federal (d.m.th. mbreti prusian; që nga viti 1871 quhet Perandor). Sekretarët e Shtetit (Staatssekretäre) ishin nëpunës civilë në varësi të kancelarit dhe të ngjashëm me ministrat. Përveç detyrave të tij ekzekutive, kushtetuta i dha kancelarit vetëm një funksion: kryesimin e Bundesratit (Këshillit Federal), organi përfaqësues i shteteve (i cili së bashku me Rajhstagun ishte organi ligjvënës i Rajhut). Kancelari ishte gjithashtu pothuajse gjithmonë ministër-president i shtetit të Prusisë. Në mënyrë indirekte, kjo i jepte atij fuqinë mbi Bundesratin, duke përfshirë edhe kompentenca për shpërbërjen e parlamentit.
Në tetor 1918 u ndryshua kushtetuta për të kërkuar që kancelari të kishte besimin e parlamentit. Rreth dy javë më vonë, kancelari Max von Baden deklaroi abdikimin e perandorit dhe megjithëse i mungonte autoriteti kushtetues, ia dorëzoi detyrën e tij Friedrich Ebertit të Këshillit Revolucionar të Deputetëve Popullorë.
Kur nazistët erdhën në pushtet më 30 janar 1933, Kushtetuta e Vajmarit de fakto u la mënjanë. Pas vdekjes së Presidentit Hindenburg në vitin 1934, Adolf Hitler, lideri i partisë naziste dhe kancelari i atëhershëm, mori kompetencat e presidentit. Titulli i ri zyrtar u bë Führer und Reichskanzler (që do të thotë "Udhëheqës dhe Kancelar Perandorak").
Kushtetuta e vitit 1949 e riktheu pozicionin e Kancelarit në krye të ekzekutivit dhe i dha kancelarit kompetenca shumë më të mëdha sesa ato qe ekzistoning gjatë Republikës së Vajmarit, ndërkohë që e zvogëloi fuqimisht rolin e presidentit. Gjermania sot përmendet shpesh si një "demokraci kancelare", duke reflektuar rolin e kancelarit si shef ekzekutiv i vendit.
Që nga viti 1867, 33 individë kanë shërbyer si kryetarë qeverie të Gjermanisë, Gjermanisë Perëndimore ose Gjermanisë Veriore, pothuajse të gjithë me titullin Kancelar.
Kancelari Federal (1949–sot)
Kushtetuta gjermane e vitit 1949, e njohur ndryshe si Ligji Bazë (Grundgesetz), i jep kancelarit kompetenca të gjera për të udhëhequr politikën e qeverisë. Për këtë arsye, disa vëzhgues i referohen sistemit politik gjerman si një "demokraci kancelare". Edhe pse posti i kancelarit shpesh konsiderohet si më i fuqishmi në sistemin politik gjerman dhe shihet si i tillë brenda publikut gjerman, ai është vetëm posti i tretë më i lartë, pas kreut të shtetit, Presidentit të Gjermanisë dhe Presidentit të Bundestagut, një pozicion i ngjashëm me kryetarin e parlamentit federal.
Kancelari i parë i kësaj periudhe Konrad Adenauer, krijoi shumë precedentë që vazhdojnë edhe sot të ndiqen dhe vendosi kancelarinë si fokusin e qartë të pushtetit në Gjermani. Sipas dispozitave të Ligjit Bazë, që i jepte atij fuqinë për të vendosur udhëzime për të gjitha fushat e politikës, Adenauer ia atribuoi vetes pothuajse të gjitha vendimet kryesore. Ai shpesh i trajtonte ministrat e tij thjesht si zgjerime të autoritetit të tij dhe jo si kolegë. Ndërsa pasardhësit e tij kanë qenë më pak dominues, kancelari ka fituar mjaft autoritet ex officio (përveç kompetencave të tij/saj kushtetuese) saqë Gjermania shpesh përshkruhet nga ekspertët e ligjit kushtetues si një "demokraci kancelarie".
Kancelari apo Kancelarja përcakton përbërjen e Kabinetit Federal. Presidenti emëron dhe shkarkon zyrtarisht ministrat e kabinetit, me rekomandimin e kancelarit/es. Shkarkimet e ministrave, nuk kanë nevojë për miratim parlamentar. Sipas ligjit bazë, kancelari/ja mund të caktojë numrin e ministrave të kabinetit dhe të diktojë detyrat e tyre specifike. Kancelari Ludwig Erhard kishte kabinetin më të madh, me 22 ministra, në mesin e viteve 1960. Helmut Kohl kryesoi me mbi 17 ministra në fillim të mandatit të tij të katërt në vitin 1994; kabineti i vitit 2002, i dyti i kancelarit Gerhard Schröder, kishte 13 ministra dhe kabineti Angela Merkel më 22 nëntor 2005 kishte 15.
Zëvendëskancelari
Kancelari duhet të emërojë një nga ministrat e kabinetit si zëvendëskancelar (neni 69.1 i ligjit bazë). Zëvendëskancelari mund të zëvendësojë kancelarin, nëse mungojnë ose nuk është në gjendje të kryej detyrën. Megjithëse kancelari është teorikisht i lirë të zgjedhë çdo ministër kabineti, në qeveritë e koalicionit, udhëheqja e partisë së dytë më të madhe të koalicionit zakonisht cakton një nga ministrat e tyre për postin, të cilin kancelari e emëron në përputhje me rrethanat.
Nëse mandati i kancelarit përfundon ose nëse jepet dorëheqja, Bundestagu duhet të zgjedhë një kancelar të ri. Presidenti i Gjermanisë mund t'i kërkojë ish-kancelarit të veprojë si kancelar derisa të zgjidhet një mbajtës i ri i postit, por nëse ata nuk dëshirojnë ose nuk janë në gjendje ta bëjnë këtë, presidenti mund të emërojë gjithashtu zëvendëskancelarin si ushtrues detyre.
Adresimi protokollar
Stili i saktë i adresimit protokollar në gjermanisht është Herr Bundeskanzler (mashkull) ose Frau Bundeskanzlerin (femër). Në korrespondencën ndërkombëtare, kancelari përmendet si "Shkëlqesia e Tij/Saj Kancelari/ja i/e Republikës Federale të Gjermanisë".
1941 në Kosovë
Ngjarje nga viti
1565
Mbi vitin 1565.
Douglas County (South Dakota)
Douglas County është një nga  qarqet në shtetin federal South Dakota të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Gjeologjia në Kukës
Historiku i studimeve gjeologjike
Më 1905 Weters u mor me studime të ndërtimit gjeologjik të Shqipërisë së Veriut. Në vitet 1905-1907 hungarezi F.B. Nopsca kreu rilevime gjeologjike të shkallës 1:200000, kryesisht të Shqipërisë veriore dhe më 1929 botoi monografitë në një seri trajtimesh të gjeologjisë së rajoneve veriore te Shqipërisë. Në vitet 1922-1926 E.Nawack kreu rilevim gjeologjik në pjeset qendrore të Shqipërisë dhe në vitin 1928 botoi një hartë gjeologjike të Shqiperisë në shkallën 1:200000 dhe tekstin shpjegues të saj. Në vitin 1939 S.Zuber përpilon hartën tektonike të Shqipërisë në shk. 1:400000 me sqarimet e saj. Më vonë në vitet 1942-1943 ai përpilon një hartë gjeologjike të Shqipërisë në shk.1:200000. Në vitin 1916 F.B. Nopca ka kryer nje Marshutë gjeologjike nëpër zonën e Kukësit dhe po ashtu ka kryer një Marshute të tillë E. Nowack. Në periudhën 1930-1942, në rajonin e Kukësit u kryen punime gjeologjike nga shoqëritë e ndryshme aksionere italiane,që kishin karakter kryesisht shfrytëzimi të mineralit të kromit si në Kalimash, Qafë Kumbull, Fushë Dukagjin e Surroj. Gjatë viteve 50-të në disa pika te mineralizimit të kromit kanë vazhduar punimet e shfrytëzimit.
Duke filluar nga viti 1957 nisën studimet e para gjeologjike për pasuritë minerale të rrethit të Kukësit nëpërmjet rilevimeve gjeologjike të shkallës 1:50000 dhe punimeve të kërkim-zbulimit në vend-burimin Kalimash 1,Kalimash 2, Surroj, Trull-Surroj dhe Gjegjan. Kështu në vitet 1959-1961 u kryen rilevimet gjeologjike në shkallën 1:50000 nga gjeologët rusë Kollnak L.M dhe Urmanov për zonën e Kukësit dhe të Hasit dhe nga Lepedjev-Velicko,për pjesën juglindore e lindorë të rrethit të Kukësit. Kësaj periudhe i takon edhe fillimi i punimeve gjeologjike dhe zbulimi i vend burimeve të bakrit Gjegjan.
Pas viteve 1960-1961 në rrethin e Kukësit të gjitha punimet gjeologjike filluan te kryhen nga gjeologët shqiptarë. Krahas vazhdimit të punimeve të zbulimit të mineralit Cr (Krom),Cu (Baker), Fe (Hekur), Ni (Nikel) u filluan edhe punime studimore më të detajuara për njohjen më të thellë të ndërtimit gjeologjik dhe pasurive minerale të rrethit Kukës. Kështu mund të përmenden punimet e rilevimeve gjeologjike të shkallës 1:25000 deri 1:2000 dhe studime tematike e përgjithësuese për probleme në sektorë të veçuar të rrethit.
Si rezultat i këtyre punimeve u gjetën mjaft pika të mineralizuara të cilat u vlerësuan në interes praktik për kërkim-zbulimin e mineraleve të dobishme. Këto shfaqje iu nënshtruan punimeve më të detajuara të kërkim-zbulimit të shoqëruara këto me rilevime gjeologjike të shkallës 1:2000 ose 1:5000, punime komplekse gjeofizike e gjeokimike dhe punime minerare sipërfaqësore nëntokësore dhe shpime. Shumica prej tyre u klasifikuan si vendburime kromi,bakri dhe hekurnikeli e nikel silikat etj.