cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Latif Berisha
Universiteti i Prishtinës, Fakulteti i Filologjisë, Dega e Letërsisë Shqipe, nën përkujdesjen e Isak Shemës, Nuhi Rexhepi e Sali Bashota përgatitën tekstin "Vepra" në të cilën u përmblodhën poezitë, studimet, vështrimet,trajtesat e poetit,studiuesit,profesorit e veprimtarit Latif Berisha.
Në vitin 2004, Presidenti Historik Dr.Ibrahim Rugova,e dekoroi prof. Latif Berishën me Medaljen e Artë të Pavarësisë, për kontributin e dhënë për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës.
Në 10 vjetorin e vrasjes së prof. Latfi Berishës, më 24 mars 2009, Presidenti i Republikës së Kosovës, Dr. Fatmir Sejdiu e përmbushi detyrën e Presidentit Historik Dr. Ibrahim Rugova, duke ia ndarë Medaljen e Artë të Pavarësisë, familjes së prof. Latif Berishës,në akademinë përkujtimore që u mbajt në Qendrën e Kulturës "Rexhep Mitrovica", në Mitrovicë.
Sevime Gjinali
Shënime biografike lidhur me veprimtarinë dhe krijimtarinë artistike të prof.Sevime Gjinalit.
E lindur me 09.04.1937 në Prizren ku dhe kreu shkollimin e mesëm muzikor me 1954. Gjatë kësaj periudhe dallohet me pjesëmarrje në koncerte të shkollës si pianiste dhe anëtare e SH.K.A “Agimi’’në Prizren. Me insistimin e prof. M.Vasileviq regjistrohet në Akademinë e Muzikës në Beograd. Gjatë tërë kohës në studime dallohet si studente sidomos në lëndët kryesore si Solfezh,piano,harmoni etj. Pas mbarimit të studimeve në vitin 1958 kthehet në Prizren dhe në shkollën e mesme të muzikës angazhohet për lëndët Solfezh,Piano,Folklor muzikor,Lexim partiturash dhe Polifoni.Kjo ishte etapa e parë e saj si mesimdhënëse e parë në Akademi ku u vleresua si pedagoge e dalluar. Gjate këtyre viteve ishte aktive ne jeten kulturo-artistike te qytetit. Nga viti 1961 u ftua nga Radio Prishtina që si profesioniste të punoj në redaksinë e programit muzikor në radio përkatësisht si redaktore e muzikës serioze dhe popullore ku me angazhim të madh ndikoi në avancimin dhe realizimin e programeve muzikore duke shkruar shumë komente,tekste të muzikës klasike per t’i afruar dhe kultivuar shijen e dëgjuesit.Në këtë aspekt u vleresua për shumë emisione kualitative me të cilat Radio Prishtina ka marë shumë vlerësime në gara të ndryshme të radiodifuzionit. Krahas me detyrën e redaktorit punon si arsimtarja e lëndës piano në shkollën e mesme të muzikës në Prishtinë.
Me zhvillimin e produkcionit muzikor në Radio Prishtinë krijon kompozime në frymën e muzikës popullore,këngë korale për femijë,miniatura pianistike,kompozime për zë e piano të gjitha këto për shfrytëzimin e incizimeve në programet e Radios. Paralelisht me veprimtarinë kulturore nga viti 1970 zgjedhet ligjeruese në Shkollën e lartë Pedagogjike në Prishtinë për lëndët Solfezh e piano Me formimin e Akademisë së Muzikës në vitin 1974 vepron si ligjëruese e lëndës Solfezh.Me veprat e krijuara të formave të vogla dhe tekstet me komente për shumë emisione të muzikës klasike bëhet anëtare e lidhjes së kompozitorëve të ish Jugosllavise. Krahas veprimtarise si pedagoge ne Akademi kreu dhe detyrën e drejtorit të Ansamblit profesional të këngëve e valleve “Shota” e nevojshme për atë periudhë që vendet profesionale të kulturës të udhëhiqen nga profesionist…si dhe nje mandat zgjedhet Drejtor I produksionit muzikorë të RTV-Prishtinë. Kjo periudhë vleresohet si renesansa në pasurimin e krijimtarisë muzikore i të gjitha zhanreve muzikore ku në kuader të këtij institucioni vepron orkestra e filharmonisë,kori profesionist,ansamblet e muzikës zbavitëse,popullore,kori i fëmijëve me një hov jashtëzakonisht të madh zhvillohet kultura,muzika e vendit.
Si ligjeruese ne Fakultetin e Arteve avancohet në të gjitha titujt akademik në vitet 80 zgjedhet dekane e pare e fakultetit. Deri ne vitin 2012 ishte e angazhuar si bashkepunetore e jashtme në studime bachellor dhe master për lëndën Solfezh në sesionin instrumental pedagogjik.
Tekstet e botuara: 1.Libër me këngë për fëmijë 2.Libër për për fëmijë parashkollor “Gëzimi ynë” 3.Libër “Solfezh’ për student të Fakultetit të muzikës botuar në vitin 2009
Shqipja gjuhë e hapur dhe dinamike
Shqipja gjuhë e hapur dhe dinamike Autori: Xhevat Lloshi. Botuesi: ONUFRI. Viti i botimit: 2011. Faqet e librit 327. ISBN 99956-87-45-1
Filipoci
Filipovci - një fshat në pjesën verilindore të Maqedonisë, në Komunën e Kratovës, në afërsi të qytetit të Kratovës.
Fshati ndodhet në pjesën jugore të zonës së Komunës së Kratovës, dhe shtrati prek zonën e Komunës së Probishtipit. Filipovci është një kodër, i shpërndarë ose fshati i llojit të plasaritur dhe lagjet e saj rriten nga 530 në 620 metra mbi nivelin e detit. Fshati Kratovë është 10 km larg. Fshatrat në fshat mbajnë emra sipas familjeve që jetojnë në to, Smilkovtsi, Yashkovtsi, Spiridonov, Karamanskaya. Në jug, Kratovo Vrn (1115 m) Në juglindje, Garina (793 m) (675 m) dhe Bil (694 m.) Në lindje,Në verilindje, Borovik (664 m) dhe Gradiste (639 m.) Në veri, Sumak (572 m.) Në veriperëndim, Bačkov Rid (569 m.) Në perëndim dhe Çuka (697 m. ) në jugperëndim. Tarot i fshatit zë një sipërfaqe prej 13.4 km², ku tokat e punueshme zënë 489 ha, 493 ha pyje dhe 318 ha kullota. Për gjeografinë dhe vendndodhjen e Filipovcit, Gjorçe Petrov shkruante se është vendosur në këmbët e Crn Vrv nën Sakulica për 2 orë nga Kratova, nga njëra anë ajo afrohet Sakulica për ¼ orë, dhe nga ana tjetër Topoloviç në ½ orë.
Sipas regjistrimit të vitit 2002, 112 banorë kanë jetuar në fshatin Filipovci, të gjithë maqedonas. Në Filipovci ka një rënie të numrit të popullsisë nga 519 banorë në 1961 në 140 banorë në 1994. Në fshat jetojnë vetëm maqedonasit.
Sipas përbërjes së fshatit, fshati Filipovci ka një funksion bujqësor të përzier. Popullsia e fshatit Filipovci është e angazhuar në bujqësi, blegtori dhe shërbime artizanale. Nga prodhimi i kulturave më të shpeshtë është kultivimi i drithërave më të madhe të grurit, grurit dhe kulturave të kopshtit si fasulja, patatet dhe specat, domate, qepë, hudhra në të hapur, ndërsa mbarështimi i gjedhëve përfaqësohet nga kultivimi i lopëve dhe dhive. Në kodrat rreth fshatit ka shumë livadhe me bari të harlisur, të cilat përveç kullotave përdoren për të kositur bariun për ushqimin e kafshëve gjatë dimrit dhe ata vetë kanë një numër të shkurreve të ulëta që janë të favorshme për nxitimin nga dhitë. Disa banorë gjithashtu merren me shërbime dhe zanate si ndërtimi, muratura, autotransporti, prerja e druve të zjarrit. Në fshatin vetë, pranë rrugës para urës dhe lakmimit në mes të fshatit ka një mulli për grumbullimin e drithërave. Në fshatin Filipovci ka edhe shumë kuti të bletëve që prodhojnë livadhe dhe mjaltë mjalti, dhe së bashku me disa fshatra pranë Kratovës është një nga rrallë në të cilën ajo ruhet dhe aktiviteti i lashtë i gjuetisë me bletë me beetles ende është duke u bërë në shkëmbinj. Sipas dokumenteve turke të shekullit të 16-të, në Filipovc, deri në 100 grurë gruri, grurë të përzier, grurë, kërp, thjerrëza, rrush, verë, shishe dhe derra dhe bleta u rritën dhe kishte 2 mullinj për të cilat paguhej një taksë prej 7500 copë.
Fshati ndodhet në Komunën e Kratovës, e cila ishte një nga pak komunat në Maqedoni, e cila nuk ishte ndryshuar aspak në aspektin e kufijve të saj me ndarjen e re territoriale të Maqedonisë në 2004. Në periudhën nga viti 1965 deri në vitin 1996, fshati ishte vendosur në komunën e madhe të Kratovës. Fshati i përkiste komunës së Kratovës dhe në periudhën 1955-1965. Në periudhën 1952-1955, fshati ishte në zonën e komunës së atëhershme të Kratovës, në afërsi të qytetit të Kratovës ishin fshatrat Blizanci, Gorno Kratovë, Emirica, Zeleznica, Zhivalevo, Kavran, Knezevo, Kojkovo, Kunovo, Mushkovo, Nezilovo, Turalevo, Filipovci dhe Shligovo. Në periudhën 1950-1952, fshati ishte brenda Bashkisë së Turrës, ku ndodheshin fshatrat Zhivalevo, Turalevo, Topoloviç dhe Filipovci.
Në burimet e shkruara, fshati Filipovtsi haset në abuzuesit e taksave të regjistrimit turk nga shek. XVI dhe XVII, kur fshati ra nën vilajetin e Kratovës dhe ishte një kasolle mbretërore në Sanxhakun e Kjustendil. Në shekullin XVI në vitin 1570 në fshatin Filipovci jetonin 21 familje të krishtera të Maqedonisë dhe 11 të pamartuar, si dhe 6 adoleshentë muslimanë, të cilët prodhuan deri në 100 grurë, kokrra të përziera, grurë, kërp, thjerrëza, rrush, verë, shishe dhe derra dhe bletë. ka pasur 2 mullinj për të cilat ata kanë paguar një taksë prej 7500 akche. Një përshkrim mjaft i gjerë për Filipovcin dhe fshatrat e tjera në perëndim të Kratovës i dha revolucionari maqedonas Gjorçe Petrov në librin e tij "Materialet pas studimit të Maqedonisë" nga 1896. Pikërisht për Filippovci ai shkroi se është vendosur edhe në këmbët e Peakut të Zi nën Sakulicë për 2 orë nga Kratove. Nga njëra anë, ai iu afrua Sakulicës në ¼ orë, dhe nga ana tjetër arriti Topolovich për ½ orë. Një pjesë e fshatit u pa nga rruga e Kumanovës përballë Topolovichit në një kodër në ultësirën e Filipit An (përballë antenës së fshatit Nanovtsi ose Vak'v). Filipovci ishte një chiflik me 40 shtëpi maqedonase banorët e të cilëve kanë të njëjtën mbështetje si popullin Sakulovo. Të gjitha fshatrat këtu janë duke numëruar në bebet e Kratovës si dhe dhitë në rastin e Kumanovës. Mund të shihet që kur Kratovska Caza ishte një pronë e bejs. Vendi u konsiderua si zotërues i zotërinjve dhe fshatarët nuk kishin një këmbë të tokës së tyre përveç atyre rasteve kur disa fshatarë blejnë një pjesë të vendit, heqin dorë nga chiflik dhe bëhen të pavarur. Fshatarët ishin punëtorë femra. Tie nuk mund të luaj edhe nagattat e agate kopakzhezhel gi favrka. Sidoqoftë, në qoftë se i tërë toka është e bollshme në Selanitë dhe nivnat është punë e vështirë, Takvite nuk dëshiron të shkojë në shumë vende, por nga ana tjetër, ju mund të shihni se sa mund të hyni në vendin tuaj. Këto vepra të Tesë Zejës me mjetet e tyre për atë lloj shpërblimi arrihen 1/3 e tyre. Pas Zhetvat Gegi prebroela bariu, zhitoto e tij të parë presmetal dhe Selanetsot nuk zadrzhel për veten e tij një e treta. Për vitin e ardhshëm, ata u larguan nga treta e tretë, dhe ata i dhanë të tretën e tretë chiflik. Për shkak se llogaritja ishte arbitrare dhe pa mendimin e fshatarëve, ata mbetën një pjesë shumë të vogël për ta. Kafshët u konsideruan si mallra të luajtshme dhe i përkisnin fshatarëve, dhe pronarët e Chifliks morën vetëm një sasi të caktuar të vajit, gjizës ose djathit dhe leshit. Kjo ishte arsyeja pse blegtoria përbënte burimin kryesor të pasurisë në të gjithë pjesën perëndimore të Kratovës Caza.
Programimi me Java Script
Çfarë është JavaScript ?
9 Përdorimi i tagut <script src=“url” type=“text/javascript”> <script type=“text/javascript”> komandat dhe komentet e skriptit JavaScript është tashme gjuha default e te gjithë browsera-ve moderne dhe e HTML5, prandaj nuk është e domosdoshme qe te vendoset type="text/javascript" ne tagun.
Emrat e variablave dhe funksioneve
Shembuj emrash te vlefshëm për variablat dhe funksionet :
Ahmet Qirezi
Ahmet Qirezi (Qirez, 1930 - Prishtinë, 2019) është dramaturg dhe gazetar shqiptar që rrjedh nga një familje veteranësh të arsimit dhe të përpjekjeve për liri. Ahmet Qirezi është autor i një vargu dramash me të cilat i vuri themelet e dramaturgjisë moderne shqiptare në Kosovë. Ahmet Qirezi përpos dramaturgjisë, është marrur edhe me gazetari, kritikë të filmit dhe teatrit, kritikë letrare dhe aktrim.
Biografia
U lind në fshatin Qirez në vitin 1930 dhe rrjedh nga një familje veteranësh të arsimit dhe të  përpjekjeve  për  liri. Familja e tij jetonte në Vushtrri që nga shekulli XIX, u shpërngul më 1912 në fshatin e origjinës – Qirez – për shkak të angazhimit patriotik të Ahmet Qirezit (gjyshit), në krah të patriotit të madh Hasan Prishtina. Pas përpjekjeve dy-vjeçare kundër pushtuesit serb nëpër Malet e Drenicës, Qirezi iku në Turqi dhe la pas vetes gruan Salihen dhe të birin tre vjeç Tahirin për të mos i parë më kurrë sepse pas pak kohe vdiq atje.
I ati Tahiri kthehet nga Qirezi në vendlindjen e tij në Vushtrri në vitin 1934. Duke qenë se ishte arsimuar dhe edukuar me librat dhe revistat që i kishte lënë trashëgim i ati, dhe në sajë të arsimit individual plotësues të mëvonshëm, Tahiri u punësua mësues në vitin 1941 – detyrë që e kreu deri në vitin 1944. Në këtë ambient, tek Ahmet Qirezi u zhvillua dashuria për arsim dhe libra. Pas inkuadrimit të të atit, Tahirit, në Brigadën e Shaban Polluzhës gjatë viteve 1944-45, i cili përjetoi dhe mbijetoi Golgotën e Tivarit, Ahmeti u detyrua që me punë krahu ta mbajë familjen shumanëtarëshe megjithëse e kishte përfunduar shkollimin fillor gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Në vitin 1947, Ahmet Qirezi u inkuadrua si nëpunës në Trepçë, kurse në vitin 1949 vazhdoi punën në profesionin e mësuesit, të cilin e ushtroi deri në vitin 1952. Më pastaj, kreu edhe Shkollën e Lartë Pedagogjike në Prishtinë dhe u regjistrua në Fakultetin Filozofik.
Për shkak të agjitimit të tij kundër turqizimit të shkollës shqipe në Vushtrri, së bashku me kolegët e tij, Mustafë Venhari, Burhan Badivuku dhe Shefqet Karakashi; agjitim që pengoi planet e administratës serbe  për  shuarjen  e  arsimit  në  gjuhën  shqipe; Ahmeti u përjashtua nga arsimi në vitin 1952. Si për këtë, ashtu edhe për shkak se vinte nga një familje që kishte etiketën balliste, më nuk iu lejua kthimi në arsim.
Më 1 shtator 1954, Ahmet Qirezi doli në Prishtinë dhe menjëherë u inkuadrua si aktor në Teatrin Popullor Krahinor të Prishtinës, ku punoi plot 16 vjet. Gjatë asaj kohe, interpretoi shumë role kryesore e episodike. Derisa ishte aktor, u mor edhe me dramaturgji. Ndërmjet viteve 1960-1969, Ahmet Qirezi shkroi këto drama: “Vrasja e errët”-1960, “Çipçinjtë”-1962, Nëna e vërtetë”-1964, “Erveheja”-1966, “Gjergj Kastrioti-Skenderbeu”-1967 dhe “ Ngjyrat e jetës”-1969.
Drama “Gjergj Kastrioti-Skenderbeu” u vu në skenë në Teatrin e qytetit të Prizrenit me rastin e 500 vjetorit të vdekjes së heroit tonë kombëtar dhe pati një sukses shumë të madh. Mirëpo, përkundër kërkesës unanime të ansamblit të dramës shqipe, ajo u ndalua nga autoritetet që të vehej në repertorin e Teatrit të Prishtinës. Suksesin më të madh e arriti me dramën “Erveheja”. Dramat e tij, edhe si dorëshkrime janë luajtur gjatë viteve gjashtëdhjetë, shtatëdhjetë e tetëdhjetë nga teatro profesioniste e amatore të Kosovës. Me  dramën  “Ngjyrat  e  jetës”,  Ahmet Qirezi fitoi shpërblimin e konkursit të TPK-së për tekst dramatik në vitin 1969. Si rezultat, “Ngjyrat e jetës” u vu në  repertorin e TPK-së si e para në listë për sezonin teatror 1969-1970, por pas deshifrimit të autorit ajo nuk u vu në skenë kurrë, pa kurrfarë shpjegimi.
I zhgënjyer nga ky veprim i udhëheqësisë së atëhershme të Teatrit Popullor Krahinor, në Prishtinë Ahmet Qirezi e braktisi Teatrin Popullor Krahinor dhe profesionin e tij jetësor - kthesë kjo, të cilën e përjetoi rëndë. Në vitin 1970, u punësua në Radio Prishtinë, ku punoi si gazetar-redaktor deri më 7 korrik të  vitit 1989. Gjatë kësaj kohe, ai u mor me kritikë të teatrit e të filmit, kritikë letrare dhe raportoi nga ngjarjet kulturore, në Kosovë e jashtë saj. Ka marrë pjesë me referate e kumtesa në të gjitha simpoziumet kushtuar teatrit e filmit në Jugosllavinë e atëhershme. Si kryetar i Shoqatës së Kritikëve dhe Publicistëve të Filmit të Kosovës, Ahmet Qirezi ishte edhe anëtar i kryesisë së Shoqatave së Kritikëve e Publicistëve të Filmit e të Televizionit të Jugosllavisë.
Si gazetar, Ahmet Qirezi raportoi nga vende të ndryshme të botës. Në vitin 1979 në Ankara, ai ishte gazetari i vetëm që si dëshmitar okular i operacionit të ushtrisë turke me të cilin Kenan Evren pushtoi pallatin presidencial në Ankara, raportoi nga kjo ngjarje e rëndësishme të politikës globale. Ahmet Qirezi raportoi edhe nga vende të tjera, si Shqipëria, Siria, Gjermania, për ngjarjet kulturore.
Në vitin 1981, Ahmet Qirezi iu nënshtrua diferencimit ideo-politik si masë kundër lirisë së shprehjes për të cilën u angazhua rreth raportimit mbi demonstratat studentore të 11 marsit 1981. Politika famëkeqe e diferencimeve ideopolitike kundër inteligjencisë shqiptare në Kosovë filloi me diferencimin politik të Ahmet Qirezit. Edhe pas kthimit në punë në detyrat e njëjta, Ahmet Qirezi ishte nën embargo të emrit dhe të zërit në radio.
Ahmet Qirezi është pensionuar si gazetar, pas 40 vjet pune në fushën e arsimit, teatrit, filmit, kulturës e gazetarisë. Ndërroi jete me 2 prill 2019.
Lidhje të jashtme
Uebfaqja e Ahmet Qirezit -> kliko ketu.
Forca Ajrore Italiane
__NOINDEX__ parapamje|255x255px|Stema e Forcave Ajrore Italiane. Forcat Ajrore Italiane (italisht: Aeronautica Militare, AM) është forca ajrore e Republikës Italiane. Forca Ajrore Italiane u themelua si një krah i pavarur shërbimi më 28 mars 1923 nga Mbreti Victor Emmanuel III si Regia Aeronautica ("Forca Ajrore Mbretërore"). Pas Luftës së Dytë Botërore, kur Italia u bë republikë pas një referendumi, Regia Aeronautica iu dha emri aktual. Që nga formimi i tij, shërbimi ka pasur një rol të spikatur në historinë moderne ushtarake italiane. Ekipi i shfaqjes akrobatike është Frecce Tricolori.
Courrendlin
është një komunë në kantonin Jura të Zvicrës.
Kantoni Bais
Kantoni Bais (frëngjisht: Canton de Bais) ishte një kanton në departamentin Mayenne, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit ishte Bais. Ka sipërfaqe 220,96km2 dhe popullsi 4894 banorë.
Mos ik, o ma
Mos ik, o ma libër me autor Edmond Tupja. Shtëpia botuese: "OMBRA GVG", viti i botimit 2010. Faqe 100. ISBN 978-99956-38-75-7
Ajo është një letër dashurie. Gati 100 faqe e gjatë. E pastër. Nuk mund të ishte ndryshe. I drejtohet nënës. Përkthyesi dhe publicisti Edmond Tupja ka vendosur të na bëjë sërish të përlotemi. Nuk e ka një qëllim në vetvete. I rrjedh natyrshëm si një nevojë për çlirim. Për të thënë ato gjëra që nuk ia ka thënë ndonëse ka dashur. "Mos ik o ma" është vepra e radhës e Edmond Tupes një botim i shtëpise botuese Ombra GVG në serinë Apotezë. Si në çdo letër autori i drejtohet asaj. I thërret "O ma" ashtu si bënte dikur kur ajo ikte në punë a diku tjetër e ai e ndiqte pas me sy të përlotur e i lutej ta merrte me vete apo të rrinte me të. Ndonëse tanimë pozicionet kanë ndryshuar. Nëse dikur ishte ajo që e ruante tek koka e shtratit tanimë është ai që kujdeset për 88-vjeçaren e cila mpaket nga dita në ditë dhe pas vdekjes së të shoqit pret fundin. U bënë gati dy vjet që babai nuk është më mama. Kur të shoh të vetmuar e di që ty të merr malli për të por ti nuk e përmend më madje dhe kur ta kujtoj unë nganjëherë ti mjaftohesh me një tundje koke që përhap pikëllim rreth e qark meje një pikëllim të rëndë e masiv që më pret çdo hov për ta vazhduar bisedën e nisur.. shkruan në faqet e librit Tupja në poziçionin e birit që teksa sheh të emën të shuhet atë të mirën të urtën të drejtën punëtoren gjithnjë të gatshmen dëshiron që si dikur ajo të rrijë edhe pak më shumë më të. Teksa e sheh i vijnë ndër mend copëza kujtimesh kur ka qënë fëmijë. Sa herë e ka mërzitur... E për të përfituar kohë i thotë "Më fal o ma".
Kantoni Bais
Përbërja aktuale
Kantoni Bais aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Forca Ajrore e Maqedonisë së Veriut
parapamje|Një [[Mil Mi-24 maqedonas ulet në pistën e aeroportit ndërkombëtar të Shkupit.]] Brigada Ajrore e Maqedonisë së Veriut (maqedonisht: Воздухопловен ВИНГ) është forca e luftës ajrore dhe e mbrojtjes ajrore e Armatës së Republikës së Maqedonisë së Veriut.
Torre de Babel
Torre de Babel ishte një Telenovelë e Brazilit që u transmetuar nga Rede Globo Network nga 25 maj, 1998.
Forca Ajrore e Maqedonisë së Veriut
Historia
Pasi filloi konflikti në shkallë të plotë në vitin 1991 në republikat e reja të pavarura të Kroacisë dhe Bosnjë-Hercegovinës, Këshilli i Sigurimit i Kombeve të Bashkuara miratoi njëzëri një rezolutë, duke kërkuar një embargo të menjëhershme të armëve të OKB-së për Bosnje-Hercegovinën, Kroacinë, Republikën Federale të Jugosllavisë, Maqedoninë. dhe Sllovenia. Kjo rezolutë u konsiderua nga Maqedonia si e padrejtë, sepse Maqedonia ishte e vetmja nga ish Republikat Jugosllave që kishte fituar pavarësinë e saj si shtet me mjete paqësore. Në vitin 1994, Forcat Ajrore të Maqedonisë dhe Forcat e Mbrojtjes Ajrore blenë katër biplanë të ndërtuar në vitet 1920 nga Ukraina. Për shkak të embargos së armëve ato iu dorëzuan Forcave Ajrore të Maqedonisë dhe Forcave të Mbrojtjes Ajrore me regjistrim civil. Në vitin 1996, Këshilli i Sigurimit e përjashtoi Maqedoninë nga embargoja e armëve e OKB-së. Menjëherë pas kësaj, të katër helikopterët Mi-17 të Forcave Ajrore të Maqedonisë dhe Forcave të Mbrojtjes Ajrore u ngjyrosën në skema kamuflazhi dhe morën numra serialë ushtarakë.
Torre de Babel
Protagonistët janë Glória Menezes, Tarcísio Meira, Tony Ramos, Edson Celulari, Marcos Palmeira, Letícia Sabatella, Adriana Esteves, Juca de Oliveira, Cláudia Raia, Natália do Vale e Maitê Proença.
Forca Ajrore e Maqedonisë së Veriut
Historia
Katër trajnerë me dy vende Zlin 242L u blenë nga Republika Çeke në vitin 1995. Ato janë të përshtatshme për fluturim bazë, aerobatik, navigacion, instrument dhe fluturim nate, për fluturim formacioni dhe manovra luftarake. Një Zlin 242L humbi më 7 prill 1999 kur u rrëzua rreth 1 kilometër në perëndim të liqenit akumulues të Mantovës, afër Radovishit, me piloti duke ikur me lëndime të lehta.
Pas tërheqjes së Ushtrisë Jugosllave nga Kosova dhe vendosjes së KFOR-it në Kosovë, OKB-ja filloi procesin e çarmatosjes së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK). Duke filluar nga pranvera e vitit 2000, kryengritësit shqiptarë ndërmorën një shkallë të gjerë sulmesh frontale në stacionet e policisë, pikat e kontrollit dhe pikat kufitare në Serbinë jugore dhe Maqedoninë. Të gjitha këto ngjarje treguan se një pjesë e madhe e UÇK-së tashmë të shpërbërë ishte ende aktive në formën e dy ushtrive të reja çlirimtare: Ushtrisë Çlirimtare të Preshevës, Medvegjës, Bujanocit në Serbinë jugore dhe Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare në Maqedoni.
Kriza midis kryengritësve shqiptarë etnikë dhe forcave qeveritare maqedonase shpërtheu në mars 2001. Gjatë luftimeve, Forcat e Luftës Ajrore dhe të Mbrojtjes Ajrore Maqedonase u zgjeruan me shpejtësi përmes dorëzimit të njëzet avionëve të tjerë. Dorëzimi i parë në sasi të madhe të avionëve të rinj për Forcat e Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë u bë më 23 mars me Ukrainën duke dhuruar katër helikopterë luftarakë Mi-8MT, që shërbenin me kontingjentin ukrainas të KFOR-it në Kosovë, si dhe dy Mi të tjerë. -Helikopterë sulmues 24V Hind-E. Qeveria greke i dorëzoi dy helikopterë UH-1H Huey edhe për Forcat Maqedonase të Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore. Më 15 prill, u dorëzuan edhe dy avionë të tjerë Mi-24, të ndjekur nga një tjetër dërgesë me katër më 15 qershor dhe dy më 4 shtator. Në qershor 2001, katër Su-25 (tre Su-25 dhe një Su-25UB) mbërritën nga Ukraina. duke i bërë ata luftëtarët e parë luftarak të Forcave të Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë. Në dhjetor 2001, Forcat Maqedonase të Luftës Ajrore dhe të Mbrojtjes Ajrore morën dy helikopterë Mi-24K Hind-G2 (versioni i foto-zbulimit dhe zbulimit të artilerisë i Mi-24) nga Ukraina.
Në agimin e 25 marsit, si përgjigje ndaj sulmeve të kryengritësve shqiptarë në qytetin e Tetovës në Maqedoninë veriore, forcat qeveritare të sigurimit filluan një ofensivë të plotë për t'i neutralizuar dhe eliminuar ata. Në këtë operacion forcat e Sigurisë së Maqedonisë përdorën helikopterët transportues Mi-17 dhe së fundmi morën helikopterë luftarakë Mi-8MT. Kjo ishte hera e parë që avionët Maqedonas të Luftës Ajrore dhe të Forcave të Mbrojtjes Ajrore u përfshinë në operacione luftarake. Më 23 qershor, një Su-25 u ngrit nga baza ajrore e Petrovecit dhe kreu një zbulim mbi fshatin Araçinovë ku po zhvilloheshin luftime të ashpra. Kjo ishte hera e parë në historinë e Maqedonisë që një aeroplan luftarak i Forcave të Luftës Ajrore të Maqedonisë dhe Mbrojtjes Ajrore me krah fiks kishte operuar nga një bazë ajrore maqedonase.
Sipas Ministrisë së Punëve të Brendshme maqedonase, kryengritësit shqiptarë në Maqedoni kishin në posedim rezerva të mëdha armësh kundërajrore që përfshinin një numër të FIM-92 Stinger dhe Strela-2M (NATO: SA-7b Grail) të lëvizshëm me njerëz, të ulët. -Sistemet SAM në lartësi, 100+ topa kundërajror dhe 500+ armë të rënda kundërajrore. Përkundër kësaj sasie të madhe të armëve kundërajrore në duart e kryengritësve, asnjë avion i Forcave të Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë nuk humbi nga zjarri tokësor. Humbja e vetme e një avioni të shkaktuar nga Forcat e Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë ishte rrëzimi i helikopterit Mi-17 më 17 mars, pasi tehu i rotorit të helikopterit goditi një shtyllë flamuri gjatë ngritjes në një hotel në vendpushimin e skive Popova Shapka.
Gjatë luftimeve, qarkulluan një sërë zërash për blerje të mundshme nga Forcat e Luftës Ajrore dhe të Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë. Këtu përfshiheshin raportet se Maqedonia po përpiqej të merrte gjashtë avionë sulmi tokësor J-21 Jastreb nga Jugosllavia dhe dhjetë vëzhgime me shumë sensorë Pilatus Britten-Norman BN2T-4S Defender 4000 nga një vend i paidentifikuar. Në disa raste pati edhe raportime se Forcat e Luftës Ajrore dhe të Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë po operonin me dy helikopterë Kamov Ka-50 Hokum me mbështetje të afërt të blerë nga Rusia. Ministria e Mbrojtjes e Maqedonisë i ka mohuar këto lajme. Raportime më të diskutueshme u ngritën në qershor kur media maqedonase raportoi se vendi po negocionte me Ukrainën për të blerë gjashtë avionë luftarakë MiG-29 Fulcrum. Kjo u pasua në fillim të gushtit nga njoftimet e mediave greke se Turqia po i ofronte Maqedonisë një qira të dy skuadroneve të avionëve luftarakë F-16C/D Fighting Falcon. Thashetheme të tjera qarkulluan në fillim të gushtit kur Sunday Times raportoi se Maqedonia po mendonte të blinte Su-25 Scorpion, një version i ri "riparues" i Frogfoot, i kompletuar me avionikë izraelitë të pajisur në ish-republikën sovjetike të Gjeorgjisë.
Si pjesë e njëpasnjëshme të pasurisë dhe pajisjeve të ish-Ushtrisë Popullore Jugosllave, më 18 tetor, Jugosllavia i ofroi Maqedonisë një litani armësh dhe pajisjesh që vendi ishte gati t'i dorëzonte ushtrisë maqedonase. Sipas njoftimeve fillestare të mediave maqedonase, vendi, ndër të tjera, do të merrte katër avionë G-4 Super Galeb, një avion transporti An-26, një avion transporti Yak-40, kabinete për trajnimin e pilotëve për Akademinë Ushtarake Maqedonase "Gjeneral Mihailo Apostolski". ", dhe sistemet e raketave tokë-ajër. Deri më sot, nuk ka asnjë përditësim në lidhje me mundësinë e dërgimit të armëve dhe pajisjeve jugosllave në Maqedoni, gjë që ngriti dyshime për besueshmërinë e raporteve.
Në dhjetor 2001, u zbatua një strukturë e re organizative e Forcave të Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë. Deri atëherë, Brigada e Aviacionit e Forcave Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë (Avio Brigada) ishte e organizuar në tri skuadrone: 101. AE, 101 Skuadrilje luftarake sulmuese (101. Avijaciska Eskadrila), 201. POHE, 201 helikopter antiblindor (201 S1. Protiv Oklopna Helikopterska Eskadrila) dhe 301. TRHE, 301 Transport Helikopter Squadron (301. Transportna Helikopterska Eskadrila). Me ndryshimet e fundit në organizimin e Forcave të Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë, Brigada e Aviacionit (Avio Brigada) u bë Batalion Ajror (Avio Bataljon), dhe Skuadrilja (Eskadrila) u bë kompani (Çeta), dhe AE u bë 101. ACh, 101 Kompania e Aviacionit (101. Avijaciska Cheta), 201. POHE u bë 201. POHCh, 201 Kompania Anti Armor Helikopter (201. Protiv Oklopna Helikopterska Cheta) dhe 301. TRHE u bë 301. TRHCh, 301 Transport Helikopters. . Në kuadër të këtij riorganizimi të Forcave të Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë, u krijuan edhe kompani të reja. E quajtur si 401. ShTCh, 401 Training Company (401, Shkolsko Trenazna Cheta), kjo kompani tani operon me katër Zlin 242L, një Zlin 143L të vetëm dhe dy UH-1H. Përpara se të vinin pjesë e 401. ShTCh, katër trajnuesit origjinal Zlin 242L me dy vende ishin pjesë e 101. Helikopterët AE dhe UH-1H ishin pjesë e 301. TRHE. Në vitin 2003, një Zlin 143L me katër ulëse dhe një Zlin 242L me dy vende u blenë nga Autoriteti Maqedonas për Transport Civil Aeronautik dhe Trafik. Trajnimi për Zlinët e rinj do të fillojë në fillim të vitit 2004 kur tre Zlin 242 origjinale do të shkojnë në Moravan Airplanes në Republikën Çeke për riparim.
Elita e Forcave të Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë, Detashmenti Special i Parashutës 501 (501. Padobransko Diverzantski Odred) ose "501. PDO" i quajtur "Falcons" (Sokoli) u zbulua zyrtarisht gjatë një stërvitje ushtarake që u zhvillua në poligonin ushtarak Cojlija, afër Baza ajrore e Petrovecit, më 28 maj 2002.
Aktivitetet stërvitore të Detashmentit Special të Parashutës 501 "Falcons" përfshinin një prezantim teknik të pajisjeve dhe armatimit, kërkim-shpëtimit luftarak (CSAR) të pilotëve në territorin armiqësor me një operacion taktik të quajtur "Diamanti i vogël". Detashmenti Special i Parashutës 501 "Falcons" demonstruan gjithashtu aftësinë për të drejtuar aeroplanët Maqedonas të Luftës Ajrore dhe zjarrin e topave/raketave drejt pozicioneve të armikut si një ekip i përbashkët operacional për kontrollin e sulmit në terminal (JOTAC), aftësi gjuajtëse nga Mi-8MT dhe Mi- Helikopterë 24 V, kërcime me parashutë duke përdorur parashuta të linjës statike dhe me hapje të ulët në lartësi të madhe (HALO), dhe duke përfunduar me një bastisje të simuluar dhe kapje të objekteve të bazës ajrore.
501. PDO është nën komandën e Forcave të Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë dhe detyra e saj kryesore është kërkim-shpëtimi, evakuimi mjekësor i ekuipazhit të rrëzuar dhe gjetja e shtigjeve për ndjekje në forcat ajrore të lëvizshme dhe të montuara në automjete. Në rast të një fatkeqësie natyrore, objektivi i tij është të ndihmojë popullatën civile. Anëtarët e 501. PDO janë të gjithë ushtarë profesionistë me përvojë që kanë marrë pjesë në misione që përfshijnë NATO-n dhe shtetet anëtare të Partneritetit për Paqe. Sipas majorit Goran Grujovski, qëllimi i 501.PDO është të bëhet njësia më elitare e ushtrisë maqedonase.
Krijimi i 501. PDO ka rezultuar në nevojën për pajisjen e Forcave të Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë me avionë transportues. Mediat maqedonase raportojnë se qeveria maqedonase në seancën e mbajtur më 2 prill 2002 ka vendosur të refuzojë iniciativën për blerjen e një avioni transportues An-74 Coaler nga Ukraina për një çmim prej rreth 6 milionë dollarë. Në dhjetor të vitit 2002 qeveria ruse propozoi shlyerjen e disa borxheve të vjetra ndaj Jugosllavisë që i trashëgoi Maqedonia me një avion transporti (An-74?). Për shkak të pasigurisë në lidhje me blerjen e An-74 nga Maqedonia, Forcat e Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë blenë një avion transporti An-2 nga klubi i aviacionit maqedonas "Kumanovo" në vitin 2003. An-2 do të përdoret për stërvitjen me parashutë të 501. PDO derisa një avion i ri An-74 ose një avion tjetër transportues të bëhet pjesë e Forcave të Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore të Maqedonisë. 501. PDO përdor avionë Mi-24V, Mi-8MT, An-2R dhe ndonjëherë UH-1H
Maqedonia e Veriut ishte një nga nëntë vendet e Evropës Qendrore dhe Lindore që po kërkojnë në mënyrë aktive anëtarësimin në NATO. Me dëshirën për të përmbushur të gjitha detyrimet për integrim të plotë dhe anëtarësim në NATO, Maqedonia e Veriut pajisi Forcat e saj të Luftës Ajrore dhe Mbrojtjes Ajrore me luftëtarë dhe helikopterë me sisteme komunikimi të pajtueshme me NATO-n. Për mbrojtjen më të mirë të kufijve të saj me Kosovën dhe Shqipërinë, veçanërisht gjatë natës, Maqedonia e Veriut planifikon të pajisë disa helikopterë të Forcave Ajrore dhe Forcave të Mbrojtjes Ajrore me pajisje FLIR. Prioritet në blerjet për Brigadën Ajrore të Maqedonisë së Veriut dhe Forcat e Mbrojtjes Ajrore në të ardhmen do të jetë pajisja e helikopterëve të shërbimeve. Katër Su-25 Frogfoot u tërhoqën nga përdorimi në 2004. Maqedonia e Veriut nuk ka ndërmend të operojë avionë luftarakë në të ardhmen dhe do të varet nga aleatët e saj të NATO-s për mbulimin ajror.
Harry Kane
Harry Edward Kane (lindur më 28 korrik 1993) është një futbollist profesionist anglez i cili luan si sulmues për klubin anglez Tottenham Hotspur dhe me kombëtaren angleze.
Shkëmbi i Kavajës
Shkëmbi i Kavajës është shkëmb i cili ndodhet në afërsi të gjirit të Durrësit. Shkëmbi është 160 metra i gjerë dhe 560 metra i gjatë. Sipas disa historinave mendohet që Beteja e Dyrrahut mes Çezarit dhe Pompeut të jetë zhvilluar pranë Shkëmbit të Kavajës.
Harry Kane
Ai bëri rrugën e tij përmes niveleve të të rinjëve te Tottenham Hotspur përpara se të bënte debutimin me skuadrën e parë më 25 gusht 2011 në një ndeshje të Europa League kundër Heart of Midlothian. Kane gjithashtu është huazuar te skuadra e League One Leyton Orient dhe te skuadrat e Championship Millwall, Leicester City dhe Norwich City.
Shkëmbi i Kavajës
Shkëmbi i Kavajes bën pjesë në monumentet natyrore të vendit tonë. Ai ndodhet në afërsi të fshatit Shkallnur, fare pranë bregut të detit, më një lartësi që shkon deri në 105 metra mbi nivelin e detit. Që nga kohërat më të lashta e deri më sot, vendi ka qenë dhe është mjaft i njohur, por arsyet kanë ndryshuar. Dikur Shkëmbi i Kavajës ishte i njohur pikërisht prej faktit se ishte shkëmb, duke shërbyer në shekuj shërbyer si një fortesë natyrore e vendit, si vendi ku perandoritë më të mëdha të kohës zhvilluan betejat e tyre, vendi ku u ndeshën Pompeu me Çezarin, ndërsa sot ai njihet për plazhin shumë të bukur përgjatë bregdetit të tij.
Harry Kane
Kane ka përfaqsuar Anglinë në nivelet U–17, U–19, U–20 dhe U–21.
Shkëmbi i Kavajës
Shkëmbi i Kavajës si monument natyror
Pas vitit 1990, “perdja e hekurt” ra, duke rrëzuar njëkohësisht edhe telat me gjemba që rrethonin Shkëmbin e Kavajës dhe gjithë zonën përreth. Dalëngadalë, bregdeti i tij i bukur nisi të popullohej, hotele të shumtë nisën të ngrinin krye dhe të përshëndesnin pishat, që më parë ishin të pakalueshme. Njerëzit nisën të shijonin pushimet në rërën e mrekullueshme të bregdetit të Shkëmbit të Kavajës.
Por, shumë pak njerëz që vijnë në bregdet për të pushuar e dinë historinë e pasur të luftërave të zhvilluara në këtë vend, luftëra që kanë qenë vendimtare në historinë e botës në atë kohë. Në bregdetin e kësaj zone ka një hotel që mban emrin e Pompeut, por pak e dinë se pse është përdorur ai emër. Në gjithë zonën përreth Shkëmbit të Kavajës, përfshirë edhe bregdetin, nuk ka asnjë lloj guide treguese për ngjarjet e mëdha që kanë ndodhur këtu, nuk ka asnjë tabelë për të treguar se këtu kaluan, u ndeshën dhe lanë kockat ushtarë nga gjithë bota. Shkëmbi i Kavajës sot është shembulli i zhvillimit të një zone turistike disi më mirë, krahasuar ka kaosin urban të Plazhit të Durrësit, por kjo është shumë pak ... turistëve u duhet ofruar shumë më tepër. Shkëmbi i Kavajës – njësitë vendore që e administrojnë atë – duhet të bëjnë të mundur që turistët të vijnë jo vetëm për detin, por edhe për detin.
Pasha
Pasha është titull ushtarakë e më vonë edhe adminstrativ. Emëtiminin e personave e bënte Sulltani i cili këta persona i shpërblete me toka të cilat sundoheshin nga ata me kushtë që të paguanin një përqindje të të ardhurave. Tokat e tilla quheshin Pashallëk. Më vonë këto bëhen edhe njësi administrimi i peranoris osmane dhe në vendet dhe shete të tjera islamike.
Omaha
Omaha është qyteti më i madh në shtetin e Nebraskës, Shtetet e Bashkuara, dhe është qendra e rrethit Douglas. Omaha ndodhet rreth 30km në veri të grykëderdhjes së lumit Platte. Omaha ka një popullsi prej 409.000 banorësh (2010), duke u renditur si qyteti i 42-të më i madh i SHBA-së.
Prejardhja e shqiptarëve në dritën e dëshmive të gjuhës shqipe
Prejardhja e shqiptarëve në dritën e dëshmive të gjuhës shqipe Autori: Shaban Demiraj. Akademia e shkencave e Shqipërisë. Botuar nga "Shkenca". Viti i botimit: 1999. Faqet e librit 285. ISBN 99927-654-7-X
Marina italiane
__NOINDEX__ parapamje|282x282px|Stema e Marinës Italiane. Marina Italiane (italisht: Marina Militare, MM) është marina e Republikës Italiane. Është një nga 4 degët e Forcave të Armatosura Italiane dhe u formua në vitin 1946 nga ajo që mbeti nga Regia Marina (Marina Mbretërore) pas Luftës së Dytë Botërore. Që nga gushti 2014, marina italiane kishte një forcë prej 30.923 personeli aktiv, me rreth 184 anije në shërbim, duke përfshirë anije të vogla ndihmëse. Konsiderohet si një marinë shumë-rajonale dhe e ujërave blu.
Courtételle
është një komunë në kantonin Jura të Zvicrës.
Forcat e bashkveprimit molekular
Forcat e bashkveprimit molekular
Gazrat zgjerohen vetvetiu dhe mbushin tere vellimin e enes ku ndodhen, kurse trupat e ngurte dhe te lenget kan vellim te caktuar dhe u kundervihen njelloj , si forcave te zgjerimit , ashtu edhe forcave te ngjeshjes. Keto fakte shpjegohen me egzistimin e forcave terheqese dhe refuzuese, te cilat veprojn njekohesisht ndermjet molekulave te qdo trupi. Keto quhen forca molekulare .Bashkeveprimi molekular shfaqet ne forme te forcave terheqese.Kur largesite ndermjet molekulave jane te vogla, mbizotrojne forcat refuzuese. Me zmadhimin e largesise ndermjet molekulave, forcat terheqese dhe refuzuese zvogelohen. Ato refuzuese zvogelohen me shpejt.Forcat terheqese molekulare qe veprojne ndermjet dy lendeve te ndryshme i quajme forca te adezionit (p.sh molekulat e lapsit dhe te letres).
Etiopia
me Sudanin.
Historia
ne etiopi gjendet rrafshnalta e etiopis Etiopia më parë ka qenë e njohur edhe si Abes-sinia apo Abesinia.
Koha parahistorike: Etiopia konsiderohet si vendi i shfaqjes e te njerzeve moderne, Homo Sapiens (Latinisht: Njeri i menqur) ne kohen e Mesme Paleolitike rreth 200,000 vjet me heret. Eshtrat te para njerzore moderne u zbuluan ne pjesen jug lindore te Etiopise qe quhen 'mbetjet Omo'.
Gjeografia
Sipërfaqja e përgjithshme e Etiopisë është 1,127,127 km2 nga e cila 7,444 km2 janë ujë dhe shtrihet rreth koordinatave gjeografike 8 00 V, 38 00 L.
Etiopia nuk ka bregdet për këtë ka një vijë kufitare 5,328 km.
Klima e Etiopisë është klimë tropiku e ndikuar shumë nga topografia e relievit.
Relievi e Etiopisë përshkohet nga rrafshnalta me në qendër vargmalet që ndahen në rrafshin e madh të Rifit. Pika më e ultë e relievit është -125 m në luginën e quajtur "Denakil" dhe ajo më e larta në lartësi mbidetare prej 4,620 metrave në vendin e quajtur "Ras Dejen", në veri të kryeqytetit Adis Abejtë.
Forcat e Mbrojtjes Hungareze
parapamje|Stema e Forcave të Mbrojtjes Hungareze. Forcat e Mbrojtjes Hungareze (Hungarisht: Magyar Honvédség) është forca mbrojtëse kombëtare e Hungarisë. Që nga viti 2007, Forcat e Armatosura Hungareze janë nën një strukturë të unifikuar komanduese. Ministria e Mbrojtjes ruan kontrollin politik dhe civil mbi ushtrinë. Një komandë vartëse e Forcave të Përbashkëta po koordinon dhe komandon trupat e HDF. Në vitin 2020, forcat e armatosura kishin 22,700 personel në detyrë aktive. Në vitin 2019, shpenzimet ushtarake ishin 1.904 miliardë dollarë, rreth 1.22% e PBB-së së vendit, shumë më poshtë objektivit të NATO-s prej 2%. Në vitin 2016, qeveria miratoi një rezolutë në të cilën u zotua të rrisë shpenzimet e mbrojtjes në 2.0% të PBB-së dhe numrin e personelit aktiv në 37,650 deri në vitin 2026.
Shërbimi ushtarak është vullnetar, megjithëse rekrutimi mund të ndodhë në kohë lufte. Në një lëvizje të rëndësishme për modernizimin, Hungaria vendosi në vitin 2001 të blejë 14 avionë luftarakë JAS 39 Gripen për rreth 800 milionë euro. Hungaria bleu dy avionë të përdorur Airbus A319 dhe dy avionë transporti Falcon 7X. Tre avionë transporti C-17 III Globemaster operojnë nga Baza Ajrore Pápa nën shenjën e kombësisë hungareze, por mirëmbahen nga krahu i transportit të rëndë ajrore të NATO-s (HAW). Një program intensiv modernizimi filloi në vitin 2016 me emrin "Zrínyi 2026". Përveç të tjerave u blenë helikopterë të rinj, tanke, IFV dhe pajisje artilerie. Qendra Kombëtare Hungareze e Sigurisë Kibernetike u riorganizua në vitin 2016.
Në vitin 2016, ushtria hungareze ka rreth 700 trupa të stacionuara në vendet e huaja si pjesë e forcave paqeruajtëse ndërkombëtare, duke përfshirë 100 trupa HDF në forcën ISAF të udhëhequr nga NATO në Afganistan, 210 ushtarë hungarezë në Kosovë nën komandën e KFOR-it dhe 160 trupa në Bosnje. dhe Hercegovina. Hungaria dërgoi një njësi logjistike prej 300 trupash në Irak me qëllim që të ndihmonte pushtimin e SHBA-së me autokolona të transportit të armatosur, megjithëse opinioni publik kundërshtoi pjesëmarrjen e vendit në luftë. Një ushtar u vra në aksion nga një bombë në anë të rrugës në Irak.
Gjatë Revolucionit Hungarez të 1848, HDF dëboi forcat Habsburge nga vendi në Fushata e Pranverës së 1849, por u mund nga një ofensivë austro-ruse në verë. Honvéd Mbretëror Hungarez u krijua në 1868. Gjatë Luftës së Parë Botërore, nga tetë milionë burra të mobilizuar nga Austro-Hungaria, mbi një milion vdiqën. Rekrutimi u fut në bazë kombëtare në vitin 1939. Forca e Ushtrisë Mbretërore Hungareze në kohë paqeje u rrit në 80,000 burra të organizuar në shtatë komanda korpusi. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Ushtria e Dytë Hungareze u shkatërrua në brigjet e lumit Don në dhjetor 1942 në Betejën e Stalingradit. Gjatë epokës socialiste dhe të Traktatit të Varshavës (1947-1989), i gjithë Grupi i Forcave Jugore prej 200,000 personash u vendos në garnizon në Hungari, i kompletuar me artileri, regjimente tankesh, forca ajrore dhe trupa raketore me armë bërthamore.
Delémont
është një komunë në kantonin Jura të Zvicrës.
Shqiptar
shqiptar mund të referohet tek:
Përdorime tjera
Susan Sarandon
Jeta e hershme
Është më e vjetra ndër nëntë fëmijët, e lindur si Susan Abigail Tomalin në New York. Babain e kishte me prejardhje angleze e irlandeze, ndërsa nëna me prejardhje siçiljane dhe italiane. Suzan është rritur në Edison, ndërsa në New Jersey kryen shkollen e mesme, më 1964. Pastaj kaloi në Universitetin Katolik Amerikan, ku studjoi dramën (1964—1968).
Sabahudin Gabrani
Sabahudin Gabrani ose Sabaudin Gabrani lindi ne vitin 1925. Ai vdiq ne vitin 1943. Eshte Heroi i Popullit, dhe pasi u kap nga forcat fashiste, u denua me vdekje. Fjalete e tij te fundit ishin: Mos u trembni ne aksione, se dhe ketu ne Ministrine e Kultures, ku punojme, po na zbuluan, ne do ta kthejme ne nje kala komuniste.
Lidhe të jashtme
Erion Habilaj, Kush ishin deshmoret qe u varen ne litar nga forcat pushtuese ne vitet 1939-1944
Gjiri i Durrësit
250px|thumb|Pamje (jo tërësisht e plotë) e gjirit të Durrësit nga veriu Gjiri i Durrësit është 18 km i gjatë dhe 3.8 km i gjerë duke filluar nga Porti i Durrësit dhe duke përfunduar tek Kepi i Bishtit të Barbaut.
Panorama
thumb|center|1000px|Pjesë e gjirit të Durrësit: Plazhi i Golemit
Páginas da Vida
Páginas da Vida ishte një Telenovelë e Brazilit që u transmetuar nga Rede Globo Network nga 10 korrik, 2006.
Dead or Alive
Dead or Alive është një lojë vizuale e zhanrit Beat-'em-up nga prodhuesi japoneze i lojërave Tecmo.
Çekajt
Një nga nga familjet më të vjetra të qytetit të Shkodrës, ku të parët e saj kanë qenë pronarë të mëdhenj tokash dhe më pas janë marrë me tregti, ekonomi e politikë, është dhe familja Çeka (Suma).
Në një nga dhomat e banesës karakteristike shkodrane, e cila ndodhet në qendër të qytetit në lagjen "Ndoc Mazi", Ëngjëlli dhe familja e tij kanë ekspozuar figurat kryesore të familjes, dokumentet e fotot kryesore të figurave të saj.
Dy vëllezërit Pjetrin dhe Sokol (Kolë) Suma rridhnin prej një familjeje bajraktarësh dhe veziri i Shkodrës u dërgoi fjalë që të shkonin për ta takuar në Shkodër, në sarajet e tij. Fjalës së vezirit, që ishte dhe sundimtari i Shkodrës, iu përgjigj vetëm një nga vëllezërit, Sokoli, kurse Pjetri nuk pranoi dhe për t'i shpëtuar ndonjë hakmarrjeje të mundshme të vezirit, u largua nga fshati dhe për dhjetë vjet me radhë qëndroi i fshehur ndër miqtë e tij dhe nëpër male. Pjetri vendosi dhe zbriti në Shkodër e shkoi drejt e në shtëpinë e Haxhi Çekës, për të cilin kishte dijeni se nga katolik ishte kthyer në mysliman, kishte bërë haxhillëk në Mekë dhe kishte mbështetjen e vezirit.
Ky e mori në besë Pjetrin dhe e mbajti në shtëpinë e tij, duke i thënë se nuk e detyronte njeri për të ndërruar fenë. Kështu, Pjetër Suma qëndroi për afro tre vjet në shtëpinë e Haxhi Çekës dhe mbas tre vjetëve Haxhiu i dha para për të ndërtuar shtëpinë e tij. Pjetri e ndërtoi shtëpinë e tij ngjitur me atë të Haxhiut, por, kur e morën vesh turqit dhe shkuan për t'ia shembur, Haxhi Çeka u doli përpara dhe u tha se ajo ishte shtëpia e tij. Turqit ikën duke thënë se ajo është shtëpia e Çekës dhe që nga ajo kohë Pjetër Sumës i mbeti mbiemri Çeka dhe në të gjithë Shkodrën ai filloi të thirrej Pjetër Çeka. Kurse jashtë qytetit e nëpër fshatra dhe jashtë Shqipërisë ku ai shkonte për tregti, njihej dhe thërritej Pjetër Suma. Prandaj, që nga ajo kohë, edhe sot ajo familje njihet me dy mbiemrat, Suma dhe Çekaj.
Pjetër Çeka u martua dhe i lindën pesë djem: Preçi, Hila, Ejlli, Kola dhe Simoni. Dy djemve të mëdhenj, Preçit dhe Hilës, Pjetri u dha zanatin e rrobaqepësit, kurse djalin e tretë, Ejllin, e dërgoi në Romë, ku pasi u shkollua për xhakua (prift) shërbeu në Shkodër dhe më vonë në fshatin Shirq, ku edhe vdiq e u varros në kishën e Shirqit. Djali i dytë, Hila, u mor me tregti lëkurësh, ku pasi mblodhi një sasi shumë të madhe, shkoi dhe i shiti në Venedik. Me paratë që fitoi nga shitja e lëkurëve, Hila bleu shumë mall, të cilin erdhi dhe e shiti në Shkodër në gjashtë dyqanet që i bleu së bashku me vëllezërit e tij. Nga paratë që fitonte prej shitjes së lëkurëve në Itali, Hila blinte mall manifakture dhe vinte e shiste në Shkodër. Pasi u fuqizua shumë ekonomikisht, përveç Shkodrës, Hila filloi t'i shiste mallrat që sillte nga Italia dhe në Gjakovë, Prizren, Shkup, Tetovë etj., ku hapi agjencitë e veta, që njiheshin me firmën "Suma" (Çeka) dhe punësoi njerëz të besuar nga Shkodra.
Pasi fituan shumë nga kjo lloj tregtie, vëllezërit Çeka u martuan sipas radhës dhe blenë dyqane, vreshta e toka, të cilat shtriheshin në Bushat, Vrakë, Bardhej, Lezhë e deri në Zejmen, ku ata kishin 200 dynym. Hila ndërtoi një shtëpi të madhe me gjashtë dhoma në qytetin e Shkodrës, në atë vend ku sot njihet me emrin Arra e Madhe. Familja e njohur tregtare e Shkodrës është ndër familjet më të vjetra shkodrane që figurojnë të shënuara që në vitin 1736 në regjistrin e pagëzimeve që ka mbajtur famullitari i Tophanes, Dom Pal Kamsi. Trashëgimtarë të kësaj familjeje shpërndahen, vajzat martohen me familje të tjera të njohura në Shkodër, djemtë disa shkojnë në Francë e Spanjë, të tjerë jetojnë në Shkodër.
Dekorimi nga presidenti francez
Mikel Çeka (Suma) ka shërbyer për gati 40 vjet në konsullatën franceze në Shkodër si ndihmës dhe përkthyes i konsullit francez në këtë qytet. Për këtë Presidenti i Francës, Feliks Fore, më 23 prill të vitit 1895 e dekoron Mikel Çekën (Sumën) me medalje ari dhe origjinali i diplomës që shoqëronte medaljen gjendet në Arkivin Qendror të Shtetit. Medalja nuk dihet ku ka humbur, por dokumentin që e vërteton këtë është marrë duke fotokopjuar origjinalin që ndodhet në AQSH. Medalja i është dorëzuar Mikel Çekës nga konsulli francez në Shkodër Hekard, i cili i kishte propozuar Ministrisë së Jashtme të shtetit të tij dhënien e kësaj medaljeje.
Filip Çeka, është një ndër drejtuesit kryesorë të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit në Shkodër.
Koha e Zogut dhe përndjekja
Filip Çeka, u lind në vitin 1898 në këtë shtëpi dhe gjatë pagëzimit që iu bë në kishë, si kumbarë kanë qenë çifti francez Giorgjio De Grand dhe Marie Berta De Grand, të cilët në atë kohë punonin në Konsullatën Franceze në Shkodër.