cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Napoleon Bonaparti
Blloku kontinental dhe pushtimi i Spanjës
Në vitin 1808, duke shfrytëzuar një debat familjar në oborrin mbretëror te Spanjës midis mbretit Karlo IV dhe te birit Austrie Ferdinando, Napoleoni detyroi mbretin te jepte dorëheqje nga kurora, kështu u be mbret i Spanjës vëllai Giuseppe Bonaparte, në ketë mënyre do ta kishte me te lehte te kontrollonte gadishullin Iberik. Në te njëjtën kohe Anglezet zbarkuan në Portugali, trupat e udhëhequara nga sir. Arthur Wellesley arrtien te lëronin Portugalinë. Ushtria Angleze arriti në Spanje te ndihmuar nga qytetare spanjolle te cilët nuk duronin me pushtimin e francezëve duke detyruar mbretin e sapo emëruar Giuseppe Bonaparte ti kërkonte ndihme vëllai Napoleonit, i cili mbërriti në Spanje dhe me 4 dhjetor lëroi Madrid-in nga anglezet. Por në te mbaruar lufta me Anglezet në Spanje, Napoleoni mori lajmin se një koalicion i peste ishte formuar kundër tij nga shtetet e Evropës.
Midis 5 dhe 6 korrikut 1809 Napoleoni mposhti koalicionin e peste në Wagram, mbasi kishte pushtuar Vjenën dhe pallatin e Schönbrunn. Austria pranoi kushte te renda për paqen e firmosur duke leshura shume territore si : Trentino, Baviera, Istria dhe Dalmacia.
Evropa e re e Napoleonit
parapamje|150px|Evropa nën influencën e Napoleonit në vitin 1811
Mbas paqes se Schonbrunn, Napoleoni dhe austriaku Klemens von Metternich kishin rene dakord për një martese-shteti. Me 14 dhjetor 1809 Napoleoni divorcoi nga Joséphine de Beauharnais, grua e cila nuk i kishte ndenjur shume besnike por ai e donte jashtëmase dhe i denji pranë deri në vdekjen e saj e ndodhur në periudhën kur ai ishte në mërgim në ishullin e Elbas. Me 1 prill 1810 Napoleoni martoi bijën e perandorit te Austrisë, Maria Luisa Asburgo, mbesa e Maria Antonietta-s, me ketë martese Austria u lidhe me Napoleonin. Nga kjo martese lindi i biri me 20 mars 1811. Por trashëgimtari i perandorisë Napoleone Francësko nuk e shijoi kurrë perandorinë e babait sepse Napoleoni hoqi dori nga froni mbas pak vitesh dhe Napoleoni II vdiq në moshën 21-vjeç.
Fushata në Rusi
parapamje|Një portret të zarit Rus Aleksandri I
Me afrimin e pushtimit te Rusisë, i cili ishte planifikuar në vëren e vitit 1812, Napoleoni u detyrua te merrte në ushtrinë e tij ushtare jo francez sepse për faktin që ishin te angazhuar në frontin Spanjoll. Në armatën franceze hyrën italiane, polak dhe gjerman te përfituar nga Konfederata e Rhein. Françesko d'Asburgo dhe Guglielmo i Prusisë u binden dhe vendosen te ndihmonin Napoleonin në ketë fushate, por me dëshirën që ky i fundit ta humbte ketë beteje.
Më 24 qershor 1812 armata e madhe, e përbëre nga 650.000 ushtare, kaloi lumin Niemen i cili ishte kufiri midis dukatës se Varsavjes dhe Rusisë. Siç në vitete e kaluara, Napoleoni shpresonte ta fitonte luftën në një spedizion te vetëm i cili nuk do te zjaste shume kohe, në fakt rezervat ushqimore në dispozicion ishin te pakta sepse parashikohej pikërisht se kjo beteje do te zjaste fare pak. Por ushtria ruse nuk pranoi tu ballafaqonte me ushtrinë franceze menjëherë dhe kështu filloi duke u tërhequr vazhdimisht. Kjo strategji e cila në fillim dukej si një sjellje jo dinjitoze për një ushtri, me vone u tregua një taktike shume e zgjuar me te cilën ushtria ruse kur tërhiqej lente pas fshatra te shkatërruar dhe fusha te djegura. Ushtria e Napoleonit mbështetej tek ato ushqime që merrnin në territoret gjate udhës se tyre, duke mos gjetur asedhenje fshat apo qytet te banuar në te cilin ato mund tu furnizonin, ushtria u përballua me një situate kritike për jetën.
Në shtator Napoleoni mbërriti në afërsi të Moskës, ku më në fund ushtria Ruse pranoi të luftone, në fortesën e Borodinos u zhvillua beteja më gjakderdhëse e fushatës të Rusisë. Trupat ruse të udhëhequra nga gjenerali Kutuzov, u mposhtën por nuk u anientuan. Më 14 shtator 1812 Napoleoni hyri në Moskë, këtu gjëndi një qytet i cili ishte i braktisur nga banorët dhe shtëpive iu ishte vënë zjarri. Aleksandri I refuzoi të firmoste paqen me Napoleonin, i cili duke vështruar situatën kritike të ushtrisë dha urdhrin të tërhiqej më 19 tetor 1812. Armata franceze morri një humbje shumë të thellë, në pesë muaj të fushatës Ruse Napoleoni kishte humbur 90 % të ushtarëve, të cilët o ishin vrarë o burgosur o ishin larguar. Rreth 20.000 nga 650.000 ushtarë mundin të kalonin lumin Niemen.
Duke vështruar humbjen e Napoleonit në Rusi, shtetet evropiane ngritën kokën dhe vendosën të formonin një koalicion të ri kundër perandorit francez, ky ishte koalicioni i shtatë. Duke kuptuar rrezikshmërinë e këtij koalicioni të ri, Napoleoni në momentin e kthimit në France urdhëroi të formohej një tjetër ushtri, por ushtarët e rinj nuk kishin eksperiencën e duhur që Napoleoni kërkonte.
Lipsia
Në te mbaruar lufta midis Napoleonit dhe Zarit, shteti i pare që u bashkua fitores te Rusisë ndaj Francës, ishe Prusia e cila braktisi aleancën midis Napoleonit dhe u bashkua me Anglinë. Kjo dekretoi krijimin e koalicionit te 6-gjashte. Por Napoleoni nuk u befasua nga kjo aleance, mposhti edhe një here tjetër ushtrinë Prusiane në Lützen dhe pastaj në Bautzen në majin e vitit 1813. Vështirësia me e madhe nuk ishte Prusia por Austria, e cila nuk respektonte paktet me Francën, dhe ishte gjithmonë gati për te sulmuar Napoleonin dhe pse ky i fundi ishte i martuar me princeshën e Austrisë.
Napoleoni nga ana tjetër nuk arriti, bashke me Klemens Von Metternich, një akord i cili mude ti jepte ushtrisë te perandorit pake pushim, keshte me 12 gusht Austria iu bashkua aleancës anti-Franceze. Mbasi ushtria franceze fitoi në Drezda, forcat Napoleonike u ndeshen serisht me ushtritë e bashkuara te Austrisë, Rusisë, Prusisë dhe Suedisë e cila në komandon e ushtrisë kishte ish marshallin francez Bernadotte.
Në betejën e Lipsia-s, e etiketuar edhe si "beteja e shteve" sepse aty morën pjesë gati te gjithë ushtritë e Evropës, dekretoi një humbje për Napoleonin. Ushtria e tij ketë here në radhe e saj nuk kishte ushtare me eksperience te cilët mund te mbanin lidhe frontin e sulmit, por ushtaret tashme ishin akademik fillestare. Ushtria e Napoleoni tashme e mundur u detyrua te braktiste fushe-betejën në drejtim te Gjermanisë-e në te cilën kishin filluar greva kundër pushtimit te Napoleonit, përveç Gjermanise, Spanja dhe Holanda nuk ishim me nen influencën e Francës. Në momentin e humbej te gjithë armiqtë e Napoleonit morën zemër dhe u përpoqën te gjithë njëherësh ta sulmonin nga te gjitha anët, populli, klasa politike, fisniket, vete gjeneralët e tij i kthyen shpatllat, si Giocchino Murat i cili nuk e mbështeti për frike se mund te humbiste mbretërinë e Napolit. Dhoma e Deputeteve Francez e denoncoi atë se një tirane i cili preferonte vetëm lufte.
Në ditën e Krishtlindjes te vitit 1813 France u pushtua nga forcat e koalicionit te shtate. Një muje me vone, me 25 janar 1814, Napoleoni i la komandën e qytetit te Parisit te vëllait Giuseppe dhe pushtetin e perandorisë gruas Maria Luisa, përshëndeti te birin te cilin nuk do ta shihte me, dhe u nis me një komando prej 60.000 ushtare. Për dy muaj Napoleone iu kundërshtua armikut te tije në një nga betejat me brilante që ai kishte kryer, në fillim fioi në afërsi te qytetit Brienne (këtu Napoleoni kishte studiuar artin e luftës) pastaj me radhe në Champaubert, Montmirail, Chateau-Thierry, Vauchamps, Mormant, Villeneuve, Montereau, Craonne, Laon. Në fund te dyluftimeve ushtria franceze u mund nga forcat Prusiane dhe nga ato te Austrisë e Rusisë, në te marre lajmin që nuk mund te mbronte Parisin nga marshimi i armikut, dhe se disa nga Marshallet Perandorak e kishin tradhtuar si marshalli Michel Ney, me 4 prill për here te pare në jetën e tij Napoleoni kërkoi paqen.
parapamje|503x503px|Lamtumira e Napoleonit Rojeve Perandorake në kopshtet du Cheval-Blanc te kështjellës Fontainebleau, Antoine Alphonse Montfort
Në Paris vëllai Giuseppe ishte mposhtur nga armiqtë Ruse te cilët te udhëhequr nga Zari Aleksandri I kishin hyre në kryeqytetin e perandorisë. Në Fontainebleau Napoleoni kaloi ditët me te vështira te jetës se tij, në fillim kundërshtaret i kishin refuzuar paqen, pastaj i kishin kërkuar terhqen nga perandor i Francës, pas disa mendime ai pranoi te tërhiqej në favor te birit Napoleon II dhe te gruas Maria Luisa. Por Zari i Rusisë Aleksandri nuk e pranoi ketë zgjedhje, zari kërkonte tërheqjen totale te familjes Bonaparte nga froni mbretëror në favor te familjes mbretërore Borbone te cilët ishin përjashtuar nga Franca me Revolucionin e vitit 1892. Napoleoni nuk i pranoi kërkesat e koalicioni dhe i kërcënoi se do te fillonte një beteje te re kundër pushtuesve por me këshillën e gjeneralëve ai pranoi te tërhiqte dore nga froni. Tërheqa e Napoleonit nga froni perandorak ndodhi me 6 prill 1814. Me 12 prill Napoleoni pertupi një dose te male helmi por fatmirësisht nuk vdiq.
Në te përshëndetur ushtaret e tij në mënyre heroike Napoleoni u detyra te vishte uniformat e ushtrisë Austriake që te mos diktohj nga Francezet e nzehur. Me 4 maj 1814, Napoleoni i u dërgua në ishullin e Elba-s, ku armiku kishte vendosur ta dëbonte. Në atë periudhë Napoleoni nuk pushoi se punuari, planifikoi dhe ndërtoi rrugë, miniera, mbrojtje, shtëpia, ishulli në pak dite u kthye qendra e botes sepse te gjithë sytë ishin te Napoleoni për te pare fatin që e priste. Në ketë periudhe në ishull mbërritën poete, politikane, ushtarake te shtyre nga kurioziteti për te pare burrin që mbajti në duart e tije fatet e Evropës, por gruaja dhe i biri, mbret i Romes, nuk e vizituan asnjëherë.
Napoleoni i shkruan bashkëshortes se tij, Zhozefinës,
Paris (1795)
Gamvik
Gamvik është një komunë në qarkun Finnmark, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 1415 km² dhe popullsi 1134 banorë.
Napoleon Bonaparti
100 Ditët
Wellington është një gjeneral i pa aftë, sonte do të darkojmë në Bruksel (Napoleon Bonaparti përpara betejës në Waterloo)
Napoleoni i burgosur dhe larg perandorisë së tij, vazhdonte të merrte informacione mbi situatën politike franceze. Sovrani i ri Luigji XVIII Borobone, nuk i pëlqente shumë popullatës franceze e cila nuk donte ti'u kthehej më sundimit të Borobonëve. Luigji ngadalsisht po zbërthente të gjitha arritjet që kishte sjellë Revolucioni Francez, të cilat me Napoleonin ishin kthyer në ligj.
Gamvik
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Napoleon Bonaparti
100 Ditët
Por ky problem nuk ishte i vetmi që i hiqte gjumin Napoleonit, atij i kishin ardhe lajmë që sovranët e Evropës donint ta çonin në mërgim në Amerikën Latine. Perandori nuk ishte i gatshëm të lëshonte fronin e tij në dorë të Borbonëve, më 27 shkurt 1815, Napoleoni organizoi një festë të madhe, në oborrin e viles ku ai banonte, në të cilën morën pjesë të gjithë banorët e ishullit. Këtu për faj të turmës së madhe rojet angleze nuk e kontrolluan në mënyrë të rreptë kështu Napoleonit iu dha rasti të arratisej, me një varkë të vogël iu drejtua një ishulli përballë me atë të Elbës, këtu e priste një anije ushtarake e cila e çoi drejt në Cannes të Francës.
Më 1 mars 1815 anija ushtarake mbërriti në Francë në gulfin e qytetit Cannes. Nga kjo dite filluan ato që do të mbeten në shënimet e historisë si "100 ditët" legjendare. Populli i Francës e priti gjeneralin me ngrohtësi, edhe pse ai ishte kishte dështuar në fushatën e Rusi-së, populli francezë dhe mbi te gjithë gjeneralët e tjerë ishin të gatshëm të mbështetnin perandorin e tyre.
Më 20 Mars 1815, Napoleoni hyri në mënyrë triumfale në Paris, ndërkohë Luigji i cili ishte thirrur për ta zëvendësuar, në të marrë informacionin e ardhjes së tij u zhduk nga Parisi me këshillë të Talleyrand. Akti i parë që Napoleoni bëri si perandor i kthyer në fuqi, ishte një marrëveshje paqeje me shtetet e koalicionit, ndërmjetësimi iu besua Klemens von Metternich. Kjo paqe duhej ti lejonte atij të mbretëronte në fronin e Francës, por mbretërit e Evropës nuk pranuan.
Në fushën e politikës ai u soll me shume zgjuarsi, kuptoi se kushtetuta e Francës në kohën që ai ishte perandor duhej modifikuar me një sërë dekretesh liberale të frymëzuara nga revolucioni i 1789. Nga ana ushtarake Napoleoni vendosi të spostonte frontin e luftës në Belgjikë, për të mbrojtur nga beteja territorin Francez. Plani i tij, si gjithmonë, ishte të parandalonte bashkimin e ushtrisë Britanike me atë Prusiane, të cilët e kalonin në numër ushtrinë e Napoleonit. Ana e djathtë e ushtrisë franceze, me Napoleonin në krye, do të sulmonte ushtrinë Prusiane në Ligny, e cila komandohej nga Von Blücher. Ana e majtë e komanduar nga marshalli perandorak Ney sulomi ushtrinë e Dukës Wellington-it në Quatre Bras. As Napoleoni as marshalli i tij Ney nuk arriti objektivin e shpresuar.
Në këtë mënyrë arriti data më e famshme e historisë Napoleonike ajo e 18 qershor 1815, e thirrur nga Victor Hugo si "Dita e Fatit". Kjo datë kujtohet si "Beteja e Waterloo-s".
parapamje|Wellington në Waterloo
Të gjitha planet e Napoleonit rreth betejës në Waterloo u thërrmuan jo nga madhështia e armikut por nga pa aftësia e marshallve të tij. Marshalli perandorak Grouchy, i cili kishte detyrën për të lokalizuar dhe shkatërruar kolonën Prusiane, humbi kohë të çmuar duke e përqendruar sulmin e tij në bishtin e ushtrisë Prusiane, kjo e fundit rezistoi në mënyre heroike duke i dhëne mundësi kokës së ushtrisë të bashkohej me ushtrinë angleze të Wellingotn-it. Bashkimi i ushtrive kundërshtare dekretoi humbjen e ushtrisë Franceze.
Por Napoleoni vetë ka bërë jo pak gabime atë ditë, për shembull besimi në mareshallin Grouchy, i cili ishte komandant i zoti i kalorësisë por nuk kishte eksperiencë në komandon e ushtrive të mëdha. Komanda duhej ti jepej marshallit Davout, i cili atë ditë iu dha detyra, si gjithmonë nga Napoleoni, të ruante qytetin e Parisit. Marshalli tjetër dështak ishte Ney, i famshëm për heroizma individuale në beteje por jo i përshtatshëm për strategji ushtarake. Ky i fundit pati shume peshë në humbjen e Francezëve. I fundit që u dorëzua në atë betejë, ishte i riu Gambronne gjeneral i Gardës Perandorake, i cili me sakrificën e tij lejoi që ushtria e Napoleonit të tërhiqej për në Paris. parapamje|majtas|Napoleoni në mërgim
Napolenoi e organizoi ushtrinë e tij në 4-kollona për tu tërhequr në mënyre të ekuilibruar, rrugës drejt Parisit ai u bind që ëndrrës së tij i kishte ardhur fundi i pa shpresuar. Me të mbërritur në Paris, dhoma e deputeteve të Francës i dha urdhër të tërhiqej nga froni i tij, urdhër i cili dilte nga dora e të fuqishmit Fouché. Napoleoni dha tërheqjen por propozoi që fëmija i tij, Napoleoni II, të hipte në fronin perandorak në vend të tij. Kjo ide e gjeneralit nuk u pranua nga mbretërit e Evropës të cilët preferuan rikthimin e mbretit Luigji XVIII. Mbas këtyre rrjedhojave Napoleoni gjeti sistemim në kështjellën e Malmaison, vend në të cilin kishte jetuar me ish-gruan Jozefin (Giuseppina) grua që kishte vdekur para pak kohësh. Idea e parë për t'iu shpëtuar duarve të Anglezëve, dhe të arratisej në Amerikë ishte transformimi në një peshkatar, mundësi që nuk u pranua nga vet Napoleoni sepse kjo zgjidhje do të zbehte figurën dhe nderin e tij. Më 15 korrik 1815, me një gjest i cili u gjykua si hero-ik, Napoleoni iu prezantua vetë ushtrisë angleze. Në të hypur në anijen HMS Bellerofont, për të vendosur të ardhmen e tij, iu premtua një udhëtim në Angli ku do të jetonte si qytetar i thjesht por komandanti Maitland nuk e mbajti fjalën e dhënë dhe e deklaroi Napoleonin i arrestuar, ky i fundit u çua në mërgim në Northumberland në Shën Elena një ishull i vogël që gjendet në Oqeanin Atlantik.
Partia Socialkristiane e Shqiperisë
Partia Socialkristiane e Shqipërisë lider i saj është Fran Bruka.
Dim Mak
parapamje|right|250px|Pikat akupunkturale paraqitur nga [[Hua Shou në vitet 1340 gjatë kohës së dinastisë Ming).]]
Dim Mak është art luftarak që njihet si prekja që shkakton vdekjen, art i lashtë luftarak i goditjeve të pikave vitale të trupit të sulmuesit me origjinë nga Kina. Këto goditje janë të krijuara për të shkaktuar paaftësim, tronditje dhe vdekjen. Këto pika vitale të trupit janë të njëjta me ato që përdoren në shërim në akupunkturë dhe artet të tjera aziatike të shërimit. Arti luftarak Dim Mak është pjesë përbërëse e të gjithë arteve të tjera luftarake. Megjithatë, shumë pak instruktorë të arteve të ndryshme luftarake dinë për specifikat e teknikave të këtij arti luftarak.
Shumë pika vitale të trupit gjenden përgjatë vijës qendrore koncept i rëndësishëm të shumë stileve të artit luftarak kinez Kung Fu duke përfshirë Ving Çung kung fu. Pikat vitale ekzistojnë në dorë, këmbë, shpinë, kokë dhe ato gjithashtu konsiderohen kur mbrojmë caqe të mëdha goditëse përgjatë vijës qendrore.
Dim Mak u popullarizua nga George Dillman me anë të seminareve, librave dhe videove.
Gjon Skiroi
Gjon Skiroi, vella i Zef Skiroit ishtë studiues, gjuhëtar arbëresh nga Hora e Arbëreshëvet, në Sicili të Italisë.
Veprimtaria studimore
Rreth viteve '30 te shek. XIX së bashku me studiues të tjerë mbrojtën tezën se populli shqiptar është pasardhës i pellazgëve. Prandaj, së bashku me Engjëll Mashi dhe Josif Krispi, në vitet e para të shekullit XIX, Gjon Skiroj në vitet 30 hodhën tezën e prejardhjes së popullit shqiptar nga pellazgët e të gjuhës së tij nga pellazgjishtja, gjuhë që mendohej se ishte folur nga banorët më të lashtë të Ballkanit e të Mesdheut. Teza e prejardhjes pellazgjike, si shprehje e lashtësisë së popullit shqiptar, zuri vend e u përhap shumë në qarqet shkencore dhe në opinionin e gjerë.
Plazhi i Himarës
Plazhi i Himarës është një plazh në Shqipëri.
Aeroplani
parapamje|300px|Një aeroplan në fluturim
Aeroplani është një mjet transportues ajror. Aeroplani ose avioni është një makinë më e rëndë se ajri ku lëvizja e krahëve në krahasim me makinën nuk përdoret për të krijuar ngritje. Të gjithë aeroplanët përveç gliders marrin fuqinë prej motorit. Aeroplanët përfshijnë një numër të madh të makinave prej trajnerëve të vegjël dhe aeroplanëve argëtues e deri te transportues e udhëtarëve dhe aeroplanët ushtarak të mallrave. Dy domosdoshmëri për të gjithë aeroplanët janë qarkullimi i ajrit mbi krahë për ngritjen e aeroplanit, dhe një zonë për ulje. Shumica e aeroplanëve iu duhet një aeroport me infrastrukturën e nevojshme për të bërë mirëmbajtjen, mbushjen me karburant dhe për ngarkimin dhe shkarkimin e ekuipazhit, mallrave, dhe/ose pasagjerëve. Shumica e avionëve ulet dhe ngritën në tokë, disa e bëjnë këtë në borë apo ujëra të qetë.
Aeroplanët konvencional
Aeroplanët konvencional – prej atyre të vegjël si Cessna 210 dhe Beech Bonanza deri te ata gjigantë si Antonov 225 – përbëhet prej trupit, një apo më shumë krahë për të krijuar shumicën e ngritjes, një sipërfaqe horizontale dhe një vertikale në bisht për stabilitet.
Titulli
majte. Ka edhe raste kur aeroplanët kanë krahë të dyfishtë apo trefishtë.
Fluturimi
250px|thumb|right Aeroplani fluturon falë reaksioneve aerodinamike që ndodhin kur ajri kalon mbi krahë. Pjesa e sipërme e krahut është e lakuar, ndërsa pjesa e poshtme e krahut është më pakë e lakuar ose e drejte. Kjo formë krijon ngritje kur krahu udhëton në ajër.
Ngritja krijohet kur një rrymë ajri kalon përbri diçkafit që e dërgon atë teposhtë. Forca e krijuar nga ky refuzim i ajrit krijon një forcë të njëjtë me drejtim të kundër tenda në krahë sipas Ligjit të Tretë të Njutonit.
Pothuajse çdo formë e krahut mund të krijoj ngritje përderisa është e lakuar apo në kënd në respekt me rrymën e ajrit. Mirëpo, qëllimi kryesor është të gjendet forma e krahut që prodhon më së shumti forcë ngritëse pa e rritur shumë pengesën.
Tipet e aeroplanëve
Aeroplanët e vjetër dhe të vegjël përdorin motorë me djegie të brendshme që sill një helikë për të krijuar shtyrje. Këta janë të qetë, por fluturojnë ngadalë dhe nuk kanë kapacitet bartës në krahasim me reaktiv aeroplanët e të njëjtës madhësi. Mirëpo, ata janë shumë më të lirë dhe më ekonomik se aeroplanët reaktiv dhe opsioni më i mirë për njerëz që dëshirojnë të transportojnë pasagjerë dhe/ose sasi të vogël malli. Këta po ashtu janë në pronësi private të pilotëve.
Avionët turboprop janë një kryqëzim në mes helikës dhe reaktivit: ata përdorin një turbinë ngjashëm me një reaktiv për të sjellë helikat. Këta avionë janë të popullarizuar në avionë të vegjël udhëtarësh që fluturojnë në udhëtime të shkurta.
Aeroplanët reaktiv përdorin turbina për të krijuar shtytje. Këta motorra janë shumë më të fuqishëm se motorët me djegie të brendshme. Si rezultat, ata kanë kapacitet bartës më të madh dhe fluturojnë më shpejtë se aeroplanët me helikë. Një mangësi e këtyre është se krijojnë zhurmë.
Aeroplan trup-gjerë si Airbus A340 dhe Boeing 777, mund të bartin qindra udhëtar dhe disa ton mallra, dhe mund të udhëtojnë në distanca deri në 13 mijë kilometra. Avionët reaktiv posedojnë shpejtësi fluturuese të madhe (700 to 900 km/h) dhe shpejtësi të lartë të uljes dhe ngritjes (150 to 250 km/h). Për shkak të shpejtësisë së madhe që nevojitet për ulje dhe ngritje, reaktivi përdor zgjatime të krahut për të kontrolluar liftin dhe shpejtësinë, dhe ka shtytje të kthyeshme (thrust reverser) që gjuan ajrin përpara për të ngadalësuar aeroplanin.
Shiko dhe këtë
AABNCP
Partia Bashkësia Kombëtare Shqiptare
Partia Bashkësia Kombëtare Shqiptare lider i saj është Henry Perolli.
Kalaja Olimpe
Qyteza antike e Olimpes, në fshatin Mavrovë, 40 km në juglindje të Vlorës. Në toponimet e hershme quhej Olympe i pagëzuar ndoshta për vajzën e mbretërit Pirro .Në një toponim tjetër gjendet Mavrovë-Fitorë. Ne ndërmorëm një ekspeditë, në lartësinë 285metra, ku gjendet qyteti i heshtur ilir i Olimpes. Sipas të dhënave që kishim nga periudha e antikitetit, në këtë zonë të njohur në luginën e Shushicës, ka qytete dhe fortesa  te cilat ishin pjese konionit .Një ndër këto është Olympia qytet tjetër i Koinonit Amantia, rrënojat e të cilës ndodhen në fshatin e sotëm Mavrovë në anën e djathtë të lumit Shushica kur rrjedh lumi  (Monumentet X 1975. N.Ceka qendrat e fortifikuara të Amantias). Olympe shtrihej mbi një kodër me një sipërfaqe prej 13 ha dhe ishte qytet i pajisur edhe me akropol. Olimpe i kishte organizuar institucionet e saj sipas modelit epirot. Në krye të qytetit ishte nëpunësi më i lartë ekzekutiv i njohur me emrin Politarkes. Ai ndihmohej nga një kolegj nëpunësish të quajtur Synarkontë si dhe nga Gramateusi (sekretari). Emrin Olympe, qyteti mendohet se e mori nga vajza e Mbretit Pirro, Olimpia. Këtë variant e hodhi për herë të parë arkeologu Hasan Ceka, Olympeu identifikua nga arkeologu Burhan Dautaj, i cili gjatë gërmimeve të zhvilluara në vitet 1960 gjeti tetë monedha me mbishkrimin Olympiastan.
Duke vlerësuar potencialin historik bashkia e Vlorës e ka përfshirë këtë qytete në listën e objekteve historike me gjurme antikiteti  dhe të vizitueshme .Të tilla janë ato të "Shpellave të Velçës", "Shpellave të shkruara të Lepenicës" (nga më të rrallat në Ballkan e Mesdhe), "Shpellat e Spilesë" (Himarë) apo "Mozaikët e Mesaplikut", pasuri e rrallë kombëtare. Vendbanimet tumulare të Vajzës, Dukatit, Mavrovës, "Pitosa" të Mallkeqit tregojnë për autoktoninë dhe vazhdimësinë etno-kulturore të ilirëve në periudhën e bronxit dhe të hekurit .E njëjta gjë dëshmohet edhe në vendbanimet e tjera të lashtësisë që janë qytete- si Amantia, Olympia, Kanina, Himara, Cerja, Armeni, Hadëraj, Triporti dhe vet.
Qytet i koinionit sipas modelit epirot
Qytet tjetër i Koinonit Amant ishte Olympe, rrënojat e së cilës ndodhen në fshatin e sotëm Mavrovë, në anën e djathtë të lumit Shushica (Monumentet X 1975. N.Ceka qendrat e fortifikuara të Amantias). Olympe shtrihej mbi një kodër me një sipërfaqe prej 13 ha, dhe ishte qytet i pajisur edhe me Akropol. Por ndryshe nga Amantia, organizimi politik i së cilës ishte sipas Koinonit, Olimpe i kishte organizuar institucionet e saj sipas modelit epirot. Në krye të qytetit ishte nëpunësi më i lartë ekzekutiv i njohur me emrin Politarkes. Ai ndihmohej nga një kolegj nëpunësish të quajtur Synarkontë si dhe nga Gramateusi (sekretari). Epiri ka qene dhe eshte Shqipëria jugore e Faik Konices gjejme faktin qe flet per epirotët .Faik beu ka germezuar:Straboni na mëson se epirotët nuk flisnin greqisht, ata ishin të huaj. Po citoj fjalë e tij: (fjalët e Strabonit në greqisht) Kjo është shumë e qartë apo jo. Straboni na thotë se kombet epirotas ishin barbarë domethënë të huaj për racën dhe gjuhën greke (Veprat e Strabonit, VII, 6-13, faqe 267. Botim i Dübner Müller).
Emrin Olympe, qyteti mendohet nga vajza e Mbretit Pirro
Sipa historianit Ilirian Gjika :Emrin Olympe, qyteti mendohet se e mori nga vajza e Mbretit Pirro, Olimpia. Këtë variant e hodhi për herë të parë arkeologu Hasan Ceka, Olympe u identifikua nga arkeologu Burhan Dautaj, i cili gjatë gërmimeve të zhvilluara në vitet 1960 gjeti tetë monedha me mbishkrimin Olympiastan. Zhvillimin më të madh Olympe e arriti në vitet 229-148 P. K. me nxjerrjen e monedhave, të cilat përdoreshin vetëm brenda ekonomisë së këtij qyteti. Ato kishin simbole të ngjashme me monedhat e Apolonisë, Amantias dhe Bylisit. Interesant është fakti se autorët antikë heshtin për praninë e këtij qyteti, i cili ndeshet vetëm te Stefan Bizantini që e përmend te vepra e ti, “Mbi qytetet dhe popujt.
Kalaja ne fshat
Ka marre statusin e trashëgimisë kulturore ne vitin 1963. Qëllimi i ekspeditës buronte nga një këshillë e mençur e arkeologut N. Ceka, dhënë ca kohë më parë, që brenda kuadrit të Amantias të futej edhe kjo qytezë, gjurmët e të cilave në i gjetëm edhe pas kaq kohësh aty sipër rrugës automobilistike në kthesën e parë tek varrezat, kur vjen nga gryka dhe 100m më poshtë kur je nisur nga qyteti bregdetar. Fshati aktualisht sot mban emrin Mavrovë. Ndërsa toponimi i saj e hershëm Olympe që ka mbajtur qyteti me monedhën e vet është vetëm historik. Vendasit kanë filluar ti rivënë emrin Olympe shoqatës së fshatit të tyre, ndonjë lokali e magazinë dhe kjo është fare pak në krahasim me historinë e kësaj qendre ilire që i ka rezistuar rrebesheve.
Muret e saj ne i gjetëm 285m lartësi mbi nivelin e detit. Poshtë është Shushica, që rrjedh në buronja të Kuce me gjatësi rreth 85 km me derdhje ne Vjosë. Përkarshi ka fshatin  Lapardha. Poshtë në Sirokëmbë ka fushat deri tek ura në Sklap. Ka ullinj shekullorë. Aty nga vitet ‘88 kam takuar arkeologun Llambi Durollin në Mavrovë. Nga shkolla e fshatit zbritëm poshtë tek udha. Llambi më tregonte për vendbanimin e hershem dhe monedhën e saj. Në rrjedhën e Shushicës ka edhe një vendbanim si Cerja rerth 60 km nga qyteti i Aulonës dhe ka shërbyer më shumë si qendër e fortifikuar për kontrollin  e rrugëve që mbronin nga largësia. Arkeologët thonë se një popullsi ilire ka jetuar pikërisht këtu prej epokës së bronzit. Mirëpo, ajo që na kishte tërhequr më tepër qe kalaja e Mavrovës. Rruga ishte përmirësuar nga qendra e fshatit, deri në lagjen Çakallovaj ku u ndeshëm me gjurmët e para të kalasë. Kalaja shtrihet në një sipërfaqe të mëdha rreth 13 ha. Vendi dhe gjurmët e saj shfaqen diku heshtin dhe zhduken .Lagjja që ne shkuam në fillim kishte vetëm dy banorë ndërsa ndërtesat ishin ruajtur.
Kalaja ne Rrethun
Ndërkohë që të dhënat më të sakta për këtë kala, i gjetëm tek një shkrimi i autorit vendas Burhan Dautaj .Dautaj ishte arkeologu qe ka gërmuar ne këtë qytete kur u formësua mendimi për ekzistencën e tij. i cili shprehet kështu: “Kërkimet filluan ne dy pika: brenda mureve rrethuese te qytetit ne skajin me jugor te majës se Rrethunit dhe ne nekropol. Nga veri-perëndimi ndërpritet prej rrugës këmbësore qe lidh lagjen Ymeraj me Cakallovaj, deri sa bashkohet me traktin ne piken C."Ky trakt i ruajtur ne lartësinë e tri radhëve (lartësi 2 m. dhe gjatësi 12 m.) është ngritur nga blloqe trapezoidal e katerkendesh, me faqe pak te sfumuara (fig. 3). Ne fasadën e tij dallohen gurelidhesit tërthore qe përforcojnë strukturën e brendshme te murit. Këtu muri bën një kthese ne kënd te drejte, për tu ngjitur përpjetë shpatit perëndimor te kodrës, ndërpritet nga rruga këmbësore qe lidh lagjen Shahaj me Cakallovaj, për tu lidhur me traktin ne piken D (fig. 4, 'I'ab. II, 6).
Trakti me gjatësi 21 m, lartësi 3.25 m dhe gjerësi 2.80 m, është ruajtur ne gjendje relativisht te mire, me përjashtim te mesit te tij ku ka çarje e shkarje nga themeli .Muresa është ngritur nga blloqe gur gëlqeror dhe shtufore, pjesërisht te punuar me faqe trapezoidale dhe katerkendeshe te gufuara ne pjesën e dukshme te tyre. Blloqet kane këto përmasa: 0.62 x 0.46 m; 1.08 x 0.60 m; 1.60 x 0.60 m; 1.80 x 0.60 m. Rreshtat ne përgjithësi janë ne linja te drejta me ndonjë shkallëzim qe u është imponuar ndërtuesve me sa duket, edhe nga pjerrësia e madhe e terrenit. Duke filluar nga fundi ne rreshtin e trete, shfaqen gurelidhsit tërthorë te vendosur ne distanca te ndryshme qe lëvizin nga 2.85 deri ne 3 m. Themeli i ngritur nga blloqe te papunuar ku duken qarte gjurmët e nxjerrjes se tyre nga gurorja, është lënë si thembrat me një dalje 0.15-0.20 m nga muri. Nga qoshja ku trakti merr kthesën nga lindja, muri me gjatësi 23 m i është nënshtruar një rindërtimi qe shkon deri ne themel. . Në vendin me emër toponimik “Çezma e plakës”, lartësia e murit sipas arkeologut, Burhan Dautaj “arrin në katër rradhë gurësh, ndërsa më tej kap lartësinë e 6-7 radhëve”. Në këtë zonë, forma e gurit është ruajtur mjaft mirë.
Në vendin e emërtuar “maja e rrethonit” gjendet masivi shkëmbor, ku sipas arkeologëve është marrë materiali për të ndërtuar muret e kalasë së qytetit antik. Bazuar në të dhënat e disa studimeve, ky mur ka ngjashmëri me muret e tarracimit në akropolin e Dimalit, të përdorur dhe për mbështetjen e çative në godinat e shekullit II para Krishtit. Gjurmët e para të kalasë hasen në lagjen e emërtuar “Cakallovaj” dhe vazhdojnë përgjatë kopshteve private, ndërsa sipërfaqja brenda mureve rrethuese të kalasë së Mavrovës arrin në rreth 13 ha, duke e renditur Olimpen mes qyteteve mesatare të antikitetit". Ç’ka thotë studimi:”Shek.3 e gjen kryeqendrën ekonomike e kulturore të Koinonit, Matohasanajt, Cerjas, Hadëraj”.Janë të gjitha qëndra që shtrihen gjegjësisht,gjithandej si në veri dhe në lindje të kryeqendrës. Lajmi i S.Anamalit është:”Prova e sjelle nga Ugolini se ne afërsi te Plocës mungojnë rrënoja te tjera te lashta, sot nuk mund te përdoret si argument; ne vitet e pas çlirimit rreth Plo¬ces janë zbuluar tepricat e tre qyteteve te tjera te fortifikuara, bashkëkohës me atë te Ploces, dhe pikërisht ne Matohasanaj ne lindje te Ploces, ne luginën e Vjosës, ne Cerje (Brataj) ne juge dhe ne Olympe, ne perëndim, të dyja ne luginën e Shushicës. Por është edhe Olympe soe Mavrova e sotme me kalanë në “majën e Rrethunit”,dhe kështu katër qytetet të radhitura në sira, Bylys, Amantia, Oriku dhe Olimpe.
Shiko edhe
Mavrovë
Aishwarya Rai
Aishwarya Rai Bachchan lindi më 1 Nëntor 1973 në Mangalore, Karnataka, India. Ajo është një aktore indiane që punon kryesisht në filmat hindi dhe tamil. Aishwarya citohet shpesh nga mediat si "gruaja më e bukur në botë".
Karriera
Më 1994 u zgjodh Miss World dhe u bë një prej femrave më të njohura të Indisë. Ka bërë edhe reklamë për L'Oréal Paris, De Beers Diamanta dhe Coca-Cola.
Me filmin Devdas u bë e njohur në të gjithë botën, sepse filmi u nominua për Oskar dhe ka pasur premierën në festivalin e filmit në Cannes. Kjo ishte hera e parë që një film i Bollywood-it mori pjesë në këtë festival. Në vitin 2003 ishte anëtare e jurisë në festivalin e Cannes. Në vitin 2004 ajo u zgjodh nga Time Magazine si një ndër 100 personat më me ndikim në botë. Një figurë e saj nga dylli gjendet në Londër në Muzeun e Madame Tussauds.
Avni Aliu
Hafiz Avni ( Sabedin) Aliu lindi më prill 1947 në Tërnoc, komuna e Bujanocit.
Aishwarya Rai
Karriera
Në vitin 2006 do të luajë 'Aish' me Brendan Fraser (Mumie) në filmin Singularity dhe The Last Region me Colin Firth dhe Ben Kingsley. Aty ajo luan romaken Livia.
Avni Aliu
Biografia
Hafiz Avniu krahas shkollës fillore në vendljindje kreu dhe hifdhin ( të mësuarit e “Kur’anit” përmendësh), pran allimit të fshatit, Hafiz Riza Hamidi. Pas kryerjes së maturës në Medresenë “ Alaudin” në Prishtinë, ka vazhduar studimet në shkollën e lartë Peagogjike, dega Gjuhë dhe letërsi Shqipe në Gjakovë dhe në Prshtinë.
Aventurë në Shqipëri 1964
"Aventurë në Shqipëri 1964" me Autor Albert Mayzie. Përkthyer nga Nestor Nepravishta. Shtëpia botuese "Migjeni", viti i botimit 2007. Faqet e librit 358.
Aishwarya Rai
Jeta personale
Në vitin 2007 Aishwarya u martua me aktorin e njohur Abhishek Bachchan dhe ne vitin 2012 lindi vajzen Aaradhya.
Aventurë në Shqipëri 1964
Mayzie-ve u pëlqen të dalin jashtë shtigjeve të rrahura, andej nga i çon era, duke sfiduar rreziqet dhe pamundësitë. Në këtë pikëpamje, Shqipëria përfaqësonte një aventurë të bukur. Ç'ishte ky vend, relativisht i afërt me ne, pothuaj i panjohur për francezët, pas 450 vjetëve të pushtimit turk, të ndjekura nga një pavarësi shumë e përkohshme dhe më pas nga pushtimet e reja italiane e gjermane, nga prishja spektakolare me B.R.S.S., të cilën e zëvendësoi me një aleancë ideologjike dhe ekonomike me Kinën ?
Aishwarya Rai
Jeta personale
Gjitashtu është ambasadore në organizatat bamirëse të ndryshme. Në vitin 2009 ajo u nderua me çmimin më të lartë civil nga kuvendi i Indisë.
Aventurë në Shqipëri 1964
Çfarë quhej tek ata turizëm ? Cili do të ishte fati që do t'i rezervohej njëmbëdhjetë Mayzie-ve dhe veturave të tyre të vogla, të autorizuara me një leje të veçantë që të kalonin të gjithë verën në Shqipëri ? Si ishte e organizuar Shqipëria e re, cilat ishin kënaqësitë dhe telashet e saj ? Ja të gjitha pikat që duhej të sqaronim, të gjitha të panjohurat që duhej të zbulonim, për një përshkrim të sinqertë dhe një film me ngjyra, pa qenë të sigurtë deri në minutën e fundit.
Aishwarya Rai
Çmime
Aishwarya Rai ka fituar deri tash dy Filmfare Awards:
Avni Aliu
Veprimtaria botuese
Avni Aliu (Hafiz) është autor i një sërë publikimesh me përmbajtje moralizuese – fetare në shumë revista në vend dhe jashtë vendit si në “ Edukata islame”, “ Dituria islame” dhe “Takvim” që botohen në Prishtinë, [pastaj në “ Hëna e re” në Shkup, “Dituria islame“ në Tiranë, “Triumfi islam në Shkodër dhe në “Gllasnik” të Sarajevës".
Bashkëautorë
Jeton dhe vepron në Gjilan.
Lee County (Illinois)
Lee County është një nga  qarqet në shtetin federal Illinois të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Lagrasse
Kantoni Lagrasse (frëngjisht: Canton de Lagrasse) është një kanton në departamentin Aude, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Lagrasse. Ka sipërfaqe 255.8km2 dhe popullsi 3056 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Lagrasse aktualisht përbëhet nga 18 komuna.
Selaniku
Selanik (greqisht : Θεσσαλονίκη Thessaloníki, turqisht: Selânik, maqedonisht: Солун Solun) është i qyteti i dytë më i madh në Greqi dhe kryeqyteti i rajonit të Maqedonisë Qendrore, si dhe kryeqytet i Administratës së decentralizuar të Maqedonisë dhe Thrakës. Selaniku është qendra e dytë më e madhe ekonomike, industriale, tregtare dhe politike e Greqisë. Qyteti shtrihet përgjatë Gjirit të Selanikut në gjatësinë e 17 km dhe përbëhet prej 13 komunave. Qyteti është i njohur nga përmendoret dhe ndërtesat romane dhe otomane. Për shqiptarët Selaniku shkruhet në kujtesën e hidhur kolektive sepse nëpër të shkonin lumenj të gjatë të emigrantëve shqiptarë të përndjekur nga ushtritë serbe gjatë shek 19 dhe 20.
Demografia
Selaniku sipas regjistrimit të popullsisë së vitit 2001 ka pasur 363.987 banorë, ndërsa në vitin 2011 ka pasur 325.182 banorë. Qyteti para pushtimit të tij në vitin 1912 ka pasur shumë popullsi osmane. Gjatë luftës Greko-Turke turqit ikën dhe aty u vendosën refugjatë nga Azia e Vogël (prosfigies). Selaniku nuk e ka mbojtur popullin hebre gjatë Luftës e dytë Botërore. Nga Selaniku ne vitet 1943-1944 jane shpërngulur me dhune dhe zhdukur ne kampet naziste te përqëndrimit rreth 50.000 hebrej, që përbënin rreth gjysmën e popullsisë se qytetit në atë kohë. Selaniku ka konsullatë shqiptare dhe sot aty banojnë rreth 100.000 shqiptarë sipas matjeve të vitit 2005, ndërkohe qe nuk ka te dhëna per numrin e shqiptareve te vjeter qe banojne aty prej shekujsh.
Kantoni Saint-Cernin
Kantoni Saint-Cernin (frëngjisht: Canton de Saint-Cernin) është një kanton në departamentin Cantal, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Cernin. Ka sipërfaqe 146.43km2 dhe popullsi 2502 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Cernin aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Selaniku
Ekonomia
Selaniku në Greqi është qyteti i dytë për nga rëndësia ekonomike, industriale, qendër tregtare dhe kulturore, si dhe ka rëndësi të madhe në aspektin e komunikacionit në Evropën Juglindore. Porti tregtar i qytetit është shumë i rëndësishëm për Greqinë dhe shtetet tjera në juglindje të Evropës. Selaniku që nga kohët e perandorisë romake ka qenë një qytet i rendësishëm ekonomik. Nga pozicioni i saj strategjik është zhvilluar dhe industria e armëve. Kryesisht Selaniku ka industri të lehtë. Ka industrinë e qumështit, ushqimorja dhe tekstile. Gjithashtu ka të zhvilluar shërbimet dhe telekomunikacioni.
Kulturë
Selaniku është nga ana artistike qyteti më i zhvilluar i Greqisë Veriore. Këtu ndodhen disa monumente kulture. Ato janë : Teatri Nacional i Greqisë Veriore, Salla i koncerteve, Muzeu Arkeologjik, Muzeu i Kulturës Bizantine, Muzeu teknologjik dhe i shkencës, Planetariumi, Muzeu i Trenave, Muzeu i Luftës, Muzeu Olimpik, Muzeu Ataturk, Muzeu historik i Luftrave Ballkanike, Muzeu i Hebrejve, Muzeu i artit Konteporan dhe Muzeu Fotografik. Selaniku është i famshëm dhe për qendrat e saj tregtare. Ato janë : Mediterranean Cosmos, Qendra Tregtare Makros etj. Qendra Tregtare Mediterranean Cosmos është më i madhi në Evropë nga ana e argëtimit sepse gjenden më shumë se 10 kinema, teatro, kënd lojrash, video lojrash etj. Selaniku ka dhe 'Token e Ujte' (anglisht: Waterland) me të madh në Evropën Juglindore. Jeta e natës është shumë e zhvilluar sepse gjenden shumë kafe,bar,restorant etj. Ka kazinon më të madh të Greqisë. Ka shumë vende arkeologjike. Ato janë të mbrojtura nga UNESKO. Ato janë: Banjat Otomane (Bey Hamam), Harku i Triumfit (Kamara), Qyteti i vjetër romak ku gjenden një teatër e vogël ku beheshin luftat e gladiatorëve, Agoraja e vjetër etj.
Selaniku ka të zhvilluar shumë sportin. Ka 3 stadiume të mëdha: Kaftanzoglio Stadium, Toumba Stadium dhe Kleanthis Vikelidis. Në qytet gjenden këto skuadra: Iraklis, PAOK, Aris që luajnë në Super Ligën e Greqisë.
Heze
Qyteti Heze (kinezçe: 菏泽) ndohdet në provincën Shandong të Kinës Lindore, me një histori të gjatë kulturore. Këtu burimet turistike janë të shumta. Për shkak të transportit pak të kushtueshëm, në qytetin Heze janë grumbulluar shumë tregtarë, duke e bërë qytetin qendër ekonomike e kulturore. Zona Hezë është vendlindje e kongfusë dhe njihet si qendër e zhvillimit të saj.
Kultura e kongfusë në Heze
Banorët e qytetit Heze e pëlqejnë kongfunë, ndaj edhe nga ky qytet kanë dalë shumë talente. Më të përhapurat janë, kongfu-ja Meihua, Hongquan, Houquan, Shaolin dhe Taiji. Para çlirimit të vendit, në rajon kishte shumë ambiente për ushtrimin e kongfusë. Në historinë e gjatë të qytetit Heze, kanë dalë shumë talente të kongfusë. Për shembull, Yan Shiven hapi një palestër kongfuje në qytetin Shangai. Në vitin 1935, në krahina të ndryshme të qytetit Heze u hapën edhe palestra të tjera. Pas çlirimit, kultura tradicionale e kongfusë në Heze u zhvillua më tej. Janë formuar shumë organizata të ndryshme të kongfusë dhe janë shtuar çdo vit ushtruesit e saj. Në Heze, mbi 83 për qind të fshatrave dhe në mbi 44 për qind të lokaliteteve organizohen aktivitete për kongfunë. Në shkolla të ndryshme edhe mësohet kongfu. Tani numri i ushtruesve të kongfusë ka arritur në mbi 300 mijë. Kudo mund të shihen meshkuj, femra, të moshuar dhe fëmijë që ushtrojnë disa variante të këtij sporti. Vitet e fundit, në këtë qytet niveli i kongfusë ka pësuar rritje të dukshme, fakt që vërtetohet nga numri i madh i talenteve. Në mënyrë të veçantë pas reformës së hapjes ndaj botës, kangfuja në qytetin Heze mori një zhvillim të konsiderueshëm. U formuan shumë organizata dhe shoqata për kongfunë. Në këtë qytet numërohen 1828 organizata të ndryshme. Që kur u hap në vitin 1984, shkolla e kongfusë në Heze, ka dërguar mbi 170 talente në ekipin special të kongfusë të provincës, në shkolla të ndryshme të larta, në reparte ushtarake, në repartet e sigurimit etj. Kjo shkollë ka fituar vendin e parë në konkursin e kongfusë: "Kupës së shpresës". Gjatë garave të ndryshme të organizuar në provincën Shandon, kjo shkollë ka fituar 636 medalje, prej të cilave 192 medalje të arta, 120 medalje të argjendta dhe 144 medalje të bronzta. Në konkursin "Kupa e mjeshtërve", kjo shkollë ka fituar gjithsej 225 medalje, prej të cilave 34 medalje të arta, 18 medalje të argjendta dhe 26 medalje të bronzta.
Partia Lidhja e Blertë Shqiptare
Partia Lidhja e Blertë Shqiptare  lider i saj është Brixhida Kokëdhima.
Plazhi i Sarandës
Plazhi i Sarandës është një plazh në Shqipëri.
Sanxhaku i Pazarit të Ri
parapamje|Sanxhaku i Jeni Pazarit me Mitrovicën dhe [[Rozhajën]] Sanxhaku i Pazarit të Ri ka qenë një sanxhak osman i krijuar më 1865. U riorganizua mes viteve 1880 dhe 1902. Kontrolli i Perandorisë Osmane në këto vise mbaroi më 1912 në sajë të Luftës Ballkanike. Sanxhaku i Pazarit të Ri shtrihej me territore në veri-lindje të Malit të Zi të sotshëm dhe Serbisë Jug-perëndimore, duke përfshirë edhe disa vise të Kosovës Veriore. Krahina njihet ende si Sanxhaku, ndërsa nga serbët si Rashka.
Për shkak të rrethanave politike është bërë shpërndarja e sanxhakut, mirëpo banorët vendas të sanxhakut këtë ndarje ende nuk e kanë pranuar.
Historia
Sipas shënimeve të viteve 1905-1906 në këtë sanxhak jetonin 37,775 banorë. Shënimet japin të dhëna për përkatësin fetare të 27,980 banorëve mysliman (shqiptar) dhe të 19,795 krishterë (ortodoks të racës/kombësisë shqiptare dhe serbe) Deri në 1912 përbëhej nga kazatë e mëposhtme:
Referime
Sandžak
Franceska Jaimes
Franceska Jaimes (e lindur më 20 shtator 1985) është aktore pornografike kolumbiane. Jaimes hyri në industrinë pornografike në vitin 2006. Ajo ishte Penthouse Pet e muajit prill në vitin 2011.
Engjëll Mashi
Engjëll Mashi lindi më 1758 dhe u nda nga jeta më 1821. Jurist arbëresh dhe studiues.
Jeta
Mësimet fillore i kreu në kolegjin e Shën-Adrianit. Studimet për drejtësi i përfundoi në Napoli. Më 1807 botoi italisht veprën “Fjalë mbi zanafillën, doket dhe gjendjen aktuale të kombit shqiptar”, ku vë në dukje autoktoninë e shqiptarëve dhe prejardhjen e tyre nga pellazgët, si dhe kërkon që arbëreshët e Italisë të njihen nga shteti si një kombësi e veçantë. Vepra pati ndikim pozitiv tek arbëreshët e Italisë dhe rilindësit shqiptarë. Botimi i parë i saj u përkthye frëngjisht nga gjeografi i njohur Maltebrun duke i bërë të njohur shqiptarët në botën e jashtme.
Veprimtaria
Në vitin 1807 shkruajti veprën për arbëreshtë e Italisë së jugut, mbi zakonet dhe traditat. Vepra quhej “Fjalë mbi origjinën, doket dhe gjendjen aktuale të Kombit Shqiptar”.
Partia për Mbrojtjen e të Drejtave të Punëtorëve
Partia për Mbrojtjen e të Drejtave të Punëtorëve lider i saj është Kadri Isufaj.
Kantoni Fort-de-France-5
Kantoni Fort-de-France-5 (frëngjisht: Canton de Fort-de-France-5) është një kanton në departamentin Martinique, rajonin Martinique në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Fort-de-France. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 6001 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Fort-de-France-5 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Minaya
Lidhje të jashtme
Minaya
Partia Aleanca Popullore
Partia Aleanca Popullore lider i saj është Fatjon Softa.
Alush Frakulla
Alush Frakulla, me titullin Bej, udhëheqës i kryengritjeve shqipëtare te viteve 1835 dhe 1837. Ai u kap së bashku me 150 burrat e tij dhe u detyrua te bëjë punë të sforcuar ne burgjet osmane ku edhe vdiq.
Partia Demokratike Demokracia e Re e Djathte Shqiptare
Partia Demokratike Demokracia e Re e Djathte Shqiptare  lider i saj është Petrit Kallçishta.
Ndriqim Halili
Ndriqim Halili (lindur më 29 janar 1993 në Prizren) është një futbollistë nga Kosova i cili luan me klubin shqiptar FK Kukësi.
Biografia
Si i posalindur me prindërit e tij (babai Sabiti nga Kokaj, Gjilan, ndërsa e ëma nga Prizreni) emigroi në Gjermani dhe filloj futbollin qysh në moshën 6 vjeqare. Ai debutoi në reperezentacionin e Gjermanisë për junior  U-16 më 02.04.2008. Para se të luaj në VfB Stuttgart, ai luajti fillimisht në SV Weingarten dhe pastaj në FV Ravensburg. Për karakteristikë, Ndriqimi ka një goditje të fuqishme dhe vizion të shkëlqyer të lojës.
Allen County (Indiana)
Allen County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
AEP
Vendodhja e biznesit
Ndërmarrja prodhuese dhe shërbyese AEP është regjistruar si biznes individual në Gjakovë Rr."Washingtoni" nr.47
Vizioni
Vizioni i AEP është që në tre vitet e ardhëshme të rrisë numrin e llojeve të bimëve mjekuese dhe aromatike si dhe paketimin e tyre në sasi më të vogla.
Pabarazia dhe religjioni
Raste të pa barazisë në emër të Religjionit kemi pasur në Egjipt ku faraonët janë konsideruar si zotër dhe të gjithë njerëzit janë bindur urdhrave të tyre.
Ata kanë qenë të shenjtë.
Pastaj kemi teorinë HINDUSE dhe Indiane që kercenojnë individen qe ndryshon statusin e tyre se do te konsiderohen si kafshe.
Religjioni gjithashtu mund te legjitimoje ndryshimeet qe favorizojnë me te fortin apo me te pasurin psh : Ne vitin 1890 presidenti i ShBA-ve ka bere luftën e tije kundër Kubes, Filipianeve dhe Spanjës me qellim qe ti krishterizoje.
Religjioni shihet edhe si objekt i shume luftërave dhe kolonizimeve rast konkret kemi krishterizmin i cili si religjion i perandorisë Romake u përhap me pas nga kjo perandori ne shume vende me ane te pushtimit dhe kolonizimit.
Pal Kurti
Jetëshkrimi
Në shekullin e 14-të, pas mposhtjes së Perandorisë Serbe nga osmanët, Ballkani Perëndimor u shndërrua në një koleksion të shteteve të pavarura feudale. Pas Betejës së Savrës (1385) Perandoria Osmane thithi zonën e asaj që tani është Shteti i Shqipërisë. Si zyrtar në Perandorinë Osmane, Pal Kurti përmendet për herë të parë në defterin e parë osman (regjistrin zyrtar të Perandorisë) të Sanxhakut të Arbërisë, i datës 1431–1432. Ai hyri në shërbimin osman pak pas vitit 1400, dhe ishte një nga të paktët feudalë paraosmanë, të krishterë së bashku me vëllain e tij Karl Kurti Ai qeverisi vilajetin me të njëjtin emër (vilajetin e Pavlo Kurtik) një nga 9 vilajetet e krahinës së Arvanit-ilit deri në vitin 1466. Në defterin 1431–1432, Pavlo Kurtik mbajti një timar prej 26 fshatrash në varësi të djalit të tij, Isait. Termat tahvil dhe vilayet-i Pavlo Kurtik tregojnë se Pal Kurti e mbante rajonin përpara administratës osmane. Djemtë e tij u konvertuan në Islam dhe u bënë subaşı, një titull mbretëror ose administrativ në Perandorinë Osmane të nënndarjeve të ndryshme osmane në të gjithë Shqipërinë osmane.
Çezari i Ballkanit
Çezari i Ballkanit është një roman historik me autor Peter Lucas dhe përkthyer shqip nga Aurel Manushi. Shtëpia botuese "Bota Shqiptare", viti i botimit 2010. Faqet e librit 408. ISBN 978-99956-11-47-7