cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Balfin Group
Historiku
Që prej vitit 2005, Fashion Group Albania solli në Shqipëri disa markat më të njohura të veshjeve, duke kënaqur nevojat dhe kërkesat të të gjitha kategorive që frekuentojnë qendrat tregtare. Markat e Fashion Group janë: Mango, Cortefiel, Goldenpoint, Geox, Parfois, Okaidi, Prenatal, Carpisa, Springfield dhe Terranova.
FoodWay është themeluar në vitin 2008  dhe ofron shërbime në bareve, picerive dhe restoranteve. FoodWay është i pranishëm në të dyja qendrat tregtare në Tiranë, QTU dhe TEG.
I themeluar në 2008, Elektro-Servis  është projektuar për të siguruar mirëmbajtjen dhe riparimin e pajisjeve elektronike dhe elektroshtëpiake. Shërbimet ofrohet në ambientet e kompanisë ose në ambientet e klientëve.
“Alcred” shpk u ble nga Grupi Balfin në vitin 2008 dhe ka zhvilluar një nga zonat më të mëdha rezidenciale dhe të shërbimit në Tiranë, e cila konsiston në rreth 1,000 apartamente me një sipërfaqe totale prej 100.000 m2.
Në vitin 2011, Jumbo, dyqani më i madh i lodrave në Ballkan, u bë pjesë e Grupit Balfin me një marrëveshje për eksluzivitet me Kidzone. Aktiviteti kryesor i Jumbo është tregtimi i lodrave për fëmijë, sende për të vegjël, libra, kancelari, si dhe sende sezonale e dekorative.
Në vitin 2011 Grupi Balfin përfundoi një tjetër projekt, Tirana East Gate. Me një investim prej 54 milion € u realizua qendra tregtare më e madhe  në Shqipëri me mbi 90,000 m2.
Gjatë vitit 2012, Grupi Balfin filloi ndërtimin e Tirana Logistic Park, një investim fillestar prej 43 milion €, i projektuar për të siguruar shërbim jo vetëm për bizneset shqiptare, por kryesisht duke ofruar një shërbim me standarde ndërkombëtare për interesat e bizneseve të huaja.
Në tetor të vitit 2012 Grupi Balfin përfundoi një prej investimeve më të rëndësishme të grupit jashtë Shqipërisë , Skopje City Mall. Ky projekt prej 68 milion € u zhvillua në bashkëpunim me pjesëmarrjen e disa partnerëve ndërkombëtarë.
Në vitin 2013 Grupi Balfin bleu 100% aksionet e ACR Holding, e cila sot quhet AlbChrome. AlbChrome është lider në industrinë e minierave dhe metalurgjisë në Shqipëri, në Ballkan dhe e dyta për nga madhësia në Europë. AlbChrome është i vetmi prodhues i Ferrokromit të pasur me Karbon në Europë i integruar vertikalisht.
Tirana Business University, e vetmja shkollë biznesi në Shqipëri, e themeluar sipas modeleve më të avancuara dhe të suksesshme të edukimit akademik dhe vlerave të mësimdhënies , u bë pjesë e Grupit Balfin në vitin 2014.
Në vitin 2015 rrjeti i supermarketeve Carrefour Albania, u bë pjesë e Grupit Balfin nëpërmjet një marrëveshje eksluzive.
Në vitin 2015 Grupi Balfin filloi ndërtimin e Green Coast Resort, i vetmi kompleks luksoz në Shqipëri i këtyre përmasave që ofron njëkohësisht, rezidenca private premium elitare, qiramarrje të tyre, dhe një hotel me 5 yje. Kompleksi GC Resort&Residences ndodhet në plazhin e Palasës. Resorti përmban 4 lloje të ndryshme ndërtesash, që nga vilat elitare te apartamentet. Këto vila dhe apartamente me hapësirë dhe me stil ofrojnë shërbim dhe pamje të jashtëzakonshme.
AgroCon Albania është themeluar në vitin 2015  dhe zhvillon aktivitetin e saj në fushën e agrikulturës, në ndërtimin e ambjenteve të mbrojtura për prodhimin e produkteve bujqësore, për shitje me shumicë dhe pakicë në Shqipëri dhe jashtë vendit.
SPAR u bë pjesë e Grupit Balfin në vitin 2016, duke synuar një shtrirje të investimit në të gjithë vendin e për tu kthyer në rrjetin më të madh të supermarketeve në Shqipëri.
Stella Mare është një sipërmarrje e përbashkët e themeluar nga Milsped dhe Grupi Balfin në vitin 2017. Stella Mare është shoqëria përfaqësuese e Maersk Line, Grupit më të madh të anijeve të konteinerëve në botë, duke ofruar shërbimet e saj në Shqipëri.
SmartPoint, themeluar në vitin 2017, operon në fushën e tregtisë elektronike, dedikuar për shitjen e pajisjeve smart, shërbimeve të telekomunikacionit dhe atyre me vlerë të shtuar edhe pas shitjes.
Themeluar në 2017, Projekti Skopje East Gate (SEG) është një investim me vlerë rreth 350 milionë euro. Ky projekt do të përfshijë 10 blloqe me komplekse rezidenciale, 5 blloqe ndërtesash për qëllime biznesi dhe një qendër tregtare me mbi 250 dyqane me markat më të njohura botërore.
Balfin Real Estate themeluar ne vitin 2018, është një kompani e fokusuar në pasuri të patundshme, duke ofruar prona premium për blerësit shqiptarë dhe ndërkombëtarë.
Ne vitin 2018, Dyqan Taxi, subjekti më i madh i shitjeve online në Shqipëri u bë pjesë e Balfin Group.
NewCo Ferronikeli, eksportuesi më i madh në Kosovë dhe një prej prodhuesve më të mëdhenj të Nikelit në Europe u bë pjesë e Balfin Group në vitin  2018.
Themeluar ne vitin 1996, Tirana Bank, banka e parë me kapital tërësisht privat në Shqipëri, bëhet pjesë e Balfin Group ne 2018.
Struktura e grupit
President i Grupit Balfin është [Samir Mane]. Aktualisht Grupi Balfin përveçse në Shqipëri është aktiv edhe në Austri, Maqedoninë e Veriut, Kosovë, Bosnje Hercegovinë, Malin e Zi dhe Hollandë.
Aktiviteti i Grupit përfshin manaxhimin dhe zhvillimin e pasurive të paluajtshme, hapësirave për aktivitete të tregtisë me pakicë, projektimin dhe realizimin e ndërtesave për banim, ofrimin e logjistikës së nevojshme për bizneset, zhvillimin e rrjeteve të shitjeve me pakicë në Shqipëri dhe jashtë, industrinë minerare, etj. Nëse do t’i gruponim të gjitha fushat e aktiviteteve të Grupit Balfin do të kishim 8 ndarje kryesore: Pasuritë e paluajtshme; Tregtia me Pakicë; Industria Minerare; Shërbime; Turizem; Energji; Agrikulture dhe Bankë.
Në Grupin Balfin janë punësuar mbi 5,000 persona nga të gjitha vendet ku Grupi është i pranishëm.
Pasuritë e Paluajtshme
Kompanitë që operojnë në Pasuritë e Paluajtshme:
Tregëtia me pakicë
Aktivitetet e tregtisë me pakicë janë të përqendruara në dy grupe kryesore, elektronikë dhe veshje. Gjithashtu nuk mungojnë edhe aktivitete të shitjeve me pakicë të librave, lodrave për fëmijë etj.
Kompanitë që operojnë në Tregtinë me Pakicë:
Shërbime
Aktivitetet e Grupit Balfin në kategorinë e shërbimeve përfshijnë një gamë të gjerë që varion nga menaxhimi i pasurive të paluajtshme e deri tek hapësirat gjigande për zhvillimin e aktiviteteve sipërmarrëse. Shërbimet e ofruara nga Grupi Balfin përfshijnë sisteme të plota e profesionale që ofrojnë të gjitha lehtësitë si për konsumatorin individual ashtu edhe për kompanitë. Qendra tregtare, parku logjistik, manaxhim ambientesh banimi, restorante, etj. janë disa prej shërbimeve që ofrohen nga Grupi Balfin në Shqipëri e rajon.
Kompanitë që operojnë në kategorinë Shërbime:
Industria Minerare
AlbChrome është shoqëria më e madhe e nxjerrjes dhe përpunimit të mineralit të kromit në Shqipëri dhe një nga më të mëdhatë e Europës. Që në fillim të vitit 2013 Albanian Chrome zotërohet 100% nga Grupi Balfin duke i blerë aksionet nga një kompani austriake, DCM DECO Metal GmbH. AlbChrome është ndër ekportuesit kryesor në Shqipëri dhe një shoqëri e cila ka shumë partnerë ndërkombëtarë.
Asetet e AlbChrome: Kompani të krijuara nga Balfin por të shitura:
Qendra për Kërkim dhe Zhvillim në Teknologjitë e Informacionit dhe Komunikimit
Qendra për Kërkim dhe Zhvillim në Teknologjitë e Informacionit dhe Komunikimit (The Center for Research and Development on Information Technology and Telecommunication) e njohur më parë si INIMA ose Instituti i Informatikës dhe Matematikës së Aplikuar është një institut kërkimor mbi teknologjinë në Tiranë, Shqipëri, i lidhur që nga viti 2007 me Universitetin Politeknik të Tiranës.
Përmbledhje
Qendra për Kërkim dhe Zhvillim në Teknologjinë e Informacionit dhe Komunikimit u themelua në vitin 1986 në bazë të Qendrës së Matematikës Llogaritëse (QMLL). Kjo e fundit u themelua në vitin 1971, në varësi të Universitetit të Tiranës (UT) dhe, në vitin 1973, kur u themelua Akademia e Shkencave e Shqipërisë, u bë një nga institucionet shkencore nga të cilat përbëhej Akademia.
Duke pasur disa nga ekspertët më të shquar të informatikës dhe matematikës së aplikuar, INIMA ka luajtur një rol parësor në të gjitha zhvillimet e informatikës në Shqipëri, në futjen e metodave dhe teknologjive moderne në fusha të ndryshme të realitetit shqiptar si: ekonomi, inxhinieri, gjeologji dhe miniera, mjekësi. dhe kujdesi shëndetësor, bujqësia, mbarështimi i kafshëve, etj.; në përgatitjen e specialistëve të rinj si dhe në ofrimin e shërbimeve të ndryshme shkencore, instalimin dhe mirëmbajtjen e sistemeve kompjuterike etj.
Në vitin 2007, me vendim të Këshillit të Ministrave (#146, datë 28 Mars 2007), INIMA u shpërbë dhe u ristrukturua si pjesë e Universitetit Politeknik të Tiranës. INIMA u riemërua në "Qendra e Kërkimit dhe Zhvillimit të Teknologjisë së Informacionit dhe Telekomunikacionit" (pas vendimit të Këshillit të Ministrave nr. 824, datë 05.12.2007).
Objekti i INIMA së dikurshme është shpallur monument i trashëgimisë kulturore dhe është i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Ebu Xhafer ibn Harun el-Turxhali
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5f/Civitas_Toletana%2C_AD_976.jpg/220px-Civitas_Toletana%2C_AD_976.jpg|djathtas|parapamje| Arti Muvallad nga Toledo në Al-Andalus që përshkruan Alkazarin në vitin 976. pas Krishtit Ebu Xhafer ibn Harun el-Turxhali (أبو جعفر بن هارون الترجالي, vdiq rreth vitit 1180) u lind dhe u rrit në Truhijo në një familje të njohur myslimane muvalad.
Ai u arsimua në Kordobë dhe më vonë hyri në shërbimin Almoravid si mjek në Sevilje në el-Endelus. Ebu Xhafer ibn Harun ishte një lexues i talentuar në lidhje me veprat e filozofisë, ai ishte plotësisht i njohur me Parimet (usul) dhe Degët (fura) të shkencës së mjekësisë, ai gjithashtu ishte një praktikues i shkëlqyer dhe kurat e tij ishin shpesh të suksesshme. Ebu Xhafer ibn Harun el-Turxhali në vitet e tij të vona, ishte edukatori i njohur i Ibn Bajxhes dhe i Ibn Rushdit të ri.
Qendra e Mbrojtjes (Suedi)
Qendra e Mbrojtjes ( Totalförsvarets skyddscentrum (SkyddC) ) është njësi ushtarake suedeze me ekspertizë lidhur me CBRN përdorur nga marinsat dhe forcat ajrore. Njësia ekziston në forma të ndryshme që nga viti 1953. Qendra e Mbrojtjes është lokalizuar bashkë me Västerbottensgruppen (UG 61) brenda garrizonit të Umeas (po ashtu i njohur si Umestan), e cila paraqet kazermat që më parë u përdorën nga Regjimenti Västerbottens.
Historia
Në vitin 1968, shkolla pranoi detyra të reja dhe emri iu ndërrua në Defense Protection School. 1970-ta e zhvendosi shkollën me Svea Life Guards te Kungsangen. Më 1 korrik 1988 shkolla u nda nga Svea Life Guards, dhe pranoi detyra të reja me një fokus në Totalforsvaret, me ndryshme organizative, shkolla e ndërroi emrin në Totalforsvaret skyddsskola. .
Pasi që parlamenti votoi për qeverinë Bill 1987/88: 112, u vendos që shkolla të rilokalizohet në vitin 1992 në Umea garnison.
Më 27 korrik 2009 grupi i fundit i të rekrutuarve filloi trajnimin. Trajnimi i tyre zuri vend në Swea kompani në Totalforsvarets skyddscentrum.
Shumë nga ekspertët e Sëedish SBRN janë mbledhur në Umea, ku SkyddC që nga vjeshta e vitit 2008 është pjesë e rrjetit që është pjesë e European CBRNE Center, duke përfshirë Swedish Defence Research Agency (FOI), Umeå University, Västerbotten County Council dhe Umeå municipality.
Qeveria suedeze vendosi në fund të vitit 2010 ta zgjeronte fokusin CBRN me një strukturë shtëpiake në SkyddC. Kjo është për të rritur sigurinë e trajnimit me material CBRN. Në total rreth 80 milionë u investuan në aftësi.
Buzuqi
është një fshat në Shqipëri...
Menaldumadeel
Menaldumadeel është një komunë në provincën Friesland në Holandë me sipërfaqe 70.03 km² dhe popullsi 13756 banorë. Menaldum është kryeqendra e komunës.
Orizaj
Me këtë emër njihen këto vendbanime:
Afet İnan
Ayşe Afet İnan (30 tetor 1908 – 8 qershor 1985) ishte një historiane dhe sociologe turke. Ajo ishte një nga tetë vajzat e birësuara të Mustafa Qemal Ataturkut. Ajo njihej se ishte e përfshirë në praktikën e antropologjisë fizike, pasi mati mbi gjashtëdhjetë mijë kafka në Anadoll, e cila kishte për qëllim të mbështeste Tezën e Historisë Turke.
Biografia
Ajo dhe familja e saj emigruan në Adapazarı për shkak të Luftërave Ballkanike. Ajo filloi shkollën fillore në Adapazarı më 4 mars 1913. "Më pas ata u zhvendosën në Ankara, Mihalıççık, Karaoğlan, Biga. Nëna e saj Şehzane vdiq nga tuberkulozi më 15 maj 1915. Meqenëse babai i saj u martua me një vajzë të re, Ayşe Afet vendosi të bëhej mësuese për të fituar jetesën e saj. Kur jetonin në Bigë, motra e saj e vogël Nezihe lindi nga babai i saj Ismail Hakki dhe gruaja e tij e dytë. Në vitin 1920 mbaroi arsimin fillor gjashtëvjeçar. Në vitin 1921, ata u vendosën në Alanja. Në vitin 1922, ajo mori një kualifikim mësuesi në Elmalı dhe u caktua si mësuese në shkollën e vajzave Elmalı. Ajo u diplomua në Kolegjin e Mësuesve për Vajza në Bursa në vitin 1925 dhe filloi të punojë si mësuese e shkollës fillore në Izmir. Ajo u takua me Mustafa Qemal Ataturkun në tetor të po atij viti gjatë vizitës së tij në Izmir.
parapamje|djathtas|250px|Nga e majta në të djathtë: Rukiye (Erkin), [[Sabiha Gökçen|Sabiha (Gökçen), Afet (İnan), and Zehra (Aylin), vajzat e birësuara të M. K. Atatürk.]] Afet u dërgua në vitin 1925 nga Atatürk në Lozanë, Zvicër, për të mësuar frëngjisht. Pas kthimit në Turqi në vitin 1927, ajo ndoqi Lycée Notre Dame de Sion Istanbul. Me të mbaruar atje u emërua mësuese e shkollës së mesme për histori. Në vitin 1935, Afet İnan shkoi përsëri në Zvicër dhe ishte studente e Eugène Pittard në Universitetin e Gjenevës midis viteve 1936 dhe 1938. Në vitin 1939, pasi u diplomua, ajo mori një PhD në sociologji. Në vitin 1950 u bë profesoreshë në Universitetin e Ankarasë.
Ajo ishte bashkëthemeluese dhe anëtare drejtuese e Shoqërisë Historike Turke.
parapamje|Varri i Afet İnan në [[Varrezat Cebeci Asri, Ankara]] İnan vdiq më 8 qershor 1985, në Ankara, duke lënë pas vajzën e saj Arı dhe djalin e saj Demir.
“Çmimi i Studimeve Historike Afet İnan” jepet çdo dy vjet nga Fondacioni Turk i Historisë në bashkëpunim me familjen e Inanit.
Flamuri i Belgjikës
thumb|right|250px|Flamuri i Belgjikës Flamuri i Belgjikës përbëhet nga tri kolona vertikale, nga e majta, të zezë, të verdhë dhe të kuqe; dizajni vertikal u bazua nga Flamuri i Francës, kurse ngjyrat u morën nga Duchy of Brabant. Kur filluan kryengritjet si rezultat i Revolucionit belg kundër dominimit Holandez.
Daullas (Komuna Qendër)
Daullasi është një fshat në Komunën Qendër (Fier) në Rrethin e Fierit të Shqipërisë.
Kongresi i Dytë i Manastirit
Kongresi i Dytë i Manastirit ishte një kongres shqiptar i mbajtur më 2–3 prill 1910 në Manastir, në atë kohë Perandoria Osmane, Manastiri i sotëm në Republikën e Maqedonisë së Veriut. Ky kongres trajtonte sfidat me të cilat u përball gjuha dhe shkolla shqipe në atë kohë në kontekstin e perandorisë dhe platforma për tejkalimin e tyre.
Sfondi
Kongresi i Parë i Manastirit i 14–22 nëntorit 1908, i njohur si kongresi i alfabetit të shqipes, krijoi një alfabet të bazuar në shkrimin latin për t'u përdorur si standard për shkrimet shqipe, duke shënuar një moment të rëndësishëm në historinë e shqiptarëve. Ai u pranua me entuziazëm nga qarqet patriotike shqiptare, por nuk u mirëprit nga autoritetet osmane, Kisha Ortodokse Greke (atëherë nuk kishte kishë ortodokse shqiptare) dhe krerët myslimanë proturq. Osmanët organizuan një kongres të përbashkët osmano-shqiptar në korrik 1909, i njohur si Kongresi i Dibrës. Ajo u pa si një përpjekje për të bindur popullsinë shqiptare myslimane që të kërkonte një alfabet të bazuar në alfabetin arab, pasi shkrimi latin "nuk përputhej me mësimet e Kuranit ". Megjithatë, kjo përpjekje nuk pati sukses për shkak të qëndrimit të fortë të një pjese të delegatëve shqiptarë. Për më tepër, shkollat shqipe vazhduan të përhapeshin. Më 2–9 shtator 1909 u mbajt një kongres tjetër në Elbasan. Fillimisht trajtohej përqasja e përhapjes së arsimit shqip, duke e konsideruar Alfabetin standard si një kapitull të mbyllur. U themellua Shkolla Normale e Elbasanit, një moment historik i arsimit shqiptar duke shënuar institucionin e parë të arsimit të lartë. Shkolla normale përgatiti mësues të cilët do të vendoseshin në shkollat e reja brenda komuniteteve shqiptare. Kundërshtimi nga fraksionet proturke do të vazhdonte, i inkurajuar nga autoritetet. Më 6 shkurt 1910 në Manastir u organizua një mbledhje e hapur nga Rexhep Voka nga Tetova dhe Arif Hikmeti i Kumanovës, ku u kërkua futja e një alfabeti të bazuar në shkronja arabe për popullsinë myslimane. Takime të ngjashme u organizuan në Elbasan dhe Ohër (ku morën pjesë rreth 3000 njerëz ) menjëherë më pas. Si kundërmasë, nacionalistët shqiptarë organizuan më 27 shkurt një tjetër mbledhje në Shën Ilia afër Korçës në mbështetje të alfabetit latin, takim i tillë do të njihet më vonë në historiografinë shqiptare si "Takimi i alfabetit shqip". Në këtë pikë u vendos që të mbahet një kongres tjetër vijues për t'i dhënë fundin përfundimtar opozitarëve që pohojnë vendimet e kongresit të parë.
Ngjarja
Kongresi ishte organizuar nga Shoqëria "Bashkimi" dega e Manastirit, e cila vetë përfaqësohej nga 5 anëtarë. Seancat u mbajtën edhe në ambientet e Shoqërisë “Bashkimi”. Mbështetje të fortë ka ardhur edhe nga veprimtari shqiptar Salih Gjuka, i emëruar së fundmi Inspektor i Arsimit në Vilajetin e Manastirit. Degët e tjera "Bashkimi" që dërguan delegatë ishin nga Ohri (2 delegatë, njëri ishte Xheladin bej Ohri), dega e Stambollit e përfaqësuar nga Dervish Hima, dega e Korçës e përfaqësuar nga Shefki Efendi, dega e Negovanit nga Petro Nini Luarasi, e Elbasanit nga Gani Bej Gungu., Struga nga Abdullah Rushiti, Starova nga Hajdar Blloshmi dhe Koçani kishte 1 përfaqësues. Një fakt domethënës është se për herë të parë në një kongres të arsimit shqip, përfaqësimi nga Vilajeti i Kosovës ishte thelbësor. Pjesëmarrës kosovarë ishin Bedri Pejani, Rexhep Mitrovica, Qamil Bala, Bejtullah Bej Gjilani, Shyqyri Ramadan Begu nga Prishtina, Salih Gjuka, Hysni Curri dhe Sabit Beu i Vushtrrisë. Telegramet mbështetëse mbërritën nga degët që nuk mundën të dërgonin delegatë, nga Smirna, Selaniku, Kolonja, Lerini, Bilishti, Durrësi, Shkodra, Vlora, Berati, Tepelena, Delvina, Leskoviku, Preveza dhe Tirana. Burime të tjera përmendin Ibrahim Jegenin si përfaqësues të degës "Bashkimi" të qarkut të Dibrës së Epërme, Fehim Zavalanin, Rifat Zavalanin, Qazim Iljaz Pashë Dibrën për Manastirin, Tefik Efendi Panaritin përfaqësues të shoqërisë "Dituria" të Korçës, Xhafer Ypi përfaqësues të Konicës ., dhe Ali Efendi Zaimi që përfaqëson Yenice. Sipas korrespondentit vendas të gazetës në gjuhën serbe Vardar, "nga 24 gjithsej, përveç dy të krishterëve protestantë, pjesa tjetër ishin myslimanë, duke konfirmuar nivelin e ndërgjegjes nacionalo-politike mes popullatës myslimane". Kongresi funksionoi me seanca të hapura. Më 4 prill, pjesëmarrësit patën diskutime kokë më kokë në privatësi. Kryetar u zgjodh Bedri Pejani, ish-profesor i gjuhës shqipe në gjimnazin e Uskubit dhe Petro Nini Luarasi me sekretarë Ferid Ypin (jurist nga Manastiri). Vendimet e kongresit u pranuan kryesisht unanimisht.
Disa nga vendimet e rëndësishme të publikuara nga revista Vardari, nr. 20, më 10 prill 1910 në Shkup janë:
Vendime të tjera më pak të rëndësishme që kishin të bënin me organizimin dhe funksionimin e shoqërive dhe klubeve të gjuhës shqipe.
Në deklaratën përfundimtare thuhej se: Çështja e pastër gjuhësore e alfabetit të shqipes, e cila ishte zgjidhur përfundimisht në Kongresin e Dibrës, është ngritur sërish dhe ka shkaktuar kriza dhe rryma mendimi kontradiktore. Kjo pyetje, e cila i intereson vetëm elementit shqiptar, ka marrë edhe një rëndësi të brendshme politike duke qenë se ka të bëjë me arsimin në të gjithë Perandorinë Osmane dhe interesin e autoriteteve. Qeveria...ka inkurajuar ithtarët e gjuhës turke të kryejnë akte keqardhje të papajtueshme me regjimin kushtetues që gëzojmë...
Preng Doçi
Preng Doçi (Primus Docci; Bulgër, 25 shkurt 1846 - Shkodër, 22 shkurt 1917) ka qenë prelat, figurë kulturore e politike me ndikim dhe poet shqiptar. Qe themeluesi dhe kontributori më i madh i Shoqërisë "Bashkimi".
Kongresi i Dytë i Manastirit
Ngjarja
Kongresi njëzëri thekson se çështja e gjuhës shqipe, sado që ka devijuar nga baza e saj, i takon ekskluzivisht shqiptarëve; dhe është e dëshirueshme, në interesin e vërtetë osman, që ajo të mos nxirret jashtë sferës së saj natyrore.
Pasojat
Kongresi rezultoi i suksesshëm në prizmin e synimeve të tij. Me organizimin e këtij kongresi u dërgua një përgjigje e qartë për osmanët se shkrimi latin do të ishte i vetmi, "alfabeti i popullit shqiptar" dhe konfirmoi vazhdimësinë e vendimit të dalë nga kongresi i parë i vitit 1909. Me gjithë vështirësitë, arsimi në gjuhën shqipe vazhdoi të përhapet. Qeveria xhonturke shtypi të gjitha shkollat, shoqëritë patriotike dhe klubet (madje edhe atë "Bashkimi" pas Revoltës Shqiptare të vitit 1910 . Me revoltën e 1911 dhe 1912 statusi do të rifitohet. Lufta e Parë Ballkanike do të niste serinë e ngjarjeve që ri formësuan konfigurimin brenda Ballkanit dhe i dhanë fund sundimit osman duke i dhënë fund si dhe përpjekjeve për statusin e gjuhës shqipe brenda Perandorisë Osmane.
Preng Doçi
Biografia
U lind në lagjen Paraspor të fshatit Bulgër të kazasë së Lezhës, i biri i Prendit dhe i Mrikës, më 25 shkurt 1846. Studimet i mori në Shkodër, më 2 gusht 1859 hyri në të porsahapurin Seminar Papnor dhe më tej vijoi shkollimin në Romë në Kolegjin e Propagandës Fide më 1861.
Më 1871 u kthye në vendlindje, ku shërbeu si famullitar në Korthpulë, Orosh si kapelan i Imzot Gaspër Krasniqit dhe sërish famullitar në Kalvare. Më 1877 përfshihet në një rrymë revolte, për të cilën shkoi shpesh në Cetinjë për të siguruar si ndihma financiare ashtu dhe mosndërhyrje. Kryengritja u parandalua nga autoritetet osmane dhe ipeshkvi i Lezhës F. Malčinski e pezulloi nga veprimtaria fetare. Doçi u fsheh në Vuthaj, pranë Gucisë. Më vonë u arrestua, e dërguan në burgun e Selanikut dhe më pas në Stamboll. Me ndërhyrjen e Patriarkut armen Stefan Azarian, me nofkën Pére Achile mori rrugën për në Romë me kusht që të mos kthehej në vendlindje.
Sipas P. Pashk Bardhit, kryengritja u bë për shkak të mospajtimit të parisë mirditore me dënimin me syrgjynosje që i ishte dhënë Preng Bib Dodës si zëvendëskryetar i Degës së Shkodrës për Lidhjen e Prizrenit.
Pasi qëndroi disa muaj në Tivar, me ndërhyrjen e Kardinalit Giovanni Simeoni të Propagandës Fide, u dërgua në Bregun Perëndimor të Amerikës, në ishullin Newsfoundland, Wayne, Pennsylvania dhe New Brunswick, ku shërbeu si misionar gjer më 1881. Doçit i mveshet atributi, për aq sa ç'mund të thuhet, se qe shqiptari i parë në Shtetet e Bashkuara. Pasi u kthye në Romë, u dërgua në Indi, ku qe sekretar i delegatit apostolik - më vonë Kardinalit - Antonio Agliardi.
Më 1888, pas kërkesave të shumta dhe apelimit tek Patriarku i Kostandinopojës, më në fund Doçi mori lejen nga autoritetet osmane për t'u kthyer në vendlindje. Mbërriti më 6 nëntor 1888 dhe u bë abat i Mirditës janarit e vitit që pasoi, në krye të Abacisë nullius të Shën Llezhdrit në Orosh të Mirditës. Më 1890 dhe më pas në vitin 1894, shumë famulli iu bashkuan abacisë me në krye Doçin. Gjatë ekspeditës ndëshkimore të Turgut Pashës më 1910 ndonëse i mblodhën armët, me ndërhyrjen e abatit, Mirditës nuk iu prekën bajrakët siç po asgjësoheshin gjetiu.
Me zgjedhjet parlamentare pas shpalljes së kushtetutës osmane më 1908, Doçi i interesuar për të marrë koncensione për shfrytëzimin e pyjeve, ia dha votat e veta kandidatit të Komitetit "Bashkim e Përparim" Riza bej Kopliku. Me ndodhitë e Kryengritjes së Shqipërisë së Mesme, shkoi me njësitë vullnetare mirditore për t'i dalë në krah Princ Vidit.
Ndërroi jetë më 22 shkurt 1917.
Shkrime
Tjetra e ka titullin "Nji kushtrim Shqyptarvet" e cila fillon me fjalët "Trima, mrend! me dorë, me dorë!", e shkruar në tetë strofa me nga gjashtë rreshta tetërrokësh. Edhe kjo poezi, si e para, u botua gjatë kohës kur ishte student në Propagandën Fide. Përpos poezive të botuara kishte edhe të tjera në dorëshkrim.
Veprimtaria kulturore
Më 1899 themeloi shoqërinë "Bashkimi" në Shkodër, shoqëri e cila kishte për qëllim lëvrimin e gjuhës shqipe. Duke qenë se në Vilajetin e Shkodrës toleroheshin tekstet thjesht fetare katolike në gjuhën shqipe, zgjodhi që shumicën e bashkëpunëtorëve t'i kishte klerikë në mënyrë të tillë që mos të binte në sy të autoriteteve. Shoqëria synoi të njësonte shkrimin e shqipes rreth një alfabeti latin dhe pasi e farkëtoi alfabetin, në shtatë vite u shkruan 32 vepra, u ndoq nga "Albania" e Konicës, "Shpnesa e Shqypnís", "Kombi" i Bostonit dhe "Albania e Vogel". Përpos të përkohshmeve, alfabetin e "Bashkimit" e përdorën për veprat e tyre edhe autorë si Asdreni, Çajupi, Faik Konica, Sotir Peci, Fan Noli, etj.
Debatik
Debatik është një film shqiptar i prodhuar në Shqipëri në vitin 1961.
Përmbajtja e filmit
Tre vjet pas pushtimit fashist fëmijët krijojnë organizatën e fëmijëve anti-fashistë që e quajtën Debatik (Djemtë e Bashkuar, Anëtarë të Ideve Komuniste). Coli, një djal i varfër jetim, pranohet në Debatik. Ai arrin të lajmeroj mësuesin komunist që është në kurth por vritet gjatë këtij aksioni. Xha Demiri e gjen të vdekur dhe e merr në karrocën e vet.
Afrimi i Ri
Afrimi i Ri është një fshat në Komunën Qendër (Fier) në Rrethin e Fierit të Shqipërisë.
Ferid Agani
Dr. Ferid Agani lindi më 29 tetor të vitit 1959 në Prishtinë (atëherë Kosovë dhe Metohi, RSF e Jugosllavisë) është politikan dhe neuropsikiatër shqiptar.
Ai shërbeu si ministër në kabinetin Hashim Thaçi 2, ne Koalicionin mes Partisë Demokratike të Kosovës (PDK) dhe Koalicionit te AKR për Kosovë të re.
Västerbottens Folkblad
Västerbottens Folkblad është një gazetë e përditshme Suedeze e themeluar në vitin 1917. Ajo botohet në Umeå, Västerbotten. Gazeta mbulon lajme rajonale nga Västerbotten.
El-Harith ibn Kalada
El-Harith ibn Kalada ( الحارث بن كلدة ; vdiq në vitin 13 AH/634–35) ishte një mjek arab dhe një shok i profetit Muhamed. Thuhet se ai ka udhëtuar në Gundeshapur në kërkim të njohurive mjekësore para ardhjes së Islamit.
Kantoni Vichy-Nord
Kantoni Vichy-Nord (frëngjisht: Canton de Vichy-Nord) është një kanton në departamentin Allier, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Vichy. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 11843 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Vichy-Nord aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Libreville
Klima
Liberville ka klimë tropikale (monsunet), me sezon të gjatë me shi dhe me sezon të shkurt të thatë. Sezoni me shi është nga shtatori në maj, ndërsa sezoni i thatë është nga qershori në gusht.
Transporti
Aeroporti ndërkombëtarë në Liberville është aeroporti më i madh në Gabon, ndodhet 11 km në veri të qytetit.
Gjuha
Libreville është një nga qytete në Afrikë e cila flitet frëngjishtja.
Attalens
Attalens është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
Flamuri i Bjellorusisë
thumb|right|300px|Flamuri i Bjellorusisë Flamuri i Bjellorusisë u adoptua formalisht më 7 qershor, 1995, si rezultat i një referendumi një muaj më parë se të miratohej. Ky flamur zëvendësoi një flamur historik të përdorur nga Republika Popullore e Bjellorusisë më 1918, para se Bjellorusia të bëhej Republikë sovjetike, dhe përsëri pasi fitoi pavarsinë më 1991. Flamuri i tanishëm është një modifikim i flamurit të vitit 1951, i cili u përdor deri sa vendi ishte një republike e Bashkimit Sovjetik. Shumë flamuj të përdorur nga zyrtarët e qeverisë dhe agjencionet e ndryshme u bazuan në këtë flamur.
Shih dhe këtë
[[Kategoria:Flamujt e shteteve të Evropës]|Bjellorusi]
Flamuri i Bosnjës dhe Hercegovinës
thumb|right|300px|Flamuri i Bosnjës dhe Hercegovinës Flamuri i Bosnjës dhe Hercegovinës përmban një kolonë të kaltër nga ana e djathtë, një trekëndësh këndëdrejt të kthyer përmbys kurse pjesa e mbetur e flamurit përbëhet nga një fushë e kaltër dhe me shtatë yje të bardha të plota dhe to gjysma të yjeve, një në pjesën e sipërme dhe një në pjesën e poshtme. Yjet janë të renditura përgjatë hipotenuzës së trekëndëshit.
Kantoni Aargau
Aargau është një nga kantonet më në veri të Zvicrës. Përbëhet nga rrjedha e ulët e lumit Aare, prandaj kantoni quhet Aar-gau (që do të thotë distrikti i Aares).
Historia
Gjatë periudhës së hershme mesjetare, Argovia ose Argowe ishte një rajon i diskutueshëm që kufizohej ,es dukatëve të Alamannias dhe Burgonjës. Një linjë e familjes von Wetterau, në mënyrë të ndërpreë mbajti kontenë e Aargaut nga viti 750 deri në vitin 1030, kur ata e humbën atë (ndërkohë kishin marrë dhe emrin von Tegerfelden). Nga zhdukja e dinastisë së Hohenshtaufenëve, Habsburgët e kishin këtë zonë nën kontroll nga viti 1254 deri në vitin 1415 dhe shumë kështjella të saj kohe që sot ekzistojnë akoma qëndrojnë (shembuj përfshijnë kështjellat Habsburg, Lenzburg, Tegerfelden, Bobikon, Stin dhe Wildegg). Habsburgët themeluan një numër manastiresh (disa prej tyre kanë rezistuar si p.sh., në Wettingen dhe Muri), mbyllja e të cilave nga qeveria në vitin 1841 ishte një faktor kontribues në fillimin e luftës civile zvicerane – Lufta Sonderbund – në vitin 1847.
Pika drite në eklips
Zija Çela është ndër të paktët, për shumëçfarë i vetmi, që kalimin nga diktatura në demokraci e bëri të qetë: një fije vazhdimësiekonstante, e brendshme, e karakterizon prozën e tij që nga hapat e parë, deri në ditët e sotme. Është zjarri i pashuar që si tundim, sishqetësim dhe brengë, s’pushon së qeni i ndezur.
Drita e tij digjet përbrenda personazheve, duke lëshuar diskretshëm shkëndijimeedhe gjatë diktaturës, pastaj duke e pushtuar sovranshëm hapësirën demokratike shqiptare. Por pa e kursyer as këtë të fundit, përkundrazi,zhgënjimi dhe protesta shpesh do të buçasin fuqishëm.
Vadhizë
Vadhiza është një fshat në Komunën Qendër (Fier) në Rrethin e Fierit të Shqipërisë.
Pika drite në eklips
Në tërësinë e krijimtarisë së Zija Çelës, sado e largët, megjithatë ndihet prania enjë labirinti të ndërlikuar, nganjëherë pa dalje të qartë. Për rrjedhim, autori e vuan si shqetësim të përhershëm ndjenjën që, edhe pos flijimittë zemrës, nuk arrin ta bëjë më dinjitoze botën përreth.
Ali Aliu.
Kantoni Charenton-du-Cher
Kantoni Charenton-du-Cher (frëngjisht: Canton de Charenton-du-Cher) është një kanton në departamentin Cher, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Charenton-du-Cher. Ka sipërfaqe 251.76km2 dhe popullsi 4017 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Charenton-du-Cher aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Bossonnens
është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
Hillary Clinton
Një banore autoktone e Illinois, Hillary Rodham nga fillimi ajo ishte e angazhuar ne politike, si studente në Wellesley College në vitin 1969 pastaj dhe u diplomua si  Juris Doctor në Yale Law School në vitin 1973,Yale University. Pas diplomimit në universitetin e Jalës, Hillary Rodham u bë një avokate e shkëlqyer, duke këshilluar Fondin e Mbrojtjes të fëmijëve të Cambridge  përpara se të bashkohet me ekipin e juristëve që këshillonin për Komisionin Juridik (Judiciary Committeke) përfaqësues gjatë fajësimit të Presidentit Richard Nixon për skandalin Watergate. Pas një kohe të shkurtër si avokate e Kongresit ligjor, ajo u zhvendos në Arkansas dhe u martua me Bill Clinton në vitin 1975,te cilin e kishte njohur ne universitet.Rodham drejtoi gjygjin e Arkansas për Fëmijët dhe Familjet në vitin 1977. Ndërsa në vitin 1978, ajo u bë kryetarja e parë femër e Shërbimeve Ligjore të Korporatës, dhe në vitin 1979 ortakja e parë femër në Rose Law Firm. "The National Law Journal" e ka renditur  dy herë  atë si njëra nga qindra avokatet më me ndikim në Amerikë. Si Zonja e Parë e Arkansas 1979-1981 dhe 1983-1992 me bashkëshortin e saj, Bill Clinton, në atë kohe guvernator, ajo udhëhoqi një grup pune për të reformuar sistemin e Arkansasit në arsimim. Gjatë kësaj kohe, ajo ishte në bordin e Wal-Mart dhe disa korporatave të tjera.
Në vitin 1994, si Zonja e Parë e Shteteve të Bashkuara, për iniciativën e saj të madhe, për planin e kujdesit shëndetësor Klinton, nuk arriti të fitojë miratimin nga Kongresi amerikan. Megjithatë, në vitin 1997 dhe 1999, Clinton luajti një rol udhëheqës në mbrojtjen për krijimin e Programit kombëtar të Sigurimeve Shëndetësore për fëmijë, Akti adoptimi dhe Familjet e sigurta dhe Akti Foster Care Pavarësia. Gjatë viteve si Zonjë e Parë ajo tërhoqi një përgjigje të polarizimit nga publiku amerikan. E vetmja Zonjë e Parë të cilës i është bërë thirrje gjyqi, ajo dëshmoi para një jurie federale në vitin 1996 në lidhje me polemikën e Whitewater, por asnjëherë nuk u akuzua për shkelje për këtë ose në disa hetime të tjera gjatë presidencës Clinton. Gjithashtu martesa e saj ka përjetuar Skandalin Lewinsky në vitin 1998, një sprovë për çiftin Clinton. Hillary Clinton ka dalë e pastër tek të gjitha hetimet që i jane bere. parapamje|Clinton me Presidentin Obama Pas transferimit të shtetit, Clinton u zgjodh senatorja e parë femër e Nju Jorkut; ajo ishte e vetmja Zonjë e parë që ka kandiduar ndonjëherë për këtë post publik. Pas sulmit terrorist të 11 shtatorit, ajo mbështeti Veprimet ushtarake në Afganistan dhe Rezolutën e luftës në Irak, por më pas e kundërshtoi sjelljën e Presidencës së George W.Bushit të luftës në Irak dhe vazhdon të kundërshtojë shumicën e politikave të saj të brendshme. Clinton u rizgjodh për Senatin në vitin 2006 në zgjedhjet paraprake Demokratike presidenciale të vitit 2008, Hillary Clinton fitoi shumë më tepër vota në zgjedhjet paraprake se sa kandidatet e tjera femra në historinë amerikane, por ngushtë ajo humbi nominimin për presidente, i cili arriti të fitojë zgjedhjet kombëtare.
Obama e emëroi Clinton si sekretare e shtetit, dhe ajo u konfirmua nga senati në janar 2009 ajo ka qenë në ballë të përgjigjes amerikane ndaj Pranverës Arabe, duke përfshirë dhe avokimin e ndërhyrjes ushtarake amerikane në Libi. Si Sekretare e Shtetit, ajo mori përgjegjësinë për dështimin e masave të sigurisë në lidhje me sulmin e Bengazit në vitin 2012, i cili rezultoi në vdekjen e personelit konsullor amerikan, por mbrojti veprimet e saja personale në lidhje me këtë çështje. Clinton vizitoi më shumë vende se çdo Sekretar tjetër Shteti. Ajo shihte "fuqinë e zgjuar" si strategji për të pohuar lidershipin dhe vlerat amerikane, duke kombinuar fuqinë ushtarake me diplomacinë dhe aftësitë amerikane në ekonomi, teknologji, dhe fusha të tjera. Ajo inkurajoi fuqizimin e grave kudo, duke përdorur mediat sociale për të komunikuar mesazhin e [[Shtetet e Bashkuara të Amerikës|SHBA-së jashtë vendit,dhe ia arriti me sukses.
Fëmijëria
Hillary Diane Rodham; emri i saj i parë i është dhënë për shkak të admirimit që prindërit e saj kishin për Sir Edmund Hillary, alpinistin nga Zelanda e Re,  është lindur në Edgewater në një spital të Chikagos, në Illinois. Ajo është rritur në një familje të bashkuar Metodiste, së pari qëndroi në Chicago dhe më pas, në moshën tre vjeçare në periferi të Park Ridge, Illinois. Babai i saj ,Hugh Ellsworth Rodham (1911-1993), ishte i Uellsit me prejardhje angleze; ai kishte ngritur një biznes të suksesshëm të vogël në industrinë e tekstilit. Nëna e sajë Dorothy Emma Howell (1919-2011), ishte një zonjë shtëpie me prejardhrje angleze, skoceze, kanadeze-franceze, franceze dhe Uellsite. Hillari u rrit me dy vëllezërit më të vegjël, Hugh dhe Tony. parapamje|majtas|250px|Përkujtimet e jetës së hershme të Hillary Rodham-së janë paraqitur në [[Qendra presidenciale Clinton|Qendrën presidenciale të Clintonëve]]
Si fëmijë, Hillary Rodham  ishte e preferuara e shumë mësuesve në shkollat e saja publike në Park Ridge. Ajo kishte marrë pjesë në not, baseball dhe  sporte të tjera. Ajo fitoi gjithashtu çmime të shumta si Brownie dhe Girl Scout. Ajo mori pjesë në Maine East High School, ku ajo mori pjesë edhe në këshillin e nxënësve gjithashtu edhe tek gazeta e shkollës, dhe u zgjodh nga Shoqata Kombëtare e Nderit.Për vitin e saj të lartë, ajo u ridrejtua në Maine South High School, ku ajo ishte pjesë e meritës kombëtare të programit të bursavedhe u diplomua në pesë  për qindjen më të lartë  të klasës së saj në vitin 1965. Nëna e saj donte që ajo të ketë një karrierë të pavarur, profesionale, kurse babai i saj, përndryshe një tradicionalist, ishte i mendimit se aftësitë dhe mundësitë e vajzës së tij nuk duhet të jenë të kufizuara nga gjinia.
Rritur në një familje politikisht konservatore,në moshën trembëdhjetë vjeçare Rodham e ka ndihmuar   anën jugore të Chicagos pas  zgjedhjeve presidenciale  shumë të ngushta në  vitin 1960  ku ajo gjeti dëshmi të mashtrimit zgjedhor kundër kandidatit republikan Richard Nixon.Ajo pastaj vullnetarisht  bënë fushatë për kandidatin republikan Barry Goldwater në Zgjedhjet presidenciale të Shteteve të Bashkuara, 1964. Zhvillimi i hershëm politik i Rodhamit u formuar më nga historia e mësuesit të sajë të shkollës së mesme(si ati i sajë, një anti komunist i zjarrtë) i cili e paraqiti atë tek Goldwater's Ndërgjegjja e një Konservatori, dhe nga ministri i sajëmetodist), i të rinjve (si nëna e sajë, e shqetësuar me çështjet e drejtësisë sociale),me të cilin ajo e pa dhe u takuan udhëheqësin e të drejtave civile Martin Luther King në Chicago në vitin 1962.
Kolegji
Në 1965, Rodham regjistruar në Wellesley College, ku ajo diplomuar në shkencë politike. Gjatë vitit të saj fillestar, ajo shërbeu si president i Wellesley Young republikanët ; me këtë grup Rockefeller Republikane të orientuar, ajo mbështetet zgjedhjet e John Lindsay dhe Edward Brooke. Ajo më vonë dha dorëheqjen nga ky pozicion, si ndryshuar pikëpamjet e saj lidhur me Afrikës Amerikane për të Drejtat Civile Lëvizja dhe Lufta e Vietnamit. Në një letër të ministrit të saj të të rinjve në këtë kohë, ajo e përshkroi veten si "një mendje dhe një zemër konservator liberal". Në ndryshim nga vitet 1960 e tanishme që mbrojti veprimet radikale kundër sistemit politik, ajo kërkoi të punonte për të ndryshuar brenda saj. Në vitin e saj të vogël, Rodham u bë një përkrahëse e zgjedhjeve kundër luftës presidenciale në nominim e demokrat Eugene McCarthy. Pas. vrasja e Martin Luther King, Jr, Rodham organizuan një grevë dyditore student dhe ka punuar me nxënësit e zezë Wellesley-së për të rekrutuar më shumë studentë të zezë dhe fakultet. Në fillim të 1968, ajo u zgjodh president i Shoqatës së Qeverisë dhe Wellesley College shërbyer me 1969 e hershme; ajo ishte instrumental në ruajtjen e Wellesley nga të qenit i përfshirë në ndërprerjeve të studentëve të përbashkëta për kolegje të tjera. Një numër i studentëve të saj shokët mendoi se mund disa ditë do të bëhet gruaja e parë president i Shteteve të Bashkuara. Pra, ajo mund të më të mirë kuptuar e saj ndryshon pikëpamjet politike, Profesor Alan Schechter Rodham caktuar të intern në Shtëpia Republikane Konferenca, dhe ajo mori pjesë në "Wellesley në Uashington" program veror. Rodham është ftuar nga moderuar New York Përfaqësuesi republikan Charles Goodell për të ndihmuar Guvernatorit Nelson Rockefeller 's në fund të hyrje-fushatë për emërimin republikan. Rodham mori pjesë në 1968 Kombëtar Republikan Konventa në Miami. Megjithatë, ajo ishte e mërzitur nga se si fushata Richard Nixon është portretizuar Rockefeller dhe me atë që ajo perceptohet si "mbuluar" të Konventës së mesazhet e raciste, dhe u largua nga Partia Republikane për të mirë.
Pas kthimit në Wellesley për vitin e saj përfundimtar, Rodham shkruante tezën e saj të lartë në lidhje me taktikat e organizatorit radikale të komunitetit Sauli Alinsky sipas Profesor Schechter (vite më vonë, ndërsa ajo ishte Zonja e Parë, qasje në tezën ishte kufizuar me kërkesë të Shtëpisë së Bardhë dhe u bë objekt i disa spekulime). Në 1969, ajo u diplomua me një Bachelor e Arteve, me nderime të departamenteve në shkencat politike. Pas presionit nga disa studentët e tjerë, ajo u bë studente e parë në Wellesley College historisë për të dhënë adresën e saj të fillimit fjalimin e saj ka marrë një ovacion të qëndrueshme shtatë minuta. Ajo u shfaqën në një artikull të botuar në  Jeta revista, për shkak të përgjigjen në një pjesë të fjalës së saj që e kritikuan senatorin. Edward Brooke, i cili kishte folur më parë e saj në fillim. Ajo gjithashtu u paraqit në diskutim të botohet njëkohësisht në shkallë kombëtare s Irv Kupcinet "televizive tregojnë si dhe në Illinois dhe gazeta New England. Kjo verë, ajo ka punuar në rrugën e saj të gjithë Alaska, larjen e enëve në Mount McKinley National Park dhe sliming salmon në një fabrikë konservimi e përpunimit të peshkut në Valdez (e cila qëlloi të saj dhe kanë mbyllur brenda natës kur ajo u ankua në lidhje me kushtet e sëmurë).
Nga Bregdetin Lindor të Arkansas
Gjatë studimit të saj pasuniversitare, Rodham shërbeu si avokat i stafit për të sapo-themeluar Edelman's Children's Defense Fund në Cambridge, Massachusetts, dhe si këshilltar në Këshillin Carnegie për Fëmijët Gjatë 1974, ajo ishte një anëtar i stafit të hetimit mosbesimit në Washington, DC, këshillimin e Komiteti i Kongresit për të Gjyqësor gjatë skandalit Watergate. Nën drejtimin e Shefit Këshillit John Doar dhe të lartë anëtar i Bernard Nusbaum, Rodham ndihmuar procedurat e kërkimit të akuzave dhe bazat historike dhe standardet për ndjekje penale punën e komitetit arriti kulmin në dorëheqjen e presidentit Richard Nixon në gusht 1974.
Deri atëherë, Rodham është parë si dikush me një të ardhme të ndritur politike, organizator Demokratike politike dhe konsulent Betsey Wright kishte lëvizur nga Teksasi në Uashington një vit më parë për të ndihmuar karrierën e saj ; Wright menduar Rodham kishte potencialin të bëhet një senator ardhmen apo president. Ndërkohë, Klinton kishte kërkuar në mënyrë të përsëritur e saj të martohej me të, dhe ajo ka vazhduar të kundërshtoj. Megjithatë, pas dështimit District of Columbia provimin bar dhe kalimit të provimit Arkansas, Rodham erdhi deri te një vendim kyç. Si ajo më vonë shkroi, "Unë zgjodha për të ndjekur zemrën time në vend të kokën time". Ajo duke ndjekur Bill Clinton në Arkansas, në vend se qëndruar në Uashington, ku perspektivat e karrierës ishin më të shkëlqyeshëm. Clinton ishte atëherë mësim ligj dhe që konkurrojnë për një vend në SHBA Dhoma e Përfaqësuesve në shtetin e tij në shtëpi. Në gusht 1974, ajo shkoi në Fayetteville, Arkansas, dhe u bë një nga vetëm dy anëtarë të fakultetit femra në Shkolla e ligjit në Universitetin Universiteti i Arkansas, Fayetteville, Bill Klinton, ku edhe ishte. Ajo i dha klasa në të drejtën penale, ku ajo u konsiderua si një rigoroz grader mësues dhe e ashpër, dhe ishte i pari drejtor i klinikës ligjore të shkollës së ndihmës. Ajo ende harbored dyshime për martesë, të shqetësuar se identitetin e saj të veçantë do të jetë e humbur dhe se arritjet e saj do të shihet në dritën e dikujt tjetër.
Vitet e hershme
Arkansas
Hillary Rodham dhe Bill Klinton bleu një shtëpi në Fayetteville në verën e vitit 1975, dhe Hillari në fund ranë dakord të martohet martesën e tyre u zhvillua më 11 tetor, 1975, në një ceremoni metodist në dhomën e tyre të jetesës. Ajo njoftoi se ishte duke mbajtur Emri i Hillary Rodham, për të mbajtur jetën e tyre profesionale të veçanta dhe për të shmangur konfliktet e dukshme e interesit dhe sepse "ai tregoi se unë isha ende mua", edhe pse vendimi i saj i mërzitur nënat e tyre. Bill Clinton e kishte humbur garën e kongresit në vitin 1974, por në nëntor 1976 u zgjodh Arkansas Prokurori i Përgjithshëm, dhe kështu çifti u zhvendos në kryeqytetin e shtetit të Little Rock Gerth. Atje, në shkurt 1977, u bashkua me Rodham nderuar Firma Rose Ligj, një bastion i ndikimit Arkansan politike dhe ekonomike. Ajo e specializuar në infringement patentë dhe të pronës intelektuale ndërsa edhe duke punuar pro bono në avokim fëmijës ; ajo rrallë kryer punën e procesit gjyqësor në gjykatë.
Rodham ruajtur interesin e saj në ligjin e fëmijëve dhe të politikës së familjes, duke botuar artikuj shkencore "Politikat e fëmijëve : Braktisja e lënë pas dore" në 1977 dhe "Të drejtat e fëmijëve : Një perspektivë ligjore" në 1979. Ky i fundit ka vazhduar argumentin e saj se kompetencat ligjore të fëmijëve varej nga mosha e tyre dhe rrethana të tjera dhe që të rënda të të drejtave mjekësore raste, ndërhyrja gjyqësore ishte ndonjëherë e nevojshme. Një American Bar Association karrige më pas tha se, "artikujt e saj ishin të rëndësishme jo, sepse ata ishin krejt të reja, por për shkak se ata ndihmuan të formulojnë diçka që kishte qenë i pazhvilluar." Historiani Garry Wills më vonë do të përshkruajnë atë si "një nga aktivistët më të rëndësishme-dijetar e dy dekadave të fundit", ndërsa konservatorët tha se teoritë e saj do të merrte përsipër të autoritetit prindëror tradicionale, lejojnë fëmijët të bëjnë padi joserioze ndaj prindërit e tyre, dhe argumentoi se puna e saj ishte e ligjore "crit" teori lëshohem si i çmendur.
Në 1977, Rodham cofounded Avokatëve Arkansas për Fëmijët dhe Familjet, një aleancë në nivel shtetëror me Fondin e Mbrojtjes së Fëmijëve. Më vonë atë vit, Presidenti Jimmy Carter (për të cilët Rodham kishte qenë drejtori 1976 fushatën e operacioneve në terren në Indiana) caktuar atë për të bordit të drejtorëve të Shërbimeve Juridike Corporation, dhe ajo ka shërbyer në se kapacitet prej 1978 deri në fund të 1981. Nga mesi i 1978 deri në mesin e 1980, për data e fillimit, të shohim Brock 1996, f. 96. Burimet dytësore të japë data në kundërshtim, si për të, kur kohën e saj si karrige përfundoi. Burimet kryesore tregojnë se diku në mes rreth prillit 1980 dhe shtator 1980, Rodham u zëvendësua si kryetar nga F. William McCalpin. Rodham është ende karrige pasi kishte lindur "një javë më parë", Chelsea Clinton u lind më 27 shkurt, 1980. Ajo shërbeu si kryetar i se bordi, gruaja e parë për ta bërë këtë. Gjatë kohës së saj si karrige, financim për Korporatën u zgjerua nga 90.000.000 $ në $ 300 milionë; më pas ajo me sukses ka luftuar përpjekjet e Presidentit Ronald Reagan 's për të reduktuar fonde dhe për të ndryshuar. natyrën e organizatës.
Pas zgjedhjeve nëntor 1978 burrin e saj si Guvernatori i Arkansas, Rodham bë Zonja e Parë Arkansas në janar 1979, titullin e saj për dymbëdhjetë vjet (1979-1981, 1983-1992). Clinton emërua kryetar i saj i Komitetit të Shëndetit Këshillimore Rurale të njëjtin vit, ku ajo siguruar sukses fondet federale për të zgjeruar shërbimet mjekësore në zonat më të varfra Arkansas e pa ndikuar tarifat e mjekëve".
Në vitin 1979, Rodham u bë gruaja e parë që të bëhet një partner i plotë i Rose Firma Ligji. Nga viti 1978 deri sa hynë në Shtëpinë e Bardhë, ajo kishte një pagë më të lartë se burri i saj. Gjatë 1978 dhe 1979, ndërsa në kërkim për të plotësuar të ardhurat e tyre, Rodham bëri një fitim spektakolar nga kontrata futures shiste bagëti ; një investim fillestar $ 1.000 gjeneruar rreth 100.000 $, kur ajo u ndal e tregtimit pas dhjetë muaj. Gjithashtu disa filluan investimet e tyre fatkeq në Whitewater Korporata për Zhvillim sipërmarrje të pasurive të patundshme me Jim. dhe Susan McDougal në këtë kohë.
Më 27 shkurt, 1980, Rodham lindi një vajzë, Chelsea, fëmija i saj i vetëm. Në nëntor 1980, Bill Clinton u mund në përpjekjen e tij për rizgjedhje.