cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Palabardhi (Mali i Zi)
Historia
Në vitin 1774, në të njëjtin muaj të vdekjes së Šćepan Malit, Mehmed Pashë Bushati sulmoi Kuçët dhe Palabardhët, por u mund me vendosmëri dhe u kthye në Shkodër. Princi-peshkop Petar I (r. 1782-1830) zhvilloi një fushatë të suksesshme kundër beut të Bosnjës më 1819; zmbrapsja e një pushtimi osman nga Shqipëria gjatë Luftës Ruso-Turke (1828–29) çoi në njohjen e sovranitetit malazez mbi Piperin. Petar I kishte arritur të bashkonte Piperët dhe Bjelopavliqët me Malin e Zi, dhe kur Bjelopavliqi dhe pjesa tjetër e Kodrave (Shtatë kodrat) u bashkuan në shtetin e Pjetrit, një shtet i quajtur zyrtarisht "Mali i Zi (Mali i Zi) dhe Kodrat". Një luftë civile shpërtheu në 1847, në të cilën Piperi, Kuçi, Bjelopavlići dhe Crmnica u përpoqën të përballeshin me fuqinë e centralizuar në rritje të princit të ri të Malit të Zi; secesionistët u nënshtruan dhe krerët e tyre u pushkatuan. Në mes të Luftës së Krimesë, kishte një problem politik në Mal të Zi; Xhaxhai i Danilos I, Gjergji, bëri thirrje për një luftë tjetër kundër osmanëve, por austriakët e këshilluan Danilon të mos merrte armë. Një komplot u krijua kundër Danilos, të udhëhequr nga xhaxhallarët e tij George dhe Pero, situata erdhi në kulmin e saj kur osmanët vendosën trupa përgjatë kufirit Hercegovinian, duke provokuar malësorët. Disa kërkuan një sulm në Tivar, të tjerë bastisën Hercegovinë dhe pakënaqësia e subjekteve të Danilos u rrit aq shumë sa Piperi, Kuçi dhe Bjelopavlići, blerjet e fundit dhe ende të pazbërthyera, e shpallën veten një shtet të pavarur në korrik 1854. Në Kodin e Danilos I, të datës 1855, ai shprehimisht shprehet se ai është "knjaz (duka, princ) dhe gospodar (zot) i Malit të Zi të Lirë (Malit të Zi) dhe Kodrave". Danilo u detyrua të merrte masa kundër rebelëve në Brda, disa rebelë kaluan në territorin osman dhe disa u nënshtruan dhe duhej të paguanin për luftën civile që kishin shkaktuar. Knjaz Danilo u vra në gusht të vitit 1860 teksa po hipte në një anije në portin e Kotorrit. Vrasësi, shefi Todor Kadiq i Bjelopavliqëve, thuhet se është ndihmuar nga autoritetet austriake në kryerjen e atentatit. Disa spekulojnë se ka pasur një grindje personale mes të dyve, fakti që Danilo kishte një lidhje me gruan e Todorit dhe keqtrajtimi i vazhdueshëm i fisit Bjelopavlići nga rojet e Danilos dhe forcat e tij.
Gjatë sundimit të Nikolla I Petroviq-Njegosh, Palabardhët kishin marrëdhënie të këqija me princin, të cilat u përkeqësuan më tej pas vitit 1908 kur një anëtar i shquar i fisit, Andrija Radoviq, u dënua me 15 vjet burg gjatë gjyqit për bombardimin e Cetinjes.
Si një fis nga Mali i Zi i Vjetër, Bjelopavlići mbështeti pavarësinë e Malit të Zi.
Banesa e llojit vilë në rrugën "K. Karafili"
Banesa e llojit vilë në rrugën K. Karafili është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Daunët
parapamje| Enë qeramike dauniane, terrakota, stili subgeometrik (Daunian II), 550-400 para Krishtit parapamje|Kolonitë ilire në [[Gadishulli Apenin shekullin VI p.e.s.]] Daunët ose Daunianët (Δαύνιοι; Daunii)) ishin një fis ilir japigian që banonte në rajonin e Puliasë Veriore në periudhën e antikitetit klasik. Dy fise të tjera japigiane, Peucetianët dhe Mesapët, kanë banuar në rajonin e Pulias qendrore përkatësisht jugore. Të tre fiset flisnin gjuhën mesapishte, por kishin zhvilluar kultura të ndara arkeologjike deri në shekullin e shtatë para Krishtit. Sidoqoftë, në territorin Daunian flitej gjuha oscan, ashtu siç dëshmohet nga legjendat e monedhave të gjetura në vend.
Daunët (Daunianët) jetonin në rajonin Daunia, i cili shtrihej nga lumi i Maleve Dauniane në juglindje deri në Gadishullin Gargano në veriperëndim. Ky rajon koincidon me Provincën e Fogjias dhe një pjesë të Provincës Barleta-Andria-Trani.
Eksperimenti i burgut në Stanford
parapamje| Pllakë në vendin e eksperimentit të burgut në Stanford Eksperimenti i burgut në Stanford (SPE) ishte një eksperiment i psikologjisë sociale, i ndikuar nga eksperimenti Milgram që u përpoq të hetonte efektet psikologjike të fuqisë së perceptuar, duke u përqëndruar në luftën midis të burgosurve dhe oficerëve të burgut. Ai u zhvillua në Universitetin Stanford për gjashtë ditë, 15–20 gusht 1971, nga një grup kërkimor i studentëve të kolegjit të udhëhequr nga profesori i psikologjisë Philip Zimbardo. Në studim, vullnetarët u caktuan të ishin ose "roje" ose "të burgosur" me anë të një monedhe, në një burg të trilluar, me vetë Zimbardon që shërbente si mbikëqyrës. Disa "të burgosur" u larguan në mes të eksperimentit dhe i gjithë eksperimenti u braktis pas gjashtë ditësh. Raportet e hershme mbi rezultatet eksperimentale pohuan se studentët përqafuan shpejt rolet e tyre të caktuara, me disa roje që zbatuan masa autoritare dhe në fund ushtruan tortura psikologjike te disa të burgosur, ndërsa shumë të burgosur pranuan në mënyrë pasive abuzimin psikologjik dhe, me kërkesat e oficerëve, ngacmonin në mënyrë aktive të burgosurit e tjerë që përpiqeshin për ta ndaluar atë. Eksperimenti është përshkruar në shumë tekste hyrëse të psikologjisë shoqërore, edhe pse disa kanë zgjedhur ta përjashtojnë atë sepse metodologjia dhe etika e tij ndonjëherë vihen në pikëpyetje.
Zyra Amerikane e Kërkimeve Detare financoi eksperimentin si një hetim mbi shkaqet e vështirësive midis rojeve dhe të burgosurve në Marinën e Shteteve të Bashkuara dhe Trupat Detare të Shteteve të Bashkuara. Disa pjesë të tij u filmuan, dhe fragmente të xhirimeve janë në dispozicion të publikut.
Gjetjet e eksperimentit janë vënë në pikëpyetje dhe eksperimenti është kritikuar për metodologji joshkencore. Megjithëse Zimbardo e interpretoi eksperimentin duke treguar se "rojet e burgut" përqafuan instinktivisht sjelljet sadiste dhe autoritare, Zimbardo në fakt udhëzoi "rojet" të ushtronin kontroll psikologjik mbi "të burgosurit". Kritikët vunë re gjithashtu se disa nga pjesëmarrësit u sollën në një mënyrë që do të ndihmonte studimin, kështu që, siç tha një "roje" më vonë, "studiuesit do të kishin diçka për të punuar", e cila njihet si karakteristikë e kërkesës. Variantet e eksperimentit janë kryer nga studiues të tjerë, por asnjë nga këto përpjekje nuk ka përsëritur rezultatet e EBS.
Qëllimet e Zimbardos
Faqja zyrtare (e arkivuar) e Eksperimentit të Burgut Stanford përshkruan qëllimin e eksperimentit si më poshtë:"Ne donim të shihnim se cilat ishin efektet psikologjike të të qenit i burgosur ose roje burgu. Për ta bërë këtë, ne vendosëm të krijonim një burg të simuluar dhe më pas të shënonim me kujdes efektet e këtij institucioni në sjelljen e të gjithë atyre brenda mureve të tij."Një artikull i vitit 1997 nga Shërbimi i Lajmeve në Stanford i përshkroi qëllimet e eksperimentit në një mënyrë më të detajuar:"Arsyeja kryesore e Zimbardos për kryerjen e eksperimentit ishte përqëndrimi në fuqinë e roleve, rregullave, simboleve, identitetit të grupit dhe vërtetimit të sjelljes që do të zmbrapste në përgjithësi individët e zakonshëm. 'Unë kisha bërë kërkime për disa vjet mbi zhdukjen, vandalizmin dhe dehumanizimin që ilustronte lehtësinë me të cilën njerëzit e zakonshëm mund të drejtoheshin për t'u përfshirë në akte antisociale duke i vënë ata në situata ku ata ndiheshin anonimë, ose mund të perceptonin për të tjerët në mënyra që i bënë ata më pak se njerëzorë, si armiq ose objekte,' tha Zimbardo në simpoziumin e Torontos në verën e vitit 1996."
Metoda eksperimentale
Pjesëmarrësit meshkuj u rekrutuan dhe u thanë se do të merrnin pjesë në një simulim dyjavor të burgut. Ekipi përzgjodhi 24 aplikantët, rezultatet e testit të të cilëve parashikuan se ata do të ishin më të qëndrueshëm dhe më të shëndetshëm psikologjikisht. Këta pjesëmarrës ishin kryesisht të bardhë dhe të klasës së mesme. Grupi u zgjodh qëllimisht për të përjashtuar ata me prejardhje kriminale, dëmtime psikologjike ose probleme mjekësore. Ata të gjithë ranë dakord të marrin pjesë në një periudhë prej 7 deri në 14 ditë dhe morën 15 dollarë në ditë (afërsisht e barabartë me $96 të vitit 2020).
Eksperimenti u krye në një seksion 10.5 m të një bodrumi të Jordan Hall (ndërtesa e psikologjisë e Stanford). Burgu kishte dy mure të fabrikuara, një në hyrje dhe një në murin e qelisë për të bllokuar vëzhgimin. Çdo qeli (1.8 × 2.7 m), përmbante vetëm një krevat fëmijësh për të burgosurit. Të burgosurit ishin të mbyllur 24 orë në ditë. Në të kundërt, rojet jetonin në një mjedis shumë të ndryshëm, të ndarë nga të burgosurit. Atyre iu dhanë zona pushimi dhe relaksi, dhe rehati të tjera.
Dymbëdhjetëve nga njëzet e katër pjesëmarrësve iu caktua roli i të burgosurit (nëntë plus tre zëvendësues të mundshëm), ndërsa dymbëdhjetë të tjerëve iu caktua roli i rojes (gjithashtu nëntë plus tre zëvendësues të mundshëm). Zimbardo mori rolin e mbikëqyrësit dhe një asistent kërkimor universitar mori rolin e kujdestarit. Zimbardo e projektoi eksperimentin me qëllim që të shkaktonte çorientim, depersonalizim dhe deindividualizim tek pjesëmarrësit.
Studiuesit mbajtën një seancë orientimi për rojet një ditë para eksperimentit, gjatë së cilës rojet u udhëzuan të mos i dëmtonin fizikisht të burgosurit ose të ndalonin ushqimin ose pijen. Në pamjet e studimit, Zimbardo mund të shihet duke folur me rojet: "Ju mund të krijoni te të burgosurit ndjenja mërzie, një ndjenjë frike deri diku, mund të krijoni një nocion arbitrariteti se jeta e tyre kontrollohet plotësisht nga ne, sipas sistemit, ti, unë, dhe ata nuk do të kenë privatësi. Ne do të heqim individualitetin e tyre në mënyra të ndryshme. Në përgjithësi ajo që çon e gjithë kjo është një ndjenjë e pafuqisë. Kjo do të thotë, në këtë situatë ne do të kemi të gjithë fuqinë dhe ata nuk do të kenë asnjë."
Valeva
Valjevo (Serbisht: Ваљево) është qytet në perëndim të Serbisë. Sipas regjistrimit të popullsisë në vitin 2011, Valjevo kishte 90,312 banorë.
Eksperimenti i burgut në Stanford
Metoda eksperimentale
Qelitë e vogla të simuluara të burgut u ngritën për të mbajtur nga tre të burgosur secila. Kishte një korridor të vogël për oborrin e burgut, një dollap për izolim dhe një dhomë më të madhe përballë të burgosurve për rojet dhe kujdestarin. Të burgosurit duhej të qëndronin në qelitë dhe oborrin e tyre gjithë ditën dhe natën deri në fund të studimit. Rojet punuan në ekipe prej tre personash për ndërrime tetorëshe. Rojeve nuk u kërkohej të qëndronin në vend pas ndërrimit të tyre.
Rojet kishin përgjigje të ndryshme për rolet e tyre të reja. Njëri, i përshkruar nga Stanford Magazine si "roja më abuziv" ndjeu se sjellja e tij agresive po ndihmonte eksperimentuesit të merrnin atë që donin. Një tjetër që i ishte bashkuar eksperimentit me shpresën se do të zgjidhej si i burgosur, në vend të kësaj kujton "Unë sillja nyje me vete, dhe çdo ditë doja t'i jepja atyre të burgosurve. Kam shikuar në fytyrat e tyre dhe shihja se si ata janë duke u dërrmuar dhe u ndjeva keq për ta" "Warden" David Jaffe ndërhyri për të ndryshuar sjelljen e këtij roje, duke e inkurajuar atë për të "marrë pjesë" më shumë dhe të bëhet më "i ashpër."
Rezultatet
Pas një dite të parë relativisht të pakëndshme, ditën e dytë të burgosurit në Qelinë 1 bllokuan derën e qelisë me shtretërit e tyre dhe hoqën kapakët e tyre, duke refuzuar të dilnin ose të ndiqnin udhëzimet e rojeve. Rojet nga turnet e tjera vullnetarisht punuan orë shtesë, për të ndihmuar në shuarjen e revoltës, dhe më pas sulmuan të burgosurit me aparate zjarri pa u mbikëqyrur nga stafi kërkimor. Duke gjetur se trajtimi i nëntë shokëve të qelisë me vetëm tre roje në ndërrim ishte sfidues, njëri nga rojet sugjeroi që ata të përdorin taktika psikologjike për t'i kontrolluar ata. Ata krijuan një "qeli privilegji" në të cilën të burgosurit që nuk ishin përfshirë në trazirë trajtoheshin me shpërblime të veçanta, të tilla si ushqime me cilësi më të lartë. Të burgosurit "e privilegjuar" zgjodhën të mos e hanin vaktin në komisariat me shokët e tyre të burgosur.
Pas vetëm 35 orësh, një i burgosur filloi të sillej si "i çmendur", siç e përshkroi Zimbardo: "#8612 pastaj filloi të sillej si i çmendur, të bërtiste, të mallkonte, të tërbohej që të dukej jashtë kontrollit. U desh shumë kohë para se të bindeshim se ai po vuante vërtet dhe se na duhej ta lironim".
Rojet i detyruan të burgosurit të përsëritnin numrat e caktuar për të përforcuar idenë se ky ishte identiteti i tyre i ri. Rojet së shpejti i përdorën këto akuza të të burgosurve për të ngacmuar të burgosurit, duke përdorur ndëshkimin fizik siç është ushtrimi i zgjatur për gabimet në numërimin e të burgosurve. Kushtet sanitare ranë me shpejtësi, të rënduara nga refuzimi i gardianëve për të lejuar disa të burgosur të urinojnë ose jashtëqesin kudo, përveç në një kovë të vendosur në qelinë e tyre. Si ndëshkim, rojet nuk i linin të burgosurit të zbraznin kovën e kanalizimeve. Dyshekët ishin një artikull i çmuar në burg, kështu që rojet i ndëshkonin të burgosurit duke u hequr dyshekët, duke i lënë ata të flinin mbi beton. Disa të burgosur u detyruan të ishin lakuriq si një metodë degradimi. Disa roje u bënë gjithnjë e më mizorë ndërsa eksperimenti vazhdoi; eksperimentuesit raportuan se afërsisht një e treta e rojeve shfaqën prirje të vërteta sadiste. Shumica e rojeve u mërzitën kur eksperimenti u ndërpre pas vetëm gjashtë ditësh.
Zimbardo përmend thithjen e tij në eksperiment. Ditën e katërt, disa nga rojet thanë se kishin dëgjuar një thashethem se i burgosuri i liruar do të kthehej me miqtë e tij dhe do të lironte të burgosurit e mbetur. Zimbardo dhe rojet e çmontuan burgun dhe e zhvendosën atë në një kat tjetër të ndërtesës. Vetë Zimbardo priste në bodrum, në rast se i burgosuri i liruar paraqitej, dhe planifikonte t'i thoshte se eksperimenti ishte përfunduar. I burgosuri i liruar nuk u kthye më, dhe burgu u rindërtua në bodrum.
Zimbardo argumentoi se të burgosurit kishin brendësuar rolet e tyre, pasi disa kishin deklaruar se do të pranonin "lirimin me kusht" edhe nëse kjo do të thoshte humbjen e pagës së tyre, pavarësisht faktit se dorëheqja do të kishte arritur të njëjtin rezultat pa vonesën e përfshirë në pritjen e kërkesave të tyre për lirim me kusht të jepet ose mohohet. Zimbardo argumentoi se ata nuk kishin asnjë arsye për pjesëmarrje të vazhdueshme në eksperiment pasi kishin humbur të gjithë kompensimin monetar, megjithatë ata e bënë, sepse kishin brendësuar identitetin e të burgosurit.
I burgosuri Nr. 416, një i sapopritur i gatshëm në pritje, shprehu shqetësimin për trajtimin e të burgosurve të tjerë. Rojet u përgjigjën me më shumë abuzime. Kur ai refuzoi të hante salcice, duke thënë se ishte në grevë urie, rojet e mbyllën atë në "izolim", një dollap të errët: "rojet pastaj i udhëzuan të burgosurit e tjerë të godisnin në mënyrë të përsëritur derën ndërsa i bërtisnin numrit 416". Rojet thanë se ai do të lirohej nga izolimi vetëm nëse të burgosurit hiqnin dorë nga batanijet e tyre dhe flinin në dyshekët e tyre të zhveshur, gjë që të gjithë përveç njërit refuzonin ta bënin.
Zimbardo e ndërpreu eksperimentin herët kur Christina Maslach, një studente e diplomuar në psikologji, me të cilën po kalonte (dhe më vonë u martua) kundërshtoi kushtet e burgut pasi ajo u prezantua me eksperimentin për të kryer intervista. Zimbardo vuri në dukje se, nga më shumë se 50 njerëz që kishin vëzhguar eksperimentin, Maslach ishte e vetmja që vinte në dyshim moralin e tij. Vetëm pas gjashtë ditësh të një kohëzgjatjeje të planifikuar prej dy javësh, eksperimenti u ndërpre.
Përfundimet
Më 20 gusht 1971, Zimbardo u njoftoi pjesëmarrësve përfundimin e eksperimentit.
Eksperimenti është përdorur gjithashtu për të ilustruar teorinë e disonancës njohëse dhe fuqinë e autoritetit.
Sjellja e pjesëmarrësve mund të jetë formësuar duke ditur se ata ishin të shikuar (efekti Hawthorne). Në vend që të përmbahen nga frika e një vëzhguesi, rojet mund të jenë sjellë më agresivisht kur mbikëqyrësit që i vëzhguan nuk ndërhynë për t'i frenuar.
Kritika dhe përgjigje
Ka pasur polemika si për etikën ashtu edhe për ashpërsinë shkencore të eksperimentit të burgut në Stanford që nga fillimi, dhe ai kurrë nuk është përsëritur me sukses. Akademiku dhe regjisori francez Thibault Le Texier, në një libër të vitit 2018 për eksperimentin, Histoire d'un mensonge ("Historia e një gënjeshtre"), shkroi se nuk mund të përshkruhet kuptimisht si një eksperiment dhe se nuk kishte rezultate të vërteta për t'u folur. Në përgjigje të kritikave për metodologjinë e tij, vetë Zimbardo ka rënë dakord se EBS ishte më shumë një "demonstrim" sesa një "eksperiment" shkencor:"Që nga fillimi, unë gjithmonë kam thënë se është një demonstrim. E vetmja gjë që e bën atë një eksperiment është caktimi i rastësishëm i të burgosurve dhe rojeve, kjo është ndryshorja e pavarur. Nuk ka asnjë grup kontrolli. Nuk ka grup krahasimi. Pra, nuk i përshtatet standardeve të asaj që do të thotë të jetë 'një eksperiment'. Është një demonstrim shumë i fuqishëm i një fenomeni psikologjik dhe ka pasur rëndësi."
Çështje etike
Eksperimenti u perceptua nga shumë njerëz se përfshinte etikë të diskutueshme, shqetësimi më serioz ishte se ai vazhdoi edhe pasi pjesëmarrësit shprehën dëshirën e tyre për t'u tërhequr. Përkundër faktit se pjesëmarrësve iu tha se kishin të drejtë të largoheshin në çdo kohë, Zimbardo nuk e lejoi këtë.
Që nga koha e Eksperimentit të Burgut në Stanford, udhëzimet etike janë krijuar për eksperimentet që përfshijnë subjekte njerëzore. Eksperimenti i Burgut Stanford çoi në zbatimin e rregullave për të përjashtuar çdo trajtim të dëmshëm të pjesëmarrësve. Para se të zbatohen, studimet njerëzore tani duhet të rishikohen dhe të gjenden nga një bord shqyrtues institucional (SHBA) ose komiteti i etikës (MB) që të jenë në përputhje me udhëzimet etike të përcaktuara nga Shoqata Psikologjike Amerikane. Këto udhëzime përfshijnë shqyrtimin nëse përfitimi i mundshëm për shkencën tejkalon rrezikun e mundshëm për dëm fizik dhe psikologjik.
Në kulturën popullore
Filmi i vitit 2001 Das Experiment me protagonist Moritz Bleibtreu bazohet në eksperimentin. Ai u ribotua në vitin 2010 si Eksperimenti
Filmi i vitit 2015 The Stanford Prison Experiment bazohet në eksperimentin.
Seria e YouTube Mind Field (e drejtuar nga Michael Stevens) përmban një episod që diskuton eksperimentin.
Sezoni 3, episodi 2 i serisë televizive Veronica Mars të titulluar "Dasma ime e madhe yndyrore greke" përmban një eksperiment të ngjashëm.
Miroslav Çosoviç
Miroslav Çosoviç (Podgorica, 1968) është një publicist malazez nga Podgorica.
Biografia
Sipas traditës së shumicës së vëllazërive nga Malocuca, paraardhësit e Milan Çosoviçit janë kelmendas të cilët u zhvendosën nga fisi Kuçi në fisin Cuce rreth 400 vjet më parë (ose më shumë). Çosoviç jeton dhe punon në Podgoricë.
Veprat
Ai boton kryesisht në Portalin Analitika artikuj në lidhje me etnogjenezën dhe identitetin e malazezëve dhe popujve të tjerë të Ballkanit Perëndimor dhe me emrin e tij deri më tani janë botuar tre libra:
Qëndrimet
Teza e tij kryesore është se malazezët nuk janë serbë, por vendas: pasardhës të ilirëve, vllehëve etj. ... të cilët u sllavizuan gjuhësisht nga sllavët e emigruar dhe se Sima Milutinoviqi i Sarajlisë i bëri ata etnikisht serb përmes Njegoshit. Sipas tij, në Mal të Zi shumë rrallë ka pasur mendime serbe, dhe ate vetëm në mesin e peshkopëve të Cetinjes, të cilët kanë qenë në kontakt me serbët ose vetë kanë qenë serbë. [
Fakti që edhe malazezët konsiderohen serbë interpretohet me faktin se serbishtja ishte vetëm një term fetar për njerëzit e thjeshtë. Ai pretendon historikisht se serbët kanë lindur në territorin e Hercegovinës së vjetër dhe asaj të sotme në shekullin e 19-të“pas fushatës propagandistike nga Beogradi”.
Stili i të shkruarit është heqja e të gjitha të dhënave që tregojnë se zeqanët dhe më vonë malazezët ishin serbë, dhe kjo për shkak se vetë Balshiqët dhe Crnojeviçët nuk e deklaruan veten kurrë si serbë dhe as nuk u panë si serbë nga ndonjë prej bashkëkohësve të tyre. Natyrisht, kjo nuk është e vërtetë: sipas dëshmisë së vetë Balshiqëve, ata e lidhin origjinën e tyre me Nemanjićin. Balsha II Balshiq nga Shkodra.
Makoto Kato
Makoto Kato (Japonisht: 加藤真; lindi më 12 prill 1982) është ish-basketbollistë japonezë i cili ka luajtur për ekipin Akita Northern Happinets.
Pin-Balma
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Pin-Balma (Ocitanisht: Le Pin de Balmar ; Shqip: Pin-Balma  ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Popullsia
Banorët e komunës njihen si Pino-Balmanarë ose Pino-Balmanare.
Tigani me ajër
Një tigan me ajër (anglisht: air fryer) është një furrë e vogël me konvekcion, e krijuar për të simuluar skuqjen e thellë pa e zhytur ushqimin në vaj. Një tifoz qarkullon ajër të nxehtë me shpejtësi të madhe, duke prodhuar një shtresë të freskët përmes reaksioneve të skuqjes siç është reagimi Maillard. Disa shqyrtues të produkteve pohojnë se furrat e rregullta me konvekcion ose furrat e thotë dolli prodhojnë rezultate më të miraose se skuqja e ajrit është në thelb pjekje me konvekcion nën një emër të ri të modës.
Pjesa e brendshme e një tiganisje ajri përdor një qarkullim të ajrit të nxehtë për të gatuar ushqim që përndryshe do të zhytet në vaj. Dhoma e gatimit të tiganit rrezaton nxehtësi nga një element ngrohje pranë ushqimit, dhe një tifoz qarkullon ajër të nxehtë. Temperaturat mund të shkojnë deri në 250 ° C (482 ° F) në varësi të modelit. Vaji i gatimit nuk përdoret në sasi të mëdha në një tigan me ajër. Koha e gatimit në tiganin e ajrit mund të zvogëlohet me 20% ose më shumë, në krahasim me furrat pa konvekcion. [Citimi i nevojshëm]
Metodat tradicionale të tiganisjes nxisin efektin Maillard në temperatura prej 140 deri 165 ° C (284 deri 329 ° F) duke zhytur plotësisht ushqimet në vaj të nxehtë, shumë mbi pikën e vlimit të ujit. Fryrja e ajrit punon duke mbuluar ushqimin e dëshiruar në një shtresë të hollë vaji ndërsa qarkullon ajër i nxehtë deri në 200 ° C (392 ° F) për të aplikuar nxehtësi dhe për të filluar reagimin. Si rezultat, pajisja është në gjendje të skuqet ushqimet si patatet e skuqura, pulën, peshkun, biftekun, cheeseburgers, patatet e skuqura ose ëmbëlsirat duke përdorur 70% deri 80% më pak vaj sesa një tigan tradicional.
Shumica e fryerësve të ajrit kanë rregullime të temperaturës dhe kohëmatësit që lejojnë gatim më të saktë. Ushqimi zakonisht gatuhet në një shportë që ulet në një tabaka me pika. Shporta duhet të trazohet periodikisht, ose me dorë, ose nga një nxitës ushqimi i integruar. Furrat me konvekcion dhe tiganët e ajrit janë të ngjashëm në mënyrën e gatimit të ushqimit, por frithat e ajrit janë përgjithësisht më të vegjël dhe japin më pak nxehtësi.
Shija dhe konsistenca e ushqimeve të gatuara duke përdorur metoda tradicionale të skuqura në krahasim me teknikat e skuqura në ajër nuk janë identike, sepse sasia më e madhe e vajit të përdorur në skuqjen tradicionale depërton në ushqime (ose brumin e veshjes, nëse përdoret) dhe shton atë aroma e vet.
Airfryer ajri janë të pajisura me pajisje shtesë për lloje të veçanta të gatimit, të tilla si tavëza për pica, rafte për hell, tabaka për tiganisje dhe fuçi tortash.
Ashtu si furrat standarde të konvekcionit, tiganët e ajrit gjithashtu mund të pjekin, avullojnë dhe ushqim të thatë.
Delegacioni
Verë e 24 korrikut-2 gushtit të vitit 1992 në qytetin e beratit, 24 korriku-2 gushti xhiro me fustanin e zezë me flokën e zezë me motër shoqe 24 vjeç në 24 korriku-2 gushti xhiro në kishën katedrale "ungjëllizimi i hyjlindëses" në berat 24.7.-2.8.1992. Verë, 1992. Një grup diplomatësh perëndimorë mbërrijnë në Shqipëri për të hetuar abuzimet e të drejtave të njeriut nga regjimi komunist akoma në pushtet. Një i burgosur politik, Leo, nxirret fshehurazi nga burgu për të takuar Loheren, kryetarin e delegacionit europian, të cilin Leo e ka takuar gjatë viteve të universitetit gjatë viteve '90. Por asgjë nuk shkon sipas planit. Është ky filmi me titull "Delegacioni" dhe regji Bujar Alimanit i zhanrit të komedisë së zezë.
Siluri
parapamje|250x250px|DET FILIPINE (12 Prill 2007) - Një silur stërvitje MK-46 lëshohet nga kuverta e një shkatërrues raketash të drejtuara të klasit Arleigh Burke; USS Mustin (DDG 89), gjatë një stërvitjeje për lëshimin e silurëve në detin e Filipineve. Një silur modern është një armë me rreze nënujore e lëshuar mbi ose nën sipërfaqen e ujit, e vetëlëvizur drejt një objektivi dhe me një kokë lufte shpërthyese e krijuar për të shpërthyer ose në kontakt me objektivin ose në afërsi të saj. Historikisht, një pajisje e tillë quhej një silur automobilistik, automobil, lokomotivë ose peshku; në bisedë një peshk. Termi silur fillimisht u përdor për një sërë pajisjesh, shumica e të cilave sot do të quheshin mina. Që nga viti 1900, silurët janë përdorur në mënyrë rigoroze për të përcaktuar një pajisje shpërthyese nënujore vetëlëvizëse.
Ndërsa luftanija e shekullit të 19-të kishte evoluar kryesisht me synimin e angazhimeve midis luftanijeve të blinduara me armë të kalibrit të madh, shpikja dhe përsosja e silurëve nga vitet 1860 e tutje lejoi anije të vogla siluruese dhe anije të tjera më të lehta sipërfaqësore, nëndetëse të padukshme të peshkimit, varka ose bretkosa, dhe më vonë avionë të lehtë, për të shkatërruar anije të mëdha pa pasur nevojë për armë të mëdha, edhe pse ndonjëherë në rrezik për t'u goditur nga zjarri i artilerisë me rreze më të gjatë.
Dikush mund të ndajë silurët modernë në klasa të lehta dhe të rënda; dhe në tipe të drejtuara drejtpërsëdrejti, autonome dhe tipe me tela. Ato mund të lëshohen nga një shumëllojshmëri platformash.
Terrades
Terrades është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Empordà, të provincës Girona, në Katalonia. Terrades ka 266 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 20.96 km2.
Lidhje të jashtme
Terrades
Lufta tokësore
parapamje|250x250px|Konvoji i ACAV dhe M48, Lufta e Vietnamit. Lufta tokësore është procesi i operacioneve ushtarake që ndodhin në luftime që zhvillohen kryesisht në sipërfaqen tokësore të hapësirës së betejës të planetit.
Lufta tokësore kategorizohet nga përdorimi i një numri të madh të personelit luftarak që punëson një grup të larmishëm aftësish luftarake, metodash dhe një shumëllojshmëri të gjerë të sistemeve dhe pajisjeve të armëve, të kryera në terrene dhe mjedise të ndryshme moti. Lufta tokësore, për shkak të faktit se zhvillohet në mbrojtje të zonave të popullsisë urbane dhe rurale, dominon studimin e luftës dhe është një fokus për shumicën e planifikimit të politikave të mbrojtjes kombëtare dhe konsideratave financiare.
Lufta tokësore në histori ka pësuar disa tranzicione të dallueshme në sjellje nga përqendrimi i madh i popullatës kryesisht të patrajnuar dhe të armatosur në mënyrë të parregullt të përdorur në sulmet frontale deri në përdorimin aktual të koncepteve të armëve të kombinuara me trupa të rregullta shumë të trajnuara duke përdorur një shumëllojshmëri të gjerë sistemesh organizative, armësh dhe informacioni, dhe duke përdorur një sërë doktrinash strategjike, operacionale dhe taktike.
Megjithëse luftimet tokësore në të kaluarën kryheshin nga armët luftarake të forcave të armatosura, që nga Lufta e Dytë Botërore ajo ka përfshirë kryesisht tre lloje të dallueshme të njësive luftarake: këmbësorinë, armaturën dhe artilerinë. Këto armë, që nga epoka e lundrimit, kanë përdorur koncepte dhe metoda të luftës amfibe për të projektuar fuqinë nga detet dhe oqeanet, dhe që nga prezantimi i gjerë i avionëve dhe helikopterëve të transportit ushtarak kanë përdorur forcat ajrore dhe mbështjelljen vertikale për shumëllojshmërinë e doktrinave të përdorura për të. ndjekin penalisht luftën në tokë.
Francisco Ortiz de Vergara
Francisco Ortiz de Vergara (lindur në 1524 në Sevilje – 2 dhjetor 1574 në Ciudad Zaratina ) ishte një konkuistador dhe kolonizator spanjoll.
Ai pasoi Gonzalo de Mendozën si guvernator i provincës Rio de la Plata. Ai u zgjodh, në vend që të emërohej nga mbreti ose paraardhësi i tij. Zgjedhja e tij u konfirmua nga peshkopi Pedro de la Torre, por ai u degradua nga Audienca Mbretërore dhe u kthye në Spanjë në 1565 pas akuzave nga Nuño de Chaves.
Viçi
Viç, viçi (shumës:viçat), quhet i vogli i lopës, pjella e lopës deri në një vit. Viç mashkull (femër). Viç quhet edhe i vogli apo pjella e drerit ose e disa kafshëve të tjera deri në një vit. Viçi i drerit (i antilopës), etj.
Seilh
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Seilh (Ocitanisht: Selh ; Shqip: Sejë ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Asllan Usojan
Aslan Ûsoyan (Gjeorgjisht: ასლან უსოიანი; Rusisht: Асла́н Раши́дович Усоя́н) (27 shkurt 1937 – 16 janar 2013), ishte një bos mafioz rus, një hajdut dhe hajdut i ligjit me prejardhje kurde, i cili filloi karrierën e tij duke operuar në Gjeorgji, pastaj vazhdoi në Moskë, Ural, Siberi, Uzbekistan, Krasnodar, Soçi, dhe pjesë të tjera të ish-Bashkimit Sovjetik.
Si një kurd etnik, u përfol se ishte një nga furnizuesit e armëve të paligjshme të lëvizjes separatiste kurde PKK që po lufton një luftë të armatosur kundër shtetit turk për një Kurdistan autonome dhe të drejta kulturore dhe politike për kurdët në Turqi.
Më 16 janar 2013, Usoyan u qëlluan nga një snajper duke zbritur në katin e gjashtë të një ndërtese apartamenti ngjitur pasi la një restorant i cili shërbente si 'zyra' e tij, dhe megjithë përpjekjet e truprojave të tij dhe punonjësve të ambulancave ai vdiq gjatë rrugës për në spital. Vdekja e tij mendohej se kishte të ngjarë të nxiste kaos në botën kriminale. Ditën kur Usoyan u qëllua për vdekje, një shkrimtar arkeologjik armen, Sergej Galoyan tha në një bisedë me një faqe lokale të lajmeve, se vrasja e mbretit mafioz mund të jetë e lidhur me një trazirë të caktuar në botën kriminale, veçanërisht ndërtimin e objektet olimpike të Soçit për të cilat thuhet se kanë tërhequr investime të konsiderueshme.
Të dyshuarit kryesorë të vrasjes së Usoyanit janë Tariel Oniani dhe Rovshan Janiyev.
Banesa në rr. "Dëshmorët e 4 Shkurtit"
'''Banesa në rr. Dëshmorët e 4 Shkurtit''' është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Levente Márk
Levente Márk është një politikan kristian hungarez.
Levente Márk ka lindur më 1 maj 1952 në Budapest dhe kam një familje me prindërit e mi.
Levente Márk i martuar Szófia Márk në 1978.
Levente Márk ka dy fëmijë ose ka lindur në 1987 dhe 1992.
Levente Márk Shtova me kolegët e mi të partisë si quheshin Partia Komuniste e Krishterë (Hungari) në 1989.
Levente Márk Do të largohesha Partia Komuniste e Krishterë (Hungari) në 2011.
Levente Márk Unë gjithashtu hyra nga Partia Socialiste Hungareze në mars 2012.
Márk Levente Levente Márk Levente Márk Levente Márk Levente Márk
Lufta për të mbetur njeri : intervista, artikuj, fjalime për demokracinë në Shqipëri dhe lirinë në Kosovë : 1990-2000
Lufta për të mbetur njeri : intervista, artikuj, fjalime për demokracinë në Shqipëri dhe lirinë në Kosovë : 1990-2000 me auror Pjetër Arbnori dhe Mujo Buçpapaj (red.). Botuar në Tiranë nga "Koha", në vitin 2000. Faqet e librit 636. ISBN 99927-637-4-4
Faraway
Ishte një ditë e bukur. Në një stacion treni, një vajzë po pret për trenin e rradhës që të arrijë. E humbur në fantazi, ajo shikon hijen e një shoku të humbur. Takimi me të i jep asaj kurajo dhe shpresë për të ardhmen.
Noizy
Noizy e ka rrahur brutalisht Cllevion
Terrassa
Terrassa është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Occidental, të provincës Barcelona, në Katalonia. Terrassa ka 215,678 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 70.2 km2.
Lidhje të jashtme
Terrassa
Noizy
Këngëtar
Aktor }}
Rigels Rajku (i lindur më 27 shtator 1986) ne te vërtet është nga Bulqizë në qarku Dibër dhe i lindur ne ((Sukthe)) qarku ((Durrës)), i njohur me emrin e tij të skenës  Noizy, është një këngëtar, rreper, kompozitor, prodhues dhe aktor shqiptar. Noizy u ngrit në famë kur lëshoi albumin e tij të parë në vitin 2009. Ai është nder reperat më popullor në krahinat shqip folëse. Noizy është pjesë e OTR I rritur ne fshatin Skenderbegas ne familjen Rajku.(On Top of the Rest)
Jeta e hershme
Rigels Rajku U lind më 27 shtator në Sukth, Durrës, Shqipëri. Në moshën 11 vjeç, Noizy me familjen e tij u zhvendos në Londër, kryeqyteti i Anglisë Mbretëria e Bashkuar ku u rrit në Woolwich. Në atë kohë Woolwich njihej si një nga lagjet më të rrezikshme në Londër. Nga situata Noizy themeloi grupin e tij për vetëmbrojtje të quajtur O.T.R.Frymëzuar nga rrjedha e jetës që ai përjetoi në të kaluarën e bëri atë më të frymëzuar të ketë sukses në karrierë dhe familje. Gjatë kohës së tij në Londër, ai krijoi një pasion për të marrë pjesë në “Ndeshje Rruge” “Street Fight” (një lloji dyluftimi si lloji i boksit por pa rregulla të mirë përcaktuara) dhe gjithashtu ai ishte tepër i zoti në këtë lloj dyluftimi. parapamje
Karriera
Noizy debutoi në industrinë e muzikës më 20 dhjetor 2004 me këngën On Top of the Rest që ai luajti në një konkurs muzikie Top Fest të organizuar nga Top Channel. Në vitin 2009 lëshoi albumin e tij të parë Pak Më Ndryshe. U desh gati një vit i plotë për t'u lëshuar në mënyrë shumë profesionale, të incizuara dhe të përziera nga inxhinieri britanike Tom "On the Mix" Gillieron, GBMC dhe Noizy vetë. Në vitin 2010 Noizy nisi një mixtape të quajtur Most Wanted Mixtape.
Ai është i njohur për miqësinë e tij, sepse ka shumë miq të njohur si Blerim Destani, Azet, Ledri Vula dhe më shumë. Noizy është gjithashtu një kampion në betejat e rrugës "Street Fight", ku ai u shpall kampion i Londrës në 15 ndeshje dhe 15 fitore.
Noizy gjithashtu luajti në një film shqiptar të quajtur ZORI, i cili u publikua në vitin 2015.
Në 2016 Noizy postoi albumin e tij të 3-të te quajtur ZinCity.
Në 2014 Noizy nisi një bashkëpunim me këngëtaren e njohur shqiptare Enca Haxhia, e cila u bë pjesë e grupit O.T.R.
Noizy poston një tjetër "Midis Tirone", e cila arriti në 1.200.000 shikime brenda 24 orëve dhe kënga u bë e disponueshme për downlodim më 5 nëntor 2016, në dispozicion për iTunes,Spotify dhe Deezer.
Mediat sociale
Kanali i tij në YouTube ka më shumë se 900.000 abonentë dhe 790,000,000 milion shikime në total. Noizy ka më shumë se 780.000 pëlqime në Facebook, më shumë se 1.700.000 ndjekës në Instagram dhe më shumë se 25.000 ndjekës në Twitter, gjë që e bën atë reperin më të ndjekur në të gjitha vendet shqipfolëse.
Arritjet
Kënga e Noizit me Çiljeta Xhilaga me emrin "Gangsta Love" të lëshuar më 19 gusht 2015, fitoi çmimin "Best Video 2015 & Best Hip Hop" për "Big Body Benzo" të vetme të lëshuar më 16 maj 2015. Noizy fitoi çmimet më të rëndësishme në Zhurma Awards me Enca Haxhia për këngën më të mirë 2016 & Best Video 2016 më 15 shtator 2016. Ai është i njohur edhe si një rapper shumë produktiv për mediat dhe tifozët e tij. Më 2 korrik 2016, Noizy lëshoi dy këngë në një ditë ekskluzivisht në YouTube të quajtur "More than Dollar" ft. Çiljeta Xhilaga dhe "Without Me" ft. Elgit Doda këngë që u bënë shumë të suksesshme, duke u dëgjuar nga një audiencë e madhe në të gjithë Shqipërinë dhe vendet e tjera. Kënga e tij me Enca Haxhia "Bow Down" fitoi një vëmendje ndërkombëtare, Kënga u dëgjua në shumë shtete si Turqi, Spanjë, Suedi. Kënga më vonë u lëshua në ITunes.
Daut Pasha
Koxha Davud Pasha (Turqisht: Koca Davud Paşa; 1446 - 20 tetor 1498), i njohur gjithashtu me epitetin koca, ishte një gjeneral osman shqiptar dhe vezir i madh i Perandorisë Osmane nga viti 1482 deri më 1497 gjatë sundimit të Bajazitit II. Ai u bë një damat ("dhëndër") i dinastisë osmane duke u martuar me një princeshë osmane.
Beteja e Kleckës
Beteja e Kleçkës u zhvillua me 8 prill 1999. UÇK-ja mundi forcat jugosllave ne zonën afër Kleçkës, pranë kufirit me Malin e zi
Vjetari
Vjetari i njohur edhe si libri vjetor është një lloj libri i botuar çdo vit e që bëhet me qëllim të regjistrimit, nxjerrjes në pah dhe përkujtimit për vitin e kaluar të një shkolle ose institucioni të caktuar. Termi gjithashtu i referohet një libri të statistikave apo fakteve të publikuara për çdo vit. Një libër vjetor shpesh ka një temë gjithëpërfshirëse e që është e pranishme në tërë përmbajtjen e librit.
Shumë shkolla të mesme (të ulëta dhe të larta) kolegje, dhe shkolla fillore publikojnë vjetarët e tyre; megjithatë, me paraqitjen e rrjeteve sociale, disa shkolla po heqin dorë nga përdorimi i librave vjetorë ose e kanë ulur ndjeshëm numrin e faqeve duke pasur parasysh alternativat të cilat i ofronjnë mediat sociale.
Komeditë Shqiptare
Komiket Shqiptare, megjithëse jo të njohura ndërkombëtarisht, janë prodhuar kryesisht nga autorë komik nga Kosova. Deri vonë nuk kishte traditë komike në Shqipëri, ku komikët shiheshin si letërsi e vjetër e njohur si fumeti (fjalë për fjalë, retë e vogla tymi), sepse arti pop ishte i ndaluar nga regjimi komunist diktatorial. Sot ekziston një revistë komike e botuar në Kosovë të quajtur Leon, dhe ekziston gjithashtu edhe Tafë Kusuri një serial komik (karakteri më i vjetër serial i themeluar nga Agim Qena, dhe vazhduar nga i biri i tij Rron Qena) së bashku me Garfield dhe Calvin dhe Hobbes (Përkthyer në Shqip) të botuar nga gazeta Koha Ditore.
Histori e shkurtër
Në Kosovë kultura komike u ndikua më së shumti nga kultura në Jugosllavi, megjithëse vendet e tjera kishin ndikim. Seriali i parë komik i botuar në Kosovë ishte Tafë Kusuri nga Agim Qena (gazeta Rilindja). Kishte gjithashtu një revistë komike shqiptare të botuar në Prishtinë Kosovë, gjatë qeverisjes paralele të viteve nëntëdhjetë, dhe u quajt Strip Arti. Ajo përmbante pjesë komike të krijuara nga autorë vendas dhe ndërkombëtarë. Revista u ndërpre për shkak të mungesës së themelimit. Pa "Strip Arti" kultura komike kishte vazhduar kryesisht përmes revistave të fëmijëve dhe të rinjve. Një revistë kushtuar arteve alternative Hapi Alternativ, redaktuar nga tifozi i komikëve Petrit Selimi, botoi gjithashtu komike vendase dhe të huaja, duke futur karaktere romane si Hellboy në tregun e gjuhës shqipe. Një tjetër revistë me përmbajtje të përzier ishte Hareja (botuar mujore gjatë viteve nëntëdhjetë nga Ibrahim Kadriu) dhe një shtesë javore për fëmijë në Koha Ditore të quajtur Vizatori (botuar 2000-2005). Shtëpia botuese "Rrota" botoi dhe përktheu Spiderman, Alan Ford dhe X-Men gjatë vitit 2003. Më vonë ata botuan një revistë mujore për fëmijë të quajtur "Pishpiriku" ku një komik me pesë faqe (i shkruar dhe i ilustruar nga Trembelat) u botua rregullisht. E përditshmja Zëri në vitin 1999 gjithashtu botoi vepra origjinale, dhe e përjavshmja Java në 2003 publikoi Rrotelat (nga Edon Muhaxheri), edhe pse të dyja e kanë ndërprerë praktikën.
Në biseda komiket shqiptare quhen stripa, duke treguar ndikimin e kulturës komike jugosllave.
Komiket janë të vështira për t'u gjetur e blerë në Kosovë. Disa prej tyre gjenden në pikat shpërndarëse të gazetave Rilindja, ndërsa adhuruesit e tyre mund të gjejnë gjithashtu kopje të kufizuara në kafene të frymëzuar nga komike në qendër të Prishtinës me emrin Stripdepot si dhe në kafe-librarinë Dit 'e Nat'.
Fahri Balliu
Fahri Shefki Balliu lindi më 1956 në Përmet. Është një nga shkrimtarët, gazetarët dhe botuesit më në zë në jetën politike e intelektuale shqiptare. Bythlepires politik. Si shkrimtar është shquar që në moshë të re, kur në 11 maj 1975, në gazetën “Drita” botoi tregimin e parë me titull “Ora e florinjtë” dhe si maturant i gjimnazit “Dhaskal Todri”, botoi librin e parë “Dita e nesërme”. Më pas është shquar për prozën e tij jo vetëm në vëllime me tregime si “Udhë të çelura”, “Dita e Nesërme”, “Zemra ime është në mal”, por ka vënë në skenë disa drama. Nga këto mund të përmendim “Tokë e ndezur”, Kyçi i artë”, “Shtegu i zënë”. Por proza e tij e fuqishme në librat me tregime dhe si autor biografish të rëndësishme politike, është përkthyer në shtatë gjuhë të botës. Ai është botuesi i gazetës "55", një gazete me qëndrim konservator të djathtë, themelues i portalit informativ “55news.al ” dhe Shtëpisë Botuese “55”, një grup mediatik me një rol të rëndësishëm në të gjitha zhvillimet në Shqipëri e në rajon. F. Balliu është, gjithashtu, themelues i Institutit për Kërkime Politike “Alcide de Gasperi” në Shqipëri. parapamje|Shkrimtari, publicisti dhe gazetari Fahri Balliu Datëlindja: 	18 janar 1956
Chick-fil-A
Chick-fil-A janë një sistem fast food amerikan i njohur për të mos u hapur për shërbim të dielave. Ekskluziviteti është i bazuar në Atlanta, me seli në College Park, Georgia dhe ka vende në pjesë të SHBA, Chick-fil-A operon 2,909 restorante në 48 shtete, si dhe në Distriktin e Kolumbisë dhe Puerto Riko. Disa qytete, veçanërisht Chicago dhe Boston, kanë refuzuar të lejojnë Chick-fil-A të përfaqësojë shërbimin në zonat e tyre. Kompania ka restorante në Kanada, dhe më parë kishte restorante në Mbretërinë e Bashkuar dhe Afrikën e Jugut. Restoranti shërben mëngjesin, dreken dhe darken. Chick-fil-A gjithashtu u ofron klientëve zgjedhje të ofruara nga menyja e saj për ngjarje të veçanta.Shumë nga vlerat e kompanisë ndikohen nga besimet fetare të krishtera të themeluesit të saj të ndjerë, S. Truett Cathy (1921–2014), një Baptist i devotshëm. Duke reflektuar një angazhim ndaj Sabbatarianizmit të së Dielës, të gjitha restorantet Chick-fil-A mbyllen për punë të dielave, si dhe në Ditën e Falënderimeve dhe Krishtlindjeve, për të nderuar sezonin liturgjik të krishterimit perëndimor të Kreshmës, Chick-fil-A promovon sanduiçe peshku në respekt të abstenimit nga mishi që karakterizon atë pjesë të Vitit të Kishës. Kundërshtimi konservator i kompanisë ndaj martesës së të njëjtes gjini ka qenë objekt i polemikave publike, megjithëse kompania ka filluar të lirojë qëndrimin e saj për këtë çështje.Pavarësisht polemikave të shumta dhe përpjekjeve të bojkotit, Indeksi Amerikan i Kënaqësisë së Klientit 2022 zbuloi se Chick-fil-A mbeti zinxhiri i preferuar i ushqimit të shpejtë në vend për të tetë vit radhazi.
Fahri Balliu
Vendlindja:   	Përmet
Kombësia:	       Shqiptare
Profesioni:	Shkrimtar, gazetar, botues
Aktiviteti, nga viti 1975 deri sot:
Vepra të shquara:  “Tokë e Ndezur”, Dita e nesërme “, “ Ora e Florinjtë “, "Zonja e zezë Nexhmije Hoxha" , “Zemra ime është në mal”, “Panteoni i zi” , “ Berisha përmes Kasandrave” , skenarist i filmit “Shokët”, etj.
Biografia Fahri Balliu u lind në qytetin e Përmetit ku kreu dhe shkollën fillore dhe pas transferimit të familjes në Elbasan, ndoqi gjimnazin “Dhaskal Todri” në këtë qytet. Frymëzimi dhe talenti per te shkruar iu shfaqën që në moshë të re, me tregimin “Ora e Florinjtë”, kur nuk kish mbushur ende 19 vjec. Bashkë me to, ishte dhe ajri, natyra dhe trashëgimia që vinte nga origjina e tij, Mokra e Pogradecit, ku famija Balliu kishte rrënjët e saj dhe një emër e trashëgimi patriotike të njohur në zonë. Në vijim, Balliu ndoqi studimet në Unversitetin e Tiranës në degën Gjuhë - Letërsi. Pas përfundimit të studimeve, u emërua skenarist në Kinostudion “Shqipëria e Re” dhe vitet e fundit të diktaturës punoi si gazetar në gazetën “Zëri i Popullit”. Pas rrëzimit të diktaturës komuniste, emërohet si një nga drejtuesit e Agjencisë Telegrafike Shqiptare. Në vitin 1994 u emërua Konsull i Ambasadës së Republikës së Shqipërisë në Republikën ish-Jugosllave të Maqedonisë (FYROM). Pas kthimit nga kjo detyrë dhe pas ngjarjeve të rënda të vitit 1997, ai themeloi gazetën “55”, një gazetë me frymëzim të djathtë, antikomuniste, në mbrojtje të çështjes kombëtare shqiptare, prosperitetit dhe integrimit Euroatlantik të Shqipërisë, orientimit të saj Perëndimor dhe vlerave të tyre, në miqësi të pakthyeshme e në aleancë të fortë me SHBA-të. Në 18 tetor 1997 doli dhe numri i pare i gazetës “55”. Ne vitin 2002 Fahri Balliu themelon në Tiranë Institutin për Kërkime Politike “Alcide de Gasperi”.
Çmimet dhe vlerësimet: Mesazh vlerësimi nga Shenjtëria e Tij Benedikti XVI, i cili “i jep me gjithë zemër Bekimin Apostolik Z. Fahri Balliu dhe Stafit e bashkëpunëtorëve të gazetës 55 dhe Shtëpisë botuese 55 që ka botuar në gjuhën shqipe librin “Jezusi i Nazaretit” , mesazh ky i ardhur në 15-vjetorin e aktivitetit të Shtëpisë Botuese 55.
Çmimi per Integritet në Gazetaridhënë nga Qendra Chabad në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Diplomë vlerësimi në Panairin e XXIV Ndërkombëtar të Librit dhe të Shtypit në Gjenevë të Zvicrës, me rastin e botimit në gjuhën shqipe të librit “Zonja e zezë Nexhmije Hoxha”
Librat e botuar, novela dhe romane:
- "Dita e nesërme"
- "Zemra ime është në Mal"
Komeditë Shqiptare
Autorë
Autorët kryesorë komik në Kosovë: Agim Qena, Shpend Kada, Binjamen Haxha, Valdet Gashi, Gjon Marku, Gani Sunduri, Gani Jakupi, Fahri Axhanela.
Autorët kryesorë komik në Shqipëri: Shpend Bengu. Botuesit kryesor komik në Kosovë: Rilindja, Rrota, Hareja, Hapi Alternativ, Koha
Fahri Balliu
- "Udhë të çelura"
Si shkohet në Kosovë : poezi
Si shkohet në Kosovë : poezi me autor Visar Zhiti dhe Anton Papleka (red.). Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2000. Faqet e librit 117. ISBN 99927-1-350-X
Fahri Balliu
- "Arkitekti"
Mogilla (Kllokot)
Mogillë është një vendbanim në komunën e Kllokotit, Kosovë.
Fahri Balliu
- "Panteoni i Zi"
- "Berisha përmes kasandrave"
- "Zonja e Zezë Nexhmije Hoxha"
Dramat:
- Kyçi i artë
- Tokë e ndezur
Skenar i filmit artistik:
- “Shokët”
Universiteti i Athinës
parapamje|Univerziteti Universiteti Kombëtar Kapodistrian i Athinës (Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών Ethnikón kai Kapodistriakón Panepistímion Athinón), i njohur thjesht si Universiteti i Athinës, është një universitet publik i cili ndodhet në Athinë, Greqi.
Historiku
Universiteti i Athinës u themelua me dekret mbretëror më 14 prill 1837 dhe u përurua më 3 maj 1837.
Fillimisht u vendos në një ndërtesë të restauruar otomane në anën verilindore të Akropolit. Sot kjo ndërtesë funksionon si Muzeum i Universitetit. Fillimisht u emërtua Universiteti «Othon» nga emri i ish-mbretit të Greqisë Othon dhe përbëhej nga 4 degë studimi me 52 studentë.
Më 1841 shërbimet administrative dhe degët e studimit u transferuan në "godinën qendrore" aktuale që njihet si godina e Universitetit të Athinës në qendër të kryeqytetit grek. Më 1932 Universiteti u emërua zyrtarisht Universiteti Kombëtar dhe Kapodistrian i Athinës, për nder të Ioannis Kapodistrias, guvernatori i parë i Greqisë pas çlirimit të kombit. Sot, godina kryesore strehon Rektoratin, Senatin, Sallën e Madhe të Ceremonive dhe shërbime të tjera të rëndësishme qendrore. Oborri i saj (propylaea) ka fituar vlerë shoqërore historike, pasi është bërë një vend i tubimeve politike, protestave shoqërore dhe demonstratave të studentëve dhe grupeve të tjera shoqërore që marrin pjesë në lëvizjet për mbrojtjen e të drejtave shoqërore.