cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sërbica
Sporti
Mbas viteve 1990 ishte koha e euforis së sportit ku organizoheshin edhe turnire në futboll të vogël që sërbicasit pothuajse gjithmon e mernin vendin e parë. Në prill të vitit 1994 në f.Sërbicë u formua Klubi Futbollistik KF.„Kastrioti“, i cili garoi në garat komunale dhe kishte shumë sukses, futbollist më i dalluar i Sërbicës dhe gjithë Kërçovës ishte Qemal Kadriu. Gjatë kësaj periudhe u ndërtua edhe stadiumi i KF.„Kastriotit“ me vetëinvestim dhe punë vullnetare të sërbicasve. Hapja solemne e stadiumit u bë në sezonin  1997-98 duke zhvilluar nje ndeshnje miqsore me ekipin „Dinamo“ mysafir nga Tirana. Liga komunale e Kërçovës u ndërpre së egzistuari në 1999 e keshtu u shua edhe KF.„Kastrioti“. Komuna e Oslomes që nga formimi i saj në vitin 1996 edhe sotë për fat të keq nuk organizon asnje veprimtari sportive e kulturore.
Kamp shtëpiza „Kolyba e Rinis“, është vedi ku sërbicasit bëjë rekreacion që gjatë verës është shumë e vizituar.
Lidhje të jashtme
vendndodhja
Safer
Muaji Safer ose Sefer është muaji i dytë në kalendarin islam.
Josip Broz Tito
Josip Broz Tito (Cirilik: Јосип Броз Тито; 7 maj 1892 - 4 maj 1980) ishte një revolucionar dhe burrë shteti komunist jugosllav, duke shërbyer në poste të ndryshme të udhëheqjes kombëtare nga viti 1943 deri në vdekjen e tij në vitin 1980. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, ai ishte udhëheqësi i partizanëve jugosllavë, i konsideruar shpesh si lëvizja më efektive e rezistencës në Evropën e pushtuar nga gjermanët. Ai gjithashtu shërbeu si president i Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë nga 14 janari 1953 deri në vdekjen e tij më 4 maj 1980.
Pas luftës, Tito ishte arkitekti kryesor i Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë (RSFJ), duke shërbyer si kryeministër (1944-1963), president (që nga viti 1974 president i përjetshëm) (1953-1980), dhe marshall i Jugosllavisë. grada më e lartë e Ushtrisë Popullore Jugosllave (JNA). Pavarësisht se ishte një nga themeluesit e Kominformit, ai u bë anëtari i parë i Kominformit që sfidoi hegjemoninë sovjetike në vitin 1948. Ai ishte i vetmi udhëheqës në kohën e Josif Stalinit që u largua nga Kominformi dhe filloi me programin socialist të vendit të tij, i cili përmbante elemente të socializmit të tregut. Ekonomistët aktivë në ish-Jugosllavi, duke përfshirë Jaroslav Vaněk me prejardhje çeke dhe Branko Horvat me prejardhje jugosllave, promovuan një model të socializmit të tregut që u quajt modeli ilir. Firmat ishin në pronësi shoqërore nga punonjësit e tyre dhe të strukturuara në vetëmenaxhimin e punëtorëve; ata konkurruan në tregje të hapura dhe të lira. Tito arriti të mbante nën kontroll tensionet etnike duke i deleguar sa më shumë pushtet secilës republikë. Kushtetuta jugosllave e vitit 1974 e përcaktoi RSFJ-në si një "republikë federale të kombeve dhe kombësive të barabarta, të bashkuara lirisht mbi parimin e vëllazërisë dhe bashkimit për arritjen e interesave specifike dhe të përbashkëta". Secilës republikë i jepej gjithashtu e drejta e vetëvendosjes dhe shkëputjes nëse bëhet përmes kanaleve ligjore. Së fundi, Tito i dha Kosovës dhe Vojvodinës, dy krahina përbërëse të Serbisë, autonominë e rritur, duke përfshirë de facto të drejtën e vetos në parlamentin jugosllav. Tito ndërtoi rreth vetes një kult shumë të fuqishëm individi, të cilin Lidhja e Komunistëve të Jugosllavisë e mbajti edhe pas vdekjes së tij. Dymbëdhjetë vjet pas vdekjes së tij, ndërsa komunizmi u shemb në Evropën Lindore, Jugosllavia u shpërbë dhe u zhyt në një seri luftërash ndëretnike.
Jeta Rinia e tij dhe lufta e parë botërore
parapamje|Shtëpia e lindjes se Titos në Kumrovec parapamje|Josip Broz (1911) Josip Broz rrjedh nga një familje e vogël ne nje fshat kroate që quhej Kumrovec, qe, në kohën e lindjes së tij, i perkiste Austro-Hungarisë. Vendlindja e tij është sot pjesë e Muzeut Etno-selo Kumrovec. Babai i tij Franjo ishte një Kroat, të cilëve paraardhësit e para mes të shekullit të 16-të. Nëna e tij Marija ishte një Sllovene. Ai ishte i shtati fëmijë i familjes.
Ai përfundoi një zanat në Sisak dhe ka hyrë në fuqi në vitin 1910, në të Partisë social Demokrate të Kroacisë dhe Sllavoninë. Ai ka punuar si një punëtor metalik në Zagreb, Kamnik, në fabriken e  makinës te Laurin & Klement në Mladá Boleslav dhe ë Perandorinë Gjermane ne vitin 1911, ndër të tjera, te Benz & Cie. në Mannheim. dhe më Vonë ka punuar Tito si një shofer në Daimler në Wiener Neustadt dhe jetonte me vëllain e tij në Vorarlberg.
Në vjeshtën e vitit 1913 Tito bëhet ushtar në ushtrinë Austro-hungareze. Nje vit ë vonë shpërthen lufta e pare Boterore. Ai erdhi së pari si një oficer artilerie në Frontin kundër Serbisë. Tashmë në 1914, Ai behet Rreshter. Në vitin 1915, ai ra në robëri ne pjesen perendimore te Rusi-se. Ai ishte Plagosur në Bukovina nga Cerkeset. Dhe me gjithë batalionin e tij eshte nxen Rob. Premtimi per dhenjen e Medalionit Të tij te Argjend për kapjen e njëmbëdhjetë ushtarve Rus nuk mundi te i jipet me.
Ne mars te vitit 1916, ai ra në një spital të improvizuar të Manastirit Uspensky në Svijažsk në governorate e Brando. Më pas ai hyri në një kamp në afërsi të qytetit të Altair, afer lumit Sure. Ai doli vullnetar për të punuar në një pjesë të madhe të fermerëve në fshatin Kalasejewo në governorate e Simbirsk, ku ai punonte si mekanik në një mulli me avull. Në vjeshtë të 1916 ishte Broz në qytetin e Kungur, në governorate e Perm lëvizur, ku ai ka punuar si Përkthyes dhe overseer të hekurudhore. Në maj të vitit 1917 ai punonte ne nje stacion te vogel te trenit ne Ergatsch në afërsi të Permit.
Gjatë muajit shkurt revolucionit të vitit 1917 Tito u lirua nga robëria, dhe arriti në qershor, ne Petrograd, ku ai aty aktualisht u merrte me Politik. Brozi ishte dëshmitar i revolucionit të tetorit dhe ka hyrë qe ato ditë, në Mbrojtjen e Kuqe (ushtria e Kuqe) dhe luftoi në anën e Bolsheviket në luftë civile.
Në 1920 ai u kthye në atdheun e tij, e tani, për të krijuar rishtazi Mbretërisë së Jugosllavisë.
Në periudhën e mes luftes
parapamje|Tito i fotografuar nga Policia gjatë burgimit në [[Lepoglava ne vitin (1928)]] Broz pas kthimit ne vendlindje behet antare i partisë Komuniste të Jugosllavisë (KPJ). Si një farketar (kovaç) dhe Celsberes të mesuar, mori avantazhin e Broz në të njëzetat, njohuritë e tij, për prodhimin e celsave-falsifikim dhe leve, një hajdut të dënuar dhe erdhi në vitin 1928 nga një Gjeneral për Amnisti. Dosjet e policisë së Jugosllavisë për të provuar përfshirjen e tij në një grabitje me qëllim politik në fshatin Kaiserica në Zagreb (sot rrethi i Zagrebit), në shkurt të vitin 1935, disa prej të vendit gendarmes u plagosën dhe u vranë. Ata gjithashtu tregojnë përfshirjen e Josip Broz në një counterfeiter bandës. E shtetit ligjor në Zagreb ishte Broz për shkak të falsifikimit të 733 pjesë e Jugosllavisë 50 Dinar shënimet muzikore. Në vitin 1927, ai u zgjodh Sekretar i metalike e Unionit të punëtorëve. Si KPJ në atë kohë ishte e ndaluar, kjo ishte për shkak politike Agjitacion disa herë i burgosur, i fundit nga 1928 në 1934. Pas lirimin e tij, ai emigruar në Paris, por ende ishte në të njëjtin vit, në të Komitetit Qendror të Politburo të KPJ zgjedhur.
Në vitet 1936 nga të 1938, ishte i angazhuar për të Tito (siç është ai nga 1934 quajtur) në anën e Republikanëve gjatë luftës civile spanjolle, ku ai ishte Përgjegjës për futjen e 11,000 Jugosllavët në Spanjë ishte, për një mbetur më pak se 1,000 nuk është më shumë për të Jugosllavisë, u kthyen. Tito ishte në anën franceze, udhëheqësi Komunist Andre Marty në Albacete, Spanja, stërvitja ushtarake të Komunistëve të brigadave Ndërkombëtare të përfshira. Pas përgjakshme të partisë purges, i cili është edhe Sekretar i Përgjithshëm i KPJ Milan Gorkić ra viktimë, ishte Tito në vitin 1937 nga Comintern për pasardhësi i tij është i caktuar, përderisa ai është aq i besueshëm mbështetësit e: për t'u vendosur. Në vitin 1940, ai ishte në këtë funksion nga një konspirativ konferenca kombëtare e partisë së tij në Zagreb konfirmuar.
Udheheqesi i Partizanet në luftën e Dytë botërore
parapamje|Tito (majtas) me Moša Pijade në [[Foça|Foča (1942)]] Në 25 mars 1941, u nënshkrua nga qeveria e Cvetković anëtarësimi në Paktin trepalësh. Në natën e dytë u zhvillua në Beograd grusht shteti, nën udhëheqjen e Gjeneral Dushan Simović, me fuqitë simpatizuese Perëndimore. Pas Gjermanisë dhe Jugosllavisë në prill të vitit 1941 pushtuar (fushata e Ballkanit), jetoi Tito, parë nga Gjermanët unmolested për të vazhduar në Beograd banimin tremujor. Vetëm pas gjermane sulmojnë në Bashkimin Sovjetik, ai e kishte të zhyten në të organizuar dhe e armatosur e rezistencë të Jugosllavisë kundër gjermanet dhe italiane pushtuesit, në Formën e luftës partizane.
Gjatë luftës Komuniste të ashtëquajtur në Jugosllavi nën Titos udhëheqjes, kundër pushtuesve të dhe aleatët e tyre fashiste ustashalëvizjes në Kroaci, për të zbatuar. Ajo ishte vetëm më pas, në konferencën e Teheranit, aleate të mbështetur. Sidomos në Serbi, ata luftuan kundër parë collaborationist Chetnik-partizanët. E njerëzit e ushtrisë çlirimtare (Narodnooslobodilačka vojska/Armia), si partizanët të quhen, mund të jetë si politikisht me ndikim të grupit të vendosur. Gjatë rezistencës, lufta ishte Tito Marshall, është e emëruar dhe 29. nëntor 1943 në krye të anti-fashiste Këshillit të çlirimtare Kombëtare (AVNOJ), qeveria e përkohshme u formua dhe një pjesë të madhe të zënë vendin e kontrolluar. parapamje|Tito dhe [[Winston Churchill|Churchill në Napoli (1944)]] Që nga fundi i vitit 1944 e anti-fashiste të Këshillit të ushtrohet Pushteti në gjithë Jugosllavinë. Ai ishte edhe nga aleatët e njohur, dhe sidomos nga Kryeministri Britanik Churchill mbështetur. Tashmë gjatë luftës ishte Titos, diplomacia, një ekuilibër mes fuqitë Perëndimore dhe Bashkimin Sovjetik për të mbajtur.
Kreu i shtetit e pas-luftës, periudhë
parapamje|Tito gjatë vizitës në [[India|Indi ne vitin (1954)]] Pas luftës, Tito, të vendosur në një referendum, fuqia për të konfirmuar. 29. Në nëntor të 1945, ai ishte Kryeministër i popullit të Republikës popullore të Jugosllavisë. Deri në vitin 1953, ai, me ndihmën e Kombëtar i popullit çlirimtare e përparme dhe e KPJ, shndërrimin e Jugosllavisë në një socialist i shtetit.
Në proces, ai gjithashtu bëri përdorimin e represionit. Shumë kundërshtarë politikë, sidomos Stalinists, ishin në vitet në vijim, të burgosur, kryesisht në burg ishull të Goli Otok. Në kundërshtim me deklaratën e tij, pa të burgosurit e luftës për të ekzekutuar, por para një gjykatë ushtarake për të pyetur se çfarë ka ndodhur në të menjëhershme të pasluftës periudhë, për shembull, në masakrën e plumbit në kështjellë
Në Jugosllavi, vetëm disa trupa nga Bashkimi Sovjetik ishin vendosur kryesisht në Beograd dhe në Vojvodinë. Kjo mundësoi Tito për pavarësi dhe barazi në politikën e jashtme të bazuar, të pavarur, marrëdhëniet me Perëndimin.
Përveç kësaj, ai mori për të Jugosllavisë, vet rrugën për socializmin, për të shkuar, në bazë, në një shkallë të caktuar të vetë-menaxhimit të fermave. Ky i ashtuquajtur "Titoizem" solli vendin në kontrast me Sovjetik aspiratat për Hegjemoni, dhe i çoi në 1948 për të thyer në mes Titos dhe për t'u vendosur. Debati i ashpër për ngurtësinë. : Për t'u vendosur u përpoqën më kot, pala Jugosllave kundër Titos nxisin, dhe e ka kërcënuar atë në Pravda publikisht me vrasje; "fati i Trocki është e udhës," nuk mund të merrni atje në lidhje me Tito lexuar. Ftesës së: për t'u vendosur në Moskë, dallimet "amicably" për të diskutuar, kanë refuzuar të Titos, prandaj. Në nëntor të vitit 1949, të quajtur Cominform anëtarëve të hapur për përmbysjen e Tito dhe luftën kundër Titoizmit. Në rrjedhën e de-Stalinizimit: për t'u vendosur pas vdekjes së tij, Nikita Hrushovi (në vitin 1956) dhe rezolutën e Cominform normalizuar marrëdhëniet me Bashkimin Sovjetik.
Pas miratimit të ri të Kushtetutës në vitin 1953, ishte Tito në 14. janar 1953, në zyrën e shtetit, Presidenti i zgjedhur, ai nga 1963 për kohë të jetës. Ai i mbështetur në barazinë e Shteteve, të qetë bashkëjetesën e blloqe dhe për vendet në zhvillim. Së bashku me Presidenti Egjiptian Gamal Abdel Nasser, me Indianin Kryeministri Jawaharlal Nehru dhe Presidentin Indonezian Sukarno, ai ishte një nga protagonistët e politikës nderkombetare e shtetave te jo alineuara. Kjo ishte me themelimin e nje lëvizjes së jo-linjë të vendeve të Bllokut e NATO-s dhe Traktatit e Varshavizes. Përmes tij Karizmin e tij në politikat e kompensimit të blera jashtë Jugosllavisë. Ai ishte një nga më të respektuar përfaqësues të jo-linjë të Shteteve. Në vitin 1967, pas gjashtë-ditë të luftës, ngriu Tito marrëdhëniet diplomatike me Izraelin. parapamje|Josip Broz Tito (1971) Brenda të përndjekurve politikë, Tito vazhdon të jetë një stil autoritar të qeverisë, edhe pse pas shkarkimit të drejtuesit e sigurisë, Aleksandar Ranković në vitin 1966, të rëndësishme të liberalizimit të shoqërisë Jugosllave ishte, për shembull, në një të afërm liria e artit dhe e kulturës, e vënë atë. Pushtimi i trupave të Varshavës, në Çekosllovaki në vitin 1968 dënuar Tito mprehtë, cili është Imazhi i tij në Perëndim përveç kësaj për të përmirësuar. Në vitin 1971, ai u kthye kundër demonstrata nacionaliste në Kroaci. Në kontektsin të ashtuquajtura "Pranverës kroate". Tito reagoi me arrestimet dhe represion, sepse thelbi i mendimit e Socializmit Jugosllav "Vëllazërim dhe Bashkim" (Bratstvo i Jedinstvo) ishte i sulmuar nga nacionalistet. Ngjarjet që çuan në Jugosllavi në vitin 1974 me Iniciativë të Tito, një Kushtetutë të re, e mori federalizmi më të theksuar. Kjo ishte veç për një shpërndarje të re të fituar të këmbimit valutor, një nga kërkesat e pranverës kroate. Në të njëjtën kohë, me Kushtetutën e vitit 1974, pozicioni i Presidentit është forcuar për shkak se Tito e plotë të pushteteve si kreun e shtetit për jetën, ishin të dhënë. Kushtetuta e re e kosovës në mënyrë eksplicite thekson se Presidenti, çdo të tjerë të qeverisë trupit kundër politikisht ose ligjërisht përgjegjës.
Kulti i personalitetit
parapamje|Fotografitë e Titos ishin në të gjitha fushat e biznesit dhe të objekteve publike të Jugosllavisë-vazhdon. Tito e Regjimit ishte e karakterizuar nga një fortë të kultit të personalitetit. Tito ishte në të kontrolluara nga shteti, dhe nga nje pjese te madhe e shoqerise jugosllave si Hero i një mit kombëtar për të festohet dhe të nderuar. Një rol të veçantë ka luajtur nga 25. Në maj, Tito, në korrik të vitit 1944, në strofull e tij në Drvar, hyrjen e gjermanisë paratroopers mezi kishte shpëtuar. Kjo ditë ishte deri në vitin 1988, kur e pretenduar ditëlindjen e Marshall, si një fitore dita, partizanët, dhe si dita e rinisë (deri në vitin 1987 me një vend të gjerë të transmetuar garë nën emrin e ndërmjetësimit e të rinjve) janë të angazhuar. Deri në vdekjen e Titos, ajo përfundoi në Beograd, me dhënien e në vend të transmetuar të tij.
Në Jugosllavi, tetë qytete ishin të emëruar (në çdo Republikës dhe Rajoni Autonom), si dhe një mal sipas Titos: Pas shpërbërjen e Jugosllavisë janë dhënë të gjitha qytetet e pasme e tyre të vjetra emrin.
Vdekja dhe varrimi
parapamje|Të mbuluar pjatë e Titos sarcophagus Pas një akute përkeqësimin e tij pad ("duhanxhi këmbën"), në kontekst të arterial thrombosis ishte 87-vjeçare Tito në 3. janar 1980 në spitalore Universitare në Lubjanë (Univerzitetni klinični qendër të Lubjanës). Trajtimi Ekipi përbëhej e veç për 8 Jugosllave e Mjekëve nga SHBA-Amerikan kardiovaskulare kirurg Michael Ellis De Bake, si dhe kolegu i tij Marat Knyazev nga Bashkimi Sovjetik. Këtë e bëjnë atë tregues për një arterial Anashkalojëtë enëve të gjakut furnizimin e këmbë. Në natën e 12 maj. më 13. janar 1980 kryer Operacioni, megjithatë, nuk e ka dëshiruar sukses, kështu që për shkak të progresiv nekrozë dhe zhvillimit të rrezikshme për jetën Gangräns një pjesë të majtë këmbë në 20. janar, prisnin të duhej të jetë. më Pas të përmirësuar shëndetin e tij, shkurtimisht deri më tani, që ai mori detyrimet e tij si kreu i shtetit pasardhës. Për shkak të një periudhë e fizike përkeqësimi, ai ishte në Departamentin për kirurgji kardiovaskulare në Lubjanë pranuar në spital, ku ai kaloi tre ditë para tij 88. Ditëlindjen në 4. maj 1980 në 15:05 vdiq. Në spital ishte një pllakë të instaluar në qëndrim: "lufta për çlirimin e njerëzimit është një kohë të gjatë, por ai ka qenë më i gjatë, kishte Tito nuk ka jetuar" (Tenxhere të bëjë osvoboditve človeka bo še dolga, një bila bi daljša da ni živel Tito). Pllakë më vonë ishte larguar.
Shumë shtetërore të presidentëve dhe të rangut të lartë politikanët provuar të tij në funeralin e tij në 8. Në maj të vitit 1980, e fundit nder. Në aspektin e numrit condole e politikanëve dhe qeverive, delegacionet e dërguar, është e funeralit me katër mbretërve, presidentëve 31, 6 princat, 22 kryeministra dhe 47 Ministrave të jashtëm të deri në atë kohë, më i madh në botë. mourners nga 128 vende të ndryshme e pastaj 154 anëtare të OKB-së erdhën nga të dy anët e perdes së hekurt. Ai ishte në Beograd Mauzole "Kuća cveća" ("shtëpia e luleve"). e Tij sarcophagus është një vit deri në 20.000 njerëz morën pjesë. Në Mauzole është tani pjesë e Muzeut të historisë së Jugosllavisë. parapamje|Pasqyrë e origjinës së mourners: Blu: Shtetet që zyrtare mysafirët dërguar Portokalli: Asnjë zyrtar mysafir, por një pjesë eorganizatat pjesëmarrëse në këtë Shtetet Të Verdhë: Nuk Ka Të Ftuarit
Marrëdhënie Jashtë-Martesore
Titos marrëdhënie u karakterizua nga një shpeshta ndërrimin e partnerëve. Ai ka premtuar disa gra në martesë. E para dasmës takim që ai mbajti, por e majta e tij të parë të fejuarën e në ditën e dasmës para martesës. Tito kishte disa jashtë martese, fëmijët nga disa gra. Titos dytë jashtë-martesore biri i Hans Studer ishte një ushtar në gjermanisht Wehrmacht në operacionin kundër partizanët e Titos.
Kantoni Saint-Laurent-du-Var-Cagnes-sur-Mer-Est
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Laurent-du-Var-Cagnes-sur-Mer-Est aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Josip Broz Tito
Të tjera
Për Tito numri i tendrils lirshme legjendat. Ndër të tjera, thotë Bruno Kreisky, në autobiografinë e tij, në Mes të kohës së Titos pijshëm forcë, por edhe fakti që ai si në dhe jashtë Protokollit për një gjysmë shekulli pas me shpërbërjen e Austro-hungareze monarkisë personale referenca në Austri turshi. Sipas Kreisky, për të Titos, pas përfundimit të pjesës zyrtare të një shteti Banketin e tij përkthyes në Hotel dërgohen dhe pastaj, me Kreisky, në Austriak, gjerman dhe një atmosferë të relaksuar për të biseduar.
Tito e aftësive të gjuhës, vuri në dukje Milovan Đilas, kjo, në dritën e saj të ulët të arsimit pak të gjuhëve të huaja të mësuara. Gjatë luftës së Parë botërore, ai kishte ruse, pas prishjes me Bashkimin Sovjetik në vitin 1948, anglisht mësuar. Gjithashtu, ai përmend njohuri të mira të gjuhës gjermane Titos. Kroate që ai kishte, megjithatë, problemet për një kohë të gjatë shënimi i pasur, dhe në atë serbe dhe kroate shprehje në një rrëmujë. Por mbi të gjitha, ai kishte, në fjalët e tij, i jashtëm rus, fjalët e përdorura, "dhe ai është, siç është natyra e njerëzve nga Zagorje, fjalët langzog, ai e ngriti deri tek njerëzit, gjë që ajo nuk di të dyshuarit, askush nuk e jona, por një ruse për të."
Tito kishte Adriatik ishullin e Brijuni – të më të madhe të kohës tuaj italiane emrin e Brioni u citua të Presidentit të banimit dhe në një të dytë selinë e qeverisë për të zgjeruar. për Një kohë kjo ishte një vizitë shtetërore, Tito si një dhuratë e kafshët e tij private në kopshtin zoologjik për të sjellë. Disa nga pasardhësit e këtyre mysafir dhurata sot banojnë në rezervë e natyrës në ishullin e Brijuni. Përveç kësaj, ai ende e kishte rezidencën në Gjak në çfarë atëherë ishte pjesë e Republikës së Sllovenisë: kalaja e Vezës në Brdo pri Kranju. parapamje|Titos blue trenit (2013) Për të Titos, tren të veçantë, të përbërë prej blu makina ishin të veçantë locomotives mbajti, së pari, tre pikturuar blu, të Shprehur me avull locomotives e Jugosllave seri 11 (replicas e MÁV-seri 424). Në vitin 1960, të blerë nga shteti i Jugosllavisë Hekurudhat JŽ për këtë qëllim, tre blu diesel lokomotivë të tipit ML 2200. Tito, gjithashtu, kishte dy naftë-mekanike sallon railcars e kompani italiane Breda nga e para-luftës periudhe. Në pranverën e vitit 1961 u dha Tito moderne të lartë-powered sallon ngiste makinën e MOT 410. Që nga viti 1952, ai përdori Galeb si një shtet jaht.
Si e Titos jetë bërë në një film duhet të jetë, ishte me Richard Burton, një Perëndimor top-of-the interpretues është i obliguar. Gjatë xhirimeve të filmit (titulli origjinal: Beteja e Sutjeska, më vonë në Të Pestë Sulmuese, u quajt), ka pasur një takim me aktorin e – Tito – thirrja e pijshëm forca të nxituar përpara.
Në Pjesët e popullatës së ish-Jugosllavisë, të Titos, është nderuar. Në e tij vendlindja e Kumrovec, në Kroaci ishte Tito Muze me një fqinj qendër arsimore.
Pas më të hershme Tito emërtuar rrugët dhe sheshet në Shtetet pasardhëse të ish-Jugosllavisë në fillim të viteve 1990, u quajt qenë, ishte në vitin 2009, në Lubjanë, përsëri në rrugë pas Tito quajtur atë në një anketë të zhvilluar nga 60 % e banorëve të miratuar. Për shkak të një ankese nga organizata rinore e partia konservatore, të Ri Slloveni ndalimin e gjykatës kushtetuese të Sllovenisë, megjithatë, riemërtimin e rrugëve, pasi Tito, si kjo si një mbështetje të Regjimit totalitar janë kuptuar. Gjykimi i anëtarëve të Socialni më demokratike, partiake e Shoqatës, si dhe të historianit Jože Pirjevec kritikuar, pasi ajo është roli i Tito me çlirimin e Sllovenisë nga fashizmi injorojnë.
Origjina e emrit shtesë "Tito"
Tito është edhe një të vjetër, në ditët e sotme mjaft të pazakontë Emrin e kroate origjinës, e cila është e vendosur në ish-Perandori Romak Titus i referohet. e Titos biographer, Vladimir Dedijer, pohoi se ky Emër është kroate shkrimtarë të romance Tituš Brezovački shkak. Emri, megjithatë, ishte në Titos origjinës zonë, kroate Zagorje, në përgjithësi të përbashkëta. Josip Broz vetë-konfirmuar në një të shkruar me dorë vini re se ky Emër është shumë tipike të tij, Rajon dhe shtoi se kjo është edhe arsyeja kryesore, pse ai është që emrin mes 1934 dhe 1936, të pranuara; tha: "dokumenti është në arkivin e partisë Komuniste të Jugosllavisë. Josip Broz përdorur më parë, në dokumentet me të drejtën nacionale lidhur me nofkën "Rudi", në Çështje ndërkombëtare, nga ana tjetër, me nofkën "Walter". Rodoljub Čolaković, megjithatë, përdorur nofkën "Rudi". Prandaj, Tito nga "Tito" është zëvendësuar.
Një tanishme teori ishte kroat gazetarit Denis Kuljiš (Gazetar në revistë javore Globus) të ngritura. Këtë informacion nga një pasardhës i Baturin, një spiun i Comintern në vitin 1930-të në Stamboll, operon duhet të ketë. Baturin është një Kodi-Sistemit, të raportuar nga Josip Broz janë përdorur. Josip Broz ishte një nga agjentët e tij, të cilit i fshehtë mbyll supozohet se është gjithmonë në armë emërtimet ishin të bazuara. Broz veten të konfirmuar, që ka fituar nofkën "Walter" kishte përdorur, e cila ka të ngjarë të ketë gjermane pistoletë Walther PPK. Baturin, ishte një nga pseudonimin e tij të fundit, "TT", të Sovjetik pistoletë TT 33 rrjedh. Gjoja, sipas Broz' të kthehen në Jugosllavi, një numër të dokumenteve të partisë Komuniste me këtë Pseudonim është nënshkruar. Kuljiš sipas emërtimin "DD" (në gjuhën kroate si "te te" është e theksuar) pas disa viteve në "Tito" kanë ndryshuar.
Çmime (Fragment)
Shtëpie dhe natyrë politike Mbledhjen e urdhrit për Tito i përkiste politikës shtetërore Jugosllave. Politikën e brendshme mund shtetit në mënyrë që arritjet dhe përvjetore, në të cilën Tito, rolin kryesor e luajti, sepse kjo është se pa atë, nuk mund të jepet. Kështu ishte Socialiste, Lidhja e të njerëzve punues të Jugosllavisë (SSRNJ) pak para Titos vdekjes, (e heshtur) të propozuar një e katërta nga urdhri i heroit kombëtar, për shkak të "mbijetuar me sukses operacioni" për të dhënë. Në aspektin e politikës së jashtme i përkiste urdhërit të këmbimit gjatë vizita shtetërore apo pritje në cilësi HD. Tito ishte përmes kësaj praktike të shtetit njeriu me më së shumti medalje. Në vitin 2011, Federale Shoqata e skuadrës së vendit të Danubit Swabians, si dhe Danub-Swabian kulturore të Fondacionit Federal Presidenti Christian Wulff kërkesën e Titos, Grand kryqin Federal urdhërin e meritës nuk duhet të tërhiqet. Sfond i kërkesës ishte e internimit e rreth 200.000 Danubit Swabians në fund të luftës së Dytë botërore. Në mes të viteve të 1944 në vitin 1948, sipas FAZ.NETO më shumë se 50,000 Danubit Swabian civilëve në Titos masive, kampet e humbur. aplikimi dështuar.
Liendo
Liendo është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Eastern coast of Cantabria, të provincës Cantabria, në Cantabria. Liendo ka 1177 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 25.96 km2.
Lidhje të jashtme
Liendo
Rebi el-Evvel
Rebi el-Evvel ose Rebiylevel është muaji i tretë sipas kalendarit islam.
ربيع الأول Rabi' Al-Awwal Rebî' el-Ewel Rabi' al-Awwal Rabíğ-äl-äwäl
Ferras (Lushnje)
Ferrasi është një fshat në komunën Grabian në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Pedro III i Portugalisë (1717-1786)
Dom Peter III (5 korrik 1717 – 25 maj 1786), i mbiquajtur Ndërtuesi, ishte Mbreti i Portugalisë nga 24 shkurt 1777 deri në vdekjen e tij në 1786 si bashkësundimtar i gruas dhe mbesës së tij, Mbretëreshës Dona Maria I.
Jeta e hershme
Pedro lindi në orën 12:00 të mesditës më 5 korrik 1717 në Pallatin Ribeira në Lisbonë, Portugali. Ai u pagëzua më 29 gusht dhe iu dha emri Pedro Clemente Francisco José António. Prindërit e tij ishin Mbreti João V dhe gruaja e tij Maria Ana e Austrisë. Pedro ishte një vëlla më i vogël i Joseph I të Portugalisë. Gjyshërit e tyre nga nëna ishin Leopold I, Perandori i Shenjtë Romak dhe Eleonore Magdalena e Neuburgut, motra e mbretëreshës Maria Sofia të Portugalisë.
Sundimi
Pedro u martua me mbesën e tij Maria, Princeshën e Brazilit, në vitin 1760, në të cilën kohë ajo ishte trashëgimtarja e supozuar e fronit të mbajtur në atë kohë nga vëllai i tij José I. Sipas zakonit, Pedro u bë kështu mbret i Portugalisë në të drejtën e gruas së tij, pasi lindja e fëmijës së parë të lindur. Ata kishin gjashtë fëmijë, nga të cilët djali më i madh i mbijetuar pasoi Maria si João VI pas vdekjes së saj në vitin 1816.
Pedro nuk bëri asnjë përpjekje për të marrë pjesë në punët e qeverisë, duke kaluar kohën e tij në gjueti ose në ushtrime fetare.
Ai gjithashtu mbrojti fisnikërinë e lartë të Portugalisë dhe sponsorizoi peticionet e të akuzuarve në çështjen Távora, rehabilitimi i të cilëve ishte objekt i padive të reja, në të cilat trashëgimtarët kërkuan kthimin e pronave të tyre të konfiskuara.
Pjetri III ishte mesatarisht miqësor ndaj jezuitëve, të cilët ishin dëbuar nga Portugalia dhe perandoria e saj përtejdetit më 1759, kryesisht me urdhër të Markezit të Pombal. Peter III kishte marrë disa nga arsimimi i tij i hershëm nga jezuitët, duke e shpjeguar këtë. Dashuria e tij kishte pak efekt; Papa Klementi XIV urdhëroi që jezuitët të shtypeshin në të gjithë Evropën në vitin 1773.
Martesa
Çifti u martua më 6 qershor 1760. Në kohën e martesës së tyre, Maria ishte 25 vjeç dhe Pedro 42. Pavarësisht diferencës në moshë, çifti pati një martesë të lumtur. Peter u bë automatikisht bashkëmonark (si Pedro III i Portugalisë) kur Maria u ngjit në fron, pasi një fëmijë kishte lindur tashmë nga martesa e tyre. Çifti kishte gjashtë fëmijë dhe një fëmijë të vdekur.
Tuzlla
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Tuzla ( Serbo-Croatian Cyrillic : Tyзла, ) është qyteti i tretë më i madh i Bosnje-Hercegovinës dhe qendra administrative e Kantonit të Tuzlës të Federatës së Bosnjës dhe Hercegovinës. Që nga viti 2013, ajo ka një popullsi prej 110,979 banorësh.
Tuzla është qendra ekonomike, kulturore, arsimore, shëndetësore dhe turistike e Bosnjës verilindore. Është një qendër arsimore, e cila pret dy universitete. Ajo është gjithashtu është shtytësja kryesore industriale dhe një nga boshtet kryesore ekonomike të Bosnjës me një sektor të gjerë dhe të larmishëm industrial, duke përfshirë një sektor shërbimi në zgjerim falë turizmit të liqenit të kripur.
Në Bosnje dhe Hercegovinë, Tuzlla konsiderohet gjithashtu si një nga qytetet më multikulturore në vend dhe ka arritur të ruajë karakterin pluralist të qytetit gjatë gjithë Luftës së Bosnjës dhe më pas, me boshnjakë, serbë, kroatë dhe një pakicë të vogël hebrenjsh boshnjakë. me banim në Tuzla.
Etimologjia
Emri Tuzlla është fjala turke osmane për minierën e kripës, tuzla, dhe u referohet depozitave të gjera të kripës që gjenden nën qytet. Duke përdorur emrin e tyre të përbashkët, qyteti është binjakëzuar me Tuzlën, një periferi e Stambollit.
Lufta e Bosnjës
parapamje| Memorial i [[Masakra e Tuzlës|masakrës së Tuzlës ]] Në zgjedhjet e vitit 1990, reformistët fituan kontrollin e komunës duke qenë e vetmja komunë në Bosnje ku fituan jo-nacionalistët. Gjatë luftës së Bosnjës për pavarësi midis 1992 dhe 1995 qyteti ishte e vetmja komunë që nuk qeverisej nga autoritetet e udhëhequra nga partia SDA. Pasi Bosnja dhe Hercegovina shpalli pavarësinë dhe u njoh nga Kombet e Bashkuara, qyteti u rrethua nga forcat serbe. Disa ditë më vonë forcat serbe sulmuan Tuzllën. Qyteti nuk u kursye nga mizoritë e Luftës së Bosnjës.
Në fillim të luftës, trupat e Brigadës së 92-të të Motorizuar të Ushtrisë Kombëtare Jugosllave, u zunë në pritë nga njësitë e Forcave të Mbrojtjes Territoriale të Bosnjës, ndërsa përpiqeshin të tërhiqeshin nga qyteti. Gjatë incidentit, rreth 92-200 trupa jugosllave u vranë dhe 33 u plagosën. Ai u konsiderua si një krim lufte.
Më 25 maj 1995, një sulm mbi Tuzllën vrau 71 persona dhe plagosi 200 persona në atë që përmendet si masakra e Tuzlës, kur një predhë qëlloi nga pozicionet e serbëve në malin Ozren (130 mm arma e tërhequr fushore M-46) goditi rrugën qendrore dhe shëtitoren e saj. Civili më i ri që vdiq në atë masakër ishte vetëm dy vjeç.
Pas Marrëveshjes së Paqes të Dejtonit, Tuzlla ishte selia e forcave të SHBA-së për Divizionin Shumëkombësh (MND) gjatë Operacionit Përpjekja e Përbashkët IFOR dhe SFOR- it pasues.
Pavarësia e pasluftës
parapamje| Ndërtesa e Qeverisë [[Kantoni i Tuzllës|së Kantonit të Tuzllës në flakë gjatë trazirave të vitit 2014 në Bosnje dhe Hercegovinë .]] Në shkurt 2014 qyteti ishte skena e fillimit të trazirave të 2014 në Bosnje dhe Hercegovinë, të cilat u përhapën shpejt në dhjetëra qytete dhe qyteza në të gjithë Bosnje dhe Hercegovinën. Pas disa ditësh protesta të qeta, njerëzit humbën durimin dhe filluan të digjnin makina para ndërtesës së qeverisë së kantonit dhe më vonë ndërtesën vetë. Ndërtesa ende nuk është riparuar.
Demografia
djathtas|parapamje|250x250px| Një urë e vogël që tregon kalimin nga zona e Korzos në liqenet e Panonit. djathtas|parapamje|250x250px| Liqenet Panoniane gjatë dimrit. djathtas|parapamje|320x320px| Parku kryesor i Tuzlës, ndodhet pranë liqeneve Panoniane dhe zonës Korzo. Demografia në komunën e Tuzlës:
Regjistrimi i vitit 1971
Gjithsej: 107,293
Regjistrimi i vitit 1981
Gjithsej: 121.717
Regjistrimi i vitit 2013
Gjithsej: 110 979
11 p.e.s.
Mbi vitin 11 p.e.s..
Demir Reshiti
Demir Reshiti  lindi më 24 qershor 1963 në Bresanë të Sharrit. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, të mesmen në Sharr dhe Skënderaj, ndërsa fakultetin ekonomik, fakultetin e gazetarisë dhe studimet postdiplomike për gazetari në Universitetin e Prishtinës Prishtinë. Shkruan kryesisht poezi, prozë dhe publicistikë. Është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës. Laureat i çmimeve të para për poezi për fëmijë në “Takimet e Gjeçovit” dhe në manifestimin tradicional “Ora e Tahir Deskut”. Veprat:Trung i ndarë, 1992; Ofshamë,1995; Abetaka, 1995; Reshje nën Pikëllimë, koautor, 1996; Ngutëm ta kapërcej kohën, 2000; Libri i Mrekullive, 2001; Libri i Gjeneratës, monografi, 2009; Mik me Diellin, 2012; Luleborë Sharri, monografi - koautor, 2016; Libri i Mrekullive, vjersha të zgjedhura për fëmijë, 2017; Endje, kritikë letrare, 2019. Ka punuar si kryeredaktor, redaktor dhe gazetar në disa mediume ("Rilindja", "Radio Kukësi", "Kosovapress", "Radio Sharri", "Zëri i Kosovës", "Epoka e Re", revista "Sharri", revista "Paqja", gazeta "Tribuna shqiptare", gazeta "Lajm"...). Aktualisht punon në RTK-Radio në Prishtinë si autor dhe prezantues i emisionit "Më Afër" që iu kushtohet bashkatdhetarëve në mërgatë.
Angellca
është vendbanim në Ish Republikën Jugosllave të Maqedonisë.
Ortodoksia Lindore në Shqipëri
djathtas|300px|parapamje|Katedralja e Shën Dhimitrit në [[Berati|Berat.]] Kisha Ortodokse Lindore ka luajtur një rol aktiv në zhvillimin e shoqërisë shqiptare që nga Perandoria Romake. Metropolitani Fan Noli ishte njëri për të vendosur Misionin Ortodoks Shqiptar nën dioqezë Amerikane. Sipas të Dhënave Botërore, 38,8% e popullsisë së vendit është myslimane (30 % mysliman syni, bektashiane 8 %), 22 % ortodokse dhe 13 % katolike.
Historia
Edhe pse Krishterimi Ortodoks ka ekzistuar në Shqipëri që nga shekulli 1 pas Krishtit, dhe ortodoksët historikisht përbënin 25 % të popullsisë së Shqipërisë, liturgjia e parë ortodokse në gjuhën shqipe nuk u bë në Shqipëri, por në Masaçusec. Më pas, kur Kishës Ortodokse nuk i u lejua ekzistenca zyrtare në Shqipëri komuniste, Ortodoksia Shqiptare mbijetoi në mërgim në Boston (1960-1989). parapamje|250px|Kisha e Lindjes së Krishtit në [[Shkodër.]] parapamje|250px|Kisha e Apostull Thomait dhe Joan Theollogut në [[Tepelenë.]] Që prej pushtimit të plotë të Shqipërisë nga Osmanët pas vdekjes së Skënderbeut, pothuajse gjithë popullsia e mbetur ortodokse, iku në Italinë e Jugut (Arbëresh). Ndërmjet 1890-1920, rreth 25.000 shqiptarë, shumica e tyre nga të krishterët ortodoksë nga jug-lindja e Shqipërisë, emigroi në Shtetet e Bashkuara, duke zgjidhur brenda dhe rreth Bostonit. Ashtu si shumë emigrantë të tjerë ortodoksë, ata ishin kryesisht të rinj, analfabetë, fshatarë meshkuj. Ashtu si shumë emigrantë të tjerë të Ballkanit, një numër i madh (gati 10.000) u kthye në atdheun e tyre pas Luftës së Parë Botërore.
Autoqefalia e kishës
Komuniteti i parë ortodoks që përdori gjuhën shqipe në liturgjinë ishte në Boston, Masaçusets, SHBA, në vitin 1908 në mesin e një grupi të emigrantëve shqiptar i kryesuar nga Fan Noli (1882-1965). Noli kishte përgatitur përkthimin e vet të liturgjisë në gjuhën shqipe, dhe e përdorën atë edhe gjatë një turneu në disa qytete të mëdha të Evropës në 1911. Menjëherë pas pavarësisë së Shqipërisë më 1912, Fan Noli udhëtoi për në Shqipëri, ku ai do të ishte shuguruar peshkop dhe të bëheshte kreu i kishës, pavarësia e së cilës ai e mbështeti fuqishëm. Ai gjithashtu u bë një figurë me ndikim politik, dhe do të shërbente edhe për pak kohë si kryeministër për pesë muaj në vitin 1924, derisa qeveria e tij u rrëzua nga Ahmet Zogu dhe ai shkoi në mërgim të përhershëm. parapamje|majtas|200px|Kambanarja e kishës së Shën Gjergjit në [[Lushnjë.]] Zjarrmi patriotik ishte i madh në komunitetet e emigrantëve shqiptar në Amerikën e Veriut. Kur, në vitin 1906, një prift grek nga një famulli të pavarur grek në Hudson, Massachusetts, nuk pranoi për të varrosur një nacionalist shqiptar, një komunitet shqiptar i zemëruar i kërkoi dioqezësë misionare t'i ndihmoi ata në krijimin e një famullisë të veçantë me gjuhë shqipe nën dioqezën misionare. Fan Noli (Theofan Stilian Noli) (1882-1965), një nacionalist i zjarrtë shqiptar dhe ish-drejtues i një famullisë, u shugurua më pas në shkurt të 1908 nga një Metropolitan dashamirës, Platonin, për t'i shërbyer kësaj famullisë së re shqiptare. Noli shkoi të organizoi pesë famullitë e tjera shqiptare, kryesisht në Masaçusec, si një Mision Ortodoks Shqiptar në Amerikë nën kujdesin e dioqezësë amerikane.
Noli më vonë emigroi në Shqipëri, shërbeu si delegat shqiptar në Lidhjen e Kombeve, ishte i shenjtë peshkop dhe kryepeshkop i Kishës Ortodokse të pavarur në Shqipëri në vitin 1923, dhe ka shërbyer edhe një kohë të shkurtër si Kryeministër i Shqipërisë (erdhi në pushtet me të ashtuquajturin revolucionin e 1924) por u rrëzua në një grusht shteti nga Ahmet Zogu në të njëjtin vit. Pas shumë vitesh në mërgim në Gjermani, Noli u kthye në Shtetet e Bashkuara në 1932, studioi në Harvard, përktheu Shekspirin në gjuhën shqipe dhe Shkrimet dhe shërbimet ortodokse në anglisht, dhe udhëhoqi komunitetin ortodoks shqiptar në këtë vend deri në vdekjen e tij në vitin 1965.
Vendet e Kultit
Sipas statistikave të fundit nga komunitetet fetare në Shqipëri, ka 1119 kisha, pothuajse gjysma e të cilave (425) janë ortodokse. Sipas Kishës Ortodokse Shqiptare, përpjekjet e ndërtimit të kishave të reja dhe restaurimi i të vjetrave ka qenë gjatë gjithë historisë së kishës shqiptare e suksesshme. Ndërtimi i më shumë kishave në vend është vendosur si një prioritet i trupit.
Idetë e gabuara dhe Propaganda
Dokumente të bërë publik së fundi nga qeveria e SHBA tregojnë se gjatë Luftës së Ftohtë në Perëndim si edhe në Bashkimin Sovjetik, Shqipëria ishte shpesh ë referuar si vend myslyman "pavarësisht nga qëndrimi zyrtarisht ateist i qeverisë shqiptare. Gjithashtu, impresioni që popullsia fetare shqiptare ka qënë e tëra myslimanë, është edhe rezultat i propagandës serbe në shekullin 20, që e prezanton Shqipërinë si një shtet plotësisht myslimanë, edhe ashtu jo-evropian.
Arti dhe kultura
Toka shqiptare ka trashëguar shumë kisha ortodokse që prej epokës bizantine. Për më tepër, shumë trupa të kishës bizantine janë krijuar në vend, që prej rilindjes e saj fetare, të tilla si Kisha Shqiptare Bizantine Katolike. Sa për ndikimin kulturor të Krishterimit Ortodoks në Shqipëri, është e qartë se me të vërtetë ekziston. Një shembull është ai i Beratit, një qytet i ndërtuar tërësisht që nga periudha bizantine, dhe ai i zonës së Korçës, e cila ka shumë kisha me ndikim të qartë bizantin, e cila është dhe qyteti me popullsinë më të madhe ortodokse në Shqipëri.
Lund
Lund është një qytet në krahinën e Skåne. Nga një total prej 119,015 banor. Ajo është selia e Komunës Lundit. Qyteti besohet të ketë qenë themeluar rreth vitit 990,-kur Skåne përkiste Danimarkë. Ajo shpejt u bë një qendër e madhe të krishterë të rajonit të Detit Baltik, në një kohë-kur zona ishte ende një zonë kufitare për të misionit të krishterë, dhe Brenda Skandinavi dhe Danimarka, sidomos nëpërmjet të Mesjetës. Nga 1103 ai ishte selia e një kryepeshkopi. Në qendër të qytetit qëndron Katedralja, e ndërtuar rreth 1090-1145.
Universiteti i Lundit, themeluar në vitin 1666, është sot një nga më të madhe Skandinavi Departamentit të Arsimit dhe Kërkimit.
Pak histroi
Lundit është nder qytetet më i vjetër në Suedi e sotme. Origjina Lund's janë të paqarta. Deri sa qyteti u mendohet të ketë qenë themeluar rreth 1020 nga Sweyn ose unë Forkbeard ose djalin e tij Canute e Madh të Danimarkës. Zona ishte partia hadithin e mbretërisë së Danimarkës. Por, zbulimet e fundit arkeologjike tregojnë thats zgjidhje e parë në rreth 990 Datë, ndoshta zhvendosjes së banorëve në Uppåkra. Zgjidhje Uppåkra daton në shekullin e parë para Krishtit dhe mbetjet e saj janë të pranishëm në vendin e fshatit të Uppåkra. Mbreti Sweyn I Forkbeard Moved Loda për vendndodhjen e saj dhuratë, një distance prej pesë kilometra diku. Vendndodhjen e re të Lundit, në një kodër dhe në të gjithë një ford, I dha vendin e ri Avantazhet e konsiderueshme mbrojtëse në Krahasimi me Uppåkra, ndodhet në pikën më të lartë të një fushë të madhe.
Qyteti ishte bërë një të parë në 1048 dhe e bashkuar me Dalby në 1060, dhe në 1103 u bë selia e kryepeshkopit të Kanadasë. Dioqeza e Dalby aty pranë ishte zhytur në 1066 Lund Katedralja ishte themeluar në mënyrë të ngjashme në ose menjëherë pas 1103 Në 1152, Kryedioqeza Norvegjisht e Nidaros ishte themeluar si një krahinë të veçantë të Kishës, të pavarur e Lundit. Në 1164 Suedisë "fituar një kryepeshkop të vetin, edhe pse ai ishte fillimisht në varësi të kryepeshkopit të Lundit. Ajo është ende, si Dioqeza e Lundit, një Dioqeza në Kishën e Suedisë.
Lund Katedralja Shkolla (Katedralja Shkolla) është themeluar në 1085 nga mbreti Danez. Kjo është shkolla e vjetër në Skandinavi dhe një nga më të vjetër në pjesën veriore të Evropës. Shumë njerëz të shquar ishin shkolluar atje, në mesin e tyre aktori Max von Sydow dhe Politikanët flera të rangut të lartë.
Në 1658, në vendin Skåne u lihen nga Danimarka në Suedi nga Traktati i Roskilde. Më 4 dhjetor 1676 Lund u mbrojt në Betejën e Lundit, një nga betejat më të përgjakshme luftuan në Skandinavi.
Universiteti i Lundit, themeluar në vitin 1666, është më e madhe të Suedisë, me 42,000 të plotë ose student me kohë të pjesshme, megjithëse shënim të gjithë jetojnë në Lund. Shifër përfshin Lund Institute of Technology, e cila është në diku në përmasa të pavarur të universitetit të vjetër. Jo më vonë se vitet 1940, Lund ishte një qytet relativisht i vogël me pak industri shkallë të gjerë, mbuluar vetëm rreth një e katërta e zonës aktuale urbane, dhe të dominuar nga katedrales dhe të universitetit. Që hadith, popullsia student Rritja e shpejtësisë për dymbëdhjetëfishtë; Shumë kompani industriale në Degët kimike, mjekësore ose elektronikë dhe, më shumë Brenda Menaxhimit të Informacionit, A themelimin setup në qytet, dhe popullsia e qytetit, arkitekturë dhe të energjisë janë transformuar.
Krahasuar me shumë qytete të tjera suedeze, zemra urbane e Lundit është ruajtur mirë. Një ligj lokal Kërkon gërmimet arkeologjike në bashkëpunim me çdo planifikuar të pronës në qendër të qytetit, për shkatërrim dhe rizhvillimit.
Klima
Lund, si mbetje të Suedisë jugore, peng një klimë oqeanike. Pavarësisht vend SAJ veriore, klima është relativisht i butë në krahasim me vende të tjera në gjerësi të ngjashme, apo edhe diku tej në jug, kryesisht për shkak të afërsisë SAJ të detit. Për shkak të gjerësisë veriore SAJ, ngarkesës ditës po aq kohë sa 17 orë në mes i verës, dhe vetëm rreth 7 orë në mes i dimrit.
Verërat janë të ngrohtë dhe të këndshëm me rave mesatare tempera të lartë të 23 °C dhe prej rreth 14 °C, por temperaturat do Kalojne Ndonjëherë 28 °C dhe ngrohjes valët e rastit janë të zakonshme Gjatë sirenë. Dimri janë të ftohtë, me temperaturat e Ventures të qëndrueshme mes -1 në 3 °C.
Kultur
Jeta kulturore në Lund karakterizuar shumicën e popullsisë studentore të mëdha në universitetin më të madh të vendit, i cili përfaqëson më shumë se një të tretën e popullsisë. E qytetit u zhvillua deri në 2009 për t'u bërë një nga kryeqytetet e kulturore të Evropës në 2014, por humbi në fund këtë vend për të Umeå.
Rexheb
Muaji Rexheb ose Rexhep është muaji i 7 sipas kalendarit islam dhe është muaj i shenjtë.
Lund
Sporti
Lundi është një qendrave të shquara për sportet e hendbollit përjashtim, ku ai ka dy klube në ligë të lartë: H43 dhe LUGI. Lundit është edhe "vendlindja e Hattrick online e futboll menagjerit. Lund ka një klub në Divizioni 1 i futbollit Suedez quajtur Lund BK. Lund priti ndeshje nga 2011 Kampionatit Botëror të Hendbollit.
Industri, biznes dhe hulumtim
Lund ka një traditë të gjatë të kërkimit dhe të sipërmarrjes në bizneset e të dy udhëheqës të botës ndërkombëtare dhe të reja. Disa hulumtime dhe kompanive të zhvillimit gjatë viteve ka zhvilluar në bashkëpunim me Universitetin dhe Ideon Shkencë Park. Lund ka bërë përpjekje që të pozicionohet si një qendër për kërkime të reja dhe të industrisë. Neutron Evropian Spallation burim është vendosur të jetë ndërtuar në Lund.
Disa nga kompanitë më të mëdha në Lund, Tetra Pak, ST Ericsson, Sony Ericsson, Alfa Laval, Gambro, Astra Zeneca, Aksi AB dhe Biblioteka Service. Lundit është një qytet tipik universitetit ku i Universitetit Lund dhe Universiteti i Lundit Spitali përshkon aktivitet shumë në qytet. Ideon është veçanërisht e rëndësishme në të ardhmen e industrisë.
Rebi uth-Thani
Rebi uth-Thani ose Rebiylahir është muaji i 4 sipas kalendarit islam.
Lund
Industri, biznes dhe hulumtim
Shooping Një pjesë e rëndësishme e tregtisë në Lund ka qenë tradicionalisht - dhe është ende - në qendrën e qytetit. Një arsye është se ka forca të fuqishme për ruajtjen e tregtisë në të cilën politikanët komunës në këtë projekt, Lund City, pse krijimi i një qendre tregtare jashtë ishte e vështirë. E parë të vetme Lund's qendër tregtare planifikuar jashtë qendrës së qytetit, Nova Lund, u hap në shtator 2002 pas shumë diskutimeve, një zonë pak më të vjetër dhe më të vogla pazar ka ekzistuar që nga viti 1980, në veri të Nova rreth Mobilia. Qendrave të tjera tregtare, në të cilën klientët lundabor shumë të përfshijnë Center Syd në Löddekopinge dhe Burlöv Center në Arlöv. Makinë i shtrënguar dhe të shërbimeve të autobusëve dhe mungesa e hapësirave të parkimit në qendër, qiratë në rritje atje, dhe një delikate rrjet mesjetar rrugor, dhe konkurrencës nga Interneti komerciale lejon tregtinë qendër që nga vitet 1990 ka qenë gjithnjë e më vështirë për të konkurruar me qendrat tregtare jashtë grumbullim dhe në Malmö.
26 Gusht
26 Gushti është dita e 238-të e kalendarit gregorian (dita e 239-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 127 ditë.
Lund
Industri, biznes dhe hulumtim
Ndryshim ka prekur edhe mallrat që lidhen me arsimin, kulturën dhe argëtimin. Gjatë 1960 dhe 90 të kishte dy të madh të gjithë-gjithë Lund, libërshitësit dhe një numër të muzikës dhe rekord dyqane. 2010 mbetet një librari të vetme me një gjerësi e varg përkatëse për secilën nga tregtarët e kishte në vitet 1970 (Akademia Librari, ish-Gleerups, me to janë një numër i shitësit specialitet të vogël dhe antikuar). Ky lojtar kryesor në industrinë e saj ka një diferencë të vogël. Në mënyrë të ngjashme, ka aktualisht pothuajse nuk ka firma me tregtarin kompjuter ose idem mbështetje në qendër të qytetit. Megjithatë, numri i kafeneve dhe dyqane në qendër është rritur ndjeshëm nga viti rreth 1990.
Universiteti i Lundit
Universiteti i Lundit, të vendosura në Lund në krahinën e Skåne, Suedi, është një nga universitetet më prestigjioze të Evropës veriore dhe një nga institucionet më të mëdha Skandinavi për edukim dhe hulumtim, shpesh renditet në mesin e lartë në botë 100 universiteteve. Universiteti u themelua në vitin 1666 dhe është universiteti më i vjetër i dytë suedeze, por mund ndoshta gjurmë rrënjët e saj përsëri në 1438, kur një generale studium u themelua në Lund.
Universiteti i Lundit ka tetë fakultete, me kampe të tjera në qytetet e Malmö dhe Helsingborg, me 27.780 nxënës në më shumë se 274 programe të ndryshme dhe 2000 kurse të veçanta. Ajo i përket Lidhjes së Universiteteve Evropiane Kërkimit si dhe global Universitas 21 rrjetit.
Universitet tradicionalisht qendra në park Lundagård ngjitur me katedralen Lund, me departamentet e ndryshme përhapur në vende të ndryshme në qytet, por përqendruar kryesisht në një rrip që shtrihen në veri nga parku lidh në zonën e spitalit universitar dhe të vazhdueshme nga të periferisë verilindore të qytet, ku e gjen kampusit të madh të Fakultetit Teknik.
Pamjet kryesore
Shumica e ndërtimit Qendrore në Lund, që daton nga fundi i shekullit 19,-kur e shtëpive të vogla u zëvendësuan me ato të shumë-katëshe. Ndërtesave të shquara ndërtuar gjatë kësaj periudhe përfshijnë bibliotekën e Universitetit (1902), Grand Hotel (1899) dhe Universitetit kryesore Ndertesa (1882).