cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Domenico Berardi
Karriera ndërkombëtare
Berardi ka luajur tre ndeshje me ekipin kombëtar nën-19 dhe ka shënuar një gol. Ai bëri debutimin e tij me kombëtaren nën-21 më 4 qershor 2014 në miqësoren e fituar 4–0 kundër Malit të Zi. Ai luajti edhe në një tjetër miqësore më 13 gusht kundër Rumanisë, e cila u mbyll me një humbje 2–1.
1858
Mbi vitin 1858.
Elida Shasivari
Elida Shasivari lindi në Gjakovë më 1962. Ajo është një aktore e famshme nga Kosova.
Kishin luajtur me Sevdai Radogoshin - Qumilin që nga e para kasetë nga videot humoristike, Radio televizione etj.
Gjorgj Beroviq
Gjorgj Beroviq (serbisht: Ђорђе Беровић Đorđe Berović, greqisht: Γεώργιος Βέροβιτς Georgios Verovits, 1845–1897), i njohur si Beroviç Pasha (turqisht: Beroviç Paşa) ishte një burrë shteti i krishterë osman që shërbeu si Guvernator i Përgjithshëm (wāli) i Kretës dhe Princi i Samosit.
Biografia
Beroviq lindi në Shkodër, Sanxhaku i Shkodrës, Perandoria Osmane (Shqipëria Osmane). Ai ishte me prejardhje etnike serbe. Ai ishte i fundit i një vargu pashallarësh osmanë të familjes Beroviq. Në Perandorinë Osmane të shekullit të 19-të, qeveria u kërkoi familjeve të krishtera të dërgonin djem për t'u shkolluar në Stamboll, në mënyrë që të siguronte administratorë të krishterë për provincat me shumicë të krishterë.
Ai u emërua në disa poste administrative në Turqi. Para se të vinte në Samos, ai ishte këshilltar në administratën e vilajetit të Kretës. Ai erdhi në Samos në mes të një rebelimi të armatosur nga popullsia greke e ishullit. Ushtria turke ishte gati të dërgonte një ekspeditë ndëshkuese, por ndërhyrja e tij siguroi një kompromis të pranuar reciprokisht. Për grekët ai ishte një princ i pavarur dhe Sulltani e konsideronte atë si pashain e tij.
Ai vendosi ekonominë e ishullit dhe ai ishte përgjithësisht i suksesshëm në administrimin e tij dhe popullor me Samianët. Ndër masat e tjera, ai u përpoq pa sukses të krijonte qëndrueshmërinë e nëpunësve civilë, por përforcoi lirinë e shtypit, promovoi bujqësinë dhe në 1895 ngriti Muzeun Arkeologjik të Samosit.
Ai në një fjalim para Parlamentit Samian tha: "Parlamenti dhe unë kemi kufij të përbashkët. Ju nuk duhet të shkelni kufijtë e mi dhe unë nuk duhet të shkelni kufijtë tuaj. Pra, ne do të jemi miq përgjithmonë".
Ai u ricaktua në një post të ri nga Porta ndërsa ishte në një turne në rajonin Marathokampos. Largimi i tij në përgjithësi u pa në mënyrë të pafavorshme nga popullsia samiane.
Një rebelim i ngjashëm nga popullsia greke e Kretës ndodhi në 1897 dhe Pasha Beroviq u dërgua nga Porta si Guvernator i Përgjithshëm, që pritej të arrinte një kompromis të ngjashëm si në Samos. Fatkeqësisht, luftimet në Kretë tashmë kishin zënë rrënjë të thella dhe megjithëse grekët e konsideronin atë në mënyrë të favorshme, popullsia dhe ushtria turke refuzuan t'i bindeshin. Sulltani u përpoq të ndërhynte në favor të tij me dhënien e Urdhrit të Osmaniye por pa dobi. Madje ai u arrestua nga komandanti i ushtrisë turke. Fuqitë e Mëdha që kishin vendosur një bllokadë të ishullit ndërhynë për ta liruar. Më pas atij iu dha një detashment i ushtrisë malazeze si truproje. Ardhja e tyre në Hania u prit me gëzim nga popullata greke. Pas krijimit të shtetit të pavarur Kretan, Pasha Beroviq ia dorëzoi çelësat e fortesës së Hania Princit Xhorxh të Greqisë dhe u tërhoq në Venedik.
Daut Demaku
Daut Demaku lindi më 13 tetor të vitit 1944 në Abri të Epërme (Drenicë), është shkrimtar Shqiptar Dhe Ligjerues i lëndës "Arti i Mendimit Pozitiv"
Biografia
U shkollua në vendlindje dhe në Prishtinë. Kater vite ishte kryeredaktor i gazetës së studentëve të Kosovës "Bota e Re", kurse një mandat kryetar i Lidhjes së Studentëve të Kosovës.
Palo Pinto County (Texas)
Palo Pinto është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Daut Demaku
Veprimtaria
Radiodramat:
Komeditë e luajtura në teatër :
Historia e Përfundimit te Mirza Ghulam Ahmedit
Në vitin 1907 ky i vetëshpallur profet kërcënoi një nga dijetarët e Indisë i njohur me emrin Meulana Thenaullah El-Amr Tusrij, i cili vazhdimisht vinte në dukje herezitë e Ghulamit. Më 5 prill të vitit 1907, Kadijani shkruante, duke lutur Allahun që t’ia merrte shpirtin atij që gënjente prej atyre të dyve me një sëmundje të rëndë, si murtaja apo kolera. Nuk vonoi shumë dhe e vërteta doli në shesh. Allahu i Madhëruar e demaskoi gënjeshtarin. Pas 13 muajsh e 10 ditësh Mirza Gulamit i ra në kokë ajo që kërkoi vetë. Ai vdiq nga sëmundja e kolerës, në banjë duke kryer nevojat personale, më 26 maj të vitit 1908. Ndërsa dijetari Indian Thenaullah jetoi pas tij edhe dyzet vjet të tjera, deri në vitin 15 mars 1948.
Shamakhi (rajon)
Shamakhi është një  pjesë e rajonit ekonomik Daglig-Shirvan në Azerbajxhan. Sipas regjistrimeve të vitit 2011 përllogaritet se ka një popullsi prej 93700 banorësh. Sipërfaqja e është 1610 km².
Referime
Shamakhi
Stephen King
Stephen Edwin King (21 shtator 1947, Portland, Maine, SHBA), është një shkrimtar dhe skenarist amerikan. I dedikuar pothuajse tërësisht zhanrit horror dhe fantashkencë, në fillim të karrierës së tij ka përdorur dhe pseudonimin Richard Bachman dhe më rrallë John Swithen. Librat e tij janë shitur në më shume se 350 milionë kopje në mbarë botën, dhe pothuajse të gjithë kanë një version kinematografik. Nuk mund te lihet pa përmendur Shawshank Redemption, i cili renditet nga IMDb në vend te parë mes filmave më të bukur të realizuar ndonjëherë.
Filmografia
Filmat në të cilat ka marë pjesë Stephen King:
Burimet
http://www.stephenking.com
http://www.stephenking.com/the_library.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Stephen_King
http://tr.wikipedia.org/wiki/Stephen_King
http://www.stephenking.com/library/appearance/index_old-new.html
Juviles
Juviles është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alpujarras, të provincës Granada, në Andalusia. Juviles ka 173 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 15 km2.
Lidhje të jashtme
Juviles
Throckmorton County (Texas)
Throckmorton është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
1859
Mbi vitin 1859.
Ngjarje
Charles Darwin botoi vepren e tij "Origjina e Specieve".
La Liga 1953-54
Sezoni i La Liga 1953-54 filloi më 13 shtator 1953 dhe mbaroi më 25 prill 1954. Në këtë sezon Real Madrid C.F. e fitoi titullin e tretë në La Liga.
Ekipet pjesmarrëse
La liga 1953-54 përbëhej nga këto ekipe:
Tabela finale
Poz=Pozicioni, Ek=Ekipi , Nd=Ndeshje  ,  Fi=Fitore , Bar=Barazime  ,  Hu= Humbje  ,  Gsh=Gola të shënuar  ,  Gp=Gola të pësuar  , Gd=Diferenca e golave.
Kosta Miliçeviq
Kosta Miliçeviq (Cirilik serb Коста Миличевић, Kosta Miličević; 3 qershor 1877 – 12 shkurt 1920) ishte një piktor impresionist serb, i njohur kryesisht për peizazhet e tij.
Biografia
Kosta Miliçeviq lindi në një familje klerikësh, me një histori shërbimi në priftëri. Si i ri, ai shkoi në Beograd, ku studioi me Kiril Kutlik, i cili drejtonte një shkollë të famshme pikture. Ai vazhdoi stërvitjen, në kushte të vështira financiare, në Pragë, Vjenë, ku punoi me piktorin e portretit, Heinrich Streblow (1862-1925) dhe Mynih. Deri në vitin 1910 ishte student joformal në shkollën artizanale të Rista dhe Beta Vukanoviq. Po atë vit, ai u bë anëtar i Lada [sr], një shoqatë arti.
Në periudhën e tij të hershme, ai pikturoi në stilin akademik, siç mësohej në Gjermani, më pas u tërhoq nga Art Nouveau. Pasi u njoh me veprat e Nadezhda Petroviq dhe Milan Milanoviq, ai u përpoq të krijonte një stil më personal. Ai më në fund u vendos në një qasje të lirë, impresioniste, e cila u realizua gjatë një qëndrimi në një koloni artistësh në Savinac (tani pjesë e Beogradit). Suksesi i tij i parë erdhi në Ekspozitën e Katërt të Artit Jugosllav të vitit 1912.
Pas luftës, ai dha mësime në mbrëmje në shkollën e artit dhe artizanatit të Vukanoviqit. Vdekja e tij e hershme ishte ndoshta për shkak të tuberkulozit.
Kantoni Ballan-Miré
Përbërja aktuale
Kantoni Ballan-Miré aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Jie i Xia
thumb|240px|Jie i Xia duke u ulur mbi dy gra dhe duke mbajtur halberd në shpatullën e tij Lü Gui (Kinezisht: 履癸) i njohur si Jie i Xia (Kinezisht: 夏杰) ishte udhëheqës i 17-të dhe i fundit i dinastisë Xia të Kinës. Ai ishte tiran dhe shtypës i cili solli fundin e dinastisë Xia. Jie u mposht nga Cheng Tang, i cili sollli rënies e dinastisë që zgjati 500 vite dhe ngriti dinastinë Shang.
Udhëheqja e Xia
Jie është i njohur për jetën e tij luksoze dhe për trajtimin mizorë me njerëzit e tij. Stili i tij i udhëheqjes ishte i mbushur me seks, luks dhe argëtim. Ai nuk i pëlqente njerëzit që e urrenin atë dhe shumica kishin frikë prej tij.
Në vitin e 13 të udhëheqjes së tij, ai zhvendosi kryeqytetin e tij prej Zhenxun në Henan. Ai filloi të përdorë Nian (輦) një karrigë që shërbëtorët e tij mbanin në supat e tyre.
Vitin e ardhshëm, ai udhëhoqi një ushtri në Minshan. Atje, ai gjeti dy nga vajzat e Mbretit të Minshanit, Wan dhe Yan. Ata ishin të pamartuara dhe shumë të bukura, kështu që ai i mori ato si gratë e tij, duke ri-emëruar Zhao dhe Hua. Ai braktisi gruan e tij origjinale Mo Xi dhe ndërtoi një piramidë në krye të Pallatit të Tiltit për të jetuar.
Sipas librit të Liu Xiang, Liènǚ Zhuàn, Jie u korruptua nga konkubina e tij Mo Xi e cila ishte e bukur, por e mangët në virtyt. Përveç tjerash, ajo i pëlqente pijet, muzika dhe kishte dëshirë të mashtruar dhe këngëtareve. Një herë ajo urdhëroi të bëjë një liqen prej verës dhe pastaj urdhëroi 3,000 njerëz të pinin prej saj, vetëm për të qeshur kur ata po mbyteshin. Kjo ngjarje u shkruajt edhe në librin e Han Ying, Han shi waizhuan.
Rënia e Xia
Dinastia Xia mbajti pushtet feudal mbi një numër të mbretërive, njëra prej të cilave ishte Mbretëria Shang. Gjatë mbretërimit të Jie, Shang u rrit në pushtet, fillimisht në kurriz të vazaleve të tjera të Xia. Një person me emrin Cheng Tang ishte në gjendje të fitonte shumë përkrahës nga 40 mbretëritë më të vogla. Cheng Tang e kuptoi se Jie i keqtrajtonte njerëzit dhe i përdorte këtë si një mënyrë për të bindur përkrahësit e tjerë. Në një fjalim, Cheng Tang tha se krijimi i kaosit nuk është diçka që ai donte, por duke pasur parasysh tmerrin e Jie, ai duhet të ndjekë mandatin e qiellit dhe të përdorë këtë mundësi për të jep fund Xias. Ai gjithashtu vuri në dukje se edhe gjeneralët e ushtrisë së Jie nuk do t'i bindeshin urdhrave të tij.
Në vitin 15 të udhëheqjes së Jie, Cheng Tang filloi të lëvizte Lü (履) në kryeqytetin Bo. Rreth dy vjet më vonë Shang dërgoi ministren e tij Yi Yin si një të dërguar në Jie. Yi mbeti në kryeqytetin Xia për rreth tre vjet, përpara se të kthehej në Shang.
Fuqia e Shangit vazhdoi të rritet. Në vitin e 26 të mbretërimit të Jie, Shang pushtoi Wen. Dy vjet më vonë, Shang u sulmua nga Kunwu (昆吾), dhe ndoqën disa vite lufte midis Shang dhe Kunwu. Megjithë këtë pengesë, Shang vazhdoi të zgjerohej në një numër frontesh, duke mbledhur trupa vasalë në Jingbo (景 亳). Ushtria Shang dhe forcat aleate pushtuan Mixu (密 須), Wi dhe sulmuan Gu (顧), e cila gjithashtu u pushtua edhe vitin e ardhshëm. Në të njëjtën kohë Zhong Gu, historiani kryesor i Jie, iku nga Xia në Shang.
Beteja e Mingtiaos
Në vitin 31 të udhëheqjes të Jie, Cheng Tang dërgoi trupa nga Er (陑) për të sulmuar njëkohësisht Xia dhe Kunwu. Kunwu u mposht shpejt. Deri në këtë kohë, Xia po bëheshin më të dobët në afërsi të lumit të verdhë ndërsa Shangu po bëhej më i fortë.
Ushtria Shang pastaj luftoi forcat e Jie në Betejën e Mingtiaos, në një stuhi të madhe të bubullimës dhe mundi ushtrinë Xia.
Vullnet Mato
Vullnet Mato (lindur më 1937 në Sarand), mësues, poet, prozator, shqiptar nga Shqipëria.
VULLNET MATO
Kantoni Neuvic (Corrèze)
Kantoni Neuvic (Corrèze) (frëngjisht: Canton de Neuvic (Corrèze)) është një kanton në departamentin Corrèze, rajonin Limousin në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Neuvic. Ka sipërfaqe 263.1km2 dhe popullsi 3910 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Neuvic (Corrèze) aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Eros Ramazzotti
thumb|right|Eros Ramazzotti Eros Luciano Walter Ramazzotti (ka lindur më 28. Prill 1964 në Romë, Itali), është një këngëtar i mirënjohur italian i muzikës Pop-Rok i cili njëkohësiht luan edhe në disa instrumente si Kitarë, Piano dhe Bateri.
Lidhje te jashtme
Faqja zyrtare: https://web.archive.org/web/20071011034115/http://www.ramazzotti.com/index.asp?flash=ok
Holokausti
Hitleri gjatë Luftës së Dytë Botërore kishte krijuar shumë burgje dhe kampe përqendrimi. Kampet kishin filluar të hapen që nga viti 1940. Ndër kampet më të njohura ishin; Kampi i Aushvicit, Dahaut, Mauthausenit dhe Belsenit. Në këto vende ishin vendosur njerëz nga të gjitha vendet e pushtuara nga blloku nazi-fashist.
Në këto kampe, u mbytën, u torturuan, dhe u bënë eksperimente të gjalla në fushën medicinale. Shumë njerëz për të mos parë skenat e tilla dhe për të mos përjetuar torturat e tilla bënë vetëvrasje.
Bardhyl Londo
Biografia
Studioi për gjuhë e letërsi ruse në Universitetin e Tiranës, punoi disa vjet si mësues në rrethin e Përmetit, në vendlindje, e më pas qe redaktor dhe kryeredaktor i gazetës letrare Drita. Në qershor 1992 u zgjodh kryetar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Shqipërisë, në vend të Dritëro Agollit që kishte dalë në pension në janar të atij viti. Lirikat e Londos frymëzohen nga fakte konkrete: ato ndërtohen me imtësi e çaste nga përvoja e jetuar dhe e përjetuar intensivisht duke u shndërruar në poezi në një mënyrë të matur dhe erudite. Poezia e tij, e shkruar dhe me varg të rregullt e kryesisht me rimë, kumbon në mënyrë melodioze me traditat e pasura të poezisë toske, saqë kritiku Razi Brahimi e ka vendosur në mes të poetit klasik dhe mendimtarit rilindës Naim Frashëri dhe poetit të fuqishëm Dritëro Agolli.
Holokausti
Emërtimi
Fjala “holokaust” është me origjinë greke nga fjala holokauston, që do të thotë flijim me zjarr, dhe ka gjetur përdorim të madh që nga shekulli i II para epokës sonë, kur për herë të parë u përkthye në këtë gjuhë nga libri i shenjtë i Judaizmit (Torah). Në kuptimin biblik, “holokausti” paraqet një flijim të veçantë të kafshëve për hir të Zotit, ku kafshët e flijuara nuk hahen, por digjen tërësisht si kushtim për perëndinë. Ky term filloi gradualisht të zërë vend edhe në rastet kur ushtrohej dhuna kundër hebrenjve. Përdorimi i termit teologjik “holokaust” për të emëruar krimet e ideologjisë naziste që kishte për qëllim asgjësimin e hebrenjve konsiderohet tejet fyes për çdo hebre,për arsye se krimit i jepet dimension hyjnor.
Bardhyl Londo
Biografia
Krijmtaria e tij letrare përfshin 8 vëllime me poezi si edhe disa romane. Është fitues i çmimit “Migjeni” më 1988 për vëllimin Si ta qetësoj detin si dhe çmimin kombëtar me vëllimin poetik Prill i hidhur.
Holokausti
Emërtimi
Nocioni i dytë me të cilin është munduar të zëvendësohet termi “holokaust” është fjala hebraishte “shoah”, që në disa gjuhë përkthehet me fjalën “katastrofë”.
Persekutimi me ardhjen e nazistëve në pushtet
parapamje|Ylli i verdhë i Davidit me mbishkrimin 'Jude' (Hebre), të cilin komuniteti hebre u detyrua të qepte në rroba. Më 1 prill 1933, nazistët nxitën aksionin e tyre të parë kundër hebrenjve gjermanë duke shpallur një bojkot të të gjitha bizneseve të drejtuara nga hebrenjtë. Dy vite më vonë, ndërkohë që pushteti i tyre vijonte të konsolidohej, Partia Naziste miratoi të ashtuquajturat Ligje të Nurembergut, të miratuara më 15 shtator 1935, të cilat ishin krijuar për të përjashtuar hebrenjtë nga jeta publike. Këto ligje u hoqën hebrenjve shtetësinë gjermane, ndaluan martesat midis gjermanëve dhe hebrenjve dhe vendosën precedentin ligjor për legjislacionin anti-hebre që pasoi.
Brenda natës më 9 dhe 10 nëntor 1938, nazistët nxitën një pogrom kundër hebrenjve në Austri dhe Gjermani të quajtur Kristallnacht (Nata e kristaltë), ku përkrahës të Partisë Naziste plaçkitën dhe dogjën sinagoga, biznese hebrenjsh, thyerjen e xhamave të bizneseve dhe dhunë e sulme fizike ndaj hebrenjve. Rreth 30,000 hebrenj u arrestuan dhe u dërguan në kampet e përqendrimit brenda një nate.
Pas fillimit të Luftës së Dytë Botërore në vitin 1939, nazistët urdhëruan hebrenjtë të mbanin një Yll të verdhë të Davidit në veshjet e tyre, në mënyrë që ata të mund të njiheshin dhe të shënjestroheshin lehtësisht.
Konferenca e Wannsee dhe Zgjidhja Përfundimtare
Konferenca Wannsee u mbajt në Janar 1942, në liqenin Wannsee në afërsi të Berlinit dhe ishte një takim i zyrtarëve nazistë që zyrtarizoi axhendën për vrasjen masive të miliona hebrenjve evropianë. Konferenca siguroi bashkëpunimin e degëve të ndryshme të qeverisë gjermane në qëllimin nazist të "Zgjidhjes Përfundimtare", eliminimin e të gjithë hebrenjve në territoret e pushtuara nga forcat gjermane. thumb|Inspektimi nga ana e partisë naziste dhe [[Himleri në kampin e Dachaut më 8 maj 1936.]]
Mbytja e njerëzve në dhomat me gaz
Nazistët kishin tubuar shumë njerëz në kampet e tyre. Vrasjet me bomba, armë zjarri, pushkatimet, mbytjet me tortura... ishin bërë të zakonshme.
Mbytja me gaz brenda një dite arrinte deri në 20.000 njerëz. Trupat e pajetë të njerëzve hidheshin në furra me temperatura të larta, për të zhdukur çdo gjurmë. Shumica e këtyre njerëzve ishin hebrej.
Statistikat e holokaustit
Holokausti është një nga aktet më famëkeqe të gjenocidit në historinë moderne. Mizoritë e shumta të kryera nga Gjermania naziste para dhe gjatë Luftës së Dytë Botërore shkatërruan miliona jetë dhe ndryshuan përgjithmonë fytyrën dhe historinë e Evropës.
Sipas Muzeut Përkujtimor të Holokaustit në SHBA, pak më shumë se 17 milionë njerëz u vranë gjatë Holokaustit, por asnjë dokument i vetëm nuk ekziston që të regjistrojë numrin e përgjithshëm. Gjashtë milionë prej tyre ishin hebrenj – gati dy të tretat e të gjithë hebrenjve evropian. Rreth 1.5 milionë fëmijë hebrenj dhe mijëra fëmijë romë, gjermanë dhe polakë vdiqën në Holokaust. thumb|[[Kampi i përqëndrimit Dachau|Kampi i Dachaut u krijua për të mbajtur kundërshtarët politikë. Në kohën e Krishtlindjeve 1933 rreth 600 të burgosur u liruan si pjesë e një veprimi falës. Tabloja e mësipërme përshkruan një fjalim nga komandanti i kampit Theodor Eicke drejtuar të burgosurve që po liroheshin.]] Në kampin e Aushvicit vetëm u vranë mbi 900.000 hebrej. Përveç hebrejve, në kampet e përqendrimit u vranë dhe u zhdukën edhe pjesëtarë të popujve të tjerë.
Holokausti dhe shqiptarëtë
Para nisjes së luftës, qëndrimi i Mbretit Zog ndaj hebrenjve ka qenë dashamirës, madje ai bëri thirrje edhe për pranimit në Shqipëri të hebrenjve të cilët do t’i pajiste edhe me toka, me qëllim që të fitonte përkrahjen e komunitetit të fuqishëm ndërkombëtar hebre. Deri në fund të luftës, Shqipëria ishte shtëpia e rreth 3.000 hebrenjve për shkak të guximit të shqiptarëve që treguan solidaritet duke rrezikuar jetën e tyre për të siguruar një strehë për hebrenjtë që arratiseshin nga vendet fqinje.
Në Shqipëri, gjermanët nuk i kushtuan ndonjë rëndësi të madhe regjistrimit, grumbullimit dhe deportimit të hebrenjve për në kampe të shfarosjes, kryesisht për shkak të numrit të vogël të popullsisë hebreje në Shqipëri. Sipas statistikave gjermane të vitit 1941, në Shqipëri banonin rreth 200 hebrenj. Udhëheqja shtetërore vendase, e cila përkrahu pushtuesit, ishte më e pavarur prej tyre komandës gjermane. Në Shqipëri nuk dolën kurrë ligje antihebreje as nga drejtuesit e saj dhe as nga gjermanët, siç dolën në vende të tjera dhe as nuk iu kërkua hebrenjve të qepnin në rroba Yllin e Davidit.
Bardhësitë e Atdheut
"Bardhësitë e Atdheut" libër me Autor gazetarin e mirënjohur, Afrim Mustafa. Autori, është Veteran i Luftës së UÇK-së dhe ishte reporter i drejtpërdrejtë gjatë luftës, në vitet 1998-1999, fillimisht, në Drenicë, në Nerodime, por edhe në Pashtrik dhe në Karadak... Në këtë libër janë të përfshirë të gjithë dëshmorët që kanë rënë në tri luftërat, në Kosovë, Luginë të Preshevës dhe së fundi në Maqedoni. Gjithsejtë janë 3.000 dëshmore dhe dëshmorë të tri luftërave çlirimtare. Ajo që e fuqizon këtë libër të veçantë publicistik, është edhe përfshirja në libër e dy anëtarëve të nderit, Rifat Jashari, vëllai i kryekomandantit legjendar të UÇK-së, Adem Jashari dhe Sali Bajra (postmortum), veprimtarit të madh të kombit shqiptar, njëri nga kryengritësit e hershëm kundër regjimeve sllaviste. Libri ka gjithsej" 1820 faqe, redaktor është Shukri Buja, njëri nga ish-komandantët e UÇK-së, ndërsa kryerecensent është njëri nga atdhetarët dhe veprimtarët e shquar, ish-themelues dhe ish- zëdhënës i UÇK-së, dr. Jakup Krasniqi. Recensentë janë:, Aakedmiket: Esat Stavileci, Pajazit Nushi dhe Mehmet Halimi . Ndërsa redaktor nderi është z. Fatmir Limaj. Botoi Autori dhe Radio ”Zëri i Sharrit".
Sukseset dhe Jehona e " Bardhësitë e Atdheut", po vazhdon pandalshëm dhe libri tash, mban epitetin e Enciklopedisë, të dhënë nga tre akademikët eminentë të Kosovës dhe të Kombit Shqiptar: Esat Stavileci, Pajazit Nushi dhe Mehmet Halimi, por edhe personalitete të tjera të jetës publike, akademike e institucionale, si: Dr. Jakup Krasniqi,  Gjeneralmajor, Bislim Zyrapi ( Ish- Shef i Shtabit të Përgjithshëm të UÇK-së), Gjeneralmajor, Shukri Buja, Gjeneral, Kudusi Lama, Gjeneral, Rrustem Berisha, ambasadori dhe veprimtari, dr. Sabri Kiçmari, Veprimtari, dr. Hajdin Abazi, historiani, dr. Jahja Drançolli, historiani, dr. Selim Daci, veprimtari Behram Hoti dhe një numër të veprimtarëve, intelektualëve dhe atdhetarëve të tjerë.
Enciklopedia Gjithkombëtare deri tash është Promovuar 177 herë nëpër ambiente të ndryshme, në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni, por edhe në Vjenë të Austrisë...
Universiteti Veror i Prishtinës
right Universiteti Veror i Prishtinës (shkurt UVP) mbikqyret nga Zyra për marrëdhënie me jashtë Kosovës dhe në viti 2006 ka mbajtur edicionin e 6 në Prishtinë.
Fusha magnetike e Hënës
Hëna ka një fushë magnetike të jashtme që është shumë e dobët në krahasim me Tokën. Ndryshimet tjera janë që në Hënë nuk ka fushë magnetike dipolare (që do të gjenerohej nga një gjeodinamo në bërthamën e vet) dhe për shkak të polarizimit magnetik të ndryshueshëm që është present është thuajse plotësisht krustal në origjinë. Sipas një hipoteze thuhet se polarizimi magnetik është fituar herët në historinë e hënës kur gjeodinamo ishte akoma në operim. Madhësia e vogël e bërthamës së hënës, sidoqoftë, është një pengesë potenciale për ta promovuar këtë hipotezë në një teori. Alternativisht, është e mundur që në një trup pa ajër si Hëna, fusha magnetike e përkohshme mund të gjenerohet gjatë përplasjeve të mëdha. Në mbështetje të kësaj, është e njohur se polarizimi magnetik krustal më i madhi është paraqitur afër antipodeve të një pellgu të madh shpërthyes. Është propozuar se një fenomen i tillë mund të rezultojë me një zgjerim të një gjenerim-përplaseje të reve plazmatike rreth Hënës në prezencë të një ambienti me fushë magnetike. Për shembull, anija Chandrayaan-1 hartoi një “mini-magnetosferë” në antipodin Crisium në anën e largët të Hënës, duke përdorur instrumentin Sub-keV Atom Reflecting Analyzer (SARA). Mini-magnetosfera është 360 km rreth sipërfaqes dhe është e rrethuar nga një regjion i fluksit plazmatik 300 km i trashë që rezulton nga era solare dhe rrjedh rreth mini-magnetisferës.
Është duke u rritur një evidencë që grimca të baltës hënore mund të pluskojnë, e shkaktuar prej sipërfaqes hënore nga ndotja elektrostatike. Kjo do të mund të krijonte një “atmosferë” nate kalimtare nga pluhuri. Balta hënore po ashtu mund ta grumbullojë vetveten brenda një erë e tejdukshme. Hartuar nga ndryshimet në akumulimin e ngarkesës globale, pluhuri mbledhës natyralisht do të fluturonte nga pjesa negative e fortë e natës te pjesa e dobët negative e ditës. Efekti i kësaj “stuhie pluhuri” mund të ishte më e fortë në terminatorin e Hënës. Shumica e këtyre detajeve janë ende speculative, por misioni i NASA-së Lunar Prospector vërejti ndryshme në tensionin e hënës në pjesën e natë gjatë kalimeve të bishtave magnetik, duke kërcyr nga -200 V në -1000 V. karakterizimi i mëtejshëm do të përfundohet nga Lunar Atmosphere and Dust Environment Explorer në fund të vitit 2013. Fleta e plazmës ka një strukturë shumë dinamike, në një gjendje të vazhdueshme të lëvizjes, kështu që orbitat e Hënës rreth bishtave magnetik mund të përfshihen rreth saj disa herë me takime të qëndrueshme kudo nga minutat në orë ose në disa ditë.
Në imagjinatë
Në seritë Space Odyssey nga Arthur C. Clarke, një lapifar është gjetur në Hënë afër kraterit Tycho nga fuqia jonatyrore e fushës magnetike dhe u emëru Tycho Magnetic Anomaly 1 (TMA-1).
Universiteti Veror i Prishtinës
Historiku
Edicioni i parë është mbajtur në vitin 2001 dhe ishte i suksesshëm. Ky sukses ishte baza në termat e infrastrukturës, kontakteve lokale dhe ndërkombëtare prej të cilave universitetet e ardhshme verore dhe organizmat e tjerë ndërkombëtarë akademikë mund të përfitonin. Edicionet e vitit 2001, 2002 dhe 2003 kanë dhënë disa projekte, kështu që disa profesorë të UVP-së ligjëronin në UP gjatë viteve të rregullta akademike dhe dërgojnë libra për bibliotekat e UP-së, etj. Universitet verore të cilat janë mbajtur dhe tendencat për mbajtjen e tyre në të ardhëmen e kanë bërë që ky Universitet të jetë një ngjarje viti me një traditë të mirë. Me përfundimin e edicionit të katërt, organizimi i projektit është transferuar gradualisht te personeli i Universitetit të Prishtinës, i cili e organizojë edicionin e pestë e të gjashtë të UVP-së si dhe pritet që në të ardhëmen të vazhdojë traditen.
UVP 2001-2004 është financuar nga Ministria e Punëve të Jashtmë të Holandës. Për secilin vit UVP shpenzon diku rreth 380.000 euro.
UVP 2005 është financuar bashkarisht nga Ministria e Punëve të Jashtme të Holandës, nga Ministria e Arsimit e Kosovës,Universitetii i Prishtinës, Pro Credit Bank dhe një ndihmë simbolike nga Komiteti i Kryqit të Kuq Ndërkombëtarë.
Universiteti Veror i Prishtinës 2006
Interesimi i studentëve nga Kosova dhe vendet tjera për t'u regjistruar sivjet ka qenë shumë i madh dhe kanë aplikuar më shumë se 200 profesorë ndërkombëtarë për të ligjëruar dhe 2312 studentë, prej të cilëve 1.159 nga Kosova dhe 876 nga Evropa Juglindore dhe 266 nga pjesë tjera të Evropës dhe nga bota.
Edicioni e 6-të i Universitetit Veror Ndërkombëtar të Prishtinës llogaritet të ketë qenë më i madhi në Evropë i llojit të vetë.
Hondishti
Hondishti është një fshat në komunën Trebinjë në rrethin e Pogradecit të Shqipërisë.
Fshati në Mokrën e sipërme, vend i begate me pyje dhe burime te shumta, kufizohet nga fshatrat : Çezme e vogël, Llënge, Jolle, Losnik, Slabinje dikur një fshat i madh me njerëz shumë mikpritës por tashme i braktisur. Në pjesën më të madhe fshati kufizohet nga njëra degë e Shkumbinit. Në pjesën jugore ndodhen dy rezervuare artificiale që furnizonin me ujë gjithë Mokrën e sipërme. Fshati ka një peizazh të mrekullueshëm, gjelbërim, të gjitha llojet e drurëve frutore, burime me ujë të ftohtë dhe ushqim të shëndetshëm e bio. Një nga krenaritë e fshatit është Manastiri i Shën Marenës, i ndërtuar para 300 vjetësh në një pozicion shumë të bukur dhe piktoresk. Kisha dhe manastiri i Shën Marenës ndodhen në jug të fshatit Hondisht, me një pamje dominuese në maje të malit mbi lumin Shkumbin. Kisha është një ndërtese e vogël afërsisht 8-12 m e gjate. Altari është i ndare nga pjesa qendrore e kishës me një ikonostas druri 6 m të gjere dhe 4 m të larte. Ikonostasi është gdhendur me motive luleje. Gjithë pjesa e brendshme e kishës është e mbuluar me afreske që i përkasin dorës së mjeshtrit të këtyre zonave, Kostandin Shpataraku. Kur e viziton e ndjen që ndodhesh në një vend te shenjte. Në 29 Korrik është festa e Shën Marenës në të cilën mblidhen besimtare nga të gjithë anetë e Pogradecit, Librazhdit, Elbasanit, Gramshit, Korçës etj.
Osetia jugore
Osetia e Jugut zyrtarisht Republika e Osetisë së Jugut - Shteti i Alanias, është një shtet i njohur pjesërisht pa dalje në det në Kaukazin e Jugut. Ajo ka një popullsi të deklaruar zyrtarisht prej pak më shumë se 56,500 njerëz (2022), të cilët jetojnë në një sipërfaqe prej 3,900 kilometra katrorë, në anën jugore të vargmalit të Kaukazit të Madh, me 33,000 që jetojnë në kryeqytetin, Chinvali. Megjithëse Gjeorgjia nuk kontrollon Osetinë e Jugut, qeveria gjeorgjiane dhe Kombet e Bashkuara e konsiderojnë territorin pjesë të Gjeorgjisë.
Historia
Gjeorgjia ka qenë shtet i pavarur prej shekullit IV para Krishtit due zhvillimin më të hovshëm e arrinë në shekullin e XII. Në vitin 1555 ndahet në dy pjesënë perëndim nën ndikimin e Persisë due në lindje nën ndikimin e Turqisë. Në shekulline XIX bje nën sundimin rus. Në vitin 1921 fiton statusin e republikës së Bashkimit Sovjetike një vit më vonë me tri shtete e Kaukazit, përkatësisht me Azerbejxhanin due Armeninë formojnë federatën Transkaukaze e cila në vitin 1936 transformohet ashtu si ka ëenë më oarë. Me shpërbërjen e Bashimit Sovjetik, Gjeorgjia fiton pavarësinë në vitin 1991. Që nga pavarësimi në viin 1991 qeveria qendrore ballafaqohet me disa lëvizje separatiste (në Abkhazi dhe Osetinë Jugore në veri të vendit dhe Axharinë në jug).
Një përpjekje nga qeveria e atëhershme e Gjeorgjisë për të manipuluar zgjedhjet legjislative kombëtare në nëntor 2003 shkaktoi protesta të shumta që çoi në dorëheqjen e Eduard Shevardnadze, president që nga viti 1995. Zgjedhjet e reja në fillim të vitit 2004 përfshiu Mikheil Saakashvili në pushtet së bashku me partinë e tij “Lëvizja Kombëtare”. Progres i madh në reformat e tregut dhe demokratizimit është arritur në vitet që nga pavarësia, por ky përparim ka qenë i komplikuar nga ndihma ruse dhe mbështetje për rajonet separatiste të Abhazisë dhe Osetisë së Jugut. Pas një sërë provokimesh ruse dhe separatiste në verë 2008, veprimet ushtarake të Gjeorgjisë në Osetinë e Jugut në fillim të gushtit çoi në një përgjigje ushtarake të Rusisë që jo vetëm u pushtuan zonat e shkëputura, por edhe një pjesë të madhe të Gjeorgjisë. Trupat ruse u tërhoqën prapa nga territori i pushtuar i Gjeorgjisë, por në fund të gusht të vitit 2008 në mënyrë të njëanshme Rusia njohu pavarësinë e Abkhazisë dhe Osetisë së Jugut. Ky veprim u dënua ashpër nga shumica e vendeve të botës dhe të organizatave ndërkombëtare.
Gjeografia
Osetia e Jugut mbulon një sipërfaqe prej rreth 3,900 km2, e ndarë nga malet nga Osetia e Veriut më e populluar (e cila është një republikë brenda Rusisë) dhe shtrihet në jug pothuajse deri në lumin Mtkvari në Gjeorgji. Më shumë se 89% e Osetisë së Jugut shtrihet mbi 1,000 m mbi nivelin e detit, dhe pika më e lartë e saj është Mali Khalatsa në 3,938 m mbi nivelin e detit.
Demografia
Përpara konfliktit gjeorgjio-osetiane, afërsisht dy të tretat e popullsisë së Osetisë së Jugut ishin osetianě dhe 25-30% ishin gjeorgjianë. Lagjja lindore e Osetisë së Jugut, rreth qytetit dhe rrethit të Akhalgori, ishte kryesisht gjeorgjiane, ndërsa qendra dhe perëndimi ishin kryesisht osetianë.
Regjistrimi i Gjeorgjisë i vitit 2002 ishte i paplotë në lidhje me Osetinë e Jugut, pasi ai u zhvillua vetëm në zonat nën kontroll efektiv gjeorgjian në atë kohë. Kjo kishte të bënte me zonat e populluara gjeorgjiane të distriktit Akhalgori dhe komunitetet gjeorgjiane rreth chinvali, në luginat Patara Liachvi dhe Didi Liakhvi. edhe pse sipas disa vlerësimeve në Osetinë e Jugut në vitin 2007 kishte 47.000 Oset etnikë dhe 17.500 Gjeorgjianë etnikë.
Vlerësimi i popullsisë për vitin 2009: Gjatë luftës, sipas zyrtarëve gjeorgjianë, 15,000 gjeorgjianë u shpërngulën në Gjeorgji; Zyrtarët e Osetisë së Jugut tregojnë se 30,000 Osetianë ikën në Osetinë e Veriut dhe gjithsej 500 qytetarë të Osetisë së Jugut u vranë.
Sipas regjistrimit të vitit 2015 të kryer nga autoritetet e Osetisë së Jugut, popullsia e përgjithshme e rajonit ishte 53,532, duke përfshirë 48,146 osetianë (89,9%), 3,966 gjeorgjianë (7,4%) dhe 610 rusë. Autoritetet gjeorgjiane kanë vënë në dyshim saktësinë e këtyre të dhënave. Vlerësimet e bazuara në normat zyrtare të lindjeve dhe frekuentimi i shkollës sugjerojnë se mund të ketë qenë rreth 39,000 banorë, dhe një vlerësim i pavarur nga viti 2009 e vendos popullsinë në 26,000.
Sipas agjencisë statistikore të Osetisë së Jugut, përllogaritja e popullsisë ishte 56.520 për 1 janar 2022. Prej tyre, 33.054 jetonin në Tskhinvali.
Ortodoksia Lindore është feja kryesore e praktikuar në Osetinë e Jugut, nga osetianët, gjeorgjianët dhe rusët.
1860
Mbi vitin 1860.
Firaja (Shtërpcë)
Firajë është një vendbanim në komunën e Shtërpcës, Kosovë.
Trëndafili
Trëndafili është shkurre zbukuruese deri në dy metra e lartë, me gjemba të gjatë, me lule të mëdha fletë-fletë, të bukura, të mbledhura, me erë të këndshme e në ngjyrë të bardhë, të kuqe, të verdhë etj,ajo perdoret dhe per parfume te ndryshme dhe per zbukurime
Familjariteti
Lulja që më shpesh i dhurohet njerëzve definitivisht është trëndafili. Bima e ka origjinen nga Azia, ku është rritur para mijëra viteve dhe civilizimet e konsideruan si akti i Zotit. Tani, trëndafili konsiderohet si imazh i bukurisë dhe dashurisë, dhe rëndësia e saktë varet nga ngjyra e saj. Ajo jep shenjen e dashurise sidomos i kuqi
Burimi
Ka trendafila pa ere dhe gjenden ne zone te ngrohta
http://www.fjalori.shkenca.org/
Shtoji i Poshtëm
Shtoji i Poshtëm (malazezisht: Доњи Штој/Donji Štoj) është vendbanim në Komunën e Ulqinit.
1861
Mbi vitin 1861.
Shtoji i Poshtëm
Në Shtoj të Poshtëm gjendet Shkolla fillore "Mark Nuculloviq".
Demografia
Sipas censusit të fundit të popullsisë të vitit 2011, në Shtoj të Poshtëm jetonin 1120 banorë.
Struktura e popullsisë
Sipas regjistrimi të popullsisë së vitit 2003, ky vendbanim ka pasur 965 banorë. Nga banorët, 46.99% janë të përkatësisë Shqiptare.
Vendbanimi i fortifikuar i Karosit
Vendbanimi i fortifikuar i Karosit ndodhet 490 m mbi nivelin e detit në një kreshtë me kah veri-jug përgjatë luginës së lumit Qeparoi. Pllaja e kodrës së fshatit Qeparo është 1 km e gjatë dhe vazhdon përgjatë shpatit perëndimor. Shpati ka një kreshtë të thepisur në anët veriore, perëndimore me pamje nga lugina e lumit dhe përgjatë bregut verior. Në faqen lindore shpati është i butë dhe këtu është përqëndruar vendbanimi kryesor.
Linja kryesore e mbrojtjes ndjek konturet natyrore dhe ka një hyrje (1,8 m gjerësi) të pozicionuar në qendër me faqe nga lindja. Ky mur është 340 m i gjatë dhe 3 m i gjerë. Lartësia më e madhe e ruajtur është 1,5 m. Mbas hyrjes janë shtuar dy linja mbrojtjeje për ta riforcuar. Materialet e grumbulluara nga gërmimi japin një datim të gjerë duke filluar me fazën e parë të banimit të datuar në Periudhën e Hekurit të Hershëm dhe vazhdon deri në shekullin e 4-të pas Kr.
Shamkir (rajon)
Shamkir është një  pjesë e rajonit ekonomik Ganja-Qazakh në Azerbajxhan. Sipas regjistrimeve të vitit 2011 përllogaritet se ka një popullsi prej 196100 banorësh. Sipërfaqja e është 1660 km².
Referime
Shamkir
Mikel Gjokaj
Mikel Gjokaj (lindur më 11 nëntor 1946, Krusheve te Madhe) artist i artit figurativ, shqiptar nga Kosova.
Mikeli mësimet e para i ndoqi në vendlindje ku edhe kreu fakultetin e arteve. Ne vitin 1975 mërgon jashtë vendit dhe ndalet në Rome. Aty vazhdon veprimtarin e vet artistike edhe sot (2010). Mikeli për veprat e tij kryesisht përdorë teknikën e vajit, akuarel, grafiken etj. Ekspozimet e punimve të tij janë bërë në hapësirën e botës shqiptare dhe jashtë sajë. Për këtë ka marr edhe kritika, për të cilat thuhet të jenë kryesisht pozitive. Kështu, Enzo Bilardello, kur fletë në përgjithësi për veprimtarin e Mikelit ndër tjera thotë:"kam qenë disa herë në shtëpinë e Gjokajt dhe, menjëherë, kuptova se nuk ka Romë. Nga cila do anë të shikoni, duket toka, e kultivuar ose jo, shihet qielli, shihen pemët dhe shtëpi të shpërndara, por nuk e gjen dot Romën, nuk ta kapin sytë por as ndjenjat. Atëherë pyeta vetveten, se Gjokaj nuk riprodhon vetëm botën e tij të origjinës, por kushtet më të mira dhe më të begata. Një botë në të cilën ka tri koordinata: toka, qielli, dhe arti"
Kantoni La Trimouille
Kantoni La Trimouille (frëngjisht: Canton de La Trimouille) është një kanton në departamentin Vienne, rajonin Nouvelle-Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është La Trimouille. Ka sipërfaqe 315.67km2 dhe popullsi 2984 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni La Trimouille aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Sllavisha Petkoviq
Sllavisha Petkoviq në vtit 2007 shefë i Ministrisë për Komunitete dhe Kthim e Kosovë.
MI5
MI5 (shqiptimi anglez: Em Aj Fajv, apo Military Intelligence, Section Five = Zbulimi Ushtarak, Seksioni 5) është agjencia e sigurimit dhe e kundërspionazhit të Mbretërive të Bashkuara të Anglisë dhe të Irlandës së Veriut. Emri zyrtar i MI5 është Security Service, Shërbimi i Sigurimit. Detyra e MI5 është mbrojtja e demokracisë parlamentare dhe interesave ekonomike dhe politike të Britanisë së Madhe, si edhe lufta kundër kriminalitetit, separatizmit dhe terrorizmit.
Ndërsa MI5 merret me sigurimin e brendshëm, MI6 merret me sigurimin e jashtëm britanez.
Që nga viti 1995 ndenja (selia) e MI5-ës gjendet në Thames House, në Londër.
MI5 ka rreth 2200 punëtorë, 47% e të cilëve janë femra. Drejtor i MI5-ës është Jonathan Evans. thumb|380px|Qendra e MI5, ne Thames House, [[Londra|Londër.]]
1863
Mbi vitin 1863.
Kratuli
Fortifikimi i Kratulit ndodhet në majën e Kodrës me të njëjtin emër, 143 m mbi nivelin e detit, 6 km në verilindje të Shkodrës dhe 600 m larg nga ura e Mesit. Muri mbrojtës mbyll një hapësirë në formë elipsi me sipërfaqe përafërsisht 0,5 ha. Muri është ndërtuar me blloqe të mëdhenj në dy faqet anësore, kurse mesi është mbushur me gurë mesatarë dhe të vegjël. Blloqet janë të papunuar dhe janë lidhur me njëri-tjetrin në të thatë. Gjerësia e murit arrin deri në 3,35 m ndërsa lartësia deri në 2,55 m.
Tre porta të cilat i shërbenin hyrjes dhe daljes së vendbanimit janë identifikuar. Dy prej tyre gjenden përballë njëra-tjetrës në anët veriore dhe jugore ndërsa tjetra në anën lindore të fortifikimit. Nga pikëpamja tipologjike dhe teknika e ndërtimit fortifikimi i Kratulit është i ngjashëm me atë të Gatanit megjithatë ka edhe ndryshime thelbësore në planimetri si kulla dhe forma e rregullt eliptike, çka e bëjnë këtë fortifikim të veçantë. Brenda murit rrethues nuk janë gjetur gjurmë banesash. Materiali arkeologjik tregon se vendbanimi ka pasur një jetë të gjatë që fillon periudhën e Hekurit të hershëm dhe zbret deri në shekullin e 1-rë pas Kr.
Kasëm Trebeshina
Kasëm Trebeshina (Berat, 8 gusht 1926 - Ankara, 6 nëntor 2017) ka qenë veprimtar i Frontit Nacional-Çlirimtar gjatë Luftës së Dytë Botërore, dhe pas Çlirimit qe ushtarak, aktor teatri, shkrimtar. Për qëndrimet e tij kundër dogmave letrare të realizmit socialist u bë ndër disidentët e parë shqiptarë. U dënua disa herë me burgim e internime dhe vepra e tij u ndalua, duke mundur t'i botohej vetëm pas viteve '90 në Prishtinë me ndërmjetësimin e Martin Camajt.
Biografia
Shkollimin fillor e kreu në vendlindje, fitoi bursë dhe nisi të mesmen e kohës në Normalen e Elbasanit. Gjatë kohës së shkollës, llagëpin e deriatëhershëm Vinokashi ia zëvendësuan me Trebeshina. Shkollimi i ndërpritet më 8 prill 1942, kur u arrestua si pjesëmarrës i një celule komuniste të Grupit të Shkodrës.
Shkoi me studime në Institutin e Teatrit "Ostrovski" të Leningradit, por nuk i përfundoi. Sipas romanit Shkrimtari të Mehmet Myftiut, ku autori personifikon Trebeshinën me Hysen Shkretën, miku i tij e la shkollën, pasi lexoi deri në fund veprat e Bajronit. Në fillim të viteve '50 punoi si aktor në Teatrin Popullor të Tiranës.
Botimi i tij i parë është në vitin 1953, kur botoi dramën historike Kruja e çliruar. Pas një viti, më 1954, Trebeshina për: “qëndrim nihilist kundrejt letërsisë së realizmit socialist”, së bashku me Mark Ndojën dhe Myftiun u përjashtuan më 24 shkurt 1954 nga Lidhja e Shkrimtarëve. Po atë vit ai u dënua me 3 vjet burgim Në 1954 Trebeshina dënohet me 3 vjet burg me akuzën për agjitacion dhe propagande, arsye për të cilën në revistën "Nëntori" të atij viti shkruhej: "“Partia jonë zbuloi dhe demaskoi pikëpamjet antipatriotike në letërsi të Kasëm Trebeshinës me shokë, të cilët mohonin në mënyrë të hapët realizimet dhe sukseset e letërsisë sonë të re, fetishizonin të kaluarën, shtrembëronin vlerat edukuese të klasikëve, nënçmonin rëndësinë revolucionare të realizmit socialist dhe të letërsisë sovjetike dhe përpiqeshin në këtë mënyrë të godisnin në këtë mënyrë fuqinë krijuese të popullit tonë, mundësitë dhe besimin e tij në ndërtimin e të sotmes heroike dhe të së ardhmes së lumtur. Këto pikëpamje janë shprehur edhe në veprat e tyre, disa prej të cilave janë të ngjeshura me frymë kozmopolitizmi, subjektivizmi të theksuar, megalomanie dhe narcizizmi.”"Paragrafi i parafundit në dosjen e tij: "I pandehuri Kasëm Trebeshina ka shkruar një seri veprash, në shumicën e tyre, gjërat janë parë me pesimizëm, nihilizëm, jashtë realitetit dhe kundër frymës së partisë, kundër realizmit socialist."
Kreu vetëm 11 muaj burgim dhe u lirua më 1955. Tezes së tij, nënës së Fiqrete Shehut, i kishte premtuar Enver Hoxha se do t'ia amnistonin nipin. Iu ofruan disa punë që nuk kishin lidhje me artin, por nuk pranoi. Më vonë filloi punë pranë Lidhjes së Shkrimtarëve, atëherë tek rruga e Elbasanit; punonte në një gazetë, ku kushti i parë ishte që të mos merrte pjesë në mbledhjen e Bashkimeve Profesionale, si edhe në informacionet politike. Kësodore mund të merrte pjesë vetëm në mbledhjet e drejtorisë për organizimin e punës. Më pas hoqi dorë nga anëtarësia në Lidhjen e Shkrimtarëve dhe nga pjesëmarrje të tjera në jetën shoqërore. Porsa iu hap mundësia që t'ia botonin veprën Artani dhe Minja, prej këmbënguljes që t'ia botonin pa recensë dhe përshkrimit të "të pasurve të fshatit", anëtarët e Lidhjes i ngritën akuzën si deviator dhe firmosën që t'ia çonin emrin në Komisionin e dëbim-internimeve.
Më 18 maj 1962 u arrestua dhe dënua me 5 vjet internim të izoluar, që mbaronte më 18 maj 1967. Nga kampi i Zvërnecit, gushtin e 1963 e shtrojnë me forcë në psikiatrinë e Vlorës dhe pas disa letra Byrosë Politike, ia shndërruan dënimin në gjysmëinternim si mësues në Gramsh, ku dha letërsi në shkollën 11 vjeçare. Më 24 mars 1965 i ndërpritet dënimi për arsye shëndetësore. Qershorin e atij viti, Mehmet Shehu dënoi në mbledhjen e Pleniumit të XV të Komitetit Qendror romanin Shkrimtari të Myftiut ku sipas kryeministrit të kohës "heroi nuk është tjetër veçse Kasëm Trebeshina, shok i ngushtë mendimi i autorit, element antiparti i vendosur kundër pushtetit popullor, antisocialist...". Nisi punë në Bibliotekë Kombëtare, ndërsa më 1969 nis punë si përkthyes dhe më 1976 e zbresin në rangun e korrektorit.
Pas rënies së komunizmit u proklamua si disident duke marrë për bazë një promemorie që thuhej t'ia kishte dërguar Enver Hoxhës në vitin 1953, ku e kritikonte metodën e realizmit socialist. Në një intervistë, përkthyesit e tij në anglisht dhe gjermanisht kanë përmendur se Trebeshina ka qenë 17 vjet në burg. Trebeshina vetë në një intervistë ka pohuar se ka bërë trembëdhjetë vjet burg.
Ndërroi jetë në Ankara, pranë së bijës, më 6 nëntor 2017.
Vepra
Nga veprat e shumta të Trebeshinës, në kohën e regjimit u botuan Artani dhe Min'ja ose hijet e fundit të maleve, një përkthim anonim i pjesëve teatrore të Lorkës, një sërë poezish të tij të botuara në gazetën "Letrari i ri" si dhe një sërë dramash Heronjtë në ’52 dhe Shtrojnë malet në ’53. Gjatë vitit 1953, në “Letërsia jonë”, organi i Lidhjes së Shkrimtarëve të Shqipërisë, në numrin 3, 5, 6, etj, u botuan nga Trebeshina, një sërë poezish, dhe në nr. 10 u botua një dramë me 5 akte, Kruja e çliruar. Botimet e krijimeve të tij në periodikët kryesorë letrarë të kohës, (prozë dhe poezi), tregojnë se kemi të bëjmë me një shkrimtar prodhimtar që ka nisur të njihet në radhët e shkrimtarëve dhe lexuesve.
Tri prej pjesëve të tij prozaike u redaktuan nga Ardian Klosi në vëllimin Stina e stinëve, botuar në Prishtinë më 1991 kur dhe nisën t'i botoheshin pjesa më e madhe e veprave. Botuesi i tij, Abdullah Zeneli ka deklaruar se ka qenë Martin Camaj që e ka mundësuar kontaktin mes shkrimtarit dhe botuesit. Më 1992 do të botohej e Legjenda e asaj që iku në Tiranë. Trebeshina ka shkruar edhe romanin epope me 5 vëllime Kënga shqiptare. Vëllimi i I-rë i romanit, sipas shënimeve të shkrimtarit, përfundoi në vitin 1951, ndërsa i fundit më 1966. Sipas studjueses Mullahi, duke u kthyer pas në kohë dhe duke analizuar zhvillimin letrar të kësaj periudhe, bindemi plotësisht se vepra është shkruar në ato dhjetëvjeçar, sepse mban brenda vetes prirjen letrare të saj.
Megjithatë pjesa më e madhe e veprës së tij është ende në dorëshkrim: 18 vëllime me poezi, 42 pjesë teatrore, 21 romane e vëllime me tregime etj. Përkthyesi i Trebeshinës në gjermanisht, Hans Joachim Lanksch e sheh si një shkrimtar të papërkrahur dhe gjerësisht të panjohur, ndërkohë që lexues të veprës së tij në gjermanisht kanë parë afëri me Eugène Ionesco. Tregimi Pse nuk u bë qytet fshati ynë nga viti 1994 është i përfshirë në antologjinë “Maja e çelur”, tekst për shkollat e mesme, hartuar nga Gjergj Zheji (fq. 187-191). Më 2005 fitoi çmimin "Buzuku" në Kosovë me romanin Tregtari i skeletëve.
Dramaturgjia
Pas viteve ’90, filloj dhe botimi e vënia në skenë e dramave të Trebeshinës. Dramaturgjia e Trebeshinës, duke u nisur nga struktura formale dhe tematike, shfaq elementë të qartë ngjashmërie me dramën e absurdit dhe paradoksit zhvilluar në Evropë veçanërisht në vitet 50-60 të shekullit XX me përfaqësues Beketin, Joneskon, Pirandelon, por që nuk njiheshin në Shqipëri gjer vonë. Është një nga themeluesit e dramës moderne shqiptare, duke u nisur jo vetëm për nga dallueshmëria me traditën shqiptare, por edhe krahasuar me përfaqësuesit kryesorë të dramës moderne botërore. Ndonëse mbetet akoma i parealizuar amaneti i shkrimtarit, botimi i plotë i dorëshkrimeve të tij, numri i madh i veprave kanë peshën e tyre në traditën e letrave shqipe.
Polemika
Pas rënies së regjimit komunist, albanologu Elsie i botoi një promemorie e vitit 1953 që pandehet se Trebeshina ia kishte nisur Enver Hoxhës, duke e paraqitur si disident. Hulumtimet kanë bërë të ditur se promemoriet janë dy dhe jo një, por asnjëra e vitit 1953 siç u divulgua. Botimi i saj solli reagime, deri aty sa e quajtën fabrikim për të dëmtuar imazhin e Kadaresë, duke u projektuar mediatikisht si dikotomi. Trebeshina vetë i cilësoi ismailkadaretë si sindromë, dhe sipas tij nëse Dimri i madh i jepej gjimnazistëve do të duhej t'u jepej edhe Mein Kampf. Mirëpo ai kritikonte po ashtu si Shuteriqin ashtu edhe Agollin, duke qenë i mendimit se "Letërsia e shërbesës nuk është letërsi."
Numrat latinë
Numrat latinë janë fjalët që përdoren për të treguar numrat brenda gjuhës latine. Ato bazohen në thelb në paraardhësit e tyre proto-indo-evropianë dhe numrat kardinalë latinë janë të qëndrueshëm kryesisht në gjuhët romane. Në antikitet dhe gjatë mesjetës ato zakonisht përfaqësoheshin me numra romakë me shkrim.
Rrënjët e numrave latinë përdoren shpesh në anglishten moderne, veçanërisht në emrat e numrave të mëdhenj.
Vështrim i përgjithshëm
Gjuha latine kishte disa grupe fjalësh numrash të përdorura për qëllime të ndryshme. Disa nga këto grupe janë të paraqitura në tabelat e mëposhtme.