cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ulsi Manja
Është autor i disa shkrimeve në fushën e së drejtës të botuara në revista të ndryshme shkencore. Në fushën e publicistikës ka intervista, shkrime, fjalime dhe qëndrime të mbajtura në Kuvendin e Shqipërisë. Nga 2 shtatori 2021 mban postin e Ministrit te Drejtësisë.
Uichiro Hatta
(10 Shtator 1903 – 21 Prill 1989) ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Aurel Thëllimi
Aurel Thellimi lindur në qytetin e Korcës.
Në moshën 5 vjecare merr pjese në Opera Liceistet te kompozitorit Josif Minga në rolin e gazeta shitësit!
Fitues i disa cmimeve të dyta e të para në festivalet e fëmijëve në qytetin e Korcës dhe fitues i cmimit të dytë në festivalin komëbetar në Shkodër në vitin 1988!
Më tej një rol kryesor tek Opereta Gjitmone bashkë në qytetin e Korcës.Në vitin 1999 fitues i cmimit të dytë në festivalin e femijve në Ankara Turqi!
Fjalor i gjuhës së sotme shqipe : (me rreth 41.000 fjalë)
Fjalor i gjuhës së sotme shqipe : (me rreth 41.000 fjalë) hartuar nga Androkli Kostallari, redaktuar nga Jani Thomai, Xhevat Lloshi dhe Miço Samara. Botuar në Tiranë nga "Akademia e Shkencave" në vitin 1980. Faqet e fjalorit 2275.
Aurel Thëllimi
Ka kryer liceun artistik në Korcë 1992 -1996 duke marre pjesë si kengetar solist në Teatrin e Korcës në shumë aktivitete.
Në vitin 1992-1996 pjesëmarrës në estraden e qytetit në disa premiera si solist i muzikës moderne.Në vitin 1997 filloj akademinë e arteve pranë katedrës të prof:Burhan Spahiu.
Në 1998 fitues i cmimit të dytë në festivalin e muzikës së lehtë Kenget e Stinës, dhe në vitin 2000 emërohet kengëtar në TKOB, po këtë vit merr pjesë në disa festivale të muzikës së lehtë duke marrë disa cmime të rëndësishme dhe përfaqëson Shqipërine në Euro Song për të rinj në Zielona Gora Poloni!
Në vitin 2001 diplomohet në akademinë e arteve me notë maksimale! Që prej ketij viti vazhdon punon në TKOB duke kënduar si personazh kryesor në Muzikalin e parë që vihet në Shqiperi West Side Story në rolin e Riff, më tej ka kënduar në disa vepra si Opera për 3 Grosh rolin e zotit Picem, Limresario in augustie Don Perizonio, në Opera Skenderbeu rolin e Talipit, Cossi fan tutte rolin e Gulielmo, Peshkatarët e Perlave Rolin e Nurabad, Traviata rolin e Baronë etj.
Aktiviteti artistik përvec institucional ka një zhvillim personal në shumë aktivitete brenda dhe jashtë Shqipërise duke qenë dhe fitues në disa festivale!
Në vitin 2017 fitues i cmimit Metropol të akorduar nga Bashkia Tirane në Kënga Magjike.
Ka qene pjesëmarrës në shumë aktivitete artistike si solist jashtë Shqipërise në vitin 2018 në disa shtete si Zvicër, Greqi, Francë, Kosovë, Maqedoni etj.
Kofaktor (biokimi)
djathtas|parapamje|300x300px| Kompleksi i dehidrogjenazës suksinate që tregon disa kofaktorë, duke përfshirë flavinën, qendrat hekur-squfur dhe hemin. Një kofaktor është një përbërje kimike jo proteinike ose jon metalik që mundëson rolin e një enzime si katalizator (një katalizator është një substancë që përshpejtonnjë reaksion kimik ). Kofaktorët mund të konsiderohen "molekula ndihmëse" që ndihmojnë në transformimet biokimike. Shpejtësia me të cilën ndodhin këto karakterizohen në një fushë studimi të quajtur kinetika e enzimës. Kofaktorët zakonisht ndryshojnë nga ligandët sepse ata shpesh e derivojnë funksionin e tyre duke mbetur të lidhur.
Kofaktorët mund të ndahen në dy lloje: jone inorganike dhe molekula organike komplekse të quajtura koenzima. Koenzimat rrjedhin kryesisht nga vitaminat dhe lëndët ushqyese të tjera organike thelbësore në sasi të vogla. (Vini re se disa shkencëtarë kufizojnë përdorimin e termit "kofaktor" për substancat inorganike; të dy llojet janë përfshirë këtu. )
Arben Pëllumbi
Arben Pëllumbi, ka lindur në qytetin e Korçës në vitin 1965. Është rritur dhe ka studiuar në Tiranë, ku krijoi familjen dhe aty ka pjesën më të madhe të miqve të tij. Arben Pëllumbi është i martuar dhe babai i 3 fëmijëve, një djali dhe dy vajzave.
Biografia
Në vitin 1988 ka përfunduar me rezultate të shkëlqyera studimet e larta në Universitetin e Tiranës, në Degën “Inxhinieri Elektrike” dhe fillimisht ka punuar si Inxhinier Projektues, në Institutin e Studimeve Metalurgjike Elbasan, Dega e Metaleve me ngjyra Laç, e më pas në Institutin e Informacionit Tiranë. Përveç angazhimit në profesionin e inxhinierit, për një kohë të gjatë ka qenë aktiv dhe i suksesshëm dhe në fushën e biznesit. Politika ka qenë një pasion i hershëm i tij, i ngjizur natyrshëm prej trashëgimisë familjare dhe në mënyrë të veçantë prej babait të tij Prof. Servetit. Prej këtyre lidhjeve shumë të hershme me politikën, por dhe me besimin e tij se politikbërja është një kontribut i çmuar për të ardhmen e vendit, vendosi të jetë pjesë aktive e saj.
Jeta Politike
Në zgjedhjet e Qershorit 2017 u zgjodh deputet i Qarkut Tiranë, ku ka përfaqësuar ish-zona rurale, që sot janë pjesë e Bashkisë Tiranë. Në shtator të vitit 2018, Asambleja Kombëtare me propozim të kryetarit të partisë, Edi Rama, i besoi detyrën e rëndësishme të Sekretarit Organizativ dhe në vitin 2019 edhe atë të Koordinimit Elektoral të Partisë Socialiste të Shqipërisë. Ne zgjedhjet e datës 25 prill 2021 për Kuvendin e Shqipërisë, party Socialiste e ka bërë pjesë në skuadrën fituese të Qarkut Tiranë, duke e renditur të 8-in, ku me shumë kënaqësi Arbeni do të përfaqësojë banorët e Njësisë 2.
Pedagogjia parashkollore
Pedagogjia parashkollore (Vorschulpädagogik, Kleinkindpädagogik, Elementarpädagogik, Frühpädagogik; Istruzione prescolastica; Predškolska pedagogija), e njohur edhe si "Edukimi i fëmijërisë së hershme" (Early childhood education), është një disiplinë e shkencave pedagogjike e cila fokusohet në grupmoshën e fëmijëve nën moshën gjashtë (6) vjeç, prindërit e tyre, si dhe në institucionet përkatëse (p.sh. kopsht, çerdhe, institucion parashkollor, etj.) me fjalë të tjera, merret me studimin e specifikave të procesit të edukimit të fëmijës në moshën parashkollore. Në kuadër të saj përfshihen edhe fushat e tilla si arsimi parashkollor, arsimi i fëmijërisë së hershme ose arsimi parafillor.
Historiku
Pedagogjia parashkollore u shfaq si një fushë studimi gjatë periudhës së Iluminizmit, veçanërisht në vendet evropiane të cilat kishin një nivel të lartë të zhvillimit të shkrim-leximit dhe kulturës edukative e arsimore. Ajo vazhdoi të rritet gjatë shekullit të nëntëmbëdhjetë, pasi arsimi parafillor universal u bë një normë në botën perëndimore. Në vitet e fundit, pedagogjia parashkollore (edukimi i fëmijërisë së hershme) është bërë një çështje e zakonshme e politikës publike, pasi ligjvënësit komunalë, regjional dhe shtetërorë ndajnë edhe fonde për institucionet parashkollore. Sot ajo përshkruhet si një periudhë e rëndësishme në zhvillimin e fëmijës pasi që i referohet zhvillimit të gjithanshëm të personalitetit të fëmijës.
Detyrat e pedagogjise parashkollore
•  të zbuloje të vërtetat shkencore në fushën e edukimit dhe arsimimit parashkollor, si dhe faktorëve që direct ose indirect ndikojnë në zhvillimin e fëmijës parashkollor.
•  insiston që qëllimisht dhe me plan, të ndryshojë praktikën edukative-arsimore parashkollore, duke u mbështetur në dituritë e veta teorike e shkencore mbi edukatën parashkollore.
Kyoto Mimawarigumi
Kyoto Mimawarigumi (京都見廻組, Kyōto Mimawarigumi, fjalë për fjalë "Grupi Patrullues i Kiotos") ishte një forcë speciale policie e krijuar nga shogunati Tokugawa gjatë periudhës së vonë të Bakumatsu për të rivendosur rendin publik në Kioto.
Pedagogjia parashkollore
Detyrat e pedagogjise parashkollore
• krahas studimit të përvojave pozitive, e ka për detyrë të merret edhe me studimin e normave, vlerave dhe bindjeve në jetën praktike të rrethit të caktuar.
Kyoto Mimawarigumi
Historia
Në periudhën e pazgjidhur pas përfundimit të politikës kombëtare të izolimit, situata politike në Japoni u bë gjithnjë e më kaotike. Rōnin anti-qeveritar dhe anti-huaj u mblodhën në kryeqytetin e vjetër perandorak të Kiotos, dhe shumë prej daimyō nga fushat perëndimore feudale gjithashtu themeluan rezidencat në Kioto në një përpjekje për të ushtruar ndikim në Oborrin Perandorak për të ushtruar presion ndaj shogunatit drejt lëvizjes sonnō jōi ("Respekto Perandorin, Dëbo Barbarët") kundër fuqive të huaja.
Pedagogjia parashkollore
Detyrat e pedagogjise parashkollore
•  të përkujdeset për bartjen dhe aplikimin e të arriturave të veta teorike në praktikën edukative parashkollore dhe që sistematikisht t’I përcjelle rezultatet e aplikimit të tillë.
Kyoto Mimawarigumi
Themelimi
Në vitin 1864, Kyoto Shugoshoku Matsudaira Katamori autorizoi krijimin e një milice prej afërsisht 200 samurai të formuar në dy kompani nën komandën e Maita Hirotaka dhe Matsudaira Yasutada për të rivendosur rendin publik në Kioto. Të dy kompanitë morën emrat e tyre nga titujt mirësjellës të komandantëve të tyre: Sagami-no-kami-gumi dhe Izumo-no-kami-gumi. Selia për forcën ishte Kështjella Nijō në Kioto.
Pedagogjia parashkollore
Detyrat e pedagogjise parashkollore
•  të jetë gjithnjë kritike, si ndaj lëndës së vet të studimit, ashtu edhe ndaj vetvetes, përkatësisht ndaj bazave filozofike, teorike dhe shoqërore.
Kyoto Mimawarigumi
Themelimi
Qëllimi i Mimawarigumi ishte shumë i ngjashëm me atë të Shinsengumit shumë më të famshëm.
Pedagogjia parashkollore
Detyrat e pedagogjise parashkollore
•  të vihet në raporte interdisiplinare me disiplinat e tjera shkencore, e sidomos me disiplinat pedagogjike dhe psikologjike.
Kyoto Mimawarigumi
Themelimi
Mimawarigumi ishte i përbërë tërësisht nga samurai të rangut më të lartë dhe bij të mbajtësve të klasës hatamoto, të gjithë ishin mbajtës të drejtpërdrejtë të Shogunatit Tokugawa, kryesisht përmes klanit Hoshina-Matsudaira të çifligut Aizu, në krahasim me Shinsengumi me bazë në rōnin. Tregues i këtij ndryshimi në status, Mimawarigumi ishte caktuar kryesisht për të mbrojtur Pallatin Perandorak të Kiotos dhe zonën përreth Kështjellës Nijo, ndërsa Shinsengumi ishte caktuar për distriktin argëtues Gion dhe zonat e njerëzve të zakonshëm dhe dyqanxhinjve.
Shpërbërja
Në vitin 1870 Imai Noburō, një ish anëtar i Mimawarigumi i rrëfeu një Paneli Gjyqësor Ushtarak se ai dhe anëtarët e tjerë të Mimawarigumi, përfshirë Sasaki Tadasaburo kishin vrarë Sakamoto Ryōma në vitin 1867, megjithëse vërtetësia e rrëfimit të tij mbetet një çështje e debatit historik.
Juvenilia
Juvenilia është një përmbledhje me poezitë, poemat dhe përkthimet e Dom Ndre Mjedës, botuar për herë të parë në Vienë më 1917.
Përmbajtja
Vëllimi Juvenilia është një përmbledhje e poezive të Mjedës, nisur që me poezinë Vaji i bylbyli shkruar më 1886 në Porto-Ré, kur ishte 20 vjeç. Libri kishte 79 faqe me këto poezi në përmbajtje: Vaji i bylbylit, I tretuni, Andrra e jetës, I mbetuni, Shtegtari, Vorri i Skanderbegut, Mahmud Pasha në Mal të Zi, Mustaf Pasha në Babune, Malli për atdhe, Giuha shqype, Préndvéra, Vera, Vjeshta, Vaji i dallëndyshes, Vllavrasi, Të vorruemit Sir John Moore, Mbreti Tules, Dimni.
Sipas Elsie ndoshta nuk është rastësi që titulli i kësaj vepre të Mjedës është po ai i vëllimit poetik të Karduçit Iuvenilia. Juvenilia e Mjedës përfshin jo vetëm poezi origjinale, por edhe përshtatje nga poezia e huaj: Vaji i dallëndyshes nga Grosi, Vllavrasi nga Kaparoco, Të vorruemit Sir John Moore nga Vulf dhe Mbreti Tules nga Gëte.
Jean Piaget thënie
• Inteligjenca është ajo që përdorni kur nuk dini çfarë të bëni
Juvenilia
Ribotime
Më 1988 u ribotua vepra "Ndre Mjeda - vepra letrare" në dy vëllime, të mbledhura, me parathënie, komente e shënime nga Rinush Idrizi.
Jean Piaget thënie
• Ajo që shohim ndryshon atë që dimë. Ajo që dimë ndryshon atë që shohim
Juvenilia
Tjetërsim i vëllimit të Gurakuqit
U ribotua më 1999 nga shtëpia botuese "Dituria" një klon i përmbledhjes së Gurakuqit me titullin "Juvelinia dhe vjersha të tjera", në të cilin përgatitësi Petrit Ymeri ndryshe nga përkujdesësi Gurakuqi, quan që në titull vjersha poemthat Lissus, Lirija e Scodra.
Jean Piaget thënie
• Sa herë që dikush i mëson një fëmije para kohe diçka që ai mund ta ketë zbuluar vetë, ai fëmijë ruhet nga shpikja e tij dhe rrjedhimisht nga kuptimi
• Luaj është përgjigjja se si ndodh diçka e re
• Nuk mund të mendoja pa shkruar
• Çdo përgjigje, qoftë një veprim i drejtuar drejt botës së jashtme apo një akt i brendshëm siç mendohet, merr formën e një adaptimi ose, më mirë, të një ri-përshtatjeje
• Fëmijët duhet të jenë në gjendje të bëjnë eksperimentimet e tyre dhe hulumtimet e tyre. Sigurisht, mësuesit mund t’i udhëzojnë ata duke siguruar materiale të përshtatshme, por gjëja thelbësore është që një fëmijë të kuptojë diçka, ai duhet ta ndërtojë vetë, duhet ta rishpikojë atë. Sa herë që i mësojmë një fëmije diçka, e ruajmë atë nga shpikja vetë. Nga ana tjetër, ajo që ne e lejojmë të zbulojë vetë do të mbetet me të dukshëm për pjesën tjetër të jetës së tij
• Loja është punë e fëmijërisë
• Njohuritë shkencore janë në evolucion të përhershëm; e gjen veten të ndryshuar nga një ditë në tjetrën
• Për të shprehur të njëjtën ide në një mënyrë tjetër, unë mendoj se njohuritë njerëzore janë në thelb aktive
• Nëse dëshironi të jeni krijues, qëndroni pjesërisht një fëmijë, me krijimtarinë dhe shpikjen që karakterizon fëmijët para se të deformohen nga shoqëria e të rriturve
• Kjo do të thotë se asnjë logjikë e vetme nuk është aq e fortë sa të mbështesë ndërtimin total të njohurive njerëzore
Ajeti i Paralajmërimit
Ajeti i Paralajmërimit (Arabisht:آیه الانذار) është ajeti i 214 i sures Esh-Shuara që i'u zbrit Muhammedit në vitin e tretë të misionit të tij. Sipas këtij ajeti, Muhammedi u përmend që t'i paralajmëroj farefisin e tij që të konvertohen në Islam.
Teksti i ajetit
وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ Dhe tërhiqju vërejtjen farefisit tënd më të afërt.
Sipas mendimit të sunnetit
Sipas komentimit të Ibn Kethirit, Allahu e urdhëroi Muhammedin që t'i paralajmëroj farefisin e tij të afërt duke i'u thënë, që shpëtimi është tek Allahu. Gjithashtu kjo duhet të bëhet me mirësi.
Sipas mendimit të shiave
Muhammedi u urdhërua që t'i ftoj njerëzit në Islam. Gjatë kësaj kohe, Muhammedi i ftonte njerëzit fshehurazi.
Si të bëhet paralajmërimi
Kur i'u zbrit ky ajet Muhammedit, ai e pyeti Aliun që t'i ftoj të gjithë farefisin në shtëpinë e Ebu Talib ibn Abylmutalibit dhe t'ju përgatisë ushqim atyreve. Ushqimi ishte një tas me qumësht dhe një mish deleje. Dyzet persona të plakut të Kurejshit u ftuan. Kështu që Muhammedi e filloi paralajmërimin duke thënë "në emër të Allahut" dhe më pas i ftoi ata të përqafonin Islamin. Ai tha: "Nëse dikush më jep premtimin për besnikëri, ai do të jetë vëllai im dhe mbështetësi më i afërt", por askush nuk pranoi përveç Aliut.
Abondance
Abondance është një komunë në Francë. Abondance bën pjesë në departamentin Haute-Savoie të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 1476 banorë (regjistrimi 2006) dhe sipërfaqe prej 55.84 km².
Sergiu Celibidache
parapamje|300x300px|Sergiu Celibidache duke dhënë mësim në dirigjim në Institutin Kurtis në vitin 1984 studentit [[David Bernard (orchestra conductor)|David Bernard]] Sergiu Celibidache (11 korrik 1912, Romake, Rumani - 14 gusht 1996, La Neuville-sur-Essonne, Francë) ishte një dirigjent, kompozitor, dhe mësues rumun. I arsimuar në vendlindjen e tij, në Rumani, dhe më vonë në Paris dhe Berlin, karriera e Celibidache në muzikë përfshin mbi pesë dekada, duke përfshirë mandatin si dirigjent kryesor në Filharmoninë e Mynihut, Filharmoninë e Berlinit, Orkestrën Simfonike Siçiliane dhe disa orkestra evropiane. Më vonë në jetë, ai dha mësim në Universitetin e Mainz-it në Gjermani dhe Institutin e Muzikës Kurtis në Philadelphia, Pennsylvania.
Celibidache gjatë jetës së tij shpesh refuzoi të lëshojë shfaqjet e tij në regjistrime komerciale, duke pretenduar se një dëgjues nuk mund të fitonte një "përvojë transcendentale" jashtë sallës së koncerteve. Megjithatë, ai fitoi brohoritje ndërkombëtare për interpretime të famshme të repertorit të muzikës klasike dhe ishte i njohur për stilin e performancës shpirtërore të informuar nga studimi dhe përvojat e tij në Budizmin Zen. Karriera e tij e mëvonshme u dëmtua nga polemika dhe akuza për seksizëm dhe diskriminimim që u shfaqën gjatë një beteje ligjore 12-vjeçare që dominonte qëndrimin e tij në Filharmoninë e Mynihut. Celibidache konsiderohet si një prej dirigjentëve më të mëdhenj të shekullit të 20-të.
Jeta e hershme dhe edukimi
Sergiu Celibidache lindi më 28 qershor 1912 në Roman, një qytet i vogël në rajonin Moldavia të Rumanisë, ku babai i tij ishte një zyrtar qeveritar. Ai u rrit në Iași, ku familja e tij u zhvendos shpejt pas ditëlindjes së tij. Deri në moshën katër vjeçare ai tashmë kishte improvizuar në piano, dhe pas një shkollimi tradicional në matematikë, filozofi dhe muzikë në Iași, ai u dërgua nga babai i tij në Bukuresht dhe më pas në Paris kuai i vazhdoj studimet e tij. Babai i tij kishte pritur që ai të ndiqte një karrierë politike në Rumani. Megjithatë, Celibidache zgjodhi të regjistrohej në Hochschule für Musik (Akademia e Muzikës) në Berlin në Gjermani në vitin 1936 ku studioi kompozimin nën Heinz Tiessen dhe më vonë dirigjimin nën Kurt Thomas, Walter Gmeindl dhe Fritz Stein. Ai i vazhdoi studimet e doktoraturës në Universitetin Friedrich Wilhelm (Friedrich-Wilhelms-Universität) në Berlin ku ai studioi fiozofi me Nicolai Hartmann dhe Eduard Spranger me muzikologji me Arnold Schering dhe Georg Schünemann. Ai paraqiti një disertacion mbi kompozitorin Franco-Flemisht Josquin des Prez (1450-1521) dhe punën e tij gjatë Rilindjes. Ai u diplomua në vitin 1944  Gjatë studimeve të tij në Berlin, Celibidache u njoh me Budizmin Zen nëpërmjet ndikimit të mësuesit të tij, Martin Steinke dhe parimet e budizmit treguan për veprat dhe botëkuptimin e Celibidache për pjesën tjetër të jetës së tij.
Karriera
Sergiu Celibidache studioi në Berlin dhe, që nga viti 1945 deri në vitin 1952, ishte dirigjent kryesor i Filarmonisë së Berlinit. Më vonë punoi me orkestra radiofonike në Stokholm, Shtutgart dhe Paris. Ai gjithashtu punoi në Britani në fund të viteve 1940 dhe 1950, pjesërisht për shkak të përpjekjeve promocionale të pianistit Eileen Joyce dhe partnerit të saj, një agjenti artistësh. Joyce tha se Celibidache ishte dirigjenti më i madh me të cilin kishte punuar ndonjëherë – "he was the only one who got inside my soul". Në vitin 1970 ai u nderua me çmimin Sonning të Danimarkës. Nga 1979 deri në vdekjen e tij ai ishte drejtor i muzikës të Filharmonisë së Mynihut. Ai jepte mësim rregullisht në Universitetin e Mainz në Gjermani dhe në vitin 1984 dha mësim në Institutin Curtis në Filadelfia, Pensilvani. Mësimdhënia ishte një fokus i madh gjatë gjithë jetës së tij dhe kurset e tij shpesh ishin të hapura për të gjithë pa pagesë. Ndër studentët e tij të rëndësishëm janë Françoys Bernier, Jordi Mora, Peter Perret, Bernhard Sieberer, Markand Thakar, Konrad von Abel, Nils-Göran Areskoug dhe Tom Zelle si dhe Windquintet Danez.
Ai paraqitet në filmin Ambassadors of Music (1952) ku ai dirigjon Filarmoninë e Berlinit në një shfaqje të plotë të "Egmont" të Ludwig van Beethoven.
Një incident i diskutueshëm gjatë qëndrimit të tij me Filharmoninë e Mynihut ishte një betejë e zgjatur ligjore për të rrëzuar trombonistin kryesor Abbie Conant që zgjati 12 vjet, me Conant që në fund mbizotëroj. Gjyqtarja Angela Mack vendosi që Qyteti i Mynihut përmes orkestrës kishte thyer ligjin lidhur me trajtimin e barabartë të punonjësve. Një përshkrim i detajuar i rastit mund të gjendet në një artikull të botuar nga bashkëshorti i saj, William Osbourne. Dëgjimi dhe polemika e saj diskutohet në librin e Malcolm Gladwell, Blink.
Jeta personale
Në vitin 1965, Celibidache u martua me Ioana Procopie Dimitrescu. Ata kishin një djalë, Sergiu Ioan Celibidache ("Serge"), i lindur më 19 qershor 1968.
Vdekja
Celibidache vdiq në moshën 84 vjeç më 14 gusht 1996 në La Neuville-sur-Essonne, afër Parisit. Ai u varros në Cimetière de Neuville sur Essone.
Masuzo Madono
ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Sergiu Celibidache
Stili i performancës dhe kritikat
Fokusi i Celibidache ishte në krijimin, gjatë çdo koncerti, të kushteve optimale për atë që ai e quajti një "përvojë transcendente". Aspektet e Zen Budizmit, të tilla si ichi-go ichi-e, ndikuan fort në të menduarit e tij. Ai besonte se përvojat transcendentale nuk kishin shumë gjasa të vinin pas dëgjimit të muzikës së regjistruar, kështu që ai i la ata. Si rezultat, disa nga koncertet e tij siguruan audiencë me eksperienca të jashtëzakonshme dhe nganjëherë eksperienca që ndryshojnë jetën, duke përfshirë, për shembull, koncertin e vitit 1984 në Carnegie Hall nga Orkestra e Institutit Curtis që kritiku i New York Times, John Rockwell e shpalli si më të mirën në 25 vitet e tij të koncerteve.
Celibidache ishte i njohur për kërkesat e tij për kohë të gjata në prova me orkestrën. Një tipar shumë i përmendur i shumë koncerteve të tij, i kapur në regjistrimet e drejtpërdrejta të tyre, është një ritëm më i ngadaltë sesa ajo që konsiderohet normë, ndërkohë që në pasazhe të shpejta, ritmet e tij shpesh i tejkalojnë pritjet. Sidoqoftë, në pikëpamjen e Celibidache, kritikat e kohës së regjistrimit janë të parëndësishme, pasi nuk është (dhe nuk mund të jetë) një kritikë e performancës, por më tepër një transkriptim i tij, pa ambientin e momentit, për faktorin kyç në çdo performancë muzikore. Siç shpjegohet nga Celibidache, hapësira akustike në të cilën dëgjon një koncert ndikon drejtpërdrejt në gjasat e shfaqjes së përvojës së tij të kërkuar pas transcendentit. Hapësira akustike brenda së cilës dëgjon një regjistrim të një prej performancave të tij, nga ana tjetër, nuk ndikon në performancën, pasi është e pamundur për tiparet akustike të asaj hapësire për të nxitur muzikantët të luajnë më ngadalë ose më shpejt.
Pasi që performancat e tij të regjistruara dallojnë gjerësisht nga shumica e regjistrimeve të tjera ka çuar ato të shihen vetëm nga disa koleksionistë të tyre dhe jo të lëshohen gjerësisht për publikun, të "njëhershme" dhe jo regjistrime referimi.
Diskografia
Lëshime të njohura janë shfaqjet e tij në Mynih të Beethoven, Johannes Brahms, Anton Brukner, Robert Schumann, Johann Sebastian Bach, Gabriel Fauré dhe një seri shfaqjesh të drejtpërdrejta me Orkestrën Simfonike të Londrës dhe Orkestrën Simfonike të Radio Shtutgartit.
Rudina Hajdari
Jeta
Rudina lindi më 15 gusht në qytetin e Tiranës. Mbas vrasjes së babit të saj Azem Hajdarit ajo emigroi në Shtetet e Bashkuara të Amerikës për qëllime studimore.
Gruemira
Gruemira
Pikat kryesore:
Pozita gjeografike:
Komuna Gruemirë kufizohet në veri me komunën e Koplikut dhe komunën e Shkrel, në lindje me komunën Pult, në jug me komunën Rrethina dhe në perëndim me liqenin e Shkodrës.
Përfshin 15 fshatra nën administrim.
Veçoritë natyrore
Njësia administrative Gruemirë ka reliev kryesisht fushor, ku shtrihet edhe fusha Gruemirë-Grizhe (pjesë e fushës së mbishkodrës). Përvec fushave, janë prezente edhe kodrat dhe vargmalet, ku maja më e lartë është mali i Maranajt (1576m).
Klima është tipike mesdhetare (verë e nxehtë dhe e thatë, dimër i butë dhe i lagësht) dhe reshjet e shiut shkojnë deri në 500 mm.
Hidrografia: Njësia administrative Gruemirë laget nga liqeni i shkodres dhe vija e Vrakës, e cila derdhet në liqenin e Shkodrës.
Popullsia
Besimi është në dominancë musliman, por ka në numër të madh edhe katolikë, po ashtu edhe pakica ortodokse (kryesisht në Boriç i Vogël- Boriç i Madh).
Pakicat etnike në zonën administrative Gruemirë, I gjejmë kryesisht në fshatrat Boriç i Madh dhe Boriç i Vogël, ku kanë mbetur në shqipëri, pas mbylljes së kufinjve shqiptar me Malin e Zi dhe Srbinë.
Migrimet dhe emigrimet kanë qenë të shumta ku ka ndikuar ndjeshëm në rënien e popullsisë së kësaj zone. Vendet ku janë preferuar më shumë për migrim janë: Shkodra dhe Tirana, kurse për imigrim, janë: Anglia (vendi 1), Gjermania (vendi 2) dhe Italia (vendi 3). Kohët e fundit është rritur edhe preference për imigrim drejt Francës.
Ekonomia
Ekonomia është e përbërë kryesisht nga bujqësia dhe blegtoria, por zënë vend edhe pylltaria dhe bletaria.
Në këtë  zonë, duke qenë se klima është kryesisht mesdhetare, kultivohet bima e duhanit, sherebelës, levandës, makthit etj. Po ashtu kemi vreshtari dhe pemishte, drithëra, perime. Tek blegtoria përfshihet kryesisht mbajtja e bagëtive të trasha dhe më pak ato të imëta. Gjithashtu është I zhvilluar edhe peshkimi
Evis Zdruli
Evis Zdruli (lindur më 1975, Tiranë) është një violonçeliste shqiptare nga Shqipëria. Ajo është pjesë e orkestrës të Radiotelevizionit Shqiptar (RTSH) në Tiranë, Shqipëri.
Kroi Tanzot
Krua që gjendet disa dhjetëra metra nën majën jugore të Malit të Gjallicës, Kukës, me pamje nga perëndimi. Gjallica ishte mal i shenjtë për banorët ilirë e më pas arbër të zonës, të cilët mendonin në majën e Gjallicës jetonin zanat e maleve e perënditë e tjera ilire, të cilat pinin ujë në kroin Tanzot. Domëthënia e emrit është 'krua i tërë zotave' (Kroi Tan(ë)zot(ë)t). Riti i faljes gjatë Festës së Gjallicës bëhet në rrafshin e majës afër burimit të Kroit Tanzot. =Referimet=
Hifuyo Uchida
ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Albalat dels Sorells
Albalat dels Sorells është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Horta Nord, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Albalat dels Sorells ka 3758 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 4.6 km2.
Aboncourt-sur-Seille
Aboncourt-sur-Seille është një komunë në Francë. Aboncourt-sur-Seille bën pjesë në departamentin Moselle të rajonit Grand Est. Komuna ka një popullsi prej 74 banorë dhe sipërfaqe prej  3.63 km².
Lëvizja për pavarësinë e Katalonjës
parapamje| Një protestë për pavarësinë e Katalonjës në korrik 2010 Lëvizja për pavarësinë e Katalonjës është një lëvizje social-politike, që kërkon pavarësimin e rajonit të Katalonjës nga Mbretëria e Spanjës.
Historia
Macià shpalli një Republikë Katalane brenda Spanjës në vitin 1931, duke pranuar më pas autonominë brenda shtetit spanjoll pas negociatave me udhëheqësit e Republikës së Dytë Spanjolle. Gjatë Luftës Civile Spanjolle, gjenerali Francisco Franco hoqi autonominë e Katalonjës në vitin 1938.
Pas vdekjes së Frankos në 1975, Spanja u zhvendos për të rivendosur demokracinë. Një kushtetutë e re u miratua në 1978, e cila pohoi "unitetin e pandashëm të kombit spanjoll", por pranoi "të drejtën për autonomi të kombësive dhe rajoneve që e formojnë atë". Partitë e Pavarësisë e kundërshtuan atë mbi bazën se ishte e papajtueshme me vetëvendosjen katalane dhe formuan Comité Català Contra la Constitució Espanyola (Komiteti Katalan Kundër Kushtetutës) për ta kundërshtuar atë. Kushtetuta u miratua në një referendum nga 88% e votuesve në Spanjë në përgjithësi, dhe pak më shumë se 90% në Katalonjë. Ajo u pasua nga Statuti i Autonomisë së Katalonjës i vitit 1979, i cili u miratua në një referendum, me 88% të votuesve që e mbështetën atë. Pas vdekjes së Frankos, partitë politike katalanase u përqendruan në autonomi dhe jo në pavarësi.
Lëvizja Bashkëkohore
Lëvizja bashkëkohore e pavarësisë filloi rreth vitit 2009 pas një sërë ngjarjesh, duke përfshirë krizën financiare të viteve 2007–2008 dhe Partido Popular (Partia Popullore) që sfidoi Statutin e Autonomisë 2006 në Gjykatën Kushtetuese të Spanjës. Komunat katalanase mbajtën disa referendume simbolike për pavarësinë midis 2009 dhe 2011.
Mes protestave të mëdha nga kampet pro dhe kundër pavarësisë, parlamenti katalanas miratoi një mocion me qëllim të shpalljes së një republike të pavarur, në të njëjtën kohë që senati spanjoll votoi për të marrë kontrollin e institucioneve katalane deri në zgjedhjet e reja rajonale. Udhëheqësit e qeverisë rajonale u arrestuan në javët në vijim, me disa të arratisur jashtë vendit, duke përfshirë presidentin e atëhershëm Carles Puigdemont. Në vitin 2019, qeveria e re spanjolle ra dakord të zhvillonte një "tryezë negociatash" me qeverinë e Katalonjës, megjithëse refuzoi paraprakisht të konsideronte pavarësinë ose vetëvendosjen.
Në vitin 2020, qeveria spanjolle filloi përpunimin e një kërkese për faljen e drejtuesve të arrestuar, e cila hyri në fuqi në qershor 2021.
Mbështetja politike
Në Parlamentin e Katalonjës, partitë që mbështesin në mënyrë eksplicite pavarësinë janë Së bashku për Katalonjën (JxCat) (e cila përfshin Partinë Demòcrata Europeu Català (PDeCAT), trashëgimtare e ish- Convergència Democràtica de Catalunya (CDC)); Esquerra Republicana de Catalunya (ERC) dhe Candidatura d'Unitat Popular (CUP).
Partitë që kundërshtojnë pavarësinë rajonale janë Ciutadans (Qytetarët), Partia Popullore (PP), Partit dels Socialistes de Catalunya (PSC) dhe, që nga viti 2021, Vox. En Comú Podem mbështet federalizmin dhe një referendum ligjor dhe të rënë dakord.
Muhammed Mehdi Akif
Jeta e hershme
Akifi lindi më 12 korrik 1928 në Kefr Auad El Seneita, në veri të Egjiptit. Viti i lindjes së tij ishte viti ku Vëllazëria Myslimane u themelua.
Ai morri Certifikatë Primare të Edukimit në Shkollën Fillore El Mensura. Pastaj ai u bashkua në Institutin e Lartë të Edukimit Fizike dhe diplomoi në maj 1985, pasi ai punoi si mësues i shkollës së mesme të ulët.
Karriera
Akifi iu bashkua Fakultetit Juridik dhe mori përgjegjësinë për kampet e stërvitjes së Vëllazërisë në Universitetin Ibrahim (Universiteti Ain Shams i sotëm). Kjo ishte gjatë luftës kundër pushtimit britanik në Kanalin që parapriu Revolucionin e vitit 1952, pas së cilës ai la përgjegjësinë ndaj Kamaleddin Hussein, atëherë Shefi i Gardës Kombëtare.
Ai u arrestua më 1 gusht 1954 dhe u ngrit në gjyq me akuza duke përfshirë kontrabandën e krye-gjeneralit Abdul Munem Abderraoof (një nga shefat e ushtrisë që drejtoi largimin dhe dëbimin e mbretit Faruk) dhe u dënua me vdekje në mungesë para se vendimi të ndryshohej në jetë burgim.
Ai pastaj u zhvendos në Riad, Arabinë Saudite për të punuar si këshilltar për Asamblenë Botërore të Rinisë Myslimane dhe ishte përgjegjës për kampet dhe konferencat e saj. Ai mori pjesë në organizimin e kampeve më të mëdha për rininë myslimane në arenën botërore; në Arabinë Saudite, Jordani, Malajzi, Bangladesh, Turqi, Australi, Mali, Kenia, Qipro, Gjermani, Britani dhe Amerikë.
Ekerö
Ekerö është qytet në Qarkun Stokholm, Suedi, me 25.000 banorë sipas vitit 2016.
Muhammed Mehdi Akif
Karriera
Ai mori postin e drejtorit të Qendrës Islamike në Mynih.
Ekerö
Ekerö përbëhet nga qytetet e mëparshme të Tappström dhe Träkvista, të cilët që nga viti 1975 u bashkuan.
Muhammed Mehdi Akif
Karriera
Ai u zgjodh Anëtar i Parlamentit në vitin 1987 për zonën zgjedhore elektorale të Kajros.
Qeveria e Greqisë
Qeveria e Greqisë (zyrtarisht: Qeveria e Republikës Greke; gjithashtu Qeveria Greke ose Qeveria Helenike) është qeveria e Republikës Greke, e reformuar në formën e saj aktuale në 1822.
Muhammed Mehdi Akif
Karriera
Në vitin 2005, ai denoncoi atë që ai e quajti "mitin e Holokaustit" në mbrojtjen e mohimit të holokaustit nga presidenti iranian Mahmud Ahmedinezhad dhe akuzoi Shtetet e Bashkuara që sulmoi secilin që ngriti pyetje rreth holokaustit..
Më 19 tetor 2009, gazetat egjiptiane raportuan se Akifi kishte dhënë dorëheqjen si udhërrëfyes i përgjithshëm i Vëllazërisë Myslimane pas një mosmarrëveshjeje midis udhëheqësve të ndryshëm në grup. Megjithatë, raportet e radhës në faqen e internetit të Vëllazërisë Myslimane thanë që Akifi nuk kishte dhënë dorëheqjen dhe do të vazhdonte të shërbente si udhërrëfyes i përgjithshëm i grupit deri në zgjedhjet në janar të vitit 2010.
Jeta personale
Shëndeti i Akifit ishte përkeqësuar kur ishte burgosur nga autoritetet egjiptiane pas grushtit të shtetit egjiptian të vitit 2013, vajza e tij konfirmoi se ishte i izoluar në spitalin e burgut dhe ishte e lejueshme vizita vetëm një herë një javë, pavarësisht moshës së tij të vjetër dhe shëndetit të dobët.
Qeveria e Greqisë
Kreu i qeverisë është Kryeministri i Greqisë. Ai i rekomandon Presidentit të Republikës për emërim ministrat dhe zëvendësministrat. Kryeministri, ministrat dhe ministrat zëvendësues i përkasin Këshillit Ministror, komitetit suprem vendimmarrës. Zakonisht në Parlament ulen ministrat dhe zëvendësit. Ata janë përgjegjës para Kushtetutës. Zëvendësministrat nuk janë anëtarë të qeverisë.
Muhammed Mehdi Akif
Vdekja
Akifi vdiq më 22 shtator 2017 në moshën 89 vjeçare.
Qeveria e Greqisë
Organe të tjera kolektive të qeverisë, përveç Këshillit Ministror, janë Komisioni për Institucionet, Këshilli Qeveritar për Punët e Jashtme dhe Mbrojtjen dhe të tjera, duke përfshirë çështje të veçanta të politikave të qeverisë.
Jiro Miyake
(? – 30 Nëntor 1984) ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Aboncourt-Gesincourt
Aboncourt-Gesincourt është një komunë në Francë. Aboncourt-Gesincourt bën pjesë në departamentin Haute-Saône të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 249 banorë dhe sipërfaqe prej  10.68 km².
Albalat dels Tarongers
Albalat dels Tarongers është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Camp de Morvedre, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Albalat dels Tarongers ka 1121 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 21.35 km2.
Milingona e artë
Milingona e artë është manifestim qëllimi i së cilës është që të evidentojë dhe shpërblejë kontributin e të gjithë atyre që veçohen në fusha të ndryshme si sporti, kultura, arti, botimet, mediat e të tjera.
Milan Arsov
thumb|220px|Milan Arsov Milan Arsov (Bullgarisht: Милан Арсов; 1884 - 8 qershor 1908) ishte revolucionar bullgar, anëtar i Gemidziite dhe një nga vrasësit të Selanikut. Në Republikën e Maqedonisë konsiderohet se ai është maqedonas.
Biografia
Milan Arsov lindi në Oraovec, në Vilajetin e Kosovës. Ai ka studiuar në gjimnazin bulgarian në Selanik. dhe në gjimnazin e Eksarkatin Bulgarian, por nuk ka mundur të diplomoj.
Në Selanik, ai u bashkua me vëllazërinë anarkiste të quajtur Gemidzii dhe u bë pjesë e kësaj. Më 15 prill 1903, Dimitar Mechev, Ilija Trachkov and Milan Arsov kanë shpërthyer stacionin hekurudhor Selanik - Stamboll, shpërthimi i ka dëmtuar shumë vetura dhe llokomotiva, por asnjë nga pasagjerët nuk lënduar. Ditën tjetër, Arsovi ka hedhur bombë në hotelin "Alhambra". Së bashku me Pavel Shatev, Georgi Bogdanov dhe Marko Boshnakov, ata u dënuan me vdekje, por dënimi i tij u ndryshua me burgim të përjetshëm dhe ai u dërgua në Fezan në Sahara së bashku me vrasësit tjerë.
Ai vdiq prej turbekulosit më 8 qershor 1908 në Murzuk, por kafka e tij u kthye në Maqedoni prej Pavel Shatev dhe Georgi Bogdanov.
Kryeministri i Greqisë
Selia zyrtare e zyrtarit (por jo rezidenca) është Mansioni Maximos në qendër të Athinës. Zyra është përshkruar në Kushtetutë si Kryeministër apo Kryetar i Qeverisë.
Zgjedhja dhe emërimi i kryeministrit
Kryeministri emërohet zyrtarisht nga presidenti i Greqisë.
Sipas nenit 37 të Kushtetutës greke, presidenti i Republikës së Greqisë emëron kryetarin e partisë politike me shumicën absolute të vendeve në parlament si kryeministër. Nëse asnjë parti nuk ka shumicën absolute, presidenti i jep udhëheqësit të partisë me shumicë relative (pluraliste) një mandat eksplorues për të konstatuar mundësinë e formimit të një qeverie që gëzon besimin e parlamentit.
Nëse kjo mundësi nuk mund të konstatohet, presidenti ia jep mandatin hulumtues kryetarit të partisë së dytë më të madhe në Parlament, dhe nëse kjo rezulton e pasuksesshme, kryetarit të partisë së tretë më të madhe në parlament. Çdo mandat eksplorues do të jetë në fuqi për tre ditë.
Nëse të gjitha mandatet hulumtuese rezultojnë të pasuksesshme, presidenti thërret të gjithë liderët e partive dhe nëse konfirmohet pamundësia për të formuar një kabinet që gëzon besimin e parlamentit, presidenti do të përpiqet të formojë një kabinet të përbërë nga të gjitha partitë në parlament me qëllim të mbajtjes së zgjedhjeve parlamentare. Nëse kjo dështon, presidenti do t'i besojë kryetarit të Gjykatës së Lartë Administrative ose të Gjykatës së Lartë Civile dhe Penale ose të Gjykatës së Revizorëve formimin e një kabineti sa më të pranuar gjerësisht për të kryer zgjedhjet pasi presidenti të shpërndajë Parlamentin.
Prandaj, zgjedhja e anëtarëve të një partie të caktuar në parlament është e barabartë me votën për kryeministër për udhëheqësin e asaj partie.
Betimi fetar i detyrës
Para marrjes së detyrës, kryeministri betohet në një ceremoni fetare brenda Rezidencës Presidenciale. Kryeministrat betohen nga kryepeshkopi i Athinës i cili është kreu i Kishës së Greqisë. Kryepeshkopi fillon me disa lutje dhe Kyrie Eleison, dhe më pas kryeministri i zgjedhur vendos dorën mbi Biblën e vendosur mes dy qirinjve të ndezur, të gjitha në një tryezë midis tij dhe kryepeshkopit. Pas kryepeshkopit, kryeministri i zgjedhur më pas reciton betimin:
"Betohem në emër të Trinisë së Shenjtë, Konsubstanciale dhe të Pandashme për të mbrojtur Kushtetutën dhe ligjet dhe për t'i shërbyer interesit të përgjithshëm të popullit grek."
Më pas kryepeshkopi reciton disa bekime të tjera dhe pjesëmarrësit bëjnë shenjën e kryqit tri herë. Më pas, kryepeshkopi përgëzon kryeministrin e ri, i cili më pas shtrëngon duart me presidentin përpara se të nënshkruhen dokumentet përkatëse.
Betimi civil i detyrës
Në vitin 2015 Alexis Tsipras, një ateist i vetëshpallur, u bë kryeministri i parë që zgjodhi një afirmim laik në vend të betimit tradicional fetar. Ai u betua nga Presidenti Karolos Papulias në vend të kryepeshkopit të Athinës dhe, në vend të betimit të mësipërm, recitoi pohimin:
"Z. President, dua t'ju siguroj, për nderin dhe ndërgjegjen time, se do të ndjek Kushtetutën dhe ligjet dhe do t'i shërbej gjithmonë interesit të përgjithshëm të popullit grek."
Më pas ai shtrëngoi dorën me presidentin, i cili e uroi, para se të vazhdonte me firmosjen normale të dokumenteve zyrtare.
Kur Tsipras mori sërish kryeministrinë, më 21 shtator 2015, Presidenti Prokopis Pavlopoulos vendosi që afirmimi duhej të ishte më formal, si vijon:
"Unë pohoj, për nderin dhe ndërgjegjen time, se do të ndjek Kushtetutën dhe ligjet dhe do t'i shërbej interesit të përgjithshëm të popullit grek."
Selia e kryeministrit
Mansioni Maximos (greqisht: Μέγαρο Μαξίμου) ka qenë selia zyrtare e kryeministrit të Greqisë që nga viti 1982. Ndodhet në qendër të Athinës, pranë sheshit Sintagma. Ndonëse ndërtesa përmban zyrat e kreut të qeverisë greke, ajo nuk përdoret si rezidencë e kryeministrit.
Varri i Akbarit
Varri i Akbarit është mauzoleu i perandorit mogul Akbar dhe një kryevepër e rëndësishme e Arkitekturës Mogule. Ai u ndërtua në vitet 1605–1613 dhe u vendos në një terren prej 48.2 hektarë në Sikandra, një rrethinë e Agras, në Uttar Pradesh të Indisë.
Historia
Varri i Akbarit u ndërtua nga djali i tij, princi Salim i quajtur Jahangir. Akbari e planifikoi varrin dhe zgjodhi vendin e përshtatshëm për të. Pas vdekjes së tij, ndërtimin e përfundoi djali i tij Jahangiri, në vitet 1605–1613.
Akbari ishte një nga perandorët më të mëdhenj në historinë e Indisë. Megjithatë, gjatë mbretërimit të stërnipit të tij, Aurangzebit, Xhatët kryengritës nën drejtimin e Raxha Ram Xhatit, e grabitën varrin e rafinuar, duke plaçkitur të gjithë xhevahiret prej ari dhe argjendi si dhe tapetet, ndërsa shkatërruan të gjitha gjërat. Madje në mënyrë që të hakmerrej për vdekjen e babait të tij Gokula, ai i mori dhe i dogji edhe kockat e Akbarit. Gjatë kësaj kohe u plackit gjithashtu edhe Taxh Mahali fqinj dhe u grabitën dy porta të Agras. Më vonë ai u dënua me vdekje nga Aurangzebi. Varri mbeti i rrënuar deri në riparimet e gjera që i kryen britanikët nën drejtimin e Lord Curzon-it.
Mérobert
Mérobert është komunë në departamentin Essonne në Île-de-France, në veri të Francës.
Sachi Kagawa
ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Martalloz
Martallozët (gr amartolos, "të korruptuar, endacake" ;. ose tej armatosur) ishin forca mercenare osmane sigurisë te cilët qe nga shekulli të 15 të cilët ishin rekrutuar nga të krishterët ortodoksë të Ballkanit (vllehët, grekët, sllavët).
Enes ibn Nadhar
Enes ibn Nadhar (Arabisht: أنس بن النضر) ishte një nga shokët e profetit Muhammed. Ai i përkiste fisit Banu Hazraxh të Ensarive dhe ishte axha i Enes ibn Malikut. Ai nuk mundi të shkoj në Betejën e Bedrit dhe u pikëllua për këtë.
""O i Dërguari i Allahut! Isha larg nga beteja e parë që luftove kundër paganëve. (Pasha Allahub) nëse Allahu më jep mundësinë për të luftuar paganët, pa dyshim. Allahu do të shohë se si me guxim do të luftoj"."
Ai luftoi kundër idhujtarëve në Betejën e Uhudit deri sa ra dëshmorë. Trupi i tij u gjet me më shumë se tetëdhjetë plagë prej shpatave dhe shigjetave. Vetëm motra e tij mund ta njihte atë përmes gishtave të tij. (Rijadus Salihin) Vargu i mëposhtëm i Kur'anit u shpall për të dhe për burra të tjerë të këtij lloji:
""Prej besimtarëve kishte burra që vërtetuan bsën e dhënë All-llahut, e disa prej tyre e realizuan premtimin duke dhënë jetën, dhe ka prej tyre që janë duke pritur (ta zbatojnë) dhe ashtu nuk bënë kurrfarë ndryshimi."."
Albanyà
Albanyà është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Empordà, të provincës Girona, në Komunitetin Katalonia.
Adriana Bejko
Dr. Fishta –Bejko ka lindur nё qytetin e Shkodrёs. Ajo eshte ne profesion mesuese e Gjuhes Shqipe dhe e Gjuhes se huaj.
Jetëshkrimi
ka kryer shkollen 8-vjecare po nё qytetin e Shkodrёs. Nё vitin 1968, pasi mbaron shkollёn 8-vjecare “Ndoc Mazi”, fillon studimet nё Shkollёn e Gjuhёve te Huaja nё Tiranё dhe mё vonё nё Fakultetin e Filologjise, dega Anglisht. Gjatё gjithё jetёs sё saj si studente, ajo jo vetёm ishte njё nxёnёse e shkёlqyer, por tregoi edhe aftesi tё mahnishtme si drejtuese dhe udheheqёse aktivitetesh shkollore dhe jashtё-shkollore.
Edukimi Kualifikime
Bachelor of Arts (Honours) - Universiteti i Tiranes, Albania 1975 Dega: English Language and Literature
Bachelor of Education (Honours) – Universiteti i Tiranes, Albania 1976
Ne vitin 2007 mbron titullin Doctor i Shkencave Pedagogjik
Masao Takada
ishte një ish-futbollist japonez.
Adriana Bejko
Edukimi Kualifikime
Ne 1997, mbron Master Degree
Masao Takada
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Adriana Bejko
Edukimi Kualifikime
Profesoreshe e asociuar ne Universitetin e Calgary.
Veprimtaria profesionale ne Shqiperi
Mesuese Anglishtje, Shkolla “Demir Gashi” Peshkopi 1975-1976
Mesuese Anglishtje, “Shkolla e Gjuheve te Huaja”, Tirane 1976-1977
Mesuese Anglishtje Shkolla “Cajupi” Tirane 1977-1978
Mesuese Anglishtje Shkolla “Qemal Stafa”, Tirane 1978- 1991
Inspektore, Drejtoria Arsimore, Tirane 1991-1994
Ne periudhen 1990-1994, Dr. Fishta-Bejko punon si inspektore arsimi ne Drejtorine Arsimore te Tiranes. Gjate asaj kohe ajo eshte shume active si perfaqesuese e Shqiperise prane Keshillit Britanik dhe Qendres Kulturore Amerikane. Ajo mundeson ardhjen e kompjuterave dhe magnetofoneve te pare per mesimin e Anglishtes ne shkollat shqiptare. Departamenti Amerikan i Shtetit I ofron nje burse Fullbright per te studjuar ne Amerike dhe ne 1994 ajo shkon ne Kaliforni me studime. Ne 1997, mbron Master Degree dhe ne pamundesi per t’u kthyer ne atdhe (rrumujat e 1997 ne Shqiperi), aplikon per te emigruar ne Kanada.
Ne 1999, emigron me familjen ne Kanada dhe fillon punen si Drejtoreshe e programit te ESL per Trinity Western University ne Vancouver dhe me vone profesoreshe e asociuar ne Universitetin e Calgary.
Veprimtaria profesionale ne Amerike & Kanada
Specialist – Arizona State University, USA 1997 Fusha e Studimit – al Leadership Master of - Point Loma University, California,
USA 1995 Fusha e Studimit: Leadership - English as a Second Language and Diversity in Thesis Title: Acculturation, equity, and literacy issues related to teaching Latino students.
Drejtoreshe, ESL program 1999 – 2003 Trinity Western University, Vancouver, British Columbia, Canada
Pedagoge, Fakulteti i Edukimit, Drejtoreshe e ESL program 2003-2007 University of Calgary, Alberta, Canada
Pedagoge, Fakulteti i Edukimit 2009 - 2012 Ambrose University, Calgary, Alberta Canada
Shefe e Katedres se Diverse Learning 2012- on Board of Education - Calgary, Alberta, Canada
Dr. Adriana Fishta-Bejko shpallet “Ambasadore e Kombit”
[https://www.albcanyyc.org/single-post/2019/03/10/dr-adriana-fishta-bejko-spallet-ambasadore-e-kombit Dr. Fishta-Bejko besoi në vete se inteligjenca e thelluar ishte nëpër botimet e ndryshme. Kështu, Adriana Fishta-Bejko i është rikthyer disa herë dyerve të Universitete të ndryshme botërore për të pasuruar gradat e saj shkencore si dhe CV e saj. Lektore dhe pedagoge në mjaft Universitete botërore, si dhe folëse e prezantuese në mjaft konferenca ndërkombëtare, ajo është një ndër intelektualet më një përgatitje të veçantë në fushën e arsimit në përgjithësi dhe në mësimin e gjuhëve të huaja në veçanti. Prej vendosjes së saj në Calgary të Kanadasë në vitin (1997) 2003, ajo ka punuar si shefe katedre pranë University of Calgary dhe dretore e programit për studentët e huaj. Ajo është nominuar dhe nderuar disa herë me çmime të konsiderueshme për karrierën e saj pa harruar titullin “Teacher of the year” në vitin 2016 dhe "Lifetime Achievement në 2018”.]
Libra
“Mësojmë Shqip, Niveli A1”
Books by Adriana Bejko https://www.bookdepository.com/author/Adriana-Bejko
Book 2 English Stories in pikure by Adriana Fishta-Bejko (Author)
Fun English Book 4 : Sound It Out!by Adriana Fishta-Bejko (Author)
Fun English Level 4: Pupils' Book (Fun English) Paperback
Ablon-sur-Seine
Ablon-sur-Seine është një komunë në Francë. Ablon-sur-Seine bën pjesë në departamentin Val-de-Marne të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 5171 banorë dhe sipërfaqe prej  1.11 km².
Adriana Bejko
Libra
Fun English Book 5: Book Level 3 Special People Hardcover – August 20, 2012
Fun English Book 6 Fun English Book 6 by Adriana Fishta-Bejko (Author)
https://www.amazon.com/Fun-English-Global-Pupils-Book/dp/0582789567