cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kruela (film)
Shikueshmëria e PVOD
Sipas Samba TV, filmi u shikua nga rreth 686,000 familje amerikane në fundjavën e tij debutuese (39% prapa 1.12 milion Mulan), duke rezultuar në rreth 20.57 milion dollarë të ardhura për Disney. Kompania raportoi gjithashtu se 83,000 familje në Mbretërinë e Bashkuar e shikuan filmin (duke rezultuar në 2.35 milionë dollarë), 15,000 në Gjermani dhe 9,000 në Australi. Në 30 ditët e para të tij, filmi u shikua në rreth 1.8 milionë familje amerikane, duke gjeneruar një total prej 54 milionë dollarësh. Në janar 2022, firma e teknologjisë Akamai raportoi se Kruela ishte filmi i shtatë më i piratuar i vitit 2021.
Arka
Që nga 6 marsi 2022, Kruela ka fituar 86.1 milionë dollarë në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada dhe 147.4 milionë dollarë në territore të tjera, për një total prej 233.5 milionë dollarësh në mbarë botën.
Në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada, Kruela u shfaq së bashku me Një Vend i Qetë Pjesa II, dhe parashikohej të fitonte 17–23 milionë dollarë nga 3,892 kinema në fundjavën e hapjes dhe rreth 30 milionë dollarë gjatë kornizës katërditore të Ditës së Përkujtimit. Filmi fitoi 7.7 milionë dollarë në ditën e parë të tij, duke përfshirë 1.4 milionë dollarë nga pamjet paraprake të së enjtes mbrëma. Ai vazhdoi të debutonte në 21.5 milionë dollarë dhe një total prej 26.5 milionë dollarësh gjatë katër ditëve, duke përfunduar i dyti në arkë. 61% e audiencës së ndjekur ishte femra, me 43% nën 25 vjeç. Në fundjavën e dytë të filmit, filmi fitoi 11 milionë dollarë, duke u renditur i treti pas Të Ngjallurit: Djalli Më Bëri Ta Bëj dhe Një Vend i Qetë Pjesa II. Më pas, filmi ra në vendin e 5-të në fundjavën e tretë, duke fituar 6.7 milionë dollarë. Deadline Hollywood shkroi se pavarësisht se kishte një total prej 71 milionë dollarësh deri në pesë javë, burimet besonin se "niveli i Disney+ Premier PVOD po ndikon në të ardhurat e përgjithshme të fotografisë, jo vetëm në arkë, por edhe në të ardhurat ndihmëse të filmit".
Filmi fitoi 26.5 milionë dollarë në hapjen e tij vendase dhe fitoi 16.1 milionë dollarë në 29 vende të tjera, për një debutim global prej 43 milionë dollarësh. Në Kinë, Kruela debutoi me një hapje prej 1.7 milionë dollarësh më pak se sa pritej, duke përfunduar pas F9 që fitoi 8.9 milionë dollarë.
Vazhdimi
Në maj të vitit 2021, si Stone ashtu edhe Thompson deklaruan se do të dëshironin të bënin një film të dytë Kruela si vazhdim dhe si prequel në stilin e Kumbari Pjesa II. Në qershor 2021, Disney njoftoi se një vazhdim është zyrtarisht në fazat e hershme të zhvillimit, me Gillespie dhe McNamara që pritet të kthehen si regjisor dhe shkrimtar, respektivisht. Në gusht 2021, Stone mbylli një marrëveshje për të ripërsëritur rolin e saj në vazhdim.
Arsimi shqip ne Anamorave
Arsimi shqip ne periudhën e luftës se dyte botërore
Ne te shkruhej me laps te punuar prej guri ku lente ngjyre te bardhë që lehtë shlyhej nga pllaka, të njëjtat mjete mësimore i kishin edhe nxënësit e klasës se dytë për dallim nga nxënësit e kl se parë këta ne fund te abetares kishin edhe librin e leximit. Ndërkaq nxënësit e kl se tretë dhe te katërt ne vend te rrasave te gurit kishin fletore ndërsa libra nuk kishin fare.
Lëndët mësimore që mësoheshin gjatë asaj kohe ishin këto gjuhë amtare, matematikë, bukur shkrim, edukatë fizike, edukate morale, edukatë muzike për te gjitha klasët, klasa e tretë dhe e katërt mësonin edhe lendet e historisë dhe gjeografisë.
Vlerësimi i diturisë se nxënësve behej me nota numerike, 1-shkëlqyeshëm, 2-shumë mire ,3-mirë ndërsa 4dhe 5 ishin nota te dobëta, suksese te mjaftueshëm nuk kishte, lajmërimi i nxënësve për të paraqitur njohuritë bëhej me një gisht, java e mësimit zgjaste 6 ditë ndërsa ora zgjaste 45 min. Brenda ditës mbaheshin 5-6 orë mësimi varësisht nga klasa dhe festë kryesore kombëtare kremtohej dita e Flamurit 28 nëntori 1912.
Karakteristikë e kësaj kohe është se mësimi fillonte dhe mbaronte me këndimin e himnit te flamurit për çdo ditë ,krahas himnit kombëtarë nxënësit kanë qenë te obliguar ta mësojnë edhe himnin Italian i cili këndohej ne raste te paraqitjes se ndonjë eprori Italian ne shkollë apo në rrugë ne raste tjera jo.
Duhet cekur se këtu mësuesit pos procesit mësimor me nxënësit më të rritur angazhoheshin edhe ne LNÇ për ta larguar okupatorin nga atdheu i robëruar.
Prej tetorit te vitit 1944 deri ne shtator te v 1945 prapë mësimi nuk u mbajt si dhe nuk dihej për fatin e mësuesit Hilmi Begraca, më vonë kuptohet se ai u dënua me 20 v. burg pasi nuk u pajtua me fatin e tokave shqiptare pas mbarimit te luftës dhe kështu ai mbajti 16 vite burg te cilin e priti gruaja e tij besnike deri ne lirimin e tijë edhe pse nuk kishin pasur ende fëmijë.
Shkolla shqipe pas luftës se dytë botërore deri më 1999
Nga shtatori i v. 1945 ne fshatin Pozharan mësimi zhvillohej ne dy gjuhët ndaras për nxënësit shqiptarë te cilët e vijonin mësimin ne shkollë ndërsa nxënësit serbë nëpër shtëpi private, kjo vazhdoi deri ne v. 1954 kur me punë vullnetare u bë ndërtimi i shkollës fillore.
Mësuesi i pare ishte Elmaz Ramiqi i cili punoi gjate v. 1945/46 pastaj vijnë mësuesit tjerë si Nezir Haliti nga Mitrovica, Ymer Shehu emigrant nga Shqipëria, Reshat Hoxha nga Përlepnica, Hysen Selimi nga Bresalci, për këta mësues jeta ishte shume e vështirë dhe për strehimin e ushqimin e tyre kujdeseshin prindërit e nxënësve sipas një orari që ishte përgatitur nga organet e pushtetit te komunës së Pozheranit.
Gjenerata e parë qe i mbaroi mësimet 4 klaseshe ishte e v shkollor 1948/49 ku dhe po i shënojmë emrat e tyre :Alije Kurteshi Demjaha mbesa e Hamdi Kurteshit, Feriz Pira, Salih Kuka, Dalip Halabaku, Avdi Alidema, Zahir Alidema, Zeqir Halabak, Sali Terziqi dhe Zahir Ramiqi-Bejta.
Në vitin tjetër shkollor 1949/50 mësimet katër klaseshe i mbaruan këta nxënës : Hilmi Pira, SadikPira, Milazim Ramiqi, Hajriz Ramiqi, Aziz Pira, Ismail Demiri, Xhemajl Demiri, Fatime Pira, Rufadie Pira, dhe Halil Alidema.
Fisi i mbretërve të humbur
Fisi i mbretërve të humbur : tregime, me autor Ibrahim Berisha. Botuar në Prishtinë në vitin 2004 nga "Rozafa". Libri ka 203 faqe. ISBN 9951020542
Arsimi shqip ne Anamorave
Shkolla shqipe pas luftës se dytë botërore deri më 1999
Gjate vitit shkollor 1950 /51 për herë të parë në Pozharan hapet gjimnazi i ulët katër klasësh, atë e udhëhiqte në klasën e parë mësuesi Basri Noka emigrant nga Shqipëria.
Fisi i mbretërve të humbur
Shënime: Letërsia shqipe, tregime dhe novela, proza.
Arsimi shqip ne Anamorave
Shkolla shqipe pas luftës se dytë botërore deri më 1999
Të parët që u regjistruan ne vitin e parë të këtij gjimnazi ishin nxënësit qe me parë kishin mbaruar mësimet katër klasëshe në shkollën e Pozharanit apo në shkollat tjera.
Më poshtë po i shënojmë emrat e nxënësve: Alije Kurteshi Demjaha, Fatime Pira, Rufadije Pira,Mehmet Pira, Feriz Pira, Aziz Pira, Sadik Pira, Hilmi Pira, Xhemajl Demiri, Ismail Demiri, Halil Alidema, Hajriz Ramiqi, Milazim Ramiqi, Zahir Ramiqi, Izer Ramiqi nga Pozharani ndërsa nga Ramjani Adem Azemi, Bislim Emerllahu, Shaqir Ismajli, Faik Hyseni ndërsa nga Zhitia : Mejdi Idrizi dhe Hamdi Agushi.
Në vitin e dytë përveç emrave te cekur më larte u regjistruan edhe nxënës nga fshatrat tjera rreth Pozharanit si mësues ishte Adem Devaja i cili kishte te mbaruar shkollën e mesme gjimnazin.
Gjatë vitit 1952/53 u paraqite nevoja për rritjen e nr te klasave andaj me punë vullnetare u bë përurimi i shkollës se re me 1953/54, ne këtë periudhë mbahen edhe kurset për zhdukjen e analfabetizmit.
Kështu viti 1953/54 për Pozharanin ishte festë e madhe ishte viti i katërt i gjimnazit të ulët u be përurimi i shkollës së re objekt i cili ishte ndërtuar nga djersa dhe puna vullnetare e fshatarëve te Pozharanit, godina e re shfrytëzohej për të dy nacionalitetet dhe që kishin drejtori te veçanta.
Në shkollën e re bashkë me arsimtarët tjerë edhe dy arsimtarë te rinjë Pozharanas Hamit dhe Haki Alidema, i pari mbante lëndët histori, gjeografi dhe edukate muzikore ndërsa i dyti fizike dhe gjuhë shqipe.
Ne këtë rast e vlen të përmendet një pakënaqësi e madhe e cila rezultoi pasi ne shtatorë kishin filluar mësimet nxënësit serbë ndërsa në tetor nxënësit shqiptare dhe si rezultat i kësaj pakënaqësie të cytur edhe nga mësimdhënësit kjo u shëndrru ne revoltë te vërtetë ku më së miri fletë edhe thyerja e kornizës se fotografisë te kryetarit te RSFJ- se Josip Broz Titos dhe me pastaj grisja e saje atëherë nxënës nga patrioti i njohur Halil Alidema e gjithë kjo revoltë shpërtheu pasi nxënësit e dyja nacionaliteteve dëshironin te ndjekin mësimet ne katin e parë e jo ne përdhes, dhe kjo mosmarrëveshje pushoi pas intervenimit te organeve te pushtetit te rrethit ku morren disa intervista te nxënësve dhe mësim dhënësve, me ç’rast edhe suspenduan nga puna Hamit Alidema por nuk arritëm te kuptojnë se kush e grisi foton e Titos.
Edhe një temë për grindje dhe mosmarrëveshje ishte tani emërtimi i shkollës ku serbët dëshironin ta emëronin në gjuhën serbe Bratstvo i Jedinstvo edhe pse kishin numër te paktë te nxënësve, por ideolog i emërtimit te shkollës Bashkim Vëllazërim në shqip ishte politikani i asaj kohe Sinan Hasani ku dhe shkolla e morri këtë emër.
Kështu shkolla e parë shqipe e Anamoraves e ndërtuar ne Pozharan nga Islam Pira merret si shkollë e cila i mbijetoi furtunave te kohës dhe arriti të nxjerrë nga gjiu i vetë shumë emra të cilët më vonë kontribuuan ne edukimin dhe arsimimin e popullatës, nga kjo shkollë më vonë dolën dhjetëra profesorë, mjekë, doktorë të shkencave shkolla gjatë kësaj periudhe e ndërroi edhe emrin një here duke u quajtur 2 korriku dhe se fundi mbanë emrin e Mr Halil Alidema dhe vazhdon me suksese te mësuesve dhe nxënësve si në garat komunale ashtu edhe ne nivel te Republikës ku nxënësit e sajë kane nxënë vendet e para e te dyta si rezultate i punës me përkushtim te mësimdhënësve. / M.Alidema,rajonipress/
Artigues-près-Bordeaux
Artigues-près-Bordeaux është një komunë në Francë. Artigues-près-Bordeaux bën pjesë në departamentin Gironde të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 6754 banorë (regjistrimi 2008) dhe sipërfaqe 7.36 km².
Zef Mulaj
Dr. Zef Mulaj lindi në fshatin  Mulaj të krahinës Nikaj-Mërtur të Malësisë së Gjakovës (Tropojë). Ka punuar shumë vite në profesionin  e tij,  në zona të ndryshme të tropojes .Ka mbaruar studimet e larta në Degën e Farmacisë të Fakultetit të Mjekësisë të Tiranës.
. Përveç punës së farmacistit, gjithnjë është marrë me kërkime shkencore, sidomos në studimin e bimësisë mjekësore të Alpeve Shqiptare.
Në vitin 1994, vendoset në Itali, me një bashkëpunim shkencor. Në vitin 1998 mbaroi studimet e larta edhe në universitetin Camerino të Italisë, ku mori titullin doktor i shkencave farmaceutike me studimin e bimësisë mjekësore të Alpeve të Shqipërisë.
Mbrojti titullin “Master akademik”,  me titullin Dr. në  shkencat “Metodikat analitike forense”, në universitetin La Sapienza – në Romë. Bashkëpunëtor shkencor në Katedrën e Farmakologjisë të Universitetit Politeknik në Marche të Italisë: Farmacia  klinika (Aplikative Sperimentale).
Specializuar në Institutin e Medicinës Legale Departamentin e Kimisë Toksikologjike Forense në Universitetin Macerata Itali.
Është pranuar në Albën e Rolit të Konsulentëve  dhe të Ekspertëve  Shkencorë në fushën e Kimisë  dhe Metodikat Analitike Forense në fushën e kriminologjisë shkencore.
Specialist në toksikologjinë klinike e ambientale; në farmakovigjilencë mjekësore; ekspert në kontrollin kimik të produkteve farmaceutike të lëndës së parë; specialist në fitoterapi  e  farmakonjozia, specialist në informatikën aplikative. Është i specializuar për ndërhyrjet e shpejta mjekësore, për Kryqin e Kuq Italian. Merret me hulumtimin dhe zbulimin e substancave të reja farmakologjike natyrore. Specializuar në aplikimin e instrumenteve më bashkëkohore shkencore, në ivestigimin analitik, në Kiminë Analitike Forense (Spetrometria e masës e  HPLC-së etj…) në fushën  shkencore të kriminologjisë, substancave abuzive, alimentare, shëndetin publik etj…
Ka marrë pjesë në kongrese e konventa ndërkombëtare,”Farmakovigjilenca dhe substancat abuzive”, konventa ndërkombëtare “Kimia  forense” etj.
Autor i  publikimeve,  mbi 40 artikuj dhe studime shkencore.
Anëtar i Shoqatës së Fitoterapisë në Repuplikën e Italisë, anëtar i Lidhjes Botërore të Poetëve Bashkëkohorë (World Poets Society), anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, anëtar i shoqatës kulturore “Leopardian Komunity Itali”, anëtar nderi i shoqatës “Leopardian KomunityItali” me motivacion“Excellent në fushën e kulturës dhe të shkencës, njohur në Europë”
Is a member of Albanian-American Academy Science  and Arts.
Në vitin 2012, në njëqindvjetorin e Pavarësisë së Shqipërisë, u zgjodh një nga njëqind shqiptarët e diasporës në Botë për arritjet në fushën e shkencës e të kulturës nga  “Albania Excellence”.
Vepra letrare dhe shkencore: “Emri që lind diellin”, poezi, Tiranë, 2004.
“Mjegullvarur mbi Ballkan”, poezi, Tiranë, 2006.
“880 bimë mjekësore në Alpet e Shqipërisë, Weso,Tiranë, 2009.
“Imazh”, roman policesk, “Weso” Tiranë, 2011.
“Prendi per mano la miaombra” (Merr për dore hijen time), poezi, italisht – shqip, anglisht e gjermanisht, në Simple Macerata, 2011.
“Lulet e shpirtit”, poezi,“Filara”, Tiranë, 2012.
“Pieni di sogni ifiumi”(Lumenj ëndrrash), Editura Simple, Macerata – Itali, 2014.
“Sguardo oltre  iconfini”(Shikim përtej kufijve) (Roman polices, “Kimerik”,Mesina – Itali, 2015. “
"Miracolo in gabbia, poezi Haiku ,Editura Simple  Macerata  Itali 2020
Fryma e shiut
Fryma e shiut : tregime, me autor Ibrahim Berisha. Botuar në Prishtinë në vitin 1983 nga "Zëri i rinisë". Libri ka 71 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, tregime dhe novela.
Grup etnikogjuhësor
Një grup etnolinguistik (ose grup etniko-gjuhësor) është një grup që është i unifikuar nga një etnitet dhe gjuhë e përbashkët. Shumica e grupeve etnike kanë gjuhën e tyre. Pavarësisht kësaj, termi shpesh përdoret për të theksuar kur gjuha është një bazë e rëndësishme për grupin etnik, veçanërisht kur bëhet fjalë për fqinjët e saj.
Një koncept qendror në studimin gjuhësor të grupeve etnolinguistike është vitaliteti etnolinguistik, aftësia e gjuhës dhe etnisë së grupit për të mbështetur. Një grup etnolinguistik që nuk ka vitalitet të tillë nuk ka gjasa të mbijetojë si një entitet i veçantë. Faktorët që ndikojnë në vitalitetin etnolinguistik janë demografia, kontrolli institucional dhe statusi (përfshirë faktorët e planifikimit gjuhësor).
Gur që nuk prekesh
Gur që nuk prekesh libër me autor Ibrahim Berisha, red. Ali Podrimja. Botuar në Prishtinë në vitin 1983 nga "Rilindja". Libri ka 63 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Ushtria Popullore Jugosllave
parapamje|Stema 1951–1991 parapamje|Stema 1991–1992 Ushtria Popullore Jugosllave (serbokroatisht: Југословенска народна армија Jugoslovenska Narodna Armija) ishte ushtria e Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë dhe paraardhësve të saj nga 1945 deri në 1992.
Origjina
Origjina e APJ-së filloi gjatë partizanëve jugosllavë të Luftës së Dytë Botërore. Si paraardhës i APJ-së, Ushtria Çlirimtare Popullore e Jugosllavisë (NOVJ) u formua si pjesë e Luftës antifashiste Popullore Çlirimtare të Jugosllavisë në qytetin boshnjak Rudo më 22 dhjetor 1941. Pasi partizanët jugosllavë çliruan vendin nga Fuqitë e Boshtit, ajo datë u festua zyrtarisht si "Dita e Ushtrisë" në Republikën Socialiste Federative të Jugosllavisë (RSF Jugosllavi).
Në mars 1945, NOVJ u riemërua "Ushtria Jugosllave" (Jugoslavenska/Jugoslovenska Armija) dhe, në 10 vjetorin e saj, më 22 dhjetor 1951, u shtua "Popullore" (Narodna).
Mbështetja që sovjetikët patën brenda radhëve të JNA-së gjatë periudhës së Informbiro-s, pas vitit 1948, është e kontestuar. Vlerësimet e nivelit të ulët tregojnë se 10–15% e personelit të ushtrisë favorizonin pozicionin sovjetik. Burimet jugosllave vlerësojnë se numri i anëtarëve ushtarakë të arrestuar varionte nga 4,153 oficerë dhe ushtarë (vlerësuar nga Radonjiq), në 7,000 oficerë të burgosur të vlerësuar nga Millovan Gjilas. Spastrimi përfshinte 22 oficerë në regjimentin e gardës presidenciale që raportonin drejtpërdrejt te Tito, duke përfshirë Momçilo Gjuriqin, komandant i kohës së luftës i batalionit përcjellës të Shtabit Suprem Partizan Jugosllav. Gjatë kësaj periudhe të bllokadës sovjetike, zhvillimi i Ushtrisë Jugosllave ngeci.
Dyzet e nëntë të diplomuar të Ushtrisë Jugosllave të Akademisë së Shtabit të Përgjithshëm, Akademisë Frunze dhe akademive të tjera ushtarake sovjetike u konsideruan si mbështetës të mundshëm sovjetikë. Shumë nga ata që ndiqnin akademi të tilla në BRSS në kohën e ndarjes Tito-Stalin nuk u kthyen kurrë në Jugosllavi.
Ndarja preku veçanërisht Forcën Ajrore. Pothuajse të gjithë oficerët e Forcave Ajrore kishin trajnime sovjetike dhe disa prej tyre u larguan nga Jugosllavia me avionë të Forcave Ajrore. Ndër të larguarit ishte gjeneralmajor Pero Popivoda, i cili ishte kreu i shërbimit operacional të Forcave Ajrore. Bazat ajrore të Batajnicës, Zemunit dhe Pançevës pranë Beogradit panë disa sulme nga grupe diversante. Komandanti i bazës ajrore Zemun dhe zëvendësi i tij ikën në Rumani.
Ndërmjet viteve 1948 dhe 1955, Shtetet e Bashkuara i dhanë Jugosllavisë 600 milionë dollarë grante të drejtpërdrejta ushtarake dhe një sasi të barabartë në ndihmë ekonomike, duke i mundësuar Jugosllavisë t'i kushtonte më shumë nga burimet e saj të brendshme mbrojtjes. Pas dy vizitave në Shtetet e Bashkuara nga Gjeneral Koloneli Kocha Popovic dhe Koloneli Gjeneral Kilibarda në maj-qershor dhe gusht 1951, përkatësisht, armatimi amerikan filloi të mbërrinte nga fundi i vitit 1951. Deri në vitin 1952 Forcat e Armatosura ishin rritur në 500,000 trupa, dhe shpenzimet e mbrojtjes konsumuan 22 për qind të prodhimit kombëtar bruto. Një Grup Këshillimor i Asistencës Ushtarake (MAAG) prej 30 oficerësh të komanduar nga gjenerali Harmody u krijua nga Shtetet e Bashkuara në Beograd në vitin 1951. Ajo operoi për dhjetë vjet, duke dhënë grante ushtarake dhe duke rregulluar 1 miliard dollarë të tjerë në shitje armësh me kushte të favorshme. Ndër armët e transferuara ishin 599 tanke M-4A3, 319 tanke M-47, 715 armë vetëlëvizëse M-7, M-l8 dhe M-36, 565 makina të blinduara M-3A1 dhe M-8, dhe gjithsej prej 760 artilerie 105mm, 155mm dhe 203mm. Artikujt e dorëzuar u përdorën për të ripajisur njësitë e artilerisë brenda tetë divizioneve të Jugosllavisë.
Andrei Bubnov
Biografia
Bubnov ka lindur në Ivanovo-Voznesensk në guvernatorin Vladimir (tani Ivanovo, Rusi) më 23 mars 1883 në një familje lokale të tregtarëve rusë. Ai u përjashtua nga Universiteti i Moskës për aktivitete revolucionare. Ai studioi në Institutin Bujqësor të Moskës dhe ndërsa një student iu bashkua Partisë Punëtore Sociale Demokratike të Rusisë (RSDLP) në vitin 1903. Ai ishte një mbështetës i fraksionit bolshevik të partisë. Në verën e vitit 1905, ai u bashkua me komitetin e partisë Ivanono-Voznesensk, dhe ishte delegat i tyre në Konferencat e 4-të (1906) dhe të 5-të (1907) në Stokholm dhe Londër. Në vitin 1907-08, ai ishte anëtar i komitetit të RSDLP në Moskë dhe i komitetit bolshevik për Rajonin Qendror Industrial. Ai u arrestua në vitin 1908. Me lirimin e tij nga burgu në vitin 1909 Bubnov u bë agjent i Komitetit Qendror në Moskë. Ai u arrestua përsëri në vitin 1910 dhe u internua në një kështjellë. Pas lirimit të tij në vitin 1911, ai u dërgua për të organizuar punëtorë në Nizhny Novgorod. Prej andej, ai ishte një nga organizatorët e Konferencës së Pragës të janarit 1912, e para që përjashtoi të gjithë anëtarët e RSDLP që nuk ishin bolshevikë. Ai ishte i arrestuar në kohën e konferencës, por në mungesë të tij u zgjodh anëtar i Komitetit Qendror të të gjithë bolshevikëve. Më pas, ai u dërgua në Shën Petersburg për të ndihmuar në fillimin e Pravda, dhe për të punuar me fraksionin bolshevik në Duma e Katërt. Ai u arrestua përsëri dhe u deportua në Kharkov.
Me shpërthimin e Luftës së Parë Botërore Bubnov u përfshi në lëvizjen kundër luftës. Ai ishte, por u arrestua së shpejti dhe u deportua në Poltava. Ai u shpërngul në Samara, ku u arrestua në tetor 1916 - për herë të trembëdhjetë, gjithsej - dhe u dëbua në Siberi. Bubnov u kthye në Moskë më 1917 pas Revolucionit të shkurtit. Ai u bashkua me sovjetikun e Moskës dhe, në Konferencën e 6-të të Partisë në korrik 1917, ai u zgjodh në komitetin e tij qendror. Në gusht, ai u transferua në Petrograd. Pak para Revolucionit të tetorit, ai u zgjodh si një nga shtatë anëtarët e politbyrove të para bolshevike së bashku me Leninin, Zinovievin, Kamenevin, Trockin, Stalinin dhe Sokolnikovin. Si anëtar i Komitetit Revolucionar Ushtarak, ai ndihmoi në organizimin e Revolucionit të tetorit, por në shkurt të vitit 1918 ai ishte nga anëtarët kryesorë të fraksionit komunist të majtë, i cili kundërshtoi vendimin e Leninit për të nënshkruar Traktatin e Brest-Litovsk, për t'i dhënë fund luftës me Gjermaninë. Gjatë Luftës Civile të Rusisë, Bubnov u bashkua me Ushtrinë e Kuqe dhe luftoi në Frontin e Ukrainës. Pas luftës ai u bashkua me Komitetin e Partisë së Moskës dhe u bë anëtar i Opozitës së Majtë.
Nën pseudonimin Kisanko, ai udhëtoi në Guangzhou, Kinë, për të udhëhequr një ekip të këshilltarëve sovjetik të nacionalistëve, pastaj një bashkëpunim të ngushtë me komunistët. Pas Incidenti i Zhongshanit më 20 mars 1926, ai përfundoi një marrëveshje me nacionalistin e ri, Chiang Kai-shek. Ai u kujtua me kërkesën e Chiang muajin e ardhshëm. Më pas ai ka punuar me Grigori Voitinsky dhe Fyodor Raskolnikov në "Tezat paraprake mbi gjendjen në Kinë", i cili u prezantua në ECCI në nëntor dhe dhjetor të atij viti.
Forca Ajrore Zvicerane
parapamje|276x276px|Distinktivi i Forcave Ajrore. Forca Ajrore Zvicerane (gjermanisht: Schweizer Luftwaffe; frëngjisht: Forces aériennes suisses; italisht: Forze aeree svizzere; romanisht: Aviatica militara svizra) është komponenti ajror i Forcave të Armatosura Zvicerane, e krijuar më 31 korrik 1914 si pjesë e ushtrisë dhe në tetor 1936 si shërbim i pavarur.
Andrei Bubnov
Biografia
Ai u arrestua nga NKVD gjatë terrorit të madh më 17 tetor 1937 dhe u përjashtua nga Partia e Komitetit Qendror në nëntor 1937. Të dhënat nga koha, të cilat nuk janë bërë publike deri në vitet 1980 dhe 1990, tregojnë se ai u dënua me vdekje më 1 gusht 1938 dhe u qëllua të njëjtën ditë.
Forca Ajrore Zvicerane
Në kohë paqeje, Dübendorf është selia operacionale e forcave ajrore. Forcat Ajrore Zvicerane operojnë nga disa baza fikse (shih statusin aktual), por personeli i saj është gjithashtu i trajnuar për të kryer operacione ajrore nga pista ajrore të përkohshme të autostradës. Në rast krize ose lufte, për këtë opsion përgatiten posaçërisht disa pjesë të rrugës.
Motohiro Yamaguchi
(lindur më 29 Janar 1969) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 58 ndeshje dhe ka shënuar 4 gola.
Hardhia e mureve
Hardhia e mureve libër me autor Ibrahim Berisha, red. Ali Podrimja. Botuar në Prishtinë në vitin 1985 nga "Rilindja". Libri ka 62 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Sylejman Çakër
Sylejman Çakër (1964 – 8 prill 2004) është një personazh imagjinar i luajtur nga Oktay Kaynarca në serialin televiziv Lugina e Ujqërve.
Vitet e para
Kur ishte fëmijë, në oborrin e xhamisë e kishte parë të atin duke u qëlluar para syve, për shkak të kësaj ngjarjeje ai ka fobi nga xhamitë. Pasi i vdiq babai, ajo u përpoq të kujdesej për motrën e saj Derja dhe nënën e saj Emine Çakër duke shitur orizin dhe qiqrat që i bënte nëna e saj në shtëpi. Një ditë erdhi policia dhe e rrahu atë dhe motrën se shiste në një vend të ndaluar. Ai u shkatërrua sepse polici e goditi motrën e tij gjatë rrahjes, dhe ai e goditi me thikë dhe e vrau policin vazhdimisht. Më vonë ai u dënua për vrasje dhe u burgos. Kur e burgosën, nënën dhe motrën i lanë hapur. Për këtë arsye, atij iu ofrua të godiste me thikë Duran Shatërollun i njohur si Duran Emmi. Edhe ai pranoi këtë, sepse nëna dhe motra e tij ishin në gjendje të keqe. Duran Emmi ka shkuar ta vrasë me thikë teksa ai merrte abdes, por nuk mundi ta bënte kur pa se babai i kishte vdekur teksa merrte abdes. Duran Emmi u bë mentori i tij dhe u kujdes për familjen e tij pas këtij incidenti. Falë saj, Derja ishte në gjendje të studionte arkitekturën. Duran hyri në mafi nëpërmjet Emmit dhe u bë një ngacmues i rëndësishëm. Më pas ai u martua me vajzën e Laz Zijas, Nesrin Jëllmaz.
Ngritja në mafia
Sharrëxhia Nexhmi është në hierarki. Ai tërhoqi vëmendjen duke qenë vrasësi i tre vrasjeve të kërkuara nga këshilli. Për shkak të këtij suksesi, Këshilli i Ujqërve i dha lejen për të hapur një kazino të re, por për shkak të kësaj kazinoje, fillimisht u fut në telashe me Shevkon dhe më pas me Tombalacı Mehmet. Tombalacı u burgos sepse skanoi kazinonë dhe u zbulua biznesi i paligjshëm. Duke e parë këtë si një mundësi, Këshilli u përpoq të shkatërronte të gjitha veprat e errëta që i kishte bërë Çakërit. Me përpjekjet e avokates Elif Ejlyl dhe lëvizjet e partnerit të saj Polat me mbështetjen e Asllan Akbej, ai doli nga burgu dhe vazhdoi të luftonte kundër Tombalacı. Kur kjo luftë filloi të dëmtonte interesat e Këshillit, Çakëri, i cili bëri paqe me Tombalacı Mehmet me Shpatën (Kılıç) dhe me urdhër të baronit Mehmet Karahanllë, si shpërblim për këtë besnikëri që tregoi ndaj Këshillit dhe Baronit, jo vetëm si kundërshtar, por edhe si vëllau i tij, të cilës i kishte bërë baba dhe jo vëlla që në fëmijëri, e kapi Tombalacı, të cilin e shihte si vrasësin e tij dhe e vrau me tortura. Pas një kohe, ai u bë ambasador i Stambollit nga Baroni për të parë fuqinë misterioze pas tij. Duke qenë ambasador i Stambollit i shtoi armiqtë e tij. Sjellja në ambasadë në një kohë që mund të thuhet se ishte e hershme dhe të qenit impulsiv u prit negativisht nga armiqtë e tij.
Vdekja
Në përputhje me urdhrin që mori nga baroni Mehmet Karahanllë, Sharrëxhiu Nexhmi donte që Haliti nga Xherrahpasha të vriste Sylejman Çakërin që ai të bëhej ambasador, dhe Haliti i ra në pritë dhe u plagos rëndë. Ai humbi luftën për jetën dhe vdiq në spital. Pas vdekjes së Sylejman Çakërit, miku i tij i dashur Polat Alemdar, të cilit i drejtohej si Xhanpolat, mori hak duke vrarë brenda një nate gjashtë bosët e mafias, përfshirë Halitin.
Reagimet
Personazhi i Sylejman Çakërit është një nga personazhet më interesantë dhe më të dashur në Luginën e Ujqërve. Prandaj, vdekja e tij mori një reagim negativ. Për shembull, disa shikues ndaluan së shikuari serialin pasi personazhi Çakër u largua nga seriali. Në fakt në mungesë të tij faleshin xhenazet, në gazeta u shpallën për vdekje dhe lexohej mevludi. Osman Sınav, i cili në atë kohë ishte regjisor i serialit, sqaroi se Oktay Kaynarca gjithsesi do të largohej nga seriali, por se u vonua për sa i përket funksionimit të serialit dhe se nuk kishte asnjë probleme me Oktay Kaynarca.
Gjuha Yuracare
Yuracaré (Yurakaré, Yurakar, Yuraçare, Yurçare, Yuracar, Yurakare, Yurujuré, Yurujare) është një gjuhë e izoluar i Bolivisë qendrore në departamentet e Cochabamba dhe Beni, të folura nga njerëzit e Yuracare.
Ka rreth 2.500 folës. Këto numra janë në rënie pasi brezat e rinj nuk mësojnë më gjuhën.
Yuracare është dokumentuar me një gramatikë të bazuar në një dorëshkrim të vjetër misionar nga de la Cueva (Adam 1893). Gjuha është duke u studiuar nga Rik van Gijn. Një grant për grantin e gjuhës së rrezikuar u dha për një projekt fjalor të Yuracare-spanjisht / spanjisht-yuracaré në 2005.
Beaulieu-en-Argonne
Beaulieu-en-Argonne është një komunë në Francë. Beaulieu-en-Argonne bën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 37 banorë dhe sipërfaqe 29.56 km².
Fête de la Musique
Festa e parë muzikore gjithë ditore në ditën e solsticit të verës u krijua nga Jack Lang, Ministri i Kulturës i Francës, si dhe nga Maurice Fleuret; u festua në Paris më 1982. Dita e Muzikës më vonë u festua në 120 shtete të botës.
Historia
Në tetor 1981, Maurice Fleuret u bë Drejtor i Muzikës dhe Valles në Ministrinë e Kulturës me kërkesë të Jack Lang. Ai aplikoi reflektimet e tij në praktikën muzikore dhe evolucionin e saj: "muzika kudo dhe koncerti askund". Kur zbuloi, në një studim të vitit 1982 mbi zakonet kulturore të francezëve, se pesë milion njerëz, një i ri nga dy, luanin një instrument muzikor, ai filloi të ëndërronte një mënyrë për t'i sjellë njerëzit në rrugë. Për herë të parë u zhvillua më 1982 në Paris si Fête de la Musique.
Që atëherë, festivali është bërë një fenomen ndërkombëtar, i festuar në të njëjtën ditë në më shumë se 700 qytete në 120 shtete, ku përfshihen Kina, India, Gjermania, Italia, Greqia, Rusia, Australia, Peruja, Brazili, Ekuadori, Meksika, Kanadaja, Shtetet e Bashkuara, MB dhe Japonia.
Qëllimi
Qëllimi i Fête de la Musique është të promovojë muzikën në dy mënyra:
Pavarësisht se ekziston një tolerancë e madhe nga publiku i gjerë në lidhje me performancën e muzikës nga amatorë në zona publike pas orëve të zakonshme, kufizimet e zhurmës ende zbatohen dhe mund të bëjnë që disa ndërmarrje të ndalohen të qëndrojnë të hapura dhe të transmetojnë muzikë nga dyert e tyre pa autorizim paraprak. . Kjo do të thotë që prefekturat e policisë në Francë ende mund të ndalojnë individë, grupe ose institucione të instalojnë ndonjë pajisje audio në rrugë.
Arritja dhe ndikimi
Mbi 130 shtete marrin pjesë në Ditën e Muzikës dhe mbi 1.000 qytete marrin pjesë në të gjithë botën. Vetëm në Shtetet e Bashkuara, janë 82 qytete që marrin pjesë.
Qëllimi i Fête de la Musique, ose Dita e Bërjes së Muzikës, është të sigurojë mijëra koncerte falas gjatë gjithë ditës. Zonat publike janë plot me muzikë të drejtpërdrejtë dhe mundësi për të bërë muzikë pjesëmarrëse.
Gjergj Sulioti
parapamje|Gjergj Sulioti ne koncert ne Greqi. parapamje|Në koncertet e majit parapamje Gjergj Sulioti u lind në Korçë  në 29 gusht 1950 në një familje me tradita në kulturën muzikore. Babai i tij, Piro Sulioti ishte këngëtar lirik dhe solist në operetën “Agimi” të Kristo Konos, e cila është opereta e parë shqiptare dhe u vendos në skenë  në 1954. Nëna e tij ishte aktore amatore pranë teatrit “A. Z. Çajupi”, ndërsa motra eshte këngëtare dhe profesore muzike.
Jeta
Mbasi mbaron shkollën e mesme të përgjithshme “Raqi Qirinxhi” në Korçë, meqë zotëronte të dhëna dhe talent për muzikën, si dhe ishte i aktivizuar në grupin e shkollës, në vitin 1966 merr pjesë në festivalin e këngës të Radio Korca. Pikërisht në këtë festival fiton cmimin e parë me një kengë të Sotiraq Vangjelit, duke i lënë babait  të tij  çmimin e dytë me nje këngë  të  Pavllo Shollës.
Në vitin 1973 vazhdon studimet e larta në degën e kantos në Akademine e Arteve (ish ILA) dhe në 1978 emerohet solist ne TOB. Kur ishte ende student debuton në festivalin e 14-te të kengës në RTSH me këngën “Rini, flamur i zjarrtë” me muzikë të Ferdinand Dedes dhe tekst të Luan Qafzezi  të  dubluar nga Vaskë Qirinxhi, si dhe me kengën  “Zëri i nënave” me muzikë të Kastriot Gjinit dhe tekst të Shaban Muratit, e  dubluar nga Arta Babaramo. Ne festivalin e 15-të, Gjergji do të bëhej i njohur gjerësisht me këngën e Mark Kaftallit “Përherë me këngë” dhe tekst të Betim Muços, e kënduar ne duet me Bardha Hoxhën dhe e dubluar nga Vaçe Zela. Një vit më vonë, në festivalin e 16-të, do të interpretonte këngën kushtuar “Veteranëve”, me muzikë të Enver Shëngjergjit dhe tekst të Petro Çekrezit,e dubluar nga Muharrem Herri, si dhe këngën “Grusht bashkuar rreth Partisë” me muzikë të Pjeter Gacit dhe  tekst të Llambro Ruçit, e kenduar ne duet me Agim Duron dhe e  dubluar nga dueti i Kastriot Ago-Petrit Lulo. Në festivalin e 17-të interpreton këngën "Të fortë e kemi Shqiperine", me muzikë sërisht të Pjeter Gacit dhe tekst të Sali Manit, e cila u fitoi cmimin e trete dhe u dublua nga Ramiz Kovaçi.
Në fundin e viteve 70, Gjergji shkëlqen edhe me disa këngë në koncertet e majit dhe në anketat e Radio Tiranës, që në shumicën e rasteve u vlerësuan me çmime. Disa nga keto këngë ishin: ‘’Këngët e trimërisë" me tekstë  të Ζhuliana  Jorganxhi dhe muzikë të Agim Prodanit  e kenduar  sëbashku me Petrika Rrembecin; "Bashkë dolëm partizane", me muzikë të Aleksandër Peçit, tekst të Zhuliana Jorganxhit  e kënduar  në duet me Luan Zhegun; “Këngë  për Asim Vokshin” me muzikë të Avni Mulës, tekst të Hysni Milloshit;  “Në rininë e tij babai” me muzikë të Luan Zhegut,  tekst të Zhuliana Jorganxhit, “Nënë e dashur” me muzikë dhe tekst të Vangjo Nova, e kënduar në duet me Petrika Rembecin; "Mesuesi i parë" me muzikë të  Luan Zhegut, tekst të  Tonin Milotit; "Pema e brezave’’ përsëri me tekst të Zhuliana Jorganxhiut që fitoi çmimin e parë, etj. etj. Në Festivalin e 18-të, interpretoi këngën “Ideali na bashkon” me muzikë të Lejla Agollit dhe tekst  të  Basir Bushkashit, e kënduar në duet me Petrika Rembecin, ndërsa  kënga u dublua  nga dueti Kastriot Ago dhe Bahri Rusja. Në Festivalin e 19-të, i besohen dy këngë. Kënga “Për jetën tonë të re” e kompozitor Vladimir Kotanit, me tekst të Valdete Andonit e  kënduar ne duet me Liljana Kondakçi  dhe e dubluar nga dueti Elida Shehu dhe Telemak Papapano, si dhe kënga “Përpara ecim me partinë’’ me muzikë dhe tekst të Pjeter Gacit, e kënduar në duet me Petrika Rembecin, e dubluar nga Ylli Muco dhe Agim Duro. Në Festivalin e 22-të, interpretoi këngën “Rritesh nëpër vite” sërisht e Pjeter Gacit me tekst të Hysni Milloshit e dubluar nga Shpresa Ranxha. Kënga me të cilën u prezantua në këtë festival fitoi çmimin e tretë.
Gjatë viteve ’80, Gjergj Sulioti interpretoi role të operave të ndryshme, që u shfaqën në TOB. Në operën e vitit 1984, Gjergj Sulioti interpretoi Golan Lugapari nga opera “Borana” e Avni Mules. Në vitin 1986 mori pjesë në operën ‘’Zgjimi’’ duke interpretuar rolin e Skënderit. Ndërkohë, në operën “Nëna e trimave” përsëri e Avni Mulës realizoi rolin e Shnajderit. Ndërkohë, në aktin e tretë të operes “Toska” realizoi rolin e policit Spaleta. Në vitin 1988, në qytetin e lindjes realizoi rolin e Ilirit në operën “Liceistet”. Në vitin 1989, në shfaqje me skena operash të ndryshme, realizoi rolin e Otellos në aktin e katert te operes “Otelo” te Verdit. Po në këtë vit shfaqet edhe ne rolin e Kolës ne operen komike “Paja” të Nikolla Zoraqit. Në vitin 1990, intepretoi rolin e Kanios nga opera “Palaçot” e Leonkovalos, si dhe rolin e don Hozes nga opera “Karmen” e Bizesë.
Me rënien e regjimit Gjergj Sulioti largohet prej skenave vendase drejt Greqisë. Ai rikthehet dhe në vitin 1993 realizoi rolin e Luizit nga opera “Trovatore”. Në vitin 1994 interpretoi rolin e Borsës në operën “Rigoleto” te Verdit (1994), ndërkohë në vitin 1995 iu besua roli i Karavadosit në operën “Toska” (1995) etj. etj.
Ai ka qënë aktiv në disa aktivitete të tjera muzikore si koncerte, recitale, anketa brenda dhe jashtë vendit. Është aktivizuar me Ansamblin Popullor duke zhvilluar disa koncerte në Finlandë, Danimarkë, Suedi, Greqi, Turqi, Itali etj. Gjatë vitit 1995 ka marrë pjesë me trupën e operas “Toska” në një Festival Ballkanik në Greqi dhe më pas në Itali me operën “Rigoleto” ku është dalluar me çmimin e parë. Në vitin 1999 kthehet atje ku e filloi në “Spektaklin e serenatës” në qytetin e Korçës me një këngë të kantautorit Avni Mula. Kënga “Serenata Korçare, mandolinë e kitarë” e kantautorit Avni Mula u interpretua nga të dy. Në vitin 2000 po në të njëjtin spektakël, Gjergji fitoi çmimin e dytë me këngën “Djemtë e serenatës” sërisht e kompozitorit  Avni Mula. Në vitin 2001 realizoi koncerte me babanë dhe motrën e tij brenda dhe jashtë vendit. Në vitin 2002, Gjergj Sulioti largohet përkohësisht nga skena për në Francë, ndërsa ne vitin 2008 do të rikthehej  për të  zëvëndësuar solistin më të vjeter (babanë e tij) Piro Suliotin në grupin karakteristik të  Korçës “Lyra”. Aktivitetet e tij nuk mbarojnë me kaq, pasi Gjergji u angazhua në qendrën kulturore të fëmijëve dhe përgatiti talente të reja për skenat vendase dhe  të huaja. Gjatë kësaj periudhe, ai incizoi këngë karakteristike  korçare  dhe serenata si këngët: “Korça qyteti që nuk vdes”; “O Korçë e dashur” e kompozitorit korçar Nonda Kajno; “Vashë ëngjëllore” e kompozitorit Muharrem Xhediku;  “Jorgjica” e  Piro Suliotit;  “Këngë për nënë Terezën” e Sotiraq Vangjelit etj. Duhet permendur që në vitin 2015 bashke me motrën e tij Zhanin, realizuan 2 duete të reja  “Dashuria është magji” e Avni Mulës, si dhe në vitin 2017 duetin “Në përjetësi” të Zhuliana Jorganxhiut. ''
Rrustem Geci
thumb
Rrustem Geci është një poet shqiptar ng Kosova, i lindur në fshatin Roganë të Dardanës. Mësimet e para i bëri në vendlindje, kurse shkollën e mesme e kreu në Gjilan dhe Dardanë. Rrusta u kulturua më tej në Universitetin e Prishtinës, në Fakultetin Ekonomik. Rrustem Geci 15 vjet ishte gazetar, në Radio Televizionin e Prishtinës. Ndërsa pas mbylljes së RTP-së nga regjimi fashistoid serbian ai mërgon në Dortmund të Gjermanisë, ku edhe tani jeton e vepron.
Veprat
Deri më tash ka shkruar dhe botuar 17 vepra;
Stili i të shkruarit
Motivet në poezinë e Gecit janë motive të zemrës dhe të shpirtit. Shndërrimi i jetës së jetuar në tekst poetik, është natyrshmëria e të qenit poet. Poezia përfiton shumë nga e bukura, nga dashuria. Rrustem Geci është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, prej vitit 1995, dhe është i përfaqësuar në 10 Antologji me poezi, dhe në një Antologji për gazetari.
Geneta
Genetat janë mishngrënës viverrid të cilët përbëjnë gjininë Genetta, i cili përbëhet nga 14 deri në 17 lloje  . Fosilet e genetave nga Plioceni janë gjetur në Marok. Geneta e zakonshme është i vetmi i viverridëve,i cili është i pranishme në Evropë dhe ndodhet në Gadishullin Iberik dhe Francë.
Taksonomia
Genetta u emërua dhe u përshkrua nga Xhorxh Cuvier në 1817. Numri i llojeve në gjini është i diskutueshëm. Më poshtë u propozuan si të vlefshëm në 2005:
Genetta dhe Poiana vlerësohet të jenë ndarë rreth 9.5-13.3 milion vjet më parë. Llojet e Genetta vlerësohet të kenë ndryshuar të paktën 8.5 milion vjet më parë duke filluar me G. thierryi, e ndjekur nga G. victoriae 3.98–6.01 milion vjet më parë.
Karakteristikat
parapamje|Genet Genetat janë kafshë që ngjajsojnë me macet me një trup të gjatë, një bisht të zgjatur të gjatë, veshë të mëdhenj , një surrat të theksuar dhe kthetra pjesërisht tërheqëse. Gëzofi i tyre është me njolla, por janë regjistruar edhe geneta melaniste. Ata kanë gjëndra muskulare dhe qese anale. Ata gjithashtu kanë gjëndra perineale.
Të gjithë llojet e genetave kanë një shirit të errët përgjatë shtyllës kurrizore; ato ndryshojnë në ngjyrën e gëzofit dhe modelin e njollave. Madhësia e tyre ndryshon midis llojeve nga 40.9 deri në 60 cm në gjatësi kokë-trup me 40 deri 47 cm bishta të gjatë; bishtat e tyre janë pothuajse për aq kohë sa koka dhe trupi. Ata kanë sy të mëdhenj. Ata mund t’i lëvizin sytë në një masë të kufizuar, dhe të lëvizin kokën për t'u përqendruar në objektet në lëvizje. Veshët e tyre kanë një shtresë të hollë të flokëve brenda dhe jashtë. Hunda e tyre është e rëndësishme për të dy gjëra për nuhatje dhe kontakt.
Gam dhe habitati
Të gjitha llojet e genetave janë indigjene në Afrikë. Geneta e zakonshme u fut në Evropë jugperëndimore gjatë periudhave historike. U soll nga Magrebi në rajonin e Mesdheut si një kafshë gjysmë shtëpiake rreth 1000 deri 1500 vjet më parë, dhe prej atje u përhap në Francën Jugore dhe Italinë. Në Afrikë, ajo gjendet në habitatet me pyje në veri të Saharasë, në zonat e savanës në jug të Saharasë në Afrika Jugore dhe përgjatë bregdetit të Arabisë , Jemenit dhe Omanit.
Geneta e Kepit është endemike në, fusha dhe pyje bregdetare në Afrikën Jugore.
Geneta me njolla të vogla të Afrikës Jugore jeton në savanat pyjore, dhe zona të thata në Angola , Namibia , Afika e Jugut dhe Zambia.
Geneta me njolla të ndryshkura është shpërndarë gjerësisht në savanat pyjore nën-Sahariane, mozaikun e savanave-pyjeve, pyjet me shi dhe pyjet montane deri në një lartësi prej 3400 m (11,200 ft) në Etiopi.
Geneta abisiniane ka qenë e regjistruar në pyje kodrinor të thatë deri në 3,750 m në Etiopi.
Geneta servaline jeton në Afrikanë Qendrore në ultësira të pyjeve të lartë dhe zona me kaçube në Zanzibar.
Geneta angolase banon pyje të hapura nga Angola Qëndrore në Tanzani.
Geneta gjigande e pyjeve jeton në pyjet me shi të Republikës Demokratike të Kongos dhe Uganda perëndimore.
Geneta hausa banon në savana dhe zona me lagështi në Afrikën Perëndimore.
G. letabae është regjistruar nga savanat pyjore në Lesoto, Svaziland , Mozambik , Namibia dhe Afrika e Jugut.
Geneta e Xhonstonit banon në pyjet e dendura me shiu në Guinean e Sipërme.
Geneta ujore banon në pyjet me shi në mes të lumit Kongo dhe Luginës Rift.
Geneta servaline me kreshtë është endemike në Nigeri dhe Kamerun, ku ajo banon në pyjet e pastruara dhe pyjet primare.
Geneta e Shoutedenit banon në pyjet me shi, savana pyjore dhe mozaik savanapyje në Afrikën tropikale.
Geneta e Bourlonit jeton vetëm në pyjet me shi të Guinesë së Sipërme në Afrikën Perëndimore.
Ekologjia dhe sjellja
majtas|parapamje|Genet e fotografuar në [[Botswana|Botsvana]] Genetat janë shumë të shkathëta, kanë reflekse të shpejta dhe aftësi të jashtëzakonshme ngjitjeje. Ata janë të vetmet viverrid të afta të qëndrojnë në këmbët e tyre të pasme. Ata ecin, vrapojnë, ngjiten lart e poshtë pemëve dhe kërcejnë. Ata jetojnë në tokë, por gjithashtu kalojnë pjesën më të madhe të kohës në pemë. Ata konsiderohen të vetmuar, përveç gjatë çiftëzimit dhe kur femrat kanë pasardhës.
Ata janë të gjithçkangrënës dhe në mënyrë oportuniste kapin jovertebrorët dhe vertebrorët e vegjël, por ushqehen edhe me bimë dhe fruta. Geneta ujore ushqehen kryesisht me peshq. Geneta angolane mendohet se ushqehen me karkaleca dhe artropodë të vegjël. Geneta e Xhonstonit ndoshta ushqehet kryesisht me insekte.
Grigori Sokolnikov
thumb|240px|Grigori Sokolnikov Grigori Jakovleviq Sakalnikov (Rusisht: Григо́рий Я́ковлевич Соко́льников) emri i vërtetë Girsh Jakovleviq Brilliant (Гирш Яковлевич Бриллиа́нт) ishte revolucionar, ekonomist dhe politikanë sovjetikë. Në prill 1917, Sokolnikov u zgjodh në komitetin e partisë në Moskë. Në tetor ai u zgjodh si anëtar i Zyrës Politike, paraardhës i Politburos, ku anëtarët ishin Lenini, Zinovievi, Kamenevi, Trocki, Stalini, Sokolnikovi dhe Bubnovi, por 'byroja' kurrë nuk u takua. Trocki tha më vonë se ishte "krejtësisht jopraktike", ndërsa Lenini dhe Zinoviev u fshehën dhe Zinoviev dhe Kamenev kundërvënë me kryengritjen e planifikuar bolshevike.
Geneta
Ekologjia dhe sjellja
Në vitin 2014, një kurth kamerash në Parkun Hluhluwe – iMfolozi kapi një genet me njolla të ndryshkura duke hipur në anën e pasme të dy buajve të ndryshëm dhe një rinoceronti. Kjo ishte hera e parë që një genet u regjistrua ecje në këmbë.
Grigori Sokolnikov
Jeta e hershme
Grigori Sokolnikov lindi Girsh Yankelevich Brilliant në Romny më 15 gusht 1888, djali i një doktori jehud i punësuar nga stacioni hekurudhor. Ai u zhvendos në Moskë si i ri dh u bashkua me fraksionin Bolshevik të Partisë së Puntorëve të Social Demokratike Ruse më 1905. Në vitin 1906-07, ai ishte i vendosur në distriktin e Moskës si propagandist bolshevik, deri në vjeshtën e vitit 1907, kur organizata e distriktit u shtyp nga arrestimet masive dhe u arrestua për 18 muaj në izolim në burgun Butyrka dhe u dënua me mërgim gjatë gjithë jetës në Siberi. Deportuar në shkurt 1909, u deshën katër muaj që ai të arrinte destinacionin e caktuar, një fshat të quajtur Rybnoye, në buzë të lumit Angara dhe gjashtë javë për t'i shpëtuar, nëpërmjet Moskës në Paris. Në Paris, ai mori një doktoraturë në ekonomi. Ai u bashkua me bolshevikët 'pajtues', të cilët donin të shmangnin një ndarje të plotë me Menshevik. Gjatë luftës, ai u zhvendos në Zvicër, dhe kontribuoi në gazetën Nashe Slovo, redaktuar nga Trocki.
Roli në luftën civile
Pas kthimit të tij nga Bresti, në fund të vitit 1917, Sokolnikov mbikëqyri konfiskimin e bankave ruse dhe krijimin e sistemit të ri bankar të centralizuar. Në mars 1918, ai u emërua redaktor i Pravda, por ai kaloi pothuajse të gjithë Luftën Civile të Rusisë në vijën e frontit, së pari si komisar politik me Ushtrinë e Dytë, e cila ishte përgjegjëse për hedhjen e rebelimeve antibolshevike në anën perëndimore të malit Ural, rreth Vyatka dhe Izhevsk. Dy muaj më vonë, pas kryengritjes, ai u transferua në Frontin Jugor, si komisar i Ushtrisë së Nëntë dhe më vonë të Ushtrisë së Trembëdhjetë, për fushatën kundër Don Kozakëve që u rebeluan kundër sundimit bolshevik dhe Ushtrisë së Bardhë i Gjeneralit Denikin. Më vonë, së bashku me Rosalia Zemlyachka, ai u bë komisar i Ushtrisë së Tetë, duke përdorur këtë pozicion për të urdhëruar të shtëna masive gjatë Luftës Civile Ruse. Ai ishte gjithashtu, për një kohë, komandant ushtarak i Ushtrisë së Tetë, përkundër një proteste nga aleati i Stalinit, Sergo Ordzhonikidze, i cili i shkroi Leninit duke kërkuar: "Ku erdhi ideja se Sokolnikovi mund të komandonte një ushtri? ... A të të mbrojë krenarinë e Sokolnikovit që atij i është lejuar të luajë me një ushtri të tërë?" [
Geneta
Ekologjia dhe sjellja
Femrat kanë deri në pesë të vegjël në një pjellë. Ata mbrapa vetëm të rinjtë e tyre.
Genetat e zakonshme femra bëhen seksualisht të pjekur në moshën dy vjeç. Pasi të ketë ndodhur copulimi, periudha e shtatëzanis zgjat nga 10 deri në 11 javë. Ata janë tretës dhe lindin dy herë në vit, gjatë pranverës dhe në fund të verës deri në vjeshtë. Geneta e zakonshme dihet që jetojnë 13 vjet në robëri. Një genet mashkull jetoi për 22.7 vjet në robëri.
Grigori Sokolnikov
Familja
Në vitin 1925, Sokolnikov u martua me shkrimtaren Galina Serebryakova. Ata kishin një vajzë, Geliana, e lindur më 1934.
Vdekja
Thuhet se Sokolnikovi u vra në një burg nga të dënuarit e tjerë më 21 maj 1939. Një hetim zyrtar pas Stalinit zbuloi se vrasja ishte organizuar nga zyrtari i NKVD-së P.N. Kutbatkin u urdhërua personalisht nga Lavrenty Beria dhe Josif Stalini. Në vitin 1988, gjatë perestrojkës, ai u rehabilitua së bashku me shumë viktima të tjera të Terrorit të Madh.
Geneta
Kërcënimet
parapamje|Lëkurat e G. genetta dhe G. tigrina Humbja e habitatit për shkak të shpyllëzimit dhe shndërrimit të tokës për bujqësi është një kërcënim kryesor për genetën servaline me kreshtë dhe genetën e Xhonston. Të dy llojet e genetave janë gjithashtu gjuajtur për mish dhe lëkurë. Ato janë renditur si të prekshme në listat e kuqe të IUCN. Këto janë gjithashtu kërcënime të mëdha për genetën e Bourlon, i cili klasifikohet si afër kërcënuar.