cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Policia e Malit të Zi
Organizimi
Të gjitha njësitë e Drejtorisë së Policisë raportojnë tek Drejtori i Policisë. Drejtoria e Policisë së Malit të Zi është një agjenci e zbatimit të ligjit nën juridiksionin e Ministrisë së Brendshme. Ministria mban kontroll të drejtpërdrejtë mbi punët e brendshme, lëshimin e dokumenteve personale për shtetasit malazezë (ID, patentë shofer dhe pasaportë), menaxhimin e situatave emergjente, burimet njerëzore, menaxhimin financiar dhe buxhetor të Drejtorisë së Policisë. Kështu, në lidhje me çështjet e zbatimit të ligjit, roli i Ministrit të Brendshëm është mbikëqyrës dhe ai nuk ka asnjë autoritet operacional mbi punonjësit e policisë.
Niveli Kombëtar
Në nivel kombëtar, Drejtoria e Policisë është e organizuar në 5 departamente, të cilat janë njësitë kryesore operacionale të policisë, ku secila drejtohet nga zëvendësdrejtori i policisë, ndërsa 3 seksione dhe 4 njësi shërbejnë në detyra mbështetëse dhe administrative:
Përveç departamenteve të policisë, ekzistojnë shtatë njësi organizative shtesë, për detyra mbështetëse dhe administrative në nivel kombëtar:
Njësitë Territoriale
Për ekzekutimin e drejtpërdrejtë të detyrave të zbatimit të ligjit në territorin e Malit të Zi, ekzistojnë 8 Njësi Rajonale të Policisë (Područne Jedinice Policije):
Policia e Malit të Zi udhëhiqet ligjërisht nga Ligji për Punët e Brendshme të Malit të Zi (Zakon o unutrašnjim poslovima). Në çështjet penale, Policia është gjithashtu e detyruar t'i përmbahet ligjit të procedurës penale të Malit të Zi (Zakonik o krivičnom postupku) dhe oficerëve të saj kërkohet të kryejnë hetime penale sipas udhëzimeve të prokurorëve publikë malazezë.
Burimet dhe Pajisjet
Drejtoria e Policisë ka 4282 punonjës në vitin 2020:
Oficeri i rendit dhe ligjit në detyrë zakonisht është i pajisur me një armë anësore (zakonisht një Glock 17, CZ 99 hiqen gradualisht), një palë pranga, një shkop policie dhe një pajisje radio komunikimi Motorola TETRA MTP 850 S.
Drejtoria e Policisë operon një flotë mjetesh rrugore, që numëron 470 në vitin 2016. Makina standarde e patrullës është sallon i bardhë Opel Astra J, megjithëse operojnë edhe automjete të tjera të ndryshme, veçanërisht Dacia Dusters si makina të patrullës së policisë kufitare. Njësitë speciale të policisë zakonisht shihen në automjetet fuoristradë Land Rover Defender dhe automjetet e blinduara BOV-M.
Ndërtesa e Shtabit të Policisë gjendet në bulevardin 22 Svetog Petra Cetinjskog, në qendër të Podgoricës. Është ngritur në vitin 2010 dhe ka 9.360 m2 hapësirë për zyre, dhe gjithashtu strehon Njësinë Rajonale të Policisë në Podgoricë. Në Podgoricë, përveç ndërtesës së re të selisë, Policia e Malit të Zi përdor ndërtesën e vjetër të Ministrisë së Brendshme (që ndodhet ngjitur me të renë), ndërtesën "limenka" ("kanaçe"), kompleksin logjistik në periferi të Zagoriçit dhe Njësitë Speciale. kamp stërvitor në periferi të Zllaticës.
Akademia e Policisë ndodhet në Danilovgrad dhe ofron arsimim bazë policor dhe trajnim profesional dhe të specializuar. Qendra e mjekësisë ligjore është gjithashtu e vendosur në Danilovgrad.
Njësia e Aviacionit
Njësia e Aviacionit të Policisë Civile të Malit të Zi është pjesë e Njësisë së Aviacionit Qeveritar të Malit të Zi dhe bleu avionin e saj të parë në vitin 1972, me tre gazela të tjera SA341 të transferuara nga forcat ajrore ushtarake në vitet 1990. Njësia e aviacionit operon gjithashtu dy Augusta-Bell AB412. Të gjithë helikopterët janë të vendosur në aeroportin e Golubovcit, Podgoricë.
Emil Viktor Langlet
Emil Viktor Langlet (26 shkurt 1824 - 10 mars 1898) ishte arkitektë suedezë.
Ai ka vizatuar ndërtesën e bashkisë dhe spitalin në Fredrikstad, shumë shtëpia dhe Sagatun dhe shkollën e parë të lartë popullore në Norvegji. Pas vitit 1866, ai u kthye në Suedi, ku mbikqyri ndërtimin e dymbëdhjetë kishave. Ai i është dhënë më vonë përgjegjësia për Pallatin Mbretëror të Stokholmit.
Perandori Meixhi
Perandori Meixhi (明治天皇, Meiji-tennō, 3 nëntor 1852 – 30 korrik 1912), gjithashtu u quajt Meixhi i Madh (明治大帝, Meiji-taitei), ose Meixhi i Mirë (明治聖帝, Meiji-seitei), ishte Perandori i 122-të i Japonisë sipas rendit tradicional të trashëgimisë, duke mbretëruar nga 3 shkurt 1867 deri në vdekjen e tij, dhe monarku i parë i Perandorisë së Japonisë. Ai kryesoi periudhën Meixhi, një kohë ndryshimesh të shpejta që dëshmuan transformimin e Japonisë nga një shtet izolues, feudal në një fuqi të industrializuar botërore.
Që nga epoka moderne, kur një perandor i Japonisë vdes, atij i vihet një emër pas vdekjes. Një emër i tillë është një kombinim i epokës gjatë së cilës ai mbretëroi dhe përkon me kontributin e perandorit në fron ndërsa ishte gjallë. Prandaj, ndërsa njihet publikisht gjatë jetës së tij thjesht si "Perandori", ai historikisht njihet si "Perandori Meiji" pas vdekjes së tij. Ai e fitoi këtë titull aktual duke iu referuar epokës Meixhi, e cila përfshinte pothuajse tërësinë e mbretërimit të tij. Emri i tij personal (i cili nuk përdoret në asnjë kontekst zyrtar ose zyrtar, përveç nënshkrimit të tij) ishte Mutsuhito (睦仁).
Ekonomia e Bjellorusisë
Ekonomia e Bjellorusisë është ekonomia e 72-të më e madhe në botë nga PBB-ja bazuar në barazinë e fuqisë blerëse (PPP), e cila në vitin 2019 qëndroi në 195 miliardë dollarë, ose 20,900 dollarë për frymë.
Si pjesë e ish-Bashkimit Sovjetik, Bjellorusia kishte një bazë industriale relativisht të zhvilluar; ajo mbajti këtë bazë industriale pas shpërbërjes së BRSS, si dhe një bazë të gjerë bujqësore dhe një nivel të arsimit të lartë. Midis ish republikave të Bashkimit Sovjetik, ai ka mbajtur ekonominë më të stilit sovjetik, me shumë ndërmarrje, shërbime komunale dhe shërbime të mbetura në pronësi të shtetit, dhe kontrolle të forta mbi pronësinë e tokës dhe bankat. Megjithëse PBB-ja për frymë është rreth gjysma e asaj të Rusisë fqinje, kostoja e jetesës është gjithashtu shumë më e ulët.
Me rënien e Bashkimit Sovjetik në 1991, të gjitha ish republikat Sovjetike u përballën me një krizë të thellë ekonomike. Pas zgjedhjes së Aleksandër Lukashenkos si Presidenti i parë i Bjellorusisë në 1994, ai e nisi vendin në rrugën e "socializmit të tregut" (në krahasim me atë që Lukashenko e konsideroi "kapitalizmin e egër" të zgjedhur nga Rusia në atë kohë). Në përputhje me këtë politikë, u prezantuan kontrollet administrative mbi çmimet dhe kurset e këmbimit të valutave. Gjithashtu e drejta e shtetit për të ndërhyrë në menaxhimin e ndërmarrjeve private u zgjerua, por më 4 mars 2008, presidenti lëshoi ​​një dekret që shfuqizon rregullin e aksionit të artë në një lëvizje të qartë [citohet e nevojshme] për të përmirësuar vlerësimin ndërkombëtar të Bjellorusisë në lidhje me investimet e huaja. [19]
Torfe, burimi minerar më i vlefshëm i vendit, [nevojitet citimi] përdoret për karburant dhe plehra dhe në industrinë kimike. Bjellorusia gjithashtu ka depozita argjile, rëre, shkumës, dolomit, fosforit, kripë guri, kaliumi dhe kripe. Pyjet mbulojnë rreth një të tretën e tokës dhe ngarkesa me drurë është një sektor i rëndësishëm.
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 1992-1996
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike në Legjislaturën e II të Kuvendit të Shqipërisë përbëhej si më poshtë:
Séchault
Séchault është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Séchault ka një popullsi prej 64 banorë dhe sipërfaqe 10.86 km², me një dendësi prej 6 banor/km².
Lugina e Ujqërve Atdheu
Lugina e Ujqërve Atdheu (Turqisht: Kurtlar Vadisi Vatan) është film i bazuar në grusht shtetit në Turqi që ndodhi më 15 korrik. Regjisori i filmit është Serdar Akar. Skenaristët janë Alper Erze, Nexhati Shashmaz, Cahit Kayaoğlu dhe Murat Koca. Në javën e parë u shikua nga 233.708 shikues. Përveç kësaj, filmi është nisur në Gjermani, Austri, Azerbajxhan, Belgjikë, Danimarkë, Francë, Holandë, Anglia dhe Zvicër më 28 shtator, gjithsej prej 140 kinemash.
Përmbledhje
Gjatë një operacioni në Irak, Polat Alemdar dhe skuadra e tij marrin hartën e Turqisë. Harta e Turqisë është shënuar me disa pika kyçe dhe vende strategjike, si bazat ushtarake dhe qendrat e operacioneve speciale, por edhe qytetin kufitar Yalavuz, pranë Sirisë. Armiqtë që kanë qenë duke pritur për një kohë të gjatë për ta pushtuar vendin e turqve me një ushtri të madhe në kufi dhe presin për mesazhin e grushtit të shtetit. Polat Alemdari dhe skuadra e tij do të luftojnë me kombin turk kundër armiqve brenda dhe jashtë vendit.
Lucija Šerbedžija
Lucija Šerbedžija (lindi më 8 qershor 1973) është aktore dhe modele kroate, vajza e aktorit veteran Rade Šerbedžija. Ajo ndoshta është e njohur për rolin e saj në The Saint si prostitute ruse, në të cilin edhe babai i saj ka luajtur.
Ajo ka fituar dy çmime për aktoren më të mirë në vitin 1999 (Madonna) dhe në vitin 2001 (Slow Surrender).
Aeroporti Atatürk
Aeroporti Atatürk i Stambollit (turqisht: İstanbul Atatürk Havalimanı) është aeroportit kryesor ndërkombëtar i Stambollit, Turqi (i ndjekur nga Aeroporti Ndërkombëtar Sabiha Gökçen) dhe është aeroporti më i madh në Turqi për nga numri i përgjithshëm i udhëtarëve, destinacioneve të shërbyera dhe lëvizjeve të avionëve. U hap në vitin 1924 dhe gjendet në Yeşilköy, në anën evropiane të qytetit, është 24 km nue perëndim  të qendrës së qytetit dhe funksionon si qendra kryesore për aviokompaninë turke Turkish Airlines.
Philmont Scout Ranch
Philmont Scout Ranch është një fermë malore, e vendosur në afërsi të qytetit Cimarron, New Mexico. Ferma, dikur pronë e baronit të naftës Waite Phillips dhe tani që të Boy Scouts of America, është një bazë kombëtare e aventurave të larta (National High Adventure Base) në të cilën ekipet e "Scouts and Venturers" marrin pjesë në ekspedita dhe aktivitete të tjera në natyrë.
Qarku Avranches
Qarku Avranches është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Manche.
Kryengritja në Kosovë (1995–1998)
parapamje|Harta e vendndodhjes së [[Krahina Socialiste Autonome e Kosovës|Kosovës dhe Republikës Federale të Jugosllavisë.]] Kryengritja në Kosovë filloi në vitin 1995, pas Marrëveshjes së Dejtonit që i dha fund Luftës së Bosnjës. Në vitin 1996, Ushtria Çlirimtare e Kosovës (UÇK) filloi të sulmonte ndërtesat qeveritare dhe stacionet e policisë serbe. Kjo kryengritje do të çonte në luftën më intensive të Kosovës në shkurt të vitit 1998.
Prapaskenat
Konflikti shqiptaro-serb i ka rrënjët në dëbimin e shqiptarëve në vitet 1877-1878 nga zonat që u përfshinë në Principatën e Serbisë. Armiqësia mes këtyre fraksioneve grindje mbetet e fortë edhe sot e kësaj dite. Vitet 1950 dhe 1960 ishin një periudhë e shënuar nga represioni dhe politikat antishqiptare në Kosovë nën drejtimin e Aleksandar Rankoviqit, një komunist serb, i cili më vonë u rrëzua dhe u shkarkua nga Tito. Gjatë kësaj kohe nacionalizmi për shqiptarët e Kosovës u bë një kanal për të lehtësuar kushtet e kohës. Në vitin 1968, zyrtarët serbë jugosllavë paralajmëruan për ngritje të nacionalizmit shqiptar dhe në nëntor pasuan trazira dhe demonstrata nga mijëra shqiptarë që kërkonin Kosovën të merrte statusin e republikës, një universitet të pavarur në gjuhën shqipe dhe disa për bashkim me Shqipërinë. Tito rishkroi kushtetutën jugosllave (1974) dhe u përpoq të adresonte ankesat shqiptare duke i dhënë provincës së Kosovës autonomi dhe kompetenca të tilla si veto në procesin e vendimmarrjes federale të ngjashme me atë të republikave. Kosova funksionoi si një republikë de facto sepse shqiptarët e Kosovës arritën aftësinë për të ndjekur afërsisht marrëdhënie të pavarura të jashtme, lidhje tregtare dhe kulturore me Shqipërinë, një universitet të pavarur në gjuhën shqipe dhe institut albanologjik, një shoqatë e Akademisë së Shkencave dhe Shkrimtarëve me aftësinë për të valëvitur flamurin shqiptar.
Pararendësit ushtarakë të UÇK-së (Ushtria Çlirimtare e Kosovës) filluan në fund të viteve 1980 me rezistencën e armatosur ndaj policisë serbe që përpiqej të merrte aktivistët shqiptarë në paraburgim. Para UÇK-së, anëtarët e saj kanë qenë pjesë e organizatave si Lëvizja Kombëtare e Kosovës dhe Lëvizja Popullore për Çlirimin e Kosovës. Themeluesit e UÇK-së së mëvonshme ishin të përfshirë në protestat e vitit 1981 në Kosovë. Shumë disidentë shqiptarë etnikë u arrestuan ose u zhvendosën në vendet evropiane, ku vazhduan aktivitetet subversive. Represioni i nacionalizmit shqiptar dhe nacionalistëve shqiptarë nga autoritetet në Beograd e forcoi lëvizjen për pavarësi dhe e përqendroi vëmendjen ndërkombëtare drejt gjendjes së vështirë të shqiptarëve të Kosovës.
Nga viti 1991 deri në vitin 1992, nacionalisti shqiptar Adem Jashari dhe rreth 100 shqiptarë të tjerë etnikë që dëshironin të luftonin për pavarësinë e Kosovës iu nënshtruan trajnimit ushtarak në komunën e Labinot-Malit në Shqipëri. Më pas, Ademi dhe shqiptarë të tjerë etnikë kryen disa akte sabotuese që kishin për qëllim aparatin administrativ serb në Kosovë. Në përpjekje për ta kapur ose vrarë atë, policia serbe rrethoi Ademin dhe vëllanë e tij të madh, Hamëzain, në shtëpinë e tyre në Prekaz më 30 dhjetor 1991. Në rrethimin që pasoi, një numër i madh i shqiptarëve të Kosovës u dyndën në Prekaz, duke detyruar serbët të tërhiqen nga fshati.
Ndërsa ishte në Shqipëri, Ademi u arrestua në vitin 1993 nga qeveria e Sali Berishës dhe u dërgua në burg në Tiranë përpara se të lirohej së bashku me militantët e tjerë shqiptarë të Kosovës me kërkesë të Ushtrisë Shqiptare. Ademi ndërmori disa sulme gjatë disa viteve të ardhshme, duke synuar Ushtrinë Jugosllave (VJ) dhe policinë serbe në Kosovë. Në pranverën e vitit 1993 në Aarau të Zvicrës u mbajtën mbledhjet “Vendlindja thërret”, të organizuara nga Xhavit Haliti, Azem Syla, Jashar Salihu e të tjerë.
1995
Në fillim të viteve 1990, pati sulme ndaj forcave të policisë serbe dhe zyrtarëve të shërbimeve sekrete si hakmarrje për abuzimin dhe vrasjen e civilëve shqiptarë. Një polic serb u vra në vitin 1995, gjoja nga UÇK-ja. Që nga viti 1995, UÇK-ja u përpoq të destabilizonte rajonin, duke shpresuar se Shtetet e Bashkuara dhe NATO do të ndërhynin. Patrullave serbe u zunë pritë dhe policët u vranë. Vetëm vitin e ardhshëm organizata e UÇK-së mori përgjegjësinë për sulmet.
1996–1997
UÇK-ja, fillimisht e përbërë nga disa qindra shqiptarë, sulmoi disa stacione policore dhe plagosi shumë policë në vitet 1996–1997.
Në vitin 1996, e përjavshmja britanike The European botoi një artikull nga një ekspert francez ku thuhej se "shërbimet e inteligjencës civile dhe ushtarake gjermane janë përfshirë në trajnimin dhe pajisjen e rebelëve me qëllim të çimentimit të ndikimit gjerman në zonën e Ballkanit. (...) lindja e UÇK-së në vitin 1996 përkoi me emërimin e Hansjoerg Geiger si kreun e ri të BND-së (Shërbimit sekret gjerman). Burrat e BND-së ishin përgjegjës për përzgjedhjen e rekrutëve për strukturën komanduese të UÇK-së nga 500.000 kosovarët në Shqipëri. Ish-këshilltari i lartë i parlamentit gjerman Matthias Küntzel u përpoq të provonte më vonë se diplomacia sekrete gjermane kishte qenë instrumentale në ndihmën e UÇK-së që nga krijimi i saj.
Përfaqësuesit e UÇK-së u takuan me agjencitë e inteligjencës amerikane, britanike dhe zvicerane në vitin 1996, dhe ndoshta "disa vite më parë" dhe sipas The Sunday Times, "agjentët e inteligjencës amerikane kanë pranuar se kanë ndihmuar në trajnimin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës para bombardimeve të NATO-s mbi Jugosllavinë". Agjentët e inteligjencës megjithatë, mohuan, se ata ishin të përfshirë në armatosjen e UÇK-së.
Në shkurt të vitit 1996, UÇK-ja ndërmori një sërë sulmesh kundër stacioneve policore dhe punonjësve të qeverisë jugosllave, duke thënë se autoritetet jugosllave kishin vrarë civilë shqiptarë si pjesë e një fushate spastrimi etnik. Autoritetet serbe e denoncuan UÇK-në si organizatë terroriste dhe shtuan numrin e forcave të sigurisë në rajon. Kjo pati efektin kundërproduktiv të rritjes së besueshmërisë së UÇK-së embrionale në mesin e popullatës shqiptare të Kosovës. Më 22 prill 1996, 4 sulme ndaj personelit serb të sigurisë u kryen pothuajse njëkohësisht në disa pjesë të Kosovës.
Në janar 1997, forcat serbe të sigurisë vranë komandantin e UÇK-së Zahir Pajazitin dhe 2 udhëheqës të tjerë në një sulm në autostradën ndërmjet Prishtinës dhe Mitrovicës dhe arrestuan më shumë se 100 militantë shqiptarë.
Ademi, si një nga themeluesit dhe udhëheqësit e UÇK-së, u dënua për terrorizëm në mungesë nga një gjykatë jugosllave më 11 korrik 1997. Human Rights Watch më pas e përshkroi gjykimin, në të cilin u dënuan edhe 14 shqiptarë të tjerë të Kosovës, që "dështoi të përputhej me standardet ndërkombëtare".
Trazirat civile të vitit 1997 në Shqipëri i dhanë mundësi UÇK-së që të merrte sasi të mëdha armësh të grabitura nga depot e armatimit të ushtrisë shqiptare. Një raport i inteligjencës i vitit 1997 thoshte se UÇK-ja merrte të ardhura nga trafiku i drogës, të përdorura për blerjen e armëve. UÇK-ja mori fonde të mëdha nga organizatat shqiptare të diasporës. Ekziston mundësia që në mesin e donatorëve të UÇK-së të ketë pasur njerëz të përfshirë në aktivitete të paligjshme siç është trafikimi i drogës, megjithatë nuk ekzistojnë dëshmi të mjaftueshme se vetë UÇK-ja ishte përfshirë në aktivitete të tilla.
1998
Muaj para bombardimeve të Jugosllavisë nga NATO, Këshilli i Atlantikut të Veriut tha se UÇK-ja ishte "iniciatorja kryesore e dhunës" dhe se ajo "kishte nisur atë që duket të jetë një fushatë e qëllimshme provokimi".
Duke ndjekur Adem Jasharin për vrasjen e 1 polici serb, forcat serbe përsëri tentuan të sulmojnë kompleksin e Jasharit në Prekaz më 22 janar 1998. Me mungesën e Ademit, mijëra shqiptarë të Kosovës zbritën në Prekaz dhe përsëri ia dolën t'i dëbojnë forcat serbe nga fshati dhe rrethina. Muajin tjetër, një njësi e vogël e UÇK-së u zu në pritë nga policët serbë. 4 serbë u vranë dhe 2 u plagosën në përleshjet që pasuan. Në të gdhirë të 5 marsit 1998, UÇK-ja ndërmori një sulm kundër një patrulle të policisë në Prekaz, e cila më pas u përgjigj me një operacion policie në kompleksin Jashari, i cili la 58 shqiptarë të vdekur, përfshirë Ademin dhe shumicën e anëtarëve të familjes së tij. 4 ditë pas kësaj, u thirr një mbledhje e NATO-s, gjatë së cilës Madeleine Albright kërkoi një përgjigje anti-serbe. NATO tani kërcënoi Serbinë me një përgjigje ushtarake. Pasoi Lufta e Kosovës, me ndërhyrjen e mëvonshme të NATO-s, e cila filloi pas zbulimit të masakrës së Reçakut gjatë rrjedhës së luftës.
Sulmet
UÇK-ja ndërmori 31 sulme në vitin 1996, 55 në vitin 1997 dhe 66 në janar dhe shkurt 1998. Pasi UÇK-ja vrau 4 policë në fillim të marsit 1998, njësitet speciale të policisë serbe u hakmorrën dhe sulmuan 3 fshatra në Drenicë. Numri i përgjithshëm i sulmeve nga UÇK-ja në vitin 1998 ishte 1470, krahasuar me 66 një vit më parë. Pas intensifikimit të sulmeve kundër policisë jugosllave në vitin 1998, siguria u rrit si dhe prania e personelit të Ushtrisë Jugosllave, e cila çoi në Luftën e Kosovës.
Linay
Linay është një komunë franceze, e cila ndodhet në Departamentin Ardennes të Rajonit Grand Est. Linay ka një popullsi prej 257 banorë dhe sipërfaqe 7.28 km², me një dendësi prej 35 banor/km².
Organizata Kombëtare e Inteligjencës (Turqi)
Organizata Kombëtare e Inteligjencës (Turqisht: Millî İstihbarat Teşkilatı, MİT) është agjensia shtetërore e inteligjencës së Turqisë. Është themeluar në vitin 1965 për të zëvendësuar Shërbimin e Sigurisë Kombëtare.
Sipas ish drejtorit të Operacioneve të Jashtme, Javuz Ataç, prania ushtarake në organizatë është e papërfillshme, megjithëse organizata ka një trashëgimi ushtarake. Në vitin 1990, përqindja e personelit ushtarak ishte 35%, ndërsa në vitin 2007 nivelet e ulëta ishin 4.5% ushtarake. Ish zv. sekretar Cevat Öneş tha se MİT vuajti me çdo grusht shteti, pasi secila xhuntë ushtarake që merrte nën kontroll organizatën kishte grupin e saj të përparësive.
Ndërsa organizata ka rekrutuar historikisht nga të afërmit e punonjësve ekzistues, ish-sekretari, Emre Taner, thotë se nuk është më rasti. Atij i besohet zvogëlimi i luftës së terrenit midis MİT dhe Drejtorisë së Përgjithshme të Sigurisë, si dhe luftimeve brenda vetë MİT-it. Taner njoftoi një ristrukturim të MİT në fillim të vitit 2009.
MIT bashkëpunon me Agjencinë Qendrore të Inteligjencës (CIA) dhe agjencitë e inteligjencës së Rusisë. Operacionet dhe misionet e tij janë klasifikuar. Në praktikë, pakicat fetare në Turqi janë të ndaluara nga karriera në MIT.
Detyrat
MİT është përgjegjës për mbledhjen e inteligjencës për kërcënimet ekzistuese dhe të mundshme nga burime të brendshme dhe të jashtme të paraqitura kundër territorit, njerëzve dhe integritetit, ekzistencës, pavarësisë, sigurisë dhe të gjithë elementëve të tjerë që përbëjnë rendin kushtetues dhe fuqinë kombëtare të Republika së Turqisë. MİT është përgjegjëse për t'ia komunikuar këtë inteligjencë presidentit, kryeministrit, shefit të shtabit të përgjithshëm, sekretarit të përgjithshëm të Këshillit të Sigurisë Kombëtare dhe organizatave të tjera përkatëse shtetërore, sipas nevojës.
MİT është përgjegjës për aktivitetet e kundërzbulimit në Turqi. Ligjërisht, nuk mund t'i jepet asnjë detyrë tjetër dhe nuk mund të çohet në ndonjë fushë tjetër të veprimtarisë, përveç mbledhjes së inteligjencës në lidhje me sigurinë e Republikës. MİT angazhohet në luftën në internet. Ministria e Mbrojtjes Kombëtare e konsideron sigurinë në internet si "kufirin e pestë" të vendit pas tokës, ajrit, detit dhe hapësirës. MİT përdor zgjidhje lokale të sigurisë në internet, kryesisht të hartuara nga kompani si Havelsan dhe Këshilli i Kërkimit Shkencor dhe Teknologjik i Turqisë.
Grusht shteti në Turqi
Në memorandumin ushtarak turk të vitit 1971, MİT nuk e informoi kryeministrin Sylejman Demirel për grushtin e shtetit, dhe gjithashtu kërkoi dorëheqjen e kryeministrit në ditën e grushtit të shtetit.
Në grushtin e shtetit turk 1980, planet për "Operacionin Flamur" (Bayrak Harekâtı) u përcollën njësive ushtarake me aeroplanin e MT. Sidoqoftë, Agjencia edhe një herë nuk e njoftoi kryeministrin, edhe pse MİT ishte nën autoritetin e kryeministrit; sepse MİT mori pjesë në grusht shteti.
Ballots, Mayenne
Ballots është një komunë në Francë. Ballots bën pjesë në departamentin Mayenne të rajonit Pays de la Loire. Komuna ka një popullsi prej 1244 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe 36.01 km².
Organizata Kombëtare e Inteligjencës (Turqi)
Grusht shteti në Turqi
Në përpjekjen për grusht shteti turk 2016, MİT luftoi kundër komplotuesve të grushtit të shtetit.
Malang
Malang është qytet i dytë më i madh në provincën Java Lindore. Sipas regjistrimit të popullësisë në vitin 2014, qyteti ka pasur 857.891 banorë. Gjatë kohës së kolonizimit holandezë, Malangu ishte qyteti më i popullarizuar për banorët evropianë.
Administrata
Malang ndahet në pesë distrikte:
Religjioni
Shumica e banorëve në Malang janë muslimanë. Ka minioritete që janë krishterë, hindusë dhe budistë. Qyteti ka edhe objekte fetare, si për shembull: Xhamia e Madhe në Malang, Kisha Katolike, tempuj budiste.
Gjuha
Banorët në Malang flasin dialektin Arekan të gjuhës javanese. Shumë të rinjë në Malang flasin dialektin e cila quhet "Boso Walikan", e cila folet duke i kthyer fjalët mbrapsht për shembull: fjala "Malang" e shqiptojnë "Ngalam".
Sulmi në Stamboll (28 qershor 2016)
Sulmi ka ndodhur më 28 qershor 2016, kur Terminalin 2 për fluturime ndërkombëtare i Aeroportit Atatürk të Stambollit në Turqi, u sulmua nga shpërthime dhe të shtëna me armë zjarri. Sipas kryeministri turk Binali Yıldırım, të paktën 36 persona u vranë dhe 147 të tjerë u plagosën. Të shtëna me armë zjarri kanë ndodhur në parkingun e aeroportit, ndërsa shpërthimet kanë ndodhur në hyrje të terminalit të mbërritjeve ndërkombëtare dhe duket se janë shkaktuar nga sulme vetëvrasëse. Disa raporte thonë se shpërthimet kanë ndodhur në pjesë të ndryshme të aeroportit.
Prapaskena
Stambolli ka qenë vendndodhja e tre sulmeve në vitin 2016, duke përfshirë dy sulmet vetëvrasëse në janar dhe në mars që ishin të lidhur me të Shtetin Islamik të Irakut dhe Levantit (ISIS), dhe sulm me autobombë në fillim të qershorit, të marrë përsipër nga Fajkojt e Lirisë së Kurdistanit (ATK), një degë radikale e organizatës terroriste Partia e Punëtorëve të Kurdistanit (PKK).
Të shtëna dhe shpërthimet
parapamje|Terminali 2 në vitin 2011 Pak para orës 10 të kohës vendore, dy sulmues para se të kalonin në pikën e kontrollit me rreze X në një pikë kontrolli të sigurisë hapën zjarr. Pastaj policët filluan të hapin zjarr. Sulmuesit pastaj u hodhën në erë.
Pasoja
Pas shpërthimit, të gjitha fluturimet nisëse janë pezulluar, por fluturimet mbërritëse kanë mbetur operacionale për disa kohë deri sa u ndaluan.
Avioni i Turkish Airlines që u nis nga Aeroporti i Tiranës drejt Aeroportit Atatürk të Stambollit u ul në vetëm pak çaste pas shpërthimit në orën 23:12 sipas orës lokale. Në këtë avion ishte edhe një delegacion i qeverisë shqiptare, me në krye kryeministrin Edi Rama dhe ministrin e financave, Arben Ahmetaj. Delegacioni shqiptar u nxor nga sigurimi turk menjëherë nga aeroporti, ndërsa pak çaste më vonë Edi Rama reagoi me një mesazh në rrjetet sociale ku tha se i vinte keq për shqetësimin e krijuar.
Përgjegjësia
Shteti Islamik i Irakut dhe Levantit është akuzuar nga kryeministri turk Binali Yildirim edhe pse nuk ka pasur asnjë pretendim zyrtare për përgjegjësi.
Referime
Koordinatat: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=2016_Istanbul_airport_attack&params=40_58_43_N_28_49_9_E_type:airport_region:LK <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 40°58'43"N 28°49'9"E  / <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">40.97861°N 28.81917°D / 40.97861; 28.81917   ]
Ilir Soba
Dëshmori i kombit Ilir Soba u lind në Gjakovë më 28 prill të vitit 1971. Doli nga një familje intelektuale. I ati, Mazllomi dhe nëna Serbezja, mësimdhënës, patën dy djem: Fatosin e Ilirin, si dhe bĳën Teutën. Shkollën ﬁllore e të mesmen, Iliri i kreu në vendlindje e qysh si nxënës i klasës së katërt të shkollës ﬁllore kishte vizatuar hartën e Shqipërisë etnike për çka e pati nervozuar shumë mësuesen e klasës, por vetëm me ndikimin e prindërve ai pajtohet me mësuesen pasi ajo e shpall të “re- beluar”.
Marcq-et-Chevières
Marcq-et-Chevières është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Ilir Soba
Shkollimi
Pas kryerjes së shkollës së mesme regjistrohet në Fakultetin Elektroteknik të Universitetit të Prishtinës. Gjatë studimeve në Prishtinë ra në kontakt me veprimtarët e shquar në mesin e studentëve, prandaj edhe rrallë mund të merrej me mend ndonjë organizim i ndonjë manifestimi protestues e demonstrues pa Ilir Sobën, veçanërisht demonstratat e vitit 1990. Kohën e lirë e kalonte me muzikë, kishte dashuri të ﬂaktë për këngën e lehtë dhe kitarën. Si student i vitit të tretë të studimeve radhitet në radhët e Ushtrisë Çlirimtare t Kosovës dhe më 25 maj të vitit 1998 Iliri gjendet në shtabin e Zonës Operative të Rrafshit të Dukagjinit në Gllogjan. Kjo ngjau kur një serb që njihej me Ilirin nëpër- mjet muzikës, kishte veshur uniformën e ushtrisë jugosllave dhe lavdërohej se po e luftonte Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës. Që në ditët e para Iliri aﬁrmohet si djalosh i guximshëm dhe sypatrembur prandaj edhe gëzonte respekt në mesin e bashkëluftë- tarëve dhe eprorëve të formacioneve. Të gjithë e kërkonin dhe me ëndje shkonin në çdo aksion e vĳë frontale kur me ata ishte Ilir Soba. Me që ishte djaloshi i parë i qytetit të Gjakovës që u radhit në radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës e thumbonin me epitetin “djali i asfaltit“.
Marcq-et-Chevières
Lidhje të jashtme
Marcq-et-Chevières Marcq-et-Chevières
Ilir Soba
Bashkë luftëtarët
Në Gllogjan Iliri kreu stërvitjet ushtarake në grupin e Dritan Mujë Zenelit, sot dëshmor i kombit. Pas përfundimit, të gjitha detyrat që i shtroheshin i kryente me kohë e me sukses. Mori pjesë në vĳën e parë të frontit që u zhvillua në Prejlep, Përkol- lukë, Lumbardh, Broliq e Shqiponjë të Dushkajës së Gjakovës. Më 17 tetor të vitit 1998 forcat serbe zënë pozicionet e fshatit Kralan dhe vendosen në këtë fshat. Kështu edhe zhvillohet një luftim i ashpër në të cilin mori pjesë edhe Ilir Soba. Të nesërmen, pra më 18 tetor, Iliri niset së bashku me luftëtarët për t’u ripozi- cionuar në fshatin Kralan në mënyrë që me rimarrjen e kësaj pike të pengohen for- cat serbe për të depërtuar në bazat e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, nëpër fshatrat e Dushkajës: Shqiponjë, Zhebel, Bardhaniq, Gërgoc e Maznik në të cilat luftime morën pjesë edhe Afrim Deda, Avdullah Babalia, Emrush Xhamajli, Agron Kryeziu, Xhafer Kadiri, Bekim Sylka,  Skënder Gashi, Bashkim Gashi e shumë luftëtarë të Xhelal Ha- jdës -Tonit që  atyre ditëve i shkuan në ndihmë Zonës Operative të Rrafshit të Duk- agjinit. Këto janë ndër luftimet më të ashpra që u zhvilluan në fshatrat e Dushkajës. Forcat serbe pësuan humbje por në radhët e luftëtarëve të lirisë mungonte Ilir Soba. Grupi i Ilirit ra në një pritë të kurthuar në afërsi të shkollës ﬁllore të fshatit Kralan kah drejtimi i Shqiponjës (ish-Jabllanicë). Luftëtarët e lirisë arritën të ridepërtojnë deri në pozicionet përkatëse dhe kërkojnë trupin e pajetë të dëshmorit Ilir Soba. Por bashkëluftëtarët e Ilirit sërish arrĳnë për t’u ripozicionuar dhe për ta sajuar vĳën e mbrojtjes së Dushkajës dhe më 27 tetor forcat serbe deﬁnitivisht të thyera e të tur- përuara, me shumë militarë të vrarë e teknikë të shkatërruar, e braktisën pozicionin në Kralan. Me shumë përpjekje, shokët e gjejnë trupin e pajetë të Ilir Sobës, arrĳnë ta tërheqin dhe e varrosin me nderime ushtarake.
George Chapman
Jeta dhe puna
Chapman lindi në Hitchin në Hertfordshire. Mendohet se ai ka studiuar në Oksford por nuk ka marrë një diplomë, megjithëse asnjë provë e besueshme nuk e pohon këtë. Dihet shumë pak për jetën e hershme të tij, por Mark Eccles zbuloi të dhëna që zbulojnë shumë për vështirësitë dhe pritjet e Chapman. Në 1585 ai u afrua në një mënyrë miqësore nga John Wolfall, Sr., i cili ofroi të siguronte një lidhje sigurie për një hua për të furnizuar paratë e Chapman "për përdorimin e tij të duhur në Pjesëmarrjen në atë kohë i nderuari i Sir Sir Rafe Sadler Knight". Ambiciet gjyqësore të tij e dërguan atë në një kurth. Me sa duket ai kurrë nuk mori para, por do të mundohej për shumë vite nga letrat që kishte nënshkruar. Wolfall e arrestoi poetin për borxh në 1600 dhe kur në 1608 djali i Wolfall, pasi kishte trashëguar letrat e babait të tij, paditi përsëri, zgjidhja e vetme e Chapman ishte që të kërkonte drejtësi në Gjykatën e Kancelarisë. Ndërsa Sadler vdiq në 1587, kjo i jep Chapman pak kohë për t'u stërvitur nën të. Duket më e mundshme që ai të ishte në shtëpinë e Sadler nga 1577 deri në 1583, pasi ai ia kushton të gjitha përkthimet e tij Homerike.
Ilir Soba
Si u kujtua Iliri në Gjakovë
Për dëshmorin Ilir Soba janë bërë shumë shkrime nëpër gazeta, revista e mono- graﬁ kushtuar dëshmorëve. Në fshatin Kralan, në vendin e rënies është ngritur lapi- dari i përbashkët dhe një rrugë në Gjakovë mban emrin e Ilir Sobës, këngëtarit dhe kitaristit të pasionuar, djaloshit të parë të Gjakovës që me këngë u radhit në radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
George Chapman
Jeta dhe puna
Chapman i kaloi fillimet e viteve 1590 jashtë, dhe pa veprime ushtarake në "Low countries" duke luftuar nën gjeneralin e njohur anglez Sir Francis Vere. Punimet e tij më të hershme të botuara ishin poezitë e errëta filozofike:The shadow of night (1594) dhe Banquet of Sense (1595) i Ovidit. Kjo e fundit është marrë si një përgjigje ndaj poezive erotike të epokës, të tilla si "Astrophil and Stella" i Philip Sidney dhe Venus dhe Adonis të Shakesperare". Jeta e Chapman u trazua nga borxhi dhe paaftësia e tij për të gjetur një mbrojtës, pasuria e të cilit nuk u dobësua: Robert Devereux, Second Earl of Essex dhe Princi i Uellsit, Princi Henry të dy arritën qëllimet e tyre para kohe. I pari u ekzekutua për tradhti nga Elizabeth I në 1601, dhe i dyti vdiq nga ethet e tifos në moshën tetëmbëdhjetë vjeç në 1612. Varfëria rezultuese e Chapman nuk e zvogëloi aftësinë e tij ose qëndrimin e tij midis poetëve dhe dramaturgëve të tij Elisabetianë.
Chapman vdiq në Londër, pasi që i kishte jetuar vitet e tij të fundit në varfëri dhe borxhe. Ai u varros në St Giles në Fushat. Një monument i tij i projektuar nga Inigo Jones shënoi varrin e tij dhe qëndron edhe sot brenda kishës.
Komeditë
Në fund të viteve 1590, Chapman ishte bërë një dramaturg i suksesshëm, duke punuar për Philip Henslowe dhe më vonë për "Cildren of the Chapel". Ndër komeditë e tij janë: "The Blind Beggar of Alexandria"(1596; shtypur 1598), "An humorous day's mirth" (1597; shtypur 1599), "All fools" (shtypur 1605), "Monsieur D'Olive" (1605; shtypur 1606), "The gentleman usher" (shtypur 1606), "May day" (shtypur 1611) dhe The widow's tears" (e shtypur 1612). Lojërat e tij tregojnë një gatishmëri për të eksperimentuar me formën dramatike: "AnHumorous Day's Mirth" ishte një nga shfaqjet e para që u shkrua në stilin e "komedisë humour" të cilën Ben Jonson e përdori më vonë në :Every Man in his Humor" and "Every Man Out of his Humor". Me "Widow's tears" ai ishte gjithashtu një nga shkrimtarët e parë që bashkoi komedinë me tema më serioze, duke krijuar kështu tragjikomedinë e bërë më vonë e njohur nga Beaumont dhe Fletcher. djathtas|parapamje| Shënues varri i George Chapman, tani brenda Kishës së St. Giles, [[Londra|Londër . Memoriali, në formën e një altari romak, u projektua dhe u pagua nga Inigo Jones, më parë qëndronte në oborrin e kishës St Giles.]] Ai gjithashtu shkroi një dramë të shquar në bashkëpunim. Eastward Ho (1605),e shkruar me Jonson dhe John Marston. Ajo përmbante referenca satirike për oborrtarët skocezë që formuan pjesën e mbretit të ri James & nbsp;  Une. Kjo ul Chapman dhe Jonson në burg në shembullin e Sir James Murray e Cockpool, të mbretit "laro" "Groom of the Stool". Letrat e tyre të ndryshme drejtuar mbretit dhe fisnikëve mbijetojnë ende në një dorëshkrim në Bibliotekën Folger të njohur si Dobell MS, të botuara nga AR Braunmuller si A Letterbook of Century Seventeenth. Në letra, të dy burrat hoqën dorë nga linja ofenduese, duke nënkuptuar që Marston ishte përgjegjës për vërejtjen e dëmshme. "Bisedat me Drummond" të Jonson i referohet burgosjes, dhe sugjeron se ekzistonte mundësia që të dy autorëve t'i kishin "veshët dhe hundët e prera" si një dënim, por kjo mund të ketë qenë duke e shtjelluar Jonson historinë në retrospektivë.
Miqësia e Chapman me Jonson u prish, ndoshta si rezultat i grindjes publike të Jonson me Inigo Jones. Disa rreshta satirikë, të ashpër, të shkruara diku pas djegies së tryezës dhe letrave të Jonson, japin prova të përçarjes. Poema që vë në dukje sjelljen agresive dhe epërsinë e vetbesimit të Jonsonit mbeti e pabotuar gjatë jetës së Chapman; ajo u gjet në dokumentet e mbledhura pas vdekjes së tij.
Tragjeditë
Tragjeditë më të mëdha të Chapman-it morën temën e tyre nga historia e fundit franceze, ambasadori francez duke ofenduar të paktën në një rast. Këto përfshijnë "Bussy D'Ambois" (1607), "Conspirancy and Tragedy of Charles", "Duke of Bayron" (1608), "The revenge of Bussy D'Ambois" (1613) dhe "The Tragedy of Chabot", "Admiral of France" (botuar 1639). Të dy shfaqjet e Bajronit u ndaluan nga skena - megjithëse, kur Gjykata u largua nga Londra, shfaqjet u interpretuan në format e tyre origjinale dhe të pashuar nga "Fëmijët e Kapelës". Ambasadori francez me siguri u ofendua në një skenë që portretizon gruan dhe zonjën e Henry IV duke argumentuar dhe duke luftuar fizikisht. Me botimin, materiali ofendues ishte prerë dhe Chapman i referohet shfaqjes në kushtimin e tij për Sir Thomas Walsingham si "Poezi të varfra të copëtuara". Vepra e tij e vetme e tragjedisë klasike, "Caesar and Pompey" (e shkruar më 1604, botuar më 1631), megjithëse "politikisht i zgjuar", mund të konsiderohet si arritja e tij më modeste në zhanër.
Shfaqje të tjera
Chapman shkroi një nga maskat më të suksesshme të epokës Jacobean, "The Memorable Masque of the Middle Temple and Lincoln's Inn", e kryer në 15 Shkurt të vitit 1613. Sipas Kenneth Muir, "The Masque of the Twelve Months", e interpretuar në Natën e Dymbëdhjetë 1619 dhe e shtypur për herë të parë nga John Payne Collier në 1848 me asnjë emër autori të bashkangjitur, gjithashtu i atribuohet Chapman.
Autorësia e Chapman është argumentuar në lidhje me një numër dramash të tjera anonime të epokës së tij. FG Fleay propozoi që shfaqja e tij e parë të ishte T"he Disguises". Ai është paraqitur si autor, tërësisht ose pjesërisht, i "Sir Giles Goosecap" , "Two Wise Men And All The Other Fools", "The Fountain of New Fashion", dhe "The Second Maiden's Tragedy" . Nga këto, vetëm 'Sir Gyles Goosecap' është pranuar në përgjithësi nga studiuesit që është shkruar nga Chapman ( Pjesët e George Chapman: The Tragedies, me Sir Giles Goosecap, redaktuar nga Allan Holaday, University of Illinois Press, 1987).
Në 1654, shitësi i librave Richard Marriot botoi dramën "Revenge for Honour" si vepër e Chapman. Studiuesit e kanë hedhur poshtë atributin; shfaqja mund të jetë shkruar nga Henry Glapthorne. Alphonsus Perandori i Gjermanisë (i shtypur edhe 1654) zakonisht konsiderohet një tjetër atribim i rremë Chapman.
Lojërat e humbura "The Fatal Love" dhe "AYorkshire Gentlewoman And her son" u caktuan në Chapman në regjistrimet e Regjistrit të Stationers në 1660. Të dyja këto pjesë ishin ndër ato që u shkatërruan në djegiet e famshme të kuzhinës nga kuzhinieri i John Warburton. Shfaqja e humbur "Christianetta" (e regjistruar në 1640) mund të ketë qenë një bashkëpunim midis Chapman dhe Richard Brome, ose një rishikim i veprës së Brome të një Chapman.
Poet dhe përkthyes
Poezi të tjera nga Chapman përfshijnë: De Guiana, Carmen Epicum (1596), mbi shfrytëzimet e Sir Walter Raleigh ; një vazhdim i Heroit dhe Leanderit të papërfunduar të Christopher Marlowe (1598); dhe Euthymiae Raptus; ose Tears of Peace(1609).
Disa e kanë konsideruar Chapman-in si " poet rival " të soneteve të Shekspirit (në sonetet 78–86), megjithëse hamendësimet e vendosin atë si një në një fushë të madhe të mundësive.
Nga 1598 ai botoi përkthimin e tij të Iliadës me këste. Në 1616 Iliada dhe Odisea e plotë u shfaqën në "The Whole Works of Homer", përkthimi i parë i plotë në anglisht, i cili deri në Papa ishte më i popullarizuari në gjuhën angleze dhe ishte mënyra se si shumica e anglishtfolësve i hasnin këto poezi. Përpjekja ishte që të ishte fitimprurëse: mbrojtësi i tij, Princi Henry, i kishte premtuar atij 300£ në përfundimin e tij plus një pension. Sidoqoftë, Henry vdiq në 1612 dhe familja e tij la pas dore angazhimin, duke e lënë Chapman pa mbrojtës dhe pa të ardhura. Në një letër ekzistuese, Chapman bën kërkesa për paratë që i detyroheshin; peticioni i tij ishte i paefektshëm. Përkthimi i Chapman i "Odyssey" është shkruar në pentametër jambik, ndërsa Iliada e tij është shkruar në heptametër jambik. (Origjinali Grek është në heksametër daktilik . ) Chapman shpesh shtrihet dhe shtjellon përmbajtjen origjinale të Homerit për të shtuar detaje përshkruese ose interpretim dhe theksim moral dhe filozofik. Përkthimi i Chapman i Homerit u admirua shumë nga John Keats, veçanërisht në poezinë e tij të famshme On First Looking into Chapman's Homer, dhe gjithashtu tërhoqi vëmendjen nga Samuel Taylor Coleridge dhe TS Eliot.
Chapman gjithashtu përktheu Himnet Homerike, Gjeorgjikët e Virgjilit, Veprat e Hesiodit (1618, kushtuar Francis Bacon ), Heroi dhe Leander i Musaeus (1618) dhe Satira e Pestë e Juvenal (1624).
Poezia e Chapman, megjithëse nuk ishte me ndikim të gjerë në zhvillimin e mëvonshëm të poezisë angleze, pati një efekt të rëndësishëm në punën e TS Eliot.
Homazhe
"There is no danger to a man, that knows
What life and death is: there's not any law
Exceeds his knowledge; neither is it lawful
That he should stoop to any other law."
Hutchinson, Thomas (undated). The Complete Poetical Works of Percy Bysshe Shelley: Including Materials Never Before Printed in any Edition of the Poems & Edited with Textural Notes. E. W. Cole: Commonwealth of Australia; Book Arcade, Melbourne. p. 38. (NB: Hardcover, clothbound, embossed.) Published prior to issuing of ISBN.""Dramaturgu irlandez Oscar Wilde citoi të njëjtin varg në pjesën e tij trillim, pjesë kritikë letrare, "The Portrait of Mr. W.H." .
Poeti anglez John Keats shkroi " On First Looking into Chapman's Homer " për mikun e tij Charles Cowden Clarke në tetor 1816. Poezia fillon "Shumë kam udhëtuar në fushat e arit" dhe citohet shumë. Për shembull, PG Wodehouse në rishikimin e tij për romanin e parë të serive The Flashman Papers që i erdhi në vëmendje: "Tani e kuptoj se çfarë ka të bëjë me eksitimin" kur një planet i ri noton në ken e tij "." Arthur Ransome përdor dy referenca prej tij në librat e tij për fëmijë, seritë "Dallëndyshet" dhe "Amazonat".
Referime
Nga All Fooles, II.1.170-178, nga George Chapman:
"I could have written as good prose and verse
As the most beggarly poet of 'em all,
Either Accrostique, Exordion,
Epithalamions, Satyres, Epigrams,
In any rhyme, Masculine, Feminine,
Or Sdrucciola, or cooplets, Blancke Verse:
Y'are but bench-whistlers now a dayes to them
That were in our times...."""
Shënimet
1.     ↑ Mark Eccles, "Chapman's Early Years", Studies in Philology 43.:2 (April 1946):176-93.
2.    ↑ For the text of Chapman's petition for relief, see A. R. Braunmuller, A Seventeenth Century Letter-Book: A Facsimile Edition of Folger MS. V. A. 321 (Newark: University of Delaware Press, 1983), 395.
3.    ↑ ''Donaldson, Ian (2011). Ben Jonson : a life. Oxford University Press. p. 209. ISBN 9780198129769 .''
4.    ↑ Grace Ioppolo, Dramatists and Their Manuscripts in the Age of Shakespeare, Jonson, Middleton and Heywood, London, Routledge, 2006; p. 129.
5.   ↑ ''Birch, Dinah, ed. (2009). "Caesar and Pompey". The Oxford companion to English literature (7 ed.). Oxford University Press. ISBN 9780192806871''
6.   ↑ ''Spivack, Charlotte (1967). George Chapman. New York: Twayne. p. 144. OCLC 251374727.''
7.     ↑ Martin Butler: George Chapman's Masque of the Twelve Months (1619). In: English Literary Renaissance 37 (Nov. 2007); pp. 360–400.
9.     ↑ Logan, Terence P., and Denzell S. Smith, eds. The Popular School: A Survey and Bibliography of Recent Studies in English Renaissance Drama. Lincoln, NE, University of Nebraska Press, 1975; pp. 151–7.
10.     ↑ ''Reid, Lindsay Ann (17 December 2014). "The Spectre of the School of Night: Former Scholarly Fictions and the Stuff of Academic Fiction". Early Modern Literary Studies. Sheffield Hallam University. (23): 1–31. ISSN 1201-2459. Retrieved 19 October 2018.''
11.     ↑ ''Ellis, David (2013). The truth about William Shakespeare : fact, fiction and modern biographies. Edinburgh University Press. p. 72. ISBN 9780748653881 .''
12.     ↑ Matthews, Steven. "T. S. Eliot's Chapman: 'Metaphysical' Poetry and Beyond." Journal of Modern Literature Vol. 29 No. 4 (Summer 2006), pp. 22–43.
13.     ↑ Hutchinson, Thomas (undated). The Complete Poetical Works of Percy Bysshe Shelley: Including Materials Never Before Printed in any Edition of the Poems & Edited with Textural Notes. E. W. Cole: Commonwealth of Australia; Book Arcade, Melbourne. p. 38. (NB: Hardcover, clothbound, embossed.) Published prior to issuing of ISBN.
14.     ↑ Wilde, Oscar (2003). "The Portrait of Mr. W.H.". Hesperus Press Limited 4 Rickett Street, London SW6 1RU. p. 46. First published 1921.
15.  ↑ Quoted on current UK imprint of Flashman novels as cover blurb.
16.  ↑ ''Findlay, Kirsty Nichol, ed. (2011). Arthur Ransome's long-lost study of Robert Louis Stevenson. Woodbridge, England: Boydell. p. 112. ISBN 9781843836728 .''
Sulmi në Stamboll (mars 2016)
Më 19 mars 2016, një sulm vetëvrasje ndodhi në qarkun Beyoğlu të Stambollit, pranë zyrës së kajmakamit të qarkut. Sulmi ka ndodhur në orën 10:55 (ZKEV) në kryqëzimin mes rrugëve Balo dhe İstiklal. Sulmi shkaktoi të paktën pesë viktima, duke përfshirë edhe sulmuesin. 36 njerëz u plagosën, duke përfshirë shtatë të cilët morrën lëndime të rënda. Në mesin e të lënduarve, ishin dymbëdhjetë turistë të huaj. Në mesin e të vrarëve, që të dy ishin shtetas të dyfishtë izraelito-amerikanë. Më 22 mars, ministri i brendshëm turk tha se sulmuesi kishte lidhje me ISIS-in.
Tasikmalaya
Tasikmalaya është qytet në provincën Java Perëndimore, Indonezi. Ndodhet rreth 120 kilometra në jug të Bandung. Sipas regjistrimit të popullësisë në vitin 2015, qyteti ka pasur 808,506 banorë.
Zvjezdan Misimoviq
Zvjezdan Misimović ( Serbisht: [zʋjězdan misǐːmoʋitɕ]; lindur më 5 qershor 1982) është një ishte futbollist profesionist boshnjak i cili luante si mesfushor sulmues. Gjatë karrierës së tij, ai ka luajtur me klube të rëndësishme si Bayern München, VfL Wolfsburg, Galatasaray, Dynamo Moska dhe Beijing Renhe.
Misimović fitoi famë gjatë kohës së tij te VfL Wolfsburg, klub me të cilin fitoi titullin e Bundesligës në sezonin 2008–09. Në atë sezon, ai regjistroi 20 asiste, duke vendosur rekord në atë kohë.
Misimović është lojtari i dytë me më shumë ndeshje në historinë e kombëtares boshnjake, duke regjistruar 84 paraqitje. Ai ka shënuar 25 gola, duke qënë golashënuesi i tretë më i mirë në historinë e Bosnje dhe Hercegovinës. Ai gjithashtu ka përfaqsoi vendin e tij në Kupën e Botës 2014.
Jeta e hershme
Misimović ka lindur në një familje boshnjako-serbe e cila emigroi në Gjermaninë Perëndimore në fund të viteve 1960'.
Vitet e hershme
I njohur në Gjermani me pseudonimin Zwetschge (një llokum gjerman) për shkak të ngashmërisë me emrin, Misimović është një produkt i akademisë së Bayern München. Ai luajti për katër sezone me skuadrën rezervë të klubit, duke shënuar 44 gola në 102 ndeshje. Në sezonin 2003–04 në Regionalliga, Misimović vendosi një rekord personal duke shënuar 21 gola; kjo gjë e bëri atë golashënuesin më të mirë të kampionatit sëbashku me Paolo Guerreron, shokun e tij të skuadrës. Tregolëshi i tij i parë dhe i vetëm në nivel klubesh erdhi në fitoren 5–1 kundër SC Pfullendorf më 2 nëntor. Bayern II fitoi kampionatin por nuk u ngjit dot një kategori më lartë pasi ishte një ekip rezervë; vendin e saj e zuri 1. FC Saarbrücken, e cila siguroi ngjitjen në 2. Bundesliga për sezonin 2004–05.