cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Breshëri
Breshëri është reshje atmosferike që formohet me lëvizjen e shpejtë të lëvizjeve vertikale të ajrit dhe ftohjen e shpejt të tij. Për formimin e rrufesë dhe breshërit, libri "Meteorologjia Sot" thotë se reja bëhet e elektrizuar ndërsa breshëri bie nëpër një rajon në renë e pikave të super-ftohta dhe kristaleve të akullta. Pikat e lëngshme ngrihen dhe lirojnë nxehtësi të fshehtë ndërsa ndeshen me kokrrat e breshërit. Kjo e mban sipërfaqen e kokrrës së breshërit më të ngrohtë se atë të kristaleve të akullta që e rrethojnë. Nje fenomen i rëndësishëm ndodh kur kokrra e breshërit bie në kontakt me një kristal akulli: Elektronet rrjedhin nga objekti më i ftohtë në atë më të ngrohtë. Në ktë mënyrë, kokrra e breshërit bëhet me ngarkesë negative.
Ky efekt gjithashtu ndodh kur pikat e super-ftohta vijnë në kontakt me një kokërr breshëri dhe copat e vogla e akullit me ngarkesë pozitive thyhen. Këto grimca, që janë më të lehta dhe me ngarkesë pozitive, barten në pjesën më të lartë të resë nga rrymat e ajrit. Tani breshëri ka ngarkesë negative, dhe bie drejt fundit të resë, kështu pjesa e ulët e resë bëhet me ngarkesë negative. Këto ngarkesa negative pastaj lirohen si rrufe. Nga kjo mund të konkludohet se breshëri është faktori kryesor në formimin e rrufesë.57
Në ajetin vijues, megjithatë, është tërhequr vëmendja për lidhjen në mes të reve të shiut dhe rrufesë, dhe sipas rendit të formimit, informacion që është paralel me zbulimet shkencore:resyag2
Fazat e formimit të rrufesë dhe bubullimës pas errësirës së përmendur në ajet, janë siç vijon: Një ngarkesë elektrike formohet brenda resë së shiut. Kjo vie si rezultat i proceseve të tilla si ngrirja, ndarja e pikave të shiut dhe formimi i ngarkesës gjatë kontaktit. Akumulimi i ngarkesave të tilla elektrike, kur ajri në mes bëhet i paaftë që t’i izolojë ata, shpie në një shkëndi të madhe, një shkarkim ndërmjet fushave pozitive dhe negative. Volltazha ndërmjet dy zonave me ngarkesë të kundërt mund të arrij 1 miliard vollt. Shkëndija mund të formohet brenda resë, mund të kaloj midis dy reve, nga një zonë me ngarkesë pozitive në një me ngarkesë pozitive, apo të shkarkohet nga reja në tokë.
Këto shkëndija formojnë goditje verbuese të rrufeve. Kjo rritje e papritur në ngarkesën elektrike përgjatë vijës së rrufesë shkakton nxehtësi të fortë (10,000 gradë Celsius). Si rezultat, ka një zgjerim të papritur të ajrit, e që shkakton zhurmë të madhe shoqëruar me bubullimë.
Lumi i Pavllës
Pavlla është lumë në pjesën më jugore të Shqipërisë (rrethi i Sarandës me gjatësi 50 km, sipërfaqe të pellgut ujëmbledhës 374 km², lartësi mesatare 521 m). Dega më e madhe, përroi i Karroqit (Ksantos), që është zgjatje e Pavllës rrjedh në një luginë të ngushtë, me shpate të pjerrëta e të thella në shkëmbinj gëlqerorë. Pavlla në fillim rrjedh nga veriperëndimi, në afërsi të fshatit Komat bën një kthesë dhe merr drejtim në jugperëndim, e mandej në Çiflig rimerr drejtimin veriperëndim. Nëpër fushën e Mursisë dhe të Vrinës rrjedh në një shtrat të mbrojtur, kalon në jug të liqenit të Butrintit dhe derdhet në detin Jon në Gjirin e Butrintit. Zona fushore më parë ka qenë moçalishte. Me bonifikimin e fushave të Mursisë e Vrinës (1959) u kthye në toka pjellore. Burimi i lumit gjendet në malet e Çamandës në Greqi, pranë fshatit Pavllë të Çamërisë.
Breshëri
Siç është diskutuar, shtresat e errëta, të pasuara nga shkëndijat me ngarkesë elektrike të njohura si rrufe, dhe pastaj zhurma e madhe e quajtur bubullimë, formohen përbrenda resë së shiut.
Anton Xanoni
Anton Maria Xanoni i njohur dhe Ndoc Zanoni (Durrës, 12 janar 1862 - Shkodër, 16 shkurt 1915) ka qenë jezuit, poet dhe novelist shqiptar me kontribut në lëminjtë e teksteve edukative, gramatologjisë dhe publicistikës.
Biografia
Bashkë me poetin Ndre Mjeda e me të vëllanë e tij Lazrin, Xanoni ishte anëtar aktiv i shoqërisë letrare "Agimi", të themeluar më 1901, e cila punonte për nxitjen e përdorimit të gjuhës shqipe në letërsi, sidomos me anë të një alfabeti të ri.
Ishte Anton Xanoni ai që vendosi normat e retorikës dhe të stilit të shkrimit në dialektin verior të shqipes në një shkollë me ndikim si Kolegji Saverian, norma që i parashtroi në Prîsi në lâmë të letratyrës, Shkodër 1911-1912. Ai mbante qendrim purist në shkrimin e shqipes, ishte idhtar i zëvendësimit të shumë huazimeve nga italishtja, turqishtja dhe sllavishtja me rrënjë fjalësh më të lashta shqipe. Si autor vjershash, prozash letrare, dramash e punimesh studimore në gjuhën shqipe, që shërbyen si frymëzim i vazhdueshëm për studentët dhe kolegët e tij shkrimtarë, ai nuk ishte vetëm novator në gjuhë, por edhe stilist i shkëlqyer për kohën kur jetoi.
Nga viti 1908 bashkëpunoi rregullisht me periodikun jezuit Elçija e Zemers t'Jezu Krisctit me artikuj për historinë, letërsinë, kulturën dhe politikën, por edhe me tregime të shkurtra e me vjersha të tijat apo përkthime që pëlqeheshin shumë.
Ekzosfera
Ekzosfera është shtresë e atmosferës. Shtrihet në lartësi 800 - 3000 km. Gazrat në të janë aq të rralla sa që mund të krahasohen me vakuumet, që mund të përfitohen në laboratorët bashkëkohore të fizikës. Molekulat dhe atomet e gazrave janë të rralla, cilësohen me shpejtësi të madhe të lëvizjes dhe pjesërisht mbizotërojnë forcën tërheqëse të tokës dhe shkojnë në hapësirën ndërplanetare.
Ajo shkon ne hapesiren nderplanetare qe arrin 2000-2500 km.
Inxhinieri matematike
Inxhinieria Matematike është një profesion i ri që mbështetet në botkuptimin inxhinierik dhe në një spekter të gjërë njohurish themelore. Ne kete profesion bashkohen njohja e gjere e metodologjive moderne matematiko-numerike me analizën e zgjidhjeve të problemeve konkrete të projektimit dhe administrimit. Ndërsa në shkencë dhe në teknikë përdoren gjithmonë e më shumë instrumente të matematikës, profesioni i inxhinierit matematik bëhet më tepër i kërkuar. Kursi i studimit te diplomes “Inxhinieri Matematike” synon të formojë profesionistë që të jenë ne gjendje te perballojne studimin e sistemeve komplekse, ne te cilet eshte prezente nje nderthurje e forte midis njohurive tekniko-shkencore te ndryshme, duke shfrytëzuar ne menyre inxhinierike metodologjite qe ofrojne sektoret e ndryshem te Matematikes se Zbatuar etj. Kursi nderthuret me kurse te inxhinierive ekzistuese, duke qene mjaft i ndryshem nga kurset e studimeve ne Matematike ose ne Matematiken e Zbatuar, qe ofrohen aktualisht nga Fakulteti i Shkencave te Natyres, i Universitetit te Tiranes. Studenti merr njohuri ‘’fizike’’mbi problemet nepermjet nje sere lendesh duke filluar nga Fizika qe eshte baze ne kete kurs deri te Kimia, nga Informatika tek Ekonomia. Disa lende baze te Inxhinierise e paisin studentin me njohurite tipike te zakonshme te inxhinierit dhe me sensin e gjykimin teknologjik per t’u perballur me probleme komplekse. Studenti aftesohet gjithashtu ne perdorimin e teknologjise kompjuterike dhe softeve matematike. Inxhinieria Matemati eshte nje dege studimi ne Universitetin Politeknik,prane Fakulteti i Inxhinierisë Matematike dhe Inxhinierisë Fizike.
Inxhinieria Matematike i ofron studenteve mundesine per te studiuar matematiken e paster dhe te aplikuar si komponente te inxhinierise moderne. Duke kombinuar kurset e matematikes, statistikes, fizikes, kimise, informatikes, ekonomise i siguron studenteve nje baze te gjere per te vazhduar studimet pasuniversitare ne te gjithe deget e ndryshme te inxhinierise perfshire dhe ne matematike dhe i pergatit studentet per nje karriere ne sektore te vecante te industrise apo biznesit.
Mundesite e punes :Analist financiar, biznesi, ligji, bankat, kompani sigurimi, industrite e teknologjise se larte dhe ne fusha te tjera.
Masterat e ofruar per kete dege: Te gjithe keto drejtime ofrohen prane Fakultetit te Inxhinierise Matematike dhe Inxhinierise Fizike, Universiteti Politeknik, Tirane ,Albania.
Antraksi
Me termin Antraks (Anthrax) njihet një sëmundje infektive që prek kafshët dhe njeriun. Në kafshë zhvillohet në formë septicemike, kurse te njerëzit shfaqet më tepër në formë të lokalizuar të puçrrës së zezë (pustula maligna). Në popull kjo sëmundje njihet me emrin “plasja”.
Para viteve ’50 në Shqipëri plasja ka qenë shumë e përhapur dhe shkaktonte dëme të mëdha në bagëti e raste të shpeshta në njerëz. Një vaksinë sistematike e prodhuar në Institutin e Kërkimeve Veterinare në Shqipërinë e para viteve ‘90, solli thuajse zhdukjen e saj. Në këtë institut krahas vaksinës është prodhuar edhe serumi kundër plasjes (Anthrax-it).
Austin
parapamje|275px|Vendodhja e Austin në Teksas
Austin (shqiptohet Ostin) është kryeqyteti i shtetit të Teksasit të SHBA-së dhe qendra e rrethit Travis.
Austin ndodhet në Teksasin Qendror. Ai është qyteti i katërt më i madh në Teksas për nga popullsia dhe i 15-ti më i madh në Shtetet e Bashkuara. Austin ishte qyteti i tretë me rritjen më të shpejtë në SHBA në vitet 2000-2006. Austin kishte një popullsi prej 786.382 banorë në regjistrimin e vitit 2009.
Zona u banua në vitet 1830 në brigjet e lumit Kolorado nga të ardhurit e parë që i vunë emrin fshatit Waterloo. Në 1839, Waterloo bë kryeqyteti i Republikës së re të pavarur të Teksasit. Qyteti u riemërua për nder të Stephen F. Austin, i njohur si babai i Teksasit. Qyteti u rrit gjatë gjithë shekullit të 19 dhe u bë një qendër për qeverinë dhe arsimin me ndërtimin e godinës së parlamentit të Teksasit dhe të Universitetit të Teksasit. Pas një ngadalësimi në rritje nga Depresioni i Madh, Austin rifilloi zhvillimin e tij në një qytet të madh në vitet 1980 dhe arriti të bëhet një qendër për teknologji dhe biznes. Sot, zona e Austin është qendër për shumë kompani, duke përfshirë edhe selitë e katër korporatave të mëdha: Whole Foods Market, Freescale Semiconductor, Forestar Grup, dhe Dell. Më 12 mars 2010, Facebook pranoi një leje për të ndërtuar një zyrë në qendër të qytetit që mund të sjellë deri 200 punë në qytet.
Maxhide Zogu
Princesha Maxhide Zogu (1907–1969), ishte një princeshë shqiptare.
Jeta
Ajo ishte e bija e Xhemal Pashë Zogut dhe Sadije Toptanit dhe ishte një nga gjashtë motrat e Mbretit Zog I të Shqipërisë. Kur vëllai i saj u bë monark në vitin 1928, asaj dhe vëllezërve e motrave iu dha statusi i Princit dhe Princeshës Zogu.
Ndryshe nga dy motrat e tij më të mëdha, princesha Adile Zogu dhe Nafije Zogu, e cila shihej rrallë në publik, mbreti u dha katër motrave të tij më të vogla role zyrtare për të luajtur në përfaqësinë mbretërore. Gjatë viteve të para të mbretërimit të tij, princeshat jetuan një jetë tradicionale të izoluar në kompleksin e pallatit mbretëror dhe rrallë shfaqeshin jashtë rrethit familjar, por kjo ndryshoi me kohën e dasmës së Princeshës Senije në vitin 1936. Që nga ai vit, mbreti organizonte rregullisht topa formalë mbretërorë dhe katër motrat e tij më të vogla shfaqeshin në publik në detyra zyrtare përfaqësuese mbretërore: Princeshës Senije iu caktuan detyra në kuadër të kujdesit shëndetësor, Ruhije Zogut edukimi, Myzejen Zogut kulturës dhe Maxhide Zogut i'u caktua detyra brenda sportit. Për t'i përgatitur për këtë detyrë, atyre iu dhanë mësime në piano, vallëzim, gjuhë dhe kalërim dhe u dërguan për disa udhëtime në Evropën Perëndimore, ku u bënë të njohur për udhëtimet e shtrenjta të blerjeve. Kur mbreti e ndaloi hixhabin në vitin 1937, ai u sigurua që motrat e tij të shfaqeshin në publik pa mbulesë dhe të visheshin në modën perëndimore si modele për gratë e tjera.
Mërgimi
Ajo u largua nga Shqipëria me pjesën tjetër të familjes mbretërore në vitin 1939 me shpërthimin e Luftës së Dytë Botërore dhe ndoqi ish-monarkun në mërgim në Britaninë e Madhe në vitin 1940. Ajo, si dhe motrat e tjera, përveç Adiles, ndoqën Zogun në Egjipt. në vitin 1946. Në vitin 1955, ajo dhe pjesa tjetër e familjes ndoqën Zogun në Francë, ku ai vdiq. Ajo jetoi në Francë me motrat e saj deri në vdekjen e saj.
Kantoni Signy-le-Petit
Kantoni Signy-le-Petit (frëngjisht: Canton de Signy-le-Petit) është një kanton në departamentin Ardennes, rajonin Champagne-Ardenne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Signy-le-Petit. Ka sipërfaqe 136.64km2 dhe popullsi 3679 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Signy-le-Petit aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Zhuri
Zhur është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë.
Gjeografia
Sipas konfigurimit të tokës pjesa më e madhe është malore. Sipërfaqja e tërësishme e Zhurit është 4021 hektar (nga të cilat 472 ha ara dhe kopshte, 5 ha pemishte, 39 ha vreshta, 132 ha livadhe, 896 ha kullosa, 2365 ha pyje dhe 112 ha të tjera). Është fshati më verior i Krahinës së Lumës. Në hartën e Shqipërisë etnike Zhuri gjegjësisht Luma ndodhet në pjesën qëndrore, ndërsa në hartën e sotme të shtetit shqiptar Zhuri pa dëshirën e tij ndodhet jashtë territorit të shtetit shqiptar. Në dokumente Zhuri së pari del në vitin 1331 (Milan Shuflaj). Zhur-i (m) është emërtim vendas (këtë e pohon edhe M. Shuflaj mbështetur në përbërjen e tokës gjegjësisht rërës së Zhurit). Pra toponimi Zhur hyn në grupin e emërtimeve vendore ku substrati ka shërbyer për shënimin e emrave.
Zhuri ka një pozitë të mirë gjeografike sepse Qafa e Zhurit është një unazë ku e lidhë Breznën, Dukagjinin dhe Lumën. Rruga Prizren – Zhur – Kukës në Qafë të Zhurit ndahet, njëri drejtim që shkon për Sharr (ish Dragash) – Restelicë – Mavrov (Rruga e vjetër e Dibrës) dhe drejtimi tjetër vazhdon për Kukës për në bregdetin shqiptar. Pozita gjeografike e Zhurit gjendet në shkallën 42 10’ 5” të gjerësisë gjeografike veriore dhe 20 – 40 të gjerësisë gjeografike lindore dhe me një lartësi mbidetare rreth 430 m, duke bërë krahasimin e pikës të Kosovës në Vërmicë (270 m) dhe te Vau i Mirzës (Dobrushti 274 m). Për kushtet klimatike në Zhur është me rendësi largësia e tij prej Detit Adriatik (afro 100 km) dhe lugina e Drinit të Bardhë, përmes të cilës ndihet ndikimi i klimës medhetare. Zhuri karakterizohet me klimë me verëra të nxehta e të thata dhe  me dimra me reshje të bollëshme. Gjatë dimrit moti është nën ndikimin e aktivitetit ciklonik që vijon nga Oqeani Atlantik dhe Deti Mesdhe dhe të anticiklonit dimëror siberik që manifestohet me reshje të mëdha, me klimë të mesme kontinentale. Nën ndikimin e klimës mesdhetare në Zhur (në vendin e quajtur Garafie) rritet një bimë karakteristike ballkanike e quajtur Dioscorea ballcanica. Kjo bimë “endomite” është e veçantë dhe rritet vetëm në kodrinat e Zhurit.
Demografia
Zhuri që në kohërat e hershme është një vendbanim i banuar dendur. Me pushtimin e Dardanisë nga romakët edhe Zhuri si pjesë e saj, bije nën pushtimin romak. Romakët ndërtuan rruga e njohur Via-de- Zenta e cila lidhte Nishin - Prizrenin – Lezhën, dhe e cila  kalonte nëpër territorin Zhurit. Rruga Via – de - Zenta mundësoj që në Zhur të grumbullohet një popullatë e dendur. Sipas regjistrimeve kadastrale osmane të popullsisë, në vitin  1571 Zhuri ka pasur 16 shtëpi të besimit krishterë, ndërsa në vitin e 1591 ka pasur 10 shtëpi të krishter. Në shekullin e XVII-të, filloi të ndryshoj gjendja fetare e popullatës zhuriane, përkatësisht konvertimi nga feja katolike - krishtere në atë myslimane, sikurse në viset e tjera të banuara me shqiptarë. Islamizimi në Zhur nuk qe i menjëhershëm por u shtri dhe u përhapa shkallë – shkallë dhe me anë të ushtrimit të dhunës dhe të presionit. Zhuri në gjysmën e parë të shek. XIX (vitet 40) kishte 79 shtëpi me 479 banor. Sipas regjistrimit të vitit 1919 Zhuri kishte 251 shtëpi dhe 1304 banor. Zhuri sot ka rreth 1500 shtepi dhe mbi 5000 banore dhe eshte fshati me i madh ne Kosove. Popullate në Zhur dhe lokalitet është etnikisht e pastër – shqiptare. Ako është krenare me të kaluarën e vetë historike, me përkatësin nacionale, me doket dhe traditën e vetë. Këtu libri, arti, muzika, sporti kanë qenë dhe mbeten prore miq të dashur. Në Zhur janë lindur dhe rritur shumë personalitete të cilët i kanë kontribuar visarit të përgjithshëm kombëtar, shkencor dhe kulturor të kombit shqiptar. Në plejadën e personaliteteve të njohura duhet veçuar : Akademik Prof. Dr. Eshref Ademaj (për të arriturat shkencore, të cilat kanë pasur ndikim në shoqërinë tone, është nominuar dhe ka hyrë në Edicionin e Pesë mijë personalitete në Botë, më 1995), Akademik Prof. dr. Latif Susuri, Remzi Ademaj – Komandant Petrit Kodra (Dëshmor i Kombit) etj.
Ekonomia
Banorët e Zhurit si rezultat i pozitës së përshtatshme natyrore në të kaluarën e largët dhe të afërme janë marrë ekskluzivisht me bujqësi, blegtori dhe vreshtari. Zhuri ka pyje të begatshme, kullosat, livadhe të cilat krijojn kushte të përshtatshme që në këtë lokalitet të zhvillohen qysh herët blegtorina, një kohë të gjatë në Zhur kujdes i veçantë i është kushtuar rritjes së kuajve, dhive, deleve dhe gjedhave. Zhurjanët janë marrë edhe me bletari. Ka qenë i njohur për shumë kohë mjalit i Zhurit. Mjalti përdorej për prodhimin e pijeve të preferuara që quhej “Pije me Mjaltë” ndërsa dylli shërbente për ndriçim. Prej drithërave kultivohet gruri, tërshra, thekra dhe misri. Në Zhur ka qenë e zhvilluar edhe vreshtaria. Në vreshtarat e Zhurit prodhohej (klutivohej) rrushi një cilësie të lartë. Prej rrushit me të madhe prodhohej lëngu i pekmezit e diku edhe vera. Zhuri si pasuri natyrore ka gurin gëlqerorë dhe drurin. Druri i bjeshkës së Zhurit është shfrytëzuar dhe shfrytëzohet për djegëje dhe si lëndë ndërtimore (pisha e bjeshkës së Zhurit përdorej si lëndë për ndriqim dhe tek popullata vendase – zhurjane nihej me emrin - bujashka).
Historia
Zhuri është vendbanim i hershëm iliro - dardan. Në oborrin e Xhamisë së madhe të Zhurit gjendet stela prej gurit e periudhës romake, dimensionet e saj janë afro 1,30 x 0,60 x 0,50 m, në të cilën është i gdhendur teksti dhe hardhia me kalaveshin e rrushit, veçori këto të epigrafisë dardane. Sipas të moshuarve stela është marrë nga një arë e quajtur “Ara e Popit”. Tek zhurianët brez pas brezi është përcjellur se popullata  në Zhur është shpërngulur nga Gomëni (vend në afërsi të Zhurit të sotëm) për t’u mbrojtur nga sulmet osmane. Në vendin e quajtur Gomën ende ekzistojnë themelet e kishës iliro – shqiptare, me të cilën dëshmohet se ky lokalitet ka qenë i banuar që në kohën e hershme përkatësisht në kohën e Dardanisë. Për Zhurin në Gomën kemi edhe dëshmi të tjera, konkretisht në një hartë të vendosur në Muzeun e Skënderbeut në Lezhë, figuron Zhuri, afër lumit Drini, ku ciceroni i muzeut sqaron se shumë vendbanime që figurojnë në këtë hartë janë pikërisht ato vendbanime të cilat u masakruan nga ushtria osmane sepse ishin të padëgjueshëm ndaj saj. Në mesin e këtyre vendbanimeve ndodhet edhe Zhuri. Popullata dardane nuk u pajtua për asnjë çaste me pozitën e të pushtuarit. Sipas autorit të mirënjohur të çështjeve dardane pro. Zef Mirdita, Zhuri ka qenë ndër vatrat e kryengritjeve dhe turbullirave  të pandërprera që kanë ndodhur ndaj romakëve në viset ilire. Për të shuar kryengritjet dhe revoltat e banoreve vendas, romakët kishin ngritur një rrjetë të gjërë të stacioneve policore, gjegjësisht beneficiare, rrjeti i të cilave ka qenë i dendur në pjesën qendrore të Dardanisë, në fshatin Zhur afër Prizrenit, në veriperëndim të Mitrovicës dhe Kaqanik (Zef Mirdita, Studime dardane, Prishtinë, 1079, fq. 121). Zhuri në historinë kombëtare shqiptare njihet një nga punktet e para të rezistencës antiosmane në këto treva. Konkretisht në territorin e Zhurit, disa here ishin sulmuar konvojet e ushtrisë osmene të cila kolonin nëpër këtë territor për të vazhduar rrugëtimin e tyre për në thellësi të Shqipërisë. Në shenjë hakmarrje ushtria osmane kishte ushtruar terror dhe masakrime ndaj popullatës zhurjane. Për tu mbrojtur ndaj sulmeve osmane popullata vendase fillojë të dyndet nga Gomëni në brendin e thellë të Zhurit të sotëm dhe atë rrëzë maleve përkatësisht Bjeshkës së Zhurit (laxhet Ademaj, Omaj, Ajazaj, Muja, Badallaj...) Për të gjitha këto luftime për fat të keq nuk janë bërë studime përkatëse.
Në histori shënon që në vitin 1881 në Qafën e Zhurit u organizua rezistenca kundër forcave osmane të udhëhequra nga Dervish Pasha. Gjithashtu edhe në vitin 1884 është organizuar një rezistencë tjetër kundër forcave osmane, konkretisht  është sulmuar garnizoni i ushtrisë osmane i stacionuar në Zhur, nga forcat e ushtrisë lumjane e zhurjane të prira nga Ramadan Zaskoci e Shaqir Ali Zhuri. Kur Ramadan Zaskoci natën e 27 gushtit të vitit 1878 me dy shokët e tij, bëri atentat ndaj telegrafistit të Mehmet Ali Pashës, për të mos ra në duart e osmanlinjëve iku nga Prizreni dhe u strehua në Zhur, në konakun e Shqair Ali Zhurit.
Zhuri në historinë kombëtare shqiptare njihet edhe për Betejën e përgjakshme të nëntorit të vitit 1912 kur në “Qafë të Zhurit” u përplasën ushtria serbe dhe luftëtarët e Lumës të prirë nga Ramadan Zaskoci, Islam Spahia, Cen Daci, Syl Elezi etj. Në këtë betejë që zgjati 2 – 3 ditë, ushtria serbe pësoi goditje të rënd, duke lën në fushën e betejes shumë të vrar e të plagosur. Pas këtij dështimi ushtria serbe në shenjë hakmarrje, në Zhur mori peng 37 shqiptarë dhe krey disa nga masakrat më rënda në këto territore, masakrën në fshatin Mirëz (Dobrusht) ku vrau të gjithë burrat e fshatit dhe në fshatin Kushtrim (ish Billush). Në mëngjesin e 14 marsit të vitit 1914 në Zhur sulmohet forcat serbe (porta kufitare) nga kryengritësit lumjan dhe zhurjan, në këtë betejë vriten shumë ushtar serb. Në shkurt të vitit 1915 në Zhur zhvillohet edhe një betejë tjetër kundër forcave serbe, konkretisht sulmohet garnizoni i ushtrisë serbe, me që rast vriten mbi 100 ushtar serb dhe forcat serbe u tërhoq në territorin e Prizrenit. Në ballë të forcave lumjane ishte Hasan Prishtina. Me forcat e Hasan Prishtinës u bashkuan edhe shumë zhurjan të udhëhequr nga prisit lokal të kohës si : Mulla Nasuf Zhuri, Dan Gavazi e Asllan Rexhë Ademaj. Luftime në këtë betejë zgjate disa ditë. Luftimet ishin të ashpra. Forcat ushtarake serbe të stacionuara në Prizren arritën t’i rikthejnë pozicionet e tyre dhe ta ripushtojnë Zhurin. Popullata zhurjane nga friga e ndonjë masakre, për disa muaj qëndroi në Shqipëri, thuhet afro 6 muaj. Zhuri gjatë viteve 1916 – 1918 ishte pushtuar nga forcat austro-hungareze. Sipas gazetës “Posta e Shqipnisë” nr. 82 të datës 19.09.1917, Zhuri ishte një vend i hieshëm, me shumë shtëpi, me një rrugë në mes, ku dy herë në javë bëhet treg, ku mblidhet një popull i madh me shit e me ble. Në Zhur në këtë kohë kishte lulëzuar tregtia, vlerësohet se Zhuri kishte afro 100 dyqane. Zhuri ishte i lidhur me qytetin e Ferizajit me anë të një treni miniaturial. Në Zhur në këtë kohë kishte edhe një shtypshkronjë për shtypjen e monedhës dhe ishte hapur një mësonjëtore ku  nxënësit mësonin në gjuhën shqipe (1917).
Pas përfundimit të Luftës së Parë Botërore, Prizreni rrjedhimisht edhe Zhuri ripushtohet nga forcat serbe. Gjatë vitet 1918- 1941 Zhuri u përball me sundimin e egër të shtetit borgjez serbo-sllav. Ushtria  serboborgjeze (e stacionuar në Zhur) ushtronte terror në popullatën zhurjane, duke rrahur, burgosur, dhe vrar të gjithë ata individ të cilët kishin ide përparimtare dhe vlersoheshin si të rrezikshëm për pushtetin e kohës. Ushtria serbe kishte arrestuar Asllan Rexhë Ademajn dhe e internoi. Për fati e tij nuk u mësua asnjëherë por supozohet se ai është ekzekutuar. Ushtria serbe Mulla Nasuf Zhurin (imamin e fshatit i cili shquhej për veprimtarin e tij atdhetare) e deportoi dhunshëm për në Shqipëri. I ndjeri vdiq në Shqipëri në vitin 1924. Varri i tij ndodhet edhe sot në Kolsh. Nga viti 1945 e gjerë në vitin 1999 pa dëshirën e tij Zhuri, ishte pjesë përbërse e ish Jugosllavisë komuniste. Zhurjanët kurrë nuk u pajtuan me riokupimin komunist dhe disa herë organizuan protesta dhe demonstrata antikomuniste, kështu ishte në vitiet 1945, 1968, 1981 etj. por gjithësesi demonstrata e 28 marsit të vitit 1989 ishte nga demonstratat më të mëdha dhe më të fuqishme e cila u organizua jo vetëm në Zhur por edhe më gjerë kundër pushtuesit serbokomunist, në mbrojte të autonomisë së Kosovës dhe të shkollës shqipe. Në këtë demonstrate masive morën pjesë me mijëra banor të Zhurit dhe të lokalitetit. Forcat kriminale policore serbe shtin me armë zjarri në masën e demonstruesve me ç’rast vriten 3 prej tyre (Xhymshit, Xhylbehar dhe Hajrim Badallajn) dhe plagosën me dhjetra të tjerë. Njëri prej demonstruesve të vrar Hajrimi, ishte fëmijë përkatësisht nxënës i cili i vijonte mësimet në klasën e VI-të të shkollës fillore të Zhurit. Që të tre këta demonstrues të vrar u shpallën Dëshmor. Në shenjë respekti Ministria e Arsimit e Republikës së Kosovës, me Vendimin nr. 8 të datës 20 qershor 1992, shkollën e Zhurit e ri – emërtoi me emrin “Dëshmorët e Zhurit” emër ky që simbolizon dëshmorët e vrar në demonstratën e datës 28 mars 1989, emër të cilin shkolla e Zhurit vazhdon ta mbajë me shumë krenari edhe sot. Pas daljes publike të UÇK-së, shumë të rinjë dhe të reja nga Zhuri, ju bashkuan radhëve të kësaj ushtrie të lavdishme çlirimtare dhe kontribuuan për çlirimin definitive të Kosovës. Shumë prej tyre ranë në altarin e lirisë, shumë të tjerë u plagosën Në altarin e lirisë ranë : Remzi Ademaj (Komandant Petriti), Mevlan Hoxhaj, Feriz Susuri, dhe Behamir Memaj.
Gjatë vitit 1998 dhe 1999 në Zhur dhe rrethinat e tij ishin të stacionuara forca të mëdha policore e ushtarake serbe, të cilat mbanin në shtetrrethim të plot popullatën lokale. Me të filluar bombardimet e NATO-së ndaj forcave ushtarako – policore serbe (24 mars 1999) popullata e Zhurit dhe lokalitetit dhunshëm dëbohet për në Shqipëri, ku qëndruan nga data 28 mars e gjerë më datën 12 qershor 1999, shumica dërmues në qytetin e Kukësit dhe rrethinat e tij. Zhuri nga 12 qershor i vitit 1999 frymon lirshëm, vazhdon rritën dhe zhvillimin e vetë në Kosovën e Pavarur, kjo fal aktivitetit njëqindvjeçar të veprimtarëve, patriotëve dhe luftëtarëve shqiptarë, në veçanti të luftës heroike të UÇK-së dhe të ndihmës së shteveve demokratike ndërkombëtare me në krye SHBA (kujtojm bombardimet 78 ditore të NATO-së) sepse nga Zhuri (sikurse edhe nga tërë Kosova) definitivisht dhe përgjithmonë u dëbuan forcat kriminale ushtarako – policore serbe dhe Zhuri (sikurse e tërë Kosova) frymon lirshëm dhe arritën ditën e bardhë, ditën e lirisë dhe të demokracisë.
Shqipëri 1–1 Danimarkë (11 Tetor 2014)
220px|right|thumb|Danimarka
Portugali 0–1 Shqipëri ishte ndeshja e dytë e Grupit I të kualifikueseve të Euro 2016 e luajtur në stadiumin e ri Elbasan Arena. Kjo ishte ndeshja e nëntë midis tyre në histori, me Shqipërinë që më parë kishte marrë vetëm një fitore, një barazim dhe gjashtë humbje. Ndeshja u luajt më 11 tetor 2014 dhe Shqipëria barazoi ndeshjen me rezultatin 1–1. . Shqipëria kaloi e para në avantazh me Ermir Lenjanin, por Lasse Vibe barazoi pak minuta para fundit të ndeshjes. Me këtë fitore, Shqipëria kryeson Grupin I sëbashku me Danimarkën me katër pikë, por Danimarka renditet e para për shkak të golavarazhit më pozitiv.
Prapaskena
thumb|right|220px|Mungesa më e madhe e Danimarkës, [[Daniel Agger.]] Disa ditë para ndeshjes, mesfushori shqiptar Odise Roshi u dëmtua gjatë një ndeshje të skuadrës së tij kundër FC St. Pauli, duke bërë që të humbiste ndeshjen. Megjithatë, për Shqipërinë u rikthyen Alban Meha dhe Valdet Rama të cilët munguan ndeshjen e parë, i pari për shkak dëmtimi, kurse tjetri për shkak se sapo kishte gjetur klub. Për shkak se pranoi thirrjen e kombëtares, Meha u dënua nga klubi i tij Paderborn. Risitë e Shqipërisë për këtë ndeshje ishte thirrja për herë të parë e portierit Alban Hoxha dhe mbrojtësit Amir Rrahmani, të dy lojtarë të Partizanit.
Disa ditë para fillimit të ndeshjes, Shqipëria luajti një ndeshje miqësore kundër Elbasan U–19 duke e fituar me rezultatin 17–0, në ditën e hapjes së stadiumit të ri Elbasan Arena, i cili u ndërtua posaçërisht për ndeshjet kualifikuese të UEFA Euro 2016.
Pjesa e parë
Ndeshja nis e qetë dhe shumë e kujdesshme për të dyja skuadrat, që studiojnë njëra-tjetrën. Lenjani bën krosimin e parë në minutën e 4-t, por mbrojtja mike largon topin në këndore. E para në këtë ndeshje, që nuk sjell ndonjë rezultat, edhe pse pretendojmë për një penallti. Lenjani pengohet në zonën daneze, por Viktor Kassai vijon lojën. Goditja e parë në portën e Berishës vjen në minutën e dhjetë, edhe pse ishte e lehtë, thuajse në formë pasimi. Danezët organizohen mirë në mesfushë, e qarkullojnë dendur dhe tokazi topin, ndërsa mundohen të infiltrojnë topa pas krahëve të mbrojtjes sonë. Të gjithë futen në aksion, të gjithë në pasime, duke krijuar epërsi numerike kur sulmojnë. Kjo i detyron tanët të bëjnë jo pak gabime në ndërtimin e manovrës sulmuese në 30 minutat e para. Mungon fantazia, sepse i tillë është formacioni që ka hedhur De Biazi. Në lojë mungon Meha dhe Rama, lojtarë kreativë dhe driblues.
Lojtarët tanë vuajnë në organizim, nuk arrijnë të dalin dot nga gjysmëfusha e tyre. Komandën e kanë danezët, që janë tepër të qartë e të saktë në veprimet e tyre. Eriksen tenton në minutën e 19-të me një goditje nga distanca, por mbi traun e portës kuqezi. I vetmi që e sheqetëson kundërshtarin nga kuqezinjtë është Lenjani me inkursionet e tij nga e majta. Ai i jep mundësinë skuadrës të dalë përpara hera-herës. Krahu tjetër është “i vdekur”, me Andi Lilën. Xhaka bën goditjen e parë në kuadrat për tanët, në minutën e 32-të. Kundërpërgjigjet “flakë për flakë” Poulsen, që teston gadishmërin e Berishës, i cili grushton topin në këndore. Dukej se presioni në rritje i nordikëve të Morten Olsenit do të sillte rezultat, por Shqipëria shfrytëzon në maksimum mundësitë e krijuara, si në Averio. Minuta e 38-të bën që të shpërthejë “Elbasan Arena”. Taulant Xhaka rikuperon bukur një top në mesfushë, në dyluftim me kundërshtarin, dhe e pason shpejt për te Lenjani, që përparon disi dhe nuk heziton të godasë nga rreth 25 metra. Topi devijohet paksa edhe nga një mbrojtës danez, duke bërë që portieri mik, djali i legjendës Peter Schmeichel, të mos e ndalojë. Rrjetë dhe Shqipëria e sheh veten në epërsi. Balaj ka mundësinë për të dyfishuar shifrat në limitin e kohës së rregyullt të pjesës së parë. Xhaka merret vesh shumë mirë me Agollin në të majtë dhe ish-lojtari i Tiranës kroson diagonal, tokazi. Sulmuesi shkodran godet pa u menduar dy herë, si në rastin e golit ndaj Portugalisë, por këtë herë nuk ka shënjestrën e duhur. Pjesa e parë mbyllet me epërsinë minimale të kuqezinjve, që u shfaqën disi të ndrojtur, por ndoshta kjo kishte të bënte më shumë me kujdesin dhe përqendrimin e lartë karshi një kundërshtari që mund të të godasë në cdo moment.
Pjesa e dytë
Nis me një zëvendësim te danezët. Trajneri Olsen kërkon të rregullojë dicka në formacionin e tij, posaqërisht në sulm, teksa i duhet të rikuperojë disavantazhin tashmë. De Biazi vijon me të njëjtën 11-she. Ai u ka kërkuar të tijve të vijojnë me këtë stil loje në pushimin 15-minutësh, por pa u tërhequr shumë në gjysmëfushën tonë. Fati është me tanët në minutën e 55-të, kur Cana bëhet shpëtimtari i portës sonë. Një pasim i bukur i infiltruar nga danezët e zë në befasi mbrojtjen tonë, e cila aplikon pozicionin jashtë loje gabim, duke e nxjerrë sulmuesin kundërshtar të vetëm me Berishën. Eriksen superon edhe “gardianin” kuqezi, por goditja e tij drejt rtrjetës ndesh një pengesë tjetër. Zhytja e kapitenit të Shqipërisë është vendimtare, duke e devijuar topin në shtyllë e prej andej sërish në lojë. Dtrithërima për kombëtaren tonë. Danimarka duket qartë se nuk pajtohet me rezultatin, ndaj është dominuese me aksionet e shumta të saj. Në minutën e 60-të kemi mundësi të artë për të dyfishuar shifrat. Lenjani kroson nga e majta, ndërkohë që Bala dhe Lila ngatërrohen me njëri-tjetrin në goditjen me kokë, duke minimizuar mundësinë e shënimit, pak metra larg portës kundërshtare. De Biazi vendos të bëjë lëvizjen e parë, duke bërë zëvvendësim kokë për kokë në sulm. Del Balaj dhe futet Cikalleshi në minutën e 69-të. Kavajasi, i freskët fizikisht, ka për detyrë që ta mbajë nën presion mbrojtjen daneze. Madje ai jep një assist për Lenjanin në minutën e 72-të, që përparon bukur, godet fort tokazi, por ngjitur me shtyllën pingule. Autori i golit kuqezi është njeriu që e shtyn përpara kombëtaren shqiptare, i jep frymëmarrje asaj në krahun e majtë. Olsen i bën të tria zëvendësimet, por skuadra e tij e ka të pamundur të cajë “murin” kuqezi, të ndërtuar nga De Biazi. Tanët tërhiqen të tërë në gjysmëfushën kuqezi kur sulmojnë danezët, duke mos lejuar hapësira për kundërshtarin. Gjithsesi, kjo nuk ndodh në minutën e 81-të, kur Bendtner bën cfarë të dojë me mbrojtësit tanë të qendrës, e nxjerr topin për te Vibe, i futur në pjesën e dytë, i cili barazon shifrat. Ndëshkohemi nga një shpërqendrim në momentin më të padëshirueshëm, kur gjithcka po shkonte sipas planeve kuqezi. Disa minuta lojë edhe për Valdet Ramën, por që nuk arriti të ingranohet dhe të bëjë dicka, I vendosur të në djathtë të mesfushës, në vend të Lilës, që pak më tej ia lë vendin Currit. Tashmë mendojmë të mbrojmë barazimin, një rezultat përfundimtar që ndan nga një pikë për të dyja skuadrat, të cilat vijojnë të ecin me të njëjtin hap, si kryesuese të Grupit I, me nga 4 pikë secila.
Detajet
{| width=92%
Reagimet
Ky barazim u cilësua si me fat por edhe pa fat, pasi në disa raste Danimarka mund të shënonte por edhe Shqipëria kishte mundësitë e veta.
Pas mbarimit të ndeshjes, trajneri Gianni De Biasi tha : Unë mendoj se luajtëm shkëlqyeshëm, edhe pse ishim të qartë se do të shueshim në fund të ndeshjes. Por pasi shënuam Golin e parë, ne kishim shumë raste për të dyfishuar rezultatin dhe ne mund të fitonim ndeshjen. Megjithatë, lojtarët e mi duhet të mbajënë kokën lart, sepse ne kemi luajtur kundër kundërshtarëve shumë të fortë.
Pas mbarimit të ndeshjes, trajneri Morten Olsen tha : Ishte një ndeshje shumë e vështirë për ne, sidomos në pjesën e parë. Shqipëria dha një performancë të mirë dhe mbrojtja e tyre ishte e fortë gjithashtu. Për fat të mirë ne kemi luajtur më mirë në pjesën e dytë dhe treguam se kemi një stol të mirë. Në përgjithsi, nuk jam i kënaqur me rezultatin, por unë e pranoj rezultatin pasi në pjesën e parë ishim në disavantazh dhe ishte e vështirë për në për të shënuar Golin e barazimit.
553 p.e.s.
Mbi vitin 553 p.e.s..
554 p.e.s.
Mbi vitin 554 p.e.s..
Licia Albanese
Jeta
Në vitin 1934 Licia Albanese debutoi  në Teatro alla Scala në Milano në Madama Butterfly, një oper e Giacomo Puccini. Përpara se të shkonte në Amerikë, arriti suksese te medha në Itali, Francë dhe Angli. Që nga 1940 ka qenë nje mik i rrgullt i Metropolitan Opera në New York City dhe më 1945 morri  shtetësinë amerikane. Ajo fituar famë në regjistrimet me Beniamino Gigli dhe Arturo Toscanini. Në vitin 1975 Albanese themeloi  Licia Albanese-Puccini Foundation, për të mbështetur  artistët dhe këngëtarët e rinj.
NJë prështypje të veçcante Licia Albanese i ka lënë publikut me interpretimin e pjesës së Cho-Cho-San, e ashtëquajtura Butterfly, në operën e Giacomo Puccinit Madama Butterfly.
Shalinovica
Shalinovicë është një vendbanim në komunën e Burimit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Shalës dhe Shalë.
Jani Minga
Jani Minga (1872-1947) ishte mësues shqiptar, nënshkrues i Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë si përfaqsues i Vlorës. Kishte dy djem.Njëri quhej Mërkur dhe tjetri Pirro
Franekeradeel
Franekeradeel është një komunë në provincën Friesland në Holandë me sipërfaqe 109.16 km² dhe popullsi 20621 banorë. Franeker është kryeqendra e bashkisë.
Urdhëri Sovran Ushtarak i Maltës
Urdhëri Sovran Ushtarak i Maltës ose Urdhri Sovran Ushtarak Spitalor i Shën Xhovanit të Jeruzalemnit të Rodit dhe Maltës (anglisht: Sovereign Military Hospitaller Order of Saint John of Jerusalem of Rhodes and of Malta; italisht: Sovrano Militare Ordine Ospedaliero di San Giovanni di Gerusalemme di Rodi e di Malta; shkurt Urdhi i Maltës ose SMOM) është një urdhër fetar bamirës me qëndër në Romë, i njohur edhe si subjekt i të drejtës ndërkombëtare. Territori i Urdhrit të Maltës është i përbërë kryesisht nga pallati të cilat i njihet ekstraterritorialiteti nga Italia.
Jani Minga
Jetëshkrimi
Lindur në fshatin Shënpjetër të Fierit më 1 gusht 1872. I ati, Kostandini, ka qënë mësues i shqipes në manastirin e Apollonisë. E shoqja, Ana rridhte prej familjes Topia të Beratit. Në Berat kreu shkollën fillore, ndërsa të mesmen në shkollën “Koto Hoxhi" në Qestorat. Shkollën e lartë e kreu në Universitetin e Athinës, fakulteti filologjik. Njihte greqishten e vjetër dhe të renë, latinishten, italishten dhe frëngjishten. Pas largimit nga vendlindja, familja Minga vendoset përfundimisht në Vlorë.
Urdhëri Sovran Ushtarak i Maltës
Themelimi
parapamje|[[Blessed Gerard, themelues i Urdhrit të Shën Gjonit të Jeruzalemit. Gdhendje në bakër nga Laurent Cars, rreth 1725.]]
Lindja e Knights Hospitaller daton rreth vitit 1048. Tregtarët nga Amalfi morën nga Kalifi i Egjiptit autorizimin për të ndërtuar një kishë, manastir dhe spital në Jerusalem, për t'u kujdesur për pelegrinët e çdo besimi apo race fetare. Urdhri i Shën Gjonit të Jeruzalemit – komuniteti monastik që drejtonte spitalin për pelegrinët në Tokën e Shenjtë – u bë i pavarur nën drejtimin e themeluesit të tij, vëllait fetar Gerard.
ASCII
frame|Gjthsej janë 95 karaktere ASCII të shtypur, me vlera nga 32 deri në 126.
Jani Minga
Jetëshkrimi
Jani Minga mori pjesë në të gjitha kongreset arsimore. Ishte nismëtar për krijimin e klubit atdhetar "Labëria" më 1889 dhe i hapjes së shkollës së parë shqipe në Kaninë më 1909, ndërkohë hartonte edhe tekstet shkollore: "Abetare kombëtare shqip përgatitore", "Abetare shqip këndimore", "Gramatikë e gjuhës shqipe", etj. Në korrik 1911 mori pjesë në Kuvendin e Drashovicës, në mbështetje të Memorandumit të Gërçës. Ndërsa, në vitin 1912 fitoi të drejtën e të dhënit lëndën e historisë dhe gjeografi së, pas një konkursi në Janinë, të cilin e fitoi. Më 1912-n Minga mori pjesë në Kuvendin Kombëtar që shpalli pavarësinë duke shkruar J. Minga. Atë kohë, me hapjen e shkollës së Vlorës, u emërua drejtor i saj.
Petro Marko shkruan në librin e tij "Intervistë me vetveten":
Më 1922 mori pjesë në kongresin e arsimtarëve në Tiranë. Ishte përkrah Nolit gjatë kryengritjes së qershorit 1924 dhe mbajti fjalën e rastit kur trupat kryengritëse hynë në Tiranë. Vite më vonë iu përkushtua arsimit, si mësues e inspektor dhe kohë më kohë organizonte aktivitete me frymë patriotike, si p.sh. përkujtimin e betejës së Mashkullores dhe figurën e Çerçiz Topullit etj.
Djali i madh i Jani Mingës ishte Pirua i cili nuk pranoi të ishte anëtar i Partisë Naziste dhe pse u shërbente gjermanëve si përkthyes. E internuan në kampet e shfarosjes në Gjermani nga nuk u kthye kurrë. Edhe djali tjetër i Janit, Mërkuri pati një fat tragjik. Mërkuri vdiq si pasojë e një rrëzimi nga moli në portin e Vlorës. Atë e gjetën në mëngjes, në gjendje tejet të rëndë shëndetësore dhe e dërguan në spitalin e Janinës. Me gjithë ndërhyrjen dhe terapinë intensive të mjekëve, djali i dytë dhe i fundit i Jani Mingës nuk i mbijetoi dot plagëve të gozhdëve dhe hekurave të ndryshkur. I depresuar prej tragjedisë familjare Jani Minga Vdiq më 7 maj 1947.
ASCII
ASCII (American Standard Code for Information Interchange), që zakonisht lexohet si 'aski', është bashkësi e karakterëve të bazuar në Alfabetin Romak apo alfabetin e gjuhës së sotme angleze apo atyre të Europës perendimore. Më së shumti përdoret për kompjuterë dhe për pajisje të tjera që e përdorin atë për të reprezentuar tekstin apo për ato pajisje për konrollë që përdorin tekstin.
Hyrje
Si çdo kodim tjetër kompjuterik që përdoret për paraqitjen e karakterëve, ASCII krijon një lidhshmëri në mes të mostrave të bit-ave dhe simboleve të gjuhës së shkruar. Në këtë mënyrë i lejojnë pajisjeve digjitale të komunikojnë njëra me tjetrën dhe të procesojnë, ruajnë dhe të bartin informata që kanë të bëjnë me karaktera. Enkodimi ASCII apo edhe ASCII e zgjeruar, përdoret pothuajse nga të gjithë kompjuterët, e posaçërisht nga kompjuterat personal. Emri MIME i preferuar për këtë enkodim është "US-ASCII".
ASCII është kod 7-bitësh, që do të thotë se përdoren 7 bite (në një fushë prej 0 deri në 127 në sistemin decimal) për të paraqitur karakterin. Në kohën kur ASCII u paraqit, shumë kompjuterë kishin të bënin me bajte apo grupe 8-bitëshe (oktete) si njësi më të vogla të informatës. Biti i tetë zakonisht është përdorur si bit për paritet për të bërë kontrollimin e gabimeve gjatë komunikimit apo funksioneve të ndryshme të pajisjeve. Te makinat të cilat nuk e kanë përdorur bitin e tetë për kontrollim të paritetit, zakonisht e kanë kthyer atë bit në zero, edhe pse disa sisteme sikurse PRIME, e kanë kthyer në një.
ASCII does not specify any way to include information about the conceptual structure or appearance of a piece of text. That requires other standards, such as those specifying markup languages. Conceptual structure can be included using XML and appearance can be specified by using HTML for relatively simple things, SGML for more complex things, or PostScript, Display PostScript, or TeX for advanced layout and font control.
Historically, ASCII developed from telegraphic codes and its first commercial use was as a 7-bit teleprinter code promoted by Bell data services. The Bell System had been planning to use a 6-bit code derived from Fieldata that added punctuation and lower-case letter to the earlier 5-bit Baudot teleprinter code but was persuaded to instead join the ASA subcommittee that was developing ASCII. Baudot helped in the automation of sending and receiving of telegraphic messages, and took many features from Morse code; it was however, a constant length code unlike Morse code. Compared to earlier telegraph codes, the proposed Bell code and ASCII were both reordered for more convenient sorting (ie, alphabetization) of lists, and added features for devices other than teleprinters. Some ASCII features, including the 'ESCape sequence', were due to Bob Bemer.
ASCII control characters
The first thirty-two codes (numbers 0–31 decimal) in ASCII are reserved for control characters: codes that were not originally intended to carry information, but rather to control devices (such as printers) that make use of ASCII. For example, character 10 represents the "line feed" function (which causes a printer to advance its paper), and character 27 represents the "escape" key found on the top left of common keyboards.
Code 127 (all seven bits on) is another special character known as "delete" or "rubout". Though its function is similar to that of other control characters, this pattern was used so that it could be used to "erase" a section of paper tape, a popular storage medium until the 80s, by punching all possible holes at a particular character position.
The separator characters (Record Separator, etc.) were intended for use with magnetic tape systems.
XON and XOFF are common interpretations of two of the Device Control characters and are generally used to throttle data flow to a slow device, such as a printer, from a fast device, such as a computer so data does not overrun and be lost.
Early users of ASCII adopted some of the control codes to represent "meta-information" such as end-of-line, start/end of a data element, and so on. These assignments often conflict, so part of the effort in converting data from one format to another is making the correct meta-information transformations. For example, the character(s) representing end-of-line ("new line") in text data files/streams vary from operating system to operating system. When moving files from one system to another, these characters must be recognized as end-of-line markers and converted appropriately.
In the table above, the fifth column contains glyphs reserved for representing control codes in a data stream, ie, when they must be printed or displayed rather than (or in addition to) causing action; your browser, (i.e., your HTML user agent) may require the installation of additional fonts in order to display them.
The sixth column shows the key combinations traditionally used to input control characters from a keyboard. In this column, a caret ("^") represents the "Control"/"Ctrl" key, which must be held down while pressing the next key, e.g. "^Z" means to hold down Ctrl while pressing the Z key. This notation is also sometimes used by software as a printable representation of control characters that could not be processed.
In some systems on the Internet, there is a history of the DEL control code being converted to BS in transit to a remote server. If the code was received in a text editor that did not know what do with it, the result was often "^H" appearing where the user intended to delete previous characters. "^H" persists in messages today as a deliberate humorous device, e.g. "there's a sucker^H^H^H^H^H^H^H potential customer born every minute".
Urdhëri Sovran Ushtarak i Maltës
Themelimi
Me Pie postulatio voluntatis të datës 15 shkurt 1113, Papa Paskali II miratoi themelimin e Spitalit dhe e vendosi atë nën kujdesin e Selisë së Shenjtë, duke i dhënë të drejtën për të zgjedhur lirisht eprorët e tij pa ndërhyrje nga autoritetet e tjera laike ose fetare. Në sajë të Demit Papal, spitali u bë një urdhër i përjashtuar nga kontrolli i kishës lokale. Të gjithë kalorësit ishin fetarë, të lidhur nga tre betimet monastike të varfërisë, dëlirësisë dhe bindjes.
ASCII
ASCII printable characters
Code 32 is the "space" character, denoting the space between words, which is produced by the large space bar of a keyboard. Codes 33 to 126 are called the printable characters, which represent letters, digits, punctuation marks, and a few miscellaneous symbols.
Urdhëri Sovran Ushtarak i Maltës
Themelimi
Kushtetuta e Mbretërisë së krishterë të Jeruzalemit gjatë Kryqëzatave detyronte urdhrin për të marrë përsipër mbrojtjen ushtarake të të sëmurëve, pelegrinëve dhe territoreve të pushtuara. Urdhri i shtoi kështu detyrën e mbrojtjes së besimit ndaj misionit të tij të spitalit.
Me kalimin e kohës, urdhri miratoi Kryqin e bardhë me tetë cepa që është ende simboli i tij sot. Tetë pikat përfaqësojnë tetë lumturitë që tha Jezusi në Predikimin e tij në Mal.
ASCII
ASCII printable characters
Seven bit ASCII provided seven "national" characters and, if the combined hardware and software permit, can use overstrikes to simulate some additional international characters: a BackSpace can be followed with the grave accent (which the American and British standards, but only the American and British standards, also call "opening single quotation mark"), a tilde, or a breath mark (inverted vel).
Note how uppercase characters can be converted to lowercase by adding 32 to their ASCII value; in binary, this can be accomplished simply by setting the sixth-least significant bit to 1.
Aliases for ASCII
RFC 1345, published in June 1992, and the IANA registry of character sets, ongoing, recognize the following case-insensitive aliases for ASCII as being suitable for use on the Internet:
555 p.e.s.
Mbi vitin 555 p.e.s..
ASCII
Aliases for ASCII
Of these, only the aliases US-ASCII and ASCII are widely used. They are often found in the optional "charset" parameter in the Content-Type header of some MIME messages, in the equivalent "meta" element of some HTML documents, and in the encoding declaration part of the prolog of some XML documents.
Variants of ASCII
As computer technology spread throughout the world, many variations of ASCII were developed by corporations and standards bodies in order to facilitate the expression of non-English languages that still used Roman-based alphabets. Some of these variations can be considered to be ASCII extensions, although the term is sometimes misapplied to cover all variants, including those that don't preserve ASCII's character map in the 7-bit range.