cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Östersund
Qyteti është tregtuar nga ana e komunës dhe bizneseve që qyteti të dimrit. Winter Sports ka një traditë të gjatë në qytetin e Östersund dhe ka gjatë viteve të organizuar kampionatin botëror në disa sporteve dimërore si biatlonin, ski dhe patinazh kampionate dhe suedez në vend kryq dhe Snowcross. Në Östersund është gjithashtu Kombëtare Dimër Sport Qendra e qytetit ka aplikuar për të organizuar Lojërat Olimpike Dimërore disa herë, por kurrë nuk ka qenë besuar. Paraardhësit e Olimpiadën e Dimrit, Lojra nordik, janë të vendosur, megjithatë, nganjëherë të Ostersund shkak të mungesës së dëborës në Stokholm në fillim të viteve 1900.
Östersund u emërua nga Eskil Erlandsson në Matlandetshuvudstad 2011.
Pak histori
Që nga 1500 kur Suedia u bë një shtet sovran ka sundimtarët e saj kërkuar për të zgjeruar ndikimin e Jämtland. Së pari, politikisht, për të nuk ka dobi, dhe pastaj ekonomikisht. Qytetet e ndërtuar në bregdetin verior u përpoq për të zotëruar atë në forbondehandeln Jämtland përhapur. Härnösand parë u ndërtua në vitin 1585 e ndjekur nga Sundsvall në 1621 që do të thotë se fermerët janë të detyruar të tregtisë në qytetet. Pas Jämtland dhe Härjedalens pushtimit në 1645 bëri të dy pretendojnë të kenë zotërim të tregtisë në të dy krahinat. Qyteteve të vogla, megjithatë, kishte shumë sukses me këtë kur lidhja midis Trøndelag dhe Jämtland ishte rrënjët shumë i fortë jashtë vendbanimeve, ndërsa rezistenca kundër përpjekjet e qeverisë për kontrollin e qendrës tregtare ishte e madhe.
Planet për ndërtimin e një qyteti suedez apo qytet në Jämtland ishte me autoritetet, pasi që Suedia ka marrë fshat nga Danimarka, Norvegjia në 1645. Por ishin ende të turbullta herë dhe të qënit shtet Jämtland vazhduar të zhvendoset, tani me ndihmën e popullatës lokale, me planet për një qytet të Suedisë u mbyllën.
1758 kishte plane për një qytet në jetën Jämtland re. Nisma erdhi nga një person privat, por autoritetet mendojnë se ai nuk kishte nevojë për të ndërtuar një qytet në Jämtland. Propozimin e bëri, megjithatë, se debati rreth asaj Jämtland do të ketë një qytet apo jo kap për të vërtetë. Nga qytetet e përmendura tashmë veriore ishin ngritur kërkesë që një qytet do të ndërtohet në Jämtland për të parandaluar Carters Jamtish tregtia fitimprurëse e kufirit mbi keel. Jamts shpesh lënë pas dore bujqësisë që të angazhohen në misione të gjatë tregtisë në distancë, dhe tregti rurale. Me një qytet ky do të ndalet dhe të qytetit do të jetë në gjendje për të siguruar mallrat e furnizimit të bregdetit që ka vazhduar për një kohë të gjatë. Nga një pikë strategjike ushtarake ishte edhe krijimi i një qytet të fortifikuar në Jämtland të favorshme, kur Suedia nuk ishte më një superfuqi.
Östersund u themelua 23 tetor 1786 nga Mbreti Gustav III të Odensala periferi Fshatare në ngushticën e Balltikut blerë për këtë qëllim. Disa vende të ndryshme ishin të propozuar, duke përfshirë Husa, atëherë qyteti Jämtland më i madh, dhe Ede jashtë Brunflo, Krokom dhe Sunne. Edhe pse Frösön kishte qenë i propozuar, por shorti ra më në fund në vendin e Ngushticës balltike, i cili ishte konsideruar si më të dobishme.
E vetmja gjë që të tjerët ishin në zonë në atë kohë ishte në rrugën kryesore dhe që ura të Frösön, Jämtland atëherë zonën qendrore. Tregtisë në Jämtland nuk mund të ndalet nga brigjet Norrland, të gjitha barrierave tregtare, të tilla si kontrolleve kufitare, sanksionet, embargo, dhe doganore nuk e kishte dhënë rezultatet e dëshiruara. Ende gurë ishin shumë dinak dhe disa besojnë se shprehja nënshkrimit të lidhura Jamtish cool ju luur'n (ju mund të luaj atë) vjen nga përpjekje ende frekuencë për të shmangur pagimin e detyrimeve në mallrat e blera në Norvegji. Trendi i njëjtë ka ndodhur në vendet e tjera nordike, në Finlandë i pranishëm u themelua në Tampere, Kuopio dhe Kaskinen. Ostersund është i vetmi qytet në Suedi e sotme, është themeluar në vitin 1700. Edhe pse Danimarkë-Norvegjia ishte ndjekur nga afër, dhe viti i Östersund u themelua edhe Rejkjavik, Islandë. Ostersund marrë përjashtim 20-vjeçare e taksave dhe të përjashtuar nga rregullat e tregtisë dhe sistemet e repartit.
Si me të gjitha qytetet e tjera, u krijua pas vendimit të zhvillimit të kapitalit mbretërore ishte jashtëzakonisht i ngadalshëm. Shteti u përpoq të bindë tregtarët nga Frösön për të kaluar në kontinent. Por nuk ka dëshirë për të nuk ishte, Frösön kishte qenë zemra Jämtland për mbi 600 vjet dhe ishte një famulli të pasur. Tokën mbi të Frösön ishte pjellore dhe shumë më të përshtatshme për bujqësi se sa kënetat në anën tjetër të ngushticës së Balltikut. Qyteti ishte pra për të zhvilluar shumë ngadalë, gjatë 50 viteve të parë të saj rritjen e popullsisë Östersund me një mesatare prej tetë njerëz në vit. Të qytetit u bë selia e qarkut, me Jämtland County është themeluar në vitin 1810 dhe një qark u krijua. Östersund, megjithatë, mbeti një fshat bujqësore, me mezi 400 banorë 1820 1840 ishte disi më të mirë, Jemtlands Gazeta formuar, kisha e parë u hap, guvernatori mori një rezidencë të madhe, Frösö Përbashkët Shkolla ishte e vendosur në qytet dhe një spital erdhi në ekzistencë. Qytetin e pastaj u bë pak më të madhe kur menaxhimit të pyjeve u ngritën në 1850 - dhe 1860-së.
Ajo ishte vetëm kur erdhi në 1879 hekurudhore si qyteti më shpejt filloi të rritet dhe të kalojë Frösön në madhësi. Në sajë të "guvernatori fshatar" Nils Larson Tullus erdhi linjë hekurudhore për të kaluar përmes qytetit në vend se jashtë siç është planifikuar. Mes Line Kombëtar ka përfunduar në 1882 dhe i lidhur Östersund Trondheim dhe Sundsvall. Ostersund pastaj bëri që të mbijnë më shpejt se çdo qytet tjetër në Suedi. Në dhjetë vitet e vetëm të qytetit kishte tejkaluar 20 qytete të Suedisë në aspektin e numrit të popullsisë. Qytetin e tërhequr banoreve te rinj, kryesisht nga fshatrat Jämtland, por edhe kolonët nga pjesë të tjera të Suedisë. Kolonët erdhi ndikon të reja për të Jämtland dhe peizazhin ishte rëndë në kohën e lëvizjes së njerëzve. Në lidhje me pjesën tjetër të Suedisë u lëvizjes në qytet jashtëzakonisht dinamik. Në Jämtland dhe Härjedalen ajo ishte Godtemplarrörelsen liberale (pjesë e lëvizjes përmbajtje), erdhi për të dominuar në total. Kjo erdhi pas zgjimit lëvizje që sfidoi themelimit të qytetit, përmes ndërtimit të kishës dhe një kishës Baptist.
Lëvizja e njerëzve e tretë kryesore, të lëvizjes së punëtorëve, u pengua shumë e lëvizjes përmbajtje liberale, por edhe u bë një element i rëndësishëm i zhvillimit të qytetit. Që në fillim të 1890 ka mbajtur një majdemonstration parë.
Përmbajtje e parë shtëpizë është themeluar në vitin 1882 dhe gjashtë muaj më vonë ka pasur tetë. Jämtland nderuar veten si "një fushë mirënjohës për punën e Rendit." Një vit më vonë, në 1883, ishte 700 banorë 3000 të qytetit të përfshirë në lëvizjen. Sukses të shpejtë e lëvizjes krijuar një entuziazëm të veçantë dhe të lëvizjes së erdhi për të përfshirë të gjitha segmentet e shoqërisë. Ajo ishte e organizuar martesën e tyre, tregjet e Krishtlindjeve, objektet argëtuese dhe kafenetë e hapura, bankat, zyrat e sigurimeve, biblioteka, etj u krijua. Simboli më i madh i madhështisë e lëvizjes ishte fjala se shtëpia ishte ndërtuar në vitin 1885 në qytetin, Östersund Good Templars-Ordenshus. Kur godtemplarrörelsens figurë Joseph Malins vizitoi Jamtland dhe Ostersund zgjedhin fjalët e tij në shtëpinë e madhe në botë. Nuk kishte asnjë dyshim - Ostersund ishte Godtemplarstaden. Entuziazëm të veçantë manifestuar veten në 1886 kur qyteti festoi njëqind vjet. Östersund ishte parashikuar, bëhet atëherë kryeqytet Suedi-Norvegjisë nga Johan Lindstrom saksone.
Ostersund zhvilluar gjatë të njëjtës periudhë të qendrës tregtare Jämtland me tregun e moshën e vjetër Gregori që kulmin. Nga 1870 në rritje të tregtimit të përditshme dhe sjellja e gati shtatë herë deri në 1910 Tregu i ishte ndaluar në 1914 nga Këshilli Federal i Tregtisë.
Periudhën para Luftës së Parë Botërore ishte një nga Ostersund kohë shumë e rëndësishme kur në bazë të asaj që ka karakterizuar të qytetit ishte. Aspiratave morale që njerëzit kishin dhe shprehet në shkallë të madhe nga ana e shoqatave të krijuar një entuziazëm të madh, jo vetëm në Östersund, por në të gjithë Jämtland. "Sikur të ishte gati për të lëvizur gur Åreskutan nga guri, ne kishim menduar se ishte e mundur", më vonë i tha një tamplier vjetër MIRA. Edhe pse puna e gjerë të ndërtimit ishte e nevojshme, sepse popullsia e qytetit u rrit. Ishte gjatë kësaj që Town Hall ishte ndërtuar në vitin 1912, i projektuar nga arkitekti Wallberg Frans Bertil.
Në mesin e Templars mirë ishte historia lokale dhe lëvizje popullore u bë i ndërthurur me lëvizje historinë lokale. Godtemplarrörelsen pa industrializimi si një kërcënim serioz për atdheun dhe fshatin e vjetër dhe shoqërinë fshatare. Që shumica e popullsisë Östersund kishte rrënjët e saj në fshat nuk ka pasur tensione urban-rural në Jämtland. punë Mocionet të zakonshme të bëra të qytetit dhe qeveria e tij e qendrës së djathtë kishte një qëndrim jashtëzakonisht negativ në drejtim të industrisë. Në vend të kësaj ata donin të prodhuar Östersund si një qendër për aktivitete në natyrë, arsimit, kulturës dhe turizmit. Ata nuk duan të industritë do të kërcënonte mjedis të mirë, ajër të pastër, natyra dhe traditat kulturore.
Ekonomia
Tregtisë dhe industrisë
Ashtu si pjesa tjetër e Jämtland Östersund është e dominuar nga bizneset e vogla. qendër të tërë të qytetit Jämtland tregtisë dhe ka mbi 300 dyqane. shitjes me pakicë në qytetin e 30 për qind më shumë se baza e popullatës duhet të ofrojë. Tregtare në qendër të qytetit përbëhet kryesisht nga Prästgatan këmbësorëve ku dyqane të mëdha departamentit të tilla si mes-pikë (ish Domus), Åhléns (tempo origjinale) dhe kernel është gjetur. Të qytetit është edhe dyqanet e veshjeve si i madh H & M, KappAhl, Lindex dhe të tjerë, rreth 50 restorantet, dyqanet e këpucëve, dyqanet sportive stadiumin INTERSPORT, dyqane ushqimore, dhe më shumë. Edhe pse Main Street që shkon paralel nën Prästgatan është një rrugë e veshur me dyqane, restorante dhe kafene, Main Street nuk është një zonë për këmbësorë. Ostersund është qyteti në Suedi me Storefront më oborret për frymë. Personi kryesor në industrinë Östersund gjatë viteve 1900 ishte një kalë dhe më vonë tregtarin Sven O. Pearson, themelues i Persson Invest Byggelit dhe Bilbolaget.
Östersund është një qytet tipik të tregut dhe e qytetit janë mbajtur si tashmë të përmendur të tregut vjetore Gregori i cili ka 1000 vjet të historisë, në tre ditë në fillim të marsit. Edhe pse ajo u ndalua në vitin 1914 ishte ende që do të mbahet në qytet në disa vite. 1950 ishte një e re të tregut Gregori, por ajo ishte vetëm në 200 vjetorin e qytetit në vitin 1986 si ajo u kthye për të vërtetë dhe kanë qenë që mbahet çdo vit. Në 1948 kur tregu nuk ka qenë aktiv në qytet, ka pasur vizione të ringjallur traditat e qytetit të tregut në një stil modern, me tregtinë e madhe të drejtë Expo Veriut u iniciua në 1950 për të konsoliduar të qytetit si qytet kryesor tregtar veriore të Suedisë. Ky panair është po aq e tregut Gregori vjetor, por janë mbajtur në verë dhe nuk gjatë dimrit. Numri i Vizitorët në Veri Expo arrijnë çdo vit në mbi 30 000 njerëz.
Përveç shërbimeve komerciale dhe publike janë prodhuesit komponent të industrive prodhuese me klientët shumëkombësh në listë. Dy Ostersund Kompania është dominuese në armë dëborë. industritë tradicionale kanë qenë plotësuar me IT dhe telekomunikacionit në vitet e fundit. Disa kompani të mëdha dhe grupe janë gjithashtu në Ostersund, Cybercom të tilla (auSystems ex, dikur Teleca), Dagbladet Suedisht Customer Service, Husqvarna, Banking Telefoni Swedbank dhe Telia. Kompani të tjera të prodhimit janë Jonsson dhe Paulsson, Byggelit, Areco, MOReTENs dhe Lenko. Disa kompani të mëdha kanë selinë e tyre në qytet përfshijnë Line Inland AB dhe Milko.
Të gjitha kompanitë në Östersund (nga të cilat një shumicë dërrmuese e tyre janë në Ostersund) është 52 për qind "fuqimisht mbështetës të globalizimit", e cila i kushton Ostersund në vendin e tetë në të gjithë vendin.
Kultura
Östersund është një nga qytetet e Suedisë kafene më të dendura. kafenetë kanë një traditë të gjatë në qytet dhe ishte një fillim i rëndësishëm grumbullimit vende për argëtim, shoqata dhe jetën sociale. Duke bërë kështu që ishte e natyrshme për ata që vizitoi qytetin e herë pas here, si ushtarë dhe në zonat rurale, së bashku me urbanistes rri në një kafe. Për kafenetë më historike janë Törners dhe Wedemark pastiçeri Shop, në këtë të fundit tha se për të parë tortë në botë sanduiç të janë bërë nga kuzhinier Sjödahl pastë Gunnar në vitet 1960. Brunkullan e Östersund në pjesët më të vjetra janë e vetmja gjë që tani ka shtrojë kopsht, e cila ishte e zakonshme në qytetin e vjetër.
Östersund, disa restorante të tilla si O'Leary, Lart, Rock, Lajme, Mark Twain, Kapiten Cook dhe GIII në qendër të qytetit dhe Marite në Grand Lake.
Guximtarët
Përmbajtja e filmit
Iliri po rritet si një fëmijë egoist dhe tepër i përkëdhelur. Shokët e tij të klasës e rrethojnë me dashuri dhe përkujdesje për interesa më të gjëra. Iliri niset me një grup alpinistësh të rinj në malet e Shqipërisë së Veriut. Më në fund ai e sheh jetën nga një tjetër këndvështrim.
Rödåsel
Rödåsel është një vendbanim i vogël në Umeå i cili ndodhet në jug të daljes së lumit Rödån në Vindelälven.Qendrat më të afërta të popullsisë janë Tavelsjö (10 km), Vindeln (21 km), Vännäs (26 km) dhe Umeå (38 km). Popullsia në Rödåsel është rreth 100 njerëz. Ruga 363 e qarkkut kalon jashtë fshatit. Rödåsel është përfshirë në Rödåbygden që përmban fshatrat Blomdal, Rödåliden, Rödånäs, Västra Överrödå, Älglund, dhe Överrödå. Në Rödåsel ka një shkollë fillore, një stacion karburanti, një qendër për komunitet, një dyqan antikash, mobileri, disa biznese të vogla dhe disa ferma. Pragjet e lumit Holmforsen në Vindelälven në Rödåsel vlerësohen nga lundruesit me kaike. Fshati ka gjithashtu një shteg vrapimi dhe skijimi në natyrë me drita elektrike që fillojnë afër stacionit të karburantit. Zonat e banjave janë në Hundsjön (2 km në jug të fshatit) dhe në Sandvika (në anën lindore të lumit, 1 km në jug të urës).
Feride
Feride dhe nënvarianti i saj Farida. Disa nga njerëzit e shquar me këtë emër.
Parrullat me gurë
Parrullat me gurë tregime, Autori: Ylljet Aliçka. Botuesi: Toena. Faqet e librit 200.
Reçica e Madhe
Reçica e Madhe është një fshat në Rajonin e Pollogut në Komunën e Tetovës në Republikën e Maqedonisë.
Historia
Ky lokalitet përmendet në historiografi që në shekullin e XI gjegjësisht në periudhën e mbretit bizant ROMANI i III ARGIROS 1028-1034 dhe atë për shkak të Kishës së Shën Gjergjit e cila në vitin 1930 është rindërtuar, edhe pse ky lokalitet i lashtë ka pasur edhe dy kisha tjera atë të Shën Mërisë dhe Shën e Diela, po ashtu përmendet edhe në kohën e mbretit Konstandin Aseni 1258-1277 si dhe në kohën e mbretit të Mesisë Millutin në vitin 1300 që kanë të bëjnë me dëshmitë për dhe rreth kishës së Shën Gjergjit. Në historiografinë e dëshmive të Isa Beut në Pollogu të Tetovës dhe Gostivarit në vitin 1455, fshati i sotëm Reçicë e Vogël përmendet me 66 shtëpi. Ndërsa, në defterët e osmanlinjve të shekullit XV përmenden Reçica e Vogël dhe Reçica e Madhe bashkë në vitet si: 1452/53 ka pasur 66 familje dhe 4 të pamartuar, më 1467/68 me 100 familje, 5 të pamartuar dhe 23 vejusha, më 1481/82 ka pasur 99 familje, 12 vejusha si dhe për herë të parë hasen 2 familje të fesë islame.
INVESTIME TË RËNDËSISHME NË INFRASTRUKTURË
Fshati ka disa rrugë kryesore që lidhen me rrugën rajonale edhe pse shtrirja është më e theksuar mbi rrugën në fjalë. Në vitin 1993 me vetëkontributë banorët e këtij fshati kanë shtruar rrugët me bekatone, investim që ka kushtuar mbi 500 mijë euro, por është evidente se nuk ka të zhvilluar aspak kanalizimin edhe pse siç kuptojmë nga kryetari i bashkësisë vendore Murtezan Ibishi se janë duke hartuar projektin ideor për këtë çështje tepër të nevojshme. Uji për pije është i zgjidhur së paku edhe për disa vite edhe pse nga dita në ditë ky lokalitet zgjerohet që dëshmojnë ndërtimi i mbi 200 shtëpive të reja vetëm në dekadën e fundit ku duhet theksuar se nga të gjitha fshatrat e Malësisë së Sharrit vendosen në Reçicë të Madhe kurse nuk ka shpërngulje.
Pra, në vitin 2002 e kanë rregulluar çështjen e ujit për pije për nevojat e amvisërive dhe atë kanë dy rezervare ku aktualisht ka afër 30 litra ujë në sekondë njërin burim e kanë në tokat fushës në pusin e ndërtuar konformë standardeve e ka ujë afër 10 lit. në sekdë dhe pjesën tjetër nga burimet në malin Sharr, projekti në fjalë ka kushtuar afër 400 mijë euro ku kanë ndihmuar ministria e Zhvillimit dhe ajo e pushtetit Vendor, ndërsa reçicasit kanë participuar me 20 për qind dhe me punë në terren. Por, kanë probleme serioze me rrjetin e vjetër i cili duhet të sanohet apo të instalojnë rrhet të ri i cili parashikohet të kushtojë afër 400 mijë euro. Banorët e këtij lokaliteti njihen si buq të vyeshëm me produktet, kulturat dhe rendimentet e ndryshme buqësore si në ish-Jugosllavi po edhe në Luginën e Pollogut, por kanë telashe serioze me ujin për ujitjen e tokave të shumta pjellore siç thonë se uji i lumit nuk i përmbushë nevojat dhe kërkesat që për të kanë hapur puse të shumta private nëpër fusha. Sipas kryetarit të bashkësisë vendore Murtezan Ibishit, kanë përgatitur projektin për sistemin e ujitjes i cili kap shumën prej 150 mijë euro, të cilin projekt e kanë drejtuar që para 8 muajsh në shoqatën e IOM-it, ministrisë së buqësisë dhe se ende nuk kanë marrë përgjigje edhe pse kanë shpresë se do të përfillet kërkesa e tyre. Për dallim nga fshatrat tjetrë të luginës së Pollogut, ka afër 5 për qind në mërgim dhe atë në shtetet e ndryshme të Evropës perëndimore, që japin kontribut të jashtëzakonshëm në shumë projekte konkrete në të mirë të vet fshatit. Edhe pse ka mbi 4500 banorë thon ë se diku afër 5 për qind marrin ndihma sociale.
Futja e banoreve te ri ne Fshatin Reçic, esht caktur nje shume prej 5000€ nga Bashksia lokale e Reçices se Madhe.
Posta
Prej vitit 1981 e këndej kanë të instaluar rrjetin tokësor të telefonave, ndërsa në vitin 1997 kanë ndërtuar objektin e postës ku ka 3 të punësuar ku bashkësia vendore ka participuar gati 50 për qind me mjetet financiare dhe me punë konkrete ndërsa pjesën tjetër nga ana e Postës Qendrore të Maqedonisë.
AMBULANCA E SHËNDETËSISË
Me kontributin e tyre reçicasit investuan afër 80 mijë euro dhe me ndihmën e Ministrisë së Zhvillimit në vitet 1996/97 ndërtuan objektin e ambulancës së shëndetësisë ku sot ka të punësuar një mjek nga fshati Bogovinë dhe tri motra medicinale, por thonë se kanë nevojë që të punësojnë edhe mjekë të tjerë si pediatër e të ngjashme dhe motra e në veçanti ju duhet që të punohet në dy ndërrime ngase kërkesat dhe nevojat në rrafshin e shëndetësisë janë më se të nevojshme dhe se besojnë se kjo kërkesë reale do të realizohet në të mirën e reçicasve.
Gjon Vladimiri
parapamje|Shën Jon Vlladimirit parapamje|Shën Jon Vlladimirit Shën Gjon Vladimiri ose Jon Vlladimiri (serbisht: Јован Владимир Jovan Vladimir, ~970-1016) nga rreth 990 për 1016 sundimtar i Doclea-s, principata më e shquar serbe e kohës.
Jeta
Joan Vladimiri ishte një prijës dhe më vonë shenjtor, që nderohet çdo 4 Qershor (22 Maj sipas kalendarit të vjetër Julian) në Shijon të Elbasanit, nga e gjithë Kisha Orthodhokse në botë dhe veçanërisht në zonën e Ballkanit. Në mënyrë të veçantë ai nderohet në fshatin Krajë të Malit të Zi, afër Shkodrës, Shijon afër Elbasanit, ku u varros trupi i tij dhe më vonë aty u ndërtua Manastiri i Hirshëm i Shën Joan Vladimirit.
Shenjtori ka lindur në shek. X dhe ishte bir i Nemanit dhe nipi i mbretit Bullgar Simeoni i Ohrit (890 – 927). Nemani, i ati ishte mbreti i Ilirisë dhe sundonte Malin e Zi, Dalmacinë, Bosnjen dhe disa krahina të Greqisë pranë Prevezës. Mbas vdekjes së të atit, mbretërinë e trashëgoi Vladimiri. Ai dallohej si një mbret shumë besimtar me moral të lartë, bamirës dhe paqësor. U interesua për përhapjen e besimit orthodhoks tek shtetasit e tij, mbrojti Kishën nga herezia (bogomilëve) ndërtoi kisha, manastire dhe institucione bamirësie. Në një betejë me Samoilin, mbretin e Bullgarisë u zu rob prej tij dhe u burgos në kryeqytetin e Ohrit. Atje njihet nga princesha Kozara, bija e carit Samoil, e cila admiron bukurinë dhe mirësinë e Vladimirit. Ajo i kërkon të atit martesën me Vladimirin. Samoili pranoi dhe e dërgoi Joanin përsëri në mbretërinë e tij të mëparshme. Me vdekjen e car Samuelit mbretërinë e tij e mori i biri, Radovan, por ai u vra nga kushëriri i tij, Vladisllavi një njeri i pashpirt dhe lakmitar. Mbasi mori mbretërinë e Bullgarisë ai kërkonte t’i merrte mbretërinë dhe Joan Vladimirit dhe për ta gënjyer shenjtorin i dërgoi një kryq si shenjë besnikërie. Vladimiri në mirëbesim shkoi në oborrin e Vladisllavit në Ohër, ai kërkoi t’i presë kokën me shpatë Joanit, por nuk mundi. Atëherë mbreti Joan i tha: “Me kryqin që më tradhëtove mund të ma presësh kokën”- duke iu thënë shoqëruesve të tij, mos u hakmerrni, mos derdhni gjak për mua”. Le te jetë flija ime për paqen midis popullit!”
Historiku
Kryqi i Joan Vladimirit u mbajt kur ai iu pre koka e gjithashtu konsiderohet si një relike. Tradicionalisht nën kujdesin e familjes Androviq nga fshati Velji Mikuliqi në Malin e Zi jugor, kryqi u tregohet vetëm besimtarëve në Festën e Rrëshajëve, kur ajo është kryer në një procesion në majën e malit Rumija. Jovan Vladimir konsiderohet si shenjtori i parë serb dhe shenjtori mbrojtës i qytetit të Tivar në Mal të Zi. Hagiografia e tij e hershme, e hershme, ndoshta ishte shkruar diku midis viteve 1075 dhe 1089; një version i shkurtuar, i shkruar në latinisht, ruhet në Kronikën e Priftit të Duklit. Hagiografitë e tij në greqisht dhe sllave të Kishës u botuan fillimisht, respektivisht, në 1690 dhe 1802. Shenjtori është klasifikuar në ikonat si një monark me një kurorë dhe rroba mbretërore, me një kryq në dorën e djathtë dhe kokën e tij në dorën e majtë. Ai është shpallur se e ka kryer kokën e shkëputur në vendin e tij të varrosjes.
Lipsanet (eshtrat) e shenjtorit për gati 1000 vjet kanë lëvizuar në vende të ndryshme për nderim dhe mbrojtje. Ato janë transportuar në fillim në Krajë të Malit të Zi. Aty kanë qëndruar deri në vitet 1215, pastaj ato u transportuan nga despoti i Epirit Mihal Engjëlli dhe u vendosën në Durrës dhe aty qëndruan deri në viti 1381. Në vitin 1381 Karl Topia, zoti i Arbrit (1359) kontribuoi në ndërtimin e manastirit, i cili filloi në vitin 22 të zotërimit të tij dhe mbaroi në vitin 24. Në atë vend u transportuan lipsanet e shenjtorit dhe qëndruan aty deri në vitin 1967, me mbylljen e manastirit. Deri në vitin 1990 arka me lipsanet kanë qëndruar të izoluara në Kishën monument kulture të shën Mërisë, Kala Elbasan dhe mbas viteve 90 deri më sot lipsanet mbrohen dhe nderohen nga Kisha Orthodhokse si pronë e saj e ligjshme.
Shametja
Shamete (greqisht: Άγιος Δονάτος/Áyios Dhonátos) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Σαμέτια/Samétia.
Flamuri i Kroacisë
thumb|right|300px|Flamuri i Kroacisë Flamuri i Kroacisë përbëhet nga tri vija të barabarta, horizontale në ngjyrat pan-Sllave, e kuqe, e bardhë dhe e kaltër, ndërsa në mes ka Stemën kroate.
Restoranti "Krokodil"
Restoranti "Krokodil" (Le Crocodile) në Strasburg, njihet për menynë e tij "politike", si traditë dhe si ide marketimi. Në 2005, ky restorant e quajti menynë e tij "Zhyl Vern" në kujtim të 100 vjetorit të vdekjes së shkrimtarit të njohur; në 2006 restoranti ofroi "Menynë Amadeus" në përkujtim të 250 vjetorit të lindjes së Moxartit, në 2007, menyja quhej "TGV", me rastin e mbërritjes së trenit të shpejtësisë së lartë në Strasburg; në 2008 dhe 2009, restoranti ofroi menynë me emrin "Europa", me rastin e zgjedhjeve europiane etj. "Le Crocodile", përveç kuzhinës është i njohur edhe për faktin se ka qenë "selia" (në fillim të viteve '80-të) e mbledhjeve të "Klubit të Krokodilëve", një grup euro-parlamentarësh federalistë, që drejtoheshin nga komunisti Altiero Spinelli. Monika dhe Emile Yung, drejtojnë këtë restorant që prej vitit 1971. Restoranti ka 15 kuzhinierë të drejtuar nga Laurent Huguet. Veç kuzhinës franceze, ai preferon të servirë pjata të kuzhinës italiane dhe spanjolle, të dyja të njohura për përbërësit e thjeshtë.
Kushevica
Kushevicë është një vendbanim në komunën e Besianës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kreshtë.
Gurazeza
është një fshat në Rrethin e Skraparit në Shqipëri.
Nuk ndodh asgjë veç dashurisë...
Nuk ndodh asgjë veç dashurisë... poezi, Autori: Preç Zogaj. Botuesi: Toena. Faqet e librit 120.
Preç Zogaj në këtë cikël poezish të mbërthen me simbolikën dhe bukurinë e vargjeve. Fund e krye libri përshkohet nga dashuria, fuqia e ndjenjave dhe kompleksiteti i tyre. Shpesh poeti e zbërthen bërthamën narrative nëpërmjet një hapësire prej shumë strofash. Poezitë e tij dallohen për një figuracion të pasur e varg ritmik
Bruz-Zall
Bruz-Zall është një fshat në Komunën Çudhi në Rrethin e Krujës të Shqipërisë.
Broc
Broc është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
Donati
Shën Donati Shenjtor i krishterë nga Shqipëria. Jetoi në kohën e perandorit Teodos (sund. 379-395 të e. r.), me gjasë në Butrint, duke qenë peshkop i Paramithisë në Epir. I mvishen shumë mrekulli. Vdiq rreth vitit 387 të e. r. Trupin ia dërguan në Kasiopi të Korfuzit më 602 për ta shpëtuar nga një dyndje barbare e asaj kohe. Në Mesjetë ka pasur kult mjaft të përhapur. Kremton më 30 prill.
Monumenti "Partizani"
Monumenti "Partizani" ndodhet tek varrezat e dëshmorëve në qytetin e Korçës. Skulptori Pirro Dollaku është autor i veprës.
Kantoni Argent-sur-Sauldre
Kantoni Argent-sur-Sauldre (frëngjisht: Canton d'Argent-sur-Sauldre) është një kanton në departamentin Cher, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Argent-sur-Sauldre. Ka sipërfaqe 298.11km2 dhe popullsi 5228 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Argent-sur-Sauldre aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Reçica e Vogël
Reçica e Vogël është fshat në komunën e Tetovës.
Gjeografia
Rrugës rajonale rrëzë Malit Sharr në përpjetën karakteristike ku pjerrtësia është e theksuar shtrihet fshati Reçicë e Vogël në jugperëndim të Tetovës që në këto dy dekadat e fundit ka filluar të shtrihet në fushat e dikurshme në hapësirën në mes të rrugës rajonale Tetovë-Pirok dhe magjistrales. Ky lokalitet nuk mund të dallohet se ku e ka vijën e ndarjes me Reçicën e Madhe.Ky fshat graviton në Komunën e Tetovës dhe se pjesa dërmuese trajtohet pjesë urbane dhe një pjesë e vogël zonë rurale, ka mbi 1700 shtëpi dhe mbi 13000 banorë. Kufizohet me Lagjen e Teqes, Reçicën e Madhe, Rasadishtën, Gajren dhe Sëllarcën e Poshtme.
Shkollimi
Edhe pse ka mbi 1500 nxënës që mësimin e ndjekin numri më i madh në shkollën fillore "Naim Frashëri" dhe pjesa tjetër në shkollën fillore "Përparimi" në Reçicë të Madhe.
Historia
Ky lokalitet përmendet në historiografi që në shekullin e XI gjegjësisht në periudhën e mbretit bizant ROMANI i III ARGIROS 1028-1034 dhe atë për shkak të Kishës së Shën Gjergjit e cila në vitin 1930 është rindërtuar, edhe pse ky lokalitet i lashtë ka pasur edhe dy kisha tjera, atë të Shën Mërisë dhe Shën e Diela, po ashtu përmendet edhe në kohën e mbretit Konstandin Aseni 1258-1277 si dhe në kohën e mbretit të Mesisë Millutin në vitin 1300 që kanë të bëjnë me dëshmitë për dhe rreth kishës së Shën Gjergjit. Në historiografinë e dëshmive të Isa Beut në Pollogu të Tetovës dhe Gostivarit në vitin 1455, fshati i sotëm Reçicë e Vogël përmendet me 66 shtëpi. Ndërsa, në defterët e osmanlinjve të shekullit XV përmenden Reçica e Vogël dhe Reçica e Madhe bashkë në vitet si: 1452/53 ka pasur 66 familje dhe 4 të pamartuar, më 1467/68 me 100 familje, 5 të pamartuar dhe 23 vejusha, më 1481/82 ka pasur 99 familje, 12 vejusha si dhe për herë të parë hasen 2 familje të fesë islame.
1 janar
1 janari është dita e parë e Kalendarit Gregorian dhe mbeten 364 ditë deri fundi i vitit.
Neerijnen
Neerijnen është një komunë në provincën Gelderland në Holandë me sipërfaqe 72.96 km² dhe popullsi 11873 banorë. Haaften është kryeqendra e komunës.
Ernst Trygger
Ernst Trygger (27 tetor 1857 - 23 shtator 1943) ishte një profesor i juristit dhe politikan konservator suedez. Ai shërbeu si kryeministër i Suedisë nga viti 1923 deri më 1924. Ai gjithashtu shërbeu si Ministër i Punëve të Jashtme nga viti 1928 deri më 1930 në qeverinë e Arvid Lindman. Ai ishte anëtar i dhomës së parë të Riksdag nga viti 1898 deri më 1937, dhe gjithashtu udhëheqës i konservatorëve në atë dhomë nga viti 1913 deri më 1933.
Biografia
Ernst Trygger lindi në ishullin Skeppsholmen në Stokholm. Babai i tij Alfred Trygger ishte oficer ushtarak. I riu Ernst bëri një karrierë mahnitëse në Universitetin e Uppsalës, ku u bë Profesor i Drejtësisë në vitin 1889.
Në vitin 1891, Ernst Trygger u martua me Signe Söderström, me të cilën kishte tre fëmijë.
Pasi u zgjodh në dhomën e parë të Riksdag, Trygger fitoi një reputacion si një debatues i mirë me vlera thellësisht konservatore. Ai ishte anëtar i komitetit të vitit 1895-98 që u formua për të rishikuar kushtet e bashkimit me Norvegjinë. Në vitin 1909, Trygger u bë udhëheqës i një grupi konservator në dhomën e parë. Kur krahët e djathtë u bashkuan në vitin 1913 për të formuar partinë kombëtare të dhomës së parë, Trygger u bë udhëheqësi i një force të djathtë të bashkuar në politikën suedeze dhe si i tillë ai kundërshtoi ndikimet e reja të demokracisë dhe parlamentarizmit në vitet 1910. Rivali i tij si udhëheqës konservator ishte parlamentit të Suedisë.
Në kohën e demonstrimit të fundit të pushtetit të mbretit Gustav V gjatë "Krizës së Oborrit" të vitit 1914, Ernst Trygger ishte fshehtas një këshilltar mbretëror. Sidoqoftë, pas reformave kushtetuese që çuan në votim të barabartë, (aplikuar për herë të parë më 1921) Trygger pranoi peisazhin e ri politik, më demokratik.
Kur kabineti i Hjalmar Branting dha dorëheqjen në vitin 1923, mbreti Gustav V autorizoi Trygger të drejtojë qeverinë. Trygger kishte pasur një shans për të arritur këtë pozicion tashmë në vitin 1920, por kjo u parandalua nga Lindman, i cili më parë pa një qeveri jopolitike para zgjedhjeve të ardhshme.
Çështja kryesore gjatë kohës që Trygger ishte në detyrë ishte çështja e mbrojtjes dhe e shtrirjes. Drejtues i një kabineti pakicash, Trygger u përpoq të arrijë një zgjidhje me pranim të gjerë përmes "rregullimit inteligjent" ("anashkalimi inteligjent"). Kjo dështoi për shkak të mungesës së mbështetjes nga socialdemokratët dhe liberalët. Në zgjedhjet e vitit 1924 mbështetja e së Djathtës u rrit, megjithatë ishte Branting ai që mori formimin e kabinetit, pas fitimeve edhe më të mëdha elektorale për socialdemokratët. Një arsye tjetër në favor të Branting ishte gjasat e një zgjidhjeje për çështjen e mbrojtjes të mbështetur nga të dy liberalët dhe social demokratët.
Pasi kishte shërbyer si Ministër i Punëve të Jashtme në kabinetin e Lindman, Trygger ndërpreu përfshirjen e tij politike dhe u përqendrua në komisionet e tij akademike. Ai rinovoi arsimin e drejtësisë në Universitetin e Uppsalës dhe ishte i njohur si një pedagog i shkëlqyer.
Ernst Trygger vdiq në vitin 1943, në moshën 85 vjeç, nga ndërlikimet pasi kishte thyer këmbën.
Bruz-Mal
Bruz-Mal është një fshat në Komunën Çudhi në Rrethin e Krujës të Shqipërisë.
Cerniat (FR)
është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
Flamuri i Italisë
parapamje|Flamuri i Italisë Flamuri i Italisë, i njohur në italisht si Il Tricolore, është një flamur tringjyrësh me tri kolona të barabarta me ngjyrë të gjelbër, të bardhë dhe të kuqe, me ngjyrën e gjelbër nga ana e majtë.
Etniteti i parë që ka përdorur flamurin italian ka qenë Republika Cispadane më 1797, pasi që ushtria e Napoleonit hyri në Itali. Gjatë kësaj kohe u krijuan shumë republika të vogla të bazuara në modelin jakobian, dhe thuajse të gjitha e përdorën tringjyrëshin francez por me ngjyra të tjera. Ngjyrat e zgjedhura nga Republika Cispadane ishin e kuqja dhe e bardha, ngjyrat nga Flamuri i Milanit, dhe e gjelbra e cila ishte ngjyra e uniformës së Lombardisë.
Yuko Kaida
Yuko Kaida (甲斐田 裕子, Kaida Yuko) Është një aktore zë i lindur më 14 janar 1980 në Kanagawa, Japoni.
Rolet e kryer
Lista karakter është urdhëruar ; seri
Çorrotati
është një fshat në Rrethin e Skraparit në Shqipëri.
Shih dhe këtë
Tv Skrapari
Rranz
Rranz është një fshat në Komunën Çudhi në Rrethin e Krujës të Shqipërisë.
Flamuri i Islandës
thumb|right|300px|Flamuri i Islandës Flamuri i Islandës u përshkrua zyrtarisht në Ligjin Nr. 34, të miratuar më 17 qershor, 1944, dita kur Islanda u bë republikë. Ligji quhet "Ligji i Flamurit Kombëtar të Islandezëve dhe Krahëve të Shtetit" dhe përshkruan flamurin islandez si vijon:
Cerrica
Cerrica është një fshat në Rrethin e Skraparit në Shqipëri.
Bujqesia dhe blegtoria jane bazat e ekonomise per kete fshat.
Per sa i perket popullsise ,ka ardhur duke u ulur gjate viteve .Fshati eshte thuajse i pabanuar ne ditet e sotme.
Surja el-Maide
është surja e pestë e radhitur në Kur'an dhe përmban 120 ajete. Medinase.
Përmbajtja
Me emrin e All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit !
Kantoni Nay-Est
Kantoni Nay-Est (frëngjisht: Canton de Nay-Est) është një kanton në departamentin Pyrénées-Atlantiques, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Nay. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 16430 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Nay-Est aktualisht përbëhet nga 15 komuna.
Dallimet gjuhësore dhe religjioze të popullsisë së Evropës
Dallimet gjuhësore dhe religjioze të popullsisë së Evropës
Religjionet e popujve të Evropës
Në Evropë më shumë është e përhapur feja krishtere (ortodokse dhe katolike). Përveç fesë krishtere është i përfaqësuar edhe religjioni mysliman.
Religjioni mysliman në Evropë përbëhet nga disa shtete : Shqipëria, Kosova, Maqedonia, Bosnjë dhe Hercegovinë dhe në një pjesë të Serbisë.
HTTP 403
403 I ndaluar është një kod i statusit të HTTP i kthyer nga një server i web-it kur një agjent përdorues kërkon një burim që nuk është i lejuar.
Charmey
është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
I humburi
"I humburi" roman me Autor Fatos Kongoli. Shtëpia botuese "Koha Ditore" Prishtinë, viti i botimit 2005. Faqet e librit 162.
Romani hapet me përshkrimin e ikjes së mijëra shqiptarëve, në mars të vitit 1991, nga Shqipëria. Ikje jo aq nga rreziku i persekutimit policor, ngase regjimi totalitar ishte në shembje e sipër, sa nga vendi ku ishin shtresëzuar pasojat e sundimit të këtij regjimi. Ikje prej gjurmëve dhe shenjave që mund të rikujtonin tmerrin e sundimit totalitar kah një botë imagjinare e bollëkut dhe lumturisë. Në këtë roman janë fare të rralla fjalët që do të sygjeronin drejtpërsëdrejti kontekstin politik apo natyrën e regjimit politik brenda të cilit çojnë jetën personazhet. Autori arrin të vërë në pah, me mjete letrare, atë që shquan botën e personazheve të tij. Njeri nga këto mjete ka të bëjë me figurat e ndryshme të kafshës dhe lidhjet e tyre me trajtat e vdekjes që shpalosen në këtë roman.
Nieuwegein
Nieuwegein është një komunë në provincën Utrecht në Holandë me sipërfaqe 25.68 km² dhe popullsi 60922 banorë. Nieuwegein është kryeqendra e komunës.
Vokshi
Voksh është një vendbanim në komunën e Deçan, Kosovë. Fshati është i banuar nga fisi Thaç nga ku dhe rrjedh familja e Sulejman Vokshit, Beqir Vokshit dhë Asim Vokshit.
Demografia
Simbas regjistrimit të popullsisë 2011, fshati paska 570 banorë. Të gjithë (100 %) u deklaruan si shqiptarë.
Zhepa (Skrapar)
është një fshat në Rrethin e Skraparit në Shqipëri.
Norra skenet
Norra skenet (Drita e Veriut) është një skulpturë nga artisti Ernst Nordin në kampusin e Universitetit të Umeå-s në Umeå, Suedi.
Historia
Si pjesë e planifikimit të kampusit të Universitetit të Umeå-s, u mbajt një garë për skulpturë në vitin 1967 dhe fitues ishte Ernst Nordin. Norra skenet u ngrit në vitin 1969 në kampus dhe u zhvendos në lokacionin aktual afër Universitetit Dam në vitin 1995, me rastin e ndërtimit të Sallës për Trajnimin e Mësuesve.
Surja el-En`amë
Suretu el-En`amë është surja e 6 e radhitur në Kur'an dhe përmban 165 ajete. Mekase.
Norra skenet
Historia
Skulptura është ndërtuar nga çeliku i pandryshkshëm dhe i lëmuar. Tubat e çeliktë me formë drejtkëndëshi janë të ngjitur në një kompozim diagonal, që ngjason me Aurora Borealis (Dritat e Veriut). Struktura ndriçohet nga dritat që janë të vendosura në të.
Universiteti i Umeå-s përdorë skulpturën si simbol marketingu.
Poetët e mallkuar
parapamje|Karikaturë e [[Artur Rembo|Rembo, mishërimi i një poeti të mallkuar]] Termi poet i mallkuar (frëngjisht: poète maudit) përshkruan përgjithësisht një poet të talentuar (por edhe një muzikant ose artist në përgjithësi) i cili, i keqkuptuar, refuzon vlerat e shoqërisë, ka një sjellje provokuese, të rrezikshme, antisociale ose vetë-shkatërruese. sidomos duke konsumuar alkool dhe drogë), ai shkruan tekste të vështira për t'u lexuar dhe, në përgjithësi, vdes edhe para se gjenialiteti i tij të njihet për vlerën e tij të vërtetë.
Migjeni është një shembull shqiptar, i një poeti të mallkuar.
Liri Gega
Jeta
Lindi në Gjirokastër, e vetmja vajzë mes katër djemve të Besimit dhe Asijes. I ati Beso Gega ishte farmacist i shkolluar jashtë vendit, ishte zgjedhur dhe kishte shërbyer si kryetar i bashkisë Gjirokastër.
Studjoi në Tiranë në Institutin "Nana Mbretneshë" ku mbaroi studimet më 1935. Shkoi për t'u shkolluar në Itali me bursë shtetërore, u regjistrua në Fakultetin e Historisë në Universitetin e Romës. La shkollën, e kthyen në Shqipëri dhe nisi punë në Institutin tashmë të riemërtuar "Donika Kastrioti".
Në vitin 1941, Liri Gega ishte anëtare e Grupit Komunist të Shkodrës, ku bënin pjesë dhe Fiqret Shehu dhe Nexhmije Xhunglini. Nga viti 1941 ishte anëtare e Komitetit Qendror të Partisë Komuniste. Pasi doli në mal u bë anëtare e Shtabit të LANÇ-it, Luftoi me Brigadën e I Sulmuese në Maqellarë, komanduar nga Dali Ndreu, kur edhe vritet Mustafa Gjinishi.
Në vitin 1946 u martua me Dali Ndreun, një prej ushtarakëve më të lartë të asaj kohe. Në vitet 1945-1948 ka qenë deputete e Kuvendit dhe një nga drejtueset kryesore të Organizatës së Gruas Shqiptare.
Gega u dëbua nga Politbyroja dhe partia në vitin 1944 në një luftë fraksionale me Xoxen. Punonte si mësues e thjeshtë në shkollën pedagogjike "17 Nëntori". Në vitin 1956 u raportua se punonte si mësuese pranë Fierit. Në vitin 1956 arrestohet si agjente e jugosllavëve.
Në dhjetor të vitit 1956 Liri Gega së bashku me bashkëshortin e saj, Dali Ndreu, pushkatohen në një vend që nuk u mor vesh kurrë.
Me dënimin e Liri Gegës më 1956 i nxirret prova e fonogramit të saj, Liri Gega njoftonte nga Peshkopia “se detyra u krye”, dmth Gjinishi ishte vrarë - akuzë kjo që iu bashkangjit akuzave të tjera që e shpunë drejt pushkatimit bashkë me të shoqin, Dali Ndreun.
Kantoni Sancoins
Kantoni Sancoins (frëngjisht: Canton de Sancoins) është një kanton në departamentin Cher, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sancoins. Ka sipërfaqe 269.56km2 dhe popullsi 5744 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sancoins aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Vilibrordi
parapamje|300px|Shën Vilibrordi Vilibrordi ose Shën Willibrord (c. 658 – 7 nëntor 739) ishte një murg benediktin, i vogël me shtat, me sy të thellë e të gjallë, por me trup të dobët e të brishtë. Ai ndan me Shën Bonifacin meritën e ungjillëzimit të Gjermanisë përtej lumit Ren. Ishte anglez i Northumbrias, i formuar shpirtërisht në Irlandë, në shkollën e abatit Egbert dhe në Ripon, që është një fidanishte e vërtetë shenjtërish. Pas dështimit të misionit të parë, Vilfridi dërgoi në Frizi një grup prej njëmbëdhjetë misionarësh të kryesuar nga energjiku dhe guximtari Vilibrordi. Kontakti i parë me krahinën gjermane do ta kishte shkurajuar këdo që do të kishte shkuar me qëllime të tjera, përveçse për t’u çuar porosinë ungjillore paganëve. Dymbëdhjetë misionarët u vendosën në bashkërrjedhjen e Eskaut, mes kënetave të rrezikshme dhe luftëtarëve të shpërndarë, pas përparimit fitimtar të Pipinos nga Heristal. Ky pasi mundi mbretin Radbod, mori në dorë krahinën kundërshtare veriore. Një fitore provanore edhe për Vilibrordin, i cili mundi të drejtohej në brendësi të Gjermanisë dhe të kontaktonte me popullsitë pagane. Por, para se të fillonte ungjillëzimin, Vilibrordi deshi të merrte pëlqimin e papës. Përshpirtëria për papën do të jetë një shenjë dalluese e këtij «apostulli» kokëfortë dhe besnik. Pasi u kthye nga Roma, me inkurajimin e papa Sergjit I, Vilibrordi zgjodhi Anversën si pikë nisje për ndriçimin e misioneve të ardhshme. Para se të vinte dorë në një themelim tjetër të rëndësishëm, siç ishte krijimi i një dioqeze të re në Frizi, Vilibrordi shkoi një herë të dytë në Romë. Dhe kësaj here takoi papën e ri, Gregorin II, i cili e shuguroi ipeshkëv me emrin Klement. Në vitin 698, Vilibrordi themeloi në Luksemburg kuvendin e Ehternahut, si paraprirje për dërgimet e ardhshme misionare, të cilat prej këtij momenti është e vështirë të numërohen. Njeri veprimi dhe lutjeje, ai është mishërim i murgut – abat – ipeshkëv benediktin, organizator i shkëlqyer dhe me një autoritet të dalluar qendror. Ai ka meritën e krijimit të ipeshkvijve ndihmëtarë që do të shmangin ndarjen e Kishave të ndryshme falë një veprimtarie misionare të përbashkët dhe më energjike. Ka vdekur në abacinë e Ehternahut, ku edhe nderohet trupi i tij.
Koço Theodhosi
Koço Theodhosi (Korçë, 1913 - Tiranë, 31 maj 1977) ka qenë anëtar i byrosë politike të PPSH dhe ministër i industrisë e minierave. Akuzohet si sabotator në 1975 dhe pushkatohet së bashku me Abdyl Këllezin.
Protestantizmi në Shqipëri
Protestantizmi Ungjillor është një nga pesë besimet e njohura zyrtarisht në Shqipëri. Është një besim i krishterë që e sheh Jezu Krishtin si themeluesin dhe kreun e tij, dhe Biblën (veçanërisht Testamentin e Ri ) si autoritetin e tij të shkruar. Protestantët Ungjillorë në Shqipëri numëronin afërsisht 8000 në 1998, dhe ishte rreth 13,000 deri në 15,000 në fillim të viteve 2020. Raporti Ndërkombëtar i Lirisë Fetare i vitit 2007 raportoi 189 shoqata dhe grupe të ndryshme protestante. Ndryshe nga fetë e tjera zyrtare në Shqipëri, protestantët ungjillorë nuk janë të organizuar nën një hierarki me një kryetar zyrtar, por veprojnë në mënyrë autonome në kisha ose organizata të veçanta që mbajnë emra të ndryshëm fetarë ose jo. shumica, por jo të gjitha grupet Ungjillore/Protestante janë anëtarë të Vëllazërisë Ungjillore të Shqipërisë (VUSH), një organizatë bashkëpunuese e cila e sheh veten si ekzistuese si "një instrument bekimi ... me qëllim të promovimit të unitetit midis kishave, duke përfaqësuar çdo kishë lokale me dinjiteti dhe promovimi i ungjillizimit”.
Historia
Më 26 gusht 1816, Robert Pinkerton shkroi Shoqërinë Britanike të Huaj dhe Biblike për t'i inkurajuar ata të përkthenin Dhiatën e Re në shqip. Cyrus Hamlin raportoi në 1857 se shqiptarët po aplikonin në seminarin e tij protestant. Protestanti i parë shqiptar i dokumentuar ishte Kostandin Kristoforidhi, i cili la besimin e tij të lindjes ortodoks dhe u konvertua në protestantizëm vetë, duke krahasuar tekstet teologjike ortodokse, katolike romake dhe protestante. Ai u bashkua me Kishën Protestante të Smirnës në 1856 ose 1857 dhe u dërgua në Stamboll për trajnim teologjik.
Në Manastir, edhe Gjerasim Qiriazi u konvertua në protestantizëm rreth. 1876–1877 dhe u bashkua me kishën protestante multietnike atje. Dy kishat e para të njohura protestante-ungjillore shqiptare u krijuan të dyja nga Gjerasim Qiriazi, fillimisht në Manastir në 1884 dhe më vonë në Korçë në 1890 (të dy qytetet në atë kohë ishin pjesë e Perandorisë Osmane).
Në prill 1890, Gjerasim Qiriazi u shugurua si ungjilltari dhe predikuesi i parë shqiptar nga Bordi Amerikan i Komisionerëve për Misionet e Huaja në mbledhjen vjetore të bordit për ndihmë në Manastir. Në Korçë u hap kisha e dytë mes shqiptarëve. Qiriazi ishte edhe kreu i një prej shoqërive të para kombëtare brenda Shqipërisë, të quajtur “Vëllazëria Ungjillore”. Si rrjedhojë, Gjerasim Qiriazi konsiderohet si babai i Kishës Protestante Shqiptare.
Karen Gusof
parapamje|Karen Gusof, shkrimtare amerikane Karen Gusof (16 shkurt 1973) është një autore amerikane. Ajo shkruan romane dhe tregime të shkurtra, si: letërsi artistike, letërsi e trilluar dhe spekulative. Ajo aktualisht jeton jashtë Seattle-it Washington. Në vitin 2020, Gusof filloi të përdorë mbiemrin e bashkëshortit, Sumption, në punën e saj, kështu që botimet shfaqen nën Karen Gusof dhe Karen Gusof Sumption.
Biografia
Karen Gusof ka lindur në Nju Jork dhe është me prejardhje të pjesshme rome. Ajo ndoqi Universitetin e Kolorados në Boulder, Shkollën e Institutit të Artit të Çikagos dhe Clarion West. Në Klarionin Perëndimor në 2008, asaj iu dha Bursa Përkujtimore Octavia E. Butler nga Shoqëria Carl Brandon.
Pas publikimit të romanit të saj të parë, Kthim në shtëpi (Bishti i Gjarprit, 2000), Gusofi u nominua si zëri i fshatit "Shkrimtari në prag". Libri i saj i dytë, Vala dhe tregime të tjera, është një novelë e ndikuar nga Valët e Virginia Woolf-it. Romani i saj i tretë, Problemi i ditëlindjes, është një histori fantastiko-shkencore postapokaliptike rreth një sëmundjeje të transmetueshme mendore.
Trillimet dhe esetë e tjera të Gusofit janë antologjizuar nga "Serpent's Tail", Seal Press dhe Prime Books. Gusofi ishte gjithashtu autor i kapitullit të mjedisit të Punëtorisë së Shkrimtarëve të Gothamit për Shkrimin e Trilluar: Udhëzuesi Praktik (Bloomsbury USA). Në vitin 2009, Seattle Post-Intelligencer paraqiti Gussoff si " Geek of the Week".
Corbières
Corbières është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
Driton Halimi
__NOINDEX__ Driton Halimi (lindur më 28 tetor 2001) është karateist i Maqedonisë së Veriut. Ai u rendit i 7-ti në 52 kg Mashkull Kadet në Kupën e të rinjve në Karate 1 WKF në Umag, Kroaci. Ai gjithashtu ka fituar vendin e parë në garat e Sofia Cup në mars 2022 dhe Turneun Përkujtimor Mustafë Blakaj në maj 2022. parapamje|Driton Halimi
Karriera dhe fitimet e dueleve
Driton Halimi garoi dhe u vendos në 52 kg Kumite Kadetët Meshkuj në Kupën e të rinjve Karate 1 WKF në Umag, Kroaci në 2017.
Ai gjithashtu fitoi vendin e tretë në Kumite Mashkull Kadets - 52 në turneun Grand Prix Croatia. Si i ri, Halimi vazhdoi të garojë në Ligën e të rinjve Karate 1 nga viti 2018-2019.
Driton Halimi fitoi Kampionatin Shtetëror dhe Zgjedhor të Maqedonisë së Veriut në dhjetor 2021, duke u kualifikuar për Kampionatin Evropian të Karatesë në 2022. Megjithatë, për shkak të një ndryshimi të rregullit brenda natës, ai u zëvendësua si përfaqësues i Maqedonisë së Veriut nga Bojan Kostovdo.
Driton Halimi fitoi vendin e parë në garën ndërkombëtare Sofia Cup në mars 2022. Pas turneut, zëvendësdrejtori i Drejtorisë së të Ardhurave Publike të Maqedonisë së Veriut, Abdul-Selam Selami, u takua me Halimin për ta uruar atë. Pas fitimit të vendit të dytë në një turne tjetër ndërkombëtar të mbajtur në Bosnje dhe Hercegovni, Halimi u takua edhe me kryetarin e komunës së Tetovës dhe është dekoruar me titullin "Sportist i dalluar i qytetit" nga Kryetari i Komunes., Bilal Kasami.
Driton Halimi fitoi edhe Turneun Përkujtimor Mustafë Blakaj në muajin maj të vitit 2022.
Në qershor të vitit 2022, Driton Halimi garoi në Kampionatin Ballkanik.