cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dy Gosti
Përmbajtja
thumb|300px|Këmbgjati, Dhelpra dhe Papashërbysi Si personazhe të filmit paraqiten figurat e vizatuara të kafshëve - natyrisht me disa elemente njerëzore. Pas disa pamjeve që paraqesin jetën në pyll, këmbëgjati (Lejleku) dhe dhelpra në tryezë luajnë domino, ndërsa papagalli nga çanta e këmbëgjatit i nxjerr peshqit dhe i hedhë në kusinë në të cilën përgatit një supë. Kur papagalli e shtonë sofrën, dhelpra falë turive të saj pinë po thuaj se gjithë supën e sjellur në pjata nga papagalli. Në të nisur për në shtëpi të tij, këmbëgjati e shikon çantën e tij të zbrazët. Gjatë rrugës e përqeshin kafshët e pyllit. Pasi që mbërrin në kasollen e tij, i menduar, i dërgon një letër ftesë miqve të tij (dhelprës dhe papagallit) për një gosti kthyese. Gostia fillon me një befasi për dhelprën e cila mbetet e përqeshur nga gjitha kafshët e pyllit. Filmi është nderuar me çmimin e pare dhe kupen e " Festivalit te V te filmit shqiptar ", viti 1983 dhe me çmimin " DEA FORTUNATA " ne Festivalin e Napolit,Itali.
Vepra 69, Enver Hoxha
Vepra 69, me Autor Enver Hoxha, ky vëllim përfshin periudhën dhjetor 1978 - shkurt 1979. Shtëpia Botuese "8 nëntori" Tiranë, 1990. Faqe 444. Botohet me vendim të Komitetit Qëndror të Partisë së Punës të Shqipërisë.
Dy Gosti
Burimi i të dhënave
2. Youtube: Dy Gosti
Vepra 69, Enver Hoxha
Përmbajtja:
- Parathënie për vëllimin e 69-të
- Drejtuesit që bëhen pengesë t'u tregohet vendi - 7 dhjetor
- Rehabilitimi i gjithë reaksionit të zi - 7 dhjetor - Kontrolli punëtor të kuptohet e të zbatohet drejt - 9 dhjetor
- Regjim ku ka sunduar pushteti personal - 13 dhjetor
- Tymi i bardhë i aleancave ndërimperialiste - 18 dhjetor - Popujt të bëhen të vetëdijshëm për ç'ngjet në botë - 21 dhjetor
- Rreth ngjarjeve në sheshin Tien An Men - 26 dhjetor
- Plenumi i 3-të i Komitetit Qendror të 11-të të PKK - 28 dhjetor
- Kina dhe Japonia - 29 dhjetor
- Mbi gjendjen ndërkombëtare gjatë vitit 1978 - 31 dhjetor 1978
- Lavdi popullit iranian - 14 janar
- Mbledhjet e Byrosë Politike të jenë të gjalla, me debate - 25 janar
- Zbatimi i vijës së partisë kërkon rrahje mendimesh - 27 janar
- Dekorimi - stimul i lartë që nxit - 27 janar - Metoda dhe stili të jenë të zhdërvjellët - 29 janar
- Të forcojmë kontrollin e zbatimit të detyrave - 30 janar
- Për partitë revizioniste eurokomuniste - 31 janar - Udhëheqja e PK të Italisë (m-l) po devijon - 3 shkurt
- Një vizitë karnevaleske. Akrobacitë e Ten Hsiao Pinit - 5 shkurt
- Të rrënjosim te kuadrot ndërgjegjen komuniste - 9 shkurt
- Të ruhemi nga euforia e pabazuar - 12 shkurt - Studim me vlerë për eposin e kreshnikëve - 13 shkurt
- Propaganda dhe puna e partisë të nxitin njerëzit - 14 shkurt
- Për çdo veprim, bazë janë parimet e M-L - 15 shkurt
- Rekomandimet për në parti e drejtë e rinisë - 16 shkurt
- Për ndryshimet në kodin e proçedurës penale - 27 shkurt
- Për naftën të mbështetemi në të dhënat shkencore - 28 shkurt
- Në programet e kurseve të zërë vend ana praktike - 28 shkurt - Treguesi i lëndës
- Treguesi i emrave
Kecat dhe Ujku
Kecat dhe Ujku është film i vizatuar i metrazhit të shkurt për fëmijë, i prodhuar nga kinostudioja Shqipëria e Re më 1982. Kecat dhe Ujku është përgatitur nën skenarin e Arben Shehut, regjinë dhe vizatimet i ka bërë Artur Dauti, ndërsa për operatore është angazhuar Diana Diamanti. Muzikën e filmin e ka kompozuar Aleksandër Peçi, regjinë e montazhit Shpresa Papapavllo, ndërsa operatore zëri është Flora Uka.
Vepra 69, Enver Hoxha
- Treguesi gjeografik dhe i emërtimeve të tjera
Kecat dhe Ujku
Përmbajtja e filmit është po ajo e përrallës së Kecave dhe ujkut.
Vepra 69, Enver Hoxha
- Lënda
Habitati
Termi Habitat, i cili përdoret në gjeografi për të përshkruar zonat e banuara nga gjallesat, filloi të përdoret në fushën universale në 1978.
Është habitati natyror i specieve biotike të përshtatshme për strukturën trashëgimore të biosferës. Është një mjedis natyror me karakteristikat e tij, i cili lejon riprodhimin, lindjen, rritjen dhe aktivitetin e ushqyerjes së organizmit, i cili mund të përcaktohet në çdo kohë dhe ka kufij fizikë. Në mënyrë që një zonë të quhet habitati, kërkohet banimi i tij. Mund të jetë toka, uji, ajri, një pjesë e veçantë e tokës ose e një rajoni fizik, ose madhësia e oqeanit ose zorrën e insekteve.
Kambanat e shkretëtirës, ​​anchovies e Detit të Zi, kangurët australianë, dhitë e hornit të Ankarasë, pulat e shpendëve, penguins në polin e Jugut, akullnajat arinjtë polare, peshqit oqean, liqeni i Van perlë, pellgje bretkosat, rajonet e lagura algat, vendbanimin e njerëzve. Koha e mbijetesës së specieve varet nga përshtatja e tyre me zonën në të cilën jetojnë.
Prandaj, çdo specie ka një habitat të ndryshëm. Krijesat që i përkasin të njëjtës specie mund të jetojnë në të njëjtin vendbanim. Është një shembull i mirë që macet shtëpiake dhe njerëzit jetojnë në të njëjtën shtëpi, por ariu i gjelbër dhe ariu polar gjenden në biome të ndryshme. Habitati që strehon një specie të vetme quhet habitati i përbashkët. Disa lloje jetojnë vetëm në një habitat të veçantë, në të cilin rast mjedisi quhet një vendbanim i veçantë.
Selman Haradin Bala
Selman Bala u lind në vitin 1918 në Korroticë të Epërme, Komuna e Drenasit (ish-Gllogovcit).
thumb|250px|Selman Bala Selman Bala qysh në moshën e fëmijërisë i priu fati jo i mirë, për të mos shijuar rininë me bashkëfshatarët e vet. Babai, Haradin Bala ishte i ndjekur politikishtë nga UDB serbe, u detyrua të shpërngulet së bashku me Selmanin dhe iku në shtetin amë, në Shqipëri rreth vitit 1929 ku ishte 10-11 vjeçar.
Në Shqipëri Selman Bala, jetoi për 14 vite me rradhë, kthehet në Kosovë rrreth vitit 1944. Vit ku edhe fillon këngën me për vite të tëra. Filloi të këndonte me Halil Cërvadikun, ku vazhdoi me 7-8 vite me rradhë. Pastaj në vitin 1953 këndoi me Adil Dugollin he kusheriun e tij Rrahman Balaj deri aty ka viti 1960.
Mu atë vit edhe ndërpret këngën, nga jo vetëdëshira, dënohet nga UDB-a e Serbisë me tri vjet burg. Pas lirimit iu bashangjitë Rapsodit Rizah Bllaca për një vit e gjysmë.
Në vitin 1980 filloi të këndonte edhe djali i Selmanit, Abedin Bala ku këngën e mori si trashëgimi nga babai.Por, fatëkeqësishtë as Abedinit nuk i priu pati. Burgoset në vitin 1981 nga gjakatarët serb dhe dënohet për 10 vite.
Këngën nuk e ndali as në burg. Aty këndonte këngë patriotike si për shembull: Azem Bejtën e Shotë Galicën. Ndërroi jetë në vitin 1985 nga maltretimet serbe në burgin famëkeq të Serbisë.
Që nga vdekja e Abedinit, Selman Bala prej mërzisë katër vitet e fundit të jetës së tij, nuk shkeli pragun e shtëpisë. Nërroi jetë me 24 prill 1989.
Selman Bala është edhe babai i Haradin Balajt që është dënuar nga Tribunali i Hagës me 13 vite burg.
Arila
Arilë (greqisht: Κεφαλάρι/Kefalári) është një fshat në qarkun e qarkun i Çamërisë, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Αρίλλα/Arílla.
Gjeografia
Nga veriu Arila kufizohet me Arpicën, nga jugu me Agjinë, nga lindja me Luaratin dhe nga perëndimi me detit Jon.
Toponimet të fshatit Arilë:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Demografia
Familjet në fshatin Arilë:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Beçiqi
Beçiq është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Besnik.
Arila
Lidhje të jashtme
vendndodhja
Beçiqi
Vështrim
Beçiqi shtrihet në pjesën perendimore të Vushtrrisë, buzë malit Qyqavica. Kufizohet me fshatin Dubovc në pjesën veriore, me fshatin Krasaliq në pjesen lindore, me fshatin Prelloc në pjesën jugore, me fshatin Polac dhe fshatin Mikushnicë në pjesën perendimore. Përbëhët nga rreth 30 shtëpi, përafërsisht 250-300 banorë! Fshati ka shkollë fillore 9 vjeqare dhe ambulancën e fshatit. Është i përbërë nga dy lagje: Mehmeti dhe Idrizi.
Fshati Beçiq është i njohur për kontributin e dhënë për qeshtjen kombëtare si para dhe gjatë luftës. Ishte ndër fshatrat e para që kishte filluar me organizimin dhe formimin e strukturave të UÇK-së si dhe ndihmen dhe strehimin e të dëbuarëve nga fshatrat që ishin në luftë! Pjestarët e UÇK-së ishin pjesë e brigadës 114 Fehmi Lladrovci, pika në Prelloc e cila është udhëhequr prej komandant Bedri Mehmeti nga fshati Beçiq. Kjo brigadë paraprakisht ishte udhëhequr nga Jakup Nura nga fshati Prelloc i cili plagosët në njërën nga betejat e zhvilluara. Fshati Beçiq ka të rënë 2 deshmorë Muhamet Idrizi dhe Bekim Shabani dhe 5 martir: Habib Idrizi, Kadir Idrizi, Xhelil Idrizi, Enis Idrizi dhe Vesel Ahmeti. Gjatë luftës fshati ishte i djegur në tërësi!
Hemisfera Lindore
djathtas|parapamje|250x250px|Hemisfera Lindore Hemisfera Lindore është një term gjeografik për gjysmën e Tokës e cila është në lindje të meridianit kryesor (i cili kalon Greenwich, Londër, Mbretëria e Bashkuar ) dhe në perëndim të antimeridianit (i cili kalon Oqeanin Paqësor dhe tokë relativisht të vogël nga poli në pol). Përdoret gjithashtu për t'iu referuar Afro-Eurazisë (Afrikë dhe Evrazia) dhe Australisë, në kontrast me Hemisferën Perëndimore, e cila përfshin kryesisht Amerikën Veriore dhe Jugore. Hemisfera Lindore mund të quhet gjithashtu Hemisfera Orientale. Përveç kësaj, ai mund të përdoret në një kuptim kulturor ose gjeopolitik si një sinonim për "Botën e Vjetër".
Gjeografia
Rrjedhimisht, meridianët e 20°W dhe diametralisht e kundërta 160°E përdoren shpesh jashtë çështjeve të fizikës dhe lundrimit, që përfshin të gjithë kontinentin evropian dhe afrikan, por gjithashtu përfshin një pjesë të vogël të verilindjes Grenlanda (zakonisht llogaritet si pjesë e Amerikës së Veriut) dhe përjashton më shumë Rusinë lindore dhe Oqeaninë (p.sh., Zelandën e Re). Para miratimit global të kohës standarde, meridianë të shumtë kryesorë u dekretuan nga vende të ndryshme ku koha përcaktohej nga mesdita lokale (në këtë mënyrë, lokale).
Qendra e Hemisferës Lindore ndodhet në Oqeanin Indian në kryqëzimin e ekuatorit dhe meridianit të 90-të në lindje, 910 km në perëndim të Indonezisë në kreshtën e nëntëdhjetë lindore. Toka më e afërt është Simeulue Island në2.58333°N, 96.08333°W.
Masa tokësore e Hemisferës Lindore është më e madhe se ajo e Hemisferës Perëndimore dhe ka një shumëllojshmëri të gjerë habitatesh.
Demografia
82-88% e njerëzve jetojnë në hemisferën lindore dhe 12-18% në hemisferën perëndimore.
Republika Shqiptare
Republika Shqiptare ishte emri zyrtar i Shqipërisë i parashikuar në Kushtetutën e vitit 1925. Shqipëria u bë de facto protektorat i Mbretërisë së Italisë pas nënshkrimit të Traktateve të Tiranës të viteve 1926 dhe 192. Shqipëria u shpall monarki kushtetuese në vitin 1928. Me fillimin e saj, Italia kërkoi të ishte aleate me republikën. Kjo u bë kryesisht për të rritur ndikimin e Italisë në Ballkan dhe për të ndihmuar sigurinë italiane dhe shqiptare në mosmarrëveshjet e tyre territoriale me Republikën e Dytë Helenike dhe Mbretërinë e Jugosllavisë.
Historia
Pasi mposhti qeverinë e Fan Nolit, Ahmet Zogu mblodhi parlamentin për të gjetur një zgjidhje për principatën e pakurorëzuar të Shqipërisë. Parlamenti miratoi shpejt një kushtetutë të re, e shpalli Shqipërinë republikë dhe i dha Zogut fuqi diktatoriale që e lejonin të emëronte dhe shkarkonte ministrat, të bënte veto ndaj legjislacionit, të emëronte të gjithë personelin kryesor administrativ dhe të zgjidhte një të tretën e anëtarëve të Senatit.
Kushtetuta e re parashikonte një republikë parlamentare, me një president të fuqishëm që shërbente si kreu i shtetit dhe i qeverisë. Më 31 janar 1925, Zogu u zgjodh president për një mandat shtatëvjeçar nga Asambleja Kombëtare, përpara shpalljes së tij Mbret i Shqiptarëve. Ai drejtoi Shqipërinë duke përdorur katër guvernatorë ushtarakë dhe emëroi krerët e fiseve si oficerë të ushtrisë rezervë, të cilët mbaheshin në gatishmëri për të mbrojtur regjimin kundër kërcënimeve të brendshme ose të jashtme. Ai gjithashtu mbajti marrëdhënie të mira me regjimin fashist të Benito Musolinit në Itali dhe mbështeti politikën e jashtme të Italisë.
Regjimi i Zogut thuhej se ishte përgjegjës për zhdukjen e partive opozitare dhe të lirive civile. Shtypi ishte gjithashtu i censuruar rreptësisht gjatë regjimit.
Në fillim të vitit 1925, filluan një sërë reformash të fokusuara në ekonomi, por rezultatet ishin të përziera. Disa nga reformat përfshinin organizimin e nismave private në industri, ndërtim dhe transport. Po atë vit u pre monedha e parë shqiptare, Franga e Artë Shqiptare. Kapitali i huaj u fut si pjesë e politikës zyrtare të qeverisë së Zogut I, por qëllimi i regjimit të tij ishte në fakt forcimi i pushtetit personal dhe pasurimi i mbështetësve të tij. Kapitali i huaj, huatë dhe forma të tjera, u përdor si mjet për të siguruar të ardhura për regjimin dhe më vonë u përdor për tejkalimin e krizave ekonomike.
Në vitin 1925 u krijua Banka Kombëtare Shqiptare dhe iu dha koncesion investitorëve italianë. Shteti shqiptar kishte 49% të aksioneve të bankës, ndërsa Italia 51%. Në këto kushte, Italia fitoi një pozicion më të fortë në Shqipëri. Gjatë periudhës 1925-1928, qeveria shqiptare gjithashtu rriti ndjeshëm kostot e saj.
Në vitin 1925 u krijua shoqëria SVEA (Shoqëria për Zhvillimin Ekonomik të Shqipërisë), e cila ndihmoi në lehtësimin e marrjes së një kredie për Shqipërinë me vlerë 50 milionë franga ari. Në vitin 1927, kredia vlerësohej në 65 milionë franga ari. Interesi vjetor për këtë kredi 40-vjeçare ishte 7.5%. Shumat e shlyerjes përbënin 30%-40% të të ardhurave të të gjithë vendit.
Në vitin 1925, marrëveshjet ndërmjet agjencive financiare shqiptare (si SVEA) dhe grupeve financiare italiane, financuan 96,4% të projekteve të ndërtimit të rrugëve në Shqipëri. Këto kredi nuk ishin ekskluzivisht për nevojat urgjente ekonomike të vendit, por për të krijuar kushte për depërtimin e mëtejshëm të kapitalit të huaj në vend. Përgjegjësitë e departamenteve të qeverisë u shpërndanë për të rritur ndërtimin e rrugëve.
Në vitin 1928 çifligjet zinin një sipërfaqe prej 200.000 hektarësh (100.000 ishin çifligje private). Berati ishte qyteti me numrin më të madh të çifligjeve, me rreth 36.000.
Pozicioni i Italisë u forcua më tej nga Traktati i Tregtisë Detare, i cili i dha shtetit statusin e "kombit më të favorizuar". Kjo legalizoi monopolin italian në tregtinë e jashtme.
Depërtimi italian
Në këmbim të ndihmës për pushtimin e Zogut, Beogradi priste shlyerjen në formën e territorit dhe ndikimit në Tiranë. Megjithëse Zogu i premtoi Beogradit lëshime kufitare përpara pushtimit, udhëheqësi shqiptar vazhdoi të ushtronte presion mbi pretendimet territoriale të Shqipërisë. Më 30 korrik 1925, të dy kombet nënshkruan një marrëveshje për dorëzimin e Manastirit të Shën Naumit në Liqenin e Ohrit, dhe territoreve të tjera kufitare të diskutueshme në duart e Jugosllavëve. Megjithatë, Jugosllavia nuk korri kurrë atë që shpresonte kur investoi te Zogu. Ai iu shmang Beogradit dhe e ktheu Shqipërinë drejt Italisë për mbrojtje.
Mbrojtësit italianë të zgjerimit territorial në Shqipëri u forcuan në tetor 1922 kur Benito Musolini mori pushtetin në Romë. Mbështetësit e tij fashistë ndërmorën një program që synonte krijimin e një perandorie të re romake në rajonin e Mesdheut që do të rivalizonte Britaninë dhe Francën. Musolini e pa Shqipërinë si një pikëmbështetje në Ballkan dhe pas luftës Fuqitë e Mëdha njohën një protektorat italian mbi Shqipërinë.
Në maj të vitit 1925, Italia filloi një depërtim në jetën kombëtare të Shqipërisë që do të arrinte kulmin katërmbëdhjetë vjet më vonë me pushtimin dhe aneksimin e Shqipërisë. Hapi i parë i madh në këtë proces ishte marrëveshja midis Romës dhe Tiranës që i mundësoi Italisë të shfrytëzonte burimet minerale të Shqipërisë. Së shpejti, parlamenti i Shqipërisë ra dakord të lejonte italianët të themelonin Bankën Kombëtare Shqiptare, e cila vepronte si thesari shqiptar edhe pse zyra kryesore e saj ishte në Romë dhe bankat italiane e kontrollonin atë. Shqiptarët gjithashtu u dhanë kompanive italiane të transportit një monopol në transportin e mallrave dhe pasagjerëve drejt dhe nga Shqipëria.
Në fund të vitit 1925, Shoqëria për Zhvillimin Ekonomik të Shqipërisë, e mbështetur nga Italia, filloi t'i jepte hua qeverisë shqiptare fonde me interesa të larta për projektet e transportit, bujqësisë dhe punëve publike, përfshirë edhe pallatin e Zogut. Në fund, kreditë rezultuan të ishin subvencione.
Në mesin e vitit 1926, Italia nisi të zgjeronte ndikimin e saj politik në Shqipëri, duke i kërkuar Tiranës të njihte interesin e veçantë të Romës për Shqipërinë dhe të pranonte instruktorë italianë në ushtri dhe polici. Zogu rezistoi derisa një kryengritje në malet e veriut i bëri presion udhëheqësit shqiptar për të përfunduar Traktatin e Parë të Tiranës me italianët më 27 nëntor 1926. Në traktat, të dy shtetet ranë dakord të mos lidhnin asnjë marrëveshje me asnjë shtet tjetër që dëmton interesat e tyre reciproke. Marrëveshja, garantonte pozicionin politik të Zogut në Shqipëri, si dhe integritetin territorial të vendit.
Në nëntor 1927, Shqipëria dhe Italia hynë në një aleancë mbrojtëse, Traktatin e Dytë të Tiranës, i cili solli një gjeneral italian dhe rreth dyzet oficerë për të trajnuar ushtrinë shqiptare. Shumë shpejt ekspertët ushtarakë italianë filluan të udhëzojnë grupet paraushtarake të të rinjve. Tirana gjithashtu lejoi hyrjen e marinës italiane në portin e Vlorës dhe shqiptarët morën dërgesa të mëdha armatimi nga Italia.
Buzhalë
Buzhala është një fshat në komunën Qelëz) në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Wijchen
Wijchen është një qytet dhe komunë në provincën Gelderland në Holandë me sipërfaqe 69.58 km² dhe popullsi 40158 banorë. Wijchen është kryeqendra e komunës.
Zana dhe Miri
Zana dhe Miri është film i vizatuar i metrazhit të shkurt për fëmijë, i prodhuar nga kinostudioja Shqipëria e Re më 1975. Zana dhe Miri është përgatitur nga autorët realizues Vlash Droboniku dhe Tomi Vaso. Muzikën e filmin e ka kompozuar Limos Dizdari.
Përmbajtja
Filmi fillon me një varg pamjesh të qytetit sipas fantazisë së kohës dhe ky varg ndalet në një park ku lozin me top Zana dhe Miri. Duke lozur, topi bie në një lule të parku dhe e thyen lulen. Dielli skuqet nga kjo ndodhi. Fëmijët e marrin topin dhe më pastaj topi bie në një fonatn ku me të lozin edhe peshqit dhe fëmijët nuk mund ta nxjerrin. Zana i lutet një lule për ndihmë, mirëpo ajo ja kujton Zanës lulen që kishin thyer më parë. Pasi që Zana e kupton gabimin që kishin bërë dhe i premton lules se nuk do të përsëritnin atë, lulja me ndihmën e diellit e nxjerr topin nga fontana e parku. Që nga ajo ditë, Zana përkujdeset edhe ndaj luleve që ka në shtëpi.
Kontea Oxford (Ontario)
Kontea Oxford është një konte (county) në provincën Ontario, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 2039.46 km² dhe popullsi 102756 banorë.
Recto-verso
thumb|Majtas nga e djathta - verzioni i librit në gjuhën Angleze thumb|Djathtas nga e majta - verzioni i librit në gjuhën Arabe
Recto- verso - dupleks: rekto në anën e djathtë të faqes së librit apo pamfletit, Verso - djathtas. Një fletë, rekto ka kuptimin e parë, Verso – ana e pasme e tabakut të shtypur. Njëra nga format e shtypit sigurues, është edhe shtypi recto - verso. e ka zanafillën në tabakun e shtypur grafik ( recto ) dhe e kundërta ( verso ).
Azem Vllasi
parapamje|234x234px|Azem Vllasi Azem Vllasi lindi më 23 dhjetor 1948 në Rubovc, Kamenicë është një jurist, analist dhe politikan nga Kosova i cili në vitet e 1980-ta ishte kryetar i Krahines Autonome të Kosovës (1985-1988), dhe funksionar i lartë në kohën e Jugosllavisë.
Në nëntor të vitit 1988 ai u shkarkua nga detyra e kryetarit te Krahines Autonome te Kosoves dhe udhëheqësit shqiptar, bashkë me nënkryetaren e tij Kaqusha Jasharin. Inskenimi i krizës së atëhershme në Kosovë u bë nga Slobodan Milosheviq dhe tragjedia e morri rrugën e vet. Azem Vllasi akuzohet nga Millosheviqi dhe garniturat politike nga Beogradi se kinse po udhëheq grevën e minatorëve në "Stari Tërrg" dhe mu për atë u shkarkua nga detyra. Kjo nxiti demonstrata të mëdha në Prishtinë pasi në Kosovë u zgjodh kryetar i partisë Rrahman Morina, vegël e Beogradit. Ne mars te vitit 1989 Vllasi burgoset se bashku me udheheqesit e minieres ne Stari Tergut dhe akuzohen për veprimtari "kunder-revolucionare" dhe "anti-Jugosllave." Pastaj erdhen grevat dhe më në fund Kosovës iu tërhoq statusi i autonomisë me rrembimin e kushtetutes Jugosllave te vitit 1974. Pas presionit te madh nga institucionet nderkombetare Vllasi lirohet ne maj te vitit 1990 dhe mer perfundim procesi politik kunder tij. Ne vitin 1991 Vllasi botoi librin "Mjështërit e Erresires" ne gjuhen Shqipe dhe Kroate (majstori Mraka).
Azem Vllasi sot (2005) punon si jurist dhe analist politik, ishte keshilltar politik i Ish-Kryeministrit te Kosoves Bajram Kosumi.Ai tani(2012)punon edhe si keshilltar i qeveris se Republikes se Kosoves ne bisedime me shtetin Serb.
Avokati Azem Vllasi u plagos me armë zjarri në Mars të këtij viti (2017), personi që tentoi ta vret avokatin Vllasi është Murat Jashari i cili pranon se tentoi ta vret Azem Vllasin por ai ka pohuar se në listë kishte edhe presidentin e vendit Hashim Thaçi, kryeparlamentarin Kadri Veseli dhe “Nismës”, Fatmir Limaj.
Mick Thomson
parapamje Mickael "Mick" Gordon Thomson, nganjëherë i njohur si numri #7, është një muzikant Amerikan, më së shumti i njohur si kitarist i grupit Slipknot.
Kantoni Amfreville-la-Campagne
Kantoni Amfreville-la-Campagne (frëngjisht: Canton d'Amfreville-la-Campagne) është një kanton në departamentin Eure, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Amfreville-la-Campagne. Ka sipërfaqe 117.53km2 dhe popullsi 13530 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Amfreville-la-Campagne aktualisht përbëhet nga 24 komuna.
Dedaj (Pukë)
Dedaji është një fshat në komunën Qelëz) në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Harry Potter
Harry Potter është një seri romanesh fantazi të shkruara nga shkrimtarja britanike, J. K. Rowling. Vëllimet, të emëruara pas personazhit kryesor, rrëfejnë aventurat e një magjistari të ri, Harri Poter, dhe miqve të tij, Ron Uezli dhe Hermionë Grenxhër, të cilët janë studentë në Shkollën e Magjisë dhe Shtrigërisë Hoguorts. Historia flet për përballjen e Harrit me magjistarin e errët, Lordin Fluronvdekje, i cili ka për qëllim të bëhet i pavdekshëm, të pushtojë botën e magjisë, të nënshtrojë njerëzit jo-magjistarë (Babanacët), dhe të vrasë të gjithë ata që mundohen ta pengojnë.
Harry Potter, një seri e disa zhanreve, duke përfshirë fantazinë, kalimin nga fëmijëria te mosha e rritur, dhe rrëfimin e jetës shkollore britanike (me elemente të misterit, thrillerit, aventurave dhe romancës), ka shumë kuptime kulturore dhe referenca. Sipas Rowling, tema kryesore është vdekja. Gjithashtu trajtohen dhe tema të ndryshme, si paragjykimi, korrupsioni dhe çmenduria.
Suksesi i librave dhe filmave e ka lejuar markën e Harry Potter të zgjerohet, me vepra të ndryshme të rrjedhëse, mes zhvillimeve të tjera, ku përfshihet një ekspozitë lëvizëse që u hap në Chicago në 2009-ën, një ekspozitë studioje në Londër e quajtur Krijimi i Harry Potter që u hap në 2012, një platformë digjitale ku Rowling përditëson botën e Harry Potter me informacione të reja. dhe një pentalogji filmash të vendosur në të njëjtin univers që nisën në nëntor të vitit 2016 me Krijesat magjike dhe ku t'i gjejmë ato. Më së fundmi, parqe me tematikë nga Harry Potter, të njohura në tërësi si Bota Magjike e Harry Potter, janë ndërtuar në disa parqe zbavitëse Universal Parks & Resorts anembanë botës.
Përmbajtja
Romanet rrotullohen rreth Harri Poterit, një djalë jetim i cili jeton në Surrej me tezen e tij, Petunia Dërsli, të shoqin e saj, Vernon Dërsli dhe djalin e tyre, Dadli Dërsli. Në moshën 11 vjeçare, Harri zbulon se është magjistar megjithëse jeton në botën e zakonshme të njerëzve jo-magjistarë, të quajtur Babanacë. Bota e magjistarëve ekziston paralelisht me botën e Babanacëve megjithëse e fshehur prej saj. Aftësia e tij është e lindur dhe fëmijë të tillë janë të ftuar të ndjekin një shkollë të veçantë magjie që i mëson aftësitë e nevojshme për të pasur sukses në botën e magjistarëve. Harri bëhet një student i Shkollës së Magjisë dhe Shtrigërisë Hoguorts, një shkollë magjie në Skoci dhe është pikërisht ky vendi ku marrin jetë ngjarjet e serisë. Ndërsa Harri përjeton adoleshencën e tij, ai mëson të kapërcejë problemet me të cilat përballet, magjike, sociale dhe emocionale, duke përfshirë sfida të zakonshme të adoleshentëve si miqësitë, pasionet, marrëdhëniet romantike, provimet, ankthin, stresin e depresionin si dhe sfidën më të madhe për të përgatitur veten për botën që e pret përpara në Britaninë që po priret gjithmonë e më shumë drejt luftës së dytë të magjistarëve.
Secili libër rrëfen një vit në jetën e Harrit, duke u vendosur kryesisht në vitet 1991-1998. Librat përmbajnë shumë retrospektiva, të cilat janë herë pas here të përjetuara nga Harri duke parë kujtimet e personazheve të tjerë në një objekt të quajtur "Mendimore".
Mjedisi i krijuar nga Rowling është sa i ndarë nga realiteti, aq edhe i lidhur ngushtë me të. Komuniteti magjik britanik është i frymëzuar nga kultura britanike e viteve '90, folklori evropian, mitologjia klasike dhe alkimia duke përfshirë objekte dhe gjallesa si shkopinjtë magjikë, bimë magjike, shurupe, shorti, fshesa fluturuese, centaurë, dragonj e krijesa të tjera magjike, Dhuratat e Vdekjes dhe Gurin Filozofal, mes të tjerave të krijuara nga vetë Rowling. Nëse toka imagjinare e Narnias është një univers alternativ, dhe Toka e Mesme e Kryezotit të Unazave, një e shkuar mitike, bota magjike e Harry Potter ekziston paralelisht me realitetin dhe përmban versione magjike të elementeve të zakonshëm të jetës së përditshme ku shumica e ngjarjeve zhvillohen në Skoci (Hoguorts), Devon, Londër dhe Surrej. Vepra përmban një koleksion të fragmentuar të rrugëve të fshehta shumë pak të përdorura, pijetoreve të vjetra, çifligjeve të vetmuara dhe kështjellave të izoluara që mbeten të padukshme për popullsinë Babanace.
Vitet e para
Që në romanin e parë të serisë, Harry Potter dhe Guri Filozofal (i publikuar në Amerikë dhe në disa vende të tjera si Harry Potter dhe Guri i Magjistarit), është e dukshme që një ngjarje e rëndësishme ka ndodhur në botën e magjistarëve - një ngjarje kaq e madhe sa dhe Babanacët (njerëzit pa fuqi magjike) vërejnë disa shenja të kësaj ndodhie. Ajo çfarë ka ndodhur, dhe se kush është Harri Potter në të vërtetë, zbulohet në vazhdim të historisë. Pas kapitullit hyrës, libri flet shkurtimisht për jetën e Harrit përpara ditëlindjes së tij të njëmbëdhjetë, pikërisht kur fuqitë e tij magjike fillojnë të shfaqen.
Përpos përpjekjeve të tezes dhe xhaxhait për t'i mbajtur të fshehta fuqitë e Harrit, orvatjet e tyre janë tërësisht të kota. Kontakti i parë i Harrit me botën e magjisë është përmes një gjysmë-katanaje, Rubeus Hagridit, Ruajtësit të Çelësave dhe Vendeve në Hoguorts. Hagridi i tregon Harrit një pjesë të historisë: një magjistar i errët, i etur për pushtet, Lordi Fluronvdekje, i ka vrarë prindërit dhe është përpjekur të vrasë dhe vetë Harrin. Por, për arsye të panjohura fillimisht, mallkimi me të cilën Fluronvdekja u përpoq të vrasë Harrin iu kthye po atij mbrapsht. Harri shpëtoi vetëm me një vragë në formë rrufeje në ballë si kujtim dhe pas kësaj Fluronvdekja u zhduk. Duke qenë se i shpëtoi të gjithë nga sundimi i errët i Fluronvdekjes, Harri u bë shumë i famshëm në botën e magjistarëve. Sidoqoftë, nën urdhrat e magjistarit, të madhit Albus Urtimori, Harri, tashmë një jetim, vendoset të banojë në një shtëpi me kushërinjtë e tij të pakëndshëm Babanacë, Dërslit, të cilët e mbajnë të sigurt, por e trajtojnë si mos më keq, duke e lënë ndonjëherë të qëndrojë edhe pa ngrënë në një zgëqe poshtë shkallëve dhe duke e trajtuar si të ishte shërbëtori i tyre. Hagridi më pas e fton zyrtarisht Harrin që të ndjekë Shkollën e Magjisë dhe Shtrigërisë Hoguorts, një shkollë magjie e njohur në Skoci, e cila edukon adoleshentët me fuqi magjike dhe u jep atyre një formim të plotë rreth magjisë për plot shtatë vite, që nga mosha njëmbëdhjetë vjeçare derisa ata mbushin shtatëmbëdhjetë vjeç.
parapamje|majtas|Guri Filozofal, objekt i cili mund të prodhojë Barin e Jetëgjatësisë dhe të shndërrojë çdo metal në ar Me ndihmën e Hagridit, Harri përgatitet për vitin e parë të studimeve në Hoguorts. Hagridi e prezanton Harrin me rrugicën më të njohur tregtare të botës magjike, Diagon Allei, ku Harri blen gjërat e nevojshme për të hyrë në Hoguorts. Që andej Harri merr një biletë për në Ekspresin e Hoguortsit, treni i cili i çon studentët në shkollë. Harri takohet me shumicën e personazheve kryesorë dhe me dy miqtë e tij të ngushtë: Ron Uezlin, një anëtar zbavitës i një familjeje të lashtë, të madhe, të lumtur, por të varfër magjistarësh, dhe Hermionë Granxherin, një nxënëse e shkëlqyer me prejardhje Babanace. Gjithashtu, Harri njihet dhe me Drako Mallfoin, një nxënës i llastuar i ardhur nga një familje e pasur me të cilin krijon shpejt një marrëdhënie jo aq miqësore, me mësuesin e Shurupeve, Severus Pitonin i cili ka pakënaqësi të thellë për Harrin, dhe me mësuesin e Mbrojtjes kundër Arteve të Errëta, Ra Grepsin, i cili zbulohet më pas që kontrollohet nga Lordi Fluronvdekje. Ai gjithashtu zbulon një talent në fluturimin me anë të bishtave të fshesave dhe bëhet pjesë e skuadrës sportive të shtëpisë së tij në Kuidiç, një sport magjistarësh i cili luhet në ajër. Libri mbyllet me përballjen e dytë të Harrit me Lordin Fluronvdekje, i cili në përpjekje për të rifituar trupin, kërkon të marrë fuqinë e Gurit Filozofal, një objekt i cili mund të ofrojë jetë të pashtershme dhe të kthejë çdo metal në ar.
Seria vazhdon me Harry Potter dhe Dhoma e të Fshehtave ku përshkruhet viti i dytë i Harrit në Hoguorts. Ai dhe miqtë e tij hetojnë një mister 50-vjeçar i cili duket se lidhet ngushtë me ngjarjet e pazakonta që po ndodhin në shkollë. Motra e vogël e Ronit, Xhini Uezli, hyn në vit të parë ne Hoguorts dhe gjen një libër të vjetër, i cili në fakt rezulton të jetë një ditar i Fluronvdekjes nga koha kur ai ishte një student i Hoguortsit. Xhini kontrollohet nga Lordi Fluronvdekje përmes këtij ditari dhe hap Dhomën e të Fshehtave, duke çliruar kështu një përbindësh të lashtë (i cili më pas zbulohet të jetë një basilisk) që fillon të sulmojë studentët në Hoguorts, duke vrarë këdo që e sheh dhe duke ngurosur këdo që e sheh në mënyrë jo të drejtpërdrejtë. Libri na njeh dhe me një mësues të ri të Mbrojtjes Kundër Arteve të Errëta, Xhilderoi Lokhartin, një njeri gjithmonë i qeshur, mendjemadh, i cili sillet sikur i di të gjitha e në fund rezulton të jetë një mashtrues. Për herë të parë, Harri kupton se paragjykimet kanë ekzistuar dhe më parë në botën e magjisë dhe mëson se terrori i Fluronvdekjes shpeshherë u drejtohej magjistarëve me prejardhje Babanace të quajtur në mënyrë fyese "gjakpërzierë". Harri gjithashtu mëson se aftësia e tij për të folur gjarpërishten është e rrallë e shpeshherë e përdorur në Artet e Errëta. Kur Hermiona sulmohet dhe nguroset nga përbindëshi, Harri dhe Roni ia dalin të hapin Dhomën e të Fshehtave dhe romani përfundon me Harrin që i shpëton jetën Xhinit duke vrarë basiliskun dhe duke shkatërruar më pas ditarin e magjepsur, për pasojë dhe një pjesë të shpirtit të Fluronvdekjes. Në fundin e romanit zbulohet se ishte në fakt Lusius Mallfoi, babai i Drako Mallfoit ai që e futi ditarin e Fluronvdekjes tek çanta e Xhinit duke nisur kështu karvanin e ngjarjeve në Hoguorts. parapamje|Kohëkthyesi, një element kyç në librin e tretë Romani i tretë Harry Potter dhe i Burgosuri i Azkabanit vazhdon me jetën e Harrit në shkollën e magjisë. Është libri i vetëm që nuk ka si personazh Lordin Fluronvdekje. Në vend të tij, Harri duhet të mësohet me idenë se është duke u ndjekur nga Sirius Blek, shoku i ngushtë i babait të tij dhe sipas Ministrisë së Magjisë, një vrasës magjistarësh i arratisur nga Azkabani, i cili mendohet të ketë ndihmuar në vrasjen e prindërve të tij. Ndërkohë që Harri lufton me reagimin e tij ndaj marrosësve - krijesa të errëta njëkohësisht dhe gardianët e Azkabanit që kanë aftësinë të thithin lumturinë dhe madje dhe të thithin shpirtin e dikujt - ai ndihmohet nga Remus Lupini, një mësues i Mbrojtjes Kundër Arteve të Errëta, i cili në vazhdim zbulohet të jetë një ujk i egër. Lupini i mëson Harrit si të mbrohet nga marrosësit, me anë të një patronusi, një magji shumë e përparuar e cila mësohet në klasat më të larta. Harri mëson se Lupini dhe Bleku kanë qenë shokë të ngushtë me babain e tij dhe se Bleku ishte vënë në kurth nga miku i tyre i katërt, Piter Pavleri, i cili, duke qenë një Magjikafshë, magjistar i aftë për të marrë formën e një kafshe, gjatë gjithë kohës ka qenë miu i Ronit, Korja.
Në këtë libër është theksuar një fakt i përsëritur në të gjithë serinë: në çdo libër ka një mësues të ri të Mbrojtjes kundër Arteve të Errëta, asnjëri prej të cilëve nuk zgjat më shumë se një vit shkollor.
Rikthimi i Fluronvdekjes
Gjatë vitit të katërt të Harrit në shkollë, ngjarje të cilat trajtohen tek Harry Potter dhe Kupa e Zjarrit, Harri gjendet i regjistruar pa dëshirën e tij si pjesëmarrës në Turneun e Tre Magjistarëve, një konkurs i rrezikshëm, por emocionues, ku Harri duhet të konkurojë kundër Viktor Krumit, përfaqësuesit të Institutit Durmstrang, Flër Delakurit, përfaqësueses së Akademisë së Magjisë Bobaton dhe Sedrik Digorit, përfaqësuesit tjetër të Shkollës së Magjisë dhe Shtrigërisë Hoguorts. Harri ndihmohet gjatë turneut nga profesori i tij i ri i Mbrojtjes kundër Arteve të Errëta, Alastor “Mësysh” Mudi, i cili më pas zbulohet se është një mashtrues – një nga mbështetësit e Fluronvdekjes, i quajtur Barti Krouç i Riu që ka marrë formën e tij me anë të Shurupit Shumëlëngjësh duke e burgosur Alastor Mudin e vërtetë në një baule të magjepsur. Pika në të cilën misteri zgjidhet, shënon ndryshimin e tonit të serisë nga frika dhe dyshimi te konflikti i hapur. Plani i Fluronvdekjes që Krouç ta shfrytëzojë turneun për t’i dorëzuar atij Harrin përmbushet me sukses. Edhe pse Harri ia del që t’ia mbathë, Sedriku vritet nga Piter Pavleri dhe Fluronvdekja rikthehet në botën e magjisë me një trup fizik.
parapamje|Ambientet e Ministrisë së Magjisë në Mbretërinë e Bashkuar Në librin e pestë, Harry Potter dhe Urdhri i Feniksit, Harri duhet të përballet me Fluronvdekjen i cili ka dalë rishtas në shesh. Si kundërpërgjigje ndaj rishfaqjes së Fluronvdekjes, Urtimori rimbledh Urdhrin e Feniksit, një shoqëri sekrete që funksionon nga shtëpia e familjes së Sirius Blek, për të mposhtur ithtarët e Fluronvdekjes, të vetëquajtur Hamortë, dhe për të mbrojtur shënjestrat e tij, veçanërisht Harrin. Pavarësisht përshkrimit të Harrit rreth veprimtarisë më të fundit të Fluronvdekjes, Ministria e Magjisë dhe shumë të tjerë në botën e magjisë refuzojnë të besojnë se Fluronvdekja është rikthyer. Në një përpjekje për të kundërshtuar dhe për të njollosur emrin e Urtimorit, i cili së bashku me Harrin është personazhi më i njohur i botës së magjisë që përpiqet të paralajmërojë njerëzit mbi rikthimin e Fluronvdekjes, Ministria cakton Dolores Umbrixhin si Inkuizitore të Përgjithshme të Hoguortsit dhe si mësuesen e re të Mbrojtjes Kundër Arteve të Errëta. Ajo e transformon shkollën në një regjim diktatorial dhe refuzon t'i lejojë studentët që të mësojnë mënyra të mirëfillta të mbrojtjes ndaj magjisë së errët. Nisur nga sugjerimi i Ronit dhe Hermionës, Harri formon Ushtrinë e Urtimorit, një grup sekret studentësh ku ai synon t’u mësojë shokëve të tij të shkollës aftësi më të përparuara praktike në Mbrojtjen Kundër Arteve të Errëta, të cilat i ka fituar gjatë përballjeve të tij të mëparshme me magjistarë të errët. Gjatë këtyre mësimeve, Harri fillon të përjetojë një pëlqim për studenten Ço Çang. Ndërmjet shkollës, përpjekjeve të vazhdueshme të Umbrixhit për ta kapur në gabim dhe mësimeve të mbrojtjes me Ushtrinë e Urtimorit, Harri fillon të shqetësohet vazhdimisht në gjumë nga ëndrra për një korridor të errët në Ministrinë e Magjisë. Një profeci e rëndësishme në lidhje me Harrin dhe Fluronvdekjen del në dritë dhe Harri zbulon se ai dhe Fluronvdekja kanë një lidhje e cila e lejon Harrin të shohë disa nga veprimet e Fluronvdekjes në mënyrë telepatike. Në pikën kulmore të veprës, Harrin e mashtrojnë duke e bërë të shohë se si po torturohet nuni i tij, Sirius Bleku, dhe ai bashkë me shokët e tij përballen me Hamortët e Fluronvdekjes në Ministrinë e Magjisë. Edhe pse mbërritja në kohë e anëtarëve të Urdhrit të Feniksit shpëton jetët e të rinjve, Sirius Blek mbetet i vrarë gjatë konfliktit.
Në romanin e gjashtë, Harry Potter dhe Princi Gjakpërzier, Fluronvdekja fillon luftë të hapur. Harri dhe shokët e tij janë disi të mbrojtur nga ky rrezik në Hoguorts. Ata përjetojnë gjithë vështirësitë e adoleshencës: Harri fillon të dalë me Xhinin, Ronit i lind një fiksim i fortë për shoqen e tij Livanda Broun, nxënëse në Hoguorts, dhe Hermiona fillon të pranojë ndjenjat e saj romantike për Ronin. Pranë fillimit të veprës, në mungesë të librit të tij, Harrit i jepet një libër i vjetër shurupesh, i mbushur me shënime dhe rekomandime dhe i nënshkruar nga një ish-pronar misterioz, i quajtur “Princi Gjakpërzier”. Ky libër është një burim suksesi shkollor dhe vlerësimi të madh nga mësuesi i tyre i ri i shurupeve, Horas Brikërmilli, por prej fuqisë së magjive të shënuara në të, libri kthehet në një burim shqetësimesh. Me luftën që po afrohet pranë, Harri merr mësime private me Urtimorin, i cili i tregon atij kujtime të ndryshme që i përkasin jetës së hershme të Fluronvdekjes në një objekt të quajtur Mendimore. Këto kujtime tregojnë se Fluronvdekja, për të ruajtur jetën e tij, ka ndarë shpirtin e tij në disa pjesë, duke krijuar një sërë Horkruksesh, që janë objekte apo qenie të gjalla të fshehura në vende të ndryshme, tek të cilat është fshehur një pjesë e shpirtit, një prej të cilave ishte dhe ditari i shkatërruar në librin e dytë. Gjatë udhëtimit për të shkatërruar një Horkruks, Drako, që tashmë është bashkuar me Hamortët, përpiqet të sulmojë Urtimorin dhe libri arrin pikën kulmore me vrasjen e Urtimorit nga profesor Pitoni, Princit Gjakpërzier dora vetë. parapamje|majtas|Simboli i Dhuratave të Vdekjes Harry Potter dhe Dhuratat e Vdekjes, libri i fundit i serisë, zë fill menjëherë pas ngjarjeve të romanit të gjashtë. Fluronvdekja, i cili ka përfunduar ringritjen e tij në fuqi, fiton kontroll mbi Ministrinë e Magjisë. Harri, Roni dhe Hermiona lënë shkollën që të mund të gjejnë dhe të shkatërrojnë Horkrukset e mbetura të Fluronvdekjes. Për të garantuar sigurinë e vetes, familjarëve dhe miqve të tyre, ata detyrohen të vetizolohen. Një lugat shtiret sikur është Roni me një sëmundje të rëndë ngjitëse duke u ngujuar në shtëpinë e tij, Harri shkëputet tërësisht nga Dërslit, ndërsa Hermiona fshin kujtesën e prindërve të saj. Duke kërkuar për Horkrukset, treshja zbulon një profeci të lashtë për Dhuratat e Vdekjes, tre objekte legjendare të cilat kur bashkohen nën një person të vetëm e bëjnë personin në fjalë Mjeshtër të Vdekjes. Harri zbulon se Manteli i tij i Padukshmërisë është në fakt një nga këto objekte dhe se Fluronvdekja po kërkon për një tjetërː Shkopin prej Shtogu, shkopin magjik më të fuqishëm në histori. Dhurata e tretë është Guri i Ringjalljes, një gur i fshehur nga Urtimori në Topthin e Artë që Harri kapi në ndeshjen e tij të parë, i cili kishte aftësinë që të thërriste shpirtrat e personave të vdekur. Në fund të këtij libri Harri dhe miqtë e tij mësojnë për të shkuarën e Urtimorit, si dhe motivet e vërteta të Pitonit i cili punonte nën urdhrat e Urtimorit që pas vrasjes së mamasë së Harrit dhe gjen vdekjen nga Fluronvdekja, nxitur nga paranoja e këtij të fundit.
Romani kulmon me Betejën e Hoguortsit. Harri, Roni dhe Hermiona, së bashku me anëtarë të tjerë të Urdhrit të Feniksit dhe shumë prej mësuesve dhe nxënësve, mbrojnë Hoguortsin nga Fluronvdekja, Hamortët e tij dhe një sërë krijesash të rrezikshme magjike, si marrosësit apo katanatë të cilët kanë shpallur aleancën e tyre me Fluronvdekjen. Disa personazhe kryesore vriten gjatë valës së parë të betejës, përfshirë Remus Lupinin dhe Fred Uezlin. Pasi mëson se është vetë një Horkruks, Harri i dorëzohet në Pyllin e Ndaluar Fluronvdekjes, i cili lëshon mbi Harrin një mallkim vrasës. Megjithatë, mbrojtësit e Hoguortsit nuk dorëzohen pasi e mësojnë këtë, por vazhdojnë të luftojnë të udhëhequr tashmë nga Nevil Longbotomi, i cili shkatërron Horkruksin e fundit të Fluronvdekjes, gjarprin e tij, Naginin. Pasi ia ka dalë të kthehet prej botës së të vdekurve, Harri më në fund përballet me Fluronvdekjen, të cilit i janë shkatërruar të gjitha Horkrukset. Harri i rrëfen kundërshtarit të tij se kur kishte mësyrë varrin e Urtimorit për të marrë Shkopin prej Shtogu dhe më pas kishte vrarë Pitonin në Kasollen Ulëritëse, nuk kishte marrë parasysh faktin që ishte Drako Mallfoi ai që kishte çarmatosur i pari Urtimorin dhe Harri e kishte çarmatosur Mallfoin para pak javësh në shtëpinë e tij, duke e kthyer Harrin në pronarin e vërtetë të Shkopit prej Shtogu. Në betejën që vijon, mallkimi vrasës i Fluronvdekjes kthehet mbrapsht nga shortia Çarmatosëse e Harrit dhe e vret (Shkopi prej Shtogu nuk mund të vriste pronarin e vërtetë të tij).
Një epilog i titulluar "Nëntëmbëdhjetë Vjet më Vonë", që daton më 1 shtator 2017, përshkruan jetët e personazheve të mbijetuara dhe ndikimin që pati mposhtja e Fluronvdekjes në botën e magjisë. Në këtë epilog, Harri dhe Xhini janë të martuar dhe kanë tre fëmijë dhe Roni me Hermionën, gjithashtu janë prindër të dy fëmijëve.
Librat shoqërues
Rowling e ka zgjeruar universin e Harry Potter me disa libra të shkurtër të botuar për bamirësi të ndryshme. Në vitin 2001 ajo nxori Kafshët fantastike dhe ku mund të gjenden, një libër shkollor i Hoguortsit dhe Kuidiçi gjatë shekujve, një libër që Harri e lexon për të kaluar kohën. Të ardhurat nga shitja e këtyre dy librave u erdhën në ndihmë organizatës bamirëse Comic Relief. Në 2007, Rowling krijoi shtatë kopje të shkruara me dorë të Rrëfenjat e Bardit Bidëll, një koleksion përrallash që shfaqet në romanin Harry Potter dhe Dhuratat e Vdekjes, njëri prej të cilëve u shit në ankand për të mbledhur para për Children's High Level Group, një organizatë për fëmijët me çrregullime mendore në vendet e varfra. Libri u publikua në të gjithë botën më 4 dhjetor 2008. Të tre këto libra përmbajnë informacione plotësuese për botën magjike të cilat nuk shfaqen në librat origjinalë. Rowling gjithashtu shkroi një tregim prej 800 fjalësh të vendosur në kohë përpara ngjarjeve që ndodhin në serinë e Harry Potter në 2008 si pjesë e një mbledhjeje fondesh të organizuar nga shtëpia botuese Waterstones. Tregimi i patitulluar tregon historinë e një përballjeje të Xhejms Poterit dhe Sirius Blekut me policinë Babanace. Fatkeqësisht, dorëshkrimi u vodh në vitin 2017. Në vitin 2016 ajo publikoi 3 libra të rinj elektronikë: Hoguorts: Një guidë jo e plotë dhe jo e besueshme, Histori të shkurtra fuqie, politike dhe poltergeistësh të bezdisshëm nga Hoguortsi dhe Histori të shkurtra heroizmi, mundimi dhe hobish të rrezikshme nga Hoguortsi. Me 14 mars 2017 u botua një version i ri i Kafshët fantastike: ku mund t'i gjejmë ato me 6 krijesa të reja dhe 1 parathënie nga Njut Skamandër. Versioni i ri gjithashtu nuk përmban shënimet që përmban versioni i vjetër nga Harri dhe miqtë e tij. Si në botimin e vjetër, fitimet nga shitjet e librit ndihmojnë organizatat Lumos dhe Comic Relief.
Rrëfenjat e Bardit Bidëll, aktualisht i vetmi libër i përkthyer nga librat shoqërues, erdhi në shqip më 14 nëntor 2018. Përkthimi u realizua nga Marsiano Qendro me ndihmën e grupit Harry Potter Fans Albania.
Pottermore
parapamje|Stema e Pottermore Në 2011, Rowling krijoi një faqe interneti duke shpallur një projekt të ri të quajtur Pottermore. Pottermore është kompania e publikimit digjital, komercializmit elektronik, argëtimit dhe lajmeve nga J. K. Rowling si dhe botuesi virtual botëror i Harry Potter dhe Botës Magjike të J. K. Rowling e cila u hap për publikun e gjerë më 14 prill 2012. Pottermore lejon përdoruesit të ndahen nëpër shtëpi, të zgjidhen nga shkopi i tyre magjik dhe të luajnë lojëra të vogla të ndryshme. Gjithsesi, qëllimi kryesor i kësaj faqeje është të lejojë përdoruesit të ndjekin rrjedhën e historisë me qasje në histori të reja J. K. Rowling, me një përmbajtje prej rreth 18 fjalësh shtesë si dhe të shërbejë si një dyqan virtual për librat elektronikë dhe ato në versionin audio të serisë Harry Potter.
Në shtator të 2015-ës faqja pësoi një riorganizim dhe disa karakteristika si lojërat, Kupa e Shtëpive apo ceremonia e përzgjedhjes u hoqën. Një ceremoni përzgjedhjeje e dizajnuar ndryshe u shtua më pas në janar të vitit 2016, në të cilën anëtarët mund të merrnin shtëpinë e tyre të vjetër ose të ribënin testin përzgjedhës.
Struktura dhe zhanri
Romanet e serisë Harry Potter kategorizohen përgjithësisht si libra që i përkasin një audience të re në moshë por me plot lexues të moshave të ndryshme, që nga fëmijët e deri te të rriturit. Romanet i përkasin zhanrit të fantazisë në letërsi dhe konkretisht llojit të fantazisë së titulluar “fantazi urbane”, “fantazi bashkëkohore” ose “fantazi e ulët”. Më së shumti, romanet e këtij zhanri, përmbajnë dramë dhe një ton serioz të të shkruarit, megjithatë nuk përmbajnë elemente tragjikomike apo humor të zi. Në shumë aspekte, ato ngjajnë me një bildungsroman, ose një roman “moshe” dhe përmbajnë elemente misteri, aventure, horrori, melodrame dhe romance. Librat gjithashtu janë, sipas fjalëve të Stephen King, “përralla të mistershme mendjemprehta”, dhe çdo libër është ndërtuar sipas strukturës së aventurës dhe misterit si te librat e Sherlok Holmsit. Ngjarjet tregohen nga perspektiva e një personi të tretë, me fare pak përjashtime (si për shembull kapitujt hyrës te Guri Filozofal, Kupa e Zjarrit, Dhuratat e Vdekjes dhe dy kapitujt e parë te Princi Gjakpërzier).