cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bombardimi i Jugosllavisë nga NATO
Prapavija
Një armëpushim i lehtësuar nga NATO u nënshkrua më 15 tetor, por të dyja palët e thyen atë dy muaj më vonë dhe luftimet rifilluan. Kur u raportua vrasja e 45 shqiptarëve kosovarë në masakrën e Raçakut në janar 1999, NATO vendosi që konflikti mund të zgjidhej vetëm duke futur një forcë ushtarake paqeruajtëse për të frenuar me forcë të dy palët. Jugosllavia refuzoi të nënshkruante Marrëveshjen e Rambujesë, e cila ndër të tjera kërkonte 30,000 trupa paqeruajtëse të NATO-s në Kosovë; një e drejtë e papenguar e kalimit të trupave të NATO-s në territorin jugosllav; dhe imuniteti për NATO-n dhe agjentët e saj ndaj ligjit jugosllav; e drejta për të përdorur rrugët lokale, portet, hekurudhat dhe aeroportet pa pagesë dhe për të kërkuar objekte publike për përdorimin e saj pa kosto. NATO më pas u përgatit të instalonte paqeruajtësit me forcë, duke përdorur këtë refuzim për të justifikuar bombardimet.
Objektivat
Objektivat e NATO-s në konfliktin e Kosovës u deklaruan në takimin e Këshillit të Atlantikut të Veriut të mbajtur në selinë e NATO-s në Bruksel më 12 prill 1999:
187 p.e.s.
Mbi vitin 187 p.e.s..
Manati
Gjeografia
Ky fshat ndodhet 3 km në juglindje të qytetit të Lezhës. Maja më e lartë e këtij fshati është 'maja Maldardhës' e lartë 509m.
Historia
Fshati në origjinë ka lindur në "Manati lart" ose më saktë në kodrën afer fshatit të sotëm të Manatisë. Në fillimet e shekullit XX fshatarët filluan të sistemojnë dhe pastrojnë tokat fushore dendësisht të pyllzuara dhe të ndërtojnë kullat e para. Gjë që çoi në zbrazjen e fshatit në kodër/mal dhe ngritjen e atij në fushë, buzë malit.
Demografia
Popullsia është përafersisht 2000 banorë
Qendra Kombëtare e Veprimtarive Folklorike
Qendra Kombëtare e Veprimtarive Folklorike është Institucion shtetëror që merret me veprimtaritë kombëtare në fushën e folklorit. QKVF është krijuar me Urdhër të Ministrit të Kulturës, Rinisë dhe Sporteve Nr.124, Dt.06.06.1994, në kuadrin e ristrukturimit të Shtëpisë Qendrore të Krijimtarisë Popullore. Në ketë Urdhër thuhet: Emërimi “Shtëpia Qëndrore e Krijimtarisë Popullore” të ndryshojë në “Qendra Kombëtare e Veprimtarive Folklorike”. QKVF ka statutin e vet, të miratuar nga Ministri i Kulturës. Ka gjithashtu logon dhe rregulloren e institucionit, me të cilat ushtron veprimtarinë institucionale në fushën e trashëgimisë shpirtërore Nga viti 1994 e deri tani ka organizuar festivalet kombëtare e ato tipologjike, bazuar në kritere shkencore që i shërbejnë jo vetëm spektaklit, por ruajtjes së origjinalitetit të krijimtarisë popullore. QKVF mban lidhje me shoqatat kulturore në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni, Mal të Zi dhe në diasporë. Nëpërmjet veprimtarive folklorike ajo synon të propogandojë, të ruajë e të transmetojë karakterin burimor të folklorit, si pjesë e trashëgimisë kulturore të kombit shqiptar. Një ndër risitë e QKVF pas vitit 2005 është botimi i revistës “Gjurmë të shpirtit shqiptar”, ku pasqyrohen veprimtaritë kombëtare të folklorit, si dhe probleme të organizimit të festivaleve folklorike, figura artistësh popullorë në shërbim të Regjistrit Kombëtar të Artistëve popullorë dhe materiale studimore të folklorit.
Agni Dika
Agni Dika është Doktor i Elekroteknikës, në fushën e Shkencave Kompjuterike. Aktualisht punon si profesor në Fakultetin e Inxhinierisë Elektrike dhe Kompjuterike të Universitetit të Prishtinës dhe në Fakultetin e Shkencave dhe Teknologjive Bashkëkohore në Universitetin e Evropës Juglindore në Tetovë. Është autor i disa librave universitarë, shkollorë dhe i teksteve të tjera nga fusha e kompjuterikës.
Hazir Mehmeti
alt=Hazir Mehmeti|parapamje|Hazir Mehmeti Hazir Mehmeti u lind në fshatin Besnik (Beçiq), Kosovë, në vitin 1952. Shkollën fillore e mbaroi në vendlindje, Gjimnazin në Mitrovicë. Hazir Mehmeti mbaron studimet mbi Shkencat Natyrore në Universitetin e Prishtinës. Ai punon profesor në gjimnazet Skenderaj, Drenas dhe Vushtrri ku gjithashtu ishte Këshilltar Pedagogjik në Vushtrri.
Agni Dika
Biografia
Agni Dika ka lindur në Strugë, më dt. 21.2.1950. Shkollën fillore dhe gjimnazin i ka përfunduar në Strugë. Në vitin 1973 është diplomuar në Fakultetin Elektroteknik të Universitetit të Prishtinë. Menjëherë pas përfundimit të studimeve zgjidhet si asistent në Fakultetin Elektroteknik, në lëndë të ndryshme që ndëlidhen me fushën e Kompjuterikës. Njëkohësisht është regjistruar dhe i ka vazhduar studimet e shkallës së tretë, pranë Fakultetit Elektroteknik të Universitetit të Zagrebit, në fushën e Shkencave Kompjuterike, ku edhe e ka mbrojtur punimin e magjistraturës me titull: Procedurat për transformimin e adresave te memoriet hierarkike, në vitin 1979.
Hazir Mehmeti
Në Austri atij i njihet statuti i të përndjekurit politik në vitin 1996. Krahas punës së tij si mësues në shkolla të ndryshme të Vjenës, ai ishte i suksesshëm në publicistik. Hazir Mehmeti është anëtar i Asociacionit Ndërkombëtar të Gazetarëve e Fotografëve, Lidhjes së Shkrimtarëve Shqiptarë në Austri “Aleksandër Moisiu”, Shoqatës së Shkrimtarëve dhe Krijuesve Shqiptarë në Diasporë me seli në Gjermani, P.E.N. – Klubit në Austri.
Qendra Kombëtare e Veprimtarive Folklorike
Dita Kombëtare e Trashëgimisë Kulturore (DKTK)
"Ministri i Kulturës, Rinisë dhe Sporteve shpall Ditën Kombëtare të Trashëgimisë Kulturore", kështu shkruhet në urdhrin e ministrit të atëhershëm përgjegjës për këtë vendim të mbështetur në ligjin numër 9048, datë 07.04.2003, "Për trashëgiminë Kulturore", neni 5, pika2.
Agni Dika
Biografia
Në vitin 1982 Agni Dika ka qëndruar nëntë muaj për punë kërkimore në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, pranë Fakultetit Elektroteknik të Universitetit "George Washington" në Washington. Aty i është mundësuar shfrytëzimi i laboratoreve për eksperimentim me qarqe digjitale të ndryshme dhe programim në gjuhën e mikroprocesorit me qëllim të ndërlidhjes interaktive të kompjuterit dhe qarqeve digjitale.
Qendra Kombëtare e Veprimtarive Folklorike
Dita Kombëtare e Trashëgimisë Kulturore (DKTK)
Dita Kombëtare e Trashëgimisë Kulturore u shpall pikërisht në 29 shtator, së pari, sepse kjo datë ka në thelb rënien e veprimtarive të lëvizjes atdhetare, dëshmorit të monumenteve, Kamber Bënjës; së dyti, se zhvillohet paralelisht me aktivitetin e rëndësishëm "Ditë të Trashëgimisë kulturore", që organizohet në fund të shtatorit dhe kulmon fushatën e Këshillit të Europës: ''Europa, një trashëgimi e përbashkët.
Hazir Mehmeti
Ai është gjithashtu bashkëpunëtor i disa gazetave e revistave në gjithë Europën: Fakti Ditor, albinfo.ch, në Zvicër  , Dielli Demokristian në Vjenë, Nacional në Tiranë, Zemra Shqiptare  , Besa në Stockholm, albaniapress.com në Londër, Pashtriku.org në Gjermani, URA- gazeta për fëmijë për diasporë në Prishtinë, gazeta Mësuesi në Tiranë. Gazeta Dielli në Boston, SHBA, si dhe gazetar nga Vjena në Radio Dukagjini.
Agni Dika
Biografia
Në vitin 1989 e ka mbrojtur disertacionin e doktoraturës me titull: Vlersimi i algoritmeve për analizën e qarqeve digjitale komplekse, në Fakultetin Elektroteknik të Universitetit të Zagrebit, nga fusha e Shkencave Kompjuterike, duke i përfshirë në punim kryesisht rezultatet e punës kërkimore të tij gjatë qëndrimit në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Hazir Mehmeti
Hazir Mehmeti është përgjegjës për botimin e materialeve mësimore në gjuhën shqipe pranë Ministrisë së Arsimit, si dhe autor i materialeve didaktike e mësimore në Austri.
Ai ka botuar në gazeta qindra artikuj, mes tyre reportazhe dhe analiza.
Agni Dika
Biografia
Në vitin 1994 është zgjedhur në Komisonin tre anëtarësh për themelimin e Universitetit të Tetovës. Pas hapjes së këtij Universiteti angazhohet në mbajtjen e mësimit në Fakultetin e Shkencave Kompjuterike dhe në disa fakultete tjera. Ka qenë dekan i Fakultetit të Shkencave Kompjuterike, prorektor, si dhe një kohë edhe ushtrues i detyrës së rektorit të Universitetit të Tetovës.
Agni Dika prej themelimit ka mbajtur mësim edhe në Universitetin e Europës Juglindore në Tetovë (Fakulteti i Shkencave dhe Teknologjive Bashkëkohore), në gjuhën shqipe, në gjuhën maqedonase dhe në gjuhën angleze, si në studimet baçelor, ashtu edhe në studimet master dhe studimet e doktoraturës. Gjithashtu është ftuar të mbajë mësim në Fakultetin e Shkencave Kompjuterike pranë Universitetit të Prizrenit prej themelimit të tij.
Nën përkrahje të fondacionit Tempus, dhe në bashkëpunim me profesorë nga Univeristé de La Rochelle të Francës, si dhe Institute of Technology Carlow të Irlandës, është angazhuar në procesin mësimor të studimeve master, të cilët janë oraganizuar prej vitit 2005 deri në vitin 2009. Gjatë kësaj kohe ka qëndruar për shkëmbim përvojash në Irlandë dhe në Francë, për të përfituar një eksperiencë të veçantë ndërkombëtare.
Vilniusi
Vilnius (polonisht: Wilno) është qyteti më i madh dhe kryeqyteti i Lituanisë, me një popullsi prej 555,613 banorësh (847,954 së bashku me rrethinën e saj).
Historia
Historiani i njohur Romas Batūra ka identifikuar qytetin me Vorutan, njërën nga kështjellat e mbretit Mindaugas i cili është kurorëzuar si Mbret i Lituanisë. Hera e parë që emri i qytetit është shkruar në vitin 1323, në letrat e Mbretit të Madh Gediminas që janë dërguar qyteteve në Gjermani dhe anëtarëve të komunitetit Hebreik për të vizituar kryeqytetin Vilnius. Në vitin 1387, qyteti bie në duar të mbretit Jogaila, njëri nga pasardhësit e mbretit Gediminas.
Ekonomia
Vilnius është qendra më e madhe ekonomike në Lituani dhe njëra nga qendrat më të mëdha financiare në Shtetet Baltike. Edhe pse është vendi i vetëm 15% të numrit të popullësisë së Lituanisë, gjeneron rreth 35% GDP-ne e Lituanisë. Bazuar në këta indikatore ështe kalkuluar GDP për capita duke u bazuar në PPP, në 2005 është përafersisht $33,100, më lart se mesatarja e Bashkimit Evropian.
Vilnius ka kontribuar më shume se 4.6 bilion litas në bugjetin nacional ne 2004. Shuma perket rreth 37% të bugjetit. Kaunas, qyteti i dytë nga madhësia, ka kontribuar vëtem 1.5 bilion. Vilnius morri prapa si kthim 360 milion litas në bugjet, i cili është vetëm 7.7% të kontributit të tij.
Kultura
Në vitin 2009 Vilnius do të jetë Kryeqyteti Europian për Kulturë së bashku me Linz
Muzeu Guggenheim Hermitage në Vilnius
Muzeu Guggenheim Hermitage në Vilnius është një art muze i propozuar të ndërtohet në qytetin Vilnius, kryeqytetin e Lituanisë. Më 8 prill 2008 juria internacionale zgjedhi arkitekten nga Iraku-Britania Zaha Hadid, fituese e garës ndërkombëtare për dizajnin e muzeut. Muzeu është i planifikuar të përfundon dhe të hapet në vitin 2011.
Siq është parashikuar Muzeu Guggenheim Hermitage në Vilnius do të prezentoj ekspozita të artit medial të ri, pjesë të arkivit antologjik nga qyteti New York dhe artin Fluxus. Lëvizja artistike Fluxus ka qenë prezente ne New York gjatë vitetve 60'ta, dhe ka qenë e udhëhequr nga artisti lituan Jurgis Maciunas. Një pjesë tjetër e veqantë e ekspozitës është koleksioni i punimeve nga regjisori lituan avan-gard Jonas Mekas. Këto punime momentalisht janë prezente në Qendrën për Artet Vizuel Jonas Mekas. Koleksionet që gjenden në Muzeun Hermitage në St.Petersburg dhe Muzeun Guggenheim në New York do të shfaqen gjithashtu.
Marrëveshje Bashkëpunimi
Vilnius ka lidhje bashkëpunimi me 14 qytete. Gjithashtu Vilnius ka marrëveshje për bashkëpunim edhe me 16 qytete tjera.
Perandoria e Shenjtë Romake
parapamje|Flamuri i Perandorisë së Shenjtë Romane parapamje|"Zgjedhësit e princëve" të Perandorisë së Shenjtë Romake Perandoria e Shenjtë Romake (Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation) ishte një perandori mesjetare që u paraqit në skenën politike si rezultat i ndarjes së Perandorisë Karolingiane më 843, e cila ishte themeluar nga Karli i Madh më 25 dhjetor 800, dhe ekzistoi në forma të ndryshme deri më 1806.
Përmbledhje
Nën sundimin e perandorëve të dinastisë otoniane (919–1024), Lorraine, Saksonia, Frankonia, Suabia, Thuringia, dhe Bavaria u konsoliduan, dhe mbreti gjerman u kurorëzua Perandor i Shenjtë Romak i këtyre regjioneve në vitin 962. Nën sundimin e perandorëve Salianë (1024–1125), Perandoria e Shenjtë Romake "thithi" Italinë veriore Burgundinë, megjithëse perandorët humbën fuqi gjatë "Mosmarrëveshjes Investiture". Nën perandorët e Shtëpisë Hohenstaufen (1138–1254), princat gjermanë rritën influencën e tyre në territoret në jug dhe lindje të banuara me Sllavët, duke vazhduar me ngulimin gjerman në këto zona dhe ende më në lindje (Ostsiedlung). Qytetet gjermane veriore u rritën me lulëzim si anëtarë të Ligës Hanseatike.
Edikti i Demit të Artë më 1356 mundësoi kushtetutën bazë të perandorisë që zgjati deri në rënien e saj. Ajo kodoi zgjedhjen e perandorit nga shtatë princ-zgjedhës të cilët sundonin disa nga principatat dhe kryepeshkopatat më të fuqishme. Duke filluar nga shekulli XV, perandorët u zgjodhën pothuajse ekskluzivisht nga dinastia Habsburge e Austrisë. and beginning a continuous existence of the empire for over eight centuries.
Northern Territory
Northern Territory (shkurt NT) është territor federal australian. Ndanë kufitë me Austalinë Perëndimore, Australinë Jugore dhe Queensland. Në veri, territori kufizohet nga Deti i Timorit, Deti Arafura dhe Gjiri i Karpentarisë, përfshirë Guinea e Re Perëndimore dhe ishujt e tjerë indonezianë.
Northern Territory ka një sipërfaqe prej 1,420,970, duke u bërë ndarja federale e tretë më i madh dhe është i 8-ti më i madh sipas popullsisë me 346,700 banorë. Kryeqyteti dhe qyteti më i madh është Darwin.
Uluru dhe Kata Tjuta janë shkëmbinjë të shenjta tek vendasit dhe janë bërë vend kryesor tërheqës.
Klima
Northern Territory ka dy zona të klimës, në anën veriore përfshirë Darwin, ka klimë me lagështi të lartë dhe dy stina, lagështi (tetor deri në prill) dhe stina i thatë (maj deri në shtator). Gjatë stinës së thatë gati çdo ditë është e ngrohtë dhe me diell, dhe mesatarja e lagështisë është rreth 30%. Ka shumë pak reshje mes majit dhe shtatorit. Në muajt më të ftohta të qershorit dhe korrikut, temperatura minimale ditore mund të ulet deri në 14 °C, por shumë rrallë më e ulët, dhe asnjë acar nuk është regjistruar asnjëherë.
Stina e lagësht është i lidhur me ciklonet tropikale dhe shirat e musonave. Pjesa më e madhe e reshjeve ndodh në mes dhjetorit dhe marsit (verës së hemisferës jugore), kur stuhitë janë të zakonshme dhe mesatarja e lagështisë relative është mbi 70% gjatë muajve më të lagësht. Mesatarisht më shumë se 1.570 mm bie shi bie në veri. Reshjet janë më të larta në zonat bregdetare në veri-perëndim, ku reshjet mesatare janë nga 1,800 deri në 2,100 mm.
Temperatura më e lartë e regjistruar në territor ishte 48.3 °C në Finke më 1 dhe 2 janar 1960. Temperatura më e ulët ishte -7.5 °C në Alice Springs më 17 korrik 1976.
Qeveria
Qeveria e Northern Territory u formua në vitin 1978. Kryeministri zgjidhet nga Administratori i Northern Territory i cili emëron udhëheqësin e cilitdo parti që mban shumicën e vendeve në Kuvendin Legjislativ të Northern Territory. Që nga gushti 2016, kryeministri i territorit ka qenë Nichael Gunner i Partisë së Puntorëve Australian.
Administratori emërohet nga Guvernatori i Përgjishëm të Australisë që të përfaqësoj qeverinë e Federatës së Northern Territory. Administraroja e tanishëm është Vicki O'Halloran.
Feja
Sipas regjistrimit më 2016, feja më e madhe e territorit është Katolicizmi Romak me 19.9% pasuar nga Anglicanizmi (8.4%), Kisha e Bashkuar e Australisë (5.7%) dhe Luteranizmi (2.6%). Budizmi është feja jo-krishtere më e madhe e territorit (2.0%), pasuar nga Hinduizmi (1.6%), e cila po rritet ahpejtë me përqindje në shtet. Rreth 30% të popullsisë nuk kanë ndonjë fe.
Disa banorë praktikojnë fenë tradicionale, besimi në Dreamtime.
Gjuha
Northern Territory ka më shumë se 100 gjuhë dhe dialekte vendas australian, përveç anglishtes që është më së shpeshti në qytete të tilla si Darwin ose Alice Springs. Gjuhët kryesore indigjene të folura në Northern Territory përfshijnë Murrinh-patha dhe Ngangikurrungurr në veriperëndim rreth Wadeye, Warlpiri dhe Warumungu në qendër rreth Tennant Creek, Arrernte[[ rreth [[Alice Springs, Pintupi-Luritja në juglindje, Pitjantjatjara në jug pranë Uluru, Yolngu Matha në veri në Arnhem Land (ku dialekti Djambarrpuyngu i gjuhës Dhuwal konsiderohet lingua franca) dhe Burarra, Maung, Iwaidja dhe Gunwinggu në qendër të veriut dhe në Ishulli Croker dhe Ishujt Goulburn. Gjuha Tiwi është folur në Ishullin Melville dhe Ishulli Bathurst.
Anglishtja e vjetër
Anglishtja e vjetër (Englisċ), ose anglo-saksonja, është forma më e hershme e regjistruar e gjuhës angleze, e folur në Angli dhe në Skocinë jugore dhe lindore në mesjetën e hershme. Ajo u zhvillua nga gjuhët e sjella në Britaninë e Madhe nga kolonët anglo-saksone në mesi i shekullit të 5-të, dhe veprat e para letrare të anglishtes së vjetër datojnë nga mesi i shekullit të 7-të. Pas pushtimit norman të vitit 1066, anglishtja u zëvendësua, për njëfarë kohe, nga anglo-Norman (një i afërm i frëngjishtes) si gjuhë e Kjo konsiderohet si fundi i epokës së anglishtes së vjetër, pasi gjatë kësaj periudhe gjuha angleze u ndikua shumë nga anglo-normane, duke u zhvilluar në një fazë të njohur tani si anglishtja e mesme në Angli dhe skocezët e hershme në Skoci.
Anglishtja e vjetër u zhvillua nga një grup dialektesh anglo-friziane ose ingvaeonike të folura fillimisht nga fiset gjermane të njohura tradicionalisht si Angles, Saksons dhe Jutes. Ndërsa kolonët gjermanikë u bënë dominues në Angli, gjuha e tyre zëvendësoi gjuhët e Britanisë romake: Common Brittonic, një gjuhë kelte; dhe latinisht, të sjellë në Britani nga pushtimi romak. Anglishtja e vjetër kishte katër dialekte kryesore, të lidhura me mbretëri të veçanta anglo-saksone: Mercian, Northumbrian, Kentish dhe West Sakson. Ishte saksoni perëndimor ai që formoi bazën për standardin letrar të periudhës së mëvonshme të anglishtes së vjetër, megjithëse format mbizotëruese të anglishtes së mesme dhe moderne do të zhvilloheshin kryesisht nga Mercianishtja dhe skocezët nga Northumbrian. Fjalimi i pjesëve lindore dhe veriore të Anglisë iu nënshtrua ndikimit të fortë norvegjez të vjetër për shkak të sundimit dhe vendbanimit skandinav që filloi në shekullin e 9-të.
Njësia administrative Kashar
Njësia administrative Kashar është një njësi administrative në Bashkinë Tiranë në Shqipëri.
Konjareva e Re
Konjarevë e Re, (Ново Коњарево/Novo Konjarevo) është fshat në në komunën e Novosellës, Maqedoni.
Flamuri i Zvicrës
thumb|right|250px|Flamuri i Zvicrës Flamuri i Zvicrës tregon drejtë të bardhë, kryq e lirë qëndron në prapavijë të kuqe. Flamuri zviceran është flamurin kombëtar të Zvicrës.
Hyrje
Formën e flamurit zvicerane nuk është përcaktuar me ligj. Ndryshe nga shumica e flamujve të tjera kombëtare, por ajo është përdorur kryesisht në formë katrore, vetëm për të thellësisë së detit dhe të transportit ujor në brendësi kompani zvicerane një flamur drejtkëndëshe në raportin e 2:3.
Për të mos ngatërruar me atë flamurin e kantonin e Schwyz, ky flamur i ka frymëzuar ndoshta dizajnimin e flamurit kombëtar. Që nga ajo është e dizajnuar ndryshe proporcional, ai është flamurin zviceran, por me hartimin e saj dhe jo një version të zgjeruar të flamurin e kantonin e Schwyz.
Tradicionalisht, flamuri zviceran është përdorur kryesisht në privatisht zviceran kombëtar për dekorimin e ngritur dhe pjesërisht edhe gjatë vitit që do të vijnë.
Ngjyra kuqe në Flamur
left | 80px | variante të ndryshme të "Kuq Zviceran" Ngjyra e flamurit kuq dhe uniformën e armëve në terren nuk ishte e përcaktuar me ligj, ngjyra të ndryshme janë përdorur tradicionalisht. Errët e kuqe, më pak të ngjarë se është përdorur. Kryesisht rrjedhin nga logot jele, të tilla si logon e Swiss, duke përdorur variante errët. Projektimit aktual të korporatave që nga 2007, përkufizimi federale, "Kuq Zviceran ashtu si Pantone numrin 485, që do të thotë se ajo është e përbërë nga 100 për qind Magenta dhe verdhë së bashku.
Finlandez
Finlandez ose Finlandezë mund të referohet tek:
186 p.e.s.
Mbi vitin 186 p.e.s..
Kantoni Maringues
Kantoni Maringues (frëngjisht: Canton de Maringues) është një kanton në departamentin Puy-de-Dôme, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Maringues. Ka sipërfaqe 79.53km2 dhe popullsi 4831 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Maringues aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Caterina Albert
Caterina Albert i Paradís (lindi në L'Escala,Spanjë), (1869-1966), e njohur më mirë nga pseudonimi i saj Victor Català, ajo ishte një shkrimtare spanjolle e cila mori pjesë në lëvizjen Moderne dhe ishte autorja e një prej veprave të rëndësishme  të këtij zhanri, Solitud (Vetmia) (1905). Aftësia e saj letrare është njohur për herë të parë në vitin 1898 kur ajo mori çmimin Jocs Florals (Lojërat e Luleve); së shpejti pas kësaj, ajo filloi të përdor pseudonimin Victor Català, duke e marrur atë nga një protagonist i një romani të cilin ajo kurrë nuk e përfundoi. Pavarësisht nga suksesi i saj si dramaturge dhe përpjekjet e saj në poezi, ajo është e njohur për punën e saj në letërsinë treguese, me forcën e stilit të saj dhe pasurinë e të folurit të saj që veçanërisht e vunë në dukje. Ajo vdiq në qytetin e saj të lindjes L'Escala, Kataloni, në vitin 1966 dhe është varrosur në Cementiri Vell (Varrezat e Vjetra) të L'Escala-s.
Vitet e hershme dhe Modernizmi
Ajo e filloi karrierën e saj letrare shumë e re, në bashkëpunim me l'Almanach de L'Esquella de la Torratxa. Ky publikim satirik paraqiti poezitë e saja të para romantike nën pseudonimin Virigili d’Alacseal -midis viteve 1897 dhe 1900.
Rreth kësaj kohe ajo mori çmimin Jocs florals d 'Olot (një çmim i dhënë gjatë Ditës së Shën Gjergjit Katalon) për poezitë e saj "Lo llibre nou" (Libri i ri) dhe monologun "La infanticida "(Vrasja e fëmijëve). Një skandal i vogël shpërtheu kur juria mësoi se autori i këtyre të fundit, një pune veçanërisht prekëse të teatrit, ishte një vajzë e re nga l'Escala, dhe kështu që nga kjo pikë e më tej Albert përdori pseudonimin Victor Català për të gjitha shkrimet e saj.
Libri i saj i parë i publikuar ishte përmbledhja e poezive Lo cant dels mesos (Këngët e muajve) në vitin 1901. Caterina Albert kishte profesione të tjera si: ajo ishte një desinjatore, një piktore dhe një skulptore. Për fat të keq, ky aspekt i talentit të saj asnjëherë nuk u bë pjesë e karrierës së saj profesionale: ajo u shfaq në vetëm një ekspozitë në jetën e saj, në Cercle Artístic de Sant Lluc në dhjetor të vitit 1955.
Duket se përderisa karriera e saj letrare filloi të përfundojë, ajo i la aspiratat e saj artistike prapa. Në vitin 1901 ajo botoi përmbledhjen e saj të vetme me monologje, 4 Monòlegs (Katër Monologjet), dhe filloi bashkëpunimin me revistën moderniste Joventut (1900-1906). Ky publikim do të shërbejë si një platformë për të nisur atë në ndërgjegjen publike dhe për të çuar përpara ambiciet e saj letrare; në të, ajo shkroi "dramën rurale" të parë të saj, tregimet e saj më të errëta dhe më prekëse. Në 1902 libri i saj me titull  Drames rurals (Drama rurale) u botua dhe misteri i pseudonimit të saj filloi t'i sjellë famën asaj. Gjithashtu gjatë kësaj kohe ajo filloi lidhjet e saj me Narcís Oller dhe Joan Maragall. Duke përdorur pseudonimin e saj si një mburojë, ajo mundi të shkruaj çdo gjë i pëlqeu saj, pa ndonjë kufizim moral. Pa "Víctor Català", kritika mund të kthehej, pasi shoqëria ende nuk e shihnin me sy të favorshëm ndër autoret femra.
Në vitin 1902 fiksimi i saj në aspektet më të errëta të gjendjes njerëzore filloi të tërheq kritika. Së shpejti pas kësaj, ajo boton një koleksion të përrallave, Ombrívoles (1904) dhe një koleksion të dytë të poezive, Llibre Blanc (Libri i bardhë) (1905). Ajo gjithashtu botoi disa tregime më pak dramatike, si dhe disa poezi, në revistën  Ilustració Catalana (Iluminizmi Katalon).
Vepra e saj më e famshme, Solitud (Vetmia), u botua në faqet e revistës Joventut midis viteve 1904 dhe 1905. Ajo është ribotuar në formën e një libri nga shtypi Biblioteca Joventut në vitin 1905, duke e çuar romanin në më shumë njohje, dhe duke e bërë Víctor Català një shkrimtar të njohur. Ajo botoi një përmbledhje të tregimeve, Caires vius, në vitin 1907 dhe pastaj filloi periudhën e saj të parë të "heshtjes letrare", për shkak të lëvizjes së shekullit të njëzet.
Periudha e dytë (pas vitit 1907)
Përderisa në vitin 1920 Caterina Albert publikoi një përmbledhje të rrëfimeve, La Mare Balena (Nëna Balenë), nuk ishte fundi i shekullit të njëzet në mesin e viteve 1920 kur ajo botoi novelën e dytë të saj, dhe të fundit, Un film (Një film) (1926). Gjatë gjithë karrierës së saj ajo ishte e lidhur edhe me Jocs Florals (Lojërat luleve) të Barcelonës duke kryesuar mbi gjykimin në vitin 1917. Ajo ishte gjithashtu një anëtare e Akademisë së Gjuhës Katalone (duke filluar në vitin 1915) dhe Akademisë së Letrave të Mëdha të Barcelonës (duke filluar në vitin 1923). Ajo fitoi për të dytën herë Englantina d’or (Trëndafili i artë, çmimi kryesor) të Jocs Florals (Lojrat e luleve) të Barcelonës me poemën e saj Cavalls del port (Kuajt e portit). Ajo ishte gjithashtu një folkloriste aktive madje edhe arkeologe, duke mbledhur dhe klasifikuar mbetjet greke dhe romake. Ajo ra në heshtje e saj të dytë letrare me fillimin e luftimeve në Luftën Civile Spanjolle.
Periudha e Pasluftës
Nuk ishte viti 1944 kur Albert botoi një tjetër punë-përmbledhjen e saj të parë të tregimeve në spanjisht, Retablo (1944). Dy vjet më vonë ajo zbuloi një koleksion të prozës letrare në lidhje me temat vendase, "Mozaiku" (1947), që u bë puna e parë e ribotuar në edicionin katalonisht e shtëpisë botuese Dalmau. Pas pak ajo filloi lidhjen e saj të frytshme me botuesit Selecta, me të cilët ajo botoi veprën "Vida Mòlta" (1950) dhe "Jubileu" (1951), koleksionet e saj të fundit të tregimeve, dhe më në fund Obres Completes (Veprat e plota) (1951, 1972). Pas vdekjes së saj Selecta do t'e ri-publikonte punën e saj.
Veprat Letrare
Brenda periudhës së modernizmit, si dhe të gjithë karrierës së saj letrare, Solitud duhet theksuar veçanërisht, pasi ajo në mënyrë të përkryer përmbledhi modernizmin katalon dhe ende është vepra e saj më e njohur. Protagonistja e romanit, Mila, është një grua që lufton kundër rrethit të saj shoqëror dhe për individualitetin e saj. Në vitin 1909 vepra fitoi preminë Fastenrath, dhe është përkthyer në shumë gjuhë.
185 p.e.s.
Mbi vitin 185 p.e.s..
Grykë (Lezhë)
Gryka është një fshat në komunën Kolsh në rrethin e Lezhës të Shqipërisë.
Last Order -Final Fantasy VII-
Final Fantasy VII – Last Order (Fantazia e Fundit – Urdhëri i Fundit - ラストオーダー -ファイナルファンタジーVII- Rasuto Ōdā -Fainaru Fantajī VII) është një film i tipit anime, krijuar, prodhuar dhe zhvilluar nga Square Enix, si një film shtesë e lojës Final Fantasy VII dhe Final Fantasy VII Advent Children. Filmi anime përfshihet në pjesën e Compilation of Final Fantasy VII. Filmi anime është një prodhim origjinal i Square Enix dhe është shfaqur në Japoni pak para filmit Final Fantasy VII Advent Children si Advent Pieces: Limited në “Ultimate Edition”, ndërsa në Amerikën Veriore është përfshirë nën titullin e Advent Children.
Filmi përfshin historinë e Cloud Strife, Tifa Lockhart, Zack Fair, grupit Turks dhe Sefiroth-it, ku ngjarjet zhvillohen në të shkuarën e personazheve. Si kujtime të kryetarit të grupit të Turks, filmi sqaron dy histori në formën e kujtimeve. Një nga kujtimet ka të bëjë me ngjarjet e ndodhura 5 vjet më parë (pesë vjet lidhur me ngjarjet në lojën Final Fantasy VII), në Nibelheim. Sefirothi pasi humb dhogjikën (shkaqet janë të tjera, por në film personazhët nuk e kuptojnë se çfarë po ndodh), shkatarron fshatin e Tifës duke vrarë çdo kë që gjen përpara. Kjo pjesë e filmit përfshin gjithashtu një betejë të Zack dhe Sefirothit, ku ky i fundit del fitimtar. Më pas Cloud plagos Sefirothin. Sefirothi zhduket nga skena në mënyrë të dyshimtë, edhe pse lojtarët që kanë përfunduar Final Fantasy VII, e dinë që ai do të shfaqet përsëri. Kujtimi tjetër ka në bazë, përpjekjen e vështirë të Cloud dhe Zack për t’u arratisur nga ushtarët e Shinrës dhe grupit Turks.
Final Fantasy VII - Last Order është një film i shkurtër me një kohë-zgjatje rreth 22 minuta. Historia është praktikisht e pakuptueshme për ata që nuk kanë luajtur lojën dhe një gjë e tillë vlen edhe për Final Fantasy VII Advent Children. Edhe pse kjo nuk do të përbënte asnjë problem për adhuruesit e FF VII. Ky film i shkurtër anime, shërben gjithashtu për të bërë një lidhje të FF VII me lojën për PlayStation Portable, Before Crisis - Final Fantasy, një lojë kjo që ka në qëndër të saj grupin Turks.
Historia
Kujdes: Materiali i mëposhtëm mund të përmbajë revelacione dhe zbulime të filmit.
Ngjarjet zhvillohen pesë vjet përpara se Final Fantasy VII të fillojë. Për personat që nuk kanë luajtur lojën është shumë e vështirë të orjentohen me situatën dhe se çfarë po ndodh. Historia përfshin dy kujtime në të shkuarën e kryetarit të grupit të Turks, Tseng dhe detyrimisht filmi ndahet në dy kujtime që tregohen paralel në film.
Kujtimi i Dytë: Zack tërheq Cloud zvarrë ndërkohë që të dy gjëmohen nga forcat e Shinrës. Cloud është jo efiçent dhe nuk lëviz fare, edhe pse nuk spjegohet se çfarë shoku ka kaluar ai. Zack është shumë më superior ndaj ushtarëve të thjeshtë të Shinrës dhe arrin t'i mposhtë ata pa vështirësi. Më pas të dy vazhdojnë përpara. Situata bëhet pak më e komplikuar kur grupi Turks shfaqen në skenë. Zack rrëmben një motçikletë dhe bashkë me Cloud arrijnë të arratisen pas shumë mundimesh. Më pas me një kamjon të një qytetari të thjeshtë ata shpresojnë të shkojnë në Midgard, ku Zack shpreson të takojë të dashurën e tij Aerith Gainsborough. Ai vazhdimisht bën lojra fjalësh me Cloud që akoma nuk përmendet nga tronditja (nuk ka asnjë spjegim të tronditjes). Ushtarët e Shinrës i bëjnë pritë të dy të arratisurve dhe pavarsisht urdhërit për mosveprim të Turks, ushtarët ndeshen me të dy dhe Zack humbet jetën nga plagët e rënda. Ushtarët e Shinrës vendosin të lejnë Cloudin të vdesi vetë, kur e shikojnë se ai nuk reagon. Në raport shkruhet se Zack ishte neutralizuar dhe se Cloudi ishte arratisur në kushte të këqija gjatë luftimeve. Kur Cloud mbet vetëm, duket se ai e merr veten dhe arrin të përfundojë në Midgart. Aty ai takohet me Tifën. Ajo e bind Cloudin të punojë për AVALANCHE, një organizatë rebele që lufton kundra Korporatës së Shinrës, dhe kështu Final Fantasy VII fillon.
Edhe një herë theksohet se filmi është shumë i vështirë për t'u kuptuar në se loja nuk është luajtur më parë. Prandaj edhe filmi është pjesë e Compilation of Final Fantasy VII, ku mendohet se personat që marrin paketën e shtesave të FF VII, kanë luajtur më parë lojën dhe një gjë e tillë vlen edhe për Final Fantasy Advent Children.
Shiko edhe
Seritë
Shiko gjithashtu
184 p.e.s.
Mbi vitin 184 p.e.s..
Gjuha e gjakut
Gjuha e gjakut Gjinia: Roman. Autori: Kiço Blushi. Shtëpia botuese: "Naimi". Viti i botimit 2014. Faqet e librit 160. ISBN 978-9928-109-65-1
Koment nga autori
Gjithsesi, paraprakisht, le të shpresoj se kjo histori e hidhte nuk ka për të lënduar kërkënd, përveçse vetë autorin, i cili, edhe pa e ngjizur këtë histori njerëzore në letër, ka qenë dhe është i bindur se mes nesh ka jo pak gjallesa të cilat besojnë e kujtojnë sinqerisht se janë më të lirë e më të qetë në burg se jashtë mureve të burgut.
Në këtë jetë, të kontrolluar e vetëkontrolluar, të rrezikuar e të kërcënuar, të cilën me aq cektësi e vlerësojmë si me pas qenë liri e vërtetë, paskësh disa lloje burgjesh. Por autori, gjithsesi, nuk beson të ketë burg më të përkeqtë se kur njeriu, si kërmilli, detyrohet të shndërrohet në gardian të vetes; aq sa mund të gjendet në rrethana të tilla kur mund të ndjehet më i lirë në burg, se në jetë!
Barbulloj
Barbulloji është një fshat në komunën Kolsh në rrethin e Lezhës të Shqipërisë.
Flamuri i Ukrainës
thumb|right|250px|Flamuri i Ukrainës Flamuri i Ukrainës përbëhet nga dy vija horizontale në ngjyrë blu dhe të verdhë. Origjina e saj është në armëve të Varangian të Rurik Dinastia, nga 9 Për të shekullit të 16 Shekullit të Kievan Rus dhe Perandorisë ruse vendosi më vonë.
Sipas interpretimit popullor e ngjyrave të flamujve simbolizoj në një peizazh tipik të Evropës, ndërsa simboli i verdhë në pjesën e ulët të pjekur dhe fushat e grurit flamur blu mbi krye e flamurin e qiellit.
Kantoni Brossac
Kantoni Brossac (frëngjisht: Canton de Brossac) është një kanton në departamentin Charente, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqendra e kantonit është Brossac. Ka sipërfaqe 162 km2 dhe popullsi 2,325 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Brossac aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Hasan Ruhani
parapamje|Hasan Ruhani Hasan Ruhani (lindi më 12 nëntor 1948), i njohur edhe si Hassan Rouhani, asht kryetari i tashëm, i shtati me radhë, i Republikës Islamike të Iranit. Ruhani fitoi zgjedhjet kryetare më 2013, tue zavendësue Mahmud Ahmedinezhadin.
Plumbi
Me emrin Plumbi gjejmë këto artikuj :
Flamuri i Irlandës Veriore
thumb|right|250px|Flamuri i Irlandës Veriore Flamuri i Irlandës Veriore nuk ka aktualisht një flamur zyrtar. Në vend të kësaj, përdoret Union Jack.
Duke qenë se ky flamur është i lidhur me sindikalizëm (Irlandë), nuk ka gjasa që të kthehet në përdorim, ndonëse do të përdoret nëCommonwealth Games. Nacionalistët irlandezë dhe republikanët përdorin flamurin e Irlandës. Ata nuk e konsiderojnë Irlandën e Veriut si një entitet të veçantë politik dhe për këtë nuk shohin asnjë arsye për të përdorur këtë flamur.
183 p.e.s.
Mbi vitin 183 p.e.s..
Vdekje
Hanibali, një ndër gjeneralët më të mëdhenjë në histori.
Kantoni Mana
Kantoni Mana (frëngjisht: Canton de Mana) është një kanton në departamentin Guyane, rajonin Guyane në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Mana. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 9507 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Mana aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Dheu
parapamje| Uji sipërfaqësor u zhvillua në akullnajat deri në [[Irlanda Veriore|Irlandën e Veriut]] Dheu është një përzierje e lëndës organike, mineraleve, gazeve, lëngjeve dhe organizmave që së bashku mbështesin jetën e bimëve dhe organizmave të tokës. Disa përkufizime shkencore dallojnë papastërtitë nga dhe duke kufizuar termin e mëparshëm në mënyrë specifike për tokën e zhvendosur.
Vështrim
Dheu përbëhet nga një fazë e ngurtë e mineraleve dhe lëndëve organike (matrica e tokës), si dhe nga një fazë poroze që mban gazrat (atmosfera e tokës) dhe uji (tretësira e tokës). Prandaj, toka është një sistem me tre gjendje të ngurtë, lëngjeve dhe gazeve. Dheu është produkt i disa faktorëve: ndikimi i klimës, relievi (lartësia, orientimi dhe pjerrësia e terrenit), organizmat dhe materialet mëmë të tokës (mineralet origjinale) që ndërveprojnë me kalimin e kohës. Ai vazhdimisht i nënshtrohet zhvillimit nëpërmjet proceseve të shumta fizike, kimike dhe biologjike, të cilat përfshijnë erozionin e shoqëruar. Duke pasur parasysh kompleksitetin e saj dhe lidhjen e fortë të brendshme, ekologët e tokës e konsiderojnë tokën si një ekosistem.
Shumica e dherave kanë një dendësi të madhe të thatë (dendësia e tokës duke marrë parasysh zbrazëtitë kur janë të thata) midis 1.1 dhe 1.6 g/cm 3, megjithëse dendësia e grimcave të tokës është shumë më e lartë, në intervalin 2,6 deri në 2,7 g/cm 3. Pak nga toka e planetit Tokë është më e vjetër se Pleistoceni dhe asnjë nuk është më e vjetër se Cenozoiku, edhe pse tokat e fosilizuara ruhen që nga periudha e lashtë si arkeani.
Së bashku, trupi i dheut të tokës quhet pedosferë. Pedosfera ndërlidhet me litosferën, hidrosferën, atmosferën dhe biosferën. Dheu ka katër funksione të rëndësishme:
Të gjitha këto funksione, nga ana e tyre, modifikojnë tokën dhe vetitë e saj.
Shkenca e tokës ka dy degë bazë të studimit: edafologjinë dhe pedologjinë. Edafologjia studion ndikimin e dherave në gjallesat. Pedologjia fokusohet në formimin, përshkrimin (morfologjinë) dhe klasifikimin e dherave në mjedisin e tyre natyror. Në terma inxhinierikë, dheu përfshihet në konceptin më të gjerë të regolitit, i cili gjithashtu përfshin materiale të tjera të lirshme që shtrihen mbi shkëmbinj, siç mund të gjenden në Hënë dhe objekte të tjera qiellore.
Proceset
Dheu është një komponent kryesor i ekosistemit të Tokës. Ekosistemet e botës ndikohen në mënyra të gjera nga proceset që kryhen në tokë, me efekte që variojnë nga varfërimi i ozonit dhe ngrohja globale deri te shkatërrimi i pyjeve tropikale dhe ndotja e ujit. Në lidhje me ciklin e karbonit të Tokës, toka vepron si një rezervuar i rëndësishëm karboni, dhe është potencialisht një nga më reaguesit ndaj shqetësimeve njerëzore dhe ndryshimeve klimatike. Ndërsa planeti ngrohet, është parashikuar që tokat do të shtojnë dioksid karboni në atmosferë për shkak të rritjes së aktivitetit biologjik në temperatura më të larta, një reagim pozitiv (përforcim). Megjithatë, ky parashikim është vënë në pikëpyetje duke marrë parasysh njohuritë më të fundit mbi qarkullimin e karbonit në tokë.
Dheu vepron si një mjedis inxhinierik, një habitat për organizmat e tokës, një sistem riciklimi për lëndët ushqyese dhe mbetjet organike, një rregullator i cilësisë së ujit, një modifikues i përbërjes atmosferike dhe një mjedis për rritjen e bimëve, duke e bërë atë një ofrues shumë të rëndësishëm të shërbimeve të ekosistemit. . Meqenëse dheu ka një gamë të madhe hapash dhe habitatesh të disponueshme, ajo përmban një pjesë të spikatur të diversitetit gjenetik të Tokës. Një gram tokë mund të përmbajë miliarda organizma, që u përkasin mijëra specieve, kryesisht mikrobike dhe kryesisht ende të paeksploruara. Dheu ka një densitet mesatar prokariotik prej afërsisht 10 8 organizmash për gram, ndërsa oqeani nuk ka më shumë se 10 7 organizma prokariotikë për mililitër (gram) ujë deti. Karboni organik i mbajtur në tokë përfundimisht kthehet në atmosferë përmes procesit të frymëmarrjes që kryhet nga organizmat heterotrofikë, por një pjesë e konsiderueshme ruhet në tokë në formën e lëndës organike të tokës; lëvrimi zakonisht rrit shkallën e frymëmarrjes së tokës, duke çuar në varfërimin e lëndës organike të tokës. Meqenëse rrënjët e bimëve kanë nevojë për oksigjen, ajrimi është një karakteristikë e rëndësishme e tokës. Ky ventilim mund të realizohet nëpërmjet rrjeteve të poreve të ndërlidhura të tokës, të cilat gjithashtu thithin dhe mbajnë ujin e shiut duke e bërë atë lehtësisht të disponueshëm për t'u thithur nga bimët. Meqenëse bimët kërkojnë një furnizim pothuajse të vazhdueshëm me ujë, por shumica e rajoneve marrin reshje sporadike, kapaciteti i tokës për të mbajtur ujin është jetik për mbijetesën e bimëve.
La Vall de Bianya
Lidhje të jashtme
La Vall de Bianya
Dheu
Proceset
Dherat mund të heqin në mënyrë efektive papastërtitë, të vrasin agjentët e sëmundjes, dhe të degradojnë ndotësit, kjo pronë e fundit quhet zbutje natyrore. Në mënyrë tipike, tokat mbajnë një absorbim neto të oksigjenit dhe metanit dhe i nënshtrohen një çlirimi neto të dioksidit të karbonit dhe oksidit të azotit. Tokat u ofrojnë bimëve mbështetje fizike, ajër, ujë, moderim të temperaturës, lëndë ushqyese dhe mbrojtje nga toksinat. Dherat ofrojnë lëndë ushqyese lehtësisht të disponueshme për bimët dhe kafshët duke e kthyer lëndën organike të vdekur në forma të ndryshme lëndësh ushqyese.
Thuhet se dheu formohet kur lënda organike është grumbulluar dhe koloidet janë larë poshtë, duke lënë depozita argjile, humus, oksid hekuri, karbonat dhe gips, duke prodhuar një shtresë të veçantë të quajtur horizonti B. Ky është një përkufizim disi arbitrar pasi përzierjet e rërës, baltës, argjilës dhe humusit do të mbështesin aktivitetin biologjik dhe bujqësor para kësaj kohe. Këta përbërës zhvendosen nga një nivel në tjetrin nga aktiviteti i ujit dhe i kafshëve. Si rezultat, në profilin e tokës formohen shtresa (horizonte). Ndryshimi dhe lëvizja e materialeve brenda një toke shkakton formimin e horizonteve dalluese të tokës. Megjithatë, përkufizimet më të fundit të tokës përfshijnë tokat pa asnjë lëndë organike, siç janë ato regolitët që u formuan në Mars dhe kushtet analoge në shkretëtirat e planetit Tokë.
Morali
Morali
Morali është një rregull, parim ose normë e sjelljes e paravendosur nga një shoqëri, bashkësi, dhe e pranuar nga një njeri për mënyrën e tij të sjelljes dhe e zbatueshme nga të gjithë njerzit e arsyeshëm; ose mësim i vlefshëm në mirësjellje, etikë ose domëthenie praktike e shprehur apo e nënkuptuar në një histori, fabul, ose ngjarje. Morali eshte zbuluar nga nje shkenctar i njohur per arsye ende te panjohura por mendohet qe eshte bere per arsye te pagesave te ndryshme. Morali ka edhe kuptime të tjera:
Itachi Uchiha
Itachi Uchiha (うちは イタチ Uchiha Itachi) është një personazh fiktiv në mangën Naruto të krijuar nga Masashi Kishimoto. Ai ishte një shinobi i klanit Uchiha të fshatit të gjethes që shërbente si kapiten i Anbu-s. Ai më vonë u bë një kriminel ndërkombëtar pasi vrau të gjithë klanin e tij, duke kursyer vetëm vëllain e tij të vogël, Sasuke. Ai më pas u bashkua me organizatën ndërkombëtare kriminale të njohur si Akatsuki, veprimtaria e së cilës e solli atë në konflikt të shpeshtë me Konoha dhe ninxhat e saj - përfshirë Sasuke - i cili kërkoi të hakmerrej për klanin e tyre duke vrarë Itachi. Pas vdekjes së tij, motivet e Itachit u zbuluan të ishin më të komplikuara nga sa dukej dhe se veprimet e tij ishin vetëm në interes të vëllait dhe fshatit të tij, duke e bërë atë të mbetet një shinobi besnik i Konohagakure deri në fund.
Historia
Itachi ishte fëmija i parë i Fugaku dhe Mikoto Uchiha. Fëmijëria e tij e hershme u karakterizua me dhunë: kur ai ishte katër vjeç, Lufta e Tretë Botërore Shinobi zhvilloi dhe ai ishte dëshmitar i dorës së parë të shumë viktimave të luftës. Vdekja dhe shkatërrimi që ai përjetoi në një moshë kaq të re e traumatizoi Itachin dhe e bëri atë një pacifist, duke e çuar atë në stërvitje pa ndërprerje për të arritur ëndrrën e tij për t'u bërë një ninxhë midis ninxhave për të fshirë luftimet nga bota. Në moshën 5 vjeç, pasi u bë një vëlla i madh me Sasuke, Itachi u afrua nga Shisui, i cili ofroi të stërviteshin së bashku. Shpejt, të dy u bënë miqtë më të mirë, duke formuar një lidhje vëllazërore ndërsa vazhdonin të mësonin truket e tjera të reja. Gjatë sulmit të Dhelprës me Nëntë Bishta, ai ishte në shtëpi vetëm duke kërkuar Sasuke, i ndjekur nga Itachi duke shpëtuar Mikoto nga rëniet e mbetjeve, dhe në anime duke kërkuar strehim me Izumi. Sulmi i Nëntë Bishtave kishte acaruar marrëdhëniet midis udhëheqjes së Konoha dhe Uchiha, të parat besonin se të dytët ishin përgjegjës. Uchiha u zhvendosën në buzë të fshatit, duke i izoluar ata nga pjesa tjetër e fshatit dhe duke e bërë më të lehtë monitorimin e tyre.
Në moshën gjashtë vjeç, Itachi u regjistrua në Akademi, ku vazhdimisht shënoi më të lartën në secilën lëndë dhe mësoi shpejt çdo aftësi që i mësohej, duke rezultuar në atë që të vlerësohej si më i miri i brezit të tij. Pas katër muajsh, mësuesit e tij unanimisht ranë dakord ta linin atë në provimin e diplomimit herët për shkak të Itachi që ishte më shumë se mjaft i avancuar për nivelin e genin, të cilin ai e kaloi më vonë atë muaj. Gjatë kësaj kohe, ai filloi të studionte seriozisht historinë e botës, duke fituar një vlerësim të madh për të. Ditën që ai u diplomua si i diplomuari më i ri i pasluftës, atij iu afrua Danzō Shimura, i cili vlerësoi të menduarit e Itachit.
Duke u bashkuar me skuadrën 2, Itachi vazhdoi të përmirësonte aftësitë e tij në nivelin chūnin, duke e çuar atë që të tërhiqte vëmendjen e udhëheqësve të Konoha. Duke përmbushur kriteret, Fugaku e lejoi atë të ulej në takimet klanore në bodrumin e Shenjtërores Naka. Gati një vit që nga diplomimi, Itachi kishte zotëruar teknika të ninxhës në masën që misionet e tij shkuan shumë lehtë, megjithëse Yūki Minazuki nuk e rekomandoi atë për Provimet e Chūnin. Pasi mbushi tetë vjeç, pasi zogu i skuadrës 2 ishte dalluar më shumë gjatë vitit, ata kishin për detyrë të ruanin Daimyō-n e Zjarrit gjatë udhëtimit të tij vjetor në Konoha. Gjatë misionit, autokolona u sulmua nga një individ i maskuar, i cili vrau Tenma Izumo para Itachi, duke rezultuar në zgjimin e tij Sharingan, të cilin ai e zotëronte në të njëjtën moshë. Në moshën 10 vjeç, zyrtarët e Konoha lejuan Itachi të konkurronte në Provimet e Chūnin nga ai vetë, të cilin ai e kaloi dhe u bë një chūnin.
Në moshën 11 vjeç, ai hyri në Anbu. Arritjet e Itachi ishin një burim krenarie e madhe për familjen e tij, babai i tij e shikonte atë si provë të prosperitetit të ardhshëm të Uchiha dhe vëllai i tij e shikonte atë si një model për të jetuar deri në të. Itachi kaloi shumë kohë me Sasuke, duke u stërvitur me të (megjithëse rrallë në të vërtetë e stërviste) dhe duke i dhënë atij njohjen që i ati nuk e bëri. Sidoqoftë, me gjithë vëmendjen që ai mori, shumë pak e kuptuan Itachin, duke besuar se izolimi i tij ishte rezultat i hendekut midis aftësive të tyre dhe atyre dhe jo pakënaqësisë së tij me jetën e konfliktit të shinobi. Përfundimisht, përbuzja e Uchiha-s për trajtimin e tyre të padrejtë i bëri ata të planifikonin një grusht shteti. Fugaku, kreu i Uchiha dhe kryeksplotatori i grushtit të shtetit, inkurajoi përparimin e Itachi në radhët e Anbu si një mjet për të spiunuar fshatin. Itachi, megjithatë, e dinte që një grusht shteti Uchiha do të çonte në ndërhyrje nga fshatra të tjerë dhe përfundimisht të fillonte një Luftë tjetër Botërore, diçka që ai nuk mund ta mbështeste. Ai në vend të kësaj u bë një agjent i dyfishtë, duke raportuar veprimet e Uchiha tek Hokage i Tretë dhe Këshillit të Konoha me shpresën se do t'i ndihmonte ata të gjenin një zgjidhje paqësore.
Itachi ndau barrën e tradhtisë së fisit të tij me Shisui. Por me kalimin e kohës u bë gjithnjë e më e qartë se paqja nuk mund të arrihej. Shisui synonte të përdorte Kotoamatsukami-n e tij tek udhëheqësit e Uchiha për t'i detyruar ata të negocionin, por syri i tij i djathtë u vodh nga Danzō para se të kishte një shans. Vetë opsionet e tij të rraskapitura, Shisui ia besoi syrin e mbetur Itachi dhe iu lut që të mbronte fshatin dhe emrin e familjes së tyre para se të mbytej në lumin Naka. Itachi u shqetësua nga vdekja e Shisui, aq sa të zgjonte Mangekyō Sharingan-in e tij. Kur të nesërmen disa Uchiha, tashmë dyshues ndaj Itachi, e akuzuan atë për vrasjen e Shisui dhe organizimin e një vetëvrasjeje, Itachi humbi qetësinë e tij dhe i sulmoi ata, duke i mundur ata me lehtësi. U krijua një përçarje midis Itachi dhe familjes së tij, dhe paralajmërimet e tij ndaj tyre për të rishikuar atë që po bënin ranë në vesh të shurdhër. Në moshën 12 vjeç, ai u gradua në kapiten të Anbu, me moshën e tij të promovimit të zbuluar publikisht që ishte 13 për shkak të kërkesës së Danzō dhe pranimit të Hiruzenit.