cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Caudete de las Fuentes
Caudete de las Fuentes është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Requena-Utiel, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Caudete de Sukhbir las Fuentes ka 796 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe sukhbir prej 34.6 km2.
Novosella (Strugë)
Novosellë, (Ново Село/Novo Selo) është fshat në komunën e Strugës, Maqedoni.
Demografia
Është vendbanim i banuar nga popullsia shqiptare dhe sipas vitit 2002 ka 280 banorë.
Hardenberg
Hardenberg është një komunë në provincën Overijssel në Holandë me sipërfaqe 317.24 km² dhe popullsi 59016 banorë. Hardenberg është kryeqendra e komunës.
Xhamia Shqiptare, Dandenong
parapamje|280px|Xhamia Shqiptare në [[Dandenong, Viktoria|Dandenong]] Xhamija Shqiptare Dandenong Këshavë është një xhami e vendosur në Dandenong, një periferi juglindore të Melburnit, Viktoria, Australi. Është një nga xhamitë më të hershme në vend.
Xhamia është një ndërtesë e madhe, e ndërtuar pranë Dandenong Creek dhe lagjes së banimit, me një minare dhe objekte komunitare. E lidhur me komunitetin shqiptar australian, xhamia është në pronësi dhe qendra e Shoqërisë Islame Shqiptare Sakie të Dandenong.
Historia
parapamje|majtas|220px|Pllaka e xhamisë Emigrantët shqiptarë kryesisht nga Këshava një fshat në Maqedoninë e Veriut jugperëndimore mbërritën dhe u vendosën në Dandenong nga fillimi i viteve 1960 e tutje dhe gjatë shumë dekadave u bënë një komunitet i madh dhe i përqendruar që jetonte në zonë. Një xhami u ndërtua dhe u hap në vitin 1985.
Në xhami kryejnë funksionet administrative shqiptarët, ndërsa lokalet i shfrytëzon edhe Shoqata Islame e Australisë, një organizatë me anëtarë multikulturorë. Anëtarësia e xhamisë përbëhet kryesisht nga shqiptarë me origjinë nga Këshava. Komiteti i Shoqërisë Islame Sakie Shqiptare Dandenong, një organizatë me ndikim në mesin e shqiptarëve Dandenong, ka përcaktuar në kushtetutën e xhamisë që në bordin e saj mund të jenë vetëm individë me origjinë shqiptare të Kishës. Xhamia ka ndikim mbi ofrimin e shërbimeve të kryera nga imami, të tilla si lutjet islame, shkolla e së dielës dhe ndërmarrja e ngjarjeve të tjera (synet, dasma, varrime e kështu me radhë). Vetëm personat me anëtarësi mund të bëjnë varrim në xhami, megjithëse përjashtime kanë ndodhur për myslimanët e tjerë joshqiptarë.
1994 në film
Listë filmash sipas viteve
1980ën në film | 1990ën në film | 2000tën në film
1992 në film | 1993 në film | 1994 në film | 1995 në film | 1996 në film
Viti 1994
Kantoni Bozouls
Kantoni Bozouls (frëngjisht: Canton de Bozouls) është një kanton në departamentin Aveyron, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bozouls. Ka sipërfaqe 224.15km2 dhe popullsi 6800 banorë.
Luftërat japigo-tarentine
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b5/Italy_400bC_en.svg/200px-Italy_400bC_en.svg.png|djathtas|parapamje|238x238px| [[Italia në vitin 400 p.e.s.]] Luftërat japigo-tarentine ishin një grup konfliktesh dhe luftërash midis kolonisë greke të Taranti dhe tre popujve iapigjianë, mesapianëve, peucetianëve dhe daunianëve.
Kantoni Bozouls
Përbërja aktuale
Kantoni Bozouls aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Luftërat japigo-tarentine
Në rreth 440 p.e.s, qytet-shteti mesapian i Brentesionit hyri në një aleancë me Thourin. Ushtria e tyre e kombinuar kishte një avantazh drejtues në formën e Kleandridas, një gjeneral spartan i mërguar i cili ishte dëbuar nga Peloponezi për marrjen e një ryshfeti athinas si këshilltar i mbretit spartan Pleistoanaks. Taranti mbështeti palën peloponeziane kundër Athinës në Luftën e Peloponezit, refuzoi ankorimin dhe ujin në Athinë në vitin 415 pes, dhe madje dërgoi anije për të ndihmuar Peloponezianët, pas katastrofës së Athinës në Siçili. Nga ana tjetër, Athina mbështeti mesapianët, për t'iu kundërvënë pushtetit të Tarantit.
Erion Veliaj
""'Erion Veliaj"" (lindi më 17 dhjetor 1979, Tiranë), është një politikan shqiptar dhe kryetari aktual i Bashkia Tiranë Bashkisë së Tiranës.
Luftërat japigo-tarentine
Pas vitit 330 p.e.s, Mesapianët u bashkuan me Tarentinët kundër një force edhe më të madhe, asaj të Romës. Aleancat me Taras dhe me Kleonimusin e Spartës në vitin 304 para Krishtit ishin një fushatë antiromake. Kështu, nga fundi i shekullit të katërt, Roma ishte bërë një armik i përbashkët si për japigjianët, ashtu edhe për tarentinët, deri në përfundimin e betejave të zgjatura dhe duke i bërë ata të bënin një aleancë.
Preludi
Japigët ishin një fis ilir që kishin emigruar në Itali nga Ballkani rreth viteve 1000-900 p.e.s. Në kuadër të japigëve b[nin pjesë edhe tri nënfise tjera e që ishin mesapët, daunianët dhe peucetët. Rreth vitit 500 p.e.s, mesapianët u organizuan në një konfederatë qytet-shtetesh. Në vitin 706 p.e.s Taranti u themelua nga emigrantët Dorian si e vetmja koloni spartane. Që nga themelimi i tij qyteti kishte kontestuar kontrollin e zonave të pasura të Gadishullit Salentin me japigët dhe nënfiset e tij. Zhvillimi i qytetit ishte i kufizuar në vijën bregdetare pasi banorët e viseve japigiane i rezistuan sundimit të Tarantit. nga ana tjetër Taranto rriti fuqinë e tij, duke u bërë një fuqi tregtare dhe një qytet sovran i Magna Graecia, duke sunduar mbi kolonitë greke në Italinë jugore. Konflikti midis japigëve dhe Tarantit ishte i pashmangshëm, duke rezultuar në një sërë konfliktesh dhe luftërash gjatë shekujve 5 dhe 4 p.e.s. Këto luftëra dhe beteja ishin vetëm shpërthimi i fundit i dhunës në një grindje të gjatë që kishte vazhduar që nga ardhja e grekëve në rajon në fund të shekullit të 8 p.e.st.
Shekulli i 5-të
Lufta e parë nga luftërat japigo-tarantine filloi me një disfatë të japigëve rreth vitit 500 pes. Rreth vitit 490 p.e.s, mesapianët lëvizën kundër tarantinëve me një forcë të përbërë prej rreth 8,000 burrash, duke përfshirë këmbësorinë me mburoja, shigjetarë dhe kalorësinë e tyre të lavdëruar. Sipas Herodotit (iii 136), rreth vitit 492 p.e.s. mbreti Aristofilidi sundonte me qytetin e Tarentit. Tarantinët duket se i kanë përfaqësuar mirë rrënjët e tyre spartane në këtë betejë, pavarësisht se ishin më të shumtë. Së bashku me 4,000 hoplitë dhe 1,000 këmbësorë të lehtë në mbështetje, tarantinët përdorën gjithashtu kalorësi të lehta dhe të pajisura me shpata, për shkak të vendosjes së një sistemi feudal të pronësisë së tokës. Jashtë mureve të qytetit, Tarantinët i rezistuan jo vetëm përleshjes fillestare, por edhe epërsisë së tyre të kalorësisë së mesapianëve dhe sulmit të pashmangshëm malësor. Tarantinët pretenduan fitoren dhe vazhduan të forcojnë praninë e tyre në Magna Graecia si fuqia kryesore greke e rajonit. Pas disfatës së tyre dërrmuese, mesapianët nuk do të sfidonin përsëri polisin e Tarantit për rreth një brez, por do të kujdeseshin të merrnin mësime të rëndësishme nga kjo përballje e parë e madhe.
Erion Veliaj
Jeta personale
Veliaj është nga një familje myslimane e cila së pari la Islamin dhe më vonë u bë ateist. Duke u lidhur me misionarët nga Shtetet e Bashkuara, Erion Veliaj u kthye në Evangjelikalizëm. Organizata e tij MJAFT! tregoi në faqet e saj karikaturat e diskutueshme të profetit Muhamed.
Luftërat japigo-tarentine
Beteja e Kailias - 473 p.e.s
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e1/Tarentum.jpg/300px-Tarentum.jpg|parapamje|300x300px| Tarent: 500-480 pes. AR Nomos (21 mm, 8,02 g, 4 h). Konflikti lindi edhe një herë në vitin 473 dhe këtë herë mori përmasa vërtet të frikshme, duke kulmuar si beteja më e ashpër mes të dyve. Edhe një herë shtetet japigiane sfiduan Taran për kontrollin e Gadishullit Salentin të ngarkuar me burime. Megjithatë, këtë herë tarentinët u përballën me fuqinë e të gjithë japigëve, në vend të vetëm mesapianëve që ata kishin mundur të përballonin në vitin 490 p.e.s. Diodori pohon se 20,000 luftëtarë japigianë u mblodhën në Kailia, në jug-lindje të Tarantit. Secili nga tre shtetet japigiane kishte nga 2-4,000 trupa shokuese, të gjitha të armatosura me nga një shtizë të shkurtër dhe mburojë ovale dhe shumica me një kraharor dhe një gjilpërë gjithashtu në këmbën e majtë. Peltastët, hobetarët dhe kalorësia i sollën japigianët deri në rreth 18,000 ushtarë luftarakë, ndërsa 2,000 të mbetur përbëheshin nga aleatët, lukanianë. Prandaj, japigët u mbyllën në Tarent me 9,000 këmbësorë të rëndë, 7,000 shigjetarë dhe 4,000 kalorës. Taranti nënshkroi një aleancë me Rhegion, për të kundërshtuar sulmin. Taranti u kundërpërgjigj me ndoshta mbi 5000 hoplitë, psiloi dhe kalorës, plus një forcë më të vogël plotësuese nga Rhegion. Të dyja palët hoqën nga një breshëri hobesh dhe shtizash ndërsa japigianët bënë një sulm ulëritës në rreshtin e fortë të shtizave dhe mburojave të lëmuara përballë falangës.
Erion Veliaj
Jeta personale
Në vitin 2011, Veliaj iu bashkua kryesisë së Partisë Socialiste së Shqipërisë si Sekretar për Rininë dhe Em­igracionin. Në zgjedhjet parlamentare të vitit 2013 ai u zgjodh deputet i Qarkut Gjirokastër.
Veliaj flet gjuhët angleze dhe italiane, si dhe njeh gjuhën gjermane dhe atë frënge. parapamje|Erion Veliaj në Wikipedia Weekend Tirana 2015
Luftërat japigo-tarentine
Beteja e Kailias - 473 p.e.s
Japigjianët mbajtën dominimin e plotë ushtarak me një tjetër fitore në vitin 466 pes. Sipas Aristotelit (Politica, v 1303a), kishte aq shumë aristokratë të vrarë, sa partia demokratike ishte në gjendje të merrte pushtetin, të hiqte monarkinë, të përuronte një demokraci dhe të dëbonte pitagorianët. Një dekadë pas humbjes katastrofike të Tarantit në Kailia në vitin 473 pes, tarentinët u vendosën për betejë, këtë herë ndoshta me kushtet e tyre pranë qytetit japigjiano-mesapik Hyria.
Erion Veliaj
Debati publik rreth artikullit në Huffington Post
Në artikullin e botuar në gazetën e majtë amerikane Huffington Post më 26 qershor 2007 Erion veliaj shkruante:
Ky karakterizim i shqiptarëve ngjalli reagime të shumta në mediat shqiptare, veçanërisht në rrjetet sociale ku me tone të ashpra kritikohej paraqitja e shqiptarëve si fshatarë myslimanë duke e quajtur ate një fyerje, dhe kritikohej gjithashtu qendrimi kritik i Veliajt ndaj pritjes qe i bënë shqiptarët Presidentit amerikan George W. Bush.
Luftërat japigo-tarentine
Beteja e Hyrisë - 460 p.e.s.
Në vitin 460 p.e.s, tarentinët, me sa duket mjaftueshëm të sigurt në numrin e tyre për t'u përballur vetëm me një forcë japigiane, u kundërshtuan nga një armik shumë më i vogël se ushtria masive e sjellë kundër Tarantit trembëdhjetë vjet më parë. Opisi, mbreti i shtetit mesapian, kishte ardhur për të ndihmuar peucetët në betejë, por këtë herë hoplitët kolonialë grekë, të mbështetur përsëri nga një krah i frikshëm kalorësie, u treguan superiorë ndaj japigëve dhe mesapëve. Në betejën vendimtare, vetë Opisi u vra. Kjo betejë ishte një ndeshje mjaft e barabartë e trupave të blinduara. Peucetët në këtë betejë kishin rreth 3,000 njerëz dhe ushtria e Opisit numëronte rreth 4,000 ushtarë të armatosur me shtiza. Kjo fitore i dha fund konflikteve mes tarentinëve me japigëve për një brez të plotë.
Erion Veliaj
Debati publik rreth martesës
Shpenzimet e martesës së Veliajt me Ajola Xoxën në kalanë e Gjirokastrës në shtator 2014, sipas hetimeve të mediave të ndryshme, janë deklaruar dhe faturuar si një aktivitet kulturor me shpenzime shtetërore/publike, çka sipas ligjit përbën abuzim me pushtetin.
Luftërat japigo-tarentine
Aleanca Brindisi-Thuri
Rreth vitit 440 p.e.s, qytet-shteti mesapian i Brindisit hyri në një aleancë me Thuriin. Ushtria Brindizi-Thurii kishte një avantazh drejtues në formën e Kleandridas, një gjeneral spartan i mërguar i cili ishte dëbuar nga Peloponezi për marrjen e një ryshfeti athinas si këshilltar i mbretit spartan Pleistoanaks. Forca e kombinuar e thurianëve dhe mesapianëve u takua me tarantinët diku midis dy poleve koloniale, me gjasë në zonën e diskutueshme të Sirit. Forca e përbërë ishte më e vogël në numër hoplite se tarentinët, por ka të ngjarë me më shumë kalorës dhe trupa të lehta se kundërshtarët e tyre. Ushtritë e mesapëve dhe thurinëve nuk arritën të depërtonin në ushtrinë tarentine dhe u mundën. Pavarësisht humbjes, mesapianët dhe thurinët ishin përsëri në aleancë në vitin 433 dhe 432 pes kundër pushtimeve lukaniane.
Lufta e Peloponezit
Mesapia dhe Taranti ishin përfshirë të dy në Luftërat e Peloponezit. Athina mbështeti Artasin e Mesapias kundër Tarantit. Që athinasit të rreshtoheshin me Artasin ishte një veprim antitarentin dhe si rrjedhim një veprim antispartan. Kultivimi athinas i Artasit ishte një mënyrë e mirë për të krijuar vështirësi për koloninë spartane të Tarant. Në vitin 418 p.e.s. Artasi rinovoi miqësinë e tij të vjetër me Athinën në kohën kur Athina po fillonte operacionet e saj në Siçili dhe ishte proksenos i Athinës. Në vitin 413 p.e.s. Artasi i furnizoi athinasit me njëqind e pesëdhjetë ushtarë me shtiza për luftën kundër Sirakuzës. Artasi e ringjali shtetin mesapian duke e bërë një qendër kryesore ushtarake dhe politike në punët e Magna Graecia.
Erion Veliaj
Debati publik rreth martesës
Në datën 16 shtator 2014, Veliaj deklaron që shpenzimet e dasmës i kanë paguar prindërit e tij.
Luftërat japigo-tarentine
Shekulli IV p.e.s.
Në shekullin e IV p.e.s, aleanca mesapo-lukaniane në vitin 356 p.e.s. çoi në pushtimin e Eracleas dhe Metapontos dhe më pas ndërhyrjen pasuese në mbështetje të Tarantit nga mbreti spartan Archidamus III, i cili përfundimisht do ta gjente vdekjen e tij në betejë pikërisht poshtë mureve të qyteti mesapian Manduria në vitin 338 p.e.s.. Ndërmjet viteve 333 dhe 330 p.e.s, mbreti i Epirit Aleksandër Molosi, i thirrur nga Taranti shpalli një fitore mbi mesapianët. Pas vdekjes së tij në vitin 330 p.e.s, mesapianët u bashkuan me tarentinët kundër një force edhe më të madhe, asaj të Romës. Aleancat me Tarantin dhe me Kleonimin e Spartës në vitin 304 p.e.s ishin një fushatë antiromake. Kështu, nga fundi i shekullit 4, Roma ishte bërë një armik i përbashkët si për japigjianët, ashtu edhe për tarentinët, deri në përfundimin e betejave të zgjatura dhe duke i bërë ata të bënin një aleancë mes tyre.
Erion Veliaj
Gjuha seksiste
Kryetari Veliaj gjatë një takimi të zhvilluar me disa protestues të “Unazës së Re”, foli në lidhje me plagosjen e efektives 24-vjeçare, Ina Nuka gjatë protestës përpara parlamentit ku u gjymtua në njërën dorë. Gjuha e përdorur nga kryetari Veliaj përmbante nota seksiste dhe misogjiniste. Ai u shpreh:
Përgënjeshtrimi i çmimit të OKB
''“Ishte një kënaqësi e veçantë të ishim në Vienë për të prezantuar Tiranën dhe historinë e saj të suksesit në menaxhimin financiar. Ishim një nga 10 qytetet e përzgjedhura nga OKB-ja, si qytetet që kanë pasur performancën më të mirë financiare"''- është shprehur kryetari Veliaj në postimin e tij.
Lajmi i dhënies së këtij çmimi është verifikuar nga portali Faktoje.al, të cilët nxorrën në pah se asnjë çmim nuk iu dorëzua kryebashkiakut të Tiranës gjatë konferencës.
Shqiptarët midis Perëndimit dhe Lindjes
Shqiptarët midis Perëndimit dhe Lindjes libër nga Eqrem Çabej. Kjo ese e përmbledhur mbi letërsinë dhe kulturën shqiptare, e shkruar gati 70 vjet më parë, konsiderohet akoma edhe sot si një tekst themeltar për kuptimin dhe shpjegimin e historisë dhe mentalitetit shqiptar.
Në kapituj të shkurtër, por intensive që trajtojnë elementet e ndryshëm që influencojnë formimin e karakterit të një populli dhe kulturës së tij, autori përshkruan karakteristikat gjeografike të vendit, diskuton origjinën e emrit të popullit, forcat centrifuge në karakterin shqiptar dhe influencat e huaja, d.m.th çdo gjë që e bën Shqipërinë një udhëkryq mes lindjes dhe perëndimit
Analizohen fiset e veriut dhe të jugut, zonat tradicionaliste të maleve dhe bashkimi kombëtar, për të arritur në konkluzione interesante dhe me vlerë rreth folklorit dhe letërsisë. Eseja shënon perspektiva të rëndësishme për studimin e këtij vendi dhe të popullit të tij.
Shkodran Mustafi
Shkodran Mustafi (lindur më 17 prill 1992) është një futbollist gjerman me origjinë shqiptare i cili luan klubin anglez Arsenal në English Premier League dhe me kombëtaren gjermane si mbrojtës.
Karriera e hershme
Mustafi ka lindur në Bad Hersfeld, Gjermani, nga një familje shqiptare, më saktë nga Gostivari. Ai e filloi karrierën me sistemin e të rinjëve të FV Bebra dhe më vonë të SV Rotenburg. Nga 2006 në 2009, Mustafi luajti për Hamburger SV përpara se të bashkohej me Everton.
Everton
Mustafi bëri debutimin e tij zyrtar me Evertonin kundër BATE Borisov në dhjetor 2009 në Ligën e Europës duke hyrë në fushë si zëvëndësues në minutën e 76 në vend të Tony Hibbert. Kjo ishte paraqitja e parë dhe e fundit me skuadrën e parë përpara se në janar 2012 të transferohej te klub i Serie A, Sampdoria si transferim i lirë.
Sampdoria
Më 3 janar 2012, ai erdhi te Sampdoria si transferim i lirë dhe firmosi një kontratë deri në qershor 2016.
Ai bëri debutimin e tij me Sampdorian më 26 Maj 2012 në humbjen 3–1 kundër Vareses në Serie B.
Më 11 nëntor 2012, Mustafi bëri debutimin e tij në Serie A në humbjen 2–0 kundër Palermos, duke u përdorur nga trajneri Ciro Ferrara si mbrojtës i djathtë. Ai e mbylli sezonin e tij të parë me Sampdorian me 17 paraqitje, përfshirë 12 si titullar.
Valencia
Më 7 gusht 2014, Mustafi nënshkroi kontratë pesë vjeçare me klubin spanjoll Valencia CF, për një tarifë të pazbuluar, që thuhet të jetë 8 milionë euro. Ai bëri debutimin më 25 shtator kundër Córdoba CF. Një muaj më vonë, Mustafi shënoi golin e parë për skuadrën në ndeshjen 3-1 kundër Eiche CF. Më 2 nëntor ishte ndeshja e Valenciës kundër Villareal CF, ku Mustafi shënoi golë për ta vendosur ekipin e tij në vendin e dytë në ligë.
Më 3 mars 2016, Mustafi morri kartën e kuqe në pjesën e parë të ndeshjes kundër Barcelonës, pasi pranoi një penallti me një faull në Lionel Messi. Pas ndeshjes, Mustafi u deklarua për faljen e ekipit nga mbështetësit e Che.
Arsenal
Më 30 gusht 2016, Mustafi u bashkua me klubin anglez Arsenal për një tarifë të pazbuluar, që raportohet të jetë mbi 35 milionë funte. Ai bëri debutimin e tij në fitoren 2-1 kundër Southampton në stadiumin Emirates më 10 shtator. Mustafi mundi rekordin e Bacary Sagna për 17 ndeshje në klub në barazimin 3-3 kundër Bournemouth me ndeshjen e tij të 18-të pa disfatë. Më 22 janar 2017, ai shënoi golin e tij të parë për klubin në një fitore 2-1 kundë Burnley. Për shkak të sëmundjes, ai humbi ndeshjen e Arsenalit ndaj Chelsea më 27 maj. Më 18 nëntor 2017, Mustafi shënoi një gol të diskutueshëm në një fitore 2-0 kundër rivalëve Tottenham Hotspur.
Të rinjtë
Duke qënë se është me origjinë nga Gostivari, Mustafi kishte të drejtë të luante për Gjermaninë, Maqedoninë dhe Shqipërinë. Në një intervistë në vitin 2009, Mustafi tha se ai kishte shumë dëshirë për të luajtur me Shqipërinë, por Federata Shqiptare e Futbollit nuk e kishte thirrur për të luajtur. Ai gjithashtu tregoi se Maqedonia i kishte bërë ftesë për të luajtur me t'a por Mustafi kishte refuzuar.
Mustafi ka luajtur 49 ndeshje me nivelet e të rinjëve të kombëtares Gjermane duke shënuar gjithsej edhe 10 gola.
Në Maj 2009, Mustafi u thirr nga kombëtarja U–17 për të luajtur në 2009 Kampionatin Europian U–17 të Futbollit. Ai luajti pesë ndeshje dhe shënoi një gol për të ndihmuar kombëtaren të fitonte turneun pasi mundi Hollandën 2–1 në finale. Mustafi shënoi golin e vetëm në fitoren 3–1 në fazën e grupeve kundër Turqisë.
Ai u thirr gjithashtu me kombëtaren U–17 për të luajtur në 2009 Kupën e Botës. Ai luajti katër ndeshje dhe shënoi një gol kundër vendasve të Nigerisë në ndeshjen hapëse të turmanetit që përfundoi 3–3. Megjithatë, Gjermania u eleminua në raundin e 16 kundër Zvicrës me rezultatin 4–3 në kohën shtesë.
Ai u thirr për herë të parë në kombëtaren U–18 për ndeshjen miqësore më 19 gusht 2009 kundër Arabisë Saudite ku Mustafi debutoi dhe kontriboi në fitoren 3–0. Mustafi debutoi me kombëtaren U–19 më 31 gusht 2011 në fitoren 4–2 kundër Polonisë, ku ai mbajti edhe shiritin e kapitenit.
Më 18 Mars 2013, ai u thirr për herë të parë në kombëtaren U–21, që do të luante një ndeshje miqësore në Tel Aviv më 24 Mars kundër Izraelit. Mustafi hyri në fushën e lojës në minutën e 82 në vend të Lasse Sobiech. Ai u thirr nga trajneri Rainer Adrion në listën e lojtarëve që do të luanin në 2013 Kampionatin Europian U–21 të Futbollit.
Kombëtarja e parë
Mustafi ishte në listën paraprake të 30 lojtarëve të thirrur nga Löw për të luajtur në Kupën e Botës 2014 në Brazil. Pas kësaj, Mustafi arriti të bënte debutimin e tij më 13 Maj 2014 në barazimin 0–0 kundër Polonisë. Ai e nisi ndeshjen si titullar dhe luajti 90 minuta. Më qershor 2014, Mustafi u la jashtë listës përfundimtare të 23 lojtarëve nga trajneri Löw, por pesë ditë më vonë, pas dëmtimit të Marco Reus në fitoren 6–1 në miqësoren kundër Armenisë, ai u thirr si zëvëndëuesi i Reus.
Mustafi bëri debutimin e tij në Kupën e Botës më 16 qershor në ndeshjen e parë të Grupit G kundër Portugalisë ku Gjermania fitoi me rezultatin shkatërrimtar 4–0, Mustafi hyri në fushë në minutën e 73 në vend të mbrojtësit Mats Hummels i cili më herët kishte shënuar golin e dytë për skuadrën e tij. Mustafi luajti ndeshjen e dytë në Kupën e Botës duke zëvëndësuar Jérôme Boateng në fillimin e pjesës së dytë në barazimin 2–2 kundër Ganës. Më pas, në ndeshjen e raundit të 16 kundër Algjerisë, Mustafi e nisi ndeshjen si titullar dhe luajti për 68 minuta duke u zëvëndësuar nga Sami Khedira për shkak të një dëmtimi, Gjermania fitoi ndeshjen 2–1 pas kohës shtesë duke u kualifikuar për në çerek–finale. Pas ekzaminimeve, u konfirmua se Musfari humbi pjesën e mbetur të Kupës së Botës për shkak të një dëmtimi në muskul. Gjermania arriti deri në finale duke eleminuar në gjysmë–finale me rezultatin shkatërrimtar 7–1 favoritët e turnamentit Brazilin. Në finale, Gjermania fitoi me rezultatin 1–0 kundër Argjentinës pas Golit të mesfushorit Mario Götze në minutën e 113të në kohën shtesë. Mustafi u bë shqiptari i parë që fiton Kupën e Botës.
Kombëtarja
Gjermania U–17
Gjermania
Bledi Çuçi
Bledi Çuçi (Tiranë, 14 Nëntor 1970) është ministër Shteti për Çështjet Vendore i shtetit shqiptar
Fatmir Rexhepi
Fatmir Rexhepi është i lindur më 06.07.1956 në Pogragjë, Gjilan, është politikan shqiptar.
Bledi Çuçi
Shkollimi
Çuçi përfundoi studimet pasuniversitare (Master) për menaxhim në Universitetin Hasselt në Belgjikë (1998); studimet e larta për Drejtësi në Universitetin e Tiranës (1995) dhe studimet në shkollën e mesme të përgjithshme “Petro Nini Luarasi” në Tiranë (1989).
Fatmir Rexhepi
Biografia
Fatmir Rexhepi shkollën fillore e kreu në fshatin e lindjes në Pogragjë, ndërsa shkollimin e mesëm në Gjilan. Titullin Inxhinier i diplomuar i Makinerisë e fitoi në Fakultetin Teknik të Universitetit të Prishtinës.
Aktivitete dhe funksione, të tanishme apo paraprake
Që nga themelimi i Lidhjes Demokratike të Kosovës është anëtar dhe veprimtar i saj. Ishte Ministër i Punëve të Brendshme në qeverinë e Kosovës, ndërsa aktualisht është deputet në Parlamentin e Republikës së Kosovës dhe kandidat për kryetar komune të Gjilanit në zgjedhjet e nëntorit  2009. Është i martuar, prind i dy djemëve dhe jeton në Gjilan.
Bledi Çuçi
Karriera
Gjatë kësaj kohe z. Çuçi ka qenë edhe përfaqësues i qeverisë shqiptare në Komitetin për Demokracinë Lokale dhe Rajonale të Këshillit të Evropës, Strasburg (2003 - 2005); anëtar i Grupit Ne­gociator të Shqipërisë lidhur me nënshkrimin e Mar­rëveshjes së Stabilizim Asociimit mes Shqipërisë dhe Komunitetit Evropian (2003 - 2006) dhe anëtar i Bordit të Drejtorëve të Institutit për Trajnimin e Adminis­tratës Publike në Shqipëri (2003 - 2005).
Gjatë viteve 2006 - 2010, ai ka punuar si ekspert i pavarur për çështje të administratës publike, të re­formës në drejtësi dhe të kuadrit ligjor për biznesin në programe të financuara nga USAID, Departamenti për Zhvillim Ndërkombëtar i Mbretërisë së Bashkuar (DfID), Programi i Kombeve të Bashkuara për Zhvil­lim (UNDP) dhe BE-së Shqipëri dhe Kosovë. Në vitet 2010 - 2011, z. Çuçi ka qenë Drejtori Ekzekutiv i Sho­qatës për Autonominë Vendore.
Angazhimi politik
U aktivizua me strukturat drejtuese të PS-së që prej vitit 2007, kur u zgjodh anëtar i Asamblesë Kom­bëtare të PS-së dhe kryetar i Komisionit të Asam­blesë për Çështjet e Pushtetit Vendor. Ai u rizgjodh anëtar i Asamblesë së partisë edhe në vitin 2011. Në vitet 2011 - 2012, z. Çuçi ishte ekspert i PS-së në Komisionin e Posaçëm Parlamentar për Reformën Zgjedhore. Që prej Shkurtit 2012, ai mban detyrën e Nënsekretarit për Çështjet Zgjedhore në PS.
Leonard Veizi
thumb|300px Leonard Veizi u lind në 29 gusht 1968 në Tiranë. Ka punuar si gazetar në mediat e shkruara dhe elektronike që nga viti 1991. Të parin vëllim me novela, titulluar "Grahma e shpirtit të mjegullt", Veizi e ka botuar në vitin 1997, për të vijuar me përmbledhjet me tregime "Ngrehina e përhumbjes", "Treni i fundit i metrosë", "I dënuar me vdekjen" dhe romanet "Surpriza e natës së fundit", "Rrëfimi", "I çmenduri i pavijonit 3", "Orgji në famullinë e at Ludovikut", "Lora", "Rrënimi", "Depresioni Blu" dhe "Ted B"
Krijimtaria e Leonard Veizit është mjaft e vlerësuar nga kritika.
BOTIMET
1 – “Grahma e shpirtit të mjegullt”       (novela   1997)
2 – “Ngrehina e përhumbjes”               (tregime 1998)
3 – “Treni i fundit i metrosë”            (tregime 2005)
4 – “I dënuar me vdekjen”                 (tregime 2006)
6 – “Rrëfimi”                             (roman   2009)
7 – I çmenduri i pavijonit 3          (roman   2012)
8 – Orgji në famullinë e at Ludovikut (roman   2013)
9 – "Lora"                                (roman   2015)
10 – "Rrënimi"                            (roman   2018)
12 - Ted B                                     (roman 2023)
Burleska
Burleska si drame përmbledh dhe unifikon parodinë dhe satirën ne kërkim te përqeshjes dhe te shtrembërimit te dramës serioze ne një pastish. Ne përgjithësi, burleska trajton te ulten, pasionet e ulëta dhe veprimet e gabuara. Këtë e bën duke përdorur një stil gjuhësor te përzier, me shprehje te shumta e te folur te ashpër dhe me sharje.
Burleska është paraqitet edhe si tip i poezisë ne te cilën përqeshet një poezi tjetër ose si poezi ne te cilën përqeshet njeriu përmes shtrembërimit me qellim te argëtimit. Burleska zakonisht përqesh fajet dhe jo te metat serioze, kjo edhe e dallon atë nga satira.
Kçiqi i Madh
Kçiq i Madh është një vendbanim në komunën e Mitrovicës, Kosovë.
Gjeografia
Kçiqi i Madhë gjendet ne komunën e Mitrovicës dhe është fshati me i madh ne Mitrovice. Kçiqi i Madh kufizohet me Shupkocin, Zasellën, Cernushën, Smrekonicën, Pantinën, Svinjarën. Më poshtë Kçiqit vazhdon lumi Sitnica. Kçiqi i Madh është lokaliteti më i madh në komunën e Mitrovicës dhe njëri ndër lokalitetitet dhe fshtrat më të mëdha në të gjithë vendin, ai shtrihet përgjatë magjistrales Mitrovicë – Prishtinë në një gjatësi prej rreth 4 kilometra, me rreth 3 mijë shtëpi dhe ekonomi familjare dhe mbi 11 mijë banorë. Banorët e tij njihen për mikpritjen dhe humanitetin e treguar gjatë periudhës së luftës, ku u strehuan dhe u mirpriten në momentet më të rënda të historisë sonë të fundit mbi 45 mijë banorë të fshtratrave të dëbuar nga shtëpitë e tyre prej Drenicës, Artakollit e deri në Llap.
Burgu i Smrekonicës është në afërsi të Kçiqit.
Demografia
Në Kçiq të Madh jetojnë banore vetëm me origjine shqiptare. Dhe jetojne më shumë se 10,000 banor.
Ekonomia
Fshati Kçiq i Madh plotëson kushtet kryesore për jetë të banorëve ka të instaluar ujësjellsin, ka shkollë, rrugë të asfaltuara, market, furrë buke etj. Po ashtu pjesa afër lumit Sitnica është një toke mjafte pjellore,ku produktet bujqesore si:patatja, specat, lakrat, fasulja, spanaqi, domatet, qepet... janë te njohura ne Mitrovicë dhe Vushtrri, pa harruar edhe produktet e qumshtit, sepse ne fshati ofron edhe mundesi te mira për rritjen e lopeve dhe deleve, mirpo qe ne kohen e pasluftes numri i tyre është zvogluar dukshe. Ne Kçiq gjendet edhe gurethyesi.
Kultura
Fshati "Kçiq i Madh" edhe në të kaluarën e popullit tonë ka pas personalitete të njohur që ndihmuan dhe kontribuan në zhvillimin dhe formimin e Republikës së Kosovës, por edhe në ditët e sotme ka mjaft figura të rëndsishëm si profesorë, prokuror,polic,mësues, sportist, muzicient etj.
Arsimi
Ky fshat njihet edhe për numrin e madh të sportistëve, intelektualëve dhe punëtorëve të arsimit, muzikantëve ndërsa për minatorë, punonjës të kapaciteteve të ndërmarrjes së Trepçës as që diskutohet pasi ka shumë familje që kanë punuar e që vazhdojnë të punojnë në to. Aktualisht nxënësit e këtij fshati mësimet i ndjekin në dy shkolla në shkollën fillore “Bislim Imeri” që ndodhet në qendër të fshatit (mbi 630 nxënës) si dhe në shkollën "Enver Hadri" Smrekonicë ku ndjekin mësimet rreth 310 nxënës.
Historia
Perveq kontributit në luftë me armë në dorë ku kanë marr pjesë shumë banorë të këtij fshati, duke qenë arteria kryesore e lëvizjes ndërmjet Shalës e Drenicës, nëpër këtë fshat kanë kaluar e lëvizur njësi të shumta ushtarake, ushqim, armatimi dhe drejtuesit politikë e ushtarakë si dhe komandantë të shumtë të luftës së UÇK-së. Ndërsa fal humanizmit dhe punës së palodhshme të nënave e motrave të këtij fshati muaj të tërë nga këtu është derguar ushqim, bukë kryp e zemer në pikat më të largëta të zonës operative të Shalës. Nga zemergjerësia e banoreve ushtarët tanë në pikat e fronit kanë marr veshmbathje, shtrojë dhe ushqim duke e bërë Kçiqin shtyllë kryesore e mbështetjes dhe funskionimit të logjistikës së UÇK-së në zonën operative të Shalës.
Panoramë matjane
Panoramë matjane publicistikë, Autori: Hamdi Hysuka. Faqet e librit 192.
Trentino-Tiroli Jugor
Trentino-Tiroli Jugor (italisht: Trentino-Alto Adige, gjermanisht: Trentino-Südtirol,) është një rajon autonom në Italinë veriore.
Përbëhet nga dy provinca: Trento, në të cilën jetojnë folësit e gjuhës italiane dhe Tiroli Jugor, ku jetojnë folësit e gjuhës gjermane. Kjo zonë ishte pjesë e Austro-Hungarisë deri në aneksimin nga Italia në vitin 1919. Nga viti 1919 deri në vitin 1947 rajoni quhej Venecia Tridentina.
Gjeografia
thumb|right|265px|Provincat e rajonit të Trentino-Tiroli Jugor Ky rajon autonom kufizohet në veri me Austrinë, në perëndim me rajonin e Lombardisë dhe në jug me Veneton. Rajoni ka një sipërfaqe prej 13,619 km², është krejtësisht malor dhe përfshin zonën e Dolomiteve dhe Alpeve Jugore. Rruga më e lehtë është ajo e cila kalon nëpër qafën malore Brennerpass e cila gjendet në veri të rajonit në kufi me Austrinë.
Historia
Zona e sotme e Tirolit Jugor u pushtua nga romakët në shek e 15 P.e.s. Pas rënies së Perandorisë Romake, ishte e ndarë në Lombardiezët (Salorno), Alamanët (Val Venosta) dhe Bavarezët (nga Bolzano deri në Brenner). Pas krijimit të Mbretërisë së Italisë nën Karlin e Madh, kufiri u shtri nga Trento, dhe duke përfshirë Bolzano dhe Venostën, ndërsa Vojvoda Bavareze kishte marrë pjesën tjetër të territorit.
Në vitin 1943, pasi kapitullimit të Italisë, rajoni u pushtua nga Gjermania Naziste dhe u sundua deri në mbarim të luftës. Sundimi italian u rivendos në vitin 1945.
Gjatë miratimit të kushtetutës së re italiane, në vitin 1946, Italia dhe Austria arritën marrëveshje për ti dhënë autonomi të konsiderueshme këtij rajoni. Kushtetuta hyri në fuqi në vitin 1947. Gjuha gjermane dhe gjuha italiane ishin dy gjuhët zyrtare, dhe gjuha gjermane përsëri u lejua në shkolla. Megjithëse u arrit kjo marrëveshje ajo nuk i kënaqi as popullsinë gjermanishtfolëse, as qeverinë austriake dhe kështu u rritën tensionet ndërmjet dy shteteve. Kjo çështje u soll para OKB-së, në vitin 1960. Raundi i ri i negociatave u zhvillua në vitin 1961, për shkak të veprimeve terroriste që kishin filluar separatistët.
Ekonomia
Luginat pjellore të rajonit mundësojnë prodhimin e verës, frutave, produkteve të qumështit, dhe drurit. Industria bazohet kryesisht në prodhimin letrës, kimikateve dhe metaleve. Rajoni është një eksportues i rëndësishëm i energjisë elektrike. Turizmi është shumë i rëndësishëm për rajonin, veçanërisht turizmi dimëror në luginën Gröden.
Demografia
Në këtë rajon jetojnë 10,170,000 banorë (498,000 në Tirolin Jugor dhe 519,000 në Trento). Pjesa më e madhe e popullsisë (61%) flet italisht, gjuhën gjermane e flasin 35 % e popullsisë dhe 4 % flasin gjuhën lokale ladine. Në Tirolin Jugor, mbizotëronon gjuha gjermane (rreth 68 %), edhe pse në qytetin kryesor të Bolzanos, tri të katërtat e popullsisë flasin italishten.
Në Trentino, është një numër i vogël i folësve gjermanë. Ata jetojnë kryesisht në komunën e Luzernës dhe në katër komuna tjera të tjera në luginën Bersntol / Mócheno. Gjithashtu në rajon jetojnë folësit e gjuhës ladine në luginën e Fassas. Në kundërshtim me statusin e Tirolin e Jugut gjuhët e pakicave në Trentino nuk janë të mbrojtura siq duhet.
Dita e Shna Ndreut
Saint Andrew është mbrojtës shenjt i Scotland, dhe Dita e Shën Andrew e (Dita Saunt Andra s, Latha Naomh Anndra) është zyrtare Skocisë kombëtare ditë. Në vitin 2006, skocez Kuvendi caktohet Dita e Shën Andrew si një zyrtar i Banka pushime.
Edhe pse më së shpeshti lidhur me Skocinë, Saint Andrew është shenjt mbrojtës i Greqi, Rumania, Rusia, Ukraine dhe Patriarkana Ekumenike e Konstandinopojës.
Në Gjermani, ditë festë festohet si Andreasnacht ("Nata e Shën Andrew së"), në Austri me zakonit të Andreasgebet ("Lutja e Shën Andrew së"), dhe në Poloni me emrin Andrzejki'' ("e Andrew").
Traditat dhe festimet në Skoci
Në vitin 2006, Parlamenti Skocez miratoi St Dita Andrew Banka e Holiday (Scotland) Act 2007, cila caktohet Dita si një festë zyrtare bankare. Nëse 30 Nën bie në një fundjavë, e hëna është një festë tjetër bankë në vend.
Edhe pse kjo është një festë bankë, bankat nuk janë të nevojshme për të mbyllur dhe punëdhënësit nuk janë të detyruar të japin të punësuarit e tyre ditën jashtë si një festë. Dita e Shën Andrew është një zyrtar i Dita e Flamurit në Skoci. Qeveria e Skoceze. Flamuri-fluturues rregullore shtet që Flamuri i Skocisë (Saltire ose Kryqi i Shën Andrew e) do të fluturojnë në të gjitha ndërtesat e tij me një shtizë flamuri Bashkimi Flamuri është fluturuar edhe nëse ndërtimi ka më shumë se një shtizë flamuri. Marrëveshjet për Qeverinë e Mbretërisë së Bashkuar në Skoci janë të kundërta. Ato fluturojnë me flamurin e Bashkimit, dhe vetëm do të fluturojnë Saltire nëse ka më shumë se një shtizë flamuri
Fluturues i Saltire në ditën e Shën Andrew është një zhvillim i kohëve të fundit. Para vitit 2002, Qeveria Skoceze ndjekur ditët e qeverisë britanike për flamurin dhe do të fluturojnë vetëm me flamurin e Bashkimit në ditën e Shën Andrew së. Kjo çoi në Lista e Anetareve të Parlamentit skocez ankuar se Skocia ishte i vetmi vend në botë që nuk mund të mbajnë flamurin e saj kombëtar në ditën e saj kombëtare. Rregullat janë përditësuar për të deklaruar se Flamurit Bashkimi do të hiqet dhe të zëvendësohet nga Saltire mbi ndërtesat vetëm me një shtizë flamuri
Fluturues e Flamurit të Bashkimit nga Edinburg Kalaja për të gjitha ditët, duke përfshirë edhe ditën e Shën Andrew e shkakton zemërim në mesin e disa Scottish National Party politikanëve të cilët kanë argumentuar se Saltire duhet të fluturojnë më 30 nëntor në vend. { Megjithatë, Bashkimi Flamuri është i fluturuar nga British Ushtrisë në Kështjellën si ajo ende është një zyrtar britanik stacion Ushtria Flamuri fluturonte, dhe të gjitha instalimet Ushtrisë mbajnë flamurin e Bashkimit në raport 3:5. Historike Skoci, një agjenci skocez Qeveria, një pjesë qira të Kalasë të ushtrisë britanike. Ushtria britanike ka qenë i kritikuar për refuzimin për të fluturuar e Saltire lart Edinburg Kalaja, por rënie të flamurit të Bashkimit në fushatat e saj të rekrutimit në Skoci në vend të preferuar të Saltire, një vendim i quajtur hipokrit nga politikanët SNP.
Universiteti i St Andrews jep një ditë për të gjithë studentët si një pushim pa pagesë.
Traditat e ngjashme në Evropën kontinentale
Në pjesët e Gjermani, Austri, Republika Çeke, Sllovakia, Polonia dhe Rumania, besim paragjykues ekziston që natë para ditës së Shën Andrea është posaçërisht i përshtatshëm për magjinë që zbulon burrin e ardhshëm të një gruaje të re ose që lidhet me një burrë të ardhshëm të saj. Shumë zakone që lidhen ekziston: për shembull, derdhje e plumbit të nxehtë në ujë (në Poloni, një zakonisht derdh dylli të nxehtë nga një qiri nëpërmjet një vrimë kyç në ujë të ftohtë), shortari të profesionit të burrit të ardhshëm nga formën e copë që rezulton (lidhur shortari s duke përdorur prej metali të shkrirë metale janë ende të popullarizuar në Gjermani në Hogmanay). Në disa zona në Austri, gratë e reja do të pijë verë dhe më pas të kryejë një magji, të quajtur Andreasgebet (Lutja e Shën Andrew e), ndërsa lakuriq dhe nisur një krevat kashte. Kjo është dashur të magjike të tërhequr burrin e ardhshëm. Megjithatë, një tjetër zakon është që të organizoj një bllokoj mbi supe dikujt: Nëse tokat vënë te dera, gruaja do të martohet në të njëjtin vit.
Në disa pjesë të Republikës Çeke dhe Sllovakisë, gratë e reja do të shkruajnë emrat e burrave të mundshme në copa të vogla letre dhe rrinë këta në copa të vogla e brumë, i quajtur Halusky. Kur gatuar, i pari që noton në sipërfaqe të ujit do të zbulojë emrin e burrit të tyre në të ardhmen.
Në Poloni, disa gra të vënë copa letre (në të cilën ata kanë shkruar burrat e mundshme) nën jastëk dhe gjëja e parë në mëngjes ata të marrin një jashtë, e cila dyshohet se zbulon burrin e tyre të ardhshëm.
Në Rumani, ajo është e zakonshme për femrat e reja për të vënë 41 kokrra gruri nën jastëk e tyre para se ata të shkojnë për të fjetur, dhe nëse ata ëndërrojnë se dikush po vjen për të vjedhur kokrra e tyre që do të thotë se ata do të martohen vitin e ardhshëm. Në disa pjesë të tjera të vendit të rejat ndizet një qiri nga Pashkëve dhe ta sjellë atë, në mesnatë, në një burim. Ata pyesin St Andrew ta lësh të paraqitje e shkurtër burrin e tyre të ardhshëm. . St Andrew është edhe shenjt kombëtare të rumunëve dhe Kisha Ortodokse e Rumanisë
Barbados
Dita e Shën Andrew e festohet si dita kombëtare e Pavarësisë në Barbados. Si mbrojtës shenjt i Barbados, Shën Andrew festohet në një numër të simboleve Barbadian përfshirë formimin kryq e stemës, dhe kombit të  kombëtare nderon sistem i cili stilet persona si Knight s ose Dame s i Shën Andreas.
1992 në film
Listë filmash sipas viteve
1980ën në film | 1990ën në film | 2000tën në film
1990 në film | 1991 në film | 1992 në film | 1993 në film | 1994 në film
Viti 1992
Birra në Shqipëri
parapamje|Birra Korça Prodhimi vendas i tregut të birrës në Shqipëri ndahet nga birraritë: Malto, Stela, Korça, T.E.A, Norga dhe Agna. Prodhuesi më i madh në vend është Birra Tirana e cila në vitin 2014 kontrollon 52% të tregut vendas, pasuar nga Birra Stela e cila kontrollon 19% të tregut, Birra Korça me 17% të tregut dhe Birra Kaon me 11%. Nuk ka të dhëna për Birrën Norga e cila gjatë viteve të fundit ka kaluar nëpër vështirësi financiare. Një birrë e re, Birra Elbar, hyri në treg në vitin 2015. Ai pronë e Agna Group.
Grabanica
Grabanicë është një vendbanim në komunën e Klinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Fushëlum.
Protoduari
është një fshat në qytetin e Ure-s Vajgurore
Njëmijë puthje
Një mijë puthje : lirika dhe fjale fluturake, me autor Arben Duka, red. Apostol Duka. Botuar në Tiranë në vitin 2005 nga "Neraida". Libri ka 111 faqe. ISBN 9994372432
Shënime: Botimi i 2-te i plotësuar.
Wangen an der Aare
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Gaqo Çollaku
Gaqo Thanas Çollaku u lind në një familje shumë të njohur atdhetare. Që fare i ri u përfshi aktivisht në LANÇ. Ai është pjesëmarrës që në Demonstratën masive të 8 nëntorit të vitit 1941. Pjesëtar i Çetës dhe i Batalionit “Hakmarrja”, kuadër në Brigadën IV Sulmuese, anëtar i seksionit politik të Divizionit dhe përgjegjës i Rinisë së kësaj njësie të madhe. Diku do të plagosej, por nuk do t’iu ndahej shokëve, duke e vazhduar detyrën e tij deri në fund. Mbas çlirimit do të kryente detyra të rëndësishme në radhët e Ushtrisë Popullore, deri komisar Korpusi, ndërsa më pas do të ngarkohej me detyrën e Ambasadorit Fuqiplotë në Korenë e Veriut. Edhe mbas daljes në pension e vazhdoi veprimtarinë e tij si veprimtar shoqëror. Ai do të zgjidhej anëtar i kryesisë së komitetit të veteranëve të LANÇ të rrethit të Tiranës, si dhe anëtar i Komitetit Kombëtar. Iu dha titulli i lartë: Nderi i Organizatës së Veteranëve të LANÇ.
Cerdà
Cerdà është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Costera, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Cerdà ka 379 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 1.5 km2.
Ispell
thumb|300px|Një pamje gjatë punës me Ispell
Udhëtari (roman)
"Udhëtari" roman me autor Sabri Godo. Shtëpia botuese "Tirana Times", viti i botimit 2009. Faqet e librit 346. ISBN 978-99956-771-6-9
Sa doli xhuvelëria, plasi sheshit kurvëria
Sa doli xhuvelëria, plasi sheshit kurvëria Autori: Arben Duka. Faqet e librit 96.
Halil Pulo
Halil Pulo Bir i nderuar i Tragjasit të rrethit të Vlorës, lindur në gjirin e një familjeje të njohur atdhetare. Në fëmijërinë dhe në rininë e tij mbaroi shkollën fillore dhe, më pas, atë Teknike të Tiranës, ndërsa mbas çlirimit kreu Fakultetin Juridik. Lidhet herët me LANÇ, duke qënë pjesëmarrës në çetën partizane, intendent Batalioni, komisar Batalioni, për të arritur deri komisar i Brigadës XI Sulmuese Partizane që ditën e krijimit të saj. Mbas çlirimit do të shërbente në Drejtorinë Politike të Ushtrisë, komisar politik Divizioni dhe, më në fund, drejtor i Kuadrit në Ministrinë e Mbrojtjes dhe në Ministrinë e Punëve të Brendshme. Doli në pension me gradën Kolonel. Me daljen në pension u bë një veprimtar aktiv i organizatës së veteranëve të LANÇ.
Wangenried
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Zëra nga burime të nxehta
Mbi librin
"Zëra nga burime të nxehta" mbetet një libër i veçantë. Ai vjen për të dëshmuar se ka autorë dhe vepra që janë shkruar pa pasur në krahun e majtë "rregulloren" e realizmit socialist, me heroin pozitiv, partishmërinë, tendenciozitetin klasor e të tjera.
Dhe kjo sepse ka ekzistuar një letërsi e së vërtetës, thjesht realiste dhe pa bishtra të tjera, një letërsi e të vërtetave të historisë, të luftës e madje edhe të aktualitetit. Është në nderin e studiuesve dhe të botuesve që të shpluhurosin vlerat e fjetura që ta kthejnë fytyrën edhe ndaj tyre. "Zëra nga burime të nxehta" e Godos e pohojnë këtë kërkesë më së miri.
Kantoni Rignac
Kantoni Rignac (frëngjisht: Canton de Rignac) është një kanton në departamentin Aveyron, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Rignac. Ka sipërfaqe 161.85km2 dhe popullsi 5055 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Rignac aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Pro translatore
Pro translatore shtjellime kritike për përkthyesin dhe përkthimin, Autori: Edmond Tupja. Faqet e librit 175.
Shqipëria e poshtme (libër)
"Shqipëria e poshtme" - Shënime udhëtimi me Autor John Foster Fraser. Përktheu nga origjinali Azem Qazimi. Shtëpia botuese "Zenit", viti i botimit 2009. Faqet e librit 79. ISBN 978-99956-787-4-6.
Wolfisberg
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Hyouton
Hyouton është Arti i manipulimit te akujve. Hyoton përbëhet nga dy elemente baze : Fuuton dhe Suiton (ere dhe ujë). Hyouton në përgjithësi është Kekkei Genkai (aftesi e lindur), por mund të shfaqet edhe si aftësi e fituar. Tek Naruto, personazhet që e zotërojnë Hyoutonin janë Haku dhe ninxhat e Fshatit te Bores. Hyouton punon ne baze të dy lloje Chakrash të tjera, ajo punon në baze të Chakres së Ujit dhe në baze të Chakres së Ajrit. Uji siguron një Baze për këtë Jutsu, ndërsa Ajri është ai që arrin ta ngrije. Me anë të teknikes "Makyō Hyō Shō" ose Teknika Sekrete, Pasqyrat e Akullta Demonike, Haku arrin të futet tek pasqyrat e tij dhe të sulmoje prej andej pa u sulmuar dot. Edhe teknikat Katon, teknika që manipulojnë zjarrin nuk janë në gjendje të shkrijnë këto akuj. Vete Zabuza thotë që Asnjë nuk mend të dali nga kjo teknike. I vetmi që del është Naruto Uzumaki, nën influksin e Chakres së Dhelprës Me nëntë Bishta.
Vushtrria
Vushtrria, Viçitrina ose Vuçitërna (Вучитрн / Vučitrn) është qytet i lashtë, por edhe modern, i cili ndodhet në pjesën veriore të Republikës së Kosovës. Vushtrria e sotme më herët është quajtur Viciana, apo siç njihet në burimet latine: Vicianum.
Në veri kufizohet me Mitrovicën, në lindje me Besianën, në jug me Kastriotin, në jug-perëndim me Drenasin dhe në perëndim me Skënderajn. Sipërfaqja e tërësishme e saj përfshin 345 km². Ndërkaq, vlerësohet të ketë rreth 69,881 banorë, nga të cilët mbi 92% shqiptarë. Nën administrimin e Kuvendit Komunal të Vushtrrisë përfshihen 67 fshatra.
Qytetin e Vushtrrisë e përshkojnë lumi Sitnica, si lumi më i madh që përshkon tejpërtej territorin e Komunës, ndërsa dy lumenj më të vegjël, Tërstena dhe Studimja, kalojnë nëpër qytetin e Vushtrrisë. Gjuhët zyrtare janë shqipja dhe serbishtja, ndërsa në vitin 2008, Komuna e Vushtrrisë ka vendosur që në përdorim zyrtar të jetë edhe gjuha turke.
Ndërtimet e bëra mbas luftës, e bëjnë Vushtrrinë tepër tërheqëse, si për t'u vizituar, ashtu edhe për të investuar në këtë qytet, që për disa shekuj ka qenë qyteti më i madh i Kosovës, por edhe ndër qytetet më të mëdha të Ballkanit dhe fatmirësisht, pas luftës, ky qytet antik me vlera të jashtëzakonshme e ka marrë prapë shkëlqimin e dikurshëm. Faktin që Vushtrria është qytet kulturor e vërtetojnë edhe disa monumente që ndodhen në këtë qytet, si: Ura e gurit, hamami i qytetit, kështjella (Kalaja) e Vushtrrisë, çezmja e qytetit, Xhamitë disa shekullore, shtëpitë e vjetra, rrugët me kalldrëm, varrezat myslimane, etj.
Historia
Vushtrria është një vend i lashtë, që daton më herët se Perandoria Romake, përkatësisht që nga koha e Dardanëve. Në kohën e Perandorisë Romake ka patur një stacion me emrin Vicianum, siç e dëshmon edhe mbishkrimi i gjetur në rrethin e Kumanovës, që konsiderohet shenjë e kahjes së rrugës për në Vicianë.
Në fund të shekullit I para Krishtit, Viciana pushtohet nga Perandoria Romake. Gjatë periudhës së pushtimit romak (I-V), Viciana kishte arritur një zhvillim të konsiderueshëm ekonomik dhe kulturor.
Ndërkaq fiset turke dhe sllave që erdhën në Ballkan në shekullin VI-VII, e shkatërruan këtë gadishull dhe toponimet e vjetra pellazgo-ilire ua përshtatën gjuhëve të tyre.
Në mesjetë Viciana shënohej me emrin VIÇITRINA (Trina e viçave), ndërsa sllavët këtë emër e sllavizuan duke e quajtur "VUÇITRN".
Në shekujt II-III, në Vicianë dominonte Krishtërimi, ndërsa pas ndarjes së krishtërimit më 1054 në katolicizëm dhe ortodoksi, pjesa më e madhe e popullatës së Vicianës ishte katolike. parapamje|450px|Ura e Gurit, Vushtrri Në shekullin XIV, Perandoria Osmane filloi ta pushtonte Ballkanin. Në Vushtrri prezenca e osmanëve shënohet fillimisht në vitin 1439, ndërsa përfundimisht u pushtua në vitin 1455. Vendosja e administratës osmane në Vushtrri bëri që në këtë qytet të përhapet feja islame dhe të ndërtohen xhami, hane, medrese, hamame etj.
Gjatë shekujve XV-XVIII, Vushtrria ishte ndër qytetet më të mëdha në Ballkan dhe në Perandorinë Osmane dhe qendër e sanxhakut më të rëndësishëm të Perandorisë Osmane.