cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rënia e Perandorisë Romake Perëndimore
Rimëkëmbja e pjesshme në Ballkan, korrupsion i brendshëm dhe dëshpërim financiar
Gratiani emëroi një Augustus të ri, një gjeneral të provuar nga Hispania të quajtur Theodosius. Gjatë katër viteve të ardhshme, ai rivendosi pjesërisht pozicionin romak në Lindje.Këto fushata vareshin nga koordinimi efektiv perandorak dhe besimi i ndërsjellë - midis 379 dhe 380, Theodosius kontrollonte jo vetëm perandorinë e Lindjes, por gjithashtu, me marrëveshje, dioqezën e Ilirikut .Theodosius nuk ishte në gjendje të rekrutonte mjaft trupa romake, duke u mbështetur në banda barbare pa disiplinë apo besnikëri ushtarake romake. (Në të kundërt, gjatë Luftës Cimbriane, Republika Romake, duke kontrolluar një zonë më të vogël se Perandoria perëndimore, kishte mundur të rindërtonte ushtri të mëdha të rregullta qytetarësh pas disfatave më të mëdha se Adrianopoja. Ajo luftë kishte përfunduar me asgjësimin gati të supergrupeve barbare pushtuese, secili prej të cilëve supozohej të kishte më shumë se 100,000 luftëtarë. )
Zgjidhja përfundimtare gotike u vlerësua me lehtësim, madje edhe panegjiristi zyrtar pranoi se këta gotë nuk mund të dëboheshin ose shfaroseshin, as të reduktoheshin në status jo të lirë. Në vend të kësaj ata ose u rekrutuan në forcat perandorake, ose u vendosën në provincat e shkatërruara përgjatë bregut jugor të Danubit, ku garnizonet e rregullta nuk u rivendosën kurrë plotësisht. Në disa rrëfime të mëvonshme, dhe gjerësisht në punën e fundit, kjo konsiderohet si një marrëveshje traktati, hera e parë që barbarëve iu dha një shtëpi brenda perandorisë, në të cilën ata ruajtën kohezionin e tyre politik dhe ushtarak. Asnjë traktat formal nuk është regjistruar, as detaje të çfarëdo marrëveshjeje që është bërë në të vërtetë. Kur Gotët përmenden më pas në të dhënat romake, ata kanë udhëheqës të ndryshëm dhe janë ushtarë të një lloji. Në 391, Alaric, një udhëheqës gotik, u rebelua kundër kontrollit romak. Gotët sulmuan vetë perandorin, por brenda një viti Alariku u pranua si udhëheqës i trupave gotike të Teodosit dhe ky rebelim mori fund.
Pozicioni financiar i Teodosit duhet të ketë qenë i vështirë, pasi atij iu desh të paguante për fushatën e shtrenjtë nga një bazë e reduktuar taksash. Biznesi i nënshtrimit të bandave barbare kërkonte gjithashtu dhurata të konsiderueshme prej metali të çmuar. Të paktën një taksë shtesë provokoi dëshpërim dhe trazira, në të cilat statujat e perandorit u shkatërruan. Megjithatë, ai përfaqësohet financiarisht bujar si perandori, megjithëse i kursyer në jetën e tij personale.Nga fundi i viteve 380, Theodosius dhe oborri ishin në Mediolanum, dhe Italia veriore po përjetonte një periudhë prosperiteti për pronarët e mëdhenj të tokave, të cilët përfituan nga nevoja e oborrit për ushqim, "duke i kthyer prodhimin agrar në ar", ndërsa duke shtypur dhe keqpërdorur të varfërit që e rritën dhe e sollën. Paulinus dhjaku, noteri i Ambrose, peshkopit të Milanos, i përshkroi këta njerëz si krijimin e një gjykate ku "gjithçka ishte në shitje".Vetë Ambrozi predikoi një sërë predikimesh që synonin zgjedhësit e tij të pasur, duke pohuar se koprracia çon në një ndarje në shoqëri.
Për shekuj me radhë, Theodosius u konsiderua si një kampion i ortodoksisë së krishterë, i cili e zhduku me vendosmëri paganizmin. Paraardhësit e tij Konstandini, Konstanti II dhe Valens kishin qenë të gjithë gjysmë-arianë, por Theodosius vendosi Krishterimin Trinitar si versionin e autorizuar, zyrtar dhe ortodoks të kristologjisë për shumicën e kishave të mëvonshme të krishtera - Edikti i tij i Selanikut i përshkroi të krishterët e tjerë si "të çmendur të marrë". . Prandaj, ai mori nga tradita letrare e krishterë pjesën më të madhe të meritave për triumfin përfundimtar të krishterimit.Studiuesit modernë e shohin këtë si interpretim të thjeshtuar nga shkrimtarët e krishterë, në vend të një përfaqësimi të ekuilibruar të historisë.
luftërat civile
Theodosius duhej të përballej me një uzurpator të fuqishëm në Perëndim; Magnus Maximus e shpalli veten Perandor në 383, hoqi trupat nga rajonet periferike të Britanisë Romake (ndoshta duke zëvendësuar disa me prijësit federatë dhe bandat e tyre të luftës) dhe pushtoi Galinë. Trupat e tij vranë Gratianin dhe ai u pranua si Augusti në provincat galike, ku ishte përgjegjës për ekzekutimet e para zyrtare të heretikëve të krishterë. Për të kompensuar gjykatën perëndimore për humbjen e Galisë, Hispanisë dhe Britanisë, Theodosius la nën kontrollin e tyre dioqezën e Dacias dhe dioqezën e Maqedonisë. Në vitin 387 Maksimi pushtoi Italinë, duke e detyruar Valentinianin II të ikte në Lindje, ku pranoi krishterimin e Niceas. Maksimi u mburr para Ambrozit për numrin e barbarëve në forcat e tij, dhe hordhitë e gotëve, hunëve dhe alanëve e ndoqën Teodosin. Maximus negocioi me Theodosius për pranimin si Augustus i Perëndimit, por Theodosius refuzoi, mblodhi ushtritë e tij dhe kundërsulmoi, duke fituar luftën civile në 388. Pati humbje të mëdha trupash nga të dyja palët e konfliktit. Legjenda e mëvonshme e Uellsit thotë se trupat e mundura të Maximus u vendosën në Armorica, në vend që të ktheheshin në Britani, dhe në vitin 400, Armorica kontrollohej nga Bagaudae dhe jo nga autoriteti perandorak.
Theodosius rivendosi Valentinian II, ende një djalë shumë i ri, si Augustus në Perëndim. Ai emëroi gjithashtu Arbogast, një gjeneral pagan me origjinë franke, si komandant të përgjithshëm dhe kujdestar të Valentinianit. Valentiniani u grind në publik me Arbogastin, nuk arriti të ushtronte asnjë autoritet dhe vdiq, qoftë nga vetëvrasja ose nga vrasja, në moshën 21 vjeçare. Arbogasti dhe Theodosius nuk arritën të pajtoheshin dhe Arbogast emëroi një zyrtar perandorak, Eugenius (r. 392–394), si perandor në Perëndim. Eugenius bëri disa përpjekje modeste për të fituar mbështetjen pagane, dhe me Arbogast udhëhoqi një ushtri të madhe për të luftuar një tjetër luftë civile shkatërruese. Ata u mundën dhe u vranë në Betejën e Frigidus, e cila u ndoq nga humbje të tjera të rënda; sidomos midis federatave gotike të Teodosit. Qasjet verilindore drejt Italisë nuk u garnizonin më kurrë në mënyrë efektive. parapamje| Perandoria Romake [[Perandoria Bizantine|Lindore dhe Perëndimore me vdekjen e Theodosius I në 395]] Theodosius vdiq disa muaj më vonë në fillim të vitit 395, duke lënë si perandorë djemtë e tij të vegjël Honorius (r. 393–423) dhe Arkadius (r. 383–408). Menjëherë pas vdekjes së Teodosit, magjistari militum Stilicho, i martuar me mbesën e Theodosius, u deklarua në Perëndim si kujdestari i Honorius dhe komandant i eshtrave të ushtrisë së mundur perëndimore. Ai gjithashtu pretendoi kontrollin mbi Arkadius në Konstandinopojë, por Rufinus, magister officiorum në vend, kishte vendosur tashmë pushtetin e tij atje. Që këtej e tutje Perandoria nuk ishte nën kontrollin e një njeriu, derisa pjesa më e madhe e Perëndimit ishte humbur përgjithmonë. As Honorius dhe as Arkadius nuk shfaqën kurrë ndonjë aftësi as si sundimtarë as si gjeneralë, dhe të dy jetuan si sundimtarë kukull të gjykatave të tyre. Stilicho u përpoq të ribashkonte gjykatat lindore dhe perëndimore nën kontrollin e tij personal, por duke bërë këtë arriti vetëm armiqësinë e vazhdueshme të të gjithë ministrave suprem të njëpasnjëshëm të Arkadius.
Njësia administrative Qafë-Mali
Komuna Qafë Mali është një komunë në Shqipëri.
Vendbanimet
Komuna e Qafë Malit është një nga komunat e Rrethit të Pukës në Qarkun e Shkodrës.
Fakte
Kryetari i komunës Z. HIL KOLA Sipërfaqja: 143,13 km2. Komuna ka në administrimin e saj 9 fshatra: Armiraj, Srriqe, Mollkuqe, Lajthizë, Lumbardhë, Tuç, Qafë-Mali, Kryezi dhe Orosh.
Pozicioni gjeografik
Ajo kufizohet si më poshtë : • Në Veri me komunën Iballë dhe Blerim. • Në Jug me komunën Gjegjan dhe Rrethin Kukës • Në Lindje me komunën Shëmri dhe Fan të Rrethit Mirditë. • Në Perëndim me bashkinë Fushë Arrëz dhe Komunën Rrape.
Popullsia
Numri i popullsisë: 2082  banorë. Numri i familjeve: 567 familje
Toka
Struktura e tokës Njësia Gjithsej Tokë bujqësore (arë)   ha 403 Truall +inproduktive ha 107 Livadh +pyll+kullota ha 13803 Totali ha 14313
Agrikultura
Blegtoria ka këtë strukturë: • Gjedhë 280 krerë. • Të imta 983 krerë. • Derra 273 krerë. • Njëthundrakë 15krerë. • Shpendë 2115 krerë. • Bletë ( koshere) 300 Në infrastrukturë : • Rrugë Lloji i rrugëve Njësia Gjithsej Asfalt Kalldrëm Pashtruar Të brendshme km 120 0 60 60 Rurale km 63 0 63 0 Në fushën e telekomunikacionit : • Numri i shërbimeve postare është 1. Biznesin privat : • Njësi tregtare 6. • Njësi prodhuese 8. Për punësimin : • Të punësuar gjithsej 78 persona. 􏰀 Sektori privat 18 persona. 􏰀 Sektori shtetëror 60 persona. • Ndihmë sociale 190 familje. • Asistencë 12 persona. Sektori arsimor: Gjithsej Kopshte 1 Shkolla 9-vjeçare 6 Shkolla të mesme 0 Sektori shëndetësor: Gjithsej Qendra shëndetësore 5 Spitale 0 Shërbimet juridike: • Noteri nuk ka. • Avokati nuk ka. Shoqata që veprojnë në komunë janë : • Agropuka • Shoqata e jetimeve • ËOLKSHILFE Përparësitë e zonës: • Pyjet dhe përpunimi i lëndës drusore. • Pasuritë minerare. • Zhvillimi i bujqësisë dhe blegtorisë. Nevojat kryesore: • Sistemime të infrastrukturës rrugore. • Ndërtim të ujësjellësave të rinj dhe riparimin e atyre ekzistues që janë jashtë funksionit. • Ndërtime dhe rikonstruksion të shkollave dhe qendrave shëndetësore.
Njësia administrative Hajmel
Komuna Hajmel është një komunë në Shqipëri.
Cadel Evans
parapamje|250px|Cadel Evans Cadel Lee Evans (shqiptimi: Kedëll Li Ivens) lindi me 14 shkurt 1977 në Katherine (Territori i Veriut) është një çiklistë australian.
Kategoria e Parë 1988-89
Statistika të Kategorisë së Parë në sezonin 1988-89.
Ky ishte Kampionati i 53-të i Shqipërisë. Nisi më 20 gusht, 1988 dhe përfundoi më 4 qershor, 1989.
Cigare "Porti"
Cigare "Porti", cigare të prodhimit shqiptar të shitura në tregun e Shqipërisë.
Paketimi i verës
Paketimi i verës është vënia dhe mbyllja e verës dhe produkteve tjera në shishe, kontenjera, fuçi të drurit ose material tjetër me qëllim të deponimit, ruajtjes dhe mbrojtjes së vetive fizike, kimike dhe organoleptike të tyre.
5000 Lekë (2007)
5000 Lekë është një kartëmonedhë shqiptare e cila është emetuar 3 herë: për herë të parë në vitin 1996, për herë të dytë në vitin 2001 dhe, së fundmi në vitin 2007 (mund ta shikoni edhe këtu emetimin e vitit 2007).Në këto emetime figurat, forma dhe përmasat janë ruajtur por janë shtuar elementet e sigurisë.Në qarkullim janë edhe katër kartëmonedha të tjera: 200 Lekë, 500 Lekë, 1000 Lekë dhe 2000 Lekë.
Franklin County (Mississippi)
Franklin County është një nga  qarqet në shtetin federal Mississippi të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
British American Racing
British American Racing ka qenë ekipi në Formula 1 që ka garuar në këtë garim nga viti 1999 e gjer më vitin 2005.
Shqipëria në Lojërat Olimpike "Munih 1972"
thumb|250px Shqipëria ka marrë pjesë për herë të parë në Olimpiadën e Munihut, të zhvilluar në vitin 1972, të cilat ishin edhe Lojërat e 20-ta Olimpike Verore. Ato u zhvilluan nga 26 gushti deri në 11 shtator 1972. Në Lojërat Olimpike të Munihut, Shqipëria pati edhe të parin e të vetmin rekordmen dhe kampion olimpik. Më 29 gusht 1972, peshëngritësi i “17 nëntorit”, Ymer Pampuri, (atëherë në moshën 27 vjeç) theu në Gjermani rekordin olimpik të Yoshinobu Miyake të Japonisë në stilin e forcës. Gara u zhvillua më 29 gusht 1972 dhe Ymer Pampuri arriti të ngrinte 127,5 kilogramë.
Njësia administrative Pult
Komuna Pult është një komunë në Shqipëri.
Mbushësi i verës
Mbushësi i verës është personi që realizon mbushjen apo që e ka realizuar në emër të tyre.
Humphreys County (Mississippi)
Humphreys County është një nga  qarqet në shtetin federal Mississippi të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Basit Abdul Khalid
Basit Abdul Khalid (lindi më 10 gusht 1996) është futbollistë ganezë i cili luan për klubin kosovar Prishtina si sulmues.
Karriera
Në mars 2016, Khalid u bashkua me Prishtinën duke nënshkruar kontratë deri në qershor 2018. Gjatë sezonit 2015-16, ai shënoi golë dy herë në 10 ndeshje ku Prishtina përfundoi në vendin e 8-të në kampionat.
Fitorja e kupës bëri që Prishtina të kualifikohej në UEFA Ligën e Evropës 2017–18 për herë të parë në histori. Ata u mposhtën nga skuadra suedeze IFK Norrköping. Khalid luajti në të dy ndeshje pa humbur të shënoj me Prishtinën që u eliminua nga kompeticioni me rezultatin e përgjithshëm 6–0.
Festivali i 8-të i Këngës në RTSH
Parathënie
Te dhënat, prezantuesit, fituesit deri në festivalin e 30-të këtu e kudo që t'i lexoni janë hedhur nga Jozef Zamputti që i ka të regjistruara direkt nga festivalet. Njëlloj janë rregjistruar nga Jozef Zamputti koncertet "Kur vjen pranvera".
Përmbledhje
Festivali i 8-të u zhvillua më 27-29.12.1969. U prezantua nga Elisabeta Vasili dhe Kiço Fotiadhi
Në Festivalin e 8-të morën pjesë ''21 këngë: 10 natën e parë e 11 natën e dytë. Në finale dolën 15 këngë.''
Ky është festivali i parë ku merr pjesë Sherif Merdani. Do të merrte pjesë edhe në Festivalin e 4-t, por një natë para festivalit, në provat e përgjithshme, u përjashtua dhe nuk u lejua të merrte pjesë. Karriera e tij do të ndërpritet pas Festivalit te 11-të.
Suzan-Lori Parks
Suzan-Lori Parks (10 maj, 1963) është një dramaturge, skenariste dhe noveliste amerikane. Drama e saj, e vitit 2001 Topdog/Underdog e fitoi Çmimi Pulitzer në vitin 2002; Parks është gruaja e parë afrikano-amerikan që ka arritur këtë nder
Festivali i 8-të i Këngës në RTSH
Përmbledhje
Mbas tre festivaleve (që nga festivali i 4-t) filloi të merrte pjesë përsëri këngëtari Tonin Tërshana. Edhe në këtë festival, si në Festivalin e 7-të, Agim Krajka merr pjesë me dy këngë: "Pranvera e lirisë" dhe "Unë dhe shokët e mij". Kënga e dytë, ritmike, fiton çmimin e dytë, ndërsa e para nuk merr çmim dhe ngjason me këngën "Ylli partizan". Me këtë festival do të fillojnë pjesëmarrjen e tyre kompozitorët Feim Ibrahimi dhe Alfons Balliçi.
Akoma ka pjesëmarrje të madhe të këngëtarëve klasike të operas.
Kënga fituese "Dhuratë për ditëlindje", është disi e veçantë, me një melodi të bukur dhe tekst për "internacionalizmin proletar" dhe që këndohet nga dy adoleshente: David Tukiqi (i cili më vonë do të bëhet kompozitor dhe do të fitojë Festivalin e 25-të) dhe Rozeta Doraci, aq sa ndokush mendoi se do të kishte qenë më e përshtatshme për festivalin e fëmijëve.
Nata finale - 29.12.1969
Natën finale dolën 15 këngë sipas kësaj renditje:
Çmimi i tretë
.
Lumi i Llapit
Lumi i Llapit (ose Llap/i) është lumi i cili buron në malet e Albanikut, ndërsa si burim i tij merret bashkimi i lumit Murgulla me atë të Sllatinës në fshatin Pollatë të Besianës.
Gjeografia
Pjesa burimore e lumit rrjedh nëpër lugina relativisht të ngushta dhe të rrëpira. Në fushëgropën e Llapit lumi hyn në fshatin Pollatë ku shpejtësia e lëvizjes zvogëlohet dhe merë karakteristika të lumit fushorë. Sistemi lumor i lumit karakterizohet me rrjet relativisht të dendur të rrjetit lumor.
Gjerësia e lumit ndryshon për shkak të dinamikës që kanë lumenjtë, ajo sillet në nivele normale rreth 9-12 metra në pikën hidrometrike në Lluzhan, thellësi deri në 1.2 m. Thellësia gjithashtu nuk është e njejtë ngase shtrati ndërtohet nga thellimet ku uji është më i qetë dhe pjesët e cekëta ku thellësia është më e vogël.
Gjatësia e këtij lumi në komune është 61 km, ndërsa deri në grykëderdhje në lumin Sitnica 76.8 km dhe sipërfaqe të pellgut 948.9 km2. Pellgu i lumit Llap në komunën e Besianës kryesisht përputhet me vijën e kufirit komunal, përveç me komunën e Prishtinës. Kështu, ujërat e lumit të Ballabanit, nga venbanimet si: Koliq, Sharban, Rimanishtë i shkarkojnë ujërat në këtë komunë.
Regjioni i quajtur Llap që kalon kufijtë e Komunës së Besianës dhe shtrihet në verilindje të Prishtinës, i falënderon po këtij lumi emrin e vet.
Issaquena County
Issaquena County është një nga  qarqet në shtetin federal Mississippi të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Foix-Ville
Kantoni Foix-Ville (frëngjisht: Canton de Foix-Ville) është një kanton në departamentin Ariège, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Foix. Ka sipërfaqe 19.32km2 dhe popullsi 9605 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Foix-Ville aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Njësia administrative Rrethinat
Komuna Rrethinat është një komunë në Shqipëri.
Monumenti i Skënderbeut në Shkup
parapamje|400px|Monumenti i Skënderbeut në Shkup Monumenti i Skënderbeut në Shkup është i mbuluar me bronz dhe peshon 2,7 tonë, ndersa së bashku me bazamentin është i lartë shtatë metra. Është në Sheshin e "Skënderbeut". Kjo njëkohësisht e bën atë dhe shtatoren më të lartë në Maqedoni, vepër kjo e skulptorit Thoma Thomai. Gurthemeli i bazamentit ku qëndron monumenti i Skënderbeut në Shkup u vendos më 28 nëntor të vitit 2005. Ndërsa monumenti u vendos më 28 nëntor 2006.
Ibrahim Galimuna
thumb|250px|Ibraim (Ibush) Galimuna gjatë pënës në [[Skaneri|Skaner, në Shtypshkronjën "Rilindja" më 1982]]
Ibrahim Galimuna, (03 prill 1929, Prishtinë - 22 shkurt 2005 Prishtinë), tipograf, fotograf dhe patriot prishtinas.
Biografia
Lindi ne nje familje me përmasa te medhaja kombëtare. Gjyshi i tij, Ibrahim Galimuna ishte Kryemiftiu i Prishtines ne kohen e Lidhjes se Prizrenit, kurse babai i tij, Sadik Galimuna, treti tërë pasurin e tij per Shqiperi etnike, sepse tradicionalisht, ne familjen e tij mbrohej deviza : ”Pa Kosovë e pa Çamëri, nuk ka Shqiperi“. Galimuna në rininë e hershme ishte marë me futboll dhe kishte bër emër në KF të Prishtinës, në fillimin e viteve të 50-ta (bashkë me Rexhai Surroin. Poashtu, vllai i tij, Xhafer Galimuna, ishte një yll futbolli i cili kishte vdekë pas një loje miqsore që ishte zhvilluar ndërmjet Kosoves dhe Turqisë.
Kjo dallge e madhe, Ibrahimin, apo sic e therrisin te gjithe Ibushin e përcolli deri ne fund të jetës. Ai ishte një atdhetar i zjarrtë, trim e sypatrembur, duke bërë dhe sakrifica me përkushtim deri në fund të jetës trasoi rrugën për realizimin e idealeve të familjes së tij rreth krijimit të Shqipërisë Etnike, për liri të plotë e bashkim kombëtar.
Ne vitin 1952 ish Jugoslavija e dënon me 10 vjet burgim drakonik,( si pjesëmarrës aktiv në radhët e Grupit të Partisë Nacional Demokratike Shqiptare të Gjon Serqit, i cili lindi dhe vdiq po për Shqipërinë Etnike), kurse, me 1959 lirohet nga burgu.
Pas burgut punoi punën e tipografit në NGBG "Rilindja", ndërsa më vonë atë të fotografit në Skanerin elektronik, i cili ishte shqiptari i vetëm i cili ishte i specializuar në këtë lëmi.
Enver Zymberi
Enver Zymberi (3 Prill 1979 – 26 Korrik 2011) është polici i katërmbëdhjetë i rënë në detyrë. Ai u vra në operacionin e madh të Policisë së Kosovës kundër strukturave kriminale në Veri të Kosovës.
Ai u qëllua nga Strukturat Paralele Ekstremiste Serbe më 26 korrik në Leposaviq, afër pikës kufitare në Bërnjak, gjatë aksionit për të shtrirë kontrollin e Shtetit të Kosovës në pjesën veriore të vendit, ku kontrabanda kishte shtrirë rrënjët që nga pas-lufta.
Jeta
Lindi në vitin 1979 në fshatin Dubovc, Komuna e Vushtrrisë. Ishte Polic i Njësisë Speciale të Kosovës që nga viti 2002.
Ngjarja
Pjesëtari i NRMO-së u zgjua të hënën në mëngjes për të marr një udhëtim që nuk ishte bërë nga askush mbi një dekadë. Dhe u nis për në veri, urdhër ky për të vendosur sovranitetin e shtetit atje. Para përmbushjes së misionit, pra vënies nën kontroll të pikave doganore në veri, Enveri dhe policët e tjerë të NRMO-së u sulmuan në Bërnjak, mes fshatrave Varage dhe Zupc, nga të dy anët e rrugës dhe u gjendën në pritë të serbëve. Nga të shtënat e tyre Enveri mori një plagë në kokë nga snajperi. Kolegët me shpejtësi e dërguan në spital, nga plaga e rëndë ndërroi jetë rreth orës 22:10 minuta në QKUK, Prishtinë. Konfirmimin për vdekjen e tij e dha Policia e Kosovës dhe mjekët e QKUK-së në një konferencë të jashtëzakonshme.
Varrimi
Enveri u varros me nderime të shumta në vendin e tij të lindjes, ku dhe u shpall Hero i Kosovës, e pranishme ishte Presidentja e Kosovës Atifete Jahjaga. Ai la pas vetes gruan shtatzënë dhe 3 fëmijë.
Kishat paleokristiane në Kosovë
Kishat paleokristiane në Kosovë kanë qenë kisha të krishterimit të hershëm. Krishterimi në fillimet e tij ishte kudo religjion i përndjekur nga Perandoria Romake në shekujt e parë të përhapjes, ndonëse besimet e tjera ishin të lejuara.
Kantoni Le Buisson-de-Cadouin
Kantoni Le Buisson-de-Cadouin (frëngjisht: Canton du Buisson-de-Cadouin) është një kanton në departamentin Dordogne, rajonin Nouvelle-Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Le Buisson-de-Cadouin. Ka sipërfaqe 127.49km2 dhe popullsi 3862 banorë.
Kishat paleokristiane në Kosovë
Përmbledhje
Të krishterët e parë i kryenin ritet në fshehtësi, kryesisht në hapësira të fshehta në tokë, të quajtura katakombe. Me pas filluan të ndërtohen kisha të vogla, ndonëse përndjekja e tyre vazhdoi. Gjendja ndryshoi me shpalljen e "Ediktit të Milanos" të vitit 313, kur u lejua dhe krishterimi. Rol vendimtar për shpalljen e këtij edikti, të njohur dhe si "Edikti i Tolerancës", luajti Konstantini i Madh, perandor romak me prejardhje nga Dardania. Pas këtij viti filloi përhapja e lirë e besimit të krishterë dhe nisën të ndërtohen kishat, të njohura me emrin bazilika dhe në historiografi njihen si kisha të krishterimit të hershëm (kisha paleokristiane). Në fazat e hershme u ndërtuan edhe objekte për pagëzim me pishina (baptistere), ku futeshin të rriturit e konventuar në të krishterë. Në Kosovë është mjaft e dendur prezenca e strukturave të arkitekturës paleokristiane, por këto nuk janë mjaft të studiuara. Të tilla janë kishat (bazilikat) në Ulpianë, Paldenicë, Vërmicë, Korishë, Vrellë, Nikadin, Kasterc,  Banjicë, Trubohoc, Dragolec,  Izbicë, Raqë, Lipovec, Harilaq, Miradi e Ulët, Lipjan, Reçak etj. Në vitin 2014 u zbulua në Ulpianë edhe baptisteri i parë i njohur në Kosovë.
Enver Zymberi
Varrimi
Enver Zymberi do të mbahet mend në historinë e shtetit të Kosovës, për guximin dhe vullnetin në ndërtimin e shtetit.
Kantoni Le Buisson-de-Cadouin
Përbërja aktuale
Kantoni Le Buisson-de-Cadouin aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Enver Zymberi
Më Vonë
Personat që e vendosën barikadën dhe vrasësit e tij janë të njohur për Policinë e Kosovës dhe organet ndërkombëtare policore. Ata janë intervistuar, por ende nuk janë arrestuar, poashtu edhe Interpoli ka lëshuar fletëarrest ndërkombëtar.
Kengë për nder të tij
http://www.youtube.com/watch?v=4adK_S_kNoE - Këtë kënge ia kushtoi Reperi Gold AG.
Shiko edhe
Konflikti doganor mes Kosovës dhe Serbisë, Policia e Kosovës, Ministria e Punëve të Brendshme (Serbi), Serbët e Kosovës.
Ali Ѕаbri
Jeta Personale
Ali Sabri lindi dhe u rrit në Marok. Ali Sabri Musician flet anglisht, serbisht-kroatisht, gjermanisht (pasiv) si dhe shqipen e tij amtare. Ali Sabri është një akademik dhe është anëtar i Akademisë së Shkencës dhe Arteve të Kosovës.
Publikacione
Disa nga këngët e tij më të njohura janë: , Official.
Linqe të Ali
Facebook Instagram Spotify Apple Music Audiomack
Referime
__INDEX__
Ylli Baka
Ylli Baka është një nga këngëtaret më të mirënjohur të muzikës popullore jugore në Shqipëri.
Jeta
Ylli Baka është lindur më 16 Maj 1969 në Tepelenë. Banon në Tiranë me familjen e tij. Ka qenë emigrant në Itali dhe Greqi,atje ku dhe ka hedhur hapat e para të karrierës së tij. Rininë e ka kaluar në Berat,ku ka bërë dhe shkollën e mesme, dhe më vonë në Memaliaj,Tepelenë. Ylli Baka nuk ka bëre shkollë për muzikën. Ai beri një kurs prej 4 vjetësh në Greqi. Profesorat e konsideruan zërin e tij per ne opera por ai nuk e pranoj dhe tentoj të vazhdonte me këngen popullore. Në vitet 1992 Ylli Baka ka ardhur në kontakt për herë të parë si këngëtar profesionist me publikun në dy koncerte, një në Tepelenë dhe një në Përmet. Më pas u largua në Greqi. Në vitin 1999 hapet një lokal i ri në Athinë në të cilin Ylli punonte cdo të djelë dhe cuditërisht lokali mbushej sa herë plot. Ylli punonte si këngetar edhe baterist. Atëherë këndonte këngë jo 100% popullore. Albumi i parë i Ylli Bakës titullohej "Fllad Jugu" i cili nuk u publikua dhe aq. Më vonë, në vitin 2004 Ylli Baka nxjerr në treg një album të ri me titullin "Kënget e vendit tim" me të cilin dhe ai fillon të njihet. Sot Ylli Baka është një nga zërat më të preferuar dhe një nga emrat më të njohur të muzikes popullore në të cilën përket zëri i tij dhe nuk e tradhëton atë zhaner. Ylli Baka gjatë sezonit dimëror ndodhet në koncerte, kryesisht jashtë shtetit, si në Europe në Amerike dhe në Australi. Kurse gjatë verës punon më tepër në Shqipëri.
Qazim bej Vlora
parapamje|Qazim bej Vlora (dhjatas me [[Isa Boletinin) në qeverinë]] Qazim bej Vlora (Stamboll, 1893 - Strugë, 1953) ka qenë shoqërues dhe sekretar i të atit, kryetarit të parë të shtetit shqiptar, Ismail Qemalit.
Biografia
U lind më 1893 në Stamboll, i biri i ngushtë i Ismail Qemal bej Vlorës dhe grekes Kleoniqi të Anton Sumerliut nga Edreneja. Gjatë veprimtarisë së të atit, e shoqëroi Në vitin 1919, është helmuar bashkë me të atin, teksa hanin një darkë në Itali. Ndërsa Ismail Qemali gjeti vdekjen, Qazimi e përballoi dhe mundi të jetojë. Në vitin 1936 ai vendoset në Strugë me një dokumentacion shumë të pasur të Qeverisë së Ismail Qemalit. Më 1936 u martua me Behije Sherif Masllafin, e veja e Inajet bej Ohrit me të cilin kishte katër fëmijë. Motra e Edipit, ishte martuar me djalin tjetër të Ismail Qemalit. Sikurse shprehet vetë Qazimi në kujtimet e tij, qëllimi i kësaj martese ishte birësimi, rritja dhe edukimi i fëmijëve, pasi ishte në gjendje të mirë ekonomike. Të katër fëmijët u dërguan me studime, ndërsa nëna e tyre kishte në Strugë pasurinë e paluajtshme, shtëpi në qendër të qytetit, tokë etj. Pas pushtimit italian, mori pjesën më të madhe të dokumentacionit origjinal të aktivitetit të qeverisë së Ismail Qemalit, për ta siguruar atë. Pas ndërprerjeve të marrëdhënieve të Shqipërisë me Jugosllavinë, pasojën do ta ndjente edhe Qazim Beu. Qeveria shqiptare do t’i ndërpriste pensionin që kish akorduar Ahmet Zogu, duke i krijuar vështirësi për jetesën dhe rritjen e katër fëmijëve.
Ndërroi jetë në Ohër më 1953, pas një sëmundjeje kronike.
Stacioni i radio komunikimit
Përkufizimi i ITU
Unioni Ndërkombëtar i Telekomunikacionit, përcakton një radio stacion si - « një ose më shumë transmetues ose marrës ose një kombinim transmetuesish dhe marrësish, duke përfshirë pajisjet ndihmëse, të nevojshme në një vend për të kryer një shërbim radiokomunikacioni, ose shërbim radio astronomie . Çdo stacion do të klasifikohet sipas shërbimit në të cilin ai operon në mënyrë të përhershme ose të përkohshme ”.
Pajisjet
Këto janë pajisjet dhe artikujt më të përdorur dhe më të rëndësishëm për shumicën e stacioneve radiofonike.
Transmetuesit
Komponimi i një transmetuesi dhe një marrësi quhet marrës, ato janë të kombinuara dhe ndajnë qark të përbashkët ose një strehim të vetëm. Teknikisht, transmetuesit duhet të kombinojnë një sasi të konsiderueshme të transmetuesit dhe marrësit që trajtojnë qarkun.
Lista e frekuencave të radios
Alokimet, ndarjet dhe detyrat e mundshme të frekuencës
Federata
Federata është trajtë e shtetit të përbërë e cila paraqet një lidhje shumë më të ngushtë ndërmjet shteteve se konfederata. Federata është bashkim i një apo më shumë shtetesh, ku krijohet organi qendror i cili në kuptimin e drejtë të fjalës është bartës i pushtetit shtetëror, pushtetit sovran.
Vendimet e organit qendror kanë karakter obligues për të gjitha shtetet anëtare në federatë, madje edhe pa pëlqimin e tyre. Autorizimet kapitale i ka organi qendror në shkallë federate për tërë territorin e shtetit (federal), ku në radhë të parë hyjnë çështjet me jashtë - politika e jashtme, çështjet ushtarake dhe çështjet kryesore lidhur me monedhën e shtetit (shteteve). Këto tri çështje janë rezervuar për organin qendror, ndërsa çështjet e tjera mund të jenë në kompetencë të organeve shtetërore të shteteve anëtare.
Nga kjo rezulton një karakteristikë e rëndësishme e shtetit federativ -se shteti i këtillë në raportet ndërkombëtare paraqitet si një shtet i vetëm (unitar). pra si subjekt i vetëm në të drejtën ndërkombëtare, ndërsa shtetet anëtare të federatës parimisht ngelin të padukshme. Ky autorizim i organit qendror apo këto autorizime janë të rregulluara me kushtetutë në mënyre të përgjithshme, si edhe autorizimet e organeve të shteteve anëtare.
Në hartimin e kushtetutës s'do mend se marrin pjesë edhe shtetet anëtare të federatës nëpërmjet përfaqësuesve të vet në dhomat federative. Është e njohur se shtetet federative organin ligj dhënës e kanë të përbërë prej dy dhomave. Dhoma e lartë, e cila përbëhet prej përfaqësuesve të shteteve anëtare dhe dhoma e ulët përbëhet prej përfaqësuesve të elitë i zgjedh populli në tërë territorin e shtetit të përbërë. Dhomat janë të barabarta, domethënë kanë status të njëjtë.
Shtetet anëtare në federatë kanë autorizime të gjera në aspektin e brendshëm të të ushtruarit të pushtetit shtetëror. Këto këtë pushtet e bëjnë të dallohet prej pushtetit të pjesëve të decentralizuara në shtetin unitar apo të thjeshtë. Shtetet anëtare i kanë organet e veta ligj dhënëse, ekzekutive dhe gjyqësore të pavarura, natyrisht, të zgjedhura apo të krijuara në bazë të kushtetutës së shtetit anëtar, por në pajtueshmëri të plotë me kushtetutën qendrore.
Duhet përmendur se shtetet anëtare në shtetin federal inkuadrohen në bazë të vullnetit të shprehur, duke përcaktuar autorizimet në bazë te aktit kushtetues-kushtetutës qendrore, ndërsa te konfederata kishim një lidhje kontraktuare. Kjo do të thotë se shteti federal është një bashkim i dy apo më shumë shtetesh dhe paraqet një shtet të vetëm ndaj botës tjetër, ndërsa konfederata nuk paraqet një shtet të ri, por bashkësi shtetesh anëtare të cilat ruajnë sovranitetin e plotë shtetëror, madje edhe të drejtën e shkëputjes nga konfederata në çdo kohë.
Në teorinë e shtetit dhe të së drejtës parashtrohet çështja e raporteve, e bartjes së sovranitetit shtetëror në shtetin e përbërë - shtetin federal. Lidhur me këtë çështje ekzistojnë tri mendime: 1. Se shteti federal është bartës i sovranitetit - pra pushtetin shtetëror sovran e ka federata, jo edhe shtetet anëtare të federatës. Nga kjo del konkluzioni se shteti federal është shtet ndërsa shtetet anëtare nuk janë shtete, por gëzojnë një autonomi të gjerë juridike. 2. Shtetet anëtare janë sovrane, ndërsa bashkimi i shteteve në federatë. Domethënë federata s'është sovrane dhe federata nuk paraqet shtetin e përbërë, por përbëhet prej disa shteteve të thjeshta, të lidhura me një lloj të kontratës. Më në fund, 3. Se sovraniteti është i ndarë ndërmjet federatës dhe shteteve anëtare që e krijojnë shtetin e përbërë, ndërsa as federata e as shtetet anëtare nuk do të ishin sovrane si të vetme. por të gjitha si tërësi bëjnë shtetin e përbërë dhe, natyrisht. si i këtillë si tërësi është sovran.
Nga se u tha më lart, mund të vijmë në përfundim se mendimi i parë e mohon faktin se federata është bartëse e sovranitetit shtetëror dhe natyrisht nuk e pranon si shtet të përbërë. Alternativa e dytë mohon ekzistimin e vetë federatës - dhe vërteton ekzistimin e konfederatës. Këtu kemi të bëjmë me një kundërthënie në nocionin e federatës- sepse kemi shtetin sovran dhe shtetin jo sovran. Kujtojmë se mendimi i dytë është më afër zgjidhjes së çështjes e diskutueshme, sepse sovraniteti i takon federatës dhe kjo kryesisht ndaj faktorit të jashtëm paraqet shtetin e vetëm-shtetin e thjeshtë. Ndërkaq. shtetet anëtare nuk janë shtete sovrane, sepse pushteti i tyre është i kufizuar nga pushteti qendror, ndërsa ushtrimi i pushtetit në shtetet anëtare nuk paraqet kufizim të pushtetit qendror, por ndarje të kompetencave të cilat i përcakton vetë pushteti qendror - sovran.
Dilemat ndërmjet shtetit federal dhe shteteve anëtare zgjidhen mbi bazën terminologjike, duke mos i quajtur shtetet anëtare shtete, por njësi federale apo republika.
Jones County (Mississippi)
Jones County është një nga  qarqet në shtetin federal Mississippi të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Shërbimet sociale dhe familjare
Shërbimet sociale dhe familjare përfshijnë ofrimin e drejtpërdrejtë të përkujdesjes sociale, këshillimit ose në raste e veçanta, ndihmë materiale për njerëzit në nevojë sociale.
Mekanizma Mbrojtës
Mekanizmat mbrojtës janë teknika psikologjike të pavetëdijshme për të mbrojtur vetveten nga stresi e ankthi, për të zgjidhur konfliktet dhe për të ruajtur respektin për vetvehten. Ne të gjithë përdorim mekanizma mbrojtës dhe për aq kohë sa nuk i përdorim me tepëri ato nuk janë të dëmshme.
Jefferson Davis County
Jefferson Davis County është një nga  qarqet në shtetin federal Mississippi të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Përkujdesja e drejtpërdrejtë sociale
Përkujdesja e drejtpërdrejtë sociale nënkupton ofrimin e ndihmës në lidhje me punët e shtëpisë, kujdesin personal, lëvizshmërinë, komunikimin dhe mbikëqyrjen. Mund të ofrohet në shtëpinë e vetë personit, në një qendër të specializuar të qëndrimit ditor ose në një institucion rezidencial.
Shenjat e lejimit ose ndalimit
Shenjat e lejimit ose ndalimit janë një grup shenjash të cilat kanë formë rrethi dhe të cilat gjithnjë urdhërojnë ndonjë ndalesë ose japin ndonjë përparësi në komunikacion.
Sofokli Lazri
Sofokli Lazri lindi në Vuno të Himarës ishte publicist, gazetar dhe diplomat.
Sofokli Lazri kreu studimet, në gjimnazet e Shkodrës dhe Tiranës, u diplomua për gazetari në universitetin “Lomonosov” të Moskës.
Partizan i Brigadës V, anëtar në shtabin e Divizionit V gjatë luftimeve në Kosovë e Bosnje deri në mbarimin e Luftës së Dytë Botërore.
Gazetar, kryeredaktor i gazetës “Bashkimi”, sekretar i kolegjiumit të “Zërit të Popullit”. Autor i shumë shkrimeve në mbrojtje të çështjes së Kosovës.
Në vitin 1971 i jepet titulli profesor. Ndër themeluesit e katedrës së gazetarisë në Universitetin e Tiranës, ku ka dhënë lëndën e marrëdhënieve ndërkombëtare.
Në vitin 1981 themelon dhe drejton të parin Institut të Studimit të Marrëdhënieve Ndërkombëtare.
Kryetar i Komisionit Shqiptar të UNESCO-s për disa vite.
Ka kryesuar misione me mandate të posaçme shtetërore për rivendosjen e marrëdhënieve diplomatike me SHBA, Bashkimin Sovjetik, Britaninë e Madhe dhe Republikën Federale Gjermane. Vdiq në vitin 2002.
Agron Rrahmani
Agron Rrahmani ka lindur lindur në fshatin Ballofc të Besjanës (is Podujevë). Ai ishte fëmija I parë I Muharremit dhe I Sofies. Katër klasat e para të arsimit 8-vjeqar I kreu në fshatin e lindjes, me përjashtim të viti të tetë, të cilin e kreu në fshatin Sfeqël. Shkollën e mesme e kreu në Besjanë dhe në vitin 1990 regjistrohet në Fakultetin e Inxhinierisë Mekanike në Universitet të Prishtinës
Qysh kur ishte gjimnazist, Agroni dallohej për aktivitet të lartë atdhetar. Njëri prej organizatorëve të demonstratave të viteve 1989-1990, në Besjanë, ai bie në sy të agjentëve dhe të policisë dhe si pasojë e kësaj ai arrestohet, duke u dënuar me dy muaj burg, dënim, nga I cili nxori mësime të vlefshme për më vonë. Burgosja dhe dënimi, pse donte lirinë e popullit të tij, I rriti më tepër vendosmërinë atdhetare. Ardhja në Prishtinë I dha mundësi që të binte në kontakt me intelektualë dhe moshatarë të tij nga të gjitha viset e Kosovës, por më shumë iu puqen idetë dhe mendimet me Bahri Fazliun, edhe pse studionin në shkenca të ndryshme. Ata u ndanë nga idetë dhe nga njëri-tjetri veçse përtej kësaj jete. Agroni, edhe pse tip tepër praktik dhe mjaft dinamik, ishte shumë studiues.
Pse ishte I tillë, ndaj edhe kish ide që nuk e duronte dot qëndrimin në vend kundrejt pushtuesit. Pse kishin ide të tilla, ndaj dhe ishin kundër politikës së rezistencës paqësore. Mirëpo, idetë e tyre, Agroni dhe shoku I tij, nuk I mbanin vetëm për vete, ata I propagandonin edhe te bashkëmoshatarët e tyre dhe më vonë edhe te më të rriturit. Si rrjedhojë, fitojnë përvojë politike dhe pune në ilegalitet. Ishte momenti kur pothuajse të gjitha grupet ilegale të deriatëhershme të shqiptarëve në ish-Jogusllavi kishin ndryshuar strategjin, pranonin veçse rrugën e rezistencës paqësore. Mirëpo, Kosova nuk ka ndenjur kurrë pa djalërinë militante. Ishin Agron Rrahmani, Bahri Fazliu me bashkëmoshatarët e tyre që morën guximin ta zgjonin Kosovën nga gjumi mashtrues. Ata formojnë një organizim politik të ri, në ilegalitet të thellë dhe me program radikal, më radikali I kohës: çlirimin me luftë të armatosur të trojeve shqiptare nën ish-Jogusllavi dhe bashkimin e tyre me Republikën e Shqipërisë. Ajo ishte Lëvizja Kombëtare për Çlirimirin e Kosovës (LKÇK), të cilën e formojnë në mars të vitit 1993, ku Agroni është njëri prej drejtuesve kryesorë të saj. Ngaqë ishte tepër I gjallë dhe I guximshëm, ajo forcë politike I ngarkoi detyrën e përgatitjes për luftë të anëtarëve dhe simpatizantëve të saj për të mësuar mjeshtërine e të luftuarit me armë, krahas propagandës gojore dhe me shkrim nëpërmjet organit illegal “Çlirimi”. Nga vetë emri I organit të tyre kuptohej edhe strategjia e forcës së tyre politike.
Pas katër muaj aktivitet të organizimit të tyre politik, për shkak të veprimtarisë së dendur, ata bien në sy të agjentëve dhe bashkëpunëtorëve të armikut. Aksioni I armikut për ta shuar këtë shkëndijë, përmes arrestimeve të shumta e të shpejta, në korrik-gusht 1993, nuk ia arriti qëllimit. Tradhtari Bejtush Beka, I shoqëruar nga policë serbë e shqiptarë, I shkoi edhe Agronit në shtëpi për ta arrestuar ato ditë. Mirëpo, tashtmë Agroni pat fituar përvojë, nuk ishte ai I vitit 1989. Trokasin me rrapëllimë në derë të shtëpisë. Agroni niset drejt derës. “ Ku po shkon, I thonë I ati dhe nëna, është policia, duhet të dalim ne”. Ai u jep shenjë të rrinë të qetë. Hapet dera. Agjentët lumturohen. Sa lehtë e kapëm këtë prishës gjumi të Kosovës, menduan me vete. “ Do të vini me ne, në rajon, sa për ta sqaruar diçka dhe do të jini të lirë”, I thotë tradhtari. “Posi more, prisni sa të vishem dhe erdha”, ua kthen Agroni, duke marrë pamjen e njeriut që nuk kupton asgjë dhe largohet qetësisht. Pjestarët e tjerë të familjes, që rrinin nga prapa, në koridor, tronditen, por kur shikojnë Agronin që hap dritaren nga  nga pjesa e prame e shtëpisë dhe fluturon, atëherë atyre u vjen gjaku në vend. Ky ishte njëri prej provimeve, që i besohet më vonë detyra e Komandantit të Njësiteve Guerile të Kryeqytetit të Kosovës. Njësitet guerlie duan djem me zemër të fortë, pasi luftën e bën zemra dhe jo fiziku dhe muskujt. Qysh nga ky moment, Agroni kalon në ilegalitet të thellë. Pesë vjet jetë ilegale në fshehtësi të plotë, por në aktivitet të gjithanshëm në kryeqytetm mes njerëzve që I njihnin. Vetëm ai që e ka jetuar atë jetë mund ta konceptojë të plotë se çfarë do të thotë jetë ilegale dhe punë ilegale së bashku. Kërkohej zgjuarsi, guxim, syçelësi, vullnet, durim, punë dhe trimëri.
Pasi I largohet arrestimit, Agroni fillimisht strehohet në Tetovë dhe prej andej, kur Bahriu kthehet nga Gjermania, bashkohen në Tiranë, ku nxjerrin edhe katër numra të tjerë të organit të tyre illegal ”Çlirimi”. Atje, së bashku me Fatmir Humollin bëjnë përpjekie per krijimin e një Fronti Politik Shqiptar, për të unifikuar qëndrimin politik të të gjithë faktorit politik shqiptar, por në këtë kohë pacifizmi ishte kthyer në modë.
Në fillim të janarit të vitit 1997, Agroni dhe Bahriu kontaktojnë me Zahir Pajazitin dhe dakordohen që të bashkëveprojnë, sikundër kishin biseduar edhe më parë. Por, edhe armiku punonte. Zahirit I ngrenë pritë, ndërsa Avni Klinakun, bashkëpunëtorin e tyre më të ngushtë, e arrestojnë. Agroni dhe Bahriu nuk thyhen. Edhe më shumë iu shtohet guximi dhe vendosmëria për të vazhduar rrugën që e kishin nisur para katër vjetësh. Atë muaj, si dhe gjithë herët e tjera, shpërndanë numrin special të organit të tyre “Çlirimi”, duke e mbajtur atë në gjoks dhe pistoletën në xhep. Shpërndante fjalët bombë, që I mbronte me plumba. Në atë numër jepej programi politik I LKÇK-së. Një kopje e atij organi I qe hedhur poshtë dorës edhe një historiani, I cili po atë ditë, më 21 janar 1997, në librin e tij shkruan: “Gjuha politike, njohuritë historiografike dhe cilësia e mendimit politik të këtij “Çlirimi”, janë shumë pas të atyre të Alternativës politike legale ndër shqiptarët në viset e okupuara, me në krye personalitete të deshmuara gjatë shekullit të jetës”. Ky pseudohistorian kujtonte se këta djem kishin krijuar ndonjë akademi shkencash teorike dhe jo Akademinë e Lirisë Kombëtare. Ata I tregonin ujkun, ky kërkonte gjurmët. Jetonin në një qytet, por përfaqësonin dy kohë, dy botë. Ai pasazh shpreh mendimin politik dhe intelektual të asaj kohe, kundrejt mendimit revolucionar. Ata u frikësoheshin ideve te Agronit dhe të Bahriut, sepse brezi I ri nuk po u besonte më as politikës pacifiste dhe as intelektualëve të asaj politike.
Ata u frikësoheshin këtyre djemve, pasi ata deklaroheshin hapur se, objektivi I tyre ishin lufta e armatosur deri në çlirimin e Kosovës dhe bashkimi me trungun amë, e kjo u prishte qetësinë “shkencëtarëve” dhe “politikanëve” tanë. Këta lloj intelektualësh e politikanësh nuk e kuptonin se këta djem nuk vinin kufi midis ëndrrës dhe realitetit. Për ata, ëndrra shndërrohej në realitet, sikundër edhe u shndërrua. Po të mos ishin këta të rinj si, Agron Rrahmani me shokë, koha në Kosovë do të kish mbetur në vend. Ishin ata që e shpejtuan kohën. Në shkurt të vitit 1997, Agroni shkon në Tiranë për të zbatuar detyrën që I pat ngarkuar forca e tij politike, organizimin e përgatitjes luftarake të anëtarëve të LKÇK-së dhe të vullnetarëve të tjerë që do të vinin të luftonin në Kosovë, me qëllim që çdo vullnetar të futej në luftë me njohuritë minimale të nevojshme për të. Në Tiranë kontakton me Adem Shehun, (I cili më vonë vjen Komandant I Brigadës 153 të UÇk-së), dhe ngrenë qendrën stërvitore, në maj të vitit 1997, e cila funksionon deri në shkurt të vitit 1999, ku u përgatitën mbi 300 vullnetarë. Pas rënies së Agronit, ajo qendër stërvitore thirrej “Poligoni Agron Rrahmani”dhe çdo ditë që fillonte stërvitja, minutën e parë të saj mbahej heshtje, në kujtimin të Komandatit të gueriljes. Ai ishte betim. Pas vendosjes në funksionim të qendrës stërvitore në Tiranë, Agroni kthehet përsëri në Kosovë.
Para se të ndodhte lufta në Likoshan dhe në Prekaz, Agroni dhe shokët e organizimit të tij politiko-luftarak vendosin që lufta e armatosur të fillojë nga organizimi I saj në qytet, ku nëpërmjet aksioneve luftarake në qytete të trimërohej populli dhe të mbusheshin mallet me luftëtarë. Në këtë mënyrë qyteti kthehej në tokë të lëkundshme për pushtuesin dhe që e tmerronte atë. Ata mendonin se duke filluar lufta përmes njësiteve guerile, ajo merrte tiparet e një lufte të vërtetë çlirimtare, sikundër e ka treguar edhe përvoja botërore, dhe jo ngjyrat e luftërave tona të mëparshme. Kjo ishte strategjia e shkencëtarëve të lirisë.
Porsa u krijuan njësitet guerile në Prishtinë, të cilën e ndan në 6 zona aktiviteti, në një nga përpjekjet e para, te Lagjja e Muhaxhirëve, Agron Rrahmani dhe Fatmir Humolli bien në pritë të forcave të sigurimit serb. Mëngjes heret, 12 maj 1998. Luftimi ishte I ashpër. Guerilët, pasi vrasin dy-tre armiq, mundën të dalin nga rrethimi, por Agroni plagoset për vdekje, ndërsa Fatmiri më lehtë. Fatmiri mundi ta nxjerrë të gjallë Agronin, por më vonë Agroni mbyll sytë përgjithmonë në njërën nga shtëpitë ku e strehoi Fatmiri përkohësisht. Kështu, më 12 maj 1998, një ditë pasi LKÇK-ja kish nënshkruar dokumentin historik me Shtabin e Përgjithshëm të UÇK-së, që t’I bashkonin forcat e tyre në luftën e armatosur, duke eliminuar rrezikun e një përplasjeje të rrezikshme mes shqiptarëve bien në pritë Komandanti I gueriljes së Prishtinës së bashku me drejtuesin tjetër të organizimit të tij, pesë ditë më parë patën rënë në pritë dhe vriten: në Qafë të Malit, në Tropojë, Ilir Konushefci, shefi I logjistikës dhe mbështetësi I LKÇK-së, ndërsa te trekëndëshi I kufijve Shqipëri-Kosovë-Mali I Zi, bie në pritë shoku  më I ngushtë I idealeve, I përpjekieve, I armëve dhe I luftës ilegale, kryetari I tij dhe I LKÇK-së, politikani, publicisti, poeti dhe luftëtari Bahri Fazliu. Si është e mundur që Brenda një periudhe kohore 5 ditore, në tri troje të ndara shqiptare, vriten 3 aktivistë dhe udhëheqës nga më të shquarit e Luftës sonë Çlirimtare, të së njëjtës forcë politike, e cila porsa kish forcuar unitetin në radhët e Luftës sonë Çlirimtare? Të jenë thjesht rastësi? Tre drejtues të pazëvendësueshem, të të njëjtit ideal, vriten gati në një kohë!. Tashmë në vitin 2013 nga Presidentja e Presidentja e Republikës së Kosovës, zonja Atifete Jahjaga, në një ceremoni të veçantë, e dekoroi me Urdhrin “Hero i Kosovës”.
Për t’I përjetësuar emrat dhe veprën e tyre, ilegalja në Prishtinë u pagëzua me një emër, I cili u krijua me inicialet e këtyre tre heronjëve: Bahriu, Iliri, Agroni = BIA, me pasardhës të Agronit, shokun e tij të ilegales, Sali Mustafa, organizim, I cili I qëndroi besnik deri në fund qëllimit që u krijua. Sot prehet në fshatin e tij të lindjes ku shokët e idealit ngritën lapidarian. Po ashtu Agroni, la pas vete edhe shoqën e vetë të jetës dhe idealit Florina Maloku - Rrahmani, dhe vajzën Çlirimtaren.
See also
Burimi i të dhënave
Donald Trump
Donald Tramp ose Donëlld Trampi (lindur më 14 qershor 1946) është presidenti i 45të i Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Para se ti hynte politikës, ai ishte një biznesmen dhe personalitet televizioni.
Jeta personale dhe familja
Ai lindi dhe u rrit në New York dhe morri diplomën Bachelor në ekonomi në shkollën Wharton në Universitetin e Pensilvanisë në vitin 1968.
Donald Trump ka pesë fëmijë prej tri martesave dhe tetë nipa dhe mbesa. Së pari u martua me modelen çeke Ivana Zelníčková më 7 prill 1977. Ata kishin tre fëmijë Donald Trump, Jr., Ivanka Trump dhe Eric Trump, të cilët janë zv.presidentët ekzekutiv në The Trump Organization. Ata u divorcuan në vitin 1991.
Pas divorcit, Donald u martua me aktoren amerikane Marla Maples në vitin 1993. Ata kanë një vajzë Tiffany Trump. Ata u ndanë në maj 1997 dhe u divorcuan në qershor 1999.
Donald Trump u fejua me Melania Knauss në prill 2014 dhe u martua me të në vitin 2015. Së bashku kanë një djalë, Barron Trump.
Karriera e biznesit
Asetet kryesore të pasurisë së tij përfshijnë godinat e shumta dhe pasuri të patundshme. Pothuaj në cdo qytet kryesor të Shteteve të Bashkuara ndodhet një godinë e lartë e organizatës Trump, e cila drejtohej prej Donald Trump që prej viti 1971. Organizata e tij  zotëron gjithashtu dhe një numër të madh objektesh të tjera luksi si kazino, fusha golfi etj.
Trump është angazhuar dhe në fushën e medias, duke qenë ideator i një reality show të quajtur “The Apprentice” dhe gjithashtu përmes zotërimit të të drejtave të transmetimit të programit “Miss Universe”, të drejtat e së cilit i shiti në vitin 2015.
Pas zgjedhjes si president, fëmijët e tij drejtojnë organizatën Trump.
Konfliktet e interesit
Në dhjetor 2015, Trump tha në një intervistë në radio se ai kishte një "konflikt interesi" në marrëdhëniet me Turqinë dhe presidentin turk Tayyip Erdoğan për shkak të Kullave të tij Trump në Stamboll, duke thënë "Unë kam një konflikt të vogël interesi sepse kam një ndërtesë madhore në Stamboll dhe është një punë jashtëzakonisht e suksesshme ... Quhet Kullat Trump – dy kulla në vend të një ... Unë e kam njohur Turqinë shumë mirë."