cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bukuroshja e Durrësit
Historiku
Me një vjetërsi prej rreth 24 shekuj, mozaiku i njohur si Bukuroshja e Durrësit ka një sipërfaqe prej rreth nëntë metra katrorë. Ai është në formë eliptike, rreth 5.1 m në të gjithë gjerësinë dhe rreth 3 m në gjërësi. Mozaiku është punuar nga guralecë me ngjyra të pa përpunuara dhe është akoma në gjendje mjaft të mirë. Shprehja formale paraqet një shembull të mirë të artit të antikitetit në të cilin arti helenistik kombinohet me motive vendase të artit ilir. Konsiderohet si një nga mozaikët më ekspresivë në botë të zhanrit të tij. Nga pikëpamja stilistike, mozaiku i ngjan mozaikëve të së njëjtës periudhë të zbuluar në Pella, dikur pjesë e Maqedonisë antike.
Portreti i gruas
Ekzistojnë të paktën dy teori në lidhje me temën e portretizuar në mozaik. Sipas historianit dhe arkeologut Moikom Zeqo, gruaja e përfaqësuar në mozaik është e njëjtë me atë të pikturuar në arketipet e amforave në Pulia dhe pjesë të tjera të Italisë Jugore, me figura të kuqe të epokës helenistike. Sipas tij, Bukuroshja e Durrësit përfaqëson perëndeshën e Kretës Eileithyia, e cila ishte perëndeshë e lindjes dhe mamisë, duke ndihmuar në ofrimin e foshnjave të shëndosha. Sidoqoftë, arkeologu Afrim Hoti sugjeron se portreti i gruas është ndoshta vajza Aura, një shoqëruese e perëndeshës Artemis në gjueti.
Koka e gruas është në shkallë të gjerë, me fytyrë dhe faqe të gjera. Ajo ka një qafë të gjatë të drejtë, dhe koka e saj është kthyer paksa në anën e majtë, duke krijuar një portret tre të katërtat. Imazhi i saj shfaqet i qetë dhe paqësor dhe pamja e saj është ëndërrimtare, gati melankolike. Shifra përshkruhet me buzë të lakuara të kuqe me shkëlqim. Plasticiteti i përpunuar me përpikëri i buzëve, zgjimi i formës dhe pozicioni i tyre pak i hapur, i japin asaj një fizionomi jashtëzakonisht femërore. Një guralec i vogël i verdhë dhe i kuqe i vetëm në bebëzën e syrit të saj krijon një pamje vërtet të rrallë në figurën e gruas. Kurora e flokëve të saj të kuqërremtë është përshkruar veçanërisht mirë dhe dallohen mjaft mirë nga sfondi i zi nëpërmjet përdorimit të një të bardhe siluetë. Efekti plastik i figurës femërore të mozaikut në tërësinë e tij, paraqet një vepër artizanale artistike shumë të zhvilluar për kohën.
Sfondi i dizajnit
Dizajni që rrethon figurën femërore është unik në lidhje me përbërjen e tij dhe sfondi i mozaikut është me ngjyrë të zezë. Karakterizohet nga një lirizëm i fortë i formave, i dukshëm në vazhdimësinë e linjave kaçurrela, dizajn spontanisht harmonik dhe me një shpërndarje fluide të elementeve. Figura e femrës është e rrethuar nga lule të llojeve të ndryshme, të tilla si zymbyl, zambak, dhe lulelakër, si dhe elementë të tjerë me lule të tilla si kërcell, sytha dhe petale.
Mozaiku në kulturën bashkëkohore
Bukuroshja e Durrësit përfaqëson një simbol të bukurisë dhe është bërë një figurë ikonike e cila është adoptuar në disa forma të artit pamor, poezisë, kulturës popullore dhe jetës tregtare veçanërisht në Durrës, qyteti i origjinës së tij. Shembuj të shfrytëzimeve moderne të Bukuroshes së Durrësit janë:
Monedha e Bukuroshës së Durrësit
Në vitin 2004, Banka e Shqipërisë lëshoi një monedhë që shëonte lashtësinë shqiptare, duke përshkruar Bukuroshen e Durrësit dhe elementët dekorativë të saj në të dy anët e monedhës. Kjo është një monedhë metalike e bardhë e dhëmbëzuar me një vlerë fytyre 50 lekë, 24.25 mm në diametër dhe që peshon 5.50 gramë, me ç'rast u lëshuan rreth 200,000 monedha, të punuara nga një aliazh prej 75 pjesësh bakri dhe 25 nikel.
Pamja e monedhës tregon Bukuroshen e mozaikut të Durrësit, e rrethuar me harqe dhe motive lulesh të stilizuara nga mozaiku. Në harkun e monedhës ka disa motive dekorative, siç janë qarqet simetrike të periudhës ilire. Pjesa e prapme e monedhës mban një krijim dekorativ në qendër të saj, i rrethuar me motive lulesh të marra nga mozaiku. Kjo shifër shoqërohet akoma me qarqe deri në harkun e monedhave, poshtë së cilës gjendet mbishkrimi "SHQIPËRI-ALBANIA 2004".
Piktori dhe gdhendësi shqiptar Petraq Papa punoi një pjesë të monedhës së shkrirë, gjë që u punua nga shkritorja polake (Mennica Państwowa SA) në Varshavë, Poloni.
John Pemberton
John Stith Pemberton lindi më 8 korrik 1831 në Knoxville, Georgia; vdiq më 16 gusht 1888, ishte një farmacist dhe zbuluesi i Koka Kolës.
Muzika latino-amerikane
Në muzikën e Amerikës latine ka të bëjë muzika me prejardhje nga Amerika latine, domethënë Romancë-folëse vendet dhe territoret e Amerikës dhe Karaibe, në jug të Shteteve të Bashkuara. Latin American music gjithashtu përfshin Muzikën Afrikane nga skllevërit që janë transportuar për në Amerikë nga kolonët evropian si dhe muzika nga popullësitë vendase të Amerikës. për Shkak të saj shumë të syncretic natyrës, të muzikës Ameriko-latine përfshin një shumëllojshmëri të gjerë të stileve, duke përfshirë ndikim të zhanreve të tilla si bachata, bossa nova, merengue, rumba, salsa, samba, biri, dhe tango. Gjatë shekullit të 20-të, shumë stile ishin të ndikuara nga muzika e Shteteve të Bashkuara, duke i dhënë rritje të zhanreve të tilla si popi latin, rock, jazz, hip hop, dhe reggaeton.
Kriminologjia
Kriminologjia si pjesë e Sociologjisë është studim i krimit si fenomen shoqëror, përfshirë këtu shkaqet dhe pasojat e krimit, sjelljes kriminale, si dhe zhvillimin dhe ndikimin e ligjeve. Hulumtimet në kriminologji përdorin metoda shkencore për të testuar hipotezat dhe rrjedhimisht për të zhvilluar teoritë që ndihmojnë për të sqaruar shkaqet dhe aspektet e tjera të krimit. Edhe pse që të dyja merren me krimin, kriminologjia ndryshon nga e drejta penale në atë që kjo e fundit fokusohet në komponentët e sistemit juridik përfshirë këtu policinë, gjyqet dhe sistemin korrektues. Ato ndryshojnë dhe ne aspektin funksional se e drejta penale veç përcaktimeve ligjore dhe funksiononit shtetëror, është shume me e përqendruar për mundësit qe interpretohen dhe përcaktohen nga sociologjia dhe pamundësive ligjore, për trajtimin e problemeve ligjore qe hasen ne praktik nga kjo shkencë.
Gjuras
Gjurasi është një fshat në komunën Shupenzë në rrethin e Bulqizës në Qarkun e Dibrës të Shqipërisë.
Gjeografia
Fshati Gjuras gjendet në koordinata gjeografike 41° 36’’ 15´ N dhe 20° 21’’ 49’ E, në lartësinë 832 m. mbi nivelin e detit.
Demografia
Banohej nga dy vllazni fisnore,
Fise të tjerë janë Cani, etj..
Mikrotoponime të fshatit janë
Erald Hysi
Erald Hysi (lindur më 13 gusht 1986 në Vlorë) është një futbollistë shqiptar i cili luan me klubin shqiptar Flamurtari Vlorë në Kategoria Superiore si portier. Nga viti 2012 e deri në vitin 2013 ai ka qëë pjestar i skuadrës së futsalit të Flamurtari Vlorë.
Dëshmorë të Kolonjës
Dëshmorë të Kolonjës me Autor: Lluka Pashko. Botuar në Tiranë, 2004. Faqet e librit 250.
Batalioni partizan i Pukës
Partizanët pukjanë u organizuan në njësi (batalion) më vete, jashtë Brigadës së 22-të sulmuese pavarësisht se ajo kishte nevojë për kompletimin e rradhëve të saj. Nder ta permenden Ibrahim Ymer Shkjau, Adem Ymer Dunga, Tahir Zenel Qorri etj.
Komandant i batalionit Zef Nikollë Miraka nga fshati Iballë. Personalitet i njohur në fshat e në zonën e Iballës nga fisi i Kolë Bibë Mirakës, ndërsa komisar Zef Gashi ish partizan në çetën "Pukë-Mirditë".
Me krijimin e Brigadës së 27 -të sulmuese batalioni pukjan u shpërbë. Partizanët që formonin atë u përfshinë në batalionet me të cilat u formua brigada e re, e 27 -të e ushtrisë nacional çlirimtare të popullit shqiptar. Partizanët e batalionit pukjanë, përkrah partizanëve të Brigadës së 22-të sulmuese, e të tjera mori pjesë në luftimet për çlirimin e Shkodrës dhe Shqipërisë.
Epiri në një këndvështrim të ri
Epiri në një këndvështrim të ri me Autor: Arben Kondi. Botuar nga "Arbëria" Tiranë. Faqet e librit 184.
Interpretues të këngës dhe valles devollite
Interpretues të këngës dhe valles devollite me Autor: Ali Kondi. Faqet e librit 162.
Qereshniku
Qereshniku është një fshat në Rrethin e Beratit, Shqipëri.
Mazurek Dąbrowskiego
Mazurek Dąbrowskiego është himni i Polonisë.
Tekst i tanishëm:
Muzika pop
Pop muzika është një zhanër i muzikës popullore që filloi në formën e saj moderne në Shtetet e Bashkuara të amerikës dhe në Mbretërinë e Bashkuar gjatë mesit të viteve 1950. Shprehjet e "muzikës popullore" dhe "pop muzikës" shpesh përdoren në mënyrë të këmbyeshme, edhe pse i kaluari i përshkruan të gjitha muzikët popullore dhe përfshin shumë stile të ndryshme. "Pop" dhe "rock" janë afërsisht kushte sinonime deri në fund të viteve 1960, kur ata u bënë gjithnjë e më të dalluar nga njëri-tjetri.
Edhe pse shumë nga muzika që shfaqet në rekord listat shihet si pop muzikë, zhanri dallohet nga tabelat e muzikës. Pop muzika është eklektik, dhe shpesh huazon elemente të tjera stile të tilla si urbane, kërcime, rock, latine, dhe të vendit; megjithatë, nuk janë elementët bazë që e përcaktojnë muzikën pop. Identifikimi i faktorëve të përfshijë në përgjithësi të shkurtër deri të mesme gjatësi këngë të shkruara në një bazë të formatit (shpesh strofë-refren struktura), si dhe të përdorimit të përbashkët të përsëritura choruses, melodike e meloditë, dhe me grepa.
Xhevat Latifi
thumb|right|250px|Xhevat Latifi
Xhevat Latifi lindi më 28 maj të vitit 1968 në Gjilan, është poet dhe gazetar shqiptar.
Xhevat Latifi Ka kryer Fakultetin e Edukimit, Univerziteti i Prishtinës dhe aktualisht është duke ndjekur studimet për master në Sociologji në Universitetin e Shtetëror të Tetovës, Maqedoni. Latifi është anëtarëi Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës.
Xhevat Latfi ka një përvojë të gjatë në gazetai dhe ka apunuar për RTV 221, Gazeta Lajm, uExpress, TV Vali, dhe aktualisht është korespodent i RTK-së, transmetues kombtarë publik i Kosovës, duke mbuluar rajonin e Gjilanit.
Me shkrime letrare fillon të merret gjatë viteve të nëntëdhjeta. Në vitin 1996, shtëpia botuese “Jeta e Re” në Prishtinë ia botoi vëllimin me poezi “Vdekja kushton shtrenjtë”, kurse në vitin 2004 SHB. "Rozafa" Prishtinë përmbledhjen me poezi "Shi në flokun tënd"
Poezitë e tij janë të botuara edhe në vëllime të përbashkëta të poetëve dhe nëpër revista të ndryshme letrare si ”Sheshi” Prishtinë, “Drita” Tiranë, “Jeta e Re” Prishtinë, "Gazeta e Athinës" e revista të tjera të Kosovës, Shqipërisë dhe të gazetave në gjuhën shqipe në Maqedoni.
Nga viti 1999 është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës dhe deri më tani ka botuar dy libra me poezi: “Vdekja kushton shtrenjtë/Vdekja është e shtrenjtë” 1997 dhe “ Shi në flokun tënd/shim bi flikun tuaj” 2005.
Ka marrë shpërblime të ndryshme të konkurseve letrare dhe ishte pjesëmarrës i takimeve të poetëve shqiptarë në Shkup, 1999 dhe në Festivalin ndërkombëtar të poezisë “Vjeshta 2003” në Pogradec.
Në janar 2011 në orën letrare “Pena e Flakës”, në kuadër të manifestimit : "Flaka e janarit” : mori shpërblimin për poezinë më të mirë të lexuar  “Dimri ballkanik ose patinazhi i vjedhjes”.
Xhevat Latifi është i martuar dhe ka tre fëmijë. Jeton dhe vepron në Gjilan.
Deri më tani ka botuar dy libra me poezi: “Vdekja kushton shtrenjtë/Vdekja është e shtrenjtë” 1997 dhe “ Shi në flokun tënd/shim bi flikun tuaj” 2005.
Poezitë e Latifit, janë përkthyer dhe botuar gjithashtu edhe në gjuhën rumune në revistën Haemus nderkohë që janë botur edhe ne Antologjinë e poezisë Shqipe në Shqiperi sikur dhe në Antologjinë “LOTËT E VIRGJËR”, përgatitur nga Agim Mato e Fatmir Terziu, botoi SHB “ACPE&LULU “ – USA, 2012. Poezitë e Xhevat janë përfshirë edhe në Antologjiin në Gjuhën Anleze Një permbledhje e 30 shkrimtareve nga e gjithë bota,  "EMANATIONS"- të botuar nga International Authors 2012, me redaktor Carter Kaplan.
Xhevat Latifi, gjjithashtu ka marrë pjesë edhe në Ekpozitën e përbashkët me asociacionin e artistëve alternativ “Varg e Vi”, Gjilan 2010, dhe Perfomancën  artistikë “Ma thuaj një fjalë të mirë”, Prishtinë 2012.
Me poezitë e tija të perkthyera në gjuhën Angleze, gjermane dhe frenge ai u prezentua edhe në Ekspozitën në Ambasadën e Shqiperise në Bern në Kuadër të shënimit të 100 vjetori të Shetit Shqiptar.
Çmimet
Xhevat Latifi është fitues i disa konkurseve letrare.
Në janar 2011 në orën letrare “Pema e Flakës”, ne kuadër të maifestimit : “Flaka e janarit”: mori shpërblimin për poezinë  më të mirë të lexuar “Dimiri ballkanik ose patinazhi i vjedhjes”.
-Çmimi krijuesi vitit ,Gjilan 1997,
- Çmimi Poezia më e mirë “Flaka e janarit”, Gjilan 2005,
-Çmimi poezia më e mirë “Albuniversi”, Stubëll 2007,
-Çmimi poezia më e mirë  “Flakadani i Kradakut”, Viti 2009,
-Çmimi poezia ë e mirë “ Muza e Agimit-Ditët e heroit Agim Ramadani” Zhegër 2010,
-Çmimi “ Pena e Flakës-Flaka e janarit”, Gjilan 2011.
Shih edhe këtë
ZHURMA - EKSPOZITË Gjilan
poezi
Kantoni Montbéliard-Ouest
Kantoni Montbéliard-Ouest (frëngjisht: Canton de Montbéliard-Ouest) është një kanton në departamentin Doubs, rajonin Franche-Comté në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montbéliard. Ka sipërfaqe 84km2 dhe popullsi 12564 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montbéliard-Ouest aktualisht përbëhet nga 19 komuna.
Dekorata e flamurit kombëtar
Urdhri i Flamurit Kombëtar është një dekoratë nderi e Republikës së Shqipërisë që u jepet qytetarëve shqiptarë dhe të huaj për merita të jashtëzakonshme për lartimin e kombit shqiptar dhe të Shqipërisë. Dekorata jepet me dekret nga Presidenti i Shqipërisë. Ky urdhër është i artë.
Deri më tani janë dekoruar:
Bllacë (Bulqizë)
Bllaca është një fshat në komunën Shupenzë në rrethin e Bulqizës të Shqipërisë.
Historia
Fshati Bllacë gjendet në koordinata gjeografike 41° 34’’ 19´ V dhe 20° 21’’ 27´ L, në lartësinë 867 m. mbi nivelin e detit.
Banohej nga fiset Skarra (vendas), Alimani (fis Troci nga Reçi), Jella, Krosi, Leka, Tasha, Lleshi, Martini, Muha, etj..
Paradokset e Zenonit
Paradokset e Zenonit i kanë mahnitur dhe inspiruar filozofët, matematikanët, fizikanët për mendjemprehtësinë e tyre. Më të njohur janë paradokset të cilat japin "argumentet kundër lëvizjes" të cilat përshkruhen në veprën e Aristotelit Fizika. Tre paradokset e parë me shpjegime moderne janë :
Paramendoni një send e cila duhet ta kalojë rrugën nga pika A në pikën B. Për të ardhur në pikën B, një send duhet në fillim në pikën e mesit B1. Por para se kjo të ndodhë duhet të arrijë në pikën B2, e cila është në mes pikave A dhe B1. Ngjashëm para se të ndodh kjo duhet të kalojmë në pikën B3, që është në mes të A dhe B2, dhe kështu me radhë. Prandaj lëvizja nuk mund të fillojë kurrë.
A-B3-B2---B1-B
OpenStreetMap
OpenStreetMap (OSM) është një projekt virtual bashkëpunues me qëllim krijimin e hartës botërore së redaktueshme nga të gjithë.
Paradokset e Zenonit
Paramendoni se Akili vrapon kundër breshkës. Akili vrapon 10 herë më shpejt por niset nga pika A, 100 metra pas saj e cila është në pikën K1 (i japim përparësi breshkës). Që ta kalojë breshkën Akili më parë duhet të vijë në pikën K1. Mirëpo përderisa Akili mbërrin në K1, breshka i kalon 10 metra dhe vjen në pikën K2. Përsëri Akili vrapon deri në K2. Por derisa Akili i kalon këto 10 metra përsëri breshka është 1 metër para tij në pikën K3, dhe kështu me radhë prandaj Akili asnjëherë nuk do ta arrijë breshkën.
OpenStreetMap
Hartat krijohen me anë të të dhënave të marra nga paisje portable GPS, fotografimi ajror, burime të tjera për përdorim publik apo edhe nga njohuria lokale. Si imazhet ashtu edhe grafikat vektoriale mund të shkarkohen nën liçensën Open Database License.
Paradokset e Zenonit
AK1K2---K3
OpenStreetMap
OpenStreetMap është krijuar nën shëmbullin e Wikipedias; edhe këtu hartat që shfaqin karakteristika të ndryshme, butoni i mirënjohur 'Redakto' dhe historia e plotë e redaktimeve ruhen dhe mirëmbahen. Përdoruesit e regjistruar mund të ngarkojnë regjistëra GPS dhe të redaktojnë të dhënat vektoriale me anë të mjeteve të vëna në dispozicion.
Paradokset e Zenonit
Paramendoni një shigjetë e cila lëviz pandalur përpara në një moment të caktuar të kohës. Është e pamundur që shigjeta në momentin me gatësi kohore 0 te levize, atëherë shigjeta në të njëjtën kohë nuk mund të jetë në dy vende të ndryshme. Prandaj në çdo moment shigjeta nuk është në lëvizje.
OpenStreetMap
State of the Map
Që nga viti 2007, komuniteti OSM ka mbajtur një konferencë vjetore, ndërkombëtare të quajtur State of the Map në qytetet e mëposhtme:
Paradokset e Zenonit
Akili dhe breshka
parapamje|260px|alt=squares shown at 45 degree angles, some black and some white, one black square filled with smaller squares, red silhouette of young girl walking up one edge, red silhouette of small turtle walking down an edge|Një fraktal i përdorur për të shpjeguar pradoksin e [[Zenoni|Zenonit të Elesë— një lëvizje bëhet e pamundur nëse distanca e saj ndahet pafundësisht në copa më të vogla. Vajza që mendohet se ecën tre herë më shpejt se breshka nuk mund ta arrijë atë sepse sa herë që ajo kthehet në një cep, edhe breshka gjithashtu kthehet. Edhe pse ajo është më e shpejtë, ajo nuk ka për ta parë breshkën brenda një numri të caktuar kthesas.]]
OpenStreetMap
State of the Map
2007 – Manchester, UK
2008 – Limerick, Irlandë
2009 – Amsterdam, Hollandë
2010 – Girona, Spanjë
2011 – Denver, Shtetet e Bashkuara
2012 – Tokio, Japoni
2013 – Birmingham, UK
2014 – Buenos Aires, Argjentinë
2015 – (nuk ka pasur konferencë)
Paradokset e Zenonit
Akili dhe breshka
Akili dhe breshka është argumenti i Zenonit të Elesë për të provuar pamundësinë e lëvizjes. Ai vërteton se Akili nuk do ta kapë kurrë breshkën që është nisur para tij sepse, që ta kapë, i duhet të arrijë në vendin ku ndodhej breshka para se ai të fillonte vrapin, pastaj në vendin ku ka mbërritur ajo gjatë kësaj kohe dhe kështu pa mbarim. Përgjigja e Aristotelit për këtë argument është se dhe vetë lëvizja nuk është as e ndashme, as e konceptueshme në terma hapësinore ; ajo konsiston në kalimin e kufirit hapësinor ; me fjalë të tjera, lëvizja është një realitet cilësor që ndihet dhe realizohet, por që nuk mund të paraqitet në mënyrë racionale.
Topojan (Bulqizë)
Topojani është një fshat në komunën Shupenzë në rrethin e Bulqizës të Shqipërisë.
Kantoni La Garde
Kantoni La Garde (frëngjisht: Canton de La Garde) është një kanton në departamentin Var, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është La Garde. Ka sipërfaqe 25.51km2 dhe popullsi 36224 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni La Garde aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Kënga lirike qytetare shqiptare në vitet 1930
Kënga lirike qytetare shqiptare në vitet 1930 me Autor: Eno Koço. Botuar nga "Toena" Tiranë, 2002. Faqet e librit 420.
Repertori i këngës lirike qytetare shqiptare i viteve 1930. Botuar në fillim në anglisht. Ky është përkthim i variantit anglisht nga vetë autori.
Leksikoni i Lezhës
Leksikoni i Lezhës me Autor: Kujtim Dashi. Botuar nga "Lisitan" Tiranë, 2005. Faqet e librit 354. ISBN 99943-654-6-0
Jamelão
José Bispo Clementino dos Santos (lindi më 12 maj të vitit 1913 në Rio de Janeiro, Brazil - vdiq më  14 qershor  të vitit 2013 në Rio de Janeiro, Brazil), i njohur si Jamelão, ishte këngëtare dhe kompozitori brazilian. ;
Ajo është pjesë e Shkollës Samba Mangueira, i Rio de Janeiro.
Emblema e dikurëshme
Emblema e dikurëshme është një film shqiptar i viti 1976 i Ylli Pepo.
Kontribute shqiptare në visarin e përbashkët të popujve 1
Kontribute shqiptare në visarin e përbashkët të popujve 1 me Autorët: Stilian Adhami, Barie Këreci (Meçollari). Botuar nga "Neraida" Tiranë, 2003. Faqet e librit 574. ISBN 99927-902-3-7
Muzika ekzekutive
Një muzikë ekzekutive ose rekord ekzekutiv është një person brenda një label rekord i cili punon në menaxhmentin e lartë, duke i bërë vendimet ekzekutive mbi label e artistëve. Roli i tyre ndryshon në masë të madhe, por në thelb, ata mund të mbikëqyrin një, ose shumë aspekte, të një label rekord, duke përfshirë A&R, kontratat, menaxhim, botimet, prodhimin, producionin, marketingun/promovimin, të shpërndarjes, të drejtën e autorit, dhe turneve. Edhe pse ekzekutuesit e muzikes punojnë në menaxhmentin e lartë, një numër i muzikanëve ekzekutues kanë krijuar vet label rekordin si pronarët e tyre, ndonjëherë duke u përfshirë në industrinë e muzikës fillimisht si artistë, A&Rs, ose producent për disa vite për të ndërtuar një reputacion të fortë.
Muzika e ekzekutive punon në një shumëllojshmëri të settings për label "të mëdha", rekord të tilla si Universal Music Group, Sony Music Entertainment, ose Warner Music Group. Megjithatë, shumë të zgjedhin për të punuar bashk, apo të fillojë të tyre të pavarur rekord emërtime të tilla si Sub Pop, Bllok Starz Muzikë, Ironworks dhe Jagjaguwar.
Berati Enciklopedi
Berati Enciklopedi me Autor gazetarin Zylyftar Plaku përmban rreth 900 faqe të shoqëruara edhe me foto ku jane të pasqyruara historia, kultura, tradita, aktiviteti dhe jeta e personaliteteve të fushave të ndryshme, gjeografia, flora dhe fauna të trevës së Prefekturës së Beratit. Kjo enciklopedi përmban 2500 zëra, dhe 2670 emra personazhesh, ku jepet shumë informacion për këtë prefekturë, vjen për lexuesit nga shtepia botuese "Jonalda".
Kalorësi
Kalorësi është një personi i dhënë një titull nderi kalorësie nga një kryetar shteti (përfshirë papën) ose përfaqësues për shërbim ndaj monarkut, kishës ose vendit, veçanërisht në një aftësi ushtarake.parapamje|Kalorës me helmetë i shekullit të 13, ilustrim nga Paul Mercuri në "Costumes Historiques" (Paris, 1860–1861) Rruga shekullore e Kalorësve të Maltës: një emër që të sjell në mendje histori fëmijësh, bëma fisnikësh, vepra heroike. Dhe Urdhëri i Kalorësve të Maltës ka përfaqësuar për shekuj të tërë, të gjithë këto. Por ndërkohë që historia zbehte me kalimin e kohës urdhërat e mëdhenj kalorsiakë - nga Teutonët tek Templarët - Urdhëri i Maltës vazhdonte që të jetonte dhe të vepronte. Përse pikërisht ata, Kalorësit e Maltës, ia kanë dalë mbanë që t'i rezistojnë kursit të vrullshëm të historisë? Për të gjetur një përgjigje të kësaj pyetjeje duhet të shkojmë pas në kohë, një kërcim prej më shumë se 900 vitesh.
Ishte 15 korriku 1099 kur Goffredo di Buglione, në krye të kryqëzatës së parë në Tokën e Shenjtë pushtoi Jeruzalemin. Dhe në brendësi të tij, pikërisht pranë Varrit të Shenjtë gjeti një spital që ish ngritur nga një grup fretërish besnikë të Shën Xhovanit. Spitali kishte një karakteristikë të veçantë: aty kurat u ofrohen pa dallim të sëmurëve të çdo lloj race dhe feje, nga pjesëtarët e kryqëzatave tek myslimanët. Në pak vite, fama e spitalierëve - kështu u quajtën - u rrit shumë: shumë të krishterë kërkuan që të bëhen pjesë, aq sa në 15 shkurt të vitit 1113 erdhi edhe njohja zyrtare: Papa Paskuali II i dërgoi Fra Zherardos, kreu i komunitetit, një vulë që sanksiononte lindjen e Urdhërit të ri fetar. Urdhëri mori kështu emrin e Shën Xhovanit, por që nga ai moment do të ndryshonte edhe dy herë, duke ndjekur fatin e vetë kalorësve.
Mjeshtri i parë i madh i Urdhërit ishte fra Raimondo de Pui dhe pikërisht atij i njihet merita e transformimit të Urdhërit në një organizatë të vërtetë ushtarake. Përveç tre manastirëve të dëlirësisë, varfërisë dhe bindjes, de Pui futi edhe detyrimin ushtarak: kavalierët do të duhej të vishnin armaturën dhe të vringëllonin shpatën. Vetëm ndihma, në Tokën e Shenjtë nuk është aspak e mjaftueshme në vitet e kryqëzatave dhe pelegrinët kishin nevojë për mbrojtje të armatosur. Kishin nevojë për murgj luftëtarë.
Pushteti, paraja dhe dija i vinin urdhërat fetarë të asaj kohe me një mbështjellë misteri. Por nëse templarët kërkonin praktika të vërteta misterioze atyre që synonin të bashkoheshin me ta, për të qenë pjesë e Kalorësve të Maltës ishte i domsodoshëm vetëm pranimi i parimeve të bamirësisë e krishterë. Përveç vijës së fisnikërisë.
Motoja e tyre ishte: "Tuitio Fidei et Obsequium Pauperum": mbrojtje e fesë dhe shërbim për të varfërit. Në spitalet e tyre, pacientët quheshin "Zotërinj të Sëmurë" dhe kalorësit u shërbenin atyre me pjata argjendi. Por angazhimi ushtarak ishte gjithashtu i thellë. Në dy shekujt e parë të jetës, Kalorësit e Maltës morën pjesë aktivisht në kryqëzata, sulme, beteja dhe aksione të paharrueshëm. Ishin luftëtarë shumë të respektuar që shumëkush ua kish frikën. Arabët i quanin "djajtë e zinj". Më pas, për Kalorësit erdhi ora që të linin Palestinën: mbrojtja e Kishës katolike do të zhvendosej në det. Kalorësit u ndalën fillimisht në Qipro bashkë me templarët dhe më pas pushtuan Ishullin e Rodit në 15 gusht të vitit 1310. Në këtë periudhë, urdhëri do të merrte emrin nga ishulli grek.
Ishin dyqind vite madhështi, në të cilat i rezistuan shumë herë sulmeve të saraçenëve. Mbi të gjitha ishte epike fitorja kundër njerëzve të Muhametit II, i cili do ta kujtonte Rodin si humbjen e tij më të rëndë. Pavarësisht fitoreve heroike dhe të vazhdueshme të Kalorësve, në ditën e Krishtlindjeve të vitit 1522 turqit hynë në Rod me një ushtri të stërmadhe. Kalorësit u detyruan të marrin arratinë. Të dëbuar edhe nga Rodi, nisën të enden nëpër Mesdhe: shtatë vite pa atdhe, deri kur Perandori Karli V i afroi në ushtrinë e shenjtë të Ishullit të Maltës. Nga ishulli, Urdhëri do të merrte edhe një herë emrin, por këtë herë për të mos e ndryshuar më. Janë vitet që transformojnë përfundimisht historinë e Kalorësve të Maltës në Legjendë. Malta është një pararojë strategjike kundër përparimit të doktrinës myslimane në Perëndim dhe pikërisht prej kësaj shndërrohet në teatër përplasjesh të dhunshme. Beteja më e famshme është ajo e vitit 1565, që i konsakroi përfundimisht Kalorësit e Maltës në olimpin e heronjve. Kështjella e Shën Anxhelos, qendra e fortifikuar e Maltës, u rrethua për muaj të tërë. Lufta ishte e pabarabartë: 40 mijë jeniçerë të armatosur kundër 600 kavalierëve nën urdhërat e Mjeshtrit të Madh, Jean de la Vallette. Ishin muaj tmerri: nga njëra anë Kalorësit e kapur kryqëzoheshin dhe hidheshin në det, nga ana tjetër të burgosurve myslimanë u pritej koka dhe krerët e tyre përdoreshin si municione për topat. E megjithatë, kurajo dhe arti i luftimit i Kalorësve arriti të mbizotërojë ndaj ushtrisë së madhe të armikut. Dhe jo vetëm kaq: në pesë vitet që do të pasonin do të ngrihej një qytet i pasur dhe shndrritës e që do të bëhej kryeqytet i ishullit. Emri i tij, edhe sot është la Valletta, në nderim të mjeshtrit luftëtar.
Në Maltë, Kalorësit përsosën artin e tyre detar duke dominuar rrugët detare të Mesdheut dhe duke u marrë ngarkesat anijeve që i konsideronin armike. Janë vite piraterie, por edhe vite relativisht të qetë. Ndoshta edhe për këtë arsye, kur Napoleoni zbarkoi në Maltë në vitin 1798 nuk gjeti askënd që t'i bënte rezistencë. "Nuk ngrejmë armët kundër të krishterëve", do të thonin më vonë Kalorësit, por motivi i vërtetë i dorëzimit të tyre mbetet gjithësesi krejt i paqartë. Trupat e Napoleonit e bastisën qytetin dhe një pjesë e madhe e thesarit të Urdhërit u konfiskua dhe u ngarkua në Orleans. Një anije që megjithatë nuk do të kthehej asnjëherë në atdhe, pasi u fundos në rrethana shumë misterioze. Që nga ky moment, Kalorësit do të hidhnin armët dhe do të mbështeteshin tashmë vetëm tek diplomacia. Do të gjenin qendrën e tyre në Romë, në të mrekullueshmen Vila Malta, aty ku Piranesi kishte ndërtuar këtë vepër të tij unike dhe të mrekullueshme arkeologjike: Kisha e Shën Mërisë së parisë, atje ku artisti donte të varrosej dhe kur, edhe sot e kësaj ditë është një statujë që e kujton. Nuk është hera e parë që histori artistësh kryqëzohen me histori Kalorësish.
Në vitin 1607, një piktor i ri në arrati nga shtetet Papnorë nën akuzën e vrasjes mbërriti në Maltë, gjeti mikpritje tek Urdhëri. Ai piktor i ri quhej Mikelanxhelo Merisi, me emrin e artit Karavaxho. Por Karavaxho do të arrestohej sërish në rrethana pak të qarta dhe do të arrinte të largohej nga ishulli. Gjatë kohës së shkurtër të qëndrimit në Maltë do të realizonte dy piktura të jashtëzakonshme: ekzekutimin e Shën Xhovanit dhe Shën Xhirolamon. Dy vjet më vonë do të vdiste në rrethana misterioze. Çështja e Karavaxhos është një ndër të paktat pika të errëta në historinë e Kalorësve të Maltës. Një tjetër është raporti mes Kalorësve të Maltës dhe templarëve. Eshtë e mundur në fakt që nga Kalorësit e Tempullit, urdhëri i Maltës të ketë trashëguar një bagazh të pasur thesarësh, njerëzish dhe dijesh? Sipas disa studiuesve, e famshmja Kullë e Djallit në Ishullin e Maltës mund të ketë qenë një shkollë për mësimin e sekreteve të alkimisë. Figura e referimit për këtë është ajo e Mjeshtrit të Madh Pinto de Fonseka, nga i cili Xhuzepe Balsamo, Konti i Kaliostros, kishte një prejardhje direkte.
Libri për Ulqinin dhe ulqinakët
Libri për Ulqinin dhe ulqinakët me Autor: Hajro Ulqinaku. Faqet e librit 215.
Kalorësi
Sekreti që i mundësoi Urdhërit të Maltës të mbijetonin nëpër shekuj të trazuar të historisë mund të jetë thjeshtë fakti që nuk tradhtuan parimet fillestarë të bamirësisë e krishterë dhe të shërbimit ndaj nevojtarëve. Po çfarë kuptimi ka sot kjo trashëgimi? Urdhëri është një shtet sovran që ka marrëdhënie diplomatike me më shumë se 90 shtete. Ka qenë në vijën e parë në zonat e luftës: nga Vietnami në Kosovë. Ka më shumë se 47 spitale të shpërndarë nëpër botë dhe shumë shkolla për të varfërit. E kaluara e Kalorësve ka tonet epikë të legjendës që megjithatë merr me vete, pashmangshmërisht, edhe dyshime në lidhje me sekretet që mund të ndodhen në faqet më të fshehta të historisë së Urdhërit. E tashmja, ndërkohë është në sytë e të gjithëve: një e tashme e njerëzve në shërbim të paqes dhe popujve më të varfër. Tamam ashtu si duhet të jetë shpirti i një Kalorësi të vërtetë. Sot, ashtu sikurse një mijë vjet më parë
Kush bëhej kalorës?
Ne fillimet e kësaj tradite, teorikisht kushdo mund te behej kalores. Me pas doli një rregull qe lejonte te beheshin kalores vetem ata meshkuj qe kishin prejardhje fisnike. Ne ate kohe thuhej se kalorsia nuk trashegohej, ndërsa aftesite po. Kontet dhe Duket tek shihnin se pushteti i tyre zvogelohej gjithnje e me shume beheshin kalores vetem për te ruajtur prestigjin.
Ne te gjitha familjet fisnike ishte femija i pare qe trashegonte pasurine dhe për pasoje ka ndodhur shpesh qe djemte e tjere te beheshin detyrimisht kalores pasi perndryshe nuk kishin asnje lloj favori nga klasa e ngritur. Duke qene se nuk donin ti sherbenin vellait te tyre por as fisnikeve te tjere ata shpesh plackisnin fshataret duke u kthyer kështu ne njerez te padeshiruar. Nga njera ane ishin « kaloresit e mire » qe vinin nga familje te ngritura (konte, duke) dhe e shihnin te qenurit kalores si një faktor te rendesishem për ruajtjen e pushtetit, ndërsa nga ana tjetër ishin kaloresit e tjere qe zgjidhnin te ishin te tille për te perfituar favore te ndryshme. Ka ekzistuar dhe një kategori tjetër kaloresish, te cilet shikonin vetem interesin personal pa demtuar askend. Ata merreshin kryesisht me duele me qellimin e vetem për tu bere te njohur. Ne fillimet e tij çdo kalores i përket kësaj kategorie.
Si bëheshin kalorës?
Mund te behej kalores çdo djale fisniku qe kishte mbushur te 18at, natyrisht duke kryer një sere pergatitjesh për ta marre këtë titull. Ne moshen 7-vjecare femija duhej te fillonte te mesonte gjithcka mbi te qenurit kalores. Me edukimin e tij ne këtë aspekt merrej një ekspert i kësaj fushe. Gjate kohës se studimit çdo kandidat duhet te kryente një sere punesh, qe nga mirembajtja e stallave e deri perkujdesja për kuajt. Ai ishte ne sherbim te profesorit te tij dhe duhet ti bindej çdo urdhri. Gjate kësaj kohe i duhej te mesonte se si te gjuante, si te luftonte dhe si mund te perballohej ne një duel. Pas përfundimit te kësaj periudhe zhvillohej një ceremoni, zakonisht ne maj ose qershor, gjate te ciles emerohej si kalores. Njeriu qe e ka stervitur dhe mesuar i dorezonte armet te cilat bekoheshin nga kisha. Pas ceremonise zhvillohej një feste e madhe.
Pajisjet luftarake
Ato ishin shume te renda dhe te kushtueshme. Një amrature e mire përbëhej nga 15 pjese dhe peshonte 25 deri ne 30 kg. Kaloresi nuk mund ta vishte pa ndihmen e dikujt. Rreth mesit te shekullit te XI çdo pjese e armatures filloi te kishte dhe një domethenie: Kaska : shprese, inteligjence, skrupuj Pjesa e hekurt qe mbronte gjoksin : kujdes, meshire, guxim Dorezat : drejtesi, zgjuarsi, nder. Mburoja : besnikeri, mbrojtje, krenari. Shtiza : drejtesi, vertetesi, force.
Detyrat
Mbrojtja e damave ne rrezik. Një kalores duhet te ofronte ndihme dhe te ishte gjithnje i sjellshem me seksin e dobet. Një kalores ishte gjithnje nen urdhrat e kishes. Ai duhet te kryente sherbime te ndryshme, si kryqezata dhe te mbronte me te dobtit. Pasi kishte mbrojtur disa here interesat e kishes ai emerohej Kalores i Krishtit Kaloresi ishte gjithnje ne sherbim te aristocracise, për te cilen duhet te ishte gjithnje i gatshem.
Sigurisht qe te qenurit si kalores kishte rreziqet e veta, por gjithashtu kishte dhe mundesi te shumta për tu pasuruar. Ne çdo beteje te fituar ata perfitonin një pjese e mire te fitimit, pa llogaritur shitjen e roberve. Ne çdo perballje ata mund te humbisnin jeten, por kjo ishte një ceshtje e ditur. Për shumicen e kaloresve te mesjetes momenti magjik ishte fillimi i kryqezatave, gjate te cilave ata arriten te grumbullonin pasuri te medha.
Letersia e kalorësve
Pjesmarrja e kalorsëve në beteja ishte gjë e zakonshme. Ato nuk ndodheshin gjithnjë afër vendbanive të tyre, e më shpesh largë e më largë kasollave të tyre ku i lënin të dashurat apo familjet. Me kalimin e kohës, si pajisje për udhëtim por edhe gjatë kohës pasive në beteja, u bënë fletushka në të cilat shkruanin poezi që ju kushtonin të dashurave, familjes apo vendlindjes së tyre. Kjo dukuri zgjatë për një kohë të gjatë deri sa nuk fillon deformimi i saj nga ana e disa kalorësve të cilët të pa aftë për të krijuar apo për të artikulluar ndjenjat e tyre në letra, filluan të pagojnë letrarë për të krijua në emër të tyre. Shkrimet e tilla, që kryesisht ishin poezi, me të kthyer në kasolla ku i prisnin të afërtit e tyre ju lexon apo ju recitonin ashtu që të përçonin më mirë ndjenjat në momentin kur ata i kishin krijuar.
Akainu
Sakazuki gjithashtu i njohur me epitetin e tij Akainu (“Qeni i Kuq”) është flotë e admiralit në anime dhe manga One Piece. Gjatë pjesës së parë, ai ishte një nga tre admiralët. Pasi u bë flotë e admiralit, gjëja e parë që bëri ishte zhvendosja e Selisë së Marinarëve në Botën e Re për t'u përgatitur për Epokën e re të Piratëve.
Bazuar në veprimet e tij si admiral në Marineford dhe si flotë e admiralit, Akainu konsiderohet një nga antagonistët kryesor të serisë. Ai beson se trashëgimia e një personi është një pasqyrim se sa e madhe e një kërcënimi që ata paraqesin - një besim që e bëri atë të synojë Portgas D. Ace dhe Monkey D. Luffy gjatë betejës së Marinefordit me qëllim të spastrimit të "gjakut të keq" të tyre, e cila në fund e shtyu atë që personalisht të vriste Ace dhe të përpiqej të vriste Luffy, të cilin ai nuk arriti të bënte - duke lënë një mbresë të madhe në gjoks.
Personaliteti
Akainu është ndjekës i fortë i “Drejtësisë Absolute”, motoja e tij është “Drejtësi e Plotë” (徹底的な正義 Tetteiteki na Seigi). Besimet e Sakazukit e detyruan atë të shkojë aq larg sa të shkatërrojë një anije refugjate për shkak të mundësisë që një dijetar mund të fshihej në bord. Logjika e tij ishte që nëse edhe një nga dijetarët e Oharës kishte ikur me të, misioni do të kishte qenë një dështim, shumë me tronditjen e Kuzanit, i cili e quajti atë budalla për mbingarkesat. Akainu merr qëndrimin e tij ekstremist sa i përket vrasjes së kujtdo që nuk e ndan pikëpamjen e tij, ashtu si u përpoq ta ekzekutonte Kobyn për lutjen e tij për të ndaluar luftën.
Para se të bëhej publike, Akainu ishte një nga personat që din se Luffy është djali i Dragon. Nuk dihet se si e dinte këtë nëse ai ka pasur ndonjë lidhje me Dragonin ose nëse ka pasur ndonjë dije si marinar të nivelit të lartë që Dragoni ishte djali i Garpit.
Aftësitë dhe fuqitë
Si flotë i admiralit, Sakazuki ka autoritet mbi gjithë marinarët. Ai mund të thirr Buster Call në ndonjë ishull që mund të bëhet kërcënues, dhe të tërheq titullin e Shichibukait, poashtu mund të ngrij ose ta ul ndonjë pozitë të Marinarit.
Akainu është gjithashtu një i fuqishme dhe i aftë për të luftuar me dorë, të cilin ai kombinon me aftësitë e tij të Logisë për shkelje shkatërruese. Ai mundi me lehtësi Inazuma, si dhe dy mjeshtra të jashtëzakonshëm të artit luftarak si Ivankov dhe Jinbe. Për më tepër, ai doli fitimtar nga dueli dhjetë ditëshe mes tij dhe Aokijit për pozitën e flotës së admiralit, edhe pse ata të dy pësuan plagë të rënda.
Ai gjithashtu ka dëgjim jashtëzakonisht, duke qenë në gjendje të dëgjojë veprimtarinë nënujore përpara fillimit të Luftës së Mjekërrbardhit.
Fruti i Detit
Akainu ka ngrënë frutin e magmës të llojit Logia, një aftësi që e bën Akainun të transformoj trupin në magma sipas dëshirës.
Aftësia e tij është natyrisht e një rendi më të lartë sesa aftësitë të Ace, meqë nxehtësia më e lartë dhe aftësitë mbytëse të magmës së tij e lejuan që ta dëmtonte me sukses Ace pavarësisht nga mbrojtja e Ace dhe në fund të fundit të vriste Ace për shkak të kësaj epërsi. Fuqia shkatërruese dhe fuqitë eksplozive nga magma mundësojnë Akainu të shkaktojë dëme masive, dhe të marrë njerëz si Emporio Ivankov dhe Jinbe me përpjekje minimale. Gjatë betejës vendimtare dhjetë ditëshe në Punk Hazard, Akainu tregoi fuqinë e tërbuar të Frutave të Detit pasi ndryshoi motin e një pjese të rrezikut të ishullit dhe e la atë në një flakë.
Haki
Akainu mund të përdorë Ambicien e Armatimit ashtu siq bëri për ta anuluar aftësinë shkatërruese të Mjekërrbardhit pasi tentoi të shkatërroj platformën e ekzekutimit.
E kaluara
Akainu u bashkua në Marinë në moshën 23 vjeçare së bashku me Borsalinon dhe ishin nën mbikëqyrjen e Zefyrit.
Incidenti i Oharës
Ai ishte i njohur si Zëvendës Admiral Sakazuki para ngritjes në detyrë. Ai ishte i pranishëm në incidentin e Oharës, duke qenë një nga pesë zëvendës-admiralët që drejtojnë bombardimin e Buster Call. Ai urdhëroi shkatërrimin e një anijeje të evakuimit të civilëve dhe ushtarëve, duke pretenduar se ai duhej të shkatërrohej në rast se një dijetar i vetëm arriti të vërthente në anije (një veprim që tmerroi edhe Spandinën).
Lufta në det dhe betejat detare
Lufta në det dhe betejat detare : (nga 500 vjet para Krishtit e deri në ditët tona) me Autor: Çapajev File. Botuar nga "Qendra e Shtypit, Botimeve dhe Përkthimeve Ushtarake" Tiranë, 2009. Faqet e librit 240.
Akainu
Lufta e Marinefordit
Gjatë tubimit në Marineford, Akainu së bashku me dy admiral tjerë u panë duke u ulur në platformën e ekzekutimit.
Akainu hyri në betejë kur Jozu hodhi një ajsberg të madh, duke shfaqur aftësinë për të kontrolluar shkëmbin vullkanik duke nisur një grusht të bërë nga magma për të shkatërruar ajsbergun dhe për të dërguar shkëmbinj të vegjël që fluturonin mbi vendin duke shkatërruar një nga anijet e Mjekërrbardhit.
Ai u pa më vonë duke u përballur me një oficer të marinës që po ikte nga beteja, i cili nuk donte të vdiste për shqetësimin për familjen e tij. Akainu sulmon, dhe ekzekuton brutalisht oficerin e Marinës për këtë "frikë", e tmerroi Koby dhe Helmeppon që po vëzhgonin (pasi pothuajse edhe ata vetë bënin të njëjtën gjë). Akainu pastaj merr një raport se përgatitjet për planin Sengoku janë vendosur. Ardhja e Luffy në Marineford, Admiral Akainu komentoi se, si biri i Dragoit, Luffy është një pirat i cili duhet të eliminohet me çdo kusht.
Cynara
Lista e anëtarëve
Akainu
Lufta e Marinefordit
Gjatë betejës, duke ndjekur urdhërat e Sengokus, Akainu bisedoi me kapitenin Squard, duke e bërë atë të besonte se Mjekërrbardhi kishte tradhtuar aleatët e tij, duke tregtuar jetën e tyre për Ace. Ai tregoi fjalët e tij duke bërë që Squardo të vinte re se Pacifistat sulmuan të gjithë. përveç Piratëve të Mjekërrbardhit, duke qenë gjithashtu pjesë e planit të Sengokut. Ai i tha Squardos se ai nuk pajtohet me planin për të kursyer jetën e Ace dhe Mjekërrbardhit dhe i ofroi atij mundësinë për të shpëtuar veten dhe ekuipazhin e tij nëse ai vret Mjekërrbardhin. Për shkak të urrejtjes së tij të thellë për Gol D. Roger, i cili vrau ekuipazhin e tij të parë, Squard i besoi atij dhe sulmoi Mjekërrbardhin, duke e goditur atë në gjoks. Por Mjekërrbardhi i shpëtoi kësaj goditjes dhe i fali të gjithë njerëzit e tij.
Cynara
është grup i bimëve në familjen Asteraceae.
Akainu
Lufta e Marinefordit
Kur Ace u lirua, Akainu siguroi njerëzit e tij se nuk kishte asgjë për t'u shqetësuar, pasi dy vëllezërit e piratëve do të kapeshin përsëri dhe do të ekzekutoheshin. Ai pastaj u përball me Luffy dhe Ace, dhe provokoi Ace në sulm atë duke mposhtur Mjekërrbardhin. Pas sulmit të Aces, Akainu tha se magma e tij mund ta mbyste zjarrin e Aces dhe kështu ishte në gjendje të plagoste Ace, pavarësisht paprekshmërisë së tij në Logia, duke e bërë atë armikun e tij natyror. Akainu duke dashur ta vriste Luffy, por e vrau Ace pasi i doli përpara. Të zemëruar me vdekjen e Ace, Mjekërrbardhi sulmoi Akainun, duke e goditur nga shpina me një goditje gjymtuese. Akainu u kthye dhe u tërhoq prapa, gati duke hequr gjysmën e fytyrës së Mjekërrbardhit. Mjekërrbardhi pastaj i dha admiralit një tjetër goditje shkatërruese, duke e dërguar atë të binte në një gropë të madhe. Akainu, mbasi mbijetoi sulmin e Mjekërrbardhit, u përplas nëntokë dhe u shfaq përsëri para Jinbe, ndërsa ai po bënte rrugën e tij drejt anijes shpëtuese me Luffy në tërheqje.
Akainu kërkoi Jinbei të dorëzoj Luffy, por Jinbei refuzoi duke thënë se do ta mbroj me jetën e tij. Akainu filloi t'i ndjekë ata, por u ndalua nga Ivankov. Akainu pastaj e mbyti Ivankovin dhe Inazumin dhe vazhdoi të ndjekte Jinbe dhe Luffy, i cili përfundon në Akainu duke kaluar përmes Jinbe dhe drejt drejt Luffy, duke lënduar në mënyrë kritike të dy. Kur ishte i gatshëm t'i përfundonte, Krokodili e refuzoi atë dhe e mori Luffy dhe Jinbe nga distanca e admiralit. Akainu pastaj u përgatit për t'u përballur me Krokodilin dhe Piratët e Mjekërrbardhit.
Pasi mposhti Piratët e Mjekërrbardhit, ai vazhdoi ndjekjen por u ndalua nga Koby pasi deshi ta ndaloj luftën. Ndërsa Akainu deshi ta vriste Koby, por u ndalua nga Shanks. Ndalimi i tij shkaktoi largimin e Luffy, kështu që Sengoku deklaroi fundin e luftës, duke e bërë Akainun të pakënaqur.
Ngritja në detyrë
Pasi Sengoku u tërhoq nga pozita si flotë i admiralit, ai nominoi Kuzanin të bëhej flotë i ardhshëm, por disa marinarë nominuan edhe Sakazukin. Kuzani, megjithatë, ishte kundër idesë që Sakazuki të bëhej admirali i ri i flotës dhe dy admiralët u ndeshën me njëri-tjetrin për pozicionin në ishullin Punk Hazard. Beteja zgjati dhjetë ditë dhe fuqitë e tyre përkatëse shkaktuan që gjysma e ishullit të bëhet i ngrirë ndërsa gjysma tjetër të bëhej e nxehtë. Në fund, Sakazuki përfundoi si fituesi i kësaj beteje, megjithëse të dy u plagosën rëndë. Sakazuki, megjithatë, vendosi të lejoi Kuzanin të jetonte sepse ishin shokë.
Udhëheqja e tij e re i ka dhënë Marinsave një ndjenjë më të fortë të Drejtësisë Absolute. Duke mos dashur të shërbejnë nën Sakazuki, Kuzan vendosi të japë dorëheqjen nga marinsat. Pasi u bë admirali i flotës, Sakazuki vendosi të zhvendosë Selinë e Marinarëve në Botën e Re në këmbim të degës G-1.
Si admiral i flotës, Sakazuki krijoi një projekt të detyrueshëm për të forcuar forcat e Marinës; Admiralët Fujitora dhe Ryokugyu u rekrutuan në këtë projekt.
Dublimi
Në japonisht, zëri i tij bëhet nga Fumihiko Tachiki dhe Michio Nakao si i ri. Në Funimation, zëri i tij bëhet nga Andrew Love.
Artan Fuga
Artan Fuga është anëtar i Akademisë së Shkencave të Republikës së Shqipërisë.
Diplomuar në filozofi në Universitetin e Tiranës në vitin 1978. Në vitet 1981 - 1997 ka punuar në Fakultetin e Shkencave Politike dhe Juridike (më vonë Fakulteti i Shkencave Sociale) si pedagog, përgjegjës i sektorit shkencor të filozofisë dhe të sociologjisë, përgjegjës i katedrës së historisë së filozofisë dhe më pas si përgjegjës i departamentit të filozofisë e sociologjisë.
Në periudhen 1998 - 2003 punoi si lektor pranë departamentit të sociologjisë të Universitetit Paris - X - Nanterre në Francë.
Libra të shkruar
Artan Fuga është autor i shumë librave në fushën e filozofisë, sociologjisë, komunikimit dhe publicistikës,
Nënkultura
Në sociologji, antropologji dhe studime kulturore, me termin subkulturë nënkuptohet një grup i njerëzve që i përkasin një kulture të caktuar (qoftë të dukshme apo të fshehur), e cila i dallon ata prej kulturës më të gjerë të cilës i takojnë. Pra, subkultura mund të kuptohet si një kulturë "e vogël" brenda kulturës së "madhe". Nëse një subkulturë e veçantë karakterizohet me kundërshtim sistematik ndaj kulturës dominante, atëherë ajo mund të konsiderohet si kontrakulturë (apo kundërkulturë).
Ka raste kur termi “subkulturë” në gjuhën shqipe përkthehet edhe si “nënkulturë”.
Sipas Ken Gelder, “subkulturat i kanë normat, vlerat dhe ritualet e tyre të përbashkëta, por ato gjithashtu mund të duken edhe të ‘shkrira’, ose të vetë-absorbuara në kulturën dominante, gjë që është edhe një karakteristikë e cila i dallon subkulturat prej kontrakulturave".
Vepra më e njohur në të cilën definohet teoria e subkulturës është "Subculture: The Meaning of Style", shkruar nga sociologu britanik Dick Hebdige.
Në Departamentin e Sociologjisë të Fakultetit Filozofik në Universitetin e Prishtinës, janë realizuar një numër i konsiderueshëm i punimeve të diplomës në temën e subkulturës.
Shih edhe
Kundërkultura
Historia e sportit
Studimi i zhvillimit te sportit ne historinë e njerezimi mund te na japi te dhena te rëndësishme mbi ndryshimet shoqërore te cilat me kalimin e shekujve kane ndikuar mbi konceptimin e sportit ne varesi te kulturave te ndryshme. Konceptimi i sportit si aktivitet qe perfshin aftesite fizike e mendore te njeriut, me qellim për ti ushtruar dhe permiresuar vazhdimisht, e për ti perdorur me pas ne një menyre me frytdhenese na jep iden se sporti është pothuajse aq antik sa edhe zhvillimi i inteligjences se njeriut.
Parahistoria
Gjatë shekullit XIX nga shumë kërkime të kryera në Francë, Afrikë dhe Australi, është arritur në përfundimin se në tempujt parahistorikë, zhvilloheshin ceremoni dhe rituale të cilat përfshinin aktivitet fizik nga ana e pjesëmarresve. Disa nga këto gjetje i përkasin një epoke gati 30 mije vjet më parë. Ka ilustrime që i përkasin epokës së gurit të cilat janë gjetur në shkretëtirën e Libisë, ku shfaqen qartë njerëz duke notuar apo duke përdorur harkun. Po këto grafite tregojnë qartë interesin e njeriut të shpellave për aktivitete të cilat nuk ishin të lidhura në mënyre të drejtpërdrejtë me qëllimin për tu ushqyer por ishin thjesht një kohëkalim. Për pasojë, edhe nga këto burime nuk mund të nxjerrim ndonjë provë të pakundërshtueshme mbi aktivitetin sportiv në atë epokë. Megjithatë askush nuk mund të na pengojë të mendojmë se gjatë asaj periudhe praktikoheshin aktivititete të cilat lidheshin ngushtë me ritualet mistike. Këtu mund të përfshihen edhe qytetërimet euro-aziatike.