cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Metformin
Pak histori
Klasa e biguanideve ka origjinën nga lulja Galega officinalis (i takon grupimit të Magnoliophyta), bimë kjo e njohur me shekuj për ndikimin e saj pozitiv ndaj simptomave të diabetit (sipas autorit Witters, 2001)
Metformin u përshkrua për herë të parë në literaturën shkencore në vitin 1957 (Unger et al). Për herë të parë në treg doli në Francë më 1979, por nuk mori leje për shërim të debatit tip II deri në vitin 1994.
Indikacioni
Metformin u takon antidiabetikëve oral.
Përdoret kryesisht në terapinë e Diabetes mellitus ( Sëmundja e diabetit apo e sheqerit), sidomos të asaj tip II, d.m.th kur është e shoqëruar me mbipeshë dhe insulinë rezistencë.
Metformin përdoret edhe gjatë shërimit të sindromas policistike ovariale si dhe steatohepatitit joalkoolik, sëmundje këto, të cilat po ashtu tregojnë një rezistencë ndaj insulinës. Ky indikacion ende konsiderohet si eksperimental.
1752
Mbi vitin 1752.
Krakarnica
Krakarnicë, (Кракорница/Krakornica) ёshtё fshat nё komunën e Mavrovës dhe Radostushës, Maqedoni.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 15 banorë Shqiptarë Ortodokse.
Harry Potter dhe Guri Filozofal
Harry Potter dhe Guri Filozofal mund t'i referohet:
Udhëheqës të shteteve në vitin 1902
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Andrews County (Texas)
Andrews është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Qian Qichen
Qian Qichen (kinezçe: 钱其琛) ishte ministri i jashtëm i Kinës nga viti 1988 deri në vitin 1998.
Jetëshkrimi
Qian Qichen lindi në janar të vitit 1928 në Jiading të Shangait. Nga viti 1942 deri në vitin 1945, kur mësonte në shkollën e mesme pranë Universitetit Datong të Shangait, Qian Qichen u pranua nga Partia Komuniste e Kinës dhe u bë drejtori i grupit partiak dhe sekretari i degës së partisë. Nga viti 1954 deri në vitin 1955, Qian Qichen studionte në Shkollën Qendrore të Lidhjes së Rinisë Komuniste të Bashkimit Sovjetik. Nga viti 1955 deri në vitin 1963, Qian Qichen ishte sekretari i dytë, zv-shefi i zyrës së studentëve që studiojnë jashtë vendit dhe shefi i zyrës studimore i Ambasadës së Kinës në Bashkimin Sovjetik. Nga viti 1963 deri në vitin 1966, Qian Qichen ishte drejtori i Drejtorisë së Studentëve që Studiojnë Jashtë Vendit dhe drejtori i Drejtorisë së Punëve të Jashtme të Ministrisë së Arsimit të Lartë. Nga viti 1966 deri në vitin 1972, gjatë “Revolucionit Institucional”, Qian Qichen pësoi persekutim politik dhe u detyrua të punonte në Shkollën e Kuadrove “7 maj”. Nga viti 1972 deri në vitin 1982, Qian Qichen ishte këshilltari i Ambasadës së Kinës në Bashkimin Sovjetik, ambasador i Kinës në Guinea, drejtor i Drejtorisë së Shtypit të Ministrisë së Punëve të Jashtme. Në vitin 1988, Qian Qichen u bë ministri i jashtëm, sekretari i komitetit partiak, anëtari i Këshillit të Shtetit. Në vitin 1993, ai u zgjodh anëtari i Byrosë Politike të Komitetit Qendror të Partisë Komuniste të Kinës, zv-kryeministri dhe ministri i jashtëm.
1753
Mbi vitin 1753.
Diffusion Records
thumb|right|180px|Logo e Diffusion Records Diffusion Records është kompani e pavarur distributive muzikore, e themeluar nga Andrew Sega në vitin 2001. Fillimisht e hapur për lansimin e albumit të parë të The Alpha Conspiracy, Cipher, Diffusion Records u shndërrua në kompani të mirëfilltë muzikore, duke lansuar albume të artistëve si Iris, CTRL, dhe Low Technicians.
Lepenicë
Lepenica është një fshat në komunën Brataj në rrethin e Vlorës të Shqipërisë. Ky shat ne 1700 përmendej me emrin Kanina e Vogel.
Ispaster
Ispaster është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Lea-Artibai, të provincës Biscay, në Komunitetin e Baskisë. Ispaster ka 662 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 22.62 km2.
Pavlina Mani
Pavlina Mani është një aktore e mirënjohur shqiptare. U lind në Lushnjë më 12 nëntor 1948. Aktore e suksesshme, ka realizuar shumë role të spikatur, duke filluar në 1966 në “Oshtimë në bregdet”, kur ishte ende studente. Është nderuar me disa çmime. Prej vitit 1992 jeton me familjen e saj në Berat.
Sadik Kaceli
Sadik Kaceli (Tiranë, 14 mars 1914 - 24 dhjetor 2000) ka qenë arsimtar dhe piktor shqiptar, i nderuar me titullin "Artist i Merituar".Qe autori i kartëmonedhës se pare shqiptare të stampuar në vitet e para të çlirimit, i stemës së Republikës së Shqipërisë (1946) dhe i dizajnit të flamurit kombëtar shqiptar.
Ka qenë piktor realist, nuk u përshtat kurrë me realizmin socialist dhe prandaj u mënjanua nga diktatura. Mbahet mend për portretet dhe peisazhet.
Biografia
U lind më 1914 në gjirin e një familjeje qytetare zanatlinjsh tiranas, i biri i Osman Kacelit dhe Zyhrasë nga familja e Saldajve. I ngelur jetim herët, i ati ndërroi jetë nga një e ftohur që kishte marrë në mbrojtjen e Shkodrës. Ekonominë e shtëpisë e mbarështuan të vëllezërit, Ismaili (vd. 1932), Aliu, Ramazani dhe Jonuz Kaceli, i të cilëve ishte më i vogli. Në pazarin e vjetër të Tiranë, pas sahatit pranë xhamisë së Et'hem Beut kishin dyqanin e kartolerisë në godinën e ngritur në vitet '30 së bashku me Gjon Lacën, që nga një anë kishte të shkruar "Vllazën Kaceli".
Më 1929 nisi arsimin e mesëm në shkollën vokacionale amerikane. Në vitet 1932-1936 ndoqi "Shkollën e Vizatimit", ku kishte mësues Andrea Kushin, Mario Ridolan dhe Abdurrahim Buzën. Më 1934 u zgjodh ndër nxënësit e shkëlqyer të “Shkollës së Vizatimit” dhe sëbashku me një grup nxënësish të Gjimnazit të Shtetit u shpërblyen me një udhëtim në Stokholm, ku u pritën nga Konsullata Shqiptare atje.
Më 12 prill 1936 pasi i kishte shkruar një letër Henri Matisse, për ta ndihmuar që të fillonte akademinë në Paris, piktori i moshuar e orientoi tek një shkollë private e drejtuar nga miku i tij André Lhote. Kaceli shkoi në Paris me mbështetjen e familjes, por nuk shkoi tek akademia e Lhote, por u regjistrua në “Ecole Superieure des Beaux Arts” në Paris.
U kthye në Tiranë më 1941, me disa metodika për mësimdhënien dhe pasi u hap Liceu Artistik "Jordan Misja", dha mësim aty deri në pension.
Piktura
Autor i stemës së Republikës, një nga themeluesit e Galerisë së Arteve, me studime të kryera jashtë vendit, Sadik Kaceli është një nga piktorët më të njohur të familjes Kaceli. Por në faza rudimentare artistët e parë të pikturës në këtë familje kanë qenë dekoruesit e mureve të banesave, apo ata që pikturonin arkat e sëndukët në të shkuarën. Ndërkaq edhe vetë Buroni ka ndjekur udhën e të atit dhe merret me pikturë vazhdimisht. Autor i një sërë ekspozitash kombëtare jashtë vendit para ‘90, ai vazhdon të merret me pikturë dhe të çelë ekspozita ndonëse më rrallë. Ndër pinjollët e tjerë të familjes Gëzim Kaceli është gjithashtu Artist i Popullit dhe figurë e njohur e koreografisë shqiptare, profesionin e të cilit e ka trashëguar i biri, Renis Kaceli i cili është pedagog koreografie në Itali ndërsa e motra studion po aty për kanto. Te katërt fëmijët e Sadikut: Ermali, Buroni, Heroina e Lumnika jane marre me art ne një mase a tjetër qofte kjo ne drejtim te artit figurativ apo letërsi. Omeri, një tjetër pinjoll i familjes ka përfunduar shkëlqyeshëm për pikturë në Artet e Bukura në Tiranë. Ndërsa Buroni preferon peizazhin, Sadiku, i ati ka preferuar edhe portretin. Në studion e tij të vjetër të cilën e gjetëm në rikonstruksion gjenden veç pikturave me temë nga dasmat tiranase edhe portrete të mrekullueshme pleqsh me mustaqe dhe qeleshe si edhe ndonjë skulpturë e vogël në mur ashtu si edhe një autoportret i piktorit.
Kioto
Kioto ose Kjoto (Japonisht: 京都, Kyōto), zyrtarisht 'Qyteti i Kiotos (京都市, Kyōto-shi), është kryeqyteti i Prefekturës Kioto në Japoni. E vendosur në rajonin Kansai në ishullin Honshū, Kioto përbën një pjesë të zonës metropolitane Keihanshin së bashku me Osaka dhe Kobe. Që nga viti 2021, qyteti ka një popullsi prej 1.45 milion. Qyteti është spiranca kulturore e një zone metropolitane shumë më të madhe të njohur si Kioto e Madhe, një zonë statistikore metropolitane (MSA) shtëpi e një regjistrimi të vlerësuar nga 3.8 milion njerëz.
Kioto është një nga komunat më të vjetra në Japoni, që u zgjodh më 794 si selia e re e oborrit perandorak të Japonisë nga Perandori Kanmu. Qyteti origjinal, i quajtur Heian-kyō, ishte rregulluar në përputhje me feng shui tradicional kinez duke ndjekur modelin e kryeqytetit të lashtë kinez të Chang'an/Luoyang. Perandorët e Japonisë sunduan nga Kioto në njëmbëdhjetë shekujt në vijim deri në vitin 1869. Ishte skena e disa ngjarjeve kryesore të periudhës Muromachi, periudhës Sengoku dhe Luftës së Boshinit, të tilla si Lufta Ōnin, Incidenti Honnō-ji, incidenti Kinmon dhe Beteja e Toba-Fushimit. Kryeqyteti u zhvendos nga Kioto në Tokio pas Restaurimit Meixhi. Komuna moderne e Kiotos u krijua në 1889. Qyteti u kursye nga shkatërrimi në shkallë të gjerë gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe si rezultat, trashëgimia e tij kulturore e paraluftës është ruajtur kryesisht.
Kioto konsiderohet kryeqyteti kulturor i Japonisë dhe një destinacion kryesor turistik. Ajo është shtëpia e tempujve të shumtë budistë, faltoreve Shinto, pallateve dhe kopshteve, disa prej të cilave janë renditur kolektivisht nga UNESCO si një Vend i Trashëgimisë Botërore. Pikat e spikatura përfshijnë Pallatin Perandorak të Kiotos, Kiyomizu-dera, Kinkaku-ji, Ginkaku-ji dhe Vilën Perandorake Katsura. Kioto është gjithashtu një qendër e arsimit të lartë, me Universitetin e Kiotos që është një institucion me famë ndërkombëtare.
Gjeografia
parapamje|200px|Kyoto shihet nga [[mali Atago në cepin veriperëndimor të qytetit]] Kioto ndodhet në një luginë, pjesë e pellgut Yamashiro (ose Kioto), në pjesën lindore të rajonit malor të njohur si malësitë Tamba. Pellgu Yamashiro është i rrethuar nga tre anët nga malet e njohura si Higashiyama, Kitayama dhe Nishiyama, me një lartësi pak mbi 1,000 metra mbi nivelin e detit. Ky pozicionim i brendshëm rezulton në verë të nxehtë dhe dimër të ftohtë. Ka tre lumenj në pellg, Ujigawa në jug, Katsuragawa në perëndim dhe Kamogawa në lindje. Qyteti i Kiotos zë 17.9% të tokës në prefekturë me një sipërfaqe prej 827.9 kilometra katrorë.
Qyteti origjinal ishte rregulluar në përputhje me feng shui tradicional kinez duke ndjekur modelin e kryeqytetit të lashtë kinez të Chang'an/Luoyang. Pallati Perandorak përballej me jugun, duke rezultuar që Ukyō (sektori i djathtë i kryeqytetit) të jetë në perëndim, ndërsa Sakyō (sektori i majtë) është në lindje. Rrugët në lagjet moderne të Nakagyō, Shimogyō, dhe Kamigyō-ku ende ndjekin një model rrjeti.
Sot, distrikti kryesor i biznesit ndodhet në jug të Pallatit të vjetër Perandorak, me zonën veriore më pak të populluar që ruan një ndjenjë shumë më të gjelbër. Zonat përreth nuk ndjekin të njëjtin model rrjeti si qendra e qytetit, megjithëse rrugët në të gjithë Kioton ndajnë dallimin e emrave.
Kioto ndodhet në majë të një tavoline të madhe uji natyral që i siguron qytetit puse të bollshme me ujë të ëmbël. Për shkak të urbanizimit në shkallë të gjerë, sasia e shiut që derdhet në tabelë po pakësohet dhe puset në të gjithë zonën po thahen me një ritëm në rritje.
Levnova
Levnovë, (Леуново/Leunovo) ёshtё fshat nё komunën e Mavrovës dhe Radostushës, Maqedoni.
Kioto
Klima
Kioto ka një klimë të lagësht subtropikale (Köppen Cfa), duke shfaqur një ndryshim të theksuar sezonal në temperaturë dhe reshje. Vera është e nxehtë dhe e lagësht, por dimrat janë relativisht të ftohtë me reshje të herëpashershme bore. Sezoni i shiut në Kioto fillon rreth mesit të qershorit dhe zgjat deri në fund të korrikut, duke i dhënë gjysmës së dytë të verës të nxehtë dhe me diell. Kioto, së bashku me pjesën më të madhe të bregut të Paqësorit dhe zonat qendrore të Japonisë, është i prirur ndaj tajfuneve gjatë shtatorit dhe tetorit.
Lista e shteteve sipas sipërfaqes
Kjo është një listë e shteteve të renditura sipas madhësisë.
Kioto
Lagjet
Kioto ka njëmbëdhjetë lagje (区, ku). Së bashku, ata përbëjnë qytetin e Kiotos. Ashtu si qytetet e tjera në Japoni, Kioto ka një kryetar bashkie dhe një këshill bashkiak.
Kontrolli i mendjes
Mendje kontrolli paraqitet nga shumica e njerëzve si fantazi, sepse në disa raste duket si një histori fantastiko-shkencore.
Kioto
Demografia
Historikisht, Kioto ishte qyteti më i madh në Japoni, i cili më vonë u tejkalua nga Osaka dhe Edo (Tokio) në fund të shekullit të 16-të. Në vitet e paraluftës, Kiotoja shkëmbente vende me Kobe dhe Nagoya të renditur si qyteti i 4-të dhe i 5-të më i madh. Në vitin 1947, ai u kthye në vendin e tretë. Deri në vitin 1960 ajo kishte rënë përsëri në vendin e 5-të, dhe në vitin 1990 kishte rënë në vendin e 7-të. Që nga viti 2015, ai është renditur qyteti i 9-të më i madh në Japoni.
Kontrolli i mendjes
Ky emërtim përdoret përgjithësisht nga teoritë e komplotit të cilët pas çdo ngjarjeje apo risie shtrojnë gjithnjë pyetjet "Kush do, që unë ta besoj këtë?" dhe "Kush do, që njerëzit të mos besojnë, që ata mund të ndikohen?"
Kioto
Kioto e Madhe
Përqendrimi i popullsisë në zonën e kryeqytetit është 55%, që është më i larti ndër prefekturat. Dallimi ekonomik midis zonës bregdetare dhe zonës së brendshme duke përfshirë pellgun e Kiotos është i rëndësishëm. Duke përfshirë 10.12 trilion ¥, Kyoto MEA ka ekonominë e katërt më të madhe në vend në 2010.
Binjakëzimet
Qyteti i Kiotos ka marrëdhënie binjakëzuar me qytetet e mëposhtme:
Kontrolli i mendjes
Në mendje kontroll mund të bëjë pjesë dobësimi i njeriut nëpërmjet drogave, pagjumësisë, dhe ndikime të caktuara fizike.
Në kundërshtim me trularjen në mendje kontroll nuk zbatohet asnjë dhunë e drejtëpërdrejtë, por ndodh një ndikim i jashtem i vazhdueshëm.
Mendje kontrolli mund të ndahet në dy grupe:
MCqasim
MCqasim, emri i vërtetë Qasim Khalaf (lindur më 30 korrik 2000 në Duhok, Irak) është një reper gjerman me rrënjë kurde që aktualisht jeton në Lahr, Gjermani.
Biografia
Qasimi u rrit si fëmijë i emigrantëve nga Iraku në rrethin Ortenau. Ai filloi të reponte në moshën 16-vjeçare dhe provoi dorën e tij në repin gangster. E shmang këtë dhe shkon drejt poezisë morale, ndonjëherë edhe tregimtarisë. Në fillim, ai provoi gjithçka derisa ishte i vetëdijshëm për muzikën pop.
MCqasim u bë i njohur për herë të parë në vitin 2020 përmes postimeve në internet, të cilat u diskutuan edhe në mediat e internetit. Në këtë periudhë daton edhe publikimi i single-it të parë, “Barbie”, një nga videot e tij më të ndjekura. Megjithatë, që atëherë, ai ka bërë mjaft emër në Instagram. Numri i ndjekësve të tij është njëqind mijë. Disa nga videot e tij të publikuara rregullisht janë hite me katër figura.
Në vjeshtën e vitit 2021, ai nënshkroi me kompaninë kryesore Sony Music/The Orchard Music. Videoja e parë zyrtare, "I Just Wanna Say (German Remix)", u publikua në tetor. Ajo ka grumbulluar më shumë se 240,000 transmetime në Spotify, si dhe këngën e saj të dytë, "Charmant", e cila u publikua në fillim të korrikut 2022. Kënga e tij "Habiba" u publikua në fillim të nëntorit. Kënga arriti mbi 25,000 transmetime në Spotify brenda një jave.
MixTape
Lé Hayat (2022)
Angelina County (Texas)
Angelina është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Fëstëku
Fëstëku (fistiku ose me aferezë stika) i Damaskut (Pistacia vera), pjesë e familjes së Anacardiaceae, është një pemë e vogël me origjinë nga Azia Qendrore dhe Lindja e Mesme. Pema prodhon fara që janë konsumohen gjerësisht si ushqim.
Rrënja e fjalës është nga persishtja peste, kalku gjuhësor në shqip vjen nga arabishtja fustúk përmes turqishtes fıstığ. Në turqisht frutit i thonë Şam fıstığı, fjalëpërfjalë fistik i Damaskut.
1754
Mbi vitin 1754.
1755
Mbi vitin 1755.
Thimi Filipi
Thimi Filipi (Uznovë, 25 korrik 1906 - 11 korrik 1989) ka qenë një aktor i mirënjohur shqiptar.
Jetëshkrim
Thimi Filipi ka lindur në qytetin e Korçës në vitin 1906. Rolet e tij të para do të jenë në trupat jo profesioniste në qytetin e Beratit. Gjatë Luftës së Dytë Botërore mori pjesë në formacionet partizane, ku punon për krijimin teatrove partizane. Me mbarimin e luftës fillon punë në spitalin e Beratit. Mbaron kursin për aktrim dhe fillon të luajë disa role me teatrin profesionist të qytetit. Në vitin 1955 fundon punën si aktor profesionist pranë teatrit “Andon Zako Çajupi”. Roli i tij i parë do të jetë në dramën Lulja e kujtimit. Më tej do të vazhdonin një sërë rolesh që do ta bënin shumë të njohur tek publiku.
Në kinematografi do të interpretojë në më se 30 filma artistikë dhe televizivë. Roli i tij i parë në kinematografi do të përkojë me filmin e parë, tërësisht shqiptar, Tana, në rolin e sekretarit të partisë. Do të pasonin role të tjera, si ai i Nezirit, tek filmi Përballimi, Fahredini tek Njeriu me top, Xhemal Struga tek Ballë për ballë, Nashua tek Si gjithë të tjerët, Gramozi tek Asgjë nuk harrohet, babai i Irenës te Pranvera s’erdhi vetëm etj. Më 1987 - 1989 mori Çmimin “Aleksandër Moisiu”.
Ndahet nga jeta në Berat, në 11 korrik të vitit 1992. Për meritat e tij artistike, më 1 qershor-22 korrik të vitit 1993 Thimi Filipi nderohet me titulli i lartë “Artist i Popullit” (pas vdekjes).
Bajlozi
Etimologjia
Në rrënjën e vet baiulus në gjuhën latine do të thotë mbikëqyrës, mbarështues, dhe në Mesjetën e vonë mori në venetishte edhe kuptimin ambasador, i dërguar.
Ndër rapsoditë shqiptare
Në mbledhjen e etërve Palaj e Kurti, në rapsodinë "Omeri i ri", një e fejuar e veshur si mashkull del të bëjë bejleg me një bajloz që kishte thirrur në mejdan të atin e saj.
Simbolika
Në arketip, sipas Shaban Sinanit, i përgjigjet figurës biblike të Leviatanit - antagonist i "përbindëshit biblik të tokës", Behemotit. Në kulturën mitologjike shqiptare i përgjigjet figurës së dragoit që çliron popullin prej kulçedrës, zaptueses së burimeve, hyjit të thatësirës, shkatërruesit të jetës.
Në rrafshin historik ka të bëjë me demonizimin e Republikës së Shën Markut, që shfaqet me të njëjtat ndajshkrime si "Harapi i zi" që del prej detit, që u kërkon taksën vendësve. Në rastin e ciklit të këngëve të Gjergj Elez Alisë, bajlozi përbën një kujtim të hershëm të një rreziku të ardhur nga deti të lidhur me sundimin venedikas. Ndërkëmbehet nëpër rapsoditë me Harapin apo Arapin, ku si Bajlozi ashtu edhe (H)arapi simbolizojnë stuhitë, natyrore apo shoqërore qofshin.
Ne një legjende te famshme shqiptare, Gjergj Elez Alia luftoi me bajlozin e ardhur nga deti, duke e mundur atë edhe pse vinte pas një lëngate te gjate për shkak te nënte plagëve te marra ne lufte. Bajlozi erdhi kryelarte por Gjergji e nguli 12 pashe nen dhe.
Qiao Guanhua
Qiao Guanhua (kinezçe: 乔冠华) ishte ministri i jashtëm i Kinës nga viti 1974 deri në vitin 1976.
Jetëshkrimi
Qiao Guanhua lindi në Yancheng të provincës Jiangsu. Kur ishte i ri, ai studioi në Gjermani dhe mori gradën e doktorit të filozofisë. Gjatë luftës kundër agresorëve japonezë, Qiao Guanhua u morr me punët e shtypit dhe shkroi shumë komente ndërkombëtare. Në vjeshtë të vitit 1942, Qiao Guanhua shkoi në Chongqing dhe drejtoi rubrikën e jashtme të gazetës “Xinhuaribao”. Pas krijimit të Republikës Popullore të Kinës, Qiao Guanhua u zgjodh me radhë zv-shefi i Komitetit të Politikave të Jashtme të Ministrisë së Punëve të Jashtme, ndihmësi i ministrit të jashtëm, zv-ministri i jashtëm etj. Kur punonte në Ministrinë e Punëve të Jashtme, Qiao Guanhua projektonte ose hartonte shpesh dokumente të rëndësishme diplomatike. Pas vitit 1976, ai u bë këshilltari i Shoqatës së Miqësisë së Jashtme të Popullit Kinez. Veprat kryesore janë: “Përmbledhja e komenteve ndërkombëtare”, “Nga Munich deri në Dunkirk” etj.
Html kodet e shenjave
Ky artikull paraqet listën e kodeve përmes të cilave mund të paraqiten të gjitha simbolet në një dokument të formatit html.
Kina në OKB
Më 25 prill të vitit 1945, përfaqesuesit e ardhur nga 50 vendet zhvilluan në San Francisko të SHBA-së konferencën e organizatës ndërkombëtare të OKB-së. Më 25 qershor, u miratua “Karta e OKB-së”. Më 26 qershor, pasi paraqitën ratifikime Kina, Franca, Bashkimi Sovjetik, Anglia, SHBA-ja dhe shumica e vendeve të tjera nënshkruese, hyri në fuqi Karta dhe u krijua zyrtarisht OKB-ja. Në vitin 1947, Asambleja e OKB-së vendosi që 24 tetori është dita e OKB-së.
Qëllimet e OKB-së janë: ruajtja e paqes dhe sigurimit ndërkombëtar; zhvillimi i marrëdhënieve miqësore ndërkombëtare në bazë të respektimit të të drejtave të barabarta dhe të vetëqeverisjes të popujve të vendeve të ndryshme; zhvillimi i bashkëpunimit ndërkombëtar për të zgjidhur probleme ekonomike, shoqërore, kulturore e humanitare ndërkombëtare duke respektuar të drejtat e njeriut dhe lirinë e tërë njerëzve. Deri në shtator të vitit 2002, OKB-ja kishte 191 vende anëtare, ndër to kishte 49 vende themeluese anëtare. Selia e përgjithshme e OKB-së ndodhet në Njujork të SHBA-së. OKB-ja ka krijuar edhe agjenci në Gjenevë të Zvicrës, në Vjenë të Austrisë, në Nairobi të Kenias, në Bangkok të Tajlandës.
Kantoni Molières
Kantoni Molières (frëngjisht: Canton de Molières) është një kanton në departamentin Tarn-et-Garonne, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Molières. Ka sipërfaqe 129.26km2 dhe popullsi 2776 banorë.
Kina në OKB
Kina është vendi i madh në zhvillim dhe anëtarja e përhershme e Këshillit të Sigurimit. Kina u përmbahet gjithmonë parimeve në punët ndërkombëtare, përkrah çështje të drejtësisë dhe ka luajtur rol të rëndësishëm dhe të veçantë në OKB dhe në arenën ndërkombëtare. Tani roli i OKB-së për krijimin e rendit të ri të barabartë dhe racional politik ekonomik ndërkombëtar ka tërhequr vëmendje të madhe të komunitetit ndërkombëtar. Mendimet e Kinës për krijimin e rendit të ri politik ekonomik ndërkombëtar, ruajtjen e paqes, nxitjen e zhvillimit, kundër hegjemonizmit, forcimin e koordinimit dhe bashkëpunimit midis 5 vendeve të përhershme anëtare të Këshillit të Sigurimit janë në favor të paqes dhe zhvillimit të botës.
Kantoni Molières
Përbërja aktuale
Kantoni Molières aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Aransas County (Texas)
Aransas është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Kina në OKB
Në ditët e sotme diskutimi është i hapur për përfaqësuesin e vërtetë të Kinës në OKB-ë, 22 shtete edhe Vatikani njohin Republika e Kinës (Tajvanë) si përfaqësues i vetë i kombit kinez në Kombet e Bashkuara.
Lindja e Mesme
thumb|right|200px|Lindja e mesme thumb|200px Lindja e mesme është nënkontinent me kufij të papërcaktuar qartë dhe sinonim për "Lindjen e Afërt", e kundërt me "Lindjen e Largët". Termi "Lindja e Mesme" u popullarizua rreth vitit 1900 në Britaninë e madhe; ka përkufizim të lëkundshëm, por tradicionalisht përfshin shtetet e Azisë Perëndimore dhe një pjesë të Afrikës Veriore.
Historia e Lindjes së Mesme daton nga koha e lashtë. Gjatë gjithë historisë së saj, Lindja e Mesme ka qenë qendër kryesore për marrëdhëniet botërore. Gjithashtu, është edhe origjina gjeografike e tri feve kryesore—Judaizmit, Krishterimit, dhe Islamit. Lindja e Mesme ka klimë kryesish të thatë dhe mjaft të nxehtë, ndërsa disa lumenj kryesorë mundësojnë ujitje për zhvillimin e bujqësisë në zona me burime të kufizuara uji. Shumë shtete që gjenden rreth Gjirit Persik kanë sasi të mëdha të naftës së papërpunuar. Në kohët moderne, Lindja e Mesme mbetet një rajon i ndjeshëm në aspekte strategjike, ekonomike, politike, kulturore dhe fetare.
Popullsia
Në veri banojnë azerët, armenët, kurdët, persët dhe shumë grupe të tjera. Pjesa jugore është homogjene; kudo mbizoterojnë gjuha dhe kultura arabe. Popullsia e përgjithshme është 200 milionë banorë. Dendësia mesatare është rreth 28 b/km². Pjesa më e madhe e popullsisë është vendosur në fushën e Mesopotamisë, në rrafshnaltën e Iranit dhe pranë brigjeve të Gjirit Persik. Qytetet më të medha janë: Teherani dhe Bagdadi. Në qytete jetojnë 70% e popullsisë.
Veçoritë e zhvillimit ekonomik
Drejtimi kryesore i ekonomisë ka qenë ai bujqësor, por kushtet e favorshme kane berë që të mos ketë zhvillim të mirë. Lindja e Mesme zë vendin e parë në botë për rezervat e naftës.
Lachin (rajon)
Lachin është një  pjesë e rajonit ekonomik Kalbajar-Lachin në Azerbajxhan. Sipas regjistrimeve të vitit 2011 përllogaritet se ka një popullsi prej 70900 banorësh. Sipërfaqja e është 1840 km².
Referime
Lachin
Kantoni Saint-Leu-la-Forêt
Kantoni Saint-Leu-la-Forêt (frëngjisht: Canton de Saint-Leu-la-Forêt) është një kanton në departamentin Val-d'Oise, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Leu-la-Forêt. Ka sipërfaqe 16.03km2 dhe popullsi 24321 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Leu-la-Forêt aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Vorea Ujko
Vorea Ujko ose Domenico Bellizzi ishte një shkrimtar arbëresh nga Kalabria e Italisë.
Jeta dhe vepra
Vorea Ujko lindi si Domenico Bellizzi (ose Domeniko Beliçi në burime shqipe) në fshatin Frasnita, Frascineto, Kalabri, Itali më 1918 (ka shkrime ku thuhet se ka lindur edhe më 1931); vdiq në një aksidenti automobilistik më 26 janar 1989.
Vorea Ujko është pseudonimi i Domeniko Beliçit. Vorea, pos që ka qënë prift ai ka studiuar edhe për letërsi dhe si i tillë ka punuar mësues i letërsisë në Firmo.
Ai, ashtu si edhe poetët e rinj arbëreshë, bëjnë përpjekje që, pos kultivimit të gjuhës së tyre shqipe, që e kanë ruajtë brez pas bresi, e që paraqet një brum të mirë studimi të gjuhëtarëve, t'i afrohen gjuhës së sotme shqipe. Kjo mundësi tashmë është mundësuar, sepse ekziston liria e lëvizjës, por edhe kanë qasje në programe të ndryshme të mediave elektronike, por edhe të gazetave.
Në krijimtarinë e Ujkos vihet re ndjenja e fortë e lidhjes së tij me kulturën dhe paraardhësit. Krijimet e Ujkos janë publikuar në antologji dhe publikime në Itali, Shqipëri dhe Kosovë.
Gjorm
Gjormi është një fshat në komunën Brataj në rrethin e Vlorës në jug-perëndim të Shqipërisë.
Lufta e Dytë Botërore
Gjatë Luftës së Dytë Botërore në Gjorm u zhvillua Beteja e Gjormit, ku njësitë shqiptare të rezistencës shpartalluan trupat e Mbretërisë së Italisë.
Dashuria
Dashuria është një ndjenje kur fut ate ka ne pi që s'vlen por eshte dhe e jashtëzakonshme për një njeri, një vend ose diçka. Ajo bazohet tek derdhja e qumështit ne pi afria, dobia (në kuptimin anësor). Dashuria mund të kuptohet edhe si një përkujdesje dhe lenje me bar. Lenia me bar mendohet zakonisht e pamundshme por eshte pun sekonda parasheh opa u bere baba.
Për këtë arsye, dashuria është çështje debatesh. Disa madje e mohojnë qenësinë e saj. Të tjerë e quajnë atë një abstraksion të shpikur, nganjëherë duke e datuar "shpikje" e Evropës oborrtare gjatë ose pas mesjetës.
Ç’është dashuria ?!
Dashuria është nje motiv i shpreses, ne te kundert do te ishte nje jete boshe. Dashuria ka forcen te na bashkoje pa i mohuar tjetrit dinjitetin e tij, unin e tij. Vetem dashuria nuk ushtron nje ndjenje xhelozie, as tek njerezit, as te kombet. Vetem dashuria është e afte te mos e ndaje njerezimin as nga ideologjia, as nga raca. Vetem dashuria mund te na jape energjite e pashtershme, te nevojshme per te zhdukur urine dhe deshperimin.
Ne ditet e sotme ai qe dashuron na ngjall menjehere dyshime dhe, ose e marrim per te lehte ose te pavlershem, ose e quajme te pasinqerte. Jemi te sigurte se askush nuk mundet te dashuroje me te vertete dike tjeter pa pasur qellime te tjera. Vlerat e dashurise, si butesia, pergjegjshmeria, interesimi, fisnikeria dhe besimi jane syrgjynosur ne breterine e banalitetit dhe nuk perfillen.
“Duajeni njeri-tjetrin”. Keto fjale jane thene me se dy mije vjet me pare. Me gjithe fuqine qe permban ky mesazhi Bibles, shume prej nesh nuk e kane vleresuar gjate gjithe ketyre viteve.
Flitet shume, por shume pak presin qe dikush ta vere vertet ne praktike. Ja kemi lene shenjtoreve dhe te çmendurve. Nese nuk do te duam njeri-tjetrin, do te vdesim thote dikush…
Shoqeria moderne është indiferente ndaj thirrjes per dashuri. Qesh me idene se bota do te mund te jetonte si teresi, pa kercenimin e nje holokausti dhe pa garen e armatimeve, por me nje respekt te thelle per vet jeten.Te shumte jane ata te cilet mendojne se kemi arritur ne nje pike te pakthyeshme te historise sone. Por nje gje është e sigurte. Metodat e zakonshme per venien e paqes dhe per ta kuptuar boten tone, fatkeqesisht kane falimentuar.
Dashuria universale jo vetem qe është e mundshme, por është edhe forma me e plote, gje per te cilen jemi te afte si qenie njerezore.
Por dashuria mund te jete e vlefshme vetem kur heqim dore nga parametrat e vjeteruar mendore, te cilet vazhdojne te na paralizojne. Duhet t’i sfidojme keto sofistike qe e gjykojne çdo gje romantike si absurditet, banalitet idealist, si jo shekcore e anti-intelektuale. Eshte e nevojshme qe ne jeten tone te pranojme dashurine si forcen me te madhe universale per bashkimin dhe miresine, te pranueshme nga te gjithe ata qe me te vertete e deshirojne.Vetem atehere do te zbulojme se dashuria, plotesisht e realizuar, ka fuqine te shmange ato gjera te pavlera qe na ndajne, se armiku yne ka edhe ai nje fytyre dhe nje zemer. Dhe pikerisht kjo është pika ne te cilen gjithçka behet e mundshme. Dashuria është e madherishme si vete jeta dhe kur duam ti japim nje perkufizim, shpesh perfundojme duke i vene kufizime.
Sipas nje percaktimi te Finck, “ Dashuria është shpesh nje teresi paradoksesh dhe ekziston ne forma aq te shumllojshme sa qe pothuaj çdo percaktim ka te ngjare te mos jete korrekt apo pse jo edhe i papelqyeshem”.
Ka ekzistuar nje opinion sipas te cilit dashuria është nje subjekt i kufizuar e jo shkencor me te cilin duhet te merren vetem poet e autore kengesh. Mendohej se ajo nuk vrojtohej dot shkencerisht dhe kjo perbente vertet nje veshtiresi metodologjike per studiusit. Por psikologet mendojne se çdo sjellje njerezore, perfshire edhe dashurine romantike, perbejne tema studimi te psikologjise, meqenese dashuria ndikon ne jeten sociale te njeriut, ne marredheniet intime, ne martesen, divorcin etj.
“Dashuria është e durueshme dhe e sjellshme, dashuria nuk është xheloze as mendjemadhe, as krenare, as egoiste, as zemerake;dashuria nuk llogarit gabimet; dashuria nuk kenaqet nga e keqja por kenaqet nga e verteta. Dashuria nuk heq dore kurre: besimi, shpresa, durimi jane te pashtershme. Dashuria është e perjetshme… Eshte besimi, shpresa dhe dashuria; por nga keto te treja, me e madherishme është dashuria. Dashuria nuk është thjesht nje pelqyeshmeri me e madhe nga ana sasiore por nje gjendje psikologjike cilesisht e ndryshme, qe ndryshon nga terheqja e thjështë ne shume drejtime. Me teper se nje miqesi tipike ne fazat e hershme, dashuria perfshin nje ngritje psikologjike (relative), thithje psikologjike te fuqishme nga partneri, interes te gjere per personalitetin e tjetrit, fantazim per te, lekundje te shpeshta emocionale dhe gjendje emocionale ambivalente (Walster 1978). Sipas Davis (1985), dashuria karakterizohet nga elemente te magjepjes, deshires seksuale, eskluzivitetit dhe kujdesit te madh per tjetrin. Dashuria e llojit te mesiperm, njihet nga disa autore si dashuri romantike, per ta dalluar nga terheqja siperfaqesore./sermnova Titulli origjinal i librit: Living, Loving, and Learning Autor: Prof. Dr. Leo Buscaglia.
Vazhdon Kanë thënë për dashurine nga Andi Ballshi
Dashuria në fe
Fe të ndryshme kanë të përbashkët faktin e shoqërimit të ndjenjës së dashurisë me një kuptim te përtejmë kah e mbinatyrshmja.
Krishterim
Ne krishterim dashuria e Perendise është dashamirësia e Zotit për krijesat tokësore. Sipas Letrës së parë të Gjonit (4,16), Perëndia vetë është Dashuri.
Të krishterët besojnë që dashuria për Perëndinë dhe ajo për te afërmin janë nga dy pikat më të rëndësishme në jete, dhe që i japin kuptim (dy urdhëresat që plotësojnë të tjerat) dhe nga te cilat rrjedh çdo norme tjetër morale. Kjo është shkruar në Ungjillin e Markut 12,28-34. Shën Agostini e ka përmbledhur këtë në shprehjen "Duaje Perëndime dhe bej çfarë të duash". Dashuria për Perëndinë do të thotë për te krishterin bindjen në dëshirën e tij në këndvështrimin e një të mirë të epërme : paqen dhe miqësinë me Perëndinë dhe me njerëzit.
Shumë teologe te krishtere besojnë qe dashuria e njerëzve për krijesat e tjera (dhe për Perëndinë vete) rrjedh drejtpërdrejt nga ajo e Perëndisë.
Budizëm
Dashuria ne budizëm përkon me një ndjenje sureale dhe eterike qe përfshin një spektër te gjere emocionesh dhe qe ndërlidhet me objekte reale dhe ireale.
Kantoni Ferrières-en-Gâtinais
Kantoni Ferrières-en-Gâtinais (frëngjisht: Canton de Ferrières-en-Gâtinais) është një kanton në departamentin Loiret, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Ferrières-en-Gâtinais. Ka sipërfaqe 273.7km2 dhe popullsi 15752 banorë.
Archer County (Texas)
Archer është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Razapola
Razapolë, edhe Razalopolë, (Лазарополе/Lazaropole) ёshtё fshat nё komunën e Mavrovës dhe Radostushës, Maqedoni.
Kanikja
Kanikja është kasolle e vogël, e mbuluar me kashtë ose me degë e me gjethe, që ndërtojnë barinjtë në stane ose rojtarët nëpër vreshta, nëpër bostane etj. për strehim të përkohshëm.
La Liga 1959-60
Statistika të La Liga në sezonin 1959/1960.
Sezoni i La Liga 1959-60 përbëhej prej këtyre ekipeve:
Tabela finale
Poz=Pozicioni, Ek=Ekipi , Nd=Ndeshje , Fi=Fitore , Bar=Barazime , Hu= Humbje , Gsh=Gola të shënuar , Gp=Gola të pësuar , Gd=Diferenca e golave.
Velcë
Velça është një fshat në Bashkinë e Selenicës në rrethin e Vlorës të Shqipërisë. Është e njohur për shpellat e saj të cilat përbëjnë një nga vendbanimet me të hershme jo vetëm në trojet shqiptare, por në të gjithë Ballkanin si dhe për kontributin e kahershëm në Luftën e Vlorës, LANÇ e çështje të tjera patriotike.
Ivan Aleksejeviç Bunjin
Ivan Aleksejeviç Bunjin, (rus. Ива́н Алексе́евич Бу́нин, Voronjezh, 22 tetor 1870 - Pariz, 8 nëntor 1953), ishte shkrimtar rus. Ishte fitues i Çmimit Nobel për letërsi, për vitin 1933.
Ishte poet, romansier, dhe novelist. Pas Revolucionit të tetorit ikë në emigrim. Për përkthim nga gjuha angleze, (Longfellow, Byron) shpërblehet me preminë e Akademisë ruse të shkencave, a më 1933 e fiton Çmimit Nobel për letërsi. Individualizmi e karekterizon veprën e tij, duke kërkuar dhe kultivuar bukurinë, fshatin rus, pas vitit 1905, të cili e shef vetëm me ngjyra të errta.
Cosmin Moți
Cosmin Moți (lindur më 3 Dhjetor 1984) është një futbollist rumun i cili luan me skuadrën bullgare Ludogorets Razgrad në Grupin A të futbollit Bullgar. Ai më parë ka qënë lojtar i kombëtares rumune duke e përfaqsuar atë në pesë ndeshje, gjithashtu ka qënë pjesë e skuadrës që luajti në Euro 2008.
Karriera me klube
Moți filloi karrierën e tij profesioniste te Universitatea Craiova, përpara se të lëvizte te Dinamo București në vitin 2005. Ai bëri debutimin e tij zyrtar me klubin në Supercupa României 2005 kundër Steaua București më 31 Korrik. Ai e nisi ndeshjen si titullar dhe luajti 90 minuta.
Në qershor 2008, ai ishte i lidhur për një kalim te Lazio. Presidenti i klubit italian, Claudio Lotito, erdhi në Rumani për të diskutuar me zyrtarët e Dinamo București për transferimin e mbrojtës, por marrëveshja nuk u arrit. Ai u huazua çuditërisht te klubi tjetër italian Siena më 1 Shtator 2008, dy ditë pasi ai tha se nuk do të largohej nga Dinamo București pavarësisht interesimit të anglezëve të Everton.
Më 2 shkurt 2009, huazimi i tij u prish nga Siena dhe ai u rikthye te Dinamo București.
Ludogorets Razgrad
Më 28 Qershor 2012, Moți firmosi me klubin bullgar Ludogorets Razgrad. Ai bëri debutimin e tij me klubin më 18 Korrik, në barazimin 1–1 në shtëpi kundër Dinamo Zagreb në raundin e dytë kualifikues të Ligës së Kampioneve, duke hyrë si zëvëndësues në vend të Svetoslav Dyakov. Një muaj më vonë, më 19 Gusht, ai bëri debutimin e tij edhe në Grupit A të futbollit Bullgar në fitoren 3–1 në shtëpi kundër Beroe Stara Zagora. Më qëndrimin e tij të përzemër dhe angazhim ndaj skuadrës, ai e fitoi shpejt vendin e titullarit në qëndër të mbrojtjes.
Më 27 Gusht 2014, Moți u detyrua të luajë si portier për minutën finale të raundit play-off të Ligës së Kampioneve kundër Steaua București pasi portieri titullar Vladislav Stoyanov doli me karton të kuq pas një faulli taktik në minutat e fundit të kohës shtesë. Moți shënoi penalltinë e parë në gjuajtjet e penalltive dhe priti dy penallti me Ludogorets që u kualifikuan për në fazën e grupeve për herë të parë në historinë e tyre.
Karriera ndërkombëtare
Moți debutoi me kombëtaren nën-21 dhe deri në vitin 2006 regjistroi 23 paraqitje duke shënuar edhe 1 gol. Ai ka luajtur vetëm vetëm pesë herë me kombëtaren rumune dhe ka qënë pjesë e skuadrës që luajti në Euro 2008. Ai bëri debutimin e tij me kombëtaren më 6 shkurt 2008 në humbjen 1–0 kundër Izraelit. Ai luajti edhe në ndeshjen tjetër miqësore përgatitore para fillimit të Euro 2008 kundër Malit të Zi duke kontribuar në fitoren 4–0.
Në ndeshjen e parë të Grupit C, Moți ishte një zëvëndësim i papërdorur me Rumaninë që barazoi pa gola me Francën. Në ndeshjen e dytë më 13 Qershor, Moți ishte sërisht një zëvëndësim i papërdorur me Rumaninë që barazoi me rezultatin 1–1 kundër kampionëve të botës Italisë. Ai nuk luajti as në ndeshjen e tretë me Rumaninë që u eleminua nga Hollanda pasi kjo e fundit fitoi me rezultatin 2–0.
Kombëtarja
Reduktuar më 29 Gusht 2014
Klubet
Dinamo București
Ludogorets Razgrad
Qendra Juridike e Kosovës
Stafi i Zyrës
Bordi i Drejtorave i QJK-s
QJK-ës mbikqyret nga një Bord Drejtorash të cilët takohen 4 herë në vit. Antarët e tanishëm të Bordit të QJK-ës janë:
Zr. Haki Demolli, Qendra Juridike e Kosovës / Fakulteti Juridik i Prishtinës Zr. Carsten Weber, OSCE Zr. Isuf Berisha, Fondacioni Kosovar për Shoqërinë e Hapur (KFOS) Zr. Živojin Jokanovic, Avokat (Përfaqësues i Minoriteteve) Zr. Ejup Sahiti, Fakulteti Juridik i Prishtinës Zr. John Porter American Bar Association (ABA/CEELI) Znj. Karin Volkner, Këshilli Evropian (KE) Zr. Stefan Kruske, Zyra Gjermane, Prishtinë
Buxheti i QJK-s
Shpenzimet për startimin fillestar u ofruan nga OSCE në 2000. Deri në fund të 2004 OSCE do të vazhdojë të ofrojë pjesën më të madhe në fondacionin e QJK-ës. Përpara se kjo ndalesë e fondeve nga OSCE të ndodhë, QJK-ës ka marrë disa iniciativa me organizatat dhe agjencitë partnere lokale dhe internacionale. Lista e mëparshme dhe e tanishme e partnerëve të QJK-ës përfshin:
American Bar Association / ABA/CEELI Projekti Finlandez për të Drejtat e Njeriut Qeveria Gjermane nëpërmjet OSCE Zyra Gjermane në Prishtinë Fondi Marshall Gjerman i Shteteve të Bashkuara të Amerikës (FMG) / Trusti Ballkanik për Demokraci
Fondacioni Kosovar për Shoqërinë Civile (FKSC) Fondacioni Kosovar për Shoqërinë e Hapur (KFOS) Zyra Zvicerriane në Prishtinë Departamenti për Zhvillimin Internacional i Anglisë (DFID) Agjencia e Shteteve të Bashkuara të Amerikës për Zhvillimin Internacional (USAID) Qeveria e Shteteve të Bashkuara të Amerikës nëpërmjet OSCE Banka Botërore
Shtrirja e larmishme e vetëdijes juridike, edukimit, trajnimeve dhe programeve të hulumtimeve të QJK-ës kanë nevojë për mbështetjen tuaj. Ju lutem konsideroni të kontriboni për zhvillimin e ligjit në Kosovë duke dhënë donacione për Qendrën Juridike të Kosovës!
Komonuelthi (Shtetet e Bashkuara)
Komonuelthi është një term i përdorur nga katër nga 50 shtetet e Shteteve të Bashkuara në emrat e tyre të plotë zyrtarë të shtetit. "Commonwealth" është një term tradicional anglez për një komunitet politik të themeluar për të mirën e përbashkët. Katër shtetet - Kentucky, Massachusetts, Pensilvania, dhe Virxhinia - janë të gjitha në Shtetet e Bashkuara Lindore, dhe para formimit të Shteteve të Bashkuara në vitin 1776, ishin zotërime koloniale britanike (megjithëse Kentucky nuk ekzistonte si një shtet i pavarur nën sundimin britanik, përkundrazi ishte pjesë e Virxhinias). Si të tilla, ata ndajnë një ndikim të fortë të së drejtës së zakonshme angleze në disa nga ligjet dhe institucionet e tyre.
Përkufizimi
Termi "commonwealth" nuk përshkruan ose parashikon ndonjë status specifik politik ose marrëdhënie juridike kur përdoret nga një shtet. Ata që e përdorin atë janë të barabartë me ata që nuk e përdorin atë. Një term tradicional anglez për një komunitet politik të themeluar për të mirën e përbashkët, përdoret në mënyrë simbolike për të theksuar se këto shtete kanë një "qeveri të bazuar në pëlqimin e përbashkët të njerëzve" në krahasim me kurorën britanike. Ai i referohet "pasurisë" ose mirëqenies së përbashkët të publikut dhe rrjedh nga një përkthim i lirë i termit latin res publica. Anglishtja paramoderne përdori termin alternativ "commonwealth" në një kuptim të tillë në vend të termit tashmë standard "republikë".
Akuzat penale në këto katër shtete ngrihen në emër të Commonwealth.
Kentucky
Më 28 shtator 1786, banorët e Kentucky County filluan t'i bëjnë peticion legjislativit të Virxhinias për leje për t'u bërë një "shtet i lirë dhe i pavarur, që do të njihet me emrin Komonuelthi i Kentucky". Më 1 qershor 1792, Kentucky County u bë zyrtarisht një shtet. Ashtu si në Virxhinia, titulli zyrtar i prokurorit vendor të zgjedhur në secilën prej nënndarjeve politike të Kentucky është Avokati i Komonuelthit, në krahasim me Prokurorin e Shtetit në shtetet e tjera ose Prokurorin e Qarkut më standard. Kentucky është i vetmi shtet jashtë Trembëdhjetë Kolonive origjinale që përdor termin Komonuelth në emrin e tij.
Massachusetts
Massachusetts quhet zyrtarisht Komonuelthi i Massachusetts me kushtetutën e tij. Emri Shteti i Gjirit të Massachusetts u përdor në të gjitha aktet dhe vendimet deri në vitin 1780 dhe në draftin e parë të kushtetutës. Emri aktual mund të gjurmohet në draftin e dytë të kushtetutës së shtetit, i cili u shkrua nga John Adams dhe u ratifikua në vitin 1780.
Në Massachusetts, termi shtet përdoret herë pas here në një mënyrë zyrtare, zakonisht në një strukturë të përbërë dhe jo si një emër i pavarur. Kjo është e dukshme në emrat e Policisë së Shtetit të Massachusetts, Shtëpisë Shtetërore të Massachusetts dhe Spitalit Shtetëror Bridgewater.
Pensilvania
Vula e Pensilvanisë nuk e përdor termin, por proceset ligjore janë në emër të Komonuelthit dhe është një përcaktim zyrtar tradicional që përdoret për t'iu referuar shtetit. Në vitin 1776, kushtetuta e parë e shtetit të Pensilvanisë i referohej asaj si Komonuelthi dhe Shteti, një model përdorimi që u përjetësua në kushtetutat e viteve 1790, 1838, 1874 dhe 1968. Një nga dy gjykatat e ndërmjetme të Pensilvanisë është apeli i ndërmjetëm, i quajtur Gjykata e Komonuelthit.
Virxhinia
Emri Komonuelthi i Virxhinias daton që nga pavarësia e tij nga Mbretëria e Britanisë së Madhe. Kushtetuta e parë e Virxhinias (miratuar më 29 qershor 1776) drejtonte se "Komisionet dhe Grantet do të funksionojnë, në emër të Komonuelthit të Virxhinias, dhe do të testohen nga Guvernatori me vulën e Komonuelthit të aneksuar". Sekretari i Komonuelthit ende lëshon komisione në këtë mënyrë.
Ndër referencat e tjera, kushtetuta diktonte gjithashtu që aktakuzat penale të përfundonin "kundër paqes dhe dinjitetit të Komonuelthit". Për më tepër, titulli zyrtar i prokurorit vendor të zgjedhur në secilën prej nënndarjeve politike të Virxhinias është Prokurori i Komonuelthit, në krahasim me Prokurorin e Shtetit në shtetet e tjera ose Prokurorin e Qarkut më standard.
Në Virxhinia, termi shtet ndonjëherë përdoret në një mënyrë zyrtare, zakonisht në një strukturë të përbërë dhe jo si një emër i pavarur. Kjo është e dukshme në emrat e Komisionit të Korporatës Shtetërore të Virxhinias, Policisë së Shtetit të Virxhinias dhe Institutit Politeknik dhe Universitetit Shtetëror të Virxhinias. Universiteti shtetëror në Richmond njihet si Universiteti i Komonuelthit të Virxhinias; ekziston gjithashtu një Universitet Shtetëror i Virxhinias, i vendosur në Ettrick.
Bajoneta
Bajoneta (nga frëngjishtja baïonnette) është një armë me thikë, kamë, shpatë ose thumba e projektuar për t'u përshtatur në fund të grykës së një pushke, mushqetë ose armë zjarri të ngjashme, duke e lejuar atë të përdoret si një armë në formë shtize. Nga shekulli i 17-të deri në Luftën e Parë Botërore, ajo ishte një armë për sulmet e këmbësorisë. Sot ajo konsiderohet si një armë ndihmëse ose një armë e fundit, megjithëse përdoret ende për qëllime ceremoniale.
Uellsi i Ri Jugor
Historia
Banorët origjinal të Uellsit të Ri Jugor ishin fiset Australianët aborigjenë që arritën në Australi rreth 40,000 deri në 60,000 vjet më parë. Para ardhjes së evropianëve, rajoni kishte rreth 250,000 banorë aborigjenë.
Xhejms Kuk ishte evropiani i parë që vizitoi Uellsin e Ri Jugor kur ai kreu një studim përgjatë bregdetit lindor të pavënë në hartë të kontinentit me emrin holandez Hollanda e Re, tani Australi. Në ditarin e tij origjinal që përfshin studimin, në trefishim për të kënaqur Urdhërat e Admiralit, Kuk fillimisht e emëroi vendin "Uellsi i Ri", pas Uellsit. Sidoqoftë, në kopjen e mbajtur nga Admiralty, ai "rishikoi formulimin" te "Uellsi i Ri Jugor".
Gjatë shekullit të 19-të, zonat e mëdha u ndanë me sukses për të formuar kolonitë britanike të Tasmanisë (u shpall si një koloni më vete e quajtur Van Diemen's Land më 1825), Australia e Jugut (1836), Viktoria (1851) dhe Queensland (1859). Qeveria përgjegjëse iu dha kolonisë së Uellsit të Ri Jugor më 1855. Pas Traktatit të Waitangit, William Hobson shpalli sovranitetin britanik mbi Zelandën e Re më 1840. Në vitin 1841 u nda nga Kolonia e Uellsit të Ri Jugor për të formuar koloninë e re të Zelandës së Re.
Gjeografia
Zona e Uellsit të Ri Jugor është 809,444 km2. Vija bregdetare është 2.137 km e gjatë.
Uellsi i Ri Jugor kufizohet në veri me Queensland, në perëndim me Australinë Jugore, në jug me Viktorian dhe në lindje me detet Korale dhe Tasmane. Territori i Kryeqytetit Australian dhe Jervis Bay Territory formojnë një entitet të administruar veçmas që kufizohet plotësisht nga Uellsi i Ri Jugor. Tri qytetet më të mëdha të Uellsit të Ri të Jugut janë Sydney, Newcastle dhe Wollongong, shtrihen pranë qendrës së një rripi të ngushtë bregdetar që shtrihet nga zonat me temperatura të ftohta në bregdetin e largët jugor në zonat subtropikale pranë kufirit të Queensland.
Demografia
Popullsia e vlerësuar e Uellsit të Ri Jugor në fund të shtatorit 2018 ishte 8,023,700 njerëz, që përfaqëson afërsisht 31,96% të popullsisë mbarëkombëtare.
Në qershor 2017 Sydney ishte shtëpia e pothuajse dy të tretave (65.3%) të popullsisë së NSW.
Feja
Në regjistrimin e popullsisë në vitin 2016, fetë më të shpeshta të raportuara dhe emërtimet e krishtera ishin katolikizmi romak (24,7%), anglikanizmi (15.5%) dhe Islami (3.6%). 25.1% e popullsisë e përshkruan veten se nuk kishin fe.
Shtete të binjakëzuara
Uellsi i Ri Jugor në historinë e fundit ka ndjekur partneritete bilaterale me shtete / provinca dhe metropole të tjera të federuara përmes krijimit të një rrjeti të marrëdhënieve të shtetit të binjakëzuar. Shteti aktualisht ka 7 shtete të binjakëzuar:
Zyliha Miloti
Zyliha Miloti është një aktore e mirënjohur nga Shkodra. Lindi më 11 janar 1946.
Pa i mbushur 14 vjet, kur ishte në klasën e 7-të, u paraqit për herë të parë para publikut si një këngëtare e vogël shumë e talentuar ndërsa si aktore e humorit, ajo e filloi në moshën 20 vjeçare në estradën profesioniste të qytetit të Shkodrës, pranë teatrit "Migjeni".