cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konsumizmi
Konsumizmi është një rend social dhe ekonomik, si dhe një ideologji që nxit blerjen gjithnjë në rritje të mallrave dhe shërbimeve. Me revolucionin industrial, por sidomos në shekullin e 20-të, prodhimi masiv çoi në një krizë ekonomike: pati mbiprodhim — oferta e të mirave do të rritej përtej kërkesës së konsumatorit, kështu që prodhuesit iu kthyen vjetrimit të programuar dhe reklamimit për të shtuar shpenzimet e konsumatorit. Një kritikë të hershme ndaj konsumizmit përbën libri i njohur i Thorstein Veblen, The Theory of the Leisure Class nga 1899, i cili shqyrtoi në mënyrë kritike vlerat dhe institucionet ekonomike të porsa përhapura bashkë me "kohën e lirë" të hapur rishtazi në kapërcyellin e shekullit të 20-të.
Papagall me fytyre të kuqe
Taksonomia
Ajo u përshkrua nga ornitologu francez Louis Jean Pierre Vieillot në 1818. Fillimisht u quajt Psittacus roseicollis, por më vonë u transferua në gjininë Agapornis me zogjtë e tjerë të dashurisë.
Dy nëngrupe janë të njohura:
Pershkrim
Zogu i dashurisë me fytyrë rozë është një zog mjaft i vogël, 17–18 cm i gjatë me gjatësi mesatare të krahëve 106 mm dhe gjatësi bishti 44–52 mm.[4] Zogjtë e egër janë kryesisht të gjelbër me një gungë blu. Fytyra dhe fyti janë rozë, më të errëta në ballë dhe mbi sy. Sqepi është me ngjyrë briri, irisi është kafe  dhe këmbët janë gri. Roza e A. r. roseicollis është më i lehtë se i A. r. catumbella.[3] Zogjtë e vegjel kanë një fytyrë dhe fyt ngjyrë rozë të zbehtë, një kurorë  të përparme të gjelbër, dhe sqepi ka një bazë kafe.[3]
Shpërndarja dhe habitati
Ajo banon në vende të thata dhe të hapura në Afrikën jugperëndimore. Gama e tij shtrihet nga Angola jugperëndimore në pjesën më të madhe të Namibisë deri në luginën e poshtme të lumit Orange në veriperëndim të Afrikës së Jugut. Jeton deri në 1,600 metra mbi nivelin e detit në zona pyjore me gjethe të gjera, gjysmë-shkretëtirë dhe zona malore. Varet nga prania e burimeve të ujit dhe mblidhet rreth pishinave për të pirë.
Statusi dhe ruajtja
Popullsitë janë zvogëluar në disa zona duke u kapur për tregtinë e kafshëve shtëpiake. Sidoqoftë, numrat mund të jenë rritur në zona të tjera për shkak të krijimit të burimeve të reja të ujit nga njerëzit dhe ndërtimit të strukturave artificiale të cilat ofrojnë vende të reja foleje. Për shkak të kësaj, specia klasifikohet si shqetësimi më i vogël nga Bashkimi Ndërkombëtar për Ruajtjen e Natyrës (IUCN).
Sjellja në të egra
djathtas|parapamje| Kope në [[Namibia|Namibi.]] Papagall me fytyre të kuqe ka sjellje të ashpra, që bërtasin.
Ushqyerja
Dieta kryesisht përbëhet nga fara dhe manaferrat. Kur ushqimi është i bollshëm, ai mund të mblidhet në tufa që përmbajnë qindra zogj. Ndonjëherë mund të jetë një dëmtues në zonat bujqësore që ushqehen me kultura të tilla si meli.
Mbarështimi
parapamje| Vezë, Muzeu i Koleksionit Wiesbaden. Papagallët e dashuruar janë monomorfë, që do të thotë se meshkujt dhe femrat e specieve duken njësoj. Foleja është ndërtuar në një gropë shkëmbore ose brenda një ndarje të foleve të mëdha komunale të ndërtuara nga endësit e shoqërueshëm. Mund të përdoren gjithashtu struktura të bëra nga njeriu, si çatitë e shtëpive. Gjithsej 4-6 vezë vendosen midis shkurtit dhe prillit. Ato janë të bardha të shurdhër dhe masën 23.5 mm me 17.3 mm. Ato inkubohen për rreth 23 ditë. Zogjtë e rinj pengojnë pas 43 ditësh.
Blegtori
Papagallët me fytyre të kuqe janë një nga papagallët më të zakonshëm që mbahen në robëri, për shkak të madhësisë së tyre të vogël dhe lehtësisë së kujdesit dhe shumimit. Zogjtë mbahen vetëm ose në çifte, edhe pse për shkak të kërkesave të tyre shoqërore, ato mbahen më së miri në çifte . Ata mund të jenë agresivë dhe priren të lidhen me një individ, qoftë njeri apo zogj, dhe mund të mos shkojnë mirë me njerëzit e tjerë ose kafshët shtëpiake. Dy zogj të dashur nuk mund të shoqërohen gjithmonë, dhe mund të duhet të ndahen, dhe shpendët e dashurisë nuk duhet të mbahen me lloje më të vogla zogjsh. Zogjtë e dashur kërkojnë stërvitje të përditshme.
Mutacionet
Zogjtë e dashurisë me fytyrë rozë kanë gamën më të gjerë të mutacioneve të ngjyrave nga të gjitha gjinitë Agapornis. Në përgjithësi, këto mutacione bien në kategoritë gjenetike të recesiveve dominante, bashkëdominuese, recesive dhe të lidhura me seksin. Ndërsa kjo duket mjaft e drejtpërdrejtë, mund të bëhet shpejt konfuze kur një ekzemplar i vetëm ka shembuj të shumtë të këtyre tipareve mutacionale.
Nazlı Tolga
Nazlı Tolga (lindi në 8 nëntor 1979,Ankara) është një gazetare dhe transmetuese e lajmeve turko-holandeze. Nazlı Tolga ka lindur më 8 nëntor 1979 në Ankara. Nazlı Tolga është fëmija i një familjeje nga Stambolli me origjinë nga Malatya dhe Samsun. Nazlı Tolga përfundoi arsimin fillor në Stamboll dhe gjimnazin në Kolegjin Privat Üsküdar Amerikan. Nazlı Tolga përfundoi arsimin universitar në Universitetin Marmara, Departamenti i Gazetarisë. Nazlı Tolga e filloi karrierën e saj profesionale si reportere në Kanal D në vitin 1998, kur ishte vetëm nëntëmbëdhjetë vjeç dhe vazhdoi në atë pozicion deri në vitin 2003. Nazlı Tolga u transferua në televizionet Show TV dhe SKY Turk si programuese e lajmeve në vitin 2003, dhe kështu ajo filloi programin e saj të parë të lajmeve të pavarura në moshën 24 vjeçare. Nazlı Tolga vazhdoi detyrat e saj në SKY Türk dhe SHOW TV deri më 3 shtator 2007. Nazlı Tolga u transferua në Fox TV në gusht 2007 për të prezantuar lajmet e mbrëmjes të FOX TV, dhe në gjashtë muajt e parë të 2007, ajo filloi të prezantojë lajmet e mbrëmjes të Fox, të prezantuara nga Aslıgyl Atasagun, më 3 shtator 2007. Nazlı Tolga prezantoi lajmet e mbrëmjes të FOX TV nga 3 shtator 2007 deri në dorëheqjen e saj më 14 qershor 2013. Nazlı Tolga u largua nga prezantuesja e saj e lajmeve në mbrëmje në Fox TV më 14 qershor 2013, për shkak të martesës dhe më pas vendosjes jashtë vendit. Për më tepër, që nga gushti 2013, prezantuesi i lajmeve në mëngjes në Fox Broadcasting Company, Fatih Portakal, filloi të prezantojë lajmet e mbrëmjes të FOX TV, në pronësi të Nazlı Tolga. Nazlı Tolga ka marrë shumë çmime lajmesh, duke përfshirë Medya Faresi dhe Altın Kelebek, dhe gjithashtu ka punuar si mësuese e medias dhe komunikimit në një shkollë mediatike në Stamboll.
Gazetarja turke Nazlı Tolga, e njohur gjithashtu për sjelljen e saj të sjellshme, dinjitoze dhe të sinqertë, është e martuar me biznesmenin holandez Lawrence Brenninkmeyer që nga 31 gushti 2013. Përveç kësaj, Nazlı Tolga aktualisht jeton në Brazil, Kinë dhe Mbretërinë e Bashkuar. Përveç kësaj Nazlı Tolga është bërë nënë vitet e fundit. Përveç kësaj Nazlı Tolga ka një motër më të madhe të quajtur Eda, e cila ka lindur në vitin 1978.
Portalet e Punes Kosove
Në Kosovë ekzistojnë një nummër faqesh dhe opsione të platformave online që ofrojnë konkurse dhe vende të lira të punës. Sipas studimeve të fundit, në Kosovë ka më shumë se 12 portale pune që funksionojnë si biznese private dhe ofrojnë një numër shërbimesh, kryesisht për gjetjen dhe publikimin e vendeve të punës.
Një numër i vogël i tyre ofron shërbime tjera, si këshilla karriere, mundësi trajnimi, udhëzime për shkrimin e CV-ve, etj. Hapja e portaleve të punës ka rritur publikimin e vendeve të punës në internet, si dhe kanë kontribuar në vetëdijesimin e sektorit privat në kuptimin e shfrytëzimit të shërbimeve të internetit për gjetjen e vendeve të punës.
Në Kosovë gjithashtu organizohen panairet e punës që ofrojnë mundësi për t’u takuar me punëdhënës të ndryshëm.
Kjo listë e platformave më të mira të kërkimit për punë është një pikënisje për faqet kryesore dhe specifike të kërkimit të punës në Kosovë.
Kastori
Kastori është një prej platformave më të mëdha të punës dhe biznesit në Kosovë, e themeluar në vitin 2019. Kastori ofron publikimin dhe shpalljen e listimeve falas dhe premium. Përveç listimeve për punë, kompania ofron edhe shpallje për grante, tendera, bursa, kurse trajnimi, resurse për punësim dhe shërbime të rekrutimit etj. Kompania Kastori është fituese e Çmimit Evropian për Platformën më të Mirë të Karrierës dhe Biznesit në Kosovë për vitin 2021 nga EU Business News.
Portal Pune
Portal Pune është një prej faqeve të para të punës të themeluara në Kosovë në vitin 2008, dhe operon si biznes privat. Kompania është prezente dhe poston rregullisht edhe në media sociale. Platforma ofron publikimin e konkurseve premium si dhe shërbime të rekrutimit.
KosovaJob
KosovaJob është kompani private në Kosovë e themeluar në vitin 2011. Platforma ofron konkurse për punë, dhe bashkëpunim me shumë biznese. Platforma ofron kryesisht shërbime për publikimin e vendeve të punës premium, por edhe shërbime tjera të rekrutimit.
Gjirafa punë
Gjirafa, Inc., kompani e avancuar e teknologjisë në Kosovë ka filluar të ofrojë gjithashtu shërbime të bazuara të publikimeve për punë. Gjirafa gjithashtu ofron platformën për konkurse dhe është prezente edhe në platforma të mediave sociale.
Karriera.al
<references group="Referime" />Karriera.al Është portali lider që operon në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni dhe Mal të Zi, ideuar për të bashkuar punëdhënësit me punëkërkuesit më të kualifikuar në të gjithë rajonin. Të gjitha kompanitë dhe punëkërkuesit e shohin portalin tonë si një burim me vlerë ku në sajë të shërbimit dhe eksperiencës tonë ata plotësojnë kërkesat dhe nevojat në fushën e punësimit.
Dhurimi i gjakut
parapamje| Dhurimi i gjakut - [[Piktogrami|piktogram ]] parapamje| Një pjesëtar i Marinës Amerikane duke dhuruar gjak Dhurimi i gjakut ndodh kur një person vullnetarisht jep gjak për përdorimin e tij në transfuzione dhe / ose për bërë barna biofarmaceutike nga një proces i quajtur fraksion (ndarja e përbërësve të tërë-gjakut). Dhurimi mund të jetë me gjak të plotë, ose të përbërësve specifikë direkt (ky i fundit quhet aferesis). Bankat e gjakut shpesh marrin pjesë në procesin e mbledhjes, si dhe procedurat që e ndjekin atë.
Përmbledhje
Sot në botën e zhvilluar, shumica e dhuruesve të gjakut janë vullnetarë të papaguar që dhurojnë gjak për një furnizim të komunitetit. Në disa vende, furnizimet e vendosura janë të kufizuara dhe dhuruesit zakonisht japin gjak kur familja ose miqtë kanë nevojë për një transfuzion (dhurim i drejtuar). Shumë donator dhurojnë gjak si një lloj akti bamirësie, por në vendet që lejojnë dhurimin e paguar disa dhurues paguhen, dhe në disa raste ka edhe stimuj të ndryshëm me para siç është koha e paguar nga puna. Donatorët gjithashtu mund të marrin gjak të dhuruar për përdorimin e tyre të ardhshëm (dhurimi autolog i gjakut). Dhurimi është relativisht i sigurt, por disa donatorë kanë fryrje në vendin ku futet gjilpëra ose mund të ndjejnë plogështi.
Visitación Padilla
Visitación Padilla (*Talanga, Francisco Morazán, korrik 2, 1882 – 12 shkurt 1960, Comayagüela, DC) ishte një edukatore dhe aktiviste e feminizmit.
Dhurimi i gjakut
Përmbledhje
Donatorët e mundshëm vlerësohen për çdo gjë që mund ta bëjë gjakun e tyre të pasigurt për t'u përdorur. Ekzaminimi përfshin testimin për sëmundjet që mund të transmetohen nga një transfuzion gjaku, përfshirë HIV dhe hepatiti viral. Donatori gjithashtu duhet t'i përgjigjet pyetjeve në lidhje me historinë mjekësore dhe të bëjë një ekzaminim të shkurtër fizik për t'u siguruar që dhurimi nuk është i rrezikshëm për shëndetin e tij / saj. Sa shpesh një dhurues mund të dhurojë, ndryshon nga ditë në muaj, bazuar në atë përbërës që ata dhurojnë dhe ligjet e vendit ku bëhet dhurimi. Për shembull, në Shtetet e Bashkuara, donatorët duhet të presin tetë javë (56 ditë) midis dhurimeve të gjakut të plotë, por vetëm shtatë ditë ndërmjet dhurimeve të trombociteve dhe dy herë në periudhë shtatë-ditore në plazmaferezë.
Visitación Padilla
Padilla organizoi shoqëritë e ndihmës së ndërsjellë të Hondurasit, forcoi ligjet anti-alkoolike dhe organizoi me forcë të drejtat e grave hondurane.
Jeta
Visitación Padilla lindi në Talanga, një komunë e Departamentit të Francisco Morazán, në Republikën e Hondurasit. Ajo u diplomua dhe u bë një mësuese në vitin 1909, pastaj në vitin 1913 u bë anëtare e organizatës me emrin "Ateneo de Honduras" së bashku me shkrimtarët Rafael Heliodoro Valle dhe Froilán Turcios, duke prezantuar cilësitë e saj organizative. Në vitin 1917, ajo themeloi gazetën liberale "Juan Rafael Mora" në Tegucigalpa.
Gjatë Luftës Civile të vitit 1924, Padilla shprehur idetë e saj në Boletín de la Defensa Nacional, dhe në të njëjtën kohë themeloi "Sociedad Cultural Femenina", një grup i grave nga Tegucigalpa të udhëhequra nga Padilla. Në vitin 1926 grupi mori fonde qeveritare nga mjeku Miguel Paz Barahona për të dekretuar "ditën e nënës".
Një akt formal u miratua më 25 janar 1954, kur presidenti i kohës, llogaritari Julio Lozano Díaz, njohu të drejtat e grave dhe u lejoi atyre të votonin për herë të parë në Republikën e Hondurasit. Padilla, aktivistja e palodhshme, ishte atje.
Publikime të tjera
Përveç të qenit kolumniste e gazetës "El Nacional", shkroi librin e fëmijëve Azucenas dhe ese Pasatiempos e Historias de la Educación Pública Hondureña.
Bibliografia
Fjalor i personaliteteve të Hondurasit / Padilla, Visitación.
Dojo
parapamje|240px|Një dojo ku mësohet [[Kendo|kendo në Tokio]] Dojo (Japonisht 道場) është një sallë ose vend për mësim gjithëpërfshirës ose meditim. Kjo është tradicionalisht në fushën e arteve marciale, por është parë gjithnjë e më shumë në fusha të tjera, të tilla si meditimi dhe zhvillimi i softverit.
Historia
Fjala dōjō e ka origjinën nga Budizmi. Fillimisht, dōjō ishin shtesë për tempujt dhe ishin vende formimi formale për ndonjë prej arteve japoneze që mbaronin me "-dō", nga Tao kinez (ose Dao), që do të thotë "rrugë" ose "shteg". Ndonjëherë sallat e meditimit ku budistët Zen praktikojnë meditimin zazen quheshin dōjō. Termi alternativ zendō është më specifik dhe më i përdorur. Grupet evropiane Sōtō Zen të lidhura me Shoqatën Ndërkombëtare të Zenit preferojnë të përdorin dōjō në vend të zendo për të përshkruar sallat e tyre të meditimit siç bëri mjeshtri i tyre themelues, Taisen Deshimaru.
Në Japoni, çdo objekt për stërvitje fizike, përfshirë mundjen profesionale, mund të quhet dōjō. Në botën perëndimore, termi dōjō (kur lidhet me aktivitetin fizik) përdoret ekskluzivisht për artet marciale japoneze si aikidō, xhudo, karate-dō, etj.
Në artet marciale
Një dōjō e duhur e arteve marciale japoneze konsiderohet e veçantë dhe kujdeset mirë nga përdoruesit e saj. Këpucët nuk vishen në dōjō. Në shumë stile është tradicionale të kryhet një pastrim ritual (sōji) i dōjō në fillim dhe / ose në fund të çdo seance trajnimi. Përveç përfitimeve të dukshme higjienike të pastrimit të rregullt, ai gjithashtu shërben për të përforcuar faktin që dōjō supozohet se mbështetet dhe menaxhohet nga trupi i studentëve (ose nga studentë të veçantë, p.sh., uchi-deshi), jo nga personeli udhëzues i shkollës. Ky qëndrim është humbur në shumë dōjō moderne që themelohen dhe drejtohen nga një grup i vogël njerëzish ose instruktorësh. Në fakt, nuk është e pazakontë që në shkollat ​​tradicionale (koryu), dōjō përdoret rrallë për trajnim fare, në vend që të rezervohet për raste më simbolike ose formale. Trajnimi aktual kryhet zakonisht jashtë ose në një zonë më pak zyrtare.
Shumë dōjō tradicionale ndjekin një model të përcaktuar me shomen ("përpara") dhe hyrje të ndryshme që përdoren bazuar në gradën e studentit dhe instruktorit të paraqitur saktësisht. Në mënyrë tipike studentët do të hyjnë në këndin e poshtëm të majtë të dōjō (në lidhje me shomen) me instruktorët në këndin e sipërm të djathtë. Shomen zakonisht përmban një faltore Shinto me një skulpturë, rregullim lulesh ose objekte të tjera. Termi kamiza do të thotë "vend nderi" dhe një term i lidhur me të, kamidana i referohet vetë faltores. Artefakte të tjera mund të shfaqen në të gjithë dōjō, të tilla si kanban që autorizon shkollën në një stil ose strategji, dhe sende të tilla si daulle taiko ose mburojë (Ō-yoroi). Vizitorët mund të kenë një vend të veçantë të rezervuar, në varësi të gradës dhe stacionit të tyre. Armët dhe mjetet e tjera të trajnimit normalisht do të gjenden në murin e pasmë.
Konfederata Evropiane e Shenjëtarisë
Konfederata Evropiane e Shenjëtarisë (European Shooting Confederation - ESC) është një shoqatë e federatave anëtare të sportit të shenjëtarisë nga Evropa, duke përfshirë Kaukazin, Qipron, Izraelin dhe Turqinë.
20 vjeç
20 vjeç është një dokumentar shqiptari me një kohëzgjatje prej 32 minutash prodhuar në vitin 2011. Ngjarjet në dokumentar ndodhin 20 vjet mbas rënies së regjimit komunist, ku ndjekim një grup të rinjsh nga qyteti i Korçës, në të 20-tat, për të eksploruar pikëpamjen e tyre mbi trazicionin.
Hekurishtja (film)
Hekurishtja është një film shqiptar i regjizorit Burim Haliti. Ngjarja e filmit zhvillohet në Kosovën e tanishme dhe ka në qendër të tij një bashkëshort dhe prind që siguron të ardhura për familjen e tij nga grumbullimi dhe shitja e hekurave apo metaleve të tjera. Si rrjedhojë e gjendjes së rëndë ekonomike shihet një çrregullim në familje, e cila jeton jashtë normales dhe dashurisë për njëri-tjetrin. Protagonisti, së bashku me djalin e tij 12-vjeçar fillon të vjedhë metale të ndryshme, derisa, njëra nga vjedhjet përfundon keq.
Referime
https://www.imdb.com/title/tt4195804/
https://www.kultplus.com/filmi/hekurishtja-dhe-home-sweet-home-te-shfaqen-ne-festivalin-e-filmit-mesdhetar-ne-gjermani/
http://www.ekonomia-ks.com/?page=1,25,368804
http://www.arkivalajmeve.com/Hekurishtja-merr-dy-cmime-ne-Festivalin-e-kombeve.1046886620/
https://en.gasteig.de/events/11-mittelmeer-filmtage-home-sweet-home-vorfilm-hekurishtja-.html,v51627
Sant Lluís
Sant Lluís është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Minorca, të provincës Ishujt Balearik, në Ishujt Balearik. Sant Lluís ka 7449 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 34.75 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Lluís
Metafizika Libri i Katërt (Aristoteli)
Pjesa 1 (Libri i Katërt)
Ekziston një shkencë që heton qenien si qenie dhe atributet që i përkasin kësaj në saje të natyrës së vet. Tani kjo nuk është e njëjtë me ndonjë nga të ashtuquajturat shkenca speciale; sepse asnjëri nga këta të tjerët nuk e trajton në mënyrë universale qenien si qenie. Ata ndërpresin një pjesë të qenies dhe hetojnë atributin e kësaj pjese; kjo është ajo që bëjnë shkencat matematikore për shembull. Tani meqë po kërkojmë parimet e para dhe shkaqet më të larta, padyshim që duhet të ketë disa gjëra të cilave këto i përkasin në saje të natyrës së vet. Nëse atëherë ata që kërkonin elementet e gjërave ekzistuese po kërkonin të njëjtat parime, është e nevojshme që elementët të jenë elementë të të qenit jo rastësisht, por thjesht sepse po ekziston. Prandaj, duhet të kuptojmë shkaqet e para si të qenit si i tillë. "
Pjesa 2
Ka shumë shqisa në të cilat një gjë mund të thuhet se 'është', por gjithçka që është 'ka të bëjë me një pikë qendrore, një lloj të caktuar gjëje dhe nuk thuhet se' është 'nga një paqartësi e thjeshtë. Çdo gjë që është e shëndetshme ka të bëjë me shëndetin, një gjë në kuptimin që ruan shëndetin, një gjë tjetër në kuptimin që e prodhon atë, një tjetër në kuptimin që është një simptomë e shëndetit, një tjetër sepse është e aftë për të. Dhe ajo që është mjekësore është relative me artin mjekësor, një gjë quhet mjekësore sepse e zotëron atë, një tjetër sepse është përshtatur natyrshëm me të, një tjetër sepse është një funksion i artit mjekësor. Dhe ne do të gjejmë fjalë të tjera të përdorura ngjashëm me këto. Pra, gjithashtu, ka shumë shqisa në të cilat thuhet se është një gjë, por të gjitha i referohen një pike fillestare; disa gjëra thuhet të jenë sepse janë substanca, të tjerët sepse janë afeksione të substancave, të tjerët sepse ato janë një proces drejt substancës, ose shkatërrime ose privime ose cilësi të substancës, ose prodhuese ose gjeneruese të substancës, ose të gjërave që janë relative ndaj substancës, ose negacioneve të njërës prej këtyre gjërave të vetë substancës. Forshtë për këtë arsye që ne themi edhe për mosqenie që është jo-bebe. Ndërsa, pra, ekziston një shkencë që merret me të gjitha gjërat e shëndetshme, e njëjta gjë vlen edhe në rastet e tjera. Sepse jo vetëm në rastin e gjërave që kanë një nocion të përbashkët, hetimi i përket një shkence, por edhe në rastin e gjërave që lidhen me një natyrë të përbashkët; sepse edhe këto në një kuptim kanë një nocion të përbashkët. Isshtë e qartë atëherë se është një punë e një shkence gjithashtu për të studiuar gjërat që janë, qua qenie.-Por kudo shkenca merret kryesisht me atë që është parësore, dhe nga e cila varen gjërat e tjera, dhe në bazë të së cilës ata marrin emrat e tyre. Nëse, pra, kjo është substancë, do të jetë prej substancave që filozofi duhet të kuptojë parimet dhe shkaqet.
Pamundësia (film)
Filmi dokumentar "Pamundësia" tregon për një ditë të zakonshme në një nga rrugët e qytetit takuam Frankon, një djalë të braktisur që jetonte ku të mundte. Dikur na thotë që nuk mund ta xhironim më, nuk duhej të dilte në TV, nuk duhet  ta  takonim më... Një pamundësi e rastësishme në qytetin ku jetojë?! Çfarë është pamundësia?! Ku fillon dhe ku mbaron ajo? Franko ende nuk ka mundur të na i thotë arsyet pse u tërhoq nga xhirimet...
Metafizika Libri i Katërt (Aristoteli)
Nëse, tani, qenia dhe uniteti janë e njëjtë dhe janë një gjë në kuptimin që ato nënkuptohen në njëra-tjetrën siç janë parimi dhe shkaku, jo në kuptimin që ato shpjegohen nga i njëjti përkufizim (megjithëse nuk bën asnjë ndryshim edhe nëse ne supozojmë që ata të jenë të tillë-në fakt kjo madje do të forconte çështjen tonë); sepse 'një njeri' dhe 'njeri' janë e njëjta gjë, po ashtu edhe 'njeri ekzistues' dhe 'njeri' dhe dyfishimi i fjalëve në 'një njeri dhe një njeri ekzistues' nuk shpreh diçka ndryshe (është e qartë që të dy gjërat nuk ndahen as në ardhjen në ekzistencë, as në pushimin e ekzistencës); dhe në mënyrë të ngjashme 'një njeri ekzistues' nuk i shton asgjë 'njeriut ekzistues' dhe se është e qartë se shtimi në këto raste do të thotë e njëjta gjë, dhe uniteti nuk është asgjë përveç të qenit; dhe nëse, më tej, substanca e secilës gjë është një në asnjë mënyrë thjesht aksidentale, dhe në mënyrë të ngjashme është nga vetë natyra e saj diçka që është: -të gjithë këtë qenie kështu, duhet të ketë saktësisht po aq lloje të qenies sa të unitetit. Dhe për të hetuar thelbin e këtyre është puna e një shkence e cila është përgjithësisht një-Unë dua të them, për shembull, diskutimin e të njëjtit dhe të ngjashmit dhe koncepteve të tjera të këtij lloji; dhe pothuajse të gjitha kundërvëniet mund t'i referohen kësaj origjine; le t'i marrim ato sikur janë hetuar në 'Përzgjedhja e Kundërvënësve'.
Dhe ka po aq pjesë të filozofisë sa ka lloje të substancës, kështu që duhet të ketë domosdoshmërisht midis tyre një filozofi të parë dhe një që e ndjek këtë. Për të rënë menjëherë në gjini; për këtë arsye edhe shkencat do të korrespondojnë me këto gjini. Për filozofin është si matematikani, pasi ajo fjalë përdoret; sepse matematika gjithashtu ka pjesë, dhe ka një shkencë të parë dhe të dytë dhe të tjera të njëpasnjëshme brenda sferës së matematikës.
Tani meqenëse është puna e një shkence të hetojë të kundërtat, dhe shumësia është kundër unitetit - dhe ajo i përket një shkence të hetojë mohimin dhe privimin, sepse në të dy rastet ne vërtet po hetojmë një gjë për të cilën mohimi ose privimi është një mohim ose privim (sepse ne ose themi thjesht se ajo gjë nuk është e pranishme, ose se nuk është e pranishme në ndonjë klasë të veçantë; në rastin e fundit ndryshimi është i pranishëm mbi dhe mbi atë që nënkuptohet në mohim; sepse mohimi do të thotë thjesht mungesa e sendit në fjalë, ndërsa në privatësi është përdorur edhe një natyrë themelore e së cilës pretendohet privatësia): - në funksion të të gjitha këtyre fakteve, kontradikta e koncepteve që kemi përmendur më lart, tjetri dhe i pangjashmi dhe e pabarabartë, dhe gjithçka tjetër që rrjedh nga këto ose nga shumësia dhe uniteti, duhet të bjerë brenda krahinës së shkencës të përmendur më lart. Dhe kontradikta është një nga këto koncepte; sepse kundërshtimi është një lloj ndryshimi dhe ndryshimi është një lloj tjetërsie. Prandaj, meqenëse ka shumë shqisa në të cilat thuhet se një gjë është një, këto terma gjithashtu do të kenë shumë shqisa, por megjithatë i përket një shkence t'i njohë të gjitha; sepse një term i përket shkencave të ndryshme jo nëse ka shqisa të ndryshme, por nëse nuk ka një kuptim dhe përkufizimet e tij nuk mund t'i referohen një kuptimi qendror. Dhe meqenëse të gjitha gjërat i referohen asaj që është primare, si për shembull të gjitha gjërat që quhen një i referohen asaj primare, duhet të themi se kjo vlen edhe për të njëjtën gjë dhe për tjetrën dhe për kundërvëniet në përgjithësi; kështu që pasi të dallojmë shqisat e ndryshme të secilit, atëherë duhet të shpjegojmë duke iu referuar asaj që është primare në rastin e secilës prej kallëzuesve në fjalë, duke thënë se si lidhen ato me të; sepse disa do të quhen ashtu siç quhen sepse e posedojnë atë, të tjerët sepse e prodhojnë dhe të tjerët në mënyra të tjera të tilla.
Është e qartë, pra, që i përket një shkence të jetë në gjendje të japë një llogari të këtyre koncepteve, si dhe të substancës (kjo ishte një nga pyetjet në librin tonë të problemeve), dhe se është funksioni i filozofit të jetë në gjendje të hetojë të gjitha gjërat. Sepse nëse nuk është funksioni i filozofit, kush është ai që do të hetojë nëse Sokrati dhe Sokrati i ulur janë e njëjta gjë, ose nëse një gjë ka një të kundërt, ose çfarë është kontradikta, ose sa kuptime ka? Dhe në mënyrë të ngjashme me të gjitha pyetjet e tjera të tilla. Meqenëse, atëherë, këto janë modifikime thelbësore të unitetit qua unitetit dhe të qenies qua, jo numra qua ose linja ose zjarr, është e qartë se i përket kësaj shkence të hetojë si thelbin e këtyre koncepteve ashtu edhe vetitë e tyre. Dhe ata që studiojnë këto veti gabojnë jo duke lënë sferën e filozofisë, por duke harruar atë substancë, për të cilën nuk kanë ide të saktë, është para këtyre gjërave të tjera. Për numrin qua numri ka atribute të veçanta, të tilla si çuditshmëria dhe çiftësia, krahasueshmëria dhe barazia, teprica dhe defekti, dhe këto i përkasin numrave ose në vetvete ose në lidhje me njëri-tjetrin. Dhe në mënyrë të ngjashme e ngurta dhe e palëvizshmja dhe ajo që është në lëvizje dhe e pa peshë dhe ajo që ka peshë kanë veti të tjera të veçanta. Po ashtu, ka disa veti të veçanta për të qenë si të tillë, dhe pikërisht për këto filozofi duhet të hetojë të vërtetën.-Mund të përmendet një tregues i kësaj: dialektikët dhe sofistët marrin të njëjtën maskë si filozofi, sepse sofistikimi është Urtësia e cila ekziston vetëm në dukje, dhe dialektologët përqafojnë të gjitha gjërat në dialektikën e tyre, dhe qenia është e përbashkët për të gjitha gjërat; por padyshim që dialektika e tyre i përqafon këto lëndë sepse këto janë të përshtatshme për filozofinë.-Për sofistikën dhe dialektikën kthehen në të njëjtën klasë të gjërave si filozofia, por kjo ndryshon nga dialektika në natyrën e fakultetit të kërkuar dhe nga sofistikimi në lidhje me qëllimin e jeta filozofike. Dialektika është thjesht kritike atje ku filozofia pretendon të dijë, dhe sofistikuese është ajo që duket të jetë filozofi por nuk është ashtu.
Pjesa 3
Me sa duket, atëherë i përket filozofit, d.m.th. atij që po studion natyrën e të gjitha substancave, të hetojë gjithashtu parimet e silogjizmit. Por ai që di më mirë për secilën gjini duhet të jetë në gjendje të deklarojë parimet më të caktuara të lëndës së tij, kështu që ai, subjekti i të cilit janë gjërat ekzistuese qua ekzistuese, duhet të jetë në gjendje të deklarojë parimet më të sigurta të të gjitha gjërave. Ky është filozofi, dhe parimi më i sigurt nga të gjithë është ai në lidhje me të cilin është e pamundur të gabosh; sepse një parim i tillë duhet të jetë sa më i njohuri (sepse të gjithë njerëzit mund të gabojnë për gjëra që nuk i dinë), dhe jo-hipotetik. Për një parim që duhet të ketë secili që kupton çdo gjë që është, nuk është hipotezë; dhe atë që secili duhet të dijë se di ndonjë gjë, ai duhet ta ketë tashmë kur të vijë në një studim të veçantë. Padyshim që një parim i tillë është më i sigurti nga të gjithë; cili parim është ky, le të vazhdojmë të themi. Isshtë, që e njëjta atribut nuk mund të përkasë në të njëjtën kohë dhe të mos i përkasë të njëjtës subjekt dhe në të njëjtin aspekt; ne duhet të presupozojmë, për të mbrojtur nga kundërshtimet dialektike, çdo kualifikim të mëtejshëm që mund të shtohet. Ky, pra, është më i sigurti nga të gjitha parimet, pasi i përgjigjet përkufizimit të dhënë më sipër. Sepse është e pamundur që dikush të besojë që e njëjta gjë të jetë dhe të mos jetë, siç mendojnë disa që thotë Herakliti. Për atë që thotë një njeri, ai nuk beson domosdoshmërisht; dhe nëse është e pamundur që atributet e kundërta duhet t'i përkasin në të njëjtën kohë të njëjtës lëndë (kualifikimet e zakonshme duhet të presupozohen edhe në këtë premisë), dhe nëse një mendim që bie në kundërshtim me një tjetër është në kundërshtim me të, padyshim që është e pamundur për të njëjtën njeriu në të njëjtën kohë të besojë të njëjtën gjë që të jetë dhe të mos jetë; sepse nëse një njeri gabonte në këtë pikë ai do të kishte mendime të kundërta në të njëjtën kohë. Forshtë për këtë arsye që të gjithë ata që po kryejnë një demonstratë e ulin atë në këtë si një besim të fundit; sepse kjo natyrshëm është pikënisja edhe për të gjitha aksiomat e tjera.
Ka disa që, siç thamë, të dy vetë pohojnë se është e mundur që e njëjta gjë të jetë dhe të mos ekzistojë, dhe thonë se njerëzit mund të gjykojnë që të jetë kështu. Dhe ndër të tjera shumë shkrimtarë për natyrën e përdorin këtë gjuhë. Por tani kemi pohuar se është e pamundur që diçka në të njëjtën kohë të jetë dhe të mos jetë, dhe me anë të kësaj mjeti kemi treguar që kjo është më e padiskutueshmja nga të gjitha parimet.-Disa me të vërtetë kërkojnë që edhe kjo të demonstrohet, por këtë ata e bëjnë përmes dëshirës për arsim, për të mos ditur se cilat gjëra duhet të kërkojnë demonstrim dhe se çfarë nuk duhet, argumenton se dëshirojnë arsimin. Sepse është e pamundur që të ketë demonstrim të absolutisht gjithçkaje (do të kishte një regres të pafund, kështu që akoma nuk do të kishte demonstrim); por nëse ka gjëra për të cilat nuk duhet të kërkohet demonstrim, këta persona nuk mund të thonë se cilin parim mbajnë për të qenë më të qartë se ai i tanishmi.
Sidoqoftë, ne mund të demonstrojmë negativisht edhe se kjo pikëpamje është e pamundur, nëse kundërshtari ynë do të thotë vetëm diçka; dhe nëse ai nuk thotë asgjë, është absurde të kërkosh t'i japësh një llogari të pikëpamjeve tona dikujt që nuk mund të japë llogari për asgjë, për aq sa nuk mund ta bëjë këtë. Për një njeri të tillë, si i tillë, nuk është që nga fillimi më i mirë se një perime. Tani demonstrim negativ dalloj nga demonstrimi i duhur, sepse në një demonstrim mund të mendohet se po shtron pyetjen, por nëse një person tjetër është përgjegjës për supozimin, ne do të kemi prova negative, jo demonstrim. Pika fillestare për të gjitha argumentet e tilla nuk është kërkesa që kundërshtari ynë të thotë se diçka është ose nuk është (sepse kjo mund të konsiderohet si një kërkesë e pyetjes), por që ai të thotë diçka që është domethënëse si për veten e tij dhe për një tjetër; sepse kjo është e nevojshme, nëse ai vërtet do të thotë diçka. Sepse, nëse nuk do të thotë asgjë, një njeri i tillë nuk do të jetë i aftë të arsyetojë, as me veten e tij ose me një tjetër. Por nëse dikush e pranon këtë, demonstrimi do të jetë i mundur; sepse tashmë do të kemi diçka të caktuar. Megjithatë personi përgjegjës për provën nuk është ai që demonstron por ai që dëgjon; sepse duke mohuar arsyen ai dëgjon arsyen. Dhe përsëri ai që e pranon këtë e ka pranuar se diçka është e vërtetë përveç demonstrimit (në mënyrë që jo gjithçka të jetë 'kështu dhe jo aq').
Së pari, kjo të paktën është padyshim e vërtetë, që fjala 'të jetë' ose 'të mos jetë' ka një kuptim të caktuar, kështu që jo gjithçka do të jetë 'kështu dhe jo aq'. Përsëri, nëse 'njeriu' ka një kuptim, le të jetë 'kafsha me dy këmbë'; duke pasur një kuptim, unë e kuptoj këtë: -nëse 'njeri' do të thotë 'X', atëherë nëse A është një burrë 'X' do të jetë ajo që 'të jesh burrë' do të thotë për të. (Nuk bën asnjë ndryshim edhe nëse dikush do të thoshte një fjalë ka disa kuptime, vetëm nëse ato janë të kufizuara në numër; sepse për secilin përkufizim mund të caktohet një fjalë e ndryshme. Për shembull, mund të themi se 'njeriu' nuk ka një kuptim por disa, njëra prej të cilave do të kishte një përkufizim, dmth. 'kafshë me dy këmbë', ndërsa mund të ketë edhe disa përkufizime të tjera, vetëm nëse ato do të ishin të kufizuara në numër; sepse secili prej përkufizimeve mund t'i caktohet një emër i veçantë. Nëse, megjithatë, ato nuk do të ishin të kufizuara, por do të thoshte se fjala ka një numër të pafund kuptimesh, padyshim që arsyetimi do të ishte i pamundur; sepse të mos kesh një kuptim do të thotë të mos kesh kuptim dhe nëse fjalët nuk kanë kuptim arsyetimi ynë njëri-tjetri, dhe me të vërtetë me veten tonë, është asgjësuar; sepse është e pamundur të mendojmë për ndonjë gjë nëse nuk mendojmë për një gjë; por nëse kjo është e mundur, një emër mund t'i caktohet kësaj gjëje.)
Le të supozohet atëherë, siç u tha në fillim, se emri ka një kuptim dhe ka një kuptim; është e pamundur, pra, që 'të jesh burrë' do të thotë saktësisht 'të mos jesh burrë', nëse 'njeriu' jo vetëm tregon diçka për një temë, por gjithashtu ka një domethënie (sepse nuk e identifikojmë 'të kesh një domethënie' me 'duke nënkuptuar diçka në lidhje me një temë', pasi në atë supozim edhe 'muzikorja' dhe 'e bardha' dhe 'njeriu' do të kishin një domethënie, kështu që të gjitha gjërat do të ishin një; sepse të gjitha do të kishin të njëjtën domethënie).
Dhe nuk do të jetë e mundur të jesh dhe të mos jesh e njëjta gjë, përveç në sajë të një paqartësie, ashtu si nëse një të cilin ne e quajmë 'njeri', të tjerët do të quanin 'jo-njeri'; por çështja në fjalë nuk është kjo, nëse e njëjta gjë mund të jetë në të njëjtën kohë dhe të mos jetë burrë në emër, por nëse mundet në fakt. Tani nëse 'burrë' dhe 'jo-njeri' nuk do të thonë asgjë ndryshe, padyshim 'të mos jesh burrë' nuk do të thotë asgjë ndryshe nga 'të jesh burrë'; kështu që 'të jesh burrë' do të thotë 'të mos jesh burrë'; sepse ata do të jenë një. Për të qenë një do të thotë kjo qenie e lidhur si 'rroba' dhe 'veshje' janë, nëse përkufizimi i tyre është një. Dhe nëse 'të jesh burrë' dhe 'të jesh mashkull' do të jesh një, ato duhet të nënkuptojnë një gjë. Por u tregua më herët 'se ato kanë kuptime të ndryshme.-Prandaj, nëse është e vërtetë të thuash për ndonjë gjë që është burrë, duhet të jetë një kafshë me dy këmbë (sepse kjo ishte ajo që' njeriu 'do të thoshte); dhe nëse kjo është e nevojshme, është e pamundur që e njëjta gjë të mos jetë në atë kohë një kafshë me dy këmbë; sepse kjo do të thotë 'të jesh i domosdoshëm' - që është e pamundur që gjëja të mos jetë. Shtë, pra, e pamundur që të jetë në të njëjtën kohë e vërtetë të thuash e njëjta gjë është burrë dhe nuk është burrë.
E njëjta llogari qëndron mirë në lidhje me 'të mos qenit burrë', sepse 'të jesh burrë' dhe 'të jesh burrë' do të thotë gjëra të ndryshme, pasi që edhe 'të jesh i bardhë' dhe 'të jesh burrë' janë të ndryshëm; për termat e mëparshëm janë shumë më të ndryshëm, kështu që ata duhet të kenë një kuptim të fortë gjëra të ndryshme. Dhe nëse dikush thotë se 'e bardha' do të thotë e njëjta gjë si 'njeriu', përsëri do të themi të njëjtën gjë me atë që u tha më parë, se do të vinte pas që të gjitha gjërat janë një, dhe jo vetëm e kundërta. Por nëse kjo është e pamundur, atëherë ajo që kemi ruajtur do të ndjekë, nëse kundërshtari ynë do t'i përgjigjet vetëm pyetjes sonë
Dhe nëse, kur dikush bën pyetjen thjesht, ai shton kontradiktat, ai nuk po i përgjigjet pyetjes. Sepse nuk ka asgjë për të parandaluar që e njëjta gjë të jetë burrë dhe e bardhë dhe gjëra të tjera të panumërta: por përsëri, nëse dikush pyet nëse është apo nuk është e vërtetë të thuash se ky është një burrë, kundërshtari ynë duhet të japë një përgjigje që do të thotë një gjë, dhe mos shtoni se 'është gjithashtu e bardhë dhe e madhe'. Sepse, përveç arsyeve të tjera, është e pamundur të numërohen atributet e tij aksidentale, të cilat janë të pafundme në numër; le të, pra, të numërojë ose të gjitha ose asnjë. Në mënyrë të ngjashme, pra, edhe nëse e njëjta gjë është një mijë herë një burrë dhe një jo-njeri, ai nuk duhet, duke iu përgjigjur pyetjes nëse ky është një burrë, të shtojë se është gjithashtu në të njëjtën kohë një jo-njeri, përveç nëse ai është i detyruar të shtojë edhe të gjitha aksidentet e tjera, të gjitha ato që subjekti është ose nuk janë; dhe nëse e bën këtë, ai nuk po respekton rregullat e argumentit.
Dhe në përgjithësi ata që e thonë këtë e zhdukin substancën dhe thelbin. Sepse ata duhet të thonë se të gjitha atributet janë aksidente dhe se nuk ka diçka të tillë 'të jesh në thelb burrë' ose 'një kafshë'. Sepse nëse do të ketë ndonjë gjë të tillë si 'të jesh në thelb një burrë' kjo nuk do të jetë 'të jesh një njeri' ose 'të mos jesh burrë' (megjithatë këto janë mohime të tij); sepse kishte një gjë që do të thoshte, dhe kjo ishte përmbajtja e diçkaje. Dhe shënimi i substancës së një sendi do të thotë se thelbi i sendit nuk është asgjë tjetër. Por nëse qenia e saj në thelb është një burrë do të jetë e njëjtë sikur të jesh në thelb një jo-njeri ose në thelb të mos jesh burrë, atëherë thelbi i saj do të jetë diçka tjetër. Prandaj kundërshtarët tanë duhet të thonë se nuk mund të ketë një përkufizim të tillë për asgjë, por që të gjitha atributet janë aksidentale; sepse ky është dallimi midis substancës dhe aksidentit - "e bardha" është e rastësishme për njeriun, sepse megjithëse është i bardhë, bardhësia nuk është thelbi i tij. Por nëse të gjitha deklaratat janë aksidentale, nuk do të ketë asgjë parësore për të cilën ato bëhen, nëse aksidentalja gjithmonë nënkupton parashikimin për një temë. Parashikimi, pra, duhet të shkojë në infinitum. Por kjo është e pamundur; sepse jo më shumë se dy terma mund të kombinohen në parashikimin aksidental. Për (1) një aksident nuk është një aksident i një aksidenti, përveç nëse ndodh sepse të dy janë aksidente të së njëjtës subjekt. Dua të them, për shembull, që e bardha është muzikore dhe kjo e fundit është e bardhë, vetëm sepse të dyja janë aksidentale për njeriun. Por (2) Sokrati është muzikor, jo në këtë kuptim, që të dy termat janë aksidentalë për diçka tjetër. Që atëherë disa kallëzues janë aksidentale në këtë dhe disa në atë kuptim, (a) ato që janë aksidentale në kuptimin e fundit, në të cilën e bardha është aksidentale për Sokratin, nuk mund të formojnë një seri të pafund në drejtimin lart; p.sh. Sokrati i bardhi nuk ka akoma një aksident tjetër; sepse asnjë unitet nuk mund të dalë nga një shumë e tillë. As përsëri (b) 'e bardha' nuk do të ketë një term tjetër aksidental me të, p.sh. 'muzikore' Sepse kjo nuk është më e rastësishme se kjo; dhe në të njëjtën kohë ne kemi bërë dallimin, që ndërsa disa kallëzues janë aksidentale në këtë kuptim, të tjerët janë aq në kuptimin në të cilin 'muzikori' është i rastësishëm për Sokratin; dhe aksidenti është një aksident i një aksidenti jo në raste të këtij lloji të fundit, por vetëm në raste të llojit tjetër, kështu që jo të gjithë termat do të jenë aksidentale. Duhet, pra, edhe të ketë diçka që tregon substancën. Dhe nëse është kështu, është treguar se kontradiktat nuk mund të parashikohen në të njëjtën kohë.
Përsëri, nëse të gjitha deklaratat kontradiktore janë të vërteta për të njëjtën temë në të njëjtën kohë, padyshim që të gjitha gjërat do të jenë një. Sepse e njëjta gjë do të jetë një triremë, një mur dhe një njeri, nëse për gjithçka është e mundur ose të pohoni ose të mohoni ndonjë gjë (dhe kjo premisë duhet të pranohet nga ata që ndajnë pikëpamjet e Protagoras). Sepse nëse dikush mendon se burri nuk është triremë, padyshim që ai nuk është një triremë; kështu që ai gjithashtu është një trirem, nëse, siç thonë ata, pohimet kontradiktore janë të dyja të vërteta. Dhe kështu marrim doktrinën e Anaksagoras, që të gjitha gjërat janë të përziera së bashku; në mënyrë që asgjë të mos ekzistojë vërtet. Atëherë, ata duket se flasin për të papërcaktuarën dhe, ndërsa dëshirojnë të flasin për qenien, ata flasin për mosqenien; sepse është ajo që ekziston potencialisht dhe jo në realitetin e plotë që është e papërcaktuar. Por ata duhet të përcaktojnë çdo temë pohimin ose mohimin e çdo cilësie. Sepse është absurde nëse nga secila subjekt mohimi i tij do të jetë i parashikueshëm, ndërsa mohimi i diçkaje tjetër që nuk mund të parashikohet prej tij nuk është të parashikohet për të; për shembull, nëse është e vërtetë të thuash për një njeri që nuk është burrë, padyshim që është gjithashtu e vërtetë të thuash se ai është ose një triremë ose jo një triremë. Nëse, pra, pohimi mund të parashikohet, edhe negativi duhet të jetë i parashikueshëm; dhe nëse pohimi nuk është i parashikueshëm, negativi, të paktën, do të jetë më i parashikueshëm sesa negativi i vetë subjektit. Nëse, pra, edhe negativi i fundit është i parashikueshëm, negativi i 'triremës' do të jetë gjithashtu i parashikueshëm; dhe, nëse kjo është e parashikueshme, pohimi do të jetë gjithashtu shumë.
Atëherë, ata që mbajnë këtë pikëpamje drejtohen në këtë përfundim dhe në përfundimin e mëtejshëm se nuk është e nevojshme as të pohosh, as të mohosh. Sepse nëse është e vërtetë që një gjë është njeri dhe jo-njeri, padyshim që nuk do të jetë as burrë, as jo-njeri. Për dy pohimet atje u përgjigjen dy mohimeve, dhe nëse e para trajtohet si një fjali e vetme e përbërë nga dy, e dyta gjithashtu është një fjali e vetme e kundërt me të parën.
Përsëri, ose teoria është e vërtetë në të gjitha rastet, dhe një gjë është e bardhë dhe jo e bardhë, ekzistuese dhe jo-ekzistente, dhe të gjitha pohimet dhe mohimet e tjera janë në përputhje me të njëjtën mënyrë ose teoria është e vërtetë për disa thënie dhe jo për të tjera. Dhe nëse jo nga të gjitha, përjashtimet do të jenë kontradiktore, nga të cilat pa dyshim që vetëm një është e vërtetë; por nëse mbi të gjitha, përsëri ose mohimi do të jetë i vërtetë kudo që është pohimi, dhe pohimi i vërtetë kudo që është mohimi, ose mohimi do të jetë i vërtetë kur pohimi është, por pohimi jo gjithmonë i vërtetë aty ku është mohimi. Dhe (a) në rastin e fundit do të ketë diçka që fiksisht nuk është, dhe ky do të jetë një besim i padiskutueshëm; dhe nëse mosqenia është diçka e padiskutueshme dhe e ditur, pohimi i kundërt do të jetë më i ditur. Por (b) nëse është po aq e mundur gjithashtu të pohosh gjithçka që është e mundur të mohosh, ose duhet të thuash se çfarë është e vërtetë kur ndan kallëzuesit (dhe thotë, për shembull, se një gjë është e bardhë, dhe përsëri se ajo nuk është e bardhë), apo jo. Dhe nëse (i) nuk është e vërtetë të zbatojmë kallëzuesit veçmas, kundërshtari ynë nuk është duke thënë atë që ai pretendon të thotë, dhe gjithashtu asgjë nuk ekziston fare; por si mund të flisnin ose të ecnin gjërat inekzistente, siç bën ai? Gjithashtu të gjitha gjërat në këtë pikëpamje do të ishin një, siç është thënë tashmë, dhe njeriu dhe Zoti dhe triremja dhe kontradiktat e tyre do të jenë të njëjtat. Sepse nëse kontradiktat mund të parashikohen njësoj nga secila temë, një gjë nuk do të ndryshojë në asnjë mënyrë nga një tjetër; sepse nëse ndryshon, ky ndryshim do të jetë diçka e vërtetë dhe e veçantë për të. Dhe (ii) nëse dikush me vërtetësi mund të zbatojë kallëzuesit veç e veç, rezultati i sipërpërmendur nuk ndjek më pak, dhe, më tej, vijon se të gjithë atëherë do të ishin të drejtë dhe të gjithë do të ishin në gabim, dhe vetë kundërshtari ynë e rrëfen veten para jini në gabim.-Dhe në të njëjtën kohë diskutimi ynë me të është padyshim për asgjë fare; sepse ai nuk thotë asgjë. Sepse ai nuk thotë as 'po' as 'jo', por 'po dhe jo'; dhe përsëri ai i mohon të dyja këto dhe thotë 'as po as jo'; sepse përndryshe do të kishte tashmë diçka të caktuar.
Përsëri nëse kur pohimi është i vërtetë, mohimi është i rremë, dhe kur kjo është e vërtetë, pohimi është i rremë, nuk do të jetë e mundur të pohoni dhe mohoni të njëjtën gjë me të vërtetë në të njëjtën kohë. Por mbase ata mund të thonë se kjo ishte pyetja në fjalë.
Përsëri, a është në gabim ai që gjykon ose se gjëja është kështu ose se nuk është kështu, dhe a ka të drejtë ai që gjykon të dy? Nëse ai ka të drejtë, çfarë mund të kuptojnë ata duke thënë se natyra e gjërave ekzistuese është e këtij lloji? Dhe nëse ai nuk ka të drejtë, por më shumë të drejtë se ai që gjykon në një mënyrë tjetër, qenia do të jetë tashmë e një natyre të caktuar, dhe kjo do të jetë e vërtetë, dhe jo në të njëjtën kohë gjithashtu jo e vërtetë. Por nëse të gjithë janë njësoj të gabuar dhe të drejtë, ai që është në këtë gjendje nuk do të jetë në gjendje të flasë ose të thotë diçka të kuptueshme; sepse ai thotë në të njëjtën kohë edhe 'po' dhe "jo". Dhe nëse ai nuk bën gjykim por 'mendon' dhe 'nuk mendon', me indiferencë, çfarë ndryshimi do të ketë midis tij dhe një perime? -Kështu, atëherë, në shkallën më të lartë është e qartë se asnjëri nga ata që mbajnë kjo pikëpamje dhe as ndonjë tjetër nuk është me të vërtetë në këtë pozicion. Pse një njeri ec në Megara dhe nuk qëndron në shtëpi, kur mendon se duhet të ecte atje? Pse ai nuk ecën herët në mëngjes në një pus ose mbi një greminë, nëse dikush ndodhet në rrugën e tij? Pse e vëzhgojmë atë duke u mbrojtur nga kjo, dukshëm sepse ai nuk mendon se rënia brenda është njëlloj e mirë dhe jo e mirë? Me sa duket, atëherë, ai gjykon një gjë që të jetë më mirë dhe një tjetër më keq. Dhe nëse është kështu, ai gjithashtu duhet të gjykojë një gjë të jetë burrë dhe një gjë tjetër të mos jetë njeri, një gjë të jetë e ëmbël dhe një gjë tjetër të mos jetë e ëmbël. Sepse ai nuk synon dhe gjykon të gjitha gjërat njësoj, kur, duke menduar se është e dëshirueshme për të pirë ujë ose për të parë një njeri, ai vazhdon të synojë këto gjëra; megjithatë ai duhet, nëse e njëjta gjë do të ishte njësoj si burri dhe jo-njeriu. Por, siç u tha, nuk ka njeri që padyshim nuk shmang disa gjëra dhe jo të tjerat. Prandaj, siç duket, të gjithë njerëzit bëjnë gjykime të pakualifikuara, nëse jo për të gjitha gjërat, akoma për atë që është më mirë dhe më keq. Dhe nëse kjo nuk është njohuri, por mendim, ata duhet të jenë gjithnjë e më të shqetësuar për të vërtetën, pasi një i sëmurë duhet të jetë më i shqetësuar për shëndetin e tij sesa ai që është i shëndetshëm; sepse ai që ka mendime është, në krahasim me njeriun që e di, jo në një gjendje të shëndetshme për sa i përket së vërtetës.
Pjesa 5
Nga i njëjti mendim del doktrina e Protagoras, dhe të dy doktrinat duhet të jenë njësoj të vërteta ose njësoj të pavërteta. Nga njëra anë, nëse të gjitha mendimet dhe paraqitjet janë të vërteta, të gjitha deklaratat duhet të jenë në të njëjtën kohë të vërteta dhe të rreme. Për shumë burra kanë besime në të cilat bien ndesh me njëri-tjetrin dhe mendojnë se gabojnë që nuk kanë të njëjtat mendime me veten e tyre; kështu që e njëjta gjë duhet të jetë dhe të mos jetë. Dhe nga ana tjetër, nëse është kështu, të gjitha mendimet duhet të jenë të vërteta; sepse ata që gabojnë dhe ata që kanë të drejtë kundërshtojnë njëri-tjetrin në mendimet e tyre; nëse, atëherë, realiteti është i tillë siç mendon pikëpamja në fjalë, të gjitha do të jenë të drejta në besimet e tyre.