Piramidat_e_Egjiptit
Përshkrimi
parapamje|left|369px|Harta e kompleksit te Gizes Piramidat, që u ndërtuan gjatë Dinastisë së IV, dëshmojnë fuqinë e shtetit dhe të besimit faraonik. Ato u ndërtuan për të shërbyer si varre, por mbi të gjitha për ti bërë emrat e tyre të jetonin përjetësisht. Përmasat dhe dizajni i thjeshtë tregojnë një nivel të lartë aftësish të projektuesve dhe inxhinierëve të lashtë egjiptianë. Piramida e Madhe e Gizës, e cila me shumë gjasa u përfundua në vitin 2580 p.e.s., është piramida më e vjetër e Gizës dhe piramida më e madhe në botë ashtu si dhe monumenti i vetëm mbijetues prej Shtatë mrekullive të botës së lashtë. Piramida e Khafreut besohet se është përfunduar rreth vitit 2532 p.e.s., në fund të mbretërimit të Khafreut. Khafreu e vendosi në mënyrë të zguar dhe ambicioze piramidën e tij përkundrejt atyre të paraardhësve të tij. Nuk është aq e madhe sa piramida e Khufu/Keopsit, por ai qe i aftë ti jepte asaj përshtypjen e të qenit më e lartë madhe duke e ndërtuar në një vend me themele 10 metra më të larta dhe me një pjerrësi më të madhe këndore. Së bashku me ndërtimin e piramidës së tij, Khafreu porositi ndërtimin e Sfinksit gjigand si gardian i varrit të tij. Fytyra njerëzore, me gjasa portreti i Khafreut, në trupin e një luani do të shihej si një simbol hyjnor nga grekët 15 shekuj më vonë. Megjithatë, aktualisht, disa egjiptologë mendojnë se fytyra e Sfinksit të Madh, që ngrihet në pjesën lindore të kompleksit, i drejtuar nga lindja, i përketë Keopsit Sfinksi i Madh mendohet se është nxjerr nga shtresat shkëmbore të gurit gëlqeror dhe qëndron rreth 20 metra i lartë. Piramida e Menkaure-së datohet afërsisht rreth vitit 2490 p.e.s. dhe është 65 metra e lartë duke e lënë atë si më të voglën e piramidave të mëdha. Nga të treja vetëm Piramida e Khafreut ruan akoma pjesë të mbulimit të lëmuar me shkëmb gëlqeror, pranë majës së sajë. Varrezat e shumta, me mastabat dhe varret private, paraqesin varre të funskionarëve të lartë dhe anëtarëve të familjeve mbretërore, siç është ajo e mbretëreshës Meresankh e III. Midis zbulimeve të fundit gjendet fshati i artizanëve që ndërtuan piramidat dhe vetë nekropolin. Nëpërmjet fotove dhe pikturave të realizuara në Shekullin e XIX, piramidat e Gizës përgjithësisht nga turistët imagjinohen si të pozicionuara në një vend të largët të shkretëtirës, megjithëse në realitet zona e tyre është e rrethuar nga një zonë e populluar urbane e formuar nga pallate të shumta. Nekropoli i Gizës, së bashku me sitet e lashta të Memfisit, Sakarës, Dahshurit, Abu Rawashit dhe Abusirit, janë shpallur nga UNESCO si trashëgimi e njerëzimit në vitin 1979. Kultura popullore i çon njerëzit të besojnë se piramidat janë shumë të ndërlikuara, me shumë tunele brenda tyre për të krijuar ngatërrim kundër grabitësve të varreve. Kjo nuk është e vërtetë. Kalime e boshtit të piramidave janë mjaft të thjeshta, kryesisht duke çuar drejtësisht te varri. Madhësia e stërmadhe e piramidave tërhiqte shumë grabitës të thesareve që gjendeshin brenda, gjë që shkaktoi grabitjen relativisht të hershme të pasi varri ishte mbyllur në disa raste. Gjithësesi, disa herë gjenden edhe tunele shtesë, por këta përdoreshin nga ndërtuesit për të kuptuar se sa shumë duhet ta gërmonin varrin në koren e tokës. Është gjithashtu mendim i përhapur se për shkak të grabitësve të varreve, mbretërit e ardhshëm u varrosën në Luginën e Mbretërve për ti bërë të fshehura. Kjo është gjithashtu e pa vërtetë, pasi ndërtimi i piramidave u vazhdoi edhe nga shumë dinasti, thjeshtë në përmasa më të vogla. Për tu ndalur në fund, për shkaqe ekonomike dhe jo të grabitësve.