cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Futbolli për Miqësinë
Futbolli për Miqësinë 2018
40.	Republika Islamike e Afganistanit
43.	Republika Italiane
44.	Republika e Jemenit
45.	Ishujt Kajman
46.	Kanadaja
47.	Republika Popullore e Kinës
48.	Taipei Kinez (Tajvan)
49.	Principata e Andorrës
50.	Principata e Lihtenshtajnit
51.	Republika e Bashkëpunimit të Guajanas
52.	Republika Popullore Demokratike e Koresë
53.	Mbretëria e Bahreinit
54.	Mbretëria e Belgjikës
55.	Mbretëria e Butanit
56.	Mbretëria e Danimarkës
57.	Mbretëria e Spanjës
58.	Mbretëria e Kamboxhias
59.	Mbretëria e Lesotos
60.	Mbretëria e Marokut
61.	Mbretëria e Holandës
62.	Mbretëria e Norvegjisë
63.	Mbretëria e Arabisë Saudite
64.	Mbretëria e Svazilandit
65.	Mbretëria e Tajlandës
Libri i lirisë
Libri i lirisë : Bill Clinton, Javier Solana, Fehmi Agani, etj. Botuar në Prishtinë në vitin 2003 nga "Zëri". Libri ka 407 faqe.
Futbolli për Miqësinë
Futbolli për Miqësinë 2018
66.	Mbretëria e Tongës
68.	Republika e Kirgistanit
69.	Kuraçao
70.	Republika Popullore Demokratike e Laosit
71.	Republika e Letonisë
72.	Republika e Libanit
73.	Republika e Lituanisë
75.	Republika e Maldiveve
76.	Shtetet e Bashkuara të Meksikës
77.	Shteti Plurinacional i Bolivisë
78.	Mongolia
79.	Montserrat
80.	Republika Popullore e Bangladeshit
81.	Shteti i Pavarur i Papua Guinesë së Re
82.	Shteti i Pavarur i Samoas
83.	Zelanda e Re
84.	Kaledonia e Re
85.	Republika e Bashkuar e Tanzanisë
86.	Emiratet e Bashkuara Arabe
87.	Ishujt Kuk
88.	Ishujt Tërks dhe Kajkos
89.	Republika e Shqipërisë
90.	Republika e Angolës
91.	Republika e Armenisë
92.	Republika e Bjellorusisë
93.	Republika e Beninit
94.	Republika e Bullgarisë
95.	Republika e Botsvanës
96.	Republika e Burundit
97.	Republika e Vanuatit
98.	Republika e Haitit
99.	Republika e Gambias
100.	Republika e Ganës
101.	Republika e Guatemalës
102.	Republika e Guinea-Bissau
104.	Republika e Xhibutit
105.	Republikën e Zambisë
106.	Republika e Zimbabvesë
107.	Republika e Indisë
108.	Republika e Indonezisë
109.	Republika e Irakut
110.	Republika e Irlandës
112.	Republika e Kazakistanit
113.	Republika e Kenias
114.	Republika e Qipros
115.	Republika e Kolumbisë
Sant Esteve de la Sarga
Sant Esteve de la Sarga është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Pallars Jussà, të provincës Lleida, në Katalonia.
Futbolli për Miqësinë
Futbolli për Miqësinë 2018
116.	Republika e Kongos
117.	Republika e Koresë
118.	Republika e Kosovës
119.	Republika e Kosta Rikës
Sant Esteve de la Sarga
Lidhje të jashtme
Sant Esteve de la Sarga
Futbolli për Miqësinë
Futbolli për Miqësinë 2018
120.	Republika e Bregut të Fildishtë
121.	Republika e Kubës
123.	Republika e Mauritius
125.	Republika e Maqedonisë
126.	Republika e Malavit
127.	Republika e Malit
128.	Republika e Maltës
129.	Republika e Mozambikut
130.	Republika e Moldavisë
131.	Republika e Namibisë
132.	Republika e Nigerit
133.	Republika e Nikaraguas
134.	Republika e Kapo Verde
135.	Republika Islamike e Pakistanit
136.	Republika e Panamasë
137.	Republika e Paraguajit
138.	Republika e Perusë
139.	Republika e Polonisë
140.	Republika e Portugalisë
142.	Republika e San Marinos
143.	Republika e Sejshelleve
145.	Republika e Serbisë
146.	Republika e Singaporit
148.	Republika e Bashkimit të Mianmarit
149.	Republika e Sudanit
150.	Republika e Surinamit
151.	Republika e Sierra Leones
152.	Republika e Taxhikistanit
153.	Republika e Trinidad dhe Tobago
154.	Republika e Turkmenistanit
155.	Republika e Ugandës
156.	Republika e Uzbekistanit
157.	Republika e Fixhit
158.	Republika e Filipineve
160.	Republika e Çadit
161.	Republika e Malit të Zi
162.	Republika e Kilit
163.	Republika e Ekuadorit
164.	Republika e Guinesë Ekuatoriale
165.	Republika e Salvadorit
166.	Republika e Sudanit të Jugut
167.	Republika e Kamerunit
168.	Federata Ruse
169.	Rumania
170.	Hong Kong – Rajoni i Veçantë Administrativ i Republikës Popullore të Kinës
171.	Shteti i Lirë i Asociuar i Porto Rikos
172.	Irlanda e Veriut
173.	Shën Vincent dhe Grenadinet
174.	Shën Luçia
175.	Republika Arabe e Sirisë
176.	Republika Sllovake
177.	Komonuelthi i Bahamas
178.	Komonuelthi i Dominikës
180.	Shtetet e Bashkuara të Amerikës
181.	Ishujt Solomone
182.	Republika Socialiste e Vietnamit
183.	Bashkimi i Komoros
184.	Makao – Rajoni i Veçantë Administrativ i Republikës Popullore të Kinës
185.	Sulltanati i Omanit
186.	Tahiti
187.	Territori i Guamit
188.	Republika Togoleze
189.	Republika e Tunizisë
190.	Republika e Turqisë
191.	Ukraina
192.	Uellsi
193.	Ishujt Faroe
194.	Republika Federale Demokratike e Nepalit
195.	Republika Federale Demokratike e Etiopisë
196.	Republika Federative e Brazilit
197.	Republika Federale e Gjermanisë
198.	Republika Federale e Nigerisë
199.	Republika Federale e Somalisë
200.	Federata e Shën Kits dhe Nevisit
Kosova nga lufta te Pavarësia
Kosova nga lufta te Pavarësia libër me autor Malko Zaçe dhe Ylli Polovina (red.). Botuar në Tiranë nga "Skanderbeg books", në vitin 2004. Faqet e librit 232. ISBN 99943-602-1-3
Futbolli për Miqësinë
Futbolli për Miqësinë 2018
201.	Republika e Finlandës
202.	Republika Franceze
203.	Republika e Afrikës Qendrore
204.	Republika Çeke
205.	Konfederata Zvicerane
206.	Skocia
207.	Eritrea
208.	Republika e Estonisë
209.	Republika e Afrikës së Jugut
210.	Xhamajka
211.	Japonia
Në kampionatin botëror “Futbolli për Miqësinë” 2018 morën pjesë 32 skuadra ndërkombëtare miqësore. Për herë të parë në historinë e këtij programi, finalja komentohej nga një komentator i ri nga Siria, Yazan Taha dhe arbitrohej nga arbitri i ri rus, Bogdan Batalin. Fituesi i kampionatit botëror “Futbolli për Miqësinë” ishte skuadra e “Shimpanzeve” e përbërë nga futbollistë të rinj prej Domenika, Shën Kits dhe Nevis, Malaui, Kolumbia, Benini dhe Republika Demokratike e Kongos. Vladislav Poliakov, një pjesëmarës i ri nga Sarasku i Rusisë, ishte tranjeri i skuadrës. Aktiviteti final i sezonit të gjashtë të forumit ndërkombëtar të futbollit për fëmijë “Futbolli për Miqësinë”, u mbajt më 13 qershor në Qëndrën Oqeanografike dhe Biologjia e Detit “Moskvarium”. Në të mori pjesë edhe zoti Viktor Zubkov (Kryetar i bordit të drejtorëve i kompanisë Gazprom), Olga Golodets (Zëvendëskryetare e qeverisë së Federatës Ruse), Iker Kasilias (Futbollist spanjoll, ish kapiten i skuadrës kombëtare), Alekcandër Kerzhakov (Futbollist rus, tranjer i kombëtares të të rinjve), dhe gjithashtu përfaqësues nga 54 ambasada nga e gjith bota dhe të tjerë të ftuar. Gjatë forumit u dekoruan lojtarët më të mirë të sezonit të gjashtë: Deo Kalenga Mvenze nga Republika Demokratike e Kongos (sulmuesi më i mirë), Jamiru Ouru nga Benini (mesfushori më i mirë), Ivan Volinkin nga Uellsi (portieri më i mirë) dhe Gustavo Sintra Roka nga Brazili (MVP).
Sakali Askension nga Aruba u tregua si gazetaria e re më e mirë e programit “Futbolli për Miqësinë”. Ajo operon një blog inkurajimi për të rinjtë e Oqeanisë që të bëhen më të ndërgjegjshëm për mjedisin. Forumi gjithashtu mikpriti prezantimin e librit dhe autografisë të një ish pjesëmarëseje të forumit të kaluar Anaia Kamboj nga India [90]. Anaia shkruajti librin “Udhëtimi im nga Mohali në Shën Piterburg” mbas sezonit të pestë të “Futbolli për Miqësinë “ 2017, duke përshkruar eksperiencën e saj si gazetare e re. Në këtë libër ajo flet për nentë vlerat e programit, të cilat ndihmojnë që të ndryshojmë botën për më mirë. Më 14 qershor 2018 mbas mbarimit të forumit ndërkombëtar të futbollit për fëmijë “Futbolli për Miqësinë”, lojtarët e rinj morrën pjesë në ceremoninë e hapjes të kampionatit botëror të futbollit FIFA 2018 në Rusi. Në stadiumin “Luzhniki” fëmijët solemnisht ngritën flamurët e të gjithë 211 shteteve dhe rajoneve që morrën pjesë në këtë program. Mbas kësaj pjesmarësit e rinj të “Futbolli për Miqësinë” ndoqën ndeshjen hapëse të kampionatit midis Rusisë dhe Arabisë Saudite. Presidenti i Federatës Ruse Vladimir Putin ftoi të riun përfaqësues të “Futbolli për Miqësinë” Albert Zinatov në kabinën e tij për të ndjekur ndeshjen hapëse së bashku. Aty i riu futbollist kishte shancin të bashkëbisedonte me kampionin e botës nga Brazili Roberto Karlos dhe portierin spanjoll Iker Kasilias.
Mbi 1500 fëmijë dhe të rinj nga 211 shtete dhe rajone morën pjesë në aktivitetet finale të mbajtura në Moskë. Në total mbi 180 aktivitete mikpritën rreth 240,000 pjesmarrës të rinj e të reja të organizuara gjatë sezonit të gjashtë në rajone të ndryshme të botës. Në 2018 autoritetet përfaqësuese mbështetën këtë projekt. Olga Golodets mbajti fjalimin mirseardhës në emër të presidentit rus Vladimir Putin në pjesmarësit dhe të ftuarit e këtij forumi ndërkombëtar për fëmijë. Kryeministri i qenerisë së Federatës Ruse Dimitri Medvedev dërgoi një telegram mirseardhës për pjestarët dhe të ftuarit e forumit ndërkombëtar për fëmijë.
Gjatë një konference shtypi në 23 maj, përfaqësuesja zyrtare e Ministrisë së Punëve të Jashtme Ruse Maria Zakharova përmendi se komuniteti ndërkombëtar njeh tashmë programin “Futbolli për Miqësinë” si një pjesë e rëndësishme e politikës sociale dhe humanitare ruse në rafsh ndërkombëtar. FIFA tradicionalisht mbështet programin “Futbolli për Miqësinë”. Organizata vuri në dukje se numri i pjesëmarësve dhe të ftuarve në këtë aktivitet mbajtur në Moskë ariti në 5000 persona.
Futbolli për Miqësinë 2019
Fillimi i sezonit të shtatë të programit ndërkombëtar social për fëmijë "Futboll për Miqësi" u zhvillua më 18 mars 2019, kurse ngjarjet përfundimtare të programit u mbajtën në Madrid nga 28 maj deri më 2 qershor.
Dita ndërkombëtare e "Futbollit dhe Miqësisë" së 25 prillit u festua nga më shumë se 50 vende të Evropës, Azisë, Afrikës, Amerikës së Veriut dhe Jugut. Në këtë festë u bashkua edhe Bashkimi i Futbollit Rus (BFS).
Më 31 maj në Madrid u zhvillua stërvitja e futbollit nga kombe të ndryshme të botës. Sipas rezultatit të stërvitjes, "Futboll për Miqësi" mori një certifikatë zyrtare GUINNESS WORLD RECORDS®.
Si pjesë e sezonit të shtatë, 32 gazetarë të rinj nga Evropa, Afrika, Azia, Amerika e Veriut dhe e Jugut formuan përbërjen e qendrës ndërkombëtare për shtyp të fëmijëve për programin "Futboll për Miqësi", e cila mundësoi aktivitetet përfundimtare të programit dhe mori pjesë në përgatitjen e materialeve në bashkëpunim me mediat ndërkombëtare dhe kombëtare.
Pjesëmarrësit e sezonit të shtatë i dhanë kupën "Nëntë Vlera" (çmim i programit social ndërkombëtar të fëmijëve "Futboll për Miqësi") klubit të futbollit "Liverpool" si një ekip me përgjegjësi të mëdha shoqërore.
Më 1 qershor në fushën e UEFA Pitch në Madrid u zhvillua ndeshja finale e sezonit të shtatë për kupën botërore të "Futbollit për Miqësi". Sipas rezultateve, ekipi "Gjarpri Antiguan" luajti me "Djallin e Tasmanisë" me një rezultat 1:1me kohë të rregullt, dhe më pas fitoi me gjuajtjen e penalltive duke marrë dhe çmimin kryesor.
Futbolli për Miqësinë 2020
Në vitin 2020, eventet përfundimtare të sezonit të tetë të "Futbollit për Miqësi" u mbajtën në formatin online nga 27 nëntori deri më 9 dhjetor 2020. Më shumë se 10 000 pjesëmarrës nga më shumë se 100 vende të botës u bashkuan në eventet kryesore.
Për sezonin e tetë të programit u zhvillua imituesi me shumë lojtarë i futbollit "Football for Friendship World" në formatin online, mbi bazën e të cilit u mbajt kampionati botëror i "Futbollit për Miqësi" 2020. Shkarkimi i lojës është në dispozicion në të gjithë botën nga 10 dhjetor 2020 - Dita Botërore e Futbollit. Përdoruesit kanë mundësinë të marrin pjesë në ndeshje, sipas rregullave të "Futbollit për Miqësi", duke u bashkuar në ekipe ndërkombëtare. Loja me shumë lojtarë bazohet në vlerat thelbësore të programit, të tilla si miqësia, paqja dhe barazia.
Më 27 nëntor u zhvillua online shorti i hapur i kampionatit botëror i "Futbollit për Miqësi" 2020.
Nga 28 nëntori deri më 6 dhjetor u mbajt në formatin online një kamp ndërkombëtar miqësie me programe edukative humanitare dhe sportive për fëmijë.
Nga 30 nëntori deri më 4 dhjetor u zhvilluan online seancat e forumit ndërkombëtar "Futboll për Miqësi", në të cilin u prezantuan projekte për zhvillimin e sporteve për fëmijë. Juria me ekspertët e vetë vlerësoi prezantimin e projekteve që pretendojnë për çmimin ndërkombëtar "Futboll për Miqësi".
Më 7-8 dhjetor u mbajt kampionati botëror "Futboll për Miqësi" në formatin online. Kampionati i këtij viti u zhvillua nëpërmjet platformës online, ku posaçërisht u krijua imituesi me shumë lojtarë i futbollit "Football for Friendship".
Më 9 dhjetor u mbajt finalja e madhe "Futboll për miqësi".
Një cikël eventesh online për fëmijë nga vende të ndryshme, në mbështetje të 75-vjetorit të OKB, u zhvilluan gjatë sezonit të tetë të programit.
Gjatë sezonit të tetë të programit, shfaqja javore "Stadiumi është aty ku jam unë" filloi së bashku me freestylers e futbollit nga e gjithë bota. Në secilin episod, freestylers e lirë i mësuan ambasadorët e rinj të kryenin hile, dhe në fund të çdo episodi u shpall një konkurs për lojën më të mirë. Shfaqja përfundoi me një klasë globale master në internet, ku programi "Futboll për miqësi" u bë mbajtës për herë të dytë i rekordit botëror Guinness nga numri i  pjesëmarrësve të përfshirë (6 dhjetor 2020).
Redaksia e lajmeve të mira është shfaqja javore e nisur nga gazetarë të rinj të "Futbollit për Miqësi", në të cilën fëmijët ndajnë lajme pozitive me shikuesit nga e gjithë bota.
Kampionati Botëror në Futbolli për Miqësinë
Turneu ndërkombëtar i futbollit për fëmijë u mbajt në kuadër të programit Futbolli për Miqësinë. Skuadrat pjesëmarrëse në kampionat – Skuadrat e Miqësisë - formohen gjatë një shorti të hapur. Skuadrat janë të organizuara mbi parimin e programit Futbolli për Miqësinë: atletë me kombësi, gjini dhe aftësi fizike të ndryshme luajnë në të njëjtën skuadër.
Forumi Ndërkombëtar i Fëmijëve Futbolli për Miqësinë
Në Forumin Ndërkombëtar të Fëmijëve, Futbolli për Miqësinë, pjesëmarrësit e rinj të projektit së bashku me të rriturit diskutojnë promovimin dhe zhvillimin e vlerave të programit në të gjithë botën. Gjatë Forumit, fëmijët takohen dhe bisedojnë me moshatarët e tyre nga vende të tjera, futbollistë të famshëm, gazetarë dhe personazhe publike, dhe bëhen ambasadorë të rinj, të cilët në të ardhmen do të vazhdojnë të promovojnë në mënyrë të pavarur vlerat universale te moshatarët e tyre.
Qendra Ndërkombëtare e Shtypit për Fëmijë
Një veçori e veçantë e programit Futbolli për Miqësinë është Qendra Ndërkombëtare e Shtypit për Fëmijë. Ajo u organizua fillimisht nën programin Futbolli për Miqësinë në 2014. Gazetarët e rinj në qendrën e shtypit mbulojnë ngjarjet e programit në vendet e tyre: ata përgatisin lajme për mediat sportive kombëtare dhe ndërkombëtare, marrin pjesë në krijimin e materialeve për kanalin televiziv Futbolli për Miqësinë, gazetën e fëmijëve për Futbolli për Miqësinë dhe stacionin zyrtar të programit. Qendra Ndërkombëtare e Shtypit për Fëmijë bashkon fituesit e konkurseve më të mira të gazetarëve të rinj, blogerëve, fotografëve dhe shkrimtarëve të rinj. Gazetarët e rinj nga qendra e shtypit paraqesin pikëpamjen e tyre nga brenda programit, duke zbatuar formatin "fëmijët për fëmijët".
Dita Ndërkombëtare e Futbollit dhe Miqësisë
Nën programin Futbolli për Miqësinë, Dita Ndërkombëtare e Futbollit dhe Miqësisë festohet më 25 prill. Kjo festë u festua për herë të parë në 2014 në 16 vende. Në këtë ditë u zhvilluan ndeshje miqësore, grumbullime të shpejta, maratona në radio, klasa master, shfaqje televizive, sesione të hapura trajnimi etj. Më shumë se 50 000 vetë morën pjesë në festim.
Në 2015, Dita e Futbollit dhe Miqësisë u festua në 24 vende. Gjatë festës ka pasur ndeshje miqësore të futbollit dhe evenimente të tjera. Në Gjermani, futbollistët e Schalke 04 mbajtën një sesion trajnimi të hapur, Serbia organizoi një shfaqje televizive, Ukraina – një ndeshje midis skuadrës së të rinjve të Volyn FC dhe fëmijëve të regjistruar në qendër të qytetit Lutsku të shërbimeve sociale për familjet, fëmijët dhe të rinjtë.
Në Rusi, Dita e Futbollit dhe Miqësisë u festua më 25 prill në 11 qytete. Ndeshje miqësore të futbollit u mbajtën në Vladivostok, Novosibirsk, Jekaterinburg, Krasnoyarsk, Barnaul, Shën Petersburg dhe Saransk, për të kujtuar vlerat kryesore të programit. Në Krasnoyarsk, Soçi dhe Rostov-mbi-Don, u mbajt një lidhje e miqësisë me pjesëmarrjen e pishtarmbajtësve nga Stafeta e Pishtarit Olimpik 2014. Në Moskë u organizua një Turne i Mundësive të Barabarta me mbështetjen e Federatës Sportive të të Verbërve. Më 5 maj, Dita e Futbollit dhe Miqësisë u festua në Nizhny Novgorod dhe Kazan.
Në vitin 2017, Dita e Futbollit dhe Miqësisë u festua në 64 vende. Futbollistë të famshëm, përfshirë mbrojtësin serb Branislav Ivanovich dhe sulmuesin holandez Dirk Kuyt, morën pjesë në evenimente në mbarë botën. Në Greqi evenimenti u ndoq nga Theodoras Zagorakis, fitues i Kampionatit Evropian të Futbollit 2004 me kombëtaren e vendit të tij. Në Rusi, Zenit FC organizoi një sesion trajnimi të posaçëm për Zakhar Badyuk, ambasadorin e ri të programit Futbolli për Miqësinë në vitin 2017. Në trajnim, portieri Zenit FC Yury Lodygin dha një vlerësim të lartë për aftësitë e Zakhar dhe ndau me të sekretet e portierit.
Kupa e Nëntë Vlerave
Kupa e Nëntë Vlerave është një çmim i Programit Ndërkombëtar Social të Fëmijëve Futbolli për Miqësinë. Çdo vit Kupa jepet për angazhimin më të madh ndaj vlerave të projektit: miqësisë, barazisë, drejtësisë, shëndetit, paqes, besnikërisë, fitores, traditave dhe nderit. Tifozë nga e gjithë bota marrin pjesë në zgjedhjen e fituesit, por vendimi përfundimtar merret  me votim nga pjesëmarrësit e projektit Futbolli për Miqësinë. Klubet e futbollit fitues të Kupës së Nëntë Vlerave: Barcelona (2015), Bayern Mynih (2016), Al Wahda (Çmimi Special), Real Madrid (2017).
Byzylyku i miqësisë
Të gjitha aktivitetet e programit Futbolli për Miqësinë fillojnë me shkëmbimin e byzylykut të miqësisë, një simbol i barazisë dhe një stili të shëndetshëm jetese. Byzylyku përbëhet nga dy fije blu dhe e gjelbër dhe mund të vihet nga të gjithë ata që ndajnë vlerat e programit.
Sipas Franz Beckenbauer-it
"Simboli i lëvizjes është një byzylyk me dy ngjyra, është aq i thjeshtë dhe i kuptueshëm sa vlerat e pandara të programit Futbolli për Miqësinë.
Pjesëmarrësit e rinj në program kanë lidhur byzylykë të miqësisë në kyçet e sportistëve të famshëm dhe figurave publike, përfshirë: Dick Advocaat, Anatoly Timoshchuk dhe Luis Neto, Franz Beckenbauer, Luis Fernandez, Didier Drogba, Max Meyer, Fatma Samura, Leon Gorecka, Domenico Criscito, Michel Salgado, Alexander Kerzhakov, Dimas Pirros, Miodrag Bozovic, Adelina Sotnikova, Yuri Kamenets.
Aktiviteti i pjesëmarrësve mes sezoneve
Futbollistët e rinj nga programi Futbolli për Miqësinë marrin pjesë në evenimente të ndryshme jashtë sezonit zyrtar. Në maj të vitit 2013, lojtarët e klubit të futbollit të rinjve Maribor (Slloveni) luajtën një ndeshje miqësore bamirësie me fëmijët kamboxhianë. Më 14 shtator 2014 në Soçi, pjesëmarrësit rusë në program biseduan me Vladimir Putinin gjatë takimit të Presidentit të Federatës Ruse me presidentin e FIFA-s Sepp Blatter. Në qershor 2014, Presidenti francez Francois Hollande ftoi ekipin e Taverni, një anëtar i programit Futbolli për Miqësinë, në Pallatin Elysee për të shikuar ndeshjen e Kupës Botërore të FIFA-s 2014 midis Francës dhe Nigerisë. Në prill 2016, Yuri Vashchuk, ambasadori i programit Futbolli për Miqësinë në 2015, u takua me njeriun më të fortë të Bjellorusisë, Kirill Shimko dhe futbollistë të rinj nga BATE FC për të ndarë përvojën e tyre të pjesëmarrjes në projekt. Yuri Vashchuk i dha Kirill Shimkos një byzylyk simbolik të miqësisë, duke i përcjellë atij shkopin për promovimin e idealeve të projekteve: miqësinë, drejtësinë, stilin e shëndetshëm të jetesës.
Tituj dhe çmime
Programi Futbolli për Miqësinë ka fituar konkurse të ndryshme dhe ka një numër çmimesh ruse dhe ndërkombëtare. Ndër të cilët: "Projektet më të mira shoqërore të Rusisë" në kategorinë "Zhvillimi i bashkëpunimit ndërkombëtar", Çmimet e Penës së Artë nga Shoqata ndërkombëtare e komunikuesve të biznesit (IABC) në kategorinë "Përgjegjësia   sociale e korporatave" (2016), Çmimet Saber në kategorinë "Projekti më i mirë social i planetit "(2016), "Çmimet e Zhurmës sociale të baterisë" në kategorinë "Strategjia më e mirë ndërkombëtare" (2017), Çmimet ndërkombëtare për zgjidhje inovative të marketingut digjital në kategorinë "Strategjia më e mirë e medias" (2017), "Harkëtari i Agjentë" në kategorinë "Projekti më i mirë social i Rusisë" (2018) dhe Çmimi i Madh "Harkëtari i Argjendtë" (2018).
Pavarësia - gjasa dhe shpresë : nga marrëveshja e arsimit deri në Rambuje, 1996-1999
Pavarësia - gjasa dhe shpresë : nga marrëveshja e arsimit deri në Rambuje, 1996-1999 libër me autor Fehmi Agani, red. Rexhep Ismajli. Botuar në Pejë në vitin 1999 nga "Dukagjini". Libri ka 431 faqe.
Dita Ndërkombëtare e Shkrim-Leximit
Dita Ndërkombëtare e Shkrim-Leximit është 8 shtatori, ashtu siq është shpallur nga UNESCO më 26 tetor të vitit 1966, në sesionin e 14-të të Konferencës së Përgjithshme të UNESCO-së. Ajo u festua për herë të parë në vitin 1967. Qëllimi i saj është që të nxjerrë në pah rëndësinë e shkrim-leximit për individët, komunitetet dhe shoqëritë. Festimet lidhur me këtë datë zhvillohen çdo vit në vende të ndryshme të botës.
Xhamia e Amrit
Xhamia e Amr ibn el-As e quajtur edhe Xhamia e Amrit, fillimisht u ndërtua në vitet 641-642 pas Krishtit, si qendër e kryeqytetit të sapoformuar të Egjiptit, Fustatit. Struktura origjinale ishte xhamia e parë e ndërtuar ndonjëherë në Egjipt dhe në të gjithë Afrikën. Në shekullit të njëzetë, ishte xhamia e katërt më e madhe në botën islamike.
Vendndodhja për xhaminë ishte vendi i çadrës së komandantit të ushtrisë myslimane, gjeneralit Amr ibn el-As. Në një cep të xhamisë ndodhet varri i djalit të tij, 'Abd Allah ibn' Amr ibn el-'As. Për shkak të rindërtimit të shumta gjatë shekujve, nuk mbetet asgjë nga ndërtesa origjinale, por xhamia e rindërtuar është një pikë referimi e shquar dhe mund të shihet në atë që sot njihet si Kajro i Vjetër. Është një xhami aktive me një xhemaat (bashkësi) të devotshëm dhe ne kohën kur nuk zhvillohet ceremnia e faljes, xhamia është gjithashtu e hapur për vizitorët dhe turistët. parapamje|Xhamia e Amr ibn el-Asit
Vendndodhja
Sipas traditës, vendndodhja origjinale u zgjodh nga një zog. Amr ibn el-As, me urdhër të Kalifit Omer, ishte gjenerali arab që pushtoi Egjiptin nga Romakët. Në vitin 641, para se ai dhe ushtria e tij të sulmonin kryeqytetin e tyre të Aleksandrisë (në pjesën veriperëndimore të deltës së lumit Nil), Amr kishte ngritur çadrën e tij në anën lindore të Nilit, në pjesën jugore të deltës. Siç tregon historia, pak para se Amr të nisej për në betejë, një pëllumb vuri një vezë në çadrën e tij. Kur Amr u kthye fitimtar, ai duhej të zgjidhte një vend për një kryeqytet të ri, pasi Omeri kishte dekretuar që kryeqyteti nuk mund të ishte shumë larg Aleksandrisë. Kështu Amr e shpalli vendin e vezës së pëllumbit të shenjtë dhe e bëri atë qendër të qytetit të tij të ri, Fustat, ose Misr al-Fustat, "Qyteti i çadrave". Më vonë, Xhamia e Amrit u ndërtua në të njëjtin vend. djathtas|parapamje|Xhamia e Amrit në [[Kajro. 1893. Biblioteka Wilbour e Egjiptologjisë, Muzeu i Brooklyn]] majtas|parapamje|Pamje e brendshme e xhamisë djathtas|parapamje|Egjipti - Xhamia e Amru, Kajro. Arkivat e Muzeut Brooklyn, Koleksioni arkivor Goodyear djathtas|parapamje| Arkiva në Xhaminë e 'Amr ibn el-As Xhamia origjinale ishte një drejtkëndësh i thjeshtë, 29 metra në gjatësi deri në 17 metra gjerësi. Ishte një ndërtesë e ulët me kolona të bëra nga trungjet e palmave të zhveshura, gurët dhe tulla me baltë, të mbuluara nga një çati prej druri dhe gjethe palme. Dyshemeja ishte me zhavorr. Brenda ndërtesës, orientimi drejt Mekës nuk ishte i shenjuar nga një mihrab si ne çdo xhami. Në vend të kësaj, u përdorën katër kolona për të nxjerrë në pah drejtimin e Mekës që ishin futur në murin qe shënjon drejtimin e Kiblës (Qabes). Xhamia ishte mjaft e madhe për të siguruar hapësirë për lutje për ushtrinë e Amrit, por nuk kishte zbukurime të tjera, dhe asnjë minare.
Lufta industriale
Lufta industriale  është një periudhë në historinë e luftës që varion afërsisht nga fillimi i shekullit të 19-të dhe fillimi i Revolucionit Industrial deri në fillimin e Epokës Atomike, e cila pa ngritjen e shteteve kombëtare, të afta për të krijuar dhe pajisur ushtri të mëdha, marina dhe forca ajrore, përmes procesit të industrializimit. Epoka përmbante ushtri të rekrutuar në masë, transport të shpejtë (së pari në hekurudha, më pas nga deti dhe ajri), komunikimet telegrafike dhe pa tela dhe koncepti i luftës totale. Për sa i përket teknologjisë, në këtë epokë u shfaqën armët e këmbësorisë me mbushje me pushkë, të afta për shkallë të lartë zjarri, artileri me shpejtësi të lartë, armë kimike, luftë të blinduar, anije luftarake metalike, nëndetëse dhe avionë.
Xhamia e Amrit
Vendndodhja
Xhamia u rindërtua tërësisht në 673 nga guvernatori Maslama ibn Mukhallad el-Ansari, i cili shtoi katër minare, një në secilën prej qosheve të xhamisë dhe dyfishoi zonën e saj në madhësi. Shtimi i këtyre minareve lejoi që thirrja për t'u lutur të dëgjohej nga çdo cep dhe nje arkitetekturë e tillë të merrej nga xhamitë e tjera aty pranë. Guvernatori Abd al-Aziz ibn Marwan e dyfishoi madhësinë e xhamisë në 698. Në 711 një mihrab u shtua duke zëvendësuar murin e sheshtë. Në vitin 827, ajo kishte shtatë korridore të reja të ndërtuara, paralel me murin e Kibles, drejtimin që muslimanët duhet të kthehen gjatë lutjes. Çdo rresht kishte një hark kolonsh, me kolonën e fundit në çdo rresht bashkangjitur në mur me anë të një arkitrau prej druri të gdhendur.
Në vitin 827, guvernatori AbdAllah ibn Tahir bëri më shumë shtesa në xhami. Ajo u zgjerua në madhësinë e saj të tanishme dhe u ndërtua muri jugor i xhamisë së sotme.
Në shekullin e 9-të, xhamia u zgjerua nga halifi Abasid el-Mamun, i cili shtoi një zonë të re në anën jugperëndimore, duke rritur dimensionet e xhamisë në 120m x 112m.
Në 1169, qyteti i Fustatit dhe xhamia u shkatërruan nga një zjarr që u urdhërua nga veziri Shawar, i cili kishte urdhëruar shkatërrimin e tij për të parandaluar kapjen e qytetit nga kryqtarët. Pasi kryqtarët u dëbuan dhe zona u pushtua nga ushtria e Nur al-Din, Salahudini mori pushtetin dhe e ndërtoi xhaminë në 1179. Gjatë kësaj kohe Saladini kishte një dhomë me pamje ndërtuar nën një prej minareve.
Në shekullin e 14-të, Burhan el-Din Ibrahim el-Mahali pagoi shpenzimet e restaurimit të xhamisë. Në vitin 1303, Amir Salar rindërtoi xhaminë pas një tërmeti. Ai shtoi gjithashtu një mihrab prej llaçi për murin e jashtëm të xhamisë, i cili tani është zhdukur.
Në shekullin e 18-të, një nga udhëheqësit Mamlukë Murad Beu, shkatërroi xhaminë për shkak të rrënimit, pastaj urdhëroi rindërtimin e saj në 1796, përpara ardhjes së Ekspeditës Franceze të Napoleonit në Egjipt. Gjatë rindërtimit të Murad Beut, ndërtuesit ulën numrin e rreshtave të shtyllave nga shtatë në gjashtë dhe ndryshuan orientimin e rreshtave për t'i bërë ato pingul në murun e qiblave. Ishte gjithashtu ndoshta në këtë kohë që minaret e tanishme të mbetura u shtuan. Për fat të keq, gjatë okupimit francez, shumë prej dekorimeve të brendshme të drurit u morën për dru zjarri nga Ushtria Franceze.
Më 1875, xhamia u rindërtua përsëri. Në shekullin e 20-të, gjatë sundimit të Abbas Hilmi II, xhamia iu nënshtrua një restaurimi tjetër. Pjesët e hyrjes u rikonstruktuan në vitet 1980.
Pjesa e vetme e strukturës më të vjetër të xhamisë që mund të shihet ende janë disa nga arkitrarët, të cilat mund të shihen përgjatë murit jugor të xhamisë. Këto ndoshta u shtuan gjatë rindërtimit në vitin 827.
Xhamia Sylejmanie
parapamje|Xhamia e Sylejmanies Xhamia e Sylejmanies (Turqisht: Süleymaniye Camii) ose Xhamia e Sylejman Pashës ështe nje xhami osmane historike në ishullin e Rhodos, Greqi. Ajo është ndërtuar në vitin 1522 nga arkitektet turk osmanlli me emrin e sulltanit Sylejmani i Madhërishëm. Ajo është rikonstruktuar në vitin 1808.
Ngjyra e xhamisë Sylejmanie është rozë dhe ajo ka një minare të bukur.
Arzuhan Yalçındağ
thumb|240px|Yalçındağ në [[Chatham House më 2013]] Arzuhan Doğan Yalçındağ (lindi në vitin 1965) është një biznesmene turke dhe kryetare e konglomeratit industrial Doğan Holding.
Ajo është vajza e pronarit të mediave turke Aydın Doğan, i cili ishte kryetar i Doğan Holdin deri më 1 janar 2010. Midis 2007 dhe 2010, ajo shërbeu si kryetareja e parë femër e Shoqatës së Industrialistëve dhe Biznesmenëve të Turqisë (TÜSİAD), shoqata e lartë e afaristëve në Turqi.
Doğan mbaroi shkollën e mesme në Stamboll. Ajo ishte arsimuar në sociologji në Universitetin Boğaziçi duke fituar një diplomë bachelor. Ajo shkoi më vonë në Mbretërinë e Bashkuar për të studiuar administrimin e biznesit. Ajo është e martuar me biznesmenin Mehmet Ali Yalçındağ.
Që nga viti 1996, ajo ka qenë në biznesin e mediave të transmetimit dhe ka filluar ndërmarrjen e përbashkët me AOL Time Warner në krijimin e CNN Türk. Para kësaj, ajo shërbeu në Grupin Milliyet, ku ishte përgjegjëse për financa, dhe punoi në krijimin e Alternatif Bank, ku më vonë u bë anëtare e bordit. Ajo themeloi dhe administroi kompaninë e porositjes së postës në MILPA CO në një ndërmarrje të përbashkët me kompaninë gjermane Quelle.
Ajo është anëtare e bordit të Fondacionit të Vullnetarëve të Arsimit në Turqi (turqisht: Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı), Shoqatës së Biznesmenëve Turko-Amerikane, Shoqatës së Sipërmarrësve të Grave Turke, dhe Fondacionit të Sektorit të Tretë të Turqisë.
Lafarre
Lafarre është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Lafarre ka një popullsi prej 35 banorë dhe sipërfaqe 11.33 km², me një dendësi prej 3 banor/km².
Kosova : italianët dhe lufta : intervistë e gazetarit Federico Rampini
Kosova : italianët dhe lufta : intervistë e gazetarit Federico Rampini libër me autor Massimo D'Alema dhe Federico Rampini (intervistoi), Edmond Çali (përkth. nga origj.), Adrian Beshaj (red.). Botuar në Tiranë nga "Uegen", në vitin 2004. Faqe 175. ISBN 99927-993-5-8
Tortura
Torturat janë kryer që nga kohërat e lashta. Në shekujt e tetëmbëdhjetë dhe nëntëmbëdhjetë, vendet perëndimore hoqën përdorimin zyrtar të torturës në sistemin gjyqësor, por tortura vazhdoi të përdorej në të gjithë botën. Përdoren një sërë metodash torture, shpesh të kombinuara; forma më e zakonshme e torturës fizike është rrahja. Që nga shekulli i njëzetë, shumë torturues kanë preferuar metoda pa dhëmbëza ose psikologjike për të siguruar mohimin. Torturuesit mundësohen nga organizata që lehtësojnë dhe inkurajojnë sjelljen e tyre. Shumica e viktimave të torturës janë njerëz të varfër dhe të margjinalizuar të dyshuar për krime, megjithëse torturat ndaj të burgosurve politikë ose gjatë konflikteve të armatosura kanë marrë vëmendje joproporcionale. Ndëshkimi trupor gjyqësor dhe dënimi me vdekje shihen ndonjëherë si forma të torturës, por ky emërtim është i diskutueshëm ndërkombëtarisht.
Shiko edhe
Frika, Lufta.
Shqipëria dhe Kosova historia e një aspirate : (artikuj, kumtesa, dokumente, publicistikë historike, intervista, recensione dhe ilustrime)
Shqipëria dhe Kosova historia e një aspirate : (artikuj, kumtesa, dokumente, publicistikë historike, intervista, recensione dhe ilustrime) libër me autor Marenglen Verli. Botuar në Tiranë nga "Botimpex", në vitin 2007. V.2, me 479 faqe.
Ditar nga Kosova : urgjenca për shkollën
Ditar nga Kosova : urgjenca për shkollën. Libër me autor Martine Storti dhe Lemane Kullashi (përkth.dhe përsht.). Botuar në Prishtinë nga Libri shkollor, në vitin 2003. Faqe 205. ISBN 9951-07-090-6
Sant Esteve de Palautordera
Sant Esteve de Palautordera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Oriental, të provincës Barcelona, në Katalonia. Sant Esteve de Palautordera ka 2079 banorë (2006), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 10.7 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Esteve de Palautordera
Ayencourt
Ayencourt është një komunë në Francë. Ayencourtbën pjesë në departamentin Somme të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 194 banorë dhe sipërfaqe 4.67 km².
Irfan Jahiu
Irfan Ekrem Jahiu është i lindur në 30 Tetorë të vitit 1978 në qytetin e Kumanovës. Shkollën fillore dhe atë të mesmen e kreu në vendlindje e tij, kurse Institutin e Gjuhës dhe Kulturës Arabe e përfundoi në Universitetin e Mbretit Saud në Rijad të Arabis Saudite, poashtu në të njëjtin Universitet i përfundoi studimet e larta në Fakulltetin e Pedagogjisë Islame, dega e Jurispodencës Islame dhe bazat e saj.
Irfan Ekrem Jahiu është përkushtuar thirrjes në fenë Islame dhe ligjëron ligjërata të regullta në qytetin e Kumanovës, më publikimin e videove në disa kanale të mëdha në YouTube, më përkthime të librave dhe postime të cilët i poston nëpër faqe të ndryshme, dhe rrejeteve sociale. Ai ka arritur të grumbulloj një bagazh të madhë ndjekësish me ligjëratat e tij.
Referime
RTV Pendimi | Hoxhë Irfan Jahiu Feja Islame | Irfan Jahiu Biografia
Ligjërata
Nata e parë në varr dhe jeta e varrit - Irfan Jahiu
Gabimet e burrit karshi gruas (Pjesa e parë) - Hoxhë Irfan Jahiu
Pavarësia e Finlandës
parapamje|upright=1.5|[[Senati i Finlandës i vitit 1917, Kryeministri P. E. Svinhufvud në krye të tavolinës]] Finlanda shpalli pavarësinë e saj më 6 dhjetor 1917. Deklarata formale e Pavarësisë ishte vetëm një pjesë e procesit të gjatë që çoi në pavarësinë e Finlandës.
Shpallja e Perandoreshës Elizabeth (1742)
Tema e një Finlande të pavarur u përmend për herë të parë në shekullin e 18-të, kur Finlanda e sotme sundohej ende nga Suedia. Më 18 mars 1742, gjatë pushtimit rus në Luftën Ruso-Suedeze (1741–1743), Perandoresha Elizabeth e Rusisë lëshoi një deklaratë në gjuhën finlandeze drejtuar popullit finlandez duke u kërkuar atyre të krijonin një Finlandë e cila do të ishte e pavarur nga Suedia dhe Rusia. Kjo çoi në përgatitjet për të krijuar një Mbretëri të Finlandës më 1742. Nipi i Elizabeth, Duka Peter i Holstein-Gottorp (i cili më vonë u bë trashëgimtar i fronit të Rusisë dhe Car si Peter III) u shpall Mbret i Finlandës. Megjithatë, situata politike e tejkaloi idenë e një mbretërie finlandeze dhe koncepti u zhduk shpejt.
Koncpiracioni Anjala (1788)
Koncpiracioni Anjala ishte një skemë në 1788-1790 si një përgjigje për t'i dhënë fund luftës ruse të Gustav III, dhe përfshinte në një farë mase pavarësinë e Finlandës. Disa njerëz të përfshirë ishin të lidhur me Valhallaorden. Pushtimet dhe plaçkitjet ruse të viteve 1713–21 ("Zemërimi i Madh") (finlandisht: Isoviha) dhe 1741-43 ("Zemërimi i Vogël") (finlandisht: Pikkuviha) ishin ende në kujtesën e gjallë kur finlandezët zhvilluan luftë partizane kundër rusëve.
Georg Magnus Sprengtporten, i cili nuk mori pjesë drejtpërdrejt në koncpiracion, kishte shkruar një propozim për një kushtetutë finlandeze më 1786. Sprengtporten më vonë pati një rol në formimin e Dukatit të Madh të Finlandës brenda Perandorisë Ruse, pasi ai u bë Guvernatori i parë i Përgjithshëm e Finlandës pasi Suedia ia dha Rusisë pjesën tjetër të Finlandës në 1809 në përfundim të Luftës Finlandeze.
Ngritja e identitetit kombëtar
] Sipas profesorit Martti Häikiö, përpara se një komb të shpallë pavarësinë, ai duhet të zhvillojë një identitet kombëtar dhe disa institucione. Organet drejtuese për Finlandën u zhvilluan pas vitit 1809, kur ajo u "lartësua si një komb midis kombeve" (siç deklaroi cari Aleksandri I) duke u bërë një Dukat i Madh i Finlandës nën carin rus. Dieta e Finlandës u takua rregullisht që nga viti 1863.
Identiteti kombëtar u rrit njëkohësisht me nacionalizmin pan-evropian. Johan Ludvig Runeberg and Elias Lönnrot krijuan një imazh të idealizuar të popullit finlandez dhe natyrës finlandeze në vitet 1830 dhe 1840. Gjithashtu J. V. Snellman ishte një person qendror në romantizmin kombëtar dhe debatin modern të kombësisë. Ai inkurajoi përdorimin e gjuhës finlandeze (në vend të suedishtes) midis klasave të arsimuara gjatë grindjeve gjuhësore të Finlandës. Marka finlandeze u prezantua si monedhë më 1860 nga Banka e Finlandës, të cilën Snellman e lidhi me argjend në vend të rublës. Gjatë urisë së viteve 1866–68, Snellman punoi për të marrë ndihmë dhe për ta shpërndarë atë në një vend me burime të ulëta dhe komunikime të pazhvilluara.
Elisabeth Järnefelt mbajti sallonin letrar Järnefelts skola (Shkolla Järnefelt), i cili u bë një qendër e lëvizjes Fennoman. Gjatë periudhës 1880-1910, epoka e artë e artit finlandez përkoi me zgjimin kombëtar. Figura qendrore e kohës ishte Akseli Gallen-Kallela. Njerëz të tjerë të shquar ishin Aleksis Kivi dhe Albert Edelfelt.
Periudha e parë e rusifikimit të Finlandës (finlandisht: Ensimmäinen sortokausi) filloi në vitin 1899 me Manifestin e Shkurtit, një akt legjislativ i dhënë nga Nikolla II, kur Nikolay Bobrikov ishte Guvernator i Përgjithshëm i Finlandës. Si përgjigje, adresa kulturore Pro Finlandia u mblodh me 523,000 emra dhe një delegacion prej 500 personash u dërgua në Shën Petersburg për ta dorëzuar atë. Lëvizja e rezistencës Kagal u formua në këtë kohë. Në vitin 1901 Rusia u përpoq të ndryshonte natyrën e ushtrisë finlandeze me një ligj të ri rekrutimi, i cili kërkonte që finlandezët jo vetëm të mbronin Finlandën, por edhe të luftonin për Rusinë në çdo front. Rezistenca finlandeze u shndërrua në një lëvizje masive, dhe vetëm gjysma e burrave të kualifikuar u raportuan për detyrë. Bobrikov u qëllua në 1904 nga Eugen Schauman, i cili qëlloi veten më pas. Gazeta finlandeze Päivälehti, e cila ishte censuruar më parë, u mbyll përgjithmonë si rezultat i një editoriali të shkruar për atentatin. Jean Sibelius kompozoi In Memoriam në kujtim të Schauman. Anija me avull SS John Grafton u përpoq pa sukses të kontrabandonte sasi të mëdha armësh për rezistencën finlandeze gjatë Luftës Ruso-Japoneze (1904-1905). Greva e përgjithshme finlandeze e vitit 1905 ndaloi përkohësisht rusifikimin.
parapamje|majtas|Një vizatim i një artisti të panjohur për vrasjen e [[Nikolay Bobrikov nga Eugen Schauman]]
Gjatë viteve 1905-1908 Leo Mechelin formoi një qeveri dhe krijoi një demokraci liberale me të drejtë universale për të votuar dhe për t'u zgjedhur. Në vitin 1906 u krijua Parlamenti i Finlandës njëdhomëshe, me votim universal dhe të barabartë. Megjithatë, pushteti i parlamentit u kufizua nga cari nga 1908-1916.
Periudha e dytë e rusifikimit të Finlandës (finlandisht: Toinen sortokausi) më 1908 dhe Lufta e Parë Botërore çuan grupet aktiviste në bashkim. Nën Franz Albert Seyn, pasardhësin e Bobrikovit si Guvernator i Përgjithshëm, i gjithë legjislacioni u zhvendos në Shtetin Duma ruse, e cila më pas nxiti ligje që kufizonin autonominë finlandeze. Rusia kërkoi pagesa më të larta dhe Senati i Finlandës u zëvendësua me admiral-senat ose saber-senat. Nikolla II shtyu për rusifikimin e plotë dhe fundin e autonomisë finlandeze në 1914, por kjo u ndal me fillimin e Luftës së Parë Botërore. Lëvizja Jäger u formua dhe dërgoi fillimisht 200, dhe më vonë 1900, vullnetarë finlandezë në Gjermani për t'u trajnuar si Jägers (këmbësori elitë e lehtë) për rezistencë të armatosur. Jägerët finlandezë formuan Batalionin e 27-të Jäger dhe përfundimisht u dërguan në Libau për të luftuar kundër Perandorisë Ruse. Sibelius kompozoi Marshimin e Jäger sipas teksteve të shkruara nga Heikki Nurmio, i cili shërbeu në batalionin e 27-të.