cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Schwaderloch
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Lista e gazetave sipas shtetit
Lista e gazetave sipas shtetit përmban gazeta me tematika të ndryshme ku për bazë të radhitjes është marr shteti në të cilin gjendet selia e gazetës.
Tunizi
Maghreb Confidentiel
Demografia e Shteteve - Argjentina
Argjentina ka 40.913.584 (korrik 2009). Radhitet në vendin e 31 në botë. .
15-64 vjet : 63,5 % (12.961.725 mashkj / femër 13.029.265)
65 vjeç e lart : 10,8 % (1.819.057 meshkuj / femra 2.611.800) (2009).
e përgj. : 30 vjet
meshkuj : 29 vjet
femra : 31 vjet (2009).
1,053 % (2009 est)
Radhitet në vendin e 126 në botë.
17,94 lindje / 1000 banorë (2009)
Radhitet në vendin e 114 në botë. .
7,41 vdekje / 1000 banorë (korrik 2009)
Radhitet në vendin e 119 në botë. .
0 migrant (s) / 1000 popullsia (2009)
Radhitet në vendin e 73 në botë. .
popullsisë urbane : 92 % nga popullata përgjithshme (2008)
Shkalla e urbanizimit : Norma vjetore 1,2 % e ndryshimit (2005-10)
në lindje : 1,05 mashkull (a) / femra
nën 15 vjeç : 1,05 mashkull (a) / femra
65 vjeç e lart : 0,7 mashkull (a) / femra
Popullsia totale : 0,97 mashkull (a) / femra (2009 ).
i përgjithshëm : 11,44 vdekje / 1000 lindje të gjalla
Radhitet në vendin e 149 në botë.
mashkuj : 12,76 vdekje / në 1000 lindje të gjalla
femra : 10,06 vdekje /në 1000 lindje të gjalla (2009).
Popullsia e përgjithshme : 76,56 vjet
Radhitet në vendin e 66 në botë.
mashkull : 73,32 vjet
femra : 79,97 vjet (2009).
2,35 fëmijët e lindur / në nji grua (2009).
Radhitet në vendin e 106 në botë.
Mësues i Popullit
Mësues i Popullit ishte një dekoratë e dhënë gjatë periudhës komuniste deri në vitin 1992. Jepej për të nxitur përmirësim në punë ndaj mësuesve e pedagogëve, gjithashtu ajo është dhëne dhe pas vdekjes për kontributin e shumë publicistëve, shkrimtarëve e mësuesëve që gjatë kohës së pushtimit Osman e italo-gjerman sakrifikuan edhe jetën e tyre për përhapjen e gjuhës shqipe dhe për pavarsinë e Shqipërisë. Dekorata jepej me vendim të Presidiumit të Kunvendit Popullor.
Castejón, Navarre
Castejón, Navarre është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Tudela, të provincës Navarre, në Navarre. Castejón, Navarre ka 4235 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 18.07 km2.
Nazmi Rushiti
Nazmi Rushiti (Koxhaxhik, - Peshkopi, 10 shtator 1942) qe veprimtar Grupit të Shkodrës, i Partisë Komuniste të Shqipërisë, partizan dhe dëshmor shqiptar.
Biografia
Lindi në fshatin Koxhaxhik të Dibrës, fshat ku ndodhet kalaja e Sfetigradit. Në vitin 1930 iu dha bursa, për të vazhduar shkollën në internatin e Kastriotit. Në 1933, mbaroi shkollën dhe u dërgua në Shkollën Teknike të Tiranës dhe në vitin shkollor 1934-1935 në gjimnazin e Shkodrës. Në vitin 1936, u bë anëtar i grupit komunist të Shkodrës me Qemal Stafën, Emin Durakun, Tom Kolën, Sadik Bekteshin. Për aktivitet antizogist, në janar 1939, arrestohet së bashku me Qemal Stafën dhe dënohet me 4 vjet burg. Me okupimin fashist në prill 1939 del nga burgu dhe merr pjesë në demonstratat, protestat e studentëve dhe të popullit të Tiranës, që kërkonin armë, për të luftuar okupacionin fashist të prillit 1939.
Pas pushtimit italian të Shqipërisë, raportohet ndër pjesëmarrësit e demonstratës së parë antifashiste me studentë dhe konviktorë të Shkodrës me flamurin shqiptar pa sëpatat e liktorit.
Po në të njëjtën kohë, më 6 dhjetor 1939, përjashtohet nga shkolla me motivimin: "Elementë turbullues, organizatorë të demonstratave antifashiste, komunistë të rrezikshëm".
Kuestura italiane arrestoi Nazmiun dhe, së pari, e dërgon në burgun e Gjirokastrës, prej andej më 16.02.1940 në burgun e Beratit e prej andej më 17.04. 1940 e dërgojnë në internim në kampin e Ventotenes ( ishull në Itali) me motivacionin: " Predikues fanatik i doktrinave ekstreme, element turbullues me pikëpamje komuniste". Në shtator 1941, u kthye nga internimi në Shqipëri ku vazhdoi jetën revolucionare. U pranua në Partinë Komuniste Shqiptare, në 8 nëntor 1941. Ai mori pjesë në aksionin e qershorit 1942 tek gurët e Skënderbeut në Bulqizë, në përpjekje me karabinierët në malin e Kërçinit, organizoi prerjen e linjave telefonike disa herë në të gjithë Dibrën.
Ditët që zhvillohej Mbledhja e Pezës, ai mblodhi shokët: Dali e Esat Ndreun, Demir Gashin, Xhavit Hatibin, Veli Devën, Ejup Hatibin, Beshir Laçin, Ilmi Çaushollin e të tjerë dhe organizoi më 16 shtator 1942 aksionin e minierës Bulqizë, pushtuan vendbanimin e puëntorëve italianë, i mblodhi e u shpjegoi qëllimet e luftës LANÇL, disfatës përfundimtare e të pashmangshme që u kërcënohej fashistëve e nazistëve etj. Në fund, u bëri thirrje të linin punën në minierë e të ktheheshin në familejt e tyre në Itali. Kënduan me punëtorët këngë revolucionare antifashsite italisht dhe në realitet puëntorët braktisën punën në minierë dhe u kthyen në Itali. Puna për shfrytëzimin e minierës së kromit pushoi. Armët që u kishin dhënë punëtorëve italianë iu dorëzuan partizanëve. Për këtë aksion, komanda eprore e karabinierëve njoftoi Kryeminsitrin, me shkresën nr. 145615 datë 17.09.1942.
Së bashku me Demir Gashin e me disa shokë të rezistencës të zonës së Zerqanit, Nazmiu personalisht vrau Stavro Jahon, komandant i Karabinierisë italiane të nënprefekturës së Zerqanit, i cili kishte bërë krime në Pezë, torturuar shokë tanë në burgje, i dënuar me vdekje nga qëndra e rezistencës në Tiranë. Pas vrasjes, i penguar nga një oficer armik, ndërroi drejtimin e tërheqjes dhe, pasi kaloi disa mure taracash, nga hedhja pësoi tronditje dhe pranë një trungu arre, mbetet pa ndjenja, meqë vuante edhe nga zemra. Disa roje finance italiane e panë dhe e lidhën, para se të përmendej. U rezistoi torturave në karabinierinë e qarkut Peshkopi, duke mos folur asgjë për shokët e rezistencës. Në këto rrethana, i pushoi zemra përgjithmonë. Nazmiu u bë dëshmori i parë i luftës NAÇL Dibër. Për veprën e tij heroike, pas vdekjes, Kuvendi Popullor i RPSH eshpalli Hero të Popullit.
Gërleni
Gërlen ose Gërlenj (greqisht: Χιονάτον/Khionáton) është fshat në qarkun i Kosturit, Greqi. Përpara vitit 1928, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Γκέρλιανη/Gkérliani.
Gjeografia
Nga veriu Gërleni kufizohet me Shagun, nga jugu me Nestramin, nga lindje me Çukën dhe nga perëndimi me Revanin. Para vitit 1923, Gërleni kishte këto lagje: Evrelinj (hebrej?), Hoxhallinj, Poturjak/u.
Toponimet të fshatit Gërlen:(Para vitit 1923)
Demografia
Familjet në fshatin Gërlen:(Para vitit 1923)
Avdullahrët, Caneminkat, Gegallarë, Haxhinurret, Huset, Iboçanrë (fis i shuar nga masakrat greke pas 1913-ës), Lalellarë, Latollarë, Mançellarë, Manellarë, Mangollarë, Misellarë, Mullaçrët, Mullalinj, Poturjakë, Qazimllinjtë, Qosellarë, Shahellarë, Tarellinjtë, Uzunët, Xhimallarë (Xhima), Zgurollarë (Zguro).
Pushimi pranveror
parapamje| Studentët amerikanë që shijojnë pushimet pranverore në një festë në Negril, Xhamajka, 2009 Pushimi pranveror është një periudhë pushimesh që përfshin pushimet shkollore në fillim të pranverës në institucione arsimor. Pushimi pranveror në Evropë ekzistonte që në fillim të shekullit XIX ndërsa në Shtetet e Bashkuara filloi gjatë viteve 1930. Tani ky lloj pushimi vërehet edhe në shumë vende të tjera.
Përmbledhje
Pushimi pranveror si festë ndryshe njihet edhe me emërtime tjera si p.sh. Pushimet e Pashkëve, pushimet afatmesme ose pushimi i marsit, në varësi të konventave rajonale.
Pushimi pranveror shoqërohet shpesh me tubime të gjera dhe ahengje të trazuara në vende me klimë të ngrohtë si Miami Beach, Florida, Daytona Beach, Florida, Panama City Beach, Florida, Gulf Shores, Alabama dhe Cancún, Meksikë, të ndjekura pavarësisht nga renditja arsimore e pjesëmarrësve.
Në mesin e viteve 1930, një trajner noti nga Universiteti Colgate vendosi ta çonte ekipin e tij në Florida për disa stërvitje të hershme në një pishinë krejt të re me përmasa olimpike në Fort Lauderdale me diell. Ideja klikoi me trajnerë të tjerë të notit në kolegj dhe së shpejti migrimi i stërvitjes pranverore u bë një traditë e përvitshme për notarët në mbarë vendin. Tani, pushimi i pranverës është një traditë akademike në vende të ndryshme kryesisht perëndimore që është planifikuar për periudha të ndryshme në varësi të shtetit dhe ndonjëherë edhe rajonit.
Eralda Hitaj
Eralda Hitaj në vitin 2006 zgjidhet për të përfaqësuar Shqipërinë në “Miss Universe”.
Mësues i Merituar
Mësues i Merituar ishte një dekoratë e një niveli më të vogël se ajo Mësues i Popullit, e dhënë gjatë periudhës komuniste deri në vitin 1992. Jepej për të nxitur përmirësim në punë ndaj mësuesve e pedagogëve, gjithashtu ajo është dhëne dhe pas vdekjes për kontributin e shumë publicistëve, shkrimtarëve e mësuesëve që gjatë kohës së pushtimit Osman e italo-gjerman sakrifikuan edhe jetën e tyre për përhapjen e gjuhës shqipe dhe për pavarsinë e Shqipërisë. Dekorata jepej me vendim të Presidiumit të Kunvendit Popullor.
Sadina Alla
Sadina Alla në vitin 2007 zgjidhet për të përfaqësuar Shqipërinë në “Miss Universe”.
Half LIfe
Half-Life (stilizuar edhe si HλLF-LIFE) është një lojë kompjuterike të kategorisë first-person shooter (FPS) lojë kompjuterike krijuar nga Valve Corporation edhe redaktuar nga Sierra Studios për Sisteme Microsoft Windows në vitin 1998. Ishte Produkti debutues i Valves dhe i pari i serisë Half-Life. Lojtarët luan ne rolin e Dr. Gordon Freeman, i cili duhet të kërkojë një rrugdalje nga objekti shkencor Black Mesa pasi një eksperiment shkon keq. Përbërja kryesore e veprimtarisë së lojës është luftimi kundër qënieve jashttokësore dhe kundërshtarë njerzor, duke përdorur një shumëllojshmëri armësh, edhe zgjidhje enigmash.
Ndryshe se nga lojërat kompjuterike të asaj kohe, lojtari ka nje kontrroll të plotshëm të Freeman, edhe tregimi i lojës tregohet tërësisht nga këndvështrimi i tij. Bashkthemeluesi i Valve Gabe Newell ka thëne se grupi i tij ka synuar të krijojë një botë virtuale e thelluar sesa një lojë e thjeshtë gjuajtëse.
Karavasta e Re
Karavasta e Re është një fshat në komunën Remas në rrethin e Lushnjës të Shqipërisë.
Skulptor i Merituar
Skulptor i Merituar ishte një dekoratë e dhënë gjatë periudhës komuniste deri në vitin 1992, ishte një dekoratë e një shkalle më të vogël se sa Skulptor i Popullit. Dekorata jepej me vendim të Presidiumit të Kunvendit Popullor.
Obito Uchiha
Obito Uchiha (うちはオビト, Uchiha Obito) ishte anëtar i klanit Uchiha të Konohagakure. Ai besohej se kishte vdekur gjatë Luftës së Tretë Botërore Shinobi, trashëgimia e tij e vetme e mbijetuar ishte Sharingan që ai i dha shokut të tij të skuadrës, Kakashi Hatake. Në të vërtetë, Obito u shpëtua nga vdekja dhe u trajnua nga Madara Uchiha, por ngjarjet e luftës e la Obito të zhgënjyer me realitetin, dhe ai trashëgoi planin e Madara për të krijuar një botë ideale. Duke u rishfaqur nën emrat e Tobi (ト ビ, Tobi) dhe vetë Madara Uchiha, Obito me hollësi mori kontrollin e Akatsuki, duke i përdorur ato si një mjet për të çuar përpara makineritë e tij, duke dalë përfundimisht në publik dhe duke filluar Luftën e Katërt Botërore Shinobi. Sidoqoftë, drejt përfundimit të luftës, Obito kishte një ndryshim në zemër dhe, si shlyerje, sakrifikoi jetën e tij për të shpëtuar të njëjtën botë që kërkoi të zëvendësonte.
Jeta e hershme
Në anime, si një provë përfundimtare kualifikuese, Minato i dha ekipit një provë zile për të provuar aftësitë e tyre të bashkëpunimit. Obito nuk mund ta realizonte këtë vetë por, duke bashkuar forcat me Rin dhe Kakashi, ata patën sukses të marrin zilet, duke i mësuar Obitos vlerën e punës në ekip. Skuadra më vonë mori pjesë në provimet Chūnin, ku Obito u mund në raundin e tretë në një ndeshje një me një me Might Guy. Kakashi do të vazhdonte ta mposhtte Guy në një ndeshje pasuese, duke e promovuar atë në chūnin dhe duke i bërë përshtypje Rin. I etur për vëmendjen e Rin, Obito u stërvit pa pushim, duke u ngritur përfundimisht në gradën e chūnin vetë. Eksitimi i tij ishte jetëshkurtër pasi Kakashi shpejt më vonë u bë jōnin, duke fituar edhe një herë lavdërimet e Rin dhe pakënaqësinë e Obitos.
Gjatë Luftës së Tretë Botërore Shinobi, Kakashi u vendos në krye të ekipit për një mision për të shkatërruar Urën Kannabi, e cila do të pengonte Iwagakure të përdorte Kusagakure si një pikë lehtësimi. Para fillimit të misionit, Minato dhe Rin i dhanë dhurata Kakashi për të festuar promovimin e tij në jōnin, megjithëse Obito e kishte "harruar", duke tendosur marrëdhënien e tyre tashmë të dobët. Minato shpejt u thirr në vijat e frontit, duke e lënë ekipin të përfundonte misionin vetëm nën komandën e Kakashi. Të tre u zbuluan nga ninxhat e Iwakagures gjatë rrugës dhe Rin u kap. Kakashi zgjodhi të braktisë Rin, duke besuar se ishte më e rëndësishme të mbaronte misionin përpara se të merreshin me sigurinë e saj. Obito u tërbua nga ideja dhe këmbënguli që ata të përqendroheshin në shpëtimin e saj. Kur Kakashi refuzoi, Obito u largua vetë, duke vërejtur se Kakashi ishte më keq se plehrat për braktisjen e miqve të tij.
Obito lokalizoi shpellën që ninxhave të Iwagakures po përdorte si një strehë, por u gjet nga një Taiseki i kamufluar para se të mund të niste një shpëtim. Kakashi, i prekur nga fjalët e hershme të Obitos, arriti në kohë për ta shpëtuar atë nga sulmi i Taiseki, por humbi syrin e majtë gjatë procesit. Nga dëshira e tij për të ndihmuar Kakashin, Obito zgjoi Sharinganin e tij, duke e lejuar atë të shihte maskimin e Taisekit dhe ta vriste. Obito dhe Kakashi u infiltruan në shpellë dhe lëshuan Rin nga kufizimet e saj. Rrëmbyesi i saj, Kakkō, bëri që shpella të shembet rreth tyre. Ndërsa ekipi vrapoi për në dalje, Kakashi u godit në vendin e tij të verbër dhe ra. Kur Obito vuri re se Kakashi ishte gati të goditej nga një gur që binte, Obito e shtyu atë nga rruga dhe u bllokua në vendin e tij.
Me anën e djathtë të trupit të shtypur dhe pa asnjë mënyrë për t'u liruar, Obito pranoi fatin e tij dhe bëri një ofertë: t'i jepte Kakashi Sharinganin e tij të majtë si një ndjesë që nuk i dha atij një dhuratë më parë. Rin kreu transplantimin dhe, pasi të mbaronte procedura, Kakashi përdori Sharingan e tij të ri për të vrarë Kakkō. Përforcuesit e Iwakagures shpejt filluan të kompresojnë më tej rrënojat, duke i detyruar Kakashi dhe Rin të linin Obito pas. Ndërsa shkëmbinjtë shtrëngoheshin rreth tij, Obito reflektoi se ai më në fund kishte filluar të merrej vesh me Kakashin dhe se ai nuk mund t'i rrëfeu Rinit se e donte. Kakashi dhe Rin u shpëtuan nga Minato dhe, kur u kthyen në Konoha, emri i Obitos ishte gdhendur në Gurin Memorial të fshatit.
Shpëtimi nga vdekja
Në të vërtetë, Obito u shpëtua nga Zetsu i Bardhë nën urdhrat e një Madara të moshuar. Ai e solli Obiton në Varrezat e Maleve dhe u kujdes për dëmtimet e tij, duke hequr ato pjesë të trupit shumë të dëmtuara për t'u shëruar dhe duke i zëvendësuar ato me gjymtyrë të kultivuara nga qelizat e Hashirama Senju. Pavarësisht dëmtimeve të tij, Sharingan i djathtë i Obitos kishte mbijetuar i paprekur. Edhe pse i frikësuar nga Madara, Obito ndihej borxhli ndaj tij për shpëtimin e jetës së tij dhe ishte i gatshëm të jepte çdo ndihmë që mundte, një ofertë e bëri të qartë që Madara do të merrte. Obito filloi një proces të gjatë rehabilitimi, i etur për t'u rikuperuar aq sa ai të kthehej në Konoha dhe të ndihmonte miqtë e tij dhe fshatin me luftën ende në vazhdim. Me ndihmën e Zetsus së Bardhë dhe një Zetsu tjetër me fytyrë spirale, ai e vuri pseudonimin Guruguru, Obito u mësua me gjymtyrët e tij zëvendësuese dhe aftësitë që i dhanë. Gjatë gjithë kohës, Madara do t'i tregonte Obitos për realitetin e ashpër të botës dhe planin e tij për ta shpëtuar atë, gjë që Uchiha i ri nuk e përfilli.
Gjatë përfundimit të procesit të tij të rimëkëmbjes, Zetsu i Bardhë informoi Obiton se Kakashi dhe Rin ishin diku tjetër që do të vriteshin nga ninxhat e Kirigakures. Obito ishte këmbëngulës për t'i ndihmuar ata, gjë për të cilën Guruguru ofroi ndihmë duke mbyllur Obito me trupin e tij. Para se të largohej, Obito falënderoi Madara për të gjithë ndihmën e tij, por tha që ai nuk do të kthehej. Madara e bëri të qartë bindjen e tij se Obito do të kthehej tek ai. Guruguru drejtoi Obiton në vendndodhjen e Rin dhe Kakashi, gjatë rrugës duke e informuar atë për mungesën e Minatos. Kur mbërritën ata gjetën Rin dhe Kakashi të rrethuar nga ninxhat e Kirigakures dhe Kakashi duke goditut me Chidorin e tij në zemrën e Rin. Vdekja e Rin bëri që secili Sharingan i tyre të maturohej në Mangekyō Sharingan, një proces që gjithashtu bëri që Kakashi t'i të fikët. I zemëruar nga ajo që kishte ndodhur, Obito përdori një kombinim të Kamui të tij të Mangekyō Sharingan dhe stilit të drurit të trupit të Guruguru për të therur ninxhat e Kirigakures. Kur të gjithë kishin vdekur, Obito rrëmbeu trupin e pajetë të Rin, duke injoruar Kakashin pa ndjenja.
Obito u kthye në Varrezat e Maleve, duke u zotuar të bënte gjithçka për Madarën nëse mund ta bënte atë përsëri me Rin dhe Kakashin përsëri. Madara shpjegoi Planin e tij Syri i Hënës, i cili do të zëvendësonte botën bashkëkohore të dhunës dhe vdekjes me një ku askush nuk ka nevojë të vdesë kurrë. Obito ishte i intriguar, i vendosur për të krijuar një realitet ku ai, Rin dhe Kakashi mund të ekzistonin përkrah njëri-tjetrit. Madara ia dha të gjitha njohuritë dhe planet e tij Obitos, i mësoi atij për aftësitë që do t'i duheshin për të ecur përpara, i besoi pasuritë e tij dhe manifestoi Zetsun e Zi për të vepruar si një udhëzues. Pasi i la pothuajse të gjitha ato që i duheshin Obitos, Madara u shkëput nga Statuja Demonike e Rrugës së Jashtme që po e mbante gjallë dhe i tha Obitos që deri në ringjalljen e tij, ai do të vepronte si Madara Uchiha.
Nisja e planit
Duke përdorur emrin e Madara dhe duke fshehur identitetin e tij, Obito lëvizi në hijet e botës për të marrë pjesët e mbetura të Planit të Syrit të Hënës. Menjëherë pas vdekjes së Madara, Obito dhe Zetsu shkuan në Amegakure dhe iu afruan Akatsukit të ri me një ofertë mbështetje në krijimin e botës së paqes që ata parashikuan. Në të vërtetë, ai kishte nevojë vetëm për Nagato, tek i cili Madara kishte implantuar Rinneganin e tij disa vjet më parë dhe i cili do të ishte i nevojshëm në fazat e fundit të Planit Syri i Hënës. Ndërsa Obito ishte pothuajse në gjendje të lëkundte Nagaton, udhëheqësi i Akatsuki, Yahiko, nuk pranoi; Obito pretendon se ai përfundimisht ra dakord pa informuar anëtarët e tjerë të Akatsukit. Në anime, Obito mësoi për një komplot midis Hanzō dhe Danzō Shimura për të eleminuar Yahiko. Ai përgjoi dhe vrau anëtarët e Akatsuki që u përpoqën të shpëtonin Yahiko dhe, pasi Yahiko kishte vdekur, inkurajoi Nagato në një drejtim të ri për organizatën, një përqendruar në blerjen e kafshëve bishtore. Ndërsa Nagato u bë udhëheqësi i Akatsuki dhe rekrutoi të zhdukurit e fuqishëm për çështjen e tyre, Obito mori pseudonimin e "Tobi", dhe ndryshoi personalitetin e tij rreth anëtarëve për të fshehur identitetin e tij.
Në Kirigakure, Obito në një moment mori kontrollin e Mizukage të Katërt, në fakt duke e bërë atë Mizukage de facto. Pasi Kisame Hoshigaki u zhgënjye nga gënjeshtrat e botës, Obito (si "Madara") iu zbulua Kisame dhe premtoi të ndihmonte për të bërë një botë të së vërtetës. Kisame u bë shërbëtori i tij besnik, një nga ninxhat e paktët të Kirigakures që me vetëdije punoi për të. Gjatë kësaj kohe Obito zbuloi rrethanat e vdekjes së Rin: që Kirigakure kishte vulosur Tre Bishtin në të për ta bërë atë një bombë me orë që do të shkatërronte Konoha. Me insistimin e Rin, Kakashi e vrau për të mos lejuar që kjo të ndodhte. Manipulimi i Obitos me Mizukage u zbulua përfundimisht nga Ao dhe ai u detyrua ta braktiste atë.
Dymbëdhjetë vjet para fillimit të serialit, Obito vizitoi varrin e Rin në Konoha. Kakashi ishte tashmë atje kur ai arriti dhe Obito, duke parë fshehurazi, e dëgjoi atë duke i besuar varrit të Rinit se gruaja e Minato, Kushina Uzumaki, së shpejti do të lindte. Duke ditur që Kushina ishte jinchūriki i Nëntë bishtit dhe se vula që mbante Nëntë Bishtin që përmbante brenda saj do të dobësohej gjatë lindjes, Obito e gjurmoi atë natën e 10 tetorit. Ai vrau rojet e saj Anbu dhe mamitë, të cilat përfshinin të tretën Gruaja e Hokage, dhe mori djalin e saj të porsalindur, Naruto Uzumaki, peng për të parandaluar ndërhyrjen e Minato. Minato ishte në gjendje të merrte Naruton nga ai, gjë që e shpërqendroi atë aq kohë sa Obito të shpëtonte me Kushina. Ai nxori Nëntë bishtin nga trupi i saj, e vendosi nën kontrollin e tij me Sharinganin e tij dhe e urdhëroi atë të shkatërronte fshatin.
Vite më vonë në anime, Obito sulmoi karvanin e Daimyō të Zjarrit gjatë rrugës për në Konoha, duke i vendosur të gjithë në një teknikë iluzioni dhe duke vrarë Tenma Izumo, por me shpejtësi tërhiqet pasi ndjeu se Kakashi po afrohej. Vite më vonë, Uchiha, si rezultat i keqtrajtimit të tyre, filluan të kurdisnin një grusht shteti. Obito u kthye në fshat me synimin për të përkeqësuar konfliktin, por u zbulua nga Itachi Uchiha. Duke besuar se Obito ishte Madara, Itachi kërkoi ndihmën e tij për të zhdukur fiset e tyre, duke u ofruar hakmarrje kundër tyre për trajtimin e tyre të Madara dekada më parë në këmbim të marrëveshjes së Obitos për të kursyer fshatin. Obito pranoi dhe i ofroi Itachit një pozicion në Akatsuki. Në anime, gjatë natës së masakrës, ai theri Forcën e Policisë Ushtarake Konoha dhe vrau Izumi Uchiha. Më pas, ai mblodhi disa kufoma Uchiha në mënyrë që të nxirrte Sharingan e tyre për përdorimin e tij. Ai gjithashtu u takua me Danzō rreth kësaj kohe, për arsye të panjohura. Pas sulmit, ai preu flokët dhe e futi Itachi në organizatën e tij.
Aftësitë
Si një genin, aftësitë e Obitos ishin mesatare në rastin më të mirë, duke u përpjekur të përputheshin me shokët e tij të klasës nga Akademia. I vendosur për të përmirësuar veten, ai stërvitej për disa muaj në të njëjtën kohë për t'u bërë përfundimisht një chūnin. Madara pa një potencial të madh në Obito dhe kështu e zgjodhi atë si dishepullin e tij. Shpresat e Madara u vërtetuan të sakta, pasi nën tutelën e tij, Obito përmirësoi në mënyrë dramatike aftësitë e tij si një lulëzues i vonë, me aftësitë e tij që çuan në pyetjen e të tjerëve nëse ai ishte Madara. Si një adoleshent Obito paraqiste një kërcënim për Pesë Vendet e Mëdha Shinobi, pasi kishte marrë kontrollin e Mizukage të Katërt dhe në mënyrë efektive Kirigakure, si dhe duke paraqitur një sfidë për Hokage të Katërt dhe gati shkatërrimin e Konoha. Si i rritur, ai mposhti ninxhën më të aftë të Rrënjës, dhe njëkohësisht mbajti veten kundër shinobi të lartë të Konoha dhe Killer B. Ndërsa jinchūriki i Dhjetë Bishtit, fuqia e Obitos tejkaloi atë të madje edhe të Hashirama Senju, ai ishte në gjendje të luftonte pa mundim tre Hokage të fuqishëm me lehtësi, mbingarkoi Naruto dhe Sasuke Uchiha disa herë, dhe kishte aftësinë për të shkatërruar të gjithë Forcat Aleate Shinobi.
Çakra
Rezervat e çakrës së Obitos u rritën nga lënda e Zetsu të Bardhë e pajisur në trupin e tij, duke e bërë të mundur që të kryente disa teknika të taksimit të çakrës pa lodhje të dukshme. Ai tregoi aftësinë për të thithur çakra, si dhe transferimin e tij tek një person tjetër. Obito ishte i aftë në taijutsu pasi ai luftoi i barabartë me Kakashi në disa raste, ndërsa kontrollonte rezultatin e luftës së tyre të fundit. Fuqia dhe shpejtësia e tij fizike ishin mjaft të mëdha për ta ngritur Konan nga fyti me njërën dorë ndërsa ishte e dëmtuar rëndë, dhe për të vazhduar me Naruto në formën e tij Nine Tails Chakra Mode.
Modifikimi i trupit
Ana e djathtë e trupit të Obitos ishte dëmtuar rëndë gjatë misionit në Kusagakure, dhe ai madje humbi krahun e djathtë. Për të shëruar trupin e tij dhe për të zëvendësuar gjymtyrën, Madara veshi Obito me të njëjtën substancë nga e cila janë bërë Zetsu të Bardhë, duke rritur rezervat e tij të çakrës dhe përfundimisht duke e lejuar atë të kryejë stilin e drurit. Ai gjithashtu fiton shtime të caktuara fizike të ADN-së së Hashirama Senju, të tilla si qëndrueshmëri e madhe ndaj sulmeve, shërim i shpejtë dhe aftësia për të mbijetuar pa ushqim ose ujë. Gjymtyra e tij artificiale është shumë e fortë, e aftë të përballojë një sulm nga Kubikiribōchō dhe të shpojë me gurë. Nëse kjo ose një gjymtyrë tjetër dëmtohet përtej riparimit, ato hiqen lehtësisht dhe zëvendësohen me të njëjtin material.
Ninjutsu
Obito mësoi nga Madara se si të kryente një larmi të llojeve të ndryshme të teknikave të ninxhës (ninjutsu): ai mund të krijonte pengesë, duke përdorur Formacionin e Flakës Uchiha për të mbrojtur Statujën Demonike; ai mund të ndjente çakra, duke e lejuar atë të parashikonte sulmet dhe të lokalizonte të tjerët nga distanca, madje edhe në dimensione të ndryshme dhe ai mund të kryejë teknika të vulosjes (fūinjutsu) aq të fuqishëm sa të vulosë Dhjetë Bishtin.
Transformimi i natyrës
Obito mund të shfrytëzojë të pesë transformimet themelore të natyrës së bashku me stilin e dritës dhe errësirës. Si Uchiha, ai kishte një prirje natyrore për teknikat e stilit të zjarrit dhe mund të kryente Teknikën e Topit të Madh të Zjarrit në moshë të hershme. Madhësia dhe forca e flakëve të tij u rritën në moshën e pjekurisë së tij dhe përmes një kombinimi me Mangekyō Sharinganin e tij. Ai gjithashtu u pa duke kryer teknika të stilit të tokës me raste, megjithëse e bëri atë ekskluzivisht në mënyrë që të zhytej dhe të zhvendosej nën tokë, duke e lënë të shtonte fushën e betejës nga poshtë ose të vjedhte kundërshtarët.
Me lëndën e Zetsu të Bardhë të përdorur si gjymtyrët e tij zëvendësuese, Obito mund të kryente Lëshimin e Drurit, një kombinim të çakrës me bazë dheu. Instinktivisht, ai ishte në gjendje të formonte degë dhe rrënjë për të lidhur, shtypur, ose kundërshtarë me hell. Për shkak se materiali White Zetsu rrjedh pjesërisht nga ADN-ja e Hashirama Senju, Obito mund të kontrollojë Dhjetë Bishtin kur ai ishte i lidhur me trupin e tij.
Bukijutsu
Ashtu si shumë Uchiha, Obito ishte trajnuar në teknika të shurikenit (shurikenjutsu), duke e lejuar atë të gjuante shuriken me saktësi për sulm dhe mbrojtje. Kur Madara vdiq, një numër armësh iu la Obito të cilat ai i ka përdorur në kohë të ndryshme gjatë viteve. Disa prej këtyre armëve që ai i mban të ruajtura brenda dimensionit të Kamui, në mënyrë që ai të mund t'i përdorë ato kudo dhe t'i gjuajë kundër kundërshtarëve; ai është parë duke përdorur shkop të çakrës dhe shuriken gjigant. Kur ai luftoi Minaton gjatë sulmit ndaj Konoha, ai përdori një zinxhir të gjatë të lidhur me kllapa në kyçet e tij që, kur përdorej së bashku me paprekshmëria e tij, i mundësoi atij që të kalonte në mënyrë të padëmshme përmes kundërshtarit të tij përpara se të forcohej për ta frenuar atë me zinxhirin zvarritës. Rreth kohës së masakrës së Uchiha, Obito mbante një shpatë në bel. Gjatë Luftës së Katërt Botërore Shinobi ai përdor armën ikonike të Madara, duke e përdorur atë si mburojë dhe si një lloj kapaku për sulm. Gunbai mund të gjenerojë erë për të pasqyruar sulmet.
Inteligjenca
Nga Madara, Obito mësoi shumë për botën, njerëzit individualë në të dhe aftësi të ndryshme nga e gjithë historia. Si i tillë, është e vështirë ta befasosh atë në luftime sepse ai tashmë di taktikat që ninxhat përdorin, cilat dobësi mund të përfitojnë nga kundërshtarët e ndryshëm dhe si t'i kundërvihet shumicës së teknikave. Në ato raste të rralla kur has diçka të re, ai me qetësi mban distancën dhe vëzhgon me kujdes derisa të bëjë qasjen më të mirë për ta neutralizuar atë. Vështrimi i tij i mundëson atij që të planifikojë vite më parë, duke parashikuar saktë rrjedhën e kombeve dhe duke ditur se si t'i manipulojë ato në avantazhin e tij. Nëse ndonjë plan i tij mund të dështojë për çfarëdo arsye, ai mund të formulojë një plan rezervë shpejt dhe pa u bezdisshëm, duke provuar zgjuarsi të jashtëzakonshme strategjike dhe taktike. Në të vërtetë, Obito shpesh mbante plane të shumta rezervë, rrallëherë mbështetur shpresat e tij në një rezultat të vetëm. Obito gjithashtu demonstron aftësi të larta në manipulim, i aftë të shohë errësirën tek të tjerët dhe t'i drejtojë ato drejt qëllimeve të tij me një përzierje të zgjuar të së vërtetës dhe gënjeshtrës.
Jinchūriki
Kur Obito vulosi Dhjetë Bishtin, të gjitha lëndimet që morri ai u shëruan dhe u bë më i fortë dhe më i shpejtë dhe gati i papërshkueshëm nga dëmtimi. Ai fillimisht i mungon kontrolli i mendjes së tij pas vulosjes, duke bërë që ai të fryhet fjalë për fjalë me çakrën e Dhjetë Bishtit dhe të reagojë pa pushim ndaj të gjitha kërcënimeve derisa të mund të tërhiqet së bashku. Sapo ta bëjë këtë, Obito bëhet më i fortë se Dhjetë Bishti origjinal sepse ai është në gjendje të përqendrojë fuqinë e tij të pamatshme, duke lënë të ashtuquajturin Zot i Shinobi të paaftë të konkurrojë me të. Si jinchūriki i Dhjetë Bishtit, Obito mund të fluturojë dhe të krijojë krahë çakre. Ai mund të prodhojë pemë përmes të cilave ai mund të shkrepë Topa të Bishave me Bisht dhe më vonë të krijojë dhe kontrollojë formën e pemës së Dhjetë Bishtit në përgatitje për kryerjen e Tsukuyomi të Pafund. Sidoqoftë, ai nuk është në gjendje të përdorë paprekshmërinë e Kamui ndërsa është jinchūriki.
Thabit ibn Kurre
parapamje|Shkenca matematike nga Thābit ibn Qurra. Thabit bin Kurra (836 - 901) i njohur në perëndim me emrin Thebit, njihet për kontributin e tij ne mekanike, astronomi, matematike dhe gjeometri. Thabit Ibn Kurrah Maruan al-Harrani lindi në Harran (Turqia e sotme) në vitin 836 e. r. dhe vdiq ne Bagdat ne vitin 901 e. r. Ai u bashkua me matematikanin e madh mysliman Muhamed Ibn Musa Ibn Shakir në Bagdat i cili ishte vendosur aty me urdhër te kalifit abasid.
Thabit analizoi disa probleme mbi lëvizjen e Diellit dhe atë te Hënës dhe shkruajti sakte rreth orës diellore. Në veprën e tyre te famshme "Der Mond", Bir dhe Madler përmendin një sipërfaqe në hëne pasi Thabiti e kishte përmendur këtë kohë më parë. Është një rreth me një diametër prej rreth 8 miljesh ne seksionin e tete. Ndërhyrja e një rrethi tjetër e kane ndryshuar formën e mureve te tij ne forme rrethi. Një krater i vogël është hedhur ne ne pjesën lindore te kësaj rrafshine.
Librat e Thabitit rreth matematikes, astronomisë dhe mjekësisë kane mbijetuar. Gjate kohës që ai shërbente për kalifin Al-Mutadid ai përktheu shume libra nga gjuha greke dhe ajo siriane ne atë arabe. Midis përkthimeve te tij mund te përmenden "Almagesti" i Ptolemeut, "Elementet e gjeometrisë" se Euklidit, "Libri i Seksioneve Konike" te Apollonit dhe disa vepra te Arkimedit. Ne mesjete, Gerardi i Kremones përktheu disa nga librat e e tij ne latinisht.
Djemtë, nipërit dhe stërnipërit e tij kontribuuan në shkencat e gjeometrisë, astronomisë dhe mjekësisë. Djali i tij Sinani përfundoi certifikata te rregullta te praktikuesve te mjekësisë ne fillim te 931 e. r. dhe mori 800 certifikata prej shume doktoresh. Sinan gjithashtu themeloi spitale lëvizëse dhe hetoi nëpër burgje ne mënyre që të siguronte një shërbim shëndeti te përshtatshëm.
DEBATIK
DEBATIK (Djemtë e Bashkuar Anëtarë të Idealeve Komuniste) ishte një organizatë për fëmijët dhe adoleshentët e krijuar gjatë Luftës së Dytë Botërore, nën kujdesin e Partisë Komuniste të Shqipërisë
Historia
DEBATIK u themelua më 10 shkurt të vitit 1942 nga një grup fëmijësh të moshave nga 10 deri në 14 vjeç, pjesa më e madhe nxënës të shkollës "Princi i Napolit" (sot "Lidhja e Prizrenit"). Vendimi për ngritjen e një organizate masive për fëmijët dhe adoleshentët u mor në 30 dhjetor 1941, në kuadër të takimeve të shoqërisë letrare "Rinia Shqiptare". Mbledhja e themelimit u mbajt në kodra e Saukut, gjatë fjalimeve u lavdërua lufta e Bashkimit Sovjetik. Betimi i anëtarëve para flamurit u bë pas leximit të një trakti të Partisë Komuniste. Veprimtaria e Organizatës përfshinte propagandën gojore nëpërmjet shfaqjeve teatrale, mbledhja e informacionit, mbledhjen e ndihmave për Lëvizjen Nacional Çlirimtare si dhe shpërndarjen e trakteve të Partisë Komuniste.
Pjesëtarët
Kjo Organizatë në të gjithë veprimtarinë e saj udhëhiqej nga edukatorë të Rinisë Komuniste si Ludovik Shllaku, Manush Alimani, Misto Mame, Alqi Kondi, Hamdi Sollaku, Skënder Begeja, etj. Edukatorët u vunë në krye të punës për organizimin e fëmijëve në kuadër të Lëvizjes Nacional Çlirimtare. Gjashtëmujori i dytë i vitit 1942 ishte kohë e një zgjerimi të madh të Organizatës së debatikasve, që i detyrohet punës së edukatorëve të dërguar nga ana e Organizatës së Rinisë. Me këtë zgjerim u shtua dhe veprimtaria e Debatikut ne çdo lagje e në çdo shkollë të Tiranës, madje dhe në të gjithë Shqipërinë.
Hasna Xhukiçi
Hasna Xhukiçi në vitin 2009 zgjidhet për të përfaqësuar Shqipërinë në “Miss Universe”.
Matilda Meçini
Matilda Meçini në vitin 2008 zgjidhet për të përfaqësuar Shqipërinë në “Miss Universe”.
Komuna e Negotinës
Komuna e Negotinës është komunë që shtrihet në rajonin e Vardarit, të Maqedonisë. Qendra e komunës gjendet në Negotinë.
Gjeografia
Komuna e Negotinës ka një pozitë gjeografike ...
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 2002 në Komunën e ... jetojnë 19 212 banorë nga të cilët x % janë ...
Ekonomia
Popullata e komunës së ... më së shumti merret me ...
E bukura e grave
E bukura e grave është serial televiziv italian i prodhuar në vitet 2001-2003 me regji nga Lidia Montanari dhe Luigi Parisi.
Skulptor i Popullit
Skulptor i Popullit ishte një dekoratë e dhënë gjatë periudhës komuniste deri në vitin 1992. Dekorata jepej me vendim të Presidiumit të Kunvendit Popullor.
E bukura e grave
U transmetua në fillim në 7 mars të 2001, dhe vazhdoi edhe me sezonet 2 dhe 3 në Canale 5. Në Shqipëri u transmetua nga Top Channel.
Filmi është i ndarë në muaj. Ai fillon kur Anna Borsi (Stefania Sandrelli) kthehet nga pushimet verore, me bijtë e saj Sara, (Azzurra Antonacci) dhe Michelino (Matteo Ripaldi) dhe me një zbulim të vdekjes të bashkëshortit, Armando. Anna ndeshet me shumë borxhe, por i këshilluar nga ortakja e të shoqit, Francesca Cialdi (Antonella Ponziani), dhe i ndihmuar nga parukieri Luca Manfridi (Massimo Bellinzoni) dhe nga dekorantja Vicky Melzi (Nancy Brilli), vendos të hapi një sallon bukurie për zonja i quajtur : "Il Bello delle Donne"
Personazhet
Protagoniste
Personazhe dytësore:
Lubovishti
Lubovisht është një vendbanim në komunën e Sharrit, Kosovë.
Asten
Asten është një bashki në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 71.38 km² dhe popullsi 16342 banorë. Asten është kryeqendra e bashkisë.
Wittnau
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Ueken
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Xhesika Berberi
Xhesika Berberi në vitin 2011 zgjidhet për të përfaqësuar Shqipërinë në “Miss Universe”.
Xhabir ibën Hajan
parapamje|250px|Xhabir Ibn Haijan Xhabir Ibn Haijan, (arabisht: جابر بن حيان),  lindi në vitin 721 në Horasan, Persi; vdiq në vitin 815 në Kufa, Irak. I njohur në mesjetë me emrin Geber, njihet si babai i kimisë. Emri i tij i plotë ishte Abu Musa Xhabir Ibn Hajan. Ai renditej si një nga shkencetarët e parë gjatë kohës kur praktikonte mjekësinë dhe alkiminë në Kufa (Iraku i sotëm) rreth vitit 776. Në fillim ai ishte nën patronazhin e vezirit të Barmakit gjatë Halifatit Abasit të Harun al-Rashidit. Xhabir vdiq në Kufa në vitin 803.
Kontributi i tij më i madh ishte në fushen e kimisë. Ai është i famshëm për shkrimin e më shumë se 100 librave prej të cilave 22 ishin rreth kimisë dhe alkimisë. Ai prezantoi hetime eksperimentale në alkimi, duke krijuar kështu një vrull për kimine moderne. Xhabir theksoi përdorimin e eksperimentit dhe zhvillimit të metodave në mënyrë që të arrihej prodhueshmëri në punën e tij. Ai i kushtoi mundin e tij zhvillimit të metodave bazë në kimi dhe studimit të mekanizmave të ndryshëm të reaksoneve kimike duke ndihmuar kështu zhvillimin e kimisë si shkencë qe nga kohët e alkimisë. Ai gjithashtu theksoi që sasi të caktuara të substancave të ndryshme përfshihen në reaksione kimike. Prandaj, mund të thuhet që ai hapi rrugën për ligjin e raporteve konstante.
Kontributi i tij me rëndësi më të madhe në fushën e kimise përfshin perfeksionimin e teknikave shkencore si psh: kristalizimit, distilimit, avullimit, kalcinimit dhe zhvillimit të disa pajisjeve për kryerjen e këtyre eksperimenteve. Arritja e tij më e madhe ishte zbulimi i mineraleve dhe acideve të cilat ai i përgatiti për herë të parë në alembikun e tij. Shpikja e tij e alembikut bëri procesin e distilimit më të lehtë dhe më sistematik. Midis arritjeve të tjera të tij është edhe përgatitja e nitrikut, hidroklorikut, citrikut, dhe acideve tartarike. Sipas Maks majerhafit zhvillimi i kimisë në Evropë mund të gjendet direkt te Xhabir Ibn Haijani.
Xhabir ishte një nga nismëtarët në zhvillimin e një mundi të madh të proceseve kimike të aplikuara. Kontributi i tij përfshin zhvillimin e celikut, përgatitja e një sërë metalesh, parandalimi nga ndryshkja, përdorimi i dioksidit të magnezit në bërjen e xhamit, ngjyrosjen e rrobave dhe ngjyrës se trupit, identifikimin e ngjyrave dhe yndyrnave. Për më tepër ai zhvilloi sistem për shkrirjen e arit.
Idetë e tij eksperimentale hapën rrugën për një sërë klasifikimi të substancave të cilat janë mëse të zakonshme në ditet e sotme. Ai i ndau substancat në metale, jo-metale dhe substanca avulluese dhe i ndau ato në: a)shpirtra të cilat avullojnë nën ndikimin e nxehtësisë si psh: Kamfori, Arseniku dhe Amoniumi; b)metale si psh: Argjendi, Ari, Bakri, Hekuri dhe c)përzierje që mund të kthehen në pluhura.
Veprat e tija në fushën e kimisë përfshirë këtu edhe librat Kitab al-Kimja dhe Kitab al-Sab'in u perkthyen në latinisht ne mesjete. Perkthimi i Kitab al-Kimija u publikua nga anglezi Roberti i Cesterit në vitin 1144 e.r. dhe mori titullin "Libri i Përbërjes së Alkimisë". Libri i dytë u perkthye nga i famshmi Gerardi i Kremones. Bertelot përktheu disa nga veprat e tij të njohura me titujt "Libri i Mbretërise", "Libri i Ekuilibrit","Libri i Merkurit Lindor", dhe është e padyshimtë që ai nuk përdori titujt e saktë për librat e Xhabirit. Anglezi Richard Russel përktheu dhe publikoi në vitin 1678 një tjetër libër të Xhabirit duke e titulluar atë "Shuma e Perfeksionit". Ai pershkruajti Xhabirin me emrin Geber, princi dhe filozofi arab më i famshëm. Këto përkthime ishin të njohura në Evropë për shekuj me radhë dhe influencuan zhvillimin e kimisë moderne. Disa nga termet teknike të përdorura prej Xhabirit si Alkali gjenden në shumë gjuhë Evropiane dhe janë pjesë e fjalorëve shkencorë. Vetëm disa nga librat e tij janë edituar dhe publikuar, kurse shumë të tjera ruhen në gjuhen arabe. Ai gjithashtu ndihmoi në shkenca si mjekësia dhe astronomia.
Drita
Drita e dukshme për syrin e njeriut|340px|right|thumb
Drita (lat. lux, lucis) është rrezatim elektromagnetik me një gjatësi valore që është e dukshme për sytë (syri njerëzor kap valë elektromagnetike prej rreth 380 deri 780 nanometra) tanë (drita e dukshme) ose me një përkufizim shkencor dhe teknik : Drita është rrezatim elektromagnetik i valëve që studiohen në fushën e optikës. Tre përmasat themelore të dritës (të të gjitha rrezatimeve elektromagnetike) janë :
Spektri elektromagnetik dhe drita e dukshme
Përgjithësisht, rrezatimi elektromagnetik (EMR) klasifikohet nga gjatësia valore në radio, mikrovalë, infra të kuqe dhe regjion të dukshëm që ne e perceptojmë si dritë, ultravioletë, rrezet X dhe rrezet gama.
Sjellja e EMR varet nga gjatësia valore e vet. Frekuencat më të larta kanë gjatësi valore më të shkurtër, dhe frekuencat më të shkurtëra kanë gjatësi valore më të gjatë. Kur EMR ndërvepron me atome dhe molekula të vetme, sjellja e tij varet nga sasia e energjisë për kuantin që mban.
EMR në regjionin e dritës së dukshme konsiston në kuante (të quajtura fotone) që janë më të ulëta në fund të energjisë që janë të afta për të shkaktuar ngacmim elektronik brenda molekulave, e cila i udhëheq ndryshimet në lidhje ose në kiminë e molekulave. Në fundin e ulët të spektrit të dukshëm të dritës, EMR bëhet e padukshme për njerëzit (rrezet infra të kuqe) sepse fotonet e saj nuk kanë më energji individuale të mjaftueshme për të shkaktuar ndryshim molekular të qëndrueshëm (një ndryshim në simetri) në molekulen e dukshme retinale të retinës njerëzore, ndryshim i cili shkakton ndjesinë e vizionit.
Ekzistojnë kafshët që janë sensitive ndaj tipave të ndryshëm të infra të kuqeve, por jo për nga kuptimi i absorbimit të kuantit. Perceptimi infra i kuq në gjarpërinj varet nga lloji i imazhit termik natyral, në të cilin pakot e qelizave ujore që rriten në temperaturë nga rrezatimi infra i kuq. EMR në këtë shkallë shkakon vibrim molekular dhe efekte të nxehtësisë, e cila është mënyra sesi kafshët e detektojnë atë.
Mbi shkallën e dritës së dukshme, drita ultravioletë bëhet e padukshme për njerëzit, më së shumti për shkak se absorbohet nga kornea deri në 360 nanometra dhe thjerrat e brendshme deri në 400. Për më tepër, shofrat dhe konet e vendosura në retinë të syrit të njeriut nuk mund të detektohen nga gjatësitë valore ultraviolete shumë të vogla (deri në 360 nm), dhe janë në fakt të dëmtuara nga ultravioleta. Shumë kafshë me sy që nuk kërkojnë thjerra (si insektet dhe karkalecat) mund ta detektojnë ultravioletë, nga mekanizmat absorbues të kuantit foton, në të njëjtën mënyrë kimike që njerëzit e detektojnë dritën e dukshme.
Burime të ndryshme përkufizojnë dritën e dukshme si e ngushtë nga 420 në 680 dhe gjerësi 380 në 800 nm. Nën kushte ideale laboratorike, njerëzit mund t’i shohin rrezet infra të kuqe deri në 1050 nm, fëmijët dhe të rinjtë mund t’i perceptojnë gjatësitë valore ultravioletë rreth 310 në 313 nm.
Shpejtësia e dritës
Shpejtësia e dritës në vakuum është përcaktuar saktësisht dhe ka vlerën 299,792,458 m/s (afërsisht 186,282 mile në sekond). Vlera fikse e shpejtësisë së dritës në SI rezulton nga fakti se metri tani definohet në terma të shpejtësisë së dritës/ të gjitha format e rrezatimit elektromagnetik lëvizin saktësisht me të njëjtën shpejtësi në vakuum.
Fizikanë të ndryshëm kanë provuar ta masin shpejtësinë e dritës gjatë gjithë historisë. Galileo Galilei provoi ta maste atë në shekullin e 17-të. Një eksperiment i hershëm për matjen e shpejtësisë së dritës u bë nga Ole Romer, fizikant danez, në vitin 1676. Duke përdorur një teleskop, Romer vëzhgoi lëvizjen e Jupiterit dhe njërës nga hënat e tij, Io-së. Duke vërejtur mospërputhjen në periudhën e dukshme të orgitës së Io-së, ai llogariti se dritës i duhen rreh 22 minuta t’i bie tërthor diametrit të orbitës së Tokës. Megjithatë, madhësia e saj nuk ishte e njohur në atë kohë. Nëse Romeri do ta dinte diametri e orbitës së Tokës, ai do të vinte në përfundim se shpejtësia e dritës është 227,000,000 m/s.
Një tjetër matje më e saktë e shpejtësisë së dritës u bë në Evropë nga Hippolyte Fizeau në vitin 1849. Fizeau drejtoi një rreze drite në pasqyrë disa kilometra larg. Një rrotë e dhëmbëzuar rrotulluese ishte vendosur në rrugën e rrezës së dritës e cila udhëtoi nga burimi i saj, në pasqyrë dhe pastaj u kthye prapë në origjinën e saj. Fizeau gjeti se në një shkallë të sigurt të rrotullimit, rrezja do të kalonte nëpër një vrimë në rrotë gjatë daljes jashtë dhe pastaj një tjetër vrimë gjatë rrugës së kthimit. Duke e ditur largësinë e pasqyrës, numrin e dhëmbëve në rrotë dhe shkallën e rrotullimit, Fizeau ishte në gjendje të llogariste shpejtësinë e dritës në vlerë prej 313,000,000 m/s.
Leon Foucault përdori një eksperiment i cili kishte të bënte me pasqyre rrotulluese që ta vëzhgonte vlerën prej 298,000,000 m/s në vitin 1862. Albert A. Michelson kreu eksperimente në shpejtësinë e dritës nga viti 1877 deri në vdekjen e tij në 1931. Ai i rigjeti metodat e Foucaultit në vitin 19266 duke përdorur pasqyre të përmirësuara rrotulluese për të matur kohën që i duhej dritës të kryente një trip nga Mali Wilson në Malin San Antonio në Kaliforni. Matja precize jep vlerën e 299,796,000 m/s.
Shpejtësia efektive e dritës në substanca të ndryshme transparente që përmbajnë materie të zakonshme, është më e vogël se në vakuum. Për shembull shpejtësia e dritës në ujë është rreth ¾ e asaj në vakuum.
Optika
Studimi i dritës dhe ndërveprimet e saj i studion optika. Vëzhgimi dhe studimi i fenomeneve optike si ylberit dhe aurora borealis ofrojnë shumë të dhëna për natyrën e dritës.
Thyerja
Thyerja është lakimi i rrezeve të dritës kur kalojnë nga një sipërfaqe në mes të një materiali transparent. Kjo përshkruhet me ligjin e Snellit:
ku \theta_1 është këndi në mes të rrezës dhe sipërfaqes normale në mjedisin e parë, \theta_2 është këndi në mes të rrezës dhe sipërfaqes normale në mjedisin e dytë, dhe  n1 dhe n2 janë indekset e thyerjes, n = 1 në vakuum dhe n > 1 në substancë transparente.
Kur rrezja e dritës kalon kufirin në mes të një vakuum dhe një mjedisi tjetër, ose në mes të dy mjediseve të ndryshme, gjatësia valore e dritës ndryshon, por frekuenca mbetet e njëjtë. Nëse rrezja e dritës nuk është ortogonale në kufi, ndryshimi i gjatësisë valore rezulton në ndryshim të drejtimit të rrezës. Ky ndryshim i drejtimit njihet si thyerje ose refraksion.
Cilësia thyerëse e thjerrave përdoret për manipulimin e dritës për ndryshimin e madhësisë së imazheve. Shembuj të kësaj dukurie janë syzat me dioptri, mikroskopat, teleskopat refraktues etj.
Burimet e dritës
Ekzistojnë disa burime të dritës. Burimet më të shpeshta janë ato termike: një trup në një temperaturë të dhënë lëshon një spektër karakteristik të rrezatimit të trupit të zi. Një burim i thjeshtë termik është drita e Diellit, rrezatim i lëshuar nga kromosfera e Diellit me vlerë rreth 6,000 Kelvin në regjione të dukshme të spektrit elektromagnetik kur komplotohet në njësi të gjatësisë valore dhe përafërsisht 44% e energjisë së Diellit që arrin tokën është e dukshme. Një tjetër shpembull është poçi elektrik inkadenshent, i cili liron rreth 10% të energjisë së tij si dritë të dukshme dhe pjesën tjetër si rreze infra të kuqe. Një burim i zakonshëm termik i dritës në histori janë grimcat e ngurta me ngjyrë të ndezuara flakë, por këto e lëshojnë shumicën e rrezatimit të tyre në infra të kuqe, dhe vetëm një pjesë në spektrin e dukshëm. maja e spektrit të trupit të zi është në thellësinë e infra të kuqeve, në rreth 10 mikrometra gjatësi valore, për objekte relativisht të ftohta si qenia njerëzore. Me rritjen e temperaturës, maja lëvizë në gjatësi valore më të shkurtëra, duke prodhuar së pari një shkëlqim të kuq, pastaj një të bardhë, dhe përfundimisht një ngjyrë të bardhë në të kaltër kur maja lëvizë jashtë pjesës së dukshme të spektrit në ultravioletë. Këto ngjyra mund të shihen kur metali është i nxehur në “nxehtësi të kuqe” ose “nxehtësi të bardhë”. Emisioni i terminalit të bardhë në të kaltër nuk shihet shpesh, përveçse në yje.