cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Modeli shoqëror i aftësisë së kufizuar
Ligji dhe politika publike
Në vitin 2007, Gjykata Evropiane e Drejtësisë në çështjen gjyqësore Chacon Navas v Eurest Colectividades SA, përcaktoi paaftësinë e ngushtë sipas një përkufizimi mjekësor që përjashtonte sëmundjen e përkohshme, kur shqyrtoi Direktivën që krijon një kornizë të përgjithshme për trajtim të barabartë në punësim dhe profesion (Direktiva e Këshillit 2000/78 / EC). Direktiva nuk parashikonte ndonjë përkufizim të aftësisë së kufizuar, përkundër diskutimit në dokumentet e politikës më parë në BE për miratimin e modelit shoqëror të aftësisë së kufizuar.Kjo i lejoi Gjykatës së Drejtësisë të marrë një përcaktim të ngushtë mjekësor.
Shtëpia e formimit të komitetit të partisë komuniste (Vlorë)
Shtëpia e formimit të komitetit të partisë komuniste (Vlorë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Nr. Vendimi 1886, Dt. 10.06.1973".
Vllezërit Chudnovsky
David Volfovich Chudnovsky (lindur më 1947 në Kiev) dhe Gregory Volfovich Chudnovsky (lindur më 1952 në Kiev) janë matematikanë dhe inxhinierë amerikanë të njohur për llogaritjet e tyre matematikore në botë dhe zhvillimin e algoritmit Chudnovsky të përdorur për të llogaritur shifrat e π me precizion ekstrem.
Karriera në Matematikë
Një artikull i vitit 1992 në The New Yorker citoi mendimin e disa matematikanëve se Gregory Chudnovsky është një nga matematikanët më të mirë që jeton në botë. David Chudnovsky bashkëpunon ngushtë me të dhe ndihmon vëllain e tij Gregory, i cili ka myasthenia gravis.
Vëllezërit Chudnovsky kanë mbajtur regjistrime, në periudha të ndryshme, për llogaritjen π me numrin më të madh të vendeve, përfshirë dy miliardë shifra në fillim të viteve 1990 në një superkompjuter që ata ndërtuan (të quajtur "m-zero") në banesën e tyre në Manhattan. Në 1987, vëllezërit Chudnovsky zhvilluan algoritmin (tani quhet algoritmi Chudnovsky) që ata përdorën për të thyer disa rekorde të llogaritjes π. Sot, ky algoritëm është përdorur nga Matematika për të llogaritur π, dhe ka vazhduar të përdoret nga të tjerët që kanë arritur rekorde botërore në llogaritjen pi.
Vëllezërit gjithashtu ndihmuan Muzeun Metropolitik të Artit rreth vitit 2003 në shkrirjen e një seri fotografish dixhitale të marra nga tapitë e gjuetisë së Unicorn gjatë pastrimit të tyre. PBS transmetoi një program në shfaqjen e tij shkencore Nova, të organizuar nga Robert Krulwich, që përshkruante vështirësitë në fotografimin e tapeteve dhe matematikës të përdorura për t'i rregulluar ato.
Vëllezërit janë aktualisht profesorë të dalluar të industrisë në Shkollën e Inxhinierisë në Universitetin e New York-ut Tandon. Gregori iu dha Shoqërisë MacArthur (e njohur ndryshe edhe si "Granti Genius") në 1981.
Kelmendi (kthjellim)
Kelmendi ka disa përdorime:
Villabona
Villabona është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Tolosaldea, të provincës Gipuzkoa, në Baskia. Villabona ka 5888 banorë (2014), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 17,74 km2.
Google Ads
Google Ads (dikur Google AdWords) është një platformë reklamimi në internet e zhvilluar nga Google, ku reklamuesit ofrojnë oferta për të shfaqur reklama të shkurtra, oferta shërbimesh, listime produktesh ose video për përdoruesit e uebit. Mund të vendosë reklama si në rezultatet e motorëve të kërkimit si "Kërkimi i Google" (Rrjeti i Kërkimit të Google) dhe në faqet e internetit që nuk kërkojnë kërkime, aplikacione celulare dhe video. Shërbimet ofrohen sipas modelit të çmimeve të pagesës për klikim (PPC).
Kozo Tashima
(lindur më 21 Nëntor 1957) është një ish-futbollist japonez.
Hambar, Cakran
është një fshat në komunën Cakran në Qarkun e Fierit në Shqipëri.
Arrancourt
Arrancourt është një komunë në Francë. Arrancourt bën pjesë në departamentin Essonne të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 135 banorë dhe sipërfaqe 7.4 km².
Shpellat Pandavleni
Pandavleni, i njohur edhe si Panch Pandav ose Pandu Leni (i njohur gjithashtu edhe si Shpellat Trirashmi dhe variacione të tjera) (Leni në gjuhën marathi do të thotë shpellë), janë një grup prej 24 shpellash të skalitura midis shekullit të III p.e.s. dhe shekullit të II të e.s. dhe janë shpella të sektit Hinayana të budizmit dhe nuk kanë të bëjnë me karakteret e Mahabharata-s (Pandava-t). Shumica e shpellave janë vihara përveç shpellës së 18-të që është një Chaitya. Vendndodhja e shpellave është një vend i shenjtë i budizmit dhe gjendet rreth 8 km në jug të Nashik-ut në shtetin Maharashtra të Indisë. Shpellat gjenden në lartësinë e kodrave Trirashmi. Pandavleni është vendndodhja edhe e një kompleksi skulpturash shkëmbore në lumin Gomai rreth 6 kilometra në veri të Shahada-s.
Shpellat
Shpellat janë skalitur nga Shekulli IV p.e.s. deri në shekullin e XII të e.s. si banesa për idhujt e mbretërve vendorë. Shpellat bujtin idhujt e Budës dhe Bodhisattva-s. Disa shpella janë të lidhura në mënyrë të ndërlikuar nëpërmjet shkallëve të skalitura që i lidhin ato me shpellat e tjera. Shkallët të çojnë te shpellat që nga fundi i kodrës. Maja e Shpellave Pandavleni është e arritshme gjithashtu edhe nëpërmjet udhëtimit rreth 20 minuta në këmbë por rrugica është mundimshme dhe e rrezikshme. Disa nga shpellat janë të mëdha dhe përbanjë dhoma të shumë - këto shpella shkëmbore shërbenin si vihara ose manastire për takimin dhe ndjekjen e ceremonive nga besimtarët. Ato përmajnë një grup interesant skulpturash. Një nga viharat shpellore është më e vjetër dhe ka detaje më të rafinuara skulpturore dhe mendohet se është po aq e vjetër sa dhe Shpellat Karla afër Lonavala-s. Një tjetër shpellë (shpella nr. 18) është një Chaitya dhe ka moshë të afërt me Shpellat Karla si dhe një façatë të veçantë të përpunuar në mënyrë të rafinuar. Siti ka një sistem të shkëlqyer të lashtë të menaxhimit të ujit dhe të skalitura përsosmërisht nga shkëmbi janë mjaft depozita uji tërheqëse.
Historia
Shpellat mund të datohen deri nga shekulli i III p.e.s.. nga njëzet e katër shpellat, dy shpella janë më të rëndësishme – shpella kryesore e cila është Chaitya (holl lutjesh) ka një stupa të bukur; e dyta ësthë shpella nr. 10 e cila është e plotë në gjitha strukturat ashtu si dhe mbishkrimet. Të dy shpellat kanë skalitje si dhe mbishkrime. Shpellat janë të drejtuar nga lindja. Kështu që është e rekomanduar të vizitohen herët në mëgjes kur bukuria e skalitjeve vihet më tepër në pah nga drita e djellit. Shpellat u quajtën Pundru që në gjuhën pali do të thotë "ngjyrë e verdhë okre". Kjo pasi shpellat ishin rezidencë e murgjërve budist që vishnin "chivara ose mantelë të verdhë". Më vonë, fjala Pundru ndryshoi në Shpellat Pandu (siç quhen në vendimin për monumentet e lashta më 26 maj 1909). Disa dekada më vonë njerëzit filluan ti quajnë Shpellat Pandav – një emërtim i gabuar përdoret për çdo shpellë në Indi. Mbishkrimet e ndryshme konfirmojnë se Nashik në atë periudhë sundohej nga 3 dinasti –Kshatrapa-t perëndimorë, Satavahana-t dhe Abhira-t. Duket se kishte gjatë gjithë kohës një konflikt midis Satavahana-t dhe Kshatrapa-t për supremaci. Megjithatë, që të tre mbretërit e përkrahën plotësisht budizmin, megjithëse në të vërtetë ata nuk ishin budistë. Mbishkrimet konfirmojnë gjithashtu se përveç mbretërve, tregëtarët vendorë, pronarët e mëdhenjë të tokave e përkrahën dhe dhuruan shuma të stërmëdha për zhvillimin e këtyre shpellave. Mbishkrimet e Shpellës nr.10 tregojnë se në vitet 105-106 p.e.s., Kshatrapa-t i mundën Satavahana-t pas të të cilës dhëndri i Kshatrapa Nahapana-s dhe djali i Dinika-s, Ushavadata dhuroi 3000 monedha ari për këtë shpellë ashtu si dhe për ushqimin dhe veshjet e murgjërve. Gruaja e Usabhdatta-s (vajza e Nahapana-s), Dakshmitra dhuroi gjithashtu një shpellë për murgjërit budist.
Elemente tërheqëse
Mbishkrimet në shpellat 3, 11, 12, 13, 14, 15, 19 dhe 20 janë të lexueshme. Shpella 15 – mbishkrimi 'Sri Yajna Vihar' përmend Sri Yajna Satkarni-n, mbreti i fundit i fuqishëm Satvahana që sundoi mbi Maharashtra-n perëndimore. Mbishkrime të ngjashme gjenden në shpellën 3 në Kanheri. Kjo nënkupton me gjasa se shpella u skalit gjatë fillimit të shekullit të III të e.s.. Mbishkrime të tjera vënë në dukje emrat Bhattapalika, Gautamiputra Satkarni, Vashishthiputra Pulumavi të dinastisë Satavahana dhe dy të dinastisë Kshatrapa, Dakshamitra dhe Ushavadant. Shpella 10 - 'Nahapana Vihara' është e gjerë dhe ka 16 dhoma. Meqë shpellat u ndaluan nga sektet Mahayana dhe Hinayana të budizmit, mund të vërehet përputhja e këndshme e strukturave dhe skalitjeve.
Kompleksi i skulpturave
Kompleksi i skulpturave gjendet në shtratin e lumit Gomai i skalitur në një shkëmb solid. Pandavleni është rrreth 10 metra poshtë pjesës tjetër të terrenit. Përbëhet nga dy struktura pothuajse identike rreth 15 metra largë në linjën lindje-perëndim. Skulpturat shkëmbore janë skalitur në një mënyrë të tillë që uji në lum të rrjedh sipër shkëmbit, ujëvarat në kompleksin e skulpturave, por forca e ujit nuk i ndikon skulpturat. Duket se skulpturat janë skalitur në murin e pusit. Gjatë vërshimit të ujërave pusi do të mbushet me ujë dhe uji të të rrjedh mbi pus pa shkaktuar ndonjë dëmtim ndaj skulpturave në murin e pusit. Megjithëse ky kompleks në Pandavleni është i përmendur si vend turistik në websitin e distriktit Nandurbar, nuk është i njohur nga Archaeological Survey of India (ASI) ose ndonjë arkeolog profesionist të ketë bërë studime në këtë sit. Duke qenë se siti i Pandavlenit është gati 2 km larg nga qendra e banuar, nuk është i ndotur nga ndonjë aktivitet njerëzor. Gjithashtu nuk janë bërë përpjekje për të bërë këtë sit më të bukur. Madje nuk ka as ndonjë tabelë pranë kompleksit ose diku në qytetin e Shahadas për të treguar vendndodhjen e kompleksit.
Kompleksi A
Ky kompleks është më afër qendrës së shtratit të lumit Gomai. Ka dy dhoma. Në të parën e vogël ka pesë skulptura. Dhoma kryesore e skulpturave është skulptura Mahavir e drejtuar nga lindja, që është pjesërisht e shkatërruar. Në të djathtë dhe të majtë të skulpturës Mahavir gjenden nga dy skulptura në secilin krahë. Kjo dhomë është aq e vogël sa vetëm dy persona mund të qëndrojnë pa problem. Kjo dhomë hapet ndaj dhomës së dytë të madhe ku gjenden shumë skulptura të skalitura në të katër faqet e mureve të dhomës. Në këtë dhomë mund të rrinë pa problem rreth një dyzinë me persona.
Kompleksi B
Ky kompleks është rreth 15 metra në perëndim të kompleksit A në të njëjtën platformë shkëmbore. Duket identik me kompleksin A përveç se në dhomën e parë të vogël ka shtatë skulptura, tre skulptura në krahun e majtë dhe tre në krahun e djathtë të skulpturës së Mahavirit. Edhe kjo skulpturë e Mahavirit është e drejtuar nga lindja.
Gjimnazi i Ulët
Progjimnazi (pro - para + ϒυμνάσιον, gymnasion - gjimnaz, shkollë në Greqinë e Vjetër) i njohur edhe si Paragjimnazi, Gjimnazi i Ulët, ose Semimatura ka qenë një institucion edukativ e arsimor i nivelit të mesëm i cili është paraqitur në shekullin XIX, fillimisht në Gjermani e pak më vonë edhe në disa vende tjera. Termi në fjalë, varësisht nga vendi kishte edhe kuptime të ndryshme. Në Kosovë menjëherë pas Luftës së Dytë Botërore me vendimin nr. 3466/3467 të datës 3.IX.1945 të Seksionit të Arsimit të Këshillit NacionalÇlirimtar për Kosovë vendoset që të suprimohen të gjitha shkollat qytetare dhe në vend të tyre të hapen progjimnazet. Në Progjimnaze janë mësuar këto lëndë mësimore: Gjuhë amtare, gjuhë joamtare, gjuhë e huaj, njohuri natyre e shoqërie, fizikë, kimi, biologji, matematikë, gjeografi, vizatim, amvisëri, fizkulturë, punëdore, këngë, bazat e arsimit të përgjithshëm teknik dhe bazat e moralit. Vijuesit e progjimnazeve quheshin semimaturantë. Progjimnazet në Kosovë kanë funksionuar deri në vitin 1955 kur me vendim të posaçëm janë suprimuar.
Emine Sadiku Teichmann
Jeta personale
Emine Sadiku Teichmann ka studiuar në universitetin e Tiranës, në degën Gjuhë-Letërsi të fakultetit Histori-Filologji. Ka shkruar libra në fushën e gjuhësisë, stilistikës gjuhësore, mësimdhënies së shqipes e të gjermanishtes. Ajo jeton dhe punon në Gjermani që prej vitit 1996. Ka punuar si gazetare në gazetën "Zëri i Rinisë".
Ikuo Takahara
(lindur më 14 Tetor 1957) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje dhe ka shënuar 2 gola.
Shpella e Velës
Shpella e Velës është një monument i trashëgimisë kulturore në Velçe, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Xhemal Myftiu
Xhemal Myftiu (lindi: 28 kallnor 1936 në Tiranë, vdiq: qershor 2012) ishte një aktor shqiptar i estradës së Tiranës gjatë periudhës së komunizmit. Në vitet e demokracisë ai mori pjesë te skeçet televizive në TV 2000 i drejtuar nga Haxhi Isufi.
Villa del Prado
Villa del Prado është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Sierra Oeste de Madrid, të provincës Madrid, në Madrid. Villa del Prado ka 6462 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 78.42 km2.
Romët, Fier
Romët, Fier është një fshat në Komunën Qendër (Fier) në Rrethin e Fierit të Shqipërisë.
Kärkölä
Kärkölä (Kärkölän kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Jugore, dhe është pjesë e rajonit Päijänne Tavastia.
Google AdSense
Google AdSense është një program i drejtuar nga Google përmes të cilit botuesit e faqeve të internetit në Rrjetin Google të faqeve të përmbajtjes shërbejnë tekst, imazhe, video ose reklama mediatike interaktive që synojnë përmbajtjen dhe audiencën e faqes. Këto reklama administrohen, renditen dhe mirëmbahen nga Google. Ata mund të gjenerojnë të ardhura ose për klikim ose për përshtypje. Google testoi beta një shërbim kosto për veprim, por e ndërpreu atë në tetor 2008 në favor të një oferte DoubleClick (gjithashtu në pronësi të Google). Në tremujorin e parë të 2014, Google fitoi 3.4 miliardë dollarë (13.6 miliardë dollarë në vit), ose 22% të të ardhurave totale, përmes Google AdSense. AdSense është pjesëmarrës në programin AdChoices, kështu që reklamat e AdSense zakonisht përfshijnë ikonën AdChoices në formë trekëndëshi. Ky program funksionon gjithashtu në skedarët HTTP. Në vitin 2021, mbi 38.3 milionë faqe interneti përdorin AdSense.
Jeshkova
Jeshkovë është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Gjeç.
Kärsämäki
Kärsämäki (Kärsämäen kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Provinca Oulu, dhe është pjesë e rajonit Ostrobothnia Veriore.
Xhubleta
thumb|Grue nga Gruda Xhubleta është një veshje tipike e grave në Shqipërinë Veriore, në Malësinë e Madhe, Rugovë, Dukagjin dhe trevat shqiptare në Malin e Zi. Xhubleta është një fund në trajtë këmbane, që vjën e valëzuar përfundi, sidomos në pjesën e mbrapme. Përbëhet nga një numër i madh copash e rripash të ngushtë shajaku, të vënë horizontalisht dhe të ndërthurur me breza gajtanësh. Mbahet e varur në supe me dy rripa të gjerë. Në shek. XVIII, xhubleta bëhej me shumë ngjyra, por ngjyrat që kanë arritur në ditët e sotme janë: të zeza për gratë dhe bardhë e zi për vajzat. Pjesë të tjera të kostumit me xhubletë janë: kraholina, xhoka, kërdhokla, paraniku, kallmat, shputat, etj. Xhubleta është me prejardhje të lashtë. Paraqet ngjashmëri me veshjen e disa figurinave neolitike të gjetura në Bosnje, por edhe në vise të tjera të mesdheut, që i përkasin mijëvjeçarit të dytë p.e.s dhe lidhen me qytetërimet e vjetra mesdhetar. Xhubleta e Malësisë së Madhe është trashëgimi e qartë e kulturës sonë ilire ku vetëm nëpërmjet saj ne paraqesim historinë e humbur të kombit tonë që malsorët tanë e përcollen deri në vitet 1950 -1960, pra e vetmja që jep identitetin e kombit shqiptar, nëpërmjet motiveve, ku emblema më e dukshme për të gjitha është shqiponja. Në misterin e xhubletës janë një seri simbolesh ku paraqesin lidhjet me fenë katolike, besimin te zoti, dashurinë dhe bukurinë e femres malësore.
Që prej vitit 2022 xhubleta është pjesë e listës së trashëgimisë kulturore jomateriale të UNESCO në nevojë urgjente për mbrojtje. Së bashku me xhubletën në këtë listë janë përfshirë dhe artizanti në përgatitjen e saj dhe mënyrat e përdorimit. Dikur xhubleta përdorej në përditshmëri dhe tregonte statusin shoqëror dhe ekonomik të asaj që e mbante veshur.
Me ndryshimin e regjimit në Shqipëri dhe politikat e reja te sistemit socialist, tiparet kulturore në vitet 1960 filluan të ndryshonin duke ndikuar kështu edhe në jetën që zhvillohej ne malësi. Për këtë arsye, me zhvillimin e bujqësisë kooperative veshja e xhubletës nuk ishte më praktike. Sidoqoftë edhe pse me rënien e sistemit socialist ne Shqipëri interesi për xhubletën u rizgjua kalimi i dijes dhe aftësisë në përgatitjen në brezat e rinj nuk ka qenë lehtësisht i mundur për shkak të mjeteve dhe materialeve në krijimin e saj. Tradita e përgatitjes së xhubletës ka kaluar nga nëna te bija ndër gjenerata. Për këtë arsye një tjetër vështirësi që haset sot në kalimin e traditës së përgatitjes së xhubletës është edhe fakti se vetëm një numër i vogël grash të moshuara ruajnë ende dijen për përgatitjen e saj. Megjithatë dija për përgatitjen e saj është mundur të përcillet edhe në shoqata artizanësh si dhe ne Departamentin e Tekstilit dhe Modës në Fakultetin e Inxhinierisë Mekanike në Universitetin Politeknik të Tiranës si edhe në Atelierin e Modës në Universitetin e Arteve.
Arrancy
Arrancy është një komunë në Francë. Arrancy bën pjesë në departamentin Aisne të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 50 banorë dhe sipërfaqe 5.57 km².
Fergana
Historia
Lugina e Ferganës pjellore ishte një kanal i rëndësishëm në Rrugët e Mëndafshit (më saktësisht në Rrugën e Mëndafshit të Veriut), që lidhte kryeqytetin e lashtë kinez të Sianit në perëndim mbi Malin Wushao në Wuwei dhe duke dalë në Kashgar para lidhjes me Parthia e lashtë, ose në veri të Detit Aral dhe Kaspik në portet në Detin e Zi.
Gjatë Perandorisë Kushan, qyteti kishte emrin ferghana. Mbretëria e lashtë e referuar si Dayuan (大宛, "Great Yuan", fjalë për fjalë "Ionianët e Madh") në kronikat kineze tani është pranuar përgjithësisht si në Luginën e Ferghana. Ndonjëherë, ndonëse më pak e zakonshme, është shkruar si Dawan (大宛 ). Dayuan ishin grekë, pasardhësit e kolonistëve grekë që u vendosën nga Aleksandri i Madh në Ferghana në vitin 329 pes dhe përparuan brenda sferës Helenistike të Seleukëve dhe Greko-Baktrisë, derisa u izoluan nga migrimet e Yuezhit rreth vitit 160 pes. Është sugjeruar se emri "Yuan" ishte thjesht një transliterim i fjalëve "Yona" ose "Yavana", të përdorur gjatë gjithë antikitetit në Azi për të caktuar grekët ("Ionians"). Kryeqyteti i tyre ishte Aleksandria Eschate.
Da Yuan duket si një shtet i fuqishëm si në Shiji dhe Hanshu. Megjithatë, pasi Xian, mbret i Yarkand, e pushtoi atë rreth mesit të shekullit të parë, ajo gradualisht humbi rëndësinë. Hou Hanshu shton se Da Yuan dërgoi haraç dhe oferta në gjykatën kineze në vitin 130 të es së bashku me Kashgar dhe Yarkand. Pas kësaj, është përmendur si Liyi 栗 弋 (preferohet të lexohet Suyi 粟 弋), dhe thuhet shprehimisht se është një varësi e Kangju.
Në kohën e Weilüe (në shekullin e 3-të), kryeqyteti i vjetër, Aleksandria Eschate (modern Khujand), ishte bërë një mbretëri e veçantë e quajtur 'Wuyi Verior'.
Ambalavao
Ambalavao është qytet në rajonin Haute Matsiatra, Madagaskar. Ndodhet 137 kilometra prej Ihosy dhe rreth 54 kilometra prej Fianarantsoa.
Ministria e Mbrojtjes (Kroaci)
parapamje|Flamuri Detar i Ministrisë së Mbrojtjes Kroate. Ministria e Mbrojtjes e Republikës së Kroacisë (kroatisht: Ministarstvo obrane Republike Hrvatske ose MORH) është ministria në Qeverinë e Kroacisë e cila është përgjegjëse për ushtrinë e vendit. Është ministria e mbrojtjes e Kroacisë. Ministria u krijua në vitin 1990.
Fergana
Historia
Literatura Zoroastriane e identifikon zonën si atdheun Zoroastrian. Ishte i njohur si "Özkent" gjatë sundimit të Karakhanidit. Fergana gjithashtu luajti një rol qendror në historinë e dinastisë Mogule të Azisë Jugore në atë që Omar Sheikh Mirza, kreu i Farghana, ishte babai i Zahiruddin Muhammad Babur (1483-1530), themelues i dinastisë Mogule në Indi. Pas vdekjes së Mirzës në vitin 1498, Babur u bë shef, megjithëse ishte ende i mitur.
Ministria e Mbrojtjes (Kroaci)
Struktura
Elementet në strukturën e ministrisë janë:
Fergana
Historia
Gjatë zgjerimit të Rusisë në shekullin e nëntëmbëdhjetë rusët pushtuan Turkistanin, duke e marrë gradualisht atë midis 1855 dhe 1884. Ata morën kryeqytetin e Kokand Khanate në vitin 1873 dhe e përfshinë atë brenda asaj që quhej Provinca Fergana e Perandorisë Ruse.
Historia moderne
Qyteti modern Fergana u themelua në vitin 1876 si një qytet garnizoni dhe shtojcë koloniale në Margilan (22 km në veriperëndim) nga rusët. Fillimisht u emërua Margelan i Ri (Новый Маргелан), më pas u emërua Skobelev (Скобелев) në vitin 1907 pas guvernatorit të parë ushtarak rus të Luginës së Fergana. Në vitin 1924, pas rimarrjes bolshevike të rajonit nga rebelët basmakë, emri u ndryshua në Fergana, pasi provinca e së cilës ishte qendra.
Fergana ka qenë një qendër për prodhimin e naftës në Luginën e Ferganës pasi rafineria e parë e naftës në rajon u ndërtua pranë qytetit në vitin 1908. Që atëherë, janë shtuar më shumë rafineri, dhe Fergana është një nga qendrat më të rëndësishme të rafinimit të naftës në Uzbekistan. Gazit natyror nga Uzbekistani perëndimor transportohet me tubacion në luginë, ku përdoret për prodhimin e plehut. Kanali i Madh Fergana, i ndërtuar pothuajse tërësisht me dorë gjatë viteve 1930, kalon pjesën veriore të qytetit dhe përfundoi në vitin 1939. Gjatë ndërtimit të saj, kanali dhe qyteti u fotografuan gjerësisht nga fotografja e njohur Max Penson. Me një kredi perëndimore Fergana është në gjendje të modernizojë rafinerinë e saj dhe gjithashtu të reduktojë emetimet e ndotjes së ajrit.
Klima
Fergana ka një klimë të ftohtë shkretëtirë. Dimrat janë të ftohtë dhe të shkurtër, me një temperaturë mesatare të ulët të përditshme prej -2.8 ° C dhe një mesatare ditore të lartë prej 4.6 ° C në janar; verërat janë të nxehta, me një temperaturë mesatare të ulët prej 20.3 ° C dhe një mesatare të lartë prej 34.7 ° C në korrik. Reshjet vjetore janë më pak se 200mm dhe janë më të larta në dimër dhe në vjeshtë.
Arkitektura
Shtigjet e gjera dhe të rregullta të Ferganas, me drurë dhe shtëpitë atraktive blu të lara me stilin kolonial të stilit të shekullit të 19, thuhet se imitojnë paraqitjen e Tashkentit para-modern dhe para-tërmet. Ekziston një përqindje e lartë e rusëve, koreanëve sovjetikë dhe banorëve tatarë krahasuar me qytete të tjera të Luginës së Ferganës. Me rusishten si gjuhë kryesore, qyteti ka një ndjesi të ndryshme nga shumica e qyteteve uzbekë. Ajo mban një ajër të epokës sovjetike, Uzbekistanit para pavarësisë.
Njerëz të njohur
Xudoyberdi To'xtaboyev - shkrimtarë
Yasuhito Suzuki
(lindur më 19 Dhjetor 1959) është një ish-futbollist japonez.
Urdhri ushtarak (shoqëria fetare)
parapamje|Indikacione për praninë e urdhrave ushtarakë të lidhur me [[Mbretëria e Jeruzalemit|Mbretërinë e Jerusalemit dhe Tokën e Shenjtë gjatë Kryqëzatave (në gjermanisht).]] Urdhri ushtarak (latinisht: militaris ordo) është një shoqëri fetare e krishterë e kalorësve. Urdhrat origjinale ushtarake ishin Kalorësit Tempullarë, Kalorësit Hospitaler, Urdhri i Shën Jakobit, Urdhri i Kalatravës dhe Kalorësit Teutonikë. Ato u ngritën në mesjetë në bashkëpunim me Kryqëzatat, si në Tokën e Shenjtë, në Baltik dhe në Gadishullin Iberik; anëtarët e tyre duke u përkushtuar për mbrojtjen e pelegrinëve dhe të krishterëve, si dhe mbrojtjen e shteteve kryqtare. Ata janë paraardhësit e urdhrave kalorësiakë.
Historia
Në vitin 1053, për Betejën e Civitate, Kalorësit e Shën Pjetrit (Milites Sancti Petri) u themeluan si një militia nga Papa Leoni IX për t'iu kundërvënë normanëve.
Në përgjigje të pushtimeve islamike të ish-Perandorisë Bizantine, urdhra të shumtë ushtarakë katolikë u krijuan pas Kryqëzatës së Parë. Themelimi i urdhrave të tillë i përshtatej planit të kishës katolike për të kanalizuar përkushtimin e fisnikërisë evropiane drejt arritjes së qëllimeve kohore të Kishës, dhe gjithashtu plotësonte Paqen dhe Armëpushimin e Zotit. Themelimi i Kalorësve Templarë më 1118 siguroi të parën në një seri forcash ushtarake të organizuara fort me qëllim të kundërshtimit të pushtimeve islamike në Tokën e Shenjtë dhe në Gadishullin Iberik — shih Reconquista — si dhe pushtuesit islamikë dhe fiset pagane në Evropën Lindore të cilat u perceptuan si kërcënime për supremacinë e Kishës.
Urdhri i parë ushtarak i shekullarizuar ishte Urdhri i Shën Gjergjit, i themeluar në vitin 1326 nga mbreti Çarls I i Hungarisë, përmes të cilit ai bëri që të gjithë fisnikëria hungareze t'i betohej për besnikëri ndaj tij. Menjëherë pas kësaj, Urdhri i "Kalorësve të Bandës" u themelua në vitin 1332 nga Mbreti Alfonso XI i Kastiljes. Të dy urdhrat ekzistonin vetëm për rreth një shekull.
Bajpasi i Tiranës
Bajpasi i Tiranës, zyrtarisht Rruga Përcjellëse Dytësore e Tiranës, është një projekt që do të lidhë autostradat Tiranë—Durrës (SH2) dhe Tiranë—Elbasan (A3). Do të jetë pjesë e Korridorit Pan-Evropian VIII, e cila do të krijojë një rrugë pa ndërprerje nga Durrësi në Varna të Bullgarisë. Bajpasi do të ketë një gjatësi prej 21,5 km.
Urdhri ushtarak (shoqëria fetare)
Qëllimi
Tiparet origjinale të urdhrave ushtarakë ishin kombinimi i mënyrave të jetesës fetare dhe ushtarake. Disa prej tyre, si Kalorësit Hospitaler, Kalorësit e Shën Tomasit, dhe Urdhri i Shenjtorëve Maurice dhe Lazarus kishin gjithashtu qëllime bamirësie dhe kujdeseshin për të sëmurët dhe të varfërit. Megjithatë, ato nuk ishin institucione thjesht mashkullore, pasi murgeshat mund të bashkoheshin si manastiret e urdhrave. Një tipar domethënës i urdhrave ushtarakë ishte se vëllezërit klerikë mund të vareshin nga vëllezërit e pa shuguruar.
Bajpasi i Tiranës
Kostoja totale e projektit do të jetë prej 190,6 milionë € (9 milionë € grante, 111,7 milionë € hua, dhe 9,9 milionë € kontribut kombëtar i Shqipërisë).
Urdhri ushtarak (shoqëria fetare)
Qëllimi
Në vitin 1818, orientalisti Joseph von Hammer i krahasoi urdhrat ushtarakë katolik, veçanërisht Kalorësit Templarë, me modele të caktuara islamike, siç është sekti mysliman i Vrasësve. Në vitin 1820, José Antonio Conde sugjeroi se ata ishin modeluar sipas ribatit, një institucion fetar i fortifikuar që bashkoi një mënyrë jetese fetare ose spitalore me luftën kundër armiqve të Islamit. Sado të njohura këto pikëpamje mund të jenë bërë, të tjerët e kanë kritikuar këtë pikëpamje, duke sugjeruar se nuk kishte ribate të tilla rreth Outremer deri pasi të ishin themeluar urdhrat ushtarakë.
Bajpasi i Tiranës
Bajpasi synon të kanalizojë trafikun larg qytetit dhe të krijojë një sistem transporti më efikas dhe të integruar në rrjetet kryesore rrugore rajonale dhe evropiane.
Urdhri ushtarak (shoqëria fetare)
Qëllimi
Roli dhe funksioni i urdhrave ushtarakë shtrihej përtej shfrytëzimeve të tyre ushtarake në Tokën e Shenjtë, Prusi dhe Baltik. Në fakt, ata kishin prona dhe staf të gjerë në të gjithë Evropën Perëndimore. Shumica ishin laikë. Ato siguruan një kanal për inovacionin kulturor dhe teknik, si futja e mbushjes në Angli nga Knights Hospitaller, dhe objektet bankare të Kalorësve Templarë.
Darnius
Darnius është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Empordà, të provincës Girona, në Katalonia. Darnius ka 537 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 34.93 km2.
Vehbi Hoxha
Vehbi Hoxha (Tërbaç, 13 mars 1916 - 1993) ka qenë veteriner, nëpunës, veprimtar i LANÇ-it, pas çlirimit qe ushtarak karriere dhe u gradua gjeneralmajor. U nderua me titullin Hero i popullit.
Çervotanët
Drerët-minj ose çervotinët janë dythundrakë të vegjël që përbëjnë familjen Tragulidae. 10 lloj ekzistuese janë vendosur në tre gjini, por disa lloje gjithashtu njihen vetëm nga fosilet. Ljojet e gjalla gjenden në pyje në Azinë Jugore dhe Juglindore, me një lloji të vetëm në pyjet me shiut të Afrikës Qendrore dhe Perëndimore. Ata janë të vetmuar ose jetojnë në çifte, dhe ushqeheni pothuajse ekskluzivisht me materiale bimore. Drerët-minj janë gjitarët më të vegjël thundrake në botë. Ljojet aziatike masin midis 0.7 dhe 8.0 kg, ndërsa çevrotani afrikan është dukshëm më i madh në 7–16 kg.
Teknika
Përmbledhje
Në një kuptim më të gjerë, ai përfshin të gjitha llojet e krijimeve që janë rezultat i aktiviteteve njerëzore, duke përfshirë ndërtesat, makineritë, instalimet, pajisjet, armët, materialet, lëndët e para, etj, si dhe mënyrat e ndërtimit, prodhimit, përgatitjes ose përpunimit. Përfshihen gjithashtu metoda dhe lehtësira për gjueti, mbarështim, mbrojtje, kujdes dhe përpunim të produkteve me prejardhje shtazore dhe bimore, ose produktet e tyre natyrore për qëllime industriale ose ushqimore.
Çervotanët
Në nëntor 2019, shkencëtarët e konservimit njoftuan se ata kishin fotografuar çevrotanin me shpinë argjendi ( Tragulus versicolor) në një pyll vietnamez për herë të parë që nga shikimet e fundit të konfirmuara në 1990.
Teknika
Përmbledhje
Më në fund, termi teknikë përfshin të gjitha aktivitetet intelektuale, njohuritë dhe procedurat e nevojshme për metodat e mësipërme të ndërtimit, prodhimit, përgatitjes dhe përpunimit, si dhe burimet dhe njohuritë në fushën e organizimit, planifikimit dhe menaxhimit të prodhimit, ose administratës mbështetëse, si dhe të gjitha llojet e burimeve dhe njohurive për të gjitha format e komunikimit, dhe mbledhjen, përzgjedhjen, përpunimin dhe ruajtjen e të dhēnave përkatëse.
Çervotanët
Etimologjia
Fjala "chevrotain" vjen nga fjala franceze chevrot (i vogël), që rrjedhin nga fjala e frëngjishtes së mesme chèvre (dhi).
Ljoji i vetëm afrikan njihen vazhdimisht si "çevrotain". Emrat "çevrotain" dhe "dreri-mi" janë përdorur në mënyrë të ndërsjellë midis llojet aziatike,   megjithëse autoritetet e fundit zakonisht kanë preferuar fjalën çevrotan për llojet në gjinin Moschiola dhe dreri miu për speciet në gjininë Tragulus.
Biologjia
Familja ishte e përhapur dhe e suksesshme që nga Oligoceni (34 milion vjet më parë) përmes Miocenit (rreth 5 milion vjet më parë), por ka mbetur pothuajse e pandryshuar gjatë asaj kohe dhe mbetet si një shembull i formës primitive të ruminantivëve. Ata kanë stomakë me katër dhoma për të fermentuar ushqime të forta bimore, por dhoma e treties është e zhvilluar dobët. Megjithëse shumica e lloje ushqehen ekskluzivisht me materiale bimore, çevrotani i ujit herë pas here ushqehet me insekte dhe gaforre, ose pastron mish dhe peshk. Si ripërtypësit e tjerë, ata nuk kanë incizues të sipërm. Ata lindin vetëm një të ri të vetëm.
Në aspektet e tjera, megjithatë, ato kanë tipare primitive, më afër se me jorumenitët si derrat. Të gjitha llojet në familje kanë mungesë të brirëve, por të dy gjinitë kanë dhëmbë qenshë të zgjatur. Këto janë veçanërisht të spikatura tek meshkujt, ku ata projektojnë nga secila anë e nofullës së poshtme, dhe përdoren në luftime. Këmbët e tyre janë të shkurtra dhe të holla, gjë që i lë ata të mos jenë në gatishmëri, por gjithashtu ndihmojnë për të mbajtur një profil më të vogël për tu futur në rrjedhën e gjetheve të dendura të ambienteve të tyre. Karakteristikat e tjera të ngjashme me derrin përfshijnë mungesën e gjëndrave të aromave së fytyrës, premolarët me kurora të mprehta, dhe formën e sjelljes së tyre seksuale.
parapamje|Riprodhimi i drerëve-minj Ata janë të vetmuar ose jetojnë në çifte. Të rinjtë ndahen nga mosha tre muajsh dhe arrijnë pjekurinë seksuale midis 5 dhe 10 muajsh, në varësi të llojeve. Kujdesi prindëror është relativisht i kufizuar. Megjithëse atyre u mungojnë llojet e gjëndrave aromatike që gjenden në shumicën e ripërtypësve të tjerë, ato posedojnë një gjëndër për të shënuar njërin-tjetrin si bashkëshortë ose antagonistë, dhe, në rastin e çevrotanit të ujit, gjëndra anale dhe paraprake për shënjimin e territorit. Territoret e tyre janë relativisht të vogla, me 13–24 hektarë, por fqinjët zakonisht injorojnë njëri-tjetrin, në vend që të konkurrojnë në mënyrë agresive.
Disa nga lloje tregojnë një përshtatje të mrekullueshëm me ujin, shpesh duke mbetur i zhytur për periudha të zgjatura për të shmangur grabitqarët ose ndërhyrjet e tjera të padëshiruara. Kjo gjithashtu ka dhënë mbështetje për idenë se balenat evoluan nga krijesa që duan ujë, që dukeshin si drerë të vegjël.
Taksonomia
Tradicionalisht, vetëm katër lloje të gjalla u njohën në familjen Tragulidae. Në 2004, T. nigricans dhe T. versicolor u ndanë nga T. napu , dhe T. kanchil dhe T. williamsoni u ndanë nga T. javanicus. Në 2005, M. indica dhe M. kathygre u ndanë nga M. meminna. Me këto ndryshime, 10 speciet ekzistuese janë: parapamje|Çervotani indian me njolla parapamje|Tragulus sp.
Cervotanët antik
parapamje|Restaurimi i Dorcatherium nga [[Heinrich Harder.]] Hypertragulidae ishin të lidhur ngushtë me Tragulidae. Gjashtë gjini të zhdukura të çervotainëve:
Çervotan të zhdukur që mund të përfshihen gjithshtu
Referime
<references group="lower-alpha" />
Hiroshi Soejima
(lindur më 26 Korrik 1959) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje.
Shkurte Cara (Skuraj)
Shkurte Cara (Skuraj) (Lami, 1925 - 5 korrik 1949) ka qenë vullnetare në ndërtimin e hekurudhës Durrës-Peqin më 1947. U shpall Heroinë e Popullit.
Villa de Mazo
Villa de Mazo është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Palma, të provincës Santa Cruz de Tenerife, në Ishujt Kanare. Villa de Mazo ka 4858 Instituto Canario de Estadística, population banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 71.17 Instituto Canario de Estadística, area km2.
Antilopa
parapamje|Një dre i rritur Antilope cervicapra në kullotat e Parkut Kombëtar, Velavadar, Gujarat, [[India|Indi.]] Antilopa është një gjini e gjedheve me brirë të përdredhur që përmban një specie të vetme të gjallë, Antilope cervicapra e Azisë Jugore. Janë të njohura edhe dy lloje të zhdukura.
Shumë antilopa fosile u përfshinë në këtë gjini, por që atëherë janë vendosur në gjini të reja; për shembull specia e njohur më parë si Antilope planicornis tani është vendosur në gjininë e vet, Nisidorcas.
Referime
__PATP__
Shtetet Papale
Shtetet Papale (italisht: Stato Pontificio; latinisht: Dicio Pontificia), zyrtarisht Shteti i Kishës (italisht: Stato della Chiesa ; latinisht: Status Ecclesiasticus), ishin një seri territoresh në Gadishullin Italian nën sundimin e drejtpërdrejtë sovran të Papës nga viti 756 deri më 1870. Ata ishin ndër shtetet kryesore të Italisë nga shekulli i 8-të deri në bashkimin e Italisë, midis viteve 1859 dhe 1870.
Shteti e kishte prejardhjen në ngritjen e krishterimit në të gjithë Italinë, dhe bashkë me të ndikimin në rritje të Kishës së Krishterë. Nga mesi i shekullit të 8-të, me rënien e Perandorisë Bizantine në Itali, Papati u bë efektivisht sovran. Disa sundimtarë të krishterë, duke përfshirë mbretërit frankë Karli i Madh dhe Pepin i Shkurti, dhuruan më tej toka për t'u qeverisur nga Kisha. Gjatë Rilindjes, territori papal u zgjerua shumë dhe Papa u bë një nga sundimtarët laikë më të rëndësishëm të Italisë, si dhe kreu i Kishës. Në kulmin e tyre, Shtetet Papale mbuluan shumicën e rajoneve moderne italiane të Lazios (që përfshin Romën), Marche, Umbria dhe Romagna, dhe pjesë të Emilia. Këto zotërime konsideroheshin si një manifestim i fuqisë së përkohshme të papës, në kundërshtim me primatin e tij kishtar.
Deri në vitin 1861, pjesa më e madhe e territorit të Shteteve Papale ishte pushtuar nga Mbretëria e Italisë. Vetëm Lazio, përfshirë Romën, mbeti nën kontrollin e përkohshëm të Papës. Në vitin 1870, Papa humbi Lazion dhe Romën dhe nuk kishte fare territor fizik, përveç Qyteti Lenonine të Romës, të cilin shteti i ri italian nuk e pushtoi ushtarakisht, pavarësisht aneksimit të Lacios. Në vitin 1929, udhëheqësi fashist italian Benito Musolini, kreu i qeverisë italiane, i dha fund problemit "I burgosuri në Vatikan" që përfshin një Itali të bashkuar dhe Selinë e Shenjtë duke negociuar Traktatin Lateran, të nënshkruar nga të dy palët. Ky traktat njohu sovranitetin e Selisë së Shenjtë mbi një entitet territorial ndërkombëtar të sapokrijuar, një qytet-shtet brenda Romës i kufizuar në një territor simbolik që u bë Qyteti i Vatikanit.
Epitekti
Epictetus (rreth 50 - rreth 135 Pas Krishtit) ishte një filozof Grek Stoik. Ai lindi një skllav në Hierapolis, Frygia (sot Pamukkale, Turqi) dhe jetoi në Romë deri në dëbimin e tij, kur ai shkoi në Nicopolis në Greqinë veriperëndimore për pjesën tjetër të jetës së tij. Mësimet e tij janë shkruar dhe botuar nga nxënësi i tij Arrian në Discourses and Enchiridion
Takayoshi Yamano
(lindur më 5 Prill 1955) është një ish-futbollist japonez.
Epitekti
Epictetus mësoi se filozofia është një mënyrë jetese dhe jo vetëm një disiplinë teorike. Për Epictetus, të gjitha ngjarjet e jashtme janë përtej kontrollit tonë; ne duhet të pranojmë çdo gjë që ndodh me qetësi dhe pandjeshmëri. Sidoqoftë, individët janë përgjegjës për veprimet e tyre, të cilat ata mund t'i shqyrtojnë dhe kontrollojnë përmes vetë-disiplinës rigoroze
Takayoshi Yamano
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Shpella e Spilesë
Shpella e Spilesë është një monument i trashëgimisë kulturore në Himarë, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Shpella e Spilesë ku, sipas mitologjisë, është ndeshur Odiseu me Ciklopin. Shpella që ndodhet pranë lagjes së Spilesë në qytetin e Himarës, njihet nga vendasit dhe më gjerë me të njëjtin emër: “Shpella e Spilesë”.
Epitekti
[Jeta]
Epictetus lindi rreth vitit 50 pas Krishtit, me sa duket në Hierapolis, Frygia. Emri që i dhanë prindërit e tij është i panjohur; fjala epíktētos (ἐπίκτητος) në greqisht do të thotë thjesht "e fituar" ose "e fituar"; filozofi grek Platoni, në Ligjet e tij, përdori termin për të nënkuptuar pronë që "i shtohet pronës trashëgimore të dikujt". Ai e kaloi rininë e tij si skllav në Romë për Epafroditos, një i lirë i pasur dhe sekretar i Neronit
Në fillim të jetës, Epictetus fitoi një pasion për filozofinë dhe, me lejen e skllavit të tij të pasur, ai studioi filozofinë stoike nën Musonius Rufus, Duke u bërë më i arsimuar në këtë mënyrë ngriti statusin e tij shoqëror. Në një moment, ai u bë i paaftë. Origen shkroi se kjo ishte për shkak se këmba e tij ishte thyer qëllimisht nga skllavi i tij. Simplyius, në të kundërt, shkruajti se ai ishte thjesht i paaftë që nga fëmijëria
Epictetus fitoi lirinë e tij diku pas vdekjes së Neronit në vitin 68 pas Krishtit, dhe ai filloi të jepte mësim filozofi në Romë. Rreth vitit 93 pas Krishtit, kur Perandori Domitian dëboi të gjithë filozofët nga qyteti, Epictetus u zhvendos në Nikopolis në Epir, Greqi, ku themeloi një shkollë filozofie.
Nxënësi i tij më i famshëm, Arriani, studioi tek ai si i ri (rreth vitit 108 pas Krishtit) dhe pretendoi të kishte shkruar Ligjërimet e tij të famshme bazuar në shënimet që ai mori në leksionet e Epictetus. Arriani argumentoi që Diskurset e tij duhet të konsiderohen të krahasueshme me literaturën Sokratike. Arriani e përshkroi Epictetus si një folës të fuqishëm që mund të "nxiste dëgjuesin e tij të ndjente pikërisht atë që Epictetus donte të ndiente." Shumë figura të shquara kërkuan biseda me të. Perandori Hadrian ishte miqësor me të dhe mund ta ketë dëgjuar duke folur në shkollën e tij në Nikopolis.
Ai jetoi një jetë me thjeshtësi të madhe, me pak pasuri. Ai jetoi vetëm për një kohë të gjatë, por në pleqërinë e tij, ai birësoi një fëmijë të një shoku i cili përndryshe do të lihej të vdiste dhe e rriti atë me ndihmën e një gruaje. është e paqartë nëse Epictetus dhe ajo ishin martuar. Ai vdiq diku rreth vitit 135 pas Krishtit. Pas vdekjes së tij, sipas Lucian, llamba e tij e vajit u ble nga një admirues për 3,000 dhrahmi
[Mendimi]
Nuk dihen shkrime nga Epictetus. Diskurset e tij u transkriptuan dhe përpiluan nga nxënësi i tij Arrian (autor i Anabasis Alexandri). Vepra kryesore është Diskurset, katër libra të të cilave janë ruajtur (nga tetë origjinale). Arrian gjithashtu përpiloi një përmbledhje popullore, të titulluar Enchiridion, ose Manual. Në një parathënie të Diskurseve që i drejtohet Lucius Gellius, Arrian shprehet se "çfarëdo që e dëgjova të thoshte, e shkruaja, fjalë për fjalë, sa më mirë që mundesha, duke u përpjekur ta ruaja atë si një memorial, për përdorimin tim të ardhshëm., për mënyrën e tij të të menduarit dhe sinqeritetin e fjalës së tij ".
Langogne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Langogne (Ocitanisht: Lengònha ; Shqip: Langonja) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
E vendosur në rrugën antike Regordane, linjën hekurudhore Paris-Nimes dhe rrugën RN 88 (Lion-Tuluzë), qyteti ka qenë prej kohësh një udhëkryq tregtar midis Auvernjës, Cévennes dhe Languedoc. Është një nga portat e qarkut historik të Gévaudan dhe të rajonit Ocitani.
Historia
Emri shfaqet në korpusin e toponimisë galike.
Mali i Milanos mund të ketë qenë një oppidum (siç sugjerohet nga gjetjet e medaljeve, monedhave dhe armëve romake). Mund të ketë qenë zona e takimit të haraçit Gabali që u bashkua me ushtrinë e Vercingetorix në luftën e tyre kundër Çezarit.
Epitekti
Të dy Diskurset dhe Enchiridioni fillojnë duke bërë dallimin midis atyre gjërave në fuqinë tonë (gjërat prohairetike) dhe atyre gjërave që nuk janë në fuqinë tonë (gjërat aprohairetike)
Langogne
Historia
Gjatë Luftërave të Fesë, qyteti u plaçkit në 1568 nga trupa hygenote e kapitenit Merle.
Gjuetia e bishës së Gjevadanit filloi në Langonjë në 1764. Gjatë Revolucionit Francez, shumë sende fetare u shkatërruan nga zjarri në qendër të qytetit në 1793.
Epitekti
Vetëm kjo është në fuqinë tonë, e cila është puna jonë; dhe në këtë klasë janë mendimet, impulset, dëshirat dhe neveritjet tona. Përkundrazi, ajo që nuk është në fuqinë tonë, janë trupat, zotërimet, lavdia dhe fuqia jonë. Çdo mashtrim mbi këtë pikë çon në gabimet, fatkeqësitë dhe problemet më të mëdha dhe në skllavërinë e shpirtit.
Langogne
Historia
Stacioni hekurudhor u hap në 1860. Langonja lidhet drejtpërdrejtë me Parisin dhe Nimesin. Kjo çoi në rritjen e industrisë (kryesisht asaj të mishit ) dhe turizmit.
Epitekti
Ne nuk kemi asnjë fuqi mbi gjërat e jashtme dhe e mira që duhet të jetë objekt i ndjekjes sonë të zellshme, duhet të gjendet vetëm brenda vetes
Langogne
Historia
Langonja është vendlindja e Pierre-Victor Galtier, një patolog i shquar i kafshëve të shekullit të 19-të, profesor në shkollën veterinare të Lionit. Vdekja e tij në vitin 1908 e pengoi atë të fitonte çmimin Nobel për punën e tij mbi tërbimin.
Epitekti
Përcaktimi midis asaj që është e mirë dhe asaj që nuk është e mirë bëhet nga aftësia për zgjedhje (prohairesis). Prohairesis na lejon të veprojmë dhe na jep llojin e lirisë që kanë vetëm kafshët racionale. Ajo përcaktohet nga arsyeja jonë, cili nga të gjitha aftësitë tona, e sheh dhe teston veten dhe gjithçka tjetër. Është përdorimi i saktë i përshtypjeve (fantazisë) që bombardojnë mendjen që është në fuqinë tonë:
Praktikohuni që nga fillimi për t'i thënë çdo përshtypjeje të ashpër: "Ju jeni një përshtypje dhe aspak ajo që ju duket se jeni". Pastaj ekzaminojeni dhe provojeni sipas këtyre rregullave që keni, dhe së pari, dhe kryesisht, nga kjo: nëse përshtypja ka të bëjë me gjërat që varen nga ne, apo ato që nuk janë; dhe nëse ka të bëjë me gjërat që nuk varen nga ne, jini të gatshëm të përgjigjeni: "Nuk është asgjë për mua".
Epictetus mëson se paramendimet (prolepsa) e së mirës dhe së keqes janë të përbashkëta për të gjithë. Vetëm e mira është fitimprurëse dhe për t’u dëshiruar, dhe e keqja është lënduese dhe duhet të shmanget. Mendime të ndryshme lindin vetëm nga zbatimi i këtyre paramendimeve për raste të veçanta, dhe atëherë duhet të shpërndahet errësira e injorancës, e cila ruan verbërisht korrektësinë e mendimit të vet. Njerëzit argëtojnë mendime të ndryshme dhe konfliktuale të së mirës gjykimi i një të mire të veçantë, njerëzit shpesh kundërshtojnë veten e tyre. Filozofia duhet të sigurojë një standard për të mirën dhe të keqen. Ky proces lehtësohet shumë sepse mendja dhe punët e mendjes janë vetëm në fuqinë tonë, ndërsa të gjitha gjërat e jashtme që ndihmojnë jetën janë përtej kontrollin tonë
Thelbi i hyjnisë është mirësia; ne kemi të gjitha të mirat që mund të na jepen. Hyjnitë gjithashtu na dhanë shpirtin dhe arsyen, e cila nuk matet me gjerësinë ose thellësinë, por me njohurinë dhe ndjenjat, dhe me të cilën ne arrijmë madhështinë, dhe mund të barazohet edhe me hyjnitë. Prandaj, ne duhet ta kultivojmë mendjen me kujdes të veçantë. Nëse nuk dëshirojmë asgjë, por atë që do Zoti, ne do të jemi me të vërtetë të lirë dhe të gjithë do të ndodhin me ne sipas dëshirës sonë; dhe ne do të jemi aq pak subjekt i përmbajtjes sa vetë Zeusi.
Çdo individ është i lidhur me pjesën tjetër të botës dhe universi është modeluar për një harmoni universale. Njerëzit e mençur, pra, do të ndjekin, jo thjesht vullnetin e tyre, por gjithashtu do t'i nënshtrohen rendit të duhur të botës. Ne duhet të sillemi gjatë jetës duke përmbushur të gjitha detyrat tona si fëmijë, vëllezër e motra, prindër dhe qytetarë
Janë vetëm mendimet dhe parimet tona që mund të na bëjnë të pakënaqur dhe është vetëm personi injorant ai që gjen gabim tek një tjetër. Çdo dëshirë na degradon dhe na bën skllevër të asaj që dëshirojmë. Ne nuk duhet të harrojmë karakterin kalimtar të të gjithëve përparësitë e jashtme, edhe në mes të kënaqësisë sonë ndaj tyre; por gjithmonë të kemi parasysh se ato nuk janë tonat, dhe se, për këtë arsye, ato nuk na përkasin siç duhet. Të përgatitur kështu, asnjëherë nuk do të merremi me mendime.
Bolero në vilën e pleqve (film)
Përmbajtja e filmit
Bolero në vilën e pleqve është një film i zhanrit psikologji me regji të Spartak Pecani. Ky film ka fituar gjithashtu dhe dy çmime ndërkombëtare.
Regjisori dhe ekipi
Aktorët:
Villa de Don Fadrique
Villa de Don Fadrique është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Mancha, të provincës Toledo, në Castile-La Mancha. Villa de Don Fadrique ka 4206 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 83 km2.
Julian Gjoni
Julian Gjoni Albania
Religion Islam Suni
Mbaruar Shkolla Mesme Mekanik i pergjithshem dhe Gjimnaz Dhaskal Todri.
Blavignac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Shkolla “28 Nentori” (Vlorë)
Shkolla “28 Nentori” (Vlorë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Nr. Vendimi 654, Dt. 09.11.2006".
Cudillero
Cudillero është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Avilés, të provincës Asturias, në Asturias. Cudillero ka 5855 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 100.78 km2.
Shkolla e lartë
Shkolla e Lartë është një institucion i arsimit të lartë krahas me kolegjet dhe politeknikumet. Shkollat e larta mund të jenë publike ose private, dhe ato ndryshojnë në mënyrën e themelimit. Shkollat e larta publike vendosen me dekret qeveritar, ndërsa shkollat e larta private themelohen nga një vendim i themeluesit, në përputhje me rregulloret që kanë të bëjnë me themelimin e institucioneve.
Shkollat e larta në disa vende janë relativisht të ndryshme nga universitetet, sepse themelimi i një universiteti rregullohet me ligj dhe çka është më e rëndësishme, universitetet mund të krijojnë institucione të tjera të arsimit të lartë (fakultete, akademi artistike, departamente etj.), ndërsa shkollat e larta nuk munden. Shkollat e larta si institucione të arsimit të lartë e kryejnë veprimtarinë e tyre duke u bazuar në një leje të lëshuar nga ministria përkatëse.
Instituti
Në disa vende, institutet mund të jenë pjesë e një universiteti ose institucioni tjetër të arsimit të lartë, qoftë si një grup departamentesh ose si një institucion arsimor autonom pa një status tradicional universitar.
Në disa vende, si p.sh. Koreja e Jugut dhe Japonia, shkollat private nganjëherë njihen si institute, dhe jo shkolla. Në Spanjë, zakonisht shkollat e mesme quhen institute.
Nelo Drizari
Zenel Hysen Sulaj i njohur si Nelo Drizari (Drizar, 10 janar 1902 - Karmel, Ca 18 shtator 1978) ka qenë gazetar shqiptaro-amerikan. Gazetar, letrar, piktor, ligjërues i gjuhës dhe i letërsisë shqipe në universitetet amerikane. Folës dhe shefi i parë i seksionit shqip në radio "Zëri i Amerikës".