cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kevin De Bruyne
Jeta personale
De Bruyne ishte një ambasador i Lojërave olimpike për personat me aftësi të kufiziuara 2014, e cila u mbajt në Antwerp në Belgjikë. Ai ishte pjesë e një reklame që shkaktoi polemika, të cilën ai e postoi në faqen e tij në Instagram. Duke shpalosur sloganin në gjuhën holandeze: "A do të ishte tifozi im nëse do të ngjaja kështu?", ku shfaqej vetë ai si një person me sindromën down.
Klube
<references group="lower-alpha"/>
Sander Okseti
Sander Okseti (lindur më 05 mars 2000, Shkodër) muzikantë, këngëtar dhe interpretues, Shqiptarë.
Sander Okseti i njohur ne rep, pseudonimin Kiameti është edhe anëtar i grupit "The Wild Albanians". Ai shkollën fillore e kreu në Shkodër dhe pas saj u regjistrua në gjimnazin "Jordan Misja" te Shkodrës. Ne vitin 2016 Kiameti hyri ne muzikë, dhe pas disa kohësh nxori këngën e tij te parë te titulluar "Vrasja" që shpjegon realitetin që po ndodh sot në bote. Edhe pse kjo këngë nuk u incizua ne studio dhe kualiteti i saj nuk ishte i mirë ajo u prit shumë mirë nga ndjeksit e Kiametit sepse kishin me shumë se 1 vit qe po e prisnin. Ai beri bujë përsëri me këngët "Beso" dhe "A Me Kupton Tani Ti" duke marrë mijëra klikime ne youtube. Emrin Kiameti e mori nga shoket e tij, qe nenkupton i dhunshëm. Me vonë ai krijoj grupin e tij "The Wild Albanians" në bashkpunim me Elton Vata.
Një listë përmbledhëse e këngëve të Kiametit, të interpretuar vetëm apo në bashkëpunim me të tjerë është paraqitur në amëzen teksteshqip.com Foto
Yamato
Yamato (Japonisht: 大和) ishte fillimisht zona përreth qytetit të sotëm Sakurai në Prefekturën Nara të Japonisë, e cila u bë Provinca Yamato dhe nga zgjerimi një emër për të gjithë Japoninë.
Yamato është gjithashtu emri dinastik i Shtëpisë Perandorake në Japoni në pushtet.
Neoplatonizmi
Neoplatonizmi është një drejtim i filozofisë platonike që u shfaq në shekullin II pas Krishtit si reaksion ndaj sfondit të filozofisë dhe fesë helene. Termi nuk përfshin aq shumë një grup idesh sa përfshinë një zinxhir mendimtarësh duke filluar me Ammonius Saccas dhe studentin e tij Plotinin ( rreth 204/5 - 271 pas Krishtit) dhe shtrihet deri në shekullin V pas Krishtit. Edhe pse neoplatonizmi kryesisht ngërthen mendimtarët që tani janë etiketuar si Neoplatonistë dhe jo idetë e tyre, ekzistojnë disa ide që janë të zakonshme për sistemet neoplatonike, për shembull, ideja moniste se i gjithë realiteti mund të rrjedh nga një parim i vetëm, "Një".
Përmbledhje
Neoplatonizmi filloi me Plotinin në shekullin II. Në zhvillimin e neoplatonizmit klasik pas Plotinit mund të dallohen tre faza e që janë:
Neoplatonizmi kishte një ndikim të qëndrueshëm në historinë pasuese të filozofisë. Në mesjetë, idetë neoplatonike u studiuan dhe diskutuan nga mendimtarët myslimanë, të krishterë dhe hebrenj. Në sferën kulturore islame, tekstet neoplatonike ishin të disponueshme në përkthime arabisht dhe persisht, dhe mendimtarët e shquar si al-Farabi, Solomon ibn Gabirol ( Avicebron ), Avicena dhe Meimonidi përfshinë elemente neoplatonike në të menduarit e tyre. Thoma Akuini kishte qasje të drejtpërdrejtë në veprat e Proclusit, Simpliciusit dhe Pseudo-Dionisi Areopagite, dhe kishte njohuri edhe për Neoplatonistë të tjerë, të tillë si Plotini dhe Porfiri, përmes burimeve të dorës së dytë. Meister Eckhart (rreth 1260 - rreth 1328) gjithashtu ishte nën ndikimin e konsiderueshëm të neoplatonizmit, duke përhapur një mënyrë jetese soditëse, e cila tregon për Hyjninë përtej Zotit me emër.
Neoplatonizmi gjithashtu pati një ndikim të fortë në filozofinë shumëvjeçare të mendimtarëve të Rilindjes Italiane Marsilio Ficino dhe Pico della Mirandola, dhe vazhdoi përgjatë Universalizmit të Shekullit XIX dhe spiritualizmit dhe nondualizmit modern.
Xhamia në fshatin Pozharan
'''Xhamia në fsh. Pozharan''' është një monument i trashëgimisë kulturore në Pozharan, Viti, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Xhamia në fsh. Goden
'''Xhamia në fsh. Goden''' është një monument i trashëgimisë kulturore në Goden, Viti, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Kisha e Shna Ndout, Binçë
Kisha e Shën Ndout është një monument i trashëgimisë kulturore në Binçë, Viti, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër. Objekti, i ndërtuar prej betonarmesë, filloi të ndërtohet në vitin 1968, ndërsa përfundoi në vitin 1972. Muret e jashtme janë fasaduar me gurë të përpunuar, të cilët janë marrë në vendin e quajtur Stubllavaçë, ndërsa muratorët kanë qenë nga fshati Stubëll dhe Binçë. Kjo kishë është ndryshe nga të tjerat, krahasur me formën, si zakonisht kur bëhet ndërtimi i kishave.
Përshkrimi
Objekti i Kishës ka formë oktagonale, si rrjedhojë e mungesës së territorit së vendit, - ka thënë vetë prifti i kishës. Hyrja kryesore ndodhet në anën perëndimore, por ekzistojnë dy porta ndihmëse : njëra në anën veriore , e tjetra më anën jugore. Në sallën e lutjeve, anash hyrjes kryesore, ndodhen dy objekte të punuara nga druri, - rrëfyestoret, të cilat rrëfehen ata besimtarë që kanë bërë mëkate. Në dyshemenë e sallës së lutjeve janë vendosur stolat për besimtarët, ndërsa në njërin nga tetë këndoret, ku është improvizuar një tip abside , ndodhet prezbitumi , i ngritur 30 cm, në sipërfaqen e të cilit personeli fetar kryen shërbimet e tyre. Tabernahu, përkatësisht Shtëpia e Bukës, vendosur në djathtë të altarit, është objekti kryesor i vendosur në prezbitum. Në brendsi të prezbitumit ka një shkallë të ngritur për 20 cm, e cila improvizon një sintron ku ndodhet një karrige më e madhe se tjerat, që ta kujton katedrën.Krejt në ballë, në vijë me katedrën ndodhet kryqi i drurit me Jezusin.Janë dy shtylla të vendosur në të majtë të prezbitumit ndodhet truporja e Shën Ndout, të cilit i është kushtuar kisha, ndërsa në shtyllën në të djathtë ndodhet ndodhet një trupore e Jezusit.
Kulla e Kadri Vebi Zeqirit
Kulla e Kadri Vebi Zeqirit është një monument i trashëgimisë kulturore në Haxhaj, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Historiku
Në fshatin Haxhaj, 17 km në jug të Gjilanit, gjendet kulla dykatëshe e Kadri Vebi Zeqirit. Ky ndërtim u realizua në dekadën e tetë të shek. XIX, përkatësisht në vitin 1880. Kulla ka dy etazhe, ku çdo ambient ka pasur funksion të caktuar të banimit. Ka planimetri drejtkëndëshe. Në përdhese gjendet oda e mysafirëve dhe dhomat tjera përcjellëse për banim dhe ruajtje të ushqimit dhe mbajtje të kafshëve.
Kulla ruan nivelin e lartë të autenticitetit, por është në gjendje shumë të dëmtuar dhe ka nevojë për intervenim restaurues. Paraqet një shembull karakteristik të arkitekturës së banimit fshatar në fund të shek. XIX. Në vitin 2014, MKRS në bashkëpunim me CHwB kanë realizuar projektin e renovimit të objektit në fjalë. Janë renovuar disa pjesë të mureve, kulmi e intervenime tjera të paprapara nga investitori.
Andi Zeqiri
Andi Avdi Zeqiri (lindur më 22 qershor 1999) është një futbollist profesionist zviceran që luan si një qendërsulmues për klubin zviceran Lausanne.
Karriera e hershme dhe Lozana
Zeqiri në moshën 9 vjeç, filloi të luante futboll në ekipin vendas Stade Lausanne-Ouchy, ku pas tre vjetësh u transferua në Lozanë, dhe ai me ekipet e të rinjve luajti 24 ndeshje dhe shënoi 15 gola. Më 22 maj 2015, Zeqiri bëri debutimin e tij si një futbollist profesionist në një humbje 2–1 larg ndeshjes kundër Le Mont, pasi erdhi si zëvendësues në minutën e 71-të në vend të Anđelko Savić.
Huazimi në Juventus
Më 30 gusht 2016, Zeqiri u bashkua me ekipin e Campionato Primavera 2 të Juventusit, në një hua sezonale me një mundësi për të blerë. Më 1 tetor 2016, ai bëri debutimin e tij në një fitore 2–0 në shtëpi kundër Sassuolo pasi erdhi si zëvendësues në minutën e 68-të në vend të Moise Kean.
Kthimi nga huazimi
Më 1 korrik 2017, Zeqiri u kthye në Swiss Super League në Lozana. Më 12 gusht 2017, ai luajti ndeshjen e parë pas kthimit në raundin e parë të Kupës së Zvicrës 2017–18 kundër NK Pajde Möhlin pasi erdhi si zëvendësues në minutën e 89-të në vend të Gabriel Torres.
Zvicra
Nga viti 2013, deri në vitin 2019, Zeqiri ka qenë pjesë e Zvicrës në nivelin ndërkombëtar të të rinjve, përkatësisht ka qenë pjesë e ekipeve U15, U16, U17, U18, U19, U20 dhe U21 dhe ai me këto ekipe luajti 51 ndeshje dhe shënoi 20 gola.
Kosova
Më 17 qershor 2020, babai i Zeqirit konfirmoi se ai ka marrë pasaportën kosovare dhe është në proces të kompletimit të dokumenteve të nevojshme, të cilat do ta lejonin atë të luante për Kosovën.
Jeta personale
Zeqiri lindi në Lozanë të Zvicrës nga prindër shqiptarë të Kosovës nga fshati Talinoc i Muhaxhirëve të Ferizajt.
Oda e Haxhi Ahmetit
Oda e Haxhi Ahmetit është një monument i trashëgimisë kulturore në Remnik, Viti, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Shtëpia e Haxhi Ahmetit
Shtëpia e Haxhi Ahmetit është një monument i trashëgimisë kulturore në Remnik, Viti, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Shtëpi banimi e familjes Goga
Shtëpi banimi e familjes Goga është një monument i trashëgimisë kulturore në Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Manastiri i Uroshit të Shenjtë, Nerodime
Manastiri i Uroshit të Shenjtë, Nerodime është një monument i trashëgimisë kulturore në Nerodime, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 502/66.
Kisha në Ferizaj - Koleksioni i Ikonave të Shën Uroshit
Kisha në Ferizaj - Koleksioni i Ikonave të Shën Uroshit është një monument i trashëgimisë kulturore në Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 02 - 595/65.
Kisha e ngritur Zonjës së Bekuar - Nerodime e Epërme
Kisha e ngritur Zonjës së Bekuar - Nerodime e Epërme është një monument i trashëgimisë kulturore në Nerodime të Epërme, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 02 - 980/66.
Kisha e Shën Nikollës Nerodime e Epërme
Kisha e Shën Nikollës Nerodime e Epërme është një monument i trashëgimisë kulturore në Nerodime e Epërme, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 02 - 958/67.
Shtëpia banimi ne Gërmovë (Ismet Jashar Misinit)
Shtëpia banimi ne Gërmovë(Ismet Jashar Misinit) është një monument i trashëgimisë kulturore në Gërmovë, Viti, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Ura mbi lumin Nerodime në Varosh
Ura mbi lumin Nerodime në Varosh është një monument i trashëgimisë kulturore në Varosh, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Xhamia e Sllatinës së Epërme
Xhamia e Sllatinës së Epërme është një monument i trashëgimisë kulturore në Sllatinë e Epërme, Viti, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Përshkrimi
Xhamia e Sllatinës së Epërme paraqet vlera të arkitekturës islame dhe gjithashtu popullore.
Objekti është evidentuar si i vitit 1924, por nga mbishkrimi që ka mbi derën hyrëse të xhamisë, del se objekti ishte ndërtuar gjatë viteve 1321-1325 sipas hixhrit, e që sipas kalendarit Gregorian i bie të jetë viti 1905-1907.
Si iniciator për ndërtimin e xhamisë mendohet të ketë qenë Emin Aga, një vendës i Sllatinës. Xhaminë e kishin punuar dymbëdhjetë mjeshtër dibranë, ndërsa si mjeshtër për përpunimin e gurëve ishte zgjedhur Halit Ymeri nga fshati Gjylekar.
Materiali ndërtimor i përdorur për ndërtimin e xhamisë është kryesisht guri, hatulla dhe llaç balte.
Xhamia ka pjesët përbërëse të saj, sallën e lutjeve, minaren, dhe hajatin.
Xhamia në Greme
Xhamia në Greme është një monument i trashëgimisë kulturore në Greme, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Oda e Fevzi Hoxhës
Oda e Fevzi Hoxhës është një monument i kulturës i cili ndodhet në fshatin Cernica të Gjilanit.
Shtëpia e Hasan Fazlisë në Koshare
Shtëpia e Hasan Fazlisë në Koshare është një monument i trashëgimisë kulturore në Koshare, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Mështekna
Pemë e viseve të ftohta, sidomos veriut të Evropës. Në Republikën e Shqipërisë, rritet në lartësitë mbi 1200-1400 m, kryesisht në pllajën mbrapa malit të Gjallicës, kur dhe formon pyjet e vetme me mështekna në Republikën e Shqipërisë, si dhe pyje të përzier në malet e Librazhdit e Korçës. Ka lëvore të bardhë, me vija të përhimta ose të zeza.
Galeria e arteve Agim Çavderbasha
Galeria e arteve Agim Çavderbasha është një monument i trashëgimisë kulturore në Çagllavicë, Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Objekti i Mullirit të Bifurkacionit
Objekti i Mullirit dhe Bifurkacionit si pejsazh kulturor është një monument i trashëgimisë kulturore në Nerodime, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Historia
Mulliri i Bifurkacionit i njohur edhe si Mulliri i Nikës ose Mulliri i Madh është ndër mullinjtë më të njohur në trevën e Ferizajt dhe më gjerë, për shkak të madhësisë së objektit si dhe 6 gurëve të blojës, të cilët lëviznin më ndihmën e turbinës e cila merrte fuqinë e nisjes nga lugu i mbushur me ujë. Mulliri ndodhet në afërsi të bifurkacionit të Nerodimes, pakëz mbi Mullirin e Nikës. Me muret anësore, me jazin dhe pjesë muresh të brendshme duket një vepër madhështore. Në të vërtetë, ana jugore është më e shkatërruara, ku arrihet të dallohet vetëm themeli i murit, në handrakun e shkaktuar nga bimësia dhe rrëzimi i murit. Tri muret e anëve tjera janë ruajtur më mirë, diku deri në hatullën e tretë.
Kryesisht muret janë punuar me gurë të madhësive të ndryshme dhe të papërpunuar, por mjeshtri i kohës ka nxjerrë faqen më të mirë të tyre në sipërfaqe. Megjithatë ka pjesë muresh që janë punuar me gurë shtuf, të lehtë për t’u dhënë formë. Me këta gurë është punuar një oxhak i madh që ndodhet në murin verior të objektit, ndërsa lartësia e oxhakut, i cili nuk është prishur fare është 4.25 m. Vjetërsia e mullirit konsiderohet të jetë afër 300 vjet. Mulliri ka punuar deri në vitin 1989/90, ndërsa është djegur nga ushtria serbe natën e vitit të ri 1992/93.
Xhamia e Gërmovës
Xhamia e Gërmovës është një monument i trashëgimisë kulturore në Gërmovë, Viti, Kosovë.
Xhamia e Gërmovës është monument i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër. Kjo Xhami është ndërtuar prej thuprav,lyer me llaç balte. Ndërsa, murimi është bërë me qerpiçë është bërë më vonë , sikundër që në vitin 1960-1970 pati një ngritje në lartësinë e objektit.Po në këtë kohë është punuar edhe kulmi i saj nga mjeshtri popullor , Ali Tërziqi nga Pozherani. Parmakët e Mahfilit i ka punuar drugdhendësi Mulla Mehmeti nga Smira, ndrësa  plafonin e ka punuar haxhi Nazim Buzhala , gjithashtu drugdhendës.
Shënimet për datimin e ndërtimit të xhamisë janë të ndryshme. Një prej tyre, e përmend xhaminë si të shek.XV , një tjetër si të vitit 1447. Por, me sa duket , nga një vëzhgim serioz del të jetë se Xhamia nuk mund të jetë më e vjetër sesa 250 vjet. Vetë vendësit besojnë se një ndërtim i xhamisë së tanishme mund të ketë ndodhur mbi themelet e ndonjë xhamie më të vjetër.Ndërtimi i xhamisë së re afër së vjetrës, i ka shtyrë arkeologët të bien në dilema dhe njashtu kanë zbehur forcën ekzpozuese 200-vjeçare.Vlera ka rënë.
Përshkrimi
Në oborrin e xhamisë janë ruajtur edhe dy gurë me mbishkrime, që u zbuluan në themelet e hajatit të Xhamisë. Qazim Namani, zyrtar i IKMMK , Prishtinë , mendon se kemi të bëjmë me një shkrim shumë të vjetër , pasi që së bashku me këta dy gurë është gjetur edhe një altar i papërpunuar.Germat në këto mbishkrime janë mjaft të dëmtuar - thotë Qazimi.Vërehet se është përdorur stili i shkrimit pa ndërprerje , andaj është interes shkencor që ky mbishkrim të studiohet nga ekspertë të kësaj fushe.Këta gurë qëndrojnë në një kënd të oborrit të xhamisë dhe janë në rrezik të zhduken nga pakujdesia pasi që është duke u ndërtuar xhamia e re. Ekipe të ndryshme kanë konstatuar se renovimi i kulmit, është i domosdoshëm , për shkak se kulmi pikon.
Hambari i Feriz Llashticës në Llashticë
Hambari i Feriz Llashticës në Llashticë është një monument i trashëgimisë kulturore në Llashticë, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Historiku
Në fshatin Llashticë, komuna e Gjilanit, gjendet hambari i Feriz Llashticës. Ky ndërtim është realizuar në fund të shekullit XVIII. Hambari është karakteristik, në radhë të parë për madhësinë dhe patjetër për punën e bërë me dru. Hambari është vendosur në bazën prej guri. Bollëzat e tij janë të gjera dhe shumë të fuqishme, të punuara nga druri i bungut. Sipas gojëdhënave duhet të jenë edhe dy hambarë të këtillë në territorin e Anamoravës, që si duket i ka punuar një dorë. Është karakteristik edhe për mbulesën-kulm, e cila ka një baxhë të tipit të kullave.
Pas Luftës së Dytë Botërore, “pushteti popullor” e kishte shfrytëzuar shtëpinë e Feriz Llashticës për komunën e re të fshatit, ndërsa hambari i kishte shërbyer atij pushteti si burg, në kthinat e të cilit vendoseshin të burgosurit. Në të vërtetë, hambari paraprihet me një hajat të hapur, i cili ka derën hyrëse me të cilën lidhen shkallët, të cilat komunikojnë me pesë kthina të zbuluara, nga dy anash shkallëve dhe një në ballë të tyre. Dekorimet në dru e bëjnë hambarin edhe më të veçantë. Në të vërtetë, dekorimet janë gdhendje druri, ndonjëherë gravime të ndryshme, e herë tjetër motive të ngritura në reliev. Përndryshe, hambarët si zakonisht shërbejnë për mbajtjen dhe ruajtjen e drithit (grurit, elbit etj.). Sipas zonjës së shtëpisë, hambari nuk është përdorur për një kohë të gjatë për çfarë është i dedikuar. Kulmi është katërujor i mbuluar me tjegulla të vjetra dhe me një dritare të vogël në majë.
Përsqopi
Persqopi është qyteza e lashtë ilire, pararendëse e Petrelës, Bashkia Tiranë. Ndodhet rreth 600 m në juglindje të Petrelës së sotme. Karakterizohet nga portat hyrëse me mure ciklopikë, me gurë të mëdhenj të mbivendosur mbi njëri-tjetrin pa llaç. Është një nga qendrat e parthinëve, ku ka jetuar paria apo mbretërit parthinë, varri i njërit prej tyre gjendet në pjesën lindore të qytetit.
Kultura e Bërnicës
Kultura e Bërnicës është një kulturë arkeologjike dardane që i takon kapërcyellit nga epoka e bronzit në epokën e hekurit (shekujt XIV - IX per.). Është quajtur Kultura e Bërnicës, sipas një nekropoli në Bërnicën e Poshtme, 5 km në veri të Prishtinës. Kultura e Bërnicës shtrihet në Kosovë, Sanxhak, Serbinë Jugore, dhe në pjesën veriperëndimore të Maqedonisë së Veriut.
Përshkrimi
parapamje|Rindërtimi i një shtëpie të epokës së bronzit nga lokaliteti Hisar Kultura e Bërnicës pëfaqësohet nga një grup kulturor në përbërje të së cilës hyjnë nekropolet (vendvarrimet) dhe vendbanimet. Nekropolet më të njohura janë: Nekropoli i Grashticës, Nekropoli i Keqekollës dhe Ulpianës, Nekropoli i Kluçkës (Hipodromi i Shkupit), Nekropoli i Gllogovikut të Peshterit dhe Dojevicit të Novi Pazarit dhe Nekropoli i Topanicës së Poshtme dhe Strazhovës së Epërme te Prokupla. Vendbanimet e kësaj kulture janë konstatuar në fshatrat Bardhi i Madh dhe Graboci i Poshtëm në Komunën e Fushë Kosovës, në Keçekollë të Komunës së Prishtinës, në Ticë të Komunës së Skënderajit, dhe në fshatin Strazhova e Epërme të Komunës së Prokuplës në Serbi.
Kultura karakterizohet nga disa grupe:
Qeramika e tipit të Bërnjicës së Poshtme është gjetur edhe në Blageovgrad, Plovdiv dhe një numër vendesh në Pelagoni, Vardari i Poshtëm, ishulli Thasos dhe Thesalisë që datojnë nga shekulli XIII dhe XII per.
Bërnica e Poshtme
Vendi kryesor i kulturës është një nekropol në Bërnicën e Poshtme afër Prishtinës.
Kodra e Hisarit
Hisari është një vendbanim shumëperiodik në një kodër afër Leskocit në Serbi. Gjurmët e jetës në Kulturën e Bërnicës (shekulli VIII) shihen në pllajën që mbrohej nga një hendek i thellë me një palisadë në anën e saj të brendshme, një fortifikim i ngjashëm me atë të një fortifikimi tjetër në vendin Gradac në Lanishte në luginën e lumit Morava e Madhe.
Në Hisar ekzistonte gjithashtu edhe një vendbanim i mëvonshëm i epokës së hekurit dhe që daton nga shekulli VI pes. deri në shekullin IV pes.. Përveç fibulave dhe qeramikës greke, janë hulumtuar edhe varret Tribale në gërmimet e vitit 2005.
Shtëpia e Novobërdalive në Artanë
Shtëpia e Novobërdalive në Artanë është një monument i trashëgimisë kulturore në Artanë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Përshkrimi
Kjo shtëpi, sipas Xhemajl Novobërdaliut, ka rreth 150 vjet që kur është ndërtuar. Është një prej objekteve me një arkitekturë interesante popullore, sigurisht e ndërtuar në kohën e Osmanëve. Shtëpia ka dy kate, përdhesin dhe katin. Përdhesi është ndërtuar nga gurët të lidhur me llaç, gjithashtu të suvatuar me llaç balte të përzier me byk kashte. Gurët janë të madhësive të ndryshme, dhe për aq sa vërejmë nuk duket se mjeshtrit kanë pasur parasysh ndonjë radhë, gurët sikur kanë zënë vend edhe pa radhë. Ndërsa, drurët e përdorur përdorur për tavanet dhe të përdhesit, edhe të katit, si dhe për shtyllat e ndryshme janë nga fshati Marec, më saktë lagjja e Haxhollëve, prej nga kanë qenë edhe mjeshtrit që e ndërtuan këtë shtëpi.
Përdhesi ka vetëm një kthinë, e cila zë të gjithë brendësinë e murit perimetral. Hyrja është në lindje, ndërsa përballe ka një oxhak, anash të cilit ndodheshin dy shtretër prej druri, të punuar po në vendndodhje. Njëri prej tyre, ai në të djathtë të hyrjes është edhe sot. Kthina ka një dritare në murin lindor, aty pranë derës hyrëse. Dritarja është e vogël dhe nuk ka mundësi ta dritësojë mirë brendinë e kthinës. Në këtë mur është vendosur edhe një grazhd për bagëti. Ndërsa, dyshemeja e kthinës është tokë e thjeshtë, për dy shkallë më ulët se oborri.
Tavani në anën tjetër është i punuar mirë me trarë të fuqishëm dhe dërrasa gjithashtu të forta, pa i pas prishur koha. Një arkitra i vendosur në mes, mbi tri shtylla vertikale, është njëkohësisht një kufi për shtretërit e drurit, të cilët nuk e kalojnë arkitraun që ndodhet në mes të tavanit dhe kthinës.
Përdhesi komunikon me katin nëpërmjet shkallëve të gurit, vonë të betonuara, - edhe ashtu tashmë të prishura. Shkallët kanë dalje në një hajat të gjerë, me rrethojë prej druri. Hajati komunikon me dy dhoma të katit nëpërmjet dyerve të veçanta për secilën dhomë. Vetëm njëra prej dhomave ka një dritare në murin perëndimor, ndërsa të dyja dhomat kanë nga një dritare, e secila prej tyre komunikon me hajatin sigurisht duke dritësuar pakëz vetë dhomat. Muret e katit janë punuar kryesisht nga shtyllat e drurit, breza druri horizontalë çatmat, suvatuar me llaç balte përzier me byk kashte, - një karakteristikë kjo për shtëpitë e Anamoravës. Tavani i të dy dhomave është i fortë, me trarë të trashë dhe dërrasa të forta edhe sot.
E keqja është se tavani katërujës, i mbuluar me qeramidhe pikon dhe se ka filluar të dëmtohet, prandaj një ndërhyrje e shpejtë, mund ta shpëtojë këtë objekt nga prishja e tërë.
Mitologjia ilire
parapamje|Paraqitja e [[Polifemit, babait të Ilirit, Keltit dhe Galit në një amforë protoatike (rreth vitit 600 p.e.s.)]] parapamje|[[Kadmi dhe Harmonia]] Mitologjia ilire përfshinë hulumtimin shkencor të miteve, legjendave, besimeve dhe praktikave fetare të fiseve ilire, një grup fisesh që flisnin gjuhën ilire dhe banonin në pjesën perëndimore të Gadishullit Ballkanik, prej shekullit X p.e.s. deri në shekullin VII e.s.  Burimet e shkruara të disponueshme lidhur me këtë problematikë janë shumë të rralla. Ato përbëhen kryesisht nga emra njerëzish, emra vendesh dhe disa fjalë nga burimet klasike. Krahas kësaj mitologjia ilire ngërthen në vete edhe një varg paralelizmash me mitologjinë greke dhe mitologjinë romake.
Përmbledhje
Mitologjia ilire është një fushë e cila ende nuk është studiuar dhe hulumtuar mjaftueshëm. Gjurmët më të shpeshta të miteve dhe praktikave fetare të epokës pararomake janë ato që lidhen me simbolikën mitologjike dhe fetare. Simbolet përshkruhen në çdo larmi zbukurimesh dhe zbulojnë se objektet kryesore të kultit parahistorik të ilirëve ishin, në viset veriore Dielli, në viset qendrore (nga Dalmacia deri në Dardani) Hëna dhe në viset jugore gjarpri, që adhuroheshin në një sistem besimi të përhapur dhe kompleks. Hyjnitë ilire përmendën në mbishkrime mbi statuja, monumente dhe monedha të periudhës romake dhe disa janë interpretuar nga shkrimtarët antikë përmes krahasimeve mitologjike e fetare. Këtyre mund të shtohet një numër më i madh mbishkrimesh nga rajoni italian juglindor i Pulias, shkruar në gjuhën mesapike, e cila përgjithësisht konsiderohet se ka të bëjë me ilirishten,    edhe pse kjo është debatuar në nivele kryesisht spekulative. Duket se nuk ka asnjë zot të vetëm më të spikatur për të gjitha fiset ilire dhe një numër hyjnish duket se shfaqen vetëm në rajone të veçanta.
Mendohet se ilirët nuk krijuan një kozmologji uniforme mbi të cilën të përqendroheshin praktikat e tyre fetare. Si paganë, ilirët besonin në fuqi të mbinatyrshme dhe ata u atribuojnë hyjnive të tyre cilësi që pasqyroheshin në jetën e përditshme, shëndetin dhe sëmundjet, bollëkun natyror dhe katastrofën natyrore. Një numër toponimesh dhe antroponimesh ilire që rridhnin nga emrat e kafshëve duket se pasqyronin besimet e tyre te kafshët si paraardhës dhe mbrojtës mitologjikë. Gjarpri ishte një nga totemet më të rëndësishme të kafshëve. Ilirët besonin në fuqitë magjike dhe syrin e keq, në fuqinë magjike mbrojtëse dhe të dobishme të hajmalive (amuletëve) të cilat, sipas besimit të tyre, mund të mbronin njeriun nga syri i keq apo qëllimet e këqija të armiqve. Spektri i pasur në besimet fetare dhe ritualet e varrosjes që u shfaqën tek ilirët, veçanërisht gjatë periudhës romake, mund të pasqyrojë ndryshimin në identitetet kulturore në këtë rajon.
Tradita mitologjike më e njohur, e rrënjosur thellë në vetëdijen e popullatës së Ballkanit veriperëndimor ishte legjenda e Kadmit dhe Harmonisë krahas të cilës është dëshmuar edhe legjenda e Mbretit Bato. Miti i çiftit heroik Kadmi dhe Harmonia ishte i lidhur ngushtë me enkelejët dhe territorin ku ata banonin: Beotia dhe Iliria. Ndërkaq në periudhën romake emri Bato me sa duket ishte një nga emrat personal ilirë më të shquar, i cili mbase fillimisht ishte një "emër i shenjtë," prandaj edhe ishte përhapur jashtëzakonisht shumë, por është kondensuar sidomos në Iliri, Beoti dhe Trojë. Si për ta përforcuar këtë pohim është vërtetuar prania e një tempulli kushtuar Batos mitologjik në qytetin Argos, siç është regjistruar nga Pausania. Në çdo rajon të përmendur emri i tij lidhet me legjendat dhe besimet popullore, duke sugjeruar gjithashtu një kult përkatës antik pararomak si dhe një mundësi të ekzistencës së traditës popullore epike.
Pjesë të miteve, perëndive dhe besimeve popullore ilire përfundimisht burojnë nga mitologjia Proto-Indo-Evropiane. Krahas me besimet dhe mitologjinë thrakase dhe dakase, ajo përbën një pjesë të mitologjitë paleo-ballkanike. Shqiptarët ruajtën shumë gjurmë të simbolizmit mitologjik dhe fetar ilir,  ndërsa besimet e lashta ilire janë njëri prej burimeve themelore nga të cilat kanë mbijetuar besimet popullore shqiptare. Krahas kësaj, gjurmë të kulteve të lashta ilire mund të gjenden edhe sot në besimet dhe paragjykimet fetare midis kroatëve, bosnjanëve, serbëve dhe malazezëve.
Shkolla e Pleshinës
Shkolla e Pleshinës është një monument i trashëgimisë kulturore në Pleshinë, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Shkolla e Nerodimes
Shkolla e Nerodimes është një monument i trashëgimisë kulturore në Nerodime, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Shtëpia kullë e Rufki Brahës Stagovë
Shtëpia kullë e Rufki Brahës Stagovë është një monument i trashëgimisë kulturore në Stagovë, Kaçanik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shtëpia - kullë e Halit Selmanit Stagovë
Shtëpia - kullë e Halit Selmanit Stagovë është një monument i trashëgimisë kulturore në Stagovë, Kaçanik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Xhamia në Begracë
Xhamia në Begracë është një monument i trashëgimisë kulturore në Begracë, Kaçanik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Tyrbja e Musa Kesegjisë
Tyrbja e Musa Kesexhisë është një monument i trashëgimisë kulturore në Kaçanik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 02 - 953/67. Tyrbja e qytetit të Kaçanikut njihet si Tyrbja e Musa Kesegjisë. Ndodhet afër lumit Lepenc, në një largësi prej 100 metrash , rrëzë kodrës. Nga tyrbja tani ka mbetur vetëm një trakt muri shpinor me gjatësi 4m, në lartësi prej , 1.15m dhe me trashësi prej 30 cm. Muret anësore pingule zbresin për rreth një metër deri në rrafsh me tokë. Afër murit shpinor ndodhet varri i Ilmi Hafëz Shehut (1879-1971), i cili studimet pasdiplomike kishte përfunduar në Stamboll (1900-1911). Tani për tani nuk ka ndonjë interesim për tyrben.
Xhamia në Glloboçicë
Xhamia në Glloboçicë është një monument i trashëgimisë kulturore në Glloboçicë, Kaçanik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Xhamia e Verbicës së Zhegocit
Xhamia e Verbicës së Zhegocit është një monument i trashëgimisë kulturore në Verbicë e Zhegocit, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër. Në fshatin Verbicë të Zhegocit gjendet Xhamia e Verbicës. Kjo xhami, sipas shënimeve të Institutit për Mbrojtjen e Monumenteve të Kosovës, është ndërtuar në vitin 1866. Xhamia i ka dy etazhe: përdhesen dhe katin e parë. Në pjesën e hyrëse ka edhe çardakun të punuar me dru. Kulmi i saj është katërujor. Nuk ka minare. Në brendi ndodhen mihrabi dhe mahvili e minberi të punuara nga druri. Ndërtimi është realizuar me gurë e tulla, elemente të drurit në enterier e eksterier, si dhe tjegulla të reja në kulm. Dritaret i ka të vogla, në formë katrore. Objektit i janë bërë rinovime të nevojshme, kohë pas kohe. Dritaret e drurit janë zëvendësuar me ato nga plastika, dera hyrëse është zëvendësuar me derë metalike, është bërë suvatimi i ndërtesës brenda dhe jashtë, si dhe tjegullat e vjetra të kulmit janë zëvendësuar me ato të rejat.
Shtëpia e Shaip Hysajt në Stagovë
Shtëpia e Shaip Hysajt në Stagovë është një monument i trashëgimisë kulturore në Stagovë, Kaçanik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shtëpia - kullë e Xhemajl Brahës
Shtëpia - kullë e Xhemajl Brahës është një monument i trashëgimisë kulturore në Stagovë, Kaçanik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Xhamia në Gurëzi (Shtrazë)
Xhamia në Gurëzi (Shtrazë) është një monument i trashëgimisë kulturore në Gurëzi (Shtrazë), Kaçanik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Kompleks arkitektonik - Lagja Dacaj në Puset e Nikës (Pustenik)
Kompleks arkitektonik - Lagja Dacaj në Puset e Nikës (Pustenik) është një monument i trashëgimisë kulturore në Pustenik, Hani Elezit, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Xhamia e Hanit të Elezit
Xhamia e vjetër në Han të Elezit është një monument i trashëgimisë kulturore në Hani Elezit, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shtëpi kullë e Nuhi Bravës - Puset e Nikës
Shtëpi kullë e Nuhi Bravës - Puset e Nikës është një monument i trashëgimisë kulturore në Pustenik, Hani Elezit, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Kulla e Xhelë Hajdinit
Kulla e Xhelë Hajdinit është një monument i trashëgimisë kulturore në Terziaj, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Historiku
Në fshatin Terziaj komuna e Gjilanit, gjendet kulla e Xhelë Hajdinit e cila është ndërtuar në vitin 1947. Kulla ka pasur dhe ka funksion të banimit. I ka dy etazhe, përdhesën dhe katin e parë i cili është shtuar më 1950.
Ndërtimi i takon teknikës vernakulare dhe është realizuar nga gurët e latuar dhe më pak të latuar, druri, llaçi i baltës dhe qeramidet. Dritaret i ka të vogla në formë katrore, prej druri. Karakteristikë e kësaj kulle është se muret nuk kanë hatulla. Kulla është katrore, 10 me 10 m. Përdhesa ka një korridor dhe dy kthina. Njëra kthinë, ajo në të majtë të korridorit, shfrytëzohej si dhomë zjarri. Ka dy dritare dhe drita depërton më mirë, ndërsa kthina në të djathtë është e ndarë me murin prej qerpiçësh dhe ka vetëm një dritare, me pakëz dritë, dhe është përdorë për dhomë ndeje. Komunikimi vertikal me katin është realizuar nëpërmjet shkallëve të jashtme prej druri, me mbulesë të veçantë.
Një ballkon në anën e përparme të shtëpisë komunikon me katër dhomat e katit. Tri prej tyre janë të mëdha, ndërsa njëra është më e vogël. E vogla ka shërbyer si fllanik ose qilar. Kjo dhomë i jep katit formën e një L-je të shtrirë. Tri dhomat tjera, njëra pas tjetrës radhazi, kanë shërbyer për fjetje. Dhoma e parë ka dy dritare, ndërsa tri tjerat kanë vetëm nga një dritare. Dy nga tri dhomat që janë në pozitë lineare kanë gjiriz, ndërsa vetëm ajo e mesit nuk ka. Por, të tria kanë oxhaqe. Dyshemeja e tyre është bërë me dërrasa të trasha prej bungu, që janë mjaft të forta edhe sot. Dhomat kanë dysheme më të ngritur sesa dyshemeja e ballkonit. Muret ndarëse të dhomave, përveç murit perimetral, janë bërë me qerpiçë dhe llaç balte. Kulmi është katërujor, i mbuluar me qeramidhe.
Xhamia e Kryenikut
Xhamia në Kryenik është një monument i trashëgimisë kulturore në Kryenik, Hani Elezit, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Lagjja e Bravëve lagje arkitektonike dhe historike në Puset e Nikës
Lagjja e Bravëve lagje arkitektonike dhe historike në Puset e Nikës është një monument i trashëgimisë kulturore në Puset e Nikës (Pustenik), Hani Elezit, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Fshati Hoqë e madhe
Fshati Hoqë e madhe është një monument i trashëgimisë kulturore në Hoçë të madhe, Rahovec, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Xhamia e Pidiçit
Xhamia në fshatin Pidiç është një monument i trashëgimisë kulturore në Pidiq, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Historiku
Në fshatin Pidiç, komuna e Gjilanit, gjendet Xhamia e Pidiçit. Xhamia e fshatit Pidiç supozohet se është ndërtuar në vitin e largët 1645. Është xhamia e tretë me radhë e ndërtuar në komunën e Gjilanit, pas asaj të Mireshit (1526) dhe asaj të Pogragjës (1625). Në të vërtetë, objekti i tanishëm, sipas dëshmive dhe gojëdhënave, është ndërtuar mbi bazën e xhamisë së vjetër dhe besohet se mund t’i ketë mbi 200 vite. Ndërtesa është dykatëshe dhe nuk ka minare, pra i takon tipit lokal të xhamive. Kjo xhami u ndërtua nga vendësit për dallim nga xhamitë e mëdha që sipas dëshmive ndërtoheshin nga pushteti osman. Ndërtimi fillestar është realizuar me gurë, hatulla prej druri e llaç balte, ndërsa më vonë, kah viti 1965, është bërë rinovimi i saj duke, iu shtuar një paradhomë e punuar me blloqe argjile dhe betonarme. Për muratimin e objektit, veç gurëve porozë të marrë aty afër, tek vendi i quajtur “Vrella”, janë përdorur edhe gurë të lumit, i cili kalon skaj fshatit. Hapjet e dritareve dhe të dyerve janë të vjetra, ndërsa dritaret janë vendosur më vonë. Dritaret në përdhese i ka katrore, ndërsa në katin e parë harkore. Kulmin e ka katërujor të mbuluar me tjegulla të reja. Muri prej guri ka një gjerësi prej 80 cm dhe është i lidhur me llaç balte. Për përforcim të tij janë përdorur tri rende hatullash horizontale. Xhamia ka një sipërfaqe katërkëndëshe: 11.20 x 7.70 m, ndërsa aneksi i shtuar ka një sipërfaqe prej 2.40 x 7.70 m. Në sallën e lutjeve ndodhet mihrabi, minberi dhe mahvili. Mungon qyrsi, i cili ishte zëvendësuar me një ballkon të dalë në rrethojën e mahvilit që ka shërbyer për myezinin. Mahvili është i punuar nga druri, me shtylla vertikale dhe horizontale, e këto të fundit janë të mbuluara me dërrasa. Rrethoja e mahvilit është punuar nga dërrasat gjithashtu. Shtyllat vertikale kanë edhe kapitele, dhe kanë një stil të veçantë të gdhendjes.
Kjo xhami për vite të tëra i ka shërbyer bashkisë lokale të fshatrave Pidiç, Shurdhan, Çelik, Isufaj, Goden e më gjerë. Në vitin 2014, xhemati i kësaj xhamie me vetëkontribut ka ndërtuar një xhami të re, ndërsa e vjetra ka mbetur siç ka qenë, por pa interesim për të.
Shtëpi me mur guri në Seçishtë (Shefki Shkretës)
Shtëpi me mur guri në Seçishtë (Shefki Shkretës) është një monument i trashëgimisë kulturore në Seçisht, Hani Elezit, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shtëpi Banimi në Pasjan (Nikolla Trajkoviq)
Shtëpi Banimi në Pasjan (Nikolla Trajkoviq) është një monument i trashëgimisë kulturore në Pasjan, Partesh, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Komuna e Kllokotit
Histori
Komuna e Kllokotit u krijua pas pavarësisë së Kosovës në vitin 2008. Ajo është një nga shtatë komunitetet e reja të pavarësuara.
Gjeografia
Komuna e Kllokotit ndodhet në jug-perëndim të Kosovës. Kufizohet vetëm me komunën e Vitisë. Ka gjithsej 4 fshatra në komunë. Zona e komunës ka një sipërfaqe prej 24 km². Së bashku me komunat e Gjilanit, Kamenicës, Parteshit, Ranilug dhe Vitisë, formon rrethin e Gjilanit.
Popullsia
Regjistrimi i vitit 2011 tregoi se komuna e Kllokotit kishte një popullsi prej 2.556, nga të cilët 1,362 ishin shqiptarë, 1,177 serbë, 9 romë dhe 1 turq.
Shtëpi Banimi në Pasjan (Bozhin Gjorgjeviq)
Shtëpi Banimi në Pasjan (Bozhin Gjorgjeviq) është një monument i trashëgimisë kulturore në Pasjan, Partesh, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shtëpi Banimi në Pasjan (Trajko Rajqiq)
Shtëpi Banimi në Pasjan (Trajko Rajqiq) është një monument i trashëgimisë kulturore në Pasjan, Partesh, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Kisha e Shëndrrimit në Pasjan
Kisha e Shëndrrimit në Pasjan është një monument i trashëgimisë kulturore në Pasjan, Partesh, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Qendra historike e Prizrenit
Qendra historike e Prizrenit është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Historiku
Qendra e mbrojtur historike e Prizrenit me të gjitha elementet përbërëse të tij shtrihet në territorin me kufij të përcaktuar në hartë, plani i konservimit dhe lista e parcelave kadastrale. Në total janë 104 objekte dhe 4 komplekse arkitekturale. Në kuadër të Qendrës Historike të Prizrenit përfshihen këto monumente të trashëgimisë kulturore:
Objekte banimi
1. Rapi i vjetër “Platanus” në Marash (Në kompleksin Marash)
Xhamia në Zhujë
Xhamia në Zhujë është një monument i trashëgimisë kulturore në Zhujë, Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shtëpi Banimi në Përlepnicë (Muahmer Shabani)
Shtëpia gjendet në fshatin Përlepnicë të komunës së Gjilanit. Shtëpia është ndërtuar më 1880. Ka vlera historike, arkitekturale , artistike e estetike shumë të mëdha. Është ndërtesë me karakter banimi familjar e që në vetvete përmban elemente shqiptare. Sipas të dhënave të familjarëve, shtëpia është ndërtuar nga Shaban Aga , stërgjyshi i Muhamerit. Shtëpi Banimi në Përlepnicë (Muahmer Shabani) është një monument i trashëgimisë kulturore në Përlepnicë, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Pendat në Hogosht
Pendat në Hogosht është një monument i trashëgimisë kulturore në Hogosht, Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Xhamia në Meshinë
Xhamia në Meshinë është një monument i trashëgimisë kulturore në Meshinë, Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Xhamia në Kranidell
Xhamia në Kranidell është një monument i trashëgimisë kulturore në Kranidell, Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Kulla e Tahir Gagicës
Kulla e Tahir Gagicës është një monument i trashëgimisë kulturore në Velegllavë, Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Xhamia në Tygjec
Xhamia në Tygjec është një monument i trashëgimisë kulturore në Tygjec, Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Xhamia në Busavatë
Xhamia në Busavatë është një monument i trashëgimisë kulturore në Busavatë, Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shtëpia e Hamdi Arif Rashitit
Shtëpia e Hamdi Arif Rashitit është një monument i trashëgimisë kulturore në Velegllavë Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Mulli binjak në Hogosht
Mulli binjak në Hogosht është një monument i trashëgimisë kulturore në Hogosht, Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shpella e piratëve (Dhërmi)
Shpella e Piratëve, e cila është bërë e famshme, jo vetëm për historinë e saj, por edhe nga libri me të njëjtin titull i Petro Markos, vlonjatit te shquar si edhe filmi i Kinostudios “Shqipëria e Re” që bazohet në këtë libër të shkrimtarit të njohur, përbën një nga objektet më me vlerë, në bregdetin e Himarës.
Shpella e Piratëve në bregdetin e Dhërmiut të krijon ndjesinë e rikthimit në kohë. Faqet e saj të thepisura brenda asaj hapësire të ngushtë, nxisin fantazinë rreth asaj që ato kanë fshehur dikur piratët e detit që qëndronin në shpellë per t'u mbrojtur nga piratet e tjere qe donin te pushtonin e te vidhnin Shqipërine. Ajo ndodhet pranë plazheve të Dhërmiut, në një breg shkëmbor tepër të thyer që bie pingul mbi det dhe gjendet shumë pranë Manastirit të Shën Theodhorit, gjë që e pasuron më tepër gjeografinë dhe historinë e kësaj pjese tërheqëse të bregdetit shqiptar.
Për të shkuar në këtë shpellë, mënyra e vetme është deti. Mjaftojnë 10-15 minuta lundrim, me një motobarkë vogël dhe mund të gjendesh në këtë objekt që evokon natyrshëm Mesjetën Shqiptare. Deti i thellë, në një ngjyrë të errët dhe bregu me formacione shkëmbore që bien thikë mbi sipërfaqen ujore, të paralajmërojnë për një surprizë të këndshme.
Hyrja e shpellës, e përbërë nga dy zgavra të mëdha të krijon një ndjesi të veçantë. Është një rikthim i menjëhershëm në historinë e disa shekujve më parë që, natyrshëm, ngjall emocione. Ato kanë në bazë historinë: piratët e famshëm që e shfrytëzonin këtë hapësirë shkëmbore në një mjedis detar, apo beteja me saraçenët, gjë që na vjen përmes toponimisë së këtij vendi, pasi Shpella e Piratëve ndodhet pranë gjirit të mrekullueshëm të Stalevrës, ku gjendet plazhi me të njëjtin emër.
Brenda hapësirës së shpellës mund te konstatohen masivet shkëmbore që përbëjnë faqet anësore të saj. Ato janë të thyera dhe me xhepa shumëllojesh, ndërkohë që në kube (pjesa e sipërme), spikat një zgavër në formë rrethore, prej së cilës depërtojnë rrezet e diellit. Shpella është e përmasave modeste.
Historia që mbart Shpella e Piratëve dhe bukuria e jashtëzakonshme natyrore tërheq shumë vizitorë. Ata kane mundësi të vijnë në këtë mjedis natyror, ku e shkuara dhe e tashmja bashkohen në një dhe ngjallin emocione të pazakonta.
Shtëpia e Abdyl Cakollit
Shtëpia e Abdyl Cakollit është një monument i trashëgimisë kulturore në Krilevë Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shtëpia e Sylë Haskut
Shtëpia e Sylë Haskut është një monument i trashëgimisë kulturore në Kremenatë Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shtëpia e Rahim Sadikut (Shtëpia ku u strehua Mulla Idrizi)
Shtëpia e Rahim Sadikut (Shtëpia ku u strehua Mulla Idrizi) është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjyrishec Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shtëpia e Lot Vakut
Shtëpia e Lot Vakut është një monument i trashëgimisë kulturore në Poliçkë Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Detaria ilire
Detaria ilire ishte zhvilluar mbi bazën e një tradite shumë të lashtë e cila si veprimtari kishte nisur në brigjet e Detit Adriatik qysh në epokën neolitike. Në dy shekujt e parë të mijëvjeçarit të parë, Liburnët sundonin Detin Adriatik. Ata kishin një fortesë në Korfuz dhe Epidamnus (Durrësi në Shqipëri ). Ata banuan edhe në zonën e Ankonës së sotme në bregdetin italian, derisa u shtypën nga Umbrianët. Ardianët zhvilluan fuqinë e tyre detare gjatë kohës së Mbretërisë Ilire (Ardiane), në periudhën mes viteve 260-168 pes.
Liburnët
Liburnët si një komunitet e bazuan ekonominë e tyre duke u mbështetur në aftësitë e tyre detare. Përmes përshkrimit të detarisë dhe ndërtimit të anijeve për të cilat flasin burime të lashta të shkruara, tregohet një përcaktues i rëndësishëm i konceptit detar "Liburnian", dhe që është përfundimisht epërsia detare mbi Detin Adriatik në ishullin e Korfuzit në jug, përpara përfshirjes më aktive të Helenëve dhe Romakëve. Liburnët gjithashtu kishin fortesën e tyre në Picenum, në bregdetin italian afër Ankonas. Straboni shprehet se pas konfliktit me tiranin Corinthian Hersicratus në vitin 734 pes. ilirët u dëbuan nga Korfuzi, dhe vendasit e Dirahit dëbuan liburnët nga qyteti i tyre rreth vitit 627 pes ( Apiani ). Për 4 shekujt e ardhshëm, Liburnët dhe Grekët luftuan për epërsi në Adriatik. Vetëm kur Grekët zotëruan një nivel më të lartë të teknikave të ndërtimit të anijeve, dhe organizimin e ushtrisë së flotës dhe tokës, ata pushtuan ishujt në Adriatikun qendror: Hvar, Vis dhe Korcula dhe vendosën kolonitë e tyre atje, duke i shtyrë Liburnët në veri të Adriatikut. Në vitet 385 ose 386, Liburnët u përpoqën pa sukses për të rimarrë Hvarin. Komandanti grek nga Lisus (Lezha në Shqipëri) lundroi me një numër të madh të trirremshave kundër anijeve të lehta ilire dhe, pasi fundosi disa dhe kapi të tjerët, vrau më shumë se pesë mijë sulmues dhe mori rreth dy mijë si të burgosur.
Së bashku me anën detare, lidhen edhe zakonet e tyre piraterike: ilirët, liburnët dhe histrianët janë popuj të egër dhe kryesisht famëkeq për plaçkitjet në det (Livi). Kjo famëkeq gjithashtu shërbeu për të zëvendësuar mallrat nga deti, në të cilat tregtia e qelibarit luajti një rol të spikatur, siç dëshmohet nga mbetjet e objekteve të qelibarit në varret Liburniane.
Në periudhën romake ata ishin subjekte besnike. Para fushatës së tij në Ballkan në vitin 34 Oktaviani hoqi të gjitha anijet e tyre, për të mbrojtur veten nga befasia.
Ardianët
Në kohën e Mbretërve Pleurati dhe Agroni, ardianët zhvilluan fuqinë e tyre detare dhe qendra e shtetit për pak dekada, u zhvendos përgjithmonë nga brendësia në bregdetin e Adriatikut. Agroni përfitoi nga rënia e Epirit pas vdekjes së Pirros dhe pasardhësve të tij. Ai më vonë pushtoi një pjesë të Epirit, Korfuzit, Durrësit dhe Hvarit. Nga të gjithë të tjerët, ishte shteti ilir më i fuqishëm.
Ata lundruan, tregtuan dhe plaçkitën përgjatë gjithë bregdetit perëndimor të Greqisë, gjë e cila ishte e zakonshme më parë. Risia ishte përdorimi i ushtrisë tokësore, e cila erdhi më pas dhe përfitoi nga fitoret e arritura falë flotës detare. Baza kryesore për plaçkitjet ishte në brigjet e Elidës dhe Mesenisë. Me veprimet e tyre, ata tërhoqën vëmendjen e mbretit Demetri II të Maqedonisë, kështu që kishte një aleancë të Mbretërisë së Ardianëve me Agronin në krye dhe Maqedoninë. Ishte hera e parë që këta popuj kishin interesa të përbashkëta dhe u bënë më të afërt me njëri-tjetrin.