cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skema Ponzi
Në vitet 1920, Charles Ponzi e kreu këtë skemë dhe u bë i njohur në të gjithë Shtetet e Bashkuara për shkak të shumës së madhe të parave që ai mori. Skema e tij origjinale bazohej në arbitrazhin legjitim të kuponëve ndërkombëtarë të përgjigjeve për pullat postare, por ai shpejt filloi të devijonte paratë e investitorëve të rinj për të bërë pagesa për investitorët e mëparshëm dhe për veten e tij. Ndryshe nga skemat e mëparshme të ngjashme, Ponzi fitoi një mbulim të konsiderueshëm të shtypit brenda Shteteve të Bashkuara dhe ndërkombëtarisht si gjatë kryerjes së tij ashtu edhe pasi u shemb - kjo famë përfundimisht çoi në llojin e skemës që u emërua pas tij.
Tre heronjtë : poema
Tre heronjtë : poema, me autor Luan Qafëzezi, red. Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 1981 nga "Naim Frashëri". Libri ka 61 faqe dhe me ilustrime.
Jevlah
Yevlakh është një  pjesë e rajonit ekonomik Aran në Azerbajxhan. Sipas regjistrimeve të vitit 2011 përllogaritet se ka një popullsi prej  banorësh. Sipërfaqja e është  km².
.ca
.ca është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Kanadasë.
Tebei tabiinët
Tebei tabiinët ose Tabi'tabi'inët (arabisht: تابع التابعين Al Tābi '-Tābi'īn) është gjenerata pas Tabiinët në Islam. Myslimanë synni të përfshijë ata në mesin e gjeneratave më të mira në Tokë, se bashku me tabi`inet dhe sahabet.
Libri i ligjeve dhe i rregulloreve të Bankës së Shqipërisë - Vëllimi I
Libri i ligjeve dhe i rregulloreve të Bankës së Shqipërisë - Vëllimi I me Autor Banka e Shqipërisë. Data e shtypjes 06.10.2003. Ky publikim, i pari i kësaj natyre, është një përmbledhje e ligjeve dhe akteve rregullative të cilat kanë lidhje me fushën e veprimit të Bankës së Shqipërisë. Në të përfshihen veç dy ligjeve kryesore që rregullojnë veprimtarinë e Bankës së Shqipërisë dhe të sistemit bankar, edhe aktet që kanë të bëjnë me organizimin e brendshëm të Bankës, si statuti, kushtet e përgjithshme të punës dhe rregullat procedurale, si dhe paketa e licencimit subjekteve bankare, jobankare e zyrave të këmbimit valutor.
Partia dielli i jetës sonë : almanak 1
Partia dielli i jetës sonë : almanak 1, me redaktor Luan Qafëzezi. Botuar në Tiranë në vitin 1966, libri ka (V.1), 216 faqe.
Esma Agolli
Esma Agolli u lind më 1 korrik 1928 në Tiranë. Është një aktore e mirënjohur shqiptare. Ajo ka luajtur shumë role në teatër dhe kinematografi, por rolet që spikasin janë te Mysafiri (1979), zonja Neriman te filmi Përtej mureve të gurta (1979), te Fëmijët e saj (1957), etj. Agolli mban titullin "Artiste e Merituar". Vdiq në Tiranë më 4 qershor 2010.
Gjon Kastrioti II
250px|thumb Gjon Kastrioti II (i njohur edhe si Gjon Kastriota, ital. a Giovanni Castriota; * 1456; † 2. gusht 1514) ka qënë një princ shqiptar dhe njëkohësisht Kont i Soletos si edhe Signore di Monte Sant’Angelo dhe San Giovanni Rotondo në Mbretërinë e Napolit.
=Jeta =
Vdekja e Skënderbeut më 17 janar 1468, qe një gjëmë e madhe për Arbërinë. Po aq e madhe qe edhe për familjen e Heroit. Donika Kastrioti dhe djali i saj Gjon Kastrioti, 13-14-vjeçar, e patën të vështirë të jetonin në Shqipëri pa kryefamiljarin e tyre.
Rreziku i vazhdueshëm shkaktuar nga pushtuesit osmanë detyroi Donikën dhe të birin të largoheshin nga Shqipëria. Republika e Venedikut e kishte shpallur Gjonin, birin e Skënderbeut, "Qytetar Nderi" dhe kishin siguruar edhe një shtëpi banimi në ishullin Kurcola. Pavarësisht kësaj Donika preferoi Mbretërinë e Napolit. Arsyeja parësore ishte trashëgimia nga bashkëshorti i dy feudeve në Pulia, të cilat mbreti i Napolit, Ferdinandi, ia kishte dhuruar me dekret më 1464 - njërën në Monte Sant'Angelos, tjetrën në San Giovanni Rotondo. Një tjetër arsye themelore ishte siguria që realizohej prej Mbretërisë së Napolit, të cilët ndryshe nga Venediku, hjbjfbfn fmrNana e skanedpu Atis
=Betejat kundër Perandorisë Osmane= Pasi Gjon Kastrioti zbarkoi në jug të Durrësit, anijet napoletane iu drejtuan Shqipërisë së Poshtme dhe zbarkuan Konstandin Muzakën në zonën e Himarës, ku ishte krijuar një vatër tjetër kryengritjesh antiosmane. Ndërkohë në Shqipërinë e Epërme, në rajonet malore të Lezhës e të Shkodrës vepronin forcat e Nikollë Dukagjinit e Lekë Dukagjinit. Këta sulmuan edhe qytetin e Shkodrës, gjë që e detyroi Sulejman Pashën të dërgonte përforcime ushtarake edhe në këtë zonë. Gjon Kastrioti u mirëprit nga banorët e Shqipërisë Qendrore si trashëgimtar i ligjshëm i vendit. Me ardhjen e tij kryengritësit e këtyre rajoneve e fuqizuan luftën për dëbimin e pushtuesve osmanë. Në këto kushte, Sulejman pashë Eunuku nisi kundër tyre një pjesë të ushtrisë osmane, e cila po përgatitej në rrethinat e Vlorës për të shkuar në Itali.
Për të përballuar sulmin e ushtrisë osmane Gjon Kastrioti dërgoi një pjesë të luftëtarëve të vet në mbrojtje të një shtegu nga do të kalonin trupat armike. Por luftëtarët shqiptarë nuk e përballuan dot sulmin e forcave osmane dhe thuajse të gjithë ranë robër. Kjo humbje ia lëkundi besimin Gjon Kastriotit për suksesin e kryengritjes, prandaj ai mendoi të largohej nga Shqipëria dhe të kthehej në Itali. Por banorët e zotërimeve të Kastriotëve shprehën një gatishmëri masive për të vazhduar luftën kundër pushtuesve osmanë. Rreth 7 mijë luftëtarë u grumbulluan rreth Gjon Kastriotit dhe në gjysmën e parë të muajit gusht të vitit 1481 i sulmuan dhe i shpartalluan trupat osmane. Krahas kësaj fitoreje u arrit të liroheshin edhe shqiptarët që ishin zënë rob prej osmanëve në betejën e mëparshme.
Jajce
parapamje|300px| Pozita gjeografike parapamje|Jajce Jajce është qytet dhe qendër komunale në Bosnje Qendrore, Bosnjë dhe Hercegovinë, qyteti në vitin 1991. Ka pasur 13579 banor në qyteti e 45.007 banorë ndërsa komuna. Në vitin 2004 komuna numëron 23.704 banorë. Në Jajcë është Xhamia e Sulltan Sylejmanit.
Gjon Kastrioti II
Po gjatë muajit gusht të vitit 1481 edhe në viset perëndimore të Shqipërisë së Poshtme, sidomos në rajonin e Himarës, u zhvilluan luftime të ashpra ndërmjet shqiptarëve dhe trupave osmane. Nën drejtimin e Konstandin Muzakës luftëtarët shqiptarë rrethuan dhe sulmuan kështjellën e Himarës dhe të Sopotit ( Borshit ). Gjendja shumë e vështirë që u krijua për forcat osmane, që vepronin në këto vise, e detyroi Sulejman Pashën të nisej vetë në krye të 3000 ushtarëve në drejtim të Himarës. Por rrugës këta u shpartalluan prej shqiptarëve dhe lanë mbi 1000 të vrarë e robër. Midis robërve ishte edhe beu i Rumelisë, Sulejman Pasha, të cilin himariotët ia dhanë si trofe lufte Gjon Kastriotit, shprehje kjo e ndjenjave të tyre të thella për Gjergj Kastriot Skënderbeun, si dhe të respektit që ata tregonin për veprimtarinë e djalit të tij. Për të tërhequr vëmendjen e përkrahjen e shteteve evropiane për luftën e shqiptarëve, Gjoni i dërgoi mbretit të Napolit si trofe beun e Rumelisë. Pas fitores së himariotëve mbi trupat e Sinan Pashës, në viset bregdetare të Shqipërisë së Poshtme u çliruan kështjella e Himarës më 31 gusht 1481 dhe më pas ajo e Sopotit.
Shpartallimi i ushtrisë së Sulejman Pashës në Shqipëri, i lehtësoi së tepërmi aksionet luftarake antiosmane që zhvilloheshin në mbretërinë e Napolit. Më 10 shtator të vitit 1481 ushtria e Napolit çliroi kështjellën e Otrantos dhe i dëboi kështu osmanët nga Italia.Pas fitoreve të shqiptarëve gjatë muajit gusht të vitit 1481 kundër ushtrisë së Sulejman Pashës, u zgjeruan veprimet e tyre luftarake për çlirimin e qyteteve dhe të kështjellave të vendit. Luftëtarët e Gjon Kastriotit iu drejtuan Krujës dhe ndërmorën sulme për çlirimin e saj. Megjithëse nuk arritën ta merrnin atë, pasi kështjella e Krujës ishte e fortifikuar dhe e papushtueshme me forcën e armëve, deri në fund të vitit 1481 shqiptarët çliruan një pjesë të konsiderueshme të zotërimeve të Kastriotëve, duke përfshirë edhe kështjellën e Stelushit, si dhe krahina të tjera rreth saj. Si kryezot i viseve të çliruara u njoh Gjon Kastrioti.
Pas marrëveshjes së paqes të vitit 1483 ndërmjet Perandorisë Osmane dhe Mbretërisë së Napolit, ushtritë osmane fuqizuan veprimtarinë e tyre për ripushtimin e zotërimeve të Kastriotëve dhe të viseve të tjera të lira shqiptare. Edhe pse në janar të vitit 1484 luftëtarët e Gjon Kastriotit shpartalluan një ushtri osmane pranë lumit Erzen, qëndresa dhe lufta e organizuar e shqiptarëve përkohësisht filloi të dobësohej prej presionit të madh e të pandërprerë të trupave pushtuese. Në verë të vitit 1484 osmanët ripushtuan kështjellën e Himarës. Rënia e qëndresës antiosmane e detyroi Gjon Kastriotin të largohej nga Shqipëria dhe të vendosej përsëri në pronat që Kastriotët kishin në Itali. Të njëjtën gjë bënë edhe sundimtarët e tjerë shqiptarë, që kishin emigruar dhe që në fillim të viteve 80 erdhën në Shqipëri për të udhëhequr kryengritjet antiosmane.
Osmant babat o jo u habita skennderbeu baba Jastaku
Publicistikë (Luan Qafëzezi)
Vepra letrare, publicistikë me autor Luan Qafëzezi, Botuar në Tiranë në vitin 1987, libri ka 259 faqe.
Shënime: Libër (Kolanë) Vepra letrare.
.ch
.ch është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Zvicrës.
Kantoni Poitiers-3
Përbërja aktuale
Kantoni Poitiers-3 aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
.cl
.cl është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Çilit.
1,000,000
__NOINDEX__ Një milion (1,000,000), ose një mijë mijëshe, është numri natyror pas 999,999 dhe para 1,000,001. Fjala rrjedh nga italishtja e hershme milione (milione në italishten moderne), nga mille, "mijë", plus prapashtesën shtuese -një.
Në shënimin shkencor shkruhet si 1×106 ose 106. Madhësitë fizike mund të shprehen edhe duke përdorur prefiksin SI mega (M), kur kemi të bëjmë me njësi SI; për shembull, 1 megavat (1 MW) është e barabartë me 1 000 000 vat.
Kuptimi i fjalës "milion" është i përbashkët për sistemet e numërimit në shkallë të shkurtër dhe të gjatë, ndryshe nga numrat më të mëdhenj, të cilët kanë emra të ndryshëm në të dy sistemet.
Milioni përdoret ndonjëherë në gjuhën angleze si një metaforë për një numër shumë të madh, si në "Jo në një milion vjet" dhe "Ti je një në një milion", ose një hiperbolë, si në "I've walked a milion milje" dhe "Ju keni bërë një pyetje miliona dollarëshe".
1,000,000 është gjithashtu katrori i 1000 dhe gjithashtu kubi i 100.
Përjetësia e dyfishtë
"Përjetësia e dyfishtë - Fehmiu dhe Xheva, një jetë e jashtëzakonshme" me Autor Bedri Islami i cili jep në këtë libër profilin e dëshmorit, luftëtarit kombëtar Fehmi Lladrovci, shpirtin e këtij fisniku që nuk dinte të urrente dhe s’ia njihte as tjetrit urrejtjen. Ndërtimi i profilit të heroit, të personazhit, të luftëtarit pa praninë e drejtpërdrejtë, ndërtimi i pranisë së papranishme është një shkathtësi dhe mjeshtri e rrallë rrëfimore e autorit. Vepra “Përjetësia e dyfishtë”, pavarësisht zhanrit teorik e stilistik të prozës së eseistikës dokumentare, mund të quhet vepër letrare në gjithë kuptimin e saj, me dramën, tragjedinë, epikën, lirizmin e intrigën, bashkë me ironinë brenda. Struktura e saj thyen konventën kronologjike dhe didaskalitë e tjera teoriko-letrare.
.cm
.cm është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Kameroonit.
Fraskanjeli
Freskanjel, (malazezisht: Фраскањел/Fraskanjel) është vendbanim në Komunën e Ulqinit.
Kantoni Moulins-Engilbert
Kantoni Moulins-Engilbert (frëngjisht: Canton de Moulins-Engilbert) është një kanton në departamentin Nièvre, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Moulins-Engilbert. Ka sipërfaqe 296.47km2 dhe popullsi 4370 banorë.
Fraskanjeli
Struktura e popullsisë
Sipas regjistrimi të popullsisë së vitit 2003, ky vendbanim ka pasur 220 banorë. Të gjith banorët janë të përkatësisë Shqiptare.
Kantoni Moulins-Engilbert
Përbërja aktuale
Kantoni Moulins-Engilbert aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Proletarë : poemë / Luan Qafëzezi
Proletarë : poemë, me autor Luan Qafëzezi. Botuar në Tiranë në vitin 1960 nga "Mihal Duri". Libri ka 119 faqe.
Oristeo
Oristeo është nje opra opera  me nje prolog dhe tre akte nga Francesco Cavalli. Ishte pergatitur s i një dramë për musikë. Libreti Italisht nga Giovanni Faustini.
Opera is notable for containing one of the first examples of a da capo aria, Udite amanti, kenduar nga Corinta.
Historia e performancës
Për here te pare u shfaq në Venedik me rastin e inaugurimit  te Teatrit S Apollinare on 9 shkurt 1651.
Melpomeni Çobani
Melpomeni Çobani, lindi më 6 qershor të vitit 1928 dhe vdiq më 26 tetor të vitit 2016 në Tiranë. Ishte aktore e skenës dhe ekranit, Artiste e Popullit.
Në vitit 1947-1949 kreu shkollën për aktore nën kujdesin e Teatrit Popullor. Ajo interpretoi role të suksesshme si në dramë ashtu edhe komedi. Përmendim: “ Rrënjët e thella”, “Fejesa”, “Vajza nga fshati”, “Prefekti”. Për gati 10 vjet shkëputet nga aktrimi dhe i kushtohet tërësisht sportit, ku arriti sukses duke u cilësuar rekordmene dhe kampione në pingpong, në atletikë, në volejboll, etj. Në vitin 1955 ajo lë sportin dhe kalon përsëri në Estradën e Tiranës, ku talenti i saj duket veçanërisht në interpretimin e monologëve dhe të parodive. Ka interpretuar në më se 1500 role për gati 40 vjet punë në Estradë. Ka interpretuar edhe në kinematografi role të spikatura si në filmin “Kapedani”, “Tela për violinë”, etj. Në vitin 1961, mori titullin Artiste e Merituar, ndërsa në vitin 1975, Artiste e Popullit. Rolin e fundit e pati në Teatrin Kombëtar me pjesën "Kopjen e Parë".
Çmime
Për aktivitetin e saj artistik
Emblema Kombëtare e Indonezisë
thumb|240px|Emblema Kombëtare e Indonezisë Emblema Kombëtare e Indonezisë quhet Garuda Pancasila. Pjesa kryesore e emblemës kombëtare indoneziane është Garuda me një mburojë heraldike në gjoksin e saj dhe një rrotull kapluar nga këmbët e saj. Pesë simbolet e mburojës përfaqësojnë Pancasila, pesë parimet e ideologjisë kombëtare të Indonezisë. Kthetrat e Garudës që mbanin një rrip të bardhë të rrokullisur me moton kombëtare Bhinneka Tunggal Ika, të shkruar në tekstin e zi, që mund të përkthehet lirshëm si "Bashkimi në Diversitet". Garuda Pancasila është projektuar nga Sulltan Hamid II nga Pontianak, i mbikëqyrur nga Sukarno dhe u miratua si emblemë kombëtare më 11 shkurt 1950.
Emblema
Çdo figurë në emblemë ka simbol që korrespondon me Pancasila dhe ka numra të caktuara si numri 17 që përfaqëson 17 gushtin, ditën kur Indonezia shpalli pavarësinë e saj më 1945 dhe numri 5 që përfaqëson Pancasilën.
Pllaka është simbol që përfaqëson mbrojtjen e vendit dhe ndahet në pesë sektore:
Ylli: Mburoja e zezë me yllin e artë e vendosur në qendër korrespondon parimin e parë të Pancasilës: "Besimi në Një Zot Suprem" (Ketuhanan yang Maha Esa). Ngjyra e zezë përfaqëson ngjyrën e natyrës. Ylli me pesë cepa nuk përfaqëson vetëm fetë që janë në Indonezi: Islami, Krishterimi, Hinduizmi, Konfucianizmi dhe Budizmi, por përfaqëson gjithashtu ideologjinë laike të socializmit.
Zinxhiri: Në pjesën e poshtme të djathtë, në një sfond të kuq, është një zinxhir i përbërë nga lidhje katrore dhe të rrumbullakëta. Ky zinxhir përfaqëson gjenerata të njëpasnjëshme njerëzore, me lidhjet e rrumbullakëta që përfaqësojnë gratë dhe lidhjet katrore që përfaqësojnë burrat. Ekzistojnë 9 lidhje rrumbullake dhe 8 lidhje katrore, së bashku ata përmbledhin numrin 17. Zinxhiri korrespondon me parimin e dytë të Pancasilës, parimi i "Qytetërimit të drejtë dhe të civilizuar" (Kemanusiaan Yang Adil dan Beradab).
Pema: Në çerekun e sipërm të djathtë, në një sfond të bardhë, është pema banyan. Ky simbol korrespondon me parimin e tretë Pancasila, parimin e "Bashkimit të Indonezisë" (Persatuan Indonesia). Banyan është i njohur për të pasur rrënjë dhe degë të shtrirë mbi tokë. Republika e Indonezisë, si një ideal i konceptuar nga Sukarno dhe nacionalistët, është një vend nga shumë rrënjë të gjera kulturore.
Demi: Në pjesën e sipërme të majtë, në një sfond të kuq, është kreu i demit të egër të Javanes, banteng. Ky është parimi i katërt i Pancasilës, parimi i "Demokraci që udhëhiqet nga mençuria e brendshme në unanimitet që dalin nga diskutimet ndërmjet përfaqësuesve" (Kerakyatan Yang Dipimpin oleh Hikmat Kebijaksanaan, Dalam Permusyawaratan Perwakilan). Banteng u zgjodh për të simbolizuar demokracinë ndërsa indonezianët e panë atë si një kafshë shoqërore. Banteng u adoptua gjithashtu si një simbol i nacionalistëve Sukarno, dhe më vonë nga bija e tij, Partia Demokratike e Luftës Indoneziane të Megawati Sukarnoputri.
Orizi dhe pambuku: Në pjesën e poshtme të majtë, në një sfond të bardhë, janë një kallamishte ari dhe bardhë dhe pambuk. Ka 17 fara orizi dhe 5 pambuku. Këto përfaqësojnë parimin e pestë i Pancasilës, parimi i "Drejtësisë Sociale për të gjithë Indonezianët" (Keadilan Sosial bagi seluruh Rakyat Indonesia). Orizi dhe pambuku përfaqësojnë ushqimin dhe jetesën.
Tri ditët e kiametit : komedi
Tri ditët e kiametit : komedi, me autor Luan Qafëzezi. Botuar në Tiranë në vitin 1980 nga "Naim Frashëri". Libri ka 95 faqe.
Nuhu
parapamje|Nuhu ne deti Në religjionet abrahamike, Noeu ose Nuhu (arabisht نوح) qe i tetti dhe i fundit i patriarkëve të para-Përmbytjes. Historia e Arkës së Nuhut tregohet në narrativën e përmbytjes tek Zanafilla. Burimi biblik vijon me historinë e Mallkimit të Hamit.
Historia
Nuhi ishte biri i Lamis, biri i Motoshalih, biri i Idrisit. Kështu, profeti Idris është babai i gjyshit të Nuhut. Në një hadith të Buhariut, Abdullah ibnu Abasi transmeton se profeti Muhamed ka thënë:Mes Ademit dhe Nuhut kishin kaluar dhjetë shekuj. Asokohe, populli i Nuhut udhëhiqej nga një mbret jobesimtar, i cili lëshoi një dekret për popullin që të mos e dëgjonin Nuhun, të mos i flisnin dhe të mos ia vinin veshin për t'u distancuar nga adhurimi i idhujve dhe zotave të tyre të shumtë. Njerëzit iu bindën në mënyrë të verbër mbretit të tyre dhe e lanë Nuhun. Këtë e shpreh Nuhu a.s në Kuran ku thotë:"Nuhu tha:O Zoti im, ata më kundërshtuan mua dhe u dhanë pas atyre njerëzve, pasuria dhe fëmijët e të cilëve nuk kanë sjellë gjë tjetër, veç shkatërrimit. Ata kurdisën një kurth të madh - duke dashur ta pengojnë Nuhun a.s në përmbushjen e misionit, ngrinin kurthe nga më të ndryshmet, ku më i rrezikshmi ishte urdhri për të mos e dëgjuar Nuhun. Me gjithë këto pengesa dhe barriera, Nuhu vazhdoi t'i ftojë njerëzit dhe mesa duket kjo këmbëngulje dha disa rezultate. Në disa kronika, thuhet se pasuesit e Nuhut ishin vetëm dhjetë. Numri më i madh që thuhet është tetëdhjetë dhe kjo për nëntëqind e pesëdhjetë vite. Ndërkohë, mbreti konstaton diçka të përbashkët tek të gjithë ndjekësit dhe besimtarët e Nuhut. Të gjithë ishin të varfër dhe fukarenj, që nuk kishin asgjë në dorë. Ai e thirri Nuhun një ditë dhe i tha:"Ne mund t'i lejojmë njerëzit të dëgjojnë dhe t'u flasësh. Madje, mund edhe të besojmë në ato që thua, por me një kusht: T'i dëbosh këta fukarenj që të vijnë pas dhe të kanë besuar. Ne i përkasim shtresës më të lartë të shoqërisë dhe nuk mund të barazohemi me këta barktharë." Por njerëzitë nuk e pranuan Nuhin si profet, pastaj Nuhi e pason me një lutje:O Zoti im, falmë mua dhe prindërit e mi, si dhe çdo besimtar, që kërkon strehim në shtëpinë time! Fali të gjithë besimtarët e besimtaret, ndërsa keqbërësve shtoju vetëm shkatërrim!. Në ajete të tjera trajtohen lutjet dhe mallkimet e Nuhut kundër jobesimtarëve. "Ai tha: “O Zoti im, populli im më mohoi, andaj, Ti gjyko mes meje dhe atyre dhe më shpëto mua e besimtarët që janë me mua!” "... ka përgënjeshtëruar (shenjat Tona) populli i Nuhut. Ata e quanin gënjeshtar robin Tonë.
Anija e Nuhit
Pas këtyre lutjeve dhe mallkimeve, Zoti e frymëzoi Nuhun të ndërtojë një anije të madhe. Nuhu nuk dinte të ndërtojë anije, aq më tepër një anije aq të madhe. Ishte vetë Xhibrili ai që do e udhëzonte dhe orientonte Nuhun gjatë ndërtimit të anijes. Në një transmetim thuhet se Nuhut iu deshën njëqind vite për ta përfunduar ndërtimin e anijes. Duke qenë se jetonte në një rajon që nuk kishte pemë, Nuhu a.s i mbillte ato, kujdesej derisa rriteshin dhe i priste për anijen. Meqenëse jetonte në mal, edhe anijen e ndërtoi në mal, në kushte të vështira, pasi edhe uji ishte me rezerva. Tashmë ishte konsumuar çdo shans për jobesimtarët. Nuhut i ndalohej të lutej për ta dhe të kërkonte falje. Puna e Nuhut për ndërtimin e anijes padyshim që ka qenë e lodhshme. Vetëm ta imagjinosh duke mbjellë pemë dhe duke pritur të rriten, është e lodhshme. Dërrasat e anijes ai i lidhte me njëra tjetrën me gozhdë, njerëzit shfaqnin habi dhe çudi me atë që u shihnin sytë: Nuhu nuk po u fliste më për fenë e tij dhe ajo që ishte akoma më e pabesueshme, ai po ndërtonte një anije në mal! Në një hadith, ceket se njerëzit filluan të tallen me Nuhun a.s. Ata i thonin:"O Nuh! Deri dje ke qenë profet, kurse tashmë qenke bërë marangoz?! O Nuh! A anije në mal?!" Ata u thoshin njerëzve të tjerë:"A nuk u patëm thënë që nuk është veçse një i marrë dhe ju nuk na besonit?!" Lidhur me përshkrimin e anijes së Nuhut a.s, Abdullah ibnu Abasi thotë:"Nuhu a.s bashkë me anijen ishin në malin Xhudij, prej ku u shfaq dhe tufani. Gjatësia e anijes ishte treqind parakrahë, (sipas parakrahëve të Ademit a.s dhe që me parametrat modernë, mund të ketë qenë pothuaj një km). Gjerësia e saj ishte pesëdhjetë parakrahë, ndërkohë që lartësia ishte tridhjetë parakrahë. Nga lart, ajo ishte e mbuluar (me qëllim që të evitojë ujin që i vjen nga lart) dhe kishte tre dyer për çdo kat." Kjo anije është zbuluar në kohët moderne, duke vërtetuar një premtim të Zotit, se do e lërë si shenjë dhe argument. Një skuadër shkencëtarësh, arritën ta zbulojnë anijen e Nuhut a.s, e cila ishte ndarë dy pjesë. Konstrukti i saj përkonte me përshkrimin që përmendëm më lart, tre kate dhe e mbuluar nga lart.
Tufani
Para se të fillojë tufani shkatërrues, Zoti e kishte urdhëruar Nuhun të përgatitej, ashtu siç e kishte urdhëruar të mbledhë nga çdo krijesë një çift, një mashkull dhe një femër. Sinjali i afrimit të tufanit ishte vërshimi i ujit në furrën e bukës së Nuhut. Thotë Zoti i lartësuar lidhur me këtë:Kur arriti urdhri Ynë e uji të gufojë nga furra, Ne i thamë: “Ngarko në anije nga çdo lloj gjallese nga një çift, familjen tënde - përveç atyre kundër të cilëve ka qenë fjala e dënimit - dhe besimtarët!” Por shumë të paktë ishin ata që i kishin besuar atij! Një ditë, Nuhu e konstatoi ujin në furrë, sinjal ky që tregonte se tufani ishte afër. Menjëherë, ai u nis drejt anijes në mal. Atje ai mbeti pa gojë, pasi të gjithë kafshët dhe gjallesat e tokës, çdo çift prej tyre, ishin grumbulluar tek anija dhe ishin vënë në rresht, në pritje të urdhrit për të hipur në anije. Nuhu i sistemoi dhe i rehabilitoi të gjithë në anije. Pasi ishin siguruar të gjithë në anije, u dha urdhri final dhe fatal për përmbytjen e tokës dhe gjithçkaje mbi të. Me ngritjen e nivelit të ujit, përmbyteshin qytete e fshatra të tërë. Kjo vazhdoi derisa uji mbuloi gjithçka mbi tokë, saqë thuhet se niveli i ujit arriti pesëmbëdhjetë metër mbi malin më të lartë në tokë. Thotë Zoti në Kuran duke përshkruar anijen teksa çante valët:Dhe ajo lundronte me ata nëpër valët e mëdha e të larta sa malet. Dallgët u ngjanin maleve për nga madhësia. Kur Nuhu a.s ndjeu anijen të lëkundej, pasi niveli i ujit kishte filluar të rritej, tha:"Me emrin e Allahut". Zoti i lartësuar i kishte premtuar Nuhut se do e shpëtojë atë bashkë me familjen. Kështu, të gjithë familjarët e Nuhut a.s kishin hipur në anije, përveç djalit të tij. Me Nuhun në anije ishte dhe gruaja e tij. Lidhur me gruan e Nuhut, e cila në Kuran konsiderohet si amorale, ajo kishte vdekur para se të ndodhë tufani. Kështu, gruaja e Nuhut a.s – siç e cekëm më lart – bashkë me fëmijët ndodheshin në anije. Djali i vetëm që nuk pranoi të ngjitet në anije bashkë me Nuhun quhej Kenan. Ai refuzoi pasi ishte jobesimtar. Kur Nuhu hypi në anije bashkë me besimtarët e tjerë, e ftoi dhe djalin e tij, por ai refuzoi. Si rezultat i përmbytjes së madhe, u shua e gjithë jeta tokësore. Të gjithë gjallesat dhe kafshët mbi tokë u mbytën dhe u zhdukën. Vetëm jeta ujore nuk u prek. Të gjallët e vetëm në të gjithë tokën, ishin vetëm ata që ishin në anijen e Nuhut. Sipas një transmetimi të Abdullah ibnu Abasit, Nuhu, besimtarët dhe kafshët qëndruan në anije për gjashtë muaj rresht. Në disa transmetime të ndryshme, thuhet se ata dolën nga anija ditën e Ashures, dita e dhjetë e muajit Muharrem. Këtë ditë, Muhammedi e agjëronte pasi ishte dita kur profeti Musa kishte shpëtuar bashkë me popullin e tij, ashtu siç kishte shpëtuar dhe Nuhu nga përmbytja më parë. Të gjithë njerëzit që ishin me Nuhun a.s, kur u vendosën sërish në tokë ishin impotentë, të paaftë për të lindur dhe për t'u shtuar. Askujt tjetër përveç Nuhut a.s dhe të shoqes, nuk i lindën fëmijë. Toka u popullua sërish, por vetëm nga familja dhe pasardhësit e Nuhut a.s. Për këtë, Nuhu a.s etiketohet si babai i dytë i njerëzimit.
Fëmijët dhe vdekja e Nuhit
Nuhat i lindën fëmijë të tjerë, emrat e të cilëve janë: Sam, fëmijët e të cilit ishin të bardhë dhe pak esmerë. Arabët dhe Hebrenjtë rrjedhin nga Sam. Fëmija i dytë është Ham, fëmijët e të cilit ishin me lëkurë të zezë. Pasardhësit e tij janë zezakët e Afrikës. Fëmija i tretë është Jafith, fëmijët e të cilit ishin biond me një të kuqërremtë të lehtë. Europianët dhe Azia lindore janë pasardhës të Jafith. Pas tufanit, Nuhu jetoi edhe treqind e pesëdhjetë vite të tjera. Të gjithë këto vite ai i kaloi në adhurim të Zotit. Ai ishte adhurues dhe mirënjohës për të mirat e Zotit. Transmeton Ibnu Maxhe, se Profet ka thënë:Nuhu agjëronte gjatë gjithë kohës, përveç festave. Nuhu vdiq dhe sipas transmetimeve më të sakta, është varrosur në Mekë. Ndërkohë që disa transmetime të tjera, sinjalizojnë se u varros në Kerkbika, në Libanin e sotëm.
Fusha (Tivar)
Fushë, (malazezisht: Поље/Polje) është vendbanim në Komunën e Tivarit.
Tyler Brûlé
Jayson Tyler Brûlé i lindur më 25 nëntor 1968 në Winnipeg Manitobë Kanada është një gazetar, ndërmarrës dhe redaktor me origjinë kanadeze, punues i revistës Wallpaper dhe Monocle.
Fusha (Tivar)
Demografia
Struktura nacionale e pop. 1529 banorë
Tyler Brûlé
Biografia
U transferua në Mbretërinë e Bashkuar në vitin 1989 ku u trajnua si gazetar me BBC-in. Ai më pas shkroi për The Guardian, Stern,The Sunday Times dhe Vanity Fair. Në mars të vitit 1994, Brûlé u qëllua dy herë nga një snajper në një pritë në Kabul si gazetar në luftën e Afganistanit për revistën gjermane të lajmeve, Focus. Brûlé kishte humbur përdorimin e pjesshëm të dorës së tij të majtë, qëndroi në spital një kohë të gjatë pë shërim. Në vitin 1996, Brûlé mori një kredi të biznesit të vogël dhe filloi revistën Wallpaper, një revistë e stilit dhe e modës e cila ishte një nga nismat më me ndikim të vitit 1990. Në vitin 1997 ai e shiti revistën Time Inc. për 1.630.000 dollarë. Në vitin 2001, ai u bë marrësi më i ri që kishte ndonjëherë Shoqata Britanike e Redaktorëve Gazetar. Atë vit ai me agjencinë Winkreative, u përqëndruan në projektimin e pamjes të Swiss International Air Lines AG. Në maj të vitit 2002, Brûlé la Wallpaper dhe u përqendrua në Winkreative. Ai kishte një klauzolë jo-të konkurruar me Wallpaper për 2 vjet e gjysëm. Në vitin 2005, Brûlé organizoi Revista telivizive në BBC Katër. Në vitin 2006, ai ka bashkë-prodhuar Counter Culture, një seri dokumentare në lidhje me aspektet kulturore të blerjeve, në të njëjtin kanal.
Personaliteti
Më 11 maj 1999 Brûlé dha një intervistë për Evan Salomon një program i llojit hot i  literaturës mbi BNK Newsworld, në të cilën ai njoftoi se ai ishte larg nga babai i tij për shkak të mosmiratimit të këtij të fundit për shkak homoseksualitetit të Brûlé-së Më 3 korrik të vitit 2006, faqja britanike pinknews.co.uk e ka emëruar atë si personi i 37-të homoseksual më me ndikim në Britani të Madhe. Një vit më parë, ai ishte i 43-ti në një listë të ngjashme botuar nga The Independent (26 qershor 2005).
Fusha (Tivar)
Demografia
Serbe 350 (22,89%)
Myslimanë 81 (5,29%)
Shqiptarë 45 (2,94%)
Boshnjakë 32 (2,09%)
Romë   8 (0,52%)
Kroate 7 (0,45%)
Jugosllav   6 (0,39%)
Gjerman 3 (0,19%)
Maqedonas 3 (0,19%)
Slloven   1 (0,06%)
të pa njohur 156 (10,20%)
Lidhje të Jashtme
42.08917°N, 19.11667°W
.cn
.cn është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Kinës.
Idriz Gjilani
parapamje|Mulla Idriz Gjilani Mullà Idriz Gjilani (Velekincë, 4 qershor 1901 - 25 ose 26 nëntor 1949) ka qenë ulema dhe patriot shqiptar i Kosovës. Cilësohet një ndër tre shqiptarët në mesin e 100 personaliteteve botërore muslimane në enciklopedinë "100 great Muslim leaders of 20 century" përgatitur nga 40 akademikë muslimanë dhe botuar në Nju Delhi më 2005.
Më 11 qershor 2012, me rastin e Ditës së Lirimit të Republikës së Kosovës, Presidentja e Kosovës Atifete Jahjaga dekoroi pas vdekjes Mulla Idriz Gjilanin për kontributin e lartë për liri të Kosovës me dekoratën "Urdhri i Lirisë". Më 20 janar 2015 u nderua edhe me dekoratën "Nderi i Kombit" nga Presidenti i Republikës së Shqipërisë Bujar Nishani me rastin e 70 vjetorit të Masakrës së Gjilanit.
Biografia
U lind në Velekincë në kazanë e Gjilanit në kohën e Perandorisë Osmane, i biri i Hajrullah Hasanit i vëllazërisë Kurteshi dhe i Sale Smakajt nga Cërnica. Mësimet e para i mori në mejtepin e Mulla Halim Cernicës, pasi i kreu më 1911 vijoi studimet në Ruzhdijen e Gjilanit për punë administrative. Lufta Ballkanike ia pengoi shkollimin dhe më pas nuk mundi të ndiqte më shkollimin e mëparshëm sepse shkolla u mbyll. Vijoi shkollimin e tij në medresen Atik në Gjilan. Pas shërbimit ushtarak në vitet 1924-'25, u diplomua më 1926 me Ixhezetnamé duke u bërë imam dhe marrë titullin mullà. Ishte në kontakt me Komitetin “Mbrojtja Kombëtare e Kosovës” dhe përkrahte partinë Xhemijeti të Ferhat bej Dragës, ku ndihu në mosdëbimin e popullsisë shqiptare në Mbretërinë Jugosllave. Kreu detyrën e imamit në xhaminë e Pidiçit në Karadak në vitet 1927-'32 dhe më pas në Hogosht të Moravës së Poshtme deri më 1938 kur shkoi në detyrën e anëtarit i Mexhlis Ulemasë në Shkup, që e administronte jetën fetaro-arsimore të viseve shqiptare nën administrimin shtetëror të Jugosllavisë.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, si i pari i besimtarëve të fesë islame në Nënprefekturën e Gjilanit, Myfti dhe Nënmyfti, e si imam ushtarak i Regjimentit IV të Ushtrisë së Mbretnisë Shqiptare, në Prishtinë. Drejtoi forca paraushtarake nën flamurin e Mbretnisë Shqiptare duke luftuar për Shqipërinë etnike kundër jugosllavëve dhe bullgarëve deri në vjeshtën e 1944. Më pas jetoi i fshehur, deri kur natën e 25-26 nëntorit 1949 Mulla Idrizi u dogj i gjallë nga serbët.
Visar Zhiti
Visar Zhiti (Durrës, 2 dhjetor 1952) është shkrimtar shqiptar i përndjekur në periudhën e regjimit komunist, përkthyes, deputet, diplomat dhe ministër i shtetit shqiptar.
Jeta
U lind në Durrës, i biri i aktorit dhe poetit Hekuran Zhiti. Visari u rrit në Lushnjë, ku përfundoi shkollën e mesme në vitin 1970. Pas përfundimit të studimeve në Institutin e Lartë Pedagogjik në Shkodër, ai filloi karrierën e tij të mësimdhënies në qytetin malor verior të Kukësit, duke demonstruar një interes në fillim në vjersha, disa nga të cilat u botuan në revistat letrare.
Në 1973 përgatiti për përmbledhje, Rapsodia e jetës së trëndafilave. Ishte koha e Plenumit të 4-t të KQ të Partisë së Punës në të cilin Enver Hoxha filloi një fushatë të egër kundër të rinjve që pëlqenin kulturën perëndimore. Babai i Zhitit kishte pasur më parë një konflikt me autoritetet, dhe poeti i ri papritmas u bë një nga viktimat politike të diktaturës për të frikësur intelektualët shqiptarë. Dorëshkrimi i përmbledhjes së tij të përmendur më sipër, që kishte qenë dorëzuar për botim në shtëpinë botuese Naim Frashëri, u konsiderua si një krijim me gabime të rënda ideologjike dhe që nxinte realitetin socialist.
Ai u arrestua më datë 8 nëntor, 1979 në Kukës. Mbasi u dënua në një gjyq qesharak në prill të vitit 1980 me trembëdhjetë vjet burg, ai u dërgua në burgun e Tiranës dhe më vonë transferohet në burgun e Qafë Barit dhe në vijim në burgun famëkeq të Spaçit. Shumë nga të burgosurit që ishin me të në burg vdiqën nga keqtrajtimet, torturat dhe kequshqyerja ose pësuan çrregullime mendore.
Ai u lirua nga burgu në fillim të vitit 1987 dhe u "lejua" nga pushteti komunist për të punuar në një fabrikë të prodhimit të tullave në Lushnjë. Mbas rënies së diktaturës komuniste në vitin 1991, ai arriti të shkojë në Itali ku punoi në Milano deri në 1992. Përmes një burse studimi nga Fondacioni Heinrich Boll, Zhiti shkoi në Gjermani në vitin 1993 dhe vitin e ardhshëm shkoi në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Pas kthimit të tij në Shqipëri, ai punoi si gazetar dhe u emërua kreu i ndërmarrjes botuese e cila kishte planifikuar të botonte librin e tij të parë. Ai ka qenë i punësuar më vonë nga shërbimet administrative të parlamentit të ri shqiptar dhe në 1996 u zgjodh vetë në parlament. Mbas Realiteteve të zymta të politikës shqiptare, ai u tërhoq nga politika. Në vitin 1997 ai u emërua atashe kulturor në ambasadën shqiptare në Romë, ku ai qëndroi deri në vitin 1999.
Veprimtaria krijuese
Libri i tij i parë me poezi, Kujtesa e ajrit u botua në Tiranë në vitin 1993, i cili përfshinte disa poezi nga burgu. Hedh një kafkë te këmbët tuaja u botua vitin e ardhshëm. Ky vëllim përmbante të gjitha 100 poezitë të krijuara në burg në mes 1979 dhe 1987, të cilat kishin mbijetuar vetëm në kujtesën e tij. Vëllime të shumta pasuan, dhe ai është i njohur tani si një prej poetëve të mëdhenj shqiptare të shekullit të 20-të. Ai ka shkruar edhe shumë tregime të shkurtra, të mbledhura në dy vëllime, dhe ka përkthyer në gjuhën shqipe vepra nga Garcia Lorka dhe poeti italian Mario Luzi. Kujtimet e tij nga burgu, Rrugët e ferrit: burgologji u botuan në Tiranë në vitin 2001. Në vitin 1991 atij iu dha çmimi italian për poezi "Leopardi d'oro" (Leopardi i artë), dhe në 1997 ai mori çmimin prestigjioz "Ada Negri".
Listë e librave me poezi :
Vjersha (Luan Qafëzezi)
Vjersha me autor Luan Qafëzezi. Botuar në Tiranë në vitin 1949 nga "Ndërmarrja Shtetërore e Botimeve". Libri ka 69 faqe.
Lumbier
Lumbier është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Qarku Lumbier, të provincës Navarre, në Navarre. Lumbier ka 1417 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 57.4 km2.
Lidhje të jashtme
Lumbier
.co
.co është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Kolumbisë.
Superliga e Futbollit të Kosovës
Superliga e Kosovës është kategoria më e lartë e garave në futboll në Kosovë të organizuara nga Federata e Futbollit e Kosovës (FFK). FFK organizon edhe dy kategori më të ulta të garave në futboll: Liga e Parë, Liga e Dytë (Grupi A dhe B)
Memorje / Gjon Muzaka
Memorje / Gjon Muzaka ; përkth. Dhori Qiriazi. Botuar në Tiranë në vitin 1996 nga "Toena". Libri ka 108 faqe.
Superliga e Futbollit të Kosovës
Ekipet
Superliga në sezonin 2021/22 ka 10 ekipe. Ato janë:
Periudha e parë
Topi i parë në Kosovë është sjellur nga një student i Grenoblit më 1919, por thuhet se më 1914 futboll kanë luajtur Austro-Hungarezët që kanë shërbyer në Kosovë në atë kohë. Futbolli në Kosovë është luajtur shumë herët, por klubet e para janë formuar në vitin 1922 në Gjakovë dhe KF “Prishtina” në Prishtinë, e më pastaj formohen edhe klubet e tjera. Garat nuk kanë qenë të rregullta për arsye të situatës jostabile që ka mbretëruar në atë kohë.
Kantoni Beaune-la-Rolande
Kantoni Beaune-la-Rolande (frëngjisht: Canton de Beaune-la-Rolande) është një kanton në departamentin Loiret, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Beaune-la-Rolande. Ka sipërfaqe 224.84km2 dhe popullsi 10315 banorë.
Superliga e Futbollit të Kosovës
Periudha e dytë
Kjo periudhë fillon pas luftës së dytë Botërore prej vitit 1945 e deri më 1991. Në këtë kohë futbolli në Jugosllavi përparon në mënyrë të shpejtë e bashkë me të edhe futbolli kosovar, kur formohet edhe Federata e Futbollit të Kosovës më 1948, si degë e Federatës së Futbollit të Jugosllavisë. Në Ligën e parë jugosllave dallohen më së shumti KF “Prishtina”, kurse një vit anëtar i kësaj lige ishte edhe KF “Trepça” nga Mitrovica. Liga e dytë shtetërore vazhdimisht kishte nga 3-4 klube kosovare. Në këto dy liga Federative garonin Sllovenia, Kroacia, Bosnja e Hercegovina, Serbia, Mali i Zi,Vojvodina, Kosova dhe Maqedonia, të gjitha në një ligë unike. Kosova e kishte ligën e vet të parë, ku skuadra kampione kalonte direkt në Ligën e dytë jugosllave, pastaj kishte Ligën e dytë dhe të tretë. Kosova në këtë kohë kishte reprezentues, referë federativë dhe punëtorë të shumtë të nivelit më të lartë.
Kantoni Beaune-la-Rolande
Përbërja aktuale
Kantoni Beaune-la-Rolande aktualisht përbëhet nga 18 komuna.
Superliga e Futbollit të Kosovës
Periudha e tretë
Në kohën e shpërbërjes së Jugosllavisë, pikërisht në vitin 1991 futbolli kosovar ishte në zenitin e saj dhe kishte vazhdimisht 4-5 klube në të dy ligat federative. Por, përkeqësimi i situatës politike reflektohej edhe në sport. Ishte gati e pamundur të luhej më futboll, e sidomos jo në Kosovë. Kjo bëri që në gusht të vitit 1991, klubi më i mirë i Kosovës, Prishtina me një traditë të ndritshme në Ligën e parë jugosllave të braktisë Ligën profesioniste të Jugosllavisë, sepse nuk kishte më garancë për sigurinë as të lojtarëve, as të zyrtarëve të tjerë, por as të simpatizuesve kosovar. Reaksioni i pushtetit të Millosheviqit ishte pa presedan në historinë e sportit. Ai suprimoi të gjitha klubet e të gjitha sporteve dhe definitivisht i largoi nga fushat e veta të gjithë sportistët e Kosovës, siç bëri edhe me punëtorët që i la në rrugë. Të gjitha nivelet e ligave të futbollit në Kosovë u zhdukën për një ditë nga dora kriminele e pushtetit serb. Në vitin 1991, pas këtij akti të pashembullt të shtetit serbo-jugosllav, futbolldashësit kosovar treguan qartë se nuk mund të jetojnë pa futboll dhe në kushte absurde për shekullin e 20-të, formuan FEDERATËN E FUTBOLLIT Të KOSOVËS, të pavarur nga Jugosllavia me të gjitha organet e saja: kryetarin, bordin prej 12 anëtarëve nga 7 qendrat rajonale, komisionet, shoqatat etj.. Ndeshja e parë u zhvillua në stadiumin e Flamurtarit në Prishtinë, më 13 shtator 1991, që shënoi fillimin e kampionatit të parë të pavarur të Kosovës. Liga e parë e Kosovës numëronte 20 skuadra, ndërsa ligat tjera mvarësisht nga Regjionet, por ndeshjet luheshin vetëm nëpër fusha të improvizuara, në kushte shumë të vështira. Nëpër stadiumet e futbollit të Kosovës luanin tani 8% e popullatës së gjithmbarshme të saj, pra vetëm serbët. Maltretimet, burgosjet, rrahjet ishin të pranishme në çdo javë, por futbolli në Kosovë mbijetoi dhe u luajtë deri në janar të vitit 1998, kur filloi fushata luftarake serbe ndaj popullatës civile të Kosovës. Edhe gjatë kësaj periudhe (1991-1998)në Kosovë luhej futbolli sipas rregullave të UEFA-s dhe FIFA-s, dhe çdo ndryshim i rregullave të tyre menjëherë aplikohej në sistemin e garave tona.
Periudha e katërt
Faza e IV-të e Futbollit në Kosovë filloi menjëherë pas përfundimit të luftës në Kosovë më 1999, kur u riorganizua FEDERATA E FUTBOLLIT E KOSOVËS. Konstituohet Kuvendi, miratohet Statuti, konfirmohen klubet pjesëmarrëse, caktohen komisionet, shoqatat, etj. Liga e parë numëronte 18 skuadra, Liga e dytë – dy grupe me nga 14 suadra. Prej vitit 1991 deri më sot vazhdimisht në futbollin e Kosovës është luajtur sipas rregullave të UEFA-së dhe FIFA-s. Tani në edicionin e ri 2006/2007, Kosova ka Superligën me 16 skuadra, Ligën e parë me 14 skuadra, Ligën e dytë – dy grupe me nga 12 skuadra dhe Ligën e tretë – dy grupe nga 10 skuadra, pastaj Ligat e juniorëve dhe të gjitha grupmoshat që garojnë sipas sistemit të garave të UEFA-së. Kushtet infrastrukturale prej vitit 1999 deri në ditët e sotme janë shumë të vështira dhe futbolli po mbijeton vetëm falë sponzorëve vullnetarë, të cilët me vite të tëra sponzorojnë me mjete personale, edhepse atyre nuk u mundësohet asnjë lehtësim fiskal konkret nga shteti qoftë në infrastrukturë apo të tjera, por edhe mundësitë realisht janë  të kufizuara.
Periudha e pestë
Pas shumë peripecive, sakrificave të shumë gjeneratave, më në fund Federata e Futbollit e Kosovës, nën drejtimin e Fadil Vokrrit, pas shumë takimeve dhe lobimeve, arriti që t’i thyejë të gjitha barrierat dhe në maj të vitit 2016 të bëhet fillimisht anëtare e UEFA-s, e më pas edhe e FIFA-s, duke u bërë kësisoj pjesë e familjes së madhe të futbollit evropian dhe atij botëror. Kjo periudhë vlerësohet edhe si më e rëndësishmja për zhvillimin e mëtejmë të futbollit kosovar, pasi tani përveç se Kosova do të marrë pjesë në kualifikimet e Evropianit dhe Botërorit me kombëtaren e saj, edhe klubet do të paraqiten në garat evropiane.
Kampionët e Kosovës
Kjo është lista e fituesve të Superligës të Kosovës nga viti 1945.
Spartak Ngjela
Spartak Ngjela është avokat dhe politikan shqiptar.
Edukimi
Universiteti i Tiranës, dega Juridik - 1970.
Dhimitër Kamarda : studim
Dhimitër Kamarda : studim, me autor Dhori Qiriazi, red. Xhevat Lloshi. Botuar në Tiranë në vitin 1997 nga "Toena". Libri ka 102 faqe.
.cu
.cu është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Kubas.
Gjimnastika
nga anjezamaliqi
sporti Gjimnastika është një sport qe e drejton njeriun te dalloje forcën individuale, fizike e mendore, përmes ushtrimeve preçise, te kontrolluara me estetike prefektë ne një Sintoni lëvizjesh qe zhvillohet ne vegla te ndryshme.
Gjimnastika është një sport ku bashkohet lëvizja e trupit ne ritmin e një muzike koreografike. Ne realitet gjimnastika mund te barazohet me një forme te artit, ajo ka ne Vetvete forcën, ritmin, ekuilibrin, leverdishmërinë tek gjimnasti.
Gjimnastika në Lashtësi
Ne fillimet e civilizimit grek, gjimnastika u ushtrua për zhvillimin e trupit duke bere ecje gjimnastike.
Një sere ushtrimesh me pesha, jumping, wresling, note dhe hedhje peshash. Elementet e pare të gjimnastikës janë si një regjim i kondicionuar fizik e demonstrim ushtarak. Këto programe u formuan për herë te pare dhe hyri për herë të parë ne programet edukative të fëmijëve në të cilën hynen elementet koordinative trup të lire.
Më vonë natyrisht gjimnastika është e lidhur me Lojërat Olimpike të Lashta, e mbretit MINOSSE (e te tjerët pas tij në periudhën e Kretës 2700 p.e.r. - 1400 p.e.r.) i cili i zëvendësoi ato me ushtrimet fizike.
Gjimnastika është një nga sportet me antike Olimpike, konkurrentet e cilit bënin një sere evenimentesh të ishin përfundimisht tek “gjimnastika”.
Emri i sportit të gjimnastikës vjen nga fjala antike greke “gjimnos” që do të thote i “zhveshur”, ku ushtrusit paraqiteshin te letesuar nga rrobat per te qene me te lirshem ne ekzekutimin e tyre.
Gjimnastika pratikohej edhe me perpara ne disa forma, me emrin “gymnazein” qe do te thote “ekzekutim i lakuriq” o “gymnos” qe perkthehet ne “art lakuriq”.dhe rregullat e gjimnastikes jan te ndihesh mir fizikisht pisiqikisht te ket asistenc profesionale dhe te sigurohet vegla dhe vendi
Gjimnastika jomomoderne
Pra ne nje forme o tjeter tipike e vallezimit (baletit) por ne zhvillimitte ushtrimeve te Ndyshmeper te mundur per pak momente forcen terheqese te tokes (gravitetit).
Gjimnastika ne formen e sotme i ka shejat e fillii ne Suedi. Metoda Suedeze nder te tjera kendontee zhvilluar nga PEHR HENRIK LING (tipike gjimnastikea ritmike).
Eqe konçentrohej ne ritmin e koordinimin me një copedhe topave te vegjel.
Historia e gjimnastikes dëshmon se ne Gjermanie Cekosllavaki u zhvilluan veglat e para rreth viteve 1800, dhe janë fillimet e gjimnastikes moderneme punën e JOHAN FRIEDRICH GUTSMUTHS (1778-1852) ku zhvilloj nje programkonplet me ushtrime te ekuilibrit, elasticitetit si dhe te forces muskulare Trashigimtari i tij, FRICDRICH LUDWIG JAHN (1778- 1839 një mësues gjimnastike është njohur si babai i Gjimnastikes. JAHN’s krijoj dhe tre veglat e para Gjimnastikës moderne qe janë Hekuri gjimnastikor, Paralelia e meshkujve dhe Onazat. Por Ai krijoj dhe mjete te tjera teknike didaktike. Mesimin e gjimnastikes E zhvillonte ne një tunel te vjetër “TEUTONICO” ne Berlin fjale Qe do te thote me ba gjimnastike, ku JAHN’s e adobtoj dhe e zevendesoj me “GYMASTIK”. Zhvulluar per 8 vjete deri ne vitin 1820, ku gjimnastika ne Gjermani u ndalua dhe Jahns ju ndalua te organizoje Dhe te mesonte gjimnastike, per kete iku nga Gjermania ne Amerike 1820 ku zhvilloi mesimet e tij per gjimnastiken. Pos ketyre viteve Gjimnastika u be sport shume popullor dhe në Evropë. Gjimnastika behej per znvillimin E fizikut ne formacionet ushtarake. Me vone u formuan dhe federatat (shoqatat) civile.
I pari Klub Gjimnastike krijohet ne Gjermani ne vitin 1860. ”Shoqata Gjimnastikës Praga” qe me vone u rinovu me emrin “Sokol –Praga” është formuar nga Miraslav Turs eJindamich Fugnerne 16 shkut 1862 si e para organizate e edukimit fizik Austriako-Hungareze (ky organizëm funksionon dhe sot me te njejtin emer). Lideri i saj Miraslav Turs studio ushtrimet e gjimnastikes nga ana terminologjike (Bazën e gjimnastikes).
E keshtu me rralle u krijuan shoqatat e tjera ne 1865 ne Belgjike, 1867 ne Poloni, 1868 ne Hollande 1873 ne France 1883 ne Rusi. Kjo beri te mundur qe keto federazione (shoqata) te formonin me 23 korrik 1881 me perfaqesuesit e belgjikes, Frances dhe te Vendeve te Ulta, Federaten Evropiane te Gjimnastikes (U.E.G.) ku pos dyzet vitesh me vone me 7 prill 1921 F.E.G. hyri zyrtarisht ne F.I.G. (Federata Internacionale e Gjimnastikes).
Gjimnastika eshte nje nder sportet e para te Lojrave Olimpike te para moderne te Zhvilluara ne Athine 1896. Kampionati i parë Botërore i gjimnastikës është zhvilluar në Anversa në vitin 1903.
Federata Internacionale e Gjimnastikës (F.I.G.) u krijua në vitin 1881.
Drago Siliqi
Drago Siliqi  (Tiranë, 1930 - Bashkim Sovjetik, 13 korrik 1963) është poet dhe publicist shqiptar.
Biografia
Drago Siliqi lindi më 9 qershor të vitit 1930 në Tiranë. Studimet e larta i kreu në Universitetin e Moskës. Pas kthimit në atdhe punoi si redaktor dhe drejtor i Shtëpisë Botuese “Naim Frashëri”. Për herë të parë shkroi në moshën 15-të vjeçare. Vdiq më 13 korrik 1963 në një fatkeqësi të komunikacionit ajror. Trupi i tij mberriti ne atdhe 10 vite me vone.
Kantoni Poitiers-5
Kantoni Poitiers-5 (frëngjisht: Canton de Poitiers-5) është një kanton në departamentin Vienne, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Poitiers. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 17159 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Poitiers-5 aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Zangilan (rajon)
Zangilan është një  pjesë e rajonit ekonomik Kalbajar-Lachin në Azerbajxhan. Sipas regjistrimeve të vitit 2011 përllogaritet se ka një popullsi prej 40500 banorësh. Sipërfaqja e është 710 km².
Referime
Zangilan
Selca
Selcë, (malazezisht: Сеоца/Seoca) është vendbanim në Komunën e Tivarit.
Demografia
Struktura nacionale e pop. 31 banorë
Malazeze 31 (100,00%)
të pa njohur 0 (0,0%)
Partia Demokratike (ShBA)
Partia Demokratike është një nga dy partitë kryesore politike bashkëkohore në Shtetet e Bashkuara. E themeluar në 1828, ajo u ndërtua kryesisht nga Martin Van Buren, i cili mblodhi një kuadër të gjerë politikanësh në çdo shtet, mbështetës të heroit të luftës Andrew Jackson, duke e bërë atë partinë më të vjetër politike aktive në botë. Që nga vitet 1850, rivalja e saj kryesore është Partia Republikane. Partia është gjithëpërfshirëse, dhe është më pak e njëtrajtshme ideologjikisht se Partia Republikane (me individë brenda saj që shpesh kanë pikëpamje të ndryshme politike ) për shkak të listës më të gjatë të grupeve të interesit që e përbëjnë atë,   megjithëse liberalizmi modern është ideologjia e shumicës në parti.