cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guri Madhi
Vepra
Me shumë vlerë për tu përmendur është realizimi i veprës „Mbledhja e 81 partive në Moskë, 1960“, vepër e cila ështe ndër më të rëndësishmet e realizmit socialist në Shqipëri. Ai ka kompozuar në pikturën me përmasa 265 x 210 cm, qëndrimin e kundërt të Partisë së Punës së Shqipërisë ndaj pjesës tjetër të drejtuesve dhe partive komuniste në një konferencë në Moskë në 1960. Në njëren anë shfaqet në përmasa mbinjerëzore postura e fuqishme e Enver Hoxhës me funksionarët e partisë së tij dhe me anëtarët e partisë komuniste kineze, të cilët në atë periudhë ishin distancuar nga Moska. Në anën tjetër ndodhen Hroshov, Brezhnjev, Ulbricht dhe drejtues të tjerë komunistë. Këta të fundit shfaqen në dritëhije thuajse të trembur nga reagimi dhe qëndrimi i Hoxhës. Piktura u dha si detyrë nga Komiteti Qëndror i PPSH me rastin e 30-vjetorit të clirimit të Shqipërisë dhe me rastin e inagurimit të ndërtesës së re të Galerisë Kombëtare të Arteve. Vepra e përfunduar u paraqit në nëntor të 1974 para një komisioni të posaçëm. Ky i fundit vendosi që portreti i Enver Hoxhës nuk ishte realizuar siç duhet dhe vendosi t’i caktonte piktorit Zef Shoshi detyrën e përfundimit të portretit. Më vonë, në vitin 1978, marrëdhëniet e Shqipërisë me Kinën u shkëputën. Guri Madhi kishte domosdoshmërisht detyrën të hiqte delegacionin kinez nga piktura. Ai e kreu këtë gjë duke ua sfumuar fytyrave prejardhjen kineze. Historia vazhdon në vitin 1980 kur Mehmet Shehu, kryeministër i asaj kohe, gjendet pa jetë. Në pikturën në fjalë ai qëndron në krah të Enver Hoxhës dhe, edhe këtë rradhë, Guri Madhi duhet të fshijë figurën e tij. Por këtë herë ai refuzon, pasi një veprim i tillë do të shkatërronte kompozimin. Pas kësaj vepra do të nxirrej nga qarkullimi për të mos u shfaqur në publik. Sot ajo ndodhet ne Galerinë Kombëtare të Arteve në Tiranë.
Pavarësisht se origjina e Guri Madhit ishte Korça, ai i ka kushtuar shumë vepra të tij temës së Kosovës. Edhe vetë temën e tij të diplomës e ndërlidhi me këtë krahinë. Në vitet pas kthimit në Shqipëri ai udhëtonte në zonat kufitare me Kosovën (kufijtë me Jugosllavinë ishin mbyllur që në vitin 1948). Ai ka pikturuar shumë portrete kosovarësh në kostume karakteristike. Në vitin 1978 ai ka mundësi të punojë 2 javë në Kosovë. Në këtë kohë publikohen shumë grafika të tij në shtypin lokal. Në 1979 hapet ekspozitë e tij në bashkëpunim me piktorin Kujtim Buza me titullin „Nëpër vende historike të Kosovës“. Në 1981 organizohen përsëri ekspozita të përbashkëta në Prishtinë, Ferizaj dhe Prizren. Disa vepra të tij gjenden në Kosove, një prej të cilave i është dhuruar Galerisë së Arteve të Kosovës.
Për shumë vite Madhi duhej t’i nënshtrohej rregullave të caktuara nga rregjimi. Ai punonte sipas porosive dhe duhej të retushonte edhe veprat personale. Femrave nudo duhet t’i mbipikturoheshin veshje. Drejt vitete të fundit të jetës ai i largohej gjithmonë e më shumë rregullave strikte. Edhe kur nuk mund t’i shfaqte veprat e tij në ekspozita, ai ishte në gjendje të pikturonte sipas dëshirave dhe frymezimit të tij.
Në vitin 2011, 23 vite pas vdekjes së Guri Madhit, familjarët e tij gjejnë gjatë një rregullimi rutinë të veprave, disa piktura të fshehura të cilat, nqs do të zbuloheshin gjatë komunizmit, do të dënonin piktorin me burgim. Ai ka pikturuar në të dyja anët e fjetëve apo të kartonave, duke lënë kështu të dukshme vetëm njërën anë, anën e cila ishte komform me rregullat e realizmit socialist.
Vlerësime
Guri Madhi u nderua në vitin 1976 me titullin Piktor i Popullit.
Galeria e arteve në Korçë mban emrin e tij.
Rrugë në Tiranë dhe Korçë mbajnë emrin e tij.
Vepra e Guri Madhit është pjesë e Enciklopedive të rëndësishme botërore si Benezit Dictionary of Artists, Oxford Dictionary, etj.
Lumi i Kardhiqit
parapamje|Lugina e Kardhiqit Lume ne jug te shqiperise. Emrin e merr nga fashti  Kardhiqi
Shih edhe
Kalaja e Kardhiqit
98
Mbi vitin 98.
Vdekje
98 - Martirizimi i Shën Astit, peshkop i Durrësit, mbaroi jetën e tij mbi kryq, i lyer me mjaltë dhe i thumbuar nga bletët, pranë mureve të kalasë së Durrësit.
Klori
Klori është element kimik i cili sëbashku me Jodin (I), Bromin (Br), Astasin (At) dhe Flourin (F) bëjnë pjesë në grupin e 17-të të sistemit periodik duke u identifikuar edhe si substanca (lat.) halogjene që do të thotë (sq.) kripëformues. Klori në nivelin e jashtëm energjetik ka 7 elektrone të cilat paraqesin edhe valencën e tij. Klori formon jone negative kur bashkohet me atomet e elementeve të tjera dhe arrinë konfiguracionin stabil sikurse të gazrave fisnike me elektrone në nivelin e jashtëm energjetik. Klori si element halogjen me metale formon konponime jonike, ndërsa me jometale formon konponime me lidhje kovalente. Klori në temperaturë të zakonshme gjindet si element dy atomik Cl2.
Historia
Klorin e zbuloi kimisti suedez Karl Vilhelm Shele (Karl Wilhem Scheele) më 1774 me ngrohjen e acidit klorhidrik (HCl) me dioksidin e manganit. Emri klor rrjedh nga fjala (grek.) kloros që do të thotë (sq.) ngjyrë e gjelbër. Ai e quajti atë "ajër i acidit muriatik të " pasi është një gaz dhe vinte nga acidi klorhidrik (i njohur atëherë si "acidi muriatik"). Rreth vitit 1630, klori u njoh si gaz nga kimisti dhe fizikanti Jan Baptist van Helmont.
Përhapja në natyrë
Klori është element halogjen (kripëformues) më i përhapuri në korën e Tokës. Meqënese klori është shumë aktiv ai nuk mund të gjindet në natyrë si substancë elementare por vetëm si komponim. Ai gjithashtu gjindet edhe në disa liqene të njelmëta duke ndihmuar në formimin e kripës së kuzhinës në reaksion me natriumin (Na), sipas reaksionit kimik Na + Cl → NaCl. Ai gjendet edhe në fromë të mineraleve të halit ose të kripës së gurit siç janë: NaCl, silvin, KCl, silvinit NaCl, KCl, karnalit, MgCl2 pastaj 6H2O etj.
Mënyrat e Përfitimit
Klori përfitohet në dy mënyra në laborator dhe në industri. Klori përfitohet edhe me oksidimin e acidit klorhidrik (HCl), me dioksidin e manganit (MnO2), permanganatin e kaliumit (KMnO4), me dikromat kaliumit (K2Cr2O7) etj. Në laborator klori përfitohet sipas reaksionit: 4HCl + MnO2 → MnCl2 + Cl2 + 2H2O Nga ana tjetër me elektrolizën e tretësirës së klorurit të natriumit, NaCl, ku përftohen tri produkte kryesore: hidrogjeni, H2 që reduktohet në katod (-), klori, Cl2 që oksidohet në anodë (+), ndërsa hidroksidi i natriumit NaOH mbetet në tretësirë. Klori në industri përfitohet sipas reaksionit kimik: 2NaCl + 2H20 → 2NaOH + Cl2 + h2o
Vetitë fizike
Klori në kushte të zakonshme është substancë me ngjyrë të verdhë në të gjelbër ai është 2,5 herë më i rëndë sesa ajri, ka erë dherëse ngulfatëse dhe është shumë helmues. Tretet mirë në ujë dhe formon tretësirën ujore të klorit që quhet "ujë klori".
Përdorimi
Klori gjen zbatim ne shumë fusha, Klori (Cl) gjithashtu përdoret edhe për dezinfektimin e ujit mirëpo vetëm kur bashkëvepron me oksigjenin (O) sepse i vetëm në ujë ka veti helmuese. Klori gjithashtu përdoret edhe në industri si në ate të tekstilit për zbardhjen e leshit, pastaj pë përfitimin e lëndëve plastike, të pesticideve, të letrës, të helmeve kimike, p.sh klori si helm për herë të parë u përdor në Luftën e Parë Botërore nga gjermanët kundër francezëve në pjesën e frontit Iperi më 22 prill 1915. Në këtë sulm u helmuan afër 15000 ushtarë francezë ku si pasojë vdiqën 5000 prej tyre.
Kantoni Fronton
Përbërja aktuale
Kantoni Fronton aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
E shtuna
E shtuna është dita e gjashtë e javës e kalendarit shqiptar. Emri i saj vjen nga Saturni.
E shtuna mbahet si dita e gjashtë e javës në shumë vende në botë (sidomos në Evropë sipas ISO 8601).
KF Feniks Drenas
Edhe KFs Feniks ka marrë pjesë në UEFA Futsal Cup për herë të parë që kur Kosova u pranua nga UEFA si anëtare e re në mars 2016.
KF Feniks Drenas në UEFA Futsal Champions League
FC Feniks gjithashtu shkroi historinë në Kupën e Futsalit UEFA duke arritur në Elite Rounds (Rundi i 16-të) si klubi i parë i Futsalit në Kosovë që e bën këtë në 2016-17.
Feniks Drenas në Evropë
KF Feniks Drenas shkroi historinë duke arritur në Elite Round dhe garoi me 16 klubet më të mira evropiane të futbollit në këtë turne.
Rezultatet nga raundi i parë i Ligës së Kampionëve të UEFA-s në Futsal deri në Raundin Elitar të Ligës së Kampionëve të UEFA-s në Futsal jashtë sezonit 2016-17
Lojtarët dhe trajnerët
Kryetrajneri :Arben Simitqiu
Arritjet e brendshme
(2003–04, 2005–06, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2015–16, 2017-2018)
E premtja
E premtja është dita e pestë e javës e kalendarit shqiptar. Emri i saj vjen nga perëndesha ilire me emrin "Prene", e cila barazvlerësohet me Afroditën greke dhe Venusin romak, të quajtur më vonë Venere. Në italisht Venerdi quhet e premtja. Ajo mbahet si dita e pestë e javës në shumë vënde në botë (sidomos në Evropë sipas ISO 8601). Perëndesha Prene është shndërruar më vonë në shenjtore, sot kemi disa kisha të njohura të Shna Prenes.
Vonesat në shkëmbimin e paketave në rrjetat kompjuterike
Hyrje
Kemi thene së Interneti mund të shihet si një infrastrukture që ofron shërbime për aplikacione të shpërndara. Ideale do të ishte nëse përmes shërbimeve të Internetit do të ishim në gjendje të bartnim aq të dhena sa deshirojmë në mes cdo dy sistemeve fundore, pa vonesa kohore nga moment i dergimit deri tek pranimi dhe pa ndonjë humbje të te dhenave. Për fat të keq kjo nuk është ajo që ndodh në realitet. në vend të kesaj, rrjetat kompjuterike domosdoshmerisht kushtezojne sasine e të dhenave që mund të transferohet brenda sekondit ndërmjet pikave fundore të sistemeve, japin vonesa në kohë ndërmjet pikave fundore të sistemeve, dhe është e mundshme edhe të humbin paketat.
1.1 Një vështrim i përgjithshëm për Vonesën në Shkëmbimin e Paketave në Rrjeta Kompjuterike
Çdo paketë niset nga hosti (burimi), kalon nëPërmes një serie ruterësh, dhe përfundon udhëtimin në një tjetër host (caku). Derisa paketa udhëton nga një nyje ( host apo ruter) tek nyje (hosti apo ruteri) i radhës, paketa vuan nga disa tipe vonesash në secilën nyje. Më të rëndësishmet prej këtyre vonesave janë vonesa e procesimit në nyje,vonesa e buferit(pritja për transmetim) ,vonesa e transmetimit dhe vonesa e shpërndarjes( udhëtimi). Së bashku, këto vonesa grumbullohen për të dhene totalin e vonesës në nyje. Përformancat e shumë aplikacioneve të Internetit – si kërkimi (search), shfletimi i faqeve ( Web browsing), imella (email), hartat, komunikimi i drejtpërdrejtë me mesazhe, dhe voice-over-IP – janë shumë të ndikuara nga vonesat në rrjet.
Tipet e Vonesave
Le të hulumtojmë këto vonesa në kontekst të figures Fig 1.1. Si pjesë e rrugës fund- fund ndërmjet burimit dhe cakut, paketa dërgohet nga nyja-klient përmes ruterit A tek ruteti B. Qëllimi ynë është që ta karakterizojmë vonesën nyjore në ruterin A. Vëreni së ruteri A ka një lidhje dalëse që drejton për tek ruteri B. Kjo lidhje përcjellet me një pritje të paketave për tu transmetuar( të njohur edhe si bufer ). Kur paketa arrin tek ruteri A nga nyja-klient, ruteri A e “lexon” kokën e paketës për ta përcaktuar lidhjen dalëse adekuate për paketën dhe pastaj e drejton paketën në ketë lidhje. në këtë shembull, lidhja dalëse për paketën është ajo që e drejton për tek ruteri B. Paketa mund të transmetohet në lidhje vetëm nëse asnjë paketë tjetër nuk është duke u transmetuar në të njëjten kohë në lidhje dhe nëse nuk ka asnjë paketë tjetër që është ende në bufer. Nëse kjo lidhje është e zënë ose nëse ka ende ndonjë paketë duke u përgatitur për lidhje( në bufer), atëherë paketat e reja që mbërrijnë në këtë kohë do ti bashkangjiten buferit.
Vonesat e Procesimit
Koha e nevoitur për “leximin” e kokës së paketës përmes së cilës përcaktohet së për ku do të drejtohet ajo paketë, është pjesë e vonesës së procesimit. Në vonesën e procesimit gjithashtu ndikojnë edhe faktorë të tjerë, si koha e nevoitur për të kontrolluar gabimet eventuale në bita në paketë që kanë ndodhur gjatë transmetimit të bitave të paketës nga nyja- klient tek ruteri A. Vonesat e procesimit në ruterat me shpejtësi të madhe jane të rendit mikrosekonda apo me pak. Pas kësaj, ruteri drejton paketën në bufer për tu drejtuar me pas në lidhjen e caktuar për tek ruteri B.
Vonesat e shpërndarjes (udhëtimit)
Pasi që një bit shtyhet në linjë, atij i duhet të udhëtoje deri të ruteri B. Koha e nevoitur për këtë udhëtim quhet vonesë e udhëtimit apo e shpërndarjes.Shpërndarja ka kuptimin së paketat nga një ruter mund të udhëtojnë në drejtime të ndryshme. Biti udhëton me shpejtësinë e shpërndarjes së lidhjes. Shpejtësia e udhëtimit varet nga mjedisi fizik i lidhjes( që mund të jete fibër optik, tel i përberë nga dy tela të bakrit të mbështjellur rreth njëri tjetrit, e lloje të tjera) dhe është në intervalin:
2∙10⁸ m/s    deri në  3∙10⁸  m/s
që i afrohet shpejtësisë së dritës! Vonesa e shpërndarjes paraqet raportin në mes distancës ndërmjet dy ruterëve dhe shpejtësisë së shPërndarjes. Nëse me d e shënojmë distancën ndërmjet ruterit A dhe ruterit B dhe me s e shënojmë shpejtësinë e udhëtimit të lidhjes, atëherë vonesa e shpërndarjes do të jetë d/s. Sapo biti i fundit i paketës mbërrin tek nyja B, atëherë ai dhe të gjithë bitat tjerë të paketës janë të ruajtur në ruterin B. I tere procesi pastaj përsëritet në ruterin B. Në rrjetet e gjera, vonesat e shpërndrarjes janë të rendit milisekonda.
Dallimet ndërmjet vonesave të transmetimit dhe vonesave të shpërndarjes
Dallimi ndërmjet vonesave të transmetimit dhe atyre të shpërndarjes është i imët për tu dalluar por i rëndesishëm. Vonesa e transmetimit është sasia e kohës që kërkon ruteri për ta shtyre paketën në lidhje, është në funksion të gjatësisë së paketës dhe të shpejtësisë së transmetimit të lidhjes, po nuk ka të bejë aspak me distancën në mes dy ruterëve. Përderisa vonesa e shpërndarjes, në anën tjetër, është koha që merr një bit për të udhëtuar nga njëri ruter tek ruteri i radhës, është në funksion të distancës në mes të dy rutereve, por nuk ka të bejë asgjë me gjatësine e paketës apo shpejtësinë e transmetimit të lidhjes. Një analogji do të mund të qartësonte nocionet e vonesave të transmetimit dhe të shpërndarjes. Le të marrim së një autostradë ka cdo 100 kilometra nga një vendpagesë për të vazhduar rrugën, sic tregohet në figurën Fig. 1.2. Segmentet e autostradës ndërmjet dy vendpagesave mund të mendohen si lidhje dhe vendpagesat si rutera. Supozojmë së automjetet udhëtojnë (analogjia me shpërndarjen) në autostradë me shpejtësinë 100 km/h ( kur automjeti e lëshon vendpagesën, menjëherë e rritë shpejtësinë në 100 km/h dhe e mban atë shpejtësi ndërmjet vendpagesave). Supozojmë së 10 automjetet e ardhshme, duke udhëtuar së bashku si karvan, e ndjekin njëri tjetrin në radhitje të rregullt. Mund të mendohet secili automjet si një bit dhe karvanin si paketë. Poashtu supozojmë së secili vendpagesë shërben (analogjia për transmetimin) një veturë me shpejtësinë një veture për 12 sekonda, dhe së është natë e vone kështu që automjetet e karvanit jane vetëm automjetet në autostradë. Në fund, supozojmë së kur do që automjeti i parë i karvanit arrin në vendpagesë, pret në hyrje derisa nënte veturat e tjera të kene arritur dhe të jene renditur pas tij. ( Kështu i tërë karvani duhet të jetë i vendosur në vendpagesë para së të fillojë të lejohet kalimi.) Koha e nevoitur për vendpagesën që ta kaloj tërë karvanin në autostradë është (10 vetura)/(5 vetura/minute) = 2 Minuta. Kjo kohë është analoge me vonesën e transmetimit në ruter. Koha e nevoitur për një veturë të udhëtojë nga dalja e njërës vendpagesë deri tek tjetra është 100 km/(100 km/h) = 1 h. Kjo kohë është analoge me vonësen e shPërndarjes. Ndërsa, koha prej kur karvani është vendosur para vendpagesës deri kur karvani është vendosur para vendpagesës tjetër është analoge me shumën e vonëses së transmetimit dhe të shpërndarjes, në këtë shembull është 62 minuta.
Bedri Pejani
Në cilësinë e kryetarit të Lidhjes së Dytë të Prizrenit, me nxitjen e kryeministrit Mitrovica dhe ministrit të Brendshëm Xhaferr Deva, ndërmjetësoi me autoritetet ushtarake gjermane për krijimin e divizionit SS Skanderbeg. Studjues e çmojnë të besueshëm pohimin e tij për nxitjen e krijimit të divizionit që shqiptarët të armatoseshin dhe të mos i zinte keq fundi i luftës.
Biografia
U lind më 10 tetor 1885 në Pejë të Vilajetit të Kosovës, i biri i Abdi Thaçit.
Më 14 tetor 1912, anëtar i komitetit, nënshkroi një memorandum për Fuqitë e Mëdha. U zgjodh përfaqësues i Plavës, Gucisë, Gjakovës dhe Pejës, delegat në Kuvendin e Vlorës, ku nënshkroi Shpalljen e Pavarësisë me siglën Bedri Pejani. Ka qenë anëtar themelues i Komitetit “Mbrojtja Kombëtare e Kosovës”, pas themelimit të të cilit emërua sekretar dhe i hartoi programin. Përktheu në gjuhën frënge memorandumet dhe protestat e përpiluar nga Hoxha Kadri në emër të Komitetit, dërguar Konferencës së Paqes në Paris.
Më 1920 bëhet redaktor i gazetës Populli me qendër në Shkodër. Anëtar i Krahut Kombëtar, ishte i vetmi kosovar dakord që korrikun e atij viti të shkarkoheshin të dy vaporat me armë të nisur nga D'Annunzio për në Shëngjin. Prillin e 1921 u zgjodh inspektor në Komisionin Central të Federatës "Atdheu", formuar pas mbledhjes më 25-28 prill 1921 në Vlorë; më pas federata u mbyll nga qeveria Ypi. U zgjodh deputet në zgjedhjet 1921, më 1922 u zgjodh kryetar i Partisë Popullore. Po atë vit përjetoi një shok cerebral, arsye për të cilën u dërgua për kura në Napoli, ku më pas u përmirësua.
Mbështeti Lëvizjen e qershorit, dhe për këtë arsye u arratis dhjetorin e 1924, emigracioni i tij politik zgjati deri më 1930, kur u amnistua. Më 1925 si përfaqësues i Komitetit për Çlirimin e Kosovës u bë anëtar i Konare-s. U kthye dhe qëndroi në Shqipëri deri më 1935, ndërsa emri i tij doli në një raport si pjesë e Grupit Komunist të Tiranës si dhe në kryengritjen e Fierit, por pa pasojë për dënim. Më pas shkoi në Francë deri më 1940. U kthye sërish në Shqipëri dhe regjimi i ri e burgosi në Porto Palermo deri më 13 shtator 1943.
Më 16 shtator 1943 ishte ndër themeluesit e Lidhjes së Dytë të Prizrenit dhe u bë figurë qendrore e lëvizjes. U zgjodh anëtar i grupit të Komitetit Kombëtar, si dhe anëtar i Komitetit Ekzekutiv të Përkohshëm (KEP) i ngarkuar me Arsimin. Më 1943-1944 qe deputet në Asamblenë Kombëtare, dhe nga janari deri në qershorin e 1944 ishte kryetar i Lidhjes sё Dytё tё Prizrenit me inkurajimin e kryeministrit Rexhep bej Mitrovica dhe ministrit të Mbrendshëm Deva; u mor gjithashtu me ndërmjetësimin me autoritetet naziste për krijimin e Divizionit SS Skanderbeg.
Mbarimi i luftës e gjen në Tiranë, ku u arrestua nga autoritetet komuniste dhe e dorëzojnë te jugosllavët. Më 21 shkurt 1946 gjykata e Prizrenit e dënoi me vdekje, dënimi nuk arrin të zbatohet pasi u helmua dhe ndërroi jetë në spitalin e Prizrenit.
Trashëgimia
Më 1921 u botua në Vlorë në gjuhën frënge një raport mbi krimet dhe grabitjet e bëra shqiptarëve të trevave etnike në Çamëri, Guci, Plavë dhe Rugovë me titullin Les droits de l’Albanie a ses frontieres naturelles. Appel aux nations du monde civilisé.; raporti u përpilua nga Pejani, Kolë Baci dhe Asaf Çami. Po atë vit u botua në Shkodër përkthimi që Pejani kishte bërë në shqipe nga origjinali në frëngjisht memuarin Kujtimet e Hasan Prishtinës. Përkthime të tjetra po nga frëngjishtja vijoi t'i botonte vitet në vijim, si: Japoni modern e shvillimi i tii (Tiranë, 1923) nga Ludovik Naudeau; Historia e përgjithshme (prej Kryengritjes frënge “1789 - 1799” deri më marëveshjet e Lokarnos 1925) (Korçë, 1934) nga Albert Malet dhe Jules Isaak; Demostheni (Korçë, 1934) nga Georges Clemenceau.
I ndihmuar në kohën e emigracionit antizogist si anëtar i Konare-s, më pas u bë anëtar aktiv i Kominternit, ku si i tillë pati korrespodencë të madhe me nofkën Emoraj. Letërkëmbimi i tij ruhet në fondin "Albania: Collection nr. 495, Inventory nr. 188".
Pas kapitullimit të Italisë, këmbëngulja e tij për krijimin e Shqipërisë etnike me çfarëdo mjeti i bëri përshtypje edhe të plotfuqishmit të Gjermanisë naziste në Ballkan Hermann Neubacher. Sikurse ishte në stilin e propagandës, Reich-ut iu premtua se divizioni do të mund të mobilizonte 120 mijë deri 150 mijë vullnetarë. Por vetë autoritetet naziste nuk e besonin. Në një telegram të datës 5 maj 1944 të Neubacher drejtuar konsullatës së përgjithshme në Tiranë, Pejani, premtues i kësaj shkalle rreshtimi, cilësohet si "njeri jonormal" ngaqë shifrat ishin demografikisht të pamundura.
Sipas Petro Markos, Babushi - siç e quanin me përkëdheli - i kishte shprehur dhe më pas përmes një promemorieje 13 faqëshe se cilat do të ishin pasojat e kahjes politike që kishte marrë Fronti Nacional-çlirimtar.
Studime
Hakif Bajrami ka punuar një monografi me titullin Bedri Pejani Një jetë e një vdekje për Shqipëri etnike 1885-1946, botuar në Prishtinë më 1994.
Nderime
Më 26 qershor 2012 dekorohet me urdhërin "Nderi i Kombit" nga Presidenti i Republikës së Shqipërisë, Bamir Topi me dekretin nr. 7574, të datës 26. 06 2012, me motivacionin "Për meritat e tyre historike si figura të shquara të kombit dhe rolin e tyre madhor në krijimin e shtetit të lirë e të pavarur shqiptar, si finalizim i luftës dhe përpjekjeve të parreshtura të popullit liridashës shqiptar në rrjedhë të historisë".
Në Pejë një gjimnaz mban emrin e tij.
Ananasi
Ananasi është vendas në Amerikën e Jugut, ku është kultivuar për shumë shekuj. Futja e ananasit në Evropë në shekullin e 17-të e bëri atë një ikonë të rëndësishme të luksit. Që nga vitet 1820, ananasi është rritur komercialisht në serra dhe shumë plantacione tropikale.
Ananasi rritet si një shkurre e vogël; lulet individuale të bimës së papjalmuar shkrihen për të formuar një frut të shumëfishtë. Bima zakonisht përhapet nga kompensimi i prodhuar në majë të frutit ose nga një kërcell anësor, dhe zakonisht piqet brenda një viti.
Historia
parapamje| Fruti i ananasit, i plotë dhe në seksion gjatësor Bima e egër e ka origjinën nga drenazhet e lumit Parana-Paraguaj midis Brazilit jugor dhe Paraguajit. Dihet pak për zbutjen e tij, por u përhap si kulturë bujqësore në të gjithë Amerikën e Jugut. Dëshmitë arkeologjike të përdorimit janë gjetur që në vitet 1200 - 800 para Krishtit (3200-2800 para Krishtit) në Peru dhe 200 pes - 700 p.e.s. (2200-1300 para Krishtit) në Meksikë, kur u kultivua nga Majat dhe aztekët. Nga fundi i viteve 1400, ananasi i korrur u shpërnda gjerësisht. Evropiani i parë që u ndesh me ananasin ishte Kolombi, në Guadelupe më 4 nëntor 1493. Portugezët morën frutat nga Brazili dhe e futën kulturën në Indi deri në vitin 1550.
Që nga shekulli i 19-të: komercializimi masiv
Spanjollët e kishin futur ananasin në Hawaii në shekullin e 18-të ku njihet si hala kahiki (" hala e huaj"), por plantacioni i parë tregtar u krijua në 1886. Investitori më i famshëm ishte James Dole, i cili u transferua në Hawaii në 1899-ën dhe filloi një plantacion ananasi prej 24 hektarësh në vitin 1900, i cili do të zgjerohej për të arritur në Dole Food Company. Dole dhe Del Monte filluan të kultivonin ananas në ishullin Oahu në vitin 1901 dhe atë 1917, respektivisht, dhe Maui Pineapple Company filloi kultivimin në Maui në 1909. James Dole filloi përpunimin komercial të ananasit dhe punonjësi i Dole, Henry Ginaca shpiku një makinë automatike të qërimit në 1911. parapamje| James Drummond Dole (1877-1958) ishte promovuesi i hershëm i industrisë së ananasit në Hawaii. Ai themeloi kompaninë e njohur tani si Dole Food Company. parapamje| Fushat e ananasit Del Monte në Bukidnon, [[Filipinet|Filipine]]
Si një bimë shtëpie
Varieteti A. comosus 'Variegatus' rritet ndonjëherë si bimë shtëpiake. Ajo ka nevojë për rrezet e diellit në mënyrë direkte dhe lulëzon në temperaturat nga 18 deri në 24 gradë Celcius me një temperaturë minimale dimërore prej 16 gradësh. Duhet të mbahet i lagësht, por dheu duhet të lihet të thahet ndërmjet ujitjeve. Nuk ka pothuajse asnjë periudhë pushimi, por duhet të rifutet në vazo çdo pranverë derisa ena të arrijë 20 centimetra.
Të ushqyerit
Tuli i papërpunuar i ananasit përbëhet nga 86% ujë, 13% karbohidrate, 0,5% proteina dhe përmban yndyrë të papërfillshme (tabela). Në një sasi referencë prej 100 gramësh, ananasi i papërpunuar furnizon 209 kJ energji ushqimore dhe është një burim i pasur me mangan (44% Vlera ditore, VD) dhe vitaminë C (58% VD), por përndryshe nuk përmban mikroelemente në sasi të konsiderueshme.
Kulinaria
Tuli dhe lëngu i ananasit përdoren në kuzhinat e mbarë botës. Në shumë vende tropikale, ananasi përgatitet dhe shitet në anë të rrugëve si meze e lehtë. Shitet i plotë ose në gjysma të ndara me një shkop. Feta të plota me bërthama me një qershi në mes janë një garniturë e zakonshme për shërbimin e proshutave në Perëndim. Copat e ananasit përdoren në pjata të tilla si sallatat e frutave, mbushjet e picave, ose si një unazë e pjekur në skarë në një hamburger. Pjatat tradicionale që përdorin ananasin përfshijnë hamonado, afritada, kaeng som pla dhe kashtë Havai. Ananasi i grimcuar përdoret në kos, reçel, ëmbëlsira dhe akullore. Lëngu i ananasit shërbehet si pije dhe është gjithashtu përbërësi kryesor në koktejle si piña colada dhe tepache.
Në Filipine, një ëmbëlsirë tradicionale si pelte e quajtur nata de piña është prodhuar gjithashtu që nga shekulli i 18-të. Bëhet nga fermentimi i lëngut të ananasit me organizmin Komagataeibacter xylinus.
Tekstile
Kultivari 'Red Spanish' i ananasit dikur mbillej gjerësisht në Filipine. Gjethet e gjata të kultivarit ishin burimi i fibrave tradicionale piña, një përshtatje e traditave vendase të thurjes me fibra të nxjerra nga abacá. Këto thureshin në pëlhura nipis me shkëlqim të ngjashëm me dantella të zbukuruara zakonisht me qëndisje të ndërlikuara me lule të njohura si calado dhe sombrado. Pëlhura ishte një eksport luksoz nga Filipinet gjatë periudhës koloniale spanjolle dhe u bë e pëlqyeshme për aristokracinë evropiane në shekujt XVIII dhe XIX. Ata ishin të favorizuar për cilësinë e tyre të lehtë dhe të freskët, e cila ishte ideale në klimën e nxehtë tropikale të ishujve. Industria u shkatërrua në Luftën e Dytë Botërore dhe sapo ka filluar të ringjallet.
Pakistani
Pakistani (Urdu پَاکِسْتَان), zyrtarisht Republika Islame e Pakistanit (اِسْلامی جَمْہُورِیَہ پَاکِسْتَان) është një shtet në Azinë Jugore. Është vendi i pestë më i populluar në botë, me një popullsi prej gati 243 milionë banorësh, dhe ka popullsinë e dytë më të madhe muslimane në botë, menjëherë pas Indonezisë. Islamabad është kryeqyteti i vendit, ndërsa Karaçi}} është qyteti më i madh dhe qendra financiare e tij, e ndjekur nga [[Lahore dhe Faisalabad. Pakistani është vendi i 33-të më i madh në botë për nga sipërfaqja dhe i dyti më i madhi në Azinë Jugore, që përfshin 881,913 kilometra katrorë. Ajo ka një vijë bregdetare prej 1,046 kilometrash përgjatë Detit Arabik dhe Gjirit të Omanit në jug, dhe kufizohet me Indinë në lindje, Afganistanin në perëndim, Iranin në jugperëndim dhe Kinën në verilindje. Ajo ndahet ngushtë nga Taxhikistani nga Korridori Wakhan i Afganistanit në veri, dhe gjithashtu ndan një kufi detar me Omanin.
Rreth meje
Rreth meje : poezi me autore Denata Ndreca, red. Hasan Lekaj, red. Skënder Drini. Botuar në Shkodër në vitin 2003 nga "Camaj-Pipa". Libri ka 54 faqe.
Pakistani
Historia
Kombi qe sot eshte Pakistan ishte pjesë e Indisë deri më 14 gusht, 1947.
Ithtarët e hershme qe i dhan pavarsine kombit mysliman filluan të shfaqen në kohën e koloniale britanike. Në mesin e tyre ishte shkrimtar dhe filozof "Allama Muhammad Iqbal, i cili argumentoi se një komb i veçantë për myslimanët ishte e domosdoshme në një nën-kontinentin ndryshe dominuar nga hinduve. Shkaku gjeti një udhëzues në Muhammad Ali Jinnah, i cili u bë i njohur si babai i kombit dhe arriti të bindë britanikët për të ndarë rajonin në dy pjesë: Pakistan, një shumicë muslimane, dhe Indi, një shumicë hindu.
Nga 14 gushti 1947 deri në vitin 1971, kombi u formua nga West Pakistani dhe Pakistani Lindor, në thelb Avadavat, territoret e të cilit janë, megjithatë, të ndara nga Bengal indian. Në vitin 1971, East Pakistan u rebelua dhe, me ndihmën e trupave indiane u bë shtet i pavarur e Bangladeshit, edhe pse India nuk dha shtetin e tij të Bengal për të ribashkuar me të Bangladeshit.
Në ndërkohë (1956) u shpall republikë dhe do të pavlefshme të Windsors në personin e Elizabeth II.
Menjëherë pas pavarësisë, India dhe Pakistani shkoi në luftë me njëri-tjetrin, pas pushtimit të Jammu dhe Kashmir si "elemente fisnore" në Pakistan. luftëra të tjera u luftuan në vitin 1965 dhe 1971 në atë territor. Pavarësisht nga betejat e shumta, statusi i Kashmirit mbetet në harresë: mosmarrëveshja ka komplikuar marrëdhëniet mes Pakistanit dhe Indisë. Pakistani ka pasur edhe një mosmarrëveshje - relativisht të fjetur që nga Lufta e Ftohtë përfundoi me tërheqjen e trupave sovjetike - me Afganistanin, në Durand Line.
historia politike Pakistani është i ndarë në periudha të alternuara diktaturës ushtarake dhe qeverisë demokratike parlamentare. Statusi sundimi i përfundoi në vitin 1956 me formimin e një Kushtetute dhe shpalljes së Pakistanit si një republikë islame; Por ushtria mori kontrollin në vitin 1958 dhe të mbajtur pushtetin për më shumë se 10 vjet. Rregulli civil u kthye për t'u zgjedhur pas Luftës së indo-pakistaneze e vitit 1971, por në fund të viteve të shtatëdhjeta, me ekzekutimin e Zulfiqar Ali Bhutto, i cili ishte dënuar për vrasjen e një kundërshtar politik, në një vendim të marrë nga Gjykata Pakistani Supreme e cila është jashtëzakonisht bujare për të thirrur "të diskutueshme".
Në vitet tetëdhjetë, Pakistan marrë ndihmë të konsiderueshme nga Shtetet e Bashkuara dhe mori në miliona refugjatë afganë, veçanërisht pashtunët, të cilët u larguan për shkak të pushtimit sovjetik. Fluksi i kaq shumë refugjatë ka pasur një ndikim të madh në Pakistan. Diktatura e Përgjithshme Muhammad Zia-ul-Haq pa një zgjerim të ligjit islam, si dhe një fluks të armëve dhe drogës nga Afganistani. Në vitin 1988 gjenerali vdiq në një aksident ajror dhe Pakistani u kthye që të ketë një qeveri të zgjedhur në mënyrë demokratike, me zgjedhjen e Benazir Bhuto.
Nga viti 1988 deri 1998 Pakistan ka pasur një qeveri civile, e udhëhequr qoftë nga Benazir Bhuto dhe Nawaz Sharif, të cilët ishin të dy të zgjedhur dy herë dhe depozituar me akuzat e zakonshme të korrupsionit. Rritja ekonomike ra nga fundi i kësaj periudhe, clipped nga politikat e gabuara ekonomike të lidhura me patronazhit politik dhe korrupsion. Faktorë të tjerë që kufizojnë ishin kriza financiare aziatike dhe sanksionet ekonomike të vendosura në Pakistan, pas provës së parë bërthamore në vitin 1998. Këto teste ndodhi menjëherë pas se India ka testuar armët bërthamore, duke rritur frikën për një garë të armëve bërthamore në "Azia Jugore. Një vit më pas, konflikti Kargil në Kashmir kërcënuar se do të përshkallëzohet në një luftë në shkallë të gjerë.
Në zgjedhjet e vitit 1997 solli përsëri Nawaz Sharif si kryeministër, partia e tij ka marrë një shumicë të madhe të votave, duke marrë vende të mjaftueshme në parlament për të ndryshuar kushtetutën për të eliminuar kontrolle formale se kufizuar fuqinë e Kryeministrit. Sfidat institucionale sjellë autoritetin për Sharif nga Shefi i Drejtësisë Sajjad Ali Shah dhe të parin ushtarake Jehangir KAramat ishin rintuzzate, në rastin e parë me një pushtim të Gjykatës së Lartë nga ana e aktivistëve partiak.
rritje autoritarizmit dhe korrupsionit të hyra Qeveria e Sharif çoi në një kryengritje të madhe popullore që kulmoi në vitin 1999 në grushtit ushtarak të Përgjithshëm të Shtetit Pervez Musharraf, i cili mori titullin e shefit ekzekutiv dhe të emëruar një Këshill të Sigurisë Kombëtare ajo përbëhet nga tetë anëtarë si një organ qeverisës. Musharraf vonë centralizuar në duart e tij edhe presidencën e vendit duke zgjeruar mandatin deri në vitin 2007 me një referendum të mbajtur në prill 2002.
Në vitin 2004, Musharraf ka filluar një seri hapash për të kthyer kombin për atë që disa demokracia formale, ka premtuar të japë dorëheqjen si shef i ushtrisë deri në fund të vitit 2004. Me gjithë angazhimin e saj formale, 14 tetor, 2004 Pakistani Parlamenti ajo miratoi një ligj që lejonte Musharraf për të mbajtur dy zyra, "për të vazhduar luftën kundër terrorizmit dhe për të mbrojtur integritetin territorial të Pakistanit." Musharraf në fund dha dorëheqjen si shef i forcave të armatosura vetëm pasi Gjykata Supreme e ka vërtetuar rizgjedhjen e tij si President i Republikës së 7 tetor 2007.
Ndërsa reformat e tij ekonomike kanë sjellë disa përfitime, programi i reformave social duket se janë takuar disa rezistencë. Fuqia Musharraf është e kërcënuar nga fondamentalistët islamë, të cilat janë forcuar pas sulmeve të 11 shtatorit 2001 dhe janë veçanërisht i irrituar nga aleanca e ngushtë politik dhe ushtarak të Musharraf me Shtetet e Bashkuara. Ironikisht kjo aleancë është krijuar vetëm pas sulmit në kullat binjake, kur amerikanët kërkuan mbështetje kundër Afganistanit.
Në vitin 2005 një tërmet me magnitudë 7.6 tronditi rajonin e Kashmirit, duke shkaktuar më shumë se 30.000 viktima, nga të cilat shumica e tyre fëmijë.
Në fund të vitit 2007, Pakistani ka qenë skenë e trazirave të ashpra për shkak të situatës së paqëndrueshme politike. Më 27 dhjetor 2007, lideri i partisë opozitare Benazir Bhutto u vra në një sulm pas një miting në qytetin e Ravalpindi.
Më 18 gusht 2008, duke ndjekur akuzat për shkelje të kushtetutës dhe hapjen e mëvonshëm të një procedure të fajësimit, Musharraf njoftoi dorëheqjen e tij duke deklaruar pafajësinë e tij. Pas dorëheqjes së tij si President i funksioneve Republikës ata kanë qenë të ndërmarra nga Presidenti i Senatit Mohammedmian Soomro në përputhje me kushtetutën e Pakistanit. 6 September, 2008 Asif Ali Zardari, ish-burri i Benazir Bhutto, u zgjodh President i ri.
Në vitin 2013, Musharraf kthehet në Pakistan, por është arrestuar; në zgjedhjet e ardhshme, pavarësisht dhunës së talibanëve; Mbizotëron Nawaz Sharif bëhet kryeministër për herë të tretë
Politika
Politika e brendshme
Zyrtarisht një republikë federale, dhe demokratike intermittently, Pakistani ka pasur një histori të gjatë të diktaturave ushtarake, duke përfshirë General Ayub Khan në vitet gjashtëdhjetë, gjeneral Zia-ul-Haq në vitet tetëdhjetë, dhe gjeneral Pervez Musharraf në vitin 1999. Ajo zgjedhjet e përgjithshme janë mbajtur në tetor të vitit 2002. më 22 maj 2004, Ministror Action Group Commonwealth ka ripranuar në Commonwealth Pakistan, duke njohur zyrtarisht progresin e saj në kthimin në demokraci.
Partitë politike
Dy partitë e mëdha në Pakistan janë Pakistan Peoples Party (Partia Pakistanit Popullore (PPP)) e ish-kryeministrit Benazir Bhuto dhe Pakistan Ligës Muslimane (Q) (Pakistan League Muslim (Q) (PML-Q)), presidenti Pervez Musharraf. Në mesin e partive të tjera të rëndësishme politike të përfshijnë muslimani League Pakistan (N) (PML-N) e ish-kryeministrit Nawaz Sharif, Lëvizja Muttahida Qaumi (Muttahida Lëvizjes Qaumi) (MQM) e ish-emigrantëve nga India në vitin 1947 dhe Partia kombëtare Awami (Awami kombëtare Party) të Pashto. Muttahida Majlis-e-Amal (Këshilli United i Veprimit), një koalicion i partive fetare të krijuara në kundërshtim me Qeverinë dhe zgjedhjen e tij për të mbështetur Shtetet e Bashkuara në luftën kundër terrorizmit.
100
Mbi vitin 100.
Pakistani
Politika
Historia e fundit politike
Në tetor të vitit 1999, gjenerali Pervez Musharraf përmbysi qeverinë civile pasi ka thënë se kryeministri Nawaz Sharif kishte rrëmbyer një fluturim komercial në të cilën Musharraf po udhëtonte, duke u përpjekur për të parandaluar ulje e tij në Karaçi. Musharraf mori kompetenca ekzekutive. Zgjedhjet lokale u mbajtën në vitin 2000; Musharraf shpalli veten president në vitin 2001.
99
Mbi vitin 99.
Pakistani
Politika
Një referendum kombëtar të mbajtur në prill 2002 ka miratuar emërimin e Musharafit si president, por votimi u pengua nga akuzat e mashtrimit, dhe opozita ka kontestuar fuqishëm legjitimitetin e presidencës Musharraf deri në fitoren e tij në Kolegjin Zgjedhor të Pakistanit në janar 2004.
Në vitin 2002 ata u mbajtën zgjedhjet parlamentare kombëtare, me Zafarullah Khan Jamali të Ligës së Pakistanit mysliman (PML) i cili fitoi postin e Kryeministrit. Pas më shumë se një vit e betejave politike në të dy dhomat, Musharraf nënshkroi një kompromis me disa nga kundërshtarët e tij parlamentare, duke marrë shumicën e dy të tretave të nevojshme për ndryshimin e Kushtetutës e Pakistanit në dhjetor 2003; grushti i tij i vitit 1999 shteti u legalizua në mënyrë retroaktive, dhe ai u dha mundësinë për të mbetet president nëse plotësohen disa kushte. Një Kolegji Zgjedhor - e cila përbëhej nga Asambleja Kombëtare, Senatit dhe kuvendet krahinore - jepet Musharraf një votëbesim [12] më 1 janar 2004, duke legjitimuar presidencën e tij deri në vitin 2007.
99
Vdekje
90er
Pakistani
Politika
Kryeministri Jamali dha dorëheqjen më 26 qershor 2004. Kreu i PLL Chaudhry Shujaat Hussain u bë ministër i përkohshëm kryeministër, dhe u pasua nga Ministri i Financave dhe ish-nënpresidentit Citibank Shaukat Aziz, i cili u bë Kryeministër më 28 gusht, 2004. Pavarësisht angazhimin e saj formal të japë dorëheqjen si shef i forcave të armatosura, 14 tetor, 2004, parlamenti i Pakistanit miratoi një ligj që lejon Presidenti Musharraf për të mbajtur dy zyra ", për të vazhduar luftën kundër terrorizmit dhe për të mbrojtur integritetin territorial të të Pakistan. "
Gjeografia
Gjeografia dhe klima e Pakistanit janë jashtëzakonisht të ndryshme, dhe vendi është shtëpia e një shumëllojshmërie të gjerë të kafshëve të egra. Pakistani mbulon një sipërfaqe prej 881,913 km2, afërsisht e barabartë me sipërfaqet tokësore të kombinuara të Francës dhe Mbretërisë së Bashkuar. Është vendi i 33-të më i madh për nga sipërfaqja e përgjithshme, megjithëse kjo renditje ndryshon në varësi të mënyrës se si numërohet territori i diskutueshëm i Kashmirit. Pakistani ka një vijë bregdetare 1,046 km përgjatë Detit Arabik dhe Gjirit të Omanit në jug dhe kufij tokësorë gjithsej prej 6,774 km: 2,430 km me Afganistanin, 523 km me Kinën, 2,912 km me Indinë dhe 909 km me Iranin. Ajo ndan një kufi detar me Omanin, dhe ndahet nga Taxhikistani nga Korridori Wakhan. Pakistani zë një vend të rëndësishëm gjeopolitikisht në udhëkryqin e Azisë Jugore, Lindjes së Mesme dhe Azisë Qendrore.
Klima ndryshon nga tropikale në të butë, me kushte të thata në jug bregdetar. Ka një sezon musonesh me përmbytje të shpeshta për shkak të reshjeve të dendura dhe një sezon të thatë me reshje dukshëm më të vogla ose aspak. Ka katër stinë të dallueshme në Pakistan: një dimër i freskët dhe i thatë nga dhjetori deri në shkurt; një pranverë e nxehtë dhe e thatë nga marsi deri në maj; sezoni i shirave të verës, ose periudha e musonit jugperëndimor, nga qershori deri në shtator; dhe periudha e musonit në tërheqje të tetorit dhe nëntorit. Reshjet ndryshojnë shumë nga viti në vit, dhe modelet e përmbytjeve alternative dhe thatësirës janë të zakonshme.
Ekonomia
Pakistani në fillim të formimit si shtet ka hasur në shumë vështirësi ekonomike. Ndarja e tij prej Indisë jo vetëm që është shprehur në shpërnguljen masive të popullsisë në të dy anët,por kufijtë e kanë ndarë një organizim të dikurshëm unik nacional ekonomik. Me këtë ndarje Pakistani ka fituar 20% të popullsisë, por i kanë takuar vetëm 10% të objekteve industriale e fare pak pasuri natyrore dhe instalime elektroenergjetike. Shteti ka qenë i goditur, sepse kufiri shtetëror midis Pakistanit dhe Indisë ka ndarë rajonet me lëndën e parë të pambukut, të orizit dhe të kallamit të sheqerit prej qendrave industriale të përpunimit. Pjesa më e madhe e popullsisë së shpërngulur myslimane prej Indisë në Pakistan ka qenë agrare, e cila në rrethana të dendësisë së madhe e agrare ia ka vështirësuar pozitën fshatarit. Përkundrazi, popullsisë idiane, e cila  është shpërngulur prej Pakistanit në Indi, ka qenë e një strukture tjetër: tregtarë, ekspertët dhe punëtorë të kualifikuar, që në ekonominë e shtetit nuk ka qenë barrë e rëndë.
Demografia
Pakistani kishte një popullsi prej 213,222,917, sipas rezultateve përfundimtare të Regjistrimit të 2017 të Pakistanit. Kjo shifër përfshin katër provincat e Pakistanit, Territorin e Kryeqytetit të Islamabadit, Azad Kashmirin dhe Gilgit-Baltistanin. Pakistani është vendi i pestë më i populluar në botë.
Ndryshimet dramatike sociale kanë çuar në urbanizimin dhe shfaqjen e dy megaqyteteve: Karaçi dhe Lahore. Popullsia urbane e vendit u trefishua midis viteve 1981 dhe 2017 (nga 23.8 milionë në 75.7 milionë), pasi shkalla e urbanizimit të Pakistanit u rrit nga 28.2% në 36.4%. Edhe me këtë, shkalla e urbanizimit të vendit mbetet një nga më të ulëtat në botë, dhe në vitin 2017, mbi 130 milionë pakistanezë (që përbëjnë gati 65% të popullsisë) jetonin në zonat rurale.
Për shkak të shkallës së lartë të lindshmërisë, e vlerësuar në 3.5 në vitin 2022, Pakistani ka një nga popullsitë më të reja në botë. Regjistrimi i vitit 2017 regjistroi se 40.3% e popullsisë së vendit ishte nën moshën 15 vjeç, ndërsa vetëm 3.7% e pakistanezëve ishin të moshës 65 ose më shumë. Mosha mesatare e vendit ishte 19 vjeç, ndërsa raporti i gjinive u regjistrua të ishte 105 meshkuj për 100 femra.
Feja
Feja shtetërore në Pakistan është Islami. Liria e fesë është e garantuar nga Kushtetuta e Pakistanit, e cila u siguron të gjithë qytetarëve të saj të drejtën për të shpallur, praktikuar dhe përhapur fenë e tyre që i nënshtrohet ligjit, rendit publik dhe moralit.
2007–08 Kategoria Superiore
Statistika të Kategorisë Superiore në sezonin 2007-08.
Pakistani
Feja
Përveç kësaj, disa pakistanezë gjithashtu nuk pohojnë asnjë besim (siç janë ateistët dhe agnostikët) në Pakistan. Sipas regjistrimit të vitit 1998, njerëzit që nuk deklaronin fenë e tyre përbënin 0.5% të popullsisë.
2007–08 Kategoria Superiore
Ky ishte Kampionati i 72të i Shqipërisë. Nisi më 24 gusht, 2007 dhe përfundoi më 17 maj, 2008.
Pakistani
Kultura
Shoqëria civile në Pakistan është kryesisht hierarkike, duke theksuar etikën kulturore lokale dhe vlerat tradicionale islame që rregullojnë jetën personale dhe politike. Njësia bazë e familjes është familja e zgjeruar, edhe pse për arsye socio-ekonomike ka pasur një tendencë në rritje drejt familjeve bërthamë. Veshja tradicionale për burrat dhe gratë është Shalwar Kameez; pantallonat, xhinset dhe këmisha janë gjithashtu të njohura te meshkujt. Në dekadat e fundit, klasa e mesme është rritur në rreth 35 milionë dhe klasa e lartë dhe e mesme në rreth 17 milionë, dhe pushteti po zhvendoset nga pronarët e tokave rurale në elitat e urbanizuara. Festat pakistaneze, duke përfshirë Fitër Bajrami, Kurban Bajrami, Ramazani, Krishtlindjet, Pashkët, Holi dhe Diwali, janë kryesisht me prejardhje fetare.
Veshjet, artet dhe moda
thumb|Njerëzit me veshje tradicionale në [[Pahari-Pothwari Neelum District in AJK]] Shalwar Kameez është veshja kombëtare e Pakistanit dhe vishet nga burrat dhe gratë në të katër provincat: Panxhab, Sindh, Baloçistan dhe Khyber Pakhtunkhwa dhe Azad Kashmir. Çdo krahinë ka stilin e vet të Shalwar Kameez. Pakistanezët veshin rroba në një gamë ngjyrash dhe modelesh të shkëlqyera dhe në llojin e pëlhurës (mëndafshi, byrynxhyk, pambuk, etj.). Përveç veshjes kombëtare, kostumet dhe kravatat e qepura shtëpiake shpesh vishen nga burrat dhe janë zakon në zyra, shkolla dhe tubime shoqërore.
Industria e modës ka lulëzuar në mjedisin në ndryshim të botës së modës. Që nga krijimi i Pakistanit, moda e tij ka evoluar në faza të ndryshme dhe ka zhvilluar një identitet unik. Sot, moda pakistaneze është një kombinim i veshjes tradicionale dhe moderne dhe është bërë një shenjë e kulturës pakistaneze. Pavarësisht tendencave moderne, format rajonale dhe tradicionale të veshjes kanë zhvilluar domethënien e tyre si një simbol i traditës vendase. Kjo modë rajonale vazhdon të evoluojë në forma më moderne dhe më të pastra. Këshilli i Dizajnit të Modës në Pakistan me seli në Lahore organizon Javën e Modës PFDC dhe Këshilli i Pakistanit të Modës me qendër në Karaçi organizon Javën e Modës në Pakistan. Java e parë e modës në Pakistan u mbajt në nëntor 2009.
Ushqim dhe pije
parapamje|E vendosur në bregun e [[Deti Arabik|Detit Arabik në Karaçi, Port Grand është një nga rrugët më të mëdha ushqimore të Azisë. ]]
Ushqim tradicional
Kuzhina pakistaneze është e ngjashme me atë të rajoneve të tjera të Azisë Jugore, me disa prej saj që kanë prejardhjen nga kuzhinat mbretërore të perandorëve mogul të shekullit të 16-të. Shumica e këtyre pjatave i kanë rrënjët në kuzhinën britanike, indiane, të Azisë Qendrore dhe të Lindjes së Mesme. Ndryshe nga kuzhina e Lindjes së Mesme, gatimi pakistanez përdor sasi të mëdha erëzash. Hudhra, xhenxhefili, shafrani i Indisë, speci djegës i kuq dhe [[garam masala}} përdoren në shumicën e pjatave, dhe gatimi në shtëpi përfshin rregullisht kerri, roti, një bukë e hollë e bërë nga gruri, është një ushqim bazë, që zakonisht shërbehet me kerri, mish, perime dhe thjerrëza. Orizi është gjithashtu i zakonshëm; shërbehet i thjeshtë, i skuqur me erëza dhe në pjata të ëmbla.
Lassi është një pije tradicionale në rajonin e Panxhabit. Çaji i zi me qumësht dhe sheqer është i popullarizuar në të gjithë Pakistanin dhe konsumohet çdo ditë nga shumica e popullsisë. Sohan halwa është një pjatë e ëmbël popullore nga rajoni jugor i provincës Punjab dhe shijohet në të gjithë Pakistanin.
Mjeshtri dhe dishepulli
Mjeshtri dhe dishepulli : tregime me autor Skënder Drini, red. Tonin Çobani. Botuar në vitin 2005 nga "Gjergj Fishta". Libri ka 191 faqe.
Keratokonusi
Keratokonusi është një sëmundje progresive e kornesë që evidentohet zakonisht rreth moshës 18 vjeç dhe konsiston në hollimin qëndror të saj. Për pasojë forma e kornesë ndryshon nga asferike në cilindrike dhe kjo sjell ulje të shikimit dhe rritjen progresive të astigmatizmit ( korrigjimit cilindrik). Etiologjia (shkaku) i saj është ende i panjohur, dhe ecuria e paparashikushme. Prek zakonisht të dy sytë. Në rastet ekstreme, hollimi progresiv i kornesë mund të çojë në çarje të saj.
Kornea
Kornea është pjesa transparente e përparme e syrit e cila mundëson hyrjen e rrezeve të dritës në brendësi të tij, për në retinë dhe prej andej përcillet në tru ku edhe realizohet perceptimi i imazhit. Kornea normale është një sipërfaqe e lëmuar, asferike në formën e xhamit të orës, e rrumbullakët në qendër dhe vjen duke u sheshuar në periferi. Kornea është e ndërtuar nga fibra të kolagjenit të orientuara kryesisht në mënyrë paralele.