cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muhamet Pirraku
Biografia
Nga vjeshta e vitit 1982 deri në dimrin e vitit 1983 punoi mjeshtër, murator e projektues, në Ndërtimtari të lartë. Nga kjo kohë deri në fillim të vitit 1990, për të ndikuar në rrjedhat politike e historiografike, në një anë, dhe për ta ushqyer shpirtin krijues, në anën tjetër, u detyrua t’i botojë, pa emrin e tij, disa trajtesa, studime dhe dy vepra, ndër më emblematiket për Isa Boletinin dhe për Hasan Prishtinën.
Edhe në rrethana të tilla, nga lëmi i publicistikës, i kulturës dhe i shkencës historiografike, deri tashti, M. Pirraku botoi mbi 477 zëra bibliografikë – artikuj, trajtesa, recensione, kritika, fejtone, studime në mbi 810 numra të shtypit ditor, javor e mujor dhe në revista shkencore. Dhjetëra nga këta zëra bibliografikë kanë madhësinë voluminoze të veprave monografike për probleme të veçanta të kulturës dhe të historisë shqiptare.
Pirraku, duke iu përgjigjur Ftesës së ndërgjegjes së vetë, pati rol të rëndësishëm në Lëvizjen për Pajtimin Gjithëshqiptar (përmes faljes së gjaqeve dhe të hasmërive) - 2 shkurt 1990- 17 maj 1992 dhe fuqimisht e mbështeti aktivitetin luftarak dhe politik çlirimtar të UÇK-së, në tri Shfaqjet e saj 1993-2001. I përcolli me kujdes trendët politike kombëtare dhe ndërkombëtare lidhur me statusin politik shtetëror të Kosovës nën administrimin e UNMIK-ut dhe me kohë bëri analiza historiografiko-politike në mbështetje të kauzës së shqiptarësisë dhe të shtetësisë së Kosovës. Pirraku punoi si këshilltar shkencor i Institutit Albanologjik të Prishtinës gjerë në pension.
Sebastian Haffner
Sebastian Haffner (* 27 dhjetor 1907 ne Berlin ; † 2 janar 1999 po aty ; në fakt quhet Raimund Pretzel) ka qene një publicist gjerman.
Revanija
Revanija është ëmbëlsirë që gatuhet në disa mënyra, sipas vendit. Më së shumti me miell, tlyn, sheqer, vezë të rrahura, pandespanjë dhe fugacë.
Ndër varietet njihen revanija me niseshte, me ermik në Berat, në tigan, dhe revani e rrahur në rrethin e Tepelenës.
Fakulteti i Historisë dhe Filologjisë i Universitetit të Tiranës
Fakulteti i Histori Filologjisë i Universitetit të Tiranës është një nga fakultetet të para te këtij universiteti.
Historiku
Fakulteti i Historisë dhe i Filologjisë i Universitetit të Tiranës është krijuar në vitin 1951, si pjesë e Institutit të Lartë Pedagogjik, që ka qenë institucioni i parë në Shqipëri për përgatitjen e mësuesve me arsim të lartë për shkencat shoqërore dhe natyrore. Me krijimin e Universitetit të Tiranës në vitin 1957, Fakulteti i Historisë dhe i Filologjisë u bë një nga shtatë fakultetet. Fillimisht ai përbëhej nga degët e historisë (më vonë histori – gjeografi), gjuhë – letërsisë dhe të gjuhës ruse. Qysh atëherë ai ka pësuar zgjerime dhe riorganizime të shumta. Kështu, në vitin akademik 1960 – 1961 iu shtua dega e gjuhës angleze dhe më 1966 ajo e gjuhës frënge. Më 1972 degët e gjuhëve të huaja u shkëputën nga ky fakultet për të formuar Fakultetin e Gjuhëve të Huaja, ndërsa dy vjet më vonë të dy fakultetet u bashkuan në një të vetëm, për t’u ndarë sërish në vitin 1992.
Në Fakultetin e Historisë dhe të Filologjisë kanë dhënë mësim personalitetet dhe shkencëtarët më të njohur shqiptarë në fushën e shkencave albanologjike, si: E. Çabej, A. Buda, M. Domi, Sh. Demiraj, S. Luarasi, N. Bulka, V. Kokona, I. Kadare, Q. Haxhihasani, S. Prifti, A. Kostallari, J. Xoxa etj.
Profesorati i këtij fakulteti ka dhënë një ndihmesë të dukshme edhe për ngritjen dhe funksionimin e fakulteteve të Universiteteve të tjera të Shqipërisë duke përfshirë dhe Universitetin e Prishtinës.
Sot në këtë fakultet funksionojnë katër degë: dega gjuhë – letërsi, histori, gjeografi dhe gazetari, e hapur në vitin 1992. Paralelisht me to, funksionojnë pa shkëputje nga puna degët gjuhë – letërsi, histori, gjeografi.
Fakulteti është i organizuar në pesë departamente: ai i historisë, i gjeografisë, i gjuhësisë, i letërsisë dhe i gazetarisë.
Stafi drejtues përbëhet nga dekani, dy zv. dekanët, kancelari dhe pesë përgjegjës departamentesh.
Numri i studentëve të tij ka ardhur duke u rritur nga viti në vit. Aktualisht në këtë vit shkollor vazhdojnë studimet 1758 studentë me shkëputje nga puna; 2144 studentë pa shkëputje nga puna. Që nga viti 1992 – 1993 pranimi i studentëve në fakultet (për të dy sistemet) bëhet mbi bazën e konkursit.
Fakulteti i Historisë dhe i Filologjisë ka qenë dhe është një qendër e rëndësishme shkencore e vendit, me një veprimtari të gjerë shkencore, ku përfshihet organizimi i konferencave shkencore dhe pjesëmarrja në tubime shkencore kombëtare, rajonale e ndërkombëtare, botimet e monografive, punimeve shkencore e të teksteve mësimore për shkollën e lartë, të mesme dhe 9-vjeçare etj. Njëherazi, ai mbetet institucioni më i rëndësishëm i vendit për përgatitjen dhe kualifikimin e studiuesve.
Sipas profileve përkatëse të shkencave albanologjike, këtu njihet e drejta e mbrojtjes së tezave të doktoratës prej kandidatësh vendas e të huaj. Kualifikimi pasuniversitar ka nisur qysh në vitin 1981, kur pranë tij u hapën disa kurse pasuniversitare njëvjeçare: fillimisht ai i psikologjisë, një vit më vonë kusi i gjuhës shqipe, në vitin 1984 kursi i historisë, më 1985 kursi i kritikës letrare dhe më 1987 kursi pasuniversitar i psikologjisë dhe i pedagogjisë pa shkëputje nga puna. Në vitin 1991 këto kurse u mbyllën, për t’u hapur përsëri më 1996, kësaj herë si shkolla pasuniversitare (fillimisht me korrespondencë), dmth. si shkallë e parë e një sistemi të plotë dyshkallësh të kualifikimit pasuniversitar që u ndërtua sipas departamenteve përkatëse: shkolla pasuniversitare e departamentit të Gjuhësisë, shkolla pasuniversitare e Departamentit të Letërsisë, shkolla pasuniversitare e Departamentit të Historisë dhe shkolla pasuniversitare e Departamentti të Gjeografisë.
Në këtë fakultet aktualisht ndjekin studimet e masterit 223 studentë dhe 88 studentë të diplomuar që vazhdojnë doktoraturën.
Edhe përmbajtja e procesit mësimor ka pasur ndryshime të shumta, në përputhje me shkallën e zhvillimit të shoqërisë shqiptare, me nevojat e saj dhe me kërkesat e shtuara para shkollës së lartë. Kështu, në fillim të gjitha degët kishin si detyrë kryesore përgatitjen e mësuesve për shkollën e mesme, megjithëse, në të vërtetë, mësuesit e diplomuar prej këtij Fakulteti kanë punuar edhe në ciklin e lartë të shkollës 8–vjeçare. Krahas kësaj, këto degë kanë siguruar edhe kontingjentin për institucionet kërkimore-shkencore dhe për institucionet e tjera kulturore të vendit, si të shtëpisë botuese, ATSH, Radioja e Televizioni, institutet e Akademisë dhe më vonë universitetet në rrethe etj. Për të plotësuar kërkesat e këtyre institucioneve për kuadra, duke filluar nga viti shkollor 1969–1970, pranë degëve gjuhë shqipe e letërsi dhe histori janë krijuar herë pas here, në varësi nga nevojat, edhe profile të veçanta për gjuhë të tjera të huaja, si për gjuhë latine, greke e vjetër, italiane, bullgare, rumune, serbo-kroate, çeke, poloneze, hungareze, gjermane e spanjolle.
Nisur nga nevojat e një përgatitje më të plotë të mësuesve dhe të specialistëve, edhe struktura edhe profili i degëve ka ardhur duke u ndryshuar. Kështu, në vitin 1982 u arrit ndarja e degës histori – gjeografi në dy degë të veçanta: histori me elemente të gjeografisë dhe gjeografi me elemente të historisë. Rezultatet pozitive të kësaj ndarje të pjesshme, ngritja e nivelit të kualifikimit të profesoratit dhe sidomos mundësitë e krijuara pas vitit 1990, e bënë të domosdoshëm thellimin e mëtejshëm të specializimit të këtyre degëve. Si rrjedhim tani të dyja degët e mësipërme kanë dy profile mësuesi dhe specialitet.
Këto specializime e profilizime janë shoqëruar edhe me një punë të madhe për hartimin e planeve të reja mësimore, të programeve të lëndëve shumta që janë shtuar në këto plane si dhe rishikimin e programeve të lëndëve ekzistuese, me qëllim që të pasqyrohen në to arritjet shkencore botërore.
Një ndihmesë të çmuar ka dhënë fakulteti i Historisë dhe i Filologjisë për përgatitjen e studentëve të huaj si përkthyes, gjuhëtarë, historianë, studiues të letërsisë etj. Veçanërisht e madhe ka qenë puna e bërë nga dega e gjuhës dhe e letërsisë shqipe pranë së cilës kanë studiuar dhe janë diplomuar 282 studentë nga 25 vendë të ndryshmë të botës, kryesisht nga vendet e Europës, nga Amerika, Azia e Afrika. Nga viti 1991 e këndej pranë Departamentit të Gjuhësisë kanë ardhur, kryesisht në kuadrin e konventave kulturore, studentë të huaj një pjesë e të cilëve pas përfundimit të kursit përgatitor njëvjeçar, po studiojnë për gjuhë shqipe dhe letërsi.
Përmes konventave kulturore e marrëveshjeve universitare, ky fakultet ka krijuar e po krijon bashkëpunime me institucione homologe si në Francë, Itali, Greqi, Austri, Gjermani, Angli, SHBA, Turqi, etj., kryesisht për kualifikim për shkëmbime shkencore etj. Një numër i madh pedagogësh e asistentësh kanë shkuar pranë këtyre universiteteve për kualifikime e specializime afatshkurta e afatgjata; studentët tanë tashmë po shkojnë në ekspedita mësimore në vendet fqinje të Ballkanit. Nga ana tjetër, pranë Fakultetit këto vitet e fundit kanë ardhur lektorë të huaj për të mbajtur kurse të plota e cikle leksionesh, për konferenca e kërkime shkencore.
Aktualisht janë hartuar të gjitha kurrikulat sipas Zonës Evropiane të Arsimit të Lartë. Sipas këtyre kurrikulave jepen diploma të nivelit të parë, diploma të nivelit të dytë, mastera të nivelit të parë, mastera të nivelit të dytë si dhe shkolla doktorate.
Organizimi i Fakultetit në Departamente
Në përbërje të Fakultetit të Historisë dhe Filologjisë janë këto departamente:
Autoritete drejtuese
Dekani: Prof Dr Sabri Laçi
Planet mësimore
Bachelor Studentët ndjekin studimet në Fakultetin e Historisë dhe të Filologjisë në njërën nga degët përkatëse:
Dega Akeologji dhe Trashëgimi Kulturore Dega Gazetari dhe Komunikim Dega Gjeografi Dega Gjuhësi Dega Histori Dega Letërsi
Cikli parë – Bachelor 3 vjet
Bachelor zgjat 3 vite akademike.
Programi mësimor përfshin lëndë të detyrueshme, lëndë me zgjedhje, praktika mësimore, ekspedita, detyra kursi etj. Titulli i diplomës është:
Bachelor në Arkeologji Bachelor në Gjuhësi Bachelor në Letërsi Bachelor në Histori Bachelor në Gjeografi Bachelor në Gazetari dhe Komunikim
Master i Shkencave Në Fakultetin e Historisë dhe të Filologjisë zhvillohet Master i Shkencave në departamentet:
Departamenti i Gjuhësisë Drejtimi: “Gjuhësi e sotme” Drejtimi: “Gjuhësi historike” Departamenti i Letërsisë Drejtimi: “Teori dhe kritikë letrare” Drejtimi: “Letërsi e përgjithshme dhe e krahasuar” Drejtimi: “Studime letrare shqipe dhe antropologji kulti” Departamenti i Historisë Drejtimi: “Histori” Drejtimi: “Marrëdhënie ndërkombëtare” Departamenti i Arkeologjisë Drejtimi: “Arkeologji” Drejtimi: “Trashëgimi kulturore” Departamenti i Gjeografisë 1. Drejtimi: “Gjeografi”
Titulli i Diplomës është:
1. Master i Shkencave në Gjuhë, drejtimi:
“Gjuhësi e sotme”; “Gjuhësi historike”;
2. Master i Shkencave në Letërsi, drejtimi:
“Teori dhe kritikë letrare”; “Letërsi e përgjithshme dhe e krahasuar”: “Studime letrare shqipe dhe antropologji kulti”;
3. Master i Shkencave në Histori, drejtimi:
Gjuha brithenig
Brithenig është një gjuhë artificiale e krijuar nga Andrew Smith më 1996.
Fakulteti i Historisë dhe Filologjisë i Universitetit të Tiranës
Planet mësimore
“Histori”; “Marrëdhënie ndërkombëtare”;
4. Master i Shkencave në Gjeografi, drejtimi:
“Gjeografi”
5. Master i Shkencave në Gazetari dhe Komunikim, drejtimi:
David Chokachi
parapamje|right|David Chokachi David Chokachi (lindur si David Al-Chokhachy, më 16 janar, 1968 në Plymouth, Massachusetts) është një aktor televiziv amerikan. Ai lindi nga baba turko-iraken dhe nënë finlandeze.
Fakulteti i Historisë dhe Filologjisë i Universitetit të Tiranës
Planet mësimore
“Marrëdhënie publike” “Gazetari europiane dhe ndërkombëtare” “Komunikimi ndërkulturor” “Marketing mediatik” “Drejtimi dhe menaxhimi i mediave”
6. Master i Shkencave në Arkeologji dhe Trashëgimi Kulturore
David Chokachi
Ai është zgjedhur nga revista People si një nga "50 Njerëzit më të bukur në Botë" në vitin 1997.
Fakulteti i Historisë dhe Filologjisë i Universitetit të Tiranës
Planet mësimore
“Arkeologji”, “Trashëgimi kulturore”
David Chokachi
Është shoqëruar me aktoren Brooke Langton nga viti 1997-1998. Është martuar me Susan Brubaker në vitin 2004. Është i gjate 1,80 m.
Fakulteti i Historisë dhe Filologjisë i Universitetit të Tiranës
Planet mësimore
Master Profesional Në Fakultetin e Historisë dhe të Filologjisë zhvillohet Master Profesional në departamentet:
a) Departamenti i Gjuhësisë
1. Master Profesional në “Mesuesi” 2. Master Profesional në “Redaktori”
b) Departamenti i Letërsisë
1. Master Profesional në “Mesuesi”
c) Departamenti i Historisë
d) Departamenti i Gjeografisë 1. Master Profesional në “Mesuesi”
e) Departamenti i Arkeologjisë dhe Trashëgimisë Kulturore 1. Guidë Turistike
Kjo diplomë zgjat 1 vit akademik.
Master Profesional në Gjuhësi, drejtimi: “Mesuesi” “Redaktori” Master Profesional në Letërsi, drejtimi: “Mesuesi” Master Profesional në Histori, drejtimi: “Mesuesi” “Arkivistikë” Master Profesional në Gjeografi, drejtimi: “Mesuesi”
Dannii Minogue
Dannii Minogue lindi më 20 tetor 1971 në Melbourne, Australia si Danielle Jane Minogue. Është një këngëtare, aktore, fotomodel dhe personalitet televiziv australiane.
Minogue arritur sukses të hershme me hite të tilla si Love and Kisses (1991) dhe This Is It (1993), edhe pse me lirimin e albumit të saj të dytë, popullaritetin e saj si një këngëtare e kishte refuzuar. Interesin e saj në muzikë dance ndikuar albumin e saj të tretë Girl (1997). Albumin e saj Neon Nights (2003) u bë më të suksesshëm të karrierës së saj. Që nga viti 2007, Minogue ka vendosur veten si një gjyqtar shfaqje të suksesshme talentin dhe personalitet televiziv.
Kategoria e Parë 1956
Statistika të Kategorisë së Parë në sezonin 1956.
Ky ishte Kampionati i 22-të i Shqipërisë. Nisi më 11 mars, 1956 dhe përfundoi më 8 nëntor, 1956.
Der Untergang
Der Untergang (Rënia) është film i vitit 2004 me regji te Oliver Hirschbiegel
Roli i diktatorit interpretohet nga aktori zvicerian Bruno Ganz.
Shih dhe kete
Filmi mori frymezua nga 2 libra DISFATA shkruar nga Joachim Fest, qe ishte historian dhe autor i biografise se Hitlerit, dhe DERI NE MOMENTIN E FUNDIT, ditari i vete sekretares se diktatorit.
Per perzgjedhjen e aktoreve është treguar shume kujdes duke perzgjedhur per kinoprove, ata aktore te cilet kishin ngjashmeri me oficeret naziste, gjithashtu truku qe i është aplikuar aktorit Bruno Ganz e ka bere mjaft te ngjashem me diktatorin nazist. Shume vemendje i është perkushtuar dhe rindertimit te bunkerit dhe rrenojave te Berlinit. Filmi ne gjithe boten mundi te nxirrte rreth 92 milion dollare fitime.
Kantoni Seyssel (Ain)
Kantoni Seyssel (Ain) (frëngjisht: Canton de Seyssel (Ain)) është një kanton në departamentin Ain, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Seyssel. Ka sipërfaqe 100.71km2 dhe popullsi 5663 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Seyssel (Ain) aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Kodi i mallërave 8900
Kodi i mallërave 8900 është pjesa e numrave çelës nga 8901 të kodit të mallërave në Kosovë. Tabela e më poshtme është e shkallës së parë d.m.th çelsat më të gjatë se kater shifra nuk janë përfshirë.
São Paulo FC
São Paulo Futebol Clube ( Portugalisht : [sɐ̃w ˈpawlu fuʧiˈbɔw ˈklubi]), njohur më thjesht si São Paulo, është klub profesionist futbollistik me seli në Sao Paulos, Brazil.
São Paulo FC është klubi më i suksesshëm në Brazil me 18 tituj gjithsej. Është gjithashtu klubi i vetëm brazilian që është tre herë kampion bote.
Klubi luan në Paulistão (liga e parë vendore e shtetit të Sao Paulos, dhe në Brasileirão (liga elitare e futbollit brazilian), duke qënë vetëm një nga pesë klubet e vetme që nuk kanë rënë asnjëherë, sëbashku me Santosin, Flamengon, Internacionalin dhe Cruzeiron. Sa për titujt ndërkombëtarë, São Paulo është skuadra më e suksesshme në Brazil, duke fituar plot 12 tituj ndërkombëtarë. Gjithashtu São Paulo është një nga skuadrat më të suksesshme amerikano-jugore për titujt e përgjithshëm, duke fituar 21 tituj brënda shtetit, përfshirë gjashtë tituj Brasileirão, tre Copa Libertadores, një Copa Sudamericana, një Supercopa Sudamericana, një Copa CONMEBOL (paraardhësi i trofeut aktual Copa Sudamericana),     dy Recopa Sudamericana, dy Kupa Ndërkontinentale dhe një FIFA Kupë Botë për Klube.
Shekullarizmi
Shekullarizmi buron nga pikëpamjet intelektuale të filozofëve grekë dhe romakë si Epikuri dhe Mark Aureli; nga mendimtarët iluministë si John Locke, Denis Diderot, Voltaire, Baruch Spinoza, James Madison, Thomas Jefferson dhe Thomas Paine; dhe nga mendimtarët e lirë dhe ateistë të tillë si Robert Ingersoll, Bertrand Russell dhe Christopher Hitchens.
Qëllimet dhe argumentet në mbështetje të shekullarizmit ndryshojnë shumë. Në shekullarizmin evropian, është argumentuar se shekullarizmi është një lëvizje drejt modernizimit dhe larg vlerave tradicionale fetare (të njohura edhe si shekullarizimi). Ky lloj i shekularizmit, në një nivel shoqëror ose filozofik, ka ndodhur shpesh duke ruajtur një kishë zyrtare shtetërore ose mbështetje tjetër shtetërore të fesë. Në Shtetet e Bashkuara, disa argumentojnë se shekullarizmi shtetëror ka shërbyer në një masë më të madhe për të mbrojtur fenë dhe fetë nga ndërhyrjet qeveritare, ndërkohë që laicizmi në një nivel shoqëror është më pak i përhapur.
Profesori italian i së drejtës Alberico Gentili (1552-1608) ka qenë i pari që ndau shekullarizmin nga ligji i kanonik dhe teologjia katolike romake. Termi "shekullarizmi" është përdorur më parë nga shkrimtari britanik George Jacob Holyoake në vitin 1851.
Ti Ti Ti
Ti Ti Ti ishte një Telenovelë e Brazilit që u transmetuar nga Rede Globo Network nga 19 korrik, 2010.
Protagonistët janë Murilo Benicio, Alexandre Borges, Cláudia Raia, Christiane Torloni, Malu Mader.
Moshe Cukerman
Moshe Zuckermann (* 1949 në Tel Aviv) është sociolog izraelit dhe profesor për histori dhe filozofi ne Universitetin e Tel Aviv-it.
Yasmine Bleeth
Yasmine Amanda Bleeth (lindi me 14 qershor 1968, në New York City) është një aktore amerikane.
Ajo luajti në TV serialin Baywatch, si Caroline Holden.
Kur ajo ishte 20 vjeçe, nëna e saj vdiq nga kanceri i gjirit në moshën 47 vjeçare.
Ajo 1995 u përgjodh nga revista People "50 njerëzit me te bukur ne botë".
Ajo martohet me Paul Cerrito, në Santa Barbara, California, me 25 gusht, 2002. Ata u njohën bashkë në kliniken kur ajo u shtrua per here te pare nga droga ne vitin 2000. Ajo ka pasur përherë probleme me drogën. Ne vitin 2003 shkruan nje artikull, ku shprehet se ajo kërkon te lej drogën. Është arrestuar disa here për posesion droge. Tashme jeton në Birmingham, Michigan.
Kantoni Jarville-la-Malgrange
Përbërja aktuale
Kantoni Jarville-la-Malgrange aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Transistori
thumb|Lloje të ndryshme të transistorëve Lloji i parë i transistorit që është zbuluar është transistori bipolarë. Ky transistor i ka tri shtresa gjysmëpërçuesish, ku në mes dy tipash të tipit p është vendosur një shtresë e hollë e tipit n, duke formuar transistorin PNP. Ngjashëm fitohet edhe tipi NPN. Vetia e transistorit është se ai funksionon si ndërprerës elektronik. Kjo mundëson përdorimin e transistorëve në qarqet logjike digjitale, në qarqet aritmetike të procesorëve të kompjuterëve personal, në memoriet e kompjuterëve dhe në shumë zbatime të tjera.
Historia
thumb|340px|Transistori i parë. Synimi i parë për zbulimin e transistorit u bë në Kanada nga fizikani austo-hungarez Julis E.Lilienfeld më 22 tetor 1925. Synim tjetër ishte edhe në vtin 1934 nga fizikani gjerman Sr. Oskar Heil por pa sukses. Aplikimi i transitorëve të parë daton që nga viti 1949, kur fizikani Shokli (William B. Shockley) shpjegoi parimin e punës së transistorëve me sipërfaqe kontaktuese. Prej asaj kohe deri sot janë prodhuar lloje të ndryshëm të transistorëve si edhe nga materiale të ndryshme. Edhe sot bëhen hulumtime për përsosjen e transistorëve si dhe aplikimin e tyre. Transistorët janë bërë elemente të domosdoshme në aparatet e ndryshëm elektronike duke filluar prej tyre më të thjeshta e deri tek ato më të ndërlikuara. Që nga viti 1949 transitorët plotësisht kanë zëvendësuar gypat elektronikë, që pothuajse kanë kaluar në harresë, në qarqet e ndryshme elektronike.
Llojet e transistorëve
Shtresat e skajshme të transistorit janë emërtuar si Emiter dhe Kolektor (ang.: Emmiter –E dhe Collector-C), ndërsa shtresa e mesme quhet Bazë, (ang. Base-B). Ky lloj i transistorit është përdorur shumë në të kaluarën, veçanërisht si element i veçantë elektronik. Në teknikën e qarqeve të integruara ky lloj i transistorit sot përdoret më pak për shkak se ndërtimi në teknikën e integruar është më i ndërlikuar. Një lloj i veçantë i transistorit që ka zbatim shumë të gjerë, veçanërisht në teknologjinë e qarqeve të integruara digjitale, është transistori me efekt të fushës elektrike (ang.: Field Effect Transistor - FET) dhe sidomos lloji MOSFET apo thjeshtë MOS (ang.:Metal Oxide Seminductor-MOS) me shumë variante dhe nënvariante të tij. Elektroda e tij shënohet me D, S dhe G (ang. Drain, Source and Gate), që në shqip do të thotë Rrjedhë, Burim dhe Portë. thumb|right|300px|Lloji i transistorit MOSFET me elementet D, S dhe G. Rryma kryesore që kalon prej D në S kontrollohet me fushën elektrike që shkakton potenciali i elektrodës kontrolluese G. Kur në G ka potencial pozitiv ndaj S, transistori përçon rrymën, sepse në atë rast, për shkak të ndikimit të fushës elektrike të krijuar në G, në shtresën p të trupit të transitorit formohet një kanal përçues i tipit n. Në rastin tjetër kur nuk ka potencial në G, rryma nuk rrjedh fare.
Lidhja e transistorit
Transistori mund të jenë të tipit p-n-p dhe të tipit n-p-n. Te tipat e tillë të transitorëve bartësit kryesorë të elektricitetit janë elektronet dhe vrima dhe për këtë arsye quhen transistorë bipolarë. Përveç këtyre tipave, kemi edhe transistorë unipolarë. Atëherë mund të thuhet se transistori është sistem elektronik i përbërë prej elementeve kryesore: emiterit E, kolektorit C, dhe bazës B. Transistorët unipolarë punojnë vetëm më një lloj elektriciteti: elektrone ose vrima. Këta transitorë janë të njohur me emërtimin transistorë me efekt të fushës. Nëse e kemi të qartë parimin e punës dhe funksionimin e diodës kristalore, lehtë mund të kuptojmë edhe dukuritë fizike të transistorëve, pasi që transitori paraqet një kombinim të dy diodave kristalore. Transistori në qarqet elektrike mund të lidhet në tri mënyra: me bazë të përbashkët, me emiter të përbashkët dhe me kolektorë përbashkët. Duhet cekur se çdo lidhje i ka përparësitë e veta në aplikimin praktik të tyre në jetën e përditshme.
thumb|right|ipi i transistorit p-n-p dhe n-p-n thumb|300px| Qarku emiter-bazë, quhet qark hyrë, ndërsa ai kolektor-bazë, quhet qark dalës. Kontakti emiter-bazë ka polarizimin direkt, ndërsa kontakti kolektor-bazë ka polarizimin invers. Në këtë rast qarku emiter-bazë quhet qarku hyrës, ndërsa qarku kolektor-bazë quhet qarku dalës. Elektronet kolonë prej emiterit në bazë, me fjalë të tjera rryma ka kahun e kundërt prej qarkut të jashtëm në transitor dhe ky kah i rrymës elektrike merret si kah negativ. Në qoftë se kahu i rrymës elektrike në transistor përputhet me kahun në qarkun e jashtëm, ky kah i rrymës konsiderohet, natyrisht me marrëveshje, si kah pozitiv. Rryma e kolektorit varet nga rryma e emiterit. Parimisht, transitorit i tipit n-p-n punon sikurse transistori i tipit p-n-p. Transitori me emiter të përbashkët më së shumtë aplikohet në qarqet elektrike. Ky transitor përforcon shumë rrymën dhe tensionet e transistorit, por edhe nga temperatura
Transistorët MOS
Ekzistojnë dy lloje kryesore të transistorësh MOS, që dallohen sipas kanalit përçues që formohet: n-Mos me kanal të tipit n dhe p-MOS me kanal të tipit p. Parametrat themelorë të transistorëve Mos janë rryma maksimale D-S, tensioni i pragut të përçimit në mes G-S, tensioni maksimal në mes D-S, frekuenca maksimale e komutimit etj.
Qarqet logjike dhe funksionet themelore logjike
Qarqet logjike janë qarqe digjitale që i kryejnë funksionet logjike. Funksionet themelore logjike janë: DHE, OSE, Anasjella (Inversioni), JO-DHE dhe JO-OSE. Qarqet logjike DHE dhe OSE ndërtohen në bazë të qarqeve JO-DHE dhe JO-OSE. Këto qarqe elementare logjike lidhen në qarqet e integruara digjitale. Shembuj të ndërtimit të qarqeve logjike, i përkasin familjes së qarqeve të integruara n-MOS. Ekzistojnë shumë familje të tjera qarqesh të integruara ku skemat e realizimit të funksioneve logjike janë të ndryshme nga këto.
Bono
Paul David Hewson (i lindur më 10 maj 1960 në Glasnevin, Dublin, Irlandë), i njohur me pseudonimin Bono, është vokalisti kryesor i rock bendit irlandez U2. Bono u lind dhe u rrit në Dublin, dhe vijoi Mount Temple Comprehensive School ku ai e njoftoi gruan e tij të ardhshme, Ali Hewson, si dhe anëtarët e ardhshëm të U2-së. Që nga ajo kohë ai është quajtur Bono nga familja dhe anëtarët e bendit. Bono i shkruan pothuajse të gjitha tekstet e këngëve të U2-së, zakonsiht duke përdorur tema politike, sociale dhe fetare. Gjatë viteve të hershme, tekstet e Bonos kontribuan në tonin rebel të U2-së. Me kalimin e kohës tekstet e tij u inspiruan më shumë nga eksperiencat e tij personale.
Forcat e Armatosura Egjiptiane
Forcat e Armatosura egjiptiane janë më të mëdha në Afrikë, dhe Lindjen e Mesme. Ajo është themeluar në vitin 1922, e përbërë nga të Ushtrisë egjiptiane, Marinës egjiptian, egjiptian Forcat Ajrore dhe Forcat Ajrore egjiptiane Mbrojtjes.
Presidenti i Republikës shërben si Komandant Suprem i Forcave të Armatosura. Ministri i Mbrojtjes dhe Komandanti i Përgjithshëm i Forcave të Armatosura, oficeri i lartë me uniformë, është gjeneral kolonel Mohamed Zaki (që nga qershori 2018), dhe shefi i shtabit është gjeneral-lejtnant Osama Askar (që nga tetori 2021).
Anëtarët e lartë të ushtrisë mund të mbledhin Këshillin e Lartë të Forcave të Armatosura, si për shembull gjatë rrjedhës së Revolucionit Egjiptian të vitit 2011, kur Presidenti Mubarak dha dorëheqjen dhe transferoi pushtetin në këtë organ më 11 shkurt 2011.
Armatimi i forcave të armatosura egjiptiane ndryshon midis burimeve lindore dhe perëndimore përmes dërgesave të armëve. Shumë nga pajisjet prodhohen në vend në fabrikat egjiptiane. Forcat e armatosura egjiptiane festojnë përvjetorin e tyre më 6 tetor çdo vit për të përkujtuar Kalimin e Suezit gjatë Luftës së Tetorit të vitit 1973.
Forcat e armatosura moderne egjiptiane janë përfshirë në kriza dhe luftëra të shumta që nga pavarësia, nga Lufta Arabo-Izraelite e vitit 1948, Revolucioni Egjiptian i vitit 1952, Kriza e Suezit, Lufta Civile e Jemenit të Veriut, Lufta Gjashtë Ditore, Lufta Civile Nigeriane, Lufta e Shkatërrimit, Lufta e Jom Kipurit, trazirat e bukës egjiptiane, trazirat e rekrutëve egjiptianë të vitit 1986, Lufta Egjiptiano-Libiane, Lufta e Gjirit, Lufta kundër Terrorit, Kriza Egjiptiane, Lufta e Dytë Civile Libiane, Lufta kundër ISIL dhe kryengritja e Sinait.
Rrafshi i Kosovës
Rrafshi i Kosovës (Косово / Kosovo), është njësi gjeografike e Regjionit Lindor të Kosovës.
Gjeografia
Prej pikës më veriore në malin e Kopaonikut dhe asaj më jugore në Karadakun e Shkupit e ndan largësia prej 125km dhe gjerësia nga pjesa më ekstreme e Drenicës e deri në zonën e Gollakut prej 80km. Fushën e përbëjnë tri tërësi: Fusha e Moravës, Fusha e Kosovës dhe Fusha e Llapit.
Fusha e Kosovës zë pozitën qëndrore në mes të zonës malore të Kopaonikut dhe Rogoznës në veri, Malit Sharr dhe Karadakut të Shkupit në jug, zonës kodrinore të Drenicës në perëndim , dhe asaj të Novobërdës dhe Gollakut në lindje. Ajo ka një formë si të zgjatur dhe të ngushtë, që përngjan si një lloj rripi. Prej Mitrovicës deri në Kaçanik ajo shtrihet një gjatësi prej 84km, ndërsa gjerësia e saj më e madhe ëshët ajo në mes të Prishtinës dhe Sllatinës gjerë 14km. Përafërsisht prej 500-650 m lartësi mbidetare, Fusha e Kosovës është më e lartë se ajo e Dukagjinit.
Fusha e Llapit zë pozitën verilindore të Kosovës. Gjendet në mes të Kopaonikut në veriperëndim dhe krahinës së Novobërdës në juglindje në rrjedhjen e lumit Llap. Me 18km gjatësi dhe 5km gjerësi është njëra ndër fusha më të vogla të Rrafshit të Kosovës.
Fusha e Moravës shtrihet në mes të zonës së Novobërdës dhe Gollakut në veri dhe Karadakut të Shkupit në jug. Është formuar nga rrjedhjet ujore të Moravës së Binçës dhe Kriva Rekës. Me 273 km2 sa është pjesa më e ulët, Fusha e Moravës është pesë herë më e vogël se ajo e Kosovës.
Pozita Gjeografike
Në veri Rrafshin e Kosovës e mbyll kompleksi malor i Kopaonikut dhe Rogoznës, e në jug ai i Sharrit dhe Karadaku i Shkupit. Me anë të Drenicës korrespondon me Rrafshin e Dukagjinit e me luginën e Moravës së Binçës me pjesën lindore të Kosovës (Bujanoc, Preshevë, Medvegjë).Ndonëse kështu e kufizuar, na bën të përfundojmë se Rrafshi i Kosovës ka një pozitë relativisht të mbyllur e më pak atraktive dhe funksionale. Predispozita e rrjedhjeve ujore i bën të mundshëm një kontakt me të gjitha viset, jo vetëm të Kosovës por edhe të Gadishullit Ballkanik. Me anë të luginës së Ibrit, Rrafshi i Kosovës lidhet me brendinë e Gadishullit Ballkanik dhe viset bregdetare të detit Adriatik. Lepenci konvergjon me luginën e Vardarit, duke i hapur rrugë Rrafshit të Kosovës kah deti Egje. Rrafshi i Kosovës me anë të luginës së Moravës së Binçës kontakton me arteriet kryesore të Moravës dhe Vardarit. Pozita e volitshme gjeografike e këtyre lumenjëve e ka hapur Rrafshin e Kosovës ndaj të gjitha viseve që e rrethojnë, duke i dhënë një funksion të rëndësishëm gjeostrategjik në tërë Gadishullin Ballkanik.
Demografia
Rrafshi i Kosovës ka një hapsirë relativisht të vogël, por me një popullësi mjaft të madhe rreth 1 milion banorë , paraqet njërin ndër regjionet më të banuara. Rrafshi I Kosovës, zë pjesën Lindore të Republikës Së Kosovës.Prej Pikës Veriore Më Veriore në malin Kopaonik dhe asaj , Jugore Karadakun E Shkupit, E ndan Largësia prej 125KM,kurse Gjerësia më e madhe midis pjesëve te skajshme Të Drenicës Dhe Të Gollakut është 8oKM. Ndonëse i Rrethuar Me Male Rrafshi i Kosovës Lidhet Me shumë vise me luginat e lumenjëve: Ibër,Sitnicë Dhe Moravë e Binçit Te Cilat Janë Vija Ujore, Që Lidhin Kosovën Me Brendësinë E Gadishullit Ballkanik Me Dete Te Aferme.
Ergys Kaçe
Ergys Kaçe (lindur më 8 korrik 1993) është një futbollist shqiptar i cili luan aktualisht me PAOK në Superligën Greke dhe me kombëtaren shqiptare. Ai është përshkruar nga media si një "mefushori mbrojtës klasik dhe i shkathët". Kaçe është gjithashtu lojtar i kombëtares U–21 dhe është kapiten i saj.
Jeta e hershme
Kaçe ka lindur në Korçë të Shqipërisë, por familja e tij lëvizi në Greqi kur ai ishte vetëm tre vjeç. Ai filloi karrierën e tij të rinisë te Achilleas Triandrias, ku më pas ai u transferua te akademia e PAOK në vitin 2005, dhe firmosi kontratën e tij të parë profesioniste në dhjetor 2010.
PAOK
Kaçe bëri debutimin në ligë me PAOK-un më 5 janar 2011 gjatë barazimit 1–1 jashtë fushe kundër Panserraikos, ai zëvëndësoi Stefanos Athanasiadis në minutën e 68. Ai nuk luajti më asnjë ndeshje me skuadrës e parë gjatë sezonit 2010–11 sepse ishte vendosur në skuadrën nën-20.
Huazimi te Anagennisi Epanomi
Kaçe u huazua te skuadra greke Anagennisi Epanomi në Football League për sezonin 2011–12. Më vonë, ai u vendos si titullar pas performancave të mira në fillim të sezonit, dhe e përfundoi sezonin me 19 ndeshje në ligë dhe një gol të shënuar kundër Panachaiki në fitoren 6–1 në shtëpi.
Rikthimi tek PAOK
Pas rikthimit të tij te PAOK, trajneri i ri i klubit Giorgos Donis i besoi atij një vend në formacionin startues, sëbashku me të rinjtë e tjerë të skuadrës. Kaçe ishte i pranishëm në të dyja ndeshjet e raundit të tretë kualifikues të Ligës së Europës 2012–13 kundër Bnei Yehuda, dhe sigurisht në të dy ndeshjet play–off kundër Rapid Wien. Më 31 tetor, lojtari rinovoi kontratën e tij me klubin për katër deri në pesë vitet e ardhshme. Kontrata e re erdhi si një shpërblim për performancat e mira të bëra gjatë sezonit. Më 3 mars, ai shënoi golin e parë për klubin nga një gjuajte prej 33 metrash distancë në fitoren 4–2 kundër Panionios. Kaçe pati një sezon shumë të mirë me PAOK-un duke shënuar një gol dhe duke dhuruar dy assista në 41 ndeshje.
Kaçe filloi sezonin e tij të dytë me PAOK-un kundër Schalkes në dy ndeshjet e raundit play–off të Ligës së Kampioneve dhe filloi Superligën kundër Panetolikos.
Kontradiktat me PAOK-un dhe mendimi i Greqisë
Më 4 shtator 2013, Kaçe ishte përfshirë në një skandal politik racist pas ai shpërndau një foto të vetën i veshur një bluzë me simbolin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës në faqen e tij në Facebook. Kjo gjë solli shpërthimin e mediave në Greqi dhe Kaçe u kritikua për xhestin e tij. Kaçe deklaroi se ai nuk e dinte domethënien e simbolit pasi ai kishte lënë Shqipërinë që në moshën tre vjeçare, por u gjobit nga klubi dhe më vonë u kritikua nga pala greke neo-naziste Agimi i Artë, gjë që solli që një grup tifozësh të PAOK-ut të sulmonin Agimin i Artë. UEFA tha: "Mos u merrni me një lojtarë ku kjo nuk është në kompetencën tuaj", ndërsa trajneri i kombëtares shqiptare Gianni De Biasi i foli presidentit të PAOK-ut Zisis Vryzas, duke i thënë që ta linin lojtarin në paqe dhe të mos fajsoheshe kot. Sali Berisha, ish kryeministri i Shqipërisë, i cili gjithashtu erdhi në mbrojtje të Kaçes, tha: "Kace është viktimë e nacionalizmit raciste", ndërkohë që trajneri i skuadrës Huub Stevens akuzoi klubin duke thënë: "ju jeni duke e ekzagjeruar me atë lojtar". Presidenti i Federatës Shqiptare të Futbollit, Armand Duka, dërgoi një letër te presidenti i UEFA-s Michel Platini duke pretenduar se situata është ekzagjëruar. Kaçe i kërkoi falje klubit por sërisht mbeti i pezulluar. Pasi i mbaroi pezullimi, Kaçe u rikthye në stërvitje por klubi vendosi që t'a nxirrte në shitje në merkaton dimërore.
Rikthimi i papritur
Pas gjith kësaj, Kaçe bëri një rikthim të papritur në skuadër. Ai u rikthye në një seancë stërvitore dhe më 18 dhjetor 2013 u grrumbullua për ndeshjen kundër Atromitos, por që ishte një zëvëndësues i papërdorur gjatë ndeshjes. Ai luajti ndeshjen e parë pas pezullimit më 9 janar 2014 kundër Iraklis, një ndeshje e vlefshme për Kupën e futbollit Grek ku Kaçe hyri në fushe në minutën e 76 në vend të Alexandros Tziolis. Në ligë, pasi qëndroi pesë ndeshje si zëvëndësim i papërdorur, më 26 janar ai luajti ndeshjen e parë në ligë pas pezullimit kundër Veriës ku ai luajti në të gjithë ndeshjen që rezultoi një fitore 4–1. Ai u rikthye për të luajtur në fazën nokaut të 2013–14 Ligës së Europës kundër Benficës më 20 shkurt 2014, ndeshja u humb me rezultatin 0–1 me Kaçen që luajti në të gjithë ndeshjen. Kaçe shënoi një gol në fitoren 3–0 kundër Panthrakikos më 23 shkurt 2014, ai më vonë u shpall lojtari i ndeshjes.
Karriera ndërkombëtare
Kaçe luajti 4 ndeshje me kombëtaren shqiptare U–21 të futbollit në një turnament miqësorë në Slloveni ndërmjet 23 dhe 30 marsit të vitit 2011.
Në listën e thirrjeve publikuar nga trajneri Gianni De Biasi për miqësoren kundër Bjellorusisë, Kaçe nuk ishte pjesë sepse ishte thirrur nga kombëtarja U–21 për ndeshjet e rradhës kundër Hungarisë U–21 dhe Spanjës U–21 respektivisht më 14 dhe 18 nëntor për kualifikueset e 2015 UEFA Kampionatit U–21 të futbollit. Në ndeshjen e parë kundër Hungarisë U–21, ai u emërua kapiten i skuadrës dhe ndeshja u fitua me rezultatin 0–2 në Budapest.
Klubet
Redaktuar më 27 shkurt 2014
PAOK
Personale
Ingeborga Dapkūnaitė
Ingeborga Edmundovna Dapkūnaitė (e lindur më 20 janar 1963) është aktore lituaneze e teatrit dhe kinemasë,  e cila luan kryesisht në filma rus. Fituese e çmimit "Nika" në vitin 1994 për aktoren më të Mirë.
Biografia
Ingeborga Dapkunaite u lind në Vilnius, RSS e Lituanisë, Bashkimin Sovjetik. Babai i saj ishte një diplomat dhe nëna e saj ishte një meteorologjiste. Për shumë vite prindërit e saj punonin në Moskë, dhe ajo i shihte ato vetëm në festa. Për të kujdeseshin gjyshërit e saj, një xhaxha dhe tezja, muzikantë në një orkestër teatri, gjatë mungesës së prindërve të saj.
Karriera
Ajo ka pasur një numër të roleve të vogla në disa filma kryesorë të Hollywood duke përfshirë Mission: Impossible (1996) dhe Seven Years in Tibet (1997), në këtë të fundit ajo paraqitet si gruaja e Heinrich Harrer (i luajtur nga Brad Pitt). Ajo është më shumë e njohur mirë për portretizimin e Maroussia, gruaja e Kolonel Sergei Kotov (portretizuar nga Nikita Mikhalkov) në fillin Burnt by the Sun (1994) fitues të Academy Award. Në vitin 2001 ajo ishte anëtare e jurisë në "Festivalin e 23-të Ndërkombëtar të Filmit në Moskë".
Jeta personale
Ingeborga Dapkūnaitė ka qenë e martuar tri herë. Burri i saj i dytë ishte një regjisor britanik, me të cilin ajo e nda në vitin 2009. Dapkūnaitė është ka nënshtetësinë e Mbretërisë së Bashkuar. Burri i saj i fundit burri është një avokat dhe biznesmen rus, i cili është 12 vjet më i ri.
Edmund Spenser
Literature
https://diasporashqiptare.al/2021/01/17/destinacione-shqiptare-ne-gjurmet-e-antikitetit-ne-kalane-e-borshit/
James L. Avery
James LaRue Avery lindi më 1945-2013, është një aktor amerikan. Ai u bë i famshëm me rolin e tij në filmi The Fresh Prince of Bel-Air.
Avni Kastrati
thumb|right|250px|Avni Kastrati
Mina Çaushi
Mina Çaushi lindi më 28 janar 1954 në Tiranë, është shkrimtare shqiptare.
Avni Kastrati
Avni Kastrati u lind më 3 tetor të vitit 1956 në Karaqevë të Kamenicës, është ushtarak shqiptarë.
Avni Kastrati shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa të mesmen, teknike, në Gjilan. Deri sa ishte nxënës i shkollës së mesme i vdes babai, mandej ai dhe tre vëllezërit dhe motra e tij mbetën nën përkujdesjen e së ëmës së tij. Pasi kreu shkollën e mesme në vitin 1976 regjistrohet në Akademinë Ushtarake të Aviacionit  Ushtarak në Zarë. Pas përfundimit të  Akademisë  Ushtarake në vitin 1981  sistemohet në Podgoricë, në rolin e instruktorit të fluturimeve, ku punoi deri në vitin 1984. Në vitin 1984 transferohet në Zagreb. Edhe pse ishte pilot aviacioni, me gradën e kapitenit të klasit të parë caktohet në detyrën e pilotit të helikopterit, e që për të ishte një degradim e jo avancim siç kërkonin rregullat.
Mina Çaushi
Biografia
Ka filluar të shkruajë poezi që në vitin 1970, por, për shkak të bindjeve, krijimet e saj e panë dritën e botimit vetëm pas vitit 1990, kur u rrëzua sistemi diktatorial dhe u vendos demokracia në vendin tonë.
Avni Kastrati
Në repartin e helikopterëve ishte i detyruar të transferohet për arsye të njohura politike ndaj eprorëve shqiptarë. Në Zagreb punoi deri në gjysmën e viti 1991. Gjatë kësaj kohe ai ra në kontakt me oficerët shqiptarë të cilët shërbenin në Zagreb dhe në qytetet e ndryshme të Kroacisë, në mesin e tyre edhe  me kolonel Ahmet Krasniqin, që më vonë rezultoi të jetë bashkëpunëtori më  i afërt i tij.
Duke e parë se situata në shtetin e atëhershëm dhe në ushtrinë jugosllave po keqësohej dhe  duke parë se  siguria e oficerëve shqiptarë ishte e rrezikuar, ai në muajin janar të viti 1991 ishte i detyruat ta largojë  bashkëshorten dhe  dy fëmijët e tij  për Suedi, së pari si turist në vizitë e mandej edhe  kërkimin e azilit për familjen dhe veten. Avniu nuk priti shumë dhe saktësisht pas dy muaj e gjysmë vendosi të dezertoj nga ushtria jugosllave, për t’iu bashkuar familjes në Suedi. U vendos në Stokholm ku jeton dhe punon edhe sot. Në pamundësi të angazhimit të tij në Aviacionin Suedez, për shkak se vjen nga një vend joperëndimor, u detyrua të ndërroj profesionin.
Banja e Pejës
Përmbledhje
Ujërat termominerale burojnë përgjatë çarjeve tektonike, të lidhura në thellësi me shkëmbinj karbonatikë të mesozoikut, nga të cilat në sipërfaqe janë depozituar masa të mëdha të travertinës-oniksit, ndërsa në burimin kryesor të ujit masa të bigrit. Prurja ujore e burimeve është 17.5 lit/sek, ndërsa temperatura 46 48°C. Për nga përbërja kimike, uji i përket tipit hidrokarbonat të Na-Ca-Mg, me prani të dioksid të karbonit dhe komponenteve specifike të Ra, Sr, Ba, Li, SiO2 dhe mineralizim 2,040 g/l. Burimi i ujit termomineral është i kaptuar me punime ujëmarrëse dhe shërben për nevojat e banjës, e cila ka qendrën mjekësore stacionare për mjekësi fizikale dhe për rehabilitim me tri hotele të tjera. Uji termomineral i banjës shfrytëzohet për shërimin e sëmundjeve neurologjike, traumatologjike, kardiovaskulare, dermatologjike dhe gjinekologjike. Banja e Pejës disponon edhe hapësira te gjelbëruara dhe parkun, që shfrytëzohen për pushim dhe rekreacion. Kompleksi i Banjës së Pejës (qendra mjekësore, kapacitetet hoteliere dhe hapësirat e gjelbëruara), pronë e dikurshme shoqërore, është privatizuar dhe vazhdon me ofrimin e shërbimeve balneologjike si kompani private.
Mina Çaushi
Biografia
Në vitin 1999 ishte bashkautore e librit “Metanastes stin Elladha”, botuar në Athinë, me shkrime për shqiptarët jashtë atdheut. Në vitin 2003 botoi për herë të parë vëllimin e saj poetik “Pikëllimi” dhe në vitin 2004 vazhdoi botimet me librin e dytë poetik “Album familjar”. Në vitin 2005 botoi vëllimin poetik “Pu tha me vris” (“Ku do më gjesh”) në gjuhën greke. Në vitin 2006 botoi librin poetik “Rrezatimi i copave të pasqyrës” që do të pasohej me botime të tjera në poezi, prozë e publicistikë.
Është korrespodente e revistës “Krahu i shqiponjës”. Me shkrimet e saj sjell në faqet e kësaj reviste jetën e vështirë të mërgimtarëve shqiptarë, intelektin dhe aftësinë e tyre për të mbijetuar në dheun e huaj, sidomos të grave e vajzave shqiptare.
Është anëtare e Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë.
Lista e universiteteve dhe e shkollave të larta në Hungari
Lista e universiteteve dhe shkollave te larta ne Hungari
Kjo është një lista e universiteteve dhe e shkollave te larta në Hungari. Ministria e Arsimit hungarez njeh një total prej 25 objektet (duke përfshirë 18 shteterore dhe 7 "jo-shteteroret") si universitetet.
Në Përveç kësaj, ka edhe 47 shkolla te larta (duke përfshirë 13 të shteterore dhe 34 "jo-shteterore) në Hungari, të cilat janë të autorizuara të lëshojnë edhe tituj akademik. (Si nga 2 shtator 2006)
Mustafa Fazil Pasha
Mustafa Fadil Pasha (arabisht: مصطفى بهجت علي فاضل باشا, 20 shkurt 1830 – 2 dhjetor 1875) ishte një princ osmano-egjiptian me prejardhje shqiptare që i përkiste Dinastisë Muhamed Ali të themeluar nga gjyshi i tij Muhamed Ali Pasha.
Jeta
Princi Mustafa lindi më 20 shkurt 1830 në Kajro. Ai ishte djali i tretë i Ibrahim Pashës së Egjiptit dhe bashkëshortes së tij Ulfat Kadën (vdiq më 1865). Ai u shkollua në Shkollën e Misionit Egjiptian në Paris. Më 18 janar 1863, Princi Mustafa u bë trashëgimtari i vëllait të tij Ismail Pasha, por më 28 maj 1866, Sulltani osman Abdülaziz ndryshoi ligjin në mënyrë që pasardhja u bë nga një linjë e drejtpërdrejtë mashkullore e Khedive (nënkryetari) në fuqi në vend që të kalojë nga vëllai në vëlla. Në shenjë proteste ndaj këtij vendimi, Mustafa Fazl Pasha u largua nga Egjipti për në Paris, ku patronoi opozitën osmane të rinj kundër sulltan Abdylazizit.
Pasi humbi vendin e tij si i pari në linjën e pasardhësit, Princi Mustafa u emërua ministër i arsimit më 1862, ministër i financave më 1864 dhe 1869 dhe ministër i drejtësisë nga viti 1871 deri më 1872.
Vdekja
Mustafa Fazıl Pasha vdiq më 2 dhjetor 1875 në rezidencën e tij të vendosur në Vezneciler, Bayezit, Stamboll. Fillimisht u varros në Eyüp. Më 25 qershor 1927, ai u rivarros në Kajro.
Jeta personale
Princi Mustafa Fazıl kishte njëmbëdhjetë consorts:
Ai kishte shtatë djem:
Ai kishte gjashtë vajza:
Tanzania
Tanzania ndodhet në pjesën jugore të Afrikës dhe në pjesë lindore të vendit gjendet dalja në Oqeanin Indian. Kufirit tokësor i Tanzanisë përshkohet nga kufiri në veri me Ugandën e Keninë, në jug me Mozambikun e Malevinë, në jug-perëndim me Zambian, në perëndim me RD të Kongos, në veri perëndim me Burundin e Ruandën.
Republika Federale e Tanzanisë zë një hapësirë në Afrikën Lindore pranë Oqeanit Indian, prej 945 087 km2 në të cilën jetojnë diçka më shumë se 30,54 milion banorë. Për kryeqytet ka Dodomën (Dodoma) ndërsa për kryeqendër të qeveris ka qytetin Daresalamin (Daressalam), për gjuhë zyrtare shtetërore ka gjuhen e quajtur suhaeli, ndërsa gjuhë tjetër zyrtare është edhe anglishtja.