cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nougaroulet
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Nougaroulet (Ocitanisht: Nogarolet ; Shqip: Nugarul) është një komunë në departamentin Gers në Francën jugperëndimore.
Gjeografia
qendër|parapamje|300x300px| Nugaruli dhe komunat përreth
Makina e blinduar (VIP)
parapamje|250x250px|Makina shtetërore presidenciale e [[Shtetet e Bashkuara të Amerikës|Shteteve të Bashkuara, e njohur gjithashtu si "Kadillak Një".]] Një makinë e blinduar VIP është një automjet civil me një strukturë të përforcuar që është krijuar për të mbrojtur pasagjerët e saj nga sulmet, plumbat dhe shpërthimet. Makinat e blinduara zakonisht prodhohen me xham antiplumb dhe shtresa të blinduara, shpesh me një sërë mekanizmash dhe veçorish të tjera mbrojtëse për të ndihmuar individët brenda. Ndryshe nga automjetet e blinduara ushtarake, një makinë e blinduar civile është projektuar të jetë e padukshme dhe e ngjashme me versionin e saj të fabrikës.
Makinat e blinduara përdoren ndërkombëtarisht dhe shpesh përdoren për të mbrojtur individë të profilit të lartë si krerët e shtetit, figurat politike, biznesmenët, VIP-at dhe ndonjëherë edhe të famshëm. Ato mund të përdoren gjithashtu nga agjencitë qeveritare të zbatimit të ligjit, si dhe nga kontraktorët privatë ushtarakë. Mafiozi i Çikagos, Al Capone thuhet se zotëronte një Cadillac 341A të blinduar të vitit 1928.
Nuri Plaku
Nuri Plaku ka lindur në 10 dhjetor 1954 në Marinëz, Fier. Arsimin 8 vjeçar e kreu në fshatin e lindjes. Të mesmin në gjimnazin e Patosit. Më pas kreu aftësimin profesional në fushën e prodhimit të naftës dhe gazit në teknikumin e naftës Patos. Arsimin e lartë e kreu në degët Gjuhë - Letërsi Shqipe dhe Histori - Gjeografi, pran Universitetit “Aleksandër Xhuvani” Elbasan. Ka punuar për një kohë të gjatë gjeolog në kantieret e nxjerrjes së naftës në Marinëz, Cakran dhe Patos. Aktualisht jeton dhe punon në qytetin e Fierit me detyrën e drejtorit në Muzeun Historik të këtij qyteti. Me krijimtari letrare është marrë që në vitet e shkollës së mesme duke u prezantuar në organe të ndryshme të shtypit letrar të kohës. Është pjesëmarrës në festivale poetike dhe takime të ndryshme letrare brenda dhe jashtë vendit.
Treviño
Treviño është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Enclave of Treviño, të provincës Burgos, në Castile dhe León. Treviño ka 202 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej km2.
Lidhje të jashtme
Treviño
Të drejtat LGBT në Çeki
Republika çeke konsiderohet si një ndër vendet më liberale në Europën qendrore përsa i përket të drejtave të komunitetit LGBT. Në 2006 republika çeke legalizoi bashkëjetesat civile për çiftet brenda gjinisë së njëjtë.
Ligjshmëria e aktivitetit seksual brenda gjinisë së njëjtë
Aktiviteti seksual i çifteve brenda gjinisë së njëjtë u dekriminalizua në 1962 pas kërkimit shkencor të Kurt Freund, i cili konkludoi se orientimi homoseksual nuk mund të ndryshohet. Ndërkohë dhe shërbimi në ushtri është i hapur për ushtarë nga cilido orientim seksual, duke lejuar në këtë mënyrë homoseksualët për të shërbyer në ushtri. Prostitucioni i homoseksualëve u dekriminalizua në 1990.
Njohja e bashkëjetesave midis çifteve brenda së njëjtës gjini
Një projektligj që synonte legalizimin e bashkëjetesave civile u refuzua katër herë në 1998, 1999, 2001 dhe 2005. Gjithsesi në 16 dhjetor 2005 një projektligj që legjitimonte partnershipet civile u miratua nga Dhoma e Ulët e parlamentit çek, gjithashtu u adoptua nga Senati në 26 janar 2006, por presidenti Vaclav Klaus i vuri veton këtij projektligji. Vendimi u kthye përmbys nga Dhoma e Përfaqësuesve në parlamentin çek dhe ligji hyri në fuqi në 1 korrik 2006. Që prej asaj date, republika çeke lejon regjistrimin e bashkëjetesave civile për çiftet brenda gjinisë së njëjtë, me shumë të drejta sikurse çiftet e martuara (përveç të drejtës për adoptim dhe martesës).
E drejta e adoptimit
Në qershor 2016 Gjykata Kushtetuese e rivokoi ligjin që ndalonte çiftet brenda gjinisë së njëjtë të adoptonin fëmijë. Pra këto çifte mund të adoptojnë fëmijë duke aplikuar si individë por jo si çift homoseksual. Qeveria ka shprehur vullnetin për ta rivokuar këtë ligj por mbetet në pritje të verdiktit të Gjykatës Kushtetuese.
Çiftet e lezbikeve nuk gëzojnë akses ndaj fertilizimit in-vitro.
Në tetor 2016 qeveria miratoi një propozim që iu jep çifteve të regjistruar në partnershipin civil të drejtën për të adoptuar fëmijët biologjikë të partnerit të tyre. Projektligji do të shkojë në parlament ku do të debatohet dhe do të shihet mundësia e miratimit të tij. Ministri çek për Të drejtat Njerëzore dhe Mundësitë e barabarta, Jiří Dienstbier u shpreh se diskutimi zvarritet për të rregulluar pjesën se partneri tjetër ka një raport legal me fëmijën.
Identiteti gjinor
Ndërhyrja e parë kirurgjikale për ndryshimin e seksit biologjik ndodhi në 1942 në republikën çeke, dhe më pas një djalë trans ndryshoi në dokumentet ligjore gjininë. Momentalisht 50-60 persona i nënshtrohen kësaj lloj kirurgjie çdo vit në vend (për një popullsi prej 10.6 milionë persona).
Në mënyrë që të financohet nga sigurimi shëndetësor, kërkesa për ndryshimin e seksit vlerësohet nga një komision i Ministrisë së Shëndetësisë. Pas miratimit të tij, aplikanti i nënshtrohet terapisë hormonale një vjeçare, e cila pasohet nga një vit ku aplikanti jeton “i veshur” në rolin e gjinisë së kundërt. Pas këtij trajtimi dy vjeçar aplikanti lejohet të kryejë ndërhyrjen kirurgjikale për ndyshimin e organeve gjenitale.
Shërbimi ushtarak
Që prej 1999 legjislacioni çek e kriminalizoi diskriminimin me bazë orientimin seksual në ushtri. Po ashtu edhe personat transgjinor lejohen të shërbejnë në ushtri.
Dhurimi i gjakut
Personat gej dhe biseksualë në republikën çeke lejohen të dhurojnë gjak me një periudhë pushimi midis prej 1 viti.
Opinioni publik
Në 2004 opinioni publik tregoi një nivel të lartë të mbështetjes për partnershipet civile të çifteve brenda gjinisë së njëjtë, me rreth 60% në favor të një ligji të tillë. Një anketim i vitit 2005 tregoi se 43% e çekëve njihnin personalisht një person gej ose lezbike, 42% mbështesnin martesat brenda gjinisë së njëjtë dhe 62% mbështesnin partnershipet e regjistruara, teksa vetëm 18% mbështesnin adoptimin e fëmijëve nga prindër homoseksual. Në 2006 Eurobarometri erdhi me rezultatet se 52% e çekëve mbështesnin martesat e çifteve gej (më shumë se mesatarja e BE që është 44%) teksa 39% mbështesnin adoptimin e fëmijëve nga çiftet gej. Gjithsesi Eurobaroemtri i vitit 2015 dëftoi se niveli i suportit të çekëve ishte 57%, duke dëshmuar një rritje prej 5% nga viti 2006.
Në mars 2012 një anketë tregoi se 23% e personave çek të anketuar u shprehën se nuk do të dëshironin të kishin komshinj gej ose lezbike. Kjo shifër tregon një rënie të theksuar nga viti 2003, kur 42% e çekëve u shprehën se nuk do të parapëlqenin një fqinj të komunitetit LGBT.
Një kërkim shkencor i vitit 2013 dëfton se rreth 80% e çekëve besojnë se homoseksualiteti duhet të pranohet nga shoqëria, teksa 16% besojnë se shoqëria nuk duhet ta mbështesë.
Në 2014 një tjetër anketim i realizuar nga Akademia e Shekncave erdhi me konkluzionin se mbështetja për martesat brenda gjinisë së njëjtë kishte nisur të pësonte rënie në vitet e mëparshme. Përgjithësisht personat që i kundërshtonin të drejtat e komunitetit LGBT identifikoheshin si të varfër, pensionistë ose katolikë.
Në maj 2015 PlanetRomeo, një rrjet social për komunitetin LGBT publikoi indeksin e lumturisë për personat gej. Djem gej nga 120 shtete u pyetën se si ndihen ata në shoqëri pra sa të pranuar, sa të diskriminuar dhe sa të kënaqur janë në përgjithësi në jetët e tyre. Republika çeke u rendit e 18, një vend pas Belgjikës dhe duke superuar Austrinë, me një total pikësh prej 66 nga indeksi.
Kushtet e jetës
Në kontrast me limitimet që solli periudha komuniste, republika çeke njohu një progres drejt liberalizmit që prej Revolucionit të Kadifenjtë në 1989 dhe është një prej vendeve më miqësore ndaj komunitetit LGBT në Bashkimin Evropian. Kjo tolerancë e lartë lidhet me nivelin e ulët të besimit fetar në vend, sidomos kur krahasohet me shtetet fiqnje si Polonia, Austria dhe Sllovakia.
Praga shquhet për komunitetin e konsoliduar homoseksual, një situatë që ndeshet më pak në qytetet e tjera çeke ndaj kryeqyteti është kthyer në një magnet për rininë LGBT në vend. Jeta e natë spër komunitetin LGBT është shumë e zhvilluar dhe është veçanërisht e përqëndruar në distriktin e Vinohrady, me së paku 20 bare, klube dhe sauna.
Duran, Gers
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Duran (Shqip: Durani) është një komunë në departamentin Gers në Francën jugperëndimore.
Teillet-Argenty
Teillet-Argenty është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Teillet-Argenty ka një popullsi prej 575 banorë dhe sipërfaqe 21.99 km², me një dendësi prej 26 banor/km².
Ilia II
Ilia II (gjeorgjisht: ილია II), transliteruar gjithashtu si Ilya ose Elija (lindur më 4 janar 1933), është Patriarku Katolik i Gjithë Gjeorgjisë dhe udhëheqësi shpirtëror i Kishës Ortodokse Gjeorgjiane. Ai zyrtarisht përcaktohet si Katolik-Patriark i Gjithë Gjeorgjisë, Kryepeshkopi i Mtskheta-Tbilisi dhe Peshkopi Metropolitan i Bichvinta dhe Tskhum-Abkhazisë, Shenjtëria e tij dhe Lumturia Ilia II.
Banesa e Gaqi Gjergos
Banesa e Gaqi Gjergos është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "02.06.1961, 15/01/1963".
The Departed
The Departed është film amerikan i vitit 2006 me regji të Martin Scorsese. Është rixhirim i filmit 2002 Infernal Affairs. The Departed ishte një sukses kritik dhe komercial dhe fitoi disa çmime, duke përfshirë katër çmime Oskar në Academy Award i 79-të. Mark Wahlberg ishte gjithashtu nominuar për aktorin më të mirë mbështetës.
Muhammed Abdullahi Muhammed
Muhammed Abdullahi Muhammed (Somalisht: Maxamed Cabdulaahi Maxamed; lindi më 5 maj 1962) është diplomatë, profesorë, politikanë dhe President i tanishëm i Somalisë. Më parë ishte Kryeministër i Somalisë nga nëntori 2010 deri në qershor 2011. Në zgjedhjet presidenciale, Muhammedi u bë president duke fituar me 184 vota.
Jeta e hershme
Prindërit e Muhammedit ishin aktivistë në Ligën Rinore Somaleze, e cila ishte partia e parë politike. Gjatë viteve të 70-ta, babi i tij punonte si shërbëtorë civil në Departamentin Kombëtare të Transportit.
Mes viteve 1989 dhe 1993, ai përfundoi diplomën bachelor në histori në Universitetin e Buffalos. Në vitin 2009, ai morri diplomφn Master në shkencat politike prej Universitetit të Buffalos.
Muhammedi ka nënshtetësi somaleze dhe amerikane.
Nughedu San Nicolò
Nughedu San Nicolò (Nughèdu) është një komunë në Itali në provincën Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 67.89 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 577 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 819 banorë.
Furgoni
parapamje|250x250px|Mercedes-Benz Sprinter MFS. Një furgon është një lloj mjeti rrugor që përdoret për transportin e mallrave ose njerëzve. Në varësi të llojit të furgonit, ai mund të jetë më i madh ose më i vogël se një kamionçinë dhe SUV, dhe më i madh se një makinë e zakonshme. Ka disa të ndryshme në shtrirjen e fjalës në vende të ndryshme anglishtfolëse. Furgonët më të vegjël, mikrofugonat, përdoren për transportin e mallrave ose njerëzve në sasi të vogla. Mini MPV-të, MPV-të kompakte dhe MPV-të janë të gjithë furgona të vegjël që përdoren zakonisht për transportimin e njerëzve në sasi të vogla. Furgonë më të mëdhenj me ndenjëse për pasagjerë përdoren për qëllime institucionale, siç është transportimi i studentëve. Furgonë më të mëdhenj me vetëm ndenjëset e përparme përdoren shpesh për qëllime biznesi, për të transportuar mallra dhe pajisje. Furgonë të pajisur posaçërisht përdoren nga stacionet televizive si studio të lëvizshme. Shërbimet postare dhe kompanitë e korrierëve përdorin furgonë të mëdhenj për të ofruar paketa.
Zonë e mbrojtur e burimeve të menaxhuara
Zonë e mbrojtur e burimeve të menaxhuara ose Zonë e mbrojtur me përdorim të qëndrueshëm të burimeve natyrore është një zonë e mbrojtur në të cilën qëllimi është të mbrojë dhe ruajë diversitetin biologjik në planin afatgjatë. IUCN përcakton fusha të tilla si Kategoria VI.
Përkufizimi IUCN
Sipas IUCN, zonat e mbrojtura me përdorim të qëndrueshëm të burimeve natyrore përcaktohen si:
Category VI protected areas conserve ecosystems and habitats together with associated cultural values and traditional natural resource management systems. They are generally large, with most of the area in a natural condition, where a proportion is under sustainable natural resource management and where low-level non-industrial use of natural resources compatible with nature conservation is seen as one of the main aims of the area.
Zonat e mbrojtura të kategorisë VI ruajnë ekosistemet dhe habitatet së bashku me vlerat kulturore të shoqëruara dhe sistemet tradicionale të administrimit të burimeve natyrore. Ato janë përgjithësisht të mëdha, me pjesën më të madhe të zonës në një gjendje natyrore, ku një pjesë është nën administrimin e burimeve natyrore të qëndrueshme dhe ku përdorimi jo-industrial i nivelit të ulët të burimeve natyrore në përputhje me ruajtjen e natyrës, shihet si një nga qëllimet kryesore të zonës.
Përgjithmonë e jotja
Përgjithmonë e jotja (Spanjisht: Siempre Tuya Acapulco) është telenovelë meksikane prodhuar nga TV Azteca më 2014.
Besart Abdurahimi
Besart Abdurahimi (Maqedonisht: Бесарт Абдурахими; lindi më 31 korrik 1990) është futbollistë shqiptaro-maqedonas i lindur në Kroaci i cili luan në skuadrën Cerezo Osaka (huazim nga Lokeren).
Jeta e hershme
Besart Abdurahimi lindi në Zagreb, Kroaci. Prindërit e tij janë nga Vrapçishti, Maqedoni.
Bullizmi seksual
Bullizmi seksual është një tip bullizmi ose ngacmimi që ndodh si pasojë e seksit, trupit, orientimit seksual ose aktiviteteve seksuale të dikujt. Mund të jetë fizik ,verbal ose emocional.
Përkufizimi
NSPCC ka përcaktuar bullying seksual si "çdo sjellje ngacmimi, qoftë fizik apo jo fizik, që bazohet në seksualitetin ose gjininë e një personi". Kjo është kur seksualiteti ose gjinia përdoret si armë nga djemtë ose vajzat- edhe pse është më së shumti e drejtuar drejt vajzave.Mund të jetë përdorim fjalësh me konotim seksual për t'i ulur dikujt moralin, si të quash dikë nje prostitutë , ose gay , ose të përhapësh thashetheme për jetën seksuale të dikujt. Në formën e saj më ekstreme, mund të jetë prekje e papërshtatshme, sulme seksuale apo edhe përdhunim. Ka raste që përkufizimet dhe përshkrimet e ngacmimit dhe të ngacmimit seksual mund të jenë problematike ,duke qënë se shpeshherë terma fyes thuhen në një mënyrë miqësore, konteksti i shkëmbimeve të tilla është shumë i rëndësishëm dhe të rriturit ndonjëherë i keqinterpretojnë ato. Në anën tjetër, ndërsa shumë ngacmime seksuale janë të hapura, një marrëveshje e madhe nuk është, dhe duket të jetë bullying zakonshëm.Nga ana tjetër, edhe pse pjesa më e madhe e ngacmime seksuale janë të dukshme, një pjesë e mirë e tyre s'janë, dhe kjo i bën të duken si bullizëm i zakonshëm. Një shembull për këtë është tallja e "nxenënësit të mirë " prej djemve te "fortë". Në këto raste, ajo që po ndodh është tallja e një djaloshi për mungesën e "burrërisë" së tij, ose edhe mungesa e pjesëmarrjes se tij në talljet heteroseksiste me djemtë dhe vajzat. Në siperfaqe, ngacmimi nuk ka përmbajtje seksuale, por mbështetet por mbështetet nga agresorët për të kërkuar një dominim për 'llojit të djalit' të perceptuar prej shoqërise.
Përhapja
Si pjesë e kërkimit në ngacmimin seksual në shkolla, programi i BBC Panorama ndërtoi një pyetësor që shënjestronte të rinjtë e moshës 11-19 vjeç në shkolla dhe klube rinore nëpër pesë rajonet e Anglisë. Sondazhi tregoi se nga 273 të rinj te intervistuar, 28 prej tyre kishin qënë të detyruar të benin gjëra seksuale dhe 31 e kishin parë t'u ndodhte dikujt tjetër. Nga 273 të anketuar, 40 kishin qënë prekur ne menyrë të padëshiruar. Shifrat e qeverisë së Mbretërisë të Bashkuar tregojnë se në vitin shkollor 2007/8 ka pasur 3,450 përjashtime me periudhë të caktuar dhe 120 përjashtimet të përhershme nga shkolla në Angli për sjelljë te pahijshme me bazë seksuale. Kjo është baraz me 19 përjashtimet për ditë shkollore për incidente, duke përfshirë këtu kapje në zona intime dhe përdorim gjuhë fyese. Prej muajit prill 2008 deri në mars 2009, ChildLine ndoqi një total prej 156,729 fëmijëve. 26.134 fëmijë folën për ngacmimin si një shqetësim kryesor dhe 300 prej tyre folën në mënyrë specifike rreth ngacmimit seksual. 25% e fëmijëve të cilët kanë ndjekur seancat falas të Kidscape anti bullizëm kanë raportuar një formë ngacmimi seksual.
Një pjesë e konsiderueshme e nxënësve LGBT përjetojnë dhunë homofobike dhe transfobike në shkollë. Kjo tregohet nga të dhëna në mënyrë të vazhdueshme nga Afrika, Azia, Evropa, Amerika Latine dhe Karaibe, Amerikën e Veriut dhe në Paqësor, me proporcion të prekur duke filluar nga 16 për qind në Nepal në 85 për qind në Shtetet e Bashkuara. Studentët LGBT gjithashtu kanë më shumë gjasa të përjetojnë dhunë të tillë në shkollë sesa në shtëpi apo në komunitet.
Në Shqipëri, prevalenca e nxënësve që kanë raportuar se janë dhunuar ishte 19.9%, rreth 22.6% tek djemtë dhe 17.3% tek vajzat. Shifrat janë më të larta te 11 vjecarët, ku sipas raportit rreth 23.8% kanë pranuar se kanë përjetuar bullizmin apo dhunën në shkollë në nja nga format e tij, ndërsa te 13 vjeçarët ky raport është 20%.Te nxënësit e moshës 15 vjeç prevalenca e të dhunuarve është 16.1%
Studentët LGBT raportojnë një përhapje më të lartë të dhunës në shkollë sesa bashkëmoshatarët e tyre jo LGBT. Në Zelandën e Re, për shembull, studentët lezbike, gej dhe biseksualë kishin tre herë më shumë gjasa për tu ngacmuar se studentet heteroseksual dhe në Norvegji  15-48 për qind e nxënësve lesbikeve, homoseksualëve dhe biseksualëve raportuan se ishin keqtrajtuar krahasuar me 7 për qind e nxënësve heteroseksual.
Xhamia në Malmö
Xhamia në Malmö (Suedisht: Malmö moské) është xhamia e dytë e vjetër në Suedi. Kjo xhami u përurua më 20 prill 1984. Ka pasur shumë sulme kundër kësaj xhamie, siq ndodhi në vitin 2003 e cila xhamia u dëmtua dhe ndërtesat tjera u shkatërruan në Qendrën Islame.
Historia
Ideja për t'a ndërtuar këtë xhami ishte nga viti 1960, por ndërtimi filloi më 1983. Ndërsa në vitin 1984, kjo xhami u përurua të premten, kur pas ndërtimit filloi edhe namazi.
Bullizmi seksual
Ndërveprimet
Një studim i ndermarrë në Shqiperi me disa mijëra anketues nxënës, mësues dhe prindër në 141 shkolla publike, tregon se 1 në 5 nxënës nga klasa e 4 deri ne klasën e 12 janë prekur nga bullizmi në shkollë .Gati gjysma vuajnë nga bullizmi psikilogjik, 35% nga ai verbal dhe pjesa tjetër nga ai fizik. Bullizmi është shumë i pranishëm ne klasat 5 dhe 11 brënda ambjentit të klases në mungesë të mësuesit ne 40% të rasteve, oborrin e shkollës në 40% të rasteve dhe në 20% të rasteve Në prani të mësuesit.
Xhamia në Malmö
Kapaciteti
Sot, xhamia është shumë e vogël. Sipas Qendrës Islame, xhamia ka 45.000 dhe 100.000. Rreth 1.000 marrin pjesë në namazin e xhumasë dhe në xhami vijnë mbi 70.000 vizitorë në vit.
Bullizmi seksual
Ndërveprimet
Disa njerëz thonë që fëmitë abuzohen edhe duke u kërkuar favore seksuale në këmbim të mbrojtjes.
Xhamia në Malmö
Shkolla
Shkolla që është afër xhamisë quhet Ögårdsskolan dhe është hapur në vitin 2000. Është e hapur për çdokënd. Sipas vitit 2013, kjo shkollë ka 227 nxënës prej parashkollores e deri në shkollë fillore.
Trevélez
Trevélez është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alpujarras, të provincës Granada, në Andalusia. Trevélez ka 823 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 91 km2.
Lidhje të jashtme
Trevélez
Roquefort, Gers
Roquefort (Ocitanisht: Ròcahòrt ; Shqip: Rokforti ) është një komunë në departamentin Gers në Francën jugperëndimore.
Gjeografia
qendër|parapamje|300x300px| Rokforti dhe komunat përreth tij
Paraket me bark të kuqërremtë
{| class="infobox biota" style="text-align: left; width: 200px; font-size: 100%"
Paraket me bark të kuqërremtë ( Pyrrhura frontalis ) është një papagall i vogël që gjendet në Brazilin juglindor në Argjentinën verilindore, përfshirë Paraguain lindor dhe Uruguajin. Njihet gjithashtu si paraket me bark të kuqërremtë, dhe në blegtori zakonisht quhet konur me bark të kuqërremtë ose konur me veshë kafe.
Nga sugjerimet të ndryshme, paraketi me bark të kuqërremtë përfshihet në llojin e paraketit me krahë flakë ( P. devillei ) si një nënlloj i bazuar në ekzemplarë të ndërmjetëm nga Paraguai. Por hibride të tilla nuk janë të zakonshme në natyrë dhe të dy popullatat në përgjithësi ruajnë integritetin e tyre; burimet e fundit janë të pavendosur nëse do t'i trajtojnë ato si një ose dy specie.
Përshkrimi
Këta zogj variojnë nga 25 deri në 28 cm (10–11në), dhe janë kryesisht jeshilë, me bark ngjyrë gështenjë, gjoks me shirita të verdhë në të gjelbër dhe anët e qafës me ngjyrë të bardhë. Emri specifik frontalis është një referencë në zonat përreth ballit të tij të errët në ngjyrë gështenjë - një tipar që e ndan atë nga speciet më të ngjashme. Zogj primarë janë blu në rrjetat e jashtme, jeshile në rrjetat e brendshme dhe të errëta në maja. Sqepi është i zi.
Ekzistojnë dy nënlloje në mjedisin e tyre:
Ekologjia
Paraketi me bark të kuqërremtë është i zakonshëm në pyje dhe më gjerë. Në pjesën veriore të mjedisit, ky zog jeton kryesisht në malësi deri në 1,400 m (4,600)ft), por diku tjetër kryesisht gjendet në ultësira deri në 1,000 m (3,300)ft) Toleron mirë shqetësimin dhe madje jeton në parqe urbane (p.sh., Rio de Janeiro dhe São Paulo ) dhe ushqehet në kopshte. Madhësia e kopesë është zakonisht vetëm 6–12 individë, por deri në 40 vjeç. Si anëtarë të tjerë të gjinisë Pyrrhura, ai kryesisht ushqehet me fruta, lule dhe lëndë të ngjashme bimore; ata rrallë marrin pjesë në tufën ushqyese të specieve të përziera.
Aeroporti Ndërkombëtar i Sarajevës
Aeroporti Ndërkombëtar i Sarajevës (Međunarodni aerodrom Sarajevo/Међународни аеродром Сарајево), i njohur gjithashtu si Aeroporti i Butmirit, është aeroporti kryesor ndërkombëtar në Bosnjë dhe Hercegovinë, që shërben në Sarajevë, kryeqyteti i Bosnjë dhe Hercegovinës. Ndodhet 3.3 NM në jugperëndim të stacionit hekurudhor të Sarajevës dhe rreth 6.5 NM në  perëndim të qytetit të Sarajevës në komunën Illixha, në periferi të Butmirit. Në vitin 2019, 1,143,680 pasagjerë udhëtuan përmes aeroportit, krahasuar me 323.499 më 2001.
Vitet e para
Fluturimet e para të rregullta për në Sarajevë duke përdorur një aeroport në periferi të Butmir fillojnë në vitin 1930 kur aeroplani i brendshëm Aeroput hapi një rrugë të rregullt që lidh Beogradin me Podgoricën përmes Sarajevës. Një vit më vonë, Aeroput hapi një rrugë të re që lidh Beogradin dhe Zagrebin përmes Sarajevës, Splitit dhe Rijekës. Më 1935, Aeroput operoi tre herë në javë rrugën pa ndalesë Beograd - Sarajevë, e cila u shtri në Dubrovnik një vit më vonë. Në vitin 1937, Aeroput përfshiu fluturime të rregullta që lidhnin Sarajevën me Zagrebin, dhe 1938 ishte viti kur u prezantuan fluturimet e para ndërkombëtare, kur Aeroput zgjati rrugën Dubrovnik - Sarajevo - Zagreb me Vjenën, Brno dhe Pragë.
Në vitin 2016, Qatar Airways njoftoi një rrugë të re nga Doha në Sarajevë. Sidoqoftë, fillimi i këtij shërbimi fillimisht u shty dhe më pas u transferua në 10 tetor 2017. me katër fluturime javore. Më 5 dhjetor 2016, aeroporti mirëpriti pasagjerin e tij 800,000 në fluturimin Air Serbia JU113 për në Beograd.
Pasagjerët
parapamje| Pamje e përparmeve parapamje| Ndertesa kryesore parapamje| Salla e kontrollit
Waukegan, Illinois
Waukegan është qytet dhe zyrë qendrore në Qarkun Lake, SHBA. Është pjesë e zonës metropolitane të Çikagos. Është qyteti i nëntë më i madh në Illinois sipas popullsisë.
Gjeografia
Waukegan ndodhet në bregun e Liqenit Miçigen, rreth 13 km (8 milje) në jug të kufirit me Uiskonsin dhe 64 km (40 milje) veri të qendrës së Çikagos, me lartësi rreth 218 metra lartë nivelit të detit.
La Rochegiron
La Rochegiron është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Rochegiron ka një popullsi prej 93 banorë dhe sipërfaqe 30.11 km², me një dendësi prej 3 banor/km².
Waukegan, Illinois
Demografia
Sipas regjistrimit më 2010, 89,078 banojnë në qytet. 6.6% ishin ishin të bardhë (21.7% jo-hispanikë të bardhë), 19.2% afrikano-amerikanë, 4.3% aziatikë, 1.2% amerikanë, 24.6% prej racave tjerë dhe 4.1% prej dy ose më shumë racave. 53.4% ishin hispanikë ose latinë (prej çdo race). 5.3% ishin me prejardhje gjermane.
Sipas regjistrimit më 2012, 27,787 kanë banuar në qytet, ku 40.4% prej fëmijëve që janë nën moshën 18 vjeç jetojnë me ta, 49.5% e çifteve jetojnë së bashku, 14.6% kishte amvise pa burrë, dhe 30.0% ishin pa familje.
Arsimi
Shkolla e Lartë Waukegan është shkollë publike. Waukegan ka pesëmbëdhjetë çerdhe, pesë shkolla të mesme dhe tre kampuse të gjimnazeve.
Departamenti i zjarrfiksëve
Waukegan ka pesë stacione të zjarrfiksëve. Zjarrfikësat, togerat dhe kapitenat përfaqësohen nga Shoqata Ndërkombëtare e Zjarrfiksëve.
Nughedu Santa Vittoria
Nughedu Santa Vittoria (Nughèdu Santa Itòria) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 28.57 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 496 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 485 banorë.
Kansas City (Missouri)
thumb|265px|Vendodhja e Kanzas Sitit në Mizuri Kansas City, ose KC, është qyteti më i madh në shtetin e Mizurit dhe qyteti i 37-të në Shtetet e Bashkuara. Kanzas Siti u themelua në vitin 1830 si një port i lumit Mizuri në bashkimin e tij me Lumin Kanzas që vjen nga perëndimi. Fillimisht u quajt thjesht Kanzas sipas lumit, por me themelimin e Territorit të Kanzasit në vitin 1854 u quajt Kansas City për tu mos ngatërruar me të.
Tresviso
Tresviso është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Liébana, të provincës Cantabria, në Cantabria. Tresviso ka 70 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 16.23 km2.
Lidhje të jashtme
Tresviso
Konflikti i Karabakut të Sipërm
Një armëpushim i nënshkruar më 1994 mundësoi dy dekada të stabilitetit relativ, i cili u përkeqësua ndjeshëm së bashku me zhgënjimin në rritje të Azerbajxhanit me status quo-në, në kundërshtim me përpjekjet e Armenisë për ta çimentuar atë. Një përshkallëzim katër ditor në prill 2016 u bë shkelja më vdekjeprurëse e armëpushimit deri më 2020 kur plasën luftime më të gjëra.
Sfondi
Me Perestroikan dhe shpërbërjen e Bashkimit Sovjetik më 1989, tensionet etnike midis armenëve dhe azerbajxhanasve u rritën në rajonin e Nagorno-Karabakhut.
Që nga viti 2017, opinioni publik nga të dy palët është vërejtur si "gjithnjë e më i ngulitur, luftarak dhe pa kompromis". Në këtë kontekst, lëshimet e ndërsjella që mund të ulin tensionet në afat më të gjatë mund të kërcënojnë stabilitetin e brendshëm dhe mbijetesën e elitave në pushtet, duke lënë kështu pak nxitje për kompromis.
Lufta e Nagorno-Karabakh (1988–94)
Lufta e Nagorno-Karabakut, e njohur edhe si Lufta Çlirimtare e Arcahut në Armeni dhe në Nagorno-Karabakh, ishte një konflikt i armatosur që u zhvillua në fund të viteve 1980 deri në maj 1994, në enklavën e Nagorno-Karabkahut në Azerbajxhanin jugperëndimor, midis shumicës etnike armene të Nagorno-Karabkahut të mbështetur nga Republika e Armenisë dhe Republika e Azerbajxhanit. Ndërsa lufta përparonte, Armenia dhe Azerbajxhani, të dyja ish-republika Sovjetike, u përfshinë në një luftë të zgjatur, të padeklaruar në lartësitë malore të Karabakhut ndërsa Azerbajxhani u përpoq të frenonte lëvizjen secesioniste në Nagorno-Karabhakut.
Parlamenti i enklavës kishte votuar në favor të bashkimit me Armeninë. Referendumi i mbajtur, u bojkotua nga popullata azerbajxhanase e Nagorno-Karabkahut, ku shumica e votuesve votuan në favor të pavarësisë. Kërkesa për t'u bashkuar me Armeninë, e cila filloi përsëri në 1988, filloi në një mënyrë relativisht paqësore. Ndërsa u afrua shpërbërja e Bashkimit Sovjetik, tensionet gradualisht u shndërruan në një konflikt gjithnjë e më të dhunshëm midis armenëve etnikë dhe azerbajxhanasve etnikë. Të dy palët kanë bërë pretendime për spastrim etnik dhe pogrome të kryera nga ana tjetër.
Përplasjet ndëretnike midis të dyjave shpërthyen menjëherë pasi parlamenti i Oblastit Autonom të Nagorno-Karabakut (NKAO) në Azerbajxhan votoi për unifikimin e rajonit me Armeninë më 20 shkurt 1988. Rrethanat e shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik lehtësuan një lëvizje separatiste armene në Azerbajxhanin Sovjetik. Deklarata e shkëputjes nga Azerbajxhani ishte rezultati i fundit i një konflikti territorial në lidhje me territorin. Ndërsa Azerbajxhani shpalli pavarësinë e saj nga Bashkimi Sovjetik dhe hoqi fuqitë e mbajtura nga qeveria e enklavës, shumica armene votoi të shkëputet nga Azerbajxhani. Në këtë proces, ata shpallën Republikën e panjohur të Nagorno-Karabakut. Një armëpushim me ndërmjetësim rus u nënshkrua në maj 1994 dhe bisedimet e paqes, të ndërmjetësuara nga Grupi i Minskut i OSBE-së, u mbajtën që nga atëherë nga Armenia dhe Azerbajxhani.
Disa përleshje ndodhën në vitet pas armëpushimit të vitit 1994.
Përplasjet kufitare (1994–2016)
parapamje| Situata në zonë pas armëpushimit të 1994 Përleshjet në Mardakert filluan më 4 mars pas protestave të zgjedhjeve armene të vitit 2008. Ato përfshinë luftimet më të rënda midis armenëve etnikë dhe forcave azerbajxhaniane mbi rajonin e kontestuar të Nagorno-Karabakhut që nga armëpushimi i vitit 1994 pas Luftës së Nagorno-Karabakhut.
Burimet armene akuzuan Azerbajxhanin se po përpiqej të përfitonte nga trazirat e vazhdueshme në Armeni. Burime azerbajxhanase fajësuan Armeninë, duke pretenduar se qeveria armene po përpiqej të largonte vëmendjen nga tensionet e brendshme në Armeni.
Pas incidentit, më 14 mars Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara votoi 39 vota pro, 7 kundër Rezolutës 62/243 duke kërkuar tërheqjen e menjëhershme të të gjitha forcave armene nga territoret e okupuara të Azerbajxhanit.
Dhuna e vitit 2010
Luftimi i shkurtit 2010 në Nagorno-Karabakh ishte një shkëmbim i shpërndarë të shtëna armësh që u bë më 18 shkurt në vijën e kontaktit që ndan forcat ushtarake azerbajxhanase dhe karabakh-armene. Azerbajxhani akuzoi forcat armene për gjuajtje në pozicionet e Azerbajxhanit afër fshatrave Tap Qaraqoyunlu, Qızıloba, Qapanlı, Yusifcanlı dhe Cavahirli, si dhe në malet e Agdam Rayon me armë të vogla zjarri përfshirë snajperë. Si rezultat, tre ushtarë azerbajxhanas u vranë dhe një u plagos.
Luftimet në Mardakert të vitit 2010 ishin një seri shkeljesh të armëpushimit të Luftës së Nagorno-Karabakhut. Ato u zhvilluan përgjatë vijës së kontaktit që ndante Azerbajxhanin dhe forcat ushtarake etnike armene të Republikës të panjohur, por de-fakto, të pavarur të Nagorno-Karabakhut. Të dy palët akuzuan tjetrën për shkelje të regjimit të armëpushimit. Këto ishin shkeljet më të rënda të armëpushimit (i cili ka filluar që nga viti 1994) në dy vjet dhe i la forcat armene me viktimat më të rënda që nga përleshjet në Mardakert të marsit 2008.
Midis viteve 2008 dhe 2010, 74 ushtarë u vranë nga të dy palët.
Vazhdimi i luftimeve 2011–2013
Në fund të prillit 2011, përleshjet kufitare lanë të vdekur tre ushtarë të Nagorno-Karabakhut, ndërsa më 5 tetor, dy ushtarë azerbajxhanas dhe një ushtar armen u vranë. Gjatë gjithë vitit, 10 ushtarë armenë u vranë.
Një vit më pas, përleshjet kufitare midis forcave të armatosura të Armenisë dhe Azerbajxhanit ndodhën nga fundi i prillit deri në fillim të qershorit. Përleshjet rezultuan në vdekjen e pesë ushtarëve azerbajxhanas dhe katër armenë. Gjatë gjithë vitit 2012, 19 ushtarë azerbajxhanas dhe 14 ushtarë armenë u vranë. Një raport tjetër e vendos numrin e të vdekurve azerbajxhanas në 20.
Përgjatë vitit 2013, 12 ushtarë azerbajxhanas dhe 7 armenë u vranë në përleshjet kufitare.
Në vitin 2014 shpërthyes disa përleshje kufitare që kishin rezultuar në 16 viktima nga të dy palët deri më 20 qershor.
Më 2 gusht, autoritetet azerbajxhanase njoftuan se tetë ushtarë të tyre ishin vrarë në tre ditë përleshje me forcat e NKO, numri më i madh i vdekjeve për ushtrinë e vendit që nga lufta e 1994. NKO mohoi çdo viktimë nga ana e tyre, ndërsa tha se azerbajxhanasit kishin pësuar 14 të vdekur dhe shumë të tjerë të plagosur. Zyrtarët lokalë në Nagorno-Karabakh raportuan të paktën dy vdekje ushtarake armene në atë që ishte incidenti më i madh në zonë që nga viti 2008. Pesë trupa të tjera azerbajxhanase u vranë natën tjetër, duke e çuar numrin e vdekjeve nga përleshjet në gusht në të paktën 15. Dhuna e shtyu Rusinë të lëshojë një deklaratë të fortë, duke paralajmëruar të dy palët të mos e përshkallëzojnë më tej situatën.
Deri më 5 gusht 2014 luftimet që filluan më 27 korrik kishin lënë të vdekur 14 ushtarë azerbajxhanas dhe 5 armenë. Në përgjithësi, 27 ushtarë azerbajxhanas kishin vdekur që nga fillimi i vitit në përleshje kufitare.
Në një incident të veçantë në korrik 2014, Ushtria e Mbrojtjes e NKR njoftoi se trupat kishin vrarë një dhe arrestuar dy anëtarë të një grupi subversiv azerbajxhanas që kishin depërtuar në vijën e kontaktit. Përveç spiunimit të lëvizjeve të trupave armene dhe instalimeve ushtarake dhe vendbanimeve civile në Karvachar (Kelbajar), ekipi u akuzua për vrasjen e Smbat Tsakanyan, një djalë shtatëmbëdhjetë vjeç armen dhe banor i fshatit Jumen. Të dy anëtarët e mbijetuar të grupit u dënuan me burgim të përjetshëm nga një gjykatë armene. Në korrik 2015, pamjet video të regjistruara nga ekipi u publikuan dhe u transmetuan në televizionin shtetëror armen.
Më 12 nëntor 2014, forcat e armatosura azerbajxhanase rrëzuan një helikopter Mil Mi-24 të Ushtrisë së Mbrojtjes së NK mbi rrethin Agdam të Karabakut. Tre ushtarakë u vranë në incident. Ministria e Mbrojtjes e Armenisë deklaroi se avioni ishte i paarmatosur dhe e quajti rrëzimin e tij një "provokim të paparë". Autoritetet azerbajxhanase pretenduan se helikopteri po "përpiqej të sulmonte" pozicionet e ushtrisë azerbajxhanase. Autoritetet armene deklaruan se Azerbajxhani do të përballet me "pasoja të rënda". Me përplasjen, 2014 u bë viti më vdekjeprurës për forcat armene që nga marrëveshja e armëpushimit më 1994, me 27 ushtarë të vrarë përveç 34 vdekjeve nga pala azerbajxhanase. Gjashtë civilë armenë vdiqën gjithashtu në vitin 2014, ndërsa deri në fund të vitit numri i azerbajxhanasve të vrarë u rrit në 39 (37 ushtarë dhe 2 civilë).
Luftimet sporadike të vitit 2015
Lufta Katër-ditore (2016)
Me kalimin e viteve, Azerbajxhani u bë i padurueshëm me status quo-në. Në këtë drejtim, i shtyrë nga nafta dhe gazi, vendi u fut në një forcim ushtarak. Vetëm në vitin 2015, Baku harxhoi 3 miliardë dollarë në ushtrinë e saj, më shumë sesa tërë buxheti kombëtar i Armenisë.
Gjatë gjithë janarit dhe shkurtit 2016, katër armenë dhe katër ushtarë azerbajxhanas u vranë në luftime në kufirin e NK. Rasti i parë i vitit 2016 ishte një ushtar i NK, Aramayis Voskanian, i cili u vra nga zjarr snajperi azerbajxhanas, ndërsa shërbente në drejtimin lindor të Linjës së Kontaktit. Në mes të shkurtit, Jakobi Hambartsumyan, një bari armen nga Vazgenashen, u vra nga një snajper azerbajxhanas. Në mars, dy ushtarë azerbajxhanas dhe një armen u vranë në përleshjet përgjatë kufirit midis Azerbajxhanit dhe Armenisë.
Midis 1 dhe 5 prill 2016, luftimet e rënda përgjatë vijës së frontit të NK lanë 88 ushtarë armenë dhe 31–92 ushtarë Azerbajxhanas të vdekur. Një armen dhe tre ushtarë Azerbajxhanas gjithashtu ishin të humbur. Për më tepër, 10 civilë (gjashtë azerbajxhanas dhe katër armenë) u vranë gjithashtu. Gjatë përleshjeve, një helikopter ushtarak azerbajxhanas, 13 dronë pa pilot u qëlluan dhe një tank azerbajxhanas u shkatërruan.
Përplasjet e përtëritura kufitare (2016 – tash)
Midis 8 dhe 17 maj 2016, luftimet sporadike lanë të vdekur 14 armenë dhe tre ushtarë azerbajxhanas, si dhe një civil azerbajxhanas. Më 5 tetor 2016, artileria armene sulmoi pozicionet e Azerbajxhanit në linjën e kontaktit me një ushtar azerbajxhanas të vrarë. Një ushtar armen u vra më 11 tetor 2016 në një përleshje në linjën e kontaktit. Më 15 nëntor, një ushtar azerbajxhanas u vra në linjën e kontaktit. Më 27 nëntor, forcat Azerbajxhan raportuan se kanë rrëzuar një dron armen që kishte kaluar vijën e kontaktit.
Një ushtar i NK u vra në aksion me forcat e Azerbajxhanit më 6 shkurt 2017. Më 8 shkurt 2017, një ushtar i NK u vra dhe një tjetër u plagos në një shkëmbim zjarri me trupat azerbajxhanase përgjatë vijës së kontaktit. Me 24 shkurt 2017, forcat azerbajxhanase bombarduan pozicionet armene pranë fshatit Talish me artileri. Të nesërmen një shkëmbim i madh zjarri shpërtheu me forcat azerbajxhanase që po afroheshin te linjat armene në të njëjtën zonë, 5 ushtarë azerbajxhanas u vranë.
Viktimat
Megjithëse nuk ekzistojnë shifra të sakta të viktimave, deri në vitin 2009, rreth 3.000 njerëz, kryesisht ushtarë, janë vrarë, sipas shumicës së vëzhguesve. Në vitin 2008, luftimet u bënë më intensive dhe të shpeshta. Me 72 vdekje të regjistruara gjatë gjithë vitit, 2014 u bë viti më i përgjakshëm që nga përfundimi i luftës. Sipas Unionit të të afërmve të Ushtarëve të Luftës në Arcah që mungojnë në aksion, që nga viti 2014, 239 ushtarë nga NK mbeten të renditur zyrtarisht si të humbur.
Teuta Arifi
Teuta Arifi (Maqedonisht: Теута Арифи; lindi më 19 tetor 1969) është politikane maqedonase me prejardhje shqiptare. Në prill 2013, ajo u zgjodh si kryetare e Komunës së Tetovës Më parë, Teuta ishte Ministre për Integrime Evropiane.
Edukimi
• 2000 doktoraturë në Filologji; Teza: Përfaqësimi i grave në ligjin tradicional shqiptar dhe në letërsinë shqiptare që nga fillimet e shekullit të 20-të, Ss. Universiteti "Ciril & Metodi" në Shkup, Maqedoninë e Veriut;
• 1999 - 2001 Anëtar i studimit, Instituti CORE, Studimet e OSBE në Universitetin e Hamburgut;
• 1995 Diplomë MA në Filozofi, Ss. Universiteti "Ciril & Metodi" në Shkup, Maqedoninë e Veriut;
• Fellowship në 1992 në Institutin e Lidershipit të Grave në Santa Fe, New Mexico, SHBA;
• 1991 Diplomë BA në Filologji, Universiteti i Prishtinës, Republika e Kosovës
Eksperienca Profesionale
• 28 korrik 2011 Zëvendëskryeministre për Çështjet Evropiane;
• 2008 - 2011 Anëtare e Parlamentit, Kryetare e Komitetit për Marrëdhënie Ndërkombëtare (Organizimi i seancës së parë jashtë shtetit në Parlament për Marrëveshjet Bilaterale midis Maqedonisë dhe SHBA);
• 2006 - 2008 Anëtare e Parlamentit, Kryetare e Komitetit për Çështje Kulturore;
• 2002 -2006 Anëtare e Parlamentit; Kryetare e Komitetit për Marrëdhënie Ndërkombëtare; anëtar i delegacionit të Parlamentit maqedonas në Këshillin e Evropës; Shefi i delegacionit parlamentar maqedonas në NATO
• 2002- Zëvendëskryetare e Bashkimit Demokratik për Integrim, partia politike kryesore e shqiptarëve në Maqedoni;
• 2001 - 2006 Udhëheqës i Fakultetit të trajnimit të mësimdhënësve në Universitetin e Evropës Juglindore (UEJL) në Tetovë, Maqedoni;
• 2001- Anëtare e Bordeve të Përbashkëta të Universitetit të EJL-së;
• 2001- Profesoresh e asociuar në studimet multikulturore në Fakultetin e Trajnimit të Mësimdhënësve - Universiteti i SEE, Tetovë, Maqedoni;
• 1998 - 2000 Zëvendëskryetare e grupit të specialistëve të Këshillit të Evropës për veprime pozitive në fushën e barazisë midis grave dhe burrave;
• 1997 Asistent-profesore në temën e Historisë së Letërsisë Shqipe, Fakulteti i Filologjisë, Departamenti i Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe, Universiteti Ss. Cirili dhe Metodi në Shkup, Maqedoni;
• 1995 - 1996, Këshilltare në Qeverinë e Republikës së Maqedonisë.
• Ankoruesi i vitit 1992-2002 për Radio Deuthche Welle, Departamenti i Evropës Jugore, Kologne;
• 1991-1992, Kolumniste në të përjavshmen politike KOHA në Prishtinë.
Antarsimi
• 1999-2001 Anëtare e ekipit hulumtues të Institutit të Paqes, Universiteti i Hamburgut, lidhur me punën e Komisionerit të Lartë të Minoriteteve në OSBE;
• 1998-2000 Anëtare e bordit këshillëdhënës të Ekipit të ngarkuar me hulumtimin e pozitës së minoriteteve në Evropën Jugore, CEI-Budapest;
• 1997-1999 Anëtare e Bordit, Qendra për Mirëkuptim Multikulturor, Shkup;
• 1996-2000 Anëtare e Byrosë së Komitetit Drejtues për Barazinë e Këshillit të Evropës, Strasburg;
• Nëntor 1996, anëtare e delegacionit maqedonas në OSBE, Vjenë, grupi punues për Dimensionin Njerëzor;
• Dhjetor 1995 - Qershor 1996, Anëtar e Bordit, Instituti i Shoqërisë së Hapur Soros në Maqedoni;
• 1992 - 1994, Sekretare e Përgjithshëme e Komitetit të Kuvendit të Qytetarëve të Helsinkit në Maqedoni;
• 1994, Anëtare themeluese e Komitetit të Helsinkit për të Drejtat e Njeriut në Maqedoni;
Gjuhët:
• Gjuha: Shqiptare;
• Të aftë në gjuhën maqedone, turke, angleze, frënge, italiane, serbo-kroate.
Lista e botimeve:
• "Gjeografia ime" (gjeografia ime), poezia, Shkupi, Shkup, 1996
• "Feminizmi ekzistencialist" (Feminizmi ekzistental), studim, Shkup, 1997
• "Shatë ditë magjike", roman, Shkup, Shkup, 1998.
Kariera
12 prill 2013 Zgjedhur kryetarie e komunës së Tetovës
2011 - 2013 Zëvendëskryeministre për çështje evropiane
2006 - 2008 Anëtare e Parlamentit, Kryetare e Komitetit për Çështje Kulturore
2002 -2006 Anëtare e Parlamentit; Kryetare e Komisionit për Punë të Jashtme; Anëtare e Delegacionit të Parlamentit të Maqedonisë në Këshillin e Evropës; Shefe në delegacion parlamentar maqedonas në NATO;
Elefanti indian
Elefanti indian ( Elephas maximus indicus ) është një nga tre nënllojet ekzistuese të njohura të elefantit aziatik vendas në Azinë kontinentale.
Teuta Arifi
Kariera
2002- Zëvendëskryetare e Bashkimit Demokratik për Integrim
Elefanti indian
Që nga viti 1986, elefanti aziatik është renditur si një kafshët e rrezikuara në Listën e Kuqe të BNRN-së, pasi popullata e egër ka rënë me të paktën 50% që nga vitet 1930 deri në 1940, pra tre breza elefantësh. Elefanti aziatik kërcënohet nga humbja, degradimi dhe copëzimi i habitateve.
Karakteristikat
majtas|parapamje| Kafka e elefantit indian në [[:sv:Göteborgs Naturhistoriska museum|Muzeun Göteborgs Naturhistoriska, Göteborg, Qarku Västra Götaland, Suedi]] Në përgjithësi, elefantët aziatikë janë më të vegjël se elefantët afrikanë dhe pika më të lartë të trupit është koka. Maja e trungut të tyre ka një proces si gisht. Pjesa e prapme e tyre është konvekse ose e njëtrajtshme. Elefantët indianë arrijnë lartësinë e shpatullave ndërmjet 2 and 3.5 m, peshojnë midis 2000 and 5000 kg, dhe kanë 19 palë brinjë. Ngjyra e tyre e lëkurës është më e lehtë se ajo e E. m. maksimumi me copa më të vogla depigmentimi, por më të errët se ai i E. m. sumatranus. Femrat zakonisht janë më të vogla se meshkujt dhe kanë dhëmbë të shkurtër ose pa të.
Elefanti më i madh indian ishte 3.43 m lart në shpatull. Në vitin 1985, dy elefantë të mëdhenj u panë për herë të parë në Parkun Kombëtar Bardia dhe u quajtën Raja Gaj dhe Kanchha. Ata endeshin së bashku në zonën e parkut dhe herë pas here vizitonin tufat femra. Raja Gaj qëndroi 3.43 m gjatë në shpatull dhe kishte një peshë masive trupore. Balli dhe kupolat e tij ishin më të spikatur se në elefantët e tjerë të elefantit aziatik. Pamja e tij është krahasuar me atë të një Stegodon dhe mamut për shkak të kokës së tij të lartë në formë dy kupola.
Elefantët indianë kanë veshë më të vegjël, por me kafkë relativisht më të gjerë dhe trungje më të mëdha se elefantët afrikanë. Gishtërinjtë e këmbëve janë të mëdha dhe të gjera. Ndryshe nga kushërinjtë e tyre afrikanë, barku i tyre është proporcional me peshën e tyre trupore, por elefanti afrikan ka një bark të madh në krahasim me kafkat.
Konservimi
parapamje| Elefanti Raju në Parkun Zoologjik Indira Gandhi, Visakhapatnam Elephas maximus renditet në Shtojcën I të CITES. Projekti Elefant u nis në 1992 nga Qeveria e Ministrisë së Mjedisit dhe Pyjeve të Indisë për të siguruar mbështetje financiare dhe teknike të përpjekjeve të menaxhimit të botës së egër nga shtetet për popullatat e tyre të varfra të Elefantëve të egër Aziatikë. Projekti synon të sigurojë mbijetesë afatgjatë të popullatave të elefantëve të varura nga ruajtja e qëndrueshme në habitatet e tyre natyrore duke mbrojtur elefantët, habitatet e tyre dhe korridoret e migrimit. Qëllime të tjera të Projektit Elefant janë mbështetja e kërkimit shkencor të ekologjisë dhe menaxhimit të elefantëve, krijimi i vetëdijes për ruajtjen e njerëzve vendas, sigurimi i kujdesit të përmirësuar veterinar për elefantët robër.
Pavie
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Pavie (Gaskon: Pavia ; Shqip: Pavia) është një komunë në departamentin Gers në Francën jugperëndimore.
Gjeografia
qendër|parapamje|300x300px| Pavja dhe komunat përreth