cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Idealizmi absolut
Johann Gottlieb Fichte Johann Gottlieb Fichte, një filozof gjerman tjetër i shekullit XIX, ka lënë gjurmë të ndjeshme në zhvillimin e Idealizmit Absolut. Në veprën e tij "Mendja e fjalës", Fichte vë theksin në vetëdijen absolute dhe thelbin e mendjes. Ai argumenton se vetëdija nuk është vetëm një pasqyrë e realitetit, por është ajo që krijon realitetin. Sipas Fichte, mendja absolute është forca krijuese që shndërrohet në bazën e perceptimit dhe krijimit të realitetit.
Josiah Royce, një filozof amerikan i shekullit XIX, ka sjellë një kontribut të rëndësishëm në kontekstin e Idealizmit Absolut. Vepra e tij "Mendja e Absolutit" fokusohet në ndërgjegjen e Absolutit si një bazë për dituri dhe moral. Royce vë theksin në marrëdhënien midis ndërgjegjes së individit dhe ndërgjegjes së përgjithshme, duke përmendur konceptin e Komunitetit të Përjetshëm si një formë të ndërgjegjes së përgjithshme.
Friedrich Schelling, një filozof gjerman i shekullit XIX, ka qenë gjithashtu i përfshirë në zhvillimin e Idealizmit Absolut. Ai thekson rëndësinë e bashkëpunimit midis shpirtit dhe natyrës si një aspekt thelbësor i vetëdijes absolute. Përmes veprës së tij "Sistemi i Identitetit", Schelling paraqet një teori të ndërgjegjes së përgjithshme, duke e shpjeguar ndërgjegjen si një bashkëveprim midis subjektit dhe objektit.
Varrimi
parapamje|Funerali me lule i Shën Nënë Terezës Varrimi ose funerali është një ceremoni e lidhur me disponimin përfundimtar të një kufome, siç është varrosja ose kremrimi, me vëzhgimet e të pranishmëve. Zakonet funerale përmbajnë kompleksin e besimeve dhe praktikave të përdorura nga një kulturë për të kujtuar dhe respektuar të vdekurit, nga ndërhyrjet, te monumentet e ndryshme, lutjet dhe ritualet e ndërmarra për nder të tyre. Zakonet ndryshojnë midis kulturave dhe grupeve fetare. Motivimet e zakonshme laike për funeralet përfshijnë zinë e të ndjerit, kujtimin e jetës së tyre dhe ofrimin e mbështetjes dhe simpatisë për të pikëlluarit; Për më tepër, funeralet mund të kenë aspekte fetare që kanë për qëllim të ndihmojnë shpirtin e të ndjerit të arrijë jetën e përtejme, ringjalljen ose rimishërimin.
Funerali zakonisht përfshin një ritual përmes të cilit kufoma merr një gjendje përfundimtare. Në varësi të kulturës dhe fesë, këto mund të përfshijnë ose shkatërrimin e trupit (për shembull, nga kremifikimi ose varrosjen qiellore ) ose ruajtja e tij (për shembull, mumifikimi ose ndërhyrja ). Besimet e ndryshme për pastërtinë dhe marrëdhëniet midis trupit dhe shpirtit reflektohen në praktikat funerale. Një shërbim përkujtimor ose festimi i jetës është një ceremoni funerale që kryhet pa mbetjet e personit të ndjerë.
Idealizmi absolut
Karl Christian Friedrich Krause, një filozof gjerman i shekullit XIX, ka propozuar një version të tij të Idealizmit Absolut. Ai përcakton Absolutin si thelbin e vetëdijes dhe të ekzistencës. Krause argumenton se vetëdija absolute është e përbërë nga një bashkësi e ndërgjegjeve individuale dhe është përshkrimi më i plotë i realitetit.
Neohegelianizmi
Neo-Hegelianizmi është një lëvizje filozofike dhe intelektuale e cila krijoi dhe zhvilloi idetë dhe të dhënat e Hegelit në një kohë më të re dhe në kontekstin e sfidave intelektuale të kohës. Ky term i përdoret për të përshkruar një grup filozofësh dhe intelektualësh që u ndikuan thellësisht nga veprat dhe ideve e Georg Wilhelm Friedrich Hegelit, por që gjithashtu u përpjekën të rishikojnë dhe të përshtatin këto ide në dritën e sfidave moderne.
Hegelianizmi pas Hegelit
Pas vdekjes së Georg Wilhelm Friedrich Hegelit, lëvizja hegeliane pësoi një shkismë të ndjeshme në interpretimin dhe përdorimin e ideve të tij. Kjo shkismë u zhvillua si rezultat i ndryshimeve të kohës dhe ndikimit të faktorëve intelektualë dhe politikë.
Shkolla e Drejtësisë: Një prej shkismave më të shquara ishte ndarja midis shkollës së drejtësisë, e njohur edhe si shkolla e djathtë hegeliane, dhe shkollës së shkathtësisë, e njohur edhe si shkolla e majtë hegeliane. Shkolla e Drejtësisë, përfaqësuar nga filozofë si Karl Friedrich Göschel dhe Karl Ludwig Michelet, u përqendrua në aspektin objektiv dhe idealin e shtetit, që përfaqësohej nga autoriteti dhe rregulli i ligjit. Ata theksuan rolin e ligjit dhe institucioneve në shoqëri dhe shtronin thelbin e hegelianizmit në përpjekjet për të kuptuar dhe zhvilluar të drejtën.
Shkolla e Shkathtësisë: Në anën tjetër, shkolla e shkathtësisë, përfaqësuar nga filozofë si Ludwig Feuerbach dhe Max Stirner, u përqendrua në aspektin subjektiv dhe theksuan vetëdijen individuale dhe lirinë personale. Ata kritikuan aspektin objektiv dhe autoritar të hegelianizmit dhe argumentuan se ndërgjegja dhe vetëdija individuale duhet të jenë në qendër të kuptimit filozofik.
Kritikat
Kritika Epistemologjike: Kritikët argumentojnë se idealizmi absolut vë theks të tepërt në rolin e ndërgjegjes dhe subjektivitetit, neglizhent rëndësinë e dëshmisë empirike dhe realitetit objektiv. Ata vënë në dyshim se kjo theksim i përvojës subjektive mund të çojë në ndarje nga bota e jashtme dhe në mbështetje të tepërt në koncepte abstrakte.
Kritika Metafizike: Kritikët sfidojnë pretendimet metafizike të idealizmit absolut, veçanërisht konceptin e një Absoluti ose mendjes universale që përfshin gjithçka. Ata argumentojnë se sugjerimi i një entiteti transcendent të tillë është spekulativ dhe mungon dëshmia empirike. Përveç kësaj, koncepti i një mendje të gjithëpërfshirë shtron pyetje lidhur me marrëdhënien e saj me ndërgjegjet individuale dhe natyrën e identitetit personal.
Idealizmi kundër Materializmit: Idealizmi absolut shpesh krahasohet me materializmin, i cili sugjeron se realiteti është themelisht i përbërë nga materia dhe proceset fizike. Kritikët argumentojnë se idealizmi absolut neglizhon dimensionin material të ekzistencës dhe nënvlerëson rëndësinë e botës materiale në favor të një fushët thjesht mendore ose shpirtërore.
Kritika Teleologjike: Disa kritikë vënë në dyshim implikimet teleologjike të idealizmit absolut. Ata argumentojnë se theksimi në një qëllim të paracaktuar në zhvillimin e ndërgjegjes dhe historisë mund të neglizhojë natyrën e rastësishme dhe të paparashikueshme të veprimeve njerëzore dhe ndryshimeve shoqërore. Kjo kritikë lë në pikëpyetje determinizmin dhe kufizimet potenciale që ai imponon mbi veprimtarinë dhe lirinë e njeriut.
Kritika Etike dhe Politike: Kritikët argumentojnë se idealizmi absolut ka tendencë të vë në thelb realm të ideve dhe koncepteve mbi çështjet etike dhe politike të konkreta. Ata vënë në dyshim se ky fokus në aspektet teorike të realitetit mund të çojë në distancim nga çështjet sociale praktike dhe të pengojë zhvillimin e zgjidhjeve të dukshme për problemet shoqërore.
Mbreti Zog dhe përpjekja për stabilitetet në Shqipëri
Mbreti Zog dhe përpjekja për stabilitetet në Shqipëri libër me autor Bernd J. Fischer dhe Krenar Hajdëri (përkth. nga origj. angl.). Botuar në Tiranë nga "Çabej", në vitin 1996. Faqe 361.
Raca (blegtori)
Raca (në blegtori dhe zoologji) është një grup specifik i kafshëve shtëpiake që kanë një pamje homogjene (fenotip), sjellje homogjene, dhe/ose karakteristika të tjera që e dallojnë atë nga organizmat tjerë të së njëjtës specie. Racat janë formuar përmes izolimit gjenetik dhe përshtatjes natyrore në mjedis ose seleksionimit racor, apo përmes të dyjave. Pavarësisht nga centralizimi i idesë së "racave" të bujqësisë, blegtorisë dhe të mbarështimit të kafshëve, asnjë definicion i vetëm i pranuar shkencërisht i termit nuk ekziston. Prandaj, një racë nuk është një klasifikim objektiv ose biologjikisht i verifikuar, por në vend të kësaj është një term i artit midis grupeve të mbarështuesve që ndajnë një konsensus rreth asaj se cilat cilësi i bëjnë disa anëtarë të një specieje të caktuar pjesëtarë të një nënbashkësie të emërtuar.
Drejt horizontit të përflakur
Drejt horizontit të përflakur, roman me autor Sami Gega. Botuar në Tiranë nga "Art Studio Design", në vitin 2001. Libri ka 126 faqe.
Raca (blegtori)
Kur mbarështohen së bashku, individët e të njëjtës racë ia kalojnë këtyre tipareve të parashikueshme të pasardhësve të tyre dhe kjo aftësi - e njohur si "mbarështimi i vërtetë" - është një kërkesë për një racë. Bimë janë më shumë të njohura si kultivarë. Pasardhësit e prodhuar si pasojë e mbarështimit të kafshëve të një race me kafshë të tjera të një race tjetër njihen si kryqëzime ose racë të përziera. Kalimet ndërmjet varianteve të kafshëve ose bimëve mbi nivelin e racave / kultivarëve (dmth midis llojeve, nënspecies, varietetit botanik, madje edhe gjini të ndryshme) quhen hibride.
Khieu Samphan
Khieu Samphan (lindi më 27 korrik 1931) është ish-politikan i Partisë Komuniste i cili ishte president i Kamboxhisë nga viti 1976 deri në vitin 1979. Më 7 gusht 2014, ai u dënua për shkak krimeve që ka bërë gjatë gjenocidit kamboxhianë.
Ylli Ruli
Ylli Ruli ishte kryetar i Bashkisë së Beratit në vitet 1992-1996.
Lieto
Lieto (Liedon kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Finlanda Jugperëndimore.
Komuna ka një popullsi prej 19,256 (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 200.17 kilometra katror (77.29 sq mi) prej të cilave 1.66 km2 (0.64 sq mi) është uji. Dendësia e popullsisë është 97 banorë për kilometër katror (250/sq mi).
Komunat fqinje janë Aura, Kaarina, Marttila, Paimio, Pöytyä dhe Turku.
Komuna është një-gjuhësore, finlandisht.
Privatizimi në Shqipëri : arritje, të meta, e ardhmja
Privatizimi në Shqipëri : arritje, të meta, e ardhmja : Monografi me autor Fatmir Mema. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1997. Faqet e librit 99.
Zenel Prodani
Zenel Prodani (Kolonjë, 15 qershor 1886 - Tiranë, 1969) ka qenë veprimtar i çështjes kombëtar, nënpunës karriere, disa herë kryebashkiak e prefekt.
Nikollaq Mata
Nikollaq Mata ishte kryetar i Bashkisë së Beratit në vitet 2000-2003.
Zenel Prodani
Jeta
Kreu studimet e larta ne Stamboll per administrate publike. Më 1 nëntor 1920 shërben si zëvendësprefekt në Vlorë.
Hetimet
Hetimet, roman me autor Shefki Oseku. Botuar në Trelleborg [Suedi] nga Revista "Drita", në vitin 2001. Libri ka 262 faqe.
Zenel Prodani
Jeta
Më 18 qershor 1930 emërohet Kryetar i Bashkisë Shkodër deri me 15 Janar 1931. Riemërohet më 1 maj 1933 po në krye të Bashkisë Shkodër deri më 27 gusht 1937. Gjatë kësaj kohe u vendos me dakordësi që të shpronësohej-kompensohej trualli i Xhamisë në Fushë Çelë dhe varrezat u zhvendoset në varrezat e Komaneve. Më pas emërohet prefekt në Berat dhe pas 17 korrikut 1939 deri më 22 dhjetor 1941 është prefekt i Tiranës.
Qendra Alpha-Omega
Kisha Alpha Omega eshte nje kishe ungjillore ne Peshkopi. Eshte nje nder te vetmet kisha te Peshkopise. Mund te mbaje 150 veta ne nje takim sherbese, dhe zakonisht mban 10-30 veta.
Zenel Prodani
Jeta
Arrestohet në vitin 1945 dhe dënohet me 3 vjet burg nga Gjyqi Special që i kaloi me punë të detyruar. Prej vitit 1948 u largua nga Tirana drejt Elbasanit për arsye politike. Lirohet nga burgu më 1951. Ndërron jetë më 1969 në Tiranë.
Qendra Alpha-Omega
Historia e kesaj kishe fillon direkt pas komunizmit. Shqipetaret e Peshkopise ne e hapen kete kishe me ndihmen e nje grupi amerikan qe pati ardhur atehere. Kisha strehoi 3000 kosovare ne kohen e pushtimit serb. Cdo dite kisha perpiqet qe te drejtoje njerezit drejt nje rruge me te mire, duke ndjekur Krishtin. Besimtaret e kishes jane aktive, si shume kisha protestante.
Kisha e Peshkopise Alfa Omega eshte nje kishe qe gjendet ne Rrugen Tercilio Kardinali afer Glendis House. Deri me tani numri i besimtareve ne kete kishe eshte rreth 1000.
Hija
parapamje|240px|Hija e një prindëri dhe fëmije Hija është një zonë e errët ku drita nga një burim drite bllokohet nga një objekt i errët. Ai zë të gjithë vëllimin tre-dimensional prapa një objekti me dritë para tij. Seksioni kryq i një hije është një siluetë dy-dimensionale, ose një projeksion i kundërt i objektit që bllokon dritën.
Ngjyra
Artistët vizualë janë zakonisht shumë të vetëdijshëm për dritën me ngjyrë të emetuar ose reflektuar nga disa burime, të cilat mund të krijojnë hije komplekse shumëngjyrëshe. Chiaroscuro, sfumato dhe silueta janë shembuj të teknikave artistike të cilat bëjnë përdorimin e qëllimshëm të efekteve të hijes.
Gjatë ditës, një hije e hedhur nga një objekt i errët i ndriçuar nga rrezet e diellit ka një nuancë të kaltërosh. Kjo ndodh për shkak të shpërndarjes së Rayleigh, e njëjta pronë që bën që qielli të duket blu. Objekti i errët është në gjendje të bllokojë dritën e diellit, por jo dritën e mjedisit të qiellit e cila është blu pasi molekulat e atmosferës shpërndajnë dritën blu në mënyrë më efektive. Si rezultat, hija duket e kaltërosh.
Dimensioni
Një hije zë një vëllim tre-dimensional të hapësirës, por kjo zakonisht nuk është e dukshme derisa të shfaqet në një sipërfaqe reflektuese. Një mjegull e lehtë, ose re pluhuri mund të zbulojë praninë 3D të modeleve volumetrike në dritë dhe hije.
Hijet e mjegullës mund të duken të çuditshme për shikuesit që nuk janë mësuar të shohin hijet në tre dimensione. Një mjegull e hollë është mjaft e dendur për t'u ndriçuar nga drita që kalon nëpër boshllëqet në një strukturë ose në një pemë. Si rezultat, rruga e hijes së një objekti nëpër mjegull bëhet e dukshme si një vëllim i errësuar. Në një kuptim, këto korsi hije janë inversi i rrezeve krepuskulare të shkaktuara nga rrezet e dritës, ato shkaktohen nga hijet e objekteve të ngurta.
Mjegulla teatrale dhe rrezet e forta të dritës ndonjëherë përdoren nga projektuesit e ndriçimit dhe artistët vizualë që kërkojnë të nxjerrin në pah aspektet tre-dimensionale të punës së tyre.
Fotografia
thumb|upright|Hija e dritës së hënës të një fotografi Në fotografinë, e cila është në thelb regjistrimi i modeleve të dritës, hijes dhe ngjyrës, "pikat kryesore" dhe "hijet" janë pjesët më të ndritshme dhe më të errëta, përkatësisht, të një skene ose imazhi. Ekspozimi fotografik duhet të rregullohet (nëse nuk kërkohen efekte speciale) për të lejuar që filmi ose sensori, i cili ka diapazon të kufizuar dinamik, të regjistrojë detaje në pikat kryesore pa u larë ato, dhe në hije pa u bërë zonat e zeza të padiferencuara.
Në imazhet satelitore dhe fotografitë ajrore, të marra vertikalisht, ndërtesat e larta mund të njihen si të tilla nga hijet e tyre të gjata (nëse fotografitë nuk janë marrë në tropikët rreth mesditës), ndërsa këto gjithashtu tregojnë më shumë formën e këtyre ndërtesave.
Bedri Pejani : një jetë e një vdekje për Shqipëri etnike : 1885-1946
Bedri Pejani : një jetë e një vdekje për Shqipëri etnike : 1885-1946 libër me autor Hakif Bajrami dhe Tahir Abdyli (red.). Botuar në Prishtinë nga "Fjala", në vitin 1994. Faqe 205.
Arsimi femëror
Arsimi femëror është një term për një grup kompleks çështjesh dhe debatesh që lidhen me arsimin ( arsimi fillor, arsimi i mesëm, arsimi terciar dhe edukimi shëndetësor në veçanti) për vajzat dhe gratë. Shpesh quhet edhe arsimimi i vajzave ose arsimimi i grave. Ai përfshin fusha të barazisë gjinore dhe aksesit në arsim. Arsimi dhe edukimi i vajzave dhe grave është i rëndësishëm sidomos për zbutjen e varfërisë. Tema tjera më të gjera të ndërlidhura përfshijnë edukimin njëgjinor dhe edukimin fetar për gratë, në të cilat arsimi ndahet sipas linjave gjinore.
Hyrje
Pabarazitë në arsim për vajzat dhe gratë janë komplekse: gratë dhe vajzat përballen me barriera të qarta për hyrjen në shkollë, për shembull, dhuna ndaj grave ose ndalimi i vajzave për të shkuar në shkollë, ndërsa problemet e tjera janë më sistematike dhe më pak të qarta, për Për shembull, pabarazitë arsimore në shkencë, teknologji, inxhinieri dhe matematikë (STEM) janë të rrënjosura thellë, madje edhe në Evropë dhe Amerikën e Veriut. Në disa vende perëndimore, gratë kanë tejkaluar burrat në shumë nivele arsimore. Për shembull, në Shtetet e Bashkuara në 2005/2006, gratë fituan 62% të diplomave të asociuar, 58% të diplomave bachelor, 60% të diplomave master dhe 50% të doktoraturës.
Përmirësimi i niveleve arsimore të vajzave është demonstruar se ka ndikime të qarta në shëndetin dhe të ardhmen ekonomike të grave të reja, gjë që përmirëson perspektivat e të gjithë komunitetit të tyre. Shkalla e vdekshmërisë foshnjore e foshnjave nënat e të cilave kanë marrë arsim fillor është sa gjysma e vdekshmërisë foshnjore të fëmijëve nënat e të cilëve janë analfabete. Në vendet më të varfra të botës, 50% e vajzave nuk ndjekin shkollën e mesme. Megjithatë, hulumtimet tregojnë se çdo vit shtesë në shkollë për vajzat rrit të ardhurat e tyre gjatë gjithë jetës me 15%. Përmirësimi i arsimimit të femrave, dhe rrjedhimisht potencialit fitues të femrave, përmirëson standardin e jetesës për fëmijët e tyre, pasi femrat investojnë më shumë nga të ardhurat e tyre në familjet e tyre sesa meshkujt. Megjithatë, mbeten shumë pengesa për arsimimin e vajzave. Në disa vende afrikane, si në Burkina Faso, vajzat nuk kanë gjasa të ndjekin shkollën për arsye të tilla themelore si mungesa e tualetit privat për vajzat.
Arsimi rrit nivelin e një gruaje (dhe partnerit të saj dhe familjes) të vetëdijes për shëndetin dhe shëndetin. Rritja e niveleve të arsimimit dhe trajnimit të avancuar të grave gjithashtu priret të vonojë fillimin e aktivitetit seksual, martesën e parë dhe lindjen e parë të fëmijës. Për më tepër, më shumë arsim rrit gjasat për të mbetur beqar, për të mos pasur fëmijë ose për të mos pasur martesë formale, ndërkohë që rrit nivelet e partneriteteve afatgjata. Edukimi i grave është i rëndësishëm edhe për shëndetin e grave, duke rritur përdorimin e kontraceptivëve duke ulur infeksionet seksualisht të transmetueshme dhe duke rritur nivelin e burimeve në dispozicion të grave që divorcohen ose janë në situatë dhune në familje. Arsimi gjithashtu përmirëson komunikimin e grave me partnerët dhe punëdhënësit dhe shkallën e pjesëmarrjes së tyre qytetare.
Për shkak të efekteve të gjera të edukimit të femrave në shoqëri, zbutja e pabarazive në arsim për gratë është theksuar në Objektivi 4 i Zhvillimit të Qëndrueshëm "Arsim cilësor për të gjithë" dhe i lidhur thellësisht me Objektivin e Zhvillimit të Qëndrueshëm 5 "Barazia Gjinore". Edukimi i vajzave (dhe fuqizimi i grave në përgjithësi) në vendet në zhvillim çon në zhvillim më të shpejtë dhe një ulje më të shpejtë të rritjes së popullsisë, duke luajtur kështu një rol të rëndësishëm në adresimin e çështjeve mjedisore si zbutja e ndryshimeve klimatike. Projekti Drawdown vlerëson se edukimi i vajzave është veprimi i gjashtë më efikas kundër ndryshimeve klimatike (përpara fermave diellore dhe energjisë bërthamore ).
Dhuna ndaj grave
Dhuna ndaj grave mësuese u bë një çështje politike në Suedi gjatë periudhës 1900-1940  Deri në vitin 1900, 66 për qind e mësuesve të Suedisë ishin gra, shumë prej të cilave punonin në zona të izoluara rurale, ku përballeshin me vetminë dhe kërcënimin e dhunës nga meshkujt. Politikanët, mësueset dhe autoret femra debatuan për një sërë zgjidhjesh për të reduktuar këto kërcënime, të tilla si sigurimi i mësuesve me qen roje, armë dhe telefona.
Në Pakistan, u gjet një marrëdhënie negative midis nivelit formal të arsimimit që një grua arrin dhe gjasave për dhunë ndaj asaj gruaje (After, 2013). Studiuesi përdori kampionimin e përshtatshëm të topave të borës, një metodë kampionimi ku referohen pjesëmarrësit. Çështjet etike dhe të privatësisë e bënë këtë metodën më të përshtatshme. Një informator luajti një rol të madh në mbledhjen e informacionit që më pas u kontrollua. Mostra e viktimave të dhunës përbëhej nga gra të martuara nga mosha 18-60 vjeç si nga komunitetet rurale ashtu edhe ato urbane. Studimi përshkroi forma të ndryshme të dhunës fizike që tashmë janë të pranishme dhe ofroi një ide se çfarë kalojnë gratë, madje edhe nëpër komunitete (rurale dhe urbane). Edukimi në këtë studim u theksua si zgjidhja dhe domosdoshmëria në eliminimin e dhunës. Nevojitet një diskutim i barrierave politike dhe sociale.
Marrëdhënia është shumë më e komplikuar nga sa duket, gratë mund të jenë analfabete, por prapë të fuqizohen (Marrs Fuchsel, 2014). Gratë emigrante latine (ILW) ishin pjesë e një studimi cilësor me 8 deri në 10 grupe pjesëmarrëse, në të njëjtën kohë, dhe përfunduan një program 11-javor të përqendruar në vetëvlerësimin, ndërgjegjësimin për dhunën në familje dhe marrëdhëniet e shëndetshme. Gratë Latine emigrante (ILW) është një grup shumë i prekur nga dhuna në familje. Ndonëse ky program u zhvillua jashtë një klase tradicionale, dialogu, të menduarit kritik dhe mirëqenia emocionale u theksuan, fusha që duhet të fitohen gjatë shkollës. Së fundi, edhe pse shumë nga gratë ishin analfabete, ato ishin ende në gjendje të dilnin me një ndjenjë më të fortë kontrolli mbi jetën e tyre, një aftësi e rëndësishme jetësore.
Fanola
Fanola, roman me autor Kapllan Resuli. Botuar në Gjenevë nga "Ballkani", në vitin 2000. Libri ka 320 faqe.
Arsimi femëror
Dhuna ndaj grave
Vende të ndryshme përjetojnë forma të ndryshme të dhunës ndaj grave dhe vajzave, të cilat në Nigeri, UNICEF vuri në dukje 16 fakte për një rast të tillë. Disa nga ato fakte përfshijnë: efektet fizike, efektet psikologjike, efektet afatshkurtra dhe afatgjata; efektet mbi viktimat, fëmijët, shoqërinë ndër të tjera Ka faktorë që nxisin dhunën ndaj grave, të cilat duhet të bëhen të hapura për publikun. Nevojitet edukimi i duhur i grave dhe vajzave për t'i shpëtuar nga tragjedia e quajtur dhunë. Zhvillimi mund të jetë i mundur nëse individët janë në gjendje të mësojnë zakone pozitive që do t'i shmangin ata nga dhuna. World Health tregoi se në mbarë globin rreth 30% e grave përjetojnë dhunë qoftë nga bashkëshorti intim ose nga të afërmit.
Fuqizimi i grave
Sistemet arsimore ndryshojnë në administratë, kurrikulë dhe personel, por të gjitha kanë një ndikim tek studentët të cilëve u shërbejnë. Ndërsa gratë kanë fituar të drejta, arsimi formal është bërë një simbol i përparimit dhe një hap drejt barazisë gjinore. Në mënyrë që të ekzistojë barazia e vërtetë gjinore, duhet të merret një qasje gjithëpërfshirëse. Diskutimi i fuqisë së vajzave dhe edukimit të grave si zgjidhje për eliminimin e dhunës ndaj grave dhe varësisë ekonomike nga burrat ndonjëherë mund të marrë dominim dhe të rezultojë në shtypjen e të kuptuarit se si konteksti, historia dhe faktorë të tjerë ndikojnë tek gratë (Shenila Khoja-Moolji, 2015). Për shembull, kur sekretarja e mëparshme e Shtetit, Hillary Clinton, iu referua tragjedive të Malala Yousafzai në Pakistan dhe rrëmbimit të vajzave në Chibok, Nigeri, si të krahasueshme, duke përdorur edukimin e vajzave si fokus, historia dhe konteksti u injoruan. Ajo që çoi në pushkatimin e Malalës u reduktua vetëm në edukimin e saj si vajzë. Ndërhyrja e Shteteve të Bashkuara, varfëria dhe korrupsioni dhe paqëndrueshmëria e qeverisë nuk u trajtuan.
Sistemet arsimore dhe shkollat luajnë një rol qendror në përcaktimin e interesit të vajzave për lëndë të ndryshme, duke përfshirë lëndët STEM, të cilat mund të kontribuojnë në fuqizimin e grave duke ofruar mundësi të barabarta për të hyrë dhe për të përfituar nga arsimi cilësor STEM.
Ndikimi në zhvillimin socio-ekonomik
Ndikimi socio-ekonomik i arsimit të femrave përbën një fushë të rëndësishme kërkimi në kuadër të zhvillimit ndërkombëtar. Rritja e sasisë së arsimimit të femrave në rajone priret të lidhet me nivelet e larta të zhvillimit. Disa nga efektet lidhen me zhvillimin ekonomik. Arsimi i vajzave dhe grave rrit të ardhurat e tyre dhe çon në rritjen e PBB-së. Efektet e tjera lidhen me zhvillimin social. Edukimi i vajzave çon në një sërë përfitimesh sociale, duke përfshirë dhe aso që lidhen me fuqizimin e grave.
Një rishikim sistematik mbi trajnimin profesional dhe të biznesit për gratë në vendet me të ardhura të ulëta dhe të mesme përmblodhi të dhënat nga tridhjetë e pesë studime në lidhje me ndikimet e programeve të tilla trajnimi. Autorët zbuluan se këto lloj programesh kanë efekte të vogla pozitive në punësim dhe të ardhura me ndryshueshmëri në të gjitha studimet. Ata zbuluan se efektet e trajnimit mund të rriten me një fokus më të fortë gjinor të programit.
Ndikim mjedisor
Arsimi i vajzave (dhe fuqizimi i grave në përgjithësi) në vendet në zhvillim çon në zhvillim më të shpejtë dhe një ulje më të shpejtë të rritjes së popullsisë. Prandaj ka një ndikim të rëndësishëm në çështjet mjedisore si ndryshimi i klimës. Rrjeti kërkimor Drawdown vlerëson se edukimi i vajzave është veprimi i gjashtë më efikas kundër ndryshimeve klimatike (përpara fermave diellore, energjisë bërthamore, pyllëzimit dhe shumë veprimeve të tjera).
Arsimi teknologjik
Përhapja e teknologjisë dixhitale dhe shërbimeve dixhitale i ka bërë aftësitë dixhitale një parakusht për pjesëmarrje të plotë në shoqëri. Sot, paaftësia për të lundruar në internet paraqet disavantazhe. Ndërsa këto disavantazhe dikur ishin disi të kufizuara për vendet e pasura, ato tani janë të rëndësishme globalisht, për shkak të përhapjes së shpejtë dhe të vazhdueshme të teknologjisë së lidhur me internetin.
Pajisja e grave dhe vajzave me aftësi dixhitale i ndihmon ato të vendosen në pozita të barabarta me burrat me njohuri digjitale dhe hap mundësi të panumërta për rritjen e agjencisë dhe zgjedhjes. Uebsajtet dhe aplikacionet celulare për shëndetin dhe të drejtat ligjore, për shembull, mund t'i ndihmojnë gratë të marrin vendime të informuara për të mbrojtur dhe kujdesur për veten dhe familjet e tyre, ndërsa rrjetet sociale në internet dhe komunikimet dixhitale i lejojnë gratë të shpërndajnë informacion dhe të ndajnë njohuri përtej komunitetit të tyre të afërt.
Arsimi STEM
Arsimimi dhe edukimi i femrave në STEM i referohet përfaqësimit të fëmijëve dhe femrave të rritura në fushat arsimore të Shkencs, teknologjisë, inxhinierisë dhe matematikës (science, technology, engineering, and mathematics - STEM). Në vitin 2017, 33% e studentëve në fushat STEM ishin vajza dhe gra.
Organizata UNESCO ka deklaruar se kjo pabarazi gjinore është për shkak të diskriminimit, paragjykimeve , normave sociale dhe pritshmërive që ndikojnë në cilësinë e arsimimit që marrin gratë dhe lëndët që studiojnë. UNESCO beson gjithashtu se të kesh më shumë gra në fushat STEM është e dëshirueshme sepse do të ndihmonte në zhvillimin e qëndrueshëm.
Aftësia e kufizuar
Arsimi për gratë me aftësi të kufizuara është përmirësuar gjithashtu. Në vitin 2011, Giusi Spagnolo u bë gruaja e parë me Sindromën Down që u diplomua në kolegj në Evropë (ajo u diplomua në Universitetin e Palermos në Itali).
Mbrojtja dhe restaurimi i monumenteve në Shqipëri
Mbrojtja dhe restaurimi i monumenteve në Shqipëri libër me autor Emin Riza. Botuar në Tiranë nga "Dituria", në vitin 1997. Faqe 159.
Kampionati evropian Anglia'96 : eliminatoret : Shqipëri-Uells : stadiumi kombëtar “Qemal Stafa”, ora 14
Kampionati evropian Anglia'96 : eliminatoret : Shqipëri-Uells : stadiumi kombëtar “Qemal Stafa”, ora 14 broshurë me autor Tritan Kokona (përg.). Botuar në Tiranë nga FSHF, në vitin 1996. Faqe 10.
Analiza epidemiologjike e sëmundjeve infektive në Shqipëri : 1996
Analiza epidemiologjike e sëmundjeve infektive në Shqipëri : 1996 libër me autor Eduard Z. Kakarriqi. Botuar në Tiranë, në vitin 1997. Faqe 141.
Historia e shtetit dhe e së drejtës në Shqipëri (Pj. 2)
Historia e shtetit dhe e së drejtës në Shqipëri libër nga Luan Omari (red.), Aleks Luarasi (red.). Botuar në Tiranë nga "Luarasi", në vitin 1997. Pj. 2, me 233 faqe.
Florjana Koka
Florjana Koka lindur në Tiranë më 1977. Kryetare e Bashkisë Sarandë nga 21 qershori 2015.
Giovanni Messe
gangsterr lushnjarr me ta shkep plakun mrapsh stil makastre merrr vesh ti apo jo.Ai tip tshifte shtrembt pastaj trrunte veglen me lug tshpymme nga plaka e vet qe e fuste nvrim si dev goga ben sot me anilden e tij te dashur qe shkepet me bosat e valamarit jolin e nolin
Fasti
Fasti është këngëtar dhe autor i shumë këngësh. Është shumë i ri në moshë, mirëpo Festim Bajrami apo siç njihet për publikun ‘Fasti’, është njëri ndër këngëtaret shqiptar më energjik në rrymën e muzikës bashkëkohore. Ai dallon ne stilin e tij unik dhe tekstet e veçanta që ai i bën. Ai është i lindur dhe rritur në Kumanovë të Republikes së Maqedonis Veriore. Zhanri modern i fle në shpirt dhe Fasti thotë se asnjëherë nuk do ta ndërrojë këtë stil të kënduarit. Më datë 20 Mars 2017, Fast-F & Shkrepi publikojnë videoklipin "Airmax", më datë 3 Qershor 2018, Fasti publikon videoklipin "Inati", në bashkëpunim me Dit, më datë 24 Maj 2019, Fasti publikon videoklipin "Habibi", më datë 4 Nëntor 2019, Fasti publikon videoklipin "Fils De Pute", më datë 25 Nëntor 2021, Fasti publikon videoklipin "Shqip Drill".
Vlladheri
Vlladher, Hlladher edhe Klladher (greqisht: Αχλαδερή/Akhladherí) është fshat në qarkun i Eubesë, Greqi.
Një "gjeneral" kapet rob.. (roman)
Një "gjeneral" kapet rob.., roman me autor Skënder Hasko. Botuar në Tiranë nga "Extra", në vitin 2001 (ripunim). Libri ka 168 faqe.
Zhvillimi historik i Legjislacionit Penal në Shqipëri
Zhvillimi historik i Legjislacionit Penal në Shqipëri libër me autor Ismet Elezi. Botuar në Tiranë nga "Albin", në vitin 1998. Faqe 234.
Lobimi
Lobimi është një përkufizim i marrë nga anglishtja (Lobbying) për një formë të përfaqësimit të interesave në politikë  dhe shoqëri. Nëpërmjet lobimit përpiqen grupet e interesave, mbi të gjitha me anë të lidhjeve personale në pushtetin ekzekutiv dhe legjislativ, të ndikojnë në politikë. Përveç kësaj ata ndikojnë në mendimin publik përmes punëve publike. Kjo ndodh përgjithësisht me anë të masmediave.
Lobimi si term në rastet më të shpesha merr një ngjyrim negativ aq sa grupat e interesave nuk e përdorin këtë fjalë për t'u përfaqësuar. Terminologji të tjera që janë "sinonime" për lobimin janë për shembull punët publike, komunikim politik dhe këshillim politik.
Në vitin 2006 folën Thomas Leif dhe Rudolf Speth për pushtetin e katërt qe është shtypi dhe pushtetin e pestë që është lobimi. Megjithatë, këtë ndarje e gjetën autorë të tjerë jo të përshtatshme dhe të tepruar.
Historia e terminologjisë
Termi qëndron fillimisht për "korridorin" dhe vjen nga anglishtja, më saktë për korridorin e parlamentit. Në mënyrë metaforike, mund të thuhet që shumë tema fliten përpara se politikanët të hyjnë në parlament dhe vendosen në "korridorin" e parlamentit, ku grupat e interesave përpiqen të kenë ndikim në politikat që do të vendosen.
Grupet e interesit
Ne shoqerin moderne krahu i shtetit shtrihet ne shume pjese te jetes te cilat me pare kane qene lenen krejtesisht te paprekura.
Kompani të medha, OJQ (Organizata jo qeveritare) dhe shumë lloje të ndryshme grupimesh përpiqen ti përcjellin interesat e tyre në politikë, në mënyrë që të kenë ndikim në legjislaturë. Në ditët e sotme grupat e interesave mund të jenë dhe persona privatë, te cilët përfaqësojnë zyra avokatie, Think Tanks, gazetarë etj. të cilët kanë ndikim të madh në fusha të ndryshme.
Mënyra e veprimit
Lobimi është një metodë për të ndikuar në vendimin e vendimmarrësit, nëpërmjet informacionit dhe strategjive të ndryshme. Shumë shpesh ndahet lobimi ne 4 veçori :
Marrja e informacionit
Përfaqësuesit e grupave të interesave mbledhin njohuri në bazë të lidhjeve të tyre midis vendimmarrësve politikë. Ata marrin njohuri dhe mësohen si të vlerësojnë informacionet. Gjithashtu ata mësohen të vlerësojnë informacionin, i cili nuk vjen vetëm nga burime publike, por gjithashtu dhe nëpërmjet marrëdhënieve midis lobistëve dhe vendimmarrësve, në mënyrë që marrin ndikim dhe më herët, se informacioni të publikohet.
Ndikimi
Puna e një lobisti është së fundmi të kalojë sygjerimet përmes vendimmarrësve, në lidhje më një temë që prek grupime të mëdha njerëzish ("Këshillimi i politikës"). Që një lobim të jetë i suksesshëm, është e rëndësishme të kenë argumenta të fortë, në mënyrë që vendimmarrësi të ndodhet në një situatë të vështirë dhe të detyrohet të pranojë. Sa më të pregatitur të jenë zyrat e deputetëve, aq më të vështirë e ka një lobist të marrë ndikim, duke qenë se zyra e deputetëve mund të gjejë argumenta të vlefshëm, për ta shfuqizuar një rregullim nga lobistët. Në shumë shtete është dhënia e parave apo vlerave të tjera materiale e ndaluar. Por ndodh shumë shpesh, që politikanët të ndryshojnë fronte, pra nga qëndrimi i mëparshëm, të ndryshojnë në një ndërmarrje tjetër.
Puna publike
Në fushën e punës publike lobistet përpiqen të ndikojnë mbi opinionin publik me anë të mediave. Nga metodat më të përdorshme përmenden mediat e shtypura dhe reklamat. Nëpërmjet televizorit gjenden shpesh diskutime në podium, ku persona të grupave të ndryshëm flasin mbi argumentat e tyre dhe diskutojnë mes tyre. Këto gjenden në format e Talkshow ose si intervista.
Përsa i përket ndikimit përmes mediave të printuara, ndodh që intervistat e bëra nëpërmjet televizionit janë të lidhura me gazetat.
Organizatat e interesit i shoqërojnë grupet e vizituesve në zyrat e kryeqytetit dhe organizojnë mbremje të ndryshme. Organizatat e lobimit përqendrohen më së shumti të prezantohen në kryeqytet. .
Përgjithësisht bëhen dhe trajnime gratis, në lidhje me tema të ndryshme, por që në një mënyrë kanë një lloj ndikimi tek vizitorët.
Transparenca dhe regjistri
Në shkallën e Bashkimit Evropian diskutohet në mënyrë shumë strikte një rregullim i punës së lobistëve. Komisioni i BE krijoi në qershor të vitit 2008 një regjistër për lobimin. Sipas tij duhej që çdo organizatë ose firmë të shfaqte në mënyrë transparente temat në të cilat ata përpiqeshin të merrnin ndikim dhe takimet që kishin pasur me njerëz të ndryshëm. Me konfirmimin e Parlamentit te BE u vendos të hapet ky regjistër, i ngjashëm me atë në SHBA.
Megjithatë, nuk është e detyrueshme që çdo organizatë të regjistrohet. Nëpërmjet një regjistrimi organizatat e kanë më të lehtë të kenë një takim në parlament. Në tetor të vitit 2008 ishin regjistruar në parlamentin evropian 4570 persona si përfaqësues interesash.
Një regjistër i përgjithshëm në parlamentin dhe komisionin evropian u bë aktiv në 23 qershor 2011. Çdo organizatë, firme apo persona të pavarur, të cilët në mënyrë direkte apo indirekte donin të ndikonin në politikë, janë të lutur të regjistrohen.
Llojet e lobimit
Në mënyrë të pë<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);">rgjithshme ka pesë lloje interesash, të cilët futen në fuqi nëpërmjet lobimit:
Douchy
Douchy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Douchy ka një popullsi prej 153 banorë dhe sipërfaqe 5.05 km², me një dendësi prej 30 banor/km².
Lestijärvi
Lestijärvi (Lestijärven kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Ostrobothnia Qendrore.
Komuna ka një popullsi prej 815 banorë (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 559.06 kilometra katrorë (215.85 sq mi) prej të cilave 78.37 km2 (30.26 sq mi) është uji. Dendësia e popullsisë është 1.7 banorë për kilometra katrorë (4.4/sq mi).
Komuna është një-gjuhësore, finlandisht.
Muret e Beninit
parapamje|Përshkrim i [[Benin|Qytetit të Beninit të vitit 1668. Në qendër ka një strukturë të ngjashme me murin, që ndoshta janë muret e Beninit.]] Muret e Beninit janë një seri punimesh tokësore të përbëra nga brigje dhe kanale, të quajtura Iya në gjuhën Edo, në zonën përreth Qytetit të Beninit të sotëm, kryeqytetit të Edos së sotme, Nigeri. Ato përbëhen nga 15 km (9,3 milje) të qytetit iya dhe rreth 16,000 kilometra (9,900 milje) ija rurale në zonën përreth Beninit. "Muret" e qytetit të Beninit dhe zonave përreth u përshkruan si "punimet më të mëdha tokësore në botë të kryera para epokës mekanike" nga libri i rekordeve Guinness. Disa vlerësime sugjerojnë se muret e Beninit mund të jenë ndërtuar midis shekullit të trembëdhjetë dhe mesit të shekullit të pesëmbëdhjetë të erës sonë dhe të tjera sugjerojnë se muret e Beninit (në rajonin e Esanit) mund të jenë ndërtuar gjatë mijëvjeçarit të parë të erës sonë.
Takimet e para me Perëndimin dhe Rekordet
Muret e Qytetit të Beninit janë të njohura për perëndimorët që nga viti 1500. Rreth vitit 1500, eksploruesi portugez Duarte Pacheco Pereira, i përshkroi shkurtimisht muret gjatë udhëtimeve të tij. Një përshkrim tjetër i dhënë rreth vitit 1600, njëqind vjet pas përshkrimit të Pereira-s, është nga eksploruesi holandez Dierick Ruiters.
"Ky qytet është rreth një ligë e gjatë nga porta në portë; ai nuk ka mur, por është i rrethuar nga një hendek i madh, shumë i gjerë dhe i thellë, që mjafton për mbrojtjen e tij."
Arkeologu Graham Connah sugjeron se Pereira gaboi me përshkrimin e tij duke thënë se nuk kishte mur. Connah thotë: "[Pereira] konsideronte se një breg i tokës nuk ishte një mur në kuptimin e Evropës së kohës së tij."
Rrëfimi i Ruiters për muret është si më poshtë:
"Te porta ku hyra me kalë, pashë një mburojë shumë të lartë, dheu shumë të trashë, me një hendek të gjerë shumë të thellë, por ishte i thatë dhe plot pemë të larta... Ajo portë është një portë e arsyeshme e mirë, e bërë. prej druri në mënyrën e tyre, që duhet të mbyllet, dhe aty gjithmonë mbahet nën mbikëqyrje."
Ndërtimi
Vlerësimet për ndërtimin fillestar të mureve variojnë nga mijëvjeçari i parë i es deri në mesin e shekullit të pesëmbëdhjetë të e.s. Sipas Connah, tradita gojore dhe rrëfimet e udhëtarëve sugjerojnë një datë ndërtimi të viteve 1450-1500 e.r. Është vlerësuar se, duke supozuar një ditë pune 10-orëshe, një forcë punëtore prej 5,000 burrash mund të kishte përfunduar muret brenda 97 ditëve, ose nga 2,421 burra në 200 ditë. Megjithatë, këto vlerësime janë kritikuar për mos marrë parasysh kohën që do të duhej për të nxjerrë tokën nga një vrimë gjithnjë e më e thelluar dhe kohën që do të duhej për të grumbulluar tokën në një breg të lartë.
Përshkrimi
parapamje|Benin në vitin 1897 Muret ishin ndërtuar me një strukturë hendeku dhe dige; hendeku i gërmuar për të formuar një hendek të brendshëm me tokën e gërmuar që përdoret për të formuar murin e jashtëm.
Pjesë të shpërndara të strukturës mbeten në Edo, me shumicën dërrmuese të tyre që përdoren nga vendasit për qëllime ndërtimi. Ajo që ka mbetur nga vetë muri vazhdon të shembet për zhvillimet e pasurive të paluajtshme.
Etnomatematicieni Ron Eglash ka diskutuar planin e planifikuar të qytetit duke përdorur fraktale si bazë, jo vetëm në vetë qytetin dhe fshatrat, por edhe në dhomat e shtëpive. Ai komentoi se "Kur evropianët erdhën për herë të parë në Afrikë, ata e konsideruan arkitekturën shumë të çorganizuar dhe si rrjedhojë primitive. Nuk u shkonte kurrë mendja se afrikanët mund të kishin përdorur një formë matematike që ata as nuk e kishin zbuluar ende."
Michelle Pfeiffer
Michelle Marie Pfeiffer (/faɪfər/; lindur më 29 prill të vitit 1958) është një aktore amerikane, këngëtare dhe producente. Ajo filloi karrierën e saj të aktrimit në vitin 1978 dhe kishte rolin e saj të parë drejtues në filmin muzikor Grease 2 (në vitin 1982), para se të merrte vëmendjen e përgjithshme në vitin 1983 për shfaqjen e saj në filmin e krimit Scarface. Ndërmjet vitit 1987 dhe vitit 1989 ajo luajti në The Witches of Eastwick, Tequila Sunrise, Married to the Mob dhe The Fabulous Baker Boys, për të cilën ajo mori një nominim të Akademisë si Aktorja më e mirë mbështetëse, The Russian House dhe The Fabulous Baker Boys, për të cilat ajo mori një nominim si Aktorja më e Mirë, një nominim i përsëritur në rolin e saj të vitit 1992 në filmin Love Field. Në vitin 1992, Pfeiffer gjithashtu luajti rolin e Catwoman tek Batman Returns ; Më vonë, Pfeiffer portretizoi një numër rolesh udhëheqëse në filma të tillë si Dangerous Minds (1995), What Lies Beneath (2000), Hairspray (2007) dhe Dark Shadows (2012).
Pfeiffer u nominua për Çmimin e Akademisë për aktoren më të mirë mbështetëse dhe fitoi çmimin BAFTA për aktoren më të mirë në rolin mbështetës për filmin Dangeorous Liaisons (1988) dhe u nominua për çmimin e Akademisë për aktoren më të mirë dhe fitoi çmimin Golden Globe për aktoren më të mirë - Drama e Filmit The Fabulous Baker Boys (1989). Ajo mori një nominim të tretë të Oscar për Love Field (1992). Rolet e saj të tjera të filmit përfshijnë The Witches of Eastwick (1987), Married to the Mob (1988), Frankie and Johnny (1991), The Age of Innocence (1993), Wolf (1994), White Oleander (2002), Mother! (2017) dhe Murder on the Orient Express (2017). Ajo mori nominimin e saj të parë Emmy Award për portretizimin e Ruth Madoff në filmin televiziv HBO The Wizard of Lies (2017).
Jeta e hershme
Pfeiffer ka lindur në Santa Ana, California, e dyta nga katër fëmijët e Richard Pfeiffer, një kontraktues i ajrit të kondicionuar, dhe Donna (Taverna), një shtëpiake. Ajo ka një vëlla më të madh, Rick (i lindur në vitin 1955) dhe dy motra më të vogla, Dedee Pfeiffer (e lindur në vitin 1964), aktore televizive dhe filmike, dhe Lori Pfeiffer (e lindur në vitin 1965). Prindërit e saj ishin të dy me origjinë nga Dakota e Veriut. Gjyshi i saj nga babai ishte me prejardhje gjermane dhe gjyshja e saj atërore ishte me prejardhje Angleze, Welsh, Franceze, Irlandeze dhe Holandeze, ndërsa gjyshi i saj i nënës ishte me prejardhje Svicerano-Gjermane dhe gjyshja e saj e nënës me origjinë Suedeze. Familja u transferua në Midway City, ku Pfeiffer kaloi fëmijërinë e saj. The family moved to Midway City, where Pfeiffer spent her childhood.
Ajo ndoqi shkollën e mesme në Fountain Valley, diplomuar në vitin 1976. Ajo punoi si një vajzë e kontrollit në supermarketin Vons, dhe ndoqi Kolegjin Golden West ku ajo ishte një anëtare e Alpha Delta Pi Sorority. Pas një trajnimi të shkurtër për të qenë një stenografe gjykatëse, ajo vendosi për një karrierë në aktrim. Ajo fitoi konkursin e bukurisë së Miss Orange County në vitin 1978 dhe mori pjesë në konkursin Miss California në të njëjtin vit, duke përfunduar në pozitën e 6-të. Pas pjesëmarrjes së saj në këto shfaqje, ajo fitoi një agjent veprues dhe filloi të provonte audicionet për televizionin dhe filmat.
1978–1982: Aktrimi i hershëm
Shfaqjet e hershme të akt rimit të Pfeiffer përfshinin role të televizionit në Fantasy Island, Delta House dhe Cats BAD ndër të tjera. Ajo ishte një nga kandidatët për të dëgjuar si zëvendësuese për Kate Jackson në serinë televizive Charlie's Angels në vitin 1979, edhe pse pjesa shkoi në Shelley Hack. Ajo kishte role të vogla në disa filma teatralë, përfshirë "Falling in Love Again" (1980) me Susannah York, The Hollywood Knights (1980) përballë Tony Danza dhe Charlie Chan dhe mallkimi i Mbretëreshës së Dragoit (1981) me shumë sukses në zyrën kritike apo në kuti. Pfeiffer më vonë tha për punën e saj të hershme në ekran: "Më duhej të mësoja se si të veproja ... Ndërkohë, unë isha duke luajtur bimbos dhe duke u futur në pamjen time." Ajo u shfaq në një reklamë televizive për sapun Lux, dhe mori mësime aktive në Beverly Hills Playhouse, para se të shfaqej në tre filma të tjerë televiziv - Callie dhe Son (1981) me Lindsay Wagner, The Children Nobody Wanted (1981) dhe një xhirim filmi televiziv në vitin 1981 nga Splendor Bari.
Më pas, ajo u ul me rolin e saj të parë të filmit si Stephanie Zinone në Grease 2 (në vitin 1982), vazhdim i filmit muzikor Grease (në vitin 1978) Filmi ishte një dështim kritik dhe komercial, dhe publikimi i solos "Cool Rider" i Pfeiffer nga fonogrami i filmit në PolyGram nuk arriti të futej në listat e muzikës. Megjithatë, Pfeiffer mori një vëmendje pozitive për performancën e saj, sidomos nga The New York Times, e cila tha: "Edhe pse ajo është një prurje relativisht e re e ekranit, Miss Pfeiffer arrin të duket shumë më e pasigurt dhe e rehatshme se kushdo tjetër në cast". Megjithë ikjen nga kritikat, agjenti i Pfeiffer më vonë pranoi se shoqërimi i saj me filmin nënkuptonte se "ajo nuk mund të merrte ndonjë punë, askush nuk donte ta punësonte".
1983-1989: Përparime dhe arritje kritike
Drejtori Brian De Palma, pasi kishte parë Grease 2, refuzoi të provonte Pfeiffer për Scarface (1983), por u kënaq në këmbënguljen e Martin Bregman, producentit të filmit. Ajo kishte bërë castin si gruaja e fiksuar pas kokainës, Elvira Hancock. Filmi u konsiderua tepër i dhunshëm nga shumica e kritikëve, por u bë një hit komercial dhe fitoi një kult të madh në vitet në vijim. Pfeiffer mori komente pozitive për turnin e saj mbështetës; Richard Corliss nga Time Magazine shkroi, "shumica e filmave të mëdhenj janë në rregull: Michelle Pfeiffer është më mirë ..." ndërsa Dominick Dunne, në një artikull për Vanity Fair me titull "Ambicia bjonde", shkruante: " është në prag të stardonit Në fjalimin e industrisë, ajo është e nxehtë "
Pas Scarface, ajo luajti në Diana në komedinë e John Landis në Into the Night (1985), përballë Jeff Goldblum, Isabeau d'Anjou në filmin e fantazisë Richard Donner Ladyhawke (1985), përballë Rutger Hauer dhe Matthew Broderick, Besimi Healy në Sweet Liberty Alan Alda (1986), përballë Michael Caine dhe Brenda Landers në një segment të parodisë Sci-Fi të viteve 1950 Amazon Women on the Moon (1987), të cilat, megjithë arritjen e suksesit të thjeshtë komercial, ndihmuan në krijimin e saj si aktore. Më në fund, ajo shënoi një goditje të madhe në kinema si Sukie Ridgemont në përshtatjen e vitit 1987 të romanit të John Updike, The Witches of Eastwick, së bashku me Jack Nicholson, Cher dhe Susan Sarandon. Filmi ka shitur mbi 63.7 milionë dollarë në vend, ekuivalente me $ 134.4 milion në 2016 dollarë.
Pfeiffer u hodh kundër llojit, si vejushë e gangsterit të vrarë, në komedinë e mafies së Jonathan Demme të martuar me Mob (1988), përballë Matthew Modine, Dean Stockwell dhe Mercedes Ruehl. Për rolin e Angela de Marco, ajo veshi një parukë të zezë me kaçurela dhe një theks të Bruklinit, dhe mori nominimin e saj të parë të Artë Globe si aktorja më e mirë në një film muzikor ose komedi, duke filluar një seri gjashtëvjeçare me radhë Emërimet e aktores në Globat e Artë. Pfeiffer u shfaq më pas si restauranteuse elegant Jo Ann Vallenari në Tequila Sunrise (1988) përballë Mel Gibson dhe Kurt Russell, por pati dallime kreative dhe personale me drejtorin Robert Towne, i cili më vonë e përshkroi atë si aktoren "më të vështira" me të cilën ka punuar ndonjëherë.
Në rekomandimin personal të Demme, Pfeiffer u bashkua me aktorët e rrezikshëm të Stephen Frears (1988) së bashku me Glenn Close dhe John Malkovich, duke luajtur me viktimën e virtytshme të joshjes, Madame Marie de Tourvel. Performanca e saj fitoi brohoritjen e saj të përhapur; Hal Hinson nga The Washington Post e pa rolin e Pfeiffer si «më pak të dukshme dhe më të vështira.» Asgjë nuk është më e vështirë të luajë sesa virtyt, dhe Pfeiffer është mjaft i zgjuar që të mos provojë, por ajo e mishëron atë. është një pasuri e madhe dhe mënyra si përdoret e bën atë të duket një aspekt i spiritualitetit të saj ". [26] Ajo fitoi çmimin BAFTA për Aktoren më të Mirë në një Rolin Mbështetës dhe mori nominimin për Çmimin e Akademisë për Aktoren më të Mirë Mbështetëse.