Territoret_polake_të_aneksuara_nga_Gjermania_Naziste
Diskriminimi fetar
Pika kryesore e kontaktit për nazistët në këto plane ishte Carl Maria Splett, peshkop i Danzigut dhe anëtar i konferencës polake të peshkopëve para vitit 1939, i cili mbajti lidhje të ngushta me nazistin Albert Forster dhe ndoqi planet për të zëvendësuar klerin polak me atë gjerman. Një tjetër anëtar i shquar gjerman i klerit ishte arqipeshkvi Adolf Bertram cili personalisht kontaktoi Vatikanin me kërkesën për të gjermanizuar organizatën e Kishës Katolike Polake. Me qëndrimin e Kishës Katolike në Gjermani kërcënoi veten që nga viti 1933, kur Bertrami kërkoi lirinë e besimit. Puna e tyre u ndihmua nga fakti se kur terrori i Gjermanisë u rrit dhe u bë i njohur gjerësisht, shumë anëtarë të rangut të lartë të klerit polak katolik kërkuan strehim jashtë vendit për të shpëtuar veten (gjermanët po vrisnin elita të kombit polak si pjesë të planeve të tyre) dhe zëvendësit e tyre u ndaluan nga marrja e detyrës. Viktima më e hershme ishte Voivodeshia e Pomeranisë, ku pothuajse çdo kishë polake katolike u mbyll, u grabit dhe u kthye në një magazinë, stallë ose depo. Priftërinjtë polakë polakë u përballën me tre valë arrestimesh pas masakrave fillestare. Ata që u arrestuan përfunduan në kampet e përqendrimit të Dachau dhe Stutthof. Manastiret u mbyllën, koleksionet e tyre të arteve dhe librave u vodhën ose u shkatërruan nga gjermanët. Splett bashkëpunoi me Forster dhe futi 200 priftërinj gjermanë katolikë në dioqezën e Chełmno ku ai ishte emëruar si administrator dioqezan nga dhjetori i vitit 1939. Nën sundimin e tij priftëria polake ishte e shtypur dhe lutjet dhe masat nën drejtimin e tij e vlerësonin Hitlerin. Ai gjithashtu ndaloi përdorimin e gjuhës polake në kisha. Kur ai ndaloi rrëfimet në polonisht në maj 1940, Vatikani ndërhyri dhe urdhëroi që ndalimi të hiqet. Jo vetëm që Splett mbrojti ndalimin e tij, ai argumentoi se ishte për të "mbrojtur" njerëzit që bënin rrëfimet. Pas këtij argumenti ai u përpoq të pretendonte se rrëfimet në polonisht përdoren për "mjete nacionaliste". Eventualisht, Vatikani pranoi shpjegimin e tij. Përveç ndalimit të gjuhës polake, Splet urdhëroi heqjen e tabelave dhe emrave polakë në varreza nga monumentet dhe varret dhe në të gjitha kishat nën juridiksionin e tij. Albert Forster vlerësoi punën e Splettit për Gjermaninë. parapamje| Polakët e dëbuar për punë të detyruar në një kamp në Gjermani Në Wartheland banorët vendosën kundër përdorimit të priftërinjve katolikë gjermanë për gjermanizim. Kisha katolike polake duhej të zhdukej plotësisht. Më 13 shtator 1941 Arthur Greiser lëshoi një dekret në të cilin administrata gjermane hodhi poshtë ekzistencën e kishave si qenie juridike në atë Reichsgau. Tre javë më vonë, shumica e priftërinjve katolikë polakë u dërguan në kampe përqendrimi. Nga 6 peshkopë në rajon, vetëm një arriti të mbetet - Walenty Dymek. Ishte Dymek, i cili me anë të protestave energjike më në fund filloi të shqetësonte Vatikanin se do të humbiste përfundimisht të gjitha kishat polake në rajon - në jo më pak se 2-3 muaj. Vatikani, i shqetësuar për mundësinë e zhvillimit të Kishës Katolike Katolike Gjermane, ndërhyri dhe si hap të parë emëroi dy administratorë - një për popullsinë polake dhe një për atë gjermane në rajon, me Dymek të emëruar si administrator mbi popullsinë polake. Gjendja e Kishës Katolike Romake në rajonin e Warthegaut ishte katastrofale - deri në vitin 1944 deri në 1,300 kisha dhe tempuj u mbyllën, me 500 të shndërruara në depo, dy ishin hedhur në erë nga gjermanët, të tjera iu dhanë kongregacioneve të Kishës Ungjillore të Bashkuar në Wartheland. Katedraleve në Poznań dhe Włocławek iu grabitën reliket dhe artet e tyre. Një pjesë e artit të plaçkitur u shkatërrua nga gjermanët. Në Gniezno bazilika u shkatërrua. Në Poznań shtypi katolik dhe organizatat që formuan qendrën fetare në fe u shkatërruan. Shumica e monumenteve fetare, kryqe rurale, kisha të vogla u zhdukën gjithashtu nga rajoni. Qasja në masa ishte e penguar, dhe shpesh gjermanët i nënshtronin adhuruesit polakë që ta linin kishën në łapanka. Deri në 80% të priftërinjve polakë polakë duhej të dëboheshin dhe arrestime masive ndoqën.