cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prodhimi i birrës
Shkopinjtë filtrues janë të përbërë prej një numri të madhë unazash të renditura në një boshtë i cili shërben si bartës dhe si gype përcjellës i tretsires së filtruar. Unazat kanë sipërfaqe të vogël, në njërën anë kanë vrazhdësi më të vogël, e në anën tjetër kanë vrazhdësi dukshëm më të madhe, kështu që kur renditen njëra mbi tjetrën qëndrojnë në një distancë 50-90 mikrona. Procesi i filtrimit fillon me përgaditjen e suspenzionit të kiselgurit, i cili shërben për mveshjen e elementeve filtrues, për të sajuar pogaqen filtruese. Mardhënja e kiselgurit me ujë është 1:5 ose 1:10 për 5-10 l ujë shtohet 1 kg kiselgur. Të mveshurit e shkopinjëve filtrues në kiselgur bëhet me prcjelljen e ujit dhe të kiselgurit nëpër filter, gjersa kiselguri nuk ngjitet mire për shkopinjët filtrues.Te filtrimi i birrës duhet të bëhen dy mveshje me kiselgur, ku formohen dy shtresa me trashësi afërsisht të barabarta por me porozitet dhe fortësi të ndrysme. Shtresa e pare filtruese përbëhet prej kiselgurit me porozitet të mesëm, në mënyrë që siperfaqja poroze e filtrit të mbrohet prej grimcave të kiselgurit dhe të formohet siperfaqja e fortë për vendosjen e shtresës tjetër filtruese me kiselgur, i cili ka porozitet më të fortë. Sasia e materialit filtrues pë të fituar shtresën e parë filtruese është 300-500 gr/m2, të sipërfaqes filtruese. Mbi shtresën e parë vendoset shtresa e dytë për të cilë përdoret kiselguri me grimca më të imta, me porozitet me kokërrza të vogla më të forta. Poroziteti i kiselgurit pë shtresen e dytë përcakton shkallen e kthjelltësisë. Për formimin e shtreses filtruese pëdoret 400-600 gr/m2 në 1m2 të sipërfaqes filtruese. Me anë të mveshjes me siperfaqen filtruese qiten 800-900 gr/m2 të materialit ndihmes filtrues, me ç’rast formohet pogaqeja me trashësi 2-3mm. Pas të mveshurit të shkopinëve filtrues me kiselgur, uji i mbetur në filter largohet me birrë pastaj fillon procesi i filtrimit. Zakonisht ekzistojnë në një filtër 375 shkopinjë. Te sistemi i kiselgur filtrave sipërfaqja filtruese ka pore me dimenzione të ndryshme. Në këtë rast birra depërton nëpër këto pore, si dhe ndermjet unazave nëpërmes vrimave të boshtit dhe kalon në pjesën e sipërme të filtrit si birrë e filtruar. Pas ndëprerjes së procesit të filtrimit bëhet shpërlarja me ujë në drejtim të kundërt të rrjedhjes së birres, ku përtrihen vetit absorbuese të shtrese filtruese dhe zgjatet përdorimi i tyre. Shpërlarja zgjatë 10-20 minuta dhe bëhet me ujë të ngrohët, nën shtypjen 0.7-1.2 atm. Pas shpërlarjes dhe sterilizimit ndryshimi i shtypjes është 1.2-1.5 atm. Filtri duhet pastruar në mënyrë gjenerale. PH i birrës me fermentim të fundëm në përgjithsi luhatet midis vlerave 4.3-4.6.Vlera e pH-se varet nga sasia e acidit që formohet gjatë fermentimit. Duhet të theksojmë se vlera e pH-së në bimë gjatë fermentimit, nuk ndryshon për shkak të pranisë së lëndëve puferike në te. Shumë nga vetitë e birrës sidomos qëndrueshmëria biologjike varen nga vlera e pH-së, janë të favorshme vlera sa më të ulta të pH-së. Kur vlera e pH-së në birrë është e lartë, nxjerim perfundim se kemi të bëjm me gabime teknologjike.
Figura 2. Kazani ku behet filtrimi i birres
7.	Pasterizimi i birrës
7.1. Pasteri
Birra e filtruar e cila është dërguar në druk tank para se të del në treg ajo duhet të pasterizohet. Pasterizimi përkufizohet si trajtim termik, i aftë për të shkatruar format patogjene dhe pjesen më të madhe të qelizave vegjetative të mikroorganizmave të pranishëm në birrë, si dhe për të çaktivizuar enzimet. Mbas filtrimit mund të depërtoj ndonjë sasi e kiselgurit apo ndonjë mikroorganizëm, pasterizimi të gjitha këto do ti eliminoj me ngritje të temperatureës në paster. Pasterizimi është emërtuar kështu prej pasterit, kështu që nëse trajtohet birra për disa minuta në 60C ose deri në 72C ndikon që birres ti zgjatet koha e mosprishjes së saj. Tek pasterizimi së pari të përgaditet druk tanku fryhet me dioksid të karbonit në shtypje 1.8 bar. Pasteri i birres së Pejës është paster pllakor dhe ka këto zona: -avull-ujë, i cili duhet të nxehet deri në 72C -uji i nxehtë-birrë - birrë-glikol Birra në dalje të pasterit që duhet të dërgohet në druk tanka ka temperatureë 0-2 C e cila ftohet me glikol nga reparti i ftohjes.
Mikrorganizmat që shkaktojnë prishjen e birrës në shsishe në temperatura 55 0C - 65 0C brenda 20- 25 minutave ngordhinë plotësisht. Bile brenda 20 minutave në 650C ngordhin edhe bakteriumet më rezistente që janë ato të acidit laktik. Në bazë të rezultateve të analizave të bëra mbi rezistëncën (ngordhjen) e disa lloj bakterjeve që ndodhen në birrë, gjatë pasterizmit (psh bakteriet e majave të egra, ato laktike, acetike, sarcinave etj.) është ndërtuar diagrami i veprimit bilogjik i pasterizimit të birrës. Në diagram lexohet, se për qdo 7 0C, të rritjes së temperaturës, koha ngordhjes së mikrorganizmave zvoglohet 10 herë. Kjo do të thotë se në kushte të ndryshme pasterizimi, arrihet i njëjti veprim pasterizues p.sh. Në 53 0C pasterizimi arrihet për 56 min Në 60 0C pasterizimi arrihet për 5,6 min Në 67 0C pasterizimi arrihet për 0,56 min Në 70 0C pasterizimi arrihet për 0,056 min Mbi këtë bazë përcaktohet e ashtequajtura njësia e pasterizimit (Nj.P) dmth, pasterizimit pë 1 min në 60 0C, jep një njësi pasterizimi (Nj.P). E thënë ndryshe pasterizimi plotë i birrës në 60 0C arrihet për 5,6 Nj. P.
Diagrami termik i pasterizimit në një pasterizator me dy kate
8.	Pastrimi Automatik i Fermentorëve-“CIP” Sistemi, Gypave dhe Tankave të Qëndrimit 8.1. Pastrimi automatik i fermentorëve
Aparatet për pastrim të fermentorëve përbëhen prej këtyre pjesëve -	Rezervoari për tretje acidike (H3PO4) -	Rezervoari për tretje alaklike (NaOH) i ftohët -	Rezervoari pë tretje alkalike(NaOH) i nxehtë -	Rezervoari pë ujë H2O -	Pompat për pastrime -	Gypat rosfraj dhe gypat e gomes për bartje të birrës, pastrimit dhe pranimit -	Kompresoret e ajrit -	Dozuesit e tretësve -	Program i larjes Fermentori cilindriko konik së pari lahet me ujë pastaj me sodë tretje alkalike, pastaj prap me ujë, pastaj me tretje acidike dhe së fundi me ujë Cikli i plotë i larjes kryhet për 40-80 minuta.
8.2. Pastrimi i gypave dhe tankave të qëndrimit
Pastrimi bëhet si vijon: -	Shpëlarja me ujë të ftohët 10 minuta -	Pastrami me sodë të nxehtë 45 minuta -	Pastrimi me acid 15 minuta -	Shpërlarja me ujë 20 minuta Program i pastrimit të gypave për dozim të majas nga rezervoari deri te enët e majas bëhet me sodë të nxehtë. Përqindja e fortsisë së sodës është 3%. Program i pastrimit të gypave nga fermentoret cilindriko konik deri te tankat e qëndrimit bëhet me tretje alkalike (sodë) të nxehtë. Poashtu pastrimi nga fundruesi deri te parafermentori bëhet me tretje alkalike (sodë) të nxehtë dhe dezinfektohet me mjet dezinfektues, fenolftalin. Tankat e qëndrimit dhe parafermentoret pastrohen me tretje alkalike, bis dhe fërkohet me furq dhe ujë.
9.	Marrja e Mostrave Për Analizë të Birrës së re
Nga tanku i qëndrimit mirret mostra për analizë kimike dhe mikrobiologjike. Duhet të bëhen analizat e ekstraktit themelor, ekstraktit të vërtetë, ekstraktit të dukshëm, ardhjes së vërtet, ardhjes së dukshme, alkooli, CO2, acidet, shtypja, ngjyra, pH, pesha specifike, numri refraktometrik. Pas filtrimit kur të filloj filtrimi mirret mostra dhe duhet të bëhet centrifugimi i birrës, në centrifugim në laborator me anë të kivetave bëhet analiza, pastërtia e birrës dhe mbështjellja e qirinjëve të pogaqes së filterit. Poashtu para dhe pas pasterizimit mirren mostrat për analize në laboratorë të fabrikes. Si përfundim bëhet edhe analiza e birrës në shishe.
10.	 Konkluzionet
.ng
.ng është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Nigerisë.
Panajot Kanaçi
thumb|Fletpalosja e baletit 'Delina' nga Panajot Kanaci thumb|Personazhet dhe Interpretuesit e baletit 'Delina' te Pajanot Kanacin'thumb|Panajot Kanaçithumb|Panajot KanaçiPanajot Kanaçi, lindi më 2 gusht të vitit 1924, është koreograf, mjeshtër baleti, pedagog shqiptar.
Që në moshë të vogël ra në sy mënyra elegante e kërcimit të tij. Në vitin 1945 ishte ndër të parët që krijoi grupet e valleve, duke realizuar miniatura baleti dhe valle popullore të krahinave të ndryshme të Shqipërisë. Ai realizoi baletin e parë kombëtar “Halili dhe Hajria”, me muzikë të Tish Daisë. Më pas realizoi baletin “Delina”, “Bijtë e Peshkatarit”, etj. Ai ishte lëvrues i palodhur i valles popullore, duke arritur nivele të larta përpunimi si “Vallëzimi i shqipeve”, “Valle labe”, “Valle myzeqare”, etj. “KESHTU E NJOHA UNE PANAJOT KANAÇIN”
Skifter Këlliçi
(Mbresa rreth librit me të njëjtin titull të Albert Jankut) E kam thënë dhe herë të tjera se një nga dhuratat më të mira që mund t’i bëhet një të mërguari që kthehet përkohësisht në atdhe, është libri. Ndaj, kur Albert Janku, një ndër kërcimtarët më të njohur të baletit klasik, “Artist i Merituar”, më dhuroi librin e tij “Kështu e njoha unë Panajot Kanacvin”, këtë vigan të koreografisë shqiptare,ndjeva kënaqësi të veçantë. Dhe sapo zura të shfletoja faqet e para të këtij libri, menjëherë m’u kujtua ajo ditë vjeshte e vitit 1945, kur motra ime, Lili, e dhënë që e mitur pas valëzimeve popullore,më mori përdore mua, atëherë 7-vjeçar, dhe në shpuri në oborrin e Teatrit të sotëm Kombëtar, ku pashë djem e vajza, bashkëmoshatare të saj, jo më shumë se 12-15 vjeç. Dhe duke biseduar me ta, pashë edhe një burrë të ri, me paraqitje tërheqëse, i cili i ftoi të tërë të kalonin në një sallë, ku filluan provat e baletit, me ato lëvizje harmonike që i kisha parë vetëm në filma…
Aty mësova se ky burrë, me pamje të qeshur,me emrin Panajot Kanaçi,ashtu si një mësues i apasionuar i fut nxënësit në botën e madhe të dijeve, ashtu edhe ai po i fuste këta fëmijë në botën e madhe të kërcimit, siç ndodhi dhe me vetë Albert Jankun tetë vjet më pas, më 1953, kur edhe ai vetë ishte jo më shumë se 15 vjeç. “Unë u befasova shumë,-shkruan Albert Janku,-kur mjeshtri m’u u drejtua dhe më tha:”Po ti, djalosh, çfarë di të kërcesh?…”Ashtu me drojë kërceva “kaçakçe”,duke kryer një rreth të gjerë dhe bëra disa ulje karakteristike të këtij kërcimi…Mora vesh se më kishin pranuar në grupin e valleve.”(faqe 111).
Pak a shumë kështu ka ndodhur më kërcimtarët më të mirë të Ansamblit Shtetëror të Këngëve dhe Valleve Popullore ose të TOB-it, që nga të parët Agron Aliaj, Zoica Haxho…Miltiadh Papa….pastaj, Besim Zekthi, Lili Cingu…Rexhep Çeliku e plot e plot të tjerë, për të cilët shkruan me kaq frymëzim autori në librin e tij, siç ka ndodhur edhe me motrën time, Lili, dhe shoqet e saj, që nisën rrugëtimin e tyre aq të vogla, për të arritur t’i japin artit popullor shqiptar lavdi në sa e sa turne nga Evropa në Azi dhe nga Azia në Afrikë. Në përkushtimin e shkruar në faqen e parë të veprës së tij Alberti, midis të tjerash, më shkruante: ”Duke lexuar këtë libër, do të dëshiroja të ngacmoja sado pak kujtesën tënde për kohën kur artistë të vërtetë në mes të një trysnie të rreptë krijuan vlera që i shtojnë identitetin vendit tonë”. Dhe mua m’u ndërmendën sërishmi sa e sa ngjarje të trishta që sollën po aq drama tronditëse në jetën e artistëve tanë, të cilëve si shpata e Damokleut u qëndronte mbi kokë censura e diktaturës komuniste,sidomos në mesin e viteve 60-të, pas asaj që u quajt “periudha e revolucionarizimit të jetës së vendit” dhe veçanërisht pas Plenumit t 4-t famëkeq më 1973, së cilës nuk i shpëtoi as arti ynë koreografik,duke përfshirë këtu, siç do të vë në dukje më poshtë, edhe vetë “babain” e këtij arti, Panajot Kanacin.thumb|Çifti Kanaçi.thumb|Çifti Kanaçi.Nuk kam ndërmend në këtë shkrim të ndalem më hollësi në vlerësimin që i bën Albert Janku krijimtarisë artistike të Panajot Kanaçit, por thjesht të hedh mbresa,sepse kaq mund të bëj në një fushë si koreografia, që i kapërcen aftësitë mia profesionale. Por duhet të them se Albert Janku kësaj detyre ai ia ka arritur në mënyrë të shkëlqyer, duke dëshmuar se ashtu siç ka ditur të përvijojë ato lëvizje plot nur në baletet ku ka interpertuar “nën mbikqyrjen” e mjeshtrit Kanaçi,ashtu edhe ai ka arritur të vërë në përdorim penën e tij, armë që nuk e pa pasur për zanat,për të ngritur në piedestal figurën e këtij mjeshtri. Që lexuesi i këtij shkrimi të ketë një ide të përgjithshme të veprave koreografike të Panajot Kanaçit, të cilat analizohen bukur -mirë në faqet e librit në fjalë, po përmend disa prej tyre: “Shatërvani i Bahcisarait”,(1951), ”Esmaralda”,(1953),”…Pasi kreu studimet e larta për regjisor balet maestër në Institutin Shtetëror të Artit Teatror në Moskë(1956-1960), realizoi në fushën e koreografisë popullore disa nga vallet aq të njohura popullore shqiptare: Vallzimi i shqipeve”, ”Vallja e gështenjave’, ”Suitë vallesh të Tiranës” e plot të tjera. Duke qenë udhëheqës artistik dhe baletmaestër i trupës së baletit të TOB-it, Panajot Kanaçi vuri në skenë baletin e parë kombëtar shqiptar “Halili dhe Hajria”, me muzikë të Tish Daisë,(1963), që u pasua nga baleti”Delina”, me muzikë të Cesk Zadesë, baletet “Joniada” dhe “Shote dhe Azem Galica”, me muzikë të Nikolla Zoraqit e pastaj nga më shumë se 200 valle të krijuara,prej tij, nga të cilat më e njohura-”Festë të madhe ka sot Shqipëria”, fituese e “Gjerdanit të Artë” në Festivalin Ndërkomëtar të Dizhonit në Francë(1970),si dhe balete si “Franceska da Rimini”, ose në opera si “Traviata “Karmen” dhe balete të tjera klasike.
Boboshti
Bobosht, (malazezisht: Бобовиште/Bobovište) është vendbanim në Komunën e Tivarit në Mal të Zi. Shtrihet në gjers. gjeogr. veriore prej 42° 06′ 55" dhe të gjat. gjeo. lindore prej 19° 16′ 17".
Panajot Kanaçi
Në librin tij “Kështu e njoha unë Panajot Kanaçin” Albert Janku ndalet gjatë te baleti “Halili dhe Hajria”, jo vetëm sepse ky është baleti i parë shqiptar, por edhe sepse në të njëjtën kohë është nga kryeveprat e saj. Ai përshkruan atë mbrëmje të ftohtë të 13 janarit të vitit 1963,kur në sallën e TOB-it u dha premiera e këtij baleti. Për koincidencë, po kështu vepron edhe publicisti i njohur, Marash Hajti në librin e tij “Tish Daija”, kushtuar jetës dhe veprës së këtij kompozitori në zë, që është autori i muzikës së këtij baleti. Po kështu e kam përshkruar edhe unë, aso kohe gazetar i emisioneve kulturore në Radio Tirana, në një intervistë që kam bërë me Tish Dainë dhe më pas edhe me Panajot Kanaçin. Deri atëherë ai më njihte si vëllai i Lilit, pra motrës sime, të cilën e çmonte si valltare, aq sa i kishte besuar të interpretonte ”Vallen e Tropojës” me lëvizje shumë të shpejta ritmike.Por këtë radhë mjeshtri i madh u bë “pre” e mikrofonit tim…Sidoqoftë, iu përgjigj pyetjeve të mia po me të shkathtësi e zhdërvjelltësi që shfaqte në krijimin e valleve dhe baleteve. “Kjo vepër, – shkruan Albert Janku në librin e tij, – ngriti perden jo vetëm në skenat, podiumet dhe sheshet në territorin e Shqipërisë, por u luajt nga artistët shqiptarë në Prishtinë, Athinë, Selanik, Korfuz, Patras, Milano, San Remo e qytete të tjera të Italisë dhe Greqisë…” Dhe më poshtë autori vë në dukje përshtypjet e regjisorit të njohur grek Kostas Stranksalis, që ndër të tjera thekson: ”Nuk keni pse të keni zili kolegët e tjerë të Evropës. Mundeni me këtë shfaqje në mënyrë të bujshme të paraqiteni në të gjitha kryeqytete e botës. Është diçka juaja. Ju takon”.( faqe 178 dhe 179 e veprës).
Boboshti
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së vitit 2003 vendbanimi Boboshti ka pasur 573 banor, ndërsa në vitin 1948 ka pasur 318 banor. Është karakteristik se një numër i konsiderueshëm gjindet përkohësisht jashtë vendbanimit. Sa i përket strukturës nacionale popullsia i takon nacionalitetit shqiptarë (100 %). Vendbanimi i ka 61 ekonomi familjare. Mosha mesatare e popullsisë është 43,1 vit. Nga kjo e dhënë shihet se ky është një rast i rrallë tek vendbanimet shqiptare që popullsia të jetë kaq e mplakur.
Panajot Kanaçi
Pikërisht se kishte të tilla vlera, më 1973 ky balet u vu në skenë nga trupa e baletit të Teatrit të Operas së qytetit francez Klermont Ferrand. Për popullaritetin e tij, dëshmon edhe fakti se që nga viti 1963 dhe deri më 1991 u luajt, siç vë në dukje autori, 250 herë,shifër me të vërtetë rekord. Por të kthehem te trysnia e rreptë që nënvizon Albert Janku në përkushtimin që më ka lënë në librin e tij. Pas suksesesh të tjera,erdhi koha që Panjot Kanaci të vinte në skenë baletin ”Paganini”, me muzikë të Rahmaninovit, me tema nga vepra e Paganinit. “Deri më 1965 ,-vë në dukje ai,-kur u realizua ky balet,duhet theksuar se liria e krijimit akoma nuk ishte ndeshur me censurën e fortë që goditi artin mbas këtij viti. P.Kanaçi dhe krijues të tjerë i krijonin veprat e tyre në bashkëjetesë me përjetimin e një autocensure torturuese.”(faqe 198 e veprës).
Boboshti
Demografia
Sipas rezultateve preliminare të regjistrimit të popullsisë së Malit të Zi, Boboshti ka pasur 3181 banor, 92 ekonomi familjare dhe 88 banesa.
Panajot Kanaçi
Mbaj mend së në këtë periudhë në TOB po përgatitej të vihej në skenë edhe opera “Dasma e Figaros” e Moxartit. Dhe unë si zakonisht do të shkoja atje që të përgatitja një radioreportazh. Por, pa pritur, nëndrejtori më thirri në zyrën e tij dhe më urdhëroi që të përgatitja një emision tjetër. Arsyeja:”Në një kohë që partia bën thirrje që të revolucionarizohemi duke luftuar shfaqjet borgjezo-revizioniste,kjo opera bën të kundërtën.”E kuptova se ky nuk ishte mendimi i ti, sepse ai e pëlqente muzikën e huaj operistike ,por i ardhur nga kupola e kuqe. Ishte fillimi i vitit 1966…M ë kujtohet se një natë në Klubin e Shkrimtarëve dhe Artistëve erdhi edhe Fiqrete Shehu me një suitë nga pas. Në një bisedë midis të tjerash ajo kritikoi edhe “Paganinin” e Panajot Kanaçit. Sinjali ishte dhënë, ndaj ky balet u ndalua te shfaqej e bashkë me të të gjitha veprat që përfshiheshin në repertorin e huaj klasik të TOB-it. “Kjo qe trauma e parë e madhe e cila goditi artin skenik të vendit tonë, – shkruan Albert Janku. -U mbyllën dyert e teatrove për autorët e huaj…Më kujtohet shfaqja e fundit e këtij baleti. Në lozhën e artistëve kishin zënë vend baletmaestrja kineze dhe ndihmësi i saj. Ata vinin për të vënë në skenë baletin revolucionar kinez “Detashmenti i kuq i grave”. Në mbarim të shfaqjes baletmaestra kineze në gjuhën ruse i pëshpëriti Panajotit “atlicno”(shkëlqyeshëm). Panajoti e kishte njohur atë që nga koha e studimeve në Moskë. Në vitin1972 ne shkuam me baletin ”Cuca e maleve” në një turne të gjatë në Kinë. E kërkuam baletmaestren… Ajo që kur qe kthyer nga Shqipëria, nuk kishte punuar më në Teatrin e Pekinit”.(faqe 202 e librit). Por, siç e përshkruan autori në faqet e librit të tij, censura e vrazhdë në TOB nuk u mjaftua me kaq. Nëse Panajot Kanaçi vetëm sa u kritikua për venien në skenë të “Paganinit”, nuk ndodhi kështu më baletin tjetër të tij,“Partizani”. ”Mjetet shprehëse e në veçanti gjuha koreografike, -shkruan rreth vënies në skenë të këtij baleti Albert Janku,-qenë produkt i një mendimi serioz…Nuk u spekulua me qëndrime patetike dhe epike të ekzagjeruara…Luftërat për liri paraqiteshin sa më njërzore, natyrshëm dhe jo me “viganë”, ose “luanë” jashtëtokësorë. Për këtë ndikoi shumë edhe muzika e kompozitorit Kozma Laro. Ishte muzikë e ngrohtë shumë vallëzuese dhe ndihmoi që shfaqja të mos tingëllonte në asnjë moment e fryrë, me thirrma dhe dramatizime artificiale,por të ishte sa më e besueshme, po aq edhe realiste.” (faqe 212)
Boboshti
Burimet
42.11917°N, 19.27056°W
Panajot Kanaçi
Mirëpo, pas premierës, në mars të vitit 1968, baleti u kritikua për gabime të rënda ideore: mungonin në të ndeshjet trup me trup të partizanëve me pushtuesit,nuk ishte gjetur plastika e duhur për të karakterizuar partizanin tonë, vetëmohimin e tij në luftë, botën e tij shpirtërore,sepse në themel të libretit ishte një tregim poetik që,me gjithë vlerat e tij, linte për të dëshiruar nga ana dramaturgjike…. “Ky balet u rrëzua,u plagos dhe së bashku me të koreografia,-shkruan autori,.-…Në mëngjesin e ditës pas premierës një grup i vogël solistësh me mjeshtrin Panajot Kanaçi në krye u lajmëruan të merrnin pjesë në një tavolinë të rrumbullaktë… Në krye të tavolinës qenë dy anëtarë të Byrosë Politike të Komitetit Qendror. Qe një mbledhje ku autorët e shfaqjes, balemaestri P. Kanaçi dhe kompozitori K. Lara, dëgjuan vërejtje dhe kritika të rrepta për më se shtatë orë”.(faqe 219.) Pasojat qenë të trishta: pasi u mendua të transferohej në Shtëpinë e Kulturës në Korçë, vendim që kënaqte edhe kritizerë dhe dashakëqij të tij,që vuanin nga kompleksi i inferioritetit, pasi u mendua të emërohej edhe në ndonjë qytet tjetër, ”…Përfundimisht Panajoti Kanaçi linte detyrën e baletmaestrit të trupës së baletit në TOB dhe emërohej koreograf i Ansamblit Shtetëror të Këngëve dhe Valleve”.(faqe 220)
Por talenti është talent. Dhe talenti i Kanaçit shpërtheu edhe në këtë fushë që nuk ishte e re për të,sepse ai ishte lindur dhe ishte rritur në viset fshatarake të Sarandës dhe Delvinës, kishte marrë pjesë atje në festa,të cilat, vec të tjerash, shoqëroheshin edhe me valle, ndaj ai i rrëfente përshtypjet e tij të pashlyeshme për to në biseda me shokë dhe miq, e natyrisht edhe me autorin e librit, të cilit i shprehej kështu: “Unë çuditesha se më merrnin e më vendosnin në krye për të udhëhequr vallen. E kjo me jepte flatra. Plot emocion kërceja e kërceja me një kënaqësi të patregueshme në shpirt. Ajo dashuri për vallen,më ndoqi hap pas hapi edhe më pas. Nuk më harrohet interpretimi i shkëlqyer i valltarit popullor Kiço Milo që zotëronte një plastikë fluturuese të paarritur. Këto kërcime i vrojtoja me shumë vëmendje dhe më vonë do t’i trajtoja mjaft gjerë në shfaqjen “Raposodia shqiptare” dhe në përpunimin “Festë në Dropull”, ku paraqitej rituali i karnavaleve”,(faqe 43). Dhe ishte kjo përvojë që kulmoi në shfaqjet e Ansamblit të Këngëve dhe Valleve Popullore në Festivalin e Dizhonit më 1970. ”Mbi dhjetë mijë spektatorë që mbushnin sallën e pallatit të sportit,- shkruan Albert Janku,-brohoritën bashkë me ne kur u shpallëm zyrtarisht fitues të “Gjerdanit të artë”. Në repertorin tonë domimuan vallet “Vallzimi i shqipeve”, ”Në garë”, Mbledhja e gështenjave’”,“Goracja”, “Suitë tiranase”, ”Festë të madhe sot Shqipëria”,(faqe 237).
Chimborazo
parapamje|right|300px Chimborazo është maj më e lartë malore në Ekvador, me një lartësi 6,267 metra,vullkan i shuar, ju takon Maleve Ande. Sipas disa gjeografëve, Chimborazo është maja më e lartë në botë (nëse llogaritet lartësia nga bërthama e Tokës, e jo lartësia mbidetare). Kjo është përshkak se Toka nuk është krejtësisht sferike, por është e zgjeruar në ekuador dhe e shtypur në pole. Për shkak të zgjerimit ( e cila arrinë rreth 20 km.) maja Chimborazo e cila ndodhet pothuajse në ekuator, e që është më larg nga bërthama e Tokës - mesi i Tokës se sa Mont Everesti. Edhe majat tjera të larta malore janë më larg nga mesi i Tokës se sa Mont Everesti.
Gani Nikollari
Gani Nikollari, ishte mësuesi i parë i shkollës shqipe që u hap më 11.09.1944 në fshatin Senican, të rrethit të Përmetit. I lindur në vitin 1917 në gjirin e familjes patriote të Sulejman Nikollarit, ashtu si pasardhësit e tij, i etur për dije e kulturë kish kryer shkollën plotore në Këlcyrë. Si mësuesi i parë i shkollës së Senicanit, Ganiu ju mësoi nxënësve të tij shkronjat e para. Krahas alfabetit dhe gjuhës së shkruar shqipe, Ganiu u mësonte edhe aspekte të rëndësishme të historisë së Shqipërisë, ngjarje dhe figura të rëndësishme të saj, të krahinës dhe në shkallë kombëtare, u mësonte edukatën njerëzore. U mësonte nxënësve këngë patriotike e partizane, u fliste për sukseset e LANÇ, për rilindasit e patriotët e tjerë të Shqipërisë.
Ai mbante lidhje të ngushta dhe shkëmbente mendime me mësues të njohur si Samit Elezin, Sotir Andonin, Halil Selenicën, Bajram Zoton, Islam Gremin, Sami Cafkën, Sami Cuci, etj, që shërbenin në atë krahinë. Ganiu, shumë shpejt fitoi dashurinë dhe respektin e bashkëfshtarëve. Në vitin 1947 me iniciativën e Ganiut dhe kontributin e fshatarëve u ngrit godina e re e shkollës, ku Ganiu vazhdoi të shërbente si mësues i saj, dhe sekretar i këshillit popullor të fshatit, detyrë në të cilën u zgjodh për shumë vjet, dhe ai e kreu me nder e dinjitet deri në vitin 1960, kur ai familjarisht, u vendos në Fermën e Piskovës me detyre llogaritar. Ai ishte Veteran i LANÇ dhe u shqua si aktivist i palodhur shoqëror deri në fund të jetës së tij.
La Febró
La Febró është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Camp, të provincës Tarragona, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
La Febró
Kantoni Chambon-sur-Voueize
Kantoni Chambon-sur-Voueize (frëngjisht: Canton de Chambon-sur-Voueize) është një kanton në departamentin Creuse, rajonin Limousin në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Chambon-sur-Voueize. Ka sipërfaqe 257.55km2 dhe popullsi 3952 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Chambon-sur-Voueize aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Ela Tase
Ela Tase, u lind më 11 gusht të vitit 1958 ishte volejbolliste shqiptare, Mjeshtre e Merituar e Sportit.
Në vitin 1978, pas ndeshjes së parë ndërkombëtare në Kampionatin Ballkanik të volejbollit në Rumani, u shpall volejbollistja më e mirë e Ballkanit. Më pas ajo u quajt kështu edhe në Bullgari, në vitin 1982, dhe në Tiranë, në vitin 1988. Ajo ka qenë 16 herë kampione kombëtare në volejboll, 14 herë fituese e kupës së Shqipërisë, 10 herë fituese e anketës sportive “10 sportistët më të mirë të vendit”. Është cilësuar volejbollistja më e mirë shqiptare e të gjitha kohërave.
Ljev Kameniev
thumb|right|Lev Kamenev Lev Kamenev (1889-1936) është revolucionar rus dhe politikan i Bashkimit Sovjetik. Ka lindur në Moskë, Kamënëv studioi në Universitetin e Shtetin në Moskë, ku atje u përfshi në aktivitete revolucionare. Ai u bashkua me Social Demokratët në vitin 1901, dy vjet më vonë u bashkua me Bolshevikët, një fraksion politik i Partisë Social Demokratë e Punëtoreve të Rusisë (POSDR). Në vitin 1915 u dëbua në Siberi, për shkak së kundërshtoi hyrjen e Rusisë në Luftën e parë Botërorë.
Në vitin 1917 u rikthye në Shën Peterburg, Kamenev u anëtarësua ne Komitetin Qendror Bolshevik, ku punoi si drejtor editorial i gazetës ‘'Pradva’’ (e vërteta). Më pas në vitin 1919, Kamenev u bë anëtarë i politbyrosë së parë, organizmi më i lartë drejtues i Partisë Komunistë. Gjatë viteve 1920, Kamenev punoi në postë të ndryshme administrative si kryetar i Këshillit Soviet të Moskës, zëvendës-kryetar i Këshillit të Komisarve të Popullit, kryetar i Këshillit të Punës dhe të  Mbrojtjes dhe Kryetar Suprem i Këshillit Nacional të ekonomisë. Gjatë viteve 1926-1927 shërbeu si ambasador në Itali. Kur lideri i Bashkimit Sovietik, Vladimir Lenin vdiq në 1924, Kamenev u bashkua me Joseph Stalin dhe Grigory Zinovyev në trojkën (pushteti i drejtuar nga tre persona) për udhëheqjen e vendit dhe për të evituar marrjen e pushtetit nga Leon Trotsky. Në dhjëtor të 1925, pasi kritikoi Stalinin në kongresin e partisë, Kamenev u ul në pozitën e një kandidati (pa të drejtën e votë) në politbyronë. Në vitin 1926, Kamenev, Zinovyev dhe Trosky bashkuan forcat e tyre për ti kundërvyër Stalinit, por ata dështuan. Kamenev u përjashtua nga Partia Komuniste në vitin 1927 për shkak të kundërshtimeve e tij rreth Stalinit. Në vitin 1934 ai u arrestua dhe u burgos. Në vitin 1936 u ekzekutua. Emri i tij u rehabilitua nga Gjykata Supreme Sovjetike në vitin 1988.
Marin County
Marin County është një nga  qarqet në shtetin federal Kaliforni të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
.nl
.nl është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Hollandës.
.np
.np është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Nepalit.
Myqerem Janina
Mykerem ose Myqerem bej Janina (Stamboll, 1890 - Tiranë, 1989) ka qenë publicist, përkthyes i Institutit të Historisë gjatë regjimit komunist dhe i përndjekur politik. Prej përkthimeve të tij dhe të Vexhi Buharasë u dha një ndihmesë e madhe për të njohur periudhën osmane të historisë shqiptare, përkthimet e tyre u përvetësuan nga punonjësit e institutit, duke mos ua përmendur emrin nëpër punime.
Mes veprimtarisë së tij përkthimore, spikat Defteri i Sanxhakut të Arbërit botuar nga historiani Halil İnalcık. Ka përkthyer gjithashtu edhe nga turqishtja moderne, duke sjellur për herë të parë autorin Azis Nesin në gjuhën shqipe.
Biografia
U lind në Stamboll më 1890, i biri i Azmi bej Janinës dhe Lalinur hanëm Vrionit. I ati nga dega Janina e trungut Asllan-Pashali ka qenë historian dhe prefekt në provinca të ndryshme të perandorisë, e ëma ishte e bija e Hasan beut të Vrionasve të Beratit. Studjoi për letërsi dhe histori në kryeqytetin e perandorisë. Ka shkruajtur ndër të përkohshmet deri më 1944, më 1928-'29 te «Shekulli i Ri» që botohej në Durrës me pseudonimin Augusti, më tej te «Java» (Tiranë, 1938) dhe «Flamuri» (Tiranë, 1944) me pseudonimin Osumi; më pas te «Drita» e 1938 me pseudonimin Osumi i Beratit, te «Ora» me pseudonimin Skyfteri, si dhe te «Bashkimi i Kombit» (Tiranë, 1944) me pseudonimin Shkrimtar i panjohur.
Më 1954 u internua në kampin e Kuçit, me shumë intelektual të tjerë. Më 1960 e thirrën në Tiranë, ku u emërua përkthyes në Institutin e Historisë për 19 vjet, duke përkthyer dokumentacionin osman dha ndihmesë të jashtëzakonshme në njohjen për njohjen e periudhës osmane të historisë shqiptare, përkthime të cilat i bëri duke ngelur gjithnjë në anonimat. Përveç përkthimeve përgatiti dhe osmanistët e rinj si Selami Pulaha, Kristaq Prifti, Gazmend Shpuza, Petrika Thëngjilli dhe Ferid Duka si lektor i turqishtes osmane në Universitetin e Tiranës.
U dënua për së dyti në moshën 89 vjeçare shtatorin e 1978.
Mariposa County
Mariposa County është një nga  qarqet në shtetin federal Kaliforni të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Fatime Sokoli
Fatime Sokoli (lindi në Dragobi të Tropojës, më 18 qershor 1948) ishte këngëtare popullore nga Shqîpëria e veriut, Artiste e Merituar. Ajo ishte çika e parë e malsisë që kapi për herë të parë çiftelinë në dorë dhe hyri me guxim në odën e burrave, e veshur si burrë dhe këndoi si burrë. Për afro 30 vjetësh në skena koncertesh e festivalesh, në lëndinat e bjeshkëve dhe gurët e bardhë të Valbonës, në oda burrash malsie e në skenat e disa vendeve të Europës, qe kthyer në një simbol të Malësisë së Gjakovës. Ajo u shfaq si krijuese, instrumentiste e interpretuese virtuoze dhe origjinale, me zë të veçantë bjeshkor të shoqëruar me muzikalitet.
Vdiq më 12 gusht të vitit 1987.
.om
.om është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Omanit.
Adam Baldwin
Adam Baldwin (lindur më 27 shkurt, 1962) është një aktor amerikan. Kryesisht i famshëm për rolin e tij në filmin Full Metal Jacket në rolin e ushtarit me nofkën “Nëna Kafshë”, A. Baldwin do krijonte një kult fansash me pjesëmarrjen e tij në serialin televizive Firefly (ndjekur nga filmi Serenity). Filmat më të njohur me këtë aktor si protagonist janë Serenity (në rolin e Jayne Cobb), Chuck (në rolin e Kolonelit John Casey). Gjithashtu ai aktron në serialin The Last Ship/Anija e Fundit në rolin e Mike Slattery. [ref. 1][ref. 2]
Adam Baldwin ka interpretuar edhe në disa lojëra kompjuterike të njohura si Halo 3, Half-Life 2: Episode Two dhe Mass Effect 2.
Mendocino County
Mendocino County është një nga  qarqet në shtetin federal Kaliforni të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Oradour-sur-Vayres
Kantoni Oradour-sur-Vayres (frëngjisht: Canton d'Oradour-sur-Vayres) është një kanton në departamentin Haute-Vienne, rajonin Limousin në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Oradour-sur-Vayres. Ka sipërfaqe 127.77km2 dhe popullsi 3985 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Oradour-sur-Vayres aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Kantoni Brinon-sur-Beuvron
Kantoni Brinon-sur-Beuvron (frëngjisht: Canton de Brinon-sur-Beuvron) është një kanton në departamentin Nièvre, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Brinon-sur-Beuvron. Ka sipërfaqe 230.93km2 dhe popullsi 2407 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Brinon-sur-Beuvron aktualisht përbëhet nga 22 komuna.
Ehli Bejti
parapamje|Ehli Bejti Ehl el-Bejt (arabisht: أهل البيت‎‎, persisht: اهلِ بیت‎‎) është një frazë që do të thotë "njerëzit e shtëpisë" ose "familja e shtëpisë". Sipas traditës islame, ky term i referohet familjes së profetit islam Muhammedit.
Sipas synitëve, Ehl el-Bejti përfshinë vetë Muhammedin; gratë dhe vajzat tija; kushëririn dhe dhëndërin e tij Aliun; dhe dy djemt e Aliut, Hasanin dhe Hysenin.
Shiitët besojnë se janë pasardhës të Muhammedit, dhe sipas tyre Ehl el-Bejti përfshinë Muhammedin, Fatimën, Aliun, Hasanin, dhe Hysenin (të njohur si Ehl el-Kisa, "Njerëzit e Hirkes"), si dhe Imamllarët, të njohur bashkarisht si katërmbëdhjetë të pagabueshmit.
.pa
.pa është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Panamasë.
Millard Fillmore
thumb|Millard Fillmore Millard Fillmore lindi më 7 janar 1800 në Cayuga County, New York; vdiq më 8 mars 1874 në Buffalo, New York. Ishte i 13-ti. President i ShBA-së prej 10 korrik 1850 deri 4 mars 1853.
Kantoni Nevers-Est
Kantoni Nevers-Est (frëngjisht: Canton de Nevers-Est) është një kanton në departamentin Nièvre, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Nevers. Ka sipërfaqe 16.5km2 dhe popullsi 8891 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Nevers-Est aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Los Angeles County
Los Angeles County është një nga  qarqet në shtetin federal Kaliforni të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
La Figuera
Lidhje të jashtme
La Figuera
La Liga 1941-42
Sezoni i La Liga 1941-42 filloj më 28 shtator 1941, dhe mbaroj më 5 prill 1942.Në këtë sezon Valencia CF fiton titullin e parë kapion i La Ligas.
Ekipet pjesmarrëse
Sezoni i La Liga 1941-42 ishte i përbër prej këtyre klube:
Tabela finale
Poz=Pozicioni, Ek=Ekipi , Nd=Ndeshje  ,  Fi=Fitore , Bar=Barazime  ,  Hu= Humbje  ,  Gsh=Gola të shënuar  ,  Gp=Gola të pësuar  , Gd=Diferenca e golave.
Smallville, sezoni i nënte
Sezoni i nënte i Smallville, një serial amerikan, filloi transmetimin me 25 shtator 2009. Seriali ndjek aventurat e hershme te krpitonianit Klark Kent ndërkohe që ai jeton në qytetin Smallville, Kansas, gjate viteve përpara se te behet Supermeni. Sezoni i nënte ka 21 episode dhe përfundoi transmetimin me 14 Maj 2010, duke shënuar sezonin e katërt te transmetuar në The CW.
Ketë sezon Klarku përqendrohet në trajnimin e Jor-El-it duke lëne pas njerëzit që do. Në mënyre që te përmbushe ketë, Klarku vesh një kostum te ri që ka simbolin e familjes se tij në kraharor. Tema e sezonit është pranimi i trashëgimisë aliene. Gjithashtu, lidhja e Klarkut me Oliverin dhe Kloin vuan ketë sezon. Në sezonin 9 shfaqen shume personazhe te DC Comics, duke përfshire dy seritë e Justice Society of America, antagonistin Metallo, dhe antagonisten Agent Amanda Waller.
Flamuri i Pakistanit
Më e rëndësishmja, flamuri përmendet në vargun e tretë të himnit kombëtar të Pakistanit dhe valëvitet gjerësisht në disa ditë të rëndësishme të vitit, duke përfshirë Ditën e Republikës, Ditën e Pavarësisë dhe Ditën e Mbrojtjes. Ai gjithashtu ngrihet çdo mëngjes në shkolla, zyra dhe ndërtesa qeveritare për të luajtur himnin kombëtar dhe ulet përsëri para perëndimit të diellit. Një ceremoni shumë e përpunuar e ngritjes dhe uljes së flamurit kryhet çdo mbrëmje nga Pakistani Rangers dhe homologët e tyre të Forcave të Sigurisë Kufitare Indiane në vendkalimin kufitar Wagah-Attari midis Indisë dhe Pakistanit, i cili ndiqet rregullisht nga qindra spektatorë. Qeveria e Pakistanit ka zyrtarizuar rregullat dhe rregulloret në lidhje me valëtimin e flamurit kombëtar; do të shfaqet gjatë gjithë ditës në shtyllë të plotë më 23 mars çdo vit për të përkujtuar miratimin e Rezolutës së Lahores në vitin 1940 dhe shpalljen e Pakistanit si një republikë e pavarur islamike me një kushtetutë në vitin 1956, që të dyja ndodhën në të njëjtën ditë. Të njëjtat rregullore zbatohen gjithashtu më 14 gusht çdo vit, në festimin e ditës së pavarësisë së Pakistanit; kur vendi u nda nga India e dikurshme britanike si atdheu dhe shtet-komb për myslimanët e nënkontinentit Indian.
Historia
parapamje|majtas|Flamuri i propozuar i Mountbatten për Pakistanin, i përbërë nga flamuri i Lidhjes Myslimane, i dëmtuar me një Union Jack në kanton. Në vitin 1947, Nënmbreti i Indisë, Louis Mountbatten, propozoi një flamur kombëtar për shtetin e Pakistanit, i cili përbëhej nga flamuri i All-India Muslim League, megjithëse me një Union Jack në kanton. Ky propozim u refuzua nga Muhamed Ali Xhinah me arsyetimin se një flamur që përmban Kryqin e Shën Gjergjit së bashku me një yll dhe gjysmëhënës islame nuk do të pranohej nga populli pakistanez.
Simbolizmi
E gjelbërta islame e flamurit përfaqëson popullsinë me shumicë myslimane të Pakistanit, ndërsa shiriti i bardhë në skajin e ngritjes përfaqëson pakicat e ndryshme fetare, d.m.th. jomuslimanët, si hindutë, krishterët, sikhët, zoroastrianët dhe të tjerët. Ylli dhe gjysmëhëna e kombinuar shërbejnë si simbol i Islamit, me gjysmëhënën që përfaqëson përparimin dhe yllin me pesë cepa që përfaqëson dritën dhe diturinë. Flamuri simbolizon përkushtimin e Pakistanit si ndaj Islamit ashtu edhe ndaj të drejtave të pakicave fetare.
Flamuri i Pakistanit bazohet në flamurin origjinal të Lidhjes Myslimane, i cili vetë u frymëzua nga flamuri i Perandorisë Osmane.
Grigori Zinoviev
Grigory Yevseyevich Zinovyev (1883-1936) revolucionare komunist, lindur në Yelizavetgrad, Ukraine. Zinonvyev vinte nga një familje me origjinë çifute.
Në vitin 1917, pas përbysjes së monarkisë, Zinovyev rikthehet në Rusi. Pas Revolucionit Bolshevik (tetor 1917), Zinovyev punoi si Kryetare i Lëvizjes Internacionalë Komunistë, anëtare i Parisë Komunistë dhe kryetare i këshillit të qytetit, Sovjetët e Pjetergradit. Pas vdekjes së Leninit (1924), Zinovyev u bashkua me J. V. Stalin dhe Lev Kamenev (Troika) për të penguar Trotskyn për të marrë pushtetin. Se fundi Stalini siguroi vetëkontrollin. Më pas Zinovyev, kundërshtoi Stalinin dhe në vitin 1926 u dëbua nga Partia Komuniste. Në vitin 1936 u arrestua dhe u dënua me pushkatim. Në vitin 1988 Gjykata Supreme Sovjetike, rehabilitoi emrin e tij.
Megjureçi
Megjureçi (malazezisht: Међуреч/Međureč) është vendbanim në Komunën e Ulqinit.
Demografia
Sipas censusit të fundit të popullsisë të vitit 2011, në Megjureç jetonin 2 banorë.
Struktura e popullsisë
Sipas regjistrimi të popullsisë së vitit 2003, ky vendbanim ka pasur 9 banorë.Të gjith banorët janë të përkatësisë Malazeze.
Dasaretët
Dasaretët (Δασαρῆται, Δασαρήτιοι - Dasáritai, Dasaritioí, Dassaretae, Dassaretii) ishin një fis ilir, banorë të krahinës Dasaretia, që përfshinte pjesën perëndimore të liqenit të Ohrit, Qarkun e Korçës, dhe te Beratit. Në shek. IV p.e.r. emri dasarët del në këtë truall në vend të enkelejve. Bëjnë pjesë në mbretërinë Ilire. Vendi i tyre Dasaretia dhe qyteti më i fortë i kësaj krahine, Pelioni, përmenden në kohën e kryengritjes së mbretit ilir, Klitit kundër Aleksandrit të Madh të Maqedonisë. Në kohën e luftërave Iliro-Romake dhe Maqedono-Romake dasaretët kaluan herë në varësin maqedone e herë atë të mbretërisë ilire deri sa ranë përfundimisht, në vitin 168 p.e.r. nën sundimin romak. Në vitin 148 p.e.r., Dasaretia u përfshi në provincën romake të Maqedonisë, si një bashkësi (koinon) më vete, me qendër qytetin Lyhnid (Ohri). Në kohën e Dioklecianit, shek. III të e.r. u përfshi nën Provincën e Epirit të Ri. Qytetet tjera të dasaretëve ishin edhe Antipatrea (Berati), Kodrioni (Irmaj), si dhe Krysondiona, Gertundi, Keraka, Sationa, Bojoja, Bantia, Orgesa, Knidi (ende të palokalizuara).
Emblema shtetërore të Pakistanit
parapamje|240px|Emblema shtetërore (stema) e Pakistanit Stema ose emblema shtetërore e Pakistanit u miratua në vitin 1954 dhe simbolizon themelin ideologjik të Pakistanit, bazën e ekonomisë së tij, trashëgiminë kulturore dhe parimet e tij udhëzuese.
Dizajni
Katër pjesët përbërëse të stemës janë një kreshtë gjysmëhëne dhe ylli mbi një skarë, e cila është e rrethuar nga një kurorë, poshtë së cilës është një rrotull. Kreja dhe ngjyra e gjelbër e stemës konsiderohen si simbole tradicionale të Islamit. Mburoja e ndarë në qendër tregon pambukun, grurin, çajin dhe jutën, të cilat ishin të korrat kryesore të Pakistanit në kohën e pavarësisë dhe janë paraqitur në një formë prerjeje dhe nënkuptojnë si bazën kryesore bujqësore për rëndësinë e ekonomisë së kombit. Kurora me lule, që rrethon mburojën, është Jasminum officinale (lulja kombëtare) dhe përfaqëson dizajnet me lule të përdorura në artin tradicional Mughal dhe thekson trashëgiminë kulturore të Pakistanit. Rrotulla që mbështet mburojën përmban moton kombëtare në urdu, "Īmān, Ittiḥād, Naẓm", e cila lexon nga e djathta në të majtë: (ایمان، اتحاد، نظم), e përkthyer si "Besimi, Bashkimi, Disiplina" të cilat synohen si udhërrëfyes. parimet për Pakistanin. Kjo logo është projektuar nga Maraj Muhammad student i Kolegjit Kombëtar të Arteve.
Anglez
Anglez ose Anglezë mund të referohet tek :
Në përdorime tjera
Krem anglez
Behxhet Nepravishta
I lindur në fshatin Nepravishtë afër Libohovës në vitin 1867, ai fillimisht ishte mësues në shkollat myslimane të Selanikut, Janinës dhe Hamës (sot në Siri). Më vonë ai u emërua kajmekam në Jemen, Alasoni dhe Anadollinë Perëndimore.
.pe
.pe është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Perusë.
Calaveras County
Calaveras County është një nga  qarqet në shtetin federal Kaliforni të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
.ph
.ph është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Filipinës.
Francez
Francez ose Francezë mund të referohet tek:
Ludovik Ndoja
Ludovik Ndoja Gjergj, (Bik Ndoja), lindi më 25 tetor të vitit 1922 ishte këngëtar popullor.
Që në moshë të vogël shfaqi prirje në interpretimin e këngës popullore. Ardhja në Tiranë shënon kthesë në jetën e tij si këngëtar. U thirr të këndonte në “Grupin karakteristik shkodran” pranë Radio Tiranës. Nuk kaloi shumë kohë dhe u bë një nga interpretuesit më të talentuar të këngës popullore shkodrane. Më pas u aktivizua si këngëtar popullor në “Radio Shkodra”, në klubin “Perlat Rexhepi”, në “Shtëpinë e Kulturës”, për të përfunduar në vitin 1970, si këngëtar profesionist në Estradën e Shkodrës pranë teatrit “Migjeni”, ku ishte aktivizuar më parë si këngëtar amator. Populli e quan “Bilbili i këngës shkodrane”.
Mustafa Pashë Bajraktari
Alendar Mustafa Pasha (gjithashtu u quajt Bajraktar Mustafa Pasha; vdiq më 15 nëntor 1808) ishte një komandant ushtarak osman dhe një vezir i madh i lindur në Hotin në territorin e atëhershëm osman të Ukrainës në vitin 1765. Ai ishte me prejardhje toske shqiptare, nga fshati Goskovë afër Korçës. Si 'alemdar' dhe 'bajraktar' do të thotë "bartësi i flamurit" dhe ishin emrat që i jepeshin të njëjtit gradë në korpusin jeniçer. Alendar Mustafa Pasha shpesh konsiderohet si një nga figurat publike pioniere, i cili pranoi nevojën e një ushtrie moderne, pasi ai ishte i rëndësishëm në ngritjen e misionit ushtarak francez më 1796.
Karriera e hershme
Ai ishte fillimisht ayan (i shquar provincial) i Rusçukut dhe një nga ayan më të fortë të kohës së tij. Depozitimi i reformatorit Sulltan Selim III në vitin 1807, dhe zëvendësimi i tij me Mustafa IV reaksionar nga jeniçerët dhe kundërshtarët e tjerë të reformës, provokuan Alendar Mustafa Pashën të drejtonte ushtrinë e tij të shqiptarëve dhe boshnjakëve në Stamboll (Kostandinopojë) në përpjekje për të rikthyer Selimin III dhe të rivendosë reformat e tij. Pasi mbërriti, Mustafa IV urdhëroi vrasjen e Selimit III dhe Mahmud II, duke pasur sukses në rastin e parë. Alendar Mustafa Pasha, duke parë Selimin III të vdekur, i dha besnikërisë Mahmud II (kushëriri i Selimit) dhe ai u vendos në detyrën e sulltanit, me Alendarin si Vezirin e tij të Madh.
Si vezir, Bajraktari spastroi ushtarët që ishin rebeluar kundër Selimit, largoi konservatorët nga postet qeveritare dhe i zëvendësoi me njerëz dashamirës ndaj reformës. Bajraktari modernizoi ushtrinë dhe marinën dhe u përpoq të reformonte jeniçerët, por Mahmudi, nga frika e një reagimi politik të korpusit elitar, e ndaloi një ndryshim të tillë. Fuqia dhe ndikimi i Bajraktarit dhe arroganca e tij që e përdori atë shkaktuan një rebelim kundër pozicionit të tij. Në nëntor 1808, jeniçerët sulmuan Portën dhe rrethuan revistën e pluhurit prej guri, ku ai dhe roja e tij personale ishin strehuar. Ndërsa jeniçerët ishin gati të hynin në fuçi me pluhur shpërthyen, duke vrarë Bajraktarin, rojen e tij dhe disa qindra jeniçerë.
Ai u ngrit përmes korpusit jeniçer. Pasi u gradua komandant, mori pjesë në luftërat kundër Austrisë dhe Perandorisë Ruse.
Në vitin 1808, kur Sulltan Mustafa IV u ngjit në fron me ndihmën e reaksionarëve që kundërshtuan përpjekjet reformuese të ndërmarra nga Selim III dhe Selim III i rrëzuar u burgos, Alendar Mustafa Pasha ishte guvernator i qytetit Rusçuk (sot "Ruse") në Bullgari.
Sulmi në Kostandinopojë dhe lufta kundër reaksionarëve
Alendar Mustafa Pasha ka qenë gjithmonë një përkrahës i zjarrtë i Sulltan Selimit III. Me Mustafa IV në sundimin e fronit dhe rebelët reaksionarë të komanduar nga Kabakçı Mustafa në komandën e kryeqytetit osman, Mustafa Pasha mblodhi një këshill në Rusçuk dhe këshilli vendosi të ndërmerrte veprime.
Më 21 qershor 1808, Alendar Mustafa Pasha dhe ushtria e tij prej rreth 15,000 burrash mbërritën në Kostandinopojë. Ata morën lehtësisht kontrollin dhe Alendar Mustafa Pasha urdhëroi që rebelët të vriteshin ose të internoheshin.
Kur Mustafa IV mësoi për këto ngjarje, ai vendosi të vriste dajën e tij, Selimin III dhe vëllain e tij të vogël, Princin Mahmut, në mënyrë që të mbetej i vetmi anëtar i familjes perandorake. Xhelatët mbërritën të parët në dhomën e Selimit III në pallat. Selim III, i cili i binte fyellit me kallam dhe nuk kishte armë, rezistoi me fyellin e tij, por përpjekjet e tij dolën të kota dhe ai u mbyt. Trupi i tij i pajetë u soll para Alendar Mustafa Pashës, i cili filloi të qante, duke menduar se kishte dështuar në të gjitha objektivat e tij.
Njerëzit e tij e paralajmëruan se njerëzit e Mustafa IV planifikonin të vrisnin edhe Princin Mahmud. Xhelatët kishin bastisur dhomën e princit, por shërbëtorët e fshehën princin në çati. Alendar Mustafa dhe njerëzit e tij mbërritën dhe thyen dyert e pallatit. Ata vranë rebelët dhe përfundimisht shpëtuan princin.
Alendar Mustafa Pasha e shpalli princin Mahmud sulltanin e ri me emrin Mahmud II dhe u bë veziri i tij i madh.
Në shërbim të Sulltan Mahmud II
Por shumë shpejt u shfaqën dallime mendimesh mes të dyve. Para së gjithash, ai bëri një marrëveshje me përfaqësuesin rebel nga trojet e Anadollit, e cila u emërua "Karta e Aleancës" (Sened-i Ittifak). Sulltan Mahmudi mendoi se autoriteti i tij ishte i kufizuar nga ajo marrëveshje dhe ai tërhoqi mbështetjen e tij për Pashain.
Së dyti, ai rithemeloi ushtrinë e Nizam-ı Cedid me një emër tjetër: Ushtria Sekban-i Djedid. Ushtria Nizam-ı Cedid ishte një rivale e korpusit të jeniçerëve; prandaj jeniçerët e urrenin këtë ushtri. Emri i ri mund të shpjegohet si një përpjekje për të mos zemëruar jeniçerët. Për më tepër, Bajraktari kreu një hetim midis korpusit jeniçer dhe pushoi nga puna burrat që në fakt nuk ishin jeniçerë, por që merrnin rrogat e jeniçerëve.
Vdekja
Masat e tij përfundimisht do të krijonin terrenin për reforma të mëtejshme në Perandorinë Osmane. Por ndërkohë, elitat në pushtet ishin të inatosur me të. Më 15 nëntor 1808, rreth një mijë jeniçerë bastisën shtëpinë e Alendar Mustafa Pashës. Duke kuptuar se nuk mundi t'i mbijetonte sulmit, ai ndezi rezervat e barutit në bodrumin e shtëpisë së tij, duke vrarë veten dhe afërsisht 400 jeniçerë në shpërthimin që pasoi. Alendar Mustafa Pasha u varros në oborrin e Xhamisë Zeynep Sultan në Stamboll.
Një rrugë në Stamboll pranë Portës së Lartë mban emrin e Alendar Mustafa Pashës. Në një pllakë atje thuhet se babai i tij ishte jeniçer nga Rusçuku.
A po don
A Po Don është një kënge I Era Istrefi.