cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nebi Qena
Nebi Qena  është gazetar pranë agjencisë gazetareske Associated Press, shqiptar nga Kosova. Ai e filloi karrierën si gazetar në të përditshmen e Kosovës Koha Ditore më 1997 për të cilën raportoi gjatë luftës në Kosovë.
Ishte drejtor i lajmeve dhe çështjeve aktuale në transmetuesin publik të Kosovës ku gjithashtu ishte drejtues i një emisioni për çështje aktuale. U bashkua me Associated Press si korrespondent shumëdiciplinor më 2007 fillimisht në Kosovë dhe më pas përfshiu lajmet e fundit në Evropë dhe në Lindjen e Mesme, duke përfshirë luftën në Ukrainë dhe në Siri.
Aktualisht është producent i lartë i AP në Jerusalem, i ngarkuar me operacionet televizive të agjencive në Izrael, Gaza dhe Bregun Perëndimor. Qena mban një MA në Politikën dhe Menaxhimin e Kulturës nga Universiteti Warwick ku ai mori pjesë si një studiues Chevening.
Koushi Rikoduo
Rikdo Koshi (六道神士 Rikudō Kōshi) ka lindur më 16 nëntor 1970 dhe është një disenjator mangakash (mangash). Puna e tij më e njohur është Excel Saga.
Ai u diplomua në Universitetin e Kyushu Sangyo dhe jetoi në Dazaifu, Fukuoka. Emri i tij i vërtetë është Rikudou Koushi por me transmetimin e Excel Saga në Amerikë, distributorët e animes dhe mangës e përkthyen emrin e tij Rikdo Koshi ose Koshi Rikdo edhe pse kjo gjë nuk shkaktori ndonjë problem të madh, si për autorin, ashtu edhe për publikuesin.
Shisha bar
Karakteristikat
Shishat janë gjetur kryesisht në qytetet kolegj dhe zonat urbane dhe janë konsideruar nga disa si një roman dhe mënyra elegant të bisedoj dhe të përqafuar multi-kulturës. [ 1 ] Disa njerëz i Lindjes së Mesme ose nxjerrjes Azisë Jugore konsiderojnë ato një vazhdimësi e traditat e tyre kulturore. Nuk jane te demshme per te miturit si dhe per te rriturit te konsumuara ne doza te pakta.
Historia. Shisha në formën e saj të parë dhe më të thjeshtë origjinën në Indi. [3] Ajo shpejt udhëtoi në perëndim të Iranit, Turqisë dhe Egjiptit, ku ajo fitoi popullaritet në masë dhe tani janë faqet e disa prej hookahs cilësi më të mirë në botë.Rri kot nargjile ka të paraardhësve të qarta në traditën e shtëpive kafe në Lindjen e Mesme dhe Turqia ku njerëzit tymi i duhanit i hookahs ose stilet e tjera të tub uji të ofruara nga themelimi. Në këtë mjedis tradicional nargjile është zakonisht i varietetit të vetme-gete. Kjo është në kontrast me shumëllojshmëri multi-gete favorizuar ne sallon nargjile dhe qëllim për të theksuar natyrën komunale e aktivitetit.
Në Evropë
Gjermani - hookahs janë në dispozicion në shumë institucione në Gjermani, veçanërisht në Berlin, Këln dhe Zonës Ruhr dhe fushat, dhe kjo nuk është vetëm popullor në mesin e popullit turk. Hollandë - hookahs tani janë duke fituar popullaritet në Holandë, veçanërisht në Rotterdam dhe Amsterdam. United Kingdom - Në Mbretërinë e Bashkuar, hookahs janë më së shpeshti gjenden në "bare shisha" të drejtuar nga njerëz libanezë, pakistanez apo egjiptiane. Që një ndalim britanik 2007 mbi pirjen e duhanit në vende publike, bare shisha janë rritur nga 179 në 2007-556 në vitin 2012, me pretendimet e numrave edhe më të mëdha. [4] Spanjë - Përdorimi nargjile është rritur në popullaritet në Spanjë, veçanërisht midis të rinjve. Si rezultat, shumë teterías (shtëpi çaj) kanë bërë hookahs në dispozicion për klientët. Rusi - Disa bare ruse të punësojë një "njeri nargjile" (кальянщик), shpesh i veshur me një përafrim të arabishtes apo kostum turk, për të sjellë tuba në tavolina të klientëve dhe në dritë e duhanit.
Në Shtetet e Bashkuara
Në Shtetet e Bashkuara, institucionet ngjashme me lounges nargjile parë u hap dekada më parë në lagjet e emigrantëve të qytetit të Nju Jorkut dhe Los Angeles, Kaliforni. Mbrojtës ishin zakonisht njerëz me prejardhje të Lindjes së Mesme. Shumë lounges nargjile në Shtetet e Bashkuara kanë elemente elegant apo modernist të tilla si tavolina qelqi, televizorë plazma, dhe bare oksigjen. Shumica e bare në SHBA kërkojnë klientët që të jetë të paktën 18 vjeç për të pirë duhan nargile dhe 18 vjet për të blerë ( përjashtime janë Utah, Arizona , Alabama , dhe New Jersey ) , por ligjet në disa shtete të tjera kërkojnë mbrojtës të të jetë vetëm 18 vjeç për të blerë ose të kenë duhanit , e cila në një bar nargjile ,mbrojtës është duke bërë asnjë nga këto, pra një është e mundshme për të gjetur nën të rinj të moshës në shumë bare nargjile në Shtetet e Bashkuara. [ 1 ] Një purveyor e hookahs dhe kërkesave shisha : "Është në kërkesën e saj më të madh ndonjëherë në këtë vend ... Unë nuk mendoj se kjo do larg çdo kohë së shpejti . Ka shumë më shumë hapësirë ​​për produktin për të zgjeruar . Vetëm një përqindje e vogël e amerikanëve e dinë në lidhje me të ". [ 1 ] Gjatë viteve të fundit nargjile në përgjithësi është bërë gjithnjë e më popullore për të rinj - të rritur; ata që janë vetëm në moshën ligjore për të pirë duhan në shtetin e tyre. Nuk është e pazakontë për të gjetur tani bare nargjile brenda distancë të shkurtër universitete dhe në qytetet përreth. Ky brez i ri e ka rigjallëruar tregun nargjile, bare nargjile janë të suksesshme dhe të mbeten të hapur pavarësisht ndalon shtëpie duhanit. Për duhanpirësit private nargjile, shumë të Lindjes së Mesme dhe tregjet e Mesdheut tani ofrojnë produkte nargjile për shitje.
Ibrahim Themo
Ibrahim Themo ka lindur më 21 mars 1865. Ai ka studiuar në Stamboll, ku historia këtë pjesë të jetës së tij e njeh. Ai ka vdekur në Kostancë të Rumanisë, më 4 gusht 1945. Ibrahim Themo rrjedh nga familja Ethemi, i cili ka qenë edhe mbiemri i parë i familjes Sojli. Mbiemrin Ethemi ata e kanë mbajtur kur jetonin në Mat, në fshatin Gur i Bardhë. Sipas kujtimeve të vetë Ibrahim Themos, ata kanë ikur nga Mati në Strugë në kohën e Karaman Pashë Bushatit, rreth vitit 1780. Kur shkuan në Strugë, meqenëse ishin një familje fisnikësh (Sojli do të thotë fisnik), ata mbajtën mbiemrin Sojli. Kjo familje njihet edhe me mbiemrat Murati dhe Bakalli. "Mbiemri Murati u përdor disa herë, sepse babai i Ibrahim Themos, quhej Murat, ndërsa Bakalli, sepse Murati në Strugë punoi si tregtar (u mor me bakallëk), nga ku i mbeti edhe ky mbiemër". Ibrahim Themo, meqenëse kishte lindur në një familje patriotike, sepse të parët e tij kishin dhënë edhe jetën për Shqipërinë, u edukua me atdhedashuri që i vogël dhe kur iku në Stamboll për studime, ishte i mëkuar me këtë traditë. Shumë shpejt, ai u njoh me Naim Frashërin, Sami Frashërin, Vaso Pashën, etj, dhe më 13 maj të vitit 1889 krijoi shoqërinë "Bashkim dhe përparim" ose "Ihttiat Veterakki". Doktor Themo kishte studiuar për mjekësi dhe në vitin 1902 është specializuar në Francë për okulistikë. Aktiviteti më i madh i Ibrahim Themos nuk ishte vetëm Shoqëria, por ai duke qenë në Stamboll dhe i lidhur me patriotë të kohës, u bë përkrahës i shkrimit të gjuhës shqipe me germa latine, aq sa ata që përkrahnin alfabetet e tjera, filluan ta thërrisnin me nofkën "Latinisti". Përveç kësaj, ndihmoi për përhapjen e leximit dhe të shkrimit shqip të tij. Ai ka bashkëpunuar shumë me Dervish Himën, për të dërguar në Shqipëri libra shqip. Më 1897, Ibrahim Themo iu ka kërkuar autoriteteve të kohës që atje ku ka 40 nxënës të mësohet gjuha e vendit. Korrespondenca mes Dervish Himës dhe Ibrahim Themos tregon mënyrat dhe rrugët përmes së cilave librat shqip vinin në Shqipëri. "Sipas këtyre korrespondencave, mësohet se librat vinin në Shqipëri përmes porteve detare ose në karvanë". Ibrahim Themo ka ardhur për herë të parë në Shqipëri në vitin 1914, me princ Vidin. Ai erdhi i dërguar nga Rumania, si anëtar i Kryqit të Kuq Ndërkombëtar dhe ka punuar në qeverinë e Vidit, si drejtor i Shëndetësisë.
Kantoni Andelot-Blancheville
Kantoni Andelot-Blancheville (frëngjisht: Canton d'Andelot-Blancheville) ishte një kanton në departamentin Haute-Marne, rajonin Grand-Est në Francë. Kryeqëndra e kantonit ishte Andelot-Blancheville. Ka sipërfaqe 247,77km2 dhe popullsi 3413 banorë.
Gjeografia
Ajo kufizohet kantoni Saint-Blin në veri-lindje, kantoni Doulaincourt-Saucourt në veri, kantoni Vignory në perëndim, kantoni Chaumont-Nord në jug-perëndim, kantoni Nogent në jug, kantoni Bourmont në jug-lindje dhe kantoni Clefmont në lindje.
Përbërja aktuale
Kantoni Andelot-Blancheville aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
Gërdeci
Gerdeci është një fshat në Njësinë administrative Vorë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë. . Ndodhet në autostradën Tirane-Durrës me një popullsi prej 3200 banore.
Shpërthimi i municioneve
Me 15 mars të 2008 shpërthimi i municioneve shkaktoi një tragjedi të vërtet në këtë fshat. Nga ky incident humben jetën 26 persona dhe shume të tjerë u plagosen.
Kultura e Austrisë
parapamje|361x361px|Ludwig van Beethoven ishte një kompozitor gjerman dhe pianist. Pikturë e Beethoven-it nga Joseph Karl Stieler (1820) Kultura Austriake ka qenë e ndikuar kryesisht nga fqinjët e kaluar dhe të tanishëm: Italia, Polonia, Gjermania, Hungaria, dhe Bohemia.
Arti
parapamje|[[Joseph Haydn, Portret nga Thomas Hardy, 1791]] parapamje| Haydn Duke Luajtur, Anonim parapamje|Johann Strauss, Jr parapamje|[[Wolfgang Amadeus Mozart|Mozart, nga Barbara Krafft (1764-1825)]] Vjen a, kryeqyteti i Austrisë një kohë të gjatë ka qenë një qendër e rëndësishme e inovacionit muzikor. Kompozitorët e shekujve 18 dhe 19 u tërhoqën në qytet nga patronazhi i Habsburg-ut, dhe e bënë Vjenën, kryeqytet Evropian të muzikës klasike. Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven, Johann Strauss, Jr., mes tjerësh, ishin të lidhur me qytetin. Gjatë periudhës së Barokut, format popullore Sllave dhe hungareze ndikuan në muzikën Austriake. Statusi i Vjenës e filloi ngritjen e saj si një qendër kulturore në fillim të shekullit të 16-të, dhe ishte përqendruar rreth instrumenteve duke përfshirë lahutën.
Muzika klasike
Gjatë shekullit të 18-të, epoka muzikore-klasike dominoi muzikën klasike Evropiane, dhe qyteti i Vjenës ishte në veçanti një vend i rëndësishëm për risi muzikore. Tre kompozitorë u ngritën, duke bërë risi të qëndrueshme: modelet simfonike të Ludvig van Beethoven-it, bilanci mes melodisë dhe formës e Wolfgang Amadeus Mozart, dhe zhvillimi i harqeve kuartet dhe sonatë i Joseph Haydn-it.
Filarmonia e Vjenës
parapamje|Salla e Artë, nga e cila është transmetuar koncerti i Vitit të Ri të Vjenës. Musikverein në Vjenë është konsideruar të jetë një nga tre sallat më të mira të koncerteve në botë dhe u hap më 6 janar 1870. Që nga viti 1939, koncerti i famshëm i Vitit të Ri të Vjenës i Filarmonisë së Vjenës u transmetua nga Salla e Artë për një audiencë prej 1 miliardë në 44 shtete. Anëtarët e Filarmonisë së Vjenës, e cila rregullisht konsiderohet si një nga orkestrat më të mira në botë, janë të zgjedhur nga orkestra e Operës së shtetit të Vjenës.
Vjenë, Filharmonia ka gjurmët për origjinën e saj më 1842, kur Oto Nicolai formuloi Akademinë Filarmonike 'Philharmonische Academie'. Kjo orkestër mori të gjitha vendimet e saj nga një votë demokratike e të të gjithë anëtarëve të saj, dhe këto janë parimet e mbajtura ende sot.
Opera e shtetit të Vjenës
parapamje|Opera e shtetit të Vjenës Opera e shtetit të Vjenës, në gjermanisht e quajtur Staatsoper, është një nga kompanitë më të rëndësishme të operas në botë. Ajo punëson mbi 1000 njerëz, dhe në vitin 2008, buxheti vjetor operues të Staatsoper ishte 100 milion Euro me pak më shumë se 50% të ardhura në një formë subvencioni të shtetit.
Ajo është gjithashtu vendi për Ballon e Operas Vjeneze, një ngjarje që ndodh në të enjten duke i paraprirë të Mërkurës së Hirtë. Balloja e Operas u mbajt për herë të parë më 1936, dhe ka parë deri në 12,000 vizitorë. 180 çifte e hapin ballon zyrtarisht, para komandës "Alles Walzer", bazuar në një traditë të Johann Strauss Jr, pista e kërcimit është e hapur për të gjithë.
Kori i Djemve të Vjenës
parapamje|Wiener Sängerknaben (Refreni i Djemve të Vjenës) gjatë një koncerti në Wiener Musikverein Kori i Djemve të Vjenës (gjermanisht: Wiener Sängerknaben) është një nga koret më të njohura të djemve në botë. I njohur për standardin jashtëzakonisht të lartë vokal të tij, kori ka punuar me muzikantë duke përfshirë Wolfgang Amadeus Mozart, Antonio Caldara, Antonio Salieri dhe Anton Brukner
Kori u themelua nga një letër e shkruar nga Maximilian I i Habsburg-ut, më 30 qershor 1498. Palais Augarten shërben si hapësirë prove dhe shkollë me konvikt për djemtë e korit.
Schrammelmusik
Forma më e njohur e muzikës popullore moderne Austriake është Schrammelmusik Vjeneze, e cila luhet me një fizarmonikë dhe një kitarë me qafë të dyfishtë. Interpretuesit modern përfshijnë Roland Neuwirth, Karl Hodina, dhe Edi Reiser.
Yodeling
Yodeling është një lloj i të kënduarit me fyt që u zhvillua në Alpe. Në Austri, ajo u quajt juchazn dhe pasqyron përdorimin e dy rrokjeve joleksikore dhe të bërtitura që janë përdorur për të komunikuar nëpër male.
Vallja popullore Austriake
Vallëzimi popullor Austriak është kryesisht i lidhur me Schuhplattler, Ländler, Polka, ose Waltz. Megjithatë, ka edhe vallëzime tjera, të tilla si Zwiefacher, Kontratänze, dhe Sprachinseltänze.
Ländler
Ländler është një valle popullore me origjinë të pasigurt. E njohur si një këngë popullore, nën disa emra për një periudhë të gjatë, ajo u bë e njohur si Landl ob der Enns, e cila përfundimisht u shkurtua në ländler. Vallja u bë e famshme në të pothuajse 1720-ën. Ajo kërkon një kontakt të ngushtë midis anëtarëve të gjinisë së kundërt, dhe kështu u denoncua si plot epsh nga disa autoritete kishtare. Ländlers u sollën së pari në Vjenë, dhe më vonë në vende të largëta si në Ukrainë. Ländler përfundimisht evoluoi në atë që është e njohur si waltz.
Austropop
parapamje|Austria3 - nga e majta: Georg Danzer, Rainhard Fendrich, Wolfgang Ambros. DJ Ötzi mori Çmimin Austriak për Muzikë Amadeus në vitin 2001 dhe 2002 për të qenë artisti më i suksesshëm në arenën ndërkombëtare. Grupi i Beatboxit Bauchklang mori një Amadeus në vitin 2002 në kategorinë e grupit pop/rock kombëtar. Falco, Rainhard Fendrich, André Heller, Georg Danzer dhe Christina Stürmer të gjithë morën çmime Amadeus në kategorinë e artistit pop/rock kombëtar.
Austria3 ishte një konglomeratë e tre Austriakëve mjaft individualist këngëtarë-tekstshkrues Wolfgang Ambros, Georg Danzer dhe Rainhard Fendrich, në skenë nga viti 1997 deri në vitin 2006.
Alpine New Wave
Ky zhanër i punk rock, emri i të cilit mund të jetë shkurtuar për në alpunk me origjinë në rajonet Alpine të Gjermanisë, Zvicrës dhe Austrisë. Alpunk bashkangjit ritmet kaotike, energjike të muzikës punk me fizarmonikë të bazuar në muzikën popullore për të cilën rajoni është i famshëm.
Letërsia
Letërsia Austriake mund të ndahet në dy ndarje kryesore, përkatësisht periudhën deri në mesin e shekullit të 20-të, si dhe periudhën e mëvonshme, pasi të dy perandoritë Austro-hungareze dhe gjermane ishin zhdukur. Austria nga të qenit fuqi e madhe Evropiane, u bë një shtet i vogël. Përveç kësaj, është një trup i letërsisë që disa do të mendojnë Austriake, por nuk është e shkruar në gjermanisht.
Arkitektura
Qendra Historike e Qytieti të Salzburgut ishte listuar si një Vend i Trashëgimisë Botërore në vitin 1996, duke deklaruar se "Salzburgu ka arritur të ruajë një strukturë urbane jashtëzakonisht të pasur, të zhvilluar gjatë periudhës nga mesjeta në shekullin e 19-të, kur ajo ishte një qytet-shtet i sunduar nga një princ-kryepeshkop."
Tre vjet më vonë, Qyteti Graz - Qendër Historike e pasuar nga Salzburgu, si "qytet i vjetër është një përzierje harmonike e stileve arkitektonike dhe lëvizjeve artistike që kanë pasur sukses për njëri-tjetrin që nga mesjeta, së bashku me ndikimet kulturore nga rajonet fqinje."
Në vitin 2001, më në fund Qendra Historike e Vjenës ishte listuar si Vend i Trashëgimisë Botërore, me komentin se "qendra historike e Vjenës, është e pasur në ansambletë arkitektonike, duke përfshirë kështjellat Baroke dhe kopshtet, si dhe në fund të shek. 19-të të Ringstrasse i veshur me objekte të mëdha, monumente dhe parqe."
Katedralet
Austria është e pasur në traditën Katolik e Romane. Një nga katedralet më të vjetra Austriake është Minoritenkirche në Vjenë. Ajo është ndërtuar në stilin Gotik në vitin 1224. Një nga katedralet më të mëdha në botë, 136 metra i gjatë (446-këmbë e gjatë) Stephansdom është selia e Kryepeshkopit të Vjenës; Stephansdom është 107 metra (351 ft) i gjatë dhe 34 metra (111.5 ft) i gjerë.
Pallatet
parapamje|Schönbrunn. Dy nga pallatet më të famshmet Austriake janë Belvedere dhe Schönbrunn. Pallati i stilit barok Belvedere është ndërtuar në periudhën 1714-1723, nga Princi Eugene i Savojës, dhe tani është shtëpi për Österreichische Galerie Belvedere. Pallati Schönbrunn është ndërtuar më 1696 nga Johann Bernhard Fischer von Erlach për Perandorin Leopold I; perandoresha Maria Tereza e Austrisë urdhëroi që pallati të rimodelohet në Rococo. Në vitin 1996, ai iu shtua listës së Vendeve të Trashëgimisë Kulturore.
Varrezat
Austria është e njohur poashtu edhe për varrezat. Vjena ka pesëdhjetë varreza të ndryshme, nga të cilat Zentralfriedhof është më i famshmi. Habsburgët janë varrosur në dhomën e nëndheshme perandorike.
Stift Melk
parapamje|Stift Melk Stift Melk është një murg Benedictin në shtetin federal të Austrisë së Ulët, me pamje të Danubit gjersa rrjedh përmes Luginës Wachau. Murgu u formua në 1089 mbi një shkëmb mbi qytetin e Melk.
Semmering Hekurudhor
Hekurudha Semmering, një projekt i famshëm inxhinierik i ndërtuar në vitet 1848-1854, ishte hekurudha e parë malore Evropiane e ndërtuar me udhë standarde të matur. Ende plotësisht funksionale, ajo tani është pjesë e hekurudhës jugore të Austrisë. Ishte caktuar një Trashëgimi Botërore e Sitit në vitin 1998.
Arti vizual
parapamje|Ndarje e Vjenës
Ndarja e Vjenës
Figura të mëdha të Ndarjes së Vjenës ishin Oto Wagner, Gustav Klimt, Egon Schiele, dhe Koloman Moser.
Vizatimet komike
Tobias Seicherl vizatuar nga karikaturisti Vjenez Ladislaus Kmoch, mund të konsiderohet si i pari brez i ngushtë i komikës së përditshme kontinentale Evropiane. Komikja u shfaq në gazetën gjysmë-formati Austriake  'Das Kleine Blatt' (1930-1940) dhe ishte shumë e famshme.
Kinemaja
Në epokën e filmave pa zë, Austria ishte një nga prodhuesit kryesor të filmave. Shumë nga regjisorët e Austrisë, aktorët, autorët dhe kinematografët kanë punuar poashtu në Berlin. Më i famshmi ishte Fritz Lang, drejtori i Metropolit. Pas Anschluss, aneksimi i Austrisë nga Gjermania në vitin 1938, shumë regjisorë Austriakë emigruan në Shtetet e Bashkuara, duke përfshirë Erich von Stroheim, Oto Preminger, Billy edhe më i egër, Hedy Lamarr, Mpb Mund të, Richard Oswald dhe Josef von Sternberg. Nga vitet 1950 deri 1970, Franc Antel ishte një regjisor prodhues i komedive të njohura. Regjisorët më të rinj, të ri, dolën në shesh nga vitet e 1970-ta deri 1990-ta, në mesin e tyre Axel Corti, Michael Haneke, Ulrich Seidl, Michael Glawogger, Barbara Albert, dhe Götz Spielmann.
Transhumance në Alpe
parapamje|Migrimi sezonal për kullosje Kullotat Alpine përbëjnë një të katërten e tokës bujqësore në Austri, ku rreth 500.000 kafshë janë marrë në kujdesin e 70,000 fermerëve në 12.000 vende.
Rritjen e bagëtisë që përfshin migrimin sezonal mes luginës dhe kullotave të larta ka formuar shumë peizazhe në Alpe, si pa të, shumica e zonave poshtë 2000 m do të jenë pyje.
Traditat Alpine Para-Krishtere
parapamje|Krampus në Dobbiaco Disa kostume pagane kanë mbijetuar vetëm në luginat e largëta të paarritshme nga ndikimi i Kishës Katolike Romake, kostumet e tjera janë asimiluar gjatë shekujve. Një shembull është Perchta, një perëndeshë në paganizmin Jugor të Gjermanisë në vendet Alpine, emri i të cilit do të thotë Shkëlqim. Perchta pret kohën e pranverës gjatë Fastnacht.
Gjermanishtja Austriake
Nxënësit në Austri janë mësuar të lexojnë dhe shkruajnë në Standarde gjermane (Standarddeutsch, Hochdeutsch), e cila është gjuha e biznesit dhe qeverisjes në Austri. Gjermanishtja Austriake që flitet në shtëpi dhe në lokale të tregtisë do të jetë njëra nga një sërë dialektesh të rajonit të Gjermanisë së Sipërme (ose Austro-Bavarez ose dialekti Alemannic).
Ndërsa format e forta të dialekteve të ndryshme nuk janë normalisht të kuptueshme për folësit e tjerë gjerman lokal të tillë si Gjermanët apo Zviceranët, nuk ka pothuajse asnjë pengesë komunikimi midis dialekteve të Austro-Bavarisë në Austri dhe atyre në Bavaria, Gjermani. Dialektet qendrore Austro-Bavareze janë më të kuptueshme për folësit e Gjermanishtes Standarde se dialektet Jugore Austro-Bavareze të Tirol-it. Vjenez, dialekti Austro-Bavarez i Vjenës, është më së shpeshti i përdorur në Gjermani për imitimin e banorëve tipik të Austrisë. Njerëzit e Graz-it, kryeqyteti i Styria, ende flasin një dialekt që nuk është shumë Styrian dhe më lehtë i kuptueshëm nga njerëzit e pjesëve të tjera të Austrisë se dialektet e tjera Styriane si p.sh. nga Styria perëndimore. Si për Austrinë Perëndimore, dialekti i shtetit të Vorarlberg si dhe e një pjese të vogël të Tirolit Të Veriut ka gjuhësisht dhe për nga kultura më të përbashkëta me Zvicrën gjermanofolëse dhe Baden-Württemberg ose Suabia në Jugperëndim të Gjermanisë ashtu siç është një dialekt Alemannic si gjermanët e Zvicrrës apo gjermanët Swabian.
Gjuhët zyrtare të pakicave dhe ndikimi i tyre
djathtas|parapamje|200x200px|Shenja dygjuhësore gjermano-hungareze në Oberwart, Burgenland. Si pjesë e trashëgimisë historike kulturore e të qenit një shtet multinacional për shekuj me radhë (Perandoria Austriake, e më vonë Austro-Hungaria), Austria moderne nuk është plotësisht gjermanisht-folëse homogjenisht, por ka brenda kufijve të saj, edhe pse e vogël, pakica autoktone të gjuhëve ndryshme amtare: hungarishtja është e folura më e gjerë nga gjuhët e njohura të pakicave e folur në Austri (kryesisht në Burgenland, ku ajo është një gjuhë zyrtare, dhe në Vjenë; rreth 40,000 folës (0.5% e popullsisë Austriake). Sllovenishtja (24,000) ka të njëjtin status në Carinthia dhe Styria. E njëjta gjë vlen për Burgenland kroate (19,000), një variant i të folurës kroate në Burgenland. Për më tepër, çekë (18,000), sllovakë (10,000) dhe Romanë (6,000) janë të njohura në bazë të mbrojtjes të të drejtave të pakicave.
Gjermanishtja Austrike, sidomos dialekti Vjenez, ka marrë disa fjalë nga hungarezët, çekët, Jidish ose disa gjuhë Sllave të Jugut për të zëvendësuar fjalët ndryshe të përdorura në gjermanishten standarde (të tilla si Maschekseitn (në anën tjetër), nga një másik hungareze (tjetri), Gjermanishtja standarde die andere Seite).
Ushqimi
parapamje|Salzburger Nockerln Kuzhina Austriake, e cila është shpesh gabimisht e barazuar me kuzhinën Vjeneze, rrjedh nga kuzhina e Perandorisë Austro-hungareze. Përveç traditave amtare rajonale ajo ka qenë e ndikuar mbi të gjitha nga kuzhinat hungareze, çeke, Hebre dhe italiane, nga e cila të dyja pjatat dhe metodat e përgatitjes së ushqimit shpesh kanë qenë të huazuara. Gullash është një shembull i kësaj. Kuzhina Austriake është e njohur kryesisht në pjesën tjetër të botës për pasta dhe ëmbëlsira. Kohët e fundit një kuzhinë e re rajonale poashtu është zhvilluar e cila është e përqendruar në prodhimet rajonale dhe përdor metoda moderne dhe të lehta të përgatitjes.
Çdo shtet në Austri ka disa specialitete: Në Austrinë e ulët ata kanë poppies, në Burgenland polenta, në Styria kungull, në shumë liqene të Carinthia-s kanë peshk, në Austrinë e Sipërme, dumpling luan një rol thelbësor, për Salzburgu n, Salzburger Nockerln janë të famshme (një Soufflé), Tiroli ka të tyren proshutë tyrolean, dhe Vorarlberg u është ndikuar nga fqinjët e afërt Zvicrra dhe Suabia rajon në Gjermani, kështu djathi luan një rol dhe djathi Swabian Spätzle janë një specialitet atje.
Kuzhina Vjeneze
parapamje|Shniclla Vjeneze Vjena ka qenë kryeqyteti i Austrisë për më shumë se një mijë vjet. Ajo u bë qendër kulturore e kombit dhe zhvilloi kuzhinën e vet rajonale, si e tillë kuzhina Vjeneze mban dallime unike duke qenë i vetmi lloj gatimi me emrin e një qyteti.
Shumëllojshmëria e përbërësve të shitur në Naschmarkt mund të çojë në mendimin e një kulture gatimi gjerësisht e ndryshme. Në fakt, pjatat të bazuara rëndë në mish bëjnë kuzhinën tipike Vjeneze: shniclle Vjeneze (mish viçi i mbështjellë me thërrime buke dhe i skuqur), Tafelspitz (mish lope i zier), Beuschel (një ragu që përmban mushkëri dhe zemër viçi), dhe Selchfleisch (mish i tymosur) me lakër turshi dhe shuk buke janë tipike për gatimin e saj.
Disa pjata të ëmbla Vjeneze përfshijnë Apfelstrudel (pastë strudel e mbushur me molla), Millirahmstrudel (strudel qumësht-krem), Kaiserschmarrn (petulla të copëtuara të shërbyera me përzierje peme), dhe torte Sacher (tortë e dy shtresa tortë me çokollatë me reçel kajsie në mes). Këto dhe shumë deserte të tjera do të jetë në ofertë në një nga shumë Konditorei të Vjenës, ku ata janë përgjithësisht të ngrënë me kafe pasdite.
Liptauer si e përhapur, ose Powidl edhe si përhapur ose bazë për shuke buke janë gjithashtu mjaft të njohura.
Kafeneja Vjeneze
parapamje|Kafeneja Qendrore në Vjenë Kultura e kafeneve në Perëndim filloi në Austri dhe mbetet një garë e kulturës së saj. Shumë prej autoritetit këto e kanë arritur gjatë fillimit të shekullit të 19 ka rezultuar kur autorë të tillë si Peter Altenberg, Karl Kraus, Herman Broch dhe Fridrih Torberg vendosën t'i përdorin ato si vende të punës dhe për shoqërim. Shkrimtari Austriak i njohur Peter Altenberg thuhet se ka dhënë "Wien 1, Kafeneja Qendrore", si adresën e tij private, pasi kaloi shumë kohë në Kafenenë Qendrore. Artistët, mendimtarët dhe radikalët politikë të periudhës si Arthur Schnitzler, Stefan Zweig, Egon Schiele, Gustav Klimt, Adolf Loos, Theodor Herzl, dhe madje edhe Leon Trocki ishin klientë të rregullt të kafesë.
Vera Austriake
Austria ka një traditë të gjatë të prodhimit të verës traditës dhe prodhon dy lloje të bardhë dhe të kuqe. Dëshmi të verës në urnat në fushën e Zagersdorf në Burgenland daton vreshtarinë përsëri në vitin 700 p.k.
Austria ka mbi 50.000 hektar vreshtë, pothuajse shumica e saj në lindje ose juglindje të vendit. Shumë prej rreth 20,000 pasurive të vogla verë-prodhuese bazojnë financat e tyre në shitjen e drejtpërdrejtë të verës. Për shkak të një dekreti që shkon prapa në të ashtuquajturën Maria Theresianische Buschenschankverordnung nga 1784, një tregtar vere mund të shesë verën e vet në shtëpinë e tij pa asnjë licensë të dedikuar për ta bërë atë.
Birra Austriake
Ka shumë lloje të ndryshme të birrës së Austrisë për t'u gjetur. Një nga markat më të zakonshme të birrës e gjetur në Austri është Stiegl, e themeluar në vitin 1492.
Sporti
djathtas|parapamje|Austria është e njohur për kuajt Lippizaner në Shkollën spanjolle të Kalërimit. parapamje|Kali Lippizaner Sportet e zakonshme në Austri janë futbolli, skijimi, dhe hokej në akull. Që kur Austria shtrihet në Alpe, ajo është një lokacion kryesor për skijim. Austria është komb udhëheqës në Kupën Botërore Alpine të Skijimit (vazhdimisht duke fituar numrin më të madh të pikëve nga të gjitha vendet) dhe gjithashtu i fortë në shumë sporte të tjera dimërore të tilla si ski jumping. Ekipi kombëtar Austriak i hokejit të akullit renditet i 13-ti në botë.
Austri (sidomos Vjena) gjithashtu ka një traditë të vjetër në futboll, edhe pse, që nga Lufta e dytë Botërore, sporti ka qenë më shumë ose më pak në rënie në vend. Në Kampionatin Austriak (fillimisht i kufizuar vetëm në Vjenë, sepse nuk kishte ekipe profesionale në vende të tjera), është mbajtur që nga viti 1912. Kupa e Austrisë është mbajtur që nga viti 1913. Ekipi kombëtar i futbollit të Austrisë është kualifikuar për kampionatin Botëror FIFA shtatë herë, por nuk u kualifikua për Kampionatin Europian, deri në turneun e vitit 2008, kur u kualifikua si bashkë-prezantues me Zvicrën. Organi drejtues për futboll në Austri është Shoqata e Futbollit Austriak.
Kampioni i parë zyrtar botëror i shahut, Wilhelm Steinitz ishte nga Perandoria Austriake.
Gjithashtu, Vjena është e njohur edhe për shkollën spanjolle të kalërimit, ku kalërues të aftë kalëruan kuaj Lipizzaner në poza dhe vallëzime të vështira.
Arsimi
parapamje|Pamje e një ndër shkallëve kryesore (Hauptstiege) në Universitetin e Vjenës Perandoresha Maria Tereza themeloi "Rregulloret e përgjithshme të arsimit, në 1774", duke krijuar sistemin arsimor të Austrisë. Arsimimi tetë-vjeçar i detyrueshëm u prezantua në 1869. Aktualisht, shkollimi i detyrueshëm zgjat nëntë vjet.
Katër vite të shkollës fillore (Volksschule për moshat 6-10) janë pasuar nga arsimi i mesëm në Hauptschule, ose katër vitet e para të Gjimnazit, si shkollë e ndërmjetme. Duhet të theksohet se në mënyrë të veçantë në zonat rurale, është mjaft e shpeshtë që nuk ka gjimnaz në dispozicion, kshtuqë të gjithë shkojnë në hauptschule.
Pas moshës 14, studentët kanë për të bërë zgjedhjen e tyre të parë, pa marrë parasysh çka kanë ndjekur deri atëherë. Ata mund të kalojnë një vit në shkollën politeknike që i kualifikon ata për shkollë profesionale, si pjesë e një zanati. Ose ata mund të shkojnë në Höhere Technische Lehranstalt (HTL), të cilat janë teknikisht të orientuar kolegje më të larta dhe një tipar unik i arsimit të Austrisë në kuadër të Evropës. Kryerja e HTL lejon përdorimin e titullin "Ing." (Inxhinier). Një tjetër opsion do të ishte akademia  Handels me një fokus në kontabilitet dhe administrim biznesi. Më në fund është Gjimnazi që përfundon me provimin e Maturë s si përgatitje përfundimtare për një arsimim të mëtutjeshëm në universitet. Ka edhe disa lloje të shkollave që nuk janë përmendur këtu.
Ligjet federale zbatimin e uniformitetit të gjithë krahinave të gjithë sistemin arsimor.
Të gjithashkollat shtetërore janë pa pagesë. Universiteti më i madh është Universiteti i Vjenës.
Feja
djathtas|parapamje|299x299px|Katedralja e Salzburgut. Rreth 73.6% e popullsisë amtare e identifikojnë veten si Katolikë, ndërsa 4.7% e konsiderojnë veten Protestantë. Disa nga 400,000 Austriakë janë anëtarë të komuniteteve të ndryshme Muslimane, rreth 180,000 janë anëtarë të Kishës Ortodokse Lindore, rreth 10.000 janë Budistë dhe rreth 7,300 janë Hebrenj. Para Holokaustit, rreth 200.000 Hebrenjë kanë jetuar në Austri.
Rreth 12% e popullsisë nuk i përkasin ndonjë kishe apo bashkësie fetare.
Festat publike
Që nga Katolicizmi Romak është mbizotërues emërtimi i Krishterë në Austri, shumica e festave publike janë të ato Katolike. Në të njëjtën kohë, dhe ndryshe nga Zvicrra apo Gjermania, e premtja e mirë është një festë publike jo vetëm për Katolikët, por për të gjithë qytetarët që i përkasin ndonjë sekti që respekton të premtën e Mirë.
Edhe pse shumica e pushimeve në Austri janë të përcaktuara në ligjin federal të punës (Arbeitsruhegesetz), disa janë për shkak burimeve tjera të ligjit si marrëveshje kolektive e partneritetit social. Për shkak të theksit të veçantë që ligji Austriak i punës vë në kontratën kolektive, në Austri kontratat e tilla nuk janë të kufizuara vetëm për anëtarët e bashkimit që kanë negociuar kontratën. Kjo do të thotë se kontrata kolektive është në të vërtetë më shumë si një ligj se sa një marrëveshje e përbashkët.
Përveç festave kombëtare, disa festa janë përkufizuar në një bazë shtet-me-shtet. Shkurtesat për shtetet e Austrisë, shtetet janë të përshkruara në States of Austria.
E diela e Pashkëv e dhe Whitsun  nuk janë të listuara më poshtë, pasi që këto gjithmonë sipas përkufizimit bien në një të diel dhe prandaj janë tashmë të rregulluara nga ligjet e të dielës.
(CC) ditë pushimi ose pjesërisht ditë pushimi për shkak të kontratës kolektive (gjermanisht: Kollektivvertrag)
2) Nëse 8 dhjetori është një ditë pune, punonjësit mund të punojnë në dyqane.
3) Deri në vitin 2003 ishte gjithashtu nje festë në  Austrinë e Sipërme.
4) Festë vetëm që nga viti 2004.
5) Festat me ligjin e shtetit, kryesisht ndikojnë në shkolla dhe në zyrat e shtetit.
6) Numri total i festave që aplikohen për të gjithë të punësuarit është 13, ose 12, në qoftë se ""2)"" vlen.
Makroskopia
Makroskopia përdoret zakonisht për të përshkruar sende trupore që janë të matshëm dhe të vëzhgueshëm nga syri i zhveshur. Kur përdoret për dukuri dhe sende abstrakte, përshkruhet qenësia (ekzistenca) në botë siç ne e rrokim atë. Shkalla makroskopike e gjatësive përgjithësisht mendohet afërsisht në kufinjtë 1 mm - 1 km.
Emërtimi makroskopik mund të lidhet edhe me një shikim ose pamje të gjerë, do me thënë një pamje të pranishme nga një këndvështrim i gjerë. Një send makroskopik mund të mendohet një tablo e madhe.
Emërtimi i kundërt i makroskopisë është mikroskopia.
Makroskopia në fizikë
Në fizikë, makroskopia mund të jetë një veçori fizike e zbatuar në lidhje me çfarë vëzhguesi vëzhgon. Nëse dikush shikon një galaksi, një yll është një njësi mikroskopike në krahasim me atë, edhe nëse është shumë më i madh se ne në renditjen e madhësive.
Trena (Melan)
Trena është një fshat në Shqipëri...
Valentin Veizi
Valentin Veizi është një prej kompozitorëve më të suksesshëm në Shqipëri, disa herë fitues çmimesh kombëtare dhe ndërkombëtare. Ai fitoi dy herë rrjesht Festivalin Kombëtar në vitet 1996 dhe 1997 me këngë të kënduara nga Elsa Lila.
Stema e Malit të Zi
Stema e Malit të Zi është adoptuar zyrtarisht me 12 qershor 2004.
Valentin Veizi
Edukimi
1974-1978 : Gjimnazi, Shkolla Muzikore, Tiranë. 1980-1984 : Akademia e lartë e Arteve/Dega Kompozicion, Tiranë.
Veprimtaria
Midis viteve 1984 dhe 1989 Veizi shërben si profesor muzike në Liceun artistik te qytetit te Beratit.
Në Mars të vitit 1984 Valentini bën hapat e para në krijimtarinë e tij muzikore me disa këngë të transmetuara në RadioTelevizionin Shtetëror.
Për herë të parë në skenë paraqitet në "Koncertin e Pranverës" të vitit 1985 me këngën "Perkrah ne jete" kendon Miga Hysi
Ne vitin 1997 fiton serisht cmimin e dyte ne festivalin e interpretuesve te kenges ne RTSh me kengen"Lule ne drtitare" kenduar nga Gezim Cela, Teksti Arben Duka. Po ne vitin 1987 mer pjese ne Festivalin e pranveres ne RTSH, me kengen "Pallati i ri" kenduar nga Petrit Lulo, gjithashtu po ne kete vit ne festivalin e kenges e fundvitit te RTsh se paraqitet me kengen "Vellai im" kenduar nga Telemak Papapano.
Ne 1990 ne festivalin e pranveres te RTsh mer pjese me kengen "Qielli i dallandysheve" kenduar nga Gezim Cela teksti Xhevair Spahiu.
Ne festivalin e RTsh ne vitin 1991 paraqitet me dy kenge:"Diellin do ta gjej" me tekst nga Robert Berns edhe kengen "Trendafilat tane" teksti Pellumb Kulla, kenduar nga grupi "ELVA"
Ne vitin 1992 ne koncertin e pranveres ne RTSh, mer pjese me kengen"Pellumbat" kenduar nga Kozma Dushi teksti Arben Duka. Po ne kete vit 1992 mer pjese ne Fest.RTSH me kengen "Trashegimi" kenduar nga Rubin Mati teksti Lasgush Poradeci.
Në vitet në vijim Valentini merr pjesë në konkurse të ndryshme dhe prezanton Shqipërinë suksesshëm në disa veprimtari ndërkombëtare. Ai do të drejtonte artistikisht "Ansamblin e Këngëve dhe Valleve" në konkurrimin në Stamboll të Turqisë. Gjatë viteve 1990-1993 Valentini drejton Seksionin e Muzikës në qytetin e Beratit. Ai është edhe Drejtori Artistik i aktivitetit muzikor të këtij qyteti. Gjatë viteve 1994-1996 Veizi punon si specialist i muzikës për Institutin e Folklorit prane Ministrise se Kultures Tirane dhe merr pjesë aktive në festivale të ndryshme të muzikës popullore, ndër të cilët edhe i mirënjohuri "Festivali Folklorik i Beratit". Ndërkohë ai vazhdon të shkruajë këngë të muzikës së lehtë si dhe muzikë për drama dhe komedi, simfoni për orkestër, etj.
Midis viteve 1996-1998 Valentin Veizi drejton aktivitetin muzikor të "Kishës Rilindja" në Tiranë. Gjatë punës në "Kishën Rilindja" ai publikon edhe një album me këngë adhurimi të titulluar "O Zoti Ynë" në vitin 1993. Njëkohësisht kompozon, midis të tjerash, edhe një poeme simfonike të titulluar "Legjendë për Ilirët"
Gjatë vitit 1996 ai zbulon zërin e Elsa Lilës dhe e tërheq këngëtaren e re nga skena e Festivalit të Fëmijëve për në skenën e madhe të Festivalit Kombëtar. Aktiviteti i palodhur muzikor i Valentin Veizit njihet dhe shpërblehet plotësisht në "Fest '96" kur ai fiton bujshëm vendin e parë me këngën "Pyes Lotin" të kënduar nga Elsa Lila me tekst te Enrieta Sina. Nje vit më vonë me këngën "Larg Urrejtjes" e cila gjithashtu rrëmben vendin e parë në 'Fest '97" teksti Alqi Boshnjaku.
Suksesi i dyshes Veizi-Lila do te vazhdoje ne vitin 1998 duke fituar vendin e parë në festivalin ndërkombëtar "Discovery '98" në Varna të Bullgarisë  edhe në konkurrimin tjetër ne festivalin nderkombetar me pjesmarrjen e 22 shteve te ndryshme  ne Kazakstan "Voice of Asia" fitojne cmimin e dyte.
Ne Nentor 1998 kenga "Mall" kenduar nga Lila,kompozuar nga Veizi ku nga 500 kompozitore konkurues nga e gjithe bota perzgjidhet nga juria Internacionale midis 13 finalisteve per në Finalet e konkurimit "FIDOF" International Song Contest "98 në Los Angeles, Kaliforni.
Valentin Veizi rikthehet ne festivalin kombetar te kenges ne RTsh ne vitin 2004 me kengen"Buzeqeshja" kenduar nga Samantha Karavello" edhe ne vitin 2011 me kengen "Vetem s'jemi ne bote" kenduar nga Marsida Saraci"
Ne vitin 2016 orkestra simfonike e Radio Televizionit Shqiptar nen drejtimin e dirigjentin Italian Leonardo Quadrini performon (premiere boterore) poemin simfonik "The Triumph of Glory" (Triumfi i Lavdise) ku kompozitori Veizi ja dedikon kete veper heronjve edhe viktimave qe humben jeten ne Boston Marathon bombing 15 Prill 2013.
Në vitin 2019 Valentini kompozoi kollonen zanore të filmit "I Love Tropoja" Gjithashtu ne vitin 2021 kompozon muziken e filmit televiziv H.O.T.
Qe prej vitit 1999 nga shteti Amerikan, Veizit i eshte dhene neshtetesia Amerikane me motivacionin "Alien of Extraordinary Ability" (i huaj me aftesi te jashtezakonshme)
Ndërkohë Valentini jeton pranë Boston, Massachusetts në Shtetet e Bashkuara me bashkëshorten Pranvera Veizi (artiste e trupës së Estradës së Beratit) dhe fëmijet Erli dhe Deborah.
Divizioni Nr. 8 (Alberta)
'''Divizioni Nr. 8' është një divizion (njësi gjeografiko-statistikore)'' në provincën Alberta, në Kanada. Divizioni ka një sipërfaqe 9909.31 km² dhe popullsi 175337 banorë. Red Deer është kryeqëndra e divizionit.
Aesculus
Aesculus californica
Aesculus chinensis:
Aesculus flava
Aesculus glabra
Aesculus hippocastanum
Aesculus indica
Aesculus neglecta
Aesculus parviflora
Aesculus pavia
Aesculus sylvatica
Aesculus wilsonii
Angerlo
Angerlo është një qytezë në Zevenaar, provinca Gelderland në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi  banorë.
Përparim Isufi
Përparim Isufi  gazetar pranë gazetes Zëri, shqiptar nga Kosova.
Boksi (fshat)
Boksi është një fshat në komunën Postribë në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Tomini
është një fshat në Shqipëri.
Xhamia e Hamza Beut (Sanski Most)
parapamje|Xhamia e Hamza Beut në Sanski Most Xhamia e Hamza Beut (Hamza-begova džamija) është xhamia më e madhe në Sanski Most dhe e vetmja xhami në Bosnje dhe Hercegovinë me katër minare. Xhamia është ndërtuar dhe pajisur nga Sanxhak-beu Hamza-beg Biharović, me origjinë nga afërsia e Sanski Most, ndoshta Kamengradi.
Historia
Xhamia e Hamza Beut është ndërtuar para vitit 1557, sepse themeluesi i saj ka vdekur atë vit, dhe ndoshta është ndërtuar në vitin 1555. Kishte një minare prej druri të bërë në formën e minareve prej guri. Minarja brenda ishte prej druri. Në mes të tavanit u ndërtua një kube e vogël. Në vitin 1705, xhamia u rindërtua dhe më pas u shkrua një tekst me një shkronjë talik në pasazhin nën mimber : Është detyrë e çdo burri dhe gruaje muslimane që të kërkojë shkencën. (Hadith). Shkruar nga Hasani i varfër, imam në vitin 1117. Hera e fundit që xhamia u rindërtua ishte në vitin 1984. Më 27 qershor 1992, anëtarët e Ushtrisë së Republika Srpska shkatërruan xhaminë dhe morën materialin së bashku me gurët e varreve. Xhamia e re u rithemelua në korrik 1997 dhe u hap më 6 gusht 2000. Xhamia u vendos në listën e përkohshme të monumenteve kombëtare të Bosnjë-Hercegovinës me vendim të Komisionit për Ruajtjen e Monumenteve Kombëtare të Bosnjë-Hercegovinës
Gjakova brenda muzikës
Gjakova brenda muzikës me Autor Krenar Doli, muzikolog i talentuar gjakovar. Është ky libr një histori e traditës muzikore të Gjakovës, libër ky nga fusha e muzikologjisë dhe folklorit të Gjakovës ndër vite.
Horatio Nelson
[[Image:HoratioNelson1.jpg|right|thumb|250px| Horatio Nelson
Vendlindja:Burnham Thorpe, Norfolk, Angli
Vendi i vdekjes:Kepi i Trafalgarit,Spanje
Sherbimi:Flota Mbreterore
Vitet e sherbimit:1771–1805
Grade:Admiral i flotes
Betejat:Beteja e kepit te shen. Vincent
Beteja e Nilit
Beteja e Santa Cruz de Tenerife
Beteja e Kopenhagenit
Beteja e Trafalgar]] right|thumb|200px|Firma e Horac Nelsonit Horatio Nelson (* 29 shtator 1758 në Burnham Thorpe, Norfolk - † 21 tetor 1805 në Kap Trafalgar, Spanja) ishte një oficer anglez i njohur për shërbimin e tij në Marinën Mbretërore te Anglise, veçanërisht gjatë luftërave napoleoniane. Ai ka fituar beteja te shumta, nder me te njohurat është beteja e Trafalgarit kunder oficerit francez Vilnev, gjatë së cilës ai e humbi jetën. Nelson ka lindur në një familje të njohur e te suksesshme dhe hyri ne marinë nëpërmjet ndikimit të xhaxhait të tij, Maurice Suckling. Ai shfaqi aftesi te shkelqyera ne drejtimin e flotes dhe u ngrit shpejt ne detyre (toger ne 1777, komandant ne 1778 dhe kapiten ne 1779) duke shërbyer me komandantët kryesorë detar të periudhës para se të merrte komandën e tij në 1778. Gjate sherbimit te tij Nelsoni u njoh per perdorimin e shkelqyer te shume taktitave te luftes detare. Shperthimi i luftrave te revolucionit francez lejoi Nelsonin te ktheheshe prape ne sherbim, ku ai me se shumti ishte aktiv ne mesdhe. Ai u angazhua ne disa beteja kunder Frances dhe u shqua ne kapjen e Korsikes dhe detyrave pasuese diplomatike me shtetet italiane. Nder betejat te asaj periudhe vlen te permendet beteja e kepit te shen. Vinsent në 1797.
Menjëherë pas betejës, Nelsoni morën pjesë në betejën e Santa Cruz de Tenerife, ku sulmi i tij deshtoi dhe ai u plagos rende, duke humbur krahun e tij të djathte, dhe u detyrua të kthehet në Angli për tu sheruar. Një vit më pas, ai fitoi një beteje vendimtare kunder Frances në betejën e Nilit dhe qendroi në Mesdhe për të mbështetur Mbretërinë e Napolit kundër një pushtim francez (Gjate asaj periudhe Napoleoni po zhvillonte fushaten e Egjiptit 1798-1799). Në 1801 fitoi një tjetër beteje, kësaj radhe mbi danezët në betejën e Kopenhagenit, kjo e fundit mendohej se po merrte pjese ne bllokaten kontinentale te Napoleonit kunder Anglise. Ai më pas urdhëroi bllokimin e flotës franceze dhe spanjolle në Toulon dhe, pas arratisjes së tyre,i ndoqi ata deri ne ujrat e detit te Karaibeve por pa arritur tu jape nje goditje perfundimtare. Pas një kthimi të shkurtër në Angli, ai mori pjese ne bllokadën e Cadiz-it në 1805. Më 21 tetor 1805, flota franko-spanjolle arriti te dilte nga porti dhe flota e Nelsonit arriti ti ndalte në betejën e Trafalgar. Beteja ishte nje nga fitoret më te madha detare të Britanisë, por Nelsoni u godit nga nje plumb mushqete dhe vdiq para mbarimit te betejes. Trupi i tij u kthye në Angli, ku atij i ishte akorduar një funeral shtetëror.
Rinia
thumb|upright|Kapiten [[Maurice Suckling]] Horac Nelson ka lindur më 29 shtator 1758 në Burnham Thorpe, Norfolk, Angli, i gjashti nga njëmbëdhjetë fëmijët e Nelson Edmund dhe gruas se tij,Catherine. Nëna e tij, e cila vdiq kur ai ishte nëntë, ishte stermbesa e Robert Walpole,kryeministri i Britanisë së Madhe nga 4 prill 1721 – 11 shkurt 1742. Ajo jetoi në fshatin Barsham, Suffolk, dhe u martua me Edmund Nelson në kishën Beccles, Suffolk, në vitin 1749.
Nelson studjoi ne kolegjin 'Paston Grammar School' ne Walsham-in e Veriut, deri ne moshen 12 vjeçare, dhe gjithashtu mori pjesë në Gjimnazin 'King Edward VI' në Norwich.Karriera e tij detare filloi më 1 janar 1771, kur ai u dergua në anijen 'Raisonnable HMS' si një marinar i thjeshte dhe timonier nën ndikimin e xhaxhait te tij ,kapiteni Maurice Suckling,i cili komandonte anijen. Menjëherë pas raportimit në bord, Nelsoni u emërua nënoficer marine dhe filloi trajnimin per oficer.Gjate filleses se karriers se tij, Nelsoni zbuloi se ai vuante nga nje sëmundje detare, një semundje kronike, gje qe ja veshtiresoi lundrimin ne det.
Jeta ushtarake
HMS Raisonnable ishte i ngarkuar në një periudhë tensioni me Spanjën, por kur kjo situate kaloji,Suckling u transferua në lufte-anijen 'HMS Triumph' dhe Nelson u dergua për të shërbyer në bordin e 'West Indiamen' te anijeve tregtare te firmave te Hibbert, Purrier dhe Horton, në mënyrë që të fitonte përvojë në lundrim. Me kete mundesi ai e kaloi dy herë Oqeanin Atlantik, para se të kthehej për të shërbyer si komandant ne anijen e xhaxhait te tij. Nelsoni me vone mori vesh rreth planifikimit te nje ekspedite per ne Artik me qellim qe te zbulohej ndonje rruge-kalimi per ne Indi. Ai udhetim do te ishte nen komanden e Konstantin Phipps dhe me kërkesën e nipin e tij, Suckling arriti ta hynte Nelosnin ne ekspedite duke sherbyer si nenoficer marine. Gjate udhetimit per ne Polin e Verit ata hasen veshtiresi ne kalimin e shtresave te akujve dhe ajzbergeve dhe pas shume perpjekjesh ata u detyruan te kthehen. Pas kthimit nga ekspedita per ne Britani ne shtator te vitit 1773 Nelsoni u kthye perseri ne 'Triumph'. Me pas Suckling organizoji transferimin e tij per në HMS Seahorse, një nga dy anijet qe po pergatiteshin te lundronin për ne Indine lindore ( ose East Indies: term qe eshte me se shumti i perdorur ne vitet 1600 e me perpara i referohet pjeses jugore te Azise).