Historia_e_futbollit_shqiptar
Futbolli në vitet e para pas clirimit deri ne vitin 1950
Kori entuziast i tifozerisë në stadiumin “Qemal Stafa” oshëtinin nga thirrjet “Shqipëria, Shqipëria”. Flamuri Kombëtar Kuqezi do të ngrihej në Podiumin e Nderit. Vetëm dy vite pas Clirimit arrihej një sukse kaq i madh në rrafshin rajonal. Suksesi i ka takuar “yjeve” të kësaj periudhe duke treguar se edhe futbollistët shqiptarë Muhamed Dibra, Sllave Llambi, Rexhep Spahiu, Xhavit Demneri, Bimo Fakja, Besim Fagu, Tic Parapani, Qamil Teliti, Loro Borici, Vasfi Bicaku, Pal Mirashi, etj. nuk mundet më të ndjeheshin aspak më ulët në nivel se sa ata të skuadrave më në zë të Ballkanit. Pas kësaj ngjarje madhore rrjedha e kampionateve kombëtare vijoi të ndjehej më e plotësuar. Madje ndryshoi edhe formula nga luajtja me grupe në sistem të rregullt kampionati (vajtje-ardhje). Më 1947, krahas skuadrave më potenciale të kohës do të vinte një emër i ri, Partizani, një emërtim i sjellë sipas modelit të Jugosllavisë së pas-Luftës, ku krahas Partizanit të Beogradit, do të aktivizoheshin edhe në qytete të tjera klube me të njëjtin emër. Partizani ishte perfaqesues i Ushtrisë Popullore. Partizani në të parat takime ndërkombëtare miqesore ka mundur dy herë në Tiranë në intervalin e pushimeve të kampionatit Partizanin e Beogradit 4-2. Partizani do të shpallej për herë të parë kampion në rivalitet të madh me Vllazninë (vetëm 1 pikë me tepër se shkodranët). Më 1947 në kampionatin Ballkanik përfaqësuesja e Shqipërisë nuk bën paraqitje të mirë, për mungesë përgatitjesh cilësore. Përfaqësohet ndërkohë denjësisht Përfaqësuesja e Tiranës që mund më 09.11.1947 “Yllin e Kuq” të Beogradit 2-1, pastaj përfaqësuesen e Shkupit 6-4 dhe 3-2, Partizanin e Beogradit 1-0 e 4-2. Më 30 nëntor Tirana mund “Levski” e Sofjes si dhe brenda dy ditësh (24 e 26 dhjetor) dy fitore kundër “CFR” Timishoara të Rumanisë 5-4 dhe 5-2. Kampionati i vitit 1948 zhvillohet sërish me ndarje të skuadrave në dy grupe. Në grupin “A” Partizani e Vllaznia do ta diskutojnë vendin e finalistit vetëm në saj të golaverazhit (+26 gola Partizani) dhe (+19 gola Vllaznia. Në grupin “B” Flamurtari arrin të jetë +1 pikë mbi “Bashkimin” e Elbasanit e Apoloninë. Finalja Partizani – Flamurtari u zhvillua në Tiranë më 25 gusht dha një përfundim“tenistik” 6-2 në favor të të kuqëve. Golat e Partizanit kanë për autor V.Bicakun, Z.Gjinaliun 4 gola dy në pjesën e parë e dy në të dytë, dhe Xh.Shaqirin. Për dy vite me radhë Partizani shpallet kampion. Madje kjo skuadër arrin suksesin e saj të parë dhe në fitimin e Kupës së Shqipërisë duke mundur në finale me një goleadë po aq fantastike sa dhe në kampionat, Tiranën (5-2). Viti 1948 ka dhe një sërë ndeshjesh ndërkombëtare. Zhvillohet kampionati i Europës Qëndrore. Më 2 maj Shqipëria luan në Bukuresht ndaj Rumunëve dhe fiton 1-0 me golin e P.Mirashit në 11’. Në prill 1948 vjen në Shqipëri përfaqësuesja e Budapestit me lojtarë nga “Ferencvarosh”, “Ujpesht”, “Vashash”, “MTK”. Ndeshjen e parë ata e fitojnë 2-1. Por në të dytën munden 3-1 me golat e B.Fagut (p), dhe L.Boricit (2). Më 23 maj luan Shqipëria me Hungarinë. Një supersfidë. Kuqezinjtë fitojnë 1-0 me golin e L.Boricit. Një muaj më vonë në Beograd Shqipëria barazon 0-0 me Jugosllavinë. Shënohen rezultate fantastike duke e quajtur të gjithë mediat e huaja Shqipërinë një “vend të vogël, por me një futboll të madh”… Partizani do të jetë dominues i dyfishtë i kampionatit +4 pikë ndjekësi Vllaznia, ndersa në finalen e kupës arrin te fitoje 1-0 ndaj Tiranës me golin A.Merhori. Ne vitin 1949 fillon i pari kampionat edhe për të Rinj (U-19) ku në finale Skënderbeu ndonëse barazoi në fushë ndaj Besës 1-1, fitoi me rezultat tavoline 2-0 pas homologimit nga një gabim teknik që iu bë finales së luajtur më 7 korrik në Tiranë. U zhvilluan edhe disa ndeshje të rëndësishme ndërmkombëtare në një turne që Shqipëria zhvillon në aksin Bukuresht – Varshavë – Sofje. Me Rumaninë më 23 tetor ndeshja mbyllet 1-1 (për tanët shënoin Q.Teliti). Më 6 nëntor para 60 mijë spektatorëve Shqipëria bën një ndeshje të madhe në Poloni. Humbet 1-2 por vetëm në limitin e minutës së fundit. Goli për kuqezinjtë u shënua nga Zihni Gjinali. Më 17 nëntor 1949 arrihet një barazim 0-0 ndaj Bullgarisë dhe turneu në tre shtete njëherësh demostroi të tjera sinjale force, qendrueshmërie e personaliteti sportiv të futbollistëve shqiptarë. Edhe në një ndeshje të Përfaqësueses së Tiranës në Lodz të Polonisë, skuadra e kryeqytetit shqiptar mundi homologët polakë të Varshavës 1-0.