cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emine Dzheparova
Emine Ajarovna Dzheparova (Еміне Айяровна Джапарова; Эмине Айяровна Джапарова, lindur më 5 maj 1983) është një gazetare, redaktore, prezantuese televizive dhe politikane ukrainase e tatarëve të Krimesë. Ajo u emërua Zëvendës Ministre e Parë e Punëve të Jashtme të Ukrainës në vitin 2020.
Karriera
Nga 18 maj 2020 ajo shërbeu si Zëvendës Ministre e Parë e Punëve të Jashtme nën Dmytro Kuleba, dhe si kryetare e Komisionit Kombëtar të Ukrainës për UNESCO-n. Në këtë post ajo është përgjegjëse për nismën diplomatike të Platformës së Krimesë për rikuperimin e kontrollit të gadishullit të Krimesë të pushtuar nga Rusia.
Intifada e dytë
parapamje|Ushtari qëndron roje gjatë një aktiviteti operacional në Nablus. Intifada e Dytë (arabisht: الانتفاضة الثانية, Al-Intifada al-Thaniya; hebraisht: האינתיפאדה השנייה, Ha-Intifāda ha-Shniya), e njohur gjithashtu si Intifada e Al-Aksa (انتفاضة الأقصى, Intifāḍat al-ʾAqṣā), ishte një kryengritje e madhe palestineze kundër Izraelit. Shkaqet e përgjithshme për trazirat spekulohet se janë përqendruar rreth dështimit të Samitit të Camp David të vitit 2000, i cili pritej të arrinte një marrëveshje përfundimtare mbi procesin e paqes izraelito-palestineze në korrik 2000. Shpërthimet e dhunës filluan në shtator 2000, pasi Ariel Sharon, atëherë lideri i opozitës izraelite, bëri një vizitë provokuese në Malin e Tempullit në Jerusalem; Vizita në vetvete ishte paqësore, por, siç pritej, shkaktoi protesta dhe trazira që policia izraelite i shtypi me plumba gome dhe gaz lotsjellës.
Një numër i madh viktimash u shkaktuan midis civilëve dhe luftëtarëve. Forcat izraelite u angazhuan në të shtëna me armë zjarri, vrasje në shënjestër, dhe sulme tankesh dhe ajrore, ndërsa palestinezët u angazhuan në bomba vetëvrasëse, të shtëna me armë, gjuajtje gurësh dhe sulme me raketa. Sulmet vetëvrasëse palestineze ishin një tipar kryesor i luftimeve dhe kishin në shënjestër kryesisht civilët izraelitë, në kontrast me natyrën relativisht më pak të dhunshme të Intifadës së Parë. Me një shifër të kombinuar të viktimave për luftëtarët dhe civilët, dhuna vlerësohet të ketë rezultuar në vdekjen e rreth 3,000 palestinezëve dhe 1,000 izraelitëve, si dhe 64 të huajve.
Shumë e konsiderojnë Samitin e Sharm el-Sheikh të vitit 2005 si fundin e Intifadës së Dytë. Presidenti palestinez Mahmoud Abbas dhe kryeministri izraelit Ariel Sharon ranë dakord se të gjitha fraksionet palestineze do të ndalonin të gjitha aktet e dhunës kundër të gjithë izraelitëve kudo, ndërsa Izraeli gjithashtu do të pushonte të gjithë aktivitetin e tij ushtarak kundër të gjithë palestinezëve kudo që ndodheshin. Ata riafirmuan gjithashtu angazhimin e tyre ndaj procesit të "udhërrëfyesit për paqe". Sharon ra dakord të lironte 900 nga 7500 të burgosurit palestinezë të Izraelit në atë kohë, dhe më tej ra dakord të tërhiqej nga qytetet në Bregun Perëndimor që ishin ripushtuar nga forcat izraelite gjatë Intifadës së Dytë.
Etnofolizmi
Etnofolizmi (nga-Greq. ἔθνος - komb,racë and φαῦλος - keq,egër) është emri ofendues që i drejtohet një kombi, ose një përkatësie nga një përkatësi tjetër. P.sh. nga sllavët (serbët dhe maqedonët) përdoret fjala "šiptar". Shqiptarët përdorin emrin fyes për serbët dhe malazezët: "Shka", Shkije (Gegë), Shqah dhe Shqeh (Toskë)
Ky etnofolizëm gjendet edhe në Lahuta e Malcis:
Hipotalamusi
Hipotalamusi ndryshe është edhe trari trunor i cili gjendet ne trurin e ndermjem bashkë me epitalamusin. Hipotalamusi është ne shtresën e poshtme te ndërmjet trurit, kurse epitalamusi është ne shtresën e larte te trurit te ndërmjetme.
Kantoni Saint-Genis-Laval
Kantoni Saint-Genis-Laval (frëngjisht: Canton de Saint-Genis-Laval) është një kanton në departamentin Rhône, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Genis-Laval. Ka sipërfaqe 45.2km2 dhe popullsi 42828 banorë.
Katër përkthyesit
Katër përkthyesit me Autorë: Ismail Kadare, Denis Fernandez Récatala. Botuar nga "Onufri" Tiranë, 2004. Faqet e librit 205.
Kantoni Saint-Genis-Laval
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Genis-Laval aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Katër përkthyesit
Nga të gjitha anët, përkthyesi akuzohet për mashtrim. Shumë shpejt, në një formë ose në një tjetër, atë e gjykojnë sipas sentencës së famshme italiane. Interpretin ose përkthyesin e kufizojnë brenda një suaze të pashmangshme: të përkthesh do të thotë të kthesh anasjellas dhe, më në fund, të shtrembërosh tekstin origjinal dhe, mundësisht, të rikrijosh prej tij një përmbajtje të pranueshme. Problemi qëndron te fakti se duhet ditur për kë përkthen? Terxhumani orientohet drejt një rrugëdaljeje fatale sepse, jo rrallë, pas bisedimeve atë e flijojnë....
Shqiptari i Amerikës
Shqiptari i Amerikës (1922-1924) gazete e përjavshme politike shoqerore dhe kulturore.
Lista e shqiptarëve në Egjipt
Kjo është një listë e shqiptarëve në Egjipt që përfshin si egjiptianët me origjinë shqiptare ashtu edhe emigrantët shqiptarë që kanë banuar në Egjipt. Lista është renditur sipas fushave ose profesioneve në të cilat dallohen individë të shquar ose të cilët kishin ndikimin më të madh.
Për t'u përfshirë në këtë listë, çdo individ duhet të ketë një artikull në Wikipedia dhe të tregojë se është shqiptar dhe ka jetuar në Egjipt.
Koha Parakembriane (gjeokronologji)
Supozohet se të gjitha format e jetës së gjallë e kanë origjinën që në Kembrian, ndërsa të gjithë shkëmbinjtë e hershëm u formuan që në parakembriane. Megjithatë ka disa forma primitive të jetës së gjallë si algat të cilat janë ruajtur më së miri në shkëmbinjtë sedimentarë para 3.5 miliar vjetëve.
Po të kësaj periudhe janë edhe organizmat fijezorë dhe stromatolitet (të formuar nga bashkësi mikroorganizmash).
Niederrad
Niedderad është pjesë e qytetit të Frankfurtit mbi Main në Gjermani.
Shqiptarka
Shqiptarka reviste (1929-1931) shqiptare e permujashme kulturore, shoqerore, letrare informacione organ  i shoqerise  "Gruaja Shqiptare" ne Tirane
Historia
Numri ipare doli  me 8 tetor 1929> numri i dyte u quajt Shqiptarja dhe vijoi  18 numra. Ne ne te kontribuan S.Qiriai, Sarah Blloshmi, Drita Siliqi etj
Taraboshi
Historia
U botua ne Shkodra  drejtohej Toci> Numri i pare ia shjte zakonshem doli me 19 nentor 1913 Ne 1913-1914 dolen 268  Rifilloi botimin  ne vitin 1921 me 14 numra
Peço Kagjini
Peço Kagjini kryetar i Komitetit Ekzekutiv i Tiranës prej vitit 1951 deri në vitin 1952.
Ishte njëpolitikanshqiptar, delegat në Kongresin e Përmetit me 24 Maj 1944.
Diplomatit në Beograd gjatë viteve 1947- 1949. Gjatë periudhës 1951-1952 Kryetarit të Komiteti Ekzekutiv të Tiranës.
Zv. ministër i Arsimit dhe Bujqësisë, dhe detyra të tjera të rëndësishme. Ne konferencën e partisë për Tiranën, në Prill të vitin 1956.
Peço denoncoi favoret e jetës në Bllok, rrogat e larta, privilegje të paligjshme të Bllokut. Këtu filloi persekutimi  i cili vazhdoi përgjatë 35-viteve në burgjet dhe  në internim në Belsh të Elbasanit.
Leandro Zoto
Leandro Zoto kryetar i Komitetit Ekzekutiv i Tiranës prej vitit 1987 deri në vitin 1988.
Jean Carlo Simancas
Jean Carlo Simancas është nja aktor nga Venezuela, i lindur me 17 korrik 1949 në Maracaibo.
Kantoni Toulon-1
Kantoni Toulon-1 (frëngjisht: Canton de Toulon-1) është një kanton në departamentin Var, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Toulon. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 11660 banorë.
Karakas
Karakas (zyrtarisht Santiago de Leon de Caracas, është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Venezuelës. Vendasit quhen Caraqueños.
Kantoni Toulon-1
Përbërja aktuale
Kantoni Toulon-1 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Karakas
Pozicionohet në pjesën veriore të vendit, ndjek Luginën Karakas në vargmalet bregdetare të Venezuelës (Cordillera de la Costa). Temperaturat e Luginës janë pranverore. Terreni i përshtatshëm për ndërtim e shtrihet midis 760 dhe 910 m mbi nivelin e detit. Lugina është afër Detit të Karaibeve, e ndarë nga brigjet me vargmalin Cerro Avila 2200 m i lartë, në jug ka më shumë kodra dhe male.
Michel Teló
Michael Telo (lindur më 21 janar 1981) është këngëtar dhe vokalist i shquar Barzilian, ka lindur në Medianeira qytet në Jug perëndim të Brazilit, po ashtu ka dhe karrierë edhe si Solist Ka qenë anëtar i disa grupeve me të cilat ka realizuar disa albume dhe këngë por është i njohur me këngën Ai se eu te pego realizuar në vitin 2010. Kënga Hit dëgjohet edhe në ditët e sotme.
Fillimi i Karrierës
Po ashtu Telo ishte i influencuar nga i ati i cili ishte muzikant prandaj shumë shpejt mori mësimet për Kitarë, Fizarmonikë dhe piano dhe disa mësim për vokal. Gjithashtu Mishel Telo ndoqi leksionet për valltar dhe balerin.
Paja Jovanoviq
Pavle "Paja" Jovanović ( çirilicë: Павле „Паја“ Јовановић; lindu më 16 qershor 1859 në Vrshac - 30 nëntor 1957 në Vjenë) piktor i drejtimit realist, serb nga Serbia.
Paja nga vendasit dhe të huajt merret si njëri ndër artistët më të rëndësishëm të kohës së tij. U rritë në Vjenë ku edhe kaloj pjesën më të madhe të jetës së tij. Nga 1895-ta, Paja filloj të pikturon kryesisht tema historike dhe nga 1905-ta portretet e krijuar nga ai ja arriten të gjenin klient në anët e evropës perendimore.
Karakas
Binjakëzim
Karakasi ka binjakëzim me:
Paja Jovanoviq
Në Kosovë, Paja nuk ka qenë aq i njohur aq sa piktura e tij, e titulluar "Ikja e Madhe"
Michel Telo
Michael Telo (lindur me 21 janar 1979) është këngtar dhe vokalist Brazilian ka lindur në Medianeira Qytet në Jug perendim të Brazilit po ashtu ka dhe karrierë si Solist. Ka qënë anëtar i disa grupeve me të cilat ka realizura disa albume dhe këngë por është i njohur me këngën Ai se eu te pego realizur në vitin 2010.
Filimi i Karierës
Telo që në moshën 6 vjeqare këndonte me gitar këng të ndryshe në kalsën e tij ku mesuesi i tij i muzikës ishte rokeri Brazilan Roberto Carlos po ashtu Telo ishte i influencuar nga i ati i cili ishte muzikant prandaj telo shum shpejt morri me mesimet per Kitare dhe Fizarmonik dhe piano dhe disa mesim për vokal. Gjithastu, Telo ka ndjekur mësime për kërcim.
Bashkpunimi me Grupo Tradição1998
Që në vitin 1997 kur Telo ishte në 16 vjeçar u ftua për tju bashkuar me grupin Grupo Tradição,bërë pjesë e grupit për 11 vjet si vokal të çojë deri në vitin 2008. Karriera e tij si një këngëtare mori hov si ai këndoi hite të mëdha e grupit, të tilla si "Barquinho", "O Caldeirão", "PRA Sempre minha Vida", "A Brasileira" dhe "Eu Quero Voce". Gjatë kësaj periudhe kohore, ai ishte figurë e para e grupit, duke bërë shumica e intervistave dhe promovime. Sipas ish-TELO për prodhuesin Wagner, ai u largua pa krijuar ndonjë armiqësi apo ndjenjat e vështirë, si TELO bërë të qartë se ai donte të ndiqte një karrierë solo. Ai u zëvendësua nga Guilherme Bertoldo, por banda kishte humbur shumicën e apelit të tij për shkak të largimit të tij dhe së shpejti anëtarët filluan të lë grupi, nuk ka mjaft besim në qëndrueshmërinë e grupit pa Telo.
Sami Gjebero
Sami Gjebero kryetar i Komitetit Ekzekutiv i Tiranës në vitet 1953-1954 dhe 1956-1957. Gjebero përfshihet në listën e përpiluar nga Instituti i Studimit të Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit, që përmbledh pjesëmarrësit që kanë përgjegjësi direkte për krimet e Partisë Komuniste Shqiptare dhe të Ushtrisë Nacionalçlirimtare, duke qene, sipas ligjit nr. 41, anëtarë të strukturave politike dhe ushtarake “që kanë inspiruar, organizuar, urdhëruar, ekzekutuar ose ndihmuar forcat partizane në vepra kriminale”.
Qumështorja
Lista e anëtarëve
është gjëneza e disa bimëve të familjes Euphorbiaceae.
Faktori Plus
"Faktori Plus" një emision televiziv nga Mero Baze që zbërthen zhvillimin kryesor të ditës dhe qartëson atë që ka humbur mes faqeve të gazetave dhe ekraneve të televizionit. Emisioni ka për qëllim fokusimin tek një zhvillim i rëndësishëm i ditës, kryesisht politik, dhe tek të gjithë elementet e tjerë mediatik që kanë bërë të mundur ndriçimin apo errësimin e tij. Struktura e emisionit bazohet mbi disa rubrika secila me individualitetin e saj.
Burim i të dhënave
TV Vizion Plus
Psikologjia komparative
Psikologjia komparative i referohet studimit shkencor të sjelljes dhe proceseve mendore të kafshëve, veçanërisht pasi këto lidhen me historinë filogjenetike, rëndësinë adaptive dhe zhvillimin e sjelljes. Kërkimet në këtë fushë trajtojnë shumë çështje të ndryshme, përdorin shumë metoda të ndryshme dhe eksplorojnë sjelljen e shumë specieve të ndryshme nga insektet tek primatët.
Përmbledhje
Psikologjia krahasuese nganjëherë supozohet të theksojë krahasimet midis specieve, duke përfshirë ato midis njerëzve dhe kafshëve. Megjithatë, disa studiues mendojnë se krahasimet e drejtpërdrejta nuk duhet të jenë fokusi i vetëm i psikologjisë krahasuese dhe se fokusi intensiv në një organizëm të vetëm për të kuptuar sjelljen e tij është po aq i dëshirueshëm; nëse jo më shumë. Donald Dewsbury rishikoi veprat e disa psikologëve dhe përkufizimet e tyre dhe arriti në përfundimin se objekti i psikologjisë krahasuese është të vendosë parimet e përgjithësisë duke u fokusuar si në shkakun e afërt ashtu edhe në atë përfundimtar.
Përdorimi i një qasjeje krahasuese ndaj sjelljes lejon që dikush të vlerësojë sjelljen e synuar nga katër këndvështrime të ndryshme, plotësuese, të zhvilluara nga Niko Tinbergen. Së pari, dikush mund të pyesë se sa e përhapur është sjellja midis specieve (dmth. sa e zakonshme është sjellja midis specieve shtazore? ). Së dyti, dikush mund të pyesë se si sjellja kontribuon në suksesin riprodhues gjatë gjithë jetës së individëve që demonstrojnë sjelljen (dmth. a rezulton sjellja në kafshët që prodhojnë më shumë pasardhës sesa kafshët që nuk shfaqin sjelljen)? Teoritë që trajtojnë shkaqet përfundimtare të sjelljes bazohen në përgjigjet e këtyre dy pyetjeve.
Së treti, çfarë mekanizmash përfshihen në sjellje (dmth. cilët komponentë fiziologjikë, të sjelljes dhe mjedisore janë të nevojshëm dhe të mjaftueshëm për gjenerimin e sjelljes)? Së katërti, një studiues mund të pyesë për zhvillimin e sjelljes brenda një individi (dmth. çfarë përvojash maturimi, mësimore, sociale duhet t'i nënshtrohet një individ për të demonstruar një sjellje)? Teoritë që trajtojnë shkaqet e përafërta të sjelljes bazohen në përgjigjet e këtyre dy pyetjeve. Për më shumë detaje, shihni katër pyetjet e Tinbergen.
Lista e universiteteve në Shqipëri
Lista e universiteteve në Shqipëri, publike dhe private:
== Universitetet shtetërore ==
Tiranë :
Shkodër :
Gjirokastër :
Durrës :
Vlorë :
Elbasan :
==Universitete private aktive ==
Universitete private të mbyllura
Në gusht 2014, Ministria e Arsimit dhe Sportit mbylli 38 Institucione të Arsimit të Lartë për shkak të shkeljeve të kritereve ligjore.
John Forsythe
John Forsythe (29 janar 1918 - 1 prill 2010), ishte aktor amerikani teatrit, televizionit dhe i filmit. Forsythe famën për herë të parë e arriti në vitet e 1950-ta me sitcomnin në Bachelor Father, ndërsa në të 1970-tat ia huazoi zërin milionerit Charles Townsendit në Engjujt e Charliit. Roli më i johur i tij është i Blake Carringtonit, një patriark i klanit të naftës në serine e popullarizuar televizive Dynastia e viteve të 1980-ta. thumb|right|Ylli i famës në Hollywood
Filmografia
right|thumb|250px|Gjurmët e duarëve të John Forsythe në [[The Great Movie Ride në parkun e Walt Disney World's Disney's Hollywood Studios]]
Kantoni Saint-Laurent-de-Chamousset
Kantoni Saint-Laurent-de-Chamousset (frëngjisht: Canton de Saint-Laurent-de-Chamousset) është një kanton në departamentin Rhône, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Laurent-de-Chamousset. Ka sipërfaqe 164.92km2 dhe popullsi 13075 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Laurent-de-Chamousset aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Mitologjia islame
parapamje|318x318px|[[Harta e botës sipas Zekerija el-Kazvini. Bota e bartur nga një peshk, një dem dhe një engjëll.]] Mitologjia islame është trupi i miteve të lidhura me Islamin dhe Kuranin. Islami është një fe që merret më shumë me rendin dhe ligjin shoqëror sesa me ritualet apo mitet fetare.
Vështrim
Sipas veprës Oxford Companion to World Mitology identifikon një sërë tregimesh tradicionale si "mite islamike". Këto përfshijnë një mit të krijimit dhe një vizion të jetës së përtejme, të cilin Islami e ndan me fetë e tjera abrahamike, si dhe historinë e veçantë islame të Qabes.
Biografia tradicionale e pejgamberit islamik Muhamed, i cili luan një rol qendror në mësimet islame, përgjithësisht njihet si një natyrë kryesisht historike, dhe Islami varet më pak nga mitologjia sesa nga Judaizmi dhe Krishtërimi. Megjithatë, tregimi kanonik përfshin dy ngjarje kyçe të mbinatyrshme: shpalljen hyjnore të Kuranit dhe Isra dhe Mi'raxhi - udhëtimi i natës për në Jeruzalem i ndjekur nga ngjitja në Qiellin e Shtatë. Përveç kësaj, shkrimet e shenjta islame përmbajnë një sërë tregimesh legjendare për personazhet biblike, të cilat në disa detaje ndryshojnë nga traditat hebraike dhe të krishtera.
Karaoke
Karaoke është një fenomen muzikor i shpërndarë në të gjithë botën, sidomos rreth viteve '80. Emri i saj vjen nga bashkimi i fjalëve japoneze kara (bosh) dhe oke (orkestër).
Pak histori
thumb|150px|Makineri për të bërë karaoke
Nuk mund të thuhet se kush është krijuesi i vërtetë i kësaj forme të spektaklit, disa thonë se lindi në SHBA rreth viteve '60 disa të tjerë mendojnë se u krijua në Japoni duke pasur parasysh ingranimin e publikut në skenë, por dihet me siguri se ishin lokalet dhe baret aziatike ato që e aplikuan për herë të parë karaoken. Muzika që dëgjohej në sfond dhe titrat e rrjedhshme të cilat dilnin përmes skermave gjigante në shumë pak kohë u bënë të njohura në gjithë botën. Çdo kush kishte tashmë të drejtë të merrte mikrofonin dhe të këndonte përpara një publiku që mund ta duartrokiste. Rezultatet ishin të ndryshme, ndonjëherë zbuloheshin talente, ndonjëherë stonimi tejkalonte limitet, e rëndësishmja është se argëtimi ishte i sigurt. Në Itali në fillim të viteve '90 u krijua dhe një spektakël karaoke i cili drejtohej nga këngëtari Fiorello dhe që u ndoq me shumë interes nga publiku italian.
Karaoke në Shqipëri
thumb|300px|Lokal klasik karaoke në Tiranë
Në vendin tonë karaokja do të vinte pak më vonë se në vendet e tjera evropiane. Pikërisht në vitin 2005 filluan të krijohen lokalet dhe klubet e para me këtë kulturë muzikore. Njerëzit menjëherë shfaqën interes dhe filluan të këndojnë duke u infiltruar në "botën" karaoke. Fillimisht publiku angazhohej duke kënduar vetëm me këngë të huaja (pasi bazat e këngëve shqip janë shumë të rralla për tu siguruar), por sot në kryeqytet ka edhe ambient ku këndohet kënga shqiptare version karaoke (Karaoke shqip).
Commerzbank-Arena
Commerzbank-Arena është stadiumi ku luan si vendas ekipi futbollistik Eintrachti i Frankfurtit. Stadiumi gjendet në Sachsenhausen dhe ka kapacitet prej 52.300 vendesh (9.300 vende për qëndrim në këmbë).
Historiku
Stadiumi është lëshuar në përdorim më 21 maj të vitit 1925 me emrin Waldstadion, emër të cilin e mbajti deri vonë, por pas blerjes së të drejtës së emrit nga Commerzbank në maj të vitit 2005, emri iu ndërrua. Për një kohë të shkurtër pas përfunidimit të Luftës së Dytë Botërore stadiumi poashtu quhej edhe "Victory Stadium".
Ndeshje të rëndësishme
Ky stadium ka qenë nikoqir i dy Kampionateve Botërore në Futboll, në vitet 1974 dhe 2006.
Aktivitete kulturore
Poashtu në të organizohen koncerte dhe ngjarje të tjera.
Mjedis
Mjedisi
Mjedisi mund t'i referohet: Mjedisit (biofizik), faktorët fizikë dhe biologjikë, së bashku me ndërveprimet e tyre kimike që ndikojnë në një organizëm Mjedisit (sisteme) , rrethinat e një sistemi fizik që mund të ndërveprojnë me sistemin duke shkëmbyer në masë, energji, apo pronat e tjera. Mjediset (seri), një seri e LPs, kasetat dhe CD-ve përshkruan tingujt natyrore.Mjedisi i ndërtuar , rrethinat e ndërtuara që sigurojnë vendosjen e veprimtarisë njerëzore, duke filluar nga shkallë të gjerë qytetare për mjedisin vendet personale Mjedisi shoqëror, kultura që një individ jeton në, dhe njerëzit dhe institucionet me të cilët ata ndërveprojnë.
Në informatikë:
Mjedisi Desktop, në informatikë, grafik user interface në kompjuter Mjedisit të ndryshueshëm, e vendosur dinamikën e variablave të përcaktohet në një proces.Mjedis të integruar të zhvillimit , një lloj i softuerit kompjuterik që ndihmon programuesit kompjuterike në zhvillimin e programeve Runtime mjedis , një shtet virtual makine e cila ofron shërbime softuerike për proceset ose programeve, ndërsa një kompjuter po kandidon në programimin funksional , mjedisi është "një funksion i cili harta emrat e ndryshueshme në të vlerave të tyre" Në Procesin e bashkimin e disiplina Mjedisi "i referohet mjeteve dhe customizing procesin për projektin"
Mjedisi mund t'i referohet:
, studimi i bashkëveprimit midis komponentëve fizike, kimike dhe biologjike të mjedisit
Ambient (kthjellim) Kategoria: Mjedisi, për artikuj që kanë të bëjnë efektin e veprimtarisë njerëzore mbi mjedisin Ekologjia, një nën-disiplina e biologjisë ngatërrohet shpesh me mjedisin në përgjithësi Ambientalizmi, një shqetësim me ruajtjen e mjedisit Epidemiologji Lista e çështjeve mjedisore Peizazhi natyror
Shpresa
Shpresa është mënyrë të menduari optimiste që mbështetet tek një pritshmëri të pasojave pozitive që i përgjigjen rrethanat në jetën e një njeriu ose rrethanat në botë më gjerësisht. Si emër, në fjalor përkufizimi përfshin: "të priturit e një së mire që na do zemra; personi, gjëja ke e cila kemi varur shpresën".
Danieli (profet)
parapamje|200px|Profeti Daniel. Pikturë nga [[Mikelangjelo në Tavanin e kapelës sistine.]] parapamje|200px|Danieli i përgjigjet mbretit nga gropa e luanëve. [[Briton Riviere 1890.]] Danieli (hebr. דָּנִיּאֵל Danijel, arab. دانيال, Danjal) është një figurë profetike dhe apokaliptike që shfaqet në biblën hebraike dhe është autori i Librit të Danielit. Emri "Daniel" përbëhet nga fjalët hebraike "Dan" = gjyq(tar), "i" = imi, dhe "el" = Perëndi dhe do të shqipërohej "Perëndia është gjykatësi im".
Jeta e Danielit
Pas mbretërimit të Solomonit, mbretëria e tij u nda në dy pjesa: mbretëria jugore (Juda) dhe mbretëria veriore (Izraeli). Në dëbimin e hebrenjve (mbretërisë jugore, Judës) nga Nebukadnezari (mbretëria e Izraelit (mbretëria veriore) kishte rënë rreth njëqind vjet më parë në duart e asirianëve), ose menjëherë pas fitores së tij mbi egjiptianët në betejën e dytë të Karkemishit, në vitin e katërt të mbretërimit të Jehoiakimit (606 p.e.r), Danieli dhe tre djelmosha nga derë fisnike Shadrahi, Meshaku, dhe Abednego ishin mes të rinjve hebrenj fisnikë të transportuar në Babiloni (ndoshta si pengje për sigurimin e besnikërisë së mbretit të Judës dhe këshilltarëve të tij), së bashku me disa enë të tempullit. Danieli dhe tre shokët e tij judenj u zgjodhën për mençurinë dhe bukurinë e tyre, të stërviten si kaldenj, të cilët përbënin rangjet e këshilltarëve të oborrit babilonas.
Këtu Danieli u detyrua të hynte në shërbimin e mbretit të Babilonisë, dhe sipas zakoneve të asaj kohe, iu dha emri kaldean Belteshazar (princ i Belit). Banesa e tij në Babilon ka shumë mundësi të ketë qenë në pallatin e Nabukadnezarit, tani identifikuar me disa kodër-varre të quajtura Kasr, në bregun e djathtë të lumit. Danieli dhe tre shokët e tij i qëndruan besnikë fesë dhe kulturës së tyre hebraike, dhe kjo do të sillte më vonë ndeshjen me paganizmin e oborrit babilonas.
Stërvitja e Danielit (Dan 1:4) ishte ta përgatiste atë për t'i shërbyer perandorisë. Danieli u dallua gjatë kësaj kohe për përkushtimin e tij, dhe vëzhgimin e rreptë të Torahs, apo Ligjit Moisik (1:8-16), dhe fitoi besimin dhe vlerësimin e eprorëve të tij.
Në fundin e tre viteve të mësimit dhe stërvitjes në shkollat mbreterore, Danieli u shqua për zotësinë e tij në "diturinë" pagane, dhe u bë i njohur në popullsinë vendase për "mjeshtërinë" (një dhuratë nga Jahveh) për sqarimin e ëndrrave (1:17; 2:14), dhe u ngrit në rangun e guvernatorit (qeveritarit) mbi të gjithë të diturit e Babilonit, pasi kaloi një provë të rrezikshme të astrologëve të mbretit, që mund t'i kushtonte atij humbjen e jetës. Danieli u bë i famshëm edhe për shpjegimin e ëndrrës së Nebukadnezarit.
Danieli në jahudizëm dhe krishterim
parapamje|[[Peter Paul Rubens, Danieli (1615)]] Pas dëbimit të popullsisë në Babiloni e ardhmja e kombit hebre mbeshtetej tek të mërguarit në Babiloni (afërsisht 70.000 frymë gjithsej). Ata ishin ajka e shoqërisë çifute: priftërinjtë (si p. sh. Jëhezkeli/Ezekieli), specialistët, profesorët dhe inteligjenca. Ishin njerëzit e aftë për të menduar për kuptimin e ngjarjeve të kohëve të fundit që u kishin ndodhur: në mërgim kishin mjaft kohë për këtë. A e kishte braktisur Perëndia popullin e vet? Ç’do t’u ndodhë atyre në të ardhmen? Rreziku më i madh ishte asimilimi me kohë i kombit nga populli i vendit, sikurse u ndodhi kombeve të tjera që sot përmenden vetëm në librat e historisë. Por, Perëndia kishte bërë gati zgjidhjen e këtij problemi. Ndër të mërguarit ishte njëfarë profeti me emrin Jëhezkel. Më parë e kishte profetizuar rrënimin e Jerusalemit e tani ua kushtoi vëmendjen të mërguarve.
Në një vegim që Perëndia ia dha, pa se si prania e Perëndisë ishte ndër të mërguarit dhe jo më në Jerusalem. Perëndia u premtonte një të ardhme: besëlidhjen e re, ringjalljen kombëtare, Tempullin e ri dhe Jerusalemin e ri. Këto gjëra mezi u plotësuan, pas kthimit të të mërguarve më 539. Realizimi i plotë ende po pret dhe do të ndodhë në kohën e mbretërisë mesianike pas kthimit të Mesisë. Por, çfarë ishin kushtet e të mërguarve gjatë mërgimit? Ku ishin ata? Ç’duhej të bënin dhe çdo të ndalohej? Libri i profetit Jëhezkel (gr. Ezekiel) bën pak aluzion për këto.
Siç duket, çifutët ishin të vendosur në një krahinë midis Babilonit dhe Urukut, në rrafshinën babilonase, pranë një kanali ujitës të madh me emrin «lumi Hebar» (pranë Nipurit). Sigurisht fjala nuk ishte për ekzistencën e kampit për robërit e luftës, sepse dëshmia shënon që çifutët e mërguar kishin lirinë e madhe të lëvizjes – p.sh. mund të dërgonin lajmëtarë përsëri në Jerusalem. Dihet, ndër të tjera, se profeti Jirmija (gr. Jeremia) bëri letërkëmbim me ta kur ishte ende në Jerusalem, para ikjes së tij për në Egjipt si pasojë e dështimit të rebelimit kundër babilonasve. Natyrisht, kishin disa shtrën-gime, por mund të mbanin mënyrën e jetës së vet: bujqësinë, kultin fetar, dhe martesën e vet. Ka të ngjarë të ishin të strehuar në shtëpi prej tullash balte, të ngritura në kodrat e braktisura të qyteteve të mëparshme dhe të lashta që ende sot mbulojnë peizazhin e rrafshinës babilonase. Ka të ngjarë të kishin mundësi t’i vizitonin qytetet e mëdha të vendit, ndër të cilat më i madhi ishte Babiloni (Babeli i lashtë) me kopshtet e varura dhe shumë të njohura, fortifikata shumë të mëdha dhe me Portën ma-dhështore të Ishtarit. Profeti Jëhezkel sigurisht pa ziguratët me shkallaret ose kullat tempuj, të cilat i kujtonin Kullën e Babelit. Ajka e të mërguarve, ndër të cilët ishte Danieli, ishte në oborr.
Në librin e Danielit mësojmë diçka për mënyrën e jetesës së tyre si edhe për rivalitetin e interesave dhe besëve që duhej t’i përballonin çifutët. Edhe nga libri i Danielit mësojmë diçka për të ardhmen e kombit izraelit. Në një sërë vegimesh, Perëndia i dha Danielit hollësitë e sakta për të ardhmen, veçanërisht, përsa i përket themelimit të mbretërisë mesianike.
Në profecinë e 70 periudhave prej 7 vjetëve, përcaktohet data e ardhjes së Mesisë që doli si hyrja mesianike e Jezusit në Jerusalem, si edhe kryqëzimin që ndodhi një javë më vonë. Profecia vazhdon me njoftim se pas një kohe, do të themelohet mbretëria mesianike pak pas një kohe të tmerrshme të përndjekjes së popullit të Perëndisë. Ende jetojmë në këtë kohë dhe ende nuk ka ardhur ngushtica e madhe dhe e fundit për Izraelin, por shënjat e kohës tregojnë se këto ngjarje po afrohen.
Mërgimi i çifutëve zgjati nga viti 605 (kur u nisen në mërgim të parët çifutë) gjer pak pas vitit 538 (kur u kthye shumica e të mërguarve), por sipas pikëpamjes biblike (në profecinë e Jirmijës) 70 vjet (nga shkatërrimi i Tempullit më 586 deri në rindërtimin dhe rikushtimin e tij më 516). Gjatë kohës së mërgimit, ndodhën shumë zhvillime përsa i përket fesë së çifutëve. Mjerisht, disa nga këto zhvillime s’ishin aspak pozitive.
1) Meqë s’kishin më tempull, filluan të nënvleftësonin rëndësinë e flijimeve që duheshin bërë për ndjesën e mëkateve. Në vend të kësaj, filluan të zhvillonin një sistem shpëtimi me anë të veprave të mira – kryerja e detyrave fetare. Jezusi, kur erdhi, duhej ta korrigjonte këtë prirje, sepse ishte në kundërshtim me shfaqjen e Shkrimit të shenjtë. Njerëzit e kohës së Jezusit u zemëruan për këtë, sepse e kishin zhvilluar sistemin e tyre (në kundërshtim me sistemin e Perëndisë) pa asnjë lidhje me flijimin e Mesisë që duhej të vinte.
2) E dyta prirje e keqe që e trashëguan nga koha e mërgimit ishte lakmia për të holla dhe për tregti, e kjo që atëherë i karakterizon çifutët! Sidoqoftë, një aspekt pozitiv i mërgimit ishte zhdukja e idhujtarisë – që atëherë idhujtaria kurrë s’do të dukej në kombin izraelit.
La revancha
"La revancha" (sq. Hakmarrja) është një telenovelë nga Venezuela e vitit 1989. Ka pasur gjithsej 274 seri.
Regjisor : Reinaldo Lancaster & Rafael Gómez
Skenarist : José Luis Contreras & Henry Herrera
Interpretojnë
Victor Cardenas	 ... Guillermo Maldonado
Rosalinda Serfaty	 ... Isamar
Jean Carlo Simancas	 ... Alejandro
Abril Mendez	 ... Marta
Daniel Alvarado	 ... Reinaldo
Chelo Rodríguez	 ... Aurora
Rafael Briceño	 ... Padrino Zacarías
Carmen Julia Álvarez	 ... Elisenda
Orángel Delfín	 ... Fernando
Francisco Ferrari	 ... José Ramón
Yanis Chimaras	 ... José Luis
Reinaldo Lancaster	 ... Leónidas
Sandra Juhasz	 ... Mercedes
Luis Gerardo Núñez	 ... Julio César
Rafael Romero	 ... Anselmo
Rajonet e Guajanës
thumb|194px|Rajonet në Guajana Guajana është pjesëtuar në 10 Rajonet. Numri i banoreve në Guajana janë tërhequr për herën e fundit me 15 shtator 2002.
Tenochtitlán
Tenochtitlán (sqt. Tenoçitilani) ka qenë një qytet-shtet (altepetl) i popullit Nahua i ndodhur në një ishull të liqenit Texcoco në luginën e Meksisës. U themelua në viti 1325 ndëra në shekullin XV u bë kryeqëdër e Peradorisë Azteke derisa në vitin 1521 u pushtua nga spanjollët. Emri i qytetit vjen nga gjuha Nahuatl që do të thotë tetl (gur) dhe nochtli (fik deti, lloj kaktusi) së bashku "Mes fiqve të detit që rriten në shkëmbinj". Tenoçitilani ishte një nga dy qytet-shtetet Meksikane, tjetri ishte Tlatelolco.
Ai ishte një qytet i lulëzuar, i mbrojtur me diga nga përmbytjet dhe lidhej me pjesën tjetër të tokës nga tre rrugë të shtruara me kalldrëm. Pushtuesi spanjoll Cortés Hernán e zaptoi qytetin në 1521 dhe e rrafshoi atë. Me rrënojat e tij ai themeloi qytetin Meksiko.
Historia
Meksika, një fisi gjuetar-mbledhës Chichimec, hynë në luginën e Meksikës nga veriu në shekullin e XIII. Ata u detyruan të strehohen në dy ishuj moçalore pranë bregut perëndimor të liqenit Texcoco. Një legjendë e fisit Meksika parathoshte se do të krijohej një qytetërim i fuqishëm në një vend ku një shqiponjë, e ulur në një kaktus do të hante një gjarpër. Priftërinjtë Meksika shpallën se kishin parë shenjën e premtuar.
Plani i qytetit
Qyteti ndahej në katër zona ose campan, ku secili campan ishte i ndarë në 20 lagje (calpullis), dhe secili calpulli u përshkohej nga rrugë apo tlaxilcalli. Ka pasur tri rrugët kryesore që kaloi në qytet, dhe secila prej tyre të lidhte me pjesën tjetër të tokës. Bernal Díaz del Castillo dëshmon se rrugët ishin aq të gjerë sa mund të kalonin dhjetë kuaj. Lagjet (calpulli) ishin të ndara nga kanale të përdorura për transportim, të cilat lidheshin me ura druri që largoheshin gjatë natës.
Ndërtesat publike
Në qendër të qytetit ishin ndërtesat publike, tempujt dhe shkollat​​. Brenda një sheshi në formë katrore me brinjë 300m të rrethuar me mur guri, ndodhej qendra ceremoniale. Në të ka pasur rreth 45 ndërtesa publike, duke përfshirë: Tempullin qëndror, Tempullin Quetzalcoatl, fushën tlachtli (lojë me top), tzompantli ose (ruheshin kafkat), Tempulli i diellit, Platforma e sakrifikimit të gladiatorëve, dhe disa tempuj të tjerë të vegjël. Jashtë qendrës ceremoniale ndodhej Pallati Moctezuma me 100 dhoma, secili me banjo më vete për princat dhe ambasadorët e aleatëve dhe të të pushtuarve. Aty pranë ishte edhe cuicalli apo shtëpia e këngës.
Qyteti kishte një simetri perfekte. Të gjitha ndërtimet aprovoheshin nga calmimilocatli, një funksionar në krye të urbanistikës.
1977–78 Kupa Evropiane
Kupa Evropiane 1977-78, garimi i ekipeve kampione të ligave të shteteve evropiane, u fitua nga Liverpool FC që në finale mundi Club Brugge K.V. me rezultat të ngushtë 1-0.
Llambi Gegprifti
Llambi Gegprifti inxhinier dhe politikan shqiptar. Ka lindur më 14 shkurt 1942 në fshatin Potgozhan të Pogradecit në një familje të varfër fshatare. Ka kryer studimet në Fakultetin e gjeologji-minierave. Ka punuar si inxhinier e drejtues në sektorin e minierave, ku u dallua si organizator i aftë. Anëtar i PPSH më 1964. Kandidat i KQ të PPSH në Kongresin VI (1971) dhe anëtar i KQ të PPSH në Kongresin VII (1976).
Në vitin 1974 u ngarkua me detyrën e zëvendësministrit të Mbrojtjes Popullore, ndërsa në mars 1981 u emërua ministër i Industrisë dhe Minierave. Para ndryshimit të sistemit ishte kryetar i Komitetit Ekzekutiv të Tiranës prej vitit 1986-1987 dhe 1989-1990. U nda nga jeta më 1 maj 2023.
Kantoni La Seyne-sur-Mer
Kantoni La Seyne-sur-Mer (frëngjisht: Canton de La Seyne-sur-Mer) është një kanton në departamentin Var, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është La Seyne-sur-Mer. Ka sipërfaqe 22.17km2 dhe popullsi 34433 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni La Seyne-sur-Mer aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Euphorbia cyparissias
Euphorbia cyparissias është bimë e familjes Euphorbiaceae.
Nesip Ibrahimi
Nesip Ibrahimi kryetar i Komitetit Ekzekutiv i Tiranës prej vitit 1976 deri në vitin 1983.
ISO 639:b
Lista e gjuhëve ISO 639 që fillojnë me shkronjën B.
David Harold Fink
David Hamilton Koch
parapamje|David Koch David Hamilton Koch ( / k oʊ k /, i lindur maj 3, 1940) është një amerikan biznesmen, filantropist, aktivist politik, dhe inxhinier kimike. Ai është një bashkë-pronar (me të vjetër vëllai Charles ) dhe një Zëvendës President Ekzekutiv i Industrive Koch, një konglomerat që është i dytë për të më e madhe private Held Company në Shtetet e Bashkuara. Koch është i dytë për ta pasur Banor i Nju Jork Qyteti si i 2010. Ai është një mbrojtës i madh i artit dhe kishte kontribuar për të bamirësive të ndryshme, duke përfshirë Lincoln Center, i Sloan Kettering , një klinikë të fertilitetit në New York-prezbiterian spitalin dhe në Muzeun Amerikan të Historisë Natyrore 's David Wing Dinosaur H. Koch. Teatri New York Shtetit në Linkoln Center, shtëpi të Operës së Nju Jorkut dhe Nju York City Baletit u riemërua H. David Koch Theater në vitin 2008 pas një dhuratë prej 100 milion dollarë për renovimin e teatrit. Conde Nast Portfolio e përshkroi atë si "një nga filantropët më bujare por të ulët-kyç në Amerikë".Ai dhe vëllai i tij Charles kanë dhuruar edhe të grupeve politike të avokimit, duke përfshirë edhe amerikanët për Prosperitet.
Otto Barić
Otto Barić lindi më 19 qershor të vitit 1932 në Klagenfurt, Austri - 2020, është futbollist dhe trajner kroat. Momentalisht është përzgjedhës i Kombëtares së Shqipëtare të futbollit.
Karta e memories
Historia
Baza për teknologjinë e kartës së kujtesës është memoria flash. Ai u shpik nga Fujio Masuoka në Toshiba në 1980 dhe u komercializua nga Toshiba në 1987.
PC Cards (PCMCIA) ishin formatet e para komerciale të kartave të kujtesës (kartat e tipit I) që dolën, por tani përdoren kryesisht në aplikacione industriale dhe për të lidhur pajisjet I/O si modemet. Në vitin 1992, SanDisk prezantoi FlashDisk, një kartë PCMCIA dhe një nga kartat e para të kujtesës që nuk kërkonte energji baterie për të ruajtur përmbajtjen e saj. Që nga viti 1994, mbërritën një numër i formateve të kartave të kujtesës më të vogla se PC Card. E para ishte CompactFlash dhe më vonë SmartMedia dhe Miniature Card. Dëshira për karta më të vogla për telefonat celularë, PDA-të dhe kamerat kompakte dixhitale nxiti një prirje që bëri që gjenerata e mëparshme e kartave "kompakte" të dukej e madhe. Në vitin 2001, vetëm SM kapi 50% të tregut të kamerave dixhitale dhe CF kishte kapur tregun e kamerave dixhitale profesionale. Megjithatë, në vitin 2005, SD/MMC pothuajse kishte zënë vendin e SmartMedia, megjithëse jo në të njëjtin nivel dhe me konkurrencë të ashpër që vinte nga variantet e Memory Stick, si dhe nga CompactFlash. Në fushat industriale dhe ato të integruara, edhe kartat e memories së nderuar të kartave PC (PCMCIA) ende arrijnë të ruajnë një vend, ndërsa në telefonat celularë dhe PDA, karta e kujtesës është bërë më e vogël.
Fillimisht, kartat e kujtesës ishin të shtrenjta, duke kushtuar 3 dollarë amerikanë për megabajt kapacitet në 2001; kjo çoi në zhvillimin e pajisjeve të kujtesës rrotulluese magnetike të miniaturës si Microdrive, PocketZip dhe Dataplay. Të tre konceptet u vjetëruan pasi çmimet e memories flash u bënë më të ulëta dhe kapacitetet e tyre u rritën në vitin 2006.
Që nga viti 2010, produktet e reja të Sony (më parë vetëm duke përdorur Memory Stick) dhe Olympus (më parë vetëm duke përdorur XD-Card) janë ofruar me një vend tjetër shtesë për kartën SD. Në fakt, lufta e formatit është kthyer në favor të SD-Card.
Millan Babiq
parapamje|Babiq në gjyq Milan Babić ( 25 shkurt 1956 - 5 mars 2006) ishte një politikan serb kroat që shërbeu si presidenti i parë i Republikës së Krajinës Serbe, një shtet i vetëshpallur i populluar kryesisht nga serbët e Kroacisë që dëshironin të shkëputeshin nga Kroacia gjatë Luftës Kroate për Pavarësi.
Pas përfundimit të luftës, ai u padit për krime lufte nga Gjykata Penale Ndërkombëtare për ish-Jugosllavinë (ICTY) në 2004 dhe ishte i padituri i parë që pranoi fajësinë dhe hyri në një marrëveshje me prokurorinë, pas së cilës u dënua me 13 vjet ne burg. Babić shprehu "turp dhe keqardhje" në një deklaratë publike dhe deklaroi se marrëveshja e tij për pranimin e fajësisë kishte për qëllim të lehtësonte turpin kolektiv të serbëve kroatë dhe kërkoi nga "vëllezërit e tij kroatë që t'i falnin vëllezërit e tyre serbë" për veprimet e tyre.
Pasi u dënua në vitin 2004, Babiqi u gjet i vdekur në qelinë e tij të burgut në Hagë në mars të vitit 2006, në një vetëvrasje të dukshme.
Vdekja
Milan Babiq u gjet i vdekur pasi thuhet se kreu vetëvrasje më 5 mars të vitit 2006 ndërsa ishte në njësinë e paraburgimit të Gjykatës së Hagës në Hagë, Holandë, ku ai ishte në mes të dhënies së dëshmive kundër Milan Martić, pasardhësi i tij si President i RSK-së së shkëputur. New York Times raportoi se Babić e kishte varur veten "duke përdorur rripin e tij prej lëkure".
Udhëheqësi i Partisë Radikale Serbe dhe shoku i tij i luft;s dhe i burgut, Vojislav Sheshelj, pretendonte se kishte kontribuar në vetëvrasjen e Babiqit duke "ia bërë jetën e mjerë". Shesheli shtoi se prokuroria e Gjykatës së Hagës fillimisht i premtoi Babiçit se nuk do të ngrinte akuza nëse ai pranonte të dëshmonte kundër serbëve të tjerë. Akuzat u ngritën gjithsesi (në një pikë).
Vladimir Maslachenko
Vladimir Maslachenko, i lindur më 5 mars 1936, lojtar futbolli ish-Bashkimin Sovjetik. Luaj me Bashkimin Sovjetik ekip futbolli. Vdiq 28 nëntor 2010 në Moskë.
Lëvizja Vetëvendosje
Lëvizja VETËVENDOSJE (shkurt: LVV; stilizuar si VETËVENDOSJE!) është një parti politike në Republikën e Kosovës. Ajo është e orientuar drejt parimeve të demokracisë sociale, progresivizmit dhe kombëtarizmit shqiptar.
Ajo e paraqet opozitën më të fortë dhe është vazhdimisht kritike ndaj qeverisë duke përqëndruar programet e tyre përgjatë tre boshteve kryesore: shteti i zhvillimit dhe shteti i mirëqenies. Lëvizja në zgjedhjet komunale të vitit 2017 arriti të fitoj në kryeqytet Prishtinë, Prizren dhe Dardanë por pas disa ndarjeve brenda partisë në Maj 2017 Lëvizja humbi kryeqytetin dhe Dardanen. Ata kishin grupin më të madh parlamentar me 32 deputetë në Kuvendin e Kosovës, pasi që kanë dalë si partia më e votuar në zgjedhjet e 2017. Ne zgjedhjet e 2019 dolën sërish të parët, por morrën 29 karrige në parlament. Ne zgjedhjet e 14 Shkurtit 2021 VV mori 58 mandate bashke me listen Guxo duke u kthyer perseri ne pushtet.
Vitet e para
Zanafilla e Vetëvendosjes ndodhet në aktivitetet dhe aksionet e Rrjetit të Aksionit për Kosovën (KAN). KAN u themelua më 1997, nga një grup aktivistësh ndërkombëtarë me në krye shkrimtaren amerikane Alice Mead. KAN fillimisht u vu në përkrahje të nismave qytetare kundër okupimit dhe diktaturës serbe në Kosovë.
Është vazhduar me dokumentimin e krimeve gjatë luftës, ndërsa kulmin e vet KAN e ka arritur gjatë viteve 1999-2000 me fushatën A-PAL (Albanian Prisoner Advocacy List) për lirimin e pengjeve të luftës.
Në vitin 2004 Albin Kurti themeloi Lëvizjen Vetëvendosje, e cila pas zgjedhjeve të fundit udhëhiqet prapë nga ai. Një nga pikat politike të lëvizjes është të mbajë një referendum mbi bashkimin me Shqipërinë. Lëvizja numëron afërsisht 20,000 aktivistë në dispozicion të tyre në çdo kohë. alt=Duke shtuar shkronjat F dhe D tek veturat te OKBs. - FUND|parapamje|267x267px|FUND - duke shtuar shkronjat tek automjetet e UNMIK-ut. Më 10 shkurt 2007 në rrugët e Prishtinës u zhvillua një demonstrim i organizuar nga Vetëvendosje dhe mori pjesë më shumë se 60,000 vetë. Policët e trazirave u vendosën pasi që protestuesit, siç thuhej, kishin planifikuar ta sulmonin zyrën e qeverisë. Pas kësaj vendosjeje, policia rumune e UNMIK-ut qëllojshin me gaz lotsjellës dhe plumba gome në turmën që deri atëherë protestuan në mënyrë paqësore. Zyrtarët rumunë të policisë së UNMIK-ut pastaj kanë qëlluar drejtpërdrejt në fytyrën e një prej protestuesve, duke rezultuar vdekjen e menjëhershme të këtij civil të paarmatosur. Pas aksidentit të parë situata u tërhoq plotësisht jashtë kontrollit dhe policia filloi të gjuajë plumba gome në protestuesit, duke synuar ghithmonë kokat e tyre, e cila e rezultoi një tjetër fatkeqësi të një protestuesi, i cili ishte qëlluar bosh ndërsa ai ishte fshehur nga gazi lotsjellës brenda Hotel Iliria, protestues të panumërt të tjerë u plagosën ndërsa një protestues i cili u qëllua pranë zemrës mbijetoi pas një gjendjeje të gjatë komike dhe ende jeton sot me predhën brenda gjoksit të tij. Fundi i protestës rezultoi me dy vdekje, shtatë lëndime serioze dhe 73 lëndime të lehta. Një prokuror vendosi që policia, rumunët të cilët janë pjesë e një force ndërkombëtare të vendosur këtu, kanë vepruar në mënyrë kriminale, por nuk kanë pranuar të ngrenë akuza, sepse ishte e paqartë se kush i kishte qëlluar të shtënat fatale. Në vend të kësaj, Kurti u arrestua për "përbuzje dhe përbuzje për gjithçka që përfaqëson autoritetin legjitim të Kosovës".thumb|Demonstratë në vitin 2007 në Prishtinë
Lëvizja ka bërë fushata përmes grafiteve që kundërshtojnë negociatat për statusin përfundimtar të Kosovës. Graffiti është: Jo Negociata - Vetëvendosje!. Ndër objektivat për aktivitetet e aktivistëve të Vetëvendosjes janë automjetet e UNMIK-ut me shenjat e OKB-së, në të cilat aktivistët i shtojnë një karakter F në fillim dhe një karakter D në fund duke rezultuar në shenja FUND. Lëvizja gjithashtu kundërshton procesin e decentralizimit i cili krijon një ndarje de facto të Kosovës përgjatë vijave etnike, duke e ndarë Kosovën në pjesët etnike shqiptare dhe serbe dhe si të tilla duke rezultuar në diskriminim etnik të bashkësive shqiptare dhe serbe duke krijuar geto të bazuara në përkatësinë etnike. Lëvizja ka organizuar gjithashtu protesta përpara selisë së Kombeve të Bashkuara në Nju Jork dhe në Kosovë gjatë vizitave të krerëve të shteteve të Serbisë ose ndërmjetësve të negociatave.
Më 8 prill 2019, Vetëvendosja hyri zyrtarisht edhe në politikën e Shqipërisë pas depozitimit të regjistrimit në Gjykatën e Tiranës një muaj më parë.
Plani qeverisës i VV-së në 40 pika
40 pikat e planit qeverisës të Vetëvendosjes:
Guerilja BIA (UÇK)
Guerilja "B.I.A" ishte një strukturë ushtarake e UÇK-së që funksiononte në Prishtinë dhe rrethinë. E emëruan kështu në shenjë respekti të heronjve të kombit Bahri Fazliu, Ilir Konushevci dhe Agron Rrahmani.
BIA organizohej nga Isa Kastrati i cili më vonë si Komandant për moral dhe politikë në radhët e UÇK-së në Zonën Operative të Llapit dhe së fundi në Zonën Operative të Karadakut mbante nofkën "GACA". Isa Kastrati bashkë me veprimtarët Hazir Borovci (ish-anëtar i BIA), Gani Sopi (ish-anëtar i BIA) e Sabit Mushica (ish-anëtar i BIA) arrestohen në vitin 1998-të, pas një keqtrajtimi brutal dhe jonjerëzor, dënohen me nga 30 ditë burgim, dënimin e vuajnë në burgun e Lipjanit. Ndonëse të dërmuar nga torturat, veprimtarët nuk u gjunjëzuan dhe ngelën të pamposhtur para fytyrave gjakpirëse duke mos arritur të zbulojnë diçka për Gueriljen “BIA” të Prishtinës.
Afrim Mula
Afrim Mula lindi më 1954 në Gjakovë, montazhier filmik në TV Prishtina.
Ndue Marashi
Ndue Marashi kryetar i Komitetit Ekzekutiv i Tiranës prej vitit 1970 deri në vitin 1974.
Philip midis perandorit dhe mbretit (liber)
Jeta e Wiebke von Thadden
Lufta e Jom Kipurit
parapamje|Lufta e Yom Kipur, ngritja e [[Flamuri egjiptian|flamurit egjiptian, Sinai 1973.]] Lufta e Yom Kipurit, e njohur gjithashtu si Lufta e Ramazanit, Lufta e Tetorit, Lufta Arabo-Izraelite e vitit 1973, ose Lufta e Katërt Arabo-Izraelite, ishte një konflikt i armatosur i zhvilluar nga 6 deri më 25 tetor 1973 midis Izraelit dhe një koalicioni arabë. shtetet e udhëhequra nga Egjipti dhe Siria. Pjesa më e madhe e luftimeve midis dy palëve u zhvillua në Gadishullin Sinai dhe Lartësitë e Golanit - të dyja të pushtuara nga Izraeli në 1967 - me disa luftime në Egjiptin afrikan dhe Izraelin verior. Objektivi fillestar i Egjiptit në luftë ishte të kapte një terren në bregun lindor të Kanalit të Suezit dhe më pas të përdorte këto përfitime për të negociuar kthimin e pjesës tjetër të Gadishullit Sinai të pushtuar nga Izraeli.
Philip midis perandorit dhe mbretit (liber)
Ka lindur ne Gotingen dhe eshte rritur ne Wurtenberg ne tregun e Brandenburgut. Jeton me familjen e saj ne Gotingen. Ne studimet e saj te historis dhe filozofise klasike parashtron pikat me te veshtira te punes se saj ne historine e mesjetes. Eshte e njohur per romanet e saj historike per te rinjte. Ajo gjithashtu paraqiti historine e vajzave nga antikiteti ne shek e 19 ,ne punen e saj te botuar ne 2000 “Nje vajz nuk ka bir “, duke kontribuar keshtu ne paragjykimin qe u beheshin vajzave. Disa libra te tjere te Wiebke von Thadden jane “Tiza ne standartin mbreteror” (Tiza im Kőnigsbann), “Thomas dhe artet e zeza“ usw “Philip midis perandorit dhe mbretit” (liber)