cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Premier League
Skuadrat e sezonit 2019-20
a: Anëtar themelues i Premier League
b: Kurrë nuk u zhvendos nga Premier League
c: Një nga ekipet origjinale të 12 Futboll League
Ekipet standarde
Gjashtë ekipe nuk e kan lëshuar asnjëherë Premier Ligën: Arsenal, Chelsea, Everton, Liverpool, Manchester United, dhe Tottenham Hotspur.
Stadiumet
Stadiumet janë të radhitur sipas kapacitetit të tyre.
Statistika
Sulmuesi i mëhershëm i ekipeve Blackburn Rovers F.C. dhe Newcastle United F.C., Alan Shearer mban rekordin e golashenusit më të mirë në Premiership me 260 gola. Shearer përfundoi si Top 10 në sezonin e 10 nga 14 sezone duke fituar titullin e Top golashenuesit i sezonit tri herë.
Që nga themelimi i Premier League-ës vitet 1992–93, njëmbëdhjet lojtarë kan fîturar ose bashkëfituar titullin e Top golashenuesit. Thierry Henry fitoi titullin e tij të tretë vetiak dhe të katërtin të përbashkët në sezonin 2005-06 duke shënuar 27 gola. Kjo rrëzon titullin e Shearerit të cilat i fitoi gjat sezoneve 1994–95, 1995-96 dhe 1996-97. Fitues tjerë janë Michael Owen dhe Jimmy Floyd Hasselbaink me nga dy tituj.
Andrew Cole dhe Alan Shearer mbajt titullin e më shumë golave brenda një sezoni me nga 34 për Newcastle United dh Blackburn Rovers.
Manchester United u bë ekipi i parë i cili ka arritur 1,000 në këtë ligë pas golit të lojtarit porzugjez Cristiano Ronaldo në sezonin 2005–06. Arsenal është ekipi tjetër i vetëm që ka arritur 1,000 në këtë ligë.
Revolta Nika
thumb|350px|Perandori Justiniani I, mozaik nga Ravenna ([[Italia|Itali)]] Me këtë emër mbeti në histori kryengritja popullore që ndodhi në Bizant në kohën e Justinianit dhe u mbytë në gjak nga perandori. Informatat nga "dora e parë" na jep një bashkëkohës i Justinianit, historiani Prokopi, në librin e tij "Historia e luftërave" (greq. Η ιστορία των Πολέμων).
Zhvillimi i ngjarjeve
Perandoria Romake dhe Perandoria Bizantine kishin zhvilluar tifozëri garash me kuaj(hippodromi), sidomos në shkallat e ulëta sociale. Katër ishin lidhjet kryesore, janë specifikuar në bazë të ngjyrës së uniformës së ekipit të tyre të preferuar. Këto ishin Blu-t (greq. Βένετοι (Γαλάζιοι)), të Kuqët (greq. Ρούσσοι (Κόκκινοι)), të Gjelbërit (greq. Πράσινοι) dhe të Bardhët (greq. Λευκοί), por gjatë periudhës bizantine, skuadrat që ende kanë ndikim dhe fuqi politike ishin të Blujtët dhe të Gjelbërit. Perandorët shpesh mbështetin njërin kundër ekipit tjetër. Justiniani I ishte mbështetës i të Blu-jtve, të paktën deri para revoltës.
Dikur ishin dënuar, mbi akuzat e vrasjes, me varje në Hippodrom anëtar nga lidhja Blu dhe të Gjelbër por për shkak të disa problemeve shpëtuan nga trekëmbëshi dy. Pra, komunat dhe banorët e qytetit që ishin atje filluan të bërtasin dhe ti kërkojn Justinianit tju falë atyre jetën, por ai refuzoi kërkesën e popullit dhe kjo ishte arsyeja e revoltës.
Disa prej senatorëve pan revoltën si një mundësi për të përmbysur Justinianin, të pakënaqur nga taksat e rënda që ai kishte imponuar dhe qethje të drejtave e fisnikërisë në përgjithësi. Rebelë-t, të armatosur dhe ndoshta të kontrollohar nga aleatët e tyre në senat, u vënë zjarrin ndërtesave, rrethojë pallatin perandorak, shkaktojnë dëme akoma edhe në Hagia Sophia, dhe kërkuan dënimin e prefektit Gjon Kappadoki (greq. Ioannis Kapadokis), i cili ishte përgjegjës për mbledhjen e taksave, gjithashtu edhe të Trivoniani-t, i cili ishte përgjegjës për rishikimin e kodit penal. Justiniani premtoi për të hequr nga pozitat e tyre Trivonianin dhe Gjon Kappadokin, por thirrja e tij në Hipodrom nuk pati sukses dhe kështu, u shpall Perandor i ri, Hypatios (greq. Υπάτιος), nipi i perandorit Anastasios I.
Justiniani ishte duke u përgatitur që të largohej nga qyteti, por gruaja e tij Theodhora e bindi atë që të qëndronte. Justiniani urdhëroi pastaj gjeneralët e tij Belisarius edhe Mundon për të shtypur kryengritjen. Këta japin ryshfet te disa udhëheqës të rebelëve edhe i sollën nga ana e perandorit, duke shkaktuar kështu përçarje midis rebelëve. Në çdo rast, rebelët u bllokuan në Hippodrom, edhe u masakruan. Burimet thonë se viktimat në total jan rreth tridhjetë e pesë mijë protestues. Ditën tjetër, u dha urdhëri për të ekzekutuar Hypatios dhe vëllai-n e tij, kurse pasuria e tyre u konfiskua, gjithashtu edhe për shumë senatorë, të cilët u dëbuan, sepse ata kishin mbështetur kryengritjen.
Coke County (Texas)
Coke County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Volgograd
Volgograd (rus. IPA :/vəlɡɐˈɡrat/), e quajtur më parë Caricin (1589–1925) dhe Stalingrad (1925–1961), është një qytet i rëndësishëm në Rusi dhe qendra administrative e Oblastit te VolVogradit. Zgjatet për 80 km veri-jug përgjatë bregut perëndimor të lumit Vollga. Popullsia është rreth 1.02 milionë banorë (census 2010). Qyteti mori famë për rezistencën, dëmet dhe humbjet njerëzore pësuar gjatë Betejës së Stalingradit kundër ushtrisë gjermane në Luftën e Dytë Botërore. Në përkujtim, nga viti 2013, për gjashtë ditë emri i qytetit shndërrohet në “Stalingrad”.
ABAP
ABAP është një gjuhë programimi përgatitur nga kompania SAP AG.
Shoqëria e Jezuit
Shoqëria e Jezuit (SJ; lat. Societas Iesu) është një kongregacion ose urdhër fetar i Kishës Katolike që zanafillën e vet e ka në Spanjën e shek. XVI. Anëtarët e këtij urdhëri quhet Jezuitë (lat. Iesuitae).
ABAP
Historia
ABAP formohet nga inicialet e fjalëve gjermane Allgemeiner Prozessor Berichts Aufbereitungs, që do të thotë "Procesori i Përgjithshëm për Përgatitjen e Raporteve". Akronimi u pasua nga /4, e cila tregon se gjuha është gjenerata e katërt e 4GL programuese. Pastaj ne u zhvendos në emrin e tanishme në Anglisht Programim Aplikimi i avancuar Biznes.
Shoqëria e Jezuit
Historia
thumb|right|300px| Ignacije Loyola, themelues Me 15 gusht 1534 Injac Lojola, njw spanjoll nga vendi Bask i Lojolws, dhe 6 studente nw universitetin e Parisit, Francisco Xavier, Alfonso Salmeron, Diego Laínez, Nicolás Bobadilla, Peter Faber, dhe Simão Rodrigues u takuan nw Montmantre nw njw dhome tw nwndheshme poshtw kishws sw Shwn Denisit. Ata e quanin veten Shoqëria e Jezusit, dhe gjithashtu Amigos en El Señor ose "Friends in the Lord", sepse ata ndienin "ata ishin vendosur së bashku nga Krishti". Emri kishte jehonë nga ushtria (si në një "kompani" të këmbësorisë), si dhe të dishepullimit ("shokët" e Jezusit). Fjala "kompani" vjen sepse Injaci i Loyolws ishte kapiten i ushtrisë spanjolle.
Urdhrat fetare të vendosura në epokën mesjetare u emëruan sipas burrave të veçantë: Françeskut të Asizit (Françeskanëve), Domingo de Guzmán, më vonë kanonizuar si Shën Dominik (Dominikanë); Dhe Augustini i Hippo (Augustinians). Injacii i Lojolës dhe ithtarët e tij përvetësuan emrin e Jezusit për rendin e tyre të ri, duke provokuar pakënaqësi nga fetë të tjerë që e konsideronin të supozuar, pasi të gjitha urdhrat e tjerë u emëruan pas themeluesve të tyre; Pakënaqësia u regjistrua nga jezuit José de Acosta i një bisede me Kryepeshkopin e Santo Domingo.
ABAP
Historia
Bazat fillestare të gjuhës u krijuan në vitin 1980 në mënyrë që të prodhojnë një aplikacion komercial duke përdorur teknikën e programimit të strukturuar. Semantika e gjuhës kryesisht ndjek atë të gjuhëve të tjera të tilla si COBOL dhe Fortran.
Shoqëria e Jezuit
Historia
Ata u shuguruan në Venecia nga peshkopi i Arbit (24 qershor). Ata u përkushtuan për predikimin dhe punën bamirëse në Itali, pasi Lufta Italiane e 1535-1538 rinovohej midis Charles V, Perandorit të Shenjtë Romak, Venecias, Papës dhe Perandorisë Osmane, e bëri të pamundur ndonjë udhëtim në Jerusalem. Ata ia paraqitën projektin Palit III. Pas disa muajsh mosmarrëveshjeje, një mbledhje e kardinalëve raportoi pozitivisht mbi Kushtetutën e paraqitur, dhe Pali III e konfirmoi rendin me anë tw ediktit papal Regimini militantis ecclesiae ("Për Qeverinë e Kishës Militante") më 27 shtator 1540, por kufizoi numrin e anwtarwve e saj në gjashtëdhjetë. Ky është dokumenti themelues i Jezuitëve si një rend zyrtar fetar katolik.
ABAP
Historia
Me zgjerimin e produkteve të aplikimit gjuha SAP ABAP gjuhës konsiderohet tani si një nga gjuhët kryesore të programimit të përdorura në botë.
Shoqëria e Jezuit
Historia
Në përmbushjen e misionit të "Formula e Institutit të Shoqërisë", jezuitët e parë u përqendruan në disa aktivitete kyçe. Së pari, ata themeluan shkolla në të gjithë Evropën. Mësuesit e jezuitëve u stërvitën rigorozisht në të dy studimet klasike dhe në teologjinë, dhe shkollat e tyre reflektuan këtë. Së dyti, ata dërguan misionarë anembanë globit për të ungjillizuar ata popuj që nuk kishin dëgjuar ende Ungjillin, duke themeluar misione në rajone shumë të ndryshme, si Paraguai, Japonia, Ontario dhe Etiopia. Së fundi, megjithëse jo i formuar fillimisht për këtë qëllim, ata kishin për qëllim ndalimin e protestantizmit për të përhapur dhe për të ruajtur bashkësinë me Romën dhe pasardhësin e Pjetrit. Zelli i jezuitëve e kapërceu lëvizjen drejt protestantizmit në Commonwealth-in polako-lituanez dhe në Gjermaninë jugore. Injaci shkroi kushtetutat jezuite, të miratuara në 1553, të cilat krijuan një organizatë të ngushtë të centralizuar dhe theksuan dhe bindjen ndaj Papës dhe mbikëqyrësve të tyre fetarë. Parimi i tij kryesor u bë moto jozyrtare: Ad Maiorem Dei Gloriam ("Për lavdinë më të madhe të Perëndisë"). Kjo frazë është projektuar për të pasqyruar idenë se çdo vepër që nuk është e keqe mund të jetë e merituar për jetën shpirtërore, nëse ajo kryhet me këtë qëllim, madje gjërat që konsiderohen normalisht me pak rëndësi.
ABAP
Shëmbull
Kodim shëmbull për Hello, world!:
Shoqëria e Jezuit
Historia
Shoqëria e Jezusit klasifikohet në mesin e instituteve si një rend i përshpirtshëm i punonjësve të rregullt, domethënë një grup priftërinjsh të organizuar për punë apostolike, duke ndjekur një sundim fetar dhe duke u mbështetur në lëmoshë ose donacione për mbështetje. Termi "jezuit" (që do të thotë një që përdorte shumë shpesh ose përvetësonte emrin e Jezusit) u aplikua për herë të parë në Shoqërinë. Termi kurrë nuk ishte përdorur nga Injaci i Lojolës, por me kalimin e kohës, anëtarët dhe miqtë e Shoqatës e përvetësuan emrin me një kuptim pozitiv.
Shqipëri, në kohën e Perandorisë Osmane
Thuhet se urdhri jezuit u vendos për të parën herë në Shkodër në vitin 1846 për të formuar e themeluar një qendër të vazhdueshme dhe një seminar papnor, me leje nga autoritetet e Perandorisë Osmane në Stamboll. Një pjesë e elementit musliman me në krye Hamz agë Kazazin iu kundërvu ndërtimit të seminarit dhe ua shembi muret, të cilat nuk u prekën për trembëdhjetë vjet. Pas Konferencës së Parisit mbas luftës së Krimesë ku perandorisë iu njoh anëtarësia në arenën e shteteve të mëdha sovrane, shpalljes së Hatt-ı Hümâyun të 1856 dhe me përkrahjen e Perandorisë Austriake, jezuitët u vendosën në viset shqiptare.
Kantoni Marchaux
Kantoni Marchaux (frëngjisht: Canton de Marchaux) është një kanton në departamentin Doubs, rajonin Franche-Comté në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Marchaux. Ka sipërfaqe 190km2 dhe popullsi 18600 banorë.
Coleman County (Texas)
Coleman County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Kryengritja e Dervish Carës
Revolta Shqiptare e 1843–1844, e njohur gjithashtu si Kryengritja e Dervish Carës ishte një kryengritje e shekullit 19 në Shqipërinë Veriore e drejtuar kundër Reformave të Tanzimatit Osman të cilat filluan në 1839 dhe gradualisht po viheshin në veprim në rajonet e Shqipërisë. Disa historianë përfshijnë veprimet në Dibër të së njëjtës kohë me të njëjtin emër historik, megjithëse ngjarjet në Dibër ishin të pavarura dhe drejtoheshin nga udhëheqës të tjerë.
Reformat e Tanzimatit
Në Shqipërinë e Veriut reformat e Tanzimatit u shpallën zyrtarisht në vitin 1843. Shpallja e tyre shkaktoi një valë të re kryengritjesh që morën shtrirje të gjerë ndërkrahinore. Qendra kryesore të tyre mbetën qytetet. Zëvendësimi i funksionarëve shqiptarë me nëpunës të huaj dhe urdhri për rekrutimin e ushtarëve nizamë ishin dy shkaqet e drejtpërdrejta të shpërthimit të kryengritjeve në këtë zonë. Në verën e vitit 1843 ngritën krye banorët e Prizrenit, që dëbuan nëpunësit e rinj turq. Këtë ngjarje e ndoqën kryengritjet në Prishtinë e në Gjakovë. Ushtria osmane e përforcuar kundërveproi menjëherë dhe nuk e pati të vështirë t’i shtypte këto lëvizje lokale. Veprimet e ushtrisë u shoqëruan me terror e grabitje. Kryengritja Dervish Cara filloi në Shkup më 21 korrik dhe u zgjerua më shumë në gusht të vitit 1843, kur, me ardhjen e forcave osmane nën drejtimin e Hajredin Pashës, u shtuan përpjekjet për rekrutimin e ushtarëve të rinj. Kryengritësit hynë në konflikt të armatosur me ushtrinë osmane. Në nëntor kryengritësit çliruan Gostivarin, ndërsa në fillim të janarit 1844, pas luftimeve të ashpra, çliruan Tetovën. Këtu, si në Gostivar, u vendos pushteti i kryengritësve dhe shtabi i saj, me Dervish Carën në krye. Kryengritja, përveç Dervish Cara, udhëhiqej edhe nga komandantë të tillë, si Emin Xhambazi, Sulejman Toli (Tërnova), Selman Rogoçica, Emin Bojana, Ymer Presheva, Baba Feka, Sejdi Mexha, Bajram Vaksinca etj.
Viste e çliruara
Në shkurt 11 000 kryengritës të armatosur hynë në Shkup, e çliruan atë, formuan këtu një Këshill të kryengritjes dhe përqendruan pushtetin në duart e veta. Agjitatorë në vise të ndryshme të Kosovës, si në Vrajë e Leskovc, i bënin thirrje popullsisë të hidhej në luftë kundër pushtetit osman. Të tjerë ishin dërguar në krahinat fqinje për të siguruar mbështetjen e popullsisë së tyre. Udhëheqësit e kryengritjes u bënë thirrje që të ngriheshin kundër sundimtarëve osmanë edhe banorëve të krahinave të tjera të Shqipërisë, duke theksuar me këtë rast se ata duhej të bashkoheshin me kosovarët, sepse ishin vëllezërit e tyre. Në fillim të shkurtit u çlirua Kumanova, ku me kryengritësit u bashkua edhe popullsia maqedone. Pas Kumanovës u çliruan Presheva, Bujanovci, Vranja, Gryka e Kaçanikut, Leskovci e viset e tjera veriore të Kosovës. Në muajt e parë të vitit 1844 kryengritja u përhap në Pejë, në Gjakovë, në Prizren e deri në Shkodër, ndërsa në pranverën e vitit 1844 kryengritja kishte përfshirë të gjitha trevat shqiptare, nga Manastiri e Ohri në jug deri në skajet veriore e verilindore të Kosovës, në të cilat shqiptarët vendosën pushtetin e tyre. Garnizonet ushtarake turke u detyruan të mbylleshin në kështjellat e qyteteve. Shtrirja e kryengritjes dhe fitoret e saj në Kosovë e në Fushën e Pollogut ngjallën shpresa edhe në popullsinë e krahinave të tjera të vendit.
Bisedimet për autonomi
Qeveria osmane i trëmbej përhapjes së saj të mëtejshme dhe shndërrimit në një kryengritje të përgjithshme shqiptare. Prandaj autoritetet osmane hynë në bisedime me udhëheqësit e kryengritjes. Gjatë bisedimeve kryengritësit i kërkuan Stambollit të anulonte ligjin për shërbimin e detyrueshëm ushtarak, të zëvendësonte funksionarët osmanë të pushtetit lokal, që nuk dinin gjuhën shqipe, me nëpunës shqiptarë dhe të njihte autonominë e Shqipërisë, në suazat te Perandoria Osmane, ashtu siç ishte njohur autonomia e Serbisë më 1830. Këto kërkesa nuk u pranuan nga Stambolli, prandaj bisedimet dështuan. Ndërkaq, Porta e Lartë, krahas përgatitjeve ushtarake për shtypjen e kryengritjes, shpalli edhe një amnisti për ata që do të dorëzonin armët dhe premtoi se nuk do të përdorej forca për rekrutimin e ushtarëve të rregullt. Me këto masa ajo synonte të ngjallte lëkundje në radhët e kryengritësve.
Shtrirja e kryengritjes në viset e tjera shqiptare
Lufta e vendosur e dibranëve pati jehonë në viset e tjera shqiptare. Në mesin e majit të vitit 1845 rreth 2 000 malësorë të krahinës së Gjakovës u ngritën kundër qeveritarit të saj dhe e detyruan atë të largohej nga qyteti për në Prizren. Kryengritja u përhap në viset malore të Rekës, të Bytyçit, të Gashit, të Tropojës dhe të Krasniqit, që u ngritën nën udhëheqjen e Binak Alisë ,Niman Uka Bajraktar i Bytyçit dhe të Sokol Ramit. Rreth 8 000 kryengritës sulmuan në maj të atij viti qytetin e Gjakovës dhe e çliruan atë. Por valiu i Rumelisë hodhi kundër tyre ushtri të shumta dhe mjaft mercenarë, të rekrutuar nga viset malore të Shqipërisë së Veriut. Pas luftimesh të përgjakshme, që vazhduan mbi një muaj, kryengritja u shtyp. Mehmet Reshit pasha urdhëroi arrestimin e atyre që kishin marrë pjesë në kryengritje. Në të njëjtën kohë sulltani, për të qetësuar gjendjen, fali rreth 2 000 shqiptarë, të burgosur në Stamboll pas shtypjes së kryengritjeve të viteve të fundit. Megjithëse ushtria osmane i shtypi kryengritjet shqiptare të këtyre viteve, Porta e Lartë, edhe pse e shpalli Tanzimatin, u detyrua ta ndërpriste edhe për disa vjet zbatimin e sistemit të ri në Shqipërinë Veriore.
Shtetësia e shumëfishtë
Shtetësi e shumëfishtë, shumështetësia është situata ku një person njihet njëkohësisht si shtetas i ligjshëm i më shumë se një shteti. Shtetësia e shumëfishtë ekziston pasi shtete të ndryshme përdorin përkufizime të ndryshme të shtetësisë që nuk e përjashtojnë njëra-tjetrën. Paçka shprehjes "të kesh dy (disa) shtetësi", nga ana ligjore janë shtetet që deklarojnë (njohin) personat si shtetas. Rrjedhimisht një njeri mund të jetë shtetas i një, shumë ose asnjë shteti.
Shtetësi të ndryshme
Çdo shtet sovran ka të drejtë të vendosë kushtet dhe politikat si për ta marrë shtetësinë e tij, ashtu dhe për ta mbajtur. Meqenëse zakonisht nuk ka institucione që t'i bashkërendojë ligjet e vendeve sovrane mbi shtetësinë, një person mund të fitojë një shtetësi pa humbur shtetësinë e mëparshme, ose t'u përmbahet përkufizimeve të më shumë se një shteti, duke përfituar njëkohësisht më shumë se një shtetësi. Disa nga arsyet më të zakonshme janë :
Jo të gjitha shtetet japin mundësinë të heqësh dorë nga shtetësia e tyre. Shtetet që vendosin si kusht për natyralizim dorëheqjen nga shtetësitë e mëparshme, mund të kërkojnë një dorëheqje zyrtare. Kur individi i natyralizuar vjen nga një shtet që nuk parashikon dorëheqjen e shtetësisë, i mban dyja pavarësisht zgjedhjes së tij për ta lënë të parën. Në rastet kur shtete të ndryshme kanë pretendime sovraniteti për të njëjtin territor, banorët e atij territori zakonisht konsiderohen shtetas të të dyja subjekteve. Tajvani dhe Kina, duke mos njohur autoritetin e qeverisë së ndërsjellët, trajtojnë ligjërisht të gjithë kinezët si shtetas të secilës (megjithatë, Tajvani nuk u jep të drejtë të zhvendosen në shtet banorëve të Republikës Popullore për arsye logjistike). Qeveria e Qipros konsideron shtetas banorët e gjithë ishullit, por gjyma veriore (me shumicë etnike turke) ka shpallur pavarësinë dhe u jep qytetarëve të vet një shtetësi më vete. Meqenëse shtetësia vlen vetëm kur njihet sovraniteti i një shteti, në këtë rast kjo shtetësi njihet vetëm nga Turqia. Këto situata janë analoge në disa aspekte me atë ndërmjet Kosovës dhe Serbisë, por në këtë rast Kosovën e njohin më shumë se 100 shtete të ndryshmeundefined anëtare të OKB. Republika e Irlandës njeh si shtetas të saj gjithë banorët e ishullit, pra edhe ata të Irlandës së Veriut që është pjesë e Mbretërisë së Bashkuar. Një person i lindur në Irlandën e Veriut ka automatikisht të drejtë për të dyja shtetësitë.
Vende që shmangin shtetësinë e shumëfishtë
Disa vende nuk e shohin si të dëshirueshme shtësinë e shumëfishtë për arsye të ndryshme. Duke qenë se kanë pushtet vetëm mbi shtetësinë e tyre, mund të marrin masa për të hequr këtë shtetësi kur personi i prekur ka shtetësi të tjera. Disa mënyra për të vënë në veprim këto politika janë :
Ligje të ndërlikuara për shtetësi të dyfishtë
Disa shtete nuk e lejojnë ose ndalojnë hapur shumështetësinë, por kanë ligje e rregulla që e bëjnë këtë gjendje të padëshirueshme:
Politikat e shtetësisë së BE dhe zonës Shengen
Secili shtet i BE apo Shengen mund të vendosë ligje mbi shtetësinë në mënyrë të pavarur. I vetmi kufizim është që çdo person me shtetësinë e një shteti Shengen mund të jetojë dhe punojë në të gjithë shtetet e tjera pjesëmarrëse në marrëveshje.
Shumështetësia nuk njihet
Ky pohim ka kuptim të vagët dhe nuk mund të përshkruhet me saktësi. Si rast tipik i përdorimit mund të merret Rregulla e Kombësisë Parësore. Kjo thotë se, kur një person me shtetësinë e shtetit A dhe shtetësi të tjera, kur ndodhet në shtetin A nuk mund të gëzojë të drejtat e shtetësive të tjera (përfaqësim konsullor, të drejtën e ekstradimit, etj).
Shtetësi "e fjetur"
Koncepti i "shtetësisë së fjetur" përkufizohet si një shtetësi që nuk ka forcë/nuk është aktive, për sa kohë personi nuk jeton rregullisht brenda shtetit. Kjo shtetësi, me gjithë të drejtat e lidhura, ripërtërihet sapo shtetasi e zhvendos rezidencën e tij brenda territorit të shtetit. Spanja zbaton këtë parim na lidhje me qytetarët spanjollë që banojnë në Amerikën Latine. Më tej mund të thuhet se portorikanët kanë një shtetësi amerikane "të fjetur", pasi nuk kanë të drejtën e votës në Kongresin Amerikan apo në zgjedhjet presidenciale për sa kohë kanë rezidencën në Porto Riko, por sapo vendosen në një shtet të SHBA fitojnë menjëherë këto të drejta.
Shtetësia e shumëfishtë inkurajohet
Disa vende janë më të hapura ndaj shtetësisë së shumëfishtë sesa të tjera, pasi mund t'i ndihmojë vendasit të udhëtojnë dhe punojnë nëpër botë. Disa shtete kanë bërë hapa drejt liberalizimit të shumështetësisë rishtazi, p.sh. Zvicra dhe Australia. Në kohë të shkuara vendet latinoamerikane dhe Kanadaja reklamonin politikat e tyre mbi shtetësinë për të tërhequr emigrantë.
Taksimi
Në disa raste shumështetësia mund të rrisë barrën e taksave që një person duhet të paguajë. Shumica e shteteve taksojnë të ardhurat sipas burimit dhe vendbanimit, por në dy raste jo:
Udhëtimi ndërkombëtar
Shumë shtet, edhe nëse e njohin shumështetësinë, nuk e pohojnë haptazi në ligje. Personat trajtohen ose si shtetas, ose si të huaj, pa e marrë parasysh shtetësinë e vendeve të treta. Rregulla e Kombësisë Parësore kufizon të drejtën e një personi të kërkojë privilegje konsullore nga vendet e tjera që e njohin si shtetas. Gjithashtu, mund të kërkohet që një shtetas të përdorë dokumentet e atij shteti për të herë dhe dalë nga vendi. Shembuj janë SHBA dhe Afrika e Jugut.
Antonio Bellushi
Antonio Bellushi, prift arbëresh, gazetar, shkrimtar, pedagog, etnolog, lindur në vitin 1934 në Frashinetë të Kozencës, (Itali).
Është nderuar nga Qeveria Italiane, Akademia e Shkencave e Shqipërisë, Qeveria e Kosovës, etj.
Vietnami
Vietnami është shtet në pjesën jug-lindore të Azisë, i cili shtrihet në pjesën e bregdetit lindor prapa Indisë, nga rrafshi dhe pellgu i lumit të Kuq (nëpër kryeqytetin Hanoi) në Veri deri tek Delta e Mekongut në qytetin Ho Chi Minh (Saigon) në jug. Në mes gjendet pjesa malore. Vietnami shtrihet në një sipërfaqe prej 331 114 km2 dhe ka rreth 76,2 milion banorë, shumica e të cilëve janë vietnamezë. Kryeqyteti është Hanoi dhe gjuhë zyrtare është vietnamishtja. Sipas kushtetutës së vitit 1992, Vietnami është Republikë Socialiste. Kushtetuta e re është e përqendruar në liberalizimin e ekonomisë dhe në të njëjtën kohë parasheh monopolin e Partisë Komuniste. Veprimi legjislativ bëhet me listat e njehsuar për zgjedhjet e Kuvendit Nacional çdo 5 vite. Po me këto lista bëhet zgjedhja edhe e Kryeministrit (Shefit të qeverisë) dhe Presidentit (Kryetarit të shtetit).
Historia
thumb|280px|Figura e kokës së tigrit si dekorim në pallatin e Dinastisë Ho Rreth 179-ës p.e.sonë, Lac Viet-i (emri i vjetër i Vietnamit) e pushton Perandorinë e Au Lac-it dhe ja bashkon më 207 p.e.sonë perandorisë së krijuar Nam Viet ("Vendi jugorë i Viet-it"). Dinastia kineze e Han-it më 111 p.e.sonë bënë aneksimin e perandorisë 100 vjeçare të Nam Viet-it. Pas shumë përpjekjeve e luftimeve të mundimshme vietnamezët ja arrijnë që nga mesi i shekullit të X-të ta heqin zgjedhjen kineze dhe në vitin 968 të themelojnë perandorin Anam (Annam) e cila më 1471 e pushton edhe perandorin (Champa) të Çampëve (Cham). Me ndihmën e francezëve në vitin 1802 vietnamezët ja arrijnë që të bashkohen në perandorin Gia Long. Sei më 1867-të Franca pushton pjesën jugore Koçinkinën (Cochinchina), ndërsa Anami dhe Tonkingu hynë në zgjedhjen franceze më 1883/84. Gjatë kësaj kohe flitet për Protektoratin Indokina.
Në shekullin XX në Vietnam krijohet në Lëvizje Vetëvendosësh udhëheqja e së cilës pas kryengritjes së dështuar(1930) bie në duar të komunistëve të prirë nga Ho Chi Minh. Në luftën e dytë botërore japonezët i largojnë francezët. Pas humbjes ushtarake të Japonisë, Ho Chi Mihn më 2 shtator 1945 shpallë "Republikën Demokratike të Vietnamit. Po në të njëjtin muaj kthehen francezët në Indokinë. Pas luftës disa vjeçare (Lufta në Indokinë 1946-1954) me vietnamezë ju udeshë që të tërhiqeshin. Pas Konferencës së Gjenevës për Indokinën (1954) zhvillohen dy republika njëra e udhëhequr nga komunist Republika Demokratike e Vietnamit (Veriorë) dhe republika e Vietnamit (Jugorë).
Politika
Sipas kushtetutës së vitit 1992, Vietnami është një Republikë Socialiste. Kushtetuta e re është e përqendruar në liberalizimin e ekonomisë dhe në të njëjtën kohë parasheh monopolin e Partisë Komuniste. Veprimi legjislativ bëhet me listat e njehsuar për zgjedhjet e Kuvendit Nacional çdo 5 vite. Po me këto lista bëhet zgjedhja edhe e Kryeministrit (Shefit të qeverisë) dhe Presidentit (Kryetarit të shtetit). thumb|200px|right|[[Detian - Ban Gioc Falls|Ujvarat Ban Gioc në Vietnamin Verior]]thumbnail|right|250px| [[Saola]]
right|thumb|Portret i një gruaje Hmong right|thumb|Hyrja kryesore e Tempullit të Letërsisë në Hanoi thumb|Vietnamese [[phở noodle soup with sliced rare beef and well done beef brisket.]] thumb|[[My Dinh National Stadium in Western Hanoi]] right|thumb|Plazhi i Lăng Cô, në [[Huế]]
Gjeografia
Hapësira e Vietnamit shtrihet në pjesën jug-lindore të Azisë. Ajo aty ndodhet në pjesën e bregdetit lindorë prapa Indisë, nga rrafshi dhe pellgu i lumit të Kuq (nëpër qendrën Hanoi) në Veri deri tek Mekongdelta me qytetin Ho-Chi-Minh-Qytet (Saigon) në jug. Në mes gjendet pjesa malore. Vietnami shtrihet në një sipërfaqe prej 331 114 km2. Vietnami kufizohet nga Kina në veri dhe veri-perëndim, pas së cilës vije kufiri në perëndim me Laosin dhe në jug-perëndim me Kamboxhianë. Pjesa tjetër nga jugu deri në veri ku pritet me kufirin e Kinës lagët nga ujërat e detit.
Ekonomia
Që nga 1986-ta, reformat e tregut të lirë nuk kanë mundur që të mënjanojnë kolektivizimin e tokës bujqësore dhe shtetëzimit të industrisë. Kulturat bimore mbillen në arat e Vietnamit e që ja vlen të përmenden janë Oriz pas së cilës pason Panxharsheqeri me Kallamboqin, Mëndafshin, Çajin, Kafen, Duhanin dhe Kauçukut të nxjerr nga bimët përkatëse. Bujqësia veçohet me kultivimin e Derrit, kultivimin dhe gjuajtjen e peshkut. Xehetaria zhvillohet në minierat e ndryshme nga të cilat më së shumti nxirret qymyr guri, Apatiti, Kromi, Hekuri, Zinku, Volframi. Po ashtu në Vietnam bëhet edhe nxjerrja e naftës nga burimet e saja si dhe janë të zhvilluara në nivel të regjionit përkatës edhe industria e ushqimit, tekstilit, çelikut, makinave dhe industria kimike.
Eksporti karakterizohet me naftën, qymyr gurin dhe prodhimet e tekstilit të eksportuara kryesisht tek partneret e saj më të mëdhenj si Singapori, Japonia, Koreja Jugore, Gjermania dhe Franca. Embargoja ekonomike e thirrur nga SH.B.A -ja në vitin 1975, u hoq në shkurt të 1994-ës.
Portet detare më të njohura janë Haiphong, Da Nang, porti në qytetin Ho-Chi-Minh, ndërsa porta ajrore për udhëtime ndërkombëtare gjendet në Hanoi dhe në qytetin Ho Chi Minh.
Demografia
Vietnami ka një popullsi më të madhe se 76,2 milion (2000) e cila sipas para llogaritjeve të dhënave që qarkullojnë në internet mund të jetë diku 82,689,518 (2004). Si do që të jetë Vietnamezët, dikur të njohur si Anamitët merreshin si popull shtet formues prapa Indisë dhe në vitin 2000 numëronin diku 57,5 milion. Një popull i familjes së popujve mongolë (mongoloide).
Kultura
Kultura e Shtetit
Të tjera
* Telekomunikacioni * Transporti * Ushtria * Pushime
Mardhëniet me shqiptarët
Shqipëria nuk ka ambasadë në Vietnam.
Aktualisht, Vietnami nuk e njeh Kosoven si shtet të pavarur.
Venezuela
Venezuela (spanjisht: República Bolivariana de Venezuela) është një republikë federale në pjesën veriore të Amerikës Jugore pranë Detit të Karaibeve. Ka një sipërfaqe prej 912 050 km2në të cilën jetojnë afërsisht 26 milionë banorë. Kryeqytet i saj është Karakasi (Caracas) dhe gjuhë zyrtare është spanjishtja. Sipas Kushtetutës së 1961-ës President i Republikës është kryetari i shtetit dhe i qeverisë. Federata përbëhet nga 20 shtete federale, një njësi federale (Federal District) dhe dy njësi territoriale të federatës si dhe pjesët përbërëse të federatës (72 ishuj)
Historia
Venezuela e emëruar,nga Ameriko Vespuçi, të cilit vendbanimi Nastamba ia kujtonte  qytetin e  Venedikut, kështu që tërë regjonin e emërtoi Veneziola ose "Piccola Venezia". Në vitin 1528 merret pengë nga Karli i V-të i Augsburgëve dhe më 1546 bie përsëri nën Kurorën mbretërore të Spanjës. Nga 1810-ta deri më 1821-ta bie në duar të Simon Bolivarit si pjesë e Kolumbisë së Madhe.
Që nga 1830 qëndron si republikë e pavarur dhe nga 1864 si republikë federale. Më 1920 fillon eksploatimi i rezervave të naftës dhe pas shtetëzimit të burimeve në vitet e ´70-ta kjo bëhet në përmasa të mëdha. Pas kësaj kohe fillojnë të duken edhe ndryshimet sociale. Që nga 1999 president i shtetit është H. Çavez (H. Chavez).
Politika
Kryeqytet i Venezuelës është Karakasi (Caracas) dhe gjuhë zyrtare është spanjishtja. Sipas Kushtetutës së 1961-ës President i Republikës është kryetari i shtetit dhe i qeverisë. Federata përbëhet nga 20 shtete federale, një njësi federale (Federal District) dhe dy njësi territoriale të federatës si dhe pjesët përbërëse të federatës (72 ishuj) Qeverisja Presidenti i venezueles zgjidhet me vota nga populli,funksioni i tij është si kryetar shteti por gjithashtu edhe kryetar qeverie.Kohëzgjatja e mandatit është 6 vjet dhe ai mund te zgjidhet perseri.Presidenti me ndihmen e zv.presidentit vendosin per kabinetin dhe marrin mendime nga ai per vendosjen e ligjeve.Parlamenti venezueljan ka nje dhome dhe quhet Asmbleja kombetare ,ajo ka 167 deputete qe mund te zghidhem max. dy here.
Gjeografia
Në Venezuelë ka rreth 105 zona të mbrojtura, të cilat mbulojnë rreth 26% të sipërfaqes kontinentale, detare dhe izoluese të vendit.
Ekonomia
Bujqësia e lënë pas dore gjatë kohës së Boom-it të naftës në vitet e fundit ka filluar të ri formohet dhe të zgjerohet (kallamoqi, orizi, panxharsheqeri, kafja, kakao dhe pemët tropikale). Po ashtu janë të zhvilluara sektori i peshkatarisë he nxjerrja e naftës. Industria e Venezuelës bazohet në xehet e hekurit, aluminit, diamanteve dhe para së gjithash në derivatet nga rafineria e naftës. Po ashtu janë të zhvilluara industria e hekurit dhe çelikut, industria e ushqimit dhe tekstilit.
Eksporti i Venezuelës veçohet me eksportimin e naftës dhe derivateve të saja pastaj vije eksportimi i aluminit, çelikut, kafesë dhe kako-së në vendet pantere kryesore të tregtisë si ShBA-ja, Kolumbia, Meksika, Gjermania dhe Japonia.
Venezuela është e pasur me porte detare, ndër të cila më të njohurat janë La Guaira (në kryeqytet), Marakaibë, Porti Cebello, PortiOrdaz. Ndërsa portat ajrore internacionale të njohura janë aeroporti në kryeqytet dhe në Marakaibë. Zbulimi dhe shfrytëzimi i vendburimeve të pasura të naftës(që filloi në mesin e shekullit xx)ndikoi shumë në zhvillimin ekonomik të vendit.Venezuela zë vendin e nëntë në botë për prodhimin e naftës.Për këtë arsye,dega kryesore e industrisë është ajo e përpunimit të naftës,që dallohet për shkallën e lartë të mekanizimit.Degë të tjera të industrisë janë ato të shkrirjes së çelikut e të aluminit.Bujqësia nuk i plotëson të gjitha nevojat ushqimore të vendit,prandaj Venexuela importon 30% të produkteve ushqimore nga vendet e tjera.Ndër prodhimet kryesore që merren nga plantacionet e mëdha,janë kafeja,kakaoja dhe kallami i sheqerit.Nga pyejet e dendura,ku edhe rriten shumë drurë të çmuar;prodhohen disa esenca mjaft të kërkuara në tregun botëror(p.sh. kauëuku,esenca për prodhimin e çamçakezit etj)
Një pjesë e ekonomisë venezueliane varet nga remitancat.
Demografia
Popullsia e Venezuelës paraqite si një popullsi e racave të përziera, para së gjithash Mestizot përbëjnë 20%, raca e bardhë diku 10% dhe raca e zezë edhe indiane paraqesin pakicën e popullsisë.
Lidhje të jashtme
Venezuela
Vecorite natyrore Territori i ketij vendi mund te ndahet ne tri pjese me karakteristika te ndryshme: rajoni verior, ku zgjaten degezimet lindore te vargmaleve te Andeve ; Rajoni qendrore ku shtrihen fusha pjellore qe vaditen nga ujvarat e lumit Orinoko ; Rajoni jugor ku mbizotrojne trajtat malore e kodrinore te relievit te mbuluar nga pyje te dendura.
Provinca Montana
Provinca Montana  (bullgarisht: Област Монтана) është një nga 28 provincat e Bullgarisë që shtrihet në veri-perëndim të vendit. Ajo është e ndarë në 11 bashki me një sipërfaqe prej 3,635.5 km2 dhe popullsi të përgjithshme 155,899 banorësh. Gjeografikisht ndodhet ndërmjet lumit Danub dhe maleve Ballkan.
Demografia
Tabela e mëposhtme tregon ndryshimin e popullsisë së provincës në periudhën pas Luftës së Dytë Botërore (1946-2009):
Etniciteti
Në regjistrimin e vitit 2001, 155,899 banorë të provincës të Montanës e identifikuan veten në një nga grupet e mëposhtme etnike:
Themelimi i Romës
Vajza e mbretit të Albalongës i kishte 2 djem.Dhe babai nuk e lejonte ti mbante,atëherë xhaxhai i vajzes i tha që fëmijët ti hidhte në lumin Tiber dhe ashtu bëri. Lumi Tiber i vuri në një breg i pa një ulkonjë dhe i mori i rriti më qumështin e saj prej ulkonje. Më pas një bari i gjeti dhe i pagëzoi me emrat Remi dhe Romuli. Ata e ndanë tokën ku ishin në dy pjesë, njëra pjesë i takonte Remit dhe tjetra Romulit.Remi donte më shumë tokë se i takonte dhe kështu dy vëllëzërit u hodhën në luftë.Ata luftuan e luftuan dhe në fund i drejti e mundi të padrejtin Romuli e mundi Remin.Atëherë toka e Remit u bë e Romulit dhe të tërë tokën edhe të tijën edhe të të vëllait e quajti Romë dhe u shpall perandor i saj.
Burime
Founding of Rome
Collin County (Texas)
Collin County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Minamoto no Yorimitsu
thumb|240px|Minamoto no Yorimitsu nga [[Kikuchi Yōsai]] Minamoto no Yorimitsu (源 頼光, 948 – 29 gusht 1021), gjithashtu i njohur si Minamoto no Raikō shërbeu regjentit të klanit Fujiwara së bashku me vëllain e tij Minamoto no Yorinobu, duke marrë masat e dhunshme që Fujiwara vetë ishin të paaftë për të marrë. Ai është një nga Minamoto më të hershme të shënimit historik për shfrytëzimet e tij ushtarake dhe është i njohur për shuarjen e banditëve të Ōeyama.
Shërbimi i tij besnik i fitoi atij guvernatorët e provincës Izu, Kozuke dhe një numër të tjerëve nga ana tjetër, si dhe një numër pozicionesh të tjera të larta qeveritare. Yorimitsu shërbeu si komandant i një regjimi të Gardës Perandorake dhe si sekretar në Ministrinë e Luftës. Kur vdiq babai i tij Minamoto no Mitsunaka, ai trashëgoi Provincën Settsu.
Yorimitsu u botua në një numër legjendash dhe tregime, duke përfshirë edhe legjendën e Kintarō (Djali i Artë gjithashtu i njohur si Sakata no Kintoki), legjendën e Shuten Dojit dhe legjendën e Tsuchigumo.
Raiko zakonisht shoqërohet nga katër mbajtësit e tij legjendarë, të njohur si Shiten'o (Katër Mbretërit Kujdestar). Ata ishin Watanabe no Tsuna, Sakata no Kintoki, Urabe no Suetake, dhe Usui Sadamitsu.
Festivali Karatsu Kunchi në Karatsu City, Prefektura Saga, përmban një noton të madhe të frymëzuar nga helmetë e Minamotos, duke u hudhur pjesërisht nga oni Shuten Douji.
Kantoni Prémery
Përbërja aktuale
Kantoni Prémery aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Lista e shqiptarëve në Kroaci
Kjo është një listë e shqiptarëve kroatë që përfshin si kroatë me origjinë shqiptare ashtu edhe emigrantë shqiptarë që kanë banuar në Kroaci. Lista është renditur sipas fushave ose profesioneve në të cilat individi i shquar ka ruajtur ndikimin më të madh.
Gjeografia e Burimit
Pjesa fushore është tokë e plleshme dhe përshkohet nga tre lumenj relativisht të mëdhenj për kushtet e Kosovës. Lumi më i madh që kalon nëpër këto anë është Drini i Bardhë. Burimi i këtij lumi krasik është ndër burimet më të mëdha në Kosovë, nga i cili rrjedhin 30 m3 ujë në sekondë. Nga burimi i Lumit të Burimit, që ndodhet në afërsi të qytetit të Burimit, rrjedhin 3 m3 në sekondë, sa gjyma e këtij uji buron edhe nga burimi i Lumit të Vrellës. Pos këtyre lumenjve, në kohë të shirave janë të pasur me ujë edhe lumenjtë më të vegjël, si Bujena, Kujafçi, Shushica, Përroni i Sudenicës e ndonjë përrua tjetër me burim krasik. Fusha e gjerë që shtrihet ndërmjet këtyre lumejve është mjaft pjellore dhe me florë e faunë të vrullshme dhe me klimë të kënaqshme, mezokontinentale që është e përshtatshme për kultivimin e drithrave, të perimeve dhe të pemëve. Fusha shtrihet në kuotat më të ulta të lartësisë mbidetare në Kosovë, vetëm afër 350-400 metra. Përmes luginës së Drinit të Bardhë edhe këndej rrahin rrymat e ngrohta të klimës mesdhetare. Ndeshja e këtyre rrymave të ajrit me kreshtat e maleve të larta të Moknës ndoshta ka kushtëzuar që në Burim të fryejë era më e fortë e veriut në Ballkan. Kjo erë di të fryejë ndonjëherë me rrëmbim edhe deri në 150 km në orë, me ç'rast rrëzon edhe kulme shtëpish. Karakteristikë e kësaj ere të fortë është se frynë vetëm përgjatë rrëzes së bjeshkëve dhe në thellësi të fushës nuk hyn më shumë se dhjetë kilometra. Frynë përgjatë gjithë bjeshkëve, të thuash prej Runikut e deri në Radavc, e më e fuqishmja është në Burim dhe në fshatrat e tija më të afërta. Ka pasur raste që ka rrëzuar edhe shtëpi të ndërtuara nga materiali i fortë prej guri dhe tullash. Ky është një fenomen i rrallë natyror që nuk është studjuar deri sot.
Me matjet e temperaturave prej vitit 1925 deri më 1940 është dëshmuar se në Burim muaji më i ftohtë, me temperaturë mesatare 0,1 °C, ka qenë janari, ndërkaq muaji më i ngrohtë – qershori, me temperaturë mesatare 22,2 °C.
Gjeografia e Kaçanikut
Rezervat e konstatuara të mineraleve janë deri 15 mil. tone mergele në Han të Elezit dhe 30 mil. tone afër fshatit Paldonicë. Rezervat e gurit gëlqeror në Kepin e Kaçanikut janë në sasi prej 127 mil. tone, ndërsa rezerva të konsiderueshme ka edhe në afërsi të fshatit Ivajë.
Kaçaniku ka edhe pasyuri natyore të mëdha të pyjeve, tokës dhe ujërave.
Fondi i sipërfaqes së pyjeve përfshinë 17.302 hektarë (58,08 % të sipërfaqes së përgjithshme). Ndërkaq, fondi i tokës bujqësore është 10.516 hektarë (34,74 % e territorit të komunës). Pjesa e shpatijeve të Sharrit ka resurse të mjaftueshme të burimeve të ujit të pijshëm dhe pikërisht nga këto vendburime furnizohet me ujë përqindja më e madhe e banorëve të komunës. maja e Lybetenit dhe shpatijet piktoreske të Sharrit ofrojnë mundësi të mëdha për zhvillimin e turizmit malor (atij veror e dimëror).
Raoul Bova
Raoul Bova është një aktor italian i lindur me 14 gusht 1971 në Roma, Itali.
Filmat
Dare to Love Me (2010) (ne prodhim) .... Gardel
Night Train (2009/II) (ne prodhim) .... Trader
Ti stramo (2008) .... Il dottore
Aspettando il sole (2008) .... Enea Chersi
Un bacio nel buio
Un bacio nel buio (sq. Puthje në errësirë) është një film italian i vitit 1999, i xhiruar në Romë.
Raoul Bova
Filmat
Scusa ma ti chiamo amore (2008) .... Alex
Un bacio nel buio
Ka si regjisor Roberto Rocco dhe skenarist Silvana Giacobini dhe Luigi Spagnol.
Raoul Bova
Filmat
"The Company" (2007) TV mini-series .... Roberto Escalona
Un bacio nel buio
Në Shqipëri u transmetua nga Top Channel në shtator 2006.
Raoul Bova
Filmat
Io, l'altro (2007) .... Giuseppe
Un bacio nel buio
Aktorët :
Patricia Millardet	 ... Alessandra
Raoul Bova
Filmat
Nassiryia - Per non dimenticare (2007) (TV) .... Stefano Carboni
"What About Brian" .... Angelo Varzi / ... (2006) Attacco allo stato (2006) (TV) .... Diego Marra
Un bacio nel buio
Aktorët :
Tony Musante Massimo Ranieri
Raoul Bova
Filmat
La fiamma sul ghiaccio (2006) .... Fabrizio
Un bacio nel buio
Aktorët :
Ben Gazzara Eva Grimaldi Lorenza Indovina
Raoul Bova
Filmat
Karol, un uomo diventato Papa (2005) (TV) .... Tomasz Zaleski
Stasera lo faccio (2005) .... Professor
Un bacio nel buio
Aktorët :
Pino Ammendola Gabriele Bocciarelli Juliette Junot Claudio Vanni Carmen Giardina
Raoul Bova
Filmat
AVP: Alien vs. Predator (2004) .... Sebastian de Rosa
Ultimo 3 - L'infiltrato (2004) (TV) .... Roberto Di Stefano (Ultimo)
Under the Tuscan Sun (2003) .... Marcello
La finestra di fronte (2003) .... Lorenzo
Francesco (2002) (TV) .... Francesco
Avenging Angelo (2002) .... Marcello/Gianni Carboni
Madame de... (2001) (TV) .... Vittorio
Francesca e Nunziata (2001) (TV) .... Federico Montorsi
I cavalieri che fecero l'impresa (2001) .... Giacomo di Altogiovanni
Il testimone (2001) (TV) .... Marco Basile
"Distretto di polizia" .... Ferdinando (2000)
Terra bruciata (1999) .... Francesco Loreano/Tom Grasso
Ultimo 2 - La sfida (1999) (TV) .... Roberto Di Stefano (Ultimo)
Rewind (1998) .... Paul Mansart
Coppia omicida (1998) .... Dario
La piovra 9 - Il patto - Oktapodi 9, Pakti(1998) (TV) .... Capt. Carlo Arcuti
Ultimo (1998) (TV) .... Roberto Di Stefano (Ultimo)
Il quarto re (1997) (TV) .... Alazhar
La piovra 8 - Lo scandalo - Oktapodi 8, Skandali(1997) (TV) .... Capt. Carlo Arcuti
La lupa (1996) .... Nanni
Ninfa plebea (1996) .... Pietro
La frontiera (1996) .... Emidio Orlich
Il sindaco (1996) .... Eddy
"La piovra 7 - Indagine sulla morte del comissario Cattani" - Oktapodi 7 (Hetime mbi vrasjen e komisar Katatani)(1995) TV mini-series .... komisar Gianni Breda
Palermo Milano solo andata (1995) .... Nino Di Venanzio
Piccolo grande amore (1993) .... Marco
Cominciò tutto per caso (1993) .... Romolo
Mutande pazze (1992) .... Rocco
Una storia italiana (1992) (TV)
Quando eravamo repressi (1992)
Patricia Millardet
Patricia Millardet është një aktore franceze, e lindur me 24 mars 1959 në Mont de Marsan, Francë. thumb|right|250px| Është e famshme edhe në Itali, sidomos me rolin e gjykatës Silvia Conti në filmin Oktapodi. Ka luajtur edhe në serialin E bukura e grave. U martua ne 1989 me Randy Casterman, por tashme është divorcuar.
Filmografia
"Il Bello delle donne" - E bukura e grave .... Avv. Angelina Brusa / ... (6 episode, 2002-2003)
La piovra 10 - Oktapodi (2001) (TV) .... Silvia Conti, Deputy Prosecutor
Un bacio nel buio - Puthje ne errësire (1999) (TV) .... Alessandra
Babyraub - Kinder fremder Mächte (1998) (TV) .... Jeanne
"La piovra 7 - Indagine sulla morte del comissario Cattani" - Oktapodi 7, Hetime mbi vrasjen e komisar Katanit (1995) TV mini-series .... Silvia Conti
Wild Justice (1994) .... Magda Altmann
Jo et Milou (1992) (TV) .... Jo
"Hélène et les garçons" (1992) TV series
"La piovra 6 - L' ultimo segreto" - Oktapodi 6, Sekreti i fundit (1992) TV mini-series .... Silvia Conti
Il sole anche di notte (1990) .... Aurelia
"La piovra 5 - Il cuore del problema" - Oktapodi 5, Zemra e problemit(1990) TV mini-series .... Silvia Conti
"Coplan" .... Jenny ( 1989) "La piovra 4" - Oktapodi 4 (1989) TV mini-series .... Silvia Conti
"Série noire" .... Eléna / ... (2 episodes, 1986-1988) "Le chevalier de Pardaillan" (1988) TV series .... Fausta
"Les passions de Céline" (1987) TV series .... Béatrice
"L'heure Simenon" .... Célita (1987) Blessure (1985) .... Julie
L'île de la jeune fille bleue (1984) (TV) .... Anne Coulange
P'tit con (1984) .... Aurore
Ronde de nuit (1984) .... Joséphine
Sandy (1983) .... Catherine
Mortelle randonnée (1983)
La boum 2 (1982)
Plus beau que moi, tu meurs (1982) .... Mylène
Tir groupé (1982) .... Anne-Marie
Fifty-Fifty (1981) .... Patricia Mercadier
Je vais craquer!!! (1980)
Maria Nikolajeva
Maria Nikolajeva (lindi më 16 maj 1952) është letrare suedeze.
Biografia
Nikolajeva lindi në Moskë, Bashkimi Sovjetik. Ajo u zhvendos në Suedi më 1981. Ajo u rrit në Bashkimin Sovjetik dhe ka përshkruar në librin e saj biografik më 2010 Si jam rritur gjatë diktaturës (Suedisht: Hur jag växte under diktaturen). Ajo ishte profesore e letërsisë në Universitetin e Stokholmit mes vitit 1999 dhe 2008.
Nikolajeva ishte e interesuar në letërsi dhe publikoi librin e saj Barnbokens byggklossar më 2007 në botimin e tretë. Që nga vera e vitit 2008, ajo jeton në Kembrixh, ku është profesore e letërsisë për fëmijë në Universitetin e Kembrixhit.
Nikolajeva është e martuar me shkrimtarin dhe përkthyesin (rusisht-suedisht) Staffan Skott. Ata kanë pesë fëmijë, mesin e tyre gazetarja Julia Skott.
Dinari islam
right|parapamje|[[20 Dinar Islam|250px]]
Dinari islam prej kohësh është monedha e Darul-Islam (shtetit islam). Pas rënies se Perandorisë Osmane monedha islame u harrua. Profesori spanjoll Umar Ibrahim Vadillo, themelues i të ashtuquajturve Murabitet, kishte idenë e "rivënies". I propaguar për mjet pagës, dinari do të duhet të përdorej si kundërmonedhë ndaj dollarit amerikan dhe të përdorej në umma (umet - popujt mysliman).
Vadillo u mbështet nga qeveria e Malajzisë dhe Dubai Islamic Bank. Monedha e parë u shtyp në vitin 1993 dhe u sjell në qarkullim në shuma te vogla. Që nga viti 2001 ndërmarrja dubajase Islamic Mint shtyp këto monedha dhe i shet në mbarë botën. Në Gjermaninë lindore mendohet të jenë shitur një numër i madh i tyre.
Malajzia disa herë ka provuar që t'i bindë shtetet tjera për monedhën ; së fundi në qershor të vitit 2005 gjatë një takimi të Organizatës së Konferencës Islamike. Përveç një dëshire të Iranit nuk kishte ndonjë rezonancë.
Vlera
Një dinar Islam i përgjigjet 4,25 grami të 22 karat ari. Njësia më e vogël e monedhës është Dirhami. Përbëhet nga 3,0 gram argjend i pastër. Të dy monedhat tregojnë Qaben në njërën anë dhe shehadetin në anën tjetër.
Dimmit County (Texas)
Dimmit County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Dinari islam
Historia
Dirhami dhe Dinari janë përdorur si valuta zyrtare islame në fillim të Kalifatit të Dytë (634-644 C.E.). Dinari është pesha e arit e barabartë me 4,3 gramë ndërsa Dirhami është pesha e argjendit e barabartë me 3,0 gramë. Këto marrëveshje u vendosën nga kalifi i dyte mysliman Umar Ibn al-Khattab (ra) si "7 dinarë duhet të jenë të barabarta me 10 dirhame". Kjo masë dhe përdorimi i monadhave prej ari dhe atyre prej argjendi qëndruan valuta zyrtare të shteteve myslimane përgjatë shekujve deri në rënien e kalifatit Islam pas Luftës së Pare Botërore. Ibn Khaldun ka thënë në librin e tij "Mukaddimah" se pesha e dinarit prej ari është sa 72 kokrra elbi.