cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chynna Marie Rogers
Chynna Marie Rogers(lindur më 19 gusht1994 – 8 prill 2020) e njohur ndryshe thjesht si Chynna, ishte një repere amerikane, modele e kontraktuar nga agjensia e modelingut Ford në moshën 14 vjeçare si dhe pjesë e kolektivit të hip-hopit të quajtur ASAP Mob.
Lidhja e saj me grupin ASAP Mob nisi përmes ASAP Yams. Ajo ishte internia e tij. Ajo pati probleme me varësinë ndaj drogës përgjatë gjithë karrierës së saj, mentori i saj Yams u largua nga jeta në 2015 pas një aksidenti fatal overdoze me drogën, sikurse mamaja e saj e cila pas një periudhe tërheqjeje vdiq në 2018. Në një intervistë për Pitchfork në janar 2020, ajo foli rreth presionit të industrisë së muzikës dhe efektin që jepte në varësinë ndaj drogës: 'Ndihesha se nuk kisha mjaftueshëm eksperincë që të meritoja këtë karrierë.' Rogers publikoi këngët "Selfie" (2013) dhe "Glen Coco" (2014).
Jeta personale
Rogers ishte me origjinë nga Filadelfia, ku ndoqi shkollën Julia R. Masterman. Ajo ishte në një lidhje me reperin nga Nju-Xhersi, Dash.
Largimi nga jeta
Rogers u gjet e vdekur në 8 prill 2020 si pasojë e një aksidenti fatal me drogën.
Birkirkara
Birkirkara (Birchircara) është një qytet në Rajonin Qendror të Maltës. Është qyteti më i banuar në ishull, me rreth 25 000 banorë, mars 2014.
Gjuha e vjetër sllave
Gjuha e vjetër sllave ose sllavishtja e lashte kishtare (словѣньскыи ѭзыкъ,  slověnĭskiji jązykŭ ), është gjuha më e vjetër sllave. Gjuha e vjetër sllave daton në gjysmën e dytë të shek. IX dhe është e bazuar në gjuhën bullgare dhe në gjuhën maqedonase, dialekti i Selanikut. Kjo gjuhë fillimisht ka përdorur alfabetin gllagolitik të hartuar nga Kirili dhe Metodi ndërsa më vonë nxënësit e tyre hartuan edhe alfabetin cirilik.
Gjuha e vjetër sllave është e lidhur ngushtë me punën misionare të dy vëllezërve nga Selaniku Kirili dhe Metodi dhe pasuesëve të tyre.
Gjuha e vjetër sllave ka mbijetuar në sllavishten kishtare, ku edhe sot e kësaj dite përdoret në shërbesat liturgjike në  Kishën Ortodokse.
Peymeinade
Peymeinade është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Peymeinade ka një popullsi prej 8005 banorë dhe sipërfaqe 9.76 km², me një dendësi prej 820 banor/km².
Karthneka
është një fshat në Komunën Shezë në Rrethin e Peqinit në Shqipëri.
Bosansko Grahovo
Bosansko Grahovo (Serbe Cirilik:  Босанско Грахово  ) është qytezë dhe komunë në perëndim të Bosnja dhe Hercegovina e që ndodhet në afërsi të kufirit me Kroacinë, në afërsi të qyteteve Drvar, Livno dhe Glamoč. Administrativisht ajo është pjesë e Kantoni 10, Federata e Bosnjës dhe Hercegovinës.
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 1971 komuna kishte 10,565 banorë, duke përfshirë: Sipas regjistrimit të vitit 1981 komuna kishte 9,032 banorë, duke përfshirë: Sipas regjistrimit të vitit 1991 në komunën e Bosansko Grahovo kishte 8,311 banorë, duke përfshirë:
Vendbanimet
• Bastasi • Bosansko Grahovo • Crnac • Crni Lug • Donje Peulje • Donji Kazanci • Donji Tiškovac • Duler • Gornje Peulje • Gornji Kazanci • Grkovci • Isjek • Jaruga • Kesiqi • Korita • Luka • Maleshevci • Malo Tičevo • Marinkovci • Mračaj • Nuglashica • Oblaj • Pečenci • Peqi • Preodac • Przhine • Radloviqi • Resanovci • Stozhishta • Ugarci • Unishta • Veliko Tičevo • Vidoviqi • Zaseok • Zebe.
Koha e dhive
Koha e dhive, roman me autor Luan Starova. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2006. Libri ka 224 faqe.
Chikamatsu Monzaemon
Biografia
Chikamatsu ka lindur Sugimori Nobumori në një familje samurai. Ka mosmarrëveshje rreth vendlindjes së tij. Teoria më e popullarizuarref name="mori"> sugjeron se ai ka lindur në Provincën Echizen, por ka vende të tjera të besueshme, duke përfshirë Hagi, Provincën Nagato. Babai i tij, Sugimori Nobuyoshi, i shërbeu daimyō Matsudaira në Echizen si mjek. Vëllai i vogël i Chikamatsu u bë mjek dhe vetë Chikamatsu shkroi një libër për kujdesin shëndetësor.
thumb|Varri i Chikamatsu Monzaemon në tempullin Kousai-ji Në ato ditë, mjekët që shërbyen daimyōs mbanin statusi samurai. Por babai i Chikamatsu humbi zyrën e tij dhe u bë një rōnin, një samurai pa mjeshtër. Në një moment të adoleshencës së tij, midis vitit 1664 dhe 1670, Chikamatsu u shpërngul në Kyoto me babain e tij, ku shërbeu për disa vjet si një faqe e errët për një familje fisnike, por përveç kësaj, pak dihet për këtë periudhë të jetës së Chikamatsu. Ai botoi veprën e tij të parë të njohur letrare në këtë periudhë, një haiku që u shfaq në vitin 1671. Pasi shërbeu si një faqe, ai më pas shfaqet në shënimet e tempullit Gonshō-ji (近 松 寺) (e gjatë sugjeroi origjinën e emrit të tij të stilolapsit " Chikamatsu ", e cila është lexim kun 近 松) në Provincën Ōmi, në Prefekturën e sotme Shiga.
Me prodhimin në vitin 1683 të shfaqjes së kukullës së tij në Kyoto për vëllezërit Soga (Soga Successors ose "The Soga Heir"; Yotsugi Soga), Chikamatsu u bë i njohur si dramaturg. Suksesit e Sogës mendohet të kenë qenë shfaqja e parë e Chikamatsu, edhe pse ndonjëherë 15 shfaqje të mëparshme anonime janë pretenduar të kenë qenë edhe nga Chikamatsu. Chikamatsu gjithashtu shkroi drama për teatrin Kabuki midis viteve 1684 dhe 1695, shumica e të cilave synonin të kryheshin nga një aktor i famshëm i ditës, Sakata Tōjūro (1647-1709). Pas vitit 1695, dhe deri në vitin 1705, Chikamatsu shkroi pothuajse ekskluzivisht kabuki luan dhe pastaj ai braktisi pothuajse tërësisht atë zhanër. Arsyeja e saktë është e panjohur, megjithëse spekulimet janë të shumta: ndoshta kukulla ishin më të kërkuara dhe të kontrollueshme sesa aktorët ambicioz kabuki, ose ndoshta Chikamatsu nuk e ndjeu kabuki me vlerë për të shkruar pasi Tōjūro ishte gati të tërhiqej ose ndoshta popullariteti në rritje i marionetit teatri ishte ekonomikisht i parezistueshëm.
Në vitin 1705, Chikamatsu u bë një "Staff Playwright" siç njoftohet nga edicionet e hershme të Pasqyra e Mjeshtrit të Perandorit Yōmei. Në vitin 1705 ose 1706, Chikamatsu u largua nga Kyoto për në Osaka, ku teatri i kukullave ishte edhe më popullor. Popullariteti i Chikamatsu arriti kulmin me luajtjet e tij të brendshme të dashurisë-vetëvrasjet, dhe me suksesin e suksesshëm të "Betejat e Coxinga" në vitin 1715, por pas kësaj shijet e klientëve u kthyen në festime më të bujshme të gjahut dhe në të kundërtën më shumë të papërpunuara; Shfaqjet e Chikamatsu do të bien në përdorim, kështu që edhe muzika aktuale do të humbiste për shumë shfaqje. Ai vdiq 6 janar 1725, ose në Amagasaki në Hyōgo, ose në Osaka.
Kompozitori japonez Mayako Kubo shkroi një vepër të bazuar në lojën e Chikamatsu Osan: Sekreti i Dashurisë. Ai u shfaq në Teatrin e Ri Kombëtar të Tokios në vitin 2005.
Punimet kryesore
thumb|Statuja e Chikamatsu Monzaemon në [[Amagasaki|Amagasaki, Hyogo]]
Hiroji Imamura
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Kalaja e Himarës
Kalaja e Himarës është një monument i trashëgimisë kulturore në Himarë, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Lindita (Spiro Thomari)
Lindita, roman me autor Spiro Thomari. Botuar në Sarandë nga "Milosao", në vitin 2018. Libri ka 252 faqe.
Sprova e virtutit...
Sprova e virtutit..., roman nga Lida Tole. Botuar në Durrës nga "Alstudio", në vitin 2006. Libri ka 136 faqe.
Xhamia e Mehmet Dukagjinit
Xhamia e Mehmed Pashë Dukagjinit (Turqisht: Dukaginoglu Mehmed Paşa Camii) ose Kompleksi Adlia ( Arabisht جامع العادلية‎, Turqisht: Adliye Camii ) është një monument i trashëgimisë kulturore qe ndodhet në Halep, Siri. Kjo xhami osmane ishtë ndërtua në shekullin e 16-të nga Mehmed pashë Dukagjini, gubernatori osman të provincës Halep i cili ishte nga familja Dukagjini në Shqipëri. Është xhami me sherefeja me e bukur në minare.
Xhamia el-Adilije ose Xhamia Dukaginzâde Mehmed Pasha është një xhami kompleks në Halep, që ndodhet në jugperëndim të Kalasë, në "el-Xhallum" pjesë e qytetit të lashtë, pak metra larg nga xhamia El-Safahija. Xhamia është ndërtuar nga Dukakinzade Mehmed Pasha në vitin 1556. Dukakinzade ishte guvernatori i përgjithshëm osman i Halepit nga 1551 deri në 1553, kur u emërua si guvernator i përgjithshëm i Egjiptit. Ai vdiq në vitin 1557 dhe xhamia nuk u përfundua deri në vitin 1565-66 (H 973). Konsiderohet të jetë një nga xhamitë më të vjetra të periudhës osmane në Halep pas Xhamisë së Hysrev Pashës.
Kompleksi është ndërtuar në hyrjen jugore të sukut të mbuluar (pazarit) të Halepit të vjetër.
Xhamia u bë e njohur si Adilija për shkak të pozicionit të saj pranë pallatit të guvernatorit, Dar el-Adl, i njohur edhe si Dar el-Saada.
Xhamia ka një sallë të madhe lutjesh të parapërgatitur nga një portik i dyfishtë. Mbi dritaret në anën veriore dhe në sallën e lutjes janë panele me ngjyra të ndezura. Këto ndoshta janë importuar nga Izniku i Turqisë.
Referime
<references group="" responsive="1">
Librat e babait tim
Librat e babait tim, roman me autor Luan Starova. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2006. Libri ka 278 faqe.
Pekishti
është një fshat në Komunën Shezë në Rrethin e Peqinit në Shqipëri.
Dritëhije shpirtrash të humbur
Dritëhije shpirtrash të humbur, roman me autor Robert Martiko. Botuar në Sarandë nga "Milosao", në vitin 2006. Libri ka 225 faqe.
Kalaja e Ilias
Kalaja e Ilias është një monument i trashëgimisë kulturore në Vuno, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Le Broc
Le Broc është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Le Broc ka një popullsi prej 1405 banorë dhe sipërfaqe 18.65 km², me një dendësi prej 75 banor/km².
Moulinet
Moulinet është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Moulinet ka një popullsi prej 246 banorë dhe sipërfaqe 41.07 km², me një dendësi prej 6 banor/km².
Lira osmane
Lira osmane (shenja: ₤) ishte monedha e Perandorisë Osmane midis 1844 dhe 29 tetorit 1923 kur u zëvendësua nga lira turke. Lira osmane qëndroi në qarkullim deri në fund të vitit 1927.
Lira osmane zëvendësoi kurushin si njësinë kryesore të monedhës në Perandorinë Osmane, me kurushin që vazhdonte të qarkullonte si një nënndarje e lirës, me 100 kurush = 1 lira. Vazhdoi të përdoret edhe para, me 40 para = 1 kurush.
Midis 1844 dhe 1881, lira ishte në një standard bimetalik, me ₤1 = 6,61519 gram ar të pastër (afërsisht 9/10 e një Sovrani) = 99,8292 gram argjend të pastër. Në 1881, standardi i arit u miratua dhe vazhdoi deri në vitin 1914. Lufta e Parë Botërore pa që Turqia të largohej efektivisht nga standardi i arit me lira të arit që vlente rreth 9 ₤ në para letre në fillim të viteve 1920.
Midis 1844 dhe 1855, monedhat u prezantuan në prerjet 1p, 5p, 10p, 20p, 1⁄2kr, 1kr, 2kr, 5kr, 10kr, 20kr and ₤1⁄4, ₤1⁄2, ₤1, ₤2 1⁄2 and ₤5. Emërtimet para u goditën në bakër, kurushi në argjend dhe lira në ar. 1p u ndërpre në vitin 1859, me prerjet më të larta të bakrit që pushuan së prodhuari midis 1863 dhe 1879. Në vitin 1899, billon 5p dhe 10p u prezantuan, të ndjekur nga nikeli 5p, 10p, 20p dhe 40p në 1910, vazhduan të preheshin monedha ari. heqja e standardit të arit, madje edhe në vitet 1920, por vlera e tyre e tejkaloi shumë vlerën e prerjeve ekuivalente në monedhën e letrës.
Banka Osmane emetoi për herë të parë monedhën letre Kaime në 1862, në prerjen 200 kr. Shënimet mbanin tekste në turqisht dhe frëngjisht. Kartëmonedhat për 1, 2 ₤ dhe 5 ₤ u prezantuan në 1873. Në vitin 1876, kartëmonedhat më të vogla u prezantuan për 1kr, 5kr, 10kr, 20kr, 50kr dhe 100kr. Në vitin 1908, u prezantuan kartëmonedhat 50 ₤ dhe 100 ₤.
Nga viti 1912, Ministria e Financave lëshonte para letre. Fillimisht, kartëmonedhat u prodhuan në prerjet 5kr and 20kr, ₤1⁄4, ₤1⁄2, ₤1 dhe ₤5, të ndjekura vitin e ardhshëm me 1kr dhe 2 1⁄2kr, ₤2 1⁄2, ₤10, ₤25, ₤50, ₤100 dhe ₤500. Kartmonedha ₤1,000 u prezantuan në vitin 1914. Në vitin 1917, paratë e pullave postare u emetuan në formën e pullave 5p dhe 10p të ngjitura në kartë.
Marine Petrossian
Detare Petrossian (e shkruar edhe si Mariné Petrossian, Մարինե Պետրոսյան; e lindur më 16 gusht 1960) është një poete, eseiste dhe gazetare armene.
Poete
Fillimi i karrierës letrare të Marine Petrossian përkoi me fundin e Bashkimit Sovjetik. Libri i saj i parë u botua në Jerevan në vitin 1993, vetëm dy vjet pasi Armenia, ish - Republikë Sovjetike, u bë e pavarur.
Poezitë e këtij vëllimi u përkthyen në frëngjisht nga Vahe Godel dhe, në vitin 1995, botimet franceze Comp'Act publikuan J'apporterai des pierres (Do sjell gurë ) nga Petrossian. E inkurajuar nga suksesi i librit (një përmbledhje e favorshme, ndër të tjera, u botua në Le Monde ), shtëpia botuese Comp'Act botoi shpejt librin e dytë të Marine Petrossian, Erevan, 2003.
Që atëherë, Petrossian ka botuar edhe katër vëllime poezish në Armeni.
Në vitin 2015, botuesi argjentinas Audisea publikoi Disparó el arma nga Petrossian, i përbërë nga poezi të përkthyera në spanjisht nga Alice Ter-Ghevondian. Prezantimi i librit u zhvillua në Bibliotekën Kombëtare të Argjentinës dhe gazeta e mirënjohur Página/12 ftoi Petrossian për intervistë.
Petrossian ka qenë shkrimtare në vendbanim në Djerassi Artists Residency, Woodside, Kaliforni, si Artiste Laureate e bursave UNESCO-Aschberg (2005); në Q21, MuseumsQuartier Vjenë (2013); si dhe në Qendrën Ndërkombëtare të Arteve Omi, New York City (2015).
Petrossian e vetë-përkthen poezinë e saj në anglisht. Disa nga vetë-përkthimet e saj mund të gjenden në Transcript – kritikat në internet të shkrimit ndërkombëtar të Evropës, ashtu edhe në Deviation, Anthology of Contemporary Armenian Literature ISBN 978-99941-2-188-5978-99941-2-188-5.
Eseiste
Eseja e Petrossian "Antipoezi, ose Kur Poeti nuk Kërkon një Alibi"  ka ngjallur diskutime të forta në qarqet letrare armene. Në këtë ese, Petrossian flet për "antipoezinë" -poezi që nuk duket si poezi dhe sfidon nocionin mbizotërues të poezisë - dhe pohon se ajo është tendenca kryesore në poezinë armene bashkëkohore.
Marine Petrossian  është e njohur kryesisht në Armeni edhe si gazetare. Në periudhën 2007-2009, një periudhë e zhvillimeve të tensionuara politike para dhe pas zgjedhjeve presidenciale armene, ajo drejtoi një kolonë javore në gazetën kryesore të opozitës "Haccanak jamanak" ("Armenian Times"). Esetë e saj për çështjet politike të ditës kishin një numër lexuesish të paparë ndonjëherë dhe e bënë atë një figurë publike në Armeni: shumë programe televizive e ftuan atë për të komentuar mbi çështjet publike. Këto ese më vonë u mblodhën në librin e saj Red Poster (2011). Në vitin 2007, Petrossian mori çmimin "Tigran Hayrapetian" për esenë e saj "Pse lufta nuk vjen në një fund".
Përtej perdes
Përtej perdes, roman me autor Agron Shele. Botuar në Tiranë nga "Marin Barleti", në vitin 2006. Libri ka 84 faqe.
Kozo Arai
(lindur më 24 Tetor 1950) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 47 ndeshje dhe ka shënuar 4 gola.
Inovacioni
Inovacioni është një ide e re, proces ose pajisje efektive. Inovacioni mund të shihet si aplikimi për zgjidhjen më të mirë e cila plotëson kërkesat e reja, apo nevojat ekzistuese të tregut. Kjo realizohet nëpërmjet produkteve, proceseve, shërbimeve, teknologjive, ose ideve më efektive që janë në dispozicion të tregjeve, qeverive dhe shoqërisë.
Shkalla e inovacionit
Rënditja e mëposhtme e dhjetë shteteve më të mira në inovacion për vitin 2015 Indeksi i Inovacionit Bloomberg:
Arben Rrozhani
Arben Rrozhani është gazetar shqiptar në median shqiptare prej shumë vitesh, ka lindur ne Lezhë. Është diplomuar për gjuhë shqipe dhe letërsi në Fakultetin Histori-Filologji në Universitetin e Tiranës. Për disa vite ka drejtuar gazeta kombëtare. Ai është edhe autor i librave me natyrë publicistike.
Liri Beqja
Liri Beqja lindur ne 7.4.1949 dhe rritur ne Tirane. Eshte e martuar dhe ka nje vajze. Profesionii saj eshte Radiotelegrafiste. Ajo ka punuar 25 vjet ne Posten Shqiptare Telegrafiste. Jeton ne Zvicer prej 32 vjetesh.
Jeta
Liri Beqja e ka treguar në poligon mjeshtërinë e saj
“Mjeshtre e madhe” e Republikës 1968, ka barazuar Rekordin Botëror. Edhe sot i mban akoma Dy Rekordet me nga një pike nën Rekordin Botëror per qitje.
Ish kampionia dhe rekordmenia e qitjes, vajza e guximshme dhe e vetmja që godiste me dorën e majtë në Shqipëri,
Liri Beqja, është nderuar me titullin "Ambasadore për Paqen". Në një ceremoni të thjeshtë por shumë mbreslënëse, ish rekordmenia Boterore ne qitje.
Rekord Botëror në qitje në vitin 1968
Mbajtese e Dy Rekordeve Boterore me pushke edhe Sot, te Pa thyeshme,
Meshtre e Merituar
Mjeshtre e madhe, e Akorduar nga Presidenti.i Republikes Bujar Nishani.
Barazoi rekordin botëror në pushkë me 591 pikë në vitin 1968, është nderuar mes kolegësh dhe miqsh, duke marrë me vete drejt Zvicrës ku jeton prej vitesh, shumë emocione njëherësh, por duke justifikuar edhe faktin e një gruaje fisnike dhe të qënit humaniste.
Liri Beqja e ka treguar ne Poligon Mjeshtrinë e Saj “ Mjeshtre madhe” e Republikës
Ne daten 05/03/2018-Presidenti Republikes dekoron zonjën Liri Beqja me Titullin “Mjeshtër i Madh”Liri Beqja, një emër i madh I sportit të qitjes shqiptare.
" Çdo gjë e bëja me ndergjegje, disiplinë e dashuri pa fund për këtë sport. Fillova dhe e mbylla sportin duke gjuajtur me pushkë për të djathtë edhe pse unë isha mëngjarashe. Por si ka thënë heroi ynë kombëtar Skenderbeu: “ Nuk është shpata, por krahu e dora që korrin fitore ”Liri Beqja"
Referenca
https://www.botasot.info/kultura/1148025/liri-beqja-e-ka-treguar-ne-poligon-mjeshterine-e-saj-mjeshtre-e-madhe-e-republikes/
https://shqiptarja.com/lajm/zonjat-e-medha-qe-kane-lindur-ne-muajin-prill
Universiteti Vitrina
Universiteti Vitrina ishte një universitet privat i themeluar në vitin 2004 në Tiranë, Shqipëri, sipas Vendimit të Gjykatës nr: 32.237. Licenca e saj u tërhoq nga qeveria shqiptare në gusht 2014. Universiteti kishte shtatë fakultete, ofronte 41 programe dhe ishte anëtar i Rrjetit të Universiteteve Ballkanike.
Fakultetet
Gjuhët e mësimdhënies në Universitetin Vitrina ishin shqipja, anglishtja dhe gjermanishtja. Programet e studimit janë në përputhje me sistemin e Bolonjës. Kampusi, pranë autostradës Tiranë-Durrës, ishte 20.000 metra katrorë. Ai strehoi Qendrën Formative dhe Profesionale Vitrina me rreth 25 degë dhe shkollën e mesme Vitrina me pesë degë të arsimit profesional dhe një shkollë të mesme me kohë të plotë plus një me kohë të pjesshme.
Sheza e Vogël
është një fshat në Komunën Shezë në Rrethin e Peqinit në Shqipëri.
Myslibozh
Histori
Sipas uebfaqes zyrtare të qytetit, vendbanimi është banuar nga populli para-sllav prej kulturës Lusatiane në brigjet e liqenit në shekullin e 7-të, i cili u shëndrrua në fortesë e sllavëve perëndimorë në shekujt 10-të dhe 11-të.
Sipas uebfaqes, vendi ka qenë vendbanim peshkimi i cili është quajtur Sołtyń. Më vonë e morri emrin gjerman: Soldin.
Kalorësit Hospitaler
parapamje|240px|[[Flamuri dhe stema e Urdhrit Sovran Ushtarak të Maltës|Flamuri i Urdhrit]] Urdhri i Kalorësve të Spitalit të Shën Gjonit të Jeruzalemit (latin: Ordo Fratrum Hospitalis Sancti Ioannis Hierosolymitani), zakonisht e njohur si Knights Hospitaller, ishte një rend ushtarak mesjetar dhe i hershëm modern katolik. Ajo u themelua në Mbretërinë e Jeruzalemit në shekullin e 12-të dhe e kishte selinë atje deri në vitin 1291, më pas u bazua në Kalanë Kolossi në Qipro (1302–1310), ishullin Rodos (1310–1522), Maltë (1530–1798), dhe Shën Petersburg (1799–1801).
Hospitallers u ngritën në fillim të shekullit të 12-të gjatë kulmit të lëvizjes Cluniac, një lëvizje reformiste brenda rendit monastik benediktin që kërkonte të forconte përkushtimin fetar dhe bamirësinë për të varfërit. Më herët në shekullin e 11-të, tregtarët nga Amalfi themeluan një spital në Jeruzalem kushtuar Gjon Pagëzorit për t'u kujdesur për pelegrinët e sëmurë, të varfër ose të plagosur në Tokën e Shenjtë. Blessed Gerard, një vëlla laik i urdhrit benediktin, u bë kreu i tij në vitin 1080. Pas pushtimit të Jeruzalemit në 1099 gjatë Kryqëzatës së Parë, një grup kryqtarësh formuan një urdhër fetar për të mbështetur spitalin. Disa studiues e konsiderojnë urdhrin dhe spitalin Amalfitan si të ndryshëm nga rendi i Gerardit dhe spitali i tij.
Organizata u bë një urdhër fetar ushtarak sipas statutit të saj papal, i ngarkuar me kujdesin dhe mbrojtjen e Tokës së Shenjtë. Pas pushtimit të Tokës së Shenjtë nga forcat islamike, kalorësit operuan nga Rodosi, mbi të cilin ata ishin sovran, dhe më vonë nga Malta, ku ata administruan një shtet vasal nën nënmbretin spanjoll të Siçilisë. Hospitallers ishin një nga grupet më të vogla që kishin kolonizuar pjesë të Amerikës, duke përvetësuar shkurtimisht katër ishuj të Karaibeve në mesin e shekullit të 17-të, të cilët ia dorëzuan Francës në vitet 1660.
Kalorësit u ndanë gjatë Reformës Protestante, kur komanderia e pasur të rendit në Gjermaninë veriore dhe Holandën u bënë protestante dhe u ndanë kryesisht nga trungu kryesor katolik, duke mbetur të ndara edhe sot e kësaj dite; Marrëdhëniet moderne ekumenike midis urdhrave kalorësiakë pasardhës janë miqësore. Urdhri u shtyp në Angli, Danimarkë dhe pjesë të tjera të Evropës veriore dhe u dëmtua më tej nga pushtimi i Maltës nga Napoleoni më 1798, pas së cilës u shpërnda në të gjithë Evropën.
Sot disa organizata vazhdojnë traditën e Hospitaller, veçanërisht urdhrat e njohur reciprokisht të Shën Gjonit, të cilat janë Urdhri Sovran Ushtarak i Maltës, Urdhri më i nderuar i Spitalit të Shën Gjonit, Bailiwick i Brandenburgut i Urdhrit Kalorësirë të Shën Gjonit, Urdhri i Shën Gjonit në Holandë dhe Urdhëri i Shën Gjonit në Suedi.
Niko Kotherja
Niko Kotherja studiues i historisë dhe koleksionist shqiptar. Jeton e punon në Korçë.
Njëzet e dy
Njëzet e dy, roman me autore Fatime Kulli. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2006. Libri ka 208 faqe.
Dhimitër Etoliku II
Dhimitër Etoliku II ( greqisht : Δημήτριος ὁ Αἰτωλικός ) ishte djali i Antigonus II Gonatas dhe Fila që mbretëroi si mbret i Maqedonisë nga dimri i vitit 239 deri në pranverën e 229 para Krishtit.
Biografia
Dhimitri II i përkiste dinastisë Antigonid dhe lindi në vitin 275 para Krishtit. Ai ishte dalluar tashmë gjatë jetës së babait të tij duke mundur Aleksandrin II të Epirit në Derdia dhe duke shpëtuar kështu Maqedoninë (c. 260 BC). Ekziston një mundësi se babai i tij e kishte ngritur tashmë në pozitë të pushtetit të barabartë me të tijin përpara vdekjes së tij. Nëse kjo do të kishte ndodhur, do të ishte në vitin 256 ose 257 para Krishtit.
Në hyrjen e tij, Demetrius u përball me një koalicion armiqsh që përfshinte dy ligat e mëdha. Zakonisht rivalë, Liga Etolike dhe Akease tani u bënë aleatë kundër pushtetit maqedonas. Ai ia doli t'i jepte goditje të rënda këtij koalicioni, duke e hequr Beotinë nga aleanca e tyre. Revolucioni në Epir, i cili zëvendësoi monarkinë me një ligë republikane, e dobësoi rëndë pozitën e tij.
Në vitin 234 para Krishtit, për shkak të një republike federale që zëvendësoi monarkinë në Epir, e cila çoi në ngjarjet e 231 para Krishtit, Dhimitri punësoi  Agronin për ndihmë ushtarake kundër etolëve që përparonin. Mbretëria e tij nuk ishte të kërcënuar nga ilirët Ardiaei, të sunduar nga Agroni, pavarësisht se ata kishin mbledhur forcën më të madhe në historinë e tyre (rreth 231 p.e.s.), por Epirit i duhej një lloj force për t'i penguar.
Në një moment në vitin 230-229 në një vend të panjohur në Maqedoninë veriperëndimore, Dardanët mundën Dhimitrin i cili vdiq në pranverën e ardhshme në moshën shek. 45. Pasardhësi i tij nëntëvjeçar, Filipi V i ardhshëm, u konsiderua shumë i ri për të sunduar nga fisnikëria maqedonase dhe kështu gjysmëkushëriri i Demetrit, Antigonus III Doson, u bë regjent. Vendndodhja e saktë e varrit të Demetrius mbetet e panjohur, por ka të ngjarë në Berea ose Aegae.
Martesa dhe familja
Dhimitri u martua katër herë, megjithëse kronologjia e këtyre martesave është një çështje e diskutueshme.
Informacion në lidhje me jetën e Dhimitrit është nxjerrë kryesisht nga mbishkrimet, siç shkruan vetëm Plutarku për të, në Jeta e Aratusit, dhe Polibi e përmend pak atë.
Bosët
Bosët, roman me autor Shefit Doksani. Botuar në Elbasan nga "Egnatia", në vitin 2006. Libri ka 95 faqe.
Emigrantët (roman )
Emigrantët, roman me autor Dhimitraq Th. Trajani. Botuar në Tiranë, në vitin 1996. Libri ka 161 faqe.
Sigale
Sigale është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Sigale ka një popullsi prej 206 banorë dhe sipërfaqe 5.62 km², me një dendësi prej 37 banor/km².
Koha e dashurisë, rrëfim trikohësh
Koha e dashurisë, rrëfim trikohësh novelë me autor Ismail Kadare. Botuar nga "Onufri" në vitin 2015, faqet e librit 128.
Kalaja e Sofës
Kalaja e Sofës është një monument i trashëgimisë kulturore në Tragjas, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkeologji", i miratuar me numër "Urdhëresë, dt. 08. 01. 1977".
Përshkrim arkitektonik
Kalaja e Sofës gjendet në jugperëndim të fshatit Tragjas i Vjetër, dhe ngrihet mbi një kodër, e cila ngjason me një formacion të pjerët shkëmbor që vazhdon prej juglindjes në veriperëndim. Ajo ka formën e një trapezoidi dhe nga struktura e mureve rrethues dallohet vetëm kulla jugore, me formë katërkëndore dhe përmasa 6.1x3.8 m,ndërsa trashësia e mureve të saj është 1.3 m. Nga ana lindore ruhet një këndi i murit i cili arrin deri në 1 m lartësi. Muret ruhen në gjendje më të qartë në anën jugore, në pjesën e brendshme të rrethimit, ndërsa muret që zgjaten drejt veriperëndimit e verilindjes ruhen në gjendje rrënojë rreth 30 deri në 50 cm mbi sipërfaqen e tokës.
Përshkrim konstruktiv
Muratura e kalasë është e ndërtuar me gurë të vegjël të thyer nga formacionet lokale,lidhur me llaç me mjaftë gëlqere dhe me përmasat e kurtinave 1.55-1.70 m të gjera.
Nga një dhjetor në tjetrin
Nga një dhjetor në tjetrin kronikë, këmbim letrash, përsiatje. Autori Ismail Kadare. Botuar nga "Onufri" në vitin 2015, faqet e librit 240.
Tempulli Padalathri
Legjendat
Sipas legjendave hindu, Singaperumalkovil referohet me fjalën sanskrite Padalathri. Tempulli përmendet te Brahmanda Purana, që tregon se Vishnu iu shfaq si Narasimha të urtit që kryente pendesë në këtë vend pasi vrau mbretin demon Hiranyakasipu. Hiranyakasipu ishte duke shqetësuar Devat pasi ai mori një bekim nga Brahma që asnjë njeri nuk mund ta vriste atë. Djali i tij Prahlada ishte një besimtar i flaktë i Vishnut, gjë që Hiranyakasipu e shkurajonte. Ai u përpo gjithashtu ta vriste Prahaladin me mënyra të ndryshme, por u shpëtua nga hiri hyjnor i Vishnut si avatari i Narasimhas dhe i shfaqur nga një kolonë. Narasimha ishte një formë njerëzore me fytyrë luani e Vishnut dhe vrau Hiranyakasipun gjatë një mbrëmjeje në një portë, që nuk ishte as tokë as ajër. Inati i tij nuk u shua as pas vrasjes së mbretit demon, por Prahaladi këndoi dhe iu lut Narasimhas ta qetësonte, që ai pranoi ta bënte. Ai besohet gjithashtu se e qetësoi inatin e tij duke u larë në depozitën e tempullit në këtë vend. Uji besohet se u bë i kuq pas ngjarjes.
Historia
Singaperumalkovili fillimisht quhej me emra të ndryshëm si Azhwar Narasingadevar dhe Narsinga Vinnagar Azhwar. Tempulli zanafillor besohet se u ndërtuar në Arkitekturën e skalitur në shkëmb nga sunduesit Pallava, që ndërtuan tempujt shpellorë të një stili të ngjashëm në zonë. Mbishkrimet në muret e tempullit janë nga mbretëria Chola gjatë shekujve të X-XI. Mbishkrimet janë bërë në gjuhën tamile ose në shkrimin e vjetër tamil që tregojnë dhurime toke, fenerësh dhe banesash për tempullin. Mbishkrimi më i vjetër i përket periudhës së mbretërimit të Raja Raja Cholas (985-1016), perandori më i famshëm Chola nga Thanjavuri në 990 që tregon një dhurim prej 26 delesh për ndriçimin e tempullit. Një tjetër mbishkrim nga faltorja Andal është dëmtuar, por tregon dhurimin e një individi për hyjninë kryesuese. Mbishkrimi i tretë është i dëmtuar, me gjasa nga shekulli i XI që paraqet dhurime për tempullin.
Arkitektura
Tempulli është ndërtuar në Arkitekturën e skalitur në shkëmb, zë rreth 0.61 hektarë dhe ka dy rrethime. Është i vendosur në Singaperumalkoil, një rrethin e vendosur 45 km nga Chennai, kryeqyteti i shtetit indian Tamil Nadu. Hyjnia kryesuese e bujtur në shenjtëroren shpellore është një statujë e skalitur në shkëmb, në pozicion të ulur me këmbën e tij të djathtë të përthyer dhe këmbën e majtë të varur. Narasimha ka katër krahë me dy duartë e krejit që mbajnë guackën e kërmillit të detit dhe çakran, ndërsa dy duartë e poshtme që paraqesin Abaya Mudran dhe Uru hastan (duke qëndruar mbi gjunjët e tij). Ugra Narasimha paraqitet me një sy të tretë në ballin e tij, që zakonisht është një karakteristikë e tempujve të Shivës. Shenjtorja është e ruajtur nga dy statuja dvarapala, nga një në secilin krahë. Faltorja e bashkëshortes së tij, Ahobilavallit gjendet në rrethimin e dytë, që besohet se është një shtim i mëvonshëm. Në të djathtë të shenjtërores ndodhet një faltore për Andalin. Ndërsa dy faltoret për Ahobilavallin dhe Andalin kanë rrethime ndryshe nga faltorja e Narasimharit. Faltorja e Garudës e drejtuar nga Narasimhari, kalërimi shqiponjë i Vishnut, gjendet në aksin e faltores qendrore. Faltorja qendrore arrihet nëpërmjet mahamandapas, salla e adhurimit dhe një ardha mandapa e ngushtë. Shtylla e flamurit gjendet mbrapa faltores së Garudës, në aksin e faltores qendrore dhe kullës së portikut. Në të dy krahët e sallës së adhurimit ka imazhe të azhwarëve dhe faltorja e Ahobilavallit gjendet në rrethimin e dytë. Vimana, kulla me çati mbi shenjtërore, ka imazhe prej stukoje të avatarëve të ndryshëm të Vishnut. Në kompleks ka gjithashtu faltore të veçanta për Lakshmi Narasimhan, Ramanujan, Manavala Mamunigalin dhe Vishwaksenan.
Praktikat adhuruese dhe festat
Tempulli ndjek traditën e sektit vaishnavit Thenkalai bazuar mbi traditën agamike Vaikasana. Tempull qëndron i hapur nga ora 6:30 e mëngjesit deri në orën 12 të mesditës dhe nga ora 4:00 pasdite deri në orën 8:30 të mbrëmjes. Priftërinjtë e tempullit i kryejnë ritualet puxha gjatë festave dhe mbi një bazë ditore. Si në tempujt e tjerë të Vishnut në Tamil Nadu, priftërinjtë i përkasin nënkastës brahmine të bashkësisë Vaishnavaite. Ritualet e tempullit kryhen katër herë në ditë: Ushathkalami në orën 8 të mëngjesit, Kalasanthi në orën 10:00 po të mëngjesit, Sayarakshai në orën 5:00 pasdite dhe Ardha Jamami në orën 8:00 të mbrëmjes. Çdo ritual ka tre faza: alangarami (dekorimi), neivethanami (ofrimi i ushqimit) dhe deepa aradanai (tundja e fenerëve) si për Narasimharin ashtu dhe për bashkëshorten e tij Ahobilavalli. Në tempull zhvillohen gjithashtu rituale javore, dy-javore dhe mujore. Në tempull zhvillohen festa të ndryshme, ku më të shquarat prej tyre janë Chittirai Brahmotsavami gjatë muajve prill–maj, Narasimha Jayanthi, Pavithra Utsavami gjatë Aanit (qershor–korrik) dhe festa e pluskimit Maasi gjatë muajve shkurt–mars. Gjatë Aani Brahmotsavamit, karroja tempullore që bujt hyjnitë festive të Narasimharit dhe Ahobilavallit shëtitet përreth rrugëve të Singaperumalkoilit. Gjatë festës së pluskimit në shkurt-mars, hyjnitë kryesuese çohen në lundrim përreth depozitës ujëmbledhëse të tempullit. Në tempull zhvillohen festa pothuajse çdo muaj. Tempulli mirëmbahet dhe administrohet nga Bordi i Besimt Hindu dhe Përkrahjes së Qeverisë së Tamil Nadusë.
Trashi
është një fshat në Komunën Shezë në Rrethin e Peqinit në Shqipëri.
Mugron
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Mugron (Shqip: Mugrani) është një komunë në departamentin Landes në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.
Kurenai Yūhi
Kurenai Sarutobi (猿飛紅, Sarutobi Kurenai, neé Yūhi 夕日) është personazh fiktiv në anime dhe manga Naruto. Ajo shërbeu si udhëheqëse-jōnin e Skuadrës 8 dhe gruaja e Asumës, ku më vonë lindi një vajzë me emrin Mirai.
Pjesa e Parë
Ajo takoi Asumën gjatë ceremonisë së hyrjes në akademi në moshën 9 vjeç. Në anime shfaqet se ajo u vendos në të njëjtën skuadër me Asumën dhe Raidō Namiashi. Ajo u bë chūnin në moshën 13 vjeç dhe u bë jōnin para se të filloj seria. Kurenai ishte një nga ninxhat që morrën pjesë gjatë sulmit të Nëntë Bishtit.
Rreth dymbëdhjetë vjet pas Sulmit të Nëntë Bishtit, duke parë se shoku i saj i klasës bie në vetëpërmbajtje më të thellë nga humbja e Obito Uchiha dhe Rin Nohara, Kurenai së bashku me Might Guy dhe Asuma vendosën të flasin me Hokage e Tretë, duke shprehur mosmiratimin e tyre të Kakashit duke qenë në Anbu me hidhërim të tillë dhe në vend të kësaj sugjeroi që ai të rivendoset si një mësues jōnin në shpresën e kthimit të mirësisë së Kakashit.
Në një moment në kohë, Kurenai vizitoi pronën e Hyūga dhe mori Hinatën në ngarkim të saj. Ajo e pyeti Hiazin nëse ai ishte i sigurt për vendimin e tij për të pasur vajzën e tij të bashkuar me forcat e rregullta, ai menjëherë e hodhi poshtë atë duke deklaruar se klani Hyūga nuk kishte vend për të dobëtit.
Gjatë tentativës së Orochimarus për ta shkatërruar Fshatin e Gjethes, Kurenai ndihmoi ninxhave kundër ninxhave të Rërës dhe Zërit. Ajo më vonë shfaqet në varrimin e Hokages së Tretë.
Më tej në betejë, Itachi aktivizoi Mangekyō Sharingan, duke çuar Kurenai dhe Asuma për të mbyllur sytë mbi direktivat e Kakashit, por kjo i fundit është prekur nga Tsukuyomi i Itachi. Kur Itachi i udhëzoi Kisame për t'i vrarë ata, sepse ata dinin shumë për organizimin e tyre, Guy arriti dhe e kapi sulmin e Kisame. Më pas, ajo është e ngarkuar me marrjen e Kakashit në spital, ndërsa kundërshtarët e tyre, duke mos dashur të fillojnë një luftë, ikën.
Hani i vdekjes
Hani i vdekjes, roman me autor Artur Koçi. Botuar në Elbasan nga "Silver", në vitin 2006. Libri ka 251 faqe.
Kurenai Yūhi
Pjesa e Dytë
Gjatë misionit të Asumë për t'i kapur dy njerëz së Akatsuki, së pari Asuma vëzhgon një apartament para se ta lëvizte, më vonë zbulohet se kjo ishte apartamenti i Kurenais. Ajo ndjen diçka, por kur u kthye për të parë dritaren, Asuma dhe ekipi i tij ishin zhdukur tashmë. Duke u kthyer për t'i ujitur lulet që i janë dhënë asaj nga Asuma, një prej petals bie, dhe ajo ka një parandjenjës.
Kur Shikamaru u kthye nga misioni, ai ishte ai që thyen lajmin e zymtë të Asumës. Kurenai ndezur në shok dhe pastaj u rrëzua në gjunjë të saj e shkatërruar. Gjatë funeralit të Asumës, Kurenai vuri lule në varrin e tij. Pasi skuadra e Asumës u hakmorrën për vdekjen e mësuesit të tyre, Shikamaru e gjeti atë në varrin e Asumës. Kurenai e pyeti nëse ai do të ishte i vetmuar tani që partneri i tij shōgi ishte zhdukur. Shikamaru deklaroi se Asuma i mësoi atij gjëra të rëndësishme dhe të hidhura, dhe se ai gjithmonë e kishte zhdukur përgjegjësinë dhe duke qarë kur ishte i ri, sepse Asuma ishte aty për ta mbrojtur atë. Shikamaru vuri në dukje se Asuma ishte adoleshenti më i freskët që ai e njihte, dhe ai i tha Kurenais, kur ajo kishte foshnjën e saj, do të ishte rradha e tij të bëhej një i rritur mirë dhe ta mbronte atë fëmijë.
Një ditë Shikamaru e mori Naruton - për ta ndihmuar atë në lidhje me vdekjen e Jiraiya - në spital ku Kurenai po largohej dhe shpjegoi shtatzëninë e saj Narutos (sepse Naruto besonte se ajo ishte bërë e trashë). Kurenai këmbënguli për Shikamaru që nuk kishte nevojë të kontrollonte mbi të çdo herë që ajo shkoi në spital, por Shikamaru tha se nuk mund ta ndihmonte, pasi Asuma i tha atij të vëzhgonte mbi të dhe fëmijën.
Gjatë sulmit të Pain në Fshatin e Gjethes, Kurenai e pyeti Shikamaru se çfarë po ndodhte. Më pas ai i tregoi asaj se si nuk mund të përballonte Asuma nëse diçka i ndodhte asaj dhe fëmijës dhe e këshilloi atë të shkonte në qendrën e evakuimit përmes kalimit nëntokësor. Ajo u pa, pastaj, duke shkuar në qendrën e evakuimit që binte në përputhje me shumë njerëz të tjerë.
Aftësitë
Si një jōnin, Kurenai është një kunoichi mjaft e aftë. Pavarësisht se ishte e re në renditjen në atë kohë, Kakashi ia besoi asaj dhe Asumës të përballet me anëtarët e Akatsuki, Itachi Uchiha dhe Kisame Hoshigaki.
Një përdoruese e iluzionit, ajo konsiderohet përdoruesja më e madhe e fshatit, aftësitë e të cilit thuhet se i bëjnë ballë atyre të Itachi. Të aftë për të dalluar të vërtetën në një armiq të menjëhershëm dhe të gjallë në një vend përtej iluzionit, shumica e teknikave të saj fokusohen rreth luleve; kryesisht duke përdorur pemë të mëdha për të lidhur kundërshtarët, si dhe petale lulesh për qëllime të ndryshme. Ajo është në gjendje që në të njëjtën kohë të ndikojë kundërshtarët e shumëfishtë me genjutsu e saj, dhe, në anime, të kthejë efektet e iluzionit mbi përdoruesin. Itachi, një mjeshtër i iluzionit vetë, madje ka lavdëruar aftësitë e saj.
Misionet e kompletuara
Kurenai ka kompletuar gjithsej 697 misione; 152 misione të rangut D, 158 të rangut C, 235 të rangut B, 138 të rangur A dhe 14 të rangut S.
Dublimi
Në japonisht, Kurenai dublohet nga Rumi Ochiai dhe Megumi Han (si fëmijë). Në anglisht ajo dublohet nga Saffron Hendersson (Ep.3 ku më vonë u rivendos me Mary Elizabeth McGlynn).
Xhemal pashë Zogolli
parapamje|Xhemal pashë Zogolli Xhemal pashë Zogolli (Burgajet, 1860 - 11 tetor 1904 ose 1911) ka qenë kajmekam Matit në kohën e Perandorisë Osmane. I biri i tij, Ahmeti do të bëhej mbret i Shqipërisë. Më 1932 u botua një përmbledhje me këngë patriotike e titulluar Xhemal Pashë Zogu dhe patriotizma dibrane punuar nga Hajdar Gjeloshi.
Biografia
U lind në kështjellën e Burgajetit, i biri Xhelal pashë Zogollit dhe Ruhije hanëmit, e bija e Zyhdi bej Alltunit. Nga lisi i gjakut rrjedhte nga oxhaku i bejlerëve të Matit, të njohur prej 2-3 shekujsh si bajraktarë të fiseve të atjeshme dhe, prej 2 shekujsh, edhe si kajmekamë të trashëguar si mëkëmbës vendorë të sanxhakbeut të Ohrit dhe pas 1840 të valiut të Shkodrës. Nga e ëma, ishte nip i një familjeje të fuqishme feudale që qendrën tradicionale të pushtetit e kishin në qytezën e Kavajës.
Qe djali i tretë i çiftit, pas Rizait dhe Ziait, u edukua me mësues privatë dhe pasoi në postin e kajmekamit të Matit pas vdekjes së vëllait të madh.
Në mbledhjen e mbajtur në Kuvendin e Dibrës më 1880, Xhemal Pasha mbajti një qëndrim centralist dhe besnikëri ndaj Portës, duke qenë kundër përpjekjes për autonomi të vilajeteve shqiptare.
Kalaja e Treportit dhe muri antik
Kalaja e Treportit dhe muri antik është një monument i trashëgimisë kulturore në Zvërnec, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkeologji", i miratuar me numër "Nr. 1886 Dt. 10.06.1973".
Shpellat Karla
Shpellat Karla ose Karle ose qelat Karla janë një kompleks faltoresh të lashta budiste në Indi në shpella shkëmbore që gjenden në Karli pranë Lonavala-s në shtetin e Maharashtras. Faltoret u zhvilluan përgjatë një periudhe nga shekulli i II p.e.s. deri në shekullin e V të e.s.. Faltoret më të vjetra të shpellave besohet se i përkasin vitit 160 p.e.s., duke u ngritur në një rrugë të rëndësishme tregtare të lashtësisë, që shkonte nga Deti arabik në rajonin e Dekanit. Vendndodhja e Karlas në Maharashtra e vendos atë në një rajon që shënon ndarjen mes Indisë veriore dhe asaj jugore. Budistët, duke u identifikuar me tregëtinë dhe punishtet prodhuese nëpërmjet asocimit të hershëm me tregëtarët, u prirën ti vendosnin manastiret e tyre në formacionet natyrore gjeografike pranë rrugëve të rëndësishme tregëtare për të ofruar strehim për tregëtarët udhëtues. Sot, kompleksi shpellor është një monument nën mbrojtjen e Archaeological Survey of India.
Përkatësia
Shpellat janë asociuar historikisht me sektin Mahāsāṃghika të Budizmit dhe më vonë me Hinduizmin, i cili kishte një popullaritet të madh në këtë rajon të Indisë, ashtu si dhe një patronazh të pasur. Shpellat përmbajnë një manastir budist që daton nga shek. i II p.e.s.. Manastiri kishte dikur dy shtylla madhështor 15 metra të larta. Tashmë vetëm një nga to ka mbetur dhe hapësira e mbetur është e zënë nga një tempull kushtuar perëndeshës Ekveera, e cila adhurohej në mënyrë të veçantë nga komuniteti Koli i Bomberit.
Arkitektura
Kompleksi shpellor Karla është ndërtuar në faqen shkëmbore të një kodre rreth 60 km nga Pune, me dritare të mëdha të skalitura në shkëmb për të ndriçuar brendësinë e shpellës. Shpellat besohet se janë disa nga mijëra shpellat e gërmuara në kodrat Sahyadri në fillim të mijëvjeçarit të I të e.s.. Shpella kryesore ka një chaitya (ose holl lutjesh) të madhe me skalitje të ndërlikuara, që daton që nga shekulli i I p.e.s.. Kjo është mes chaityave më të mëdha shkëmbore të Indisë, duke qenë 45 m e gjatë dhe mbi 14 m e lartë. Holli ka skulptura femërore dhe mashkullore, ashtu si dhe kafshë si luanët dhe elefantët. Brenda kompleksit gjendet një numër i madh chaityash të tjera të skalitura, ashtu si dhe viharash, ose vendbanime shpellore për murgjit budist. Një veçanti e shquar e këtyre shpellave është hyrja me hark dhe inteririori me kupolë. Façata e jashtme ka hollësi të ndërlikuara të skalitura në të në imitim të drurit. Motivi qendror ësthë një hark i madh në formë paktoi. Gjendet një shtyllë e Ashoka-s në pjesën ballore, me një façatëtë të mbyllur prej guri dhe torana në mes.
Jeremy Thorpen
John Jeremy Thorpe (29 prill 1929 – 4 dhjetor 2014) ishte politikanë britanez i cili ishte lider i partisë liberale. Jeremy lindi në South Kensington, Londër më 29 prill 1929. Babai i tij ishte John Henry Thorpe dhe nëna e tij ishte Ursula, née Norton-Griffiths. Ai vdiq më 4 dhjetor 2014. Ai u varros në St Margaret's, Westminster më 17 dhjetor, përcjellsit i të vdekurit ishin pesë pasardhësit e tij të partisë: Steel, Paddy Ashdown, Charles Kennedy, Menzies Campbell dhe Nick Clegg.
Nobuo Kawakami
(lindur më 4 Tetor 1947) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 41 ndeshje.
Vite të paharruara
Vite të paharruara, roman me autore Pavlina Kristo. Botuar në Korçë nga "Alfa Press", në vitin 2004. Libri ka 198 faqe.
Ons-en-Bray
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
La Roquette-sur-Siagne
La Roquette-sur-Siagne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Roquette-sur-Siagne ka një popullsi prej 5381 banorë dhe sipërfaqe 6.31 km², me një dendësi prej 853 banor/km².
Fjalori Enciklopedik i Kosovës
Fjalori Enciklopedik i Kosovës është një vepër në dy vëllime: Vëllimi 1 (A - K) dhe Vëllimi 2 (L - ZH), përgatitur dhe botuar nga Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës, në Prishtinë, në vitin 2018. Ky fjalor enciklopedik paraqet veprën e parë të këtij lloji të botuar në Kosovë. Vepra ka 1,818 faqe, me rreth 6,000 zëra, dhe është produkt i hartuar nga një ekip prej 26 redaktorësh dhe 506 autorësh.
ISBN
ISBN 978-9951-615-26-6, ISBN 978-9951-615-84-6, ISBN 9951615848, ISBN 9789951615853, ISBN 9951615856, ISBN 9789951615860, ISBN 9951615864. KDU811.18'374, COBISS.KS-ID 387551495
UEFA Liga e Kampionëve 2015-16 faza kualifikuese dhe raundi play-off
UEFA Liga e Kampionëve 2015-16 faza kualifikuese dhe raundi play-off filloj më 30 qershor dhe mbaroj më 25 gusht 2015. Gjithsej 56 ekipe konkuruan në fazën kualifikuese dhe në raundin play-off për të përcaktuar 10 nga 32 vendet e fazës së grupeve në UEFA Liga e Kampionëve 2015-16.
Shorti
Gjithsej tetë ekipe luajtën në raundin e parë kualifikues. Shorti u mbajt më 22 qershor 2015.
Ndeshjet
Ndeshjet e para u luajtën më 30 qershor dhe 1 korrik, dhe ndeshjete e dyta u luajtën më 7 korrik 2015. <section begin=firstroundmatch />
Ndeshja e parë
<div id="B36 Tórshavn v The New Saints">
Ndeshja e dytë
Lincoln Red Imps fitoi me rezultat të përgjithshëm 2–1 .
<div id="The New Saints v B36 Tórshavn"> The New Saints fitoi me rezultat të përgjithshëm 6–2 .
Pyunik fitoi me rezultat të përgjithshëm 4–2 .
Shorti
Gjithsej 34 ekipe luajtën në raundin e dytë kualifikues: 30 ekipe të cilat hynë në këtë raund, dhe katër ekipet fituese të raundit të parë kualifikues. Shorti u mbajt më 22 qershor 2015.
Ndeshjet
Ndeshjet e para u luajtën më 14 dhe 15 korrik, dhe ndeshjete e dyta u luajtën më 21 dhe 22 korrik 2015. <section begin=secondroundmatch />
Renditja e ndeshjeve të anulluara pas shortit fillestar. <section end=secondroundmatch />
Ndeshja e parë
<div id="Trencín v Steaua Bucure?ti">
<div id="Malmö FF v Žalgiris Vilnius">
Ndeshja e dytë
''Partizan fitoj me rez. të përgj. 3–0.''
''Molde fitoj me rez. të përgj. 5–1.''
''Milsami Orhei fitoj me rez. të përgj. 3–1.''
''HJK fitoj me rez. të përgj. 4–1.''
Maccabi Tel Aviv won 6–3.
''Rez. i përgj. 1–1. APOEL fitoj me një gol të shënuar si mysafir.''
''Midtjylland fitoj me rez. të përgj. 3–0.''
<div id="Žalgiris Vilnius v Malmö FF"> ''Malmö FF fitoj me rez. të përgj. 1–0.''
<div id="Crusaders v Skënderbeu Korçë"> ''Skënderbeu Korçë fitoj me rez. të përgj. 6–4.''
''Astana fitoj me rez. të përgj. 3–2.''
''Dinamo Zagreb fitoj me rez. të përgj. 4–1.''
<div id="Steaua Bucure?ti v Trencín"> ''Steaua Bucure?ti fitoj me rez. të përgj. 4–3.''
''Videoton fitoj me rez. të përgj. 2–1.''
''Qarabag fitoj me rez. të përgj. 1–0.''
''Lech Poznan fitoj me rez. të përgj. 3–0.''
''BATE Borisov fitoj me rez. të përgj. 2–1.''
''Celtic fitoj me rez. të përgj. 6–1.''
Xhelal pashë Zogolli
thumb|240px|right|Xhelal Pasha Zogolli Xhelal pashë Zogolli ka qenë kajmekam i Matit në kohën e Perandorisë Osmane, babai i Xhemal pashë Zogollit dhe gjyshi i Mbretit Zogu I.