cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deti i Vdekur
Nga ana tjetër, kripa e pranishme në këtë vend vjen nga shkëmbinjtë, të cilët janë të përbërë kryesisht nga kripa, që nuk ndryshojnë shumë nga minierat e kripës që janë gjetur në Gjermani. Shiu, i cili gjithmonë ka një komponent pak acid për shkak të substancave që gjenden në atmosferë, arrin tek shkëmbinjtë dhe i gërryen pak. Kjo nxjerr kripën, duke ndihmuar në rritjen e prezencës të saj në ujë.
Një nga kuriozitetet më të pabesueshme të Detit të Vdekur është se ai ndodhet rreth 420 metra në nivelin e detit. Ky është përcaktuar si një depresion natyror. Nëse do të ishte i mundur që ta lidhje me një det tjetër, pas disa qindra vjetësh do të shkaktohej përmbytja e shumë qyteteve rreth kësaj zone.
Uji është kaq i kripur saqë po të pihet, mund të jetë vdekjeprurës. Nëse ju keni  pirë ujë deti për shkak se nuk keni ditur të notoni, është e nevojshme që të pini 4 herë më shumë ujë normal, për të ekuilibruar prezencën e kripës në gjak. Këtu duhet të pinë 40 herë më shumë  ujë. Kështu që është shumë e vështirë të konsumohet kaq shumë ujë. Nëse keni pirë 100 gram ujë deti normal, do ju duhen 4 litra ujë i ëmbël për të arritur ekuilibrin. Llogariteni se sa shumë ujë do ju duhej po të pinit nga Deti i Vdekur. Është e frikshme dhe vdekjeprurëse.
Sipas traditës islamike, Deti i Vdekur është vendi i Sodomës, qyteti që guxoi të fyejë Zotin. Për këtë arsye, Zoti lëshoi një shi squfuri, deri sa u formua Deti i Vdekur. I vetmi që arriti të shpëtonte ishte profeti Lot, që shpërndante fjalën e Zotit. Gruaja nuk e besonte dhe ajo u kthye në statujë kripe.
Deti i Vdekur, në krahasim me disa vite me parë, është duke u zhdukur. Sidomos këto 50 vitet e fundit pamja e tij ka ndryshuar shumë dhe ka lidhje me ngrohjen globale. Izraeli dhe Jordania po përpiqen që të çojnë aty ujin e Detit të Kuq,që gjendet pranë, por deri më tani ky duket një projekt i largët.
2 qershor 2017 (gazeta-Shqip.com) fakte per kete vend:
Lidhje te jashtme:
Qyteti ku banoi Luti përmendet si qyteti i Sodomit në Dhiatën e Vjetër. Duke qenë i vendosur në veri të Detit të Kuq, ky komunitet duket se është shkatërruar në përputhje me përshkrimin e bërë në Kuran. Studimet arkeologjike tregojnë se qyteti qe vendosur në zonën e Detit të Vdekur, i cili shtrihet përgjatë kufirit të Jordanisë me territoret e pushtuara të Palestinës.
Sipas traditës islamike, Deti i Vdekur është vendi i Sodomës, qyteti që guxoi të fyejë Zotin. Për këtë arsye, Zoti lëshoi një shi squfuri, deri sa u formua Deti i Vdekur. I vetmi që arriti të shpëtonte ishte profeti Lut, që shpërndante fjalën e Zotit. Gruaja nuk e besonte dhe ajo u kthye në statujë kripe.
Uji i detit të Vdekur kryesisht është i nxehtë, dhe nxemja e tij nuk është e nevojshme. Për shkak se uji është shume i kripur e ka dendësinë te madhe. Në 35 metrat e sipërme kripesia është 30 – 40 % dhe temperature arrijnë 19 -37 gradë celsius. Në këtë gjendje nuk është e mundur futja në ujë deri në qafë, sepse trupi i njeriut ngrihet mbi ujë porsa hyn në ujë në lartësinë e gjoksit, kështu që notimi është pothuajse i pamundur përshkak se trupi qëndron në sipërfaqe. Kujdesi duhet të jetë i lartë që ndonje pike uji mos të depërtoje në sy, sepse është e domosdoshme shpëlarja me ujë të zakonshëm, - deti është aq i kripur sa që është e pamundur hapja e syve.
Për shkak të kripesise uji i Detit të Vdekur është shumë i shërueshëm. Pas daljes nga uji trupi mbetet i mbuluar me një shtresë të trashë të kripës, e cila me kalimin e kohës vepron në lëkurë. Në fund të detit është edhe shtresa e baltës më të cilën njerzit bëjnë lyerjen e trupit për shëndet më të mirë.Me qene se ky det ka shume kripe qfare do lloj peshe te këtë një njeri ai qendron mbi ate lloj uji. Sipas fese islame thuhet se zoti ka denuar njerezit dhe ka derguar shi me kripe, kurse sipas shkences ky det ka shume kripe per shkak te shkembinjve. Ka dhe shume pretendime tjera rreth ketij deti misterioz.
255 p.e.s.
Mbi vitin 255 p.e.s..
Olipiadë
Olimpiadë
254 p.e.s.
Mbi vitin 254 p.e.s..
Leminoti
është një fshat në Rrethin e Korçës në Shqipëri.
Diskografia e Eagles
Diskografia e grupit rok amerikan ,Eagles përmban 7 studio albume, 2 live albume, 9 compilation albume dhe 29 njëshe (singles), të lëshuara midis 1972 dhe  2007.
Rose Marie
Rose Marie Mazzetta lindi më 1923 në New York City, New York. Është një aktor dhe komedian.
Dritat e Italisë
Dritat e Italisë është një libër me tregime i shkrimtarit Faruk Myrtaj.
Siksti IV
Papa Siksti IV (Francesco della Rovere, 21 korrik 1414, Pecorile - v. 12 gusht 1484, Romë) ishte papa i 212 i Kishës Katolike. Patron i rëndësishëm i artit të Rilindjes me programet e tij të ndërtimit në Romë, shërbeu si papë nga 9 gushti 1471 dhe deri më 12 gusht 1484. Paraardhës i tij ishte papa Pali II, ndërsa pasardhësi papa Inoçenti VIII.
Kitara shtatë-telëshe
Kitara shtatë-telëshe është kitarë me shtatë tela në vend të së zakonshmes me gjashtë. Telat ekstra zakonisht shtohen për të zgjeruar shtrirjen e basit në kitarat moderne gjashtë-telëshe. Disa lloje të kitareve shtatë-telëshe janë specifikisht të lidhura me kultura të caktuara (p.sh. kitara ruse dhe braziliane). Akordimi standard i kitarës shtatë-telëshe është BEADGbe.
Kitarat elektrike shtatë telëshe zakonisht përdoren në zhanre të caktuara të muzikës, si metal, jazz, dhe rock. Artistët si Born of Osiris, Chelsea Grin, Fear Factory, Steve Vai, Scribe, Dream Theater, Animals as Leaders, Trivium, Korn, Deftones, Suicide Silence, Behemoth, Periphery, Nevermore, TesseracT, Textures dhe Mucc kanë eksperimentuar me kitara shtatë-telëshe në muzikën e tyre. Kitaristët e jazz-it si George Van Eps, Bucky Pizzarelli, Howard Alden, Ron Eschete, Chance Russell, dhe Lenny Breau gjithashtu përdorin shtatë tela.
Kallauzlija
Me këtë emër gjenden këto vendbanime :
253 p.e.s.
Mbi vitin 253 p.e.s..
Mësuesi (revistë)
Revista Mësuesi është botim i përdyjavshëm i Ministris së Arsimit dhe Shkencës.
Berzanë
Berzana është një fshat në komunën Zejmen në rrethin e Lezhës të Shqipërisë.
Novosela
është një fshat në Rrethin e Korçës në Shqipëri.
Islami në Japoni
thumb|Xhamia Tokyo Camii në stilin [[Perandoria Osmane|Osmanë]] thumb|Xhamia në [[Tokio]] Duke krahasuar me vendet tjera të botës, në Japoni islami ka depërtuar në kohët e fundit. Nuk ekzistojnë argumente të qarta për atë se islami në Japoni erdhi me anë të çfarëdo lloj propagande, përveç atyre rasteve individuale ku japonezët individualisht kontaktuan me myslimanët e vendeve tjera, por jo para vitit 1868.
Japonia dhe Islami
Nën ndikimin e Perëndimit, japonezët në shekullin 19 filluan të njoftohen me islamin. Në të njëjtën periudhë biografia e Muhammedit s.a.v.s. është përkthyer në gjuhën japoneze. Kjo ndihmoi që islami të plasohet në qarqet intelektuale të Japonisë, por vetëm si pjesë e shkencës dhe pjesë e historisë dhe e kulturës. Kontakti tjetër i rëndësishëm është realizuar në vitin 1890 kur Osmanët dërguan një anije në Japoni për të vendosur lidhje diplomatike në mes dy kulturave. Gjatë kthimit për në shtëpi, anija e quajtur Ertugol ishte fundosur, ku kishin humbur jetën 540 persona.
Rrethimi i tretë i Krujës
Rrethimi i tretë i Krujës nga Perandoria Osmane ka ndodhur në 1467 në Krujë në Shqipëri.
Kantoni Geispolsheim
Përbërja aktuale
Kantoni Geispolsheim aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Islami në Japoni
Japonia dhe Islami
Supozohet se myslimanët e parë japonez ishin Mitsutaro Takaoka, i cili islamin e kishte pranuar në vitin 1909, dhe pasi që e kishte kryer haxhin në Mekke e morri emrin Omar Yamaoka, pastaj Bumpachiro Ariga i cili në të njëjtën periudhë udhëtoi për në Indi për shkak të tregtisë, dhe kaloi në islam nga ndikimi i myslimanëve lokalë pas së cilës e morri emrin Ahmed Ariga. Megjithatë, studimet e fundit zbuluan se edhe një japonez me emrin Torajiro Yamada ishte njëri ndër myslimanët e parë japonezë i cili e kishte vizituar Turqinë, për të shprehur keqardhje për fatkeqësinë e cila kishte goditur anijen Ertugul. Atje e kishte pranuar islamin dhe e morri emrin Abdul Halil, dhe sigurisht se pastaj ka udhëtuar për në Mekke.
Rrethimi i tretë i Krujës
Disa muaj pas dështimit të dytë të rrethimit, Mehmeti II udhëhoqi një ushtri për në Shqipëri në 1467. Skënderbeu për herë të parë sulmoi Mehmedin në luginën e lumit Shkumbin në mënyrë që fitojë kohë për të tërhequr në male popullatën civile. Pastaj ai u tërhoq dhe Kruja ishte e rrethuar për herë të tretë, por me shkallë shumë më të lartë të organizimit. Ndërsa kontigjent i trupave mbajti qytetin dhe forcat e saj u mbështetën nga poshtë, ushtritë osmane erdhën nga Bosnja, Serbia, Maqedonia, Kosova, dhe Greqia me qëllim për mbajtjen e vendit të rrethuar, duke ngushtuar rrugët e furnizimit të Skënderbeut dhe ti kufizojnë lëvizjen e tij. Kruja u mbajt, dhe rezistenca e vendosur, detyruan Mehmedin të thyhet jashtë rrethimit.
Islami në Japoni
Japonia dhe Islami
Bashkësia islame nuk u formua para ardhjes së refugjatëve nga Turkmenistani, Uzbekistani, Taxhikistani, Kirgistani, dhe Kozakëve e turko-tatarëve të cilët me qindra të tillë erdhën nga Azia qendrore dhe Rusia në fillim të revolucionit Bolshevik. Myslimanët të cilët fituan azil në Japoni, u vendosën në disa qytete të mëdha dhe filluan të formojnë bashkësi të vogla islame. Një numër i japonezëve e pranuan islamin duke kontaktuar me ata. thumb|left|200px|Xhamia Kobe Me formimin e këtyre bashkësive të vogla islame, janë ndërtuar edhe disa xhami, prej të cilave më e njohura prej tyre është xhamia Kobe e cila ishte ndërtuar në vitin 1935 (xhamia e vetme e vjetër në Japoni), pastaj xhamia e Tokios e ndërtuar në vitin 1938. Këtu duhet përmendur faktin se një numër i vogël i myslimanëve japonez morën pjesë në ndërtimin e këtyre xhamive, dhe se kurrë asnjë imam nuk ishte me origjinë japoneze.
Gjatë luftës së dytë botërore, Japonia përjetoi një Qeveria ushtarake kishte formuar qendra dhe organizata për hulumtime të botës islame dhe të myslimanëve. Por, as organizatat e as qendrat të këtij lloj hulumtimi kurrë nuk ishin kontrolluar apo udhëhequr nga myslimanët, e as që caku i tyre ishte propagandimi i islamit. Qëllimi kryesorë ishte që armata të mbledhë shënime të domosdoshme për islamin dhe për myslimanët, sepse në zonat të cilat ishin të okupuara nga japonezët gjendeshin bashkësi të mëdha myslimane (Kina dhe Azia Juglindore). Me përfundimin e luftës, në vitin 1945 përfundoi edhe puna e këtyre organizatave.
Mediat Japane i kushtuan rëndësi të madhe botës islame, e sidomos rëndësi të madhe i kushtuan botës arabe pasi që kuptuan rëndësinë e këtyre shteteve për ekonominë japoneze. Me këtë publicitet shumë japonezë të cilët nuk kishin kurrfarë njohuri për islamin, kishin mundësi që të shohin skenat e haxhit në Mekke, dhe të dëgjojnë ajetet kur'anore. Krahas shumë kalimeve të sinqerta në islam, ndodhën edhe shumë kalime masovike, për të cilat thuhet se ato ditë numëronin me dhjetëra mijëra të tillë. Por, pas përfundimit të shokut të naftës, shumica e atyre të cilët kishin kaluar në islam, u zhduken nga skena.
E ardhmja e islamit në Japoni
«Në vitet të cilat vijnë duhet të vijë deri te një zhvillim i konsiderueshëm i islamitit në Japoni», thotë Nur Ad-Din Mori, «sepse nëse nuk do të vie deri te kjo atëherë nuk mund të flasim për të ardhmen e islamit në këtë vend». Mori qëndron fortë pranë fjalës së tij, ku thotë se këtu qëndron pika kryesore sepse kohëve të fundit në Japoni janë kthyer 5 studentë nga studimi i shkencave islame nga vendet arabe. Dy prej tyre kanë diplomuar në universitetin Ummul-Kur´an në Mekke, njëri në universitetin islam në Medine, njëri në kolegjin e Tripolit, dhe njëri në universitetin e Katarit. Edhe pse numri nuk është aq impresionuar, ai paraqet rritje të rëndësishme në skenën japoneze, sepse krahas këtyre pesë studentëve, 20 vitet e fundit diplomuan 6 studentë në vendet arabe, ku tre prej tyre kishin diplomuar në fusha tjera e jo në ato të shkencave islame.
Mori i cili kishte studiuar teologjinë, dhe shkencat islame në Mekke është njëri ndër këta pesë. Ai mbështet përgjegjësit e tyre. Deklarata e Morit zbulon edhe një problem tjetër në Japoni: janë të pakte ata të cilët mund t`ju mësojnë japonezëve islamin në gjuhen e tyre amtare.
Kantoni Cayenne-Sud-Ouest
Kantoni Cayenne-Sud-Ouest (frëngjisht: Canton de Cayenne-Sud-Ouest) është një kanton në departamentin Guyane, rajonin Guyane në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cayenne. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 8756 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Cayenne-Sud-Ouest aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Zgjedhjet presidenciale turke 2023
Zgjedhjet presidenciale do të mbahen në Turqi më 14 maj 2023, krahas zgjedhjeve parlamentare. Votuesit do të zgjedhin presidentin për një mandat pesëvjeçar. Presidenti Rexhep Taip Erdoan bëri thirrje që zgjedhjet e parakohshme të mbahen më 14 maj 2023. Megjithatë, data fillimisht u vu në pikëpyetje pas tërmetit vdekjeprurës Turqi-Siri të vitit 2023, i cili çoi në thirrje për shtyrjen e datës së zgjedhjeve. Më 10 mars 2023, Erdogan nënshkroi dekretin për zgjedhjet që do të mbahen më 14 maj 2023. Vlerësohet se rreth 64 milionë votues do të votojnë në zgjedhjet e 14 majit, 60.9 milionë në Turqi dhe 3.2 milionë jashtë vendit.
Kandidatët
parapamje| Sinan Oğan nis fushatën e tij
E drejta e Erdoganit për të kërkuar rizgjedhje
Përpara zgjedhjeve të vitit 2018, presidentët turq shërbenin si kryetarë shtetesh duke ndjekur një sistem parlamentar. Pas referendumit kushtetues të vitit 2017, Turqia miratoi një sistem presidencial në të cilin presidenti shërben si kreu i qeverisë. Disa politikanë të opozitës deklarojnë se meqë Erdogani u zgjodh dy herë president në 2014 dhe 2018, ai nuk mund të jetë sërish kandidat nëse Parlamenti nuk shpall zgjedhje të parakohshme, siç thuhet në nenin 116 të kushtetutës. Disa juristë argumentojnë se kur sistemi presidencial u prezantua në vitin 2018 dhe u formua një zyrë e re, përveç ngjashmërisë në emër, zgjedhjet e 2018-ës ishin mandati i parë i Erdoganit në sistemin e ri dhe se ai ka të drejtë të jetë sërish kandidat.
Kërcënimet për atentat
Më 10 mars, nënkryetari i grupit parlamentar të CHP-së, Özgür Özel pretendoi se Këllëçdarollu mori kërcënime për vrasje nga grupe të panjohura dhe nga qeveria iu ofrua automjeti i blinduar i ministrit, por ai e refuzoi propozimin dhe e mbajti makinën e tij zyrtare.
Sulmet ndaj Kemal Këllëçdarollu
Teksa po vizitonte varrimin e qytetarëve që humbën jetën gjatë tërmetit në provincën Adiyaman, Këllëçdarollu u godit nga një sulm verbal teksa po recitonte Al-Fatiha-n. Të njëjtën ditë, një person tjetër ka tentuar sulmin fizik.
Fotografia e Erdoganit në fletën e votimit
Erdoani do të shfaqet me të njëjtën fotografi në fletën e votimit si ajo që përdori për zgjedhjet presidenciale në 2014 dhe 2018.
Bibla
parapamje|djathtas|250px|Një bibël e lashtë e [[Gutenbergut.]]
Emërtimi "Bibël" përdoret nganjëherë si përshkrim i besimeve të tjera. Kështu Guru Granth Sahib shpesh e shikon shkrimin fetar indian si Bibla Sikhe. Pas botimit të Librit të Mormonëve, në vitin 1830, njihej nganjëherë si "Bibla e Artë" nga mormonët. Disa të krishterë kundërshtojnë një përdorim të këtillë si keqpërdorim, dhe disa jo të krishterë e shohin këtë si të pandjeshme. Fjala "bibël" përdoret nganjëherë si përshkrim i një libri të të vërtetave lëndore, që është gjithëpërmbledhës dhe autoritativ; disa libra duke u bazuar mbi këtë përfshijnë fjalën "Bibël" në emërtimet e tyre (p.sh "PC Bibel" etj).
Biblat hebraike dhe të krishtera janë në të vërtetë mbledhje e atyre librave që në prejardhjen e tyre ishin një numër librash të pavarur.
Bibla në botëkuptimin Hebraik
Tanakh (hebraisht: תנ"ך) përbëhet nga 39 libra. Tanakh është një akronim për të tri pjesët e Biblës hebraike: e Tevratit ( "Mësimdhënia / Ligji" e njohur gjithashtu si Pentateuku), Nevi'im ( "Profetëve"), dhe Ketuvim ( "Shkrimet" ose Hagiographa), dhe është përdorur zakonisht nga Judenjtë, por të panjohur edhe për oratorët shumë anglisht dhe të tjerë (Alexander 1999, f. 17).
Bibla në botëkuptimin e Krishterë
Të krishterët besojnë se Bibla është Fjala e Perëndisë e shkruar. Kjo nuk do të thotë që ra nga qielli e bërë gati, as se Perëndia ua diktoi fjalë për fjalë njerëzve, të cilët ishin thjesht instrumente pasivë. Përkundrazi, Ai e ka zbuluar Vetveten si Perëndi i gjallë dhe i vërtetë te populli i Tij, dhe si një aspekt i vetëzbulesës së Tij hyjnore, Ai i frymëzoi ata të shkruanin shkrimin, që përbën shprehjen e vërtetë dhe të pastër të së Vërtetës, Vullnetit të Tij dhe qëllimit të Tij për njeriun dhe botën.
Duke qenë fjalë njerëzore (të Perëndifrymëzuara), ato përmbajnë të gjitha gjurmët e kulturës së autorëve të tyre, si dhe të kohës në të cilën u shkruan.
''"I gjithë shkrimi është i frymëzuar nga Perëndia dhe i dobishëm për mësim, bindje, ndreqje dhe për edukim me drejtësi, që njeriu i Perëndisë të jetë i përkryer, tërësisht i pajisur për çdo vepër të mirë". (2 Timotheut 3:16-17).''
Kisha Ortodokse beson që Shkrimi i Shenjtë nuk përmban gabime dhe as kundërshtime të brendshme në lidhje me raportin ndërmjet Perëndisë dhe botës. Mund të ketë në Bibël ndonjë pasaktësi rastësore të një karakteri jo-thelbësor. Por spiritualiteti i përjetshëm dhe mesazhi doktrinor i Perëndisë, i paraqitur në Bibël, në mënyra të ndryshme, mbetet përsosmërisht i pandryshueshëm, autentik dhe i vërtetë.
Autorësia
Shkrimi i Shenjtë ka autorë të ndryshëm. Disa librave nuk u njihet autorësia, disave po. Në disa raste është krejtësisht e qartë që autori i treguar është, në fakt, personi që e ka shkruar librin me dorën e tij. Në raste të tjera, është gjithashtu e qartë, që autori i librit kishte një person tjetër si sekretar për ta shkruar librin. Në disa raste të tjera është Tradita e Kishës, dhe shpesh edhe opinioni i studiuesve biblikë, që autori i treguar i një libri të Biblës nuk është personi (ose personat) që e shkroi atë, por personi që fillimisht e frymëzoi shkrimin, dhe kështu i është dhënë emri i autorit.
Besëlidhja e Vjetër
Besëlidhja apo Dhiata e Vjetër është një përmbledhje librash kanonikë të shkruar origjinalisht në gjuhën hebraike, të cilat i referohen historikut dhe zhvillimit shpirtëror të Judaizmit që nga fillimi i krijimit e deri në ardhjen në botë të Krishtit.Ndahet në tri pjesë kryesore: Ligji, Profetët dhe Librat e Urtësisë. Ligji pasqyrohet në pesë librat e parë (Pesëlibërshi - gr. Pentateuku), ku përfshihen Gjeneza (Zanafilla), Eksodi (Dalja), Levitiku, Numrat dhe Ligji i Përtërirë. Më pas vijojnë gjashtëmbëdhjetë libra të titulluar me emrat e profetëve, ndonëse jo domosdo të shkruar nga duart e tyre. Një profet është ai që flet nga frymëzimi i drejtpërdrejtë i Perëndisë. Katër nga librat profetikë  janë ato të të ashtuquajturve profetët e mëdhenj: Isaia, Jeremia, Ezekieli dhe Danieli.Pasojnë librat e Urtësisë: Jobi, Psalmet, Fjalët e Urta (Proverbat),Kishtari (Predikuesin) dhe (Kënga e Këngëve, si edhe Urtësia e Sirakut, i quajtur gjithashtu Ekleziastiku, dhe Urtësia e Solomonit nga të ashtuquajturit apokrifë. Psalmet janë këngë të popullit të Izraelit të frymëzuara hyjnishmërisht. Tradicionalisht ato quhen ‘psalme të Davidit’, ndonëse, sigurisht, shumë prej tyre vijnë nga autorë të mëvonshëm. Librat e Dhiatës së Vjetër, si dhe të Dhiatës së Re, në Krishterim konsiderohen të Perëndifrymëzuar.
Ema Shteto
Ema Shteto ka interpretuar në tre filma artistikë. Roli i saj i parë është roli i Letit në filmin "Mimoza llastica" në vitin 1973.
Bibla
Besëlidhja e Re
Ungjijtë
Librat e parë të shkrimeve të Dhiatës së Re janë katër ungjijtë e Apostull Mateut, Markut, Lukës dhe Joanit (Gjonit). Fjala “ungjill” do të thotë lajm i mirë ose sihariq i gëzuar. Ato u shkruan nga nxënësit e Krishtit, të cilët u mbushën me Shpirtin e Shenjtë mbas ngjalljes së Zotit, për të dhënë dëshmi se Jisui i Nazaretit është me të vërtetë Krishti-Mesia i premtuar i Izraelit dhe Shpëtimtari i botës.
Ato u shkruan rreth gjysmës së dytë të shek. I në gjuhën greke, me përjashtim të Mateut, i cili u shkrua në aramaisht, pra në gjuhën e Krishtit. Secili përqendrohet në pohimin e apostujve të Jisuit si Mesia i premtuar i Perëndisë, mësimet, veprat dhe mrekullitë e Tij si dhe Pësimet, Vdekjen, Ngjalljen dhe Ngjitjen e Tij në Qiej.
Ecje nëpër kujtesë
Ecje nëpër kujtesë libër me Autore Sanije Gashi. Gjen në këtë libër 27 jetëshkrime, bashkëbisedime, rrëfime dhe përjetime të 27 grave shqiptare me karrierë.
Bibla
Besëlidhja e Re
Më pas, Dhiata e Re vijon me librin e Veprave të Apostujve të shkruar nga Shën Lluka në fund të shekullit të parë, si pjesë e dytë e historisë për Teofilin, rreth Krishtit dhe Kishës së Tij.
252 p.e.s.
Mbi vitin 252 p.e.s..
Bibla
Besëlidhja e Re
Letrat e Apostull Pavlit
Pasojnë katërmbëdhjetë letra, të cilat i përcaktohen apostullit Pavël drejtuar komuniteteve të ndryshme të krishtera, si dhe personave të veçantë, që renditen si vijon: Romanëve, Letra e parë dhe e dytë drejtuar Korinthianëve, Galatianëve, Efesianëve Filipianëve, Kolosianëve, Thesalonikasve (I dhe II), Timotheut (I dhe II), Titit, Filimonit dhe Hebrenjve.
Letra e Shën Jakovit
Jakovi nuk ishte apostull, por “vëllai i Zotit” (nga martesa e parë e Jozefit). Letra i drejtohet “dymbëdhjetë fiseve të shpërndarë” që nëkupton të krishterët jashtë Kishës së Jerusalemit, për t’i nxitur të jenë të qëndrueshëm në besim dhe të bëjnë ato vepra për të cilat janë thirrur nga “ligji i përsosur” i Krishtit që është “ligji i lirisë” (1:25, 2:12).
Letrat e Apostull Pjetrit
Letra në fjalë u shkrua nga apostull Pjetri në Romë, pak para martirizimit të tij në gjysmën e dytë të shekullit të parë (Shih 1 Pjetri 5:13; 2 Pjetri 1:14). Letra e parë është një thirrje për të gjithë “Popullin e Perëndisë” që të bëhen të fortë në vuajtjet e tyre. Letra e dytë e tij konsiderohet ndonjëherë si një predikim drejtuar atyre që sapo ishin pagëzuar.
Letra e Apostull Joanit
Tre letrat e Joanit u shkruan nga nxënësi i dashur i Zotit i cili shkroi edhe ungjillin e katërt. Ato u shkruan në mbarim të shekullit të parë dhe kanë si temë të përgjithshme një polemikë të zjarrtë kundër “antikrishtëve” heretikë, të cilët po ndryshonin mësimet e Krishtit dhe po mohonin ardhjen e tij të vërtetë “në mish” për shpëtimin e botës, duke i mohuar kështu të dy “Atin dhe Birin” (1 Joani 2:22, 4:3;  2 Joani 7).
Letra e Apostull Judës
Juda ishte njëri prej dymbëdhjetë apostujve, “jo Iskarioti” (Joani 14:22). Ai u shkruan “të thirrurve” duke iu kërkuar “të luftojnë për besimin, që u qe përcjellë shenjtorëve njëherë e përgjithmonë” (1-3).
Libri i Zbulesës
Ky libër, i quajtur gjithashtu Apokalipsi, që do të thotë ajo që është zbuluar, i atribuohet Joanit, nxënësit të dashur të Zotit. Datohet në mes të gjysmës së dytë të shekullit të parë. Joani e pati vizionin që përshkruan “në ishullin Patmos”.
Bibla dhe Shkenca
Është mahnitës fakti që njohuritë që gjenden në një libër të lashtë si Bibla mbi 2000 vjeçare, të jenë kaq të sakta shkencërisht. Këto njohuri iu bënë të njohura njerëzimit vetëm në qindvjeçarin e XV dhe XVI nga mendimtarë dhe dijetarë të shquar si: Koperniku, Xhordano Bruno, Galileo Galilei, Johannes Kepler e të tjerë më vonë.
Jobi 26,7;
"Ai shtrin veriun përmbi zbrazëtirë,/ var tokën në asgjë."
Psalmi 104;
"TI e ke krijuar tokën mbi shtylla,/ që përjetë të mos lëkundet."
I Kronikave, 16.30;
"se lëmshin tokësor e ka krijuar që të mos tundet".
Jobi 34.13;
"Kush i ka besuar kujdesin për tokën,/ dhe kush e ka vendosur mbi tërë lëmshin tokësor?".
Psalmi 9.9; (nga Davidi)
"AI mban drejt rruzullin tokësor,/ AI u jep gjykimin që meritojnë popujve".
Isaia 40,22;
"Ai është, që mbi rruzullin tokësor rri në fron,/ si karkaleca janë banorët e saj".
Nudo Zyrtare
Nudo zyrtare eshte nje liber me tregime dhe novela i shkrimtarit shqiptar Faruk Myrtaj, i botuar ne vitin 1996 dhe i ribotuar ne vitin 2001 (Vatra, Shkup).
251 p.e.s.
Mbi vitin 251 p.e.s..
Pllana
Pllana është një fshat në komunën Zejmen në rrethin e Lezhës të Shqipërisë.
Miguel de Cervantes
Miguel de Cervantes, (29 shtator 1547 – 23 prill 1616) ishte njëri ndër dramaturgët më të njohur spanjoll të shek.XVl. Fama e tij është e lidhur me Don Kishoti i Mançës. Ne dimë shumë pak rreth lindjes së Miguel de Cervantes Saavedra (Servantesit). Data e saktë nuk mund të gjendet në ndonjë regjistër. Ndoshta ai ka lindur 29 shtator, ditën e San Miguel, për të cilën ai mori emrin. Ne e dimë se ai ka lindur në Alcala de Henares, një qytet i vogël pranë universitetit Madrid, ku ai u pagëzua në kishën e Santa Maria më 9 tetor, 1547. Cervantes ishte i katërti i shtatë fëmijëve të lindur në Dona Cortinas Leonor de dhe Don Rodrigo de Cervantes, një kirurg shëtitës të cilët luftuan për të ruajtur praktikën e tij dhe familjen e tij duke udhëtuar në të gjithë Spanjën.
Më shumë pak dihet rreth njëzet vitet e para të jetës Cervantès-së. Ai mendohet të ketë shkuar në shkollë në Valladolid dhe Sevilla. Ne nuk e dimë asnjë përveç se në datat 1567-68, ai u regjistrua në shkollën e humanist spanjoll, Juan Lopez de Hoyos, në Madrid. n 1569 Cervantes udhëtoi për në Itali për të shërbyer në familjen e një fisniku italian dhe, një vit më vonë, ai u bashkua me ushtrinë spanjolle. Më 7 shtator, 1571, ai luftoi trimërisht kundër turqve në Betejën e Lepantit, ku ai u plagos rëndë dhe ka humbur përdorimin e dorës së tij të majtë. Pas një periudhe të gjatë të shërimit, ai vendosi të kthehet në jetën e ushtarit. Në prill 1572, ai u bashkua me kompaninë e Manuel Ponce de Leon, ku ne besojmë se Rodrigo vëllai i tij u regjistrua gjithashtu. Së bashku ata kanë marrë pjesë në një numër betejash.
Vëllezerit Cervantes u larguan nga Italia për në Spanjë në 1575. Ata u kapën gjatë udhëtimin e kthimit nga piratët dhe u dërguan në Algjeri, ku ata u burgosën dhe ku ata me guxim rrezikuan jetën e tyre duke u përpjekur për të shpëtuar. Pas pesë viteve të robërisë, Cervantes u çlirua, falë negociatave të etërve të trinitetit. (Vëllai i tij tashmë ishte lëshuar.) Më 27 tetor, ai mbërriti në Valencia, i dobët (i ati i tij kishte për të shitur të gjithë pasurinë e tij për lirimin) dhe i poshtëruar. Përvoja ishte një pikë kthese në jetën e tij, si dhe referenca të shumta për tema të lirisë dhe robërit shfaqen në punën e tij.
Më 12 dhjetor, 1584, 37 vjeçari Miguel de Cervantes Saavedra ishte martuar me Katalina Dona de Palacios Salazara, një grua gati njëzet vjet më e re. Martesa detyruar Cervantès-it për të kërkuar një punë funksionoi dhe në 1588 ai siguroi një pozitë si një zyrtar i qeverisë në jug të Spanjës, rekuizimi gruri dhe vajit të ullirit për fushatën e Armadës së pamposhtur. Posti i tij i ri i dha atij mundësinë për të mësuar zakonet dhe shprehitë e zakoneve, traditave nga Sevilje që ai përshkroi tek Don Kishoti. Ai u arrestua dy herë në Sevilje për marrje posedimin e materialeve që i përkistnin Katedrales Sevilje-së. Këto përvoja justifikojnë legjendë që pjesa e parë e Don Kishotit ishte shkruar në burg.
Qëndrimi i tij në Sevilla ishte një periudhë e fatkeqësive për Cervantès-it. Fat i tij nuk ishte më i mirë në letërsi. Në vitin 1595, ai fitoi çmimin e parë (tre lugë argjendi) në një konkurs poeme, dhe tre vjet më vonë, kënga e tij El entierro del Rey Felipe II en Sevilla ka marrë një vëmendje, edhe pse pjesa tjetër e poemave të tij do të mbeten të pabotuar.
La gitanilla, Rinconete y Cortadillo, La Galatea, dhe Persiles y Segismunda janë ndër veprat e tij të qëndrueshme, por pa dyshim krijimi i tij më i famshëm është Don Kishoti, El Ingenioso Hidalgo de la Mancha, e cilësoi romanin e parë moderne. Pjesa e parë u botua në vitin 1605, kur Cervantes ishte 57. Kjo është arsyeja pse ne mund të themi se kjo punë është përvoja tërë jetës së tij. Disa javë pas publikimit të saj, tre edicionet e falsifikuara u shfaqën në Lisbonë. Edhe pse Cervantes u bë një sukses brenda natës, problemet e tij ekonomike nuk zhduken. Në të njëjtin vit, ai u akuzua për pjesëmarrje në një luftë, dhe ai dhe familja e tij u arrestuan dhe u mbajtën në burg për më shumë se një javë. Është përfolur se ai kaloi në vijim tre vjet i fshehur.
Nga 1609 deri në vitin 1616, Cervantes ka jetuar përsëri në Madrid. Në vitin 1609, ai u ftua për t'u bërë një anëtar i vëllazërisë ri "Los Esclavos del Santo Sacramento" dhe gruaja e tij hynë në manastir të rendit të San Franciskos. Në vitin 1612, autori u bë një anëtar i një klubi të ri letrar: "Academia Salvaje".
Gjatë viteve të tij të Madridit, Cervantes ishte një shkrimtar mjaft pjellor. Ai shkroi Ejemplares Novelas vet; 1613), të parodi poemë Viaje del Parnaso dhe një version prozë e poezi (të përfshira në El Parnaso, e 1614). Në 1614, një tjetër autor, Alonso Fernández de Tordesillas, ka publikuar një pjesë të dytë të Don Kishotit, para se Cervantes ta kishte bërë këtë. Cervantes ishte i bindur për të vazhduar punën e vet; 1615). Pjesa e dytë e Don Kishotit u botua në Bruksel (1615), në Valencia (1616) dhe në Lisbonë (1617). Përkthimi i parë është bërë në 1618, në frëngjisht. Që nga viti 1617, dy seksionet e romanit janë botuar si një vëllim.
Në mbyllje të jetës së tij, Cervantes u bë një anëtar i rendit të San Franciskos. Françeskanët kanë varrosur don Miguel de Cervantes, deri atëherë të quajtur "Princi i zgjuar", në Madrid, 23 prill 1616, të njëjtën ditë një tjetër gjigant letrar, William Shakespeare, i cili ishte vënë për të pushuar në Angli. Françeskanët kanë varrosur Don Cervantès-it në një manastir triniteti në Madrid.
Veprat e njohura
Disa nga veprat e tij më të njohurat janë:
Migel de Servantes Që në moshë të re, Servantesi shfaqi dy pasione studimin dhe udhëtimin, që ia ushqeu i ati,i cili ishte mjek shëtitës dhe e merrte me vete kryq e tërthor Spanjën. Më 1569 botohen 4 poezitë e tij të para, të cilat pasohen në një udhëtim në Vatikan,ku ai shoqëroj mëkëmbësin e Papës në Spanjë.
250 p.e.s.
Mbi vitin 250 p.e.s..
Kantoni Besse-et-Saint-Anastaise
Kantoni Besse-et-Saint-Anastaise (frëngjisht: Canton de Besse-et-Saint-Anastaise) është një kanton në departamentin Puy-de-Dôme, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Besse-et-Saint-Anastaise. Ka sipërfaqe 328.05km2 dhe popullsi 4362 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Besse-et-Saint-Anastaise aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Pirgu
është një fshat në Rrethin e Korçës në Shqipëri. Fshati Pirg eshte nje fshat aq i lashte sa e i ri ky fshat mendohet se ka qene ne kohen e lasht nje fortifikim ilir sot ky vend emertohet nga banoret vendas si Qafa e kulles Maja e arunit etj Banoret e pare te fshatit pirg jane fiset Lamce Zacellari Hasanllari Kazaferi si dhe banore ortodoks gjate fillim shek te 20 ne Pirg erdhen banoret nga zona e Oparit te cilet u nguliten ne pirg nder keto fise ishin fisi Mata Brahushi Galla Malo Dangaj Myftaraj Agushi dhe Selmani por ka edhe fise te tjera si Fejza Cenka Agolli Hoxha por keto kohet e fundit ka banore te ardhur nga zonat e mokres.Ky fshat gjithashtu ka nxjerrë edhe shume patriot mesues agronom inxhinier mjek oficer etj
Demografia
Fshati pirg ka qënë i populluar që ne lashtësi varg malet që e rrethojnë
Inoçenti VIII
Papa Inoçenti VIII (Giovanni Battista Cybo l. 1432, Genova - v. 25 korrik 1492, Roma) ishte papa i 213 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 29 gusht 1484 dhe deri më 25 korrik 1492. Paraardhës i tij ishte papa Sisto IV, ndërsa pasardhësi papa Aleksandri VI.
Luftë pa fund, shtegtime nëpër qiellin politik
Luftë pa fund, shtegtime nëpër qiellin politik Gjinia: Publicistikë. Autori: Pëllumb Kulla. Shtëpia botuese: "UET Press". Viti i botimit 2013. Faqet e librit 690. ISBN 978-9928-4182-5-8
Janë të mira nënat shqiptare, por kanë një të metë: pjellin më shumë komandantë se ushtarë.
Shqipërisë më mirë t’i kishte mbetur komunizmi, se sa i mbetën komunistët!
Një katundar zbriti në Tiranë dhe pyeti se si mund të bëhej milioner. I thanë që bëhej, po të merrej me politikë. Politika, i shpjeguan, është një zanat që bën kujdes për fatet e kombit. U bënë njëzet e kusur vjet tani, që katundari kujdeset pa pushim për fatet e kombit.
Historinë nuk e bëjnë heronjtë dhe trimat e kombit. Gjithnjë e bëjnë historianët e Akademisë që paguhen mirë për ta shkruar atë.
Kantoni Mundolsheim
Kantoni Mundolsheim (frëngjisht: Canton de Mundolsheim) është një kanton në departamentin Bas-Rhin, rajonin Alsace në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Mundolsheim. Ka sipërfaqe 71.74km2 dhe popullsi 45029 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Mundolsheim aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
249 p.e.s.
Mbi vitin 249 p.e.s..
La Puebla de Valverde
La Puebla de Valverde është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Gúdar-Javalambre, të provincës Teruel, në Aragon. La Puebla de Valverde ka 540 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 282.78 km2.
Lidhje të jashtme
La Puebla de Valverde
Qershiza
është një fshat në Rrethin e Korçës në Shqipëri.
248 p.e.s.
Mbi vitin 248 p.e.s..
Rrethimi i dytë i Krujës
Rrethimi i dytë i Krujës nga Perandoria Osmane u zhvillua në 1466 në Krujë në Shqipëri dhe zgjati deri më 1467. Forcat osmane u drejtuan fillimisht nga sulltan Mehmeti II dhe më vonë nga Ballaban. Edhe pse epërsia e tyre ishte në numër dhe në armatime ata nuk mund të pushtonin qytetin dhe u mundën nga forcat e Skënderbeut.
Rezistenca e shqiptarëve përshkrohet nga Tursun Beu: shqiptarët kishin marrë malet dhe rrinin në luginat ku kishin kullat e tyre, po kur u kapën nga forcat e Sulltanit e të Ballabanit, u shndërruan në skllevër, dhe do shiteshin me 3000–4000 akçe për frymë. Mikel Kritobuli, një historian grek i sulltanit, përshkruan rezistencën sesi shqiptarët zotëronin malet dhe arratiseshin në to, kurse këmbësoria e lehtë osmane ngjitej drejt tyre ku i masakronte nëpër maja. Shumë shqiptarë hidheshin nga shkëmbinjtë që t'i shpëtonin masakrës. Ushtarët e Ballabanit ktheheshin nga malet me skllevër dhe plaçkë. Mehmedi urdhëroi forcat e Ballabanit të prisnin gjithë pyjet ku kalonin rrugët kryesore. Në këtë mënyrë rrugët ishin të sigurta për ushtritë osmane.
Faza e parë e fushatës së osmanëve ishin të izolonin Krujën për dy muaj. Sipas Barletit, Skënderbeu kishte 4400 burra nën Tanush Topiajn si mbrojtës të kështjellës. Kjo forcë përfshinte 1000 venecianë nën Baldasar Perduçin, dhe 200 pushkatarë e shigjetarë napolitanë. Skënderbeu i hoqi burrat e tjerë nga Kruja, ndërkaq që Mehmedi me Ballabanin e ushtritë e tyre po i drejtoheshin Krujës. Ballabani i ofroi para trupave që mbronin Krujën, që të dorëzoheshin, po këto nuk pranuan dhe filluan të bombardojnë pozicionet osmane. Osmanët pastaj, nën Ballabanin, filluan të bombardojnë kështjellën, po pa rezultat. Sipas burimeve dokumentare, rrethimi filloi në mes të qershorit, një muaj pasi Mehmedi filloi fushatën masakruese të Shqipërisë lindore. Sipas një akti të lëshuar në Monopoli, Pulia, ushtria osmane nën Ballaban Pashën komandant, e Sulltanin kryekomandant, kishte masakruar 14000 njerëz dhe plaçkitur shumë zona të populluara e Skënderbeu do arratisej së shpejti në Itali. Gjithsesi, Skënderbeu ndenji në Shqipëri, por dërgoi në Itali 12 anije me banorë të Krujës, mes të cilëve Donikën e të birin.
Pasi dy muaj luftimesh të ashpra Mehmedi u bind se Kruja nuk pushtohej me forcën e armëve prandaj vendosi ta mbante nën një rrethim të vazhdueshëm derisa mbrojtësit e Krujës të dorëzoheshin nga uria. Sulltani la 18000 kalorës dhe 5000 këmbësorë nën Ballaban Pashën në Shqipëri dhe, në qershor 1466, u tërhoq me pjesën tjetër të ushtrisë. Gjithashtu sulltani hoqi rrethimin e Durrësit ku vodhi e plaçkiti në territoret përreth qytetit. Gjithashtu mori me vete 3,000 shqiptarë rob.
Përveç se sulltani i la Ballaban Pashës drejtimin e ushtrisë osmane në Shqipëri, për të dobësuar pronat e Skënderbeut dhe për të ushtruar presion të vazhdueshëm në viset e lira shqiptare sulltani organizoi Sanxhakun e Dibrës në Shqipërinë lindore. Në tetor 1466, përveç premtimit për postin e dizdarit të Krujës, sulltani i kishte dhënë Ballabanit në zotërim prona të mëdha në rajonin e Tetovës për ta motivuar të luftonte energjikisht për nënshtrimin e viseve shqiptare. Gjithashtu sulltani dhe Ballabani ndërtuan |kalanë e Elbasanit për të dobësuar forcën e Krujës dhe për ta mbajtur si bazë për sulme të mëvona osmane. Mehmeti kishte vendosur të rindërtonte një kështjellë, atë që është tani është ne Elbasan e cila do të siguronte një bazë për sulmet e ardhshme osmane në zonat e kontrolluara nga Skënderbeu. Kalaja shqetësonte edhe Venecian meqë Elbasani është ndërtuar në brigjet e lumit Shkumbin e cila do të lejojë osmanët për të dërguar anije në Adriatik dhe kërcënojnë kolonitë veneciane.
Mundja e osmaneve tregoi se Skënderbeu nuk mposhtej dot akoma kollaj. Kjo fitore e lejoi Skenderbeun t'i bënte vizitë Ferdinandit në Itali po nga ai mori vetem 1000 dukatë, 300 karro me grurë dhe 500 dukatë me municione. Ndërkaq kur Skënderbeu ishte te Ferdinandi, ky i fundit pranoi një ambasador nga Mehmedi, i cili ofronte paqe dhe thonte se osmanët nuk kishin qëllime agresive ndaj Napolit. Ferdinandi e pranoi propozimin e paqes dhe Skënderbeu në prill 1467 u kthye në Shqipëri. Ndërkaq Ballabani vazhdoi të forconte rrethimin e Krujës. Mbasi Skënderbeu u kthye në Shqipëri, situata politike filloi të ndryshojë. Fisnikët shqiptarë, dikur të ftohtë me Skënderbeun, mes të cilëve Lekë Dukagjini, tashmë ishin bindur që ishin në rrezik dhe bënë aleancë me Skënderbeun. Sakaq edhe venecianët nuk bënë më pazar me Mehmedin dhe bënë edhe ata aleancë me Skënderbeun. Skënderbeu u takua me Lekë Dukagjinin e shqiptarë fisnikë të tjerë dhe në Lezhë bën plan të sulmonin forcat e Ballabanit. Bashkë me 400 kalorës të Dukagjinit dhe një numër të madh kalorësish, 600 ushtarë italianë, dhe 4000 ushtarë vendas nga Durrësi, Shkodra, Lezha, Drivasti, Drishti, dhe Tivari, Skënderbeu mblodhi rreth 13400 burra që të hiqte rrethimin e Ballabanit.
Tresh
Treshi është një fshat në komunën Zejmen në rrethin e Lezhës të Shqipërisë.
Spiten
Spiteni është një fshat katund i vogel në komunën Zejmen në rrethin e Lezhës, Ky katund shtrihet anes rruges se vjeter, qe lidh lezhen me milotin. Ne kete katund ka familje qe jetojne ne shtepi mbi rruge, pra ne mal. dhe gjithashtu te tjera qe kane shtepite ne pjesen poshte asfaltit.
Ne kete fshtat ka shkolle 9 vjecare.
Ne qender te fshatit ndodhet edhe kisha katolike qe eshte ndertuar pas nderrimit te sistemit politik, nga diktature ne demokraci pas vitit 1990.
Njerezit jane vendali, por si origjine te hershme thuhet se vijne nga mirdita, por edhe nga vende tjera si puka apo malcia e shkodres.
Ne kete fshat jetojne rreth 250 familje, dhe jane te gjithe te krishtere per nga besimi fetar.
Shume njerez nga fshati kane ikur ne greqi dhe itali per te punuar. Gjithashtu jane ndertuar shume shtepi te reja, dhe ndertesa per sherbime dhe punesimi, si prodhim mobilieri, materiale ndertimi etj.
Burimi kryesor i te ardhurave te jeteses eshte bujqesia, blegtoria, por edhe sherbimet.
Rruga e vjeter e katundit, lidhet drejt me rrugen e re, te ndertuar pas vitit 2000, qe kalon mes fushes.
Elvir Muriqi
Elvir Muriqi është i lindur me 29.04.1979 në Peje të Kosovës, ai ka qenë një fëmijë luftarak, si i mitur filloj me sportin, në skenën e Kikboksit Kosovarë u afrimua shumë dhe më pastaj në vitin 1997 u emigrua në Amerikë. Atje filloj me boks, zhvilloj dhjet luftëra amatore dhe menjëherë kaloj në boksin profesionistë. Lufta debutuese ka qenë me 19.6.1998, Elviri pati fatin ta njoftojë ish-trajnerin e Mike Tyson, të famshmin Teddy Atlas dhe ai u mahnit me talentin dhe vullnetin e Kosovarit. Këta të dy filluan bashkëpunimin dhe Muriqi zhvilloj shumë Luftëra të suksesshme në peshën gjysme të rënd. Po në New York i u vendos edhe pseudonimi Muriqit, aty pranë disa këshilltarëve u përmend emri "Kosova Kid" dhe pasi që ky pseudonim u përmend, Elviri menjëherë e pranoj dhe kështu u bë i njohur në Amerikë si boksier Kosovar.
Karriera e Muriqit deri në vitin 2004 shkëlqente dhe ai nga lufta në luftë ishte gjithnjë më i mirë, derisa Muriqi e ndërpreu bashkëpunimin me trajneri Atlas, kaloj në klubin Don King Promotion, i humbi dy lufta dhe pauzoj një vit të plot. Në janar 2006 u bë i njohur se Eliviri kaloj tek një Klub serioz në SHBA i quajtur "Starboxing".
Këtu Muriqi e gjen fatin e tij dhe i rikthehet Ringut me sukses, ushtrohet nga trajneri Colin Morgan i cili ka bërë shumë boksierë Kampion Bote dhe ia arrin të luftoj me 9 qershor 2007 me legjendën e peshës gjysmë të rënd Antonio Tarver. Tarver njifet edhe nga Filmi Rocky VI, ku luan rolin negativ karshi Rocky Balboa.
Lufta e Ulqinit
Lufta e Ulqinit është një luftë e zhvilluar më 22 dhe 23 nëntor 1880 në lokalitetin Kodra e Kuqe, pranë Klleznës, në afërsi të Ulqinit. Luftimet u zhvilluan ndërmjet trupave osmane të udhëhequra nga Dervish Pasha kundër forcave vullnetare shqiptare.
Elvir Muriqi
Ne vitin 2007 Elvir Muriqi u zgjodh boksieri më i mirë i vitit nga agjencia sportive AlbanianBoxing.com e cila për vite më radhe i promovon boksierët profesionist Shqiptarë.
Lufta e Ulqinit
Pasi trupat osmane fituan kundrejt forcave shqiptare, Dervish Pasha ia dorëzoj Ulqinin Principatës së Malit të Zi më 26 nëntor.
Elvir Muriqi
Me 14.2.2009 Elvir Muriqi do te luftoj kundër Clinton Woods për Eliminatorin e titullit IBF, nëse e fiton këtë sfide atëherë do të luftoj në vjeshtën e vitit 2009 për titullin IBF të botës kundër kampionit Chad Dawson nga Amerika.
Me 18 prill 2009 Elvir muriqi ndeshet persei me Garashcenko.
Statistikat
39 luftëra, 35 fitore, 22 K.O. 4 humbje.
Lufta e Ulqinit
Kuvendi i Dibrës
Kuvendi i Dibrës i filloi punimet më 20 tetor 1880. Aty morën pjesë rreth 300 delegatë të ardhur nga krahinat shqiptare të katër vilajeteve, të shoqëruar nga 5 mijë veta të armatosur. Shumica e tyre ishin dërguar nga vilajeti i Kosovës dhe nga viset shqiptare të vilajetit të Manastirit. Numri i delegatëve që përfaqësonin Shkodrën, Shqipërinë e Mesme dhe të Jugut ishte më i pakët. Pjesa më e madhe e delegatëve u përkiste rrymave radikale dhe të moderuara. Midis delegatëve ishin Ali pashë Gucia, Iliaz pashë Dibra, Abdyl Frashëri etj. Kuvendi trajtoi tri çështje me rëndësi vendimtare për Shqipërinë: qëndrimin ndaj çështjes së Ulqinit, krijimin e një vilajeti autonom dhe formimin e qeverisë së përkohshme. Lidhur me çështjen e parë Kuvendi e quajti të domosdoshme mbrojtjen me armë të Ulqinit dhe shprehu gatishmërinë për të dërguar në Shkodër forcat vullnetare të sanxhakut të Dibrës. Ky vendim iu njoftua edhe Komitetit Ndërkrahinor të Shkodrës. Abdyl Frashëri dhe përfaqësuesit e krahut radikal argumentuan gjithashtu programin e miratuar në Kuvendin e Gjirokastrës, për krijimin e vilajetit autonom të Shqipërisë dhe për formimin e qeverisë së përkohshme. Ashtu siç parashikohej, elementët konservatorë (rreth 25 veta) mbajtën anën e Portës së Lartë. Ata nuk pranuan asnjë nga kërkesat e atdhetarëve radikalë dhe u sulën me ashpërsi kundër tyre. Vendimi për mbrojtjen e Ulqinit, pavarësisht nga urdhri që kishte dhënë sulltani për dorëzimin e tij, u mor me votat e atdhetarëve radikalë dhe të moderuar. Të moderuarit e pranuan në parim edhe formimin e Vilajetit të Shqipërisë. Madje disa prej tyre, ndër të cilët Iljaz pashë Dibra dhe Ali pashë Gucia, e miratuan edhe tezën e Abdyl Frashërit për ta sendërtuar vilajetin autonom me anën e veprimeve të armatosura. Të tjerët ngulën këmbë në pikëpamjen e tyre të mëparshme: për të mos shkuar përtej paraqitjes së peticionit, duke ia lënë sulltanit në dorë plotësimin e kërkesave të tij. Debate të zjarrta u zhvilluan sidomos rreth çështjes së formimit të qeverisë së përkohshme, kundër së cilës u ngritën gjithë delegatët konservatorë. Si pasojë e këtyre divergjencave, Kuvendi i Dibrës doli me dy rezoluta.
Njëra, e ndërtuar sipas platformës së Kuvendit të Gjirokastrës, me të cilin kërkohej krijimi i Vilajetit të Shqipërisë me autonomi të gjerë, fitoi afërsisht 120 vota. Tjetra, e propozuar nga delegatët e krahut të moderuar, me të cilin lutej Porta e Lartë që të krijonte një Ejalet të Shqipërisë, pa i shkrirë vilajetet, dhe të zbatonte në këtë reformat për organizimin e ri të vilajeteve, sipas nenit 23 të Traktatit të Berlinit. Ejaleti i Shqipërisë do të kishte një autonomi të kufizuar. Rezoluta e dytë grumbulloi shumicën prej 150 votash. Delegatët konservatorë nuk nënshkruan asnjërin prej tyre. Të dyja rezolutat u dërguan veç e veç në Stamboll. Për çështjen e qeverisë së përkohshme, Kuvendi i Dibrës zyrtarisht nuk mori asnjë vendim. Në bazë të marrëveshjes që u arrit ndërmjet patriotëve revolucionarë, ajo u la të shqyrtohej edhe njëherë në Prizren. Miratimi i dy rezolutave tregoi se Kuvendi i Dibrës nuk arriti të bashkonte të gjitha forcat patriotike shqiptare rreth një programi të vetëm autonomist. Megjithatë, vendimet e tij patën jehonë pozitive si brenda vendit, ashtu edhe në opinionin publik evropian. Gjatë ditëve të Kuvendit të Dibrës qeveria e Stambollit mori masa të tjera shtrënguese kundër shkodranëve për të siguruar dorëzimin pa luftë të Ulqinit. Ajo vendosi të përfitonte nga përçarja që u thellua në Kuvendin e Dibrës dhe t’i jepte fund qëndresës së Lidhjes për mbrojtjen e Ulqinit.
Kalaja e Xibrit:
Ndodhet pranë fshatit Xibër të Matit, e ndërtuar në lartësinë e malit të Darsit. Sipas studiuesve del se ky vendbanim ka qenë një qytezë e pakalueshme nga tri anët, ndërsa nga ana e fshatit Xibër vëndi ulet me pjerrësi të butë drejt lagjes Splej të Xibrit. Kjo kala ndodhet në afërsi të Gurit të Bardhë, ku mendohet se më vonë banorët janë tranferuar nga Xibri në Gur të Bardhë, mbasi keto dy kala kanë në mes rrugën e rëndësishme Dibër-Gur i Bardhë-Durrës. Për rëndësinë, rolin, lashtësinë dhe vazhdimësinë e kalasë së Xibrit jepen shumë të dhëna me interes për trevat e Matit. Së pari tërheq vëmendjen një listë e kështjellave të Epirit të ri që jep Prokopi i Cezarese si të ndërtuara nga perandori Justinian në shekullin e VI-të e cila përfshin edhe krahinën e Matit midis të cilëve është Stefaniokon dhe fortesa Ketron. Së dyti: Në mbishkrimin e kishës së Rubikut(1261-1266) përmendet emri i një kapiteni të arbërve Andrea Vrana i cili sipas dokumentave, qendrën e tij e kishte në Cmibri domethënë në Xibër Emri Cmibër mund të ketë kuptim sërish, apo siç thonë fshatarët e asaj ane Cipër-Xibër sepse edhe vendi i banuar, kalaja ishte sipër fshatit. Sidoqoftë pritet në të Kalaja e Cërujës Ndodhet në fshatin Cëruje në rrëzë të malit Balgjaj që kufizohet me fshatin Patin, Berzhi, Plezhë e Bejn. Renojat e kalasë thërriten nga banorët ”kalaja e Skënderbeut”. Kjo kala ndodhet në rrugën kryesore që shkonte nga Petralba në Stellush dhe mbyllte atë drejtim. Mendohet se është rindertuar në kohën e Skënderbeut dhe bashkë me kalatë e tjera në Mat, përbënte kompleksin fortifikues kundër ushtrisë osmane.
Rrethimi i katërt i Krujës
Rrethimi i katërt i Krujës nga Perandoria Osmane ka ndodhur në vitet 1476-1478 në Krujë në Shqipëri, pas vdekjes së Skënderbeut, dhe rezultoi në pushtimin e qytetit pas dështimit të tre rrethimeve para.