cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harry Potter
Lojërat
Gjithashtu ekzistojnë trembëdhjetë videolojëra që lidhen me serinë Harry Potter, tetë prej të cilave korrespondojnë me librat dhe filmat dhe 5 të tjera që janë të vendosura në të njëjtin univers por nuk kanë lidhje të drejtpërdrejtë me librat dhe filmat. Lojërat që janë bazuar tek librat e filmat janë prodhuar nga Electronic Arts, nga e cila është prodhuar dhe Harry Potter: Kupa e Botës në Kuidiç, duke filluar me versionin e librit të parë në serinë Harry Potter, Guri Filozofal, që doli në treg për herë të parë në nëntor të 2001-shit dhe u bë një nga lojërat më të shitura të të gjitha kohërave për Playstation. Videolojërat janë nxjerrë në mënyrë që të përputhen me datat e nxjerrjes së filmave dhe përmbajnë skena dhe detaje nga filmat, si dhe tonin dhe shpirtin e librave. Objektivat e lojërave zakonisht janë të vendosura brenda dhe rreth Hoguortsit si dhe në disa zona të tjera magjike. Historia dhe dizajni ndjek ngjarjen dhe personazhet e përzgjedhur nga filmat; Electronic Arts punoi bashkërisht me Warner Bros për të përfshirë në lojëra skena nga filmat. Loja e fundit në seri, Dhuratat e Vdekjes u nda në Pjesën e Parë, që doli në treg në nëntor të 2010-ës, dhe Pjesën e Dytë që debutoi në korrik të 2011-ës. Harry Potter dhe Dhuratat e Vdekjes Pjesa e Parë është loja e parë ndër ato që lidhen me Harry Potter që përmban një temë të theksuar aksioni dhe dhune dhe një format loje më së shumti në një perspektivë të një personi të tretë. Lojrat e tjera që nuk kanë lidhje të drejtpërdrejtë me filmat e librat ndër të tjera përfshijnë LEGO Harry Potter: Vitet 1-4, LEGO Harry Potter: Vitet 5-7, Libri i Magjive e Libri i Shurupeve. LEGO Harry Potter: Vitet 1-4 dhe LEGO Harry Potter: Vitet 5-7 janë prodhuar nga Traveller’s Tales dhe publikuar nga Warner Bros. Interactive Entertainment. Libri i Magjive dhe Libri i Shurupeve u prodhuan nga SCE London Studio dhe shfrytëzojnë Librin e Mrekullive (Wonderbook), një libër realiteti të augmentuar i dizenjuar për tu përdorur së bashku me Playstation Move dhe Playstation Eye. ' Universi Harry Potter gjithashtu është përfshirë në Dimensionet Lego, me ngjarjet e personazhet të përfshira në Botën e Aventurave të Harry Potter dhe Harrin, Fluronvdekjen e Hermionën si personazhe që mund të zgjidhen për të luajtur. Në vitin 2017, Warner Bros. Interactive Entertainment hapi studion e saj të dizenjimit të lojërave në lidhje me Harry Potter të quajtur Portkey Games.
Liqeni Millstätter
Lidhje të jashtme
Mediat e lidhura me Millstätter të Parë në Wikimedia Commons
Harry Potter
Librat audio
Të shtatë librat Harry Potter janë kthyer në versione librash audio, ku Stephen Fry lexon për dëgjuesit e Mbretërisë së Bashkuar, dhe Jim Dale lexon serinë e botimeve Amerikane. Kafshët fantastike: ku t'i gjejmë ato dhe Kuidiçi përgjatë shekujve gjithashtu gjenden në versionin audio ku Kafshët fantastike: ku t'i gjejmë ato lexohet nga Eddie Redmayne dhe Kuidiçi përgjatë shekujve lexohet nga Andrew Lincoln.
Prodhimet teatrale
Ndërsa Harri Poter përballet me një të kaluar që nuk pranon të mbetet e tillë, djali i dytë, Albusi, duhet të luftojë me peshën e trashëgimisë së familjes, trashëgimi që ai nuk e ka dashur kurrë. E kaluara dhe e tashmja shkrihen në mënyrë kërcënuese dhe babai dhe djali mësojnë një të vërtetë të pakëndshme: ndonjëherë errësira vjen nga vende të papritura."
Biletat e para për 4 muajt në vijim u shitën pak orë pas daljes në treg. Shfaqje të ardhshme janë parashikuar për në Broadway dhe në Melbourne. Shfaqja në Brodway u hap me datë 22 prill 2018 në Lyric Theatre në Nju Jork. Trupa e aktorëve ishte e ngjashme me atë të vitit të parë në Uest End duke përfshirë Sam Clemmett, Jamie Parker, Anthony Boyle, Noma Dumezweni dhe Paul Thornley.
Skenari u botua si libër një ditë pas premierës së dramës dhe një version i rishikuar i tij u botua vitin tjetër. Po në vitin 2016 u botua në shqip nga shtëpia botuese "Dituria" versioni i parishikuar i Harry Potter dhe Fëmija i Mallkuar përkthyer nga origjinali nga Mira Kroqi.
Librat e ilustruar
Deri në vitin 2015, të vetmet figura që ekzistonin në serinë Harry Potter ishin vizatimet e vogla në krye të çdo kapitulli të realizuara nga artistja e kopertinës së botimeve amerikane, Mary GrandPré. Duke filluar që nga viti 2015, librat kanë filluar të botohen në versionet e tyre të ilustruara nga artisti Jim Kay. Harry Potter dhe Guri Filozofal doli më 6 tetor 2015, Harry Potter dhe Dhoma e të Fshehtave më 4 tetor 2016 dhe Harry Potter dhe i Burgosuri i Azkabanit më 3 tetor 2017.
Të gjitha botimet e ilustruara ekzistojnë gjithashtu në versionet deluxe, me përmasa disi më të mëdha dhe me një kuti mbrojtëse. Kopja e parë deluxe e Harry Potter dhe Guri Filozofal u firmos nga J. K. Rowling dhe Jim Kay dhe u hodh në ankand me 15 dhjetor 2015. Së bashku me firmën Rowling shtoi fjalët "The book that changed my life!" (Libri që më ndryshoi jetën!) ndërsa Kay shtoi "Mine too! Thank you Jo." (Timen gjithashtu! Faleminderit Xho.) dhe një skicë të dragoit Norbert fëmijë. Ankandi u zhvillua nga kompania Sotheby's dhe fitimet vajtën për organizatën Lumos.
Nga data 7 nëntor 2017, falë punës së artistes Olivia Lomenech Gill, Kafshët fantastike: ku mund t'i gjejmë ato i bashkohet serisë Harry Potter në versionet e ilustruara.
Harry Potter dhe Guri Filozofal i ilustruar u botua gjithashtu me datë 23 gusht 2018 në versionin me kapak të hollë ku figuronin 65% e ilustrimeve nga Jim Kay dhe një poster i një dragoi kurrizrrudhur të Norvegjisë.
Librat elektronikë
Të gjithë librat e serisë së bashku me punët plotësuese mund të gjenden në formatin e tyre elektronik.
Formati Kindle
Që prej datës 20 korrik 2017, botimi i ilustruar i Harry Potter dhe Guri Filozofal gjendet në formatin Kindle me "figura të sjella në jetë". Figurat e çdo faqeje bëjnë lëvizje të vogla duke imituar lëvizjet karakteristike të fotografive në gazetat e magjistarëve gjatë serisë Harry Potter.
Botimet e zmadhuara
Të gjithë librat e serisë gjenden gjithashtu të printuara në formatin e tyre të zmadhuar.
Botimet e veçanta të përvjetorëve
Në vitin 2017, me rastin e 20 vjetorit të Harry Potter dhe Guri Filozofal, shtëpia botuese Bloomsbury nxori disa botime të reja të librit, me kopertina të dizajnuara nga Levi Pinfold të cilat i korrespondonin secilës prej 4 shtëpive në Hoguorts, në versione me kapak të hollë dhe me kapak të trashë. Këto botime dolën në treg më 1 qershor 2017 dhe përveç historisë përmbanin informacione specifike në lidhje me shtëpitë përkatëse. Më 28 qershor 2018, Bloomsbury botoi në të njëjtën formë librin e radhës në seri, Harry Potter dhe Dhoma e Sekreteve dhe botimet priten të vazhdojnë derisa të gjitha librat e serisë të kenë festuar 20 vjetorin e tyre.
Enver Hoxha - Biografi nga Blendi Fevziu
Mbi librin
Për shumë vite me radhë Enver Hoxha i imponoi historisë versionin e tij. Ai rezulton i paturpshëm për t'i transformuar ngjarjet, për t'i fshirë ose zhdukur personazhet dhe për të ngritur në histori një protagonist të vetëm: atë vetë. Madje, ndryshe nga shumë diktatorë të tjerë, ai jo vetëm e shoqëroi trukimin e historisë me eleminimin e dëshmitarëve dhe të njerëzve që kishte pasur afër, atyre që nuk do t'ia pranonin trillet, por e nisi këtë trukim shumë herët, jo kur u ngjit në piedestal, as kur u bë njeriu më i fortë i vendit. Ai i nisi trukimet dhe eleminimet që në vitet e para të karrierës së tij në Partinë Komuniste të Shqipërisë, që kur ishte ende ilegal, ende në kërkim dhe ende pa e pasur pushtetin që arriti ta ketë më pas.
Harry Potter
Bota Magjike e Harry Potter
4 vite më vonë, më 8 qershor 2014, Universal inauguroi një zonë me tematikë nga Harry Potter në parkun e Studiove Universal në Florida. Te zona në fjalë përfshihet një rikrijim i Diagon Alleit dhe rrugicave lidhëse si dhe një pjesë e vogël e Londrës Babanace. Pika më tërheqëse është treni Harry Potter dhe Arratisja nga Gringots. Universal gjithashtu shtoi një rikrijim tërësisht funksional të Ekspresit të Hoguortsit që lidh stacionin Kings Kros në parkun e Studiove Universal në Florida me stacionin e fshatit Hogsmid në Ishullin e Aventurave. Si në Hogsmid, po ashtu dhe në Diagon Allei gjenden shumë dyqane e restorante nga seria e librave duke përfshirë këtu Shakatë Magjike Uezli dhe Kusinë Magjike.
Më 15 qershor 2014 Bota Magjike e Harry Potter u hap te parku i Studiove Universal në Japoni në Osaka. Parku përfshin fshatin e Hogsmid dhe trenat Harry Potter dhe Udhëtimi i Ndaluar e Fluturimi i Hipogrifit.
Më 7 prill 2016, Bota Magjike e Harry Potter u hap te parku i Studiove Universal në Hollywood pranë Los Anxhelosit në Kaliforni.
Krijimi i Harry Potter
parapamje|majtas|Parku Krijimi i Harry Potter në Londër Në mars të vitit 2011, Warner Bros. shpalli planin për të krijuar një park në Mbretërinë e Bashkuar për të treguar krijimin e filmave të Harry Potter. Krijimi i Harry Potter është një vizitë turistike mes seteve të xhirimeve, kostumeve dhe objekteve skenike nga seria e filmave. Parku ndodhet në Studiot Warner Bros. në Leavesden, ku janë xhiruar të tetë filmat Harry Potter. Një investim i mëtejshëm prej 100 milion paund i lejoi Warner Bros. të hapte dy studio të tjera regjistrimi për të ekspozuar setet e xhirimeve të çdo filmi. Parku u hap për publikun në mars të vitit 2012. Në datën 31 mars 2017, parku u zgjerua për të përfshirë dhe setin e Pyllit të Ndaluar të dizajnuar nga Steven Craig (prodhimi), Paul Hayes (ndërtimi), Nick Dudman (krijesat dhe efektet e makijazhit) dhe John Richardson (efektet speciale).
Një Histori Magjie
Me rastin e 20 vjetorit të librit Harry Potter dhe Guri Filozofal, në ambientet e Librarisë Britanike në Londër nga data 20 tetor 2017 deri në datën 28 shkurt 2018 u hap ekspozita Një Histori Magjie. E dizajnuar dhe kuruar nga kompania Easy Tiger, Një Histori Magjie përmbante mbi 100 artefakte të ekspozuara në dhoma të ngjashme me klasat e Hoguortsit. Vizatime të lashta për përgatitjen e shurupeve, skica të Hoguortsit nga Rowling, guri i varrit të Nikolas Flamelit, kocka shumë shekullore të një orakulli kinez, fshesa shtrigash e vizatime të disa prej personazheve të Harry Potter trajtonin në mënyrë të gërshetuar historinë e magjisë së botës reale me atë të Harry Potter. Me hapjen e ekspozitës u botuan dhe dy libra që përmbajnë informacionet e kuriozitet e shfaqura gjatë ekspozitës. Harry Potter - Një Histori Magjie dhe Harry Potter - Një udhëtim mes një historie magjie gjenden në formatin e printuar dhe digjital. Harry Potter - Një Histori Magjie gjendet gjithashtu në një version ndërveprues digjital nga Apple.
Terenc Toçi
Terenc Toçi (Terenzio Tocci; Strigàri, 9 mars 1880 - Tiranë, 14 mars 1945) ka qenë një agjitator propagandist i çështjes shqiptare në Itali, jurist, botues, shkrues, dhe nëpunës arbëresh i shtetit shqiptar që pas Kongresit të Lushnjes e deri me pushtimin italian. I angazhuar me ngjarjet në Shqipëri që me kryengritjet e pas Hyrrijetit, pas pushtimit italian qe kryetar i Këshillit të Epërm Korporativ Fashist që ishte legjislativi i kohës. Arsye për të cilën me mbarimin e luftës, pas marrjes së pushtetit nga Lëvizja Nacional-Çlirimtare u arrestua dhe u gjykua nga Gjyqi Special i dënuar me vdekje, pushkatohet.
Biografia
U lind në Strigari të Kalabrisë më 9 mars 1880, i biri i Paolos dhe Anna Maria de Vulcanis. Mësimet e para i bëri në kolegjin e Shën Mitër, prej ku u përjashtua për shkak të qëndrimeve të tij progresiste.
Më 1901, kur ishte student, botoi broshurën me emrin “Questione Albanese” (Cosenza, 1901), duke divulguar të drejtat kombëtare të popullit shqiptar. U diplomua për drejtësi në Universitetin e Urbinos më 1904, që andej u vendos në Romë, ku zhvilloi propagandë politike në partinë maciniane, ku themeloi dhe botoi disa të përkohshme së bashku me revolucionarin Manlio Bennici.
Më 1908-1909 shkoi nga Hemisfera Perëndimore, nga Buenos Airesi, Montevideo, Rio de Janeiro e deri në Philadelphia, New York e Chicago, duke takuar kolonitë shqiptare e arbëreshe duke mbajtur fjalime për të fituar mbështetje që të lirohej Shqipëria prej zgjedhës osmane. Në New York njihet me të shoqen e tij të ardhshme, Clementina Romano.
Gjatë trazirave që pasuan rivendosjen e kushtetutës osmane më 1908, masat represive të qeverisë xhonturke çuan drejt fushatave për mbledhjen e armëve që shkaktuan ndër të tjera edhe Kryengritjen e 1911. Qarqe të ndryshme ndiqnin ndodhitë në Shqipëri me vite, dhe me këtë rast gjenerali Riciotti Garibaldi propozoi formimin e një njësie vullnetare për mbështetjen e shqiptarëve. Në ujdi me Garibaldin dhe Këshillin Arbëresh të Italisë, Toçi u nis drejt viseve shqiptare për t'iu bashkuar kryengritjeve, dhe më 26 prill 1911 tuboi Kuvendin e Fanit që nxorri qeverinë njëditëshe të Kimzës, që u shua për shkak të pengimit të ndihmave nga qeveria Giolitti. Kësodore u kthye në Itali korrikun e 1912, i mbikëqyrur nga autoritetet italiane që të mos shkaktonte incidente tjera diplomatike.
Më 1913 mori pjesë në punimet e Kongresit të Trieshtës, prej ku u kthye në Shkodër, ku themeloi gazetën "Taraboshi" (1913), e përditshmja e parë politike në Shqipëri. Me anë organit të tij të shtypit u angazhua me një fushatë që trazoi praninë diplomatike italiane në qytet dhe më 1914 kërkuan largimin e tij. U kthye në vendlindje ku u izolua gjithnjë nën mbikëqyrjen prej autoriteteve italiane. U nënshkrua vullnetarisht që të shërbente në ushtrinë italiane gjatë Luftës së Parë Botërore. Gushtin e 1920 mërgoi përfundimisht në Shqipëri, ku nisi veprimtarinë e tij si avokat dhe u thirr të shërbente në detyra shtetërore.
Më 1921 u emërua prefekt i Korçës, pas një viti në shkurt u caktua përkohësisht të mbulonte shërbimin diplomatik si konsull i përgjithshëm i Shqipërisë në Egjipt. Më pas në qershor qe drejtor i zyrës së shtypit të qeverisë. Nën kujdesin e tij nisën të funksionojnë në Tiranë Agjensia e Shtypit Stefani dhe Agjensia Telegrafike Italiane. Pas zgjedhjeve të 1923 u zgjodh deputet i Shkodrës, dhe më 1925 kryetar i Gjykatës së Kasacionit dhe më 1927 sekretar i përgjithshëm i presidencës. Pas shpalljes së monarkisë, Toçi prej bindjeve republikane dha dorëheqjen nga çdo posti i vet. Pas një periudhe ftohjeje, më 1937 u ftua që të merrte pjesë në qeveri duke kryesuar ministrinë e financave, gjë të cilën e pranoi.
Pas pushtimit italian aderoi për bashkimin e kurorave të dy vendeve, pranoi detyrën si kryetar i Këshillit të Epërm Korporativ Fashist (1940-42) dhe me çarmatosjen e njësive ushtarake italien nga ana e Wehrmacht (8 shtator 1943) u aktivizua për të ndihmuar italianët e mbajtur në territorin shqiptar. Ngeli në Shqipëri ku pas marrjes së pushtetit nga Lëvizja Nacional-Çlirimtare në Tiranë, u arrestua dhe prillin e 1945 u dënua nga gjykata speciale me pushkatim, mendohet se vendi i quajtur Kodra e Priftit.
Eshtrat e tij nuk u gjetën kurrë.
Vepra
Nëpër ligjëratat e mbajtura në dy Amerikat, Toçi u përpoq të rriste ndjeshmërinë mbi sa e nevojshme ishte t'i kushtohej vëmendje çështjes gjeopolitike të shqiptarëve në mesin e Çështjes Lindore. Më 1912 ai mbajti një kumtesë me temën Turqit në historinë e qytetërimit (I Turchi nella storia della civiltà) në qerthullin kulturor të Katanxaros dhe më pas në Kozencë, shkurtin e 1912.
Ekuilibristi
Ekuilibristi është artisti i cili zotëron artin e baraspeshimit të trupit tij mbi një tel. Gjatë baraspeshimit duke ecur mbi një tel ai vallëzon apo krijon figura artistike.
Sokoli dhe Shqiponja
Sokoli dhe Shqiponja është film i vizatuar propagandues për partizanët i metrazhit të shkurt për fëmijë, i prodhuar nga kinostudioja Shqipëria e Re më 1978. Sokoli dhe Shqiponja është përgatitur nën skenarin e Muharrem Skenderit, regjinë dhe vizatimet i ka bërë Vlash Droboniku, ndërsa për operatore është angazhuar Tomi Vaso. Muzikën e filmin e ka kompozuar Gazmend Mullahi, montazhin Elsa Bushati, operatorë zëri është Vangjel Leka. Për piktorë ekzekutiv janë angazhuar Zamira Keçi dhe Elefteria Mella ndërsa si teknolog i ngjyrave Nasi Shamia.
Përmbajtja
Filmi fillon me pamje nga fshati shqiptar sipas fantazis së kohës edhe lulet shndërrohen në yll pesë rremësh. Këto pamje shoqërohen muzikë dhe me zërin që i njofton fëmijët për historinë e Sokolit dhe një shqiponje. Me nga zëri fillon tregimi, me pikëpamje antifashiste të komunistëve.
Lëvrushk
Lëvrushku është një fshat në komunën Qelëz) në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Muzafer Korkuti
Prof. Dr. Muzafer Korkuti është arkeolog shqiptar, akademik, botues i dhjetra librave, shkollorë dhe akademik, si dhe botues i mbi 79 artikujve shkencor, brenda dhe jashtë vendit. Ka lindur më 17 maj të vitit 1936 në Fterrë të Kurveleshit.
Edukimi
Arsimin fillor e ka kryer fillimisht në vendlindje, më pas në Kuç të Kurveleshit, si dhe arsimin e mesëm në Shkodër. Pas mbarimit të shkollës së mesme, deri në fillimin e studimeve universitare ka punuar si mësues dhe drejtor i Shkollës 7-vjeçare të Kuçit. Studimet e larta i ka kryer në periudhën 1957-1960 në Universitetin e Tiranës, Fakulteti i Histori Filologjisë, dega Histori, si dhe më pas në Bashkimin Sovjetik, Universitetin e Shën Petersburg. U diplomua në Universitetin e Tiranës në vitin 1962. Në vitin 1978 ka marrë titullin Doktor Shkencash me botimin "Problemet pre e proto të historisë së Shqipërisë". Është specializuar si arkeolog në fushën e prehistorisë. Gjatë veprimtarisë së tij ka drejtuar gërmime në mbi 15 qendra pre dhe protohistorike.
Karriera
Pasi mbaroi shkollën e lartë u emërua në Qendrën e Studimeve Arkeologjike të Akademisë së Shkencave. Karriera e tij si arkeolog i prehistorisë ka qenë e fokusuar në disa ekspedita, si kërkimet në pellgun e Korçës, kërkimet në vendbanimin prehistorik të Maliqit, në periudhën 1961-1965, në Tren, në Dunavec, në Vashtemije, apo edhe ekspeditën përnjohëse mbrapa tokave të Apollonisë. Ka zhvilluar dhe drejtuar edhe shumë kërkime dhe ekspedita të tjera arkeologjike në shumë treva të Shqipërisë, por edhe në trevat shqipfolëse, si në Kosovë. Gjatë të gjithë karrierës së tij shkencore dhe akademike ka mbështetur tezën e autoktonisë së shqiptarëve në trevat e tyre, si dhe të vijimësisë parailire-ilire-arbërore, duke theksuar se Ilirët janë popullsi autoktone vendase, e formuar në Ballkanin Perëndimor në mijëvjeçarin e tretë p.e.s.
Prof.Dr.Muzafer Korkuti ka botuar mbi 79 artikuj shkencor në revista shkencore brenda dhe jashtë vendit. Është bashkautor i teksteve universitare "Arkeologjia" 1972, 1985 dhe "Historia e Shqipërisë", "Les Illyriens", 1985 dhe "Historia e Popullit Shqiptar" 2003. Është autor i monografive: "Neolithichum und Chalkolithichum in Albanien", 1985 (Gjermani) dhe "Parailirët, ilirët, arbërit" (Histori e shkurtër), 2003. Eshtë gjithashtu autor i disa teksteve shkollore të librave të historisë, kryesisht atyre të klasës së 4-ët, të 8-të dhe të 9-të. Është lektor i arkeologjisë që nga 1968 në Universitetin e Tiranës dhe në vitet 1972-1975 në Universitetin e Prishtinës. Ka dhënë gjithashtu leksione në disa universitete të tjera, si: Universite de Paris I, Sorbonne 1995 (Francë), Heidelberg e Munster (Gjermani), Romë, Scuola Normale Superiore Pisa 1990, Bari e Bologna (Itali), Cincinnati (SHBA), Universitetin e Berlinit, Universiteti Jonian i Korfuzit 1988, Centre de Recherches Protohistoriques/Universite de Paris I/1986, Ecole Pratique des Hautes Etudes I, etj. Ka marrë pjesë me kumtesa e referate shkencore në disa dhjetëra simpoziume e kongrese ndërkombëtare. Ka qenë gjithashtu kryeredaktor i revistës "Iliria" që nga viti 1971, si dhe anëtar korrespondent i Institutit Arkeologjik Gjerman, që nga 1986. Në vitin 1986 është zgjedhur anëtar i Komitetit të Përhershëm të Shkencave Pre e Protohistorike Botërore, UISPP.
Ka mbajtur funksionin e Kryetarit të Akademisë së Shkencave të Shqipërise, nga shtatori i vitit 2013 deri në shtator të vitit 2017, si dhe atë të n/Kryetarit të Akadamisë së Shkencave të Shqipërise, gjatë periudhës 2009-2013. Ka qenë gjithashtu Drejtor i Institutit të Arkeologjisë në vitet 1968-1977, 1981-1989, 1997-2008.
Tituj dhe dekorata
Në vitin 2006 është dekoruar nga Presidenti i Republikës, Alfred Moisiu me Urdhrin "Mjeshtër i Madh", "Për kontribut të veçantë në zhvillimin e përparimin e arkeologjisë shqiptare, studimet arkeologjike dhe formimin e brezave të arkeologëve të rinj". Në vitin 2015 është nderuar me dekoratën e lartë "Nderi i Kombit" nga Presidenti i Republikës Bujar Nishani “Për drejtimin profesional dhe vizionar të Institutit të Arkeologjisë e të Akademisë së Shkencave; në vlerësim të kontributit të vyer shumëvjeçar për përparimin e shkencës së arkeologjisë dhe qasjen e saj te publiku i gjerë, si dhe për angazhimin e përhershëm në ndërtimin e urave të komunikimit dhe bashkëpunimit me studiuesit ndërkombëtarë në fushën e kërkimeve dhe studimeve arkeologjike”. Në vitin 2017 ka marrë gjithashtu titullin Dr.Honoris Causa nga Universiteti Ismail Qemali i Vlorës, me motivimin: “Personalitet i shkencës dhe kulturës, me kontribute origjinale dhe themeltare në mendimin historik dhe zhvillimin e shkencës së arkelogjisë shqiptare, në funksion të identitetit tonë kulturor, model referencash shkencore për breza kërkuesish dhe studiuesish”.
Kantoni La Côte Radieuse
Kantoni La Côte Radieuse (frëngjisht: Canton de La Côte Radieuse) është një kanton në departamentin Pyrénées-Orientales, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Cyprien. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 19241 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni La Côte Radieuse aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Universiteti Juraj Dobrila i Pulës
Universiteti Juraj Dobrila i Pulës (kroatisht: Universiteti Juraj Dobrila i Pulës) i njohur si Universiteti i Pulës, njëri nga shtatë universitetet shtetërore në Republikën e Kroacisë, u themelua më vitit 2006.
Komuna rajonale Peel
Komuna rajonale Peel është një konte (county) në provincën Ontario, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 1241.99 km² dhe popullsi 1159405 banorë.
Islami në Shqipëri (1913–1944)
Islami në Shqipëri (1913-1944) u karakterizua nga një sekularizim në rritje i shoqërisë shqiptare, gjë që kishte filluar me Pavarësinë e Shqipërisë në 1912, duke mbartur ndikime nga Zgjimi Kombëtar Shqiptar. Gjatë periudhës ndërmjet luftërave, u ngritën institucione të reja lokale myslimane si dhe Komuniteti Mysliman i Shqipërisë, të cilat ndërprenë lidhjet me Kalifatin Osman dhe vendosën fokusin në lokalizimin e Islamit në Shqipëri. Edhe shteti shqiptar luajti një rol të rëndësishëm në atë proces nëpërmjet ndërhyrjes së shtetit dhe presionit për nisjen e reformave nga ato institucione dhe shoqëria më e gjerë myslymane. Masat që u morën ishin ndalimi i mbulesës dhe të tjera që u interpretuan si modernizim i Shqipërisë. Këto ngjarje shkaktuan tensione brenda pjesëve të shoqërisë myslimane midis konservatorëve dhe atyre që e shihnin veten si përparimtarë, gjë që shkaktoi diskutime dhe reflektime për rolin e ardhshëm të Islamit në Shqipëri dhe identitetin shqiptar. Epoka mes dy luftrave botërore bëri gjithashtu që Islami Sufi të zgjerohej në Shqipëri me urdhra të ndryshëm që fituan adhurues të rinj me më të madhin, Urdhri Bektashi që e zhvendosi selinë e tij botërore në Shqipëri. djathtas|parapamje|200x200px| Ismail Qemali me klerikë myslimanë në përvjetorin e parë të seancës së [[Kuvendi i Vlorës|Kuvendit të Vlorës që shpalli pavarësinë e Shqipërisë.]]
Luftërat Ballkanike dhe Pavarësia (1912–13)
Në prag të luftërave ballkanike dhe për shkak të revoltave shqiptare të viteve 1908 dhe 1912, osmanët ishin të pasigurt nëse shqiptarët myslimanë do të mbronin sovranitetin e shtetit nëse do të shpërthente lufta me fqinjët e tyre ortodoksë ballkanikë. Në tetor 1912, me ushtritë bullgare, malazeze, serbe dhe greke që filluan armiqësitë me osmanët dhe hynë në zonat e populluara nga shqiptarët myslimanë, përveç disa dezertimeve për shkak të pengesave ushtarake, ata ranë në anën e osmanëve dhe kryesisht luftuan mirë. Duke kuptuar se rënia e sundimit osman përmes disfatës ushtarake në Ballkan ishte e pashmangshme, shqiptarët e përfaqësuar nga Ismail Qemali shpallën Pavarësinë nga Perandoria Osmane më 28 nëntor 1912 në Vlorë. Motivimi kryesor i pavarësisë ishte parandalimi i aneksimit të tokave të banuara nga shqiptarët e Ballkanit nga Greqia dhe Serbia, ndërkohë që qeveria xhonturke ndihej e tradhtuar nga këto veprime pasi i konsideronte shqiptarët një popull të afërm mysliman. Nga Fuqitë e Mëdha, Italia dhe Austro-Hungaria mbështetën pavarësinë e Shqipërisë për shkak të shqetësimeve se Serbia me një bregdet shqiptar do të ishte një fuqi rivale në Detin Adriatik dhe e hapur ndaj ndikimit nga aleati i saj Rusia.
Përveç interesave gjeopolitike, disa fuqi të Mëdha hezituan të përfshinin në Shqipëri më shumë toka të banuara nga shqiptarët osmanë ballkanikë për shkak të shqetësimeve se ajo do të ishte i vetmi shtet i dominuar nga myslimanët në Evropë. Propozimet ruso-franceze ishin për një Shqipëri të cunguar të bazuar në Shqipërinë e mesme me një popullsi kryesisht myslimane, e cila u mbështet edhe nga Serbia dhe Greqia që konsideronin se vetëm myslimanët mund të ishin shqiptarë. Në kuadër të Luftërave Ballkanike (1912-1913) lëvizja vorio-epirote u ngrit në Shqipërinë e Jugut në mesin e popullsisë ortodokse që bënte thirrje për bashkim me Greqinë, e cila gjithashtu kundërshtoi të jetonte në një Shqipëri nën udhëheqësit e përbërë nga shqiptarë myslimanë. Luftimet shpërthyen në Shqipërinë e Jugut midis të forcave të parregullta grekë dhe shqiptarëve myslimanë që kundërshtonin lëvizjen vorio-epirote. Midis viteve 1912–13 dhe 1916, disa zona të Shqipërisë së Jugut ishin përkohësisht nën administrimin ushtarak grek dhe myslimanët në ato zona ishin subjekt i ligjit grek. Për shembull, në vitin 1913 administrata greke emëroi myftinjë në vendbanimet Përmet, Libohovë, Gjirokastër, Delvinë, Leskovik, Frashër dhe Tepelenë dhe të gjithë merrnin rroga nga qeveria.
Lufta e Parë Botërore (1914–18)
Pas njohjes së pavarësisë së Shqipërisë dhe kufijve të saj të përkohshëm në vitin 1913, Fuqitë e Mëdha i imponuan Shqipërisë një princ të krishterë gjerman, Wilhelm Wied, si sundimtar të saj në vitin 1914. Në betejat për sigurimin e pushtetit dhe shqetësimin për të pasur një monark të krishterë, një kryengritje e dështuar myslimane (1914) shpërtheu në Shqipërinë qendrore që kërkonte të rivendoste sundimin osman, ndërsa Shqipëria veriore dhe jugore u distancuan nga ato ngjarje. Gjatë Luftës së Parë Botërore, Shqipëria veriore, qendrore dhe jug-qendrore ra nën pushtimin austro-hungarez. Në regjistrimin e viteve 1916–1918 të kryer nga autoritetet austro-hungareze, rezultatet treguan se myslimanët në rajonet e Dibrës, Lumës dhe Gorës përbënin mbi 80% të popullsisë. Në pjesën perëndimore të zonave malore, Shkodra dhe në malet në lindje të Liqenit të Shkodrës ishin zona që përmbanin një popullsi të madhe myslimane. Në Shqipërinë qendrore, zona nga rajoni i Matit deri në grykëderdhjen e lumit Shkumbin në drejtim të Kavajës që përfshin rrethet e Tiranës, Peqinit, Kavajës dhe Elbasanit, popullsia ishte kryesisht myslimane. Në zonën e Beratit myslimanët ishin një popullsi shumicë me një pakicë ortodokse, ndërsa në jug të Elbasanit myslimanët ishin një pluralitet krahas një popullsie të konsiderueshme ortodokse. Në qarkun e Gramshit, myslimanët ishin shumicë me përjashtim të dy personave dhe në zonën jugore të Peqinit ishin të pranishëm vetëm myslimanë. Myslimanët ishin gjithashtu një popullsi shumicë në rajonin e Mallakastër së bashku me një pakicë të vogël ortodokse. Përvoja e Luftës së Parë Botërore, shqetësimet për ndarjen dhe humbja e pushtetit bënë që popullsia shqiptare myslimane të mbështeste nacionalizmin shqiptar dhe integritetin territorial të Shqipërisë. Midis shumicës së shqiptarëve sunitë dhe bektashinj u shfaq një mirëkuptim se dallimet fetare duhej të mënjanoheshin për kohezivitetin kombëtar. Ndërsa braktisja e lidhjeve pan-muslimane jashtë vendit u pa në kontekstin e sigurimit të mbështetjes ndërkombëtare për ruajtjen e pavarësisë me disa klerikë shqiptarë myslimanë që ishin kundër mohimit të lidhjeve me botën më të gjerë myslimane.
Periudha e ndërmjetme (1919–39)
Që në ditët e para të Shqipërisë së ndërmjetme dhe për shkak të përbërjes heterogjene fetare të Shqipërisë, udhëheqja politike e Shqipërisë e përcaktoi Shqipërinë si pa fe zyrtare. Shqiptarët myslimanë në atë kohë përbënin rreth 70% të popullsisë së përgjithshme prej 800,000 banorësh dhe Shqipëria ishte i vetmi vend mysliman në Evropë. Në ish-qarqet osmane të Korçës dhe Gjirokastrës që formonin Shqipërinë e Jugut, pjesa e popullsisë myslimane, në vitin 1923 u rrit në 109,000 në ndryshim nga 114,000 ortodoksë dhe në vitin 1927 myslimanët ishin 116,000 me 112,000 ortodoksë. Jugosllavia dhe Greqia në politikat e tyre shtetërore të viteve 1920 pretendonin se Shqipëria ishte një Turqi e vogël armiqësore ndaj popullsive ortodokse si grekët dhe të tjerët dhe se shumica myslimane po i persekutonte. Shqipëria hodhi poshtë ato pretendime për konflikt sektar mysliman dhe të krishterë dhe ia atribuoi tensionet në jug të saj lëvizjes për një kishë ortodokse shqiptare të pavarur dhe atyre që donin të qëndronin nën Patriarkanën. Shqiptarët ortodoksë morën përsipër të zbatonin shumë reforma qeveritare për shkak të statusit të tyre të mëparshëm osman të të qenit një shtresë e ulët, duke dashur ta largonin Shqipërinë nga trashëgimia e saj myslimane osmane.
Thyerja me Kalifatin Osman dhe fillimi i reformave
djathtas|parapamje|180x180px|[[Xhamia e Madhe e Durrësit, (ndërtuar 1931).]] Nga viti 1920 deri në vitin 1925 u emërua një këshill qeverisës i regjencës me katër anëtarë nga katër besimet fetare (katolik, ortodoks, mysliman dhe bektashi). Elitat laike shqiptare shtynë për një reformë të Islamit pasi procesi i institucioneve fetare islame u nacionalizua dhe shteti u impononte gjithnjë e më shumë vullnetin e tij. Në Kongresin e parë Kombëtar Islamik (1923) kriteri për pjesëmarrjen e delegatëve ishte se të qenit klerik ishte i parëndësishëm dhe në vend të kësaj , patriotët me pikëpamje liberale favorizoheshin krahas disa delegatëve që zgjidheshin nga shteti. Në kongres ishin të pranishëm përfaqësues të qeverisë. Në vijim të programit të reformave të qeverisë, kongresi islamik shqiptar në Tiranë vendosi të diskutojë dhe reformojë disa praktika tradicionale islame të adoptuara nga periudha osmane me arsyetimin për t'i dhënë mundësinë shoqërisë shqiptare për të lulëzuar. Masat e miratuara nga kongresi ishin një shkëputje me Kalifatin Osman dhe krijimi i strukturave lokale myslimane besnike ndaj Shqipërisë, duke ndaluar poligaminë (shumica e popullsisë shqiptare myslimane ishte monogame) dhe mbajtja e detyrueshme e mbulesës (hixhabit) nga gratë në publik. U zbatua gjithashtu një formë e re e lutjes (në këmbë, në vend të ritualit tradicional të faljes). Ashtu si me kongresin, qëndrimet e klerikëve myslimanë gjatë periudhës ndërmjet luftërave u monitoruan nga shteti, i cili herë pas here i emëronte dhe i shkarkonte ata.
Ndërhyrja e shtetit, reformat dhe tensionet
majtas|parapamje|197x197px|Kryeministër, më vonë mbreti [[Mbreti Zogu I|Ahmet Zog I (1895–1961)]] Në vitin 1925, Ahmet Zog, një politikan në zhvillim nga një familje e shquar shqiptare myslimane u bë president i Shqipërisë dhe në vitin 1929 u vendos si mbret. Gjatë epokës zogiste, përfaqësimi parlamentar ndahej sipas madhësisë së komuniteteve fetare në Shqipëri. Regjimi zgjati deri në rrëzimin e Zogut gjatë pushtimit italian të vitit 1939 dhe brenda kësaj kohe zbatoi një sërë masash modernizuese që synonin të frenonin më tej ndikimin e Islamit në Shqipëri dhe të kthenin trashëgiminë e periudhës osmane. Midis tyre ishte heqja e ligjit të Sheriatit dhe zëvendësimi me ligjin perëndimor që bëri që myslimanët në Shqipëri të viheshin nën kontrollin e qeverisë, ndërsa Kurani u përkthye në shqip dhe u kritikua për pasaktësitë e tij. Ndërhyrja në rritje nga shteti në institucionet islame bëri që klerikët myslimanë në vitin 1926 të akuzonin qeverinë për një fushatë propagandistike kundër medresesë së re në Shkodër, organizatës së re të Xhematit (Bashkësisë Islame) dhe financave të saj. Klerikët që dolën jashtë mbikëqyrjes shtetërore dhe mbajtën predikime në xhami pa leje u kërcënuan me veprime nga autoritetet e shkelësve. Ndërsa marrëdhëniet me hierarkinë myslimane dhe zyrtarët qeveritarë u bënë të ngushta, institucionet islame u përdorën nga shteti për të zbatuar kontrollin social si forcimi i unitetit kombëtar, inkurajimi i prindërve për të dërguar fëmijët në shkollë dhe parandalimi i përhapjes së ideve komuniste. Në vitin 1929 me centralizimin dhe reformimin e institucioneve islame, shteti financoi një pjesë të konsiderueshme të buxhetit të komunitetit islam dhe medresetë u mbyllën me një të mbetur në Tiranë të quajtur Medreseja e Naltë për të arsimuar klerikët në mënyra të reja moderne.
Sufizmi dhe urdhrat sufi
djathtas|parapamje|180x180px|[[Kryegjyshata Botërore Bektashiane|Selia Botërore e Komunitetit Bektashi në Tiranë, Shqipëri.]] Gjatë gjithë periudhës ndërmjet dy luftërave botërore, elita intelektuale shqiptare shpesh minoi dhe zhvlerësoi Islamin Sunit, ndërsa sufizmi dhe rendet e tij të ndryshme përjetuan një periudhë të rëndësishme rritjeje premtuese. Pas pavarësisë, lidhjet mes komunitetit të gjerë sufi bektashi në ish-tokat osmane u zbehën. Urdhri Bektashi më 1922 në një kuvend prej 500 delegatësh hoqi dorë nga lidhjet me Turqinë. Në vitin 1925 Urdhri Bektashi, selia e të cilit ishte në Turqi, u zhvendos në Tiranë për t'i shpëtuar reformave laicizuese të Ataturkut dhe Shqipëria do të bëhej qendra e bektashizmit ku kishte 260 teqe të pranishme. Urdhri Bektashi në vitin 1929 ndërpreu lidhjet e tij me sunizmin dhe në vitin 1937 adhuruesit bektashinë përbënin rreth 27% të popullsisë myslimane në Shqipëri. Përveç bektashinjve, gjatë periudhës së ndërmjetme në Shqipëri kishte edhe urdhra të tjerë kryesorë sufistë. Halvetitë në periudhën ndërmjet dy luftërave botërore u morën me prozelitizëm dhe hapën teqe të reja në Leskovik dhe Korçë. Kadiritë e vendosur kryesisht në zonat urbane dhe Rufaitë, të cilët e përhapën urdhrin e tyre Tarika në të gjithë Shqipërinë duke themeluar teqe të reja. Ndërsa urdhri i Tixhanijeh, një i sapoardhur në fillim të shekullit XX në Tiranë, Durrës dhe Shkodër hodhi poshtë pasardhjen trashëgimore të sheikëve, theksoi lidhjet me Profetin Muhamed dhe luajti një rol në lëvizjen reformuese të Islamit kryesor në Shqipëri. Sheikët dhe dervishët e urdhrave të ndryshëm sufist gjatë periudhës mes dy luftërave botërore luajtën një rol të rëndësishëm në shoqërinë shqiptare duke qenë shpesh shërues të publikut dhe baballarët bektashinjtë ishin të përfshirë nganjëherë në ndërmjetësimin e mosmarrëveshjeve dhe hakmarrjeve. Në vitin 1936, me ekzistencën e organizatave individuale sufiste dhe ligave të rendeve të ndryshme, autoritetet myslimane shqiptare formuan një shoqatë të quajtur Drita Hyjnore për të riorganizuar dhe koordinuar më mirë aktivitetet e katër prej urdhrave. Ndërsa minoriteti rom gjatë periudhës ndërmjet dy luftërave botërore kishte xhamitë e tyre në Shkodër dhe Korçë, ndërtoi një xhami të re në Durrës në vitin 1923 dhe disa iu bashkuan urdhrit bektashi.
Roadrunner Records
Roadrunner Records është një kompani distributive Amerikane e inqizimeve e cila primare e ka heavy metal-in dhe death metal-in. Tani është nën-kompani e Warner Music Group.
Wijk bij Duurstede
Wijk bij Duurstede është një qytet dhe komunë në provincën Utrecht në Holandë me sipërfaqe 50.3 km² dhe popullsi 23066 banorë. Wijk bij Duurstede është kryeqendra e komunës.
Rishikimi i literaturës
Rishikimi i literaturës është një përmbledhje e punimeve të botuara më parë për një temë specifike. Termi mund t'i referohet një punimi të plotë shkencor ose një seksioni të një vepre shkencore si një libër ose një artikull. Sido që të jetë, një rishikim i literaturës supozohet t'i sigurojë studiuesit/autorit dhe audiencës një imazh të përgjithshëm të njohurive ekzistuese mbi temën në fjalë.
Ukth
Ukthi është një fshat në komunën Qelëz) në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Rishikimi i literaturës
H y r j e
Një rishikim i mirë i literaturës mund të sigurojë që është bërë një pyetje e duhur kërkimore dhe është zgjedhur një kornizë e duhur teorike dhe/ose metodologji kërkimore. Për të qenë të saktë, një rishikim i literaturës shërben për të vendosur studimin aktual brenda trupit të literaturës përkatëse dhe për të ofruar kontekst për lexuesin. Në këtë rast, rishikimi zakonisht i paraprin seksioneve të metodologjisë shkencore hulumtuese dhe rezultateve të punës.
Krijimi i një rishikimi të literaturës është shpesh pjesë e punës së studentëve të diplomuar dhe pasuniversitar, duke përfshirë përgatitjen e një teze, disertacioni ose një artikulli ditar. Rishikimet e literaturës janë gjithashtu të zakonshme në një propozim kërkimor ose prospekt (dokumenti që miratohet përpara se një student të fillojë zyrtarisht një disertacion ose tezë).
Një rishikim i literaturës mund të jetë një lloj artikulli rishikues. Në këtë kuptim, një rishikim i literaturës është një punim shkencor që paraqet njohuritë aktuale, duke përfshirë gjetjet thelbësore, si dhe kontributet teorike dhe metodologjike për një temë të caktuar. Rishikimet e literaturës janë burime dytësore dhe nuk raportojnë punë të reja ose origjinale eksperimentale. Më shpesh të lidhura me literaturën e orientuar drejt fushës akademike, rishikime të tilla gjenden në revista akademike dhe nuk duhet të ngatërrohen me recensionet e librave, të cilat gjithashtu mund të shfaqen në të njëjtin botim. Rishikimet e literaturës janë një bazë themelore për kërkime në pothuajse çdo fushë akademike.
Llojet
Llojet kryesore të rishikimeve të literaturës janë: vlerësuese, eksploruese dhe instrumentale.
Një lloj i katërt, rishikimi sistematik, shpesh klasifikohet veçmas, por në thelb është një rishikim i literaturës i përqendruar në një pyetje kërkimore, duke u përpjekur të identifikojë, vlerësojë, përzgjedhë dhe sintetizojë të gjitha provat dhe argumentet kërkimore të cilësisë së lartë që lidhen me atë pyetje. Një meta-analizë është zakonisht një rishikim sistematik duke përdorur metoda statistikore për të kombinuar në mënyrë efektive të dhënat e përdorura në të gjitha studimet e zgjedhura për të prodhuar një rezultat më të besueshëm.
Torraco (2016) përshkruan një rishikim integrues të literaturës. Qëllimi i një rishikimi integrues të literaturës është të gjenerojë njohuri të reja mbi një temë përmes procesit të rishikimit, kritikës dhe më pas sintezës së literaturës nën hulumtim.
Procesi dhe produkti
Shields dhe Rangarajan (2013) bëjnë dallimin midis procesit të rishikimit të literaturës dhe një vepre ose produkti të përfunduar të njohur si rishikim i literaturës. Procesi i rishikimit të literaturës është shpesh një vazhdim dhe informon shumë aspekte të projektit kërkimor empirik.
Procesi i rishikimit të literaturës kërkon lloje të ndryshme veprimtarish dhe mënyrash të të menduarit. Shields & Rangarajan (2013) dhe Granello (2001) i lidhin aktivitetet e bërjes së një rishikim të literaturës me taksonominë e rishikuar të Benjamin Bloom të fushës njohëse (mënyrat e të menduarit: kujtimi, të kuptuarit, aplikimi, analizimi, vlerësimi dhe krijimi).
Patrick Stewart
thumb|Patrick Stewart Patrick Stewart (sqt. Patrik Stjuart) lindi më 13 korrik 1940 në Mirfield, West Yorkshire, Angli, është një aktor, producent dhe regjisor britanez. Ai ishte 25 vjet anëtar i Royal Shakespeare Company.
Shoferi i vogël
Shoferi i vogël është film i vizatuar i metrazhit të shkurt për fëmijë, i prodhuar nga kinostudioja Shqipëria e Re në 1977. Shoferi i vogël është përgatitur nën skenarin e Kiço Blushit, regjinë e Bujar Kapexhiut, për piktor është angazhuar Vlash Droboniku dhe për operator Tomi Vaso. Muzikën e filmin e ka kompozuar Robert Radoja, montazhin Elsa Bushati, për zë është përkujdesur Skender Nuzi.
Përmbajtja
Filmi fillon me pamje qyteti sipas fantazisë së kohës me trafik të dendur. Artani me një timon (një rreth metali) në dorë e shkon pas kamionit të atit të tij. Fatkeqësisht ai i del para kamionit dhe vetëm pas një frenimi të ashpër ai i shpëton ndeshjes ndërsa timoni i Artanit përfundon nën rrotat e kamionit. Për mos mësimin e rregullave Artanit dhe për pa kujdesin, i ati i Artanit dënohen dhe qortohet nga polici. Artani vazhdon udhëtimin por edhe ëndërrimin në kabinën e kamionit që ngitej nga i ati i tij. Pasi ndalon kamioni, i ati i Artanit shkon në Axhenci dhe e këshillon atë që të mos trazon ndonjë vegël. Pas pakë kamionit i afrohen disa fëmijë duke thënë ç'farë shoferi i vogël. Kjo e nxitë Artanin që të realizojë një pjesë të ëndrrës së tij, mirëpo kjo i kushton me një qortim. Pasi që Artani e kupton gabimin dhe nuk dëshiron që të tjerë ta njohin si mburravec premton që do të jetë fëmija më i mirë në botë.
Lista e liqeneve të Rusisë
thumb|275x275px|Pamje nga [[Liqeni Seliger|Liqeni të Seliger pranë Ostashkov në vitin 1910.]] Lista e liqeneve në Rusi në rend alfabetik:
Periudha orbitale
Periudha orbitale nënkupton gjatësin kohore të përshkimit të orbitës nga ana e planetit.
Ujëvara e Grunasit
Ujëvara e Grunasit ndodhet në shpatin perëndimor të luginës së Thethit në Alpet Shqiptare. Nis në rrëzën perëndimore të majës së Boshit, ku formon një lug të ngushtë nëpër një shpat gëlqeror, pastaj uji bie menjëherë në një greminë 25 m të thellë. Në rrëzën e greminës është formuar një pellg, prej të cilit uji derdhet në luginën e Thethit, tek fillimi i kanionit të Grunasit. Gjithë shpati ku thyhen ujërat e kësaj ujëvare është i mbuluar nga një pyll i dendur ahu dhe rreth e rrotull bien stërkala. Ujëvara e Grunasit me mjedisin e saj, përbën një nga dukuritë e rralla të Alpeve Shqiptare dhe prandaj është një pikë e rëndësishme turistike dhe monument natyre.
Partia Fashiste Shqiptare
parapamje|Logoja e Partisë Fashiste Partia Fashiste e Shqipërisë (PFSh) ishte një parti fashiste aktive gjatë Luftës së Dytë Botërore që kishte pushtet nominal në Shqipëri nga 1939, kur u pushtua nga Italia, gjer më 1943 kur kjo e fundit kapitulloi tek Aleatët.
Themelimi
Më 25 mars 1939, italianët i parashtruan ca kërkesa Mbretit Zog I pas një lëvizje përmbysjeje të regjimit nga Giovanni Giro. Zogu refuzoi në mënyrë kategorike për të bërë lëshime në dëm të integritetit të pavarësisë shqiptare dhe më 7 prill Italia ndërmori agresionin e saj ushtarak. Mbreti organizoi mbrojtjen sa ç'ishte e mundur, u largua nga vendi dhe më pas, italianët vendosën Mbretërinë Shqiptare si shtet shqiptar nën protektoratin italian.
Më 11 prill, ministri i Jashtëm italian Galeazzo Ciano organizoi një takim me shqiptarë të mirënjohur për të "kërkuar" formimin e Partisë Fashiste të Shqipërisë. Nga fundi i prillit, qeveria italiane e miratoi krijimin e saj. Më 23 prill, sekretari i Partisë Fashiste të Italisë Achille Starace, i shoqëruar nga dy luftëanije italiane, mbërriti në Shqipëri që të njoftonte zyrtarisht themelimin e PFSh-së, që u themelua me 2 qershor. Megjithatë, nuk pati statutin e saj gjer më 6 qershor dhe nuk pati një kryesi dhe këshill qendror të organizuar deri në mars të 1940.
Mbretëria Shqiptare 1939-43
parapamje|Flamuri i Shqipërisë nga 1939 deri më 1942 Në fillim të vitit 1943 Maliq Bushati, një nacionalist antimonarkist riorganizoi Partinë Fashiste Shqiptare si Garda e Shqipërisë së Madhe, favorizoi distancimin e Shqipërisë nga Italia, eliminoi simbolet fashiste nga Flamuri i Shqipërisë, dhe afirmoi autonominë shqiptare në shumë fusha.
Pas pushtimit gjerman, kreu i Sicherheitsdienst Ernst Kaltenbrunner riorganizoi Gardën e Shqipërisë së Madhe në Parti Naziste të Shqipërisë, mbajtëse formale e kontrollit zyrtar të gjithë Shqipërisë. Kontrolli gjerman i Shqipërinë ka qenë më pak i ashpër se në vendet e tjera. Qeveria shqiptare nuk zbatonte ndonjë persekutim sistematik të hebrenjve për ti deportuar, ose për ti vrarë. Vullnetarët shqiptarë formuan një divizion të Waffen SS, Divisioni SS i 21-të Skanderbeg SS, për nder të heroit kombëtar të Shqipërisë Gjergj Kastrioti Skenderbeu.
Organizimi
Partia Fashiste Shqiptare kryesohej nga Sekretari i caktuar (dhe që mund të shkarkohej) nga Gjenerali Shtatmadhorisë së Perandorit në Shqipëri, me propozim të Kryeministrit të Shqipërisë, pas këshillimit me Sekretarin e Partisë Fashiste Italiane.
Sekretari i Partisë Fashiste Shqiptare kishte titullin dhe funksionet e Ministrit Sekretar i Shtetit, ishte pjesë e qeverisë shqiptare, dhe merrte direktivat dhe urdhrat Duçes nga Sekretari i Partisë Fashiste Italiane.
Sekretari i Partisë Fashiste Italiane në Shqipëri përfaqësohej nga një Inspektor i partisë, i ndihmuar nga një Sekretar Federal dhe një inspektor federal.
Në çdo qendër qarku u krijua Federata e Fashios e Partisë Fashiste Shqiptare dhe në çdo komunë, Fashiot e luftës të Partisë Fashiste Shqiptare.
Partisë Fashiste Shqiptare kurrë nuk ka qenë një lëvizje masive : arriti numrin më të madh të anëtarëve (13.500) në maj 1940. Megjithatë, gjatë qëndrimit të saj në pushtet, Partisë Fashiste Shqiptare u përpoq të zbatojë idenë e një Shqipërie të madhe, duke zgjeruar kufijtë e shtetit shqiptar në Çamëri dhe në Kosovë.
Partia Fashiste Shqiptare ishte përfshirë gjithashtu në disa akte të antisemitizmit. Hebrenjtë shqiptarë ishin të ndaluar ti bashkoheshin partisë fashiste, si dhe të përjashtuar nga disa profesione, të tilla si mësues.
Studio
Fjala  Studio  (italisht p. lat.: studium afsh, punë, lodhje) ka këto kuptime:
Kantoni Pacy-sur-Eure
Kantoni Pacy-sur-Eure (frëngjisht: Canton de Pacy-sur-Eure) është një kanton në departamentin Eure, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Pacy-sur-Eure. Ka sipërfaqe 159.12km2 dhe popullsi 15180 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Pacy-sur-Eure aktualisht përbëhet nga 23 komuna.
Mesxhidi Kibletejn
parapamje|240px|Xhamia e dy Kibleve Xhamia e dy Kibleve (Arabisht: مَـسْـجِـد الْـقِـبْـلَـتَـیْـن‎ Masxhid al-Kiblaṫajn) është xhami në Medine që historikisht është e rëndësishme për myslimanët, pasi profeti Muhammed morri urdhërin ta ndryshoj Kiblën (drejtimi i namazit) prej Jeruzalemit në Mekë. Xhamia e Dy Kibleve është ndër xhamitë më të hershme që datojnë në kohën e Muhammedit, së bashku me Xhaminë e Kubas dhe Xhaminë e Pejgamberit, duke pasur parasysh se xhamitë e Mekës dhe Jeruzalemit lidhen me Profetët e mëparshëm në mendimin islam.
Historia
Emri i xhamisë daton në kohën e Muhammedit, kur shokët e tij e quajtën atë pas një ngjarjeje që ndodhi. Muhammadi morri shpalljen nga Allahu duke udhëzuar atë për të marrë Qaben si Kible në orët e hershme të mëngjesit të ditës, në vend të Kiblës së Judenjve, që është Mali i Tempullit në qytetin e Jeruzalemit. Ai e njoftoi këtë me shokët e tij në xhaminë e tij, pas së cilës lajmi filloi të përhapet. Një shok që e dëgjoi këtë shkoi te Xhami i el-Kiblatain për ta ndarë këtë lajm. Kur arriti, ai vuri re se kongregacioni ishin tashmë duke falur namazin e pasdites. Ai thirri nga mbrapa xhamisë se ndryshimi i drejtimit është caktuar, dhe pas dëgjimit të kësaj, imami menjëherë u kthye në drejtim të Mekës dhe ata që faleshin pas tij e bënë kështu. Pas kësaj, xhamia në të cilën ndodhi ky incident njihej si Xhami i Dy Kiblave. Shumë pelegrinë që shkojnë në Mekë për haxh shpesh vizitojnë Medinën, ku disa përfundojnë duke vizituar këtë xhami për shkak të domethënies së saj historike.