cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meribane Shala
Thënie për Meribane Shalën dhe aktrimin e saj
Abdurrahman Shala (aktor dhe i vëllai): ''“Vajza në martesë” e Lope de Vegas me regji të Pshiolles, ishte ajo loja e saj e fundit për Merin tonë, sepse nga fundi i vitit 1995, u sëmurë rëndë, kishte sasi të madhe uji në stomak, në bazë të TBC-së një lloj ndezje e pëlhurës së barkut. Ajo qëndroi 5 muaj në spital në Beograd dhe posa u “shërua”, prapë iu kthye kolegëve, skenës, teatrit dhe publikut, ndonëse për çdo muaj shkonte në rrezatim në Beograd. ”Kur e dërguan për herë të fundit në spital në Beograd, ajo s’mund të fliste, por vetëm më shtrëngonte dorën fort. Ato çaste nuk i harroj kurrë dhe isha i vetëdijshëm se po e humbisja përgjithmonë.”
Liria e leximit
Liria e leximit me autor Xhavit Beqiri, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2000 nga "Rozafa". Libri ka 100 faqe.
Meribane Shala
Thënie për Meribane Shalën dhe aktrimin e saj
Aktorja Leze Qena: ''”Kush e ka parë Meribanin duke aktruar, e di se ka aktruar me shpirt, e kush nuk e ka parë mëkat qe s’e ka parë.”
Shkrimtari Ramiz Kelmendi, shton: ”Më e para aktore profesioniste shqiptare këtu ndër ne, ajo vdiq më 1956 fare e re, një meteor që shndriti dhe u shua pikërisht kur ajo po ngjiste shkallët e karrierës së saj artistike.”
Régades
Régades (Ocitanisht: Regadas ; Shqip: Regada) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Sheshi Miaoulis
Sheshi Miaoulis ndodhet ne Hermupolis,ne ishullin e Syros.
Historia
Sheshi ishte projektuar nga arkitekti bavarez Wilhelm von Weiler në fillim të shekullit të 19-të. Është sheshi kryesor i Ermoupolis. Emri i tij i mëparshëm ishte Sheshi Othonos (Πλατεία Όθωνος) në nder të [Otto të Greqisë], por mori emrin e tij të tanishëm në 1889 nga statuja e admiralit Andreas Miaoulis, hero i Luftës së Pavarësisë Greke], e cila ndodhet në shesh. Në shesh eshte edhe Salla e Qytetit, e projektuar nga [[Ernst Ziller, dhe biblioteka komunale. Në fillim të shekullit të 19-të, zona e sheshit ishte ranore dhe ndërtesa e vetme që ekzistonte ishte pemishte e familjes Salaha në veriperëndim, e cila kishte dy puse, nga të cilat disa banorë blejnë ujë gjatë atyre viteve. Pemishtja u ble nga Bashkia Ermoupolis në 1847 dhe arkitekti Wilhelm von Weiler u porosit menjëherë për të krijuar një plan për formimin e sheshit. "Sheshi Othon" për nder të Othon të Greqisë, mbretit të parë të vendit]. Në atë kohë, zona ishte e mbuluar nga të gjitha llojet e ndërtesave të vogla (luginat, sallat dhe kasollet), ndërkohë që hapësira e lirë mbulonte aq shumë shfaqje të improvizuara, siç ishte amatorja italiane Yabatista (1845) dhe amfiteatri prej druri i Lamberger gjerman (1853 ). Në vitet që do të vijnë, megjithatë, ndërtesat përreth u ndërtuan në standardet e qyteteve evropiane dhe kryesisht italiane, duke i dhënë formë sheshit, ndërsa shitësit e ndryshëm u vendosën në dyqan ushqimore të sapondërtuara (1855). Në 1860 u përfundua një nivelim i parë i tokës. Miaoulissyros.jpg  Në tetor 1862, banorët e ishullit u informuan për dëbimin e Oto në shesh dhe pak ditë më vonë (15 tetor), sheshi u quajt "Sheshi Leotsakos" për nder të Nikolas Leotsakos Nikolaos Leotsakos, komandant i një ushtrie relativisht të vogël pjesë e Syros, i cili më 28 shkurt 1862 drejtoi rolin ushtarak të Ermoupolis, i cili u përpoq të lirojë të burgosurit politikë në Kythnos. Në atë fushatë të dështuar (e njohur edhe si Kynithia, Leotsakos u vra bashkë me oficerin  Moraitin dhe studentit Skarvelis. Ndoqi ndërtimin e Klubit më 1863. Më 1868, pjesa e mesme e sheshit u mbulua me pllaka mermeri, ndërsa në vitin 1870 u përfundua asfaltimi i pjesës tjetër të seksioneve. Në vitin 1876, u themelua bashkia dhe sheshi filloi të merrte formën e tanishme. Në 1889, Andreas Miaoulis u zbulua dhe sheshi u quajt "Sheshi Miaouli". Së shpejti sheshi u bë vendi i përqendrimit të banorëve të qytetit. Në vitin 1912, një numër i madh njerëzish mirëpritën Eleftherios Venizelos, ndërsa në vitin 1917 Konstandini A i Greqisë, mbreti Kostandini, u dënua fuqimisht. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, trupat italiane u ulën në Syros në maj të vitit 1941, gjë që kontribuoi në rënien e Ermoupolis në atë kohë. Megjithatë, grekët dhe italianët kremtuan njoftimin për të nënshkruar një armëpushim midis Italisë dhe aleatëve nga altoparlanti i sheshit. Pak më vonë, megjithatë, ishulli kaloi në juridiksionin e gjermanëve, të cilët bombarduan pjesën lindore të sheshit në shtator 1944 duke shkaktuar dëme serioze.
Sheshi sot
Sot, bashkia e Hermupolisit, arkivi historik i Syros dhe Biblioteka Komunale e Ermoupolis janë vendosur në sheshin dhe janë gjithmonë teatër i paradave dhe të gjitha llojet e festimeve në ishull gjatë gjithë vitit. Brenda një distancë të shkurtër në këmbë janë Kisha e Shenjtë Metropolitane e Shpërfytyrimit të Shpëtimtarit të Syros dhe Shkollën e Lartë Historike 1 të Hermoupolis Kisha e Shenjtë e Agios Nikolaos Syros (verilindje) dhe portin e Hermupolis (jug).
RiskyKidd
Shane Schuller (Londër; 17 qershor 1994) i njohur më shumë artistikisht si Riskykidd, është një reper dhe muzikant grek.
Biografia
Nëna e tij është Xhamajkane dhe babai i tij është gjerman, dhe që kur ishte fëmijë ai ka treguar dashurinë e tij të madhe për muzikën, pasi që në moshë të re filloi të luante instrumente të ndryshëm. Vite më vonë në 2010, ai u zhvendos në qytetin e Athinës, Greqi.1 Pasi atje ai u bë një reper dhe muzikant i njohur, dhe madje nënshkroi një kontratë me kompaninë greke të regjistrimeve Panik Records.
Kenosha, Wisconsin
Kenosha është qytet në Kenosha County, Uiskonsin, SHBA, ndodhet në jugperëndim të liqenit Michigan. Është qyteti i katërt më i madh në Uiskonsin.
RiskyKidd
Biografia
Ai është i njohur për këngët Party All The Time - së bashku me Helena Paparizou dhe Courtney Parker - me të cilat fitoi MAD Video Music Awards 2013 për bashkëpunimin më të mirë dhe këngët The Sun and Angel, të cilat ai i përdori për ekipin kombëtar të Eurovision, të cilat ishte finalist.
Aktualisht, ai u kthye në ekipin kombëtar me këngën Rise Up dhe u zgjodh së bashku me dyshen muzikore rap Freaky Fortune - e përbërë nga Nick Raptakis dhe Theofilos Pouzbouris - për të përfaqësuar Greqinë në Festivali Evropian i Këngës 2014, të mbajtur në B&W Hallerne në Kopenhagë, Danimarkë.
Kenosha, Wisconsin
Gjeografia
Kenosha ndodhet në juglindje të Uiskonsinit. Kufizohet me liqenin Michigan në lindje, me fshatin Somers në veri, me fshatin Bristol në perëndim dhe me fshatin Pleasant Prairie në jug. Sipas regjistrimit, Kenosha ka 27.03 milje katrore, 26.93 milje katrorë është tokë dhe 0.10 milje katrorë ujë.
Religjioni
Kenosha ka me qindra kisha, dy sinagoga dhe ka një qendër Islame të shqiptaro-amerikanëve i Uiskonsinit. Prej krishterimit, ka 14 janë luteran, 13 janë kisha katolike dhe 12 janë baptist.
Tyrbja e Lezit
Tyrbja e Babës Ymer që përgjithësisht njihet si Tyrbja e Lezit është një monument i trashëgimisë kulturore në Therandë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Jetë kushtuar lirisë
Jetë kushtuar lirisë : monografi për Hajrullah Tërpezën. Libër me autor Rrahim Sadiku, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2002 nga "Rozafa". Libri ka 264 faqe dhe me foto.
Big Brother VIP Albania (sezoni 2)
Big Brother VIP Albania, i njohur edhe si Big Brother VIP 2, ishte sezoni i dytë i serisë televizive Big Brother VIP, i drejtuar nga Arbana Osmani. Sezoni filloi të transmetohej më 24 dhjetor 2022 në Top Channel. I gjithë sezoni, drejtpërdrejt nga shtëpia, mund të shihet në dy kanale live pay-per-view, me emrin Big Brother VIP 1 dhe Big Brother VIP 2, të cilat janë të disponueshme në platformën televizive shqiptare DigitAlb si dhe në NimiTV dhe TVALB për diasporën shqiptare në Evropë, SHBA dhe Kanada.
Sezoni i dytë i Big Brother VIP Albania u pëlqye shumë dhe u bë shpejt programi televiziv më i ndjekur në Shqipëri.
Historia
Për shkak të vlerësimeve të kënaqshme të sezonit të parë, u shpall një sezon i dytë i Big Brother VIP, nga producentet ekzekutive, Lori Hoxha dhe Sara Hoxha. Më 22 Shkurt 2022, në emisionin e Top Channel Ftesë në 5, moderatorja Arbana Osmani tha: “Big Brother VIP 2 vjen në fund të Dhjetorit” dhe Lori Hoxha, producentja e emisionit u pyet nga gazetari: "A jeni gati për sezonin e dytë?" dhe pastaj Hoxha tha: "Sigurisht".
U raportua se Arbana Osmani nuk do të jetë prezantuese e sezonit të dytë dhe u raportua se prezantuesja e Për'puthen dhe Dancing with the Stars, Bora Zemani do të priste sezonin e dytë të Big Brother VIP, por në Tetor 2022, faqja zyrtare e Top Channel në Instagram ka publikuar një video me momentet më pikante të sezonit të parë, si dhe suksesin e jashtëzakonshëm të reality show-t, duke prezantuar emrin e moderatores: “Programi që theu çdo shikueshmëri. rekordi, programi që mahniti shqiptarët kudo, deri në fiksim... Big Brother Vip, me Arbana Osmanin, së shpejti në Top Channel”.
Më 16 dhjetor 2022, Top Channel njoftoi se emisioni do të nisë transmetimin më 24 dhjetor 2022.
Ashtu si në sezonin e kaluar, lokacioni për sezonin ishte sërish në studion e madhe në Tiranë me emrin Studio Nova, por me ndryshime. Të shoqet e shtëpisë jetojnë së bashku në shtëpi, ku 24 orë në ditë çdo fjalë dhe çdo veprim i tyre regjistrohet me telekamera dhe mikrofona në të gjitha dhomat e shtëpisë.
Dominique You
thumb|240px|"Vëllezërit Lafitte në Barin e Dominique Youx", i atribuohet [[John Wesley Jarvis (rreth vitit 1821)]] Dominique You (rreth vitit 1775 – 15 nëntor 1830) ishte një piratë me prejardhje franceze.
Biografia
You ishte pjesë e revolucionit francez si një artiljer. Në vitin 1802 ai shoqëroi gjeneralin Charles Leclerc në Saint-Domingue për të shuar kryengrjitjen e skllevërve të Toussaint Louverture. Ethet e verdha morën jetën e shumë prej ushtarëve francezë përfshirë gjeneralin Leclerc.
Më pas, You shkoi në New Orleans, ku ai u bashkua me Jean Lafitte dhe Pierre Lafitte dhe u bë kapiteni i Le Pandoure. Ai u mor me nofkën "Kapiten Dominique" nga francezët dhe "Johnness" nga amerikanët. Ai fitoi një reputacion për të qenë shumë i guximshëm. Gjatë viteve të ardhshme ai dhe vëllezërit Lafitte u bënë kontrabandistë të suksesshëm në gjirin e Louisiana. Si piratë, ata shkatërroi anijet spanjolle në Gjirin e Meksikës, duke bërë dëme të mëdha në tregtinë spanjolle. Në një rast, një stuhi në Gjirin e Meksikës shkaktoi dëme të rënda në Pandoure dhe gati sa vrau Kapitenin You.
Në korrik 1814, You u dënua rrejshëm për pirateri, por amerikanët nuk arritën ta kapnin. Ai ishte në kampin në Barataria kur u sulmua nga forcat amerikane atë vit; ai u kap dhe u burgos së bashku me Barataret e tjerë. Jean Lafitte ofroi të ndihmojë gjeneralin Andrew Jackson të mbrojë New Orleans kundër pushtimit të afërt britanik, në këmbim të ekuipazhit të tij dhe një falje; dhe You e lanë të lirë. Ai u emërua komandant i një kompanie artilerie, e cila përbëhej nga gjuajtësit më të mirë të Baratarianëve. Burrat e tij luftuan me aq guxim dhe efektivitet në Betejën e New Orleans më 8 janar 1815, saqë ato u përmendën në rendin e përgjithshëm të gjeneral-major Andrew Jackson të 21 janarit.
Si rezultat i këtij suksesi, të gjitha akuzat ndaj Baratarianëve dhe Dominique You u rrëzuan. Pas betejës, You u vendos në heshtje në New Orleans, ku ai u bë një politikan dhe mbështetës i Andrew Jackson. You vdiq në vitin 1830. Atij iu dha një varrim ushtarak, i paguar nga publiku.
A erdhi nusja : dramë në katër akte
A erdhi nusja : dramë në katër akte. Libër me autor Emin Kabashi, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2002 nga "Rozafa". Libri ka 112 faqe. ISBN 9951020003
Renneville, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Renneville (Ocitanisht: Renevila ; Shqip: Renevila) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Monumenti Votiv
Monumenti Votiv ishte i Përkushtuar për Perëndeshen Dardane (Dea Dardanicae).
Vendgjetja u bë në: Smirë, Viti,në vitin 1988.
Daton nga viti 211.
Materiali është Mermer I Bardhë.
Përmasat e tij janë: (78x36x37)cm.
Monumenti është I punuar në të katër faqet.
Në të dy prej tyre është I skalitur mbishkrimi I njejtë, kurse në dy faqet tjera janë të skalitura dy fusha simbolike-ornamentale, të cilat përbëjnë labirintin rrethor dhe labirintin katërkendor.
Mulliri i vjetër i familjes Buzhala
Mulliri i vjetër i familjes Buzhala është një monument i trashëgimisë kulturore në Buzhalë, Therandë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Trëndafil në varrezë
Trëndafil në varrezë roman me autor Ibrahim Ibishi, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2000 nga "Rozafa". Libri ka 101 faqe.
Rena Gasimova
parapamje| Gasimova Rana Tofiq Rena Tofiq Gasimova (lindur 1961) është një shkencëtare kompjuterash nga Azerbajxhani, e cila mban postin si Shefe e Sektorit ne  Institutin Kombëtar të Teknologjisë së Informacionit (AMEA İnformasiya Texnologiyaları İnstitutu ).
Karriera
Gasimova u diplomua në vitin 1985 në Fakultetin e Automatikës dhe Shkencave Kompjuterike, ne Institutin Politeknik te Azerbajxhanit,qe mban emrin e Ch. Ildirim.
Nga viti 1985 deri në emërimin e detyrës që mban tani, ajo ka punuar për Departamentin e SHKSH-së të Akademisë së Shkencave të Azerbajxhanit. Ajo ka punuar për të zhvilluar sisteme me qëllime të ndryshme,ku një ndër to është edhe sistemi i menaxhimit të bazës së të dhënave "Gjykata e Auditorëve, sistemi i informacionit të korporatave" Personeli ".                                                                                                                                Rena Gasimova mori pjesë në krijimin e portalit www.science.az të ANAS. Ajo bëri kërkime mbi zbatimin e teknologjisë në Azerbajxhan si dhe realizoi mirëmbajtjen dhe analizën e bazave të të dhënave shumë-dimensionale për të mbështetur vendimmarrjen. Ajo gjithashtu u përfshi në studimin e metodave dhe algoritmeve per kontroll dhe mesim (minimi i të dhënave) në mjedisin e rrjetit të korporatave, si dhe hulumtoi metodat e analizës së të dhënave agregate në sistemet operative, përpunimin analitik (OLAP - On-Line Analitical Processing ), bazuar në shpërndarjen e burimeve të mëdha të informacionit. Aktualisht ajo është e angazhuar në hetimin e çështjeve të formimit të një baze njohurish për emrat e domenëve, në lidhje me interesat e Republikës së Azerbajxhanit. Gasimova është autore e më shumë se 38 punimeve shkencore,ku 28 prej tyre jane të botuara në botime shkencore.
Ajo është angazhuar me aktivitete trajnimi në Qendrën e Inovacionit të Trajnimit të Institutit të Teknologjisë së Informacionit, ku dhe mban postin e Shefes së Sektorit në Institut.
Savarthès
Savarthès (Ocitanisht: Eth Savartés; Shqip: Savarta) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Prologu i Ohrit
Prologu i Ohrit është një botim, i shtypur zakonisht në dy vëllime, që është përmbledhje e shënimeve individuale për jetën e shenjtorëve të kishës ortodokse. Prologu është vepra Nikolla Velimiroviq, një peshkop dhe shenjtor i Kishës Ortodokse që jetoi nga viti 1880 deri në 1956.
Regjistrimet për shenjtorët individualë organizohen sipas datës së festës së tyre. Përveç një biografie të shkurtër ose "jetës së një shenjtori" Prologu përfshinte gjithashtu himne, reflektime dhe predikime, zakonisht të lidhura me një shenjtor të caktuar. Fillimisht është shkruar në serbisht dhe tani është në dispozicion në përkthim.
Peshkopi Nikolla shkroi Prologu i Ohrit në vitin 1928 kur ishte në Serbi. Ai e modeloi punën e tij sipas literaturës së lashtë hagiografike, në të cilën ai shkroi Jetë të shkurtra dhe incidente ndërtuese të jetës së burrave dhe grave, duke përfshirë mëkatarët e zakonshëm.
Referime
Versioni anglisht online
Abdullah pashë Dreni
Abdullah pashë Dreni (1820 – 6 shtator 1878) ka qenë ushtarak shqiptar i Perandorisë Osmane, përfaqësues i Gjakovës në Lidhjen e Prizrenit dhe kryetar i degës së Lidhjes në vendlindje.
Biografia
U lind në Gjakovë, në degën e Drenjve të familjes bejlere Kryeziu. Shërbeu në ushtrinë osmane, ku u shqua në luftime në Rrethimin e Plevnës si betejë kyçe e Luftës Ruso-Turke 1877-78, pas së cilës iu dha titulli pashë.
Kultura e Islandës
Kultura e Islandës karakterizohet kryesisht nga trashëgimia e saj letrare që filloi gjatë shekullit të 12-të, por edhe nga artet tradicionale si endja, argjendaria dhe gdhendja e drurit. Zona e Reykjavík pret disa teatro profesionistë, galeri arti, librari, kinema dhe muzeume. Ka katër ansamble aktive të vallëzimit popullor në Islandë. Shkalla e shkrim- leximit në Islandë është ndër më të lartat në botë.
Arkitektura
Arkitektura islandeze vjen nga Skandinavia dhe tradicionalisht u ndikua nga mungesa e pemëve vendase në ishull. Si rezultat, u zhvilluan shtëpi të mbuluara me bar dhe terren. Shtëpitë origjinale me bar të ndërtuara nga kolonët origjinalë të Islandës u bazuan në shtëpitë e gjata vikinge.
Letërsia
Pjesa më e madhe e historisë së Islandës është regjistruar në sagat islandeze dhe Edda. Më të famshmet prej tyre përfshijnë sagën Njáls, për një gjakmarrje epike, dhe sagën Grænlendinga dhe sagën Eiríks, që përshkruan zbulimin dhe vendbanimin e Grenlandës dhe Vinlandës (tani provinca kanadeze e Newfoundland dhe Labrador). Saga Egils, Laxdæla saga, Grettis saga, Gísla saga dhe Gunnlaugs saga ormstungu janë gjithashtu të dukshme dhe të njohura.
Islanda ka prodhuar shumë autorë të mëdhenj, duke përfshirë Halldór Laxness, Guðmundur Kamban, Tómas Guðmundsson, Davíð Stefánsson, Jón Thoroddsen, Steinn Köroddsen, Guðmundur G. Hagalín, Þórbergur Þóröróhannes dhe. WH Auden dhe Louis MacNeice shkruan Letters From Islanda (1937) për të përshkruar udhëtimet e tyre nëpër atë vend.
Piktura dhe skulptura
Piktorët e parë profesionistë laikë u shfaqën në Islandë në shekullin e 19-të. Ky grup artistësh përfshinte Jóhannes Sveinsson Kjarval, i cili pikturoi jetën e fshatit në Islandë. Ásmundur Sveinsson, një skulptor i shekullit të 20-të, ishte nga Islanda. Einar Hákonarson është një piktor ekspresionist dhe figurativ që e riktheu figurën në pikturën islandeze në vitin 1968. Ai është një pionier në skenën e artit islandez dhe edukimin artistik. Ai është quajtur "Kryqtari i pikturës", për shkak të përfshirjes së tij në ato konflikte që shumë piktorë islandezë kishin me qendrat publike të artit të bukur. Ai ishte një forcë shtytëse në themelimin e Shoqatës Islandeze të Printimeve dhe presidenti i saj i parë.
Qëndrimet dhe zakonet
Islandezët në përgjithësi kanë një pikëpamje tradicionale liberale nordike, të ngjashme me vendet e tjera nordike si Norvegjia dhe Suedia. Megjithatë, një çelës i rëndësishëm për të kuptuar islandezët dhe kulturën e tyre (që i dallon ata nga shumica e popujve të tyre bashkëkohorë nordikë) është rëndësia e lartë që ata i kushtojnë tipareve të pavarësisë dhe vetë-mjaftueshmërisë. Në analizën e opinionit publik të Eurobarometrit të Komisionit Evropian të qershorit 2005, mbi 85% e islandezëve e gjetën pavarësinë si "shumë të rëndësishme" krahasuar me mesataren e BE25 prej 53%, 47% për norvegjezët dhe 49% për danezët.
Islandezët janë krenarë për trashëgiminë e tyre vikinge dhe gjuhën islandeze dhe kujdesen shumë për të ruajtur traditat e tyre. Islandishtja moderne mbetet shumë afër gjuhës së vjetër nordike e folur në epokën e vikingëve. Para kristianizimit të Islandës, besimet pagane ishin shumë të përhapura, mbetjet e të cilave shihen edhe sot.
Shoqëria dhe kultura islandeze ka një shkallë të lartë të barazisë gjinore, me shumë gra në poste drejtuese në qeveri dhe biznes. Islanda ka një legjislacion shumë progresiv për të drejtat e homoseksualëve, me çiftet që kanë qenë në gjendje të regjistrojnë sindikatat civile që nga viti 1996, të adoptojnë që nga viti 2006 dhe të martohen që nga viti 2010. Gratë i ruajnë emrat e tyre pas martesës, pasi islandezët në përgjithësi nuk përdorin mbiemra, por patronime ose (në raste të caktuara) matronime.
Ligji për Fëmijët i vitit 2003 nxori jashtë ligjit goditjen, abuzimin verbal dhe emocional dhe e bën mbrojtjen e fëmijëve një prioritet. Dhuna fizike ose mendore dënohet me burgim dhe/ose gjobë. Në vitin 2006, Islanda u rendit si kombi i katërt më i lumtur në botë. Festivalet lokale dhe kombëtare përfshijnë Ditën Kombëtare vjetore, që feston pavarësinë e vendit në 1944, <i id="mwZA">Sumardagurinn fyrsti</i> që feston ditën e parë të verës dhe Sjómannadagurinn që mbahet çdo qershor për t'i bërë haraç historisë detare të vendit.
Kuzhina
Pjesa më e madhe e kuzhinës përqendrohet në industrinë e peshkimit të Islandës. Gatimet tradicionale përfshijnë gravlax ( salmon i tymosur i marinuar në kripë dhe kopër), hangikjöt (qengji i tymosur) dhe slátur (salcice të bëra nga të brendshmet e deleve). Një ushqim popullor është skyr i bërë nga qumësht i skremuar i kultivuar. Brennivin është një pije islandeze e bërë nga patatet dhe qimnon.
Arsimi
Sistemi i arsimit në Islandë bazohet kryesisht në sistemin danez, dhe ka katër nivele: parashkollor, i detyrueshëm, i mesëm i lartë dhe i lartë. Arsimi është i detyrueshëm për fëmijët e moshës gjashtë deri në gjashtëmbëdhjetë vjeç. Shumica e institucioneve financohen nga shteti, ka shumë pak shkolla private në vend. Ministria e Arsimit, Shkencës dhe Kulturës ka juridiksion mbi arsimin. Me kalimin e viteve, sistemi arsimor është decentralizuar dhe përgjegjësia për shkollat fillore dhe të mesme të ulëta bie mbi autoritetet lokale. Shteti drejton shkollat e mesme të larta dhe institucionet e arsimit të lartë. Studentët mund ta lënë duhanin në moshën 16 vjeçare ose mund të vazhdojnë deri në moshën 20 vjeçare.
Argëtimi
Programi televiziv popullor për fëmijë LazyTown ( Latibær ), i krijuar nga Magnús Scheving, u prodhua në Islandë. Muzikantë dhe grupe të shquara islandeze përfshijnë Björk, Kaleo (band), Sigur Rós dhe [Of Monsters and Men]].
Teknologjia
Islanda është një vend teknologjikisht i avancuar dhe i lidhur në mënyrë dixhitale. Në vitin 2006 ajo kishte numrin më të lartë të lidhjeve të internetit me brez të gjerë për frymë midis vendeve të OECD.
Populli islandez
Islandezët e hershëm të famshëm ishin Leif Erikson, i cili prezantoi krishterimin në Grenlandë dhe zbuloi kontinentin e Amerikës së Veriut ( rreth vitit 1000). Dy shtetarë të famshëm ishin peshkopi Jón Arason dhe Jón Sigurðsson, të cilët mbrojtën autonominë nga Danimarka. Vigdís Finnbogadóttir shërbeu katër mandate radhazi si president nga 1980 deri në 1996, duke u bërë femra e parë e zgjedhur në presidencën e çdo republike.
Shkrimtarë të shquar ishin Ari Þorgilsson, babai i shkrimit historik islandez; Snorri Sturluson, autor i prozës së famshme Edda, një koleksion mitesh norvegjeze; dhe Hallgrímur Pétursson, autor i Himneve të dashura të Pasionit të Islandës. Poetët kryesorë përfshijnë Bjarni Thorarensen dhe Jónas Hallgrímsson, pionierë të lëvizjes romantike në Islandë; Matthías Jochumsson, autor i himnit kombëtar të Islandës; Þorsteinn Erlingsson, tekstshkrues; Einar Hjörleifsson Kvaran, një pionier i realizmit në letërsinë islandeze dhe një shkrimtar i shquar i tregimeve të shkurtra; Einar Benediktsson, i renditur si një nga poetët më të mëdhenj modernë islandezë; Jóhann Sigurjónsson, i cili jetoi pjesën më të madhe të jetës së tij në Danimarkë dhe shkroi shumë drama të bazuara në historinë dhe legjendën islandeze, si dhe në poezi; dhe romancieri Halldór Laxness, i cili mori çmimin Nobel për letërsi në 1955.
Stefán Stefánsson ishte botanisti pionier islandez. Helgi Pjeturss, gjeolog dhe filozof, ishte një autoritet në Epokën e Akullnajave dhe gjeologjinë e Islandës. Ish-kampioni botëror i shahut Bobby Fischer u bë shtetas islandez në vitin 2005. Pianisti dhe kompozitori rus Vladimir Ashkenazy është shtetas që nga viti 1972.
Gjuha
Gjuha kryesore e Islandës është islandishtja, një gjuhë gjermanike veriore e lakuar shumë. Gjuha daneze dhe angleze mësohen gjithashtu në shkolla. Purizmi gjuhësor mbështetet fuqishëm në Islandë për të parandaluar hyrjen e fjalëve huazuese nga gjuhët tjera. Në vend të kësaj, neologjizmat janë shpikur nga rrënjët islandeze, duke krijuar një fjalë të përbërë për të përshkruar koncepte të reja. Për shembull, fjala për kompjuter (një objekt i prezantuar) është tölva që kombinon termat e lashtë për numër dhe shikues. Shpesh ndodh që fjalët e vjetra që nuk përdoren më riciklohen me një kuptim të ri.
Koha e lirë
majtas|parapamje| Një kalë islandez në dimër. Edhe pse kanë ndryshuar vitet e fundit, islandezët mbeten një komb shumë i shëndetshëm. Fëmijët dhe adoleshentët marrin pjesë në lloje të ndryshme të aktiviteteve të kohës së lirë. Sportet e njohura sot janë kryesisht futbolli, atletika, hendbolli dhe basketbolli. Sporte të tilla si tenisi, noti, shahu dhe kalërimi janë gjithashtu të njohura.
Muzika
Muzika islandeze është e lidhur me format e muzikës nordike dhe përfshin tradita të gjalla popullore dhe pop, duke përfshirë grupin muzikor mesjetar Voces Thules. I vetmi grup folklorik, regjistrimet e të cilit janë të disponueshme jashtë vendit është Islandica.
Himni kombëtar i Islandës është "Lofsöngur", i kompozuar nga Matthías Jochumsson dhe Sveinbjörn Sveinbjörnsson. Kënga u shkrua në 1874, kur Islanda festoi një mijë vjetorin e vendosjes në ishull. Ishte në formën e një himni, i botuar për herë të parë me titullin Një Himn në Përkujtim të Mijëvjeçarit të Islandës.
Feja
Paganizmi nordik ishte feja kryesore midis skandinavëve që u vendosën në Islandë në shekullin e 9-të pas Krishtit. Krishterimi më vonë erdhi në Islandë rreth vitit 1000 pas Krishtit. Në mesin e shekullit të 16-të, kurora daneze e shpalli zyrtarisht luteranizmin fenë shtetërore nën Reformimin Islandez. Ky krishterim në rritje arriti kulmin në periudhën e pietizmit kur zbavitjet jo të krishtera u dekurajuan. Aktualisht, popullsia është kryesisht, nominalisht, luterane (75.4% në 2017). Emërtime të tjera të krishterimit praktikohen gjithashtu si katolicizmi dhe mormonizmi. Fe të tjera kryesore që praktikohen përfshijnë Islamin, Judaizmin dhe fetë e ndryshme dhe popullore si Ásatrúarfélagið.
Transporti
Nuk ka hekurudha në Islandë. Vendi ka një rrjet të gjerë rrugor dhe një rrugë unazore ndjek bregdetin, duke e bërë teorikisht të mundur kalimin në të gjithë ishullin. Transporti detar dhe ajror janë të dyja të njohura për të lidhur qendrat më të mëdha të popullsisë.
Rrethimi i Plevnës
Rrethimi i Plevnës, ose Rrethimi i qytetit Pleven, ishte një betejë e madhe e Luftës Ruso-Turke të 1877-1878, ku Rusisë dhe Rumania luftuan me ushtri të përbashkët kundër Perandorisë Osmane.
Figura në rërë
Figura në rërë me autor Vehbi Miftari, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2000 nga "Rozafa". Libri ka 71 faqe.
Sylvie Tellier
Sylvie Tellier, e lindur me 28 maj në Nantes ( Loire-Atlantique ), është një personalitet dhe biznesmene franceze e medias.
Pas marrjes së titullit të Miss Lyon në Maj 2001,,ajo u zgjodh në dhjetor të të njëjtit vit, Miss France 2002, duke u bërë e 72 Miss France.
Sylvie Tellier ishte atëherë një kolumniste televizive për një kohë para se të bashkohej me Shoqërinë Miss France dhe më pas të merrte drejtimin. Ajo aktualisht është drejtore menaxhuese e ndërmarrjes Miss France dhe organizatës Miss Europe.
Familja dhe fëmijëria
Sylvie Tellier lindi në Nantes në Loire-Atlantique dhe u rrit në Sables-d'Olonne në Vendée në një mjedis modest.
Konkurset e para të bukurisë
Në vitin 1997, nëna e të dashurit të Sylvie, e cila merr pjesë në zgjedhjet e departamentit Miss Vendée çdo vit, inkurajon gruan e re të hyjë në garë. Sylvie Tellier zgjidhet Miss Vendee në moshën 19-vjeçare. Ky titull e kualifikon atë për zgjedhjen e Miss Pays de Loire 1997 ku ajo bëhet nënkampione e parë e Caroll Parfait, fituese e titullit.
Historiku akademik
Pasi mori një DEUG në drejtësi në Universitetin e Drejtësisë të Petit Port në Nantes, Sylvie Tellier u nis për në Lyon dhe vazhdoi studimet në Universitetin e Jean Moulin Lyon 3. Ajo mori një diplomë master në të drejtën private, e specializuar në të drejtën e biznesit dhe taksat.
Zgjedhjet Miss Lyon 2001
Pas marrjes së diplomës master në të drejtën e biznesit, ajo qëndroi për zgjedhjen e Miss Lyon në12 mai 2001 në Salle de la Ficelle, në bashkinë (1er arrondissement) të Lyon, dhe fitoi titullin që e lejoi atë të shkonte në finalen e zgjedhjeve Miss France më 8 décembre 2001 në Mulhouse.
Konkurse ndërkombëtare
Me 29 mai 2002, Sylvie Tellier përfaqëson Francën në konkursin Miss Universe që zhvillohet në Roberto Clemente Coliseum në San Juan, Porto Riko. Ajo u klasifikua e 42 nga 75 pjesëmarrës.
Ajo nuk po merr pjesë në konkursin Miss International i cili zhvillohet në 30 shtator 2002 shtator 2002 në Tokio ( Japoni ). Runner-up (shoqëruesja) e saj të tretë Emmanuelle Jagodsinski përfaqëson Francën atje dhe të bëhet e para runner-up (shoqëruese) e Miss International, libaneze Christina Sawaya.
Sylvie Tellier do të përfaqësonte Francën në konkursin Miss World të planifikuar për 30 novembre 2002 në Abuja, Nigeri. Në Shtator 2002, ajo njofton se po bojkoton zgjedhjet për të protestuar kundër dënimit me vdekje duke gjuajtur me gurë Amina Lawal, një Nigerian 29-vjeçar, i dënuar për tradhti bashkëshortore. Zgjedhjet në Nigeri janë anuluar për shkak të trazirave që tronditin qytetin fqinj Kaduna dhe më në fund zhvillohen7 dhjetor 2002 në Alexandra Palace në Londër ( Mbretëria e Bashkuar ). Sylvie Tellier nuk merr pjesë, Franca përfaqësohet nga Caroline Chamorand, një komitet i konkurrencës Miss. Kjo nuk do të klasifikohet në fund të konkursit. Mis Belgjika, Mis Danimarka dhe Mis Norvegjia gjithashtu do të bojkotojnë zgjedhjet dhe do të zëvendësohen nga nënkampionët e tyre.
Mbretërimi i saj i Miss France mbaron më 14 dhjetor 2002, kur ajo i kalon kurorën Corinne Coman, Mis Guadeloupe zgjodhi Miss France 2003. Sylvie Tellier nuk merr pjesë në Konkursin Miss Europe 2002 në Bejrut, Liban, më 28 Dhjetor. Sidoqoftë, nënkampionja e tij e dytë, Louise Prieto përfaqëson Francën dhe renditet në Top 10 të zgjedhjeve.
Gazetaria dhe përfaqësimi
Në dhjetor 2002, pas një viti së bashku me Geneviève de Fontenay, Sylvie u bashkua me ekipin e programit J'y étais, në Match TV, prezantuar nga Frédéric Lopez. Ajo zë rolin e kronistit të dhjetor 2002 në Qershor 2004 së bashku me Stéphane Bern dhe Éric Zemmour në veçanti.
Në vitin 2003, ajo organizoi një kolonë në redaksinë e Radio Espace në Lyon.
Me 11 dhjetor 2004, ajo është anëtare e jurisë për zgjedhjet Miss France 2005. parapamje|259x259px| Sylvie Tellier në 2009
Punonjësja më pas Drejtore e Përgjithshme e Kompanisë Miss France
parapamje|421x421px| Sylvie Tellier, gjatë zgjedhjeve Miss Franche-Comté 2015. Në Prill 2005, Sylvie Tellier u bashkua me Société Miss France së bashku me Xavier Couture, president i Société Miss France. Ajo mbajti pozicionin e shefes së marrëdhënieve të jashtme, dhe më pas pasoi Geneviève de Fontenay.
Aksioni i Gjakovës
Aksioni i Gjakovës ishte sulmi kundër Mehmet Ali Pashës, dhe është ndërmarre në 3-6 shtator 1878 nga Komiteti i Gjakovës i Lidhjes së Prizrenit në pronën e Abdullah Pashë Drenit afër Gjakovës. Gjatë betejës mbetën të vrarë Mehmed Ali Pasha (marshall osman që duhet të vëzhgonte dorëzimin e zonave shqiptare të Plavës dhe Gucisë Malit te Zi), Abdullah Pashë Dreni (zyrtar i rajonit dhe ish-anëtar i Lidhjes), si dhe ushtarë e vullnetarë të Komitetit të Gjakovës.
Sylvie Tellier
Punonjësja më pas Drejtore e Përgjithshme e Kompanisë Miss France
Ajo boton një libër intervistash me titull Pa kompromis : Biseda me Sylvie Tellier, Miss France 2002.
Aksioni i Gjakovës
Histori
Sulmi ishte operacioni i parë ushtarak i Lidhjes së Prizrenit dhe shënoi fillimin e armiqësive në mes të organizatës dhe Perandorisë Osmane. Në nivel ndërkombëtar, ai ishte i pari në një seri betejash që ndryshuan kushtet e Kongresit të Berlinit në lidhje me koncesionet që iu bënë Malit të Zi dhe përfundoi me rrethimin e Ulqinit, i cilai përcaktoi kufijtë e Malit të Zi deri në Luftërat Ballkanike.
Sipas Kongresit të Berlinit, Perandoria Osmane duhet t'ua dorëzonte Principatës së Malit te Zi rajonin e Plavës dhe Gucisë. Si çdo protokoll tjetër i traktatit që konsistonte në aneksimin nga Mali i Zi i zonave të banuara me shqiptarë të Perandorisë, ai u kundërshtua me forcë nga Lidhja e Prizrenit, qëllimi i të cilit ishte promovimi i vetëqeverisjes shqiptare. Ndërsa vendimet e tjera të traktatit të kundërshtuar nga Lidhja eventualisht nuk u kryen, duke reduktuar fitimet territoriale të shteteve përkatëse nënshkruese, Plava dhe Gucia u përfshinë në këtë zonë për t'iu lënë Malit të Zi. Protestat e shumta të Lidhjes ndaj shtetit osman dhe Fuqive të Mëdha u injoruan, ndërsa ultimatumi rus, i cili ndër pikat e tjera përcaktonte që trupat ruse nuk do të evakuonin Rumelinë Lindore derisa inkorporimi i këtyre zonave në Mal të Zi do finalizohej, nxitoi përpjekjet osmane për ta përfunduar dorëzimin e Plavës dhe Gucisë Malit të Zi.
Sylvie Tellier
Punonjësja më pas Drejtore e Përgjithshme e Kompanisë Miss France
Pas riorganizimit të Endemol, Sylvie Tellier emërohet menaxhere e përgjithshme e Société Miss France dhe Miss Europe Organization në janar 2007 nga Virginie Calmels, Drejtor Menaxhues i Endemol.
Aksioni i Gjakovës
Histori
Më 20 gusht, Ministria Osmane e Punëve të Jashtme informoi Princ Nikollën e Malit të Zi që Mehmed Ali Pasha ishte caktuar për të kryer procesin e dorëzimit. Detyra e parë e marshallit ishte që të qetësonte Lidhjen për të shmangur në kufi ndonjë konflikt gjatë transferimit të territorit. Megjithatë, Mehmed Ali Pasha ishte shumë i urryer nga shqiptarët, pasi kishte qenë përfaqësues osman në Kongresin e Berlinit dhe, 7 vjet më parë, në vitin 1871, kishte udhëhequr trupat osmane që kishin shtypur një revoltë shqiptarësh. Pas mbërritjes në Prizren më 25 gusht, ai kërkoi një takim me anëtarët kryesorë të Lidhjes, dhe, një ditë më pas, iu dha një ultimatum 24-orësh për të ndërprerë aktivitetet e tyre kundër transferimit të zonave. Më 27 gusht, asnjë nga drejtuesit nuk mori pjesë në takimin e dytë, dhe një anëtar vendor vrau telegrafistin e komandimit në kafenenë e Marashit në Prizren. Për të shmangur përshkallëzimin e sulmeve, më 31 gusht, Mehmet Ali Pasha u largua nga Prizreni dhe, i përforcuar nga tre batalione shkoi në Gjakovë, ku ai ishte i vendosur në pronat e Abdullah Pashë Drenit, ish-udhëheqës i komitetit të Lidhjes vendore, i cili ishte bashkuar me fraksion osman të Lidhjes.
Sylvie Tellier
Punonjësja më pas Drejtore e Përgjithshme e Kompanisë Miss France
Në mars 2010, ajo u bashkua me Parisin kur Geneviève de Fontenay njoftoi largimin e saj të nxituar nga Shoqëria Miss France pas pjesëmarrjes së një ish zonje rajonale, Kelly Bochenko, Miss Paris 2009 e pushuar, në shfaqjen e realitetit të famshëm La Ferme 3 në TF1.
Aksioni i Gjakovës
Histori
Meqë në 1 shtator rrugët nga Gjakova deri në kufirin osmano-malazez ishin të bllokuara nga forcat vullnetare nën Ali Pashë Gucinë, një udhëheqës i komiteteve të Plavës dhe Gucis, Mehmed Ali Pasha e zgjati qëndrimin e tij në Gjakovë që të presi pritur një batalion të katërt që duhet të mbërrinte në Gjakovë nga Mitrovica si dhe mercenarë nga Fandi. Ditën tjetër, 4,500 trupa vullnetare nën Ahmet Koronicën dhe Sulejman Vokshin bllokuan të gjitha rrugët në rajon. Përfaqësues të Komitetit të Gjakovës i njoftuan Abdullah Pashë Drenit se në qoftë se ai nuk dorëzohet, Lidhja do e sulmojë dhe ai do të konsiderohet si osman. Më 3 shtator beteja filloi me humbje të mëdha në të dy anët dhe u ra dakord për një armëpushim 24-orësh për bisedime. Në mbrëmjen e 4 shtatorit beteja vazhdoi, po u fashit dhe ra në luftime të nivelit të ulët pasi shumë ushtarë osmanë u dorëzuan, ndërsa shumica e ushtarëve të batalionit të ardhur nga Mitrovica, të cilët ishin më së shumti shqiptarë, braktisi radhët dhe u bashkua me forcat vullnetare të Lidhjes.
Sylvie Tellier
Punonjësja më pas Drejtore e Përgjithshme e Kompanisë Miss France
Në nëntor 2013, Sylvie Tellier dhe Geneviève de Fontenay, president nderi i komitetit Kombëtar Miss Prestigj (krijuar nga ky i fundit në 2010 dhe kryesuar nga Christiane Lillio ), nënshkruajnë një "marrëveshje pajtimi" e cila dekreton, në veçanti, ndërprerjen e procedimeve kundër secilit komiteti, zhvillimi i qetë i dy konkurseve, datat (zgjedhja e Miss France në dhjetor dhe zgjedhja e Miss Prestige National në janar) dhe distanca gjeografike e dy zgjedhjeve.
Dremitja e shpirtit
Dremitja e shpirtit me autore Xhevahire Izmaku, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2002 nga "Rozafa". Libri ka 71 faqe. ISBN 9951020097
Aksioni i Gjakovës
Histori
Në ditën e fundit të sulmit prona e Abdullah Pasha Drenit u dogj dhe Mehmed Ali Pasha u vra. Në total, rreth 280 u vranë dhe 300 u plagosën gjatë betejës. Në mes të të vrarëve ishte edhe Shaqir Aga Curri, njeri i besuar i Abdullah Pashë Drenit dhe babai i Bajram Currit. Pamundësia e osmanëve për të përfunduar dorëzimin e territoreve të Plavës dhe Gucisë Malit të Zi, theksoi ndërkombëtarisht nivelin e lartë të instabilitetit të Perandorisë Osmane edhe pas Kongresit të Berlinit. Fillimisht, kontingjente të mëdha trupash osmane u dërguan nga Selaniku në Shkup dhe Ferizaj, por, më vonë, këto trupa u tërhoqën, pasi qeveria osmane e konsideroi shumë të lartë rrezikun e një revolte të përgjithshme, dhe vendosi të bënte një deklaratë zyrtare, ku ia atribuohet sulmin "elementeve të pandërgjegjshëm", të cilët do ndëshkoheshin pas pak kohe. Sulltani gjithashtu ftoi në një takim Mustafa Tetovën, atëherë president i komitetit qendror të Prizrenit, i cili, pas kthimit të tij në Prizren, organizoi një takim me delegatët e Lidhjes. Brenda Lidhjes, suksesi i sulmit, i cili ishte edhe operacioni i parë ushtarak i Lidhjes, shkaktoi rritjen e faksionit independentist, i cili ishte nën influencën e Abdyl Frashërit: ky i fundit kryesonte asamblenë e Komitetin e Stambollit. Më 27 shtator, vendimet e asamblesë, të cilat, ndër të tjera, përfshinin bashkimin e të gjitha zonave të banuara me shqiptarë në një vilajet të vetëm me autonomi maksimale, u botuan në Tercuman-i Sark, një gazetë në pronësi të Sami Frashërit në kryeqytetin osman.
Lidhje te jashtme
https://www.shqiperia.com/Acarimi-i-marredhenieve-shqiptaro-turke.Aksioni-i-Gjakoves-(korrik-shtator-1878).300/
Amirat
Amirat është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Amirat ka një popullsi prej 69 banorë dhe sipërfaqe 12.95 km², me një dendësi prej 5 banor/km².
Sylvie Tellier
Jeta private
Me 17 janvier 2010 në San José, Shtetet e Bashkuara, ku burri i saj ishte në një mision profesional, ajo lindi fëmijën e saj të parë, një djalë të quajtur Oscar.
Smajl Martini Ivezaj
Smajl Martini Ivezaj (lindur rreth 1850, Grude, Albania Otomane - vdekur 1911, Beteja e Vranjës) ishte një Bajraktar shqiptar nga fisi Grude i cili drejtoi forcat shqiptare kundër osmanëve në betejën e Vranjës në 1911. Ai udhëhoqi forcat e tij kundër malazezëve dhe osmanëve gjatë gjithë jetës së tij dhe veprat e tij janë dëgjuar në "The New York Times" në vitin 1911. Vajza e tij, i njohur Tringë Smajli, zëvendësoi atë gjatë Betejës së Vranjës në vitin 1911 dhe forcat shqiptare ishin fitimtar. Tashmë si një 18 vit Martini vjetër luftuan pushtuesit otomanë dhe ka marrë pjesë në shumë beteja rreth malore Malësisë. Ai erdhi nga një familje atdhetare, së bashku me prec dhe Bace Vuksani, i njohur për betejat gjatë 1780. Në vitin 1835, Ivezaj luftuan në kështjellën dhe kishës së Shkodrës kundër osmanëve. Gjatë betejës së Vranjës, Smajl Martini u rrëmbye dhe nuk u panë më.
Sylvie Tellier
Jeta private
Me 17 janvier 2012, ajo bashkëpunoi në projektin e burrit të saj i cili hapi restorantin e tij të quajtur The Cry of radish, me vendndodhje 22 rue de la Jonquière, në 17 arrondissement (nën bashki) e Parisit.
Pas pesë vjet martese dhe dhjetë vjet si çift, ajo bëri kërkesë për divorc, e cila u shqiptua në 2012.
Përsëri si çift, ajo lind me 24 Mars 2014 të një vajze me emrin Margaux .14 korrik 2017, ajo u martua me partnerin e saj Laurent. Disa Miss France ishin të pranishme për këtë rast : Camille Cerf, Iris Mittenaere, Marine Lorphelin, Rachel Legrain-Trapani, Alexandra Rosenfeld, Chloé Mortaud.
14 juillet 2018, ajo sjell në jetë fëmijën e saj të tretë, një djalë të quajtur Romeo.
Saussens
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Saussens (Shqip: Sasen) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Chrousa Syros
Chrousa është një vendbanim në anën jugore të ishullit të Syros dhe është 8.5 km nga kryeqyteti i Ermoupolis.
Në Chrousa gjenden shtëpi tradicionale të reja, vila dhe pallate të vjetra madhështore, ndërsa në lidhje me ishujt e ndryshëm të Cyclades, ku peizazhet janë të thata dhe të braktisura, ka një bimë mjaft të dendur në fshatin e veçantë. Një pyll i bukur pishash përfshin fshatin, një destinacion i preferuar i zogjve migrues, fatkeqësisht të kërcënuar nga gjuetarët e pavetëdijshëm të ishullit.
Administrata dhe popullsia
Bashkësia lokale e Chrousa i takon Bashkisë Syros, e cila i takon Bashkisë Syros-Hermupoli. Para programit Kallikratis, ajo ishte pjesë e Komunës së Ano Syros. Sipas regjistrimit të popullsisë 2011, 269 banorë jetojnë sot në zonë.
Kisha
Në majë të një kodre dominon Kisha Katolike e Zojës së Phaneromeni, e ndërtuar rreth [1890]. Ajo feston 24 shtatorin, dhe një numër besimtarësh ndjekin atë ditë në Liturgjinë Hyjnore të hapur. Pranë kishës gjendet kisha e vjetër që daton në shekullin e 14-të. Në qendër të vendbanimit janë ndërtuar dy tempuj ortodoksë: kisha e Shën Spiridonit (me një qeramike tempulli) i ndërtuar në vitin 1854 dhe Kisha e Shenjtë e Theotokos (një tempull mbretëror me një aisled) e ndërtuar në të njëjtin vit banorët e qytetit ishin drejtuar në Chroussa për të shmangur epideminë e kolerës.
Kamping për fëmijë
Kampi i Fëmijëve u operua në vendbanim, ku skuadrat nga mbarë Greqia ndertonin kampe në verë dhe jetonin aty. Në zonë gjithashtu fushuan ushtarë, ku ata ushtroheshin edhe ne qitje.
Kampi i vetëm simpatik, ku për dekada (nga viti 1950 deri në fillim të mijëvjeçarit të ri) po merrte frymë, tani është braktisur dhe shkatërruar. Përjashtimet e vetme janë fëmijët që luajnë në fushën e fshatit dhe festa me e madhe në ishull zhvillohet në 1 maj dhe është e organizuar nga Shoqata Kulturore e Chrousa.
Shaban Vani
Shaban Vani u lind në Dibër të Madhe, më 15 janar të vitit 1930. Në Tiranë u vendos në vitin 1941 ku kreu arsimin e mesëm pedagogjik. Studimet e larta për jurisprudencë i bëri në Universitetin "Lomonosov" të Moskës ku përfundoi me vlerësime të larta studimet e drejtësisë. Ndërkohë, përgjatë tre viteve ndoqi edhe kurse të historisë së muzikës që e kishte pasion. Pas kthimit në atdhe më 1956, ai refuzoi të punojë një ditë të vetme në drejtësi dhe punoi si gazetar në Gazeta "Puna", Revista "Hosteni" dhe Revista "Shqipëria e Re", deri më 1990, kur doli në pension.
Gjatë gjithë jetës Shabani shkroi me pasion në gjini të ndryshme. Më 1977 dha ndihmesën në përgatitjen për shtyp të librit "Moxarti", dy vjet më vonë botoi librin "Kur dëgjojmë operën", më 1996 vëllimin humoristik "1001 të qeshura”, më pas "11 varre për teto Flavian" në 1998, “Njerëz të shquar në anekdota" në vitin 2000 dhe "Mendime fluturake" gjithashtu në vitin 2000.
Shabani është autor i një fjalori enciklopedik muzikor mjaft voluminoz, puna për të cilin i ka marrë rreth 20 vite, vepër që fatkeqësisht ka mbetur ende e pa botuar.
Carbonari
Carbonari (fjalë për fjalë 'prodhuesit e qymyrit') ishte një rrjet joformal i shoqërive të fshehta revolucionare aktive në Itali nga rr. 1800 deri më 1831. Edhe pse qëllimet e tyre shpesh kishin një bazë patriotike dhe liberale, atyre u mungonte një axhendë e qartë e menjëhershme politike. Ata ishin një fokus për ata të pakënaqur me situatën represive politike në Itali pas vitit 1815, veçanërisht në jug të Gadishullit Italian. Anëtarët e karbonarëve dhe ata të ndikuar prej tyre morën pjesë në ngjarje të rëndësishme në procesin e bashkimit italian (të quajtur Risorgimento), veçanërisht në revolucionin e dështuar të viteve 1820 dhe në zhvillimin e mëtejshëm të nacionalizmit italian.
Shaban Vani
U nda nga jeta në Tiranë më 14 janar 2015 një ditë para 85 vjetorit të lindjes.
Carbonari
Organizimi
Carbonari ishin një shoqëri e fshehtë e ndarë në qeliza të vogla të fshehta të shpërndara nëpër Itali. Megjithëse axhendat ishin të ndryshme, dëshmitë sugjerojnë se pavarësisht ndryshimeve rajonale, shumica e tyre ranë dakord për krijimin e një Italie liberale dhe të bashkuar. Carbonari ishin antiklerikalë si në filozofinë ashtu edhe në programin e tyre. Kushtetuta Papale Ecclesiam a Jesu Christo dhe enciklika Qui pluribus u drejtuan kundër tyre. Dokumenti i diskutueshëm Alta Vendita, i cili bënte thirrje për një kontroll liberal ose modernist të Kishës Katolike, i atribuohej karbonarit siçilian.
Mbrojtësi i shenjtë
Anëtarët e Carboneria e njohin Theobald of Provins si shenjt mbrojtës i djegësve të qymyrit, si dhe lëkurëshëve. Në fakt, për shembull, babai i Felice Orsinit, i cili i përkiste Carbonerias, donte t'i jepte atij emrin e Orso Teobaldo Felice.
Rasoun
Rasoun (راسون) është një qytet në governoratin Ajloun në Jordani.
Bregu Perëndimor
Bregu Perëndimor (Arabisht: الضفة الغربية‎ aḍ-Ḍiffah al-Ġarbiyyah; Hebraisht: הגדה המערבית‎ HaGadah HaMa'aravit ose יהודה ושומרון‎ Yehuda VeShomron) është territor pa dalje në det afër bregut të Mesdheut të Azisë Perëndimore, kufizohet me Jordaninë dhe Detin e Vdekur në lindje dhe me Izraelin në jug, perëndim dhe veri. Nën pushtimin izraelit që nga viti 1967, zona është e ndarë në 167 "ishuj" palestinezë nën sundimin e pjesshëm civil të Autoritetit Kombëtar Palestinez, dhe 230 vendbanime izraelite në të cilat ligji izraelit është "grupuar".
Emri "Bregu Perëndimor" iu dha territorit pasi u pushtua nga Jordania në Luftën Arabo-Izraelite të vitit 1948, sepse ndodhet në anën perëndimore të lumit Jordan. Jordania më pas e aneksoi territorin në vitin 1950 dhe e mbajti atë deri në vitin 1967 kur u pushtua nga Izraeli gjatë Luftës Gjashtë Ditore të vitit 1967.
Shtrirja dhe përbërja
Bregu Perëndimor, duke përfshirë Jeruzalemin Lindor, ka një sipërfaqe tokësore prej 5,640 km2 plus një sipërfaqe ujore prej 220 km2, e përbërë nga tremujori veriperëndimor i Detit të Vdekur. Që nga korriku 2017, ai ka një popullsi prej 2,747,943 palestinezë dhe afërsisht 391,000 kolonë izraelitë dhe afërsisht 201,200 kolonë të tjerë izraelitë në Jeruzalemin Lindor. Komuniteti ndërkombëtar i konsideron vendbanimet izraelite në Bregun Perëndimor, përfshirë Jeruzalemin Lindor, të paligjshme sipas ligjit ndërkombëtar, megjithëse Izraeli e kundërshton këtë. Vendimi këshillimor i Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë (2004) arriti në përfundimin se ngjarjet që erdhën pas pushtimit të Bregut Perëndimor në vitin 1967 nga Izraeli, duke përfshirë Ligjin e Jeruzalemit, traktatin e paqes të Izraelit me Jordaninë dhe Marrëveshjet e Oslos, nuk e ndryshuan statusin e Bregut Perëndimor. (përfshirë Jeruzalemin Lindor) si territor i pushtuar me Izraelin si fuqi pushtuese.
Etimologjia
Emri Bregu Perëndimor është një përkthim i termit arab ad-Diffah I-Garbiyyah, i dhënë territorit në perëndim të Lumit Jordanez që ra, në vitin 1948, nën pushtimin dhe administrimin nga Jordania, e cila më pas e aneksoi atë më 1950. Termi u zgjodh për të dalluar bregun perëndimor të lumit jordanez me "bregun lindor" të këtij lumi.