cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Politika Libri i Dytë (Aristoteli)
Ishte edhe Philolaus, Korinthiani, i cili u dha ligje Thebanëve. Ky Philolaus ishte një nga familjet e Bacchiadae, dhe një dashnor i Diokles, fitimtarit Olimpik, i cili u largua nga Korinti i tmerruar nga pasioni inçestual që nëna e tij Halcyone kishte konceptuar për të dhe u tërhoq në pension në Tebë, ku të dy miqtë së bashku përfunduan ditët e tyre. Banorët ende tregojnë varret e tyre, të cilat
Skënder Milori
Skënder Milori piktor, ka lindur në Progonat të Tepelenës. Ai ka përfunduar Institutin e lartë të arteve për pikturë në vitin 1967 në Tiranë. Formimi i tij artistik është i shkollës shqipëtare. Në liceun artistik, që e mbaroi në vitin 1958 ka qenë nxënës i Abdurrahim Buzës, Sadik KAceli, Kel Kodhelit etj, ndërsa në Institut ka qenë nxënës i Sali Shijakut. Që nga viti 1968 ai ka qenë pjesmarrës në mjaft ekspozita kombëtare e lokale të çelura në vend. Ekspozita e tij më e fundit personale është në vitin 2003, në sallën e Lidhjes së Shkrimëtarëve në Tiranë, ku ekspozoi rreth 52 punime. Krijimtari e Milorit numëron rreth 300 punime në teknikën e vajit dhe rreth 300 në grafik. Spikasin në punimet e tij refleksionet historike, si "Birbilenjtë", "MIro Tërbaci", "Ali Pashë Tepelena", "Çerciz Topulli", "Mustafa Matohiti", "Valle bodrumce", etj... Gjithashtu një vend të rëndësishëm zë dhe e përditshmja me frymëzime nga jeta si: "Lulëkuqja", "Ringritje", "Ikje", etj... Gjithashtu vend zënë dhe portretet, peisazhi dhe grafika të ndryshme.
Jimmy Windeskog
Jimmy Sten Windeskog (5 dhjetor 1974 - 13 shkurt 2017) ishte politikanë, shkrimtarë dhe gazetarë suedezë.
Gökberk Demirci
Gökberk Demirci (lindi më 20 tetor 1989) është aktor turk. Ai është shfaqur në seri televizive si Premtimi (2019), Hayatımın Aşkı (2016) dhe Arka Sokaklar (2006).
Jimmy Windeskog
Windeskog ishte kryetar i Partisë Rinore Demokrate 1996-2000. Ai ka shkruar libra dhe shkrime, si "Nacionalismi në një vend" e cila u botua në vitin 2000.
Gökberk Demirci
Edukimi
Ai mori mësime aktrimi në teatrin Cengiz Küçükayvaz.
Karriera
Gökberk Demirci filloi karrierën e tij të aktrimit me një rol të vogël në serinë televizive Bir Zamanlar Osmanlı: Kıyam (2012). Ai tani luan rolin kryesor të Emirit në serialin Premtimi, prodhuar nga Kanal 7.
Ned Flanders
Nedwar "Ned" Flanders ("Grampa" ose "Abe") është një personazh fiktiv në serialin e animuar The Simpsons. Ai dublohet nga dubluesi Harry Shearer.
Marrëdhënjet ruso-ukrainase
Marrëdhëniet ruso-ukrainase janë marrëdhënie komplekse dypalëshe ndërkombëtare midis Federatës Ruse dhe Ukrainës, dy shtete kufitare në hapësirën post-sovjetike. Këto marrëdhënie kanë qenë mjaft të tensionuara që nga viti 2014, në kontekstin e krizës ukrainase, për shkak të krizës së Krimesë, mas të cilës Krimea dhe Sevastopoli (të dytë ishin territore ukrainase që nga viti 1954) aneksohen në mënyrë të njëanshme nga Federata Ruse pas referendumit të vitit 2014. Këto teritore nuk njifen si ruse nga shumica e anëtarëve të komunitetit ndërkombëtar, mes tjerash për shkak të Luftës së Donbasit, në të cilën Rusia dyshohet se ka ndërhyrë duke zhvilluar luftë hibride. Rusia ka një ambasadë në Kiev dhe konsullata në Kharkiv, Lviv dhe Odessa. Ukraina ka një ambasadë në Moskë dhe konsullata në Rostov-on-Don, Shën Petersburg, Yekaterinburg, Tyumen dhe Vladivostok.
Xherash
Jerash (مدينة جرش) është një qytet në governoratin Jerash në Jordani.
Mikael Ekman (gazetarë)
Mikael Ekman (lindi më 1980) është gazetarë suedezë, i njohur për punën e tij kundër ekstremizmit të lartë dhe racizmit. Ai është puntorë në fondacionin Expo dhe në kompaninë Strix.
Jisr ed Damiye
Jisr ed Damiye është një qytet në governoratin Balqa në Jordani.
T-72
parapamje|250x250px|Një tank kryesor luftarak T-72 përgatitet për zjarr. T-72 është një familje tankesh luftarake kryesore sovjetike/ruse që hynë në prodhim në vitin 1969. T-72 ishte zhvillim i T-64, i cili ishte i shqetësim nga kostot e larta dhe mbështetja e tij në teknologjinë e papjekur zhvillimore. Janë ndërtuar rreth 25.000 tanke T-72 dhe rinovimi u ka mundësuar shumë prej tyre të qëndrojnë në shërbim për dekada. Është eksportuar gjerësisht dhe ka parë shërbim në 40 vende dhe në konflikte të shumta. T-90 i prezantuar në 1992 është një zhvillim i T-72B; prodhimi dhe zhvillimi i modeleve të ndryshme të modernizuara T-72 vazhdon edhe sot.
Nita Luci
Nita Luci është profesoreshë në Universitetin e Prishtinës "Hasan Prishtina", njëkohësisht merret edhe me aktivitete të ndryshme dhe qështje rreth femrave.
Biografia
Nita Luci ka një doktoraturë në antropologji nga Universiteti i Miçiganit - Ann Arbor. Teza e saj e doktoraturës titullohet duke kërkuar pavarësinë: Bërja e kombit, kujtesës dhe burrërisë në Kosovë. Ajo gjithashtu jep mësim në RIT Kosovë (A.U.K). Hulumtimi i saj është përqendruar në tema të gjinisë dhe burrërisë, shtetit, post-socializmit, nacionalizmit, artit bashkëkohor, trupit, kujtesës dhe dhunës. Në pranverën e vitit 2013 ajo ishte duke vizituar studiues në Dartmouth College dhe Fellow në Institutin e Kërkimeve Gjinore në Dartmouth. Përveç angazhimeve të saj universitare ajo shërben gjithashtu në bordet e një numri të organizatave të shoqërisë civile në Kosovë duke u fokusuar në gjininë, LGBT dhe aktivizmin. Ajo ka punuar gjithashtu me iniciativa në fushën e artit bashkëkohor, siç është redaktimi i botimit të katër shtojcave të titulluara "Gratë / shtrigat: Përfaqësimi, Feminizmi dhe Art". Ajo më parë ishte këshilltare për projektin e UNDP-së për Iniciativën e Sigurisë dhe Sigurisë së Gruas duke u fokusuar në ngritjen e kapaciteteve institucionale, mbështetjen e strehimoreve të grave dhe hulumtimin mbi çështjet e dhunës në familje dhe trafikimin e qenieve njerëzore, duke përfshirë hartimin e ligjit për dhunën në familje në Kosovë. Ajo gjithashtu bashkë-themeloi organizatën e pavarur feministe Alter Habitus - Instituti për Studime në Shoqëri dhe Kulturë, e cila është fokusuar në perspektivat gjinore për kujtesën kolektive të pas luftës në Kosovë. Ajo ka marrë grante të shumta për hulumtime dhe bursa, dhe ka qenë një student i Shkollës Pas Kthimit për pesë vitet e fundit me Programin Akademik të Bashkëpunimit OSI. Publikimet e saj përfshijnë: Habitus Mashkullor: Si të Mendoni për Burrat në Kosovë (2011); Un / Guests mirëpritur: Ndërhyrja e NATO-s në Kosovë (2011); Ngjarjet dhe Vendet e Diferencës: Vetëvendosja dhe të tjera në Kosovë (bashkë-autor me Predrag Markovic, 2009); Politika e Përkujtimit dhe Përkatësisë: Historitë e Jetës së Grave Shqiptare në Kosovë (libri i bashkëautorizuar me Vjollca Krasniqi, 2006); Ndalimi i maskulinitetit në Kosovë: a mund të thonë gratë shqiptare jo? (2002). Ajo është gjithashtu lektor në Universitetin e Prishtinës, Departamenti i Antropologjisë, ku drejton Programin e Universitetit për Studime Gjinore dhe Kërkime në Institutin për Studime Sociale dhe Humanistike të Universitetit të Prishtinës. Ajo gjithashtu koordinon projektin TEMPUS të Drejtat e Njeriut në zemrën e arsimit të lartë në Fakultetin Filozofik.
Kyqja si Aktiviste
Ajo më parë ishte këshilltare për projektin e UNDP-së, Iniciativa për Sigurinë dhe Sigurinë e Gruas, duke u fokusuar në politikat publike dhe ligji mbi dhunën në familje dhe dhunën me bazë gjinore. Përveç angazhimeve të saj universitare ajo shërben gjithashtu në bordet e një numri të organizatave të shoqërisë civile në Kosovë duke u fokusuar në gjininë, LGBT, hulumtimin dhe aktivizmin. Ajo ka punuar gjithashtu me iniciativa në fushën e artit bashkëkohor, siç është redaktimi i botimit "Gratë / shtrigat: Përfaqësimi, Feminizmi dhe Art".
Marie
Marie është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Marie ka një popullsi prej 100 banorë dhe sipërfaqe 14.77 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Tournefort
Tournefort është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Tournefort ka një popullsi prej 147 banorë dhe sipërfaqe 10.13 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
Johfiyeh
Johfiyeh (جحفية) është një qytet në governoratin Irbid në Jordani.
BTR-90
parapamje|250x250px|BTR-90 (БТР-90). BTR-90 (GAZ-5923) (rusisht: бронетранспортёр, romanizuar: Bronetransportyor, shk. 'transportues i blinduar') është një transportues personeli i blinduar me rrota 8×8, i krijuar në Rusi, i projektuar në 1993 dhe u shfaq për herë të parë publikisht në 1994. Është një version më i madh i automjetit BTR-80, i pajisur me një frëngji BMP-2. Mbrojtja e armaturës është përmirësuar në krahasim me BTR-80, duke siguruar mbrojtje nga predha 14.5mm mbi harkun ballor.
Ai është i armatosur me një top automatik 2A42 30mm, një mitraloz koaksial 7.62mm PKT, një AT-5 Spandrel ATGM, si dhe një granatëhedhës automatik AGS-17D 30mm. Një numër i kufizuar janë prodhuar dhe janë në shërbim me trupat e brendshme ruse.
Në tetor 2011, Ministria e Mbrojtjes refuzoi blerjen e BTR-90 dhe nuk i përfshiu ato në listën e programit shtetëror të armatimit deri në vitin 2020, dhe hoqi dorë nga eksportet për BTR-90.
Më pas, ushtria ruse zgjodhi të grumbullonte një numër të madh BTR-82A. Efektiviteti luftarak tashmë është rritur ndjeshëm, dhe rrjedh nga BTR-80. Kostoja e zhvillimit për BTR-82A është lënë jashtë dhe kostoja e prodhimit është më e lirë, duke e bërë BTR-90 më pak të avancuar edhe më pak të ngjarë të ndryshojë fatin e saj. Parada e Fitores në Moskë 2015 ekspozoi automjetin e blinduar me rrota të gjeneratës së ardhshme VPK-7829 Bumerang dhe njoftoi zyrtarisht se programi BTR-90 nuk mund të ringjallej më.
Adaincourt
Adaincourt është një komunë në Francë. Adaincourt bën pjesë në departamentin Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 117 banorë dhe sipërfaqe prej  3.42 km².
Shoqëria etruske
parapamje|Valltar etrusk, Varri i Leopardëve, Tarquinia, Itali parapamje|Nëna dhe fëmija etrusk, 500–450 para Krishtit Shoqëria etruske njihet kryesisht përmes mbishkrimeve përkujtimore dhe arritjeve në monumentet e civilizimit etrusk, veçanërisht varret. Ky informacion thekson të dhënat e familjes. Disa informacione kontraktuale janë gjithashtu në dispozicion nga burime të ndryshme. Historianët romakë dhe grekë kishin më shumë për të thënë për qeverinë etruske
[Shoqëria e varreve] parapamje|Valltar etrusk në Varrin e Augurs, Tarquinia, Itali alt=Valltarët etruskë në Varrin e Triclinium afër Tarquinia, Itali (470 pes)|parapamje|Valltarët etruskë në Varrin e Triclinium afër Tarquinia, Itali (470 pes) Popullsia e përshkruar nga mbishkrimet zotëronte varret në të cilat të afërmit e tyre i ndërhynë dhe u varrosën me radhë. Këto ishin punë zejtarësh që duhet të kenë kaluar në shpenzime të konsiderueshme, për të cilat duhet të jenë paguar. Dhomat e ndërhyrjes gjithashtu ishin të pajisura me mobilje, sende luksoze dhe bizhuteri, të cilat nuk ka gjasa të jenë në dispozicion të qytetarit të zakonshëm. Sarkofagët ishin me zbukurime, secila prej tyre një vepër arti. Shoqëria e varreve ishte pra e aristokratëve. Ndërsa ishin gjallë, ata pushtuan magjistraturat e regjistruara në mbishkrime. Funksionet e tyre magjistrale janë të errëta tani, por ata ishin burra kryesorë të shoqërisë.
Etruskët nuk kishin gjithnjë pasuri të mjaftueshme për të mbështetur nekropolet për burrat e tyre kryesorë dhe për t'i furnizuar me sende të shtrenjta për t'u copëtuar dhe hedhur tutje. Njerëzit e kulturës Villanovan jetonin në kasolle të varfra, bashkë me bujqësinë ekzistenciale dhe zotëronin mjete të thjeshta dhe të thjeshta. Enë e thjeshtë e tyre është e njohur si bucchero, tenxhere të zeza të zeza të zbukuruara. Në shekullin e 8-të para Krishtit, filloi periudha orientalizuese, një kohë e fluksit të Grekëve që jetojnë me luks. Ata sollën me vete stilet e tyre elegante të qeramikës dhe metodat arkitektonike.
Megjithatë, ngritja e civilizimit etrusk nuk mund të shpjegohet tërësisht nga emigrantët nga Greqia. Etruskët u bënë një fuqi detare. Në shekullin e 7-të ata kishin importuar metoda dhe materiale nga Mesdheu lindor dhe po linin mbishkrime të shkruara. Grupet e fshatrave Villanovan tani u konsoliduan në qytete etruske. Filluan të shfaqen qytete të hollësishme të varreve.
[Ngritja e familjes]
Varret princërore nuk ishin të individëve. Dëshmitë e mbishkrimit tregojnë se familjet ishin ndërhyrë atje për periudha të gjata, duke shënuar rritjen e familjes aristokratike si një institucion fiks, paralel me gjinitë në Romë dhe ndoshta edhe modelin e saj. Nuk është një origjinal etrusk, pasi nuk ka asnjë shenjë të tij në Villanovan. Etruskët mund të kishin përdorur ndonjë model të Mesdheut lindor. Se rritja e kësaj klase lidhet me fitimin e ri të pasurisë përmes tregtisë është e padiskutueshme. Qytetet më të pasura gjendeshin afër bregdetit.
Possibleshtë e mundur që qëndrimet Greke dhe Romake ndaj Etruskëve të bazoheshin në një keqkuptim të vendit të grave brenda shoqërisë së tyre. Si në Greqi ashtu edhe në Romën Republikane, gratë e respektuara ishin kryesisht të mbyllura në shtëpi dhe shoqërimet në seks të përzier nuk ndodhën. Kështu liria e grave brenda shoqërisë etruske mund të ishte keqkuptuar si nënkuptim i disponueshmërisë së tyre seksuale. parapamje|Çifti etrusk (Louvre, Salla 18)Është e mundur që qëndrimet Greke dhe Romake ndaj Etruskëve të bazoheshin në një keqkuptim të vendit të grave brenda shoqërisë së tyre. Si në Greqi ashtu edhe në Romën Republikane, gratë e respektuara ishin kryesisht të mbyllura në shtëpi dhe shoqërimet në seks të përzier nuk ndodhën. Kështu liria e grave brenda shoqërisë etruske mund të ishte keqkuptuar si nënkuptim i disponueshmërisë së tyre seksuale
Lista e teatrove të lashtë grekë
Teatri (greqishte antike:θέατρον, theatron) është një shpikje dhe element i kulturës së lashtë greke që i ka fillimet e veta rreth shekullit VII pr.e.s. Teatri i parë si ndërtesë me blloqe guri mendohet se është ai i Dionisit në Athinë, i cili është ndërtuar rreth vitit 534 pr.e.s. Aktori i parë që përformoi në skenat e këtij teatri është një poet grek i quajtur Thespis. Fjala teatër rrjedh nga rrënja thea (shikim) e greqishtes antike dhe ka kuptimin shfaqje.
Fillimisht teatri shërbente për festivalet apo festat e quajtura Dionisia, ku viheshin në skenë tragjedi, komedi dhe vepra satirike e dramatike. Vetë fjala tragjedi përbëhet nga termat greke tragos+ ode (dhi+këngë), pra fjalë për fjalë kishte kuptimin ‘kënga e cjapit apo dhisë’. Skenat satirike përformoheshin me maska dhish apo cjepësh, pasi satirët thuhet se ishin krijesa mitike me pamje të tilla. Edhe romakët kopjuan shumë nga kultura greke dhe kishin teatrot e tyre, por dallimi kryesor është që teatri grek zakonisht ndërtohej në faqe kodrash, ndërsa ai romak në fusha dhe rrafshina. Teatrot në të cilët përformoheshin vetëm këngë ishin më të vegjël dhe quheshin odeone nga fjala e lashtë greke 'ode' që ka kuptimin këngë. Një nga odeonet antike ndodhet edhe në Apolloni të Fierit që ishte një qytet i kolonive greke. parapamje|520x520px|Teatri antik i Epidaurit (Greqi) Më poshtë kemi listën e 93 teatrove greke në Greqi dhe ne vende të tjera ku ishin vendosur kolonitë helene, pa përfshirë ato romakë. Disa prej këtyre teatrove, edhe pse themeluar nga grekët, mund të jenë zgjeruar nga romakët më vonë. Të gjithë janë ndërtuar midis shekullit të 6 pr.e.s e deri me pushtimin romak).
• Teatri i Dionisit, Athinë
• Odeoni i Athinës
• Teatri i Oropit, Atikë
• Teatri i Zeas, Pire, Athinë
• Teatri i Thorikut, Atika lindore
• Teatri i Aeginës, Atikë
• Teatri i Ramnousit, Atikë lindore
T-95
parapamje|250x250px|Tanku T-95. T-95 është emërtimi i zakonshëm jozyrtar i tankut kryesor luftarak rus të gjeneratës së 4-të, i përcaktuar brenda vendit si Object 195, që ishte në zhvillim e sipër në Uralvagonzavod nga viti 1988 deri në anulimin e tij në 2010. Pak për tankin dihet publikisht. Puna nga Object 195 u përdor në Object 148, tip më vonë i klasifikuar si T-14 Armata, i cili filloi prodhimin në 2016.
Lista e teatrove të lashtë grekë
• Teatri i Khaeronia, Beoti
• Teatri i Orkhomenos, Beoti
• Teatri i Stratos, Etoli-Akarnani
• Teatri i Oiniadesit, Etoli-Akarnani
• Teatri i Eretrias, Euboea
• Teatri i Tebës (Thiva e sotme)
• Teatri i parë antik, Larisa (Thesali)
• Teatri i dytë antik, Larisa
• Teatri i Dodonës, Janinë (Epir)
• Teatri i Omolionit, Larisa
• Teatri i Demetriasit, Volos
• Teatri i Gitanaes, Thesproti
• Teatri (Odeoni) i Apollonisë, Iliri
• Teatri i Butrintit, Epir
• Teatri i Bylisit (Iliri)
• Teatri i Dionit, Pieria (Maqedoni antike)
• Teatri i Miezas, Emathia
• Teatri i Amfipolit, Serres
• Teatri i Abderas, Ksanthi
• Teatri i Olynthit, Kalkidike
• Teatri i Filipit, Kavala
• Teatri i Maroneias, Rhodope
• Teatri i Ohrit (Maqedoni e Veriut)
• Teatri i Korinthit, Korinthia
• Teatri i Argosit, Argolia
• Teatri A i Epidaurit (Argolis)
• Teatri B i Epidaurit (Argolis)
• Teatri i Aigeiras, Akaea
• Teatri i Elisit, Eleia
• Teatri i Gytheionit, Lakonia
• Teatri i Mantineia, Arkadi
• Teatri i Mesenes (Mesinit), Messenia
• Teatri i Orkomenosit, Arkadi
• Teatri i Spartës, Lakoni
• Teatri i Milosit, ishujt Kyklade
• Teatri i Rodosit, ishujt Dodekanese
• Teatri i Mytilenes, Lesbos
• Teatri i Hephaistias, Lemnos
• Teatri i Thasos
• Teatri i Theras, ishujt Kyklade
• Teatri (Odeoni) i Kosit, Dodekanese
• Teatri i Metapontumit, (Magna Graecia)
• Teatri i Solit (Qipro)
• Teatri i Salamisit
• Teatri i Kourionit
• Teatri (Odeoni) i Pafosit
• Teatri i Segestas
• Teatri i Sirakuzës
• Teatri i Taorminas
• Teatri i Akrait (Siçili)
• Teatri i Aigait, Manisa (Turqi)
• Teatri i Aleksandria Troas (Turqi)
• Teatri i Antifelos (Antalia)
• Teatri i Afrodisias, Geyre
• Teatri i Arikandas (Antalia)
• Teatri i Aspendos (Antalias)
• Teatri i Assos, (Turqi)
• Teatri i Efesit (Izmir)
• Teatri i Halikarnasit, Bodrum
• Teatri i Hierapolit
• Teatri i Knidosit
• Teatri i Kymes (Aeolis)
• Teatri i Laodikeas
• Teatri i Letoonit
• Teatri i Miletit
• Teatri i Myrinas
• Teatri i Pergamonit
• Teatri i Fokeas (Turqi)
• Teatri i Pinaras
• Teatri i Pitanes (Aeolis)
• Teatri i Prienes
• Teatri i Sardisit
• Teatri i Sides (Antalia)
• Teatri i Termessos
• Teatri i Telmessos
• Teatri i Trojës (Çanakkale)
Referime
Ushtria Sovjetike
parapamje|250x250px|Stema e Ushtrisë Sovjetike. Ushtria Sovjetike ose Forcat Tokësore Sovjetike (rusisht: Советские сухопутные войска, romanizuar: Sovetskiye sukhoputnye voyska, SSV) ishte dega kryesore e shërbimit të uniformave të luftës tokësore të Forcave të Armatosura Sovjetike nga viti 1946 deri në 1992.
T-84
parapamje|250x250px|Një T-84U në 2018. T-84 është një tank kryesor luftarak ukrainas (MBT), i bazuar në T-80 MBT Sovjetik i prezantuar në 1976, veçanërisht në versionin e motorit me naftë: T-80UD. T-84 u ndërtua për herë të parë në 1994 dhe hyri në shërbim në Forcat e Armatosura të Ukrainës në 1999. Motori i tij me piston të kundërt me performancë të lartë e bën atë një tank të shpejtë, të krahasueshëm me MBT-të e tjerë modernë me një raport fuqi-peshë prej rreth 26 kuajfuqi për ton (19 kW/t).
Ushtria Sovjetike
Deri më 25 shkurt 1946, ajo njihej si Ushtria e Kuqe. Në rusisht, termi 'armiya', që fjalë për fjalë përkthehet në 'Ushtri', u përdor shpesh për të mbuluar Forcat Raketore Strategjike së pari në rendin tradicional sovjetik të përparësisë; Forcat Tokësore, e dyta; Forcat e Mbrojtjes Ajrore, e treta, Forcat Ajrore, e katërta dhe Marina Sovjetike, e pesta, midis degëve të Forcave të Armatosura Sovjetike në tërësi.
Pasi Bashkimi Sovjetik pushoi së ekzistuari në dhjetor 1991, Forcat Tokësore mbetën nën komandën e Komonuelthit të Shteteve të Pavarura derisa u shfuqizua zyrtarisht më 14 shkurt 1992. Ushtria Sovjetike u pasua kryesisht nga Forcat Tokësore të Federatës Ruse në territorin rus së bashku me pjesën tjetër të Forcave Tokësore në shtetet post-sovjetike.
T-84
T-84 Oplot është një version i avancuar që përfshin një ndarje municionesh të blinduara në një zhurmë të re frëngji. Dhjetë prej tyre hynë në shërbimin ukrainas në vitin 2001. T-84-120 Yatagan është një model prototip i destinuar për eksport, duke montuar një armë 120mm të aftë për të gjuajtur municione standarde të NATO-s dhe raketa të drejtuara.
Rosendale Village, New York
Rosendale Village, New York (Rosendale, New York) është një qytet & vend i përcaktuar për statistikë në qarkun Hudson Valley të shtetit federal New York, SHBA. Në Rosendale Village, New York jetojnë 1349 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është banor/km2 (711.6 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej km2 (1.959 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 40 m (131 ft).
Yasmine Hamdan
djathtas|parapamje|260x260px|Yasmine Hamdan në Festivalin Aarhus 2015 (Danimarkë) (Foto Hreinn Gudlaugsson) Yasmine Hamdan është një këngëtare libaneze, kompozitore dhe aktore e vendosur në Paris. Ajo u bë e njohur me Soapkills, drupin duet që ajo e themeloj me Zeid Hamdan, derisa ajo jetonte në Bejrut, Liban. Albumi i parë i lëshuar nga Soapkills ishte Bater (1999). Soapkills ishte një nga shumë të grupet e para të pavarura elektronike në Lindjen e Mesme, dhe qasja e tyre inovative ushtroi një ndikim të qëndrueshëm. Deri më sot, Yasmine Hamdan konsiderohet si një ikonë e muzikës nëntokësore në të gjithë botën arabe.
Özge Yağız
Özge Yağız (lindi më 10 prill 1997) është aktore turke.
Yasmine Hamdan
Pas lëvizjes në Paris, Hamdan bashkëpunoi me CocoRosie. Ajo u bashkëpunoj me Mirwais, me të cilin ajo regjistroi albumin Arabology (2008), nën emrin Y.A.S.
Özge Yağız
Jeta
Özge Yağız lindi më 10 prill 1997 në Stamboll. Ajo diplomoi në Akademinë e Shkencave të Komunikimit të Universitetit Başkent. Özge Yağız, i cili jetoi përvojën e saj të parë të aktrimit me serialin Adını Sen Koy dhe portretizoi karakterin e Zeliha, i cili u transmetua në Star TV. Në vitin 2019, ajo luajti rolin e Rejhanit në serialin Premtimi që u transmetua në Kanal 7, kjo ishte seriali i saj e parë me rol kryesor. Në vitin 2020, ajo luajti në serialin Sol Yanım, e cila u transmetua në Star TV. Në vitin 2021, ajo luajti personazhin e Havva në serialin televiziv të quajtur İçimizden Biri, i cili u transmetua në Show TV.
Yasmine Hamdan
Ajo është e martuar me regjisor dhe aktorin palestinez Elia Suleiman dhe jeton në Paris.
Özge Yağız
Jeta personale
Özge Yağız është në lidhje me aktorin Gökberk Demirci, ku kanë luajtur në serialin Yemin, që nga marsi i vitit 2019. Ata u fejuan në korrik 2021.
Yasmine Hamdan
Diskografia
parapamje|Yasmine Hamdan, koncert në Berlin, në vitin 2017
T-80
parapamje|250x250px|T-80 Tank. T-80 është një tank kryesor luftarak (MBT) që është projektuar dhe prodhuar në ish-Bashkimin Sovjetik dhe është prodhuar në Rusi. T-80 bazohet në T-64, ndërsa përfshin veçori nga T-72 i mëvonshëm. Projektuesi kryesor i T-80 ishte inxhinieri sovjetik Nikolay Popov. Kur hyri në shërbim në vitin 1976, ishte MBT e dytë në botë që u pajis me një motor turbinë me gaz, pas Stridsvagn 103 suedez, dhe rezervuari i parë i prodhimit që e përdori atë si motor kryesor shtytës (rezervuari i parë që përdor një turbina me gaz si motor kryesor ishte prototipi British Conqueror FV200 Turbine Test Vehicle). T-80U u prodhua për herë të fundit në vitin 2001 në një fabrikë në Omsk, Rusi.
Varianti i motorit dizel ukrainas T-80UD vazhdoi të prodhohej në Ukrainë. T-80 dhe variantet e tij janë në shërbim në Bjellorusi, Qipro, Egjipt, Kazakistan, Pakistan, Rusi, Korenë e Jugut, Ukrainë dhe Uzbekistan. Ukraina zhvilloi më tej T-80UD si T-84.
Riva (banda)
Riva ishte një grup pop kroat i formuar në Zadar në vitin 1986.
Pas formimit në vitin 1986, grupi mori pjesë në Zagrebfest 1988, duke interpretuar me këngën "Zadnja Suza" ("Loti i fundit").
Kënga e tyre " Rock Me " fitoi Festivalin Evropian të Këngës 1989 në Zvicër, me një rezultat prej 137 pikësh. Sipas autorit John Kennedy O'Connor në Eurovision Song Contest – The Official History, ishte një fitore e papritur. Grupi solli fitoren e parë dhe të vetme për Jugosllavinë. Konkursi u organizua më pas në Zagreb, duke përfaqësuar Radio Televizionin Jugosllav.
Pas suksesit, ata publikuan dy albume të mëvonshme, një i titulluar sipas këngës së tyre fituese " Rock Me " (1989) dhe "Srce Laneta" (" Zemra e Drerit") në 1990.
Menjëherë pas suksesit të dy albumeve, grupi nënshkroi me një agjenci zvicerane ku ata filluan prodhimin e albumit të tyre të tretë të planifikuar të titulluar " Lude Glave, Lude Godine" ( "Koka të çmendur, vite të çmendura") me Per Gessle një nga anëtarët e dyshes Roxette me të cilin supozohej se do të hapnin akte në një turne botëror.
Mosmarrëveshjet lindën kur Agjencia Zvicerane keqpërfaqësoi Kroacinë, asokohe vend i pavarur, duke zgjedhur që grupi të mbetej si përfaqësues i Jugosllavisë për qëllime të shtypit, si dhe shfaqjet e grupeve të fokusuara në çështjet humanitare në Kroaci për të ndihmuar viktimat e luftërave jugosllave.
Duke u ndjerë të tradhtuar nga portretizimi i agjencisë për atë që po ndodhte në qytetin e tyre, anëtarët ndërprenë të gjitha lidhjet me agjencinë, me kryetaren Emilija Kokić që deklaroi në një intervistë të vitit 2019 :
''“Ne vijmë nga Zadari, familjet tona janë grumbulluar në bodrume, sepse granatat e ushtrisë serbe po bien në Zadar, dhe ne do të silleshim si të ishim jugosllavë? Si? Kjo do të ishte tradhtia më e madhe! Ata do të bëheshin njerëz për të cilët një karrierë do të thotë më shumë se çdo gjë”.''
Pas dorëheqjes, albumi i planifikuar i cili ishte planshtruar të publikohej mbeti i pa publikuar me vetëm 3 këngë nga albumi që ishin të gatshme nga performanca e tyre në parazgjedhjen kroate të Eurovizionit Dora në 1993.
Rock Me (kënga e Rivës)
" Rock Me " ishte kënga fituese e Eurovizionit 1989, interpretuar nga Riva, duke përfaqësuar Jugosllavinë, e vetmja herë që vendi fitoi konkursin. Fillimisht u interpretua në kroatisht, por vokalistja kryesore Emilija Kokić e këndoi atë në anglisht gjatë përsëritjes së fituesve.
Vokalistja e Rivës, Emilija Kokić vazhdoi të shfaqej në ngjarje të ndryshme, por nuk pati sukses të rëndësishëm pas fitores së vitit 1989.
Kënga u pasua si fituese në nga Toto Cutugno duke përfaqësuar Italinë me " Insieme: 1992 ". Si përfaqësues i Jugosllavisë vitin tjetër e pasoi Tajçi me " Hajde da ludujemo ".
Në vitin 2022, The Independent e quajti atë këngën e 44-të më të mirë fituese të Eurovizionit të të gjitha kohërave.
Vendet arkeologjike në Glasinac
djathtas|parapamje| Glasinac në hartën e faqes nga periudha e shekullit të 6-të p.e.s. Vendet arkeologjike në Glasinac ndodhen në komunat Sokolac, Rogatica, Pale, Pale-Praça, Bosnje dhe Hercegovinë. Nga koha parahistorike, nga koha e neolitit, por në radhë të parë nga epoka e ilirëve dhe e fisit Autarijatëve, ka një numër të madh kodrinash dhe mijëra tuma varresh. Sipas numrit të madh të gjetjeve nga këto vende, grupi më i veçantë i epokës së bronzit dhe hekurit, i cili u përhap në Bosnjën dhe Hercegovinën lindore, Serbinë jugperëndimore dhe pjesët veriore të Malit të Zi, quhej kultura e Glasinës. Bartës të kulturës së Glasinacit janë pjesëtarët e fisit ilir Autarijati.
Gradinat
Lista e parë e kështjellave u bë nga Ćiro Truhelka, dhe më vonë lista u zgjerua me zbulime të reja.
Kodra Klisura-Kadiça është një vend arkeologjik me një fortesë të periudhës së hershme të hekurit, gjysmërrethore 77x32 m. Ajo u zbulua në vitin 1880, kur u eksplorua për herë të parë. Gjatë viteve 1980 dhe 1988, ai u gërmua përsëri Gjetjet nga ky vend janë domethënëse për të kuptuar ekonominë e rajonit malor të Glasinacit nga periudha e kulturës së Glasinacit. Këtu janë gjetur një numër i konsiderueshëm gjetjesh arkeozoologjike të ruajtura mirë të mbledhura gjatë gërmimeve të vitit 1988, kështu që mbetjet e eshtrave të kafshëve mund të përdoren për rindërtimin e ekonomisë parahistorike të këtij vendbanimi.
Rëndësia e prodhimit të leshit dhe qumështit konfirmohet nga numri i madh i rruazave thurëse (të madhësive dhe formave të ndryshme) që gjenden në vend. Prania e tyre padyshim tregon procesin e tjerrjes dhe thurjes së leshit. Disa nga format e qeramikës (si kulluesit) ndoshta janë përdorur në prodhimin e produkteve të qumështit.
Nga analiza rezulton qartë se bagëtia e imët rritej në mënyrë nomade. Gjatë dimrit këto kafshë zhvendoseshin në kullota fushore që mbroheshin nga kushtet e vështira të motit të kësaj zone me lartësi të madhe. djathtas|parapamje| Karroca e Gllacinacit
Tuma
Tumat shfaqen në tre forma: të mbuluara me dhe, të mbuluara me gurë dhe të rrafshuara dhe në prerje tërthore rrethore ose eliptike.
Gërmimet e para të tumës u kryen në vitin 1880 nga togeri austro-hungarez Johan Leksa, kur gjeti karrocën e famshme (1055 gr.), e cila ndodhet ende në Muzeun e Historisë Natyrore në Vjenë. Ato përbëhen nga një zog më i madh, mbi të cilin ka një zog më të vogël si mbulesë, i vendosur në katër rrota. Hulumtimi u vazhdua nga Ćiro Truhelka, Gjorgje Stratimirović dhe Franjo Fiala. Gjithsej 1234 tuma u gërmuan në shekullin e 19-të, rreth 250 prej të cilave ishin bosh.
Në tuma ka edhe varre me skelet dhe djegie, në të cilat janë gjetur sende të shumta varresh (vegla metalike, armë dhe bizhuteri, qeramikë). Ato gatime anësore janë kryesisht produkte vendase me karakteristika vendase.
Tuma në Iliac
Tumat në Ilijak janë një grup tumash pranë kalasë ilire të Ilijakut, 3 km larg. nga Hrenovica, komuna e Praçës, Bosnje dhe Hercegovinë. Në literaturën profesionale përdoret emri Ilijak, ndërsa popullata vendase emrin Vinograd-Gornja Vinča.
Zhvillimi i shpejtë social i komunitetit të autariatëve gjatë shekullit VIII. dhe veçanërisht në shekullin VII.para erës sonë reflektohet kryesisht në forcimin e fuqisë dhe stabilizimin e pozitës dhe autoritetit të disa dinastive lokale, princërore, të cilat imponojnë autoritetin e tyre në zona të caktuara. Dëshmia më e mirë e këtij procesi jepet nga varret princërore të njohura në shkencë, me materialin e pasur dhe të larmishëm që gjendet në to.
Hulumtimi
Gjatë viteve 1893 dhe 1894, Franjo Fiala eksploroi 36 varre, disa prej të cilave ishin varre princërore, në zonën përreth Ilijakut dhe në kodrën e Rajës.
Një grup prej pesë tumash, të vendosura shumë afër hyrjes së kalasë, dhanë më shumë gjetje. Në atë grup u gërmuan dy varre princërore (Iliak II, 1 dhe III, 9), krijimi i të cilave daton në gjysmën e dytë të shek. rr. para Krishtit
Në varrin II, 1, u gjetën një numër i madh tokash prej bronzi, knemide bronzi, një shpatë hekuri me dy tehe me një dorezë bronzi të dekoruar bukur, shtiza të shumta hekuri, një skeptër, një gjerdan qelibar, byzylykë, kopsa brezi. Janë gjetur enë bronzi të importuara nga Italia e Jugut, nga të cilat është veçanërisht interesante një tas me brinjë, i cili ndoshta është përdorur për qëllime kulti, si enë për derdhjen e kurbaneve të lëngshme.
Në varrin e dytë III, 9, u varros një individ i cili duhet të ketë qenë në marrëdhënie shumë të ngushta me të ndjerin nga varri II, 1. Në këtë varr, në vend të skeptrave, u gjetën dy sëpata luftarake, dy shpata hekuri me dy tehe dhe knemidet e famshme prej bronzi me përshkrime të anijeve. Krahas pajisjeve luftarake në III, gjenden 9 një shtrëngim brezi, 2 gota të vogla dheu për pije dhe shumë pak bizhuteri (diademë dhe byzylykë). Tetë persona të tjerë u varrosën në të njëjtën tumë, nga të cilët 2 ishin gra me varre mjaft të pasura, të përbërë nga bizhuteri dhe 1 fëmijë.
Në kodrën e Rajës, varri i dukës u gjet në një tumë që Fiala e identifikoi si Iliak XIII,1 dhe krijimi i tij daton në fund të shekullit të VII. në VI. rr. para Krishtit Dhe varri i këtij duka, përveç sendeve të pasura të bizhuterive, armëve sulmuese (një shpatë me dy tehe, një shtizë e gjatë dhe disa fragmente shtize dhe një thike), armët mbrojtëse (knemida bronzi me përshkrime të drerëve) dhe enë bronzi gjithashtu. përmbante një skeptër, në formë të ngjashme me atë të gjetur në nekropolin Iliakut.
Zona përreth Iliakut në literaturë quhet paraprakisht principata Iliac, klasa sunduese e dinastisë Iliac. Kishte shtatë principata në të gjithë zonën e kulturës Mati-Drilon-Glasinac (ose fisit të autariatëve).
Tuma e Arares
Tuma ilire e Ararës në Glasinac është një tumë me përmasa të konsiderueshme dhe përmbajtje të pasur, e gjetur pranë Çavarinit. Emri rrjedh nga fjala arar, e cila është ruajtur në gjuhën shqipe dhe do të thotë tumë. Gromila u zbulua nga Ćiro Truhelka në 1890. Para tij, rrënojat u gërmuan nga gjuetarët e thesarit. Diametri i tij është 22 metra, lartësia 1.8 metra.
Sipas përmbajtjes së gjetur, u konstatua se ishte varri i një fisniku (varre princërore, tuma sundimtari). U gjetën shumë objekte bronzi, të rreshtuara përgjatë skajit jugor të tumës në një thellësi prej 0,5 metrash. Fundi lindor ishte i mbushur me copa qymyr dhe hi. Kockat ishin gjysmë të djegura. Kjo do të thotë se trupi i pajetë është djegur në një pirë dhe më pas është ndërtuar një varr prej guri.
Pranë këtij vendi u gjetën një skelet i ruajtur, disa bizhuteri më të thjeshta dhe armë hekuri: një shtizë e ngushtë e gjatë, një shtizë tjetër më e vogël, një sëpatë lufte me teh në të dyja anët. Ndër bizhuteritë e gjetura: 10 kopsa në formë kryqi të dyfishtë, disa kopsa të rrumbullakëta me dorezë të gjatë dhe disa bomba. Supozohet se ky është një ushtar që vdiq së bashku me udhëheqësin e tij, kështu që ai u varros pranë tij, ose ndoshta një shërbëtor që ndoqi zotërinë e tij për t'i shërbyer atij në botën tjetër dhe për të mbajtur armët e tij.
Tuma e varrimit të Arares nuk është pjesë e ndonjë nekropoli më të madh tumash, edhe nëse ka disa në afërsi të tij. Kjo tregon se në kohën e krijimit të këtij varri, sundimtarët filluan të ndaheshin nga princat e zakonshëm dhe se varret e tyre ishin në një vend të veçantë dhe të izoluar. Përmbajtja e varrit flet për pasurinë dhe izolimin e tyre nga pjesa tjetër e popullsisë.
Ngjashëm, me më pak përmbajtje, është edhe në gromilat në Osovo, Brezje, Čitluci, Pilatovići. Lokalitete të tjera janë: Taline, Vratnice, Laze, Crvena Lokva, Kusače, Luburić polje, Kovačev do, Hrelji grad, Duboki do, Hrastovača, Vrlazije, Pljeshevica, Zagorica. ..
Përpara (2020 filmi)
Përpara është një fantazi urbane amerikane e animuar me kompjuter në vitin 2020 - film aventureske prodhuar nga Pixar Animation Studios dhe lëshuar nga Walt Disney Pictures. Filmi drejtohet nga Dan Scanlon, prodhuar nga Kori Rae dhe shkruar nga Scanlon, Jason Headley dhe Keith Bunin, dhe luan zërat e Tom Holland, Chris Pratt, Julia Louis-Dreyfus dhe Octavia Spencer. I vendosur në një botë fantazie periferike, filmi ndjek dy vëllezër kukudh të cilët u nisën në një kërkim për të gjetur një objekt që do të rikthejë përkohësisht babanë e tyre të vdekur.
Pëpara u shfaq premierë në Festivalin e 70-të Ndërkombëtar të Filmit në Berlin në 21 Shkurt 2020 dhe u lëshua teatralisht në 6 Mars, 2020. Filmi mori kritika përgjithësisht pozitive nga kritikët dhe fitoi 147 milion dollarë në të gjithë botën. Mangësitë financiare të filmit ishin rezultat i pandemisë COVID-19, e cila çoi në mbylljen e gjerë të kinemave të filmave, duke e bërë kështu zhgënjimin e dytë të Pixar-it në kinema pas Udhëtimi i dinozaurit Arlo. Ashtu si disa filma të tjerë të lëshuar në muajt e parë të vitit 2020, ai u vu në dispozicion dixhitalisht disa javë pas hapjes së tij në teatër.
Ndalimi dhe censura
Filmi u ndalua në vendet arabe të Kuvajtit, Omanit, Katarit dhe Arabisë Saudite, pasi një personazh i oficerit të policisë ciklop në film me emrin Specter (me zë nga Lena Waithe) tregon shkurtimisht se ajo është lezbike. Skena në fjalë është një skenë e shkurtër në të cilën një simulues i Colt Bronco po vajton se si Ian dhe Barley Lightfoot nuk e respektojnë atë si një figurë babai. Spektri i përgjigjet duke i thënë: "Nuk është e lehtë të jesh prind i ri - vajza e të dashurës sime më bëri të nxjerr flokët, mirë?" Akte homoseksuale kriminalizohen në katër vendet, të cilat janë kryesisht myslimane, megjithëse Kuvajti nuk kriminalizon aktet homoseksuale femërore. Ndalimi nuk është universal dhe filmi u shfaq në Bahrein, Emiratet e Bashkuara Arabe, Liban dhe Egjipt, megjithëse linja u ndryshua në dublimin në gjuhën arabe në "vajza e motrës sime".
Në Rusi, ku ligji i propagandës homoseksuale kriminalizon zyrtarisht shpërndarjen e përmbajtjes LGBT të lidhur me të miturit nën 18 vjeç, dubi rus, i trajtuar nga Disney Character Voices International, ndryshoi linjën në "Nuk është e lehtë të jesh prind i ri - vajza e partnerit tim mori mua duke tërhequr flokët, mirë? " Dublimi rus gjithashtu shmangu referimin e Spektrit me përemrat specifik gjinor. Skena u ndryshua gjithashtu në Poloni. Në Izrael, rreshti "vajza e të dashurës sime" u quajt "vajzat e shoqes time".
Winter Garden, Florida
Winter Garden është qytet që ndodhet 27 km (17 milje) në perëndim të Orlandos në perëndim të qarkut Orange, Florida, Shtetet e Bashkuara. Sipas regjistrimit të popullsisë më 2010, popullsia e Winter Garden ishte 34,568.
Gjeografia
Sipas Zyrës së Regjistrimit, sipërfaqja e qytetit është gjithsej 40.4 km2, prej të cilave 39.9 km2 është tokë dhe 0.5 km2, ose 1.28% është ujë.
Winter Garden kufizohet me qytezën Windermere në jug, me qytetin Ocoee në lindje dhe me qytezën Oakland në perëndim.
Topografia
Lartësia e lartë është 68 metra. Lartësia e ulët është 20 metra afër Liqenit Apopka.
Klima
Winter Garden ka klimë subtropikale të lagësht dhe të nxehtë dhe ka dy stinë kryesore çdo vit. Një nga këto stinë është e nxehtë dhe me shi, zgjatë nga maji deri në tetor. Stina tjetër është e ftohtë, zgjatë nga nëntori deri në mars.
Forcat e Armatosura Sovjetike
parapamje|250x250px|Ylli komunist. Forcat e Armatosura Sovjetike, Forcat e Armatosura të Bashkimit Sovjetik dhe Ushtria e Kuqe (Вооружённые Силы Союза Советских Социалистических Республик, Вооружённые Силы Советского Союза), ishin forcat e armatosura të RSFSR Ruse (1917–1922), Bashkimit Sovjetik (1922–1991), dhe Partisë Bolshevike që nga fillimet e tyre në Luftën Civile Ruse të 1917-1923 deri në rënien e BRSS në 1991. Në maj 1992, presidenti rus Boris Yeltsin nxori dekrete për formimin e Forcave të Armatosura Ruse, të cilat përfshinin pjesën më të madhe të Forcave të Armatosura Sovjetike. Pjesa më e madhe e ish-Forcave të Armatosura Sovjetike në republikat e tjera më të vogla sovjetike kaluan gradualisht nën kontrollin e këtyre republikave.
Toyotomi Hideyoshi
parapamje|240px|Toyotomi Hideyoshi Toyotomi Hideyoshi (豊臣 秀吉, 17 mars 1537 – 18 shtator 1598) ishte një samurai dhe daimyo (lord feudal) i periudhës së vonë të Sengokut që konsiderohej si "Bashkuesi i Madh" i dytë i Japonisë.
Hideyoshi u rrit nga një prejardhje fshatare si mbajtës i zotit të shquar Oda Nobunaga për t'u bërë një nga njerëzit më të fuqishëm në Japoni. Hideyoshi pasoi Nobunaga pas incidentit Honnō-ji në vitin 1582 dhe vazhdoi fushatën e Nobunaga për të bashkuar Japoninë që çoi në mbylljen e periudhës Sengoku. Hideyoshi u bë udhëheqësi de facto i Japonisë dhe fitoi pozitat prestigjioze të Kancelarit të Mbretërisë dhe Regjentit Perandorak nga mesi i viteve 1580. Hideyoshi nisi pushtimet japoneze të Koresë në vitin 1592 për suksesin fillestar, por bllokimi përfundimtar ushtarak dëmtoi prestigjin e tij para vdekjes së tij në vitin 1598. Djali i ri i Hideyoshi dhe pasardhësi Toyotomi Hideyori u zhvendos nga Tokugawa Ieyasu në Betejën e Sekigaharës në vitin 1600 e cila do të çonte në themelimi i Shogunatit Tokugawa.
Rregulli i Hideyoshi përfshin pjesën më të madhe të periudhës Azuchi–Momoyama të Japonisë, pjesërisht i quajtur pas kalasë së tij, Kështjella Momoyama. Hideyoshi la një trashëgimi me ndikim dhe të qëndrueshëm në Japoni, duke përfshirë Kështjellën e Osakës, sistemin e klasës Tokugawa, kufizimin e posedimit të armëve në samurai dhe ndërtimin dhe restaurimin e shumë tempujve disa prej të cilëve janë ende të dukshëm në Kioto.
Jeta e hershme
Shumë legjenda përshkruajnë Hideyoshi që ishte dërguar për të studiuar në një tempull si i ri, por ai refuzoi jetën e tempullit dhe shkoi në kërkim të aventurave. Nën emrin Kinoshita Tōkichirō (木下 藤吉郎), ai së pari u bashkua me klanin Imagawa si shërbëtor i një sundimtari lokal me emrin Matsushita Yukitsuna (松下之綱)). Hideyoshi udhëtoi deri në tokat e Imagawa Yoshimoto, daimyō me qendër në Provincën Suruga dhe shërbeu atje për një kohë, vetëm për të ikur me një shumë parash që i ishte besuar nga Matsushita Yukitsuna.
Bollnäs
Bollnäs është qytet në provincën Hälsingland, Suedia me 12,842 më 2010.
Kristiane Backer
Kristiane Backer (lindi më 13 dhjetor 1965) është prezantuese, gazetare dhe autore gjermane e cila jeton në Londër.
Juraynah
Juraynah është një qytet në governoratin Amman në Jordani.
Kristiane Backer
Karriera
Në moshën 24 vjeç Backer u bë një nga prezantuesit e MTV Evropa ku ajo intervistoi shumë artistë dhe muzikantë të kohës së saj. Ajo krijoi një shfaqje për rininë në Gjermani. Ajo prezantoi në shfaqje të udhëtimit për Travel Channel në Gjermani dhe një shfaqje ndërfetare në Kanalin Ebru.
West Valley, New York
West Valley, New York është një qytet & vend i përcaktuar për statistikë në qarkun Cattaraugus County të shtetit federal New York, SHBA. Në West Valley, New York jetojnë 518 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është banor/km2 (337 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej km2 (1.535 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 464 m (1522 ft).
Acy-en-Multien
Acy-en-Multien është një komunë në Francë. Acy-en-Multien bën pjesë në departamentin Oise të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 762 banorë dhe sipërfaqe prej  11.47 km².
Pishina Weyermannshaus
parapamje| Pamje e pishinës Weyermannshaus Pishina Weyermannshaus (Gjermanishtja e Bernit, nga forma e kafshëve shtëpiake gjermane Weyerli (" pellg i vogël "), është një pishinë e hapur me një pishinë të brendshme dhe një shesh patinazhi artificial në akull në lagjen Untermatt në perëndim të qytetit të Bernës . Matet me sipërfaqen ujore të pellgut kryesor prej 16,000 metra katrorë dhe një perimetër prej 460 metrash, është pishina më e madhe e hapur në Zvicër, e matur me vëllimin prej 25,000 metra kub, më e madhja në Evropën Perëndimore . Ai gjithashtu përfshin një restorant. Sistemet funksionojnë veçmas.
Vendndodhja gjeografike
Pishina e jashtme Weyermannshaus i përket Bern-Bethlehemit, më saktësisht rrethit Untermatt. Historikisht, ajo i përket ish -pasurisë Weyermannshaus, nga e cila lindi zona e sotme industriale me të njëjtin emër. Banja ndodhet direkt në perëndim të rrugës së autostradës A12 “Weyermannshaus”, përtej së cilës thuhet zona industriale. Në veri të banjës është Pylli Bremgarten, në perëndim të distriktit VI të Bernës dhe në jug është distrikti Stöckacker. Fokusi gjeografik i komunës së Bernës është vetëm në lindje të pellgut kryesor.
Zhvillimi historik
Më datën 1 mars 1235, Heinrich von Hohenstaufen i dha Peter von Bubenberg, kryetarit të bashkisë së Bernës në atë kohë, një "pellg ose liqen jashtë qytetit" (" vivarium sive lacum nostrum situm ante civitatem ") si feud. Mbi njëqind vjet më vonë, më 13 gusht 1338, qyteti i Bernës i shiti kryebashkiakut në detyrë, Hans von Bubenberg, një pjesë të tokës së përbashkët tek "wyer von Bubenberg". Mund të supozohet se të dy nënkuptonin pellgun që ishte në rajonin e sotëm Weyermann. Emri i pronës ndoshta rrjedh nga selia e administratorit të këtij trupi uji: shtëpia e njeriut të pellgut.
Në shekullin e 16-të kishte tre pellgje në të njëjtin vend, të krijuar nga ndarja artificiale e pellgut origjinal, por ato ende ishin të lidhura. Këto tre pellgje përdoreshin për peshkim, në të cilat kulloheshin çdo tre vjet. Në vitin 1620 pellgjet u drenazhuan përgjithmonë. Fundi i mëparshëm i pellgjeve u kultivua më pas. Pjesa perëndimore e pellgut më perëndimor mbeti një përjashtim nga kjo. Nga viti 1908 deri në vitin 1910 u krijua si një objekt banje - në atë kohë ende në gjendjen e tij natyrore.
Një zgjerim në pishinën e jashtme komunale u zhvillua në fund të viteve 1950. Buza e pishinës u betonizua në vitin 1957 dhe u ngritën ndërtesa të ndryshme nën drejtimin e arkitektit Hans Beyeler : ndërtesa kryesore me apartamentin e kujdestarit, një restorant dhe një nga tre krahët e tualeteve të sotme. Në vitin 1970, pasuan pishina e brendshme dhe shesh patinazhi artificial në akull, duke përfshirë tualete, një restorant të ri dhe më shumë tualete për pishinën e jashtme.
Pishina e brendshme
parapamje| Hyrja e pishinës së brendshme Pishina e brendshme Weyermannshaus u ndërtua në vitin 1970 me një pishinë mësimore dhe një pishinë korsi (pesë korsi nga 25 metra secila), një trampolinë një dhe tre metra.
Nga viti 1993 deri në vitin 1995, teknologjia e pishinës u rinovua dhe pishina dhe tavani në sallën e pishinës u rinovuan. Dhoma u përshtat me standardet aktuale të sigurisë nga tërmeti.