cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fokat pa veshë
Anatomia
Fokidët janë më të specializuara për jetën ujore sesa otaridët. Atyre u mungojnë veshët e jashtëm dhe kanë trupa të hijshëm dhe të efektshëm. Thithakat e anulueshme, testikujt e brendshëm , dhe një mbështjellës i brendshëm i penicit sigurojnë drejtimin e mëtejshëm. Një shtresë e lëmuar e dhjamit shtrihet nën lëkurë. Fokidët janë në gjendje të devijojnë rrjedhën e gjakut në këtë shtresë për të ndihmuar në kontrollimin e temperaturave të tyre.
Komunikimi
Ndryshe nga otaridët, fokat e vërteta nuk komunikojnë duke 'lehur'. Në vend të kësaj, ata komunikojnë duke goditur me ujë dhe duke rënkuar.
Riprodhimi
Fokidët e kalojnë pjesën më të madhe të kohës në det, megjithëse kthehen në tokë ose masa akujsh për t'u shumuar dhe për të lindur. Femrat shtatzëna kalojnë periudha të gjata duke kërkuar foragjere në det, duke krijuar rezerva dhjami dhe më pas kthehen në vendin e shumimit për të përdorur energjinë e tyre për ta ruajtur gjtë lindjes. Sidoqoftë, foka e zakonshme shfaq një strategji riprodhuese të ngjashme me atë të përdorur nga otaridët, në të cilën nëna bën udhëtime të shkurtra për të kërkuar ushqime midis periudhave të lindjes.
Për shkak se bazat e ushqimit të një nëne fokide shpesh janë qindra kilometra larg vendit të shumimit, ajo duhet të agjërojë gjatë dhënies së qumshtit. Ky kombinim i agjërimit me dhënien e qumshtit i kërkon që nëna të sigurojë sasi të mëdha energjie për këlyshin e saj në një kohë kur ajo nuk është duke ngrënë (dhe shpesh, duke mos pirë). Nënat duhet të sigurojnë vetë nevojat e tyre metabolike gjatë kohës që ushqehen me gji. Ky është një version në miniaturë i strategjisë së balenave gungaçe, që përfshin agjërimin gjatë migrimit të tyre disa mujor nga zonat e ushqimit të Arktikut në zonat tropikale të mbarështimi.
Fokidët prodhojnë qumësht të trashë, të pasur me yndyrë që i lejon ata të sigurojnë këlyshëve të tyre një sasi të mëdha energjie në një periudhë të shkurtër. Kjo lejon që nëna të kthehet në det me kohë për të rimbushur rezervat e saj. Dhënia e qumshtit varion nga pesë deri në shtatë javë tek fokt murgesh deri në vetëm tre deri në pesë ditë tek foka me kapuç. Nëna përfundon lindjen duke e lënë këlyshin e saj në vendin e shumimit për të kërkuar ushqim (këlyshët vazhdojnë të ushqehen nëse u jepet mundësia). "Vjedhësit e qumështit" që thithin femra të palidhura, që flenë nuk janë të rralla; kjo shpesh rezulton në vdekjen e këlyshit të nënës, pasi që një femër mund të ushqejë vetëm një qenush.
Rritja dhe maturimi
Dieta e këlyshit është aq e lartë në kalori, sa ndërton një depo yndyrnash. Para se këlyshi të jetë gati për të foragjere, nëna e braktis atë, dhe këlyshi konsumon yndyrën e vet për javë ose madje muaj gjatë pjekjes. Fokat, si të gjithë gjitarët detarë, kanë nevojë për kohë për të zhvilluar rezervat e oksigjenit, muskujt e notimit dhe rrugët nervore të nevojshme për zhytje efektive dhe foragjere. Këlyshët e fokave zakonisht nuk hanë ushqim dhe nuk pinë ujë gjatë periudhës, megjithëse disa specie polare hanë dëborë. Shpejtësia e shkëputjes së gjirit varion nga dy javë me fokën me kapuç deri në 9–12 javë me fokën elefant verior. Përshtatjet fiziologjike dhe të sjelljes që lejojnë këlyshët fokidë durojnë këto agjërime të jashtëzakonshme, të cilat janë ndër më të gjatat për çdo gjitar, mbeten një zonë e studimit dhe kërkimit aktiv.
Karl May
Karl Friedrich May (Carl Friedrich May) lindi më 25 shkurt 1842 në Ernstthal; vdiq më 30 mars 1912 në Radebeul. Ishte një shkrimtar gjerman.
Kombinati metalurgjik "Çeliku i Partisë" në Elbasan
parapamje|Fabrika në vitin 2006 Kombinati metalurgjik "Çeliku i Partisë" në Elbasan ishte një nga veprat më të rëndësishme industriale në Shqipëri, ndërtuar në vitet `70.
Karl May
Jeta
Karl May lindi më 25 shkurt 1842, si i pesti ndër 14 fëmijët e një familjeje tejet të varfër, nga një zonë në afërsi të qytetit të Dresdenit, në lindje të Gjermanisë.
Kombinati metalurgjik "Çeliku i Partisë" në Elbasan
Kombinati u ndërtua nga inxhinierë dhe specialistë kinezë me ndihmën e specialistëve shqiptarë. Gjatë ndërtimit u lëvizën 2.5 milion m3 dhera, u hodhën 830.000 m3 beton arme, u përgatitën 146.000 m3 elemente parafabrikate, 43.000 ton konstruksione metalike. U ndërtuan 520 objekte, 47 km hekurudhë e brendshme, 22 km rrugë automobilistike. Në këtë gjigant punuan rreth 12.000 punëtorë.
Karl May
Jeta
Ai punoi si mësues qysh në moshën 19-vjeçare, por e humbi sërish vendin e tij të punës vetëm pak javë më pas. Nga vështirësitë e jetës, ai u desh të vuante edhe tetë vjet burg, si pasojë e zgjedhjes së gabuar që bëri ato vite, duke kryer akte odrinere si vjedhje, rrahje etj.
Pas lirimit nga burgu në vitin 1874, May i hyri profesionit të shkrimtarit, pasi zbuloi se kishte talent për këtë punë.
Vepra
Në fillim ai shkroi disa novela të shkurtra dhe më pas disa romane anonime. Por fama e tij erdhi kur ai shkroi "Tregime me udhëtime", që i botoi për herë të parë në vitin 1892.
May, duke folur në vetën e parë, rrëfen për aventurat e bëmat e heroit të vet në vende ekzotike, para së gjithash në “Perëndimin e egër” të Amerikës Veriore dhe në orient. Ai ia doli që këto raporte fiktive (pasi ai nuk kishte shkelur vetë në ato vende, në të cilat zhvilloheshin ngjarjet e veprës së tij) të përcilleshin në mënyrë shumë sugjestionuese te lexuesit, dhe rajonet gjeografike ku jetonin popuj të ndryshëm, në libër të shfaqeshin plot fantazi me aq shumë ngjyra, saqë tregimet "Winnetou", "Old Surehand", "Në shkretëtirë" - megjithëse vlerat e tyre letrare për shumë kritikë janë të debatueshme - për gjeneratat e sotme vlerësohen si shumë informative, interesante dhe plot jetë.
Edhe tendenca humane në librat e tij dhe ndikimi që ata patën në ndihmën për popujt e shtypur asokohe (siç ishin indianët e Amerikës, sidomos dhe kurdët për shembull) e bënë atë të gëzonte epitete të tilla si "Shekspiri i të rinjve" e një nam pozitiv ndër shumë lexues në një shtrirje kohore që e tejkalon disa herë epokën në të cilën ai shkroi.
Veprat e tij njohin edhe shumë ekranizime të nisura qysh në vitet ’20 të shekullit të shkuar, e vazhdojnë deri në vitet ’80 në formën e serialeve TV apo të filmave për kinema. Vdiq në vitin 1912, në Radebeul, pranë qytetit të Dresdenit. Një shoqatë edhe një muze(ngritur qysh në vitin 1927), prej kohësh mbajnë emrin e tij, për të nderuar veprën që ai la pas.
Traiguera
parapamje|Traiguera (Castellón) Traiguera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Plana Alta, të provincës Castelló, në Komunitetin e Valencias. Traiguera ka 1695 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 59.8 km2.
Lidhje të jashtme
parapamje|Arquitectura antigua, Traiguera
Traiguera
Cerujë
Cerujë është një fshat në Komunën Funar në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Heinrichswil-Winistorf
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Isocratis Orationes
Isocratis Orationes është një përmbledhje e Ligjëratave të oratorit të Greqisë antike Isokratit. Në njërën ndër këto ligjërata ai fletë për pushtimet e Filipit II në jugun e Ilirisë. Pjesët më interesante të kësaj ligjerate janë :
Hersiwil
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Vërshimet në Shqipëri (2010)
Vërshimet në Shqipëri në vitin 2010 janë bërë të njohura pas rrjeshjeve disa ditëshe në fillim të vitit. Si pasojë e këtyre rreshjeve dhe frigës së shpërthimit të pragjeve të hidroentraleve është bërë lëshimi i ujit të akumuluar i cili ka vërshuar sipërfaqet më të ulta. Disa banorë, shtëpit e të cilëve kanë përsuar apo pritej të pësonin nuk kanë pranuar të i lëshojnë vendbanimet e tyre. . Vërshimet edhe përkundër ndihmës së ushtrisë nuk janë vënë nën kontroll edhe pas 3 ditësh.
Kantoni Rouvroy
Kantoni Rouvroy (frëngjisht: Canton de Rouvroy) është një kanton në departamentin Pas-de-Calais, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Rouvroy. Ka sipërfaqe 17.35km2 dhe popullsi 19628 banorë.
Isokrati
Isocatis, ( rreth 436 p.e.s. - 338 p.e.s. ), lindi në Athinë në vitin 436 p.e.s dhe vdiq po këtu në moshen 100 vjeçare (338 p.e.s.). Ishte orator i njohur dhe mësues i retorikës. Në Kio e më von edhe në Athinë hapi shkollën e oratorisë dhe e ngriti zhvillimin e artit të fjalës. Në shkollën e Isokratit moren mësime historianë, poetë e burra shteti të mëvonshëm. Kishte marredhënie të mira më shumë prijës dhe mbreter të kohës së tij.
Kantoni Rouvroy
Përbërja aktuale
Kantoni Rouvroy aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Isokrati
Ëndrra e tij ishte të gjente një mbret i cili do të bashkonte prijësit helenë të lashtë në luftë kundër persëve.
Nga ky autorë janë ruajtur, pjesërisht jo në origjinal ; 21 ligjërata dhe 9 letra. Ligjëratat e tij janë të përpunuara artistikisht, mirepo gjatësia e tyre të lodh.
Isokrati në ligjëratat e tij përmend Ilirine, ku më interesante është ligjërata për Filipin e II të Maqedonisë në të cilen bëhet fjalë për pushtimet e tij në pjesën Jugore të Ilirisë.
Jeta Xharra
Jeta Xharra E lindur me 2 Mars 1978 në Gjakovë është publiciste dhe gazetare shqiptare nga Kosova. Xharra filloi punën në gazetari në 1998 kur u punësua si përkthyese (e më vonë u bë producente lokale) për BBC News dhe Channel 4. Ajo ishte bashkë-prodhuese e xhirimit të vetëm që bëri BBC të betejës së Jasharëve me 5 mars 1998. Në vitin 1999 Xharra punoi për BBC News në Shqipëri dhe Maqedoni.
Ajo bëri magjistraturën në Studime të Luftës në King's College i Londrës (2000) dhe një tjetër në Degën e Skenarit të Filmit në London College of Printing (2002).
Ajo ka botuar artikull në faqen e parë të gazetës britanike "Independent" dhe tekste të tjera në gazetat Economist, Sunday Telegraph dhe Jane's Intellgence Review.Dersia jetoi dhe studioi në Britani të Madhe, Xharra punoi për Zyrën e Planifikimit të Lajmeve të Huaja në BBC World Service.
Në vitin 2003 Xharra u bë drejtoreshë e zyres së IWPR, Institutit për Raportim në Luftë dhe Paqë, në Kosovë.
"Warless", një dramë që Xharra e shkroi në gjuhën angleze, është zgjedhur si një nga 10 dramat më të mira në mesin e 550 që konkurruan në Festivalin e Shkrimtarëve të Rinj në Royal Court Theatre në Londër.
Qebapa
parapamje|240px|Ćevapi boshnjak shërbehet me [[kajmak, qepë dhe bukë tradicionale të quajtur somun]] Qebapa (Ćevapi, cirilik: ћевапи, ose ćevapčići, cirilik: ћевапчићи) është një pjatë e pjekur në skarë me mish të grirë që gjendet tradicionalisht në vendet e Evropës Juglindore (Ballkan). Konsiderohet si një pjatë kombëtare e Bosnjë dhe Hercegovinës dhe Serbisë, dhe është gjithashtu e zakonshme në Kroaci, Mal të Zi, Kosovë, Maqedoninë e Veriut dhe Slloveni.
Zakonisht shërbehet në grupe prej pesë deri në dhjetë pjesë në një pjatë ose bukë të sheshtë (lepina ose somun), shpesh me qepë të grira, ajkë kosi, kajmak (ajkë qumështi), ajvar (shije) dhe kripë.
Ćevapi boshnjak bëhet nga dy lloje të mishit të grirë të viçit, të përzier me dorë dhe të formuar me hinkë, ndërsa ćevapi i formuar piqet në skarë. ćevapčići serb janë bërë nga viçi, qengji ose derri, ose një përzierje.
Demosteni
Demosthenis, ( rreth 384 p.e.s. - 322 p.e.s.), ishte orator i Greqisë së lashtë i lindur në Athinë në vitin 384 p.e.s. Demonsteni vdiq më 322 p.e.s.. Që në moshën 20 vjeçare filloj të mbajë fjalime me rëndësi së pari fjalim para gjyqit dhe pastaj në vitin 354 fjalim publik me përmbajtje politike. Më vonë udhëhoqi partin athinaseje për pavarësi, që luftonte kundër Filipit II të Maqedonisë. Ligjëratat e tij kundër Filipit janë të njohura si shembuj të paarritshëm të artit retorik.
Në vitin 345 p.e.s. së bashku me Eskinin morri pjesë në delegacionin i cili nënshkroi paqen e pafavorshme për Athinën me Filipin e II të Maqedonisë. Ndërsa në vitin 340 p.e.s. organizojë lidhjen anti maqedonase, mori pjesë edhe fisi ilirë i taulatëve.
Mori pjesë personalisht në luftën e Keronesë dhe aty mbajti një fjalim të përmotshëm për të varët në luftë.
Halid bin Velidi
Halidi më pas lëvizi kundër fiseve kryesisht të krishtera arabe dhe garnizoneve persiane sasaniane të luginës së Eufratit në Irak. Ai u ricaktua nga Ebu Bekri për të komanduar ushtritë muslimane në Siri dhe ai i udhëhoqi njerëzit e tij atje në një marshim jokonvencional nëpër një shtrirje të gjatë dhe pa ujë të shkretëtirës siriane, duke rritur reputacionin e tij si një strateg ushtarak. Si rezultat i fitoreve vendimtare të udhëhequra nga Halidi kundër bizantinëve në Ajnadayn (634), Fahl (634 ose 635), Damask (634–635), dhe Jarmuk (636), ushtria Rashidun pushtoi pjesën më të madhe të Levantit. Halidi më pas u degradua dhe u hoq nga komanda e lartë e ushtrisë nga Omeri. Halidi vazhdoi shërbimin si toger kryesor i pasuesit të tij Ebu Ubejde ibn el Xherrah në rrethimet e Homsit dhe Aleppo dhe Beteja e Qinnasrin, të gjitha në vitet 637–638. Këto angazhime kolektivisht përshpejtuan tërheqjen e trupave perandorake bizantine nga Siria nën Perandorin Heraklius. Më pas Omeri e shkarkoi Halidin nga guvernatoria e Jund Qinnasrin rreth vitit 638. Halid vdiq në Medinë ose në Homs në vitin 642.
Xhejms Kuk
right|thumb|Xhejms Kuk
1779) (Anëtar i Shoqërisë Mbretërore dhe Flota Mbretërore) ishte një eksplorues, lundrues dhe hartografë britanik, i cili u ngrit në shkallën e Kapitenit në Flotën Mbretërore. Kuk ishte i pari që kreu hartën e ishullit Njufaundlend (Neëfoundland) përpara se të kryente tre udhëtime në Oqeanin Paqësor gjatë të cilave arriti kontaktin e parë evropian në bregdetin e Australisë dhe Ishujt e Havait, po ashtu i rra rreth e përqark Zelandës së Re. thumb|left|300px|Rrugët e lundrimeve të Kapitenit Xhejms Kuk. Udhëtimi i parë tregohet me  të kuqe , udhëtimi i dytë me  jeshile , dhe udhëtimi i tretë me  blu . Lundrimi i ekuipazhit të Kukut pas vdekjes së tij tregohet me vijë të ndërprerë blu.
Kuk iu bashkua flotës tregtare britanike kur ishte adoleshent, kurse Flotës Mbretërore në 1755. Ai mori pjesë në Luftën Shtatë-vjeçare dhe më vonë kundroi dhe përfundoi hartën e shumicës së hyrjes të Lumit Shën Lorenc gjatë rrethimit të Kebekut. Kjo e lejoi Gjeneral Wolfe të bënte sulmet e tij të famshme të fshehta në Lëndinat e Abrahamit dhe e ndihmoi Kukun të vihej re prej Admiralëve dhe Shoqatës Mbretërore. Kjo erdhi në një pikë të rëndësishme si në karrierën personale edhe në drejtimin e eksplorimeve britanike. Më 1766, ai u bë komandant në anijen Endeavour për të parin nga tre udhëtimet e tij në Paqësor.
Kuku vendosi në hartat evropiane shumë ishuj dhe vija bregdetare për herë të parë. Arritjet e tij mund ti atribuohen kombinimit të aftësive të tija si detar, vëzhgues dhe hartograf i shkëlqyer, si dhe guximi për të eksploruar vendndodhje të rrezikshme për të konfirmuar faktet (për shembull zhytja në rrethin Antarktik përsërimisht dhe eksplorimi përreth Barrierës së Madhe të Shkëmbinjve Nënujorë), apo aftësia për të drejtuar burrat në kushte të papërshtatshme dhe zelli për të zbatuar udhëzimet e dhëna nga Admiralët.
Kuk vdiq në Havai në luftim me vendasit gjatë udhëtimit të tij të tretë eksplorues në Paqësor në 1779.
Shpallja e Pavarësisë së Shqipërisë
parapamje|djathtas|350px|[[Ismail Qemali në 1-vjetorin e 28 nëntorit, më 1913.]] Shpallja e Pavarësisë së Shperise është shpallja e pavarësisë së vilajetit shqiptar nga Perandoria Osmane në kushtet e Luftës së Parë Ballkanike. Shqipëria u vetëshpall e pavarur në Vlorë më 28 nëntor 1912 nga Jusuf Qemali. Në shpalljen e pavarësisë morën pjesë 40 delegatë nga të gjitha trevat shqiptare. Menjëherë pas shpalljes së pavarësisë, Asambleja e Vlorës formoi qeverinë e parë të Shqipërisë së Pavarur të drejtuar nga Ismail Qemali si dhe Pleqësinë
Arritja e kryengritjes shqiptare të 1912 u dha të kuptonte shteteve ballkanike se gjendja e Perandorisë Osmane ishte e dobët. Mbretëria e Serbisë ishte kundër planit të Vilajetit Shqiptar, duke parapëlqyer një shkartisje të Rumelisë mes katër shteteve ballkanike. Shtete të cilat planifikuan ndarjen e territoreve evropiane osmane dhe gjithashtu u ujdisën që territoret e pushtuara gjatë Luftës Ballkanike të qeveriseshin si Condominium. Kjo edhe është arsyeja e Asamblesë Mbarëshqiptare të tubuar nga Ismail Qemali, ku morën pjesë delegatët e ardhur nga të gjitha trevat shqiptare.
Shpallja
Asambleja prej 40 delegatëve në kasabanë e Vlorës më 28 nëntor 1912, shpalli pavarësinë e Shqipërisë. Procesverbali pas të cilit u radhitën firmat e të dërguarve që u ujdisën për shpalljen u diktua nga Ismail Qemali, u shkrua në gjuhën shqipe nga Luigj Gurakuqi dhe në vijim në osmanisht nga Shefqet Dajiu. Teksti i procesverbalit të mbledhjes nis me fjalët: "Në Vlonë më 15/28 të Vjeshtës së Tretë 1328/1912
Firmëtarët
djathtas|parapamje|285x285px|Pamja origjinale e procesverbalit të shpalljes së pavarësisë, foto Marubi me 1937. Shënimi i mëposhtëm, i paidentifikuar autori, është bërë për emrat që ishin nga ana e pasme Lista e atyre që e firmosën dokumentin që protokolloi shpalljen u botua më pas te gazeta e qeverisë së dalë nga ajo asamble, Përlindja e Shqipniës. Akti i shpalljes u shkrua në një copë letre, ku në formulimin protokollar radhiten 34 firma dhe në pjesën e pasme janë gjashtë firma tjera. • # Ismail Qemali (Ismaïl Kemal)
• # Vehbi Dibra Agolli (Abdyl Aziz Vehbi, me shkrimin osman)
• # Jorgji Karbunara (J. Karbunara)
• # Elmas Boçe (Elmas Boce)
• # Veli Harçi (Veli Harçi)
• # Rexhep Mitrovica (Rexhep)
• # Aristidh Ruçi (A. Ruçi)
• # Abaz Dilaver Çelkupa (Abas Dilaver)
• # Mid'hat Frashëri (Midhat Frashëri)
• # Zihni Abaz Kanina (Zihni Abbas Kanina)
• # Xhelal Koprëncka (Xhelal Ko)
• # Hajredin bej Cakrani (Hajredin Cakrani)
• # Qemal Karaosmani (Qemal Elbasani)
• # Ilias bej Vrioni (Iljas Vrijon)
• # Salih Gjuka (Salih Gjuka)
• # Dhimitër Beratti (D. Beratti)
• # Dhimitër Mborja (Dh. Emmanuel)
• # Dhimitër Zografi (Dimitri Zografi)
• # Murad bej Toptani (Murad Toptani)
• # Pandeli Cale (Pandeli Cale)
• # Luigj Gurakuqi (Luiz Gurakuqi)
• # Bedri Pejani (Bedri Pejani)
• # Spiridon Ilo (Spiro T. Ÿlo)
• # Thanas Floqi (Thanas V. Floqi)
• # Qemal Mullaj (Qem Be Mullaj)
• # Myrteza Ali Struga (D. H. Murteza)
• # Nuri Sojliu (Nuri)
• # Mustafa Merlika-Kruja (Mustafa Asim Kruja)
• # Ferit bej Vokopola (M. Ferid Vokopola)
• # Ymer Deliallisi (Ymer)
• # Xhemal Deliallisi (Cemmalyyddin bey)
• # Nebi Sefa (Nebi Sefa Lushja)
Cungimi i dokumentit të Pavarësisë
Dokumenti u ruajt më pas nga Lef Nosi, i cili e vendosi në dispozicion të një ekspozite të mbajtur me 25 vjetorin e pavarësisë më 1937. Për qëllimet e kësaj ekspozite fotografi zyrtar i Oborrit Mbretëror Kel Marubi e fotografoi së bashku me një riprodhim të anës së pasme ku gjendeshin firma të tjera.
Në kohën e regjimit komunist, nga ndërhyrjet historiografike u cungua edhe dokumenti i pavarësisë. Në albumin Rilindja Kombëtare botuar më 1962, duke u mbuluar me dy fotografi firmëtarët e censuruar janë 9, në albumin PPSH 1941-1966 me drejtoreshë Instituti Nexhmije Hoxhën firmëtarët e censuruar janë 14, ndërsa në tekstin kombëtar i Historisë së Shqipërisë 2008-2012 janë 4 të censuruar.
Maksimilian Lamberci
Maksimilian Lamberci  (* 27. korrik 1882 në Vjenë; † 26. gusht 1963 në Markkleeberg, Leipzig) ishte albanolog austriak. Maksimiliani ka lënë diku rreth 60 dorëshkrime në të cilat paraqet të dhëna mbi folklorin e folkloristikën, mitologjinë, etnologjinë, gjuhësinë, letërsinë, historinë etj. Deri më tani Zymer Neziri ka shqyrtuar HAN: Autogr. 760/44 deri në 760/50; HAN: Autogr. 978/41 deri në 978/47; HAN: Autogr. 24 917 deri në 24 925 3 shtojca; HAN: Autogr. 31 029 deri në 31 050; HAN: Autogr. 24 755 deri në 24 619. ndërsa kanë mbetur të parealizuara: HAN: Autogr. 24 620 deri në 24 678.
Publikimi i tij i parë në fushën e studimeve shqipe ishte një libër gjuhe dhe leximi shqip më 1913; pastaj shkoi Italinë e Jugut për të shqyrtuar të folmet shqip atje; në veçanti iu kushtua dialektit verior arbëresh në Abruzzo dhe Molise, sidomos dialektit në Badhesas (Villa Badessa).
Studiuesi, profesor universitar dhe albanologu i njohur austriak, prof. dr. Maksimilian Lamberc, që nga viti 1906 kur dëgjoi gjuhën shqipe në Atikë të Greqisë, e deri më 1963, kur vdiq, nuk iu nda punës për t’i çuar përpara studimet albanologjike në fushë të folkloristikës, e sidomos të epikologjisë e të poetikës së përrallës, të mitologjisë, e në veçanti të demonologjisë, të së drejtës zakonore, sidomos të Kanunit të Lekë Dukagjinit, të morfologjisë, të sintaksës, të dialektologjisë, të leksikologjisë, të drejtshkrimit, të historisë së gjuhës, të letërsisë, të historisë së letërsisë, të dramës, të përkthimit, sidomos të Gjergj Fishtës etj.
Vepra albanologjike
Vepra albanologjike e M. Lambertz-it është e pasur dhe e shumanshme. Ai është marrë me me shumë çështje të gjuhës shqipe e të dialekteve të saj, me mësimin e shqipes si lëndë universitare, me letërsinë shqipe, me folklorin shqiptar dhe me përkthime nga letërsia shqipe në gjermanishte.
1. Dialektologji.
a) orientimi kishtar i ndryshëm i Veriut e i Jugut (i pari i lidhur me katolicizmin, i dyti me ortodoksinë),
b) fatet jo të njëjta historike të këtyre trevave (Veriu dhe Shqipëria e Mesme ka shkuar më shumë me shtetet fqinje serbe e bullgare, ndërsa Jugu sidomos që prej themelimit të Despotatit të Epirit në shek. XII, ka shkuar me Bizantin dhe Greqinë, ndërsa me pushtimin osman në shek. XV feudalët shqiptarë të Jugut morën fenë islame dhe  zunë   poste   të   larta   në   administratën   e   Perandorisë),
c)  organizimi   i   ndryshëm shoqëror (rendi fisnor në Veri, sistemi feudal në Jug) dhe niveli i ndryshëm kulturor i tyre. Këto rrethana, sipas tij, kanë ndihmuar në krijimin dhe veçimin e dy grupeve të mëdha dialektore në të majtë e në të djathtë të Shkumbinit, por dallimet ndërmjet tyre, – thekson   ai,   –   nuk   janë   aspak   aq   të   thella   sa   ç’është   pohuar   disa   herë,   për   arsye joshkencore, nga pala e joalbanofilëve.
Duke e shprehur këtë në mënyrë të figurshme, M. Lambertz-i  pohon   se   ndërtimi   i   dy   grupeve   dialektore   (gegërisht   e   toskërisht)   nga pikëpamja fonetike, morfologjike e sintaksore është kaq homogjen, sa në të vërtetë vetëm suvaja e dy pjesëve të kësaj ndërtese është e ndryshme; dallimet ndërmjet dialektit më verior, të Grudës, dhe atij më jugor, të Çamërisë, janë më  të vogla   se ato ndërmjet dialektit të Torinos e të Palermos ose dialektit të Meklenburgut dhe atij të Tirolit.
2. Gramatikë
Fushë  tjetër   e   rëndësishme   në   veprimtarinë   shkencore   të   M.   Lambertz-it  është gramatika shqipe, më fort e gjuhës së sotme dhe më rrallë historikja. Ai na ka dhënë të parën monografi për sintaksën shqipe me studimin e tij të gjerë “Periudha hipotetike në gjuhën shqipe” prej 164 faqesh shtypi, botuar që më 1914. Në këtë monografi, e para e këtij lloji për gjuhën shqipe, duke shqyrtuar një lëndë të pasur, të nxjerrë nga tekstet e vjetra e të rejat dhe nga folklori, autori trajton, së pari, lidhëzat me të cilat ndërtohet fjalia kushtore, përdorimin e kohëve e të mënyrave të foljes te protaza e apodoza, më tej fjalitë  kushtore   asindetike, zëvendësimin   e   fjalisë   kushtore   me   ndërtime   të   tjera,përdorimin e fjalive kushtore me funksione të tjera, më në fund jep një vështrim të përgjithshëm për fjalitë kushtore irreale. Në këtë punim shihet se M. Lambertz-i kishte arritur që atëherë ta njihte shumë mirë shqipen. Kjo e ka lejuar të zbulojë e të vërë në dukje edhe vlerat e ngjyrimet stilistike të fjalive kushtore. Krahasimet me gjuhët romane, veçanërisht me rumanishten, si edhe me greqishten e vjetër e të renë, i japin këtij punimi një vlerë të veçantë për sintaksën e krahasuar të gjuhëve ballkanike.
M. Lambertz-in e ka tërhequr vazhdimisht sintaksa e gjuhës së folur dhe e ligjërimit popullor të përditshëm. Ai është ndër të parët që i ka kushtuar vëmendje të veçantë studimit të saj, së pari, në punimin për Këngët e Kreshnikëve e më pas në një punim të
posaçëm për ligjërimin popullor të qytetit të Gjirokastrës. M. Lambertz-i ka theksuar se njohja shkencore e shqipes nuk mund të jetë e plotë vetëm me studimin e gjuhës letrare dhe të dialekteve. Rëndësi të veçantë shkencore ka studimi i gjuhës së folklorit dhe i ligjërimit të përditshëm. M. Lambertz-i i ka bërë një analizë mjeshtërore sintaksës poetike të Këngëve të Kreshnikëve, duke nxjerrë në pah pasurinë e madhe e të larmishme të mjeteve shprehëse të epikës sonë legjendare, si p.sh. epitet e krahasimet, përdorimi i formave të habitores, të cilat i vlerëson si mënyra përshkrimi me gjallëri (Modi der lebhaften Darstellung), që e paraqitin veprimin si më të afërt ndaj folësit, sikur zhvillohet përpara syve të tij (p.sh. Paska qitë Halili e ka thânë.../ Atherë derën e paska ndrŷ.../ Se n’krajlí Muji paska dalë, Edhe ‘i nuse e paska zânë... etj.); përdorimi i trajtës së shkurtër përemërore më si dhanore e pjesëmarrjes së folësit (Dativ der Anteilnahme  ose dativus intimitatis), p.sh.: Sa shpejt diellin ma xû rêja!/ Shpejt ma êndi ‘i pëlhurë t’gjânë e t’gjatë! etj.
Nga fusha e gramatikës historike është për t’u përmendur artikulli i shkurtër “Aoristi i shqipes më -va”, ku autori flet për tipat e aoristit në gjuhën shqipe dhe trajton rrudhjene aoristit sigmatik për shkak të përhapjes së formës me -va (u lava, u ktheva në vend të u lashë, u kthyesh).
Burimi i të dhënave
bksh.al
El-Endelus
Termi përdoret nga historianët modernë për ish-shtetet islamike në Portugalinë dhe Spanjën moderne. Në shtrirjen e saj më të madhe gjeografike, ajo pushtoi pjesën më të madhe të gadishullit  dhe një pjesë të Francës së sotme jugore, Septimaninë (shekulli i 8-të). Për gati njëqind vjet nga shekulli i 9-të deri në atë të 10-të, el-Andalus zgjeroi kontrollin e tij nga Fraxinetum mbi kalimet alpine që lidhin Italinë me Evropën Perëndimore. Emri përshkruan shtetet e ndryshme arabe dhe myslimane që kontrollonin këto territore në periudha të ndryshme midis viteve 711 dhe 1492. Këta kufij ndryshuan vazhdimisht ndërsa Reconquista e krishterë përparonte,  përfundimisht u tkurr në jug dhe më në fund në Emiratin e Granadës.
Pas pushtimit Omajad të mbretërisë vizigotike të krishterë të Hispanisë, el-Andalus, atëherë në shtrirjen e tij më të madhe, u nda në pesë njësi administrative, që korrespondojnë afërsisht me Andaluzinë moderne; Portugalia dhe Galicia; Castile dhe León; Navara, Aragoni, dhe Katalonia; dhe zona Gjuha e Okut-Rruseljo e Oksitanie. Si një fushë politike, ajo përbënte në mënyrë të njëpasnjëshme një provincë të Kalifatit Omajad, të iniciuar nga Kalifi el-Valid I (711–750); Emirati i Kordobës (rreth 750–929); Kalifati i Kordobës (929–1031); mbretëritë taifa (pasardhëse) të Kalifatit të Kordobës (1009–1110); Perandoria Almoravid Sanhaja Amazigh (1085–1145); periudha e dytë e taifës (1140–1203); Kalifati Almohad Masmuda Amazigh (1147–1238); periudha e tretë e taifës (1232–1287); dhe përfundimisht Emirati i Granadës Nasrid (1238–1492).
Nën Kalifatin e Kordobës, el-Andalus ishte një qendër mësimi dhe qyteti i Kordobës, më i madhi në Evropë, u bë një nga qendrat kryesore kulturore dhe ekonomike në të gjithë pellgun e Mesdheut, Evropën dhe botën islame. Arritjet që avancuan shkencën islame dhe perëndimore erdhën nga el-Andalus, duke përfshirë përparime të mëdha në trigonometri (Geber), astronomi (Arzaçel), kirurgji (Abulkasis El Zahravi), farmakologji (Avenzoar), dhe agronomi (Ibn Bassal dhe Abū l-Khayr al-Ishbīlī). El-Andalus u bë një qendër kryesore arsimore për Evropën dhe tokat përreth Detit Mesdhe, si dhe një kanal për shkëmbimin kulturor dhe shkencor midis botës islame dhe asaj të krishterë.
Sundimi nën mbretëritë taifa çoi në një rritje të shkëmbimit kulturor dhe bashkëpunimit midis myslimanëve dhe të krishterëve. Të krishterët dhe hebrenjtë i nënshtroheshin një takse të veçantë të quajtur xhizja, ndaj shtetit, i cili në këmbim siguronte autonomi të brendshme në praktikimin e fesë së tyre dhe ofronte të njëjtin nivel mbrojtjeje nga sundimtarët myslimanë. Megjithatë, xhizja nuk ishte vetëm një taksë, por edhe një shprehje simbolike e nënshtrimit, sipas orientalistit Bernard Lewis.
Për pjesën më të madhe të historisë së saj, el-Andalusi ekzistonte në konflikt me mbretëritë e krishtera në veri. Pas rënies së kalifatit umajad, el-Andalus u copëtua në shtete dhe principata të vogla. Sulmet nga të krishterët u intensifikuan, të udhëhequr nga Kastilianët nën Alfonso VI. Perandoria Almoravid ndërhyri dhe zmbrapsi sulmet e krishtera në rajon, duke rrëzuar princat e dobët myslimanë andaluzianë dhe përfshiu el-Andalusin nën sundimin e drejtpërdrejtë berber. Në shekullin e ardhshëm e gjysmë, el-Andalusi u bë një provincë e perandorive myslimane berbere të Almoravidëve dhe Almohadëve, të dyja me qendër në Marrakesh.
Në fund të fundit, mbretëritë e krishtera në veri të Gadishullit Iberik mposhtën shtetet myslimane në jug. Në vitin 1085, Alfonso VI pushtoi Toledon, duke filluar një rënie graduale të fuqisë myslimane. Me rënien e Kordobës më 1236, pjesa më e madhe e jugut ra shpejt nën sundimin e krishterë, dhe Emirati i Granadës u bë një shtet degë i Mbretërisë së Kastiljes dy vjet më vonë. Në vitin 1249, Reconquista Portugeze kulmoi me pushtimin e Algarve nga Afonso III, duke e lënë Granadën si shtetin e fundit mysliman në Gadishullin Iberik. Më në fund, më 2 janar 1492, Emiri Muhammed XII ia dorëzoi Emiratin e Granadës Mbretëreshës Isabella I të Kastiljes, duke përfunduar Reconquista e krishterë të gadishullit.
Uji
thumb|250px|Mbi dy të tretat e sipërfaqes së lëmshit tokësor janë të mbuluara me ujë, 97,2% e të cilit ndodhet në pesë oqeane. Shtresa e akullt në Antarktidë përmban 90% të të gjithë ujit të ëmbël të planetit. Uji avullues atmosferik mund të shihet në formë reshjesh të cilat shkaktojnë bardhësinë e tokës.                                      Uji në gjëndjen e tij të pastër, është lëng pa shije dhe pa erë po ashtu dhe nuk ka ngjyrë. Ai është i domosdoshëm për të gjitha format e jetës dhe njihet edhe si tretësi më i gjithanshëm. Pa të, jeta siç e njohim ne, do të ishte e pamundur. Duket i pangjyrë në sasi të vogla për syrin tonë, megjithëkëtë mund të shihet si i kaltër në sasi të mëdha ose me vegla shkencore. Uji është lëngu më i përhapur në tokë. Formula kimike e tij është H2O. Gjendet më tepër në oqeane dhe kësulat e akullta polare, por edhe në re, lumenj. Në planetin tonë, uji është në lëvizje të vazhdueshme qarkulluese duke përfshirë avullimin, reshjet dhe derdhjen në det.
Uji i përshtatshëm për tu pirë nga njeriu quhet ujë i pijshëm. Uji që nuk është i përshtatshëm për t´u pirë, por që nuk është i rrezikshëm për njerëzit quhet ujë i sigurt.
Ky burim natyror po bëhet gjithnjë e me tepër më i pakët në disa vende, dhe sigurimi i tij është shqetësim i madh shoqëror dhe ekonomik.
Uji ka formulën kimike H2O që domethënë se një molekulë uji përbëhet nga 2 atome hidrogjen dhe një oksigjen. Në grimca me ngarkesa ai shpërbashkohet në si H++OH-, me jonin hidrogjen (H+) të lidhur me grupin hidroksid (OH−). Uji është në baraspeshë dinamik midis gjendjes së gaztë dhe asaj të lëngët në temperaturë dhe trysni standarde. Uji në vetvete është pa shije dhe pa ngjyrë por në kontakt të gjatë me ajrin lidhet me dioksidin e karbonit (CO2) dhe merr një shije të athët acidi karbonik që nuk është i mirë për shëndetin.
Në shkenca uji quhet ndryshe edhe tretësi universal dhe është e vetmja substance e pastër qe gjendet ne natyre ne te tria gjendjet e lendes.
Ne kemi plotë lloje të ujërave: 1. Uji i klorit, 2. Uji i pastër, 3. Uji që përdoret në laborator etj.
Vetitë tretëse
Uji është një tretës shume i mire dhe tret shume lloje substancash. Ndryshe mund te quhet tretës universal. Substancat qe treten mire ne ujë quhen hidrofilike. Substancat qe nuk treten mire ne ujë quhet hidrofibike. Gjithashtu uji eshte tretesi me i mire (universal) fale struktures se molekules se tij qe eshte dipolare. Me dipolaritetin e tij shprehen te gjitha vetite tretese te tij. Ne uje tretet: kriperat e shumta ne natyre, sheqeri, kripa, dioksidi i karbonit. Kurse substancat qe nuk treten ne uje jane :squfuri,hekuri,rera e trashe dhe e imet etj.Ai ndiihmon ne transportin e lendeve ushqyese,funksionin kardiovaskular dhe metabolizmin
Vetitë e ujit
Uji gjatë ftohjes tkurret në mënyrë lineare deri rreth temperaturës - 4 °C. Pastaj në mënyrë jolineare fillon tkurrjen dhe në temperaturën - 100 °C arrin dendësinë më të madh prej 1 kg/L. Me ftohjen e mëtejshme densiteti i tij nuk zvogëlohet, por për habi zmadhohet gradualisht dhe në pikën e shkrirjes uji ka densitet më të madh se në temperaturën + 4 °C. Kjo dukuri quhet anomalia e ujit. Fjala anomali do të thotë sjellje jashtë parimeve.
Kantoni Sombernon
Kantoni Sombernon (frëngjisht: Canton de Sombernon) është një kanton në departamentin Côte-d'Or, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sombernon. Ka sipërfaqe 240.21km2 dhe popullsi 5854 banorë.
Uji
Veçoritë termale
Kur ngrin, bymehet edhe më tepër. Për këtë arsye gjendja e ngurtë e ujit është më e lehtë se gjendja e tij e lëngët. Pra, në rastin e kundërt akulli në vend që të notonte në ujë sipas ligjeve faktikisht "normale" të fizikës duhet të fundosej në fund të tij.
Kantoni Sombernon
Përbërja aktuale
Kantoni Sombernon aktualisht përbëhet nga 28 komuna.
Uji
Veçoritë termale
2- Me shkrirjen e akullit apo me avullimin e ujit kapet një sasi nxehtësie nga përreth. E kur ndodh e kundërta e kësaj (ngurtësimi dhe kondensimi), jepet nxehtësi në mjedis. Ky veprim përfaqëson atë term fizik që ne e quajmë "nxehtësi e fshehur".Të gjitha lëngjet zotërojnë nxehtësi të fshehur. Vetëm se kjo nxehtësi e ujit konsiderohet si më e larta e të gjithave. Në temperatura normale vetëm amoniaku zotëron një energji të fshehtë ngrirjeje më të lartë se uji. Në nxehtësinë e fshehtë në avullim asnjë lëng nuk mund të matet me ujin.
3- "Kapaciteti termik" ose "Nxënësia termike" i/e ujit, pra, sasia e nxehtësisë (energjisë) që duhet për të rritur me një gradë temperaturën e ujit është më e madhe në krahasim me të gjitha lëngjet.
Përmbajtja e ulët Minerale - Ujë i lehtë
Uji duhet të jetë i lehtë dhe pak i mineralizuar. Sasia e mineraleve të tretura në ujë është një tregues bazë për ujin mineral natyral, paraqitur në etiketë në formën e parametrit “Mbetje e thatë në 180˚C në mg / l". Sa më e ulët të jetë kjo vlerë, aq më i mirë është uji. Ujërat me mbetje të thatë nën 150 mg/l konsiderohen ujëra të lehtë.
Rëndësia e Mineraleve
Uji duhet të jetë i pasur në minerale të dobishme për trupin e njeriut.
Ndër mineralet e dobishme përmenden: Magnezi që mbron zemrën, veshkat, sistemin muskular dhe ndihmon tretjen, Kalciumi si element integrues i kockave dhe i rëndësishëm për sistemin dentar, Bikarbonatet në sasi të konsiderueshme ndihmojnë tretjen dhe janë pozitive për asimilimin e energjisë në formën e duhur, etj. Substancat që duhet të jenë prezente në sasi të limituara janë: Natriumi i cili në sasi të mëdha pengon proçesin e qarkullimit të ujit në organizëm, Nitratet që janë substanca ndotëse dhe gjithashtu produkti nuk duhet të shfaqë asnjë prani nitritesh.
Uji i përshtatshëm për t´u pirë nga njeriu quhet ujë i pijshëm. Uji që nuk është i përshtatshëm për t´u pirë mund te jete i rrezikshem per njerezit dhe kafshet sepse mund te krijoje gure brenda trupit ,kjo shkaktohet nga bakteret e shumta qe mblidhen bashke
Ky burim natyror po bëhet gjithnjë e me tepër më i pakët në disa vende, dhe sigurimi i tij është shqetësim i madh shoqëror dhe ekonomik.
Dëshira (shoqëri)
Shoqeria Dëshira u krijua ne vitin 1893 ne Sofia e cila qe nga 1896 kishte ne dispozicion nje shtypshkronjë te veten dhe botonte nje almanak vjetor "Kalendari Kombiar".
Tuéjar
Tuéjar është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Los Serranos, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Tuéjar ka 1236 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 121.9 km2.
Lidhje të jashtme
Tuéjar
Korrë
Korrë është një fshat në Komunën Funar në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Jordan Rudess
Jordan Rudess (i lindur si Jordan Charles Rudes më 4 nëntor 1956) është pianist dhe sintisajzerist, i njohur si anëtar i progressive metal bendit Dream Theater. Rudess është sintisajzeristi i parë që ka performuar live në continuum.
Biografia
Pas performancave në projekte të ndryshme gjatë viteve të 80-ta, ai fitoi vëmendje internacianale në vitin 1994 kur u votua "Best New Talent" në revistën Keyboard Magazine, pasi që e lëshoi solo albumin e tij Listen. Dy bende që e drejtuan vëmendjen te ky yll i ardhshëm qenë The Dixie Dregs dhe Dream Theater, të cilët e ftuan që të dy që t'iu bashkangjitej në bendin e tyre përkatës. Rudess i zgjedhi The Dixie Dregs së pari për shkak se ata ia ofruan mundësinë të bëhej anëtarë me orar të reduktuar, shansë kjo e cila nuk iu dha nga Dream Theater.
Gjatë kohës kur ishte anëtar i The Dixie Dregs, Rudess e formoi të ashtuquajturën "power duo" me bateristin Rod Morgenstein. Gjeneza e këtij çifti fillon kur në një performancë të Dixie Dregs ndërpritet energjia elektrike, duke i shkyqur kështu të gjitha instrumentet përpos sintisajzerit të Jordan Rudess-it, kështu që ai dhe Rod improvizuan me njëri tjetrin deri sa energjia elektrike erdh, duke e mundësuar kështu vazhdimin normal të koncertit. Metabolizmi i këtyre dyve qe aq i fortë gjatë këtij improvizimi, sa që ata vendosën që të performonin së bashku tani e tutje me emrin "Rudess/Morgenstein Project" (më vonë RPM) dhe që nga atëherë ata e kanë lëshuar një studio dhe një live album.
thumb|left|220px|Jordan Rudess dhe [[John Petrucci duke performuar përballë njëri tjetrit]] Rudess takoi përsëri Dream Theater kur ai dhe Morgenstein siguruan mbështetjen e tyre në një nga turnetë e Dream Theater në Amerikën Veriore.
Në vitin 1997, kur Mike Portnoy-t iu kërkua nga Magna Carta Records që ta themelonte një supergrup, Rudess u zgjodh që t'i binte sintisajzerit, Tony Levin bas kitarës, si dhe John Petrucci kitarës. Gjatë inçizimit të dy albumeve të Liquid Tension Experiment, Mike Portnoy-t dhe John Petrucci-t ju ishte e qartë se Jordan Rudess ishte mu ajo çka Dream Theater ju nevojitej. Ata e ftuan atë që t'iu bashkangjitej bendit, dhe kur ai pranoi ata e përjashtuan sintisazeristin e tyre që e kishin në atë kohë Derek Sherinian, duke ia bërë kështu vendin Jordan-it në bend.
Rudess ka qenë sintisajzeristi i përhershëm i Dream Theater që nga inçizimi i albumit Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory në vitin 1999. Që atëherë ai ka inçizuar edhe katër albume të tjera me ta: Six Degrees of Inner Turbulence (2002), Train of Thought (2003), Octavarium (2005), dhe Systematic Chaos (2007). Plus, ai është paraqitur edhe në tre live albume, Live Scenes From New York, Live at Budokan dhe Score.
Përdorimi i teknologjisë
thumb|200px|Jordan Rudess duke eksperimentuar në [[continuum]] Megjithëse shumica e sintisajzeristëve në rock bende kujdesen që në skenë të marrin disa sintisajzerë, Rudess përfitoi nga mundësitë që ia dha Kurzweil K2600xs gjatë përdorimit të tij prej viteve të 90-ta deri në vitin 2004. Shpesh duke marrur mostra nga sintisajzerët e tjerë, Rudess krijon një seri të strukturave, që mundëson përzierjen e shumë zërave me shtresa të ndryshme dhe linja tonesh të kontrollerit të paisjes; këto struktura pastaj rregullohen me renditje të duhur për një koncert, të cilat ndërrohen përmes pedales kontrolluese.
Megjithëse metoda e Rudess për t'i ndërruar fizikisht strukturat ka mbetur e njëjtë, por zgjedhja e tij për paisje ndryshoi në vitin 2005. Duke thënë se atij i nevojitej një mbështetje më e mirë për turne nga teknologjia aktuale (Kurzweil-i i tij 2600 që posedonte një memorie prej 128 MB u bë i pamjaftueshëm për nevojat e turneve), ai filloi përdorimin e Korg Oasys workstation (i cili posedon 40 GB memorie). Këtë sintisajzer ai tani e përdor nëpër turne me Dream Theater, ku në të e ka të montuar receptorin, continuum-in, si dhe modulatorin Synthesizers.com.
Paisjet
thumb|right|300px|[[Korg Oasys, sintisajzeri që Jordan Rudess aktualisht përdor]] thumb|right|300px|Haken [[Continuum, instrumenti që u popullarizua falë meritës së Jordan Rudess]] Paisjet në studio
Instrumentet virtuale
Paisjet për live performanca
Shpërblimet
Jordan Rudess fitoi këto shpërblime:
Horriwil
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Yuto Nagatomo
Yuto Nagatomo (lindur më 12 shtator 1986) është një futbollist profesionist japonez i cili luan si mbrojtës i majtë për kombëtaren japoneze.
Vitet e para
Nagatomo filloi të luaj futboll në kopësht dhe ishte lojtar i mirë gjatë ditëve të shkollës, por kur u bë 20 vjeç, ai u bë i panjohur në komunitetin futbollistik të Japonisë. Kur ishte 12 vjeç, ai u përpoq shumë për tu bashkuar me skuadrën e të rinjëve të Ehime F.C., por dështoi dhe vazhdoi të luante në shkollën e tij.
Cesena
Më 10 korrik 2010, Nagatomo u ble nga klubi italian i Serie A, Cesena, me të cilën ai luajti në gjysmën e parë të sezonit 2010–11 si lojtar titullar në krahun e majtë të mbrojtjes. Përpara nisjes në Itali, Nagatomo mbajti një fjalim përpara 25,000 mijë tifozëve para fillimit të ndeshjes kundër Vissel Kobe më 17 korrik 2010.
Internazionale
Falë paraqitjeve të tij mbreslënëse te Cesena dhe Japonia në Kupën Aziatike 2011, Nagatomo u ble përfundimisht nga Interi në merkaton dimërore në janar 2011, duke u bërë lojtari i parë aziatik i klubit. Cesena mori si shkëmbim mbrojtësin italian Davide Santon, i cili huazua deri në fund të sezonit.
Sezoni 2010–11
Nagatomo mori fanellën me numrin 55 dhe bëri debutimin e tij me ekipin më 6 shkurt në ndeshjen e kampionatit kundër Romës, ku ai zëvëndësoi holandezin Wesley Sneijder në pjesën e dytë me Interin që fitoi 5–3. Ai luajti ndeshjen e parë si titullar dhjetë ditë më pas në fitoren 2–1 kundër Fiorentinës në shtëpi. Më 6 mars, Nagatomo regjistroi golin e tij të parë me Zikaltrit në një fitore 5–2 me Genoën në San Siro.
Më 15 mars 2011, për të treguar solidaritet për vendin e tij pas tërmertit dhe tsunamit katastrofal që kishte ndodhur javën e kaluar, ai vendosi një flamur japonez (me mbishkrimin "You'll Never Walk Alone" [Ju kurrë nuk do të ecni vetëm], një thirrje e ish skuadrës së tij në Tokjo, në fushën e Allianz Arena në ndeshjen e raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve kundër gjermanëve të Bayern München. Ai u aktivizua si zëvëndësues në këtë ndeshje, duke bërë edhe debutimin e tij në këtë kompeticion, me Interin që fitoi 3–2 dhe u kualifikua në çerek-finale falë rregullit të golit jashtë fushe. Pas përfundimit të sezonit, Interi arriti marrëveshje me Cesenën për blerjen përfundimtare të Nagatomos dhe si shkëmbim ata do të merrnin para, Megjithatë, Cesena mori si shkëmbim edhe kartonët e lojtarëve Luca Garritano (700,000 €) dhe Luca Caldirola.
Sezoni 2011–12
Nagatomo e nisi sezonin 2011–12 duke luajtur 62 minuta në ndeshjen e parë të sezonit në Seria A ku Inter u mposht nga Palermo me rezultatin 4–3. Më 27 shtator, ai asistoi për herë të parë në Ligën e Kampioneve në një fitore 3–2 në Moskë kundër CSKA-së në fazën e grupeve. Goli i tij i parë i sezonit erdhi më 10 dhjetor në fitoren 2–1 në shtëpi kundër Fiorentinës në javën e 15të të Serie A, e cila u pasua nga një tjetër gol tre ditë më vonë në një fitore minimale 1–0 në transfertë kundër Genoas. Interi e mbylli vitin 2011 me një fitore komode 4–1 kundër Lecces, ku Nagatomo ishte protagonist me dy asiste.
Më 11 prill 2012, Nagatomo fitoi një penallti e cila u shënua në gol nga Diego Milito në fitoren 2–1 kundër Sienës në San Siro. Ai e mbylli sezonin me 43 paraqitje në të gjitha kompeticionet, përshirë 35 në Serie A, ku Interi u rendit në vendin e gjashtë me 58 pikë duke mos u kualfikuar për herë të parë në Ligën e Kampioneve pas dhjetë vitesh.
Sezoni 2012–13
Inter e nisi sezonin e ri në fazën play-off të Ligës së Evropës ku u përballën me klubin kroat Hajduk Split. Në ndeshjen e parë në Stadion Poljud, Nagatomo shënoi një nga golat e fitores 3–0 të Zikaltërve. Në ndeshjen e javës së dytë të fazës së grupeve të kompeticionit, Nagatomo regjistroi golin e dytë të sezonit në barazimin 2–2 në shtëpi kundër Rubin Kazan; goli i tij erdhi në minutën e 92të. Më 7 tetor 2012, Nagatomo u ndëshkua me karton të kuq për herë të parë si lojtar i Interit në derbin kundër Milanit, duke u përjashtuar në minutën e 48të pasi mori kartonin e dytë të verdhë për një prekje të topit me dorë; megjithatë, Interi fitoi 1–0. Më 3 nëntor, Nagatomo ishte progatonist në ndeshjen ndaj Juventusit duke asistuar golin e tretë të ekipit të tij të shënuar nga Palacio; Interi fitoi 3–1 në transfertë duke i shkaktuar vendasve humbjen e parë vendasve në stadiumin e ri pas 49 ndeshjesh. Kjo fitore e dërgoi Interin në vendin e dytë me vetëm një pikë më pak se Juventusi, megjithatë ekipi pësoi rënje duke marrë vetëm një pikë në tre ndeshjet e rradhës, gjë që lejoi Juventusin të shkëputej sërisht.
Sezoni 2013–14
Nagatomo nisi sezonin e katërt me Interin duke shënuar golin e parë të fitores 2–0 kundër Genoas më 25 gusht 2013 në ndeshjen e parë të sezonit 2013–14 në Serie A. Ai e gjeti sërisht rrugën e rrjetën në ndeshjen e javës së dytë ku Interi fitoi 3–0 kundër Catanias në transfertë. Më 22 shtator, ai regjistroi asistin e parë sezonal në suksesin rekord 7–0 kundër ekipit të sapongjitur Sassuolos.
Në nëntor, Nagatomo shënoi në fitoren 2–0 kundër Livornos, e cila u pasua nga një tjetër gol në dhjetor në humbjen 4–2 në Stadio San Paolo kundër Napolit, si dhe kontriboi në fitoren 1–0 në derbi kundër Milanit në ndeshjen e fundit të vitit. Nën drejtimin e trajnerit Walter Mazzarri, Nagatomo shijoi sezonin e tij më produktiv, duke regjistruar pesë gola dhe gjashtë asiste në kampionat ku Interi u rendit në vendin e katërt.
Jeta personale
Nagatomo ka lindur në Saijō, Ehime më 12 shtator 1986. Gjyshi i tij, Yoshida Tatsuo dhe vëllai i gjyshit të tij Minoru kanë qënë çiklistë të famshëm profesionistë ku konkuronin në Keirin.
Frank Miller
Frank Miller lindi më 27 janar 1957 në Olney, Maryland. Është një autor stripi, shkrimtar dhe autor filmi amerikan. Ai është shumë i njohur si krijuesi i Sin City, që në vitin është xhirua me të njëjtin emër nga Robert Rodriguez.
Bleri Lleshi
Bleri Lleshi eshte pseudonimi i Blerim Gjonpalaj, filozof dhe shkrimtar me origjine shqiptare qe jeton ne Belgjike.
Karriera
Bleri Lleshi ben hulumtim mbi tema te ndryshme sikurse pabarazia, neoliberalizmi, identiteti, Brukseli, dashuria dhe shpresa. Ai shkruan opinione per media te ndryshme belge dhe nderkombtare.