cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nabd
Lidhje të jashtme
Nabd.com
Kantoni Chazelles-sur-Lyon
Kantoni Chazelles-sur-Lyon (frëngjisht: Canton de Chazelles-sur-Lyon) është një kanton në departamentin Loire, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Chazelles-sur-Lyon. Ka sipërfaqe 93.67km2 dhe popullsi 10346 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Chazelles-sur-Lyon aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Mirjana Deti
Mirjana Deti (Korça, 7 janar 1952) ështe një aktore shqiptare. Punoi në teatrin "A. Z. Çajupi" të Korçës prej 1973 deri në 1999. Është e martuar me shkrimtar Teodor Laço.
Molosët
Molosët janë ndër tri fiset kryesore që banonin në qendër të Epirit antik. Molosët fisin e tyre e krijuan në shekullin e IV Para Erës së Re. Gjuhëtarët mendojnë se emri molos (molosian) vjen nga fjala "malësorë" (mol-mal), malësjan, ose një formë e vjetër e emrin malësorë.
Nga fisi i moloseve ka prejardhje dhe nena e Aleksandrit te madhe
Historia
Mbreti ilir Bardhyli e pushtoi Epirin ne vitin 385 p.K.. Moloset gjendeshin ne Veri te Shtetit te Epirit.Ata ishin te paret qe krijuan shtetin e tyre "Shtetin Molos". Pas disa kohesh ata bashkuan fiset dhe krijuan "Lidhjen Molose". FORMA E QEVERISJES -Monarki -Federale -E trasheguar -Jo absolute
Mbreteria e Moloseve gjate sundimit te Tharypes (423-385 p.e.sone)
Në çerekun e fundit të shek. V p.e.sonë shtetin e molosëve e kryesonte Tharypa (423-385 p.e.sonë), i cili, sipas një lajmi të Tukididit, e trashëgoi fronin mbretëror të babait në një moshë të mitur duke pasur për një kohë si tutor Sabylintin, prijësin e atintanëve.
Tradita historike i atribuon këtij sundimtari një seri reformash të karakterit ekonomik, ushtarak dhe kulturor, të cilat çuan në zgjerimin dhe në forcimin e mëtejshëm të Mbretërisë Molose. Në radhë të parë ato prekën formën e hershme të qeverisjes dhe legjislacionin e vjetër të vendit. Kuvendi i popullit si organ i trashëguar nga rendi i komunës primitive, mori tani përmbajtje të re. Në organet drejtuese të shtetit, rol të rëndësishëm fillon të luajë prostati, funksionari më i lartë i shtetit pas mbretit. Ky zgjidhej për çdo vit në Kuvendin e Popullit nga rrethet aristokratike, të cilat ushtronin fuqishëm autoritetin e tyre në kuvend. Duke qëndruar pranë mbretit, si mbrojtës i ligjeve të vendit, prostati në fakt e kufizonte shumë pushtetin mbretëror, dhe me këtë ai ruante të palëkundshme pozitat e aristokracisë në veprimtarinë politike të shtetit.
Mbretëria Molose që në fillim të veprimtarisë së saj politike tërhoqi vëmendjen e shteteve fqinje të Mesdheut dhe sidomos të Athinës dhe të Spartës, të cilat sapo kishin nisur midis tyre konfliktin e armatosur për supremaci ekonomike dhe politike në Greqi. Në këtë konflikt historikisht të njohur si Lufta e Peloponezit dhe që, siç dihet, zgjati me ndërprerje të vogla plot 28 vjet (432-404 p.e.sonë) dhe pati pasoja të rënda për Greqinë, të dyja palët ndërluftuese bënë përpjekje që të siguronin përkrahjen e shtetit të ri të molosëve, meqë territori i tij zinte një pozicion mjaft të favorshëm strategjik me rrugën midis brigjeve veriperëndimore të Greqisë dhe të Maqedonisë e Thesalisë.
Në fillim ishte Sparta ajo që ushtroi ndikimin e saj mbi shtetin molos. Në vitin 429 p.e.sonë, molosët i ofrojnë asaj deri ndihmën ushtarake, duke dërguar kontingjente të konsiderueshme luftëtarësh për pushtimin e qytetit Stratos të Akarnanisë.
Mirëpo edhe pas kësaj fushate të pasuksesshme, e cila synonte të dobësonte ndikimin e Athinës në këtë zonë kufitare të Epirit, diplomacia athinjote nuk hoqi dorë nga përpjekjet e saj për të përmirësuar marrëdhëniet me shtetin e molosëve. Ajo kishte shumë nevojë për përkrahjen e këtij shteti të ri energjik në qendër të Epirit. Përmes territorit të tij Athina mund të kontrollonte nga shpina maqedonët e paqëndrueshëm të Perdikës si dhe thesalët, me të cilët ajo sapo kishte krijuar lidhje miqësore pas kryengritjes së lynkestëve (433 p.e.sonë).
Gojan i Madh
Gojani i Madh është një fshat në komunën Gjegjan) në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Molosët
Historia
Nga ana tjetër, me këto marrëdhënie Athina synonte të kishte edhe përfitime ekonomike. Se sa rëndësi i jepte Athina lidhjeve me shtetin molos, këtë e tregon dhe fakti se ajo në këtë kohë merr përsipër edukimin e Tharipës së vogël në një nga shkollat e Athinës dhe e pret atë më vonë në Athinë me nderime të veçanta duke e regjistruar si qytetar nderi.
Gojan i Madh
Ky fshat eshte nje fshat historik.Banoret e keti fshati kan ruajtur besimin e tyre nder vite.Gojansit jan te zgjuar,trrima,besnik dhe katolik.Banoret e keti fshati gjatesia mesatare eshte 1.75.Trrupat e keti fshati nder shekuj kan qen te gjat dhe te fort.Gojani ka qen territor i republikes Mirdit.Ne kohen e diktatures kete fshat e ndan nga territori i Midites dhe e lan ne territorin e Pukes.
Molosët
Historia
Për vendosjen e marrëdhënieve të mira me Athinën ishte i interesuar gjithashtu edhe vetë shteti i molosëve, i cili kërkonte të siguronte përkrahje për politikën e zgjerimit territorial që projektoi Tharypa, të cilën ai filloi ta realizonte në vitet e fundit të jetës së tij.
Këto marrëdhënie të ngushta ekonomike dhe politike me Athinën i hapën rrugë depërtimit të ndikimit të qytetërimit helen, i cili u shfaq në strukturën organizative të shtetit, në ndërtimet, në përdorimin e gjuhës dhe të shkrimit grek në rrethet e aristokracisë dhe të administratës shtetërore, në trajtimin tipologjik dhe metrologjik të monedhave të para molose sipas prototipave të monedhës atike të fundit të shek.V dhe fillimit të shek. IV p.e.sonë. Ky ndikim do të shfaqet gjithashtu dhe në jetën kulturore e artistike, qendra e së cilës bëhen qytetet. Në Passaron, p.sh., mendohet të jetë ftuar dramaturgu i shquar grek Euripidi, për të vënë në skenë tragjedinë e tij “Andromaka”, ku lavdërohej origjina dinastike e mbretërve molosë. Kjo vepër ndikoi shumë në kultivimin e mitit gjenealogjik të molosëve, sipas të cilit zanafilla e tyre i referohet tani Molosit, biri i Neoptolemit të Akilit dhe i Andromakës, të vesë së Hektorit, që pas shkatërrimit të Trojës erdhën dhe u vendosën në Epir.
blerta
Gjethja (film)
Gjethja është film i vizatuar i metrazhit të shkurt për fëmijë dhe të rritur, i prodhuar nga kinostudioja Shqipëria e Re në 1988. Gjethja është përgatitur nën skenarin e Ramadan Pasmaçiut, regjinë dhe pikturimin e ka bërë Artur Muharremi, ndërsa si animator të pikturave janë angazhuar Artur Muharremi, Bledar Gercalju, Agron Mesi dhe Kristaq Koçi. Për regjinë e montazhit është angazhuar Manushaqe Salianji, për operator zëri Spiro Konduri, ndërsa si formulues muzikor Mira Meçuleja. Redaktore e filmit është Vllasova Musta.
Përmbajtja
Gjethja e vetmuar, në një pemë, nuk e duron dot çeljen e gjetheve tjera. Por e vetmuar nuk arrin dot të ndalë zhvillimit e gjetheve tjera. Gjethja e lumtur mbetet e vetmuar falë një ere që e kaplon pemën dhe rrethinën. Pas kësaj pason skena me diellin përcëllues, tri miza dhe një bretkosë që ja bëjnë jetën të padurueshme Gjethës së vetmuar e cila më në fund vendos të dalë përballë diellit dhe të vyshket. Vyshkja e saj pason me skena në të cilat paraqitet blerimi i gjetheve në pemë dhe pemët përreth.
Molosët
Politika
Mbreti Pirro kishte nje politike te forte. Ai forcoi shtetin, zgjeroi territoret,krijoi ushtri te rregullt,zhvilloi ekonomine, dhe rindertoi shume qytete. Pasi ai vdiq lidhja Molose u prish. Nje grua e goditi ate me gur ne koke gjate marshimit ne Greqi dhe ai vdiq.
Gjeografia
Ne Veri lumi vjose ne jug gjiri I ambrakise ne lindje pindit ne perendim deti Jon
Zaanstad
Zaanstad është një qytet dhe komunë në provincën Holanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe 83.04 km² dhe popullsi 147141 banorë. Zaandijk është kryeqendra e komunës.
Lisharsi
Lisharsi është film i vizatuar i metrazhit të shkurt për fëmijë, i prodhuar nga kinostudioja Shqipëria e Re në 1976. Lisharsi është përgatitur nën skenarin e Vera Llakajt, regjinë e Bujar Kapenxhiut, ndërsa piktor është angazhuar Vlash Droboniku dhe si operator Tomi Vaso. Muzikën e filmit e ka kompozuar Lejla Agolli, për zë, si operator është përkujdesur Saliko Hoxha ndërsa montazhin e ka bërë Elsa Bushati.
Përmbajtja
Fillimi i filmit është skena me një çup pranë një luhatëse të varur mbi një degë lisi, mbi të cilën luhatet një shokë i saj. Gjatë luhatjes gjithnjë e më shumë i shkaktojnë dhimbje lisit, dhe për në një moment çupa e vëren lisin duke qarë. Djaloshi fillon të mendojë se si dhembë dora e lëndua dhe kjo e shtyn që ata dy të mjekojnë lisin dhe për ngritjen e luhatëses të bashkëpunojnë me lisin plakë.
Cipa
Skema e një cipe gjysmëdepërtuese: kuqe = gjaku; kaltër = lëngjet tretëse; verdhë = cipa.Cipa eshte nje pjese shume e rendesishme ne trupin tone prandaj duhet te kujdesemi per te.
Emmure
Emmure është një grup muzikor nga New Fairfield në Connecticut të ShBA. Deri tani, grupi publikoi gjashtë albume dhe një EP të cilat nganjëherë kanë qenë të përfaqësuar në toplista. Grupi përbëhet nga Frankie Palmeri (Këngëtar), Josh Ketive (Kitara), Mike Mulholland (Kitara), Mark Davis (E-Bas) dhe Mark Castillo (Drums).
Titulli "Naim Frashëri"
Urdhri "Naim Frashëri" është një dekoratë nderi e Republikës së Shqipërisë që u jepet qytetarëve shqiptarë dhe të huaj, punonjësve të shkencës, artit, kulturës dhe arsimit për vepra dhe veprimtari të çmuara. Dekorata jepet me dekret nga Presidenti i Shqipërisë. Ky urdhër është i artë dhe argjendtë.
Deri më tani me Urdhri "Naim Frashëri" nga Presidenti janë dekoruar:
1979
Vitorija Ziu, Selenicë, Vlorë. Mësuese e dalluar matematike
1989
1994
2003
=
Hafuz Pasha
Hafuz Pasha (Maqedonisht: Хафуз-паша Hafuz-paša ose Hafus-paša; fl. 1826 - 1904) ishte një zyrtar osman shqiptar dhe vali (guvernator) i Üsküb (Shkup). Në vitet 1870, ai kishte gradën gjeneral brigade. Nën komandën e tij, trupat osmane dhe bashibazoukët shtypën Kryengritjen e Prillit më 1876 dhe Kryengritjen e Kumanovës më 1878.
Karriera ushtarake
Ai drejtoi një brigadë që shtypi Kryengritjen e Prillit e vitit 1876. Nën komandën e tij, 212 nga 223 shtëpi në Rakovicë u dogjën, me 36 banorë të vrarë; 26 nga 125 shtëpi në Popintsa u dogjën, me 66 banorë të vrarë; 60 nga 100 shtëpi në Bania u dogjën, me 13 banorë të vrarë; 80 nga 120 shtëpi, një kishë dhe shkolla në Meçkë u dogjën.
Më 20 maj 1878 udhëhoqi brigadën që shtypi Kryengritjen e Kumanovës katërmujore.
Lista e ardhacakëve - Drenas
Në strukturën demografike të komunës së Drenasit përpos dyndjeve natyrale dhe ekonomike kanë luajtur një rol të madhe dhe vendosja e popullatës për shkaqe të tjera si kolonizimi serb dhe vendosja e popullsisë refugjate nga Toplica dhe pjesë tjera të perandorisë Osmane si Sanxhaku i Tregut Ri dhe Bosnja.
Rreth-Kale
është një fshat në Shqipëri...
Lista e ardhacakëve - Drenas
Në tabelat e më poshtme janë mbledhur disa shënime dhe të dhëna që në shkallë të madhe kanë ndikuar në strukturën e demografisë së kësaj komune.
Ardhacakët serbë
Në këtë tabelë janë paraqitur familjet të cilat janë vendosur në territorin e komunës së Drenasit gjatë reformave politike të quajtura "reforma agrare" që janë ndërmarr nga qeveritë e ndryshme Jugosllave brenda viteve 1918-1941.
Demografia e Serbisë dhe Malit të Zi
Serbia dhe Mali i Zi ishte një vend që ekzistonte nga viti 1992 deri në 2006. Ai përbëhej nga dy shtete përbërëse, Republika e Serbisë dhe Republika e Malit të Zi.
Xhafaj
Xhafaji është një fshat në komunën Buz në rrethin e Tepelenës të Shqipërisë.
Qazim Baba
Qazim Baba gjithashtu i njohur si Kasim Baba i Kosturit ishte një njeri i shenjtë i shekullit të 15-të me prejardhje shqiptare.
Duke qëndruar në një kodër të Kastorisë, ai supozohet të ketë konvertuar shumë të krishterë në Islam gjatë periudhës së Mehmed II (Pushtuesi).
Sipas John Kingsley Birge dhe librit të tij Urdhri Bektashi i Dervishëve, besohet se një Bektashi i quajtur Kasim Baba ka ardhur dhe është vendosur në kohën e Muhametit (në 1451-1481). Ai shkruan se Zylfo Baba i Teqesë së Turasit pranë Kortçe përmendi Kasim Babën si një nga misionarët e hershëm bektashi, veçanërisht në rrethin e Kastorisë. Gjithashtu, Türabı Baba në Historia e Përgjithshme e Bektashinjët, faqe 54, ka folur për Kasim Babën i cili në vitin 1378 erdhi në Kosturit.
Galica (Vushtrri)
Galicë është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë.
Demografia e Serbisë dhe Malit të Zi
Përmbledhje
Popullsia e përgjithshme e Serbisë dhe Malit të Zi në kohën e shpërbërjes së saj në vitin 2006 ishte afërsisht 9,746,130 me Serbinë me 9,131,105 dhe Malin e Zi me 615,025. <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">] Në vitin 2000, në Serbi, 19,95% e popullsisë ishte 14 vjeç e poshtë (meshkuj 1,028,355; femra 963,366); në Mal të Zi ishte 22,05% (meshkuj 77582; femra 72395). 65,22% e serbëve (mashkull 3,187,746; femra 3,322,425) dhe 66,16% e malazezëve (meshkuj 222,095; femra 227,923) ishin midis 15 dhe 64. 14,83% e serbëve (mashkull 3,201 dhe 463 femra). 47,763) ishin 65 vjeç e lart.
Vlerësimet në vitin 2000 vendosën normën e rritjes së popullsisë së Serbisë në 0,739% dhe të Malit të Zi në -12,22%. Nataliteti përkatës ishte 12,20/1000 (Serbi) dhe 14,9/1000 (Mali i Zi); shkalla e vdekjeve ishte 11.08/1000 (Serbi) dhe 7.9/1000 (Mali i Zi). Shkalla neto e migrimit ishte 6.29/1000 në Serbi dhe -29.18/1000 në Mal të Zi. Normat totale të lindshmërisë ishin 1.7 fëmijë/grua në Serbi dhe 2.0 fëmijë/grua në Mal të Zi.
Në vitin 2000, shkalla e vdekshmërisë foshnjore në Serbi ishte 20.13 vdekje/1000 lindje të gjalla; Mali i Zi ishte 10.97 vdekje/1000 lindje të gjalla. Jetëgjatësia totale në lindje ishte 72.39 vjet në Serbi (69.31 për meshkujt, 75.72 për femrat) dhe 75.46 në Mal të Zi (71.45 për meshkujt, 79.82 për femrat).
Grupet etnike në rajon u përfaqësuan si vijon: serbë 62,6%, shqiptarë 16,5%, malazezë 5%, jugosllavë 3,4%, hungarezë 3,3%, të tjera 9,2% (nga 2001). Në aspektin fetar, 65% e banorëve ishin ortodoksë lindorë, 19% myslimanë, 4% katolikë romakë, 1% protestantë 1%, dhe 11% të tjerë. Gjuhët kryesore që fliten në Serbi dhe Mal të Zi janë serbishtja, shqipja, kroatishtja, boshnjakishtja dhe hungareze.
Në vitin 2002, 96.4% e popullsisë së moshës 15 vjeç e lart dinin të lexonin dhe të shkruanin (98.9% e meshkujve, 94.1% e femrave).
Skeçi
150px|thumb|Figuara nga [[skeçi i vizatuar, Fatmir Sejdiu]] Skeçi është një copë humoristike e cila mund të qëndroj si e vetme apo si pjesë e një programi humoristik. Për skeç zakonisht merren ato copa filmike apo teatrale të cilat në mënyrë humoristike trajtojnë të keqën brenda shoqërisë.
Mbrojtësi (futboll)
Në sportin e futbollit, një mbrojtës është një pozicion jashtë fushës, roli kryesor i të cilit është të ndalojë sulmet gjatë lojës dhe të parandalojë kundërshtarët të shënojnë.
Qendërmbrojtësit zakonisht pozicionohen në dyshe, me një mbrojtës të krahut në të dyja anët në të majtë dhe në të djathtë, por mund të luhen në treshe me ose pa mbrojtës të krahut.
Mbrojtësit ndahen në katër kategori kryesore: qendërmbrojtës, pastrues dhe mbrojtës i krahut. Pozicionet e qendërmbrojtësit dhe mbrojtësit të krahut janë thelbësore në shumicën e formacioneve bashkëkohore. Rolet e pastruesit dhe mbrojtësit të krahut janë më të përshtatura për formacione të caktuara që varen nga stili i lojës dhe taktikat e trajnerit. Qendërmbrojtësit janë zakonisht të gjatë dhe të pozicionuar për aftësinë e tyre për të fituar duele në ajër.
Qendërmbrojtësi
majtas|parapamje| Qendërmbrojtësi [[John Terry (djathtas) shënon nga afër qendërsulmuesin Didier Drogba]]
Navarrés
Navarrés është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Canal de Navarrés, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Navarrés ka 3185 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 47 km2.
Mbrojtësi (futboll)
Qendërmbrojtësi
Mbrojtësi qendror (i njohur edhe si qendërmbrojtësi ose qendër-gjysmë, pasi roli modern i qendërmbrojtësit u ngrit nga pozicioni i qendërmbrojtësit) mbron në zonën drejtpërdrejt përpara portës dhe përpiqet të parandalojë lojtarët kundërshtarë, veçanërisht qendërsulmuesit, nga shënimi. Qendërmbrojtësit e arrijnë këtë duke bllokuar goditjet, ndërhyrjet, ndërprerjet e pasimeve, kundërvënien e goditjeve me kokë dhe shënimin përpara për të prapësuar skuadrën kundërshtare që të mos pasojë tek ata. Në lojën moderne, shumica e skuadrave punësojnë dy ose tre qendërmbrojtës para portierit. Formacionet 4–2–3–1, 4–3–3, dhe 4–4–2 përdorin të gjithë dy qendërmbrojtës.
Navarrés
Lidhje të jashtme
Navarrés
Mbrojtësi (futboll)
Pastruesi
djathtas|parapamje|224x224px| Formacioni 5–3–2 me një pastrues
Pastruesi është një qendërmbrojtës më i gjithanshëm që "pastron" topin nëse një kundërshtar arrin të shkelë vijën e mbrojtjes. Ky pozicion është më i rrjedhshëm se ai i mbrojtësve të tjerë që shënojnë kundërshtarët e tyre të caktuar. Për shkak të kësaj, nganjëherë quhet libero, që është italisht për "falas".
Mbrojtësi i krahut
parapamje|168x168px| Formacioni WM i viteve 1920 që tregon tre mbrojtës të krahut, të gjithë në pozicione mjaft qendrore Mbrojtësit e krahut (mbrojtësi i majtë dhe mbrojtësi i djathtë) vendosin pozicionet e mbajtjes së gjerë dhe tradicionalisht qëndrojnë në mbrojtje gjatë gjithë kohës, deri në një goditje të caktuar. Ka një mbrojtës të krahut në secilën anë të fushës, përveç në mbrojtjet me më pak se katër lojtarë, ku mund të mos ketë mbrojtës të krahut dhe në vend të tyre vetëm qendërmbrojtës.
Në dhjetëvjeçaret e para të futbollit nën formacionin 2–3–5, dy mbrojtësit e krahut ishin në thelb të njëjtë me qendërmbrojtësit modernë në atë që ishin linja e fundit e mbrojtjes dhe zakonisht mbulonin sulmuesit kundërshtarë në mes të fushës.
Stili i mëvonshëm 3–2–5 përfshiu një mbrojtës të tretë të përkushtuar, duke bërë që mbrojtësit e majtë dhe të djathtë të zinin pozicione më të gjera. Më vonë, miratimi i 4–2–4 me një tjetër qendërmbrojtës bëri që mbrojtësit e gjerë të luanin edhe më tej për të kundërshtuar anësorët kundërshtarë dhe për të ofruar mbështetje për të tyret poshtë krahëve, dhe pozicioni u bë gjithnjë e më i specializuar për lojtarë dinamikë, të cilët mund ta përmbushnin atë rol në krahasim me mbrojtësit qendrorë që mbetën mjaft statikë dhe zakonisht mbështeteshin në forcën, lartësinë dhe vendosjen.
Tobey Maguire
Jeta e hershme dhe Familja
Tobias Vincent Maguire lindi më 27 qershor 1975, në Santa Monica, Kaliforni, nga Wendy Brown dhe Vincent Maguire.Prindërit e tij (të cilët janë të dy me prejardhje skoceze) u ndanë kur ai ishte dy vjeç, dhe Maguire kaloi pjesën më të madhe të fëmijërisë së tij duke jetuar me anëtarë të ndryshëm të familjes.
1989-1995 Karriera e hershme
Paraqitja e parë e Maguire në një film artistik ishte në vitin 1989 në Magjistarin. Ai luan një nga gocat e Lucas Barton (një nga tre konkurrentët në një konkurs videolojë) dhe nuk kishte rreshta. Ai punoi si një aktor fëmijë në fillim të viteve 1990, duke luajtur shpesh role shumë më të rinj se mosha e tij kronologjike, dhe deri në vitin 2002 ai ishte ende duke luajtur adoleshent kur ishte në mesin e të 20-ave. Ai u shfaq në një sërë reklamash dhe role televizive dhe filmash, duke punuar përballë aktorëve të tillë si Chuck Norris (Walker, Texas Ranger), Roseanne Barr (Roseanne) dhe Tracey Ullman (Tracey Takes On...). Përfundimisht, ai u hodh në rolin kryesor në serialin televiziv FOX "Great Scott!", i cili u anulua nëntë javë më vonë.
2002-2013 Kulmi i karrieres
Në vitin 2002, Maguire luajti në Spider-Man, bazuar në superheroin e njohur të Marvel Comics, Spider-Man. Filmi pati një sukses të madh dhe e bëri atë një yll. Ai përsëriti rolin në vazhdimet Spider-Man 2 (2004) dhe Spider-Man 3 (2007), dhe gjithashtu ka përshtatur zërin e tij në rolin e Spider-Man në video-lojra te bazuara tek filmet.
Për shkak të komplikimeve të skenarit dhe prodhimit, një film i katërt i propozuar për Spider-Man nuk u materializua. Sony's Columbia Pictures vendosi të ridizajnonte ekskluzivitetin.Filmi,i titulluar The Amazing Spider-Man, u publikua më 3 korrik 2012, me një aktor tjetër, Andrew Garfield, duke luajtur rolin kryesor.
2013–e tashmja: Rikthimi
Maguire përsëriti rolin e tij si Peter Parker / Spider-Man në filmin e Marvel Cinematic Universe: Spider-Man: No Way Home (2021), së bashku me pasuesit Tom Holland dhe Andrew Garfield.Ai u shfaq në filmin e ansamblit të Damien Chazelle, Babylon, ku ai ishte gjithashtu një producent ekzekutiv.
Agjencia Nacionale e Trafikut Ajror (Shqipëri)
Agjencia Nacionale e Trafikut Ajror sh.a. (ANTA) është agjenci shtetërore që bën kontrollin e hapësirës ajrore në Shqipëri.
ANTA funksionon sipas ligjit nr. 7638 datë 19.11.1992 "Për Shoqëritë Tregtare". Misioni i Agjencisë është ofrimi i shërbimeve të navigimit ajror në Republikën e Shqipërisë. Agjencia ofron këto shërbime:
ANTA është anëtare e EUROCONTROL-it dhe Organizatës së Shërbimeve të Navigimit Ajror (CANSO).
Drejtor i Përgjithshëm është Petrit Sulaj.
Johann Sebastian Bach
thumb|150px|Johan Sebastian Bach në vitin [[1748, Piktura nga Elias Gottlob Haussmann ]] Johan Sebastian Bach lindi më 21 mars 1685 (JK) në Eisenach; vdiq më 28 korrik 1750 në Leipzig. Ka qenë kompozitor gjerman i muzikës barok.
Ndikimi i stilit barok dhe laik
Kompozimet e Bach-ut përshtaten me stilin barok të kohës. Kompozitori gjerman kompozoi koncerte të panumërta dhe suita (një lloj muzike i përbërë nga lëvizje instrumentale për qëllime kërcimi).
Në epokën e muzikës barok, kompozitorët dhe muzikantët në përgjithësi pritej të përdornin improvizimin. Për më tepër, kompozitorët kishin prirjen t'i bënin kompozimet e tyre për t'u përdorur për vallëzim.
Stili barok i Bach karakterizohej nga stoli dhe dekorim i tepruar në kompozimet e tij. Bach trashëgoi nga stili barok gamën e tij të gjerë të kompozimeve, midis të cilave ai dominoi kantata, sonata dhe koncerte solo.
Muzika fetare ishte në qendër të prodhimit të Bach për shumë vite. Veprat e shenjta që ai krijoi jo vetëm që u panë si pjesë e tregtisë së tij si muzikant, por si një përkushtim i vërtetë ndaj Zotit. Në shumë nga pjesët e tij vihet re qartë ndikimi i Kalvinizmit në mendimin e tij.
Jeta
Johan Sebastian Bah, u lind më 21 mars 1685, në një familje muzikantësh, në Aizenah (Eisenach), në Gjermanin e mesme. Ishte i fundit nga tetë fëmijë. Pas vdekjes së prindërve, kur ishte ende i mitur, ai jetoi me vëllain e tij te madh, nga i cili morri mësimet e para në piano. Falë talentit muzikor, sukseseve në mësim dhe zërit të jashtëzakonshëm ai fitoi një bursë për të ndjekur studimet e mëtejshme në shkollën e Shën majkellit në qytetin e Lyneburgut, në Principatën e Lyneburgut. Nga ky qytet i rëndësishëm i Lidhjes Hansatike, ai pati mundësinë të vizitonte Hamburgun. Atje ai u njoh me shum vepra. Ndërsa në Cel, një qytet tjetër jo larg Lyneburgut, ai u njoh me muzikën franceze.
Në moshën 15 vjecare Bahu braktis shtëpinë e të vëllait të tij në kërkim të një jete më të mirë. Vendoset në Lineburg ku punon pa pushuar për të mbijetuar, dhe vendos kanditaturën për vendin e organistit të Zangerhauzen. Ky vënd do ta ndjekë dhe më vonë në kisha të ndryshme, ku merr edhe kompetenca të tjera si arsye e aftësive të tij organizative dhe njohurive të tij teknike përsa i përket instrumenteve të kishave. Titulli i Kantorit është përputhur me emrin e Bahut.
Si shtatëmbëdhjetë vjeçar, Sebastiani kreu shkollimin. U kthye në vendlindje dhe më 1703 për herë të parë mori vendin e organistit në Arnshtad. Këtu ai u njohë si virtuozë dhe njohës i Orges, mirëpo temperamenti djalosharë i tij shkaktoi që të bije në konflikt me zyret e shërbyese ashtu që Bahu duhet të kalonte në Mylhauzen ku u martua me kushërirën Maria Barabara.
Në moshën 18 vjecare, tashmë i njohur, zotëron vëndin e organistit në Arnstad, qytetin qe do ta shënjojë atë si për mirë ashtu edhe për keq. Në drejtimin e një kori, të përbërë nga të rinj të së njëjtës moshë me atë, apo dhe më të mëdhenj, ka probleme mosbindjeje, dhe si rezultat sillet shumë ashpër kundër tyre, duke marrë kritika por edhe sulme, akoma edhe nga përgjegjësit e kishës. Nuk tregonte asnjë lloj butësie përsa i përkiste cështjeve të muzikës dhe ishte njëlloj i rreptë edhe me veten e tij gjithashtu. Kërkonte perfeksionin dhe nuk falte as devijimin apo eksperimentimin më të vogël në ligjet dhe rregullat e Artit. Duke parë reagimet dhe pa dashur të bëjë kompromise, vendos të japë dorëheqjen nga drejtimi i korit, dicka që krijoi shumë komente në shoqërinë e vogël të Arnstadit. Për të lehtësuar situatën, Bahu vendos të largohet nga qyteti, dhe kështu i jepet mundësia të ndjekë mësimet e Bukstehunde, një nga muzikantët më të mëdhenj të asaj periudhe.
Shkozë (Pukë)
Shkoza është një fshat në komunën Gjegjan) në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Johann Sebastian Bach
Jeta
Në vitin 1708, e gjejmë organist dhe drejtor muzike në oborrin e Vajmarit dhe të martuar me Maria Barbarën. Bashkë do të sjellin në jetë shtatë fëmijë nga të cilët vetëm katër do të mbijetojnë. Pas dymbëdhjetë vitesh martesë do të humbë edhe bashkëshorten e tij nga një epidemi vdekjeprurëse. Megjithatë nuk do të pushojë së kompozuari kantatet e tij, ku falenderon Perëndinë por edhe i lutet që ta lehtësojë nga hidhërimet , dhe ti falë vdekjen. Karakteristika e këtij qëndrimi janë kantatat ‘’I shenjtë njeriu që i nënshtrohet testimeve’’, ‘’ Përjetësia, fjalë që të djeg si rrufeja’’, ‘’Pranoj me gëzim të ngre kryqin tim’’, por edhe tek ‘’Psherëtimat, lotët e mi’’, ‘’Sa hidhërim!’’, ‘’Ah, sa e kotë jeta njerëzore’’. Por megjithatë nuk tërhiqet. Vazhdon të krijojë dhe të jetojë duke ofruar më të mirën që zotëronte, jo vetëm nga muzika e tij por edhe nëpërmes jetës së tij, ashtu sic tregon gruaja e tij e dytë, Anna Magdalena, me të cilën do të sjellë në jetë 13 fëmijë nga të cilët do të mbijetojnë shtatë.
Por edhe Mylhauzen, Bau nuk arrinte të shpalosej tërësisht dhe brenda një viti zuri vendin e organistit të oborrit dhe u paraqit si muzikant i altarit në kapelën e oborrit të Vajmarës. Pas disa viteve shërbimi të besueshëm, naiv në politik, bie në gërshëra të partive të oborrit. Kështu Bahu ra në duar të hercogut dhe pas katër javësh burg u largua nga oborri.
Nami i ti si muzikant i shkëlqyeshëm ishte rritur në mënyrë festive dhe ndërrimi i vendit solli me veti edhe përmirësime. Në dhjetor të 1717-ës Bahu u bë mjeshtër i kapelës së oborrit të I parit Leopold të Anhalt-Këtenit (Feurst Leopold von Anhalt-Keothen). Tek ky aristokrat dashamirë i artit, Bahu kishte mundësinë që më intensitet më të lartë të i kushtohet muzikës instrumentale. Këtu ai kompozojë në numër të shumtë pjesë të muzikës për altar dhe për piano. Pas vdekjes së gruas së parë të tij dhe martesës me Ana Magdalenën e lindur Vilken (Wilcken), përgatiti Koncertin e Brandenburgut pastaj Suitat Angleze dhe Suitat Franceze, Doracakun e Pianos Për ana Magdalenën si dhe pjesën e parë të Piano e Nxehtë. Kjo periudhë e krijimtarisë së Bahut ndryshe thirret edhe koha e Këtenes.
Martesa e I parit i solli fundin kësaj epoke frutdhënëse të Bahut, sepse e shoqja e re e I parit nuk kishte vesh muzikorë. Leopoldi fillojë të lë anash mjeshtrin e kapelës i cili disa herë kishte hulumtuar një vend të ri pune. Ai u paraqitë për kontoratin e shkollës së Tomasit në Mesedshtad të Lajpcigut dhe zuri këtë vend më 1723 - pasi që Gjergj Filip Telemani (Georg Philipp Telemann) dhe Johan Kristof Grapneri (Johan Christoph Graupner) nuk e kishin pranuar këtë funksion. Për më se 27 vite ai ndikoi në Lajpcig. Këtu ai kompozojë pjesë të panumërueshme të kantoneve, këtu shkroi pasionet e mëdha të tij, Arti I Fugetave dhe pjesën Gjahu Muzikal. Në pleqëri, i verbër vdiq dy vite pas një operacioni në sy më 28 qershor 1750, në moshën 65-vjeçare.
Njësia administrative Zagori
Komuna Zagori është një komunë në Rrethin e Gjirokastrës në Shqipëri.
Ndodhet rreth 500 metra mbi nivelin e detit dhe karakterizohet nga nje klime mesdhetare dhe ajer te paster.
Njihet si nje komune me numer te larte te intelektualeve ne raport per banore.
Popullsia eshte pergjithesisht autoktone por ne perberje gjen dhe minoritete vllehe.
Pejsazhi natyror eshte mjaft i bukur por infrastruktura rrugore le per te deshiruar.
Haki Toska
Haki Toska (Gjirokastër, 8 maj 1920 - Tiranë, 1994) anëtar i Grupit Komunist të Shkodrës, veprimtar komunist, partizan, anëtar i Gjyqit Special dhe hierark i lartë përgjatë regjimit komunist në Shqipëri.
Ndër detyrat ekzekutive më të rëndësishme të Haki Toskës kanë qenë ajo e ndihmësministrit të Bujqësisë. Më 1950-52 sekretar i Komitetit Qendror të Gjirokastrës. Më 1952-1991 anëtar i Komitetit Qendror të Partisë së Punës. Më 1952-53 ministër i Grumbullimeve. Më 1954-1991 deputet. Më 1956-1966 dhe 1971-76 sekretar i Komitetit Qednror të Partisë. zv/kryeministrit në periudhën 16 shtator 1966 ‑ 18 nëntor 1970 zëvendëskryeministër i parë dhe ajo e ministrit të Financave në qeverinë e fundit të Mehmet Shehut në periudhën 27 dhjetor 1978 ‑ 17 dhjetor 1981.
Dekoratat
Pas zbulimit të shumë krimeve të komunizmit dhe kërkesave të vazhdueshme të opinionit publik me dekretin nr.1018, datë 13.2.1995 të Presidentit të Republikës, Sali Berisha, iu hoqën të gjitha dekoratat dhe titujt e nderit për aktin kriminal të gjenocidit të ushtruar ndaj popullit shqiptar gjatë viteve të diktaturës komuniste Haki Toskës dhe zyrtarëve të tjerë të lartë të regjimit komunist.
Kantoni Bernay-Ouest
Kantoni Bernay-Ouest (frëngjisht: Canton de Bernay-Ouest) është një kanton në departamentin Eure, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bernay. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Kontea Perth (Ontario)
Kontea Perth (Ontario) është një konte (county) në provincën Ontario, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 2218.41 km² dhe popullsi 74344 banorë.
Gjergj Pali
Gjergj (George) Pali është Artist pamor bashkëkohor shqiptar i lindur në Shkodër,1957 dhe aktualisht me banim në Stamford,Connecticut në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.Diplmuar në Universiteti i Arteve, Tiranë, 1980 si dhe kualifikohet me gradën MFA në Michigan State University, 1991. Prej vitit 1988 punon dhe jeton si shtetas amerikan duke ekspozuar në disa nga galeritë më të njohura amerikane dhe evropiane. Së fundmi është autor i ekspozitës Udhëtimi (The Journey) në Galeria Kombëtare e Arteve të Tiranës.
Shqathi
është një fshat në Shqipëri...
Gjergj Pali
Vlerësime
Gjergj Pali është fitues i Luanit të Artë,(Golden Lion of Arts),2012,në Monte Carlo Monaco
Kimëz
Kimëzi është një fshat në komunën Gjegjan) në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Protagonisti
Protagonisti (edhe roli kryesor / personi kryesor) është figura kryesore në një vepër literature dhe film. Fjala protagonist rrjedh nga greqishtja dhe përbehet nga dy fjale : prot (-o-s) - i pari (ë) dhe agona - lufte, beteje. Pra, paraluftetari, pararendësi, flamurtari, pionieri.
Arianizmi
Arianët janë simpatizuesit e Priftit Ari (vdekur më 336) që jetoi në Aleksandri. Prifti Ari e kundërshtonte qenien e Krishtit të barabartë me Zotin. Arianizmi, lëvizje e me këtë pikë pamje, u djënua në koncilin e Nikesë më 325 dhe Kostadinopoja më 381.
Protagonisti
Në vepra literature apo film antagonisti është kundërshtari i protagonistit.
Arianizmi
ARIANIZMI Në qoftë se gnosticizmi ishte herezia klasike e shek. II, ndërsa monarhianizmi e shek. III, arianizmi ishte herezia e shek. IV. Pasi vala e persekutimeve e kishte vënë jetën e kishës në pozitë të çalë, Ari u emërua nga metropolitani i Egjiptit të sipërm shumë shpejt meshtar. Ai iu përkushtua punës më 318. Pas një kohe të shkurtër, ai u ballafaqua me peshkopin Aleksandër. Ari pohoi se vërtet vetë Ati ishte Perëndi ; Biri ishte thelbësisht i ndryshëm nga Ati. Ai nuk kishte nga natyra ose drejtësia ndonjërin nga cilësitë hyjnore të pavdekësisë, pavarësisë, urtësisë së përkryer, hyjninë dhe pastërtinë. Ai nuk ekzistonte përpara se të hyjnizohej nga Ati. Ati e krijoi atë si një qenie të prodhuar.
Tani, si krijues i pjesës tjetër të krijimit, «Biri ekzistonte jashtë kohës para të gjitha gjërave. Megjithatë, ai nuk e ndan ekzistencën e Perëndisë si Atë dhe nuk e njeh atë në mënyrë të përkryer.» Por Ari pranoi se Biri ishte «perëndi» nderi dhe se ishte i pamëkat dhe, në qoftë se jo nga natyra, në praktikë i pandryshueshëm. Për më tepër, sipas tij, Biri mori nga Ati mjaft urtësi dhe dritë që të aftësohej për t’ia shpallur Atin gjinisë njerëzore.
Problemi kyç që çoi në këtë gjendje ishte trupëzimi, të cilin ose ai ose njerëzit, të cilët mundohej t’i bindte nuk mund ta pranonin. Ose ai ishte gnostik ose dëgjuesit e tij. Ai donte ta bënte Logosin johyjnor, kështu që të mund të kombinohej me trup (të keq që nga lindja) pa ndonjë problem, kështu ai e uli Jezusin në pozitën e një qenie të përkryer ose një perëndie nderi. Ari donte të theksonte njerëzinë e vërtetë të Jezusit kundër pikëpamjes së Aleksandrit që i dukej e pamjaftueshme, sepse theksonte pandjeshmërinë e Perëndisë. Duke marrë parasysh sfondin filosofik platoniktë asaj kohe, e vetmja mënyrë për të bërë këtë, ishte ta ulte Jezusin në nivelin e një njeri të krijuar. Mjerisht, as Ari e as kundërshtarët e tij, nuk ishin në gjendje t’i iknin ndikimit të tyre filosofik. Sipas Arit, Jezusi ishte besimtari i parë i vërtetë që ne duhet ta imitojmë; Jezusi ishte njeri veprimi, e ky theksimi u pëlqeu gotëve. Si pasojë, edhe ata u bënë ithtarët e Arit. Më 321 peshkopët e Egjiptit dhe të Libisë në sinodin e Aleksandrisë shkishëruan Arin dhe një numër tjetër kleri, përfshirë dhe dy peshkopë.
Por kjo çështje nuk mori fund me kaq, sepse Ari kishte shokë që ishin ende në pozita të larta (Eusebi nga Cezareja dhe Eusebi nga Nikomedia). Rëndësia e kësaj pune, e cila kërcënoi kishën greke që të përçahej, e bëri Kostandinin që të thërriste më 325 Kuvendin e parë të Nikesë, të cilin ai e drejtoi personalisht, sepse ndihej personalisht përgjegjës për unitetin e krishterimit.
Në këtë kuvend mori pjesë edhe një numër i vogël i peshkopëve perëndimorë. Konfrontimi filloi midis Arit dhe Atanasit, ndërsa fitimtar doli Atanasi dhe ithtarët e tij. Ari dhe teoria e tij u dënua, ndërsa tre peshkopët e tjerë dolën të pastër. Kuvendi nxori më 325 kredon e njohur të Nikesë: «Krishti është Biri i Perëndisë, i lindur nga Ati, biri i vetëm, d.m.th. nga thelbi (ousia) i Atit: Perëndia nga Perëndia, Drita nga Drita, Perëndia i vërtetë nga Perëndia i vërtetë, i parëlindur, jo i krijuar, i një natyre me Atin.»
Ari u mërgua në Iliri ku themeloi klikën e tij ariane, e cila i infektoi vizigotët kur ata erdhën atje. Kjo tregon se si më vonë barbarët u bënë arianë. Por mosmarrëveshjet vazhduan ende, posaçërisht rreth fjalës «homo-ousios», e cili u bë kompromis për atë që ishte gjëja më e vogël e përbashkët, për disa shumë e ulët, për disa shumë e lartë. Megjithatë, kjo mbuloi mosmarrëveshjen themelore.
Kuvendi pohoi se Jezusi ishte «i një natyrë» (homo-ousios) me Atin. Njerëz të caktuar u pajtuan me deklaratën, të cilën ata e morën si të rëndësishme që Ati dhe Biri ishin një në një hyjni të vetme. Këta ishin: të gjithë perëndimorët dhe vetëm disa lindor (Aleksandri dhe Atanasi, ndihmësi i tij personal, Eustahi nga Antiokia dhe Marcelli nga Ankara). Të tjerët menduan se ky term nuk ishte zgjedhur mirë, sepse ishte çorientues. Kjo të linte përshtypjen sikur nënkuptonte se Jezusi ishte i njëjti person si Ati, kështu që ata adoptuan një shprehje tjetër «homoiousios!» (nga e njëjta bërthamë me Atin). Me këtë ata mendonin «shkalla më e lartë e përgjasimit, afër ngjashmërisë me thelbin, si një imazh i përkryer që i përngjan prototipit. Biri ishte si Ati në të gjitha pikëpamjet, përfshirë qenien e tij thelbësore (ousia).» Të tjerët kundërshtuan shprehjen «homo-ousios) sepse thonin se ajo ishte futur në teologjinë e krishterë nga gnostikët që besonin se fuqitë qiellore kishin të njëjtën plotësi hyjnore. Të tjerët nuk e donin atë sepse thonin se ajo e ndante hyjninë në dysh, sikur ajo të ishte një gjë materiale (si dy monedha të prera nga i njëjti metal). Grupi i tretë nuk u pajtua se Jezusi ishte plotësisht Perëndi dhe tha se ai ishte «heter-ousios» (nga një natyrë tjetër), ose madje «anomoios» (jo i ngjashëm me Atin). Prandaj u shfaqën tri grupe :
Debati në Kuvendin e Nikesë e ndriçoi ndryshimin midis Lindjes dhe Perëndimit, sa i përket traditës teologjike dhe gjuhës. Shumë peshkopë lindorë i shikuan ata të Perëndimit si latinë naiv, të cilët nuk i kuptonin hollësitë e gjuhës greke.
Debati rreth arianizmit kaloi nëpër tri faza :
Përgatitjet për fazën e dytë filluan ndërsa Kostandini (mbrojtësi i kredos së Nikesë) ishte ende gjallë. Eusebi nga Nikomedia u kthye nga mërgimi. Ai i kishte ofruar mikëpritje Arit ndërsa çështja e tij ishte në inspektim. Ai ia doli të rregullojë shpërndarjen e anëtarëve udhëheqës të partisë pronikene (Eustahun e Antiokisë, Atanasin e Aleksandrisë dhe Marcellin nga Ankara). Pushimi i fundit nga puna ndodhi më 336, në kohën kur Ari vdiq. Më 337 vdiq Kostandini. Perandoria u nda midis 3 djemve të tij: Kostandini II, sundoi në pjesën perëndimore; Kostandini I, sundoi në pjesën lindore; dhe Konstansi, sundoi Italinë dhe Afrikën Veriore. Më 340 Atanasi dhe Marceli u kthyen nga mërgimi dhe u pritën përzemërsisht në Romë nga peshkopi Juli. Lindja e kundërshtoi këtë duke parë Marcelin si një sabelian, kurse Perëndimi e shikonte Lindjen (nën udhëheqjen e Eusebit, tani të Kostandinopojës) si një grumbull arianësh. Më 342 ata u mblodhën në Kuvendin e Serdikës (Sofje), por nuk arritën të pajtohen dhe u ndanë në dy kampe kundërshtarësh. Pastaj, Lindja ra dakord që ta rikthente Atanasin, ndërsa Perëndimi hoqi Marcellin.
Pastaj ndodhi tronditja politike dhe lufta civile. Kostandini doli fitimtar dhe u bë sunduesi i vetëm. Mirëpo këshilltari i tij shpirtëror ishte Valensi nga Mursa (Osijek), i cili ishte një arian. Kostandini donte harmoni me çdo kusht, madje edhe me çmimin e teologjisë së Nikesë. Prandaj ai shtrëngoi peshkopët Perëndimorë që ta dënonin «ekstremistin e bezdisshëm» Atanasi. Të dy peshkopatat, e Aleksandrisë dhe Antiokisë, ranë në duart e ekstremistëve arianë. Në Kuvendin e Riminit dhe të Seleukës, Kostandini i bindi të gjithë që të pranonin se Biri ishte «i ngjashëm me Atin» (homoios), duke e lënë jashtë fjalën e bezdisshme «ousia». Të dy kuvendet, (të cilët u mbajtën në të njëjtën kohë) i dominuan peshkopët me prirje ariane, Valensi (Perëndim), Eudoksi (Kostandinopojë) dhe Gjergji (Aleksandri). Gjatë gjithë këtyre ngjarjeve, më i shqetësuari ishte Basili nga Ankira. Ai ishte nikean i matur që llogariti se Gjergji dhe Eudoksi ishin njerëz të pashpirtshëm, qëllimi i të cilëve ishte që ta përçanin kishën. Ai u pajtua me Atanasin, por të dy u nevojit të prisnin 20 vjet para se të mund ta gjenin në Lindje një perandor që ishte simpatik për ta.
Shah Rukh Khan
Shah Rukh Khan (Hindi, शाहरुख़ ख़ान, Shāhru kh Kh ān ) ka lindur më 2 nëntor 1965 në New Delhi, India dhe tani për tani është aktori më i suksesshëm i Bollivudit.
Arianizmi
Kostandini vdiq më 361. Atë e zëvendësoi Julian Apostata. Shërbimi i tij ishte tolerimi i secilit, përfshirë dhe joarianët. Më 362 Atanasi thirri sinodin në Aleksandri, në të cilin u arrit përparim rreth restaurimit të terminologjisë nikeane. Ai arriti t’i bind pjesëmarrësit se 3 «hypostaseis» nuk do të thotë 3 perëndi dhe as që 1 «ousia» sugjeron sabelianizmin. Vetëm kur erdhi në Lindje në fuqi perandori Teodosi (në Perëndim ishte Gracian) u këmbëngul që me çdo kusht të kthehet formula e Nikesë. Për fat të mirë, puna themelore intelektuale ishte bërë deri më atë kohë nëpërmjet bashkëveprimit të faktorëve si vijon :
Shah Rukh Khan
Ai ka luajtur disa filma bashkë me Kajol, Rani Mukerji dhe Aishwarya Rai
Shah Rukh Khan së pari karrirën e tij e ka filluar në një serial-tv "Fauji" ku pastaj është bërë i njohur për publikun indian por fama e tij është rritur më shumë në rolin kryesor të filmit "Deewana" (Çmenduri).
Arianizmi
Më 381 në Kuvendin II të Kostandinopojës u dënua arianizmi, kurse u mbështet teologjia nikeane.
Shah Rukh Khan
Familja
Sikurse Shah Rukh Khan ashtu edhe familja e tij i takojnë besimit islam, familja e tij ka qenë kryesisht nga qyteti Peshawar të Indisë por që sot i takon shtetit të Pakistanit.
ShahRukh Khan është lindur në Nju Dellhi (New Delhi), Babai i tij Taj Mohammed ka qenë Avokat dhe ka vdekur në vitin 1981, Nëna e tij Fatima ka qenë puntore sociale në Delhi dhe ka vdekur në vitin 1991. Shah Rukh Khan ka edhe një motër më të vjetër Shehnaz e njohur edhe si(Lala Rukh) ShahRukh Khan është që nga viti 1991 i martuar me Gauri vajzë e cila vjen nga një familje me religjion hindu dhe ka 3 fëmijë djali Aryan i lindur më (13.11.1997) dhe vajza Suhana e lindur më(23. Maj 2000) dhe djali i vogel AbRam i lindur me(27 Maj 2013). Sot Shah Rukh Khan jeton në Mumbai (ish Bombay).
Karriera
Roli i tij i parë ishte në serialin-tv "Fauji" si një ushtar me emrin Abhimanyu Rai ku edhe filloj të bëhet i njohur për publikun pastaj filloj të luaj disa role të vogla në serialin "Circus" (1989). Pas vdekjës së prindërve të tij ShahRukh Khan është shpërngul nga Nju Delhi (New Delhi) në qytetin Mumbai ku edhe filloj karjera e tij në Bollywood me filmin "Deewana" 1992(Qmenduri)i cili është bërë hit. Pas shumë role pozitive ShahRukh Khan filloj të luaj edhe role negative së pari me filmin "Dar"(Frika) dhe Baazigar(lojtari. Ai u be edhe më i famshëm duke luajtur në filmat kuch kuch hota hai(dicka ndodhi),kal ho naa ho (e nesërmja mund të mos vij) kabhi kushi kabhi gham..(ndonjeher lumturi ndonjëher trishtim) my name is khan (emri im është khan) DON 2 ,veer-zara etj.
Më së shumti ka pasur sukses në rolet së bashku me aktorën Kajol ku me filmin "Dilwale Dulhania Le Jayenge" (Kush vjen i pari e merr nusën) të vitin 1995 karjera dhe fama e ShahRukh Khan është rritur shumë. Pastaj përsëri në filmin "Kuch Kuch Hota Hai" 1998 (Diqka po ndodhë) ShahRukh Khan luan së bashku me Kajol ku edhe ky film kor suksese të mëdha por më së shumti ka pasur sukses ShahRukh Khan me filmin "Kabhi Khushi Kabhie Gham"2001 (Nganjëherë mirë nganjëherë keq) ku përsëri luan me Kojol-in filmi "Kabhi Khushi Kabhie Gham" është film i parë nga Bollywood-i që ka pasur sukses të madhë në Europë dhe Amerikë. Sot ShahRukh Khan përveq që është aktor i sukseshëm ai është edhe producent i dy firmave (Dreamz Unlimited/Red Chillies). ShahRukh Khan gjithashtu është i preferuar për reklamimin e produkteve të ndryshme, në indi sidomos në metropolet indiane mund ti gjesh në qdo cep të qytetit reklama (bill-board) të ndryshme me personazhin e ShahRukh Khan.
ShahRukh Khan udhëheq (moderator) kuiz-emisionin e njohur "Kaun Banega Croropati" (Kush do të bëhet milioner), ky emision është shumë i njohur dhe ShahRukh Khan përveq që ka talent për aktrim ai di në menyrë profesionale edhe të udhëheq emisione të ndryshme.
ShahRukh Khan në Europë
ShahRukh Khan është i njohur edhe me emrin "Bollywood Baadshah" (Mbreti i Bollivudit) por më së shumti me emrin "King Khan" (Mbreti Khan).
ShahRukh Khan ka qenë shumë pak i njohur për publikun në Europë por nga viti 2003 fillojnë të shfaqen filmat e tij në Britanin e madhe, Francë, Gjermani.
Më së shumti sukses ka pasur në Gjermani ku televizioni privat nga Munihu (Muenchen)RTL-2 në vitin 2004 transmeton filmin "Kabhi Khushi Kabhie Gham" (Nganjëherë mirë nganjëherë keq) dhe atë të sinkronizuar në gjuhën gjermane, kjo u mirëprit shumë mirë nga publiku gjerman dhe për televizionin RTL-2 iu shtua vazhdimisht shikueshmëria sidomos të premteve prej orës 20:15 ku emitoheshin filmat Bollywood shumica prej tyre me ShahRukh Khan, pasuria e tij llogaritet të jetë mbi 540 milion $ (dollarë), SRK numëron me miliarda tifozë anekënd Botës. Në vitin 2008 ne NEWSWEEK është quajtur si njëri nga 50 njerzit më të fuqishëm në Botë.
Në Shqipëri dhe në Kosovë filmat Bollywood janë te njohur ne TV .DIGITAL por edhe ne internet webfaqe http://filmaindian.com/ jon te gjitha filmat e sharukhanit
Filmografia
{|width="100%" align="center|
Bejruti
Bejrut (Arabishtبيروت, Bayrūt; frëngjisht: Beyrouth) është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Libanit. Që nga viti 2014, Bejruti i Madh ka një popullsi prej 2.2 milionë banorësh, që e bën atë qytetin e tretë më të madh në rajonin e Levantit. Qyteti ndodhet në një gadishull në mes të bregut të Mesdheut të Libanit. Bejruti ka qenë i banuar për më shumë se 5000 vjet dhe ishte një nga qytetet më të shquara të Fenikasit, duke e bërë atë një nga qytetet më të vjetra në botë. Përmendja e parë historike e Bejrutit gjendet në letrat Amarna nga Mbretëria e Re e Egjiptit, të cilat datojnë në shekullin e 15-të p.e.r.
Bejruti është selia e qeverisë së Libanit dhe luan një rol qendror në ekonominë libaneze, me shumë banka dhe korporata të bazuara në qytet. Bejruti është një port detar i rëndësishëm për vendin dhe rajonin, dhe është vlerësuar si qytet Beta + Botëror nga Globalizimi dhe Rrjeti Kërkimor i Qyteteve Botërore. Bejruti u dëmtua rëndë nga Lufta Civile Libaneze dhe shpërthimi masiv në Portin e Bejrutit. Peizazhi i saj kulturor iu nënshtrua një rindërtimi të madh.
Sundimi osman
Nën sulltanin osman Selimi I (1512–1520), osmanët pushtuan Sirinë duke përfshirë Libanin e sotëm. Bejruti kontrollohej nga emirët lokalë Druzë gjatë gjithë periudhës osmane. Njëri prej tyre, Fahr-ed-Din II, e fortifikoi atë në fillim të shekullit të 17-të, por osmanët e rimorën atë në vitin 1763. Me ndihmën e Damaskut, Bejruti e theu me sukses monopolin e Akrës në tregtinë detare siriane dhe për disa vite e zëvendësoi atë si qendrën kryesore tregtare në rajon. Gjatë epokës pasuese të rebelimit kundër hegjemonisë osmane në Akër nën Xhazzar Pasha dhe Abdullah Pasha, Bejruti u kthye në një qytet të vogël me një popullsi prej rreth 10,000 banorësh dhe ishte një objekt grindjeje midis osmanëve, druzëve vendas dhe mamlukëve. Pasi Ibrahim Pasha i Egjiptit pushtoi Akrën në vitin 1832, Bejruti filloi ringjalljen e tij.
Nga gjysma e dytë e shekullit të nëntëmbëdhjetë, Bejruti po zhvillonte lidhje të ngushta tregtare dhe politike me fuqitë perandorake evropiane, veçanërisht Francën. Interesat evropiane për mëndafshin libanez dhe produkte të tjera eksporti e transformuan qytetin në një port të madh dhe qendër tregtare. Ky gjallërim në tregtinë ndër-rajonale lejoi grupe të caktuara, të tilla si familja Sursock, të krijonin perandori tregtare dhe prodhuese që forcuan më tej pozicionin e Bejrutit si një partner kyç në interesat e dinastive perandorake. Ndërkohë, fuqia osmane në rajon vazhdonte të binte. Konfliktet sektare dhe fetare, boshllëqet e pushtetit dhe ndryshimet në dinamikën politike të rajonit arritën kulmin në konfliktin e Libanit të vitit 1860. Bejruti u bë një destinacion për refugjatët e krishterë maronitë që iknin nga zonat më të këqija të luftimeve në Malin Liban dhe në Damask. Kjo nga ana tjetër ndryshoi përbërjen fetare të vetë Bejrutit, duke mbjellë farat e problemeve të ardhshme sektare dhe fetare atje dhe në Libanin e madh. Megjithatë, Bejruti ishte në gjendje të përparonte ndërkohë. Ky ishte përsëri një produkt i ndërhyrjes evropiane, dhe gjithashtu një kuptim i përgjithshëm midis banorëve të qytetit se tregtia, tregtia dhe prosperiteti vareshin nga stabiliteti i brendshëm. Pas kërkesave të borgjezëve vendas, guvernatori i Vilajetit të Sirisë Mehmed Reshid Pasha autorizoi krijimin e Këshillit Komunal të Bejrutit, komuna e parë e krijuar në provincat arabe të Perandorisë. Këshilli u zgjodh nga një asamble e të shquarve të qytetit dhe luajti një rol instrumental në qeverisjen e qytetit gjatë dekadave në vijim.