cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jean Ango
Ango ishte një mik i ngushtë i mbretit Francis I. Në vitin 1521 ai u stilua Viscount i Dieppe, dhe më 1533, pasi mbreti e kishte vizituar atë në rezidencën e tij në Normandi, kapiten i Dieppe. Kur João III i Portugalisë konfiskoi një nga anijet e tij që transportonte plaçkitje nga anijet e kapura, Ango mori lejen e mbretit francez për t'u përgjigjur. Duke vepruar nën një letër marike të lëshuar më 26 korrik 1530, ai ngacmoi flotën portugeze në Atlantik dhe madje kërcënoi të bllokojë portin e Lisbonës. Më 15 gusht 1531, mbreti portugez ra dakord të paguante dëmshpërblime prej 60,000 dukatesh në këmbim të marrëveshjes së Angos për të ndaluar veprimet e tij dhe të dorëzonte letrën e marque që i lejonte ata.
Ai humbi popullaritetin nën mbretin Henri II. Tashmë gati i falimentuar pas pjesëmarrjes së tij të detyruar në një projekt të armatimit mbretëror, ai u burgos pas vitit 1549 për dështimin për të paguar taksat mbi fitimet e tij nga pirateria.
Në librin e tij La chanson des pilotes, ai ishte i pari që përshkroi me shkrim përdorimin e duhanit.
Në udhë lindi një këngë
Në udhë lindi një këngë : poezi, me autor Preng C. Lleshi, red. Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Mirdita". Libri ka 141 faqe. ISBN 9992781203
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Bolungarvík
Bolungarvík (Bolungarvíkurkaupstaður), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Fjordet Perëndimore, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore Veriperëndimore.
Endrra e Lulemizës : novelë fantastiko-shkencore
Endrra e Lulemizës : novelë fantastiko-shkencore, me autor Qazim Shemaj, red. Petraq Zoto. Botuar në Tiranë në vitin 2005 nga "Mësonjëtorja". Libri ka 40 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9992755962
E djathta shqiptare në mbrojtje të Shqipërisë Etnike : materiale nga sesioni XI shkencor, i mbajtur më 28 nëntor 2012 në Prizren, organizuar nga shoqata “Trojet e Arbrit”
E djathta shqiptare në mbrojtje të Shqipërisë Etnike : materiale nga sesioni XI shkencor, i mbajtur më 28 nëntor 2012 në Prizren, organizuar nga shoqata “Trojet e Arbrit”. Muhamet Shatri (k/red.) dhe autorët kolektivë nga Shoqata "Trojet e Arbrit". Botuar në Prizren nga "Lumbardhi", në vitin 2013. Faqet e librit 934.
Ditari i rrugëtimit që mban vulën e shekullit : Gjilan-Prizren-Tiranë-Vlorë, 28 nëntor 2012
Ditari i rrugëtimit që mban vulën e shekullit : Gjilan-Prizren-Tiranë-Vlorë, 28 nëntor 2012 libër me autor Qenan Hamdiu dhe Sulejman Abazi (rec. e red.). Botuar në Tiranë nga "Mirgeeralb", në vitin 2014. Faqe 266.
Warsan Shire
Warsan Shire (lindi më 1 gusht 1988) është shkrimtarë, poet, botues dhe mësues britanik, i cili lindi tek prindërit somalezë në Kenia. Ajo u emigrua me familje në Mbretërinë e Bsshkuar. Ajo ka Bachelor në Artet e Shkrimit Kreativ. Në vitin 2015, ajo kryesisht jeton në Los Angjelos.
Shire ka lexuar poezinë e saj në mjedise të ndryshme artistike në të gjithë botën, duke përfshirë në Mbretërinë e Bashkuar, Itali, Gjermani, Amerikën e Veriut, Afrikën e Jugut dhe Kenia. Poezitë e saj janë botuar në botime të ndryshme letrare, duke përfshirë Poetry Review, Magma dhe Wasafiri. Përveç kësaj, vargu i Shire është paraqitur në Salt Book of Younger Poetry (Salt, 2011) dhe koleksionet Ten: The New Wave (Bloodaxe, 2014). Poezia e saj është përkthyer gjithashtu në një numër gjuhësh, duke përfshirë italisht, spanjisht, portugalisht, suedisht, danisht dhe estonisht.
Xiao Zhan
Si këngëtar, Xiao Zhan publikoi një këngë dixhitale "Spotlight" (光点) në fund të prillit te vitit 2020 dhe shiti mbi 25.48 milion kopje brenda 24 orëve nga publikimi. Ai vendosi Rekordin Botëror të Guinness për këngën dixhitale më të shitur në Kinë. Më 22 prill 2021, ai bëri debutimin e tij në skenë duke luajtur në versionin e Yang Hua të dramës tetë-orëshe të vlerësuar nga kritikët "如夢之夢" (Një ëndërr si një ëndërr) në Wuhan.
Jeta e hershme dhe edukimi
Xiao Zhan ka lindur më 5 tetor 1991, në Çongqing. Që nga fëmijëria, ai filloi të mësojë të pikturojë dhe të luajë violinë. Ai studioi në Akademinë Moderne Ndërkombëtare të Dizajnit të Artit në Universitetin e Teknologjisë dhe Biznesit Chongqing. Gjatë ditëve të universitetit ai ishte anëtar i komitetit letrar të klasës dhe i korit të shkollës.
Në vitin 2012, ai ngriti një studio fotografie me miqtë e tij dhe shërbeu si fotografi kryesor i tyre. Pas diplomimit në vitin 2014 dhe para debutimit, ai punoi si fotograf dhe dizajner grafik.
Avrilly, Orne
Avrilly është një komunë në Francë. Avrilly bën pjesë në departamentin Orne të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 121 banorë dhe sipërfaqe 5.5 km².
Lidhje të jashtme
[
Saint-Maurice-et-Lanas
Lidhje të jashtme
Saint-Maurice-et-Lanas Saint-Maurice-et-Lanas
Parku Kombëtar Malet e Sharrit
Parku Kombëtar Malet e Sharrit është një park kombëtar i cili shtrihet në pjesën jugore të kosovës, në një pjesë të Rajonit të Ferizajit dhe të Rajonit të Prizrenit. Parku mbulon një sipërfaqe prej 53,272 hektarë dhe gjendet në pjesën veriore të maleve të Sharrit, një vargmal i cili shtrihet në Shqipërinë verilindore, Kosovën juglindore dhe Maqedoninë veriperëndimore. Parku përfshin terrene të ndryshme mes të cilave dallohen liqenet akullnajore dhe peizazhet alpine dhe akullnajore.
Përmbledhje
Parku Kombëtar i Maleve të Sharrit ka ndikime alpine dhe kontinentale. Temperatura mesatare mujore shkon midis -1.3°C (29.7°F) në Janar dhe 20°C (68°F) në Korrik. Mesatarja e reshjeve vjetore sillet midis 600 milimetra (24 inq) dhe 1200 milimetra (47 inq) varësisht nga lartësia.
Flora e parkut përfaqësohet nga 1558 specie të bimëve vaskulare. Fauna përfshin 32 lloje të gjitarëve, 200 lloje të zogjve,13 lloje të zvarranikëve, 10 lloje të amfibeve,7 lloje të peshqëve dhe 147 lloje të fluturave.
Disa nga llojet bimore dhe shtazore që ndodhen në këtë park dhe në periferi të tij, pra në pjesë të tjera të Malit Sharr, janë të pranishme vetëm aty dhe në Alpet Shqiptare, disa prej tyre janë të njohura vetëm në rajon dhe shumë nga to janë në listën e specieve të rrezikuara. Të shikuara në tersi këto specie janë të një interesi të veçantë, pashmangshëm edhe me konotacion turistik. Ky park është i pasur me florë dhe faunë. Në këtë park përveç pasurisë bimore të llojeve të ndryshme, mund të hasen edhe rrëqebulli86, dhia e egër, ariu i murrmë, shqiponja e malit, qeni i Sharrit i cili është unikal me pamjen dhe shtrirjen e tij, etj. Këto kafshë janë shumë të rralla dhe nuk takohen gjithkund, prandaj janë shumë atraktive dhe me interes turistik. Të shohësh një specie të rrallë bimore, aq më shumë shtazore për shumë turistë është njëri ndër qëllimet kryesore të tij, jo vetëm të një sezoni por ndonjëherë edhe të karrierës së tij si turist dhe dashamirës i natyrës.
Santa Susanna, Catalonia
Santa Susanna është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Maresme, të provincës Barcelona, në Katalonia. Santa Susanna ka 3308 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 12.68 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Susanna
Dina Garipova
parapamje|Dina Garipova gjatë një konference për shtyp në Eurovizionin e 2013 Dina Fagimovna Garipova (lindur në 25 mars 1991) është një këngëtare ruse. Në 2012 Garipova fitoi konkursin muzikor të Rusisë “The Voice, Golos”. Garipova u përzgjodh prej televizionit rus “Channel One” për të përfaqësuar Rusinë në Festivalin e Eurovizionit në 2013 të zhvilluar në Malmö, në Suedi me këngën “What If”. Në festival ajo kaloi fazën e gjysmë-finalistëve dhe u rendit e pesta në finale, duke grumbulluar 174 pikë. Në 2015 Garipova ishte një prej pesë anëtarëve të jurisë për përzgjedhjen e këngës përfaqësuese të Rusisë në Eurovizionin e vitit 2015.
Biografia
Garipova lindi në 25 mars 1991 në Zelenodolsk, Tatarstan, Rusi në një familje mjekësh. Që prej moshës 6 vjeçare Garipova studioi këndim në teatrin “Mikrofoni i Artë”, me Elena Antonova si trajnere vokali. Garipova ka studiuar gazetari tek Universiteti Federal i Kazanit (në rajonin e Vollgës). Kur Garipova u diplomua në teatrin “Zolotoy mikrofon” ajo nisi turin së bashku me këngëtarin Gabdelfat Safin.
Dina është fanse e klubit të futbollit FC Rubin Kazan. Dina ka një shtrirje vokale prej 2.4 oktavësh. Etnia e saj është nga Tatarstani dhe i përket besimit mysliman.
Ushuaia
parapamje| Ushuaia është qytet në provincën Tierra del Fuego, Argjentinë. Ushuaia është qyteti më jugor në botë. Qyteti ka pasur 56,956 banorë më 2010.
Klima
Ushuaia ka klimë tundra. Muaji më i ftohtë është korriku, ku temperatura mesatare është 1.3 °C. Muaji më i nxehtë është janari, ku temperatura mestare është 9.6 °C. Temperatura më e ulët e regjistruar ishte −21.0 °C në korrik, ndërsa temperatura më e lartë e regjistruar ishte 29.5 °C në janar.
Në vjeshta, temperaturat arrijnë më temperaturë maksimale rreth 4.5 °C, ndërsa në dimër arrijnë minimalisht deri në −1.4 °C. me borë, me reshje të shiut.
Televizioni
Ushuaia ka dy programe, kanali 11 dhe kanali 13.
Gazeta
Ushuaia ka dy gazeta më kryesore, El Diario del Fin del Mundo dhe El Diario La Prensa.
Sporti
Futbolli është sporti më i popullarizuar në Ushuaia dhe në vitin 2010 FIFA Mundial ka bërë një histori se si është zhvilluar sporti në këtë lokalitet.
Pas provimit të algjebrës : tregime
Pas provimit të algjebrës : tregime, me autor Sokol Jakova, red. Petraq Zoto. Botuar në Tiranë në vitin 2005 nga "Dituria". Libri ka 103 faqe. ISBN 9992759720
Shënime: Letërsia për fëmijë.
Komunat e Pirkanmaa
22 komunat e Pirkanmaa (Birkaland) në Finlandë janë të ndara në gjashtë nën-rajone.
Met Gala
Met Gala ose Met Ball, i quajtur zyrtarisht Gala e Institutit të Kostumeve ose Përfitimi i Institutit të Kostumeve, është një gala vjetore për mbledhjen e fondeve që mbahet për të mirën e Institutit të Kostumeve të Muzeut Metropolitan të Artit në qytetin e Nju Jorkut. Met Gala konsiderohet gjerësisht si ngjarja më prestigjioze dhe magjepsëse e modës dhe mbledhja sociale në botë dhe njihet si "nata më e madhe e modës"; një ftesë është shumë e kërkuar. Personalitetet që perceptohen si të rëndësishëm kulturalisht për shoqërinë bashkëkohore në sfera të ndryshme profesionale, duke përfshirë modën, filmin, televizionin, muzikën, teatrin, biznesin, sportin, mediat sociale dhe politikën, janë të ftuar të marrin pjesë në Met Gala, organizuar nga revista e modës Vogue.
Gala është një ngjarje që mbahet çdo vit të hënën e parë të majit, që shënon hapjen e ekspozitës vjetore të modës të Institutit të Kostumeve të organizuar në Upper East Side të Manhattan. Shumë prej të pranishmëve janë paraqitur në kopertinat dhe faqet e Vogue. Ngjarja e çdo viti feston temën specifike të ekspozitës së Institutit të Kostumeve të atij viti, e cila vendos tonin për veshjen zyrtare të natës.
Të ftuarit pritet të kurojnë modën e tyre në përputhje me temën e ekspozitës vjetore, përgjithësisht në modën e lartë. Ikona globale e modës Anna Wintour, e cila është kryeredaktore e Vogue, ka drejtuar ose bashkëkryesuar Met Gala që nga viti 1995, me përjashtim të Met Gala të vitit 1996, e cila u kryesua nga pasardhësja e Wintour në British Vogue, Liz Tilberis. Me kalimin e kohës, Met Gala ka evoluar përtej epiqendrës së modës në Nju Jork për t'u bërë gjithnjë e më globale dhe me bazë të gjerë në perspektivën e saj.
Historia
Met Gala u krijua në 1948 nga publicistja e modës Eleanor Lambert si një mbledhje fondesh për Institutin e sapothemeluar të Kostumeve për të shënuar hapjen e ekspozitës së tij vjetore. Gala e parë përfshinte një darkë dhe biletat kushtonin 50 dollarë secila. Gjatë dekadave të para të ekzistencës së saj, Gala ishte thjesht një nga shumë përfitimet vjetore të mbajtura për institucionet bamirëse të Nju Jorkut. Prandaj, të pranishmit në Galat e hershme ishin pothuajse tërësisht anëtarë të shoqërisë së lartë të Nju Jorkut ose industrisë së modës të qytetit. Nga viti 1948 deri në vitin 1971, ngjarja u mbajt në vende të ndryshme të Manhattan, duke përfshirë Waldorf Astoria, Central Park dhe Rainbow Room.
Kur Diana Vreeland u bë konsulente e Institutit të Kostumeve në vitin 1972, Gala filloi të evoluonte në një çështje më globale dhe magjepsëse, edhe pse ajo që synonte ende grupin e lartë shoqëror. Ngjarja filloi të bëhej e orientuar drejt të famshmëve të profilit më të lartë me pjesëmarrës si Elizabeth Taylor, Andy Warhol, Bianca Jagger, Diana Ross, Elton John, Liza Minnelli, Madonna, Barbra Streisand dhe Cher duke u përzier me elitën e qytetit. Ishte gjatë viteve të Vreeland që Gala u mbajt për herë të parë në Met dhe u prezantuan temat Gala.
Met Gala konsiderohet gjerësisht si ndër ngjarjet sociale më të spikatura dhe më ekskluzive në botë. Është gjithashtu një nga netët më të mëdha të mbledhjes së fondeve në qytetin e Nju Jorkut, me 9 milionë dollarë amerikanë të mbledhur në 2013, 12 milionë dollarë vitin e ardhshëm, dhe më pas duke u rritur në një rekord prej 17.4 milionë dollarë deri në vitin 2022. Met Gala është një nga burimet më të dukshme të financimit për Institutin, me kontribute totale që tejkalojnë 200 milionë dollarë për herë të parë pas ngjarjes së 2019-ës. Anna Wintour, kryetarja e ngjarjes, mori kryesinë e Institutit në 1995. Lista e saj e të ftuarve u rrit për të përfshirë të famshëm në mbarë botën nga bota e modës, argëtimit, biznesit, sportit dhe politikës, të cilët përfundimisht do të zbukuronin faqet e Vogue. Që nga viti 1948, Met Gala ka ndodhur në mënyrë të njëpasnjëshme çdo vit, përveç në 2000 dhe 2002. Met Gala 2020 u anulua për shkak të pandemisë COVID-19. Gala rifilloi në vitin 2021, por u mbajt në shtator dhe jo në maj të atij viti. Në vitin 2022, Gala u kthye në mbajtjen e ceremonisë së saj tradicionale të majit.
Dita e sotme
Gala e Institutit të Kostumeve Met është një përfitim shumë i njohur për mbledhjen e fondeve që shërben si një festë hapëse për ekspozitën vjetore të modës të Institutit. Pas ngjarjes, ekspozita qëndron për disa muaj. Për shembull, ekspozita e vitit 2014 ishte planifikuar të zgjaste nga 8 maji deri më 10 gusht 2014. Çështja, e ndjekur nga personalitete nga arti, moda, shoqëria e lartë, filmi dhe muzika, është mbajtur në Met që nga viti 1948 dhe konsiderohet të jetë ngjarja kryesore vjetore e industrisë së modës në tapetin e kuq. Modelet e saj të tapetit të kuq fotografohen, rishikohen, kritikohen dhe imitohen gjerësisht. Muzeu është i mbyllur për publikun e gjerë të hënën e parë të majit për shkak të Gala-s që po ndodh.
Anna Wintour, kryeredaktore e Vogue dhe kryesuesja kryesore e ngjarjes Gala që nga viti 1995 (duke përjashtuar 1996 dhe 1998), mbikëqyr komitetin e përfitimeve dhe listën e të ftuarve, me stafin e Vogue që ndihmon për të mbledhur listën e të ftuarve. Në vitin 2014, biletat individuale kushtonin 30,000 dollarë amerikanë për ata jashtë listës zyrtare të të ftuarve, pasi çmimet u rritën me 10,000 dollarë për të rritur ekskluzivitetin e ngjarjes. Lista vjetore e të ftuarve është e kufizuar në afërsisht 650 ose 700 persona. Duke filluar nga vitet 2020, Met Gala ka filluar të përfshijë influencues të mediave sociale. Kostoja e një vendi për mysafir për të marrë pjesë në Met Gala ishte rritur në 50,000 dollarë amerikanë deri në vitin 2023.
Gala e 2015-ës dhe tema e saj " Kina : Përmes xhamit që shikon" u bë objekt i një dokumentari — E hëna e parë e majit, me regji nga Andrew Rossi dhe prodhuar nga Condé Nast Entertainment, Vogue dhe Relativity Studios. 225 fotografë, reporterë dhe pjesëmarrës të mediave sociale të miratuar dokumentuan ngjarjen për dokumentarin. Të ftuarit morën njoftime për kufizimin e selfieve dhe mediave sociale brenda gala. Urdhëresa për pa selfie u shtri në edicionet e mëposhtme të Met Gala. Që nga viti 2018, Wintour njoftoi se mysafirët nuk mund të lejohen të marrin pjesë në gala para moshës 18 vjeç
Sara Sheffield
parapamje Sara Sheffield është një këngëtare opere dhe detare amerikane e cila në vitin 2005 u bë femra e parë këngëtare në historinë e "the President's Own" United States Marine Band.
Vetja tjetër : roman
Vetja tjetër : roman, me autor Petraq Zoto, red. Thanas Jorgji. Botuar në Tiranë në vitin 2010, libri ka 248 faqe. ISBN 9789928030191
Sara Sheffield
Jeta e hershme dhe arsimi
Sara Sheffield, një mexosoprano, u rrit në Jacksonville të Teksasit. Si fëmijë, ajo u trajnua në piano, dhe më vonë u përpoq për performanca vokale në vend të pianos.
Shfaqja e saj e parë soliste vokale ishte në moshën 11 vjeçe në Kishën Qendrore Baptiste të Jacksonville. Pesë vjet më vonë ajo filloi të merrte mësime private vokaliste. Ajo u diplomua nga Shkolla e Mesme e Jacksonville në vitin 1997. Gjatë shkollës së mesme, ajo ishte tre herë anëtare e Korit të Shtetit të Teksasit. Në vitin 2001, Sheffield mori një diplomë muzikore në performancën vokale nga University of North Texas College of Music, ku studioi nën Cody Garner. Ajo më vonë mori një Master të Administrimit të Biznesit nga George Mason University.
Met Gala
Tema
Ekspozitës i caktohet një temë specifike çdo vit, ku të ftuarit pritet të ndjekin, por jo të mandatuar. Ai përfshin një orë koktej dhe një darkë zyrtare. Gjatë orës së koktejit, të ftuarit mbërrijnë për të ecur në tapetin e kuq, për të vizituar ekspozitën me tematikë të veçantë të vitit dhe për t'u ulur përpara darkës që përfshin argëtim nga artistët më të shquar të ditës. Tema jo vetëm që vendos tonin për ekspozitën vjetore, por edhe për të ftuarit që përpiqen të vishen në lidhje me temën e vitit, duke shkaktuar shpeshherë mosmarrëveshje për tema të caktuara të modës midis shitësve kryesorë të modës në botë. Ndonjëherë, si në vitin 2013, me Punk: Chaos to Couture, tema e dhënë konsiderohet e paqartë ose e vështirë për t'u ndjekur, sepse nuk ofron një direktivë të qartë stilistike. Në raste të tjera, si në vitin 2014, me Charles James : Beyond Fashion, tema mund të jetë shumë më sfiduese për një gjini, pasi James bëri veshje të destinuara për gratë. Megjithëse, sipas Vogue në 2021 Met Gala: Moda Amerikane, Andrew Bolton ishte "me të vërtetë i impresionuar nga përgjigjet e stilistëve amerikanë ndaj klimës sociale dhe politike, veçanërisht rreth çështjeve të përfshirjes së trupit dhe rrjedhshmërisë gjinore". Disa tema të tjera gjatë gjithë viteve ishin In America: An Antology of Fashion (2022), In America: A Lexicon of Fashion (2021) dhe About Time: Moda and Duration (2020).
Sara Sheffield
Karriera
Pas përfundimit të studimeve të saj universitare në Universitetin e Teksasit të Veriut, Sheffield u angazhua në Opera El Paso dhe Amarillo Opera dhe më pas u regjistrua në ushtrinë amerikane si vokaliste. Ajo përfundoi Trajnimin Bazë të Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara në Fort Jackson në Karolinën e Jugut dhe u dërgua në Qarkun Ushtarak të Uashingtonit, ku ajo u caktua në Bandën e Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara "Pershing's Own" në Fort Myer.
Met Gala
Polemikat
Modelet Naomi Campbell dhe Stephanie Seymour u tërhoqën nga pjesëmarrja në Met Gala 2009 në minutën e fundit, në një shfaqje mbështetjeje për stilistin Azzedine Alaïa. Pasi zbuloi se asnjë nga veprat e tij nuk ishte përfshirë në ekspozitën e Institutit të Kostumeve, Alaïa u kërkoi modeleve të mos vishnin fustanet që ai kishte krijuar për ta në Gala dhe ato zgjodhën të mos merrnin pjesë fare. Alaïa ishte i njohur për marrëdhëniet e ngushta me modelet e tij, dhe përjashtimi i tij nga ekspozita "Model as Muse" u pa si një mospërfillje. Ai kritikoi Wintour-in (me të cilin kishte një grindje të gjatë) se kishte "shumë pushtet mbi këtë muze".
Në vitin 2014, tema ishte "Charles James: Përtej modës", kur Met Gala shpalli një kod veshjeje që kërkon kravatë të bardhë, një numër i mediave vunë në dukje vështirësinë dhe shpenzimet e marrjes së kravatës së bardhë tradicionale, madje edhe për të ftuarit e famshëm. Debatet e mëtejshme në Met Gala 2014 përfshinin një lojtar i cili nuk ishte në gjendje të ngjitej në shkallët, por megjithatë shkaktoi një bujë. Kjo u pasua nga një përleshje në ashensor në festën pas mes Solange Knowles dhe Jay-Z. Shiriti i sigurisë tregonte Solange duke folur me zemërim me Jay-Z përpara se të kthehej në një përleshje fizike në të cilën ajo e godet dhe e shkelmon.
Sara Sheffield
Karriera
Në vitin 2004, ajo shkoi për prova në Bandën Detare të Shteteve të Bashkuara "the President's Own"dhe u pranua si këngëtarja e parë femër në histori.
Met Gala
Polemikat
Në vitin 2015, tema e Gala-s, e quajtur fillimisht "Pëshpëritjet kineze: Përrallat e Lindjes në Art, Film dhe Modë", u riemërua në "Kina: Përmes xhamave". Tema u prit nga kritikët duke thënë se ishte "Një kujtim i racizmit delikate të institucionalizuar që është komplikuar nga shekujt e izolimit aziatik në të gjithë bordin, dhe stereotipet e qëndrueshme perëndimore të përkeqësuara nga injoranca dhe natyra e meme e mediave sociale". Ndër një nga aktoret më të kritikuara ishte Sarah Jessica Parker për një mbulesë koke që ajo kishte veshur, e cila mendohej se ishte në përputhje me stereotipin e Dragon Lady
Sara Sheffield
Karriera
Në 2008 Sheffield u emërua si finaliste rajonale në Metropolitan Opera.
Met Gala
Polemikat
Në vitin 2016, Madonna, ndërsa kanalizonte temën "Manus x Machina: Moda në një epokë të teknologjisë", ofroi një nga veshjet më të diskutueshme në historinë e Gala-s. Ajo u shfaq në një ansambël të dizenjuar nga drejtori kreativ i Givenchy, Riccardo Tisci duke ekspozuar gjoksin dhe të pasmet e saj.
Madonna u përgjigj në kanalet e saj zyrtare të mediave sociale duke deklaruar, "Ne kemi luftuar dhe vazhdojmë të luftojmë për të drejtat civile dhe të drejtat e homoseksualëve në mbarë botën. Kur bëhet fjalë për të drejtat e grave, ne jemi ende në Epokën e Errët . Veshja ime në Met Ball ishte një deklaratë politike si dhe një deklaratë e modës.”
Tema e Met Gala 2017 ishte "Rei Kawakubo/Comme des Garçons". Në gala 2017, Kendall Jenner kishte veshur një fustan të tejdukshëm. Fustani rrjetë kishte mëngë të shkurtra, një të çarë në të gjithë bustin e tij, një të pasme të mbështjellë dhe të çarë në këmbë. Jenner mori shumë kritika në platformat e mediave sociale, veçanërisht Twitter, për shfaqjen e tepërt të lëkurës, ndërsa të tjerët kritikuan pamjen e saj për shkak të ngjashmërive me veshjen e Rose McGowan në MTV Video Music Awards 1998.
Gala e 2018-ës kishte një temë katolike romake dhe përfshinte Rihanna-n të veshur me një mitra papale. Kritikët në mediat sociale e quajtën atë "blasfemuese" dhe "kosplay sakrilegjike", edhe pse Kisha Katolike huazoi më shumë se dyzet veshje papale nga Vatikani, dhe kardinali Timothy M. Dolan mori pjesë. Kyle Smith argumentoi se Kisha Katolike në fakt "po përkrahte talljen e simboleve të saj". Rihanna u përball me polemika teksa kishte veshur një mantel të mbështjellë me perla dhe xhevahire, me mitra dhe gjerdan papal, taka Christian Louboutin, e veshur si Papë. Pamja e saj është dizenjuar nga Margiela. Skenaristja Lena Waithe përqafoi komunitetin LGBT, duke veshur një pelerinë ylber, duke shfaqur një flamur krenarie të dizenjuar nga Carolina Herrera. Waithe mishëroi atë që Perëndia do të thoshte për të dhe shpjegoi, "ti flet për kishën dhe katolicizmin, ka të bëjë - ti u bëre sipas shëmbëlltyrës së Perëndisë. . . Tema për mua është të jesh vetvetja."
Edukimi fetar
parapamje| Ilustrimi i "eskatologjisë" në programin mësimor për edukimin dhe arsimin fetar Edukimi fetar i njohur edhe si arsimi fetar është mësimi, arsimi dhe edukimi i lidhur me besimet fetare, historinë dhe sistemet e vlerave fetare në përgjithësi, duke përfshirë aspektet e tij të larmishme si janë: besimet, doktrinat, ritualet, zakonet, ritet dhe rolet personale. Në kulturën perëndimore dhe laike (sekulare), edukimi fetar nënkupton një lloj arsimimi i cili është kryesisht i ndarë nga shkolla publike (akademia), dhe i cili, përgjithësisht e konsideron besimin fetar si një parim themelor dhe një modalitet operativ.
Përmbledhje
Koncepti laik është thelbësisht i ndryshëm nga shoqëritë që i përmbahen ligjeve fetare, ku "edukimi dhe/ose arsimi fetar" sintetizon studimin dhe mësimin mbizotërues akademik, dhe në terma tipike fetare, mësohen doktrina të cilat përcaktojnë zakonet sociale si "ligje" dhe shkeljet e tyre si "krime", ose përndryshe kundërvajtje të cilat kërkojnë korrigjim ndëshkues.
Met Gala
Polemikat
Tema e Met Gala 2021 ishte "Në Amerikë: Një leksikon i modës". Tema amerikane e gala i lejoi të famshmit të shkonin në shumë drejtime të ndryshme me mënyrën se si ata zgjodhën të mishëronin temën. Përfaqësuesja Demokratike e SHBA, Alexandria Ocasio-Cortez e Nju Jorkut mori pjesë në Met Gala 2021 e veshur nga stilistja Aurora James. Pamja kontroverse e Ocasio-Cortez ishte e guximshme dhe synonte të pranishmit e Met; ajo kishte veshur një fustan të bardhë jashtë shpatullave me frazën "taksoni të pasurit" të qepur në pjesën e pasme me germa të kuqe të theksuara saten. Ky vështrim u përball me polemika pasi shumë menduan se ishte hipokrite të dënohej pabarazia e pasurisë ndërsa merrte pjesë në një ngjarje me një biletë prej 35,000 dollarësh. Në një intervistë, stilistja Aurora James shpjegon se si ajo mendon se është e zgjuar të jesh në gjendje t'u japësh mesazhin drejtpërdrejt atyre që kanë nevojë ta dëgjojnë atë. Një tjetër vështrim i diskutueshëm në Met Gala 2021 ishte ai i modeles dhe aktores Cara Delevingne, e cila kishte veshur një kostum të bardhë pantallonash dhe parzmore të personalizuara Dior. Parzmorja kishte fjalët "Peg The Patriarchy" të qepura në pjesën e përparme me germa të kuqe. Në një intervistë, Delevingne shpjegon, "Ka të bëjë me fuqizimin e grave, barazinë gjinore - është paksa si 'Rrini burrit'"
Edukimi fetar
Përmbledhje
Zgjedhja falas e arsimit fetar nga prindërit sipas bindjes së tyre mbrohet nga Konventa kundër diskriminimit në arsim.
Met Gala
Polemikat
Në vitin 2022 ("Gilded Glamour"), Kim Kardashian veshi fustanin që Marilyn Monroe kishte veshur kur i këndonte Presidentit Kennedy në 1962. Fustani është pronë e Ripley's Believe It or Not. Debati rreth fustanit filloi kur disa vunë re disa dëmtime në fustan. Të tjera polemika erdhën nga dieta që Kim Kardashian duhej t'i përmbahej për të veshur fustanin. Ajo pretendoi se kishte hequr të gjithë sheqerin dhe karbohidratet, duke rezultuar në humbjen e 16 kg në 3 javë.
Lista e Met Galas
Më poshtë është një listë e Met Galas, si dhe karriget dhe argëtimet, për Galat që janë zhvilluar që nga prezantimi i temave në 1973.
Edukimi fetar
Përmbledhje
Edukimi fetar është një temë e diskutueshme në të gjithë botën bashkëkohore. Disa vende, të tilla si Shtetet e Bashkuara, nuk e financojnë publikisht arsimin fetar, as e bëjnë atë pjesë të shkollimit të detyrueshëm. Në vende dhe kontekste të tjera, një edukim fetar 'i hapur' rrjedhë nga tradita fetare dhe ka për qëllim të promovojë kulturën fetare pa dhënë një këndvështrim të veçantë fetar. Ky lloj edukimi fetar ka tërhequr kritika sepse, argumentohet, se nuk ekziston një perspektivë neutrale nga e cila mund të mësohen fetë dhe çdo lloj shkollimi i detyrueshëm ka të ngjarë të ndikojë në formimin e identitetit të caktuar fetar të një nxënësi ose studenti
Meqenëse njerëzit brenda një vendi të caktuar shpesh kanë besime të ndryshme fetare dhe jofetare, arsimi fetar i sponsorizuar nga qeveria mund të jetë një burim konfliktesh. Vendet e ndryshme kanë shumë dallime në atë se a lejohet apo jo, edukimi fetar në shkollat e drejtuara nga qeveria, sidomos në institucione të tilla të cilat shpesh quhen "shkolla publike". Ato vende të cilat e lejojnë edukimin fetar kanë gjithashtu dallime në llojin e edukimit dhe arsimit fetar të ofruar.
Njerëzit e kundërshtojnë edukimin fetar në shkolla publike për arsye të ndryshme. Njëra prej tyre është se ajo përbën një sponsorizim shtetëror për besimet e caktuara fetare. Të tjerë argumentojnë se nëse një fe e veçantë mësohet në shkollë, fëmijët që nuk i përkasin asaj feje do të ndiejnë presion për t'u pajtuar ose për t'u përjashtuar nga bashkëmoshatarët e tyre. Përkrahësit e edukimit fetar argumentojnë se besimet fetare kanë socializuar historikisht sjelljen dhe moralin e njerëzve. Ata mendojnë se mësimi i fesë në shkollë është i rëndësishëm për të inkurajuar fëmijët të jenë të përgjegjshëm dhe shpirtërisht të shëndetshëm.
Në disa vende është një praktikë shumë e zakonshme që mësimet fetare të jepen jashtë shkollës, d.m.th. jashtë shkollës zyrtare (shkollës publike), detyrë kjo e cila kryhet nga komunitetet e ndryshme fetare si mësime të komunitetit fetar (dikur të njohura edhe si "shkolla të mbrëmjes" ose "shkollat e së dielës" dhe tjera të ngjashme). Në vende të tilla japin udhëzimet dhe mësimet e tyre fetare në qendrat përkatëse të komunitetit fetar, shkollat fetare, në shtëpitë e tyre të adhurimit (kishat, xhamitë, sinagogat, tempujt etj.) ose me dallime të vogla edhe në dhoma e mësonjëtore private fetare.
Legjenda e asaj që iku
Legjenda e asaj që iku është roman i autorit Kasëm Trebeshina i botuar në Shqipëri në vitin 1992.
Lidhja e Prizrendit : (nga “Lahuta e Malcis”)
Lidhja e Prizrendit : (nga “Lahuta e Malcis”) broshurë me autor Gjergj Fishta. Botuar në Tiranë nga Ministria e Arsimit, në vitin 1941. Faqe 23.
Përmbledhja e akteve mbi themelimin dhe konstituimin e shoqatës për ruajtjen e trashëgimisë kulturore-historike gjithëshqiptarer, selia në Prizren
Përmbledhja e akteve mbi themelimin dhe konstituimin e shoqatës për ruajtjen e trashëgimisë kulturore-historike gjithëshqiptarer, selia në Prizren broshurë e botuar në Prizren, në vitin 1991. Faqe 40.
Lush Gjergji
Lush Gjergji, prift katolik shqiptar i Ipeshkvisë së Kosovës, i lindur më 21 mars 1949 në Stubëll të Epërme. Shkollën fillore, katër vitet e para, i kreu në vendlindje, vitin e pestë në Viti, tri vitet e fundit në Zhegër. Gjimnazin klasik në Dubrovnik (1963-1967), vitin e parë të filozofisë në Split (1967-1968), ndërsa vitet tjera dhe magjistrimin në filozofi, diplomimin në teologji po ashtu në Romë në Universitetin Papnor “Urbaniana” (1968-1973).
Paralelisht në Universitetin shtetëror të Romës «La Sapienza» ka studiuar dhe doktoruar psikologjinë në vitin 1975 me temën “La donna albanese” (Gruaja shqiptare), që është botuar edhe në gjuhën shqipe “Roli i femrës shqiptare në familje dhe në shoqëri”. Vite me radhë redaktor dhe kryeredaktor i revistës fetaro-kulturore “DRITA”, si dhe i shtëpisë botuese katolike ”DRITA” me seli në Ferizaj, më vonë në Prizren, tani në Prishtinë.
Ka shërbyer në këto famulli: në Ferizaj (1975-1993), në Binçë (1993-2006), në Prizren (2007-2009). Ish drejtor i Radio Marisë së Kosovës. Aktualisht është në pension, këshilltar dhe bashkëpunëtor në Residencë të Ipeshkvisë Prizren – Prishtinë me seli në Prishtinë.
Është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, anëtar i Gazetarëve dhe Publicistëve Katolik të Evropës dhe anëtar i Akademisë Evropiane.
Veprat
Ka botuar në gjuhën shqipe:
Aldona Elezi
Aldona u kurorezua ne vitin 1998 si Miss Albanian.Ne vitin 1999 u kurorezua si Miss World ne mesin e te gjitha vajzave qe perfaqesojne vendet e tyre ne mbare boten.Por ajo u kurorezua edhe si Miss Evropa ne vitin 1999.
Lush Gjergji
Veprat
1. Roli i femrës shqiptare në familje dhe në shoqëri (1977, 1990). 2. Krishti ndër ne (katekizëm, 1978, 1991). 3. Nëna jonë Tereze (1980,1990); vepra është botuar edhe në këto gjuhë: kroatisht (1982, 1990), sllovenisht (1993), italisht (1993), frëngjisht (1995), spanjisht (1988; 2016), hungarisht (1990), anglisht (1992). 4. Kah toka e premtuar (katekizëm, 1985, 1991). 5. Zoti kujdeset për popull (katekizëm, 1985, 1991). 6. Lule për Nënën – monografi kushtuar Nënës Tereze (1986); italisht (1989). 7. Krishti me ne (katekizëm, 1988, 1991). 8. Dashuria në vepër: Nëna Tereze (1992; 2010). 9. Fitorja e kryqit (1992). 10. Dëshmitarët e Krishtit (katekizëm, 1992). 11. Shna Ndou – Shenjti i botës (1995). 12. Atenagora – profet i bashkimit (1995); ribotimi në Shtëpinë botuese “55”në Tiranë (2000; 2015). 13. Jezusi ndërron jetën tonë (1997). 14. Zëri i heshtjes (1997). 15. Gonxhja jonë – Nëna e botës (1998). 16. Nëna e dashurisë, 2000; 2011. 17. Gonxhe Bojaxhiu – Nënë Tereza, Poezi dhe Uratë, zgjodhi: Lush Gjergji (1998; 2000; 2003). 18. Jeta dashuria shërbimi, (2001). 19. Zbulimi i Zotit dhurata më e çmuar (2002). 20. Prej dashurisë në DASHURI, (2005). 21. “I PAVDEKSHMI” Gjon Pali II (2006). 22. Dashuria nuk dashurohet, (2006). 23. Shën Pali – Apostulli i Popujve, (2009). 24. Imzot Nikë Prela, Njeriu i Zotit, Kishës dhe Popullit (2010). 25. Shenjtëresha e Dashurisë – Nëna Tereze (2010). 26. Të ftuar dhe të dërguar (2012). 27. Dashuria që nuk vdes, (2013). 28. Miqtë e mi në amshim (2015). 29. Jeta, dashuria, shërbimi (2016). 30. Të mëshirshëm porsi Ati (2016). 31. Virgjera Mari në histori dhe në përshpirtëri (2017). 32. Shenjtëresha e Dashurisë, Prej Shën Palit te Shën Nëna Tereze (2017). 33. “E kam në zemër popullin tem Shqiptar”, (2019). 34. Shën Jeronimi ilir (347 – 420), përkthyesi i Biblës, dijetar i Kishës, 2020.
Në gjuhën italiane: 1. La donna albanese (disertacioni i doktoranturës në psikologjinë shoqërore, 1975). 2. Tutta la nostra vita è dire “Grazie” e “Perdono”, (1989, 2003, 2006). 3. Madre della carità, dy vëllime,(1990; çdo vit disa ribotime). Vepra është botuar edhe në këto gjuhë: anglisht (1991), spanjisht (1992), frëngjisht (1993), polonisht (1994), gjermanisht (1995), shqip (2000); kroatisht (2007); sllovenisht (2008). 4. Vivere amare testimoniare (La spiritualità di Madre Teresa), dy vëllime, 1995; botimi anglisht (1998), polonisht (1999). 5. Resistenza nonviolenta nel Kossovo (1993, 1996). 6. Non potete costringgerci ad odiare (1996). 7. Kossovo, un popolo che perdona (1997). 8. Kossovo un popolo per la riconciliazione (1999). 9. L’amore che non muore, dy vëllime (1998, 2010). 10. Kossovo non violenza per la riconciliazione (1999). 11. Madre Teresa, L’ amore in azione (2002; 2003; 2013; 2016), polonisht (2002; 2003, 2009); litvanisht (2003); anglisht (2010; 2015). 12. Sant’Antonio, il santo del mondo, (2006), sllovenisht (2008), anglisht (2009); polonisht (2010). 13. La Santa dell’Amore – Madre Teresa (2010); italisht (2010); anglisht (2010); rumanisht (2010); polonisht (2016); 14. Nikë Prela, Uomo di Dio, della Chiesa e del Popolo (2010). 15. Sant’Antonio di Padova il Santo del mondo (2015). 16. Canonizzazione di Madre Teresa (2016); kroatisht (2017).
Në gjuhën kroate: 1. Majka Terezija, (1982, 1990). 2. Život je naš hvala i oprosti (1984, 1986); italisht (1989, 2003, 2006). 3. Živjeti ljubiti služiti (1987). 4. Pjevaj i putuj (1988). 5. Glas šutnje (1990). 6. Pobjeda križa (1995). 7. Ljubav na djelu: Majka Terezija (1995). 8. Ljubav nije ljubljena (1995). 9. Živjeti s Kristom (1997). 10. Ljubiti s Marijom (1997). 11. Svjedočitit s Crkvom (1998). 12. Zraka Božje ljubavi (1998). 13. Pozvani na zajedništvo (2001). 14. Majka Terezija, Bog ljubi danas preko nas, Pjesme i Molitve, Priredio i preveo: Lush Gjergji, 2003; sllovenisht (2009). 15. Jedna Majka za sve: Majka Terezija (2009). 16. Majka Ljubavi, (2007). 17. Velikani XX. Stoljeća. Ljubav koja ne umire, (2007). 18. Svećenik – Kristov učenik (2016). Ka botuar  68 tituj të ndryshëm me karakter psikologjik-shoqëror, katekistik, monografik, përshpirtëri, në veçanti 17 libra kushtuar jetës, veprës dhe përshpirtërisë së Nënës Tereze. Shkruan në gjuhën shqipe, italishte dhe kroate.
Botime
janë të botuara në shumë gjuhë: Shqip (34); Italisht (16); Kroatisht (18); Anglisht (10); Frëngjisht (3); Spanjisht (5); Sllovenisht (5); Gjermanisht (3); Polonisht (6); Hungarisht (2); Rumanisht (1).
Lidhja e Prizrendit : (nga “Lahuta e Malcis”): pjesa e 2-të
Lidhja e Prizrendit : (nga “Lahuta e Malcis”): pjesa e 2-të libër me autor Gjergj Fishta. Botuar në Shkodër nga Shtypshkronja Françeskane, në vitin 1931. Faqe 86.
Figarol
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Figarol (Ocitanisht: Higaròu ; Shqip: Figaroli/Higaru) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Prizreni : udhëtim nëpër kohë
Prizreni : udhëtim nëpër kohë libër me autor Salajdin Krasniqi. Botuar në Prizren, në vitin 2002. Faqe 178.
Lidhja e Prizrendit : (1878-1881)
Lidhja e Prizrendit : (1878-1881) broshurë me autor Kristo Frashëri. Botuar në Tiranë nga Ministria e Arsimit dhe Kulturës, në vitin 1956. Faqe 59.
Iron
Iron është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Iron ka një popullsi prej 235 banorë dhe sipërfaqe 9.51 km², me një dendësi prej 25 banor/km².
Ganties
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ganties (Ocitanisht: Gantias ; Shqip: Gantiasi ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Nga Prizreni në Istri, një sprovë për histori : (kujtime dhe dëshmi, pranverë 1945)
Nga Prizreni në Istri, një sprovë për histori : (kujtime dhe dëshmi, pranverë 1945) libër me autor Azem Hajdini dhe Berat Luzha (red.). Botuar në Prishtinë nga Shoqata e të Burgosurve Politikë të Kosovës, në vitin 2007. Faqe 167.
Avrillé, Maine-et-Loire
Avrillé është një komunë në Francë. Avrillé bën pjesë në departamentin Maine-et-Loire të rajonit Pays de la Loire. Komuna ka një popullsi prej 12545 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe 15.85 km².
Lyas
Lyas është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Lyas ka një popullsi prej 586 banorë dhe sipërfaqe 7.95 km², me një dendësi prej 74 banor/km².
Parkano
Parkano, është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Pirkanmaa.
Gardouch
Gardouch (Ocitanisht: Gardog ; Shqip: Garduçi) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Coux
Coux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Coux ka një popullsi prej 1669 banorë dhe sipërfaqe 12.02 km², me një dendësi prej 139 banor/km².
Vanessa Radman
Vanessa Radman (lindur më 1974) është aktore kroate.
Biografia
Vanessa Radman ka lindur në vitin 1974 në Križevci. Si studente e shkollës së mesme ajo u zhvendos me prindërit e saj dhe motrën Maša në qytetin gjerman Wuppertal.
Ajo është e njohur për rolet e saj në Obični ljudi, Ponos Ratkajevih dhe Zora dubrovačka. Radman gjithashtu pati disa paraqitje në filma dhe seri gjermane. Ajo është 5 '6½ "(1,69 m) e gjatë dhe flet mirë gjuhën kroate dhe gjermane.
Santa Perpètua de Mogoda
Santa Perpètua de Mogoda është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Occidental, të provincës Barcelona, në Katalonia. Santa Perpètua de Mogoda ka 25048 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 15.8 km2.
Vanessa Radman
Biografia
Ajo ishte e martuar me Tim Panne, por ata janë të divorcuar.
Santa Perpètua de Mogoda
Lidhje të jashtme
Santa Perpètua de Mogoda
Eduard Abazi
Edmond Abazi (lindur më 28 janar 1968 në Tiranë) është një futbollist shqiptar i cili ka luajtur si mesfushor sulmues.
Karriera
Abazi bëri debutimin e tij në ligë me Dinamon në vitin 1985. Ai ka qënë një nga lotjarët e parë shqiptarë që u larguan nga vendi pas hapjes së dyerve në vitin 1990, duke luajtur me klube elitare si Hajduk Split, S.L. Benfica, Boavista FC dhe Manchester City.
Kombëtarja
Gjatë karrierës së tij Abazi ka zhvilluar edhe 19 paraqitje me kombëtaren shqiptare, duke debutuar më 10 tetor 1985 në barazimin 1–1 kundër Greqisë në Tiranë.
Morfema
'Morfema' është njësia më e vogël kuptimore e një gjuhe. Një morfemë nuk është e njëjtë me një fjalë. Dallimi kryesor midis tyre është se një morfemë ndonjëherë nuk qëndron vetëm, por një fjalë, sipas përkufizimit, qëndron gjithmonë vetëm. Fusha gjuhësore e studimit kushtuar morfemave quhet morfologji. Kur një morfemë qëndron në vetvete, ajo konsiderohet si rrënjë sepse ka një kuptim të vetin (siç është morfema mace). Kur ajo varet nga një morfemë për të shprehur një ide, është ndajshtesë, sepse ka një funksion gramatikor (të tillë si -t te fjala macet për të treguar se është numri shumës). Çdo fjalë është e përbërë nga një ose më shumë morfema.
Morfema të lira dhe të lidhura
Çdo morfemë mund të klasifikohet si e lirë ose e lidhur. Meqenëse kategoritë janë reciproke ekskluzive, një morfemë e caktuar do t'i përkasë saktësisht njërës prej tyre.
Klasifikimi i morfemave të lidhura
Morfemat e lidhura mund të klasifikohen më tej si morfema derivacionale ose infleksionale. Dallimi kryesor midis morfemave derivacionale dhe morfemave infleksionale është funksioni i tyre për fjalët.
Alomorfet
Alomorfet janë variante të një morfeme që ndryshojnë në shqiptim por janë semantikisht identike. Për shembull, shenjuesi i shumësit anglez - (e)s të emrave të rregullt mund të shqiptohen (bats),, (bugs), ose , (buses), në varësi të tingullit përfundimtar të formës së shumësit të emrit.
Morfema zero
Në përgjithësi, këto lloje të morfemave nuk kanë ndryshime të dukshme. Për shembull, dele është edhe forma njëjës edhe shumës. Kuptimi i synuar rrjedh kështu nga përcaktori (në këtë rast, "disa-" ose "një-").
Ymer Prizreni (1820-1887), themelues i shtetit të parë autonom shqiptar
Ymer Prizreni (1820-1887), themelues i shtetit të parë autonom shqiptar libër me autor Qemal Mataj dhe Parim Kosova (red.). Botuar në Prizren, në vitin 2002. Faqet e librit 351.
Süleyman Reis
Ivan Dirkie de Veenboer (vdiq më 10 tetor 1620 afër Kartagjenës) ishte një korsar holandez i shekullit të 17-të. Një rrëmbyes gjatë Luftës Tetëdhjetë Vjeçare, ai më vonë u kthye në pirateri dhe u bë oficer nën Simon de Danser. Ai më vonë u shndërrua në Islam, duke u bërë i njohur si Sylejman Reis, dhe pati një karrierë mjaft të suksesshme si një kapiten osman dhe korsar barbar që komandonte flotën e korsare algjere gjatë viteve të tij të mëvonshme.
Biografia
I lindur në Hoorn, De Veenboer së pari erdhi në pah si një rrëmbyes i republikës holandeze kundër spanjolleve gjatë Luftës Tetëdhjetë Vjeçare. Ai operoi legalisht nën një letër marque nga admiraliat holandeze, por la shërbimin e republikës pas pak sukses. Ai u bashkua me ish-korsarët tjerë që vepronin në Afrikën e Veriut, duke u bërë një oficer nën Simon de Danser diku midis viteve 1606 dhe 1609. De Veenboer gjeti shumë më shumë sukses në bregdetin e Barbarisë dhe, ndërsa në Algjer, ai u konvertua në Islam dhe e ndryshoi emrin e tij në Sylejman. Atij më vonë iu dha titulli Reis ndërsa vizitoi Kostandinopojën dhe, deri në vitin 1617, ai ishte në komandë të flotës së tij. Ai më së shpeshti përdorte ngjyrat e Algjerit, megjithatë ekuipazhi i tij ishte kryesisht holandez dhe gjithnjë e ngriti flamurin holandez kur sulmonte spanjollët.
Ai përfundimisht dëshiroi të kthehej në Holandë dhe u përpoq të negociojë me autoritetet holandeze përmes Wynant de Keyser van Bollandt, i cili ishte konsull holandez në Algjer, për të marrë një falje. Edhe pse ai kishte ndaluar sulmin e anijeve holandeze në pjesën më të madhe, duke u kujdesur për kthimin e sigurt të ekuipazhit të tij kur ai bëri, një argument me de Keyser i dha fund shpresave të tij për t'u shfarosur për krimet e tij.
Në vitin 1618, ai ishte në kulmin e fuqisë së tij, duke komanduar pesëdhjetë anije luftarake në flotën e tij të cilat u ndanë në skuadrone të veçanta. Disa korsar të ardhshëm lundruan në flotën e tij, më së shumti Jan Janszoon i cili punoi si ndalues ​​dhe gjithashtu u konvetua në Islam. Në të njëjtin vit, De Veenboer humbi pozicionin e tij të udhëheqjes te Mustafa Reis. Pasi u ndeshën me disa anije tregtare, duke përfshirë pesë anije holandeze, një francez dhe një anije italiane, Reis dhe një korsar ​​tjetër kapën dy nga anijet ndërsa pjesa tjetër u lejua të shpëtonte.
Ai vendosi të tërhiqej, duke kapur një anije të fundit me një ngarkesë sheqeri, përpara se të vendoset në Algjer. Pensionimi i tij zgjati vetëm një kohë të shkurtër, megjithatë, pasi në fillim të vitit 1620, ai lundroi nga porti duke kapur një çmim të pasur francez. Ndërsa lundronte në brigjet në korrik të po këtij viti, ai dhe katër anije të tjera u ngadalësuan nga një qetësi e vdekur dhe të befasuar nga tre luftanije holandeze nën kapitenët 'Hoen, Cleijnsorgh dhe Schaeff. Ai dhe dy anije të tjera arritën të shpëtojnë, megjithëse flamuri i tij u dëmtua rëndë. Ai arriti të shkojë në Algjer në gusht dhe, pas një muaji në port duke iu nënshtruar riparimeve, ai u largua edhe një herë Algjer me tetë anije nën urdhrin e tij. Ai dhe flota e tij e vogël ishin në det për më shumë se dy muaj para se të ndeshnin një skuadër detare të një anijeje luftarake holandeze, dy franceze dhe dy angleze më 10 tetor 1620. De Veenboer vendosi t'i angazhojë ata dhe, pas një beteje të gjatë në portin e Kartagjenës, u vra pasi u godit nga një top kanuni duke shpërthyer të dy këmbët. Armiqtë e tij u kthyen në breg me një pëlhure që përmbante kufomën e tij.
Joram van Klaveren
Joram Jaron van Klaveren (lindi më 23 janar 1979) është politikanë holandezë dhe anëtarë i Partisë për Liri. Si anëtar i partisë, ai ishte anëtar i parlamentit prej 17 qershorit 2010 deri më 21 mars 2014. Ai më pas ishte i pavarur derisa mandati i tij përfundoi më 23 mars 2017. Ai ishte i njohur për komentimet e tij anti-muslimane. Në vitin 2019, Van Klaveren shkroi një libër ku përmend se si pranoi Islamin.
Biografia
Van Klaveren studioi studimet fetare në Vrije Universiteit Amsterdam dhe punoi si mësues.
Nga marsi 2006 deri në qershor 2009 ai ishte anëtar i këshillit bashkiak të Almeres në emër të Partisë Popullore për Liri dhe Demokraci. Në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2010, ai u zgjodh në Dhomën e Përfaqësuesve në emër të Partisë për Liri. Përveç kësaj, ai ka qenë gjithashtu anëtar i Shteteve të Flevolandit që nga zgjedhjet e krahinave të vitit 2011.
Në vitin 2009, Van Klaveren u dënua për vozijtje nën ndikimin e alkoholit dhe refuzimin e testit të seriozitetit.
Më 21 mars 2014, Van Klaveren njoftoi se do të largohet nga Partia për Liri, pasi ai nuk ishte dakord me kursin e partisë. Komente kundërthënëse mbi pakicën marokene në Holandë nga kreu i partisë Geert Wilders pas zgjedhjeve vendore të vitit 2014 luajtën pjesë në këtë vendim. Van Klaveren vazhdoi si deputet i pavarur. Në maj 2014, Joram van Klaveren, së bashku me Louis Bontes dhe Johan Driessen, themeloi një parti të re konservatore të quajtur Për Holandën (VNL).
Mandati i tij në Shtëpinë përfundoi më 23 mars 2017.
Michel Platini
Michel François Platini (lindi më 21 qershor 1955) është një ish-futbollist francez, menaxher dhe administrator. Si president i UEFA-s ai u ndalua nga përfshirja në futboll nën organizatën e FIFA-s, për shkak të shkeljeve të etikës. Ndalimi do të zgjasë deri në vitin 2023. I konsideruar si një nga futbollistët më të mirë të të gjitha kohërave, Platini fitoi Topin e Artë tri herë, në vitet 1983, 1984 dhe 1985, dhe doli i shtati në votimin e FIFA Lojtari i Shekullit. Në njohje të arritjeve të tij, ai u emërua Chevalier i Légion d'honneur në vitin 1985 dhe u bë oficer në vitin 1998.
Gjatë karrierës së tij, Platini luajti për klubet Nancy, Saint-Étienne dhe Juventus. Ai kishte nofkën Le Roi (Mbreti) për aftësinë dhe udhëheqjen e tij. Pavarësisht se shërbeu kryesisht si një krijues i përparuar i mesfushës, ai ishte një golashënues i dobët; ai fitoi çmimin capocannoniere të Serisë A tri herë radhazi midis 1983 dhe 1985 dhe ishte shënuesi më i mirë i fushatës fituese të Kupës Evropiane 1984–85 të Juventusit. Platini ishte një lojtar kryesor i kombëtares franceze që fitoi UEFA Euro 1984, një turne në të cilin ai ishte shënuesi më i mirë dhe lojtari më i mirë, dhe arriti në gjysmëfinale të Kupave të Botës 1982 dhe 1986. Së bashku me mesfushorët Alain Giresse, Luis Fernández dhe Jean Tigana, ai formoi carré magique (sheshin magjik) të ekipit francez në vitet 1980. Platini ishte golashënuesi rekord i vendit të tij deri në vitin 2007, dhe mban rekordin për shumicën e golave (9) të shënuar në Kampionatin Evropian pavarësisht se u paraqit vetëm në edicionin fitimtar të vitit 1984.
Referime
[[Kategoria:FIFA 100]