cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tempulli antik afër Livadhjasë (Dobër, Delvinë)
Tempulli antik afër livadhjasë (Delvinë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin i Delvinës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është miratuar me numër "Urdhëres 08.01.1977".
Protestat studentore në Prishtinë (1968)
Protestat studentore në Prishtine u zhvilluan në Prishtinë, kryeqyteti i Kosovës, në nëntor të vitit 1968. Nën ndikimin e dy ngjarjeve të mëparshme, Plenumi i Brioneve, i cili shënoi fundin e dominimit të forcave të sigurisë jugosllave në Kosovë dhe fitoren e kuadrove shqiptare dhe protestat e studentëve të Beogradit, ku si rezultat filluan edhe studentët e Universitetit të Beogradit në Prishtinë, të shpallin publikisht mendimet e tyre.
Vështrim
Përderisa në kryeqytetin e Jugosllavisë, megjithatë, të rinjtë kërkuan ndërtimin e komunizmit të vërtetë dhe refuzuan praktikën politike të kohës, në Kosovë kërkesat e studentëve ishin kryesisht të natyrës nacionaliste. Ata kërkuan statusin e një republike federale për Kosovën, krijimin e universitetit të saj, krijimin e një policie të pavarur të Kosovës, gjykatën më të lartë, përdorimin e simboleve shqiptare (përfshirë flamurin).
Disa javë para këtyre protestave, tubime më të vogla u mbajtën në një numër qytetesh të tjera të Kosovës ( Peç, Prizren, Suharekë ), ku morën pjesë vetëm disa qindra njerëz.
Në fillim u mblodhën disa qindra e më pas deri në një mijë studentë, duke brohoritur lavdi Enver Hoxhës dhe duke djegur flamujt jugosllavë. Ata protestuan edhe kundër shtypësve serbë. Paradoksalisht, megjithatë, ata mbanin edhe pankarta me ngjashmërinë e Josip Brozit. Demonstruesit donin të shkonin nga kampusi universitar në kazermën e njësisë lokale të Ushtrisë Popullore të Jugosllavisë, por ata u ndaluan në gjysmë të rrugës. Dikush tha se ushtria mund të përdorë armë kundër tyre. Protestat u shtypën përfundimisht, ashtu si në Beograd, nga milicia jugosllave me forcë. Në total janë arrestuar 44 persona. Të nesërmen, Ushtria Popullore Jugosllave u thirr në rrugët e Prishtinës, kështu që nuk u zhvilluan më protesta.
Megjithatë, Kosova, e cila u bë një problem i rëndësishëm mbarë-jugosllav shumë shpejt pas ndryshimeve në fund të viteve 1960, megjithatë pa disa nga ndryshimet e premtuara. Në fund të vitit 1969, vërtet u vendos të themelohej një universitet i pavarur i Prishtinës, shqiptarët fituan të drejtën për të mbajtur flamurin e tyre, dhe kushtetuta e vitit 1974 solli statusin e të dy rajoneve autonome brenda Republikës Federale. të Serbisë (Kosovës dhe Vojvodinës) shumë afër nivelit të republikave. Kështu Kosova kishte policinë e saj, gjykatat dhe madje edhe kushtetutën; dërgoi delegacionet e veta jashtë vendit.
Byrek me qershi
parapamje|240px|Një fetë e byrekut me qershi Byrek me qershi është një byrek i pjekur e mbushur me qershi. Tradicionalisht, byreku me qershi bëhet me tart dhe jo me qershi të ëmbla. Vishnjat janë një nga llojet më të zakonshme të qershisë së përdorur, por mund të përdoren edhe varietete të tjera si qershi i zi.
Byrek me qershi shoqërohet me Evropën, Amerikën e Veriut dhe përmendet në tekstet e këngëve popullore amerikane si Billy Boy. Për shkak të korrjes së qershisë në mes të verës që përkon me Ditën e Kanadasë më 1 korrik dhe ditën e pavarësisë së Amerikës më 4 korrik, byreku i qershisë shpesh shërbehet në këto festa. Ajo gjithashtu shoqërohet me festimin e Ditëlindjes së Uashingtonit për shkak të legjendës së ndershmërisë së Uashingtonit të ri në lidhje me prerjen e një peme qershi.
Byrek me qershi shpesh hahet me krem të butë ose akullore. Një ëmbëlsirë shumë e ndryshme me bazë qershie është Donauwelle në Gjermani dhe Austri.
Kiro Urdin
parapamje|Kiro Urdin Kirro Urrdin (maqedonisht: Киро Урдин Kiro Urdin; i lindur më 1945 në Strumicë, RS Maqedoni) është një artist vizual, multimedial dhe regjisor filmi. Ai është themeluesi artistik i lëvizjes Planetarizëm. Ai përfaqësoi Francën në Festivalin Francez në Tapei dhe Republikën e Maqedonisë në manifestimin Selanik - Kryeqyteti Kulturor i Evropës '97 në Greqi. Baleti i tij "Planetarium" (me Debbie Wilson) dhe filmi i tij me të njëjtin emër u shfaqën në 60 vjetorin e Kombeve të Bashkuara. Është anëtar i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Maqedonisë dhe i Urdhrit të Kalorësve në Urdhrin e Artit dhe Letërsisë të Republikës Franceze.
Kiro është shtetas i Maqedonisë dhe Francës.
Biografia
Kiro Urdin lindi më 12 maj 1945 nga Mihail Urdinov (maqedonisht: Михаил Урдинов) dhe Makedonka (Македонка). Është më i vogli nga 5 fëmijët: vëllezërit - Kostadin (1930) – shkrimtar, Dragani (1932) – novator, Vasil (1935) – skulptor, pronar galerie dhe restoranti), dhe motra Katarina (1941).
Kiro fillimisht vendosi të bëhej avokat. Ai u diplomua në Fakultetin Juridik të Universitetit të Beogradit në vitin 1969. Nga viti 1971-1973 punoi si gazetar.
Në tetor të vitit 1973 u transferua në Paris dhe pikturoi turistë, pasi e bënte pa leje, i morën lejen e punës. Pikërisht në atë moment ai vendosi ta bënte jetën e tij pikturën. Më pas, ai u regjistrua në Akademinë e Arteve Plastiques në Paris, dhe në vitin 1977, u diplomua si regjisor në Shkollën e Filmit në Paris. Nga viti 1982-1984 punoi si piktor i pavarur në Francë, SHBA, Japoni, Zvicër, Suedi, Meksikë, Belgjikë, Porto Riko, Filipine, Tajvan.
Kiro pikturon profesionalisht që nga viti 1985. Ai është i njohur për pikturat e tij të artit bashkëkohor të cilat janë ekspozuar në mbarë botën që nga viti 1986. Arti i tij është ekspozuar në qytete si Jokohama, Los Anxheles, Londër, Stokholm dhe Bratisllava. Vepra e tij më e famshme deri më sot është Planetarium, një 48 metra katror vaj në pëlhurë dhe piktura e parë që është punuar në të gjithë botën.
Në vitin 1988, Kiro shkoi në Nju Jork dhe Hollywood për të ndjekur ambiciet e tij filmike. Atje ai drejtoi katër filma, njëri prej të cilëve ishte Arti i Kiro Urdin.
Ura e gurit pranë mullirit (Kalasë)
Ura e gurit pranë mullirit (Kalasë) është një monument i trashëgimisë kulturore në Kalasë, rrethi i Delvinës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Nr.8. Datë . 18.12.1987".
Basses, Vienne
Basses është një komunë në Francë. Basses bën pjesë në departamentin Vienne të rajonit Poitou-Charentes. Komuna ka një popullsi prej 365 banorë dhe sipërfaqe 10.25 km².
Marquigny
Marquigny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Marquigny ka një popullsi prej 93 banorë dhe sipërfaqe 6.65 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
Izet Zeqiri
Biografia
Izet Zeqiri u lind më 2 janar 1967 në fshatin Xhepçishtë, Tetovë. Në vitin 1989 diplomoi në Fakultetin Ekonomik në Universitetin e Prishtinës (1969–99). Në vitin 1993 regjistrohet në studimet pasuniversitare në Fakultetin Ekonomik në Universitetin “St. Kirili dhe Metodi” në Shkup, ku edhe magjistroi në vitin 1998. Ka doktoruar në vitin 2001 në Universitetin e Prishtinës.
Zgjedhjet lokale në Kosovë, 2017
Zgjedhjet lokale e katërta lokale që nga shpallja e pavarësis dhe të shtata që nga çlirimi i Kosovës u mbajtën më 22 tetor 2017. Gjatë raundit të parë më 22 tetor pa barazh u kualifikuan 19 komuna me kryetar të ndryshëm, ndërsa barazhi u mbajt më 19 nëntor për 19 komunat e tjera.
Sistemi Elektoral
Kryetari dhe asambleistet për kuvend komunal do të zgjedhen me lista të hapura në secilën komunë të Kosovës
Partitë dhe kualicionet
Komisioni Zgjedhor i çertifikoi 91 subjekte politike prej tyre 35 parti politike, një kualicion, 30 inicjativa qytetare dhe 25 kandidat të pavarur.
Mia Khalifa
{{Infobox person | name              =  Marika | image             = File:Angela Di Corato in 2019.png | alt               = 15 | birth_date        = 10 shkurt 1993 komentator sportiv dhe model i kamerave. Ajo ishte një aktore pornografike që nga viti 2014 deri në 2015.
Lindur në Beut, Liban, Khalifa u transferua në Shtetet e Bashkuara në 2001. Ajo filloi të aktrojë në pornografi në tetor 2014, dhe deri në dhjetor u rendit interpretuesja më e shikuar në faqen e internetit Pornhub. Zgjedhja e saj në karrierë u prit me polemika në Lindjen e Mesme, veçanërisht për një video në të cilën ajo kryente akte seksuale ndërsa kishte veshur hixhabin islam. Pas tre muajsh, Khalifa u largua nga industria pornografike për të ndjekur interesa të tjera.
Lidhje të jashtme
Korab Vojka
Qarku Forcalquier
Qarku Forcalquier është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Alpes-de-Haute-Provence.
Isak Taxher
parapamje|Isak Taxher Isak Taxheri (24 dhjetor 1916, Sofje - 17 nëntor 2005, Shkup) ka qenë mjek maqedonas dhe ekspert i lartë në mjekësi interne dhe patologji, një nga themeluesit e Fakultetit të Mjekësisë dhe Farmacisë në Shkup, anëtar i Akademia e Shkencave dhe Arteve e Maqedonisë së Veriut.
JEtëshkrimi
U diplomua në vitin 1935 në Kolegjin Gjerman në Sofje. Nga viti 1935 deri në vitin 1939 ai studioi në Fakultetin e Mjekësisë në Vjenë, Austri dhe i mbaroi studimet në vitin 1941 në Fakultetin e Mjekësisë në Sofje. Në vitin 1942 bën praktikën dhe më pas internohet në një kamp. Më 1944 dhe 1945 ishte vullnetar në NOV dhe POJ. Pas çlirimit, nga viti 1946 deri në vitin 1948 punoi dhe u specializua në Spitalin e atëhershëm të Spitalit Shtetëror Shtetëror në Shkup dhe meriton titullin specialist i mjekësisë interne.
Nga viti 1949 deri në vitin 1951 punoi si asistent në Klinikën e mjekësisë interne dhe themeloi Institutin për patofiziologji dhe mjekësi bërthamore pranë Fakultetit të Mjekësisë në Shkup. Në vitin 1952 u zgjodh profesor asistent, në vitin 1959 profesor i asocuar dhe në vitin 1967 profesor ordinar i patofiziologjisë në Fakultetin e Mjekësisë në Shkup. Në vitin 1953 ai fitoi aftësimin e tij dhe në vitin 1958 u bë doktor i shkencave mjekësore. Në periudhën 1964-1965 ka qenë dekan i Fakultetit të Mjekësisë në Shkup.
Në Kuvendin e parë zgjedhor të vitit 1969 u zgjodh anëtar korrespondent i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Maqedonisë, ndërsa në vitin 1974 anëtar i rregullt. Nga viti 1984 deri në vitin 1987 ka qenë sekretar i Departamentit të Shkencave Biologjike dhe Mjekësore të Akademisë.
Veprimtaria shkencore
Akademiku Tajer botoi më shumë se 290 punime, nga të cilat 80 në anglisht, 10 në gjermanisht, 87 në serbo-kroatisht dhe të tjerët në maqedonisht. Ai gjithashtu mori pjesë në 50 takime shkencore ndërkombëtare, jugosllave dhe kombëtare. Profesor Tajer është autor i librit të parë shkollor për Patofiziologjinë e shkruar në gjuhën maqedonase, bashkëautor i librit të parë jugosllav për Fiziologjinë e Përgjithshme dhe Patologjike, nën redaktimin dhe autoritetin e tij u shkrua edhe libri i parë shkollor për Fiziologjinë Speciale Patologjike, dhe në bashkëpunim me autorë të tjerë e boton edhe.Librin e parë mësimor për Patofiziologji të veçantë në gjuhën maqedonase. Është autor edhe i kapitullit “Mjekësia Nukleare në Hematologji” në tekstin “Hematologjia”. Në vitin 2001, me rastin e 85 viteve të jetës dhe 60 viteve të veprimtarisë shkencore, Akademia e Shkencave dhe e Arteve të Maqedonisë botoi librin Vepra të zgjedhura të akademikut Isak Tajer në 3 vëllime. Punimet e para të Akad. Të parët janë nga fusha e patologjisë dhe të fundit mbulojnë më shumë fusha të mjekësisë klinike dhe eksperimentale. Vëmendje e veçantë i është kushtuar studimit në fushën e hemostazës, bazuar në materialin klinik dhe eksperimental të sistemit endokrin dhe aplikimin e energjisë bërthamore në kërkimet klinike dhe eksperimentale. Në 15 vitet e fundit Akad. Tajer dhe bashkëpunëtorët e tij kanë studiuar iodopeni në Republikën e Maqedonisë.
Akademiku Isaac Tajer ishte një nga themeluesit e Fakultetit të Farmacisë dhe Fakultetit të Stomatologjisë. Është fitues i shumë çmimeve dhe mirënjohjeve, ndër të cilat: Urdhri i Punës i shkallës II, çmimi i Shkupit "13 Nëntori" e të tjera.
The Guardian
The Guardian është një gazetë e përditshme britanike. Ajo u themelua në vitin 1821 si Manchester Guardian, dhe ndryshoi emrin e saj më 1959. Së bashku me gazetat e saj simotra The Observer dhe The Guardian Weekly, The Guardian është pjesë e Grupit Guardian Media, në pronësi të Scott Trust. Trusti u krijua më 1936 për të "siguruar pavarësinë financiare dhe editoriale të The Guardian në përjetësi dhe për të mbrojtur lirinë e gazetarisë dhe vlerat liberale të The Guardian pa ndërhyrje tregtare ose politike". Trusti u shndërrua në një kompani të kufizuar në vitin 2008, me një kushtetutë të shkruar në mënyrë që të ruante për The Guardian të njëjtat mbrojtje si ato të krijuara në strukturën e Scott Trust nga krijuesit e saj. Fitimet janë ri-investuar në gazetari në vend që t'u shpërndahen pronarëve ose aksionarëve.
Kryeredaktorja Katharine Viner pasoi Alan Rusbridger në vitin 2015. Që nga viti 2018, seksionet kryesore të shtypit të gazetës janë botuar në format tabloid. Që nga shkurti i vitit 2020, botimi i tij i shtypur kishte një qarkullim ditor prej 126.879. Gazeta ka një botim në internet, TheGuardian.com, si dhe dy faqe interneti ndërkombëtare, Guardian Australia (themeluar më 2013) dhe Guardian US (themeluar më 2011). Leximi i gazetës është përgjithësisht në rrjedhën e majtë të opinionit politik britanik, dhe reputacioni i tij si një platformë për redaksinë liberale dhe të krahut të majtë ka çuar në përdorimin e "lexuesit të Guardian " dhe "Guardianista" sa më shpesh epitete për ata me prirje të majta apo tendenca "politikisht korrekte". Gabimet e shpeshta tipografike gjatë epokës së shtypjes manuale çuan revistën Private Eye që të pagëzohet "Grauniad" në vitet '60, një pseudonim i përdorur ende herë pas here nga redaktorët për tallje të vetvetes.
Lufta Civile Spanjolle
Lidhur tradicionalisht me Partinë Liberale të qendrës së majtë dhe me një qendër të qarkullimit verior, jo-konformist, gazeta fitoi një reputacion kombëtar dhe respektin e së majtës gjatë Luftës Civile Spanjolle (1936-1939). George Orwell shkruan në Homage to Catalonia (1938): "Nga gazetat tona më të mëdha, Manchester Guardian është i vetmi që më lë mua me një respekt të shtuar për ndershmërinë e tij". Me pro-Liberale News Chronicle, të punës -supporting Daily Herald, të Daily Worker të Partisë Komuniste dhe disa gazeta javore dhe fundjavore, ajo mbështeti qeverinë republikane kundër nacionalistëve kryengritës të Gjeneralit Francisco Franco.
Lufta e Kosovës
Gazeta mbështeti ndërhyrjen ushtarake të NATO-s në Luftën e Kosovës në vitet 1998-1999. The Guardian deklaroi se "i vetmja kurs i nderuar për Evropën dhe Amerikën është përdorimi i forcës ushtarake". Pjesa e Mary Kaldor u titullua "Bombat larg! Por për të shpëtuar civilët, ne duhet të futemi edhe në disa ushtarë."
Që nga viti 2000
parapamje| Shkrimtarja e lajmeve të The Guardian, Esther Addley, duke intervistuar ministrin e jashtëm ekuadoras Ricardo Patiño për një artikull në lidhje me [[Julian Assange më 2014. ]]
Qëndrimi politik dhe mendimi editorial
E themeluar nga tregtarët dhe tregtarët e tekstilit, në vitet e para të tij The Guardian kishte një reputacion si "një organ i klasës së mesme", ose sipas fjalëve të djalit të CP Scott, Ted, "një letër që do të mbetet borgjeze deri në të fundit". I shoqëruar në fillim me Rrethin e Vogël dhe, pra, me liberalizmin klasik siç shprehet nga Whigs dhe më vonë nga Partia Liberale, orientimi i saj politik pësoi një ndryshim vendimtar pas Luftës së Dytë Botërore, duke çuar në një përafrim gradual me Punën dhe të majtën politike në përgjithësi.
Berstheim
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Berstheim (Gjermanisht: Berstheim ; Alzasisht: Barschem ; Shqip; Bershtajmi) është aktualisht një komunë në departamentin Bas-Rhin në Grand Est.
Lordiversity
Eshte Albumi i bandes Hard Rock/Heavy Metal Lordi,i leshuar ne vitin 2021.
Montcy-Notre-Dame
Montcy-Notre-Dame është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Montcy-Notre-Dame ka një popullsi prej 1631 banorë dhe sipërfaqe 6.13 km², me një dendësi prej 266 banor/km².
Frekuenca hapësinore
Në matematikë, fizikë dhe inxhinieri, frekuenca hapësinore është një karakteristikë e çdo strukture që është periodike në të gjithë pozicionin e saj në hapësirë. Frekuenca hapësinore është një matëse e shpeshtësisë së përsëritetjes për përbërësit sinusoidalë (siç përcaktohen nga transformimi Furje ) të strukturës për njësi të distancës. Njësia SI e frekuencës hapësinore është cikle për metër (m). Në zbatimet e përpunimit të imazhit, frekuenca hapësinore shpesh shprehet në njësi ciklesh për milimetër (mm) ose në mënyrë ekuivalente çifte linjash për mm.
Në përhapjen e valës, frekuenca hapësinore njihet edhe si numri i valës. Numri i zakonshëm i valës përkufizohet si i anasjellti i gjatësisë së valës \lambda dhe zakonisht shënohet me \xi ose ndonjëherë \nu :
Numri valor këndor k, i shprehur në rad për m, lidhet me numrin e zakonshëm të valës dhe gjatësinë e valës sipas formulës:
Qarku Lesparre-Médoc
Qarku Lesparre-Médoc është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Gironda.
Farmacisti
parapamje|Një grua duke u konsultuar me një farmacistë Farmacisti ose exhzaxhiu i njohur poashtu si kimistë është person i cili merret me farmaci.
Farmacisti është anëtarë i një skuadre shëndetësore i cili merret me kujdesin e pacientëve.
Farmacistët i nënshtrohen arsimit në nivelin universitar për të kuptuar mekanizmat dhe veprimet biokimike të drogës, përdorimit të drogës, rolet terapeutike, efektet anësore, ndërveprimet potenciale të drogës dhe parametrat e monitorimit. Kjo është e bashkuar me anatominë, fiziologjinë dhe patofiziologjinë. Farmacisti interpreton dhe komunikon këtë dije të specializuar tek pacientët dhe mjekëve.
Universiteti i Pizës
Universiteti i Pizës ( Università di Pisa, UniPi ), i themeluar zyrtarisht në 1343, është një nga universitetet më të vjetra në Evropë.
Historia
Universiteti i Pizës u themelua zyrtarisht në 1343, megjithëse studiues të ndryshëm e vendosin origjinën e tij në shekullin e 11-të. Sidoqoftë, është e sigurt se nga mesi i shekullit të 12-të Piza kishte një "Universitas" në kuptimin origjinal të fjalës, domethënë një grup studentësh që mblidheshin rreth mjeshtrave. Ishte gjatë kësaj periudhe që Leonardo Fibonacci lindi dhe punoi. Ai ishte një nga matematikanët më të mëdhenj në histori, i cili me punën e tij sintetizoi frymën dhe proceset e gjeometrisë greke dhe mjetet e matematikës arabe për herë të parë në Evropë.
Vula papale “In Supremae dignitatis”, e lëshuar nga Papa Klementi VI më 3 shtator 1343, i dha Studiumit në Pizë titullin Studium Generale me privilegje të ndryshme ekskluzive, duke e bërë atë të njohur botërisht. Në kohët mesjetare, Studium Generale ishte një institut i lartë arsimor i themeluar ose i konfirmuar nga një autoritet universal, domethënë papati ose perandoria. Piza ishte ndër qytetet e para evropiane që lavdëroi një vërtetim papal, e ndjekur nga Praga në 1347 dhe Heidelberg në 1386. Në fillim në Piza, u krijuan mësime në Teologji, të Drejtën Civile, të Drejtën Kanonike dhe Mjekësi.
Eisenstadt
Eisenstadt (hungarisht: Kismarton, kroatisht: Željezni, sllovenisht: Železno) është qytet në Austri. Sipas vitit 2012, ky qytet ka pasur 13,165 banorë. Eisenstadt ndodhet në Burgenlandin verior përafërsisht 55 km jug të Vjenës.
Universiteti i Pizës
Historia
Vitet e para të Studiumit të ri ishin veçanërisht të vështira, megjithëse ka prova dokumentare që tregojnë një aktivitet akademik të vazhdueshëm me një rimëkëmbje të ngadaltë duke filluar nga viti 1355.
Fundi i shekullit të 14-të dhe fillimi i shekullit të 15-të panë Pizën dhe Studiumin e saj duke shkuar drejt një vdekjeje të ngadaltë. Lufta, e cila i kishte lejuar fiorentinët të pushtonin qytetin, ishte aq e dëmshme shoqërore dhe ekonomike, saqë e bëri të pamundur ruajtjen edhe të veprimtarisë akademike më thelbësore.
Organizimi
Universiteti i Pizës përbëhet nga 20 departamente. Këto departamente ofrojnë disa kurse në fushën e tyre të studimit:
Bibliotekat
Sistemi i Bibliotekave Universitare ( italisht : Sistema Bibliotecario di Ateneo, SBA ) përbëhet nga 15 biblioteka dhe nga Arkivi i Përgjithshëm i Universitetit.
Muzetë
“ Muzeu i Universitetit të Pizës ” (italisht: Sistema Museale d'Ateneo, SMA ) është një rrjet prej nëntë strukturash, përveç Muzeut të Historisë Natyrore, i cili ndodhet në Calci, disa kilometra larg Pizës.
Svetosllav Simeonov
Svetoslav Simeonov Trpkov është një avokat, oficer ushtarak dhe personazh publik bullgar me prejardhje shqiptare nga Maqedonia.
Pornografia në Shqipëri
Pornografia në Shqipëri është e kufizuar. Është jo e ligjshme për prodhimin, shpërndarjen, reklamimin, importimin, shitjen dhe botimin e materialeve pornografike nën moshën 18-vjeç. Është e ndaluar pornografia e fëmijëve, por Shqipëria nuk ka arritur të miratojë ligje kundër botimit, prodhimit, përdorimit, shpërndarjes dhe zgjerimit të pornografisë për fëmijë. Pornografia në internet është e ligjshme.
Svetosllav Simeonov
Biografia
Ai lindi në vitin 1883 në fshatin Varben të Dibrës, atëherë në Perandorinë Osmane. Ai është një i krishterë bullgar me origjinë shqiptare. U diplomua në “Juridik” dhe u bë jurist. Ai u shpërngul në Bullgarinë e Lirë dhe u vendos në Vidin, duke marrë pjesë aktive në jetën publike të bullgarëve maqedonas që emigruan në Bullgarinë e Lirë. U bë anëtar i Unionit të Vëllazërisë Maqedonase dhe ishte kryetar i Vëllazërisë Bamirëse Maqedonase në Vidin.
Mori pjesë si toger rezervë në Ushtrinë Bullgare në Luftën e Parë Botërore dhe u nderua me Urdhrin e Shën Aleksandrit. Ai u ngrit në gradën e kolonelit.
Pornografia në Shqipëri
Ligjshmëria
Në nenin 117 të Kodit Penal të Shqipërisë thuhet se personat që shpërndajnë dhe/ose publikojnë pornografi për fëmijë mund të gjobiten ose dërgohen në burg për dy vjet.
Qeveria ka marrë masa në mbrojtjen e fëmijëve nga shfrytëzimi i seksit.
Demografia
Rreth 40% e popullsisë shqiptare janë nën moshën 25-vjeç, dhe afërsisht 750,000 fëmijë janë nën 14-vjeç. Fëmijët janë të ndjeshëm ndaj shfrytëzimit seksual komercial për shkak të mungesës së vetëdijës dhe arsimimit, diskriminimit të pakicave, përsëritje të dhunës në familje dhe praktikave të martesës së fëmijëve dhe pozicionit të grave në Shqipëri. duke qenë në varësi të burrave. Trafikimi i fëmijëve është një shqetësim; fëmijët, veçanërisht vajzat, trafikohen.
Fëmijët e vegjël mund të hyjnë lehtësisht në pornografi në internet, dhe aplikacionet e kontrollit prindëror janë të kufizuara në Shqipëri. Gati gjysma e fëmijëve shikojnë pornografi çdo ditë, pasi Facebook është një nga faqet më të zakonshme të internetit për fëmijët për të parë porno.
Trafikimi i qenieve njerëzore
Gratë dhe fëmijët shqiptarë përdoren për shfrytëzim seksual, prostitucion dhe punë të detyruar në vendet e afërta si Greqi, Itali dhe Maqedoni të Veriut, si dhe në vendet e Evropës Perëndimore. Shkalla e trafikimit të fëmijëve është e panjohur sepse krimi nuk raportohet shpesh dhe policia shpesh është e korruptuar në vend.
Llojet e botimit
Pornografia e fëmijëve zakonisht arrihet përmes telefonave celularë, dhe shpërndarja e materialeve pornografike zakonisht bëhet përmes Bluetooth. Përdorimi i Internetit ka qenë gjithnjë e më i zakonshëm, por Shqipëria ka qenë prapa në promovimin e vetëdijes për sigurinë e fëmijëve në internet dhe vetëm kohët e fundit sistemi arsimor tani po promovon vetëdijen dhe jep informacione për sigurinë e internetit në shkolla.
Bergues-sur-Sambre
Bergues-sur-Sambre është një komunë në Francë. Bergues-sur-Sambrebën pjesë në departamentin Aisne të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 207 banorë dhe sipërfaqe 4.41 km².
Fromy
Fromy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Fromy ka një popullsi prej 82 banorë dhe sipërfaqe 3.71 km², me një dendësi prej 22 banor/km².
Bassevelle
Bassevelle është një komunë në Francë. Bassevelle bën pjesë në departamentin Seine-et-Marne të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 359 banorë dhe sipërfaqe 17.46 km².
Mel Brooks
thumb|Brooks, [[2010]] Melvin James "Mel" Brooks është një aktor i shquar amerikanë.
Marsel
Marsel është një emër shqiptar mashkullor. Persona me emrin Marsel përfshijnë:
Qarku Jonzac
Qarku Jonzac është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Charente-Maritime.
Gëzime Starova
Gëzime Starova është një avokate dhe juriste e shquar nga Maqedonia e Veriut, profesor universitar dhe anëtare e Gjykatës Kushtetuese të Maqedonisë Veriore nga viti 2013 deri në vitin 2017.
Biografia
Gëzime Starova ka lindur më 24 dhjetor 1946 në një familje shqiptare në qytetin e Shkupit, atëherë në Republikën Popullore Federale të Jugosllavisë. Shkollimin fillor dhe të mesëm e kreu në vendlindje, më pas në vitin 1970 diplomoi në Fakultetin Juridik të Universitetit të Shkupit "Kirili dhe Metodi". Punon në fakultet vitin e ardhshëm, 1971, fillimisht si praktikant në degën e shkencave administrative dhe juridike, dhe nga viti 1973 si asistent në lëndën e së drejtës së punës dhe sigurimeve shoqërore. Në vitin 1978 ka mbrojtur temën e magjistraturës në Fakultetin Juridik me temën “Mbrojtja e veçantë e punëtorëve në punë” ( Mbrojtja e veçantë e punëtorëve në punë ). Në vitin 1979 u bë mësues i së drejtës së punës dhe sigurimeve shoqërore. Në vitin 1991 ka mbrojtur doktoraturën në Fakultetin Juridik të Universitetit të Lubjanës me temën “Rregullimi i çështjeve të punës në RSFJ dhe llojet e saj” ( Rregullimi i marrëdhënieve të punës në RSFJ dhe format e saj ). Në vitin 1992 u bë profesor i asocuar në Fakultetin Juridik në Shkup në lëndën E drejta e punës dhe sigurimet shoqërore. Nga viti 1992 deri në vitin 1994 ishte anëtare e Këshillit drejtues të Fondit për sigurim pensional dhe invalidor të Republikës së Maqedonisë. Në vitin 1997 u zgjodh profesor i asociuar dhe në vitin 2002 u zgjodh profesor ordinar. Në vitet 1998 - 1999 ishte përfaqësues i Republikës së Maqedonisë në Komitetin e ekspertëve për shërbime sociale lokale në Këshillin e Evropës. Nga viti 2004 deri në vitin 2008 ishte nënkryetar i Senatit të Universitetit të Shkupit.
Në vitin 2001 filloi mësimdhënien si profesor ordinar i të drejtës së punës dhe sigurimeve shoqërore në Fakultetin Juridik të Universitetit të Evropës Juglindore në Tetovë, ku ligjëroi gjuhët letrare shqipe dhe maqedonase. Ajo është anëtare e bordit të universitetit.
Në vitin 1997, për përkthimin e veprës "Ese mbi krizën" të Philip Segen, ai mori çmimin "Vangya Chashule" për përkthimin më të mirë në fushën e eseistikës.
Në vitin 1999, Gëzime Starova ishte profesoreshë e ftuar në Universitetin e Cagliarit, Itali dhe në nëntor 2004 në Fakultetin Juridik të Universitetit “René Descartes” në Paris.
Nga 7 tetor 2008 deri më 7 tetor 2017 ishte gjyqtar në Gjykatën Kushtetuese të Republikës së Maqedonisë.
Ajo është e martuar me shkrimtarin Luan Starova. Vajza e tyre Dita Starova-Kerimi është artiste.
Çmimet
Në vitin 2004, Gazime Starova mori çmimin “ Palma Akademike ” të shtetit francez për kontribute në veprimtarinë universitare dhe shkencore me rëndësi ndërkombëtare. Në të njëjtin vit, për arritjet e saj në fushën e arsimit dhe shkencës, Departamenti Amerikan i Shtetit e shpalli si një nga gjashtë femrat më të suksesshme në Republikën e Maqedonisë. Në nëntor të vitit 2005, Starova mori çmimin shtetëror "Shën Kliment Ohërski" për arritje në fushën e arsimit në Republikën e Maqedonisë. Ajo është fituese e dy pllakave të Universitetit të Shkupit në vitin 2004 dhe 2005.
Inosuke Hashibira
Inosuke Hashibira (Japonisht: 嘴平伊之助 Hashibira Inosuke) është një nga protagonistët kryesorë të Kimetsu no Yaiba dhe së bashku me Zenitsu Agatsuma, është shoqërues udhëtimi i Tanjiro Kamado dhe Nezuko Kamado. Ai është gjithashtu një Vrasës i Demonëve në Korpusin e Vrasësve të Demonëve.
Personaliteti
Inosuke është një i ri jashtëzakonisht gjakftohtë dhe krenar, i cili gjithmonë i pëlqen të mendojë se është luftëtari më i fortë në çdo situatë, duke sfiduar vazhdimisht shumicën e njerëzve me të cilët has dhe duke dashur që të tjerët ta respektojnë dhe ta lavdërojnë për aftësitë e tij. Kjo shpesh e çon atë në një rrezik të panevojshëm, pasi ai tenton të mbivlerësojë aftësitë e tij në krahasim me atë që po lufton dhe refuzon të pranojë kur të mposhtet, gjë që mund të shihet kur Giyu Tomioka duhet ta lidhë atë pas luftës së tij me Demonin Merimangë. për ta penguar atë të sfidonte Hashirën në një luftë ndërsa ishte ende i plagosur rëndë nga beteja e tij e mëparshme. Kjo dëshirë e vazhdueshme për të qenë më i miri mund të bëjë gjithashtu që Inosuke të jetë shumë provokues, pasi ai shpesh përpiqet të nxisë të tjerët, më së shumti Tanjiro Kamado, që ta luftojnë atë, megjithëse në rastin e këtij të fundit ai zakonisht dështon për shkak të natyrës së pavëmendshme të Tanjiros.
Për shkak të rritjes së tij nga derrat, Inosuke gjithashtu ka treguar se ka pak njohuri për ndërveprimin normal njerëzor, të paktën në kohën e debutimit të tij, pasi ai duket se shpesh supozon se njerëzit që i afrohen atij duan ta sulmojnë dhe nuk duket se e kupton mirësinë e të tjerëve ndaj tij. Ai nuk di të lexojë apo të shkruajë dhe përpiqet të thotë saktë emrat e njerëzve, duke thënë Monchiro në vend të Tanjiro, ose Monitsu në vend të Zenitsu. Ai mund të jetë shumë i vrazhdë, pa qëllim dhe t'i trajtojë të gjithë si armik në fillim.
Megjithatë, ndërsa historia vazhdon, Inosuke ndikohet gjithnjë e më shumë nga mënyrat e Tanjiros dhe mësohet më shumë me dashurinë dhe bujarinë, duke mësuar të pranojë gjithashtu forcën e njerëzve përveç vetes dhe të zhvillojë ndjenja miqësie ndaj tij dhe Zenitsu Agatsuma, megjithëse ai e bën këtë. ende ruan natyrën e tij krenare dhe dëshirën e vazhdueshme për lavdërim. Ai gjithashtu fillon të mendojë në mënyrë më strategjike kur angazhohet në luftime, duke përdorur taktika më të zgjuara që ka zgjedhur nga vrasës demonësh më me përvojë dhe jo thjesht duke nxituar në luftime kokë më kokë pa menduar. Ndjenja e miqësisë së Inosukes përmirësohet në mënyrë drastike, gjë e dëshmuar më së miri kur ai u hodh në Muzan Kibutsuji, ndërsa mban zi për shumë vrasës demonësh të vrarë dhe të gjymtuar nga Mbreti i Demonëve dhe duke kërkuar që ai të kthejë gjithçka që mori prej tyre, ose të vdiste si ndëshkim për krimet e tij.
Aftësitë
Inosuke është një shpatar shumë i aftë dhe i talentuar pasi ai ishte në gjendje të mësonte vetë frymëmarrjen me përqendrim total dhe të zhvillonte stilin e tij të frymëmarrjes të njohur si Frymëmarrja e Bishës bazuar në instinktet dhe edukimin e tij në male nga derrat e egër dhe kaloi përzgjedhjen përfundimtare për t'u bërë një vrasës demonësh të gjithë pa trajnim formal. Inosuke është më se i aftë për të gjuajtur dhe vrarë demonët vetë, pasi ai e vrau lehtësisht demonin me brirë pa asnjë problem. Ai ka treguar në shumë raste se është në gjendje të mbajë veten dhe të kontribuojë në luftimet kundër demonëve të Rangut të Lartë të Dymbëdhjetë Kizuki, duke përfshirë Rankën e Lartë Gjashtë, Gyutaro dhe Daki, si dhe Rankën e Lartë Dy, Doma, shumë më të fortë. Ai është gjithashtu jashtëzakonisht i talentuar, ka shqisa çnjerëzore dhe fleksibilitet mbinjerëzor, si dhe aftësi natyrore në luftime. Më mbresëlënëse, Inosuke ishte në gjendje të shmangte Mbretin e Demonit, Muzan, së bashku me shokët e tij, duke u mburrur me të njëjtën aftësi luftarake si edhe Hashira, shpatari më i fortë midis të gjithë vrasësve të demonëve.
Për shkak të rritjes me derrat në male, Inosuke adoptoi zakonet e tyre dhe filloi t'i përfshinte ato në stilet e tij të luftimit. Si rezultat, si stili i tij i luftimit dorë më dorë ashtu edhe stili i shpatës i përngjarjnë shumë kafshëve dhe bishave. Tanjiro Kamado vuri në dukje se stili i tij i panatyrshëm i luftimit, i cili i ngjan atij të një "bishë me katër këmbë" për shkak të mënyrës sesi sulmet e tij vijnë nga një kënd jashtëzakonisht i ulët, ndërsa është gjithashtu shumë i egër dhe duke përdorur lëvizje të tjera joortodokse, duke e bërë atë shumë të paparashikueshëm dhe vicioz. Ai mund të përkulet mbrapa aq larg sa koka e tij të arrijë midis këmbëve. Ai më vonë shfaq aftësinë për të zhvendosur krahun e tij për të zgjatur shtrirjen e tij dhe për të zhvendosur ndonjë nga nyjet në trupin e tij sipas dëshirës. Ky fleksibilitet shtrihet edhe në organet e tij të brendshme, pasi ai ishte në gjendje të zhvendoste zemrën e tij dhe të shmangte shpimin e saj në luftën kundër Daki dhe Gyutaro.
Prekja
Pasi u rrit në male, Inosuke zhvilloi një ndjenjë të mprehtë dhe tepër të ndjeshme të prekjes. Lëkura e tij mund të ndjejë edhe dridhjet e vogla në ajër. Inosuke e inkorporoi këtë aftësi në teknikën e tij të Ndërgjegjësimit Hapësinor, ku ai përdor ndjenjën e tij të mprehtë të prekjes për të lokalizuar të gjithë demonët e shpërndarë nëpër një mal gjigant dhe më vonë e përdori atë për të zbuluar vendndodhjen e Demonit Merimangë. Duke përdorur këtë aftësi, ai mund të dallojë nëse dikush po e shikon, veçanërisht nëse ata kanë ndonjë qëllim armiqësor. Ai madje mund të përcaktojë vendndodhjen e saktë që po shikojnë, gjë që i jep atij një avantazh në luftim. Lëkura e tij e ndjeshme gjithashtu i dha atij një avantazh ndaj Doma, pasi ndjenja e tij e prekjes e largoi natyrshëm nga thithja e pluhurit të rrezikshëm të akullit.
Shqisat e Inosukes janë të mprehta në ekstreme të tilla, saqë ai zotëron një formë të perceptimit jashtëshqisor që e lejon atë të zbulojë gjëra jashtë gamës normale të perceptimit. Inosuke mund ta kuptojë se sa seriozë janë kundërshtari i tij, kur ndiem se sulmet e brezit të Dakit po qetësoheshin pak, gjë që i dha atij një hapje për të sulmuar[13] dhe sa të fortë ishin Akaza dhe Kyojuro Rengoku. Ai ishte gjithashtu në gjendje të ndiente keqdashjen dhe qëllimin e një personi për të vrarë edhe kur ata ishin jashtë rrezes së shikimit të tij, gjë që e pengoi atë të vritej nga sulmi me kosë nga Gyutaro. Inosuke ishte gjithashtu në gjendje të ndjente se obi i Daki kishte njerëz të gjallë të bllokuar brenda tij, gjë që e pengoi atë që t'i dëmtonte aksidentalisht ata kur luftonte.
Tournavaux
Tournavaux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Tournavaux ka një popullsi prej 197 banorë dhe sipërfaqe 1.55 km², me një dendësi prej 127 banor/km².
Almacelles
Almacelles është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Segrià, të provincës Lleida, në Komunitetin Katalonia. Almacelles ka 5623 banorë (2001).
Bassignac
Bassignac është një komunë në Francë. Bassignac bën pjesë në departamentin Cantal të rajonit Auvergne. Komuna ka një popullsi prej 226 banorë dhe sipërfaqe 11.95 km².
Aller, Asturias
Aller, Asturias është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Caudal, të provincës Asturias, në Komunitetin e Asturias. Aller, Asturias ka 12970 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 375.89 km2.
Bergères
Bergères është një komunë në Francë. Bergèresbën pjesë në departamentin Aube të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 121 banorë dhe sipërfaqe 5.81 km².
Ushqimi gjethor
Ushqimi gjethor (ushqimi foliar) është një teknikë e ushqimit të bimëve duke aplikuar pleh të lëngshëm direkt në gjethe. Bimët janë në gjendje që të thithin elementet thelbësore ushqyese përmes gjetheve të tyre. Përthithja zhvillohet si përmes stomatës e po ashtu edhe përmes epidermës së tyre. Transporti është zakonisht më i shpejtë nëpër stomate, por thithja totale mund të jetë po aq e shpejtë edhe përmes epidermës. Bimët janë gjithashtu në gjendje të thithin lëndë ushqyese përmes lëvores (lehës) së tyre.
Dikur mendohej se ushqimi përmes gjetheve mund të dëmtonte domatet, por ajo tani është bërë një praktikë standarde bujqësore.
Referime
Një version i popullarizuar i ushqimit gjethor është përdorimi i përzierjeve bimore me bazë deti, veçanërisht leshteriku, i cili përmban shumë prej "materieve ushqyese"; dhe sa më shumë ushqyes të tillë nevojiten, aq më e vështirë është të balancohen ato brenda tokës. Leshteriku gjithashtu përmban disa hormone që konsiderohen të mira për zhvillimin e gjetheve të bimëve, luleve dhe frutave, e që janë me interes për kopshtarët organikë që refuzojnë aplikimet e hormoneve artificiale.
Efektiviteti
H.B Tukey ishte kryetar i Departamentit të Hortikulturës në Universitetin Shtetëror Michigan (MSU) në vitet '50. Duke punuar me S.H. Wittwer, ata vërtetuan përfundimisht se ushqimi gjethor është efektiv. Fosfori dhe kaliumi radioaktiv u aplikuan në gjeth. Një kundër geiger u përdor për të vëzhguar thithjen, lëvizjen dhe përdorimin e lëndëve ushqyese. Lëndët ushqyese u transportuan në shkallën prej rreth një këmbë në orë në të gjitha pjesët e bimëve.
Aplikimi i ushqimit gjethor është treguar se është i dobishëm për të shmangur problemin e rrjedhjes në tokë dhe nxit një reagim të shpejtë në bimë. Zbatimi i këtij lloj ushqimi sidomos me fosfor, zink dhe hekur sjell përfitimin më të madh në krahasim me shtimin e fosforit në tokë ku ai fiksohet në një formë të paarritshme për bimën dhe ku zinku dhe hekuri janë më pak të disponueshëm.
Përdorimi
Ushqimi gjethor përgjithësisht bëhet në mëngjes herët ose në mbrëmje vonë, mundësisht në temperaturë nën 24 C, sepse nxehtësia bën që poret në gjethet e disa specieve të mbyllen.
Beaurieux, Aisne
Beaurieux është një komunë në Francë. Beaurieux bën pjesë në departamentin Aisne të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 796 banorë dhe sipërfaqe 9.69 km².
Szombathely
Szombathely është qyteti i 10-të më i madh në Hungari. Është qendra administrative në qarkun Vas, ndodhet afër kufirit me Austrinë.
Historia
Szombathely është qytet i vjetër në Hungari. U themelua nga romakët në vitin 45 pas erës sonë dhe ishte kryeqyteti i provincës së Perandorisë Romake Pannonia Superior.
Gjatë okupimit osmanë në Hungari, osmanët e pushtuan zonën dy herë. Hera e parë ishte në vitin 1664, kur ata ishin mposhtur afër qytetit Szentgotthárd. Njëzet vite më vonë, ata e pushtuan prapë në vitin 1683, gjatë Betejës së Vjenës.
Në qershor 1710, më shumë se 2000 njerëz vdiqën nga epidemia dhe më 3 maj 1716, qyteti u shkatërrua prej zjarrit.
Në Luftën e Dytë Botërore, gjatë okupimit në Hungari nga nazistët gjermanë., 4228 jehudë u dëbuan nga Szombathely në kampin Auschwitz.
Shqipëria gjatë Luftërave Ballkanike
Shqipëria e pavarur u shpall më 28 nëntor 1912. Ky kapitull i historisë shqiptare u mbulua me polemika dhe konflikte pasi pjesa më e madhe e vendit e kishte gjetur veten të kontrolluar nga shtetet e Lidhjes Ballkanike: Serbia, Mali i Zi dhe Greqia që nga koha e deklaratës deri në periudhën e njohjes kur Shqipëria u dorëzoi shumë nga tokat e përfshira fillimisht në shtetin e ri. Që nga shpallja e shtetit në nëntor 1912, Qeveria e Përkohshme e Shqipërisë vendosi kontrollin e saj mbi një pjesë të vogël të Shqipërisë qendrore duke përfshirë qytetet e rëndësishme të Vlorës dhe Beratit.
Qeveria e Përkohshme e Shqipërisë
parapamje| Karikatura tregon Shqipërinë (luani) duke thyer zinxhirin e islamit që e lidhte me turkun (njeriun me fez, majtas) dhe ortodoksinë që e lidhte me grekët (njeri me kapele dhe xhufkë, djathtas). Në sfond një serb (burrë i veshur me šajkača pas pemës, në qendër majtas) dhe malazez (i përfaqësuar si miu i zi në degët e pemëve, lart majtas) duke u përgatitur për t'i bërë pritë luanit Viti 1912 do të ishte një vit plot ngjarje në Rumeli. Nga gushti, qeveria osmane njohu autonominë e Shqipërisë. Në tetor 1912, shtetet ballkanike, duke ndjekur aspiratat e tyre kombëtare së bashku sulmuan Perandorinë Osmane dhe gjatë muajve të ardhshëm ndanë pothuajse të gjithë Rumelinë, territoret osmane në Evropë, duke përfshirë edhe ato të banuara nga shqiptarët. Në nëntor, me shpërthimin e Luftës së Parë Ballkanike, shqiptarët u ngritën dhe shpallën pavarësinë e Shqipërisë.
Fushata serbe
Ushtria serbe hyri për herë të parë në territorin osman të banuar nga shqiptarët etnikë në tetor 1912, si pjesë e fushatës së saj në Luftën e Parë Ballkanike që në atë kohë kishte nisur. Mbretëria e Serbisë pushtoi pjesën më të madhe të tokave të banuara nga shqiptarët, duke përfshirë bregdetin e Adriatikut të Shqipërisë. Gjenerali serb Bozhidar Jankoviç ishte komandant i Armatës së Tretë Serbe gjatë fushatës ushtarake në Shqipëri. Ushtria serbe u përball me rezistencë të fortë guerile shqiptare, të udhëhequr nga Isa Boletini, Azem Galica dhe udhëheqës të tjerë ushtarakë. Gjatë pushtimit serb, Gjen. Jankoviç detyroi personat e shquar dhe krerët e fiseve lokale të nënshkruanin një deklaratë mirënjohjeje ndaj mbretit Petar I Karagjorgjeviç për "çlirimin e tyre nga ushtria serbe".
Ushtria e Mbretërisë së Serbisë e pushtoi Durrësin më 29 nëntor 1912 pa asnjë rezistencë. Menjëherë pas mbërritjes së tyre në Durrës, më 29 nëntor 1912, Mbretëria e Serbisë krijoi qarkun e Draçit, zyrat e saj të rrethit dhe emëroi guvernatorin e qarkut, kryetarin e qytetit dhe komandantin e garnizonit ushtarak.
Gjatë pushtimit, ushtria serbe ka kryer krime të shumta kundër popullatës shqiptare “me synim transformimin e plotë të karakterit etnik të këtyre rajoneve”. Qeveria serbe mohoi raportet për krime lufte.
Pas nënshkrimit të Traktatit të Londrës në maj 1913, i cili i dha Serbisë toka të reja, duke përfshirë pjesën më të madhe të ish Vilajetit të Kosovës, qeveria serbe ra dakord të tërhiqte trupat e saj nga jashtë territorit të saj të sapozgjeruar. Kjo lejoi që një shtet shqiptar të ekzistonte në paqe. Tërheqja përfundimtare e personelit serb nga Shqipëria ishte në tetor 1913.
Fushata malazeze
parapamje| [[Flamuri i Malit të Zi|Flamuri malazez në kalanë e Shkodrës.]] Shkodra dhe rrethinat e saj ishin të dëshiruara prej kohësh nga Mali i Zi, megjithëse banorët e saj ishin kryesisht shqiptarë etnikë. Rrethimi i Shkodrës u zhvillua më 23 prill 1913 midis forcave aleate të Malit të Zi dhe Serbisë kundër forcave të Perandorisë Osmane dhe Qeverisë së Përkohshme të Shqipërisë.
Mali i Zi mori Shkodrën më 23 prill 1913, por kur mbaroi lufta, Fuqitë e Mëdha nuk ia dhanë qytetin Mbretërisë së Malit të Zi, e cila u detyrua ta evakuonte në maj 1913, në përputhje me Konferencën e Ambasadorëve të Londrës. Tërheqja e ushtrisë u përshpejtua nga një flotilje e vogël detare me anije me armë britanike dhe italiane që lëvizën lart në lumin Buna dhe përtej vijës bregdetare të Adriatikut.
Fushata greke
parapamje| Karikatura tregon Shqipërinë duke u mbrojtur nga vendet fqinje. Mali i Zi përfaqësohet si majmun, Greqia si leopard dhe Serbia si gjarpër. Katrin Boeckh shkruan për një dëshmi nga një oficer këmbësorie, i cili dëshmoi se kur ushtria greke hyri në Shqipëri në 1912, luftëtarët u qëlluan pa gjyq, fëmijët qanin dhe fshatarët u masakruan "si harabela".
Ushtria greke kontrollonte territorin që më vonë do të përfshihej në shtetin shqiptar përpara shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë në Vlorë. Më 18 nëntor 1912, pas një kryengritjeje të suksesshme dhe 10 ditë para Shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë, Maj. Spiro Milo dëboi osmanët nga krahina e Himarës. Marina greke gjithashtu bombardoi qytetin e Vlorës më 3 dhjetor 1912. Ushtria greke nuk e pushtoi Vlorën, e cila ishte me interes të madh për Italinë.
Forcat greke u vendosën në atë që do të bëhej Shqipëria jugore deri në mars 1914. Pasi Fuqitë e Mëdha ranë dakord për kushtet e Protokollit të Firences në dhjetor 1913, Greqia u detyrua të tërhiqej nga qytetet e Korçës, Gjirokastrës dhe Sarandës dhe territoret përreth.
Pasojat
Nën presionin e fortë ndërkombëtar, fqinjët ballkanikë të Shqipërisë u detyruan të tërhiqen nga territori i shtetit të njohur ndërkombëtarisht të Shqipërisë në vitin 1913. Principata e re e Shqipërisë përfshinte vetëm rreth gjysmën e popullsisë etnike shqiptare, ndërsa një numër i madh shqiptarësh mbetën në vendet fqinje.
Bergères-lès-Vertus
Bergères-lès-Vertus është një komunë në Francë. Bergères-lès-Vertusbën pjesë në departamentin Marne të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 563 banorë dhe sipërfaqe 18.28 km².
Vastu shastra
Vastu shastra (vāstu śāstra) është një sistem tradicional i Arkitekturës Hindu. që përkthehet si "shkenca e arkitekturës". Këta janë tekste që të gjendur në nënkontinentin indian dhe që përshkruajnë dizajnin, planimetrinë, përmasat, përgatitjen e terrenit, shpërndarjen dhe gjeomerinë hapësinore. Tekstet e Vastu Shastrave përfshijnë besime tradicionale hindu dhe në disa raste edhe Budiste. Dizajnet janë parashikuar ta integrojnë arkitekturën me natyrën, funksionet relative të pjesëve të ndryshme të strukturës dhe besimeve të lashta duke përdorur pozicionimet e modeleve gjeometrike (yantra), simetrisë dhe drejtimeve gjeografike. Vastu Shastra është pjesë e tekstore e Vastu Vidyas, që është dituria më e gjerë rreth arkitekturës dhe teorive të dizajnit në në Indinë e lashtë. Dituria e Vastu Vidyas është një koleksion idesh dhe konceptesh, me ose pa suportin e diagramave të planimetrike, që nuk janë të ngurta. Në fakt, këto ide dhe koncepte janë modele për organizimin e hapësirës dhe formës brenda një ndërtese ose grupi ndërtesash, bazuar mbi funksionin e tyre në lidhje me njëra-tjetrën, përdorimin e tyre dhe prodhimin e përgjithshëm të Vastusë. Parimet e lashta Vastu Shastra përfshijnë ato për dizajnin e Mandirit (Tempulli hindu), dhe parimet për dizajnimin dhe planimetrinë e shtëpive, fshatrave, qyteteve, kopështeve, rrugëve, veprave hidrike, dyqaneve dhe hapësirave të tjera publike.
Terminologjia
Fjala sanskrite vastu do të thotë banesë ose shtëpi me një ngastër toke. Vrddhi, vāstu, merr kuptimin "vendi ose themeli i një shtëpie, siti, terreni, vendi ndërtimit, banesa, fermë". Rrënja amë është vas - "të banoj, jetoj, qëndroj, vendosem". Termi shastra mund të përkthehet pak a shumë si "doktrinë, mësim". Vastu-Shastrat (që përgjithësisht përkthehet "shkenca e shtëpi-ndërtimit") janë manuale të lashta sanskrite të arkitekturës. Ato përmbajnë Vastu-Vidyan (që do të thotë dituria e shtëpi-ndërtimit).
Historia
Historianë si James Fergusson, Alexander Cunningham dhe Dr. Havell kanë sugjeruar se Vastu Shastra u zhvillua midis periudhës 6000 - 3000 p.e.s., duke shtuar se sitet arkeologjike të Harappas dhe Mohenjo-daros janë ndërtuar mbi parimet e Vastu shashtras.