cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muzikanti
Muzikanti është personi i cili në përgjithësi merret me muzikë qoftë ai i cili luan me instrumene e më saktësisht njihet si instrumentalisti, qoft ai i cili këndon e që më saktësisht njihet si vokalisti.
Robert Bruce Merrifield
Robert Bruce Merrifield lindi më 15 korrik të vitit 1921 në Fort Worth Texas, ShBA dhe vdiq më 14 maj të vitit 2006 në Cresskill, New Jersey. Ishte kimist amerikan që në vitin 1984 mori çmimin Nobel në lëmin e Kimisë.
Crouttes-sur-Marne
Crouttes-sur-Marne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Crouttes-sur-Marne ka një popullsi prej 636 banorë dhe sipërfaqe 4.33 km², me një dendësi prej 147 banor/km².
Nobuko Jajima
Nobuko Jajima (麝嶋 伸子) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Igor Lediahov
Igor Lediakhov (lindur më 22 Maj 1968) është një ish-futbollist rus.
Dmitri Radçenko
Dmitri Radçenko (lindur më 2 Dhjetor 1970) është një ish-futbollist rus.
Kombëtarja
Për reprezentacionin sovjetike, reprezentacionin rus ka luajtur 35 ndeshje.
Mustafa Üstündağ (aktor)
Mustafa Üstündağ (lindi më 11 shkurt 1977) është aktor turk. Ai luajti rolin e Kara Davud Pasha në serialin Muhteşem Yüzyıl: Kösem. Në serialin e famshëm mafia Lugina e Ujqërve Kurthi me rolin e Muros. Ai luajti një epizod në serialin Çukur. Ai tani luan si Boran në Eşkıya Dünyaya Hükümdar Olmaz.
Fortifikata e antikitetit të vonë Gjyteti i Grashticës
Fortifikata e antikitetit të vonë Gjyteti i Grashticës është një monument i trashëgimisë kulturore në Grashticë, Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër.
Muro: Nalet Olsun İçimdeki İnsan Sevgisine
Muro: Nalet Olsun İçimdeki İnsan Sevgisine është film komedi turk i vitit 2008 me regji të Zybejr Shashmas. Filmi, i cili u shfaq në publikim të përgjithshëm në të gjithë Turqinë më 5 dhjetor 2008, është filmi i tretë turk me përmasa më të larta turke të vitit 2008. Është një spin-off nga ekskluziviteti mediatik i Luginës së Ujqërve, bazuar në seritë televizive turke të të njëjtin emër duke përdorur personazhe nga seria vazhduese Lugina e Ujqërve Kurthi.
Përmbledhja
Muro dhe Çeto, sapo të liruar nga burgu, vendosin të kthehen në qytetin e tyre të lindjes për të filluar një revolucion bazik. Faza e parë e planit të tyre është të gjejnë dy vajza, të martohen dhe të fillojnë familjet e tyre për t'u bërë shembuj të mirë të revolucionarëve. Sidoqoftë, një surprizë i pret në qytetin e tyre të lindjes. Kreu i fshatit i martoi Muron dhe Çeton me dy gra ruse, ndërsa ata ishin në burg. Të dy tani duhet të kthehen në Stamboll për të gjetur gratë me të cilat ishin martuar dhe të marrin divorc nëse duan të realizojnë idealet e tyre. Por kur u kthyen në qytetin e madh, ata pengohen në një organizatë të paligjshme masive që ata kurrë nuk do të jenë në gjendje ta deshifrojnë.
Manny Ayulo
Manuel Ayulo lindi më 20 tetor 1921 në Burbank, Kaliforni; vdiq më 16 maj 1955 në Indianapolis, Indiana. Ishte një garues automobilasht dhe Formula 1 pilot amerikan. Ayulo vdiq në një ndeshje gjat ushtrimeve për garën në Indianapolis 500 në vitin 1955.
Rezultatet e Indianapolis 500
* bashkëpilotim me pilotin Jack McGrath
Kampionati botërorë
Manuel Ayulo participated mori pjesë 5 herë në Kampionatin Botërorë në Formula 1 gjat të cilave gara suksesin më të madh q arriti ishte pozita e tretë në bashkëpilotim me pilotin Jack McGrath në garën e vitit 1951). Ai arriti gjat karrierës së tijë 2 pikë kampionale.
Chartèves
Chartèves është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Chartèves ka një popullsi prej 353 banorë dhe sipërfaqe 8.76 km², me një dendësi prej 40 banor/km².
Péone
Péone është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Péone ka një popullsi prej 1003 banorë dhe sipërfaqe 48.59 km², me një dendësi prej 21 banor/km².
Tom Leeb
Referime
<references group="Faqja zyrtare" />Faqja zyrtare Tom Leeb http://tomleeb-music.com/
Blake Lively
Blake Ellender Lively (née Brown; [1] lindur më 25 gusht 1987 [2]) është një aktore amerikane. Lively njihet për interpretimin e rolit të Serena van der Woodsen në serinë televizive dramatike CW Gossip Girl (2007–2012). [3] [4] Ajo gjithashtu luajti në një numër filmash, duke përfshirë Motrat e pantallonave udhëtuese (2005), Motrat e pantallonave udhëtuese 2 (2008), Qyteti (2010), Gjelbër feneri (2011), Savages (2012), Mosha i Adaline (2015), The Shallows (2016) dhe A Simple Favor (2018).Ajo u shfaq në adaptimin filmik të romanit me të njëjtin emër, Motra e pantallonave udhëtuese, në 2005, si Bridget, një nga katër kryesuesit femra. Performanca e Lively në film i dha asaj një nominim për një Teen Choice Award për "Choice Movie Breakout - Female." [16] Në 2006, Lively bashkë-luajti me Justin Long në Acceptted, dhe Lively kishte role të vogla në filmin horror, Simon Says Ndërsa Acceptted nuk u prit mirë nga kritikët, performanca e Lively ishte, duke i dhënë asaj një 'Award Breakthrough' nga Hollywood Life. [17] Në 2007, ajo luajti një nga dy personazhet e titullit në Elvis dhe Anabelle si Anabelle, një vajzë bulimike e cila shpresonte të fitonte një konkurs bukurie. Lively tha për hyrjen në karakter për rolin që ajo kishte "hedhur peshë serioze" për gjatësinë e saj. Lively deklaroi se ai proces ishte i vështirë për të sepse ushqimi është "dashuria nr. 1 e jetës time. "[18] MovieLine.com vlerësoi performancën e saj në film dhe e vlerësoi atë si" rolin e saj të parë ". [19]
Letërsia e Kosovës
Literatura e Kosovës përbëhet nga tekste letrare të shkruara në gjuhën shqipe, serbe, boshnjake dhe turke, posaçërisht nga autorët e Kosovës. Kosova prodhoi disa shkrimtarë të shquar në epokën osmane. Megjithatë, autoritetet osmane ndaluan përdorimin me shkrim të gjuhës shqipe deri në vitin 1912. Kjo politikë vazhdoi gjatë sundimit serb deri në shpërthimin e Luftës së Dytë Botërore.
Pas luftës, testet shkollore ishin kryesisht në gjuhën serbe për shkak të rrethanave historike, pasi Serbia pushtoi Kosovën, shkollimi dhe botimi në gjuhën shqipe u shtypën. Literatura nëntokësore lulëzoi në në fund të viteve 1940, të cilat janë shkruar dhe botuar në gjuhën shqipe. Nën Aleksandar Rankoviç, të gjithë që blenë gazetën në gjuhën shqipe Rilindja u regjistruan në policinë sekrete. Institucionet e plota në gjuhën shqipe dhe kulturore iu dhanë kushtetutës jugosllave të vitit 1974 dhe lulëzoi literatura dhe kultura shqiptare e Kosovës.
Literatura Serbe në Kosovë
Tradita letrare krijuese serbe në Kosovë është shumë më e vjetër se ajo shqiptare. Kosova, si dhe Raška dhe Mali Athos, ishte shtëpia e shumë pjesëve të letërsisë së hershme serbe që nga shekulli i 13-të e tutje. Figurat më të shquara letrare serbe në Kosovë gjatë shekullit të 20-të ishin shkrimtarja Vukašin Filipoviq, poetët Darinka Jevriq, Petar Sarić dhe Radosav Stojanoviq, si dhe shkrimtari i shkrimeve të shkurtra Lazar Vučković.
Historia e mëvonshme
Pak është i njohur në fushën e letërsisë në vendet që dikur ishin pjesë e Bllokut Sovjetik. Politika e rreptë dhe obskurantizmi ua ndalonin autorëve që t'i shprehnin lirisht mendimet e tyre për vite, dhe ishte e pamundur që ata të shihnin veprat e tyre të botuara dhe të fitonin përparësi në botën letrare. Megjithatë, pas rënies së Bashkimit Sovjetik, Evropa tani po zbulonte një interes të ri për Europën Lindore. Jo vetëm në aspektin e udhëtimeve dhe marrëdhënieve të huaja, por edhe nga perspektiva kulturore. Kosova sigurisht qëndron si kombet më të veçanta të formuara nga shpërbërja e Jugosllavisë. Deri më sot, pavarësia e Kosovës si shtet ende është e hapur për debat, dhe Bashkimi Evropian ende nuk ka shprehur një opinion mbi këtë çështje. Me një situatë kaq të papërcaktuar, mund të pyesim nëse ka një zë kulturor që e definon këtë vend dhe përgjigja nuk është e përcaktuar. E vërteta është se askush nuk flet për "Letërsinë Kosovare" por është më shumë e mundshme të dëgjosh "Letërsinë Shqiptare të Kosovës", sepse kjo është ajo që është. Por pavarësisht se kjo letërsi është definuar përmes përdorimit të termit "shqip", ajo ende ka një veçori që e bën atë pak të huaj ndaj veshit shqiptar. 1990-të ishin një kohë e vështirë për Kosovën dhe në vitet që çuan në luftën e vitit 1999, disidentët e vendit mund të kërcënoheshin ose të keqen. Diskriminimi dhe rreptësia e sundimit serb nuk e lejonin këtë gjeneratë të shkrimtarëve shqiptarë që të shprehnin veten. Përveç kaosit dhe shtypjes që po ndodh në Kosovë, mendjet intelektuale të vendit kishin probleme gjuhësore për të kapërcyer: pasi u është mohuar qasja në gjuhën shqipe si një gjuhë si pjesë e sistemit arsimor në Kosovë, barrierat mund të gjendeshin në formë letrare.
Pas Luftës së II-të Botërore
Letërsia shqiptare në Kosovë u nis nga poeti Esad Mekuli (1916-1993), i cili ishte themeluesi i "Jeta e Re" në periudhën 1949, edhe pse nuk ishte aktiv deri në vitet 1960. Përveç kësaj, romancieri Adem Demaci, i cili kaloi njëzet e tetë vjet si një i burgosur politik i qeverisë jugosllave, gjithashtu luan një rol të madh në avancimin e revistës "Jeta e Re", e cila më vonë u botua si libër, si dhe koleksionet e suksesshme Njifyell ndër meshkuj (1953, një flaut në male), dhe Kânga e vërrinit (1954, këngën e kullotave të fushës) nga Martin Camaj i cili u bë një studiues kryesor i studimeve shqiptare në Mynih dhe Romë. Në vitin 1974, më shumë liri dhe një pamje barazie iu dha shqiptarëve të Kosovës nga kushtetuta jugosllave për herë të parë, dhe literatura u lulëzua në Plain e Blackbird në dekadën e ardhshme. Nga disa shkrimtarë kryesorë të prozës, disa që vlen të përmenden janë Anton Pashku (1937-1995), Rexhep Qosja (b.1936), veçanërisht për romanin e tij eksploziv politik Vdjeka më vjen nga sytë e tillë (1974, vdekja vjen nga sytë e tillë ), Nazmi Rrahmani, i cili ishte romanciar prolifik (b. 1941) dhe Teki Dervishi (1943). Poezia e Kosovës ka qenë shumë më kreative dhe eksperimentale krahasuar me Shqipërinë. Ndërmjet kryesuesve të tij janë Din Mehmeti (1932), Besim Kokshi (1932), Azem Shkreli (1938), Rrahman Dedaj (1939), Ali Podrimja (1942), Eqrem Basha (1948), Sabri Hamiti (1950), dhe Asri Çapriqi (1960).
Dialekte
Ka dy dialekte të dallueshme në shqipen moderne. Priftërinjtë katolikë shkruan pjesën më të madhe të letërsisë shqipe në dialektin Toske dhe Geg që flitet në Shqipërinë e veriut dhe në Kosovë. Gjithashtu flitet në Shqipërinë Veriore, Maqedoni dhe në disa pjesë të Malit të Zi. Çdo zonë e Shqipërisë së Veriut ka nën-dialektin e vet: Tiranë, Durrës, Elbasan dhe Kavajë; Kruja dhe Laçi; Mati, Dibra dhe Mirdita; Lezhë, Shkodër, Krajë, Ulqin; etj. Malësia e Madhe, Rugova dhe fshatrat e shpërndara përgjatë bregut të Adriatikut formojnë sot nën-dialektin e Shqipërisë. Ka shumë nën-dialektë të tjerë në rajonin e Kosovës dhe në pjesë të Malit të Zi jugor dhe në Republikën e Maqedonisë. Nën-dialektet e Malësisë së Madhe dhe Dukagjinit pranë Shkodrës po humbasin sepse gjeneratat e reja preferojnë të flasin nën-dialektin e Shkodrës. Dialekt tjetër është Toskë që flitet në Shqipërinë jugore. Kur gjuha shqipe u standardizua në vitin 1972, ishte më shumë i bazuar në Toskën se Gheg. Dallimi midis këtyre dy dialekteve është kryesisht gjuhësor, por kemi edhe faktorë kulturorë. Shqiptarët mund të ndahen në dy dialekte kryesore, Gheg dhe Tosk. Lumi Shkumbin është përafërsisht linjë ndarëse, me Gheg folur në veri të Shkumbinit dhe Toskut në jug të saj. Gjuha letrare Gheg është dokumentuar që nga viti 1462. Derisa komunistët nuk morën pushtet në Shqipëri, standardi bazohej në Gheg. Megjithëse versionet letrare të Toskut dhe Gegut janë të kuptueshme reciprokisht, shumë prej dialekteve rajonale nuk janë. Sidoqoftë, literatura e gjuhës shqipe nga Kosova është shkruar kryesisht në dialektin Gheg.
Ali Podrimja
Ali Podrimja luan një rol të madh në letërsinë kosovare dhe madje edhe në atë shqipëtare. Lindi në vitin 1942 në Gjakovë. Ai botoi prozë dhe poezi që prej vitit 1961, dhe ka publikuar dhjetë vëllime të poezisë së tij deri tani. Ndërsa në shkollë ai kishte publikuar tashmë koleksionin e tij të parë të poezive, "Thirrje" (1961, tr: Thirrjet). Në librat e tij të mëposhtëm, ai zbuloi veten të ishte një simbolist i pjekur, i cili mund të përfitonte nga një shumëllojshmëri rimish dhe metrash. Një pikë kthese në punën e tij erdhi me koleksionin e poezisë "Lum Lumi" (1982). Kjo është një homazh për djalin e tij të vogël Lumi, i cili vdiq nga kanceri. Ai shqyrton temat e vetmisë, frikës, vdekjes dhe fatit. Tonja e Podrimjes, megjithatë, mbetet laik. Poezitë e tij shfaqin një strukturë të dendur, dhe luan me imazhe të fuqishme dhe shmang çdo prolipsitet artistik. Si mjeshtër i simboleve dhe alegorive të shfaqura, ai po ashtu shkruan elemente të poezisë folklorike shqiptare të transmetuara me gojë, metaforë të pazakonshëm dhe përdorim të gjuhës moderne në poezinë e tij, dhe surpriza lexuesin me struktura të papritura sintatike dhe me rime të hollë. Koleksioni i Podrimjes "Ich sattle das Ross den Tod" (1991) ) ishte botimi i parë në gjuhën gjermane nga një poet bashkëkohor shqiptar. Në të, ai e kondenson përvojën e tij me kërcënimin e përditshëm, padrejtësitë dhe apatinë e Europës. Librat e Podrimjes u përkthyen edhe në gjuhë të tjera si: anglisht, frëngjisht, italisht, polonisht, rumun, turqisht, greqisht, serbisht, kroatisht, slloven dhe gjithashtu ishin të pranishëm në shumë antologji në gjuhë të huaja.
Sherlock Holmes
thumb|240px|Ilustrimi i Sherlock Holmes nga [[Sidney Paget]] Sherlock Holmes është një detektiv fiktiv privat i krijuar nga autori britanik Arthur Conan Doyle. Duke iu referuar vetes si një "detektiv këshillues" në tregime, Holmes është i njohur për aftësitë e tij me vëzhgim, zbritje, shkencë mjekoligjore dhe arsyetim logjik që kufizohet në fantastik, të cilin ai e përdorë kur heton çështjet për një larmi klientësh, përfshirë Scotland Yard.
Paraqitja e tij e parë ishte në A Study in Scarlet, duke e bërë perzonashin më të popullarizuar me serinë e parë të tregimeve të shkurtra në The Strand Magazine, duke filluar me "Një Skandal në Bohemi" në vitin 1891; tregime shtesë u shfaqën nga atëherë deri në vitin 1927, përfundimisht gjithsej katër romane dhe 56 tregime të shkurtra. Të gjitha përveç njërit u vendosën mes viteve 1880 dhe 1914. Shumica janë rrëfyer nga personazhi i mikut dhe biografit të Holmes, Dr. John H. Watson, i cili zakonisht shoqëron Holmes gjatë hetimeve të tij dhe shpesh ndan lagje me të në adresën e 221B Baker Street, Londër, ku fillojnë shumë nga tregimet.
Personazhi i Sherlock Holmes u adoptua në shumë filma, seriale, filma vizatimor, video lojëra dhe media tjerë.
Frymëzimi i personazhit
thumb|[[Arthur Conan Doyle (1859–1930), krijuesi i Sherlock Holmes, në vitin 1914]]
C. Auguste Dupin i Edgar Allan Poe në përgjithësi njihet si detektivi i parë fiktiv dhe shërbeu si prototip për shumë personazhe të mëvonshëm, përfshirë Holmes. Conan Doyle dikur shkroi: "Secila [nga tregimet e detektivëve të Poe] është një rrënjë nga e cila është zhvilluar një letërsi e tërë ... Ku ishte tregimi i detektivit derisa Poe të merrte frymën e jetës në të?" Në mënyrë të ngjashme, tregimet e Monsieru Lecoq të Émile Gaboriau ishin jashtëzakonisht të njohura në kohën kur Conan Doyle filloi të shkruante Holmes, dhe fjalimi dhe sjellja e Holmes ndonjëherë pason atë të Lecoq. Holmes dhe Watson diskutojnë Dupin dhe Lecoq afër fillimit të A Study in Scarlet.
Conan Doyle tha vazhdimisht se Holmes ishte frymëzuar nga figura e jetës reale të Joseph Bell, një kirurg në Royal Infirmary of Edinburgh, të cilin Conan Doyle e takoi në vitin 1877 dhe kishte punuar si nëpunës. Ashtu si Holmes, Bell u njoh për nxjerrjen e konkluzioneve të gjera nga vëzhgime minutash. Sidoqoftë, ai më vonë i shkruajti Conan Doyle: "Ju jeni vetë Sherlock Holmes dhe mirë e dini atë". Sir Henry Littlejohn, kryetar i Jurisprudencës Mjekësore në Shkollën Mjekësore të Edinburgut, përmendet gjithashtu si një frymëzim për Holmes. Littlejohn, i cili ishte gjithashtu krirug policie dhe zyrtar i Mjekësisë së Shëndetit në Edinburgh, i dha Conan Doyle një lidhje midis hetimit mjekësor dhe zbulimit të krimit.
Frymëzime të tjera të mundshme janë propozuar, megjithëse nuk u pranuan kurrë nga Doyle, të tilla si Maximilien Heller, nga autori francez Henry Cauvain. Në këtë roman të vitit 1871 (gjashtëmbëdhjetë vjet para shfaqjes së parë të Sherlock Holmes), Henry Cauvain imagjinoi një detektiv të dijshëm, depresiv, anti-shoqëror, duhanpirës, që vepronte në Paris. Nuk dihet nëse Conan Doyle e lexoi romanin, por ai ishte i rrjedhshëm në frëngjisht. Në mënyrë të ngjashme, Michael Harrison sugjeroi që një "detektiv këshillues" i vetë-stiluar gjerman i quajtur Walter Scherer mund të ketë qenë modeli për Holmes.
Biografia e personazhit
Detajet e jetës së Sherlock Holmes në tregimet e Conan Doyle janë të pakta dhe shpesh të paqarta. Sidoqoftë, përmendet për jetën e tij të hershme dhe familjen e zgjeruar pikturojnë një panoramë biografike të lirshme të detektivit.
Një deklaratë e moshës së Holmes në "His Last Bow" vendos vitin e tij të lindjes më 1854; tregimi, i vendosur në gusht të vitit 1914, e përshkruan atë si gjashtëdhjetë vjeçar. Prindërit e tij nuk përmenden, megjithëse Holmes përmend se "paraardhësit e tij" ishin "pronarë të vendit". Në "Aventura e Interpretuesit Grek", ai pretendon se gjyshja e tij ishte motra e artistit francez Vernet, pa sqaruar nëse ky ishte Claude Joseph, Carle, ose Horace Vernet. Vëllai i Holmes, Mycroft, shtatë vjet më i moshuar, është një zyrtar qeveritar. Mycroft ka një pozicion unik të shërbimit civil si një lloj baze të dhënash njerëzore për të gjitha aspektet e politikës qeveritare. Sherlock e përshkruan vëllain e tij si më inteligjentin e të dyve, por vëren se Mycroft i mungon ndonjë interes për hetime fizike, duke preferuar të kalojë kohën e tij në Klubin Diogenes.
Holmes thotë se ai së pari zhvilloi metodat e tij të zbritjes si student; rastet e tij të hershme, të cilat ai ndoqi si amator, vinin nga studentë të universitetit. Një takim me babanë e një shoku të klasës e çuan atë të përvetësojë detektimin si profesion.
Conan Doyle vrau Holmes në një betejë të fundit me organizatorin kriminelë Profesor James Moriarty në "Problemi i Fundit" (botuar më 1893, por vendosur më 1891), si Conan Doyle mendoi se "energjitë e mia letrare nuk duhet të drejtohen shumë në një kanal". Legjenda thotë se londinezët ishin aq të shqetësuar kur dëgjuan lajmet për vdekjen e Holmes saqë mbanin rrathë të zinj në zi, megjithëse nuk ka asnjë burim të njohur bashkëkohor për këtë; referenca më e hershme e njohur për ngjarje të tilla vjen nga viti 1949. Sidoqoftë, reagimi i regjistruar i publikut ndaj vdekjes së Holmes ishte ndryshe nga gjithçka që ishte parë më parë për ngjarje imagjinare.
Pasi i rezistoi presionit publik për tetë vjet, Conan Doyle shkruajti The Hound of the Baskervilles (serializuar më 1901–2012, me një vendosmëri të nënkuptuar para vdekjes së Holmes). Në vitin 1903, Conan Doyle shkroi "Aventura e Shtëpisë së Zbrazët"; vendosur më 1894, Holmes rishfaqet, duke i shpjeguar Watson, i cili ishte i mahnitur, se ai kishte falsifikuar vdekjen e tij për të mashtruar armiqtë e tij. Pas "Aventurës së Shtëpisë së Zbrazët", Conan Doyle do të shkruante në mënyrë sporadike histori të reja të Holmes deri në vitin 1927.
Përshtatjet
Tregimet e Sherlock Holmes ishin shumë të njohura si përshtatje për skenën, dhe më vonë në film dhe televizion. Rekordet Botërore Guinness e ka renditur Holmes si personazhin letrar më të portretizuar në histori të filmit dhe televizionit, me më shumë se 75 aktorë që luajnë rolin në mbi 250 prodhime.
Afri-Cola
200px|parapamje|1 litër paketim nga pija e butë Afri-cola Afri-Cola është një pije e butë freskuese cola prodhuar në Gjermani. Paraqitja e pijes në treg është regjistruar në vitin 1931 nga kompania gjermane F. Blumhoffer Nachfolger GmbH. E njejta kompani gjithashtu ka prodhuar dhe pijen Bluna, një pije e butë me lëng portokalli. Sot kjo markë prodhimi i takon kompanisë Mineralbrunnen Überkingen-Teinach AG.
Historia
Në konkurencën e rëndë të viteve të gjashtëdhjeta Afri-Cola humbi ndikimin e vetë në tregun gjerman. Dizajneri komercial dhe fotografi Charles Wilp filloi marketing kampanjë për të ringritur fotografin e kësaj pije në sytë e konsumit gjerman. Sllogani i njohur është : "Gjithçka është në Afri-Cola...". left|parapamje|220px|Pllakatë nga kampanja legjendare reklamuese nga Charles Wilp.
Sot të drejtat mbi pijet Afri-Cola dhe Bluna i mbanë Mineralbrunnen Überkingen-Teinach AG. Kjo kompani në vitin 1998 tentoi që të përdor emrin e kësaj marke që të kthej tregun e konsumatorëve në Gjermani, duke ofruar një shije të ndryshme të pijes nga origjinali. Gjithashtu pija përmbante gjer në vitin 1998 kofeinë në një sasi prej 250 mg/L që ishë shum e lartë. Në riparaqitjen e vitit 1998 pija përmbante kofein me një sasi prej 150 mg/L kështu që kjo sasi sipas rregullores nuk ka nevoj të rradhitet në listën e përbërjes në në shihe.
Për shkak të regimit jo të mirë të konsumit ndaj pijes kompania në vitin 2005 ngriti psasinë e kofeinës në pije në 200 mg/L kështu që kofeina duhej shenuar në listën e përbërjes së pijes. Por prap nuki plotësonte nevojat që plotësonte pija origjinale kështu që më 1 prill të vitit 2006 kompania u detyrua të e rikthej sasinë e kofeinës në atë origjinale prej 250 mg/L.
Afri-Cola jasht Gjermanisë
Në mesin e viteve të nëntëdhjeta të shekullit XX një kompani ameriaken filloi importimin e pijes Afri-Cola në Shtetet e Bashkuara duke distribuar më së shumti në Seattle. Pija ishte e njohur si "pije me përbërje më të lartë të kofeinës lejuar nga ligji dhe në pozitë për të konkuruar në treg me pijet me kofeinë të lartë si: Jolt Cola dhe Fukola Cola. Mineralbrunnen Überkingen-Teinach AG vetvetiu eksporton Afri-Cola në Austri, Francë, Arabi Saudite, Zvicer dhe në Çeki.
Mattia Cassani
Mattia Cassani (lindi më 26 gusht 1983) është futbollist italian i cili luan si mbrojtës në Sampdoria.
Shqipëria e Mesme
140px|parapamje|Shqipëria Qendrore në të verdhë. Shqipëria Qendrore është një nga tre rajonet NUTS-2 të Shqipërisë. Ai përbëhet nga dy qarqe: Qarku i Tiranës dhe Qarku i Elbasanit.
Mattia Cassani
Karriera me klube
Mattia filloi karrierën e tij në skuadrën e Juventusit gjatë sezonit 2002-2003 në Serie A dhe pastaj shkoi në skuadrën Sampdoria si huazim.
Shqipëria e Mesme
Në përdorimin e folur shpesh përfshihen disa krahina të tjera në Shqipërinë Qendrore, veçanërisht Durrësi dhe Shijaku, dhe, më pak konsistente, Dibër, Krujë, Pogradeci, Berat dhe Myzeqe.
Mattia Cassani
Karriera me klube
Në qershor të vitit 2003, Mattia shkoi në Verona si huazim me alternativë për ta blerë për 800,000 euro. Në qershor të vitit 2005, Verona e bleu atë për 400,000 euro.
Me 1 korrik 2006, Mattia u bashkua në skuadrën e Palermos për 2.5 milionë euro, ku nënshkroi kontratën për pesë vite. Më 6 prill 2008, ai shënoi golë kundër skuadrës Juventus i cili jepi fitore Palermos 3-2.
Më 24 gusht 2011, ai u bashkua skuadrës Fiorentina si huazim për 2 milionë euro si alternativë që në fund të sezonit ta blejë për 2.75 milionë euro.
Lokaliteti arkeologjik romak
Lokaliteti arkeologjik romak është një monument i trashëgimisë kulturore në Gërçinë, Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Final Fantasy III
Final Fantasy III (Fantazia e Fundit 3 - ファイナルファンタジーIII Fainaru Fantajī Surī) është një lojë RPG (lojë me role) e krijuar, zhvilluar dhe publikuar nga Squaresoft (në ditët tona e njohur si Square Enix, pas falimentimit të bujshëm të Squaresoft). Për herë të parë doli në shitje në 1990 për konzolën NES (Nintendo Entertainment System). Si një lojë shumë e vjetër, Final Fantasy III është loja e parë RPG që paraqiti një ‘sistem ndërrimi punësh’ dhe kjo lojë do të ishte RPG-ja më e madhe e krijuar ndonjëherë për konzolën Nes.
Loja ka në qendër katër jetimë që bien në kontakt me një kristal. Ky kristal i lejon atyre të përdorin një pjesë të mirë të fuqisë së tij. Qëllimi i kristalit është që katër heronjtë e rinj të shpërndahen dhe të vendosin rregull si edhe të mbajnë ekuilibrin në botë. Jetimët nuk janë shumë të bindur për detyrën e tyre, por pavarsisht vendosin të shkëputen nga familjet e tyre adoptive për të vendosur rregull në botë. Kjo devijon pak nga historitë e tjera të lojrave seri Final Fantasy edhe pse në kontekst qëndron përsëri detyra e vështirë për të shpëtuar botën.
Loja do të përpunohej shumë më vonë dhe falë konzolës Nintendo DS, ajo do të kthehej tek adhuruesit në një formë më të zhvilluar. Edhe pse historia nuk është modifikuar qoftë edhe një grimë, ambijentet tre dimensionale kanë bërë që loja të jetë shumë ndryshe në këtë pikë shikimi. Pra Final Fantasy III e re paraqitet në një formë më moderne. Për konzolën Nintendo DS, loja do të nxirrej nëshitje më 24 gusht, 2006. Ndërkohë që kjo datë i përket lëshimit të lojës në Japoni, në Amerikë do të nxirrej në shitje vetëm më 14 nëntor 2006; ky do të ishte lëshimi i parë internacional i lojës së modifikuar.
James Sie
James Sie lindi më 18 Dhjetor, 1962. Është një aktor amerikan.
Në rrjedha të mendimit sociologjik
thumb|[[Fehmi Agani]] "Në rrjedha të mendimit sociologjik" është ndër veprat e para të vëllimit të krijimtarisë shkencore të Fehmi Aganit. Kjo Vepër ka gjithsejtë 375 faqe, kurse studimet janë pajisur me shënimet përkatëse të cilave u është referuar autori, e që janë vendosur si fusnota nëpër faqet e librit. Vepra hapet me përshkrimin e punës së këshillit botues për përmbledhjen e punimeve të shpërndara që u mblidhen për tu botuar pas vdekjes së Fehmi Aganit. Vepra është botuar nga shtëpia e shtypit “Dukagjini” në Pejë dhe këshilli botues me përbërje Eqrem Basha, Rexhep Ismajli, Shkëlzen Maliqi dhe Hivzi Islami.
Vepra merret me jetën dhe krijimtarinë e profesor Fehmi Aganit në përvijim kohërash. Me vizionin e tij dhe me ndikimin jo vetëm të tij por edhe të veprës në rrjedhat e kohës. Me rolin e Fehmi Aganit në jetën publike të Kosovës, me anën hulumtuese të tij, me detyrat dhe ushtrimet profesionale për gjatë katër dekadave të veprimtarisë publike, gjë që ka ndikuar drejtpërdrejt në orientimin e lexuesit duke e ngacmuar atë për të gjurmuar edhe më tej.
Në veprën “Në rrjedha të mendimit sociologjik”, të prof. Aganit, e cila ka qenë botuar në vitin 1990 nga NGBSH “Rilindja” në Prishtinë, merret me “mendimin shoqëror e politik në lashtësinë greke”, merret me “enigmën Makiaveli” si dhe me teori të ndryshme duke trajtuar edhe pikëpamje të filozofëve të vjetër në mesin e të cilëve shquhen: Tomas Hobz, Zhan Zhak Ruso, Ogist Kont, Robert Michels, Karl Marx, M.Veber, Emile Durkheim etj. Po ashtu në këtë vepër, profesor Agani ka trajtuar edhe “mendimin shoqëror të Revolucionit Francez” etj.
Magjistralja e Adriatikut
parapamje|Magjistralja e Adriatikut në [[Neumi|Neum - Bosnja dhe Hercegovina]] Magjistralja e Adriatikut (Jadranska magistrala) është një rrugë që shtrihet përgjatë bregdetit lindor të Detit Adriatik dhe është pjesë e Rrugës evropiane E65 (Suedia, Polonia, Republika Çeke, Sllovakia, Hungaria, Kroacia, Bosnja dhe Hercegovina, Mali i Zi, Serbia, Kosova, Maqedonia e Veriut, Greqia). Magjistralja e Adriatikut kalon kryesisht përmes Kroacisë, me shtrirje më të vogla përmes Bosnje-Hercegovinës dhe Malit të Zi. Ajo është një rrugë e pandarë me dy korsi për pothuajse të gjithë gjatësinë e saj, me përjashtim të një pjese të shkurtër e cila kalon nëpër Zarë (Zadar) dhe 24 km të seksionit të dyfishtë nga Plano (Trogir) në periferitë juglindore të Splitit. Autostrada dyshe është planifikuar të shtrihet më në juglindje deri në Omish (Omiš). Përfundimi i Autostradës Adriatik - Jon është propozuar në mënyrë që të zëvendësojë Magjistralën e Adriatikut si një rrugë transporti rrugor me performancë të lartë përgjatë Bregdetit Adriatik.
Magjistralja e Adriatikut përshkon bregun lindor të Detit Adriatik dhe kalon nëpër tre vende: Kroacia, Bosnja dhe Hercegovina dhe Mali i Zi. Pjesa më e madhe e autostradës kalon nëpër Kroaci.
Garonë e Epërme
Haute-Garonne (Ocitanisht: Nauta Garona, shqiptuar si [ˈnawto ɡaˈɾuno] ; Shqip: Garona e Epërme ) është një departament në rajonin Ocitania të Francës Jugperëndimore. Emërtuar pas lumit Garonë, i cili rrjedh nëpër departament. Prefektura dhe qyteti kryesor i saj është Tuluza, i katërti më i madhi i vendit. Në vitin 2019, ajo kishte një popullsi prej 1,400,039 banorësh.
Historia
Garona e Epërme është një nga 83 departamentet origjinale të krijuara gjatë Revolucionit Francez më 4 mars 1790. Ajo u krijua nga një pjesë e ish provincave të Lengodokut dhe Gyjenës / Gaskonisë.
Departamenti ishte fillimisht më i madh. Zvogëlimi i zonës së tij rezultoi nga një dekret perandorak i datës 21 nëntor 1808 dhe i cili krijoi departamentin fqinj të Tarn-dhe-Garonës, në veri. Departamenti i ri, i krijuar në përgjigje të lutjeve të politikanëve të ndryshëm të fuqishëm lokalë, mori territor nga pesë departamente përreth, përfshirë Garonën e Epërme. Rrethet e humbura ndaj Tarnit-dhe-Garonës në 1808 ishin ato të Montech dhe Castelsarrasin.
Gjeografia
majtas|parapamje| Harta e Garonës së Epërme me qytetet dhe qytezat kryesore të saj Departamenti përshkohet nga rrjedha e sipërme e lumit Garonë (prandaj emri) për gati 200 km. Kufijtë e departamentit ndjekin lumin. Garona hyn në Francë nga Spanja në qytetin e Fosit, dhe kalon nëpër Tuluzë dhe largohet nga departamenti. Jugu ekstrem i departamentit shtrihet në vargmalin e Pirenejve dhe është shumë malor. Lartësia më e lartë është Maja e Perdiguère, në 3 222 metra mbi nivelin e detit.
Demografia
Banorët e departamentit quhen Garonarë të Epërm. Përqendrimi më i madh i popullsisë është rreth Tuluzës. Jugu i departamentit është shumë pak i populluar. Departamenti kishte një popullsi prej 1.4 milion që nga regjistrimi i vitit 2019. Të rinjtë janë të përfaqësuar mirë me 55% të popullsisë nën moshën 40 vjeç dhe prej tyre, 16% janë nga mosha 20 deri në 29 vjeç. Kjo është pjesërisht sepse Tuluza është një qytet i rëndësishëm universitar. Departamenti ka marrë gjithashtu migrim të konsiderueshëm nga pjesë të tjera të vendit.
Qytetet kryesore
Komuna më e populluar është Tuluza, prefektura e departamentit. Që nga viti 2019, ka 8 komuna me më shumë se 15,000 banorë:
Pamjet kryesore
Pamjet kryesore të Garonës së Epërme përfshijnë:
Sportet dimërore
Departamenti ka katër resorte skish :
Klima kontinentale
Klimat kontinentale shpesh kanë një ndryshim domethënës vjetor të temperaturës (verat e nxehta dhe dimrat e ftohtë). Ato kanë tendencë të ndodhin në gjerësi të mesme (40 deri 55 në veri), ku erërat mbizotëruese fryjnë tokë, dhe temperaturat nuk moderohen nga trupat e ujë siç janë oqeanet ose detet. Klimat kontinentale ndodhin më së shumti në hemisferën Veriore, e cila ka llojin e tokës së madhe të tokës në gjerësi të butë, të nevojshme për këtë lloj klimë për tu zhvilluar. Shumica e Kinës veriore dhe verilindore, Evropa Lindore dhe Juglindore, Kanada Qendrore dhe Juglindore, Irani Perëndimor dhe Veri Perëndimor, dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës qendrore dhe verilindore kanë këtë lloj klimë.
Në klimat kontinentale, reshjet priren të jenë në sasi të moderuar, të përqendruar kryesisht në muajt e ngrohtë. Vetëm disa zona - në malet e Paqësorit Veri-perëndim të Amerikës së Veriut dhe në Iran, Iraku verior, Turqia, Afganistani, Pakistani, dhe Azia Qendrore - tregojnë një maksimum dimri në reshjet. Një pjesë e reshjeve vjetore bie si reshje dëbore, dhe dëbora shpesh mbetet në tokë për më shumë se një muaj. Verërat në klimat kontinentale mund të shfaqin stuhi dhe temperatura të shpeshta të nxehta; megjithatë, moti i verës është më i qëndrueshëm se moti i dimrit
Mâchecourt
Mâchecourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Mâchecourt ka një popullsi prej 113 banorë dhe sipërfaqe 10.08 km², me një dendësi prej 11 banor/km².
Ish baza e Ushtrise Italiano-Gjermane dhe Ish Stacion Hekurudhore
Ish baza e Ushtrise Italiano-Gjermane dhe Ish Stacion Hekurudhore është një monument i trashëgimisë kulturore në Fushë Kosovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Në mesditë Byroja Politike u mblodh
Pashallarët e kuq njohur në origjinal si Në mesditë Byroja Politike u mblodh është poemë e shkrimtarit Ismail Kadare e shkruar më 1974. U dërgua në shtyp në tetor 1975, por botimi u pezullua në mesnatë dhe të gjitha dorëshkrimet e poemës u sekuestruan. Autori propozoi gjatë autokritikës së vet që të lejohej të shkonte me "leje krijimi" në fshat, kohë gjatë së cilës qëndroi deputet i legjislaturës.
Përmbajtja
Poema i referohej një mbledhjeje të Byrosë Politike të datës 27 qershor 1975, nga e cila doli një "Vendim i Byrosë Politike të Komitetit Qëndror të PPSH-së mbi disa masa për luftën kundër burokratizmit veçanërisht për thjeshtimin e organikave".
Analiza
Poema i përket traditës së "letërsisë politike të Europës Qendrore", gjegjësisht kundër burokratizmit siç kuptohej në vitet kur u shkruajt. Qe tundim i radikalizmit të majtë të autorit; si dhe i mëtimit të milituar në politikën e regjimit totalitar, madje edhe si tregues besnikërie ndaj Enver Hoxhës në "përleshjen e tij me burokracinë". Krahas ekzaltimit të figurës së Enverit, ashtu sikurse te Dimri i madh, bënte thirrje për ashpërsim të luftës së klasave sipas modeleve të revolucionit kulturor kinez. Ai akuzon rrethin e Enver Hoxhës se mbanin përgjegjësi për problemet në vend. Ky produkt letrar i absolutizmit iluminist, synonte të përmirësonte politikën duke i bërë thirrje sovranit të spastronte qeverinë nga shërbëtorët e tij të korruptuar. Poema është sulm kundër Partisë, Byrosë Politike dhe nomeklaturës. Hoxha shfaqet si "sundues i mirë" i cili mbron interesat e popullit nga zyrtarët e korruptuar. Mirëpo thelbi i kësaj tradite të shkrimit ishte se kuptohej se vetë sistemi ishte i korruptuar dhe me plot të meta, sado që sunduesi është "i mirë". Byrokratët komunistë në poemë paraqiten me duar të përgjakura.
Paraqitjen e saj si provë disidence e kanë quajtur pjesë të kulturës së simulim-manipulimit, sepse duke pasë qenë e botuar në Francë dhe e prezantuar provë disidence për të simuluar atë që çmohet më së shumti në kushte totalitare (disidencën) duke u konformuar ndaj pëlqyeshmërisë së huaj, manipulohet si rrjedhim opinioni shqiptar me këtë hyrje në rol.
Ndalimi
Autori e shkroi këtë poemë në janar 1974 dhe e çoi për botim në gazetën "Drita" në tetor 1975. Poema ishte paraparë të zinte vendin kryesor në faqosje të gazetës, mirëpo në mesnatë teksa shtypej, e lexoi kryeredaktori i gazetës dhe pezulloi botimin. Agolli e informoi Pirro Kondin, anëtar i Komitetit Qendror për këtë poemë duke shtuar se Kadareja aty tregon se "Partia nuk është më në gjendje të qeverisë". Poema u hoq nga shtypi dhe autorit iu sekuestrua origjinali.
Autori u thirr për të bërë autokritikë në aparatin e Komitetit Qendror, në një mbledhje të drejtuar nga vetë Ramiz Alia, ku qenë të pranishëm funksionarë të KQ të PPSH, të Lidhjes së Shkrimtarëve dhe të Ministrisë së Arsimit. Procesverbalet e mbledhjeve u bënë publike më 2011.
Në analiza të tjera të Lidhjes së Shkrimtarëve dhe të KQ të PPSH, prirjet e Kadaresë "për të dalë autoritet mbi Partinë" u krahasuan me prirjet e puçistëve në ushtri dhe të komplotistëve në ekonomi.
Kadare u detyrua të paraqiste autokritikë edhe përpara organizatës bazë të partisë në Lidhjen e Shkrimtarëve. Ai pranoi se kishte shkruar një vepër "armiqësore, kundërrevolucionare, kundër vijës së Partisë, Diktaturës së Proletariatit dhe popullit". Poema u ndalua. Dorëshkrimi i poemës kaloi në fare pak duar, madje as funksionarëve të lartë të PPSH dhe Lidhjes së shkrimtarëve nuk u është dhënë, dhe nuk e njihnin, duke e gjykuar të rrezikshme dhe infektuese ideologjikisht. Dorëshkrimi origjinal që iu konfiskua autorit është zhdukur përgjithnjë dhe mbijeton vetëm teksti i daktiloshkruar që u dorëzua në gazetën Drita.
Si ndëshkim dënimi qe i lehtë: iu ndalua e drejta e botimit, me propozimin e tij për t'u vetëdënuar shkoi "me leje krijimi" në Fier, Seman dhe Libofshë ku të mësonte të "kontribonte në mënyrë produktive në të mirën e kombit". Biseda për poemën ose vetë përmendja e saj ishte e ndaluar gjatë kohës së komunizmit, madje edhe për vetë Kadarenë.
Pas komunizmit
Pas rënies së sistemit, kritikët e Kadaresë kanë hedhur dyshime mbi ekzistencën e poemës, duke e akuzuar atë se e kishte shpikur pas 1990-tës për ta paraqitur veten si disident. Helena Kadare, bashkëshortja e autorit në lidhje me këtë shkruan: "Detraktorët e tij, sa herë që binte fjala për këtë vjershë, e quanin atë si një fantazi të shkrimtarit. Disa arritën deri atje, sa ta quajnë lavdërim për diktaturën, madje u tha se shkaku i zemërimit kundër Is., ishte se regjimit nuk i pëlqenin lavdërimet e tepruara, ndaj deshi ta dënonte shkrimtarin për këtë!"
- Helena Kadare
Madje edhe historiani Noel Malcolm e quajti poemën në shtypin amerikan "fantazi të I.K.". Përveç kësaj, për poemën ishte spekuluar edhe se nuk ishin byrokratët ata që Kadare i kishte paraqitur me duar të përgjakura, por ishin "komplotistët".
Mirëpo në vitin 2002 poema u zbulua në arkivin e shtetit dhe u botua me miratimin e autorit. Pas botimit të poemës, ajo filloi të sulmohej se ishte "vepër tipike e realizmit socialist". Në shtyp u shtrua pyetja se nëse poema ishte "vepër tipike e realizmit socialist" atëherë përse kishte ngjallur zemërim aq të madh te shteti kundër autorit.
Me publikimin e disa dokumenteve nga arkivat e shtetit në vitin 2011 doli në dritë edhe qasja zyrtare e shtetit ndaj poemës. Në vitin 2018 u publikuan edhe shënimet e ditarit të Hoxhës ku analizonte poemën.
Trashëgimia
Pas dërgimit të Kadaresë në Myzeqe, i vdiq babai. Sipas tij, i ati e dinte të internuar ose më keq, dhe kishte vdekur me atë mendim në kokë.
Për të kapërcyer ndalesën e botimit të romaneve të reja, e cila qe pjesë e ndëshkimit, i maskoi ato si novela duke i ngjeshur në një përmbledhje novelash. Kësodore u botuan vëllimet me novela: Ura me tri harqe më 1978, Gjakftohtësia më 1980 dhe Koha e shkrimeve më 1986.
Lokaliteti Arkeologjik romak dhe Kisha mesjetare në Jahoc
Lokaliteti Arkeologjik romak dhe Kisha mesjetare në Jahoc është një monument i trashëgimisë kulturore në Jahoc, Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Pepsi
thumb|250px|[[Shenja dalluese - Pepsi-Cola]]
Pepsi-Cola ose më shumë njohur si Pepsi, është një pije e butë, jo alkoolike që prodhohet nga kompania PepsiCo. Është një ndër pijet më të konsumuara në botë kështu që shitet gjithkah në botë. Kjo pije për herë të parë u prodhua në vitet e 90-ta të shekullit XIX nga farmacisti Caleb Bradham. Marka u paraqit në tregun e përgjithshëm më 16 qershor të vitit 1903.
Që nga koha e paraqitjes së parë të Pepsit në treg kanë dalur variacione të shumta të Pepsit duke përfshirë llojet e njohura si Diet Pepsi, Pepsi Max, Pepsi Samba, Pepsi Blue, Pepsi Gold, Pepsi Jazz dhe Pepsi Next (prodhuar për tregun japonez).
Historia
Mbi emrin Pepsi-Cola në faqen oficiale të Pepsit ka dy versione të cilat paraqiten rreth asaj se si Cabel Bradham vendosi të e marr këtë emër të kësaj pije:
Një teori tjetër është se Caleb Bradham dhe konsumuesit e tijë kanë parë se emri tingëllon mirë ose fakti se në përbërje ka pasur një lloj të "peps"-it sepse është pije e karbonuar për këtë arsye dhe ia dhanë emrin "Pepsi".
Në vitin 1923, Pepsico bankrotoi për shkak të çmimit të lartë të sheqerit si rezultat i Luftës së Parë Botërore kështu që të gjitha mjetet u shitën dhe Roy C. Megargel e bleu kompaninë. Tetë vite më vonë kompania bankrotoi përsëri duke rezultuar në reformimin e formulas së bazës së Pepsit.
Në vitin 1964, Diet Pepsi ishte pija e parë dietetike në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Marketingu
Në vitin 1975, PepsiCo paraqiti marketingun Pepsi Challenge (Pepsi Sfida) ku PepsiCo organizoi shijim qorrazi (symbyllazi) të pijes Pepsi-Cola dhe konkurentit direkt Coca-Cola.
Gjatë këtyre shijimeve symbyllazi shumica e pjesëmarrësve zgjodhën Pepsin si një pije me shije më të mirë. Në këtë rast PepsiCo fitoi një avantazh nga kampanja duke u paraqitur me reklama televizive dhe duke paraqitur rezultatet e testeve në publik.
Në vitin 1996, PepsiCo paraqitit marketing strategjinë shumë të suksesshme të njohur si Pepsi Stuff. Në vitin 2002, strategjitë u vlerësua nga Promo Magazine si një mrekulli që ndihmoi në ridefinimin e marketingut promotiv Burimi: Promo Magazine, 2002.
Në vitin 2007, PepsiCo se kanaçet e pepsit do të ridizajnohen përsëri.
LLojet e Pepsit
Ka shumë lloje nga Pepsi-Cola dhe që të gjitha ndryshojnë në shije, çmim dhe aparencë (dukje, vizualitet). Diet Pepsi është një nga më të popullarizuarit nga llojet e ndryshme të pijeve duke qenë pa sheqer dhe kalori. Pije tjera të njohura të Pepsit me pak kalori janë Pepsi Max, Pepsi ONE, Caffeine-Free Pepsi dhe Caffeine-Free Diet Pepsi.
Kritikat
Në vitin 2003 dhe përsëri në vitin2006, Qendrathe për Shkencë dhe Ambient (CSE), një organizatë joqeveritare në New Delhi, zbuloi se pijet e prodhuara në India, duke u përfshirë së bashku Pepsi dhe Coca-Cola, kishin nivel të lartë të rrezikshëm pesticidesh. Që të dy kompanitë PepsiCo dhe The Coca-Cola deklaruan se pijet e tyre janë të sigurta për konsumim dhe publikuan reklama në gazeta duke treguar se niveli pesticideve në produktin e tyre është më i ulët se ato në ushqimet tjera si çaji, frutat dhe prodhimet e qumshtit. Në Kerala në Indi, shitja e Pepsi-Cola-s sëbashku me pijet tjera të buta është ndaluar. Pesë shtete tjera në Indi kanë bërë ndalim të këtyre pijeve në shkolla, kolegje dhe spitale. On Friday, September 22, 2006, the High Court in Kerala overturned the Kerala ban ruling that only the federal government can ban food products.
Në Iran u zhvillua anti-Pepsi propagandë televizive duke deshifruar emrin PEPSI në Pay (Paguaj) Each (Çdo) Penny (Qindarkë) Save (Shpëto) Israel (Izraelin). PepsiCo has a bottling plant in Iran.
Përbërësit e Pepsit
Pepsi-Cola përmban përbërësit bazik që mund të gjinden në shumicën e pijeve tjera të ngjashme duke përfshirë ujin e gazuar, fruktozë, sheqer, ngjyrëra, acid fosforik, kofeinë, acid citrik dhe aromë natyrore. Pepsi-Cola pa kofeinë përmban të gjithë përbërësit përveç kofeinës.
Pepsi ka pH mesatare mes 2-3.
Frederick Robert Cromwell
Frederick Robert Cromwell (13 maj 1872 – 16 tetor 1950) ishte politikanë kanadezë në provincën e Kebekut.
Ai ishte djali i Thomas dhe Elizabeth (Kinnear) Cromwell, Cromwell ishte i arsimuar në shkollën publike. Ai ishte kryetarë i Klintonit, Kebeku në vitin 1902, një këshilltar në Eaton, Kebeku më 1907 dhe një këshilltar në Cooksville, Kebeku prej vitit 1909 deri më 1912. Një fermer dhe menaxher, ai u zgjodh në Shtëpinë e Kanadasë të Kombit për qarkun zgjedhor të Compton në zgjedhjet federale të vitit 1911. Një konservator, ai nuk morri pjesë në vitin 1917, por u mposht kur morri pjesë përsëri në vitin 1921.
Autigny-le-Petit
Autigny-le-Petit është një komunë në Francë. Autigny-le-Petitbën pjesë në departamentin Haute-Marne të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 53 banorë dhe sipërfaqe 2.53 km².
Kaoru Kakinami
Kaoru Kakinami (柿並 薫) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Fuqitë e mëdha
Një fuqi e madhe është një shtet sovran që është i njohur si shtet që ka aftësinë dhe ekspertizën për të ushtruar ndikimin e saj në një shkallë globale. Fuqitë e mëdha karakteristike posedojnë forcë ushtarake dhe ekonomike, si dhe ndikimin diplomatik dhe fuqi të butë, e cila mund te sjelle deri në atë pikë ku fuqitë e mesme apo të vogla të marrin në konsideratë mendimet e Fuqive të Mëdha, para se të marrë veprimet e tyre. Teoricienët e marrëdhënieve ndërkombëtare kanë parashtruar se statusi i "fuqive të mëdha" mund të karakterizohet në aftësitë e pushtetit, aspektet hapësinore, dhe dimensionet e statusit. Ndonjëherë statusi i fuqive të mëdha është i njohur formalisht në konferenca të tilla si Kongresi i Vjenës,  ose një strukturë ndërkombëtare i tillë si Këshilli i Sigurimit të Kombeve të Bashkuara(Kina, Franca, Rusia, Mbretëria e Bashkuar dhe Shtetet e Bashkuara shërbejnë si pesë anëtarë të përhershëm të trupit). Në të njëjtën kohë statusi i fuqive të mëdha mund të njihet jozyrtarisht në një forum të tillë si G7 i cili përbëhet nga Kanadaja, Franca, Gjermania, Italia, Japonia, Britania e Madhe dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Termi "fuqi e madhe" ishte përdorur më parë për të përfaqësuar fuqitë më të rëndësishme në Evropë gjatë epokës post-Napoleonit. "Fuqitë e Mëdha" formonin "Marrëveshjet e Evropës" dhe pretendonin të drejtën për zbatimin e përbashkët të traktateve të pasluftës. Formalizimi i ndarjes mes fuqive të vogla dhe të fuqive të mëdha erdhi me nënshkrimin e Traktatit të Chaumont në vitin 1814. Që atëherë, bilanci ndërkombëtar i fuqisë ka ndryshuar disa herë, në mënyrë më të ndjeshme gjatë Luftës së Parë dhe Dytë Botërore. Ndërsa disa kombe janë konsideruar gjerësisht si fuqi të mëdha, por nuk ka një listë përfundimtare të tyre. Në literaturë, emërtimet alternative për fuqi të madhe shpesh përdoret fuqi botërore ose fuqi e madhe, por këto terma mund të zëvendësojnë termin superfuqi.
Karakteristikat
Nuk ka karakteristika të vendosura ose të përcaktuar për një fuqi të madhe. Këto karakteristika shpesh trajtohet si empirike, vetë-evidente të vlerësuesit. Megjithatë kjo qasje ka disavantazhin e subjektivitetit. Si rezultat, ka pasur përpjekje për të nxjerrë disa kritere të përbashkëta dhe për të trajtuar këto elemente si thelbësore për statusin si fuqi e madhe.
Studime Muzeologjike
Revista "Studime Muzeologjike" është organ i Muzeut Historik Kombëtar të Shqipërisë. Botim prej vitit 2002.
Qëllimi
Qëllimi kryesor i kësaj reviste shkencore është: të stimulojë debatin rreth vlerave të trashëgimisë kulturore shqiptare. Nëpërmjet revistës “Studime Muzeologjike”, Muzeu Historik Kombëtar nxit dhe inkurajon veprimtarinë kërkimore-shkencore në fushën e muzeologjisë, historisë, antropologjisë, konservimit dhe restaurimit.
Saint-André-de-la-Roche
Saint-André-de-la-Roche është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-André-de-la-Roche ka një popullsi prej 5407 banorë dhe sipërfaqe 2.86 km², me një dendësi prej 1891 banor/km².
Kisha e Shën Ekatarinës
Kisha e Shën Ekatarinës është një monument i trashëgimisë kulturore në Bresje, Fushë Kosovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Fortifikimi në Koshare
Fortifikimi në Koshare është një monument i trashëgimisë kulturore në Koshare, Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Jurij Nikiforov
Jurij Nikiforov (lindur më 16 Shtator 1970) është një ish-futbollist rus.
Kombëtarja
Për reprezentacionin sovjetike, reprezentacionin ukrainase, reprezentacionin rus ka luajtur 62 ndeshje.
Cuiry-Housse
Cuiry-Housse është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Cuiry-Housse ka një popullsi prej 111 banorë dhe sipërfaqe 8.54 km², me një dendësi prej 13 banor/km².