cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lufta e Kufirit shqiptaro-jugosllav (1921)
Kryengritje në Mirditë
Në Lidhjen e Kombeve, qeveria jugosllave nxiti më shumë trazira fetare duke akuzuar qeverinë shqiptare se mban në zemër vetëm interesin e popullsisë myslimane, ndërkohë që shtypte popullsinë katolike të vendit. Qeveria e Shqipërisë u përgjigj duke deklaruar se përfaqëson të gjithë shqiptarët pa dallim besimi fetar. Por qeveria jugosllave argumentoi se për shkak të ekzistencës së republikës së Mirditës, përgjigja e Shqipërisë ishte e pavlefshme dhe e vuri në pikëpyetje statusin e Shqipërisë si një shtet, duke ndikuar kështu në statusin e anëtarësisë së saj në Lidhje. Delegacioni jugosllav deklaroi se ndërsa në Shqipëri ekzistonin dy qeveri, një unitet mes njerëzve nuk mund të ekzistonte.
Përshkallëzimi i armiqësive
Pavarësisht nga akuzat e qeverisë jugosllave, qeveria shqiptare përcaktoi se ekzistenca e republikës përbënte shkelje të sovranitetit të shtetit shqiptar. Dhe si rezultat, filloi përgatitja e trupave për të shtypur rebelimin. Ndërkohë, në gusht të vitit 1921, përfaqësuesit e Jugosllavisë dhe Republikës së Mirditës nënshkruan një marrëveshje ku thuhej se republika do të mbrohej nga forcat ushtarake jugosllave dhe interesat e republikës jashtë vendit do të përfaqësoheshin nga qeveria jugosllave. Kjo e shtyu Shqipërinë të akuzonte Jugosllavinë për nxitjen e rebelimit dhe ndihmën ndaj separatistëve.
Në shtator të vitit 1921, trupat greke kryen operacione ushtarake në Shqipërinë e Jugut, ndërsa forcat jugosllave pushtuan Shqipërinë e Veriut pas disa përplasjeve me anëtarët e fiseve veriore. Shqipëria fitoi mbështetjen e Italisë, e cila i këshilloi ata të ndesheshin me rebelët dhe pushtuesit si nga pikëpamja ushtarake ashtu edhe nga ajo diplomatike. Pra, duke qenë anëtare e Lidhjes së Kombeve që nga viti 1920, qeveria shqiptare i kërkoi Lidhjes të njihte kufijtë e paracaktuar të Shqipërisë nga Traktati i Londrës në 1913 dhe të finalizonte çdo mospërputhje. Urgjenca e situatës u bë gjithnjë e më e qartë për lidhjen kur nga fundi i shtatorit trupat shqiptare dhe jugosllave po qëndronin sy më sy në vijën e demarkacionit, me përleshjet në rajonin e Lurisë dhe Tedrinës që zgjatën disa javë duke lëvizur vijat e frontit. Kështu, më 2 tetor 1921, Asambleja e Lidhjes së Kombeve votoi njëzëri për t'i lënë Fuqitë e Mëdha të zgjidhnin konfliktin kufitar dhe i rekomandoi Shqipërisë që të pranonte paraprakisht pasojat e vendimit të tyre.
Lufta e Kufirit
Pasi forcat jugosllave fituan epërsinë në vijën e demarkacionit nga fundi i tetorit 1921, qeveria jugosllave mori vendimin për të pushtuar territorin shqiptar përtej zonave që tashmë i kishin pushtuar. Si përgjigje, Lidhja e Kombeve dërgoi një komision (Konferenca e Ambasadorëve) të përbërë nga përfaqësues nga Mbretëria e Bashkuar, Franca, Italia dhe Japonia, të cilët më 7 nëntor 1921 arritën në përfundimin se qeveria jugosllave ishte shkaktare e konfliktit dhe i urdhëroi ata të pushonin armiqësitë kundër Shqipërisë dhe të tërhiqnin të gjitha trupat e tyre nga territori i huaj. Qeveria jugosllave mohoi të gjitha akuzat e drejtuara ndaj tyre dhe nuk iu përgjigj thirrjes së komisionit për t'u tërhequr nga toka shqiptare. Në përgjigje, komisioni shpalli publikisht vendimin e tij për kufijtë e Shqipërisë më 9 nëntor 1921. majtas|parapamje|Kufijtë e shteteve ballkanike pas Traktatit të Londrës dhe Traktatit të Bukureshtit. Lidhja e Kombeve konfirmoi me rezolutë të posaçme vendimin e Konferencës së Ambasadorëve nga 9 nëntori midis 17 dhe 19 nëntor 1921. Shqipërisë iu kërkua të paraqiste një raport në Lidhje për tërheqjen e trupave jugosllave, greke dhe shqiptare nga vija e demarkacionit dhe “të merrte masat e nevojshme të sigurisë” kundër lëvizjeve lokale që rrezikonin paqen e brendshme të Shqipërisë. Kryeministri i Britanisë së Madhe Lloyd George kishte njohur qeverinë shqiptare po atë muaj dhe gjithashtu bëri protesta të shumta diplomatike të nxehta kundër qeverisë jugosllave, duke kërkuar tërheqjen e saj nga zonat e diskutueshme. Për shkak të ndërhyrjes së Britanisë dhe mundësive të sanksioneve ndaj vendit të tyre, mbështetja jugosllave për Gjonin përfundoi dhe Jugosllavia tërhoqi trupat e saj nga të gjitha trevat shqiptare sipas Traktatit të Londrës të vitit 1913, ndonëse në protestë.
Pasojat
Me tërheqjen e trupave jugosllave, Republika e Mirditës u pushtua shpejt nga trupat qeveritare shqiptare dhe forcat e parregullta nën komandën e Ahmet Zogut. Rebelimi përfundoi më 20 nëntor 1921 pas negociatave me pleqtë mirditorë, të cilët ranë dakord t'i dorëzoheshin Zogut nëse nuk do të ndodhnin reprezalje. Marka Gjoni iku në Jugosllavi, ndërsa Mirdita u vu nën rrethim me ndjekësit e Gjonit që u shpallën tradhtarë dhe rebelët e tjerë u dënuan në një gjykatë politike qeveritare, megjithëse nuk ra asnjë persekutim i vërtetë mbi udhëheqësit kryesorë. Si rezultat i rebelimit, autonomia mirditore u anullua nga qeveria shqiptare.
Referime
<references group="" responsive="0">
Jacques-Alain Bénisti
Jacques-Alain Bénisti (lindi më 10 prill 1952) është anëtarë i asamblesë kombëtarë të Francës. Ai përfaqëson departamentin Val-de-Marne dhe është anëtar i partisë Bashkimi për Lëvizje Popullore.
Qarku Tournon-sur-Rhône
Qarku Tournon-sur-Rhône është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Ardèche.
Banesa e Kazafer Asllanit
Banesa e Kazafer Asllanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Ostren, rrethi i Bulqizës, në qarkun e Dibrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "1886/10.06.1973".
Imécourt
Imécourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Imécourt ka një popullsi prej 54 banorë dhe sipërfaqe 8.42 km², me një dendësi prej 6 banor/km².
Fotodioda
Fotodioda është pajisje gjysmëpërçuese që konverton dritën në rrymë. Rryma gjenerohet kur fotonet absordohen në fotodiodë. Një sasi e vogël e rrymës po ashtu prodhohet kur drita nuk është prezente. Fotodiodat mund të përmbajnë edhe filtra optikë, Fotodiodat zakonisht kanë kohë të vogël të reagimit me rritjen e sipërfaqeve të tyre. Qelizat e zakonshme solare të përdorura për gjenerimin e fuqisë solare elektrike janë zona të mëdha fotodiodash.
Fotodiodat janë të ngjashme me dioda t e rregullta gjysmëpërçuese përveç faktit se ato mund të ekspozohen (për të vërejtur rrezat UV ose rrezet X) ose të pakteohen me një dritare ose fibra optik të lidhur për të lejuar dritën të arrijë pjesën sensitive të pajisjes. Shumë dioda dizajnohen si fotodioda me përbërje PIN e jo p-n për të rritur shpejtësinë e reagimit.
Funksionimi
Një fotodiodë është bashkim p–n ose strukturë PIN. Kur një foton me energji të mjaftueshme godet diodën, krijon një palë elektron-vrimë. Ky mekanizëm njihet edhe si efekt fotoelektrik i brendshëm. Nëse absorbimi ndodh në regjionin e boshatisur të bashkimit atëherë këto bartës fshihen nga vendbashkimiv me ndërtimin e fushës elektrike në regjionin e boshatisur. Kështu, vrimat lëzivin kah anoda, dhe elektronet kah katoda, dhe një fotorrymë prodhohet. Rryma totale në fotodiodë është shuma e rrymës së errët (rrymë që gjenerohet me thihjen e dritës) dhe fotorrymës, kështu që rryma e errët duhet të minimizohet që të maksimizohet sensitiviteti i pajisjes.
Materialet
Materiali që përdoret për të bërë një fotodiodë është kritik për të definuar vetitë e veta, sepse vetëm fotonet me energji të mjaftueshme për t'i eksituar elektronet përreth boshëllekut të materialit mund të prodhojnë fotorryma signifikante.
Materialet që përdoren zakonisht për të prodhuar fotodioda janë: Për shkak të boshëllëkut të madh të tyre, fotodiodat nga silici gjenerojnë më pak zhurmë sesa fotodiodat e germaniumit.
Efektet e padëshirueshme të fotodiodës
Çfarëdo bashkimi p–n, nëse ndriçohet, është potencialisht një fotodiodë. Pajisjet gjysmëpërçuese si tranzistorët përmbajnë bashkimin p-n dhe nuk do të funksionojnë në mënyrë korrekte nëse ndriçohen nga rrezatime të padëshirueshme elektromagnetike me gjatësi valore të atillë që prodhon rrymë;  kjo menjanohet nga pajisjet hermetike në strehime të errëta. Nëse këto strehime nuk janë plotësisht të errëta ngaj rrezatimit me energji të lartë (ultavioletë, rrezet-X, rrezet gama), tranzistorët mund të mosfunksionojnë  për shkak të fotorrymave të induktuara. Rrezatimi i sfondit nga paketimi është gjithashtu i rëndësishëm. Rrezatimi i forcuar i zbut këto efekte.
Karakteristikat
thumb|Aktiviteti i një fotodiode të silicilit ndaj gjatësisë valore të dritës incidente Parametrat kritik të fotodiodës janë:
Aplikimi
Diodat PIN janë më të shpejta dhe më sensitive se diodat p-n, dhe kështu përdoren për komunikimet optike dhe në rregullimin e ndriçimit.
Qarku Tours
Qarku Tours është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Indre-et-Loire.
A Song of Ice and Fire
A Song of Ice and Fire (Një këngë e akullit dhe zjarrit) është një seri e novelave fantazi epike nga shkrimtari dhe skenaristi amerikan George R. R. Martin. Vëllimi i parë i serisë, A Game of Thrones, u fillua në vitin 1991 dhe u publikua në vitin 1996. Seria u rrit nga një trilogji e planifikuar në shtatë vëllime, prej të cilëve i pesti i cili është edhe i fundit, A Dance with Dragons, i ka marrë 5 vite Martinit për ta shkruar para publikimit të tij në vitin 2011. Novela e gjashtë, The Winds of Winter, është ende duke u shkruar.
Tregimi i A Song of Ice and Fire zhvillohet në një kontinentet imagjinare Westeros dhe Essos. Pikpamja e secilit kapitull në tregim është perspektivë e kufizuar e një game karakteresh që shtohen, nga nëntë që ishin në novelën e parë, deri në tridhjetë e një në novelën e pestë. Tre tregime kryesore gërshetojnë një luftë dinastike midis disa familjeve për kontrollin e Westeros, në rritje është kërcënimi i të tjerëve mbinatyrore përtej kufirit verior të Westeros, dhe ambicja e Daenerys Targaryen, vajza e dëbuar e mbretit të rrëzuar, që synon të marrë Fronin e hekurt.
Banesa e Kosta Markut
Banesa e Kosta Markut është një monument i trashëgimisë kulturore në Vërnicë, rrethi i Bulqizës, në qarkun e Dibrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "1886/10.06.1973".
Charnois
Charnois është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Charnois ka një popullsi prej 83 banorë dhe sipërfaqe 5.61 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
Qarku Tulle
Qarku Tulle është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Corrèze.
Camporrobles
Camporrobles është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Requena-Utiel, të provincës Valencia, në komunitetin e Valencias. Camporrobles ka 1423 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 89.5 km2.
Baudoncourt
Baudoncourt është një komunë në Francë. Baudoncourt bën pjesë në departamentin Haute-Saône të rajonit Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 542 banorë dhe sipërfaqe 7.57 km².
Qarku Troyes
Qarku Troyes është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Aube.
Sërbofilia
parapamje|Përshkrim artistik i një ngjarjeje të korrikut 1918, në të cilën një [[Flamuri i Serbisë|flamuri serb u valëvit mbi Shtëpia e Bardhë së bashku me atë të SHBA në një shfaqje solidariteti gjatë luftës; Flamujt e vetëm jo-SHBA që janë valëvitur ndonjëherë mbi Shtëpinë e Bardhë janë ata të Serbia dhe Francës.]] Një Serbofil (Serbisht: Србофил / Srbofil) është një person që ka një predispozitë ose interes të fortë pozitiv ndaj qeverisë, kulturës, historisë ose popullit të Serbisë.
Kjo mund të përfshijë vetë Serbinë dhe historinë e saj, gjuhën serbe, Kuzhinën serbe, letërsinë, etj. E kundërta e një serbofili është serbofobi (serb: Србофоб / Srbofob) - i cili ka një predispozitë të fortë negative ndaj ose nuk e pëlqen qeverinë, kulturën, historinë ose popullin e Serbisë.
Historikisht, serbofilia (serbisht: Србофилија / Srbofilija) është shoqëruar me përkrahësit e historisë së Perandorisë Serbe dhe Monarkisë Serbe.
Banesa e Mustafa Shehut
Banesa e Mustafa Shehut është një monument i trashëgimisë kulturore në Zerqan, rrethi i Bulqizës, në qarkun e Dibrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "08.01.1977".
Gjuhët Anglo-Frisiane
Gjuhët Anglo-Frisiane janë grupi i gjuhëve perëndimore gjermane që përfshijnë Gjuhët Angleze (ose anglisht) dhe Frisianisht.
Gjuhët anglo-frisiane dallohen nga gjuhët e tjera perendimore gjermane nga disa ndryshime të shëndosha: ligji ingameonik i shpinës nazale, ndriçimi anglo-frisian dhe palatalizimi i / k /: Komunitetet e hershme anglo-frisiane dhe Saksonishtja e vjetër kanë jetuar afër së bashku për të formuar një udhëkryq gjuhësor, prandaj ata ndajnë disa nga tiparet që janë ndryshe vetëm për gjuhët anglo-frisiane. Megjithatë, përkundër origjinës së tyre të përbashkët, anglishtja dhe frisianishtja janë bërë mjaft divergjente, kryesisht për shkak të ndikimeve të rënda të Norvegjishtes së vjetër dhe Frangjishtes Normane në anglishten moderne dhe në mënyrë të ngjashme, ndikimet e mëdha holandeze dhe të ulëta gjermane mbi Frisianin modern.. Rezultati është se frisianishtja tani ka një marrëveshje të madhe me holandishten dhe me dialektet e afërta gjermane të ulëta, duke e çuar atë në kontinumin e dialektit gjermanik lindor, ndërsa anglishtja ka ndikime më të forta gjermanishtes së veriut dhe gjuhëve romake sesa gjuhët në kontinent.
Johann Christof Gottsched
= Johann Christof Gottsched = Johann Christof Gottsched njihet si nje nga dramaturget me te shquar te letersise romantike
Anton Berishaj (1965)
Anton Berishaj (1965) është poet, prozator, kritik i letërsisë, përkthyes dhe profesor universitar.
Biografia
Anton Berishaj u lind në vitin 1965 në Podgoricë. Arsimin fillor e kreu në vendlindje, arsimin e mesëm në Tuz ndërsa studimet për letërsi në Fakultetin Filologjik të Universitetit të Prishtinës. Është profesor i letërsisë së vjetër shqipe, teorisë së vargut, prozës bashkëkohore shqipe dhe i historisë komparative të letërsisë shqipe në Fakultetin e Filologjisë të Universitetit të Prishtinës. Për një kohë ka qenë sekretar shkencor i Seminarit Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare. Në fokus të studimeve të tij letrare janë letërsia mesjetare shqiptare dhe letërsia e barokut, por edhe letërsia moderniste dhe neoavangarde.
Raduhoci
Raduhoc (serbisht: Радуховце/Raduhovce) është fshat në komunën e Tutinit, Serbi.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë në vitit 2002, ka pasur 402 banorë (sipas regjistrimit të vitit 1991, ka pasur 470 banorë). Në fshatin Raduhovc jetojnë 264 banorë të moshëa madhore, dhe mosha mesatare është 31.2 vjet (31.1 për meshkujt dhe 31.4 për femrat). Fshati ka 80 ekonomi familjare, dhe numri mesatar i anëtarëve për ekonomi shtëpiake është 5.03. Ky vendbanim krejtësisht është i banuar nga boshnjakët të cilët janë me prejardhje shqiptare dhe se të gjithë në familje e flasin gjuhën shqipe. (sipas regjistrimit të vitit 2002), dhe në tre regjistrimet e fundit, ka pasur një rënie në numrin e popullsisë.
Statistikat
Ndryshimi i popullsisë gjat shek XIX
Qarku Ussel
Qarku Ussel është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Corrèze.
Faux
Faux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Faux ka një popullsi prej 56 banorë dhe sipërfaqe 3.28 km², me një dendësi prej 17 banor/km².
Mons pubis
Madhësia e mons pubis varion në bazë të nivelit të hormoneve dhe dhjamit trupor, por përgjithësisht është më e dukshme tek femrat se tek meshkujt. Pas pubertetit, ajo në përgjithësi zgjerohet dhe mbulohet nga qimet pubike. .
Val-de-Marne
Val-de-Marne është departament në Francë, e morri emrin nga lumi Marne, ndodhet në rajonin Île-de-France. Departamenti ndodhet në juglindje të Parisit.
Gjeografia
Val-de-Marne është një nga tre departamentet e vogla në rajonin Île-de-France. Së bashku me Seine-Saint-Denis dhe Hauts-de-Seine e fromojnë një unazë rreth Parisit, e cila është e njohur si Petite Couronne (Unazë e brendshme). Skeda:Petite couronne.png
Masar Kodra
Masar Kodra (1932 - 2004) është historian shqiptar nga Republika e Maqedonisë Veriore, specialist i historisë së shqiptarëve në Maqedoni.
Biografia
Masar Kodra lindi në vitin 1932 në qytetin e Maqedonisë Perëndimore, Dibër, (Jugosllavi.) U diplomua në vitin 1955 në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Shkupit në grupin e historisë. Doktoraturën e ka mbrojtur në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Zagrebit me temën “Kombësia shqiptare në Maqedoni në luftën nacionalçlirimtare” ( Albanska nacionalnost u Makedonia u narodnooslobodilačkoj borbi ) në vitin 1974. Punoi si asistent dhe asistent hulumtues në Institutin e Historisë Kombëtare në Shkup nga 1 janari 1967 deri më 1 korrik 1975 dhe më pas ishte ligjërues në Departamentin e Historisë në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Prishtinës. Pas hapjes së Universitetit të Tetovës më 16 shkurt 1995, ishte dekan i Fakultetit Filozofik.
Publikimet
Kodra është autor i mbi 30 punimeve shkencore për historinë moderne të shqiptarëve në Republikën e Maqedonisë Veriore.
Biran Damla Yılmaz
Biran Damla Yılmaz (lindi më 28 qershor 1997 ) është një aktore turke. Ajo luajti në shumë seriale dramatike si Baraj, Canevim dhe Kırgın Çiçekler.
Edukimi
Pas studimeve në një konservator, ajo filloi karrierën e saj të aktrimit në vitin 2014 ndërsa ishte ende studente. Roli i saj i parë i dukshëm, i cili shënoi debutimin e saj televiziv, ishte një rol në serialin televiziv Yasak. Zbulimi i saj erdhi kur ajo u përfshi në serialin Kırgın Çiçekler. Që atëherë ajo ka vazhduar karrierën e saj si në televizion ashtu edhe në kinema. Në vitin 2020, ajo u hodh në një rol kryesor në serialin Baraj, një përshtatje e filmit turk të vitit 1977 me të njëjtin emër.
UltraNet SHPK
UltraNet SHPK është nje kompani qe ofton shërbim interneti dhe telefonie në qarkun e Shkodrës.
Altafulla
Altafulla është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Tarragonès, të provincës Tarragona, në Komunitetin Katalonia. Altafulla ka 4685 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 6.95 km2.
Qarku Valence
Qarku Valence është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Drôme.
Qarku Valenciennes
Qarku Valenciennes është një qark në Francë.
Baudonvilliers
Baudonvilliers është një komunë në Francë. Baudonvilliers bën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 428 banorë dhe sipërfaqe 3.07 km².
Përralla e shqiponjës
"Përse e rrëmben fëmijën tim?" qau shqiponja.
"Fëmija është i imi sepse unë e shpëtova atë nga gjarpri të cilin ti nuk e vrave." u përgjigj i riu.
"Më kthe pas fëmijën tim, dhe si shpërblim unë do të të jap mprehtësinë e syve të mi dhe fuqinë e krahëve të mi. Ti do të bëhesh i pamposhtur, dhe do të thirresh me emrin tim!"
Kështu, i riu i ktheu pas shqiponjën e vogël. Pasi kjo shqiponjë u rrit, fluturonte gjithmonë mbi kokën e të riut, tashmë një burrë, i cili me harkun dhe shigjetat e tij vrau shumë bisha të egra të pyllit, dhe me shpatën e tij preu shumë armiq të vendit. Gjatë këtyre betejave, shqiponja me besnikëri shikonte nga mbi dhe e udhëzonte.
I impresionuar nga trimëria e gjuetarit, njerëzit e atij vendi e zgjodhën atë mbret, dhe e quajtën atë Shqiptar, që do të thotë "Bir i shqiponjës", dhe mbretëria e tij u njoh si "Shqipëri" ose Toka e shqiponjave. Dy kokat e shqiponjës simbolizojnë veriun dhe jugun.Dhe e kuqja gjakun e derthur nga ate we mborjten shqiperine.
Referimet
''Ky artikull nuk përmban informacion nga asgje
Gjuha dalmate
Historiku
Dialekti dalmat i Raguzës është i njohur nga dy letra, të vitit 1325 dhe 1397, si dhe nga tekstet e tjera mesjetare. Dokumentet e vjetra të shkruara në dialektin dalmat janë disa inventarë Raguzian të shekullit XIII. Burimet në dispozicion përfshijnë afërsisht 260 fjalë Ragusiane. Fjalët që kanë mbijetuar përfshijnë  pen  ( "bukë"),  teta  ("babai/atë"),  Chesa  ( "shtëpi"), dhe  fachir  ( "për të bërë"), të cilat janë cituar nga dalmati, Filippo Diversi, kreu i shkollës në Ragusa në vitin 1430. Referimet e hershme të shënimeve dhe të dhënave të gjuhës dalmate nga shekulli i X përllogarisin rreth 50,000 persona të cilët flisnin këtë gjuhë, edhe pse burimi kryesor i këtij informacioni, gjuhëtari italian Matteo Bartoli, mund të ketë ekzagjeruar shifrat e tij.
Dialekti ose gjuha dalmate ishte nën ndikimin e madh veçanërisht të gjuhës veneciane dhe asaj serbokroate (pavarësisht kësaj të fundit, rrënjët latine të dalmatishtes shihen qartazi). Një letër e shekullit të XIV nga Zara (origjina e dialektit zarian ose zadrian) tregon një ndikim të fortë nga dialekti venecian, gjuha që pas viteve nën sundimin e Venedikut zëvendësoi dialektin zadrian dhe dialekte të tjera dalmate.
Folësi i fundit i dialektit dalmat ishte  Burburi  Tuone Udaina (Antonio Udina), i cili u vra aksidentalisht në një shpërthim më 10 qershor, 1898. Gjuha e tij është studiuar nga studiuesi Matteo Bartoli, studiues nga Istria, i cili e vizitoi atë në vitin 1897 dhe shkroi rreth 2.800 fjalë, tregime, dhe llogaritë e jetës së tij, të cilat janë botuar në një libër që ka dhënë shumë informacion mbi fjalorin, fonologjinë dhe gramatikën e gjuhës dalmate. Bartoli punimet e tij i botoi në italisht si dhe një përkthim në gjermanisht (  Das Dalmatische ) në vitin 1906. Dorëshkrimet e gjuhës italiane janë raportuar të humbura, ndërsa vepra e Bartolit nuk u ripërkthye në italisht deri në vitin 2001.
Emeritus
Emeritus (femër: Emerita ) është një titull nderi që i jepet dikujt që del në pension nga një pozicion i dalluar, më së shpeshti një pozicion i fakultetit akademik, por lejohet të vazhdojë të përdorë titulli i mëparshëm, si në "profesor emeritus".
Në disa raste, termi u jepet automatikisht të gjithë personave që dalin në pension në një gradë të caktuar, por në të tjera, ai mbetet një shenjë e shërbimit të dalluar që jepet në mënyrë selektive pas daljes në pension. Përdoret gjithashtu kur një person i dalluar në një profesion del në pension ose dorëzon pozicionin, duke mundësuar që grada e tij e mëparshme të ruhet në titull. Termi emeritus nuk nënkupton domosdoshmërisht se një person ka hequr dorë nga të gjitha detyrat e pozicionit të tij të mëparshëm dhe ai mund të vazhdojë të ushtrojë disa prej tyre.
Në përshkrimet e profesorëve të vdekur emeriti të listuara në universitetet amerikane, titulli emeritus zëvendësohet me një tregues të viteve të emërimit të tyre, me përjashtim të nekrologjive, ku mund të përdoret për të treguar statusin e tyre në momentin e vdekjes.
Etimologjia
Emeritus (paskajorja e latinishtes emerere, që do të thotë "përfundo shërbimin e dikujt") është një përbërje e parashtesës latine e- (variant i ex-) që do të thotë "jashtë, nga" dhe merere (burimi i "meritës") që do të thotë "të shërbesh, të fitosh". Fjala dëshmohet që në fillim të shekullit të 17-të me kuptimin "të kesh shërbyer në kohën e dikujt, duke bërë shërbim të mjaftueshëm". Ekuivalenti femëror latin, emerita ( /ɪ ˈ m ɛr ɪ t ə / ), përdoret gjithashtu ndonjëherë, megjithëse në anglisht fjala emeritus shpesh nuk shënohet për gjininë.
Në akademi
Në Shtetet e Bashkuara dhe vende të tjera, një profesori i rregullt me detyrë që del në pension nga një institucion arsimor në gjendje të mirë mund t'i jepet titulli " profesor emeritus ". Titulli " profesor emerita " përdoret ndonjëherë për gratë. Në shumicën e sistemeve dhe institucioneve, grada u jepet të gjithë pedagogëve që kanë dalë në pension në gjendje të mirë, ndërsa në të tjerat duhet një akt apo votë e veçantë. Profesorët emeriti, në varësi të rrethanave lokale, mund të ruajnë hapësirën e zyrës ose privilegje të tjera. Mbiemri mund të vendoset përpara ose pas titullit, p.sh., "profesor emeritus" ose "profesor emeritus".
Përdorime të tjera
Kur një peshkop dioqezan ose peshkop ndihmës del në pension, fjala emeritus i shtohet titullit të tyre të mëparshëm, dmth, "Arqipeshkvi Emeritus i . . ." . Termi "Peshkopi Emeritus" i një selie të caktuar mund të zbatohet për disa njerëz, nëse i pari jeton mjaftueshëm. Titulli iu aplikua peshkopit të Romës, Papa Emeritus Benedikti XVI, në daljen e tij në pension. Në Komunitetin e Krishtit, statusi i emeritusit u jepet herë pas here zyrtarëve të lartë pas daljes në pension. Në judaizëm, emeritus është shpesh një titull që u jepet rabinëve me shërbim të gjatë të sinagogave ose institucioneve të tjera hebraike. Në disa raste, titulli u jepet edhe chazzans. Rabbi Emeritus ose Cantor Emeritus është kryesisht një titull nderi.
Që nga viti 2001, titulli i nderit president pro tempore emeritus i është dhënë një senatori të partisë së pakicës, i cili ka shërbyer më parë si president pro tempore i Senatit të Shteteve të Bashkuara.
Përdoret gjithashtu në biznese dhe organizata jofitimprurëse për të treguar statusin e përhershëm të themeluesit të një organizate ose individëve që kanë dhënë kontribute të rëndësishme për institucionin.
Pas vendimit të saj për t'u tërhequr nga udhëheqja demokrate, Komiteti Drejtues dhe Politik i Dhomës së Përfaqësuesve votoi për t'i dhënë Nancy Pelosit titullin e "kryetarit të emëruar" në njohje të shërbimit të saj si Kryetare e Dhomës.
Flaignes-Havys
Flaignes-Havys është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Flaignes-Havys ka një popullsi prej 116 banorë dhe sipërfaqe 13.7 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Gincla
Gincla (Ocitanisht: Ginclar ; Shqip: Gincla ) është një komunë në departamentin Audë.
Volt Shqipëria
Volt Shqipëria është një lëvizje politike social-liberale në Shqipëri. Është dega shqiptare e Volt Europa, një lëvizje politike që vepron në nivel Europian.
Histori
Megjithëse Shqipëria nuk është ende një vend anëtar EU, Volt ka bërë fushatë aktive në Shqipëri që nga viti 2021. Përveç përfshirjes lokale, anëtarët marrin pjesë në ngjarjet e nivelit evropian të Volt.
Lidhja e Komunistëve të Kosovës
parapamje|Barjaku Lidhja Komuniste e Kosovës (serbisht: Савез комуниста Косова Savez komunista Kosova) ishte dega e Kosovare e Lidhjes Komuniste të Serbisë dhe Lidhjes Komuniste të Jugosllavisë, partia e vetme legale e Jugosllavisë nga viti 1945 deri më 1990.
Historia dhe sfondi
Ndryshe nga fraksionet e ndryshme anembanë Jugosllavisë që përbënin Lidhjen e Komunistëve të Jugosllavisë, Partia Komuniste e Kosovës u themelua në vitin 1944 pas formimit të shtetit të ri. Statusi i një krahine autonome nderi iu dha komunistëve shqiptarë që ndihmuan partizanët jugosllavë në betejat e tyre gjatë Luftës së Dytë Botërore. Partisë së re iu dha detyra të drejtonte disa çështje lokale. Në vitin 1952, partia u quajt Lidhja Komuniste e Kosovës.
Që nga krijimi i saj, administratës së Kosovës i mungonte fuqia reale. Me rishikime të ndryshme të kushtetutës, LKK-së iu dha gjithnjë e më shumë pushtet, derisa kur u ratifikua kushtetuta e re në vitin 1974, pushtet më i madh iu transferua të gjitha degëve.
Gjatë fillimit të viteve 1990, rritja e tensioneve etnike midis republikave të Jugosllavisë çoi në shpërbërjen e partisë federale - komunistët e Kosovës donin ta përmirësonin statusin e Kosovës nga një republikë autonome brenda Serbisë në republikën e 7-të socialiste të Jugosllavisë, me të njëjtin status të Kroacisë, Malit të Zi, Bosnjes, Maqedonisë, Sllovenisë dhe Serbisë.
Më 12 tetor 1990, ajo pushoi së ekzistuari për shkak të amendamenteve të Kushtetutës që e kthenin Kosovën në statusin e saj të para 1974 nga Sllobodan Millosheviç.
Historia e Shteteve - Maroku
Parahistoria dhe antikiteti
Zona e Marokut të sotëm ka qenë e banuar të paktën që nga koha e Paleolitit, duke filluar diku midis viteve 190,000 dhe 90,000 para Krishtit. Një publikim i kohëve të fundit ka sugjeruar se ka prova për banimin njerëzor edhe më të hershëm të zonës: fosilet e Homo sapiens që ishin zbuluar në fund të viteve 2000 pranë bregut të Atlantikut në Jebel Irhoud u datuan së fundmi afërsisht 315,000 vjet më parë. Gjatë Paleolitit të Sipërm, Magrebi ishte më pjellor se sa është sot, duke i ngjan një savane, në kontrast me peizazhin e tij modern të thatë. Njëzet e dy mijë vjet më parë, kultura para-ekzistuese Ateriane u pasua nga kultura Iberomaurusiane, e cila ndante ngjashmëri me kulturat iberike. Janë sugjeruar ngjashmëri skeletore midis mbetjeve njerëzore të gjetura në vendet e varrimit të Iberomaurusian "Mechta-Afalou" dhe mbetjeve evropiane të Cro-Magnon. Kultura Iberomaurusiane u pasua nga kultura Beaker në Marok.
Studimet e ADN-së mitokondriale kanë zbuluar një lidhje të ngushtë stërgjyshore midis Berberëve dhe Saamit të Skandinavisë. Kjo dëshmi mbështet teorinë se disa nga popujt që kishin jetuar në zonën e strehimit franko-kantabrian të Evropës Jugperëndimore gjatë periudhës së vonë të akullnajave migruan në Evropën veriore, duke kontribuar në ripopullimin e saj pas epokës së fundit të akullit.
Rrënojat romake të Volubilis.
Maroku më vonë u bë një mbretëri e qytetërimit të Afrikës Veriperëndimore të Kartagjenës së lashtë dhe pjesë e perandorisë Kartagjene. Shteti më i hershëm i njohur i pavarur maroken ishte mbretëria berbere e Mauretanisë, nën mbretin Baga. Kjo mbretëri e lashtë (të mos ngatërrohet me shtetin modern të Mauritanisë) lulëzoi rreth vitit 225 para Krishtit ose më herët.
Mauretania u bë një mbretëri kliente e Perandorisë Romake në 33 para Krishtit. Perandori Klaudi aneksoi Mauretaninë drejtpërdrejt në vitin 44 pas Krishtit, duke e bërë atë një provincë romake të sunduar nga një guvernator perandorak (ose një prokuror Augusti, ose një legatus Augusti pro praetore).
Gjatë të ashtuquajturës "kriza e shekullit të 3-të", pjesë të Mauretanisë u ripushtuan nga fiset berbere. Si rezultat, nga fundi i shekullit të 3-të, sundimi i drejtpërdrejtë romak ishte kufizuar në disa qytete bregdetare, si Septum (Ceuta) në Mauretania Tingitana dhe Cherchell në Mauretania Caesariensis. Kur, në vitin 429 pas Krishtit, zona u shkatërrua nga vandalët, Perandoria Romake humbi zotërimet e saj të mbetura në Mauretania dhe mbretërit lokalë Mauro-Romakë morën kontrollin e tyre. Në vitet 530, Perandoria Romake Lindore, nën kontrollin bizantin, rivendosi sundimin e drejtpërdrejtë perandorak të Septum dhe Tingi, fortifikoi Tingis dhe ngriti një kishë.
Pushtimi mysliman i Magrebit, i cili filloi në mesin e shekullit të VII, u arrit nga Kalifati Umajad në fillim të shekullit të ardhshëm. Ajo solli gjuhën arabe dhe islamin në zonë. Edhe pse pjesë e Perandorisë më të madhe Islame, Maroku fillimisht u organizua si një krahinë ndihmëse e Ifriqiya, me guvernatorët lokalë të emëruar nga guvernatori mysliman në Kairouan.
Fiset indigjene berbere pranuan Islamin, por ruajtën ligjet e tyre zakonore. Ata gjithashtu paguanin taksa dhe haraç për administratën e re muslimane. Shteti i parë i pavarur mysliman në zonën e Marokut modern ishte Mbretëria e Nekorit, një emirat në malet Rif. Ajo u themelua nga Salih Ibn Mansur në vitin 710, si një shtet klient i Kalifatit Umajad. Pas shpërthimit të Revoltës së Berberëve në 739, Berberët formuan shtete të tjera të pavarura si Miknasa e Sijilmasa dhe Barghawata.
Sipas legjendës mesjetare, Idris ibn Abdallah kishte ikur në Marok pas masakrës së abasidëve të fisit të tij në Irak. Ai i bindi fiset Berbere Awraba të thyenin besnikërinë e tyre ndaj kalifëve të largët abasid në Bagdad dhe themeloi dinastinë Idrisid në vitin 788. Idrisidët vendosën Fes-in si kryeqytetin e tyre dhe Maroku u bë një qendër e mësimit mysliman dhe një fuqi e madhe rajonale. Idrisidët u rrëzuan në vitin 927 nga Kalifati Fatimid dhe aleatët e tyre Miknasa. Pasi Miknasa ndërpreu marrëdhëniet me Fatimidët në 932, ata u hoqën nga pushteti nga Maghrawa e Sijilmasa në 980.
Dinastitë
Universiteti Goce Delçev në Shtip
Universiteti "Goce Delçev" në Shtip (Универзитет Гоце Делчев Штип, Univerzitet Goce Delchev Shtip, shkurt. - UGD) është universiteti i dytë shtetëror në Maqedoni. Universiteti "Goce Delçev" – Shtip integron 13 fakultete të organizuara në 3 kampuse universitare. Ligjëratat realizohen në qendra arsimore të shpërndara në 12 qytete maqedonase.
Historiku
Universiteti "Goce Delçev" në Shtip është themeluar nga Kuvendi i Republikës së Maqedonisë, më 27 Mars 2007. Mbledhja e parë Konstituive e Kuvendit të Universitetit - Senati ishte mbajtur më 28 qershor 2007, në amfiteatrin e Fakultetit të Edukimit dhe Fakultetin e Xehetarisë, Gjeologjisë dhe Politeknikes. Në prani të Sekretarit Shtetëror për arsim Z. Pero Stojnovski dhe disa prej anëtarëve nga, Komisioni i Universitetit "Goce Delçev" si dhe përfaqësues nga nxënësit, studentët, profesorët, asistentët dhe qytetarët nga qyteti i Shtipit, Senatit të Universitetit miratoi unanimisht vendimin për të emëruar Prof. Sasha Mitrev PhD, profesor me orar të plotë në Fakultetin e Bujqësisë, në postin e Rektorit të Universitetit, për një mandat nga qershori 2007 deri në qershor të vitit 2011. 1300 ishin regjistruar në Universitet në vitin e parë shkollor. Universiteti "Goce Dellçev" ka filluar me 7 fakultete dhe një Shkollë të Lartë, si më poshtë: Fakulteti i Drejtësisë, Fakulteti i Ekonomisë, Fakulteti i Edukimit, Fakultetin e Xehetarisë, Gjeologjisë dhe Politeknikes, Fakulteti i Bujqësisë, Fakulteti i Shkencave Kompjuterike dhe Teknologjive të Informacionit, Fakulteti i Muzikës si dhe Shkolla e Lartë e Mjekësisë. Që prej vitit akademik 2008/2009 Universiteti përfshin edhe 6 (gjashtë) fakultete te reja : Fakulteti i Mjekësisë, Fakulteti i Filologjisë, Fakulteti i Inxhinierisë Elektrike, Fakulteti i Inxhinierisë Mekanike, Fakulteti i Teknologjisë dhe Fakulteti i Turizmit dhe Logjistikës së Biznesit.
Qarku Vendôme
Qarku Vendôme është një qark në Francë.
Arta Basha Jakupi
Arta Basha-Jakupi (mbieemri i lindjes Jakupi (21. Dhjetor 1979, Prishtinë) është ligjëruese në Universitetin e Prishtinës për arkitekturë dhe urbanistik. Ajo është prorektore për marrëdhënie ndërkombëtare në Universitetin e Prishtinës që nga nëntori i vitit 2022.
Baudre
Baudre është një komunë në Francë. Baudre bën pjesë në departamentin Manche të rajonit Basse-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 538 banorë dhe sipërfaqe 3.81 km².
Arta Basha Jakupi
Biografia
Arta Jakupi ka diplomuar në Fakultetin e Ndërtimtarisë dhe Arkitekturës në Universitetin e Prishtinës, Kosovë. Pasuan praktika të shumta me grante nga organizata të njohura. Për shembull, kërkimi mbi zhvillimin e kurrikulës në vizualizim në Universitetin e Bolonjës në Itali me ndihmën e Erasmus plus, Natyra në arkitekturë në Japoni (Tokio, Kyoto, Osaka, Nara) me ndihmën e Fondacionit Japoni, Menaxhimi i Konflikteve dhe Zhvillimi Urban në Komunitetet Multietnike në Budapest, me ndihmën e Fondacionit SOROS, urbanizmi në Bauhaus Kolleg në Dessau dhe studimet e doktoraturës në Universitetin Bauhaus të Weimar me ndihmën e grantit Madeline Albright dhe grantit të Universitetit të Prishtinës.
Në vitin 2007 ajo përfundoi studimet e saj pasuniversitare në Bauhaus Dessau, ku projekti i saj përfundimtar Green Zero mbi urbanizmin pas konfliktit u zgjodh ndër tre projektet kryesore për një botim të veçantë. Ajo mori doktoraturën e saj në 2012 nga Bauhaus-Universität Weimar në Weimar. Disertacioni i saj mbi ndikimin e organizatave ndërkombëtare në zhvillimin urban pas konfliktit u vlerësua me lavdi.
Gjithashtu në vitin 2007, Jakupi filloi si asistent i ri mësimdhënës në Fakultetin e Arkitekturës, Universiteti i Prishtinës, dhe nga viti 2010 deri në vitin 2017 mori drejtimin e Departamentit të Përfaqësimit Vizual dhe Arkitekturor. Ajo vazhdon të punojë si profesoreshë dhe koordinatore e zhvillimit akademik në Fakultetin e Inxhinierisë së Ndërtimit (FCEA-UP) në Prishtinë. Vizitat studimore e çuan Jakupin në Universitetin Teknik të Vjenës në vitin 2015 dhe në Institutin e Teknologjisë të Massachusetts (MIT) në 2017-2018.
Me zgjedhjen e profesor Qerim Qerimit rektor i Universitetit Hasan Prishtina, Basha-Jakupi u zgjodh prorektor për marrëdhënie ndërkombëtare.
Go, Dog. Go! (serial i animuar)
'Go, Dog. Go!' është një serial i animuar amerikan-kanadez krijuar nga Adam Peltzman. Seriali për herë të parë u transmetua në kanalin televiziv Netflix më 26 janar 2021.
Britt Edwall
Britt Elin Edwall (lindi më 16 shkurt 1935) është prezantuese në radio, përkthyese dhe shkrimtare suedeze. Ajo studioi studimet e teatrit në Universitetin e Stokholmit. Në vitin 1957, ajo u bë presidente në akademinë e teatrit në Stokholm. Nga viti 1963 deri në vitin 1996, Britt punoi në Radio Suedia. Nga viti 1957 deri në vitin 1965, ajo ishte e martuar me Allan Edwall.
Qarku Verdun
Qarku Verdun është një qark në Francë.
Feuilla
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Feuilla (Ocitanisht: Fulhan ; Shqip: Fulani) është një komunë në departamentin Aude në Francën jugore.
Corvera de Asturias
Corvera de Asturias është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Avilés, të provincës Asturias, në Asturias. Corvera de Asturias ka 15785 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 46.01 km2.
Helena e Durrësit
Helena ishte bijë e familjes mbretërore anzhuine. Sipas burimeve, ajo u rrëmbye nga konti i Durrësit, Tanush Topia, kur kishte ardhur kalimthi me anije. Ata u pëlqyen dhe Helena s’pranoi të largohej nga Durrësi, megjithë zemërimin e të atit Robert i Anzhusë, mbret i Napolit. Tanush Topia shpalli dasmën dhe një vit më vonë, më 1331 u lindi një djalë që Helena e quajti Charles (Karl) në kujtim të stërgjyshit të saj anzhu. Pas shumë vitesh, mbreti u çon fjalë se i ka falur, dhe i fton në Napoli. Por atje ata u vranë dhe kufomat e tyre u zhdukën.
Signy-l'Abbaye
Signy-l'Abbaye është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Signy-l'Abbaye ka një popullsi prej 1350 banorë dhe sipërfaqe 62.03 km², me një dendësi prej 22 banor/km².
Fitou
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Fitou (Ocitanisht: Fitor ; Shqip: Fitorja) është një komunë në departamentin Audë.
Verë
Fitorja ka një emërtim të verës së kuqe; shih Fitou AOC.
Pisuuuk 11
Shënime: Letërsia shqipe, romane.
Prez
Prez është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Prez ka një popullsi prej 138 banorë dhe sipërfaqe 12.4 km², me një dendësi prej 11 banor/km².
Lidhje të jashtme
Prez Prez
Greva e minatorëve të Kosovës (1989)
Greva e minatorëve të Kosovës në vitin 1989 ishte një grevë urie e iniciuar nga punëtorët e Minierave të Trepçës më 20 shkurt 1989 kundër heqjes së autonomisë së Krahinës së Kosovës nga Republika Socialiste e Serbisë. Greva mori shpejt mbështetje në Slloveni dhe Kroaci, ndërsa në Beograd u mbajtën protesta kundër lidershipit slloven, shqiptar dhe kroat. Greva përfundoi pas shtrimit në spital të 180 minatorëve dhe dorëheqjes së krerëve të Lidhjes Komuniste të Kosovës Rahman Morina, Ali Shukriu dhe Husamedin Azemi.
Beautor
Beautor është një komunë në Francë. Beautor bën pjesë në departamentin Aisne të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 2664 banorë dhe sipërfaqe 7.44 km².
Greva e minatorëve të Kosovës (1989)
Sfondi
RSF Jugosllavia ishte një republikë federale e përbërë nga disa republika duke përfshirë RS Serbinë, e cila nga ana e saj kishte dy krahina autonome, KSA Vojvodina dhe KSA Kosova. Kosova ishte e banuar kryesisht nga shqiptarë të Kosovës dhe Kushtetuta Jugosllave e vitit 1974 i dha Kosovës një nivel autonomie të paprecedentë deri atëherë, por pas vdekjes së Josip Broz Titos në vitin 1980, autonomia e Kosovës filloi të vihej në dyshim nga politikanët serbë.
Pas trazirave të vitit 1981 në Kosovë, të cilat Lidhja Komuniste e Kosovës i shpalli si produkt të nacionalizmit shqiptar, Serbia reagoi me dëshirën për të zvogëluar fuqinë e shqiptarëve në krahinë dhe promovoi një fushatë që pretendonte se serbët po detyroheshin të largoheshin nga krahina në radhë të parë nga rritja e popullsisë shqiptare dhe jo gjendja e ekonomisë. Në nëntor 1988, 2,000 minatorë shqiptarë protestuan për ruajtjen e autonomisë duke marshuar nga minierat jugore drejt kryeqytetit të Kosovës, Prishtinë, me mbështetjen e 6,000 qytetarëve të tjerë gjatë rrugës.
Grevat e vitit 1989
Lidhja Komuniste e Serbisë nën drejtimin e Sllobodan Millosheviçit u angazhua në një proces të zëvendësimit të liderëve provincialë të njohur si "revolucioni antiburokratik", ku politikanët vendas u rrëzuan dhe u zëvendësuan nga besnikët e Millosheviçit. Ndërsa Kuvendi Kombëtar i Serbisë po përgatiste ndryshime kushtetuese që do të kishin ulur zyrtarisht nivelin e autonomisë krahinore, rreth 1,350 minatorë të Trepçës filluan grevën e tyre të fshehtë të urisë më 20 shkurt 1989 me kërkesa të ngjashme për ruajtjen e statusit autonom të rajonit dhe dorëheqjen e politikanëve pro-Millosheviçit në Kosovë. Pas shpalljes së grevës, Linda Abrashi, vajza e shefit të minierave kontaktoi gazetarin Goran Miliç, i cili bëri intervista me punëtorët në minierat e nëndheshme. Pasi që Miliç e konsideroi të pamundur transmetimin e intervistave nga televizioni i Beogradit, ai arriti t'i transmetojë ato me ndihmën e një gazetari tjetër Bane Vukashinoviç, i cili në atë kohë ndodhej në Shkup. Pas transmetimit, drejtuesit e televizionit të Beogradit urdhëruan Miliçin të kthehej në Beograd dhe raportimi i grevës së minatorëve ishte i fundit i tij nga Kosova.
Në mbrëmjen e 27 shkurtit 1989, Rahman Morina, Ali Shukriu dhe Husamedin Azemi, kryetarët e fraksionit pro Millosheviçit në Kosovë, dhanë dorëheqjen. Në orët e vona të mbrëmjes, Presidenca e Jugosllavisë u mblodh dhe vendosi për "masa të veçanta" për Kosovën që në fakt vendosi një gjendje të jashtëzakonshme të pakufizuar.
Mbetën vetëm 50 grevistë, ata që ishin barrikaduar brenda minierës “Stari trg”, në 850m thellësi. Në mesnatë, Njësia Speciale Antiterroriste zbriti nëpër gropat e arratisjes në rast zjarri, pasi ashensorët ishin çaktivizuar dhe nisi arrestimin e grevistëve.
"Masat e posaçme" të lartpërmendura nxitën një lëvizje të 1,500 trupave të policisë federale nën udhëheqjen serbe në Kosovë, ku ata filluan një fushatë për të rivendosur rendin civil.
Pasojat
Rreth një muaj pas përfundimit të grevës parlamenti i Kosovës u rrethua me tanke dhe policia dhe deputetët serbë u futën për të votuar për heqjen të autonomisë së rajonit. Shumica e deputetëve shqiptarë abstenuan për të zhvlerësuar procesin pasi për ndryshimet kushtetuese kërkohej një shumicë prej dy të tretash, por ndryshimet u shpallën të miratuara. Statusi provincial i rajonit nuk u shfuqizua zyrtarisht pasi Millosheviçit i nevojitej vota e rajonit për të fituar ndikim në presidencën federale të Jugosllavisë.
Tasu'a
Tasu'a (Arabisht: تاسوعاء‎) është dita e nëntë e muajit Muharrem dhe dita para Ashurës. Ky ditë është emëruar për Abaz ibn Aliu për shkak urdhërave të tij si komandant në ushtrinë e Hysejnit.
Etimologjia
Fjala Tesu'a domethënë nëntë dhe kjo i referohet ditës së nëntë në muajin Muharrem sipas kalendarit islam.
Historia
Shemri ishte nga fisi i Umm ul-Banin. Ai morri siguri nga Ubejdullahu për fëmijët e Umm ul-Banin në Tasu'a. Ai e pyeti Abaz Aliun dhe vëllaun e tij që ta braktisin Hysejnin dhe ta ndëgjoj Jasidin, por Abazi nuk e pranoi dhe e refuzoi duke i'u përgjigjur: Zoti të mallkoftë ty dhe sigurinë! Ti na ke jepe sigurinë dhe nuk na jepë sigurinë për nipin e Pejgamberit të Zotit?
Pasi e refuzoi Abazi dhe vëllai i tij, Umar ibn Sa'adi e urdhëroi ushtërinë e tij që ta sulmojnë vendin e Hysejnit.
Kur Hysejni e kuptoi qëllimin e tyre, ai e pyeti vëllain e tij që të shkojë tek ata e të pyesin për planin e tyre. Abaz ibn Aliu, Zuhejr ibn Kajn, Habib ibn Madhahir dhe disa tjerë shkuan dhe e pyetën ata. Ata u përgjigjën që guvernatori na urdhëroi që me t'u lutë ty me shitë atë dhe urdhërat e tij ose përndryshe të bëjmë luftë. Abazi i'a tha këto fjalë Hysejnit, ndërsa Hysejni u përgjigjë: Kthehu dhe thuaji atyreve nëse mund që të na jep pushim deri nesër. Umm ibn Sa'ad e pranoi këtë që ta vonojë luftën deri ditën tjetër.
Në një hadith i cili është nga Xhafer Sadiku thuhet: Dita e nëntë e muajit Muharrem është dita ku imam Hysejni dhe shokët e tij u rrethuan nga ushtria siriane nga të gjitha anët. Ubejdullahu dhe Umm ul-Sa'adi ishin të kënaqur nga numri i madh i ushtarëve dhe konsideruan se Hysejni dhe shokët e tij ishin të ligë.
Kryeministria
Zyra e Kryeministrit, ose Kryeministria është zyra dhe rezidenca zyrtare e Kryeministrit të Shqipërisë. Është një agjenci ekzekutive e nivelit ministror brenda Qeverisë së Shqipërisë që merret me ministritë dhe çështje të tjera politike që kanë një rëndësi të madhe për kombin, si korrupsioni dhe zgjedhjet. Ai përbëhet gjithashtu nga stafi i drejtpërdrejtë i Kryeministrit, si dhe nivele të shumta të stafit mbështetës që i raportojnë Kryeministrit.
Objekti është ndërtuar në vitin 1941 dhe ndodhet në Bulevardin Dëshmorët e Kombit në Tiranë, i cili është edhe rezidenca dhe zyra zyrtare e Kryeministrit të Shqipërisë.
Coruña del Conde
Coruña del Conde është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ribera del Duero, të provincës Burgos, në Castile dhe León. Coruña del Conde ka 125 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 32 km2.
Lugina e nuseve
Lugina e nuseve : tregime, me autor Ferhat Cakaj. Botuar në Tiranë në vitin 1969 nga "Naim Frashëri".
Shënime: Letërsia shqipe, Tregime dhe novela.
Dimitrija Demeter
Dimitrios Dimitriou (nganjëherë shkruhet Dimitrija Demeter ose Dimitrije Demeter ; 21 korrik 1811 – 24 qershor 1872) ishte një poet, dramaturg, shkrimtar dhe kritik letrar greko kroat. Një nga njerëzit më të ditur të kohës së tij, ai luajti një rol të madh në lëvizjen për zgjimin kombëtar të kombit kroat (atëherë nën sundimin austro-hungarez) si pjesë e asaj që ai dhe miku dhe kolegu i tij i ngushtë Ljudevit Gaj e quajti popullin ilir duke imponuar gjuhën kroate në shkrim-leximin vendas dhe me krijimin e Teatrit Kombëtar Kroat në Zagreb. Aktivizimi i tij politik për një ringjallje kombëtare kroate u trajtua përmes pjesëmarrjes së tij në shumë pamflete patriotike, veçanërisht në Narodne novine dhe Hrvatski Sokol ndër shumë të tjera.
Biografia
Ai lindi në një familje të pasur tregtare me origjinë greke. Prindërit e tij Theodoros ( Θεόδωρος ) dhe Afrati ( Αφράτη ) erdhën në Austro-Hungari në 1790 nga qyteti i Siatista, atëherë nën sundimin osman. Ai studioi filozofi në Graz dhe mjekësi në Vjenë dhe Padova. Ai mori gradën e doktoraturës në Padova me tezën e titulluar De Meningitide. Gjatë studimeve ushtroi veprën e tij letrare dhe pas kthimit në Kroaci iu bashkua lëvizjes ilire. Në fillim ai punoi si mjek dhe nga viti 1841 preokupimi i tij kryesor ishte veprimtaria letrare.
Allan Edwall
Johan Allan Edwall (25 gusht 1924 – 7 shkurt 1997) ishte aktorë, regjisor, kompozitor dhe këngëtar suedez. Ai është i njohur jashtë Suedisë për disa role të vogla që ka luajtur në disa filma të Ingmar Bergman. Edwall ka shkruar katër romane: Protokoll (1954), Ljuva läge (1967), Engeln (1974) dhe Limpan (1977). Dy romane të Edwall janë bërë filma, Engeln dhe Limpan.
Jeta personale
Nga viti 1957 deri në vitin 1963, ai ishte i martuar me Britt Edwall, me të cilën ka pasur tre fëmijë: Mattias, Måns dhe Malini. Ai vdiq nga kanceri i prostatës në moshën 72 vjeçare.