cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Letër e hapur nga Fritz Radovani për problemin e gjetjes së eshtrave të kolosit të madh At Gjergj Fishta
Aty rreh vitit 1980, kam shkue ndër vorre të Rëmajt me u interesue për një vorr të një familjarit tem. Kam takue të Ndjerin Gjon Gjergji, ish roje e vorreve. Mbasi kemi bisedue për problemin personal, Gjoni me një dashamirësi dhe me njëfarë afrimiteti, më mori për krahu dhe u nisëm në drejtim të Kapelës së vorreve. Mbas pak minuta heshtje, më tha:
Ecëm nga ana e majtë e Kapelës, kaluam vorrët e motrave stigmatine, numroi 1,2,3,4, selvijat dhe tek e katërta, ndaloi. U afruam tek muri dhe aty më shikoi në sy dhe, më tha:
U stepa në vend. Pak minuta nuk kemi shkëmbye asnjë fjalë. Për me sigurue kujtesën teme, kam shikue pranë vorrin e një grues së re që kishte një foto në porcelan. Kam numrue edhe njëherë selvijat dhe jemi kthye me Gjonin në drejtim të Kapelës. Aty jemi ndalue prap. Gjoni më kuptoi mirë vetëm me të shikueme se cila mund t’ishte pyetja ime:
Më shpjegoi se:
Kanë hy me makinë deri tek Kapela, janë ndalue dhe, kanë shkue tek vendi ku kishte mendue Shyqyriu, me varrosë “thesin e qimentos”. Gjoni me një lopatë ka hapë një gropë të vogël, po Shyqi, i ka marrë lopatën dhe e ka thellue ai vetë ma shumë gropën, tue shkue afro 50 – 60 cm. thellësi. E kanë mbulue dhe porosia ishte që Gjoni nuk duhët të fliste me asnjë përson. Shyqyriu i kishte tregue Gjonit, se dikush e kishte urdhnue me i nxjerr Eshtnat e Fishtës nga Kisha dhe me i tretë në lumin Drin. Shyqyriu ka urdhnue një punëtor me i futë Eshtnat në thes dhe me ia çue në zyre, prej ku, mbas orarit të punës Shyqyriu do të shkonte dhe ti hidhte në lumin Drin. Mbasi punëtori ka lanë thesin në zyre të Shyqyriut ka ikë, po Shyqyriu e kishte mbajtë thesin tri ditë në zyre dhe kur ka vërejtë se asnjeri nuk interesohet ma për atë çeshtje, ka shkue tek Gjoni, dhe i ka besue për veprimin që kanë krye bashkë me te në vorrezat e Rëmajit”.
Mendoj, se nuk duhët vazhdue ma mos me folë, edhe pse “demokratët” shqiptarë janë bijtë e baballarëve që kanë çvarrosë At Gjergj Fishtën. Por, tue u nisë se, ndoshta, ka mbetë ndër to një tjetër “Shyqyri Rrjoll”, që asht pak e vështirë me e mendue se ka, pranova me tregue këte sekret, për të cilin po ndodhi një përsëritje e së keqës maparshme me At Fishtën:
Shenim:
Zhelina
Zhelina është fshat i komunës së Tetovës në perëndim të Maqedonisë.
Gjeografia
Fshati Zhelinë shtrihet në anën e djathtë të rrugës kryesore Tetovë-Shkup. Prej Tetovës gjendet 8 Km ndërsa prej Shkupit 35 km larg. Fshati numëron mbi 700 shtëpi kurse numri i banorëve është përmbi 5 mijë. Lartësia mbidetare është 450 m, gjerësia gjeografike 41° 58’, gjatësia gjeografike 21° 3’. Sipërfaqja e sinorit është 19,9 kilometra katërorë, sipërfaqja agrare 1495 ha., pyje 648 ha., tokë punuese 603 ha., kullota 224 ha..
Në Zhelinë jetojnë këto familje si : Elez, Skonde, Beshë, Grace, Çajanë, Matranç, Muhaxher (të ardhur nga Ana e Moravës) si dhe të tjerë.
Mirëpo edhe nga Zhelina ka pasur shpërngulje nëpër qytete si dhe në Anadoll nga arsye më të ndryshmet.
Për Zhelinën ekziston edhe sinonimi „Ura e nuseve“ e cila urë është ndër më të vjetrat në këto troje ku thuhet se daton që nga sundimi romak mirëpo ka edhe data të tjera të dokumentuara për këtë urë sikur është viti 1539 i cili merret edhe si fillimi i ndërtimit të urës.
Poeti arsimtarë këtij objekti i ka kushtuar edhe një përmbledhje me poezi e titulluar „Ura e nuseve“. Emërtimet e disa vendeve në këtë fshat për male, fusha dhe kodra etj : Fojniku – livadhet dhe stanet, Zabeli ku ka drunjë apo edhe burim uji, Ballshor – lokalitet antik, Kroi i kishës, Loma e Ballëkit, Erebimë (erë + bimë), gjuri i kuq, gjuri shqipes, gravanec, kroi i madh, kroi i vogël dhe shumë emërtime tjera.
Zhelina daton prej mesjetës së hershme e që në historiografi na paraqitet në vitin 1337-1346 ku përmendet kisha e Shën Mërisë së Tetovës në vitin 1343. Ndërsa sipas disa dëshmive osmane në vitin 1453 ka pasur 34 familje, më 1468 ka pasur 60 familje.
Në anën e djathtë të rrjedhës së lumit Vardar më saktësisht afër 500 metra në veriperëndim të pozitës së tashme të fshatit është zbuluar një lokalitet antik në tërthoret e të cilit përmendet se ka ekzistuar një vendbanim qysh në kohën e re të gurit, pra 6000 deri 4000 vjet para kohës së re në vendin e quajtur BALLSHOR. Gjatë lëvrimit të arave janë zbuluar eksponate enësh të dheut në formë të rrumbullakët dhe konusore, të modeluara në mënyrë të thjeshtë, me dorë të lirë, madje janë gjetur gurë nga qeramika për vegje pëlhurash, copa të vogla me tehe të mprehta thikash prej stralli, tokë e djegur, eshtra shtazësh dhe sende tjera të imta stolisjeje si dhe shumë gjëra tjera.
Në vendin ku është xhamia e vjetër (sot e re) e cila është ndërtuar në shekullin XVII, më parë thuhet se aty diku ka qenë kisha e fisit Penest të ilirëve që njihen si banues të kohës së mëhershme. Sipas gjurmëve të zbuluara deri tash mund të përfundojmë se në këto vise jeta ka gjallëruar e sidomos rezë Sharit e më pak në anën e Malit Thatë.
Bashkësia vendore për kryetarë ka Hamdi Latifin me 15 këshilltarë, Zhelina ka dy këshilltarë komunalë, në pjesën perëndimore të fshatit gjendet sh. f. „Luigj Gurakuqi“ ku mësimin e ndjekin 643 nxënës, në fshatë janë dy xhami, e para është ndërtuar në shekullin e XVII (sot mbi te është ngritur një xhami e re) ku imam është Rexhep Veseli dhe e dyta që gjendet në qendër të fshatit është ndërtuar në vitin 1988 ku imam është Mesut Islami. Poashtu në fshat aktiv është edhe klubi futbollistik „Liria“ si dhe shoqëria kulturore artistike „Rinia“. Edhe Cafe Bar Ura është te u ber historike ne zhelin ngat ures se vjetër nga koha Osmane (xhelal).
Zhelina ka postë e cila i shërben fshatarët dhe popullatën përreth, ambulancë shëndetësore shtetërore si dhe disa private, ka mbi 50 ndërmarrje.
Kultura
Sa i takon kulturës se fshatit zheline ajo është një thesar ne vete, traditat dhe zakonet ende ruhen dhe kultivohen me xhlozi te madhe. Zhelina qysh ne vitin 1976 formoishoqerinë kulturore RINIA e cila akoma kultivon këngën dhe vallen e kësaj treve. Kohëve të sodit zhelina ka një orkestër kamertale dhe një kor të shkëlqyer që din të kultivojnë muzikën klasike.
Grächen
është një komunë në kantonin Valais të Zvicrës.
Xhuntot dhe aplikueshmeria e tyre
Xhuntot dhe aplikimi i tyre
-xhuntot e palëvizshme
Alkimia
parapamje|200px|"Alkimisti", nga Uilliam Dagllas, 1853. Alkimia (arab: الخيمياء, al-khimia) është një ushtresë e lashtë e shkencës fillestare që merrej me vëzhgimin e natyrës dhe filozofisë dhe ndërthurte elemente të kimisë, fizikës, astrologjisë, artit, metalurgjisë, mjekesisë, misticizmit dhe fesë. Alkimia është një mënyrë e lashtë e pastrimit shpirtëror dhe shndërrues; zgjerimit të ndërgjegjes dhe zhvillimit të brendashikimit dhe intuitës. Ajo bazohet në idenë se rendi hyjnor është vendosur në gjithësi me "lëndën e parë" apo ‘prima materia’. Çdo gjë është krijuar nga kjo lëndë, e cila është në thelb, Guri i Filozofit. Thuhet se ai është kudo, dhe nëse "guri" mund të përgatitet (krijohet), atëherë një send mund të shndërrohet në diçka më të përsosur, p.sh. në argjend apo ar, pasi që ari është produkti më i përsosur dhe pasqyron më afër përsosmërinë e Perëndisë. Alkimistët besonin poashtu se me ndihmën e "gurit" mund të prodhohej edhe "bari i mrekullueshëm" (eliksiri) që dhuron jetën e amshuar. Alkimia është lidhur gjithnjë me misticizmin dhe misterin. Fillimet e veta ajo i ka pasur me sistemin e së amshuarës, ëndrrës, simboleve ezoterike që kanë fuqinë për të ndryshuar ndërgjegjen dhe të lidhin shpirtin njerzor me Hyjnoren.
Xhuntot dhe aplikueshmeria e tyre
Xhuntot dhe aplikimi i tyre
-xhuntot speciale
-xhuntot e shtangëta
Alkimia
Alkimia është pjesë e traditës mistikore dhe së fshehtës si në Lindje ashtu edhe në Perëndim.
Xhuntot dhe aplikueshmeria e tyre
Xhuntot dhe aplikimi i tyre
-xhuntot elastike
-xhuntot nyjore
Alkimia
Historia
Disa filozofë të mëdhenj helenë mendonin se çdo gjë përbëhet nga katër "elemente" themelore: zjarri, ajri, toka (dheu) dhe uji, dhe të gjitha sendet kanë në vehte këta përbërës të përzier në përpjestime të ndryshme. Prandaj besohej se të gjitha gjërat mund të shndërrohen në diçka tjetër nga ndryshimi i përpjestimeve të përzierjes së katër elementeve themelore të natyrës.
Prejardhja e fjalës
Kjo fjalë vjen nga Greqishtja dhe do të thotë “një lloj guri i çmuar”.
Xhuntot dhe aplikueshmeria e tyre
Xhuntot dhe aplikimi i tyre
-xhuntot dilatocionale
-xhunto ckyqëse
-xhunto kyqëse-ckyqëse
Xhunto quhen detalet e makinës me konstruksion te veqantë, shpeshherë shumë të ndërlikuar, zakonisht me formë të jashtme të rrumbullakët që shërbejnë për transmetimin e momenteve rrotulluese prej një boshti në tjetrin , po që se boshti i dytë gjendet në vazhdim të të parit.
Ekzistojnë disa lloje të konstuktimit të xhuntove ,prej të cilave dallojmë kryesisht tri grupe:
-xhuntot e lëvizshme
Xhuntot e palëvizshme
Xhunto të palëvizshme quhen ato xhunto që përforcohen ngusht në bosht dhe mbeten pa lëvizje përkundrejt boshtit të vet gjatë tërë kohës së punës së tij.
Në grupin e këtyre xhuntove bëjnë pjesë:
- xhuntot e shtangëta
- xhuntot elastike
- xhuntot nyjore
- xhuntot dilatacionale.
Xhuntot elastike- janë xhunto të cilat krijojnë lidhje të vogla ndërmjet boshteve,lidhje kjo e cila është elastike.Për shkak të elasticitetit të tyre lejohet pasaktësia e vogël në montimin e tyre dhe një ekscentricitet më i vogël i boshtave.Xhuntot e këtilla amortizojnë pjesërisht jonjëtrajtshmëritë e sjelljes së boshtit si dhe dridhjet e vogla gjatë kohës së sjelljes së tij.
Si materiale bazë për ndërtimin e xhuntove elastike përdoren:goma,lëkura,shiritat e hollë të qeliktë etj.
E para prej këtyre xhuntove është xhuntoja me shtojcë gome e cila përdoret shpesh për lidhje të boshtit të elektromotorit dhe pompave centrifugal.
Xhuntot njyjore- sherbejnë për transmetimin e lëvizjes te boshtat nyjorë,d.m.th., boshtat,akset e të cilave prehen në një kënd të caktuar.Këto xhunto ndryshe quhen edhe kardanike dhe përdoren në automobile,në makina të vogla,në makina bujqësore dhe cdokund ku transmetii prej një boshti në tjetrin bëhet në një kënd të caktuar,shpeshherë të ndryshueshëm. rest
Xhuntot dilatocionale-janë të konstruktuara në atë mënyrë që të bëjnë të mundshme zhvendosjen gjatësore të boshtit, për shembull për shkak të zgjatjes nën ndikimin e temperaturës së rritur.
Xhuntot e lëvizshme
Xhuntot e levizshme-janë ato lloje të xhuntove pjesët e të cilave mund të lëvizin për së gjati në aksin gjatësorë të boshtit.
Xhuntot e lëvizshme ndahen në dy grupe:
- kyqëse-ckyqëse
Xhuntot ckyqëse- bejne të mundshme ndërprerjen e lidhjes ndërmjet boshtave derisa ata sillen.
Xhuntot kyqëse-ckyqëse - bëjnë të mundshme kyqjen dhe qkyqjen e boshtit gjatë kohës së punës së makinës, dhe pasi këto xhunto janë konstruktuar sipas principit të shfrytëzimit të rezistencës së fërkimit ndërmjet sipërfaqeve prekëse të xhuntos atëherë këto xhunto quhen ndryshe edhe xhunto me friksion.
Përpos këtyre xhuntove kemi edhe lloje tjera speciale:
- xhuntot automatike
- xhuntot siguruese
- elektroxhuntot dhe
- xhuntot hidraulike
Aplikimi i xhuntove
Xhuntot kanë gjetur aplikim të gjerë: tek automobilat ,në makina të vogla-vegla si pershembull tek veglat metalprerëse, tek makinat e ndryshme bujqësore dhe kudo ku transmetimi prej një boshti në tjetrin bëhet në një kënd të caktuar,shpeshherë ky kënd është edhe i ndryshueshëm.
Grafika kompjuterike 3D
thumb|250px|Pamje 3 përmasore kompjuterike. Modeluar me [[Rhinoceros dhe Cinema 4D, prodhuar me anë të POV-Ray.]] Grafika kompjuterike përmasore e kompjuterit  ose Grafika kompjuterike 3D është riparaqitja tre-përmasore e informacioneve gjeomtrike të ruajtura në kompjuter për qëllimet e kryerjes së njehsimeve dhe prodhimit të imazheve 2 përmasore. Në këtë mënyrë imazhet mund të jenë për tregim të mëvonshëm ose për tu parë në kohë reale. Grafika kompjuterike 3 përmasore mbështetet shumë në të njëjtat algoritme si ato të grafikës vektoriale kompjuterike 2 përmasore në modelin fije kuadër (wire frame model) dhe grafikën kompjuterike raster 2 përmasore në shfaqjen prodhuese përfundimtare (ang. final rendering). Në programet për grafikë kompjuterike, dallimi midis 2 përmasores dhe 3 përmasores është zakonisht i turbullt; zbatimet 2 përmasore mund të përdorin teknika 3 përmasore për të kryer efekte të tilla si ndriçimi, dhe në radhë të parë 3 përmasori mund të përdorë teknika prodhuese 2 përmasore.
Grafika kompjuterike 3 përmasore, zakonisht, nënkupton modelet 3 përmasore. Përveç grafikës së prodhuar, modeli përmbahet brenda dosjeve të të dhënave grafike. Megjithatë, këtu ka dallime. Një model 3përmasor është riparaqitje matematikore e çdo sendi 3 përmasor (qoftë i palëvizshëm apo i lëvizshëm). Teknikisht një model nuk është grafikë gjersa ai të shfaqet dukshëm (vizualisht). Për shkak të shtypjes 3 përmasore (ang. 3D Printing), modelet 3 përmasore nuk futen në hapësirën virtuale. Një model mund të shfaqet vizualisht si një imazh dy-përmasor me anë të një procesi të quajtur prodhimi 3 përmasor (ang. 3D rendering), apo përdoret në simulacionet dhe njehsimet kompjuterike jografike.
Kantoni Meaux-Nord
Përbërja aktuale
Kantoni Meaux-Nord aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Pedro de San José Betancourt
Pedro de San José Betancourt i njohur si Santo Hermano Pedro lindi në Vilaflor (Tenerife, Spanja) më 21 mar të vitit 1626 dhe vdiq më 25 prill 1667 në La Antigua Guatemala (Guatemalë), ishte një misionar spanjoll në Guatemalë dhe shenjtor i Kishës Katolike.
Biografia
I lindur më 21 mars 1626 në fshatin Vilaflor në jug të ishullit të Tenerife. Vjen nga një familje me origjinë të përunjur, që në moshë të hershme është karakterizuar me spiritualitetin e tij të madhe. U lut pa pushim madje edhe kur ruante kopenë e atit të tij. Alos 23 vjet la ishullin e tij të lindjes, Tenerife, dhe shkoi si misionar në Amerikë. Së pari ishte në Havanë (Kubë) dhe dy vjet më vonë ai erdhi në Guatemalë, ku ai vendos.
A e keni studiuar në një kolegj jezuit, por mund të bëjë atë, kështu që ajo u bë një murg françeskan në manastirin e San Franciskos në Antigua Guatemala. Ai e filloi punën e tij misionare në mesin lebrozët, të burgosurve, skllevër dhe indianët. Ai themeloi spitale dhe shkolla për të varfër, të pastrehë strehim për të moshuarit dhe jetimore. Ajo u pasua nga murgjit e tjerë dhe themeloi Urdhërin e Zonja jonë e Betlehemit në vitin 1656. Hermano Pedro konsiderohetUngjillizimi i Guatemalës. Kryer një punë sociale të krahasueshme me atë bërë shekuj më vonë nga Nënë Tereza në Kalkuta, duke vepruar sipasmë të rrezikuar dhe të të varfërit.
Një nga dëshirat e tij ishte që të kthehen në shtëpi dhe të bëjë një pelegrinazh në Mauzoleun e Zonja jonë e Candelaria (Patron i Ishujt Kanarie), për të cilat ai kishte një përkushtim të madh që nga fëmijëria. Por nuk do të dëshira e tij për Debiso të vdekjes së papritur. Ai vdiq të moshës 41 në 25 prill 1667 dhe u varros në kishën e San Franciskos në Antigua Guatemala, ku eshtrat e tij janë vizituar nga mijëra pelegrinë çdo vit.
Papa Gjon Pali II lumturua atë në vitin 1980. 30 korrik 2002, gjatë vizitës në Guatemala Papa ngjashmëri shpallur i shenjtë. Kështu ai u bë shenjtori i parë i Ishujt Kanarie, shenjtorit parë të Guatemalës dhe të shenjtit e parë e Amerikës Qendrore. Festa e tij festohet çdo vit më 24 prill.
Rum Milet
parapamje|220px|[[Mehmeti i II.|Sulltan Mehmedi II dhe Patriku Genadios II. Mehmed II lejoi që Patrikana Ekumenike të qëndronte aktive pas rënies së Kostandinopojës në 1453.]] Rūm millet (millet-i Rûm), ose "komb romak", ishte emri i komunitetit të krishterë ortodoks lindor në Perandorinë Osmane. Pavarësisht se ishte në varësi të sistemit politik osman, komuniteti ruante njëfarë autonomie të brendshme.
Krijimi dhe zhvillimi
Pas rënies së Kostandinopojës nga Perandoria Osmane në vitin 1453, të gjithë krishterët ortodoksë trajtoheshin si një klasë më e ulët e njerëzve. Kongregacioni ortodoks ishte i përfshirë në një bashkësi specifike etno-fetare nën dominimin greko-bizantin. Emri i saj rrjedh nga ish nënshtetasit romakë lindorë (të njohur si bizantinë) të Perandorisë Osmane, por të gjithë ortodoksët greqishtfolës, bullgarët, shqiptarët, arumunët, megleno-rumunët dhe serbët, si dhe gjeorgjianët dhe krishterët e Lindjes së Mesme, konsideroheshin pjesë e i njëjti milet përkundër dallimeve të tyre në etni dhe gjuhë. Përkatësia në këtë Komonuelth Ortodoks u bë më e rëndësishme për njerëzit e thjeshtë sesa origjina e tyre etnike. Ky komunitet u bë një formë bazë e organizimit shoqëror dhe burim identiteti për të gjitha grupet etnike brenda tij dhe shumica e njerëzve filluan ta identifikonin veten thjesht si "të krishterë". Megjithatë, nën sundimin osman, etnonimet nuk u zhdukën kurrë, gjë që tregon se një lloj identifikimi etnik u ruajt. Kjo është e dukshme nga një Firman i Sulltanit i vitit 1680, i cili rendit grupet etnike në tokat ballkanike të Perandorisë si më poshtë: Grekët (Rum), Shqiptarët (Arnautët), Serbët (Sirf), "Vllahët" (Eflak, duke iu referuar arumunëve dhe megleno-rumunët) dhe bullgarët (bulgar). Armenët e krishterë që i përkisnin Kishës Apostolike Armene nuk u përfshinë pasi atyre iu dha një milet i veçantë.
Gjatë sundimit osman, atyre në milet u siguroheshin disa mbrojtje dhe privilegje dhe trajtoheshin me përparësi ndaj të krishterëve katolikë romakë. Në disa zona si Kreta, si myslimanët ashtu edhe të krishterët ortodoksë u lejuan të përpiqeshin të konvertonin popullsinë katolike vendase. Ky paragjykim ndaj ortodoksëve funksionoi për të siguruar besnikërinë e atyre brenda miletit. Ajo funksionoi për t'i bërë qytetarët e sapopushtuar të fokusoheshin më pak në ndarjet e brendshme dhe më shumë në konfliktin midis ortodoksisë dhe katolicizmit romak. Inkurajimi i mëtejshëm i artizanëve ortodoksë që bënin sende argjendi kishtare, rroba dhe kupa e bënë Kostandinopojën, megjithëse nën sundimin osman, një qendër ende të gjallë të Ortodoksisë.
Ngritja e nacionalizmit dhe rënia
Në fillim të shekullit të 19-të, intelektualët ortodoksë grekë u përpoqën të rikonceptonin miletin Rum. Ata argumentuan për një identitet të ri kombëtar etnik "rom" dhe shtet të ri bizantin, por vizionet e tyre për një shtet të ardhshëm përfshinin të gjithë të krishterët ortodoksë ballkanikë. Kjo Megali Idea nënkuptonte qëllimin e ringjalljes së Perandorisë Romake Lindore duke krijuar një shtet të ri grek. Ajo u përhap në mesin e popullsisë urbane me origjinë arumune, sllave dhe shqiptare dhe filloi ta shikonte veten gjithnjë e më shumë si greke. Nga ana tjetër, reformat osmane të Tanzimatit në mesin e shekullit të 19-të synonin të inkurajonin osmanizmin midis kombeve nënshtetas secesionistë dhe të ndalonin lëvizjet nacionaliste brenda Perandorisë, por nuk ia dolën mbanë. Me ngritjen e nacionalizmit nën Perandorinë Osmane, mileti Rum filloi të degradonte me identifikimin e vazhdueshëm të besimit fetar me kombësinë etnike. Zgjimi kombëtar i çdo grupi etnik brenda tij ishte kompleks dhe shumica e grupeve ndërvepruan me njëri-tjetrin. Eksarkati Bullgar i njohur nga osmanët në 1870 ishte vetëm një lidhje në një seri ngjarjesh pas shpalljes së njëanshme të një Kishe Ortodokse Autoqefale të Greqisë në 1833 dhe të Rumanisë në 1865.
Më pas, me Luftërat Ballkanike (1912-1923) dhe Luftën e Parë Botërore (1914-1918), Perandoria Osmane humbi pothuajse shumicën e zotërimeve të saj, përveç atyre në Azinë e Vogël. Gjatë këtyre luftërave dhe Luftës Greko-Turke pasuese (1919-1922) të krishterët ortodoksë ishin subjekt i një persekutimi dhe dëbimi, dhe asirianët dhe grekët madje edhe për një gjenocid. Kjo i dha fund de fakto komunitetit të miletit rum. Traktati i Lozanës i vitit 1923, çoi në njohjen e Republikës së re të Turqisë dhe në fundin e vetë Perandorisë Osmane.
Multiplekseri
Multiplekseri (ang. multiplexer) është qark digjital, i cili, duke shfrytëzuar  n- sinjale seleksionuese, informatat nga 2n-hyrjet e tij i përcjell në daljen d, sipas një radhe të caktuar. Skematikisht multiplekseri mund të paraqitet kështu: Përmes multiplekserit mundësohet përdorimi i një kanali transmetues të informatave nga më shumë shfrytëzues njëkohësisht. Gjithashtu, gjatë përdorimit të njëkohëshëm të një kompjuteri nga më shumë shfrytëzues, në regjimin e punës me ndarje kohe (ang. time-sharing), qasja në kompjuter bëhet me ndërmjetësimin e multiplekserit adekuat.
Multiplekseri 2/1
Dy vargje të informatave elementare mund të paketohen, ashtu që vargu i ri të formohet duke marrë informatat elementare suksesivisht nga njëri dhe vargu tjetër, përmes multiplekserit 2 në 1, i cili shkurt shënohet edhe si 2/1.1
Multiplekseri 4/1
Numri i sinjaleve seleksionuese, përkatësisht numri i kombinimeve të vlerave të tyre, e përcakton numrin e hyrjeve të mundshme të multiplekserit, të cilat mund të zgjidhen për t’i lidhur me daljen e tij. Kështu, te multiplekseri 4/1, përdoren 2 sinjale seleksionuese.
Multiplekseri shumëbitësh
Multiplekserët e dhënë më sipër njihen edhe si multiplekserë njëbitësh, sepse informatat në hyrjet e tyre paraqesin vargje
informatash binare njëbitëshe. Por,në praktikë, informatat që përpunohen dhe transmetohen janë kryesisht shumëbitëshe. Për paketimin e tyre përdoren multiplekserë adekuat shumëbitësh, të cilët realizohen dhe funksionojnë plotësisht njëlloj si edhe multiplekserët njëbitësh.
Referime
Wikipedia http://en.wikipedia.org/wiki/Multiplexer
Preambula
Preambula është një deklaratë hyrëse ose parathënie e kushtetutës.
Lalden
është një komunë në kantonin Valais të Zvicrës.
Gjeneratoret elektronik me kristal Kuarci
Gjeneratorët Elektronik me Kristal Kuarci: Disa kristale që gjenden në natyrë shfaqin veti piezoelektrike ,d.m.th,kur ju zbatoni një tension alternativ në to,ato krijojnë lëkundje mekanike me frekuencën e tensionit të zbatuar.Por është e vërtetë edhe e kundërta,pra kur ne mekanikisht i detyrojmë të lëkunden,ato krijojnë një tension alternativ me të njejtën frekuencë.Lëndët kryesore që kanë këtë veti janë:kuarci,kripa Roschelle dhe tourmaline.
Kripa Roschelle ka vetitë më të mira piezoelektrike,por mekanikishtë ajo thyhet lehtë.Tourmaline ka veti më të dobta piezoelektrike,por është më e fortë nga të tre lëndët.
Në natyrë forma e kristalit të kuarcit është një prizëm hekzagonal,i cili pritet në formë pllakash me një trashësi të caktuar.Për përdorim në qarqet elektronike këto pllaka duhet të montohen midis dy fletëve metalike.Kristali pritet dhe montohet në mënyrë të tillë që kristali të lëkundet në frekuencën e rezonancës,zakonisht në frekuencën bazë ose më të vogël.Frekuencat më të larta të rezonancës janë shumëfish i frekuencës bazë. Frekuenca bazë është në përpjestim të drejtë me një konstante teknologjike dhe në përpjestim të zhdrejtë me trashësin e kristalit.
Bogovina
Gjeografia
Bogovina shtrihet në pjesën jugperëndimore të Pollogut të Poshtëm. Vendbanimi konsiderohet qendër komunale, ku është e vendosur selia e po të njëjtës komunë. Komuna e Bogovinës ka një shtrirje fushore me një lartësi mbidetare prej 550 metrash. Nga qendra e Tetovës Bogovina është larg afërsisht 12 kilometra. Ngastra e saj përfshin një sipërfaqe prej 11 km². Në të mbizotëron një tokë e punueshme, me një siperfaqe prej 838,4 hektarë, kullotave u takojnë 39,8 hektarë, ndërsa pyjeve 99,1 hektarë. Nga ana e lindjes kufizohet me fshatin Zherovjan, ne perëndim me fshatin Sellce, ne veri me fshatin Siniçan dhe ne jug me fshatin Pirok. Territori i fshatit kufizohet me me territorin e këtyre fshatrave : ne veri me Kamjanin dhe Sellarcen, ne lindje Zherovjanin dhe një pjese me Tenovën dhe me Radiovcën, ne jug me Pirokun dhe ne perëndim me territorin e fshatit Rakovec.
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 2002, fshati kishte gjithsej 6328 banorë. Grupet etnike në fshat përfshijnë:
Shqiptarët 6273
Maqedonasit 1
Romët 5
Të tjerët 49
Historia
-PONORISHTE apo BOGOVINA daton që nga mesjeta e hershme, ndërsa në histografinëe Perandorisë Osmane haset në vitet : 1452/53 me 47 familje, 10 të pamartuar dhe 1 vejushë, më 1467/68 me 42 familje, 2 të pamartuar dhe 1 vejushë, më 1481/82 haset me 32 familje, më 1544/45 haset me 26 familje 3 të pamartuar dhe 1 vejushë si dhe për herë të parë me 1 familje të fesë islame.
Ky lokalitet përmendet në histografi që në shekullin e XV gjegjësisht në histografinë e dëshmive të Isa Beut në Pollog të Tetovës dhe Gostivarit në vitin 1455, fshati i sotëm Bogovinë përmendet se ka pasur 47 shtëpi, /Dr. Hazim Shabanovic  " Krajista Isa-Beg is'hakovica zbirni katastarski popis iz 1455 " na jep të dhënat e lartpërmendura për vakufet e Tetovës që janë bërë prej 9 deri 18 maj 1455/ Ndërsa në defterin nr.4 të osmanlinjve të shekullit XV përmendet në vitin 1468 me 42 familje .
'''Po ashtu edhe në rrafshin e dëshmive antropologjike hasim të shënuar në dokumentet e shekullit XV- si TD 358 Gon Arbanasi-fsh. Bogovi ose Ponorisht// TD III Petru Arnaut-fshati Bogovinë/. NT TD 312 Gon Arbanas- fshati Bogovi, e shumë patronime që përkojnë me këtë fshat.'''
Emri Bogovinë
'''Bogovina-ë, është kompozitë morfologjike nga Bogo+VIno si Borgo-Vino pasiqë është një kodër (borg), pra Kodra e Verës. Vino është në gjuhën latine. Fshatrat që kanë qenë të vendosur në kodra, përveç rrushit (venesë nuk ka pasur tjetër gjë për të mbijetuar pasiqë Pollogu ka qenë liqen, moçale deri sa romakët fillojnë me teknikën e tharrjes së tokës - kanaleve.'''
Vlera ushqyese
Vlerat ushqyese janë molekulat/përbërjet kimike që gjenden brenda ushqimit që ne konsumojmë, dhe janë të domosdoshme për mbijetesën e organizmave dhe qelizave. Vlerat ushqyese mbështesin jetesën dhe shëndetin e çdo organizmi në tokë. Shkenca e ushqimit analizon se si trupi reagon ndaj ushqimit, dhe si ndikojnë vlerat ushqyese në mirëmbajtjen, rritjen, riprodhimin, shëndetin dhe sëmundjen e një organizmi. Kjo shkencë studion se si trupi e zbërthen ushqimin (katabolizmi) dhe si e riparon atë duke krijuar qeliza dhe inde të reja (anabolizmi). Katabolizmi dhe anabolizmi bashkë njihen si metabolizmi.
Dieta ushqyese që njeriu ndjek është shume e rëndësishme për shendetin dhe mirëqenien e tij. Kjo sepse ushqimi na furnizon me energji dhe vlera ushqyese që janë thelbësore për funksionim të trupit tonë. Trupit të njeriut i nevojiten lloje të ndryshme të vlerave ushqyese si karbohidratet, yndyrat, fibrat, proteinat, mineralet, vitaminat dhe uji të ndara në makroelemente dhe mikroelemente.
Këto vlera ushqyese janë të rëndsishme për trupin e njeriut pasi:
Ndarja e vlerave ushqyese
Vlerat ushqyese ndahen në makroelemente dhe mikroelemente. Makroelementet janë vlerat ushqyese që na duhen në sasi të madhe, kurse mikroelementet janë vlera ushyese që na duhen në sasi më të vogël. Makroelementet ndahen në vlera ushqyese të cilat japin energji dhe ato që nuk japin energji.
Makroelementet
Makroelemente janë karbohidratet, fibrat, yndyrat, proteinat dhe uji. Fibrat dhe uji janë makroelemente të cilat nuk japin energji por janë të rëndsishme për funksione tjera të trupit. Karbohidratet, yndyrat, dhe proteinat dhurojnë energji dhe aminoacide (të cilat përdoren nga trupi për të prodhuar energji).
Karbohidratet
Karbohidratet janë vlera ushqyese të përbëra nga karboni, hidrogjeni dhe valentinsllAto organizohen në struktura unazore të cilat mund të lidhen njëra pas tjetrës për të formuar produkte komplekse të vargëzuar apo të degëzuar.Ato jane gjithashtu ne forme niseshteje dhe sheqerna te thjeshta.
Yndyrat
Yndyrat janë të përbëra nga molekulat e acideve yndyrore të cilat mund të jenë të ngopura dhe të pangopura. Yndyrat janë vlera ushqyese që dhuron më së shumti energji, si dhe luan rol të rëndsishëm në lubrifikim të nyjeve, prodhim të hormoneve, absorbim të vitaminave, zvoglim të inflamacionit dhe mbron shëndetin e trurit.
Proteinat
Proteinat janë molekula të mëdha dhe komplekse që luajnë shumë role kritike në trup. Ata bëjnë pjesën më të madhe të punës në qeliza dhe janë të nevojshme për strukturën, funksionin dhe rregullimin e indeve dhe organeve të trupit.
Fibrat
Fibrat janë pjesa e patretshme e ushqimeve bimore që udhëton përmes sistemit tonë të tretjes, absobon ujin përgjatë rrugës dhe ndihmon në tretjen e ushqimit.
Fibrat bimore ndihmojne qe ushqimi me lehte te levize neper sistemin digjestiv te njeriut.
Uji
Rreth 70% e trupit tonë përbëhet nga uji. Uji është element i rëndsishëm pasi që trupi i njeriut e përdorë ujin në të gjitha qelizat, indet dhe organet për të rregulluar temperaturen dhe të mirëmbajë funksionet tjera trupore.
Mikroelementet
Mikroelementet janë mineralet dhe vitaminat të cilat trupi i kërkon në sasi më të vogël por që janë të rëndësishme për funksionim të mirëfilltë të metabolizmit. Mineralet janë elemente kimike kurse vitaminat janë molekula organike të cilat trupi nuk i prodhon (përvec vitaminës D të cilën trupi e krijon nga ekspozimi në diell), të cilat rrisin sistemin imunitar, mbështesin rritjen dhe zhvillimin normal dhe ndihmojnë qelizat të bëjnë funksionin e tyre.
Mineralet
Mineralet janë elemente kimike të cilat vijnë nga uji dhe toka dhe absobohen nga bimët dhe kafshët.
Mineralet esenciale për njeriun janë:
Vitaminat
Vitaminat ndahen në dy kategori: të tretshme në yndyrë dhe të tretshme në ujë. Vitaminat e tretshme në yndyrë janë:
Randa
është një komunë në kantonin Valais të Zvicrës.
Kodi i mallërave 6400
Kodi i mallërave 6400 është pjesa e numrave çelës nga 6401 të kodit të mallërave në Kosovë. Tabela e më poshtme është e shkallës së parë d.m.th çelsat më të gjatë se kater shifra nuk janë përfshirë.
Kel Marubi
Mikel Kodheli ose si u njoh më vonë, Kel Marubi (1870 - Shkodër, 13 mars 1940) ka qenë fotograf, piktor dhe veprimtar i Lëvizjes Kombëtare. Gjatë periudhës së monarkisë qe edhe fotograf i Oborrit Mbretnor.
Biografia
U lind më 1870, i biri i Rrok Kodhelit, i ati përkujdesej për shtëpinë dhe ishte kopshtari i fotografit Pietro Marubi. Pasi i vdiq i vëllai, Matia, që ishte çirak dhe ndihmës i fotografit italian, Marubi mori Kelin në vend të vëllait. Më pas Keli u dërgua edhe ai në Trieste për t'u edukuar pranë Guglielmo Sebastianutti. Pas vdekjes së Marubit, Keli trashëgoi vendin e tij të punës si dhe mbajti mbiemrin e tij.
Më 1908 para se të shpallej Hyrrijeti, frymëzoi dhe themeloi klubin "Gjuha shqipe" në Shkodër, ndërsa më 1909 formoi dhe drejtoi grupin lokal "Bashkimi". Shpërndante në qytet Albania-n e Konicës, veprimtari për të cilën valiu Qazim Pasha desh ta internonte në Lezhë. Por më pas arriti të siguronte lejen e botimit të një gazete gjysmë osmanisht e gjysmë shqip me emrin "Zani i Shkodrës".
Ndërroi jetë më 13 mars 1940 në Shkodër, profesionin e tij e vijoi i biri, Gega.
Shih edhe
Marubi
Saas-Almagell
është një komunë në kantonin Valais të Zvicrës.
Agjia
Agji (greqisht: Αγιά/Ayiá) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi.
Gjeografia
Nga veriu Agjia kufizohet me Luaratin, nga jugu me Rrapezën e Pargën, nga lindja me Livadharin dhe nga perëndimi me detin Jon. Agjia ka këto lagje: Tepelena, Variqënthi dhe Fushëza.
Toponimet të fshatit Agji:
200px|right|thumb|Kalaja e Agjisë
Demografia
Në viteve 1970-të, fshati Agjia ishte ende një vendbanim shqipfolës që kishte edhe disa njerëz të moshuar njëgjuhësh në gjuhën shqipe.
Familjet në fshatin Agji:
Çaçenj, Dallenj, Dashenj, Gjinenj, Kostenj, Lalotë, Nikenj, Prapanika, Priftatë, Repanenj (Lol Repani), etj.
Dobërca
Dobërcë, (Добарце/Dobarce) ёshtё fshat nё komunën e Zhelinës, Maqedoni.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 1695 banorë nga të cilët 1692 ishin Shqiptarë, 1 Maqedonas, dhe 2 të tjerë.
Xheladin Mjeku
Xheladin Mjeku (1961) u lind në Graboc të Epërm të Prishtinës (tash nën juridiksionin kadastral të Komunës së Kastriotit), me të mbaruar shkollën e mesme të mjeksisë, ka studiuar  në Fakultetin Filologjik – Letërsi dhe gjuhë shqipe në Universitetin e Prishtinës. Poashtu ka studiuar edhe për Teknologji ushqimore.
Mjeku shkruan poezi dhe prozë për të rritur dhe fëmijë. Merret edhe me kritikë letrare dhe publicistikë. Shkrimet e tij janë publikuar në shtypin e kohës dhe në portalet elektronike në gjithë hapësirën shqiptare dhe më gjerë. Është bashëkautor në disa libra me poezi, kritikë letrare dhe publicistikë.
Është angazhuar në një rol episodik në serialin televiziv “Brenda drejtësisë”, që e realizoi Radiotelevizioni i Kosovës, në vitin 2009.
Jeton dhe vepron në Prishtinë.
Puna dhe veprimtaria letrare
Nga viti 1982 punon në Institutin Kombëtar të Shëndetit Publik të Kosovës, në Departamentin e Ekologjisë Humane në Prishtinë. Vazhdon të ushtroj aktivitetin krijues pa shkëputje  prej tri dekadave në krijimtari letrare për të rritur dhe fëmijë dhe në publicistikë.
Në qershor të vitit 1978 Revista letrare “Pionieri” në Prishtinë, ia botoi vjershën e parë “qershori historik”. Prej atëherë e deri në ditët e sotme ka shkruar e botuar pothuajse në të gjitha gazetat e revistat në gjuhën shqipe, që botoheshin në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni dhe në Mal të Zi, si në: ”Pionieri”, “Rilindja”, “Jehona”, “Koha”, “Bujku”, “Shëndeti”, “Flaka e vëllazërimit”, “Shkollari”, “Fjala”, “Zëri i rinisë”, “Bota e re”, “Çlirimi”,  “Zog mëngjesi”, “Iliria Post”, “Focus”, “Zëri”, “Epoka e re”,  “Bota sot”, “Pavarësia”,  “Kosova sot”, “Kalendari letrar”, pastaj në Gazetën “Ndryshe”, “Drita”, “Obelisku”, “Nacional”, "Republika" dhe "Shqip", në Suplementin letrar “Drita ndryshe”, etj. që dalin në Tiranë, dhe së fundi edhe në ”Tribunën sindikale” ku është i pranishëm me shkrime, analiza, editoriale dhe intervista në kontestin sindikal. Poashtu shkrimet e tij janë publikuar edhe nëpër shumë faqe interneti që botojnë krijimtari letrare dhe publicistike në gjuhën shqipe, si në Web-faqet “Albacenter.it”, “Krizantem.com”, “Agimi.com”, “Tribunashqiptare.com”, “Kosova-Albemigrant.com”, “Gazetashkodra.com”, “Dritapelegrin.blogspot.com”,  “Zemrashqiptare.net”,  “Merbraha.com”, “Skenderajonline.com”, etj.
Cmimet
Është fitues i disa shpërblimeve letrare, si: për tregim në konkursin letrar të revistës “Jehona” të Shkupit, pastaj për poezi në Manifestimin tradicional “Sofra poetike -Ymer Elshani” të Drenasit; poashtu ka edhe disa shpërblime nëpër konkurse letrare të gazetave dhe revistave  në Kosovë dhe një çmim për cikël poezish në web-faqen “Albacenter.it”. Pak para mbylljes nga serbosllavët, Radiotelevizioni i Prishtinës ia transmetoi Poemën për fëmijë “Gjerdan maji”, e cila   konsiderohet si e zhdukur s’bashku me të gjitha librat, dorëshkrimet, materiale të botuara në shumë gazeta dhe revista, e që konsiderohet  se ishin mbi dyqind njësi, të cilat i përpinë flakët në luftën e vitin 1999.
Në vitin 2010 fitoi çmimin e parë për librin poetik “Mëkatet e Orfeut”, nga Klubi i Shkrimtarëve Shqiptarë në botë “Drita” dhe Instituti i Librit dhe Promocionit “Toena” -Tiranë. Poashtu në vitin 2012 në Konkursin letrar të Klubit letrar “De Rada” nga Ferizaj, shpallur për nder të 100 Vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë, fitoi çmimin e parë për përmbledhjen e poezive “Në kopshtin e muzave”.
Botimet
Xheladin Mjeku është bashkautor i Përmbledhjes së poezive “Prelud poetik”, botuar më 1997. Është prezantuar në përmbledhjen poetike prej 101 autorësh “Zhbërja e ikjes”, kushtuar shkrimtarit të mirënjohur Rifat Kukaj, në përvjetorin e vdekjes së tij. Është prezantuar edhe në librin me publicistikë dhe kritika letrare “ Hijet e thyera”, të botuar më 2008. Në monografinë “Një luftë më ndryshe”, që i kushtohet përvjetorit të aktiviteteve të Shërbimit shëndetësor “ Nëna Terezë”, etj.
Kombi
Kombi, fjala që në gjuhën shqipe shërben për të përshkruar nacionin, është një bashkësi e qëndrueshme njerëzish e formuar mbi bazën e një gjuhë, territori, jete ekonomike, etnie ose mbrujtjeje psikologjike të përbashkët të manifestuar në një kulturë. Një komb është i ndryshëm nga një popull, është më abstrakt dhe më i hapur politikisht sesa një grupacion etnik. Është një komunitet kulturoro-politik që është bërë i vetëdijshëm për autonominë, njësinë dhe interesat e veçanta të vetat.
Etimologjia
Sipas francezes Nathalie Clayer, qe Shemsedin Samiu që në përpjekje për të bërë një dallimbërje mes termit fetar milet, përkundrejt termave kavm dhe gjind, farkëtoi ose më saktë përhapi termin komb për të përshkruar nacionin në gjuhën shqipe nga fjala kavm dhe duke shfrytëzuar me gjasë afërsinë me fjalën kombos «nyjë» në greqishte. Samiu në përkushtimin e dramës "Besa": "Për një kohë të gjatë kam ëndërruar të shkruaj një pjesë letrare [drama], me qëllim që të përshkruaj disa zakone dhe tradita të Arnavud kavmi [...]"Sipas Kristoforidhit, kjo fjalë ka rrënjë arabe (trans. qawm ) dhe do të thotë «fis; popull».
Ilir Rexhepi
thumb| thumb|
Ilir Rexhepi, është Aktor i brezit të ri të aktorëve kosovarë. Ai ka mbaruar studimet për aktor në Akademinë e Arteve pranë Univerisitetit të Prishtinës, në klasën e profesoëve Enver Petrovci dhe Faruk Begolli, të njohur si ndër aktorët më të famshëm në ish -  Jugosllavi dhe vende të Ballkanit. Angazhimet teatrale i fillon në Teatrin Dodona në Prishtinë, i cili gjatë gjatë viteve të 90-ta ishte Teatri më i madh në Kosovë. Nga angazhimet e tij më të fuqishme teatrale ishin rolet në komeditë e njohura teatrale "Kur kishe mujt me m'pa..." si dhe "Profesor jam talent se jo mahi". Këto shfaqje teatrale janë shfaqur dhe reprizuar me qindra herë në Teatrin Dodona por edhe në Teatro të ndryshme në Kosovë dhe në shtetet të Ballkanit, si në Maqedoni, Mal të Zi, Shqipëri, Serbi dhe vende të tjera. Këto shfaqje teatrale kishin gëzuan një shikueshmëri jashtëzakonisht të lartë.
Më vonë, ai ka vazhduar një karrierë të suksesshme si aktor në Kinematografi dhe Televizione ndërkombëtare, kryesisht duke luajtur në projekte Filmike dhe Televizive në Gjermani, Zvicër dhe Austri, të cilat janë shfaqur në Kinema, festivale Filmi dhe Televizione të ndryshme si ZDF, ARD, WDR, RTL, ORF, SFR, SAT1 etj., duke arritur një numër të madh shikuesish.
Ilir Rexhepi arriti të bëhet aktori i parë shqiptar që luajti në platformën e njohur filmike Netflix, falë angazhimit të tij në serinë "Skylines" qe filloi te fransmetohet nga 27 Shtatori i vitit 2019. Sukseset e tij në skenën artistike u bënë burim inspirimi për shumë njerëz, veçanërisht për brezin e ri të aktorëve dhe artistëve shqiptar që dëshirojnë të ndjekin karrierën e tyre në fushën e artit ndërkombëtar.
Përveç karrierës si aktor, ai ka shkruar edhe skenarë për filma dhe drama. Në fëmijëri merrej me shkrime letrare, aktrim, moderatorizëm dhe gazetari. Kryesisht shkruante për kulturën, filmin dhe teatrin. Që nga mosha 12-vjeçare, ai ka bashkëpunuar me shumë gazeta dhe mediume më të madha publike në vend, si: Rilindja, Gep, Pionieri, Zëri, Alernativa, Bujku, Bota e re, Televizioni i Prishtinës, Radio Prishtina, Radio Ferizaj etj. Ai është autor i përmbledhjes me poezi "Mirëmëngjesi Republikë", e botuar në vitin 1992. Krijimet e tij poetike u vlerësuan si ndër më të mirat, duke fituar disa çmime vendore për krijimtari letrare të asaj kohe.
Aktualisht jeton dhe vepron në Gjermani.
Saas-Balen
është një komunë në kantonin Valais të Zvicrës.
Kantoni Sennecey-le-Grand
Kantoni Sennecey-le-Grand (frëngjisht: Canton de Sennecey-le-Grand) është një kanton në departamentin Saône-et-Loire, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sennecey-le-Grand. Ka sipërfaqe 205.35km2 dhe popullsi 8801 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sennecey-le-Grand aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Kantoni La Flèche
Kantoni La Flèche (frëngjisht: Canton de La Flèche) është një kanton në departamentin Sarthe, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është La Flèche. Ka sipërfaqe 204.44km2 dhe popullsi 21476 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni La Flèche aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Demografia e Kumanovës
Demografia e Kumanovës
Për popullsinë e këtij rajoni para ardhjes së asaj sllave në këtë pjesë të Gadishullit Ballkanik, dihet mirë se i ka takuar Dardanisë dhe e banuar kryesisht nga fiset ilire si Dardanët, Peonët, Naropët etj. Në përgjithësi fshatrat malore për shkak të kushteve të vështira të jetës kanë shënuar një dinamikë të rënies së numrit të popullsisë në periudhën 1971-1994, siç është rasti me Allashecin prej 52,2 %, Bellanocin 95,0 %, Gllazhnjen 69,9 %, Zllakuçanin 63,4 %, Orkocin 82,6 %, Izvorin 89,8 %, Runicën 74,2 %, dhe Strimën 67,9 %. Nga ana tjetër, fshatrat fushore çdo vit kanë shënuar trendë pozitive, duke u rritur numri i popullatës dhe i shtëpive.
Sikurse në trevat tjera të banuara me shqiptarë, edhe në rajonin e Kumanovës ka pasur shpërngulje të mëdha të popullsisë edhe atë prej vitit 1953-1968, ku një pjesë mjaft e madhe u shpërngul në Turqi, kurse pjesa tjetër janë vendosur në Kumanovë me rrethinë, Shkup etj., por ka edhe vendbanime që janë zbrazur tërësisht.
Në zonën e Karadakut shtrihen këto fshatra malore : Allasheci, Bellanoci, Runica, Strima, Orkoci, Izvori, Goshinca, Shtraza, Gllazhnja dhe Zllakuçani (katunde tërësisht me popullatë shqiptare), fshatrat me bujqësi të zhvilluar janë: Sllupçani, Orizarja, Likova, Hotla, Ropalca, Vishtica, Nikushtak, Vaksinca, Llojani, Çerkezi (të gjithë me banorë shqiptarë), kurse fshatrat si Opaja, Llopati, Rramanlia, Sopoti dhe Mateçi, përveç shqiptarëve janë të përfshirë pjesërisht edhe maqedonët, serbët.
Fshatrat si Tabanoci është i banuar kryesisht me popullatë sllave dhe Gllëga i banuar vetëm me popullatë turke. Strukturën demografike të popullsisë në Kumanovë e përbëjnë disa grupe etnike : shqiptaret, maqedonët, serbët, turqit, romët. Në kufijtë e Kumanovës jetojnë 157.000 banorë, prej të cilëve 45 % janë shqiptarë. Është me rëndësi të përmendet se të gjitha emërtimet e këtyre fshatrave në defteret turke të shek. XVI janë të regjistruar me këto emërtime, me disa përjashtime të vogla si p.sh. Sllupçani del i regjistruar si Usllupçan, fshati Orizare është i regjistruar edhe me emër të dytë si Hasanoc.
Statistikat
Kumanova sipas statistikave shtetërore të vitit 1971 kishte 113.431 banore me këtë përbërje etnike :
Kumanova sipas statistikave shtetërore të vitit 1981 kishte 126.118 banore me këtë përbërje etnike :
Kumanova sipas statistikave shtetërore të vitit 1991 kishte 135.523 banore me këtë përbërje etnike :
Kumanova sipas statistikave shtetërore të vitit 1994 kishte 127.814 banore me këtë përbërje etnike :
Kumanova sipas statistikave shtetërore të vitit 2002 kishte 105.484 banore me këtë përbërje etnike :
Kumanova sipas statistikave shtetërore të vitit 2002 kishte 137.382 banore me këtë përbërje etnike :
Legurat e aluminit
Standardi DIN bën klasifikimin e lëgurave të aluminit. Me lëgurat e aluminit do të kuptojmë ato materiale në të cilat në perbërje mbizotron alumini. Në raste të jashtëzakonshme, në lëgurat e aluminit numërohen edhe lëgurat që perdoren për ngjitjen e aluminit. Si lëgurat e bakrit, edhe lëgurat e aluminit ndahen në bazë të:
Lëgurat e tjera
Në elektroteknikë, lëgura e aluminit që perdoret për punimin e përçuesve quhet me emër komercial aldre. Përveç këtyre lëgurave të aluminit, janë të njohura edhe silumini që përmban (5-13)% Si, dhe pjesën tjetër alumin dhe duralumin (3.5%-5.5% Cu, 0.4%-0.8% Mg, 0.5%-0.8% Mn, dhe pjesa tjetër alumin). Këto lëgura kanë perdorim të gjerë në makineri, ndërsa në elektroteknikë përdoren pak.
Plumba politikës
"Plumba politikës, historitë e përgjakjes së politikanëve shqiptarë" libër nga Kastriot Dervishi. Ai sjell në një përmbledhje të rrallë vrasjet politike në Shqipëri. Vrasje që nisin me ministrin e parë të ekzekutuar, Nexhati Libohovën, në vitin 1915, me Esat pashë Toptanin, me Avni Rsutemin, me Ceno Kryeziun, Bajram Currin, Luigj Gurakuqin, Idhomeno Kosturin, Omer Nishanin e deri tek Mehmet Shehu e Azem Hajdari. Një listë e shoqëruar edhe me historitë përkatëse, histori aq tragjike siç ka qenë edhe historia e shtetit tonë. Por më shumë se kaq, Kastriot Dervishi ka rritur të sigurojë edhe fotografi që botohen për herë të parë, ku spikat një foto e rrallë e kufomës së Bajram Currit. Një politikan nga më në zë të kohës, senator dhe deputet ai është vrarë në Tropojë nga forcat zogiste dhe fati na gjen në një situatë që për të tashmë dimë shumë më shumë gjëra...
Distrikti Cochrane
Distrikti Cochrane është një distrikt në Provincën Ontario, Kanada. Ndarja gjeografiko-ststistikore (apo distrikti) ka një sipërfaqe 141247.3 km² dhe popullsi 82503 banorë. Cochrane është kryeqëndra e distriktit.
Sinem Kobal
Sinem Kobal (lindi më 14 gusht 1987) është aktore turke.
Jeta e hershme
Prindërit e Kobalit janë nga Hemşin, Rize. Ajo ka një vëlla Kerem. Në moshën katër vjeçare, Kobal filloi ushtrimin e baletit dhe vazhdoi tetë vjetë, Ajo ishte studente e suksesshme dhe ka luajtur volejboll. Ajo morri diplomën e saj të shkollës së lartë në Akademinë Mbretërore. Ajo më vonë studioi në Universitetin Beykent.
Karriera
Ajo filloi karrierën e aktrimit në sitkom Dadı si Dilara Giritli. Ajo pastaj luajti në shumë filma dhe seriale të ndryshme si në Okul, Ayakta Kal, Selena, Lise Defteri, Dunyayı Kurtaran Adam Nefes Nefes'e dhe Analar ve Anneler. Ajo luajti në Romantik Komedi, e publikuar në shkurt 2010.