cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Balaclava (veshje)
parapamje|Mënyra të ndryshme për të veshur një Balaclava. Një Balaclava apo kapuç, i njohur gjithashtu si një helmetë balaclava, maskë skish, është një formë mbulesë koke prej pëlhure e krijuar për të ekspozuar vetëm një pjesë të fytyrës, zakonisht sytë dhe gojën. Në varësi të stilit dhe mënyrës se si vishet, vetëm sytë, goja dhe hunda, ose vetëm pjesa e përparme e fytyrës janë të pambrojtura. Versionet me një hapje të mjaftueshme të fytyrës mund të rrotullohen në një kapele për të mbuluar kurorën e kokës ose të palosen si një jakë rreth qafës.parapamje|301x301px|Ushtar [[Afganistani|afgan i veshur me Balaclava.]]
Bazien
Bazien është një komunë në Francë. Bazien bën pjesë në departamentin Vosges të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 86 banorë dhe sipërfaqe 3.21 km².
Testamenti i atdhedashurisë
Testamenti i atdhedashurisë : refleksione, profile, kritikë letrare. Libër me autor Halil Rama, rec. Fejzulla Gjabri, red. Sakip Cami. Botuar në Tiranë në vitin 2014 nga "Nacional". Libri ka 202 faqe dhe me foto. ISBN 9789995689360
Shënime: Probleme sociale, vlera sociale, njerëz të shquar dhe kultura, biografia.
Apollo Likeu
thumb|Apollo Licio. Apollo Likeu ose Apollo Lykeos (në gjuhën greke Ἀπόλλων Λύκειος, Apollōn Lukeios) është një skulpturë e cila i atribuohet Praxitelit dhe ekziston sot vetëm përmes kopjes romake të shekullit -I- si dhe nga disa paraqitje në monedha. Fama e kësaj statuje i hapi rrugën një lloji të statusit të njohur pikërisht si "Apollo Liceu".
Ajo u quajt "Lycean" sipas identifikimit të saj me një vepër të humbur nga Lukian Samosata e që mund të ketë qenë i pranishëm në Lyceumin e Aristotelit, i cili fillimisht ishte njëri nga gjimnazet antike të Athinës.
Gotein-Libarrenx
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Koha e minierës : (Memaliaj, 1949-2005)
Koha e minierës : (Memaliaj, 1949-2005) : monografi me autor Resmi Hoxha. Botuar në Tiranë nga "Publicita", në vitin 2012. Faqet e librit 210.
Gotein-Libarrenx
Gotein-Libarrenx (Baskisht: Gotaine-Irabarne ; Shqip: Gotaina-Irabarna) është një komunë në departamentin Pirenejtë Atlantikë në Francën jugperëndimore. Ndodhet në ish provincën e Sulës. Kambani i kishës është trinitar.
Hetë Koka
Jeta
Hetem Rushiti  (Hetë Koka)  lindi më 1898, në fshatin Kokaj të komunës së Gjilanit. Babai i tij,  Rashiti një i përmendur për burrëri dhe bujari, vdiq herët, në moshën, i ra hise që shumë i ri të kujdeset për familjen, ndonëse ishte djali më i madh i familjes, ndërsa kishte edhe dy vëllezër më të rinj, Muharremin, Destanin  dhe Idrizin, të cilët e përkrahën pa rezervë në luftën e tij të drejtë., më 1917-18, morI pjesë në luftimet mbi trupat serbo-bullgsre  të Kopilaqës. Pasardhësit e tashtii jetojnë në Kumanovë, Preshevës, kurse të Muharremit bija e vetme në Tueqi, të cilët së bashku me pasardhësit përbëjnë bërthamën  kryesore të kësaj familjeje në fshatin Kokaj (Rashiti) dhe Idrizit djali i vetëm Ismailu në Gjilan. Heta ishte i martuar dy herë me  gtuan e parë nga Somolica, kishte dy djel, Ajetin dhe Vehbiun,  pasi i vdes gruaja si bijë e vetme nga fshati Somolicë, trashigojnë biijtë  pasurin  edhe tokat në Kokaj. Martohet me gruan e dytë Mireshi afër Gjilanit,  me të cilën patën .dy djel: Mustafën dhe Ramizn  Babai Rshiti i cili  pos Hetës, kishte edhe tre fëmijë: Muharremin, Idrizin, Destanin  dhe një Vajzën. Djali i madh, Hetemi, ishte kujdestari i shtëpisë, pasiqë  më tepër ishte i angazhuar në zhvillimet të luftës kaçake 1922-24, dhe luftëra gati të pandërprera. Krah të djathtë në të gjitha luftërat,  kishte vëllain e dytë, Muharremin, i cili shquhej për aftësitë e jashtëzakonshme luftarake, megjithëse bashkëluftëtarë në periudha të caktuara i kishte edhe vëllezërit Idrisin dhe  djemtë, Ajetin dhe Vebiiun,  djemtë Hetës,  për një kohë tri vjeçare kan qëndruar në male Karadakut 1944-47, dhe më tepër ka qenë i angazhuar në logjistikë ushtarake, duke siguruar ushqim dhe veshmbathje. Tanimë nuk jeton asnjëri nga tre fëmijët dhe vajza e Hetës, të cilët megjithatë kanë lënë shumë djem e vajza  pas vetes.
Osvaldo Ardiles
Osvaldo Ardiles (lindur më 3 Gusht 1952) është një ish-futbollist argjentinas.
Kombëtarja
Për reprezentacionin argjentinas ka luajtur 51 ndeshje.
Hetë Koka
Burgosja dhe denimi me vdekje
Më shumë bëri jetë kaçaku sesa qëndroi në shtëpi. Atij si kujtohej se sa i ri i ra hise jeta me “pushkë në krah” deri kah çereku i dytë pas Luftës së Dytë Botërore e burgosën në Gjilan dhe e dënuan me pushkatim pastaj i kthehet denim në 35 vjet burg. I mbajti mbi 10 vjet dhe vdiq në rrethana të dyshimta. Edhe Muharremi, porsi vëllai Hetemi,u dënua me 25 vjet burg dhe vdiq në burgun e Nishit. (Heta, si përgjegjës i forcave shqiptare në nënprefekturën e Gjilanit, ku ndodhi vrasja dhe arrestimet e grupit në Livoç, pas depërtimit nga Serbia në vitin 1943). Hetë  Koka ishte një nga udhëheqësit e forcave shqiptare në nënprefekturën e Gjilanit, përgjegjës për zonën kufitare rreth lumit Morava, në zonën e Lluqanit,  ku plagoset vëllai i tij, Idrizi  (Rashiti), i cili vdesë gjatë tërheqjes, në Miresh dhe varroset në Gjilan, ku jetonte me familjen e tij.
parapamje|[[Mustafë Koka]]
Familja Rashiti - Koka
Nga Familja Rashiti vëllai i Idrizit, Muharrem Rushit(1904-1956) dhe Hetem Rushiti (Hetë Koka) në gusht të vitit 1947 u burgosën në Gjilan dhe u dënua me 13 vjet burg, i mbajti 7 vjet. Muharremi, porsi vëllai Hetemi i denura me 35 vjetë burg, vdiq në burgun e Nishit, si përgjegjës i forcave shqiptare nënprefekturën e Gjilanit, ku ndodhi vrasja dhe arrestimet e grupit në Livoçë pas depërtimit nga Serebia në vitin 1943. Të burgosur. Ajet Rushiti në tetor të vititi 1946 u dënua me 13 vjet burg në Mitrovicën e Sremit, i mbajti 10 vjet burg. Jetoi nga viti 1975 në fshatin Leran, vdiq në 2004. Vehbi Hetë Rashiti më tetor të vitit 1946 u dënua 6 vjet burg në Prishtinë. I mbajti 1,5 vjet në Prishtinë, kurse 1 vit në Mitrovicë. Me moshë ishte 17 vjeç. Jetoi pas Aksionit të Armëve 1956- dhe i shpërngulur në Kumanovë në vitet e 60-70-ta (Intervistë dhënë Nijazi Ramadaniit sipas kujtesës së Vehbi Etem Rushitit, i lindur më 2 shtator 1929 në fshatin Kokaj, jetoi në Kumanovë që nga viti 1971, i cili rrëfeu për ekzekutimet dhe torturat e rënda fizike ndaj familjes Rushiti), vdiç më 2003.[8] Ismajl Idriz Rashiti i lindur me 1945 në fshatinKokaj, djali i vetëm i Idrizi Rashiti i vrarë në frontin te udha e frengit, Lluqan (Bujanoc)me 1944. Ismajli ishte i përndjekur për shkak të bindjeve dhe rreshtimit në lëvizjen kombëtare për çlirim të atyre viteve në grupine Adem Musmuratit dhe Hajdin Murtezi për veprimtari ilegale politike-kombëtare ishte larguar nga shkollimi dhe i denuar për veprimtari "armiqësore", pas ngjarjeve të '81-ës me burgim me kohëzgjatje dy muajor.
Veprimtaria atdhetare
Nga marsi 1945 deri me 1947, 1951, në Kosovë kanë vepruar rreth 60 grupe të rezistencës dhe si udhëheqës suprem të tyre konsideroheshin: Në viset Karadakut- Llapit- Gollakut- Gjilan, Lipjan deri në juglindje të Ferizajit, Presheva, Bujanoci ne bashkeveprim edhe He Kokae Beteja e Kikës, |
Burgu me vdekje
Në gusht të vitit 1947 u burgosën në Gjilan dhe u dënua me 35 vjet burg, i mbajti 7 vjet. Heta me vëllamin dhe djalin e madh dergjen në burgje. Më vonë vet ëm djali arrin të lirohet nga burgu. Muharremi, porsi Hea ishte denura me 25 vjetë burg, vdiq në burgun e Nishit, si përgjegjës i forcave shqiptare nënprefekturën e GjilaniT 1941-44, kur ndodhi vrasja dhe arrestimet e grupit në Livoçë pas depërtimit nga Serebia në vitin 1943. Dëshimi nga aktgjykimi rreth rastit të likudimit të grupit të "Bojanina"..., në Livoç të Ultë, pergjegjesi KOMANduese ishte denuar me 35 vjetë burg të vujatura në Burgun e Nishit, ku vdes në rrethana misterioze së bashku me të vëllain Muharremin, pasi që kishte marrë një paket ushqime nga dikush pasdores, se kinse kishte ardhur nga familja e tij, por familja kurrë nuk i dërgonte me postë, dhe rregullisht vizitohej nga vajza e Muharremit, se e kishte bijë të vetme dhe qëndronin mire ekonomikisht, , Të burgosur. 7. Ajet Rushiti në tetor të vititi 1946 u dënua me 13 vjet burg në Mitrovicën e Sremit, i mbajti 10 vjet burg. Jetoi nga viti 1975 në fshatin Leran.
Lëvizja kombëtare në Trevën e Korçës në vitet 1916-1920
Lëvizja kombëtare në Trevën e Korçës në vitet 1916-1920 libër me autor Muin Çami. Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave, në vitin 1975. Faqet e librit 73.
Kryengritja e Delvinës
Kryengritja e Delvinës ka qenë një lëvizje që pati si nismëtar, organizator dhe udhëheqës ish-ministrin Et'hem Toto dhe vëllezërit e tij, Tasinin e Ismetin nga 15 deri më 25 maj 1937.
Literatura
Kryengrijes iu kushtua disa libra, si Kryengritja e Delvinës e vitit 1937: historia e plotë e një rebelimi nën dritën e dokumenteve arkivore me autor Veli Haklaj dhe redaktore Merita Haklaj. Botuar në Tiranë nga "Kristalina-KH", në vitin 2009.
Si dhe një libër me autor Halil Qëndro, Ibrahim Gani dhe redaktor Dilaver Goxhaj. Botuar në Tiranë nga "Barleti", në vitin 2015 (Bot. i 2-të i plotës.)..
Kriteret e Kopenhagës
parapamje|350x350px| {{Legend|#0000FF|Vendet anëtare të Bashkimit Evropian}} {{legend|#86fdf1|Vendet kandidate}} {{legend|#fff200|Vendet e njohura nga ana e BE si kandidate potenciale për anëtarësim ([[Anëtarësimi i Bosnjës dhe Hercegovinës në Bashkimin Evropian|Bosnja e Hercegovina dhe Kosova)}}]] Kriteret e Kopenhagenit janë rregullat që përcaktojnë nëse një vend ka të drejtë të anëtarësohet në Bashkimin Evropian. Kriteret kërkojnë që një shtet të ketë institucionet për të ruajtur qeverisjen demokratike dhe të drejtat e njeriut, të ketë një ekonomi funksionale të tregut dhe të pranojë detyrimet dhe qëllimin e BE - së.
Shumica e këtyre elementeve janë sqaruar gjatë dekadave të fundit nga legjislacioni dhe vendimet e tjera të Këshillit Evropian, Komisionit Evropian dhe Parlamentit Evropian, si dhe nga praktika gjyqësore e Gjykatës Evropiane të Drejtësisë dhe Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut. Sidoqoftë, ndonjëherë ka interpretime paksa të kundërta në shtetet anëtare anëtare.
Ndonёse kriteret e Kopenhagenit u adoptuan nga Kёshilli Evropian i Kopenhagenit nё vitin 1993, pёr t’u pёrforcuar mё pas nga Keshilli Evropian i Madridit ne vitin 1995, nё tё vёrtetё ato lidhen me filozofinё e BE-sё qysh prej formimit tё saj.
Përkrenarja e Skënderbeut vepër e skulptorit Dhionis Dukoli
Më 4 Prill 2017 në 8 - vjetorin e anëtarësimit të Shqipërisë në NATO, në një nga lulishtet e garnizonit "Skënderbej", u vendos një skulpturë e përkrenares së Heroit tonë Kombëtar, Gjergj Kastrioti Skënderbeu, vepër e skulptorit Dhionis Dukoli. "Përkrenarja e Skënderbeut" është një vepër artistike e derdhur në beton dhe ka vlera monumentale. Ajo është e lartë 2.75 m, me një diametër prej 1.1 m dhe peshon afërsisht 1 ton.
Gjina Gashi
Gjina Gashi ishte njëra ndër fotografet e para shqiptare. Gjina ishte gjithashtu këngëtare dhe e ëma e solistes kosovare Shpresa Gashi.
Bazillac
Bazillac është një komunë në Francë. Bazillac bën pjesë në departamentin Hautes-Pyrénées të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 337 banorë dhe sipërfaqe 10.28 km².
Flora mjekësore e Korçës
Flora mjekësore e Korçës libër me autorë Roland Piperi, Kristaq Kajno dhe redaktor P. Risvani. Botuar në Tiranë nga Drejtoria e Arsimit Shëndetësor, në vitin 1990. Faqet e librit 409.
Bazincourt-sur-Epte
Bazincourt-sur-Epte është një komunë në Francë. Bazincourt-sur-Epte bën pjesë në departamentin Eure të rajonit Haute-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 646 banorë dhe sipërfaqe 11 km².
Kur kujtojmë Eshref Gjonçën
Kur kujtojmë Eshref Gjonçën libër monografi me autor Dr. Zihni Haskaj. Botim i Shoqatës Atdhetare Kulturore Shkencore Mbarëkombëtare "Ali Pashë Tepelena". Botimet NERAIDA Tiranë, Mars 2011. Faqet e librit 308. ISBN 978-99956-44-20-8 Recenzentë: Prof.Dr. Hysen Kordha - historian, Prof.Dr. Demir Durmishi - historian. Konsulentë: Bektash Zite - publicist, Vangjeli Gjonça - bashkëshortja. Redaktor: Agim Xhelili - mësues dhe publicist, Maj.Merita Alimuçaj (Gjonça). Korrektor: Ramazan S. Ilnica - gjuhëtar. Përpunimi kompjuterik: Enkelejda Misha, Valbona Cako. Kopertina: Portret i Eshref Gjonçës, punim i piktorit Aliosha Bilbili.
Ky libër u përgatit në respekt e vlerësim të figurës njerëzore të Eshref Gjonçës, përfaqësues i brezit të lufës e të punës, që gjatë gjithë jetës së tij (1924-2007) ishte njeri punëtor e zemërbardhë, intelektual i formuar e kuadër i aftë, i cili kreu me ndjenjë qytetare detyra të rëndësishme, familjar i përkushtuar e veprimtar shoqëror. Shembulli i tij është një mësim për ne se si të duam vendlindjen tonë, miqtë dhe shokët tanë, të jemi kurdoherë njerëz puntorë, humanë, arsimdashës dhe të dimë të punojmë me ndershmëri për popullin e atdheun tonë të dashur. Autori
Pedro Troglio
Kombëtarja
Për reprezentacionin argjentinas ka luajtur 21 ndeshje.
Bazincourt-sur-Saulx
Bazincourt-sur-Saulx është një komunë në Francë. Bazincourt-sur-Saulx bën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 154 banorë dhe sipërfaqe 10.34 km².
Merkwiller-Pechelbronn
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Merkwiller-Pechelbronn ( Merkweiler-Pechelbronn ; Shqip: Merkvajler-Peshelbroni ) është aktualisht një komunë në departamentin Bas-Rhin në Grand Est.
Është i dukshëm si shtëpia origjinale e minierave të rërës së naftës.
Rërat e naftës u nxorrën në 1745 nga Merkvajler-Peshelbroni, fillimisht nën drejtimin e Louis Pierre Ancillon de la Sablonnière, me emërim të veçantë të Louis XV. Fusha e naftës Peshelbron ishte aktive deri në vitin 1970 dhe ishte vendlindja e kompanive si Antar dhe Schlumberger. Rafineria e parë moderne e rërës së naftës u ndërtua atje në 1857; dhe kishte edhe shkollën e parë të teknologjisë së naftës.
Rrjeti metropolitan
Një rrjet metropolitan ( Metropolitan Area Network, MAN ) është një rrjet kompjuterik i cili i lidhë përdoruesit e internetit në një zone apo rajon më të madh se ajo që mbulohet nga rrjetat LAN , por në një zonë më e vogël se ajo e rrjetave të gjera WAN. Termi metropolitat pra nënkupton ndërlidhjen e rrjeteve në një qytet në një rrjet të vetëm të madh.
Ajo përdoret gjithashtu për të nënkuptuar një ndërlidhje të disa zonave të rrjetit LAN duke i bashkuar ato me një lidhje.
Fatos Reka
Fatos Reka ka lindur më 19 tetor 1952, në qytetin e Tiranës. Pas përfundimit të studimeve universitare në Fakultetin e Gjuhëve të Huaja të Universitetit të Tiranës, Dega e Gjuhës Frënge në vitin 1975, ka punuar fillimisht si mësimdhënës e më pas në sektorë të tjerë të administratës shtetërore. Në vitin 1985 filloi punë në Ministrinë e Punëve të Jashtme, në Drejtori të ndryshme dhe në vitin 1986, mori emërimin e pare si diplomat në përfaqësinë tone diplomatike në Paris. Pas kësaj në vitin 1986, transferohet në Misionin shqiptar pranë OKB në Gjeneve ku qëndron deri në vitin 1991. Nga kjo periudhë deri në vitin 1994, punon në MPJ, në Drejtorinë e Evropës dhe në atë të Organizatave Ndërkombëtare, merr pjesë në Delegacionin shqiptar, në punimet e Sesionit të 47-të (1992), të Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara në Nju Jork. Shkëputet nga Shërbimi i Jashtëm, e deri në vitin 2004, punon në Bankën e Kursimeve, në Albtelekom dhe Ministrinë e Rendit Publik, si Drejtor i Marrëdhënieve me Jashtë, për tu rikthyer përsëri në Ministrinë e Punëve të Jashtme ku është edhe aktualisht. Gjatë kësaj periudhe z. Fatos Reka ka punuar në Drejtori e Sektorë të ndryshëm të Ministrisë së Punëve të Jashtme, si specialist në Drejtorinë e Amerikave, Drejtor në Drejtorinë e Burimeve Njerëzore, Përgjegjës Sektori në Drejtorinë e Përgjithshme të Bashkëpunimit Shumëpalësh e Çështjeve Globale dhe mban gradën diplomatike Ministër Këshilltar. Tani është ambasador i Shqipërisë në Republikën e Maqedonisë.
Izernore
Izernore është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Izernore ka një popullsi prej 2312 banorë dhe sipërfaqe 20.86 km², me një dendësi prej 111 banor/km².
Hellas Verona F.C.
Hellas Verona Football Club (zakonisht i njohur thjesht si Verona, apo Hellas brenda qytetit të vetë Verona) është një klub profesionist futbolli italian, bazuar në Verona, Veneto. Ekipi fitoi një kampionat Serie A në vitet 1984-85, dhe aktualisht luan në Serie A.
Pedagogjia digjitale
parapamje Pedagogjia digjitale ('Digital pedagogy') është studimi dhe përdorimi i teknologjisë digjitale bashkëkohore në mësimdhënie. Pedagogjia digjitale sot mund të përdoret në internet, ballë-për-ballë si dhe në një mjedis mësimor ku mund të përdoren në mënyrë të kombinuar që të dy format.
Vlerat dhe metodat
Pedagogjia digjitale vlenë sidomos në aktivitetet e arsimit të hapur, duke përfshirë edhe resurset e hapura arsimore; shkëmbimin e programeve; shpërndarjen e burimeve të mësimdhënies nëpërmjet mjeteve të tilla si GitHub dhe Creative Commons; si dhe publikimin e tyre duke përdorur qasje dhe rishikime të hapura.
Arsimi qytetar
Edukimi qytetar është studimi i aspekteve teorike, politike dhe praktike të qytetarisë, si dhe të drejtat dhe detyrat e tij. Ai përfshin studimin e ligjit civil, kodit civil, si dhe studimin e qeverisjes me theks të veçant në rolin e qytetarëve - në krahasim me faktorët e jashtëm - në funksionimin dhe mbikëqyrjen e qeverisjes.
Brenda një tradite të caktuar politike ose etike, edukimi qytetar konsiston para së gjithash në edukimin, arsimimin dhe përgatitjen e qytetarëve për jetë dhe punë në një shoqëri demokratike. Historia e edukimit qytetar zë fill në teoritë e para të formuluara në lidhje me këtë dhe tema të tjera të ngjashme nga Platoni në Greqinë e lashtë si dhe nga Konfuci në Kinë. Ata, në përgjithësi, kanë dhënë një kontribut të konsiderueshëm, njëri në Perëndim e tjetri në Lindje, për të shtjelluar konceptet e ligjeve dhe drejtësisë që do të zbatoheshin në jetën publike.
Disa nga shkollat bashkëkohore pretendojnë se vlerat, drejtësia sociale dhe demokracia duhet të mësohen përmes përvojës   apo siç thoshte Aristoteli: "Për gjërat që duhet të mësojmë para se t'i bëjmë ato, ne i mësojmë duke i bërë ato . " Disa institucione përkatëse arsimore më tutje shtojnë se shkollat duhet të inkurajojnë sjelljen etike dhe përgjegjësinë personale. Për të arritur këto qëllime institucionet arsimore duhet t'u lejojnë nxënësve dhe studentëve tri të drejta dhe liri themelore të njohura ndryshe si "tri liritë e mëdha": liria e zgjedhjes, liria e veprimit dhe liria për të sjellë rezultatet e veprimit - e të cilat përbëjnë edhe përgjegjësi personale. "Arsyeja më e fortë, politike" për shkollat demokratike është që ato të mësojnë "virtytet e diskutimit demokratik për hir të qytetarisë së ardhshme".
Universiteti Hebraik i Jeruzalemit
parapamje|400px|Univerziteti Universiteti hebraik i Jeruzalemit (hebraisht: האוניברסיטה העברית בירושלים Ha-Universita ha-Ivrit bi-Yerushalayim; Arabisht: الجامعة العبرية في القدس El-Xhami'ah el-Ibriyyah fi al-Quds; shkurtuar HUJI) universiteti i dytë më i vjetër, i themeluar në vitin 1918, 30 vjet përpara shtetit të Izraelit. Universiteti hebre ka tre kampusë në Jeruzalem dhe një në Rehovot. Biblioteka më e madhe në botë për studimin e hebrenjve gjendet në kampusin Edmond J. Safra Givat Ram.
Universiteti ka 5 spitale të lidhura mesimore, duke përfshirë Qendrën Mjekësore Hadassah, 7 fakultete, më shumë se 100 qendra kërkimore dhe 315 departamente akademike. Një e treta e të gjithë kandidatëve të doktoraturës në Izrael po studiojnë në Universitetin Hebraik.
Bordi i parë i Guvernatorëve përfshinte Albert Ajnshtajn, Sigmund Freud, Martin Buber dhe Chaim Weizmann. Katër nga kryeministrat e Izraelit janë alumni të Universitetit Hebraik. Në dekadën e fundit, tetë studiues dhe alumni të Universitetit morën çmimin Nobel, një u ndanë me Medaljen e Fushatave dhe një tjetër Çmimi Turing.
Thomas Waitz
Thomas Waitz (lindur më 16 maj 1973) është një fermer ekologjik, pylltar dhe politikan austriak për Partinë e të Gjelbërve. Ai ka shërbyer si anëtar bordi për Partinë e Gjelbër Evropiane (EGP) që nga marsi 2017 dhe ka qenë anëtar i Parlamentit Evropian që nga nëntori 2017, pas dorëheqjes së Ulrike Lunacek. Pas zgjedhjeve të Parlamentit Evropian 2019, ai humbi mandatin e tij derisa u bë Brexit më 31 janar 2020 dhe ai mori një mandat të ri për Austrinë. Ai ka qenë bashkëkryetar i Partisë së Gjelbër Evropiane së bashku me Evelyne Huytebroeck që nga 10 nëntori 2019. Më 5 qershor 2022 ai u rizgjodh në bashkëkryetar të EGP-së së bashku me senatoren franceze Mélanie Vogel
Jeta e hershme
Waitz ka lindur në Vjenë, Austri. Pasi mbaroi shkollën dhe udhëtoi nëpër botë, ai filloi një fermë me gruan e tij në lagjen Leibnitz në jug të Styria në 1994. Sektori primar i fermës së tyre është pylli i përzier - i punuar në mënyrë tradicionale, i ashtuquajturi pyll mbjellës - i bazuar në teorinë e menaxhimit pothuajse natyror të pyjeve.
Fokusi i dytë i fermës së tyre është bletaria ekologjike; ka rreth 70 koloni të bletës së mjaltit Carniolan. Sektori i tretë në fermë është blegtoria : delet e gurta Carniolan dhe Border Collies. Border Collies janë trajnuar si qen bari. Waitz është gjithashtu i përfshirë në një fabrikë të vogël druri në Slloveni.
Karriera në politikën kombëtare
Sipas Waitz, të Gjelbrit janë "e vetmja forcë politike serioze e interesuar në ruajtjen e bujqësisë me strukturim të vogël me të gjitha efektet e saj pozitive në mjedis dhe cilësinë e ushqimit dhe që është e përkushtuar ndaj fermerëve të vegjël dhe organikë". Që kur filloi me të Gjelbrit, Waitz ka mbajtur dhe mban ende një sërë pozicionesh: arkëtar në Workshopin e Green Education Styria, anëtar i bordit provincial të Styrianit dhe anëtar i bordit të zgjeruar federal. Për më shumë se dhjetë vjet ai është përfshirë në organizatën e gjelbër Grüne Bäuerinnen und Bauern (GBB), dhe që nga vjeshta 2017 ai ka shërbyer si kryetar i GBB Styria dhe GBB Austria. Deri në vitin 2016 ai ishte gjithashtu i pari dhe i vetmi këshilltar i Dhomës së Gjelbër që u ul në dhomën provinciale për bujqësi dhe pylltari në Styria.
Bashkëkryetar i Partisë së Gjelbër Evropiane
Në shkurt 2017 Waitz aplikoi për pozicionin e anëtarit të bordit të Partisë së Gjelbër Evropiane (EGP), dhe u zgjodh në mars 2017 në Kongresin Global të Gjelbërve dhe të Gjelbërve Evropianë 2017 në Liverpool si i vetmi anëtar austriak i bordit të Partisë së Gjelbër Evropiane. Partia. Në këtë pozicion ai është përgjegjës, ndër të tjera, për bashkëpunimin me Partitë e Gjelbërta në Republikën Çeke, Slloveni, Poloni, Hungari dhe Shqipëri dhe mbështet dhe shoqëron zhvillimin e Partive të Gjelbërta të mundshme në Kroaci, Maqedoninë e Veriut, Mal të Zi dhe Serbi. Më 5 qershor 2022 ai u rizgjodh në Këshillin e 35- të të Partisë së Gjelbër Evropiane për Bashkëkryetarin e EGP-së së bashku me senatoren franceze Mélanie Vogel nga Europa Ecology Franceze – The Greens. (EELV)
Deputet i Parlamentit Evropian
Më 10 nëntor 2017, Waitz mori mandatin e Ulrike Lunacek në Parlamentin Evropian ku ai ishte, ndër të tjera, anëtar i Komisionit për Bujqësinë dhe Zhvillimin Rural dhe i përfshirë në negociatat mbi udhëzimet e reja të financimit 2021- 2027 për Politikën e Përbashkët Bujqësore (CAP).
Pas zgjedhjeve të Parlamentit Evropian 2019, Waitz nuk ishte në gjendje të merrte mandatin e tij drejtpërdrejt, por duhej të priste derisa deputetët britanikë të largoheshin në shkurt 2020 për shkak të Brexit. Përveç Komisionit për Bujqësi dhe Peticione si deputet, Waitz është anëtar i Komisionit për Politikë të Jashtme dhe Siguri të Parlamentit dhe delegat në Komisionet e Asociimit për Shqipërinë, Malin e Zi, Bosnjën dhe Hercegovinën dhe Kosovën si zëvendës. Ai gjithashtu iu bashkua Komisionit Hetimor për Mbrojtjen e Kafshëve gjatë Transportit.
Përveç detyrave të tij në komision, Waitz është gjithashtu anëtar i Ndërgrupit të Parlamentit Evropian për Mirëqenien dhe Ruajtjen e Kafshëve.
Pozicionet politike
Waitz fokusohet politikisht në bujqësi dhe gamën e gjerë të çështjeve që mbulon, nga cilësia e ushqimit, siguria e ushqimit dhe mirëqenia e kafshëve deri te luftimi i ndryshimeve klimatike. Waitz është i përkushtuar ndaj një politike të përbashkët ekonomike eko-sociale të BE-së dhe standardeve uniforme sociale brenda Evropës. Megjithatë, ai do të donte të shihte edhe fusha të tjera të deleguara tek shtetet anëtare, në të cilat shtetet mund të marrin vendime më afër qytetarëve dhe përmend si shembull atë që ai e sheh si mbirregullim të panevojshëm për marketing të drejtpërdrejtë nga fermerët.
Waitz tërheq shumë vëmendje me aksionizmin e tij. Për shembull, në vitin 2016 ai shtriu trungje pemësh të infektuara nga brumbujt e lëvores përpara shtëpisë së vendit në rrugën Herrengasse të Grazit, dhe në janar 2018 ai bashkëpunoi me policinë e Styrianit për të ndaluar transportuesit e paligjshëm të kafshëve. Krahas politikës mjedisore dhe bujqësore, ai është i përfshirë edhe në politikëbërjen e paqes; në veçanti ai po punon për një ndalim në mbarë Evropën e armëve bërthamore. Aksioni i përbashkët i protestës në Tom mori vëmendje të veçantë nga deputetët Tilly Metz nga Luksemburgu, Molly Scott Cato nga Britania e Madhe dhe Michèle Rivasi, të cilët mbështetën shpalosjen e një pankarte në pistën e aeroportit ushtarak Kleine Brogel në Belgjikë, e cila tërhoqi vëmendjen për praninë e përhershme të kokave bërthamore amerikane në mes të Evropës.
Sergio Vázquez
Sergio Vázquez (lindur më 23 Nëntor 1965) është një ish-futbollist argjentinas.
Kombëtarja
Për reprezentacionin argjentinas ka luajtur 30 ndeshje.
Marcus Clarke
thumb|240px|Marcus Clarke Marcus Andrew Hislop Clarke (24 prill 1846 – 2 gusht 1881) ishte romancier, gazetarë dhe poet austalian i lindur në Angli. Ai është i njohur për romanin e tij For the Term of His Natural Life, e cila konsiderohet gjerësisht si një vepër klasike për bindjen në Australi. Është përshtatur në shumë shfaqje dhe filma.
Kontributi i Clarke për letërsinë dhe trashëgimininë australiane njihet në disa vende, duke përfshirë një rrugë kryesore në qytetin Kanberra që mban emrin e tij.
Në vitin 1973 ai u nderua në një pullë postare që mbante portretin e tij të lëshuar nga Australia Post  dhe ai është një nga shkrimtarët që përkujtohet me një pllakë në Sydney Writers Walk.
Biografia
Marcus Clarke lindi në Kensington, Londër, djali i vetëm i Barrister London, William Hislop Clarke dhe Amelia Elizabeth Matthews Clarke, ai ishte nipi i Col Clarke, guvernatori i Australisë Perëndimore dhe nipi i një oficeri mjekësor në pension me prejardhje irlandeze. Ai lindi me krahun e tij të majtë të paktën dy inç më të shkurtër se e djathta, megjithëse më vonë u bë një zhytës i arritur në ditët e tij në Highgate School. Në vitin 1862, babai William u dërgua në Northumberland House duke pësuar një avari mendore dhe vdiq atje një vit më vonë. Marcus Clarke u shkollua në Highgate School, ku shokët e tij të klasës përfshinin Gerard Manley Hopkins. Në Highgate, Clarke tërhoqi vëmendjen e Hopkins kryesisht për shkak të elokuencës së tij, duke bërë që Hopkins ta përshkruaje si një "Qenie kaleidoskopike, pjesore, harlequinesque, thaumatropike". Në moshën 17 vjeç ai emigroi në Australi, ku xhaxhai i tij, James Langton Clarke, ishte gjyqtar i gjykatës së qarkut. Duke shkruar nga udhëtimi i tij për në Australi, ai i dërgoi Hopkins një letër ku përshkruante një perëndim të diellit për të cilin ai kishte dëshmuar; kjo letër ndoshta figuronte si frymëzim i pjesshëm për poezinë e Hopkins "Një vegim i Mermaids". Ai në fillim ishte nëpunës në Bankën e Australisë, por nuk tregoi aftësi biznesi, dhe shpejt vazhdoi të mësojë bujqësi në një stacion në lumin Wimmera, Victoria.
Ai tashmë ishte duke shkruar histori për Revistën Australiane, kur më 1867 u bashkua me stafin e The Argus në Melburni përmes prezantimit të Dr. Robert Lewins. Ai u vu në dukje për përshkrimet e tij të gjalla të skenave të rrugëve të Melburnit dhe llojet e qytetit, duke përfshirë "jetën e ulët" të dendurave të opiumit, bordelet dhe shtëpitë e lojërave të fatit. Ai gjithmonë pretendonte se ishte i interesuar për "rrobën e jetës, të bërë me copëza". Ai vizitoi për pak kohë Tasmania në vitin 1870 me kërkesë të The Argus për të provuar në dorën e parë cilësimet e artikujve që ai shkruante në periudhën e të dënuarit. Old Stories Retold filloi të shfaqej në The Australasian nga shkurti. Muajin vijues romani i tij i madh His Natural Life (e quajtur më vonë For the Term of His Natural Life) filloi serializimin në Revistën Australiane. Ai gjithashtu u bë sekretar (1872) për të besuarit e Melbourne Athenauem dhe më vonë (1876) Nën (ndihmës) bibliotekari. Në vitin 1868 ai themeloi Yorick Club.
Më i famshmi nga librat e tij është For the Term of His Natural Life (Melbourne, 1874), një përrallë e fuqishme e një zgjidhjeje penale australiane, të cilën Marcus Clarke fillimisht e quajti si "His Unnatural Life". Një kritik ka pohuar se romani i Clarke është "libri që më shumë se çdo tjetër, ka përcaktuar perceptimin tonë për përvojën e të dënuarit australian". Ai gjithashtu shkroi The Peripatetic Philosopher (1869), një seri letrash zbavitëse të ribotuara nga The Australasian; Long Odds (London, 1870), një roman; dhe komedi dhe pantomime të shumta, më e mira prej të cilave ishte Twinkle, Twinkle, Little Star (Teatri Kombëtar, Melburni; Christmas, 1873). Në vitin 1869 u martua me aktoren Marian Dunn, me të cilën pati gjashtë fëmijë.
For the Term of His Natural Life është një "fill i shqyer", i cili nganjëherë mbështetet në rastësi jo-realiste. Historia pason fatet e Rufus Dawes, një i ri i transportuar për një vjedhje që nuk e bëri, nga viktima e një përqarkimi - të cilit ai në fakt po i jepte ndihmë. Trajtimi i ashpër dhe çnjerëzor u takua të dënuarve, disa prej të cilëve u transportuan për krime relativisht të vogla, është përcjellë qartë. Kushtet e përjetuara nga të dënuarit përshkruhen grafikisht. Romani u bazua në hulumtimet e autorit, si dhe në një vizitë në vendbanimin penal të Port Arthur.
Clarke ishte një figurë e rëndësishme letrare në Australi dhe ishte qendra e një rrethi të rëndësishëm bohem. Midis shkrimtarëve që ishin në kontakt me të ishin Victor Daley dhe George Gordon McCrae.
Biografia "Cyril Hopkins 'Marcus Clarke" është tregimi i vetëm i dorës së parë të jetës së hershme të Clarke në Londër. Ai bazohet në përvojat e dorës së parë si të autorit ashtu edhe të subjektit.
Natco Pharma
Natco Pharma shpk është një kompani farmaceutike indiane që prodhon përbërës aktivë farmaceutikë.
Pasqyrë e kompanisë
Fushat kryesore të punës - zhvillimi i ilaçeve për të luftuar virusin (përfshirë hepatitin C) dhe kancerin.
Natco Pharma operon në Indi, SHBA, Evropë dhe Azi. Filialet janë të vendosura në Amerikën Veriore dhe Latine, rajonin Azi-Paqësor, Lindjen e Mesme dhe Azinë Juglindore.
Kompania fillimisht quhej Natco Fine Pharmaceutical Ltd. Ajo u bë zyrtare publike që nga korriku 1992. Në shkurt 1993, ajo ndryshoi emrin e saj në Natco Pharma (NPL).
Kompania prodhon ilaçe të tilla si Sofosbuvir, Daclatasvir, Lenalidomide, Entecavir, Deferazirox, Ledipasvir, Imatinib, Bendamustin, Bortezomib, Chlorambucil, Velpatasvir etj.
NPL është një prodhues i ilaçeve për Ranbaxy dhe Parke Davis dhe është një kompani e certifikuar ISO 9002 që lejon zhvillimin e eksportit. Natco Pharma shpk ka filluar procesin e vet të regjistrimit të emrit të markës në më shumë se 20 vende.
Për të hyrë në tregun amerikan, NPL formoi një degë të Natco Pharma në Sh.B.A dhe hyri në bashkëpunim kërkimor me Laboratorin Rajonal të Kërkimeve në Jammu, Qendrën për Biologji Qelizore dhe Molekulare për Peptidet Sintetike dhe Institutin Qendror për Kërkimin e Lëkurës.
Natco Laboratories, Natco Parenterals dhe Karanth Pharmaceuticals janë bashkuar me kompaninë e anijeve të NPL për të siguruar një bazë të madhe të pasurive dhe për të rritur aftësitë e teknologjisë së lartë.
Vend
Zyra e regjistruar është e vendosur në Hyderabad, Telangana, Indi.
Regjistruesi - Kapitali i Sipërmarrjes dhe Investimet e Korporatave Pvt. Ltd.
Zyrat përfaqësuese në Rusi dhe vendet e CIS
Natco Pharma nuk ka zyra zyrtare përfaqësimi në Rusi dhe vendet e CIS.
Historia e kompanisë
Kompania filloi operimet në 1981. Sot, ajo ka qendrat e veta kërkimore dhe më shumë se 4000 shkencëtarë të kualifikuar. Produktet NPL eksportohen në SHBA, Australi, Kanada, Brazil, Evropë, vendet e CIS, Vietnami, Hong Kong, Kina, Hollanda, Nigeria, Tanzania dhe Kenia, etj.
Divonne-les-Bains
Divonne-les-Bains (Shqip: Digona ; Arpitanisht: Digouona) është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes.
Natco Pharma
Kronologji
1997 - Natco Pharma Limited hyri në një marrëveshje që i jep të drejtën e shitjes së produkteve Natco në Rusi dhe vendet e tjera të CIS. Bashkimi i grupit është Natco Pharma, Natco Laboratories, Natco Parenterals dhe Dr. Karanth Pharma Chemical Labs.
Divonne-les-Bains
Digona është një qytet spa i ndodhur në kufirin me Zvicrën, mes rrëzës së maleve Jura dhe Liqenit të Gjenevës. Ndodhet 8 km në jug-perëndim të Gex. Digona është rreth 20 km nga Gjeneva në jug dhe 10 km nga Nyon në veri-lindje. Që nga 2012, Digona është pjesë e aglomeracionit më të gjerë të njohur si Grand Genève.
Natco Pharma
Kronologji
1998 - Natco Pharma Ltd lidhi një marrëveshje me gjigantin farmaceutik amerikan Mallin Krodt për prodhimin dhe eksportin e Naproxen.
2002 - Natco Pharma Ltd mori miratimin nga Administrata e Mallrave Terapeutike (TGA), Australi, për objektin e saj Mekagood.
Divonne-les-Bains
Digona mban gjithashtu një fushë golfi, kazino (e ndërtuar në vitet 1930) dhe një liqen artificial të ndërtuar në 1945.
Natco Pharma
Kronologji
2003 - lëshimi i ilaçit kundër kancerit Imatinib nën markën e tij.
Lëshimi i një ilaçi që përmban acid zoledronic për injeksion. Natco Pharma u bë kompania e dytë që nisi prodhimin e këtij ilaçi në botë.
Lëshimi i ilaçit Letrozole për trajtimin e kancerit të përparuar të gjirit tek gratë pas menopauzës.
Rendit Rs 35-fr për eksport të Citalopram Hydrobromide (përdoret si një antidepresant për trajtim).
2004 - Natco Pharma fillon ilaçin kundër kancerit, hap njësinë e onkologjisë. Në të njëjtin vit, ai lëshoi ​​një ilaç për trajtimin e kancerit të prostatës dhe një ilaç për kancerin e vezores.
2005 - Natco Pharma Limited nënshkruan një Memorandum Mirëkuptimi (Memorandum Mirëkuptimi) për shkëmbimin e teknologjive që lidhen me prodhimin e produkteve të kancerit. Gjithashtu lëshon ilaçin Voriconazole.
2006 - Natco njofton fillimin e Pemetrexed për trajtimin e kancerit të mushkërive jo të vogla qelizore.
2007 - Natco njofton lëshimin e një kontraceptivi të klasit botëror.
2010 - Natco Pharma lëshon Bendamustine dhe Anastrozole në Sh.B.A.
2011 - Natco, së bashku me kompaninë amerikane Levomed LLS, formuan një kompani tjetër, Natcofarma Do Brasil, për shpërndarjen e ilaçeve në Brazil.
Natco njofton fillimin e një kurë për kancerin e veshkave dhe mëlçisë.
2015 - Natco Fillon Prodhimin e Sofosbuvir në Nepal.
2016 - Natco lëshon kapsulën e parë Tamiflu në SH.B.A.
Politika e çmimeve të kompanisë
Natco Pharma Ltd prodhon analoge të ilaçeve të shtrenjta, të njohura, të markës, duke i bërë ato të përballueshme për pacientët me të ardhura të ulëta. Kështu që, në vitin 2012, një kompani indiane anuloi një patentë për një ilaç për kancerin e bërë nga Bayer, duke thënë se do të shesë ilaçin gjenerik Tosilat Sorafenib për 3 përqind të çmimit të ngarkuar nga Bayer nga Gjermania për origjinalin. Sot, Natco shet ilaçin në Indi për 174 dollarë. Droga origjinale Bayer shet për 5,500 dollarë.
Në maj 2017, një kompani indiane lëshoi ​​një kurë për kancerin e gjakut me një çmim prej 5,000-20,000 rupi, që është 98% më i ulët se çmimi në Shtetet e Bashkuara. Pomalidomidi është i destinuar për pacientët me myeloma të shumëfishtë (një lloj kanceri i gjakut). Ilaçi shitet nga Celgene Inc në Shtetet e Bashkuara me emrin e markës "Pomalyst". Natco do të shesë kapsula pomalidomide nën markën e saj në Indi.
Në Tetor 2017, aksionet e Natco Pharma Ltd u rritën 20%, sepse Administrata e Ushqimit dhe Barnave e SHBA (FDA) miratoi ilaçin gjenerik Copaxon të zhvilluar nga Natco në partneritet me kompaninë holandeze Mylan. Ky ilaç përdoret për të trajtuar sklerozën e shumëfishtë. Droga origjinale prodhohet dhe shitet nga kompania izraelite Teva. Gjatë 12 muajve deri më 31 korrik 2017, shitjet e Copaxone në një dozë prej 20 mg arritën në 700 milion dollarë, me një dozë prej 40 mg - 3.6 miliardë dollarë.
Bazinghen
Bazinghen është një komunë në Francë. Bazinghen bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 426 banorë dhe sipërfaqe 13.2 km².
Estérençuby
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Estérençuby (Baskisht: Ezterenzubi ; Shqip: Ezterenzubi ) është një komunë në departamentin Pirenejtë Atlantikë në Francën jugperëndimore. Do të thotë "ura e grykës".
Ndodhet në ish-provincën e Navarrës së Poshtme.
Viodos-Abense-de-Bas
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Viodos-Abense-de-Bas (Baskisht: Bildoze-Onizepea ;  Ocitanisht: Biudòs-Avensa de Baish) është një komunë në departamentin Pirenejtë Atlantikë në Francën jugperëndimore.
Ndodhet në ish provincën e Sulës.
Ekonomia
Aktiviteti është i fokusuar kryesisht në bujqësi (blegtori dhe kullota).
Eni Shehu
Eni Shehu( lindur më 10 mars 1986) është një aktor, gazetar dhe producent televiziv.
Ai ka spikatur falë zërit karakteristik dhe aftësisë në prezantim dhe në fushën e gazetarisë
Eni ka përfunduar studimet për aktrim pranë Fakultetit të Artit Skenik në Akademinë e Arteve në Tiranë dhe ka pasur role në disa filma.
Jeta e hershme dhe karriera në media
Eni Shehu e ka nisur karrierën në television që në gjimnaz. Në vitin 2003, kur ishte vetëm 17 vjeç ai fitoi audicionin për të prezantuar programin më të ndjekur nga të rinjtë, "Top Select" në Top Channel. Falë zërit të tij karakteristik Eni Shehu paralelisht me televizionin drejtoi programe në Top Albania Radio dhe My Music, duke spikatur si një prej zërave radiofonik më interesantë në Shqipëri. Gjithashtu ai ka qenë zëri zyrtar i disa prej spektakleve më të ndjekura televizive si "X Factor", "Dance With Me", "Your face sounds familiar".
Në këto spektakle zëri I Enit shërben si voice over për të lajmëruar fituesin apo konkurentin e radhës.
Një kthesë profesionale në karrierën e tij vjen në vitin 2013, kur Eni angazhohet si gazetar pranë televizionit Abc News ku për disa vite me radhë mbuloi sektorin e kulturës dhe temat sociale.
Gjatë kësaj periudhe ai ka drejtuar një prej emisioneve më të suksesshme siç është “ Edicioni Veror, një transmetim i përditshëm live nga riviera shqiptare me reportazhe dhe intervista në funksion të promovimit të turizmit.
Në vitet 2017-2018, Eni Shehun e shohim edhe në rolin e kryeredaktorit dhe producentit të emisionit “ Jo vetëm modë” në Tv Klan.
Karriera si aktor
Në vitin 2009-2012 u diplomua si aktor pranë Fakultetit të Artit Skenik në Akademinë e Arteve në Tiranë.
Gjatë viteve të shkollës mori pjesë si aktor kryesor në dy filma të shkurtër, (Shpuzë) dhe (Realitete Paralele) dhe një rol episodik te filmi (Gjallë).
Pas përfundimit të Akademisë së Arteve debutoi në skenën e Teatrit Kombëtar me rolin tejet impenjativ të Kaligulës nga vepra me të njëjtin titull e Alber Kamy.
Ky rol vulosi karrierën e tij si aktor, pasi shfaqja konkuroi në Festivalin e Teatrove të atij viti (2012) dhe Eni Shehu fitoi çmimin si "Aktori më i mirë".
Në vitin 2016, vjen një tjetër rol, në filmin me metrazh të gjatë “ Ndërkombëtarët ”.
Aktori luan rolin e Roshit, personazhit kryesor të filmit.
Si Aktor
1.	Shpuzë
2.	Realitete Paralele
3.	Gjallë
4.	Kaligula
Aktori më I mirë në shfaqjen Kaligula
Etsaut
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Etsaut (Ocitanisht: Eth Saut ; Shqip: Ethauti ) është një komunë në departamentin Pirenejtë Atlantikë në Francën jugperëndimore.
Stacioni i tij në hekurudhën Pau-Canfranc u mbyll pas një aksidenti në 1970.
Cerdon, Ain
Cerdon është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Cerdon ka një popullsi prej 749 banorë dhe sipërfaqe 12.3 km², me një dendësi prej 61 banor/km².
Beauvoir-sur-Mer
Beauvoir-sur-Mer është një komunë në Francë. Beauvoir-sur-Mer bën pjesë në departamentin Vendée të rajonit Pays de la Loire. Komuna ka një popullsi prej 3714 banorë dhe sipërfaqe 35.19 km².
KFF Hajvalia
KFF Hajvalia (Klubi Futbollistik për Femra Hajvalia), i njohur zakonisht si Hajvalia ishte një klub futbolli i femrave me seli në fshatin Hajvalia të Prishtinës, Kosovë, që u shpërbë në verën e vitit 2018. Është seksioni i femrave në KF Hajvalia. Klubi për herë të fundit ka luajtur në Ligën Kosovare të Futbollit për Femra, që është niveli më i lartë i futbollit në vend.
Tërheqja nga garat
Më 13 janar 2018, Hajvalia u tërhoq nga garat për shkak të mungesës së stadiumit dhe shpenzimeve të mëdha.
Kthimi në gara
Më 26 janar 2018, Rrahim Pacolli me qëllim të kthimit të Hajvalisë në gara, mori drejtimin e klubit dhe mori përsipër obligimet e stafit teknik dhe lojtarëve për katër muajt e ardhshëm.
KFF Hajvalia në Evropë
KFF Hajvalia do të garojë në UEFA Champions League për femra për herë të parë në sezonin 2016–17, duke u futur në raundin kualifikues.
Modesta Uka
Modesta Uka (lindur më 23 maj 1999) është një futbolliste kosovare e cila luan si sulmuese për klubin austriak ÖFB-Frauenliga Sturm Graz dhe kombëtaren e femrave të Kosovës.
Karriera
Uka ka luajtur për kombëtaren e Kosovës, duke u paraqitur për ekipin gjatë ciklit kualifikues të UEFA-s për Euro 2021 për femra.
Karol Radziszewski
Karol Radziszewski (lindur më 10 janar 1980 në Bialystok) - është një artist polak, piktor, interpretues, publicist, autor i shumë instalimeve artistike, si dhe fotograf.
I diplomuar në Departamentin e Pikturës në Akademinë e Arteve të Bukura në Varshavë. Dy herë fitues i bursave të Ministrisë së Kulturës (2002, 2006), fitues i çmimit të Marcin Kołodyński në 2006 dhe çmimi kryesor i edicionit të 3-të të konkursit Samsung Art Master.
Mori pjesë në shumë ekspozita në grup,por ka realizuar edhe prezantime individuale. Më e rëndësishmja është ekspozita e Pedals e prezantuar në një apartament privat në Varshavë, Zyra në Zachęta [2] dhe Shtëpia - Blloku - Rruga në Galerinë e Programeve në Varshavë. Përzgjedhja e fotografive të tij polaroid nga seriali Lubiewo ilustron edicionin e katërt të romanit nga Michał Witkowski Lubiewo.
Radziszewski është themelues dhe kryeredaktori i DIK Fagazine. Ai jeton dhe punon në Varshavë.
Beaverville, Illinois
Beaverville, Illinois është një fshat në qarkun Iroquois të shtetit federal Illinois, SHBA. Në Beaverville, Illinois jetojnë 391 banorë (2000), dhe dendësia e popullisë është 575.8 banor/km2 (1492.4 banorë/sq mi). Fshati ka një sipërfaqe prej (0.27 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 206 m (676 ft).
Valbona Daka Habipaj
Valbona Daka Habipaj është gruaja e parë që mori pjesë në gara me automjete në Kosovë. Zana Daka është mbesa e Valbonës, e cila vazhdon të jetë gruaja e vetme që merr pjesë në gara me automjete në Kosovë.
Biografia
Valbona Daka – Habipaj ishte njëra ndër gratë e ralla që shiheshin para disa vjetësh pranë timonit. Vozitja është shkathtësi që kërkon angazhim, durim, dhe përpikëri, kishte thënë ajo për revistën Kosovarja në vitin 1978.
Vozitja
Për Valbona Daka - Habipaj vozitja nuk ka paraqitur kurrfarë vështirësie, se ajo e kishte përvehtësuar timonin, frenin etj. Nuk e la të qetë ambicia. Mori vesh se në garat me automobile marrin pjesë edhe femrat dhe një vit pas dhënies së provimit të shoferit, në vitin 1971, Valbona mori pjesë për herë të parë në relin tradicional që organizohej çdo vit për nder të tetë marsit në Vranje. Edhe pse konkurenca ishte e madhe, ajo zuri vendin e dytë. Për të kjo pjesëmarrje dhe ky plasim ishte impuls i madh. Fitoi guximin dhe një bindje në vetveten dhe pastaj ajo merrte pjesë në çdo reli që organizohej në vend atëherë.
Pati guxim kjo shofere e re të dilte në gara edhe në mesin e meshkujve këtu në Kosove dhe gjetiu. Ajo thoshte se femrat janë më të kujdesshme në vozitje, por edhe të përpikta. Gati në të gjitha relit ku marrin pjesë të dy gjinitë, femrat fitonin vende të lakmueshme. Çdo here Valbona fitonte shpërblim dhe padyshim edhe ato e shtynë që të ishte pjesëtare e përhershme e këtij sporti, të cilin e adhuronte shumë. Ajo dëshironte të marrë pjesë edhe në relite europiane, por ajo tha per revisten Kosovarja në vitin 1978 se vozitja ishte sport shumë I shtrenjtë dhe nuk financohej aq shume në Kosovë.
Jeta Personale
Valbona Daka – Habipaj ishte e martuar dhe nënë e një fëmije. Ajo ishte gjithashtu e punësuar, dhe thoshte se këto obligime nuk kanë paraqitur kurrfarë pengesë për vozitjen.
Gustavo Zapata
Gustavo Zapata (lindur më 15 Tetor 1967) është një ish-futbollist argjentinas.
Kombëtarja
Për reprezentacionin argjentinas ka luajtur 27 ndeshje.
Bazinval
Bazinval është një komunë në Francë. Bazinval bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Haute-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 332 banorë dhe sipërfaqe 7.18 km².
Sauveterre-de-Béarn
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
djathtas|parapamje|300x300px| Lumi Gave d'Oloron Sauveterre-de-Béarn (, fjalë për fjalë Sauveterre nga Béarn ; Ocitanisht: Sauvatèrra  ; Baskisht: Salbaterra Bearno ; Shqip: Salvaterra e Bearnit) është një fshat mesjetar i vendosur mbi Gave d'Oloron dhe përballë Pirenejve në Francën jugperëndimore. Është një komunë në departamentin Pirenejtë Atlantikë.
Historia
Ndërsa pjesët prej guri të urës lëvizëse mbeten, pjesa prej druri nuk është më aty dhe terminali i urës është murosur. Kisha dhe shumë ndërtesa mbeten në gjendjen e tyre origjinale.
Buckley, Illinois
Buckley, Illinois është një fshat në qarkun Iroquois të shtetit federal Illinois, SHBA. Në Buckley, Illinois jetojnë 593 banorë (2000), dhe dendësia e popullisë është 664.8 banor/km2 (1718.8 banorë/sq mi). Fshati ka një sipërfaqe prej (0.34 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 214 m (702 ft).
20 vjet OBVL (Organizata e Bashkuar e Veteranëve të Luftës Antifashiste të Popullit shqiptar)
20 vjet OBVL (Organizata e Bashkuar e Veteranëve të Luftës Antifashiste të Popullit shqiptar) libër i red. Halil Rama, red. Sakip Cami. Botuar në Tiranë në vitin 2014 nga "Marin Barleti". Libri ka 390 faqe dhe me foto.
Shënime: Organizata e Veteranëve të LANÇ të Popullit Shqiptar, veteranë, historia.
Baziège
Baziège është një komunë në Francë. Baziège bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 3212 banorë dhe sipërfaqe 19.72 km².
Alex Brosque
Alex Brosque (lindur më 12 Tetor 1983) është një futbollist australian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin australian ka luajtur 21 ndeshje.