cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alda Merini
Një grua në skenë
Në vitin 2009, u lëshua dokumentari, Alda Merini, një grua në skenë, nga regjisori Cosimo Damiano Damato, prezantuar në Ditët e Venecias të Festivalit të 66-të Ndërkombëtar të Filmit në Venecia. Filmi, i prodhuar nga Angelo Tumminelli, për Star Dust International srl të Romës, sheh pjesëmarrjen e Mariangela Melato dhe fotografitë e Giuliano Grittini. Nga takimi i regjisorit me poeteshën lind një miqësi e madhe dhe shumë poezi të pabotuara të futura në dokumentar.
Faza mistike
Karakteri mistik i poetikës së saj më të fundit është shumë i rëndësishëm, i cili lidhet me damarin e parë krijues me të cilin ajo filloi dhe që kishte në vetvete një përbërës të fortë të misticizmit. Ambrogio Borsani, në vëllimin, Tingulli i hijes, botuar nga Mondadori dhe që përfaqëson koleksionin më të plotë të veprës së tij, citon një letër drejtuar Aldës shumë të re, nga një murgeshë në të cilën kjo e fundit i përgjigjet një kërkese nga poeti, për të hyrë në manastir dhe për të marrë zotime. Ajo është nga takimi dhe miqësinë me Arnoldo Mondadori general Moska se kjo " venë " është stimuluar përsëri, dhe një seri e librave të botuar nga Frassinelli janë të lindur të cilat kanë misticizmin e poeteshës si temë kryesore e tyre. Mosca Mondadori propozoi një seri temash të një natyre shpirtërore, mblodhi dhe redaktoi vargjet: libri i parë i botuar është L'anima d'amore ( 2000 ), i ndjekur nga tekste të një natyre fetare, tre prej të cilave ( Corpo d'amore, Poema e kryqit, Francesco, kënga e një krijese ), prezantuar nga Imzot Gianfranco Ravasi.
Në 2002, u botua Magnificat, një takim me Marinë, shoqëruar me vizatime nga Ugo Nespolo dhe i përfaqësuar në 2006 me Valentina Cortese në Teatrin Lauri Rossi në Macerata për Festivalin e Operas Sferisterio, në 2003 La carne degli Angeli, me njëzet vepra të pabotuara nga Domenico Paladino ; më pas Trupi i dashurisë ( 2004 ) me veprat e Luca Pignatelli, Poema della Croce ( 2005 ), Kantika e Ungjijve ( 2006 ), Françesku, kënga e një krijese ( 2007 ), Dashuria mistike (2008), Babai im (2009). Nga kjo vepër, e cila u zhvillua midis 1997 dhe 2009, regjistrimet e mbledhura në libër dhe dokumentar Eternamente vivo ( redaktues Frassinelli, drejtuar nga Daniele Pignatelli, redaktuar nga Arnoldo Mosca Mondadori ) janë dëshmi e gjallë, falë së cilës është e mundur të dëgjohen zëri i tij jeton ndërsa krijon vargjet e tua.
Yuki Tsuchihashi
Yuki Tsuchihashi (土橋 優貴) është një ish-futbolliste japoneze.
Alda Merini
Klinika e braktisjes
Për shembull, përmendet takimi i mbajtur në 21 Korrik në Teatrin Romak me titull Ebrietudine, homazhe për Alda Merini, gjashtë kantata të kompozuara nga Federico Gozzelino bazuar në poezitë e tij. Në vitin 2005 ajo publikoi me Giovanni Nuti albumin Poema della croce, një vepër e shenjtë e marrë nga teksti fetar me të njëjtin emër ( Frassinelli 2004 ). Më 13 tetor 2006, opera u shfaq në Katedralen e Milanos me Giovanni Nuti si zë solo dhe Alda duke luajtur në rolin e Marisë. Së bashku me Nuti ai vuri në skenë Poezinë e kryqit edhe 16 herë në të gjithë Italinë. Në vitin 2007 u lëshua albumi Rasoi di seta, i cili përmban njëzet e një poezi-këngë të vendosura në muzikë dhe të interpretuara nga Nuti, duke përfshirë nëntë poezi të pabotuara dhe tetë këngë me zërin e narratorit.
Në fund të vitit 2005, ajo del për Crocetti Editore Në rrethin e një koleksioni mendimi ( teatër për zërin solo ) i lindur nga diktimet e tij telefonike te Marco Campedelli. Raportohen 53 poezi, pothuajse të gjitha të pabotuara dhe redaktuar në botim nga Roberto Fattore, Luca Bragaja, vetë Marco Campedelli dhe Massimo Natale. Për të nënvizuar natyrën gojore dhe Orfike të kompozimeve, u zgjodh të mos futeshin shenja pikësimi midis dhe në vargje. 2005 është gjithashtu koleksioni Le briglie d'oro. Poezi për Marinën 1984 - 2004, redaktuar nga Scheiwiller. Në vitin 2006 ai i afrohet zhanrit noir me La nera novela, botuar nga Rizzoli. Në vitin 2008 ai botoi librin me prozë në formë epistolare me titull Lettere al dottor G botuar nga Frassinelli, redaktuar nga Arnoldo Mosca Mondadori. parapamje| Shtëpia-Muzeu Alda Merini, shtëpi e vendosur në via Magolfa 32. Ajo vdiq më 1 nëntor 2009, në moshën 78 vjeç, për shkak të një tumori kocke ( sarkomë ) në Spitalin San Paolo në Milano, atë mbrëmje në spital ajo shoqërohet idealisht nga një grup shumë i vogël artistësh milanezë, përfshirë Ezio Pedroni. Pas vendosjes së shtëpisë së varrimit, e hapur në 2 dhe 3 të muajit, funerali shtetëror u festua pasditen e 4 nëntorit në Katedralen e Milanos. Në 2010, albumi Një majmun pak i furishëm u lëshua pas vdekjes - Giovanni Nuti këndon Alda Merini, që përmban njëmbëdhjetë këngë ( tetë poezi të pabotuara ) dhe një " këngë fantazmë " me Alda Merini, e cila këndon me Giovanni Nuti Para se të vijë. Në Mars 2010, Komuna e Milanos vendosi një pllakë në murin e shtëpisë së poetit, në Navigli. Në 2013, ajo u nderua nga Norman Zoia ( me të në Milano në 1990 në rishikimin e gjashtë ndërkombëtar të poezisë ) në faqen 19 të fragmenteve perverse : " Hiri fisnik i Venusit dhe guximi i nënës / ëmbëlsia e llojit njerëzor / diangelo e stilit ". Më 27 nëntor të po këtij viti, u organizua një konferencë për nder të poeteshës në Muzeun e Mendjes - Santa Maria della Pietà në Romë. Dirigjuar nga Niccolò Carosi dhe ideuar nga Marco Della Porta. Iniciativa më pas merret nga Universiteti i Romës "La Sapienza" në projektin " I Folli ". Sot Alda Merini është varrosur në Varrezat Monumentale të Milanos, në Crypt of the Famedio. parapamje| Pllaka e vendosur në shtëpinë e Alda Merini në Navigli
Nderime
Më 18 Mars 2002 asaj iu dha Vula Longobard, një nder i dhënë çdo vit, nga Këshilli Rajonal i Lombardisë si pjesë e Festivalit tradicional të Statutit.
Yuki Tsuchihashi
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Pllaninica
Pllaninicë është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Ribes de Freser
Ribes de Freser është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ripollès, të provincës Girona, në Katalonia. Ribes de Freser ka 2001 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 41.88 km2.
“Tre Dhëndurët”
“Tre Dhëndurët” komedi e shkruar nga Dionis Bubani, është vendosur për herë të parë në skenën teatrale në vitin 1985 nga Pirro Mani.
Ribes de Freser
Lidhje të jashtme
Ribes de Freser
“Tre Dhëndurët”
Ngjarjet ndodhin në jug të Shqipërisë. Është fundi i vitit 1943, kur kapitullimi i Italisë fashiste, tërheqja e gjermanëve dhe përpjekja e anglezëve për pak pushtet në Shqipëri, ndikojnë edhe në familjen e Sanijes dhe Mentarit që duan të martojnë vajzën.
Lokaliteti arkeologjik romak në Peçan të Ulët
Lokaliteti arkeologjik romak në Peçan të Ulët është një monument i trashëgimisë kulturore në Peçan i Ulët, Therandë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Pécs
Pécs është qyteti i pestë më i madh në Hungari, ndodhet në Evropën Qendrore në malin Mecsek në jugperëndim të Hungarisë. Qyteti ndodhet afër kufirit me Kroacinë.
Popullësia
Popullësia sipas nacionalitetin:
Transporti
Autosdrada lidhë Pécs me Budapestin, ku me veturë bën një orë e gjysmë. E gjithë rruga u hap më 31 mars 2010. Gjatë dekadave të fundit, rruga që lidhet brenda qytetit u bë projekt e vazhdueshme, për shkak gjatësisë të pamjaftueshme.
Lojërat Evropiane 2019
Lojërat e 2-ta Evropiane 2019 (Bjellorusisht: II Еўрапейскія гульні Yewrapyeyskiya hul'ni 2019; II Европейские игры Yevropeyskiye igry 2019) u mbajt në Minsk, Bjellorusi, nga 21 qershori deri më 30 qershor 2019. Lojërat paraqitën 200 ngjarje në 15 sporte (23 disiplina). Rreth 4,000 atletë nga 50 shtete morën pjesë. Dhjetë nga sportet ofruan mundësi kualifikimi për Lojërat Olimpike Verore 2020 në Tokio, Japoni. Ceremonia e hapjes në stadiumin Dinamo u mbajt më 21 qershor dhe ceremonia e mbylljes në stadiumin Dinamo u mbajt më 30 qershor.
Logoja e lojërave ishte "paparać-kvietka" - një bimë që luan një rol të rëndësishëm në kulturën e sllavëve. Slogani i ngjarjes është "Viti i ndritshëm, ju të ndritshëm", i cili gjithashtu i referohet domenit kombëtar të Republikës së Bjellorusisë dhe shkurtimit zyrtar ndërkombëtar - NGA.
Përzgjedhja e pritësit
djathtas|parapamje|Minsk u zgjodh si qyteti pritës i Lojërave Evropiane 2019 Një numër vendesh dhe qytetesh shprehën interesin e tyre për të pritur Lojërat e dyta Evropiane në 2019 por vetëm Holanda paraqiti një ofertë zyrtare. Në mbledhjen e një Asambleje të Përgjithshme të Jashtëzakonshme më 16 maj 2015, Holanda u miratua unanimisht si nikoqire e edicionit të dytë të Lojërave. Konkursi synonte të ishte mbarëkombëtar dhe i bazuar në shtatë qytete, përfshirë Amsterdamin, Hagën, Ajndoven, Roterdamin, Utrecht. Më 10 qershor 2015, Holanda njoftoi refuzimin e tyre për të mbajtur Lojërat e dyta Evropiane pas fondeve të pamjaftueshme për Lojërat, parashikuar të kushtojë 57.5 milion €. Presidenti i Komitetit Olimpik Evropian, Patrick Hickey tha se lajmi ishte "zhgënjyes". Pas kësaj, një numër vendesh shprehën interes për të pritur lojërat: Bjellorusia (Minsk), Mbretëria e Bashkuar (Glasgow), Polonia (Poznan), Rusia (Kazan dhe Soçi), Turqia (Stamboll).
Gjatë takimit të Asamblesë së Përgjithshme të EOС, të mbajtur në Minsk më 21 tetor 2016, Minsku u zgjodh si një qytet pritës për Lojërat e dyta Evropiane. Një kontratë u nënshkrua më 1 shtator 2017 nga kryetari i Komitetit Ekzekutiv të Qytetit të Minskut Andrei Shorets, presidenti i EOC Janez Kocijančič, Ministri i Sportit dhe Turizmit i Bjellorusisë Alexander Shamko, Nënkryetari i parë i KOKSH-it të Bjellorusisë Andrey Astashevich, Drejtori i Lojërave të 2-ta Evropiane 2019 Georgy Katulin, Sekretari i Përgjithshëm i Komiteteve Olimpike Evropiane Rafael Pagnozzi.
Komiteti Organizativ
Më 12 maj 2017, Presidenti i Bjellorusisë Alexander Lukashenko nënshkroi një dekret mbi Fondacionin e Drejtorisë së Lojërave II Evropiane 2019. Themeluesit e fondacionit janë Komiteti Olimpik Kombëtar, Komiteti Ekzekutiv i Qytetit Minsk dhe Ministria e Sporteve dhe Turizmit. Georgy Katulin, Sekretari i Përgjithshëm i Komitetit Olimpik Kombëtar të Republikës së Bjellorusisë, u emërua CEO i fondacionit në gusht 2017. Në nëntor 2017, menaxhmenti hapi faqen zyrtare të lojrave.
Ceremonia e hapjes
Ceremonia e Hapjes u mbajt në Stadiumin Kombëtar Olimpik Dinamo dhe u zhvillua nga ora 22:10 deri në 00:45 FET. Ajo u prodhua nga kompania ruse Art City 5 dhe u drejtua nga Alexander Vavilov (Bjellorusi) dhe Alexei Sechenov (Rusi). Imazhet e realitetit të zgjeruar u përdorën gjatë ceremonisë. Interpretuesit kryesorë muzikorë ishin Anna Netrebko, Ilya Silchukov me Elena Salo dhe Dimash Kudaibergen. Gjatë paradës së kombeve, Greqia hyri e para në stadium. Kombi pritës Bjellorusia marshoi i fundit, ndërsa vendet e tjera hynë në rendin alfabetik anglez. Çdo delegacion shoqërohet nga vajza me fustane që përfaqësojnë timonin Kupala, një simbol i diellit për sllavët e Lindjes të zbukuruar me stolitë tradicionale Bjelloruse. Në ceremoni ishte i pranishëm Presidenti Alexander Lukashenko, i cili hapi lojërat, Janez Kocijančič i Komitetit Olimpik Evropian, si dhe delegacione të tjera të huaja si Igor Dodon që përfaqësonte Moldavinë, Aleksandar Vuçiq që përfaqësonte Serbinë si dhe Dmitri Medvedev dhe Ramzan Kadyrov që përfaqësonin Rusinë. Presidenti gjeorgjian Salome Zourabichvili, i cili do të merrte pjesë në ceremoni, u largua herët për shkak të trazirave civile në kryeqytetin gjeorgjian të Tbilisit.
Ceremonia e mbylljes
Ceremonia e mbylljes u mbajt në Stadiumin Kombëtar Olimpik Dinamo dhe u zhvillua nga ora 22:00 deri në 23:50 FET. Të pranishëm ishin Presidenti i IOC Thomas Bach, Presidenti Rus Vladimir Putin, Presidenti Taxhik Emomali Rahmon dhe Presidenti Armen Armen Sarkissian.
Vendet
djathtas|parapamje|Stadiumi Dinamo djathtas|parapamje|Arena e Minskut djathtas|parapamje|Čyžoŭka-Arena Komiteti Organizativ planifikon të përfshijë objektet sportive tashmë të ekzistuara pas rinovimit të tyre. Ceremonitë e Hapjes dhe Mbylljes, si dhe garat në atlet, do të mbahen në Dinamo Stadium (Minsk, Kirov, 8).
Lojërat
Janë paraqitur gjithsej 15 sporte: gjuajtje me hark, atletikë, badminton, basketboll 3-në-3, futboll në plazh, boks, vrapim kanoe, çiklizëm, gjimnastikë, xhudo, karate, sambo, qitje, pingpong dhe mundje. Një numër i disiplinave u hoqën pas Lojërave Evropiane 2015: të gjitha ujoret (zhytja, noti, noti i sinkronizuar dhe vaterpolo), gara BMX, biçikletë malore, skermë, taekwondo, triatlon dhe të gjithë volejboll (volejboll plazhi dhe volejboll shtëpie). Dhjetë nga sportet do të ofrojnë mundësi kualifikimi për Lojërat Olimpike Verore 2020 në Tokio, Japoni.
Kalendari
Orari i konkursit përbëhet nga 200 ngjarje. Agjenda pasi orari i konkursit mund të ndryshojë.
Logoja
Prototipi për krijimin e logos së Lojërave të 2-të Evropiane në Minsk ishte zjarri Kupala dhe "paparat-kvetka", i cili luan një rol të rëndësishëm në kulturën sllave. Sipas legjendës, "paparat-kvetka" lulëzon një herë në vit në mesnatë në Natën Kupala. Kushdo që e sheh këtë lulëzim do të bëhet pronari i aftësive dhe talenteve të pazakonta.
Auxelles-Bas
Auxelles-Bas është një komunë në Francë. Auxelles-Bas bën pjesë në departamentin Territoire de Belfort të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 483 banorë dhe sipërfaqe 9.41 km².
Personazhet kryesore të Shqipërisë
Personazhet kryesore të Shqipërisë vendi, fiset, populli gjatë Luftës së Parë Botërore libër historik (Titulli origjnal: Personnages-Albanie-Les clans et le peuple. Admiralty war staff-Intelligence Division). Shqipëroi Piro Misha. Shtëpia botuese "Botimet IDK", viti i botimit 2016. Faqet e librit 234. ISBN 978-9928-136-46-6
Koment nga Piro Misha:
Kush ishin njerëzit më me ndikim në Shqipërinë e vitit 1916? Është gjithnjë interesante ta vështrosh historinë, ngjarjet, personazhet e saj nga një këndshikim i kohës dhe, pastaj, t'i marrësh t'i krahasosh me versionin e tyre të pranuar të historisë. Është po ashtu, interesante të shohësh se si largësia në kohë e ndryshon perceptimin dhe vlerën e gjërave.
Në vitin 1916, pra në mes të Luftës së Parë Botërore, Shërbimi i Zbulimit i Admiraliatit të Marinës Ushtarake Angleze përpilon një raport sekret për Shqipërinë, të cilin e emërton "Personazhet - Shqipëria - Fiset, Populli".
Kuptohet, raporte të tilla sidomos të shkruara në mes të një lufte botërore, s'kanë qëllime akademike, edhe pse shpesh ndodh që me to të punojnë akademikë të shquar, siç është e sigurt që raportin në fjalë e kanë hartuar njohës padyshim mjaft të mirë të botës shqiptare.
Qëllimi i raportit të Marinës Angleze ishte të jepte një vështrim panoramik për historinë dhe realitetin e një vendi fare pak të njohur, por që ishte kthyer në një ndër fushëbetejat mes ushtrive ndërluftuese. Në të njëjtën kohë, natyrshëm, krahas analizës së situatës së vendit, theksi vihet para së gjithash tek ato figura që, në sytë e anglezëve, kishin më shumë peshë e ndikim në jetën e vendit dhe që, rrjedhimisht, duheshin pasur në konsideratë në kohë të tilla të turbullta.
Patriotë, luftëtarë, trima, aventurierë, mercenarë, spiunë, turkofilë, grekofilë, austrofilë, hoxhallarë që shpallen nacionalistë grekë dhe priftërinj grekë që përkrahin planet turkoshake të Esad Pashës, familje të ndara e të përçara, njerëz me kulturë e ministra që s'dinë as shkrim e këndim, ngjarje që në atë kohë perceptohen si tejet të rëndësishme, të cilat sot janë fshirë tërësisht nga rrëfimi i historisë.
Gjithsesi një dëshmi interesante për kë dëshiron të dijë diç më shumë për dritë-hijet e jetës shqiptare në një nga periudhat më kaotike e kontradiktore të historisë sonë moderne: pikërisht periudhës së lindjes së dhimbshme e dramatike të Shqipërisë moderne.
Sidoqoftë, një tablo që të lejon të kuptosh sesa e ngatërruar dhe komplekse ka qenë Shqipëria përtej asaj që na rrëfejnë sot tekstet e historisë. Për hir të saktësisë emrat janë lënë në formën në të cilën gjenden në Raport dhe jo me emrin me të cilin njihen sot, por besojmë se kjo s'do përbëjë ndonjë vështirësi për të kuptuar se për kë është fjala. Dhe së fundi, një falenderim për Aurel Plasarin, i cili qe ai që e qëmtoi këtë raport në Paris.
Ushanka
parapamje|240px|Ushanka e një ushtari të [[Ushtria Sovjetike|Ushtrisë Sovjetike]] Ushanka (Rusisht: уша́нка, shqiptimi: [ʊˈʂankə]), e quajtur gjithashtu një kapelë ushanka (Rusisht: ша́пка-уша́нка, shqiptimi: [ˈʂapkə ʊˈʂankə]), është një kapelë leshi ruse me fletë veshi që mund të lidhen deri në majën e kapelës, ose të fiksohen në mjekër për të mbrojtur veshët, nofullën dhe mjekrën e ulët nga të ftohtit. Një alternativë është që të lidhen ato pas kokës, e cila quhet "stil skish" - kjo ofron më pak mbrojtje nga elementët, por dukshmëri shumë më të mirë, thelbësore për ski me shpejtësi të lartë. Leshi i dendur gjithashtu ofron njëfarë mbrojtje ndaj ndikimeve të pahijshme në kokë.
Fjala ushanka rrjedh nga ushi (у́ши) që do të thotë "veshët" në rusisht, por edhe në shumë gjuhë sllave.
Materialet themelore
Ushankat shpesh bëhen nga lëkura e deles (rusisht: Цигейка, tsigeyka), leshi i lepurit ose mi uji. Kapelet e leshit artificial janë prodhuar gjithashtu dhe quhen "lesh peshku" pasi materiali nuk është nga ndonjë kafshë e vërtetë. "Leshi i peshkut" më i thjeshtë i ushankas ishte prej grumbullit të leshit me nënshtresë leckash dhe rrobave të sipërme, me përjashtim të fletëve, të cilat i ekspozuan grumbulli. Ushankat e leshit të minkut përdoren gjerësisht në rajonet Arktike të Rusisë, duke mbrojtur veshët dhe mjekrën e veshësit edhe nga "acar i thellë", i cili është rreth -70 deri në -40 ° C.
Historia
Kapelet me veshë leshi janë njohur për shekuj, veçanërisht në vendet e Ballkanit Sllav, Serbi, Kroaci, Bosnjë, Maqedoni, Bullgari, si dhe në Italinë Verilindore, në Venecia Xhulia, Trieste, dhe zonat përreth, ku ka pasur një sllave të madhe popullsia me shekuj. Kapele të tilla janë parë edhe në vendet skandinave si Suedia dhe Norvegjia, në vendet euroaziatike dhe ato sllave evropiane Rusia, Ukraina, Sllovenia, dhe në rajonin e Kaukazit në Gjeorgji dhe Armeni. Dizajni i ushanka me një maje të përkryer të rrumbullakët u zhvillua në shekullin e 17-të kur në Rusinë qendrore dhe veriore ishte veshur një kapelë me vathë veshësh të quajtur treukh. Dizajni modern i ushanka nga viti 1917 është frymëzuar gjithashtu nga norvezhka norvegjeze, një kapelë e cila u shpik nga eksploruesit arktik morvegjez. Dallimi kryesor nga treukh është se mbulesët e veshëve të norvezhka ishin shumë më të gjata. Për më tepër, Kozakët rusë të Kubanit kanë ndikuar në hartimin e Ushanka moderne përmes ndërveprimit me popuj nga Azia Qendrore dhe Kaukazi.
Në vitin 1917 gjatë Luftës Civile Ruse, sundimtari i Siberisë, Aleksandr Kolchak, prezantoi një kapelë uniforme dimri, e cila zakonisht quhet kolchakovka, rreth vitit 1918. Ishte e ngjashme me ushanka. Në vitin 1933, W. C. Fields veshi një kolchakovka në filmin e shkurtër The Fatal Glass of Beer. Sidoqoftë, Kolchak dhe Ushtria e Bardhë e humbën luftën dhe koka e tyre nuk u adoptua në Bashkimin e ri Sovjetik.
Në vend të kësaj, ushtarët e Ushtrisë së Kuqe vishnin budenovka, e cila ishte bërë e ndjerë. Ajo ishte projektuar të ngjante me helmetat historike të bogatyr dhe nuk siguronte shumë mbrojtje nga të ftohtit.
Gjatë Luftës së Dimrit kundër Finlandës, dështimet organizative dhe pajisjet e papërshtatshme i linin shumë trupa sovjetike të prekshme nga të ftohtit, dhe shumë vdiqën nga ekspozimi. Ushtria finlandeze kishte pajisje shumë më të mira duke përfshirë një kapelë leshi të stilit ushanka, turkislakki M36, të prezantuar në vitin 1936. Në vitin 1939, pak para Luftës së Dimrit, u prezantua turkislakki M39 paksa i përmirësuar, dhe është ende në përdorim edhe sot. Pas Luftës së Dimrit, Ushtria e Kuqe mori uniforma dimri të ridizajnuara plotësisht. Budenovkas përfundimisht u zëvendësuan me ushanka bazuar në shembullin finlandez. Oficerëve u lëshuan ushanka leshi; radhët e tjera morën ushankat e bëra me lesh prej pelushi ose "lesh peshku". Kur ata përjetuan dimrin e ashpër rus, për shembull gjatë Betejës së Moskës, ushtarët gjermanë filluan të veshin ushanka dhe veshje të tjera dimërore të tipit sovjetik, pasi uniformat e tyre nuk siguronin mbrojtje të përshtatshme. Ushanka e Luftës së Dytë Botërore prezantuar në muzeun e Ushtrisë (Rusi) dhe muzeun e tankeve Saumur (Francë). (France).
Hekurudha Shqipëri-Kosovë
Hekurudha Shqipëri-Kosovë është një linjë hekurudhore e planifikuar për ndërtim në një të ardhme të afërt.
Historiku
Ideja për ndërtimin e linjes hekurudhore mes Shqipërisë dhe Kosovës është relativisht e vjetër dhe daton nga viti 1933 kur Mbreti Zogu I mblodhi mendjet shqiptare në Durrës, ku edhe përuroi ndërtimin e Hekurudhës Durrës-Prizren, gjë e cila u realizua vetëm pjesërisht në periudhën mes viteve 1937 - 1939.
Studimet e fëmijërisë
parapamje|[[Fëmijët në lojë]] Studimet e fëmijërisë ose studimet e fëmijëve janë një fushë multidisiplinare që kërkon të kuptojë përvojën e fëmijërisë, si historikisht ashtu edhe në botën bashkëkohore. Studimet e tilla e shohin fëmijërinë si "një fenomen kompleks social" me një theks në agjendën e fëmijëve si aktorë socialë, dhe pranon se fëmijëria është e ndërtuar shoqërisht pasi koncepti i fëmijërisë nuk është universal. Këto studime bazohen në studimin në shkencat sociale (veçanërisht antropologjinë, ekonominë, historinë dhe sociologjinë), shkencat humane (veçanërisht letërsinë, fenë, filozofinë, artet e bukura ), dhe psikologjia me shkencat e sjelljes (me theks të veçantë psikologjia fëmijënore).
Themelimi
Fusha ndërdisiplinore e studimeve për fëmijë u themelua në Kolegjin Brooklyn të Universitetit të qytetit të Nju Jorkut në vjeshtën e vitit 1991. Qëllimi i tij ishte të promovonte një qasje të unifikuar për studimin e fëmijëve dhe të rinjve në të gjithë artet, shkencat humane, shkencat natyrore, shkencat sociale, mjekësinë dhe drejtësinë. Ky koncept i ri theksoi një qasje ndërdisiplinore dhe gjithëpërfshirëse për të studiuar fëmijët e moshës 0 deri në 18 vjeç. Koncepti i CS u prezantua dhe u krijua në kundërshtim me Lëvizjen e Studimit të Fëmijëve të iniciuar nga Stanley Hall në fund të shekullit të 20-të, e cila fokusohet në psikologjinë dhe zhvillimin e fëmijëve.
Pasi Kolegji Brooklyn filloi këtë fushë në vitin 1991, institucione të tjera akademike krijuan programe të studimeve për fëmijë, dhe në vitet në vijim u shfaq koncepti i studimeve të fëmijërisë dhe fusha e studimeve për fëmijë. Sot ka studime për fëmijë dhe programe të studimeve të fëmijërisë në shumë institucione akademike në mbarë botën.
Kolegji Brooklyn gjithashtu inicioi krijimin e "Sociologjisë së Fëmijëve". Në gusht 1991 Gertrud Lenzer shkroi një artikull të titulluar "A ka interes të mjaftueshëm për të krijuar një sociologji të fëmijëve?" në revistën ASA Footnotes. Presidenti i zgjedhur i ASA-s, James S. Coleman shkroi si një shtesë në këtë artikull: "Unë besoj se thirrja për një vëmendje më të madhe ndaj sociologjisë së fëmijëve është e vendosur dhe mund të jetë se një seksion i ri i ASA është mënyra më e mirë për të beje ate." Seksioni i ri brenda Shoqatës Amerikane Sociologjike u krijua zyrtarisht në 1992.
Ekziston një konfuzion konceptual që ekziston tani midis Studimeve për Fëmijë dhe Studimeve të Fëmijërisë. Kjo mendohet të ketë ardhur nga korniza e vogël kohore gjatë së cilës Kolegji Brooklyn themeloi "Sociologjinë e Fëmijëve" në Amerikë. Kolegët evropianë krijuan "Sociologjinë e Fëmijërisë" me emër të ngjashëm, por thelbësisht të ndryshme në Evropë.
Ndërsa fusha e "studimeve të fëmijërisë" pretendon se fokusi i saj kryesor është "të kuptuarit e fëmijërisë", fusha e studimeve për fëmijë pohon se fëmijët duhet të shihen në plotësinë e tyre si qenie njerëzore në një klasë brezash dhe shoqërore, me civile, politike, sociale, dimensionet ekonomike dhe kulturore. Në këtë kontekst më të gjerë dhe gjithëpërfshirës, studimi i "fëmijërisë" shihet si një nënfushë e studimeve për fëmijë. Të drejtat e njeriut të fëmijëve përfaqësojnë një kornizë kryesore për fushën ndërdisiplinore të studimeve të fëmijëve.
Rritja akademike, nënfusha ndërdisiplinore
Në vitet 1990, Universiteti Northumbria ishte një nga të parët që ofroi një diplomë në studimet e fëmijërisë në MB. Rutgers University-Camden zhvilloi Departamentin e parë të Studimeve të Fëmijërisë në Shtetet e Bashkuara për të dhënë diploma nga BA deri në Ph.D. Ky është një departament shumëdisiplinor në të cilin Ph.D. studentët studiojnë një sërë metodologjish për të eksploruar ndërtimet kulturore të fëmijërisë. Në Shtetet e Bashkuara tani ka dhjetëra fëmijë/module të fëmijërisë, të mitur ose përqendrime të disponueshme brenda programeve të diplomës. Ekzistojnë gjithashtu programe BA dhe master në të gjithë globin.
Rutgers University-Camden operon gjithashtu Qendrën për Studimet e Fëmijëve dhe Fëmijërisë, Serinë e Librave të Shtypit të Universitetit Rutgers në Studimet e Fëmijërisë dhe Shërbimin Eksplorimi i Studimeve të Fëmijërisë, një komunitet online me mbi 1500 akademikë dhe praktikues që studiojnë fëmijët dhe fëmijërinë në çdo disiplinë dhe rreth botë. Qendra e Studimeve të Fëmijëve për Kërkime, Politika dhe Shërbime Publike u krijua në Brooklyn College në 1997. Në vitin 2011, titulli i programit të studimeve për fëmijë në Brooklyn College u ndryshua zyrtarisht në "Studime për Fëmijët dhe Rininë". Childhood, një revistë kryesore ndërkombëtare në këtë fushë, u krijua në 1993. Manuali Palgrave i Studimeve të Fëmijërisë, redaktuar nga Jens Qvortrup, William Corsaro dhe Michael-Sebastian Honig u botua në vitin 2009.
Universiteti i York-ut në Kanada citon Lenzer në propozimin e tij për një program të ri të diplomës në Studimet e Fëmijëve, duke shkruar "Në një numër special të Luanit dhe Unicorn në 2001, Gertrud Lenzer, bashkëthemelues dhe Drejtor i Programit të Studimeve për Fëmijë dhe Qendrës së Studimeve për Fëmijët. në Brooklyn College, ofron një histori të shkurtër dhe arsyetim të fushës në zhvillim të studimeve për fëmijë. Sipas Lenzer, para viteve 1990, shumica e disiplinave në arte dhe shkenca nuk arritën të "sigurojnë një fokus të veçantë tek fëmijët"; në të vërtetë, reklamuesit dhe politikanët e "zbuluan" fëmijërinë përpara se ta bënin studiuesit. Vetëm gjatë dy dekadave të fundit, argumenton Lenzer, "një numër në rritje i disiplinave në arte dhe shkenca... ka filluar të shfaqë një interes për fëmijët dhe të rinjtë. Në shkencat humane, këto nënfusha në rritje përfshijnë letërsinë për fëmijë, historinë e fëmijërisë dhe filozofinë e fëmijëve”. Megjithatë, Lenzer sugjeron, edhe "përqendrimi i mprehtë i kohëve të fundit mbi fëmijët dhe të rinjtë në shkencat humane, shkencat sociale dhe të drejtën ndërkombëtare" kufizoi efikasitetin e studimeve për fëmijët dhe fëmijërinë, sepse "ndarja intelektuale e punës në studimet e fëmijëve në të gjithë disiplinat po shtonte kryesisht nënspecialitete të reja të dhe brenda vetë disiplinave."
Në të kundërt, Lenzer thekson nevojën për qasje holistike, ndërdisiplinore - në të vërtetë, të bazuara në shkencat humane - për studimet e fëmijëve: "... [C]hildren "... [C]hildren "... [C]hildren "... [C]hildren nuk karakterizohen plotësisht nga proceset e zhvillimit psikologjik, as ... nga çdo këndvështrim i vetëm. . . . [C]hildren gjithashtu ekzistojnë si individë, si klasë shoqërore dhe kulturore dhe si brez historik”. Programi i studimeve për fëmijë në York miraton shumë synime që Lenzer propozon për këtë fushë në zhvillim "si një fushë e re studimi vërtet ndërdisiplinore, multidisiplinare. Duke sjellë njohuri të zgjedhura me kujdes të fëmijëve nga studime të ndryshme për të bartur në klasën ose kategorinë e fëmijëve tek studentët në një kurs të të mësuarit të Arteve Liberale, ne shpresojmë që duhet të shfaqet një kuptim më holistik i fëmijëve dhe fëmijërisë, i cili në fund do të përfaqësojë më shumë sesa thjesht shuma e pjesëve të saj. . . . Studime për fëmijë ... bën pretendimin ontologjik se fëmijët duhet të shihen në plotësinë e tyre si qenie njerëzore." Rëndësia e kësaj fushe studimi u theksua në mars 2005, në konferencën "Off to See the Wizard: Quests and Memory in Children's Literature", kur Roni Natov, autor i Poetics of Childhood (2002), sugjeroi që "studimet ndërdisiplinore të fëmijërisë "do të transformonte kuptimet e ardhshme të letërsisë për fëmijë dhe fëmijë."
Studimet ndërkombëtare të fëmijërisë
Fusha në zhvillim e "studimeve ndërkombëtare të fëmijërisë" është një zhvillim i ri i dukshëm në fushën e studimeve të fëmijërisë. Studimet ndërkombëtare të fëmijërisë janë të interesuara se si strukturat dhe proceset globale dhe ndërkombëtare i japin formë jetës së fëmijëve dhe kulturave të fëmijërisë. Kolegji Birkbeck ofron MSc dhe Ph.D. studimet në studimet ndërkombëtare të fëmijërisë në Departamentin e Studimeve të Gjeografisë, Mjedisit dhe Zhvillimit, duke reflektuar interesin e fortë të kësaj fushe në kryqëzimet midis fëmijërisë dhe zhvillimit ndërkombëtar. Karen Wells shkruan në Childhood in a Global Perspective (Polity 2009) se 'proceset dhe strukturat globale - veçanërisht ndikimi në rritje i ligjit ndërkombëtar dhe OJQ-ve ndërkombëtare po riformësojnë fëmijërinë' (2009:1).
Literatura
Librat
Avni Dabulla
Avni Dabulla (Gjirokastër, 12 qershor 1877 - Tiranë, 30 shtator 1944) ka qenë jurist, nëpunës në kohën e Perandorisë Osmane dhe më pas i Shqipërisë.
Biografia
U lind në Gjirokastër më 12 qershor 1877. Arsimin e lartë e ndoqi dhe e kreu në Shkollën Mbretërore të Drejtësisë (tr. Mekteb-i Hukuk-u Şahane) në Stamboll. Mes viteve 1900-1902 qe me detyrë prokuror në Korçë, më pas u caktua kryetar i gjykatës së Prizrenit - si dhe në vende të tjera me të njëjtën cilësi - gjer më 1912.
Nga 27 korriku i 1916 e deri më 1918 qe drejtor i Përgjithshëm i Drejtësisë në administratën e vendosur nga pushtimi austro-hungarez në Shkodër. Më 7 gusht 1919 qe zëvendësisht prefekt i Beratit gjer më 10 janar 1920. Më tej u caktua inspektor i përgjithshëm i drejtësisë në Lushnje. Po atë vit u ngarkua me drejtimin e prefekturës së Gjirokastrës, zëvendësisht.
Më 1924 ishte kryeprokuror i Tiranës. Më 1925 filloi punë si anëtar i Gjyqit të Diktimit, dega civile. Punoi edhe si avokat.
Ndërroi jetë në Tiranë nga një plumb qorr më 30 shtator 1944.
Koshutica
Koshuticë është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Nao Shikata
Nao Shikata (四方 菜穂) është një ish-futbolliste japoneze.
Breznica (Prespë)
Breznicë (greqisht: Βατοχώρι/Vatokhóri) është fshat në qarkun i Follorinës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Μπρένιτσα/Brénitsa.
Finlanda e Vjetër
parapamje|upright=1.2|Zonat e humbura nga Suedia ndaj Rusisë pas luftërave {{legend|#00ff80|1721}} {{legend|#ffff80|1743}}
parapamje|upright|Stema 1788–1811 Finlanda e Vjetër (Finlandisht: Vanha Suomi; rusisht: Ста́рая Финля́ндия, tr. Staraya Finlyandiya; suedisht: Gamla Finland) është një emër i përdorur për zonat që Rusia fitoi nga Suedia në Luftën e Madhe Veriore (1700–1721) dhe në Rusi dhe në Luftën Ruso-Suedeze (1741–1743). Finlanda e Vjetër u bashkua me Dukatin e Madh të Finlandës si Provinca Viipuri në vitin 1812.
Historia
Zona korrespondonte kryesisht me atë të provincës mesjetare të nënshtruar ndaj kështjellës Viipuri.
Sundimtari rus garantoi fenë, të drejtat pronësore, ligjet e vjetra suedeze dhe disa privilegje për banorët e këtyre territoreve. Megjithatë, ndodhi një anashkalim, pasi administratorët rusë dhe ushtria ruse nuk ishin të njohur me sistemin suedez. Rusët ishin mësuar me një sistem tjetër me bujkrobërit e tij, robërinë. Si rezultat, ekonomia e zonës ishte dukshëm e ndryshme nga ajo në anën tjetër të kufirit.
Garancia e sundimtarit e ngriu situatën. Kështu, zhvillimet ligjore në Suedi nuk u futën në këto zona: territori Viipuri dhe Kakisalmi nuk miratuan Ligjin e Përgjithshëm të Suedisë të vitit 1734 (megjithëse Hamina (Fredrikshamn), Lappeenranta (Villmanstrand), dhe Savonlinna (Nyslott), në atë kohë ende suedez, sigurisht që e miratoi atë), dhe kushtetuta e re e mbretit Gustav III nuk u zbatua në të gjithë zonën.
Territoret gëzonin një lloj autonomie dhe shumë partikularizëm, pasi sundimtarët rusë zbatuan parime të ngjashme këtu si në Provincat Baltike. Administrata i ngjante një principate gjermane, sesa një provincë ruse.
Nën sundimin rus, territoret e kombinuara formuan Guvernatorin e Vyborgut, ose Qeverinë e Vyborgut.
Nga ana kishtare, zonat administroheshin si dioqezë, por pa peshkop. Ndërtesa e kishës në Viipuri dhe një tjetër në Haminë u caktuan si katedrale, me një kapitull dioqezan ("konsistori"), të drejtuar nga kryediakoni.
Aillevans
Aillevans është një komunë në Francë. Aillevans bën pjesë në departamentin [[Haute-Saône]] të rajonit [[Franche-Comté]]. Komuna ka një popullsi prej 139 banorë dhe sipërfaqe prej 5.78 km².
Finlanda e Vjetër
Historia
Gjykatat e rrethit të stilit skandinav vazhduan funksionin gjyqësor, secila me një gjyqtar dhe anëtarë laikë. Megjithatë, pronarët e pronave dhe ushtria ruse shpesh i injoruan vendimet e këtyre gjykatave dhe vendosën dënime të paligjshme ndaj fshatarëve.
Për shkak të mungesës së një sistemi ligjor të zbatuar në mënyrë të barabartë dhe të përditësuar në zonë, apatia në një farë mënyre dominoi mes banorëve të Finlandës së Vjetër; dhe jo shumë figura të zonës kanë një vend të spikatur në histori. Dy prej tyre janë Maximilian von Alopaeus dhe vëllai i tij David Alopaeus, të lindur në një familje finlandeze në Viipuri dhe që të dy më vonë shërbyen shumë poste në administratën perandorake, duke përfshirë ambasador në disa vende të Evropës Qendrore.
Riells i Viabrea
Riells i Viabrea është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Selva, të provincës Girona, në Katalonia. Riells i Viabrea ka 3993 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 27 km2.
Lidhje të jashtme
Riells i Viabrea
Merimanga e kuqe
Merimanga e kuqe (Panonychus ulmi)
Është e përhapur në të gjitha zonat e kultivimit të pemëve frutore të botës. Edhe në vendin tonë, pavarësisht nga intensiteti i prekjes është e përhapur në të gjithë vendin. Preferon të ushqehet në bimën e mollës, pjeshkës, kumbullës, e më pak në dardhe, qershi e vishnje. Në vite të veçanta, merimanga e kuqe është e përhapur edhe në formën e invazionit (mbi 100 merimanga për gjethe)
Merimanga e kuqe është dëmtuese polifage mjaft e përhapur, prek pemët, hardhinë e rrushit, dhe shumë kultura të tjera bujqësore. Dëme shkaktojnë stadet që lëvizin, duke thithur lëngje nga pjesë të ndryshme të hardhisë së rrushit, sidomos nga gjethet, sythat dhe lastarët e rinj.Në gjethe, dëmet manifestohen me njolla të bardha, të cilat kur bëhen shumë, bashkohen dhe përfshijnë krejt gjethin. Gjethet e prekura rëndë, fillimisht zverdhen, pastaj marrin ngjyrë bakri të kuqërremtë dhe bien në tokë para kohe.
Zhelova (Prespë)
Zhelovë (greqisht: Ανταρτικόν/Antartikón) është fshat në qarkun i Follorinës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Ζέλοβο/Zélovo.
Mongozi i hollë
Mongozi i hollë ose mangusta e hollë ( Galerella sanguinea ), i njohur gjithashtu si mangusta kurrizi ose të mangusta bishtzi, është një specie manguste shumë e zakonshme e Afrikës sub-Sahariane.
Gama dhe habitati
Mangusta e hollë, ka deri në pesëdhjetë nënspecie, gjenden në të gjithë Afrikën Sub-Sahariane, me mongozën e zezë të Angolës dhe Namibis ndonjëherë konsiderohet një specie e veçantë. Ato janë të adaptueshme dhe mund të jetojnë pothuajse kudo në këtë gamë të gjerë, por janë më të zakonshmet në rrafshët e savanës dhe gjysmësjellës. Ato janë shumë më të rralla në zona me pyje të dendura dhe shkretëtira.
Anatomia
Ngjyra e leshit të tyre ndryshon gjerësisht midis specieve, nga një ngjyrë kafe e kuqërremtë e errët deri në një ngjyrë të kuqe portokalli, gri, apo edhe të verdhë, por këto mongozë mund të dallohen nga mongozët e tjera për shkak të majës së theksuar të zezë ose të kuqe në bishtin e tyre. Ata gjithashtu kanë lesh më të butë se anëtarët e tjerë afrikanë të familjes së tyre.
Sellja
Mongozi i hollë në përgjithësi jeton ose vetëm ose në çifte. Kryesisht është kafshë dite, megjithëse ndonjëherë është aktive në netët e ngrohta dhe me hënë. Nuk është territoriale, por megjithatë ruan nivele të qëndrueshme shtëpiake që shpesh ndahen me anëtarët e specieve të lidhura. Në të vërtetë, mangozi i hollë dhe këto specie të tjera madje mund të mohojnë së bashku, pasi shumica e të afërmve të tyre janë kafshë natë. Dhjetëra mund të gjenden kudo që janë strehuar nga elementët: në çarje midis shkëmbinjve, në shkrimet e uritur dhe të ngjashme. parapamje|Mongozi i hollë në kopshtin zoologjik të [[Praga|Pragës, Republika Çeke]]
Riprodhimi
Gama e një mashkulli përfshijë gamën e disa femrave, dhe shenjat e aromës e informojnë atë kur femra është në nxehtësi. Periudha e gestacionit besohet të jetë 60 deri në 70 ditë, dhe shumica e shtatëzënive rezultojnë në një deri në tre (zakonisht dy) të rinj. Mashkulli nuk ndihmon për t'u kujdesur për ta. Në mënyrë të pazakontë, për një specie të vetmuar, në Kalahari meshkujt janë filopatikë ndërsa femrat shpërndahen. Kjo mendohet të jetë për shkak të përfitimeve të bashkëpunimit farefis nga meshkujt në mbrojtje të femrave.
Sigilografia
djathtas|parapamje| Letra të vulosura me dyll në një pikturë nga Cornelis Norbertus Gysbrechts, 1675 Sigilografia, e njohur edhe me emrin e saj me origjinë greke, sfragistika, është disiplinë studimore e cila merret me studimin e vulave dhe vulosjeve me dyll, plumb, argjilë si dhe vulat e tjera të përdorura për të vërtetuar dokumentet arkivore. Ajo hulumton jo vetëm aspektet e dizajnit artistik dhe prodhimin e vulave (si matricat ashtu edhe përshtypjet), por gjithashtu merr parasysh kontekstet ligjore, administrative dhe sociale në të cilat ato janë përdorur. Ajo ka lidhje me diplomatikën, heraldikën, historinë shoqërore dhe historinë e artit, dhe vlerësohet si njëra nga shkencat ndihmëse të historisë.
Mongozi i hollë
Ushqimi
Mangusta e hollë është kryesisht mishngrënëse, megjithëse është një omnivore oportuniste. Insektet përbëjnë pjesën më të madhe të dietës së tij, por hardhucat, brejtësit, gjarpërinjtë, zogjtë, amfibët dhe frutat e rastit hahen kur të jenë në dispozicion.Hanë gjithashtu karota dhe vezë. Ndërsa përshtatet me imazhin e popullarizuar të mongozave, mongozi i hollë është e aftë të vrasë dhe më pas të hajë gjarpërinj helmues, por gjarpërinjtë e tillë nuk përbëjnë një pjesë të konsiderueshme të dietës së saj.
Sigilografia
Antikuarët si Thomas Elmham dhe John Rous filluan të regjistrojnë dhe të diskutojnë për përdorimin historik të vulave në shekullin XV. Në shekujt XVI dhe XVII punimi i vulave u bë një veprimtari antikuariane mjaft e përhapur. Studentë dhe koleksionistë të hershëm të shquar ishin edhe Robert Glover, John Dee, Sir Robert Cotton dhe Nicolas-Claude de Peiresc.
Mongozi i hollë
Ushqimi
Mangusta e hollë janë më të aftë në ngjitjen e pemëve sesa mongozët e tjerë, shpesh duke gjuajtur zogj atje.
Sigilografia
Etimologjia
Fjala sigillography rrjedh nga fjala latine sigillum, që do të thotë "vulë", dhe prapashtesa greke γραφή, që do të thotë "përshkrim". Termi është shpikur në mënyrë efektive (si fjalë italiane, sigillografia ) nga Anton Stefano Cartari në vitin 1682. Termi alternativ, sfragistikë, rrjedh nga fjala greke σϕρᾱγίς, që do të thotë "vulë".
Kultura popullore
Sigilografia paraqitet në komplotin e Skeptrit të Mbretit Otokar (1939/1947), një nga Aventurat e Tintin. Tintin shoqëron profesorin Alembick, një sigillograf, në një udhëtim kërkimor në kombin ballkanik Syldavia, vetëm për t'u futur në një komplot për të zhveshur Mbretin.
Mongozi i hollë
Statusi
Mangusta e hollë ka qenë në shënjestër të përpjekjeve të shfarosjes në të kaluarën, për shkak të potencialit të saj për të qenë një vektor tërbimi dhe fakti që ndonjëherë vret shpendët shtëpiak. Këto përpjekje nuk kanë qenë të suksesshme, megjithëse disa nëspecie mund të kërcënohen.
Në përgjithësi, mangusta e hollë nuk ka asnjë rrezik të menjëhershëm të zhdukjes, dhe Lista e Kuqe e IUCN e vlerësoi atë si shqetësimin më të vogël.
Në herë në qiell
Në herë në qiell (По пояс в небе) albumi i katërt studio nga muzikant rus Nikolai Noskov.
Karina Maruyama
Karina Maruyama (丸山 桂里奈) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 79 ndeshje dhe ka shënuar 14 gola.
Aleksis Çipras
Aleksis Cipras (greqisht: Αλέξης Τσίπρας, i lindur më 28 korrik 1974) ishte Kryeminister i Greqisë, nga 21 shtatori 2015 në 8 Korrik 2019. Ai më parë ka shërbyer si Kryeministër nga 26 janari 2015 në 27 gusht 2015 Cipras ka qenë kreu i partisë politike greke Siriza nga 4 tetori 2009 në 29 Qërshor 2023.
Nga viti 1999 deri në vitin 2003, Cipras shërbeu si sekretar i Rinisë të partis Sinaspizmos. Ai u zgjodh anëtar i Komitetit Qendror të Sinaspizmos në vitin 2004, dhe më vonë Sekretariati Politik. Në zgjedhjet lokale të vitit 2006, ai kandidoi si kandidat i partis Siriza për kryetar të Athinës, duke fituar 10.5%. Në vitin 2008, ai u zgjodh si kreu i Sirizas, duke pasuar Alekos Alavanosin. Ai u zgjodh për herë të parë në Parlamentin Helen që përfaqësonte Athinën A në zgjedhjet e 2009 dhe u rizgjodh në maj dhe qershor 2012, më pas u bë Udhëheqësi i Opozitës dhe caktoi kabinetin e tij të hijes.
Në janar të vitit 2015, Cipras udhëhoqi Sirizan për fitore në zgjedhje të parakohshme legjislative, duke fituar 149 nga 300 vende në Parlamentin Helen dhe duke formuar një koalicion me Grekët e Pavarur. 20 gusht 2015, shtatë muaj në mandatin e tij si kryeministër, ai humbi shumicën e tij pas dezertimeve brenda partisë, Cipras njoftoi dorëheqjen e tij dhe bëri thirrje për një zgjedhje të parakohshme, që do të zhvillohet muajin pasardhës. Në zgjedhjet e shtatorit të vitit 2015, që pasuan, Cipras udhëhoqi Siriza një fitore tjetër, duke fituar 145 nga 300 vende dhe duke riformuluar koalicionin me Grekët e Pavarur. Si kryeministër, ai ka mbikëqyrur negociatat lidhur me krizën e borxhit grek, filloi referendumin grek të ndihmës dhe iu përgjigj krizës evropiane të emigrantëve.
Jeta e hershme dhe karriera
Cipras u bashkua me Rininë Komuniste të Greqisë në fund të viteve 1980. Në fillim të viteve 1990, si student në Ampelokipoi Shkollën e Mesme Multidisiplinare, ai ishte politikisht aktiv në kryengritjen e studentëve kundër ligjit të diskutueshëm të Ministrit të Arsimit Vasilis Kontogiannopulos. Ai u rrit si një përfaqësues i lëvizjes studentore kur u paraqit si mysafir në një shfaqje televizive të organizuar nga gazetari Anna Panagiotarea. Gjatë intervistës, Panagiotarea nënkuptonte se Cipras ishte i pavlerë në mbrojtjen e të drejtës së nxënësve të shkollave të mesme dhe të mesme për mungesë pa njoftim prindëror në kontekstin e protestave.
Cipras ka studiuar inxhinierinë civile në Universitetin Teknik Kombëtar të Athinës, me diplomë në vitin 2000, para se të ndërmerrte studime pasuniversitare në Planifikimin Urban dhe Rajonal pas një MPhil ndër-departamentit në Shkollën e Arkitekturës së NTUA. Krahas studimeve të tij pasuniversitare, ai filloi të punonte si inxhinier civil në industrinë e ndërtimit. Ai shkroi disa studime dhe projekte mbi temën e qytetit të Athinës.
Si student universitar, Cipras u bashkua me radhët e lëvizjes rinacionale të krahut të majtë, veçanërisht grupi "Enceladus" (Grekqisht: Εγκέλαδος) dhe si anëtar i saj u zgjodh në bordin ekzekutiv të unionit të studentëve të Shkollës së Inxhinierisë Civile e NTUA, dhe gjithashtu shërbeu si përfaqësues studentor në Senatin e Universitetit. Nga viti 1995 deri në vitin 1997 ai ishte anëtar i zgjedhur i Këshillit Qendror të Unionit Kombëtar të Studentëve të Greqisë (EFEE).
Karriera politike, 1999-2015
parapamje|majtas|Cipras në [[Bolonja|Bolonjë duke dhënë një fjalim për Aleancën Tjetër të Evropës.]] Pas largimit nga Partisë Komuniste të Greqisë nga Sinaspizmos në 1991, Cipras mbeti në koalicion. Në maj 1999 ai u bë sekretari i parë politik i Rinisë të partis Sinaspizmos, Rinia Sinaspizmos ishte një nder që të ishte në atë rol. Gjatë kësaj periudhe ai u përshkrua si një centrist, përveç profilit shumë të qartë radikal, të krahut të majtë që më vonë do të mbante si udhëheqës i Sinaspizmos. Ai fitoi shumë çmime gjatë kësaj kohe. Në nëntor 2003 ai u pasua nga Tasos Koronakis dhe u transferua te partia nënë. Ai arriti mjaft efikas të mbante një aderencë të fortë ndaj politikës së partisë, në mënyrë efektive duke folur si krahët e majtë dhe të djathtë politik. Si sekretar i rinisë Sinaspizmos, ai mori pjesë aktive në procesin e krijimit të Forumit Social grek dhe mori pjesë në shumë nga protesta ndërkombëtare dhe marshime kundër globalizimit neoliberal. Në dhjetor 2004, në Kongresin e 4-të të Sinaspizmos, ai u zgjodh anëtar i Komitetit Qendror Politik të partisë dhe rrjedhimisht në Sekretariatin Politik, ku ishte përgjegjës për çështjet arsimore dhe rinore.
Cipras së pari hyri në qendër të vëmendjes së politikës së përgjithshme greke gjatë zgjedhjeve vendore të 2006 kur vrapoi për kryetarin e Athinës nën "Anihti Poli" (Greqisht: Ανοιχτή Πόλη, "Qyteti i Hapur") Siriza që fitoi 10.51% të votës athinase, duke përfunduar e treta në përgjithësi. Cipras fitoi një vend në këshillin e Komunës së Athinës në bazë të tij duke qenë i pari në listën e Sirizas. Ai nuk kandidoi për parlamentin grek në zgjedhjet e vitit 2007, duke zgjedhur të vazhdojë të përfundojë mandatin e tij si anëtar i këshillit bashkiak të Athinës.
Cipras u zgjodh Udhëheqësi i Sinaspizmos gjatë Kongresit të tij të 5-të më 10 shkurt 2008, pasi kreu i mëparshëm Alekos Alavanos vendosi të mos qëndrojë përsëri për shkak të arsyeve personale. Cipras u bë udhëheqës i Sinaspizmos në moshën 33 vjeçare, duke u bërë kështu udhëheqësi më i ri i një partie politike greke që nga viti 1931. Në zgjedhjet e 2009 ai u zgjodh në Parlamentin Helen për Athinën A dhe u votua njëzëri për të qenë kreu i Grupi parlamentar i Siriza. Cipras udhëhoqi SIRIZA-n përmes zgjedhjeve të 2012, duke mbikëqyrur një pjesëmarrje prej 22% ndaj partisë dhe duke u bërë Udhëheqësi i Opozitës dhe kreu i Kabinetit të Shadow të Aleksis Cipras.
parapamje|majtas|Alexis Cipras duke dhënë fjalimin e tij si kandidat presidencial në Kongresin e 5-të të Sinaspizmos. Në dhjetor të vitit 2013, Cipras ishte kandidati i parë i propozuar për pozitën e Presidentit të Komisionit të Bashkimit Evropian nga Majtasja e Bashkuar e Majtë Veriore e Gjelbër (GUE / NGL). Votimi ishte një zgjedhje e shteteve anëtare të BE në Parlamentin Evropian në maj 2014.
Cipras bëri fushatë si kandidati i vetëm i vendeve periferike të jugut. Në fillim të majit 2014, në një fjalim në Berlin, ai sqaroi shumë nga pozicionet e tij, në kundërshtim me kursin politikan neoliberal të dominuar nga Merkel në Europë. Cipras deklaroi një ndryshim thelbësor për një të ardhme më të mirë për të gjithë evropianët është e dukshme brenda 10 viteve. Ai iu drejtua atyre që humbën në pasojat e krizave financiare nga viti 2008 deri në vitin 2014, gjë që rezultoi me norma të larta të papunësisë papritur në pjesën më të madhe të BE-së. Fjalimi u dha në anglisht në një audiencë gjermane dhe synimi i tij ishte të dëgjohet në të gjithë Evropën. Edhe pse GUE / NGL fitoi në Greqi, duke fituar gjashtë nga 21 vendet e Greqisë në Parlamentin Europian, ai përfundoi në vendin e pestë në Evropë në përgjithësi.