cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luka Modrić
2008–2016: Rezultatet zhgënjyese
Modrić dhe Kroacia u kualifikuan në FIFA Kupën e Botës 2014 pas raundit play-off. Ata u vendosën në grupin A me vendin organizator Brazilin, Meksikën dhe Kamerunin. Kroacia luajti në ndeshjen hapëse të turnamentit kundër Brazilit, duke u mposhtur 3–1, në një ndeshje ku Modrić pësoi një dëmtim të lehtë në këmbë. Në ndeshjen e dytë, Kroacia regjistroi një fitore 4–0 kundër Kamerunit, megjithatë ata nuk e kaluan grupin pasi u mposhtën në ndeshjen e fundit 3–1 nga Meksika. Kroacia e mbylli grupin në vendin e tretë pavarësisht pritshmërive të mëdha nga media dhe publiku kroat.
Më 9 shtator 2014, në ditëlindjen e tij të 29të, Modrić shënoi golin e parë me Kroacinë pas tre vitesh, në një fitore kundër Maltës në kualifikueset e UEFA Euro 2016. Ai më pas shënoi edhe një penallti kundër Azerbajxhanit. Më 3 mars 2015, Modrić luajti për herë të parë si kapiteni i Kroacisë në ndeshjen e kthimit kundër Azerbajxhanit, e cila u mbyll në barazim në transfertën e Bakut. Në finalet e turnamentit, Modrić shënoi golin e fitores për Kroacinë në ndeshjen hapëse të fazës së grupeve kundër Turqisë, duke mposhtur portierin kundërshtar me një gjuajtje në ajër nga 25 metra. Me këtë gol, Modrić u bë lojtari i parë kroat që shënon në dy edicione të ndryshme të Kampionatit Evropian, pas golit të shënuar kundër Austrisë në vitin 2008. Ai gjithashtu u shpall lojtari i ndeshjes. Pas kësaj, Modrić u detyrua të humbiste ndeshjen vendimtare ndaj Spanjës për shkak të një dëmtimi të vogël muskulor. Pavarësisht mungesës së tij, Kroacia fitoi ndeshjen dhe u rendit e para në grup, por u eliminua nga Portugalia me rezultatin 1–0 në raundin e 16-tave.
2016–2018: Topi i Artë i Kupës së Botës 2018
Modrić u emërua kapiteni i ri i Kroacisë për kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 2018 pas tërheqjes së Darijo Srna. Kroacia e nisi fushatën kualifikuese mirë, por pas humbjeve minimale ndaj Islandës dhe Turqisë, si dhe barazimit ndaj Finlandës (ndeshje në të cilën Modrić regjistroi paraqitjen e tij të 100të me ekipin kombëtar),  Kroacia rrezikoi seriozisht mundësitë për kualifikim. Kjo gjë bëri që Modrić të deklaronte publikisht mungesën e besimit te trajneri Ante Čačić. Shpejtë pas kësaj Čačić u shkarkua dhe u zëvendësua nga Zlatko Dalić, i cili mori detyrën para ndeshjes vendimtare kundër Ukrainës në transfertë, të cilën Kroacia e fitoi 2–0, duke siguruar një vënd në fazën play-off. Në këtë fazë, Modrić shënoi me penallti në fitoren 4–1 kundër Greqisë, duke ndihmuar Kroacinë të kualifikohej në finalet e turnamentit.
Kroacia u vendos në Grupin D sëbashku me Argjentinën, Islandën dhe Nigerinë. Gjatë turnamentit, Modrić, sëbashku me Ivan Rakitić dhe Mario Mandžukić, u etiketuan si Gjenerata e Artë e dytë e futbollit kroat. Modrić shënoi me penallti në fitoren e Kroacisë në ndeshjen hapëse dhe u shpall lojtari më i mirë. Në ndeshjen e dytë kundër Argjentinës, Modrić shënoi një gol të bukur me një gjuajtje nga 23 metra distancë, duke i dhënë Kroacisë fitoren 3–0 dhe duke u shpallur sërisht lojtari më i mirë. Ai u aktivizua edhe në ndeshjen e fundit kundër Islandës, të cilën Kroacia e fitoi gjithashtu, duke u shpallur si lojtari më i mirë i turnamentit për fazën e grupeve nga FourFourTwo, The Daily Telegraph dhe ESPN.
Në ndeshjen e raundit të 16-tave kundër Danimarkës, gjatë kohës që rezultati ishte i barabartë 1–1, Modrić krijoi një mundësi shënimi për Ante Rebić në pjesën e dytë të kohës shtesë, i cili në fund fitoi një penallti pasi u rrëzua nga lojtarët kundërshtar; Modrić ekzekutoi penalltinë por gjuajtja e tij u prit nga Kasper Schmeichel. Megjithatë, ai shënoi në gjuajtjet e penalltive ku Kroacia fitoi 3–2. Në ndeshjen e rradhës çerek-finale kundër vendit organizator Rusisë, Modrić asistoi golin e mbrojtësit Demagoj Vida në kohën shtesë, duke barazuar ndeshjen në 2–2; ai shënoi në gjuajtjet e penalltive duke ndihmuar Kroacinë të kualifikohej në gjysëm-finale si dhe u shpall lojtari më i mirë për herë të tretë në turnament. Kroacia arriti një fitore historike 2–1 kundër Anglisë në gjysëm-finale më 11 korrik, duke siguruar finalen e Kupës së Botës për herë të parë në histori. Dy ditë para finales media raportoi se Modrić ishte lojtari që kishte vrapuar më shumë kilometra si dhe ishte lojtari i tretë që kishte krijuar më shumë raste. Ai gjithashtu kishte bërë shumë driblime dhe pasime gjysëm fushën kundërshtare. Edhe pse Kroacia u mposht 4–2 nga Franca në finale më 15 korrik, Modrić u nderua me çmimin Topi i Artë si lojtari më i mirë i turnamentit, si dhe u përfshi në Ekipin e Turnamentit. Pas pritjes madhështore që ekipi mori në Zagreb, Modrić sëbashku me shokët e ekipit Danijel Subašić, Šime Vrsaljko dhe Dominik Livaković u pritën nga dhjetra mijëra tifozë në qytetin e tyre të lindjes Zadar.
2018–2022: Topi i Bronztë i Kupës së Botës 2022
Modrić luajti në të katërt ndeshjet e edicionit përurues të UEFA Ligës së Kombeve, me Kroacinë që e mbylli Grupin 4 të Ligës A në vendin e fundit pas humbjes historike 6–0 kundër Spanjës dhe asaj 2–1 kundër Anglisë në Wembley Stadium në nëntor 2018.
Modrić shënoi dy gola në fushatën kualifikuese të Euro 2020; një penallti në barazimin 1–1 kundër Azerbajxhanit dhe një gol falë një inkursioni personal në fitoren 3–0 kundër Hungarisë, me Kroacinë që u rendit në vendin e parë në grup dhe u kualifikua. Megjithatë, turnamenti u shty për vitin 2021 për shkak të Pandemisë së COVID-19. Më 24 mars 2021, Modrić luajti ndeshjen e tij të 134 me ekipin kombëtar në fitoren 1–0 kundër Sllovenisë në kualifikuet e FIFA Kupës së Botës 2022, duke barazuar anësorin Darijo Srna si lojtari me më shumë ndeshje të luajtura në historinë e kombëtares. Ai e theu rekordin tre ditë më vonë në fitoren 1–0 kundër Qipros në ndeshjen e rradhës kualifikuese.
Profili i lojtarit
Modrić është një mesfushor i talentuar me dhuni teknike. Pozicioni i tij i preferuar është në rolin e organizatorit, ku ai kontrollon ritmin e lojës nga mesfusha. Ai është lavdëruar nga futbollistë, analistë, trajnerë për pasimet e sakta dhe gjuajtjet nga distanca, të cilat ndonjëherë i kryen me teknikën Trivela (gjuajtje me pjesën e jashtme të këmbës), si dhe për aftësinë për të shmangur ndërhyrje nga mbrojtësit kundërshtar duke qënë nën presion.
Arra e Babë Myslymit
Arra e Babë Myslymit ndodhet pranë qendrës së fshatit Pezë e Madhe, Tiranë, vetëm pak metra larg shtëpisë muze të Babë Myslimit. Është e lartë reth 12 m, ndërsa gjerësia e kurorës arrin në 4 – 5 m. Këtu më 16 shtator 1942 u organizua Mbledhja e Pezës, ku forcat politike shqiptare hartuan platformën e luftës çlirimtare ndaj pushtuesve fashistë. Në hijen e kësaj arre pushonte heroi i popullit Myslym Peza. Më pas u tregua kujdes për ruajtjen e këtij druri, ndërsa përreth u shtuan edhe drurë të tjerë arre, mani, plepi, lisi, ligustra etj. Që prej disa vitesh këtu është krijuar një park dhe pikë turistike që frekuentohet shpesh nga banorët e Tiranës. Çdo vit këtu përkujtohet mesazhi i madh pluralist i kësaj konference “të bashkohemi pa dallim klase, feje, krahine,dhebindjepolitike”.
Në 3 – 4 vitet e fundit, plugimi i tokës përreth këtij monumenti në thellësinë mbi 35 cm dëmtoi sistemin rrënjor, ndaj arra po shkon drejt tharjes së plotë. Ky monument ka vlera historike e biologjike me rëndësi vendore. Për ta vizituar atë meret rruga automobilistike (25 km) Tiranë – Pezë e Vogël – Pezë e Madhe.
Marrëdhëniet Iliro-Helene në lashtësi
Kolonia më e hershme u vendos në vitin 737 në ishullin e Korkyrës, që banohej atëherë nga liburnët. Nga këtej një valë kolonistësh u vendosën në Dyrrah (627 p.e.sonë, ka shumë gjasë edhe më herët). Apolonia, e cila u themelua në vitin 588, ngjan të ketë qenë populluar nga kolonistë të ardhur nga Dyrrahu. Për gjithë kohën antike midis dy qyteteve u mbajtën lidhje të ngushta ekonomike dhe politike, që janë karakteristike për marrëdhëniet midis metropoleve dhe apoikeve. Në të njëjtën kohë me Apoloninë u formua nga banorët të ardhur nga Eubea edhe kolonia helene në Orik, e cila për vetë mundësitë e kufizuara të kontakteve me prapatokën ilire nuk arriti kurrë rëndësinë ekonomike, as edhe famën e dy kolonive të tjera. Kaluan edhe dy shekuj të tjerë derisa kolonistët helenë të ardhur nga Parosi, Sirakuza e Sicilisë dhe Knidi të vendoseshin në ishujt e Ilirisë së Veriut, ku themeluan Faron (sot Hvar), Isën (sot Vish) dhe Korkyrën e Zezë (sot Korculla).
Në fillimet e veprimtarisë së kolonive peshën kryesore në ekonomi e zinte tregtia tranzite. Nga tokat ilire merreshin prodhime bujqësore, lëndë druri dhe minerale për nevojat e metropoleve, kundrejt shkëmbimit mall me mall me prodhime të zejtarisë. Por në shek. V p.e.sonë kolonitë e bregdetit ilir nuk janë më shtojca të ekonomisë e furnizuese të thjeshta lëndësh të para të qyteteve mëma. Prodhimi lokal, i mbështetur kryesisht në shfrytëzimin e punës së skllevërve, arrin në këtë periudhë një shkallë të tillë zhvillimi saqë ishte në gjendje të mbulonte jo vetëm kërkesat e popullsisë së këtyre qyteteve, por edhe të botës ilire përreth, gjallëruese dhe nxitëse e drejtpërdrejtë e këtij zhvillimi. Importimet nga qytetet mëma dhe Greqia u kufizuan kryesisht në sendet e luksit dhe në veprat e artit. Dyrrahu dhe Apolonia vepronin tani si njësi ekonomike krejt të pavarura, duke e shprehur këtë edhe në prerjen e monedhave të tyre të veçanta.
Zejtaria u orientua nga prodhimi i sendeve të konsumit të gjerë: qeramika, veglat e punës, armët që hidheshin në tregun e brendshëm dhe në atë të prapatokës. Punishtet e prodhimit të gjerë të enëve prej balte, të tjegullave e të tullave, të punimit të gurit etj., ishin prona të skllavopronarëve dhe kishin karakterin e ergasterive antike.
Në marrëdhëniet tregtare me botën ilire, veç prodhimeve bujqësore e blegtorale, lëndës së drurit për ndërtimin e anijeve dhe skllevërve, për të cilat tregu grek kishte mungesë, vëmendja e kolonistëve u përqendrua në pasuritë minerale të Ilirisë së Jugut. Në shkrirjen dhe në përpunimin e hekurit, të bakrit dhe të argjendit, ilirët kishin një përvojë shekullore, nga e cila përfituan edhe kolonistët. Veçanërisht eksportimi i argjendit që nxirrej nga minierat e pirustëve dhe të Dardanisë, u bë një nga burimet kryesore të pasurimit e të lulëzimit të dy kolonive të mëdha, Dyrrahut dhe Apolonisë. Ai eksportohej kryesisht në formën e monedhave, të cilat gjetën një përkrahje të gjerë në krahinat e afërta dhe të largëta ilire.
Për të nxjerrë fitime sa më të mëdha nga marrëdhëniet tregtare me ilirët, sidomos nga tregtia me shumicë e lëndëve të para, e gjithë kjo veprimtari kryhej nëpërmjet një përfaqësuesi të veçantë të kolonive, të quajtur poleti.
Duke qenë se Dyrrahu dhe Apolonia ishin qendra zejtare e tregtare, bujqësia e blegtoria zinte në to një vend të dorës së dytë. Në rrethet e afërta të qytetit pronarët e pasur kishin tokat e kullotat e tyre me sipërfaqe e prodhim të kufizuar, sepse kufiri me ilirët nuk shtrihej shumë larg mureve të qytetit.
1975 në muzikë
Këngët hit
(Referimet:Billboard)
Fjalor Frengjisht-Shqip
Fjalor Frengjisht-Shqip apo Dictionnaire Français-Albanais është një përmbledhje fjalësh nga gjuha shqipe të përkthyera në frëngjisht nga autori i librit Vedat Kokona.
Fjalori është botuar nga Shtëpia botuese Kokona. Ka rreth 35000 fjalë. Viti i botimit është 2001.
Cape Girardeau County
Cape Girardeau County është një nga  qarqet në shtetin federal Missouri të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
25 Nëntor
25 Nëntori është dita e 329-të e kalendarit gregorian (dita e 330-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 36 ditë.
Iva Zajmi
Iva Zajmi është një zëvendësministre shqiptare.
Lista e pasaportave të shteteve të Evropës
Kjo është lista e pasaportave të shteteve të Evropës
Kantoni Maillezais
Kantoni Maillezais (frëngjisht: Canton de Maillezais) është një kanton në departamentin Vendée, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Maillezais. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 11311 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Maillezais aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Halil Halili
Biografia
( 8.5.1944 në Kokaj të Gjilanit- vdiç në Prishtinë me 21 dhjetor 2010) Halil Halili shkollën fillore e kreu në fshatin Llocë, dhe Pogragjë, shkollën e mesme Normale në Gjilan, e mbaroi në vitin 1968, nërsa Shkollën e Lartë Pedagogjike - grupi Gjuhë dhe Letërsi Shqipe ne Prishtinë. Pas përfundimit te normales punoi në fshatin Kokaj 1968/69, pastaj ne fshatin Llabjan në vitin 1971, dhe poashtu edhe në Bresalc dhe Pogragjë si arsimtare i Gjuhës Shqipe deri ne fund te vitit 1973.Prej vitit 1978 u inkuadrua në shkollën fillore "Emin Duraku" në Prishtinë ku punoi deri në pensionimt.Jetoi në Prishtinë me bashkëshorten, vajzën Miranden - profesoreshë e Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe dhe djemtë Arsimin e Artanin të cilët përkohësisht janë në Londër. Varrimi i të ndjerit u bë në varrezat e vendlindjes në fshatin Kokaj të merkuren padite me 22 dhjetor 2010.
Marina de Cudeyo
Marina de Cudeyo është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Trasmiera, të provincës Cantabria, në Cantabria. Marina de Cudeyo ka 5254 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 28.37 km2.
Lidhje të jashtme
Marina de Cudeyo
Drammen
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Carroll County (Missouri)
Carroll County është një nga  qarqet në shtetin federal Missouri të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Mirante do Vale
250px|thumb|right|Mirante do Vale
InCulto
InCulto është një grup nga Lituania.
Bendi
Bendi përbëhet nga Jurgis Didžiulis, Aurelijus Morlencas, Sergej Makidon, Jievaras Jasinskis dhe Laurynas Lapė.
Mirante do Vale
Mirante do Vale është ndërtesa më e lartë në São Paulo, Brazili. Ndërtimi i saj filloi më 1960 dhe përfundoi më 1966. Mirante do Vale është 170 metra e lartë dhe ka 51 kate.
InCulto
Albumet
2004:PostSovPop.
2007:Marijos Žemės Superhitai
Festivali Evropian i Këngës 2010
InCulto fituan finalen kombëtare për zgjedhjen e Lituanisë në Eurovizion 2010 në Oslo. . Kënga nga InCulto do të jetë "East European Funk" (Frika ndaj Evropës Lindore) apo Eastern European Funk.
Virusi Stuxnet
Virusi Stuxnet është një virus komjuterik që gjatë muajve të fundit ka afektuar sistemet industriale të Indisë, Indonezisë dhe të SHBA-ve, por më së shumti është përhapur në Iran. Më saktësisht, virusi Stuxnet, ka goditur kompjuterët e punonjësëve të centralit të parë bërthamor të Iranit i cili do të futet në funksion në fund të këtij viti. Nuk mungojnë zërat se virusi në fjalë u krijua veçanërisht për të sulmuar programin bërthamor të shtetit islamik. Ditët e fundit Ministria e Inteligjencës në Iran ka deklaruar se e ka zbuluar mënyrën se si të luftojë virusin kompjuterik në fjalë.
Fituesit e Çmimit Nobel 1969
Fituesit e Çmimit Nobel 1969 është listë në të cilën janë të radhitur fituesit e Çmimit Nobel për këtë vit në të gjitha lëmitë në të cilat dhurohet ky çmim. Gjithashtu janë të radhitur dhe të nominuarit e këtij viti si dhe fakte mbi nomiminmin dhe zgjedhjen e fituesve.
Areali kulturor e mitologjia
Etnia shqiptare e paraardhësit e saj, Arbërit e Mesjetës e më tej, me rrënjë autoktone në të njëjtat troje që nga koha e lashtë, në rrjedhë të shekujve, kanë krijuar, ruajtur e ripërtërirë një kulturë gjenuine të traditës, të pasur e të larmishme, largvështruese, mbartëse të jetës dhe të përparimit. Ky kompleks kulturor me fytyrë etnike, ka për autor e aktor popullin, tërë shtresat sociale të tij, njerëz që kanë jetuar në kohë të ndryshme, më të largëta a më të afërme. Vërehen krijime e ripërtëritje në këtë etnokulturë në vazhdimësi të pafund, me trashëgimi e risime të vazhdueshme nga brezi në brez. Mbështetur në këtë kulturë, me të cilën është shërbyer e mëkuar në nevojat e vështirësitë e jetës, ky popull ka mundurtë mbijetojë e të zhvillohet me veçanësitë e tij etnike në rrjedhat e kohëve. Ndonëse pa u ndjerë, në mugëtirën e shekujve, ajo ka qenë gjallëria, forca, arti, argëtimi, energjitë e punës, mendja e zemra e tij, me një fjalë e tërë qenia e këtij populli; ka qenë kështjella e qëndresës. Kjo kulturë është ndërlidhëse mes kohëve e gjeneratave më të largëta, nga më të hershmet e deri tek më të vonat, në shndërrime e në mbijetesë të organizmit kombëtar, që vjen i gjallë e tërë energji deri në ditë të sotme. Pa këtë etnokulturë, si areal kulturor etnik, nuk mund të kuptohet fizionomia e kombit shqiptar; ajo ka qenë ndër shekuj mjet e dëshmi qëndrese, mjet e dëshmi zhvillimi, dëshmi e forcës krijuese, e mençurisë së tij. Kjo kulturë përbën në vetvete, bashkë me bartësit e saj, një qark kulturor, një areal etnik që në shtrirje gjeografike përfshin të gjithë trojet e banuara nga shqiptarët e në shtrirje më të gjerë nga paraardhësit e tyre; bashkë me të komunikuarit në gjuhën shqipe, kjo paraqet fizionominë etnike, të mëvetësishme të këtij populli, në ndryshim nga popujt e tjerë.
Në etnokulturë nuk ka një gjendje të ngrirjes në vend, nuk ka akullzim, por ka një zhvillim të brendshëm, të vazhdueshëm, të kushtëzuar nga faktorë historikë, tradicionalë integrues, por në raste të veçanta dhe dezintegrues. Në ruajtje ose ndryshime ndikojnë faktorë të shumtë materialë e shpirtërorë, që janë shprehje e përpjekjeve të mundimshme për mbijetesë, për zhvillim, për të ndryshuar gjendjet e pakëndëshme a fatkeqe të jetës, për t'u forcuar me anë të lidhjeve sociale e shpirtërore. Ka jo pak raste ku, në disa anë e aspekte të veçanta, sidomos në bashkësitë fshatare disi të veçuara nga jeta urbane, të vërehen elementë e dukuri që i sjellin copëzat e parahistorisë deri në kohën tonë. Këtë shërbim e kryen më së miri mitologjia: shfaqje të saj duken në mite, rite e besime, që i kanë rrënjët në kohë të lashta, duke pasqyruar shkallë të ndryshme të mendësisë së bashkësisë shoqërore parake.Në kulturë ka dhe ndikimë të ndërsjellta, marrje e dhënie me popujt e tjerë me të cilët popullin tonë e kanë lidhur fatet historike si fqinjësia, pushtimet, popuj të ndryshëm që përshkuan Ballkanin, apo që u ngulën në Ballkan në periudha të caktuara historike. Kjo është një dukuri krejt e natyrshme. Pra, kemi dukuri kulturore të traditës të ngjashme ose edhe tërësisht të njëjta me të tjerët, sidomos me popujt fqinjë dhe këto shprehin praninë e kontakteve kulturore në rrjedhë të historisë. Ky popull në të kaluarën ka dhënë e ka marrë me të tjerët në kulturën tradicionale të thjeshtë popullore, ose dhe në kulturën e kultivuar: nga shkolla, nga shteti, nga shkenca, nga arti i kultivuar, ashtu si ka ndodhur kudo në ndërlidhjet midis popujve. Por, nga ana tjetër, duhet dalluar kompleksi kulturor etnik në tërësi nga elementët a dukuritë e veçanta të ndikimit nga jashtë. Tërë gjuhët e Europës, me pak përjashtime, kanë të njëjtët tinguj me të cilët shërbehen; kanë edhe elementë të ngjashëm të leksikut dhe të strukturës gramatikore; gjithashtu kanë edhe jo pak fjalë të përbashkëta në rrënjë, si huazime, ose nga rrjedha të përbashkëta parahistorike e indoeuropiane; por secila gjuhë në fjalë ka strukturën e saj krejt të veçantë që e dallon në themel nga të tjerat. Kështu ndodh pak a shumë në sferën e etnolokulturës së çdo populli, megjithëse në këtë të fundit vërehen më tepër ngjashmëri ndër-etnike. Kjo vjen nga faktorë e kohë krejt të ndryshme e rrugë shpjegimi tepër të mjegulluara, ndoshta sepse këto i kanë rrënjët në parahistori, ashtu si ndodh edhe me mitologjinë. Duhet theksuar se këta elementë a dukuri kulturore të përafërta, të njëjta në popuj të ndryshëm, nuk janë domosdoshmërisht ndikime të ndërsjellta; ato mund të jenë mbarë-njerëzore, të lindura e të formësuara nga të njëjtat kushte e shkallë të caktuara të zhvillimit shoqëror, pavarësisht nga lidhjet me rite e besime si: për syrin e keq, për kultin e ujrave, për kultin e pyjeve e të majave të maleve. Mundet që rrënjët e këtyre ngjasimeve të humbasin në mugëtirën e parahistorisë së popujve indoeuropianë, mesdhetarë, euroaziatikë e më tej.
Një rrymë pulsore e veçantë që qarkullon në tërë damarët e kompleksit etnokulturë është mitologjia popullore: mite, rite e besime. Mitologjia shqiptare është e pasur, e larmishme e domethënëse për rrugën e zhvillimit historiko-kulturor të kësaj etnie. Mitet, ritet e besimet, përgjithësisht të burimit pagan të mitologjisë sonë, janë të sinkretizuara me elementë e me dukuri të feve monoteiste, sikundër ndodh edhe në popujt e tjerë. Dukuritë mitologjike i vërejmë në ndërtimin e trajtimin e banesës, në mënyrën e të ushqyerit të traditës, në veshje e shtroje, në bujqësi e blegtori, në zeje e mjeshtri të ndryshme, në të kremte të motmotit, rite e besime në momentet më në shenjë të jetës së njeriut, për male, shpella, ujëra, drunj të veçantë shekullorë, për prodhime të ndryshme në dobi të njeriut; hyjni të paganizmit e heronj kulturorë të lashtësisë. Ato kanë ardhur deri në ditët tona përmes figurave të mitologjisë popullore, kultittë njerëzve të jashtëzakonshëm, të ruajtura në rrëfenja mitike. Çdo shqiptar, pavarësisht nga botëkuptimi i tij, e përcakton veten, me ndërgjegje, me përkatësi në njërën nga besimet monoteiste: i krishter ortodoks ose i krishterë katolik, mysliman sunij ose i ndonjë tarikati tjetër, ose i komunitetit bektashian. Por nga ana tjetër, në popullin tonë janë ruajtur deri vonë mjaft rite, besime e mite të paganizmit, përgjithësisht të përbashkëta për të gjithë Shqiptarët, pavarësisht nga përkatësia fetare monoteiste. Nuk janë të pakta rastet kur festa, rite e mite që në anën e jashtme janë të lidhura me të kremte krishtere a islame, të jenë në tërësinë e riteve, festa pagane, siç është, për shembull: rituali i Kërshëndellave, i Nevruzit, i Shën Gjergjit, i Shën Gjinit, disa rite të Bektashinjve në male, tradita e pelegrinazheve dhe e riteve në maja të maleve. Në këto rite vërehet ndonjë element i krishterë ose islamik, por në përgjithësi vërejmë dukuri të tilla të riteve e besimeve pagane, madje në një denduri po kaq të madhe vërehen dhe në popuj të tjerë të Ballkanit apo të Europës. Për këtë po sjellim mendimet e dy studiuesve. Njëri nga mendjet e ndritura, një ndër themeluesit e etnologjisë religjioze, anglezi Xheims Frejzer (1854 -1941), thekson: "...fshatari i Perëndimit, francez, gjerman ose anglez, civilizimi i tij është një farë mbulese e hollë, të cilën goditjet e rënda të jetës e pastrojnë lehtë, për të dalë para nesh palca e egërsisë dhe e paganizmit'. Profesori i Universitetit të Sorbonës (Paris) dhe të Çikagos (SHBA), M.EIiade (1907-1986), një ndër studiuesit më të shquar të shkencës së religjionit krahasues, vë në dukje se: "Disa skenarë mitiko-ritualë, akoma të gjallë e në veprim te fshatarët e Europës Qendrore dhe të asaj Juglindore (pra të Ballkanit) në fillim të shek. XX, ruajnë disa fragmente mitologjike dhe disa rituale që kanë qenë zhdukur në Greqinë e lashtë (kupto "në vendet urbane", shën. i M.Tirtës) që para Homerit'. Dëshmitë e eksploruesve të ndryshëm e vërtetojnë më së miri praninë e riteve e besimeve të lashta në gjirin e bashkësive fshatare në vise të ndryshme të ekumenës.
Mitologjia e mirëfilltë, e cila nga kohët e lashta na sjell mesazhe të shumëllojshme e disa herë të mjegulluara dhe jo shumë të lehta për t'u deshifruar, jeton deri sot aty-këtu, si mbijetojë, në popuj të ndryshëm të botës, po ashtu dhe në mesin e Shqiptarëve. Madje nga disa studiues thuhet se kjo është ruajtur në një masë edhe më të gjerë tek popujt e Ballkanit e doemos dhe në popullin tonë. Ajo përbën një gjymtyrë të rëndësishme të kompleksit kulturor etnik të Shqiptarëve; përshkon të gjithë damarët e kësaj etnokulture sikundër gjaku organizmin e njeriut. Mitologjia është një nga treguesit e rëndësishëm të fizionomisë etnike të këtij kombi, përsëritje në të njëjtin rreth gjeografik e etnik, veçse i ngushtuar nga koha në kohë nga trysnitë e jashtme. Dihet se terminologjia, në disiplina shkencore, nuk paraqet thjesht emërtime gjërash e dukurish, por ajo ka më tepër natyrë konceptuale e klasifikuese, brenda kontekstesh të caktuara. Disa herë termat përdoren me kuptime më të gjëra e në raste të tjera më të ngushta. Gjithësesi, është e nevojshme që në këtë punim monografik të sqarohen kuptimet në të cilat përdoren disa terma, disa kategori dhe po kështu edhe brendia e disa dukurive.
Mitologjia
Termi "mitologji" përdoret në kuptime të ndryshme, sipas kontekstit: Shkenca e religjionit, ashtu si dhe mitologjia, merren me studimin e formave më të lashta të besimit, me mitet e ritet e tyre përkatëse, e ndërkohë dhe me evoluimin e gjendjen e tyre më të fundit në popujt e ndryshëm të botës. Kanë mitologjinë e tyre dhe religjionet monoteiste.
Këta katër përbërës të paraqitur më sipër janë të lidhur midis tyre në mënyrë të pandashme, plotësojnë e sqarojnë njëri-tjetrin e, në vijim, aspekte të veçanta të çdo dukurie e forme të religjionit, qoftë të religjioneve të lashta politeiste, qoftë të feve morale monoteiste.
Braina e Madhe
Brainë e Madhe (serbisht: Велика Браина/Velika Braina) është fshat në komunën e Medvegjës, Kosovë.
Gjeografia
Brainë e Madhe kufizohet ne veri me fshatin Sponcë, ne lindje me fshatin Tullarë, ne jug me Brainen e Vogël dhe ne perendim me komunen e Besianes.
Demografia
Nga 289 banor sa kishte në vitin 1948 numri i banorëve ka rënë në 21.
Dikur i banuar nga shqiptarët, ndërsa tash vetëm nga serbët dhe malazezët kolonizator.
Kantoni Craponne-sur-Arzon
Përbërja aktuale
Kantoni Craponne-sur-Arzon aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Kantoni Saint-Denis-3
Kantoni Saint-Denis-3 (frëngjisht: Canton de Saint-Denis-3) është një kanton në departamentin La Réunion, rajonin La Réunion në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Denis. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 12257 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Denis-3 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Carter County (Missouri)
Carter County është një nga  qarqet në shtetin federal Missouri të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Bokërrimat e Mustafa Koçajt
parapamje|Bokërrimat e Mustafa Koçajt Bokërrimat e Mustafa Koçajt ndodhen në afërsi të fshatit homonim, në kodrat e Kërrabës, Tiranë, me lartësi 150 - 200 m mbi nivelin e detit. Përbëjnë një peizazh të shkretëtirizuar, të formuar nga erozioni i fuqishëm në shkëmbinjtë flishorë me përmbajtje të madhe argjili. Ato janë pasojë e veprimit të faktorëve natyrorë dhe të ndërhyrjes pa kriter të njeriut në mjedis, veçanërisht e përdorimin e bimësisë natyrore dhe të tokave. Ato tregojnë qartë se deri ku mund të shkojë “hakmarrja” e natyrës ndaj trajtimit barbar të burimeve natyrore. Prandaj kanë vlera sidomos edukuese mjedisore të karakterit vendor. Për të vizituar këtë monument ndiqet për rreth 25 minuta rruga automobilistike Tiranë – Baldushk – Mustafa Koçaj.
Gryka e Murdharit
Gryka e Murdharit ndodhet në verilindje të qytezës së Kërrabës, Tiranë. Është formuar në shkëmbinjtë gëlqerorë nga përroi homonim, degë e Erzenit. Gryka është e gjatë rreth 1 km, e thellë rreth 100 m dhe e gjerë rreth 30 m, duke marë trajtën e një kanioni mjaft interesant. Ka shpate të thepisura, me guva e shpella karstike të vogla. Përbën një ekosistem karstik me vlera shkencore, didaktike, kulturore, ekologjike dhe turistike të karakterit vendor. Tek ky monument shkohet duke ndjekur rrugën Tiranë - Mushqeta – qyteti i Kërrabës për 25 minuta.
Albert Doja
Albert Doja është profesor universitar, titullar i antropologjisë në Universitetin e Lilës në Francë prej vitit 2011, anëtar i rregullt i Akademisë së Shkencave të Shqipërisë i zgjedhur në vitin 2008 në fushën e antropologjisë, si dhe Anëtar i Këshillit kombëtar të Universiteteve franceze (CNU) në seksionin e antropologjisë prej vitit 2020. Ai ka mbrojtur doktoratën në antropologji sociale në vitin 1993 në Shkollën e Studimeve të Avancuara në Shkencat Sociale në Paris (EHESS), si dhe akreditimin profesorial (Habilitation à Diriger des Recherches) në sociologji dhe antropologji në vitin 2004 në Universitetin Paris Descartes (Sorbonne) në përmbushje me kërkesat kualifikuese si profesor universitetesh brenda sistemit akademik francez. Më parë ai ka qenë kërkues vizitues në Universitetin e Harvardit, anëtar nderi i departamentit të antropologjisë në University College London dhe i komanduar nga Programi i Kombeve të Bashkuara për Zhvillim (UNDP) si zëvendësrektor i Universitetit të Durrësit në Shqipëri.
Në vitin 2008 ai fiton titullin "Profesor" dhënë nga Komisioni i Vlerësimit të Titujve Akademikë pranë Këshillit të Ministrave të Republikës së Shqipërisë dhe po atë vit zgjidhet Anëtar i rregullt i Akademisë së Shkencave të Shqipërisë në fushën e antropologjisë.
Në vitin 2009 Albert Doja fiton kualifikimin “Profesor i universiteteve”, dhënë nga Këshilli Kombëtar i Universiteteve në Francë. Pasi fiton konkursin kombëtar, me Dekret të Presidentit të Francës, në shtator 2011 emërohet Profesor titullar i Universiteteve në Université de Lille.
Fushat e kërkimeve shkencore
I formuar në antropologji sociale, Albert Doja i ka zgjeruar hulumtimet e tij ndërdisiplinisht në teoritë sociale, politike dhe antropologjike. Fusha primare e interesave të tij kërkimore është në antropologjinë sociokulturore dhe përqendrohet në studimet europiane, kryesisht në zonën e Europës Juglindore, duke përdorur analiza empirike dhe historike të marrëdhënieve shoqërore të bazuara në punën e terrenit dhe në të dhënat etnografike. Projektet e tij kërkimore mund të kuptohen si zgjerim i punës së tij të mëparshme mbi organizimet shoqërore, politikat identitare, përfytyrimet kolektive, aktivizmin kulturor dhe prodhimin e njohurive në kontekstet shqiptare dhe europiano-juglindore. Ndër të tjera, ai ka punuar dhe botuar gjerësisht mbi konfliktet ndëretnike dhe dhunën seksuale në kohë lufte, si dhe mbi studimin antropologjik të fesë dhe instrumentalizimin e lëvizjeve fetare ashtu si ato përjetohen dhe praktikohen në kontekste të ndryshme kulturore dhe politike. Ka eksploruar gjithashtu edhe çështjet bashkëkohore të dinamikës ndërkulturore të normave dhe vlerave shoqërore, themelet ideologjike dhe instrumentale të botëkuptimeve fetare, transformimet identitare dhe përfytyrimet ndërkombëtare, si dhe qasjet sociokulturore ndaj proceset politike globale.
Analizat strukturale dhe kritika e posmodernizmit
Në një numër studimesh, Albert Doja ka ndërmarrë një kritikë gjithëpërfshirëse të retorikës postmoderniste të post-strukturalializmit, në një kuadër më të gjerë të rivlerësimit të trashëgimisë strukturore në antropologji. Qëllimi i tij është të çojë përpara një lëvizje refleksive novatore mbi konstruktivizmin neo-strukturor, që mund të sugjerojë përpunimin e mundshëm të një vizioni të ri për zhvillimin e ardhshëm të antropologjisë dhe të teorisë sociale që integron traditat franceze dhe britanike-amerikane. Ai i bazon argumentet e tij mbi një përpunim inovativ të mjeteve konceptuale dhe teorike të Levi-Straussit në traditën franceze të antropologjisë. Qëllimi i tij i shprehur qartë është të kontribuojë më tej nga pikëpamja metodologjike dhe empirike në këtë lëvizje teorike që synon të përpunojë më tej një model neo-strukturor të modelimit kanonik dhe të analizës morphodinamike dhe transformuese, të cilat mund të ofrojnë një instrument të ri dhe të fuqishëm shpjegues për t’iu qasur në mënyrë kritike fuqisë normative të kulturave dhe ideologjive të njohjes. Në të njëjtën kohë, ai ka propozuar një teori të re strukturore konstruktiviste të fushës së identiteteve dhe të përfytyrimeve. Kjo është një metodologji e realizueshme për të kuptuar në mënyrë kritike marrëdhëniet interaktive midis strukturës dhe agjencisë nën ndikimin e kulturës dhe të ideologjisë si instrumente politike dhe normative të pushtetit dhe të hegjemonisë.
Albert Doja është i njohur për angazhimin e tij për të hedhur poshtë kritikën tashmë zulmëmadhe me të cilën Jacques Derrida pretendoi të tregojë dobësinë dhe kontradiktat e supozuara në interpretimet historike dhe politike të Levi-Strauss-it mbi shkrimin dhe karakterizimit të shoqërisë moderne industriale me patologjitë e komunikimit të shkruar. Albert Doja ka treguar se si Derrida i ka shtrembëruar mendimet e Levi-Strauss-it dhe e ka akuzuar atë për etnocentrizëm, subjektivizëm, empiricizëm, truizëm, arkaizëm, utopi primitiviste, epigjenetizëm, të menduar të ngathët, teologji dhe metafizikë, me pak fjalë për gjithçka që është krejtësisht në kundërshtim me gjitëçka që normalisht mbahet si meritë e analizave Levi-Straussiane. Ndërkohë, Albert Doja ka argumentuar se duke keqpërdorur kontributin e vërtetë teorik dhe epistemologjik të Levi-Strauss-it në njohuritë e përgjithshme, leximi që Derrida i ka bërë “Tropikëve të Trishtë” të Levi-Strauss-it është një shembull tipik dhe famëkeq ku bashkohen të gjithë elementët thelbësorë didaktikë të kritikës “dekonstruksioniste” dhe që duket se është ajo gjithçka që karakterizon dekonstruksionizmin kritiko-letrar, i cili në analizë të fundit shndërrohet në një skolastikë mashtrimi arrogant që vetëm injoranca ose dizinformimi i qëllimshëm mund ta bëjë të mundur.
Kohët e fundit, Albert Doja ka ofruar një etiologji jo-polemike për çështjen e diskutueshme të shkrimit inkluziv në frëngjishte. Për këtë qëllim, ai i është kthyer debatit të vjetër midis Derrida dhe Lévi-Strauss mbi vendin e shkrimit, që është kthyer tashmë një moment themelor në historinë e ideve. Albert Doja vë në dukje së pari mashtrimin intelektuale të Derrida-s mbi të cilin është mbështetur më pas gjithë entuziazmi i kthesës dekonstruksioniste. Kjo ka bërë të mundur lidhjen midis gjenealogjisë së dekonstruksionizmit dhe politikës ekskluzive të shkrimit inkluziv. Larg prej deklaratave të zakonshme partizane, apo spekulimeve sterile dhe keqdashëse mbi nocionin e dekonstruksionit, Albert Doja i rikthehet analizës se këtij përfytyrimi të gabuar famëkeq me argumente të reja empirike dhe analitike që bëjnë të mundur një kuptim më nga afër të zhvillimit aktual të lëvizjeve fundamentaliste që po sjellin devijime radikale dhe reagime epidermike në shoqëritë sotme perëndimore.
Morfodinamika fetare
Albert Doja ka punuar gjerësisht mbi « morfodinamikën fetare », duke marrë parasysh historinë politike të bektashizmit si një shembull që ilustron historinë transformuese të fesë nga një lëvizje në institucion zyrtar. Me një qasje inovative dhe të argumentuar, ai tregon se sistemi i besimeve dhe praktikave që lidhen me bektashizmin korrespondon historikisht me një lloj teologjie çlirimtare, ndërsa struktura e grupeve bektashiane korrespondon pak a shumë me llojin e organizimit fetar të njohur konvencionalisht si grupe karizmatike dhe komunitete bazë kishtare. Argumenti kryesor është se për shkak të këtyre doktrinave teologjike dhe strukturave organizative, tendencat spirituale bektashiane janë lidhur në kohë të caktuara me perspektivat sociale, kulturore dhe kombëtare. Është kombinimi i përgjithshëm i këtyre faktorëve që i kanë paraqitur bektashinjtë, ashtu si mistikët heterodoksë dhe heretikët e çdo lloji, si jo-konformistë dhe shpesh të rrezikshëm për institucionet politike. Albert Doja ka treguar kështu ka ndodhur me bektashinjtë në Anatolinë otomane dhe në Turqinë moderne, ashtu si dhe gjatë lëvizjes së Rilindjes kombëtare shqiptare apo në Shqipërinë e pavarur dhe postkomuniste. Megjithatë, në rrethana të tjera, ata bëhen politikisht të përputhshëm dhe të besueshëm, pikërisht kur anëtarët e pakicës fetare të persekutuar fitojnë një farë respekti fetar dhe politik brenda shoqërisë në përgjithësi. Në këtë kohë, doktrinat e teologjisë heterodokse dhe çlirimtare zbehen dhe trashëgimtarët e nxitësve heterodoksë të reformës spirituale dhe të lëvizjes sociale kthehen në ndjekës dhe mbrojtës besnikë të autoritetit legjitim. Ata bëhen zëdhënës të një ortodoksie të institucionalizuar dhe mbështetja e tyre kërkohet nga regjimi politik.
Botimet
Albert Doja ka botuar disa libra dhe një numër të madh artikujsh shkencorë origjinalë, kryesisht në anglisht dhe në frengjisht, në revista ndërkombëtare të indeksuara me faktor impakti, peer-reviewed dhe me bord redaktorial shqyrtimi, si Journal of the History of Ideas; Social Science Information; Theory Culture & Society, Anthropology Today; Critique of Anthropology; Social Anthropology; History and Anthropology; Reviews in Anthropology; Anthropological Quarterly; Anthropos; European Legacy; Rural History; Economy Society & Culture; Religion State & Society, Journal of Church & State, Numen, Journal of Family History, Onoma, etj.
Shumë prej botimeve të tij janë ribotuar dhe përkthyer edhe në shqip, si dhe në gjuhë të tjera europiane (gjermanishte, italishte, rusishte, serbishte, çekishte, estonishte) apo edhe në gjuhët aziatike (vietnamisht, turqisht).
Kariera akademike
Që prej vitit 2004, Albert Doja është Honorary Research Fellow në departamentin e antropologjisë në University College London në Angli. Prej vitit 2010, ai është gjithashtu Anëtar i Bordit të ekspertëve të Fondit flamand për Kërkimet Shkencore në Belgjikë në fushat e shkencave sociale dhe politike, si dhe anëtar i Këshillit kombëtar të shkencës në Letoni; si dhe anëtar bordi në revista akademike ndërkombëtare.
Prej vitit 2020 Albert Doja është Anëtar i Këshillit kombëtar të Universiteteve franceze (CNU) në seksionin e antropologjisë.
Gjatë vitit 2017-2018, Albert Doja është edhe profesor vizitues në Universitetin e Harvardit në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Midis vlerësimeve të tjera në fushën e antropologjisë, Claude Lévi-Strauss i ka shkruar më 1 korrik 2006 një letër personale ku ka vlerësuar "shkallën e njohurive të thella", si dhe "rigorozitetin dhe rëndësinë dialektike të analizave" të tij, apo edhe "guximin dhe largpamësinë" e tij në trajtimin e problematikave antropologjike.
Erika Demiraj
Erika Demiraj ishte vajza e tretë nga katër vajzat, e prindërve  Rrustem dhe Sophie. Erika Demiraj është  ndër femrat e vetme shqiptare  e cila shërbeu në ushtrinë amerikane  u shkollua në Naugatuch, dhe qysh si e re kishte dëshirë të shërbente në forcat ushtarake amerikane. Këtë ndjenjë ia kishte forcuar edhe babai i sajë. Babai i sajë inkurajoi edhe djalin e tij Rrustemin, i cili shërbeu katër vite në “ US Marine Corp”, me detyrë në Bosnjë, Nigeri, Siera Leone etj.
Erika mbasi mbaroi shkollën e mesme u fut në Forcat Ajrore. Rekrutimin për katër javë e bëri në “ Locland Air Force” në St. Antonio, Texsas e më pas e derguan në një bazë tjetër në Ilinois. Erika së pari kishte shfqur dëshirë të shërbente për intelegjencë,- D.I.A- Intelegjenca e Ministrisë së Mbrojtjes. Erikën e kishin refuzuar të futej në intelegjencë.
Sipas raportit të policisë lokale të Waldasta, në Geogia, ku ajo banonte si dhe sipas pohimeve të autoriteteve ushtarake, Erika kishte bërë vetvrasje në banesën e sajë.
Florent Buca
Florent Buca, i lindur në Gjilan-Kosovë, është artist vizuel.
Ai ka mbaruar studimet bazë dhe ato post-diplomike në Universitetin e Prishtinës, dega e dizajnit grafik, tek profesori me renome Shyqri Nimani.
Arti Grafik, Grafika reklamuese, Kaligrafia, Vizatimi, Fotografia, Multimedia dhe Ilustrimi janë degët ku fokusohet artisti.
Ka punuar në shumë mediume elektronike dhe të shkruara e studio grafike. Gjithashtu ka qenë pjesëmarrës në disa ekspozita kolektive.
Tani është mësimdhënës në shkollën e mesme të Artit Pamor ‘Adem Kastrati’-Gjilan.
Ndonëse prej kohësh krijmtaria artisitke e Florentit është multidisiplinare, ai së fundi është duke realizuar një sërë punimesh të veçanta në ‘Art Minimal’, nisur nga idea ku ‘shumë është pak’ dhe ‘pak është shumë’. (More is less. Less is more.)
Puna artistike e tij dallohet me pak forma, vija, subjekte e ngjyra, ku ilustrohen ndodhitë momentale-sociale-politike, kujtimet, historia, trashëgimia e emocionet.
‘Being Simplistic’ të qenurit i thjeshtë apo thjeshtësia, mbizotërojnë në punën e artistit, duke eliminuar tiparet e pa nevojshme. Pra, vëmendja përqendrohet në thelb, koncept dhe identitet të subjektit apo ilustrimit.
Ndonëse kjo formë e artit është pak e aplikueshme në Kosovë dhe rajon, artisti bën diferencën, duke përcëlluar një freski në botën vizuele.
Eksperienca profesionale
• Kryedizajner dhe faqosës në shumë gazeta ditore në Kosovë
Dizajn dhe faqosje në gazetën Lajm Eksluzive, Prishtinë
Dizajn, faqosje, pre-press dhe filmim në gazetën Kosova Sot, Prishtinë
Kryedizajner i gazetës PavarësiaNews, Prishtinë
• Dizajner në studion grafike ZhakiGrafikë, Prishtinë
• Drejtor artistik në agjensionin e marketingut, Yellow Pages
• Themelues dhe drejtor udhëheqës i studios grafike dhe dizajnuese “Penta”
Në kuadër të kësaj studioje u krijua libri informativ me shtatë edicione rradhazi
• Ideator dhe projektues i shumë projekteve animuese 3D brenda dhe jashtë vendit
Dizajnim i reklamave, përgatitje e kampanjave reklamuese, animacioneve të
ndryshme në televizionet kosovare, RTK, KTV, TV21, etj;
• Bashkëpuntorë me produksionin Arena Film, ku u përgatit një film serik
vendor i cili është shfaqur në Digit-Alb titulluar ‘Familjet’
• Atele Personale / Studio në Gjilan që merret me dizajnimin dhe marketingun e shumë brendeve të ndryshme të kompanive.
Dizajnim i shumë punëve profesionale si për shembull: katalogje, logo, libra, broshura, reklama ngjitëse, billborde, kalendarë të ndryshëm, fletushka reklamuese (flajera), vizitkarta etj.
• Mësimdhënës në shkollën e mesme të artit pamor ‘Adem Kastrati’ në Gjilanleft|thumb|400px|Visual Artist / Being Simplistic
Paketa (informatikë)
Në teknologjinë e informacionit, një paketë është një njësi të dhënash e transportuar nga një rrjet kompjuterik. Lidhjet komunikuese të kompjuterave që nuk përdorin paketa, si lidhjet tradicionale point-to-point, thjesht transmetojnë të dhëna vetëm si një seri byte-sh, karakteresh, ose bit-esh. Kur të dhënat formatohen në paketa, bitrate i mjetit të komunikimit mund të ndahet midis përdoruesve më mirë sesa kur rrjeti nuk përdor paketa. Duke përdorur rrjet me shkëmbim paketash është gjithashtu më e vështirë të garantohet bitrate më i vogël i mundshëm.
Inkuadrimi i paketave
Një paket konsiston në dy lloj të dhënash: Informacionet e kontrollit dhe të dhënat e përdoruesit. Informacionet e kontrollit japin të dhënat që i duhen rrjetit për të dërguar të dhënat e përdoruesit, për shembull: adresa e burimit dhe e destinacionit, kode për zbulimin e gabimeve (si checksum), dhe informacione sekuence. Zakonisht, informacioni i kontrollit gjendet në kokën dhe fundin e paketës, me të dhënat e përdoruesit mes tyre.
Protokolle komunikimi të ndryshme përdorin marrëveshje të ndryshme për të dalluar mes elementëve dhe për të formatuar të dhënat. Në Transmetimin Binar të Njëkohshëm, paketa formatohet në byte nga 8-bit, dhe karaktere të veçanta përdoren për të caktuar kufijtë e elementeve të ndryshëm. Protokolle të tjerë, si Etherneti, caktojnë fillimin e elementeve të kokës dhe të dhënave nga pozicioni i tyre relativ me fillimin e paketës. Disa protokollë formatojnë informacionin në nivel bit në vend të nivelit në byte.
Një analogji e mirë është të konsiderosh një paketë si një letër: koka është si zarfi, dhe zona e të dhënave është ajo që personi vendos brenda zarfit. Një ndryshim është se disa rrjete mund të ndajnë një paketë më të madhe në paketa më të vogla kur është e nevojshme (vini re se këto elemente më të vegjël të dhënash prap formatohen si paketa).
Një dizajn rrjeti mund të arrijë dy rezultate të mëdha duke përdorur paketa: "zbulim gabimesh" dhe "adresim të shumëfishtë".
Zbulimi i Gabimeve
Është më efikase dhe e besueshme të llogaritësh një checksum ose cyclic redundancy check në përmbajtjen e paketës, sesa të kontrollosh gabimet duke përdorur kontrollin karakter-për-karakter parity bit.
Fundi i paketës shpesh përmban të dhëna për kontroll gabimesh për të zbuluar gabime që ndodhin gjatë transferimit.
Adresimi
Rrjetet moderne zakonisht lidhin tre ose më shumë kompjutera sëbashku, në këto raste, koka e paketës përmban informacion adresimi në mënyrë që paketa të merret nga kompjuteri i duhur. Në rrjete komplekse të ndërtuar nga nyje të shumta, si ARPANET-i dhe Internet-i, një seri paketash të dërguara nga njëri kompjuter tek tjetri, mund të ndjekin rrugë të ndryshmë për të mbërritur tek i njëjti destinacion. Kjo teknologji quhet shkëmbim paketash.
Paketa dhe Datagrami
Në përgjithësi, termi paketë përdoret për çfarëdo mesazhi të formatuar si paketë, ndërsa termi datagram zakonisht përdoret për paketa të një shërbimi të jo i besueshëm. Një shërbim i besueshëm është ai që e njofton përdoruesin nëse dërgimi dështon, ndërsa shërbimi jo i besueshëm nuk e njohton përdoruesin nëse dërgimi dështon. Për shembull, IP jep shërbim jo të besueshëm. Sëbashku, TCP dhe IP, sigurojnë një shërbim të besueshëm, ndërsa UDP dhe IP japin një shërbim jo të besueshëm. Të gjithë këto protokolle përdorin paketa, por paketat e UDP-së zakonisht quhen datagrame.
Kur ARPANETi filloi shkëmbimin e paketave, siguronte një proçedurë të besueshme të dërgimit të paketave tek kompjuterat e tjerë të lidhur me të përmes BBN Report 1822. Një kompjuter thjesht organizonte të dhënat në formatin e duhur të paketës, fuste adresën e kompjuterit destinacion, dhe dërgonte mesazhin përmes ndërfaqes tek Interface Message Processor i lidhur me të. Pasi mesazhi u dërgua tek kompjuteri destinacion, një pranim i dërgohet kompjuterit dërgues. Nëse rrjeti nuk do mundte të dërgonte mesazhin, do dërgonte një mesazh gabimi tek kompjuteri dërgues.
Ndërkohë, krijuesit e CYCLADES dhe të ALOHAnet treguan se ishte e mundur të ndërtosh një rrjet kompjuterik efektiv pa siguruar transferim të besueshëm paketash. Ky mësim më vonë u përqafua nga projektuesit e Ethernetit.
Primavera
Primavera (nen titullin "Lule Portokalli") është telenovele venezuelase e transmetuar në vitet 1987-1988 e cila ishte vepër e shkruar nga Delia Fiallo, kurse u adaptua në skenarë nga Alberto Gómez, Boris Izaguirre dhe Vivel Nouel. Ajo tregon historine e dashurise midis Giorgios dhe Valentines. Pati gjithsej 221 seri.
Cass County (Missouri)
Cass County është një nga  qarqet në shtetin federal Missouri të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
26 Nëntor
26 Nëntori është dita e 330-të e kalendarit gregorian (dita e 331-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 35 ditë.
1973 në muzikë
Këngët hit
(Referimet:Billboard)
Byçmeti i Epërm
Byçmet i Epërm (serbisht: Горњи Бучумет/Gornji Bučumet) është fshat në komunën e Medvegjës, Serbi.
Demografia
Nga 1436 banor sa kishte në vitin 1948 numri i banorëve ka rënë në 139.
Dikur i banuar nga shqiptarët para vitin 1878, ndërsa tash vetëm nga serbët dhe malazezët kolonizator.
Roman (Rumania)
Roman është qyteti i Rumunisë.
Çarrakoci
Çarrakoc është një vendbanim në komunën e Dardanës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Qarret.
Marganell
Marganell është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Bages, të provincës Barcelona, në Katalonia. Marganell ka 292 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 13.52 km2.
Lidhje të jashtme
Marganell