cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Politika Libri i Tretë (Aristoteli)
Përsëri, shumë janë më të pakorruptueshëm se të paktët; ato janë si sasia më e madhe e ujit, e cila prishet më lehtë se pak. Individi është i përgjegjshëm për t'u kapërcyer nga zemërimi ose nga ndonjë pasion tjetër, dhe atëherë gjykimi i tij është domosdoshmërisht i shtrembëruar; por vështirë se mund të supozohet që një numër i madh personash të gjithë do të merrnin një pasion dhe do të gabonin në të njëjtin moment. Le të supozojmë se ata janë të lirë dhe se ata kurrë nuk veprojnë në kundërshtim me ligjin, por plotësojnë boshllëqet që ligji është i detyruar të lërë. Ose, nëse një virtyt i tillë vështirë se mund të arrihet nga turma, ne duhet vetëm të supozojmë se shumica janë njerëz të mirë dhe qytetarë të mirë, dhe të pyesim se cili do të jetë më i pakorruptueshëm, një sundimtar i mirë, apo shumë që janë të gjithë të mirë? A nuk do të shumë? Por, ju do të thoni, mund të ketë parti mes tyre, ndërsa një njeri nuk është i ndarë kundër vetvetes. Për të cilën ne mund të përgjigjemi se karakteri i tyre është aq i mirë sa i tij. Nëse e quajmë sundimin e shumë njerëzve, të cilët janë të gjithë të mirë, aristokraci dhe sundimin e një njeriu mbretëror, atëherë aristokracia do të jetë më e mirë për shtetet sesa mbretëria, pavarësisht nëse qeveria mbështetet me forcë apo jo, me kusht që vetëm mund të gjendet numri i burrave të barabartë në virtyt.
Qeveritë e para ishin mbretëri, ndoshta për këtë arsye, për shkak të vjetër, kur qytetet ishin të vogla, njerëzit me virtyte të shquar ishin të paktë. Për më tepër, ata u bënë mbretër sepse ishin dashamirës dhe përfitimet mund t'i dhurojnë vetëm njerëzit e mirë. Por kur shumë persona të barabartë në meritë u ngritën, duke mos duruar më shumë epërsinë e një, ata dëshironin të kishin një komonuelth dhe krijuan një kushtetutë. Klasa sunduese shpejt u përkeqësua dhe u pasurua nga thesari publik; pasuritë u bënë rruga e nderit dhe kështu oligarkitë u rritën natyrshëm. Këto kaluan në tirani dhe tirani në demokraci; sepse dashuria për fitim në klasat sunduese ishte gjithmonë e prirur për të zvogëluar numrin e tyre dhe kështu për të forcuar masat, të cilat në fund u vunë zotërve të tyre dhe vendosën demokracitë. Meqenëse qytetet janë rritur në përmasa, asnjë formë tjetër e qeverisjes nuk duket të jetë më as e lehtë për tu vendosur.
Edhe duke supozuar parimin që duhet ruajtur se pushteti mbretëror është gjëja më e mirë për shtetet, po familja e mbretit? A do ta pasojnë fëmijët e tij? Nëse ata nuk janë më të mirë se askush tjetër, kjo do të jetë djallëzore. Por, thotë adhuruesi i mbretërisë, mbreti, megjithëse mundet, nuk do t'ua dorëzojë pushtetin fëmijëve të tij. Kjo, megjithatë, vështirë se pritet dhe është shumë për të kërkuar nga natyra njerëzore. Ekziston gjithashtu një vështirësi në lidhje me forcën që ai do të përdorë; a duhet të ketë një mbret roje rreth tij me ndihmën e të cilit ai mund të jetë në gjendje të shtrëngojë zjarrduruesin? Nëse jo, si do ta administrojë ai mbretërinë e tij? Edhe nëse ai është sovrani i ligjshëm që nuk bën asgjë në mënyrë arbitrare ose në kundërshtim me ligjin, përsëri ai duhet të ketë një forcë me të cilën të ruajë ligjin. Në rastin e një monarkie të kufizuar nuk ka shumë vështirësi për t'iu përgjigjur kësaj pyetjeje; mbreti duhet të ketë një forcë të tillë që do të jetë më shumë sesa një ndeshje për një ose më shumë individë, por jo aq e madhe sa ajo e njerëzve. Të lashtët e respektojnë këtë parim kur kanë roje për cilindo që ata e emëruan diktator ose tiran. Kështu, kur Dionisi kërkoi nga Sirakuzanët që t'i lejonin roje, dikush këshilloi që ata t'i jepnin vetëm një numër të tillë.
Pjesa 16
Përsëri, nuk është aspak e lehtë për një njeri të mbikëqyrë shumë gjëra; ai do të duhet të caktojë një numër të vartësve, dhe çfarë ndryshimi bën nëse këta vartës ekzistonin gjithmonë ose ishin caktuar nga ai sepse i duhej tema Nëse, siç thashë më parë, njeriu i mirë ka të drejtë të sundojë sepse është më i mirë akoma dy burra të mirë janë më të mirë se një: kjo është thënia e vjetër, dy shkojnë së bashku, dhe lutja e Agamemnonit,
A do të kisha dhjetë këshilltarë të tillë!
Dhe në këtë ditë ka magjistratë, për shembull gjyqtarë, të cilët kanë autoritet të vendosin disa çështje të cilat ligji nuk është në gjendje t'i përcaktojë, pasi askush nuk dyshon se ligji do të urdhërojë dhe vendosë në mënyrën më të mirë, çfarëdo që të mundet. Por disa gjëra mund, dhe gjëra të tjera nuk mund, të kuptohen sipas ligjit, dhe kjo është origjina e pyetjes së lidhur nëse ligji më i mirë apo njeriu më i mirë duhet të qeverisë. Për çështje të hollësishme për të cilat burrat e qëllimshëm nuk mund të përfshihen në legjislacion. Askush nuk e mohon që vendimi për çështje të tilla duhet t'i lihet njeriut, por argumentohet se duhet të ketë shumë gjykatës, dhe jo vetëm një. Për çdo sundimtar që është trajnuar nga ligji gjykon mirë; dhe me siguri do të dukej e çuditshme që një person duhet të shohë më mirë me dy sy, ose të dëgjojë më mirë me dy veshë, ose të veprojë më mirë me dy duar ose këmbë, sesa shumë me shumë; në të vërtetë, tashmë është praktikë e mbretërve që t'i bëjnë vetes shumë sy dhe veshë dhe duar dhe këmbë. Sepse ata bëjnë kolegë të atyre që janë miq të tyre dhe qeverive të tyre. Ata duhet të jenë miq të monarkut dhe të qeverisë së tij; nëse jo miqtë e tij, ata nuk do të bëjnë atë që ai dëshiron; por miqësia nënkupton ngjashmërinë dhe barazinë; dhe, prandaj, nëse ai mendon se miqtë e tij duhet të sundojnë, ai duhet të mendojë se ata që janë të barabartë me veten dhe e pëlqejnë veten e tij duhet të sundojnë në mënyrë të barabartë me veten e tij. Këto janë polemikat kryesore në lidhje me monarkinë.
Pjesa 17
Por a nuk mund të jetë e vërtetë e gjithë kjo në disa raste dhe jo në të tjera? sepse ka nga natyra njëkohësisht një drejtësi dhe një avantazh i përshtatshëm për sundimin e një mjeshtri, një tjetër për sundimin mbretëror, një tjetër për rregullin kushtetues; por nuk ka asnjë të përshtatshme natyrshëm për tiraninë, ose për ndonjë formë tjetër të shtrembëruar të qeverisjes; sepse këto vijnë në ekzistencë në kundërshtim me natyrën. Tani, për të gjykuar të paktën nga sa është thënë, është e qartë se, kur burrat janë të ngjashëm dhe të barabartë, nuk është as e dobishme dhe as vetëm që një njeri duhet të jetë zot i të gjithëve, nëse ka ligje, ose nëse nuk ka ligje, por ai vetë është në vendin e ligjit. As njeriu i mirë nuk duhet të jetë zot i njerëzve të mirë, as njeri i keq mbi të këqijtë; as, edhe nëse ai shkëlqen në virtyt, nuk duhet të ketë të drejtë të sundojë, përveç nëse në një rast të veçantë, për të cilin unë kam lënë të kuptohet tashmë, dhe për të cilin do të përsëritet edhe një herë. Por para së gjithash, unë duhet të përcaktoj se cilat natyra janë të përshtatshme për qeverinë nga një mbret, dhe çfarë për një aristokraci, dhe çfarë për një qeveri kushtetuese.
Një popull që është nga natyra i aftë të prodhojë një racë superiore në virtytin e nevojshëm për sundimin politik është i pajisur për qeverinë mbretërore; dhe një popull që nënshtrohet të drejtohet si i lirë nga burra, virtyti i të cilit i bën ata të aftë për komandë politike janë përshtatur për një aristokraci; ndërsa njerëzit që janë të përshtatshëm për lirinë kushtetuese janë ata midis të cilëve natyrshëm ekziston një turmë luftarake e aftë për të sunduar dhe për t'iu bindur nga ana tjetër me një ligj i cili u jep zë të mirave sipas shkretëtirës së tyre. Por kur një familje e tërë ose ndonjë individ, ndodh të jetë aq më i shquar në virtyt sa të tejkalojë të gjithë të tjerët, atëherë është thjesht se ata duhet të jenë familja mbretërore dhe supremja mbi të gjithë, ose që ky një qytetar duhet të jetë mbreti i tërë kombi. Sepse, siç thashë më parë, t'u japësh atyre autoritet nuk është e pranueshme vetëm për atë terren të së drejtës që themeluesit e të gjitha shteteve, qofshin aristokratike, oligarkike, apo përsëri demokratike, janë mësuar të paraqesin (për këto të gjithë njohin pretendimin e përsosmëria, megjithëse jo e njëjta përsosmëri), por përputhet me parimin e përcaktuar tashmë. Me siguri nuk do të ishte e drejtë të vritet, ose të dëbohet, ose të internohet një person i tillë, ose të kërkohet që ai të marrë radhën e tij për t'u qeverisur. E tëra natyrshëm është më superiore se pjesa dhe ai që ka këtë epërsi është në relacionin e një tërësie me një pjesë. Por nëse është kështu, alternativa e vetme është që ai të ketë fuqinë supreme dhe që njerëzimi t'i bindet atij, jo nga ana tjetër, por gjithmonë. Këto janë përfundimet në të cilat ne arrijmë duke respektuar mbretërinë dhe format e ndryshme të saj, dhe kjo është përgjigjja e pyetjes, nëse është apo nuk është e dobishme për shtetet, dhe për cilat, dhe si.
Pjesa 18
Pasi kemi arritur në këto përfundime, ne duhet të vazhdojmë të flasim për gjendjen e përsosur dhe të përshkruajmë se si ajo vjen në ekzistencë dhe është vendosur
Cullufet
parapamje|240px|Cullufet Cullufet janë flokë të fytyrës të rritur në anët e fytyrës, që shtrihen nga vija e flokëve dhe shkon paralelisht ose përtej veshëve. Ato mund të vishen dhe rriten në kombinim me stilet e tjera të flokëve të fytyrës, siç janë mustaqet ose mjekër cjapi, por pasi të zgjasen nga veshi në vesh përmes mjekrës, ato nuk quhen më cullufe dhe bëhen një mjekër.
Burgonja-Franche-Comté
Fjala Burgonja-Franche-Comté (frëngjisht: Bourgogne-Franche-Comté, arpitan: Borgogne-Franche-Comtât) rrjedh që nga koha e mesme, dhe në anën tjetër që nga krijimi i regjionit Françes në vitin 2014 me formimin e rajonet Burgonja dhe Franche-Comté. Regjioni kufizohet me Zvicrën.
Venanson
Venanson është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Venanson ka një popullsi prej 150 banorë dhe sipërfaqe 17.98 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Poliamidi
Një poliamid është një makromolekul me njësi përsëritëse të lidhura nga lidhjet e amidës.
Poliamidet ndodhin në mënyrë të natyrshme dhe artificiale. Shembuj të poliamideve natyrale janë proteina, të tilla si leshi dhe mëndafshi. Poliamidat e prodhuara artificialisht mund të bëhen përmes polimerizimit me rritje të hapit ose materialeve të prodhimit të sintezës së ngurta, të tilla si nilonët, aramidat dhe poli (aspartat) i natriumit. Poliamidat sintetike përdoren zakonisht në tekstilet, aplikacionet automobilistike, qilimat dhe sportet për shkak të qëndrueshmërisë dhe fuqisë së tyre të lartë. Industria e prodhimit të transportit është konsumatori kryesor, duke përbërë 35% të konsumit të poliamidit (PA).
Klasifikimi
Polimeret e aminoacideve njihen si polipeptide ose proteina.
Sipas përbërjes së zinxhirit të tyre kryesor, poliamide sintetike klasifikohen si më poshtë: Të gjitha poliamidet bëhen nga formimi i një funtioni amide për të lidhur së bashku dy molekula të monomerit. Monomers mund të jenë amide vetë (zakonisht në formën e një laktami ciklike të tilla si kaprolaktam), α, ω-aminoacidet ose një përzierje stoikiometrike të një diamine dhe një diacid. Të dyja këto lloje të prekursorëve japin një homopolymer. Poliamidet copolymerizohen lehtësisht, dhe kështu shumë përzjerje monomeri janë të mundshme të cilat mund të çojnë në shumë kopolimerë. Përveç kësaj shumë polimere najloni janë të përzier me njëri-tjetrin duke lejuar krijimin e blendeve.
Kimia e polimerizimit
Prodhimi i polimereve kërkon bashkimin e përsëritur të dy grupeve për të formuar një lidhje amide. Në këtë rast kjo në mënyrë specifike përfshin lidhjet e amidës, dhe të dy grupet e përfshira janë një grup amine, dhe një përbërës karbonil përfundimtar i një grupi funksional. Këto reagojnë për të prodhuar një lidhje të karbonit-azot, duke krijuar një lidhje të veçantë të amidës. Ky proces përfshin eliminimin e atomeve të tjera që më parë ishin pjesë e grupeve funksionale. Komponenti karbonil mund të jetë pjesë e grupit të acidit karboksilik ose derivatit më reaktiv të halideve acil. Grupi i amines dhe grupi i acidit karboksilik mund te jene ne te njejtin monomer ose polimeri mund te perbehet nga dy monomere te ndryshme bifunksionale, nje me dy grupe amine, tjetra me dy grupe acid klorhidrik ose acid karboksilik.
Reagimi i kondensimit përdoret për të prodhuar sintetikisht polimere najloni në industri. Nylons duhet të përfshijnë në mënyrë specifike një monomer të zinxhirit të drejtë (alifatik). Lidhja e amidës prodhohet nga një grup amine (i njohur ndryshe si një grup amino) dhe një grup acid karboksilik. Hidroksil i acidit karboksilik kombinon me një hidrogjen nga amina, dhe i jep ujë, substanca e eliminimit që është adashja e reagimit.
Si një shembull i reaksioneve të kondensimit, merrni parasysh se në organizmat e gjallë, aminoacidet kondensohen me njëri-tjetrin nga një enzimë për të formuar lidhjet e amideve (të njohura si peptide). Poliamidat rezultuese njihen si proteina ose polipeptide. Në diagramin më poshtë, konsideroni aminoacidet si monomere alifatike të vetme që reagojnë me molekulat identike për të formuar një poliamide, duke u përqendruar vetëm në grupet e amines dhe acideve. Injorojnë grupet e zëvendësuesit R - nën supozimin dallimi mes grupeve R është i papërfillshëm: alt=Reagimi i dy aminoacideve. Shumë nga këto reagime prodhojnë proteina të gjata zinxhirësh|parapamje|600x600px|Reagimi i dy aminoacideve. Shumë nga këto reagime prodhojnë proteina të gjata zinxhirësh
Në diagramin më poshtë, Aramid është bërë nga dy monomere të ndryshme që vazhdimisht ndryshojnë për të formuar polimerin. Aramidi është një poliamide aromatike: alt=Reagimi i 1,4-fenilendiamin (para-fenilendiamin) dhe tereftaloil klorid për të prodhuar Aramid|parapamje|759x759px|Reagimi i 1,4-fenilendiamin (para-fenilendiamin) dhe tereftaloil klorid për të prodhuar Aramid
Poliamidat gjithashtu mund të sintetizohen nga dinitrile duke përdorur katalizatorin acid nëpërmjet një aplikimi të reagimit Ritter. Kjo metodë është e aplikueshme për përgatitjen e najlonit 1,6 nga adiponitrili, formaldehidi dhe uji. Përveç kësaj, poliamide mund të sintetizohen nga glikolet dhe dinitrile duke përdorur edhe këtë metodë. alt=Sinteza e Nylon 1,6 nga adiponitrile, formaldehidi dhe uji duke përdorur acidin sulfurik si katalizator|parapamje|846x846px|Sinteza e Nylon 1,6 nga adiponitrile, formaldehidi dhe uji duke përdorur acidin sulfurik si katalizator
Castillon-de-Larboust
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Jyrykët
Jyrykët (turqisht: Yörükler; greqisht: Γιουρούκοι, Youroúkoi; bullgarisht: юруци; maqedonisht: Јуруци, Juruci) janë një nëngrup etnik turk me prejardhje Oghuz, disa prej të cilëve janë nomadë, kryesisht të banuar në malet e Anadollit, dhe pjesërisht në Gadishullin Ballkanik. Në Ballkan Jyrykët janë të shpërndarë në një zonë të gjerë nga Serbia jugore, pjesë të Bullgarisë, në veri deri në Larisa në Thesali dhe Trakinë jugore.
Etimologjia
Emri i tyre rrjedh nga folja turke yürü- (yürümek në infinitiv), që do të thotë "të ecësh", me fjalën yörük ose yürük që tregon "ata që ecin me këmbët e pasme, ecësit".
Granata e pushkës
parapamje|Granatë pushke japoneze tip 06 e ngjitur në tytën e një pushke sulmi Howa Lloji 89. Një granatë pushke është një granatë që përdor një raketë pushkë me bazë për të lejuar një gamë më të efektshme se sa do të jetë e mundur në qoftë se granatë ishte hedhur me dorë.Praktika e projektimit granata me granatë pushkë-montuar parë është përdorur gjerësisht gjatë Luftës së Parë Botërore, dhe vazhdon në të tashmen, me termin "granatë pushkë" tani që përfshin shumë lloje të ndryshme të payloads duke përfshirë të lartë shpërthyese, fragmentimi dhe mbushje anti-tank si dhe tronditje, tymi, nxitese dhe raketa flakërim.Granatahedhëset janë kryesisht të zëvendësuar në rolin mbështetës të zjarrit të këmbësorisë nga një kombinim i granatë-hedhësit (zakonisht me pushkë) dhe raketa njëpërdorimshe kundër armaturës..
Jyrykët
Anadolli
parapamje|Një baba jyryk me bijat e tij, Anadolli qendror parapamje|240px|Një bari jyryk në [[Malet Taurus më 2002.]] Historianët dhe etnologët shpesh përdorin emërtimin shtesë 'Jyryk Turkoman' ose 'Turkmenët' për të përshkruar jyrykët e Anadollit. Në gjuhën e përgjithshme të Turqisë sot, termat "Türkmen" dhe "Yörük" tregojnë shkallët graduale të lidhjes së ruajtur me stilin e jetesës së dikurshme gjysmë nomade të popullatave në fjalë, me "turkmenët" që tani bëjnë një jetë plotësisht të ulur, duke mbajtur pjesë të trashëgimia e tyre përmes folklorit dhe traditave, në arte si thurje qilimash, me zakonin e vazhdueshëm të mbajtjes së një shtëpie jayla gjatë verës, ndonjëherë në lidhje me komunitetin alevi etj. dhe me jyrykët që mbajnë një lidhje më të fortë me nomadizmin. Këta emra përfundimisht nënkuptojnë rrënjët e tyre turke oghuze. Jyrykët e mbetur "të vërtetë" të Anadollit të sotëm tradicionalisht përdorin kuajt si mjet transporti, megjithëse këta po zëvendësohen vazhdimisht me kamionë.
Jyrykët janë të ndarë në një numër të madh fisesh të emërtuara endogame patrilineale (aşiret). Ndër fiset e fundit të përmendura në literaturë janë Aksigirli, Ali Efendi, Bahsıs, Cakallar, Coşlu, Qekli, Gacar, Güzelbeyli, Horzum, Karaevli, Karahacılı, Karakoyunlu, Karakayalı, Karalar, Karakeçili, Manavlı, Melemenci, San Agalıli, Sanhaıke Tekeli dhe Yeni Osmanlı. Fiset janë të ndara në klane ose linja, d.m.th., kabile, sülale or oba.
Jyrykët Sarıkeçili
Fiset Sarıkeçili (turq. "dhia e verdhë") janë jyrykët (nomadët turq) e fundit që ruajnë mënyrën nomade të jetesës. Ata kryesisht jetojnë në Provincën Mersin, në pjesët qendrore-lindore të bregdetit turk të Mesdheut dhe përbëhen nga rreth 200 familje. Kampi i tyre dimëror është në brigjet Silifke, Gülnar dhe Anamur. Në verë ata jetojnë në rrethet Beysehir dhe Seydisehir të Provincës Konia. Tendat e tyre nomade mund të shihen në të gjithë anët bregdetare mesdhetare të Turqisë. Kjo është një praktikë shumë e zakonshme në mesin e fiseve të vjetra turkike në Azinë qendrore edhe në ditët e sotme. Tradita e këndimin në fyt, e njohur si "Boğaz Havası" ose "Boğaz Çalma", ka një aspekt të rëndësishëm në kulturën e Sarıkeçili Yörüks, ajo kryhet duke shtypur fytin me gisht ndërsa këndohet me një tingull.
Në shekujt e kaluar, në këto zona banonin edhe shumë fise Sarıkeçili: İçel, Ajdën, Konia, Karahisâr-ı Sahib, Akşehir, Saruhan, Doğanhisarı, Antalia, Eğridir, Isparta, Burdur, Dazkırı, Uluborlu, Tavşanlı, Kytahia. Shumica e fiseve Sarıkeçili që jetojnë në këto zona e kanë pranuar tashmë mënyrën sedentare të jetesës. Sarıkeçili rreth Antalias dhe Mersinit janë përfaqësuesit e fundit të nomadizmit jyryk. Ata konsiderohen "grupi i vetëm që përfaqëson migrimin turk nga Azia Qendrore".
Mënyra e jetesës
Historiani dhe turkologu francez Jean-Paul Roux vizitoi jyrykët e Anadollit në fund të viteve 1950 dhe zbuloi se shumica e tyre ishin myslimanë sunitë. Fiset që ai vizitoi udhëhiqeshin nga zyrtarë të zgjedhur të quajtur muhtarë, ose kryetarët e fshatit, në vend të prijësve të trashëguar, megjithëse ai vuri në dukje se pleqtë e fshatit mbanin njëfarë autoriteti shoqëror bazuar në moshën e tyre. Për shumicën e vitit, ata jetonin në tenda prej leshi të errët të quajtura kara çadır. Gjatë verës ata ngjiteshin në male dhe në dimër zbrisnin në fushat bregdetare. Ata mbanin një sërë kafshësh, duke përfshirë dhi, dele, deve dhe ndonjëherë edhe bagëti.
Fokusi i çdo fisi ishte njësia e familjes. Të rinjtë lëviznin drejtpërdrejt nga tenda e familjes së tyre në çadrën e tyre pas martesës. Jyrykët u martuan në mënyrë endogame; dmth ata u martuan rreptësisht brenda fisit të tyre. Fëmijët u rritën nga fisi në tërësi, i cili i tha Roux "ne jemi të gjithë prindër." Edhe pse jyrykët kishin fituar një reputacion se ishin rezistues të qëllimshëm ndaj arsimit formal, Roux zbuloi se një e katërta e fëmijëve jyryk që ai takoi ishin ndjekja e shkollës, pavarësisht nga vështirësitë për të jetuar një mënyrë jetese nomade në vende të largëta me akses të kufizuar.
Ballkani
Në vitin 1911, Jyrykët ishin një segment i veçantë i popullsisë së Maqedonisë dhe Trakisë, ku ata u vendosën që në shekullin e 14-të. Një degë e mëparshme e jyrykëve, turqit Kailar ose Kayılar, ishin ndër vendbanimet e para në Evropë.
Në vitin 1900 popullsia rumeliane turke në Ballkan vlerësohej në shtatë milionë. Menjëherë pas pavarësisë së shtetit të ri bullgar, ata formuan shumicën në vend. Disa migrime çuan në një rënie të popullsisë rumeliane turke, duke lënë rreth 1.5 milion njerëz deri në vitin 1925. Shumë turq rumelianë në Greqi nuk janë numëruar në regjistrim, sepse ata janë regjistruar si të krishterë për t'i shpëtuar diskriminimit. Për shkak të dallimeve fetare, gjuhësore dhe sociale, pjesa më e madhe e turqve rumelianë nuk u martuan ose u përzien me popullsitë vendase të Ballkanit.
Deri në vitin 1971, turqit rumelianë ende formonin një etnos të veçantë të ish-nomadëve (të njohur si Yorukluk). Fillimisht, këta nomadë jyryk u morën nga Anadolli Perëndimor (Saruhan, Menemen) për të kolonizuar pjesë të Rumelisë, të tilla si Thesalia dhe Rodopa në kufirin greko-bullgaro-maqedonas, ose Plovdiv dhe Jambol në Bullgari.
Jyrykët Kajlar
Turqit Kayılar kanë banuar më parë pjesë të Thesalisë dhe Maqedonisë (veçanërisht pranë qytetit të Kozhanit dhe Ptolemaidës moderne). Përpara vitit 1360, në vend ishin vendosur një numër i madh barinjsh nomadë, ose jyryk, nga rrethi i Konias, në Azinë e Vogël. Imigrimet e mëtejshme nga ky rajon u bënë herë pas here deri në mesin e shekullit të 18-të. Pas vendosjes së sistemit feudal në vitin 1397, shumë prej familjeve fisnike selxhuk erdhën nga Azia e Vogël; disa nga bejlerët ose pronarët myslymanë në Maqedoninë jugore para Luftërave Ballkanike mund të kenë qenë pasardhës të tyre.
Irani
Klanet e lidhura ngushtë me jyrykët janë të shpërndara në të gjithë gadishullin e Anadollit dhe përtej tij, veçanërisht rreth zinxhirit të maleve Taurus dhe më tej në lindje rreth brigjeve të detit Kaspik. Nga turkmenët e Iranit, Jomutët i afrohen më shumë përkufizimit të jyrykëve. Një degë interesante e masës jyryk janë Tahtacı të rajoneve malore të Anadollit Perëndimor, të cilët, siç nënkupton edhe emri i tyre, janë marrë me punë pyjore dhe zejtari druri për shekuj. Pavarësisht kësaj, ata ndajnë tradita të ngjashme (me tone të theksuara matriarkale në strukturën e tyre të shoqërisë) me kushërinjtë e tyre të tjerë Yörük. Populli Qashqai i Iranit jugor është gjithashtu i denjë për t'u përmendur për shkak të karakteristikave të tyre të përbashkëta.
Teqja e Sheh Rexhës
Teqja e Sheh Rexhës është një monument i trashëgimisë kulturore në Lukinaj, Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Kalaja e Shkupit
parapamje|250px|Kalaja e Shkupit Kalaja e Shkupit (maqedonisht: Скопско кале, romanizuar: Skopsko kale; turqisht: Üsküp Kalesi), i referuar zakonisht si Kale (nga turqishtja që do të thotë për "kështjellë"), është një kështjellë historike e vendosur në qytetin e vjetër të Shkupit, kryeqyteti i Maqedonisë së Veriut. Gjendet në Komunën e Qendrës dhe gjendet në pikën më të lartë të qytetit me pamje nga lumi Vardar. Kalaja është paraqitur në stemën e Shkupit, e cila nga ana tjetër është e inkorporuar në flamurin e qytetit.
Historia
Kalaja e parë u ndërtua në shekullin e 6-të e.r. në një tokë që ishte e banuar gjatë neolitit dhe epokës së bronzit (afërsisht 4000 pes e tutje). Është ndërtuar me gur gëlqeror dhe travertin të verdhë, së bashku me fragmente mbishkrimesh latine. Materiali për kalanë e ka origjinën nga qyteti romak Skupi, i cili u shkatërrua plotësisht nga një tërmet i vitit 518. parapamje|140px|majtas|[[Justiniani I, Perandori Bizantin]]
Kalaja mendohet të jetë ndërtuar gjatë sundimit të perandorit Justiniani I dhe e ndërtuar më tej gjatë shekujve 10 dhe 11 mbi mbetjet e kalasë bizantine të perandorit Justinian, e cila mund të jetë shkatërruar për shkak të një sërë luftërash dhe betejash në rajon. Qyteti ishte kryeqyteti i Perandorisë së Parë Bullgare midis 992 dhe 1015, dhe ishte qendra e kryengritjes së Perandorisë Bullgare kundër Perandorisë Bizantine nën sundimin e Peter Delyan. Nuk dihet shumë për kështjellën mesjetare, përveç disa dokumenteve që përvijojnë karakteristika të vogla në pamjen e kalasë.
Në vitin 1346 në Kalanë e Shkupit, Stefan Dushani mori titullin Perandor në kurorëzimin e tij dhe ai kishte transferuar kryeqytetin e Perandorisë Serbe në Shkup. parapamje|Kurorëzimi i perandorit Stefan Dushan në Shkup, pjesë e [[The Slav Epic|Slav Epic nga Alphonse Mucha, shek. 1926]]
Cazeneuve-Montaut
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cazeneuve-Montaut (Ocitanisht: Casanava de Montaut; Shqip: Kaznëva-Montati) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Kryetar i Qeverisë së Vojvodinës
Presidenti i Qeverisë së Vojvodinës shërben si kryetar i qeverisë së Krahinës Autonome të Vojvodinës, në kuadër të Republikës së Serbisë.
Stefano Pioli
Stefano Pioli (20 tetor 1965) është një menaxher italian i futbollit dhe një ish-futbollist që luante si mbrojtës. Ai është trajneri kryesor në klubin e Serie A Milan.
Kulla e Pjetër Prenk Palajt
Kulla e Pjetër Prenk Palajt është një monument i trashëgimisë kulturore në Zym, Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Lumi Niger
parapamje|Lumi Niger Lumi Niger është lumi kryesor i Afrikës Perëndimore, që shtrihet rreth 4,180 km (2,600 mi). Pellgu i kullimit të saj është 2,117,700 km2 (817,600 sq mi) në zonë. Burimi i saj është në malësitë e Guinesë në Guinea juglindore. Ajo shkon në një gjysmëhyrje nëpër Mali, Niger, në kufirin me Benin dhe më pas përmes Nigerisë, duke kaluar nëpër një delta masive, të njohur si Delta e Nigerit ose Lumenjve, në Gjirin e Guinesë në Oqeanin Atlantik. Niger është lumi i tretë më i gjatë në Afrikë, i tejkaluar vetëm nga Nili dhe Lumi Kongo (i njohur gjithashtu si Lumi Zaire). Hendeku kryesor i saj është lumi Benue.
Poli i Veriut
Poli i Veriut, i njohur edhe si Poli i Veriut Gjeorgjik ose Poli Verior Tokësor, është përcaktuar si pika në Hemisferën Veriore ku Boshti i Tokës së Rrotullimit plotëson sipërfaqen e saj.
Kampi i refugjatëve "Mrajeeb Al Fhood"
Kampi i refugjatëve "Mrajeeb Al Fhood" është një kamp refugjatësh, i ngritur për shkak të Luftës civile në Siri. Ndodhet në Mrajeeb Al Fhood, një shtrirje me fusha të thata, që gjendet rreth 20 km në lindje të Zerkës, Jordani. Është hapur në vitin 2013 dhe financohet nga Emiratet e Bashkuara Arabe.
Në janar të vitit 2015, kampi kishte 4,196 banorë.
Lista e ambasadorëve të Shqipërisë në Mal të Zi
Kjo është lista e Ambasadorëve shqiptarë që kanë përfaqësuar Shqipërinë në Republikën e Malit të Zi:
Ska Keller
Franziska Maria Keller (lindur në 22 nëntor 1981) është një politikane gjermane si dhe anëtare e Parlamentit Europian nga Gjermania. Ajo është pjesë e Aleancës së të Gjelbërve Europianë, si edhe pjesë e Partisë së Gjelbërt Europiane.
Ajo është zëvendës-presidente e Aleancës së të Gjelbërve në Parlamentin Europian si edhe përgjegjëse e grupit të punës për tregtinë dhe emigracionin. Ska Keller ishte favoritja kryesore nga të Gjelbërtit Europian në zgjedhjet e përgjithshme në 2014. Ajo po ushtron momentalisht mandatin e dytë, teksa u zgjodh për herë të parë në Parlamentin Europian në moshën 27 vjeçare në vitin 2009.
Edukimi
Keller ka përfunduar studimet në Universitetin e Berlinit në degën e studimeve islamike, turke dhe hebraike si dhe në Universitetin Sabanci në Stamboll. Ajo flet rrjedhshëm anglisht, frëngjisht, spanjisht, gjermanisht meqenëse është edhe gjuha e saj amtare si dhe ka njohuri bazike në turqisht dhe arabisht.
Fillimet në politikë
Që prej 2001 Keller ka qenë pjesë e Rinisë së Gjelbërt Europiane. Nga viti 2005 deri në 2007 ajo ishte përfaqësuese e Federatës së të Rinjve të Gjelbërt. Në 2002 ajo iu bashkua të Gjelbërve Gjermanë. Ajo ka punuar në një referendum popullor kundër ndërtimit të minierave në Brandenburg.
Pjesëtare e Parlamentit Europian (2009-e tashme)
Gjatë mandatit të saj të parë nga 2009 deri në 2012, Keller shërbeu pranë Komitetit të Zhvillimit. Që prej 2012, ajo ka qenë pjesëtare e Komitetit Ndërkombëtar të Tregtisë. Përveç angazhimeve të saj tek komiteti, Keller është gjithashtu pjesëtare e delegacionit të Parlamentit Europian për Komitetin parlamentar të partnershipit BE-Turqi. Në këtë komitet ajo është fokusuar në çështjet e emigracionit dhe relatat e BE-së me Turqinë. Që prej vitit 2015, ajo ka qenë reportere për skemën emergjente të zhvendosjeve emigratore në BE.
Jeta personale
Keller është e martuar me aktivistin finlandez Markus Drake.
Ajo e ka shkurtuar emrin e saj nga Franziska në Ska pasi nuk i pëlqen kur e thërrasin “Franzi”.
Castéra-Vignoles
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
La Tour
La Tour është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Tour ka një popullsi prej 573 banorë dhe sipërfaqe 36.7 km², me një dendësi prej 16 banor/km².
La Trinité-de-Thouberville
La Trinité-de-Thouberville është një komunë në Francë. La Trinité-de-Thouberville bën pjesë në departamentin Eure të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 439 banorë dhe sipërfaqe 3,33 km².
Gjeografia
Ajo kufizohet Mauny në veri, Barneville-sur-Seine në veri-perëndim, Bosgouet në perëndim, Saint-Ouen-de-Thouberville në jug-lindje dhe Caumont në lindje.
Jostein Gaarder
Jostein Gaarder është një intelektual dhe shkrimtar bashkëkohor nga Norvegjia.Lindi ne vitin 1952.Studioi filozofi ,teologji dhe teori letërsie në Oslo.Për dhjetë vjet rresht ka qenë mësues në shkolla dhe institucione për arsimimin e të rriturve.
Ai është autor i disa romaneve dhe librave për fëmijë. Gaarder shkruan shpesh nga perspektiva e fëmijëve, duke eksploruar të kuptuarit dhe habitjen e tyre ndaj botës. Ai shpesh përdor metafikshën në veprat e tij duke shkruar histori brenda historive. Libri i tij më i njohur i cili është kthyer edhe në një best seller është " Bota e Sofies" apo "Sophie's World".Ky libër rekomandohet për çdo familje veçanërisht për të rinjtë,që gjejnë në të një pasqyrë të domosdoshme të thelbit të filozofisë.
Linja të largëta
Linja të largëta : shënime udhëtimi me autor Ismail Kadare. Botuar në Tiranë nga shtëpia botuese "Naim Frashëri" në vitin 1971. Faqet e librit 117.
Ibrahim Pasha i Beratit
Ibrahim Pasha i Beratit ishte sundimtari i dytë dhe i fundit i Pashallëkut të Beratit, në detyrë nga viti 1787 deri në vitin 1809.
Biografia
Pas vdekjes së Ahmet Kurt Pashës, territori i Pashallëkut të Beratit sundohej nga një aleat i ngushtë i tij, Ibrahim Pasha i Beratit. Duke qenë se ky territor i përkiste Shqipërisë së Mesme, Ibrahim Pasha u zgjua nga ky cenim. Kjo bëri që Ali Pasha të niste një luftë me pashallëkun e Beratit.
Pas disa negociatash të pafrytshme, Ibrahim Pasha dërgoi një dyzinë trupash nën komandën e vëllait të tij Sefer, beut të Avlonës. Kundër këtyre, Aliu thirri armatolët e Thesalisë; dhe pasi fshatrat u dogjën, fshatarët u grabitën dhe u varën, dhe kopetë u çuan nga të dy anët, u bë paqja. Ibrahimi ia dha vajzën për martesë Muhtarit, djalit të madh të Aliut, dhe territorin e diskutueshëm si prikë. Meqenëse Sefer beu kishte shfaqur cilësi që mund të ishin të frikshme në të ardhmen, Aliu shpiku marifetin e tij që ta helmonte atë nga një mjek. ; dhe, sipas mënyrës së tij të zakonshme, ai vari agjentin e krimit, që të mos mbetej asnjë dëshmitar për të. Në vitin 1808, Ali Pasha mundi Ibrahim Pashën, duke përfshirë territorin e tij në Pashallëkun e Janinës.
Ekonomia
Popullsia vendase dhe tregtarët nuk paguajnë as haraç, as ndonjë taksë tjetër, përveç një kontributi prej tridhjetë monedha parash në vit për Ibrahim Pashën e Beratit, për lirinë e tregtisë në portet e tij. E drejta e kullotës në tokat e qytetit të Himarës, ajo e grumbullimit të velanidhit në male dhe peshkimi në gjirin verior të Porto Palermos janë të përbashkëta për të gjithë banorët. Misri rritet në rrafshinën ngjitur me plazhin verior, ku dy përrenjtë, të cilët përqafojnë qytetin, vërshojnë në dimër dhe përgatisin tokën për marrjen e atij drithi.
Murayjimat Ibn Hamid
Murayjimat Ibn Hamid është një qytet në governoratin Madaba në Jordani.
Isuf Dedushaj
Biografia
Prof. Dr. Isuf Dedushaj u lind në fshatin e Vuthaj. Shkollën fillore e mbaroi në Vuthaj dhe Guci. Gjimnazin e kreu në Pejë, kurse Fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë në mars të vitit 1976. Fillimisht punoi në Shtepinë e Shëndetit në Drenas të Drenicës. Në vitin 1976 punësohet në Entin Krahinor për Mbrojtje Shëndetësore ku zgjidhet bashkëpunëtor për lëndën Mjekësi Sociale. Përfundon specializimin nga epidemiologjia më 20 maj të vitit 1980 dhe njëherazi është epidemiologu i parë shqiptar i Kosovës. Studimet pasuniversitare i mbaroi në Fakultetin e Mjekësisë në Universitetin e Sarajevës në Bosnje ku edhe magjistroi në nëntor të vitit 1983. Dr. Isuf Dedushaj me 27 nëntor të vitit 1986 në Fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë mbrojti tezën e doktoraturës. Zgjidhet ligjërues në vitin 1983. Gjatë vitit 1986/1987 përfundon subspecializimin nga imunologjia pranë Fakultetit të Mjekësisë në Universitetin e Zagrebit në Kroaci. Punoi në Entin për Mbrojtjen Shëndetësore të Kosovës prej vitit 1976-1990 kur për shkaqe etnike dhe politike largohet me dhunë nga puna. Si mësimdhënës në Fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë prej vitit 1976 ka arritur gradën prof. ordinar i epidemiologjisë. Në Fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë ka qenë edhe prodekan në dy mandate prej vitit 1992 – 1996. Gjithashtu prej tetorit të vitit 1992 e deri në vitin 2001 ka qenë Kryetar i Kryqit të Kuq të Kosovës. Dr. Dedushaj ka qenë anëtar i Kryesisë së Forumit të Intelektualëve të Kosovës – përgjegjës për sektorin e Shëndetësisë. Ka qenë anëtar i Redaksisë së Revistës Shkencore “Praxis Medica” të Kosovës. Prof. Dedushaj ka qenë mentor apo në Komision për mbrojtjen e temave të doktoraturës së 38 kandidatëve prej të cilave 2 jashtë Kosove, pastaj 45 magjistratura shkencore dhe mbi 100 mjekë i ka udhëhequr në specializime të lëndëve preventive (epidemiologji, higjienë, mjekësi sociale, mjekësi e punës dhe mjekësi e përgjithshme). Ka publikuar 112 punime shkencore në Kosovë dhe jashtë. Ka qenë redaktor përgjegjës i revistës “Shëndeti”, për dhjetë vjetë me radhë. Ka qenë Drejtor i Institutit Kombëtar të Shëndetësisë Publike të Kosovës, kryetar i Asociacionit të Shëndetësisë Publike të Kosovës si dhe Dekan i Fakultetit të Mjekësisë në Prishtinë. Është autor i disa monografive shkencore dhe teksteve universitare.
Shekulli im
Shekulli im : vjersha dhe poema me autor me autor Ismail Kadare. Botuar në Tiranë nga shtëpia botuese "Naim Frashëri" në vitin 1961. Faqet e librit 147.
Federata Ndërkombëtare e Skitarisë
Federata Ndërkombëtare e Skitarisë (Fédération Internationale de Ski - FIS; International Ski Federation) është organi më i lartë sportiv në botë, përgjegjës për sportet e dimrit. Federata është themeluar në vitin 1924, dhe është përgjegjëse për organizimin e Lojërave Olimpike Dimërore në të gjitha disiplinat e skijimit, skijimit alpin, kërcimet me ski, skijimi nordik (i kombinuar), stil i lirë dhe snowboarding. FNS është përgjegjëse edhe për vendosjen e rregullave ndërkombëtare të konkurrencës. Organizata tani ka një anëtarësim prej 118 shoqatave kombëtare të skitarisë dhe selia e saj është në Oberhofen am Thunersee, Zvicër.
Ulrike Sattler
Ulrike M. Sattler MAE është profesoresh e shkencës kompjuterike në grupin e menaxhimit të informacionit të Departamentit të Shkencave Kompjuterike në Universitetin e Mançesterit  dhe një Profesoreshe vizituese në Universitetin e Oslo-s.
Qyteti plak
Qyteti plak roman me autor Saimir Muzhaka. Shtëpia botuese "Onufri", viti i botimit 2017. Faqet e librit 167. ISBN 978-9928-226-82-2
Cazarilh-Laspènes
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ulrike Sattler
Arsimi
Sattler përfundoi doktoraturën në 1998 nën mbikëqyrjen e Franz Baader në Universitetin RWTH Aachen në Gjermani.
Chonmage
parapamje|240px|Një [[Samurai|samurai i shekullit 19-të me chonmage]] Chonmage (Japonisht: 丁髷) është një formë e prerjeve tradicionale japoneze të veshura nga burrat. Më së shpeshti shoqërohet me periudhën Edo dhe samurai, dhe kohët e fundit me mundësit sumo. Fillimisht ishte një metodë e përdorimit të flokëve për të mbajtur një përkrenare samurai të qëndrueshme në majë të kokës në betejë, dhe u bë një simbol i statusit në mesin e shoqërisë japoneze.
Qyteti plak
Ngjarjet zhvillohen në qytetin e Beratit, një qytet të cilin jemi mësuar ta shohim nëpër kartolina e ta vlerësojmë si një nga më të bukurit në Shqipëri, të fortë e të palëkundur. Megjithatë, ky roman shkon përtej sipërfaqësores, ai na fut në brendësi të qytetit i cili është i mbushur plot pasiguri dhe frikë, duke na paraqitur kështu një tablo të plotë të realitetit ku banorët e Beratit (dhe jo vetëm) jetojnë.
Ulrike Sattler
Karriera dhe hulumtimi
Sattler u transferua në Universitetin e Mançester si Lektore në 2002, u promovua pedagoge e lartë në 2003, lexuese në 2006 dhe më pas profesoresh në 2007. Hulumtimi i Sattler përqendrohet në logjikën për të mbështetur përfaqësimin e njohurive përfshirë logjikën e përshkrimit, Logjikën dinamike dhe logjikën modale. Ajo gjithashtu po heton problemet e konkluzionit, teorinë e kompleksitetit dhe procedurat e vendimeve që lidhen me përfaqësimin e njohurive. Ky hulumtim ka qenë i rëndësishëm në zhvillimin e Gjuhës së Ontologjisë në Ueb (OWL) dhe përdorimin e tij në bioinformatikë dhe biologji molekulare.
Qyteti plak
Një tërmet i rënë vite më parë qëndron si një fantazmë që vazhdon të trazojë vendasit dhe të ardhmen e tyre. Tre të rinj ndërrojnë jetë në të njëjtën ditë për shkaqe të pashpjegueshme. Të jetë një mallkim, një paralajmërim për një tjetër tërmet apo përtej të gjithave ka një arsye logjike, shkencore?
Chonmage
Një chonmage tradicionale e epokës Edo paraqiste një palë të rruar. Flokët e mbetura, të cilat ishin të gjata, ishin të lyera me vaj dhe u lidhën në një radhë të vogël, e cila ishte palosur mbi majën e kokës në majën karakteristike.
Lista e ambasadorëve të Shqipërisë në Slloveni
Kjo është lista e Ambasadorëve shqiptarë që kanë përfaqësuar Shqipërinë në Slloveni:
Chonmage
Historia
Në periudhën Edo të Shogunatit Tokugawa urdhrat japoneze u miratuan që burrat japonezë të rruanin petën në pjesën e përparme të kokës së tyre (stili i chonmage) dhe të rruanin mjekrën, qimet e fytyrës dhe cullufet. Kjo ishte e ngjashme me urdhrin e radhës së dinastisë Qing të imponuar nga Dorgon duke i bërë burra të rruanin petë në pjesën e përparme të kokës.
Statuti i Krahinës Autonome të Vojvodinës
Statuti i Krahinës Autonome të Vojvodinës është dokumenti më i lartë ligjor që ka të bëjë me parimet themelore të Vojvodinës, në përputhje me Kushtetutën e Serbisë. Statuti u miratua nga Kuvendi i Vojvodinës më 18 tetor 2008, dhe më vonë nga Asambleja Kombëtare e Serbisë më 30 nëntor 2009.
Nenet e statutit
Neni 1.
Ulrike Sattler
Karriera dhe hulumtimi
Hulumtimi i Sattler është financuar nga Këshilli i Kërkimit Inxhinierik dhe Shkencave Fizike (EPSRC). Ajo është bashkëautore e librit shkollor Një hyrje në logjikën e përshkrimit me Ian Horrocks, Franz Baader dhe Carsten Lutz.
Statuti i Krahinës Autonome të Vojvodinës
Nenet e statutit
Vojvodina është një rajon në të cilin ruhet multikulturalizmi tradicional dhe parimet dhe vlerat e tjera evropiane.
Chonmage
Sumo
Në kohët moderne, veshësit e vetëm të mbetur të chonmage janë mundësit sumo. Ky stil i chonmage është pak më ndryshe, në atë që pate nuk rruhet më. Sidoqoftë, flokët mund të rrallohen në këtë rajon ose tepeleku i kokës të rruar, e quajtur nakazori, për të lejuar që bullket të ulen më mjeshtërisht.
Statuti i Krahinës Autonome të Vojvodinës
Nenet e statutit
Vojvodina është pjesë e pandashme e Serbisë.
Neni 6. Të drejtat kombëtare:
Cazarilh-Laspènes
Cazarilh-Laspènes (Ocitanisht: Cadelh e las Penas ; Shqip: Kadela dhe Penasi) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Para vitit 2014, njihej si Cazaril-Laspènes.
Statuti i Krahinës Autonome të Vojvodinës
Nenet e statutit
Në Vojvodinë, serbët, hungarezët, sllovakët, kroatët, malazezët, rumunët, romët, bunjevcët, rutenët dhe maqedonasit, si dhe bashkësitë e tjera numerikisht më të vogla kombëtare që jetojnë në të, janë të barabartë në ushtrimin e të drejtave të tyre.
Chonmage
Sumo
Mundësit sumo me status sekitori u kërkohet në raste të caktuara të veshin flokët e tyre në një formë më të hollësishme të ballukes të quajtur një stil gjethe ōichō ose ginkgo, ku fundi i ballukes spërkatet për të formuar një gjysmërreth, duke i ngjan një erashke (sensu). Duke pasur parasysh veçantinë e stilit në Japoninë moderne, Shoqata sumo punëson parukierë specialistë të quajtur tokoyama për të prerë dhe përgatitur flokët e mundësve sumo.
Statuti i Krahinës Autonome të Vojvodinës
Nenet e statutit
Midis 70 neneve të tjera të statutit janë garancitë e të drejtave të njeriut, të drejtat e pakicave, përdorimi i gjuhëve dhe alfabeteve të pakicave, si dhe ndalimi i dënimit me vdekje dhe klonimi njerëzor. Në përdorim zyrtar është gjuha serbe dhe alfabeti cirilik dhe gjuhët e pakicave hungareze, sllovake, kroate, rumanisht dhe rutenisht dhe alfabetet e tyre përkatëse, në përputhje me ligjin dhe vendimin e Kuvendit krahinor.
Pylli
parapamje|Pyje në [[Bjeshkët e Sharrit]] parapamje| Pyll në [[Mali i Dajtit|Malin e Dajtit, Shqipëri]] parapamje| Një pyll afër [[Vinica|Vinicas, Maqedonia e Veriut ]] parapamje| Pylli Biogradska në [[Mali i Zi|Mal të Zi ]] Pylli është një zonë e madhe e mbizotëruar nga pemët. Qindra përkufizime më të sakta të pyjeve përdoren në të gjithë botën, duke përfshirë faktorë të tillë si dendësia dhe lartësia e pemëve, përdorimi i tokës, gjendja ligjore dhe funksioni ekologjik. Sipas përcaktimit të përdorur gjerësisht nga Organizata e Ushqimit dhe Bujqësisë, pyjet mbulojn (15 milion milje katror) ose afërsisht 30 përqind e sipërfaqes së tokës në botë në vitin 2006.
Pyjet janë ekosistemi mbizotërues tokësor i planetit tonë, dhe shpërndahen në të gjithë globin. Pyjet përbëjnë 75% të prodhimit parësor bruto të biosferës së Tokës dhe përmbajnë 80% të biomasës bimore të Tokës. Prodhimi parësor neto vlerësohet në 21.9 gigatonnes karbon në vit për pyjet tropikale, 8.1 për pyjet e buta dhe 2.6 për pyjet boreale.
Pyjet në gjerësi dhe lartësi të ndryshme formojnë ekozona të ndryshme: pyje boreale rreth poleve, pyje tropikale rreth Ekuatorit, dhe pyje të buta në gjerësi të mesme gjeografike. Zonat me lartësi mbidetare më të larta kanë tendencë të mbështesin pyje të ngjashme me ato në gjerësi më të madhe, dhe sasia e reshjeve gjithashtu ndikon në përbërjen pyjore.
Shoqëria njerëzore dhe pyjet ndikojnë në njëra tjetrën në mënyra pozitive dhe negative. Pyjet ofrojnë shërbime ekosistemi për njerëzit dhe shërbejnë si atraksione turistike. Pyjet gjithashtu mund të ndikojnë në shëndetin e njerëzve. Aktivitetet njerëzore, përfshirë prerjen e burimeve pyjore, mund të ndikojnë negativisht në ekosistemet pyjore.
Përkufizimi
Sipas përkufizimeve të përdorimit të tokës, ekziston një ndryshim i konsiderueshëm se ku pikat e ndërprerjes ndodhen midis një pylli, mali dhe savane. Sipas disa përkufizimeve, pyjet kërkojnë nivele shumë të larta të mbulesës së lëndës drnore (të pemëve), nga 60% në 100%, duke përjashtuar savanat dhe tokat pyjore në të cilat pemët kanë një mbulesë të ulët. Përkufizime të tjera i konsiderojnë edhe savanat si një lloj pylli, dhe përfshijnë të gjitha zonat me masë drunore (pemë) mbi 10%.
Ulrike Sattler
Shërbimi akademik
Sattler shërben si redaktore e Revistës së Logjikës dhe Llogaritjes, në bordin editorial të Gazetës së arsyetimit të automatizuar, dhe një karrige për konferenca të ndryshme, përfshirë Konferencën e Përbashkët Ndërkombëtare për Arsyetimin e Automatizuar (IJCAR).
Cmime dhe nderime
Sattler u zgjodh anëtar i Academia Europaea (MAE) në 2014. Ajo ishte bashkë pranuese me Bijan Parsia dhe Matthew Horridge të çmimit më të mirë në letër në Konferencën Ndërkombëtare Semantike të Uebit (ISWC) në 2008  cila më pas fitoi çmimin  AWSA Ten Year award  në 2018 për letrën me ndikim më të lartë nga procedurat e ISWC dhjetë vjet më parë.
Motive me diell
Motive me diell : vjersha dhe poema me autor Ismail Kadare. Botuar në Tiranë nga shtëpia botuese "Naim Frashëri" në vitin 1968. Faqet e librit 168.
Poema pedagogjike
Poema Pedagogjike (Педагогическая поэма - Pedagogičeskaâ poèma), përkthyer në anglisht si " Rruga për në jetë", është një roman nga Anton Makarenko, shkruar mes viteve 1925 - 1935 dhe botuar në tri pjesë në vitet 1933 - 1935. Pjesa 1 e romanit doli në vitin 1933 (viti XVIII Almanac, pjesa 3), Pjesa 2 në 1935 (Viti XVIII Almanak, libri 5) dhe pjesa 3 më vonë në të njëjtin vit (Viti XVIII Almanak, Libri 8). Si një botim i veçantë, libri doli në vitin 1937, përmes Khudozhestvennaya Literatura.
Llogaria e imagjinuar e punës së Makarenkos në dy qendrat e rehabilitimit për të miturit (Kolonia Gorky dhe komuna e punës Dzerzhinsky) doli me një deduksion për "shefin, mikun dhe mësuesin tonë Maksim Gorki". Ky i fundit kishte një rol të rëndësishëm në krijimin, zhvillimin dhe botimin e romanit. Ai vizitoi të dy kolonitë dhe mbante korrespondencë me Makarenkon. "Eksperimenti juaj i suksesshëm arsimor dhe jashtëzakonisht i rëndësishëm është i një rëndësie mbarëbotërore", shkroi ai në një nga letrat e tij.
Megjithë suksesin e eksperimenteve arsimore të Makarenkos, ato shkaktuan polemika dhe shumë debate midis kolegëve të tij sovjetikë. Në vitin 1938 ai u nderua me Urdhërin e Banerit të Kuq të Punës, por vetëm për këtë roman shumë të suksesshëm si një klasik sovjetik, e jo edhe për punën e tij si një edukator inovativ dhe punonjës social.
Referime
<references group="" responsive="">
Përse mendohen këto male
Përse mendohen keto male : vjersha dhe poema me autor Ismail Kadare. Botuar në Tiranë nga shtëpia botuese "Naim Frashëri" në vitin 1964. Faqet e librit 116.
Tourrette-Levens
Tourrette-Levens është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Tourrette-Levens ka një popullsi prej 4794 banorë dhe sipërfaqe 16.5 km², me një dendësi prej 291 banor/km².
Endërrime
Ëndërrimet lirika dhe poema me autor Ismail Kadare. Botuar në Tiranë nga "Ndërmarrja Shtetërore e Botimeve" në vitin 1957. Faqet e librit 132.
Qasr Tuba
Qasr Tuba është një qytet në governoratin Amman në Jordani.
Tyrbja e Baba Hasanit
Tyrbja e Baba Hasanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Krusha e Vogël, Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Fronsac, Haute-Garonne
Fronsac (Shqip: Fronsaku ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
HYSEN NEZIRI
__NOINDEX__
origin         = Nuk e di as vet, Gilan |
genre          = Poet,shkrimtar,profesor.
Billy Zane
William George Zane, Jr. (lindi më 24 shkurt 1966) është aktor dhe producent amerikan. Prindërit e tij janë me prejardhje greke. Ai e ka edhe një motër me emrin Lisa Zane e cila është aktore dhe këngëtare.
Clermont-le-Fort
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Clermont-le-Fort (Ocitanisht: Clarmont ; Shqip: Klarmonti) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Kurora e Maleve
Njegoshi e shkroi poemën "Kurora e Maleve"  në Cetinje gjatë vitit 1846 dhe e botoi atë një vit më vonë. Është një poemë epike e shkruar në vargje në formë të dramës, duke kombinuar tri mënyra kryesore të shprehjes letrare. Ajo konsiderohet si kryevepër e letërsisë serbe dhe malazeze.
Clermont-le-Fort
Gjeografia
Lumi Ariège formon pjesën më të madhe të kufirit perëndimor të komunës, me Lèze, një nga degët e saj, e cila derdhet këtu në Ariege.