cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nina Simone
Nina Simone (e lindur me emrin Eunice Kathleen Waymon; 21 shkurt, 1933 – 21 prill, 2003) ishte një aktiviste e të drejtave civile, këngëtare, tekst-shkruese, dhe pianiste amerikane. Ajo ka punuar në një gamë të gjerë të stileve muzikore, duke përfshirë atë klasike, jazz, blues, folk, R&B, gospel, dhe pop.
Rinia (1933–54)
Simone lindi si Eunice Kathleen Waymon në Tryon, Karolina Veriore. Fëmija i gjashtë nga tetë, në një familje të varfër, ajo filloj të luaj në piano në moshën 3 vjeçare; kënga e parë që mësoj ishte "God Be With You, Till We Meet Again"("Zoti qoftë me ty, derisa të takohemi përsëri"). Duke treguar një talent me instrumentin, ajo ka performuar në kishë e vendit të saj, por debutimi në koncert, një shfaqje klasike, ishte në moshën 12 vjeçare. Simone më vonë ka thënë se gjatë kësaj shfaqje prindërit e saj që ishin ulur në rreshtin e parë, u detyruan të shkojnë mbas, dhe të lirojnë vendet për njerëzit e bardhë. Simone ka thënë se ajo ka refuzuar të luaj derisa prindërit e saj u sollën përsëri në rreshtat e para, dhe ky incident më vonë ka kontribuar në përfshirjen e saj në lëvizjen e të drejtave civile.
Stili i paraqitjeve
Prezantimi në skenë dhe qëndrimi i Simone-s, bëri që ajo të marr titullin "High Priestess of Soul"(Priftëresha e lartë e shpirtit). Ajo luante në piano, këndonte dhe performonte, "veç e veç dhe në të njëjtën kohë". Simone lëvizi në disa zhanre të muzikës, nga gospel në blue, xhaz, dhe folk, dhe në disa stile klasike evropiane. Përveç përdorimit në sfond të stilit-Bach, ajo vuri me virtuozitet të veçantë repertoin e Romantik në piano të shekullit 19—Chopin, Liszt, Rachmaninoff, dhe të tjerë. Në skenë, ajo përfshinte monologje dhe dialogje me publikun, dhe shpesh përdorte heshtjen si një element muzikor. Ajo e krahasonte atë me "hipnozë masive. Unë e përdor gjatë gjithë kohës". Përgjatë gjithë jetës dhe karrierës muzikore të saj ajo u shoqërua nga perkusionisti Leopoldo Fleming dhe kitaristi njëkohësisht drejtori muzikor Al Schackman.
Muzikë
Muzikantë të cilët kanë cituar Simone-n si e rëndësishme për muzikën që ata kanë krijuar përfshihen Elton John (i cili emëroj një nga pianot e tij me emrin e saj), David Bowie, Emeli Sandé, Antony and the Johnsons, Nick Cave, Van Morrison, Christina Aguilera, Elkie Brooks, Talib Kweli, Mos Def, Kanye West, Lena Horne, Bono, John Legend, Elizabeth Fraser, Cat Stevens, Anna Calvi, Lykke Li, Peter Gabriel, Maynard James Keenan, Cedric Bixler-Zavala, Mary J. Blige, Fantasia Barrino, Michael Gira, Angela McCluskey, Lauryn Hill, Patrice Babatunde, Alicia Keys, Lana Del Rey, Hozier, Matt Bellamy, Ian MacKaye, Kerry Brothers, Jr., Krucial, Amanda Palmer, Steve Adey dhe Jeff Buckley. John Lennon ka cituar versionin e Simones të "I Put a Spell on You" si një burim inspirimi për këngën "Michelle" të Beatles.
Muzika e Simone është paraqitur si muzikë e prapavijës në disa filam dhe video lojra, duke përfshirë, La Femme Nikita (1990), Point of No Return (1993), The Big Lebowski (1998), Notting Hill (1999), Any Given Sunday (1999), The Thomas Crown Affair (1999), Disappearing Acts (2000), Six Feet Under (2001), The Dancer Upstairs (2002), Before Sunset (2004), Cellular (2004), Inland Empire (2006), Miami Vice (2006), Sex and the City (2008), The World Unseen (2008), Revolutionary Road (2008), Watchmen (2009), The Saboteur (2009), Repo Men (2010), dhe Beyond the Lights (2014). Shpesh muzika e saj është pjesë e këngëve remix, komercilaeve televizive, dhe serialeve televizive duke përfshirë "Feeling Good", e cila kishte një paraqitje të dukshme në Promon e Sezonit të Katërt Six Feet Under (2004).
Antikiteti klasik
Antikiteti klasik (i njohur gjithashtu edhe si epoka klasike ose periudha klasike) është periudha e historisë kulturore midis shekullit VIII p.e.s. dhe shekullit VI p.e.s. me qendër në Detin Mesdhe, dhe që përfshin civilizimet ndërlidhëse të Greqisë antike, Romës antike dhe Ilirisë. Antikiteti paraqet periudhën në të cilën shoqëritë greke dhe romake lulëzuan dhe patën ndikim të madh në pjesën më të madhe të Evropës, Afrikën Veriore dhe Azinë Perëndimore.
Përmbedhje
Në mënyrë konvencionale, si kohë e fillimit merret vepra poetike e Epikës Greke shkruar nga Homeri (shekulli VIII-VII p.e.s.), dhe vazhdon përmes shfaqjes së Krishterimit dhe rënies së Perandorisë Romake Perëndimore (shek. V p.e.s.). Kjo periudhë përfundon me rënien e kulturës klasike gjatë antikitetit të vonë (250–750), një periudhë që mbivendoset me mesjetën e hershme (600–1000). Një shtrirje kaq e gjerë e historisë dhe territorit përfshin shumë kultura dhe periudha të ndryshme. Antikiteti klasik mund t'i referohet gjithashtu një vizioni të idealizuar midis njerëzve të mëvonshëm të asaj që, sipas fjalëve të Edgar Allan Poe, cilësohet si "lavdia që kishte Greqia dhe madhështia që kishte Roma".
Kultura e grekëve të lashtë, së bashku me disa ndikime nga Lindja e Afërt e lashtë, ishte baza e artit, filozofisë, shoqërisë dhe arsimit, deri në periudhën perandorake romake. Romakët ruajtën, imituan dhe përhapën këtë kulturë në Evropë, derisa ata vetë ishin në gjendje të konkurrojnë me të, dhe bota klasike filloi të flasë Latinisht, si dhe Greqisht. Kjo bazë kulturore greko-romake ka qenë jashtëzakonisht ndikuese në gjuhën, politikën, ligjin, sistemet arsimore, filozofinë, shkencën, luftën, poezinë, historiografinë, etikën, retorikën, artin dhe arkitekturën e botës moderne. Mbijetesa e fragmenteve të kulturës klasike çoi në një fillim të ringjalljes në shekullin XIV, i cili më vonë u bë i njohur si Rilindja, dhe ringjallje të ndryshme neoklasike ndodhën edhe në shekujt XVIII dhe XIX.
Periodizimi
Lidhur me periodizimin e antikitetit klasik ekzistojnë dallime dhe mospajtime të konsiderueshme mes studiuesve dhe historianëve. Megjithatë njëri nga periodizimet e ndan antikitetin klasik në tri etapa (nënperiudha) kryesore:
Periodizimi tjetër e ndan antikitetin klasik kështu:
Capocannoniere
Capocannoniere ( Italisht: [ˌkapo.kanːoˈnjɛːre]) është një çmim që i jepet golashënuesit më të mirë në një sezon të Serie A italiane. Titulli aktualisht mbahet nga Mauro Icardi dhe Ciro Immobile, që shënuan secili 29 gola respektivisht për Interin dhe Lazion në sezonin 2017–18.
Numri më i madh i golave të fituar këtë çmim është 36; këtë shifër e kanë arritur dy lojtarë: Gino Rossetti për Torinon në sezonin 1928–29 dhe Gonzalo Higuaín për Napolin në sezonin 2015–16. Ferenc Hirzer, Julio Libonatti dhe Gunnar Nordahl renditen në vendin e tretë për këtë rekord; ata të tre shënuan 35 gola respektivisht për Juventusin, Torinon dhe Milanin.
Sipas klubit
parapamje|djathtas|Capocannoniere është fituar 17 herë nga lojtarët e [[A.C. Milan|Milanit, me fituesin më të fundit që është Zlatan Ibrahimović në vitin 2012]]
Sipas shtetit
parapamje|djathtas|220px|Argentines janë fituesit më të shpeshtë të çmimit Capcannoniere, me fituesin më të fundit që është [[Mauro Icardi i Interit në vitin 2018]]
Mélicocq
Mélicocq (Shqip: Melikok) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Glikogjeneza
Glikogjeneza është procesi në të cilin molekulat e glukozës ndërtohen për të formuar glikogjen, një polisakarid i rëndësishëm që funksionon si rezerva e karbohidrateve në organizmin tonë. Kjo rrugë metaboliike ndodh kryesisht në inde të gjëndrave të mëlçisë dhe muskujve.
Reaksioni kryesor i glikogjenezës përfshin ndjekësit e mëposhtëm:
Glukozë + ATP → Glikozë-6-fosfat + ADP
Glikozë-6-fosfat ⇌ Glikozë-1-fosfat
Glikozë-1-fosfat + UTP → UDP-glukozë + PPi
UDP-glukozë + Glikogjen → Glikogjen + UDP
Ky proces i gjatë i reaksioneve është i rëndësishëm për ruajtjen e karbohidrateve si rezerva energjetike në formën e glikogjenit. Në momente kur niveli i glukozës në gjak është i ulët, siç ndodh gjatë agjërimeve apo aktivitetit të madh fizik, glikogjeni shpërbëhet përsëri në glukozë përmes një procesi i quajtur glikogenoliza për të siguruar energjinë e nevojshme për organizmin.
Maucourt, Oise
Maucourt (Shqip: Makurti) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Port Louis
Port Louis është kryeqyteti i Mauritiusit, ndodhet në pjesën perëndimore të distriktit Rivière Noire.
Klima
Muajt më të lagështa janë nga muaji dhjetor deri në muajin prill, ku rreshjet mesatare janë 60 mm.
Santa Cecília de Voltregà
Santa Cecília de Voltregà është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Osona, të provincës Barcelona, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
Santa Cecília de Voltregà
Zllatari (Prishtinë)
Zllatar është një vendbanim në komunën e Prishtinës, Kosovë.
Saint-Bonnet-de-Four
Saint-Bonnet-de-Four është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Bonnet-de-Four ka një popullsi prej 208 banorë dhe sipërfaqe 18.73 km², me një dendësi prej 11 banor/km².
Ordu
Ordu është një qytet detar në bregdetin e Detit të Zi të Turqisë dhe është kryeqyteti i Provincës Ordu. Historikisht njihet si Kotyora (Greqisht: Κοτύωρα). Emri bashkohor i Ordus që do të thotë 'kamp ushtrie' në turqishten osmane u miratua gjatë Perandorisë Osmane për shkak të një postimi të ushtrisë që ndodhej pranë qytetit të sotëm.
Klima
parapamje|majtas| name gjatë epokës osmane parapamje|majtas|Bregdeti i Detit të Zi parapamje|majtas|Bregdeti i Ordus dhe kodra [[Boztepe]] Ordu ka një klimë subtropikale të lagësht (klasifikimi i klimës Köppen: Cfa), si shumica e bregdetit lindor të Detit të Zi të Turqisë, me verë të ngrohtë dhe të lagësht dhe dimra të freskët dhe të lagësht. Ordu ka një reshje të lartë dhe të shpërndarë në mënyrë të barabartë gjatë gjithë vitit. Reshjet janë më të rënda në vjeshtë dhe pranverë.
Ekonomia
Ordu është i famshëm për lajthitë, duke prodhuar rreth 25 përqind të të korrave në mbarë botën. Krahina mbështetet në të korrat për deri në 80% të aktivitetit të saj ekonomik. Turqia në tërësi prodhon rreth 75 përqind të lajthive në botë. Që nga viti 1920, Ordu ishte një nga prodhuesit e paktë të mashurkave të bardha, të cilat u eksportuan në Evropë. Sot, qyteti është industrializuar pjesërisht dhe është anëtar i Tigrave Anadolliane me 7 kompanitë e tij.
Ordu sot
parapamje|Ndërtesa e komunës së Ordus parapamje| image_skyline nga qyteti natën. Dyqani i fabrikës Sağra, që shet shumë lloje të lajthive të mbuluara me çokollatë, është një nga atraksionet e qytetit.
Tramvaji ajror Boztepe është një tjetër tërheqje popullore e cila është vendosur të bëhet një simbol modern për qytetin.
Muzika lokale është tipike për rajonin e Detit të Zi, përfshirë kemençe. Kuzhina bazohet kryesisht në perime lokale dhe përfshin si pjata tipike turke - të tilla si pide dhe Qebap - dhe tarifa më interesante të tilla si 'akulloret e djegura' të thjeshta ose karamel.
Maysel
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Maysel (Shqip: Mejsel) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore. parapamje|Peizazh i komunës: Kisha e Shën-Didierit
Albi Mall
Përmbledhje
Albi Mall u inaugurua në vitin 2006. Në atë kohë qendra tregtare kishte 12,000 m 2 hapësirë për shitje me pakicë. Bazuar në nevojën dhe kërkesat e shumta të klientëve, në vitin 2010 hapësira e shitjes me pakicë u zgjerua me 18,300 m 2, duke arritur në një sipërfaqe totale prej 30,300 m 2. Tani qendra tregtare ofron 100,000 m 2 dhe strehon 225 dyqane. Zgjerimi i radhës do të përfundojë në vjeshtën e vitit 2022, i cili do të përfshijë gjithashtu 50,000 m 2 sipërfaqe të destinuar për shitje me pakicë dhe aktivitete rekreative. Me këtë zgjerim, qendra tregtare do të arrijë në 150,000 m 2. Numri i të punësuarve është më shumë se 2000 njerëz.
Albi Mall përfshin dyqane si Zara, Bershka, Massimo Dutti, Mango, Tom Tailor, Rossman, Adidas, Nike, Swarovski, Women'Secret, Springfield, BOSS, Timberland, Replay, Carpisa, Jysk, The Body Shop, mam Geayox,, etj.
Albi Mall është gjithashtu sponsor i përgjithshëm i Superligës në futboll. Kështu për dy vite radhazi elita e futbollit tonë do të quhet ALBI MALL Superliga. Kontratën e partneritetit e nënshkruan presidenti i FFK-së, Agim Ademi dhe drejtori ekzekutiv i Albi Commerce, Sutki Humolli
New Ross, Indiana
New Ross, Indiana (New Ross, Indiana) është një qytet në qarkun Montgomery të shtetit federal Indiana, SHBA. Në New Ross, Indiana jetojnë 347 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 418.7 banor/km2 (1084.4 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 0.83 km2 (0.32 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 270 m (886 ft).
Santa Bàrbara, Tarragona
Santa Bàrbara, Tarragona është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Montsià, të provincës Tarragona, në Katalonia. Santa Bàrbara, Tarragona ka 3955 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 28.15 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Bàrbara
Parfondeval, Aisne
Parfondeval është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Parfondeval ka një popullsi prej 144 banorë dhe sipërfaqe 10.91 km², me një dendësi prej 13 banor/km².
Azur, Landes
Azur është një komunë në Francë. Azur bën pjesë në departamentin Landes të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 575 banorë dhe sipërfaqe 16.94 km².
Fortifikata parahistorike në Cërnicë
Fortifikata parahistorike në Cërnicë është një monument i trashëgimisë kulturore në Cërnicë, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Televizioni në Kosovë
Televizioni në Kosovë për herë të parë është paraqitur në vitin 1974.
Radio Televizioni i Prishtinës ishte transmetuesi i parë shqiptar i Kosovës, i themeluar në vitin 1974 duke e pasuar Radio Prishtinën (themeluar 1945). Ai u mbyll me forcë në vitin 1990 nga qeveria serbe, duke mos lejuar qarkullimin e informacionit nëpër valët televizive në Kosovë gjatë Luftës së Kosovës. Në kohën e luftës, terri informativ u mbulua nga Radio 21 (nga egzili përmes radios në internet dhe shërbimit BBC World) dhe Koha Ditore (përmes gazetës dhe webfaqes së vet në gjuhën angleze), teksa televizioni ishte nën zotërimin e Radio Televizionit të Serbisë.
Në vitin 1999, Radio Televizioni i Prishtinës u transformua në Radio Televizionin e Kosovës me shumë ndihmë nga shtetet e huaja. Përveç RTK-së, fundi i luftës solli themelimin e televizioneve si Kohavision (simotër e Kohës Ditore), RTV21 etj.
W.A.S.P.
W.A.S.P. është një bend i muzikës heavy metal, i formuar në California, USA në vitin 1982 mbas iniciativës e këngëtarit, kitaristit dhe liderit historik Blackie Lawless.
Busan
Busan ndahet në 15 distrikte kryesore dhe një qark, së bashku bëjnë me popullsi rreth 3.6 milionë. Nakdong është lumi më i gjatë i Koresë dhe Haeundae është poashtu plazhi më i madh i vendit.
Klima
Busan ndodhet në juglindje të Gadishullit Korean. Busan ka klimë subtropikale të lagësht. Temperatura ekstrem të larta dhe të ulëta janë të ralla. Temperatura më e lartë e regjistruar është 37.3 °C më 14 gusht 2016, ndërsa temperatura më e ulët e regjistruar është −14.0 °C më 13 janar 1915. Fundi i pranverës dhe fillimi i verë është zakonisht e ftohët sesa brenda rajoneve për shkak efektit të oqeanit.
Ndarjet administrative
Në vitin 1957, Busan adoptoi sistemin e ndarjes duke krijuar gjashtë distrikte (gu): Busanjin-gu, Dong-gu, Dongnae-gu, Jung-gu, Seo-gu, dhe Yeongdo-gu. Sot Busani ndahet në pesëmbëdhjetë distrikte dhe një qark.
Feja
Sipas regjistrimit të vitit 2007, 41.9% e banorëve të Busanit ndjekin Budizmin dhe 16.6% ndjekin Krishterizmin (12.1% janë protestan dhe 4.5% janë katolikë), 39.9% e banorëve tjerë nuk janë fetarë ose ndjekin ndonjë fe tjetër.
Meli
Meli (Panicum miliaceum L.) është një bimë barishtore njëvjeçare, që i përket familjes Poaceae (ose Gramineae). Ai bën pjesë në grupin e drithërave të vogla.
Kultivimi
Meli është një kulture relativisht me kërkesa të ulëta, dhe pa sëmundje. Rrjedhimisht, meli përdoret shpesh në sistemet bujqësore organike në Evropë. Në Shtetet e Bashkuara ai është përdoret shpesh si një kulturë e ndërmjetme. Sistemi i tij rrënjor sipërfaqësor dhe rezistenca e tij ndaj mbetjeve të atrazinës e bëjnë melin një kulturë të ndërmjetme të mirë për kulturat që kërkojnë ujë dhe ato që kërkojnë pesticide. Kashta e kulturës së kaluar, duke lejuar më shumë ngrohje të tokës, rezulton në një rritje më të shpejtë dhe më të hershme të melit. Ndërsa meli mbulon tokën, për shkak të sistemit të tij rrënjor sipërfaqësor, toka plotëson përmbajtjen e saj me ujë për kulturën tjetër. Kultura e mëvonshme, për shembull, një grurë dimëror, mund të përfitojë nga kashta e melit, i cili vepron si akumulues bore.
Klima dhe kërkesat e tokës
Për shkak të sistemit të tij fotosintetik C4, meli është thermophilic si misëri, prandaj, duhet të shmangen vendet në hije të fushës. Ai është i ndjeshëm ndaj temperaturave më të ulëta se 10 deri 13 gradë Celsius. Meli është shumë i rezistueshëm ndaj thatësirës, gjë që e bën atë me interes për rajonet me pak ujë dhe periudha të gjata pa shi. Për shkak të sistemeve të tij rrënjor të sheshtë, tokat e ngjeshura duhet të shmangen. Për më tepër, meli nuk toleron lagështi tokës të shkaktuar nga uji uji i grumbulluar.
Muhammed Nami
Muhammed Salih Nami (Arabisht: محمد صالح نامي; lindi më 7 janar 1982) është futbollistë arabë i cili luan për Al-Hilal në Ligën Profesionale Saudite.
Shtëpia e Themistokli Gërmenjit
Shtëpia e Themistokli Gërmenjit ka qenë monument kulture e kategorisë së parë, ajo është shpallur si e tillë sipas vendimit nr. 6 të datës 15.01.1963 dhe vendimit nr.1886 të datës 10.06.1973 të Ministrisë së Arsimit dhe Kulturës.
Dragoci (Prishtinë)
Dragoc është një vendbanim në komunën e Prishtinës, Kosovë.
Saint-Dizier-l'Évêque
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Konin
Konin është qytet në qendër të Polonisë. Më 2016, qyteti ka pasur 75,607 banorë.
Politika
Anëtarët e parlamentit të cilët janë zgjedhur nga zona elektorale e Koninit:
Saint-Dizier-l'Évêque
Klima
Shën Shtoringeni ka një klimë oqeanike ( klasifikimi i klimës Köppen Cfb ). Temperatura mesatare vjetore në komunë është 10.1 °C (50.2 °F). Reshjet mesatare vjetore janë 1,099.4 mm (43,28 në) me majin si muajin më të lagësht. Temperaturat më të larta janë mesatarisht në korrik, rreth 19.1 °C (66.4 °F), dhe më e ulëta në janar, rreth 1.4 °C (34,5 °F). Temperatura më e lartë e regjistruar ndonjëherë në Shën Shtoringen ishte 37.0 °C (98.6 °F) më 13 gusht 2003; temperatura më e ftohtë e regjistruar ndonjëherë ishte −17.4 °C (0,7 °F) më 20 dhjetor 2009.
Bust, Bas-Rhin
Bust (Shqip: Bust ; Büst   ) është një komunë në departamentin Rini i Ulët në rajonin Lindje e madhe në Francën verilindore.
Santa Ana de Pusa
Santa Ana de Pusa është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Jara, të provincës Toledo, në Castile-La Mancha. Santa Ana de Pusa ka 411 banorë (2006), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 19 km2.
Banesa e Bajram Ukës (Sulejman Metës)
Banesa e Bajram Ukes (Sulejman Metës) është një monument i trashëgimisë kulturore në Brar, rrethi i Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "Urdhëres më 08.01.1977".
Parafrazimi
Parafrazimi-Në fjalorin elektronik online të gjuhës shqipe thuhet se parafrazimi është "Veprimi dhe rrjedhimi i tij sipas kuptimeve të foljeve parafrazoj, parafrazohet. Parafrazimi i veprës (i vjershës). S'është gjë tjetër veçse një parafrazim. Bëj parafrazim parafrazoj. Ka shumë parafrazime." Më tutje fjala parafrazë përkufizohet si
"1. libr. Fjali a shprehje që jep në mënyrë përshkruese kuptimin e një fjale a të një shprehjeje të caktuar, parafrazim (p.sh. «ajo që e ka lindur e rritur» në vend të «e ëma», «ai që shkruan këtë letër» ose «autori i kësaj letre» në vend të «unë» etj.).
2. letersi. Shpjegimi me fjalët e veta i një pjese letrare të vështirë a të errët; shpjegimi me fjalë të tjera i përmbajtjes së një vepre, i ideve të saj etj.
3. letersi. Përkthim i lirë dhe i zgjeruar i një vepre, i një vjershe etj." kurse fjala parafrazoj përkufizohet si
"1. liber. Jap në mënyrë përshkruese përmbajtjen e një fjale a të një shprehjeje të caktuar; përsërit me fjalët e mia mendimin e një tjetri ose diçka që kam lexuar a dëgjuar. Nuk i ka dhënë fjalë për fjalë ato që dëgjoi por i ka parafrazuar.
2. letersi. Shpjegoj me fjalët e mia një pjesë letrare të vështirë a të errët; shpjegoj me fjalë të tjera përmbajtjen e një vepre, idetë e saj etj. Parafrazoi tregimin.
3. letersi. Përkthej në mënyrë të lirë dhe të zgjeruar një vepër, një tekst, një vjershë etj."
Mid`hat Shamiq
Mid`hat Shamiq (1907-1990) ishte romanist, metodicien, metodolog dhe përkthyes bosnjan, anëtar i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Bosnjes dhe Hercegovinës.
Azy
Azy është një komunë në Francë. Azy bën pjesë në departamentin Cher të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 473 banorë dhe sipërfaqe 27.62 km².
Cleebourg
Cleebourg (Shqip: Kleburg ; Kleeburg ) është një komunë në departamentin Rini i Ulët në rajonin Lindje e Madhe në Francën verilindore.
Kleburgu pretendohej nga Mbretërit e Suedisë nga 1652 deri në 1787.
Replika per kritkiat ndaj Isopolifonise
__NOINDEX__
<!-- Edhe njëherë për IsoPolifoninë Labe (Argumente Replikave)
priftipirro2017@gmail.com
-->
Jacques Leguerney
Jacques Leguerney (19 nëntor 1906 - 10 shtator 1997) ishte kompozitor francez sidomos i njohur për këngët e tij të artit.
Biografia
Ai studioi me Nadia Boulanger për një periudhë të shkurtër. Ai poashtu u ndikua nga Albert Roussel dhe Francis Poulenc, i cili ishte një shok i ngushtë gjatë jetës së tij.
Këngët e tij të arteve u përkrahën nga disa këngëtar si Gérard Souzay, Geneviève Touraine dhe Pierre Bernac, nga baritoni amerikan Kurt Ollman dhe pianistja Mary Dibbern.
Përveç këngëve të tij të artit, ai gjithashtu shkroi muzikën orkestrale, përfshirë baletin Endymion, e ndjekur nga baleti La Vénus noire, i cili ishte një komision nga Paris Opera. Pasi Opéra e Parisit nuk e prodhoi këtë balet, të cilin ai e konsideroi kryeveprën e tij, Leguerney ndërpreu kompozimin.
Eichenau
Eichenau është komunë në Bavaria, Gjermani. Ndodhet 20 kilometra në perëndim të Mynihut. Vendbanimi u rrit sipas planit që u bë nga komisioneri Josef Nibler që nga viti 1916.
Komuna ka dy shkolla fillore (Grundschule) dhe një shkollë të mesme (Mittelschule).
Katharina Paulus
Katharina "Käthe" Paulus (22 dhjetor 1868 - 26 korrik 1935) ishte një hedhese parashutash në ekspozitë gjermane dhe shpikësja e parashutës së parë të palosshme. Në atë kohë, parashuta u quajt, 'aparat shpëtimi për aeronautikë' në 1910. Parashutat e mëparshme nuk ishin në gjendje të pershtateshin në një rast si aparati i veshur në shpinë, kështu shpikja e Paulus u kthye në një rëndësi të madhe për gjermanët në Luftën e Parë Botërore dhe ajo prodhoi rreth 7000 parashuta për forcat gjermane. Gjatë Luftës së Parë Botërore Paulus krijoi afërsisht 125 parashuta në javë. Paulus gjithashtu u shqua për shpikjen e kanalit tërheqës, një sistem shkëputjeje të qëllimshme ku hapet një parashutë e vogël për të nxjerrë parashutën kryesore.
Paulus ishte vetë një aeronaute e zjarrtë dhe regjistroi mbi 510 fluturime me balona dhe mbi 165 hedhje me parashutë gjatë jetës së saj. Ajo ishte gjermania e parë që ishte një pilote ajrore profesioniste, dhe gruaja e parë akrobate ajrore gjermane.
Pavarësisht se balonat me ajër të nxehtë aktualisht njihen si një lloj aktiviteti turistik, gjatë dekadave të fundit të shekullit të 19-të, këto balona me ajër të nxehtë ishin në atë kohë teknologjia më e përparuar dhe ishin shumë të famshme para shpikjes së aeroplanit.
Jeta
Paulus 'lindi në Zellhausen, sot pjesë e Mainhausen, afër Frankfurt, Gjermani, në një familje të klasës punëtore. Babai i saj ishte punëtor i thjeshtë dhe vdiq kur ajo ishte nëntëmbëdhjetë vjeç. Pas vdekjes së tij, Paulus zuri profesionin e rrobaqepësisë së nënës së saj për të ndihmuar familjen. Në moshën 21 vjeçare, Paulus u martua me Hermann Lattemann, një balonist i njohur dhe filloi të punojë si ndihmëse i tij për të riparuar balonat me aftësitë e saj si rrobaqepëse. Paulus dhe Lattemann filluan të zhvillojnë marrëdhëniet e tyre profesionale dhe personale, derisa Paulus filloi të hidhej me parashutë dhe të dy u martuan. Ata kishin një djalë, Willy Hermann Paulus, i cili më vonë vdiq nga difteria. Në 1895, çifti ishin në një numer akrobacie të përbashkët kur parashuta e Lattlemann nuk arriti të vendosej. Paulus e pa atë duke vdekur.
Paulus përfundoi numrin e saj të fundit me balonë në moshën 63 vjeçare (5 gusht 1931).
Vdekja
Paulus vdiq në moshën 67 vjeçare dhe është varrosur në një varrezë në Reinickendorf.
Arusha
Arusha është një qytet në Tanzaninë verilindore dhe kryeqyteti i Rajonit Arusha, me një popullsi prej 416,442 plus 323,198 në Rrethin Rural Arusha përreth (regjistrimi i vitit 2012). E vendosur nën Malin Meru në skajin lindor të degës lindore të Luginës së Madhe të Riftit, Arusha ka një klimë të butë.
Arusha është një qendër e madhe diplomatike ndërkombëtare. Ajo pret Komunitetin e Afrikës Lindore. Nga viti 1994 deri në vitin 2015, qyteti gjithashtu priti Gjykatën Ndërkombëtare Penale për Ruandën, por ai njësi ka pushuar së funksionuari. Është një qytet multikulturor me një shumicë të popullsisë Tanzaniane me prejardhje të përzier: popullsi autoktone afrikane, arabo-tanzaniane dhe indiane-tanzaniane, plus një popullsi të vogël të pakicës evropiane dhe të Amerikës së Veriut. Fetë e popullsisë Arushan përfshijnë Krishterimin, Islamin, Sikizmin dhe Hinduizmin. Në vitin 2018, u shpall se Arusha do të ishte kryeqyteti i Federatës së Afrikës Lindore të propozuar për shkak se shihej si një qytet neutral që nuk shërben si qendër politike e asnjë prej vendeve përbërëse. Qyteti gjithashtu ka rëndësi për të gjithë Afrikën Lindore për shkak të historisë së tij të gjatë të pritjes së ngjarjeve dhe institucioneve të rëndësishme të Afrikës Lindore.
Gjeografia dhe klima
Megjithë afërsinë me ekuatorin, lartësia e Arusha prej 1,400 metrash në shpatet jugore të Malit Meru mban temperaturat relativisht të ulëta dhe lehtëson lagështinë. Ajri i ftohtë i thatë është i përhapur për pjesën më të madhe të vitit. Temperatura zakonisht varion midis 10 dhe 30 ° C me një temperaturë mesatare të lartë vjetore rreth 25 ° C. Ka stinë të dallueshme të lagësht dhe të thatë dhe përjeton një erë mbizotëruese lindore nga Oqeani Indian, disa qindra kilometra në lindje. Nën sistemin e klasifikimit të klimës Köppen, ajo ka një klimë subtropikale të malësisë (Cwb). Zonat larg Arushës në jug dhe perëndim klasifikohen si klimë tropikale të savanës (Aw).
Rekordi i lartë që kur filluan regjistrimet në vitin 2000 është 39 ° C. Rekordi i ulët është 7 ° C. Mesatarja vjetore e reshjeve të Arushës është 1.180 mm (46.46 in), kryesisht vijnë gjatë sezonit të gjatë të shirave nga marsi në maj. Zonat menjëherë në veri dhe verilindje të Arushës mund të shohin më shumë shi dhe temperatura më të ftohta për shkak të ndikimit të Malit Meru, hija e shiut e të cilit shtrihet drejt anës juglindore të malit.
parapamje|Një rrugë në qytezën e Arushës.
Arusha dhe malësitë veriore të Tanzanisë përjetojnë një model të reshjeve bimodale, me dy stinë me shi. Shumë kultura mbillen dy herë në vit. Shirat e gjatë masika nga marsi deri në maj janë më të besueshëm në Arusha sesa në zonat përreth për shkak të ndikimit të Malit Meru. Shirat e shkurtër vuli janë më pak të besueshëm, zakonisht vijnë në nëntor dhe dhjetor. Sezoni i thatë i kiangazi është nga qershori deri në tetor. Zonat më të larta në veri dhe verilindje të qytetit janë shtëpia e fermerëve që kultivojnë banane, kafe, lakër, patate, karota, zarzavate me gjethe dhe perime të tjera. Kultivimi në zonat në veriperëndim, perëndim, jugperëndim, jug dhe juglindje fokusohet në misër, fasule dhe grurë. Ekziston një industri e rëndësishme e hortikulturës, me disa kompani që rritin lule për eksport në Evropë.
Aeroporti
parapamje|[[Aeroporti Arusha]] Arusha shërbehet nga dy aeroporte: Aeroporti Ndërkombëtar i Kilimanxharos për udhëtarët ajrorë ndërkombëtarë, rreth 60 kilometra në lindje, afërsisht në gjysmë të rrugës për në Moshi. Aeroporti ofron fluturime ndërkombëtare dhe vendase. Aeroporti Arusha është një qendër ajrore rajonale në perëndim të qytetit dhe shërben më shumë se 87,000 pasagjerë në vit.
Thomas Pound
Thomas Pound (vdiq më 1703) ishte një oficer i Marinës Mbretërore në Angli që u kthye në pirat dhe u aktivizua për pak kohë në ujërat bregdetare të New England gjatë vitit 1689. I kapur dhe i dënuar për pirateri, krimet e tij u falën dhe ai më vonë u ribashkua në Marinën Mbretërore.
Jeta e hershme
I lindur në Angli, Pound u bashkua me Marinën Mbretërore dhe u ngrit për t'u bërë një oficer i ri dhe hartograf detar i vendosur në portin kolonial të Boston, Massachusetts. Një nga hartat e Pound është ruajtur në Librarinë e Kongresit, duke përshkruar vijën bregdetare të New England midis Cape Cod dhe "Cape Sables" në ishullin Sable.
Piratë
Më 8 gusht 1689, Pound ishte në bordin e një anijeje të vogël në pronësi të Thomas Hawkins, në shoqërinë me gjashtë pasagjerë të tjerë kur ajo u ankorua nga ishulli Lovells dhe u hipi nga pesë burra të tjerë. Me paraprake, Pound dhe burrat e sapoardhur nga ishulli Lovells pastaj kapën anijen si të tyre. Hawkins u bashkua vullnetarisht me piratët; ai u emërua herë pas here në vendin e Pound në ngjarjet pasuese.
Takimi i parë i Pound si pirat ishte jospektual. Duke lundruar përgjatë Bregut të Masaçusets, ai hasi në një anije peshkimi, por nuk arriti të angazhohej. Në vend të kësaj, Pound e transportoi anijen e tij së bashku dhe bleu një furnizim me skumbri për tetë pena. Duke u kthyer në veri, Pound bëri port në Falmouth, Maine dhe plotësoi ekuipazhin e tij të vogël me ushtarë që kishin dezertuar nga garnizoni lokal. Pas kthimit në det, Pound dhe njerëzit e tij sulmuan pastaj anijet Good Speed jashtë Cape Cod dhe Merrimack midis anijeve të tjera në zonën e New England.
Një anije njëdirekëshe e armatosur, Mary, së shpejti u dërgua nga guvernatori i Masazasit kundër Pound dhe ekuipazhit të tij. Më 4 tetor, Mary zbuloi dhe angazhoi anijen e Pound-it të ankoruar në ishullin Naushon. Në luftimet e rënda Pound pësoi plagë me armë zjarri dhe kapiteni i Mary, Samuel Pease, u vra. Të rrethuar nga njerëzit e shumtë, Pound dhe ekuipazhi i tij u dorëzuan dhe u dërguan përsëri në Boston për gjyq. Më 13 janar 1690, Pound dhe Hawkins u shpallën fajtorë për veprime piraterie dhe u dënuan me vdekje.
Shpengimi
Pound u vendos mbi një anije detare të vendosur për në Angli, ku dënimi i tij do të kryhej. Sidoqoftë, anija ishte në mes të udhëtimit kur u sulmua nga një pronar francez. Pound u la i lirë për të ndihmuar në mbrojtje dhe luftoi me guxim në emër të kapësve të tij. Me rekomandimin e kapitenit të anijes së tij, Pound mori një zbritje të dënimit me të mbërritur në Angli dhe u lirua nga burgu pas një burgosjeje të shkurtër. Hawkins ishte dërguar përsëri në Angli në të njëjtën anije, por ishte vrarë në aksionin kundër rrëmbyesit francez.
Grada detare e Pound u rikthye dhe atij më vonë iu dha komanda e anijes së tij, karriera e tij e shkurtër piraterike u harrua siç duket. Ai vdiq në vitin 1703.
Denis Bonjaku
Denis Bonjaku është këngëtar. Ai është një fëmijë shumë aktiv dhe i apasionuar pas botës së artit. Dy herë nënkampion ndërkombëtar i kërcimit karaibik, ai e projekton të ardhmen e tij si një showman i sukseshëm. Muzika qëndron në majën më të lartë të pasioneve të tij, arsye pse zgjodhi të marrë pjesë në ‘The Voice Kids’. Prindërit e tij tregojnë që ai ka shfaqur interes për muzikën që në fëmijërinë e hershme, ku e përzgjidhte atë përpara lodrave. Aktualisht, përveç shkollës ai ndjek dhe leksione në akademinë e muzikës.
Në vitin 2018, Denis Bonjaku shpallet fitues në The Voice Kids Albania.
Më datë 25 Nëntor 2018, Denis Bonjaku publikon videoklipin "Ti Je Ajo". Muzika e këngës u punua nga Gent Myftaraj, ndërsa teksti u shkrua nga Pandi Laço. Videoklipi u prodhua nga kompania Fullmoon Production.
Këngët
(2018): Ti je ajo
Prospero
parapamje|240px|Prospero dhe [[Miranda (The Tempest)|Miranda nga William Maw Egley]] Prospero është një personazh imagjinar dhe protagonist i shfaqjes së William Shakespeare The Tempest. Prospero është Duka i ligjshëm i Milanit, vëllai uzurpues i të cilit, Antonio, e kishte vënë atë (me vajzën e tij tre vjeçare, Miranda) në det në një "trup të kalbur" të një varke për të vdekur, dymbëdhjetë vjet para fillimit të lojës. Prospero dhe Miranda kishin mbijetuar dhe gjetën mërgim në një ishull të vogël. Ai ka mësuar magji nga librat, dhe e përdor atë ndërsa ndodhet në ishull për të mbrojtur Mirandën dhe kontrolluar personazhet e tjerë.
Para se të fillonte shfaqja, Prospero çliron shpirtin Ariel nga bllokimi brenda "një pishë të thurur". Prospero më pas e merr Arielin si skllav. Magjia e Prosperos është mjaft e fuqishme për të kontrolluar Arielin dhe shpirtrat e tjerë, si dhe për të ndryshuar motin dhe madje për të rritur të vdekurit.
Në ishull, Prospero bëhet mjeshtër i përbindëshit Caliban (djali i Sycorax, një magjistare keqdashëse) dhe detyron Caliban të nënshtrohet duke e ndëshkuar me magji nëse nuk i bindet. Ariel është parë në Prospero pasi të lirohet nga burgosja e tij brenda pemës së pishës.
Në fund të shfaqjes, Prospero synon të shuaj librin e tij dhe të heqë dorë nga magjia. Sipas këndvështrimit të audiencës, kjo mund të ishte e nevojshme për ta bërë përfundimin pa dyshim të lumtur, pasi magjia shoqërohej me vepra djallëzore; ai do të shuaj librat e tij për të njëjtën arsye që Doktor Faustus, në një shfaqje të mëparshme nga Christopher Marlowe, premtoi më kot të digjte librat e tij.
Miranda (The Tempest)
parapamje|240px|[[John William Waterhouse (1849–1917), Miranda—The Tempest. 1916.]] Miranda është një nga personazhet kryesorë të shfaqjes së William Shakespeare The Tempest. Ajo është personazhja e vetme femër që shfaqet në skenë gjatë rrjedhës së shfaqjes dhe është një nga vetëm katër gratë e përmendura (Claribel, Sycorax, nëna e Miranda dhe Miranda).
Miranda është vajza e Prospero. Ajo u dëbua në ishull së bashku me babanë e saj në moshën tre vjeç, dhe në dymbëdhjetë vitet pasuese ka jetuar me babanë e saj dhe skllavin e tyre, Caliban. Ajo është hapur e dhembshur dhe e pavetëdijshme për të këqijat e botës që e rrethon, duke mësuar fatin e babait të saj vetëm kur fillon shfaqja.
Origjina
Ekzistojnë disa spekulime që Miranda, së bashku me burrin e saj, Ferdinand, mund të synojnë të përfaqësojnë Elizabeth Stuart dhe bashkëshortin e saj të ri, Frederick V, pasi The Tempest u krye fillimisht për gjyqin e babait të Elizabeth, Mbretit James, në festimin e martesës.
Catopuma
Catopuma është një gjini që përmban dy lloje të vogla të maceve të egra aziatike, macen e artë aziatike ( C. temminckii ) dhe macen borneane ( C. badia ). Të dy janë zakonisht me ngjyrë kafe të kuqërremtë, me shenja më të errëta në kokë.
Cindy Arlette Contreras Bautista
Cindy Arlette Contreras Bautista është avokate dhe mbrojtëse për gratë nga Peruja. Ajo është fituese e Çmimit Ndërkombëtar për Gratë e Guximshme, dhe u përfshi gjithashtu në listën TIME 100 të njerëzve më me ndikim.
Incidenti i sulmit
Kontreras u sulmua në një hotel në Ayacucho nga i dashuri i saj, Adriano Pozo Arias, më 15 korrik 2015. Kamerat e sigurisë regjistruan atë duke e goditur dhe zvarritur për flokësh dhe ajo që ishte duke qarë dhe duke thirrur për ndimë. Sulmi e la atë me dëmtime në njërën këmbë. Kontreras doli publikisht me kërkesën e saj për drejtësi dhe paraqiti rastin e saj në media.
Dëshmia kundër sulmuesit të saj ishte e mjaftueshme për një dënim, por një trup gjykues prej tre gjyqtarësh vendosi që atij t'i jepet një dënim i pezulluar në korrik 2016. Dhuna ndaj saj dhe më pas kurimi ishte si shkak për mbledhjen e lëvizjes kombëtare NiUnaMenos. Marshimi në Lima ishte demonstrata më e madhe ndonjëherë në Peru. Në nëntor 2016, Gjykata e Apelit e Gjykatës së Lartë Ayacucho liroi Adriano Pozo dhe urdhëroi një gjyq të ri me akuza shtesë për tentim përdhunimi dhe tentativë të femicidit.
Catopuma
Të dy speciet u ndanë nga njëra-tjetra 4.9-5.3 milion vjet më parë, shumë kohë para se Borneo të ndahej nga ishujt fqinj. I afërmi i tyre i gjallë më i afërt është macja e mermertë ( Pardofelis marmorata ), nga e cila paraardhësi i zakonshëm i gjinisë Catopuma u nda rreth 9.4 milion vjet më parë.
Taksonomia
Emri Catopuma u propozua nga Nikolai Severtzov në 1858 me Felis moormensis si specie tipi, i cili u përshkrua nga Brian Houghton Hodgson.
Uma Devi Badi
Uma Devi Badi (e lindur më 1965) është anëtare e Asamblit Provincial të Provincës Sudur Paschim në Nepal, e zgjedhur në vitin 2017. Ajo është aktiviste për të drejtat e njeriut dhe udhëheqësja e lëvizjes Badi, e cila ka protestuar në mënyrë aktive për njohjen e të drejtave të komunitetit të saj.
Jeta e hershme
Uma Devi Badi ka lindur në vitin 1965 në Thapagaun, në rrethin e Salyan-it të Nepalit. Që në moshë të re, ajo filloi jetën si një prostitute, i cili ishte profesioni i vetëm në dispozicion për gratë e Badi caste gjatë asaj kohe. Në moshën 21 vjeçare, ajo u martua me Prem Bhatta, nga Brahmin caste. Martesa e tyre ndër-kaste krijoi një skandal në atë kohë, pasi që Badi caste konsiderohet si një nga shtresat më të ulëta në Nepal. Badi nuk ka fëmijë të saj, por ka rritur dy djemtë e motrës së saj.
Aktivizmi
Uma Devi Badiu bëri ball të gjitha paragjykimeve për gratë e shtresës së saj duke u arratisur nga jeta si prostitute, për të punuar dhe për t'i ofruar komunitetit të saj mundësi më të mira për të ardhmen e tyre. Në moshën 40 vjeçare, me mbështetjen e Action Aid, ajo u bë kreu i organizatës lokale të 'Support Group' më pas krijoi një hotel për 25 djem dhe vajza të Badi caste në Tikapur të Nepalit perëndimor. Fëmijëve u jepet akomodim dhe dërgohen në shkollën lokale. Suksesi i këtij projekti ka inspiruar krijimin e një projekti më të madh i cili ështe në ndërtim e sipër dhe synon ti strehoj mbi 100 fëmijë në të ardhmen.
Si pasoj e njohjes së aktivizmit të saj, ajo u rendit si një prej 100 grave të BBC-së gjatë vitit 2018.
Zgjedhjet e vitit 2017
Në vitin 2017 Uma Devi Badi u zgjodh anëtare e Asamblit Kombëtare për Provincën e 7, në Nepal-in verior. Kjo ishte një ngjarje historike pasi ajo u bë zyrtarja e parë e zgjedhur ndonjëherë që përfaqësonte komunitetin e Badi-t. Uma Devi Badi deklaroi se ajo do të punonte më shumë për të krijuar një komunitet sa më të mirë.
Referime
<references group="" responsive="">
Sant Vicenç dels Horts
Lidhje të jashtme
Sant Vicenç dels Horts
Mbeturinat e të Dëftuarit të Shën Mërisë në Peçan
Mbeturinat e të Dëftuarit të Shën Mërisë në Peqan është një monument i trashëgimisë kulturore në Peqan, Suharekë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Limonata (film)
Limonata është film i vitit 2015 me zhanr komedi me regji të Ali Atay Kjo është historia e dy vëllezërve të cilët fillimisht nuk e njohin njërin-tjetrin.
Përmbledhja
Sakip shkon për ta kërkuar gjysmë-vëllain e tij Selimin, i cili nuk e ka ditur që ka ekzistuar, deri sa babai i tij, Suat, para vdekjes së tij e lut Sakipin që ta kërkon. Ai udhëton nga Maqedonia në Turqi, dhe pas shumë aventurave për ta kërkuar Selimin, përfundimisht arrin ta gjejë atë. Pastaj bën përpjekje për ta bindur Selimin që të shkojë të shohë babain e tij që nuk e ka parë për një kohë të gjatë para se të vdesë, se si përfundimisht përfundon në makinë, dhe udhëton prej Stambollit, përmes Turqisë dhe Bullgarisë në Maqedoni.
Puget, Vaucluse
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Azy-le-Vif
Azy-le-Vif është një komunë në Francë. Azy-le-Vif bën pjesë në departamentin Nièvre të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 226 banorë dhe sipërfaqe 46.9 km².
Esteri para Asuerit (Artemisia Gentileschi)
Esteri para Asuerit është një pikturë nga artistja italiane Artemisia Gentileschi. Ajo ndodhet në Muzeun Metropolitan të Artit në Nju Jork.
Puget, Vaucluse
Puget (Shqip: Puxhet ; Ocitanisht: Pojet) është një komunë në departamentin Vaukluzë në rajonin Provenca-Alpet-Bregu i Kaltër në Francën juglindore.
Personalitetet
Troubaduri Bertran del Pojet lindi në këtë fshat.
Esteri para Asuerit (Artemisia Gentileschi)
Përshkrimi dhe stili
Besohet se piktura u fillua nga Artemisia Gentileschi, në Venecia në vitin 1628 dhe mbeti me piktoren deri në mbërritjen e saj në Napoli. Në fakt, Artemisia, demonstron në këtë kontekst, se ajo është në përputhje me mësimet e piktorëve të mëdhenj venecianë, të cilëve u interesonin skenat dhe ishin të koncentruar në skenat biblike.
Tema e takimit midis Esterit, heroinës hebraike dhe Asuerit, mbretit më të fuqishëm të Persisë, tashmë ishte pikturuar nga Tintoretto dhe punëtoria Veronese. Kjo pikturë e fundit është parë ndoshta nga Gentileschi në Venecia, duke pasur parasysh vërejtjet që mund të merren në këtë version të të njëjtit subjekt. Historia e Esterit, e cila pas një agjërimi tre ditor shkon tek mbreti Asuero për t'u lutur për një banket ku mund të zbulojë komplotin që kryeministri i mbretit urdhëroi të eliminonte popullin e Izraelit, është e njohur; përmendet festivali pagan hebre i Purimit.
Gashadokuro
thumb|“Shtriga Takashiya dhe Skeleti” nga [[Utagawa Kuniyoshi]] Gashadokuro (Japonisht: がしゃどくろ/ 餓者髑髏, që do të thotë “skeleti i uritur”, gjithashtu i njohur si Odokuro) janë krijesa mitike në mitologjinë japoneze.
Përshkrimi
Gashadokuro jsnë shpirtëra në formën e skeletëve gjigantë dhe janë 15 herë më të gjatë se personi mesatar, që thuhet se janë të krijuar nga eshtrat e njerëzve që kanë vdekur nga uria ose gjatë luftë, që nuk janë varrosur. Këta Yōkai bredhin pas mesnatës, duke kapur udhëtarët e vetmuar dhe duke i prerë kokat e tyre për të pirë gjakun e tyre të spërkatjes. Ekziston një mënyrë për të njohur qasjen e tyre, pasi viktima do të dëgjonte zërin e zhurmës në vesh. Gashadokuro thuhet se posedon kompetencat e padukshmërisë dhe të pashkatërrueshmërisë.
Sant Vicenç de Torelló
Sant Vicenç de Torelló është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Osona, të provincës Barcelona, në Katalonia.
Maputo
Maputo është kryeqyteti i Mozambikut, ndodhet në anën perëndimore të Gjirit Maputo. Gjiri është 95 kilometra e gjatë dhe 30 kilometra e gjerë. Në anën lindore të qytetit dhe gjirit është ishulli Inhaca.
Klima
Maputo ka sezon të shkurt me rreshje të shiut që zgjatë nga muaji nëntor deri në muajin mars. janari është muaji më i nxehtë, ndërsa muaji më i ftohtë është muaji korrik.
Aeroporti
Aeroporti ndërkombëtar i Maputos ndodhet 3 kilometra në veriperëndim të qendrës së Maputos. Është aeroporti më i madh në Mozambiku.
Joniškis
Joniškis është qytet në veri të Lituanisë. Ndodhet 40 kilometra në veri të Šiauliai dhe 14 kilometra në jug të kufirit me Letoninë.
Emri
Joniškis është emri i qytetit në gjuhën lituane. Emri në gjuhët tjera përfshirë Polonisht: Janiszki, Rusisht: Янишки Yanishki, Bjellorusisht: Яні́шкі Yanishki, Gjermanisht: Jonischken, Letonisht: Jonišķi.
Binjakëzimet
Joniškis është e binjakëzuar me shtatë qytet:
Mornas
Mornas (Ocitanisht: Mornats ; Shqip: Mornati ) është një komunë në departamentin Vaukluzë në rajonin Provenca-Alpet-Bregu i Kaltër në Francën juglindore.
Emri
Vendbanimi dëshmohet si Morenatus në 822, Murenatis në 837 dhe Mornatz ca. 1178.
Caracal
Caracal është një gjini e nënfamiljes Felinae në familjen Felidae. Më parë, konsiderohej të ishte një gjini monotipike, që përbëhej vetëm nga speciet e tipit : Caracal caracal , i quajtur zakonisht karakali.
Analiza gjenetike ka treguar që karakali, macja e artë afrikane dhe servali janë gjenetikisht të lidhura ngushtë dhe largohen nga një paraardhës i zakonshëm rreth 5.4 milion vjet më parë. Prandaj, është sugjeruar që të gjitha këto t’i nënshtrohen gjinisë Caracal. Ky klasifikim taksonomik përdoret në Listën e Kuqe të IUCN për macen e artë afrikane. Përdoret si sinonim për servalin.
Shqipëria dhe Fuqitë e Mëdha 1878-1918
Shqipëria dhe Fuqitë e Mëdha 1878-1918 libër me autore Elena Kocaqi. Shtëpia botuese "Dodona Press", viti i botimit 2020. Faqet e librit 544. ISBN 978-9928-4616-0-5
Shtetet e Venezuelës
Venezuela është një federatë e përbërë nga 23 shtete (estados), 1 Distrikti i kryeqytetit (Distrito Capital) dhe Federatat e Varura (Dependencias Federales) që përbëhet nga një numër i madh i ishujve venezueliane. Venezuela gjithashtu pretendon edhe territorin Guajana Esequiba që përfshin gjashtë rrethe të shtetit të pavarur të Guajanës.
Shtetet historike
Para Luftës Federale të (1859-1863), vendi u nda në krahina në vend se shtetet. Forcat fitimtare duhej të jepnin më shumë autonomi shteteve në veçanti, por kjo nuk u realizua.
Mehmet Dermani
parapamje|Mehmet Dermani (31 janar 1911 - 25 prill 1986) Mehmet Dermani - Gjonbalaj, u lind më 31 janar 1911, në fshatin Vuthaj të Plavës, të Malit të Zi. Mehmet Dermani, ishte ndër intelektualët e parë të krahinës, i cili i vuri të gjitha potencialet e tij në shërbim të atdheut. Rrjedh nga familja e madhe e Gjonbalajve, barku Hasanaj, familje kjo e njohur për vlera të larta kombëtare. Familja e Isuf dhe Rud Dermanit, për shkak të dhunës së ushtruar nga forcat ushtarake të Malit të Zi ishin të shtrënguara shpeshherë, t'i linin vatrat e tyre në Vuthaj dhe të vendoseshin gjetiu si në Krasniqe, Shalë e në vitin 1918 emigruan në Shkodër, ku strehë për ta u bë familja e Bajram Currit. Këtu, edhe marrin pjesë aktive në luftërat e kohës, me burra e gra.
Kështu Mehmeti, fëmijërinë dhe rininë e vet i kaloi në tundime të mëdha. Por, rrënjët e mira të familjes, nga të dy anët që i kishte, nuk zhgënjyen. Kështu, Mehmeti rritet në një djalë tejet të zgjuar dhe nxënës të shkëlqyeshëm. Shkollën fillore e kreu në Kolgecaj (Bajram Curr), kurse të mesmen në Shkodër, që të dyja me rezultate të shkëlqyera. Pas mbarimit të Liceut të njohur (gjimnazit shtetëror) të Shkodrës, në vitin 1929, fitoi bursë shtetërore për të vazhduar për dy vite rresht studimet universitare në Akademinë e Oficerëve Ushtarak në Itali.
Si në shkollën e mesme ashtu edhe në të lartën ai ra në kontakt me patriotë dhe figura përparimtare. Qysh herët ishte njohur me patriotin Asim Vokshi, me të cilin përpos që e lidhte miqësia familjare, e lidhte edhe ideja revolucionare. Së bashku u shkolluan në Akademitë Ushtarake në Itali, prej nga u kthyen më 1931 me gradat nëntoger. Mehmet Dermani, po ashtu ishte ndër shokët më të ngushtë të poetit të madh Millosh Gjergj Nikollës – Migjenit, që në bankat në fëmijëri e gjersa vdiq.
Shtetet e Venezuelës
Shtetet historike
Vitet 1990-ta panë krijimin e te shteteve të reja: Delta Amacuro (1991), Amazonas (1994), dhe Vargas (1998).
Mehmet Dermani
Pasi kthehet në atdhe, kreu detyra dhe ushtroi funksione me rëndësi. Nga viti 1935 deri në vitin 1936, Mehmet Dermani punon si Sekretar Komune në Pukë, kohë kjo që i shërbeu për t'u miqësuar përjetësisht me Migjenin, i cili shërbente mësues në Iballe të Pukës. Këtu, ata, së bashku mirreshin me shkrime, të cilat ishin kryesisht të drejtuara kundër sundimit Zogist e në to aspirohej për një liri dhe demokraci të vërtetë. Mehmet Dermani do të goditët rëndë nga humbja e shokut të ngushtë, poetit të mjerimit, Migjenit, i cili nga sëmundja e tuberkulozës vdiq në një sanatorium afër Torinos, me 26 gusht 1938, në moshën 27 vjeqare. Në ndërkohë, Mehmet Dermanin e gjejmë në pozita tjera, në vitin 1937 caktohet Sekretar Komune në Kukës dhe në vitin 1938 Kryetar Komune në Rahovec (Kosovë).
Shtetet e Venezuelës
Shtetet
Më poshtë është një listë e 23 shteteve të Venezuelës. Shtetet janë të shënuara së bashku me simbolet e tyre përkatëse, të dhënat dhe vendndodhjen.