cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Driton Halimi
Karriera dhe fitimet e dueleve
Pasi kaloi në gjysmëfinale pas fitoreve ndaj dy konkurrentëve, duke përfshirë Milos Petrovic të Serbisë, ai u eliminua nga gara pas humbjes nga përfaqësuesja e Bosnja dhe Hercegovina.
Shkolla e Universitetit të Umeå-s për Restorant dhe Artin e Gatimit
Studimet në aritin e gatimit në Universitetin e Umeå-s kanë filluar në vitin 1996. Në vitin 2002 u inaugurua Shkolla e Universitetit të Umeå-s për Restorant dhe Artin e Gatimit. Studimet ofrohen në shkallën bachelor në gatim kreativ dhe mikpritjen e restorantit.
Leskova
Me këtë emër njihen këto vendbanime:
St. Louis (Missouri)
thumb|265px|Vendodhja e Seint Luisit në Mizuri
Saint Louis, shkurt St. Louis (shqiptohet: Seint-Luis) është një qytet dhe port lumor në shtetin amerikan të Mizurit. Qyteti shtrihet përgjatë bregut perëndimor të lumit Misisipi, i cili formon kufirin e Mizuri me Illinois. St. Louis është qyteti i 58-më i populluar në SHBA dhe qyteti i dytë më i madh në shtet për nga popullsia së qytetit të duhur. St. Louis u themelua në vitin 1764 nga Pierre Laclede dhe Auguste Chouteau dhe u emërtua sipas Louisit IX të Francës. I pretenduar fillimisht nga francezët, të cilët u vendosën kryesisht në lindje të lumit Misisipi, rajoni në të cilin ndodhet qytetit iu la Spanjës pas humbjes së Francës në "Luftën e Shtatëvjeçare". Territori i tij në lindje të Misisipit iu la Mbretërisë së Britanisë së Madhe, fitueses. Misuri i sotëm ishte pjesë e Luizianës Spanjolle nga 1762 deri më 1803.
Pasi Shtetet e Bashkuara e fituan këtë territor në Blerjen e Luizianës, St. Louis u zhvilluar si një port i madh në lumin Misisipi. Në fund të shekullit të 19-të, St. Louis u rendit si qyteti i katërt më i madh në Shtetet e Bashkuara. Ai u shkëput nga Qarku St. Louis në vitin 1877, duke u bërë një qytet i pavarur dhe kufizoi kufijtë e tij politikë. Në vitin 1904, ai organizoi blerjen Ekspozitën Blerja e Luizianës dhe Olimpiadën Verore. Popullsia e qytetit arriti kulmin në vitin 1950. Me ristrukturimin e industrisë së rëndë dhe humbjen e vendeve të punës, plus suburbanizimin e pasluftës, ai filloi një rënie të gjatë që vazhdon në shekullin e 21. Emigracioni është rritur, dhe qyteti është qendra e popullsisë më të madhe boshnjake në botë jashtë atdheut të tyre.
Historia
Zbulimi i zonës nga europianët është regjistruar në vitin 1673, kur eksploruesit francezë Louis Jolliet dhe Jacques Marquette udhëtuan nëpër luginën e lumit Misisipi. Pesë vjet më vonë, La Salle e deklaroi rajonin për Francën, si pjesë e La Louisiane.
Vendbanimet më të hershme evropiane në këtë zonë janë ndërtuar në Illinois (i njohur edhe si Luiziana Sipërme) në anën lindore të lumit Misisipi gjatë viteve 1690 dhe fillim të viteve 1700 në Cahokia, Kaskaskia, dhe Fort de Chartres. Migrantët nga fshatrat franceze në anën e kundërt të lumit Misisipi (p.sh. Kaskaskia) themeluan Ste. Genevieve në 1730.
Në fillim të vitit 1764, pasi Franca humbi Luftën "Shatë vjeçare", Pierre Laclede dhe nipi i tij Auguste Chouteau themeluan atë që do të bëhej qyteti i St Louisit. [14] (Tokat franceze në lindje të Misisipit i kishin kaluar Britanisë së Madhe dhe tokat në perëndim të Misisipit Spanjës. Franca dhe Spanja ishin aleatë në shekullin e 18-të dhe ishin kombe katolike. Familjet e hershme franceze ndërtuan ekonominë e qytetit në tregtinë e leshit me Osagët, si dhe me fiset më të largëta përgjatë lumit Misuri. Vëllezërit Chouteau fituan një monopol nga Spanja në tregtinë leshit me Santa Fe. Kolonistët francezë përdorën skllevër afrikanë si shërbëtorë të brendshëm dhe punëtorë në qytet.
Nga 1762 deri 1803 kontrolli evropian i zonës në perëndim të Misisipit në pjesën veriore të basenit të lumit Mizuri, i quajtur Louisiana, ishte supozuar nga spanjollët si pjesë e nënmbretërisë së Spanjës së Re. Në 1780, gjatë Luftën Revolucionare Amerikane, St Louis u sulmua nga forcat britanike, aleatë kryesisht të amerikanëve vendas, në Betejën e St Louisit.
Shekulli i 19-të
St Louis u transferua në Republikën e Parë Franceze në 1800 (edhe pse të gjitha tokat koloniale vazhduan të administroheshin nga zyrtarët spanjollë), pastaj iu shit SHBA-së nga francezët në vitin 1803 si pjesë e Blerjes së Luizianës. Qyteti u bë kryeqyteti territorial dhe porta drejt territoreve perëndimore. Menjëherë pasi u bë transferimi zyrtar i autoritetit, Ekspedita Lewis dhe Klark u autorizua nga presidenti Thomas Jefferson. Ekspedita u largua nga St Louis në maj 1804 përgjatë lumit Mizuri për të eksploruar territorin e gjerë. Kishte shpresa për të gjetur një rrugë ujore për në Oqeanin Paqësor, por ekspedita shkoi me rrugë tokësore në Perëndimin e Sipërm. Ata arritën në Oqeani Paqësor nëpërmjet lumit Columbia në verë të vitit 1805. Ata u kthyen, duke arritur në St Louis më 23 shtator 1806. Lewis dhe Clark jetuan në St Louis pas ekspeditës. Shumë eksplorues të tjerë, kolonë, dhe vozitë me trap, më vonë do të merrnin një rrugë të ngjashme në Perëndim.
Qyteti zgjodhi ligjvënësit e parë bashkiakë (të quajtur Trasti) në 1808. Anija e parë me avull mbërriti në St. Louis në vitin 1818, duke përmirësuar lidhjet me New Orleansin dhe tregjet lindore. Missouri u pranua si shtet në 1821, në të cilin skllavëria ishte e ligjshme. Sapo shteti fitoi vendbanimet, i pari kryeqytet i përkohshëm i shtetit të Mizurit ishte Seint Luis, pastaj kryeqyteti i Mizurit u shpërngul në Seint Charles, pastaj u zhvendos në më në qendër në Jefferson City, në vitin 1826. St. Louis është themeluar si një qytet në 1822, dhe ka vazhduar të zhvillohet kryesisht për shkak të portit dhe të lidhjeve tregtëtare të tij. Skllevërit punonin në shumë vende pune në breg të lumit si dhe në anije. Duke pasur parasysh vendndodhjen e qytetit pranë shtetit Illinois ku ndalohej skllavëria, disa skllevër u arratisën për liri. Të tjerë, veçanërisht gratë me fëmijë, paditet në gjykatë për të fituar lirinë, dhe disa avokatë të shquar vendas ndihmuan skllevërit në këto paditje. Rreth gjysma e skllevërve arritën lirinë në qindra paditje para Luftës Civile Amerikane.
Emigrantët nga Irlanda dhe Gjermania arritën në St. Louis në numër të madh duke filluar në vitet 1840, dhe popullsia e St Louisit u rrit nga më pak se 20.000 në vitin 1840, në 77.860 në vitin 1850 dhe për më shumë se 160.000 në 1860. Nga mesi i viteve 1800, St. Louis kishte një popullsi më të madhe se New Orleans.
Qyteti u nda në simpati politike dhe u bë i polarizuar gjatë Luftës Civile Amerikane. Në 1861, 28 civilë u vranë në një përleshje me trupat e Unionit. Lufta e dëmtoi St. Louisin ekonomikisht, për shkak të bllokadës që Unioni i bëri trafikut lumor në jug të lumit Misisipi.
Pas luftës, St Louis përfitoi nëpërmjet tregëtisë me Perëndimin, të ndihmuar nga përfundimi i urës Eads në vitin 1861, ura e parë deri tani downriver mbi Misisipi. Zhvillimet industriale në të dy brigjet e lumit lidheshin me ura, ura e parë mbi Misisipi. Zhvillimet industriale në të dy brigjet e lumit lidheshin me këtë urë.
Gjeografia
Sipas Zyrës së Regjistrimit të Shteteve të Bashkuara, St Louis ka një sipërfaqe të përgjithëshme prej 170 km2, nga të cilat 160 km2 është tokë dhe 4.1 11 km2 (6.2%) është ujë. Toka e aeroportit të tij është në pronësi të qytetit dhe është një eksklavë e tij. Qyteti është ndërtuar kryesisht mbi kodra që ngrihen 30-60 metra mbi brigjet perëndimore të lumit Misisipi, në Shtetet e Bashkuara Mesperëndimore pikërisht në jug të bashkimit të lumenjve Missourit dhe Misisipi. Pjesa më e madhe e zonës është pjellore me kodrina të ulëta dhe lugina të gjera të cekta.
Kufiri lindor i qytetit është lumi Misisipi, i cili ndan Misurin nga Illinois. Lumi Missouri formon vijën veriore të St. Louis County, me përjashtim të disa zonave ku lumi ka ndryshuar kursin e tij. Lumi Meramec formon shumicën e kufirit jugor të Seint Luisit.
Lagjet
Qyteti është i ndarë në 79 lagje të caktuara nga qeveria. Lagjet nuk kanë asnjë të drejtë ligjore, edhe pse disa shoqata lagjesh administrojnë fonde apo të mbajnë fuqinë e vetos mbi zhvillimin historik të qarkut.
Klima
St. Luisi shtrihet në zonën kalimtare midis zonës klimaterike të lagësht kontinentale dhe zonës klimaterike të lagësht subtropikale. Qyteti ka verë të nxegtë dhe të lagësht dhe dimër të ftohtë. Ai është subjekt i ajrit të ftohtë të Arktikut dhe ajrit tropikal të nxehtë dhe me lagështi të Gjirit të Meksikës. Temperatura mesatare vjetore e regjistruar në afërsi të Aeroportit Ndërkombëtar të Lambert-St. Louis, është 13,9 °C. Qyteti ka katër stinë të dallueshme:
Kantoni Nay-Ouest
Kantoni Nay-Ouest (frëngjisht: Canton de Nay-Ouest) është një kanton në departamentin Pyrénées-Atlantiques, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Nay. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 7853 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Nay-Ouest aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Xhamia e Kastriotit
Xhamia e Kastriotit (e njohur ndryshe edhe si Xhamia e Obiliqit) është një xhami e cila ndodhet në qytetin e Kastriotit (Obiliqit) në Kosovë.
Nieuwkoop
Nieuwkoop është një komunë në provincën Hollanda e Jugut në Holandë me sipërfaqe 91.18 km² dhe popullsi 26939 banorë. Nieuwveen, [[Ter Aar e Nieuwkoop]] është kryeqendra e komunës.
Uji i bekuar
Domethënia simbolike e ujit të bekuar është vetë uji, i cili përfaqson jetën, pastërtinë, dhe shpëtimin.
Uji i bekuar gjendet në hyrjen e çdo kishe. Besimtarët sapo hyjnë në kishë lagin gishtat e dorës së djathtë me ujë të bekuar dhe bëjnë shenjën e kryqit duke thënë formulën e pagëzimit (Mat. 28,19):"Në emër të Atit e të Birit e të Shpirtit Shenjtë".
Tradita e ujit të bekuar ndeshet edhe në fe të tjera. Para së gjithash në Hinduizëm, i cili ushtron larjen pastruese në lumin e Gangut. Uji për ceremoninë vudu në Islam shërben për pastrimin ritual (Tahara), por s´ka nevojë të bekohet.
Ideti
Në Islam, ideti (arabisht: العدة iddah; periudha e pritjes) është periudha që një grua duhet të mbajë pas vdekjes së burrit të saj ose pas divorcit, gjatë së cilës ajo nuk mund të martohet me një burrë tjetër. Një nga qëllimet kryesore të tij është heqja e çdo dyshimi për atësinë e një fëmije të lindur pas divorcit ose vdekjes së burrit të mëparshëm.
Kiço Ngjela
Kiço Ngjela ka lindur ne fshatin Nivan, komuna Zagori Gjirokastër.ka qenë ministër i tregtisë, kandidat i byrosë politike. Ngjela përfshihet në listën e përpiluar nga Instituti i Studimit të Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit, që përmbledh pjesëmarrësit që kanë përgjegjësi direkte për krimet e Partisë Komuniste Shqiptare dhe të Ushtrisë Nacionalçlirimtare, duke qene, sipas ligjit nr. 41, anëtarë të strukturave politike dhe ushtarake “që kanë inspiruar, organizuar, urdhëruar, ekzekutuar ose ndihmuar forcat partizane në vepra kriminale”. U akuzua për sabotim në 1975, dhe u burgos deri në 1990. Është babai i avokatit Spartak Ngjela.
Ideti
Dijetarët islam e konsiderojnë këtë direktivë si një ekuilibër midis zisë për vdekjen e burrit dhe mbrojtjes së të vesë nga kritikat që ajo mund t'i nënshtrohej nga rimartesa shumë shpejt pas vdekjes së burrit të saj. Kjo është edhe për të konstatuar nëse një grua është shtatzënë apo jo, pasi katër muaj e gjysmë janë sa gjysma e një shtatëzënie normale.
Masamagrell
Masamagrell është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Horta Nord, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Masamagrell ka 14861 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 6.2 km2.
Crésuz
është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
Kantoni Aubigny-sur-Nère
Kantoni Aubigny-sur-Nère (frëngjisht: Canton d'Aubigny-sur-Nère) është një kanton në departamentin Cher, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Aubigny-sur-Nère. Ka sipërfaqe 227.43km2 dhe popullsi 7100 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Aubigny-sur-Nère aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Trebla
është një fshat në Rrethin e Skraparit në Shqipëri.
Kristo Frashëri
thumb|Pullë poste kushtuar Kristo Frashërit Kristo Frashëri (Stamboll, 4 dhjetor 1920 - Tiranë, 31 janar 2016) ka qenë veprimtar i Luftës Nacional Çlirimtare dhe historian shqiptar.
Jeta
U lind në Stamboll, ishte djali i parë i patriotit dhe rilindasit Anastas Frashëri dhe i Evdhoksi Tole-Ogrenit dhe rrjedh kështu prej njërës nga dinastitë e familjeve të Frashërit. I pagëzuar në kishën e Shën Triadhës së Fanarit në Stamboll, pati si kumbar Dhimitër Nolin, vëllain e peshkopit Fan Noli.
Më 1940 ka qenë pjesë në Grupin Komunist të të Rinjve, gjë për të cilën figuronte edhe në një "studim të grupeve antiparti" të Drejtorisë së Sigurimit të Shtetit më 1964. Më 19 prill 1943 figuron si ilegal në listën e të akuzuarve të gjyqtarit hetues major Sartorio Gresertenti.
Fort Saskatchewan
Fort Saskatchewan është një qytet në provincën Alberta, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 48.12 km² dhe popullsi 14957 banorë.
Echarlens
Echarlens është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
Rickard Sandler
Rickard Johannes Sandler (29 janar 1884 - 12 nëntor 1964) ishte një politikan suedez socialdemokrat. Ai shërbeu si Ministër i Financave nga 1 korrik 1920 deri më 27 tetor 1920, Ministër i Tregtisë nga 14 tetor 1924 deri më 24 janar 1925, kryeministër nga 24 janar 1925 deri më 7 qershor 1926, dhe si Ministër i Punëve të Jashtme nga 24 shtator 1932 deri më 19 qershor 1936 dhe përsëri nga 28 shtator 1936 deri më 13 dhjetor 1939.
Sandler është i vetmi kryeministër social demokrat i cili nuk mbajti edhe postin e kryetarit të partisë. Ai është gjithashtu kryeministri i dytë më i ri i Suedisë, 41 vjeç kur mori detyrën.
Jeta e hershnme dhe karriera
Rickard Sandler lindi në famullinë Torsåker, Qarku Västernorrland. Babai i tij Johan Sandler ishte një drejtor në një shkollë të mesme popullore dhe më vonë anëtar i parlamentit. Pasi mori një diplomë Bachelor të Arteve nga Universiteti i Uppsalës, Rickard Sandler u bë mësues në një shkollë të mesme popullore në Kramfors (ku babai i tij ishte drejtor) dhe një tjetër në Brunnsvik. Karriera politike e Sandler filloi në SSU. Nga mosha 26 vjeç ai i përkiste bordit të partisë, ku u ul gjatë viteve 1911 dhe 1952. Ai kishte marrë një diplomë të licencuar në filozofi dhe gjeografi kulturore nga Universiteti i Göteborgut më 1911. Ai u bë kryeredaktor i revistës Ny Tid në Göteborg në vitin 1917.
Ngritja në politikë
Në vitin 1918, në qeverinë e kryeministrit Nils Edén, Sandler u bë Sekretar i Shtetit i Ministrit të Financave, Fredrik Thorsson. Ai vazhdoi në të njëjtin cilësi kur Hjalmar Branting u bë kryeministër më 1920. Në vitin 1921 kur Thorsson vazhdoi të fillonte ministrinë e re të tregtisë, Sandler zuri vendin e tij si Ministër i Financave, një kapacitet që e mbajti deri në vitin 1923. Në qeverinë e dytë të´Branting, Sandler ishte Ministër pa Portofol (1921 - 1923), dhe në të tretin Ministër i Tregtisë. Ai mori pozicionin e fundit pas një bindjeje, pasi ai kishte ndërmend të merrte një punë si drejtori i shkollës së mesme popullore në Brunnsvik.
Si kryeminisër
Si kryeministër, Sandler duhej të merrej me çështjen e zvogëlimit të ushtrisë suedeze, siç ishte premtuar gjatë fushatës zgjedhore. Ai u mbështet nga Partia Popullore e Lirë në atë që u bë çarmatosja më e madhe në Suedi. Pas çarmatimit, çështja e papunësisë u vu në qendër të vëmendjes kur qeveria anulloi një vendim nga Komisioni i Papunësisë (arbetslöshetskommissionen) për të mohuar pagesën për punëtorët në minierën e Stripa të cilët ishin në grevë. Partitë liberale dhe konservatore, të cilët mbajtën vendet me shumicë në Riksdag, nuk u pajtuan me qeverinë, kërkuan një votë mosbesimi dhe mundën qeverinë. Zgjedhjet e vitit 1928 panë Arvid Lindman të Lidhjes së Përgjithshme Zgjedhore konservatore që u bë kryeministër.
Si Ministër i Punëve të Jashtme
Sandler u kthye në qeveri në vitin 1932 si Ministër i Punëve të Jashtme, një post që ai mbajti (përveç një periudhe të shkurtër në vitin 1936) deri në vitin 1939. Sandler u largua nga qeveria për një mosmarrëveshje me kryeministrin në lidhje me Luftën e Dimrit. Sandler donte që Suedia të ndihmonte në mënyrë aktive Finlandën pasi Bashkimi Sovjetik e kishte sulmuar atë më 30 nëntor 1939, një qëndrim që kryeministri nuk e mbajti.
Tani anëtar i parlamentit, Sandler vazhdoi të ishte me ndikim në politikën e jashtme suedeze. Në vitin 1940 ai u bë anëtar i Komitetit të Përhershëm të Punëve të Jashtme (utrikesutskottet), dhe kryetar nga viti 1946 deri më 1964. Ai ishte gjithashtu një delegat i Kombeve të Bashkuara (1947-1960).
Vinçenc Gjini
Vinçenc Gjini lindur më 22 janar të vitit 1935 në Ferizaj, Kosovë. U diplomua për teori dhe pedagogji muzikore në Akademinë e Muzikës në Beograd; në Shkup studioi dhe u diplomua për kompozim. Punoi kryesisht si pedagog në SHLP-dega e muzikës dhe në Akademinë e Arteve (FA-dega e muzikës). Pavarësisht nga fillimet disi të vona krijuese, ai arriti të krijonte një numër të konsiderueshëm veprash të formave të ndryshme të muzikës serioze, midis të cilave bëjnë pjesë: tri simfonitë, Simfonieta, 10 kantatat (jo të mëdha), Sonata për violinë e piano, Variacionet për klarinetë e piano, cikli i vogël i këngëvë solo Letrat, disa këngë korale, përpunime e stilizime. Faktura e veprave të tij simfonike është e qartë, me simetri dhe ekuilibër klasik, me harmoni neoromantike me përdorim të shpeshtë të bazës tonale modale dhe mjaft herë me tingëllim të melosit popullor shqiptar. Edhtë gjithashtu autor i një numri të konsiderushëm veprash të muzikës kishtare.
Kantoni Oloron-Sainte-Marie-Est
Kantoni Oloron-Sainte-Marie-Est (frëngjisht: Canton d'Oloron-Sainte-Marie-Est) është një kanton në departamentin Pyrénées-Atlantiques, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Oloron-Sainte-Marie. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 12362 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Oloron-Sainte-Marie-Est aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Aparati riprodhues mashkullor te njeriu
Aparati riprodhues mashkullor është një sistem biologjik i përbërë nga një bashkësi organesh anatomike që kanë për qëllim riprodhimin.
Aparati riprodhues përqëndrohet te gonadet, që prodhojnë gametat, ose qelizat seksuale. Gonadet mashkullore janë testikujt.
Funksionet e aparatit riprodhues mashkullor janë:
Anatomia e aparatit riprodhues mashkullor
thumb|300px|right| Aparati riprodhues mashkullor : 1. Fshikëza e urinës 2. Kocka pubiene (Os pubien) 3. Penisi 4. Kavernosa 5. Gogëla 6. Lafsha 7. Kanali urinar 8. Zorra e trashë 9. Rektumi 10. Fshikëza seminale 11. Kanali ejakulues 12. Prostata 13. Gjëndra e Kuperit (bulbo-uretrale) 14. Anusi 15. Kanali deferent 16. Epididima 17. Testikuli 18. Skrotumi
Organet që përbëjnë aparatin riprodhues mashkullor janë:
Mbrojtja e testikujve në skrotum
Skrotumi është një qese ose xhep i veshur me lëkurë që përmban testikujt, epididimen dhe kanalin deferent. Septumi e ndan skrotumin në dy pjese, ku secili mban një testikul. Tkurrja e muskujve dartos shkakton mbledhjen e lëkurës. Së bashku me muskujt kremaster, ata mbajnë konstante temperaturën e testikujve, e cila duhet të jetë tre grade Celcius më e ulët se ajo e trupit, në mënyrë që të krijohet një mjedis i përshtatshëm për spermatogjenezen. Kur temperatura e ambjentit ulet, muskujt tkurren duke mbledhur lëkurën dhe duke bërë që testikujt të jenë më pranë nxehtësisë së trupit. Kur temperatura e ambjentit ngrihet, muskujt lëshohen dhe testikujt ndodhen më poshtë.
Zona spermatike e brendshme dhe testikuli formojne ndërmjet tyre një hapësirë virtuale, e cila përmban lëng lubrifikues. Kordoni spermatik përmban kanalin deferent, ene gjaku, ene limfatike si dhe nerva.
Anomalitë e vendndodhjes së testikujve
Në momentin e lindjes, testikujt nuk janë domosdoshmërisht në skrotum. Gjatë jetës fetale (si fetus) testikujt ndodhen në abdomen, dhe më pas zbresin më poshtë deri në skrotum. Por kjo mund të shoqërohet me forma të ndryshme të anomalive të vendndodhjeve të testikujve. Kriptorkidizmi është mungesa e një ose të dy testikujve në skrotum. Ajo përfshin gjithashtu pozicionet ektopike, që kanë të bëjnë me vendndodhjen e testikujve në një vend të pazakonte, krahasuar me trajektoren e tyre. Një foshnjë e prekur nga kriptorkidizmi, kur të jetë në moshë madhore, ka 60% më shumë mundësi steriliteti se sa njerëzit normale.
Bjellorusia në Festivalin Evropian të Këngës
Bjellorusia si shtet i ndarë nga Bashkimi Sovjetik bëri një herë 6 hyrje në Festivalin Evropian të Këngës duke bërë debutimin në vitin 2004 në shtetin Turk në Stamboll me shumë shtete tjera përfshirë edhe Shqipërinë. Bjellorusia në histori arriti të kualifikohej vetëm një herë por e mbajtur mend si më e mira për Bjellorusinë por edhe për Evropën. Kënga u këndua nga Dmitry Koldun me këngën Work your Magic. Në gjysmë-finale prezantuesja si short i ra që Bjellorusia të jetë shteti i parë i thënë i cili mori vendin e 4-të nga 28-të në gjysmë-finale me 176 pikë në total. Viteve tjera dhe para vitit 2007 në Helsinki Bjellorusia ka pasur edhe këngëtarë Rus që si bllok ju bë Rusisë.
Blloku mes Bjellorusisë dhe Rusisë
Bjellorusia dhe Rusia që vet fjala Bjellorusi, Bjello-Bardhë dhe Rusi - Rusia bën Rusinë si bllok të parë për të. Bjellorusia që nga viti 2004 ka dhënë 12 pikë vetëm për Rusinë përvec vitit 2009.
Pirro Dodbiba
Pirro Dodbiba (Elbasan, 1924 - Tiranë, 2005) ka qenë partizan, ministër dhe viktimë e luftës brenda llojit. Nip i Sokrat Dodbibës, ish-ministër i Financave në qeverinë Mitrovica gjatë 1943-44 dhe që vdiq në Burgun e Burrelit, Pirroja zgjodhi palën tjetër ndërluftuese. Më 1971 - 1976 qe edhe kandidat i Byrosë Politike.
Biografia
U lind më 1924 në Elbasan, pinjoll i një familjeje ortodokse me mjaft ndikim, i biri i Jani Dodbibës dhe Athinës (lindur Buda, motra e Aleks Budës). Vëllai i Pirros, Nikoja, shërbeu si ambasador në Republikën Popullore Bullgare, ndërsa vëllai tjetër Bardhyli komandant i përgjithshëm i zjarrëfikseve të Shqipërisë. Motra e tij, Henrieta u martua me poetin Llazar Siliqin. Dodbibajt janë të lidhur edhe me Nosët, familjen e Lef Nosit.
Më 1943 pranohet në Partinë Komuniste dhe në tetor dërgohet në çetën e Dajtit si përgjegjës rinie e më vonë si zëvendëskomisar. Më 1944 caktohet zëvendëskomisar batalioni në Brigadën e 3-të. Deri në tetor 1945 mbajti funksione në parti dhe në ushtri. Më 1945 - 1950 ndoqi studimet e larta në Akademinë Bujqësore "Timirjazev" në Moskë. Më 1950 - 1951 shërbeu si zëvendësministër i Bujqësisë, më 1951 - 1956 u emërua drejtori i parë i Institutit të Lartë Bujqësor në Kamzë. Më 1956 - 1962 qe drejtor i Drejtorisë së Bujqësisë në Komitetin Qendror të PP-së dhe më 1961 anëtar. Më 1962 qe zëvëndëskryetar i Kuvendit Popullor, ku ngeli anëtar nga legjislatura e pestë deri tek e tetta.
Më 1962 - 1965 qe sekretar i parë i Komitetit të PP-së në Fier.
Në vitet 1965 - 1976 pati zyrën e ministrit të Bujqësisë në qeveritë Shehu deri kur u shkarkua më 24 prill 1976. Në nëntor humbi edhe vendin e tij në Kuvendin Popullor dhe pas vitit 1976 punoi ekonomist agrar në fermën Llakatund, ku ishte internuar me familjen e tij.
Pas viteve '90 qe kryetar i Komitetit Kombëtar të Veteranëve. Vdiq në Tiranë më 2005.
Liqeni i Ujmanit
thumb|270px|Harta e Liqeneve të Kosovës Liqeni i Ujmanit (Serbisht: Језеро Газиводе Jezero Gazivode) është një liqen artificial që shtrihet në pjesën veriperëndimore të Kosovës dhe një pjesë e vogël e liqenit kalon në territorin e Serbisë.
Gjeografia
Liqeni i Ujmanit shtrihet në rrjedhën e mesme të lumit Ibër dhe në një distancë prej rreth 15 km në veriperëndim të Mitrovicës midis malit të Rogoznës në verilindje dhe atij të Moknës në jugperëndim. Liqeni i Ujmanit ka një sipërfaqe prej 11.9 km² (4.59 mi²), nga të cilat 9.2 km² (3.55 mi²) në territorin e Kosovës dhe 2.7 km² (1.04 mi²) në territorin e Serbisë. Shprehur në gjatësi, liqeni është i gjatë 18 km, nga cilat 15 km i përkasin Kosovës, ndërsa pjesa tjetër Serbisë.
Liqeni është formuar nga ndërtimi i pendës në lumin Ibër, i cili rrjedh në liqen. Shtrati i liqenit ndjek formën gjarpëruese të luginës së Ibrit, e ndërtuar në këtë sektor pothuajse tërësisht nga terrigjenë të paleozoit e të mesozoit. Liqeni i Ujmanit ka një vëllim uji prej 390 milionë m3, niveli mesatar i pasqyrës së ujit arrin 690 metra mbi nivelin e detit. Furnizohet kryesisht nga rrjeti ujor i lumit Ibër. Shpatet rrethuese vishen nga një mbulesë dushku. Ujërat e Liqenit të Ujmanit furnizojnë hidrocentralin e Ujmanit.
Surja el-Enfalë
është surja e 8'të e radhitur në Kur'an, ka 75 ajete. Është sure e Medinës dhe u revelua pas betejës së Bedrit.
Beteja e Bedrit
Ky betejë u zhvillua të martën më 13 mars 624 (17 Ramazan në vitin e dytë të hixhretit) mes Muhammedit dhe Kurejshëve. Poashtu ky betejë është një prej disa betejave që përmendet në Kur'an. All-llahu u ndihmoi juve në Bedr kur ju ishit pak në numër, e për të qenë mirënjohës, keni frikë nga Zoti. Kur ti u thoshe besimtarëve: A nuk është mjaft për ju që Zoti juaj tju vazhdojë ndihmën me tre mijë engjëjt e zbritur? Po, nëse jeni të qëndrushëm e të matur, e ata (armiqtë) tju vinë tash në këtë momoent, Zoti juaj ua vazhdon juve ndihmën me pesë mijë engjëjve të ushtruar (për luftë) ose të shënuar. (Ali Imran 3:123-125). '''Ju (jehudi) patët një përvojë të madhe në ato dy grupet që u konfrontuat ndërmjet vete, njëri grup luftonte në rrugën e All-llahut e tjetri ishte pabesimtar, dhe me shikimin e syve të tyre i shihnin se ishin dy herë më shumë se besimtarët. Po, All-llahu me ndihmën e vet përforcon atë që do. Vërtetë, në këtë është një përvojë e madhe për ata që kanë mendje të kthjelltë'''. (Ali Imran 3:13).
Duncka
është një fshat në Rrethin e Skraparit në Shqipëri.
Surja ez-Zymer
është surja e 39 e radhitur në Kur'an, ka 75 ajete. Mekase.
Frymorësia
Frymorësia (antonim: jofrymorësia) është një tipar gramatikor dhe semantik, që ekziston në disa gjuhë, që shpreh se sa i ndjeshëm ose i gjallë është referenti i një emri. E shprehur gjerësisht, frymorësia është një nga parimet më elementare në gjuhët anembanë globit dhe është një dallim i fituar që në moshën gjashtë muajshe.
Konceptet e frymorësisë ndryshojnë vazhdimisht përtej një binari të thjeshtë të frymorëve e të jofrymorëve; shumë gjuhë funksionojnë jashtë një shkalle hierarkike të frymorësisë së përgjithshme që e rendit frymorësinë si një "çështje gradimi". Në mënyrë tipike (me disa ndryshime të rendit dhe të vendit ku ndodh kufiri i frymorësisë), shkalla i rendit njerëzit mbi kafshët, pastaj bimët, forcat natyrore, objektet konkrete dhe objektet abstrakte, në atë renditje. Duke iu referuar njerëzve, kjo shkallë përmban një hierarki personash, duke renditur përemrat e vetës së parë dhe të dytë mbi vetën e tretë, pjesërisht produkt i empatisë, që përfshin folësin dhe bashkëbiseduesin.
Shembuj
Dallimi midis he, she dhe përemrave të tjerë vetorë, nga njëra anë, dhe it, nga ana tjetër është një dallim i frymorësisë në anglisht dhe në shumë gjuhë indo-evropiane. E njëjta gjë mund të thuhet për dallimin mes who dhe what. Disa gjuhë, si turqishtja, gjeorgjishtja, finlandishtja e folur dhe italishtja nuk bëjnë dallime mes he, she dhe it.
Grandvillard
është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
Allianz Stadium
Allianz Stadium është stadiumi në pronësi të Juventus F.C. që gjendet në Torino.
Projekti
Më 18 mars 2008 u morr vendimi nga bordi drejtues i Juventus F.C. për të miratuar projektin për stadiumin e ri, i projektuar të ngrihen në zonën "Delle Alpit" me një investim total që arrin në 145.000.000 Euro. Stadiumi i ri, hartuar nga GAU dhe studimet nën koordinimin e arkitektit Gino Zavanella dhe inxhinier Eloy Suarez e Masimo majowecki, do të ndërtohet në të njëjtin vend ku më parë ishte vendosur stadiumi "Delle Alpi", për prishjen e të cilit kanë filluar punët në nëntor 2008  dhe do të përfundojnë në mars 2009. Stadiumi i ri, me një kapacitet 41.000 spektatorë është hartuar me standardet e sigurisë më të lartë. Hyrja do të bëhet nga katër hyrjet në qoshet e tij në të cilat qëndron sistemi i shpërndarjes që të çon në një rrjet shpërndarës rreth stadiumit. Rrjeti shpërndarës do të jetë një vend i sigurt ku mund të kontrollohen hyrjet e autorizuara dhe ku të sigurohet shpejtësia e shërbimit të shpëtimit.
Llapashtica e Poshtme (Medvegjë)
Llapashticë e Poshtme (serbisht: Доња Лапаштица/Donja Lapaštica) është fshat në komunën e Medvegjës, Serbi.
Surja Gafir
është surja e 40 e radhitur në Kur'an, ka 85 ajete. Mekase.
Stadiumi "Tomori"
Stadiumi "Tomori" është ambjenti ku zhvillon ndeshjet KS Tomori Berat. Stadiumi u ndërtua në vitin 1985 dhe ka një kapacitet prej 13.350 spektatorë.
http://fktomoriberat.weebly.com/stadiumi.html
Kantoni Sancerre
Kantoni Sancerre (frëngjisht: Canton de Sancerre) është një kanton në departamentin Cher, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sancerre. Ka sipërfaqe 296.78km2 dhe popullsi 9953 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sancerre aktualisht përbëhet nga 18 komuna.
Villarreal CF
Villarreal Club de Fútbol, S.A.D. (Gjuha valenciane: Vila-real Club de Futbol, S.A.D.), njohur zakonisht si Villarreal CF ose Villarreal, është një klub spanjoll futbollistik me seli në Vila-real, një qytet në provincën e Castellón brënda komunitetit Valencian. Krijuar në vitin 1923, ajo luan në La Liga, dhe zhvillon ndeshjet në shtëpi në El Madrigal, një stadium me kapacitet 24,890 spektatorësh.
Historia
Villarreal CF u themelua si Villarreal CD më 10 Mars 1923 për "për të promovuar të gjitha sportet veçanërisht futbollin". Stadiumi ku luanin ishte marrë me qera për 60 Pestas në muaj, kurse bilatat për spektatorët ishin ndarë: gjysëm Pestas për burrat dhe një e katërta për fëmijët, kurse për gratë hyrja ishte falas. Më 17 qershor 1923, CD Castellón, një rival modern i klubit, luajti ndeshjen e parë kundër një klubi të quajtur.
Rromasi
është një fshat në Rrethin e Skraparit në Shqipëri.
Villarreal CF
1929–1998
Pasi lufta përfundoi në vitin 1939, klubi luajti sërisht në divizionin e dytë përpara se të ngjitej në divizionin më të lartë në sezonin 1950–51. Në vitin 1942, klubi ndryshoi emrin duke e vendosur CAF Villarreal, me një stemë të re me ngjyrë të verdhë dhe me fanellë të re. "F"-ja qëndroi për Foghetcaz, një klub atletik që mbështeste skuadrën.
Emri i skuadrës ndryshoi sërisht duke e vendosur "Villarreal CF" që është ende në ditët e sotme, me një stemë që është e ngjashme me stemën e ditëve të sotme. Ata përfunduan dy herë të shtatët dhe të katërtët për divizionin e parë rajonal përpara se të shkonin në Tercera Liga (Liga e tretë më e fortë) si kampionë në vitin 1956. Ata ranë në sezonin 1960–61 pasi përfunduan në vendin e 14.
Klubi ndryshoi sërisht stemën duke e bërë atë stemë që është ende në ditët e sotme. Në sezonin 1966–67, Villarreal u rikthye në Tercera si kampionë. Në vitin 1970, ata arritën në Segunda për herë të parë në histori. Pasi shpëtoi me vështirësi në sezonin e tyre të parë aty, klubi ra nga Segunda sezonin tjetër. Në sezonin 1975–76, ata ranë dhe nga Tercera, por u ngjitën sërisht sezonin tjetër.
Në sezonin 1986–87, Villarreal u ngjit në Segunda Liga B. Në vitin 1990, ata e përfunduan sezonin në vendin e 18 duke rënë sërisht në Tercera.
Gazivoda
Gazivoda ose Ujmani është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë. Afër këtij vendbanimi gjendet Liqeni i Ujmanit.
Rajoni i Prishtinës
Rajoni i Prishtinës (serbisht: Приштински округ, Prištinski okrug) është njëri nga shtatë rajonet e Kosovës. Kryeqendra është Prishtina. Rajoni i Prishtinës është rajoni më i banuar në Kosovë.
Njësitë vendore
Rajoni i Prishtinës përfshinë 8 komuna dhe 298 vendbanime më të vogla.
Historia
Gjurmët e banimit në Prishtine dhe rrethine i gjejmë që në parahistori. Lokalitetet e Neolitit të hershëm, si në Matiçan, Graçanicë, Ulpianë etj. pastaj në epokën e bronzit, deri te etnokultura dardane që nga shek. VIII e VI p.e. sonë e vërteton ketë. Në të dhënat historike të shkruara deri në shek. XIV, për Prishtinën kemi të dhëna të pakta e fragmentare. Shkrimet e para për Prishtinën si një fshatë janë bërë nga Johan Kantakuzes, perandor i Bizantit i cili përmend kishën e Shën Mërisë.
Krijimi i rajonit
Pas fundit të sundimit osman dhe disa lloje të administrimit gjerë pas shtet rrethimit të shpalluar në Kosovë nga RSF e Jugosllavisë, qyteti shërbente si qendër administruese për hapsira të ndryshme. Pas shtet rrethimit dhe me ndarjen në rajone ekonomike dhe shoqërore, qyteti bëhet qendër e një hapësirë që në histori hyri si rajoni i Prishtinës. Këtë ndarje në vitet e fundit, para shëndrimit të konfliktit në luftë të armatosur e kundërshtonte sistemi i dhunëshem i instaluar nga Millosheviqi, të cilët kishin parashikuar ndarjen sipas një sistemi tjetër. Ky sistem i pregatitur nga Beogradi i përgjigjej më shumë strategjisë ushtarake dhe politikave aktuale të kohës (Rasti i komunës së Fushë Kosovës). Pas disa kundërshtimeve rreth reformave për komua, sistemi i Milosheviqit me heqen e Autonomis dhe shpëndarjen e Kuvendit të Kosovës, e futi në zbatim sistemin e ri. Ndarjen në rajone sipas sistemit të Beogradit pas nënshkrimi të marrveshjes teknike për sektore e morri edhe NATO.
Numrat Postal
Posta dhe Telekomi i Kosovës sipas Unionit Postar Univerzal për Prishtinën ka caktuar numrat e kodeve postare të paraqitura në tabelë.
Hauteville (FR)
është një komunë në kantonin Fribourg të Zvicrës.
Massalfassar
Massalfassar është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Horta Nord, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Massalfassar ka 2026 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 2.5 km2.
Llausha (Besianë)
Llaushë është një vendbanim në komunën e Besianës, Kosovë.
Syrja Selfo
Syrja Selfo (Gjirokastër, 1912/1913 - Tiranë, 7 shkurt 1948) ka qenë deputet shqiptar pas çlirimit, shok i ngushtë i diktatorit Enver Hoxha. U dënua me njërin nga grupet e deputetëve.
Tirana
Tirana, në të folmen tiranase: Tirona, është kryeqendra e qarkut dhe rrethit me të njëtin emër dhe kryeqyteti i Republikës së Shqipërisë. Tirana ndodhet në qendër të Shqipërisë, rreth 35 km në lindje të Durrësit dhe rreth 40 km në veriperëndim të Elbasanit, në një luginë të rrethuar nga Mali i Dajtit në lindje, kodrat e Kërrabës dhe Saukut në jug, kodrat e Vaqarrit dhe Yzberishtit në perëndim dhe ato të Kamzës në veri.
Më 1614, valiu i Shkodrës, Sylejman pashë Bargjini nga Mulleti e ngriti në rangun e kasabasë, por haset e përmendur që më 1418 në një dokument të Venedikut, duke qenë pjesë e viseve të banuara vazhdimisht që nga Epoka e Hekurit. Në kushtet e Luftës Ballkanike, paria e Tiranës shpalli pavarësinë 26 nëntor 1912 dhe u shpall kryeqytet i përkohshëm i Shqipërisë në 9 shkurt 1920 nga Kongresi i Lushnjës dhe pjesëtarët e Këshillit Kombëtar hynë në qytet në 11 shkurt 1920. Përfundimisht Tirana u shpall kryeqytet i Shqipërsisë në vitin 1925 nga Asambleja Kushtetuese. Ishte vendi qendror i Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë. Sot qyteti po përjeton një periudhë të zhvillimit progresiv ekonomik, social dhe urban, me ndërtimin dhe rregullimin monumentale e parqeve, ndërtesave, duke përfshirë edhe rindërtimin e objekteve fetare të shkatërruara gjatë pushtimit turk dhe regjimit komunist.
Qyteti i Tiranës është qyteti më i madh i Shqipërisë dhe qendra më e madhe ekonomike, administrative, politike, industriale, mediale, akademike, sociale dhe kulturore e vendit. Tirana ndodhet vetëm 17 km larg aeroportit "Nënë Tereza", i vetmi aeroport ndërkombëtar në Shqipëri i njohur dhe me emrin Rinas. Ky aeroport është hyja më e rëndësishme lidhëse ndërmjet Shqipërisë dhe pjesës tjetër të botës. Tirana shtrihet në koordinatat 41.33° veri dhe 19.82° lindje.
Gjeografia
Tirana ndodhet 110 metra mbi nivelin e detit. Lartësia mesatare e fushës së Tiranës është 521 m, kurse dy malet më të larta rrëz të cilëve shtrihet janë Mali i Dajtit me 1612 m dhe Mali me Gropa me 1828 m.
Në periferinë veriore kalon lumi i Tiranës. Disa kilometra më tutje nga ana jugore rrjedh lumi i Erzenit. Para reformës administrative të 2014, sipërfaqja e qytetit të Tiranës ishte rreth 31 km², ndërsa sipërfaqja e gjithë rrethit ishte 1288 km² dhe përfshinte katër qendra: Tiranën, Vorën, Krrabën dhe Kamzën si dhe 150 fshatra. Pas reformës administrative bashkia e Tiranës u zgjerua në 1,110.03 km² ndërkohë që rrethet si njesi administrative u shkrinë. Tirana gjithashtu është pjesë e qarkut të Tiranës që ka një sipërfaqe prej 1,652 km² dhe përfshin pesë bashki : Tiranën, Kamzën, Vorën, Kavajën dhe Rrogozhinën.
Qendrën e Tiranës e përshkon përroi i Lanës i cili në grykëderdhje bashkohet me lumin Ishëm.
Tirana ndodhet në të njëjtin paralel me Napolin, Madridin dhe Stambollin dhe në të njëjtin meridian me Budapestin dhe Krakovin.
Klima
Në Tiranë mbizotëron një klimë nëntropikale-mesdhetare me rreshje dimërore dhe me temperatura mesatare vjetore në korrik + 24° Celsius dhe në janar +7° Celsius. Në vit bie 1 189 mm shi.
Historia
Regjistrimi i tokave të qytetit u bë nën pushtimin osman, në vitet 1431–1432. Më 1614 Sylejman Pasha, e ngriti në rangun e kasabasë duke ndërtuar një xhami, një hamam dhe një imaret. Dy shekuj me vonë drejtimin e qytetit e mori familja Toptani nga Kruja. Dy lagjet më të vjetra të Tiranës kanë qenë ajo e Mujos dhe e Pazarit, të ndodhura sot në zonën mes qëndrës aktuale dhe rrugës së Elbasanit.
Si kryeqytet i përkohshëm Tirana u shpall më 8 shkurt 1920 nga Kongresi i Lushnjës dhe përfundimisht e mori këtë status më 31 dhjetor 1925. Në vitin 1990 Tirana numëronte vetëm 244.200 banorë. Aktualisht, dyndja masive e banorëve nga gjitha anët e tjera të vendit përdrejt kryeqytetit, të cilët shpresojnë të gjejnë aty punë dhe jetë me të mirë, e ka çuar popullsinë e Tiranës në mbi 1.000.000 banorë. Tirana, siç quhet dhe nga vendasit Zemra e Shqipërisë, është qyteti që lulëzon dhe zhvillohet më shpejt, ai është tepër ritmik dhe ofron mundësi të shumëllojshme aktiviteti jo vetëm për banorët vendas, por edhe atyre të huaj.
Kryeqyteti
Tirana u shpall kryeqytet i përkohshëm i Shqipërisë në 9 shkurt 1920 nga Kongresi i Lushnjës dhe pjesëtarët e Këshillit Kombëtar hynë në qytet në 11 shkurt 1920. Përfundimisht Tirana u shpall kryeqytet i Shqipërisë në vitin 1925 nga Asambleja Kushtutetuese. Në Historinë e Popullit Shqiptar, "Periudha e Pavarësisë" (28 nëntor 1912 – 7 prill 1939), në faqen 249 përmendet shpallja e Republikës Shqiptare nga Asambleja Kushtetuese dhe miratimi i statutit apo kushtetutës republikane, në të cilat Tirana shpallet përfundimisht kryeqytet i Shqipërisë. Në Tiranë, përkundrazi kundërshtimi i Esat Pashë Toptanit, hëpërhë ishte eleminuar, për sa kohë ai ishte kundërshtar i qeverisë së Durrësit. Veç kësaj Tirana ndonëse kishte një popullsi të barabartë me atë të Elbasanit, kishte kushte më të mira për organet qeveritare. Këtu kishte më tepër ndërtesa të mëdha, më tepër lokale publike, më tepër rrugë të gjera, më tepër hotele. Duke marrë parasysh këto faktorë, qeveria e Lushnjës mori vendim më 9 shkurt 1920, që ta vendoste kryeqytetin e Shqipërisë përkohësisht në Tiranë, duke e lënë të hapur çështjen e vendosjes përfundimtare të kryeqytetit kur të mblidhej e para asamble kushtetuese. Me miratimin e të gjithë pjesëtarëve të Kongresit të Lushnjës, anëtarët e Këshillit të Lartë, së bashku me pjesëtarët e qeverisë dhe të Këshillit Kombëtar, hynë më 11 shkurt 1920 në Tiranë, fill pasi repartet e ushtrisë italiane ishin larguar nga qyteti dhe vendosur në Durrës. Banorët e Tiranës e pritën me entuziasëm hyrjen e organeve të larta shtetërore, në kryeqytetin e përkohshëm të Shqipërisë, të cilin asambleja kushtetuese e vitit 1925 e shpalli përfundimisht kryeqytet të saj. Sidoqoftë jeta e Tiranës si kryeqytet i Shqipërisë fillon më 11 shkurt 1920.
Etimologjia
Ekzistojnë disa hipoteza për prejardhjen e emrit Tiranë:
Për herë të parë emri i Tiranës përmendet në vitin 1418 në një dokument të Venedikut.
Arkeologjia
parapamje|djathtas|Pjesë nga [[Mozaiku i Tiranës]]
Mozaiku i Tiranës është i vetmi monument arkeologjik brenda territorit të qytetit të Tiranës. Në vitin 1972, gjatë punës për ndërtimin e pallateve të bllokut "Partizani" në lagjen nr. 9 të qytetit të Tiranës, u zbuluan rrënojat e një ndërtese antike, njëri nga ambientet e të cilit ishte i shtruar me mozaik. Sipas autorëve, kemi të bëjmë me një qendër fshatare të shekujve të parë pas Krishtit që në fillim të shek. III u zëvendësua me një vilë fshatare (rustica). Salla me mozaik e pajisur dhe me një absidë ishte ambjenti kryesor i saj. Autorët mendojnë edhe që në shek. V-VI vendin e vilës e zuri një bazilikë paleokristiane. Pjesa e gërmuar e monumentit u rrethua dhe u vu në mbrojtje nga Instituti i Monumenteve të Kulturës (IMK). Gjatë viteve 2003-2004 punimet e sistemimit të rrugëve dhe instalimeve të ndryshme të bllokut "Partizani" zbuluan pranë rrethimit të monumentit pjesë të tjera të kompleksit. Më kryesoret këtu ishin vaskat e fermentimit të mushtit të rrushit, por edhe pjesë të tjera muresh në dy pika të ndryshme. Brenda këtij kompleksi u zbuluan tre stela varresh të periudhës romake. Gërmimet e fundit përforcuan mendimin se kemi të bëjmë me një vilë fshatare, ndërkohë që nuk është gjetur asnjë e dhënë për transformimin në bazilikë paleokristiane të mbështetur nga autorët e gërmimit të parë të viteve ’70. Në mënyrë konvencionale, siti arkeologjik është emërtuar dhe njihet me emrin "Mozaiku i Tiranës".
Pas rënies së komunizmit
Që nga tetori i vitit 2000 deri më 23 maj 2011 kryetar i bashkisë se Tiranës ishte piktori dhe lojtari i dikurshëm i basketbollit, si dhe për një kohë të shkurtër ministër i kulturës, rinisë dhe sportit, Edi Rama. Në tetor të vitit 2003 ai u rizgjodh sërish pas zgjedhjeve komunale. Paraardhësit e tij të viteve '90 ishin kryebashkiakët Sali Kelmendi (1992–1996) dhe Albert Brojka (1996–2000) të Partisë Demokratike (PD). Më 23 maj 2011 kryetari i ri i bashkisë u shpall Lulzim Basha një i diplomuar në një nga universitetet më të njohur të Europës i cili fitoi zgjedhjet e 8 majit 2011 ndaj ish kryetarit të Bashkisë, Edi Rama.
Këshilli Bashkiak
Burimi: http://www.tirana.gov.al/ Këshilli Bashkiak zgjidhet për një periudhë 4-vjeçare. Mandati i këshilltarit është i vlefshëm nga koha që këshilltarët bëjnë betimin dhe e nënshkruajnë atë, deri në konstituimin e këshillit pasardhës. Mandati i këshilltarit pushon para afatit 4-vjeçar në rastet që parashikon neni 27, pika 4 (gërmat a, b, c, c, d, dh, e, ë) e ligjit 8652, dt.31.07.2000, Për Organizimin dhe Funksionimin e Qeverisjes Vendore. Këshilltari që mbaron mandatin para kohe në përputhje me ligjin, lëshon një deklaratë me shkrim ku shpjegon arsyet përkatëse.
Për zëvendësimin e tij komisioni i mandateve i paraqet Këshillit Bashkiak kandidatin e rradhës të listës shumëemërore të subjektit elektoral të cilit ai i përkiste duke ndjekur këtë rradhe pune: Në periudhën nga data e shpalljes së zgjedhjeve të rradhës deri në konstituimin e këshillit të ri, Këshilli Bashkiak ushtron funksione të kufizuara dhe merr vendime vetëm për raste të situatave emergjente.
Komisionet
Këshilli Bashkiak i Tiranës përbëhet nga 55 këshilltarë. Ai ka 14 komisione të cilat janë: Gjatë periudhës janar-qershor 2010, Këshilli Bashkiak i Tiranës ka miratuar 14 Vendime.
Njësitë bashkiake
Bashkia e Tiranës është ndarë në njëmbëdhjetë bashkitë të vogla.
Demografia
Sipas Censit të 2011, përbërja fetare e bashkisë së Tiranës ishte 55.7% myslimane, 6.4% ortodokse, 5.4% katolike dhe 3.4% bektashi. Pjesa tjetër prej 29.1%, ishin kryesisht jofetarë (ateistë, agnostikë etj.) apo të padeklaruar.
Kisha Katolike Romake përfaqësohet në Tiranë nga Kryepeshkopata e Tiranës dhe Durrësit, me Katedralen e Shën Palit, selinë e tanishme të prelatit. Kisha Ortodokse Autoqefale e Shqipërisë shërbehet nga Kryepeshkopi i Tiranës në Katedralen e Ringjalljes.
Indeksi Fischer i Çmimit, i cili matet nga Banka e Shqipërisë, tregon që gjatë vitit 2020-2021, çmimet e banesave në Tiranë janë rritur me 12,3%. Indeksi i Çmimit për Tiranën u rrit me 46,7% ndaj periudhës bazë (2013).
Turizmi
Sipas Ministrisë së Turizmit, Kulturës, Rinisë dhe Sporteve deri në Mars të vitit 2007 në Tiranë janë 64 subjekte të liçensuara për ushtrim veprimtarie turistike si agjenci turistike udhëtimi dhe 18 njësi akomoduese turistike të liçensuara. Tabela e mëposhtme jep të dhëna mbi klasifikimin e njësive akomoduese turistike të licencuara. Burimi:
parapamje|180px|Kulla e Sahatit parapamje|180px|Ura e Tabakëve Disa nga pikat turistike që mund të vizitohen në Tiranë janë:
Hotele
Hotele të njohura në Tiranë janë:
Kalaja e Petrelës
parapamje|Kalaja e Petrelës|242x242px
Kalaja e Petrelës nga zbulimet e bëra, është kala mesjetare e ndërtuar në kohën e sundimit të Perandorit Bizantin Justinianit të I, në shekullin e VI pas Krishtit. Kjo qe një prej kalave të ngritura prej tij në sistemin mbrojtës së Perandorisë. Është kala e ngritur mbi një terren me shpate mjaft të pjerrëta, madje nga ana jugore dhe juglindore të thepisura, të cilat e kanë bërë kalanë shumë të mbrojtur. Ajo u ngrit në momentin kur Kalaja e Vilës, kala antike, e cila ndodhet përballë Kalasë së Petrelës, e humbi rëndësinë e saj. Ajo u ngrit kryesisht për qëllime ushtarake. Kalaja e Petrelës kontrollonte rrugën Egnatia, dega Durrës-Tiranë-Elbasan, e cila për kohën kishte rëndësi të veçantë. Në fillim të shek. XIV-të ishte nën sundimin e Topiajve, në atë kohë zotërues midis Matit e Shkumbinit, në një faqe të murit ruhet dhe emblema e parë e Topiajve.
Kalaja e Prezës
Barleti përmend Prezën si qyteza e Parthinëve. Fakti që e përmend Barleti tregon se ajo duhet të jetë ndërtuar para rrethimeve të Krujës dhe ndërtimi i saj duhet të jetë në fillim të shek. XV nga Topiasit të cilët ishin zotëruesit e kësaj zone. Me sa kuptohet, braktiset në kohën e Gjon Kastriotit dhe vetë i biri i tij. Pas pushtimit turk asaj iu bënë disa riparime, ndërmjet të tjerave u ndërtua edhe një xhami.
Ekonomia
parapamje|djathtas|Tirana shërben si qendra ekonomike e të gjithë vendit|290x290px
Tirana është qendra më e rëndësishme industriale në Shqipëri. Për tu përmendur janë industria e lehtë dhe ushqimore si dhe industria ndërtimore, por edhe industria e ndërtimit të makinerive apo ajo e tekstileve dhe e përpunimit të qelqit. Si në të gjithë vendin ashtu edhe kryeqyteti i Shqipërisë ndodhet në një periudhë tranzicioni. Pas rrëzimit të diktaturës komuniste shumë vepra të dikurshme industriale kanë dalë pjesërisht jashtë përdorimit dhe nuk funksionojnë rregullisht. Por ndërkohë po merren masa të shpejta për rimëkëmbjen dhe vënjen sa më të shpejtë në punë të veprave ekzistuese dhe të reja. Shumica e popullsisë janë sot të punësuar në sektorin e tregtisë dhe atë të ndërtimit, në sektorin e shërbimeve publike, atë turistik dhe si punonjës të shtetit.