cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Yankee Doodle Mouse
Tom, i veshur me një tas për një helmetë, hedh një shkop të dinamit drejt Jerry, i cili gjuan menjëherë atë Tom. Lit shkëmbimeve firecracker duart në mënyrë të përsëritur deri Jerry merr atë nga Tom, tricking cat në duke u përpjekur ta mbajnë atë në vend të mbajtur atë larg. Ata rrok atë larg nga njëri-tjetri deri Tom vjedh ajo një herë të fundit me një firmë ia ngul sytë, dhe triumfalisht mban atë në dorën e tij, deri sa Shpërthen.
Jerry hedhje në një kazan, që Tom qasjet dhe hedh një tjetër firecracker in panik Jerry, por ai nuk arrin të shpërthejë për shkak të mungesës së ajrit, dhe i shpëton miu nëpër çurg. Cat mëdyshje hap kazan kapak dhe shkopinj të gjithë in e tij kokën me kazan të ekspozuar ndaj ajrit, firecracker shkon jashtë, duke i lënë Tom in blackface, me një pamje luledielli.
Tom nis një letër me një aeroplan firecracker fshehur në krye, por goditjet Jerry ai kthehet dhe tokat nën Tom, shpërthimet e ashtu si macja e shikon atë dhe duke e lënë atë në blackface edhe një herë.
Më vonë, bimëve Jerry një shkop të madh të dinamit pas Tom. Tom sheh me bomba dhe britmat. Megjithatë, firecracker ndan në gjysmë, për të zbuluar një të vogël, e cila peels larg, dhe pops hapur harmlessly të zbulojë shkopinj rradhazi vogël dinamiti, duke lënë pas një kopje i vockël i firecracker origjinal. Tom zgjedh atë, duke besuar që ajo të jetë i parrezikshëm, por dinamit Shpërthen fuqishëm! Truket Jerry Tom ta lidhnin putrat e tij të raketave të tij në Yankee Doodle Mouse.
Jerry hedhje në avionin e tij, e cila është e modës nga një kuti me vezë. Ai pika një sërë poqat si një sulm ajror mbi një Tom nuk dyshon, që të shpërthejnë mbi kokën e tij. Ai pastaj nis një banane silur në fytyrë cat së. Grabs Tom një raketë firecracker dhe shkathtësi shoots down "Jerry's plan." Hurtles Jerry drejt dysheme, por pastaj parashutë e tij, një sutjen, hap, dhe ai është gjithandej poshtë me butësi, por ai nuk arrin kur Tom shoots sutjen dhe Jerry bie vështirë për tokë. Ai gara në gropë e tij, dhe Tom shtyn vesh në të njëjtën vrimë. Ndjekje mortaja pas Jerry nëpër bodrum dhe në një çorape, çorape përdor si një armë automatike e cila synon drejt Jerry Tom, shikuar besim nga brenda një fuçi. Shpërthen fuçi, duke e lënë Tom ngasje pjesët e mbetura të fuçi shpërtheu si një biçikletë dhe pastaj crashing në mur.
Tom pastaj zjarret një armë shigjetë në Jerry, kapjen e tij nga bishti si ai përpiqet të zhyten në mousehole e tij. Grabs Tom mouse dhe do ta lidhë atë me një raketë, të cilën ai dritat deri. Megjithatë, Jerry Tom ndihmon ta lidhnin veten lart. Jerry del nga litarë, me Tom harruar derisa ai valët Tom. Mace nuk goditje nga raketa, dhe fidaneve me një Tom pafuqishëm, dhe Shpërthen në ajër, duke shkaktuar një sërë fishekzjarreve formimin flamurin Shtetet e Bashkuara. Jerry Salutes krenari flamurin, dhe ne shohim një komunikatë të luftës : "Send macet më shumë! Nënshkruar, Lt Jerry Mouse".
Eugen Wollfarth
Eugen Wollfarth është një diplomat gjerman. Që nga 16 shtatori i vitit 2010, ai shërben si Kreu i Prezencës së OSBE-së në Shqipëri.
Arbënova
Arbënovë, (Арбиново/Arbinovo) është fshat në komunën e Debërcës, Maqedoni.
Adrian Laperi
Adrian Laperi Aktor shqiptar.
Adrian Laperi ka interpretuar dy role të dyta në filmin "Beni ecën vetë" në vitin 1975 dhe në filmin "Tinguj lufte" në vitin 1976.
Aktor
Kinematografi
1976—Tinguj lufte
1975—Beni ecën vetë
Kantoni Blois-5
Kantoni Blois-5 (frëngjisht: Canton de Blois-5) është një kanton në departamentin Loir-et-Cher, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Blois. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 4502 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Blois-5 aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Washington (kthjellim)
Washington ka këto kuptime:
Kantoni Angers-Nord
Kantoni Angers-Nord (frëngjisht: Canton d'Angers-Nord) ishte një kanton në departamentin Maine-et-Loire, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit ishte Angers. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 27204 banorë.
Gjeografia
Ajo kufizohet kantoni Tiercé në veri, kantoni Le Lion-d'Angers në veri-perëndim, Kantoni Le Louroux-Béconnais në perëndim, kantoni Saint-Georges-sur-Loire në jug-perëndim, kantoni Angers-Ouest dhe kantoni Angers-Nord-Ouest në jug, kantoni Angers-Centre në jug-lindje dhe kantoni Angers-Est në lindje.
Përbërja aktuale
Kantoni Angers-Nord aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Fulton County (Indiana)
Fulton County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Odiseja arbëreshe, Terenc Toçi midis Italisë dhe Shqipërisë
Odiseja arbëreshe, Terenc Toçi midis Italisë dhe Shqipërisë Gjinia: Histori. Autori: Francesco Caccamo. Shqipëroi: Mariana Ymeri. Shtëpia botuese: "Dituria". Viti i botimit 2013. Faqet e librit 208. ISBN 978-9928-103-73-4
Mbi librin:
Ky vëllim përshkruan aventurën njerëzore dhe politike të italo-shqiptarit Terenc Toçi: nga lindja në provincën Shën Kozmo të Kozencës (Kalabri), në angazhimin për shkëputjen e shqiptarëve nga Perandoria Osmane, nga transferimi në Shqipërinë e pavarur, në bashkëpunimin me mbretin Zog, nga përkrahja e regjimit të pushtimit italian deri në vdekjen e tij tragjike, që përkon me ardhjen në pushtet të autoriteteve të reja komuniste, më 1945.
Një personalitet i jashtëzakonshëm, që ofron një çelës ekscentrik por edhe zbulues, për të interpretuar historinë e hapësirës adriatike-ballkanike dhe rolin e saj brenda Italisë. Përtej luhatjeve politike dhe personale, rrugëtimi i Toçit ka vulën e një përvoje themeltare: pasionin për Shqipërinë - një pasion kaq i thekur, sa e bëri të zgjidhte me ndërgjegje identitetin kombëtar shqiptar. Bëhej fjalë për një zgjedhje që asokohe nuk mund të komentohet aspak si e vetëkuptueshme.
Igor Kisch
Igor Kisch (i lindur më 1 mars 1954, Pragë, Republika Çeke) ai është një politikan, ministër i shëndetësisë dhe mjek çek.
Igor Kisch i martuar Helena në vitin 1976.
Igor Kisch Ia kam shpërblyer politikanit në parti Partia Social Demokrate Çeke në vitin 1989.
Igor Kisch Igor Kisch Igor Kisch Igor Kisch Igor Kisch Igor Kisch Igor Kisch Igor Kisch
Uashington
Uashingtoni është shteti i 18-të më i madh, me një sipërfaqe prej 71,362 milje katrorë (184,830 km2) dhe shteti i 13-të më i populluar, me më shumë se 7.7 milion banorë. Shumica e banorëve të Uashingtonit jetojnë në zonën metropolitane të Seattle, qendra e transportit, biznesit dhe industrisë në Puget Sound, një hyrje e Oqeanit Paqësor që përbëhet nga ishuj të shumtë, fjorde të thella dhe gjire të gdhendura nga akullnajat. Pjesa e mbetur e shtetit përbëhet nga pyje të thella tropikale të butë në perëndim; vargmalet në perëndim, qendror, verilindje dhe juglindje të largët; dhe një rajon pellgu gjysmë të thatë në lindje, qendër dhe jug, i dhënë pas bujqësisë intensive. Uashingtoni është shteti i dytë më i populluar në Bregun Perëndimor dhe në Shtetet e Bashkuara Perëndimore, pas Kalifornisë. Mali Rainier, një stratovolkan aktiv, është lartësia më e lartë e shtetit në 14,411 ft (4,392 metra) dhe është mali topografikisht më i spikatur në SHBA.
Uashingtonit iu dha emri i Xhorxh Uashingtonit, presidenti i parë i Shteteve të Bashkuara, dhe është i vetmi shtet amerikan që ka emrin e një presidenti. Uashingtoni shpesh quhet shteti i Uashingtonit për ta dalluar atë nga kryeqyteti i vendit, Uashington, D.C.
Etimologjia
Uashingtoni u emërua pas presidentit Xhorxh Uashington nga një akt i Kongresit të Shteteve të Bashkuara gjatë krijimit të Territorit të Uashingtonit në 1853; territori do të quhej "Columbia", pas lumit Columbia dhe Distriktit të Kolumbisë, por përfaqësuesi i Kentakit, Richard H. Stanton, e gjeti emrin shumë të ngjashëm me Distriktin e Kolumbisë (kryeqyteti kombëtar, që përmban vetë qytetin e Uashingtonit) dhe propozoi emërtimin e territorit të ri sipas Presidentit Uashington. Uashingtoni është i vetmi shtet amerikan që mban emrin e një presidenti.
Ngatërrimi mbi shtetin e Uashingtonit dhe qytetin e Uashingtonit, D.C., çoi në riemërtimin e propozimeve gjatë procesit të shtetësisë për Uashingtonin në vitin 1889, duke përfshirë sugjerimin e David Dudley Field II për të emëruar shtetin e ri "Tacoma"; këto propozime nuk arritën të fitonin mbështetje. Lëvizja e vetë shtetësisë së Uashingtonit, DC në shekullin e 21-të ka përfshirë një propozim për të përdorur emrin "Shteti i Uashingtonit, Komonuelthi i Douglass", i cili do të binte ndesh me gjendjen aktuale të Uashingtonit. Banorët e Uashingtonit (të njohur si "Uashingtonezët") dhe Veriperëndimi Paqësor thjesht i referohen shtetit si "Uashington", dhe kryeqytetit të vendit "Uashington, D.C.", "Uashingtoni tjetër", ose thjesht "D.C."
Historia
parapamje|Mali Rainier reflektohet në liqenin Reflection. parapamje|Diga Dalles në Lumin Columbia parapamje|Mali Rainier me qytetin [[Tacoma, Washington|Tacoma në plan të parë]] Para ardhjes së hulumtuesit nga Evropa, këtë rajon të Bregut Paqësor kishte shumë fise të përcaktuara për amerikanët amtare, secili me kulturën e saj unik. Sot, ata janë më të dukshëm për polet e tyre totem dhe canoes tyre ornately gdhendur dhe maska. I shquar në mesin e tyre ishin të industrive të peshkimit dhe rozë në të verdhë, në mesin e Makah, gjuetia balenë. Popujt e Brendshme ka një jetese shumë të ndryshme bazuar në kulturë të bazuar në gjueti, ushqim-grumbullimin dhe disa forma të bujqësisë, si dhe një varësi në rozë në të verdhë nga Kolumbia dhe degëve të saj. Epidemi li Vitet 1770 e shkatërroi popullsinë Amerindian.
Në 1778, British explorer kapiteni James Cook kthjellët Kepi lajka, në hyrje të Ngushticës së Juan de Fuca, por ngushticat nuk do të hulumtohen deri në 1789, nga Captain Barkley Charles W. Bush. Eksplorimet i mëtejshëm i ngushticat janë kryer nga hulumtuesit spanjoll Manuel Quimper në 1790 dhe Francisko de Eliza në 1791, pastaj nga Vancouver, kapiteni britanik Gjergjit në 1792.
Britaniko-spanjoll Nootka Konventa e 1790 i dha fund pretendimeve spanjisht të ekskluzivitetit dhe hapi bregdetare Northwest për eksploruesit dhe tregtarët nga vendet e tjera, shumica e veçanërisht Britania dhe Rusia, si dhe axhami Shtetet e Bashkuara. Kapiten amerikan Robert Gray (për të cilin Grays Harbor Qarkut është emëruar) pastaj zbuluar goja e lumit Columbia. Ai quajtur lumi pasi anija e tij, Columbia. Duke filluar në 1792, Gray themeluar tregtisë në pelts vidër det. Lewis dhe Klark ekspeditë hyrë shtetit më 10 tetor 1805.
Mbretërinë e Bashkuar dhe SHBA ranë dakord për atë që ka qenë që përshkruhet si "mbajtje të përbashkët" e tokave në perëndim të Kontinental Ndajeni në Oqeani Paqësor si pjesë e anglo-amerikan Konventën e 1818, e cila krijoi 49 paralele si në perëndim kufiri ndërkombëtar nga Liqeni i Woods për malet Shkëmbore. Rezoluta e territoriale dhe çështjet e traktatit, në perëndim të Paqësorit, janë shtyrë deri në një kohë më vonë. Spanja, në 1819, lihen të drejtat e tyre në veri të 42 Paralelisht me Shtetet e Bashkuara, edhe pse këto të drejta nuk janë poseduese.
Negociatat me Britaninë e Madhe gjatë dekadave të ardhshme nuk arritën të zgjidhin me kompromis një kufi dhe mosmarrëveshjen e kufirit Oregon u bë e rëndësishme në diplomacinë e gjeopolitike midis Perandorisë britanike dhe amerikane të reja Republikës. Diskutueshëm Okupimi i përbashkët-nga Britania dhe SHBA, zgjati për disa dekada. Derdhje me kolonët amerikanë në Oregon Country; Kompania Gjirin Hudson, e cila më parë kishte dekurajuar për shkak se kjo zgjidhje konflikt me tregti lesh, ndryshoi qëndrimin e saj në një përpjekje për të mbajtur kontrollin e Qarkut Kolumbias për Britaninë e Madhe. Für trapper James Sinclair, me urdhër nga Sir George Simpson, Guvernatori i kompanisë Gjirit Hudson së, të udhëhequr rreth 200 banorëve nga perëndim lumi Kuq Kolonia në 1841 për të vendosur mbi fermat Hudson Bay Company pranë Fort Vankuver. Partia kaloi Rockies në Columbia Valley, pranë sotme radium Hot Springs, British Columbia, pastaj udhëtoi në jug-perëndim poshtë lumit Kootenai dhe lumit Columbia. Përkundër përpjekjeve të tilla, Britani në fund lihen të gjithë pretendojnë se toka në jug të 49 paralele në Shtetet e Bashkuara në Traktati Oregon më 15 qershor 1846.
Në 1836, një grup misionarësh të përfshirë Marcus Uitman themeluar disa misione dhe vetë Uitman e zgjidhjes Waiilatpu, në gjendjen çfarë është tani juglindje të Uashington, afër ditën e Qarkut të pranishëm walla walla, në territorin e dy Cayuse dhe fiseve Perce néz indian. Uitman zgjidhje do të ndihmojë në 1843 Oregon Trail, emigrimi me rrugë tokësore në rrugën për në perëndim, të merrni themeluar për mijëra emigrantëve në këto dekada. Marcus siguruar kujdes mjekësor për amerikanët amtare, por kur pacientet Indian - mungesë e imunitetit të ri, 'sëmundje Evropian' - vdiq në numër mbresëlënëse, ndërsa në të njëjtën kohë shumë pacientë të bardhë mbulohen, që kishin "Uitman Marcus shtrigë 'personalisht përgjegjës, Uitman dhe vrarë dhe dymbëdhjetë ardhësve të tjera të bardhë në masakrën e Uitman në 1847. Kjo ngjarje shkaktoi Lufta Cayuse midis banorëve dhe SHBA.
Zgjidhje e parë në zonën e Puget Sound në perëndim të asaj që është tani Uashington, ishte se i Fort Nisqually, një fermë dhe pas tregtimit të kompanisë Gjirit Hudson, në 1833. Themelues erstwhile Uashingtonit, i zi jam i pari George Washington Bush dhe gruaja e tij kaukazian, Isabella James Bush, nga Misuri dhe Tenesi, respektivisht. Ata e udhëhequr nga katër familjet e bardhë në territorin dhe vendos Re Tregut, i njohur tani si Tumwater, Uashington, në 1846. Ata u vendosën në Uashington për të shmangur ligjet raciste Oregon e zgjidhjes. Pas tyre, shumë më të ardhurve, të emigrojnë me rrugë tokësore përgjatë gjurmët Oregon, humbur veri të vendosen në zonën Puget Sound.
Në vitin 1852, njerëzit nga e gjithë ajo që ishte për tu bërë shtet Uashington u mblodhën në Monticello (tani Longview) për të hartuar një memorandum në Kongres. Memorandumi shprehën dëshirën e tyre për t'u dhënë shtetësi me emrin e Kolumbias. Ky takim erdhi në jetë e njohur si Konventa Monticello. Dëshirat e Konventës së janë arritur në mënyrë të favorshme në Kongres, por u vendos që një shtet të quajtur Columbia mund të jetë ngatërruar me Qarkut preexisting e Kolumbias. Shtetit u emërua në vend të Uashingtonit, në nder të presidentit të parë të SHBA. [13] Uashington u bë shtet 42 në Shtetet e Bashkuara më 11 nëntor 1889.
Për një periudhë të gjatë, Tacoma ishte shquar për shkritoret e saj të mëdha, ku perpunoheshin mineralet e arit, argjendit, bakrit dhe plumbit. Seattle ishte porti kryesor për tregti me Alaskë dhe pjesën tjetër të vendit, dhe për një kohë ai posedonte një industri të madhe ndërtimit të anijeve. Rajonin Puget Sound lindore rreth zhvilluar industria e rëndë gjatë periudhës së përfshirë Luftës së Parë Botërore dhe Luftës së Dytë Botërore, dhe kompania Boeing u bë një ikonë e themeluar në zonë.
Gjatë Depresioni i Madh, një seri e digave hidroelektrike janë ndërtuar përgjatë lumit Kolumbia, si pjesë e një projekti për të rritur prodhimin e energjisë elektrike. Kjo kulmoi në 1941 me përfundimin e Digave prroskë Grand, struktura më e madhe konkrete në Shtetet e Bashkuara.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, shteti u bë një fokus për industritë e luftës, me kompaninë Boeing që prodhonte shumë nga bombarduesit e rëndë të vendit dhe portet në Seattle, Bremerton, Vankuver, dhe Tacoma që ishin në dispozicion për prodhimin e luftanijeve. Seattle ishte pika e nisjes për më shumë ushtarë në Paqësor, një numër prej të cilave ishin vendosur në Golden Gardens Park. Në Uashingtonin lindor, Uzina e Energjisë Atomike Hanford Works u hap në 1943 dhe luajti një rol të madh në ndërtimin e bombave atomike vendit.
Më 18 maj, 1980, pas një periudhe të rëndë të dridhura dhe eruptions, faqja verilindore e malit Shën Helena shpërtheu jashtë, duke shkatërruar një pjesë e madhe të majës së vullkanit. Ky shpërthim rrafshuoi pyje, vrau 57 njerëz, mbushi lumin Kolumbia dhe degët tij me hi dhe baltë, dhe mbuluoi një pjesë të madhe të Uashingtonit dhe të vendeve të tjera përreth me hi, duke e bërë ditën të duket si natë.
Gjeografia
parapamje|250px|Një vend i kontrasteve:një fermë dhe kodrat pranë shterpë [[Riverside, Washington|Riverside.]]
Uashingtoni është shteti më veriperëndimor i Shteteve të Bashkuara kontinentale. Kufirin i tij verior shtrihet kryesisht përgjatë paralelit 49, dhe vazhdon në kufirin detar nëpër ngushticën e Gjeorgjisë, ngushticën Haro dhe ngushticën e Huan de Fuka, me provincën Kanadeze të Kolumbias Britanike (British Columbia) në veri. Uashingtoni kufizohet me Oregonin në jug. Lumi Kolumbia përbën pjesën më të madhe të kufirit jugor ndërsa pjesa lindore e kufirit jugor kalon nëpër paralelin 46. Në lindje Washingtoni kufizohet me Ajdaho (Idaho),ndërsa në perëndim ndodhet Oqeani Paqësor.
Malet e lartë të Vargmalit Kaskadë drejtuar veri-jug, e ndajnë shtetin në mes. Uashingtoni perëndimor, në perëndim të Kaskadës, ka një klimë bregdetare me temperatura relativisht të buta, dimër të lagësht dhe verë të thatë. Perëndimore Uashingtoni mbështet edhe pyjet e dendura të conifers dhe zonat e pyjeve shi butë. Në të kundërt, Uashington Lindore, në lindje të Cascades, ka një klimë relativisht e thatë me zona të mëdha të semiarid stepë dhe shkretëtira e thatë me të vërtetë pak të gënjyer në rainshadow e Cascades; rezervimin Hanford merr një reshje mesatare vjetore prej midis gjashtë dhe shtatë inç (178 mm). Më larg në lindje, klima është më pak e thatë. Rajon Palouse juglindore të Uashingtonit ishte grassland se ka qenë konvertuar kryesisht në tokë bujqësore. Pjesë të tjera të Uashingtonit lindor jane pyllezuar dhe malore.
Range Cascade përmban disa Vullkani, që arrijnë deri në lartësinë dukshëm më e lartë sesa pjesa tjetër e maleve. Nga veriu në jug janë këto Vullkani Mount Baker, Glacier Peak, malin Rainier, Mount St Helens, dhe malin Adams. Mount St Helens është aktualisht vullkan vetëm Uashington se është shpërthyer në mënyrë aktive; Vullkani megjithatë, të gjithë ata janë konsideruar aktive.
Qëndrimin e Uashingtonit mbi Oqeanin Paqësor dhe portet e Puget Sound japë shtetit një rol udhëheqës në tregtinë detare me Alaskë, Kanada, dhe qarkoj Paqësor. Ishuj shumë Puget Sound janë shërbyer me traget flotën më të madhe në Shtetet e Bashkuara.
Uashingtoni është një vend i kontrasteve. Pyjeve të thellë të Gadishullit olimpike, të tilla si shiut Hoh pyjore, janë ndër rainforests vetëm butë kontinentale në Shtetet e Bashkuara, por gjysmë-shkretëtirë në lindje të Range Cascade ka disa pemë. Mount Rainier, mali më i lartë në shtet, [3] është i mbuluar me akull më të ftohtë se çdo pik të tjera më të ulët në 48 shtete.
Demografia
Sipas regjistrimit të SHBA, që nga 2008, Uashingtoni ka një popullsi të llogaritur prej 6.549.224, që është një rritje prej 655.081, apo 11,1 %, që nga viti 2000. [14] Kjo përfshin një rritje e natyrshme e 221.958 njerëz (që është, 503.819 lindje minus 281.861 vdekje) dhe një rritje prej migracionit neto të 287.759 njerëzve në shtet. Emigracioni nga jashtë Shteteve të Bashkuara ka rezultuar në një rritje neto prej 157.950 njerëz, dhe migrimi brenda vendit prodhuar një rritje neto prej 129.809 njerëz.
Qendra e popullsisë të Uashingtonit në vitin 2000 ishte vendosur në një pjesë papopulluar e rurale County lindor King, në juglindje të Veriut Bend dhe verilindje të Enumclaw.
Sipas regjistrimit të vitit 2000, popullsia e Seattle-Tacoma-Bellevue Metropolitan Area ishte 3.043.878, përafërsisht gjysmën e popullatës së përgjithshme shtetërore.
Si të vitit 2004, popullsia e Uashingtonit përfshirë 631.500 huaj lindur (10,3 % e popullsisë shtetit), dhe rreth 100,000 të huaj të paligjshëm (1,6 % e popullsisë së shtetit).
6,7 % e popullsisë të Uashingtonit u raportua si nën 5, 25,7 % nën 18 vjeç, dhe 11,2 % ishin 65 apo më të vjetër. Femrat e përbërë rreth 50,2 % të popullsisë.
Ekonomia
Në 2007 gjithsej produkt bruto shtetit për në Uashington ishte $ 311.5 miliard dollarë, është vendosur 14 në popull. [22] për frymë të ardhurat personale në vitin 2007 ishte 41.203 $, 10 në popull. Biznesit të rëndësishme brenda shtetit përfshijnë projektimin dhe prodhimin e aeroplanëve reaktiv (Boeing), zhvillimit të programeve kompjuterike (Microsoft, Amazon.com, Nintendo të Amerikës, Valve Corporation), elektronikë, bioteknologjia, prodhimin e aluminit, lëndë druri dhe produkte druri (Weyerhaeuser), minierave, dhe turizmit. Shteti ka sasi të konsiderueshme të prodhimit të energjisë hidroelektrike.
Sasi të konsiderueshme e tregtisë me Azinë kalojnë nëpër portet e Puget Sound. Shihni listën e kompanive të Shteteve të Bashkuara nga shteti. Anketa Fortune revistë e 20 kompanive më të lartë të admiruar në SHBA ka kompani 4 Uashington bazuar në të, Starbucks, Microsoft, dhe Nordstrom Costco. [23]
Shtetit të Uashingtonit ka strukturë pak progresive e taksave në SHBA [sqarime të nevojshme] Kjo është një prej vetëm shtatë shteteve që nuk ka vënë një taksë mbi të ardhurat personale. Shtetit gjithashtu nuk ka mbledhë një tatimi mbi të ardhurat ose ekskluzivitet tatimore. Megjithatë, bizneset Uashington janë përgjegjës për taksash të ndryshme të tjera shtetërore. Një nga akuzat e Uashingtonit e taksave mbi bizneset më është biznes dhe profesion të taksave (B & O), një bruto të ardhurat tatimore që i akuzon normat e ndryshme për lloje të ndryshme të bizneseve. Starbucks Shtabi, Seattle.
Shitjet e Uashingtonit shtet i taksave është 6,5 për qind, dhe kjo vlen edhe për shërbimet, si dhe produkte. [24] Shumica e ushqimeve janë të liruar nga taksa e shitjes, por, ushqime të përgatitura, shtesa dietik dhe pije freskuese të mbetet e tatueshme. Shtetërore kombinuar dhe lokale e shitjes me pakicë të normave të taksave rritur taksat e paguara nga konsumatorët, në varësi të normave të ndryshueshme lokale taksa e shitjes, përgjithësisht ndërmjet 8 dhe 9 për qind. [25] Një tatimore akcizës aplikohet për produkte të caktuara të zgjedhur të tilla si naftë, cigare, dhe pijeve alkoolike. Tatimit mbi pronën ishte tatimi i parë të vetme dhe në shtetin e Uashingtonit dhe llogaritë e saj për mbledhjen e për rreth 30 për qind të totalit shtetit të Uashingtonit dhe të ardhurave vendore. Ajo vazhdon të jetë burimi më i rëndësishëm të ardhurave për shkollat publike, mbrojtjen nga zjarri, bibliotekat, parqet dhe rekreative, si dhe rrethe të tjera për qëllime të veçanta.
Të gjitha të pronës së patundshme dhe prona personale është subjekt i tatimit nëse nuk përjashtohet në mënyrë specifike me ligj. Prona personale është gjithashtu tatohen, edhe pse shumica e pasurisë në pronësi personale nga individë është liruar. Pronë personale aplikohet tatimi në pronë personale të përdorura gjatë kryerjes së biznesit apo të pronës të tjera personale nuk përjashtohen nga ligji. Të gjitha taksat e pronës janë të paguar në zyrën e thesarit qarkut ku ndodhet prona. Uashingtoni nuk ka të vendosë një taksë mbi pasuritë e patrupëzuara siç janë llogaritë bankare, me aksionet dhe obligacionet. As nuk e shtetit të vlerësojë çdo lloj tatimi mbi të ardhurat e fituara të daljes në pension dhe të marra nga një shtet tjetër. Uashingtoni nuk ka mbledhur taksat e trashëgimisë, por tatimi pasuria tërhiqet nga ligjet federale e taksave të pasurive, dhe për këtë arsye shteti vendos vetë taksat e pasurive të saj.
Uashington është një prej shteteve të tetëmbëdhjetë që ka një monopol qeverisë për shitjen e pijeve alkoolike, birrës dhe verës edhe pse me më pak se 20 për qind nga volum alkool mund të blihen në dyqane dhe supermarkete leverdi. Lutem (edhe pse sipas të alkoolit 20 për qind nga volumi) dhe shpirtërore mund vetëm të jetë blerë në shtetërore ose në pronësi private-shtetërore-kontraktuar dyqanet e pijeve. [26]
Midis miliarderë saj banor, Uashington mburret Bill Gates, kryetar i Microsoft, i cili, me një vlerë neto prej 40 miliard dollarë, u rendit njeriu më i pasur në botë si të shkurtit 2009, sipas revistës Forbes. [27] Të tjera shtet miliarderë Uashington përfshijnë Paul Allen (Microsoft), Steve Ballmer (Microsoft), Jeff Bezos (Amazon), Craig McCaw (McCaw Cellular Komunikacionit), James Jannard (Oakley), Howard Schultz (Starbucks), dhe Charles Simonyi (Microsoft)
Demografia
parapamje|250px|Harta e dendësisë së popullsisë së Uashingtonit Ancestries shtatë më i madh raportohet në Uashington janë : gjermanisht (18,7 %), Anglisht (12 %), irlandeze (11,4 %), norvegjisht (6,2 %), meksikan (5,6 %), të Afrikës (4,2 %), dhe Tagalogisht (3,7 %).
Uashingtoni ka popullsinë më të madhe katërt aziatike-Amerikane e çdo shteti. Tagalogisht komunitetit amerikan është më e madhe nëngrup aziatike amerikan në shtet. Gary Locke u zgjodh guvernator i parë aziatike Amerikan (dhe deri tani, vetëm guvernator kineze amerikane e shtetit të SHBA) në fund të shekullit të 20-të.
Ka shumë punëtorë emigrante meksikane amerikan fermë që jetojnë në juglindje-pjesa qendrore e shtetit, dhe kjo popullsi është gjithashtu në mënyrë të qëndrueshme në rritje në Uashington perëndimore.
Afrikane amerikanët janë më pak të shumta se amerikanët aziatike apo amerikanët hispanike në shumë komunitete në Uashington, por janë zgjedhur si kryetarët e Seattle, Spokane, dhe Lakewood, dhe edhe si Mbret i Qarkut Ekzekutiv. Në Seattle, shumë amerikanë Afrikan janë duke lëvizur në pjesën jugore të qytetit, si edhe për shumë zona të tilla periferike si Jugut King County. Popullsia e zezë Seattle është e koncentruar kryesisht në Rainier Luginën e Qarkut dhe Qendrore, i cili mbetet një shumicë vetëm në lagjet e zezë Pacific Northwest, të tjera në Portland, Oregon lagjen e Mbretit, por është rreth 40% afrikano-amerikan. Tacoma gjithashtu ka një rritje popullsia afrikano-amerikane.
Uashingtoni është vendndodhjen e rezervave shumë amtare amerikane, me vendosjen e disa kazinove të shquar pranë magjistraleve kryesore ndërshtetëror. Banorët kanë adoptuar shumë nga temat artwork veriperëndim të SHBA bregdetare, të cilët u vunë në dukje për shtyllat totem, longhouses, canoes gropë dhe fotot e kafshëve. Shumë qytete kanë emrat tradicionale e krijuar nga amtare amerikanët si Yakima, Seattle, Spokane, Puyallup, dhe walla walla.
Feja
Përkatësitë më të mëdha fetare të popullit të Uashingtonit janë:
Prerje më e madhe nga numri i pasues në vitin 2010 ishin Kisha Katolike Romake me 784,332 dhe Kisha e Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme me 282,356.
Ashtu si me shumë shtete të tjera perëndimore, përqindja e popullsisë e Uashingtonit identifikuar veten si "jo-fetare" është më e lartë se mesatarja kombëtare. Përqindja e njerëzve jo-fetare në Uashington është më e lartë e çdo shteti tjetër se Kolorado me 31 %.
Qumili
Qumili është personazhi fiktiv më i njohur i Sevdai Radogoshit që ka lindur dhe jeton në Gjakovë. Qumili në të vërtetë është personazhi i parë fiktiv i këtij komiku të njohur shqiptar. Ky personazh karakterizohet me mençuri, urtësi, butësi dhe sarkazëm gjatë shfaqjeve.
Vitamina C
Vitamina C ose siç e njohim ndryshe Vitamina e jetës, ndihmon në neutralizimin e të ashtuquajturve radikalëve të lirë, molekulave, sasia e të cilave është e shtuar te personat që vuajnë nga diabeti. Është fakt i njohur që këto molekula shkaktojnë dëmtimin e disa llojeve të lëkurës. Deri të shtimi i radikalëve të lirë te personat me diabet, vije për shkak të ndryshimit të mitohondrieve, pjesëve stacionare, që duhet ta prodhojnë energjinë. Po ashtu është konstatuar se pa intervenimin nga jashtë, përkundër zbritjes së nivelit të shtuar të sheqerit në gjak – këto molekula shtojnë rrezikun për amputim, sëmundjeve të zemrës dhe humbjen e të pamurit. Shkencëtarët thonë se vitamina C është shumë e dobishme dhe kuruese në këtë drejtim, mirëpo efekti i saj nuk është i menjëhershëm, por afatgjatë.
Dobia
Vitamina C është e nevojshme për sintezën e kolagjenit. Kolagjeni është albuminë që thjesht mund ta quajmë ngjitës-përbërës të trupit. Për shembull, gjendet në lëkurë, tetivë, kërcë, eshtra, dhëmbë, sy dhe në muret e enëve të gjakut. Vitamina C është bashkëdyzim antioksid që lidh radikalet e lira dhe kështu mund të luajë rol në preventivën e sëmundjeve të rënda. Në mënyrë indirekte mbron vitaminën A dhe E, si edhe disa vitamina të grupit B, nga ndikimi i dëmshëm i oksidimit. Vitamina C merr pjesë në metabolizmin e kolesterolit dhe në shndërrimin e kolesterolit në thartirë të vrerit dhe kështu zvogëlon nivelin e kolesterolit në gjak. Luan rol me rëndësi në bartjen e impulseve nervore dhe në masë të duhur ndikon në gjendjen tonë psikike.
Ndikimet
Në organizëm zvogëlon rritjen e nivelit të hormoneve (kortikosteronit), që shkaton stresin dhe kështu marrja e rregullt e vitaminës C mund të mbrojë nga ndikimet e dëmshme të stresit. Stimulon sistemin e imunitetit dhe ndihmon prodhimin e rruazave të bardha të gjakut dhe interferonit.
Përdorimi:
Thithja - absorbimi: zhvillohet gjatë orës së parë dhe pas tri katër orësh largohet nga organizmi.
Xhigoli
Xhigol (serbisht: Џигољ/Džigolj) është fshat në komunën e Prokuplës, Serbi.
Demografia
Nga 568 banor sa kishte në vitin 1948 numri i banorëve ka rënë në 276.
Dikur i banuar nga shqiptarët, ndërsa tash vetëm nga serbët.
Peticioni kundër gjakmarrjes
Që nga fillimi i vitit 2009 qarkullon në Internet një peticion drejtuar presidentit të Republikës së Shqipërisë, zotit Bamir Topi dhe presidentit të Republikës së Kosovës, zotit Fatmir Sejdiu. Në këtë peticion, të hapur deri në fund të vitit, nënshkruesit kërkojnë intervenimin e presidentëve për marrjen e të gjitha masave të nevojshme kundër gjakmarrjes në emër të ligjeve bashkohore.
Në të njëjtën kohë, nënshkruesit formulojnë komente kundër këtij fenomeni anakronik i cili reziston ende tek populli shqiptar. Nga leximi i këtyre opinioneve, mund të konstatohet se ky peticion mund të ketë influence edukative kundër gjakmarrjes edhe gjatë mediatizimit për nënshkrime.
Në formulimin e kërkesave nënvizohen katër pika :
Askush nga nënshkruesit nuk e arësyeton gjakmarrjen në bazë të Kanunit, madje në disa raste kërkohet edhe ligi i dënimit kapital kundër vrasësve për gjakmarrje.
Erik From
Erich Fromm ka lindur ne 23 mars 1900, Frankfurt am Main, Gjermani dhe ka vdekur 18 mars 1980, Muralto, Switzerland. Fromm ishte psikoanalist dhe filozof social por gjithashtu është i njohur si humanist. Ne vitin 1933 e la Gjermanine dhe erdhi në ShBA. Ai argumentoi se principet psikoanalitike mund të aplikohen për të shëruar sëmundjet e kultures (shoqërisë).
Liria: Nje problem psikologjik?
Historia moderne europiane dhe amerikane bazohet ne perpjekjen per ta cliruar lirine nga zinxhiret politike, ekonomike dhe shpirterore qe kane lidhur njerezit. Betejat per lirine u bene nga te shtypurit, nga ata qe aspironin nje liri te re, kunder atyre qe kishin privilegje per te mbrojtur. Duke luftuar per clirimin e tyre nga tirania, cdo klase besonte se luftonte per lirine ne vetvete dhe keshtu mund t'i bente thirrje nje ideali, deshires per liri te rrenjosur tek te gjithe te shtypurit. Megjithate, ne betejen e gjate dhe te vazhdueshme per lirine, klasat qe ne nje moment te percaktuar historik luftuan kunder shtypjes u nodhen nga ana e armiqve te lirise kur fitorja ishte e siguruar dhe kishte privilegje te reja per te mbrojtur.
Pavaresisht nga permbysjet e shumta, liria i ka fituar betejat. Ne keto beteja shume kane mbetur me bindjen se te vdisje ne luften kunder shtypjes ishte me mire se sa te jetoje pa liri. Nje vdekje e ketij lloji ishte pohimi me i larte i individualitetit te tyre. Historia dukej se tregonte se njeriu ishte ne gjendje te drejtonte vetveten, te merrte vendime te pavarura dhe te mendonte dhe te ndiente si te besonte me mire. Shprehja me e plote e mundesise se individit dukej se ishte qellim final drejt se cilit po afrohej ne menyre te shpejte zhvillimi shoqeror. Parimet e liberalizmit ekonomik, te demokracise politike, te autonomise fetare dhe te individualizmit ne jeten personale, shprehnin deshiren per liri dhe ne te njejten kohe, dukej se i afronin njerezit ne realizimin e tyre. Njeri pas tjetrit, zixhiret rane. Njeriu e permbysi sundimin e natyres duke u bere sundimtari, e permbysi sundimin e kishes dhe sundimin e shtetit absolutisht. Permbysja e sundimit te jastem dukej kushti i domosdoshem dhe i mjaftueshem per te arritur qellimin e deshiruar, lirine e individit.
Nga shume njerez Lufta e Madhe u mbajt si lufta e fundit dhe ne perfundimin e saj u pa fitorja e plote e lirise. Demokracite e vjetra dolen te perforcuara dhe demokracite e reja zevendesuan monarkite e vjetra. Por kaluan vetem pak vite dhe dolen sisteme te reja, qe mohuan gjithcka qe njerezit besonin se e kishin fituar ne shekuj lufte. Ne fakt, thelbi i ketyre sistemeve te reja, qe do te mbisundojne ne menyre efikase tere jeten sociale dhe personale te individit, ishte nenshtrim i te gjitheve, pervec nje grushti njerezish, ndaj nje autoriteti mbi te cilin nuk kishin asnje kontroll.
Fillimisht, shume njerez u pajtuan me mendimin se fitorja e sistemit autoritar vinte nga marrezia e pak individeve dhe kjo marrezi e tyre, me kohe do t'i conte ne shkaterrim. Te tjere mendonin se populli italian, ose ai gjerman, nuk kishin patur kohe te mjaftueshme per t'u edukuar me demokracine dhe, per kete arsye, mund te pritej qetesisht momenti kur do te arrihej pjekuria politike ne demokracine perendimore. Nje iluzion tjeter i perbashket, ndoshta me i rrezikshem nga te gjithe, ishte besimi se njerez si i e kishin shtene ne dore pushtetin mbi aparatin e gjere shteteror vetem me hajduteri dhe poshtersi, se ata dhe stelitet e tyre qeverisen thjesht permes forces se kulluar; se tere popullsia qe vetem objekt i privuar nga vullneti prej tradhetise dhe it. Gjate atyre viteve deri sot, fallsiteti i kesaj teze është i dukshem. Kemi qene te detyruar te pranojme se ne Gjermani miliona njerez ishin te gatshem te hiqnin dore nga liria e tyre ashtu si kishin qene te gatshem eterit e tyre per ta fituar ate; se ne vend qe te donin lirine, kerkonin menyra per t'iu shmangur asaj; se miliona te tjere ishin indiferente dhe nuk besonin se ia vlente te luftoje dhe te vdisje per te mbrojtur lirine. Per me teper ne pranojme se kriza e demokracise nuk është vetem problem italian ose gjerman, por është problem i cdo shteti modern. Dhe nuk ka rendesi se cilet simbole zgjedhin armiqte e lirise njerezore; liria mund te kercenohet duke e sulmuar ne emer te fashizmit te deklaruar si dhe nen mbulesen e etiketes se antifashizmit. Kjo e vertete ka qene formuluar aq bukur nga Xhon Djui sa me pelqen te shpreh mendimin me fjalet e tij. "Kercenimi i vertete per demokracine tone, pohon ai, nuk është ekzistenca e shteteve totalitare te huaj. Eshte prania, ne qendrimet tona vetiake dhe ne institucionet tona, e kushteve qe ne vende te tjera bene qe te triumfoje autoriteti i jashtem, disiplina, uniformiteti dhe nenshtrimi ndaj kryetarit. Pra fusha e betejes është dhe ketu: ne veten tone dhe ne institucionet tona."
Ne qofte se duam ta luftojme fashizmin duhet me pare ta kuptojme ate: optimizmi nuk do te na ndihmonte.
Perseritja e formulave optimiste do te ishte e paafte dhe e padobishme ashtu si rituali i nje vallezimi indian kushtuar shiut.
Pervec problemit te kushteve ekonomike dhe sociale qe i hapen rrugen fashizmit, ka edhe nje problem njerezor qe duhet kuptuar. Qellimi i ketij libri është analiza e faktoreve dinamike te struktures se karakterit te njeriut modern qe ne vendet fashiste e kane bere qe te deshiroje braktisjen e lirise dhe ne kete menyre jane perhapur dhe ne popullsine tone. Kur shikojme aspektin njerezor te lirise, deshiren e nenshtrimit dhe etjen per pushtet, na dalin perparesi keto pyetje te pashmangshem: Cfare është liria si pervoje njerezore? Deshira perliri a është valle dicka e brendshme ne natyren njerezore? Eshte nje pervoje e njejte, pamvaresisht nga tipi i qyteterimit ku jeton personi, apo është dicka qe ndryshon sipas shkalles s individualizmit te arritur nga nje shoqeri e vecante? Liria është vetem mungesa e presioneve te jashtme apo është edhe prania e dickaje? Dhe ne qofte se është keshtu, per se është fjala? Cilet jane ne shoqeri faktoret sociale dhe ekonomike qe nxisin impenjimin ne favor te lirise? A mund te behet liria nje barre mjaft e rende per t'u mbajtur, dicka prej se ciles individi kerkon te largohet? Atehere perse liria është per shume njerez nje cak i cmuar dhe per te tjeret nje kercenim?
A nuk ka, ndoshta, pervec nje deshire per liri te lindur bashke me njeriu, edhe nje deshire instinktive per nenshtrim? Dhe ne qofte se nuk është keshtu, si mund ta shpejgojme joshjen qe ka sot per shume njerez nenshtrimi ndaj kreut? A është gjithmone nenshtrim ndaj nje autoriteti te shfaqur, apo edhe nenshtrimi ndaj autoriteti te brendesuar, si detyra ose ndergjegja, shtrengime te brendshme apo autoritet anonim si opinioni publik? A ka nje kenaqesi te fshehte ne nenshtrim dhe cili është thelbi i tij?
Cfare është ajo qe krjon tek njerezit nje etje te pashuar per pushtet? Eshte forca e energjise se tyre vitale, apo është nje dobesi thelbesore dhe paaftesia per ta jetuar jeten spontanisht dhe me dashuri? Cilat jane kushtete psikologjike qe perforcojne keto impulse? Cilat jane kushtet sociale mbi te cilat bazohen, nga ana e tyre, keto kushte psikologjike?
Analiza e aspektit human te lirise dhe te autoritarizmit na detyron te shikojme nje problem te pergjithshem dhe pikerisht ate te rolit qe faktoret psikologjike zhvillohen si force aktive e procesit shoqeror, dhe kjo nga ana e vet con ne problemin e nderveprimit te faktoreve psikologjike, ekonomike dhe ideologjike ne procesin shoqeror. Cdo orvatje per te kuptuar joshjen qe fashizmi ushtron mbi kombet e medhenj na detyron te njohim rolin e faktoreve psikologjike. Ne fakt, do te merremi ketu me nje sistem politik qe thelbesisht nuk i ben thirrje forcave racionale te egoizmit, por qe zgjon dhe mobilizon tek njeriu forca diabolike, pranine e te cilave nuk e kemi dyshuar aspak ose, e pakta e konsideronim te zhdukur shume kohe me pare. Ne shekujt e fundit imazhi i zakonshem per njeriu ishte ai i nje qenie te arsyeshme, veprimet e te cilit percaktohen nga interesi egoist dhe nga aftesia per te vepruar ne perputhje me te. Edhe shkrimtare si Hobsi, qe shikonin tek vullneti per pushtet dhe armiqesine forcat levizese te njeriut, e shpjeguan pranine e ketyre forcave si rezultante logjike te egoizmit. Meqenese njerezit jane te barabarte dhe kane te njejten deshire per lumturi dhe meqe nuk ka pasur te mjaftueshme per t'i kenaqur te gjithe ne te njejten mase, domosdoshmerisht luftojne me njeri tjetrin dhe deshirojne pushtetin per te siguruar realizimin e ardhshem te asaj qe e kane. Por imazhi i Hobsit, ne nje fare mase, shfaqet i kapercyer. Meqe klasa e mesme ia doli ta thyeje pushtetin e drejtuesve te vjeter politike e fetare dhe njerezit ia dolen ta mbisundojne natyren dhe miliona individe ekonomikisht u bene te pavarur, gjithnje e me shume u binden se bota ishte racionale dhe se njeriu, ne thelb ishte nje qenie racionale.
Forcat e erreta dhe djallezore te natyres njerezore do t'i behen dalje Mesjetes dhe periudhave me te hershme te historise dhe u shpjeguan me injorancen ose me makinacionet e shkatheta te mbretit dhe prifterinjve mashtrues.
Keto periudha u pane sic mund te shikohet nje vullkan qe per shume kohe ka pushuar se qeni nje kercenim. U ndien te sigurte e plot besim se fitoret e demokracise moderne i kishin flakur te gjitha forcat e kobshme; bota dukej e ndricuar dhe e sigurte si rruget e ndricuara bukur te nje qyteti modern. Lufterat u konsideruan si reliket e fundit te koheve antike dhe u mendua se mjaftonte vetem nje lufte per t'u dhene fund te gjitha lufterave; krizat ekonomike u konsideruan si incidente edhe pse keto incidente vazhduan te perseriteshin me nje rregullsi te caktuar.
Frojdi shkoi me perpara se te tjeret duke e drejtuar vemendjen drejt vezhgimit dhe analizes se forcave iracionale dhe te pandergjegjshme, qe percaktojne pjeserisht, sjelljen njerezore. Ai dhe pasuesit e tij te psikologjise moderne jo vetem kane zbuluar sektorin iracional dhe te pandergjegjshem te natyres njerezore, prania e se ciles kishte qene pershkruar nga racionalizmi modern; por madje kane treguar se keto fenomene iracionale ndjekin disa ligje dhe prandaj mund te kuptohen ne menyre racionale. Ai na mesoi te kuptojme gjuhen e endrrave dhe simptomat fizike si dhe elementet iracionale te sjelljes njerezore. Ai zbuloi se ky racionalitet, ashtu si tere struktura e karakterit te individit, ishin reaksione ndaj ndikimit qe ushtron bota e jashtme dhe ne menyre te vecante ndikimet qe pesohen ne feminine e pare.
Por Frojdi ishte aq i mbushur me frymen e kultures se tij sa qe nuk arriti qe te shkonte tej limiteve qe kjo kulture i impononte. Edhe vete keto limite do te behen kufizime ne qellimin per te kuptuar individin e semure dhe do ta pengojne kuptimin e individit normal dhe te dukurive iracionale qe veprojne ne jeten shoqerore.
Meqe ky liber nxjerr ne pah rolin e faktoreve psikologjike ne procesin shoqeror dhe meqe kjo analize bazohet mbi disa zbulime thelbesore te Frojdit - vecanerisht ne ato qe lidhen me funksionimin e forcave te pandergjegjshme ne karakterin e njeriut dhe varesia e tyre nga ndikimet e jashtme - mendoj se do ta ndihmoje lexuesin te njohe, qe nga fillimi, disa parime te pergjithshme te metodes sone si dhe dallimet themelore midis kesaj metode dhe koncepteve klasike frojdiste.
Frojdi e pranonte idene tradicionale per nje dikotomi thelbesore midis njeriut dhe shoqerise, si dhe doktrinen tradicionale te ligesise se natyres njerezore. Sipas tij, njeriu është thelbesisht antisocial, shoqeria duhet ta zbute, duhet t'i plotesoje disa kenaqesi qe vijne nga impulset biologjike, qe si te tilla jane te domosdoshme, por ne pjesen me te madhe shoqeria duhet te rafinoje dhe te frenoje, ne menyre te shkathet, impulset themelore te njeriut. Per shkak te kesaj ndrydhjeje te impulseve natyrore nga ana e shoqerise ndodh dicka e mrekullueshme: impulset e ndrydhura transformohen ne aspirata kulturalisht te vlefshme de behen baza njerezore e qyteterimit. Frojdi zgjodhi fjalen "sublimim" per kete transformim te cuditshem te ndrydhjes ne sjelljen civile. Ne qofte se ndrydhja është me e madhe se aftesia e sublimimit, individet behen e dhe është e domosdoshme qe te lejohet zbutja e ndrydhjes. Megjithate, ne pergjithesi, ka nje raport te zhdrejte midis kenaqjes se impulseve njerezore dhe qyteterimit; sa me e madhe te jete ndrydhja aq me i madh qyteterimi (dhe rreziku i shqetesimeve neurotike). Ne teorine e Frojdit raporti midis individit dhe shoqerise është ne thelb statik: virtualisht individi është i njejte dhe shnderrohet ne masen qe shoqeria ushtron nje presion me te madh mbi impulset natyrore (dhe pra e shtrengon ne nje sublimim me te madh) ose lejon nje kenaqje me te madhe te impulseve (dhe keshtu sakrifikon qyteterimin).
Njelloj si te ashtuquajturat instinkte themelore te njeriut, te postuluar nga psikologet e meparshem, koncepsioni i natyres njerezore nga Frojdi ripasqyronte ne thelb impulset me te rendesishme qe gjendeshin tek njeriu modern. Per Frojdin "njeriu" perfaqesohej nga individi i shoqerise se vet dhe ato pasione dhe ankthe, qe jane karakterisitke per njeirun ne shoqerine moderne, shfaqen si forca te perjetshme qe i kane rrenjet ne ndertimin biologjik te njeriut.
Perkundrazi, analiza e paraqitur ne kete liber mbështëtet mbi pohimin se problemi kyc i psikologjise është ai i llojit te vecante te marredhenies qe individi ka me boten dhe jo ai i kenaqjes ose frustracionit te kesaj apo asaj nevoje instiktive ne vetvete; gjithashtu mbi pohimin se marredhenia ndermjet njeriu dhe shoqerise nuk është statike.
Nuk është se nga njera ane kemi nje individ te pajisur nga natyra me disa impulse te caktuara dhe, nga ana tjeter, nje shoqei te ndare prej tij ne nje fare menyre, qe kenaq ose frustron keto prirje te lindura. Duke qene nevoja te njejta te njerezve si uria, etja, seksi, keto impulse qe provokojne dallimet ne karakteret e individeve, si dashuria dhe urrejtja, vullneti per pushtet dhe etja per nenshtrim, plotesimi i kenaqesive te seksit dhe frika ndaj tyre, jane qe te gjitha produkte te procesit shoqeror. Prirjet me te bukura te njeriut si dhe me te ashprat, nuk jane pjese e nje natyre njerezore te fiksuar dhe te paravendosur biologjikisht, por shmangen nga procesi shoqeror qe krijon njeriun. Me fjale te tjera, shoqeria nuk ka vetem nje funksion shtypes, megjithese e ka pikerisht edhe kete, por ka edhe nje funksion krijues. Natyra e njeriut, pasionet e tij dhe ankthi, jane nje prodhim i qyteterimit; megjithese, vete njeriu është krijimi me i rendesishem dhe fiton nga perpjekja e vazhdueshme e njerezimit, tregimet e te cilit quhen histori.
Eshte pikerisht detyra e psikologijse sociale qe te kuptoje procesin e krijimit te njeriut ne histori. Perse nga nje epoke historike ne tjetren ndodhin disa ndryshime te dukshme ne karakterin e njeriut? Perse shpirti i Rilindjes është i ndryshem nga ai i Mesjetes? Perse struktura e karakterit te njeriut ne kapitalizmin monopolist është i ndryshem nga ai i shekullit XIX? Psikologjia sociale duhet te shpjegoje perse burojne aftesi dhe pasione te reja, te keqia ose te mira. Zbulojme keshtu, per shembull, se nga Rilindja deri sot njerezit kane qene nxitur nga nje deshire e zjarrte urie, ndersa ne shoqerine mesjetare kjo nxitje, qe sot duket kaq natyrore, u shfaq pak. Ne te njejten periudhe njerzit fitojne nje ndjenje te bukurise per natyren qe me pare nuk e kishin. Dhe me tej ne vendet e Europes Veriore, njeriu i shekullit XVII ka shfaqur nje deshire perpune qe me pare i mungonte njeriut te lire.
Por nuk është vetem se njeriu është prodhim i historise pasi dhe historia është prodhim i njeriut. Zgjidhja e kesaj kontradikte te dukshme perben fushen e psikologjise sociale. Detyra e saj është qe te tregoje jo vetem se si ndryshojne dhe zhvillohen pasionet, deshirat, ankthi si rezultat i proceseve shoqerore, por edhe se si energjia njerezore e uar keshtu ne forma specifike behet nga ana e saj forca produktive, qe plazmon procesin shoqeror. Keshtu, per shembull, deshira per fame dhe sukses dhe impulsi per te punuar jane forca pa te cilat kapitalizmi modern nuk do te kishte mundur te zhvillohej; pa keto dhe forca te tjera njerezore njeriut do t'i mungonte vrulli per te vepruar sipas kerkesave sociale dhe ekonomike te sistemit tregetar dhe industrial modern.