cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Barney Stinson
Ted Mosby
Tedi është i vetëshpalluri shoku më i mirë i Barnit dhe "njeriu i krahut". Ata takohen në 2001 në MacLaren, dhe Barni merr përsipër të "mësojë Tedin si të jetojë". Ndërsa Ted shpesh është i bezdisur nga marifetet e Barnit, ai e konsideron atë një mik të mirë dhe në episodin "Miracles", thotë se Barni është si një vëlla për të. Miqësia e tyre është provuar, megjithatë; në episodin "The Goat", Tedi zbulon se Barni dhe Robini fjetën së bashku dhe i dha fund miqësisë së tyre, dhe refuzon të flasë me të për disa episode. Në finalen e sezonit të tretë, "Miracles", megjithatë, Tedi e fal Barnin pasi Barnu plagos rëndë veten ndërsa përpiqej ta ndihmonte. Ata mbeten një pjesë e rëndësishme e jetës së njëri-tjetrit për pjesën tjetër të serialit, me Barnin duke e ngushëlluar Tedin pasi u la në altar në episodin "Shelter Island" dhe Tedi i mësoi Barnit se si të ishte një i dashur i mirë me Robinin në episodin "Robin 101". Tedi është best man në dasmën e Barnit, dhe, së bashku me personazhet e tjera kryesore, është i pranishëm në lindjen e fëmijës së tij.
Marshall Eriksen
Barni e takon Marshallin në të njëjtën kohë me Tedin, dhe merr përsipër të japë Marshallit këshilla të padëshiruara për nxënien e grave. Ndërsa Marshall tallet me prishjen dhe humbjet etike të Barnit, megjithatë, Barni e ka ndihmuar atë shumë herë gjatë gjithë serisë. Për shembull, Barni i jep atij një stazh në Altrucell në episodin "Life Among the Gorillas", e mban atë të mos flejë me gra të tjera në "The Scorpion and the Toad", e bind Lilin të kthehet tek ai në "Bachelor Party" dhe e merr atë një punë në Goliath National Bank në "The Best Burger in New York". Barni është "best man" me Tedin në dasmën e Marshallit. Së bashku me personazhet e tjera kryesore, Marshall është i pranishëm për lindjen e vajzës së Barnit. Në episodin "Slap Bet", Barni humbet një bast me Marshallin dhe bie dakord ta lërë Marshallin ta godasë pesë herë në raste të rastësishme "gjatë gjithë përjetësisë". Kjo më vonë shtrihet në tetë shuplaka në episodin "Disaster Averted". Marshall administron këto shuplaka në episodet "Slap Bet", "Stuff", "Slapsgiving", "Slapsgiving 2: Revenge of the Slap", "Slapsgiving 3: Slappoination in Slapmarra" dhe "The End of the Aisle".
Lily Aldrin
Barni bën shumë përparime të padëshiruara seksuale ndaj Lilit gjatë gjithë serialit, dhe shpesh nënkupton që Lili tërhiqet fshehurazi prej tij, pavarësisht të gjitha provave për të kundërtën. Sidoqoftë, ai e konsideron Lilin një të besuar, duke kërkuar këshillën e saj për të fituar Robin dhe duke i thënë asaj sekrete të thella personale, të tilla si ambicia e tij e dështuar për të qenë një violinist koncerti. Ai gjithashtu admiron aftësinë e saj për të gënjyer dhe manipuluar njerëzit, duke e konsideruar atë të jetë në të njëjtin nivel me të tijën. Ndërsa Lili e quan Barnin "perversin më të madh në botë" dhe një "gruar zvarritës", ajo gjithashtu e konsideron atë si një nga miqtë e saj më të mirë. Gjatë gjithë serialit, është e qartë se ndërsa Barni është mik i mirë me Tedin dhe Marshallin, Lili është me të vërtetë ajo që e ndihmon atë më shumë si person. Së bashku me personazhet e tjera kryesore, Lili është e pranishme në lindjen e vajzës së Barnit.
Robin Scherbatsky
Barni dhe Robin fillojnë si miq, por ai bie në dashuri me të pasi ata flenë impulsivisht së bashku në episodin "Sandcastles in the Sand". Gjatë gjithë Sezonit 4, ai lufton me ndjenjat e tij për të, derisa ata më në fund të bëhen së bashku në finalen e sezonit "The Leap". Ata bëhen një çift i plotë në sezonin 5, por ndahen në episodin "The Rough Patch" kur zbulojnë se po e bëjnë njëri-tjetrin të mjerueshëm. Ata kurrë nuk e kapërcejnë vërtet njëri-tjetrin, megjithëse, edhe kur janë në takim me njerëz të tjerë. Në sezonin e tetë, ai fillon një plan të përpunuar për të fituar zemrën e Robinit (inkurajuar nga gruaja e ardhshme e Tedit) që përfundon me Barnin që i propozon asaj. Ajo pranon, dhe ata fejohen. Sezoni i fundit rrotullohet rreth fundjavës së tyre të dasmës. Pas shumë dyshimesh dhe kërkimesh shpirtërore, ata martohen në episodin "The End of the Aisle". Finalja e serialit, "Last Forever", zbulon se, pas tre vitesh martesë, ata divorcohen sepse orari i punës së Robinit nuk i lejon të kalojnë çdo kohë së bashku. Ata nuk e shohin njëri-tjetrin për disa vjet, deri në dasmën e Tedit; Përfundimi alternativ i serialit tregon se pas dasmës së Tedit, Barni dhe Robini përfundimisht u bënë së bashku.
Të tjerët
Barni ka dy të dashura të tjera serioze gjatë gjithë serialit: Nora (Nazanin Boniadi), të cilën ai tradhton me Robinin; dhe Quinn (Becki Newton), një striptiste, së cilës ai i propozon, por me të cilën ndahet kur kupton se ata nuk i besojnë njëri-tjetrit.
Paraqitjet jashtë How I Met Your Mother
Në vitin 2008, u botua libri The Bro Code, i shkruar gjoja nga Barni. Tre libra të tjerë të shkruar gjoja nga Barni, Bro on the Go (2009), The Playbook (2010) dhe Bro Code for Parents: What to Expect When You're Awesome (2012), u botuan gjithashtu.
Në vitin 2010, Barney u paraqit në një reklamë Super Bowl që e tregoi atë në tribunat në Super Bowl me një tabelë ku shkruhej "Hey Ladies Call Barney Stinson 1-877-987-6401". Një mesazh i regjistruar nga Neil Patrick Harris u luajt nëse u thirr numri.
Frazat e nxënies
Në episodin e parë të serialit, Barni fillimisht shpreh frazën, "Suit up! (Vishu!)", Ndërsa u thotë të tjerëve të vishen si ai për të dalë. Fraza "Suit up!" erdhi nga një reklamë për një shitje kostumesh në një episod të mëvonshëm në lidhje me të kaluarën e tij me Shannon. Sipas krijuesit Thomas, kjo është një shenjë që Barney "mendoi për kostumin e tij si një lloj veshjeje superheroi". Fraza përsëritet në shumë episode dhe shpesh modifikohet për t'iu përshtatur çfarëdo veshjeje që ka veshur Barni, të tilla si "Flight suit up", "Snow suit up", dhe madje "Birthday suit up" Ai gjithashtu përdor fjalën "awesome (i mrekullueshëm)" për të përshkruar gjithçka që i duket e kënaqshme nga distanca dhe shpik lloje të ndryshme të "High-fives" për çdo rast. Sidoqoftë, fraza e diskutueshme më e famshme e Barnit është "Legendary!" të cilën ai e përdor për të përshkruar çdo gjë dhe gjithçka argëtuese dhe emocionuese (Në fakt, Tedi thotë se ai e përdor tepër). Kur thotë se diçka është legjendare, ai zakonisht thotë "it's going to be Legen... wait for it... dary! Legendary!" Ai gjithashtu thotë "wait for it" mjaft shpesh. Dhe gjithashtu ai shpesh përdor fjalën "Nice" për të shprehur kur kënaqet me diçka ose dikë.
Në shfaqje, Barni shpesh u afrohet grave tërheqëse me Tedin dhe pyet "Haaaaaave you met Ted? (A jeni takuar me Tedin?)" si një mënyrë për të filluar një bisedë me të panjohurat. Thomas thotë se kjo frazë është e bazuar në jetën reale, pasi një mik i tij i dikurshëm shpesh përdorte një frazë të ngjashme për të takuar gra. Ai është gjithashtu i prirur të thotë "Daddy's Home" ose si një linjë chat-up ose për hyrjet e mëdha, dhe "True Story" si një fund i historive ose teorive që zakonisht janë të gabuara.
Pritja
Sipas The Early Show, Barni është një nga arsyet kryesore që seriali ka qenë i suksesshëm. Maclean's deklaroi se Barni është personazhi më i famshëm i serialit dhe shpjegon se personazhet më të pëlqyeshme shpesh janë ata me shprehjet më të mira. Në vitin 2006, TV Land e quajti shprehjen "Suit Up" nga Barni si një nga 100 Fjalët më të mira Catchphrases. Fraza e nënshkrimit të Barnit është një nga katër nga shfaqjet televizive bashkëkohore, pasi shkrimtarët tani kanë më pak të ngjarë që një personazh të përsërisë një frazë në shumë episode. Në qershor 2010, Entertainment Weekly e emëroi atë si një nga 100 Personazhet më të Mëdha të 20 Viteve të Fundit. Paste e përfshiu atë në listën e tyre të 20 Personazheve më të Mira të vitit 2011, duke e renditur atë Nr. 4.
Suzi Çelebiu i Prizrenit
Suzi Zerini i njohur edhe si Suzi Çelebiu i Prizrenit apo (1455/65 - 1525) ka qenë alim, poet dhe historian osman. Shquhet për poemën e tij Gazavatnam Mihaloğlu ku kumtohet pushtimi i Ballkanit nga Perandoria Osmane në shekullin e 15 dhe beteja e lavdinë e komandantit ushtarak Ali bej Mihalolli, ndër veprat më të shquara të letërsisë osmane të atij shekulli.
Biografia
Emri i tij i vërtetë qe Muhammed Efendiu, i biri i Mahmudit, i biri i Abdullahut dhe rreth vogëlisë së tij dihet vetëm që u lind në Prizren dikur mes viteve 1455-1465, ku dhe u rrit dhe u edukua. Suzi është një pseudonim që domethënë "i zjarrtë, i flaktë". I janë drejtuar gjithashtu Sûzî-i Rûmî, Sûzî-i Pürzerrînî, Mevlânâ Sûzî, Sozi Çelebi/Efendi/Baba; ndërsa emërtimi Naqshbandi Suzi tregon se ka qenë pjesë e tarikatit Nakshbandi.
Ka gjasa që si jeniçer të jetë edukuar në sarajin mbretëror në Stamboll. Sipas Sami Frashërit ai punoi për disa kohë si kadi, e më pas shërbeu si sekretar personal (qatib) i kreut të akinxhijve Ali bej Milahollit. Njihte turqishten, arabishten dhe persishten. Ishte qatip, luftëtar, sekretar personal, poet, historian, imam, mualim (mësues), myderriz.
Më 1513 Suziu mundësoi kompleksin e parë të xhamisë me medrese (külliye) në Prizren, dhe në mënyrë që të mbaheshin ekonomikisht i pajisi me një vakëf. Ai vetë i dhuroi mjaft libra kësaj shkolle, duke themeluar kësodore të parë bibliotekë orientalistike në viset shqiptare.
Vepra
Ndër veprat e tij të shkruara shquhet vepra poetike-historike me titull "Libri i pushtimeve të Ali bej Mihalollit" (Gazavet name-i Ali Beg Mihalogllu), e përbërë prej 15.000 bejtesh (30.000 dyvargjesh). Libri ndahet në dy pjesë: në pjesën e parë përshkruhen fitoret e Ali Beut kundër jomyslimanëve, ndërsa në pjesën e dytë përshkruhet dashuria romantike e tij me Mejremen, të bijën e një princi të Vllahisë. Ja se çka shkruan Suziu për fatin e gjeneralit hungarez, Mihaj Silagji, që ra rob i turqëve, në vitin 1460, kur Gazi Ali Beu, korri fitore të shkëlqyeshme kundër hungarezëve: "Ec, por me kujdes, mos i zgjat shumë hapat,  Se në çdo hap ka mija pengesa e do të ngatërrohesh!   Mos ia hap botës krahërorin, si mburojë   Se do të bëhesh nishan i shigjetave qiellore,   Princ, mos mendo se për gjithëmonë do të mbetet kolltuku,   Sepse Husrefit fati ia hoq kurorën nga koka!"
Suzi shkroi edhe poezi didaktike-satirike. Ka mendime se Suzi Prizreni shkroi vepra edhe në gjuhën shqipe me alfabet arab.
Shtëpia e Selim dhe Bajram Ndreci Rexha
Shtëpia e Selim dhe Bajram Ndreci Rexha është një monument i trashëgimisë kulturore në Barilevë, Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Chermizy-Ailles
Chermizy-Ailles është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Chermizy-Ailles ka një popullsi prej 110 banorë dhe sipërfaqe 10.95 km², me një dendësi prej 10 banor/km².
David Babunski
David Babunski (lindur më 1 Mars 1994) është një futbollist maqedonase.
Kombëtarja
Për reprezentacionin maqedonase ka luajtur 7 ndeshje.
Petra (Ziroi)
Petrë (greqisht: Πέτρα/Pétra) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi.
AMC Networks
AMC ësht një kanal televiziv kabllor dhe satelitar amerikan, e lëshuar në 1 tetor 1984, në pronësi të AMC Networks Inc.
Codrongianos
Codrongianos (Codronzànu, Codronzànos) është komunë e Italisë në Provinca e Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 30.39 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 317 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.309 banorë.
Collinas
Collinas (Fòrru) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 20.83 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 249 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 846 banorë.
Shtëpia e Mulla Ademit
Shtëpia e Mulla Ademit është një monument i trashëgimisë kulturore në Keqekollë, Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Montigny-sur-Crécy
Montigny-sur-Crécy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Montigny-sur-Crécy ka një popullsi prej 333 banorë dhe sipërfaqe 8.53 km², me një dendësi prej 39 banor/km².
Sofia Tolstoi
Kontesha Sofia Andrejevna Tolstoi  ( 22 gusht 1844 – 4 nëntor 1919), ishte autore ruse dhe gruaja e shkrimtarit rus Leon Tolstoi.
Biografia
Sofia Tolstoi ishte njëra nga tri vajzat e  familjes Bersi,ajo ishte vajza e dytë në familje. Babai i saj Andrej Bersi (1808-1868) ishte doktor,ai shërbente në Pallatin e  Moskës , Andrej Bersi ishte me prejardhje gjermane. Gradën e gjeneralit e mori me 1864,por në mesin e viteve dyzet ai kishte fituar titullin e aristokratit. Nëna e Sofisë, Lubov Aleksandrovna Bers(1826-1886), lindi trembëdhjetë fëmijë,nga të cilët tetë mbetën gjallë. Familja jentonte në një apartament ne Kremlin. Sofia Bers në të gjitha drejtimet përfaqësonte të mesmen midis motrave .Nuk e donte motrën e madhe,të ftohtë dhe metodike dhe gjatë gjithë jetës mbeti e lidhur shumë ngushtë me motrën e voglën. Sofia ishte vajzë e shëndetshme ,faqekuqe,me sy gështenjë të errët dhe gërshet të zi .Kishte karakter shumë te gjallë, me një nuancë të lehtë sentimentalizmi. Sofia dallohej për thjeshtësinë e pazakontë,ndershmërinë dhe çiltërsinë. I pëlqente letërsia,piktura,muzika,valsi,por në asnjë fushë nuk tregoi talent të veçantë. Që 11 vjeq nisi të mbante ditar,madje filloi të shkruante novela. “Përshtypje më të thëllë,-shkruan ajo në autobiografi,-më ka bërë ‘Fëmijëria’ e Tolstoit dhe ‘David Koperfildi’i Dikensit ……” Ajo bashkë me motrat edukoheshin në shtëpi. Përveç guvernanteve (gjermane dhe franceze),dhomën e tyre (klasën)e visitonin rregullisht edhe mësues. Zonjushat i mbanin me zakone te vjetra. Ne pranver te vitit 1861 Sonja dha provimin pranë universitetit të Moskës,kjo periudhe qe guri ndarës ndërmjet fëmijërisë dhe rinisë së saj. Takimi i pare i Sofia Andrejevnes me Tolstoin ishte ne vitin 1862, ajo ishte 18 vjeçe. Tolstoi i shkroi një letër propozimi Sofisë ,me 17 shtator ata u fejuan. Ne atë kohë Tolstoi ka qenë i njohur në mbarë Rusinë për krijimtarinë e tij letrare. Dasma u zhvillua me 23 shtator 1862 në oborrin e kishës në Kremlin. Pas martesës ata jetuan në Jasnaja Poljana.
Familja
Fëmija i pare i Sonjës lindi me 28 qershor 1863 .Djalin e quajtën Sergei. Dhjetë vjet pas martesës, Tolstojët kishin gjashtë fëmijë. Brenda 25 vitëve (1863-1888) ajo lindi trembëdhjetë fëmijë, tre prej tyre vdiqën të vegjël, dy arritën deri 5-7 vjeç,kurse të tjerët i rriti. Prindërit merrnin pjesë në edukimin e fëmijëve, Sofia Andrejevna u mësonte vetë gramatikën e gjuhës ruse,frëngjishten,anglishten dhe vallëzimin, kurse Lev Nikollajeviçi u mësonte matematikën. Ne pesëmbëdhjetë vitet e para te jetës familjare ,çifti i kushtoi mjaft kohë dhe mund edukimit te fëmijëve.
Me 23 shtator 1887,Tolstojët festuan martesën e argjendtë.Me këtë rast në Jasnaja Poljana erdhën shumë te afërm dhe miq. Ne ditarin e vet ,për të karakterizuar jetën e tij famijare njezëtepesëvjeqeare,Tolstoi u mjaftua me fjalet”Mund të ishte edhe më mirë ” Vjeshtën e vitit 1906, Sofia Andrejevna u sëmur rëndë. Kishte tumorë te shpërbërë, u operua dhe shpëtoi.Vitet e nëntëdhjeta familja i kaloi ne krizë. Argumentimet acaruse dhe te shpeshta, erdhën për shkak të dëshirës së Tolstoit për të hequr dore nga prona letrare. Më 22 korrikë 1910 ajo përjetoi një gjendje të pazakont .Ajo u diagnostifikua me sëmundje nervore. Sofia Andrejevna jetoi dyzet e tetë vite me shkrimtarin  Lev Nikollajevic Tolstoi. Sofia vdiç me 1919.
Krijimtaria letratre
Autobiografia, Jeta ime –kujtimet e Sofia Tolstoit, Faji i kujt, Kënga pa fjalë, Ditarët e Sofia Tolstoit.
Yvrench
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Yvrench (Shqip: Yri) është një komunë në departamentin Somme në Hauts-de-France në Francën veriore.
Gjeografia
Yri ndodhet 15 km në verilindje të Abbeville, në rrugën D108, rruga e rrugës së vjetër romake, Chaussée Brunehaut. majtas|parapamje| Kisha e Shën Martinit.
Goce Sedloski
Goce Sedloski (lindur më 10 Prill 1974) është një ish-futbollist maqedonase.
Kombëtarja
Për reprezentacionin maqedonase ka luajtur 100 ndeshje.
Melatonina
Melatonina është një hormon I sekretuar nga një grenader e vogël ne tru e cila ndihmon trupin tuaj ne rregullimin e ritmit cirkadian, i njohur ndryshe edhe si “cikli gjumë/zgjim”. Gjate nattes, kur ambienti përqark errësohet, fiken dritat, truri rrit prodhimin e mélatonines, e cila me pas jep gjendjen e gjumit. Ndërkohe, ne mëngjes si rezultat i ekspozimit ndaj dritës, ben qe melatonina te mos prodhohet me nga truri duke u zgjuar ne ketë mënyre i freskët dhe gati per te filluar ditën.
Bananca
Banancë (greqisht: Παντάνασσα/Pantánassa) është fshat në qarku e Nartës, Greqi.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Serbisë
djathtas|parapamje| [[Pallati Shqipëria në Beograd, kryeqytetin e Serbisë ]] Marrëdhëniet shqiptaro-serbe janë marrëdhënie të jashtme midis Shqipërisë dhe Serbisë. Shqipëria ka një ambasadë në Beograd. Serbia ka një ambasadë në Tiranë. Të dyja vendet janë anëtare të plota të Këshillit të Evropës, Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë (OSBE), Marrëveshjen e Tregtisë së Lirë të Evropës Qendrore (CEFTA) dhe Organizatës së Bashkimit Ekonomik të Detit të Zi (BSEC). Serbia dhe Shqipëria janë të dyja vende zyrtare kandidate për pranimin në BE. Sidoqoftë, përkundër kësaj marrëdhënieje, të dyja vendet, në përgjithësi, kanë pasur një konfrontim shumë të tensionuar, duke i zotëruar mosmarrëveshjes së Kosovës, masakrave historike të shqiptarëve nga ushtria serbe, dhe përfshirja e shqiptarëve në Luftën Jugosllave.
Periudha osmane
Në periudhën e vonë osmane, diplomati serb Ilija Garashanin kontaktoi abatin e Mirditës, Msgr. Gasper Krasniqi, me synimin përvetësimin e elementit katolik shqiptar si zgjidhjen e pretenduar të "Çështjes Lindore". Sidoqoftë, qëllimet e tyre ishin të ndryshme. Ndërsa Garashanin i konsideronte ato kontakte si mjete për realizimin e një daljeje serbe në detin Adriatik, Krasniqi bëri përpjekje për ta ndihmuar Serbinë për të organizuar një revolucion të bashkësisë katolike shqiptare, kryesisht Mirdita, kundër turqve, për lirinë politike dhe pavarësinë e Shqipërisë.
Luftërat Ballkanike
Në fillim të Luftërave Ballkanike, një nga qëllimet e rëndësishme strategjike të politikës serbe ishte përvetësimi i një korridori në detin Adriatik, si i tillë, qëllimi i tij kishte qenë të ndante një kufi të përbashkët me aleatin e tij Mbretërinë e Greqisë, duke i mohuar kështu kombit shqiptar statusin e pavarur. Lufta e Parë Ballkanike i gjeti shqiptarët si një komb që luftonte për shtetin e vet kombëtar. Kjo luftë ishte kryesisht e kufizuar, megjithatë, në operacionet e milicisë dhe taktikat guerile.
Lufta e Dytë Botërore
majtas|parapamje|162x162px| Shqipëria me pjesë të okupuara të Jugosllavisë në Luftën e Dytë Botërore Gjatë Luftës së Dytë Botërore, u zhvillua një bashkëpunim shumë i ngushtë midis Ushtrisë Çlirimtare Popullore të Jugosllavisë dhe Lëvizjes Nacional-Çlirimtare. Ushtria Popullore Shqiptare mori pushtetin në vend më 1944. Jugosllavia Federale Demokratike ishte vendi i parë që e njohu qeverinë e re të Shqipërisë në prill 1945.
Lufta e Ftohtë
djathtas|parapamje| Projekti komunist i Federatës Ballkanike të pas luftës. Kishte plane komuniste për të krijuar një federatë ballkanike, e cila do të përfshinte Jugosllavinë, Shqipërinë, Rumaninë, Bullgarinë dhe Greqinë. Sidoqoftë, pas rezolutës së Informbiro 1948, Shqipëria i prishi marrëdhëniet me komunistët jugosllavë, sepse Enver Hoxha mbeti besnik i Bashkimit Sovjetik nën Josif Stalinin.
Shekulli 21
Kryeministri shqiptar Edi Rama e vizitoi Serbinë dhe u takua me Kryeministrin serb Aleksandar Vuçiq më 10 nëntor 2014 për takimin e parë të tipit të tij midis lidershipit të dy vendeve që nga takimi i 1947 i diktatorit shqiptar Enver Hoxha me Presidentin e Jugosllavisë Josip Broz Tito. Megjithatë, temperamenti u ndez kur Rama tha se pavarësia e Kosovës ishte "e pamohueshme" dhe "duhet të respektohet" dhe Vucic e akuzoi atë për "provokim".
Të drejtat e pakicave
Në dhjetor 2008, policia serbe arrestoi dhjetë ish pjesëtarë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), në një zonë me popullsi shqiptare në kufi me Kosovën. Zyra e prokurorisë e Serbisë për krime lufte deklaroi se ajo kishte prova që dhjetë anëtarët e UÇK-së kishin vrarë 51 njerëz dhe rrëmbyer 159 civilë në Kosovë midis qershorit dhe tetorit 1999. Në janar 2009, Presidenti shqiptar Bamir Topi kërkoi që Serbia ta respektojë pakicën shqiptare në jug të Serbisë.
Cossoine
Cossoine (Cossoìne) është komunë e Italisë në Provinca e Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 39.17 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 529 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 851 banorë.
Hambari në Koliq
Hambari në Koliq është një monument i trashëgimisë kulturore në Koliq, Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Chevennes
Chevennes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Chevennes ka një popullsi prej 140 banorë dhe sipërfaqe 6.06 km², me një dendësi prej 23 banor/km².
Abdulbasit Abdussamed
Abdulbasid Abdussamed (Arabisht: عبد الباسط عبد الصمد) ishte një recitues egjiptian i Kuranit dhe Hafiz dhe konsiderohet si një nga recituesit më të mirë të Kuranit që ka jetuar ndonjëherë.
Feuquières-en-Vimeu
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Abdulbasit Abdussamed
Ai kishte fituar tre gara botërore Qira'at në fillim të viteve 1970. Abdussamed ishte një nga hafizët e parë që bëri regjistrime komerciale të recitimeve të tij dhe presidenti i parë i Unionit të Recituesve në Egjipt. Në moshën 10-vjeçare, Abdul Basit mbaroi mësimin e Kuranit. Ai gjithashtu mësoi 7 stile të recitimit të Kuranit deri në moshën 12 vjeçare dhe 10 stilet në moshën 14 vjeçare. Kuadrumvirati i El-Minshevi, Abdul Basit, Mustafa Ismail, dhe El-Husari, të cilët të gjithë i përkasin "Stilit të Recitimit Egjiptian", përgjithësisht konsiderohen si kurra më të rëndësishëm dhe më të famshëm të kohëve moderne që kanë pasur një ndikim të jashtëzakonshëm në botën islame. }} Ai u quajt Gryka e Artë dhe Zëri i Qiellit për shkak të stilit të tij melodioz, kontrollit të frymëmarrjes dhe tonit unik emocional dhe tërheqës. Ai ka një djalë, Tarik Abdulbasit Abdussamed, i cili është gjithashtu një shejh i njohur në Egjipt; ka bërë shumë intervista për jetën, familjen dhe karrierën e të atit.
Feuquières-en-Vimeu
Feuquières-en-Vimeu (, fjalë për fjalë Feuquières në Vimeu ; Shqip: Foqerra në Vimë) është një komunë në departamentin Somë në Të Epërmet e Francës në Francën veriore.
Abdulbasit Abdussamed
Jeta
Abdulbasid ka lindur më 1927 afër një fshatit në qytetin e Armantit në jug të Egjiptit. Ai u rrit duke e pasur pasion leximin e Kur'anit. Babai i tij ishte Saidi, ndërsa nëna e tij ishte egjiptase. Abdulbasid poashtu ka udhëtuar edhe jashtë vendit. Në vitin 1961, ai e vizitoi xhaminë Badashahi në Lahore, Pakistan. Poashtu ai e vizitoi xhaminë më të madhe në Indonezi. Gjatë vizitës së tij në Amerikë në vitin 1987, ai e tregoi një ngjarje kur ai udhëtoi në Bashkimin Sovjetik me presidentin e Egjiptit Gamal Abdul Nasser.
Feuquières-en-Vimeu
Gjeografia
Komuna ndodhet në kryqëzimin D229 dhe D48, rreth 19 km në jugperëndim të Abbeville.
Abdulbasit Abdussamed
Vdekja
Ai vuajti nga komplikimet nga diabeti më vonë në jetë, por problemet e tij me mëlçinë përkonin me diabetin dhe ai nuk mundi t'i luftonte këto dy gjendje së bashku. Ai u infektua me hepatit më pak se një muaj para vdekjes së tij. Ai u shtrua në spital, por shëndeti i tij u përkeqësua më tej. Kjo bëri që fëmijët dhe mjekët e tij ta këshillonin të udhëtonte në Londër për trajtim, ku qëndroi për një javë. Ai shoqërohej nga djali i tij Tarik, i cili kërkoi ta kthente në Egjipt.
Ai vdiq të mërkurën, më 30 nëntor 1988 dhe funerali i tij ishte kombëtar dhe zyrtar në nivel lokal dhe global. Aq e madhe ishte pjesëmarrja në funeralin e tij, saqë përfshinte ambasadorë të vendeve të ndryshme që merrnin pjesë në emër të popullit të tyre, si dhe mbretër e krerë shtetesh, për të vlerësuar rolin e tij në fushën e avokatisë në të gjitha format e tij. Të afërmit e tij të mbijetuar përfshinin (nga më i madhi tek më i riu): Jasiri, Hishami dhe Tariku. Duke ndjekur gjurmët e të atit, Jasir u bë edhe Qari. Në vitin 2006, me emrin e tij u hap një xhami në fshatin e tij të lindjes Armant në Luksor, Egjiptin Jugor.
Ndërtesa ish hoteli "Jadran-Adriatiku" (Mitrovicë)
Ndëtesa e ish hotelit "Jadran-Adriatiku" (Mitrovicë) është një monument i trashëgimisë kulturore të Kosovës i cili ndodhet në qytetin e Mitrovicës.
Arkitektura
Objekti ka karakter publik urban dhe është me etazhitet B+P+1. Ndërtesën e karakterizon stili secesionist, me planimetri në formë të shkronjës “L”. Dominon vëllimi qendror i fasadës së ndërtesës, e realizuar në vendtakimin e dy krahëve të ndërtesës, në formë harkore, dhe me realizim të kulmit në formë shatorri rrethor. Dominimi i hyrjes në kënd të ndërtesës, të potencuar me dy shtylla si dhe me ballkonin harkor në kat, të vetmin në tërë ndërtesën, krahas vendosjes dhe dominimit të objektit në kryqëzimin e rrugëve në qendër të qytetit, ofron përshtypjen e realizimit të suksesshëm të veprës arkitektonike. Ndërtesa ishte realizuar për të kryer funksione shërbyese hotelerie, si kërkesë dhe nevojë e kohës. Sipas etazheve, bodrumi ishte i destinuar për hapësirat ekonomike, përdhesa shërbente për ofrim të shërbimeve hotelerie, ndërsa kati kishte destinim për fjetje. Materialet e ndërtimit janë tradicionale, gur, tulla të argjilës së pjekur, prodhim vendor i fabrikës së pronarit dhe konstruksionet nga druri. Dominon mbulesa e kulmit me tjegulla të falcuara të argjilës së pjekur, ndërsa kulmi i vëllimit harkor dhe disa elemente tjera janë të mbuluar me pllaka të petëzuara të bakrit. Objekti gjatë kohës ka pësuar transformime kryesisht në fasadën e përdheses – ndryshimi i numrit dhe formës së hapjeve. Objekti sot është gjendje relativisht të mirë. Deri në ditët e sotme, objekti kryesisht ka ruajtur gjendjen fillestare të ndërtimit dhe kjo veçanërisht shihet mirë në fasadat ballore të objektit. Objekti i ish hotelit "Adriatiku" në Mitrovicë ka një një ngjashmëri shumë të madhe me objektin e ish hotelit "Union" i cili ndodhet në qendër të Prishtinës dhe i cili është ndërtuar një vit më herët, pra në vitin 1927.
Arkivi Shtetëror i Sistemit Gjyqësor
Arkivi Shtetëror i Sistemit Gjyqësor është një institucion në Ministrinë e Drejtësisë së Shqipërisë, i ngarkuar me mbajtjen, përpunimin dhe administrimin e dokumenteve gjyqësore që i nënshtrohen procedurave të arkivimit nga gjykatat.
ASHSGJ siguron administrimin e arkivave të gjykatave dhe është përgjegjëse për përdorimin, mirëmbajtjen, ruajtjen, transferimin dhe shkatërrimin e dosjeve, regjistrave dhe dokumenteve të tjera gjyqësore, si dhe sigurimin e aksesit të të dhënave për çdo subjekt të interesuar.
Fortnite
Fortnite është një video-lojë në internet e zhvilluar nga Epic Games dhe e lëshuar në 2017. Ajo është e disponueshme në tre versione të veçanta të modalitetit të lojës që përndryshe ndajnë të njëjtin lojë të përgjithshme dhe motorin e lojës: Fortnite: Save the World, një kooperativë hibride-tower Defense-shooter- lojë mbijetese për deri në katër lojtarë për të luftuar krijesat si zombie dhe për të mbrojtur objektet me kurthe dhe fortifikime që mund të ndërtojnë; Fortnite Battle Royale, një lojë Battle Royale pa pagesë në të cilën deri në 100 lojtarë luftojnë për të qenë personi i fundit në këmbë; dhe Fortnite Creative, në të cilën lojtarëve u jepet liri e plotë për të krijuar botë dhe arena beteje. Save the World dhe Battle Royale u publikuan në 2017 si tituj të aksesit të hershëm, ndërsa Creative u lëshua më 6 dhjetor 2018. Ndërsa versionet Save the World dhe Creative kanë qenë të suksesshme për Epic Games, Fortnite Battle Royale në veçanti u bë një sukses dërrmues dhe një fenomen kulturor, që tërheq më shumë se 125 milionë lojtarë në më pak se një vit, duke fituar qindra milionë dollarë në muaj. Fortnite në tërësi gjeneroi 9 miliardë dollarë të ardhura bruto deri në dhjetor 2019. Fortnite ka disa Harvesting tools. Disa qe lojtaret i preferojne jane: Star Wand, Reaper, Driver, Ice Breaker dhe shume po shume harvesting tools te cilat jane interesante por nuk preferohen nga lojtaret me te forte dhe me prirur ne kete loje te quajtur Fortnite. Ne Fortnite Battle Royale tani gjendemi ne kapitullin III sezona II . Kjo Loje ka pasur me lojtaret e saj shume kujtime. Ajo ka pasur edhe evente te ndryshme por edhe tani ka evente te ndryshme per skins she po ashtu edhe lojtaret me te mire nese do hynin ne tornaments do te shperbleheshin me shume para. Ky tornament quhet FNCS Cup (Fortnite Champion Series Cup).
Save the World është i disponueshëm vetëm për Windows, macOS,[b] PlayStation 4 dhe Xbox One, ndërsa Battle Royale dhe Creative u lëshuan për të gjitha ato platforma, si dhe për pajisjet Nintendo Switch, iOS,[b] dhe Android.[b. ] Loja filloi gjithashtu me lëshimin e konzollave të gjeneratës së ardhshme PlayStation 5 dhe Xbox Series X/S.
Përmbajtja
1 Mënyrat e lojës
2 Zhvillimi
2.1 Fortnite: Save the World
2.3 Fortnite Creative
3 Pritja
3.1 Çmimet
4 Shënime
5 Referenca
6 Lidhje të jashtme
Mënyrat e lojës
Fortnite shpërndahet si tre mënyra të ndryshme të lojës, duke përdorur të njëjtin motor; secila ka grafikë të ngjashme, asete arti dhe mekanikë lojërash.
Fortnite: Save the World është një lojë bashkëpunuese lojtar kundër mjedisit, me katër lojtarë që bashkëpunojnë drejt një objektivi të përbashkët në misione të ndryshme. Loja vendoset pasi një stuhi e rastësishme shfaqet në të gjithë Tokën, duke bërë që 98% e popullsisë të zhduket dhe të mbijetuarit të sulmohen nga "lëvozhgat" si zombie. Lojtarët marrin rolin e komandantëve të strehimoreve të bazës së shtëpisë, duke mbledhur burime, duke shpëtuar të mbijetuarit dhe duke mbrojtur pajisje që ndihmojnë ose për të mbledhur të dhëna për stuhinë ose për të shtyrë stuhinë. Nga misionet, lojtarëve u jepet një sërë artikujsh në lojë, të cilat përfshijnë karaktere heronj, skema të armëve dhe kurtheve, si dhe të mbijetuarit, të cilat të gjitha mund të nivelohen përmes përvojës së fituar për të përmirësuar atributet e tyre.
Fortnite Battle Royale është një lojë lojtar-kundër-lojtar për deri në 100 lojtarë, duke i lejuar një të luajë vetëm, në një dyshe ose në një skuadër (zakonisht e përbërë nga tre ose katër lojtarë). Lojtarët pa armë lëshohen në ajër nga një "Bate Bus" që kalon hartën e lojës. Kur zbarkojnë, ata duhet të kërkojnë armë, sende, burime, madje edhe automjete, ndërsa përpiqen të qëndrojnë gjallë dhe të sulmojnë dhe eliminojnë lojtarët e tjerë. Gjatë një raundi, zona e sigurt e hartës zvogëlohet në madhësi për shkak të një stuhie toksike që vjen; lojtarët jashtë këtij pragu dëmtohen dhe mund të eliminohen nëse nuk arrijnë të evakuohen shpejt. Kjo i detyron lojtarët e mbetur në hapësira më të ngushta dhe inkurajon takimet e lojtarëve. Lojtari, dyshja ose skuadra e fundit që mbetet është fituesi.
Lojtarët mund të përdorin kazmën e tyre për të rrëzuar strukturat ekzistuese në hartë për të mbledhur burimet bazë që janë druri, tulla dhe metali. Më pas, në të gjitha mënyrat, lojtari mund t'i përdorë këto materiale për të ndërtuar fortifikime, si mure, dysheme dhe shkallë. Pjesë të tilla fortifikuese mund të modifikohen për të shtuar gjëra të tilla si dritare ose dyer. Materialet e përdorura kanë veti të ndryshme qëndrueshmërie dhe mund të përditësohen në variante më të forta duke përdorur më shumë materiale të të njëjtit lloj. Brenda Save the World, kjo u mundëson lojtarëve të krijojnë fortifikime mbrojtëse rreth një objektivi ose tunelesh të mbushura me kurth për të joshur lëvozhgat. Në Battle Royale, kjo siguron mjetet për të kapërcyer shpejt hartën, për të mbrojtur veten nga zjarri i armikut ose për të vonuar një armik që përparon. Lojtarët inkurajohen të jenë shumë krijues në dizajnimin e fortifikimeve të tyre në Creative.
Ndërsa Battle Royale dhe Creative janë falas për të luajtur, Save the World është me pagesë për të luajtur.[2] Lojrat fitohen para përmes përdorimit të V-Bucks, monedhë në lojë që mund të blihet me fonde të botës reale, por edhe të fituara përmes kryerjes së misioneve dhe arritjeve të tjera në Save the World. V-Bucks në Save the World mund të përdoret për të blerë kuti plaçkitëse, në formën e pin atas në formë llama, për të fituar një përzgjedhje të rastësishme artikujsh. Në Battle Royale, V-Bucks mund të përdoret për të blerë artikuj kozmetikë si modele të personazheve ose të ngjashme, ose mund të përdoret gjithashtu për të blerë kalimin e betejës së lojës, një progresion i shkallëve të shpërblimeve të personalizimit për të fituar përvojë.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Sllovenisë
Marrëdhëniet Shqipëri-Slloveni u referohen marrëdhënieve bilaterale të Shqipërisë dhe Sllovenisë. Shqipëria ka një ambasadë në Ljubjanë dhe Sllovenia ka një ambasadë në Tiranë. Të dyja vendet vendosën marrëdhënie diplomatike më 9 mars 1992.
Vendet janë anëtare të Organizatës së Traktatit të Atlantikut të Veriut (NATO) dhe Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë. Si një anëtare e Bashkimit Evropian (BE), Sllovenia e mbështet Shqipërinë në rrugën e saj të integrimit në euro.
Lufta Greke për Pavarësi
parapamje|Kolazh pikture për luftën greke të pavarësisë, një koleksion pikturash nga burime të disponueshme publikisht dhe [[wikicommons.]] Lufta Greke e Pavarësisë, e njohur gjithashtu si Revolucioni Grek ose Revolucioni Grek i 1821, ishte një luftë e suksesshme e pavarësisë nga revolucionarët grekë kundër Perandorisë Osmane midis 1821 dhe 1829.
Në 1826, grekët u ndihmuan nga Perandoria Britanike, Mbretëria e Francës dhe Perandoria Ruse, ndërsa osmanët u ndihmuan nga vasalët e tyre afrikano-verior, veçanërisht ejaleti i Egjiptit. Lufta çoi në formimin e Greqisë moderne, e cila do të zgjerohej për të përfshirë kufijtë e saj modern në vitet e mëvonshme. Revolucioni festohet nga grekët në mbarë botën si dita e pavarësisë më 25 mars çdo vit.
Tensionet u zhvilluan shpejt midis fraksioneve të ndryshme greke, duke çuar në dy luftëra civile të njëpasnjëshme. Sulltani osman thirri Muhamed Aliun e Egjiptit, i cili pranoi të dërgonte djalin e tij, Ibrahim Pasha, në Greqi me një ushtri për të shtypur revoltën në këmbim të fitimeve territoriale. Ibrahimi zbarkoi në Peloponez në shkurt 1825 dhe e solli pjesën më të madhe të gadishullit nën kontrollin egjiptian deri në fund të atij viti. Qyteti i Mesollonjës ra në prill 1826 pas një rrethimi njëvjeçar nga turqit. Pavarësisht nga një pushtim i dështuar i Manit, edhe Athina ra dhe morali revolucionar ra.
Në atë moment, tre Fuqitë e Mëdha - Rusia, Britania dhe Franca - vendosën të ndërhynin, duke dërguar skuadriljet e tyre detare në Greqi në 1827. Pas lajmeve se flota e kombinuar osmano-egjiptiane do të sulmonte ishullin e Hidrës, aleatët evropianë Flotat kapën marinën osmane në Navarin. Pas një bllokimi të tensionuar njëjavor, Beteja e Navarinit çoi në shkatërrimin e flotës osmano-egjiptiane dhe e ktheu valën në favor të revolucionarëve. Në 1828, ushtria egjiptiane u tërhoq nën presionin e një force ekspedite franceze. Garnizonet osmane në Peloponez u dorëzuan dhe revolucionarët grekë vazhduan të rimarrë Greqinë qendrore. Perandoria Osmane i shpalli luftë Rusisë duke lejuar ushtrinë ruse të lëvizte në Ballkan, afër Konstandinopojës. Kjo i detyroi osmanët të pranonin autonominë greke në Traktatin e Adrianopojës dhe autonominë për Serbinë dhe principatat rumune. Pas nëntë vitesh lufte, Greqia më në fund u njoh si shtet i pavarur sipas Protokollit të Londrës të shkurtit 1830. Negociatat e mëtejshme në 1832 çuan në Konferencën e Londrës dhe Traktatin e Kostandinopojës, i cili përcaktoi kufijtë përfundimtarë të shtetit të ri dhe themeloi Princin Otho, i Bavarisë si mbreti i parë i Greqisë.
Foka e Mesdheut
Foka e Mesdheut (lat. Monachus monachus) është një lloj foke që i takon familjes Phocidae. Në vitin 2016, është llogaritur të ketë më pak se 700 individë të gjallë të këtij lloji, të vendosur në tre apo katër nënpopullata të zolura në Detin Mesdhe (posaçërisht në Detin Egje), arkipelagun e Maderias dhe në arkipelagun Ras Nouadhibou në verilindje të Oqeanit Atlantik. Besohet të jetë lloji më i rallë i fokave në botë.
Aventurat e Lizës në Botën e Çudirave
thumb|240px|Botimi origjinal (1865) Aventurat e Lizës në Botën e Çudirave (Anglisht: Alice's Adventures in Wonderland) është një roman i vitit 1865 i shkruar nga autori anglez Charles Lutwidge Dodgson nën pseudonimin Lewis Carroll. Ajo tregon për një vajzë të re të quajtur Liza duke rënë nëpër një vrimë lepuri në një botë fantazike të populluar nga krijesa të çuditshme, antropomorfe. Përralla luan me logjikë, duke i dhënë historisë popullaritet të qëndrueshëm si te të rriturit ashtu edhe me fëmijët. Konsiderohet të jetë një nga shembujt më të mirë të zhanrit të pakuptimta letrare.
Përmbajtja
Kapitulli i Parë: Liza, një vajzë shtatë vjeçare, është e përgjumur ndërsa është ulur në bregun e lumit me motrën e saj të madhe. Më pas ajo vëren një [[Lepuri i Bardhë|Lepur të Bardhë të veshur me një orë xhepi. Ajo e ndjek atë poshtë një vrimë lepuri kur befas i bie një rrugë e gjatë në një sallë kureshtare me shumë dyer të mbyllura me të gjitha madhësitë. Ajo gjen një çelës të vogël të një dere shumë të vogël që ajo të përshtatet, por përmes saj sheh një kopsht tërheqës. Më pas ajo zbulon një shishe në një tryezë të etiketuar "Më pi", përmbajtja e së cilës bën që ajo të tkurret shumë e vogël për të arritur në çelësin që ajo ka lënë në tryezë. Ajo ha një tortë e cila në të shkruhet "Më ha".
Kapitulli i Dytë: Kapitulli i dytë hapet me Lizën duke u rritur në një madhësi kaq të jashtëzakonshme, koka e saj godet tavanin. Liza është e pakënaqur dhe ndërsa qan, lotët e saj përmblidhen në korridor. Pasi u zvogëlua përsëri për shkak të një pije, Liza noton nëpër lotët e saj dhe takon një Mi, i cili po noton gjithashtu. Ajo përpiqet të bëjë bisedime të vogla me të në frëngjisht (duke menduar se ai mund të jetë një mi francez) por fjala e saj "Où est ma chatte?" ("Ku është macja ime?") ofendon Miun dhe ai përpiqet t'i shpëtojë asaj.
Kapitulli i Tretë: Deti i lotëve bëhet i mbushur me kafshë dhe zogj të tjerë që janë larguar nga ujërat që ngrihen. Liza dhe kafshët e tjera mblidhen në breg dhe pyetja mes tyre është se si të thahet përsëri. Miu u jep atyre një leksion shumë të thatë për William Pushtuesin. Një Dodo vendos që gjëja më e mirë për t’i tharë ato do të ishte një Caucus Race, e cila përbëhet nga të gjithë që vrapojnë në një rreth. Liza përfundimisht frikëson të gjitha kafshët larg, pa dashur, duke folur për macen e saj (mesatarisht të egër).
Kapitulli i Katërt: Lepuri i Bardhë shfaqet përsëri në kërkim të dorezave të Dukeshës. Duke e gabuar atë për shërbëtoren e tij, Mary Ann, ai urdhëron Lizën të hyjë në shtëpi dhe t'i marrë ato. Brenda shtëpisë ajo gjen një shishe tjetër të vogël dhe pi prej saj; menjëherë ajo fillon të rritet përsëri. Lepuri i tmerruar urdhëron kopshtarin e tij, Bill Hardhuca, të ngjitet në çati dhe të zbresë oxhakun. Jashtë, Liza dëgjon zërat e kafshëve që janë mbledhur për të gëlltitur në krahun e saj gjigant. Turma hedh guralecë në të, të cilat shndërrohen në ëmbëlsira të vogla. Liza i ha ato, dhe ata e zvogëlojnë atë përsëri në madhësi.
Kapitulli i Gjashtë: Një Peshk-Këmbësor ka një ftesë për Dukeshën e shtëpisë, të cilën ia dërgon një Bretkose-Këmbësorë. Liza vëzhgon këtë transaksion dhe, pas një bisede hutuese me bretkosën, e lëshon veten në shtëpi. Kuzhinieri i Dukeshës po hedh enët dhe po bën një supë që ka shumë piper, gjë që bën që Liza, Dukesha dhe foshnja e saj (por jo kuzhinierja apo Macja Cheshire) të teshtijnë me dhunë. Liza i jepet foshnjës Dukeshës dhe për habinë e saj, fëmija kthehet në një derr. Macja Cheshire shfaqet në një pemë, duke e drejtuar atë në shtëpinë e Lepuri March.
Kapitulli i Shtatë: Liza bëhet mysafire në një festë çaji "të çmendur" së bashku me Lepurin March, Kapelabërësin dhe një miush gjumash, i cili zgjohet dhunshëm nga Lepuri March dhe Kapelabërësi. Personazhet i japin Lizës shumë enigma dhe tregime, duke përfshirë të famshmet 'Pse është një korb si një tryezë shkrimi? ’. Kapelabërësi zbulon se ata kanë çaj gjatë gjithë ditës sepse koha e ka ndëshkuar atë duke qëndruar përjetësisht në orën 6 të mëngjesit (koha e çajit). Liza bëhet e fyer dhe e lodhur duke u bombarduar me gjëegjëza dhe ajo largohet duke pretenduar se ishte festa më e trashë e çajit që ajo kishte qenë ndonjëherë.
Kapitulli i Tetë: Liza largohet nga festa e çajit dhe futet në kopshtin ku ajo vjen me tre kartona të gjalla duke lyer trëndafilat e bardha në një trëndafil të kuq sepse Mbretëresha e Zemrave urren trëndafila të bardhë. Një procesion i më shumë kartave, mbretërve dhe mbretëreshave dhe madje Lepuri i Bardhë hyn në kopsht. Pastaj Liza takon Mbretin dhe Mbretëreshën. Mbretëresha, një figurë e vështirë për tu kënaqur, prezanton frazën e saj të nënshkrimit "Hiqjani kokën!" të cilën ajo e shpreh në pakënaqësinë më të vogël për një temë. Liza është e ftuar (ose disa mund të thonë të urdhëruar) të luajë një lojë kroket me Mbretëreshën dhe pjesën tjetër të subjekteve të saj, por loja shpejt zbret në kaos. Flamingot e gjalla përdoren si malli dhe iriq si topa dhe Liza edhe një herë takon Macen Cheshire. Mbretëresha e Zemrave pastaj urdhëron që Maces t'i pritet koka, vetëm që ekzekutuesi i saj të ankohet se kjo është e pamundur pasi koka është gjithçka që mund të shihet prej tij. Për shkak se macja i përket Dukeshës, Mbretëresha nxitet të lirojë Dukeshën nga burgu për të zgjidhur çështjen.
Kapitulli i Nëntë: Dukesha është sjellë me kërkesë të Lizës. Ajo përshpejton të gjejë moral në gjithçka rreth saj. Mbretëresha e Zemrave e largon atë nga kërcënimi i ekzekutimit dhe ajo e prezanton Lizës me Grifonin, i cili e merr atë te Breshka e Përqeshur. Breshka e Përqeshur është shumë e trishtuar, edhe pse ai nuk pikëllohet. Ai përpiqet të tregojë historinë e tij në lidhje me atë se si ai ishte një breshkë e vërtetë në shkollë, të cilën Grifoni e ndërpret që të mund të luajnë një lojë.
Kapitulli i Dhjetë: Breshka e Përqeshur dhe Gryphon vallëzojnë në Lobster Quadrille, ndërsa Alice reciton (përkundrazi gabimisht) "'Tis the Voice of the Lobster". Breshka e Përqeshur i këndon ato "Beautiful Soup" gjatë së cilës Grifoni e tërheq Lizën për një gjykim të afërt.
Kapitulli Njëmbëdhjetë': Liza merr pjesë në një gjyq ku Fanti i Zemrave akuzohet për vjedhje të tartave të Mbretëreshës. Juria është e përbërë nga kafshë të ndryshme, duke përfshirë Bill Hardhuca, Lepuri i Bardhë është boria e gjykatës, dhe gjyqtari është Mbreti i Zemrave. Gjatë procedurës, Liza zbulon se ajo po rritet vazhdimisht më e madhe. Konvikti qorton Lizën dhe i thotë asaj se nuk ka të drejtë të rritet me një ritëm kaq të shpejtë dhe të marrë gjithë ajrin. Liza tallet dhe e quan qesharake akuzën e fjetjes, sepse të gjithë rriten dhe ajo nuk mund ta ndihmojë atë. Ndërkohë, dëshmitarët në gjyq përfshijnë Kapelabërësi, i cili nuk pëlqen dhe irriton Mbretin përmes përgjigjeve të tij indirekte në pyetje dhe kuzhinierit të Dukeshës.
Kapitulli i Dymbëdhjetë: Atëherë Liza thirret si dëshmitare. Ajo aksidentalisht godet mbi kutinë e jurisë me kafshët brenda tyre dhe Mbreti urdhëron që kafshët të vendosen përsëri në vendet e tyre para se të vazhdojë gjyqi. Mbreti dhe Mbretëresha urdhërojnë që Lizë të ik, duke përmendur Rregulloren 42 ("Të gjithë personat më shumë se një milje të lartë për të dalë nga gjykata"), por Liza kundërshton gjykimin e tyre dhe nuk pranon të largohet. Ajo debaton me Mbretin dhe Mbretëreshën e Zemrave për procedurat qesharake, duke refuzuar përfundimisht të mbante gjuhën e saj, vetëm për të thënë: "Nuk është se unë kam qenë ai që vodha shigjetat në radhë të parë", në proces. Më në fund, Mbretëresha konfirmon që Liza ishte fajtorja përgjegjëse për vjedhjen e tartave pas të gjitha (e cila automatikisht i falet Knave të Zemrave të akuzave të tij), dhe bërtet, "Hiqjani kokën asaj!", Por Liza nuk ka frikë, duke i quajtur ata vetëm një pako kartash; megjithëse Liza mban të vetën për një kohë, rojet e kartave shpejt u sulmuan dhe filluan të rrëmbehen në të gjithë. Motra e Lizës e zgjon atë nga një ëndërr, duke larë atë që rezulton të jetë disa gjethe dhe jo një dush me letra loje nga fytyra e Lizës. Liza lë motrën e saj në bankë për të imagjinuar të gjitha ngjarjet kurioze për veten e saj.
Përshtatjet
Libri ka frymëzuar shumë filma dhe seriale, ku disa prej tyre janë bashkuar me librin pasues Nëpërmjet Pasqyrës, siq është filmi i Tim Burtonit Liza në Botën e Çudirave.
Beteja e Himarës
Beteja e Himarës (greqishtː Η Μάχη της Χειμάρρας) ishte një konflikt ushtarak që ndodhi në Luftën Greko-Italiane në Dhjetor 1940, gjatë kundërsulmit të Ushtrisë Greke që pasoi pushtimin e dështuar Italian të Greqisë. Pas fitores greke në Himarë, diktatori italian Benito Mussolini, pranoi se një nga shkaqet e humbjes italiane ishte morali i lartë i trupave greke.
Sfondi
Ushtria Italiane, e vendosur fillimisht në kufirin Greko-Shqiptar, filloi një sulm të madh kundër Greqisë më 28 tetor 1940. Pas një konflikti dy-javor, Greqia arriti të zmbrapsë italianët pushtues në betejat e Pindus dhe Elaia-Kalamas. Duke filluar nga 9 Nëntori, forcat Greke filluan një kundër-sulm dhe depërtuan thellë në territorin shqiptar të mbajtur nga Italia përgjatë të gjithë frontit. Si rezultat, forcat greke hynë në qytete dhe fshatra të rajonit njëra pas tjetrës: Korçë, më 22 nëntor, Pogradec, më 30 Nëntor, Sarandë, më 6 Dhjetor dhe Gjirokastër, më 8 Dhjetor.
Beteja
parapamje| Robër lufte Italian, Dhjetor 1940 Më 13 dhjetor, Porto Palermo, një fshat bregdetar në jug të Himarës ra nën kontrollin e forcave Greke. Dy ditë më vonë, Divizioni i 3-të i Këmbësorisë Greke vazhdoi ofensivën ndaj Himarës. Sidoqoftë, përparimi u ngadalësua për shkak të kundërveprimit të rëndë të armikut, të mbështetur nga bastisjet e forcave ajrore, si dhe kushteve jashtëzakonisht të ashpra të motit. Më 19 Dhjetor, forcat Greke pas një luftimi të vështirë kapën lartësinë e Giamit. Ndërkohë, në agimin e së njëjtës ditë, Regjimenti 3/40 Evzon (Kolonel Thrasyvoulos Tsakalotos) nisi, pa parasulm të artilerisë, një sulm të befasishëm kundër trupave italiane në Malin e Xhorët (ose malin Pilur), një vend strategjik në lindje të Himarës. Evzonët e regjimentit, pasi u informuan për topografinë e rajonit nga vendasit, kryen një sulm me bajoneta të fiksuara nga pozicione të ndryshme kundër garnizonit italian.
Bora ishte 3 metra e lartë, e cila ndihmoi trupat greke që po përparonin për të kaluar telat me gjemba dhe të zinin rob një bateri italiane të malit. Pas 3 ditësh luftimesh të ashpra, burrat nga Divizioni i 3-të morën kontrollin e lartësisë, si dhe të qafës së Kuçit. Marrja e qafës së Kuçit jepte akses për në luginën e Shushicës. Për më tepër, italianët humbën 6 armë artilerie, një kompani mortajash dhe një shumëllojshmëri furnizimesh luftarake. Humbjet greke nuk kalonin 100 të vrarë dhe të plagosur, ndërsa italianët kishin rreth 400 viktima dhe më shumë se 900 vetë u morën të burgosur. Më 21 dhjetor, forcat greke morën lartësinë e Tsipsistës në veri-perëndim të Himarës. Për të shmangur rrethimin, italianët e braktisën Himarën. Më në fund, trupat greke hynë në Himarë në mëngjesin e 22 dhjetorit, ku u pritën me festime nga vendasit.