cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Australia
Gjuha
Në regjistrimin e vitit 2021, anglishtja ishte e vetmja gjuhë e folur në shtëpi për 72% të popullsisë. Gjuhët e ardhshme më të zakonshme që fliten në shtëpi janë mandarin (2.7%), arabisht (1.4%), vietnamisht (1.3%), kantonisht (1.2%) dhe punxhabi (0.9%). Mbi 250 gjuhë aborigjene australiane mendohet se kanë ekzistuar në kohën e kontaktit të parë evropian, nga të cilat më pak se njëzet janë ende në përdorim të përditshëm nga të gjitha grupmoshat. Rreth 110 të tjerë fliten ekskluzivisht nga të moshuarit. Në kohën e regjistrimit të vitit 2006, 52,000 australianë indigjenë, që përfaqësonin 12% të popullsisë indigjene, raportuan se flisnin një gjuhë indigjene në shtëpi. Australia ka një gjuhë shenjash të njohur si Auslan, e cila është gjuha kryesore e rreth 10,112 njerëzve të shurdhër që raportuan se përdorin gjuhën Auslan në shtëpi në regjistrimin e vitit 2016.
Feja
parapamje|[[Katedralja e Shën Mërisë, Sydney|Katedralja e Shën Mërisë në Sydney i përket Kishës Katolike Romake, besimi më i madh fetar i Australisë.]] Australia nuk ka fe shtetërore; Neni 116 i Kushtetutës Australiane e ndalon qeverinë federale që të bëjë ndonjë ligj për të krijuar ndonjë fe, për të imponuar ndonjë respekt fetar ose për të ndaluar ushtrimin e lirë të çdo feje.
Në regjistrimin e vitit 2021, 38.9% e popullsisë u identifikua si "pa fe", nga 22% në 2011. Feja më e madhe është Krishterimi (43,9% e popullsisë). Emërtimet më të mëdha të krishtera janë Kisha Katolike Romake (20% e popullsisë) dhe Kisha Anglikane e Australisë (9.8%). Imigrimi multikulturor që nga Lufta e Dytë Botërore ka çuar në rritjen e feve jo të krishtera, më të mëdhatë prej të cilave janë Islami (3.2%), Hinduizmi (2.7%), Budizmi (2.4%), Sikhizmi (0.8%) dhe Judaizmi ( 0.4%).
Në vitin 2021, pak më pak se 8,000 njerëz deklaruan një lidhje me fetë tradicionale aborigjene. Sipas mitologjisë australiane aborigjene dhe kornizës animiste të zhvilluar në Australinë Aborigjinale, Ëndërrimi është një epokë e shenjtë në të cilën qeniet shpirtërore totemike stërgjyshore formuan Krijimin. The Dreaming vendosi ligjet dhe strukturat e shoqërisë dhe ceremonitë e kryera për të siguruar vazhdimësinë e jetës dhe tokës.
Kultura
Australia është shtëpia e një shumëllojshmërie kulturash, si rezultat i historisë së saj të emigracionit. Që nga viti 1788, kultura australiane ka qenë kryesisht një kulturë perëndimore e ndikuar fuqimisht nga kolonët e hershëm anglo-keltë. Ndikime të tjera përfshijnë kulturën aborigjene australiane, traditat e sjella në vend nga valët e imigrimit nga e gjithë bota dhe kulturën e Shteteve të Bashkuara. Divergjenca dhe evolucioni kulturor që ka ndodhur gjatë shekujve që nga vendosja evropiane ka rezultuar në një kulturë të veçantë australiane.
Shingjin
Shingjin është një fshat në Komunën Gracen në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Shoqëria e parë njerëzore
Shoqëria e parë njerëzore (parahistoria apo komuniteti primitiv) është një nga pesë periudhat e klasifikimit të historisë së njerëzimit në bazë të kombinimit të kritereve të periudhës tipologjike dhe të periudhës kronologjike.
Subingen
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Kisha ortodokse në Shkodër
parapamje|Kisha ortodokse e Kisha e Fretënvet në sfond, në qendër të Shkodrës E para kishë ortodokse në Shkodër, deri në fundin e shekullit XVIII ka qenë përtej Bunës, në lagjen e vjetër Kasena, vend ku u patën gjetur rrënojat e kishës së Shën Kollit, ndërtuar nga Helena e Serbisë. Përgjithësisht, objektet e kultit në Shkodër janë ndërtuar falë ndihmave financiare të vetë besimtarëve.
Këtu, një përjashtim të vogël bëjnë vetëm xhamitë, të cilat, në më të shumtën e herëve janë ngritur nga prijës familjesh të kamura, që me këtë rast, pagëzonin me emrat e tyre shtëpinë e zotit. Ortodoksët e Shkodrës, - edhe sot të pakët në numër - afro 200 vjet më parë, pasi kishin mbledhur një sasi mjetesh financiare për ndërtimin e kishës së tyre, iu drejtuan konsulit rus në Shkodër, që ky i fundit të ndërhynte pranë Carit për t'i ndihmuar me fonde, ngase ato çka ishin mbledhur gjatë katër viteve të fushatës, ishin të amjaftueshme. Aleksander Nevski, cari i atëhershëm i Rusisë (më vonë shenjt dhe Hero Kombëtar i gjigandit evroaziatik), dërgoi menjëherë shumën e nevojshme.
Ortodoksët serbë e malazez gjithnjë kishin synim që të përçanin shqiptarët në baza fetare. Ata nuk e pranaonin autoqefalinë e kishes ortodokse shqiptare duke propaganduar që shqiptarët ortodoksë i takonin kishes bizantine me rus e me serb e me malazez bashkë ... Po ortodoksët shqiptarë i vranë shumë serbë e malazezë e i përzunë të gjithë nga Shkodra, me përjashtim të ndonjë murgu eremit a të ndonjë murgeshe që i zunë e i shkërdhyen mbarë e prapë duke ju futur edhe objekte të ndryshme në organet gjenitale .Murgeshat serbe e malazeze nuk mbanin kurrëfarë pastërtie dhe fare nuk e rruanin .Kështu shqiptarët ortodoksë u neveritën prej tyre e nuk donin ti shihnin me sy. Disa i vranë e i përzunë dhunshëm që andej.
Një ngatërresë e madhe ndodhi në Shkodër mes besimtarëve ortodoksë për shkak të emërimit të një pop Jeftos, gjykuar prej shumicës si njeri i papërshtatshëm. Ky konflikt arriti kulmin me rrahjen që i bënë disa individë (përfshi këtu dhe të atin e Migjenit) priftit ortodoks të mbrojtur nga Aleks Popoviq. Pikërisht ditën e parë që Jefto do të dilte në kishë, kundërshtar të emërimit të tij, të nxitur nga Filip Beroviq e rrahën për vdekje priftin gjë që çoi në ashpërsimin e konfliktit. Më pas u kërkua që Jefto të shkollohej, gjë që u realizua me dërgimin e tij në Prizren.
"Pop Jefto vajti atje dhe, mbasi kreu mësimet fetare, ktheu në Shkodër bashkë me vlladikën e atij vendi. Meqënëse të rrahunit e pop Jeftos tri vjet ma parë nuk ishte qitë në harresë nga përkrahësit e tij, këta për me u ahmarrë kundër Beroviqve i sugjeruen vlladikës që në predikimin e parë vlladika t'i mallkonte a ma mirë t'i eskomunikonte vëllezën Beroviqët. Vlladika paska dhanë fjalën e vet për atë mallkim. Filik Beroviqi lajmëronte për mallimin që do t'i bante vlladika në kishën. Thërret përsëri nipin e tij, Nikollë dhe e armatos me dy revole, e gjithashtu edhe babën e Migjenit.  Të dy këta sëbashku shkojnë në kishë, të përgatitun për një atentat : në rast se vlladika merrte guzim me i mallkue Beroviqët, aty për aty do ta vrisnin.  Ky, i paralajmëruem se çka do të ndodhte, nuk e çeku aspak këtë çështje. Me atë ditë kundërshtimet u mbyllen dhe kisha vazhdoi me qenë e hapun me pop Jefton e brez pas brezi."
Kisha ortodokse u shkatërrua, në pikun e fushatës ateiste, më 10 qershor të vitit 1967. Për afro 30 vjet, besimtarët ortodoksë, si gjithë besimtarët e feve të tjera, nuk patën të drejtën dhe as vendin të ushtronin besimin e tyre. Më 1990 - '91 -in, me mundësitë që ofroi demokracia, edhe për besimtarët katolikë u bë realitet liria e besimit. Më pas, ata ndërtuan një kishë të vogël prapa ndërtesës së bankës, kishë që nuk e pati jetën të gjatë, pasi u dogj, për shkaqe ende jo krejt të qarta.
Kohët e fundit, Kisha Ortodokse është ngritur aty ku dhe ka qenë para fillimit të këtij shekulli, matanë Bunës, mbi rrënojat e Shën Kollit.
Sot, gjendet një kishë tjetër ortodokse në qendër të qytetit.
Shoqëria skllavopronare
Shoqëria skllavopronare është një nga pesë periudhat e klasifikimit të historisë së njerëzimit në bazë të kombinimit të kritereve të periudhës tipologjike dhe të periudhës kronologjike.
Kjo periudhë zgjat nga shekulli IV para erës sonë e deri në fund të shekullit V të erës sonë. Në këtë shoqëri shtetet ndahen në më të vjetra (despotitë lindore) dhe në më të rejat (shtetet antike).
Cali Sweets
Cali Sweets (e lindur më 9 Nëntor 1988 në Las Vegas, Nevada) është aktore pornografike. Ajo hyri në industrinë e filmave për të rritur në vitin 2012 në moshën 23 vjeçare.
Libor Kozák
Libor Kozák (i lindur më 30 maj 1989) është një futbollist çek i cili luan me klubin anglez Aston Villa në Premier League dhe me kombëtares çeke.
SFC Opava
Kozák filloi të luante futboll në vitin 2001 me skuadrën çeke Slezský FC Opava, në fillim duke luajtur me skuadrat e moshave, kurse në vitin 2007, Kozák u vendos në skuadrën e parë. Ai u konsiderua si talent duke pasur profilin e një golashënuesi në divizionin e dytë çek me skuadrën e Opavas. Në tetor 2007, ai shënoi tregolshin e tij të parë në fitoren 5–1 kundër Zenit Čáslav në divizionin e dytë.
Në fund të sezonit 2007–08, Kozák u transferua te gjiganti italian Lazio.
Lazio
Kozák u transferua te Lazio në korrik 2008 duke firmosur një kontratë pesë vjeçare, me presidenti Claudio Lotito pagoi për transferimin 1.2 milion € (1.8 milion $).
Kozák bëri debutimin e tij të vonzhëm në Serie A më 2 maj 2009, duke zëvëndësuar Mauro Záraten në minutën e 84 kundër Interit në San Siro, ku Lazio fitoi me rezultatin 2-0.
Pas sezonit të parë me Lazion, Kozák u huazua te skuadra e Serie B, Brescia për sezonin 2009–10. Arsyeja e këtij huazimi ishte për të fituar eksperiencë për të qënë titullar te Lazio. Më 26 shtator 2009, Kozák shënoi golin e parë në Itali kundër Grossetos, ku Brescia humbi me rezultatin 2–1.
Në fund të sezonit, ai u rikthye në kryeqytet. Kozák shënoi golin e parë për Biancocelestin më 18 shtator 2010, gol që i solli fitoren Lazios kundër Fiorentinës. Ai gjithashtu shënoi golin fitues kundër Sampdorias më 16 janar 2011. Dy javë më vonë, Kozák shënoi golin e tretë dhe të katët me Lazion, sërisht kundër Fiorentinës. Më vonë ai fitoi vëmëndjen e Michal Bílek, trajnerit të kombëtares Çeke, i cili ishte në Stadio Olimpico për të parë lojën e tij kundër AS Barit.
Në sezonin 2012–13, Kozák ishte nën drejtimin e trajnerit Vladimir Petković, duke patsur dy fytyra në atë sezon, pasi në Serie A nuk shënoi asnjë gol, kurse në Ligën e Europës ai u shpall golashënuesi më i mirë me tetë gola (dhjetë gola duke përfshirë edhe raundet paraeleminatore). Ai shënoi tregolshin e parë me Lazion kundër skuadrës gjermane VFB Stuttgart në Romë më 14 mars 2013, duke ndihmuar skuadrën e tij që të shkonte në çerek–finale me rezultatin e përgjithshëm 5–1.
Aston Villa
Më 2 shtator 2013, Kozák firmosi një kontratë katër vjeçare me klubin anglez Aston Villa, ai zgjodhi fanellën me numrin 27. Më 14 shtator 2013, Kozák bëri debutimin e tij me klubin në humbjen 2–1 kundër Newcastle United. Një javë më pas, ai regjistroi golin e parë në Premier Ligë në fitoren minimale 1–0 kundër Norwich City. Më 9 nëntor 2013, Kozák shënoi edhe golin e dytë të sezonit në fitoren 2–0 kundër Cardiff City. Më 4 dhjetor 2013, ai shënoi një tjetër gol në fitoren 3–2 kundër Southampton.
Karriera ndërkombëtare
Ai ka luajtur me kombëtaren U–21, dhe gjithashtu ka luajtur në Kampionatin Evropian U–21 të vitit 2011.
Ai u thirr për të luajtur me kombëtaren e parë pë të luajtur kundër Lihtenshtajnasit dhe Spanjës, por nuk arriti dot që të bënte debutimin e tij. Ai bëri debutimin e tij më 14 nëntor 2012 kundër Sllovakisë, pasi hyri si zëvëndësim në minutën e 67.
Klubet
Redaktuar më 28 dhjetor 2013
Kombëtarja
Redaktuar më 26 Mars 2015
Gjormë
Gjormë është një fshat në Komunën Gracen në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Kodi i mallërave 4400
Kodi i mallërave 4400 është pjesa e numrave çelës nga 4401 të kodit të mallërave në Kosovë. Tabela e më poshtme është e shkallës së parë d.m.th çelsat më të gjatë se kater shifra nuk janë përfshirë.
Akihito
Akihito (明仁 lindi më 23 dhjetor 1933) ishte Perandori i 125-të i Japonisë, sipas rendit tradicional të trashëgimisë, nga 7 janari 1989 deri më 30 prill 2019. Ai pasoi në fronin e Krizantemës me vdekjen e babait të tij, Perandorit Showa (Hirohito). Pas abdikimit të tij për shkak të moshës së tij dhe shëndetit në rënie, ai u bë Perandori Emeritus. Ai u pasua nga djali i tij i madh, Naruhito.
Biografia
Akihito është djali më i madh i pesë djemëve të Perandorit Showa (Hirohito) dhe Perandoreshës Kojun (Nagako). I quajtur Princi Tsugu (継宮, Tsugu-no-miya) si fëmijë është edukuar nga mësuesit privat e më pas ka hyr në shkollën fillore e të mesme nga viti 1940 deri më 1952. Për dallim nga anëtarët e tjerë te familjes perandorake, Akihito nuk e ka përfunduar shkollimin ushtarak pas lutjes së babait të tij perandorit Hirohito.
Gjatë bombardimit të Tokjos nga amerikanët Akihito dhe vëllau i tij më i vogel Princi Masahito janë evakuuar nga qyteti. Gjatë okupimit të Japonisë nga amerikanët, në Luftën e Dytë Botërore, Akihito mësoi anglisht dhe sjelljet perëndimore nga mësuesja e tij Elizabeth Gray Vining. Akihito studioi shkencat politike në Universitetin Gakushuin të Tokjos edhe pse asnjëherë nuk u diplomua. Ai ishte pasuesi i fronit perandorak që nga momenti i lindjes së tij. Inaugurimi i tij si Princ i Kurorëzuar (立太子礼, Rittaishirei) u mbajt në Pallatin Perandorak të Tokjos më 10 nëntor 1952. Në vitin 1953, Akihito e përfaqësoi Japoninë në kuorëzimin e mbretëreshës Elizabeth II.
Perandori Akihito u ekzaminua me kancer në janar 2003. Që nga marrja e fronit Perandori Akihito ka tentuar që të afrojë sa më shumë familjen perandorake me popullin japonez.
Martesa dhe fëmijët
Më 10 prill 1959, Akihito u martua me zonjushën Michiko Shoda, vajza e madhe të Hidesaburo Shoda, presidentin e Kompanisë Nisshin. Princesha e re e kurorëzuar ishte e huaja e parë që u martua me një pjesëtar të familjes perandorake, duke prishur traditën e më shumë se 2,600 vite.
Perandori Emeritus Akihito dhe Perandoresha Emerita Michiko kanë tre fëmijë: dy djem Naruhito (lindur më 23 shkurt 1960) dhe Fumihito, Princi Akishino (lindur më 30 nëntor 1965), dhe një vajzë Sayako Kuroda (lindur më 18 prill 1969).
Vallanca
Vallanca është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Rincón de Ademuz, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Vallanca ka 155 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 56.6 km2.
Kantoni Chenôve
Kantoni Chenôve (frëngjisht: Canton de Chenôve) është një kanton në departamentin Côte-d'Or, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Chenôve. Ka sipërfaqe 53.63km2 dhe popullsi 26414 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Chenôve aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Benxhamin Netanjahu
parapamje|Benjamin Netanyahu|200px Benjamin Netanjahu (hebraisht: בִּנְיָמִין "בִּיבִּי" נְתַנְיָהוּ Benjamin "Bibi" Netanyahu, lindur më 21 tetor 1949) është politikan izraelit dhe Kryeministër i Izraelit që nga marsi 2009. Ai është njëkohësisht anëtar i parlamentit të Izraelit "Kneset", Kryetar i Partisë Likud dhe Ministër i Diplomacisë Publike dhe Marrëdhënieve me Diasporën të Izraelit.
Netanyahu është i pari kryeministër izraelit i lindur në Izrael pas krijiimit të shtetit të Izraelit. Netanyahu iu bashkua Forcave Izraelite të Mbrojtjes në gjatë Luftës 6 Ditëshe të vitit 1967, dhe u bë komandant i një njësie të forcave speciale Sayeret Matkal. Ai mori pjesë në shumë misione duke përfshirë Operacionin "Inferno" (1968), Operacionin "Dhurata" (1968) dhe Operacionin "Izotop" (1972) gjatë të cilit ai u plagos në sup. Ai luftoi në Luftën e Yom Kippur në 1973 dhe arriti gradën e kapitenit. Netanyahu shërbeu si ambasador i Izraelit në Kombet e Bashkuara 1984-1988, anëtar i Partisë Likud, dhe ishte kryeministër nga qershori 1996 deri në korrik 1999. Netanyahu ishte Ministri i Jashtëm (2002-2003) dhe Ministrin e Financave (2003-gusht 2005) në qeveritë e Ariel Sharonit, por ai u largua për arsye të mosmarrëveshjeve në lidhje me Planin e mosangazhimit në Gaza. Ai mori udhëheqjen e Partisl Likud më 20 dhjetor 2005. Në zgjedhjet e 2006, Likud pati rezultat të dobët, duke fituar dymbëdhjetë vende në Kneset (Parlamenti i Izraelit). Në dhjetor 2006, Netanyahu u bë zyrtarisht kreu i opozitës në Kneset dhe Kryetar i Partisë Likud. Në gusht 2007, ai mbajti udhëheqjen e Likud duke mundur Moshe Feiglin në zgjedhjet partiake. Pas zgjedhjeve parlamentare të 10 shkurtit 2009, në të cilat Likud u vendos si parti e dytë dhe e para e krahut të djathtë, Netanyahu formuoi një koalicion qeverisës. Ai është vëllai i komandantit të Forcave Speciale të Izraelit Yonatan Netanyahu, i cili vdiq gjatë një mision shpëtimi, dhe Iddo Netanyahu, një shkrimtar izraelit dhe dramaturg.
Vervë
Verva është një fshat në komunën Markat në rrethin e Sarandës të Shqipërisë.
Gjeografia
Nga veriu fshati Vërvë kufizohet me Dishatin, nga jugu me Koskën, veri-lindje me Janjarin dhe nga perëndimi me Konispolin.
Demografia
Ahmeti, Avdullai, Balani, Braho, Cene, Çapari, Duro, Haxhiu, Hyseni, Ibrahimi, Lumani, Mullai, Myrto, Omeri, Purrizo, Taka,Tahiri etj.
Sanremo
parapamje San Remo ose Sanremo është një qytet në Italinë Veriore, në rajonin Liguria në gjirin e Imperias. I famshëm për marketimin e luleve, qyteti është edhe port peshkimi. Gjatë gjirit ka edhe bulevarde të rrethuar me palma, hotele, vila, kopshte dhe plazhe. Në 1920-ën San Remo ishte vendodhja e konferencës Alied në Luftën e Parë Botërore. Në Sanremo është një festival i këngës italiane. Popullsia në vitin 1996 ishte 56.003 banorë.
Karbonati i litiumit
Karbonati i litiumit është komponim inorganik, që ndryshe njihet edhe si kripa e litiumit. Kjo kripë me ngjyrë të bardhë përdoret shumë në përpunimin e oksideve të metaleve. thumb|Karbonati i litiumit|center
Përfitimi
Karbonati i litiumit përfitohet me kombinimin e peroksidit të litiumit me dioksid karboni:
thumb|Struktura e karbonatit të litiumit|center
Përdorimi
Më 1843, karbonati i litiumit ishte përdorur si një zgjidhje e re për gurët në fshikëzën e urinës.
Përhapja në natyrë
Karbonati natyral i litiumit njihet si zabujeliti. Ky mineral shumë i rrallë gjendet në rezervat e disa liqeneve të kripura dhe disa pegmatiteve.
Rektori
Rektori i Universiteti është udhëheqës ekzekutiv i një Universiteti i cili përbëhet prej disa njësive akademike: Fakultete apo Departamente, të cilat organizojnë aktivitetet mësimore/shkencore për arritjen e gradave shkencore dhe akademike.
Rektori përveç thirrjes shkencore (doktor) duhet ta ketë edhe thirrjen akademike (Profesor) në Universitet.
Rektori për punën e vet i përgjigjet Senatit Akademik ose Këshillit Drejtues.
Vijfhuizen
Vijfhuizen është një qytezë në Haarlemmermeer, provinca Hollanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi banorë.
Çorraj
Çorraji është një fshat në komunën Lukovë në rrethin e Sarandës të Shqipërisë.
Shih edhe
Fterra
Kantoni Harnes
Kantoni Harnes (frëngjisht: Canton d'Harnes) është një kanton në departamentin Pas-de-Calais, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Harnes. Ka sipërfaqe 15.31km2 dhe popullsi 18286 banorë.
Laval (Kebek)
Laval është një rajon administrativ në Provincën Kebek, Kanada. Rajoni administrativ ka një sipërfaqe 245.4 km² dhe popullsi 376845 banorë. U themelua më 29 mars 1966.
Kantoni Harnes
Përbërja aktuale
Kantoni Harnes aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Vallés, Valencia
Vallés, Valencia është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Costera, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Vallés, Valencia ka 145 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 1.2 km2.
Balsthal
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Profesori
Profesor është titull shkencor për mësimëdhënësit ne arsimin e larte universitar, të cilët kanë treguar aftësi të veçanta ne fushen e tyre.
Në jetën e përditëshme, në shkollat e larta, te gjithe mësimëdhënsit thirren me këtë titull nga ana e studenteve. Por, titulli zyrtar "Profesor" jepet nga institucione të larta univesitare. Ne Shqipëri, kushtet qe duhen plotesuar nga nje person qe desheron te fitoje titullin "Profesor" percaktohen nga Ligji per Arsimin e Larte. Keto kerkesa ndryshojne periodikisht (perfshire numrin e botimeve, vitet ne mesimdhenie, etj.), megjithate kerkesat e pergjithshme jepen me poshte.
Kerkesa te pergjithshme per te fituar titullin "Profesor" te percaktuara nga Ministria e Arsimit ne Shqipëri
Në lëmin e arteve ose fusha të tjera ku nuk jepet grada Doktor i shkencave, kushtet per fitimin e titullit "Profesor" jane të veçanta.
Ne rastin e universiteteve private, bordi drejtues i universitetit percakton kriteret e nevojshme per titujt shkencore.
Shih edhe
Doktor i shkencave; Master
Mobido Diakité
Modibo Diakité (Diakhité) (lindur më 2 Mars 1987) është një futbollist francez me origjinë senegaleze i cili luan me klubin italian Fiorentina në Serie A i huazuar nga Sunderland.
Pescara
Diakité bëri debutimin e tij në Serie B më 28 maj 2006 për Pescarën kundër Mantova në Stadio Adriatico. Pavarësisht se luajti vetëm 1 ndeshje për skuadrën e parë, 19 vjeçari produkt i akademisë së Pescarës u ble nga gjigandët e Lazios për 300,000 mijë € në sezonin 2005–06.
Lazio
Në sezonin e parë me Lazion, Diakité luajti 3 ndeshje në Serie A. Debutimi i tij erdhi në Stadio Friuli, ku Lazio mposhti Udinesen me rezultatin 4–2
Mamel
Mamel është një fshat në Komunën Gracen në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Piqeras
Piqerasi është një fshat në komunën Lukovë në rrethin e Sarandës të Shqipërisë.
Keira Knightley
thumb|Keira Knightley tek Festivali i Filmit në Toronto 2005 Keira Christina Knightley lindi më 26 mars 1985 në Teddington, Angli. Është një aktore angleze.
Biografia
Babai i saj është aktori Will Knightley,kurse nëna e saj, shkrimtarja Sharman Macdonald. Ajo ka një vëlla, Caleb, që ka lindur më 1979. Rolin e parë dytësorë ajo e pati më 1994 në dramën A Village Affair. Më 1999 ajo luajti një rol në filmin e George Lucas' Star Wars Episode I : The Phantom Menace. Knightley u bë e njohur me komedinë Bend It Like Beckham, po ashtu edhe me filmin hit Pirates of the Caribbean.
Për rolin e saj në Pride and Prejudice ajoështë nominuar për Oskar dhe Golden Globe në kategorinë aktorja më mirë kryesore.
Dukaj
Dukaj ka vlera historike, kulturore dhe artistike. Ndër ta është edhe shkrimtari Maliq Lila.
Kantoni Is-sur-Tille
Kantoni Is-sur-Tille (frëngjisht: Canton d'Is-sur-Tille) është një kanton në departamentin Côte-d'Or, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Is-sur-Tille. Ka sipërfaqe 381.43km2 dhe popullsi 11561 banorë.
Thoma Deljana
Thoma Deljana (Elbasan, 20 shkurt 1924 - 14 shtator 2014) ka qenë përgjegjës rinie i njësitë e Frontit Nacional-Çlirimtar, nëpunës dhe ministër shqiptar.
Biografia
U lind në Elbasan më 20 shkurt 1924 në lagjen "Kala". Ndoqi studimet në shkollën Normale deri më 1943. Në nëntor 1943 anëtar i Partisë Komuniste. Në qershor 1943 - nëntor 1944 qe punëtor partie në qytetin e vendlindjes. Në nëntor-dhjetor 1944 qe përgjegjës rinie në divizionin e 7-të në Korçë. Nga dhjetori i 1944 e deri në prill 1945 qe përgjegjës i seksionit politik të divizionit të 8-të në Peshkopi.
Në maj të 1945 u zgjodh anëtar i Komitetit Qendror të Partisë për Elbasanin deri në janar të 1946 dhe nga janari i 1946 e deri në shtator 1947 sekretar i Komitetit Qarkor të PK-së në Elbasan. Në shtator 1947 e deri në dhjetor të 1948 qe kryetar dege në Komisionin e Planit të Shtetit. Më 1948 - 1951; 1953 - 1955 qe shef seksioni dhe më 1951 - 1953 zëvendësdrejtor në Drejtorinë e Kuadrit në Komitetin Qednror të Partisë.
Më 1955 - 1958 ndoqi studimet në Shkollën e Lartë të Partisë në Moskë. Gjatë viteve 1952 - 1976 qe anëtar i Komitetit Qendror të Partisë dhe nga 1954 e deri më 1976 qe deputet. Më 1958 - 1961 qe sekretar i parë i Komitetit të Partisë së Punë në rrethin e Elbasanit. Më 1961 - 1965 shërbeu si zëvendësministër i parë i Arsimit. Më 1965 - 1966 qe ministër i Arsimit dhe nga 1966 ministër i Arsimit dhe i Kulturës për dhjetë vitet e ardhshme. Më 1975 u dënua si pjesë e grupit armiqësor të arsim-kulturës me në krye Abdyl Këllezin, gjë për të cilën u shkarkua nga ofiqi ministror.
Welschenrohr
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Bas-Saint-Laurent
Bas-Saint-Laurent është një rajon administrativ në Provincën Kebek, Kanada. Rajoni administrativ ka një sipërfaqe 22185 km² dhe popullsi 201882 banorë. U themelua më 22 dhjetor 1987.
Muharrem Hoxha
Muharrem Hoxha është aktor komik shqiptar nga qyteti i Durrësit lindur me 18 janar 1954. Ka punuar për një periudhë të gjatë nga ’73 – ’86 në “Pallatin e rinisë” në qytetin e Durrësit, ku ka bashkëpunuar me aktorët e humorit si Fadil Hasa, Ramazan Njala, Enver Likmeta dhe në veçanti Gani Kalaja. Po në këtë qytet ai ka punuar dhe me aktor të tjerë si Roland Koçi, Sanie Hoti, Xhelal Tafai, Hysen Bashkhysa etj. Ai ka marrë pjesë te teatri i kukullave ku ka punuar për 14 vjet, po kështu është angazhuar në mbrëmjet e vitit të ri, si në programet për fëmijë dhe në ato për të rriturit. Ai ka luajtur dhe në filmin për femijë “Velat e Bardha”, i cili është xhiruar në Itali. Aktivitetet dhe bashkëpunimet e tij me aktorë dhe regjisorë të disa qyteteve tona kanë bërë që ai të jetë një ndër humoristët më të pëlqyer jo vetëm për qytetin e Durrësit ku ai punon, por dhe për qytete të tjera. Në Shkodër ai ka bashkëpunuar me aktorë të tillë si Zyliha Milotin, Paulin Prekën, Zef Dedën,Gëzim Kruja,Drane Xhoi. Gjithashtu ai ka luajtur dhe me aktorët e qytetit të Korçës ku do të veçonim Zamira Kita, Aleko Prodani, Petrika Riza, Klaudeta Riza, Marko Bitraku, Albana Prodani etj. Nuk mund të lëmë pa përmendur dhe bashkëpunimin me aktorë të humorit në qytetin e Elbasanit si Ilmi Belshaku, Dimitraq Topuzi, Antoneta Doka. Ai është vlersuar në vitin 2000 si “Njeriu i shekullit”, “Krenaria e qytetit”, për Durrësin, ka fituar si “Aktori me i mirë” në festivalin e Dibrës së Madhe me trupën e Korçës me shfaqen “Ju ftojmë në dasmën e babait”. Në vitin 2003 është nderuar me Urdhrin “Naim Frashri i Argjendë”, ndërsa në vitin 2010 ka marrë “ Naim Frashri i Artë”. Në vitin 1983 në qytetin e Lushjes nderohet me çmimin “Laureat i festivalit”. Të njëjtin çmim e merr dhe në Fush-Arrëz, në 1989.
Dopaj
Dopaj është një fshat në Komunën Gracen në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Shoqëria borgjeze
Kjo periudhë merret se zgjat kryesisht nga shekulli XVIII e deri më sot. Në shoqërinë e periudhës borgjeze dallojmë fazën e kapitalit industrial - liberalizimin dhe fazën e kapitalit financiar - imperializmin, ndërsa në kohën e re edhe fazën e kapitalizmit shtetëror.
Burimi i të dhënave
Исторический материализм
Kantoni Lens-Est
Kantoni Lens-Est (frëngjisht: Canton de Lens-Est) është një kanton në departamentin Pas-de-Calais, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Lens. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 21126 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Lens-Est aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Po vjen ai
Po vjen ai është komedi me dy seri e transmetuar gjate vitit 1999, vazhdim i komedisë teatrore Pallati 176. Këtu tregohen bëmat e Jovan Bregut, i cili nga një magazinier i thjeshtë, u bë një biznesmen, por që përfundon shumë keq.
Vallibona
Vallibona është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ports, të provincës Castellón, në Komunitetin e Valencias. Vallibona ka 90 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 91.4 km2.
Gjithë fajet i ka paraja
Gjithë fajet i ka paraja është komedi shqiptare e vitit 1995 e realizuar me regji nga Arian Culiqi.
Përmbajtja
Një person, nga që nuk ka se çfar të bëjë, vendos të hiqet sikur është doktor popullor, si Zeqo Pilafi, por që në fakt nuk ka të bëj fare me to. Filmi është xhiruar në Durrës.
Al-Kaida
parapamje|Flamuri i Al-Kaidës. parapamje|Osma bin Laden, themeluesi i Al-Kaidës. parapamje|Harta e vendndodhjeve të sulmeve të Al-Kaidës. Al-Kaida (arab. القاعدة al-Qāʿidah, "baza", e njohur edhe si al-Kaeda ose el-Kaide në shqip) është një organizatë terroriste e themeluar nga Osama bin Laden, Abdullah Azzam dhe disa militantë të tjerë, në një pikë në mes gushtit të 1988-ës dhe fundit të 1989-ës, me origjinë që nga Lufta sovietike në Afganistan. Organizata operon si një rrjet që përmban një ushtri multinacionale dhe joshtetërore dhe një grup ekstremist. Kjo organizatë është e njohur si organizatë terroriste nga Këshilli i Sigurimit i Organizatës së Kombeve të Bashkuara (UNSC), Organizata e Traktatit të Atlantikut Verior (NATO), Bashkimi Evropian (EU), Shtetet e Bashkuara të Amerikës (SHBA), Rusia, India dhe shtete të tjera. Al-Kaida ka marrë përsipër shumë sulme në shënjestra në ndryshme, që ata i konsiderojnë qafirë. Gjatë Luftës civile në Siri, fraksione të ndryshme të al-Kaidës kanë filluar të luftojnë njëra me tjetrën, por gjithashtu edhe kundër kurdëve dhe qeverisë siriane.
Al-Kaida ka montuar sulme ndaj shënjestrave civile dhe ushtarake në vende të ndryshme, duke përfshirë Sulmet e 11 shtatorit. Qeveria e Shteteve të Bashkuara të Amerikës u përgjigj Sulmeve të 11 shtatorit me shpalljen e "Luftës kundër terrorizmit". Me humbjen e liderëve kryesorë, duke kulminuar me vrasjen e Osama bin Ladenit, operacionet e Al-Kaidës kanë kaluar nga veprime të kontrolluara nga lartë poshtë në veprime të grupeve bashkëpuntore dhe vepruesve vetjakë.
Teknika karakteristike e Al-Kaidës janë sulmet vetëvrasëse dhe sulmet me bomba.
Ideologjia e Al-Kaidës paraqet një shkëputje nga të gjitha ndikimet e jashtme në vendet islame, dhe krijimin e një hilafeti botëror. Në mesin e besimeve të anëtarëve të al-Kaidës është edhe bindja se një aleanca krishtero-hebreje është formuar për të shkatërruar Islamin. Al-Kaida gjithashtu kundërshton ligjet e bëra nga njeriu, dhe dëshiron ti zëvendësoj ato me një formë të rreptë të ligjit të sheriatit.
Al-Kaida është gjithashtu edhe shkaktare e dhunës sektariane në mes myslimanëve. Liderët e Al-Kaidës i konsiderojnë myslimanët liberal, shi'itët, sufitë dhe sektet e tjera si heritikë dhe shpesh kanë sulmuar xhamitë, teqetë apo mbledhjet e tyre. Që prej vdekjes së Bin Ladenit më 2011, grupi u udhëhoq nga egjiptiani Ajman al-Zavahiri deri në vdekjen e tij më 2022.
Acidi yndyror
Acidet e larta yndyrore jane acide karboksilike me vargje te gjata karbonike .Acidet e larta yndyrore janë shumë të rëndësishëm për jete. Ato janë përbërës te yndyrave, rrëshirave natyrore dhe dyllit. Përfitohen me hidrolize te yndyrave. Më te rëndësishmet janë: acidi laurik,miristik,palmitik dhe stearik te ngopura si dhe acidi oleik dhe linoleik te pangopura.
Neptuni (element kimik)
Neptuni është një element kimik me simbolin Np dhe numrin atomik 93.
Acidi yndyror
Referimet
acide yndyrore të ngopura. Ato janë lipide të formuara nga zinxhirë të atomeve të karbonit të bashkuara me lidhje të vetme. Një acid yndyror thuhet se është i ngopur kur nuk ka lidhje të dyfishta në strukturën e tij. Si të gjithë lipidet, acidet yndyrore janë përbërje hidrofobike që treten mirë në tretës jopolarë si eteri, kloroformi dhe benzeni.
Lipidet kanë një rëndësi të madhe biologjike, veçanërisht acidet yndyrore dhe derivatet e tyre, yndyrnat neutrale (trigliceridet), fosfolipidet dhe sterolët. Trigliceridet janë një formë ruajtje e yndyrës, acidet yndyrore të pranishme në yndyrnat natyrore kanë një numër të barabartë të atomeve të karbonit dhe mund të jenë të ngopura ose të pangopura.
Shoqëria feudale
Procesi i feudalizmit u shoqërua me krijimin e tri grupeve të mëdha shoqërore:feudalët që ishin pronarë të mëdhenj tokash,kleri dhe popullsia.Kjo përbëhej nga banorët e fshatit,të ndarë në fshatarë të lirë e bujkrobër dhe banorë të qytetit,si:zejtarët,tregtarët dhe punonjës të ndryshëm,si:shërbyes,çirakë,punonjës ngarkim-shkarkimi etj.Rreth 90% të popullsisë,e perbënin bujkrobërit.Bujkrob do të thotë "rob i tokës" dhe quhej kështu,sepse jetonte me tokën dhe nuk mund të largohej prej saj.Bujkërobërit merrnin nga feudali një ngastër toke dhe e punonin atë përkundrejt detyrimeve ndaj pronarit të tokës.Duke filluar nga shekulli XI,pushteti qendror i mbretit ne france filloi te riperterihej dalengadale Ai kishte disa rregulla te cilat e bene shtetin me te mire dhe pas vdekjes se tij.Disa nga rregullat e tij ishin;Cdo njeri qe vriste princat fudal brenda dhe jashte shtetit denohej me te njejten gje.2.Ai qe nuk sillte pagesen e pronave qe kishte blere denohej me ligj.3.Kushdo qe vriste apo rrembente princat denohej me vdekje.4.Pasi papa e kurorezonte ate si mbret ai behej krahu i tij i djathte.5.Pasi Princ Karli te vdiste ai duhej t`ia linte dikujt tjeter pasurine nese ai nuk kishte femije.6.Nëse ai vdiste, papa kurorzonte dike tjeter si perandor dhe ai mbetej krahu i djathtë i perandorit.
Burimi i të dhënave
artikuj shkollore, enciklopedi dhe grosh
Abbenes
Abbenes është një qytezë në Haarlemmermeer, provinca Hollanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi 1136 banorë.
Kino Jusuf Gërvalla
thumb|195px|Logoja e kinemasë Jusuf Gërvalla (2011) Kinema Jusuf Gërvalla është kinemaja e vetme e qytetit të Pejës e cila është themeluar në vitin 1955 dhe funksionon ende si qendër kulturore. Kinemaja është emëruar pas Jusuf Gërvalla.
Historia
parapamje|Kinema Jusuf Gërvalla 2019 Peja ka një kinema lokale, Kinema Jusuf Gërvalla, e cila funksionon edhe si qendër kulturore. Ajo u ndërtua në vitin 1955 me paratë e Unionit të Punëtorëve. Në atë kohë, kinemaja quhej ‘Kino Rad’ (‘Kinemaja e Punëtorëve’). Qëllimi i saj ishte të ofronte një hapësirë kulturore në qytetin e Pejës. Gjatë periudhës 1955-1998, ajo shërbeu si qendër e aktiviteteve të përbashkëta kulturore për banorët e Pejës. Aktivitetet përfshinin shfaqje të filmave më të fundit, diskutime publike, koncerte muzikore, shfaqje teatrale dhe programe për fëmijë. Kinemaja u mbyll kur filloi lufta në vitin 1998 dhe u dëmtua rëndë në vitet që vijuan, ashtu si e tërë Peja. Në vitin 2000, ndërtesa u renovua dhe u rindërtua pjesërisht. Në vitin 2001, kinemaja u hap përsëri dhe emri iu ndryshua në ‘Kinemaja Jusuf Gërvalla’ në vitin 2002. Megjithatë, aktivitetet u bënë më të rralla, për shkak të vështirësive teknike dhe mungesës së interesimit të publikut.
Në vitin 2016, me një vendim të komunës, kinemaja me të gjitha asetet e saj iu dha organizatës joqeveritare Anibar, e cila ka organizuar Festivalin Ndërkombëtar të Animacionit Anibar në kinema që nga viti 2010. Qëllimi ishte të ringjallej Kinemaja Jusuf Gërvalla. Por më vonë atë vit, Agjencia Kosovare e Privatizimit e vendosi objektin në listën e objekteve për privatizim, gjë që nënkuptonte se do ta humbiste funksionin e saj publik. Megjithatë, pati reagime të ashpra kundër idesë së marrjes së këtij objekti të rëndësishëm historik e kulturor nga komuniteti lokal. Protestat i siguruan Kinemasë Jusuf Gërvalla një vend në listën e përkohshme të objekteve të mbrojtura të trashëgimisë kulturore në Kosovë. Aktualisht, Kinemaja Jusuf Gërvalla funksionon si qendër kulturore që jep shfaqje të filmave, performanca muzikore, netë të poezisë, netë të lojërave në tavolinë (board games) e shumë të tjera. Ajo po ashtu ofron vizita me guidë, që ju njoftojnë me historinë e pasur të kinemasë.
Mümliswil-Ramiswil
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Gracian Funariu
Gracian "Funariu" (Gratianus "Funarius", fl. shek. IV pas Krishtit) i njohur edhe si Graciani i Vjetër për ta dalluar nga nipi i tij Graciani, ishte një ushtar ilir i Perandorisë Romake që jetoi në shekullin e IV. Ai ishte babai i perandorëve romakë, Valentinianit I dhe Valensit, themeluesit e dinastisë Valentinianike.
Biografia
Gratiani e ka origjinën nga Iliria, më saktë nga qyteti Cibalae ( Vinkovci ), në jug të krahinës romake të njohur si Panonia Secunda ( Kroacia moderne), ndoshta në vitet 280. Në rininë e tij, ai mori pseudonimin Funariu, që do të thotë "njeri i litarit" sepse ai ishte një shitës litariësh. Gratiani u bashkua me ushtrinë romake dhe u ngrit në gradat më të larta për t'u bërë mbrojtës i brendshëm gjatë mbretërimit të Kostandinit të Madh. Një mbrojtës domesticus i quajtur "...atianus" është vërtetuar në Salona ( Split ) gjatë kësaj kohe, duke bërë që disa të mendojnë se Gratiani mund të ishte vendosur atje. Komanda e parë e pavarur e Gratianit ishte si tribun, ndoshta në ushtrinë e lëvizshme fushore të Kostandinit. Gjatë fundit të viteve 320 ose fillimit të viteve 330, ai u dërgua në Afrikë, ndoshta për të mbikëqyrur kufirin. Megjithatë, Gratiani u akuzua shpejt për përvetësim dhe u detyrua të tërhiqej. Gratiani u kujtua gjatë fillimit të viteve 340 dhe u bë nga Britania. Ai mund të jetë thirrur për të komanduar një njësi komitatesh nën perandorin Konstansi I gjatë fushatës së tij në ishull në dimrin e vitit 342/3. Pas përfundimit të karrierës së tij ushtarake, Gratiani u kthye në vendlindjen e tij dhe jetoi si një qytetar privat me reputacion të mirë.
Në daljen në pension të Gratianit, perandori Konstanci II (mbretëroi 337–361) konfiskoi të gjitha pronat e tij për shkak të mbështetjes së tij të dyshuar të uzurpatorit Magnentiu. Megjithatë, ai ishte ende popullor brenda ushtrisë; ky popullaritet mund të kishte kontribuar në karrierën e suksesshme të djemve të tij. Kur djali i tij Valensi u bë perandor në vitin 364, Senati në Kostandinopojë dekretoi një statujë prej bronzi kushtuar atij.
Demografia e Prishtinës
Që nga dhjetori 2012, Prishtina, kryeqyteti i Kosovës, kishte një popullsi prej 205,133 banorësh të regjistruar.
Pjesa Rurale e Komunës si dhe zona afër qendrës së Prishtinës, në aspektin e proceseve socio-ekonomike është nën ndikimin e dinamikës së popullsisë, si nga aspekti i regjimit demografik, i cili është më i shtrirë, ashtu edhe nga ana mekanike. Kjo pjesë e komunës ka një dendësi të madhe të popullsisë. Sipas disa të dhënave të reja, dendësia e popullsisë në komunën e Prishtinës është 247 banorë për km 2 Ndërsa dendësia e popullsisë në zonën periferike të komunës pa Prishtinën, si qendër urbane, është 123 banorë për km 2 Prishtina si qendër urbane me funksione përfaqësuese dhe fuqinë e saj ekonomike, ka ndryshuar strukturën e popullsisë. Prishtina me hapësirën përreth është bërë gjithnjë e më shumë një përqendrim për një popullsi të madhe. Ndërsa zona malore, sidomos zonat më të largëta kanë një zhvendosje për shkak të shpopullimit, sidomos pas luftës së fundit. Rrjeti i vendbanimeve në territorin e Komunës së Prishtinës ka disa specifika. Si shpërndarja e vendbanimeve varet nga shkalla e zhvillimit ekonomik, kushtet natyrore, rrethanat socio-politike, pozicioni. Një nga veçoritë është edhe shpërndarja e pabarabartë e vendbanimeve.
Historike
parapamje| Kjo hartë tregon shtrirjen e zonave urbane të Prishtinës gjatë viteve deri në regjistrimin e vitit 1999.. parapamje| Evolucioni i demografisë në Prishtinë Historia e qytetit është shkruar nga historitë e vizitorëve, tregtarëve dhe pushtuesve të ndryshëm të vendit, sipas të cilëve Prishtina është ndërtuar dhe shkatërruar shumë herë nga konfliktet e ndryshme që kanë ndodhur gjatë historisë. Shkrimet më të vjetra të gjetura e vendosin Prishtinën si zonë e populluar në mesin e shekullit të IX-të. Ajo shtrihet 7 km në veri nga lokacioni historik i qytetit romak Ulpiana i cili u shkatërrua në vitet e ardhshme, duke nxitur zhvillimin e Prishtinës si një qendër e re. Gjatë shekullit të 14-të, qyteti u bë një qendër e rëndësishme tregtare për shkak të kryqëzimit të disa prej arterieve kryesore që lidhin pjesë të ndryshme të rajonit. Në një kohë shumë të shkurtër qyteti u bë një pikë e rëndësishme takimi e shumë tregjeve të ndryshme, veçanërisht Genova, Verona, Mantua dhe Firence e udhëhequr nga kolonia e krijuar nga tregtarët e ardhur nga Raguza (sot Dubrovniku ).
Statistikat e popullsisë për Prishtinën fillojnë me regjistrimin e parë të vitit 1874, kur rajoni i Prishtinës kishte 1.567 shtëpi, 258 fshatra dhe 19.260 banorë, 13.435 prej të cilëve myslimanë dhe 5.825 të krishterë.
Prishtina sipas konsullit Branislav Nushiq, në vitin 1902 Sanxhaku i Prishtinës kishte 220.000 banorë, prej të cilëve 2/3 ishin me fe myslimane. Të tjerët ishin katolikë dhe serbë. Myslimanët dhe katolikët ishin të gjithë shqiptarë. Sanxhaku i Prishtinës përbëhej nga 5 Kaza ( Prishtinë, Gjilan, Preshevë, Vushtri, Mitrovicë ), me gjithsej 860 fshatra. Vetëm Kaza e Prishtinës kishte 241 fshatra me 60.993 banorë, të gjithë të fesë myslimane.
Sa i përket numrit të banorëve, në vitet 1905–1906 territori i komunës së Prishtinës i përkiste Sanxhakut të Prishtinës dhe kishte 364.015 banorë, prej të cilëve 254.606 myslimanë shqiptarë, 110.310 shqiptarë katolikë, shqiptarë ortodoksë, serbë, bullgarë dhe romakë. Ndërsa Prishtina në fillim të Luftës së Parë Ballkanike, sipas statistikave të fundit nga Perandoria Osmane kishte gjithsej 68.729 banorë nga të cilët 63.968 shqiptarë, 3.093 serbë, 547 hebrenj dhe 1.121 romakë.
Rajoni i Prishtinës
Në vjeshtën e vitit 1912, Kosova u pushtua nga ushtria serbe dhe malazeze. Filloi vala e dhunës dhe terrorit, vrasjet e popullatës shqiptare në këtë zonë. Shumë banorë të territorit të Prishtinës janë detyruar të largohen nga vendlindja e tyre dhe të vendosen kryesisht në Turqi, ndërsa disa në Shqipëri, Siri. Për të sunduar më lehtë filloi ndarja administrativo-territoriale e territorit shqiptar dhe atij të Kosovës. Sipas dokumenteve të gjetura në arkivin e Sekretariatit Federal të Punëve të Jashtme në Beograd, Fondi PO (Politçko Odelenje) nga konsullata e përgjithshme ka disa të dhëna për dëbimin e shqiptarëve nga Kosova në Selanik të Turqisë. Sipas dokumentit 1246 të hartuar më 12 prill 1914, vetëm në Turqi janë shpërngulur 239.807 persona. Vini re se shifra 239,807 nuk merr fëmijët nën moshën 6 vjeç. Në këto dokumente shënohet edhe që kanë kaluar edhe nga Kavala 4 mijëra familje myslimane. Të gjithë këta persona thuhet se kanë drejtuar Turqinë me 395 varka evropiane.
Sipas një dokumenti britanik të vitit 1913 të titulluar "Repartion de la Population Generale des Villes non compromises dans l'etat ALBANIAS lors de la delimitation de 1913, et pourcentage des proporcione" thuhej se në Rrethin e Prishtinës ishin 63.968 banorë shqiptarë, 63.968 banorë serbë. hebrenj, 1121 romakë, gjithsej 73.737 banorë.
Pas Luftërave Ballkanike dhe Luftës së Parë Botërore, numri i popullsisë në rrethin e Prishtinës u zvogëlua ndjeshëm. Në këtë vit Rrethi i Prishtinës kishte 91.550 banorë shqiptarë, dhe 8.349 banorë serbë, që do të thotë se ky rajon në vitin 1918 kishte gjithsej 99.899 banorë.
Mollas
Mollas është një fshat në Komunën Mollas në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Adrijana Hoxhiqi
Adrijana Hoxhiq është një politikane kosovare me përkatësi etnike boshnjake e cila aktualisht është në krye të komunës së Mitrovicës së Veriut që nga 10 dhjetori 2020. Para kësaj ajo ka shërbyer si Ministre. të Administratës dhe Pushtetit Lokal të Kosovës  nga 12 prill 2019 deri më 3 shkurt 2020.
Elida Janushi
Elida Janushi është aktore shqiptare. U lind më 1 gusht 1953 në Devoll. Aktore e TK-së, në kinematografi interpretoi disa role të rëndësishme duke filluar nga filmi “Brazdat”
Adrijana Hoxhiqi
Biografia
Hoxhiq ka lindur në vitin 1975 në Titova Mitrovicë, e cila në atë kohë ishte pjesë e KSA të Kosovës, RSF Jugosllavi.
Ajo fitoi përvojë në drejtimin e bizneseve me rëndësi publike menjëherë pas Luftës së Kosovës, kur si menaxhere rajonale në sektorin joqeveritar ajo menaxhoi projekte në të gjitha zonat serbe në veri të Kosovës, duke përfshirë enklavat në jug. Fillimisht përmes aksioneve humanitare (sigurimi i akomodimit për familjet e rrezikuara, shpërndarja e ushqimeve, ilaçeve dhe druve të zjarrit) dhe më pas përmes një sërë projektesh për zhvillimin ekonomik në këto komunitete.
Më 20 korrik 2012, Hoxhiq u emërua shef i Zyrës së sapoformuar Administrative për Mitrovicën e Veriut, dhe më vonë ka shërbyer si Ministër i Administratës dhe Pushtetit Lokal të Kosovës nga 12 prilli 2019 deri më 3 mars 2020 në kabinetin e dytë të Ramush Haradinajt. .
Më 10 dhjetor 2020 Hodžić mori detyrën e Nënkryetarit të Komunës së Mitrovicës së Veriut nën kryetarin Milan Radojević.
Hoxhiq mbron themelimin e dy komunave bosnjane në Kosovë, dhe ajo udhëhoqi listën e saj të quajtur Bashkësia e Bashkuar në zgjedhjet parlamentare të Kosovës 2021, duke fituar fillimisht 6,379 vota ose 0.81% të votave popullore me shumicën e votave të saj nga serbët etnikë. Megjithatë, pas ankesave nga kandidatët e tjerë bosnjanë për parregullsinë e votimit, Paneli Zgjedhor për Ankesa dhe Apelime (PZAP në shqip) vendosi të anulojë 4,205 vota nga komunat me shumicë serbe. Kjo do të thoshte se partia e saj nuk mori votat e mjaftueshme për të hyrë në parlament, por vendi i saj shkoi për Duda Balje ( SDU ). Ky vendim më vonë u konfirmua nga Gjykata Supreme e Kosovës me Hoxhiqin duke deklaruar se gjykata kishte “vjedhur votat e qytetarëve”.
Plutoni (element kimik)
Plutoni është një element kimik me simbolin Pu dhe numrin atomik 94.
Marko Boçari
thumb|right|150px|Marko Boçari
Marko Boçari (gr. Μάρκος Μπότσαρης; Sul, 1790 - Karpenesh, 21 gusht 1823) ka qenë njëri prej prijësve të suliotëve, prijës ushtarak i Regjimentit shqiptar në shërbim të francezëve në Korfuz dhe ndër komandantët luftës greke për pavarësi dhe mbrojtjes së Janinës më 1821-1822, për shërbimet e tij për çështjen greke pas vdekjes iu dha titulli gjeneral. Është një ndër figurat kombëtare më të nderuara për grekët dhe portretet e tij mbushin shpesh klasat, zyrat e administratës e të qeverisë dhe baraka ushtarake. Boçari veç shqipes dinte edhe greqisht dhe njihet si autor i fjalorit të parë greqisht-shqip.
Biografia
U lind në një nga fiset e para të Sulit më 1790, fisi i tij e kishte prejardhjen nga fshati Dragan (sot Ambelia) pranë Ajdonatit. Ishte djali i pestë i Kiço Boçarit dhe Krisullës Papazotit. I ati, ashtu si gjyshi i tij Jorgo Boçari dhe xhaxhai Panajot Boçari, qenë ndër figurat më të shquara të Sulit. Pas rënies së Sulit më 1803, Marko me suliotë të tjerë vajtën në Korfuzin e mbrojtur nga ruso-osmanët. Aty u rekrutua me suliotë, epirotë, rumeliotë dhe maniotë të tjerë në Régiment albanais të themeluar dhe komanduar nga francezët, ku thuhet se u gradua edhe oficer. Pasi francezët u thyen nga anglezët në Vatërlo, u kthye në Epir, ku i ati u vra me urdhër të Ali pashë Tepelenës më 1813. Më 1815 Ali Pashai e emëroi armatol në Kokollaq, në kullën e vjetër të Kurt Pashës. Qëndroi në Kokollaq deri më 1820, kur Aliu u rrethua nga Ismail Pasha. 1795 familja e Markos braktisi fshatin Sul dhe u shpërngul në fshatin Palohori të Sulit, i cili, për këtë arsye mban emrin Palohori i Boçarit, 4,5 orë me këmbë larg Sulit. Shkak i kësaj shpërnguljeje ishte hidhërimi që solli shkarkimi i Jorgo Boçarit, gjysh i Markos dhe udhëheqës i fisit të Boçarëve, nga detyra e komandantit të suljotëve, pas zgjedhjes së 19 vjeçarit Foto Xhavella në postin e komandantit. Gjatë viteve që pasuan, Jorgo Boçari u shpërngul me gjithë fisin e tij nga Suli në Vulgarel, që i u dha në dorëzim nga Ali Pashai i Janinës, dhe Markoja jetoi atje deri më 22 Dhjetor 1803, kur fisi i Boçarëve dhe suljotëve të tjerë që kishin gjetur strehë n'atë vend dhe arrinin gjithsej deri në 1148 vetë, nga frika se mos i sulmonte ushtria e Ali Pashës u vendosën në shkrepat e Selcës së Agrafëve.
Me 20 Prill 1804 i bënë ballë sulmit që prisnin dhe pas një rrethimi tremujor patën fund të dhimbshëm. Pjesa më e madhe e suljotëve u vranë e u zunë robër. U zu rob i plagosur dhe Noti Boçari, vëllai i t'atit të Markos, të cilin Aliu e mbylli në kështjellën e Këlcyrës dhe, më vonë, kur e la të lirë, shkoi e u strehua në Korfuz. Kësaj katastrofe i shpëtuan 52 vetë, e dy prej tyre ishin Markua, atëherë 14 vjeçar, me t'atin e tij, të cilët nëpërmjet Pargës, u hodhën në Korfuz, bashkë me suljotë të tjerë që kishin gjetur strehë në Pargë pas shkatërrimit të Sulit.
Jeta e Suljotëve në Korfuz ishte e mjerë, por më mirë le të lexojmë çfarë thuhet në kujtimet e shkruara të luftëtarit suljot S.Cipi:
Autor
Marko la trashëgim edhe një vepër. Është fjala për të famshëm “Fjalorin dygjuhësh të greqishtes popullore dhe arvanites së thjesht” i cili ruhet në Paris, Francë.
Shoqëria socialiste
Shoqëria socialiste është një nga pesë periudhat e klasifikimit të historisë së njerëzimit në bazë të kombinimit të kritereve të periudhës tipologjike dhe të periudhës kronologjike.