cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sistemi
Sistemi (greq. σύστημα, sistima - bashkvendosja, ndërtimi, ndërthurja,) është një grumbull përbërësish që kanë lidhje dhe ndërveprojnë mes tyre si një njësi për të kryer një detyrë të caktuar. Sistemet organizohen dhe mbahen me anë të strukturave. Struktura është ndërtimi i brendshëm i një gjëje ose sistemi.
Llojet e sistemeve
Sistem (ang.: System) në trajnimet e ekonomistëve merret edhe si: Tërësia e veprimtarive dhe masave të ndërmarra nga subjekti dhe te lidhura midis tyre te projektuara për të vepruar së bashku në arritjen e objektivit të planifikuar.
Kantoni Albestroff
Kantoni Albestroff (frëngjisht: Canton d'Albestroff) është një kanton në departamentin Moselle, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Albestroff. Ka sipërfaqe 200.9km2 dhe popullsi 6234 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Albestroff aktualisht përbëhet nga 26 komuna.
Mëmëlisht
Memëlishti është një fshat në komunën Udënisht në rrethin e Pogradecit të Shqipërisë.
Duran Duran
Duran Duran është një grup i new wave nga Britania, që u themelua në vitin 1978 nga John Taylor (bas kitarë, here vokal), Nick Rhodes (tastierë), Simon Le Bon (vokal, bashkangjitën bendit në vitin 1980), Roger Andrew Taylor (bateri) dhe Andy Taylor (kitäre, aktive deri në vitin 2006) dhe kanë qenë shumë të popullarizuara në 1980 e deri më sot.
Henotikoni
Henotikoni (nga greqishtja në kuptimin formula e të ndjenit të një Zoti) është titull i një Edikti (lloj deklarate) të perandorit lindor romak Zeno (482), e thirrur me qëllim që të mbaj të njehsuar perandorin ashtu që monofistët të i kthej për kishën e perandorisë. Mirëpo, vendimet e Kalkedonit e treguan qëllimi dhe për këtë, posaçërisht papa Feliksi III e refuzoi. Si pasoj ishte shisma në mes të Romës dhe Bizantit (484-519).
Shikaj
Shikaji është një fshat në komunën Malzi në rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Eva Verona
Eva Verona (1 shkurt 1905 - 19 maj 1996 ) ishte bibliotekare dhe shkencëtarja më e njohur kroate dhe është e njohur në mesin e shkencëtarëve të informacionit në mbarë botën.
Biografia
Eva Verona lindi në Trieste (tani Italia, atëherë Perandoria Austro-Hungareze ) në 1905. Fëmijërinë e saj të hershme e kaloi në Vjenë dhe përfundimisht u transferua në Zagreb, Kroaci, ku ndoqi gjimnazin. Ajo u diplomua për matematikë dhe fizikë në Universitetin e Zagrebit në vitin 1928 dhe u punësua menjëherë në Bibliotekën Kombëtare dhe Universitare në Zagreb. Ajo punoi në departamente të ndryshme të Bibliotekës ndërsa karriera e saj përparonte. Ajo riorganizoi seksionin e shkencave natyrore në katalogun e klasifikuar dhe gjithashtu punoi në koleksionin e periodikëve të huaj. Ajo ishte gjithashtu përgjegjëse për zgjedhjen dhe blerjen e veprave që kishin të bënin me shkencat natyrore, teknologjinë dhe bibliotekarinë. Verona qëndroi në Bibliotekën Universitare deri sa doli në pension në 1967. Duke filluar nga viti 1968 ajo ishte profesoreshë në Universitetin e Zagrebit për studentët e bibliotekarisë.
Ajo ishte gjithashtu aktive në revistën bibliotekare Vjesnik bibliotekara Hrvatske dhe në Enciklopedinë Kroate, për të cilën shkroi vepra të shumta për historinë e bibliotekave kroate. Verona shërbeu si kryeredaktore e revistës nga 1960-1965. Ajo gjithashtu mori pjesë në Shoqatën e Bibliotekave Kroate.
Në vitet pesëdhjetë, fokusi i Veronës kaloi në teorinë e katalogëve alfabetikë. Ajo botoi disa punime mbi këtë temë dhe shpejt u bë ekspertja kryesore ndërkombëtare. Punimet e saj të botuara në "Vjesnik bibliotekara Hrvatske", "Libri" dhe "Burimet e Bibliotekës dhe Shërbimet Teknike" shqyrtonin krahasimet e saj të qasjeve të ndryshme të praktikuara nga katalogët e huaj individualë dhe kodet e katalogimit në katalogimin e veprave anonime dhe titujve të korporatës. Ajo studioi gjithashtu historinë e këtyre praktikave të katalogimit. Duke përdorur përvojën e saj në rregullat e katalogimit, ajo shkroi Kodin e Katalogimit, botuar në 1970 dhe 1983.
Komiteti i IFLA për Katalogimin vuri në dukje kontributin e Veronës në vitin 1954 në takimin e tij në Zagreb. Ajo u bë e njohur dhe e pranuar nga komuniteti ndërkombëtar i bibliotekave dhe në vitin 1961 luajti një rol të rëndësishëm në Konferencën Ndërkombëtare mbi Parimet e Katalogimit në Paris.
Eva Verona do të mbahet mend nga brezat e studentëve të saj për logjikën dhe mendimin e saj të qëndrueshëm, mirësjelljen e hollë dhe bujarinë në transmetimin e njohurive të saj të bollshme. Përveç shumë arritjeve të tjera të saj, ajo ishte gjithashtu bibliotekarja e parë evropiane që mori Citimin Margaret Mann të Shoqatës Amerikane të Bibliotekave në 1976 dhe ishte personi i parë që mori një doktoraturë në bibliotekari nga Universiteti i Zagrebit. Që nga viti 1998, Shoqata Kroate e Bibliotekave paraqet çmimin Eva Verona për "përkushtimin e jashtëzakonshëm në punë, praktikën novatore dhe promovimin e profesionit të bibliotekës". Pas vdekjes së saj në 1996, revistat e bibliotekave anembanë botës botuan nekrologji dhe festuan jetën e bibliotekares më me ndikim të Kroacisë.
Andrés Iniesta
Andrés Iniesta Luján (lindur më 11 Maj 1984) është një futbollist spanjollë që luan për klubin japonezë Vissel Kobe dhe me Kombëtaren Spanjolle. Gjatë gjithë karrierës së tij luajti me Barcelonën, ku shërbeu si kapiten për tri sezone.
Iniesta ka ardhur nga "La Masia", akademia e Barcelonës - pas migirimit nga vendlindja. Ai bëri debutimin e tij me skuadrë e parë në vitin 2002, në moshën 18 vjeçare. Ai filloi të luante rregullisht me skuadrën e parë në sezonin 2004-05, dhe që nga ai sezon, ai ka luajtur rregullisht çdo sezon. Ai ishte lojtar i rregullt i Barcelonës në sezonin 2008-09, sezon ku Barcelona fitoi gjashtë trofe. thumb|250px|right|Iniesta në Kupën e Konfederatave.
Iniesta ka luajtur me kombëtaren spanjolle të moshave U16, U19 dhe U21, përpara se të bënte debutimin zyrtarë në vitin 2006 me kombëtaren e parë. Ai u zgjodh për të luajtur me kombëtaren në Botërorin 2006, ai luajti vetëm 1 ndeshje, Spanja u eleminua në raundin e dytë. Ai ndihmoi skuadrën që të kualifikoheshe në Euro 2008, dhe luajti një rol të rëndësishëm në fitimin e trofeut, ai u zgjodh në formacionin më të mirë të turnamentit. Iniesta u zgjodh për të luajtur edhe në Botërorin 2010, ai shënoi Golin e fitores në finalen kundër Hollandës, ai gjithashtu shënoi edhe 1 Gol në fazën e grupeve kundër Kilit. Pas finales, ai u zgjodh si lojtari i ndeshjes dhe gjithashtu ishte pjestar i formacionit më të mirë.
Vissel Kobe
Më 24 maj 2018, klubi japonez Vissel Kobe lajmëroi blerjen e Iniestës në një marrëveshje tre-vjeçare. Ai bëri debutimin e tij më 22 korrik duke luajtur si zëvëndësues në pjesën e dytë të disfatës 3–0 kundër Shonan Bellmare.
Shfrytëzimi i pyjeve të ahut të Shqipërisë me një silvikulturë të qëndrueshme
Shfrytëzimi i pyjeve të ahut të Shqipërisë me një silvikulturë të qëndrueshme me Autorë: Dr. Y.Kortoçi, Dr. M. Këllezi. Botuesi: Filara. Faqet e librit 150.
Via Cassia
Via Cassia apo rruga Kasia ka qene nje rrugë romake e rendesishme qe vjen nga  Via Flaminia ne afersi te Ura Milvianne afersi te Rome dhe, duke mos kaluar shumë larg nga Veii e duke përshkuar Etruria. Via Cassia kalon permes Baccanae, Sutrium, Vulsinii, Clusium, Arretium, Florentia, Pistoria, dhe Luca, duke u futur në Via Aurelia te Luna. thumb|right|400px|il sistema viario dell'antica Roma lungo la direttrice Nord-Ovest. In blu il primo tratto originale della [[via Aurelia, in rosso la via Cassia, in viola la via Clodia.]]
Via Amerina
Via Amerina ka qene nje rruge qe kthen nga Via Cassia afer Baccanae, dhe mbante drejt veriut përmes Falerii, Tuder, dhe Perusia, duke u rikthyer serisht te Via Cassia ne Clusium. Kur inkursionet e Faroald, Lombardasit Duka i Spoleto, e nderprene Via Flaminia, arteria jetike midis Romes dhe Ravennes, Via Amerina u përmirësua  dhe u fortifikua në intervale, punime qe perfaqesojne  disa pjese te ndertimeve te  fundit te  rruges te bera ne Itali  ne Antikitetin e vonë. Si rrugë e re ushtarake dhe strategjike, Via Amerina "u bë thelbi i komunikimit te  Italise perandorake dhe mbështetja kryesore per te ruajtur mendimin  e  italia perandorake  ishte ende  egzistente."
Urat
Ka disa mbetje te ura romake pergjate rruges, perfshi këtu Ponte San Lorenzo dhe Ponte San Nicolao.
Sporti
Rruga eshte perdorur pjesërisht për individual road race cycling si rute për 1960 Summer Olympics në Romë.
Henri
Henri (fem. Henriette) është emër i përveçëm mashkullor francez. Variante të këtij emri, pra emra me rrënjën Henri- janë emrat anglo-sakson Heinrich, Henry, Henricus, etj.Ky emer eshte sa i rralle aq dhe i preferuar dhe i perdorur per te pagezuar njerez qe kane bere histori.
Spas
Spasi është një fshat në komunën Malzi në rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Donika Rudi
Donika Rudi shtë kompozitore shqiptare nga Kosova e muzikës akusmatike, elektroakustike dhe instrumentale. Ka studiuar kompozimin në Konservatorin e Muzikës në Gjenevë në dy drejtime: muzikë instrumentale në klasën e Nicolas Bolens, Éric Gaudibert, Michaël Jarrell dhe drejtimin e elektroakustikës me Rainer Boesch, Émile Ellberger, Eric Daubresse dhe Luis Naón. Te ky i fundit edhe specializoi në Conservatoire de Musique de Genève. Studimet postdiplomike i kreu në degën e kompozimit akusmatik në  Konzervatorin Mbretëror të Muzikës në Mons, në klasën e Annette Vande Gorne dhe Ingrid Drese.
Disa nga veprat e saja të rëndësishme janë: Baleti Kontemporan “Life in Slow Motion”, e cila u dha premierë në Teatrin Kombëtar të Prishtinës; “9” për trombon të amplifikuar &amp; shirit manjetik; “Aura I” për violinë, violë, mezosoprano, soprano, perkusione; shirit manjetik;“Emotion Machine” vepër akusmatike; “Within” (Emotion Machine II) dhe “Voyage vers l’inconnu” ndihmuar nga Ministria e Kulturës në Belgjikë - Federation Wallonie Bruxelles etj
Ajo gjithashtu ka kompozuar për teatër, filma, dokumentarë si dhe për libra për fëmijë.
Kompozimet e Rudit janë performuar në Portugali, Kolumbi Kosovë, Shqipëri, Francë, Zvicër, Itali, Bullgari, Belgjikë, Serbi, Spanje, Bosnie dhe Kanada. Gjithashtu, ato janë transmetuar në Radio Spain - UNDÆ! Radio, France Musique (Christian Zanési radioshow), Dutch National Radio (Café Sonore), “Sonema Lab”, Portugese National
Radio (Arte Eletroacústica), “Phonogène” RadioHDR Rouen France.
Që nga viti 2010 ajo është anëtare e shoqatës së kompozitorëve belg të muzikës elektroakustike FEBEME- BEFEM ; anëtare e shoqatës së kompozitorëve ne KANADA - CEC SONUS  si dhe është  drejtoreshë artistike e Festivalit Ndërkombëtëar të Prishtinës - ReMusica.
Ajo është udhëheqëse e “Qendrës së Muzikës Elektronike – NOISE” si dhe drejtor artistik i Festivalit Ndërkombëtar të Muzikës së Re ReMusica.
Multimedia
The Red Room, animacion (video projeksion nga Shpend Gashi), 2006
Malina
Me këtë emër gjenden këto vendbanime:
Tërsteniku
Me këtë emër gjenden këto vendbanime:
Buqezë
Buqeza është një fshat në komunën Udënisht në rrethin e Pogradecit të Shqipërisë.
Jeffrén Suárez
Jeffren Suarez (i lindur më 20 janar 1988 në Ciudad Bolivar, Venezuela) është një futbollist spanjoll i cili aktualisht luan për FC Barcelona.
Khosrov II
Khosrow II (shkruar Chosroes II në burimet klasike; persishtja e mesme: 𐭧𐭥𐭮𐭫𐭥𐭣𐭩, romanizuar: Husrō), i njohur gjithashtu si Khosrow Parviz (persishtja e re: خسرو پرویز, "Khosrow Fitimtari"), konsiderohet të jetë mbreti (shah) i fundit i madh Sasanian i Iranit, duke sunduar nga viti 590 deri në vitin 628, me një ndërprerje prej një viti.
Khosrow II ishte djali i Hormizd IV (mbretëroi 579–590), dhe nipi i Khosrow I (mbretëroi 531–579). Ai ishte mbreti i fundit i Iranit që pati një mbretërim të gjatë përpara pushtimit mysliman të Iranit, i cili filloi pesë vjet pas ekzekutimit të tij. Ai humbi fronin e tij, më pas e mori atë me ndihmën e perandorit bizantin Maurice dhe, një dekadë më vonë, vazhdoi të imitonte bëmat e Achaemenid, duke pushtuar provincat e pasura romake të Lindjes së Mesme; Pjesa më e madhe e mbretërimit të tij kaloi në luftëra me Perandorinë Bizantine dhe duke luftuar kundër uzurpatorëve si Bahram Chobin dhe Vistahm.
Pasi bizantinët vranë Maurice, Khosrow II filloi një luftë në vitin 602 kundër bizantinëve. Forcat e Khosrow II pushtuan një pjesë të madhe të territoreve të Perandorisë Bizantine, duke i dhënë mbretit epitetin "Fitimtari". Rrethimi i kryeqytetit bizantin të Kostandinopojës në vitin 626 ishte i pasuksesshëm dhe Herakliu, tani aleat me turqit, filloi një kundërsulm të rrezikshëm por të suksesshëm thellë në zemër të Persisë. I mbështetur nga familjet feudale të perandorisë, djali i burgosur i Khosrow II, Sheroe (Kavad II) burgosi ​​dhe vrau Khosrow II. Kjo çoi në një luftë civile dhe interregnum në perandori dhe në përmbysjen e të gjitha përfitimeve sasaniane në luftën kundër bizantinëve.
Në veprat e letërsisë persiane si Shahnameja e Firdeusiut dhe Khosrow dhe Shirin, një romancë e famshme tragjike nga Nizami Ganjavi (1141–1209), një version imagjinar shumë i përpunuar i jetës së Khosrow-it e bëri atë një nga heronjtë më të mëdhenj të kulturës, po aq sa dashnor si mbret. Khosrow dhe Shirin tregon historinë e dashurisë së tij për princeshën Aramee/Romake Shirin, e cila bëhet mbretëresha e tij pas një miqësie të gjatë të mbushur me fatkeqësi dhe vështirësi.
E ardhmja
E ardhmja është pjesa e vijës së drejtë kohore që nuk ka ardhur ose ndodhur ende në përmasën hapësirë-kohën. Ana e kundërt e së ardhmes është e kaluara apo e shkuara (pjesa e kohës, çastet dhe ngjarjet, që tashmë kanë ndodhur) dhe e tashmja (pjesa e ngjarjeve që po ndodhin pikërisht tani).
Në filozofinë e kohës, tashmëria (prezentizmi) është besimi se vetëm e tashmja ekziston dhe se e ardhmja dhe e kaluara janë joreale, jo të vërteta.
Kur trajtohen tema të tilla si karma, jeta e përtejme, dhe eskatologjia fetë e konsiderojnë të ardhmen si çështje se cili do të jetë fundi i kohërave dhe i botës. Disa figura fetare kanë pandehur të kenë parë të ardhmen, si p.sh. profetët dhe njerëzit e shenjtë apo hyjnorë.
Përpjekjet e organizuara për të parathënë apo parashikuar të ardhmen mund të rrjedhin nga vëzhgimet e njerëzimit të lashtë të trupave qiellorë, të cilët ndryshonin vendndodhjen e tyre në modele të parathënshme. Ushtrimi i astrologjisë, sot konsiderohet shkencë e rreme, zhvilluar nga dëshira e njeriut për të parashikuar të ardhmen. Shumë nga shkencat natyrore mund të shihen si një përpjekje për të bërë parathënie e parashikime sasiore dhe të drejta për ngjarjet e së ardhmes.
Parashikimi i së ardhmes është një proces i vlerësimit të gjendjeve (situatave) të panjohura. Për shkak të elementëve të panjohur, në qendër të parathënshmërisë dhe parashikimit janë gjithmonë rreziku dhe pasiguria. Parashikimi statistikor është procesi i vlerësimit të situatave të panjohura. Mund të lidhet me vlerësimin të dhënave të kohë vijimsisë, kohëthurjes ose kohëgjatësisë.
Studimet rreth së ardhmes apo futurologjia është shkenca, mënyra dhe ushtrimet për të hamendësuar të ardhmen e mundëshme. Ushtruesit e saj modernë theksojnë rëndësinë e të ardhmeve të ndryshme dhe të shumëllojshme, sesa një të ardhme të qëndrueshme, dhe kufizimet e parashikimeve dhe mundshmërive, kundër krijimit të të ardhmeve të mundshme të parapëlqyera.
E ardhmja dhe feja
= Studimi i së ardhmes =
E ardhmja për njerëzimin
Një shekull më parë, disa njerëz e shihnin makinën thjeshtë si një kalë më i shpejtë, e megjithatë, ajo solli ndërtimin e qyteteve krejtësisht të rinj, bashkë me periferitë e shtrira ngado, solli kultura të reja të shitjeve me pakicë (megadyqanet), varësi të reja (nafta) si dhe rreziqe të reja ndaj shëndetit (plogështia, obeziteti).
Ndonjëherë, shanset më të mëdha në një shoqëri janë më të vështirët për t’u pikasur pasi ata fshihen mu aty përpara syve. Mund të jetë më se e vërtetë kjo me komunikimin “pa kabëll”. Është diçka të cilën njerëzit e mendojnë thjeshtë si një tjetër teknologji në radhën e gjatë, por që ka nisur të tregojë shenja të ndryshimit dramatik të jetës, kulturës, politikës, qyteteve, vendeve të punës e madje edhe të martesave. Në mënyrë të veçantë, ajo do të futet në të përditshmen tonë si një version i ri i një ideje shumë të vjetër : nomadizmit.
Futurologjia është një biznes i rrezikshëm, dhe është e vërtetë që argumentet më të rëndësishëm në lidhje me komunikimin në lëvizje për momentin kanë të bëjnë me teknologjinë dhe rregullimin, gjerësia e bandës, përdorimi i spektrit e kështu me radhë. E megjithatë, ia vlen që të kërcesh përpara në kohë, ndoshta edhe pak në mënyrë aventureske, dhe të shohësh me vëmendje se cilat do të jenë efektet socialë. Kjo, për dy arsye : së pari, e ardhmja e përgjithshme teknologjike është shumë e qartë, do të ketë rrjete edhe më të shpejtë celularë, shumë më tepër vende ku ka sinjal për të lidhur kompjuterët e celularët në internet pa pasur nevojën e kabllove si dhe shumë më tepër pajisje teknologjike për t’u lidhur në këta rrjete. Së dyti, ndryshimet sociale janë bërë tashmë të dukshme : prindër nëpër plazhe që ua bëjnë me dorë fëmijëve të tyre, ndërkohë që vazhdojnë të shkruajnë në telefonat e tipit BlackBerry ; sipërmarrës që zbulojnë se në fund të fundit nuk kanë nevojë për zyrat (nëse dëshiron të rimbushësh diçka, thjeshtë shko tek Starbucks); adoleshentë që i lënë vetëm me anë të një mesazhi të shkruar të dashurit e tyre. Çdokush po bën më shumë gjëra, ndërkohë që është në lëvizje.
Nomadët e lashtë shkonin nga njëri vend në tjetrin, dhe atyre u duhej që të merrnin shumë gjëra me vete (duke përfshirë mjetet e tyre të jetesës dhe familjet). Edhe klasa që po përshquhet e nomadëve dixhitalë gjithashtu bredh sa andej këndej, por ata nuk marrin praktikisht asgjë me vete; kudo që shkojnë, ata e kanë shumë të lehtë të kapin njerëz dhe informacion. Dhe barrierat e hyrjes janë duke rënë kudo. Nuk është e thënë që të jesh person i pasur për të qenë nomad (shkoni hidhni një sy nëpër kampuset universitare në Amerikë apo në Evropë nëse keni dyshime për këtë). Po bëhet gjithnjë e vështirë të gjesh justifikime për faktin që je “offline” : këtë javë, Bashkimi Evropian u lejoi kompanive ajrore që të lejojnë shërbimin e telefonisë celulare gjatë fluturimit, dhe shumë avionë madje kanë sinjale për përdorimin e laptopëve për të naviguar në internet. Edhe pajisjet janë duke u bërë më të vogla e më të përdorshme, ndërkohë që je në lëvizje.
Një shekull më parë, disa njerëz e shihnin makinën thjesht si një kalë më i shpejtë, e megjithatë ajo solli ndërtimin e qyteteve krejtësisht të rinj, bashkë me periferitë e shtrira ngado, solli kultura të reja të shitjeve me pakicë (megadyqanet), varësi të reja (nafta) si dhe rreziqe të reja ndaj shëndetit (plogështia, obeziteti). Me po të njëjtën monedhë, teknologjia pa kabëll me siguri që nuk është thjeshtë një telefon i lehtë për t’u përdorur. Makina i ndau qytetet në zona pune dhe në zona banimi; teknologjia e tipit wireless mund t’i përziejë sërish këto zona, me më shumë njerëz që ndoshta do të punojnë nëpër periferira dhe do të banojnë në qendra qytetesh. Modelet e trafikut kanë filluar të ndryshojnë përsëri: orët e pikut të trafikut, të ditura tashmë (09:00 dhe 17:00) janë duke u zëvendësuar, me orare të tjerë që zgjaten deri gjatë gjithë ditës, me njerëz që shkojnë sa në zyrë e sa në shtëpi apo gjithfarëlloj vendesh të tjerë gjatë të gjithë ditës. Tashmë, arkitektët kanë nisur të riprojektojnë zyra dhe universitete : hapësira më fleksibël për takimin me njerëz, më pak vende për takime private dhe më pak punë duke qëndruar ulur.
Jetë më e mirë ?
A do të jetë një jetë më e mirë? Në disa këndvështrime, po. Nomadizmi digjital do të çlirojë më shumë punëtorë të dijes nga burgjet e vegjël të fjetinave të ngjashëm me filmin e kartonëve Dilbert. Por, tirania e vjetër e vendit mund të shndërrohet në një tirani të re të kohës, teksa nomadët që janë “gjithmonë online” shumë shpesh përfundojnë mendërisht, kudo përveçse këtu (kudo ku “këtu” është në atë rast). Sa për miqtë dhe familjen, lidhshmëria e përhershme në lëvizje mund të ketë të njëjtin efekt si nomadizmi : ajo mund t’u sjellë më pranë familjes dhe miqve tuaj, por ajo mund ta bëjë më të vështirë afrimin e të huajve. Mund të izolojë klika. Sociologët kanë nisur të shqetësohen për ata që qëndrojnë gjithë kohën përpara kompjuterit duke dërguar e-maile si dhe për ata që komunikojnë vetëm përmes mesazheve me tekst, duke humbur kështu lidhjet e përditshme me të njohur të rastësishëm apo me të huaj, të cilët ndodh që të jenë ulur pranë tyre në kafe, metro apo autobus.
Sa për politikën, mjetet e nomadizmit, si telefonat celularë që dyfishohen dhe marrin e dhe funksionet e kamerave e aparateve fotografikë, mund të përmirësojnë botën. Për shembull, ato e kthejnë praktikisht çdokënd në një aktivist të mundshëm në mbështetje të të drejtave të njeriut, të gatshëm për të realizuar filmime apo fotografi të abuzimit dhe brutalitetit të policëve. Por, të njëjtët mjete kanë edhe një anë të errët, duke e kthyer këdo në një paparac të pajisur me gjithçka. Disa klube fitnesi kanë filluar të mos lejojnë praninë e telefonave celularë pranë tyre si dhe pranë dusheve, përndryshe klientët e rregullt do të gjenin vetveten në fotografi, të squllur e gjithë djersë në ndonjë faqe interneti, e cila nuk do të ish e vështirë të gjendej përmes kërkimeve në Google. Edhe në qytete, do të ndodhë ashtu si në shkretëtirë: nomadizmi premton parajsën e lirisë së re, por edhe kërcënon me ferrin e mbikëqyrjes konstante prej tribusë.
Në qytet, si në shkretëtirë
Mjetet e reja të nomadizmit e kthejnë praktikisht çdokënd në një aktivist të mundshëm në mbështetje të të drejtave të njeriut, të gatshëm për të realizuar filmime apo fotografi të abuzimit dhe brutalitetit të policëve. Por, të njëjtët mjete kanë edhe një anë të errët, duke e kthyer këdo në një paparac të pajisur me gjithçka. Disa klube fitnesi kanë filluar të mos lejojnë praninë e telefonave celularë pranë tyre si dhe pranë dusheve, përndryshe klientët e rregullt do të gjenin vetveten në fotografi, të squllur e gjithë djersë në ndonjë faqe interneti, e cila nuk do të ish e vështirë të gjendej përmes kërkimeve në Google. Edhe në qytete, do të ndodhë ashtu si në shkretëtirë : nomadizmi premton parajsën e lirisë së re, por edhe kërcënon me ferrin e mbikëqyrjes konstante prej tribusë.
Universiteti i Aberdinit
Universiteti i Aberdinit është një universitet kërkimor publik, i cili ndodhet në qytetin e Aberdinit, në veri të Skocisë. Ai është një universitet i moçëm, i themeluar në 1495 nga Ipeshkvi i Aberdinit, William Elphinstone, i cili në emër të Mbretit të Skocisë James IV i kërkoi Papa Aleksandrit VI që të bekonte themelimin e Kolegjit Mbretëror. Ndërkohë, Kolegji Marischal u themelua në 1593 si një alternativë protestante për studentët që nuk dëshironin të ndiqnin Kolegjin Mbretëror, i cili ishte më konservativ. Universiteti i sotëm është rezultat i bashkimit të këtyre dy kolegjeve në vitin 1860.
Universiteti ka rreth 13,500 studentë nga nivel Bachelor e deri në Doktoraturë, duke përfshirë edhe shumë studentë ndërkombëtarë. Universiteti i Aberdinit ofron një gamë të larmishme fushash mësimore, duke ofruar rreth 650 programe studimi gjatë vitit akademik 2012-13.
Renditja
300px|parapamje|majtas|Kolegji Mbretëror
Universiteti i Aberdinit renditet vazhdimisht si një nga 200 universitetet më të mira në botë dhe si një nga më të mirët në Britaninë e Madhe.
Alumni të njohur
Shumë figura të njohura dhe të vlerësuara kanë ndekur studimet pranë Universitetit të Aberdinit. Gjatë viteve të fundit, nga bankat e Universitetit kanë dalë disa personalitete të mirënjohura të politikës britanike, duke përfshirë ish-Sekretarin e Shtetit për Skocinë, Alistair Carmichael, dhe ish-Sekretari i Thesarit, Alistair Darling. Shumë e figura të rëndësishme në fushën e teologjisë janë shkolluar në Universitet, veçanërisht gjatë shekullit të 17-të, ndërsa në shekullin e 18-të Universiteti i Aberdinit qe një nga qendrat kryesore të filozofisë iluministe, ku spikat figura e filozofit Thomas Reid. Pesë fitues të çmimit Nobel kanë qenë të lidhur me Universitetin e Aberdinit.
Përmendorja e UÇPMB-së (Preshevë)
Përmendorja e UÇPMB-së (Përmendorja e Ushtrisë Çlirimtare për Preshevë, Medvegjë dhe Bujanoc) apo Lapidari i UÇPMB-së (serbisht: Споменик припадницима ОВПБМ) është një monument i ndërtuar gjatë mesit të muajit nëntor 2012 në qëndër të Preshevës në përkujtim të të rënëve të UÇPMB-së. Përmendorja u hoq me forcë nga xhandarmëria serbe në 20 janar 2013.
Historia
UÇPMB, ka qenë formacion ushtarak i përbërë nga shqiptarët, që në fillim të viteve të 2000-ta ka hyrë në konflikt me forcat serbe të sigurisë, në përpjekje për të siguruar më shumë të drejta për shqiptarët në Luginën e Preshevës. Në vitin 2002 parlamenti i atëhershëm jugosllav miratoi ligjin për amnistinë e pjestarëve të ish UÇPMB-se prej 1 janarit 1999 deri në 31 maj 2001. Marrëveshja për ndaljen e konfliktit qe arritur me ndërmjetësimin e NATO-s, dhe parashihte amnisti dhe çarmatim të luftëtarëve të UÇPMB-së.
Përmendorja u ngrit në përkujtim të 27 luftëtarëve të rënë gjatë luftës së viteve 2000-2001.
Lista e dëshmorëve të luftës të rënë në luftën te Lugina e Preshevës
Lufta e UÇPMB-së 2000-2002 “Në luftë për liri bien disa trima, por fiton një popull, ndërsa në robëri vuan një popull e fiton një tirani” M. Kuteli. Falë sakrificës së këtyre bijve të kombit u zgjua edhe vetëdia kombëtare, iu shtuan historisë më të re këta emra të skalitur me medalje të artë të atdheut. Në këto nëntëmbëdhjetë muaj qëndrese e sakrifice të bijve tanë në nëpër mote e stinë të ndryshme u bënë ballë stuhive të egra që koha popullit tonë me mote të shumta ua imponoi, e këta trima u bënë rezistencë korbzinjve të pangopur kurrë duke u bërë lulëkuqe lirie. Liria tani u skuq me gjakun e tyre, por shumë çka ndryshoi dhe emrat e tyre u bënë legjendë përjetësie. Nga Kosova në Luginë e Preshevës të gjithë këta dëshmorë të rënë në mbrojtje të atdheut anëkënd Kosovës Lindore i bëri bashkë për t’ia kujtuar brezave të rinj biografitë dhe trimëritë e tyre që i treguan gjatë luftës së lavdishme nën ombrellën e UÇPMBsë. Dhe jo vetëm kaq në mesin e luftëtarëve të rënë në altarin e lirisë kishte dëshmorë që kishin ardhur për të luftuar edhe nga Kosova e cila më herët i kishte pasur ata trima në mbrojtje të Kosovës e këta janë: Nën emblemën UÇPMB U mblodhëm bijtë më të mirë të kombit për t’i dalur ballë për ballë një ushtrie e policie e cila atëbotë pas kurorëzimit të lirisë në Kosovë ata në këtë pjesë të shkëputur të Kosovës shtonin dhunë e zullum të madh sidomos nëpër fshtëra që gravitojnë në tri komunat tona.Si rezultat i kësaj dhune këta bij më të mirë të kombit u rreshtuan për të hapur front lufte dhe për t’i mbrojtur fshatrat nga dhuna që ata ushtronin nëpër këto vende. UÇPMB doli në sipërfaqe në mortin e vëllezërve Saqipi nga Dobrosinidhe mu aty u lexuan pesë shkronja që ngjallnin shpresë për mbrojtje të popullatës së Malësisë Karadakutdhe Bujanocit më gjërë. Përveq luftëtarëve që i përmendëm më lart duhet medoemos të përmenden edhe këta dëshmorë të kombit të cilët dhanë jetën nën këtë emblemë të betuar për çlirim të tokave të robëruara e këta janë: Edhe disa luftëtarë nga Kosova Lindore më parë qenë pjesë përbërëse e luftës së Kosovës si p.sh. tashmë dëshmorë: Dke iu bashkuar edhe aradhat e Brigadat e UÇPMB-së:
Heqja e përmendores
Me 20 janar 2013 200 forca të xhandarmeria serbe së bashku me trupat speciale të mbështetur me mjete hoqën përmendoren. Zoran Stanković, shef i Trupit Koordinues për jugun e Serbisë, e cila përfshin zonën e Preshevës, tha se monumenti hequr nuk do të shkatërrohet, por fati i tij do të diskutohet më tej, me zhvendosjen në një vend më të përshtatshëm si një opsion.
Reagime
Për shkak të heqjes së përmendores pati një protestë të dhunshme kundër varrezave, manastirëve dhe shtëpive serbe. Po ashtu në Viti u hoq edhe një monument që përkujton të rënët serbë gjatë rezistencës antifashiste në Luftën e Dytë Botërore. Ky akt i dhunshëm u dënua nga Qeveria e Kosovës.
Njëri prej ish-komandantëve të UÇK-së, Xhezair Shaqiri ka akuzuar politikanët në Prishtinë dhe në Tiranë, se i kanë lënë në harresë shqiptarët e Luginës së Preshevës.
Dobroshani
Me këtë emër gjenden këto vendbanime:
Neki Lameborshi
Neki Lameborshi (Virua të Radhimës, 1 qershor 1955) ka qenë oficer i flotë shqiptare.
Në vendlindje ai kaloi fëmininë. Mbas përfundimit me vështirësi të shkollës 8-vjeçare, për vet kushtet e banimit larg fshatit, në vitin 1974 mbaron me rezultate të mira shkollën e mesme të përgjithshme “Ali Demi” Vlorë. Në vitin 1977 është diplomuar në Akademinë e Detarisë po në Vlorë dhe për një periudhë të gjatë kohe ka punuar si oficer në Flotën Luftarake – Detare Shqiptare. Prej vitit 1993 e në vazhdim ka punuar në anije të ndryshme transporti pasagjerësh dhe mallrash. Ka kryer privatisht kurse të ndryshme kualifikimi në kuadrin e IMOs.
Fajzë
Fajza është një fshat në komunën Fajzë në rrethin e Hasit të Shqipërisë.
Kantoni Metz-Ville-1
Kantoni Metz-Ville-1 (frëngjisht: Canton de Metz-Ville-1) është një kanton në departamentin Moselle, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Metz. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 24027 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Metz-Ville-1 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
HEOS
HEOS shkurtes për shprehjen nga anglishtja Highly Eccentric Orbit Satellite, dy satelit të naltësuar në trajektoren më qendrore. Naltësimi i tyre u bë nga "ESRO"-ja me qëllim të vëzhgimit të fushave magnetike jashtë atmosferës së tokës.
Naltësimi i HEOS-A1 u bë gjatë periudhës 5 dhjetor 1968 - 28 tetor 1975 ndërsa HEOS-A2 u naltësua në periudhën 31 janar 1972 - 2 gusht 1974.
Burimi i të dhënave
ESRO
Naltësimi
Naltësimi (nga shprehjet lokale nalt dhe nal për shprehjet lart, mbi dhe ndalo, qëndro) është bartja ose hedhja në lartësi e objekteve, zakonisht satelitëve në një pikë të caktuar nga ku fillojnë të veprojnë pa kontrollin e drejtpërdrejt të ngritësit apo hedhësit në veprimtarin e tyre të caktuar.
Piskupat
Piskupati është një fshat në komunën Udënisht në rrethin e Pogradecit të Shqipërisë.
Çervenakë
Çervenaka është një fshat në komunën Udënisht në rrethin e Pogradecit të Shqipërisë.
Çifliku (kthjellim)
Me këtë emër gjenden:
Oleguer Presas
Në sezonin 2001-2002 me 21 vjet transferohet për në Barca dhe i bashkohet ekipit të dytë Barces B.
Gjate sezoneve 2002-2003 dhe 2003-2004 ai luante edhe për Fc Barcelonën edhe për Barcën B. Në sezonin 2004-2005 u konsolidua defenitivisht në ekipin e parë të Barcës si titullar. Ka marr pjesë në 36 ndeshje nga 38 gjithsej të luajtura duke kontribu në arritjen e titullit te fituar në Spanjë, titull ky që është titulli i parë i tij personal.
Në merkaton e verës të vitit 2008, ai kaloi tek klubi holandez Ajax.
Vranisht (Has)
Vranishti është një fshat në komunën Fajzë në rrethin e Hasit të Shqipërisë.
Azia Juglindore
Azia Juglindore është regjion në Azi. Shtrihet në vendprerjen e pllakave gjeologjike të cilat cilësohen me aktivitet të lartë seizmik dhe vullkanik. Azia Juglindore është e ndarë në dy regjione, Indokinën dhe Arkipelagu I Malajës.
Indokina ose Azia juglindore kontinentale përfshinë këto shtete :
Arkipelagu i Malajës përbëhet nga këto shtete :
Gjeografia
Azia Juglindore kryesisht ka reliev malor.
Është rajon i vullkaneve dhe i tërmeteve. Relievin malorë të Indokinës e përbëjnë malet e Himalajeve dhe Kuelan. Karakteristikë e këtyre maleve është shtrirja meridionale e këtyre maleve. Këto male përbëhen prej luginave të thella lumore, ndërsa në jug luginat zgjerohen dhe formojnë ultësirë të mëdha pjellore.
Në Arkipelagun e Malajës relievi kryesisht është malorë dhe është zona më labile sizmike në botë. Në këtë regjion ka aktivitete të shpeshta sizmike me lëkundje të shpeshta të tokës – tërmete dhe vullkane.
Më 26 dhjetor 2004 këtë rajon është përfshi nga një tërmet i fuqishëm, ku humbën jetën rreth 300 mijë njerëz dhe u shkaktuan dëme të mëdha materiale në ekonomi dhe në vendbanime. Ky tërmet shkaktoj valë të mëdha të Cunamit.
Klima e Azisë Juglindore ka ngjashmëri të madhe me klimën e Azisë jugore. Edhe në këtë regjion erërat monsunike janë janë faktorë kryesorë në formimin e klimës.
Klima e këtij rajoni është e nxehtë dhe e lagësht. Në Indokinë klima është tropikale monsunike, ndërsa në Arkipelagun e Malajës është ekuatoriale-mosunike. Klima tropikale-monsunike dallohet me verë të lagësht e me reshje prej 2000–3000 mm, ndërsa dimri është i thatë e me redhje prej 200-30 0mm. Klima ekuatoriale-monsunke dallohet me temperature të larta gjatë tërë vitit dhe me resdhje të mëdha, të cilat sillen ga 200–500 mm. Varësisht nga pozita dhe shtrirja, ky rajon është edhe nën ndikimin e e erërave–tajfune. Ato janë erëra të fuqishme dhe shkatërrimtare dhe shpeshherë i shkaktojnë dëme të mëdha popullsisë dhe ekonomisë së këtij rajoni.
Ujërat e këtij rajoni janë shumë të varura nga klima dhe relievi. Lumenjtë kryesisht burojnë në malet e larta të Himalajeve. Këta lumenjë ushqehen me ujë nga shkrirja e borës dhe nga shirat monsunike. Këta lumenj rrjedhin prej veriut kah jugu, pra kanë shtrirje kryesisht meridionale.
Në pjesët e epërme lumenjtë janë të rrëmbyeshëm, ndërsa në pjesët e poshtme janë të ngadalshëm. Këta lumenj kanë lugina të thella dhe të ngushta. Uji i tyre shërben për ujitjen e kulturave bujqësore në pesët e poshtme të tyre.
Lumenjtë kryesor të Azisë juglindore janë : Iravadi, Sauleni,Menami dhe Mekangu.
Elementet klimatike - temperatura, reshjet, lagështia e ajrit, të këtij rajoni kanë kushtëzuar bimësi të bujshme, ku pyjet janë të bujshme, pyjet e dendura me lagështi dhe gjelbërim të përhershëm.
Popullsia
Popullsia e Azisë Juglindore për nga numri është rajoni i tretë në botë pas Azisë Lindore dhe Azisë Jugore.
Shpërndarja e popullsisë është e pabarabartë. Popullsia kryesisht jeton rreth viseve bregdetare, pran luginavelumore dhe deltave të lumenjve.
Popullsia e Azisë juglindore është shumë e përzier. Përbëhet nga më shum se 300 fise dhe popuj të ndryshëm. Popullsia e gadishullit të Indokinës është mjaft e ndryshme. Këtij grupi i takojnë birmanezët në perëndim, tajët në mes dhe në lindje vietnamezët. Në Arkipelagun e Malajës popullsia më e vjetër është ajo negroide, e cila merret me gjueti dhe me mbledhjen e frytave.
Popullsia ka prejardhje prej veriut dhe lindjes. Ndikim të madh në kulturë e popullsisë së këtij rajoni ka bërë kultura perëndimore. Këtu kanë ardhur një numër i madh kinezësh. Besimet më të përhapura në Azinë juglindore janë budizmi dhe islami. Indonezia është shteti më i madh i besimit islam në botë.
Kodi i mallërave 7600
Kodi i mallërave 7600 është pjesa e numrave çelës nga 7601 të kodit të mallërave në Kosovë. Tabela e më poshtme është e shkallës së parë d.m.th çelsat më të gjatë se kater shifra nuk janë përfshirë.
Tre pampor u ngren e vanë
Kënge arvanite e kënduar nga Aleko Dhimu.
Lidhje të jashtme
http://www.youtube.com/watch?v=V1aW8wdKpt8
Kodi i mallërave 7700
Kodi i mallërave 7700 është pjesa e numrave çelës nga 7701 të kodit të mallërave në Kosovë dhe është e rezervuar për shfrytzim të mundshëm në të ardhmën në sistemin e harmonizuar.
Maria Stuart
I vetmi fëmijë i ligjshëm i mbijetuar i Xhejms V të Skocisë, Maria ishte gjashtë ditëshe kur babai i saj vdiq dhe ajo u ngjit në fron. Gjatë fëmijërisë së saj, Skocia u qeveris nga regjentë, së pari nga trashëgimtari i fronit, Xhejms Hamilton, Konti i Arranit, dhe më pas nga nëna e saj, Maria e Guise. Në vitin 1548, ajo u fejua me Françeskun, Dauphin e Francës, dhe u dërgua për t'u rritur në Francë, ku do të ishte e sigurt nga pushtimi i forcave angleze gjatë "Dëshpërimit të përafërt". Maria u martua me Françeskun në 1558, duke u bërë bashkëshorte mbretëreshë e Francës nga pranimi i tij në 1559 deri në vdekjen e tij në dhjetor 1560. E ve, Maria u kthye në Skoci në gusht 1561. Pas Reformës Skoceze, klima e tensionuar fetare dhe politike që hasi Maria gjatë kthimit të saj në Skoci u trazua më tej nga skocezët e shquar si Xhon Knox, i cili pyeti haptasi nëse subjektet e saj kishin për detyrë t'i bindeshin asaj. Vitet e para të sundimit të saj personal u karakterizuan nga pragmatizmi, toleranca dhe moderimi. Ajo lëshoi një shpallje duke pranuar vendbanimin fetar në Skoci ashtu siç e kishte gjetur pas kthimit të saj, mbajti këshilltarë si Xhejms Stjuart, Kontin e Moray dhe Uilliam Maitland nga Letingtoni, dhe qeverisi si monarke katolike e një mbretërie protestante.
Maria u martua me gjysmëkushëririn e saj, Henri Stjuart, Lordin e Darnleit, në 1565, dhe në qershor 1566, ata lindën një djalë, Xhejmsin. Në shkurt 1567, rezidenca e Darnleit u shkatërrua nga një shpërthim dhe ai u gjet i vrarë në kopsht. James Hepburn, Konti i 4-të i Bothwell-it, përgjithësisht besohej se kishte orkestruar vdekjen e Darnley-t, por ai u lirua nga akuza në prill 1567, dhe muajin pasardhës, ai u martua me Marinë. Pas një kryengritjeje kundër çiftit, Maria u burgos në Kështjellën Loch Leven. Më 24 korrik 1567, ajo u detyrua të abdikonte në favor të djalit të saj njëvjeçar. Pas një përpjekjeje të pasuksesshme për të rimarrë fronin, ajo u largua drejt jugut duke kërkuar mbrojtjen e kushërirës së saj të parë, Elizabeth I të Anglisë. (Elizabeta ishte mbesa e Henrikut VII të Anglisë, dhe Maria ishte stërmbesa e tij. )
Maria dikur kishte pretenduar fronin e Elizabetës si të sajin dhe konsiderohej sovranja legjitime e Anglisë nga shumë katolikë anglezë, duke përfshirë pjesëmarrësit në një rebelim të njohur si Ngritja e Veriut. Duke e perceptuar Marian si një kërcënim, Elizabeta e mbylli atë në kështjella dhe shtëpi të ndryshme feudale në brendësi të Anglisë. Pas tetëmbëdhjetë vjet e gjysmë në robëri, Maria u shpall fajtore për komplot për të vrarë Elizabetën në 1586 dhe iu pre koka vitin e ardhshëm në Kështjellën Fotheringhay. Jeta e Marisë, martesat, prejardhja, përfshirja e supozuar në komplote kundër Elizabeth dhe ekzekutimi i mëvonshëm e vendosën atë si një personazh historik përçarës dhe shumë romantizuar, i përshkruar në kulturë për shekuj. majtas|parapamje| Të dy Maria dhe babai i saj kanë lindur në Pallatin Linlithgow në West Lothian. Maria lindi më 8 dhjetor 1542 në Pallatin Linlithgow, Skoci, nga mbreti James V dhe gruaja e tij e dytë franceze, Mary of Guise. Ajo ishte stërmbesa e mbretit Henri VIII të Anglisë. Më 14 dhjetor, gjashtë ditë pas lindjes së saj, ajo u bë Mbretëresha e Skocisë kur babai i saj vdiq.
Meqenëse Maria ishte një foshnjë gjashtë ditëshe kur trashëgoi fronin, Skocia drejtohej nga regjentë derisa ajo u bë e rritur. Që në fillim, kishte dy pretendime për regjencën: një nga kardinali katolik Beaton, dhe tjetri nga konti protestant i Arranit, i cili ishte në radhën për fronin. Arran,u bë regjent deri në 1554 kur nëna e Marisë arriti ta largonte dhe ta pasonte.
Traktati i Greenwich-it
Traktati i Greenwich-it u refuzua nga Parlamenti i Skocisë në dhjetor. Refuzimi i traktatit të martesës dhe rinovimi i aleancës midis Francës dhe Skocisë nxiti " Dëshpërim i përafërt" të Henrit, një fushatë ushtarake e krijuar për të imponuar martesën e Marisë me djalin e tij. Forcat angleze kryen një seri bastisjesh në territorin skocez dhe francez. Në maj 1544, konti anglez i Hertfordit (më vonë Duka i Somerset ) bastisi Edinburgun dhe skocezët e çuan Marinë në Dunkeld për siguri.
Mbreti Henri II i Francës propozoi të bashkonte Francën dhe Skocinë duke e martuar mbretëreshën e re me djalin e tij trevjeçar, Dauphin Francis. Me premtimin e ndihmës ushtarake franceze dhe një duka franceze për vete, Arran ra dakord për martesën. Më 7 korrik 1548, një parlament skocez i mbajtur në një manastir pranë qytetit ra dakord për traktatin francez të martesës.
Jeta në Francë
Me marrëveshjen e saj të martesës në fuqi, Mary pesë-vjeçare u dërgua në Francë për të kaluar trembëdhjetë vitet e ardhshme në oborrin francez.
E gjallë, e bukur dhe e zgjuar (sipas tregimeve bashkëkohore), Maria pati një fëmijëri premtuese. Në oborrin francez, ajo ishte e preferuar nga të gjithë. Maria mësoi të luante lahutë, ishte kompetente në prozë, poezi, kalërim dhe punime me gjilpërë, dhe u mësua frëngjisht, italisht, latinisht, spanjisht dhe greqisht, përveç skocezëve. Gjyshja e Marisë nga nëna, Antoinette de Bourbon, ishte një tjetër ndikim i fortë në fëmijërinë e saj dhe veproi si një nga këshilltarët e saj kryesorë.
Portretet e Marisë tregojnë se ajo kishte një kokë të vogël në formë ovale, një qafë të gjatë e të hijshme, flokë të ndezur ngjyrë gështenjë, sy kafe lajthi, nën qepalla të rënda të ulura dhe vetulla të harkuara imët, lëkurë të zbehtë të lëmuar, një ballë të lartë dhe të rregullt. Ajo u konsiderua një fëmijë e bukur dhe më vonë, si një grua, jashtëzakonisht tërheqëse.Maria ishte elokuente dhe veçanërisht e gjatë sipas standardeve të shekullit të 16-të (1,80 m)
Më 4 prill 1558, Maria nënshkroi një marrëveshje të fshehtë duke lënë trashëgim Skocinë dhe pretendimin e saj ndaj Anglisë për kurorën franceze nëse ajo vdiste pa problem.. Njëzet ditë më vonë, ajo u martua me Dauphin në Notre Dame de Paris, dhe ai u bë bashkëshorti mbret i Skocisë.
Pretendimi për fronin anglez
Në nëntor 1558, vajza e madhe e Henry VIII, Maria I e Anglisë, u pasua nga motra e saj e vetme e mbijetuar, Elizabeth I. Ajo u njoh si trashëgimtare e motrës së saj dhe testamenti i fundit i Henry VIII i kishte përjashtuar Stuartët nga pasimi në fronin anglez. Megjithatë, në sytë e shumë katolikëve, Elizabeta ishte e paligjshme dhe Maria Stuart ishte mbretëresha e ligjshme e Anglisë, si pasardhësja e vjetër legjitime e mbijetuar e Henry VII përmes gjyshes së saj, Margaret Tudor. Pretendimi i Marisë për fronin anglez ishte një pengesë e përhershme midis saj dhe Elizabetës.
Nexhat Hakiu
Nexhat Hakiu ose Hakiraj (Vlorë, 20 qershor 1917 - 18 qershor 1978) ka qenë arsimtar, publicist dhe poet shqiptar.
Maria Stuart
Pretendimi për fronin anglez
Kur Henri II vdiq më 10 korrik 1559, pesëmbëdhjetëvjeçari Françesku dhe Maria gjashtëmbëdhjetë vjeçare u bënë mbret dhe mbretëreshë e Francës. Dy nga xhaxhallarët e Mbretëreshës, Duka i Guise dhe Kardinali i Lorenës, ishin tani dominues në politikën franceze, duke shijuar epërsi.
Nexhat Hakiu
Biografia
Lindi në Vlorë ku kreu dhe shkollën e mesme tregtare. U diplomua në Institutin e Lartë Teknik të Selanikut. Punoi si gazetar dhe mësues i letërsisë.
Maria Stuart
Pretendimi për fronin anglez
Në Skoci, fuqia e Lordëve Protestantë të Kongregacionit po rritej në kurriz të nënës së Marisë, e cila ruante kontrollin efektiv vetëm nëpërmjet përdorimit të trupave franceze. Në fillim të vitit 1560, Lordët protestantë ftuan trupat angleze në Skoci në një përpjekje për të siguruar protestantizmin. Një kryengritje Huguenote në Francë, Turbullira e Amboise, e bëri të pamundur që francezët të dërgonin mbështetje të mëtejshme. Në vend të kësaj, vëllezërit Guise dërguan ambasadorë për të negociuar një zgjidhje. Më 11 qershor 1560, motra e tyre, nëna e Marisë, vdiq, dhe kështu çështja e marrëdhënieve të ardhshme franko-skoceze ishte një çështje urgjente. Sipas kushteve të Traktatit të Edinburgut, të nënshkruar nga përfaqësuesit e Marisë më 6 korrik 1560, Franca dhe Anglia morën përsipër të tërhiqnin trupat nga Skocia. Franca njohu të drejtën e Elizabetës për të sunduar Anglinë, por Maria shtatëmbëdhjetë vjeçare, ende në Francë dhe e pikëlluar për nënën e saj, refuzoi të ratifikonte traktatin.
Jollë
Jolla është një fshat në komunën Velçan në rrethin e Pogradecit të Shqipërisë.
Sade Adu
thumb|Sade Sade Adu (16 janar 1959 në Ibadan, Nigeria si Helen Folasade Adu) është një këngëtare nigerio/britanike si dhe autore e muzikës.
Sipas saj u emërua edhe bendi “Sade”, që përveç saj përbëhet edhe nga muzikantët Stuart Mathewman (kitarë dhe saksofon), Paul Denman (bas), Andrew Hale (keyboard) dhe Paul Cook (tupanë). Me “Sade” ajo pati suksese në vitet e 1980-a dhe 1990-a.
Sade Adu u lind në Nigeri si vajza e një nigeriani dhe e një anglezeje. Pas ndarjes së prindërve të saj ajo shkoi kur ishte në moshën 4 vjeçare bashkë me nënën në Clacton-on-sea (në Angli). Ajo studioi në Londër dizajnin e modës dhe punoi si foto-modele, para se të kalonte në biznesin muzikës në vitin 1980.
Prej albumit të parë të saj u shitën mbi 6 milion ekzemplarë. Në vitin 1985 e fitoi Grammy-n e saj të parë. Në vitin 1987 kishte një rol në filmin “Absolute beginners”, ku ajo këndoi këngën “Killer blow”. Poashtu u paraqit në serinë braziliane “Um Anjo Caiu do Céu”.
Në vitin 1989 ka qenë e martuar për disa muaj me producentin spanjoll të filmit Carlos Scola. Më 1994 fitoi një Grammy për këngën „No ordinary love”, që gjendet në albumin e muzikës së filmit “Indecent Proposal”.
Në vitin 1997 u dënua ne Jamaika, pa qenë e pranishme ne gjyq, për shkak të një delikti në trafik, për vozitje të pakujdesshme. Pas një pauze 6-vjeçare, në të cilën ju përkushtua vajzës se saj Ila, publikoi në vitin 2000 një album të ri dhe ndërmori një turne nëpër ShBA në vitin 2001.
Kaan Urgancıoğlu
Kaan Urgancıoğlu (lindi më 8 maj 1981) është aktor turk,
Mali i Jabllanicës
Shtrirja gjeografike
Të dy vendet kanë 50 % të malit, Shqipëria anën perëndimore kurse Maqedonia anën lindore. Mali i Jabllanicës përmban shumë liqene të mëdha malore. Mali Shebenik është i vendosur vetëm në perëndim të Jabllanicës dhe quhet Parku Kombëtar i Shebenik-Jabllanicës. Qytetet më të afërta me Jabllanicën janë Librazhdi në Shqipëri dhe Struga në Maqedoni.
Kaan Urgancıoğlu
Jeta dhe karriera
Kaan Urgancıoğlu ka lindur më 8 maj 1981 në Izmir, Turqi. Babai i tij është turk, kurse nëna e tij është shtetase turke me prejardhje shqiptare dhe siriane. Shkollën e mesme e kreu në Turqi, kurse shkollën e lartë në Amerikë. Pasi kishte diplomuar nga shkolla e lartë, ai ishte kthyer në vendlindje në vitin 2000 në Stamboll. Ai filloi të studiojë kinema sikurse arsimimin në universitet. Diplomoi pas 7 vitesh.< Më 2002, akoma pa mbaruar universitetin, filloi të punonte si aktor. Më 2008, shkoi në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ku studioi aktrimin atje për 6 muaj. Më së miri njihet për luajtjen e rolit të Emir Kozxhuollut në serialin turk Kara Sevda.
Mali i Jabllanicës
Fauna
Vargmali është një nga vendet e pakta në Ballkan që mban Rrëqebullin ballkanik (Lynx lynx martinoi), një specie të rrëqebullit të Euroazisë(Lynx lynx). Numri i përgjithshëm i kësaj kafshe të rrezikuar është vlerësuar nga PPNEA të jetë poshtë numrit 100 individë.
Lista e nënndarjeve më të mëdha të shteteve sipas sipërfaqes
450px|thumb|Harta e 50 nënndarjeve më të mëdha të shteteve sipas sipërfaqes Kjo është një listë e 50 nënndarjeve më të mëdha të shteteve sipas sipërfaqes (duke përfshirë sipërfaqen ujore) në kilometra katrorë.
Dominika
Dominika është shtet i vogël në detit e Karaibeve. Dominikën duhet dalluar nga Republika Dominikane, gjithashtu shtet në detin e Karaibeve.
Historia
Kristofor Kolumbo ka zbritë në brigjet e Dominikës më 3 dhjetor të vitit 1493. Dominike ka qenë ishulli i fundit i cili është kolonizuar nga evropianët, përshkak se popullsia vendase kishte rezistuar një kohë të gjatë. Franca në vitin 1763 ka heqë dorë nga ishulli në favor të Britanisë së Madhe. Britanezët në vitin 1805 ishullin e kan shpallur koloni të vete. Në vitin 1978 Dominika ka shpallë pavarësinë. Përparim të madh ekonomik Dominika ka arritë gjatë kohës së premierit Mary Eugenia Charles, 1980-1995.
Demografia
Gati e tërë popullsia e Dominikës është e përbërë nga pasardhësit e robërve të sjellur nga Afrika.
Struktura moshore:
Kultura
* Telekomunikacioni * Transporti * Ushtria * Pushime