cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mileti bullgar
Mileti bullgar (turqisht: Bulgar Milleti) ishte një komunitet etno-fetar dhe gjuhësor brenda Perandorisë Osmane nga mesi i shekullit të 19-të deri në fillim të shekullit të 20-të. Termi gjysmë zyrtar mileti bullgar, u përdor nga Sulltani për herë të parë në vitin 1847 dhe ishte pëlqimi i tij i heshtur për një përkufizim më etno-gjuhësor të bullgarëve si komb. Zyrtarisht si milet më vete në vitin 1860 u njohën uniatët bullgarë dhe më pas në vitin 1870 të krishterët ortodoksë bullgarë (Eksarhhâne-i Millet i Bulgar). Në atë kohë sistemi klasik osman i miletit filloi të degradonte me identifikimin e vazhdueshëm të besimit fetar me identitetin etnik dhe termi milet përdorej si sinonim i kombit. Në këtë mënyrë, në luftën për njohjen e një kishe më vete, u krijua kombi modern bullgar. Themelimi i Eksarkatit Bullgar në vitin 1870 nënkuptonte praktikisht njohjen zyrtare të një kombësie të veçantë bullgare dhe në këtë rast përkatësia fetare u bë pasojë e besnikërisë kombëtare. Themelimi i një kishe të pavarur, së bashku me ringjalljen e gjuhës dhe arsimit bullgar, ishin faktorët vendimtarë që forcuan ndërgjegjen kombëtare dhe luftën revolucionare, që çuan në krijimin e një shteti kombëtar të pavarur në vitin 1878.
Gazetari i radios "Europa e Lirë"
Gazetari i radios "Europa e Lirë", roman me autor Enea Nauni. Botuar në Tiranë nga "Botim privat", në vitin 2008. Libri ka 110 faqe.
Papagajtë e mbramë
Papagajtë e mbramë, roman me autor Bardhyl Agasi. Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2008. Libri ka 220 faqe.
Beaune
Beaune është një komunë në Francë. Beaune bën pjesë në departamentin Côte-d'Or të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 22218 banorë dhe sipërfaqe 31.3 km².
Topografia
parapamje| Një hartë topografike me [[Izovijat|vija konturore]] parapamje| Ky imazh satelitor me ngjyra të rreme ilustron topografinë e [[Zona urbane|bërthamës urbane të zonës metropolitane të Nju Jorkut, me Manhatanin në qendër.]] parapamje| Një hartë e [[Evropa|Evropës duke përdorur modelimin e lartësisë]] Topografia është studimi i formave dhe veçorive të sipërfaqeve të tokës. Topografia e një zone mund t'i referohet vetë formave dhe veçorive të tokës, ose një përshkrimi (veçanërisht përshkrimi i tyre në harta).
Hyrje
Topografia është një fushë e gjeoshkencës dhe shkencës planetare dhe merret me detajet lokale në përgjithësi, duke përfshirë jo vetëm relievin, por edhe veçoritë natyrore dhe artificiale, madje edhe historinë dhe kulturën lokale. Ky kuptim është më pak i zakonshëm në Shtetet e Bashkuara, ku hartat topografike me konturet e lartësisë e kanë bërë topografinë sinonim të relievit.
Topografia në një kuptim të ngushtë përfshin regjistrimin e relievit ose terrenit, cilësinë tredimensionale të sipërfaqes dhe identifikimin e formave specifike të tokës prandaj kjo njihet edhe si gjeomorfometri. Në përdorimin modern, kjo përfshin gjenerimin e të dhënave të lartësisë në formë digjitale (DEM). Shpesh termi konsiderohet të përfshijë edhe paraqitjen grafike të formës së tokës në një hartë me një shumëllojshmëri teknikash të përshkrimit të relievit hartografik, duke përfshirë linjat konturore, nuancat hipsometrike dhe hijezimin e relievit.
Sheh Shamili
parapamjeSheh Shamili (Avar: Шейх Шамил; Turqisht: Seyh Samil, Rusisht: Имам Шамиль; Arabisht: الشيخ شامل; l. 26 qershor 1797 - 4 shkurt 1871) ishte një prijës politik, ushtarak dhe shpirtëror avar i rezistencës së Kaukazit ndaj Perandorisë Ruse në shek. XIX, imami i tretë i Imamatit të Kaukazit (1834-1859) dhe nje sheik mysliman sunit i tarikatit Nakshibendi.
Jix'hak Ben-Cvi
Jix'hak Ben-Cvi (anglisht: Yitzhak Ben-Zvi, Hebraisht: יצחק בן־צבי) ishte historian dhe presidenti i dytë i Izraelit.
Topografia
Etimologjia
Termi topografi e ka origjinën në Greqinë e lashtë dhe ka vazhduar në Romën e lashtë, si përshkrim i detajuar i një vendi. Fjala vjen nga greqishtja τόπος ( topos, "vend") dhe -γραφία ( -graphia, "shkrim"). Në literaturën klasike kjo i referohet shkrimit ose përshkrimit për një vend ose vende, ajo që tani quhet kryesisht "historia lokale". Në Britani dhe në Evropë në përgjithësi, fjala topografi përdoret ndonjëherë në kuptimin e saj origjinal.
Sondazhet e detajuara ushtarake në Britani (duke filluar nga fundi i shekullit të tetëmbëdhjetë) quheshin Ordnance Surveys, dhe ky term u përdor në shekullin XX si i përgjithshëm për relievimet topografike dhe hartat. Sondazhet më të hershme shkencore në Francë u quajtën hartat Cassini sipas familjes që i prodhoi ato gjatë katër brezave. Termi "anketime topografike" duket të jetë me origjinë amerikane. Sondazhet më të hershme të detajuara në Shtetet e Bashkuara u bënë nga "Byroja Topografike e Ushtrisë", e formuar gjatë Luftës së vitit 1812, e cila u bë Korpusi i Inxhinierëve Topografikë në vitin 1838. Pasi praktika e hartës kombëtare u mor nga Shërbimi Gjeologjik i SHBA-së në vitin 1878, termi topografik mbeti si një term i përgjithshëm për studimet e detajuara dhe programet e hartës, dhe është adoptuar nga shumica e kombeve të tjera si standard.
Në shekullin XX, termi topografi filloi të përdoret për të përshkruar përshkrimin e sipërfaqes në fusha të tjera ku përdoret harta në një kuptim më të gjerë, veçanërisht në fusha mjekësore si neurologjia.
Élan
Élan është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Élan ka një popullsi prej 76 banorë dhe sipërfaqe 9.86 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Lidhje të jashtme
Élan Élan
Kolata e Keqe
Përshkrimi
Kolata e Keqe ka një lartësi prej 2534 m, duke e bërë atë malin më të lartë në Mal të Zi dhe të 16-tin më të lartë në Shqipëri. Ndodhet në kufirin e komunës Gucisë të Malit të Zi dhe rrethit Tropojë tëQarkut të Kukësit, Shqipëri. Kolata e Keqe ka një majë të lartë dhe është një destinacion popullor turistik në të dy vendet. Vetëm gjysmë kilometri në verilindje në 2528 m, vetëm pak më poshtë, ndodhet Kolata e Mirë (Dobra Kolata), gjithashtu e vendosur në kufi. Maja më e lartë në këtë masiv është një kilometër në lindje-juglindje të Kolatës së Keqe dhe është tërësisht në tokën shqiptare; quhet Rodi e Kollatës ose Maja e Kollatës. Ajo ndodhet në 2,552 m (8,373 ft); lartësi mbidetare por pavarësisht pamjeve pitoreske në Luginën e Valbonës, nuk është aq shpesh e vizituar.
Leonard Canhasi
Leonard Canhasi është një kitarist dhe kompozitor shqiptar nga Kosova, i cili është pjestar i grupit muzikor Jericho.
Mishi artificial
Mishi i kultivuar prodhohet duke përdorur teknikat e inxhinierisë së indeve të pioniuara për herë të parë në mjekësinë rigjeneruese. Jason Matheny e popullarizoi konceptin në fillimvitet 2000 pasi bashkëautorësoi një punim mbi prodhimin e mishit të laboratorit dhe krijoi New Harvest, organizata e parë jofitimprurëse në botë e dedikuar për kërkimin in-vitro të mishit.
Mishi i kultivuar në laborator mbart potencialin për të trajtuar ndikimin mjedisor të prodhimit të mishit, mirëqenien e kafshëve, sigurinë ushqimore dhe shëndetin e njeriut,    përveç zbutjes së mundshme të ndryshimeve klimatike. parapamje|Leksion Revolucioni i Mishit në [[Forumi Ekonomik Botëror|Forumin Ekonomik Botëror nga Mark Post i Universitetit të Mastrihtit në lidhje me mishin in vitro (koha e transmetimit 20:16)]] Në vitin 2013, Mark Post krijoi një petë hamburgeri të bërë nga inde të rritura jashtë një kafshe. Që atëherë, prototipe të tjera mishi të kultivuar kanë fituar vëmendjen e medias: SuperMeat hapi një restorant fermë-për-pirun të quajtur "The Chicken" në Tel Aviv për të testuar reagimin e konsumatorit ndaj hamburgerit të tij prej "Pule", ndërsa "shitja e parë komerciale e mishit të kultivuar" ndodhi në dhjetor 2020 në restorantin singaporas 1880, ku shitej mishi i kultivuar i prodhuar nga firma amerikane Eat Just.
Ndërsa shumica e përpjekjeve përqendrohen në mishrat e zakonshëm si derri, viçi dhe pula që përbëjnë pjesën më të madhe të konsumit në vendet e zhvilluara, kompani të tilla si Orbillion Bio u përqendruan në mishrat e nivelit të lartë ose të pazakontë duke përfshirë drerin, qengjin, bizonin dhe llojin e viçit Wagyu. Avant Meats solli grupin e kultivuar në treg në vitin 2021, ndërsa kompani të tjera kanë ndjekur lloje të ndryshme peshqish dhe ushqimesh të tjera deti.
Procesi i prodhimit është vazhdimisht në ndryshim, i drejtuar nga kompanitë dhe institucionet kërkimore. Aplikimet për mish të kultivuar çuan në diskutime etike, shëndetësore, mjedisore, kulturore dhe ekonomike. Të dhënat e publikuara nga organizata joqeveritare Good Food Institute zbuluan se në vitin 2021 kompanitë e mishit të kultivuar patën xhiro prej 140 milionë dollarësh në Evropë. Mishi i kultivuar prodhohet në masë në Izrael. Restoranti i parë që shërben mish të kultivuar u hap në Singapor në 2021.
Hulumtimi fillestar
Mundësia teorike e rritjes së mishit në një mjedis industrial është diskutuar prej kohësh. Në një ese të vitit 1931 të botuar nga periodikë të ndryshëm dhe të përfshirë më vonë në veprën e tij Mendime dhe aventura, burrështetasi britanik Winston Churchill shkroi: "Ne do t'i shpëtojmë absurditetit të rritjes së një pule të tërë për të ngrënë gjoksin ose krahun, duke i rritur këto pjesë veç e veç nën një mjedis të përshtatshëm."
Kultivimi in vitro i fibrave muskulore u krye për herë të parë me sukses në 1971 kur patologu Russel Ross kultivoi aortën e derrit gini.
Në vitin 2008, PETA ofroi një çmim prej 1 milion dollarësh për kompaninë e parë që do të sillte mish pule të kultivuar te konsumatorët deri në vitin 2012. Konkurrentit iu kërkua të kryente dy detyra për të fituar çmimin:
- prodhoimi i një produkt të kultivuar të mishit të pulës që nuk dallohej nga pula e vërtetë dhe
Kisha e Shën Pjetrit
Kisha e Shën Pjetrit e njohur edhe si Kisha Sakse është një monument i rëndësishëm i trashëgimisë kulturore i cili gjendet në fshatin Stantërg të komunës së Mitrovicës.
Mishi artificial
Hulumtimi fillestar
- prodhimi i produktit në sasi të mjaftueshme për t'u shitur në mënyrë konkurruese në të paktën 10 shtete.
Konkursi u zgjat më vonë deri më 4 mars 2014. Afati përfundimisht skadoi pa një fitues.
Kisha e Shën Pjetrit
Historiku
Kisha e Shën Pjetrit gjendet rreth 9 kilometra në lindje të qytetit të Mitrovicës, në Stantërg, komuna e Mitrovicës. E njohur në popull më shumë si kisha sase ose edhe kisha sakse, ajo u ndërtua në shekullin e XIII për nevojat fetare të xehetarëve dhe tregtarëve saksonë të cilët punonin në minierat aty pranë. Për herë të parë është përmendur në një letër të Papës Benedikti XI në vitin 1303 si seli e “famullisë katolike në Trepçë”. Nga kjo del që prania e komunitetit katolik vendor daton shumë më herët se në shekullin XIII, kur komuniteti i minatorëve sasë, si njohës të nxjerrjes dhe të përpunimit të xeheve, u vendosen në këtë lokalitet. Nga të dhënat e shkruara del që kjo kishë me gjasë ka qenë në funksion gjer në shekullin XVI (përkundër faktit që sasët që në dekadën e parë të shekullit XV nuk banojnë më në Trepçë), meqë në këtë periudhë komuniteti katolik është ende shumë i numërt. Kështu në këtë kohë në Trepçë përveç Kishës Saksone të Shën Pjetrit përmendet edhe Kisha Katolike e Shën Mërisë dhe në vitin 1448 përmenden katër priftrinj katolikë. Pushtimi osman në mesin e shekullit XV çoi në rënie të numrit të popullsisë katolike dhe kishës së tyre dhe në këtë mënyrë, në fillim të shekullit XVII kisha e Shën Pjetrit u braktis plotësisht. Me sa dihet deri më tani kjo kishë është restauruar vetëm një herë në vitin 1967. Sot kisha e Shën Pjetrit në Stantërg është pothuaj e tëra në rrënoja.
Lotë që derdhin shpirtin
Lotë që derdhin shpirtin, roman nga Ava Tabaku. Botuar në Tiranë nga "Emal", në vitin 2008. Libri ka 132 faqe.
Kisha e Shën Pjetrit
Përshkrimi
Gërmadhat e kishës paraqesin një pamje mjaft pitoreske, në një peisazh malor shumë të bukur, me gjurmë mjaft të dukshme të aktiviteteve minerale. Sot, ka mbetur vetëm pjesa e vjetër e mureve perimetrike (në një lartësi për rreth 0.45 cm mbi nivelin e dheut). Muri i vetëm i cili qëndron është pjesa kryesore e murit lindor, me tri apsida. Ndërtesa është e tipit bazilikal - tri anijatshe; gjurmët e mbetjeve na japin me dije se anijatet mes veti ishin të ndara me shtylla dhe harqe. Mbetja e mureve tregon se kisha nuk ka pasur vetëm hyrjen kryesore nga perëndimi, por po ashtu edhe dy hyrje anash, në atë veriore dhe jugore. Baza e kishës është drejtëkëdëshe (14.0 x 19.0 m) e orientuar në drejtimin perëndim-lindje dhe përfundon me pjesën apsidale nga ana lindore. Pjesa apsidale është ruajtur më mirë dhe është e mbuluar me tri gjysëm-kupola. Apsida e mesit në zonën e ulët ka një hapje-dritare, ndërsa në zonën e lartë ka tri hapje. Harqet e dritareve janë të thyera, të ndikimit gotik. Në tri apsidat janë ruajtur gjurmët e freskave në dy shtresa. Shtresa e parë daton nga shek. XIV, kurse shtresa e dytë nuk dihet se cilës kohë i takon. Ndërtimi i mureve tregon ndikimin bizantin. Struktura është ndërtuar prej murit të përzier (gurë-tulla) nga materiali guror molloz dhe tullave të plota të argjilës së pjekur. Trashësia e mureve është përafësisht 1.5 m. Punët e restaurimit dhe konservimit janë kryer një herë në periudhën korrik-gusht të vitit 1967. U punua serkllazhi nga beton armeja për të ndërprerë plasaritjet vertikale dhe restaurimi i arkivoltës. Ndërkaq muret perimetrike u zbuluan dhe u konservuan në lartësinë prej 50 cm. Formësimi i kornizave të freskave, pllombimi i freskave me llaç kazein si dhe fiksimi në mur u punua me injektim. Ndërkaq pastrimi i freskave u punua me shalitër. Sipas njohurive të deritanishme, gjatë kohëve, ky monument i kulturës nuk pësoi transformime.
Mishi artificial
Hulumtimi fillestar
Në vitin 2008, qeveria holandeze investoi 4 milionë dollarë në eksperimente në lidhje me mishin e kultivuar. Në nëntor 2009, shkencëtarët nga Holanda njoftuan se kishin arritur të rritnin mish duke përdorur qeliza nga një derr i gjallë.
Shëndeti
Prodhimi në shkallë të gjerë i mishit të kultivuar mund ose nuk mund të kërkojë shtimin e hormoneve artificiale të rritjes në kulturë për prodhimin e mishit.
Meqenëse mishi i kultivuar rritet në një mjedis steril, nuk ka nevojë për antibiotikë. Sot, përdorimi i gjerë i antibiotikëve në bujqësinë e shkallës është nxitësi kryesor i rezistencës ndaj antibiotikëve tek njerëzit. Sipas Organizatës Botërore të Shëndetësisë, rezistenca antimikrobike përfaqëson "një kërcënim gjithnjë e më serioz për shëndetin publik global që kërkon veprim në të gjithë sektorët qeveritarë dhe shoqërinë" – duke parashikuar deri në 10 milionë vdekje në vit deri në vitin 2050. Mishi i kultivuar mund të ofrojë një zgjidhje efektive për të ndihmuar në zbutjen e këtij rreziku madhor për shëndetin e njeriut.
Studiuesit kanë sugjeruar që acidet yndyrore omega-3 mund të shtohen në mishin e kultivuar si një bonus shëndetësor. Në mënyrë të ngjashme, përmbajtja e acideve yndyrore omega-3 në mishin tradicional mund të rritet duke ndryshuar përbërjen e ushqimeve me të cilët ushqehen kafshët. Hulumtimet janë duke u zhvilluar aktualisht në Spanjë për të zhvilluar mish të kultivuar me yndyrna më të shëndetshme, të cilat mund të reduktojnë kolesterolin dhe rrezikun e kancerit të zorrës së trashë që zakonisht lidhet me konsumimin e mishit të kuq.
Mungojnë edhe hulumtimet për krahasimin e efekteve shëndetësore të prodhimit të mishit të kultivuar me mishin industrial ose mënyrat e prodhimit të mishit organik.
Artificialiteti
Megjithëse mishi i kultivuar përbëhet nga qeliza muskulore të kafshëve, qeliza yndyrore dhe mbështetëse, si dhe enë gjaku, që janë të njëjta si në mishin tradicional, disa konsumatorë mund ta shohin procesin e prodhimit të papranueshëm. Mishi i kultivuar është përshkruar si i rremë ose "Franken-mish". Nga ana tjetër, mishi i kultivuar mund të prodhohet pa hormone artificiale, antibiotikë, steroide, ilaçe dhe organizma të modifikuar që përdoren zakonisht në mishin e kafshëve të rritura në fabrikë dhe ushqimet e detit, megjithëse nuk përdoren në mishin organik.
Mungesa e kockave dhe sistemit kardiovaskular është një disavantazh për pjatat ku këto pjesë japin një kontribut të dukshëm në kuzhinë. Megjithatë, mungesa e eshtrave dhe/ose e gjakut mund t'i bëjë shumë përgatitjet tradicionale të mishit, të tilla si krahët e buallit, më të shijshme për disa njerëz.
Mjedisi
Mbarështimi i kafshëve për ushqim është një shkak kryesor i ndotjes së ajrit/ujit dhe emetimeve të karbonit. Janë ngritur pyetje të rëndësishme nëse industria tradicionale mund të përmbushë kërkesat e shpejta në rritje për mish. Mishi i kultivuar mund të ofrojë një alternativë më miqësore ndaj mjedisit krahasuar me prodhimin tradicional të mishit.
Ndikimet mjedisore të mishit të kultivuar pritet të jenë dukshëm më të ulëta sesa ndikimet prej blegtorisë. Për çdo hektar që përdoret për bujqësi vertikale dhe/ose për prodhimin e mishit të kultivuar, diku ndërmjet 10 dhe 20 hektarë tokë mund të kthehet në gjendjen e saj natyrore.
Roli i modifikimit gjenetik
Teknikat e inxhinierisë gjenetike, të tilla si futja, fshirja, heshtja, aktivizimi ose mutacioni i një gjeni, nuk janë të nevojshme për të prodhuar mish të kultivuar. Prodhimi i mishit të kultivuar lejon që proceset biologjike të cilat zakonisht ndodhin brenda një kafshe të ndodhin pa kafshën. Meqenëse mishi i kultivuar rritet në një mjedis të kontrolluar dhe artificial, disa kanë komentuar se mishi i kultivuar u ngjan më shumë perimeve hidroponike, sesa perimeve OMGJ.
Etike
Bioeticisti australian Julian Savulescu tha: "Mishi artificial ndalon mizorinë ndaj kafshëve, është më i mirë për mjedisin, mund të jetë më i sigurt dhe më efikas, madje edhe më i shëndetshëm. Ne kemi një detyrim moral për të mbështetur këtë lloj kërkimi." Grupet e mirëqenies së kafshëve janë përgjithësisht në favor të mishit të kultivuar, sepse procesi i kulturës nuk përfshin një sistem nervor dhe për rrjedhojë nuk përfshin dhimbje ose shkelje të të drejtave.
Konsiderata fetare
Duhet të merren parasysh edhe praktikat dietare islame. Instituti Islamik i Kontesë Orange, Kaliforni, tha: "Nuk duket të ketë ndonjë kundërshtim për të ngrënë këtë lloj mishi të kultivuar". Përveç kësaj, Abdul Qahir Qamar i Akademisë Ndërkombëtare Islamike Fiqh tha se mishi i kultivuar "nuk do të konsiderohet mish i kafshëve të gjalla, por do të quhet mish i kultivuar". Për sa kohë që qelizat nuk vijnë nga derra, qenë dhe kafshë të tjera haram, mishi do të konsiderohet vegjetativ dhe "i ngjashëm me kosin dhe turshitë e fermentuara".
Hinduizmi zakonisht ndalon konsumin e mishit të viçit. Chandra Kaushik, president i Mahasabha Hindu, tha për mishin e viçit të kultivuar se ai "nuk do të pranonte të tregtohej në një treg në çfarëdo forme ose të përdorej për qëllime tregtare".
Kisha katolike, e cila këshillon përjashtimin e mishit nga dieta në ditë të caktuara gjatë vitit (kreshma, Java e Shenjtë), nuk ka theksuar nëse mishi i kultivuar është i ndaluar (siç ndodh me mishin) apo jo (si me çdo ushqim tjetër si perimet apo peshku).
Ekonomik
Për momentin, mishi i kultivuar është dukshëm më i kushtueshëm se mishi tradicional. Sidoqoftë, në një intervistë të marsit 2015, Post tha se kostoja marxhinale e hamburgerit origjinal të ekipit të tij prej 250,000 € tani ishte 8,00 €. Ai vlerësoi se përparimet teknologjike do të lejonin që produkti të jetë konkurrues me kosto për mishin e viçit tradicional në afërsisht dhjetë vjet. Në vitin 2019, Eat Just tha se kushtonte rreth 50 dollarë për të prodhuar një copë pule. Copat e pulave të kultivuara të kompanisë, tani të disponueshme në restorantin Singapore 1880, shiten me pakicë rreth 17 dollarë amerikanë si pjesë e një vakti të caktuar; megjithatë, ky çmim me pakicë është nën kosto. Që nga viti 2021, shumica e kompanive raportojnë një kosto prodhimi prej 100 dollarësh ose më shumë për shërbim në madhësinë e vaktit. Një studim i vitit 2019 vlerësoi se, me teknologjinë aktuale, kostoja aktuale e prodhimit të mishit të kultivuar ishte mbi 400,000 dollarë për kilogram.
Limoux
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Limoux (Ocitanisht: Limós [liˈmus]; Shqip: Limusi) është një komunë dhe nënprefekturë në departamentin Audë, një pjesë e provincës së lashtë Languedoc dhe rajonit të sotëm Ocitania në Francën jugore. Vreshtat e saj janë të famshme duke qenë të parat që prodhuan verë të gazuar të njohur si Blanquette de Limoux.
Gjeografia
Limusi shtrihet në lumin Aude rreth 30 km në jug të Karkasonës. Ka dy stacione hekurudhore në linjën për në Karkasonë: stacioni Limoux dhe stacioni Limoux-Flassian.
Imeri
Imeri është mbiemri i personave në vijim:
Limoux
Kultura
Qyteti është ndoshta më i njohur për festivalin e tij të dimrit të quajtur Fecos [ˈfekɔs], i referuar shpesh (në mënyrë të pasaktë) si një karnaval ose festë. Në përgjithësi quhet Carnival de Limoux në gjuhën franceze. Është i njohur për popullsinë e emigrantëve britanikë.
Gjatë Revolucionit Francez, demonstruesit i detyruan zyrtarët të vulosnin hambarët, kërkuan përfundimin e detyrimeve dhe taksave indirekte dhe më pas plaçkitën zyrat e taksambledhësve dhe hodhën të dhënat në lumin Aude.
Pamjet
Zemra e qytetit është Place de la République, një shesh i gjerë me disa arkada të bukura prej guri dhe një numër shtëpish me kornizë druri. Limusi shtrihet gjatë një pjese të lumit Aude dhe brigjet janë të veshura me shtëpi madhështore, veçanërisht në anën lindore, të ashtuquajturat Petite Ville (lit. "Qyteti i vogël").
Ndërsa ia vlen të vizitohet në vetvete, qyteti është gjithashtu një bazë e mirë për të zbuluar historinë e rajonit dhe është i vendosur në mënyrë ideale për të eksploruar bregdetin, malet dhe disa vende të mira për ecje.
Sheila Haxhiraj
Sheila nuk ka studiuar ndonjëherë muzikë me mësues, por që e vogël ka rendur skenave të muzikës në shumë konkurse midis shkollave 8-vjeçare, tek “Gjeniu i vogël”, “Promozone festival”, protagoniste në filmin “ Fluturim Pasioni” në moshën 16 vjeçare.
Artpop (album)
Artpop është albumi i tretë në studio i këngëtares amerikane Lady Gaga. Ky album u publikua më 6 nëntor 2013 nga Interscope Records. Gaga filloi planifikimin e projektit në vitin 2011, menjëherë pas nisjes së albumit së saj të dytë, Born This Way. Puna vazhdoi deri në vitin 2013 derisa Gaga po udhëtonte për turneun e saj Born This Way Ball dhe po shërohej nga operacioni për një dëmtim që kishte pësuar gjatë turneut. Gaga e përshkroi Artpop-in si "një festë dhe një udhëtim muzikor poetik" dhe një eksplorim të fenomenit e kundërt Warholian në kulturën pop. Këtu shfaqet një "mungesë pjekurie dhe përgjegjësie" të qëllimshme në krahasim me natyrën më të errët dhe himnizuese të Born This Way.
Sheila Haxhiraj
Në vitin 2013, Haxhiraj lëshoi videoklipin e saj të parë muzikor me këngën "Veç fillimi". Në të njëjtin vit, ajo debutoi në Kënga Magjike me këngën "Ndjej", të cilën ajo e shkroi dhe kompozoi.
Lézignan-Corbières
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Lézignan-Corbières (Ocitanisht: Lesinhan de las Corbièras ; Shqip: Lezinjani i Korbierës) është një komunë në departamentin Aude në rajonin Occitanie në Francën jugore. I ndodhur në rajonin e verërave Corbières jo shumë larg Narbonës, ai ka një Muze të Hardhisë dhe Verës ( Musée de la Vigne et du Vin ).
Gjeografia
Lumi Orbieu rrjedh në verilindje përmes pjesës juglindore të komunës dhe përbën një pjesë të kufirit lindor të saj. Stacioni Lézignan-Corbières ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Karkasonën dhe Narbonën.
Një verë pa lamtumirë
Një verë pa lamtumirë, roman me autor Zija Çela. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1979. Libri ka 242 faqe.
Net të ndriçuara
Net të ndriçuara, roman me autor Fuat Çeliku. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1983. Libri ka 355 faqe;
Suad Jamini
Suad Jamini ose Suki (-2018) ishte një artist shqiptar nga Kosova, i cili ishte basist i grupit muzikor Jericho.
Nitroceluloza
Prodhimi
Procesi përdor një përzierje të acidit nitrik dhe acidit sulfurik për të kthyer celulozën në nitrocelulozë. Cilësia e celulozës është e rëndësishme. Hemiceluloza, lignin, pentosanet dhe kripërat minerale japin nitroceluloza e ulët. Në terma të saktë kimikë, nitroceluloza nuk është një përbërës nitro, por një ester nitrati. Njësia e përsëritjes së glukozës (anhidroglukoza) brenda zinxhirit të celulozës ka tre grupe OH, secila prej të cilave mund të formojë një ester nitrati. Kështu, nitroceluloza mund të tregojë mononitrocelulozë, dinitrocelulozë dhe trinitrocelulozë, ose një përzierje të tyre. Me më pak grupe OH se celuloza mëmë, nitrocelulozat nuk grumbullohen me lidhje hidrogjenore. Pasoja kryesore është se nitroceluloza është e tretshme në tretës organikë si acetoni dhe esteret, p.sh. acetat etil, metil acetat, karbonat etil. Shumica e llaqeve përgatiten nga dinitrati, ndërsa eksplozivët janë kryesisht trinitrat.
Ekuacioni kimik për formimin e trinitratit është:
Rendimentet janë rreth 85%, me humbje që i atribuohen oksidimit të plotë të celulozës në acid oksalik.
Ejaleti i Edrenesë
parapamje|240px|Ejaleti i Adrianopojës në vitet 1850 Ejaleti i Adrianopojës ose Edrene ose Çirmen (turqishtja osmane: ایالت ادرنه; Eyālet-i Edirne) u krijua nga pjesë të ejaleteve të Silistrës dhe Rumelisë në vitin 1826.
Ishte një nga krahinat e para osmane që u bë një vilajet pas një reforme administrative në vitin 1865, dhe nga viti 1867 ishte reformuar në Vilajetin e Adrianopojës.
Ndarja administrative
Ejaleti përfshinte pothuajse të gjithë rajonin gjeografik historik të Trakisë dhe përfshinte nënndarjet e mëposhtme (sanxhakë ose livas):
Inaumont
Inaumont është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Inaumont ka një popullsi prej 88 banorë dhe sipërfaqe 4.75 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Joanne (album)
Albumi "Joanne" është albumi i peste i mbretëreshës se popit Lady Gaga.
Albumi ka qene i rrymës pop/country. Albumi është dedikim per hallen e saj e cila vdiq ne moshen 19 vjecare.
Barenton-sur-Serre
Barenton-sur-Serre është një komunë në Francë. Barenton-sur-Serre bën pjesë në departamentin Aisne të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 115 banorë dhe sipërfaqe 8.05 km².
Renis Gjoka
Karriera e Renis Gjokës nisi në skenën e “Top Fest 2”, në vitin 2004 kur ishte 17 vjeç, por muzika e ka shoqëruar që në fëmijëri. Talenti duket se është i trashëguar nga xhaxhai i tij Aleksander Gjoka, i cili është dhe mbështetesi më i madh. Gjoka, ka nisur rrugëtimin artistik fillimisht duke studiuar 8 vjet instrumentin e violinës e më pas duke provuar veten si këngëtar. Ka qëndruar që në fillim besnik i shijeve të tij muzikore duke krijuar një identitet artistik që e ka veçuar që në daljet e para. Për gjate një dekadë Renis Gjoka ka realizuar hite si “Ajo”, “Dashuria ime ti”, “Mjegulla”, “Sot”, “I’a mbathim bashke”, të gjitha këngë të vlerësuara me çmime të shumta në kompeticione muzikore. Nuk kanë munguar dhe bashkëpunimet me Aleksandër Gjokën siç është kënga “I njëjti do të mbetem”, e kënduar dhe kompozuar prej tyre.
Vokali i veçantë e energjia që përcjell e kanë kthyer Renis Gjokën në një nga këngetarët më të sukseshëm e më të kërkuar të momentit. Kënga e tij e fundit u rendit menjëherë në “Top 10” në listës zyrtare të “Top Awards”. Mes koncerteve e netëve të live-it, përgatitjeve për albumin e tij, këngë e videoklipe, Renis Gjoka është një emër gjithmonë prezent kur flitet për muzikë cilësore.
Cheek to Cheek
Albumi "Cheek to Cheek" është albumi i katert i mbretëreshës se popit Lady Gaga ne bashkpunim me legjenden e muzikes jazz Tony Bennett
Albumi ka qene gjithashtu fitues i cmimit Grammy Awards
Belmesnil
Belmesnil është një komunë në Francë. Belmesnilbën pjesë në departamentin [[Seine-Maritime]] të rajonit [[Haute-Normandie]]. Komuna ka një popullsi prej 496 banorë dhe sipërfaqe 3.03 km².
Biseksualiteti
Biseksualiteti është një tërheqje emocionale, tërheqje seksuale, ose sjellje seksuale kundrejt të dyja sekseve: meshkujve dhe femrave ose tërheqja romantike dhe seksuale ndaj personave me çfarëdolloj seksi ose identiteti gjinor; ky aspekt i dytë cilësohet me termin alternativ panseksualiteti.
Termi biseksual përdoret përgjithësisht në konteksin e tërheqjes njerëzore për të dëftuar ndjenja romatike dhe seksuale karshi të dyve: burrave dhe grave, koncepti është një prej tre klasifikimeve kryesore për orientimin seksual së bashku me termin heteroseksualitet dhe homoseksualitet. Të qenurit biseksual nuk do të thotë domosdoshmërisht të pasurit tërheqje seksuale ndaj të dyja sekseve; më së shumti persona që kanë një preferencë seksuale jo ekskluzivisht për njërin seks, mund të identifikohen po ashtu si biseksual. Biseksualiteti është vërejtur në shumë shoqëri njerëzore si edhe në botën e kafshëve përgjatë historisë. Termi biseksualitet sikurse hetero dhe homoseksualitet është krijuar në shekullin e 19.
Orientimi seksual, identiteti dhe sjellja
Biseksualiteti është tërheqja seksuale ndaj meshkujve dhe femrave. Shoqata psikologjike amerikane thekson se orientimi seksual ndryshon përgjatë jetës. Me fjalë të tjera, nëse dikush nuk është ekskluzivisht homoseksual ose heteroseksual, ai mund të ndiejë një orientim seksual të ndërmjetëm. Persona të ndryshëm mund të kuptojnë në momente të ndryshme të jetës së tyre që ata janë heteroseksual, biseksual ose homoseksual. Orientimi seksual, sjellja dhe identiteti gjinor mund të mos jenë të përputhshme ose të pajtueshme me njëra-tjetrën. Disa individë identifikohen si heteroseksual, homoseksual ose biseksual pa pasur ndonjë eksperiencë seksuale. Të tjerë kanë pasur eksperienca homoseksuale por nuk e konsiderojnë veten gej, lezbike ose biseksuale. Po ashtu persona të vetë-identifikuar si gej ose lezbike mund të kenë raporte seksuale dhe me persona të seksit të kundërt, por nuk identifkohen si biseksual.
Termat queer ,poliseksual, heterofleksibël, homofleksibël, burra që kryejnë seks me burra dhe gra që kryejnë seks me gra mund të përdoren për të përshkruar identitetin seksual ose për të karakterizuar sjelljen seksuale. Disa burime shprehen se biseksualiteti përfshin tërheqjen emocionale e seksuale ndaj të gjitha identiteteve gjinore ose e thënë ndryshe tërheqjne emocionale dhe seksuale ndaj një personi, pavarësisht seksit biologjik ose identitetit gjinor, duke e kthyer biseksualitetin në të këmbyeshëm me panseksualitetin. Koncepti i panseksualitetit qëllimisht refuzon dikotominë gjinore burrë/grua me qenë se personat panseksual janë të hapur për lidhje me persona që nuk identifikohen thjesht si djem ose vajza. Aktivisti biseksual Robyn Ochs e përkufizon biseksualitetin si tërheqjen seksuale e emocionale ndaj personave të më shumë se një seksi ose identiteti gjinor, jo detyrimisht në të njëjtën kohë, jo në të njëjtën mënyrë dhe jo  me të njëjtin intensitet. Sipas Rosario, Schrimshaw, Hunter, Braun (2006):...zhvillimi i identitetit seksual tek lezbiket, gejtë ose biseksualët (LGB) është proces kompleks dhe i vështirë. Në ndryshim nga komunitetet e tjera ( për shembull minoritetet etnike ose racore), pjesa dërrmuese e individëve LGB rriten në komunitete ku ndeshin armiqësi ndaj homoseksualitetit.
Biseksualiteti si një identitet seksual në tranzicion është trajtuar e diskutuar në literaturën bashkëkohore. Zhvillimi i identitetit seksual tek lezbiket, gejtë dhe biseksualët (LGB) ndryshon me kalimin e kohës. Në kontrast, një studim i gjatë i kryer nga Lisa M. Diamond  shqyrtoi gratë që identifikoheshin si lezbike, biseksuale ose të pa përcaktuar dhe doli në konkluzionin se më shumë gra përqafuan identitetin biseksual dhe nuk hoqën dorë përgjatë një periudhe 10 vjeçare. Studimi nxorri në pah se gratë biseksuale kanë pasur raporte të qëndrueshme me persona të të njëjtit seks. Diamond ka studiuar në raportin e saj edhe biseksualitetin tek meshkujt, ku shihet se djemtë kryejnë tranzicionin nga identiteti gej në atë biseksual, queer ose i papërcaktuar dhe po ashtu anasjelltazi, nga identiteti biseksual në identitetin gej.
Shkalla e Kinsay
Në vitin 1940, zoologu Alfred Kinsey ka krijuar një shkallë matshmërie për ndryshueshmërinë dhe vazhdimësinë e orientimit seksual nga heteroseksualiteti tek homoseksualiteti. Kinsey ka studiuar seksualitetin njerëzor dhe ka argumentuar se njerëzit kanë kapacitetin të jenë hetero ose homoseksual edhe nëse ky tipar nuk del në pah në rrethana të caktuara. Shkalla e Kinsey përdoret për të përshkruar eksperiencën seksuale të një personi, ku kjo shkallë varion nga 0 që do të thotë ekskluzivisht heteroseksual deri në shkallën 6, duke nënkuptuar eksluzivisht homoseksual. Njerëzit që renditen në shkallën nga 2 tek 4 konsiderohen biseksual; këta persona nuk i përkasin asnjërit prej dy ekstremeve. Sociologët Martin S. Weinberg dhe Colin J. Williams shkruajnë se në parim njerëzit që renditen nga shkalla 1 tek 5 mund të konsiderohen biseksual. Psikologu Jim McKnight shkruan se teksa ideja që biseksualiteti është një formë orientimi seksual që nënkuptohet si diçka midis homoseksualitetit dhe heteroseksualitetit në shkallën e Kinsey. Ky koncept i biseksualitetit midis hetero dhe homoseksualitetit është hedhur posht nga publikimi  Homoseksualitetet  (1978) nga Weinberg dhe psikologu Alan P. Bell.
Organizata Çlirimtare e Palestinës
Organizata për Çlirimin e Palestinës ose Organizata Çlirimtare Palestineze (shkurtesa: OÇP ose PLO; Arabisht: منظمة التحرير الفلسطينية Munaẓẓamat at-Taḥrīr al-Filasṭīniyyah) është një organizatë e themeluar më 28 maj 1964 me qëllim të çlirimit të Palestinës përmes "luftës së armatosur, me shumicën e dhunës së saj drejtuar civilëve izraelitë". Është njohur si përfaqësuesi i vetëm i ligjshëm i popullit palestinez prej mbi 100 shtete me të cilat ajo mban marrëdhënie diplomatike dhe ka gëzuar statusin e vëzhguesit në Kombet e Bashkuara që nga viti 1974. PLO u konsiderua nga Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli të ishte një "organizata terroriste" deri në Konferencën e Madridit të vitit 1991. Në vitin 1993, PLO njohu të drejtën e Izraelit për të ekzistuar në paqe, pranoi rezolutat e Këshillit të Sigurimit të KB 242 dhe 338 dhe refuzoi "dhunën dhe terrorizmin". Si përgjigje, Izraeli njohu zyrtarisht PLO si përfaqësues të popullit palestinez. Sidoqoftë, PLO ka përdorur dhunë në vitet që nga viti 1993, veçanërisht gjatë Intifadës së Dytë 2000–2005. Më 29 tetor 2018, Këshilli Qendror Palestinez pezulloi njohjen e Izraelit dhe ndaloi sigurinë dhe koordinimin ekonomik në të gjitha format e tij me të.
Fraksioni më i madh brenda organizatës është Fatahu. Partia më e madhe palestineze jashtë PLO është Hamas.
Qarku Mortagne-au-Perche
Qarku Mortagne-au-Perche është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Orne.
Rami Malek
Rami Said Malek (i lindur më 12 maj 1981) është një aktor amerikan. Ai është i mirënjohur për rolin kryesor të Elliot Alderson në serinë televizive Mr. Robot, për të cilën ai fitoi Critics' Choice Award dhe ka marrë nominime për Golden Globe Award dhe Screen Actors Guild Award. Malek ka portretizuar edhe karaktere të tjerë në film dhe televizion, si Mbreti Ahkmenrah në trilogji Night at the Museum, The War at Home (2005–07), The Pacific (2010), Larry Crowne (2011), The Master (2012), Ain't Them Bodies Saints (2013) dhe filmin i vlerësuar në mënyrë kritike Short Term 12 (2013).
Jeta
Malek ka lindur në Los Angeles, Kaliforni, nga prindërit egjiptian. Ai është gjithashtu me origjinë të largët greke. Babai i tij ishte një ciceron në Kajro. Malek ka një vëlla binjak identik me emrin Sami, i cili është katër minuta më i ri se ai. Ai ka gjithashtu një motër më të madhe, Jasmine, e cila është doktoreshë e mjekimit urgjent. Malek mori pjesë në Notre Dame High School në Sherman Oaks, Kaliforni. U diplomua në Artet e Bukura në vitin 2003 nga Universiteti i Evansville në Evansville, Indiana.
Petrit Çarkaxhiu
Petrit Çarkaxhiu është një këngëtar dhe kompozitor shqiptar nga Kosova, i cili është pjestar i grupit muzikor Jericho.
Filmografia e Xheki Çanit
thumb|240px|Jackie Chan shijon përvojat e tij në kuvertën e fluturimit në bordin e USS Kitty Hawk (CV 63) më 2 dhjetor 2002. Karriera e aktorit Jackie Chan zgjat më shumë se shtatë dekada. Ai filloi aktrimin e tij si fëmijë në filmin Big and Little Wong Tin Bar (1962). Dhjetë vjet më vonë, ai ishte një kaskader përballë Bruce Lee në filmin Fist of Fury (1972) dhe Enter the Dragon (1973). Ai më pas pati role tjera në disa filma kung fu. Përparimi i tij i parë i madh ishte filmi Gjarpëri në Hijen e Shqiponjës (1978). Ai më pas gëzoi sukses më të madh me filma të ngjashëm me komeditë kung fu të tilla si Drunken Master (1978) dhe The Young Master (1980).
Barfleur
Barfleur është një komunë në Francë. Barfleur bën pjesë në departamentin Manche të rajonit Basse-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 648 banorë dhe sipërfaqe 0.6 km².
Visar Rexha
Visar Rexha është një muyikant shqiptar nga Kosova, i cili është baterist i grupit muzikor Jericho.
Joigny-sur-Meuse
Joigny-sur-Meuse është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Joigny-sur-Meuse ka një popullsi prej 700 banorë dhe sipërfaqe 3.86 km², me një dendësi prej 181 banor/km².
Nodi
Nodi (anglisht: Noddy) është një personazh imagjinar i krijuar nga Enid Blyton, i botuar fillimisht nga viti 1949 deri në 1963. Në bazë të këtij personazhi u krijuan disa seri televizive.
Nodi u botua për herë të parë në vitin 1949, me ilustrime nga Harmsen van der Beek, një artisti holandez.
Personazhi është një fëmijë prej druri, i cili jeton në një shtëpi të vogël në Toyland (në shqip: Qyteti i lodrave). Emri i tij, Nodi, vjen nga anglishtja "Nod" (për të kokës) - "to nod the head" (të tundur kokën), dhe aludon për faktin se ai është një kukull që ka një kokë të shkëputur nga trupi. dridhet dhe tund kokën vazhdimisht. Disa vende kanë marrë emrin e Nodit si Italia, Portugalia, Polonia dhe Hungaria. Të tjerë, kanë gjetur ekuivalente: Oui-Oui në Francë, Zvonko në Kroaci, Nicke në Suedi ose Lelumaan Niksu në Finlandë.
Seriale të animuar
Në Mbretërinë e Bashkuar, është programi televiziv më i gjatë për fëmijë në televizion, që nga viti 1955 në BBC.
Shfaqjet televizive të bazuara në personazhin janë shfaqur në televizionin britanik që nga viti 1955. Megjithatë, vetëm një prej tyre është dubluar në shqip. Emisioni televiziv "Make Way for Noddy" (ne shqip: Hapi rrugë Nodit) u transmetua në vitin 2003 në televizionin britanik, si dhe është transmetuar edhe në televizionin kosovar, në kanalin 21 Junior.
Belmont, Bas-Rhin
Belmont është një komunë në Francë. Belmontbën pjesë në departamentin Bas-Rhin të rajonit Alsace. Komuna ka një popullsi prej 176 banorë dhe sipërfaqe 10.34 km².
Champlin
Champlin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Champlin ka një popullsi prej 77 banorë dhe sipërfaqe 5.9 km², me një dendësi prej 13 banor/km².
Bargemon
Bargemon është një komunë në Francë. Bargemon bën pjesë në departamentin Var të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 1471 banorë dhe sipërfaqe 35.14 km².
Lista e qyteteve në Algjeri
thumb|250px|Harta e Algjerisë Më poshtë kemi listën e qyteteve të Algjerisë me më shumë se 100,000 banorë.
Kubi (gjeometri)
Kubi ështe nje trup gjeometrik i cili ka tre përmasa:gjatësi,gjerësi dhe lartësi.Sipërfaqja e tij është e barabartë me 6a^2 ku a është gjatësia e brinjës së tij.Ndërsa vëllimi është i barabartë me a^3.Gjithsej ai ka 12 brinjë,8 kulme dhe 8 kënde dhe 6 faqe.
Hida Viloria
Hida Viloria (lindur në 29 maj 1968) është një shkrimtare latino-amerikane, autore e librit me titull “Born Both: An Intersex Life” si dhe aktiviste për të drejtat e komunitetit interseks, me origjinë nga Kolumbia dhe Venezuela. Viloria është themeluese dhe drejtuese e organiazatës “Intersex Campaign for Equality”.
Edukimi
Viloria ndoqi Universitetin Wesleyan në Connecticut nga viti 1986 deri në 1988 si dhe u diplomua me medalje ari nga Universiteti i Kalifornisë në Berkeley në 1998, me një program studimor ndërdisiplinor në degën e "Gender and Sexualities study".
Agjencia e Sigurisë Kombëtare (Mali i Zi)
parapamje|300x300px Agjencia e Sigurisë Kombëtare (ANB) është agjencia kombëtare e inteligjencës e Malit të Zi. Selia e saj ndodhet në Podgoricë.
Sipas ligjit që rregullon ANB, agjencia ka për detyrë mbledhjen, ruajtjen, analizimin, vlerësimin dhe shkëmbimin e informacionit.
Judith Curry
thumb|djathtas|Judith Curry Judith A. Curry është një klimatologjiste dhe ish kryetare e Shkollës së Tokës dhe Shkencave të Atmosferës në Instituti e Teknologjisë të Gjorgjias. Interesi i saj hulumtues përfshijnë uraganet, modelimet atmosferike, klima polare dhe ndërveprimet ajer-det. Ajo është një anëtare e Këshillit Kombëtar për Hulumtimet e në Komisionin Hulumtues të Klimës. Në vitin 2017, ajo ka dalë në pension nga bota akademike.
Fléville
Fléville është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Fléville ka një popullsi prej 102 banorë dhe sipërfaqe 7.89 km², me një dendësi prej 13 banor/km².
Abdyl Frashëri : jeta, veprimtaria dhe shkrimet : (1839-1892)
Abdyl Frashëri : jeta, veprimtaria dhe shkrimet : (1839-1892) libër me autor Kristo Frashëri dhe Hysen Uka (red. shkenc.). Botuar në Tiranë nga "M & B", në vitin 2013. Faqe 432. ISBN 978-9928-172-12-9
Skulpturat e Muzeut Arkeologjik të Durrësit
Skulpturat e Muzeut Arkeologjik të Durrësit broshurë me autore Hava Hidri dhe Flutura Boçi (përkth. angl.), Sirius Hidri (përkth. ital.), Artan Faja (foto). Botuar në Durrës nga "Jozef", në vitin 2013. Faqe 48.
Belmont, Doubs
Belmont është një komunë në Francë. Belmontbën pjesë në departamentin Doubs të rajonit Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 58 banorë dhe sipërfaqe 4.72 km².
Barges, Côte-d'Or
Barges është një komunë në Francë. Barges bën pjesë në departamentin Côte-d'Or të rajonit Burgundy. Komuna ka një popullsi prej 461 banorë dhe sipërfaqe 3.85 km².
Çlirimi i Bullgarisë
parapamje|djathtas|250px|Një hartë që tregon territoret e shtetit vasal bullgar që u çliruan në vitin 1878 dhe ndarjen e tyre po atë vit pas [[Traktati i Berlinit (1878)|Traktatit të Berlinit.]] Çlirimi i Bullgarisë është proces historik si rezultat i Rilindjes Bullgare. Në historiografinë bullgare, çlirimi i Bullgarisë i referohet atyre ngjarjeve të Luftës së Dhjetë Ruso-Turke (1877–1878) që çuan në rivendosjen e shtetit bullgar sipas Traktatit të Shën Stefanit të 3 marsit 1878.
Traktati e detyroi Perandorinë Osmane t'i kthente Bullgarisë pjesën më të madhe të territorit të saj të pushtuar në shekullin e 14-të. Në Kongresin e Berlinit të po këtij viti, u miratua Traktati i Berlinit, sipas të cilit territoret e shtetit bullgar të përcaktuara në Traktatin e Shën Stefanit ndaheshin në tri pjesë: pjesa e parë ishte Principata e Bullgarisë, e cila. funksiononte në mënyrë të pavarur, por nominalisht ishte një vasal i Perandorisë Osmane dhe ishte i kufizuar në Moesia dhe zonat ngjitur me kryeqytetin Sofje; pjesa e dytë u përfshi në një krahinë të re autonome të Perandorisë Osmane, Rumelia Lindore; ndërsa i treti dhe më i madhi nga të tre, që përfshinte Maqedoninë dhe Lozengradin, iu kthye osmanëve. Territoret që u morën nga Bullgaria pas Kongresit të Berlinit, duke përfshirë pjesën më të madhe të Maqedonisë, Trakisë e të tjera, kishin një popullsi shumicë etnike bullgare.
Më 6 shtator 1885, Rumelia Lindore u bë pjesë e Principatës së Bullgarisë pas një bashkimi pa gjak, megjithëse principata ishte një komb de facto i pavarur, por de jure komb vasal i Perandorisë Osmane deri në vitin 1908, kur Bullgaria shpalli deklaratën e saj të pavarësisë.
Termi, megjithatë, është pjesërisht i pasaktë, pasi i referohet çlirimit të Bullgarisë nga Perandoria Osmane, çlirimit të dytë të Bullgarisë. Pas pushtimit të Perandorisë së Parë Bullgare në vitin 1018, çlirimi i parë i Bullgarisë çoi në krijimin e Perandorisë së Dytë Bullgare në vitin 1185 si pasojë e Rebelimit të Asenit dhe Pjetrit kundër Perandorisë Bizantine.
Helena e Durrësit : dramë e familjes Topia
Helena e Durrësit : dramë e familjes Topia libër (Letërsi shqipe, Dramë) me autor Besnik Alibali dhe Muhamet Malilaj (pikt.), Merita Thartori (Kuçi) (red.). Botuar në Tiranë nga "Argeta-LMG", në vitin 2014. Faqe 104.
Plagë që nuk duken
Plagë që nuk duken, roman me autor Hysen Berisha. Botuar në Prishtinë nga "Focus", në vitin 2008. Libri ka 251 faqe.
Ralph Fiennes
Ralph Nathaniel Twisleton-Wykeham-Fiennes (lindur më 22 dhjetor 1962) është një aktor, producent filmi dhe regjisor anglez. Një përkthyes i Shekspirit, ai arriti së pari sukses në skenë në Teatrin Kombëtar Mbretëror.
Roli i Fiennes nga krimineli i luftës naziste, Amon Göth në Schindler's List (1993) i fitoi atij nominime për Çmimin Oscar për Aktorin më të Mirë Ndihmës dhe Çmimin Golden Globe për Aktorin më të Mirë Ndihmës, dhe ai fitoi Çmimin BAFTA për Aktorin më të mirë në një rol mbështetës. Performanca e tij si Count Almásy në The English Pacient (1996) i fitoi atij një nominim të dytë për çmimin Oscar, për Aktorin më të Mirë, si dhe nominime për BAFTA dhe Golden Globe.
Fiennes është shfaqur në shumë filma të njohur, përfshirë Quiz Show (1994), Ditët e çuditshme (1995), The End of the Affair (1999), Red Dragon (2002), Maid in Manhattan (2002), The Constant Gardener (2005 ), In Bruges (2008), The Reader (2008), Clash of the Titans (2010), Great Expectations (2012) dhe The Grand Budapest Hotel (2014). Ai bëri zërin e Rameses në The Prince of Egypt (1998), Lord Victor Quartermaine në Wallace & Gromit: The Curse i Were-Rabbit (2005) dhe Alfred Pennyworth në Lego Batman Movie (2017). Fiennes është i njohur edhe për rolet e tij në seri kryesore të filmit, siç është seria e filmit Harry Potter (2005–2011), në të cilën ai luajti antagonistin kryesor të serisë, Lord Fluronvdekja. Fiennes gjithashtu luajti në serinë James Bond, në të cilën ai ka luajtur Gareth Mallory / M, duke filluar me filmin e vitit 2012, Skyfall.
Razavi Horasan
Provica Razavi Khorasan (Persisht: استان خراسان رضوی‎‎) është provincë në verilindje të Iranit. Razavi Khorasan është një nga tre provinca të cilët janë formuar pas ndarjes së Provincës Horasan në vitin 2004.
Ralph Fiennes
Në vitin 2011, Fiennes bëri debutimin e tij regjisorial me adaptimin e tij filmik të tragjedisë së Shekspirit Coriolanus, në të cilën ai gjithashtu luajti personazhin e titullit. Më 1995, ai fitoi një çmim Toni për të luajtur Princin Hamlet në Broadway. Që nga viti 1999, Fiennes ka shërbyer si një ambasador në UNICEF në Mbretërinë e Bashkuar. Fiennes është gjithashtu një bashkëpunëtor nderi i Shkollës së Filmit në Londër. Për punën e tij pas kamerës, në vitin 2019 ai mori çmimin Stanislavsky.
Razavi Horasan
Horasani ka dëshmuar ngritjen dhe rënien e shumë dinastive dhe qeverive në territoret e tyre në histori. Fise të ndryshme të arabëve, turqëve, kurdëve, turkmenëve dhe mongolëve sollën ndryshime në rajon.
Ralph Fiennes
Jeta e hershme dhe familja
Fiennes lindi në Ipswich, Angli, më 22 dhjetor 1962. Ai është fëmija më i madh i Mark Fiennes (1933–2004), një fermer dhe fotograf, dhe Jennifer Lash (1938–1993), një shkrimtare. Ai ka prejardhje angleze, irlandeze dhe skoceze. Mbiemri i tij është me origjinë normane. Për shkak se emri i tij është shqiptuar /reɪf/, nganjëherë shihet (gabimisht) e shqiptuar si Rafe ose Raiph. Gjyshërit e tij ishin industrialisti Sir Maurice Fiennes (1907-1994) dhe Brigadieri Henry Alleyne Lash (1901-1975).
Razavi Horasan
Historia
Gjeografët e Iranit kanë ndarë Iranin në tetë segmente e cila më e madhja ishte e cila më e madhja ishte Horasani. Gjatë pushtimit të muslimanëve në Persi, Horasani u nda në katër pjesë dhe secila pjesë u emërua sipas emrit të qytetit më të madh, Nishapur, Merv, Herat, dhe Balkh.