cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kriza evropiane e refugjatëve 2015
Kushtet e banimit
Në fund të nëntorit, qendrave të pritjes finlandeze po mbaronin hapësira, gjë që i detyroi autoritetet të përdorin kontejnerë të rinovuar transporti dhe tenda për të strehuar azilkërkues të rinj. Zëvendëskryeministri Petteri Orpo njoftoi se do të krijohen qendra speciale riatdhesimi për të strehuar azilkërkuesit të cilëve u është mohuar. Ndërsa theksoi se këto kampe nuk do të ishin burgje, ai përshkroi se banorët do të ishin nën mbikëqyrje të rreptë.
Shumë migrantë u përpoqën të hynin në Mbretërinë e Bashkuar, duke rezultuar në kampe emigrantësh rreth Calais ku ndodhet një nga hyrjet e Eurotunelit. Në verën e vitit 2015, të paktën nëntë persona vdiqën në përpjekje për të arritur në Britani, duke përfshirë rënien nga trenat, goditjen nga trenat ose mbytjen në një kanal në hyrje të Eurotunelit. Si përgjigje, një gardh i financuar nga Mbretëria e Bashkuar u ndërtua përgjatë autostradës A-216 në Calais. Në kampin afër Calais, i njohur si Xhungla, shpërthyen trazirat kur autoritetet filluan prishjen e kampingut të ndërtuar ilegalisht më 29 janar 2015. Mes protestave, të cilat përfshinin greva urie, mijëra refugjatë që jetonin në kamp u zhvendosën në "kampin e parë të refugjatëve me standarde ndërkombëtare" të Francës në kampin e refugjatëve La Liniere në Grande-Synthe, i cili zëvendësoi kampin e mëparshëm të refugjatëve Basroch.
Gjermania ka një sistem kuotash për shpërndarjen e azilkërkuesve në të gjitha shtetet gjermane, por në shtator 2015, shtetet federale, përgjegjëse për akomodimin, kritikuan qeverinë në Berlin për mungesën e ndihmës së mjaftueshme për ta.
Në Gjermani, e cila pranoi deri tani numrin më të madh të refugjatëve, qeveria federale i shpërndan refugjatët midis 16 shteteve në proporcion me të ardhurat e tyre tatimore dhe popullsinë; nga vetë shtetet kërkohet të dalin me zgjidhje strehimi. Në vitin 2015, kjo marrëveshje u vu nën tension pasi shumë shtete u mbaruan nga akomodimi i dedikuar për refugjatët e ardhur. Shumë u drejtuan për të strehuar përkohësisht refugjatët në tenda ose në ndërtesa boshe të ripërdorura. Fshati i vogël Sumte (popullsi 102), i cili përmbante një depo të madhe të papërdorur, pranoi 750 refugjatë. Deri në vitin 2020, shumica e të ardhurve ishin zhvendosur në qytetet më të mëdha gjermane për punë ose studim; një numër i vogël janë vendosur përgjithmonë në Sumte. Në Berlin, autoritetet i strehuan refugjatët në akomodime të përkohshme në vendin e aeroportit të çaktivizuar Tempelhof, më pas zhvilluan një program strehimi me kontejnerë të njohur si Tempohomes, i ndjekur nga Strehimi Modular për Refugjatët (Modulare Unterkünfte für Flüchtlinge); shumë nga Tempohomes dhe MUF janë ende në përdorim që nga viti 2022, dhe disa kanë filluar të strehojnë gjithashtu refugjatë ukrainas. parapamje| Emigrantët në kufirin Greqi-Maqedonia e Veriut pranë [[Gjevgjelia|Gjevgjelisë, 24 gusht 2015]]
Vdekja e Alan Kurdit
Një foto e trupit të një djali sirian 3-vjeçar të quajtur Alan Kurdi (pasi u mbyt më 2 shtator 2015) u bë simbol i vuajtjes së refugjatëve që përpiqeshin të arrinin në Evropë. Ndryshe nga shumë fotografi të refugjatëve të publikuara shpesh në mediat evropiane, në të cilat "azilkërkuesit tregohen përgjithësisht në grupe njerëzish, shpesh në varka, dhe jo si individë të vetëm", fotografia ishte e një fëmije viktimë të vetme, të identifikueshme dhe shkaktoi një valë dhembshurisë në të gjithë Evropën. Udhëheqës të shumtë të BE-së iu drejtuan fotos dhe bënë thirrje për veprim të BE-së për të adresuar krizën. Kurdi dhe familja e tij ishin refugjatë sirianë dhe Alan 3-vjeçar vdiq së bashku me vëllain dhe nënën e tij, vetëm babai i tij i mbijetoi udhëtimit, duke i thënë CNN-it “çdo gjë që ëndërroja është zhdukur. Unë dua t'i varros fëmijët e mi dhe të ulem pranë tyre derisa të vdes." Trupi i Kurdit është fotografuar nga gazetarja turke Nilüfer Demir.
Qarku Auch
Qarku Auch është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Gers.
Vaux-Champagne
Vaux-Champagne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Vaux-Champagne ka një popullsi prej 132 banorë dhe sipërfaqe 10.78 km², me një dendësi prej 12 banor/km².
Reka e Gjakovës
Reka e Gjakovës është një trevë etnografiko - gjeografike e Kosovës. Reka e Gjakovës përfshin Rekën e Mirë si dhe Rekën e Keqe.
Reka e Mire shtrihet nga lumi Erenik përgjate maleve të Junikut, Strellcit e deri në qytetin e Pejës. Këto fshatra të kesaj treve gravitojnë në qytetet Gjakovë, Deçan dhe Pejë.
Reka e Keqe përfshin grumbullin e fshatrave nga rrezet e maleve të Junikut dhe Koshares, përgjate lumit Erenik deri në qytetin e Gjakovës. Fshatrat e kësaj treve gravitojnë në qytetin e Gjakovës.
Takeshi Aoki
(lindur më 28 Shtator 1982) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Ballao
Ballao (Ballàu) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 46.63 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 98 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 812 banorë.
Bashkimi Evropian i Boksit
Bashkimii Evropian i Boksit (European Boxing Union - EBU) është një organ drejtues panevropian i boksit që organizon kampionatet në boksin profesionist. EBU rregullon titullin kontinental më prestigjioze në Evropë, Kampionatin Evropian të Boksit për konkurrentët nga brenda Bashkimit Evropian dhe Kampionatin Evropian të Boksit për ata që janë jashtë Bashkimit Evropian.
Balinghem
Balinghem është një komunë në Francë. Balinghem bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 1086 banorë dhe sipërfaqe 5.79 km².
Verrières
Verrières është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Verrières ka një popullsi prej 27 banorë dhe sipërfaqe 6.36 km², me një dendësi prej 4 banor/km².
Asato Miyagawa
Asato Miyagawa (宮川 麻都) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 9 ndeshje.
Periplusi i Pseudo-Skylaksit
parapamje|400x400px| Periplusi i Pseudo-Skylaksit, faksimile 1855 e shekullit të XIII kopje e mbijetuar e tekstit origjinal grek Periplusi i Pseudo-Skylaksit titulli i plotë i së cilës është "Periplus tes thallases tes eikumenes Europes kai Azias kai Libyes" (Lundrimi buzë brigjeve të Evropës, të Azisë dhe të Afrikës) është një periplus i lashtë grek (περίπλους períplous, 'rreth lundrimit') që përshkruan rrugën detare rreth Mesdheut dhe Detit të Zi. Ndoshta daton nga mesi i shekullit IV para Krishtit, konkretisht në vitet 330, i mbështetur në njoftime të marra nga logografët e shek. VI. Hekateu i Miletit dhe autorë të tjerë të shek. V para e. sonë. Vepra ndoshta është shkruar në ose afër Athinës. Autori i saj shpesh përfshihet në radhët e gjeografëve grekë 'të vegjël'. Ekziston vetëm një dorëshkrim i disponueshëm, i cili e daton veprën origjinale me një vjetërsi mbi 1500 vjet.
Emri i autorit është shkruar Pseudo-Scylax ose Pseudo-Skylax, shpesh i shkurtuar si Ps.-Scylax ose Ps.-Skylax.
Në këtë vepër jepet edhe një përshkrim gjeografik me shumë interes i krahinave bregdetare të Ilirisë.
Autori
Duke qenë se i vetmi dorëshkrim mesjetar ekzistues e emërton autorin si "Scylax" (ose "Skylax"), por studiuesit kanë vërtetuar se ky atribut duhet trajtuar si një i ashtuquajtur "Apel pseudepigrafik ndaj autoritetit": Herodoti përmend një Skilaks të Karyandës, një lundërtar grek i cili në fund të shekullit VI para Krishtit eksploroi brigjet e Oqeanit Indian në emër të Persianëve. Megjithatë, shumë detaje në vepër pasqyrojnë njohuritë e botës të shekullit IV para Krishtit; meqenëse, si rrjedhim, nuk mund të jetë nga Skilaksi i shekullit VI, autori i tij zakonisht quhet Pseudo-Skylaks.
Teksti
Periplusi i Pseudo Skilaksit mbetet një dorëshkrim kryesor, Parisinus suppl. gr. (Suppément grec) 443 (i njohur gjithashtu si Pithou MS sipas pronarit të tij të shekullit XVI, Pierre Pithou ); ajo daton në shekullin XIII pas Krishtit dhe është origjinali i atyre mbi të cilët u bazua botimi i parë i shtypur i vitit 1600. Dy kopje të mëvonshme të këtij dorëshkrimi, i cili është shumë i korruptuar, nuk shtojnë asgjë thelbësore. Dorëshkrimi kryesor ishte i paarritshëm për studiuesit për më shumë se dy shekuj deri në vitet 1830, kur u ble nga Bibliothèque Nationale e Francës.
Rrëfimi që i atribuohet këtij "Pseudo-Skylaks" simulon një rrotullim në drejtim të akrepave të orës të Mesdheut dhe Detit të Zi, duke filluar në Gadishulli Iberik dhe duke përfunduar në Afrikën Perëndimore, përtej Shtyllave të Herkulit, që shënojnë Ngushticat e Gjibraltarit.
Historiku i botimeve
Periplusi i Scylax, së bashku me gjeografë të tjerë të vegjël të lashtë grekë, u botua për herë të parë në Augsburg në vitin 1600 nga David Hoeschel. Në Amsterdam, Periplusi u botua nga Gerardus Vossius në vitin 1639 dhe më pas nga John Hudson në veprën e tij me titull Geographi Graeci Minores. Në Paris, Periplusi u botua në vitin 1826 nga Jean François Gail dhe në Berlin u botua në vitin 1831 nga Rudolf Heinrich Klausen.
Tekstet greke të Karl Müller (1855) dhe B. Fabricius (pseudonimi i Heinrich Theodor Dittrich, botimi i 2-të 1878) janë zëvendësuar nga P. Counillon Pseudo-Skylax: le périple du Pont-Euxin: texte, traduction, p. . (Bordeaux, 2004) dhe G. Shipley, Pseudo-Scylax's Periplus: Text, Translation, and Commentary (Exeter, 2011).
Lumbardhi (kthjellim)
Lumbardh ose Lumbardhi mund t`i referohet:
Dolores, Alicante
Dolores, Alicante është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vega Baja del Segura, të provincës Alicante, në Komunitetin e Valencias. Dolores, Alicante ka 7427 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 18.25 km2.
Satoshi Yamaguchi (1978)
Satoshi Yamaguchi (lindur më 17 Prill 1978) është një ish-futbollist japonez.
Barrali
Barrali (Barràbi) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 11.23 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 140 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.128 banorë.
Satoshi Yamaguchi (1978)
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Qarku Aurillac
Qarku Aurillac është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Cantal.
Glaire
Glaire është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Glaire ka një popullsi prej 916 banorë dhe sipërfaqe 6.46 km², me një dendësi prej 142 banor/km².
Beaumont, Puy-de-Dôme
Beaumont është një komunë në Francë. Beaumont bën pjesë në departamentin Puy-de-Dôme të rajonit Auvergne. Komuna ka një popullsi prej 10933 banorë dhe sipërfaqe 4.01 km².
Barumini
Barumini (Barùmini) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 26.4 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 202 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.276 banorë.
Kuvendi i Vlorës
400px|parapamje|Anëtarët e Kuvendit të Vlorës fotografuar në nëntor 1912, ose në 1 vjetorin në nëntor 1913 Kuvendi i Vlorës ishte një kuvend shqiptar i konstituuar gjatë Kongresit të Pavarësisë shqiptare në Vlorë, më 28 nëntor, 1912.
Kuvendi kombëtar
Seancën e mbajtur më 4 dhjetor 1912
kuvendi i parë kombëtar dhe rregullat e tij
Geneta servaline me kreshtë
Geneta servaine me kreshtë (Genetta cristata), i njohur gjithashtu si geneta me kreshtë, është një lloji genete,endemik në Nigeri dhe Kamerun. Ndërsa popullsia ka rënë për shkak të humbjes së habitatit, ajo renditet si lloji i cënuar në Listën e Kuqe të IUCN. Ajo u regjistrua për herë të parë në Divizionin Mamfe në Kamerun dhe fillimisht u konsiderua një nënlloji i genetës servaline ( Genetta servalina). Por tani ajo vlerësohet si një lloji i veçantë.
Karakteristikat
majtas|parapamje|Kafka e Genetta cristata Geneta servaline me kreshtë është një genet mjaft e vogël dhe i hollë me këmbë relativisht të gjata dhe fytyrë të ngushtë. Gëzofi i saj me ngjyrë ari është i shkurtër, i butë dhe i dendur me njolla të errëta që shpërndahen dendur dhe në mënyrë të barabartë. Bishti i saj i gjatë është i lidhur me unaza të gjera të zeza dhe unaza të holla të bardha. Kreshta e saj në pjesën e prapme të qafës nuk shtrihet në pjesën e pasme.
Këmbët e saj janë të errëta. Ajo ka një vijë të errët ndërprerëse  me qime relativisht të gjata që formojnë një kreshtë.
Gama dhe habitati
Geneta servaline me kreshtë ndodhet në Nigerinë Jugore nga lindja e Delgës së Nigerit në Kamerun në lumin Sanaga. Ai banon në zona me bimësi të pastër, me bimësi të ulët dhe në tokë të zhveshur poshtë pyjeve me gjethe të gjata. Herë pas here është regjistruar edhe në pyje sekondare dhe montane.
Në Nigeri shoqërohet me pyje parësore të thata, plantacione me shkurre mango brenda pyllit, dhe në një masë më të vogël me pyje dytësore të thata dhe pyje parësore të përmbytura. Ajo shmang zonat periferike, plantacionet e ananasit, zona me shkurre dhe plantacionet me palme vaji. Kufizohet në lartësi më të ulëta nga niveli i detit në lartësi mbidetare rreth 1.000 m (3,300 ft). Prania e saj është parashikuar në Gabon dhe Republikën e Kongos, por nuk është konfirmuar.
Kërcënimet
Geneta servaline me kreshtë kërcënohet nga humbja e habitatit. Zonat kryesore të shfaqjes së tij në Pyjet Shtetërore të Kryqit është duke u shndërruar në tokë të përdorur bujqësisht; vaji prodhohet në Deltën e Nigerit. Mund të jetë gjithashtu viktim nga gjuetia intensive.
Hisato Sato
(lindur më 12 Mars 1982) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 31 ndeshje dhe ka shënuar 4 gola.
Antichan-de-Frontignes
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Mayu Ikejiri
Mayu Ikejiri (池尻 茉由) është një futbolliste japoneze.
Antichan-de-Frontignes
Antichan-de-Frontignes (Ocitanisht: Antishan de Frontinhas ; Shqip: Antiqani i Frontinjas ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në rajonin Occitanie të Francës jugperëndimore.
Gjeografia
majtas|parapamje| Hyrja në Antiqanin e Frontinjas Antiqani i Frontinjës ndodhet në këmbët e Pyrenees në rajonin Comminges rreth 40 km në lindje nga jug-lindja e Bagnères-de-Bigorre dhe 19 km në jug nga jug-perëndim të Saint-Gaudens. Pjesa më e madhe e komunës është shumë e pyllëzuar, megjithatë ka disa tokë bujqësore pranë fshatit.
Demografia
parapamje| Bashkia dhe shkolla parapamje| Një rrugë në komunë parapamje| Përkujtimorja e Luftës
Vende dhe monumente
parapamje| Kisha e Notre Dame e Zonjës
Buster Keaton
Buster Keaton (1895-1966)
Zorica Brunclik
Zorica Brunclik ( e lindur më 29 qershor 1955) është një këngëtare serbe e muzikës popullore; si tradicionale ashtu si edhe atyre të kompozuara rishtazi. Një prej artisteve më të famshme ish-jugosllave, Zorica Brunclik është e njohur për zërin e saj, stilin e modës dhe flokët rozë të ndezur.
Biografia
Brunclik lindi më 29 qershor 1955 në Beograd, Jugosllavi. Babai i saj ishte me origjinë sllovake, dhe nëna e saj ishte nga Shumadia. Ajo filloi të performonte në bare dhe restorante. Aty u zbulua nga Bora Spuzhiq Kvaka, me vajzën e të cilit shkonte në shkollë. Më vonë ajo kreu një kurs në shkollën Aranžerskoj në Universitetin Kombëtar "Bozhidar Adžija", dhe më pas Fakultetin Ekonomik dhe studioi drejtësi.
Ajo është martuar katër herë. Bashkëshortët e saj më të njohur janë fizarmonistët Ljuba Keshelj dhe Miroljub Arangjeloviq Kemish me të cilin ajo është e martuar që nga viti 1985. Ajo ka katër fëmijë (tre vajza dhe një djalë), dhe u bë gjyshe në vitin 2013.
Brunclik ishte pjesë e udhëheqjes së partisë së Majtë Jugosllave dhe ishte mikeshë personale e Sllobodan Millosheviqit dhe gruas së tij Mirjana Markoviq. Për shkak të kësaj, pas përmbysjes së Sllobodan Millosheviqit në vitin 2000, ajo përjetoi izolim dhe bllokadë mediatike, si dhe një sërë kufizimesh të tjera të nxitura nga mbështetësit e regjimit të ri.
Karriera
Zorica u bë e famshme nga Bora Spuzhiq Kvaka, një këngëtar i njohur popullor në ish-Jugosllavi. Pas pesë vitesh këndm në bare dhe restorante, duke performuar në hotelin “Danub” në Pozharevc, ajo u takua me këngëtarin dhe kompozitorin e panjohur të atëhershëm Novica Urosheviq me të cilin ndërtoi një karrierë muzikore. Urosheviqi kishte performuar me orkestrën e Tihomir Paunoviqës i cili në atë kohë ishte në kërkim të këngëtarëve të rinj. Kjo i dha mundësinë Zoricës që të regjistrojë një këngë për Radio Televizionin e Beogradit. Kënga e parë u regjistrua për PGP Radio Televizionin e Beogradit më 20 janar 1975, "Ne daj da nas rastave" (Lit. Mos lejoni që të na ndajnë ). Kjo këngë pati një sukses të madh dhe kënga u publikua me një tirazh prej 300,000 kopjesh. Pas atij suksesi, këngët e Zoricës ishin shpesh më të dëgjuarat në radio. Ajo ka punuar me orkestrën e Branimir Gjokiqit, më pas vazhdoi bashkëpunimin me fizarmonistin Ljuba Keshelj i cili ishte ish-bashkëshorti i saj dhe në vitin 1985 u martua me fizarmonistin dhe aranzhuesin Miroljub Aranđelović Kemiš. Pas kësaj arriti sukses edhe më të madh. Ajo regjistroi për PGP RTB-në (më vonë PGP RTS) në Beograd, dhe Diskotonin në Sarajevë, dhe Diskosin në Aleksandrovc. Ajo ka arritur bashkëpunime artistike me shumë kolegë të saj duke regjistruar duete apo duke qenë e ftuar në koncertet e tyre. Pas revolucionit të 5 tetorit, ajo mori një pushim nga këndimi për dy vjet, dhe më pas vazhdoi të regjistronte për Gold, Grand dhe VIP të kompanisë së produksionit.
Mbiemrat marrëdhëniorë
Mbiemrat marrëdhënior e japin tiparin e sendit nëpërmjet emërtimit të marrëdhënieve të këtij sendi me një send tjetër ose një rrethanë, me një veprim apo numër. Si pershembull : shall i leshtë, buzëqeshje fëmije, shtyllë e mermertë, qumësht lope, derë e hekurt, fustan i mëndafshtë et
Wignicourt
Wignicourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Wignicourt ka një popullsi prej 62 banorë dhe sipërfaqe 4.49 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
Baja Mali Kninxha
Mirko Pajçin (i lindur më 13 tetor 1966), i njohur me emrin e tij artistik Baja Mali Knindža ( ' Baja i Vogël Kninxha ' ), është një këngëtar dhe kompozitor i muzikës popullore serbe të Bosnjës. Ai shpesh përshkruhet si pjesë e skenës turbo-folk dhe njihet për këngët e tij nacionaliste serbe.
Jeta e hershme
Pajčin lindi më 13 tetor 1966 në një familje serbe të Bosnjës në fshatin Gubin, afër Livnos, Bosnje dhe Hercegovinë.
Pajçin u transferua në RS të Serbisë në vitin 1980 dhe filloi të këndonte në 1984 në Surçin.
Karriera
Baja fitoi një konkurs në vitin 1989 për këngëtarë amatorë në Livno dhe publikoi albumin e tij të parë në 1991. Karriera e tij filloi pikërisht kur Jugosllavia po shpërbëhej. Gjatë gjithë viteve 1990, ai ishte i njohur për nacionalizmin e tij të fortë serb dhe këngët nacionaliste që mbështesnin serbët gjatë luftërave jugosllave ; gjatë Luftës Kroate për Pavarësi ai u quajt Baja Mali-Knindža (fjalë për fjalë do të thotë "Baja i vogël Kninja " referencë për kryeqytetin,Knin, e shtetit separatist të Krajinës Serbe brenda Kroacisë dhe forcës së saj të armatosur ). Suksesi i tij i parë profesional ishte kënga "Врати се Војводо" ( Kthehu, Vojvodë ), në të cilën ai i bënte thirrje komandantit çetnik serb të Luftës së Dytë Botërore, Momçilo Gjujiç që të ktheheshe në zonat e Krajinës kroate dhe të ndihmonte serbët. Ai tha se nuk do ta konsideronte kurrë të shkonte në Kroaci pasi mëtonte se ushtarët kroatë "dogjën shtëpinë e tij dhe përdhosën varret e të parëve të tij".
Buggerru
Buggerru (Bugèrru) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 48.33 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 51 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.068 banorë.
Baja Mali Kninxha
Karriera
Pajçin është kontrovers për shkak të nacionalizmit të tij serb dhe pikëpamjeve të ekstremit të djathtë dhe paragjykimeve në tekstet e këngëve. Shumica e këngëve të tij dënohen në pjesët jo-serbe të Bosnjës dhe Kroacisë për shkak të teksteve të tyre ksenofobike, të cilat shpesh u referohen udhëheqësve të luftës gjatë luftërave jugosllave. Për shembull, kënga e tij "Ne volim te Alija" (Nuk të dua Alija) e përshkruan kështu mospëlqimin e tij të fortë për presidentin boshnjak të kohës së luftës, Alija Izetbegović :
Në një këngë të titulluar "Ćuti, Ćuti Ujko!" (kënga dhe videoklipi përfshin yllin serb të rokut Bora Gjorgjeviç ), përmban tekstin " Qepe Qepe Ujko (Ustaša/Kroat) do të të vras" si dhe "Qepe, qepe, mujo (musliman boshnjak), unë do të të vrasë”. Ai ka kënduar edhe "Nuk më pëlqejnë njerëzit që pëlqejnë HDZ-në ", ku ishte edhe teksti "Në djall me shahovnicën".
Në një këngë tjetër të titulluar "Tata", ai këndon se si babai i tij është një kriminel lufte dhe se si askush nuk është aq i guximshëm sa ta arrestojë atë ("askush nuk ka topet për ta arrestuar!")
Pavarësisht se shumë nga këngët e tij kanë një temë nacionaliste, ai njihet edhe për këngët e tij jopolitike me humor si "Umri Baba" dhe "Poker Aparat".
Jeta personale
Pajçin jeton me gruan, tre vajzat dhe tre djemtë në Zemun. Përveç gjuhës amtare, ai flet edhe anglisht dhe rusisht. Nëna dhe babai i tij jetojnë në një shtëpi të sapondërtuar në Surçin.
Baja është një mbështetës i Partisë Radikale Serbe dhe ka kënduar në konventat e partisë. Ai lëshoi gjithashtu një album, Српским радикалима (Radikalët Serbë, 1998), i cili lavdëron SRS-në dhe udhëheqësin e saj Vojisllav Sheshel.
Koji Yamase
(lindur më 22 Shtator 1981) është një futbollist japonez.
Deltebre
Deltebre është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Ebre, të provincës Tarragona, në Katalonia. Deltebre ka 11751 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 107.48 km2.
Arisa Matsubara
Arisa Matsubara (松原 有沙) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Embrioni
parapamje|Embrioni shtatë javë pas ngjizjes Një embrion është një fazë fillestare e zhvillimit të një organizmi shumëqelizor. Në organizmat që riprodhohen seksualisht, zhvillimi embrional është pjesa e ciklit jetësor që fillon menjëherë pas fekondimit të qelizës vezë femërore nga qeliza e spermës mashkullore. Shkrirja që rezulton e këtyre dy qelizave prodhon një zigotë njëqelizore që u nënshtrohet shumë ndarjeve qelizore të cilat prodhojnë qeliza të njohura si blastomere. Blastomeret vendosen si një top i fortë që kur arrin një madhësi të caktuar, të quajtur morulë, merr lëng për të krijuar një zgavër të quajtur blastocel. Struktura më pas quhet blastulë, ose blastocist tek gjitarët.
Blastocisti i gjitarëve çelet përpara se të implantohet në rreshtimin endometrial të mitrës. Pas implantimit, embrioni do të vazhdojë zhvillimin e tij përmes fazave të ardhshme të gastrulimit, neurulimit dhe organogjenezës. Gastrulacioni është formimi i tre shtresave embrionale që do të formojnë të gjitha pjesët e ndryshme të trupit. Neurulimi formon sistemin nervor, dhe organogjeneza është zhvillimi i të gjitha indeve dhe organeve të ndryshme të trupit.
Një njeri i ri në zhvillim zakonisht quhet embrion deri në javën e nëntë pas ngjizjes, pas së cilës quhet fetus. Në organizmat e tjerë shumëqelizorë, fjala "embrion" mund të përdoret më gjerësisht në çdo fazë të hershme të zhvillimit ose të ciklit jetësor para lindjes ose çeljes.
Burcei
Burcei (Brucèi) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 94.85 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 648 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 2.802 banorë.
Chuffilly-Roche
Chuffilly-Roche është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Chuffilly-Roche ka një popullsi prej 84 banorë dhe sipërfaqe 7.67 km², me një dendësi prej 11 banor/km².
Baliros
Baliros është një komunë në Francë. Baliros bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 367 banorë dhe sipërfaqe 3.64 km².
Naoki Yamada
(lindur më 4 Korrik 1990) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Villy
Villy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Villy ka një popullsi prej 196 banorë dhe sipërfaqe 7.78 km², me një dendësi prej 25 banor/km².
Rick Moranis
Fredrick Allan "Rick" Moranis (1953-)
Degaña
Degaña është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Narcea, të provincës Asturias, në Asturias. Degaña ka 1270 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 87.16 km2.
Trajta të profilit urbanistik të qytetit të Tiranës : prej fillimeve deri më 1944
Trajta të profilit urbanistik të qytetit të Tiranës : prej fillimeve deri më 1944 libër me autor Koço Miho dhe Jani Toçka (red.). Botuar në Tiranë nga "8 Nëntori", në vitin 1987. Faqe 172.
Risako Oga
Risako Oga (大賀 理紗子) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje.
Neve Campbell
Neve Campbell (e lindur më 3 tetor, 1973) është një aktore kanadeze. Ajo është shfaqur në serialin televiziv kanadez Catwalk, më parë ajo ka luajtur si Julia Salinger në serialin dramë Party of Five.
Balizac
Balizac është një komunë në Francë. Balizac bën pjesë në departamentin Gironde të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 414 banorë dhe sipërfaqe 41.78 km².
Ramonville-Saint-Agne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
42 kryetarët e Tiranës : album fotografik dhe biografik : 1912-2015
42 kryetarët e Tiranës : album fotografik dhe biografik : 1912-2015 me autor Valter Gjoni dhe Elisa Gjepali (red.). Botuar në Tiranë nga "ALSAR", në vitin 2016. Faqe 150.
Ramonville-Saint-Agne
Ramonville-Saint-Agne (Lengadocian : Ramonvila e Sant Anha ; Shqip: Ramonvila dhe Shën Anja), i njohur zakonisht si Ramonville, është një komunë në periferi të Toulouse, e vendosur në departamentin francez të Garonës së Epërme, rajoni administrativ Ocitania, Francë.
Historia dhe Ekonomia
Politikisht, kjo komunë ka një afërsi historike për partitë e majta. Ekonomia e saj është e lidhur me shoqatën e punës sociale ASEI.
Qarku Auxerre
Qarku Auxerre është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Yonne.
Beaumont, Vienne
Beaumont është një komunë në Francë. Beaumont bën pjesë në departamentin Vienne të rajonit Poitou-Charentes. Komuna ka një popullsi prej 1716 banorë dhe sipërfaqe 21.44 km².
Veçoritë fiziko-gjeografike të zonës fushore-kodrinore midis Tiranës, Lezhës dhe Durrësit
Veçoritë fiziko-gjeografike të zonës fushore-kodrinore midis Tiranës, Lezhës dhe Durrësit libër me autor Vasil Trojani dhe Etleva Ballhysa (red.). Botuar në Tiranë nga SHBLU, në vitin 1990. Faqe 146.
1999 në Shqipëri
parapamje|Sekretari i Përgjithshëm [[Kofi Annan duke vizitur Shqipërinë gjatë Eksodit në Kukës 1999]] Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1999 në Republikën e Shqipërisë.
Sam Muleci
Sami Muleci ka lindur më 21 qershor 1997 në qytetin e Skenderajit, shteti i Kosovës, por jeton në Austri, në qytetin e Gracit.
Samiu së bashku me familjen e tij të ngushtë kanë një biznes ndërtimi në Austri ku të gjithë austriakët e njohin këtë kompani si një nga kompanitë më të mëdha në Austri dhe babai i Samiut e quajti këtë kompani Sam Bau, ku trashëgimtari i këtij biznesi është vetë Samiu.
Romulus
Romulus ishte themeluesi legjendar dhe mbreti i parë i Romës. Tradita të ndryshme ia atribuojnë Romulus dhe bashkëkohësve të tij themelimin e shumë prej institucioneve më të vjetra ligjore, politike, fetare dhe sociale të Romës. Megjithëse shumë nga këto tradita përfshijnë elemente të folklorit dhe nuk është e qartë se deri në çfarë mase një figurë historike qëndron në themel të Romulus të ngjashëm me Zotin, ngjarjet dhe institucionet që i atribuoheshin atij ishin qendrore në mitet që rrethonin origjinën dhe traditat kulturore të Romës.
Imazh i rremë
Imazh i rremë, roman me autor Agron Shele. Botuar në Tiranë nga "Marin Barleti", në vitin 2007. Libri ka 96 faqe.
Romulus
Tradita
Mitet në lidhje me Romulin përfshijnë disa episode dhe figura të dallueshme, duke përfshirë lindjen dhe rininë e mrekullueshme të Romulit dhe vëllait të tij binjak, Remit; Vrasja e Remusit dhe themelimi i Romës; Përdhunimi i Grave Sabine dhe lufta e mëpasshme me Sabinët; një periudhë sundimi të përbashkët me Titus Tatius; themelimi i institucioneve të ndryshme romake; vdekja ose apoteoza e Romulus dhe pasardhja e Numa Pompilius.
Sam Muleci
Që në fëmijëri, prindërit e tij e zbuluan talentin e Samiut në muzikë dhe e mbështesin gjithmonë, edhe pse ai vazhdon studimet, që të mos e lërë kurrë mënjanë muzikën sepse ishte një talent shumë i rrallë.
Romulus
Remi dhe Romuli
Sipas politeizmit romak, Romulus dhe Remus ishin bijtë e Rhea Silvia nga perëndia Mars. Gjyshi i tyre nga nëna ishte Numitor, mbreti i ligjshëm i Alba Longa, nëpërmjet të cilit binjakët erdhën nga heroi trojan Aeneas dhe Latinus, mbreti i Latium.
Sam Muleci
Sami Muleci e ka nisur me muzikë që në moshë shumë të vogël, ka nisur disa projekte të ndryshme muzikore, por në vitin 2021 Samiu i cili në degën e muzikës njihet me pseudonimin SAM. Projekti muzikor me titull Where are you, ku Sam me këtë projekt muzikor arriti të jetë mjaft i suksesshëm, ku pati një audiencë të madhe dhe shpërndarje nga publiku në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni, Zvicër dhe Austri. Për këtë projekt dhe talentin e Sam shkruajnë edhe shumë gazeta nga vendet e lartpërmendura. parapamje|Sam Të gjitha tekstet e Samit janë shkruar nga ai, kur u pyet se ku e merr frymëzimin tha nga jeta që jeton. Sami do të ketë së shpejti projektet e radhës dhe në një intervistë përfundoi duke thënë se tani është koha ime.
Romulus
Remi dhe Romuli
Para lindjes së binjakëve, froni i Numitorit ishte uzurpuar nga vëllai i tij, Amulius, i cili vrau djalin ose djemtë e Numitorit dhe e dënoi Rhea Silvian me virgjëri të përhershme duke e shenjtëruar një Vestal. Kur Rhea mbeti shtatzënë, ajo pohoi se ishte vizituar nga perëndia Mars. Amulius e burgosi atë dhe pas lindjes së binjakëve, urdhëroi që ata të hidheshin në Tiber. Por duke qenë se lumi ishte fryrë nga shiu, shërbëtorët e ngarkuar me asgjësimin e foshnjave nuk mund të arrinin në brigjet e tij, dhe kështu ekspozuan binjakët nën një pemë fiku në këmbët e kodrës Palatine.
Në tregimin tradicional, një ujkonjë u ndodhi binjakëve dhe i thithi ato derisa u gjetën nga bariu i mbretit, Faustulus, dhe gruaja e tij, Acca Larentia. Pasi u përfshi në një konflikt midis ndjekësve të Amulius dhe atyre të gjyshit të tyre Numitor, Faustulus u tregoi atyre prejardhjen e tyre. Me ndihmën e miqve të tyre, ata e joshën Amulius në një pritë dhe e vranë, duke e rikthyer në fron gjyshin e tyre. Princat pastaj u nisën për të krijuar një qytet të tyren.
Ata u kthyen në kodrat me pamje nga Tiberi, vendi ku ishin ekspozuar si foshnja. Ata nuk mund të bien dakord se cila kodër duhet të strehojë qytetin e ri. Kur një ogur për të zgjidhur mosmarrëveshjen nuk arriti të sigurojë një tregues të qartë, konflikti u përshkallëzua dhe Romulus ose një nga ndjekësit e tij vrau Remusin. Në një variant të legjendës, agurët favorizuan Romulus, i cili vazhdoi të lëronte një brazdë katrore rreth kodrës Palatine për të përcaktuar muret e qytetit të ardhshëm. Kur Remus kërceu me tallje mbi "muret" për të treguar se sa të papërshtatshëm ishin kundër pushtuesve, Romulus e goditi atë me zemërim. Në një variant tjetër, Remus u vra gjatë një përleshjeje, së bashku me Faustulus.
Themelimi i qytetit
Themelimi i Romës përkujtohej çdo vit më 21 Prill, me festën e Parilia. Akti i parë i Romulus ishte të fortonte Palatinën, gjatë së cilës ai bëri një flijim për perënditë. Ai përcaktoi kufijtë e qytetit me një brazdë të cilën e lëroi, bëri një sakrificë tjetër dhe me ndjekësit e tij u vu në punë për ndërtimin e vetë qytetit. Romulus kërkoi pëlqimin e popullit për t'u bërë mbreti i tyre. Me ndihmën e Numitorit, ai iu drejtua atyre dhe mori miratimin e tyre. Romulus e pranoi kurorën pasi sakrifikoi dhe iu lut Jupiterit, dhe pasi mori shenja të favorshme.
Romulus e ndau popullsinë në tre fise, të njohura si Ramnes, Titienses, and Luceres, për qëllime taksash dhe ushtarake. Çdo fis kryesohej nga një zyrtar i njohur si tribunë, dhe më tej ndahej në dhjetë kurie, ose reparte, secila kryesohej nga një zyrtar i njohur si kurio. Romulus gjithashtu ndau një pjesë të tokës për çdo repart, për të mirën e njerëzve. Asgjë nuk dihet për mënyrën e taksimit të fiseve dhe kurieve, por për taksën ushtarake, çdo curia ishte përgjegjëse për sigurimin e njëqind ushtarësh këmbësorë, një njësi e njohur si century, dhe dhjetë kalorës. Kështu, çdo fis romulean siguroi rreth një mijë këmbësorë dhe një shekull kalorës; treqind kalorësit u bënë të njohur si Celeres, "i shpejtë" dhe formuan truprojën mbretërore.
Duke zgjedhur njëqind burra nga familjet kryesore, Romulus themeloi senatin romak. Këta burra ai i quajti patres, etërit e qytetit; pasardhësit e tyre u bënë të njohur si "patricians", duke formuar një nga dy klasat kryesore shoqërore në Romë. Klasa tjetër, e njohur si "plebët" ose "plebejanë", përbëhej nga shërbëtorët, të liruarit, të arratisurit që kërkuan azil në Romë, ata të kapur në luftë dhe të tjerë të cilëve iu dha shtetësia romake me kalimin e kohës.
Për të inkurajuar rritjen e qytetit, Romulus e shpalli të jashtëligjshme vrasjen e foshnjave dhe krijoi një azil për të arratisurit në Kodrën Kapitolinë. Këtu të lirët dhe skllevërit mund të kërkonin mbrojtje dhe të kërkonin shtetësinë romake.
Jeta përtej qiellit tim blu : (Tiranës e Pekinit)
Jeta përtej qiellit tim blu : (Tiranës e Pekinit) : kujtime me autore Burbuqe Spahiu dhe Zimo Krutaj (red.). Botuar në Tiranë nga "Onufri", në vitin 2016. Faqet e librit 280.
Chooz
Chooz është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Chooz ka një popullsi prej 757 banorë dhe sipërfaqe 13.08 km², me një dendësi prej 58 banor/km².
Caubiac
Caubiac (Shqip: Kabjaku) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Thesari i lashtë galo-romak Caubiac supozohet se u gjet në fshat. Tani është pjesë e koleksionit të Muzeut Britanik, por u gjet në fshatin e afërt Thil.
Dorgali
Dorgali (Durgàli) është komunë e Italisë në Provinca e Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 226.54 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 390 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 8.602 banorë.
Sota Hirayama
(lindur më 6 Qershor 1985) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje dhe ka shënuar 3 gola.
100 vjet shkollë shqipe në Shënmëri të Tiranës : 1915-2015
100 vjet shkollë shqipe në Shënmëri të Tiranës : 1915-2015 libër me autor Lulëzim Koçi dhe Elmas Leci (red.). Botuar në Tiranë nga "Albpaper", në vitin 2016. Faqe 340.
Roe kundër Wade
Roe v. Wade, 410 US 113 (1973), (Shqip: Roe kundër Wade-it) ishte një vendim historik i Gjykatës Supreme të SHBA-ve, në të cilin Gjykata vendosi se Kushtetuta e Shteteve të Bashkuara jepte të drejtën për të kryer një abort. Vendimi rrëzoi shumë ligje federale dhe shtetërore lidhur me abortin, dhe shkaktoi një debat ,që ende vazhdon, për abortin në Shtetet e Bashkuara nëse, ose deri në cilën pikë, duhet të jetë i ligjshëm aborti, kush duhet të vendosë ligjshmërinë e abortit dhe cili duhet të jetë roli i pikëpamjeve morale dhe fetare në sferën politike. Gjithashtu, vendimi i dha formë debatit lidhur me metodat që Gjykata Supreme duhet të përdorë në gjykimin kushtetues.
Çështja u paraqit nga Norma McCorvey — e njohur me pseudonimin ligjor " Jane Roe " — e cila, në vitin 1969, mbeti shtatzënë me fëmijën e saj të tretë. McCorvey donte ta abortonte, por ajo jetonte në Teksas ku aborti ishte i paligjshëm, përveç rasteve kur ishte i nevojshëm për të shpëtuar jetën e nënës. Avokatët e saj, Sarah Weddington dhe Linda Coffee, ngritën një padi në emër të saj në gjykatën federale të SHBA-ve kundër avokatit të qarkut, Henry Wade, duke pretenduar se ligjet e Teksasit për abortin ishin jokushtetuese. Një gjykatë e posaçme prej tre gjyqtarësh e Gjykatës së Qarkut të SHBA për Distriktin Verior të Teksasit dëgjoi çështjen dhe vendosi pro asaj. Palët e ankimuan këtë vendim në Gjykatën Supreme.
Më 22 janar 1973, Gjykata Supreme lëshoi një vendim 7 pro - 2 kundër duke pohuar se Klauzola e Procesit të Rregullt Ligjor të Amendamentit të Katërmbëdhjetë të Kushtetutës së SHBA-ve ofron një "të drejtë themelore për privatësi", e cila mbron të drejtën e një gruaje shtatzënë për të patur një abort. Gjykata gjithashtu u shpreh se e drejta për abort nuk është e prerë dhe duhet të baraspeshohet ndaj interesave të qeverisë për mbrojtjen e shëndetit të grave dhe jetës para lindjes. Gjykata i zgjidhi këto interesa konkurruese duke shpallur një orar të tremujor të shtatzënisë për të qeverisur të gjitha kufizimet e abortit në SHBA. Gjykata gjithashtu e klasifikoi të drejtën për abort si "themelore", ndryshim i cili u kërkoi gjykatave të vlerësonin ligjet e apeluara të abortit sipas standardit të " shqyrtimit të rreptë ", niveli më i rreptë i shqyrtimit gjyqësor në Shtetet e Bashkuara.
Vendimi i Gjykatës së Lartë në Roe është një ndër më të diskutueshmit në historinë e SHBA-ve. Përveç mospajtimit të gjyqtarëve, Roe u kritikua nga disa në komunitetin ligjor, duke përfshirë disa në mbështetje të të drejtave të abortit që menduan se Roe arriti rezultatin e duhur, por e bëri atë në rrugë të gabuar,   dhe disa e quajtën vendimin një formë të aktivizmit gjyqësor. Të tjerë argumentuan se Roe nuk shkoi larg mjaftueshëm, pasi u vendos në kuadrin e të drejtave civile dhe jo në kuadrin më të gjerë të së drejtave të njeriut. Politikanët dhe aktivistët kundër abortit kërkuan për dekada të kufizojnë abortin ose të anulojnë vendimin; sondazhet në shekullin e 21-të treguan se një shumicë dhe një shumicë e prerë, veçanërisht në fund të viteve 2010 deri në fillim të viteve 2020, kundërshtonin rrëzimin e Roe. Pavarësisht kritikave ndaj vendimit, Gjykata Supreme rikonfirmoi "prodhimin qendror ' të Roe në vendimin e saj të vitit 1992, Planned Parenthood v. Casey . Casey hodhi poshtë kornizën tremujore ' Roe dhe braktisi standardin e tij të "shqyrtimit të rreptë" në favor të një testi " barrë të panevojshme ".
Në qershor 2022, Gjykata Supreme rrëzoi Roe-n në Dobbs v. Organizata e Shëndetit të Grave Jackson me arsyetimin se e drejta për abort nuk ishte "thellësisht e rrënjosur në historinë ose traditën e këtij Kombi", e as nuk konsiderohej si e drejtë kur Klauzola e Procesit të rregullt ligjor u ratifikua në 1868 dhe ishte e panjohur në ligjin amerikan deri në Roe. Kjo pikëpamje u kundërshtua nga disa historianë ligjorë dhe u kritikua nga opinioni mospajtues, i cili argumentoi se shumë të drejta të tjera - kontracepsioni, martesa ndërracore dhe martesat mes të njëjtit seks - nuk ekzistonin kur Klauzola e Procesit të rregullt ligjor u ratifikua në 1868, dhe kështu, sipas logjikës së shumicës së Dobbs-it, nuk ishin të mbrojtura nga kushtetuta. Vendimi u mbështet dhe u kundërshtua nga lëvizjet përkatësisht kundër abortit dhe të drejtave të abortit në Shtetet e Bashkuara, dhe përgjithësisht u dënua nga vëzhguesit ndërkombëtarë dhe liderët e huaj.
Vendimi i Gjykatës së Lartë
Më 22 janar 1973, Gjykata e Lartë nxori një vendim 7–2 pro "Jane Roe" (Norma McCorvey) duke thënë se gratë në Shtetet e Bashkuara kishin një të drejtë themelore për të zgjedhur nëse do të bënin aborte; pa kufizime të tepruara nga qeveria dhe rrëzimin e abortit në Teksas si antikushtetues. Vendimi është nxjerrë së bashku me një çështje shoqëruese, Doe v. Bolton, i cili përfshinte një sfidë të ngjashme ndaj ligjeve të Xhorxhias për abortin.
Larry Hammond, nëpunës ligjor për Powell-in, i dha një gazetari të Time një kopje të vendimit " në sfond ", duke pritur që ai të nxirrej nga gjykata përpara se të publikohej numri i ardhshëm i Time ; megjithatë, për shkak të vonesës në nxjerrjen e vendimit, teksti i vendimit doli në stendat e gazetave disa orë para se të publikohej nga gjykata. Burger kërkoi një takim me redaktorët e Time dhe ndëshkimin e publikuesit. Powell refuzoi dorëheqjen e Hammondit, me arsyetimin se "Hammond ishte prerë në besë" nga gazetari. parapamje| Gjyqtari Harry Blackmun, autori i opinionit të shumicës së Roe-s Shtatë gjyqtarë formuan shumicën dhe iu bashkuan një opinioni të shkruar nga gjyqtari Harry Blackmun.
Vlefshmëria
Pas renditjes së fakteve të çështjes, opinioni i Gjykatës së pari trajtoi procedurën dhe drejtësinë. Këtu përfshihej vlefshmëria, një doktrinë ligjore që i pengon gjykatat federale amerikane të dëgjojnë rastet që kanë pushuar së qeni polemika "të drejtpërdrejta" për shkak të ngjarjeve ndërhyrëse. Nën një zbatim normal të doktrinës, apeli i McCorvey-t do të konsiderohej i diskutueshëm sepse ajo e kishte lindur tashmë fëmijën e saj dhe për këtë arsye nuk kishte më një shtatzani që të mund ta abortonte.
Gjykata arriti në përfundimin se një përjashtim nga doktrina e vlefshmërisë lejon shqyrtimin e rasteve që janë "të afta për t'u përsëritur, por që i shmangen shqyrtimit". Blackmun vuri në dukje se McCorvey mund të mbetej shtatzënë përsëri dhe shtatzënia do të përfundonte më shpejt se një proces apeli : "Nëse përfundimi e bën një çështje të diskutueshme, procesi gjyqësor i shtatzënisë rrallë do të mbijetojë përtej fazës së gjykimit dhe shqyrtimi i apelit do të mohohet."
Aborti dhe e drejta për privatësi
Pasi u mor me vlefshmërinë dhe qëndrimin, Gjykata vazhdoi me çështjen kryesore të çështjes: kushtetutshmërinë e ligjit të Teksasit për abortin. Gjykata së pari shqyrtoi statusin e abortit gjatë gjithë historisë ligjore të së drejtës romake dhe të së drejtës zakonore anglo-amerikane. Ajo rishikoi gjithashtu zhvillimet e procedurave mjekësore dhe teknologjisë së përdorur në aborte.
Pas rishikimeve të saj historike, Gjykata prezantoi konceptin e një " të drejte për privatësi " kushtetuese që ajo tha se ishte përvetësuar në vendimet e saj të mëparshme Meyer kundër. Nebraska dhe Pierce kundër. Shoqëria e Motrave, e cila përfshinte kontrollin prindëror mbi rritjen e fëmijëve, dhe Griswold kundër. Connecticut, i cili përfshinte përdorimin e kontraceptivëve. Më pas, "praktikisht pa asnjë shpjegim të mëtejshëm të vlerës së privatësisë", Gjykata vendosi se pavarësisht nga saktësisht se për cilat dispozita bëhej fjalë, garancitë e lirisë së Kushtetutës së SHBA-ve mbulonin të drejtën e privatësisë që mbronte vendimin e një gruaje shtatzënë për ndërprerjen e një shtatzënie.
Gjykata arsyetoi se nxjerrja e abortit si i jashtëligjshëm do të cenonte të drejtën e një gruaje shtatzënë për privatësi për disa arsye: patja e një fëmijë të padëshiruar "mund të detyrojë gruan të jetojë një jetë stresuese dhe të ketë një të ardhme të vështirë"; mund të sjellë dëm të menjëhershëm psikologjik; kujdesi për fëmijën mund të ndikojë në shëndetin fizik dhe mendor të nënës; dhe sepse mund të ketë "shqetësim, për aq sa i përket, të lidhur me fëmijën e padëshiruar". Në të njëjtën kohë, Gjykata hodhi poshtë nocionin se kjo e drejtë për privatësi ishte absolute. Në vend të kësaj, ajo u shpreh se e drejta e abortit të grave duhet të baraspeshohet ndaj interesave të tjera qeveritare, të tilla si mbrojtja e shëndetit të nënës dhe mbrojtja e jetës së fetusit. Gjykata u shpreh se interesat ishin mjaft bindëse për t'i lejuar shtetet të vendosnin disa kufizime mbi të drejtën e grave shtatzëna për të kryer një abort.
Avokatët e Teksasit kishin argumentuar se kufizimi i abortit në situata ku jeta e nënës ishte në rrezik ishte i justifikuar sepse jeta fillon në momentin e ngjizjes, dhe për këtë arsye interesi i shtetit për mbrojtjen e jetës paralindore zbatohet për të gjitha shtatzënitë, pavarësisht nga stadi i tyre. Gjykata tha se nuk kishte asnjë tregues se përdorimet e fjalës " person " në Kushtetutë kishin për qëllim të përfshinin fetuset dhe hodhi poshtë argumentin e Teksasit se një fetus duhet të konsiderohet një "person" me të drejtë ligjore dhe kushtetuese për jetën. . Gjykata vuri re se kishte ende mosmarrëveshje të mëdha rreth çastit kur një fetus i palindur bëhet një qenie e gjallë.
Për të mbajtur baraspeshën mes të drejtave të grave për privatësi dhe interesave të qeverive shtetërore për mbrojtjen e shëndetit të nënave dhe jetës para lindjes, Gjykata krijoi kornizën tremujore. Gjatë tremujorit të parë, kur besohej se procedura ishte më e sigurt se lindja e fëmijës, Gjykata vendosi se qeveria e shtetit nuk mund të vendoste kufizime në zgjedhjen e grave për të abortuar shtatzanitë, përveç vendosjes së masave mbrojtëse mjekësore minimale, të tilla si kërkesa për kryerjen e abortit nga mjekë të licensuar. Nga tremujori i dytë e në vazhdim, Gjykata vendosi se provat e rritjes së rrezikut për shëndetin e nënës u jepnin shteteve një interes bindës që i lejonte ata të miratonin rregullore mjekësore për procedurat e abortit për aq kohë sa ato ishin të arsyeshme dhe "kopsitura ngushtësisht" për mbrojtjen e shëndetit të nënave. Që nga fillimi i tremujorit të tretë - pika në të cilën një fetus behej realitet sipas teknologjisë mjekësore të disponueshme në fillim të viteve 1970 - Gjykata vendosi se interesi i një shteti për të mbrojtur jetën para lindjes u bë aq bindës sa mund të ndalonte ligjërisht të gjitha abortet, përveç rasteve kur ishte e nevojshme të mbrohej jeta ose shëndeti i nënës.
Pasi përfundoi analizën e saj, Gjykata arriti në përfundimin se statutet e Teksasit për abortin ishin jokushtetuese dhe i hodhi poshtë ato.
Shekulli 21
Sondazhet në fund të 2021-it treguan se ndërsa shumica e amerikanëve kundërshtojnë përmbysjen e Roe, një pakicë e konsiderueshme kundërshton rrëzimin e Roe, por gjithashtu dëshiron ta bëjë abortin të paligjshëm në mënyra që Roe nuk do ta lejonte. Kjo u atribuohet të anketuarve që e kanë keqkuptuar Roe v. Wade ose keqinterpretuar pyetjen e sondazhit. Sondazhet e 2018-2019-ës treguan se ndërsa 60 për qind e amerikanëve në përgjithësi mbështesin abortin në tremujorin e parë, kjo bie në 20 për qind për tremujorin e dytë, megjithëse Roe mbron të drejtën për abort deri në javët e fundit të tremujorit të dytë, dhe në të njëjtën kohë 69 për qind thanë se nuk do të donin ta shihnin Roe të rrëzuar, krahasuar me 29 për qind që thanë se do të donin ta shihnin Roe të përmbysur. Një tjetër sondazh tregoi se 43 për qind e atyre që thanë se aborti duhet të jetë i paligjshëm në shumicën ose në të gjitha rastet, kundërshtuan përmbysjen e Roe, ndërsa 26 për qind e atyre që thanë se aborti duhet të jetë i ligjshëm në shumicën ose në të gjitha rastet mbështetën përmbysjen e Roe. Sondazhet zbuluan gjithashtu se burrat dhe gratë kanë pikëpamje të ngjashme për abortin, të cilat janë të lidhura me mënyrën se si njerëzit mendojnë për amësinë, seksin dhe rolet shoqërore të grave; Mbështetësit e Roe dhe të drejtave të abortit priren ta shohin aftësinë e grave për të marrë vendime rreth trupit të tyre si themelore për barazinë gjinore.