cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kurora e Maleve
Tema
Vendosur në Malin e Zi të shekullit të 18-të, poema merret me përpjekjet e Metropolitan Danilo I Petrović-Njegoš, paraardhës i Njegoshit, për të rregulluar marrëdhëniet midis fiseve ndërluftuese të rajonit. Shkruar si një seri skenash fiktive në formën e dialogëve dhe monologeve, poema hapet me vizionin e Metropolitanit Danilo  për përhapjen e fuqisë turke në Evropë. I dërrmuar nga konflikti i brendshëm kupton se lufta është e pashmangshme.
Poema është ndërtuar rreth një ngjarjeje të vetme historike që ndodhi në fillim të viteve 1700 në ditën e Bozhiqeve, gjatë sundimit të Metropolitanit Danilo: ekzekutimi masiv i malazezëve që ishin konvertuar në islam, të njohur si "Inkuizicioni i turqve" (Истрага Потурица ose Istraga Poturica). Pavarësisht nga vështirësia e provimit të ndodhisë, në atë shkallë dhe mënyrë të përshkruar nga Njegoshi, tema kryesore e poemës është një temë e debatit të rëndësishëm politik dhe ideologjik. Në «Historia e Malit të Zi» botuar kohët e fundit, tregohet se një ngjarje e tillë e inicuar nga Metropolitani Danilo ka ndodhur në vitin 1707, por ishte shumë e lokalizuar, dhe ndodhi vetëm në fisin Ćeklići, një nga mbi njëzet fiset e Malit Zi të Vjetër.
Kontradiktat ideologjike
Historiani Srđa Pavlović vë në pah se Kurora e Maleve ka qenë subjekt i lëvdatave dhe kritikave, e përdorur shpesh për të mbështetur pikëpamje diametralisht të kundërta. Pavarësisht nga axhendat e tyre politike, preferencat ideologjike apo bindjet fetare, çdo brez i ri i historianëve dhe politikanëve sllavë të jugut përvetëson punën e Njegoshit duke shpresuar që të gjejë citime të mjaftueshme për të vërtetuar pikëpamjet personale.
Sipas Pavloviqit, nacionalistët serbë e përdorin atë si justifikim historik në përpjekjen e tyre për të mbajtur gjallë ëndrrën e Serbisë së Madhe, nacionalistët kroatë si provë përfundimtare e natyrës orientale të sllavëve të jugut që jetojnë në lindje të lumit Drina, ndërsa të tjerë e shohin Kurorën e Maleve si manual për spastrim etnik dhe vëllavrasje. Independentistët malazezë i shmangen ndonjë interpretimi të poemës së Njegoshit, dhe vetëm me raste kanë diskutuar meritat e tyre të drejtpërdrejta dhe gjuhësore.
Michael Sells, një profesor i Historisë dhe Letërsisë Islame ndan një pikëpamje të ngjashme, duke theksuar se poema, një lekturë e detyruar në të gjitha shkollat e Jugosllavisë së para-luftës shquhet për lartësimin e spastrimit etnik. Sipas tij, ajo "paraqet muslimanët sllavë si vrasës të Krishtit dhe luan një rol të rëndësishëm në konfliktet etnike dhe luftën e Bosnjës të viteve '90", duke theksuar se Kurora e Maleve përmendet dhe citohet nga nacionalistët radikalë serbë të viteve '90.
Sipas Tim Judah " Kurora e Maleve" ka dhe një anë tjetër shumë më të errët sesa mburrja me tiranicidin. Me thirrjen e saj për shfarosjen e atyre malazezëve që u konvertuan në Islam, poema ishte gjithashtu një himn për spastrimin etnik ... ajo ndihmon në shpjegimin se si është ndërruar vetëdija kombëtare serbe dhe se si idetë e çlirimit kombëtar janë të lidhura ngushtë me vrasjen e fqinjit dhe djegien e fshatit të tij."
Lidhur me pretendimet për ndikimin e poemës në pastrimin etnik, Pavloviq argumenton se mjafton të thuhet se për momentin rreth 20% e popullsisë malazeze është me besim islam dhe se malazezët e besimit islam dhe trashëgimia e tyre socio-kulturore kanë qenë në të kaluarën dhe aktualisht janë pjesë përbërëse e matricës së përgjithshme të shoqërisë malazeze, siç shihet në demografinë e Malit të Zi.
Pavloviç argumenton se politikani Njegosh ishte duke u përpjekur të bënte ristrukturimin e një shoqërie fisnore në komb në përputhje me konceptin e zgjimit kombëtar në shekullin e 19-të. Pavloviq propozon leximin e Kurorës së Maleve si një rrëfim për një shoqëri heroike të së shkuarës, gjendja e paraqitur e së cilës kishte shumë pak të përbashkëta me Malin e Zi të kohës së Njegoshit dhe nuk ka asgjë të përbashkët me Malin e Zi bashkëkohor. Megjithatë, Kurora e Maleve flet shumë mbi kushtet politike, sociale, kulturore dhe ekonomike në Malin e Zi gjatë shekullit të 19-të, dhe për përpjekjet e Njegoshit për përhapur idetë e pan-sllavizmit. "Kurora e Maleve" është arritje e rëndësishme letrare dhe nuk mund të konsiderohet ekskluzivisht si literaturë kombëtare sepse merret me çështje shumë më të gjera se kufijtë e ngushtë të hapësirës politike dhe kulturore të Malit të Zi dhe, sipas Pavloviqit, nuk duhet lexuar jashtë kontekstit të kohës kur është shkruar, as nga perspektiva e një libri.
Lëvizja klimatike
parapamje| Pankarta "Ndryshimi i sistemit, jo ndryshimi i klimës" në Ende Gelände 2017 në Gjermani. parapamje| Vendet sipas indeksit të performancës së ndryshimeve klimatike Lëvizja klimatike është kolektivi i organizatave joqeveritare të angazhuara në aktivizëm në lidhje me çështjet e ndryshimit të klimës. Është një nëngrup i lëvizjes mjedisore, por disa e konsiderojnë atë si një lëvizje të re shoqërore duke pasur parasysh qëllimin, forcën dhe aktivitetet e saj.
Historia
Lëvizja klimatike ka evoluar me shpejtësi në dekadat e para të shekullit 21, duke filluar si një nga shkaqet e shumta të lëvizjes mjedisore.
Marsi i Klimës Popullore 2014
parapamje| Klima e Popullit Mars 2014, mblodhi së bashku qindra e mijëra njerëz për veprim të fortë mbi ndryshimin e klimës. Lëvizja klimatike organizoi veprimtarinë e saj më të rëndësishme e të vetme në 21 shtator 2014 dhe mblodhi rreth vetes rreth 400,000 aktivistë në Nju Jork gjatë Marshimit të Klimës Popullore (si edhe mijëra të tjerë në qytete të tjera) të organizuar nga Lëvizja Popullore e Klimës, për të kërkuar veprime klimatike nga bota udhëheqësit u mblodhën për Samitin e KB për KB.
Shënjestrimi i aktivistëve
Qeveria e Shteteve të Bashkuara,me anë të shërbimeve të inteligjencës së brendshme, shënjestroi si "terroristë të brendshëm", aktivistë mjedisorë dhe organizata të ndryshimit të klimës duke përfshirë hetimin e tyre, marrjen në pyetje dhe vendosjen e tyre në "listat e mbikëqyrjes" kombëtare që e bën më të vështirë për ta të hipin në aeroplanë dhe kjo mund të nxisë monitorimin lokal të zbatimit të ligjit. Aktorë të panjohur dhe të punësuar në mënyrë të fshehtë hakerat profesionale për të nisur phishing (teknikë mashtrimi në internet) pirateri sulmet ndaj aktivistëve klimatike që po organizimin e fushatës #ExxonKnew.
Amfiteatri
thumb|240px|Brendësia e amfiteatrit të [[Koloseumi|Koloseumit në Romë, e ndërtuar shek. 70 - 80 pas erës sonë, konsiderohet një nga veprat më të mëdha të arkitekturës dhe inxhinierisë.]] Amfiteatri (greqisht: ἀμφί, amfi "në të dy anët" dhe θέατρον, théātron  "vend për shikim") është një vend i hapur që përdoret për argëtim, shfaqje dhe sport.
Amfiteatrot e Romës së lashtë ishin në formë ovale ose rrethore, me nivele ulëse që rrethonin zonën e performancës qendrore, si një stadium modern me hapësirë të hapur. Në të kundërt, si teatrot e Greqisë së lashtë ashtu edhe atë të Romës së lashtë u ndërtuan në një gjysmërreth, me ulëse të niveleve që ngriheshin në njërën anë të zonës së performancës. Në përdorimin modern, një "amfiteatër" është me vend të spektatorëve vetëm në njërën anë, teatrot në raund dhe stadia. Formacionet natyrore me formë të ngjashme ndonjëherë njihen si amfiteatrot natyrorë.
Amfiteatri romak
Amfiteatrot e Romës së lashtë ishin vende kryesore publike, rrethore ose ovale në plan, me nivele të ulëseve rrethuese. Ato u përdorën për ngjarje të tilla si luftime gladiatori, gara me karroca, venationes (gjueti kafshësh) dhe ekzekutime. Rreth 230 amfiteatra romake janë gjetur në të gjithë zonën e Perandorisë Romake. Forma, funksionet dhe emri i tyre tipik i dallojnë ato nga teatrot romake, të cilat janë pak a shumë në formë gjysmërrethore; nga cirket (të ngjashme me hipodromat) qarqet shumë më të gjata të të cilave ishin projektuar kryesisht për ngjarje garash me kuaj ose karroca; dhe nga stadia më e vogël, të cilat kryesisht ishin të dizajnuara për atletikë dhe karroca.
Amfiteatrot e hershme romake datojnë nga mesi i shekullit të parë pes, por shumica u ndërtuan nën sundimin perandorak, nga periudha e Augustit (27 pes - 14 pes) e tutje. Amfiteatrot perandorak u ndërtuan në të gjithë Perandorinë Romake; më i madhi mund të strehojë 40,000-60,000 spektatorë. Fasadat më të hollësishme të paraqitura shumëkatëshe, të harkuara dhe ishin zbukuruar hollësisht me mermer, llaç dhe statuja. Pas përfundimit të lojërave gladiatoriale në shekullin e 5-të dhe të gjuetive të staduara të kafshëve në të 6-tën, shumica e amfiteatrove ranë në disavantazh. Materialet e tyre ishin minuar ose ricikluar. Disa u rrënuan dhe të tjerët u shndërruan në fortifikime. Disa vazhduan si vende të përshtatshme takimi të hapura; në disa prej tyre, kishat u vendosën.
Amfiteatrot natyrorë
Një amfiteatër natyror është një hapësirë e performancës e vendosur në një vend ku një mal i pjerrët ose një formacion i veçantë shkëmbi natyrisht amplifikon ose bën jehonë, duke e bërë atë ideal për shfaqje muzikore dhe teatrale. Një amfiteatër mund të jetë formacione që ndodhin natyrisht, të cilat do të ishin ideale për këtë qëllim, edhe nëse atje nuk është ndërtuar asnjë teatër.
Rada Trajkoviq
Rada Trajkoviqi (née Vujaçiq; Serbisht: Рада Трајковић / Rada Trajković; 8 mars 1953) është një politikane serbe e Kosovës, kryetare e Lëvizjes Evropiane të Serbëve nga Kosova dhe Metohia, i cili shërbeu si Ministre e Shërbimeve Familjare në Qeverinë e Serbisë dhe kabinetin e dytë të Mirko Marjanoviqit nga 24 mars 1998 deri më 24 tetor 2000.
Jeta e hershme dhe karriera
Rada Trajkoviq lindi si Rada Vujaçiq në një familje serbe të Kosovës më 8 mars 1953, në Podujevë. Babai i saj Mato ishte tregtar dhe është me prejardhje serbe malazeze, ndërsa nëna e saj Radojka ishte amvise. Ajo ka një vëlla Radomir.
Karriera politike
Publiku i gjerë mësoi për Trajkoviqin në vitet 1985–1986 gjatë gjoja helmimit masiv të shqiptarëve të Kosovës, kur ajo i tha publikut vendas dhe ndërkombëtar se ishte një mashtrim. Ajo tërhoqi vëmendjen e mediave për herë të dytë pas konfliktit të saj me kryetarin e Partisë Radikale Serbe, Vojislav Sheshel. Anëtar i asaj partie ishte burri i saj dhe ajo ishte simpatizuese e së njëjtës për një kohë të gjatë. Në fund, ajo iu bashkua Partisë Radikale Serbe dhe si anëtare e saj u zgjodh deputete e Kuvendit Federal të RF të Jugosllavisë, dhe në vitin 1998 u emërua Ministre e Shërbimeve Familjare në kabinetin e dytë të Mirko Marjanoviqit. Pas Luftës së Kosovës, më 14 qershor 1999, Trajkoviq dha dorëheqjen nga pozita e saj, por vazhdoi të kryente detyrat e saj deri më 24 tetor 2000 dhe ajo hyri në Këshillin Kombëtar Serb dhe shërbeu si vëzhguese serbe në Këshillin Ekzekutiv të Përkohshëm të Bernard Kouchner.
Pas zgjedhjeve të para parlamentare të Kosovës të pasluftës në vitin 2001, Trajkoviq u zgjodh deputet i Kuvendit të Kosovës si përfaqësues i koalicionit "Kthimi" dhe shërbeu nga viti 2001 deri në vitin 2004.
Aktualisht është kryetare e organizatës politike të quajtur Lëvizja Evropiane e Serbëve nga Kosova dhe Metohija dhe profesoreshë në Fakultetin e Mjekësisë në Universitetin e Prishtinës në Mitrovicën e Veriut.
Kulla e Tahir Reshitit
Kulla e Tahir Reshitit është një monument i trashëgimisë kulturore në Kojushë, Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shtëpia e Katarina Josipit
Historiku
Kate Dulaj, apo siç njihet me emrin Katarina Josipi, u lind në vitin 1928 dhe jetoi në Zym për 5 vite. Ka qenë aktorja e parë shqiptare në Teatrin Kombëtar të Prishtinës, ku punoi 20 vite, prej vitit 1949. Vdiq në vitin 1969 dhe u varros në fshatin Shëngjergj. Shtëpia e Katarina Josipit, pronë e familjes Dulaj, gjendet në veriperëndim të fshatit Zym në rajonin e Hasit, Prizren, në lagjen “Berisha”. Është ndërtuar në shekullin XIX dhe ka shërbyer për banim gjatë tërë kohës. Ajo është ndërtuar në terren të pjerrët, në suterren dhe katin përdhese. I takon tipit të shtëpive me çardak druri, i cili shtrihet në një pjesë të fasadës së katit. Themelet, muret e suterrenit dhe muret mbajtëse të katit përdhese, janë të ndërtuara prej materiali guri vendor, në formë drejtkëndëshi, me madhësi të ndryshme të lidhura me llaç balte. Stabilizimi dhe përforcimi horizontal i mureve është bërë nëpërmjet trarëve nga druri- hatullave. Muret ndarëse të përdheses janë punuar nga konstruksioni i drurit të mbushura me qerpiçë dhe konstruksion tradicional me thupra në formë gërshete, të mbushura dhe suvatuara me llaç balte. Sipërfaqja e mureve të brendshme është suvatuar dhe lyer me gëlqere. Konstruksionet e meskatit dhe të kulmit janë të punuara me trarë prej druri. Kulmi është treujor i mbuluar me pllaka guri, që është karakteristikë e këtij regjioni. Dyert dhe dritaret janë prej druri. Në suterren gjendet vetëm dhoma e zjarrit me oxhak. Në katin përdhese gjenden korridori në trajtë të çardakut dhe tri dhoma, prej të cilave njëra është dhoma e miqve. Në çardak më vonë janë vendosur dy hambarë drithi. Në pjesën e epërme, çardaku ka traun me një jastëk të profiluar. Në enterier gjenden jastëku i profilizuar, tavanet, një dollap prej druri, raftet, oxhakët, furra, hambarët e drithit, cergat, enë druri, enë dheu -vegshat, vorbat, enë dhe kusi bakri, tavolina etj. Oborri i shtëpisë ndërlidhet me kompleksin e ndërtesave të familjes Dulaj, shtëpinë e ndërtuar në vitin 1962, rrënojat e ahurit dhe disa objekte prej guri. Në vitin 2012 është hartuar projekti i restaurimit të shtëpisë, ku është paraparë shndërrimi në shtëpinë – muze të Katarina Josipit. Ndërhyrjet restauruese kanë filluar në vitin 2015, me ç’rast janë bërë përforcimet strukturale, dhe adaptimet e nevojshme në enterier. Në vitin 2019 është përuruar Shtëpia Muze e aktores Katarina Josipi.
Kuzgun
Kuzgun është një serial turk me skenar të Burcu Görgün Toptaş dhe Özlem Yılmaz. Seriali u transmetua në Star TV më 13 shkurt 2019 dhe përfundoi më 16 tetor 2019.
Përmbajtja
Kuzgun është një djalë 8-vjeçar babai i të cilit është një polic i besueshëm. Ai ka një jetë të lumtur dhe modeste së bashku me prindërit, vëllezërit dhe motrat e tij. Në një natë kur babai i Kuzgunit, Jusufi dhe kolegu i tij Rëfati janë në një mision për ta kapur Sherefin, një baron i drogës. Sherefi i ofron ryshfet Jusufit, por nuk pranon, sidoqoftë Rifati pranon dhe e tradhëton kolegun e tij. Pas kësaj ai bëhet krahu i djathtë i Sherefit, ndërsa babai i Kuzgunit shkon në burg.
Banda e baronit kërkojnë një kasetë dhe shkojnë pas familjes së Jusufit. Ata marrin Kuzgunin, por ky i fundit arrin të ik nga ata. Ai nuk mund ta gjej familjen e tij në shtëpi dhe duhet t'i mbijetoj rrugëve.
20 vjet më vonë, Kuzguni është i gatshëm për të hakmarrur. Një njeri i zakonshëm e këshillon që Kuzguni t'i harroj të gjitha dhimbjet gjatë fëmijërisë. Megjithatë Kuzguni preferon të mos harroj dhe të transformoj veten në një shpatë të hakmarrjes.
Kuzguni bën një plan për të hyrë në bandën e Rëfatit dhe pas kësaj të bëhet njeriu më i fuqishëm në Stamboll. Për t'ia arritur qëllimit ai shkon pas vajzës së tij, Dila. Dila është një vajzë që jeton në Londër dhe punon si avokate. Ajo nuk pranon punën e babait të saj Rëfatit dhe vëllait të saj Aliut. Ajo din që pasuria e familjes së saj vie nga punë e paligjshme e babait të saj.
Për ta takuar Dilan, Kuzguni bëhet truproja e saj pa e zbuluar identitetin e tij dhe shpëton jetën e saj. Pas kësaj, ai fiton besimin e saj dhe me ndihmën e saj, ai fillon të punoj në bandën e Rëfatit.
Qasr al Hallabat
Qasr al Hallabat është një qytet në governoratin Zarqa në Jordani.
Lia
Lia ishte një sëmundje infektive e shkaktuar nga njëri prej dy varianteve të virusit, Variola major dhe Variola minor. Rasti i fundit i ndodhur natyralisht u diagnostikua në tetor të vitit 1977 dhe Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) certifikoi zhdukjen globale të sëmundjes në vitin 1980. Rreziku i vdekjes pas kontraktimit të sëmundjes ishte rreth 30%, me përqindje më të lartë midis foshnjave. Ata që mbijetonin kishin shpesh shenja të konsiderueshme në lëkurë dhe disa mbeteshin të verbër.
Simptomat fillestare të sëmundjes përfshinin temperaturë dhe të vjella. Kjo pasohej nga formimi i plagëve në gojë dhe nga irritimi i lëkurës. Pas disa ditësh, irritimi në lëkurë shndërrohej në flluska karakteristike të mbushura me lëng me një gropëz në qendër. Flluskat më pas formonin një kore të trashë e cila binte duke lënë pas shenja. Sëmundja përhapej mes njerëzve ose nëpërmjet objekteve të kontaminuara. Parandalimi bëhej kryesisht nëpërmjet vaksinës kundër lisë. Pas zhvillimit të sëmundjes, mund të kenë hyrë në ndihmë disa ilaçe antivirale.
Origjina e lisë është e panjohur. Dëshmia më e hershme për sëmundjen daton në shekullin e 3-të pes në mumiet egjiptiane. Sëmundja historikisht është shfaqur me epidemi. Në Evropën e shekullit të 18-të, përllogaritet të kenë vdekur 400,000 njerëz në vit nga kjo sëmundje dhe një e treta e rasteve të kenë rezultuar në verbëri. Këto vdekje kanë përfshirë gjashtë monarkë. Lia përllogaritet të ketë vrarë deri në 300 milion njerëz në shekullin e 20-të dhe rreth 500 milion njerëz në 100 vitet e fundit të ekzistencës së saj. Jo më larg se viti 1967, kanë ndodhur 15 milion raste brenda vitit.
Inokulimi për linë duket se ka nisur në Kinë rreth viteve 1500. Evropa e adoptoi këtë praktikë nga Azia në gjysmën e parë të shekullit të 18-të. Në vitin 1796, Edward Jenner prezantoi vaksinën moderne të lisë. Në vitin 1967, OBSH intensifikoi përpjekjet për të eliminuar sëmundjen. Lia është një nga dy sëmundjet infektive që janë zhdukur, sëmundja tjetër është kolera e gjedhit në vitin 2011. Termi "li" u përdor për herë të parë në Britani në fillim të shekullit të 16-të për ta dalluar këtë sëmundje nga sifilizi, i cili njihej atëherë si "lia e madhe". Emra të tjerë historikë për sëmundjen përfshijnë linë, përbindëshin me pika dhe murtajën e kuqe.
Maurens, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Maurens (Shqip: Mauren) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Mehmed Ali Pasha
parapamje|Mehmet Ali Pasha Mehmed Ali Pasha, i njohur në folklorin dhe historiografinë shqiptare Mehmed pashë Maxharri (Magdeburg, 18 nëntor 1827 - Gjakovë, 7 shtator 1878) ka qenë marshall i Perandorisë Osmane me prejardhje franko-gjermane.
Biografia
U lind Ludwig Karl Friedrich Detroit (haset edhe me emrin Carl Detroy).
Pas Kongresit të Berlinit Mehmed Aliu u dërgua menjëherë në zonën kufitare ndërmjet Malit të Zi dhe Shqipërisë, për të shtypur një kryengritje. Në moshën 50 vjeç Mehmet Ali Pasha u vra më 7 shtator 1878 në Gjakovë nga ana e kryengritësve shqiptarë të udhëhequr nga Sulejman Vokshi. Ky moment njihet ne historine shqiptare me emertimin "Aksioni i Gjakovës". Permendet edhe ne librin "Lahuta e Malcise", te Atë Gjergj Fishtes.
Contes
Contes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Contes ka një popullsi prej 7279 banorë dhe sipërfaqe 19.47 km², me një dendësi prej 374 banor/km².
Tyrbja e Ymer babës
Tyrbja e Ymer babës është një monument i trashëgimisë kulturore në Lez, Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Arsimi fillor
parapamje| Një poster në [[ Selia e Kombeve të Bashkuara |Selinë e Kombeve të Bashkuara në New York City, New York, Shtetet e Bashkuara, që tregon Qëllimet e Zhvillimit të Mijëvjeçarit ]] parapamje| Nxënësit në arsimin fillor, [[Kili ]] Arsimi fillor paraqet fazën e parë të arsimit formal, që vjen pas arsimit parashkollor dhe para shkollës së mesme. Arsimi fillor zhvillohet në shkollën fillore ose shkollën elementare, kjo në varësi të vendit ose shtetit.
Klasifikimi Standard Ndërkombëtar i Arsimit (ISCED) e konsideron arsimin fillor si një fazë të vetme ku programet zakonisht hartohen për të siguruar aftësi themelore në lexim, shkrim dhe matematikë si dhe për të krijuar një themel të fortë për mësimnxënie. Ky është ISCED Niveli 1 : Arsimi fillor ose faza e parë e arsimit bazë.
Përkufizimi
Përkufizimi i ISCED-it nga viti 1997 e ka vendosur arsimin fillor midis moshave 5 - 7 vjeç, me qëllim të krijimit të një baze të shëndoshë arsimore në lexim, shkrim dhe matematikë, së bashku me një kuptim elementar të lëndëve të tjera. Deri në vitin 2011, filozofia ka ndryshuar nga mirëkuptim elementar i lëndëve të tjera në favor të "krijimit të një baze të fortë për të mësuar ".
Mosha e përmendur mbulon një fazën e zhvillimit intenziv të fëmijëve. Kjo çështje studiohet sidomos në disiplinën psikologjisë zhvillimore, e cila ndër të tjera përpiqet të konstatoj mënyrën se si mësojnë fëmijët.
Filozofia e arsimit, mësimdhënies dhe shkenca e pedagogjisë, sidomos pedagogjia shkollore gjatë mijëvjeçarëve kanë pushtuar mendje të mëdha. Mes tjerave ato përpiqen të konstatojnë ato përmbajtje të cilat duhet të mësojnë fëmijët.
Baba stars
GIUSEPPE MARANA
(GM) është një nga etiketat më të famshme në Kosovë dhe Shqipri Prej vitit 2011 deri 2018
Ky grup i ka rrënjet qe ne vitin 1998 e njohur ne ate koh si BABARECORDS
• Muzika e tyre e kti grupi identifikohet më shumë si hip-hop. Ky grup esht krijuar ne vitin 2011 nga Tingulli 3-nt dhe Skillz, Fillim i kti grupi ka pas vetm 4 Antar :
• Getuar
• Ledr
• Agon
• Visar
• Pas nje kohe shum te shkurter ky grup esht rritur dhe jan futur antar te rinjë Si :
• Majk
• Onat
• Cozman
• Stresi
• Ronela Hajati
• Ky grup ka krijur shum Hite ,por kenget qe e simbolizojn ket grup jan: HIGHT I HIGHT II HIGHT III HIGHT IV
Pedagogjia nazifashiste
Pedagogjia nazifashiste është një variant ekstrem racist biologjik i pedagogjisë, i cili u paraqit nga disa qëndrime të pedagogjisë sociale (shoqërore) dhe kishte një qëndrim të dukshëm nacionalist dhe poashtu ishte i orientuar politikisht.
Pedagogjia nazifashiste u zhvillua në Itali në vitet 1920, dhe fitoi shprehjen e saj radikale në Gjermani pas rënies së Republikës së Weimarit (1933) dhe ardhjes së nazistëve dhe fashistëve në pushtet. Konceptimi pedagogjik ishte gjithashtu mbizotërues në Japoni, me, kuptohet, veçoritë e fashizmit dhe militarizmit. Si një pedagogji e njohur dhe e pranuar edhe nga shteti, kjo pedagogji zgjati për aq kohë sa zgjati edhe shteti nazist përkatësisht shteti fashist - deri në fund të Luftës së Dytë Botërore (1945).
Frontignan-de-Comminges
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Frontignan-de-Comminges (Shqip: Fratari i Komingës ; Ocitanisht: Frontinhan de Comenge)është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Ndërtimtaria
Ndërtimi është procesi i krijimit dhe ndërtimit të infrastrukturës ose një objekti. Ajo ndryshon nga prodhimtaria në atë se prodhimi zakonisht përfshin prodhimin në masë të artikujve të ngjashëm pa një blerës të caktuar ndërsa ndërtimi zakonisht bëhet në një vend për një klient të njohur. Ndërtimi si një industri është gjashtë deri nëntë përqind i prodhimit të brendshëm bruto në shtetet e zhvilluara. Ndërtimi fillon me planifikimin, projektimin, dhe financimin dhe më pas vazhdon derisa projekti është i ndërtuar dhe i gatshëm për përdorim.
Llojet e ndërtimit
Objektet në ndërtimtari sipas drejtimit ndahen në:Objekte të ndërtimit të lartë,objekte të ndërtimit të ulët dhe objekte të ndërtimit hidro.Në ndërtimin e lartë bëjnë pjesë objektet që janë të ndërtuara në pjesën më të madhe mbi sipërfaqen e tokës.P.sh.banesa,hotele,spitale,biblioteka,qendra tregtare etj. Në ndërtimin e ulët bëjnë pjesë objektet e kryhen ulët për tokë,si p.sh. rrugë,hekurudha,tunele etj Në ndërtimin hidro bëjnë pjesë objektet që kanë të bëjnë me ujin dhe përdorimin e tij.P.sh. ura,vijadukte,rregullime lumenjësh,limane,sisteme për ujitjen dhe tharjen e tokës etj.
Civet i palmave afrikane
Civeti i palmave afrikane ( Nandinia binotata ), i njohur gjithashtu si civeti i palmave dynjollësh, është një i gjitar feliform i vogël i shpërndarë gjerësisht në Afrikën sub-Sahariane. Ёshtë renditur si shqetësimi më i vogël në listën e kuqe të IUCN.
Qatraneh
Qatraneh (مدينة اﻟﻘﻄﺮاﻧﺔ) është një qytet në governoratin Karak në Jordani.
Civet i palmave afrikane
Anatomia
Civeti i palmave afrikane është gri në kafe të errët me njolla të errëta në anën e pasme. Ka këmbë të shkurtra, veshë të vegjël, një trup të ligët dhe një bisht të zgjatur të gjatë. Ai ka dy grupe gjëndash aromë në pjesën e poshtme të barkut dhe midis gishtërinjëve të tretë dhe të katërt në secilën këmbë, të cilat sekretojnë një substancë të fortë nuhatjeje të përdorur për të shënuar territorin dhe në çiftëzimin. Femrat e rritura arrijnë një gjatësi trupore prej 37–61 cm (15–24 in) me një bisht të gjatë 34–70 cm (13–28 in) dhe peshojnë 1.2–2,7 kg (2,6–6,0 lb). Meshkujt e rritur arrijnë 39,8–62,5 cm (15,7–24,6 in) në gjatësinë e trupit me një bisht të gjatë 43–76,2 cm (16.9–30,0 in) dhe peshojnë 1.3–3 kg (2.9–6,6 lb).
Kanali i veshit të civet të palmave afrikane nuk është i ndarë dhe kërc në fund.
Gama dhe habitati
Civeti i palmave afrikane sillen në të gjithë pjesën më të madhe të Afrikës nën-Sahariane nga Guinea në Sudanin e Jugut, në jug në Angolë dhe në Zimbabve lindore. Ai ka qenë i regjistruar në pyje gjetherënës, ultësirët e pyjeve me shi , galerit dhe brigjet e lumenjve në pyje , dhe janë në pyjeve deri në një lartësi prej 2.500 m (8,200 ft).
Në Parkun Kombëtar Moukalaba-Doudou ,Gabon , është regjistruar në zonat pyjore nga një kamera-kurth në 2012. Në Parkun Kombëtar Batéké Plateau , është regjistruar vetëm në perëndim të lumit Mpassa gjatë anketave të kryera mes qershorit 2014 dhe maj 2015.
Në Zanzibar, është regjistruar në pyjet nëntokësore në ishullin Unguja në 2003.
Sjellja dhe ekologjia
Civeti i palmave afrikane është një gjitar nate, kryesisht arboeal që kalon shumicën e kohës në degë të mëdha, midis lianas në tendë të pemëve. Ai ha fruta si ato të pemës afrikane të drurit të dendur ( Musanga cecropioides ), Uapaca, hurma ( Diospyros hoyleana ), fiq ( Ficus ), papaja ( Carica papaya ) dhe banane ( Musa ).
Meshkujt kanë shtëpi prej 34–153 ha (0,13–0,59 mi mi) dhe femra 29–70 ha (0,11–0,27 mi mi katrorë). Gama e shtëpisë së një mashkulli dominues përfshin varg shtëpish të disa femrave.
Riprodhimi
Në Gabon, femrat u regjistruan për të lindur në sezonin e gjatë të lagësht dhe në fillimin e sezonit të thatë midis shtatorit dhe janarit. Femra zakonisht lind pas një periudhe shtatëzënësie 2-3 muaj. Një pjellë përbëhet nga deri në katër të rinj që janë thithur për rreth tre muaj. Ndërsa ajo ka thithur gjëndrat dhjamore të femrës prodhon një lëng të verdhë portokalli, e cila zbardh barkun e saj dhe leshin e civetët e rinj. Kjo ndoshta dekurajon meshkujt nga çiftëzimi me femrat infermiere.Jetëgjatsia e tij është 7.8 vjet.
Taksonomia dhe evolucioni
Në 1830, John Edward Grey përshkroi për herë të parë një civet të palmeve afrikane duke përdorur emrin Viverra binotata bazuar në një ekzemplar zoologjik të marrë nga një muze në Leiden.
Në 1843, Grei propozoi gjininë Nandinia dhe Viverra binotata për këtë gjini.
Më 1929, Reginald Innes Pocock propozoi familjen Nandiniidae, me gjini Nandinia si anëtare të vetëm. Ai argumentoi se ai ndryshon nga Aeluroidea për nga struktura dhe forma e kanalit të tij të veshit dhe pjesës mastoid të kockës së përkohshme.
Rezultatet e analizave gjenetike morfologjike dhe molekulare tregojnë se ai ndryshon nga viverridët dhe divergjent nga Feliformia rreth 44.5 milion vjet më parë.
Pema filogjenetike
Marrëdhëniet filogjenetike të civetit të palmave afrikane tregohen në kladogramin vijues:
Kërcënimet
Civeti i palmave afrikane kërcënohen nga humbja e habitatit dhe gjuetia për mish. Në vitin 2006, u vlerësua se më shumë se 4,300 civet të palmave afrikane janë gjuajtur çdo vit në pjesën Nigeriane dhe rreth 3.300 në pjesën Kamerun të pyjeve bregdetare Cross-Sanaga-Bioko.
Në Guinea, civetët e ngordhura të palmave afrikane u regjistruan në pranverën e 1997 në tregun e mishit në fshatrat që gjenden në afërsi të Parkut Kombëtar të Nigerit të Epërm. Kokat e thata të civetëve të palmave afrikane u gjetën në vitin 2007 në Bohicon dhe Dantokpa Markets në jug të Beninit, duke sugjeruar që ato përdoren si fetish në ritualet e kafshëve. Qëndrimi i njerëzve rurale në Ganë ndaj civetëve të palmave afrikane është armiqësor; ata i konsiderojnë ata një kërcënim për burimet e tyre ushqimore dhe sigurinë e fëmijëve. Në Gabon, është ndër mishngrënësit që gjenden shpesh në shitje në tregjet e mishit. Pyjet e Guinesë së Epërme në Liberi konsiderohen si pikë e nxehtë e biodiversitetit. Tashmë ato janë fragmentuar në dy blloqe. Traktet e mëdha kërcënohen nga aktivitetet tregtare të prerjeve dhe minierave, dhe janë kthyer për përdorim bujqësor, duke përfshirë plantacione të mëdha palme vaji në koncesione të marra nga një kompani e huaj.
Kryqi i Kuq i Kosovës
Kryqi i Kuq i Kosovës (Red Cross of Kosova) është Shoqatë Kombëtare e pavarur, humanitare, vullnetare dhe joprofitabile, e themeluar në vitin 1945. KKK merret me lehtësimin e vuajtjeve të individëve dhe bashkësive të rrezikuara përmes programeve të fokusuara, prioritare dhe të qëndrueshme si ndihmëse e autoriteteve qendrore dhe lokale, në përputhje me Parimet Themelore të Lëvizjes së KK/GJK.
Historiku
Që nga viti 1908, edhe në Kosovë u shfaq ideja e parë për themelimin e Kryqit të Kuq dhe kjo ide erdhi nga një Hoxhë dhe një Prift nga Gjilani. Mirëpo situata politike e asaj kohe nuk lejoj themelimin e saj.
Më 1945 - u bë themelimi i KKK-së në Prizren, në rrethana tejet dramatike sociale dhe shëndetësore për popullin e Kosovës. Me gjithsej 9 mjek dhe 40 punëtor shëndetësor që përpiqeshin me rreth 100.000 të sëmur nga malaria, 20.000 të sëmurë nga tifoja e shumë sëmundje të tjera. Po në këtë vit, Kryqi i Kuq i Kosovës hap shkollën e parë për infermiere në Pejë
Më 1947 - selia e KKK-së kalon nga Prizreni në Prishtinë dhe vazhdon veprimtarinë e vet humanitare.
Në vitin 1991 - qeveria dhe parlamenti serb me një vendim arbitrar suspendojnë Kryqin e Kuq të Kosovës. Si pasojë largohen të gjithë punëtorët shqiptar, dhe mbesin vetëm ata serb. Në Kosovë formohet një kryq i kuq një nacional serb për interesa të popullatës serbe duke përjashtuar 92 % të popullatës tjetër
Më 1994 - mbahet Kuvendi zgjedhor i KKK-së në të cilin delegatët zgjedhin kryesinë dhe kryetarin.
Parimet themelore
Parimet themelore të Lëvizjes së Kryqit të Kuq të Kosovës janë:
Epërmet e Francës
Të Epërmet e Francës (frëngjisht: Hauts-de-France ; Pikardisht: Heuts-d'Franche) është rajoni më verior i Francës i krijuar prej reformës territoriale të vitit 2014 me bashkimin e rajoneve Nord-Pas-de-Calais dhe Pikardi. Rajoni kufizohet me Belgjikën. Prefektura e saj ndodhet në Lille.
Gjeografia
Rajoni mbulon një sipërfaqe prej 31,813 km katrorë. Kufizohet me Belgjikën (Flandrën dhe Ualloninë) në veriperëndim, detin e Veriut në veri, Kanalin e La Manshit në perëndim si dhe me rajonin Grand Est në lindje-junglindje, Ile-de-France në jug dhe Normandinë në perëndim-jugperëndim. Me Mbretërinë e Bashkuar e ndan vetëm Kanali i La Manshit.
Departamentet
Të Epërmet e Francës përbëhet prej pesë departamenteve: Aisne, Nord, Oise, Pas-de-Calais dhe Somme.
Ekonomia
Produkti i Përgjithshëm Bruto (PBB) i rajonit ishte 161.7 bilionë euro në vitin 2018, duke përfaqësuar 6.9% të totalit francez. PBB për frymë i shkallëzuar për fuqinë blerëse ishte 24,200 euro ose 80% e mesatares së BE në të njëjtin vit. PBB për punëtor ishte 101% e mesatares së BE. [[Skeda:Hauts-de-France.svg|qendër|parapamje|Harta e rajonit të ri me 5 departamentet të ngjyrosura sipas provincave historike deri në 1790.{{legend|#7db3c7|Picardie / Pikardia}}{{legend|#a3d283|Ile de France / Ishulli i Francës}}{{legend|#b9b983|Artois / Artua}}{{legend|#efb3c7|Flandre française / Flandra franceze}}
{{legend|#8bd9c5|Hainaut français / Hainati francez}}{{legend|#838a9d|Cambraisis / Kambraizi}}{{legend|#e1c44a|Champagne / Shampanja}}{{legend|#b98ab9|Autres / Të tjera}}]]
Busti i Perendeshes Dardane
Busti I Perendeshes Dardane është i një bust skalitur në Mermer, i cili mendohet të jetë krijuar kah mesi i (shek. I) dhe (shek II). Vendgjetja e tij ishte në fshatin Vërbani (Viti), Kllokot komuna Viti.
Eparkia e Budimlës dhe e Nikshiqit
Historia
djathtas|parapamje|270x270px|Manastiri i Dobrilovinës djathtas|parapamje|270x270px|Manastiri i Pivës Në vitin 1219, autoqefalia e Kishës Ortodokse Lindore së Serbisë mesjetare u vendos nga Shën Sava, i cili u shugurua si kryepeshkopi i parë serb nga Patriarku Manuel I i Kostandinopojës, i cili në atë kohë banonte në Nikea. Me atë rast, rajoni i Budimlës në luginën e sipërme të Limit u shkëput nga Eparkia e vjetër e Rashkës dhe në atë territor u krijua Eparkia e re e Budimlës, me qendër në Manastirin e Gjurgjevi Stupovit, themeluar më parë nga Stefan Prvoslav, kushëri i Shën Savës.
Në vitin 1346, kryepeshkopata serbe u ngrit në gradën e Patriarkanës dhe me të njëjtin rast Eparkia e Budimles u ngrit në gradën titullare (nderi) të Mitropolit. Në mesin e shekullit të 15-të, gjatë pushtimit turk, disa dioqeza të Kishës Ortodokse Serbe pësuan shkatërrime të mëdha, duke përfshirë Eparkinë e Budimlës. Patriarkana Serbe u rinovua në 1557 nga patriarku Makarije Sokoloviq, me Eparkinë e Budimlës që mbeti nën juridiksionin e saj.
Gjatë luftës austro-turke (1683–1699) marrëdhëniet midis autoriteteve osmane dhe nënshtetasve të tyre serbë u përkeqësuan më tej. Si rezultat i shtypjes osmane dhe shkatërrimit të kishave dhe manastireve, të krishterët serbë dhe krerët e kishës së tyre të kryesuar nga Patriarku serb Arsenije III u rreshtuan krah austriakëve në 1689 dhe përsëri në 1737 nën patriarkun serb Arsenije IV. Në fushatat ndëshkuese që pasuan, ushtritë osmane kryen mizori sistematike kundër popullsisë vendase të krishterë, duke përfshirë rajonin e Budimlës në luginën e sipërme të Limit, duke rezultuar në Migrimet e mëdha të serbëve.
Në atë kohë, Eparkia e Budimlës u shfuqizua dhe territori i saj u përfshi në eparkitë fqinje. Në vitin 1938 u rivu titulli historik i ipeshkvijve të Budimlës për peshkopët ndihmës dhe vetë dioqeza u rinovua në vitin 1947 si Eparkia e Budimlës dhe Polimljes dhe u riorganizua në vitin 2001 si Eparkia e Budimlës dhe e Nikshiqit.
Territori
Eparkia e sotme e Budimle-Nikshiqit përmban 12 komuna të Malit të Zi: Andrijevicën, Beranën, Bellopojën, Zhabljakun, Mojkovacin, Nikshiqin, Petnjica, Plavën, Gucinë, Pluzhinën, Rozhajën dhe Shavnikun.
Manastiret
Manastiret në dioqezën Budimlje-Nikshiq janë: • Bijela
• Blishkova
• Brezojevica
• Volavac
• Dobrilovina
• Gjurgjevi Stupovi
• Zagragje
• Zlatesh
• Kaludra
• Kosijereva
• Majstorovina
• Nikolac
• Piva
• Podmalinsko
• Samograd
• St. Luke (Zhupa)
• St. Sava
• Somina
• Crnça
• Shudikova
Frontignan-Savès
Frontignan-Savès (Ocitanisht: Frontinhan de Savés ; Shqip: Fratari i Savës) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Numri i oksidimit
__NOINDEX__
Një numër oksidimi është një numër pozitiv ose negativ që i caktohet një atomi për të treguar shkallën e tij të oksidimit ose reduktimit. Termi gjendje oksidimi shpesh përdoret në mënyrë të ndërsjellë me numrin e oksidimit. Një transferim i pjesshëm i elektroneve është një zhvendosje në densitetin e elektronit pranë një atomi si rezultat i një ndryshimi në atomet e tjerë me të cilët është i lidhur në mënyrë kovalente.
Kjo zhvendosje e ngarkesës bazohet në elektronegativitetet relative të atomeve të përfshirë në lidhje. Në përgjithësi, numri i oksidimit të një atomi në një molekulë është ngarkesa që do të kishte atomi nëse të gjitha lidhjet kovalente polare dhe jonike do të rezultonin në një transferim të plotë të elektroneve nga atomi më pak elektronegativ në atë më elektronegativ.
Për shembull, numri i oksidimit të çdo atomi në Fe, Li , N2 , Ar , dhe P4 është zero. Numri i oksidimit të një joni monatomik (i përbërë nga një atom) është i njëjtë me ngarkesën e jonit. Për shembull, numrat e oksidimit të K+, Se2− , dhe Au3+ janë +1 , −2 , dhe +3 , respektivisht. Numri i oksidimit të oksigjenit në shumicën e komponimeve është -2. Numri i oksidimit të hidrogjenit në shumicën e përbërjeve është +1 me jometalet dhe -1 me metalet. Numri i oksidimit të fluorit në të gjitha përbërjet është -1. Halogjenët e tjerë zakonisht kanë një numër oksidimi prej -1 në komponimet binare, por mund të ketë numra të ndryshueshëm oksidimi në varësi të mjedisit të lidhjes dhe me oksigjenin janë positive. Në një molekulë neutrale, shuma e numrave të oksidimit të të gjithë atomeve është zero. Për shembull, në H2O, numrat e oksidimit të H dhe O janë +1 dhe −2. Sepse ka dy atome hidrogjeni në formulë, shuma e të gjithë numrave të oksidimit në H2O është 2(+1)+1(−2)=0. Në një jon poliatomik, shuma e numrave të oksidimit të të gjithë atomeve është e barabartë me ngarkesën e përgjithshme të jonit. Për shembull, në SO2−4, numrat e oksidimit të S dhe O janë +6 dhe −2 , respektivisht. Shuma e të gjithë numrave të oksidimit në jonin sulfat do të ishte 1(+6)+4(-2)=−2, e cila është ngarkesa e jonit.
Roselyn Sánchez
Roselyn Milagros Sánchez Rodríguez (lindi më 2 prill 1973) është aktore, modele dhe këngëtare nga Porto Riko. Në seriale, ajo është e njohur për rolin e saj si Elena Delgado në filmin amerikan Without a Trace (2005-2009) dhe si Carmen Luna në filmin Devious Media (2013-2016). Në film, Sánchez ka luajtur në Rush Hour 2 (2001), Boat Trip (2002), The Game Plan (2007), dhe Act of Valor (2012).
Sarkofagu i Plumbit
Sarkofagu i Plumbit ishte në Periudhën e Severëve (Dinastia e Severëve sundoi në periudhën kohore nga viti 193 e deri ne vitin 235), (shek II-III), Përmasat e tij janë (1.89m x 0.54m x 0.40m).
Roselyn Sánchez
Në vitin 1993, ajo ka fituar Miss Puerto Rico në garën Petite dhe më 1994 ajo fitoi titullin ndërkombëtar të garës Petite si Miss America, duke jepur asaj një famë ndërkombëtare.
Sarkofagu i Plumbit
Vendgjetja e tij u bë në Dersnik në vitin 2015 – Instituti Albanologjik I Kosovës. Brenda varrit janë gjetur mbetjet mortore të një gruaje të re me takëm mortor (inventar varri). Sarkofagu është zbukuruar me kokën e Hermesit brenda rrathëve të lidhur me garlandë (kurore) dhe në mënyrë simetrike janë të paraqitura simbolikisht yjet me 6 dhe 8 shigjeta.
Roselyn Sánchez
Jeta e hershme
Sánchez ka lindur në San Juan, Porto Riko. Ajo mori arsimin fillor në San Juan. Në një moshë të re, ajo tregoi interes në vallëzim dhe aktrim dhe do të vinte në shfaqje për familjen e saj. Sánchez u regjistrua në Universitetin e Porto Rikos, ku si babai dhe vëllezërit e saj ajo ishte për të studiuar marketingun. Megjithatë, pas tre vitesh ajo u largua nga kursi. Në vitin 1991, në moshën 18 vjeç, Sánchez u zhvendos në Nju Jork, ku mori klasë në vallëzim, aktrim dhe këndim. Ajo u kthye në Porto Riko, dhe në vitin 1992 ajo bëri debutimin e saj në film, pasi kishte zbritur një pjesë të vogël si një vajzë ishullore në film Captain Ron, i cili u filmua pjesërisht në Porto Riko.
Karriera
Në vitin 2001, Sánchez luajti si Isabella Molina, një agjente sekrete e Shërbimit Sekret të Shtetet të Bashkuara e cila ishte e dashkura e kryeinspektorit Li (Jackie Chan) në filmin Rush Hour 2. Në vitin 2003, ajo luajti rolin e Lorenës në filmin Chasing Papi, ku luajti së bashku me Jaci Velasquez dhe Sofia Vergara. Sánchez ka luajtur në rreth 20 filma, përfshirë si Maria në Edison dhe si Karen Lopez në Underclassman. Ajo luajti në filmin portikano Cayo, lansuar në vitin 2005.
Në vitin 2003, u lancua regjistrimi i saj i parë muzikor, Borinkaña. E vetmja e albumit, "Amor Amor", fitoi shumë vëmendje, si dhe një Latin Grammy, një nominim për Best Music Video. Ajo u shfaq në videot muzikore të Craig David "Agjenda e fshehur" dhe "Personal" dhe në videon Fabolous për këngën "Make Me Better".
Në vjeshtën e vitit 2005, Sánchez u bashkua me aktorin e serisë televizive CBS Without a Trace, ku ajo luajti rolin e agjentes Elena Delgado në vitin 2009. Gjithashtu në vitin 2007, ajo luajti si Monique, mësuese e baletit, në The Game Plan, dhe më 2009, luajti në The Perfect Sleep, një dramë neo-noir, duke luajtur së bashku me Patrick Bauchau, Tony Amendola, Isaac Singleton dhe Peter Lucas. Në vitin 2011, Sánchez bëri një paraqitje mysafir në Rizzoli & Isles të TNT, duke luajtur avokatin e ndyrë Valerie Delgado.
Jeta personale
Sánchez u martua më 9 gusht 1998, deri më 15 prill 2001, me aktorin, ish-boskerin dhe ish-modelin Gary Stretch. Pas divorcit së saj, ajo filloi një lidhje me këngëtarin Víctor Manuelle. Sidoqoftë, ajo njoftoi në dhjetor 2005 se lidhja mes tyre përfundoi; ndarja ishte miqësore.
Sanchez u fejua me aktorin Eric Winter në dhjetor të vitit 2007. dhe u martuan më 29 nëntor 2008, në San Juan, Puerto Rico. Çifti ka dy fëmijë; një vajzë, Sebella (lindur në janar 2012), dhe një djalë, Dylan (lindur në nëntor 2017).
Sánchez është përkrahëse e të drejtave të kafshëve dhe një anëtare aktive e PETA. Ajo është zëdhënëse e Fondacionit Niños San Jorge, që ndihmon fëmijët e sëmurë nga familjet e varfëra.
Qurayyat Falhah
Qurayyat Falhah është një qytet në governoratin Amman në Jordani.
Klasë mësimi
parapamje|Një klasë studimi universitetare parapamje|Një klasë amfiteatër Klasë mësimi (Klasa e mësimit ose Klasa mësimore apo Klasa e shkollës) është një vend mësimi (mësonjëtore), zakonisht një dhomë në të cilën fëmijët dhe të rriturit mësojnë njohuri të reja. Klasat ndodhen në institucionet arsimore të të gjitha llojeve, që nga institucionet parashkollore e deri në universitetet, dhe mund të gjenden edhe në vende të tjera ku organizohet mësimdhënia, arsimimi dhe trajnimi si p.sh. në korporata, institucione fetare dhe organizatat humanitare. Klasa përpiqet që të ofrojë një hapësirë ku mund të bëhet mësimi i pandërprerë nga ndikimet e jashtëme.
Maureville
Maureville (Ocitanisht: Maurevila ; Shqip: Mauravila) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Zihni Berati
Zihni Berati këngëtar shqiptar, lindur më 25 prill 1922 në Berat. Studimet për kanto i kryer gjatë viteve 1945-1950 në Liceun Artistik "Jordan Misja". Qe tenori i parë në çastin e hapjes së siparit operistik shqiptar në 27 nëntor 1953. Për 23 mote pa pushim, duke realizuar 24 role premierë si edhe të tjerë, nga 1950 e deri sa doli në pension në 1973, punoi me Filarmoninë, në Teatrin e Operës dhe Baletit.
Nick Van Exel
Nick Van Exel (lindi më 27 nëntor 1971, Kenosha, Wisconsin) ishte basketbollistë amerikanë dhe tani është asistent ndihmës për Memphis Grizzlies në NBA. Nick ka luajtur për gjashtë ekipe në NBA nga viti 1993 deri në vitin 2006.
Jeta
Gjatë karrierës së tij në Lakers, ai ka bërë 14,9 pikë dhe 7.3 asistime në lojë.
Më 15 tetor 2009, Nick u bë trajner në skuadrën Texas Southern Tigers. Më 8 shtator 2010, Nick u bë instruktor në skuadrën Atlanta Hawks në sezonet 2010-2011, 2011-2012 dhe 2012-2013. Nga viti 2013 deri në vitin 2014, Nick u bë si asistent ndihmës në skuadrën Milwaukee Bucks.
Më 8 korrik 2015, Nick u bë trajner në skuadrën Texas Legends në vend të Eduardo Najera.
Gurëgdhendja
parapamje|240px|Gurëgdhendës duke ndrequr gurin në një burim me mjete pneumatike Gurëgdhendja është krijimi i ndërtesave, strukturave dhe skulpturave duke përdorur gurin si materialin kryesor. Është një nga aktivitetet dhe profesionet më të vjetra në historinë njerëzore. Shumë prej strehimeve antike, tempujve, monumenteve, artefakteve, fortifikimeve, rrugëve, urave dhe qyteteve të tëra me qëndrueshmëri të gjatë, ishin ndërtuar me gurë. Punime të famshme të gurëgdhendjes janë: Piramidat e Egjiptit, Taxh Mahali, Muri i Madh Kinez, Katedralja Chartres etj.
Agim Nuriu
Agim Nuriu gazetar shqiptar në Maqedoninë e Veriut, u lind më 27 Dhjetor të vitit 1945 në Strugë. Ka punuar si gazetar i Radio Shkupit, në një program në gjuhën shqipe, për shumë vite.
Ka punuar në redaksinë e Kulturës, vite me radhë edhe si redaktorë. Ndër emisionet që ka udhëhequr ishte edhe ai me titull "Mikrofoni i hapur" në të cilin janë trajtuar tema të ndryshme nga fusha e kulturës e në të cilin janë përfshirë shumë emra të njohur si dhe qytetarët përmes paraqitjeve të drejtëpërdrejta telefonike. U nda nga jeta më 25 maj 2021.
Familja bërthamë
alt=A man, woman, and two children smiling outside of a house|djathtas|parapamje| Një familje bërthamë (e vogël) amerikane e përbërë nga nëna, babai dhe fëmijët e tyre rreth vitit 1955 Një familje bërthamë, familje elementare ose familje bashkëshortore është një grup familjar i përbërë nga një burrë, një grua dhe fëmijët e tyre (një ose më shumë). Ndryshe nga familja me një prind, familja e madhe e zgjeruar ose familje me më shumë se dy prindër, familjet bërthamë zakonisht përqendrohen në një çift të martuar, i cili mund të ketë një ose më shumë fëmijë. Megjithatë ekzistojnë disa lloje të ndryshme në lidhje me përkufizimin e saj. Disa përkufizime lejojnë vetëm fëmijët biologjikë që janë vëllezër e motra me gjak të plotë dhe i konsiderojnë vëllezërit e motrat e adoptuar ose gjysmë dhe njerkë një pjesë të familjes së vogël, por të tjerët lejojnë një njerkë dhe çdo përzierje të fëmijëve në varësi, duke përfshirë fëmijët e njerkut dhe fëmijët e birësuar. Disa sociologë dhe antropologë e konsiderojnë familjen bërthamë si formën më themelore të organizimit shoqëror.
Megjithatë termi familje bërthamë u popullarizua në shekullin e 20-të dhe ka qenë forma mbizotëruese e strukturës familjare për shekuj në Evropë.
Historia
ADN-ja e nxjerrë nga kockat dhe dhëmbët nga një varr i Epokës së Gurit 4,600 vjet të vjetër në Gjermani ka siguruar provat më të hershme për njohjen shoqërore të një familjeje të përbërë nga dy prindër me shumë fëmijë.