cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anis Hidayah
Jeta e hershme
Anis Hidayah u lind më 7 nëntor 1976 në një fshat të vogël në Regjimentin Bojonegoro të Java Lindore, Indonezi. Si fëmijë, ajo u bë e vetëdijshme se sa anëtarë të komunitetit të saj kishin migruar jashtë vendit në kërkim të punës, duke lënë fëmijët e tyre në kujdesin e gjyshërve. Ajo u regjistrua në shkollën e drejtësisë dhe studioj në Universitetin Jember në Jember Regency dhe u përfshi në Lëvizjen e Studentëve Islamik Indonesian (Pergerakan Mahasiswa Islam Indonesia (PMII)). Në vitin 1998, Hidayah mësoi për përdhunimin e një gruaje emigrante dhe mungesën e rekursit. Viktima la punë, por sulmuesi i saj as nuk duhej të paguante pagën e saj për kontratën e saj të prishur as nuk u përball me ndonjë akuzë penale. Kur viktima u kthye në Indonezi, për të nuk kishte asnjë rehabilitim apo asistencë, që frymëzoi Hidayah për të përfunduar tezën e saj bachelor mbi gjendjen e punëtorëve emigrantë.
Qyteti i lashtë i Halepit
Epoka e hekurit
Kur mbretëria e Hiteut u rrëzua në shekullin e XII para Krishtit, Halepi u bë pjesë e mbretërisë Syro-Hittite të Palistinit, pastaj mbretëria Aramaean Syro-Hittite e Bit Agusi-t (e cila kishte kryeqytetin e saj në Arpad), ajo qëndroi pjesë e asaj mbretërie derisa u pushtua nga Asirianët në shekullin e IX para Krishtit dhe u bë pjesë e Perandorisë Neo-Asiriane deri në fund të shekullit të VII para Krishtit, para se të kalonte nëpër duart e Neo-Babilonasve dhe Persianëve Akamenid.
Benafigos
Benafigos është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alcalatén, të provincës Castellón, në Komunitetin e Valencias. Benafigos ka 158 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 35.6 km2.
Qyteti i lashtë i Halepit
Periudha mesjetare dhe zgjerimi i qytetit
Persianët Sassanid pushtuan Sirinë shkurtimisht në fillim të shekullit të VII-të. Menjëherë pasi Halepi ra në pushtimin musliman të arabëve nën Khalid ibn al-Walid në vitin 637. Në vitin 944 u bë selia e një emiri të pavarur nën udhëheqjen e Hamdanid Sayf al-Daula, dhe gëzonte një periudhë të prosperitetit të madh.
Anis Hidayah
Jeta e hershme
Nga shtatë milionë punëtorë emigrantë indonezianë të punësuar në vende si Kuvajti, Malajzi dhe Arabia Saudite, gjashtë milionë janë gra. Shumica janë të punësuar në shërbimin e brendshëm ose si kujdestare. Nënshkrimi i një kontrate dyvjeçare për shërbime, pasi ata largohen nga vendi, ka pak ligje që i mbrojnë ato dhe nuk ka monitorim nga qeveria indoneziane për to ose kushtet e tyre të punës. Hidayah iu bashkua Organizatës së Solidaritetit të Grave në Lindjen e Jugut në 1999 dhe punoi me ta për një vit e gjysmë para se të fillonte studimet e saj universitare. Organizata ishte në atë kohë, organizata e vetme që merrej me çështjet e emigrantëve. Hidayah nuk e mbaroi diplomën e saj, për shkak të përfshirjes së saj në themelimin e Kujdesit për Migrantët.
Qyteti i lashtë i Halepit
Periudha mesjetare dhe zgjerimi i qytetit
Më 9 gusht 1138, një tërmet vdekjeprurës shkatërroi qytetin dhe zonën përreth. Edhe pse vlerësimet nga kjo kohë janë shumë të pasigurta, besohet se 230.000 njerëz vdiqën, duke e bërë atë tërmetin e pestë të regjistruar me vdekshmëri më të lartë në historinë e njerëzimit.
Anis Hidayah
Karriera
Në vitin 2004, Hidayah bashkë-themeloj një OJQ, "Migrant Care" që merrej me avokatinë e indonezianëve emigrantë që punojnë jashtë vendit. OJQ-ja u shtyu ligjvënësve të hartojnë reforma për të mbrojtur punëtorët emigrantë dhe ofron shërbime ligjore për gratë që kanë përjetuar dhunë ose abuzime, duke përfshirë situatat që i vendosin ata në skllavëri. Ata gjithashtu mbajnë një bazë të dhënash dhe krijojnë qendra shërbimi në zonat me eksodin të lartë migrues për të edukuar njerëzit për kurthet, të drejtat e tyre dhe të kenë një sistem për të gjetur punëtorët dhe për të ndihmuar familjet e tyre. Përmes protestave, përpjekjeve të lobimit me ligjvënësit dhe shfrytëzimit të mediave për të nxitur reformën, Hidayah është bërë një nga aktivistët më të dukshëm për punëtorët emigrantë të Indonezisë. Në vitin 2012, parlamenti indonezian ratifikoi Konventën Ndërkombëtare për Mbrojtjen e të Drejtave të të Gjithë Punëtorëve Emigrantë dhe Anëtarëve të Familjeve të tyre, duke bërë një fillim për të adresuar problemin.
Qyteti i lashtë i Halepit
Periudha mesjetare dhe zgjerimi i qytetit
Pasi Timuri pushtoi Halepin në vitin 1400 dhe e shkatërroi atë, të krishterët migruan nga muret e qytetit dhe krijuan lagjet e tyre në vitin 1420, në periferinë veriperëndimore të qytetit, duke krijuar kështu lagjet Jdeydeh. Banorët e El-Jedejde ishin kryesisht tregtarët që lehtësonin tregtinë ndërmjet tregtarëve të huaj dhe tregtarëve vendas. Shumë zona të tjera u ndërtuan jashtë mureve historike gjatë shekujve XV dhe XVI.
Anis Hidayah
Çmime dhe njohjen
Në vitin 2011, Hidayah mori çmimin Alison Des Forges nga Human Rights Watch në Toronto për avokimin e saj në emër të grave dhe punëtorëve emigrantë. Kur BBC filloi serinë e 100 Grave në vitin 2013, për të diskutuar në thellësi për një muaj çështjet që ballafaqohen me gratë e shekullit 21, Hidayah ishte një nga gratë inauguruese që kërkoi të merrte pjesë në programe. Në vitin 2014, ajo u zgjodh nga një fushë prej afro 50 kandidatësh, si fituese e çmimit Yap Thiam Hien, i cili njeh kontributin e mbrojtësve të të drejtave të njeriut.
Qyteti i lashtë i Halepit
Periudha mesjetare dhe zgjerimi i qytetit
Përmendja e qytetit është bërë nga një nga shtrigat në veprën Makbeth të William Shakespeare, e shkruar mes vitit 1603 dhe 1607.
Aubigny-en-Plaine
Aubigny-en-Plaine është një komunë në Francë. Aubigny-en-Plaine bën pjesë në departamentin Côte-d'Or të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 366 banorë dhe sipërfaqe 6.34 km².
Qyteti i lashtë i Halepit
Tregjet dhe bujtinat
Pozita tregtare strategjike e qytetit tërhoqi kolonët e të gjitha racave dhe besimeve që dëshironin të përfitonin nga rrugët tregtare u takuan në Halep nga Kina dhe Mesopotamia në lindje, Evropa në perëndim dhe Egjipti në jug. Tregu më i madh i mbuluar në botë është në Halep, me një gjatësi të përafërt prej 13 km.
Al-Madina Souq, siç njihet në nivel lokal, është një qendër tregtare aktive për mallrat luksoze të importuara, të tilla si mëndafshi nga Irani, erëza dhe ngjyra nga India dhe kafe nga Damasku. Souq al-Madina është gjithashtu shtëpia e produkteve vendore si leshi, prodhimet bujqësore dhe sapuni. Shumica e tregjeve datojnë në shekullin e XIV dhe janë emëruar pas profesioneve të ndryshme dhe veprave artizanale, pra tregu i leshit, tregu i bakrit, dhe kështu me radhë. Përveç tregtisë, tregu strehon tregtarët dhe mallrat e tyre në bujtina (caravanserais) dhe është i përhapur në gjithë tregun. Lloje të tjera të tregjeve të vogla quheshin caeserias (قيساريات). Caeserias jannë më të vogla se bujtinat dhe kanë shërbyer si punëtori për zejtarët. Shumica e bujtinave morën emrat e tyre pas vendndodhjes së tyre në treg dhe sipas funksionit, të cilat gjithashtu karakterizohen me fasadat e tyre të bukura dhe hyrjet me dyer druri të fortifikuar.
Bujtinat më të rëndësishëm brenda dhe përgjatë zonës së mbuluar të Souq al-Madina janë: Khan al-Qadi nga viti 1450, Khan al-Saboun nga fillimi i shekullit të XVI-të, Khan al-Nahhaseen nga viti 1539, Khan al-Shouneh nga viti 1546, Khan al-Jumrok nga viti 1574, Souq Khan al-Wazir nga viti 1682, Souq al-Farrayin, Souq al-Dira', Souq al-Hiraj, Souq al-Attarine, Souq az-Zirb, Souq Marcopoli, Souq as-Siyyagh, The Venetians' Khan,*Souq Khan al-Harir nga pjesa e dytë e shekullit të XVI-të, Suweiqa, etj.
Bujtina dhe tregje të tjera tradicionale në lagjen Jdeydeh (jashtë mureve të qytetit):
Ndërtesa historike
Ndërtesat më të rëndësishme historike të qytetit të lashtë përfshijnë: Ndërtesat më të rëndësishme historike të lagjes krishtere Jdeydeh përfshijnë:
Portat
Pjesa e vjetër e qytetit është e rrethuar me mure të rasha në gjatësi prej 5 km, përshkruan nëntë porta historike (shumë prej të cilave janë të ruajtur mirë) të qytetit të vjetër. Këto janë, në drejtim të kundërt, nga veri-lindja e kështjellës:
Hamame
Halepi ka qenë shtëpi për 177 hamame gjatë periudhës mesjetare, deri në pushtimin mongol kur shumë struktura vitale në qytet u shkatërruan. Në ditët e sotme, rreth 18 hamame veprojnë në qytetin e vjetër.
Distriktet dhe nënndarjet
Lagjet e vjetra rreth kështjellës brenda mureve të qytetit të lashtë:
Lagjet e vjetra jashtë mureve të qytetit të lashtë:
Ruajtja e qytetit të lashtë
Si një qendër e lashtë tregtare, Halepi me tregjet, bujtinat, hamamet, medresetë, xhamitë dhe kishat mbresëlënëse ka nevojë për më shumë kujdes dhe ruajtje. Pas Luftës së Dytë Botërore, qyteti u ridizajnua ndjeshëm; Në vitin 1954 arkitekti francez André Gutton kishte projektuar një numër të madh të rrugëve të reja të gjera përmes qytetit për të lejuar kalimin më të lehtë për trafikun modern. Midis viteve 1954-1983 shumë ndërtesa në qytetin e vjetër u shkatërruan për të lejuar ndërtimin e blloqeve të apartamenteve moderne, veçanërisht në zonat veriperëndimore (Bab al-Faraj dhe Bab al-Jinan). Pasi vetëdija e nevojës për të ruajtur këtë trashëgimi të veçantë kulturore u rrit, plani kryesor i Guttonit u braktis në fund të vitit 1979 dhe u zëvendësua me një plan të ri të paraqitur nga eksperti zviceran dhe projektuesi urban Stefano Bianca, i cili miratoi idenë e "ruajtjes së stilit arkitektonik tradicional të Halepit të lashtë" duke hapur rrugën që UNESCO të deklarojë qytetin e lashtë të Halepit si një vend i Trashëgimisë Botërore në vitin 1986.
Disa institucione ndërkombëtare i janë bashkuar përpjekjeve me autoritetet lokale dhe Shoqatën Arkeologjike Halepi, për të rehabilituar qytetin e vjetër duke akomoduar jetën bashkëkohore duke ruajtur të vjetrën. Qeveria dhe komuna po zbatojnë programe serioze të orientuara drejt zgjerimit të qytetit të lashtë dhe lagjes Jdeydeh.
Bashkëpunimi Teknik Gjerman (GTZ dhe Fondacioni Aga Khan (në kuadër të "Programit të qyteteve historike Aga Khan" kanë një kontribut të madh në procesin e ruajtjes së qytetit të vjetër.
Aubigny-la-Ronce
Aubigny-la-Ronce është një komunë në Francë. Aubigny-la-Ronce bën pjesë në departamentin Côte-d'Or të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 164 banorë dhe sipërfaqe 11.79 km².
Princesha mbi Bizele
Princesha mbi Bizele (danisht: Prinsessen paa Ærten) është një përrallë nga Hans Kristian Andersen.
Një princ donte të martohej me një princeshë por nuk po gjente një të tillë të vërtetë. Një natë binte shumë shi dhe dikush troket te dera e kështjellës. Mbreti duke ecur çalë-çalë hap derën dhe shikon një vajzë të bukur si princeshë. Mbretëresha vendosi ta fuste në provë duke vënë një bizele dhe sipër saj 20 shtretër. Në mëngjes mbreti e pyeti si fjeti. Vajza i tha qe kishe fjetur shumë keq, nuk kishe qenë rehat gjatë gjithë natës. Kështu vajza u martua me princin sepse ishte delikate sa ta ndjente kokrrën e bizeles nga lartësia e 20 shtretërve. Tani bizelja ndodhet në muze.
Burlada
Burlada është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Cuenca de Pamplona, të provincës Navarre, në Navarre. Burlada ka 18162 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 2.12 km2.
Lista e gjuhëve gjermanike
Gjuhët gjermanike përfshijnë disa gjuhë dhe dialekte 58 (SIL vlerësim) që kanë origjinën në Evropë; kjo familje gjuhësore është pjesë e familjes indo-evropiane. Çdo nënfamiljë në këtë listë përmban nëngrupe dhe gjuhë individuale.
Ndarja e standardeve gjermanike është në tri degë; Ata të gjithë vijnë nga gjuha proto-gjermanike, dhe përfundimisht nga proto-indo-evropiane.
Gjuhët jugore gjermane, një përpjekje për të klasifikuar disa nga gjuhët gjermane perëndimore në një grup të veçantë, refuzohet nga shumica dërrmuese e dijetarëve.
† tregon gjuhët e zhdukura.
Benagéber
Benagéber është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Los Serranos, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Benagéber ka 156 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 69.8 km2.
Senja
thumb|230px|Oksenset dhe Ersfjorden prej Tungenset në Senja Senja është ishulli i dytë më i madh në Norvegji. Sipas vitit 2015, Senja ka 7808 banorë. Komunat që ndodhen në Senja janë Lenvik, Berg, Torsken dhe Tranøy.
Frances E. Allen
Francis Elizabeth "Fran" Allen (e lindur më gusht 4, 1932, Peru, New York, SHBA) është një shkencëtare e kompjuterit amerikane dhe një pioniere në fushën e compiler-ëve të optimizuar. Arritjet e saj përfshijnë punën thelbësore në compiler-ët, kodin e optimizuar, dhe paralelizmin. Ajo gjithashtu kishte një rol në punimin inteligjent në gjuhët e programimit dhe kodet e sigurisë për Agjencisë Kombëtare të Sigurisë.
Allen ishte femra e parë në IBM Fellow dhe në vitin 2006 u bë femra e parë që të fitoi Çmimin Turing.
Karriera
Allen u rrit në një fermë në Nju Jork dhe u diplomua nga The New York State College for Teachers (tani Universiteti Shtetëror i Nju Jorkut në Albany, SUNY) diplomoj me titull B. Sc. në matematikë në vitin 1954. Ajo diplomoj me titullin M. Sc. në matematikë në Universitetin e Miçiganit në vitin 1957 dhe filloi mësimdhënien në shkollë në Peru, New York. E zhytur në borxh, ajo iu bashkua IBM-it më 15 korrik, 1957 dhe planifikoj të qëndroj derisa ta paguaj kreditin e shkollimit të saj, por përfundoi duke qëndruar në gjithë karrierën e saj 45-vjeçare.
Allen ishte profesore në Universitetin e Nju Jorkut nga 1970-73. Allen u bë femra e parë në IBM Fellow, në vitin 1989. Në vitin 2007, çmimi IBM Ph.D. Fellowship Award u krijua në nder të saj.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;" contenteditable="false">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2015)">citim i duhur ]
Gjuhët lindore gjermanike
Gjuhët lindore gjermanike janë një grup gjuhësh gjermane të zhdukur të familjes indo-evropiane të folur nga popujt gjermanikë lindorë.
Gjuhët e vetme lindore gjermanike, të cilat janë të njohura tekste, janë gotikja dhe dialekti i tij, gotikja e krimesë. Gjuhë të tjera që supozohet të jenë gjermanike lindore përfshijnë gjuhët vandalike dhe burgundiane, edhe pse shumë pak tekste në këto gjuhë njihen. Gotikja e Krimesë, gjuha e fundit lindore gjermane, besohet të ketë mbijetuar deri në shekullin e 18-të në zonat e izoluara të Krimesë.
Historia
Nga shekulli i 1 pas Krishtit, shkrimet e Pomponius Mela, plakut Pliny dhe Tacitus tregojnë një ndarje të popujve gjermanikë-folës në grupe të mëdha me origjinë dhe kulturë të përbashkët. (Kjo ndarje është përvetësuar] në terminologjinë moderne për ndarjet e gjuhëve gjermane.)
Zgjerimi i fiseve gjermane 750 BC - AD 1 (pas Atlasit të Penguinit të Historisë Botërore 1988): Bazuar në llogaritë e Jordanes, Procopius, Paul Deacon dhe të tjerët; dëshmi gjuhësore (shih gjuhë gotik); dëshmi e vendbanimit; dhe dëshmi arkeologjike, besohet se fiset gjermane lindore, folësit e gjuhëve lindore gjermane në lidhje me fiset gjermanike veriore, kishin migruar nga Skandinavia në zonën e shtrirë në lindje të Elbës. Në fakt, ndikimi skandinav në Pomeraninë dhe Poloninë e veriut nga periudha III më tutje ishte aq e konsiderueshme saqë ky rajon nganjëherë përfshihet në kulturën e Epokës së Bronzit Nordic (Dabrowski 1989: 73).
Ekzistojnë gjithashtu prova arkeologjike dhe toponimike që Burgundians jetonin në ishullin danez të Bornholm (Vjetër Norse: Burgundaholmr), dhe se Rugians jetonin në bregun norvegjez të Rogaland (Old Norse: Rygjafylki)
Grupet
Grupet e identifikuara si fise gjermane lindore përfshijnë:
Busot
Busot është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alacantí, të provincës Alicante, në Komunitetin e Valencias. Busot ka 3021 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 33.84 km2.
Kuneitire
Quneitra (Arabisht: القنيطرة) është qytet i shkatërruar i cili ndodhet në jugperëndim të Sirisë. Quneitra ndodhet në ujëvarën e Golden Height me lartësi 1010 metra. Në vitin 2004, Quneitra kishte 153 banorë. Më 10 qershor 1967, Izraeli e morri nën kontroll. Gjatë luftës civile sirian, Quneitra u bë vend të cilët ushtria arabe përleshen me rebelët. Në vitin 2014, opozita siriane e morri nën kontroll qytetin.
Theresa May
Jeta personale
Theresa May u martua me Philip May që nga viti 1980, ata nuk kanë fëmijë. Theresa ka thënë se kjo është për shkaqe shëndetësore që nuk kanë fëmijë. Ajo është anëtare e kishës anglikane. Ajo është vajza e priftit Hubert Brasier. Theresa ka thënë: "Besimi krishter është pjesa ime. Tregon se kush jam unë dhe si i afrojë gjërat".
Theresa ishte e diagnozuar me diabetë të llojit 1 në nëntor të vitit 2012. Ajo u trajtua me insulinë.
Aubigny-les-Pothées
Aubigny-les-Pothées është një komunë në Francë. Aubigny-les-Pothées bën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 349 banorë dhe sipërfaqe 10.42 km².
Burjassot
Burjassot është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Horta Nord, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Burjassot ka 37667 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 3.4 km2.
Gjuha proto-gjermanike
Gjuha proto-gjermanike (shkurtuar PGmc, gjermanisht Urgermanisch, i quajtur edhe Common Germanic, German Gemeingermanisch) është proto-gjuha e rindërtuar e degës gjermanike të gjuhëve Indo-Europiane.
Një veçori përcaktuese e Proto-gjermanike është përfundimi i ligjit të Grimm, një grup ndryshimesh të shëndosha që ndodhën midis statusit të saj si dialekt i Proto-Indo-Europian dhe divergjencës graduale në një gjuhë të veçantë. Meqë është e mundur që zhvillimi i këtij zhvendosje të shëndoshë të zgjasë një kohë të konsiderueshme (disa shekuj), proto-gjermanikët nuk mund të rindërtohen në mënyrë adekuate si nyje e thjeshtë në një model peme, por përkundrazi paraqet një fazë zhvillimi që mund të zgjasë afro një mijë vjet. Fundi i Periudhës së Përbashkët Gjermane arrihet me fillimin e Periudhës së Migrimit në shekullin e katërt.
Termi alternativ "Gjuha amtare gjermane" mund të përdoret për të përfshirë një hapësirë ​​më të madhe të zhvillimeve gjuhësore, që përfshin periudhën nordike të bronzit dhe epokën e hekurt para-romake në Evropën Veriore (e dyta deri në mijëvjeçarin e parë pes) për të përfshirë "Pregermanikën" (PreGmc ), "Early Proto Germanic" (EPGmc) dhe "Proto-gjermanike e vonë" (LPGmc). Ndërsa Proto-gjermanike i referohet vetëm rindërtimit më të fundit të paraardhësit të përbashkët të gjuhëve gjermane, gjuha gjermane e prindërve i referohet të gjithë udhëtimit që dialektin e Proto-Indo-Europian që do të bëhej proto-gjermanike, iu nënshtrua mijëvjeçarëve.
Gjuha proto-gjermane nuk vërtetohet drejtpërsëdrejti nga ndonjë tekst i mbijetuar koherent; ajo është rindërtuar duke përdorur metodën krahasuese. Vërtetimi i drejtpërdrejtë fragmentarizues ekziston (vonë) i gjermanishtes së zakonshme në mbishkrimet e hershme rrënoja (veçanërisht mbishkrimet e AD Vimose të shekullit të dytë dhe mbishkrimet e helmetës së shekullit të dytë të BC Negau), dhe në epokën e Perandorisë Romake transkripta e fjalëve individuale (sidomos në Tacit 'Gjermania, rreth vitit 90 të es).
Aubigné, Deux-Sèvres
Aubigné është një komunë në Francë. Aubigné bën pjesë në departamentin Deux-Sèvres të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 212 banorë dhe sipërfaqe 29.15 km².
Burgo de Osma-Ciudad de Osma
Burgo de Osma-Ciudad de Osma është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Tierras del Burgo, të provincës Soria, në Castile dhe León. Burgo de Osma-Ciudad de Osma ka 5285 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 289.35 km2.
Nihilizmi
Nihilistët moral pohojnë se nuk ka moral të natyrshëm dhe se vlerat morale të pranuara janë të ndërtuara abstraktisht. Nihilizmi gjithashtu mund të marrë forma epistemologjike, ontologjike ose metafizike, që do të se, në ndonjë aspekt, njohuria nuk është e mundur, ose realiteti nuk ekziston.
Aubigné-Racan
Aubigné-Racan është një komunë në Francë. Aubigné-Racan bën pjesë në departamentin Sarthe të rajonit Pays de la Loire. Komuna ka një popullsi prej 2114 banorë dhe sipërfaqe 32.03 km².
Aubigné, Ille-et-Vilaine
Aubigné është një komunë në Francë. Aubigné bën pjesë në departamentin Ille-et-Vilaine të rajonit Bretagne. Komuna ka një popullsi prej 405 banorë dhe sipërfaqe 2.2 km².
Colomers
Colomers është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Empordà, të provincës Girona, në Komunitetin Katalonia. Colomers ka 196 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 4.3 km2.
Aubin, Pyrénées-Atlantiques
Aubin është një komunë në Francë. Aubin bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantique të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 261 banorë dhe sipërfaqe 5.84 km².
Corbera de Llobregat
Corbera de Llobregat është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Llobregat, të provincës Barcelona, në Komunitetin Katalonia. Corbera de Llobregat ka 13435 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 18.44 km2.
Burgos
Burgos është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alfoz de Burgos, të provincës Burgos, në Komunitetin Castile dhe León. Burgos ka 179,906 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 107.08 km2.
Aubinges
Aubinges është një komunë në Francë. Aubinges bën pjesë në departamentin Cher të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 366 banorë dhe sipërfaqe 10.97 km².
Comillas
Comillas është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Western coast of Cantabria, të provincës Cantabria, në Cantabria. Comillas ka 2483 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 18.61 km2.
Rita Zeqiri
Rita Zeqiri (lindur më 8 dhjetor 1995) është një notare shqiptare nga Kosova. Ajo garoi në disiplinën 100 metra shpinë në Lojërat Olimpike 2016 në Rio de Zhanerio.
Aubin, Aveyron
Aubin është një komunë në Francë. Aubin bën pjesë në departamentin Aveyron të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 4044 banorë dhe sipërfaqe 27.23 km².
Aubilly
Aubilly është një komunë në Francë. Aubilly bën pjesë në departamentin Marne të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 51 banorë dhe sipërfaqe 3.16 km².
Aubonne, Doubs
Aubonne është një komunë në Francë. Aubonne bën pjesë në departamentin Doubs të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 238 banorë dhe sipërfaqe 15.17 km².
Aubière
Aubière është një komunë në Francë. Aubière bën pjesë në departamentin Puy-de-Dôme të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 9536 banorë (regjistrimi 2012) dhe sipërfaqe 7.65 km².
Aubin-Saint-Vaast
Aubin-Saint-Vaast është një komunë në Francë. Aubin-Saint-Vaast bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 764 banorë dhe sipërfaqe 6.7 km².
Corbera
Corbera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ribera Baixa, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Corbera ka 3300 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 20.3 km2.
Auboncourt-Vauzelles
Auboncourt-Vauzelles është një komunë në Francë. Auboncourt-Vauzelles bën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 102 banorë dhe sipërfaqe 5.4 km².
Corbera d'Ebre
Corbera d'Ebre është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Terra Alta, të provincës Tarragona, në Komunitetin Katalonia. Corbera d'Ebre ka 1204 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 53.1 km2.
Conca de Dalt
Conca de Dalt është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Pallars Jussà, të provincës Lleida, në Katalonia. Conca de Dalt ka 434 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 166.5 km2.
Aubigné-sur-Layon
Aubigné-sur-Layon është një komunë në Francë. Aubigné-sur-Layon bën pjesë në departamentin Maine-et-Loire të rajonit Pays de la Loire. Komuna ka një popullsi prej 359 banorë dhe sipërfaqe 5.32 km².
Conesa, Tarragona
Conesa, Tarragona është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Conca de Barberà, të provincës Tarragona, në Katalonia.
Instituti i Shkencave Politike të Saint-Germain-en-Laye
Instituti i Shkencave Politike të Saint-Germain-en-Laye (Institut d'études politiques de Saint-Germain-en-Laye) është një shkollë biznesi evropiane me komplekse universitare në Saint-Germain-en-Laye. Ngritur që në vitin 2013.
Shkolla është e njohur për diplomat e saj në shkencat politike, administratë, ekonomi, gjeopolitikës, humane dhe shkencave shoqërore.
Colunga
Colunga është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Oriente, të provincës Asturias, në Asturias. Colunga ka 3930 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 97.57 km2.
Ajet Xhindolli
Ajet Xhindolli (Sukë, 1922 - 1944) Hero i popullit.
Emine Metaj
Emine Metaj Heroinë e Popullit.
František Rajtoral
František Rajtoral (12 mars 1986 – 23 prill 2017) ishte futbollistë çekë. Ai ishte anëtarë i kombëtares çeke. Ai ka fituar Kupën Çeke me FC Viktoria Plzeň në vitin 2010. Ai ka fituar edhe trofe tjera përfshirë Ligën e Parë Çeke dhe Superkupën Çeke.
Sipas gazetarit Mark Smith, Rajtoral ishte "një nga mesfushorët më të mirë në krahun e djathtë në Republikën Çeke".
Karriera
Rajtoral ka luajtur në Příbram për një sezon para se të bashkohet në skuadrën FC Baník Ostrava, me të cilin nënshkroi kontratë tre vjeçare në vitin 2005.
Rajtoral u bashkua me skuadrën Viktoria Plzeň në vitin 2009. Ai shënoi golën e tij të parë në sezonin 2010-11 kundër FK Mladá Boleslav, por skuadra e tij e humbi ndeshjen 4-3.
Confrides
Confrides është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Marina Baixa, të provincës Alicante, në Komunitetin e Valencias. Confrides ka 279 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 40 km2.
František Rajtoral
Vdekja
Rajtoral u gjetë i vdekur në shtëpinë e tij në Gaziantep, Turqi më 23 prill 2017, pasi nuk ishte në vendin e trajnimit me skuadrën e tij në mëngjes. Autoritetet lokale të hetimit ka deklaruar se futbollisti çek ka bërë vetëvrasje duke u varur.
Fejzi Micoli
Fejzi Micoli Hero i popullit.
Cómpeta
Cómpeta është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Axarquía-Costa del Sol, të provincës Málaga (provincë), në Andalusia. Cómpeta ka 3,832 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 54.7 km2.
Fuat Babani
Fuat Babani (1918-1943) Hero i popullit.
Muret e qytetit dhe kështjella e Mbretit Edward në Gwynedd
Muret e qytetit dhe kështjella e Mbretit Edward në Gwynedd është një vend i trashëgimisë botërore të UNESCO-s që ndodhet Gwynedd, Uells. Ai përfshin kështjellat Beaumaris dhe Harlech, dhe kështjellat dhe muret e qytetit të Caernarfon dhe Conwy. UNESCO i konsideron vendet si "shembujt më të mirë të arkitekturës ushtarake të fund-shekullit të XIII-të dhe fillim-shekullit të XIV-të në Evropë".
Fortifikatat u ndërtuan nga Edward I pas pushtimit të Uellsit Verior në vitin 1282. Edward mundi princat e Uellsit lokal në një fushatë të madhe dhe vendosi të kolonizonte përgjithmonë zonën. Ai krijoi qytete të reja të fortifikuara, të mbrojtura me kështjella, në të cilat emigrantët anglezë mund të vendosnin dhe administronin territoret. Projekti ishte jashtëzakonisht i shtrenjtë dhe shtriu burimet mbretërore deri në limit. Kryengritje të freskëta të Uellsit u pasuan në vitin 1294 nën udhëheqjen e Madog ap Llywelyn. Conwy dhe Harlech u mbajtën nga deti dhe u mbajtën kundër sulmit, por Caernarfon, vetëm pjesërisht e përfunduar, u sulmua. Pas kësaj, Edward rifitoi programin e ndërtimit dhe urdhëroi fillimin e punës në Beaumaris. Luftërat e Edwardit në Skoci filluan të konsumonin fonde mbretërore, megjithatë, përsëri edhe puna shumë shpejt u ngadalësua. Ndërtimi i punimeve në të gjitha fortifikimet kishte pushoi nga viti 1330, pa përfundimin plotësisht të Caernarfon dhe Beaumaris.
Prapavija
Kështjellat Edwardiane dhe muret e qytetit në Gwynedd u ndërtuan si pasojë e luftërave të luftuara për kontrollin e Uellsit në fund të shekullit të XIII-të. Mbretërit e Anglisë dhe princat e Uellsit kishin hyrë në konkurrencë për të kontrolluar rajonin që nga vitet 1070, me fisnikët Norman dhe Anglez dhe kolonët që ngadalë po zgjeronin territoret e tyre për disa shekuj. Megjithatë, në vitet 1260, udhëheqësi i Uellsit, Llywelyn ap Gruffudd shfrytëzoi një luftë civile midis Henri III dhe baronëve rebelë në Angli për t'u bërë fuqia dominuese dhe u pranua zyrtarisht si princi i Uellsit nën Traktatin e Montgomerit.
Edward I u bë mbret i Anglisë në vitin 1272. Edward kishte përvojë të gjerë të luftës dhe rrethimeve, duke luftuar në Uells në vitin 1257, udhëhoqi rrethimin gjashtëmujor të kështjellës Kenilworth në vitin 1266 dhe u bashkua me kryqëzatën në Afrikën e Veriut në vitin 1270. Ai kishte parë fortifikime të shumta evropiane, duke përfshirë edhe qytetin e planifikuar me mure dhe projektin e kështjellës në Aigues-Mortes. Me marrjen e fronit, një nga veprimet e para të Edwardit ishte për të rinovuar dhe zgjeruar kështjellën mbretërore Kulla e Londrës. Edward ishte gjithashtu përgjegjës për ndërtimin e një sërë qytetesh të planifikuara, zakonisht të rrethuara me mure, të quajtur "bastide" në të gjithë Gascony, si pjesë e përpjekjes së tij për të forcuar autoritetin e tij në rajon. Edward gjithashtu autorizoi qytete të reja të planifikuara për t'u ndërtuar në të gjithë Anglinë.
Lufta e viteve 1282–83
Edward dhe aleatët e tij midis princave të Uellsit filluan të grindeshin shpejt dhe në fillim të vitit 1282 shpërtheu rebelimi, i udhëhequr nga vëllai i Llwelyn, Dafydd ap Gruffydd. Edward iu përgjigj revoltës duke mobilizuar një ushtri mbretërore prej 8,000 ushtarëve këmbësorë dhe 750 kalorës, të cilët ai i marshoi në veri të Rhuddlanit, ndërsa në jug dhe në mes të Uellsit, forcat e Lordit Mars përparuan nga Carmarthen dhe Montgomery. Edward pastaj ngriti një pushtim detar të Ishullit Anglesey dhe formoi një urë të përkohshme për të kaluar në atë territor, duke çuar luftën në zemër të Uellsit, në Snowdonia. Llywelyn was killed that December, and in early 1283 Dafydd was captured and executed.
Arkitektura ushtarake
Muret e qytetit dhe kështjella e Mbretit Edward në Gwynedd përfshinë një sërë karakteristikash ushtarake të zhvilluara gjatë shekullit të XIII-të. Si rrjedhojë, për shumicën e shekullit të XX-të, historianët i konsideronin këto vende si majën shkencore evolucionare të arkitekturës ushtarake. D.J.Cathcart King i përshkroi ato si "zenitin e ndërtimit të kështjellës angleze" dhe Sidney Toy i konsideronte ato si "disa kështjella më të fuqishme të çdo kohe apo vendi". Vendet përfshinin mbrojtje të përqendruara, në të cilat muret e brendshme të kështjellës u mbyllën plotësisht brenda mbrojtjes së jashtme, me lartësi dhe kënde të llogaritur për të lejuar që të dy unazat e mureve të sulmonin kundërshtarët të jashtëm, siç shihet në Harlech dhe Beaumaris. Vende të ngushta si Conwy ishin ndërtuar në formacionet e shkëmbinjve të gjatë, duke bërë çdo sulm të vështirë. Dritare të ngushta për shigjetat (en:arrowslits) dhe shtesa mbrojtëse para kështjellës (en:barbicans) u përfshinë në mbrojtje, me platforma të shumta qitjeje të ndërtuara në mure për të lejuar përdorimin masiv të harkëtarëve. Këto mbroheshin më tej në disa raste nga portat me kulla të veçanta binjake, të cilat zëvendësuan mbrojtjet më të vjetra
Ndikimi i Savojës
Megjithatë, një hulumtim i hershëm i shekullit XXI, sugjeroi që roli i mjeshtërit Xhejms, dhe ndikimi savojan në përgjithësi, mund të jenë të ekzagjeruara. Punimi i gurit në zonat e Uellsit të Veriut është me cilësi shumë më të lartë se në Italinë e Veriut dhe karakteristikat kryesore, siç janë portat, nuk shihen në ato të Savojës.
Kështjella Beaumaris
Kalaja Beaumaris është ndërtuar në nivelin e detit dhe është ndërtuar nga guri lokal Anglesey. Dizajni i kështjellës formoi një repart të brendshëm dhe të jashtëm, i rrethuar anëve me e një hendek, tani i mbushur pjesërisht. Hyrja kryesore në kështjellë ishte "Porta pranë e Detit", pranë bregut të baticës së dokut të kështjellës që e lejonte atë të furnizohej direkt nga deti. Ky dok mbrohej nga një mur më vonë të quajtur Walk Gunners dhe një platformë qitjeje që mund të ketë mbajtur një motor rrethimi "trebuchet" gjatë periudhës mesjetare. Objekti i jashtëm përbëhej nga një mur mbulues tetë-anë me dymbëdhjetë kullëza; një portë që të çonte në Portën pranë Detit dhe tjetra, Porta e Llanfës, që të çonte në anën veriore të kështjellës. Muret e repartit të brendshëm ishin më të konsiderueshme se ato të repartit të jashtëm, me kulla të mëdha dhe dy porta të mëdha. Reparti i brendshëm kishte për qëllim për të mbajtur strehim dhe ndërtesat e tjera të brendshme të kështjellës, me vargjet e ndërtesave shtrihen përgjatë anëve në perëndim dhe lindje të repartit; disa me mbetje të vendeve të zjarrit për këto ndërtesa ende mund të shihen të punuara me gurë.
Kështjella Harlech
Kalaja Harlech mbështetet mbi degëzimin e shkëmbit të quajtur Harlech Dome; toka ka një pjerrtësi të ashpër në veri dhe perëndim, dhe një hendek i prerë në shkëmb i mbron qasjet e mbetura në kështjellë. Kalaja ka një dizajn koncentrik, me një linjë të mbrojtjes të mbyllur nga një tjetër, duke formuar një repart të brendshëm dhe të jashtëm; Muri i jashtëm fillimisht ishte disi më i lartë se sot. Harlech është ndërtuar nga guri lokal ranor gri-gjelbër, me blloqe të mëdha dhe të rregullta të përdorura për kulla dhe materiale të parregullta, ndoshta të marra nga hendeku, të përdorura për muret. Hyrja kryesore në kështjellë do të kishte përfshirë kalimin e një ure guri midis dy kullave lindore të urës dhe portës kryesore; pak ka mbetur nga kullat e urës sot dhe një rrugë e hyrjes së drurit në portë, zëvendëson urën. Një portë e ujit mbikëqyr një shkallë të mbrojtur prej 127 hapa që shkon deri në këmbët e shkëmbinjve.
Emese Szász
parapamje|2013 World Fencing Championships Emese Szász (e lindur më 7 shtator 1982) është një shpatare hungareze, fituese Olimpike e medaljes së arit (2016), dhe fituese e medaljes së argjendit në Kampionatin Botëror të vitin 2010. Ajo fitoi Kupën Botërore në sezonet 2009-10 dhe 2010-11.
Muret e qytetit dhe kështjella e Mbretit Edward në Gwynedd
Kështjella Caernarfon dhe muret e qytetit
Kështjella Caernarfon është e ndarë në një lagje të sipërme dhe të poshtme. Lagjja e poshtme përmbante strehim mbretëror, ndërsa pjesa e sipërme përbëhej nga objektet e shërbimit dhe akomodimi për garnizonin. Këto ishin të rrethuar nga një mur mbulues, të mbrojtur nga kulla poligonale. Galeritë mbrojtëse të qitjes u ndërtuan përgjatë anës jugore të kështjellës. Ka dy hyrje kryesore, Porta e Mbretit, që çon një qasje në kështjellë me tërheqje, dhe Porta e Mbretëreshës, duke lejuar qasje më të drejtpërdrejtë në kështjellë. Gjithçka që mbetet nga ndërtesat që ndodhen brenda kështjellës janë themelet. Nëse Caernarfon është përfunduar sipas planit, do të kishte qenë në gjendje të përmbante një familje mbretërore prej disa qindra njerëzve. Sipas mendimit të historianit ushtarak Allen Brown, Caernarfon ishte "një nga përqendrimet më të frikshme të fuqisë së qitëse që gjendet në mesjetë".
Emese Szász
Karriera
Sporti i parë i Szász ishte noti, por ishte sport që e lodhte atë. Ajo mendoj se nuk mund të ketë sukses në lojërat me top, duke qenë majtiste, prandaj ai filloj sportin e shpatave. Trajnerët e saj të parë ishin György Felletár dhe Béla Kopetka. Ajo ju bashkua ekipit kombëtar hungarez të të rinjve, me të cilin ajo fitoj medaljen e artë në Kampionatin Botëror të të rinjve 1998 në Valencia dhe medalje të argjendit në edicionin e vitit 1999 në Keszthely.
Muret e qytetit dhe kështjella e Mbretit Edward në Gwynedd
Kështjella Caernarfon dhe muret e qytetit
Muret e qytetit Caernarfon paraqesin rreth të pandërprerë, të gjatë 734 m rreth qytetit, duke mbyllur në brendësi 4.18 ha. Ato janë ndërtuar kryesisht nga guri gelqeror i njëjtë i përdorur në kështjellë. Tetë kulla përgjatë murit janë më së shumti "të mbështetur në hendekun", pa mure në brendësi të kullave dhe fillimisht përfshinin ura të lëvizshme prej druri për të lejuar që seksionet e mureve të mbylleshin nga sulmuesit. Dy hyrjet origjinale në qytet ishin nëpër Portën Perëndimore dhe Lindore. Porta Perëndimore ishte përball në portit, dhe gjithashtu njihej si Porta e Artë, e quajtur sipas "Portës Kryesore" në qytetin e Kostandinopojës.
Kështjella Conwy dhe muret e qytetit
Kështjella Conwy përqafon një kreshtë shkëmbore bregdetare me gur ranor gri dhe gur gëlqeror, dhe shumica e gurit të kalasë është marrë kryesisht nga vetë kreshta, ndoshta kur vendi u pastrua për herë të parë. Kalaja ka një plan drejtkëndor dhe është e ndarë në një repart të brendshëm dhe të jashtëm, me katër kulla të mëdha në çdo anë. Hyrja kryesore e kështjellës është përmes barbikës perëndimore, një mbrojtje e jashtme përballë portës kryesore. Barbican karakterizon gërmadhat më të hershme të gurit në Britani. Një portë e pasme fillimisht të çonte në lumin ku u ndërtua një bankë e vogël, duke lejuar vizitorët kyç për të hyrë në kështjellë në mënyrë private dhe duke mundësuar që kështjella të furnizohej nga anija. Reparti i jashtëm i Conwy-it fillimisht ishte i mbushur me ndërtesa administrative dhe shërbimi. Reparti i brendshëm u nda nga pjesa e jashtme me një mur, një urë lëvizëse dhe një portë, e mbrojtur nga një hendek i prerë në shkëmb. Brenda, përmbante dhomat për familjen mbretërore, stafin e tyre të afërt dhe objektet e shërbimit. Në anën lindore të lagjes së brendshme është një tjetër barbican, duke mbyllur kopshtin e kështjellës.
Todi Bozo
Todi Bozo kineast shqiptar lindi në 27 prill 1934- vdiq më 4 shkurt 2018. Shkollën shtatëvjeçare e pat mbaruar në Lushnje, ndërsa arsimin e mesëm e kreu në Gjimnazin “Qemal Stafa” në Tiranë. Studimet e larta i kreu në Universitetin e Kinematografisë “VGIK” të Moskës. Këtu diplomën e mbrojti shkëlqyeshëm si producent filmi. Kështu, ky u bë kuadri i parë me arsim të lartë në fushën e produksionit të filmit.
Në vitin 1971 Todi Bozo kaloi në detyrën e zëvendësdrejtorit të përgjithshëm të Kinostudios, detyrë që e kreu gjatë 12 vjetve. Ndërkohë, nga ky vit e në vazhdim dha leksione të pandërprera në Kinostudio dhe në Akademinë e Arteve të Bukura.
Mbas largimit nga detyra si zëvendësdrejtor i përgjithshëm i Kinostudios, kjo për arsye shëndetësore, Todi Bozo vazhdoi të punojë për prodhimin e filmave dokumentarë. Ka qënë skenarist dhe regjisorë i shumë filmave të tillë, mes të cilëve “Noli ynë”, “Ditë plot diell”, “Pejsazh me mollë”, “Shkripëzimi i tokave”, “Shtegtimi”, “Moj e bukura Arbëri!”, “Këngët e zemrës”, “Drejt kuvendit pluralist” etj. etj.
Edhe mbas daljes në pension Todi Bozo nuk e ndërpreu veprimtarinë e vetë prodhuese e pedagogjike. Vazhdoi të jepte leksione në Akademinë e Filmit dhe Multimedias “Marubi”. Paralelisht me këtë, vazhdoi punën edhe si kineast. Kështu, deri në vitin 2008 punoi si producent ekzekutiv në filmat “Kolonel Bunker’ dhe “Syri magjik” me regjisor Kujtim Çashkun, në filmin “Kronikë provinciale” me regjisor Artan Minarollin dhe në filmin “Koha e Kometës” me regjisor Flamur Koçin. Të gjithë këta filma janë realizuar në bashkëprodhim me partnerë perëndimorë.
Kineasti Todi Bozo është marrë edhe me botime të ndryshme, ndër të cilat mund të përmendim librin “Produksioni i filmit”, një libër profesional e shkencor, që bën fjalë për organizimin dhe teknologjinë e prodhimit të filmit. Në vitin 2014 botoi librin “Copëza kujtimesh, të ëmbla e të hidhura”, në përmbajtjen e të cilit përfshihen edhe episode të ndryshme nga puna në Kinostudion “Shqipëria e re”. U nda nga jeta më 4 shkurt 2018.
Lufta e Kretës(205-200 PES)
Lufta e Kretës (205-200 p.e.s) ishte luftuar nga Mbreti Filipi i V i Maqedonisë, Aetolian League, shumë qyteteve të Kretës (nga të cilat Olous dhe Hierapytna ishin më të rëndësishme) dhe Spartan piratët kundër forcave të Rodosit dhe më vonë Attalus i I e Pergam, Bizantit, Cyzicus, Athinës, dhe Knossos.
Fahri Ramadani
Fahri Ramadani (Shkodër, 1920 - 1944) ka qenë veprimtar antifashist nga një familje mbështetëse e mbretit Zog. Vëllezërit e tij u përndoqën, Muhameti i internuar në Itali nga autoritetet italiane, Vehbiu në Mathausen nga autoritetet gjermane. Pas vdekjes u nderua me titullin "Hero i Popullit."
Dinastia Atalid
Dinastisa Atalid (Δυναστεία των Ατταλιδών ishte një dinasti Helenistike që sundonte në qytetin e Pergamon pas vdekjes së Lysimachus, një gjeneral i Aleksandrit të Madh. Mbretëria Atalid ishte mbetje e shtetit që ishte lënë pas rënies së Perandorisë së Lysimachian. Një nga oficerët e  Lysimachus, Philetaerus, mori kontrollin e qytetit në 282 para erës sonë. Atalidsët e vonshëm të tashëguar nga babai i tij, zgjeruan qytetit, duke  e kthyer në një mbretëri. Atalusi i I e shpalli veten Mbret në 230 BC, pas fitores kundër  Galatasve. Atalinds drejtoi Pergamon deri tek Attalus III duke i trashëguar mbretërinë Republikës Romake në 133 BC për të shmangur një krizave të mudshme. Një luftë me Eumenes III rezultoi në krijimin e provincës Romake të Azisë.
Fato Berberi
Fatime Berberi e njohur si Fato Berberi (Gjirokastër, 1927 - Selanik, 7 gusht 1944) ka qenë veprimtare e Frontit Nacional-Çlirimtar gjatë rezistencës shqiptare. E ekzekutuar me varje nga gjermanët, nga regjimi komunist iu dha titulli "Heroinë e Popullit".
Aubrometz
Aubrometz është një komunë në Francë. Aubrometz bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 141 banorë dhe sipërfaqe 2.72 km².
Aubrives
Aubrives është një komunë në Francë. Aubrives bën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 895 banorë dhe sipërfaqe 10.73 km².
Aubres
Aubres është një komunë në Francë. Aubres bën pjesë në departamentin Drôme të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 426 banorë dhe sipërfaqe 20.27 km².
Bajram Tusha
Bajram Tusha (Vermik, 1922 - Vlorë, 18 tetor 1942) ka qenë veprimtar i LANÇ-it, qe një ndër katër dëshmorët e Topanasë së bashku me Hajredin Bylyshin, Hyqmet Buzin dhe Mumin Selamin. U nderua mbas vdekjes me titullin Hero i popullit.
Fran Ivanaj
Fran Ndue Ivanaj peshkatar shqiptar, Hero i Popullit. Lindur më 29 tetor 1944 në fshatin Mali Rencit, pranë qytetit bregdetar të Shëngjinit. Kapiten i motobarkës së peshkimit "Islam Mustafai". Vrarë në krye të detyrës nga shovinistët jugosllavë.
Presidiumi i Kuvendit Popullor i ka dhënë Fran Ndue Ivanajt dekoratën më të lartë Hero i Popullit, me Vendimin Nr 5373, datë 31.01.1976. Eshtrat e tij prehen në varrezat e dëshmorëve Lezhë.
Në nderim të tij shkolla 9 vjeçare Ishull Shëngjin mban emrin "Fran Ivanaj" Heroi i Popullit. Ndërsa në hyrje të Shëngjinit është ngritur një lapidari simbolik. Një anije - kështjellë e një spirancë e lidhur fortë me tokën mëmë, përjeton heroizmin e lartë të kapitenit trim, të motobarkës "Islam Mustafa".
Aubry-du-Hainaut
Aubry-du-Hainaut është një komunë në Francë. Aubry-du-Hainaut bën pjesë në departamentin Nord të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 1461 banorë dhe sipërfaqe 4.32 km².
Aubry-en-Exmes
Aubry-en-Exmes është një komunë në Francë. Aubry-en-Exmes bën pjesë në departamentin Orne të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 293 banorë dhe sipërfaqe 9.6 km².
Aubry-le-Panthou
Aubry-le-Panthou është një komunë në Francë. Aubry-le-Panthou bën pjesë në departamentin Orne të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 99 banorë dhe sipërfaqe 6.85 km².
Gjuhët e larta gjermane
Gjuhët e larta gjermane ose dialektet e larta gjermane (gjermanisht: Hochdeutsche Mundarten) përfshijnë varietetet e gjermanishtes të folur në jug të isroglosses Benrath dhe Uerdingen në Gjermaninë qendrore dhe jugore, Austri, Lihtenshtajn, Zvicër dhe Luksemburg, si dhe në pjesët fqinje të Francës (Alsace dhe Lorraine veriore), Itali (Tiroli i Jugut), Republika Çeke (Bohemi) dhe Polonia (Silesia e Epërme). Ata fliten gjithashtu në diasporë në Rumani, Rusi, Shtetet e Bashkuara, Brazil, Argjentinë, Meksikë, Kili dhe Namibi.
Hysen Çino
Hysen Çino Hero i popullit.
Gjuhët e larta gjermane
Gjuhët e larta gjermane janë të shënuara nga ndryshimi i konsonants gjerman i lartë, duke i ndarë ato nga gjermanishtja e ulët dhe franconia e ulët (holandeze) brenda vazhdimit dialektor kontinental të gjermanikes perëndimore.
Klasifikimi
Si term teknik, "lartë" në gjermanishten e lartë është një referencë gjeografike për grupin e dialekteve që formojnë "gjermanisht të lartë" (dmth. "Malësi" gjermanisht), prej të cilave zhvillohet gjermanishtja standarde, jidish dhe luksemburgas. Ajo i referohet maleve qendrore (Mittelgebirge) dhe zonave alpine të Gjermanisë qendrore dhe jugore, ajo përfshin gjithashtu Luksemburg, Austri, Lihtenshtajn dhe shumica e Zvicrës. Kjo është në kundërshtim me gjermanishten e ulët, e cila flitet në ultësira dhe përgjatë brigjeve të sheshta detare të fushës veriore të veriut.
Gjermanishtja e lartë në këtë kuptim më të gjerë mund të ndahet në gjermanishten e epërme (Oberdeutsch, kjo përfshin dialektet austriake dhe gjermane gjermane), gjermane qendrore (Mitteldeutsch, kjo përfshin edhe luksemburgas, i cili në vetvete është tani një gjuhë standarde) dhe Franconian i Lartë që është një tranzicion dialekt midis dy.
Gjermania e Lartë (në kuptimin më të gjerë) dallon nga varietetet e tjera gjermane gjermane në atë që mori pjesë në ndryshimin e konsonantëve të Lartë Gjerman (rreth AD 500). Për të parë këtë, krahasoni anglishten / gjermanishten e ulët (saksone të ulët) pan / Pann me Pfanne standarde gjermane ([p] për [p͡f]), anglisht / gjermanisht të ulët dy / dy me zwei Standard gjerman ([t] to [t͡s], Anglisht / gjermanisht i ulët bën / maken me machen standarde gjermane ([k] në [x]). Në dialektet më të jugut të Alemannikut, ka një ndryshim të mëtejshëm; Sack (si anglisht / gjermanisht "sack / Sack") shqiptohet [z̥ak͡x] ([k] në [k͡x]).
Historia
Gjermanishtja e Vjetër e Lartë evoluar nga rreth 500 AD, rreth 1200 varieteteve Swabian dhe Franconian Lindore të Mesme të Lartë gjermane u bë dominues si një gjykatë dhe gjuhë poezi (Minnesang) nën sundimin e Shtëpisë së Hohenstaufen.
Termi "gjerman i lartë" siç flitej në Gjermaninë qendrore dhe jugore (Saksonia e Epërme, Franconia, Swabia, Bavaria) dhe Austria u dokumentua fillimisht në shekullin e 15-të. Gradualisht ngasja variante të pakta gjermane që nga periudha e hershme moderne, varietetet e hershme të reja gjermane, veçanërisht gjermanishtja qendrore gjermane e Biblës Luteri, formuan një bazë të rëndësishme për zhvillimin e standardeve gjermane.
Aubréville
Aubréville është një komunë në Francë. Aubréville bën pjesë në departamentin Meuse të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 409 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe 28.99 km².
Jordan Misja
'''Jordan Misja' Shkodër, 1911 - 1942) së bashku me Branko Kadinë dhe Perlat Rexhepin është ndër "Tre heronjtë e Shkodrës".
Me 22 qershor u rrethuan në shtëpinë e Misjes. E motra, Sava së bashku me të ëmën, shërbyesen dhe nipin Toma dolën pas kërkesës së policisë dhe kryeplakut të lagjes. Në përpjekje u vranë milicët Zog Sokoli dhe Gjon Micani. Kadija me Rexhepin u shpallën Heronj të Popullit, Misja dëshmor.
Aubure
Aubure është një komunë në Francë. Aubure bën pjesë në departamentin Haut-Rhin të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 421 banorë dhe sipërfaqe 4.9 km².
Aubussargues
Aubussargues është një komunë në Francë. Aubussargues bën pjesë në departamentin Gard të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 335 banorë dhe sipërfaqe 8.52 km².