Ajete_Brahimi
Drejtuesit e Shtёpisё sё Kulturёs Vangjel Myzeqari,  Gёzim Libohova e mё vonё Olimbi Sallata punonin me pёrkushtim dhe drejtonin grupet artistike duke bёrё punёn e regjizorit,  por edhe duke luajtur vetё nё skenё si aktorё duke mos lёnё pa pёrmendur kontributin e Ilia Shytit deri nё vitin 1954 vit qё do tё fillonte si aktor i Teatrit Popullor nё Tiranё, ku me rolet e tij tё shumta u bё njё ndёr aktorёt mё tё vlerёsuar tё skenёs sё teatrit dhe tё kinematografisё shqiptare. Nё repertorin e kёngёve qё mёsoheshin nё shkollё ishin disa kёngё romantike tё pёrhapura para çlirimit tё vёndit  siç ishin  kёngёt ‘‘Kur fillon tё piqet qershia’’, ‘‘Nё liqen tё qetё’’ etj, dhe kur nё vitin 1950 filluan tё shfaqeshin filma tё huaj Ajetja dhe Vacja zgjidhnin melodi nga kolona zanore e filmave tё cilat i mёsonin ‘‘me vesh’’dhe pastaj i kёndonin sipas mёnyrёs sё tyre tё shoqёruara me  fizarmonikё. Ajetja do tё kёndonte kёngёt ruse‘‘Paçemu’’[Pse], ‘‘Padruzhka moja’’[Shoqja ime], ‘‘Takima ti bill ‘’[I tillё ke qёnё ]nga filmi ‘‘Kozakёt’’, njё kёngё popullore bullgare me ritёm tё gёzueshёm, njё kёngё argjentinase etj. Repertori kombёtar nё kёte kohё ishte i varfёr, nё Lushnjё nuk kishte traditё tё muzikёs sё kultivuar dhe mungonin muzikantёt me shkollё artistike dhe kёto vajza apasionante kёndonin ç’farё kishin mёsuar nё shkollёn fillore nga mёsuesit e nё kёtё kohё shohim qё nё Lushnjё jepnin mёsim nё shkollat fillore tё qytetit edhe vёllezёrit Agim e Mehdi Prodani, tё cilёt ndihmuan sadopak pёr zhvillimin e talenteve nё Lushnjё e pёr tё krijuar grupe artistike tё cilat nё vitet nё vazhdim do tё gjallёronin lёvizjen kulturore-artistike nё qytet. Shtёpia e Kulturёs vuri nё skenё njё tabllo muzikore me titullin ‘‘Nёnё e bijё’’ ku nё rolet kryesore ishin Ajete Brahimi dhe Vaçe Zela ku mund tё quhet si prova e parё e interpretimit nё muzikёn skenike mё vonё Ajetja do tё merrte pjesё edhe nё disa shfaqje teatrale  tё vёna nё skenё nga regjizori Ilia Shyti si  dramatizimi i romanit ‘‘Timuri edhe çeta e tij’’ i shkrimtarit  Arkadi Gajdar  dhe  dramёn sovjetike ‘‘Kopshti i jargavanёve’’. Nё vitin 1952 Ajetja si edhe Vaçja ju dha e drejta pёr tё vazhduar Liceun Artistik‘‘Jordan Misja’’ nё Tirane, por pёr arsye tё ndryshme asnjёra nuk mundi t’a vazhdojё. Ajetja nё kёtё kohё do tё fillonte punё e kёshtu do tё mbaronte fёmijёria, shfaqja e pasioneve tё herёshme pёr tё kёnduar, por duke qёnё se kishte njё natyrё tё veçantё zёri dhe prirje pёr tё kёnduar kёngёt popullore sidomos ato me motive myzeqare bёri qё ajo tё preferonte kёngёn ku do tё merrte pjesё nё estradёn amatorё tё Shtёpisё sё Kulturёs  pёr disa kohё nёn drejtimin e muzikantit ёe apasionuar Ramiz Haznedari i cili jo vetёm e shoqёronte me fizarmonikё, por ai do tё hidhte nё pentagram mjaft melodi tё kёngёve popullore myzeqare duke bёrё qё ato tё hynin nё repertorin e kёngёtares Ajete Brahimi dhe tё kёngёve qytetare Lushnjare e qё pёr kohёn patёn jehonё nё  ku dёgjoheshin  çdo mёngjes nё emisionet e Radio Tiranёs duke u bёrё tё njohura e tё dashura  nga tё gjithё e qё sot fatkeqёsisht  nuk i kemi trajtuar profesionalisht pёr tё pasur njё vёnd mё dinjitoz nё fondin e muzikёs popullore shqiptare. Pёr Ajete Brahimin kёnga u bё pjesё e jetёs sё saj ndёrkohё qё siç thamё pёr arsye ekonomike punonte si sekretare nё gjykatё, por duke parё dёshirёn e pasionin qё ajo kishte pёr kёngёn e duke e vlerёsuar talentin e saj nё vitin 1957 ajo zgjidhet pёr tё marrё pjesё nё njё konkurs kombёtarё tё kёngёs popullore ku kёndon kёngёn ‘‘Fryn veri nga deti’’ ku vlerёsohet me cmim tё dytё e duke entuziazmuar  Artisten e madhe Marie Kraja qё ishte edhe kryetare jurie. Menjёherё pas pёrfundimit tё kёtij konkursi kombёtarё ajo do tё pёrzgjidhej pёr tё marё pjesё nё Festivalin Botёror tё Rinisё qё mbahej nё Moskё po atё vit duke u pёrfshirё nё kompleksin e rinisё studentore, nё tё cilёn bёnte pjesё edhe kёngёtarja Vaçe Zela.