cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jeta është e bukur (film 1997)
Kritika
Ndryshe nga filmat e mëparshëm të Benigni, të cilët gjithmonë janë trajtuar në mënyrë të diskutueshme, ky ishte një sukses kritik. Në Il Morandini thuhet: «filmsht filmi i gjashtë i Benignit si regjisor, sigurisht më i vështiri, më i rrezikshmi dhe më i miri; duke analizuar filmin, pothuajse mund të shihni dy filma në një, ose një film në dy pjesë, të ndara qartë nga vendosja, toni, drita dhe ngjyrat. E para shpjegon dhe justifikon të dytën, një histori të bukur dashurie, së pari midis një burri dhe një gruaje, pastaj për një djalë, por në të njëjtën kohë njëra është vazhdimi i tjetrës. ". Filmi merr vlerësime shumë të larta në faqet e ndryshme të rishikimit të filmit: në faqen Rotten Tomatoes ai merr miratim nga 80% e kritikëve dhe 96% e publikut, në faqen e Bazës së të dhënave të Filmit në Internet merr një votim prej 8, 6/10, në faqja në internet e MYmovies një vlerësim mesatar prej 4.35 / 5.  Filmi është në pozicionin e 26-të të Top 250-të të Bazës së të Dhënave të Filmit në Internet, duke rezultuar në filmin Italian me pozicionin më të lartë në renditje; pas “Të Mirë, të Shëmtuar dhe të Keq” të Sergio Leone.
Edhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës filmi u vlerësua gjerësisht: Janes Maslin në New York Times shkruan se: «Benigni arriti të krijojë një situatë në të cilën komedia është guxim dhe nga kjo situatë ai zhvilloi një film modest dhe jashtëzakonisht të kënaqshëm që luan me historia në një mënyrë serioze dhe të lehtë. ". "Më dhemb të qeshësh, por ia vlen", tha New York Post . Sipas USA Today, i cili cakton 3.5 yje nga 4: «Jeta është e bukur është një film bindës që luan mirë motivet e personazheve dhe me një Benigni 'të jashtëzakonshëm', me një komedi të mprehtë spektakolare. Nëse ka një çmim regjisor për blockbusters më skizofrenike që nga The Graduate, aktori, regjisori dhe bashkë-shkrimtari duhet ta fitojnë atë. ".
Filmi kritikohet gjithashtu nga Liliana Segre në Memory makes free (2015), duke e quajtur atë "tmerrësisht të rremë" dhe " banalizimin e Holokaustit në emër të një trillimi të bukur".
Shitjet
Filmi është filmi i tetë me fitime më të mëdha ndonjëherë në mesin e filmave të parë në Itali, me 31,231,984 milion €, dhe filmi Italian me fitimin më të lartë në histori ka fituar mbi 229,200,000 dollarë në të gjithë botën, përkundrejt një kostoje prej 15 miliardë liretash.
Ai renditet i dyti ndër filmat më të shikuar në gjuhë jo-angleze në Shtetet e Bashkuara të Amerikës pas filmit Tajvanez The Tiger and the Dragon. Filmi, në 1997 ishte, deri në 2001, fitimi më i lartë ndonjëherë për një film që nuk është prodhuar në Amerikë.
Filmi mban vendin e 31-të në renditjen e filmave më të shikuar italianë, me 9,702,524 që paguajnë spektatorë.
Mirënjohje
Gjatë ceremonisë së Oskareve në 21 Mars 1999 ai mori 3 statuja nga 7 nominime të tilla si, për aktorin më të mirë kryesor (Roberto Benigni), kolonën zanore më të mirë dhe filmin më të mirë të huaj.
Aktorja Sophia Loren i dha Benignit statujën për filmin më të mirë të huaj dhe ai, nga lumturia, u hodh në vendet e spektatorëve dhe zbaviti publikun amerikan në anglisht të thyer. Pastaj Nicola Piovani u dha për muzikë dhe vetë Benigni si aktori më i mirë, nga duart e aktores Helen Hunt, duke u bërë interpretuesi i parë italian (dhe aktori i parë jo-anglishtfolës ndonjëherë) që mori Oskarin për aktorin më të mirë duke luajtur në një film në gjuhë të huaj. Për më tepër, Giorgio Cantarini, interpretues i Giosuè, fitoi Çmimet e Artistit të Ri, ose çmimin dhënë aktorëve të rinj, duke u bërë jo vetëm më i riu që e fitoi atë, 6 vjeç, por edhe i vetmi me kombësi italiane, duke e konsideruar atë si një të vërtetë rekord, duke qenë vetëm fëmijë aktorë amerikanë për ta marrë atë.
Linqe te jashtme
Jeta është e bukur, në CineDataBase, revista e kinemasë.
Jeta është e bukur, në MYmovies.it, Mo-Net Srl.
Jeta është e bukur, në botën e aktorëve të zërit, AntonioGenna.net.
Jeta është e bukur, në ANICA, Archiviodelcinemaitaliano.it.
Jeta është e bukur, në bazën e të dhënave të filmave në internet, IMDb.com.
(EN) Jeta është e bukur, në AllMovie, All Media Network.
(EN)Jeta është e bukur, në Rotten Tomatoes, Flixster Inc.
(EN, ES) Jeta është e bukur, në FilmAffinity.
Jeta është e bukur, në Metacritic, CBS Interactive Inc.
Jeta është e bukur, në TV.com, CBS Interactive Inc.
Kandili i shuar
Kandili i shuar, roman me autor Sotir Andoni. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1964. Libri ka 220 faqe.
Prende
Kur Shqipëria u kristianizua në fillimet të Mesjetës, Prende u identifikua nga kisha katolike si Shënepremte, e ëma e Marisë së virgjër. Ndryshe njihet si Prenne ose Perende dhe sot emri përdoret ende për ditën e premte.
Arsac-en-Velay
Arsac-en-Velay është një komunë në Francë. Arsac-en-Velay bën pjesë në departamentin Haute-Loire të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 1143 banorë dhe sipërfaqe 12.15 km².
Alghero
Alghero (L'Alguer, S'Alighèra, L'Alièra) është komunë e Italisë në Provinca e Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 225.4 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 7 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 44.023 banorë.
Historia Hebreje
parapamje|Sipas traditës hebraike, Jakobi, i paraqitur duke luftuar me engjëllin në këtë pikturë të Rembrandt, ishte babai i fiseve të Izraelit. Historia hebreje është historia e hebrenjve dhe e kombit, fesë dhe kulturës së tyre, ashtu siç u zhvillua dhe ndërveproi me popujt, fetë dhe kulturat e tjera.
Hebrenjtë kanë origjinën nga izraelitët dhe hebrenjtë e Izraelit historik dhe Judës, dy mbretëri të lidhura që u shfaqën në Levant gjatë epokës së hekurit. Megjithëse përmendja më e hershme e Izraelit është gdhendur në Stele Merneptah rreth viteve 1213–1203 pes, literatura fetare tregon historinë e izraelitëve që kthehen të paktën deri në shek. 1500 pes. Mbretëria e Izraelit ra në duart e Perandorisë Neo-Asiriane rreth vitit 720 pes, dhe Mbretëria e Judës në duart e Perandorisë Neo-Babilonase në vitin 586 pes. Një pjesë e popullsisë judease u internua në Babiloni. Robëritë asiriane dhe babilonase konsiderohen se përfaqësojnë fillimin e diasporës hebreje.
Pasi Perandoria Persiane Akamenide pushtoi rajonin, hebrenjtë e mërguar u lejuan të ktheheshin dhe të rindërtonin tempullin; këto ngjarje shënojnë fillimin e periudhës së Tempullit të Dytë. Pas disa shekujsh sundimi të huaj, Revolta Makabe kundër Perandorisë Seleukide çoi në një mbretëri të pavarur Hasmoneane, por ajo u përfshi gradualisht në sundimin romak. Luftërat hebraike-romake, një seri revoltash të pasuksesshme kundër romakëve në shekujt 1 dhe 2 të e.s. rezultuan në shkatërrimin e Jeruzalemit dhe Tempullin e Dytë dhe dëbimin e shumë hebrenjve. Popullsia hebreje në Tokën e Izraelit u zvogëlua gradualisht gjatë shekujve në vijim, duke rritur rolin e diasporës hebraike dhe duke e zhvendosur qendrën shpirtërore dhe demografike nga Judea e shpopulluar në Galile dhe më pas në Babiloni, me komunitete më të vogla të përhapura në të gjithë Perandorinë Romake. Gjatë së njëjtës periudhë, u hartuan Mishna dhe Talmudi, tekste qendrore hebraike. Në mijëvjeçarët në vijim, komunitetet e diasporës u bashkuan në tre nënndarje të mëdha etnike sipas vendit ku u vendosën paraardhësit e tyre: Ashkenazim (Evropa Qendrore dhe Lindore), Sefardimët (fillimisht në Gadishullin Iberik) dhe Mizrahim (Lindja e Mesme dhe Afrika e Veriut).
Sundimi bizantin mbi Levantin humbi në shekullin e VII pasi Kalifati Islamik i sapokrijuar u zgjerua në Mesdheun Lindor, Mesopotami, Afrikën e Veriut dhe më vonë në Gadishullin Iberik. Kultura hebraike gëzoi një epokë të artë në Spanjë, me hebrenjtë që u pranuan gjerësisht në shoqëri dhe jeta e tyre fetare, kulturore dhe ekonomike lulëzoi. Megjithatë, në 1492 hebrenjtë u detyruan të largoheshin nga Spanja dhe migruan në një numër të madh në Perandorinë Osmane dhe Itali. Midis shekujve 12 dhe 15, hebrenjtë Ashkenazi përjetuan persekutim ekstrem në Evropën Qendrore, gjë që nxiti migrimin e tyre masiv në Poloni. Shekulli i 17-të pa ngritjen e lëvizjes intelektuale Haskalah dhe në shekullin e 18-të, hebrenjtë filluan të bëjnë fushatë për emancipimin e hebrenjve nga ligjet kufizuese dhe integrimin në shoqërinë më të gjerë evropiane.
Baigneaux, Gironde
Baigneaux është një komunë në Francë. Baigneaux bën pjesë në departamentin Gironde të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 333 banorë dhe sipërfaqe 7.93 km².
Historia Hebreje
Në shekullin e 19-të, kur hebrenjve në Evropën Perëndimore iu dha gjithnjë e më shumë barazia para ligjit, hebrenjtë në Pale of Settlement u përballën me persekutim në rritje, kufizime ligjore dhe pogrome të përhapura. Gjatë viteve 1870 dhe 1880, popullsia hebreje në Evropë filloi të diskutonte më aktivisht emigracionin në Sirinë osmane me synimin për të rivendosur një politikë hebreje në Palestinë. Lëvizja sioniste u themelua zyrtarisht në 1897. Pogromet shkaktuan gjithashtu një eksod masiv të më shumë se 2 milionë hebrenjve në Shtetet e Bashkuara midis 1881 dhe 1924. Hebrenjtë e Evropës dhe Shteteve të Bashkuara arritën sukses në fushat e shkencës, kulturës dhe ekonomisë. Ndër ata që përgjithësisht konsiderohen më të famshëm ishin Albert Einstein dhe Ludwig Wittgenstein. Shumë fitues të çmimit Nobel në këtë kohë ishin hebrenj, siç ndodh ende.
Në vitin 1933, me ardhjen në pushtet të Adolf Hitlerit dhe nazistëve në Gjermani, situata e hebrenjve u bë e rëndë. Krizat ekonomike, ligjet racore antisemite dhe frika e një lufte të ardhshme bënë që shumë njerëz të iknin nga Evropa në Palestinën e Detyrueshme, në Shtetet e Bashkuara dhe në Bashkimin Sovjetik. Në vitin 1939 filloi Lufta e Dytë Botërore dhe deri në vitin 1941 Hitleri pushtoi pothuajse të gjithë Evropën. Në vitin 1941, pas pushtimit të Bashkimit Sovjetik, filloi Zgjidhja Përfundimtare, një operacion i gjerë i organizuar në një shkallë të paprecedentë, që synonte asgjësimin e popullit hebre dhe që rezultoi në persekutimin dhe vrasjen e hebrenjve në Evropë dhe Afrikën e Veriut. Në Poloni, 3 milionë u vranë në dhomat e gazit në të gjitha kampet e përqendrimit të kombinuara, me 1 milion vetëm në kompleksin e kampit të Aushvicit. Ky gjenocid, në të cilin rreth 6 milionë hebrenj u shfarosën në mënyrë metodike, njihet si Holokaust.
Para dhe gjatë Holokaustit, një numër i madh hebrenjsh emigruan në Palestinën e Detyrueshme. Më 14 maj 1948, pas përfundimit të mandatit, David Ben-Gurion deklaroi krijimin e Shtetit të Izraelit, një shtet hebre dhe demokratik në Tokën e Izraelit. Menjëherë më pas, të gjitha shtetet fqinje arabe e pushtuan, megjithatë IDF e sapoformuar rezistoi. Në vitin 1949, lufta përfundoi dhe Izraeli filloi ndërtimin e shtetit dhe thithjen e valëve masive të Aliyah nga e gjithë bota. Që nga viti 2022, Izraeli është një demokraci parlamentare me një popullsi prej 9.6 milionë banorësh, nga të cilët 7 milionë janë hebrenj. Komuniteti më i madh hebre jashtë Izraelit është në Shtetet e Bashkuara, dhe komunitete të mëdha ekzistojnë gjithashtu në Francë, Kanada, Argjentinë, Rusi, Mbretërinë e Bashkuar, Australi dhe Gjermani.
Akademia mbretërore në Turku
Akademia mbretërore në Turku (Finlandisht: Kuninkaallinen Turun Akatemia; Suedisht: Kungliga Akademin i Åbo) ishte universiteti i parë në Finlandë dhe është i vetmi universitet i cili u themelua ku Finlanda ishte pjesë e Suedisë. Në vitin 1809, ku Finlanda u bë pjesë e Rusisë, universiteti u emërua Akademia në Turku.
Drejtorët në akademi
Sikur në Universitetin e Uppsalës, drejtorë janë zgjedhur si profesorë të një lënde për një kohë të shkurtë.
Sistemet e komunikimit të rrjeteve pa tela
Komunikimi pa tela
Termi “pa tela” iu referohet faktit që pajisjet në një rrjet nuk lidhen në asnjë mënyrë me kabllo apo tela tjerë përçues. Komunikimi pa tela nënkupton dërgimin e të dhënave nga një pikë në tjetrën pa përdorim të kabllove. Një transmetim i këtillë ndodhë përmes radio sinjaleve. Lloje të ndryshme të radio sinjaleve përdoren për transmetim, varësisht nga pajisjet që përdoren si dërgues/pranues. Dallimi mes radio sinjaleve qëndron në gjatësitë valore, frekuencat ku përdoren dhe aplikimi në jetën e përditshme. Disa nga to janë:
Transmetimi i radiofrekuencave
Ndryshe shkurt RF, kanë rang nga 3 kHZ te 300 GHz. Përdoren te komunikimi pa tela sepse mund të transmetohen mespërmes objekteve dhe në distanca të mëdha. Kanë gjerësi brezi të ulët për transmetim të të dhënave. Transmetimi i tyre bëhet nga antena. Njihen si llojet e para të sinjaleve që kanë pasur zbatim në komunikimin pa tela. Përdorimi ka qenë i madh, ndërsa edhe sot përdoren si bazë për shumë teknologji të reja.
Transmetimi infra i kuq
Rrezatimi infra i kuq ka gjatësi valore më të mëdha se drita e dukshme. Te spektri elektromagnetik qëndrojnë në mes të mikrovalëve dhe dritës së dukshme. Nuk kalojnë në objekte të ngurta. Përdoren për kontrollim të sigurisë, te telepiloti dhe komunikimet me rang të shkurtër. Për t’u mundësuar komunikimi, kërkohen një transmetues LED dhe një pranues fotodiodë. Transmetuesi LED e dërgon sinjalin në formë të dritës së padukshme i cili pranohet nga fotoreceptori. Burime dhe destinacione mund të jenë: televizori, telefonët, sistemet e sigurisë, laptopët, etj.
Transmetimi i mikrovalëve
Janë formë që kanë gjatësi valore nga një metër deri te një milimetër. Frekuenca dallon nga 300 MHz - 300 GHz. Përdoren për distanca më të mëdha dhe janë më pak të kushtueshme. Nuk kalojnë përmes ndërtesave. Moti i keq ndikon në dobësimin e tyre. Në këtë mënyrë transmetimi, të dhënat ose informacioni mund të transferohen duke përdorur dy metoda. Njëra është përmes satelitëve, ndërsa tjetra është metoda tokësore. Te metoda e parë bëhet transmetimi/marrja e sinjaleve mes satelitëve që ndodhen në orbitën e Tokës 22,300 km larg dhe antenave të vendosura në Tokë në frekuenca prej 11 GHz-14 GHz. Metoda tokësore përfshin dy kulla mikrovalore të cilat janë të vendosura përballë njëra-tjetrës dhe operojnë në frekuencat nga 4 GHz-6 GHz, me shpejtësi transmetimi 1 Mbps deri te 10 Mbps.
Transmetimi i dritës së dukshme
Drita e dukshme është rrezatim elektromagnetik që ka gjatësi valore me rang të shtrirë mes rrezatimit infra të kuq dhe atij ultraviolet. Frekuenca shtrihet prej 430-750 THz. Mund të jenë të formës njëdrejtimshe (si laseri).
Telefonia celulare
Si një prej nevojave që u shfaq pas popullarizimit të telefonisë ishte mundësia që telefonat të barten me vete dhe përsëri të mundësohet thirrja në distanca të mëdha. Një kërkesë e këtillë çoi në fillimin e hulumtimeve për një teknologji të re që e mundëson lëvizshmërinë dhe në fillim të viteve të 70’-ta u prezantua për herë të parë telefonia celulare dhe telefoni i parë mobil. Një teknologji e këtillë mundëson komunikimin në distancë të dy pajisjeve të cilat janë në lëvizje, e të cilat nuk kanë nevojë të jenë të lidhura me kabllo sikur telefonat klasikë. Kompania që ofron shërbime të këtilla ka për detyrë të lokalizojë (gjurmojë) përdoruesin dhe nëse ka kanale të lira, t’ia mundësojë thirrjen.
Arsyeja pse quhet telefoni celulare qëndron në faktin se kërkohet një ndarje në celula (qeliza) e regjioneve të cilat mbulojnë shërbimet e telefonisë, për shkakun se pajisjet që kryejnë gjurmimin e krijimin e lidhjes nuk kanë shtrirje të gjerë dhe humbasin efikasitetin nëse distanca është e madhe. Secila qelizë (me madhësi të ndryshme, varësisht nga zona) ka në përbërje një stacion bazë (BS) i cili kryen punën kryesore të pranimit dhe marrjes së sinjaleve përmes antenës që e posedon. Secili stacion bazë kontrollohet nga qendra e komutimit, e cila ngjashëm si te telefonia klasike ku kanalet duhej të ndaheshin para se të krijohej lidhja, duhet të kontrollojë nëse ka kanale të lira para se të krijohet lidhja dhe ta realizojë atë ose jo. Kjo qendër kontrolluese quhet Mobile Switching Center (MSC) dhe si detyrë tjetër ka edhe faturimin e regjistrimin e thirrjeve.
Meqë dihet se frekuenca është burimi më i çmuar për teknologjitë, nuk është e mundur që një kompani të shfrytëzojë të gjitha burimet e frekuencave, por iu ndahen nga shteti sipas rregullativave për shfrytëzim. Mirëpo, përveç faktit se frekuencat janë të limituara, edhe përdorimi i frekuencave të njëjta nuk është efikas, meqë do të çonte në interferimin e thirrjeve. Një faktor kyç i telefonisë celulare është ripërdorimi i frekuencës. Meqë ndarja e zonave gjeografike bëhet me qeliza, nuk lejohet që qelizat fqinje të përdorin të njëjtën frekuencë, meqë do interferonin njëra-tjetrën. Ripërdorimi i frekuencës nënkupton që një rregull i përgjithshëm të zbatohet në të gjitha qelizat, ku ato fqinjet të mos përdorin të njëjtën, por kur të arrihet një distancë e caktuar, qeliza jofqinje mund të përdorë të njëjtën frekuencë.
Thirrja realizohet ashtu që thirrësi e shtypë numrin me të cilin dëshiron të bisedojë në telefonin e tij dhe telefoni dërgon të dhënat në stacionin bazë më të afërt. Stacioni bazë dërgon sinjal te MSC dhe MSC dërgon sinjal te zyra qendrore (CO) për të verifikuar nëse i thirruri është i çasshëm. Nëse po, lidhja dërgohet te MSC e cila gjurmon për lokacionin e të thirrurit duke dërguar sinjale në çdo qelizë të cilën e mbulon. Nëse gjendet (i përgjigjet telefoni i të thirrurit), caktohet një kanal për komunikim.
Ajo çka e veçon telefoninë celulare nga tjerat është lëvzishmëria. Një përdorues bashkë me telefonin e tij ka mundësi të kalojë në zona të ndryshme dhe përsëri të ketë mundësi të telefonojë. Kjo mundësohet nga procesi i handoff—it. Detyrë e MSC është të gjurmojë të gjithë telefonat celularë që i ka nën menaxhim dhe të monitorojë nivelin e fuqisë së sinjalit. Nëse ky nivel bie nën një masë të caktuar, MSC ka për detyrë të ndërrojë kanalin dhe thirrjen ta bartë në një kanal të ri. Kjo ndodhë kur përdoruesi lëvizë nga një qelizë në tjetrën, ku meqë niveli i fuqisë së sinjalit bie, duhet që thirrja të kalojë nën menaxhimin e stacionit bazë tjetër. Nëse kërkohet që kur të kemi dobësim të shkëputet fillimisht thirrja me stacionin bazë dhe të krijohet me tjetrin, ky quhet handoff i fortë (hard). Nëse MSC komunikon me dy stacione bazë në të njëjtën kohë dhe kur kemi dobësim nuk nevojitet shkëputje e thirrjes, por automatikisht bartet thirrja te BS tjetër, kjo quhet handoff i butë (soft). Përgjatë viteve janë krijuar teknologji të ndryshme që kanë parimet e njëjta sikur telefonia celulare klasike, por që kanë bërë përmirësime të ndryshme duke iu përshtatur nevojave dhe kërkesave të klientevë, andaj në tabelën 1 janë paraqitur disa nga llojet e rrjeteve celulare:
Gjenerata zero (0G-0.5G)
Shërbimet mobile radiotelevizive ishin paraardhësit e telefonisë celulare të cilat u bënë të njohura pas Luftës së Dytë Botërore ku një operator mundësonte ndarjen e kanalit për thirrjen. Për shkak se janë prijës të gjeneratës së parë të telefonisë celulare, kjo teknologji njihet si 0G. Vitet e operimit ishin vitet e 70’-ta dhe lidhja u bë direkt në rrjetin e telefonisë ekzistuese PSTN (Public Switched Telephone Network), ku dërguesi vendosej në pjesën e sipërme të makinës dhe pajisja e dorës në anën e shoferit. Disa nga teknologjitë e përdorura në 0G janë PTT (Push to Talk), MTS (Mobile Telephone System), IMTS (Improved Mobile Telephone Service), AMTS (Advanced Mobile Telephone System), OLT (Norwegian for Offentlig Landmobil Telefoni), etj.
Gjenerata e parë (1G)
Në vitet e 80’-ta teknologjia 1G e zëvendësoi atë 0G duke përmirësuar dukshëm disa veti. 1G ka përdorur transmetimin analog për shërbimet e zërit. Më 1979 sistemi i parë celular në botë u bë Nippon Telephone and Telegraph (NTT) në Tokyo, Japoni. Më pas u prezantuan Nordic Mobile Telephones (NMT) dhe Total Access Communication Systems (TACS) në Evropë. Të gjitha këto sisteme ofronin handoff dhe roaming, por nuk ofrohej mundësia e bashkëpunimit ndërmjet shteteve.
Në SHBA më 1982 u prezantua Advanced Mobile Phone System (AMPS) të cilës i ishte ofruar një gjerësi e brezit prej 40 MHz brenda 800-900 MHz. AMPS ofronte 832 kanale, me shpejtësi transmetimi 10 kbps për secilin. Kishte dy breze transmetimi, e para nga stacioni bazë te pajisjet brenda 869-894 MHz dhe tjetra nga 824-849 MHz për anën e kundërt. AMPS dhe TACS përdorin modulimin frekuencor dhe FDMA (Frequency Division Multiple Access) si metodë e qasjes, meqë edhe transmetimi është i gjithi analog. Te kjo teknologji hasim disa disavantazhe që bazohen te kapaciteti i ulët, handoff jo i besueshëm, lidhje të dobëta telefonike dhe pasiguri që haset te mundësia e përgjimeve.
Gjenerata e dytë (2G, 2.5G-2.75G)
2G-në e prezantoi për herë të parë GSM në Finlandë në vitin 1991. Kjo teknologji zëvendëson teknologjinë analoge me atë digjitale, ku shërbimet si mesazhet tekstuale, mesazhet me imazhe dhe MMS (Multimedia Messaging Service) u ofruan për herë të parë. Të gjitha mesazhet teksuale enkriptohen, i cili proces mundëson transferimin e të dhënave në atë mënyrë që vetëm marrësi mund t’i kuptojë ato. Të dhënat e ditëve të sotme si e-mail dhe thirrjet digjitale nuk mundësohen, por kemi përmirësime si me SMS (Short Message Service). GSM mundëson procesin e roaming-ut të jetë shumë i përdorur dhe bashkëpunimi ndërmjet operatorëve të shteteve të ndryshme është i madh, ku abonuesit mund të përdorin telefonët e tyre mobilë në shumë vende të botës. 2G mund të ndahet në tri tipe të ndryshme bazuar në metodën e qasjes së përdoruesve: FDMA (Frequency Division Multiple Access), TDMA (Time Division Multiple Access) dhe CDMA (Code Division Multiple Access). parapamje|400x400px|FDMA/TDMA/CDMA
Si teknologji 2.5G, pra më e avancuar se ajo e mëherëshmja njihet GPRS (General Packet Radio Service) i cili mundëson shërbimet si e-mail dhe qasjen në Internet. Shkallën transmetuese maksimale në downlink e ka 115 kbps. Kur bëhet bashkë me GSM iu mundëson përdoruesve edhe thirrje digjitale edhe mundësi të shfletimit në Internet.
Përmirësim tjetër te 2G ofrohet përmes Enhanced Data Rates for GSM Evolution (EDGE) e cila mundëson shërbime me shpejtësi të madhe transmetuese si qasja në Internet dhe multimedia. EDGE mundëson edhe zë edhe trafik të të dhënave në shkallë 474 kbps. Shërbimet e njohura janë: streaming audio dhe video, shkarkim i file-ve të mëdhenj, qasje e shpejtë kudo etj.
Gjenerata e tretë (3G, 3.5G-3.75G)
Telefonët e gjeneratës së tretë e kanë transformuar komunikimin pa tela në një komunikim në kohë reale. Bazohet në standardet e ITU nën ITU-2000. 3G iu mundëson operatorëve të rrjetit t’iu ofrojnë përdoruesve shërbime më të avancuara si telefonia e zërit pa tela, video-thirrjet dhe dërgim i të dhënave multimedia. Teknologjia kryesore ishte HSPA (High-Speed Packet Access) me mundësi dërgimi prej 14.4 Mbit/s në downlink dhe 5.8 Mbit/s në uplink. 3G përdorë TDMA dhe CDMA. Shtohen disa shërbime si televizioni mobil, GPS (Global Positioning System) dhe video-konferencimi.
Si gjeneratë 3.5G njihet High-Speed Downlink Packet Access me shkallë transmetimi prej 550-800 kbps dhe përdoret për aplikacionet në kohë reale si videolojërat dhe aplikacionet që kanë ndjeshmëri ndaj vonesave e që përdoren brenda bizneseve si VPN (Virtual Private Network). Gjenerata 3.75G njihet si HSUPA (High-Speed Uplink Packet Access) e cila e përmirëson HSDPA në shpejtësinë në uplink nga 384 kbps në 5.8 Mbps në shkallën maksimale.
Gjenerata e katërt (4G)
Gjenerata e katërt është evolucion në rrjetet pa tela e cila bazohet në protokolin e internetit (Internet Protocol) me shkallë të larta të transmetimit, lidhje nga distanca gjithkund në botë, më pak deformime të sinjaleve, qasje në Internet, telefoni IP, shërbime të lojërave dhe multimedia streaming më të shpejtë. 4G u prezantua në Tokyo, Japoni më 23 Qershor 2005. Dy janë teknologjitë më të njohura: WiMAX dhe LTE (Long Term Evolution). Te 4G do të përdoret OFDM (Orthogonal Frequency Division Multiplexing) në vend të TDMA dhe CDMA që përdoreshin në 3G. Te 4G për herë të parë u prezantua ideja që pajsija mobile të jetë edhe transmetues edhe router për pajisjet tjera në rrjet duke eliminuar hub-in që përdorej te 2G dhe 3G. Në vend të rrjetit me komutim të kanaleve, tani implementimi i 4G ishte te rrjetet me komutim të paketave, meqë edhe përdorej IP. Shkalla më e lartë e transmetimit u arrit 1 Gbps.
Te 4G është synuar të arrihet Quality of Service (QoS) duke siguruar shërbime si ato multimedia, bisedat me video dhe video-thirrjet, por edhe MMS të përmendur më lart, HDTV (televizioni high-definition) dhe zërin përmes IP (VoIP). Për llojet më të njohura të 4G do të njihemi në kapitullin e 5-të.
Gjenerata e pestë (5G)
Me arritjen e gjeneratës 5G do të ofrohet një garë e fortë për laptopët dhe kompjuterët e avancuar sepse me 5G telefonët do të jenë në gjendje të ofrojnë të gjitha shërbimet. Është gjeneratë e re e cila ende nuk ka arritur zbatim të plotë në botë, por njihet si e ardhmja, me veti revolucionare. Telefonët do të përdoren në gjerësi të lartë të brezit transmetues, deri në 5 GHz, kanalet e transmetimit do të jenë të gjera (80 MHz dhe 160 MHz) që do të thotë kapacitet më i madh për dërgim të të dhënave, modulimi do të bëhet në 256 QAM në vend të 64 QAM, do mundësohet përdorimi i teknologjisë MIMO për shumë përdorues, duke ofruar shërbim për numër më të shtuar të njerëzve në të njëjtën kohë. Me 5G do të ofrohet rezolucion më i mirë i transmetimit, qasja do të jetë më e shpejtë, dërgim i saktë në destinacion, konektivitet në mbarë botën me shpejtësi të konektivitetit deri në 25 Mbps dhe shumë të tjera. Edhe për 5G do të njihmi më së afërmi në kapitullin e 5-të.
Komunikimet satelitore për zë dhe të dhëna
Mangësi e telefonisë celulare është se mbulueshmëria nuk është e përgjithshme dhe ka vende të cilat, për shkaqe të pengesave të mëdha natyrore, nuk arrihen të mbulohen për shërbime. Një mundësi të këtillë e ofrojnë satelitët, të cilët mund të sigurojnë mbulueshmëri gjithkund, në oqeane, shkretëtira dhe male. Dihet se Toka ka shtresa të ndryshme atmosferike dhe nëse distanca e satelitëve do të ishte e madhe, në shtresën më të largët do të mjaftonin tre satelitë të mbulonin gjithë Tokën. Mirëpo, në këtë rast pajisjet e vogla nuk do kishin mundësi të komunikonin në distancë aq të madhe, andaj kërkohet që satelitët të jenë më afër Tokës dhe më të shumtë në numër, në mënyrë që të arrihet komunikimi dhe të mbulohet e gjithë sipërfaqja.
Rastet e para të vendosjes së satelitëve i ofroi sistemi Iridium i cili ka ndërtuar 66 satelitë LEO dhe ka lidhur pajisjet mobile në sistemin publik të telefonisë ku komunikimi me satelitë kryhej me antena të mëdha. E keqe e kësaj ishte se antenat duhej të ishin në rrugë të shikimit (line of sight), që nënkupton që antena dhe sateliti të ishin në një fazë dhe të mos pengoheshin nga ndërtesa apo pengesa natyrore.
Një mundësi e këtillë ishte gati e pamundur, prandaj projektet e para gati të gjitha kishin bankrotuar.
Një nga projektet më të suksesshme ishte INMARSAT ku antenat ishin 12-18 inch dhe në Tokë përdoreshin të ashtuquajturat very small aperture terminals (VSAT) të cilët komunikonin vetëm me antenat.
Global Positioning System (GPS)
Sistemi satelitor përmban 24 satelitë në 6 shtresa orbitale të Tokës, ku në secilën ndodhën 4 satelitë, në lartësi 20,000 km mbi Tokë dhe me shpejtësi rrugëtimi prej 14,000 km/h. Për të mundësuar lokalizimin e ndonjë pajisje në sipërfaqen e Tokës nevojiten 3 satelitë, ndërsa një i katërt zakonisht përdoret për të verifikuar informacionin të cilin e sigurojnë tre të tjerët. Sateliti i katërt poashtu ndihmon të llogaritet lartësia e pajisjes.
Si funksionon?
GPS përdorë trilateracionin, një metodë matematikore e cila përdoret për të përcaktuar pozicionin, shpejtësinë dhe lartësinë e pajisjes. Përmes përdorimit të kësaj metode mund të llogaritet distanca precize e pajisjes. Në këtë metodë aplikohet gjeometria e rrathëve, sferave dhe trekëndëshve.
Që pajisja GPS të llogarisë lokacionin, duhet të dijë të lexojë sinjalet nga së paku katër satelitë. Secili satelit i sillet Tokës dy herë në ditë dhe secili dërgon sinjal unik, me parametra dhe kohë të vetën. Nga një satelit dërgohet një sinjal mikrovalor dhe ai pranohet nga pajisja GPS dhe përdoret për të llogaritur distancën nga pajisja te sateliti. Nga një satelit i vetëm nuk mund të sigurohet informacion për lokacionin. Kur sateliti dërgon sinjal, ai krijon një rreth me një radius të matur nga pajisja te sateliti. Kur një satelit i dytë dërgon sinjal, një rreth i dytë krijohet dhe tanimë lokacioni përcaktohet nga dy rrathë nga dy satelitë të ndryshëm dhe përafërsisht ata janë të ngjashëm me vendndodhje. Sateliti i tretë vepron njësoj dhe nga këta të tre përfundimisht mund të përcaktohet lokacioni i pajisjes, duke ditur se nga të tre rrathët merret një pikë e përbashkët. Këto rrathë në fakt janë sfera, meqë jetojmë në tri dimensione. Kur lëvizim, distanca nga pajisja te sateliti ndryshon, që do të thotë se satelitët do të prodhojnë sfera të tjera. Duke kombinuar këto të dhëna me kohën e dhënë nga sateliti, pajisjes GPS i përcaktohet shpejtësia, distanca dhe koha e arritjes (Estimated Time of Arrival-ETA).
Wireless local area networks - WLAN
WLAN janë rrjete që ofrojnë lidhje mes pajisjeve në distanca të vogla. Ata sigurojnë dërgimin e të dhënave me shpejtësi të madhe brenda një regjioni të vogël, p.sh. një kampusi ose një ndërtese. Lidhja fizike bëhet pa tela, prandaj quhet wireless, në krahasim me LAN-at klasikë të cilët lidhjen mes pajisjeve e kanë  bërë përmes kabllove si ato koaksiale, UTP, çiftoret e bakrit apo fibrat optike. Pajisjet të cilat kanë qasje në këto rrjete janë pajisje të palëvizshme ose në lëvizje, të cilat janë të përshtatshme të operojnë në brezet e WLAN. Këto breze janë 900 MHz, 2.4 GHz dhe 5.8 GHz. Mbulueshmëria e vendeve të brendshme është zakonisht më e vogël se 100 metra, ndërsa për përdorim të jashtëm mund të përdoren antena më të fuqishme, të cilat arrijnë të shpërndajnë sinjalin në distanca më të mëdha dhe të cilat operojnë në frekuenca më të larta. Këto rrjete përdoren sidomos kur është e pamundur ose shumë i shtrenjtë kabllimi në rrjetet lokale, ose kur një qasje e përkohshme kërkohet. Për përdoruesit në lëvizje një rrjet i këtillë është ideal. Teknikat që përdoren për transmetim të sinjaleve janë: Frequency-Hoping Spread Spectrum dhe Direct-sequence Spread Spectrum (DSSS).
Standard tjetër i WLAN të këtilla është edhe Bluetooth, i cili përfshin një mbulueshmëri me rang më të vogël për pajisjet e lëvizshme si kamerat, printerët, telefonët, etj.
Sisteme tjera të rrjeteve pa tela
Përveç sistemeve të cekura më lart, mund të themi se sot rrjetet pa tela janë gjithandej dhe kanë aplikim të madh në jetën e përditshme, duke çuar kështu në krijimin dhe zhvillimin e shumë teknologjive. Shkurtimisht, një aplikim tjetër i komunikimit pa tela gjendet edhe në sistemet Radio Freuqency Identification (RFID). Në këto sisteme një sinjal RF pranohet dhe dërgohet një sinjal që përmban të dhëna të programuara. Zbatimi i këtyre sistemeve haset në pajisjet e kontrollit, industri, aplikime të sigurisë, aeroporte dhe sisteme tjera ku kërkohet gjurmim dhe identifikim. Rrjete tjera të cilat kanë filluar zbatimin janë edhe ato me sensor në distancë (Remote Sensor) të cilët pranojnë të dhëna nga sensorët dhe transmetojnë të dhëna në një lokacion qendror ku procesohen. Përdorimi i tyre haset në pajisjet monitoruese, sensorët e ndjerjes së tërmeteve, etj. Tjetër zbatim i rrjeteve pa tela është edhe në radiot satelitore, transmetimet audio digjitale, RF për përdorim shtëpiak, e të tjerë.
Shënime të shkruara natën
Shënime të shkruara natën, roman me autor Sotir Andoni. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1972. Libri ka 204 faqe.
Qerim Qerimi
Qerim Qerimi (* 10. Dhjetor 1980 në RSF Jugosllavi ) është profesor kosovar i politikës dhe së drejtës ndërkombëtare në Universitetin Kosovar të Prishtinës. Ai është rektor i Universitetit Hasan Prishtina që nga nëntori i vitit 2022.
Biografia
Qerim Qerimi ka qenë profesor në Fakultetin Juridik në Universitetin e Prishtinës për shumë vite. Ai ligjëron të Drejtën Ndërkombëtare Publike, të Drejtën Ndërkombëtare të të Drejtave të Njeriut dhe Organizatat Ndërkombëtare, si dhe të Drejtën e Mjedisit, të Drejtën Ndërkombëtare të Mjedisit dhe të Drejtën Diplomatike dhe Konsullore. Querim Qerimi është profesor vizitor në Fakultetin e Drejtësisë në Universitetin e Antwerpen në Belgjikë, Anëtar i Komisionit të Venecias të Këshillit të Evropës, Kryetar i Nënkomisionit për Mbrojtjen e Pakicave Kombëtare dhe ish-Zëvendës Kryetar i Nënkomisionit për Sundimin e Ligjit të Komisionit të Venecias.
Ai është aktualisht (2022) një reporter për Organizatat Ndërkombëtare të Oksfordit (OXIO), një botim i Universitetit të Oksfordit që ofron analiza të dokumenteve që lidhen me të drejtën e organizatave ndërkombëtare dhe është anëtar i Iniciativës Akademike Kundër Korrupsionit të Zyrës së Kombeve të Bashkuara Kundër Drogës dhe Krimit (UNODC).
Përveç sa më sipër Prof. Qerimi ka qenë pjesë e ekipit ligjor për mbrojtjen e pavarësisë së Kosovës në rastin e ligjshmërisë së shpalljes së pavarësisë së Kosovës para Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë dhe ka vepruar si ekspert i Republikës së Kosovës në disa raste para gjykatave ndërkombëtare të arbitrazhit (përfshirë rastin Axos kundër Republikës së Kosovës).
Në zgjedhjet e rektoratit si pasardhës i Marjan Demës dhe Naser Sahitit në vitin 2022, Qerimi doli me sukses ndaj 5 kandidatëve të tjerë.
Baza Ushtarake e Bujanocit "Jug"
<mapframe latitude="42.420463" longitude="21.751986" zoom="15" text="Baza Ushtarake e Bujanocit "Jug"." width="250" height="351" align="right">{ "type": "FeatureCollection", "features": [] } Baza Ushtarake Cepotina (Serbisht: Vojna Baza Cepotina) ose Baza Ushtarake e Bujanocit "Jug" (serbisht: Vojna Baza Jug) është një bazë ushtarake e Ushtrisë Serbe që ndodhet 4km në jug të Bujanocit dhe 8.4 km në lindje të kufirit me Kosovën. Është baza më e madhe dhe më moderne në rajon për sa i përket kushteve të punës dhe të jetesës për ushtarët dhe oficerët.
Punimet e ndërtimit të bazës zgjatën 7 vjet, dhe baza u hap më 23 nëntor 2009. Madhësia totale e investimit arriti në rreth 18 milion euro të cilat janë siguruar nga Ministria Serbe e Mbrojtjes dhe është objekti më i madh ushtarak i ndërtuar në Serbi gjatë 20 viteve të fundit. Baza ofron ambiente trajnimi, logjistike, rekreative dhe sportive. Kompleksi përfshin 1 spital dhe 1 klinikë dentare. Ajo gjithashtu ka një shërbim për mirëmbajtjen e automjeteve, poligone të qitjes dhe një heliport.
Baza mbulon 35 hektarë, me 44 ndërtesa të larta ndërtimi që mbulojnë një sipërfaqe prej 22.000 m2. Është në gjendje të strehojë rreth 1000 njerëz.
Ekzistojnë plane për zgjerimin e bazës në të ardhmen e afërt për të mundësuar përgatitjet e profesionistëve të ushtrisë që do të marrin pjesë në operacione paqësore. Baza po zgjeron 96 ha tokë në afërsi të saj, e cila do të përdoret për stërvitje.
Shtegtim i shqipeve
Shtegtim i shqipeve, roman me autor Imri Trena. Botuar në Prishtinë nga "Iliriku", në vitin 1999. Libri ka 157 faqe.
Arsague
Arsague është një komunë në Francë. Arsague bën pjesë në departamentin Landes të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 334 banorë dhe sipërfaqe 7.18 km².
Mbretëria e Judës
parapamje|Harta e mbretërive të Judës dhe Izraelit. Mbretëria e Judës (Hebraisht: יְהוּדָה‎, Yəhūdā; Akadisht: 𒅀𒌑𒁕𒀀𒀀 Ya'údâ [ia-ú-da-a-a]; Imperial Aramaic: 𐤁‬𐤉‬𐤕‬𐤃𐤅‬𐤃 Bēyt Dāwīḏ, "Shtëpia e Davidit") ishte një mbretëri izraelite e Levantit Jugor gjatë epokës së hekurit. Me qendër në Judea, kryeqyteti i mbretërisë ishte Jeruzalemi. Shteti tjetër izraelit, Mbretëria e Izraelit, shtrihej në veri. Hebrenjtë janë emëruar sipas Judës dhe janë kryesisht pasardhës prej saj.
Bibla hebraike përshkruan Mbretërinë e Judës si pasardhëse të Mbretërisë së Bashkuar të Izraelit, një term që tregon monarkinë e bashkuar nën mbretërit biblikë Saul, David dhe Solomon dhe që mbulon territorin e Judës dhe Izraelit. Megjithatë, gjatë viteve 1980, disa studiues biblikë filluan të argumentojnë se provat arkeologjike për një mbretëri të gjerë përpara fundit të shekullit të 8-të pes janë shumë të dobëta dhe se metodologjia e përdorur për të marrë provat është e gabuar. Në shekullin e 10-të dhe në fillim të shekullit të 9-të pes, territori i Judës duket se ka qenë pak i populluar, i kufizuar në vendbanime të vogla rurale, shumica e tyre të pafortifikuara. Tel Dan stele, e zbuluar në vitin 1993, tregon se mbretëria, të paktën në një formë, ekzistonte nga mesi i shekullit të 9-të pes, por nuk tregon shtrirjen e fuqisë së saj. Gërmimet e fundit në Khirbet Qeiyafa, megjithatë, mbështesin ekzistencën e një mbretërie të organizuar në qendër dhe të urbanizuar deri në shekullin e 10 pes, sipas gërmuesve.
Në shekullin e VII pes, popullsia e mbretërisë u rrit shumë, duke përparuar nën vasalitetin asirian, pavarësisht nga revolta e Ezekias kundër mbretit asirian, Senakeribit. Me rënien e Perandorisë Neo-Asiriane në 605 pes, u shfaq konkurrenca midis Egjiptit dhe Perandorisë Neo-Babilonase mbi kontrollin e Levantit, duke rezultuar përfundimisht në rënien e shpejtë të Judës. Në fillim të shekullit të 6-të pes pa një valë rebelimesh judahite të mbështetura nga Egjipti kundër sundimit babilonas duke u shtypur. Në vitin 587 pes, Nabukadnetsari II rrethoi dhe shkatërroi Jerusalemin, duke i dhënë fund mbretërisë. Një numër i madh judeasish u internuan në Babiloni dhe mbretëria e rënë më pas u aneksua si një provincë babilonase.
Pas rënies së Babilonisë nën Perandorinë Persiane Akamenide, mbreti Kiri i Madh lejoi që hebrenjtë që ishin dëbuar pas pushtimit të Judës të ktheheshin. Ata u lejuan të vetëqeveriseshin nën qeverisjen persiane. Vetëm 400 vjet më vonë, pas Revoltës së Makabeve, hebrenjtë rifituan plotësisht pavarësinë.
Mes tmerrit dhe dashurisë në Madrid : drama e miliona grave
Mes tmerrit dhe dashurisë në Madrid : drama e miliona grave, roman me autor Leonard Mnela. Botuar në Tiranë nga "Dudaj", në vitin 2007. Libri ka 335 faqe.
Hajredin Hoxha
Hajredin Hoxha mund ti referohet
Manastiri i Shën Thanasit, Erind
Manastiri i Shën Thanasit në Erind, një fshat në komunën Lunxhër në rrethin e Gjirokastrës, Shqipëri, është një manstir i ndërtuar në shekullin e XVI, që, çuditërisht, nuk bën pjesë në Listën zyrtare të Monumenteve të mbrojtuar nga shteti në Shqipëri.
Histori
Manastiri u ndërtua në shekullin XVI dhe në 1911 kishte 40 lira turke të ardhura në vit. Restauratori Frederik Stamati, drejtor i Laboratorit të Arkeometrisë dhe Konservimit në Institutin e Kulturës Popullore, u shpreh në 2016 se kisha është në gjendje tashmë të mjerueshme dhe se nevojiten fonde publike për restaurim para se kisha të rrënohet përfundimisht.
Anela
Anela (Anèla) është komunë e Italisë në Provinca e Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 36.89 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 446 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 645 banorë.
Zjarret e natës
Zjarret e natës, roman me autor Spiro V. Mëhilli. Botuar në Tiranë nga "Grand Prind", në vitin 2007. Libri ka 200 faqe.
Prespa
djathtas|parapamje|250x250px|Harta topografike e rajonit të Prespës Prespa (Πρέσπα, Преспа, Prespa) është një rajon i cili shtrihet në tri shtete: Greqi, Shqipëri dhe Maqedoninë e Veriut. Me të njëjtin emër quhen edhe dy liqenet të cilat gjenden në rajonin në fjalë Liqeni i Madh i Prespës si dhe Liqeni i Vogël i Prespës. Qyteti më i madh në rajon është Resnja me 9,000 banorë.
Zgjoi /Hive (film)
Zgjoi (anglisht: Hive) është një film dramatik shqiptar i vitit 2021 me shkrim dhe regji nga Blerta Basholli në debutimin e saj regjisorial. Në film luajnë Yllka Gashi, Çun Lajçi dhe Aurita Agushi. Ai u shfaq premierë në Festivalin e Filmit Sundance 2021 më 31 janar 2021 dhe u bë filmi i parë në historinë e Sundance që fitoi të tre çmimet kryesore - Çmimin e Madh të Jurisë, Çmimin e Audiencës dhe Çmimin e Regjisë - në Konkursin Botëror të Kinemasë Dramatike. Ai u zgjodh si kandidatura kosovare për filmin më të mirë ndërkombëtar të metrazhit të gjatë në Çmimet e 94-ta të Akademisë.
Premisa
Filmi bazohet në historinë e vërtetë të një gruaje, Fahrije, e cila shkon kundër pritjeve mizogjene të shoqërisë për t'u bërë një sipërmarrëse pasi burri i saj u zhduk gjatë Luftës së Kosovës 1998-1999. Ajo fillon të shesë ajvarin dhe mjaltin e saj, duke rekrutuar gra të tjera në këtë proces.
Produksioni
Filmi është prodhuar nga Ikone Studio, Industria Film dhe është bashkëprodhuar nga AlbaSky Film, Alva Film, Black Cat Production.
Pritja
On the review aggregator website Rotten Tomatoes, 100% of 43 critics' reviews are positive, with an average rating of 7.8/10. The website's consensus reads, "Anchored by Yllka Gashi's outstanding performance, Hive leads viewers on one woman's fact-based quest for self-determination in a patriarchal society."
Rezultatet e përfaqësueses kosovare të futbollit
Kjo është një listë e rezultateve të përfaqësueses kosovare të futbollit në ndeshjet e saja zyrtare:
Lista e ndeshjeve
Më poshtë është një listë e ndeshjeve të Kosovës që nga viti 1993.
Rekordet kokë-për-kokë kundër shteteve tjera
parapamje|[[Albert Bunjaku shënoi golin e parë të Kosovës në një ndeshje të njohur nga FIFA dhe golin e parë të Kosovës në një ndeshje zyrtare.]]
Arsans
Arsans është një komunë në Francë. Arsans bën pjesë në departamentin Haute-Saône të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 42 banorë dhe sipërfaqe 2.48 km².
Elida Pali
Elida Pali (lindur më 1972 në Tepelenë) është një violonçeliste shqiptare nga Tepelena, Shqipëri. Momentalisht është asistente e violonçelit në "Maggio Musicale Fiorentino" në Firenze, Itali.
Hajredin Hoxha (1926)
Hajredin Hoxha (1926 - 1987) ishte aktivist, sociolog, profesor universitar, anëtar i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës dhe rektor i Universitetit të Prishtinës.
Biografia
Lindi në Shtimje më 1926, ku e mbaroi edhe shkollën fillore. Është pjesëmarrës LNÇ-së prej vitit 1943, ndërkaq anëtar i PKJ-së prej 1944. Kreu Shkollën Politike në Beograd më 1949. Ishte kryetar i Këshillit Popullor të Rrethit dhe këshilltar i Këshillit Popullor Krahinor. Pas kryerjes së fakultetit, prej vitit 1968 u mor intensivisht me punë pedagogjike dhe shkencore. Në vitin 1959 u zgjodh profesor dhe drejtor i Shkollës së Lartë Administrative të Prishtinës. Me themelimin e Fakultetit Filozofik (1960), u zgjodh ligjërues i sociologjisë në këtë fakultet, e më vonë i Fakultetit Juridik. Pasi mbrojti magjistraturën në Fakultetin e Shkencave Politike të Beogradit, u zgjodh ligjërues i lartë, kurse pasi u doktorua në Fakultetin Filozofik të Lubjanës, u zgjodh profesor ordinar i lëndës së sociologjisë. Gjithashtu ishte shef i Katedrës së Sociologjisë, në Fakultetin Juridik dhe Filozofik, si dhe dekan i Fakultetit Juridik të Prishtinës. Ishte rektor i Universitetit të Kosovës. Ishte kryetar i Kuvendit të BVI-së Krahinore të Punës Shkencore dhe kryetar i Këshillit të BVI të Punës Shkencore të Jugo­sllavisë. Ishte edhe kryetar i Shoqatës së Sociologëve të Jugosllavisë, etj. Ka publikuar mbi 100 punime shkencore. Disa punime janë publikuar edhe në gjuhët e kombeve të Jugosllavisë dhe në gjuhët e huaja. Vdiq në Greqi më 1987.
Baigneaux, Loir-et-Cher
Baigneaux është një komunë në Francë. Baigneaux bën pjesë në departamentin Loir-et-Cher të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 52 banorë dhe sipërfaqe 6.58 km².
Kacabaqi
Kacabaq (serbisht: Кацабаћ/Kacabać) është fshat në komunën e Bojnikut, Serbi.
Flori Kasaj
__NOINDEX__
Flori Kasaj është ekspert arsimi dhe mësues i fizikës.
Alhama de Granada
Alhama de Granada është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alhama, të provincës Granada, në Andalusia. Alhama de Granada ka 6035 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 433 km2.
Demografia
From:INE Archiv
Arsonval
Arsonval është një komunë në Francë. Arsonval bën pjesë në departamentin Aube të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 338 banorë dhe sipërfaqe 7.58 km².
Karol Viktor, Princi trashëgimtar i Shqipërisë
Carol Viktor, princi trashëgimtar i Shqipërisë (19 maj 1913 – 8 dhjetor 1973) ishte i biri i vetëm i William, Princi i Shqipërisë (njohur si Princ Vidi) dhe shkurtimisht trashëgimtar i Principatës së Shqipërisë. Ai mbajti titullin e Princit trashëgimtar të Shqipërisë. Ai ishte gjithashtu i vetëquajtur Skënder, në homazh të Skënderbeut, heroit kombëtar.
Jeta e hershme
Carol Viktor studioi për ligji në Tübingen, Mynih, Königsberg dhe Würzburg. Teza e  tij e doktoraturës mbi procedurën penale është botuar në Shtutgart në vitin 1936 (Die alternative Feststellung im Strafrecht; Würzburger Abhandlungen zum deutschen und ausländischen Prozessrecht, Heft 30, Kohlhammer, 1936 ). Ai ishte një i apasionuar i shpatës dhe të skive. Në vitin 1937, Swire e përshkroi atë si një djalë të ri e me aftësi të mëdha, duke pasur parasysh dhunti natyrore që trashëgoj nga i ati  (Swire, Zog i Shqipërisë, faqe 202).
Princi trashgimtar i Shqipërisë
Më 7 mars 1914, i caktuar nga Fuqitë e Mëdha të Evropës u krijua Principta e Shqipërisë. I ati i tij tij, u bë Princ, ai mbajti titullin e Princit trashëgimtar të Shqipërisë sanksionuar kjo në statutin themeltar të principatës.
Me një Shqipëri në një në luftë civile që nga korriku 1914, Greqia kishte pushtuar territore në jug të vendit, fuqitë e mëdha ishin në luftë me njëri-tjetrin, regjimi u shemb, dhe kështu të gjithë anëtarët e familjes së tij lënë vendin më 3 shtator 1914, fillimisht drejtuan për në Venedik. Përkundër kësaj i ati i tij këmbënguli që qëndroi në krye të shtetit. Në pranverën e vitit 1924, në parlamentin shqiptar është debatuar për formën e qeverisjes dhe Milto Tutulani, një senator, i emëruar nga princi Vidi, tha se djali i tij Carol Viktor duhet të ishte monarku (Milto Tutulani, Raporti i grupit monarkist të komisionit të statutit, Tiranë, 1924 në Michael Schmidt-Neke, Entstehung und Ausbau der Königsdiktatur në Albanien: 1912 - 1939, faqe 140).