cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Emily Blunt
Profili i Blunt vazhdoi të rritet me rolet kryesore në filmin e periudhës The Young Victoria (2009), komedinë romantike Salmon Fishing in the Yemen (2011), filmat e trillimit shkencor The Adjustment Bureau (2011), Looper (2012), dhe Edge of Nesër (2014), dhe filmat muzikorë Into the Woods (2014) dhe Mary Poppins Returns (2018). Ajo mori vlerësime kritike për rolin e një agjenti parimor të FBI-së në filmin e krimit Sicario (2015), një alkoolist në thriller The Girl on the Train (2016), i cili i dha asaj një nominim për çmimin BAFTA për aktoren më të mirë në një rol kryesor, dhe një nënë mbijetuese në filmin horror Një vend i qetë (2018). Për këtë të fundit, i cili u drejtua nga burri i saj John Krasinski, ajo fitoi Çmimin e Sportit të Aktorëve të Ekranit për Aktorën më të Mirë dytësore.
Jeta e hershme
Emily Olivia Laura Blunt lindi më 23 shkurt 1983 në Komunën e Londrës në Wandsworth, e dyta nga katër fëmijët e lindur Joanna, një ish-aktore dhe mësuese, dhe avokati Oliver Blunt, QC. Vëllezërit dhe motrat e saj janë Felicity, Sebastian dhe Susannah. Gjyshi i saj ishte gjeneral majori Peter Blunt dhe një nga xhaxhallarët e saj nga babai është Crispin Blunt, Anëtar Konservator i Parlamentit për Reigate.
2001 - 2004 Rolet e fillimit
Në Nëntor 2001, Blunt bëri debutimin e saj profesional në prodhimin e Peter Hall të shfaqjes Familja Mbretërore, në të cilën ajo luajti rolin e mbesës Gwen në Dench's Fanny Cavendish. Kritiku Tom Keatinge përshëndeti produksionin, duke shkruar se "Regjia e Peter Hall dhe seti i jashtëzakonshëm i Anthony Ward kombinohen me të gjitha këto për ta bërë Familjen Mbretërore një argëtim të frikshëm të një nate", dhe se "ofron një mjet për të vepruar me cilësi më të mirë, me shfaqje të forta nga i gjithë ansambli ". Për performancën e saj, Blunt u emërua "E Ardhura më e Mirë" nga Evening Standard. Ajo vazhdoi të interpretojë si Eugenie në Vincent të Nicholas Wright në Brixton në Teatrin Kombëtar, dhe si Juliet në prodhimin e Romeo dhe Juliet të Indhu Rubasingham në Teatrin e Festivalit Chichester, të dy në 2002. Në vitin 2003, Blunt bëri debutimin e saj në ekran në dramën televizive britanike Boudica, për jetën e luftëtarit-mbretëreshë antike kelte që luftoi romakët. Po atë vit, ajo u vlerësua për interpretimin e saj si Mbretëresha Catherine Howard e shekullit të 16-të në dramën televizive britanike me dy pjesë Henry VIII.
2005 - 2010 Djalli vesh Prada dhe fitimi i fames
Blunt luajti në dramën televizive britanike Gideon's Daughter, bazuar në një skenar origjinal të shkruar dhe drejtuar nga Stephen Poliakoff, ku ajo luajti fëmijën e vetëm të trazuar të mjekut me rrota të New Labour Gideon Warner. Filmi u shfaq premierë në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit Hamptons në 2005, dhe debutoi në televizionin Britanik në Shkurt 2006. Drama u vlerësua për "shfaqjet e saj të shkëlqyera" dhe Blunt fitoi çmimin Golden Globe për aktoren më të mirë dytësore - Seri, Miniserie ose Film Televiziv.
Ajo pastaj paraqiti në komedi-dramë Djalli vesh Prada, vendosur në botën e modës në New York City. Blunt luajti Emily, ndihmësen e vjetër të kryeredaktores së revistës Runway Miranda Priestly. Filmi ishte një sukses komercial dhe kritik, duke fituar 326,551,094 dollarë. Megjithëse bashkë-ylli Meryl Streep tërhoqi shumicën e vëmendjes për rolin e saj, performanca e Blunt u vlerësua në mënyrë të barabartë, me Clifford Pugh të Houston Chronicle duke pohuar se Blunt ka shumë nga linjat më të mira të filmit dhe vjedh pothuajse çdo skenë në të cilën ajo është". Blunt u nominua me çmimin BAFTA për aktoren më të mirë në rolin dytësor dhe çmimin Golden Globe për aktoren më të mirë dytësore - Filmi Motion për interpretimin e saj. Ajo mori pjesë në Çmimet e 79-të të Akademisë, ku bashkë-prezantoi çmimin për modelin më të mirë të kostumeve me Hathaway, me të dy duke interpretuar si personazhet e tyre nga filmi. Blunt më pas u shfaq në dramën e pavarur mister Irresistible.
Profili i Blunt vazhdoi të ngrihej dhe në 2007, ajo u shfaq në katër filma: filmi horror Wind Chill, drama romantike The Jane Austen Book Club, komedia-drama Dan in Real Life dhe komedia-drama biografike Lufta e Charlie Wilson. Në vitin 2008, Blunt u shfaq në dy filma, Sunshine Cleaning në rolin e Norah Lorkowski, një mosbesues që fillon një biznes të pastrimit të skenave të krimit me motrën e saj Rose, të luajtur nga Amy Adams. Filmi u shfaq premierë në Festivalin e Filmit Sundance 2008, ku mori komente pozitive, veçanërisht për shfaqjet e Adams dhe Blunt. Peter Travers i revistës Rolling Stone komentoi "Ky film qesharak dhe prekës varet nga dy aktore që mund të bëjnë për të kapërcyer rrezikun bio të klisheve të dëmshme që kërcënojnë të ndërhyjnë. Adams dhe Blunt e kryejnë punën." AO Scott i The New York Times ra dakord, duke thënë "Amy Adams dhe Emily Blunt rolet e tyre me gjallëri dhe përkushtim ..." Ajo pastaj luajti në The Great Buck Howard si Valerie Brennan, e cila u shfaq në të njëjtin festival. parapamje|239x239px|Emily Blunt ne festivalin e filmit te 60 te cmimeve BAFTA ne vitin 2007 ku ajo mori 2 nominime Në vitin 2009, Blunt portretizoi Mbretëreshën Victoria në dramën e periudhës së pavarur The Young Victoria, drejtuar nga Jean-Marc Vallée dhe shkruar nga Julian Fellowes, e cila u përqëndrua kryesisht në jetën e saj të hershme dhe mbretërimin, si dhe martesën e saj me Princin Albert të Saxe-Coburg dhe Gotha. Blunt pranoi që kishte pak njohuri paraprake për Mbretëreshën, por pasi u këshillua me nënën e saj, e pa atë që të ishte "shquar" dhe "një lloj gruaje shumë e shekullit të 21-të". Performanca e Blunt fitoi vlerësime kritike dhe ajo u emërua për Çmimi Golden Globe për aktoren më të mirë në një film - Drama dhe Çmimi Filmi i Zgjedhur i Kritikëve për aktoren më të mirë, ndër të tjera. Owen Gleiberman i Entertainment Weekly arriti në përfundimin se "Imazhet e Regjisorit Jean-Marc Vallée kanë një shkëlqim të butë, por kjo nuk është ndonjë fantazi e princeshës së praruar - është historia e një sundimtari që lulëzon i cili mëson të kontrollojë mjedisin e saj dhe Blunt e bën atë udhëtim në të njëjtën kohë autentik dhe përkatëse. Atë vit, Blunt mori Çmimin BAFTA Britannia për Artistin Britanik të Vitit.
Ajo luajti në filmin e shkurtër me regji të Toby Spanton, Kurioziteti, dhe ishte zgjedhja e parë e regjisorit Jon Favreau për të luajtur Natasha Romanoff / Black Widow në Iron Man 2, por për shkak të konflikteve të planifikimit me rolin e saj në komedinë Gulliver's Travels, ajo u detyrua të jepte roli i Scarlett Johansson. Ajo gjithashtu shprehu Matilda Mouseling, nënën e karakterit titullar, në serialin televiziv Angelina Ballerina: The Next Steps. Në vitin 2010, Blunt bashkë-luajti në filmin horror The Wolfman, një ri-adaptim i filmit klasik të vitit 1941 me të njëjtin emër. Filmi mori kritika kryesisht negative, dhe sipas Los Angeles Times, ishte një nga dështimet më të mëdha në të gjitha kohërat. Performanca e saj në thriller The Adjustment Bureau (2011) doli më mirë: në film, Blunt luajti një balerin i cili "po mbahet në mënyrë misterioze larg" nga një politikan. Filmi fitoi vlerësime përgjithësisht pozitive, me kritikë që lavdëruan kiminë e Blunt dhe bashkë-yllit Matt Damon. Blunt iu ofrua roli i Agjentit Peggy Carter në Captain America: The First Avenger, por si oferta për Iron Man 2, ajo e refuzoi
2011 - 2014 Filmat komik dhe fantastiko-shkencore
Në vitin 2011, Blunt luajti në komedinë-dramë romantike britanike Salmon Fishing në Jemen, me regji të Lasse Hallström dhe bashkë-protagonist të Ewan McGregor. Ajo luajti një këshilltar financiar që rekruton një ekspert të peshkimit, të luajtur nga McGregor, për të ndihmuar në realizimin e vizionit të një sheiku për të sjellë sportin e peshkimit me mizë në shkretëtirën e Jemenit, duke rezultuar në një udhëtim shpirtëror për të dy në proces. Filmi u shfaq premierë në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Toronto 2011, duke marrë vlerësime pozitive, ashtu si performancat e Blunt dhe McGregor. Kenneth Turan i Los Angeles Times vuri në dukje "Blunt dhe McGregor janë dy nga aktorët më të talentuar dhe tërheqës që punojnë sot, të aftë për të luajtur me njëri-tjetrin me stil të shkëlqyeshëm. Blunt u nominua Çmimi Golden Globe për aktoren më të mirë - Komedi filmike ose muzikore për interpretimin e saj. Gjithashtu atë vit, ajo bëri një paraqitje kameo në The Muppets të Disney, si recepsionistja e Miss Piggy dhe luajti në dramën komedi të pavarur - Motra e motrës sate. Në nëntor 2011, Blunt u emërua ambasadore e aromës së re Opium të Yves Saint Laurent (nje lloj parfumi i famshem) parapamje|228x228px|Emily Blunt ne festivalin Internacional te filmit ne Toronto per premieren e filmit Looper (2012) Në 2012, Blunt luajti në komedinë romantike The Five-Year Engagement, drejtuar nga Nicholas Stoller dhe bashkë-protagonist Jason Segel, në të cilën ajo dhe Segel luanin një çift marrëdhëniet e të cilëve bëhen të acaruara kur fejesa e tyre zgjatet vazhdimisht. Filmi fitoi vlerësime pozitive, me Elizabeth Weitzman të New York Daily News duke vërejtur se "Blunt nuk ka qenë kurrë më i relaksuar, dhe ajo dhe Segel kanë një kimi të ngrohtë të besueshme". Ajo më pas luajti në Looper, një film aksion me fantashkencë drejtuar nga Rian Johnson. Blunt luajti Sara, një grua e fortë ferme dhe nënë beqare, e cila ndihmon dhe dashurohet me një udhëtar në kohë. Filmi u shfaq premierë në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Toronto 2012, ku shërbeu si filmi hapës dhe fitoi reagime shumë pozitive. Todd McCarthy i Hollywood Reporter e vlerësoi Blunt për "në mënyrë efektive [duke zbuluar] anët e vështira dhe të prekshme të Sarës". e kaluara. Filmi mori komente në përgjithësi të përziera në negative.
Në vitin 2014, Blunt luajti në Edge of Tomorrow, një adaptim filmik i romanit japonez All You Need Is Kill, shkruar nga Hiroshi Sakurazaka. Blunt luajti Rreshteren Rita Vrataski, një luftëtare Speciale e ngarkuar për të trajnuar një oficer të Forcave marrëdhënieve me publikun për të mposhtur jashtëtokësorët pushtues. Blunt u trajnua tre muaj për rolin e saj, "duke u përqëndruar në gjithçka, nga peshat te vrapimet e shpejta deri te joga, punimet me tela ajrore dhe gjimnastikën", dhe duke studiuar Krav Maga. Filmi ishte komercialisht i suksesshëm, duke fituar 370,541,256 dollarë dhe fitoi vlerësime pozitive. Shumë kritikë vunë në dukje rolin atipikisht mbizotërues të portretizuar nga Blunt dhe Justin Chang i Varietetit vuri në dukje se "Blunt është vigjilent, me energji dhe prezent emocionalisht në një rol jo shumë të taksuar". Për performancën e saj, Blunt fitoi Kritikët Çmimi i Filmit "Choice" për aktoren më të mirë në një film aksion. Një vazhdim është aktualisht në zhvillim, me Blunt që pritet të përsërisë rolin e saj.
Blunt pastaj luajti rolin e Gruas së Bakerit në adaptimin filmik të kompanisë Walt Disney të muzikalit të Stephen Sondheim në muzikën Into the Woods, drejtuar nga Rob Marshall dhe duke shfaqur një cast të ansamblit. Ironikisht, Blunt ishte shtatzënë gjatë gjithë xhirimeve, ndërsa luante një personazh që është shterpë gjatë gjithë veprimit të parë të filmit. Filmi ishte një sukses komercial dhe fitoi vlerësime përgjithësisht pozitive, me Blunt që fitoi vlerësime për aktrimin dhe këndimin e saj. Lou Lumenick i New York Post ndjeu se ishte një nga shfaqjet më të mira femërore të vitit, ndërsa Richard Corliss i Time vërejti se "Kur Blunt shfaqet në ekran, këto pyje janë të gjalla me magjinë e një përrallë zanash të thyer .. ".  Ajo ishte nominuar për çmimin e saj të dytë Golden Globe për aktoren më të mirë - Komedi filmike ose muzikore për interpretimin e saj
2015 - prezent Zgjerimi dramatik dhe suksesi i metejshem
Në vitin 2016, Blunt luajti me një rol në filmin The Huntsman: Winter's War, i cili shërben si paraprake dhe vazhdim i Snow White and the Huntsman (2012). Filmi, i drejtuar nga Cedric Nicolas-Troyan, ishte një bombë në zyrë dhe kryesisht u hodh poshtë nga kritikët. Blunt më pas titulloi trilerin misterioz The Girl in the Train, drejtuar nga Tate Taylor. Bazuar në romanin më të shitur të Paula Hawkins me të njëjtin emër, Blunt luajti Rachel Watson, një alkoolist që përfshihet në hetimin e një personi të zhdukur. Ndërsa filmi në përgjithësi mori kritika të ndryshme nga kritikët, të cilët menduan se nuk arriti të jetonte në përputhje me romanin, interpretimi i Blunt fitoi vlerësime të konsiderueshme. Duke shkruar për Rolling Stone, Peter Travers vërejti se "filmi e jep lojën më shpejt se romani", por e vlerësoi Blunt për "luajtjen e dreqit nga [karakteri i saj] dhe shtimin e një ndjeshmërie të mirëpritur. Ajo gërmon në rol si një aktore e zotëruar - këtu nuk ka asnjë ons kotësi, [dhe ajo] e ngre vajzën në nivelin e magjistarit. Për interpretimin e saj në film, ajo mori nominime për çmimin BAFTA për aktoren më të mirë dhe Çmimi i Sportit të Aktorëve të Ekranit (SAG) për Aktoren e Shquar Femër [[Skeda:Emily Blunt 2018 interview.jpg|parapamje|252x252px|Emily Blunt ne nje interviste me MTV per filmin
A quiet place (2018)]] Pasi siguroi zërin e saj për filmat e animuar 2017 My Little Pony: The Movie and Animal Crackers, Blunt e bëri atë të kthehej në ekran, në filmin horror të burrit John Krasinski Një vend të qetë, i cili ndjek një familje që torturohet nga krijesa monstruoze që gjuajnë me zë. As Krasinski dhe as Blunt nuk kishin ndonjë plan fillestar që Blunt të luante në film me të, por pasi lexoi skenarin, ajo e bindi atë që ta hidhte në skenë. Një Vend i Qetë shërbeu si film natën e hapjes në festivalin e filmit South by Southwest 2018, ku mori vlerësime kritike;  Eric Kohn nga IndieWire lavdëroi kastin për "kontributin e intensitetit të besueshëm në skenat e tyre me një shkallë sofistikimi e rrallë për këtë lloj materiali, "ndërsa Laura Prudom nga IGN vërejti se," Blunt, në veçanti, futet përmes wringer në mënyra që do të dukeshin gati farsë, nëse nuk do t'i luante me një bindje kaq bindëse ".
Po atë vit, Blunt luajti personazhin titull në filmin fantazik muzikor të Rob Marshall Mary Poppins Returns, i cili shërbeu si vazhdim i filmit të 1964, në të cilin Poppins u luajt nga Julie Andrews. Owen Gleiberman i Varietetit zbuloi që Blunt ishte "praktikisht e përsosur në çdo mënyrë" dhe shtoi se ajo "banon në frymën tërheqëse të Mary Poppins dhe në numrat muzikorë ajo gjeneron shkëlqimin e saj të pikës" Ajo mori dy SAG. nominimet për shfaqjet e saj në një vend të qetë dhe Mary Poppins Returns, duke fituar për të parën, dhe ajo gjithashtu mori nominimin e saj të gjashtë Golden Globe për të dytën.
Në vitin 2020, mysafirja Blunt luajti në serinë në internet të burrit të saj Disa Lajme të Mirë, e cila filloi të transmetohej në YouTube gjatë pandemisë COVID-19. Në të njëjtin vit, Forbes e renditi atë si aktoren e gjashtë më të paguar në botë, me të ardhura vjetore prej 22.5 milion dollarë. Blunt do të përsërisë rolin e saj në vazhdimin e tmerrit A Quiet Place Part II. Ajo gjithashtu do të interpretojë në Jungle Cruise, një adaptim filmik i tërheqjes eponime në Adventureland, drama romantike Wild Mountain Thyme - bazuar në shfaqjen e John Patrick Shanley Jashtë Mullingar - dhe në serialin televiziv BBC The English, a perëndimore nga Hugo Blick parapamje|Emili Blunt me bashkeshortin e saj John Krasinski ne Mbremjen e 70 te cmimeve Golden Globe (2013)
Jeta personale
Në nëntor 2008, Blunt filloi të dilte me aktorin amerikan John Krasinski. Ata u fejuan në gusht 2009, dhe u martuan më 10 korrik 2010 në Como, Itali. Ata banojnë në lagjen Brooklyn Heights të New York City dhe kanë dy vajza, njëra e lindur në 2014 dhe tjetra në 2016.
Në vitin 2012, Blunt u bë kunata e aktorit Stanley Tucci kur u martua me motrën e saj Felicity.
Në gusht 2015, Blunt u bë një qytetare e natyralizuar e Shteteve të Bashkuara. Ajo mori shtetësi të dyfishtë në Shtetet e Bashkuara, duke sugjeruar që statusi e ndihmoi situatën e saj të taksave. Ajo ka deklaruar se ndihet e "konfliktuar" për braktisjen e besnikërisë së saj të vetme ndaj Mbretërisë së Bashkuar.
Blunt u rendit e 98-ta në Gratë më Seksi të FHM-së të vitit 2015
Kreditet e aktrimit dhe cmimet
Sipas faqes së grumbullimit të rishikimeve Rotten Tomatoes dhe faqes së Box Office Box Office Mojo, filmat më të vlerësuar kritikisht dhe komercialisht të suksesshëm komercialë të Blunt përfshijnë The Devil Wears Prada (2006), Looper (2012), Edge of Tomorrow (2014), Into the Woods ( 2014), Sicario (2015), The Girl in the Train (2016), A Quiet Place (2018), dhe Mary Poppins Returns (2018)
Dhelpra e Rupellit
Dhelpra e Rupellit ( Vulpes rueppellii ), është një specie dhelpre që jeton në Afrikën e Veriut, Lindjen e Mesme dhe Azinë Jugperëndimore .Ёsht emëruar sipas natyralistit gjerman Eduard Rüppell. Kjo dhelpër quhet edhe "dhelpra e rërës", por kjo terminologji është konfuze sepse kshtu quhet dhelpra korsake ( V. corsac ) dhe dhelpra e rërës tibetane ( V. ferrilata ) njihen gjithashtu si "dhelpra rërë".
Pëshkrimi
Dhelpra e Rupellit është një dhelpër e vogël, me madhësi prej 66 deri në 74 cm (26 deri 29 in) në gjatësi totale, duke përfshirë bishtin me përmasa 27-30 cm (11-12 në) të gjatë. Meshkujt paraqiten disi më të mëdhenj se femrat, por raportohet se të dy gjinitë kanë një peshë mesatare prej 3.6 kg (7.9 lb). Palltoja është ngjyrë si rërë, me shumë qime të bardha, dhe të zbehta përgjatë mesit të shpinës të bardhë të pastër në nënshartesat e kafshëve dhe në majën e bishtit të saj. Koka ka një ton më të ndryshkur se surrati dhe balli, me copëza kafe të errëta në anët e surrat, që shtrihet lart drejt syve. Mjekra dhe faqet e fytyrës janë të bardha. Mustaqet janë të gjata, duke arritur në 7 cm (2.8 in), dhe bishti është i dendur.
Dhelpra e Rupellit ka gëzof në putrat e saj, që ndoshta ndihmon në shpërndarjen e peshës së saj dhe lëvizjen lehtë në rërë, dhe mban rërën e nxehtë nga djegia e këmbëve të saj. Ngjashëm me dhelprat e tjera që jetojnë në shkretëtirë, ​​dhelpra e Rupellit ka veshë të mëdhenj për ta qetësuar. Edhe pse të rriturit janë shumë të mëdhenj për t'u ngatërruar me dhelprat fenek, të cilat jetojnë në të njëjtën zonë, dhelprat e reja të Rupellit mund të ngatërrohen me të rriturit e asaj specie. Sidoqoftë, veshët më të mëdhenj i bëjnë të dallueshëm nga dhelprat e kuqe dhe të zbehta, të cilat gjithashtu jetojnë në disa zona të njëjta. Për më tepër, gëzofi i dhelprës së Rupellit është shumë më e këndshme se ajo e dhelprës së kuqe, ndërsa dhelprat e zbeht u mungojnë gëzofi i bardhë në bishtin e tyre.
Gama dhe habitati
Dhelpra e Rupellit gjendet në të gjithë Afrikën e Veriut në jug të Maleve Atlas, nga Mauritania dhe Marok në perëndim deri në Egjipt dhe Xhibuti në lindje. Ajo gjithashtu gjendet në Gadishullin Arabik në jug, nga Siri, Palestin , Jordani dhe Irak , dhe deri në lindje me Iranin , Pakistanin dhe Afganistanin. Brenda këtij rajoni, ajo preferon shkretëtira me rërë ose shkëmbore, por mund të gjendet edhe në stepa gjysmë të thata.
Sjellja dhe ekologjia
Dhelprat e Rupellit janë monogame dhe janë kafshë nate, që strehohen gjatë ditës në strofulla. Jashtë sezonit të mbarështimit, këto janë strofa të vogla që mund të mbajnë vetëm dhelpra të rritur, dhe kafsha zakonisht ndryshon dendura çdo pesë ditë ose më shumë.Strofullat e rritjes janë më të mëdha, dhe të zëna nga një palë të rritur dhe kutitë e tyre. Tenda të tilla ndonjëherë mund të kenë më shumë se një hyrje, megjithëse kjo është e pazakontë. Shumica e strofullave janë gërmuar nën shkëmbinj ose pemë.
Dhelprat e Rupellit kanë gjëndra arome anale, të cilat përdoren për të përshëndetur njëri-tjetrin dhe për të spërkatur grabitqarët. Femrat gjithashtu përdorin gjëndrat e tyre të aromës për të shënuar stofin e lakores. Ata bëjnë një seri të lehtë të shkurtër gjatë çiftëzimit dhe, në raste të tjera, gjithashtu mund të prodhojnë zhurmë, trillime dhe fishkëllima të mprehta. Ata janë raportuar të tundin bishtin, si qentë shtëpiak.
Dhelprat e Rupellit zënë territore të dallueshme, të cilat i shënojnë me urinë, por jo me jashqitje siç bëjnë dhelprat e kuqe. Territoret e anëtarëve të një çifti të çiftëzuar mbivendosen pothuajse plotësisht, por janë plotësisht të ndara nga ato të çifteve fqinje. Këto territore mirëmbahen gjatë gjithë vitit, megjithëse dyshja zënë strofulla të ndara jashtë sezonit të çiftëzimit. Madhësia e territoreve ndryshon me terrenin lokal, por është raportuar si rreth 70 km 2 (27 km mi) në Oman, me ato të meshkujve që janë mesatarisht më të mëdhenj se sa ato të femrave. Dhelprat variojnë gjerësisht gjatë foragjeren e tyre të natës, duke udhëtuar mbi 9 km (5.6 mi) brenda një nate.
Dhelpra e Rupellit u shty të jetonte në biomën e shkretëtirës për shkak të konkurrencës me të afërmin e saj më të madh, dhelprën e kuqe. Grabitqarët e tij të vetëm natyrorë janë shqiponjat e stepës dhe bufi-shqiponjë.
Dieta
Dhelprat e Rupellit janë gjithckangrënëse, me një dietë që ndryshon në mënyrë të konsiderueshme në varësi të asaj që është në dispozicion në vend. Në disa rajone, ata raportohen të jenë kryesisht insektivor, sidomos duke u ushqyer me brumbuj dhe ortopteranë, ndërsa në të tjera, gjitarë të vegjël, hardhuca ​​dhe zogj që përbëjnë një pjesë më të madhe të dietës së tyre. Nga bimët përfshijnë barëra e shkretëtirës, së bashku me fruta të tilla si hurma, dhe ato gjithashtu kanë qenë të njohura të pastrojnë nga mbeturinat njerëzore.
Lidhja me njerzit
Për 100 vitet e fundit, dhelprat e Rupellit janë trajtuar si një dëmtuese. Ata gjuajnë bagëtitë në Arabi, përfshirë pulat, qengjat dhe dhitë e reja.
Nënllojet
Edhe pse disa autorë e konsiderojnë dhelprën e Rupellit si monotipike, të tjerët rendisin deri në pesë nënspecie :
Filateli
Kompania e Përgjithshme e Postave Libiane dhe e Telekomunikacionit (GPTC), në bashkëpunim me Fondin Botëror të Natyrës, i kushtuan një çështje pullash postare dhelprës së Rupellit më 1 maj 2008. Çështja është bërë nga një grup prej katër pullash të shtypura në miniset e dy grupe. Çështja u përfundua me një ditë të veçantë të parë të emetimit, me një postem të veçantë.
Zemra e qiellit : antologji e poezisë shqipe të shekullit XX
Zemra e qiellit : antologji e poezisë shqipe të shekullit XX [përgat.] Bashkim Kuçuku, [përgat.] Basri Çapriqi, [përgat.] Sadik Bejko, [përgat.] Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2015 nga PEN Qendra e Kosovës. Libri ka 406 faqe. ISBN 9789951457392
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia arbëreshe, poezia, përmbledhje (antologji).
Komuna Malmö
Komuna Malmö (Suedisht: Malmö kommun) është komunë në qarkun e Skånes, Suedi.
Distriktet
Komuna Malmö ndahet në pesë distrikte:
Anduel Xhindi
Anduel Xhindi është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ai i përket Partisë Socialiste, e cila ka fituar dhe mazhorancën në këto zgjedhje.
Tatjana Pirro
Tatjana Pirro është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ajo i përket Partisë Socialiste, e cila ka fituar dhe mazhorancën në këto zgjedhje.
Governorati Belka
Balqaose Belka  (البلقاء Al Balqā) është një nga governoratet e Jordanisë. Ajo është e vendosur në veriperëndim të Amanit, kryeqytetit të Jordanisë.
Governorati ka popullsinë e katërt më të madhe nga 12 governoratet e Jordanisë, dhe renditet i 10 për nga sipërfaqja. Ky governorat ka dendësinë e tretë më të madhe të popullsisë në mbretëri pas Governoratit Irbid dhe Governoratit Jerash.
Ndarjet Administrative
Kryeqyteti i Governoratit Balqa' është Salt. Qytete të tjera në governorat janë Mahis, Fuhais dhe Ain Al Basha.
Demografia
Nga popullsia e rretheve sipas statistikave të regjistrimit regjistrimit:
Valter Ibrahimi
Diplomati i njohur Valter Ibrahimi lindi në Tiranë 28 korrik 1963. Ai u diplomua në Universitetin e Tiranës në vitin 1988. Në dhjetor të vitit 1992, pas disa vjet eksperience në fusha të ndryshme, ai fillon punë në Ministrinë e Punëve të Jashtme dhe më vonë emërohet Sekretar i Dytë në Ambasadën e Republikës së Shqipërisë në Rumani, ku dhe shërbeu për periudhën 1993-1997. Gjatë viteve 1997-2000, Valter Ibrahimi ka punuar në pozicione të ndryshme në MPJ dhe më pas, në vitet 2000-2002, ka shërbyer si Sekretar i Parë në Ambasadën e Republikës së Shqipërisë në Republikën Çeke. Në vitin 2002, kthehet sërish në MPJ, ku deri në fund të këtij viti ka qenë Shef Sektori për marrëdhëniet e Shqipërisë me SHBA. Në vitet 2003-2006, Valter Ibrahimi ka qenë Drejtor për Bashkëpunimin Evropian në Ministrinë e Punëve të Jashtme dhe njëkohësisht anëtar i Grupit Negociator shqiptar, që negocioi Marrëveshjen e Stabilizimit dhe Asocimit si dhe Marrëveshjen e Ripranimit me Komunitetin Evropian.Në vitin 2006, Valter Ibrahimi emërohet Ambasador i Republikës së Shqipërisë në Austri, post që e mbajti deri në vitin 2009. Për periudhën 2009-2014, Valter Ibrahimi shërben si Ambasador i Republikës së Shqipërisë në Republikën Federale të Gjermanisë. Pas mbarimit të misionit në Gjermani kthehet në Ministrinë e Punëve të Jashtme dhe më pas emërohet Këshilltar Diplomatik i Presidentit të Republikës, detyrë që e mban në vijim.
Jetëshkrimi i plotë i Valter Ibrahimit: www.president.al
Alameda de la Sagra
Alameda de la Sagra është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Sagra, të provincës Toledo, në Komunitetin Castile-La Mancha. Alameda de la Sagra ka 3324 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 33 km2.
Historia
Komuna daton në një koloni të vendosur nga Plasterers nga Cobeja të cilët u vendosën në këtë zonë në shekullin e 14 për shkak të depozitave të saj të mëdha me Gjips. Kisha e Toledo ka marrë në pronësi tokën që prej shekullit të 12, dhe lejoi zgjidhje. Fillimisht e përbërë nga një kasolle druri dhe përngjante si fermë, qyteti gradualisht ka konvertuar strukturat e saj në Masoneri që nga viti 1530.
Leontiev Çuçi
Leontiev Çuçi është një nga diplomatët më të njohur të Shqipërisë të fundit të viteve ‘90. I njohur ndryshe si një nga politikanët më të njohur si dhe një nga drejtuesit më të lartë të Partisë Socialiste, Leontiev Çuçi u fut në diplomacinë shqiptare në mes të viteve ‘90. Ish-deputeti i Partisë Socialiste si dhe një nga drejtuesit më të lartë të kësaj partie në vitin 1998, emërohet ambasador i Shqipërisë në Itali. Këtë post Leontiev Çuçi e mbajti për gati katër vite duke nisur nga viti 1998. Në vitin 2001 Leontiev Çuçi emërohet ambasador i Shqipërisë në Zvicër, post të cilin e mban deri në vitin 2005. Gjatë viteve të tij si ambasador i Shqipërisë në Itali dhe në Zvicër marrëdhëniet këtyre dy vendeve me vendin tonë u zhvilluan dhe forcuan shume më tej.
Gazmend Turdiu
Gazmend Turdiu (Tiranë, 6 prill 1959) është inxhinier, diplomat karriere shqiptar dhe ish-sekretar i Përgjithshëm në Ministrinë e Jashtme.
Revolucioni Kopernikan
Revolucioni Kopernikan ishte zhvendosja e paradigmës nga modeli Ptolemaik i qiejve, i cili përshkroi kozmosin se ka Tokë të palëvizshme në qendër të universit, në modelin heliocentrik me Diellin në qendër të Sistemit Diellor. Ky revolucion përbëhej nga dy faza; e para me natyrë jashtëzakonisht matematikore dhe faza e dytë duke filluar në 1610 me botimin e një pamfleti nga Galileo. Duke filluar me botimin e Nicolaus Copernicus's De Revolutionibus orbium Colestium, kontributet në "revolucion" vazhduan derisa përfundimisht përfunduan me punën e Isaac Newton mbi një shekull më vonë.
Referenca
Gillies, Donald (2019-04-10), Pse u zhvillua revolucioni Kopernikan në Evropë dhe jo në Kinë ?, marrë në 2019-12-03
^ Osler (2010), f. 42
^ George Saliba (1979). "Astronomia e Parë Jo-Ptolemaike në Shkollën Maraghah", Isis 70 (4), f. 571–576.
^ Arthur Koestler, The Sleepwalkers, Penguin Books, 1959, f. 212
^ a b Osler (2010), f. 44
^ Rushkin, Ilia (6 shkurt 2015). "Optimizimi i Modelit Ptolemaik të Lëvizjes Planetare dhe Diellore". Histori dhe Filozofi e Fizikës. 1: 1–13. arXiv: 1502.01967. Kodi biblik: 2015arXiv150201967R
^ Gingerich, Owen (1973). "Nga Koperniku te Kepler: Heliocentrizmi si model dhe si realitet". Procedimet e Shoqërisë Amerikane Filozofike. 117 (6): 513–522. Kodi biblik: 1973PAPhS.117..513G. ISSN 0003-049X. JSTOR 986462.
^ a b c Osler (2010), f. 53
^ J J O'Connor dhe E F Robertson. Biografia e Tycho Brahe. Prill 2003. Marrë 2008-09-28
^ a b Thoren (1989), f. 8
^ Singer (1941), f. 217
^ Drake (1990), f. 133-134
^ Galileo, Helden (1989), f. 40
^ Drake (1978), f. 152
^ Drake (1978), f. 157
^ Osler (2010), f. 63
^ Shihni Principia on line në Përkthimin Andrew Motte
^ Ermanno Bencivenga (1987), Revolucioni Kopernikan i Kant.
^ Për një përmbledhje shih Engel, M., Kant’s Copernican Analogy: A Re-exam, Kant-Studien, 54, 1963, f. 243. Sipas Victor Cousin: "Koperniku, duke parë se ishte e pamundur të shpjegohej lëvizja e trupave qiellorë në supozimin se këto trupa lëviznin rreth tokës të konsideruar si një qendër e paluajtshme, miratoi alternativën, të supozonte se të gjithë lëviznin rreth diellit Kështu që Kant, në vend që të supozonte se njeriu lëvizte nëpër objekte, supozohej përkundrazi, se ai vetë ishte qendra dhe se të gjithë lëviznin rreth tij ". Kushëri, Viktor, Filozofia e Kantit. London: John Chapman, 1854, f. 21
^ Tom Rockmore, Marx Pas Marksizmit: Filozofia e Karl Marksit (2002), f. 184
^ Sabra, A. I. (shtator 1987). "Përvetësimi dhe Natyralizimi Pasues i Shkencës Greke në Islamin Mesjetar: Një Deklaratë Paraprake". Historia e Shkencës. 25 (3): 223–243. Kodi biblik: 1987HisSc..25..223S. doi: 10.1177 / 007327538702500301. ISSN 0073-2753. S2CID 142653802.
^ Saliba, George (dhjetor 1979). "Astronomia e Parë Jo-Ptolemaike në Shkollën Maraghah". Isis. 70 (4): 571–576. doi: 10.1086 / 352344. ISSN 0021-1753. S2CID 144332379.
^ Bala (2006), f. 148.
^ Huff, Toby E. (2017). Ngritja e Shkencës së Hershme Moderne. Cambridge: Cambridge University Press. f. 15. doi: 10.1017 / 9781316417805. ISBN 9781316417805.
^ Huff, Toby E. (Vjeshtë – Dimër 2002). "Ngritja e Shkencës së Hershme Moderne: Një përgjigje për George Sabila". Buletini i Institutit Mbretëror të Studimeve Ndërfetare (BRIIFS). 4 (2). Arkivuar nga origjinali më 2018-05-24. Marrë 2018-07-27.
^ "Duke përcaktuar histerinë si një sëmundje simptomat e së cilës u prodhuan nga idetë e pavetëdijshme të një personi, Frojdi filloi atë që mund të quhet një" Revolucion Kopernikan "në kuptimin e sëmundjes mendore - e cila e vuri atë në kundërshtim si me Charcot Parisian ashtu edhe me Gjermanin dhe komuniteti shkencor austriak ". José Brunner, Freud dhe Politika e Psikanalizës (2001), f. 32
^ "Formulimi i Jacques Lacan se pavetëdija, siç e zbulon veten në fenomenet analitike," është strukturuar si një gjuhë ", mund të shihet si një revolucion Kopernikan (i llojeve të ndryshme), që bashkon Frojdin dhe njohuritë e filozofëve dhe teoricienëve gjuhësorë si p.sh. Roman Jakobson ". Ben Highmore, Michel de Certeau: Analizimi i Kulturës (2006), f. 64
Astronomia Arabe
Në botën arabo-islamike, kryesisht shekujt 10 dhe 11, u konsiderua një epokë e shkathët në shkencën islamike. Duke e udhëhequr kështu Kopernikun për një kuptim më të mirë të modelit Ptolemaik. Studiuesit myslimanë si Ibn al-Haytham, al-Shatir, al-Tusi, al-Urdi kontribuan në zhvillimin e astronomisë. Ibn al-Haytham paraqiti një ide lëvizjeje planetare duke vënë në dyshim dhe dyshoi në modelin e Ptolemeut. Nga shekulli i 11-të dhe 12-të, puna e Al-Haytham arriti në Spanjë dhe Azi. Ibn al-Shatir krijoi modele të ngjashme me Kopernikun larg modelit Ptolemaik. E cila padyshim çoi në një hulumtim të ri për Islamin. Matematikanë arabë të paaftë për ta bërë astronominë Ptolemaike të lidhet me kozmologjinë Aristoteliane modifikuan sistemin Ptolemaik dhe kritikuan rëndë traditën e tij. Astronomët evropianë mesjetarë trashëguan përpjekjet arabe për realizëm matematikor në sistemin Ptolemaik që krijuan një linjë të re të motivimit shkencor, i cili ndikoi në drejtimin e punës së Kopernikut. Pa dyshim, kontributet që qytetërimi arabo-islamik dha për të ndihmuar zhvillimin e shkencës moderne para shekullit të 13-të janë domethënëse nga "kontributet e tij në fondin e njohurive, logjike, matematikore dhe [metodologjike]". Sidoqoftë, mungesa e "lirisë së mendimit dhe shprehjes" shoqërore pengoi shkencën arabo-islamike të përparonte më tej, dhe përfundimisht çoi në rënien e saj në shekullin e 15-të.
Përdorimi Metaforik
Pas Kant, fraza "Revolucioni Kopernikan" në shekullin e 20-të u përdor për çdo ndryshim (të supozuar) të paradigmës, për shembull në lidhje me psikoanalizën Frojdiane ose teorinë kritike postmoderne.
Heliocentrismi
"Revolucioni Kopernikan" është emëruar për Nicolaus Copernicus, Komentarioli i të cilit, i shkruar para vitit 1514, ishte prezantimi i parë i qartë i modelit heliocentrik në bursat e Rilindjes. Ideja e heliocentrizmit është shumë më e vjetër; mund të gjurmohet tek Aristarku i Samosit, një autor helenist që shkruajti në shekullin e 3 para Krishtit, i cili nga ana e tij mund të ketë qenë duke përdorur koncepte edhe më të vjetra në Pitagorianizëm. Megjithatë, heliocentrizmi antik u eklipsua nga modeli gjeocentrik i paraqitur nga Ptolemeu në Almagest dhe i pranuar në Aristotelianizëm.
Studiuesit evropianë ishin të vetëdijshëm për problemet me astronominë Ptolemaike që nga shekulli i 13-të. Debati u përshpejtua nga pritja nga kritikat e Averroes ndaj Ptolemeut dhe u ringjall përsëri nga rimëkëmbja e tekstit të Ptolemeut dhe përkthimi i tij në latinisht në mes të shekullit të 15-të. Otto E. Neugebauer në 1957 argumentoi që debati në shekullin e 15-të, bursa latine duhet të jetë informuar nga kritikat ndaj Ptolemeut të prodhuara pas Averroes, nga epoka Ilkhanid (shek. 13-14) shkolla persiane e astronomisë e lidhur me observatorin Maragheh (sidomos veprat e Al-Urdi, Al -Tusi dhe Ibn al-Shatir).
Gjendja e pyetjes siç është marrë nga Koperniku është përmbledhur në Theoricae novae planetarum nga Georg von Peuerbach, përpiluar nga shënimet e leksionit nga studenti i Peuerbach Regiomontanus në 1454, por shtypur vetëm në 1472. Peuerbach përpiqet të japë një prezantim të ri, matematikisht më elegant të Ptolemeut sistemi, por ai nuk arrin në heliocentrizëm. Vetë Regiomontanus ishte mësuesi i Domenico Maria Novara da Ferrara, i cili nga ana e tij ishte mësuesi i Kopernikut.
Ekziston një mundësi që Regiomontanus tashmë të ketë arritur në një teori të heliocentrizmit para vdekjes së tij në 1476, pasi ai i kushtoi vëmendje të veçantë teorisë heliocentrike të Aristarkut në një punë të vonë dhe përmend "lëvizjen e Tokës" në një letër.
Nikolas Koperniku
Koperniku studioi në Universitetin e Bolonjës gjatë viteve 1496–1501, ku u bë asistent i Domenico Maria Novara da Ferrara. Ai dihet se ka studiuar Epitomin në Almagestum Ptolemei nga Peuerbach dhe Regiomontanus (shtypur në Venecia në 1496) dhe ka kryer vëzhgime të lëvizjeve hënore më 9 mars 1497. Koperniku vazhdoi të zhvillonte një model të qartë heliocentrik të lëvizjes planetare, në fillim shkruar në veprën e tij të shkurtër Commentariolus disa kohë para vitit 1514, qarkulluar në një numër të kufizuar të kopjeve midis të njohurve të tij. Ai vazhdoi të përsoste sistemin e tij derisa të botojë veprën e tij më të madhe, De Revolutionibus orbium Colestium (1543), e cila përmbante diagrame dhe tabela të hollësishme.
Modeli Kopernikan bën pretendimin e përshkrimit të realitetit fizik të kozmosit, diçka që modeli Ptolemaik nuk besohej më se mund të siguronte. Koperniku largoi Tokën nga qendra e universit, vendosi trupat qiellorë në rrotullim rreth Diellit dhe futi rrotullimin ditor të Tokës në boshtin e saj. Ndërsa vepra e Kopernikut ndezi "Revolucionin Kopernikan", ajo nuk shënoi fundin e saj. Në fakt, vetë sistemi i Kopernikut kishte mangësi të shumta që do të duhej të ndryshoheshin nga astronomët e mëvonshëm.
Koperniku jo vetëm doli me një teori në lidhje me natyrën e diellit në lidhje me tokën, por punoi plotësisht për të zbardhur disa nga detajet e vogla brenda teorisë gjeocentrike. Në artikullin e tij rreth heliocentrizmit si model, autori Owen Gingerich shkruan se për të bindur njerëzit për saktësinë e modelit të tij, Koperniku krijoi një mekanizëm për të kthyer përshkrimin e lëvizjes qiellore në një "kombinim të pastër të rrathëve". Teoritë e Kopernikut i bënë shumë njerëz të pakëndshëm dhe disi të mërzitur. Edhe me vëzhgimin me të cilin u ballafaqua në lidhje me hamendjen e tij se universi nuk ishte i përqendruar rreth Tokës, ai vazhdoi të fitonte mbështetje - shkencëtarë dhe astrologë të tjerë madje pohuan se sistemi i tij lejonte një kuptim më të mirë të koncepteve të astronomisë sesa teoria gjeocentrike.
Dhimitër Kantakuzeni
Demetrius Kantakouzenos (serbisht: Димитрије Кантакузин Dimitrije Kantakuzin) ishte shkrimtar serb me origjinë greke që jetonte në Despotatin Serb të shekullit të 15-të.
Origjina dhe jeta e hershme
Dhimitri lindi në 1435 në Novo Brdo, gjatë mbretërimit të Gjuragj Brankoviq. Në 1438, territori i fundit i lirë serb ra në duart e turqve osmanë, të udhëhequr nga Sulltan Murati II. Edhe pas kapjes së Smederevo, megjithatë, kryeqyteti i fundit i Serbisë së pavarur, Novo Brdo i rezistoi pushtimit turk dhe nuk pranoi të kapitullohej. Në vitin 1441, pas më shumë se dy vjetësh rrethimi, Novo Brdo u kap. Qytetarët e Novo Brdo ende nuk pranuan të pranojnë se mposhtin dhe menjëherë organizuan një kryengritje e cila u shua në mënyrë mizore dhe pa mëshirë nga osmanllinjtë. Novo Brdo, i kapur dhe pushtuar, mbeti ende i pamposhtur dhe vazhdoi rezistencën e tij deri në vitin 1455. Atë vit, pas një bombardimi të gjatë dhe të rëndë të qytetit, Novo Brdo më në fund kapitulloi. Vetë Sulltan Mehmed Fatihu hyri në qytet dhe urdhëroi ekzekutimin e fisnikërisë së Novo Brdo. Ai gjithashtu urdhëroi që të gjithë burrat serbë me aftësi të kufizuara, fëmijët dhe djemtë të regjistrohen në jeniçerë, dhe vajzat dhe gratë e këtij qyteti t'u jepen ushtarëve dhe komandantëve të tij si skllevër. Dhimitri, një i ri rreth njëzet në atë kohë, ishte dëshmitar i këtyre skenave të anarkisë, mizorisë dhe vdekjes. Kjo përvojë dukshëm la një përshtypje të pashlyeshme për të, dhe ai u fiksua me kalueshmërinë e jetës dhe fuqinë e vdekjes. Vdekja u bë një mendim dhe vizion gjithnjë i pranishëm, një shoqërues i vazhdueshëm, një vuajtës, temë qendrore dhe motiv i përsëritur i veprave të tij letrare.
Dhimitri pati një përvojë tjetër traumatike, sipas disa kronikave, Sulltan Mehmed Pushtuesi ekzekutoi disa anëtarë të familjes Kantakouzenos në Serbi; Janja u ekzekutua në Stamboll në Shtator 1477 së bashku me dy vëllezërit e tij të vegjël Aleksios dhe Xhorxh, katër djemtë e tij dhe dymbëdhjetë nipat, me urdhër të Sulltan Mehmetit II. Fakti që Kantakuzini serb (Kantakouzenos) ishin të lidhur ngushtë me Irene Kantakouzene (Jerina), gruan e Despotit serb Gjuragj Brankoviq i cili i dha vajzës së tij Mara Branković në martesë me Murad II, nuk e ka penguar ekzekutimin e tyre. Dhimitri disi i mbijetoi kësaj masakre dhe u largua nga Novo Brdo. Për një kohë të shkurtër, ai jetoi me Mara Branković, e bija e Đurađ dhe Jerina Branković (Irene Kantakouzene), e veja e Murad II dhe njerka e Mehmed Pushtuesit, i njëjti Sulltan që urdhëroi ekzekutimet. Pas vdekjes së Mara Brankoviqit në 1487, Dhimitri u largua nga Serbia dhe qëndroi pranë Detit të Zi me disa të afërm ende të mbijetuar. Atje vdiq, por viti i saktë i vdekjes së tij nuk dihet.
Puna
Me ndikimin e Mara Brankoviqit reliket e Ivanit të Rilas u zhvendosën nga Tarnovo në manastirin e Rilindjes të rindërtuar. Ndërsa banonte në manastirin e Rilës në 1469, Kantakuzin shkroi një biografi të Shën Gjonit të Rilas dhe një "Lutje për Virgjëreshën e Shenjtë" që nënkupton ndihmën e saj në luftën kundër mëkatit. Biografia përpiqet të shpjegojë arsyet e humbjes së të krishterëve në duart e turqve. Akrostiku i ruajtur në "Shërbimin ndaj Shën Gjonit të Rilës" tregon se është shkruar origjinalisht në idiomën e Vjetër serbe. Lutjet e tij lëvizëse janë ndër lutjet më mbresëlënëse në letërsinë e vjetër serbe.
Darth Vader
Darth Vader është personazh fiktiv në serinë Star Wars. Ai është një antagonist kryesor në trilogjinë origjinale, por, si Anakin Skywalker, është protagonisti kryesor i trilogjisë së prequel. Në filmin e tretë të trilogjisë së prequel, ai bëhet antagonisti i dytë (pas rilindjes së tij si Darth Vader) së bashku me Palpatine. Krijuesi i Star Wars George Lucas i është referuar kolektivisht gjashtë filmat e parë episodikë të ekskluzivitetit si "tragjedia e Darth Vader".
Fillimisht një Jedi që profetizoi për të sjellë ekuilibrin në Forcë, Anakin Skywalker është joshur në anën e errët të Forcës nga Palpatine, i cili manipulon besimin e tij të lëkundur ndaj Jedi dhe frikën e tij që ndoshta të humbasë gruan e tij të fshehtë Padmé Amidala dhe të bëhet Lord Sith. Pas luftimit të një beteje me saber prej drite me ish-mentorin e tij Obi-Wan Kenobi, në të cilën ai është shpërbërë, Vader shndërrohet në një cyborg. Ai më pas i shërben Perandorisë Galaktike si Darth Vader derisa të ribërë veten duke shpëtuar djalin e tij, Luke Skywalker, dhe dukej duke vrarë Palpatine, duke sakrifikuar jetën e tij në këtë proces. Ai është gjithashtu babai i Princeshës Leia, dhe gjyshi i Kylo Ren, antagonisti kryesor i trilogjisë së vazhdimeve.
Personazhi është portretizuar nga aktorë të shumtë, David Prowse e portretizoi fizikisht Vader ndërsa James Earl Jones e bëri zërin në trilogjinë origjinale. Jake Lloyd dhe Hayden Christensen luajtën personazhin në trilogjinë prequel në dy filmat e parë dhe të ardhshëm përkatësisht. Paraqitjet e tij kinematike përfshijnë gjashtë filmat e parë të Star Wars, si dhe Rogue One, dhe ai është referuar në të dy The Force Awakens dhe The Last Jedi. Ai gjithashtu shfaqet në seri televizive (më thelbësisht The Clone Wars), video lojëra, romane dhe libra komik.
Yūki Tabata
Yūki Tabata (Japonisht: 田畠裕基 Tabata Yūki; lindi më 30 korrik 1984) është mangaka japonezë nga Prefektura Fukuoka, Japoni. Ai është i njohur për mangën e tij Black Clover.
Karriera
Yūki Tabata filloi karrierën e tij kur ai paraqiti punën e tij të parë, Grave Keeper HAKAMORI për Çmimin Tenkaichi Manga 2001, ku ai mori një Çmim Special të Jurisë. Ai më pas ka dorëzuar një tjetër one-shot, Blue Steady për një Çmim Fillestar i Mangës më 2003, ku ai ishte një nga finalistët. Në vitin 2004, Tabata hyri në konkursin e Çmimeve Tezuka, ku ai mori një nderim të nderuar për punën e tij, XXX WITH NO NAME. Tabata pastaj filloi karrierën e tij profesionale kur ai botoi one-shot, Garance, në 2005 Akamaru Jump.
Në vitin 2011, Tabata hyri në Kupën e Ardhshme të Artë, e cila lejoi që ai të publikojë një revistë në Weekly Shōnen Jump si pjesë e një konkursi. Ai botoi one-shot të quajtur Hungry Joker dhe arriti të fitojë garimin e lartpërmendur. Kjo rezultoi që një revistë e tij u konsiderua për një serializim nga revista. Serializimi për Hungry Joker filloi në nëntor 2012 në numrin e 50-të të revistës të vitit. Seri morën kritika të ndryshme për shkak të largimit të madh që seri kishte marrë nga one-shot origjinale. Për shkak të kësaj, Hungry Joker dështoi të arrijë popullaritet dhe u anullua pas 24 kapitujve në maj të vitit 2013 në numrin e 24 të revistës të vitit.
Një vit më vonë, Tabata botoi one-shot të re në revistën Jump Next të dytë të vitit 2014, të quajtur Black Clover. One-shot është konsideruar edhe një herë për serializimin për Weekly Shōnen Jump dhe filloi serializimin në shkurt të vitit 2015 në revistën e 12-të të vitit. Për serializimin e tij të dytë, Tabata vendosi të merrte një frymëzim shumë më të ngushtë nga one-shot origjinale, ku dizajni dhe personalitetet e personazheve kryesore, së bashku me cilësimet themelore, u bënë në seri.
Këllëç
parapamje|150px|Këllëç osman e njohur si kilij Këllëç ose këlliç është një shpatë e lakuar me origjinë në Lindjen e Mesme. Shpata e lakuar ose "këllëçi" ishte e përhapur në të gjithë Lindjen e Mesme nga të paktën periudha osmane, me shembuj të hershëm që datojnë në epokën Abasid (shekulli 9). Shpata persiane e quajtur tani "shamshir" shfaqet në shekullin e 12 dhe u popullarizua në Persi në fillim të shekullit të 16-të. Në vijim janë variacionet rajonale të këllëçit:
Përdorimi
Këllëçi janë përdorur në luftën e kuajve për shkak të peshës së tyre relativisht të lehtë kur krahasohen me shpata më të mëdha dhe dizajni i tyre i lakuar, i mirë për prerjen e kundërshtarëve gjatë kalimit në kalë. Dizajni i lakuar i lejoi kalorësit të ulnin armiqtë dhe të vazhdonin të hipnin pa u mbërthyer si thikë me shpata të drejta mbi kalë. Mongolët, Raxhputët dhe Sikët përdorën këllëçët në luftë, mes shumë popujve të tjerë.
Shumë tradita islame kanë adoptuar këllëçët, siç dëshmohet nga dukuria e tyre simbolike, p.sh. në stemën e Arabisë Saudite.
Përdorimi më i hershëm i njohur i këllëçit shtë nga shekulli i 9-të, kur u përdor në mesin e ushtarëve turk dhe tunguçi në Azinë Qendrore.
Stema e Ishullit të Manit
thumb|200px|Stema e Ishullit të Manit Stema e Ishullit të Manit u adoptuar prej 12 korriku të vitit 1996. Brenda mburojës janë Tri këmbët të njeriut, jashtë mburojës në anën djathtë është një skifter dhe në anën e majtë është një sorrë. Poshtë mburojës është një shirita që shkruhet "Quocunque jeceris stabit" që do të thotë "kudo që ta hedhësh, ai do të qëndrojë". Lartë mburojës është një kurorë.
Antoneta Dhima
Antoneta Dhima lindi ne qytetin e Fierit,me 5 dhjetor 1970.
Antoneta Dhima është një nga 140 deputetet e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ajo i përket Partisë Socialiste, e cila ka fituar dhe mazhorancën në këto zgjedhje.
Lublin
Lublini është qyteti i nëntë më i madh në Poloni me popullësi të 349,103 më 2011. Lublini ndodhet në lindje të lumit Visla, rreth 270 kilometra në juglindje të Varshavës.
Antoneta Dhima
Ka kryer Akademinë e Forcave Tokësore në shkollën “Skënderbej”, dega Plan-Financë. Gjithashtu ka kryer studime pasuniversitare si vlerësuese e pasurive të paluajtshme. Po ashtu ka mbaruar studimet Master në Universitetin “Aleksandër Moisiu” në Durrës, në degën Ekonomi–Biznes. Në vitin 2012 ka marrë titullin “Kontabilist i miratuar” pranë Institutit të Ekspertëve Kontabël të Autorizuar.
Lublin
Edukimi
Në Lublin gjinden gjashtë shkolla të edukimit, përfshirë universitetin Maria Curie-Skłodowska dhe universitetin katolik të Gjon Paulit II.