cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Familja bërthamë
Historia
Sipas historianëve, Alan Macfarlane dhe Peter Laslet, familja bërthamë është konsideruar si një rregullator i rëndësishëm në organizimin e familjes në Angli në shekullin e 13-të. Ky rregullator ishte i ndryshëm nga normat e familjes në Evropën Jugore, në Azi dhe Lindjen e Mesme ku ishte e zakonshme që të rinjtë të qëndronin ose të martoheshin në familjen e madhe. Në Angli, familjet me shumë gjenerata ishin të pazakonta, sepse të rinjtë do të kursenin mjaft para për të lëvizur në shtëpinë e tyre pasi të martoheshin. Sociologia Brigitte Berger argumentoi se "familja e re bërthamë duhej të ishte fleksibël dhe e lëvizshme ndërsa kërkonte mundësi dhe pronë. Të detyruar të mbështeteshin në zgjuarsinë e tyre, anëtarët e saj gjithashtu kishin nevojë për të planifikuar për të ardhmen dhe për të zhvilluar zakone borgjeze të punës dhe kursimit. " Berge gjithashtu përmend se kjo mund të jetë një nga arsyet pse revolucioni industrial filloi në Angli dhe në vendet e tjera të Evropës Veri-Perëndimore. Sidoqoftë, historia e familjes bërthamore në Angli është sfiduar nga Cord Oestmann.
Strukturat familjare të një çifti dhe fëmijëve të tyre ishin të pranishme në Evropën Perëndimore dhe Anglinë e Re në shekullin e 17-të, të ndikuar nga qeveritë e kishës dhe teokratike. Me shfaqjen e proto-industrializimit dhe kapitalizmit të hershëm, familja bërthamë u bë një njësi shoqërore e qëndrueshme financiarisht.
Përdorimi i termit
Termi familje bërthamë u shfaq për herë të parë në fillim të shekullit të 20-të. Sipas fjalorit të njohur Merriam-Webster termi daton që në vitin 1924, ndërsa fjalori anglisht i Oksfordit e referon këtë term nga 1925; pra është relativisht e re. Ndërsa fraza daton afërsisht nga Epoka Atomike, termi "bërthamore" nuk përdoret këtu në kontekstin e luftës bërthamore, energjisë bërthamore, ndarjes bërthamore ose shkrirjes bërthamore; përkundrazi, ajo lind nga një përdorim më i përgjithshëm i emrit bërthamë, vetë me origjinë në latinisht nux, që do të thotë "arrë", dmth thelbi i diçkaje - kështu, familja bërthamë i referohet të gjithë anëtarëve të familjes duke qenë pjesë e së njëjtës bërthamë sesa direkt te armët atomike.
Shumë individë janë pjesë e dy familjeve bërthamë në jetën e tyre: familja e origjinës në të cilën ata janë pasardhës dhe familja e shumimit në të cilin ata janë prindër.
Përkufizimet alternative janë evoluar për të përfshirë njësitë familjare të drejtuara nga prindër të gjinisë së njëjtë dhe mbase të afërm të tjerë shtesë të rritur që marrin një rol prindëror bashkëjetues; në rastin e fundit, ajo gjithashtu merr emrin e familjes bashkëshortore.
Krahasuar me familjen e zgjeruar
Një grup i zgjeruar përbëhet nga anëtarë të familjes jobërthamë (ose "jo të vogël") të konsideruar së bashku me anëtarët e familjes bërthamë (ose "të vogël"). Kur përfshihet familja e zgjeruar, ata gjithashtu ndikojnë në zhvillimin e fëmijëve po aq sa prindërit do të bënin vetë. Në një familje të zgjeruar, burimet zakonisht ndahen midis atyre që janë përfshirë, duke shtuar më shumë një aspekt të komunitetit në njësinë e familjes. Kjo nuk është e kufizuar në ndarjen e objekteve dhe parave, por përfshin kohën e ndarjes. Për shembull, familja e zgjeruar si gjyshërit mund të kujdesen për nipërit e mbesat e tyre duke lejuar prindërit të vazhdojnë dhe të ndjekin karrierën dhe duke krijuar një mjedis të shëndetshëm dhe mbështetës në të cilin fëmijët rriten dhe u lejon prindërve të kenë shumë më pak stres. Familjet e zgjeruara ndihmojnë në mbajtjen e fëmijëve në familje më të shëndetshëm për shkak të të gjitha burimeve që fëmijët marrin tani pasi kanë individë të tjerë në gjendje t'i ndihmojnë dhe t'i mbështesin ndërsa rriten.
Cecilia Mascolo
Cecilia Mascolo është një shkencëtare kompjuterike akademike. E emëruar në tetor të vitit 2014, ajo është një Profesore e Sistemit Mobile në Universitetin e Kembrixhit Laborator Kompjuterik, si dhe në një pasuese e Jezu College, Cambridge. Mascolo është edhe Bashkë-Drejtore e Qendrës për Celular-et, Vishjet e Sistemeve dhe Rritjes të Inteligjencës, duke u renditur si një nga"10 Grate në krijimin e Rrjeteve/Komunikimeve Që Ju Duhet të Dini se ' në vitin 2016.
Hulumtimi i Mascolos ka pasur mbeshtetjen e disa koorporatave, duke përfshirë Google, Intel, Microsoft, Nokia Bell Labs, dhe Samsung. Kerkimi i saj përfshin sistemet mobile, telefonat dhe sensorin analitik, makinën e të mësuarit për mobile dhe sensor sistemet mobile dhe shëndetësore. Ajo u emërua në mesin e 2016 – 10 Grave në krijimin e Rrjeteve/Komunikimeve Që Ju Duhet të Dini. Ajo është marrëse e një EPSRC të Avancuar Shoqëri (2005-2010) dhe një ERC Advanced Grant (2019-2024). Ajo ka botuar më shumë se 16,000 burime dhe një H-indeksi mbi 60 sipas Google Scholar.
Biografia Akademike
Cecilia Mascolo u diplomua në Bachelor/Master dhe PhD në Shkenca Kompjuterike nga Universiteti i Bolonjas, në Itali në 2001. Para se t'i bashkohej Kembrixh në vitin 2008, ajo ka punuar në University College në Londër dhe ishte një vizitore akademike në Washington University në St. Louis.
Stefan Uroshi
Un jam stefan dhe jam SHQIPTAR, dhe pse njerzit me quajne serb, Un jam 100% serb. Jam I lumtur qe jam gjall I mire pritur nga cdo shqiptar
Transporti (Brazili)
Transporti Rrugët janë transportuesit kryesorë të trafikut të mallrave dhe udhëtarëve. Sistemi rrugor i Brazilit arriti në 1.98 milion km (1.23 milion mi) në 2002. Totali i rrugëve të asfaltuara u rrit nga 35,496 km (22,056 mi) në 1967 në 184,140 km (114,425 mi) në 2002.Kaloni mire!
Qurayyat Salim
Qurayyat Salim është një qytet në governoratin Amman në Jordani.
Bezjeri
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Bezjer( Frëngjisht: Béziers; ;  Occitan: Besièrs   ) është një nënprefekturë e departamentit Hérault në rajonin Occitanie të Francës Jugore. Çdo gusht Bezjeri pret Feria de Béziers-ën e famshme, e cila ka në qendër ndeshjen me dema. Një milion vizitorë tërhiqen nga ngjarja pesë-ditore.
Bezjeri është një nga qytetet më të vjetra në Francë. Hulumtimet e publikuara në mars 2013 tregojnë se Béziers daton nga 575 para Krishtit, duke e bërë atë më të vjetër se Agde (greqisht Agathe Tyche, e themeluar në 525 para Krishtit) dhe pak më i ri se Marseja (Massalia greke, e themeluar në vitin 600 para Krishtit).
Vendi ka qenë i banuar që nga koha e Neolitit, para dyndjes së keltëve. Qyteti romak Betarra ishte në rrugën që lidhte Provencën me Iberinë. Romakët e rithemeluan qytetin si një colonia të re për veteranët në vitet 36–35 para Krishtit dhe e quajti Colonia Julia Baeterrae Septimanorum. Gurë nga amfiteatri romak u përdorën për ndërtimin e murit të qytetit gjatë shekullit të III-të.
Selia e Kombeve të Bashkuara
parapamje Selia e Organizatës së Kombeve të Bashkuara ndodhet në New York City, në një kompleks të krijuar nga një bord arkitektësh të udhëhequr nga Wallace Harrison, dhe ndërtuar nga firma arkitekturore Harrison & Abramovitz. Kompleksi ka shërbyer si seli zyrtare e Kombeve të Bashkuara që nga përfundimi i tij në vitin 1952. Ndodhet në lagjen Turtle Bay të Manhattanit, në 17 to 18 acre të sipërfaqes tokësore me pamje nga lumi Lindor. Kufijtë e saj janë Avenue e Parë në perëndim, Rruga Lindore 42 në jug, Rruga 48 në veri dhe Lumi Lindor në lindje. Shprehja "Gjiri i Breshkave" përdoret herë pas here si një metonim për selinë e KB ose për Kombet e Bashkuara si një tërësi.
Selia mban vendet e organeve kryesore të KB, përfshirë Asamblenë e Përgjithshme dhe Këshillin e Sigurimit, por përjashton Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë, e cila është në Hagë. Kombet e Bashkuara kanë tre zona shtesë, filiale, selitë rajonale ose zyra qendrore. Këto u hapën në Gjenevë ( Zvicër ) në vitin 1946, Vjenë ( Austri ) në vitin 1980 dhe Nairobi ( Kenia ) në vitin 1996. Këto zyra ndihmëse përfaqësojnë interesat e KB, lehtësojnë aktivitetet diplomatike dhe gëzojnë privilegje të caktuara jashtëtokësore, por nuk përmbajnë vendet e organeve kryesore.
Asnjë nga 15 agjencitë e specializuara të Kombeve të Bashkuara (të tilla si UNESCO, etj.) nuk janë të vendosura në seli. Sidoqoftë, disa "organe ndihmëse autonome", të tilla si UNICEF, kanë selinë e tyre në Selinë e OKB - UNHQ.
Mulliri i Berishëve
Mulliri i Berishëve është një monument i trashëgimisë kulturore në Therandë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Historia e gjuhësisë
Gjuhësia është studimi shkencor i gjuhës. Ajo përfshin një analizë të formës së gjuhës, kuptimit gjuhësor dhe gjuhës në kontekst.
Duke filluar rreth shekullit të 6-të p.e.s., gjuhësia filloi të studiohej në mënyrë sistematike nga studiuesi indian Pānini, i cili përgjithësisht vlerësohet si "Babai i Gjuhësisë". Gjuhësia formale u zhvillua më vonë edhe në Greqinë e Lashtë. Duke filluar rreth shekullit të 4-t p.e.s., Kina zhvilloi gjithashtu traditat e veta gramatikore. Traditat e gramatikës arabe dhe gramatikës hebraike, u zhvilluan gjatë Mesjetës, gjithashtu në një kontekst fetar.
Gjuhësia moderne filloi të zhvillohet në shekullin e 18-të me punë pothuajse tërësisht të përqëndruar në studimet indo-evropiane dhe duke çuar në një rindërtim mjaft të hollësishëm dhe të qëndrueshëm të gjuhës proto-indo-evropiane. Gjysma e parë e shekullit të 20-të u shënua nga shkolla strukturaliste, bazuar në punën e Ferdinand de Saussure në Evropë dhe Edward Sapir e Leonard Bloomfield në Shtetet e Bashkuara. Vitet 1960 patën ngritjen e shumë fushave të reja në gjuhësi, siç është gramatika e përgjithshme nga Noam Chomsky, sociolinguistika nga William Labov, gjuhësia funksionale sistemore nga Michael Halliday dhe gjithashtu psikolinguistika moderne.
Në fillim të shekullit të 20-të, de Saussure bëri dallimin midis nocioneve të gjuhës dhe ligjërimit në formulimin e tij të gjuhësisë strukturore. Sipas tij, ligjërimi është shqiptimi specifik i fjalës, ndërsa gjuha i referohet një fenomeni abstrakt që përcakton teorikisht parimet dhe sistemin e normave që rregullojnë një gjuhë. Ky dallim ngjason me atë të bërë nga Noam Chomsky midis kompetencës dhe performancës, ku kompetenca është njohuri ideale e një individi të një gjuhe, ndërsa performanca është mënyra specifike në të cilën ajo përdoret.
Në lashtësi
Në të gjitha kulturat, historia e hershme e gjuhësisë shoqërohet me një nevojë për të dalluar ligjërimin, veçanërisht për tekstet rituale ose në mosmarrëveshje. Kjo shpesh çoi në eksplorime të hartave dhe debat mbi origjinën konvencionale kundrejt natyralizmit për këto simbole. Më në fund kjo çoi në proceset me të cilat formohen struktura më të mëdha nga njësitë.
Babilonia
Gjatë shekujve, listat u standardizuan dhe fjalët sumere u siguruan me përkthime akadiane. Në fund të fundit dolën tekste që dhanë ekuivalente akadiane jo vetëm për fjalët e vetme, por për të gjithë paradigmat e formave të ndryshme të fjalëve: një tekst, për shembull, ka 227 forma të ndryshme të foljes ĝar “vendos”.
India
Gjuhësia në Indinë e lashtë rrjedh nga nevoja për të recituar dhe interpretuar saktë tekstet Vedike. Tashmë në tekstin më të vjetër indian, Rigveda, ("fjalimi") është hyjnizuar. Nga 1200 p.e.s., performanca gojore e këtyre teksteve bëhet e standardizuar, dhe traktatet për recitimin ritual sugjerojnë ndarjen e përbërjeve sanskrite në fjalë, stem dhe njësi fonetike, duke siguruar një shtysë për morfologjinë dhe fonetikën.
Disa nga aktivitetet më të hershme në përshkrimin e gjuhës i janë atribuar gramatikës indiane Pāṇini (shek. IV p.e.s.), cili shkroi një përshkrim zyrtar të gjuhës sanskrite në  e tij.
Gjatë disa shekujve të ardhshëm, arritja e qartësisë në organizimin e njësive të tingullit dhe bashkëtingëlloret ndaluese u organizuan në një katror 5x5 (rreth 800 p.e.s., Pratisakhyas), duke çuar përfundimisht në një alfabet sistematik, Brāhmī, deri në shekullin e 3-të p.e.s..
Në semantikë, gramatika e hershme sanskrite Śākaṭāyana (para vitit 500 p.e.s.) sugjeron që foljet të paraqesin kategori ontologjikisht të mëparshme, dhe që të gjitha emrat rrjedh etimologjikisht nga veprimet. Etimologu Yāska (rreth shek. V p.e.s.) peson që do të thotë trashëgimi në fjali, dhe se kuptimet e fjalëve rrjedhin në bazë të përdorimit fjalor. Ai gjithashtu siguron katër kategori fjalësh: emrat, foljet, foljet pararendëse, dhe pjesëzat/të pandryshueshmet dhe një provë për emrat konkretë dhe abstraktë: fjalë që mund të tregohen nga përemri që.
Pāṇini (shek. IV p.e.s.) kundërshton pikëpamjen Yāska që fjalitë janë parësore, dhe propozon një gramatikë për kompozimin e semantikës nga rrënjët morfemike. Duke tejkaluar tekstin ritual për të konsideruar gjuhën e gjallë, Pāṇini specifikon një grup gjithëpërfshirës prej rreth 4,000 rregullash aforiziste (sutra) që:
Për më tepër, shkolla Pāṇiniane gjithashtu siguron një listë me 2000 rrënjë foljeje që formojnë objektet mbi të cilat zbatohen këto rregulla, një listë tingujsh (të ashtuquajturat Shiva-sutras) dhe një listë prej 260 fjalësh që nuk rrjedhin nga rregullat.
Specifikimi tejet i përmbledhur i këtyre rregullave dhe ndërveprimeve të tyre komplekse çuan në një koment të konsiderueshëm dhe ekstrapolimi gjatë shekujve në vijim. Struktura fonologjike përfshin përcaktimin e një nocioni të universalëve të zërit të ngjashëm me fonemën moderne, sistematizimin e bashkëtingëlloreve bazuar në shtrëngimin e zgavrës me gojë, dhe zanoret bazuar në lartësinë dhe kohëzgjatjen. Sidoqoftë, është ambicia e gjetjes së këtyre nga morfema në semantikë që është vërtet e jashtëzakonshme në terma moderne.
Greqia
Grekët zhvilluan një alfabet duke përdorur simbole nga Fenikasit, duke shtuar shenja për zanoret dhe për bashkëtingëlloret shtesë të përshtatshme për idiomën e tyre (shih Robins, 1997). Te Fenikasit dhe në sistemet e shkrimit më parë grek, si Linear B, grafemat treguan rrokje, që janë kombinime të shëndosha të një bashkëtingëlloreje dhe një zanoreje. Shtimi i zanoreve nga grekët ishte një përparim i madh pasi lehtësoi shkrimin e Greqisë duke përfaqësuar të dy zanoret dhe bashkëtingëlloret me grafema të veçanta. Si rezultat i prezantimit të shkrimit, u krijuan poezi si poemat Homerike dhe u krijuan dhe u komentuan disa botime, duke formuar bazën e filologjisë dhe kritikës.
Së bashku me fjalimin e shkruar, grekët filluan të studiojnë çështje gramatikore dhe filozofike. Një diskutim filozofik për natyrën dhe origjinën e gjuhës mund të gjendet qysh në veprat e Platonit. Një çështje shqetësuese ishte nëse gjuha ishte e krijuar nga njeriu, një objekt social ose origjinal i mbinatyrshëm. Platoni në Kratylusin e tij paraqet pikëpamjen natyraliste, që kuptimet e fjalëve dalin nga një proces natyror, i pavarur nga përdoruesi i gjuhës. Argumentet e tij bazohen pjesërisht në shembuj të bashkimit, ku kuptimi i tërësisë zakonisht lidhet me elektorantët, megjithëse deri në fund ai pranon një rol të vogël për kongresin. Sofistët dhe Sokrati prezantuan dialektikën si zhanër të ri të tekstit. Dialogët Platonikë përmbajnë përkufizime të njehsorëve të poezive dhe të tragjedisë, formës dhe strukturës së atyre teksteve (shiko Republika dhe Phaidros, Ion, etj.).
Aristoteli mbështet origjinën konvencionale të kuptimit. Ai përcaktoi logjikën e të folurit dhe të argumentit. Për më tepër, veprat e Aristotelit mbi retorikën dhe poetikën u bënë me një rëndësi të madhe për të kuptuar tragjedinë, poezinë, diskutimet publike etj si zhanre teksti. Puna e Aristotelit për logjikën ndërlidhet me interesin e tij të veçantë për gjuhën, dhe puna e tij në këtë fushë ishte thelbësore e rëndësishme për zhvillimin e studimit të gjuhës ( logot në greqisht do të thotë edhe "gjuhë" dhe "arsyetim logjik"). Në Kategoritë, Aristoteli përcakton se çfarë kuptohet me fjalë "sinonimë" ose univokale, çfarë kuptohet me fjalë "homonimike" ose ekuivokale, dhe çfarë kuptohet me fjalë "paronime" ose emëruese. Ai i ndan format e të folurit si:
Roma
Në shekullin IV, Aelius Donatus përpiloi gramatikën latine Ars Grammatica që do të ishte teksti shkollor përcaktues përgjatë mesjetës. Një version më i vogël, Ars Minor, përfshiu vetëm tetë pjesët e fjalimit; përfundimisht kur librat erdhën të shtypen në shekullin XV, ky ishte një nga librat e parë që u shtyp. Nxënësit e shkollës që iu nënshtruan gjithë këtij arsimi na dhanë kuptimin e tanishëm të "gramatikës" (vërtetuar në anglisht që nga viti 1176).
Kina
Ngjashëm me traditën indiane, filologjia kineze, Xiaoxue (小學 "studime fillore"), filloi si një ndihmë për të kuptuar klasikët në dinastinë Han (rreth shek. 3 p.e.s.). Xiaoxue u nda në tri degë: Xungu (訓詁 "exegesis"), Wenzi (script " [analizë]") dhe Yinyun ( study "[studimi i] tingujve") dhe arriti epokën e tij të artë në shekullin e 17-të të erës sonë (Dinastia Qing). Fjalori Erya (rreth shek. 3 p.e.s.), i krahasueshëm me indianin Nighantu, vlerësohet si vepra e parë gjuhësore në Kinë. Shuowen Jiezi (shek. II p.e.s.), fjalori i parë kinez, klasifikon simbolet kineze nga radikalët, një praktikë që do të ndiqej nga shumica e leksikografëve pasues. Dy vepra të tjera pionierë të prodhuara gjatë dinastisë Han janë Fangyan, vepra e parë kineze në lidhje me dialektet, dhe Shiming, kushtuar etimologjisë.
Gramatika arabe
Për shkak të zgjerimit të shpejtë të Islamit në shekullin e VIII, shumë njerëz mësuan arabishten si lungua franca. Për këtë arsye, traktatet e hershme gramatikore në arabisht shpesh shkruhen nga folës jo autokton.
Gramatikani më i hershëm që është i njohur për ne është ʿAbd Allāh ibn Abī Isḥāq al-Ḥaḍramī (vdiq 735-736 pas Krishtit, 117 hixhri). Përpjekjet e tri brezave të gramatikanëve arritën kulmin në librin e gjuhëtarit persian Sibāwayhi (rreth 760-793).
Sibawayh bëri një përshkrim të hollësishëm dhe profesional të arabishtes në 760 në veprën e tij monumentale, Al-kitab fi al-nahw (الكتاب في النحو, Libri mbi Gramatikën). Në librin e tij ai dalloi fonetikën nga fonologjia.
Evropa
Fjalori i Kormacit i irlandezit Sanas Cormaic është fjalori i parë etimologjik dhe enciklopedik i Evropës në çdo gjuhë jo klasike.
Modistae ose "gramatika spekulative" në shekullin XIII prezantoi nocionin e gramatikës universale.
Në ellozencinë De vulgari ("Mbi elokuencën e vendngjarjes"), Dante zgjeroi fushën e kërkimit gjuhësor nga latinishtja/greqishtja për të përfshirë gjuhët e ditës. Punime të tjera gjuhësore të së njëjtës periudhë në lidhje me të folmet përfshijnë Traktatin e Parë Gramatikor (islandez) ose Auraicept na n-Éces (irlandisht).
Periudha e Rilindjes dhe Barokut pati një interes të intensifikuar për gjuhësinë, veçanërisht për qëllimet e përkthimeve biblike nga Jezuitët, dhe gjithashtu lidhej me spekulimet filozofike mbi gjuhët filozofike dhe origjinën e gjuhës.
Gjuhësia historike
Gjatë shekullit të 18-të, historia konjekturale, bazuar në një përzierje të gjuhësisë dhe antropologjisë, në temën e origjinës dhe të përparimit të gjuhës dhe shoqërisë ishte në modë. Këta mendimtarë kontribuan në ndërtimin e paradigmave akademike në të cilat disa gjuhë u etiketuan "primitive" në lidhje me gjuhën angleze. Brenda kësaj paradigme një popull primitiv mund të dallohej nga gjuha e tyre primitive, si në rastin e Hugh Bler i cili argumentoi se amerikanët vendas gjestikuluan egërsisht për të kompensuar leksikun e dobët të gjuhës së tyre primitive. Rreth së njëjtës kohë, James Burnett, autori i një traktati me 6 vëllime që shtrihej më thellë në çështjen e "gjuhëve të egra". Shkrimtarët e tjerë teorizuan që gjuhët amtare të Amerikës nuk ishin "asgjë tjetër përveç thirrjeve natyrore dhe instinktive të kafshës" pa strukturë gramatikore. Mendimtarët brenda kësaj paradigme u lidhën me Grekët dhe Romakët, duke parë si të vetmit persona të civilizuar të botës antike, një pamje e artikuluar nga Thomas Sheridan i cili përpiloi një fjalor të rëndësishëm të shqiptimit të shekullit të 18-të: "Ishte për kujdesin që u mor në kultivimin e gjuhëve të tyre, që Greqia dhe Roma, i detyroheshin atij shkëlqimi, që eklipsoi të gjitha kombet e tjera të botës".
Në vitet 1820, Wilhelm von Humboldt vërejti se gjuha njerëzore ishte një sistem i qeverisur nga rregullat, duke parashikuar një temë që duhej të bëhej qendrore në punën zyrtare për sintaksën dhe semantikën e gjuhës në shekullin e 20-të. Për këtë vëzhgim ai tha se lejonte që gjuha të bënte "përdorim të pafund të mjeteve të fundme" (denber den Dualis, 1827). Puna e Humboldt shoqërohet me lëvizjen e gjuhësisë romantike, e cila u frymëzua nga Naturphilosophie dhe shkenca Romantike. Përfaqësues të tjerë të shquar të lëvizjes janë Karl Wilhelm Friedrich Schlegel dhe Franz Bopp.
Vetëm në fund të shekullit të 19-të, qasja Neogrammarian e Karl Brugmann dhe të tjerëve prezantoi një nocion të ngurtë të ligjit të tingujve.
Gjuhësia historike çoi gjithashtu në shfaqjen e semantikës dhe disa formave të pragmatikës (Nerlich, 1992; Nerlich and Clarke, 1996).
Strukturalizmi
Në Evropë pati një zhvillim të gjuhësisë strukturore, të iniciuar nga Ferdinand de Saussure, një profesor zviceran i gjuhësisë indo-evropiane dhe të përgjithshme, ligjëratat e të cilit për gjuhësinë e përgjithshme, të botuara pas vdekjes nga studentët e tij, vendosën drejtimin e analizës gjuhësore evropiane nga vitet 1920; qasja e tij është adoptuar gjerësisht në fusha të tjera nën termin e gjerë "Strukturalizëm".
Gjuhësia përshkruese
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, gjuhëtarët e Amerikës së Veriut Leonard Bloomfield, William Mandeville Austin dhe disa prej studentëve dhe kolegëve të tij zhvilluan materiale mësimore për një larmi gjuhësh, njohuritë e të cilave ishin të nevojshme për përpjekjen e luftës. Kjo punë çoi në një rëndësi në rritje të fushës së gjuhësisë, e cila u bë një disiplinë e njohur në shumicën e universiteteve amerikane vetëm pas luftës.
Më 1965, William Stokoe, një gjuhëtar nga Universiteti Gallaudet publikoi një analizë cila vërtetoi se Gjuha e Shenjave Amerikane përshtatet me kriteret për një gjuhë natyrore.
Nënfusha të tjera
Nga afërsisht 1980 e tutje, qasjet pragmatike, funksionale dhe njohëse janë fituar në mënyrë të qëndrueshme, si në Shtetet e Bashkuara, ashtu edhe në Evropë.
Melles
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Melles (Ocitanisht: Mèles ; Shqip: Melasi) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Nancy M. Amato
Nancy Marie Amato është një shkencëtare kompjuterike amerikane, e cila vlerësohet për hulumtimin e saj mbi themelet algoritmike të planifikimit të lëvizjes, biologjinë llogaritëse, gjeometrinë llogaritëse dhe llogaritjen paralele. Amato është profesoreshë e inxhinierisë Abel Bliss dhe shefe e departamentit të shkencave kompjuterike në universitetin e Illinois në Urbana-Champaign. Amato njihet për udhëheqjen e saj në zgjerimin e pjesëmarrjes në informatikë dhe aktualisht është anëtare e komitetit drejtues të CRA-W, në të cilin ajo është anëtare e bordit që nga viti 2000.
Denzel Dumfries
Denzel Justus Morris Dumfries (lindur më 18 prill 1996) është një futbollist profesionist holandez i cili luan si mbrojtës i djathtë për klubin italian Internazionale dhe kombëtaren holandeze.
Nancy M. Amato
Amato u diploma me një diplomë Bachelor të Arteve në ekonomi dhe një diplomë Bachelor të Shkencave në shkencat matematike nga Universiteti Stanford në 1986. Ajo mori një diplomë masteri në shkenca kompjuterike nga universiteti i Kalifornisë, Berkeley në 1988, dhe një diplomë doktorature në shkenca kompjuterike nga universiteti i Illinois në Urbana-Champaign në 1995.
Denzel Dumfries
Dumfries e nisi karrierën e tij si profesionist në vitin 2014 me Spartën e Rotterdamit, duke i ndihmuar të ngjiteshin në Eredivisie në vitin 2016 kurse një vit më pas u shpall talenti i vitit. Në vitin 2017, ai u transferua te Heerenveen, kurse pas një sezoni kaloi te PSV, duke u bërë kapiten në vitin 2021. Në verën e vitit 2021, ai nënshkroi në Itali me Interin.
Nancy M. Amato
Karriera dhe kërkimet
Më pas ajo u bashkua me departamentin e shkencave kompjuterike në universitetin A & amp;M të Teksasit si profesoreshë asistente në 1995. Ajo u promovua si profesoreshë ndihmëse në vitin 2000, në profesoreshë në 2004 dhe në profesoreshë e Unocal në 2011.
Në korrik 2018, Amato u emërua kryetarja e radhës e departamentit të shkencave kompjuterike në universitetin e Illinois në Urbana-Champaign, duke filluar në Janar 2019.
Amato ka disa rezultate të dukshme. Punimi i saj mbi metodat e mundësive të udhërrëfyesit (PRM) është një nga dokumentet më të rëndësishme për PRM. Ajo përshkruan variantin e parë PRM që nuk përdor marrjen e mostrave uniforme në hapësirën e konfigurimit të robotit. Ajo shkroi një letër ndikuese me një nga studentët e saj që tregon se si metodologjia PRM mund të zbatohet në lëvizjet e proteinave, dhe në veçanti palosjen e proteinave. Kjo qasje ka hapur një zonë të re kërkimore në biologjinë llogaritëse. Ky rezultat hap një grup të ri të pasur aplikimesh për këtë teknikë në biologjinë llogaritëse. Një punim tjetër që ajo shkroi me studentët e saj paraqet një përparim të madh duke treguar sesi statistikat globale të peizazhit të energjisë, siç janë nivelet relative të palosjes dhe kinetika e popullsisë, mund të llogariten për proteina nga peizazhet e përafërta të llogaritura me metodën PRAM të Amato-s. Në një punim tjetër që ajo dhe një student shkroi prezantuar një teknikë romane, dekompozim i përafërt konveks (ACD), për ndarjen e një polhedroni në copa afërsisht konvekse. Amato gjithashtu bashkë-drejton projektin STAPL me burrin e saj Lawrence Rauchwerger, i cili është gjithashtu një shkencëtar kompjuteri në fakultetin në Universitetin e Illinois në Urbana-Champaign. STAPL është një bibliotekë paralele e C ++.
Çmime dhe nderime
Arritjet e saj të tjera të dukshme përfshijnë:
Maja e Arnenit
Maja e Arnenit është një rezervat strikt i natyrës, i shpallur në vitin 1960, dhe gjendet në Prevallë, në Rajonin e Prizrenit, Kosovë. Maja e Arnenit ka një sipërfaqe prej 30 ha.
Veçoritë
Zona e Rrobullit është e pasur me pyje të llojit endemo - relikt të rrobullit (Pinus heldreichii), i cili në shpatinat jugore gëlqerore të Oshlakut formon bashkësinë Seslerio-Pinetum heldreichii, ndërsa në shpatijet jug-lindore, që kanë më shumë lagështi, formon bashkësinë Luzulo maximae - Pinetum heldreichii. Këto bashkësi shtrihen deri në lartësinë mbidetare prej 1.946 m. Një pjesë e këtyre pyjeve me sipërfaqe prej 30 ha, në vitin 1960 është shpallur si rezervat strikt i natyrës. Në pjesën lindore të zonës, nën pyjet e rrobullit, gjendet bashkësia pyjore e ahut Fagetum montanum. Zona e pyjeve të rrobullit e propozuar si zonë e I e mbrojtjes (rezervat strikt të natyrës) është e pasur me bimë endemike, nga të cilat veçohen: bar peshku i sharrit (Vrbascum scardicolum - st. end.), Gencianëza bullgare (Gentianella bulgarica var. Albanica), Karafil i kartusianve (Dianthus cartusonarum), Karafil shkëmbinjsh (Dianthus integer), Lulekambane shqiptare (Campanula albanica), Lisra shqiptare (Thymus albanus) etj.
Vegapunk
Vegapunk (ベガパンク Begapanku) është një shkencëtar fiktiv në anime dhe manga One Piece. Puna e tij përfshin zbulimin e sekreteve dhe përdorimit të Kairõseki, sekretet se si funksionojnë fuqitë e frutat e detit, bashkë-zbulimin e Lineage Factor krijimin e Pacifista dhe Serafim, dhe arritje të tjera shkencore që thuhet se janë të paktën 500 vjet përpara teknologjisë së tanishme. Ai vjen nga ishulli Karakuri i përparuar teknologjikisht dhe aktualisht banon në Egghead, ku ndodhet laboratori i tij.
Përpara se të punësohej nën Qeverinë Botërore, Vegapunk ishte pjesë e një kërkimi shkencor të jashtëligjshëm të njohur si MADS, ku ai punoi së bashku me shkencëtarë të tjerë të shquar përpara se të arrestohej dhe më pas të integrohej në marinsat.
Satelitat
Në një moment në të kaluarën, Vegapunk arriti të ndajë qenien e tij në gjashtë njerëz të ndryshëm. Këta gjashtë persona, të referuar si "satelitë", të cilat ndajnë trurin e Vegapunk nëpërmjet Punk Records. Këto satelita identifikohen si Dr. Vegapunk dhe do të prezantohen si të tillë, por gjithashtu zotërojnë emrat e tyre dhe emërtimet e numrave për t'i dalluar. Satelitët dallohen gjithashtu duke u dukur se mishërojnë një aspekt të veçantë të personalitetit të Vegapunk.
Trupi i vërtetë i Vegapunk quhet "Stella" (fjalë për fjalë do të thotë "Trupi kryesor"). Aktualisht është e paqartë nëse Stella është aktive së bashku me gjashtë satelitët.
Paraqitja
Ai është një burrë i moshuar me gjatësi mesatare, me gjymtyrë të holla dhe faqe të kuqe. Ai ka një kokë dukshëm të zgjatur, por të prerë mirë dhe ka një bosht druri të futur për të mbështetur një copë mollë dhe një gjethe. Balli i tij është jashtëzakonisht i gjerë, gjuha është shumë e gjatë, ndërsa sytë e tij janë afër hundës së patates. Ai ka një kokë tullac sipër, por ka flokë me gjemba anash, si dhe mustaqe të trasha. Ai vesh një smock me SSG në shpinë, një këmishë me pika, pantallona të errëta dhe këpucë teknologjike. Në moshën dyzet e tre vjeç, ai kishte kokën më të gjatë dhe flokët e tij të errët, si dhe i kishte në majë të kokës. Ai kishte veshur një xhaketë lëkure, një këmishë të lehtë, një rrip, pantallona të errëta dhe këpucë fustani.
Gjatë shpjegimit të Kumës për modifikimin e tij në Pacifista, Vegapunk duket se mban doreza të verdha dhe një këmishë me shiritë ndërsa mbante një pallto laboratori.
Personaliteti
Secili nga gjashtë satelitët e Vegapunk zotëron një tipar personaliteti dominues që me sa duket është i pranishëm në Vegapunk në përgjithësi. Ndërsa ai ka moral dhe një ndjenjë drejtësie dhe krenarie si shkencëtar (Shaka), ai gjithashtu posedon tipare keqdashëse dhe një prirje për të vjedhur nga të tjerët në mënyrë që të financojë kërkimin e tij (Lilith) dhe mund të jetë i prirur ndaj lakmisë (York); ka konflikt dhe arsyetim të konsiderueshëm ndërmjet këtyre dy palëve. Ai duket të jetë mjaft i zhytur në mendime dhe i mençur (Edison dhe Pythagoras), por mund të jetë i prirur të zemërohet me paaftësinë e njerëzve të tjerë për të përsëritur dhe përdorur siç duhet zhvillimet e tij teknologjike, deri në atë pikë sa të sulmojë me dhunë (Atlas).
Ndryshe nga ish kolegu i tij Caesar Clown, Vegapunk ishte shumë më moral në lidhje me atë që ai do të bënte në ndjekje të arritjeve. Ai refuzoi të përfshijë fëmijët në procesin e gjigantifikimit, pavarësisht dështimeve të përsëritura. Ai gjithashtu vuri veton ndaj krijimit ose lirimit të armës së gazit helmues H2S për shkak të frikës nga dëmtimi i njerëzve të pafajshëm.
Ai duke se ka interesim në dragonjë, siq krijoi dy dragonj në Punk Hazard dhe një frut artificial që e lejon përdoruesin të transformohet në një të tillë.
Megjithë besnikërinë e tij ndaj marinsave, ai duket se është i nderuar pasi i dha Kumës dëshirën e tij përfundimtare si një qenie njerëzore, e cila ishte të programonte Kumën për të mbrojtur Thousand Sunny derisa të ktheheshin Kapelat e Kashtës.
Aftësitë
Vegapunk është i njohur si gjeniu më i madh shkencor që bota ka njohur ndonjëherë, duke pasur njohuri të jashtëzakonshme dhe mirëkuptim të pashoq në fusha të ndryshme shkencore, duke filluar nga biologjia e qelizës tek teknologjia ushtarake, siç vuri në dukje Franky. Ekspertiza e tij shkencore thuhet të jetë së paku 500 vjet përpara bashkëkohësve të tij. Duket se edhe në rininë e tij, shkencëtari ishte një mrekulli që tashmë konsiderohej si një gjeni, por i mungonte aftësia, fondet dhe materialet për të zhvilluar shpikjet e tij, edhe pse kjo nuk e ndalonte atë nga teorizimi i krijimit të kiborgëve të Pacifistit, duke përfshirë armët të tyre lazer. Kjo është dëshmuar nga fakti se Franky ishte në gjendje të rikrijojë teknologjitë duke studiuar vetveten që Vegapunk ka lënë pas në ishullin e tij të shtëpisë. Pavarësisht, krijimet dhe skicat që ka lënë pas konsiderohen të paçmuar, dhe çdo dëm që u është shkaktuar atyre konsiderohet krim. Ai ka lexuar dhe memorizuar plotësisht çdo libër të vetëm që ishte shpëtuar nga Ohara.
Vegapunk ka një njohuri dhe kuptim të thellë të frutave të detit, pasi ka studiuar shumë tekste të vjetra rreth tyre. Ai është i vetmi person i njohur përveç Pesë Pleqve që ka kuptuar natyrën e vërtetë të Frutit të Detit të Luffy pasi dëshmoi formën e tij të zgjuar. Ai zbuloi saktësisht se si fuqitë e Frutit të Detit transferohen te një përdorues, dhe ai ishte gjithashtu shkencëtari pas metodës së shtimit të fuqive të Frutit të Detit në objekte të pajetë, të tilla si shpata dhe armë. Duke përdorur këtë metodë, ai ishte në gjendje të krijonte një gjak unik për krijimin e tij të fundit, Seraphim, duke nxjerrë Lineage Factor të një përdoruesi Paramecia, duke e sintetizuar atë, duke krijuar të ashtuquajturin "Gjak i Gjelbër". Ai madje shkoi aq larg sa kishte zhvilluar një teori se si Frutat e Detit erdhën në ekzistencë nga njohuritë e tij, duke teorizuar se Frutat e Detit janë mishërimi i asaj që njerëzit dëshirojnë dhe mund të bëhen, gjë që është edhe arsyeja pse deti, të cilin ai e quan "Nëna e natyrës" refuzon çdo përdorues të Frutit të Detit dhe i bën të paaftë për të notuar, pasi një sjellje e tillë është e neveritshme nga deti dhe i konsideron këto dëshira për të kapërcyer botën në të cilën njerëzit dëshirojnë të jetojnë si "anormalitete".
Ai është ai që modifikoi Bartholomew Kuma në një cyborg dhe ka prodhuar shumë kopje Pacifiste të tij, duke u dhënë atyre disa nga aftësitë e frutit të Kizarus në proces. Këto kopje rrjedhin nga gjaku i vërtetë. Megjithatë, ata nuk kanë aftësi të frutit të detit të Kumës. Pas dy viteve, Sentomaru zbuloi se Pacifista e fundit ishte modifikuar më tej, por këto njësi ende nuk janë parë. Lazerët që janë instaluar në Pacifista duket se duhej të ishin aq të avancuar, saqë vetëm Vegapunk i dinte si t'i krijonte ato. Është thënë gjithashtu se dragonjtë e gjetur në Punk Hazard ishin të krijimit të Vegapunkut.
Ai ishte në gjendje t'i mbijetonte shpërthimit të armës së vrasjes masive të Cezar Clown. Nuk dihet nëse trupi i tij "Stella" ishte i pranishëm dhe ishte mjaft i fortë për t'i mbijetuar shpërthimit, apo nëse një nga trupat e tij satelitor ishte i pranishëm në vend të tij.
Nëpërmjet hulumtimit të tij, ai zbuloi mënyra për të lejuar që anijet detare të kalonin nëpër Calm Belt, pa frikë se Mbreti i Detit do të sulmonte duke mbuluar pjesën e poshtme të anijeve me Kairõseki.
Fruti i Detit
Vegapunk hëngri frutin e trurit, një frut i llojit Paramecia që lejon trurin e tij të zgjerohet pafundësisht me njohuri të reja. Ai mund të ruajë një sasi të pacaktuar informacioni dhe të kujtojë gjithçka që ka mësuar ndonjëherë.
Satelitët
Për shkak të ndarjes së tij në gjashtë persona, Vegapunk tani është në gjendje të jetë shumë herë më produktiv pasi satelitët e tij janë në gjendje të punojnë në mënyrë të pavarur në të njëjtën kohë. Fakti që secili prej satelitëve të tij mund të pajiset me armë, automjete dhe teknologji gjithashtu e bën Vegapunk në mënyrë drastike më të vështirë për t'u trajtuar në luftime. Satelitët janë në gjendje të komunikojnë me njëri-tjetrin nëpërmjet një kufjeje dhe gjithashtu mund të ndajnë shqisat pasi Shaka ishte në gjendje të shihte se çfarë ishte rreth Lilith ndërsa të dy ishin në vende të ndryshme. Funksionet e nevojshme trupore mund t'i caktohen një sateliti, duke i lejuar të tjerët të heqin dorë nga ato. Aktualisht, York ka për detyrë të hajë, të flejë, të urinojë dhe të defekojë në emër të pjesës tjetër të satelitëve.
Kapella e Shtjefën Gjeçovit
Kapella e At Shtjefën Gjeqovit është një monument i trashëgimisë kulturore në Karashëngjergj, Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 1537/69.
Përmbledhje
At Shtjefën Gjeqovi u lind më 1874 në Janjevë. Shkollën françeskane kreu në Shkodër dhe pastaj vazhdoi në Dërven, Fojnicë dhe Banja Llukë. Në shumë vende ka shërbyer si kishtar françeskan. Është marrë me letërsi, etnologji, histori etj. Më 1929 është vrarë në Zym të Prizrenit dhe është varrosur në varrezat e fshatit Karashëngjergj. Pas vdekjes së tij, në vitin 1935 në Shkodër është botuar libri i At Shtjefën Gjeqovit “Kanuni i Lekë Dukagjinit”. Me iniciativën e Entit për Mbrojtjen e Monumenteve të Kosovës dhe organeve kompetente të fshatit Zym, në vitet 1960’ta është ndërtuar Kapella e At Shtjefën Gjeqovit në varrezat e fshatit. Kapela ka planimetri drejtkëndëshe me dimensione të vogla. Në pjesën veriore gjendet absida me bazë gjysmë rrethore. Hyrja në kapellë realizohet nëpërmjet derës nga druri, i punuar me hapje gjysmë rrethore, kah ana jugore. Objekti është e ndërtuar me gurë dhe llaç gëlqeror si material lidhës. Fasada nuk është e suvatuar, me ç’rast shihet struktura e mureve, kurse enterieri është i suvatuar. Në fasadën jugore gjendet guri i gdhendur në formë të kryqit latin, dhe mbishkrimi i punuar në metal, ku shkruan viti i lindjes dhe i vdekjes së At Shtjefën Gjeqovit. Kulmi është dy-ujor respektivisht tre-ujor nëse marrim parasysh edhe pjesën e absidës, dhe është i mbuluar me rrasa guri.
Caille
Caille është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-Maritimes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Caille ka një popullsi prej 437 banorë dhe sipërfaqe 16.96 km², me një dendësi prej 26 banor/km².
Srebrna krila
Artist muzikor Srebrna krila (Shqip: "Krahët e Argjendtë") janë një grup kroat pop-rock nga Zagrebi që janë të njohur në të gjithë shtetet e ish-Jugosllavisë.
Grupi u krijua në 1978, me Vlado Kalember si këngëtar kryesor. Shumica e hiteve të tyre të epokës Kalember janë shkruar nga Gjorgje Novkoviç.
Në vitin 1988 grupi përfaqësoi Jugosllavinë në Eurovision Song Contest me këngën " Mangup ", duke u renditur në numrin 6.
Gjatë gjithë viteve 1980 dhe 1990 grupi kaloi nëpër një sërë mishërimesh të ndryshme. Kalember u largua nga grupi pas albumit të tyre të vitit 1986 30 u hladu. Grupi u zhduk për disa vite pas vdekjes së liderit të tij Muc në 2000.
Srebrna krila u ribashkua më 1 qershor 2012 dhe njoftoi kthimin në skenë.
Vdekje me zierje
Ekzekutimet e këtij lloji shpesh kryheshin duke përdorur një enë të madhe si kazan ose një kazan të mbyllur të mbushur me një lëng të tillë si uji, vaji, katrani ose llomaja.
Ekzekutimi me zierje u prezantua në vitin 1531 si një metodë e ekzekutimit (Statuti 22) për vrasësit e helmeve në Parlamentin Anglez nën Henri VIII, por u shfuqizua pas vdekjes së tij në vitin 1547. Në Japoninë e shekullit të 16-të, banditi legjendar japonez Ishikawa Goemon u fut në një kazan të madhe në formë kazani. Ekzekutimi i tij publik, i cili mund të përfshinte të gjithë familjen e tij, u krye pasi ai nuk arriti të vriste kryekomandantin Toyotomi Hideyoshi.
Kohët e fundit më 2002, ambasadori britanik në Uzbekistan Craig Murray akuzoi regjimin uzbek Karimov për vrasjen e gazetarit të opozitës Mufazar Avazov duke u zier, pasi një patolog britanik identifikoi imazhet e plagëve të Avazovit të vdekur si identike me ato të shkaktuara nga vlimi.
Poucharramet
Poucharamet (Ocitanisht: Pojarramet; Shqip: Puxharahmeti) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Federata Skitare e Kosovës
Federata Skitare e Kosovës është organi më i lartë sportiv përgjegjës për organizimin e aktiviteteve sportive të skijimit në Kosovë. Federata që nga viti 1991 është pavarësuar dhe i ka zhvilluar aktivitetet e veta vendore dhe ka marrë pjesë në arenën ndërkombëtare : Në Francë, Itali, Austri, Çeki, Sllovaki, Hungari, Turqi, Slloveni etj. duke i sjellur Kosovës 25 medalje. Me pjesëmarrjen e delegatëve të FSK-së në Kongresin e FIS-it në Portugali në vitin 2006 është bërë zyrtarizimi i pjesëmarrjes së reprezentacionit të Kosovës në të gjitha garat ndërkombëtare të organizuara nga FIS. Federata Skitare e Kosovës më 7.11.2011 është pranuar në FIS (Federata Botërore e skijimit) me të drejta të plota për pjesëmarrje në të gjitha garat ndërkombëtare.
Historiku i skijimit në Kosovë
Rugova njihet si djep i skitarisë kosovare dhe ballkanike. Pikërisht viti 1928 shënon fillimin e këtij sporti në Kosovë kur Prof. Bardhyl Zajmi dhe Prof. Hajrullah Gruda sollën skitë e para në Kosovë ndërsa garat e para u mbajtën qysh në vitin 1932 në Zatër të Pejës. Në vitin 1949 në Boge të Rugovës janë fillet e para të zhvillimit të skijimit në Kosovë. Nga data 24.XII.1950 e deri në mars të vitit 1951 u mbajtën Seminaret e para për instruktor të skitarisë në Boge të Rugovës. Po ashtu në këtë vit filluan garat e para të organizuara në nivelin e Kosovës në Boge të Rugovës.
Basil Ringrose
Basil Ringrose (1653-1683) ishte një piratë, navigator, gjeograf dhe autor anglez.
Ringrose kaloi Istmin e Darinës më 1680 me një grup piratësh. Në këtë udhëtim ai krijoi tabela të gjera të ishujve, tinguj, udhëzime shteruese detare dhe simbole për të shënuar shkëmbinj dhe ujë të cekët. I rrjedhshëm në latinisht dhe frëngjisht, ai shpejt mësoi spanjisht që të veprojë si përkthyes.
Kapiten Bartholomew Sharp, Lionel Wafer, John Coxon, Edmund Cooke, William Dick dhe William Dampier ishin gjithashtu anëtarë të ekuipazhit. Dampier i referohet Ringrose si nxënës i një mbjellësi në Xhamajka. Në fund të udhëtimit, Ringrose dhe disa bashkëpunëtorë të ekuipazhit morën hartat dhe tabelat në Dartmouth për të shitur.
Në tetor 1683, Ringrose lundroi në Cygnet me Kapiten Swan, si Supercargo. Në bregdetin meksikan në Santa Pecaque, ekuipazhi plaçkiti fshatin. Kapiteni Swan dërgoi 54 burra me kuaj të ngarkuar përsëri në spirancë, midis tyre Ringrose. Ata u vendosën nga ushtarët spanjollë dhe u masakruan.
Haustor
Haustor ishte një grup rock jugosllav nga Zagrebi, SR Kroaci, një anëtar i lëvizjes së valës së re dhe një akt i rëndësishëm i skenës rock ish-jugosllav.
Historia
Baza e grupit u krijua në vitin 1977, kur këngëtari dhe kitaristi i herëpashershëm Darko Rundek u takua me basistin Srđan Sacher. Dy vjet më vonë ata formuan Haustorin, së bashku me Ozren Štiglić (kitarë) dhe Boris Leiner (bateri), të cilët kishin luajtur gjithashtu në një grup tjetër të shquar jugosllav rock, Azra. Gjatë vitit 1980 ata shtuan Zoran Vuletićin (tastierë) dhe një seksion tunxhi. Grupi u ndikua kryesisht nga muzika e Karaibeve.
Haustor publikoi albumin debutues të vetëtitulluar në 1981. Të gjitha këngët janë shkruar nga Sacher ose Rundek. Kënga reggae e Sacher-it "Moja prva ljubav" (Dashuria ime e parë) u bë hit dhe ajo ende mbetet e njohur në vendet e ish-Jugosllavisë.
Pas një pauze, e cila u diktua nga rekrutimi i anëtarëve në ish- Ushtrinë Popullore Jugosllave, albumi i tyre i dytë, i titulluar Treći svijet ( Bota e Tretë ), doli në vitin 1984. Megjithatë, menjëherë pas kësaj Sacher u largua nga grupi, duke e lënë Rundek si kompozitorin dhe tekstshkruesin e vetëm të grupit.
Haustor publikoi dy albume të tjera, Bolero (1985) dhe Tajni grad (1988), përpara se të ndahej në 1990. Grupi u mblodh përsëri gjatë viteve 1990 për një ribashkim të përkohshëm dhe më vonë u shpërbë përfundimisht.
Një version i ribërë i këngës së tyre "Moja prva ljubav" në polonisht është përfshirë në albumin e nderimeve të vitit 2001 "Yugoton".
Këngët e tyre, "Ena" dhe "Sejn", kanë mbetur klasikë të muzikës së Jugosllavisë.
Meribane Shala
Meribane Shala ishte aktore nga Kosova. Lindi në Vushtrri më 1932, në një familje atdhetare, arsimdashëse e përparimtare. Për një kohë jetoi me familje në Durrës, Shqipëri, dhe më pas u zhvendos në Prishtinë përfundimisht për të jetuar deri më ’56.
Profesioni i parë i Merit ishte të ngiste biçikletën në rrugët e Durrësit ku kishte migruar me familjen e saj dhe me disa familje të tjera në vitet e rënda të pasluftës. Më pas u kthyen në Kosovë e Meri përsëri me biçikletë barte postën dhe afishet bashkë me vëllezërit: Abdurrahmanin dhe Rezakun, të cilët ishin të burgosur. Pasuan vitet ’48, '49, Merit i plotësohet dëshira për të aktruar, sepse Abdurrahmani, që ishte ushtar, i lejoi që të bëhej aktorja e parë (ndër femrat shqiptare) e teatrit në themelim në Prishtinë. Meri dhe Kati, dy aktorët e para në Dramën Shqiptare shkelën në skenën e teatrit, kulisat e tij shkelën vargonjtë e prapambeturisë, të mentalitetit tonë arkaik, ato ishin prijetaret e fill pas tyre Melihate Qena, Vera Balaj, Hyrije Hana, Belxhyzete Domi, Naxhije Deva, Nexhmije Pagarusha, Mysherefe Lloza Preka etj.
Meri nga inercia e talentit të saj u hodh ne dërrasat e skenës me tërë qenien e saj. Mosha e njomë nuk e njihte as skenën e ftoftë, as kushtet e rënda në të cilat mbaheshin provat, as turnetë nëpër Kosovë, kur aktorët udhëtonin me kamion bashkë me dekorin e dramava që i shfaqnin. Meqë atëbotë kishte pak aktore, Merit i jepej mundësia të luante edhe rolet e çunave. U varguan rolet në dramat e shkrimtarëve dhe dramaturgëve shqiptare e botëror.
U krijua edhe “skena e vogel’’. Shumë aktore venin e vinin, që të ndienin ngrohtësinë familjare, meqë shumica nuk ishin nga Prishtina. Nga grimi qe duhej vëne për role të ndryshme të plakës 70 vjeçare, të nuses, të vjehrrës, të çunit në dyqan të këpucëtarit, të nxënësit para pushkatimit, të gruas të cilën e rrihte burri, të palaços, Meri fitoi rrudhat e para, që shprehnin jetën e saj të brendshme, sepse ajo kishte lindur dhe ishte përgatitur vetëm që të ishte gjithnjë e para.
Rolet
Meribane Shala luajti role të shumta: të bijën e Jeroties në “Personi i dyshimtë‘’ i Branislav Nushiqit, në rolin e Vidës te ‘’Zhelanët’’ të Matej Borit, në regji të Abdurrahman Shalës, që në Takimet e teatrove në Beograd dolën fitues me shpërblimin e parë, vajzën në ‘’Zjarrin  dhe hiri’’, plakën në ‘’Besa’’ të Sami Frashërit, Agafen në ‘’Martesa’’ e Gogolit, Vaskën në ‘’Hijet e rënda ‘’ të Hamza Hamos, ‘’Mirandolina ‘’ të Goldonit, Franciken në ‘’Mbreti i Betanjoves‘’, në ‘’Prajsa e humbur‘’, në komedinë ‘’Kryjet e hudres’’ e shumë shumë  role të tjera për një kohë fare të shkurtër, aq sa jetoi deri në moshën 24 vjeçare.
Thënie për Meribane Shalën dhe aktrimin e saj
Vehap Shita (kritik teatror), më 1953, për rolin e saj në komedinë ‘’Bora’’ të Nushiqit: ''“Asnjëherë nuk kemi pasur arsye per të dyshuar në prirjet artistike të Meriban Shalës, në disa role të veçanta që i përshtaten asaj. Por duke interpretuar mikeshën Zhivanoviq, ajo tregoi se përnjëmend është e lindur për të interpretuar të tilla role, secilin rol të saj e karakterizoi përjetimi artistik, me gjallërinë e saj i dha pjesës tonin komik e sarkastik’’''.
Aktori Istref Begolli thotë ta ketë takuar në pjesën ‘’Zhelanët’’. ''“Meri ishte një talente e rrallë, e madhe, me vjen mirë që kemi qenë një gjeneratë. Personalisht mendoj se do të kalojë edhe një kohë e gjatë qe të mund të lind një talente e atille në skenën tonë.’’
Kristi Berisha: më 1954 e kujton Merin në rolin e Franciskes te “Mbreti i Bosnjanoves” me regji të tij. ''“Meribanja ka pasur nerv aktori. Në dialogje, kur konflikti merrte flakë, interpretimi i saj nxirrte shkëndija. Fahu i saj kanë qenë rolet e karaktereve, edhe pse e shkurtër me shtat, prania e saj e mbushte skenën dhe zërin melodik e intonacionin skenik arrinin shume lehte te publiku”''.
Shani Pallaska (aktori i parë mashkull në teatrin PK në Prishtinë): “Ajo që nga shfaqja e dytë apo e tretë, pas rolit të vajzave, luante ҫdo rol, madje edhe të plakave e çunave, dhe askush nuk mund ta kuptonte se ajo ishte një çupë 16-17 vjeçe, luante çdo rol që i jepej, episodik apo kryesor, me shumë sukses.”