cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mehdi bej Frashëri
Biografia
Më 6 prill të vitit 1939 kur Italia filloi agresionin fashist ndaj Shqipërisë, në atë kohë ishte deputet i Parlamentit Shqiptar, u takua me Mbretin Zog dhe i kërkoi që të fillonte rezistenca e armatosur ndaj italianëve duke i thënë që Shqipëria nuk duhej të ndiqte shembullin e Tunizisë, e cila nuk shtiu asnjë pushkë kur u pushtua nga Italia. Pas takimit me Mbretin Zog, Frashëri shkoi dhe kreu një takim me Ministrin Fuqiplotë të Italisë në Tiranë, duke i kërkuar atij që të ndërhynte pranë Qeverisë së tij që Musolini të tërhiqte ultimatumin që i kishte dhënë Qeverisë shqiptare. Mbasi nuk e bindi dot atë, Mehdi beu ndërmori dhe disa takime të tjera me trupin diplomatik të akredituar në Tiranë, duke u kërkuar atyre që të ndërhynin pranë qeverive përkatëse me qëllim që të dënohej agresioni fashist që Italia po ndërmerrte ndaj një vendi të vogël e sovran siç ishte Shqipëria.
Pulla postare shqiptare: Italia-Shqipëria 2010, dy popuj, një det, një Miqësi
Pulla postare shqiptare: Italia-Shqipëria 2010, dy popuj, një det, një Miqësi
Mehdi bej Frashëri
Biografia
Në mëngjesin e 7 prillit 1939, kur u dha lajmi se anijet luftarake italiane mbërritën në Portin e Durrësit, Frashëri shkoi në Radio-Tirana dhe që andej me anë të një fjalimi iu drejtua gjithë popullit shqiptar duke i bërë thirrje që të ngrihej me armë kundër pushtimit fashist.
Pulla postare shqiptare: Italia-Shqipëria 2010, dy popuj, një det, një Miqësi
Emisioni përbëhët nga 1 seri me 1 pamje
Mehdi bej Frashëri
Biografia
Pas atij fjalimi patriotik dhe tepër prekës Mehdi Beu nuk u largua nga Shqipëria, ndonëse i kishte të gjitha mundësitë, por preferoi dhe u fut në Legatën turke në Tiranë, duke u kërkuar atyre strehim politik. Më pas autoritetet italiane që u vendosën në Shqipëri, duke e konsideruar Mehdi beun si një antifashist e person politik me mjaft rrezikshmëri dhe kundërshtar potencial të tyre, e internuan atë në Itali duke e mbyllur në kampet e përqendrimit, ku ai qëndroi deri në vitin 1943. Në 1943 kur kapitulloi Italia dhe në Shqipëri hynë trupat gjermane, disa figura të politikës shqiptare të asaj kohe, si Rexhep Krasniqi, Xhafer Deva, Bedri Pejani etj, gjatë bisedimeve që patën me Neubacher, i kërkuan atij që të ndërhynte pranë Qeverisë së tij që Frashëri, i cili ndodhej i internuar në Itali, të sillej në Tiranë për të kryesuar Këshillin e Lartë të Regjencës, pasi ai konsiderohej si një nga politikanët më të aftë që kishte Shqipëria në atë kohë. Autoritetet gjermane u bindën për këtë dhe e sollën Mehdi Frashërin në Tiranë dhe ai, së bashku me Lef Nosin, at Anton Harapin dhe Fuat Dibrën, të cilët konsideroheshin si persona politikë me të kaluar të pastër, kryesuan Këshillin e Lartë të Regjencës, i cili u zgjodh pas mbajtjes së një Kuvendi Kushtetues, ku për herë të parë morën pjesë me mandat të rregullt dhe përfaqësuesit e Kosovës.
Oksidi i natriumit
Oksidi i natriumit formohet me shkrirjen e natriumit metalik me peroksid natriumi ose me nitrit natriumi.
Pulla postare shqiptare: Italia-Shqipëria 2010, dy popuj, një det, një Miqësi
Vlera e serisë: 40 lekë
Oksidi i natriumit
+=
Pulla postare shqiptare: Italia-Shqipëria 2010, dy popuj, një det, një Miqësi
Përmasat e pullës: 43x31 mm
Mehdi bej Frashëri
Biografia
Në fillimin e nëntorit 1944, kur forcat partizane u përgatitën të sulmonin Tiranën, Frashëri së bashku me gruan e tij dhe tre fëmijët u larguan nga Shqipëria dhe nëpërmjet Shkodrës kaluan dhe u vendosën në Itali, e cila në atë kohë kontrollohej nga Forcat Aleate.
Oksidi i natriumit
+=+
Pulla postare shqiptare: Italia-Shqipëria 2010, dy popuj, një det, një Miqësi
Kompozimi I tabakut: 9pulla në tabak
Mehdi bej Frashëri
Intelektuale
Kujtimet e shkruara të tij mbijetuan në dorëshkrim për shumë vjet në familjet e Haki dhe Gani Karapicit dhe u kanë shpëtuar kontrolleve të dy arrestimeve, të fshehura midis librave të fëmijëve të tyre. Rreth vitit 1960 kujtimet iu dërguan nipit të tij të internuar në Gradishtë, Tefik Çelos. Kujtimet u botuan së pari më 2005 me titullin Kujtime (Vitet 1913-1933).
Oksidi i natriumit
Oksidi i natriumit është pluhur i bardh kristalor i cili me ujë reagon vrullshëm dhe formon hidroksidin e natriumit NaOH.
Pulla postare shqiptare: Italia-Shqipëria 2010, dy popuj, një det, një Miqësi
Data e emëtimit: 12.04.2010
Mehdi bej Frashëri
Intelektuale
Ka shkruar në kujtimet e tij se qe nismëtari i Protokollit të Korfuzit, me të cilin qeveria shqiptare e Durrësit pranonte autonominë e Vorio-Epirit, Korçë-Gjirokastër, si krahinë greke dhe me një protokoll tjetër autonominë e Himarës. Dihet se këtë akt qeveria shqiptare e Durrësit e konsideroi kapitullim.
Oksidi i natriumit
+->
Pulla postare shqiptare: Italia-Shqipëria 2010, dy popuj, një det, një Miqësi
Tirazhi filatelik: 4750 seri
Mehdi bej Frashëri
Politike
Ishte përfaqësues i Shqipërisë në Lidhjen e Kombeve në Gjenevë, ku mbrojti me dinjitet të drejtat e minoritetit shqiptar në Çamëri që shkeleshin nga qeveria greke.
Hebrenjtë
Pasi autoritetet ushtarake gjermane kërkuan zyrtarisht jo vetëm listat, por edhe grumbullimin e gjithë hebrenjve në një fushë përqëndrimi. Dy përfaqësues të komunitetit hebre që kishte gjetur strehë në Shqipëri, Rafael Jakohel dhe Mateo Mathatia, iu drejtuan Mehdi Frashërit për ndihmë, i cili i këshilloi të takoheshin me ministrin e Brendshëm Xhafer Devën, i cili më pas mori përsipër të kundërshtonte kërkesën e autoriteteve gjermane.
Pulla postare shqiptare: Italia-Shqipëria 2010, dy popuj, një det, një Miqësi
FDC: 250 copë
Rus
Rus fjalë me të cilën në literatur e vjetër përshkruhej Mbretëria me prejardhje të panjohur e Kievit si dhe një fisi që i takonte kësaj mbretërie. Sipas shkenctarëve rusë në fillim përdorej vetëm për hapësiren e polanëve përreth Kievit, d.m.th bërthama e Mbretërisë së Kievit. Në burime të vjetra edhe varegët (gjer.: Wareager) thirreshin rus (apo Rhos) ; nga këtu vije konkludimi që këtë emërtim e kanë marrur edhe nomadët dhe më vonë është marrë edhe nga sllavët.
Pulla postare shqiptare: Italia-Shqipëria 2010, dy popuj, një det, një Miqësi
Autor: Gjin Varfi
Shtypur në Shqipëri nga Adelprint
677
Mbi vitin 677.
Metalet alkaline tokësore
Emri alkalino toksore e kanë marr ngase oksidet e tyre përkatësisht tretësirat ujore të tyre reagojnë si baza te forta.
Koka
thumb|250px|Koka e njeriut. thumb|right|250px|Koka e një gepardi.
Rëndësia kulturore
Njerëzit që janë më inteligjentë se të tjerët, paraqiten disa herë në filma vizatimorë me koka më të mëdha, si një mënyrë për të treguar që ata kanë një tru më të madh; në fantashkencë, një jashtëtokësor me kokë të madhe është simbolikë e inteligjencës së lartë. Jashtë kësaj paraqitjeje simbolike, avancimet në neurobiologji kanë treguar se diversiteti funksional i trurit do të thotë se diferenca në madhësinë e trurit nuk është një faktor i besueshëm se sa shumë ndryshim ekziston në përgjithësi mes inteligjencës së dy personave.
Koka është burim për shumë metafora dhe metonimi në gjuhën njerëzore.
Grekët e lashtë kishin një metodë për vlerësimin e tërheqjes seksuale të bazuar në Raportin e Artë, duke matur përmasat e kokës.
Veshjet
Kapele të ndryshme mund të tregojnë edhe status, origjinë, besime fetare/shpirtërore, grupime sociale, profesion dhe zgjedhje të modës.
Antropometria
thumb|center|797x275px|Karakteristika fizike të një koke të rrituri njeriu.
Duck Soup
Duck Soup, Komedi.
Pulla postare shqiptare: Pa viza në Europë
Pulla postare shqiptare: Pa viza në Europë
Emisioni përbëhët nga një seri mr nje pamje
Vlera e serisë: 40 lekë
Përmasat e pullës:40x30 mm
Kompozimi I tabakut: 9pulla në tabak
Zarfi I ditës së parë: 150 lekë
Data e emëtimit: 08.11.2010
Tirazhi filatelik: 5750 seri
Võru
Võru është një qytet në Estoninë juglindore dhe është dhe kryeqendra e qarkut të Võrut.
Pulla postare shqiptare: Pa viza në Europë
Tirazhi shërbim postar: 144 000 pulla (40-lekëshe)
FDC: 250 copë
Autor: Ministria e Integrimit
Shtypur në Shqipëri nga Adelprint
Kantoni Montpezat-sous-Bauzon
Kantoni Montpezat-sous-Bauzon (frëngjisht: Canton de Montpezat-sous-Bauzon) është një kanton në departamentin Ardèche, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montpezat-sous-Bauzon. Ka sipërfaqe 198.91km2 dhe popullsi 1843 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montpezat-sous-Bauzon aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Pulla postare shqiptare: 100-vjetori i lindjes së Nënë Terezës (Gonxhe Bojaxhiu)
Pulla postare shqiptare: 100-vjetori i lindjes së Nënë Terezës (Gonxhe Bojaxhiu)
Emisioni përbëhët nga një pamje
Vlera e serisë: 100 lekë
Përmasat e pullës: 31x43 mm
Zarfi I ditës së parë: 555 lekë
Data e emëtimit: 26.08.2010
Tirazhi filatelik: 13 500 seri
FDC: 500 copë
Autor: Hyrije Ademi
Shtypur në Shqipëri nga Adelprint
Gjermanët e Rusisë
Gjermanët e rusisë janë grupe të popullsisë gjermane të cilët që nga pjesa e dytë e shekullit XVIII-të e deri pas luftës së II-të botërore, pjesërisht edhe më vonë, banonin e banojnë në pjesë të Perandorisë Ruse apo Bashkimit Sovjetik.
Sipas numërimit të popullsisë më 1970 në Bashkimin Sovjetik, në Kazakistan jetonin 858.000 ; në Rusi 762.000 ; në Kirgistan 90.000 ; në Taxhikistan 38.000 dhe në pjesët tjera 99.000 gjerman. Sipas të dhënave zyrtare, në vitin 1979 në Bashkimin Sovjetik jetonin mbi 2 milion gjerman.
679
Mbi vitin 679.
678
Mbi vitin 678.
Helena Rojo
Helena Rojo lindur Maria Elena Enriquez Ruiz (18 gusht, 1944), në Mexico City është një aktore e famshme teatri e televizioni në Meksikë.
Biografia
Helena Rojo e filloi karrierën e saj si modele në fillimet e viteve '60. Në fund të dekadës ajo filloi të studionte dramë me regjizorët e famshëm Carlos Ancira dhe Jose Luiz Ibanezduke bërë debutimin e saj të parë në 1968 në filmin El Club de los Suicidas.Po në të njëjtin vit, Helena u shfaq në filmin e saj të dytë, Los amigos. Ajo vazhdoi të punonte si modele dhe shfaqej në role të vogla filmash në fund të viteve '60 dhe në fillim të viteve '70.
Ajo ka punuar me talente internacionale si regjizori gjerman Werner Herzog dhe aktorin Klaus Kinski me një rol në filmin  Aguirre, the Wrath of God (1972). Ajo gjithashtu është shfaqur në filmin Fox Trot (1976).
Në 2006, Helena u shfaq në versionin e ri të Mundo de Fieras si Miriam Rivas del Castillo, rol për të cilin fitoi cmimin Mejor Primera actriz të revistës TVy Novelas.
Në vitin 2007, ajo u ftua të festonte 50-vjetorin e telenovelave për Amor sin maquillaje. Në 2008, mori pjesë në telenovelën e famshme meksikane Cuidado con el angel në rolin e Cecilia Velarde. Gjithashtu, u shfaq dhe në miniserinë Locas de amor dhe në filmin Amor letra por letra. Në 2009, Helena u shfaq si personazhi kryesor negativ në versionin e tretë të Corazon Salvaje. Në vititn 2011, ajo mori pjesë në shfaqjen teatrale "Bajo Cero" (Nën zero), së bashku me aktorët Laura Flores dhe Alejandro Camacho. Në vitin 2012 do të marrë pjesë në telenovelën "Por Ella Soy Eva" që do të fillojë transmetimet në Meksikë më 20 shkurt 2012.
Mollëkuqja
Mollëkuqja ose nusepashka është një kandërr e vogël, i kuq me pika te zeza. Habitati (vendbanimi) i saj është në gjethe, livadhe. Ajo ha gjethe te vogla dhe mund te qendroje disa dite pa ngrene. Mund te qendroje ne mjedis te mbyllura por shpeshhere e shohim ne natyre ose fusha me peme dhe bar. Mollekuqja mund te jete e kuqe ,e verdhe ose e gjelber.
Republika e Altait
Republika e Altait (Rusisht: Республика Алтай, Respúblika Altáy, Altaisht: Алтай Республика, Altay Republik) është një subjekt federal i Rusisë (republikë). Kryeqyteti i saj është Gorno-Altajsk. Sipërfaqja e republikës është 92.600 kilometra katrorë. Popullsia:. 206.168 (regjistrimi i 2010).
Republika Altai është një nga republikat etnike të Rusisë, kryesisht përfaqëson popullin vendas Altay, një grup etnik turkik që formon 35% të popullsisë së Republikës, ndërsa rusët etnikë formojnë një shumicë me 57%, dhe me popullsi pakicë të kazakëve, Azisë Qendrore të tjera etnitë, dhe gjermanët. Gjuhët zyrtare të Republikës Altai janë rusishtja, alteishtja dhe kazakishtja.
Historia
Autonomia kombëtare për popullin Altai u krijua më 1 qershor 1922 si Oblasti Autonom Ojrot (Ойротская автономная область), pjesë e Krait Altai. Emri origjinal për këtë rajon ishte Bazla. Më 7 janar 1948 ajo u riemërua Oblasti Autonom i Gorno-Altaiskit (Горно-Алтайская автономная область). Në vitin 1991 ajo u riorganizua në Republikën Socialiste Sovjetike Autonome të Gorno-Altait. Në vitin 1992 ajo u riemërua si Republika e Altait.
Gjeografia
Republika Altai ndodhet në Malet Altai në qendër të Azisë në kryqëzimin e taigës siberiane, stepave të Kazakistanit dhe gjysmë-shkretëtirave të Mongolisë. Pyjet mbulojnë rreth 25% të territorit të republikës.
Lumenj dhe liqene
left|parapamje|Lumi Katun në Republikën Altai
Më shumë se 20,000 degë përhapen në të gjithë republikën malore, duke bërë për gjithsej më shumë se 60,000 kilometra rrugë ujore. Lumenjtë më të mëdhenj të republikës janë Katun dhe Biya, të dy burojnë nga malet dhe rrjedhin drejt veriut. Kryqëzimi i dy lumenjve përfundimisht formon lumin Ob, një nga lumenjtë më të gjatë në Siberi, i cili rrjedh në veri të Oqeanit Arktik.
Burimi i lumit Biya të zezë është Liqeni Teletskoje, liqeni më i madh i rajonit i vendosur në një zonë të izoluar, në jug të maleve. Lumi Katun me ngjyrë smeraldi e ka burimin në akullnajën Gebler, i cili ndodhet në pikën më të lartë të Republikës, malin Belukha. Lumi Katun, në veçanti, ka një rëndësi fetare për Altaianët vendas, si dhe për shumë rusë që jetojnë në këtë zonë, pasi Mali Belukha njihet në folklorin Altai të jetë porta hyrëse për mbretërinë mistike të Shambhala.
Rrjeti hidrografik i Republikës përfshin gjithashtu afërsisht 7,000 liqene, duke shtuar një sipërfaqe gjithsej prej më shumë se 700 km2. Liqeni më i madh është Liqeni Teletskoje, i cili është 80 km i gjatë dhe 5 kilometra i gjerë, ka një sipërfaqe prej 230,8 kilometra katrorë dhe një thellësi maksimale prej 325 metrash. Liqenet malore të Altait përmbajnë rezerva të mëdha uji të ëmbël me një cilësi shumë të pastër si rezultat i distancës së tyre nga civilizimi. Vetëm Liqeni Teletskoje përmban më shumë se 40 kilometra kub ujë shumë të pastër.
Magazinimi i mundshëm i ujërave nëntokësore vlerësohet në 22 milion m2 në ditë, ndërsa përdorimi aktual përbën rreth 44,000 m³ në ditë. parapamje|Liqeni Shavlo në Çujskin Verior. parapamje|[[Mali Beluha]]
Malet
Aspekti më i spikatur gjeografik i Republikës së Altait është terreni i saj malor. Republika është e vendosur brenda pjesës ruse të sistemit të Maleve Altai, i cili mbulon një pjesë të madhe të Republikës dhe vazhdon në shtete fqinj Kazakistan, Mongoli dhe Kinë. Rajoni vazhdon të përjetojë një aktivitet sizmik të dukshëm periodik, i cili bëhet i dukshëm përmes kreshtave karakteristike të larta dhe të thyer të maleve, të ndara nga luginat e lumenjve të ngushtë dhe të thellë. Maja më e lartë e Republikës, Mali Beluha (4,506 m), është pika më e lartë në Siberi.
Burime natyrore
Trupa të ndryshëm të ujit janë ndër burimet më të rëndësishme natyrore të Republikës. Burimet minerale dhe të nxehta janë destinacione të njohura për turistët dhe vendasit, të kërkuar për efektet e tyre terapeutike. Për më tepër, akullnajat Altai përmbajnë një sasi të madhe të ujit të freskët. Vëllimi i përgjithshëm i akullit për akullnajat e regjistruara Altai arrin në një total prej 57 km³, 52 km³ prej të cilave është ujë. Stoku i përgjithshëm i ujit të akullnajave tejkalon rrjedhën mesatare vjetore të të gjithë lumenjve Altai, të cilat janë të barabarta me 43 km³ në vit. Akullnajat më të mëdha janë Bolshoy Taldurinsky (35 km2), Mensu (21 km2), Sofiysky (17 km2) dhe Bolshoy Maashey (16 km2).
Burimet minerale në rajon përfshijnë kryesisht ari, argjendi, xeherorët e hekurit dhe litiumi, përveç sasive të tjera më të vogla të mineraleve. Qyteti i madh i Barnaul në Krai Altai fqinje u themelua si një qendër përpunimi për mineralet nga rajoni Altai, megjithëse industria e nxjerrjes së mineraleve sot është shumë më e vogël se në të kaluarën. Altai është një rajon i përshtatshëm për tifozët e trekking, ngjitje dhe not. I pasur me peisazhe malore dhe rezervuarë të shumtë.
Klima
thumb|250px|Harta e Republikës së Altait Republika ka një klimë të butë kontinentale me verë relativisht të shkurtër dhe të butë (qershor – gusht); dhe dimra të gjatë, të ftohtë dhe shpesh mjaft të ftohtë (nëntor – mars).
Në përgjithësi, klima e republikës në zonat juglindore, siç janë (Rrethet Ulaganski dhe Kosh-Agaçsky), është më e ashpër se klima e zonave veriore më pak të ngritura.
Ndarjet administrative
Republika Altai është e ndarë administrativisht në dhjetë rrethe dhe okrug urban Gorno-Altaysk. Rrethet ndahen më tej në nëntëdhjetë e dy vendbanime rurale.
Ekonomia
Republika Altai është një rajon shumë bujqësor. Sidoqoftë, ai ka disa industri të cilat përfshijnë ushqime, metalurgji me ngjyra, kimikate, miniera ari, këpucë, qumështore dhe druri. Turizmi gjithashtu ka filluar të japë gjurmët e tij në ekonomi dhe një numër i madh hotelesh dhe vendpushimesh të reja që ushqehen drejt "Rusët e Ri" kanë filluar të shfaqen.
Transporti
Helikopterët përdoren për transport urgjent, për të furnizuar posta të largëta qeveritare dhe nga turistë të pasur. Në vitin 2012, kapaciteti i pistës në Aeroportin Gorno-Altajsk pranë kryeqytetit të republikës, u dyfishua. Në qershor të po këtij viti, S7 Airlines filloi fluturimet direkte nga Moska. Para kësaj, pasagjerët fluturonin nëpër Barnaul në Krai Altai ose Novosibirsk.
Kupa e Republikës 1952
Ky ishte edicioni i 6të i Kupës në Shqipëri. Nisi në shkurt, 1952 me Turin e Parë Eliminator dhe përfundoi në maj, 1952 me ndeshjen Finale.
KS Dinamo ishin fitues në fuqi, pasi fituan Kupën e tyre te 2të edicionin e fundit. Kupa u fitua nga KS Dinamo. Ndeshjet u luajtën me sistem një takim eliminator. Nëse rezultati ishte i barabartë, fituesi vendosej nga goditjet e këndit.
Sezoni i kaluar: 1951. Sezoni i rradhës: 1953.
Turi i 1rë Eliminator
Ndeshjet u luajtën në 1952.
Riba
Riba (arabisht: ربا al-ribā oseالربا، ,الربٰوة ribā) është një term arab që shqip mund të përkthehet me termin fajde. Riba përmendet dhe dënohet në disa vargje të ndryshme në Kur'an (3:130, 4:161, 30:39 dhe ndoshta më së shpeshti në 2:275-2:280). Gjithashtu përmendet në shumë hadithe (raporte që përshkruajnë fjalët, veprimet ose zakonet e profetit islam Muhamed). Janë të ndaluara fitimet jo të drejta në tregëti dhe në punë, përgjithësisht nëpërmjet shfrytëzimit.
Kupa e Republikës 1952
Turi i 3të Eliminator
Ndeshjet u luajtën në 1952.
Riba
Ekzistojnë dy forma kryesore të riba. Më e përhapura është interesi ose rritja tjetër për një kredi në para, e cila njihet si riba an-nasiya. Shumica e juristëve islamë besojnë se ekziston një lloj tjetër i ribës, që është shkëmbimi i njëkohshëm i sasive ose cilësive të pabarabarta të një malli të caktuar. Kjo njihet riba al-fadl.
Kupa e Republikës 1952
Cerek Finalet
Ndeshjet u luajtën në 1952. Marrin pjesë 8 fituesit e turit të mëparshëm ndarë në 4 grupe..
Gjysmë Finalet
Ndeshjet u luajtën në 1952. Marrin pjesë 4 fituesit e turit të mëparshëm.
Finale
Ndeshja u luajt në maj, 1952. Marrin pjesë 2 fituesit e turit të mëparshëm.
Skënder Gjinushi
Skënder Gjinushi (Vlorë, 24 dhjetor 1949) është politikan dhe matematicien shqiptar, ish Zëvendës Kryeministër si dhe Ministër i Arsimit dhe Ministër i Punës dhe Çështjeve Sociale.
Biografia
U lind në Vlorë më 24 dhjetor 1949, i biri i Et'hem Gjinushit.
Gjinushi kreu Universitetin e Tiranës, Fakulteti i Shkencave të Natyrës, dega Matematikë 5-vjeçare. Doktoraturë në Universitetin "Pierre et Marie Curie", Paris (Francë). Doktor i Shkencave, Universiteti i Tiranës. Mban titullin Profesor Doktor në Matematikë.
Publikime
Ka botuar dhjetëra artikuj shkencorë, 12 tekste e monografi, 3 doktorata.
Bajram Shabani
parapamje|Bajram Shabani Bajram Shabani (f. Lipkovë, Kumanovë, 14 tetor 1922 – f. Bellanovc, Kumanovë, 14 tetor 1941) ka qen pjesmarës në LNÇ në Maqedoni, luftar i ditëve të para dhe hero i popullit. Si hero i Jugosllavisë është shpallur në 10 tetor 1953.
Në moshën gjashtëvjeçare ka mbetur jetim, në moshë pesëmbëdhjetevjeçare ka punuar në Kumanovë si punëtor në bujqësi dhe në ndërtimtari por dhe si farkëtar. Në vitin 1940 është bashkangjitur në lëvizjen sindikale, kurse në filim të vitit 1941 është bërë antar i SKOJ. Mbas okupimit të Jugoslavisë ka qën luftar në rëgjimentin partizan të Karadakut (cili ka qen i formuar në 12 tetor 1941). U vra në luftë me ushtrinë Bullgare dhe policinë në atarin e f. Bellanovc, Kumanovë, duke bërë mur për terheqje të shokeve të tije. Në momentin kur e ka hedhur bombën e fundit, ka qen i qelluar nga flaka e mitralizit dhe ka rënë i vdekur.
Filozofia e aktualitetit
Filozofia e aktualitetit Gjinia: Shkenca sociale. Autori: Servet Pëllumbi. Shtëpia botuese: "Dudaj". Viti i botimit 2010. Faqet e librit 204. ISBN 978-99943-0-151-5
Mbi librin:
Libri "Filozofia e aktualitetit" është shkruar në formë bisedash me lexuesin. Ato marrin shkas nga takime e ngjarje që më kanë nxitur për ballafaqimin e ideve me realitetin e kohës, për refleksione të natyrës filozofike, që në epokën e sotme të globalizimit, kur filozofia merr një status të posaçëm, lipset të bëhen praktikë e zakonshme, sepse shërbejnë për të bashkuar në një subjektin njohës dhe subjektin veprues. Në këtë libër, lexuesi do të gjejë një formë të filozofisë së aktualitetit, që bazohet në vlerat e dialogut, në aftësinë intuitive për të rrokur aktualen, si dhe në shpirtin luftarak të debatit dhe në vlerën instrumentale të analizës së dilemave të ditëve tona. Kësisoj, bëhen përpjekje për të provuar se relativizimi i ideve dhe i të menduarit sipas situatave që i nënshtrohen "tiranisë së çështjeve të ngutshme", është një nga problemet themelore të filozofisë.
Kapja e një çasti, e një realiteti "të ndalur në kohë" apo i një ngjarjeje të afërt për ne, i një apo disa personazheve që kanë rol e ndikim të caktuar në një proces politik, sjell përditësimin e problemeve të një epoke dhe bën të mundur që ta ndiejmë veten pjesëmarrës në ndryshimin dhe transformimin e realitetit.
Në këtë mënyrë, vetë realiteti, dhe jo thjesht ajo që ekziston, hyn në bashkëveprim me filozofinë dhe i dikton asaj që të rritë "ndërhyrjen" e vet për t'u bërë një instrument me vlera intelektuale dhe morale për të gjithë. Për më tepër që siguria dhe e ardhmja e "familjes njerëzore", pra dhe e secilit prej nesh, kërcënohen në një masë edhe më të madhe nga mungesa e dëshirës për të arsyetuar në rrafshin filozofik, për të krahasuar e harmonizuar dialogun me polilogun, për të marrë e mbajtur përgjegjësi për çka ndodh me ne dhe rrotull nesh. Sepse edhe sot vërtetohet mençuria popullore, sipas së cilës, njeriu pa qëllime në jetë është një gjysmënjeri.
Kuptohet, në këtë vështrim, aktualja dhe aktualiteti nuk janë e njëjta gjë me atë që është, që ekziston në njëfarë mënyre, që rrjedh si kaos i padiferencuar, si uji në vartësi të pjerrësisë apo që ikën e vjen pa lënë gjurmë, por ajo që duhet të jetë i vetmi realitet i arsyeshëm. Pra, ajo që shfaqet jo vetëm si konfrontim, por dhe si thirrje për dialog dhe për të cilën ia vlen të bëhen refleksione, të arsyetohet në mënyrë filozofike, të bëhen analiza të thelluara, të debatohet me ata që mendojnë ndryshe dhe të bëhen marrëveshje e kompromise.
Kështu, aktualiteti merr vulën krijuese të subjektit që e zgjedh dhe e krijon vetë objektin e njohjes dhe të reflektimit, prandaj për të nuk mund të flitet në përgjithësi, të bëhen thashetheme apo të radhiten vetëm shembuj. Kjo e pajis filozofinë e aktualitetit me objektiva praktike e pragmatiste, çka e shndërron atë, në thelb, në filozofinë e edukimit për epokën e globalizimit.
Në përgatitjen e këtij libri për botim jam nisur, së pari, nga dëshira për ta aplikuar konkretisht një kuptim të tillë të filozofisë së aktualitetit nëpërmjet refleksioneve dhe analizave për ngjarje e tema konkrete e thelbësore, që japin mundësi për të aktualizuar edhe tema tradicionale filozofike. Apo, siç thuhet ndryshe, për tema që marrin "theks aktual".
Së dyti, jam nisur nga një qëllim tjetër më praktik: që shënimet dhe analizat e përmbledhura te Filozofia e aktualitetit të shërbejnë edhe si konkretizim e vazhdim i mëtejshëm i vizionit filozofik, që është trajtuar gjerësisht në librin e botuar një vit më parë, Globalistika filozofike. Përvojë dhe sfida.
680
Mbi vitin 680.
Filozofia e aktualitetit
Ndërkohë, nisur nga synime të tilla, në shënimet dhe analizat e mia nuk endem në "qiejt e abstraktimit" për t'iu larguar realitetit dhe as nuk prirem ta shoh çdo gjë nga këndvështrimi i dyshimit pa rrugëdalje. Për ta thënë më qartë: vetëm e vetëm për të hulumtuar një mjet më tepër e për ta bërë atë sa më të efektshëm në rrugën e përbashkët e të vështirë të përballimit të pjesës sonë të sfidave që kanë të bëjnë në radhë të parë me pasojat e krizës së sotme, si dhe me nevojën e një humanizmi i ri, që kërkon vetëdijesimin e individit - si qenia e vetme e arsyeshme tek e cila bota gjen vetëdijen e vet - se e ardhmja e "familjes njerëzore" është tërësisht në duart e tij.
680
Ngjarje
Kostandinopojë (Stamboll) - U mbajt Sinodi (Këshilli) i Gjashtë Ekumenik i Kishës, ku u afirmua natyra njerëzore e Krishtit, duke këmbëngulur në realitetin e veprimit dhe vullnetit të Tij njerëzor.
Filozofia e aktualitetit
Më konkretisht: globalizimi dhe teknologjia e mjeteve të komunikimit masiv e bëjnë botën më të vogël, i bëjnë distancat më të shkurtra. Për rrjedhojë, japin shumë më tepër mundësi për afrimin e njerëzve që jetojnë në realitete të ndryshme dhe larg njëri-tjetrit, shpesh me dallime të thella e burim antagonizmash të rrezikshme.
680
Vdekje
680'erne
Filozofia e aktualitetit
Veçse, të dënuar ca më tepër tani se më parë për t'u mirëkuptuar dhe për të bashkëpunuar me njëri-tjetrin, sepse, siç porosiste Zarathustra, shpëtimi i botës varet nga tri gjëra: të mendosh mirë, të flasësh mirë dhe të bësh mirë. Del, pra, që e ardhmja nuk është diçka e gatshme për t'u adaptuar nga gjithkush, por e tillë që duhet ndërtuar me mend në kokë dhe ndjeshmëri në zemër. Ndryshe, sipas Marsel Ed, "një botë ku e vërteta është paraqitur pa mend, do t'i ngjante më tepër ferrit se parajsës".
Ndërkaq, mund të thuhet me bindje se një formë filozofimi e "tipit Montenji" sot është me realistja dhe duhet të bëhet më e kërkuara, sidomos që filozofia të përfshihet në kulturën e të gjithëve, të dalë përfundimisht nga qerthulli akademik, që e ka mbajtur atë të mbyllur si një fushë dijesh vetëm për një rreth fare të ngushtë intelektualësh. Një mision i tillë pritet të sjellë ndryshim thelbësor në vetë statusin e filozofisë, që nuk ia zbeh e as nuk ia ul nivelin nëse do t'i largohet paksa natyrës dhe gjuhës së traktateve, por përkundrazi do t'ia rritë shumë vlerat, sepse do të bënte të mundur që, për herë të parë, të përputhet plotësisht emri fillestar i saj - si "dashuri për dije" - me realitetin, me kërkesat dhe mundësitë e sotme. Pas kësaj do të shtohet edhe një argument tjetër i fortë, për të thënë se simboli i madhështisë së shoqërisë njerëzore qëndron tek arritjet shpirtërore e kulturore, që janë zanafilla e të gjitha të tjerave.
Dimensionet e kësaj të vërtete rriten shumë kur përballë i vëmë prirjen e kundërt, atë të konsumizmit, që ka sot në dispozicion fonde e mjete të shumta të teknologjisë më të fundit. Përmes parapsikologjisë, parapolitikës dhe ndikimit të reklamës mashtruese dhe çmimeve jo korrekte, ai synon të pushtojë gjithçka. Mbi të gjitha, shijet e njerëzve për mallra, për konsum, për luks e jetë të shkujdesur, për identifikimin e tyre me produktet apo shërbimet që konsumojnë e që, tek e fundit, çojnë në mospjesëmarrje dhe indiferentizëm politik. Kërkesa që shoqëron këtë "makineri" është e thjeshtë në pamje, por ajo ka në themel etjen për fitime maksimale, dehumanizimin dhe kontrollin mbi njerëzit, të cilëve, si model i së ardhmes u ofrohet kultura masive, konsumiste. Dhe nuk është e vështirë për t'u bindur, qoftë edhe nga vëzhgime të sipërfaqshme, se sa e tmerrshme është kur njeriut - nga gjithë pasuria e ideve, e idealeve dhe e kulturës - i mbetet vetëm ajo e mbijetesës, e konsumizmit.
Çdo gjë duket e thjeshtë dhe e pafajshme. Të gjithë njerëzve u jepen të shohin të njëjtët filma, të njëjtat veprimtari që reklamohen kudo njëlloj. U sugjerohet të admirojnë këngëtarët më në modë dhe vetëm disa lloje të caktuara muzike apo deri dhe për të konsumuar të njëjtat thashetheme, të njëjtin lloj ushqimi, të njëjtat veshje në modë.
Pra, për të qenë të gjithë njëlloj nën pushtetin e asaj që ka marrë emrin "mekdonalizim" i shoqërisë. Nga një standardizim i tillë, më keq e pëson jeta shpirtërore, sepse vendin e individit të lirë e me zhvillim të gjithanshëm e zë njeriu njëpërmasor; vendin e pasurisë dhe diversitetit kulturor e zë një surrogat i kulturës; vendin e filozofisë si mësuese për jetën e zë një surrogat i saj, që thirret me emrin "glamour - filozofia", motoja e së cilës është: "O njeri, kënaqu me ditën e sotme!"
Në këtë rrafsh, ideja që përshkon refleksionet, shënimet dhe analizat filozofike që përmban libri Filozofia e aktualitetit duket si një përpjekje "për të qetësuar veten" dhe si një anim nga profesioni. Realisht, ka të bëjë me të vërtetën tashmë të provuar, se nuk ka asnjë fushë tjetër të dijeve që - më mirë dhe më qartë se filozofia - të vlerësojë antinomitë e zhvillimit dhe rreziqet që, krahas të mirave të padiskutueshme, i vijnë qytetërimit dhe njeriut nga shkenca dhe teknologjia, sidomos kur harrohet apeli i humanizmit të ri për ta vlerësuar njeriun dhe njerëzoren si qëllimin më të lartë dhe si një ide të madhe të epokës së globalizimit.
Analizat dhe refleksionet që përfshihen në librin Filozofia e aktualitetit janë shkruar për probleme e ngjarje që duket se nuk kanë lidhje me njëra-tjetrën dhe, si të tilla, mund të lexohen edhe si ese më vete. Ndonjë prej tyre, në një formë më të reduktuar, është publikuar me anë të mediave, si përgjigje ndaj ngjarjeve politike konkrete. Ndërkohë, botimi si një e tërë në këtë libër, i jep mundësi lexuesit të kuptojë se bëhet fjalë për një këndvështrim unik filozofik dhe për një shqetësim qytetar të autorit, me synimin për të nxitur një lëvizje për modernizim, duke filluar nga vënia "në gatishmëri" e secilit drejt një "Uni" të përbashkët, që di të jetë aktiv dhe i vetëdijshëm në një situatë të dhënë, të ndërlikuar e plot kundërshti. Kjo është filozofia e realizimit të "Unit" përmes "Tjetrit" dhe idesë - projekt, që i "peshon" të gjithë.
Në këtë rrafsh, kërkesa për të përligjur e zhvilluar kulturën e dialogut, për të mos e parë tjetrin vetëm si objekt, çka e shpërfytyron thelbin e natyrës së tij njerëzore, përbën një fill tjetër që i lidh analizat dhe refleksionet me njëra - tjetrën. Madje edhe kur objekt analize janë situata konkrete politike - si ajo e zgjedhjeve të 28 qershorit 2009 në Shqipëri - apo fenomene politike atipike, politikanë apo liderë të politikës, që fshihen pas nevojës së ndryshimit, por që mbeten po ata që kanë qenë.
Kantoni Tartas-Est
Kantoni Tartas-Est (frëngjisht: Canton de Tartas-Est) është një kanton në departamentin Landes, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Tartas. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 5282 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Tartas-Est aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Mejoza
Historia
Termi "meiosis" rrjedh nga fjala greke μείωσις, që do të thotë "pakësim". Ajo u prezantua në biologji nga J.B. Farmer dhe J.E.S. Moore në 1905, duke përdorur përkthimin idiosinkratik "maiosis":
• Ne propozojmë të zbatojmë termat Maiosis ose Faza Maiotike për të mbuluar të gjithë serinë e ndryshimeve bërthamore të përfshira në dy ndarjet që u përcaktuan si Heterotip dhe Homotip nga Flemming.
Drejtshkrimi u ndryshua në "meiosis" nga Koernicke (1905) dhe nga Pantel dhe De Sinety (1906) për të ndjekur konventat e zakonshme për transliterimin e greqishtes.
Fazat
Mejoza ndahet në mejozë I dhe mejozë II të cilat më tej ndahen në Karyokinesis I dhe Cytokinesis I dhe Karyokinesis II dhe Cytokinesis II përkatësisht. Hapat përgatitorë që çojnë në mejozë janë identikë në model dhe emër me ndërfazën e ciklit qelizor mitotik.[10] Ndërfaza ndahet në tre faza:
• Faza e rritjes 1 (G1): Në këtë fazë shumë aktive, qeliza sintetizon grupin e saj të gjerë të proteinave, duke përfshirë enzimat dhe proteinat strukturore që do t'i nevojiten për rritje. Në G1, secili nga kromozomet përbëhet nga një molekulë e vetme lineare e ADN-së.
• Faza e sintezës (S): Materiali gjenetik riprodhohet; secili nga kromozomet e qelizës dyfishohet për t'u bërë dy kromatide identike motra të ngjitura në një centromerë. Ky riprodhim nuk e ndryshon ploidinë e qelizës pasi numri i centromerit mbetet i njëjtë. Kromatidet identike motra nuk janë kondensuar ende në kromozomet e paketuara dendur të dukshme me mikroskopin e dritës. Kjo do të ndodhë gjatë profazës I në mejozë.
• Faza e rritjes 2 (G2): Faza G2 siç shihet përpara mitozës nuk është e pranishme në mejozë. Profaza mejotike korrespondon më së shumti me fazën G2 të ciklit qelizor mitotik.
Interfaza pasohet nga mejoza I dhe më pas mejoza II. Mejoza I ndan kromozomet homologe të riprodhuara, secili ende i përbërë nga dy kromatide motra, në dy qeliza bija, duke reduktuar kështu numrin e kromozomeve përgjysmë. Gjatë mejozës II, kromatidet motra shkëputen dhe kromozomet e bijave që rezultojnë ndahen në katër qeliza bija. Për organizmat diploide, qelizat bija që rezultojnë nga mejoza janë haploide dhe përmbajnë vetëm një kopje të secilit kromozom. Në disa specie, qelizat hyjnë në një fazë pushimi të njohur si interkinezë midis mejozës I dhe mejozës II.
Mejoza I dhe II ndahen secila në faza profazë, metafazë, anafazë dhe telofazë, të ngjashme në qëllim me nënfazat e tyre analoge në ciklin qelizor mitotik. Prandaj, mejoza përfshin fazat e mejozës I (profaza I, metafaza I, anafaza I, telofaza I) dhe mejoza II (profaza II, metafaza II, anafaza II, telofaza II). qendër|parapamje|800x800px
Mejoza I
Mejoza I ndan kromozomet homologe, të cilat janë të bashkuara si tetrada (2n, 4c), duke prodhuar dy qeliza haploide (n kromozome, 23 te njerëzit) të cilat secila përmban çifte kromatide (1n, 2c). Për shkak se ploidia reduktohet nga diploid në haploid, mejoza I referohet si një ndarje reduktuese. Mejoza II është një ndarje ekuacionale analoge me mitozën, në të cilën kromatidet motra janë të ndara, duke krijuar katër qeliza bijë haploide (1n, 1c). parapamje|245x245px|Mejoza Profaza I në minj. Në Leptoten (L) fillojnë të formohen elementët aksialë (të njollosur nga SYCP3). Në zigoten (Z) elementët tërthor (SYCP1) dhe elementët qendrorë të kompleksit sinaptonemal janë pjesërisht të instaluar (duken si të verdhë pasi mbivendosen me SYCP3). Në Pachytene (P) është plotësisht i instaluar, përveç në kromozomet seksuale. Në Diplotene (D) ajo çmonton chiasmata zbuluese. CREST shënon centromeret. Profaza I
Profaza I është deri tani faza më e gjatë e mejozës (që zgjat 13 nga 14 ditë në minj).Gjatë fazës I, kromozomet homologe të nënës dhe babait çiftëzohen, sinapsin dhe shkëmbejnë informacionin gjenetik (me rikombinim homolog), duke formuar të paktën një kryqëzim për kromozom. Këto kryqëzime bëhen të dukshme si chiasmata (shumës; chiasma njëjës). Ky proces lehtëson çiftimin e qëndrueshëm midis kromozomeve homologe dhe kështu mundëson ndarjen e saktë të kromozomeve në ndarjen e parë mejotike. Kromozomet e çiftuar dhe të riprodhuar quhen bivalente (dy kromozome) ose tetradë (katër kromatide), me një kromozom që vjen nga secili prind. Profaza I ndahet në një sërë nënfazesh të cilat emërtohen sipas pamjes së kromozomeve.
Metafaza I
Çiftet homologe lëvizin së bashku përgjatë pllakës së metafazës: Ndërsa mikrotubulat kinetokore nga të dy polet e boshtit ngjiten në kinetokoret e tyre përkatëse, kromozomet homologe të çiftuar rreshtohen përgjatë një rrafshi ekuatorial që përgjysmon boshtin, për shkak të forcave kundërbalancuese të vazhdueshme të ushtruara nga mikrotubuluesit nga bivalentët. dy kinetokoret e kromozomeve homologe. Kjo bashkëngjitje quhet bashkëngjitje bipolare. Baza fizike e asortimentit të pavarur të kromozomeve është orientimi i rastësishëm i secilit bivalent së bashku me pllakën e metafazës, në lidhje me orientimin e bivalentëve të tjerë përgjatë së njëjtës vijë ekuatoriale.[17] Kohezina e kompleksit proteinik mban së bashku kromatidet motra që nga koha e riprodhimit të tyre deri në anafazë. Në mitozë, forca e mikrotubulave kinetokore që tërheqin në drejtime të kundërta krijon tension. Qeliza e ndjen këtë tension dhe nuk përparon me anafazën derisa të gjithë kromozomet të jenë të dy-orientuar siç duhet. Në mejozë, vendosja e tensionit zakonisht kërkon të paktën një kryqëzim për çift kromozomesh përveç kohezinës midis kromatideve motra (shih ndarjen e kromozomeve).
Anafaza I
Mikrotubulat kinetokore shkurtohen, duke tërhequr kromozomet homologe (të cilat secili përbëhet nga një palë kromatide motra) në pole të kundërt. Mikrotubulat jokinetokore zgjaten, duke i shtyrë centrozomet më larg. Qeliza zgjatet në përgatitje për ndarje në qendër.[17] Ndryshe nga mitoza, vetëm koezina nga krahët e kromozomit degradohet ndërsa kohezina që rrethon centromerin mbetet e mbrojtur nga një proteinë e quajtur Shugoshin (japoneze për "shpirt mbrojtës"), që pengon ndarjen e kromatideve motra.[31] Kjo lejon që kromatidet motra të qëndrojnë së bashku ndërsa homologët janë të ndarë.
Telofaza I
Ndarja e parë mejotike përfundon në mënyrë efektive kur kromozomet arrijnë në pole. Çdo qelizë bijë tani ka gjysmën e numrit të kromozomeve, por çdo kromozom përbëhet nga një palë kromatide. Mikrotubulat që përbëjnë rrjetin e boshtit zhduken dhe një membranë e re bërthamore rrethon çdo grup haploid. Kromozomet zbërthehen përsëri në kromatinë. Ndodh citokineza, shtrëngimi i membranës qelizore në qelizat shtazore ose formimi i murit qelizor në qelizat bimore, duke përfunduar krijimin e dy qelizave bija. Megjithatë, citokineza nuk përfundon plotësisht duke rezultuar në "ura citoplazmike" të cilat mundësojnë ndarjen e citoplazmës midis qelizave bija deri në fund të mejozës II. Kromatidet motra mbeten të ngjitura gjatë telofazës I.
Qelizat mund të hyjnë në një periudhë pushimi të njohur si interkinesis ose interfaza II. Gjatë kësaj faze nuk ndodh replikimi i ADN-së.
Mejoza II
parapamje|320x320px|Skema e kompleksit sinaptonemal në faza të ndryshme të profazës I dhe kromozomeve të rregulluara si një grup linear sythe. Mejoza II është ndarja e dytë mejotike dhe zakonisht përfshin ndarjen ekuacionale, ose ndarjen e kromatideve motra. Mekanikisht, procesi është i ngjashëm me mitozën, megjithëse rezultatet e tij gjenetike janë thelbësisht të ndryshme. Rezultati përfundimtar është prodhimi i katër qelizave haploide (n kromozome, 23 te njerëzit) nga dy qelizat haploide (me n kromozome, secila e përbërë nga dy kromatide motra) të prodhuara në mejozën I. Katër hapat kryesorë të mejozës II janë: profaza II, metafaza II, anafaza II dhe telofaza II.
Në profazën II, ne shohim përsëri zhdukjen e nukleoleve dhe mbështjellësit bërthamor si dhe shkurtimin dhe trashjen e kromatideve. Centrozomet lëvizin në rajonet polare dhe rregullojnë fijet e boshtit për ndarjen e dytë mejotike.
Në metafazën II, centromeret përmbajnë dy kinetokore që lidhen me fijet e gishtit nga centrozomet në polet e kundërta. Pllaka e re metafaze ekuatoriale rrotullohet me 90 gradë kur krahasohet me mejozën I, pingul me pllakën e mëparshme.
Kjo pasohet nga anafaza II, në të cilën kohezina centromerike e mbetur, e pambrojtur më nga Shugoshin, çahet, duke i lejuar kromatidet motra të ndahen. Kromatidet motra sipas konventës tani quhen kromozome motra ndërsa lëvizin drejt poleve kundërshtare.
Procesi përfundon me telofazën II, e cila është e ngjashme me telofazën I, dhe karakterizohet nga dekondensimi dhe zgjatja e kromozomeve dhe çmontimi i boshtit. Zarfat bërthamore ri-formohen dhe ndarja ose formimi i pllakave qelizore përfundimisht prodhon gjithsej katër qeliza bija, secila me një grup haploid kromozomesh.
Mejoza tani është e plotë dhe përfundon me katër qeliza të reja bija.
Pachyteni
Faza e pachytenit ,e njohur edhe si pachynema, nga fjalët greke që do të thotë "fije të trasha". Ajo është faza në të cilën të gjitha kromozomet autosomale kanë sinapsuar. Në këtë fazë, rikombinimi homolog, duke përfshirë kryqëzimin kromozomal (crossing over-i), përfundon përmes riparimit të ndarjeve të dyfishta të formuara në leptoten. Shumica e prishjeve, riparohen pa formuar kryqëzime që rezultojnë në konvertimin e gjeneve. Megjithatë, një nëngrup thyerjesh (të paktën një për kromozom) formojnë kryqëzime midis kromozomeve jo-motra (homologe)  gjë që rezulton në shkëmbimin e informacionit gjenetik. Kromozomet seksuale, nuk janë plotësisht identike dhe shkëmbejnë informacion vetëm mbi një rajon të vogël homologjie të quajtur rajoni pseudoautozomal. Shkëmbimi i informacionit ndërmjet kromatideve homologe rezulton në një rikombinim informacioni; çdo kromozom ka grupin e plotë të informacionit që kishte më parë dhe nuk ka boshllëqe të formuara si rezultat i procesit. Për shkak se kromozomet nuk mund të dallohen në kompleksin synaptonemal, akti aktual i kryqëzimit nuk është i perceptueshëm përmes një mikroskopi të zakonshëm me dritë dhe kiasmatat nuk janë të dukshme deri në fazën tjetër.
Diploteni
Faza diplotene, e njohur edhe si diplonema, nga fjalët greke do të thotë "dy fije",   ku kompleksi sinaptonemal shpërbëhet dhe kromozomet homologe ndahen pak nga njëri-tjetri. Megjithatë, kromozomet homologe të secilit bivalent mbeten të lidhur fort në kiasmatë, në rajonet ku ka ndodhur kryqëzimi. Kiasmatat mbeten në kromozome derisa ato të shkëputen në kalimin në anafazën I për të lejuar që kromozomet homologë të lëvizin në polet e kundërta të qelizës.
Origjina dhe funksioni
Mejoza është një ngjarje kyçe e ciklit seksual te eukariotët. Është faza e ciklit jetësor kur një qelizë krijon qeliza haploide (gameta) secila me gjysmën e shumës së kromozomeve sa qeliza prindërore. Dy gamete të tilla haploide, që zakonisht lindin nga organizma të ndryshëm individualë, shkrihen gjatë procesit të fekondimit, duke përfunduar kështu ciklin seksual.
Mejoza është e kudondodhur midis eukariotëve. Ndodh në organizmat njëqelizorë si majaja, si dhe te organizmat shumëqelizorë, si njerëzit. Eukariotët u ngritën nga prokariotët më shumë se 2.2 miliardë vjet më parë dhe eukariotët më të hershëm ishin me gjasë organizma njëqelizore. Për të kuptuar seksin tek eukariotët, është e nevojshme të kuptohet (1) se si lindi mejoza tek eukariotët njëqelizore dhe (2) funksioni i mejozës.
Kombinimet e reja të ADN-së të krijuara gjatë mejozës janë një burim i rëndësishëm i variacionit gjenetik së bashku me mutacionin, duke rezultuar në kombinime të reja të aleleve, të cilat mund të jenë të dobishme. Mejoza gjeneron diversitetin gjenetik të gameteve në dy mënyra: (1) Ligji i Asortimentit të Pavarur. Orientimi i pavarur i çifteve homologe të kromozomeve përgjatë pllakës së metafazës gjatë metafazës I dhe orientimi i kromatideve motra në metafazën II, kjo është ndarja pasuese e homologëve dhe kromatideve motra gjatë anafazës I dhe II, lejon një shpërndarje të rastësishme dhe të pavarur të kromozomeve për secilin. qeliza bijë (dhe në fund te gametet);[35] dhe (2) Kalimi. Shkëmbimi fizik i rajoneve kromozomale homologe nga rikombinimi homolog gjatë profazës I rezulton në kombinime të reja të informacionit gjenetik brenda kromozomeve.[36]
Profaza I Pushimi
Gjitarët dhe zogjtë femra lindin duke zotëruar të gjitha ovocitet e nevojshme për ovulacionet e ardhshme dhe këto oocite ndalohen në fazën e profazës I të mejozës. Tek njerëzit, si shembull, ovocitet formohen midis tre dhe katër muajve të shtatzënisë brenda fetusit dhe për këtë arsye janë të pranishme në lindje. Gjatë kësaj faze pushimi (diktat), e cila mund të zgjasë për dekada, katër kopje të gjenomit janë të pranishme në ovocitet. Pushimi i oviciteve në fazën e katër kopjeve të gjenomit u propozua për të siguruar tepricën e informacionit të nevojshëm për të riparuar dëmtimin në ADN-në e linjës germinale. Procesi i riparimit i përdorur duket se përfshin riparimin homolog rikombinues. Oocitet e arrestuar në fazën I kanë një aftësi të lartë për riparimin efikas të dëmtimeve të ADN-së, veçanërisht thyerjet e dyfishta të shkaktuara në mënyrë ekzogjene. Aftësia e riparimit të ADN-së duket të jetë një mekanizëm kyç i kontrollit të cilësisë në linjën e embrionit femëror dhe një përcaktues kritik i fertilitetit.
Në ciklet e jetës
Mejoza ndodh në ciklet e jetës në qelizat eukariote që përfshijnë riprodhimin seksual, që konsiston në procesin e vazhdueshëm ciklik të mejozës dhe fekondimit. Kjo ndodh krahas ndarjes mitotike të qelizave. Në organizmat shumëqelizorë, ekziston një hap ndërmjetës midis tranzicionit diploid dhe haploid ku organizmi rritet. Në faza të caktuara të ciklit jetësor, qelizat germinale prodhojnë gamete. Qelizat somatike përbëjnë trupin e organizmit dhe nuk përfshihen në prodhimin e gameteve. parapamje|465x465px Cikli mejotik dhe ngjarjet e fekondimit prodhojnë një sërë tranzicionesh përpara dhe mbrapa midis gjendjeve të alternuara haploide dhe diploide. Faza e organizmit të ciklit jetësor mund të ndodhë ose gjatë gjendjes diploide (cikli jetësor diplontik), gjatë gjendjes haploide (cikli jetësor haploid), ose të dyja (cikli jetësor haplodiplontik, në të cilin ekzistojnë dy faza të dallueshme të organizmit, njëra gjatë haploidit. gjendja dhe tjetra gjatë gjendjes diploide). Në këtë kuptim, ekzistojnë tre lloje të cikleve jetësore që përdorin riprodhimin seksual, të diferencuara nga vendndodhja e fazave të organizmit. Në ciklin jetësor diplontik (me mejozë para-gametike), pjesë e të cilit janë njerëzit, organizmi është diploid, i rritur nga një qelizë diploide e quajtur zigota. Qelizat staminale diploide të linjës embrionale të organizmit i nënshtrohen mejozës për të krijuar gamete haploide (spermatozoidet për meshkujt dhe vezët për femrat), të cilat fekondohen për të formuar zigotën. Zigota diploide i nënshtrohet ndarjes së përsëritur qelizore nga mitoza për t'u rritur në organizëm.