cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kryefjala
Mësuesi i vjetër vetëtimthi hetoi kolegët e vet. Njerëzit shpeshherë nuk e kuptojnë mirë të tashmen, pa pasur të qartë të kaluarën. Atje tej dëgjohej hingëllimi i dëshpëruar, i mallëngjyer i ngjirur i këputur i një kali. Ja sot po e ndiente Shpresa bukurinë e asaj kënge.
Përdorimi i emrit në trajtë të pashquar si kryefjalë paraqet kufizime si strukturore, edhe kuptimore. Ndër to mund të përmendet: tipi i fjalisë (është fjalia dëftore a pyetëse, pohore a mohore), numri dhe kuptimi i emrit në funksionin e kryefjalës, diateza e foljes kallëzues, prania ose mosprania e përcaktorëve kallëzuesorë të shprehur me emër në fjali (kryefjala e shprehur me emër në trajtë të pashquar nuk mund të përdoret në një fjali që ka një përcaktor kallëzuesor të tillë) etj.
Kryefjala është fjala kryesore që tregon se kush e kryen veprimin. Zakonisht shprehet me një emër ose përemër vetor. Gjendet me pyetjet Kush?, Cili?, Cila?, Cilët?, Cilat?. Për ta gjetur kryefjalën pyetja i bëhet kallëzuesit.
Shprehet me emër: Blerta vizaton. Kush? Pra, kryefjala është Blerta e shprehur me emër.
Shprehet me përemër: Ajo vizaton. Kush? Pra, kryefjala është përemri ajo, që zëvendëson emrin Blerta (Grup autorësh, 2022, f. 25).
Ne grup emeror bejne pjese :emri ,mbiemri,parafjala ,prapashtesa etj
Drejteza prerese
Drejtëza prerëse-drejtëzat priten atëher kur kanë një pikë të përbashkët.
McLemoresville, Tennessee
McLemoresville, Tennessee (McLemoresville, Tennessee) është një qytet në qarkun Carroll të shtetit federal Tennessee, SHBA. Në McLemoresville, Tennessee jetojnë 352 banorë (2000). Qyteti ka një sipërfaqe prej km2 (0.7 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej (420 ft).
Shqipëria dhe tanzimati
Shqipëria dhe tanzimati libër me autor Zana K. Lito. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2002. Faqe 199. ISBN 99927-1-529-4
Haxherja
Haxherja (Arabisht: هاجر‎‎) ishte gruaja e profetit Ibrahim dhe nëna e Ismailit (Ishmael). Sipas besimit Islam, Haxherja ishte e bija e mbretit të Egjiptit.
Historia
Ibrahimi nuk kishte fëmijë. Ai ishte profet i Zotit. Mbreti i Egjiptit i'a dha vajzën e tij Haxherën për grua. Haxherja lindi një djalë dhe e emëruan Ismail. Pasi Haxherja e lindi Ismailin, Sara filloi të bëhej xheloze, kështu ajo e luti Ibrahimin që t'i largoj ata prej saj. Allahu i tha Ibrahimit që ta marrë Haxherën dhe Ismailin dhe t'i dërgojë ata në Meke. Ibrahimi i dërgoji ata në një vend ku nuk kishte ujë dhe pastaj u kthye në Canaan. Haxherja e pyeti Ibrahimin: "Për kë je duke na lënë në këtë vend të braktisur?" Por Ibrahimi nuk i'u përgjigj dhe ajo e pyeti: "A për hirë të Allahut je duke e bërë këtë?" Ibrahimi i'u përgjigj: "Po". Ajo tha: "Atëhere Allahu nuk do të na humb". Pastaj Ibrahimi u kthye drejt Shtëpisë së Shenjtë dhe u lut me fjalët:
'Zoti ynë! unë një pjesë të familjes sime e vendosa në një luginë, ku nuk ka bimë, e pranë shtëpisë tënde të shenjtë. Zoti ynë (i vendosa aty) që të falin namazin, pra bën që zemrat e disa njerëzve të mallëngjehen për ata, dhe, për të falënderuar me mirënjohje, furnizoj ata me fruta. (Ibrahim 14:37]
Shqipëria midis reformave të brëndshme dhe integrimit europian : konferenca kombëtare II
Shqipëria midis reformave të brëndshme dhe integrimit europian : konferenca kombëtare II libër me autorë kolektivë nga Banka e Shqipërisë. Botuar në Tiranë nga Banka e Shqipërisë, në vitin 2001. Faqe 401.
Haxherja
Historia
Për shkak mungesës së ujit në shkretëtirë, Haxherja vraponte mes Safës dhe Maruës për të kërkuar ujë për birin e saj. Pasi vrapo shtatë herë, një engjëll u shfaq para saj. Ai i ndihmoi asaj dhe i tha se Zoti i'a ndëgjoi të qajturën e Ismailit dhe do t'i furnizojë me ujë. Në atë pikë, Zoti bëri që një burim të dilte nga toka, ku qëndronte thembra e Ismailit dhe më pas Meka u bë i njohur për përsosmërinë dhe bollëkun e ujit. Pusi u emërua më pas Zemzem, dhe u bë një burim i shenjtë i ujit.
Ndërtimi i Qabes
Sipas burimeve islame, thuhet se Ibrahimi do të shkonte mes Palestinës dhe Mekës dhe më vonë Ibrahimi dhe djali i ti Ismaili ndërtuan Qabenë në Mekë. "Pastaj Ibrahimi qëndroi në Palestinë për disa kohë, pastaj u kthye në Mekë për një arsye të rëndësishëm. Allahu e urdhëroi atë që ta ndërtoj në Mekë shtëpinë e parë ku do të adhurohet Allahu. Kështu që Ibrahimi ndërmori këtë detyrë të ndërtimit dhe djali i tij Ismaili i ngriti gurët. Kur muret u rritën, Ibrahimi qëndroi mbi një shkëmb, dhe kjo është Stacioni i Ibrahimit (Maqaam Ibraaheem) që gjendet në afërsi të Qabesë. Allahu thotë në Kuran:
Kur Ibrahimi e ndërtoi Qabenë, Allahu e urdhëroi që t'i thirrë njerëzit që ta bëjnë Haxhin, siq thotë në Kuran:
Njokastra
Njokastër (greqisht: Αγγελόκαστρον/Angelókastron) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi.
Zaguli
Zagul është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Kazaja e Kolashinit
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Pazarit të Ri që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Yeşim Büber
Yeşim Büber (d. 10 Ağustos 1977 - Aydın); Türk sinema ve dizi oyuncusudur.
Yeşim Büber Doğum 10 Ağustos 1977 (43 yaşında) Aydın, Türkiye Meslek Sinema oyuncusu Etkin yıllar 1996 - günümüze Evlilik Mehmet Aksın Ödüller Sadri Alışık Ödülleri Diyalog Oyunculuk Okulu`nda eğitim alan sanatçı, ilk deneyimini 1996 yılında sinemada edindi. Televizyon için sinema ve bilişim konularında programlar hazırladı. 2006 yılında görüntü yönetmeni Mehmet Aksın'la evlendi.
Ödülleri	Düzenle 9. Sadri Alışık Ödülleri, 2004, En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu İnşaat filmi.
Ponlat-Taillebourg
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ponlat-Taillebourg (Ocitanisht: Pontlat e Talhaborg; Shqip: Urlati-Taleburgu) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.
Medalja Kosovo Campaign
parapamje Medalja e Fushatës së Kosovës - Kosovo Campaign Medal (KCM) është një mirënjohje ushtarake e Forcave të Armatosura të Shteteve të Bashkuara të përcaktuara me Urdhër Ekzekutiv 13154 të Presidentit Bill Klinton më 3 maj të vitit 2000. Medalja njeh shërbimin ushtarak të kryer në Kosovë, nga 24 marsi i vitit 1999 deri më 31 dhjetor 2013.
Democracy and Political Ignorance
Democracy and Political Ignorance: Why Smaller Government Is Smarter është një libër i vitit 2013 nga Ilya Somin, profesor Ligji në George Mason University. Somin argumenton se njerëzit janë injorantë dhe jo-racionalë rreth politikës dhe se kjo krijon pribleme për demokracinë. Ai gjithashtu tregon se kjo konsideratë argumenton në favor të një qeverise të zvogëluar.
Serxho Petrela
Jeta
Serxho Petrela eshte biri i Lulzim Petrela dhe Adlije (Tola) Petrela dhe nipi i mesueses se pare Tiranase Servete Maci. I jati i tij, intelektual i kohes, shkrimtar, gjuholog dhe publicist i mirenjohur dhe e ema mesuese violine. Shkollen fillore e kreu tek "Deshmoret e Lirise".
Formimi artistik
Pasioni i tij per pikturen shfaqet qe ne vogeli. Kryen Liceun Artistik "Jordan Misja" ne Tirane per pikture, nga viti 78 deri me 82. Sot, Serxho Petrela eshte nje nga emrat me te mirenjohur te botes se Artit dhe Piktures jo vetem ne Shqiperi, por edhe jashte saj. Pikturat e tij jane bere te njohura edhe fale ekspozitave te shumta si brenda dhe jashte vendit.
Kazaja e Akovës
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Pazarit të Ri që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Castelnavet
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Castelnavet (Ocitanisht: Castèthnavèth ; Shqip: Kastelrrepë) është një komunë në departamentin Gers, rajoni i Ocitanisë në Francën jugperëndimore.
Gjeografia
qendër|parapamje|300x300px| Kastelrrepa dhe komunat përreth
Ridvan Qazimi
Ridvan Qazimi (4 Prill 1964 – 24 Maj 2001) i njohur me nofkën Komandant Lleshi, ishte njëri nga komandantët më të shquar të Ushtrisë Çlirimtare për Preshevë, Medvegjë dhe Bujanoc (UÇPMB). Lindi më 4 Prill 1964 në qytetin e Bujanocit dhe ra dëshmorë më 24 Maj 2001 në fshatin Tërnoci i Madh. Gjatë Luftës në Luginën e Preshevës, ai ishte njëri nga 4 komandantët e UÇPMB-së dhe udhëheqës i Brigadës 112. Gjatë Luftërave të Jugosllavisë, ai luftoi në Luftën e Pavarësisë së Kroacisë, në Luftën e Bosnjës dhe në Luftën e Kosovës, ku edhe ishte pjesëtar i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK-së).
Ridvan Qazimi lindi më 4 Prill 1964 në Bujanoc. Ai u diplomua në shkollën e inxhinierisë mekanike në Prishtinë, por ai punoi si rrobaqepës dhe ishte pronar i një butiku në Bujanoc. Gjatë Luftërave Jugosllave, ai luftoi në Luftërat e Kroacisë dhe Bosnjës kundër çetnikëve serbë, dhe ai gjithashtu luftoi në radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës gjatë Luftës në Kosovë, ku ai ishte nën komandën e Adem Jasharit, imazhin e të cilit e mbajti në selinë e tij në Konçul. Pas vdekjes, ai u shpall Hero i Kosovës.
Vrasja
Vrasja mizore dhe e kryer tradhtisht e Komandant Lleshit nga snajperistët serbo-sllavë, ashtu siç e ka patur historikisht zakon Serbia, ishte një humbje e madhe për luftën çlirimtare të shqiptarëve kundër regjimit serb në Kosovën Lindore. Përmendorja e Ridvan Qazimit – komandant Lleshit në Tërnoc si shqiponjë sypatrembur, ashtu siç ishte vetë Komandant Lleshi, i bën roje fshatit të tij të lindjes si dhe mbarë Kosovës, sikur dëshiron të na thotë se serbëve nuk iu zihet kurrë besë. Emrat e mëdhenjë e të shenjtë heronjësh si Ridvan Qazimin – Komandant Lleshin nuk i tret toka.
Shqipëria në vorbullat e historisë
Shqipëria në vorbullat e historisë : studim historiko-politik libër me autor Spiro Rusha dhe Natasha Sotiri (red.). Botuar në Tiranë nga "Afërdita", në vitin 1999. Faqe 203.
Bashkim Dino
Bashkim Dino, ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1982-1988.
Alma Mater Europaea
Alma Mater Europaea (latinisht për " Nëna ushqyese evropiane", dmth. universitet) është një universitet ndërkombëtar me qendër në qytetin austriak të Salzburgut, me kampuse në disa vende evropiane: Austri, Kosovë, Gjermani, Itali, Kroaci dhe Zvicër. Ajo u themelua si një nismë nga Akademia Evropiane e Shkencave dhe Arteve, një shoqëri e ditur prej rreth 2100 shkencëtarësh të shquar, duke përfshirë 33 laureatë të çmimit Nobel.
Hyrje
parapamje| Ceremonia e diplomimit 2013 në kampusin në Maribor Ndër studiuesit kryesorë, të cilët japin mësim ose kanë dhënë leksione të ftuar në Alma Mater ose ngjarjet e saj, janë profesori i Shkollës Juridike të Harvardit, Mark Tushnet, profesori i Oksfordit Jacob Rowbottom, shkencëtari politik gjerman Werner Weidenfeld, i cili është gjithashtu rektor i Alma Mater, presidenti dhe kirurgu kardiokirurg Felix Unger, anëtari i Bordit Mbikëqyrës të Facebook dhe Instagram dhe ish-nënkryetari i Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut Andras Sajo, David Erdos nga Kembrixhi, gjyqtari i Gjykatës Kushtetuese sllovene Klemen Jaklic, i cili kishte ligjëruar në Harvard për shtatë vjet përpara se të bashkohej me Alma Mater, dhe filozofët Alain Badiou, Jean-Luc Nancy dhe Srećko Horvat. Fakulteti i Alma Mater ka marrë pjesë në ngjarjet kryesore të universiteteve, duke përfshirë ato të Harvardit, UCLA dhe Yale. Mendimi i tyre si ekspertë është shfaqur në mediat kryesore si The Guardian, The Boston Globe dhe Euractiv.
Historia
parapamje|majtas|Takimi i përfaqësuesve të akademisë në Mynih në vitin 2011 për të planifikuar aktivitetet e Alma Mater Europaea. Që nga fillimi i viteve 2000, Akademia Evropiane e Shkencave dhe Arteve ka planifikuar themelimin e universitetit, herë pas here me nëntitullin European University for Leadership.
Në vitin 2010 u krijua zyrtarisht Alma Mater Europaea, ku kirurgu kryesor austriak Felix Unger u emërua presidenti i parë i saj, ndërsa shkencëtari politik gjerman Werner Weidenfeld u bë rektori i parë dhe avokati slloven, administratori i universitetit dhe diplomati Ludvik Toplak prorektori i parë.
Në një takim në Mynih në shkurt 2011, nën patronazhin e presidentëve të 12 vendeve anëtare të Bashkimit Evropian, bordi përcaktoi se cilat lëndë do të ofronte universiteti. Këto do të mësoheshin në qytete të ndryshme anembanë bashkimit, në disa gjuhë, duke përfshirë anglisht, gjermanisht dhe spanjisht. Në përputhje me natyrën ndërkombëtare të universitetit, studentët, mësuesit dhe mendimtarët e shquar evropianë do të takoheshin në një simpozium ndërkombëtar gjatë diplomimit. Gjithashtu u vendos që Alma Mater Europaea të inkorporohet në rrjetet evropiane dhe ndërkombëtare të universiteteve nëpërmjet marrëveshjeve të bashkëpunimit. Në mbledhje u vendos që në fazën e parë Alma Mater Europaea të nisë tre programe master 2-vjeçare. Bordi i universitetit deklaroi se Alma Mater Europaea do të bazohej në tre të ashtuquajturat "parime W": Wissenschaft, Wirtschaft, Wirken. Në gjermanisht, kjo do të thotë: Shkencë, Ekonomi, Efekt.
Në vitin 2011, universiteti hapi në Slloveni kampusin e tij të parë, i vendosur në qytetin slloven të Mariborit. Ky kampus regjistroi rreth 500 studentë në vitin 2011. Në korrik 2011 universiteti gjithashtu bashkë-sponsoroi një shkollë verore në St. Gallen, Zvicër. Në vitin akademik 2012–2013, në Maribor u regjistruan rreth 800 studentë, u hap kampusi në kryeqytetin kroat Zagreb dhe një pjesë e studimeve master u kryen në Bruksel. Në vitin 2013 u themelua kampusi i Salzburgut i Alma Mater Europaea dhe rreth 1000 studentë u regjistruan në studime të ndryshme në Austri, Slloveni dhe vende të tjera në vitin akademik 2013/14. Në vitin 2014, dy institucione të arsimit të lartë iu bashkuan Alma Mater Europaea. E para është Institutum Studiorum Humanitatis (ISH), shkolla e diplomuar e filozofisë me famë ndërkombëtare, me të cilën Slavoj Žižek dhe shumë filozofë të tjerë kryesorë të botës kishin qenë të lidhur. ISH është themeluar në vitin 1992. Tjetra është Akademia e Kërcimit, e themeluar në vitin 2008. Është një nga institucionet e pakta evropiane që lëshon diploma të akredituara nga qeveria në artet e kërcimit. Gjithashtu në vitin 2014 filluan studimet në Cyrih dhe në vitin 2015 u krijua zyrtarisht kampusi i Cyrihut. Ludvik Toplak ka shërbyer si president që nga fillimi i universitetit në Slloveni dhe Jurij Toplak shërbeu si profesor i tij midis 2016 dhe 2022.
Organizimi
Selia qëndrore ndodhet në Salcburg, Austri.
Kampuset
Alma Mater Europea aktualisht ka kampuse universitare në Kosovë, Austri, Slloveni, Gjermani, Itali dhe Kroaci.
Zeçeviqi
Zeçeviq është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Saulcet
Saulcet është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saulcet ka një popullsi prej 678 banorë dhe sipërfaqe 7.98 km², me një dendësi prej 85 banor/km².
Shqipëria : (historia dhe gjuha) ose odiseja e pabesueshme e një populli parahelen
Shqipëria : (historia dhe gjuha) ose odiseja e pabesueshme e një populli parahelen libër me autor Mathieu Aref dhe Ilirjana Angoni (përkth.), Dilaver Baxhaku (red.). Botuar në Tiranë nga "Plejad", në vitin 2007. Faqe 608.
Ilirët, Mesjeta, Shqipëria nën Perandorinë Osmane gjatë shek. XVI-vitet 20 të shek. XIX (V.1)
'''Ilirët, Mesjeta, Shqipëria nën Perandorinë Osmane gjatë shek. XVI-vitet 20 të shek. XIX (V.1)''' libër i botuar nga Akademia e Shkencave, në vitin 2002. Faqe 805. ISBN 99927-1-622-3
Trezevant, Tennessee
Trezevant, Tennessee (Trezevant, Tennessee) është një qytet në qarkun Carroll të shtetit federal Tennessee, SHBA. Në Trezevant, Tennessee jetojnë 859 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej km2 (1.4 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej (459 ft).
Kazaja e Prepoljes
ishte një njësi administrative (kaza) brenda Sanxhakut të Pazarit të Ri që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Pandemia e COVID-19 në Mal të Zi
Pandemia e koronavirusit 2019-20 u konfirmua të jetë shpërndarë në Mal të Zi kur rasti i parë u konfirmua më 17 mars 2020. Mali i Zi kishte qenë shteti i fundit evropian pa u infektuar me koronavirus.
Studenti
Studenti (nga fjala latine studere - përpjekje "për diçka", interes "për diçka") është një person që ndjek një institucion të arsimit të lartë, zakonisht një kolegj, institut ose fakultet në kuadër të një universiteti, me qëllim të fitimit të një njohurive të nivelit të lartë në një fushë të shkencës. Në universitet, studenti ka të drejta, detyra dhe obligime të caktuara të përapara me rregullat e universitetit dhe ligjet e shtetit. Studentët mund të bashkohen në shoqata dhe organizata me qëllim të mbrojtjes së interesave të tyre. Dita Ndërkombëtare e Studentëve është 17 Nëntori.
LinkMe
LinkMe është një platformë e dedikuar për lidhjen e njerëzve nëpër kanale të ndryshme të mediave sociale, që i lejon përdoruesit të skanojnë dhe lidhin profilin e dikujt për lidhje të menjëhershme në platforma të tilla si Instagram, TikTok, Snapchat, Twitter, Facebook, Linkedin, Venmo, Youtube, Spotify dhe më shumë. Kjo platformë i ndihmon përdoruesit e saj të lidhen dhe të ndajnë informacione me njëri-tjetrin në një mënyrë të efektshme.
Problemi shqiptar në RS të Maqedonisë
Problemi shqiptar në RS të Maqedonisë 1966-1974, libër i autorit Qerim Lita, Botuar në Shkup nga Logos -A, në vitin 2021, faqe libri 416, ISBN 978-9989-58-848-8
Kujtim Myzyri
Kujtim Myzyri, ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1977-1980, dhe në Çekosllovaki në vitet ‘80
Vacherin
Vacherin Fribourgeois
parapamje|Qumësht i papërpunuar Vacherin Fribourgeois nga Rolf Beeler Vacherin Fribourgeois është një djathë i fortë zviceran. Prodhohet nën AOC zvicerane në kantonin e Fribourg, ku edhe djathi Gruyère e ka prejardhjen. Ka një aromë pak acid, rrëshirë, e ngjashme me Fontina Italiane, me një forcë të ndryshme në varësi të moshës dhe llojit. Është gjithashtu një karakteristik themelor i huadhënies ndaj fondue-s (në varësi të recetës). Vacherin Fribourgeois ka statusin AOC të Zvicrës me 6 varietete që janë në dispozicion:
Sa më i vjetër që bëhet vacherin, aq më e fortë është era e amoniakut për shkak të aktivitetit të mikroorganizmit në djathë.
Vacherin d'alpage
Vacherin d'alpage është bërë nga qumështi i lopëve që kullosin në livadhet alpine dhe kështu ka një shije shumë më të pasur.
Azizi
Aziz (greqisht: Κάτω Άσσος/Káto Ássos) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Αζίζι/Azízi.
Britania dhe çështja shqiptare
Britania dhe çështja shqiptare gjatë rënies së Perandorisë otomane 1876-1914 libër i Daut Dautit botuar nga Logos-A 20 faqe 456,2021. ISBN 978-9989-58-822-8
Castelmary
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Castelmary (Shqip: Kasteldet ; Ocitanisht:Castèlmarin ) është një komunë në departamentin Avejron, rajoni i Ocitanisë në Francën jugore.
Shqipëria - vendi i shqiptarëve
Shqipëria - vendi i shqiptarëve libër me autor Hugo A. Bernatzik dhe Taulant Hatia (përkth.), Xhevahir Lleshi (red.). Botuar në Tiranë nga "Uegen", në vitin 2003. Faqe 190. ISBN 99927-54-32-X
Kiyohiko Azuma
Kiyohiko Azuma (Japonisht: あずまきよひこ; Azuma Kiyohiko, lindi më 27 maj 1968) është artistë i mangave japonezë. Prej vitit 1999 deri më 2002, ai publikoi mangën Azumanga Daioh, e cila ka të bëjë për një grup të vajzave në shkollë, ku më vonë u përshtat edhe në anime. Në vitin 2003, ai publikoi mangën Yotsuba&!, e cila ka të bëjë për aventurën e një vajze pesë vjeçare.
Zupçi
Zupç është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Idriz Bano
Idriz Bano, ambasador i Shqipërisë në Çekosllovaki gjatë sistemit komunist.
Ibn Batuta
parapamje|271x271px|Ibën Batuta Ibn Batuta (ar. محمد ابن بطوطة; emri i plotë ʾAbū ʿAbd al-Lāh Muḥammad ibn ʿAbd al-Lāh l-Lawātī ṭ-Ṭanǧī ibn Baṭūṭah; ar. أبو عبد الله محمد بن عبد الله اللواتي الطنجي بن بطوطة) ka qenë një studjues musliman nga Maroku dhe një eksplorues që shetiti shumë në periudhën mesjetare. Për një periudhë tridhjetëvjeçare Ibn Batuta shetiti pjesën më të madhe të botës islame si dhe shumë vende tjera jomuslimane si Azia Qendrore, Juglindore, Jugore dhe Kinën. Përreth fundit të jetës së vet, diktoi një kronikë të udhëtimeve të tij.
Biografia
U lind më 25 shkurt 1304 në Tanxher të Marokut kur sundohej nga dinastia Banu Abd al-Haqq, në një familje ulemash me prejardhje berbere. Udhëtimin e tij e filloi në 1325, në moshën njëzet e një vjeçare, duke lënë vendin e tij në drejtim të Mekas, ku dhe mbaroi studimet e kohës.
Udhëtimin tjetër e vazhdoi në drejtim të Aden, në Yemen, dhe më vonë në Kenya, për të vazhduar udhëtimin në drejtimin të India, duke kaluar nga Siria, Russia dhe Afghanistan, duke arritur në Delhi. I Sapo ardhur në qytetin indian, emertohet jurist nga Sulltani, i cili në vazhdim e burgos per tradhëti.
Më vonë sulltani ndërron mendim, dhe vendos ta largojë Ibn Battuta për në Cina duke e emëruar ambasador, gjatë udhëtimit për në Cina karvani me të cilin udhëtonte u sulmua, dhe udhëtimi dështoi. Në vazhdim do të udhëtonte me një anije, që u mbyt në afërsi të Calcutta.
Gjatë kësaj kohe qëndroi në Maldive, për tu nisur më vonë për Ceylon (Sri Lanka), më von në Malesia, Giava, e Sumatra, dhe më në fund mbërrin në Pechino.
Në vitin 1349 u kthye në vend lindje, por menjëherë shkoi në Mali. Ku qëndroi rreth shtatë muaj në Timbuctu në udhëtimin e kthimit vizitoi edhe fiset Tuareg të Sahara, në vitin 1354, mbërrin në Marocco, në Sigilmassa. Sipas burimeve arabe kaloi vitet e fundit të jetës, duke punuar si gjygjtarë, në afërsi të Fez. Ai ju perkushtua per dy vjet shkrimit kujtime të udhëtimit, me ndihmën e poetit andaluso Ibn Juzayy.
Titulli i njohur iveprës së tij është Riḥla ( në arabo : ﺭﺣﻠـة ), që do të thotë "Udhëtim", në rrealitet në arabo : تحفة النظار في غرائب الأمصار وعجائب الأسفار , Tuḥfat al-naẓār fī gharāʾib al-amṣār wa ʿajāʾib al-asfār, Që perkthehet (me përafërsi) "Dhunti për të shikuar vende të shkëlqyera". Vepra u mbështet nga sulltani merinide i Marocco Abu Inan Faris.
Për rëndësinë e udhëtimit, eksplorimet, hapësirat gjeografike, kulturat e ndryshme që vizitoi, konsiderohet si udhëtari më i madh i botës islmike.
Udhëtimi është edhe përshkrim i realitetit soçial dhe besimit fetar islam në atë perjudhë kohe. Teksti permban Riḥla dhe tregon per shenjtëri sufi, të ndryshme të kohës.
Vendet që vizitoi Ibn Battuta
Në tërë jetën e tij Ibn Battuta udhëtoi mbi 117.500 km dhe vizitoi 44 shtete. .
Udhëtimi 1325–1332
centre|thumb|udhëtimi i Ibn Battuta nga 1325 në 1332.
Udhëtimi 1332–1346
centre|thumb|udhëtim i Ibn Battuta nga 1332 në 1346.
Udhëtimi 1349–1354
centre|thumb|udhëtimi i Ibn Battuta nga 1349 në 1354.
Banesa e Myrteza Toros
Banesa e Myrteza Toros është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "818.12.1987".
Dhimitër Spano
Dhimitër Spano, ambasador i Shqipërisë në Algjeri në vitet 1972-1976.
Athiqi
Athiq (greqisht: Αθίκια/Athíka) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi.
Shqipëria ishull në det të lakmive
Shqipëria ishull në det të lakmive : krijime me motive popullore libër me autor Mexhit Kokalari dhe Klara Kodra (red.). Botuar në Tiranë nga "Fllad", në vitin 2003. Faqe 112.
Riza Taushani
Riza Taushani,(Vlorë, 10 tetor 1920) ka qenë jurist, punonjës i administratës së lartë shtetërore si dhe ambasador i Shqipërisë në Algjeri në vitet 1965-1968.
Dardania (revistë)
Reviste kosovare e botuar ne Prishtine  me  botues Ismet Hajrullahu. revista del edhe ne  gjuhen angleze.
Historiku
Revista doli ne numrin e saj te pare  ne vitin 2018
Numrat e revistes
Dardania (revistë) 1 viti 2018
Permbajtja
Revista trajton fusha te historise, etnografise, etnologjise si edhe te  fushave te  tjera te peraferta.
Raporti i zhvillimit njerëzor - Shqipëria 2002
Raporti i zhvillimit njerëzor - Shqipëria 2002 : sfidat e qeverisjes vendore dhe zhvillimit rajonal libër nga Xhevat Lloshi (red.). Botuar në Tiranë nga "Pegi", në vitin 2002. Faqe 108.
Borgarbyggd
Borgarbyggð (Borgarbyggð), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Perëndimor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore Veriperëndimore.
Banesa e Muhamet Ficos
Lidhje të jashtme
<!--Kjo ndërtesë paraqet interes të vecantë për faktin se duke qënë ndërtuar në vitin 1902, jep një ide të qartë të zhvillimit të banesës gjirokastrite deri në fundin e Shekullit të kaluar. në planin kompozicional banesa përsërit variantin e thjeshtë me dy krahë, duke i shtuar këtij një bllok në krahun e djathtë. në katin përdhe janë vendosur nëndiavani, katoi, stera dhe qilari i zahiresë, në katin e parë dy ambiente banimi, hapësirë qëndrore ndërlidhëse, si dhe një ambient gatimi. Kati i dytë përsërit të njëjtën skemë. Mbi pjesë qëndrore ndërlidhëse, të katit të dytë është ndërtuar një ambient, që del në formë manserne, rast ky shumë i rrallë në Gjirokastër. Ndërsa kompozimi i banesës në përgjithësi përsërit formën tradicionale, trajtimi i brendisë dhe sidomos i pamjes së jashtme të banesës tregon qartë për një shkëputje të ndjeshme nga format e vjetra. Brëndësia ka një përpunim mjaft të thjeshtë, komplekset musandër – dhipato nuk ndërtohen më, por kanë mbetur si një rundiment që shfaqet në trajtimin formal të perdes fundore të odave të katit të dytë. Një përkujdesje e vecantë i kushtohet pamjes kryesore ku shquajnë si volume dy ballet e odave të katit të dytë në formë erkeri, si dhe ne mansard që thekson volumin qëndror të ndërtimit. Dekoracionet e shumta të pamjes kryesore në dru dormat e harkuara të mbështetëseve të erkerëve, i japin asaj tiparet e një arkitekture ku ndjehen influenca të barokut të vonë. Me interes të vecantë në këtë banesë, është ekzistenca e një dhipatoje me shtrirje të gjërë mbi volumin ndërlidhës, prapa odës së djathtë në katin ë dytë, i cili vazhdon edhe ambientin e improvizuar ndërmjet kësaj dhome dhe atij të gatimit. Kjo zgjidhje bën shfrytëzimin e lartësisë shumë të madhe në këto ambiente të banuara duke vazhduar traditën e njohur në këtë drejtim. Kjo ndërtesë është ndërtuar pranë nj banese më të vjetër, nga e njëjta vëllazëri. Nevoja për të siguruar ndërlidhjen e drejtëpërdrejtë dhe lehtësisht ndërmjet dy banesave, ka kushtëzuar ndërtimin e një qemeri cilindrik në nivelin e dyshemesë së katit të dytë, i cili siguron lidhjen e të dy banesave, pa cënuar një rrugicë nën të. -->
Castelreng
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Castelreng (Shqip: Kastelmbret ; Ocitanisht: Castèlrenc) është një komunë në departamentin e departamentit Aude në rajonin Occitanie në Francën jugore.
Popullatë
Banorët e saj njihen si Castelrengois ose në shqip Kastelmbretas.
Daniel Pennac
parapamje|Daniel Pennac
Bootzheim
Bootzheim (Gjermanisht: Bootzheim ; Shqip: Bozja; Alzasisht: Booze ) është një komunë në Alzasë.
Daniel Pennac
Daniel Pennachioni (Kazablanka, Marok, 1 dhjetor 1944), i njohur me pseudonimin Daniel Pennac (Penak), është romancier, eseist dhe skenarist francez. Pennac arriti sukses të bujshëm viteve 80 kur nisi të botijë ciklin humoristiko-policesk Malosenë (Malaussène), gjashtë romane mbi bëmat e një familjeje nga një lagjje proletare e Parisit. Në Francë është laureat i çmimit të rëndësishëm letrar Renaudot. Librat e tij janë përkthyer në mbi 30 gjuhë.
Misionarët e Bamirësisë
Misionarët e Bamirësisë ( Latinisht ) është një bashkësi fetare katolike ( Kisha Latine ) e themeluar në vitin 1950 nga Nënë Tereza, e njohur tani në Kishën Katolike si Shën Tereza e Kalkutës. Në vitin 2012 përbëhej nga mbi 4500 motra fetare. Anëtarët e urdhrit caktojnë përkatësinë e tyre duke përdorur inicialet e urdhrit, "MB" Një anëtar i kongregacionit duhet t'i përmbahet premtimeve të dëlirësisë, varfërisë, bindjes dhe betimit të katërt, për t'i dhënë "shërbim me gjithë zemër falas njerëzve më të varfër. " Sot, rendi përbëhet nga degë të konsiderueshme dhe aktive në disa vende.
Daniel Pennac
Bir i një ushtaraku korsikan dhe një shtëpiakeje nga Provansa, Pennac pati kaluar fëmijërinë në vende të ndryshme të Afrikës dhe Azisë, si dhe në jug të Francës. Gjatë fëmijërisë, pati përjetuar një disleksi të fortë, e cila e konfrontonte me mësuesit dhe e bënte të kishte rezultate të ulëta në shkollë. Asaj traume ai i rikthehet shpesh më vonë nëpër esetë dhe intervistat për nevojën për të çmistifikuar leximin dhe të mësuarit.
Bootzheim
Gjeografia
Fshati ndodhet disa kilometra në veri të Marckolsheim. Komunat ngjitur janë Mackenheim dhe Artolsheim.
Misionarët e Bamirësisë
Misionarët kujdesen për ata që përfshihen si refugjatë, ish prostituta, të sëmurë mendorë, fëmijë të sëmurë, fëmijë të braktisur, lebrozë, njerëz me SIDA, të moshuar dhe konvulsion. Ata kanë shkolla që drejtohen nga vullnetarë për të mësuar fëmijë të braktisur në rrugë dhe për të drejtuar kuzhina me supë, si dhe shërbime të tjera sipas nevojave të komunitetit. Këto shërbime u ofrohen njerëzve pa marrë parasysh fenë ose statusin e tyre shoqëror.
Daniel Pennac
Mbas studimesh për letërsi në Nicë, nis punë si mësues gjimnazi (liceu, sipas sistemit francez) në zonën e Parisit në vitin 1969, dhe mësimdhënien në gjimnaze do e vazhdojë deri në vitin 1995.
Misionarët e Bamirësisë
Historia
Më 7 tetor 1950, Nënë Tereza dhe komuniteti i vogël i formuar nga ish-nxënësit e saj u etiketua si Kongregacioni Dioqezian i Dioqezës së Kalkutës, dhe kështu mori lejen nga Dioqeza e Kalkutës për të identifikuar si një organizatë katolike. Misioni i tyre ishte të kujdeseshin për (sipas fjalëve të Nënë Terezës) "të uriturit, të zhveshurit, të pastrehët, të gjymtuarit, të verbrit, lebrozët, të gjithë ata njerëz që ndjehen të padëshiruar, të pa dashur, të pa dashur për të gjithë shoqërinë, njerëz që janë bërë barrë për shoqërinë dhe janë të turpëruar nga të gjithë ". Filloi si një komunitet i vogël me 12 anëtarë në Kalkuta, dhe sot ka mbi 4500 motra që drejtojnë jetimoren, shtëpi për ata që vdesin nga SIDA, qendrat bamirësie në të gjithë botën dhe kujdesen për refugjatët, të verbrit, të paaftë, të moshuar, alkoolikë, të varfër dhe të pastrehë dhe viktima të përmbytjeve, epidemive dhe urisë në Azi, Afrikë, Amerikën Latine, Amerikën e Veriut, Evropë dhe Australi. Ata kanë 19 shtëpi vetëm në Kolkata (Kalkuta) të cilat përfshijnë shtëpi për gra, fëmijë jetimë dhe shtëpi për vdekjen dhe për ata që vdesin nga SIDA; një shkollë për fëmijë në rrugë dhe një koloni lebroze.
Bootzheim
Ekonomia
Mundësitë e punësimit në fshat janë të kufizuara. Fokusi tradicional ekonomik i rajonit është Sélestati rreth 15 kilometra në perëndim. Kalimi lumor i Marckolsheim me bravat e lidhura me të dhe hidrocentrali ofron mundësi punësimi: shumë punë sezonale me pagesë të ulët ofrohen gjithashtu nga parku tematik Europa-Park në anën tjetër të kufirit gjerman aty pranë.
Daniel Pennac
Fillon të botojë në fillim të viteve 70, por suksesin e arrin në vitin 1985 me "Parajsën e gogolëve" (La bonheur des ogres), romanin e parë të ciklit Malaussene. Cikli, i cili mbyllet në vitin 1995 me Aux fruits de la passion, sillet rreth Benjamin Malaussène-s, i cili punon për firma të ndryshme si 'kokë turku' (apo 'dash kurbani'), personi që ha të sharat e klientëve që ankohen për mallin apo shërbimin, familjes së tij dhe komshinjve në lagjen Belleville të qarkut (arrondissement) XX në Paris.
Pennac ka shkruar edhe mjaft romane për fëmijë, ka bërë skenaret e disa romaneve grafikë, përfshirë një me autorin e njohur të romaneve grafikë Jacques Tardi, dhe ka botuar libra me kujtime. Ai ka kthyer edhe një pjesë romanesh të tij në skenarë filmash për televizion dhe kinema, dhe ka vënë një roman në skenë në Itali. Librat e Pennacut përdoren shpesh në tekstet e letërsisë në Francë dhe Evropë.
Çmimin Renaudot, në vitin 2007, e mori për romanin me elementë autobiografikë Chagrin d'école (Halle shkolle). Eseja Si një roman, (Comme un roman), bëri të njohur 10 të drejtat 'të patjetërsueshme' të leximit--disi humoristike, por më shumë antiskolastike: (1. E drejta të mos ta lexosh; 2. E drejta të kapërcesh faqet; 3. E drejta të mos e mbarosh librin; 4. E drejta për të rilexuar; 5. E drejta për të lexuar ç'të të teket; 6. E drejta për të t'u dukur jeta e librave jetë reale (apo bovarizmi); 7. E drejta për të lexuar ku të të teket; 8. E drejta për të çukitur nëpër libra; 9. E drejta për të lexuar me zë; 10. E drejta për të mos folur (të mos ta kesh për detyrim të tregosh lart e poshtë se ç'ke lexuar).
Në Itali, një vend tjetër ku gëzon popullaritet të jashtëzakonshëm, Daniel Pennacu është laureat i çmimit Grinzane Cavour në vitin 2002 dhe doktor honoris causa i Universitetit të Bolonjës (2013). Ka marrë çmimin letrar Metropolis bleu të qytetit të Montrealit në Kanada (2008),
Libra kryesorë:
Cikli Malaussène
Au bonheur des ogres, 1985 (në shqip botuar si Parajsa e gogolëve, 2012)
La petite marchande de prose, 1990
Monsieur Malaussène, 1995
Des chretiens et des maures, 1996
Aux fruits de la passion, 1999
Romane për fëmijë
Cabot-caboche, 1982 (Jeta e një qeni, 2019)
L'œil du loup, 1984 (Syri i ujkut, 2017)
Romane të tjerë
Misionarët e Bamirësisë
Historia
Në vitin 1963, vëllai Andrew (dikur Ian Travers-Ballan) themeloi Vëllezërit Misionarë të Bamirësisë në Australi së bashku me Nënë Terezën.
Daniel Pennac
Libra kryesorë:
Messieurs les enfants, 1997 (Zotërinjtë fëmijë, 2000)
Misionarët e Bamirësisë
Historia
Më 1965, duke dhënë një Dekret Falënderimi, Papa Pali VI dha kërkesën e Nënë Terezës për të zgjeruar kongregacionin e saj në vendet e tjera. Kongregacioni filloi të rritet me shpejtësi, me hapjen e shtëpive të reja në të gjithë globin. Shtëpia e parë e kongregacionit jashtë Indisë ishte në Venezuelë, dhe të tjerët pasuan në Romë dhe Tanzani, dhe përfundimisht në shumë vende në Azi, Afrikë dhe Evropë, përfshirë Shqipërinë.
Në 1979 u shtua dega Contemplative e Vëllezërve dhe në 1984 një degë priftërie, Misionarët e Etërve të Bamirësisë, u themelua nga Nënë Tereza me Fr. Joseph Langford, duke kombinuar profesionin e Misionarëve të Bamirësisë me Priftërinë Ministrore. Ashtu si me Motrat, Etërit jetojnë një mënyrë jetese shumë të thjeshtë pa televizion, radiot ose sendet e leverdisë. Ata as pinë duhan as pinë alkool dhe lypin ushqimin e tyre. Ata bëjnë vizitë në familjet e tyre çdo pesë vjet, por nuk marrin pushime vjetore. Katolikët e Lënë dhe Jo-Katolikët përbëjnë Bashkëpunëtorët e Nënë Terezës, Bashkëpunëtorët e Sëmundjeve dhe Vuajtjeve dhe Misionarët e Lumë të Bamirësisë.
Daniel Pennac
Libra kryesorë:
Chagrin d'école, 2007
Misionarët e Bamirësisë
Historia
Shtëpia e parë e Misionarëve të Bamirësisë në Shtetet e Bashkuara u krijua në South Bronx, New York. Në SH.B.A., Misionarët e Bamirësisë janë të lidhur me Këshillin e eprorëve të Lartë të Grave Fetare, një organ fetar femëror, që përfaqëson 20% të murgeshave Amerikane. Ato identifikohen nga veshja e zakoneve fetare dhe besnikëria ndaj mësimeve në kishë. Deri në vitin 1996, organizata operonte 517 misione në më shumë se 100 vende.
Daniel Pennac
Libra kryesorë:
Journal d'un corps, 2012 (Ditari i një trupi, 2018)
Misionarët e Bamirësisë
Historia
Në vitin 1990, Nënë Tereza kërkoi të jepte dorëheqjen si kreu i Misionarëve, por shpejt u votua përsëri si Gjeneral Superior. Më 13 Mars 1997, gjashtë muaj para vdekjes së Nënë Terezës, Motra Mary Nirmala Joshi u zgjodh gjeneralja e re eprore e Misionarëve të Bamirësisë. Motra Mary Prema u zgjodh për të pasuar Motrën Nirmala gjatë një kapitulli të përgjithshëm të mbajtur në Kolkata në prill 2009.
Daniel Pennac
Libra kryesorë:
Ese dhe kujtime
Misionarët e Bamirësisë
Historia
Cilësia e kujdesit të ofruar për pacientët me sëmundje terminale në Shtëpinë për Vdekjen në Kalkuta ishte temë diskutimi në mesin e viteve 1990. Disa vëzhgues britanikë, në bazë të vizitave të shkurtra, bënë krahasime të pafavorshme me standardin e kujdesit të disponueshëm në spitalet në Mbretërinë e Bashkuar. Vërejtjet e bëra nga Dr. Robin Fox në lidhje me mungesën e personelit të trajnuar me kohë të plotë mjekësore dhe mungesën e analgjezikëve të fortë u botuan në një kujtim të shkurtër në një botim të Lancet në 1994. Këto vërejtje u kritikuan në një botim të mëvonshëm të Lancet me arsyetimin se ata nuk arritën të merrnin parasysh kushtet indiane, konkretisht faktin që rregulloret qeveritare në mënyrë efektive parandalonin përdorimin e morfinës jashtë spitaleve të mëdha.
Dhuna ndaj misionarëve
Në korrik 1998 në Al Hudaydah, Jemen, tre Misionarë të Bamirësisë, dy Indiane dhe një Filipina, u qëlluan dhe u vranë ndërsa ata lanë një spital.
Daniel Pennac
Libra kryesorë:
Le service militaire au service de qui ? 1975
Comme un roman, 1992 (Si një roman, 2014)
Misionarët e Bamirësisë
Dhuna ndaj misionarëve
Të Premten e Mirë, 25 Mars 2016, disa media u raportuan se Fr. Uzhunnalil u kryqëzua nga Shteti Islamik i Irakut dhe Levantit. Sidoqoftë, Peshkopi Hinder tregoi se ai kishte indikacione të forta se prifti ishte gjallë dhe ende po mbahej nga rrëmbyesit e tij. Në fillim të shtatorit 2017 Fr. Uzhunnalil u shpëtua pas 18 muajsh në robëri, dhe së pari u dërgua në Vatikan për t'u takuar me Papën Françesk.
Daniel Pennac
Libra kryesorë:
Gardiens et passeurs, 2000.
Misionarët e Bamirësisë
Mallrat materiale
Pasuritë e pakta të një motre përfshijnë: tre saris (një për tu veshur, një për tu larë, një për tu ndrequr), dy ose tre zakone pambuku, një brez, një palë sandale, një kryqëzim dhe një palë rroje. Ata gjithashtu kanë një pjatë, një grup takëmesh, një pecetë leckë, një qese kanavacë dhe një libër lutjeje. Në vendet e ftohta, murgeshat mund të zotërojnë një shportë dhe artikuj të tjerë të përshtatshëm për klimën lokale, siç janë pallto, shall dhe këpucë të mbyllura.
Daniel Pennac
Libra kryesorë:
Mon frère, 2018
Misionarët e Bamirësisë
Kritikat
Një ish vullnetar britanik në Shtëpi, Robin Fox (tani redaktor i revistës mjekësore britanike The Lancet ) kundërshtoi që shiringat e shpëlarjes në ujë të ftohtë dhe ripërdoren; se të burgosurve iu dha banjë e ftohtë; dhe se aspirina u administrua te njerëzit me kancer terminal. Fox gjithashtu theksoi se banorët ishin "duke ngrënë me zemër dhe po bënin mirë", dhe se motrat dhe vullnetarët u përqëndruan në pastërti, tendencat e plagëve dhe sigurimin e një mirësjelljeje të dashur. Polemika mbetet për shkak të bamirësive që nuk bëjnë gjilpëra sterilizuese dhe nuk arrijnë të bëjnë diagnozat e duhura, siç është vendosur nga Dr. Jack Preger, "Nëse dikush dëshiron të japë dashuri, mirëkuptim dhe kujdes, njeriu përdor gjilpëra sterile".
Në 2018 të gjitha shtëpitë e kujdesit për fëmijë në Indi të drejtuar nga Misionarët e Bamirësisë u inspektuan nga Ministria e Grave dhe Zhvillimit të Fëmijëve pas akuzave se dy anëtarë të stafit në një shtëpi të Jharkhand shisnin foshnje për birësim. U arrestuan një murgeshë dhe një punonjës social, i punësuar atje. Motra Konsalia Balsa dhe punonjëse sociale Anima Indwar u akuzuan se kishin shitur tashmë tre foshnje nga shtëpia, e cila siguron strehim për gratë shtatzëna, të pamartuara dhe për përpjekjen për të shitur një djalë djalë për afro 1325 £. Misionarët e Bamirësisë kishin ndërprerë pjesëmarrjen e saj në shërbimet e birësimit në Indi tre vjet më parë mbi kundërshtimet fetare ndaj rregullave të reja të birësimit të vendit.
Sulmi në Rahovec
Ngjarjet
Midis 17 dhe 20 korrikut 1998 pati një konflikt të armatosur në Rahovec në Kosovën perëndimore midis Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), Policisë Serbe dhe Ushtrisë Jugosllave. Ky ishte sulmi i parë i UÇK-së ndaj një qyteti. Deri atëherë UÇK-ja kishte luftuar vetëm në fshatrat ku gëzonte mbështetje të fortë të vendasve. Ajo erdhi pas transformimit të UÇK-së në një forcë guerile që udhëhoqi një kryengritje kundër sundimit serb në perëndim dhe veriperëndim të Kosovës në pranverën e vitit 1998. Në fund të qershorit, pas vendosjes së pengesave në rrugët rreth qendrave urbane, UÇK-ja kontrollonte mbi 50% të territorit të Kosovës. Autoritetet jugosllave u përqëndruan në ruajtjen e qyteteve dhe qytezave dhe lidhjeve të tyre të komunikimit në vend që të përpiqen të kundërshtojnë përhapjen e UÇK-së. Për të pohuar autoritetin për qeverinë e përkohshme shqiptare të Kosovës, UÇK-së i duhej të kapte një qytet, dhe në përputhje me rrethanat e sulmoi Rahovecin. Ishte përgaditur shumë mirë. Nuk kishte trupa jugosllavë në Rahovec, ndërsa popullsia ishte 80% shqiptare. UÇK-ja kishte dislokuar trupa në fshatrat e afërta nga baza e tyre në Malishevë. Disa e morën situatën seriozisht, kryetari i bashkisë kishte folur për të përditshmen Politika Ekspres rreth pritjes së një "sulmi të madh terrorist". Shumë vendas u evakuuan gratë dhe fëmijët e tyre para sulmit. Marrja do t'i jepte UÇK-së përparësi të madhe strategjike pasi do të formonte një korridor midis Drenicës (vatra e UÇK-së) dhe rajonit kufitar jugosllavo–shqiptar në jugperëndim.
Sulmi filloi të Premten, 17 Korrik, me sulme të njëkohshme mbi objektet strategjike të qytetit (selia e policisë, zyra postare, spitali dhe hoteli). Luftimet ishin më intensive më 18 korrik. Rreth 8 luftëtarë të UÇK-së dhe 10 policë serbë të MUP-it u vranë. Shtatë civilë serbë u vranë në Rahovec gjatë sulmit.
Njëkohësisht me sulmin, UÇK-ja sulmoi fshatrat fqinje serbe. Civilët serbë u dëbuan nga fshatrat Opterusha dhe Retimlje. Me artileri të lehtë dhe mitralozë, UÇK-ja sulmoi për 45 minuta Manastirin e Zoshishtit ku ishin strehuar 30 serbë të moshuar, së bashku me 7 murgj dhe një murgeshë, dhe dëmtuan shtëpinë komunale me dy granata. Serbët lokalë i thanë HRW-së se murgjit rezistuan me katër pushkë për dy orë para se të dorëzoheshin. UÇK-ja mbeti e pamposhtur. Më vonë ata u larguan përtej Malishevës.
Gazetarët u lejuan të hynin në qytet më 22 korrik, duke raportuar se 15 ndërtesa ishin shkatërruar, shumica e popullsisë ishte larguar dhe shtëpitë dhe dyqanet ishin plaçkitur.
Pasojat dhe trashëgimia
Në përgjigje të ofensivës së UÇK-së në Rahovec, një ofensivë e madhe me armatime dhe mbështetje ajrore e detyroi UÇK-në të hynte në kodra dhe të braktiste territorin e saj. Dhjetëra mijëra shqiptarë, së bashku me luftëtarët e UÇK-së, u larguan nga sulmet ushtarake që shkatërruan fshatrat e tyre.
Syrja Laze
Syrja Laze, ambasador i Shqipërisë në Algjeri në vitet 1976-1980, ambasador në Vietnam në vitet 1983-1989.
Vrasja e Christopher Barrios Jr.
Christopher Michael Barrios Jr. (2 janar 2001-18 mars 2007) ishte një djalë 6-vjeçar amerikan i cili u përdhunua dhe u vra në Brunswick, Georgia, më 18 mars 2007. Trupi i tij u zbulua më 25 mars 2007, vetëm disa kilometra nga vendi ku ai u zhduk.
Piruz Nahavandi
Piruz Nahavandi (Persisht: پیروز نهاوندی ose فیروز نهاوندی Fīruz Nahāvandī), gjithashtu i njohur me kunjën arabe Ebu Lulue (Arabisht: أَبُو لُؤْلُؤَة) ishte gjeneral i Perandorisë Sasaniane i cili shërbeu nën krye-komandantit të ushtrisë Sasaniane Rustem Farrohzad, por ishte kapur në Betejën e Kadisijes (ose Beteja e Nahavandit) në vitin 636 pas erës sonë kur Sasanianët u mposhtën nga ushtria muslimane e Omer ibn Hatabi në gjirin perëndimor të lumit Eufratë. Pasi ai u soll në Arabi, ai arriti ta vras Omerin në vitin 23 pas hixhretit (644–645). Ai gjithashtu është theksuar nga disa iranologë si një gjeneral i rëndësishëm në ushtrinë Sasanian dhe ndoshta një anëtar i Shtëpisë i Karenit që luajti një rol të rëndësishëm në frontin persian gjatë pushtimit arab të Persisë Nahavandi gjithashtu është raportuar si një specialist i farkëtarit dhe marangozit. Emri i tij tregon se ai është fillimisht nga qyteti i lashtë i Nahavandit, një qytet në Iran (Persia). Ai vrau veten pas vrasjes së Omerit. Kështu, vdekja e tij u bë në të njëjtën ditë të vrasjes së Omerit, megjithëse Omeri jetoi rreth katër ditë pas sulmit.
Vrasja e Omerit dhe vdekja
Motivi për vrasjen e Omerit nga Nahavandi është raportuar si refuzimi i kësaj të fundit për të pranuar kërkesën e Nahavandit që al-Mughira të bëhej për ta tatuar atë më pak se dy dirhem një ditë që po merrte aktualisht. Në përgjigje të refuzimit, Nahavandi iu përgjigj Omerit me kërcënim.
Sipas traditës sunnite, në vitin 23 sipas hixhretit, ndërsa Omeri sapo kishte filluar të drejtojë namazin e mëngjesit në Xhaminë e Profetit, Piruz kishte fshehur kamaren në mantelin e tij, rrahja e së cilës ishte në mes, dhe u fsheh në një cep të xhamisë. Pak pas Omeri kishte filluar namazin, Piruz u hodh mbi të dhe e goditi me thikë gjashtë herë (vetëm tre herë, sipas Ibn Sa'dit), kjo ishte pesë herë në stomak dhe një herë në kërthizë, e cila u bë ditë fatale më vonë. Pas sulmit të Omerit, Nahavandi goditi më shumë njerëz, të cilët po përpiqeshin ta nënshtronin atë, duke vrarë gjashtë ose nëntë prej tyre ndërsa përpiqej të arratisej. Me qoshe, Nahavandi kreu vetëvrasje dhe vdiq.
Latif Shehu
Latif Shehu, ambasador i Shqipërisë në Hungari, gjatë sistemit komunist.
Zhareva
Zharevë është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Marckolsheim
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Marckolsheim ( Markolsheim ; Shqip: Markelza ; Alzasisht: Màrkelse ) është një komunë në departamentin Bas-Rhin në Alsace në Francën verilindore.
Në skajin lindor të qytetit, Casemate de Marckolsheim Sud, një fortifikim i linjës Mazhino i mbetur nga Lufta e Dytë Botërore, është shndërruar në një muze të vogël. Përafërsisht 3 kilometra në lindje, Rini është bllokuar dhe është instaluar një hidrocentral.
Beteja e Junikut
Beteja e Junikut ishte një betejë që u zhvillua gjatë Luftës së Kosovës ndërmjet Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK) dhe Ushtrisë Jugosllave (JNA), e mbështetur nga Policia Serbe (MUP) mbi qytetin e Junikut në Kosovën perëndimore.
Katër policë serbë të MUP-it dhe dy ushtarë serbë të Ushtrisë Jugosllave u vranë në betejë, sipas raporteve bashkëkohore. UÇK-ja pësoi 13 viktima. Përveç kësaj, kishte 8 viktima civile shqiptare të Kosovës. 12,000 civilë shqiptarë të Kosovës u shpërngulën. Pas rënies së Junikut, Shtetet e Bashkuara shprehën shqetësimin se forcat qeveritare serbe kishin vendosur mina tokësore rreth qytetit. Në përgjigje të drejtpërdrejtë të kapjes së qytetit, Këshilli i Sigurimit të Kombeve të Bashkuara miratoi Rezolutën 1199 më 23 shtator 1998, duke bërë thirrje për përfundimin e armiqësive në Kosovë.
Harira
thumb|240px|Supë Harira Harira (Arabisht: الحريرة‎ al-ḥarīra, Berber: ⴰⵣⴽⵉⴼ azkif) është një supë tradicionale algjeriane. Supa më së shumti shërbehet gjatë muajit të Ramazanit. Poashtu shërbehet në raste speciale. Harira përgatitet në forma të ndryshme dhe secila rajon ka përgatitjen e vetë.
Masevaux-Niederbruck
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Masevaux-Niederbruck (Masmünster-Niederbruck ; Alzasisht: Màsmìnschter-Niderbrucke ; Shqip: Masmynsteri-Urëposhta) është aktualisht një komunë në Alzasë. Komuna u krijua më 1 janar 2016 dhe përbëhet nga ish-komunat Masevaux dhe Niederbruck.
Fejt
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Gjeografia
Lumi Chavanon formon kufirin juglindor të komunës.
Bashi
Bash (greqisht: Δροσοπηγή/Drosopiyí) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi. Përpara vitit 1964, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Μπάσι/Bási.
Arqile Semini
Arqile Semini, ambasador i Shqipërisë në Francë në vitet 1989-1991.
Eyrein
Eyrein (Ocitanisht: Airent ; Shqip: Ajrenti) është një komunë në departamentin Korrezë, rajoni Akuitania e Re në Francën qendrore.
Yūko Sanpei
thumb|220px|Sanpei duke folur në Taiyou Con në Mesa, Arizona Yūko Sanpei (Japonisht: 三瓶 由布子 Sanpei Yūko, lindi më 28 shkurt 1986) është dubluese japoneze.
Aglomeracion
Me “Aglomeracion” ose “Distrikt industrial” nënkuptojmë një përqendrim të lartë ndërmarrjeve podhuese në një hapësirë gjeografike relativisht të vogël. Arsyet e këtij përqendrimi të lartë gjeografik të ndërmarrjeve janë të ndryshme: Së pari, ato mund të përqendrohen nga nevoja e prodhuesve për të qenë pranë burimeve prej të cilave janë të varur. Së dyti, “politikat rajonale” që krijojnë kërkesën për prodhime me cilësi tepër të lartë”. Së treti, prezenca e një qyteti: “pothuajse çdo distrikt industrial ka qenë i fokusuar në një ose më shumë qytete të mëdhenj, më pas ato u zhvendosën në periferitë e tyre.