cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Koncert në vitin 1936
Përmbajtja e filmit
« Në pak minuta duke parë filmin kuptohen lehtësisht tre linjat e ndërtimit të tij në realitetin rural të Lushnjes dhe Myzeqesë. Shteti monarkist në periferi. Qytetaria shqiptare, patriotike e me frymëzim perëndimor. Situata feudale mbizotëruese dhe varfëria e jetës së popullit. Në fakt ekziston dhe një linjë apo perspektivë e katërt e cila është ende në çastin e saj embrional : lëvizja komuniste, anti-monarkiste, anti-feudale dhe progresiste. Të katërta këto perspektiva analitike kanë një dallim të qartë. Në njërën anë ndodhet shteti monarkist me pushtetin feudal. Në tjetrën janë intelektualë, profesionistë, artistë e komunistë. Shoqëria e vjetër kundër risisë dhe emancipimit modernizues … Një nga kritikat më therrëse të Kumbaros në film, i kombinuar me ngjyresa komike, është pikërisht paaftësia e shtetit monarkist për tu interesuar për popullin. Prandaj çdo analizë e trajtim i monarkisë si një regjim totalizues modern është jo fort i saktë. Dy llojet e qeverisjeve përafrohen për nga përdorimi i dhunës autoritare të shtetit në ruajtjen e qetësisë. Veçse ruajtja e rendit publik nuk nënkupton patjetër kujdesin ndaj popullit në disa standarte bazë të jetës dhe ekzistencës. Reformat radikale të cituara shpesh në film, si vendimmarrje progresiste e monarkisë me frymëzim të hallakatur mes turqve të sotshëm dhe oksidentit, nuk shfaqen as si reforma dhe as si radikale, meqë një reformë radikale nuk mund të përkujdeset për kuajt, për të parandaluar e sanksionuar rrahjen e njeriut kundrejt kalit, pa ngritur paraprakisht formën e qytetërimit e ku shoqëria në rrjedhën e saj, ndryshon ndjeshmërinë në raport me mbrojtjen e kafshës apo natyrës. Koncerti si dhe filma të tjerë të epokës, na rrëfejnë për një monarki të çinteresuar për hallet e popullit, që lë jashtë vëmendjes, neglizhon, që përfshihet me pushtuesin fashist e më pas lan duart me popullin dhe kombin. »
Veterani
1. Luftëtar i vjetër e me përvojë, atdhetar i vjetër, pjesëmarrës në shumë luftime e beteja kundër armikut; ai që ka qenë partizan e ka marrë pjesë që në vitet e para në Luftën Nacionalçlirimtare. Veteran i Luftës Nacionalçlirimtare. Veteranët e luftës të popullit shqiptar. Konferenca e veteranëve të luftës.
2. Njeri që ka punuar për shumë kohë në një fushë të caktuar të veprimtarisë shoqërore, punonjës i vjetër e me merita të mëdha në një fushë të caktuar. Veteran i lëvizjes revolucionare (i ndërtimit të socializmit). Veteran i shkencës (i arsimit, i shtypit). Veteranët e minierës (e ndërmarrjes).
3. Përd. mb. sipas kuptimeve të emrit. Luftëtar (atdhetar) veteran. Arsimtare veterane. Lojtar veteran. Ndërmarrje veterane.
Kantoni Lembeye
Kantoni Lembeye (frëngjisht: Canton de Lembeye) është një kanton në departamentin Pyrénées-Atlantiques, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Lembeye. Ka sipërfaqe 227km2 dhe popullsi 5195 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Lembeye aktualisht përbëhet nga 31 komuna.
Kantoni Boves
Kantoni Boves (frëngjisht: Canton de Boves) është një kanton në departamentin Somme, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Boves. Ka sipërfaqe 184.06km2 dhe popullsi 19598 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Boves aktualisht përbëhet nga 23 komuna.
Agim Bacelli
Pak biografi për themeluesin e listave shqiptare në internet "Memedheu", "Nene Tereza", Besimtari", "Ylli Aferdita", e moderatorin e disa listave të tjera, z. Agim Bacelli.
Ka lindur në Korçë në vitin 1951. Shkollën tetë vjeçare e ka kryerë në Bulgarec dhe të mesmen e në qytetin e Korçës. Studimet e larta i ka kryerë në Akademinë e Aviacionit. Pas përfundimit të këtyre studimeve ka kryer dhe dy kurse të larta teknike duke marrë klasën teknik më të lartë të Aviacionit Luftarak Shqiptar.
Sot jeton dhe punon në qytetin e Nju Jorkut.
Është nga të parët që ka përqafuar idetë demokratike dhe me artikuj të tij ka goditur ashpër rregjimin diktatorial që në fillimet e demokracisë. Këtë e kemi parë dhe në shumë tregime autobiografike që kemi lexuar nëpër listat tona.
Musée maritime fluvial et portuaire de Rouen
thumb|300px|Musée maritime fluvial et portuaire de Rouen
Musée maritime fluvial et portuaire de Rouen është një muze në Rouen, Francë.
Hemisfera Perëndimore
Hemisfera Perëndimore është gjysma e Tokës e cila shtrihet në perëndim të meridianit kryesor (i cili kalon Greenwich, Londër, Mbretëria e Bashkuar ) dhe në lindje të antimeridianit. Gjysma tjetër quhet Hemisfera Lindore. Në aspektin gjeopolitik, konteksti në të cilin termi përdoret më shpesh, Encyclopedia Britannica e përkufizon atë si "Amerika e Veriut dhe e Jugut dhe ujërat përreth. Gjatësia gjeografike 20°P dhe 160°E konsiderohen shpesh si kufijtë e saj." Mund të përdoret në kuptimin kulturor ose gjeopolitik si sinonim për " Botën e Re ".
Toponimia
Si shembull i totum pro parte, termi hemisferë perëndimore përdoret gjerësisht nga disa, si qeveria e Shteteve të Bashkuara, për t'iu referuar Amerikës.
Gjeografia
Hemisfera perëndimore përbëhet nga Amerikat, duke përjashtuar disa nga ishujt Aleutian në jugperëndim të kontinentit të Alaskës ; pjesa më perëndimore e Evropës, si në kontinent ashtu edhe në ishuj; pjesa më perëndimore e Afrikës, si në kontinent ashtu edhe në ishuj; maja ekstreme lindore e kontinentit dhe ishujve të Siberisë ( Azia Ruse ); territore të shumta në Oqeani ; dhe një pjesë të madhe të Antarktidës.
Qendra e Hemisferës Perëndimore ndodhet në Oqeanin Paqësor në kryqëzimin e meridianit të 90-të perëndimor dhe ekuatorit, midis ishujve Galapagos. Toka më e afërt është ishulli Genovesa në 0.31667°N, -89.95°W.
Mali më i lartë në hemisferën perëndimore është Aconcagua në Andet e Argjentinës me 6960.8 m.
Ndërtesa ose kulla më e lartë e banueshme nga njerëzit në hemisferën perëndimore është Kulla CN, e cila ndodhet në Toronto, Kanada në 43.64256°N, -79.38706°W.
Rishikimi i propozuar i kufijve të hemisferës
Në një përpjekje për të përcaktuar Hemisferën Perëndimore si pjesë të botës që nuk janë pjesë e Botës së Vjetër, ekzistojnë gjithashtu projeksione që përdorin meridianin e 20-të perëndimor dhe meridianin diametralisht të kundërt të 160-të lindor për të përcaktuar hemisferën. Ky projeksion përjashton kontinentet evropiane dhe afrikane dhe një pjesë të vogël të Grenlandës verilindore, por përfshin më shumë Rusinë lindore dhe Oqeaninë.
Mysafiri (film)
Filmi "Mysafiri" prodhim i vitit 1979.
Regjisor:Hysen Hakani, Skenari: Mark Dodani, Hasan Prela, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Shaqir Kodra.
Përmbajtja e filmit
“Mysafiri” është një agjent i sigurimit të shtetit i cili infiltrohet në agjenturat e zbulimit të huaj që operojnë në Shqipëri, pas kapjes së misionarit të dërguar nga agjenturat e huaja në Shqipëri. Duke pasur në dorë disa të dhëna kompromentuese të marra nga Agathia, sekretaria e inxhinierit të minierave Fotionit, agjentët e huaj kërcënojnë ing. Fotion Papa, e shantazhojnë për ta bërë pjesë të agjenturës së tyre, dhe përpiqen ta detyrojnë të zbulojë informacione në lidhje me minerale të rralla në Shqipëri.
Aktorët në role
(perpiloi skedarin e roleve Eugen Lagji)
Lidhje të jashtme
Prodhimi i Kinostudios Shqipëria e Re, i vitit 1979. Filmi eshte xhiruar periudhen vere-vjeshte 1979 ne Durres dhe minieren e Kerrabes. Filmi eshte 1 ore e 16 minuta dhe eshte bardhe e zi.
Kur e di se nuk di
Kur e di se nuk di është një video copë e grupit shqiptar nga Kosova Asgjë Sikur Dielli.
Video copa është e bazuar në këngën dhe me të grupi tenton që të jep një vërejte në mënyrën artistike politikanëve të kohës. Ajo reflekton një gjendje shpirtërore të një individi të cilit realiteti ia ka thyer ëndrrat dhe ai nuk ka kurrfarë kontrolli ndaj botës së tij.
Kur e di se nuk di është video copa e parë me të cilin grupi Asgjë Sikur Dielli është paraqitur në ekran para publikut me një gjë të tillë.
Topola
Topolë (greqisht: Χειμαδιό/Kheimadhio) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Τοπόλα/Topóla.
Vaals
Vaals është një qytet dhe komunë në provincën Limburgu në Holandë me sipërfaqe 23.9 km² dhe popullsi 9797 banorë. Vaals është kryeqendra e komunës.
Delvinë (Petran)
Delvina është një fshat në komunën Petran në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Küblis
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Minamoto no Yoritomo
thumb|240px|Minamoto no Yoritomo Minamoto no Yoritomo (源 頼朝, 9 maj 1147 – 9 shkurt 1199) ishte themeluesi dhe shōgun i parë i shogunatit Kamakura të Japonisë. Ai sundoi nga viti 1192 deri më 1199. Emri i tij budistë ishte Ōgosho Atsushi Dai Zenmon (武皇嘯厚大禅門).
Jeta e hershme
Yoritomo ishte djali i tretë i Minamoto no Yoshitomo, trashëgimtar i klanit Minamoto (Seiwa Genji) dhe gruaja e tij zyrtare, Urahime, bijë e Fujiwara no Suenori, i cili ishte anëtar i klanit të shquar Fujiwara. Yoritomo lindi në Atsuta në Provincën Owari  (sot Atsuta-ku, Nagoya). Në atë kohë, gjyshi i Yoritomos Minamoto no Tameyoshi ishte kreu i Minamotos. Emri i tij i fëmijërisë ishte Oniwakamaru (鬼 武 丸).
Në vitin 1156, ndarjet fraksionale në gjykatë shpërthyen në një luftë të hapur brenda kryeqytetit. Perandori Toba dhe i biri i tij, Perandori Go-Shirakawa, u bashkuan me djalin e regjentit Fujiwara Fujiwara Fujiwara no Tadazane, Fujiwara no Tadamichi, si dhe Taira no Kiyomori (një anëtar i klanit Taira), ndërsa perandori i përkulur Sutoku u bashkua me djalin e vogël të Tadazane, Fujiwara no Yorinaga. Kjo njihet si rebelimi i Hōgenit.
Kiyomori u mbështet nga Fujiwara no Michinori (i njohur edhe si Shinzei), ndërsa Yoshitomo u mbështet nga Fujiwara no Nobuyori. Kjo njihej si rebelimi i Heijit (janar-shkurt 1160). Shtëpiat e ish-perandorit dhe Shinzei u dogjën, ndërsa Shinzei u kap dhe u mbyll. Megjithatë, Minamoto nuk ishin të përgatitur mirë dhe Taira mori kontrollin e Kiotos. Yoshitomo iku nga kryeqyteti, por më vonë u tradhtua dhe u ekzekutua nga një mbajtës.
Pas kësaj, Minamoto dhe aleatët e tyre u imponuan kushte të ashpra. Vetëm tre të rinjtë e Yoshitomo mbetën të gjallë, kështu që Kiyomori dhe klani Taira tani ishin udhëheqësit e padiskutueshëm të Japonisë. Yoritomo, kreu i ri i Minamotos, u dëbua. Yoritomo nuk u ekzekutua nga Kiyomori për shkak të lutjeve nga njerka e Kiyomorit. Vëllezërit Yoritomo, Minamoto no Noriyori dhe Minamoto no Yoshitsune u lejuan gjithashtu të jetonin.
Yoritomo u rrit në mërgim. Ai u martua në klanin Hōjō, të udhëhequr nga Hōjō Tokimasa, duke u martuar me vajzën e Tokimasit, Hōjō Masako. Ndërkohë, ai u njoftua për ngjarjet në Kioto falë miqve të dobishëm. Shpejt, mërgimi pasiv i Yoritomos duhej të mbaronte.
Në shtëpinë tonë
Filmi "Në shtëpinë tonë" prodhim i vitit 1979.
Regjisor: Dhimiter Anagnosti dhe skenar i Kiço Blushi.
Përmbajtja e filmit
Miri ka kuptuar se e motra e tij Ana, është e dashuruar me një të ri i cili është teknik pajisjesh elektrike në atë zonë. Duke pasur një keqkuptim me mësuesen e tij, ikën nga shkolla në drejtim të pa caktuar. E motra vë në dijeni të ëmën për vonesën e të vëllait, e cila kërkon ndihmën e organeve të policisë. Babai i tij habitet kur e takon të birin në periferi të qytetit. Edhe të tjerët shqetësohen, sidomos mësuesja e Mirit. Prindrit shqetësohen edhe për vajzën e tyre, pasi Miri ia tregon babait sekretin e dashurisë të së motrës. Pas shumë përpjekjeve, dashuria e Anës ngadhënjen mbi prindërit e saj, të cilët bien dakort me të.
Festivali Evropian i Këngës 2009
Festivali Evropian i Këngës 2009 ose Eurovizioni 2009 ishte edicioni i 54-të me radhë dhe u mbajt me 12 maj (gjysmëfinalja e parë), 14 maj (gjysmëfinalja e dytë) dhe 16 maj të vitit 2009 (finalja) në Moskë, Rusi. Rusia fiton të drejtën për ta drejtuar Festivali Evropian të Këngës 2009 pasi korri fitore edicionin e kaluar që u mbajt në Beograd, Serbi dhe ku Rusia u përfaqësua nga Dima Bilan cili këndojë këngën Belive. Andaj ky edicion i Festivalit Evropian të Këngës për herë të parë mbahet në Rusi.
Vendi
Vladimir Putin, Kryeministër i Rusisë u shpreh se Festivali Evropian i Këngës 2009 do të mbahej në Moskë, gjithashtu European Broadcasting Union (EBU) ka konfirmuar lajmin,  por ky u bë edhe një pjesë e propozimit nga ana e televizionit publik Rus - C1R (Channel One Russia) që konkursi të mbahet në Stadiumin Olimpik në Moskë
Formati
Diskutimi për formatin e Eurovizionit 2009 mori vend në Athinë në qershor të vitit 2008. Aty u propozua që shtetet që deri më tani u konsideruan si Katërshja e madhe apo (Big Four) që përbëjnë: Mbretërinë e Bashkuar, Gjermaninë, Spanjën dhe Francën e të cilat deri më tani posedonin të drejtën automatike të futjes direkt në finale, të humbin të drejtën e kualifikimit për në finalen e Evrovizionit 2009. Sido që të jetë Katërshja e madhe do vazhdon të jetë pjesë automatikale e Finalës 2009.
Votimi
50% Juria dhe 50% Televotuesit. Duke iu përgjigjur disa televizioneve publike EBU konfirmoj që sistemi votues i vitit 2009 do të ndryshonte. Është konfirmuar se në Finale Fituesi do të zgjidhej duke kombinuar 50% të televotuesve dhe 50% të jurisë. Ndryshim ka pësuar edhe votimi i kualifikuesve nga gjysmëfinalistët. Metoda e përzgjedhjes së kualifikuesve nga gjysmëfinalet ishte jetë kryesisht e njëjtë me sistemin e vitit të kaluar. 9 Shtete u zgjodhën në bazë të televotuesve kurse shteti i dhjetë do vijë nga Juria. Gjatë përfundimit të mbrëmjës, shtetet dhanë votat e tyre radhazi në këtë mënyrë:
Shtetet pjesëmarrëse
200px|thumb|Ndarja apo klasifikimi i shteteve sipas shtrirjes u bë kështu; Shtetet dhe flamujtë e Europës të paraqitur në hartë. Numri i shteteve të cilat e kanë bërë konfirmimin e tyre që do marrin pjesë në Festivalin Europian të Këngës 2009 është 42. Sllovakia është shtet i cili ka konfirmuar rikthimin e saj pas 11 viteve të terhequr, kurse Gjeorgjia pasi një herë ka konstatuar tërheqjen e saj nga Festivali Europian për shkak të konfliktit dhe luftës së Osetisë 2008 në pjesën veriore të Gjeorgjisë në menyre qe te nderpresë të gjitha marrvdheniet politike me ketë shtet ajo u inspirua për rikthim pas fitores së tyre në Festivalin Europian të Këngës për Fëmijë 2008 ku nga Rusia mori 12 pikë (pikët maksimale).Por, pasi që bëri përzgjedhjen e saj me Stefane & 3G with "We Don't Wanna Put In" EBU njoftoj Gjeorgjinë se kënga ishte e papranueshme ngase texti ishte shkruar në atë mënyrë që mund ta ngacmonte kryeministrin Rus Vladimir Putin. Gjeorgjia pati dy rrugë ose të ndryshonte këngën dhe përzgjedhjen ose të mos merrte fare pjesë në Eurovisionin 2009. Gjeorgjia zgjodhi terheqjen e saj. Këto janë shtetet e konfirmuara të cilat duhët të kalojnë nëpër gjysmëfinale.
San Marino konfirmoj tërhiqjen e saj nga Festivali duke u arsyetuar se vitin e kaluar edhe ndonse për herë të parë mirrnin pjesë, në gjysmëfinale mbeten me rezultate mjaftë të këqija duke u renditur në vendin e fundit me vetëm 5 pikë. Kurse më vonë San Marino konstatoj edhe se kushtet financiale mjaftë të dobëta nuk i mundësuan pjesëmarrjen e tyre.
Gjysmëfinalja e parë
Shtetet në vazhdim i përkasin Gjysmë-Finales së parë. Me 30 janar 2009 u bë ndarja e shteteve nëpër Gjysmë-Finale kurse me 16 mars 2009 u bë radhitja e shteteve nëpër poozicioneve përmes sistemit të shortit.
Finalja
Finalja u mbajt me 16 maj 2009.
Kalendari
Këtu është i paraqitur kalendari i cili saktësisht ju informon për datat që patën ndodhi saj perket EBU-së.
Fazori
Në fizikë dhe në inxhinieri, vektori fazor, ose thjesht fazori, është paraqitja e funksionit sinusoidal në të cilin amplituda (A), frekuenca (ω) dhe faza (θ) janë të pandryshueshme në kohë. Fazori është pjesë e një koncepti më të përgjithshëm të quajtur sinjali analitik. Fazorët ndajnë varësitë e A, ω, dhe θ në tre faktorë të pavarur. Kjo është e rëndësishme veçanërisht në rastet kur faktori frekuencë (i cili përfshin varësinë nga koha të sinusoidës) është njëlloj me të gjithë komponentët të një kombinimi linear të sinusoidave.
Në këto situate, fazorët lejojnë këtë karakteristikë të përbashkët të thjeshtohet, duke lënë vetëm A dhe θ. Rezultati është se nga analizë trigonometrike thjeshtohet në analizë algjebrike dhe ekuacionet diferencialë linearë kthehen në ekuacione algjebrike. Prandaj termi fazor shpesh i referohet vetëm këtyre dy varësive. Në tekstet e vjetra, fazorit i referohen edhe si sinor.
Përkufizimi
Formula e Eulerit tregon se sinusoidat mund të paraqiten matematikisht si shumë e dy funksioneve me vlera komplekse:
ose si pjesa reale e një prej funksioneve:
shkurtim edhe më kompakt i fazorit është shprehja polare me nocionin e këndit:
Alexandria (Ontario)
Alexandria është një qytet në Kontetë e bashkuara Stormont, Dundas dhe Glengarry, provinca Ontario, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 391.7 km² dhe popullsi 3369 banorë.
Burinca
Burincë është një vendbanim në komunën e Gjilanit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Burimzë.
Gjeografia
Vendbanimi Burincë shtrihet në Juglindje të Komunës së Gjilanit, përkatësisht në skajin juglindor të Kosovës. Përkah Relievi është fshat Kodrinoro-Malor, i vendosur në shpatijet e Maleve të Karadakut, gjendet në gjerësinë gjeografike mes kordinatave 42° 23' 47 veri dhe 21° 33' 2 lindje. Është vendbanim i tipit të grumbulluar. Ky vendbanim sa i përket territorit është fshat i vogël në krahasim me fshatrat përreth me vetëm 160 Ha. Është i shpërndara në tri mahalla: Mahalla e Hajdarëve, Mahalla e Zymberëve dhe Mahalla e Zmokëve (Rexhepëve). Gjendet në lartësi mbidetare me rreth 700-750m.
Burinca shtrihet në jug të qendrës komunale - Gjilanit. I futur thellë në Malet e Karadakut karakterizohet me pozitë të izoluar. Me pak toka pjellore dhe mungesë kullotash Burinca është vendbanim emigrues. Që nga themelimi nga ky vendbanim pati emigrime në drejtim të qendrës komunale. Sot Burinca pothuajse është e boshatisur, edhe pse banorët e dikurshëm kanë filluar të ndërtojnë shtëpi për kalimin e pushimeve dhe vikendeve.
Etimologjia
Ende sot e kësaj dite nuk është e ditur plotësisht emri i saktë i Fshatit Burincë.Supozohet se emri i Fshatit Burincë ka ardhur kinse si pasojë e mungesës së ujit.Dhe bartja e ujit në fshat dhe anasjelltas është bere me anë të "Bureve" dhe kjo ka ardhur si shkak i emrit të Fshatit.
Mikrotoponimet
Miktrotoponimet më karakteristike janë: Rrasa e Mullirit, Rrasa e Madhe, Shpella e Arushës, Shpella e Mahmutit, Koshi i Zeqirit, Prroni i Dacit, Varrezat Katolike (afër malit të ashtuquajtur "Gërrnaç", supozohet se ende janë të ruajtura Muret e Kishës), Rronimi (afër Pusit të Kallakanxhës), Shpati i Keq (Skrepi), Guri i Rexhës, Ara e Melit, Lugu i Kronit(Qezma), Lugi i Selimit, Lugu i Aneshëm, Bunga e qarë, Te Xholltë, N'Vrajsuf, Vorri i Fejzës, Lugu i Mullirit, Roga e gatë, Gryka e Llapushnicës, Kunjeja, Palogjet, Bota, Baqet, Kroni i moçëm, Guri keq.
Klima e fshatit Burincë, me rrethinë
Klima e Anamoravës është e mesme kontinentale, ngase ka një lartësi relative mbidetare prej 110 m. Nuk ka erëra të forta në këtë fushë. Rëndom frynë veriu i cili vjen nga verilindja. Kjo erë është e thatë, e ndonjëherë kur vjen me të shiu është i imët dhe i shkurtër. Kjo erë është e ftohtë, gjatë dimrit shpesh sjell borë të imtë. Era perëndimore e cila vjen nga drejtimi i Prishtinës, nëpër Bresalc e Pasjak në Anamoravë sjell shi e herë, herë është shumë e fortë. Në popull njihet si “ Era e Kosovës”, dhë për këtë erë thonë se “ edhe lagë edhe thanë”. Nga jugu, kah Malet e Karadakut fryn era e cila dimrit sjell mot të butë, për këtë erë në Karadak thonë se “ e shkrinë borën”. Anamorava dhe vendbanimet për rreth kanë dimra të butë. Përgjatë fushë së Anamoravës si në at të Epërmen dhe në at të Poshtmen janë prezent rrymat e erërave. Pjesa më e nxehtë është Anamorava e Poshtme kurse pjesët më të larta janë më të ftohta. Luginat mund të konstatojmë se janë më të mbrojtura nga erërat se sa kodrat për rreth. Dominojnë erërat veriore dhe perëndimore të cilat sjellin të reshura. Mesatarja e temperaturave vjetore për Anamoravën është 10.6 gradë celsius. Të reshurat vjetore janë të mëdha, mesatarisht 550 mm. Në Anamoravë janë më të vogla se sa në viset më të larta në shpatijet e Maleve të Karadakut.
Hidrografia e fshatit Burincë, me rrethinë
Diferencat hipsometrike të luginave dhe maleve shkaktojnë ndryshimin e temperaturave, erërave e gjithashtu ndikojnë në rrjedhat ujore, në truall, në botën bimore e shtazor edhe në vet aktivitetin e njeriut. Prej rrjedhave ujore dominojnë Morava e Binçës, por rëndësi të madhe ka edhe lumi Llapusha. Në të kaluarën këta dy lumenj më së shumti shfrytëzoheshin për t’i vu në lëvizje shumë mullinj për bluarjen e drithërave.
Luginat e këtyre lumenjve janë me sipërfaqe të punuara, kurse kodrinat me livadhe e kullosa. Në përgjithësi dominojnë pyjet dhe kullosat. Puna e njeriut ka kontribuar shumë duke ia ndryshuar fizionominë natyrës së kësaj treve. Druri dikur ka qenë pasuria më e madhe kurse sot vërehet se rëndësia e tij po bie, për shkak se është duke u shkatërruar dhe po shkatërrohet nga dora e njeriut, ndërsa sipërfaqet e punuara gjithnjë e më tepër po shndërrohen në djerrina.
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 2011, Burinca së bashku me Terziajt , përkrah fshatrave të tjera në Komunën e Gjilanit, nuk kanë asnjë banorë. Fshati Burincë është duke u rindërtuar, sidomos këto vitet e fundit , ku u ndërtuan shumë shtëpi. Ende deri më tani (2015) nuk ka asnjë banorë por, pritet shumë shpejtë të bëhen regjistrime.
Organizimi i jetës në fshat
Fillimisht janë marrë me Kultivimin e Bagëtisë.Por një prej problemeve që ishte shfaqur ishte se tokat e fshatit ishin pak pjellore dhe jofrytëdhënëse. Me shtimin e familjeve, banorëve , filloi që Fuqia Punëtore të rritet , ata vazhdimisht hapnin toka të reja, por gjithnjë burim i jetës në fshat ishte krahas drithërave mbeteshin bagëtia. Në fshatë më së shumti bëhej kultivimi i : Grurit, Misrit , Fasulës , Duhanit(për një periudhë të shkurtër) , Specave , Domateve , Patateve(Me sasi më të mëdha) , qepëve. Meshkujt punonin arat, në këto punë shpesh iu ndihmonin edhe femrat, për të siguruar ushqimin për familje, por edhe për bagëtinë. Bagëtinë gjatë verës i kullotnin nëpër fusha e male, por për dimër venë sanës, kashtës dhe tallës, e cila nuk iu mjaftonte, ata duhej të përgatitnin për kafshët e tyre edhe ushqimin nga dushku. Drithërat (gruri, elbi, tërshëra, thekra etj.), ruheshin në hambare të ndërtuar prej dërrasave, ndërsa misri nëpër tavane të shtëpive ku edhe thahej, mandej nëpër kosha të ndërtuar me thupra druri. Bluarja e këtyre drithërave e bënin në mullire të ndryshme.Mulliret zakonisht ishin në pronësi të fshatit, ku në Burincë , mulliri ku është bërë bluarja është quajtur "Mulliri i Poshtëm"
Veshjet e larta dhe të poshtra janë punuar kryesisht nga lëkura e bagëtive e posaçërisht dhenëve, ku emri i veshjeve të poshtme njihej si "Pantolla të Zhgujta" ndërsa veshjet e larta quheshin "Guja të Zhgujta".Më vonë veshjet filluan të punoheshin nga konopi si : "Këmishat e Konopta" dhe "Pantollat e Konoptë". Duhet patjetër të ceket që gjatë sezonës së Verës, nuk kishin mbathje.Kurse gjatë sezonës së dimrit mbathjet e tyre bëheshin nga therja e "Pëstermave" dhe nga lëkura e tyre punoheshin mbathjet që quheshin "Opingat e lopëve". Më vonë, të ashtuquajturat "Opingat e Pirotit" kishin dalë , ku i gjithë Fshati i ka përdorur si mbathje.
Ahengjet e ndryshme apo Dasmat janë bërë në shtëpitë më të mëdha të fshatit, ata që i kishin shtëpitë më të mëdha me vullnetin i jepnin shtëpinë , për zhvillimin e Ahengut.Zakonisht Ahengjet janë bërë gjatë sezonës së dimrit , gjegjësisht në muajin janar , ku mbaronte punimi i tokave dhe sigurimi i ushqimit. Në fshat numri më i lartë i musafirëve arrinte deri në 100-150, sepse nuk kishte më tepër banorë fshati.
Klosters-Serneus
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Burinca
Organizimi i jetës në fshat
Burincalit dalloheshin dhe ende dallohen me mjeshtëritë (talentin) e tyre për ndërtimin e objekteve të ndryshme e sidomos nga Druri. Dallohen për punimin e bishtave të mjeteve të punës si : Kazmës, Sopatës , Balltisë , Grabujës , të gdhendura nga lloji i drurit i quajtur "Frashër"..Punimi i tokës ishte bërë me mjete primitive , por prej vitit '60 në këtë fshat arritën edhe pllugjit që shërbenin për lëvrimin e tokës.Ata vet me mjeshtrin e tyre prodhonin mjete të ndryshme pune si qerre, parmenda, zgjedhua për tërheqje të qeve, samar për kuaj, mandej mjete për shtëpi si kaca, t'pina, lugë dhe shumë enë të ndryshme të bëra nga Dheu.
Feja dhe Arsimi
Banorët e fshatit Burincë përkatësisht të moshave të reja, ishin shkolluar në Mejtepet e fshatit Myçybabë, e pastaj më vonë edhe në Llocë, jo shumë njerëz kishin pasur fatin të shkolloheshin.E gjegjësisht gjatë luftës së dytë botërore, të cilët nuk kanë mundur fare të shkolloheshin për shkakë të luftës.
Më vonë pas luftës, që ishte hapur në Llocë, pastaj u hap në Burincë më vitin 1952.Edhe pse ajo i takonte rajonit të Lipovicës, ishte e quajtur Shkolla e Burincës, është në pronësi të Shaban I.Rexhepi. Është ndërtuar në vendin e quajtur Qeshmja e thatë. Tani shumica dominuese e objektit është pothuajse e rrënuar, ku kanë mbetur vetëm gurët. Ndër mësuesit e parë ishin:
Personalitete
Lufta e bërë në vitin 1944 në muajin nëntor, në tri fshatra : Burincë , Myçybabë , Lipovicë , rezultoi në të mirë të anën tonë , ku prej shume luftëtarëve u vranë vetëm tre persona , dy në Lipovicë , një në Myçybabë dhe asnjë në Burincë. Personat që luftuan kundër Partizanëve e mbajtën frontin për vetëm 24 orë. Nuk mundën që ta mbajnë më shumë sepse nuk kishin municion të mjaftueshëm. Më poshtë do të shfaqim personat nga Fshati Burincë që kontribuan në luftën kundër Partizanëve të vitit '44 në muajin nëntor.
Ndërsa me 8 nëntor 1944, në luftën e Llojanit(Gjendet në Afërsi të KUMANOVËS) , kundër Partizanëve dhe Bullgarëve vdiqën tre Burincali ata ishin:
Herbari Kombëtar
Herbari Kombëtar ka qenë një koleksion bimësh të vendit të thara e të renditura sipas kritereve të caktuara që është përdorur për qëllime studimi, konsultimi, dokumentimi dhe krahasimi. U ngrit më 1947 pranë sektorit shkencor të botanikës të Insitutit të Shkencave nga botanisti Nikolla Lako. Përbëhej nga një fond mjaft i pasur me rreth 2500 lloje, kryesisht bimë enësore të përfaqësuara nga rreth 70.000 ekzemplarë. Llojet e bimëve kanë qenë sistemuar në gjini dhe familje sipas rendit analfabetik. Herbari Kombëtar shërbeu si fond bazë i materialit faktik të bimësisë për kryerjen e studimit mbi florën e Shqipërisë dhe mbi florën krahinore. Një interes të veçantë paraqiste koleksioni i bimëve të rralla dhe endemike të Shqipërisë, tashmë, pothuajse i zhdukur.
F1 Argjentina - 1958
Gara në Formula 1 e vitit 1958 për çmimin e madh të Argjentinës u mbajt më 19 janar, 1958 në Buenos Aires.. Kjo ishte gara e parë e kampionatit botërorë të këtij viti.
Qilarishtë
Qilarishta është një fshat në komunën Petran në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Max Beck
Max Beck (1966 - 12 janar 2008 ) ishte një advokues amerikan interseks, aktiv pranë organizatës Intersex Society of North America. Max mori pjesë në demontratën e parë publike kundër abuzimit të të drejtave të personave interseks, e cila u zhvillua në Boston në 26 tetor 1996. Aktiviteti përkujtohet tashmë si Dita Ndërkombëtare për Ndërgjegjësimin rreth personave Interseks.
Sulejman Vokshi
Sylejman Vokshi (1815 – 1890) ishte komandant ushtarak shqiptar dhe udhëheqës i Lidhjes së Prizrenit. Anëtar i Komitetit Qendror të Lidhjes si kreu i komisionit të financave, Vokshi ishte gjithashtu një drejtues i rëndësishëm i degës ushtarake të organizatës shqiptare dhe oficer i stafit të saj ushtarak.
Biografia
Sulejman Vokshi i lindur në Gjakovë, në një familje spahinjsh, i quajtur Sulejman Lokaj i degës Vokshi të fisit të Thaçit. Në periudhën e Tanzimatit mori pjesë në lëvizjen e Dervish Carës, arsye për të cilën e internuan në Anadoll.
Më 1878 mori pjesë në mbledhjen e Prizrenit si delegat i Gjakovës, ku dhe firmosi Kararnamenë, por pa myhyr/vulë. Po atë vit, më 6 shtator, qe ndër organizatorët që mësyen kullën e Abdullah pashë Drenit për të shtënë në dorë mareshallin Mehmet Ali pashë Maxharrin që ishte mik tek ai, ndodhi që shënjoi të parin veprim ushtarak të Lidhjes.
Në dhjetor të 1880 Lidhja u riorganizua dhe Vokshi mbajti krahun aktiv autonomist dhe me konfliktimin e Lidhjes me perandorinë, Vokshi luftoi përkrah Haxhi Zekës dhe njësitë e tij zunë Shkupin më 4 janar 1881, Prishtinën me 18 janar dhe Mitrovicën. Sanxhaqet e Shkupit dhe Prishtinës u futën nën autoritetin e Lidhjes, prej të cilës Vokshi me Ali Ibër Nezajn mbetën dy të patundurit deri në fund. U kap më 1885, fillimisht u dënua me vdekje por më pas Sulltan Abdyl Hamidi II e fali dhe u dënua me internim dhe punë të detyruar. Pas një amnistie të radhës u lirua.
Nderime pas vdekjes
Me rastin e 100 vjetorit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, u shpall "Hero i Popullit". Disa institucione të arsimit fillor dhe të mesëm mbajnë emrin e tij.
Dita Botërore e Shëndetit
thumb Dita Botërore e Shëndetit është një ditë globale e ndërgjegjësimit shëndetësor që festohet për çdo vit më 7 prill, nën sponsorizimin e Organizatës Botërore të Shëndetit (OBSH), si dhe të organizatave të tjera të ndërlidhura.
Në vitin 1948, OBSH organizoi Asamblenë e Parë Botërore të Shëndetit. Asambleja vendosi të caktojë 7 prillin si Ditën Botërore të Shëndetit. Dita Botërore e Shëndetit mbahet për të shënuar themelimin e OBSH-së, dhe shihet si një mundësi nga organizata të ndryshme për të tërhequr vëmendjen në mbarë botën për një subjekt me rëndësi të madhe për shëndetin global çdo vit. OBSH-ja në këtë datë organizon ngjarje ndërkombëtare, rajonale dhe lokale në lidhje me një temë të veçantë shëndetësore. Dita Botërore e Shëndetit pranohet nga qeveri të ndryshme dhe organizata joqeveritare me interes në çështjet e shëndetit publik, të cilët gjithashtu organizojnë aktivitete dhe theksojnë mbështetjen e tyre në raportet e mediave, siç është Këshilli Global i Shëndetësisë.
Dita Botërore e Shëndetit është një nga tetë fushatat zyrtare globale të shëndetit të shënuara nga OBSH, së bashku me Ditën Botërore të Tuberkulozit, Javën Botërore të Imunizimit, Ditën Botërore të Malaries, Ditën Botërore pa Duhan, Ditën Botërore kundër SIDA-s, Ditën Botërore të Donatorëve të Gjakut dhe Ditën Botërore të Hepatitit.
Shqipëri 1–0 Andorra (2 Qershor 2010)
Ndeshja miqësore e futbollit Shqipëri-Andorra u luajt në Tiranë më 2 qershor 2010 në stadiumin Qemal Stafa. Shqipëria fitoi 1-0 ndaj Andorrës, me një gol nga Hamdi Salihi.
Lista e targave të automjeteve sipas shteteve
Kjo është lista e targave të automjeteve sipas shteteve.
Protokolli i Firences
Protokolli i Firences është akti ndërkombëtar me anën e të cilit është caktuar kufiri i Shqipërisë. U hartua nga një komision i posaçëm me pjesëmarrjen e përfaqësuesve të 6 Fuqive të Mëdha të kohës. Ai u krijua me vendimin e 11 gushtit 1913 të Konferencës së ambasadorëve në Londër, e cila kishte caktuar në parim si pika skajore të kufirit Korçën dhe kepin Stillo në bregdet (përballë Korfuzit). Komisioni që filloi punën në tetor duhej të mbështetej në parimin etnik dhe gjeografik, gjuha amtare ishte elementi bazë. Vetë komisioni u bë fushë kontradiktash midis dy blloqeve të Fuqive. Në këto kushte u vendos që ai të shkonte në Firence të Italisë, “larg teatrit të armiqësive lokale”, ku përfundoi punën.
Mendoja çdo gjë merr fund pa ty
Mendoja çdo gjë merr fund pa ty është një video copë e grupit shqiptar nga Kosova Asgjë Sikur Dielli.
Realizimi i video copës është bërë nga televizioni Koha Vizion gjatë verës së 2002-ës, nën regjinë e Orhan Kerkezit luajnë Beatriçe Sopa dhe anëtarët e grupit.
Për ndryshim nga kënga video copa ndryshon nga publikimi i këngës në televizionin e atëhershëm kosovar RTP. Realizimi i kësaj video cope e bëri të njohur edhe për të rinjtë në pjesët tjera të trojeve shqiptare, këngën që më parë ishte e pëlqyer nga rinia shqiptare në Jugosllavi. Me publikimin e kësaj cope në KTV e më vonë edhe në stacionet tjera televizive, grupi Asgjë Sikur Dielli shumë shpejtë ja arriti të pushtojë majën e listave të këngëve në radiostacione dhe televizionet shqiptare.
Zihni Sako (teatër)
Premiera e parë e teatrit është shfaqur më 27 nëntor të vitit 1968 në qytetin e Gjirokastrës. Trupa e teatrit dramatik ka dhënë shfaqje në të gjithë vendin, si dhe në vitet e fundit ka zhvilluar disa turne jashtë Shqipërisë. Trupa e teatrit “Zihni Sako”, ka dhënë mbi 100 premiera dhe ka marrë pjesë rregullisht në takimet kombëtare, ku dy herë ka merituar çmimin e tretë dhe një herë çmimin inkurajues.
Fideris
Fideris është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Kantoni Lescar
Kantoni Lescar (frëngjisht: Canton de Lescar) është një kanton në departamentin Pyrénées-Atlantiques, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Lescar. Ka sipërfaqe 155km2 dhe popullsi 35125 banorë.
Kodeksi i Justinianit
Krijimi
djathtas|parapamje| Justiniani I si është paraqitur në një mozaik në kishën e San Vitale, Ravenna, Itali Menjëherë pasi Justiniani u bë perandor në vitin 527, ai vendosi që sistemi ligjor i perandorisë kishte nevojë për riparim. deri atëherë kanë ekzistuar tre kode të ligjeve perandorake dhe ligjeve të tjera individuale, shumë prej të cilëve binin ndesh me njëra tjetrën ose kanë qenë të vjetruara. Codex Gregorianus dhe Codex Hermogenianus ishin përmbledhje jozyrtare. (Termi "Codex" i referohet aspektit fizik të veprave, duke qenë në formë libri, dhe jo në rrotulla papirusi. Kalimi në kodeks ndodhi rreth vitit 300 pas Krishtit. ) Codex Theodosianus ishte një përmbledhje zyrtare e urdhëruar nga Theodosius II. Në shkurt 528, Justiniani shpalli Constitutio Hac quae necessario, me anë të së cilës u krijua një komision prej dhjetë anëtarësh për të shqyrtuar këto përmbledhje të mëparshme si dhe ligjet individuale, për të eliminuar çdo gjë të panevojshme ose të vjetëruar, për të bërë ndryshime sipas nevojës dhe për të krijuar një përmbledhje të vetme. të ligjeve perandorake në fuqi. Komisioni drejtohej nga prefekti pretorian, Gjon Kapadokiani dhe përfshinte gjithashtu Tribonianin, i cili më vonë do të drejtonte projektet e tjera të Corpus Juris Civilis.
Kantoni Lescar
Përbërja aktuale
Kantoni Lescar aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Kodeksi i Justinianit
Krijimi
Komisioni përfundoi punën e tij në 14 muaj dhe përpilimi u shpall në prill 529 nga Kushtetuta Summa. Megjithatë, kjo përmbledhje nuk i eliminoi të gjitha konfliktet që kishin lindur gjatë viteve në jurisprudencën romake dhe kushtetutat në Kod do të përdoreshin krahas mendimeve kontradiktore të juristëve të lashtë. “Për zgjidhjen e të gjitha rasteve do të mjaftojë citimi i kushtetutave të përmendura të Kodit Tonë, me mendimet e interpretuesve të lashtë të ligjit”. Justiniani u përpoq t'i harmonizonte këto mendime kontradiktore duke nxjerrë "Pesëdhjetë vendimet" e tij dhe duke miratuar ligje të reja shtesë. Kjo do të thoshte se Kodi i tij nuk pasqyronte më ligjin e fundit perandorak. Kështu, Justiniani urdhëroi një përmbledhje të re për të zëvendësuar të parin dhe ky Kodeks u botua në vitin 534. Nuk ka ekzistuar asnjë kopje e botimit të parë të Kodit; ka mbetur vetëm një fragment i një indeksi të përmbajtjes në një papirus egjiptian. I njohur si Codex Repetitae Praelectionis, ky botim i dytë i Kodit u botua më 16 nëntor 534 dhe hyri në fuqi më 30 dhjetor Kodiku përbëhet nga dymbëdhjetë libra: libri 1 ka të bëjë me ligjin kishtar, burimet e ligjit dhe detyrat e zyrave më të larta; librat 2–8 mbulojnë të drejtën private; libri 9 trajton krimet; dhe librat 10–12 përmbajnë të drejtën administrative. Struktura e Kodit bazohet në klasifikimet e lashta të përcaktuara në edictum perpetuum (edikti i përhershëm), ashtu si ai i Digest.
Banka Botërore
parapamje|250px|Logo e Bankës Botërore Banka Ndërkombëtare për Rindërtim dhe Zhvillim, Organizatë e posaçme e Kombeve të Bashkuara e themeluar në 1945. Filloi punën në 1946. Në 1947 krijon lidhjet me OKB-në. Qëllimi i saj është që të nxisë zhvillimin ekonomik të vendeve anëtare, duke dhënë kredi për projekte prodhuese dhe keshillim teknik. Gjithashtu ajo promovon investime private të huaja dhe tregtinë.
Kodeksi i Justinianit
Rizbulimi
Në Perëndim, Kodiku i Justinianit ishte kryesisht i humbur, ose në shumë vende nuk ishte i pranishëm kurrë, për shkak të shtrirjes së kufizuar perëndimore të territoreve bizantine. Versioni latin i njohur sot u restaurua me kujdes gjatë shumë shekujve. I vetmi dorëshkrim i njohur që dikur përmbante të gjithë Kodikun latin është një palimpsest veronez i shekullit të VI ose VII; tani janë vetëm fragmente. Brenda shtëpisë së tij në Perandorinë Bizantine, kodi u përkthye në greqisht, e cila ishte bërë gjuha qeverisëse, dhe u përshtat, në shekullin IX si Bazilika. Duket sikur Kodi Latin u shkurtua në Mesjetë në një "Kodeks mishërimi", me mbishkrime që u hoqën dhe u bënë shumë ndryshime të tjera. Disa kohë në shekullin e VIII ose IX, tre librat e fundit të Kodit u ndanë nga të tjerët dhe shumë ligje të tjera në nëntë librat e parë, përfshirë të gjithë ata të shkruar në greqisht, u hoqën. Versione thelbësisht të plota të Kodikut të Justinianit u rivendosën rreth fundit të shekullit XII-të dhe humanistët e shekullit XVI shtuan ligjet e shpallura fillimisht në greqisht. Paul Krüger krijoi versionin modern, standard të Kodikut në vitin 1877.
Përkthime në anglisht
Deri në shekullin XX, Kodiku nuk ka përkthime në anglisht. Në vitin 1932, përkthimi në anglisht i të gjithë Corpus Juris Civilis (CJC) nga Samuel Parsons Scott u botua pas vdekjes. Fatkeqësisht, Scott përdori botimin e CJC të vëllezërve Kriegel dhe jo atë të Theodor Mommsen, Paul Krüger, Rudolf Schöll dhe Wilhelm Kroll, i cili pranohet si më i besueshmi dhe përkthimi i tij u kritikua ashpër. Duke rishikuar veprën e Scott-it, studiuesi romak i së drejtës W.W. Buckland shkroi se Scott "...kishte në dispozicion një latinitet adekuat dhe ka prodhuar një version të shkruar në një anglisht që mund të lexohet me kënaqësi. Por shumë më tepër se kaq duhej dhe vepra nuk mund të thuhet se i plotëson këto kërkesa të mëtejshme.” Përafërsisht në të njëjtën kohë që Scott ishte aktiv, gjyqtari i Gjykatës së Lartë të Uajomingut, Fred H. Blume po përkthente Kodin dhe Novelat, duke përdorur versionin standard të Mommsen, Krüger, Schöll dhe Kroll. Ndërsa kjo nuk u shtyp gjatë jetës së tij, në vitin 2005 përkthimi i tij i Kodit dhe i Romaneve u botua në faqen e internetit të Kodit të Justinianit të Shënuar. Një përkthim i ri në anglisht i Kodeksit, bazuar në Blume's, u botua në tetor të vitit 2016.
Mos vdis dashuri
Mos vdis dashuri është libër nga Kolec Traboini. Në vëllimin poetik "Mos vdis dashuri" botuar nga shtëpia botuese GlobusR, Tiranë 2002, autori ka përfshire krijime të tij në një periudhe të gjate kohore me poezi që datojnë nga viti 1985 e deri në 2002; të periudhës së poezisë së fshehtë nën diktaturë, poezisë së hapur në demokraci dhe të jetës plot peripeci në emigracion.
Rapsodi ushtore
Rapsodi ushtore është libër, nga Kolec Traboini. Në punën e tij si gazetar e drejtues i gazetës "Egnatia", autori krijoi në zhanre të ndryshme të publicistikës, si artikuj, analiza, pamflete, por një vend të rëndësishëm do të zinin edhe fejtonet, alegoritë, satirat si në prozë ashtu edhe në vargje. Këto të fundit do të përbënin materialin letrar për krijim e librit "Rapsodi ushtore", ndarë në dy libra, pjesa e parë poema ironike "Kreshnikët e demokracisë" dhe e dyta proza satirike "Vrimat e Saçit". Në këtë libër në format xhepi, satirizohen veprimet e papërgjegjëshme të politikanëve të vjetër e të rinj që dolën në skenen e historisë me makinacione e prapaskena që e kanë burimin tek psikologjia e ruajtjes së pushtetit me çdo kusht prej atyre që kishin kaluar nëpër shtratin e Prokustit të ideologjisë komuniste. Për mbrapshtitë e veta në politikë dhe ekonomi, në këtë libër, e gjejnë vehten rreth 50 persona të politikës shqiptare, që lëvrijnë gjallnueshem e të përqeshur në "Rapsodinë ushtore" të vitit 1995 për meritat e veçanta që kanë për gatimin në mënyrë aq të përvajtueshme të Kacamakut tonë Kombëtar, çfarë ngjarjet e mëvoneshme tashmë e kanë vertetuar katërcipërisht.
Gorica (Pargë)
Goricë (greqisht: Σταυροχώρι/Stavrokhóri) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Γορίτσα/Gorítsa.
Leshnicë
Leshnica është një fshat në komunën Petran në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Dita Botërore kundër AIDS
right|parapamje|180px|Kordelja e kuqe e palidhur, simboli i luftës kundër [[AIDS-it]] left|parapamje|180px|
Pulla takse
Janë pulla që përdoren për veprime juridike, certifikata ose për shërbime të tjera.
Kantoni Amiens 3e (Nord-Est)
Kantoni Amiens 3e (Nord-Est) (frëngjisht: Canton d'Amiens 3e (Nord-Est)) është një kanton në departamentin Somme, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Amiens. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Amiens 3e (Nord-Est) aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Adilen
Adilen shumës nga Aedile për përfaqësueset zyrtarë që në Romën antike përfaqësonin entet e rendit, tregut, zakonit dhe Shëndetësisë.
Kopshti zoologjik i Addis Abebas
Kopshti zoologjik i Addis Abebas është një park zoologjik në Addis Abeba, Etiopi
Historia
Kopështi u gjet në 1958 nga monarku i Etiopisë.
Fauna
parapamje|djathtas|Një [[luani|luan mashkull në kativitet, Kopështi Zoologjik i Addis Abeba]]
Kopështi i Addis Abebas mban kafshë si majmunët, rosat, shqiponjat dhe breshkat.
Disa luanë që mbaheshin në kopshtin zoologjik u gjetën të jenë gjenetikisht të ngjashme me luanët e egër të Kamerunit dhe Çadit, por të ndryshme nga mostrat e luanëve në Ngorongoro, Parqet Kombëtare të Serengetit, Afrika Jugperëndimore dhe në Indi. Krifa e tyre e gjerë dhe e errët janë është e ngjashme me ato të luanëve berber dhe të Kepit Rajonal.
Valkenburg aan de Geul
Valkenburg aan de Geul është një qytet dhe komunë në provincën Limburgu në Holandë me sipërfaqe 36.91 km² dhe popullsi 17027 banorë. Valkenburg është kryeqendra e komunës.
Aleksi Andrea
Aleksi Andrea (Durrsaku, 1425-1505) lindi në Durrës, ishte veprues i zellshëm në disa lëmi të arkitekturës, njëherit ishte piktor dhe skulptorë që la gjurmë në kohën e rilindjes dalmatine. Karakteristikë e Aleksi Andreas ishte që në punimet e tija, shënonte mbishkrimin në të cilin shkruhej origjina e tij.
Që në rini shkoi në Split të Dalmacisë dhe aty studioi pran skulptorit Mark Troja.
Është autor i statujave të lozhës së tregtareve në Ankonë të Italisë, i 1454 afreskeve në një kishe të ishullit Arabe të Dalmacisë. Kryevepra e tij mbahet Pagëzimorja e Trogirit.
Fisnikëria
parapamje|Dhoma e Lordëve është legjislatura e sipërme e Parlamentit të Mbretërisë së Bashkuar dhe është e mbushur me anëtarë që zgjidhen nga fisnikëria (si titullarët e trashëguar ashtu edhe ata të fisnikëruar vetëm për jetën e tyre individuale). Fisnikëria është një klasë shoqërore që gjendet në shumë shoqëri që kanë një aristokraci. Zakonisht renditet menjëherë nën rentën mbretërore. Fisnikëria ka qenë shpesh një pasuri e mbretërisë me shumë funksione dhe karakteristika ekskluzive. Karakteristikat që lidhen me fisnikërinë mund të përbëjnë avantazhe thelbësore mbi ose në krahasim me jofisnikët ose thjesht funksione formale (p.sh., përparësia) dhe ndryshojnë sipas vendit dhe epokës. Anëtarësia në fisnikëri, duke përfshirë të drejtat dhe përgjegjësitë, është zakonisht e trashëguar dhe patrilineale.
Anëtarësia në fisnikëri është dhënë historikisht nga një monark ose qeveri, dhe marrja e fuqisë, pasurisë, pronësisë ose favorit mbretëror të mjaftueshëm ka mundësuar herë pas here njerëzit e thjeshtë të ngjiten në fisnikëri.
Shpesh ka një larmi gradash brenda klasës fisnike. Njohja ligjore e fisnikërisë ka qenë shumë më e zakonshme në monarki, por fisnikëria ekzistonte edhe në regjime të tilla si Republika Hollandeze (1581–1795), Republika e Gjenovës (1005–1815), Republika e Venecias (697–1797) dhe Konfederata e Vjetër Zvicerane (1300–1798), dhe mbetet pjesë e strukturës ligjore shoqërore të disa regjimeve të vogla jo-trashëguese, p.sh., San Marino dhe Qyteti i Vatikanit në Evropë. Në antikitetin klasik, fisnikët (fisnikët) e Republikës Romake ishin familje që rridhnin nga persona që kishin arritur konsulencën. Ata që i përkisnin familjeve trashëgimore të patricëve ishin fisnikë, por plebejtë, paraardhësit e të cilëve ishin konsuj, konsideroheshin gjithashtu fisnikë. Në Perandorinë Romake, fisnikëria ishin pasardhës të kësaj aristokraci republikane. Ndërsa prejardhja e familjeve fisnike bashkëkohore nga fisnikëria e lashtë romake mund të jetë teknikisht e mundur, nuk dihet se në Evropë nuk ekzistojnë prejardhje gjenealogjike brez pas brezi të mirë-hulumtuar dhe të dokumentuar historikisht nga koha e lashtë romake.
Titujt dhe stilet trashëgimore që u shtohen emrave (si "Princi", "Zotëri" ose "Zonja"), si dhe nderimet, shpesh i dallojnë fisnikët nga jofisnikët në bisedë dhe në të folur. Në shumë kombe, shumica e fisnikërisë kanë qenë pa titull dhe disa tituj të trashëguar nuk tregojnë fisnikëri (p.sh., vidame). Disa vende kanë pasur fisnikëri jo të trashëgueshme, si Perandoria e Brazilit ose bashkëmoshatarët e jetës në Mbretërinë e Bashkuar.është një klasë shoqërore që gjendet në shumë shoqëri që kanë një aristokraci. Zakonisht renditet menjëherë nën rentën mbretërore. Fisnikëria ka qenë shpesh një pasuri e mbretërisë me shumë funksione dhe karakteristika ekskluzive. Karakteristikat që lidhen me fisnikërinë mund të përbëjnë avantazhe thelbësore mbi ose në krahasim me jofisnikët ose thjesht funksione formale (p.sh., përparësia) dhe ndryshojnë sipas vendit dhe epokës. Anëtarësia në fisnikëri, duke përfshirë të drejtat dhe përgjegjësitë, është zakonisht e trashëguar dhe patrilineale.
Titujt dhe stilet trashëgimore që u shtohen emrave (si "Princi", "Zotëri" ose "Zonja"), si dhe nderimet, shpesh i dallojnë fisnikët nga jofisnikët në bisedë dhe në të folur. Në shumë kombe, shumica e fisnikërisë kanë qenë pa titull dhe disa tituj të trashëguar nuk tregojnë fisnikëri (p.sh., vidame). Disa vende kanë pasur fisnikëri jo të trashëgueshme, si Perandoria e Brazilit ose bashkëmoshatarët e jetës në Mbretërinë e Bashkuar.
Neologjizma
Neologjizmat (nga greqishtja νέο- néo-, "e re" and λόγος lógos, "shprehi, thënie") janë fjalë ose thënie të reja që mund të jenë duke u futur në përdorimin e përgjithshëm, por pa u afirmuar ende.
Disa shembuj të neologjizmave:
Referimet
kijamet neologji nga ismail kadare kijamet fundi i botes pra vdekje
Hiperboloidi
thumb|Hiperboloidi Hiperboloidi është sipërfaqe e gradës së dytë e cila klasifikohet në bazë të napëve. Varrësisht se ka një apo dy napë flitet për:
Hiperboloidin me një napë gjegjësisht sipërfaqen e gradës së dytë që përcaktohet me ekuacionin në formulën kanonike : dhe Hiperboloidi me dy napë gjegjësisht sipërfaqja e gradës së dytë që përcaktohet me ekuacionin kanonik :
Dukati
Dukati është një fshat në Bashkinë Orikum të Rrethit të Vlorës në Shqipëri.
Gjeografia
Fshati Dukat ndodhet në jug të Gjirit të Pashalimanit dhe kufizohet në verilindje me Tragjasin, në lindje me Tërbaçin, në jug me Palasen, e në perendim laget nga deti Adriatik e ai Jon. Ky fshat piktoresk është i vendosur ne këmbët e maleve Paliske e Qore, ne një gryke te thelle e te thyer, me perrenj te shumte. Ai ngelet ne shekuj keshtjelle e pathyeshme natyrore.