cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zagoll Shehu
Jeta deri ne Luftën e Dytë Botërore
Zagoll Shehu lindi më 15 janar 1924 në Bënçë të Tepelenës, në një familje fetare me tradita patriotike e atdhetare dhe vdiq në 10 dhjetor 2013 në Tepelenë. Zagolli që në momentet e para të LANÇ jo vetëm që e përkrahu atë, por dha ndihmesën e tij me pushkë në dorë. Doli partizan në çetën partizane Ismail Kaso e më pas në batalionin Baba Abaz, brigada e VI-të sulmuese. Për meritat e tij në dyluftim me pushtuesin nazi-fashist, shpirtin e tij luftarak, guximin, trimërinë e dashurnë për shokët shtabi i LANÇ për periudhën 1943-1945 i ngarkoi detyra të ndryshme, të cilat e kreu me devotshmëri. Luftoi edhe përtej kufijve shqiptarë, në Vishegrad të Jugosllavisë, më 9 maj 1945. Gjatë luftës ishte Zv. komandat çete si dhe komandant kompanie në batalionin Baba Abaz.
Periudha e luftës ishte një shkollë praktike për të, gjatë të cilës njohu artin ushtarak, të cilin e përvetësoi më mirë pas çlirimit, duke punuar si oficer ne Ushtrinë Popullore. Në vitet 1947-1948 studioi në Shkollën Ushtarake në Tiranë.
Detyra pas Luftës
Pas lirimit nga detyra vendoset përfundimisht me gjithë familjen në qytetin e Tepelenës. Në jetën civile punon si kryetar i Komitetit të Këshillit Popullor në qytetin e Tepelenës, ekuivalent i kryetar bashkie në ditët e sotme.
Aktiviteti publicistik
Publicistika e Zagollit mbi vendlindjen e tij, janë një material i vyer për njohjen e traditave dhe zakoneve bënçiote gjatë shekujve, është një mesazh për brezat e ardhshëm. Këto libra kanë vlera historike për të njohur fshatin dhe popullin e Bënçës. Biblioteka e tij është e pasur, në të gjenden shkrime e kujtime historike që kanë vlera historike, si për banorët e Bënçës edhe për Tepelenën.
Orizaj (Otllak)
Orizaj është një fshat në Rrethin e Beratit, Shqipëri.
Ciria
300px|right Ciria është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Kantoni Pontivy
Kantoni Pontivy (frëngjisht: Canton de Pontivy) është një kanton në departamentin Morbihan, rajonin Région Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Pontivy. Ka sipërfaqe 243.17km2 dhe popullsi 26240 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Pontivy aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Tateshi i Poshtëm
Tatesh i Poshtëm, (Долно Татеши/Dolno Tateši) është fshat në komunën e Strugës, Maqedoni.
Gjeografia
Ky fshat ndodhet në një lartësi mbidetare prej 795 metra dhe është vendbanim fushor dhe kodrinor, me tokë bujqësore, ndërsa ka edhe kullota dhe pyje. Fshati ka shkollën fillore nëntëvjeçare.
Demografia
Banorët e fshatit Tatesh i Poshtem i përkasin nacionalitetit Shqiptar. Ky vendbanim ka 450 shtëpi dhe 1500 banorë, ku një pjesë e mirë e tyre ndodhen me banim dhe punë të përkohshme jashtë vendit, fenomen ky si tek të gjitha vendbanimet e tjera Shqiptare.
Historia
Fshati Tatesh i Poshtëm ndodhet 12 kilometra larg qytetit të Strugës, pothuajse në qendër të fushës së Strugës. Deri në vitin 2004 fshati Tatesh i Poshtëm gravitonte në Komunën e Struges, por me ndarjen administrative të vitit 2004 pas shkrirjes së komunës së Veleshtës ky venbanim iu bashkangjit Komunës së Strugës si të gjitha venbanimet e tjera. Tateshi i Poshtëm ndodhet në anën e djathtë të Drinit të Zi.
Silke Blumbach
Aktiviteti
Sipas Shaban Cakollit e huaja e pare që shkruante shqip, ka botuar tre libra me poezi dhe një ditar në gjuhën shqipe si dhe një libër me poezi në anglisht, veç në gjuhën shqipe krijimtaria e saj u botua edhe në gjuhët rumune, boshnjake, indoneze, kineze, frënge, spanjolle, gjeorgjisht, hungarisht etj. Krijimtaria e saj u botua në shumë revista e gazeta letrare në Europë, në Shqipëri e Kosovë. Silke jeton në Berlin e lidhur fort me viset shqiptare ku është shpesh e pranishme. Silke Blumbach ka dashuri shpirtërore për njerëzimin, shkruan nga zemra dhe është shpërblyar disa herë për krijimtarinë e saj. Ajo ka punuar në Kosovë e jetuar në Shqipëri.
Vepra
Si e huaja e pare që shkruante shqip, ka botuar tre libra me poezi dhe një ditar në gjuhën shqipe si dhe një libër me poezi në anglisht.
Vlerësime
Silke është e nderuar edhe me disa çmime tjera:
Cidones
300px|right Cidones është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Cigudosa
300px|right Cigudosa është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Camillo Praschniker
Camillo Praschniker (shq. Kamilo Prashniker; lindi më 13 tetor 1884 në Vienë dhe vdiq më 1 tetor 1949 në Vienë) - ishte arkeolog austriak, pjesëtar i grupit të gjashtë dijetarëve austro-hungarezë që u dërguan më 1916 në Shqipëri për të kryer hulumtime në disa degë të shkencave historike. Ka bërë gërmime te rëndësishme arkeologjike në Shqipëri si psh në Apolloni, Byllis, Klos, Ballsh etj. dhe dokumentime në libra te shkruar. . Rezultatet i botoi në Kërkime arkeologjike në Shqipëri e Malin e Zi. Libri ka ende vlera, për saktësinë e përshkrimeve të planimetrive dhe të ilustrimeve të monumenteve, nga të cilat një pjesë janë zhdukur ose dëmtuar rëndë. Më 1918 Kamilo Prashniker erdhi rishtas në Shqipëri dhe punoi veçanërisht në Apoloni e Mallakastër.
Praschniker është zbuluesi i mozaikut Bukuroshja e Durrësit.
Schwendibach
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Bujqësia
parapamje| Skena bujqësore të shirjes, një dyqan drithi, korrje me [[Drapëri|drapër, gërmime, prerje pemësh dhe lërim nga Egjipti i lashtë. Varri i Nakhtit, shekulli i 15-të para Krishtit]] parapamje| Shiriti mbrojtës i ripërshtatur në një traktor Fordson të mesit të shekullit të 20-të parapamje| Rritja intensive e pulave për mish në një fermë pulash parapamje| [[Lavërtaria|Punimet lavërtare në një arë]] Bujqësia ose agrokultura është praktikë e kultivimit të bimëve dhe blegtorisë. Bujqësia ishte zhvillimi kryesor në ngritjen e qytetërimit njerëzor të hershëm, ku bujqësia e specieve të zbutura krijoi teprica ushqimore që u mundësonin njerëzve të jetonin në qytete. Historia e bujqësisë filloi mijëra vjet më parë. Pas grumbullimit të drithërave të egra që filluan të paktën 105,000 vjet më parë, fermerët e sapolindur filluan t'i mbillnin ato rreth 11,500 vjet më parë. Delet, dhitë, derrat dhe bagëtitë janë zbutur mbi 10,000 vjet më parë. Bimët u kultivuan në mënyrë të pavarur në të paktën 11 rajone të botës. Bujqësia industriale e bazuar në monokulturë në shkallë të gjerë në shekullin e njëzetë dominoi prodhimin bujqësor, megjithëse rreth 2 miliardë njerëz vareshin ende nga bujqësia për mbijetesë.
Hyrje
Produktet kryesore bujqësore mund të grupohen gjerësisht në ushqime, fibra, lëndë djegëse dhe lëndë të para (të tilla si goma). Klasat e ushqimit përfshijnë drithërat, perimet, frutat, vajrat e gatimit, mishin, qumështin, vezët dhe kërpudhat. Mbi një e treta e punëtorëve në botë janë të punësuar në bujqësi, sektori i dytë vetëm pas sektorit të shërbimeve, megjithëse në dekadat e fundit, tendenca globale e një numri në rënie të punëtorëve në bujqësi vazhdon, veçanërisht në vendet në zhvillim, ku ndërmarrjet dhe fermat e vogla po tejkalohen nga bujqësia industriale. dhe mekanizimi që sjell një rritje të madhe të rendimentit të bimëve.
Agronomia moderne, mbarështimi i bimëve, agrokimikatet si pesticidet dhe plehrat, dhe zhvillimet teknologjike kanë rritur ndjeshëm rendimentet e të korrave, por të cilat shkaktojnë dëme ekologjike dhe mjedisore. Mbarështimi selektiv dhe praktikat moderne në blegtori kanë rritur në mënyrë të ngjashme prodhimin e mishit, por kanë ngritur shqetësime për mirëqenien e kafshëve dhe dëmtimin mjedisor. Çështjet mjedisore përfshijnë kontributin në ngrohjen globale, varfërimin e akuiferëve, shpyllëzimin, rezistencën ndaj antibiotikëve dhe ndotje të tjera bujqësore. Bujqësia është edhe shkaktar i ndjeshëm ndaj degradimit mjedisor, si humbja e biodiversitetit, shkretëtirëzimi, degradimi i tokës dhe ngrohja globale, të cilat të gjitha mund të shkaktojnë ulje të rendimentit të të korrave. Organizmat e modifikuar gjenetikisht përdoren gjerësisht, megjithëse disa janë të ndaluara në vende të caktuara.
Etimologjia dhe shtrirja
Fjala agriculture është një përshtatje e vonë në anglishten mejetare të fjalës nga gjuha latine agricultūra, nga ager 'fushë' dhe cultūra ' kultivim ' ose 'rritje'. Ndërsa bujqësia zakonisht i referohet aktiviteteve njerëzore, disa lloje të milingonave, termiteve dhe brumbujve kanë kultivuar të lashtat për deri në 60 milionë vjet më parë. Bujqësia përkufizohet me qëllime të ndryshme, në kuptimin e saj më të gjerë duke përdorur burimet natyrore për të "prodhuar mallra që ndihmojnë jetën e njeriut, duke përfshirë ushqimin, fibrat, produktet pyjore, kulturat e kopshtarisë dhe shërbimet e tyre përkatëse". Një përkufizim i përcaktuar kështu përfshin lavërtarinë ose bujqësinë e arave, hortikulturën, blegtorinë dhe pylltarinë, por hortikultura dhe pylltaria në praktikë shpesh përjashtohen. Ai gjithashtu mund të dekompozohet gjerësisht në bujqësi bimore, që ka të bëjë me kultivimin e bimëve të dobishme, dhe në bujqësi të kafshëve, prodhimin e kafshëve bujqësore.
Radulloci
Radulloc është një vendbanim në komunën e Klinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kodërbardh.
Almajano
300px|right Almajano është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Seftigen
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Filologjia
Filologjia është studimi i gjuhës në burimet e shkruara historike; ajo është një kombinim i kritikës letrare, të historisë dhe gjuhësisë. Ajo mund të kuptohet edhe si studimi i teksteve letrare dhe rekordeve të shkruara historike, vërtetësimi i origjinalitetit të tyre dhe formës origjinale, dhe përcaktimi i domethënies së tyre. Një person që ndjek këtë lloj studimi njihet si një Filolog.
Në përdorim më të vjetër, sidomos britanik, filologjia është më e përgjithshme, duke mbuluar gjuhësinë krahasuese dhe historike.
Filologjia klasike studion gjuhët klasike. Filologjia klasike filloi fillimisht nga Biblioteka e Pergamumit dhe Biblioteka e Aleksandrisë rreth shekullit të katërt pes, vazhduar nga grekët dhe romakët në të gjithë Perandorinë Romake / Bizantine, të ruajtur dhe promovuar gjatë Epokës së Artë Islamike dhe përfundimisht rifilluar nga dijetarë (gjermane, keltike), euroaziatike (sllaviste) dhe aziatike (sanskrite, persiane, arabe, kineze etj.). Studimet indo-evropiane përfshijnë filologjinë krahasuese të të gjitha gjuhëve Indo-Europiane.
Kantoni Espalion
Kantoni Espalion (frëngjisht: Canton d'Espalion) është një kanton në departamentin Aveyron, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Espalion. Ka sipërfaqe 166.76km2 dhe popullsi 7322 banorë.
Filologjia
Filologjia, me fokus në zhvillimin historik (analiza diakronike), është në kontrast me gjuhësinë për shkak të insistimit të Ferdinand de Saussure mbi rëndësinë e analizës sinkronike. Kontrasti vazhdoi me shfaqjen e strukturalizmit dhe gjuhësisë Chomskyan së bashku me theksin e saj në sintaksë.
Kantoni Espalion
Përbërja aktuale
Kantoni Espalion aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Filologjia
Etimologjia
Termi "filologji" rrjedh nga greqishtja φιλολογία (philología), nga termet φίλος (phílos) "dashuri, dashuri, dashuri, i dashur, i dashur, mik" dhe λόγος (lógos) "fjalë, artikulim,, duke përshkruar një dashuri për të mësuar, për letërsinë, si dhe për argumentimin dhe arsyetimin, duke reflektuar gamën e aktiviteteve të përfshira nën nocionin e λόγος. Termi ndryshoi pak me filologjinë latine, dhe më vonë hyri në gjuhën angleze në shekullin e 16-të, nga filologjia e Mesme franceze, në kuptimin e "dashurisë për letërsinë".
Mbiemri φιλόλογος (philólogos) nënkuptonte "mërzitje të diskutimit ose argumenti, llafazan", në greqishten heleniste, duke nënkuptuar gjithashtu një preferencë të tepruar ("sofiste") të argumentit mbi dashurinë e mençurisë së vërtetë, φιλόσοφος (philósophos).
Si një alegori e erudicionit letrar, filologia shfaqet në literaturën postclassike të shekullit të pestë (Martianus Capella, De nuptiis Philologiae et Mercurii), një ide e ringjallur në literaturën e vonë të mesjetës (Chaucer, Lydgate).
Kuptimi i "dashurisë për të mësuarit dhe letërsinë" u ngushtua në "studimin e zhvillimit historik të gjuhëve" (linguistikë historike) në përdorimin e termit të shekullit të 19-të. Për shkak të përparimit të shpejtë në kuptimin e ligjeve të shëndosha dhe ndryshimit të gjuhës, "epoka e artë e filologjisë" zgjati gjatë gjithë shekullit të 19-të, ose "nga Giacomo Leopardi dhe Friedrich Schlegel në Nietzsche" Në botën anglo-sakson, termi filologji për të përshkruar punën mbi gjuhët dhe shkrimet e shkruara, që ishte bërë sinonim me praktikat e dijetarëve gjermanë, u braktis si pasojë e ndjenjës anti-gjermane pas Luftës së Parë Botërore. Shumica e vendeve të Evropës kontinentale ende mbajnë afatin për të caktuar departamente, kolegje, tituj pozicionesh dhe revista. J. R. R. Tolkien kundërshtoi reagimin nacionalist kundër praktikave filologjike, duke pretenduar se "instinkti filologjik" ishte "universal si është përdorimi i gjuhës". Në përdorimin britanik në anglisht dhe në akademinë britanike, "filologjia" mbetet kryesisht sinonim i "linguistikës historike", ndërsa në anglishten amerikane dhe në akademinë amerikane, kuptimi më i gjerë i "studimit të gramatikës, historisë dhe traditës letrare të gjuhës" mbetet më e përhapur. Bazuar në kritikën e ashpër të Friedrich Nietzsche, studiuesit amerikanë që nga viti 1980 e kanë parë filologjinë si përgjegjëse për një studim të ngushtë shkencor të gjuhës dhe letërsisë.
Krahasues
Dega e gjuhësisë krahasuese e filologjisë studion marrëdhënien midis gjuhëve. Ngjashmëritë midis sanskritit dhe gjuhët evropiane u vunë re së pari në fillim të shekullit të 16-të dhe çuan në spekulime të një gjuhe të përbashkët paraardhësish nga e cila të gjitha këto zbrisnin. Tani quhet proto-indo-evropiane. Interesi i filologjisë në gjuhët e lashta çoi në studimin e asaj që në shekullin e 18-të ishin gjuhë "ekzotike", për dritën që ata mund të nxirrnin në problemet në kuptimin dhe deshifrimin e origjinës së teksteve të vjetra.
Tekstual
Filologjia gjithashtu përfshin studimin e teksteve dhe historinë e tyre. Ai përfshin elemente të kritikës tekstuale, duke u përpjekur të rindërtojnë tekstin origjinal të një autori bazuar në kopje të ndryshme të dorëshkrimeve. Kjo degë e hulumtimit u ngrit në mesin e dijetarëve të lashtë në shekullin e 4 para Krishtit, grekofolës, i cili dëshironte të krijonte një tekst standard të autorëve popullor për qëllime të interpretimit të shëndoshë dhe transmetimit të sigurt. Që nga ajo kohë, parimet fillestare të kritikës tekstuale janë përmirësuar dhe zbatuar tek tekstet e tjera të shpërndara gjerësisht, siç është Bibla. Studiuesit kanë provuar të rindërtojnë leximet origjinale të Biblës nga variantet e dorëshkrimeve. Kjo metodë u aplikua në studimet klasike dhe në tekstet mesjetare si një mënyrë për të rindërtuar veprën origjinale të autorit. Metoda prodhoi të ashtuquajturat "botime kritike", të cilat siguronin një tekst të rindërtuar të shoqëruar me një "aparaturë kritike", domethënë shënime të shënuara që mundësonin variantet e ndryshme të dorëshkrimeve, duke u mundësuar shkencëtarëve që të fitojnë njohuri mbi të gjithë traditën e dorëshkrimeve dhe të debatojnë rreth varianteve.
Një metodë e ndërlidhur studimi e njohur si kritika më e lartë studion autorësinë, datën dhe prejardhjen e tekstit për ta vendosur tekstin e tillë në kontekstin historik. Ndërsa këto çështje filologjike shpesh janë të pandashme nga çështjet e interpretimit, nuk ekziston një kufizim i qartë midis filologjisë dhe hermeneutikës. Kur teksti ka ndikim të rëndësishëm politik ose fetar (siç është rindërtimi i teksteve biblike), dijetarët kanë vështirësi në arritjen e përfundimeve objektive.
Disa studiues shmangin të gjitha metodat kritike të filologjisë tekstuale sidomos në gjuhësinë historike, ku është e rëndësishme të studiohen materialet e regjistruara. Lëvizja e njohur si Filologji e Re ka hedhur poshtë kritikat tekstuale sepse injekton interpretimet editoriale në tekst dhe shkatërron integritetin e dorëshkrimit individual, duke dëmtuar kështu besueshmërinë e të dhënave. Përkrahësit e Filologjisë së Re ngulin këmbë në një qasje strikte "diplomatike": një pasqyrim besnik i tekstit pikërisht siç gjendet në dorëshkrim, pa ndryshime.
Njohës
Një degë tjetër e filologjisë, filologjisë njohëse, studion tekste me shkrim dhe me gojë, duke i konsideruar ato si rezultate të proceseve mendore njerëzore. Kjo shkencë i krahason rezultatet e shkencës tekstuale me rezultatet e hulumtimeve eksperimentale të të dy sistemeve të prodhimit të inteligjencës dhe psikologjisë
Decipherment
Në rastin e letërsisë së Epokës së Bronzit, filologjia përfshin edhe deblokimin paraprak të gjuhës në studim. Kjo ka ndodhur në mënyrë të veçantë me gjuhët egjiptiane, sumeriane, asiriane, hejtite, ugarite dhe luwiane. Duke filluar nga deshifrimi i famshëm dhe përkthimi i Gurit të Rosetta nga Jean-François Champollion në 1822, një numër individësh u përpoqën të deshifronin sistemet e shkrimit të Lindjes së Mesme dhe Egjeut të lashtë. Në rastin e Greqisë së Vjetër Persiane dhe Mycenaean, deshifrimi ofroi të dhëna më të vjetra të gjuhëve të njohura nga tradita pak më të fundit (Persishtja e Mesme dhe Alfabetike Greke).
Puna në gjuhët e lashta të Lindjes së Afërt filloi me shpejtësi. Në mesin e shekullit të 19-të, Henry Rawlinson dhe të tjerët e deshifruan mbishkrimin Behistun, i cili regjistron të njëjtin tekst në Persishtin e Vjetër, Elamitin dhe Akadanë, duke përdorur një variant të kuneiformit për çdo gjuhë. Shqyrtimi i kuneiformit çoi në deshifrimin e sumerit. Hitetit u deshifrua në vitin 1915 nga Bedřich Hrozný.
Linear B, një shkrim i përdorur në Egjeun e lashtë, u deshifrua në vitin 1952 nga Michael Ventris, i cili tregoi se ajo regjistroi një formë të hershme të greqisë, tani të njohur si Mycenae Greek. Linear A, sistemi i shkrimit që regjistron gjuhën ende të panjohur të Minoans, kundërshton deshifrimin, pavarësisht nga shumë përpjekje.
Puna vazhdon me skenare të tilla si Maya, me përparim të madh që nga hapat fillestarë të qasjes fonetike të mbrojtur nga Yuri Knorozov dhe të tjerët në vitet 1950. Që nga fundi i shekullit të 20-të, kodi i Mayës është pothuajse tërësisht i deshifruar dhe gjuhët maja janë ndër më të dokumentuarit dhe studiuar në Mesoamerika. Kodi është përshkruar si një stil logosilabik i shkrimit, i cili mund të përdoret për të shprehur plotësisht ndonjë mendim të folur.
Në kulturën popullore
Personazhi kryesor në nominimin e Akademisë për filmin më të mirë të gjuhës së huaj në vitin 2012, Fusnote, është një filolog i hebrenjve dhe një pjesë e rëndësishme e filmit merret me punën e tij.
Moritz-Maria von Igelfeld, personazhi kryesor në romanin komik roman Aleksandër McCall Smith, portugalisht "Irregular Verbs", është një filolog, i arsimuar në Kembrixh.
Në Trilogjinë Hapësinore të C.S Lewis, karakteri kryesor, Elwin Ransom, është një filolog - ashtu siç ishte mik i ngushtë i Lewis, J. R. R. Tolkien.
Castelló de Farfanya
Castelló de Farfanya është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Noguera, të provincës Lleida, në Katalonia. Castelló de Farfanya ka 567 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 52.97 km2.
Zhupania e Zagrebit
Zhupania e Zagrebit (Kroatisht: Zagrebačka županija) gjindet në veriperëndim të Kroacisë me një sipërfaqje prej 3,060 km². Ai i përfshin zonën rreth kryeqytetit kroat Zagreb. ISO 3166-2-Code është. Qendra e Zhupaniës të Zagrebit dhe Qyteti më i madh në këtë zonë ndodhet në qytetin e Velika Goricës. Zhupania e Zagrebit ka një popullsi prej 309,696 (2001) banorë 96.2 % Kroatë, 0.9 % Serbë dhe 0.3% Boshnjakë. Zhupania e Zagrebit kufizohet në veri me Zhupaniën e Zagores dhe Krapinës, me Zragrebin dhe me Zhupaniën e Varazhdinit, në verilindje me Zhupaniën e Koprivnicës dhe Krizhevcit, në lindje me Zhupaniën e Bjellovarit dhe Billogorit, në jug me Zhupaniën e Sisakut dhe Mosllovaçës dhe në perëndim me Zhupaniën e Karllovcit.
Zhupania e Zagrebit i përfshin Qytetet Dugo Selo, Ivanić-Grad, Jastrebarsko, Samobor, Sveta Nedelja, Sveti Ivan Zelina, Velika Gorica, Vrbovec dhe Zaprešić, gjithashtu Komunat Bedenica, Bistra, Brckovljani, Brdovec, Dubrava, Dubravica, Farkaševac, Gradec, Jakovlje, Klinča Sela, Kloštar Ivanić, Krašić, Kravarsko, Križ, Luka, Marija Gorica, Orle, Pisarovina, Pokupsko, Preseka, Pušća, Rakovec, Rugvica, Stupnik dhe Žumberak. Zhupania e Zagrebit ka një klimë mesdhetare me verë e nxehtë dhe me dimër shumë të ftohtë, shpesh me reshje dëbore.
Otllaku
është një fshat Rrethin e Beratit në Shqipëri.
Aliud
300px|right Aliud është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Paul Diakoni
parapamje| Portreti i Paulus Diaconus nga një dorëshkrim i shekullit të 10-të ( [[Biblioteka Laurenciane|Laurentian Library Plut. 65.35 fol. 34r)]] Pali Diakoni ( viteve 720 – 13 prill në 796, 797, 798 ose 799 pas Krishtit), i njohur gjithashtu si Paulus Diaconus, Warnefridus, Barnefridus, ose Winfridus, dhe ndonjëherë me prapashtesë Cassinensis ( d.m.th. "i Monte Cassino "), ishte një murg benediktin, shkrues dhe historian i lombardëve.
Jeta
Paul Diakoni ishte një paraardhës i Paulus-it i quajtur Leupichis që emigroi në Itali në vitin 568 bashkë me Alboinin, mbretit të Lombardëve. Atje, atij iu dhanë toka në ose afër Forum Julii ( Cividale del Friuli ). Gjatë një pushtimi nga avarët, pesë djemtë e Leupichis u çuan në Panonia, por njëri prej tyre, u kthye në Itali dhe rivendosi pasuritë e shkatërruara të shtëpisë së tij. Nipi i Leupichis më të ri ishte Warnefrid, i cili nga gruaja e tij Theodelinda u bë babai i Palit. Paulus ishte emri i tij monastik; ai lindi si Winfrid, djali i Warnefrid, midis 720 dhe 735 në Dukatin e Friulit.
Ai jetoi në oborrin e Beneventos për të paktën disa vjet përpara vitit 774, kur Karli i Madh pushtoi Pavian dhe ai mund të ketë ikur nga qyteti gjatë atij pushtimi. Përfundimisht ai hyri në një manastir në liqenin e Komos, dhe para vitit 782 ai hyri në shtëpinë e madhe benediktine të Monte Casino, ku bëri njohjen e Karlit të Madh. Rreth vitit 776, vëllai i Palit, Arichis u dërgua në Francë si i burgosur; kur Karli i Madh vizitoi Romën pesë vjet më vonë, Pali i shkroi atij në emër të Arikisit, i cili më pas u lirua.
Shkrimet
Vepra kryesore e Palit është Historia Langobardorum, një histori jo e plotë në gjashtë libra që ai shkroi pas vitit 787, por jo më vonë se 795–96. Ai mbulon historinë e Langobardëve që nga origjina e tyre legjendare në veri (në "Scadinavi") dhe migrimet e tyre të mëvonshme - veçanërisht në Itali në 568-69 - deri në vdekjen e mbretit Liutprand në 744. Librat përmbajnë shumë informacione rreth Perandorisë Romake Lindore, Frankëve dhe popujve të tjerë. Historia është shkruar nga një këndvështrim lombardian dhe është veçanërisht e vlefshme për përshkrimet e saj të marrëdhënieve midis Frankëve dhe Lombardëve. Fillon: "The region of the north, in proportion as it is removed from the heat of the sun and is chilled with snow and frost, is so much the more healthful to the bodies of men and fitted for the propagation of nations, just as, on the other hand, every southern region, the nearer it is to the heat of the sun, the more it abounds in diseases and is less fitted for the bringing up of the human race."
Ndër burimet e Palit ishin mashtrimi i quajtur Origo gentis Langobardorum, Liber pontificalis, historia e humbur e Secundus of Trent dhe analet e humbura të Beneventos. Ai gjithashtu u tërhoq shumë nga veprat e Bedes, Gregory of Tours dhe Isidore of Seville.
Vepër e lidhur me historinë e tij të Langobardëve është Historia Romana e Palit; që është një vazhdim i Breviarium -it të Eutropius -it, i cili mbulon periudhën 364–553 të e.s. Pali përpiloi Historia Romana në Benevento midis 766 dhe 771. Thuhet se ai e kishte këshilluar Adelpergën të lexonte Eutropius; ajo e bëri, por u ankua se ky shkrimtar pagan nuk tha asgjë për çështjet kishtare dhe ndaloi me ardhjen e Perandorit Valens në vitin 364. Rrjedhimisht, Pali ndërthur ekstrakte nga Shkrimet, nga historianët kishtarë dhe nga burime të tjera me shkrimet e Eutropit. Gjashtë librat që ai shtoi përfundimisht e çuan historinë lombardiane deri në 553. Kjo vepër, e cila ishte shumë e njohur gjatë mesjetës, ka vlerë për paraqitjen e hershme historike të fundit të Perandorisë Romake në Evropën Perëndimore. Është redaktuar nga Hans Droysen dhe është botuar në Monumenta Germaniae Historica. Seriali Auctores antiquissimi, Band ii. (1879) si dhe nga A. Crivellucci, në Fonti per la storia d' Italia, n. 51 (1914).
Me kërkesë të Angilram, peshkop i Metz- it (v. 791), Pali shkroi një histori të peshkopëve të Metz-it deri në vitin 766, vepra e parë e këtij lloji në veri të Alpeve. Kjo u përkthye në anglisht në 2013 si Liber de episcopis Mettensibus. Ai gjithashtu shkroi shumë letra, vargje dhe epitafe, duke përfshirë ato të Dukës/Princit Arichis II të Benevento-s dhe të shumë anëtarëve të familjes Karolinge. Disa nga këto letra u botuan me Historia Langobardorum në Monumenta ; poema dhe epitafe të redaktuar nga Ernst Dümmler u botuan në Poetae latini aevi carolini, Band i. (Berlin, 1881). Pasi doli në dritë një material më i freskët, një botim më i ri i poezive ( Die Gedichte des Paulus Diaconus ) u redaktua nga Karl Neff (Mynih, 1908). Neff mohoi, megjithatë, se Pali kishte shkruar poezinë më të famshme në koleksion, himnin për St. Gjon Pagëzori Ut queant laxis, të cilën Guido i Arezzo- s e vendosi në një melodi që ishte përdorur më parë për Ode 4.11 të Horace. Nga rrokjet fillestare të vargjeve të para të vendosjes rezultante, Guido më pas mori emrat e notave të para të shkallës muzikore. Pali shkroi gjithashtu një mishërim, i cili ka mbijetuar, të De verborum significatu të Sextus Pompeius Festus, të cilin ia kushtoi Karlit të Madh.
Ndërsa Pali ishte në Francë, Karli i Madh i kërkoi të përpilonte një koleksion predikimesh. Pali e pranoi këtë kërkesë pasi u kthye në Monte Cassino; përmbledhja u përdor kryesisht në kishat franke. Pali gjithashtu kompozoi dy predikime të rëndësishme në Supozimin, në të dytën prej të cilave, ndryshe nga Ambrose Autpert, ai pranon mundësinë e supozimit trupor të Marisë në parajsë.
Uebeschi
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Umeå Energi
Umeå Energi është një kompani energjetike e vendosur në qyretin Umeå në Suedi. Kompania ofron furnizim me energji elektrike, së bashku me ngrohje dhe ftohje qendrore, si dhe shërbime kabllore dhe interneti përmes nëndegës së quajtur UmeNet.
Historia
Kompania është themeluar në vitin 1887, siç thuhet si rezultat i një bisede ndërmjet një inxhinieri nga Londra dhe një kryetari suedez në një dasmë. Kompania ka deklaruar se planifikon të jetë e lirë nga dioksidi i kabonit deri në vitin 2018 duke aplikuar më shumë metoda të ripërtritshme të gjenerimit të energjisë elektrike.
Operimi
Umeå Energi ka një central energjetik në Alidheim që gjeneron energji në formë të nxehtësisë nga burime të ndryshme duke përfshirë mbetjet industriale dhe të amvisërisë, biomasa, gjithashtu nxehtësia e gjeneruar nga turbinat. Kompania ka një central të dytë në Dava që punon përmes kogjenerimit, apo kombinimit të nxehtësisë dhe fuqisë, duke gjeneruar kështu energji nga mbeturinat dhe biomasa. Përveç këtyre dy centraleve, kompania gjithashtu operon me një hidrocentral elektrik, një mulli ere, dhe gjithashtu gjeneron energji duke përdorur ujërat e zeza.
Iniciativa e fototerapisë
Umeå është dëshmitare e lindjes së diellit në orën 9 të mëngjesit dhe perëndimit në orën 2 pasdite, duke lënë kështu qytetin në errësirë për pothuajse gjithë ditën. Për të kapërcyer këtë problem kompania ka instaluar llamba në stacionet e autobusëve si pjesë e iniciativës së terapisë së dritës (fototerapisë). Kompania ka deklaruar në një konferencë shtypi se këto llamba janë të sigurta, me rrezet ultraviolet të filtruara, dhe të gjeneruara duke përdorur burime të ripërtritshme.
Heerde
Heerde është një komunë në provincën Gelderland në Holandë me sipërfaqe 80.39 km² dhe popullsi 18329 banorë. Heerde është kryeqendra e komunës.
Shqipëria në Lojërat Olimpike "Sidnei 2000"
Shqipëria mori pjesë në Lojërat Olimpike 2000 në Sidnei, në Australi. Flamurmbajtësi i Shqipërisë ishte lirjan Suli.
Bilaj
Bilaj është një fshat në Komunën Bubq në Rrethin e Krujës të Shqipërisë. Fshati Bilaj që nga viti 1467 del me emrin Bilanik dhe Belen dhe qe caktuar fshat derbendxhinj nga turqit. Bilaji bashkë me Sukthin, Prezën, Budullën, Drujen dhe Shkallën janë të krahinës së Mysjes.
Market segmentation
Segmentimi i tregut eshte nje strategji marketing qe perfshin ndarjen e tregut te synuar ne nenbashkesi konsumatoresh qe kane nevoja te ngjashme, dhe me tej dizenjojne dhe implementojne strategji per te targetuar nevojat dhe deshirat e tyre duke perdorur kanale te ndryshme ose pika kontakti qe i lejojne t'i arrijne keta konsumatore me lehte Segmentimi i tregut i lejon kompanite qe te arrijne strategjine e diferencimit te produktit per t'i arritur ata.
Kriteret e segmentimit
Nje segment tregu ideal ka kriteret e meposhtme:
Segmentimi ne baze te sjelljes
Segmentimi ne baze te sjelljes i ndan konsumatoret ne grupe ne baze te njohurive te tyre, qwndrimeve ose resgimeve ndaj nje produkti.
Segmentimi ne baze te rasteve te blerjes
Segmentimi ne baze te rasteve te blerjes bazohet ne nevoja dhe eshira te vecanta qe kane konsumatoret ne raste te ndryshme - per shembull, per produkte te cilat perdoren gjate pushimeve. Si per shembull, zbukurimet e Krishtlindjeve ose dritat e festes te Divalit, marketihen vetem para dhe gjate ngjarjes dhe nuk jane te disponueshme gjate gjithe vitit. Nje tjeter shembull jane njerezit te cilat pergatiten per nje dasem ose funeral, te cilat ndodhin vetem ne disa raste gjate jetes se nje individi, por qe jane te shpeshta per shoqerine ne teresi.
Segmentimi ne baze te perfitimeve
Segmentatimi ndodh ne baze te perfitimeve te perceptuara nga konsumatoret
Segmentimi demografik
Segmentimi demografik bazohet ne variabla te tilla si mosha, gjinia, profesioni dhe niveli arsimimit. or according to perceived benefits which a product/service may provide.
Te perdoresh segmentimin per mbajtje konsumatore
Thelbi i segmentimit per te mbajtur konsumatoret eshte identifikimi i konsumatoreve besnike te kompanise nepermjet tre vlerave:
This determination boils down to whether the post-retention profit generated from the customer is predicted to be greater than the cost incurred to retain the customer.
For customers who are deemed worthy of saving, it is essential for the company to know which save tactics are most likely to be successful. Tactics commonly used range from providing special customer discounts to sending customers communications that reinforce the value proposition of the given service.
Price discrimination
Where a monopoly exists, the price of a product is likely to be higher than in a competitive market and the quantity sold less, generating monopoly profits for the seller. These profits can be increased further if the market can be segmented with different prices charged to different segments charging higher prices to those segments willing and able to pay more and charging less to those whose demand is price elastic. The price discriminator might need to create rate fences that will prevent members of a higher price segment from purchasing at the prices available to members of a lower price segment. This behavior is rational on the part of the monopolist, but is often seen by competition authorities as an abuse of a monopoly position, whether or not the monopoly itself is sanctioned. Areas in which this price discrimination is seen range from transportation to pharmaceuticals.
Algorithms and approaches
Any existing discrete variable is a segmentation - this is called "a priori" segmentation, as opposed to "post-hoc" segmentation resulting from a research project commissioned to collect data on many customer attributes. Customers can be segmented by gender ('Male' or 'Female') or attitudes ('progressive' or 'conservative'), but also by discretized numeric variables, such as by age (" =30") or income ("The 99% (AGI<US $300,000)" vs "The 1% (AGI >= US $300,000)").
Common statistical techniques for segmentation analysis include:
Morunishti
Morunisht, (Ташмаруништа/Tašmaruništa) është fshat në komunën e Strugës, Maqedoni.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 210 banorë nga të cilët 209 ishin Maqedonas dhe 1 tjetër.
Uetendorf
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Zero
Fjala zero mund të ketë këto kuptime:
Yarmouth (Skocia e Re)
Yarmouth është një qytet në Kontea Yarmouth, Skocia e Re, Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 10.56 km² dhe popullsi 7162 banorë.
Zhupania e Varazhdinit
Zhupania e Varazhdinit (Kroatisht: Varaždinska županija) gjindet në veriperëndim të Kroacisë me një sipërfaqje prej 1,262 km². ISO 3166-2-Code është. Qendra e Zhupania e Varazhdinit dhe Qyteti më i madh në këtë zonë ndodhet në qytetin e Varaždin. Zhupania e Varazhdinit ka një popullsi prej 184,769 (2001) banorë, 97.7 % Kroatë, 0.4 % Serbë, 0.3 % Sllovenë dhe 0.2 % Jevgjit. Zhupania e Varazhdinit kufizohet në veri me Zhupania e Medimurjit, në lindje me Zhupaninë e Koprivnicës dhe Krizhevcit, në jug me Zhupaninë e Zagrebit, në perëndim me Zhupaninë e Zagorës dhe Krapinës dhe në veriperëndim me Slloveninë.
Zhupania e Varazhdinit i përfshin Qytetet Ivanec, Lepoglava, Ludbreg, Novi Marof, Varaždin dhe Varaždinske Toplice, gjithashtu Komunat Bednja, Breznica, Breznički Hum, Beretinec, Cestica, Donja Voća, Gornji Kneginec, Jalžabet, Klenovnik, Ljubešćica, Mali Bukovec, Martijanec, Maruševec, Petrijanec, Sračinec, Sveti Đurđ, Sveti Ilija, Trnovec Bartolovečki, Veliki Bukovec, Vidovec, Vinica dhe Visoko.
Alentisque
300px|right Alentisque është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Castelló d'Empúries
Castelló d'Empúries është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Empordà, të provincës Girona, në Katalonia.
Zubin Potoku
Zubin Potoku (serbisht Зубин Поток Zubin Potok) është qytezë dhe vendbanim dhe komunë në pjesën veriore të Kosovës. Komuna e Zubin Potokut është një prej tri komunave me shumicë serbe dhe kufizohet me kufirin e Sanxhakut. Kjo komunë është e njohur për liqenin artificial Gazivoda që kalon matën kufirit me Sanxhakun. Gjatë luftës së Kosovë për pavarsi të vitit 1999 nga kjo komunë janë dëbuar po thuaj se të gjithë shqiptarët që jetonin kryesisht në katundin Çabër.
Pak histori
Për Zubin Potokun në kohën dardane nuk dihet po thuaj se asgjë përpos se në këtë trevë kanë jetuar fise Ilire. Në përgjithësi për Zubin Potokun si vendbanim dihet shumë pakës dhe atë nga burime jo serioze serbe. Por në përgjithësi thuhet se në këtë pjesë kanë qenë të vendosura zakonisht reparte ushtarake që nga koha romake. Gjatë sundimit osman po ashtu në veçanti për Zubin Potokun si vendbanim nuk ka të dhëna por për pjesën veriore të Kosovës në përgjithësi. Nga hartat antike vërehet se kjo pjesë gjatë gjithë historisë ka qenë pjesë e përbashkët e Kosovës së sotshme. Burimet e boshnjakëve të Sanxhakut Tregu i Ri, thonë se kjo pjesë d.m.th pjesa e cila gjendet mbi veriun e Mitrovicës gjatë kohës osmane ka qenë pjesë e Sanxhakut dhe në këtë pjesë kanë qenë të ndërtuara “rrugë tregtare” që kanë shërbyer atë kohë për tregti në mes të Mitrovicës dhe Novi Pazarit. Me gjithë këto pohime ata nuk kanë të dhëna se nga ku flitej për pjesë të Sanxhaku. Popullsia shumicë e vendosur në këtë komunë, serbë të Kosovës ndër serbët tjerë janë të njohur si "Kolashinci" gjatë kohës së luftë kanë bashkëpunuar me bandat serbe nga Serbia për të shkatërruar katundet shqiptare sikur është rasti me katundin Çabër i cili ka qenë i lidhur me një rrugë me katundet tjera shqiptare mirëpo ajo rrugë kalonte nëpërmjet katundit Zhupçë të banuar nga serbët. Pas luftës të dëbuarit janë kthyer në vendbanimet e tyre dhe kanë rindërtuar shtëpitë e tyre me ndihmën e IRC dhe ndihmave të Bashkësisë Evropiane të dhëna në vitin 2002. Gjatë vitit 1999 në këtë komunë janë vendosur serbë nga Kosova dhe nga Kroacia të cilët ndihmohen nga Serbia.
Si do që të jetë në këtë komunë pushteti i Kosovës deri më tani nuk është shtrirë tërësisht. Nga mesi i qershorit të 2006, policia e Kosovës e ndihmuar nga forcat e KFOR-it ka filluar që edhe në këto pjesë të marrë kontrollin e plotë dhe të bëjë të mundëshëm kthimin e banorëve.
Gjeografia
Relievi i komunës së Zubin Potokut është kryesisht malorë dhe zë një sipërfaqe prej 355 kilometra katrorë. Zubin Potoku ka 64 katunde të shpërndara që për shkak të trenit malorë në dimër janë pothuaj se të pa arritshme. Kjo komunë shtrihet rreth koordinantav gjeografike: 42° 55 V dhe 20° 41 L. Lumi Ibër rrjedhë nga perëndimi në lindje përmes komunës. Po ashtu në Zubin Potok gjendet liqeni artificial Liqeni i Gazivodës me një gjatësi prej 35 kilometrave dhe kalon matanë kufirit me Sanxhakun.
Ekonomia
Degë kryesore e ekonomisë së kësaj komune është bujqësia. Pas luftës së dytë botërore në këtë komunë janë ndërtuar disa fabrika. Mirëpo pas luftës së fundit 1999 për shkak të tensioneve ndërnacionale edhe ato pak vende të punësimit tani janë tërësisht të mbyllura. Fabrika kryesore e kësaj komune "Ivo Lola Ribar" që prodhonte pjesë rezervë për termocentralin e Obiliqit e ka humbur këtë treg. Po ashtu fabrikat dhe ndërmarrje tjera siç është fabrika e produkteve të këpurdhave nuk janë duke operuar. Në përgjithësi ekonomia e komunës pas luftës është kthyer në një ekonomi fshatare me disa kioske që tregtojnë me produkte nga Serbia.
Demografia
Në strukturën e popullsisë së komunës Zubin Potokut përpos ndryshimeve natyrore një rolë të madh kanë luajtur edhe projektet e qeverive të ndryshme Serbe të cilat që nga okupimi i kësaj pjese me qëllim të ndarjen së kësaj pjese nga lidhja tradicionale kulturore me Sanxhakun. Deri më tani ka informata të pakta që mund të përdoren si burime të sakta për numrin e serbëve të prurë në këtë komunë. Kështu nga një burim kuptohet se nga qeveritë serbe janë sjellur banorë nga Serbia. Mirëpo numri i familjeve të vendosura që figuron aty nuk është i plotë. Në këtë dokument qeveritë serbe pranojnë që në kuadër të "reformave agrare" në këtë komunë është vendosur një familje. Sido që të jetë, nga burimet e Sanxhaklive (banorëve jo serb) kjo pjesë ka qenë e banuar nga shqiptarët dhe boshnjakët e sanxhakut që dallonin pak nga ata të Bosnjës. Po ashtu nga këto burime bëhet e ditur që pas largimit të Perandorisë Osmane ka pasur pastrime të mëdha etnike në këtë komunë e cila më parë ishte e zhvilluar dhe luante rolin e një ure lidhëse në mes të Mitrovicës dhe Pazarit të Ri.
Si do që të jetë pjesa më e madhe e popullsisë serbe përbëhet nga pasardhësit e luftëtarëve që kanë marrë pjesë në frontin e Selanikut gjatë luftës ballkanike kundër osmanëve. Si shpërblim të këtyre luftëtarëve të quajtur "solunci" qeveria serbe e asaj kohe ju ka dhënë atyre tokat e shqiptarëve.
Përbërja etnike
Regjistrimi i fundit i popullsisë nga "Institutit Jugosllav i Statistikave" me qendër në Beograd nga organizatat ndërkombëtare si p.sh OSCE është deklaruar si "regjistrim politik" në të cilin shifrat janë të fryra. Si do që në bazë të këtyre shifrave komuna e Zubin Potokut në vitin 1991 ka pasur 8,479 banorë nga të cilët 6,282 (74.1%) janë serb dhe 2,079 (24.5%) shqiptarë. Siç dihet shqiptarët e kanë bojkotuar regjistrimin në vitin 1991 për këtë të dhënat mbi ta janë të llogaritura në zyre të Beogradit. OSCE-ja llogaritë që në vitin 1991 në komunën e Zubin Potokut duhet të ketë pasur përafërsisht 12,000 banorë.
Nga banorët shqiptarë të dëbuar deri më 2002 janë kthyer 700 persona. Sipas një udhëheqësi lokal në katundin Çabër tani janë prezent diku rreth 1,500 persona. Ky numër përfshinë persona dhe familje të cilat tani janë duke banuar në Mitrovicë dhe nganjëherë kthehen. Në anën tjetër gjatë vitit 1999 në këtë komunë janë vendosur 3,000 serb të dëbuar nga pjesë tjera të Kosovës shumica e të cilëve banojnë në shtëpia private. Po ashtu janë tri qendra kolektive me diku 220 serb të Kosovës dhe refugjatë nga Kroacia
Kultura
Kultura e komunës së Zubin Potokut zhvillohet e ndarë në baza nacionale. Në qendrën e vendbanimit, ku dominojnë serbët gjendet qendra e kulturës me Kinemanë me 270 ulëse, e cila shfrytëzohet për mbajtjen e Koncerteve dhe manifestimeve tjera. Po ashtu në këto objekte gjendet galeria e arteve, libraria, diskoteka dhe restoranti. Në Kinema dy herë në javë shfaqen filma kryesisht të prodhimit të Serbisë, aty këtu edhe filma internacional. Këto shfaqje zakonisht përcillen nga 100 shikues. Po ashtu në qendër, në rrugën kryesore gjendet edhe galeria private e arteve posedues i së cilës është Mladen Popoviqi. Në anën tjetër zhvillimi i kulturës shqiptare në këtë komunë është i pamundshëm pasi që banorët shqiptarë nuk janë kthyer për të banuar plotësisht dhe enden nga Mitrovica në katundet e tyre varësisht nga zhvillimet e përgjithshme në Kosovë.
Religjioni
Gjatë luftës serbët kanë shkatërruar po thuaj se të gjitha objekte fetare të shqiptarëve ndërsa paria fetare e kësaj ane që ka mundur të shpëtojë është vendosur në Mitrovicë. Në anën tjetër popullsia serbe dhe paria e tyre fetare kanë ndërtuar edhe objekte të reja fetare. Në vitin 2006 në territorin e kësaj komune kanë qenë këto objekte fetare:
Media
Për shkak të dëbimit të popullsisë shqiptare në komunën e Zubin Potoku mediat dominohen nga ato serbe. Ndërsa popullsia e kthyer shqiptare nevojën e informimit e mbulon me informata të marruara nga mediat në Mitrovicë dhe në pjesë tjera të Kosovës. Si do që të jetë në komunë tani (2006) gjenden dy radio stacione private që emitojnë programe kryesisht muzikore në gjuhën serbe. Këto janë "Radio Kolashin", pronë e Zhivko Bishevacit dhe "Radio M" pronë e Marko Radojevcit.
Politika
Politika komunale dominohet nga serbët pasi që shqiptarët janë dëbuar. Skena e tanishme partive politike serbe është e larmishme e dominuar nga një parti. Në komunë janë disa parti dhe iniciativa qytetare ndërsa kuvendi komunal dominohet nga partia DSS. Në Zubin Potok janë themeluar shtatë degë të partive politike të serbëve: SPS, SRS, JUL, DSS, ND, dhe SPO. Skena politike plotësohet edhe me "iniciativat qytetare" si janë iniciativa qytetare për kthimi (KP), iniciativa Kolashin (GIK), Mbijetesa Zubin Potok, socialistët e Kolashinës (GISK). Në fund vitin 2004 u prezantuan edhe dy parti të reja, G 17 Plus e krijuar nga ish-Social Demokratët (SD) si dhe Lëvizja e Forcave Serbisë.
Infrastruktura
Komuna e Zubin Potokut është e lidhur me Mitrovicën me magjistralen e Adriatikut e cila përshkon disa katunde dhe është në gjendje të mirë.
Rrjeti elektrikë në vendbanimet kryesore është i instaluar mirëpo për shkak të vjetrimit dhe të mungese së pajisjeve joadekuate në disa pjesë ka mungesë të rrymës.
Uji i pijshëm nga ujësjellësi qendrorë është përmirësuar mirëpo në pjesët rurale, banorët përdorin puset pasi që furnizimi i tyre ende nuk është i mundshëm.
Si problem kryesor në infrastrukturën dhe ambientin e komunës llogaritet të jetë sistemi i kanalizimit i cili gjendet në gjendje të mjerueshme. Ujërat e ndotura nga kanalizimi kanë ndotur lumin Ibër i cili shfrytëzohet si burim i ujit të pijshëm.
Deri vonë pas luftë në komun për "siguri" janë përkujdesur banorët e armatosur të ndihmuar nga bandat serbe të ardhura nga Serbia. Nga mesi i qershorit të 2006, policia e Kosovës e ndihmuar nga forcat e KFOR-it ka filluar që edhe në këto pjesë të marrë kontrollin e plotë dhe të bëjë të mundëshëm kthimin e banorëve. Policia ka shpallur konkurse për punënsim edhe të popullates serbë në rradhët e veta. Si do që të jetë der në këtë kohë për gjendjen e siguris ka shumë pak të dhëna dhe ato që janë vijnë nga bandat serbe me qender në Beograd.
Blacos
300px|right Blacos është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Uttigen
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Samir Ujkani
Samir Ujkani (lindur më 5 korrik 1988 në Vushtrri) është një futbollist shqiptar, pjesëtar i skuadrës kombëtare të Kosovës.
Ujkani ka lindur në Resnik, një fshat i cili është tani pjesë e komunës së Vushtrrisë, në Kosovën qendrore. Familja e tij pastaj u zhvendos në Belgjikë gjashtë vjet pas lindjes së tij.
Ranoci
Ranoc është një vendbanim në komunën e Klinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Ranisht.
Cubilla
300px|right Cubilla është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Çmimi i madh i Italisë 1953
Çmimi i madh për Italinë në Formula 2 për vitin 1953 u mbajt më 13 shtator, 1953 në qarkun garues në Monza. Kjo garë ishte pjesë e garave të kampionatit botërorë për vitin 1953, që u zhvillua sipas rregullave të vitit 1952 dhe 1953 për dallim nga rregullat e përdorura nga Formula 1 kampionati i rregullt. Fitues i garës doli piloti Juan Manuel Fangio nga ekipi Maserati.
Gara
Koment mbi garën ...
Çiflik
është një fshat në Shqipëri...
Historia
U ndertua ne kishen katedrale ortodokse Shen Dhimitri Ne kalane e fshatit ciflik te beratit 11 korrik 1992 u shenjterua ne kishen katedrale ortodokse Shen Dhimitri ne kalane e fshatit ciflik te beratit 11 korrik 1992.
Kisha Ortodokse Autoqefale e Shqipërisë
parapamje|Emblema e Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë Kisha Ortodokse Autoqefale e Shqipërisë është një Kishë Ortodokse Lindore e përhapur në Shqipëri. Zë vendin e 13-të në diptikët e Patrikanës së Kostandinopojës (Stamboll, Turqi) dhe të 12-të në diptikët e Patrikanës së Moskës. Primati i saj mban titullin "Fortlumturia e Tij, Kryepeshkopi i Tiranës, Durrësit dhe gjithë Shqipërisë". Që nga viti 1992 ky rol është luajtur nga Kryepeshkopi Anastas Janullatos.
Sfond
parapamje|Simbol monogram paleokrishter Treva e Shqipërisë së sotme, e shtrirë përgjatë pjesës veriore të bregdetit Jon dhe pjesës jugore të bregdetit Adriatik si dhe në brendësi rreth pjesës perëndimore të aksit të rrugës Egnatia, merrte pjesë drejtpërdrejt në brumëzimet politike e shpirtërore të tri perandorive të njëpasnjëshme: romake, bizantine dhe osmane. Njëkohësisht, u bë objekt sulmesh e plaçkitjesh barbare nga popuj të ndryshëm (hunët, gotët, normanët, serbët, bullgarët, venedikasit etj.), të cilët synonin territorin e saj. Qendrat më kryesore mitropolitane, gjithmonë kishin përbërje shumetnike, me praninë e elementit ilir, helen e romak, por dhe herë pas here me mbetje të tjera pushtuesish të ndryshëm.
Në bazë të juridiksionit kishtar të krahinave të Shqipërisë së sotme, dallojmë këto periudha: