cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Socialdemokracia
Përgjigje të neoliberalism, epokën bashkëkohore, 1979 të pranishëm
Lafontaine ka theksuar se themelimi i Majtë në Gjermani ka rezultuar në qoftëse në vende të tjera, ku disa të Majtë parti u themelua në Greqi, Portugali, Holandë dhe Sirisë. Lafontaine pretendon se një de facto Britanik Majtë lëvizjes ekziston, identifikimin Britanik Gjelbër të Partisë MEP Caroline Lucas si e mbajnë vlera të ngjajshme. parapamje|Jack Layton, ish-udhëheqësi i Ri i Partisë Demokratike në Kanada nga 2003-2011, të udhëhequr partinë që të bëhet i dytë më i madh Kanadez të partive politike për herë të parë në historinë e saj. Të tjerët kanë pretenduar se demokracia sociale ka nevojë për të lëvizur të kaluarën, Mënyra e Tretë, të tilla si Olaf Cramme dhe Patrick Diamanti në librin e tyre , Pasi Mënyra e Tretë: e Ardhmja e Demokracisë Sociale në Evropë (2012). Cramme dhe Diamant të kuptojnë se Rruga e Tretë u ngrit si një përpjekje për të thyer tradicionale dyluftim brenda demokracia sociale mes ndërhyrja e shtetit dhe të tregjeve në ekonomi, megjithatë ata pretendojnë se e krizës globale financiare e viteve të fundit të viteve 2000 kërkon që demokracia sociale duhet të rimendojmë saj ekonomisë politike. Cramme dhe Diamanti vini re se optimizmi në planifikimin ekonomik mes socialistëve ishte e fortë në fillim të mes-shekullit të njëzetë, por rënë me rritjen e neoliberal të drejtë që të dy sulmuan planifikimit ekonomik dhe të lidhur e majtë me planifikimin ekonomik. Ata pretendojnë se kjo formuan themelin e "Drejta e morale kurth", në të cilën neoliberal të drejtë sulmet mbi ekonomike të politikave të planifikimit nga ana e majtë, që provokon një mbrojtje të tillë të planifikimit nga ana e majtë, ndërsa duke u moralisht është e nevojshme, dhe përfundon me të drejtë atëherë qorton sigurime të tilla si duke qenë në thelb ekonomikisht jokompetente duke paraqitur veten si kampion ekonomik të kompetencës. Cramme dhe Diamant të shtetit që demokracia sociale ka pesë strategjitë e ndryshme që të dy për të adresuar krizën ekonomike në tregjet globale momentin që ai mund të miratojë, në përgjigje të tregut konform tregut complimenting, tregut të rezistonin, të tregut të zëvendësuar, dhe për të transformuar tregun.
Cramme dhe Diamant të identifikuar të tregut konform si qenie e barabartë për historike social demokratike policymaker Filipi Snowdens'dëshira për një shumë të moderuar socialiste agjende të bazuar mbi të gjitha mbi fiskal, si Snowden insistuar se socializmi kishte për të ndërtuar mbi fiskal apo tjetër ajo nuk do të arrihet.
Kritika
Nga një fakt socialiste pikëpamja, sociale, reforma demokratike është një dështim pasi ajo shërben për të krijuar të thotë të reja për forcimin e sistemit kapitalist, që bie ndesh me socialiste, qëllimi i të zëvendësimin e kapitalizmit me sistemin socialist.
Socialiste kritikët shpesh të kritikojmë demokracia sociale, për arsye se ai nuk arrin të adresojë sistematike çështjet e natyrshme për të kapitalizmit, me arsyetimin se ameliorative programet sociale dhe interventionism gjeneruar çështjet dhe kundërshtitë e tyre, kështu që kufizon efikasitetin e sistemit kapitalist. Amerikane demokratike socialiste filozofi David Schweickart kontrastesh shoqërore të demokracisë, me socializmin demokratik me anë të përcaktimit të ish si një përpjekje për forcimin e shtetit social dhe të fundit si një alternative ekonomik të sistemit të kapitalizmit. Sipas Schweickart, demokratike socialiste kritikë e social demokracisë është se kapitalizmi nuk mund të jetë kurrë aq "humanized", dhe se çdo përpjekje për të shtypur e saj ekonomike kontradikta do të shkaktojë vetëm tyre për të dalë diku tjetër. Për shembull, përpjekjet për të zvogëluar papunësinë shumë do të rezultojë në inflacion, dhe shumë punë të sigurisë do të gërryejnë punës, të disiplinës. , Në dallim nga demokracia sociale, demokratike socialistët mbrojnë një post-kapitaliste të sistemit ekonomik të bazuar në të dyja tregut të socializmit, të kombinuara me punëtorët e vetë-menaxhimit, ose në një formë të dashamirës-planifikimin ekonomik.
Marxian socialistët argumentojnë se sociale demokratike politikave të mirëqenies nuk mund të zgjidhin çështjet themelore strukturore e kapitalizmit, të tilla si luhatjeve ciklike, të shfrytëzimit dhe tjetërsimi. Në përputhje me rrethanat, sociale, demokratike, të programeve të destinuara për të ameliorate e kushteve të jetesës në kapitalizëm—të tilla si përfitimet e papunësisë dhe tatimi mbi fitimet—krijon më tej kontradiktat me kufizimin e mëtejshëm të efikasitetit të sistemit kapitalist nëpërmjet ulur stimujt për mësohet për të investuar më tej prodhimin. mirëqenies shërben vetëm për të legjitimizuar dhe zgjasin exploitative dhe kundërshtim të ngarkuar të sistemit të kapitalizmit të shoqërisë për dëm. Kritikët e bashkëkohore demokracia sociale, të tilla si Jona Hinnfors, argumentojnë se kur demokracia sociale braktisur Marxism ajo gjithashtu braktisën socializmin dhe ka bërë një liberal kapitalist lëvizjes, në mënyrë efektive duke e bërë social demokratëve të ngjashme me jo-socialiste palët si shtetet e bashkuara, Partinë Demokratike.
Tregu i socializmit, është gjithashtu kritik social demokrate mirëqenies shteteve. Ndërsa një qëllim të përbashkët e të dy koncepteve është për të arritur më të madh social dhe barazisë ekonomike, të tregut të socializmit, e bën këtë nga ndryshimet në ndërmarrje të pronësisë dhe menaxhimit, ndërsa demokracia sociale përpjekjet për të bërë kështu nga subvencionet dhe tatimet në pronë private të ndërmarrjeve për të financuar programet e mirëqenies. Frank Roosevelt dhe David Belkin kritikojnë demokracia sociale për mbajtjen e një prone-posedimi i klasës kapitaliste që ka interes aktiv në ndryshimin social demokrate e politikave të mirëqenies dhe një proporcional sasinë e energjisë si një klasë për të ndikuar në politikat qeveritare. E ekonomistëve John Roemer dhe Pranab Bardhan pah se demokracia sociale kërkon një bazë të fortë të punës lëvizjes për të mbështetur saj të rëndë rishpërndarjen përmes taksave, dhe se ajo është ideale për të menduar të tillë rishpërndarja mund të kryhet në vendet e tjera me më të dobët të punës dhe lëvizjet e tyre. Ata theksohet se edhe në vendet Skandinave demokracia sociale ka qenë në rënie e sipër si lëvizja e punës dobësuar.
Jozef: për t'u vendosur ishte një kritik i zëshëm i reformiste demokracia sociale, më vonë coining termi "sociale fashizmit" për të përshkruar demokracia sociale në vitet 1930, për shkak se në këtë periudhë demokracia sociale përqafuar një të ngjashme corporatist ekonomike modeli në model të mbështetur nga fashizmi. Kjo pikëpamje u miratua nga qeveria Komuniste Ndërkombëtare.
Ka kritikë <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">[<span title="This sentence may contain perspectives and opinions without stating whose they are. (September 2015)">attribution të nevojshme ] që pohojnë se demokracia sociale braktisën socializmin në vitet 1930 nga miratimi i Keynesiane mirëqenies kapitalizmit.<span class="mw-ref" id="cite_ref-FOOTNOTEFitzpatrick20032.E2.80.933Wright199991_154-0" rel="dc:references"> [154]  <span class="mw-ref" id="cite_ref-FOOTNOTEFitzpatrick20032.E2.80.933Wright199991_154-0" rel="dc:references"> demokratike socialiste politike teoricien Michael Harrington argumenton se demokracia sociale historikisht mbështetur Keynesianism si pjesë e një "social demokratike kompromisi" mes kapitalizmit dhe socializmit. Ky kompromis krijuar mirëqenie shtetet; kështu, Harrington pretendon se, edhe pse ky kompromis nuk e lejojnë për të menjëhershme krijimin e socializmit, atë të "njohur noncapitalist, dhe madje edhe anticapitalist, parimet e njeriut duhet mbi të dhe mbi imperativat e fitimit". Më së fundi, socialdemokratët në favor të Mënyra e Tretë kanë qenë të akuzuar miratuar kapitalizmit, duke përfshirë anti-Rruga e Tretë social demokratëve të cilët e kanë akuzuar Rruga e Tretë mbështetësit të tilla si Zoti Giddens e të qenit anti-social demokrate dhe anti-socialiste në praktikë.
Prevalitana
Prevalitana (gjithashtu Praevalitana, Prevaliana, Praevaliana ose Prevalis) ishte një provincë romake e vonë që ekzistonte midis viteve 284 dhe 600. Ai përfshinte pjesë të Malit të Zi të sotëm, Shqipërinë veriore dhe një pjesë të Kosovës së sotme. Kryeqyteti i saj ishte Shkodra.
Historia
Perandoria Romake pushtoi rajonin Adriatiko-Ballkanik pas Luftës së Tretë Ilire (168 para Krishtit), Romakët mundën Gentin, mbretin e fundit të Ilirisë, në Shkodra në vitin 168. para Krishtit dhe e kapën, duke e sjellë në Romë në vitin 165 para Krishtit. Pas kësaj u krijuan katër republika klientele, të cilat në fakt kontrolloheshin nga Roma.
Më vonë, Iliria u qeveris drejtpërdrejt nga Roma dhe u organizua si një provincë romake, me kryeqytet Shkodrën. Iliriku u nda në dysh në vitin 10 pas Krishtit, Panonia dhe Dalmacia. Provinca e Dalmacisë u përhap në brendësi të tokës për të mbuluar të gjitha Alpet Dinarike dhe pjesën më të madhe të bregdetit lindor të Adriatikut, duke përfshirë të gjithë Malin e Zi aktual.
Provinca
Provinca e Prevalitanës u krijua gjatë sundimit të perandorit Dioklecian (r. 284-305) nga këndi juglindor i ish-provincës së Dalmacisë dhe u bë pjesë e Dioqezës së Moezisë (290-357), një nga 12 dioqezat e krijuara nga Diokleciani brenda tetrarkisë së tij. U quajt Prevalitana (rajoni para luginës) sepse qëndronte drejtpërdrejt në perëndim të Fushës së Kosovës.
Dioqeza e Moezisë u nda më vonë në dysh, Dioqeza e Dakisë në veri dhe Dioqeza e Maqedonisë në jug. Prevalitana fillimisht ishte pjesë e Dioqezës së Maqedonisë, por më vonë u zhvendos në Dioqezën e Dakisë (e cila përfshinte Dacia Mediterranea, Dacia Ripensis, Dardania dhe Moesia Prima), një nënndarje e prefekturës pretoriane të Ilirikut (395). Një krahinë me ekzistencë të shkurtër, ''Macedonia Salutaris, u nda midis Prevalitana dhe Epirus Nova (412). ''
Pas rënies së Perandorisë Romake Perëndimore në vitin 476, rajoni mbeti nën sundimin e Perandorisë Romake të Lindjes. Në vitet 530, gjeneralët bizantinë të perandorit Justinian I (r. 527–565) përdorën Prevalitanën si bazë për fushatën ushtarake kundër ostrogotëve në Dalmaci gjatë Luftës gotike.
Në vitin 535, perandori Justiniani I (527-565) krijoi Arqipeshkvinë e Justiniana Primas si një primat rajonal me juridiksion kishtar mbi të gjitha provincat e Dioqezës së Dakisë, duke përfshirë provincën e Prevalitana.
Pasojat
Gjatë periudhës së migrimit, Prevalitana u pushtua nga pushtimet e avarëve dhe sllavëve. Në shekujt VI dhe VII, ata shkatërruan qytetet kryesore dhe pushtuan pjesën më të madhe të territorit.
Qytetet
Të dhënat e para të shkruara për çdo lloj vendbanimi në Dalmacinë jugore i referohen provincës romake të Prevalitanës dhe qytetit romak të Birsiminium, i cili jetonte nën hijen e qytetit ilir të Dioklesë (Duklja), një qytet i madh për standardet e asaj kohe me 8-10 mijë banorë dhe emërtuar sipas njërit prej dy fiseve kryesore ilire që banonin në këto anë, “Dokleatët”. Rreth vitit 400 u krijua Kryedioqeza e Dokleas, e cila zgjati deri në vitin 927. Dokleatët banonin në luginën pjellore të lumit Zeta, e vendosur përgjatë lidhjes jetike midis rajoneve bregdetare dhe kontinentale të Malit të Zi, gjë që ndihmoi rritjen e shpejtë të tyre ekonomike.
Futbolli në Mal të Zi
Mali i Zi ishte i pavarur nga mesjeta e vonë deri në vitin 1918, kur shpalli bashkimin e tij me Serbinë dhe, më pas, u bë pjesë e mishërimeve të ndryshme të Jugosllavisë dhe bashkimit shtetëror të Serbisë dhe Malit të Zi. Gjatë kësaj kohe, futbolli në Mal të Zi ishte pjesë e strukturave më të gjera jugosllave. Si rezultat i referendumit të pavarësisë së Malit të Zi të mbajtur më 21 maj 2006, Mali i Zi shpalli pavarësinë dy javë më vonë, më 3 qershor, dhe formoi shoqatën e tij të futbollit.
Prevalitana
Qytetet
Fisi tjetër, "Labeatët", banonte në të gjithë zonën midis Liqenit të Shkodrës dhe Podgoricës moderne. Ata kishin fortifikimin e tyre kryesor, të quajtur Metheon (i njohur sot si Medun), dhe sisteme sociale dhe ushtarake shumë të zhvilluara.
Futbolli në Mal të Zi
Para vitit 2006
Futbolli në Mal të Zi, si pjesë e Jugosllavisë, u organizua fillimisht nga Federata e Futbollit të Jugosllavisë, e themeluar në vitin 1919 dhe u riemërua Federata e Futbollit të Serbisë dhe Malit të Zi në 2003. Jugosllavia, më vonë Serbia dhe Mali i Zi, ishte një nga vendet lider në futbollin evropian. Ata arritën dy herë në gjysmëfinale të Kupës së Botës (në 1930 dhe 1962 ) dhe dy herë përfunduan nënkampionët e Kampionatit Evropian (në 1960 dhe 1968 ). Lojtari i parë nga Mali i Zi që luajti në një Kupë Bote ishte Milovan Jakšić, i cili ishte portieri jugosllav në Kupën e Botës 1930. Që atëherë, malazezët ishin zakonisht të përfaqësuar mirë në ekipet e Jugosllavisë dhe Serbisë dhe Malit të Zi, disa si Dragoljub Brnović, Dejan Savićević dhe Predrag Mijatović, u bënë ndër lojtarët më të shquar jugosllavë të të gjitha kohërave.
Prevalitana
Qytetet
Nga shekulli V, në këtë zonë filloi vendosja e fiseve sllave dhe avare, e shoqëruar gjithmonë me sulme shkatërruese mbi fiset dhe vendbanimet vendase. Doklea nuk ishte e përjashtuar nga këto bastisje të dhunshme, të cilat, së bashku me fatkeqësitë natyrore, do të çonin në zhdukjen e plotë të këtij qyteti dikur të begatë. Pasi fiset sllave u vendosën në këtë zonë, ata krijuan një vendbanim tjetër, i cili mori rolin e mbajtur më parë nga Doclea: u quajt Ribnica (Podgoricë). Popullsia vendase e joromanizuar ( shqiptare ) u tërhoq në malësitë shqiptare, ndërsa Acruvium (Kotori aktual) në bregdet i mbijetoi sulmeve sllave dhe lulëzoi si qytet-shtet tregtar i ilirëve origjinalë të romanizuar deri në shekullin X. Qytete të tjera në provincë përfshinin Anderva (Nikšić) dhe Risinium (Risan).
Futbolli në Mal të Zi
Para vitit 2006
Fillimisht, në periudhën ndërmjet dy luftërave botërore, futbolli në Jugosllavi ishte i organizuar në mënyrë rajonale. Secili rajon kishte nënasociacionin e vet të futbollit, i cili ishte përgjegjës për organizimin e sistemit të vet të ligës, i cili do ta organizonte klubin në garat e ligës të ndara nga liga të organizuara vertikalisht. Liga më e lartë do të formohej nga klubet më të mira të nënasociacionit dhe fituesi do të kualifikohej në kampionatin jugosllav ku do të takohej me fituesit e të gjitha nënasociacioneve të tjera. Mali i Zi në atë kohë nuk kishte, por territori i sotëm i Malit të Zi përfshihej në një Zeta Banovinë pak të zgjeruar e cila përveç Malit të Zi sot përfshinte edhe bregdetin e Dubrovnikut duke përfshirë gadishullin e Peljeshacit, Hercegovinën Lindore, rajonin e Rashkës së Serbisë së sotme dhe pjesët perëndimore të Kosova dhe Metohia.
Banovina e Zetës u themelua në mars 1931 në Cetinje nënshoqata e saj e futbollit, duke u bërë kështu e njohur si Nënshoqata e Futbollit Cetinje. Që nga ai vit, nënshoqata e Cetinjës formoi sistemin e saj të ligës dhe do të organizonte gara rregullisht si pjesa tjetër e nënshoqatave jugosllave.
Më vonë, pas vitit 1945, klubet më të mira malazeze zakonisht luanin në Ligën e Parë Jugosllave. Liga e Republikës së Malit të Zi ishte liga më e lartë e luajtur në nivel malazez. Ai ishte pjesë e nivelit të tretë ose të katërt (në varësi të periudhës së saktë) të futbollit në Jugosllavi. Liga e Parë e Malit të Zi u formua në vitin 2004 si niveli i dytë vendor dhe pas pavarësisë së Malit të Zi, në vitin 2006, u bë niveli më i lartë i vendit.
Kupa e Botës FIFA 2006
Pas pavarësisë së Malit të Zi në qershor 2006, ekipi i Serbisë u pa si pasardhës i ekipit të Serbisë dhe Malit të Zi. Megjithatë, në Kupën e Botës FIFA 2006, të mbajtur në gjysmën e dytë të qershorit dhe në korrik 2006, Serbia dhe Mali i Zi vazhduan të luanin, duke përfaqësuar dy shtetet e pavarura të Serbisë dhe Malit të Zi. Pavarësisht një rekordi mbresëlënës në kualifikimin për turne, skuadra luftoi në një grup të vështirë të raundit të parë dhe u eliminua duke mos fituar asnjë ndeshje, duke pranuar dhjetë gola dhe duke shënuar vetëm dy. Pas turneut, ekipi u shpërbë dhe u zëvendësua nga Serbia.
Pas pavarësisë
Federata e Futbollit të Malit të Zi kishte ekzistuar si nën-federatë që nga marsi 1931, por aplikoi për anëtarësim të pavarur në FIFA dhe UEFA më 30 qershor 2006. Anëtarësimi i plotë në UEFA u dha në janar 2007. Ndërkohë, shoqata kishte vazhduar të drejtonte Ligën e Parë të Malit të Zi si kompeticionin kryesor të futbollit të vendit të ri. Fituesit e kësaj do të hyjnë në garat evropiane në vitin 2007. Kombëtarja e re u organizua dhe ndeshja e parë ishte kundër Hungarisë në Podgoricë më 24 mars 2007. Skuadra malazeze fitoi ndeshjen 2–1.
Garat e brendshme
Në ditët e sotme, gara më e lartë e futbollit në Mal të Zi është Liga e Parë e Malit të Zi. Është në krye të një piramide prej tre ligash, nga të cilat më e ulëta, Liga e Tretë malazeze, është e ndarë në tre gara rajonale (Veri, Qendrore, Jugore). Nga viti 2007, kampionët e Ligës së Parë të Malit të Zi hyjnë në kualifikim për UEFA Champions League ; Skuadra nënkampione dhe e treta do të hyjë në UEFA Europe League, njësoj si një fitues i Kupës së Malit të Zi.
Gara kryesore e Kupës është Kupa e Malit të Zi. Skuadrat e nivelit të ulët po luajnë në Kupat Rajonale të Malit të Zi, të cilat kanë tre divizione.
Garat për femra ekzistojnë që nga viti 2008. Konkurrenca e nivelit më të lartë është Liga Malazeze e Grave, kampionia e së cilës po luan në kualifikimet për Ligën e Kampionëve të UEFA-s për femra. Një garë tjetër është Kupa e Malit të Zi (femra).
Skuadra kombëtare
Kombëtarja e Malit të Zi luajti ndeshjen e parë në Podgoricë më 24 mars 2007, kur mundi Hungarinë 2–1. Stadiumi i saj në shtëpi është stadiumi i qytetit të Podgoricës dhe trajneri i tij është futbollisti malazez Zoran Filipoviç. Mali i Zi është anëtar i UEFA-s dhe luan me një fanellë të kuqe me veshje të verdhë. Pas pavarësisë në qershor 2006, Mali i Zi ishte ende i përfaqësuar nga ekipi i Serbisë dhe Malit të Zi, i cili ishte kualifikuar për Kupën e Botës FIFA 2006. Ndeshja e fundit e Serbisë dhe Malit të Zi në këtë turne, një humbje 3–2 kundër Bregut të Fildishtë ishte ndeshja e fundit për palën e bashkuar.
Atë vit, Federata e Futbollit të Jugosllavisë po festonte ditëlindjen e saj të 20-të, dhe vendimi për ta shënuar këtë rast me një lojë ekspozite ku jo më pak ata djepi i futbollit modern, Anglia, i kushtoi Federatës Jugosllave një vlerë aspak modeste prej 240,000 dinarë jugosllavë në atë kohë. . Vendimi që preludi i lojës të jetë një ndeshje në mes të nënshoqatave të Beogradit dhe Cetinjës ishte më së shumti meritë e Gjuro Çejoviqit, në atë kohë kryetar i nënshoqatës së Cetinjes dhe tashmë në proces për t'u bërë Ministër i Sportit në kabinetin e Dragisha Cvetkoviqit, një nominim. që u bë zyrtare pak më pak se një muaj pas ngjarjes.
Gnosca
është një komunë në kantonin Ticino të Zvicrës.
Futbolli në Mal të Zi
Skuadra kombëtare
Organizimi i ndeshjes Beograd – Cetinje iu delegua sekretarit të nënshoqatës së Cetinjës, Milan Bokan dhe ndihmësit të tij, Vlada Mitroviq, ndërsa për çështjet teknike, 33-vjeçari Milan Beciq, i cili tashmë kishte një përvojë të luajtur përveç Podgoricës dhe Cetinjes vendase., gjithashtu jashtë vendit, pasi ka luajtur për Montpellier dhe CA Paris. Meqë kishin kohë për ta përgatitur, loja ishte e mbushur me krenari dhe prestigj në emër të malazezëve dhe Çejoviq siguroi 60.000 dinarë që në atë kohë ishte një shumë e konsiderueshme, për të përzgjedhur dhe përgatitur siç duhet skuadrën e nënshoqatës cetinje për ta paraqitur futbollin më cilësor. sa më shumë që të jetë e mundur. Lojtarët e përzgjedhur u mblodhën më 25 prill në Tivat ku nisin përgatitjet 3-javore. Tivat ishte një zgjedhje logjike pasi ishte në atë kohë i vetmi fushë me dimensionet e duhura dhe kishte të gjitha mallrat e tjera si dushe.
Si tipike, mediat ishin të ndara dhe kishte skepticizëm. Revista “Zeta” shkruante se e rëndësishme ishte të mos poshtëroheshit, veçanërisht sepse loja kishte aq shumë kuptim për të gjithë malazezët, nga vendlindja, aq sa ata që jetojnë në Beograd. Ndërkohë, mediat nga Beogradi, si rasti i Pravda-s, po tërhiqnin vëmendjen se futbolli në provincat si Mali i Zi është përmirësuar ndjeshëm dhe ka kohë që po i kushtohet vëmendje shumë më tepër.
Në ditën e ndeshjes, stadiumi ishte plot që në mëngjes dhe përfshinte edhe ekstravagante si grupe çiklistësh që erdhën nga Shkupi me biçikleta për 3 ditë. Në orën 15, para 30 mijë shikuesve, ekipi malazez doli në fushë. Është formuar nga Ikontije Nakiq, Vlado Bozhoviq, Vlado Mugosha, Vojo Mugosha, Asim Gjurgjeviq, (Jovan? ) Krushka, Rogoviq, Joviçeviq, Klemen, Arsiq dhe – Karlo Marks. Bileta vetëm për malazezët kundër Beogradit ishte 100 dinarë. Kur filloi ndeshja, përshtypja e përgjithshme ishte se ata luajtën me shumë sakrifica dhe luajtën kumar duke rrezikuar aftësi të mira teknike, por në fund rezultati ishte një humbje 2:6. Por përshtypja e përgjithshme ishte e mirë pasi u pa potenciali. Si ngushëllim, ata mund të shikonin ndeshjen Jugosllavia kundër Anglisë, të cilën Jugosllavia e fitoi me guxim 2:1.
Lojërat olimpike dimërore 1928
Lojrat olimpike dimerore 1928 do të mbahen në St. Moritz. Ky do të jetë edicioni i II i tyre. Garat do të zhvillohen nga data 11 shkurt deri më 19 shkurt 1928.
Mangani
Mangani është element kimik me simbol Mn dhe numer atomik 25. Nuk gjendet i lirë në natyrë; shpesh gjendet në minerale në kombinim me hekurin. Mangani është një metal me përdorime të rëndësishme të aliazheve metalike, veçanërisht në çelik inox.
François Rabelais
François Rabelais ose Fransoa Rable (Mes 1483 dhe 1494 – 9 prill 1553) shkollar dhe pedagog humanist francezë. Vepra më e njohur e tij është Gargantua dhe Pantagrueli (Gargantua and Pantagruel).
Hall Beach
Hall Beach është një fshat (hamlet) në Provincën Nunavut, Kanada. Komuna ka një sipërfaqe 16.5 km² dhe popullsi 654 banorë.
Labovë e Sipërme
Labova e Sipërme është një fshat në komunën Qendër (Gjirokastër) në rrethin e Gjirokastrës të Shqipërisë.
Borrohite
Borrohite është një lloj këndimi i këngëve popullore vajtuese. Borrohite këndohen gjatë vorrimit nga barinjtë labë.
Preonzo
është një komunë në kantonin Ticino të Zvicrës.
Lojërat olimpike dimërore 1936
Lojrat olimpike dimerore 1936 do të mbahen në Garmisch-Partenkirchen. Ky do të jetë edicioni i IV i tyre. Garat do të zhvillohen nga data 6 shkurt deri më 16 shkurt 1936.
Braçi
Braçi është instrument muzikorë popullor kordofon.
Gjeologjia e Malit të Zi
Përmbledhje
Karakteristikat e tjera gjeologjike përfshijnë:
Labovë e Poshtme
Labova e Poshtme është një fshat në komunën Qendër (Gjirokastër) në rrethin e Gjirokastrës të Shqipërisë.
Catherine Fulop
Catherine Amanda Fulop García e njohur më shumë si Catherine Fulop është një aktore telenovelash me 11 mars 1965 në Caracas, Venezuelë. parapamje|250px| E filloi karrieren e saj në fillim në Argjentinë, më pas në vendin e saj. Eshtë e gjate 1,75 m. Martohet në 1990 me aktorin Fernando Carillo, por ndahet në 1994.
Më pas martohet me Osvaldo Sabatini me 3 prill 1998, me të cilin ka dy vajza Oriana dhe Tiziana. Burri dhe vajzat e saj janë argjentinas.
Filmat
"Solos en la ciudad" (2009) (duke u filmuar) .... Mariela
"Marigold" (2007) .... Sister Fernandéz
"¿Quién es el jefe?" (2005) TV series .... Natalia
"Mercenarios" (2005)
"Niñera, La" (2004) TV series
"Rebelde Way" .... Sonia Rey (3 episodes, 2002-2003)
"Tiempofinal" .... Ana (1 episode, 2000)
"Ilusiones (compartidas)" (2000) TV series .... Caridad Guaranito
"Chica cósmica" (1998) TV series
"Archivo negro" (1997) TV mini-series .... Rebeca Núñez
"Cara bonita" (1994) TV series .... René
Marbella antivicio (1994) (VG)
"¡Hola Raffaella!" (1993) "Déjate querer" (1993) TV series .... Bárbara Sánchez "Telepasión española" (1992) "Mundo de fieras" (sq. Gloria) (1991) TV series .... Charito Flores (Rosario Palacios de Bustamante)
"Pasionaria" (1990) TV series .... Bárbara Santana de Monteverde
"Abigail" .... Abigail (1988) "La muchacha del circo" (1988) TV series .... Raiza/Adelina
"Mi amada Beatriz" (1987) TV series .... Beatriz
Selcka
Selcka është një fshat në komunën Pogon në rrethin e Gjirokastrës të Shqipërisë. Njihet si vendlindja e Pandeli Sotirit, themeluesi i parë i shkollës shqipe në Korçë.Sipas historisë Gryka e Selckës ka qenë e banuar qysh në kohët e lashta në tre-katër vendbanime. Këta njerëz mbijetuan nëpërmjet një kalvari të gjatë qëndrese e vuajtjesh nga dydjet barbare të romakeve, sllavëve dhe me von e osmanëve. <!-- == Historia == Rreth viteve 1400 vendosën që të ndërtojnë një fshat të ri, aty ku është sot, për t’u mbrojtur nga rreziqet e reprezaliet e okupatorëve dhe shumë shpejt ky fshat u bë një qytezë e vogël.
Në fund të viteve 1700 ishte me shtëpi komode dy katëshe që përbëheshin nga: divanet plot dritë, odate si dhoma pritje, dhomat e dimërit me oxhaqet e ngrohtë e musandrat, magjirjotë me furrat e bukës ku gatuhej, hajatet, thollot për ruajtjen e ushqimeve si frigoriferë të kohës, portat e mëdha me qemere e pezule të bukur, diku çardaqe e deri tek oborret me pjergullat me debinë, me trandafila e lule, sheget bukuroshe, ftojte eremirë, si dhe të rrethoheshin nga kopshtet me shumë lloje pemësh e perimesh, sistemuar bukur si dinin ata, duke përfunduar në ovorojet e lartë për t’u mbrojtur.
Ndërtuan dhe Kishat ku faleshin, ujësjellsin e famshëm, shkollën dhe ndërtesa socjale për t’u sistemuar bizneset e vogla zejtare të kohës. Në fund të viteve 1800 fshati kishte rreth 500 banorë, rezultonte një nga fshatrat më të mëdhej të Krahinës.
Fshati gjat asaj kohe jetonte me të ardhurat e kurbetllinjeve, sepse fshatarët e kishin një këmbë në Selckë dhe një këmbë në Stamboll, Vienë, Bukuresht, Misir, Amerikë e gjetkë. Mirreshin kryesisht me bujqësi e blegtori, por dhe me ushtrimin e disa zanateve si: këpucar, robaqepës për kostume popullore, artizanë, marangozë, muratorë, etj.
Warnsveld
Warnsveld është një qytezë në Zutphen, provinca Gelderland në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi  banorë.
Selcka
Krahas këtyre aktiviteteve selicjotët vëmendje i kushtuan dhe arsimimit të tyre. Shkollën e ndërtuan që në vitin 1820, ku me daljen e librave shqip mësohej dhe gjuha shqipe. Që në mesin e viteve 1800 në Selckë mësohej gjuha shqipe dhe meshohej në Kishë edhe shqip, me librat e ardhura nga Stambolli.
Këtu u brumosën vellezrit Sotiri që u bënë truri dhe krahu ekzekutiv i Rilindjes sonë Kombëtare. Pandeliu vet i katërt me bashkëkrahinasit e tij, më 1887 hapi shkollat në Korçë e Pogradec dhe më pas ky zjarr që ndezën, përfshiu gjithë Shqipërinë, Maqedoninë e deri në Kosovë.
Ka shkollen ku kane studjuar keta martire e shume breza te tjere. Ka varrin e Hoxhes qe u shua duke sjelle libra shqip nga Stambolli, që fshati e percolli me nderime.
Ka kroin e Madh, Monument Kulture me nje rendesi unike e te veçante.
Ka kishen Shen e Premte monoment kulture, Kishen e Shenkollit shumeshekullore.
Ka nje keshtjelle te vogel që nga koha e Pirros të Epirit, ku thuhet diku se është dhe vendlindja e tij.
Janë vendet ku u strehuan Antigonasit e lashtësisë pas djegies se qytetit te tyre nga romakët.
Ka legjenden e Shpellës e Varrit te Nuses dhe legjenden e gurit te Kordhes.
Ka lemin e Stamos i tëri në gur si njé nga leminjtë më të vjetër, etj. -->
Kodi i mallërave 2900
Kodi i mallërave 2900 është pjesa e numrave çelës nga 2901 të kodit të mallërave në Kosovë. Tabela e më poshtme është e shkallës së parë d.m.th çelsat më të gjatë se kater shifra nuk janë përfshirë.
7 Nëntor
7 nëntori është dita e 311-të e kalendarit gregorian (dita e 312-t në vitin e brishtë) - kështu që deri në fund të vitit kanë mbetur edhe 54 ditë.
Silla, Valencia
Silla, Valencia është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Horta Sud, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Silla, Valencia ka 18644 banorë (2014), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 25 km2.
Lidhje të jashtme
Silla
Giubiasco
është një komunë në kantonin Ticino të Zvicrës.
G N' R Lies
thumb|alt=Example alt text |G N'R Lies G N’ R Lies ose Lies është albumi i dytë i groupit hard rock Amerikan Guns N’ Roses. Ky album u lëshua në datën 29 nëntor, 1988. Deri më sotë ky albumi ka shitur më shumë se 5 miljon kopje vetëm në Amerik.
Procesi i Krijimit
Katër këngët e parë të këtij albumit ishin lëshuar në EP-in "Live ?!*@ Like a Suicide". Kënga "You’re Crazy" ishte lëshuar në albumin e parë, por kësaj radhe Guns N’ Roses krijuan një version akustik. Në kapakun e CD-isë është një piktur e një gazetë me lajme të pazakonshme.
Kantoni Villeneuve-d'Ascq-Nord
Kantoni Villeneuve-d'Ascq-Nord (frëngjisht: Canton de Villeneuve-d'Ascq-Nord) është një kanton në departamentin Nord, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Villeneuve-d'Ascq. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 30113 banorë.
Buzuku (muzikë)
Buzuku apo Bozuka A është institucion grek dhe është një lloj kitare. Ky instrument muzikorë kordofon është përdorur në të kaluaren e afërt në muzikën popullore shqiptare.
Kantoni Villeneuve-d'Ascq-Nord
Përbërja aktuale
Kantoni Villeneuve-d'Ascq-Nord aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Lojërat olimpike dimërore 1932
Lojrat olimpike dimerore 1932 do të mbahen në Lake Placid. Ky do të jetë edicioni i III i tyre. Garat do të zhvillohen nga data 4 shkurt deri më 15 shkurt 1932.
Moleno
është një komunë në kantonin Ticino të Zvicrës.
Didaktika e madhe
Didactica magna ose Didaktika e madhe është kryevepra e pedagogut çek Jan Amos Komenski. Kjo vepër u shkrua në vitin 1632, u botua në gjuhën çeke në vitin 1640 ndërsa në gjuhën latine në vitin 1657. Titulli i plotë i veprës është: Didaktika e madhe, e cila përfshin shkathtësinë e përgjithshme për atë se si duhet t`i mësohen dikujt të gjitha,... (Didactica magna universale omnes omnia docendi arfificium exhibens,...)
Citat
"Didaktika e madhe është shkathtësi e përgjithshme për të mësuar çdokë për çdo gjë"
Ishujt Cayman
30px
-->
Ishujt Cayman janë një Territor Britanik përtej detit që gjenden në Detin Karaib, vendi përbëhet nga këta ishuj : Grand Cayman, Cayman Brac, dhe Little Cayman.
Kantoni Écouché
Kantoni Écouché (frëngjisht: Canton d'Écouché) është një kanton në departamentin Orne, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Écouché. Ka sipërfaqe 189.43km2 dhe popullsi 6069 banorë.
Iglulik
Iglulik është një fshat (hamlet) në Provincën Nunavut, Kanada. Komuna ka një sipërfaqe 102.8 km² dhe popullsi 1538 banorë.
Vahit Nasufi
Vahit Nasufi lindi më 9 gusht 1945 në fshatin Veleshtë të Strugës, Maqedoni. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, Normalen dhe Shkollën e lartë Pedagogjike në Shkup. Me shkrime filloi që nga bankat e shkollës fillore. Shkruan kryesisht poezi dhe prozë për fëmijë. Vahit Nasufi jeton dhe punon në Veleshtë. Është anëtar i Shoqatës së Shkrimtarëve të Maqedonisë që nga viti 1983.
Olivier Giroud
Olivier Giroud ( Frëngjisht : ɔlivje ʒiʁu; lindur më 30 shtator 1986) është një futbollist francez i cili luan me klubin anglez Arsenal në Premier League dhe me kombëtaren franceze. Ai luan si sulmues dhe është i njohur për përmasat e tij, stilin e lojës fizik, aftësinë në gjuajtjet me kokë, forcën në gjuatje, dhe në forcën në lojës.
Ai filloi karrierën e tij te Grenoble në Ligue 2 përpara se të bashkohej me Tours në vitin 2008. Në sezonin e tij të dytë te Tours, ai ishte golashënuesi më i mirë i divizionit me 21 gola, duke bërë që të transferohej te skuadra e Montpellier në Ligue 1, liga më e lartë e futbollit francez. Giroud ishte sërisht golashëënuesi më i mirë me 21 gola në sezonin 2011–12, duke i dhuruar klubin e titullin e parë në histori të Ligue 1. Pas kësaj ai u transferua te Arsenal për 9.6 milion £.
Giroud bëri debutimin e tij të plotë me Francën në vitin 2011. Që nga ajo kohë ai ka luajtur më shumë se 30 ndeshje, dhe ishte pjesë e skuadrës që arriti në çerek–finalet e UEFA Euro 2012 dhe Kupës së Botës 2014.
Camunza
Camunza është një instrument muzikorë popullor aerofonik.
André Dias
Andre Dias Gonçalves ose thjesht Dias Andre (i lindur me 15 maj 1979 në Sao Bernardo do Campo) është mbrojtës brazilian qendror. Ai aktualisht luan per skuadren italiane S.S Lazio.
Statistikat
Redaktuar më 8 korrik 2013
Dioqeza e Maqedonisë
Dioqeza e Maqedonisë (Dioecesis Macedoniae; Διοίκησις Μακεδονίας) ishte një dioqezë e Perandorisë Romake të mëvonshme, që ishte pjesë e prefekturës pretoriane të Ilirikut. Qendra administrative e saj ishte Selaniku.
Historia
Dioqeza u formua, ndoshta nën kohën e Konstandinit I (r. 306–337), nga ndarja e Dioqezës Dioklecianike të Moezisë. Ajo përfshinte provincat e Maqedonisë Prima, Maqedonisë Salutaris, Thesalisë, Epirus Vetus, Epirus Nova, Achaea dhe Kretës. Krahas Dakisë dhe deri në vitin 379, Panonisë, ajo përbënte Prefekturën e Ilirikut. Në vitin 379, Panonia u shkëput dhe u bashkua në prefekturën pretoriane të Italisë dhe Selaniku u bë kryeqyteti i ri i prefekturës në vend të Sirmiumit.
Pianezzo
është një komunë në kantonin Ticino të Zvicrës.
Bregdeti i Malit të Zi
parapamje|Plazhi i Mbretëreshës pranë [[Čanj, Komuna e Barit]] Bregdeti i Malit të Zi (Gjuha malazeze: Црногорско приморје Crnogorsko primorje) është rajoni bregdetar i Malit të Zi që kufizohet me Detin Adriatik. Bregdeti humbi nga kontrolli i Austrisë dhe Turqisë gjatë kolapsit të saj për shkak të pushtimit osman - por u rifitua në vitin 1878 (pjesa e pushtuar nga turqit) dhe 1918 (pjesa e pushtuar nga austriake) pas fitoreve serbo-malazeze në Luftën ruso-turk dhe Luftën e Parë Botërore.
Gjeografia
Kotorri është pjesë e Sitit të Trashëgimisë Botërore të quajtur Rajoni Natyror dhe Kulturo-Historik i Kotorrit.
Mesjeta
Rajoni ishte pjesë e Serbisë në mesjetë. Me rënien e Perandorisë Serbe, pjesa më e madhe e saj ishte më pas pjesë e Despotatit Serb. Zeta, në duart e Crnojeviqëve, humbi statusin e shtetit të pavarur, ndonëse vasal i Perandorisë Osmane, kur iu shtua territorit të Sanxhakut të Shkodrës në vitin 1499. Në vitin 1514 ky territor u nda nga sanxhaku i Shkodrës dhe u krijua si sanxhak më vete i Malit të Zi, nën sundimin e Skenderbeg Crnojeviqit. Kur vdiq në vitin 1528, sanxhaku i Malit të Zi iu bashkua Sanxhakut të Shkodrës, si një njësi administrative unike me një shkallë të caktuar autonomie. Republika e Venedikut ishte zgjeruar shumë me kalimin e viteve (shih Shqipëria Veneciane ).
Historia moderne
Pjesët më perëndimore të vijës bregdetare u pushtuan nga Franca Napoleonike në vitin 1810. Ajo u organizua në nëndelegacionin Cattaro të Provincave Ilire (1811). Në vitin 1815 të njëjtat pjesë u morën nga Monarkia e Habsburgëve dhe u organizuan në Mbretërinë e Dalmacisë.
Bashkitë
Rajoni përfshin bashkitë ose komunat e mëposhtme:
Kantoni Trun
Kantoni Trun (frëngjisht: Canton de Trun) është një kanton në departamentin Orne, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Trun. Ka sipërfaqe 183.51km2 dhe popullsi 5585 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Trun aktualisht përbëhet nga 22 komuna.
Bakri
parapamje|Bakri
Bakri (lat. Cuprum) është një element kimik i cili në sistemin periodik gjendet me simbolin Cu dhe numrin rendor 29. Është një metal i periodës së 4 në grupin e 11 të sistemit periodik. Ai po ashtu ka ngjyra te kuqe. Emri kuprum rrjedh prej fjalës cyprium "mineral nga ishulli i Qipros". Bakri ka qenë metali i parë i përdorur nga njëriu për prodhimin e veglave të ndryshme si dhe të armëve. Sende prej bakri (unaza, gjerdanë, byzylykë etj.) jan gjetur në Irak 8700 vjet para erës së re.
Hekuri
parapamje|300x300px|Për krahasim, copëza hekuri të pastër (99.97%+), të rafinuar elektrolitikisht, si dhe një kub hekuri me pastërti të lartë (99.9999% = 6N) 1cm3. Hekuri është element kimik. Në trupin e njeriut ai merr pjesë me 0,008% të masës, dhe gjendet kryesisht në gjak. Sasia e hekurit në gjakun e njeriut do të mjaftonte për një gozhdë. Kjo sasi kur lidhet me oksigjenin merr ngjyrë të kuqe, kjo është arsyeja që gjaku i njeriut të ketë këtë ngjyrë, të përafërt me ngjyrën e ndryshkut (tek hekuri në natyrë). Hekuri është metali me i përdorshëm në industri. Ne furrnalta ai përpunohet dhe shndërrohet ne materiale te ndryshme. Hekuri mund te kthehet ne çelik kështu qe i përmirëson vetitë e tij.
Bakri
Është metal i butë dhe i lakueshëm i cili lehtë telëzohet. Ka përçueshmëri shumë të lartë të nxehtësisë dhe elektricitetit. Sipërfaqja e sapo-ekspozuar e bakrit ka ngjyrë të portokalltë në të kuqe, por në prani të lagështisë dhe dioksidit të karbonit formohet një shtresë e gjelbër e karbonatit bazik të bakrit (II) i cili e mbron nga oksidimi i mëtejshëm.
Në përbërjet kimike bakri mund të jetë në gjendjen e oksidimit +1 dhe +2. Gjendja +1 oksidohet lehtë. Ajo është e qendrueshme vetëm në përbërjet e patretshme si: CuCl, Cu2O dhe në përbërjet komplekse. Gjendja e oksidimit +2 është më e zakonshmja. Joni Cu2+ ngjyros në të kaltër tretësirat ku ndodhet. Sulfati i bakrit CuSO4 përdoret në bujqësi si dezinfektant. Perberjet e bakrit jane te gjitha helmuese. parapamje|[[Chuquicamata është një nga minierat e bakirit më të mëdha në botë.]]
Përfitimi
majtas|parapamje|160px|Lumë me bakër të saturuar në minierat [[Malet Parys]] parapamje|Nxjerrja e bakrit në 2005 Në natyrë bakri ndodhet në formë të mineraleve si: kupriti (Cu2O), kalkozina (Cu2S), kalkopiriti (CuFeS2), etj, por edhe në gjendje elementare (i pastër deri 99%). Industrialisht bakri përfitohet duke u nisur nga sulfuret si kalkopiriti dhe kalkozina.
Procesi i përfitimit të bakrit
Zakonisht mineralet e bakrit kanë koncentrim të bakrit vetëm ~0.6%. Me metodën e frothit ose biokullimit (me ndihmën e organizmave) ky koncentrim rritet deri në 15%. Nxerja e këtij materiali me dioksid silikoni (SiO2) e heq shumicën e hekurit të padëshiruar, duke lënë pas një masë që përbëhet kryesisht nga Cu2S. Kjo masë piqet për të shndërruar sulfuret e bakrit në okside, sipas reaksionit:
Oksidi kuprik pastaj nxehet për të formuar bakrin, sipas formulës:
Bakri i përfituar në këtë mënyrë është bakër blistër (ose bakër brut), i cili është 99% i pastër, ndërsa pjesa tjetër është oksigjen, ar dhe platinë. Heqja e oksigjenit bëhet me kalimin e gazit natyror nepër bakrin blistër, ndërsa ari dhe platina hiqen me elektrolizë. Si hap i fundit për përfitimin e bakrit 100% të pastër përdoret elektro-rafinimi:
.
Përdorimi
Pas hekurit dhe aluminit, bakri është metali që përdoret më së shumti. Përdoret kryesisht për prodhimin e telave, për mbulimin e çative, në hidraulikë, dhe në makineri industriale.
Telat dhe kabujt
Bakri është përcjellësi elektrik që preferohet më së shumti, përveç për përçimin e rrymës elektrike me anën e largpërçuesve ku përdoret alumini. Përdorimi i lartë i bakrit shpjegohet në sajë të vetive të tij: ai ka përçueshmëri të lartë të elektricitetit dhe nxehtesisë, është i butë, elastik, rezistent ndaj deformimeve dhe korrozionit, telëzohet dhe petëzohet lehtë, etj. Telat e bakrit përdoren për gjenerimin, përçimin, dhe shpërndarjen e energjisë elektrike. Gjithashtu përdoren për telekomunikim, për ndërtimin e qarqeve elektrike, dhe të një numri tejet të madh të pajisjeve elektrike. Rreth 50% e bakrit të prodhuar përdoret për prodhimin e telave dhe kabujve.
Pajisjet elektronike
Bakri gjithmonë e më shumë po përdoret në ndërtimin e qarqeve të integruara (për shkak të përçueshmërisë së elektricitetit), ftohësve elektrikë (ventilatorëve dhe ftohësve me lëngje për shkak të vetive termike), elektromagnetëve, tubave të vakumit, etj.
Përdorimi në arkitekturë
Që nga kohët e lashta bakri është përdorur në ndërtimtari për shkak të rezistencës së tij nga korrozioni dhe klima. Ai përdoret në çati, izolatorë, ullukë shiu, dhe dyer.
Edhe pse bakri elemental është i prekshëm nga lagështia, mbulesa e gjelbërt e tij që formohet nga lagështia atmosferike është më rezistente, prandaj përdoret më shumë.
Përfitimi i lidhjeve metalike (aliazheve)
Bakri përdoret edhe për prodhimin e lidhjeve metalike (aliazheve) si: tunxhi (bakër dhe zink), bronzi (bakër dhe kallaj) dhe disa lidhje metalike speciale.
Kupronikeli (që është kombinim i bakrit dhe nikelit) është aliazh rezistent ndaj ndryshkjes që përdoret kryesisht për prodhimin e monedhave metalike.
Hekuri
Përfitimi dhe përpunimi i xeherorit të hekurit është bërë që në vitin 3000 p.e. sonë, në Misir (Egjipti i sotshëm).Tani ky metal perdoret dhe ne industri dhe per ndihma mjeksore
Komponimet kimike
Hekuri në natyrë nuk mund të gjendet në gjendje kimike të pastër. Komponimet e hekurit që hasen në natyrë janë xeherore apo mineralet të cilat janë okside, karbonate dhe sulfare te hekurit. Xeheroret më të
rëndësishme janë hematiti Fe2O3, magnetiti Fe3O4, sideriti FeCO3, dhe piriti FeS2. Përdoret për shkatërrimin e dëmtueseve te bimëve, ne mjekësi, ne industrinë tekstile. Por ne nuk mendojmë që vetem hekuri është i fortë.
Kabuli
Kabuli u bë kryeqyteti i Afganistanit në vitin 1776 gjatë sundimit të Timur Shah Durrani, djali i Ahmed Shah Durrani.
Hekuri
Vetitë
"Hekuri është një metal me shkëlqim të argjendtë dhe shpejt korrodohet sepse reagon ndaj oksigjenit. Përdoret në formë të legurave si çelik kur kombinohet me karbonin por mund të kombinohet me kromin, manganin etj. Ka gjendje agregate te ngurte,ka ngjyre hiri,dhe dendesia e tij eshte 7.874g/cm3 7874kg/cm3"Hekuri i pastërt ka karakteristika mekanike të dobëta dhe kosto të lartë prodhimi. Në teknikë e në ndërtim përdoren aliazhet e shumta të hekurit. Rëndësi të madhe kanë aliazhet hekur-karbon, në radhë të parë giza dhe çeliku, të cilat janë aliazhet më të rëndësishme në industri...
Kabuli
Në fillim të shekullit të 19-të, britanikët pushtuan qytetin, por pasi krijuan marrëdhënie me jashtë, ata u detyruan të tërhiqnin të gjitha forcat nga Afganistani. Qyteti u pushtua nga sovjetikët në vitin 1979, por edhe ata e braktisën atë pasi u nënshkruan Marrëveshjet e Gjenevës në vitin 1988. Një luftë civile në vitet 1990 midis grupeve të ndryshme rebele shkatërroi pjesën më të madhe të qytetit, duke rezultuar në shumë viktima. Qyteti është pushtuar nga një koalicion forcash përfshirë anëtarët e NATO-s që nga viti 2001.
Hekuri
Përftimi i hekurit
Hekuri në industri përfitohet kryesisht prej xeherorëve të tijë e këto janë -xeheror hekuri(p.sh.hematiti ose magnetit) -koksi,si mjet reduktues -guri gëlqeror,si shkrirës -ajri i nxehtë qe vjen nga kauperët ose pyrgjet(kullat).Në fillim bëhet fërgimi i xeherorit me qëllim të oksidimit të sulfureve dhe karbonateve nëse ato gjendente pranishme ne xeherore ,si dhe largimit të lagështirës që gjendet në xeherore pastaj xeherori transportohet me vagoneta të posatshme deri ne grykën e furrënaltes pastaj transportohet koku(qymyri) dhe pastaj guri gelqeror dhe përmes kaupereve(aparatur e posatshme)hyn ajri dhe ndihmon djegie.Ky është elementi kimik Hekuri ose ndryshe (Fe). Hekuri është një oksid
Kantoni Villeneuve-d'Ascq-Sud
Kantoni Villeneuve-d'Ascq-Sud (frëngjisht: Canton de Villeneuve-d'Ascq-Sud) është një kanton në departamentin Nord, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Villeneuve-d'Ascq. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 33731 banorë.
Kabuli
Më 15 gusht 2021, Kabuli u pushtua përsëri nga luftëtarët talebanë, duke u bërë kryeqyteti i tridhjetë e tretë krahinor që u kap nga talebanët si pjesë e ofensivës më të gjerë talebane të vitit 2021. Me kapjen e Kabulit, talebanët rifilluan kontrollin mbi Afganistanin.
Kantoni Villeneuve-d'Ascq-Sud
Përbërja aktuale
Kantoni Villeneuve-d'Ascq-Sud aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Kabuli
Gjeografia
parapamje| image_skyline natën në Kabul më 2016, me tre male të dukshme parapamje|Një pamje e disa prej maleve që rrethojnë Kabulin Kabuli ndodhet në pjesën lindore të vendit, 1,791 metra mbi nivelin e detit në një luginë të ngushtë, të lidhur midis maleve Hindu Kush përgjatë lumit Kabul. Menjëherë në jug të qytetit të vjetër janë muret e qytetit të lashtë dhe mali Sher Darwaza, me varrezat Shuhadayi Salihin pas tij. Pak më në lindje është kalaja e lashtë Bala Hissar me liqenin Kol-e Hasmat Khan pas saj.
Vendndodhja e tij është përshkruar si një "tas i rrethuar nga malet". Disa nga malet (të cilat quhen koh) përfshijnë: Khair Khana-e Shamali, Khwaja Rawash, Shakhi Baran Tey, Chihil Sutun, Qurugh, Khwaja Razaq dhe Sher Darwaza. Ekzistojnë gjithashtu dy male në mes të zonave urbane në Kabulin perëndimor: Asamayi dhe Ali Abad. Kodrat brenda qytetit (të cilat quhen tapa) përfshijnë Bibi Mahro dhe Maranjan.
Qyteti mbulon një sipërfaqe prej 1,023 kilometra katrorë, duke e bërë atë deri tani më të madhin në vend. Kabuli është afërsisht i barabartë midis Stambollit (Azisë Perëndimore) dhe Hanoi (Azia Lindore).
Klima
Kabuli ka një klimë kontinentale të ftohtë gjysmë të thatë (klasifikimi i klimës Köppen BSk) me reshje të përqendruara në dimër (pothuajse ekskluzivisht bien si bora) dhe muajt e pranverës. Temperaturat janë të ftohta në krahasim me pjesën më të madhe të Azisë Jugperëndimore, kryesisht për shkak të lartësisë së lartë të qytetit. Vera ka lagështi shumë të ulët, duke siguruar lehtësim nga nxehtësia. Vjeshta përmban pasdite të ngrohta dhe mbrëmje të ftohta. Dimrat janë të ftohtë, me një mesatare ditore të janarit −2.3 ° C. Pranvera është koha më e lagësht e vitit. Kushtet me diell mbizotërojnë gjatë gjithë vitit. Temperatura mesatare vjetore është 12.1 ° C, shumë më e ulët se qytetet e tjera të mëdha të Afganistanit.
Rrethet
Qyteti i Kabulit përbën një nga 15 rrethet e Provincës së Kabulit. Si kryeqytet krahinor, ajo formon një bashki (shārwāli) e cila ndahet më tej në 22 rrethe administrative të quajtura rrethe komunale ose rrethe të qytetit (nahia). Numri i rretheve të qytetit u rrit nga 11 në 18 në vitin 2005, dhe më pas në 22 në 2010 pas përfshirjes së Rretheve 14 dhe 19-22 të cilat u aneksuan nga Komuna e Kabulit nga rrethet rurale përreth. Kufijtë e qytetit janë rritur ndjeshëm. Për shkak të mosmarrëveshjeve të demarkacionit me administratën krahinore, disa nga këto rrethe të reja administrohen më shumë nga rrethet krahinore sesa bashkia.
Rrethi 1 përmban pjesën më të madhe të qytetit të vjetër. Në qendër të qytetit Kabul kryesisht përbëhen nga Rrethet 2, 4 dhe 10. Përveç kësaj, Rrethet 3 dhe 6 strehojnë shumë pika tregtare dhe qeveritare të interesave. Veriu dhe perëndimi i qytetit janë më të urbanizuarit, në krahasim me jugun dhe lindjen.
Demografia
Popullsia e Kabulit u vlerësua në vitin 2020 në rreth 4.6 milion. Popullsia e qytetit është luhatur prej kohësh për shkak të luftërave. Mungesa e një regjistrimi të azhurnuar do të thotë se ka vlerësime të ndryshme të popullsisë.
Pashtunët dhe taxhikët përbëjnë shumicën e popullsisë. Gjuhët dari (persisht) dhe pashto përdoren gjerësisht në rajon, megjithëse dari shërben si lingua franca. Shumëgjuhësia është e zakonshme në të gjithë zonën, veçanërisht në mesin e pashtunëve.
Rreth 68% e popullsisë së qytetit ndjekin Islamin Suni ndërsa 30% janë Shiitë (kryesisht Hazaret dhe Këzëllbashët). 2% e mbetur janë ndjekës të Sikizmit dhe Hinduizmit, si dhe një banore e njohur e krishterë (Zonja e Parë Rula Ghani) dhe një banorë hebrejë (Zablon Simintov). Është vlerësuar se ka 500-8,000 të krishterë afganë në vend në tërësi; për shkak të kufizimeve në lirinë fetare, ata shpesh adhurojnë në fshehtësi, duke e bërë të vështirë vlerësimin e numrit të të krishterëve në Kabul në mënyrë specifike. Kabuli gjithashtu ka komunitete të vogla indiane (të cilave u përkasin Sikët dhe Hindusët) dhe turqit (kryesisht pronarë biznesi dhe investitorë), dhe në vitet 1980 kishte një komunitet të konsiderueshëm rus gjatë fushatës sovjetike në vend.
Bobla
Bobla është instrument natyral muzikor aerofon