cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arkeologjia e Kosovës
Antikiteti i Vonë dhe Periudha Mesjetare
parapamje|155x155px| Lokacionet e antikiteti të vonë dhe mesjetar në Kosovë Periudha e Vjetër Antike, përkatësisht e njohur edhe si Periudha e hershme bizantine, në Kosovë shënon kornizën kohore nga sundimi i Perandorit Kostandini i Madh (306-337 të erës së re), përkatësisht gjatë shekujbe IV, V, VI të erës së re; një periudhë kohore e cila u perceptua nga historianët për të përshkruar fazën kalimtare nga epoka e antikitetit në atë mesjetare. Një nga tiparet më të dalluara të Antikitetit të Vonë ishte centralizimi i pushtetit në duart e perandorëve, ndarja e ushtrisë nga administrata civile, por që kjo periudhë lidhet edhe me krizat në sistemin antik të prodhimit dhe me një rënie të Perandorisë Romake. Në lidhje me këtë periudhë që është ndërmjet inovacioneve dhe traditës, territori i sotëm i Kosovës, përjeton disa ndryshime, transformime dhe zhvillime në aspektin ekonomik, shoqëror, kulturor, fetar dhe politiko-administrativ, të cilat ndikuan në evolucionin e ardhshëm të kësaj zone. Për më tepër, risia e kësaj epoke ishte konsolidimi i krishterimit dhe lulëzimi i artit dhe arkitekturës ortodokse, karakteristikë për ndërthurjen e traditës dhe inovacionit. Prandaj, arkitektura ndërtimore e kësaj kohe njihet nga arkeologët, arkitektët dhe historianët e artit si arkitektura e periudhës së krishterimit të hershëm. Nga ana tjetër, burimet e lashta të shkruara, burimet e shkruara dhe të arkivuara kishtare, por edhe historitë gojore në formën e miteve, legjendave ose toponimeve lokale të vendndodhjeve të lokacioneve arkeologjike, të ruajtura në kujtesën kolektive të njerëzve nga pjesë të ndryshme të Kosovës, etj. japin të dhëna shumë të rëndësishme që përdoren në formë të sintetizuar për të siguruar një përmbledhje të përgjithshme të trashëgimisë së pasur dhe të jashtëzakonshme arkeologjike, jo vetëm për rajonin, por edhe më gjerë, përfshirë Evropën Juglindore. Megjithatë, Kosova nuk duhet të trajtohet më si Tokë e Panjohur (Terra Incognita), por përkundrazi, bazuar në dokumentacionin arkeologjik, e ndihmuar kjo nga shkencat ndihmëse dhe disiplinat shkencore përkatëse, pasqyrojnë një civilizim shumë të përparuar, zhvillime të ndryshme dhe madje kozmopolite të antikitetit. Burimet e shkruara, përveç atyre materiale e të prekshme, plotësojnë faktet mbi pushtimin dhe praninë e vazhdueshme të popullatës autoktone, e cila u dëshmua me krijimin e Mbretërisë Dardane, shekujve IV - I p.e.s. dhe më vonë me krijimin e Provincës Romake të Dardania në 297 pas Krishtit; themeluar nga Perandori Diokleciani. Periudha e vonë antike dhe periudha e hershme mesjetare, ku një periudhë me një prani të argumentuar të një numri të madh toponimesh si për shembull; gradishte (fortesa), gradina, kala, kështjella, kulla, fortifikime, etj. Për më tepër, këto toponime tregojnë në mënyrë specifike vendbanimet e fortifikuara të vendosura në kodra si dhe me degëzime fortifikuese të dokumentuara në të gjithë Kosovën gjatë sondazheve sistematike arkeologjike dhe llogoreve të ndryshme, të punuara në të kaluarën, që nga pjesa e dytë e shekullit të kaluar duke vazhduar deri në ditët e sotme
Muzeu i Kosovës
Muzeu i Kosovës është institucioni më i hershëm i trashëgimisë kulturore, i krijuar me qëllim të ruajtjes, restaurimit, konservimit dhe prezantimit të trashëgimisë së luajtshme në territor e Kosovës. Muzeu nga një këndvështrim arkitektonik gjendet në një strukturë të veçantë, por edhe për shkak të vendndodhjes së tij, pasi gjendet në bërthamën e vjetër të qendrës së qytetit. Në fakt, Muzeu i Kosovës funksionon që nga viti 1949. Sidoqoftë, ndërtesa e muzeut u ndërtua në vitin 1889 dhe ishte projektuar sipas stilit të ndërtimit të Austro-Hungarisë dhe qëllimi i vërtetë ishte vendosja e komandës së lartë ushtarake të asaj kohe.
Muzeu përbëhet nga tri njësi muzeale si: Muzeu i Kosovës, Kompleksi Emin Gjiku ku është paraqitur ekspozita etnologjike dhe Muzeu i Pavarësisë. Muzeu përbëhet nga katër sektorë, sektori arkeologjik, sektori etnologjik, sektori historik dhe sektori natyror. Ndërtesa kryesore e muzeut përbëhet nga 3 salla ose galeri ku njëra prej tyre shërben si sallë për ekspozita të përhershme arkeologjike, por që ekspozita të ndryshme prezantohen edhe në oborrin e brendshëm të muzeut, si dhe në lapidarium, përkatësisht në Parkun Arkeologjik i cili ndodhet ngjitur me ndërtesën e muzeut, ose në anën e djathtë të tij. Në bodrumet e muzeut, janë vendosur depot e mijëra gjetjeve, objekteve dhe fragmenteve të luajtshme të materialit arkeologjik, të cilat janë sistematizuar dhe mbahen në kushte, vëmendje dhe kujdes të veçantë. Në fund duhet të theksohet se brenda ndërtesës së Muzeut të Kosovës, përkatësisht në katin e saj të tretë, mund të gjeni ambientin e punës së Institutit Arkeologjik të Kosovës, një institucion shkencor, profesional dhe përgjegjës për kërkimet arkeologjike në Kosovë.
Muzeu Etnologjik
Muzeu Etnologjik është një pjesë integrale e Muzeut të Kosovës, i cili gjendet në kompleksin e vjetër të banesave, dhe që përbëhet nga katër ndërtesa: dy prej të cilave datojnë nga shekulli XVIII dhe dy të tjera nga shekulli XIX.
Shtëpia e Gurit ose sinagoga është gjithashtu pjesë e muzeut i cili gjatë viteve '50 u transferua nga pjesa e vjetër e qytetit të Prishtinës në këtë kompleks banesash. Sot shërben si qendër e artit bashkëkohor e njohur me emrin Stacioni.
Parku Arkeologjik
parapamje|Pamje e një pjese të Parkut Arkeologjik pranë [[Muzeu i Kosovës|Muzeut të Kosovës]] Parku Arkeologjik i Prishtinës është në fakt një Lapidarium i Muzeut të Kosovës, i cili ishte krijuar për t'u bërë pjesë shtesë e një ekspozite në natyrë të trashëgimisë arkeologjike të Kosovës. Fragmente arkitektonike, mbishkrime epigrafike, altarë dhe guaska ose gurë të varreve, që përveç skenave mitologjike, procesioneve të funeraleve, prezantimit të pamjeve të paraardhësve të plotësuara me mbishkrime të gdhendura, të gjitha këto pasqyrojnë botën shpirtërore dhe materiale të periudhës antike të Dardanisë.
Eileen de Coppet, Princeshë e Shqipërisë
Princesha Eileen, Princeshë e Shqipërisë (l. Chester, Angli, 3 shtator 1922; v. në Nju Jork, SHBA, 1 shtator 1985), ishte gruaja e Carol Viktor, Princi i Shqipërisë.
You (serial televiziv)
You (shqip: Ti) është një serial televiziv amerikan i zhanrit thriller psikologjik, i bazuar në librat e Caroline Kepnes, zhvilluar nga Greg Berlanti dhe Sera Gamble, dhe prodhuar nga Berlanti Productions, Alloy Entertainment dhe A+E Studios në bashkëpunim me Warner Horizon Television, tani Televizioni Warner Bros.
Sezoni i parë, i cili bazohet në romanin You, u shfaq premierë në Lifetime në shtator 2018, dhe ndjek Joe Goldberg, një menaxher i një librarie dhe vrasës serial, i cili bie në dashuri dhe zhvillon një obsesion ekstrem. Në këtë sezon luajnë Penn Badgley, Elizabeth Lail, Luca Padovan, Zach Cherry dhe Shay Mitchell. Lifetime njoftoi në korrik 2018 se You ishte rinovuar për një sezon të dytë, bazuar në romanin pasues të Kepnes, Trupat e fshehur. Seriali më vonë u zhvendos në Netflix dhe sezoni i dytë u publikua në dhjetor 2019. Sezoni ndjek Joe ndërsa ai zhvendoset në Los Angeles dhe bie në dashuri me trashëgimtaren vendase Love Quinn. Për sezonin e dytë, Ambyr Childers u vendos si i rregullt, duke iu bashkuar aktorëve të rinj Victoria Pedretti, James Scully, Jenna Ortega dhe Carmela Zumbado.
Eileen de Coppet, Princeshë e Shqipërisë
Martesa
Carol Viktor u martua më 8 shtator 1966 në qytetin e Nju Jorkut, me Eileen de Coppet (më parë Johnston), e veja e komandant André de Coppet (1892 - 1953). Princi Carol Viktor ishte djali i vetëm i Princit të Shqipërisë, Princ Vidit. Carol Victor dhe gruaja e tij nuk patën trashëgimtarë. Kësisoj, me këtë martesë pa trashëgimtarë përfundoi edhe dinastia e Vidëve në Shqipëri.
You (serial televiziv)
Në janar 2020, seriali u rinovua për një sezon të tretë nga Netflix, i cili u publikua më 15 tetor 2021. Në sezonin e tretë, Saffron Burrows u vendos si i rregullt, duke iu bashkuar aktorëve të rinj Travis Van Winkle, Shalita Grant, Tati Gabrielle, dhe Dylan Arnold. Në tetor 2021, përpara premierës së sezonit të tretë, seriali u rinovua për një sezon të katërt. Pjesa e parë e sezonit të katërt u shfaq premierë më 9 shkurt 2023, ndërsa pjesa e dytë është planifikuar të publikohet më 9 mars.
Lumes
Lumes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Lumes ka një popullsi prej 1172 banorë dhe sipërfaqe 6.14 km², me një dendësi prej 191 banor/km².
Profesori (film)
Profesori është film komedie pa zë i cili luan aktori i famshëm Charlie Chaplin. Sidoqoftë filmi kurrë nuk u publikua apo përfunduar.
Tervo
Tervo (Tervon kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Savonia Veriore.
Bozhidar Kallmeta
parapamje|Bozhidar Kallmeta Bozhidar Kallmeta (15 janar 1958, Zarë, Kroaci) është një politikan i shquar kroat me prejardhje shqiptare.
Biografia
Shkollën fillore dhe të mesmen i kreu në Zarë. Në vitin 1982 diplomoi në Fakultetin e Agronomisë të Universitetit të Zagrebit. Pas diplomimit, në vitin 1983 është punësuar në Ndërmarrjen "Maraska" të Zarës ku ka punuar si teknolog dhe shef i prodhimit deri në vitin 1992. Ishte vullnetar në Luftën Çlirimtare të Kroacisë. Nga viti 1994 e deri në vitin 2003 ishte kryetar i qytetit bregdetar të Zarës. Ishte edhe anëtar i Parlamentit Kroat si dhe ministër në Qeverinë Kroate.
Beaumont-du-Ventoux
Beaumont-du-Ventoux është një komunë në Francë. Beaumont-du-Ventoux bën pjesë në departamentin Vaucluse të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 330 banorë dhe sipërfaqe 28.16 km². Zona e përgjithshme është në rrëzë të malit të famshëm Mont Ventoux, një skenë e famshme e ciklit të Tour de France.
Karl Piehl
thumb|Karl Piehl Karl Fredrik Theodor Piehl (30 mars 1853 - 9 gusht 1904) ishte egjitpolog suedezë. Ai studioi në Uppsala dhe përfundoi në vitin 1876. Ai u bë mësues i gjuhës egjiptiane në Universitetin e Uppsalës në vitin 1881.
Mark Moseley
Mark Moseley lindi më 1961. Është një aktor dhe komedian.
Lista e lojtarëve të SV Werder Bremen
SV Werder Bremen është një klub gjerman futbolli me seli në Bremen. Kjo listë përmban lojtarët që kanë luajtur më shumë se 100 ndeshje për klubin që nga krijimi i Bundesligës në vitin 1963.
Lojtarët janë renditur sipas datës së debutimit të tyre në ekipin e parë. Në këtë listë llogariten ndeshjet dhe golat në Bundesligë dhe 2. Bundesliga, si dhe ndeshjet si zëvëndësues.
Villers-Cernay
Villers-Cernay është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Villers-Cernay ka një popullsi prej 339 banorë dhe sipërfaqe 22.15 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
Pano Tase
Pano Tase (Lëshicë, 16 korrik 1903 - Tiranë, 5 mars 1978) ka qenë studjues folklori dhe i etnologjisë si dhe bashkëthemelues i leksikografisë dialektore së bashku me Dom Nikollë Gazullin.
Rosalba Forciniti
thumb|Rosalba Forciniti Rosalba Forciniti lindi më 23 shkurt 1986 në Cosenza, është xhudiste italiane. Ajo fitoi medaljen e bronzit në kategorinë 52 kg në Lojrat olimpike verore 2012.
François Chabas
parapamje François Joseph Chabas (2 janar 1817 – 17 maj 1882) ishte egjiptolog francezë.
Ai studioi në Chalon dhe u bë tregtar i verës. Ai mësoi latinisht, greqisht dhe gjuhë tjerë. I interesuar në antropologji, ai filloi të studioj gjuhët e lashtë egjiptiane. Chabas ishte një anëtar i disa shoqërive të mësuar dhe më vonë president i departamentit të Saône-et-Loire.
Midis 1876 dhe 1880, Chabas redaktoi revistën L'Égyptologie. Veprat e tij kanë kontribuar shumë për të sqaruar historinë e pushtimit dhe të neveritjes së Hyksos në Egjipt.
Cugnaux
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cugnaux (Languedocien : Cunhaus ; Shqip: Kunasi) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Profesionist i kompjuterit
Një profesionist kompjuterik ose profesionist i kompjuterit mund të jetë: Titujt e punës për profesionistët kompjuterik përfshijnë:
Armeni 0-3 Shqipëri (11 Tetor 2015)
Armeni - Shqipëri ishte ndeshja e fundit e Grupit I të kualifikueseve të Euro 2016 e luajtur në stadiumin kombëtar të Jerevanit. Ndeshja u luajt më 11 tetor 2015 dhe Shqipëria fitoi ndeshjen me rezultatin 3–0. Fitorja i siguroi Shqipërisë kualifikimin direkt në Europianin që mbahet në Francë në 2016.
Raijū
parapamje|240px|Raijū, demoni i stuhive nga [[Ehon Hyaku Monogatari]] Raijū (雷 獣, "kafshë zhurmshme" ose "bishë rufeje") është një krijesë legjendare nga mitologjia japoneze.
Mitologjia
Trupi i tij është i përbërë nga rrufeja dhe me formën e një ujku ose qeni të bardhë dhe blu (ose edhe një ujk ose qen i mbështjellë me rrufe) duke qenë më i zakonshmi, megjithëse mund të përfaqësohet me forma të tjera si tanukitë, kitsunee, nuselalët, tigrat, macet ose dragonjtë. Mund të fluturojë gjithashtu si një top rrufe (në fakt, krijesa mund të jetë një përpjekje për të shpjeguar fenomenin e rrufesë, siç është topi i rrufesë). E qara e saj tingëllon si bubullima.
Raijū është miku i Raijin, perëndia Shinto i rrufesë. Ndërsa bisha është përgjithësisht e qetë dhe e padëmshme, gjatë stuhisë, dhe kërcimet rrjedhin nëpër pemë, fusha dhe madje edhe ndërtesa (pemët që janë goditur nga vetëtima thuhet se janë gërvishtur nga kthetrat e Raijū).
Një tjetër nga sjelljet karakteristike të Raijū është se flenë në kërthizat e njerëzve. Kjo e shtyn Raijin të gjuaj shigjetat rrufe në Raijū për të zgjuar krijesën lart, dhe kështu dëmton personin në bark të cilit demoni është duke pushuar. Njerëzit paragjykues shpesh flenë në stomak gjatë motit të keq, por legjendat e tjera thonë se Raijū do të fshihet vetëm në kërthizat e njerëzve që flenë jashtë.
Binturongu
Binturongu ( Arctictis binturong ), i njohur gjithashtu si macja ari është një viverrid,vendas për Azinë jugore dhe Azinë juglindore. Ёshtë e pazakontë në pjesën më të madhe të tij, dhe është vlerësuar si lloji i cënuar në listën e kuqe të IUCN për shkak të një tendence në rënie të popullsisë që vlerësohet në më shumë se 30% që nga mesi i viteve 1980.
Binturongu ishte i pari i pëshkruar nga Thomas Stamford Raffles në 1822. Gjinia Arctictis është lloji monotipik dhe morfologjikisht të ngjashme me gjinitë Paradoxurus dhe Paguma. Emri Arctictis do të thotë 'ariu nuselal', nga gjuha greke arkt-- 'ariu' + iktis ' nuselal '. Në Riau, Indonezi ishte i njohur si tenturun.
Karakteristikat fizike
parapamje|Kafkë dhe nofull e ilustruar në librin Histoire naturelle des mammifères parapamje|Skelet binturongu. Binturongu është i gjatë dhe i rëndë, me këmbë të shkurtër. Ai ka një shtresë të trashë me flokë të zi të trashë. Bishti është i trashë, gradualisht duke u zvogëluar, dhe kaçurrela nga brenda në majë. Fytyra është i shkurtër dhe i theksuar, disi e ngritur në hundë, dhe është e mbuluar me qime flokësh, kafe në pikat, të cilat zgjaten ndërsa ndryshojnë, dhe formojnë një rreth të veçantë rrezatues rreth fytyrës. Sytë janë të mëdhenj, të zinj dhe të spikatur. Veshët janë të shkurtra, të rrumbullakosura, të skajshme me të bardha dhe mbarojnë me tufa flokësh të zinj. Ekzistojnë gjashtë incizues të rrumbullakosura të shkurtra në secilën nofull, dy kaninë, të cilat janë të gjata dhe të mprehta, dhe gjashtë molarë nga secila anë. Flokët në këmbë janë të shkurtra dhe me një nuancë të verdhë. Këmbët janë me pesë gishta, me kthetra të mëdha të forta; thembra janë të zhveshur dhe aplikohen në tokë përgjatë tërë gjatësisë së tyre; ato të pasme janë më të gjata se të parat.
Në ndërtimin e përgjithshëm, binturonug është në thelb si Paradoxurus dhe Paguma, por më masive në gjatësinë e bishtit dhe këmbët, në strukturën e gjëndra aromatike dhe madhësi më të madhe të rhinariumit , e cila është më shumë konveks me një zakon mesatare duke qenë shumë më e ngushtë sipër philtrum. Flokët në pallto janë shumë më të gjata dhe më të trashë, dhe flokët e gjatë veshin tërë pjesën e pasme të veshëve përtej majës, si një tufë e caktuar. Pjesa përpara e veshëve është më e gjërë dhe më pak e emarginuar. Bishti është më muskuloz, veçanërisht në bazë, dhe me ngjyra përgjithësisht si trupi, por zakonisht më i butë në bazën poshtë tij. Flokët e trupit shpesh janë pjesërisht të bardha ose të buta, duke i dhënë një pamje të spikatur pelagjit, ndonjëherë aq të zbehtë sa i gjithë trupi është kryesisht me kashtë ose gri, të rinjtë shpesh janë në të gjitha ngjarjet më të këndshme se të rriturit, por koka është gjithmonë i spërkatur ngushtë me gri ose butë. Zona e gjëndrave është e bardhë. Bishti është gati për aq kohë sa koka dhe trupi, i cili shkon nga 71 në 84 cm ; bishti është i gjatë 66 deri 69 cm. Disa binturong të kapur matën nga 76 cm deri në 91 cm në kokë dhe trup me një bisht 71 cm. Masa mesatare e femrave të rritur në robëri është 21.9 kg me një interval nga 11 në 32 kg. Kafshët në robëri shpesh peshojnë më shumë sesa homologët e egër.
Të dy gjinitë kanë gjëndra aromë ; femrat në të dyja anët e vulvës, dhe meshkujt midis skrotumit dhe penisit. Gjëndrat muskulare lëshojnë një erë që të kujton kokoshka ose patate të skuqura, me gjasë për shkak të përbërjes së paqëndrueshme 2-acetil-1-pirrolinë në urinë, e cila prodhohet edhe në reagimin Maillard në temperatura të larta.
Gama dhe habitati
Binturongu ndodhet në Indi, Nepal, Bangladesh, Bhutan, Mianmar, Tajlandë, Malajzi, Laos, Kamboxhi, Vietnam dhe Yunan në Kinë, dhe nga Sumatra, Borneo dhe Xhava në Indonezi e deri në Palavan në Filipine. Ajo kufizohet në pyje të gjatë. Në Asam, është e zakonshme në fushat e kodrave dhe kodrat me mbulesë të mirë të pemëve, por më pak në fushat me pyje. Ёshtë regjistruar në Parkun Kombëtar Manas, në pyjet e rezervuara Dulung dhe Kakoi të rrethit Lakhimpur, në pyjet kodrinore të qarqeve Karbi Anglong, Hills Cachar Verior, Cachar dhe Hailakandi. Në Mianmar, binturongët u fotografuan në tokë në Rezervën Natyrore të Tanintharyi në një lartësi prej 60 m, në Luginën Hukaung në lartësi nga 220–280 m, në Rezervën e Elefantëve Rakhine Yoma 580 m dhe në tre vende të tjera deri në lartësi prej 1,190 m. Në Parkun Kombëtar Khao Yai të Tajlandës, disa individë u vëzhguan duke ushqyer në një fik dhe në një hardhi. Në Laos, ato janë vërejtur në pyje të gjelbërta me gjelbërim të përhershëm. Në Malajzi, binturongët u regjistruan në pyjet sekondar të palmave që ishte regjistruar në vitet 1970. Në Palavan, ai banon në pyjet e ultësirave nga niveli i detit në 400 m (1.300 ft).
Taksonomia
Viverra binturong ishte emri shkencor i propozuar nga Thomas Stamford Raffles në 1822 për një ekzemplar nga Malacca. Emri i gjinis Arctictis u propozua nga Coenraad Jacob Temminck në 1824. Në shekujt 19 dhe 20, u përshkruan shembujt e mëposhtëm zoologjikë:
Nëntë nënlloje janë njohur duke formuar dy kladra. Klada veriore në Azinë kontinentale ndahet nga kladat Sundaic nga Isthmus i Kra.
Ekologjia dhe sjellja
parapamje|Binturong i fotografuar duke ngrënë [[Ficus|Fiq]] Binturongu është aktiv gjatë ditës dhe natës. Tre shikime në Rezervën e Tigrave të Pakke ishin për ditë. Trembëdhjetë foto nga kamerat-kurth në Mianmar përfshijnë një rreth muzgut, shtatë në natën e plotë dhe pesë në dritë të ditës. Të gjitha fotografitë ishin të kafshëve beqare, dhe të gjitha u morën në tokë. Meqë binturongu nuk janë shumë të shkathët, mund të duhet të zbresin në tokë relativisht shpesh kur lëvizin midis pemëve.
Pesë binturong në radio, në Qëndrës e Jetës së Egër të Phu Khieo, ekspozuan një aktivitet aritmik , të mbizotëruar nga tendencat crepuskulare. Periudhat e zvogëluara të pasivitetit kanë ndodhur nga mesdita deri në orët e vona të pasdites. Ata lëvizën ndërmjet 25 m dhe 2,698 m çdo ditë në sezonin e thatë dhe rritën lëvizjen e tyre të përditshme në 4,143 m në sezonin e lagësht. Madhësitë e shtëpive të meshkujve ndryshonin midis 0.9 km2 dhe 6.1 km2. Dy meshkuj treguan varg pak më të madh në sezonin e lagësht. Shkalla e tyre mbivendoset midis 30-70%. Gama mesatare e shtëpisë së një femre me një radio në shtëpi në Parku Kombëtar Khao Yai ishte vlerësuar në 4 km2, dhe ai i një mashkulli në 4.5 deri 4.5 to 20.5 km2.
Binturongu është një kafshë arboreael. Pocock vëzhgoi sjelljen e disa individëve të robëruar në kopshtet zoologjike në Londër. Kur pushojnë, ata shtrihen lart, me kokë poshtë bishtit. Ata rrallë kërcenin, por u ngjitën me shkathtësi, megjithëse ngadalë, duke përparuar me lehtësi dhe besim të barabartë përgjatë anës së sipërme të degëve ose, përmbysur poshtë tyre, nën to. Bishti prehensil ishte gjithnjë gati si ndihmë. Ata zbritën fillimisht në shufrat vertikale të kokës së kafazit, duke i kapur mes putrave të tyre dhe duke përdorur bishtin prezencial si kontrollues. Kur irritohen, ata u ngrifeshin ashpër.
Binturongu përdor bishtin për të komunikuar. Ai e lëviz butësisht, shpesh duke ndaluar, dhe shpesh duke përdorur bishtin për të mbajtur ekuilibrin, ngjitur në një degë. Ai tregon një sjellje të theksuar rehatie të shoqëruar me lëpirjen e gëzofit, dridhjet dhe shuplaka të flokëve, dhe kruartje. Dridhja është elementi më karakteristik i sjelljes.
Dieta
Binturongu është kafshë gjithçkangrënëse ,duke u ushqyer me gjitarë të vegjël, zogjtë, peshqit, krimbat , insektet dhe fruta. Gjithashtu ata gjuajnë edhe brejtës. Peshku dhe krimbat e tokës janë pjesë e parëndësishme në dietën e tij, pasi nuk është as kafshë ujore dhe as kafshë. Meqenës ka atributet e një gjitari grabitqar, shumica e dietës së binturongut ka të ngjarë të përbëjnë lëndë bimore. Fiqtë janë një përbërës kryesor i dietës së tij. Binturongët e robëruar janë veçanërisht ushqyes me vegjetacion, por edhe ushqehet me shpendët dhe vezë.
Binturongu është një agjent i rëndësishëm për shpërndarjen e farave, veçanërisht për ato të fikut të mbytur , për shkak të aftësisë së tij për të dëmtuar mbulesën e jashtme të ashpër të farës.
Në robëri, dieta e binturongut përfshin përzierjen me mish të përgatitur në mënyrë tregtare, banane, mollë , portokall , pjeshkë të konservuar dhe shtesë minerale.
Kërcënimet
djathtas|parapamje|Një binturong i ri si kafshë shtëpiake,Malajzi Kërcënimet kryesore për binturongun janë humbja e habitatit dhe degradimi i pyjeve përmes prerjeve dhe shndërrimit të pyjeve në përdorime të tokës jo-pyjore në të gjithë gamën e binturongut. Humbja e habitatit ka qenë e rëndë në ultësirat e pjesës Sundaic të gamës së saj, dhe nuk ka prova se binturongu përdor plantacionet që kryesisht po zëvendësojnë pyjet natyrore. Në Kinë, shpyllëzimi i shfrenuar dhe praktikat e prerjeve oportuniste kanë copëtuar habitatin e përshtatshëm ose vendet i kanë eleminuar krejtësisht. Në Filipine kapet për tregtinë e jetës së egër, dhe në jug të diapazonit të tij merret edhe për konsum njerëzor. Në Laos, është një nga mishngrënësit e drejtuar më shpesh nga kafazet dhe lëkurat tregtohen shpesh në të paktën Vientiane. Në pjesë të Laos, ajo konsiderohet një delikatesë dhe tregtohet gjithashtu si një artikull ushqimor për Vietnamin.
Orang Asli e Malajzisë e mbajnë binturongun si kafshët shtëpiake.
Ruatja
parapamje|Binturong në robëri India e përfshiu binturongun në Shtojcën III të CITES. Ajo mbrohet në Malajzi, dhe renditet si lloji i rrezikuar në listën e kuqe të Kinës.
Në robëri
Binturongët janë të zakonshme në kopshtin zoologjik, dhe individët e robërve përfaqësojnë një burim të diversitetit gjenetik thelbësor për ruajtjen afatgjatë. Origjina e tyre gjeografike është zakonisht e panjohur, ose janë pasardhës të disa brezave të kafshëve të lindura në robëri.
Genki Haraguchi
(lindur më 9 Maj 1991) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 20 ndeshje dhe ka shënuar 6 gola.
Hotaru Yamaguchi
(lindur më 6 Tetor 1990) është një futbollist japonez.
Quint-Fonsegrives
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Pouru-aux-Bois
Pouru-aux-Bois është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Pouru-aux-Bois ka një popullsi prej 300 banorë dhe sipërfaqe 9.02 km², me një dendësi prej 33 banor/km².
Quint-Fonsegrives
Quint-Fonsegrives (Ocitanisht: Quint e Fontsagrivas ; Shqip: Kint-Fonsagriva ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Flamuri i Komunës së Çegranit
Flamuri kuq e zi i ndarë në dy pjesë të barabarta,në anën e majtë të flamurit gjindet një reth i ndarë në dy pjesë të barabarta,njëra pjesë me ngjyrë të bardhë dhe pjesa tjetër me ngjyrë të gjelbërt.
Manabu Saito
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 6 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Chaum
Chaum (Ocitanisht: Shaum ; Shqip: Shaumi) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Montclar-de-Comminges
Montclar-de-Comminges (, fjalë për fjalë Montclar of Comminges ; Ocitanisht: Montclar de Comenge ; Shqip: Montklar i Komingut) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Rubécourt-et-Lamécourt
Rubécourt-et-Lamécourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Rubécourt-et-Lamécourt ka një popullsi prej 126 banorë dhe sipërfaqe 4.61 km², me një dendësi prej 27 banor/km².
Kambana e Thuin
djathtas|parapamje|Kambana e Thuin, e radhitur me shtëpitë e vjetra Kambana e Thuin është një ndërtesë historike në qytetin belg, Thuin. Edhe pse historikisht ka qenë e bashkangjitur në një kishë, kulla e kambanës gjithashtu është bërë edhe kulla e komunës, kambana e vetme e Principatës së Liège.
Ajo është një nga 56 kambanat e Belgjikës dhe Francës që nga viti 1999 e klasifikuar atë si trashëgimi botërore të UNESCO-s.
Historia
Kulla e kishës së vjetër të Shën-Théodard, është ndërtuar pa themele në shkëmb, është padyshim mesjetare dhe duhet të datoj nga koha e zhvillimit të madh të qytetit. Në mënyrë të veçantë në periudhën midis 1153 dhe 1164, gjatë vizitave të Bishop Henri-Leez, princi vendosi të ndërtojë një kullë për kishën, Kapitulli daton nga kjo periudhë.
E goditur nga artileria gjermane në 24 gusht 1914, dëmi i pësuar nga shigjeta do të riparohen në mënyrë të përhershme në vitin 1952 nga marangozët Michot, babai dhe djali, Lobbes.
Restaurimi i fundit daton nga viti 2004, kur u automatizuar që të bjerë në çdo gjysmë dhe një orë.
Shëndeti i refugjatëve
parapamje| Një spital në një kamp për refugjatët e Luftës Civile Nigeriane-Biagfran, fundi i viteve 1960 (CDC) Shëndeti i refugjatëve është fusha e studimit mbi efektet shëndetësore të përjetuara nga njerëzit që janë zhvendosur në një vend tjetër apo edhe në një pjesë tjetër të botës, si rezultat i rrethanave të pasigurta si lufta ose persekutimi. Shëndeti i popullatës së zhvendosur ndikohet kryesisht nga sëmundjet infektive, shëndeti mendor dhe sëmundjet kronike që janë të rralla në vendin ku ata vendosen përfundimisht. Gjendja shëndetësore e refugjatëve është kryesisht për shkak të faktorëve të tillë si origjina gjeografike e migrantit, kushtet e kampeve të refugjatëve ose mjediseve urbane ku ata jetonin, dhe kushteve personale, fizike dhe psikologjike të migrantit, qoftë paraekzistuese ose të fituara gjatë udhëtimit nga vendlindja e tyre për në. një kamp ose përfundimisht në shtëpinë e tyre të re.
Shqetësime të mëdha shëndetësore
Në përgjithësi, migrantët ndërkombëtarë në vendet më të pasura kanë më pak gjasa të përdorin shërbimet e përgjithshme shëndetësore, por janë në rrezik më të madh të shëndetit të dobët mendor dhe vdekjes së parakohshme krahasuar me popullsinë vendase. Refugjatët janë në një rrezik më të lartë për t'u prekur nga sëmundje të caktuara ose për të pasur probleme të tjera shëndetësore për shkak të faktorëve të tillë si ushqimi i dobët, higjiena e dobët dhe mungesa e kujdesit adekuat mjekësor.
Sëmundjet jo të transmetueshme
Një sëmundje jo e transmetueshme është një gjendje mjekësore që nuk është e transmetueshme dhe jo infektive. Shkaktohet nga sjelljet individuale dhe mjedisore. Sipas OBSH-së, këto sëmundje çojnë në rreth 40 milionë vdekje në vit, 70% e vdekjeve në mbarë botën. Zhvillimi dhe kontrolli i këtyre kushteve është i lidhur drejtpërdrejt me të ushqyerit dhe sjelljet e shëndetshme. Sëmundjet jo të transmetueshme kanë zënë 19-46% të vdekshmërisë nga pesë vendet kryesore prodhuese të refugjatëve në 2015-ën. Raportet tregojnë se më shumë se gjysma e familjeve të refugjatëve sirianë (të zhvendosur në Liban) kanë një anëtar që vuan nga një sëmundje jo ngjitëse.
Diabeti
Diabeti është një grup sëmundjesh kronike metabolike që ndikojnë në përdorimin e sheqerit në gjak nga trupi. Ekzistojnë dy forma kryesore të diabetit: tipi 1 dhe tipi 2. Diabeti i tipit 1 karakterizohet nga mungesa e insulinës dhe kërkon doza të administruara ditore të insulinës. Shkaqet e diabetit të tipit 1 janë të panjohura dhe aktualisht nuk mund të parandalohen. Zakonisht shfaqet në moshë të re. Diabeti i tipit 2 karakterizohet nga paaftësia e trupit për të përdorur siç duhet insulinën. Diabeti i tipit 2 zakonisht shfaqet tek të rriturit dhe është i lidhur me sjellje jo të shëndetshme. Një formë tjetër e zakonshme e diabetit është diabeti gestacional. Kjo ndodh te gratë shtatzëna dhe nuk çon domosdoshmërisht në diabetin e tipit 1 ose tip 2 përgjithmonë.
Anemia
Anemia është një gjendje në të cilën një individ nuk ka mjaftueshëm qeliza të kuqe të shëndetshme të gjakut. Kjo si pasojë do të çojë në uljen e rrjedhjes së oksigjenit në organet e trupit. Më së shpeshti, kjo shkaktohet nga mos konsumimi i mjaftueshëm i hekurit. Anemia përdoret si një shënues për mungesën e përgjithshme të mikronutrientëve. Simptomat zakonisht përfshijnë lodhje të përgjithshme dhe lodhje, si rezultat i rrjedhjes së reduktuar të oksigjenit. Ka trajtime të ndryshme për aneminë, duke përfshirë suplementet e hekurit dhe vitaminat B. Transfuzionet e gjakut mund të përdoren gjithashtu nëse prodhimi i gjakut është i ulët.
Tuberkulozi
Tuberkulozi (TB) është një infeksion bakterial që prek kryesisht mushkëritë. Si një sëmundje ajrore, TB përhapet nëpërmjet thithjes së baktereve, të cilat më pas udhëtojnë në mushkëri dhe pjesë të tjera të trupit për të manifestuar infeksion. Pasi një person infektohet, TB mund të bëhet latente ose aktive. Nëse është latente, sëmundja është asimptomatike dhe jo ngjitëse; megjithatë, TB-ja latente mund të bëhet aktive në çdo moment. TB-ja aktive është simptomatike dhe ngjitëse. Sido që të jetë, TBC duhet të trajtohet menjëherë, pasi infeksionet e patrajtuara mund të jenë fatale.
Rreth një e treta e popullsisë së botës është e infektuar me Mycobacterium tuberculosis. Kjo incidencë e lartë kërkon që ata që kryejnë provimin jashtë shtetit (Panel Physicians) të kontrollojnë të gjithë refugjatët për TB dhe të testojnë më tej këdo që dyshohet se ka TB aktiv. Ekzaminimi për tuberkulozin në përgjithësi përfshin një test tuberkulinik të lëkurës, i ndjekur nga një radiografi e gjoksit kur është e nevojshme, dhe teste laboratorike në varësi të këtyre rezultateve. Kushdo nga mosha 2 deri në 14 vjeç, që jeton në një vend me një normë të incidencës së tuberkulozit prej 20 ose më shumë raste për 100,000 njerëz (siç identifikohet nga OBSH), kërkohet të bëjë një test të lëkurës tuberkulin. Ata të moshës 15 vjeç e lart duhet të bëjnë një radiografi të gjoksit.
Infeksionet seksualisht të transmetueshme
Refugjatët mund të jenë në një rrezik më të lartë për kontraktimin e infeksioneve seksualisht të transmetueshme për shkak të mungesës së aksesit në mbrojtje dhe/ose trajtim, si dhe për shkak të rrethanave të luftës dhe arratisjes, duke i bërë ata subjekt i rasteve më të larta të përdhunimit dhe abuzimit seksual. Refugjatët kontrollohen rregullisht për sifiliz, gonorre, klamidia dhe infeksion HIV kur zhvendosen.
COVID 19
Ndërsa pandemia COVID-19 përparon në të gjithë botën, refugjatët janë ndër popullatat më të cenueshme. Sëmundja Coronavirus 2019 është një sëmundje respiratore dhe vaskulare shumë ngjitëse, e shkaktuar nga sindroma e rëndë akute e frymëmarrjes koronavirus 2 (SARS-CoV-2). Për shkak të kushteve sociale dhe ekonomike, refugjatët e zhvendosur përballen me shumë nga të njëjtat sfida që çojnë në shëndet më të dobët për disa grupe të pakicave racore dhe etnike në Shtetet e Bashkuara dhe në vende të tjera. Refugjatët gjithashtu përballen me sfidat e një sistemi të ri të kujdesit shëndetësor dhe gjetjen e informacionit shëndetësor që mund të kuptojnë. Dendësia e popullsisë së kampeve të refugjatëve, përveç mungesës së ujit të pastër, distancimit social dhe kanalizimeve mund të ndikojë në ekspozimin ndaj COVID-19.
Infeksionet parazitare
Parazitët e zorrëve janë një problem i madh shëndetësor për shumë grupe, përfshirë refugjatët, dhe prania e parazitëve patogjenë kërkon kujdes mjekësor. "Mbi një miliardë persona në mbarë botën vlerësohet se janë bartës të Ascaris . Përafërsisht 480 miliona njerëz janë të infektuar me Entamoeba histolytica . Të paktën 500 miliona mbajnë Trichuris . Aktualisht, 200 deri në 300 miliona njerëz janë të infektuar me një ose më shumë nga speciet Schistosoma dhe vlerësohet se më shumë se 20 njerëz në mbarë botën janë të infektuar me Hymenolepis nana ". Pasojat e infeksionit parazitar mund të përfshijnë anemi për shkak të humbjes së gjakut dhe mungesës së hekurit, kequshqyerjes, vonesës së rritjes, sëmundjeve invazive dhe vdekjes. r   e    f    u     g    j    a    t     e     t     t     j    e     r    e     Refugjatët janë veçanërisht të rrezikuar duke pasur parasysh mundësinë e ujit të varfër ose të kontaminuar dhe kushteve të këqija higjienike në kampe. Që nga viti 1999, CDC ka rekomanduar që popullatat e refugjatëve të lidhur me SHBA nga Afrika dhe Azia Juglindore t'i nënshtrohen trajtimit të supozuar për infeksionet parazitare përpara nisjes. Protokolli i SHBA përfshin një dozë të vetme të albendazolit. Në shumë shtete, provimi i kontrollit shëndetësor vendas rekomandon që të gjithë refugjatët të kontrollohen për infeksione parazitare, pavarësisht nëse ato duken simptomatike apo jo. Depistimi shpesh përfshin dy ekzemplarë të jashtëqitjes të marra me më shumë se 24 orë largësi dhe/ose një CBC me diferencial për vlerësimin e eozinofilisë.
Malaria
Malaria konsiderohet endemike në Amerikë nga veriu i Meksikës deri në jug të Argjentinës, në Afrikë nga Egjipti në Afrikën e Jugut, në Azi nga Turqia në Indonezi dhe në ishujt e Oqeanisë. Është vlerësuar se 300 deri në 500 miliona njerëz infektohen çdo vit nga malaria, dhe mbi një miliona njerëz vdesin çdo vit nga sëmundja, kryesisht në Afrikën Sub-Sahariane. Bazuar në prevalencën e lartë të malaries asimptomatike në Afrikën Sub-Sahariane, CDC rekomandon që popullsitë e refugjatëve të lidhur me SHBA nga ky rajon t'i nënshtrohen trajtimit të supozuar përpara nisjes për në SHBA. Për ata të ardhur refugjatë nga Afrika Sub-Sahariane pa dokumentacion trajtimi para nisjes, CDC rekomandon që ose të marrin trajtim të supozuar në mbërritje (e preferuar) ose të kenë ekzaminim laboratorik për të zbuluar infeksionin me Plasmodium. Për refugjatët nga zona të tjera të botës ku malaria asimptomatike nuk është e përhapur, CDC rekomandon që çdo refugjat me shenja ose simptoma të malaries duhet të marrë teste diagnostikuese për Plasmodium dhe trajtim pasues për infeksione të konfirmuara, por jo trajtim të supozuar.
Giardiasis
Giardiasis është një infeksion parazitar i zorrëve, ku protozoarët janë në mënyrën e lëvizjes me flagjelë. Më së shpeshti përhapet përmes ujit dhe ushqimit të kontaminuar në vendet në zhvillim. s  i   m   p   t   o   m    a    t     e    t    j    e    r    a      Simptomat janë mjaft të lehta dhe përfshijnë dhimbje barku, fryrje dhe jashtëqitje të lirshme. Studimet kanë zbuluar se Giardiasis është e zakonshme në mesin e popullatave të refugjatëve, veçanërisht atyre që vijnë nga Afganistani. Megjithatë, paraziti nuk është veçanërisht i aftë për të mbajtur infeksionin tek fëmijët.
Shendeti mendor
Meqenëse sëmundjet mendore nuk janë domosdoshmërisht të prekshme ose lehtësisht të matshme, është e lehtë të shpërfillen pasojat reale që shëndeti i dobët mendor mund të ketë tek një person. Këto pasoja mund të materializohen në çdo aspekt të jetës së një personi, qoftë ai fizik, social, financiar, etj. Më tej, manifestimet e shëndetit të dobët mendor janë të rrënjosura thellë kur trauma përjetohet në një moshë të re. Kështu, popullatat e cenueshme ndaj përvojave traumatike janë në një rrezik jashtëzakonisht të lartë të sëmundjeve mendore dhe shëndetit të dobët mendor.
Para Luftës së Dytë Botërore, emigrantët u dëbuan kryesisht nga vendet e tyre nga forca të tilla si papunësia, uria dhe varfëria, shpesh të kombinuara me forma të ndryshme të paragjykimit dhe shtypjes, ndërsa lufta dhe konflikti etnopolitik ishin shkaqe më pak të zakonshme për emigracionin. Ata kanë njohur shtypjen shoqërore, duke përfshirë arsimin e pamjaftueshëm, mungesën e mundësive për punë, pamundësinë për të praktikuar besimin e tyre ose për t'u martuar me atë që dëshirojnë dhe pamundësi për të jetuar aty ku duan. m  e   g    j    i    t    h    a    t     e    d     h     e     Megjithatë, duke filluar me Luftën e Dytë Botërore, civilët u vunë në shënjestër gjithnjë e më shumë si një strategji lufte, dhe që atëherë shumica e të ardhurve (veçanërisht refugjatët) kanë qenë viktima të luftës dhe/ose represionit politik. Shumë prej tyre kanë përjetuar ose dëshmuar gjithashtu tortura dhe/ose terror të sponsorizuar nga qeveria. Thënë kështu, refugjatët janë shpesh të mbijetuar që posedojnë elasticitet, forcë dhe shkathtësi të mahnitshme. Një vlerësim i shëndetit mendor mund të përfshihet në kontrollin e shëndetit të brendshëm të një refugjati.
Shëndeti mendor i refugjatëve dhe integrimi në një shoqëri të re janë të ndërthurura jashtëzakonisht. Përvojat traumatike që kanë ndodhur në vendin e origjinës ose gjatë fluturimit nga ai vend janë të zakonshme. k  e   t   o   e  d  h   e   t   e   t   j   e   r   a   Këto përvoja, përveç stresit të rivendosjes në vendin pritës, rrisin shanset për një përshtatje më pak të suksesshme me shoqërinë e vendit pritës. Problemet e shëndetit mendor janë një nga barrierat kryesore për integrimin e refugjatëve në tregun e punës në shoqëritë pritëse. Ndikimi i këtyre ngjarjeve traumatike dhe stresuese mund të jetë i përkohshëm dhe i menaxhueshëm me zgjidhje të drejtpërdrejta ose mund të jetë i paaftë dhe i qëndrueshëm.
Shëndetin e grave
Çdo grua nga çdo vend përjeton procesin e saj menstrual. Megjithatë, disa vende janë më të zota se të tjerat në sigurimin e burimeve dhe aksesit të duhur për gratë për të mbajtur me lehtësi higjenën e mirë. Shëndeti menstrual kërkon mirëmbajtje të vazhdueshme dhe të duhur për të shmangur infeksionet e mëvonshme. Menstruacioni kërkon kujdes të vëmendshëm dhe furnizime të duhura higjienike. Kështu, nuk është çudi që ndërsa në vendet me të ardhura të larta, shëndeti menstrual nuk është një shqetësim kryesor i shëndetit publik, por në vendet në zhvillim ose në kohë krizash, menstruacionet mund të përbëjnë një problem të veçantë për gratë në popullatat e cenueshme.
Kujdesi i duhur menstrual përfshin larjen me sapun në baza ditore dhe ndryshimin e furnizimeve menstruale (të tilla si jastëkët ose tamponët) disa herë në ditë. k  u   j   d   e   s   i   j   o   i   d   u   h   u   r   Kujdesi jo i duhur mund të shkaktojë infeksione progresive, të tilla si vaginoza bakteriale (BV) ose infeksioni i traktit riprodhues (RTI). Me akses të kufizuar në ujë të pastër, të rrjedhshëm dhe furnizime higjienike (sapun, jastëk, tampona) brenda kampeve të refugjatëve, periudhat mujore krijojnë probleme shëndetësore për gratë dhe vajzat.
Shëndeti në punë
Kërkesa për fuqi punëtore është një arsye e rëndësishme për migrimin. Pavarësisht vështirësisë në kërkimin e popullatave emigrante, ka dëshmi se shëndeti në punë është një fushë në të cilën emigrantët përballen me pabarazi. Shumë punëtorë migrantë ose të lindur jashtë vendit kryejnë punë me paga të ulëta, të përkohshme ose sezonale në industri dhe punë që mund të paraqesin rreziqe më të mëdha për shëndetin dhe sigurinë e punëtorëve, si bujqësia, ndërtimi dhe shërbimet. Në Shtetet e Bashkuara, rreziqet profesionale të sektorit të bujqësisë si astma kanë më shumë gjasa të prekin punëtorët emigrantë. Për shëndetin e refugjatëve në Shtetet e Bashkuara,   s   t    r     u     k    t     u     r     a    d    h    e    o    r     e     t     e      k    l    i     n    i     k     e     s      struktura dhe orët e klinikës shpesh mbivendosen me orët e punës dhe kërkojnë kohë të gjata pritjeje që tejkalojnë atë që refugjatët mund të lënë mënjanë, gjë që mund të shërbejë si një pengesë strukturore për kujdesin shëndetësor. Në përgjithësi, emigrantët kanë shkallë më të lartë të sëmundshmërisë dhe vdekshmërisë profesionale sesa ata që kanë lindur vendas, duke përfshirë norma më të larta të lëndimeve fatale dhe jo vdekjeprurëse. Dëshmitë nga Evropa Jugore tregojnë për ritme më të larta të rreziqeve profesionale, të tilla si puna shumë orë në ditë dhe temperaturat ekstreme dhe ekspozimi më i madh ndaj kushteve të këqija të punësimit dhe pasigurisë së punës. Programet e parandalimit shëndetësor dhe trajnimit në lidhje me sigurinë dhe shëndetin në punë mund të mos arrijnë tek emigrantët për shkak të pengesave gjuhësore, kulturore dhe/ose ekonomike. Megjithatë, ndërhyrjet e përshtatura për nevojat e tyre janë treguar të efektshme. Zhvillimi i partneriteteve me institucionet në komunitetet e imigrantëve është një mënyrë për të përmirësuar aksesin në informacion dhe burime për punëtorët emigrantë. Përmirësimi i kushteve të punës mund të përmirësojë gjithashtu aspekte të tjera të shëndetit të emigrantëve, megjithatë puna shpesh nuk përdoret në përpjekjet për të promovuar shëndetin e emigrantëve. Një çështje e shfaqur e shëndetit në punë për emigrantët lidhet me rreziqet shëndetësore me të cilat përballen njerëzit që trafikohen në situata të punës së detyruar dhe skllavërisë me borxhe.
OBRM-PDUKM
Organizata e Brendshme Revolucionare Maqedonase - Partia Demokratike për Unitetin Kombëtar Maqedonas(Maqedonisht: Внатрешна македонска револуционерна организација - Демократска партија за македонско национално единство), thjeshtuar si VMRO-DPMNE, është një nga dy partitë më të mëdha maqedonase, tjetra është Lidhja Socialdemokrate e Maqedonisë (LDSM). Partia e ka shpallur veten si demokratike krishtere, por është përshkruar si nacionaliste. Nën udhëheqjen e Lubço Georgievskit në fillim të saj, partia mbështeti pavarësinë e Maqedonisë së Veriut nga Jugosllavia socialiste. Partia ka udhëhequr një politikë pro-evropiane dhe pro-NATO në vitet e fundit, por nuk pajtohet me ndryshimin e emrit të vendit. Mbështetja e VMRO-së bazohet në "maqedonasit etnikë" me disa përjashtime; ai thotë se "qëllimet dhe objektivat e partisë shprehin traditën e popullit maqedonas në luftën politike dhe konceptet e të cilit bazohet." Megjithatë, ajo ka formuar qeveritë e koalicionit të shumtë me partitë e pakicave etnike.
BMC Kirpi
parapamje|300x300px|BMC Kirpi - Në Krahun e Djathtë BMC Kirpi (turqisht: "Iriqi") është një automjet turk i mbrojtur nga prita dhe rezistent ndaj minave, i prodhuar nga BMC. Kirpi ofron mbrojtje të konsiderueshme kundër minave dhe kërcënimeve balistike. Ai kombinon forca të blinduara standarde dhe shtesë që ofrojnë mbrojtje kundër kërcënimeve balistike, ndërsa pjesa e poshtme e tij në formë V dhe monokoku e lejon atë të mbrojë personelin brenda nga minat tokësore dhe pajisjet shpërthyese të improvizuara (IED).
BMC Kirpi është një transportues i rëndë trupash i blinduar dhe objektivi kryesor i tij është të transferojë personelin nga një vend në tjetrin duke i mbrojtur ata nga të gjitha llojet e kërcënimeve. Megjithatë, ai mund të marrë role të ndryshme operacionale duke u pajisur me pajisjet e nevojshme të misionit.
Zhvillimi
Procesi i projektimit Kirpi filloi në vitin 2008, prototipi i parë i Kirpi u prodhua në vitin 2009. BMC është shpallur fitues me tender nga 614 njësi automjetesh MRAP nga SSB – Presidenca e Industrisë së Mbrojtjes në vitin 2009. Gjatë fazave të projektimit paraprak dhe kritik të këtij projekti 614 Kirpi, ky prototip është zhvilluar më tej milingona duke u bërë kështu Kirpi 1.
Forcat Tokësore Turke kanë përdorur intensivisht Kirpi 1 në operacionet e tyre dhe që kur Kirpi filloi të operohej, viktimat e Forcave Tokësore Turke filluan të zvogëlohen ndjeshëm. Pas këtij suksesi fillestar të Kirpi, numri total i shitjeve të saj u rrit në më shumë se 1500, me më shumë se 200 për klientët e eksportit.
Pas 7 viteve të shërbimit të Kirpi 1, me përvojën e fituar dhe reagimet e marra nga përdoruesit fundorë, Kirpi-2 është prezantuar në vitin 2018, ndërkohë që ka disa përmirësime në krahasim me Kirpi 1. BMC i është dhënë një kontratë tjetër nga SSB në 2018 me 529 njësi Automjete Kirpi 2 MRAP. Pezullim i pavarur për udhëtim më të rehatshëm për trupat brenda, integrim i përmirësuar i ajrit të kondicionuar dhe paketës së ftohjes së motorit, forca të blinduara shtesë për të lehtësuar automjetin duke e lejuar kështu atë të mbajë më shumë ngarkesë dhe kështu më shumë pajisje misioni, përmirësime të instalimit të montimit të shtresës së grimcave/mbajtësve të copëzave janë aplikuar në gjeneratën e dytë më të re të Kirpi-2.
Variantet
BMC Kirpi është një transportues trupash dhe përdoret kryesisht për transportimin e sigurt të trupave nga një vend në tjetrin. Është gjithashtu një platformë me shumë qëllime që mund të përshtatet për rolin e dëshiruar, të nevojshëm nga përdoruesi përfundimtar. Mund të përdoret për të shërbyer qëllime të ndryshme taktike sipas kërkesave të caktuara. BMC Kirpi ka konfigurime 4x4 dhe 6x6. Automjeti drejtohet nga të gjitha rrotat e disponueshme, gjë që e bën atë të përshtatshëm për të kryer detyrën në çdo terren.
Transportues Trupash 4x4
Transportues Trupash 6x6
Versioni 6x6 i transportuesit standard të trupave. Mund të transportojë 15 persona.
Mjete Taktike Luftarake
Kur një version standard i transportuesit të trupave është i pajisur me sisteme të ndërgjegjësimit të situatës dhe armëve sulmuese, e bën Kirpi një mjet luftarak.
Automjet i Shërbimeve
Versioni standard i transportuesit të trupave mund të shndërrohet në një automjet për transportin e sigurt të ngarkesave.
Ambulancë
Versioni i ambulancës i merr ushtarët e plagosur nga nxehtësia e betejës dhe i shoqëron në mënyrë të sigurtë prapa vijës së frontit. Mund të transportojë dy mjekë me dy pacientë të shtruar ose dy mjekë me një pacientë dhe dy kuti te ndihmës.
Automjet për Zbulimin dhe Asgjësimin e Minave
Drejton çdo kolonë ushtarake, zbulon eksplozivët e groposur nën tokë, e çmonton ate me krahun e tij robotik dhe eliminon çdo kërcënim nga minat.
Xhemal Aranitasi
Biografia
U lind në Aranitas të kazasë së Mallakastrës, i biri i Ibrahim Aranitasit, një kolonel i Ushtrisë Perandorake Osmane dhe Esma Jahobegajt. Ai u diplomua nga Shkolla e Mesme Ushtarake në Manastir, dhe më pas në akademinë ushtarake në Stamboll.
Gjatë luftërave ballkanike ai luftoi në Ushtrinë Osmane, si drejtues i një njësie mitralierie.
Gjatë Luftës së Parë Botërore, kur pjesa më e madhe e territorit të Shqipërisë u pushtua nga Ushtria Austro–Hungareze, ai shërbeu në komunën Aranitas si komandant i xhandarmërisë.
Në vitin 1920 ai u bashkua me Ushtrinë Mbretërore Shqiptare dhe katër vjet më vonë ai ishte një komandant batalioni. Në vitin 1925, me gradën nënkolonel, ai u bë komandant i përgjithshëm i Ushtrisë Mbretërore Shqiptare. Megjithëse vendimet kryesore për Ushtrinë u morën nga oficerë me origjinë të huaj, të tillë si Gustav von Myrdacz dhe Leon Ghilardi, Xhemal Aranitasi ishte shqiptari i vetëm vendas nominalisht në staf. Në vitin 1929 ai u gradua në gjeneral. Ai shërbeu si ndihmës i Mbretit Zog para se kjo detyrë të merrej nga Mehmet bej Konica.