cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bota myslimane
Historia e botës myslimane përfshin rreth 1,400 vjet dhe përfshin një sërë zhvillimesh socio-politike, si dhe përparime në art, shkencë, filozofi dhe teknologji, veçanërisht gjatë Epokës së Artë Islame. Të gjithë myslimanët kërkojnë udhëzime për Kuranin dhe besojnë në misionin profetik të Muhamedit, por mosmarrëveshjet për çështje të tjera kanë çuar në shfaqjen e shkollave të ndryshme fetare të mendimit dhe sekteve brenda Islamit. Në epokën moderne, shumica e botës myslimane kaloi nën dominimin kolonial evropian. Shtetet kombëtare që u shfaqën në epokën post-koloniale kanë adoptuar një larmi modelesh politike dhe ekonomike, dhe ato janë prekur nga tendencat laike dhe fetare.
Femrat kosovare : koleksion i fotografive (album)
Femrat kosovare : koleksion i fotografive (album) nga Hélène Caux (foto dhe ed.), Monica Llamazares (tekst.), Rachel Wareham (tekst.). Botuar në Prishtinë : UNHCR, në vitin 2002. Faqe 70 me foto bardhe e zi.
Etnokoreografi kosovare hasjane
Etnokoreografi kosovare hasjane libër me autor Ramazan H. Bogdani. Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2005. Faqe 323. ISBN 99943-36-04-5
Shkodran Metaj
Shkodran Metaj (i lindur më 5 shkurt 1988 në Studenicë, Pejë) është një futbollist kosovar, i cili aktualisht luan për Flamurtarin në Superligën Shqiptare.
Ghost Rider (film)
Ghost Rider është një xhirim stripi amerikan nga regjisori Mark Steven Johnson që filloi shfaqjen ë shkurt në kinemat amerikane. Si bazë shërbej stripi me emrin të njëjtë Ghost Rider.
Shkodran Metaj
Karriera
Metaj filloi të luante futboll me klubin amator VV Froombosch, përpara se të perzgjidhej nga klubi holandez FC Groningen, ku më pas hyri në sistemin e tyre të të rinjve.
Metaj gjithashtu përfaqësonte herë pas here Holandën në disa nivele të të rinjëve, duke përfshirë Holandën U16, Holandën U17 dhe Holandën U21. Vetëm para fillimit të sezonit të Eredivisie 2007-08, atij iu kërkua të bashkohej me skuadrën e të rriturve të FC Groningen. Më 2 shtator 2007, Metaj bëri debutimin e tij profesional në një ndeshje kundër AFC Ajax dhe më vonë nënshkroi një kontratë për shkak të skadimit në vitin 2012.
Flamurtari
Më 29 korrik 2014 Metaj nënshkroi një kontratë dyvjeçare me anën e Superligës shqiptare Flamurtari Vlorë si agjent i lirë.
Banesa e vëllezërve Kore
Banesa e vëllezërve Kore është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Urdhëres08.01.1977".
Xhamia Emevi
Xhamia Emevi, e njohur edhe si Xhamia Omajade ose Xhamia e Madhe e Damaskut (arabisht: جامع بني أمية الكبير) që ndodhet në qytetin e vjetër të Damaskut, është një nga xhamitë më të mëdha dhe më të vjetra në botë.
Pas pushtimit mysliman të Damaskut në vitin 634, xhamia u ndërtua në vendin e një bazilike të krishterë kushtuar Gjon Pagëzorit (Jahja), i nderuar si profet nga të krishterët dhe myslimanët. Një legjendë që daton në shekullin e 6 thotë se në ndërtesë ndodhet kokën e Gjon Pagëzorit. Xhamia besohet nga myslimanët të jetë vendi ku Jezusi (Isa) do të kthehet në Ditët e Fundit. Mauzoleumi ku ndodhet varri i Salahudinit qëndron në një kopsht të vogël që është pranë murit verior të xhamisë.
Periudha para-islamike
Vendi është përdorur si një vend adhurimi që nga Epoka e Hekurit. Damasku ishte kryeqyteti i shtetit Aramean Aram-Damasku dhe një tempull i madh i kushtuar kultit Hadad-Ramman, perëndia i stuhive dhe shiut, ishte ngritur në vendin e Xhamisë së sotme Omajade. Një gur mbetet nga tempulli aramean, i datuar në sundimin e mbretit Hazael, dhe aktualisht është i ekspozuar në Muzeun Kombëtar të Damaskut. Tempulli i Hadad-Rammanit vazhdoi të kishte një rol qendror në qytet dhe kur romakët pushtuan Damaskun në vitin 64 pes, ata asimiluan Hadadin me zotin e tyre të bubullimës, Jupiterin. Kështu, ata u angazhuan në një projekt për të rindërtuar dhe zgjeruar tempullin nën drejtimin e arkitektit të lindur në Damask, Apollodorus, i cili krijoi dhe udhëhoqi projektin e ri.
Tempulli romak, i cili më vonë u bë qendra e kultit perandorak të Jupiterit, synonte të shërbente si përgjigje ndaj tempullit hebre në Jeruzalem. Tempulli i Jupiterit do të kishte shtesa të mëtejshme gjatë periudhës së hershme të sundimit romak të qytetit, kryesisht të ndërmarra nga priftërinjtë e lartë që mblidhnin kontribute nga qytetarët e pasur të Damaskut. Porta lindore e oborrit u zgjerua gjatë sundimit të Septimius Severus (udhëhoqi 193-211 ). Në shekullin e 4-të, tempulli ishte veçanërisht i njohur për madhësinë dhe bukurinë e tij. Ishte ndarë nga qyteti me dy mure. Muri i parë, më i gjerë shtrihej në një zonë të gjerë që përfshinte një treg dhe muri i dytë rrethonte shenjtëroren e Jupiterit. Ishte tempulli më i madh në Sirinë romake.
Në fund të shekullit të 4-të, në vitin 391, Tempulli i Jupiterit u shndërrua në një katedrale nga perandori i krishterë Teodosi I ( udhëhoqi 379-395). Gjatë transformimit të saj në një katedrale të krishterë, ajo nuk iu kushtua menjëherë Gjon Pagëzorit; kjo ishte një shtesë e mëvonshme, e cila ndodhi në shekullin e 6-të. Legjenda tregonte se koka e Shën Gjonit u varros atje. Ajo shërbeu si selia e peshkopit të Damaskut, i cili renditej i dyti pas Patriarkanës së Antiokut, menjëherë pas vetë patriarkut.
Xhaminë Omajade
majtas|parapamje|Xhamia Omajade gjatë natës Damasku u pushtua nga forcat myslimano-arabe të udhëhequr nga Halid ibn Validi në vitin 634. Në vitin 661, Kalifati Islamik ishte nën sundimin e dinastisë Omajade, e cila zgjodhi Damaskun për kryeqytetin administrativ të botës islame. Kalifi i gjashtë Omajad, el-Ualid I ( udhëhoqi 705-715), urdhëroi ndërtimin e një xhamie në vendin e katedrales bizantine në vitin 706. Para kësaj, katedralja ishte ende në përdorim nga të krishterët lokalë, por një dhomë lutje ( musala) për myslimanët ishte ndërtuar në pjesën juglindore të ndërtesës. El-Ualidi, i cili personalisht mbikëqyri projektin, mori shumicën e katedrales, përfshirë edhe musallën e shkatërruar. Ndërtimi i xhamisë ndryshoi plotësisht planin e ndërtesës. Ndërsa kisha (dhe tempujt para saj) kishte ndërtesën kryesore të vendosur në qendër të rrethimit drejtkëndor, salla e lutjes së xhamisë u vendos në murin jugor. Arkitekti rindërtoi kolonat dhe harqet e kishës, i çmontoi dhe rivendosi në strukturën e re. Shtëpia e re e adhurimit duhej të shërbente si një xhami e madhe e bashkësisë islame, pra qytetarëve të Damaskut dhe si një dhuratë për qytetin. Në përgjigje të protestës së krishterëve në lëvizje, El-Ualidi urdhëroi që të gjitha kishat e tjera të konfiskuara në qytet t'i ktheheshin të krishterëve si kompensim. Xhami u përfundua në vitin 715, menjëherë pas vdekjes së El-Ualidit, nga pasardhësi i tij Sulejman ibn Abdulmelik (udhëhoqi 715-717).
Sipas historianit Persian të shekullit të 10-të, Ibn el-Fakih, diku ndërmjet 600,000 dhe 1,000,000 dinarë u shpenzuan në këtë projekt. Mjeshtrit koptë, si dhe punëtorët persianë, indianë, grekë dhe marokenë, siguruan pjesën më të madhe të fuqisë punëtore që përbëhej nga 12,000 njerëz. Artizanët bizantinë ishin të punësuar për të krijuar mozaikë, ende të dukshëm edhe sot, të cilat përshkruajnë peizazhe dhe ndërtesa në një stil tipik të vonë romak. Ibn el-Fakih transmeton historinë se gjatë ndërtimit të xhamisë, punëtorët gjetën një shpellë-kapelë e cila kishte një kuti që mbante kokën e Shën Gjon Pagëzorit, ose Jaḥja ibn Zekerija në Islam. Me të mësuar këtë dhe duke e shqyrtuar atë, el-Ualidi urdhëroi që koka të varrosej nën një shtyllë specifike në xhaminë, e cila më vonë u shtrua me mermer. djathtas|parapamje| Kubeja e Orës që u ndërtua në vitin 780
Periudha Abaside dhe Fatimide
Pas kryengritjes që i dha fund Omajadëve në 750, dinastia Abaside erdhi në pushtet dhe zhvendosi kryeqytetin e Kalifatit në Bagdad. Përveç vëmendjes së dhënë për qëllime strategjike dhe tregtare, Abasidët nuk kishin interes për Damaskun. Kështu, xhamia Omajad thuhet se vuajti nën sundimin e tyre, me më pak aktivitet të ndërtimeve të regjistruara midis shekujve të 8 dhe 10-të. Megjithatë, Abasidët e konsideronin xhaminë si një simbol të madh të triumfit të Islamit dhe kështu xhamia u kursye nga çrrënjosja sistematike e trashëgimisë Omajade në qytet. Guvernatori Abasid i Damaskut, el-Fadl ibn Salih ibn Ali, ndërtoi të ashtuquajturën Kubenë e Orës në pjesën lindore të xhamisë në vitin 780. Nëntë vjet më vonë, ai filloi ndërtimin e Kubesë së Thesarit me qëllim të strehimit të fondeve të xhamisë. Gjeografi arab i shekullit të 9-të, el-Mukaddesi, i vlerësoi Abasidët për ndërtimin e minares së anës së veriut ( Madhanat al-'Arous, "Minarja e Nusës ") të xhamisë në vitin 831 gjatë sundimit të kalifit el-Ma'mun udhëhoqi 813-833). Kjo u shoqërua me largimin dhe zëvendësimin e mbishkrimeve Omajade në xhami nga El-Ma'mun . majtas|parapamje| [[Qubbat al-Khazna|Kubeja e Thesarit është ndërtuar në vitin 789 ]] Deri në fillim të shekullit të 10-të, një orë monumentale ishte vendosur në hyrje, në pjesën perëndimore të murit jugor të xhamisë ( Bab el-Zijada.) Kjo orë duket se ka funksionuar deri në mes të shekullit të 12-të. Qeverisja abaside mbi Sirinë filloi të binte gjatë shekullit të dhjetë, dhe në dekadat që pasuan, ajo u vu nën kontrollin e qeverisësve autonomë të cilët ishin nën një autoritet të lehtë Abasid. Fatimidët e Egjiptit, të cilët ishin Shiitë, pushtuan Damaskun në vitin 970, por disa përmirësime të regjistruara të xhamisë u ndërmorën nga sundimtarët e rinj. Fama e xhamisë Omajad i lejoi banorëve të Damaskut ta kthenin qytetin në një qendër për dijetarët suni, duke u mundësuar atyre që të ruajnë pavarësinë relative nga autoriteti fetar Fatimid. Në vitin 1069, pjesë të mëdha të xhamisë, veçanërisht muret veriore, u shkatërruan në një zjarr si rezultat i një kryengritjeje nga banorët e qytetit kundër ushtrisë Berbere të Fatimidëve të cilët ishin vendosur atje.
Epoka Selxhuke dhe Ejubite
Turqit Selxhukë mysliman sunit morën kontrollin e qytetit në 1078 dhe rivendosën sundimin nominal të Kalifatit Abasid. Mbreti Selxhuk Tutush(udhëhoqi 1079-1095) filloi riparimin e dëmeve të shkaktuara nga zjarri i 1069. Në 1082, veziri i tij, Ebu Nasr Ahmed ibn Fadl, e kishte rindërtuar në një formë më spektakolare kupolën qendrore; dy harqet që mbështesin atë u përforcuan dhe mozaikët origjinale Omajade të fasadës së brendshme veriore u rinovuan. Riuaku i veriut ("portiku") u rindërtua në 1089. Atabegu Selxhuk i Damaskut, Togtekin (udhëhoqi 1104-1128), riparoi murin veriore në 1110 dhe dy panele tq gdhendura të vendosura mbi portat e murit janë i janë kushtuar atij. Në 1113, atabegu selxhuk i Mosulit, Sheref el-Din Maudud (udhëhoqi 1109-1113), u vra në Xhaminë Omajad. Ndërsa konflikti midis Damaskut dhe Kryqtarëve intensifikohej në mesin e shekullit të 12-të, xhamia u përdor si pikë kryesore e mbledhjes duke i bërë thirrje myslimanëve për të mbrojtur qytetin dhe për të kthyer Jeruzalemin në duart e myslimanëve. Imamët e shquar, duke përfshirë Ibn 'Asakir, predikuan një xhihad luftë shpirtërore ("në arabisht fjala do të thotë luftë / përpjekje") dhe kur kryqtarët u drejtuan drejt Damaskut në 1148, banorët e qytetit ndiqnin thirrjet e tyre; ushtria e kryqtarëve u tërhoq si rezultat i rezistencës së tyre.
Gjatë sundimit të Nur ed-Din Zengit, i cili filloi në vitin 1154, një orë e dytë monumentale, Ora e Burimit Xhajrun, u ndërtua me urdhrin e tij persona. Ajo u ndërtuar jashtë hyrjes lindore të xhamisë ( Bab Xhajrun ) nga arkitekti Muhammed el-Sa'ati, u rindërtua nga el-Sa'ati pas një zjarri në 1167 dhe u riparua përfundimisht nga djali i tij, Riduan, në fillim të shekullit të 13-të. Mund të ketë mbijetuar në shekullin e 14-të. Gjeografi arab Idrisi vizitoi xhaminë në vitin 1154.
Sundimi Mamluk
djathtas|parapamje|[[Minarja e Kaitbej u ndërtua në vitin 1488 me urdhër të sulltanit Mamluk Kaitbej]] Mongolët, nën udhëheqjen e Kitbukës, në aleancë me forcat kryqtare, e morën Damaskun nga Ejubidët në vitin 1260. Bohemond VI i Antiokut, një gjeneral udhëheqës në pushtimin, urdhëroi që mesha katolike të kryhej në xhaminë Omajade. Megjithatë, Mamlukët, të udhëhequr nga Kutuz dhe Baibar, e morën kontrollin e qytetit më vonë në të njëjtin vit. Në vitin 1270, Baibari, deri më tani sulltan Mamluk, urdhëroi restaurime të gjera në xhami, veçanërisht mermeret, mozaikët dhe orkidat e tyre. Sipas biografit të Baibarit, Ibn Shaddad, restaurimet i kushtuan sulltanit një shumë prej 20,000 dinarë. Ndër fragmentet më të mëdha të mozaikut të restauruar ishte 34.5m me 7.3m, në portikun perëndimor të quajtur "Ana e Baradës". Mozaiket që zbukuruan xhaminë ishin një objektiv specifik i projektit të restaurimit dhe ata kishin një ndikim të madh në arkitekturën Mamluke në Siri dhe Egjipt.
Në vitin 1285, dijetari mysliman Ibn Tejmije filloi të mësonte Interpretimin e Kur'anit në xhami. Kur Han Il Mongol nën Gazanin pushtuan qytetin në 1300, Ibn Tejmijja predikoi xhihadin, duke u bërë thirrje qytetarëve të Damaskut që t'i rezistonin pushtimit të tyre. Mamlukët nën Kalavunin i dëbuan mongolët më vonë atë vit. Kur forcat e Kalavunit hynë në qytet, mongolët u përpoqën të vendosnin disa katapula në xhaminë Omajade sepse Mamlukët kishin filluar sulmet rreth kalasë për të parandaluar hyrjen e Mongolëve në të. Përpjekja dështoi pasi Mamlukët vazhduan të digjnin katapultat para se të vendoseshin në xhami.
Nën-mbreti Mamluk i Sirisë, Tankizi, kreu punë restauruese në xhami në 1326-28. Ai mblodhi mozaikët në muret e kiblës dhe zëvendësoi të gjitha pllakat e mermerit në sallën e lutjes. Sulltani Mamluk el-Nasir Muhammed ndërmori gjithashtu punë të rëndësishme restauruese për xhaminë në 1328. Ai prishi dhe rindërtoi plotësisht murin e paqëndrueshëm të kibles dhe lëvizi portën Bab al-Zijadah në lindje. Pjesa më e madhe e asaj pune u dëmtua gjatë një zjarri që dogji xhaminë në 1339. Eksperti i artit islam, Finbarr B. Flood, përshkruan qëndrimin e Bahri Mamlukëve ndaj xhamisë si një "interes i ngulët" dhe përpjekjet e tyre në ruajtjen, riparimin dhe restaurimin e xhamisë ishin të pashembullta në çdo periudhë tjetër të sundimit mysliman. Astronomi arab Ibn al-Shatir punoi si shefi muuakit (" kujdestari i kohës fetare") dhe shefi muezin në Xhaminë Omajade nga 1332 deri në vdekjen e tij në 1376. Ai ngriti një orë diellore të madhe në minaren veriore të xhamisë në 1371. Minarja e Jezusit u dogj në zjarr në 1392.
Timuri e rrethoi Damaskun në vitin 1400. Ai urdhëroi djegien e qytetit më 17 mars, dhe zjarri shkatërroi Xhaminë Omajde. Minarja lindore u kthye në rrënoja dhe kubeja qendrore u rrëzua. Një minare jugperëndimore u shtua në xhami në vitin 1488 gjatë sundimit të Sultanit Mamluk Kaitbej.
Periudha Osmane
djathtas|parapamje|Xhamia Omajad siç përshkruhet në [[Book of Wonders|Librin e Mrekullive, një dorëshkrim arab i fund shekullit të 14-të ]] Osmanët nën Selimin I e pushtuan Damaskun nga Mamlukët më 1516. Lutja e parë e së Premtes e kryer në emër të Selimit në Xhaminë Omajad u ndoq nga vetë sulltani. Osmanët përdorën një sistem adhurimi ( Vakëf ) për vendet fetare si një mjet për të lidhur popullatën lokale me autoritetin qendror. Vakëfi i xhamisë Omajade ishte më i madhi në qytet, duke punësuar 596 njerëz. Pozitat mbikëqyrëse dhe ato të klerikëve u rezervuan për zyrtarët osmanë, ndërkohë që zyrat fetare u mbajtën kryesisht nga anëtarët e ulemasë vendase '. Megjithëse tatimimi i avkaf (forma shumëse e " vakëf "), Vakëfi i xhamisë Omajade nuk ekzistonte. Në 1518, guvernatori osman i Damaskut dhe mbikëqyrësi i Vakëfit të xhamisë, Xhanbirdi el-Gazali, kishte riparuar dhe dekoruar xhaminë si pjesë e programit të tij arkitektonik të rindërtimit për qytetin.
Mozaiket e shumtë të xhamisë dhe pllakat e mermerit të tyre, u shkatërruan përsëri nga zjarri në 1893 dhe duhej të restauroheshin. Zjarri gjithashtu shkatërroi strukturën e brendshme të sallës së lutjes dhe shkaktoi rrëzimin e kubesë qendrore të xhamisë. Një punëtor i angazhuar në punët e riparimit aksidentalisht nisi zjarrin kur ai po pinte duhanin e nargjiles. Osmanët restauruan plotësisht xhaminë, por kryesisht ruajtën strukturën origjinale.
Deri në 1899, biblioteka e xhamisë përfshinte koleksionin "shumë të vjetër" të Kubbat el-Khazna; "shumica e pronave të saj iu dhanë perandorit gjerman Wilhelm II dhe vetëm disa pjesë u ruajtën në Arkivat Kombëtare në Damask".
Është vendi i varrimit të tre dëshmorëve të parë të Skuadronëve të Aviacionit Osman, të cilët ishin nëntogerë të marinës (osmanllisht: Bahriye Yüzbaşısı) Fethi Bej dhe navigatori i tij, Togellari i parë i artilerisë (turqishtja osmane: Topçu Mülazım-ı Ula) Sadëk Bej dhe i dyti anëtari i ekipit Togjtari i dytë (turk otoman: Topçu Mülazım-ı Saniye) Nuri Bej. Këta oficerë ishin në një mision të ekspeditës Stamboll-Kajro të vitit 1914.
Epoka moderne
djathtas|parapamje| Ana veriore e oborrit në 1862 Xhamia Omajade iu nënshtrua restaurimeve të mëdha në vitin 1929 gjatë mandatit francez mbi Sirinë dhe në vitin 1954 dhe 1963 nën Republikën Siriane.
Në vitet 1980 dhe në fillim të viteve 1990, presidenti sirian Hafez el-Asad urdhëroi një rinovim të gjerë të xhamisë. Metodat dhe konceptet e projektit të restaurimit të Asadit u kritikuan shumë nga UNESCO, por qasja e përgjithshme në Siri ishte se xhamia ishte më shumë një monument simbolik sesa historik dhe kështu rinovimi i tij mund të rriste simbolizmin e xhamisë.
Më 15 mars 2011, protesta e parë e rëndësishme lidhur me Luftën civile Siriane filloi në Xhaminë Omajad, kur 40-50 adhurues u mblodhën jashtë kompleksit duke kënduar sllogane për demokracinë. Forcat e sigurisë Siriane i hoqën me shtypën protestat dhe e mbyllën zonën gjatë Lutjeve të të Premtes duke ndaluar përshkallëzimin e demostratave.
Oborri dhe shenjtërorja
parapamje|Gdhendja e gurit me arabeske me motive spirale, palmash dhe gjysëm palmash në Xhaminë parapamje|Oborri i Xhamisë Omajad Plani bazë i xhamisë Omajad është drejtkëndore në formë dhe ka përmasa 97 metra me 156 metra. Një oborr i madh zë pjesën veriore të kompleksit të xhamisë, ndërsa harami ("shenjtërorja") zë pjesën jugore. Objekti është i rrethuar nga katër mure të jashtme. Niveli i shtrimit të gurit ishte bërë i pabarabartë me kalimin e kohës për shkak të disa riparimeve në të gjithë historinë e xhamisë, por puna e kohëve të fundit në oborr i ka rivendosur atë në nivelet e epokës së Omajadëve. Harqet apo arkadat (riwaq) rrethojnë oborrin e mbështetur nga kolonat dhe kalatat e gurta. Ka një skelë në mes të dy kolonave. Për shkak se pjesa veriore e oborrit ishte shkatërruar në tërmetin e 1759, arkada nuk është e qëndrueshme; kur u rindërtua muri i veriut, kolonat që e mbështetnin nuk ishin.
Tre harqet përbëjnë hapësirën e brendshme të shenjtërores. Ata janë paralel me drejtimin e lutjes që është drejt Mekës në Arabinë Saudite. Harqet mbështeten nga dy rreshtat e shtyllave prej guri të stilit të Korintit. Secila prej arkadave apo harqeve ka dy nivele. Niveli i parë përbëhet nga harqe të mëdha gjysëmrrethore, ndërsa niveli i dytë përbëhet nga harqe të dyfishta. Ky model është i njëjtë me harqet e oborrit. Tre harqet e brendshëm ndërpriten në qendër të shenjtërores me një hark më të madh dhe më të lartë, që është pingul me muretin e kiblës ("drejtimi i lutjes") dhe përballet me mihrabin ( vend në mur që tregon kiblën) dhe minberin (" foltore "). Transepti qendror ndan arkadat në dy gjysma secila me njëmbëdhjetë harqe. I gjithë tempulli ka përmasa 136 metra me 37 metra dhe përbën gjysmën jugore të kompleksit të xhamisë.
Katër mihrabë me rradhë janë në murin e pasëm të shenjtërores, kurse kryesor është Mihrabi i Madh i cili gjendet afërsisht në qendër të murit. Mihrabi i Shokëve të Pejgamberit (i quajtur pas Sahabëve ) gjendet në gjysmën lindore. Sipas inxhinierit të lashtë mysliman Musa ibn Shakir, mihrabi i mëvonshëm u ndërtua gjatë ndërtimit fillestar të xhamisë dhe u bë i treti mihrab i ndërtuar në formë gjysëm-harku në historinë e Islamit.
Kubetë
Kubeja më e madhe e xhamisë njihet si "Kubeja e Shqiponjës" (Kubbat en-Nisr) dhe gjendet në majë të qendrës së sallës së lutjes. Kubeja origjinale prej druri u zëvendësua nga një prej guri e ndërtuar pas zjarrit të 1893. Ajo merr emrin e saj sepse mendohet të ngjajë me një shqiponjë, me kubenë vetë që përfaqëson kokën e shqiponjës ndërsa krahët lindorë dhe perëndimorë të sallës së lutjes përfaqësojnë krahët. Me një lartësi prej 36 m, kubeja mbështetet në një strukturë tetëkëndore me dy dritare të harkuar në secilën nga anët e saj. Ajo mbështetet nga harqet qendrore të brendshme dhe ka hapje përgjatë parametrit të saj.
Minaret
majtas|parapamje|Minarja e Nuses ishte minarja e parë e ndërtuar për xhaminë Brenda kompleksit të xhamisë Omajad janë tre minare. Minarja e Nuses ( Madhanat el-Arus ) ishte e para e ndërtuar dhe gjendet në muret veriore të xhamisë. Viti i saktë i ndërtimit origjinal të minares është i panjohur. Pjesa e poshtme e minares ka shumë të ngjarë që vjen nga epoka Abaside në shekullin e 9-të. Ndërsa është e mundur që ta kenë ndërtuar Omajadët, nuk ka asnjë të dhënë se një minare në muret veriore ishte pjesë e konceptit fillestar të Kalifit el-Ualid. Gjeografi el-Mukaddasi vizitoi minaren në vitin 985 kur Damasku ishte nën kontrollin Abasid dhe e përshkroi atë si "të ndërtuar kohët e fundit". Segmenti i sipërm u ndërtua në 1174. Kjo Minarja është përdorur nga ana e muezinit për thirrjen për namaz ( ezani ) dhe ka një shkallë spirale e 160 shkallët e gurta që çojnë në pozicionin e quajtur 'pozicioni i Muezinit'. djathtas|parapamje|Minarja e Jezusit (Isait) është minarja më e lartë e xhamisë Minarja e Nuses është e ndarë në dy seksione; kulla kryesore dhe spiralja që janë të ndara nga një çati prej plumbi. Pjesa më e vjetër e minares, ose kulla kryesore, është në formë katrore, ka katër galeri, dhe përbëhet nga dy forma të ndryshme të muraturës; baza përbëhet nga blloqe të mëdha, ndërsa pjesa e sipërme është e ndërtuar prej guri të veshur. Ka dy hapësira të lehta pranë kreut të kullës kryesore, para çatisë, me harqe në formë patkoi dhe kapitole kubike të mbyllura në një hark të vetëm. Poshtë këtyre hapjeve gjendet një korbel apo mbajtëse me hark më të vogël. Sipas legjendës lokale, minarja është emëruar pas vajzës së tregtarit që ishte martuar me sundimtarin e Sirisë në atë kohë e cila ka dhënë plumbin për çatinë e minares. Bashkangjitur në minaren e nuses është kopja e shekullit të 18-të e orës së diellit të shekullit të 14-të, të ndërtuar nga Ibn el-Shatiri.
Minarja e Jezusit ( Madhanat Isa ), e vendosur në këndin juglindor të kompleksit të xhamisë, është rreth 77 metra në lartësi dhe më e larta e tre minareve. Disa burime thonë se është ndërtuar fillimisht nga Abasidët në shekullin e 9-të,, ndërsa burime të tjera ia atribuojnë strukturën origjinale omajadëve. Trupi kryesor i minares aktuale është ndërtuar nga Ejubidët në vitin 1247, por pjesa e sipërme u ndërtua nga osmanët. Trupi kryesor i minares është në formë katrore dhe forma është tetëkëndëshe. Ajo ngjitet në një pikë dhe ka një gjysmëhënë në krye (siç kanë dy minaret e tjera. ) Dy galeri të mbuluara janë të vendosura në trupin kryesor dhe dy galeritë e hapura janë të vendosura në grykë. Besimi islam pohon se Jezusi do të zbresë nga qielli para Ditës së Gjykimit për t'u përballur me Antikrishtin. Sipas traditës lokale të Damaskut, ai do të vijë në tokë nëpërmjet Minares së Jezusit, prandaj ajo mban emri tij. Ibën Kethiri, një dijetar i shquar mysliman i shekullit të 14-të, mbështeti këtë nocion.
Minarja perëndimore ( Madhanat al-Gharbiyya ) njihet edhe si "Minarja e Kaitbej" sepse është ndërtuar nga sulltan Kaitbej i Mamlukëve në vitin 1488. Minarja Perëndimore tregon një ndikim të fortë arkitekturor të epokës islame Egjiptiane tipike për periudhën Mamluke. Minarja është në formë tetëkëndore dhe është ndërtuar në seksione me tre galeritë. Përgjithësisht besohet se si Minarja e Jezusit dhe Minarja Perëndimore u ndërtuan në themelin e kullave të lashta romake ( temenos ), por disa dijetarë e     shohin këtë të jetë e diskutueshme për shkak të mungesës së kullave tek qoshtet në tempuj të tjerë ish-romakë.
Ndikimi në arkitekturën e xhamisë
Xhamia Omajade është një nga xhamitë më të hershme në botë që kanë ruajtur të njëjtën strukturë të përgjithshme dhe karakteristika arkitektonike që nga ndërtimi i saj fillestar në fillim të shekullit të 8-të dhe karakteri i tij Umajad nuk është ndryshuar ndjeshëm. Që nga themelimi i saj, xhamia ka shërbyer si një model për arkitekturën e xhamive në Siri, si dhe në nivel global. Sipas historianit të artit, Finnbar Barry Flood, "ndërtimi i xhamisë së Damaskut jo vetëm që e ndryshoi në mënyrë të pakthyeshme peizazhin urban të qytetit, duke vendosur mbi të një pohim të përhershëm të hegjemonisë myslimane, por duke i dhënë xhamisë siriane formën e saj definitive ajo gjithashtu transformoi historinë e mëvonshme të xhamisë në përgjithësi ". Shembuj të planit tokësor të xhamisë Omajade që përdoren si prototip për xhami të tjera në rajon përfshijnë Xhaminë el-Ez'herit dhe Xhaminë Bajbars në Kajro, Xhaminë e Madhe të Kordobës në Spanjë dhe Xhaminë e Madhe të Bursa e Xhaminë Selimije në Turqi.
Domethënia fetare
djathtas|parapamje| Mekami që strehon kokën e Profetit Jahja (Gjon Pagëzori). djathtas|parapamje|217x217px|Vendndodhja ku u vendos koka e [[Hyseni|Hyseinit, varrosur në xhaminë Imam Hysein. ]] Xhamia Omajad ka rëndësi të madhe për myslimanët shiitë dhe synitë, pasi ajo ishte destinacioni i zonjave dhe fëmijëve të familjes së Muhammedit, që u detyruan të ecnin për këtu nga Iraku, pas Betejës së Qerbelasë. Për më tepër, ishte vendi ku ata u burgosën për 60 ditë.
Më poshtë tregohen strukturat e xhamisë që kanë rëndësi të madhe:
Referime
<references group="" responsive="0">
Goran Misovski
Goran Misovski (Горан Мисовски; i lindur më 15.4.1965, në Shkup) është një politikan maqedonas nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Goran Misovski kandidoj si pjesë e PRSD-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Tuma e vetmuar në Llapushnik
Tuma e vetmuar në Llapushnik është një monument i trashëgimisë kulturore në Llapushnik, Drenas, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Stevo Pendarovski
Stevo Pendarovski (Стево Пендаровски; i lindur më 3 Prill 1963, në Shkup) është një politikan maqedonas dhe Presidenti i pestë i Maqedonisë së Veriut, i cili shërben që nga 12 Maji i vitit 2019.
Pendarovski, lindi më 3 Prill 1963 në Shkup. Ai u diplomua me një Bachelor në Drejtësi nga Ss. Cyril and Methodius University of Shkup në 1987, më vonë duke fituar MA dhe Ph.D. diploma në Shkenca Politike në të njëjtin universitet. Nga 1998 deri në 2001, ai ishte shefi i Drejtorisë së Analizës dhe Kërkimit në Ministrinë e Punëve të Brendshme dhe një zëdhënës i Ministrisë.
Pendarovski filloi karrierën e tij qeveritare si Ndihmës-Ministër për Marrëdhëniet me Publikun në Ministrinë e Punëve të Brendshme dhe si shef i Departamentit Analitik dhe të Kërkimit të ministrisë nga 1998-2001. Ai ishte Këshilltar i Sigurisë Kombëtare dhe Kryesor i Politikës së Jashtme të Presidentit Boris Trajkovski nga 2001 deri në vdekjen e Trajkovskit në 2004. Pasi udhëhoqi Komisionin Shtetëror të Zgjedhjeve nga 2004 në 2005, ai vazhdoi të shërbejë përsëri si Këshilltar i Sigurisë Kombëtare dhe Kryesor i Politikës së Jashtme te Presidenti tjetër, Branko Crvenkovski, nga 2005 në 2009.
Që nga viti 2008, Pendarovski ka qenë Profesor Asistent në Sigurinë Ndërkombëtare, Politika e Jashtme dhe Globalizimi në Universitetin American College Shkup, ku ai mëson të sigurisë ndërkombëtare, marrëdhënieve ndërkombëtare, Hyrje në Politikë, globalizimi, Gjeopolitikë, politikën e jashtme amerikane, të huaj dhe BE Politika të Sigurisë dhe Vendet e Vogla në politikën Botërore.
John Alvbåge
John Alvbåge (lindi më 10 gusht 1982) është futbollist suedez i cili luan për skuadrën IFK Göteborg si portier. Ai ka luajtur edhe në skuadrën kombëtare.
Karriera
Në vitin 2002, John u bashkua në skuadrën Västra Frölunda. Në vitin 2003, ai u bashkua në Örebro SK. Në vitin 2005, ai u bashkua në skuadrën IFK Göteborg, ku luajti vetëm gjysmën e sezonit.
Në verë të vitit 2008, ai u kthye në Örebro SK. Në fillim të sezonit 2012, ai u kthye në IFK Göteborg.
Karriera ndërkombëtare
Më 23 janar 2005, ai luajti për Suedinë në ndeshjen kundër Jordanisë. Në skuadrën kombëtare, John ka luajtur 4 herë.
Mohamed Ali Rashwan
Mohamed Ali Rashwan (Arabisht: محمد علي رشوان‎, lindi më 16 janar 1956) është ish-xhudistë egjiptianë. Ai fitoi medaljen e argjend Lojërat Olimpike Verore 1984 në kategorinë Klasa e Hapur për meshkuj.
Ai fitoi dy herë medaljen e argjend në Kampionatin Botërorë të Xhudos; një herë në vitin 1985 në peshat e hapura dhe në vitin 1987 në peshat rënda.
Në vitin 1984, ai humbi në finale kundër xhudistit japonezë Yasuhiro Jamashita, i cili grisi një muskul të viçit të djathtë në fillim. Rashwan deklaroi se nuk synonte këmbën e djathtë të Yamashitës, sepse ai nuk e konsideronte atë si një lojë të drejtë dhe më pas u dha një çmim nga Komiteti Ndërkombëtar i Fairplay.
Ai gjithashtu fitoi medaljen e artë në peshat e rënda dhe në kategorinë klasa e hapur në Kampionatin Afrikan më 1982 and 1983.
Pjesëmarrja e tij të parë ndërkombëtare ishte në vitin 1972 në Çekosllovaki dhe Spanjë.
Rashwan doli në pension më 1992 dhe tani është anëtar i Federatës së Xhudos Egjiptiane dhe një gjyqtar ndërkombëtar i xhudos.
Kuzhina kosovare (libër)
Kuzhina kosovare libër me autore Besa Sejdiu (Kuqi) dhe Mursel Berisha (ideoi e realizoi). Botuar në Tiranë nga "Uegen", në vitin 2006. Faqe 250. ISBN 99943-39-23-0
Enes Ibrahim
Enes Ibrahim  (Енес Ибрахим; i lindur më 8.8.1984, në Shkup) është një politikan turk nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Enes Ibrahim kandidoj si pjesë e PLT-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Alix
Alix është një komunë në Francë. Alix bën pjesë në departamentin Rhône të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 686 banorë (regjistrimi 2006) dhe sipërfaqe prej 3.61 km².
Banesa qytetare kosovare e shek. XVIII-XIX
'''Banesa qytetare kosovare e shek. XVIII-XIX''' libër me autorë Emin Riza, Njazi Haliti dhe Ekrem Murtezai (red.). Botuar në Prishtinë nga Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës, në vitin 2006. Faqe 331. ISBN 9951-413-37-4
Gjykata e Drejtësisë e Bashkimit Evropian
Gjykata e Drejtësisë e Bashkimit Evropian ( Cour de justice de l'Union européenne) është dega gjyqësore e Bashkimit Evropian (BE). Ajo ndodhet në lagjen Kirchberg të qytetit të Luksemburgut, Luksemburg. Ky institucion i BE-së përbëhet nga dy gjykata të veçanta: Gjykata e Drejtësisë dhe Gjykata e Përgjithshme. Nga viti 2005 deri në vitin 2016 ajo gjithashtu përbëhej nga Tribunali i Shërbimit Civil. Ka një sistem gjyqësor sui generis, që do të thotë "i llojit të vet", dhe është një institucion mbikombëtar.
Gjykata e Drejtësisë e Bashkimit Evropian është autoriteti kryesor gjyqësor i Bashkimit Evropian i cili mbikëqyr zbatimin dhe interpretimin uniform të ligjit të Bashkimit Evropian, në bashkëpunim me gjyqësorin kombëtar të shteteve anëtare. Gjykata gjithashtu zgjidh mosmarrëveshjet ligjore midis qeverive kombëtare dhe institucioneve të BE-së, dhe mund të ndërmarrë veprime kundër institucioneve të BE-së në emër të individëve, kompanive ose organizatave, të drejtat e të cilave janë shkelur.
RTSH Sport
RTSH Sport është një kanal televiziv shqiptar i emetuar nga Radio Televizioni Shqiptar dhe i kuruar nga redaksia sportive. Është kanali i parë tërësisht sportiv i transmetuesit publik shqiptar.
Historia
RTSH Sport ka nisur transmetimet në gusht të vitit 2016. Duke qënë se RTSH-ja gëzonte të drejtën televizive për Lojërat Olimpike “Rio 2016”, nisën transmetimet paralele në tre kanale televizive të transmetuesit publik shqiptar dhe Lojërat Olimpike janë transmetuar për herë të parë në Shqipëri në 3 kanale të pavarura nga njëri-tjetri, TVSH, TVSH 2 dhe RTSH Sport. Transmetimi i “Rio 2016” ishte suksesi i parë i kanalit dedikuar sportit, jo vetëm në mbulimin e Olimpiadës me thuajse 300 orë transmetim me komentin shqip, por edhe duke vlerësuar të dhënat e shikueshmërisë në periudhën 5 - 21 gusht, ku RTSH Sport  ishte ndër kanalet televizive më të ndjekura.
Në shtator të vitit 2016 RTSH Sport nis transmetimet e pavarura nga kanali i parë TVSH. Fillimisht me programacion të reduktuar për shak të stafit të kufizuar (punonin vetëm 4 gazetarë), duke transmetuar vetëm emisione sportive dhe aktivitete sportive si: “Rubrika Sportive”, “E Hëna Sportive”, “Përtej futbollit”, “Pasi i fundit”, “Studio Europa League” etj,  por me ndryshimet strukturore të transmetuesit publik në janar të vitit 2017, RTSH Sport nisi transmetimin si një kanal i mirëfilltë televiziv. Në 6 Mars të vitit 2017 nisi transmetimet edicioni i parë i lajmeve në RTSH Sport. Edicionet e lajmeve zgjasnin 30 minuta dhe stafi i gazetarëve filloi të plotësohej me emra të rinj. Edicionet informative sportive transmetoheshin në 5 fasha të ndryshme oraresh duke sjellë kryesisht lajmet sportive të vendit, por pa lënë jashtë vëmendjes edhe aktivitetet e rëndësishme ndërkombëtare.
Shumë shpejt RTSH Sport bëhet partneri mediatik i sportit kombëtar, duke transmetuar edhe sporte që ishin harruar që kishin aktivitet, e jo më të shfaqeshin në ekran. Kampionati Botëror i Aeronautikës zhvilluar në Vlorë dhe Kampionati Botëror i Dansit Sportiv zhvilluar në Tiranë ishin disa prej aktiviteteve të para që RTSH Sport është përgëzuar edhe nga Federatat Ndërkombëtare për mbulimin mediatik të këtyre aktiviteteve. Ndërkohë që në RTSH Sport filluan të transmetohen aktivitetet kombëtare të lojërave me dorë, duke dhënë të paktën një ndeshje çdo javë nga kampionatet e basketbollit dhe volejbollit.
RTSH Sport nuk ka lënë jashtë vëmendjes edhe sportet e tjera, duke transmetuar Kampionatet Kombëtare të Peshëngritjes, Mundjes, Boksit, Futbollit, apo edhe ka mbuluar mediatikisht rrethin çiklistik të Shqipërisë për shumë vite resht.
RTSH Sport është kthyer në vitet në vazhdim një faktor i rëndësishëm në tregun mediatik, sa i përket të drejtave televizive sportive, duke pasur një buqetë “premium sport”.
Botërori “Rusi 2018” ishte një sukses i padiskutueshëm për RTSH Sport, sepse stafi i ri i kanalit përballoi një eveniment të madh radio televiziv, duke prodhuar dhe transmetuar me sukses 3 emisione çdo ditë në ekran dhe 2 emisione përditë radiofonikë duke trajtuar në mënyrën e duhur aktivitetin më të madh futbollistik në Botë. “Sot në Botëror”, “Studio Rusi 2018” dhe “Magjia 21” kapën majat e shikueshmërisë sipas të dhënave të “Telemetrix”, ndërkohë që për herë të parë RTSH e transmetoi e vetme një Botëror futbolli. Vetëm gjatë periudhës qershor - korrik 2018, përdoruesit e Aplikacionit “RTSH Tani” janë 50-fishuar…
Lojërat Olimpike “Rio 2016” ishin një risi më vete për RTSH Sport. Për herë të parë në historinë e transmetimeve televizive shqiptare, Olimpiada transmetohej në tre kanale televizive të dedikuara, të pavarura nga njëra tjetra dhe me komentin shqip. Trajtimi i Lojërave Olimpike Dimërore 2018 ishte me të njëjtin standart, ndërkohë që në Tokyo 2020 (të cilat në fakt u zhvilluan në 2021), u dedikuan 4 kanale njëkohësisht me koment shqip dhe me sporte të pavarura nga njëra tjetra. Transmetimi i Lojërave Olimpike verore, me 4 kanale njëkohësisht LIVE në një transmetues publik, është unik në Evropë…
Sa i përket historikut të të drejtave televizive të futbollit elitar të UEFA-s, RTSH Sport pasi gëzoi për 6 vite resht UEFA Europa League, ka fituar të drejtën televizive për një ndeshje në javë për UEFA Champions League për sezonet 2021- 2024. Shumë pak media publike në Evropë kanë të drejtën e transmetimit të një ndeshje në javë nga eventi më i rëndësishëm për klube në kontinent.
Struktura Programore e RTSH Sport
RTSH Sport HD është kanal i rrjetit digjital të Radio Televizion Shqiptar, dedikuar 24 orë ngjarjeve sportive. Një kanal i menduar për të gjithë sportdashësit, që sjell për ta një shumëllojshmëri sportesh, nga vendi dhe bota, me një trajtim të specializuar, me informacione të detajuara dhe emisione të dedikuara.
Sporti është jetë. Me këtë moto RTSH Sport HD synon t’i japë jetë dëshirës së kujto për të marr frymëzimin e duhur dhe për të jetuar shëndetshëm. Më së shumti fëmijët dhe të rinjtë do të gjejnë stimujt e duhur për ta pasur sportin pjesë të rëndësishme të jetës së tyre. Dihet tashmë se një përqindje shumë e vogël e sportit të ushtruar në botë e zë ai profesionist, i cili më së shumti shërben si frymëzim për gjithë pjesën tjetër. Misioni i RTSH Sport HD është që nëpërmjet transmetimeve të tij të sjell sa më shumë sport, sa më afër publikut të gjerë.
Uzina mekanike e Kombinatit Metalurgjik Çeliku i Partisë në Elbasan
Uzina mekanike e Kombinatit Metalurgjik Çeliku i Partisë në Elbasan, ish uzinë mekanike shqiptare për prodhimin e pjesëve të ndërrimit, të makinerive dhe të pajisjeve për ngritjen e veprave të kombinatit metalurgjik, për mirëmbajtjen dhe riparimin e tyre gjatë shfrytëzimit. Prodhonte gjithashtu për nevojat e industrisë mekanike shufra çeliku të farkëtuara. U vu pjesërisht në shfrytëzim më 1973 (reparti i saldimit dhe ai mekanik) dhe përfundimisht më 1977 (shkritorja e gizës dhe e çelikut dhe farkëtaria). Uzina ka prodhuar pajisje jotip për furrnaltën e parë, për uzinën e telëzimit, uzinën energjetike, uzinën kokso-kimike etj. si dhe shumë makineri e pajisje për uzinën e materialeve zjarrduruese, për baterinë e dytë të qymyrgurit kok dhe furrnaltën e dytë, për linjën e tharjes të karbonatit bazik të nikelit etj. Ka prodhuar edhe makineri e pajisje të rëndësishme dhe me përmasa të mëdha për zgjerimin e Kombinatit të Sheqerit në Maliq, për disa fabrika pasurimi të mineraleve të dobishme, për industrinë e naftës etj.
Silver Surfer
220px|thumb|Silver Surfer The Silver Surfer është një superhero fiktiv të Marvel Comics. Krijuar nga autori Stan Lee dhe artisti/ko-plotter Jack Kirby, ai për herë të parë u paraqitë në stripin The Fantastic Four #48 (mars 1966).
Hieroglife kosovare
Hieroglife kosovare : 123 poezi, 399 fotografi bardhë e zi dhe ngjyra. Libër me autor Budim Berisha. Botuar në Prizren; Rahovec : Botim privat, në vitin 2008. Faqe 232.
Silver Surfer
Në filmin Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer Silver Surfer u portretizuar nga aktori Doug Jones dhe dubluar nga Laurence Fishburne.
RTSH Sport
Struktura Programore e RTSH Sport
Struktura programore e RTSH Sport HD është e fokusuar në ngjarjet sportive të drejtpërdrejta dhe për këtë arsye programi ditor pëson ndryshime në varësi të kalendarëve të ndryshëm të ngjarjeve kombëtare dhe ndërkombëtare.
Rubrika Sportive
Emisioni më jetë-gjatë sportiv në Shqipëri. Ka nisur të transmetohet që në vitin 1971. Tashmë është me një format dhe një fokus të përcaktuar, Kategoria Superiore dhe ngjarjet më të mëdha sportive janë pjesë e këtij emisioni çdo fundjavë në mbrëmje. Autor: Pano Xhixho. Moderatore: Hygerta Sako
E Hëna Sportive
Emision që i dedikohet Kategorisë së parë të futbollit dhe ngjarjeve më të mëdha sportive nga vendi. Futbolli nuk luhet vetëm në Kategorinë Superiore, madje në Kategorinë e parë janë më shumë qytete që janë pjesë, prandaj ky është emisioni i vetëm që i dedikohet kësaj kategorie. Në drejtimin e Alban Hasanit dhe me prezencën e Saimir Demit.
Studio Gol
Emisioni dedikuar kampionateve më të rëndësishme evropiane të futbollit. Transmetohet ditën e martë pasdite dhe është i vetmi emision në televizionet pa pagesë që jep golat dhe gjithçka ka ndodhur në Spanjë, Itali, Gjermani, Angli etj. Përmbledhje e javës me golat e të gjitha ndeshjeve me rubrika të veçantë të përgatitura duke nënvizuar elementët më të rëndësishëm të prodhuar nga fundjava futbollistike evropiane. Në drejtimin e gazetarit Kristo Thoma dhe me prezencën e specialistëve dhe gazetarëve çdo javë në studio.
24 Sekonda
Një emision që i dedikohet basketbollit. Për herë të parë në Shqipëri ka një emision të dedikuar për basketbollin shqiptar, për atë që ndodh çdo javë në parket si për meshkuj ashtu edhe për femra. Komuniteti i Basketbollit ka tashmë një dritare mediatike të përjavshme. Emisioni transmetohet ditët e mërkura në mbrëmje. Në drejtimin e emisionit të basketbollit është gazetari Henri Moja.
Shtëpia e Motorëve
Një emision që i dedikohet sporteve motorike. Ditëve të premte në RTSH Sport flitet për Moto Gp dhe Formula 1, duke qënë pragu i garave të fundjavës. Të rejat më të fundit nga “skuderitë” si për motorra ashtu edhe për garat e Formula 1, vijnë nëpërmjet gazetarëve dhe komentatorëve të RTSH Sportit për sportet e shpejtësisë; Andrea Kushi, Sokol Gjoshi dhe Erti Kristo.
Ëndërr Kuq e Zi
Emision shoqërues i ndeshjeve zyrtare dhe miqësore, të ekipit kombëtar të futbollit. Kronika, analiza gazetarësh dhe specialistësh futbolli, komente, intervista protagonistësh, për të afruar publikun sa më pranë ekipit tonë kombëtar.Emision që zbulon në detaje aventurën e Kombëtares së futbollit, lidhet me çdo kënd të stadiumit ku luhet ndeshja dhe sjell në ekran që nga figurat më të shquara të futbollit shqiptar, dhe deri tek lojtarët dhe aktorët e momentit.
Organograma
Në krye të kanalit është Kryedaktori i RTSH Sport. Që prej formimit, në krye të RTSH Sport, si kryeredaktor kanali ka punuar z. Pano Xhixho. Në krye të sektorit të lajmeve dhe faqes elektronike është z. Saimir Demi. Si redaktor i programacionit në RTSH Sport është Andrea Kushi, ndërkohë që tek dokumentarët dhe programet janë gazetarë dhe komentatorë të njohur si: Hygerta Sako, Dëfrim Methasani, Kristo Thoma, Alban Hasani etj.
Transmetimi i RTSH Sport
Në platformën digjitale të transmetuesit publik RTSH Sport listohet në numrin 4, ndërkohë që ai mund të ndiqet në 90% të territorit të vendit tonë nëpërmjet shtrirjes së sinjalit. RTSH Sport nuk mund të transmetoj në satelit, për shkak se ka shumë të drejta televizive sportive pa pagesë dhe ndërhyn në territore për të cilat nuk i gëzon këto të drejta.
Refugjatët kosovarë, Kavajë 1999
Refugjatët kosovarë, Kavajë 1999 : ngjarje historike me autor Shefik Myftiu dhe Lytfi Dermyshi (red.). Botuar në Kavajë, në vitin 2008. Faqet e librit 174.
Uzina mekanike e naftës në Patos
Uzina mekanike e naftës në Patos, uzinë mekanike shqiptare që prodhon pjesë ndërrimi, makina e pajisje dhe bën ripërtëritjen e detaleve për nevojat e ind. së naftës. Është ngritur më 1963 mbi bazën e ofiçinës mekanike. Prodhon nyje dhe detale të ndryshme për sondën «Naftëtari 200», kompreso.rë ajri, kuti shpejtësie dhe agregate pastrimi, reduktorë për agregatet e çimentimit, saraçineska të salduara ose të derdhura, që punojnë në presion deri 400 atm për agregatet e çimentimit. Prodhon edhe dalta të ndryshme për shpimin e puseve.
Banesa e vëllezërve Xhaxhiaj
Banesa e vëllezërve Xhaxhiaj është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "615.01.1963".
I keqi i vetes
I keqi i vetes roman me autor Gazmend M. Kapllani. Shtëpia botuese: "Albas", botuar në vitin 2018. Libri ka 160 faqe. ISBN 978-9928-282-13-2
Çeshmja e Broboniqit
Çeshmja e Broboniqit ndodhet në hyrje të fshatit Broboniq menjëherë pasi të kalohet gryka. Çeshmja ndodhet pranë rrugës magjistrale Mitrovicë-Skenderaj-Pejë dhe ofron freski për kalimtarët e rastit. E ngritën banorët e lagjës Doroci të këti fshati.
Vallon-en-Sully
Vallon-en-Sully është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Vallon-en-Sully ka një popullsi prej 1663 banorë dhe sipërfaqe 38.02 km², me një dendësi prej 44 banor/km².
Ali Sutaj, korife i gazetarisë kosovare
Ali Sutaj, korife i gazetarisë kosovare libër me autor Ali D. Jasiqi dhe Sabit Jaha (red.). Botuar në Prishtinë nga "SAS", në vitin 2009. Faqe 248.
Ambeyrac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ambeyrac (Ocitanisht: Ambairac ; Shqip: Ambejraku) është një komunë në departamentin Avejron në rajonin Occitanie të Francës jugore.
Gjeografia
Ambejraku ndodhet rreth 15 km në jug-perëndim të Figeac dhe 25 km në veri-perëndim të Villefranche-de-Rouergue me kufirin e saj verior që është kufiri midis departamenteve Avejron dhe Olt. Mund të arrihet nga rruga D86 nga Balaguier-d'Olt në veri-lindje, e cila kalon përmes fshatit dhe vazhdon në jug deri në La Capelle-Balaguier. Rruga e vogël D127 gjithashtu shkon në perëndim nga fshati për në Saujac.
Popullatë
parapamje| Bashkia parapamje| Memoriali i Luftës në Ambejrak
Vende dhe monumente
parapamje| Kisha në Ambejrak
Kaini dhe Abeli
thumb|Kaini duke vrarë Abelin, nga [[Peter Paul Rubens, rr. 1600]] Në Librin e Zanafillës, Kaini dhe Abeli janë dy djemtë e parë të Adamit dhe Evës. Kaini, i parëlinduri, ishte bujk dhe vëllai i tij Abeli ishte bari. Vëllezërit i bënë flijime Perëndisë, por Perëndia e favorizoi flijimin e Abelit në vend të sakrificës së Kainit. Më pas Kaini vrau Abelin, pas së cilës Zoti e ndëshkoi Kainin duke e dënuar me një jetë endacake. Më pas Kaini banoi në tokën e Nodit (נוֹד, 'bredhës'), ku ndërtoi një qytet dhe lindi linjën e pasardhësve që fillonin me Enokun.
Intrepretimi islam
Historia shfaqet në Kuran 5:27-31: "Lexoju (o Muhamed) saktësisht ngjarjen e dy bijve të Ademit, kur ata bënë nga një kurban, njërit iu pranua, kurse tjetrit jo. Njëri i tha tjetrit: “Ty gjithsesi do të të vras”. Tjetri tha: “Allahu pranon vetëm prej të devotshmit. Nëse ti ngre dorë të më vrasësh mua, unë nuk do ta ngre dorën që të të vras, sepse, në të vërtetë, unë i frikësohem Allahut, Zotit të gjithësisë. Unë parapëlqej të marrësh barrën e gjynahut tim dhe të gjynahut tënd e kështu të bëhesh ndër banorët e zjarrit. Ky është ndëshkimi i keqbërësve”. Vetja e tij e nxiti në vrasjen e të vëllait dhe e vrau. Kështu, ai u bë nga të humburit. Allahu dërgoi një sorrë që rrëmihte në tokë, për t’i treguar se si ta mbulonte kufomën e të vëllait. (Kabili) tha: “I mjeri unë, a nuk qenkam i zoti të bëhem si kjo sorrë e ta mbuloj trupin e tim vëllai?!” E u bë nga të penduarit."
Historia e Kainit dhe Abelit është përdorur gjithmonë si një pengesë nga vrasja në traditën islame. Abdullah ibn Mesudi transmeton se Muhamedi ka thënë në një hadith:
"“Asnjë qenie njerëzore nuk vritet padrejtësisht, por një pjesë e përgjegjësisë për krimin i bie djalit të parë të Ademit, i cili filloi traditën e vrasjes në tokë. (Thuhet se ai ishte Kabili)."
Studiuesit myslimanë ishin të ndarë në motivet e vrasjes së Abelit nga Kaini, dhe më tej përse dy vëllezërit ishin të detyruar t'i ofronin flijime Zotit. Disa studiues besonin se motivet e Kainit ishin thjesht xhelozia dhe epshi. Si Kaini ashtu edhe Abeli dëshironin të martoheshin me vajzën e bukur të Adamit, Aklima (arabisht: Aqlimia'). Duke kërkuar t'i jepte fund mosmarrëveshjes mes tyre, Adami sugjeroi që secili të paraqiste një ofertë përpara Perëndisë. Ai që Zoti e pranoi ofertën, do të martohej me Aklimën. Abeli, një bari bujar, ofroi si ofertë Perëndisë delet më të majme të tij. Por Kaini, një bujk koprrac, i ofroi vetëm një tufë bari dhe disa fara të pavlera. Perëndia e pranoi ofertën e Abelit dhe e hodhi poshtë ofertën e Kainit—një tregues që Abeli ishte më i drejtë se Kaini dhe si rrjedhim më i denjë për Aklimën. Si rezultat, u vendos që Abeli të martohej me Aklimën. Nga ana tjetër, Kaini do të martohej me motrën e saj më pak të bukur. I verbuar nga zemërimi dhe epshi për Aklimën, Kaini u përpoq të hakmerrej ndaj Abelit dhe të arratisej me Aklimën.
Rezistenca kosovare mes dy zjarresh : (kujtime)
Rezistenca kosovare mes dy zjarresh : kujtime me autor Sabri Maxhuni (Novosela). Botuar në Prishtinë : Botim privat, në vitin 2010. Faqet e librit 254.