cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Çiro Truhelka
Biografia
Ćiro Truhelka lindi më 2 shkurt 1865 në Osijek nga Antun Vjenceslav dhe Marija (Schön) Truhelka. Babai i tij ishte me origjinë çeke dhe nëna me origjinë gjermane. Shkollën fillore e mbaroi në Osijek dhe më pas u regjistrua në shkollën e mesme të cilën përfundimisht e mbaroi në Zagreb ku u shpërngul pas vdekjes së babait së bashku me nënën dhe vëllain Dragosh dhe motrën Jagoda Truhelka. Në rini, ai tregoi interes për pikturën dhe shkencat teknike, por për shkak të gjendjes së keqe financiare të familjes, zgjodhi studimet për filozofi në Universitetin e Zagrebit. Ai zgjodhi historinë e artit dhe historinë si lëndë kryesore. Doktoroi në vitin 1885 me disertacionin “Andrija Medulić: Jeta dhe vepra e tij”.
Si student, Truhelka punoi me Izidor Kršnjavi në Galerinë Strossmayer të Mjeshtrave të Vjetër dhe bëri katalogun e parë të institucioneve (1885). Në vitin 1886, ai u bë sekretar i Shoqatës Muzeale për Bosnjë dhe Hercegovinën dhe kuratori i parë i Muzeut Kombëtar të Bosnje dhe Hercegovinës. Detyra e tij ishte përgatitja e hapjes së Muzeut në 1888. Ai ishte vetëm 21 vjeç kur erdhi në Sarajevë ku jetoi për 40 vjet. Në Muze menaxhonte koleksionet etnografike, prehistorike dhe mesjetare, por duke qenë se nuk kishte shumë ekspertë, kujdesej për të gjitha koleksionet muzeale, përveç atyre të fushës së shkencave natyrore. Si kurator, Truhelka organizoi pavionet bosnjane në ekspozita në Budapest (1896), Bruksel (1897) dhe Paris (1900). Më 1905, ai pasoi Kosta Hörmann si drejtor i Muzeut Kombëtar dhe redaktor i Gazetës së Muzeut Kombëtar të Muzikës (deri në vitin 1920). Falë tij, në vitin 1913, Muzeu Kombëtar mori një ndërtesë të re. Doli në pension në vitin 1922. Në vitin 1926, ai doli nga pensioni pasi u emërua profesor i arkeologjisë dhe historisë së artit në Universitetin e Shkupit, Maqedoni. Ai përfundimisht doli përsëri në pension në 1931. Ai shërbeu si president i degës së Zagrebit të Shoqatës së Kroatëve të Bosnjës.
Truhelka dha një kontribut të jashtëzakonshëm në studimin e historisë së Bosnjë-Hercegovinës. Puna në Muze ka ndikuar në interesin e tij të larmishëm. Ai u angazhua në gërmimin e vendeve arkeologjike, varreve dhe kështjellave ilire në nekropolet prehistorike në Glasinac, një vendbanim burgu në Donja Dolina, një ndërtesë kulti prehistorik në Goricë afër Posushjes, dhe gjithashtu gërmoi bazilikën e hershme të krishterë të Zenicës. Dukuria e "kishave bosnjane" dhe prejardhja e tyre e hershme e krishterë dhe lokalitetet në luginën e lumit Lashva dhe përreth Stolacit, Jajces mesjetare dhe shumë qytete të tjera mesjetare kanë qenë objekt studimi i Truhelkës. Kjo i solli atij njohjen e kongresit antropologjik në Vjenë dhe anëtarësimin në Shoqëri. Në fushën e etnologjisë, ai punoi në një koleksion etnografik dhe dha një pasqyrë të jetës kombëtare në B. dhe H. Truhelka bëri shumë gjetje të rëndësishme për Bosnjën dhe Hercegovinën paraosmane dhe dha një kontribut të rëndësishëm në kërkimin e historisë së Bosnjës mesjetare duke studiuar stećaks, kulturën materiale, bosančica, topografi, numizmatikë, politik, social dhe fetar. situatë. Në Prozor-Rama ai verifikoi legjendën e Virgjëreshës së Grabovacit ( Diva Grabovčeva ) kur gjeti eshtrat e një gruaje të re të shekullit të 16-të ose të 17-të. Në 1888, Truhelka gërmoi eshtrat e mbretit Stjepan Tomašević, të cilat tani janë të vendosura në Manastirin Françeskan në Jajce. Truhelka studioi gjuhën shqipe dhe turke për kërkimet e tij.
Përveç kësaj, motra e tij Jagoda Truhelka ishte një shkrimtare e njohur kroate.
Polemika
Për t'i siguruar nacionalizmit kroat anti-jugosllavist një bazë të fortë shkencore, Truhelka përdori antropologjinë racore për të bërë dallimin midis kroatëve dhe serbëve. Truhelka pohoi se myslimanët bosnjanë ishin kroatë etnikë, të cilët, sipas tij, i përkisnin kryesisht llojit racor nordiko-dinarik. Nga ana tjetër, shumica e serbëve i përkisnin racës së degjeneruar të vllehëve, të ngjashëm me hebrenjtë dhe armenët, megjithëse Truhelka 'ishte e kujdesshme për të dalluar midis serbëve me lëkurë të errët me prejardhje vllahe dhe serbëve me flokë të bardhë, të cilët, sipas tij, ishin sllavë të pastër.
Në kohën kur ai drejtonte "Muzeun vendor" (Zemaljski muzej) në Sarajevë, një pjesë e punës dhe kërkimit shkencor ishin në varësi të vërtetimit të disa prej pikëpamjeve të tij pseudo-shkencore dhe përpjekjeve për të gjetur një konfirmim të pohimeve të ekzagjeruara në lidhje me praninë e katolicizmit në Bosnje. Nga ana tjetër, në përputhje me politikën e Perandorisë Austro-Hungareze, në mënyrë sistematike shmangej ose shtypej gjithçka që lidhej me trashëgiminë.
Truhelka, si shumë të tjerë, e mirëpriti me entuziazëm krijimin e Shtetit të Pavarur të Kroacisë në vitin 1941. Në prag të vdekjes, ai shkroi disa vërejtje raciste dhe pseudoshkencore ndaj serbëve në librin e tij "Kujtimet e një pionieri"; “Serbët janë një element racor etnikisht i huaj që, sipas pozitës së tyre gjeopolitike, i përkasin zonave të ndryshme kulturore dhe kurrë nuk kanë pasur histori të përbashkët kulturore, besim apo jetë kulturore, dhe kjo luftë që po mbahet para syve tanë është lufta e banorëve Vllah kundër popullsisë autoktone bosnjane, e cila gjithmonë ka qenë vetëm kroate”. Ai pretendonte se muslimanët bosnjanë ishin kroatë etnikë që i përkisnin racës nordiko-dinarike dhe superiore racore. Milenko Jergoviç shkroi se libri, nëse kjo vërejtje raciste lihej mënjanë, ishte "një nga librat më të fuqishëm, fjalë për fjalë, dokumentar të çmuara kroate për Bosnjën dhe Sarajevën në një kohë kur ky qytet u shndërrua nga skajet e çarshisë turke në një prej metropoleve të Perandorisë Habsburge”.
Clermont-Ferrand
Clermont-Ferrand është një qytet në anën perëndimore të Francës.
Qarku Rethel
Qarku Rethel është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Ardennes.
Måns Edwall
Måns Johan Edwall, (3 janar 1960 - 9 tetor 2016) ishte regjisor, dramaturg dhe muzikant suedez.
Biografia
Måns Edwall ishte djali i aktorit Allan Edwall dhe shkrimtares Britt Edwall. Ai luajti gitare dhe saksofon në grupin Cathy & The Heat dhe Alien Beat. Ai gjithashtu ka shkruar kënga tek këngëtarët tjerë. Ai po ashtu ka shkruar kënga nëpër filma të ndryshme. Së bashku me dy kompozitorë tjerë, ai ka shkruar këngën në një film ku babi i tij ka luajtur.
Në vitin 1987, ai luajti në sezonin e parë dhe dytë në filmin Varuhuset me rolin si Valde.
1908 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1908 në Shqipëri.
Kalis
është një fshat në njësinë administrative Kalis në Rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Belval-en-Argonne
Belval-en-Argonne është një komunë në Francë. Belval-en-Argonnebën pjesë në departamentin Marne të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 53 banorë dhe sipërfaqe 12.17 km².
Fletërrufe
Fletërrufeja gjatë regjimit komunist në Shqipëri ishte zakonisht një letër e madhe si afishe, kishte në krye, me shkronja thuajse gjithnjë të kuqe e si titull, vetë fjalën "Fletërrufe" dhe më pas emrin e personit të cilit i drejtohej. Fletërrufeja varej zakonisht në mur, në hollet e hyrjes së shkollave e ndërmarrjeve, por edhe jashtë, nëpër rrugë e sheshe, ndonjëherë edhe në trungje pemësh. Shumë njerëz u vunë në shënjestër e u nxorën thuajse në bankën e të akuzuarve për "krime" të ndryshme, nëpërmjet fletërrufeve.
Më 6 shkurt 1967 Enver Hoxha mbajti të ashtuquajturin "Fjalimi i 6 shkurtit". Fill pas këtij në shkolla, në qendra pune e kudo shpërtheu një stuhi revolucionare, e shoqëruar me dhunë verbale e psikologjike kundër të ashtuquajturave shfaqje të huaja, borgjeze etj. Kjo dhunë në shumicën e rasteve bëhej me shkrim dhe afishohej publikisht, në rrugë, sheshe, shkolla, ndërmarrje, lagje e kudo. Fjala "fletë-rrufe" nuk ishte dëgjuar më parë, fjalë e cila shpejt, nga përdorimi i shpeshtë, u përngjit në "fletërrufe". Fjala është përkthim i kinezes "dacibao", pak a shumë me të njëjtin kuptim.
Persona të caktuar viheshin në shënjestër "me urdhër nga lart". Por kishte gjithashtu edhe shumë raste kur njerëzit përfitonin nga rasti për të shfryrë mllefe e xhelozira. Për "t'ia hedhur" e për të mos rënë viktimë e ndonjë mase të rëndë, fletërrufesë i duhej përgjigjur flakë për flakë, duke pranuar si të drejtë kritikën e bërë në të, sado absurde që të ishte, sidomos po të kishte ngjyrime politike. Autokritika jo gjithmonë kishte sukses.
Qarku Rennes
Qarku Rennes është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Ille-et-Vilaine.
Donatella Versace
Donatella Francesca Versace (italisht: [donaˈtɛlla franˈtʃeska verˈsaːtʃe]; e lindur më 2 maj 1955) është një stiliste, biznesmene dhe modele italiane e modës. Ajo është motra e Gianni Versace, themeluesit të kompanisë luksoze të modës Versace, të cilën ajo trashëgoi një pjesë të saj pas vdekjes së vëllait të saj në 1997.
Biografia
Donatella Versace lindi në Reggio Calabria me 2 maj 1955 dhe është e katërta (vëllezërit janë Santo, Gianni dhe Tina, të cilët vdiqën si fëmijë).
U diplomua për Gjuhë në Universitetin e Firence s, ajo hyri në botën e modës gjatë viteve tetëdhjetë, kur Versace u zhvendos në Milano dhe filloi të vendoset në botën e modës. Donatella fillimisht u kujdes për komunikimin, marrëdhëniet me publikun dhe imazhin e markës. Më vonë vëllai i saj Gianni i besoi asaj menaxhimin e markës së njohur Versace Versus. Në korrik 1998, një vit pas vrasjes së vëllait të saj nga duart e një të varuri nga droga, Donatella harton linjën e saj të parë të modës Versace.
Para se Versace t’i shitej Michael Kors për 2 miliardë euro në 2018 (i cili tashmë kishte blerë shtëpinë e modës Jimmy Choo ), aksioni i tij ishte nënkryetar i grupit dhe aksioner për 20% të të gjithë pasurisë. Vëllai, Santo Versace, zotëronte 30%, ndërsa vajza, Allegra Versace (e lindur nga martesa me modelin Paul Beck ) zotëronte 50% të aseteve, një përqindje e fituar pas vdekjes së xhaxhait Gianni, themeluesit të maison. Deri më sot, Donatella mbetet kryeministrja e linjës së modës dhe së bashku me vëllain e saj Santo dhe vajzën Allegra, ajo zotëron aksione në shtëpinë e modës për një shumë prej afërsisht 200 milion euro.
Në 2000 Donatella Versace krijoi veshjen e famshme të gjelbër transparente që Jennifer Lopez do ta veshte në Grammy Awards 2000, dhe e cila do të tërheqë sytë dhe kritikat e shtypit, duke u bërë një pjesë ikonike e botës së modës.
Në 2005 ai projektoi kostumet për punën e Francesco Vezzoli, Trailer for a Remake of Gore Vidal's Caligula, prezantuar në Bienalen e 51-të të Venecias.
Për më tepër, Donatella Versace ka marrë pjesë në disa dokumentarë për personazhe nga bota e modës dhe argëtimit: Valentino - Perandori i fundit ( 2008 ), Mademoiselle C ( 2013 ), Dior and I - Një krijues sfidë ( 2014 ) dhe Gaga: Five Foot Two (2017). Në vitin 2013 Lady Gaga, këngëtare dhe mikja e madhe e Donatella Versace, i kushton një këngë stilistit, të quajtur Donatella, brenda albumit Artpop. Në 2002 një përzgjedhje e veshjeve të saj më të bukura dhe ikonike u ekspozua në Muzeun Victoria dhe Albert në Londër. Donatella Versace është shumë aktive në rrjetet sociale, ku shpesh flet për krijimet e saj dhe frymëzimet që e çojnë atë të krijojë veshje Versace. ajo është shoqe me emrat më të mëdhenj në sistemin ndërkombëtar të yjeve, përfshirë Elton John, Prince, Naomi Campbell.
Jeta private
Donatella Versace dhe ish-burri i saj, modeli amerikan Paul Beck, kishin dy fëmijë: Allegra ( 1986 ) dhe Daniel ( 1990 ). Ai kishte një motër më të madhe, Tina, e cila vdiq nga një infeksion tetanozi në moshën dhjetë vjeç. Ajo është e lidhur nga lidhjet prindërore me atletin paraolimpik Giusy Versace, duke qenë kushëri i babait të saj.
Për dekada me radhë ai përjetoi një varësi të fortë ndaj kokainës, me ndikime të mëdha në jetën e tij private dhe profesionale, të kapërcyera falë një terapie detoksifikimi në një klinikë të Arizonës që zgjati gati një vit. Më vonë ajo iu afrua Budizmit.
Ajo i ngjyros flokët e saj bjonde që nga mosha 11 vjeç, e bindur nga vëllai i saj Gianni sepse ai ishte një adhurues i madh i Patty Pravo.
Linqe te jashtme
Faqja zyrtare, në versace.com. Donatella Versace, në Enciklopedinë Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Donatella Versace, në bazën e të dhënave të filmave në Internet, IMDb.com.
Gurrë
është një fshat në njësinë administrative Kalis në Rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Madara Uchiha
thumb|240px|Arma e Madara Uchiha Madara Uchiha (うちはマダラ, Uchiha Madara) është personazh fiktiv në anime dhe manga Naruto krijuar nga Masashi Kishimoto. Ai ishte udhëheqës i klanit Uchiha. Ai ishte bashkë-themelues i fshatit prej gjethe bashkë me rivalin e tij Hashirama Senju. Në momentin kur Madara dhe Hashirama nuk u pajtuan për paqen e fshatit, kjo përfundoi në një luftë se kush do ta marrë udhëheqjen e fshatit, një konflikt që përfundoi me vdekjen e Madaras. Por Madara e fsheu vdekjen e tij dhe filloi ta vazhdoj me një plan, por shkaku se nuk ishte i aftë, ai i'a tregoi planet e tij Obito Uchiha pak para vdekjes së tij. Obito filloi planin e tij nën emrin e tij deri në momentin kur Kabuto Yakushi ringjalli Madaranë e vërtetë. Pasi Madara u ringjall, ai pa planet e tij të prishura dhe më në fund, e kuptoi gabimin e rrugës së tij dhe bërjen e ndryshimeve me Hashirama para vdekjes së tij të fundit.
Personaliteti
Fëmijëria e Madarës ishte një produkt i kohërave ku ai jetoi: luftimet e vazhdueshme e bënë atë një perfeksionist që do të mbante diçka deri sa ta zotëronte atë, dhe triumfet e tij në fushën e betejës e bënë atë shumë të sigurt në aftësitë dhe talentin e tij. Kurdoherë që njëra prej këtyre tipareve të personalitetit të sfidohej, pasi ato priren të ishin nga Hashirama, do të shfaqej vija konkurruese e Madarës. Madara nuk u shqetësua nga ndikimi i Hashirama në këtë drejtim; ai besonte se e vetmja mënyrë për të mbijetuar në botën e ninxave ishte të bëje aleatë me armiqtë e dikujt. Ekspozimi i tij ndaj Hashirama është i kredituar për Madara që nuk e ka përjetuar "Mallkimin e Urrejtjes" të Uchiha ose së paku, duke mos u viktimizuar nga ajo aq sa ishte Izuna dhe edhe pse ai pretendoi se kishte braktisur miqësinë e tij me Hashirama, Madara ende mbahet miqësia e tyre nënndërgjegjeshëm. Veprimet dhe besimet e Madarës ishin përqendruar veçmas në mbrojtjen e Izunës, vëllai i tij i vetëm i mbijetuar. Për sa kohë që kishte Izunën, Madara ishte i arsyeshëm dhe i sjellshëm, i gatshëm të bënte lëshime për një të mirë të perceptuar më të madhe.
Madara ndryshoi pas vdekjes së Izuna, duke u bërë i hidhur ndaj klanit Senju, veçanërisht Hashirama pasi ai ende kishte një vëlla. Duke përqafuar mallkimin e klanit të tij të urrejtjes, ai vendosi të vdiste për hakmarrje në vend se kompromis ose falje. Edhe pse ai ishte shkurtimisht i bindur të linte mënjanë pikëllimin e tij dhe të përpiqej të zëvendësojë Izuna me familjen kolektive të Konoha, ai kurrë nuk mund të trondiste ndjenjën se po tradhtonte kujtesën e Izuna. Izolimi në rritje i vetes dhe Uchiha tjetër nga politika e fshatit, e bindën përfundimisht për këtë, duke bërë që ai të shkëputej plotësisht me çdo shtojcë tjetër.
Madara e donte shumë luftën mbi të gjitha: pamjet, tingujt, madje edhe shijen e gjakut të tij. Sidoqoftë, ai ishte shumë i disiplinuar në një luftë, duke mos lejuar kurrë që planet e tij të dështuara ose sulmet ta mërzitnin, duke mos lejuar kurrë që numrat e mëparshëm ose fuqia ta frikësonin, dhe gjithmonë ishte i gatshëm të bënte gjithçka që duhej bërë për të fituar fitoren. Megjithëse nganjëherë ai impononte kufizime për veten e tij, të tilla si kur ai nuk përdorte teknika të caktuara më shumë se një herë, ai ishte i gatshëm të "ulte" veten me taktika të pavërteta ose shfaqje të tepërta me qëllim ndryshimin e taktikave dhe shfrytëzimin e avantazheve.
Aftësitë
Madara ishte një nga shinobi më i talentuar në histori, i njohur si anëtari më i fortë i klanit Uchiha në jetën e tij. Si fëmijë, ai vrau disa Senju të rritur përpara se të zgjonte Sharinganin e tij. Historia e kujton atë më së miri për konkurrencën me Hashirama Senju, një nga ninxhat më të fuqishëm në histori.
Kur Obito filloi të veprojë nën emrin Madara, frika nga fuqia e Madarës detyroi Pesë Vendet e Mëdha të Shinobit dhe Tokën neutrale të Hekurt, të bashkoheshin së bashku dhe të shkaktonin Luftën e Katërt Botërore të Shinobit. Pas kthimit të tij nga vdekja dhe përvetësimit të Teknikës së Drurit, Madara ishte shumë i fuqishëm për të mposhtur Pesë Kaget, dhe më vonë nëntë bishat e bishtit pas vjedhjes së çakra të Kurama nga aleanca Shinobi, së bashku me çakra senjutsu të Hashirama dhe hyrjen në Sage Mode.
Ai ishte i aftë në kontrollin e çakrave pasi mund të kryente teknika të ndërlikuara me një vulë të vetme dore. Ai gjithashtu mund të thithë shpejt dhe sinkronizojë çakra senjutsu me të vetin dhe për këtë arsye të hyjë në Sage Mode përmes fytyrës së Hashirama në gjoksin e tij, pavarësisht se nuk ka trajnim paraprak në senjutsu. Ai ishte gjithashtu në gjendje të shpërndajë çakrën e tij në mënyrë të barabartë në mesin e njëzet e pesë klone druri, secila ende kishte fuqi të mjaftueshme për të përbërë një kërcënim kundër Pesë Kageve.
Ninjutsu
Madara ishte në gjendje të përdorte pesë transformimet themelore të natyrës, si dhe stilin e hijes dhe dritës. Ai kishte aftësi të përdorte stilin e drurit pasi transplantoi ADN-në e Hashiramës në trupin e tij, një teknikë e kombinuar me stilin e ujit dhe tokës. Me qelizat e Hashiramës, Madara gjithashtu mund të prodhojë rrënjë për t'u lidhur dhe për të fituar kontroll të kufizuar të Dhjetë Bishtit. Pasi u bë jinchūriki i Dhjetë Bishtit, ai u tregua duke përdorur stilin e errësirës për të krijuar rrufe, dhe stilin e stuhisë - një teknikë e përzierë me stilin e ujit dhe vetëtimës - për të krijuar rreze energjie që mund të kalonin nëpër shkopin e Gjashtë Shtigjeve. Megjithë fuqinë e stilit të drurit, Madara nuk duket se e përdor atë nëse nuk është ose duke u zënë me kundërshtarin e tij, ose nëse i duhet asaj si një mjet i fundit për të frenuar një bishë.
Dōjutsu
Madara e zgjoi Sharinganin e tij si fëmijë, me një tomoe në të dy sytë. Mjeshtëria e Madara mbi Sharingan tejkaloi çdo anëtar tjetër të fisit Uchiha në jetën e tij natyrore. Vetëm ai mund të tregonte dallimin midis një kloni hije ose druri, dhe origjinalit. Me kontakte të shkurtra me sy, Madara mund të vendosë objektiva nën teknikën e iluzionit dhe t'i paralizojë ato ose të transmetojë informacionin. Ai madje mund të bllokonte nëntë bishtin dhe ta thërriste atë si një mjet të fuqishëm në betejë. Duke programuar njërën nga sytë e tij për të aktivizuar Izanagi pas vdekjes së tij, ai ishte në gjendje të ndryshonte realitetin dhe të ringjallte veten.
Madara dhe vëllai i tij Izuna ishin të parët nga Uchiha që zgjuan Mangekyō Sharingan. Madara dinte për teknikat Mangekyō të përdoruesve të tjerë, dhe gjithashtu ishte i aftë të dallonte mekanikën e këtyre teknikave me vëzhgim të shkurtër. Pas vjedhjes së Mangekyō Sharingan të Kakashi Hatake, ai arriti të përdorë menjëherë Kamui. Pasi morri syrin e Izunës, Madara arriti ta zgjoj Mangekyō Sharingan të Përjetshëm.
Vite pasi e transplantoi veten me ADN-në e Hashiramas dhe përziheshin në mënyrë të panjohur çakrën e Indras dhe Asuras, Sharingan i Madara-s evoluoi në Rinnegan. Me Rinnegan, ai ishte i aftë të përdorë të gjithë teknikat e Gjashtë Shtigjeve dhe gjithashtu të thërras një meteor. Ndërsa ishte nën Rimishërimin e Papastërt, Madara nuk ishte në gjendje të përdorte masën e plotë të aftësive të tij Rinnegan. Pasi u ringjall dhe mori një nga sytë e tij të vërtetë, ai mund të thërriste dhe kontrollojë Statujën Demonike, të vulosë Dhjetë Bishtat brenda vetes, dhe të gjenerojë një hije të padukshme për ta ndihmuar atë në betejë. Ndërsa Madara ishte në Sage Mode dhe u rrit më tej nga çakra e Kuramës, kjo hije ishte aq e fuqishme sa të rrëzonte bishat e bishtit. Me qasjen në të dy Rinnegan e tij, Madara mund të prodhonte të paktën katër hije për ta ndihmuar atë.
Pasi u bë jinchūriki i Dhjetë Bishtit, ai zgjoi Rinne-Sharingan në ballin e tij, të cilën ai mund ta përdorte për të reflektuar syrin në Hënë, duke e lejuar atë të hidhte iluzion të përjetshëm.
Dublimi
Zëri i tij në japonisht bëhet nga Noya Uchida dhe Gō Inoue si fëmijë, ndërsa në anglisht, zëri i tij bëhet nga Neil Kaplan dhe Xander Mobus] si fëmijë.
Belval-sous-Châtillon
Belval-sous-Châtillon është një komunë në Francë. Belval-sous-Châtillonbën pjesë në departamentin Marne të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 173 banorë dhe sipërfaqe 7.15 km².
Baromesnil
Baromesnil është një komunë në Francë. Baromesnil bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Haute-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 250 banorë dhe sipërfaqe 7.98 km².
Bardhyl Agasi
Bardhyl Agasi, poet e politikan, ish-deputetët i Kuvendit të Republikës së Shqipërisë në ’92-shin.
Shqiponja e malit
Shqiponja e artë (latinisht: Aquila chrysaetos) është një shqiponjë e madhe mbrenda familjes Accipitridae. Shqiponja e artë jeton në vende të hapura ose gjysëm të hapura në gjithë Hemisferen veriore. Ushqehen me gjitarë me madhësi mesatare. Ky lloj përpara ishte e përhapur në të gjithë Evropën, por u ndjek në mënyrë të organizuar, kështu që në shumicen e vendeve të Evropës mund të shihet vetëm edhe nëpër vendet kodrinore. P.sh. Në Gjermani mund të haset vetëm edhe në Alpe.
Gjatësia
76–89 cm, krahët e hapur: 190–227 cm.
Përshkrimi
Zog mishngrënës shumë i njohur. Ndeshet rëndom në zonat malore të rajonit. Ka aftësi të mëdha fluturuese dhe shpejtësi të madhe manovrimi. Dallohet lehtë edhe në distanca të largëta falë qafës së gjatë, bishtit të gjatë dhe të gjerë si dhe gjatësisë së krahëve. Të rriturit kanë pupla të verdha në qafë dhe në kokë dhe janë krejtësisht bojë kafe, me shirita të zbehtë në pjesën e sipërme të krahëve. Të vegjlit kanë njolla të bardha në krahë dhe në bazën e bishtit, çka i bën lehtësisht të dallueshëm nga të rriturit.
Nacionalizmi Serb
parapamje|300x300px|Grafiti për [[Beteja e Kosovës|Betejen e Kosovës]] Nacionalizmi Serb pohon se serbët janë një komb dhe promovon unitetin kulturor dhe politik të serbëve.
Shqiponja e malit
Riprodhimi
Riprodhohet në shkëmbinj dhe në pemë. Femra pjell dy vezë, me pulla kafe-në të kuqe. Folezimi nis në prill dhe ngrohja e vezëve zgjat afro gjashtë javë. Shpesh vetëm një nga të vegjlit u mbijeton 11 javëve të para, dhe arrin të rritet plotësisht.
Nacionalizmi Serb
Është një nacionalizëm etnik, i lindur fillimisht në kontekstin e ngritjes së përgjithshme të nacionalizmit në Ballkan nën sundimin osman, nën ndikimin e gjuhëtarit serb Vuk Stefanoviq Karadzhiq dhe burrështetasit serb Ilija Garashanin. Nacionalizmi serb ishte një faktor i rëndësishëm gjatë luftërave ballkanike, i cili kontribuoi në rënien e Perandorisë Osmane, gjatë dhe pas Luftës së Parë Botërore kur kontribuoi në shpërbërjen e Perandorisë Austro-Hungareze, dhe përsëri gjatë shpërbërjes së Jugosllavisë dhe luftërave jugosllave të viteve 1990.
Historia
Pas vitit 1878, nacionalistët serbë shkrinë qëllimet e tyre me ato të jugosllavëve dhe imituan rolin udhëheqës të Piemonteve në Risorgimento të Italisë, duke pretenduar se Serbia kërkon jo vetëm të bashkojë të gjithë serbët në një shtet, por se Serbia synonte të ishte një Piemonte i sllavëve të jugut, që do të bashkonte të gjithë sllavët e jugut në një shtet të njohur si Jugosllavi. Nacionalistët serbë mbështetën një shtet të centralizuar jugosllav që garantonte unitetin e serbëve duke u rezistuar përpjekjeve për decentralizimin e shtetit.
Shqiponja e malit
Zëri
Në trajtën e kuisjeve”kjek-jek-kjek...”.
Nacionalizmi Serb
Lufta e Parë Botërore
Kushtetuta e Vidovdanit e miratuar nga Jugosllavia në vitin 1921 e konsolidoi vendin si një shtet të centralizuar nën monarkinë serbe Karagjorgjeviç.
Jugosllavia
Nacionalistët kroatë kundërshtuan shtetin e centralizuar dhe kërkuan decentralizim dhe një Kroaci autonome brenda Jugosllavisë, e cila u pranua nga qeveria jugosllave në Marrëveshjen Cvetkoviq–Maçek të vitit 1939. Nacionalistët serbë e kundërshtuan marrëveshjen me arsyetimin se ajo dobësonte unitetin e Serbisë, duke pohuar rëndësi për Jugosllavinë me sloganin “Serbi e fortë, Jugosllavi e fortë”. Pushtimi dhe ndarja e Jugosllavisë në Luftën e Dytë Botërore rezultoi në konflikt të dhunshëm etnik midis serbëve nacionalistë, kroatëve, boshnjakëve dhe të tjerëve, duke rezultuar në një variant shumë të dhunshëm sektar të nacionalizmit serb që u ngrit në lëvizjen çetnike. Decentralizimi i Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë në vitet 1960 dhe shtypja e të gjitha ndjenjave nacionaliste etnike çoi në një reagim dhe rigjallërim nacionalist serb në vitet 1980, që dënoi jugosllavizmin e pas Luftës së Dytë Botërore dhe decentralizimin e Jugosllavisë.
Shpërbërja e Jugosllavisë dhe Luftërat Jugosllave
Pas rënies së Jugosllavisë në vitet 1990 me republika të shumta që kërkonin shkëputje, nacionalistët serbë kërkuan që të gjithë serbët në të gjitha republikat jugosllave të kishin të drejtën të bashkoheshin në një shtet të përbashkët, konflikti etnik ndodhi midis serbëve që kërkonin unitet me Serbinë dhe etnive të tjera jugosllave që kërkonin pavarësinë.
Pritje e gjatë
Pritje e gjatë, roman me autore Pavlina Kristo. Botuar në Pogradec nga "DIJA Poradeci", në vitin 2008. Libri ka 184 faqe.
Mbretëresha
Një mbretëreshë zotëron dhe ushtron fuqi sovrane, ndërsa një bashkëshorte mbretëreshë ose regjente mbretëreshë ndan gradën dhe titujt e bashkëshortit dhe/ose fëmijës së saj, por nuk ndan sovranitetin e bashkëshortit ose fëmijës së saj. Burri i një mbretëreshe tradicionalisht nuk e ndan gradën, titullin ose sovranitetin e mbretëreshës. Sidoqoftë, koncepti i një bashkëshorti mbret ose bashkëshorti princ nuk është i padëgjuar si në periudhat bashkëkohore ashtu edhe në ato klasike.
Dowager mbretëreshë ose perandoresha është e veja e një mbreti ose perandori; një nënë mbretëreshë është një mbretëreshë e trashëguar, e cila është gjithashtu nëna e një sovrani në fuqi.
Pralisht
është një fshat në njësinë administrative Kalis në Rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Vdekja e fundit
Vdekja e fundit, roman me autor Durim Taçe. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2008. Libri ka 112 faqe.
Muhamet Kërpaçi
Muhamet Kërpaçi ka lindur në Kukës më (7 Mars 1958. Ka përfunduar studimet e larta në vitin 1980. Nga viti 1984 është Anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë. Në vitin 1987, anëtar i Bashkimit të Gazetarëve të Shqipërisë. Ka botuar 1000 karikatura në shtypin shqiptar dhe të huaj. Në vitin 1989 është nderuar me çmim të parë për karikaturë në konkursin kombëtar të Bashkimit të Gazetarëve të Shqipërisë si edhe çmime në organet e ndryshme të shtypit. Ka marr pjesë në ekspozita kolektive dhe kombëtare në karikatura dhe pikturë nga viti 1984-1990 në Tiranë, Shkodër, Elbasan, Berat, Çorovodë, Gramsh, Tepelenë, Përmet, Pogradec, Librazhd, Gjirokastër, Sarandë, Burrel, Mirditë. Gjatë viteve ’90 ka hapur një sërë  ekspozitash, vetëm dhe në bashkëpunim.
Në vitin 2003 ka hapur një ekspozitë pikture të përbashkët në Muzeun Historik Kombëtar në Tiranë me piktorin gjerman Dietrich Schoenfelder. Më të njëjtin piktor hapi një tjetër ekspozitë një vit me vonë në Hotel Rogner. Gjithashtu në Muzeun Historik Kombëtar ka hapur ekspozitë në 2013 dhe ne 2015. Pikturat e Muhamet Kërpaçit janë në koleksione private në vende të ndryshme të botës.
Vdekja e Enver Hoxhës : (shumë romane në një)
Vdekja e Enver Hoxhës : (shumë romane në një), me autor Pëllumb Kulla. Botuar në Tiranë nga "Arbëria", në vitin 2008. Libri ka 228 faqe.
Etologjia humane
Etologjia humane është drejtimi i etologjisë qe merret me studimimin e sjelljeve te njeriut.
Shumë prej sjelljeve te njeriut jane të lindura,pra të trashëgushme që me lindjen e individit,krahas sjelljeve te lindura,si e qara,thithja e gjirit te nënës etj. shfaqen edhe aftesi për të mësuar.Me kalimin e viteve njeriu bën një jetë shoqërore. Njerëzit janë te pajisur me aftësinë për të fituar dhe shfaqur sjellje të mësuara, sjellje këto qe mund te jenë shumë të ndërlikuara. Kjo aftësi është e lidhur me specializimin e trurit. Madje tek njerëzit në mjedise shoqërore sjelljet e mësuara fillojnë e mbizotërojnë ndaj sjelljeve te lindura.
Chesnois
Chesnois është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Università degli Studi di Roma Tor Vergata
Koordinatat: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=Main_Page&params=41_51_13_N_12_36_12_E_type:landmark_region:IT <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 41°51′13″N 12°36′12″E  &#xFEFF; / &#xFEFF; <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">41.85361°V 12.60333°L &#xFEFF; / 41.85361; 12.60333   ]
parapamje|Pjesa veriore e fasadës së spitalit të Tor Vergates.. Universiteti i Romes Tor Vergata është një universitet shteteror italian, sipas themelimit ze vendin e dyte, dhe të tretin për numrin e studenteve ne Romë.
Ndarja administrative e Maqedonisë së Veriut
Ndarja administrative e Maqedonisë përfshin njësitë administrative nga të cilat përbëhet shteti. Ajo përfshin komunat, por këtu përfshihen edhe rajonet që kanë objektiva statistikore. Ky artikull gjithashtu përfshin ndarjet administrative të Republikës Popullore të Maqedonisë dhe Republikës Socialiste të Maqedonës, ku kishte edhe rrethana. Sot, njësitë e vetëqeverisjes lokale në Maqedoni janë komunat dhe qyteti Skopje si një njësi administrative e veçantë.
Università degli Studi di Roma Tor Vergata
Universiteti është i projektuar sipas modelit te kampusve anglo-saksone dhe zë një sipërfaqe prej 600 hektarë.
Ndarja administrative e Maqedonisë së Veriut
Gjatë periudhave të ndryshme historike të IRJM-ës teritorialisht varionte në ndarje edhe atë që nga viti 1996 deri në vitin 2004 ishte e ndarë në 123 komuna dhe qytetin e Shkupit si njësi e veçantë e vetqeverisjes lokale, që nga viti 1976 deri në vitin 1996 ishte e ndarë në 34 komuna ku qyteti i Shkupit kishte statut të veçantë me 5 komuna, në vitin 1965 numri i komunave ishte 32, në vitin 1957 kishte 73 komuna, që nga viti 1949 deri në vitin 1952 kishte 5 ligje për ndarjen teritoriale të IRJM-ës, në vitin 1952 kishte 86 komuna dhe në vitin 1945 ishte e ndarë në 894 njësi popullore.
Università degli Studi di Roma Tor Vergata
Rektori i tanishem për periudhën 2013-2019, është Giuseppe Novelli, një profesor i Gjenetikës mjekësore.
Ndarja administrative e Maqedonisë së Veriut
Komunat
Komuna përfshin zonat e banimit që janë pjesë e tyre, të përcaktuara me ligj. Fqinjët e komunës janë kufirit e komunës kataste të banorëve
Komunat e Shkupit
Pjesa e qytetit të Shkupit përfaqëson zonën urbane të përcaktuar nga ligji. Fqinjët e qytetit të Shkupit, si një njësi e veçantë e vetëqeverisjes lokale, janë kufijt e komunës në qytetin Shkup në pjesën që kufizohen me komunat fqinje ose lidhen me kufirin shtetëror të Republikës së Maqedonisë. Selia e komunave të Shkupit është në qytetin Shkup.
Università degli Studi di Roma Tor Vergata
Historiku
Emri i "Tor Vergata", vjen prej një fshati që ndodhet në zonën rurale romane e cila ndodhet midis rrugëve rruga Tuskolana dhe Casilina, i referohet kështu një kullë e ndërtuar në grupe të alternuara të shtufit dhe të tullave, dhe, prandaj, merr emrin "vergata". Sot, nuk ka mbetur asgjë nga Tor Vergata e dikurshme, që nga shtëpitë e fshatit, aty ku sot qëndron një Vilë Romakë në brëndesi të kampusit. Citimi i parë historik si vend dhe emer është përmendur në një vepër të 1361.
Universiteti është themeluar si universiteti i dytë i  Romës në bazë të 771 të 22 nëntor 1972, i cili ka përvijuar së pari metodat e organizimit të kampusit universitar.
Ndarja administrative e Maqedonisë së Veriut
Vendbanimet
Vendbanimi mund të përbëhet vetëm nga një komunë. Me vendbanime do të kuptohen qytetet, fshatrat dhe vendbanimet tjera. Çdo vend i banuar ka një emër. Në një komunë, dy ose më shumë vendbanime zakonisht nuk mund të kenë të njëjtin emër. Vendbanimi dhe komunat e tij kadastrale mund të jenë pjesë e vetëm një komunë. Emrat e komunës dhe vendbanimeve përcaktohen nga ligji dhe mund të ndryshohen vetëm nga ligji.
Università degli Studi di Roma Tor Vergata
Historiku
Në vitin 1980, Universiteti vazhdoi me blerjen e tij të parë, të një ndertese të madhe që dikur ishte një motel në zonën e Romanina, me fushëpamje nga Grande Raccordo Anulare, aktualisht (2015) është selia e Rektoratit dhe e fakultetit të Drejtësisë. E njëjta ndërtesë është shitur nga Universiteti në vitin 2006, për të financuar ndërtimin e objekteve të reja në kampus.
Ndarja administrative e Maqedonisë së Veriut
Vendbanimet
Qyteti, në kuptimin e ndarjes administrative të Republikës së Maqedonisë, sipas ligjit, është një vendbanim që ka më shumë se 3,000 banorë; ka një strukturë të zhvilluar të veprimeve, dhe mbi 51% e punësuarve janë jashtë veprimeve paraprake; ka një fytyrinë urbane të ndërtuar me zona për banim, bujqësi, rekreatë dhe barazi publik, hapësirë, një sistem të ndërtuar rrugësh dhe shërbime komunal dhe përfaqëson një qendër funksionale të vendbanimeve në rrethin. Kufiq i qytetit, siç përcaktohet me një plan urbanistik të përgjithshëm.
Università degli Studi di Roma Tor Vergata
Historiku
Aktiviteti mesimor filloi në vitin 1982 me fakultetet e Inxhinierisë, Drejtesisë, Mjekësisë, Shkencave, dhe Letërsisë. Në vitin 1987 themelohet fakultetii i Ekonomisë.
Ndarja administrative e Maqedonisë së Veriut
Vendbanimet
Fshati, në kuptimin e ndarjes administrative të Republikës së Maqedonisë, sipas ligjit, është një vend i populluar me një kuptim të vetëm funksional në të cilin mbizotëron një veprimtari, ndërsa dallohet me një karakter dhe funksion agrare. Fshati si vendbanim, përcaktohet me planin urbanistik për vendbanimet.
Qarku Ribeauvillé
Qarku Ribeauvillé është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Alto Rin.
Università degli Studi di Roma Tor Vergata
Historiku
Tashmë nga 1981 në Universiteti kishte blerë edhe  Vilën Mondragone, një nga më të bukurat të ashtu-quajtur "Ville Tuscolane", të vendosura në territorin e Monte Porzio Catone.
Universiteti në vitin 2006, ai ka marrë një donacion prej rreth 100 milion euro nga ana e bashkëshortëve Sebastian dhe Rita Rael, pronarët e një zinxhiri hotelesh ne Rome, e cila çdo vit jep të fondet për 300 bursa me vlerë 5.000 euro në favor të diplomuarve më të mirë  të Universitetit. Ky është donacioni më i madh donacion për një instituzion universitar në Itali, nga privatët.
Kampusi i universitetit
parapamje|Një paraqitje e shkurtër e hyrjes kryesore të fakultetit të Letersi Filozofisë.
Princesha
Referime
__PATP__ __PAREDAKTIMPJESE__
Università degli Studi di Roma Tor Vergata
Oferta arsimore
Oferta arsimore e universitetit Tor Vergata, është i përbërë nga 112 degë (trevjeçare, mastere shkencore dhe profesionale si dhe dege pesëvjeçare) dhe 31, dege doktoraturë. Gjithashtu ofrohen 160 kurse pas diplomimit (kurset e specializimit, master të nivelt të parë dhe të nivelit të dytë) dhe 50 shkolla te specializimit. Numërohen mbi 21 000 praktika në Itali dhe jashtë vendit.
Makro-Fushat
parapamje|Pamja e përgjithshme e ndërtesave A dhe B të fakultetit të Ekonomisë nga rruga Cambridge. Pas vënies në fuqi të ligjit të universitetit të reformës nr. 240/2010 (e njohur si "reforma Gelmini"), fakultetet janë zëvendësuar nga makro-fusha, të cilat pastaj janë të ndarë në departamente:
Objektet dhe aktivitetet
parapamje|Villa Mondragone në Malin Porzio Catone, zyra e përfaqësuesit të Universitetit dhe qendra e kongreseve. parapamje|Vila Romakë, qe bën pjesë në kompleksin e kampusit, në rrugën Columbia.
Policlinika Universitare Tor Vergata
Policlinika Tor Vergata (PTV) është menaxhuar nga një fondacion në pronësi 50% nga Rajoni i Lacios dhe 50%  Universiteti. Presidenti aktual i Rajonit te Lacios Nicola Zingaretti ka hequr dore nga rroga qe merrte nga ky institucion prej 64 000 euro dhe ka përfunduar transformimin e nga një privat fondacion privat në një fondazion IRCCS në vitin 2015.
Mamëz
është një fshat në Njësinë administrative Kolsh në Rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Beaupuy, Lot-et-Garonne
Beaupuy është një komunë në Francë. Beaupuy bën pjesë në departamentin Lot-et-Garonne të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 1426 banorë dhe sipërfaqe 8.17 km².
Frikë dhe ndryshk : përsiatje për një jetë
Frikë dhe ndryshk : përsiatje për një jetë, roman me autor Gjovalin Ndoja. Botuar në Tiranë nga "Arbëria", në vitin 2008. Libri ka 130 faqe.
Merle Robbins
Merle Robbins (1912 - 15 janar 1984 ) ishte shpikës i lojës me letra UNO. Ai ishte berber nga Reading, Ohio.
Në vitin 1971, ai e shpiku UNO për ta zgjidhur argumentin me djalin e tij në lidhje me rregullat e Crazy Eights. Djali i tij ishte mësues i njohur i shkollës fillore në Reading, Ohio, rrethinë e Sinsinatit. Pastaj ai dhe familja e tij i ruajtën $8,000 dhe krijuan 5,000 tavolinat e para të UNO-së për t'i shitur. Së pari, ai i shiti në dyqanin e tij. Më 1981, ai shiti te Lojërat Ndërkombëtare për $50,000 plus pagesa e 10 centëve për kopje.
Belverne
Belverne është një komunë në Francë. Belvernebën pjesë në departamentin [[Haute-Saône]] të rajonit [[Franche-Comté]]. Komuna ka një popullsi prej 123 banorë dhe sipërfaqe 6.15 km².
Princi
parapamje|300x300px|Ikonë e kurorës për lojë ose aplikacion, sfond i bardhë Një Princ apo Princi është një sundimtar mashkull (i renditur poshtë një mbreti, princi i madh dhe duka i madh) ose një anëtar mashkull i familjes së një monarku ose ish-monarku. Princi është gjithashtu një titull fisnikërie (shpesh më i lartë), shpesh i trashëguar, në disa shtete evropiane. Ekuivalenti femëror është një princeshë. Fjala angleze rrjedh, nëpërmjet fjalës franceze princ, nga emri latin prīnceps, nga primus (i pari) dhe caput (kokë), që do të thotë "i pari, kryesori, shefi, më i dalluari, sundimtari fisnik, princi".
Trashëgimia kulturore
parapamje|300x300px|Rrënojat romake, nga Giovanni Pannini, 1751. Trashëgimi kulturore dhe artistike e [[Perandoria Romake|Perandorisë Romake, e cila shërbeu si një themel për kulturën e mëvonshme Perëndimore, veçanërisht nëpërmjet Rilindjes dhe Neoklasicizmit (siç është shembulli këtu).]] Trashëgimia kulturore është trashëgimi fizike e artefakteve dhe objekteve (atributeve) të një grupi ose të shoqërisë të cilat janë të trashëguara nga gjeneratat e kaluara, tek gjeneratat e tashme me qëllim të kujdesit për të mirën e brezave të ardhshëm. Trashëgimia kulturore përfshin pronën kulturore e njohur edhe si kultura materiale (të tillë si ndërtesat, monumentet, peizazhet, librat, veprat e artit dhe objektet e ndryshme), kulturën shpirtërore, (të tilla si folklori, traditat, gjuha dhe njohurit tradicionale), si dhe trashëgiminë natyrore (duke përfshirë peisazhet e rëndësishme kulturore).
Akti i qëllimshëm i ruajtjes së trashëgimisë kulturore për të ardhmen është i njohur si konservim (anglisht: preservation).
Lëvizja e trashëgimisë botërore
parapamje|233x233px|Pllakë e cila e deklaron emërtimin e Carthages si një Vend i Trashëgimisë Botërore. Shumë e rëndësishme është edhe Konventa në Lidhje me Mbrojtjen e Trashëgimisë Kulturore dhe Natyrore Botërore, që është miratuar nga Konferenca e Përgjithshme e UNESCO-s në vitin 1972. Deri në vitin 2011, numri i vende të deklaruara si Vende të Trashëgimisë Botërore kishte arritur në 936: 725 kulturore, 183 natyrore, dhe 28 prona të përziera, në 153 vende. Secili prej këtyre vendeve konsiderohet i rëndësishme për bashkësinë ndërkombëtare.
Trashëgimia kulturore nënujore është e mbrojtur nga Konventa e UNESCO-s për Mbrojtjen e Trashëgimisë Kulturore Nënujore. Kjo konventë është një instrument ligjor në ndihmë shteteve palë për të përmirësuar mbrojtjen e trashëgimisë së tyre kulturore nënujore.
Si shtesë e kësaj, UNESCO e ka filluar përcaktimin e Trashëgimisë artistike dhe jomateriale të Njerëzimit. Komiteti i të Drejtave Ekonomike, Sociale dhe Kulturore  si pjesë e Këshillit Ekonomik dhe Social të Kombeve të Bashkuara, me nenin 15 të Besëlidhjes së saj kishte kërkuar futjen e parimeve sipas të cilave trashëgimia kulturore është e mbrojtur si pjesë e një të drejtë themelore të njeriut.
Dokumentet dhe organet kryesore ndërkombëtare përfshijnë: parapamje|150x150px|Emblema e përdorur për të identifikuar në mënyrë të qartë pasurinë kulturore nën mbrojtjen e Konventës së Hagës të vitit 1954, në lidhje me pronën kulturore gjatë konflikteve të armatosura.
Abdyl bej Ypi
parapamje|200px|Abdyl Ypi Abdyl bej Ypi (Visanckë, 1878 - Durrës, 15 janar 1920) ka qenë figurë politike shqiptare dhe ndër organizatorët e Kongresit të Lushnjes. Njihet po ashtu si përkthyesi në gjuhën shqipe i dramës Besa të Sami Frashërit.
Biografia
U lind në
Mori pjesë aktivisht në lëvizjen xhonturke dhe pas fitores së saj në korrik 1908 u bë kryetar i klubit shqiptar të Stambollit, në cilësinë e të cilit mori pjesë në Kongresin e Manastirit.
Pas Luftës I Botërore Abdyl bej Ypi ishte kundërshtar i orientimit politik proitalian të qeverisë së Durrësit të formuar në dhjetor 1918, propagandoi rrëzimin e kësaj qeverie dhe organizimin e Kongresit të Lushnjës. Veproi aktivisht në këtë drejtim dhe prandaj në gusht 1919 u shkarkua nga posti i prefektit. Në prag të hapjes së Kongresit të Lushnjës, qeveritarët e Durrësit për të krijuar në vend një atmosferë frike e terrori, që të dështonte mbledhja e këtij kongresi, organizuan vrasjen e Abdyl bej Ypit me atentat.
Bégny
Bégny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Baron, Gard
Baron është një komunë në Francë. Baron bën pjesë në departamentin Gard të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 324 banorë dhe sipërfaqe 10.06 km².
Sigrid Fridman
Sigrid Fridman (23 nëntor 1879-8 janar 1963) ishte një skulptore suedeze më e njohur për veprat e saj të grave dhe skulpturën Centaur e cila gjendet në parkun e njohur si Observatorielunden në Stokholm. Ajo ka skulptura të shumta të vendosura në parqe publike në të gjithë vendin.
Jeta e hershme
Sigrid Carolina Sofia Fridman u lind më 23 nëntor 1879 në Bashkinë Haparanda të Norrbotten County, Suedi nga Mathilda Kristina (Brue Bru) dhe Karl Gustaf Fridman. Ajo ndoqi Institutin e Gjimnastikës Arvedson (sv), në Stokholm, një shkollë e dizajnuar në vitin 1902 për t'i mësuar grave aftësitë e filozofisë.
Karriera
Duke u kthyer në Londër pas diplomimit të saj, Fridman filloi të punonte si fizioterapiste. Si një hobi, ajo filloi të studionte skulpturat në një studio private rreth vitit 1911. Në vitin 1912 ajo u zhvendos në Paris për t'u përqëndruar në artin e saj dhe u regjistrua në Académie de la Grande Chaumière, nën tutelën e Antoine Bourdelle. Pas studimeve në Paris për katër vjet, në vitin 1916, ajo ekspozoi në Ekspozitën e Pranverës së Londrës të Galerisë Grosvenor. Nga viti 1914, Fridman ishte e përfshirë në një marrëdhënie me artistin Ragnhild Barkman.
Fridman u kthye në Suedi dhe u vendos në Göteborg, duke prodhuar një sërë veprash dekorative. Ajo u ngarkua nga kompania suedeze Atlantica në vitin 1921 për të krijuar dy statuja për ndërtesën e tyre të re. Ajo prodhoi  Sea Horse  (Havshästen) dhe  Walrus  (Valrossen), si në granit të zi. Në të njëjtën periudhë, ajo gdhend një pjesë të granitit të zi të njohur si  Penguin's Well  (Pingvinbrunnen), e cila gjendet tani në bazë të Muzeut Suedez të Historisë Natyrore. Pjesë të tjera të njohura nga periudha e saj në Göteborg përfshijnë  Fauns  (Faunerna,  Skipping young ) dhe një bust të Torgny Segerstedt.
Rreth 1924, Fridman dhe Barkman u zhvendosën në Stokholm dhe u bënë miq me një çift tjetër lezbike, Klara Johanson dhe Ellen Kleman. Ata kaluan kohë së bashku derisa vdiq Johanson në vitin 1948, shpesh duke bërë udhëtime verore së bashku në Rättvik dhe Masesgården. Në një udhëtim studimor në Greqi, Fridman dhe Johanson u përfshinë romantikisht, edhe pse nuk lanë partnerët e tyre afatgjatë. Në 1927 Fridman krijoi një skulpturë të Fredrika Bremer, që shkaktoi polemika rreth asaj nëse një grua duhet të angazhohet si një skulptor serioz. Ky debat vazhdoi, me shumë kolegë meshkuj që merrnin qëndrimin se gratë duhet të gdhendin vetëm portretet e fëmijëve ose copa të vogla që paraqesin feminitetin, kur në vitin 1928 Fridman propozoi statujën e saj  Centaur .
Puna e Fridman  Centaur  u bë vepra e saj më e shënuar. E përfunduar në vitin 1939, u rrethuan edhe polemika të zemëruara, me shumë njerëz që ankoheshin se figura nuk ishte e ndjeshme nga ana kulturore, pasi centaurët nuk ishin pjesë e folklorit kombëtar. Statuja, në bronz, është e paadornuar dhe reflekton fuqinë e krijesës në përbërjen e saj të fortë. Edhe pse fillimisht Fridman kishte për qëllim që skulptura të shfaqej në fillim të Bibliotekës Rrugore, ajo u instalua në kodër pranë observatorit në Observatorielunden në Stokholm. Në vitin 1948, Johanson botoi një libër në mbrojtje të Fridman dhe artistëve të tjerë të grave, 'Sigrid Fridman-och andra konstnärer: en krigskrönika' '(' Sigrid Fridman dhe artistë të tjerë: një kronikë lufte ').
Statuja e Fridmanit të Ellen Key (1953) ishte gjithashtu subjekt i një debati të ashpër dhe si artisti i moshës, ajo u bë më introvertuese, edhe pse ajo vazhdoi të punonte. Pjesë të ndryshme të skulpturës së saj janë të shpërndara në të gjithë vendin në hapësirat publike, të tilla si centaurs variant në Örebro dhe Bollnäs, një figurë e Pan me tuba në Härlanda dhe një burim në kopshtin e pranë Visby në Gotland. Puna e saj e fundit, 'Det droppande trädet' (Pema që pikon) gjendet në Odengatan pranë Bibliotekës së Qytetit dhe u instalua një vit pas vdekjes së saj.
Vdekja dhe trashëgimia
Fridman vdiq më 8 janar 1963 në Stokholm të Suedisë.
Beqir Valteri
parapamje|Beqir Valteri Beqir Valteri (Vinjoll, 1892 - Tiranë, 14 prill 1945) ishte atentatori i parë i Ahmet Zogut, përkrahës i Lëvizjes së Qershorit, antizogist në mërgim, deputet gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe anëtar i Partisë Fashiste.
Origjina
Valterët janë një familje me prejardhje gjermane, të thirrur në kohë Skënderbeut për të prodhuar barut. U lind në Vinjoll, i biri i Bajram Valterit, nipi i Kurt Agës së Matit. Ahmet bej Zogolli e kishte ndihmuar që të shkollohej në Itali.
Atentati ndaj Ahmet Zogut, Lirimi
Më 23 shkurt 1924 brenda Kuvendit Kushtetues, Valteri e qëlloi kryeministrin kur ai po hynte brenda sallës së parlamentit. Zogu mori dy plumba kalimthi.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore
Qe Komisar i Lartë i Ushtrisë pas kapitullimit italian. Ishte ndër 60 e pandehurit të cilësuar "kriminelë lufte" në Gjyqin Special, më 13 prill u dënua me pushkatim vetë i shtatëmbëdhjeti.
1911 në Shqipëri
Në vijim është lista e ngjarjeve që kanë ndodhur gjatë vitit 1911 në Shqipëri.
Met partizani
Met partizani, roman me autor Bedri Dedja. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1981. Libri ka 175 faqe.
Pamiers
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Pamiers (Ocitanisht: Pàmias shqiptimi Ocitan: [ˈpamjɔs] ;) është një komunë dhe qyteti më i madh në departamentin Ariezhë në rajonin Ocitania në Francën jugperëndimore. Është nënprefekturë e departamentit. Është komuna më e populluar në departamentin Ariezhë, megjithëse nuk është kryeqyteti që është qyteti më i vogël i Foix. Selia e peshkopit të Pamiers është në Katedralen e Pamias. Kryetari aktual i qytetit është Frédérique Thiennot, i cili pasoi André Triganon në 2020 pasi mbajti postin për 25 vjet.