cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lufta e dytë romako-maqedonase
Vështrim
Mbreti i Maqedonisë po përgatitej në mënyrë të ethshme për fushatën e stinës së ardhshme të vitit 199. I siguruar nga qëndrimi i Epirit dhe i Lidhjes etole në jug ai i përqendroi forcat në veri. Me qëllim që të mënjanonte rrezikun e një depërtimi dardan në Maqedoni, dërgoi forca për të mbyllur grykën e Pelagonisë. Me forcat kryesore u vendos diku në afërsi të malit Lynkus duke pritur një sulm të konsullit dhe të Pleuratit, që mendonte se do t’i vinte përmes luginës së Genusit në drejtim të Lyhnidit. Por u gabua. Konsulli nuk e ndryshoi drejtimin e tij. Duke rimarrë operacionin u shty më tej në Dasareti dhe nëpër luginën e Apsosit (Devollit) doli në fushën e Korçës. Këtu u furnizua me drithë nga hambarët e pasur të Dasaretisë dhe prej këndej mbërriti në Oresti dhe Elimioti.
Kur mësoi për drejtimin që kishte marrë konsulli, Filipi shpërnguli forcat nga Pelagonia dhe Lynku në drejtim të jugut. Por me këtë i hapi rrugën Pleuratit i cili, me sa duket, pasi çliroi parthinët, ndoqi luginën e Genusit dhe arriti në Lyhnid. Edhe dardanët vërshuan nga veriu në Maqedoni. Në këtë kohë romakët u kthyen përsëri në Dasareti dhe pushtuan qytetin Peilon. Meqenëse qyteti kishte një pozitë të përshtatshme për të sulmuar Maqedoninë, konsulli la këtu një garnizon dhe si mori me vete plaçkën dhe skllevërit, e solli ushtrinë përsëri në krahinën e qetë të Apolonisë, aty prej nga ishte nisur.
Filipit, përkundrazi, iu desh të bëjë përpjekje të mëdha për të përballuar pas kësaj, në veri ilirët e Pleuratit dhe dardanët që kishin hyrë në Maqedoni, kurse në jug athamanët dhe etolët, të cilët pas sukseseve të romakëve kishin vendosur të hynin përsëri në luftë kundër mbretit të Maqedonisë. Kështu në dy fushata gjatë viteve 200 dhe 199 Filipi u dëbua nga tokat e parthinëve dhe Dasaretia, ndërsa kundër tij u ngritën përsëri etolët dhe popullsi të tjera të vogla fqinjë.
Në vitin e tretë të luftës (198) veprimet ushtarake u shpërngulën në jug, në luginën e lumit Aos. Operacionet e dy viteve të para u kishin treguar romakëve se rruga për në Maqedoni, përmes Dasaretisë ishte e lidhur me vështirësi serioze përsa i përket furnizimit dhe rezervat e kësaj krahine nuk i përballonin dot nevojat e ushtrisë romake. Duhej kërkuar një rrugë tjetër më e sigurt. E tillë paraqitej lugina e Aosit që të çonte në Maqedoni përmes Thesalisë. Kjo krahinë ishte një hambar i sigurt për një ushtri që do të shkëputej kaq shumë nga bazat e saj. Përveç kësaj, me hyrjen e etolëve në luftë gjendja në jug ishte bërë më e favorshme për romakët, prandaj depërtimi në zemër të Greqisë përmes luginës së Aosit u siguronte romakëve bashkimin me aleatët e tyre.
Filipi që e kishte ndjerë këtë rrezik dërgoi në pranverë të vitit 198 një pjesë të forcave që të zinin grykën e Antigonesë, duke menduar se romakët mund të merrnin rrugën përmes luginës së Drinos dhe fushës së Malësisë për të dalë në Thesali. Mbas disa ditësh arriti edhe vetë me forcat kryesore dhe, si e pa gjendjen, vendosi t’ia kushtojë vëmendjen kryesore mbrojtjes së ngushticës së Aosit, e cila megjithëse nëpër një rrugë më të vështirë, por më të shkurtër, të çonte gjithashtu në Thesali. Pa lëshuar grykën e Antigonesë ai vendosi forcat në të dyja anët e lumit Aos. Mbrojtjen e krahut të majtë, nga ana e malit Asnau (mali i Golikut), dhe grykën e Antigonesë ia besoi komandantit të tij, Atenagorës, kurse krahun e djathtë, d.m.th. atë nga ana e malit Merop (mali i Shëndëlliut) dhe rrugën që kalonte nga kjo anë buzë lumit, e mbajti vetë.
Romakët që kishin ngritur lëmin e tyre përballë të dyja grykave qëndruan për një kohë të gjatë të pavendosur për të sulmuar, sepse pozitat e mbretit maqedon ishin shumë të forta. Gjatë kësaj kohe nuk munguan edhe përpjekjet për të arritur në një marrëveshje, por Filipi shpresonte në rezultate më të mira dhe nuk i pranoi kushtet e konsullit.
Ndërkaq romakët mundën të siguronin një dalje në shpinë të Filipit me ndihmën e njërit prej parisë epirotase. I zënë në befasi nga mbrapa dhe i goditur me forcë në ballë, Filipi u detyrua të lërë pozicionet e tij të fuqishme dhe të tërhiqej me humbje të mëdha. Duke ndjekur armikun, romakët u bënë shumë shpejt zotër të një pjese të mirë të Greqisë Qendrore.
Në vitin 197 ushtria romake dhe ajo e aleatëve ishin përqendruar në Thesali. Në betejën që u zhvillua në afërsi të Kinoskefales, Filipi mori goditjen vendimtare dhe u detyrua të kërkonte paqe. Kushtet e paqes qenë shumë të rënda. Filipi detyrohej të hiqte dorë nga gjithë Greqia dhe nga zotërimet e tij aziatike, t’u kthente romakëve tokat e pushtuara në Iliri që ishin njohur nga paqja e Foinikes dhe të prishte flotën, duke e zbritur atë në pesë anije. Për të kënaqur kërkesat e aleatëve të tyre, romakët bënë shumë ndryshime territoriale dhe u njohën autonominë disa krahinave të vogla, të cilat ishin ngritur kundër Filipit, gjë që e thelloi edhe më tepër përçarjen politike në Greqi. Me pushtimin e Dasaretisë dhe të Atintanisë, romakët i zgjeruan zotërimet e tyre në Iliri dhe e shtynë kontaktin me Maqedoninë në thellësi. Pleuratit i njohën të drejtën mbi parthinët dhe Lyhnidin dhe me këtë i zgjeruan kufijtë e shtetit ilir nga jugu deri në Genus, kurse në lindje përfshinë penestët deri te liqenet Lynkeste, duke vënë kështu edhe shtetin ilir në kontakt direkt me Maqedoninë në kufijtë e vjetër lindorë.
Por duke e detyruar Filipin të kthehej në kufijtë e vjetër e të ngushtë të Maqedonisë dhe duke u asgjësuar si fuqi detare, romakët nuk kishin ndërmend të asgjësonin tani për tani shtetin maqedon dhe as të shfarosnin vetë Filipin. Duke iu përgjigjur shqetësimeve të aleatëve grekë lidhur me këtë çështje, konsulli u tha se “ishte e qartë se liria e Greqisë kërcënohej nga forca e mbretërve maqedonë, por po të shkatërrohej kjo mbretëri ... trakët, ilirët, grekët ... do të dyndeshin në Greqi”.
Arica
Arica është port detar në Kilin verior. Qyteti i takon regjionit Arica i Parinacota dhe provincës Arica. Është i njohur si "qytet i pranverës së përheshme".
Rivadavia, Salta
Rivadavia, Salta, është vendbanim ku është shënuar temperatura më e lartë e matur ndonjëherë në Amerikën jugore. e cila ka arritë në  48.9 °C (120.0 °F).
Përleshjet në Prishtinë
Në Shtator 1998 UÇK sulmoi nje stacion policie në Prishtinë, duke rezultuar në viktima nga të dyja anët
Yoko Kanno
Yoko Kanno (菅野 よう子) është një kompozitore dhe muzikante japoneze e njohur më mirë për punën në këngët e prapavijës së filmave anime, serive televizive, filmave, video lojërave, dhe reklamave televizive.
Tina Blau
220px|parapamje|Tina Blau (1870s) Tina Blau, më vonë Tina Blau-Lang (15 nëntor 1845, Vjena - 31 tetor 1916, Vjena) ishte një piktore e peisazhit austriak.
Jeta
Babai i Blaut ishte një mjek në Trupat Mjekësore ushtarake Austro-Hungareze dhe ishte shumë mbështetës për dëshirën e saj për t'u bërë një piktore. Ajo mori mësime, me sukses, nga August Schaeffer dhe Wilhelm von Lindenschmit i ri në Mynih (1869-1873). Më vonë, ajo studioi me Emil Jakob Schindler në koloninë e artit në Kalanë Plankenberg, afër Neulengbach. Ata ndanë një studio nga viti 1875 deri në vitin 1876, por me sa duket ndërprenë marrëveshjen pas një grindjeje.
Yoko Kanno
Jeta e hershme
Yoko Kanno lindi më 18 mars 1963 në Sendai, Japoni. Përvojat e saj më të hershme me muzikën vijnë nga pjesëmarrja në kishë me prindërit e saj. Ajo studioi tastierë nga një moshë e re, piano në shtëpinë e saj dhe organo në kopshtin e fëmijëve. Në shkollën fillore, ajo filloi të merrte pjesë në konkurset e kompozimit, por në shkollën e mesme, Kanno filloi të interesohej më shumë në letërsi sesa në muzikë.
Pas shkollës së mesme, Kanno studioj në Universitetin Waseda ku u diplomua në letërsi. Në kohën e saj të lirë, ajo do të transkriptonte muzikë për grupe të ndryshme studentësh në Waseda. Prindërit e Kanno, e kishin lejuar atë vetëm të dëgjonte muzikë klasike, dhe ishte gjatë kësaj kohe që Kanno, u njoh me ritmin nga një mik i saj që luante bateri në një grup shkollor.
Tina Blau
Jeta
Pas vdekjes së burrit të saj, ajo kaloi dhjetë vjet udhëtime në Holandë dhe Itali. Pas kthimit të saj, ajo krijoi një studio në Rotunde. Në vitin 1897, së bashku me Olga Prager, Rosa Mayreder dhe Karl Federn, ajo ndihmoi në gjetjen e "Wiener Frauenakademie", një shkollë arti për gratë, ku ajo mësoi deri në vitin 1915.
Yoko Kanno
Jeta profesionale
Temat e prapavijave muzikore të Yoko Kanno përfshijnë "Kiseki no Umi" (Lodoss War), "Voices" (Macross Plus), "Tank!" (Cowboy Bebop), "Yakusoku wa Iranai" (Escaflowne), "Gravity" (Wolf's Rain), "Inner Universe" (Ghost in the Shell: Stand Alone Complex) dhe Ghost in the Shell: Stand Alone Complex O.S.T.
Tina Blau
Jeta
Ajo e kaloi verën e saj të fundit duke punuar në Bad Gastein, pastaj shkoi në një sanatorium në Vienë për një ekzaminim mjekësor. Ajo vdiq atje nga arresti kardiak. Asaj ju dha një Ehrengrab (varr nderi) në Zentralfriedhof (Varrezat Qendrore të Vjenës). Künstlerhaus i Vjenës ankandoi pasurinë e saj dhe mbajti një retrospektivë të madhe në vitin 1917..
Yoko Kanno
Jeta profesionale
Ajo ishte anëtarja kryesore e grupit të quajtur Seatbelts, i cili u riorganizua në vitin 2004 për të kompozuar prapavijën muzikore të video lojës Cowboy Bebop të PlayStation 2, e lëshuar në Japoni në vitin 2005.
ATA
Përmbajtja e filmit
Dy kushërinj të parë të rinj, Adi dhe Soni, ikin çdo mëngjes të nxjerrin lopët të kullosin në fushë jashtë fshatit. Tensionet rriten kur babai i Sonit vendos të ndajë tokën që zotëron së bashku me vëllanë e tij, babanë e Adit. Siç vazhdon rutina e përditshme e jetës, babai i Sonit fillon të ndërtojë një gardh, duke e sjellë atë në konflikt vdekjeprurës me babain e Adit.Teksa dy fëmijët kthehen në shtëpi në fund të ditës, përballja mes dy vëllezërve të rritur kërcënon të ndryshojë jetën e fëmijëve të tyre përgjithmonë.
AllMovie
AllMovie (më herët e njohur si All Movie Guide) është një shërbim online me informacione për filma, programe televizive, dhe aktorët e ekranit. Brendi AllMovie.com dhe AllMovie aktualisht janë në pronësi të  All Media Network.
Historia
AllMovie u themelua nga aktivisti i kulturës popullore Michael Erlewine, i cili gjithashtu themeloi  AllMusic dhe AllGame.
Banesa e llojit vilë në rrugën Lekë Dukagjini (pranë stadiumit)
Banesa e llojit vilë në rrugën Lekë Dukagjini pranë stadiumit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Lista e fiseve ilire
Kjo është një listë e fiseve ilire:
Tonnerre
Tonnerre është komunë në departamentin Yonne në veri-qendër të Francës.
Revolucioni francezë
Tonnerre ishte kryeqyteti i distriktit Tonnerre prej vitit 1790 deri më 1795 dhe qarkut (arronndissement) Tonnerre prej vitit 1800 deri më 1826.
Lufta e Dytë Botërore
Qyteti u bombardua nga gjermanët në qershor 1940 dhe nga anglezët-amerikanë më 25 maj 1944, e cila vrau 14 persona ku e goditi një kishë.
Astrit Kabashi
Astrit Kabashi ka lindur me 11.05.1975 ne Peje. Shkollen e mesme e kreu ne Istog. Në universistetin e Prishtines, Fakulteti i Arteve - Dega Aktrim, diplomoi ne vitin 1999. Aty dhe mbaroi mbaroi edhe masterin ne aktrim ne vitin 2005. Tani punon si Asistent profesor ne UP dhe ne Teatrin Kombetar te Kosoves. Si skenarist ka shruar disa filma te shkurte dhe serialet “Kafeneja Jone” (230 epizode), “Jeta e nje Toke”, “Afrimi ne boten e cudirave” dhe shume pjese tjera komike per televizion. Ne serialin Brenda Drejtesise luan rolin e avokatit Besnik Shaqirit ne shume epizode. Rolet ne Teater:	VITI - INSTITUCIONI
Jemishxhi Hasan Pasha
Jemishxhi Hasan Pasha (Turqisht: Yemişçi Hasan Paşa; 1535 - 18 tetor 1603) ishte burrë shteti osman me prejardhje shqiptare. Ai kaloi fëmijërinë në Rugovë, pastaj shkoi në Prizren, ku mbaroi shkollimin fillor. Ai vazhdoi pjesën e mbetur të arsimit të tij në akademinë ushtarake në Stamboll. Pas një karriere ushtarake, Hasani u bë vezir i madh i Perandorisë Osmane nga viti 1601 deri më 1603. Ai u ekzekutua nga Sulltan Mehmet III në vitin 1603.
Lufta e tretë romako-maqedonase
Lufta e tretë romako-maqedonase (171–168 p.e.s.) ishte një luftë e zhvilluar midis Republikës Romake dhe mbretit Perseus të Maqedonisë. Në vitin 179 pes, Mbreti Filipi V i Maqedonisë vdiq dhe u pasua nga djali i tij ambicioz Perseu. Ai ishte antiromak dhe ngjallte ndjenja antiromake rreth Maqedonisë. Tensionet u përshkallëzuan dhe Roma i shpalli luftë Maqedonisë.
Pjesa më e madhe e luftës u zhvillua në Maqedoni, si dhe në Thesalinë fqinje, ku ishin vendosur trupat romake. Pas një beteje jo përfundimtare në Callinicus në 171 pes, dhe disa vite të tjera fushate, Roma mposhti me vendosmëri forcat maqedonase në Betejën e Pydna në 168 pes, duke e çuar luftën në fund. Fitorja e Romës i dha fund dinastisë Antigonid dhe i dha fund efektivisht pavarësisë së mbretërisë helenistike të Maqedonisë, megjithëse aneksimi zyrtar ishte ende disa vite larg. Mbretëria u nda në katër republika kliente, secila në varësi të Romës. Prestigji dhe autoriteti romak në Greqi u rrit shumë si rezultat.
Juan Rodríguez Juárez
parapamje|Autoportret Juan Rodríguez Juárez (1675 - 1728) ishte një artist në Viceroyalty të Spanjës së Re. Vëllai i tij Nicolás, gjithashtu ishte një artist i njohur bashkëkohor në Meksikën koloniale.
Lufta e tretë romako-maqedonase
Vështrim
Krahas përgatitjeve diplomatike, Roma po merrte edhe masat ushtarake për të asgjësuar Maqedoninë dhe Mbretërinë Ilire që ishin dy forcat kryesore, të cilat pengonin planet e saj ekspansioniste në Ballkan.
Juan Rodríguez Juárez
Origjina e familjes
Juan Rodríguez Juárez ishte anëtar i një familje spanjolle, gjatë kohë e dalluar për arritjet e tyre në botën e pikturës. Vëllai i tij ishte Nicolás Rodríguez Juárez (1667 - 1734) ishte si ai, një piktor i vendosur në Spanjën e Re. Ai ishte djali i Antonio Rodríguez (1636-91), një piktor i njohur spanjoll. Gjyshi i tij i nënës, José Juárez (1617 - 1661) dhe stërgjyshi i tij, Luis Juárez (1585 - 1639) ishin gjithashtu piktor i njohur në historinë spanjolle dhe i shquar në epokën barok.
Lufta e tretë romako-maqedonase
Vështrim
Ndërkaq Roma nuk e la krejt pas dore edhe Mbretërinë Ilire. Ndërsa ushtria konsullore u nis për të zbritur në Apoloni, flota romake vuri dorë mbi 54 anije të Gentit, pa marrë pëlqimin e mbretit dhe i përfshiu në përbërjen e forcave detare që do të zinin Qefaloninë dhe do të vepronin gjatë bregdetit grek në mbështetje të forcave tokësore romake. Më vonë romakët duket se ndërmorën një aksion të dytë, shumë të rëndësishëm, kundër Mbretërisë Ilire. Ndërsa po zhvillohej fushata verore në Thesali, konsulli urdhëroi të nënshtroheshin disa qytete në Iliri. Midis tyre Karnunti, një qytet i paidentifikuar, u bëri një qëndresë të fortë pushtuesve, prandaj pretori që komandonte forcat romake, urdhëroi plaçkitjen e këtyre qyteteve. Nuk është thënë qartë për ç’qëllim u organizua kjo fushatë, megjithatë një ngjarje që ndoshta mund të lidhej me të, do të ishte ajo që ka të bëjë me ndryshimet në kufirin jugor të Mbretërisë Ilire. Duke qenë në marrëdhënie të ndera me Gentin dhe pasi dështuan përpjekjet për ta bërë atë për vete, senati urdhëroi aneksimin e tokave dhe të qyteteve parthine që i pat njohur Pleuratit më 196 dhe e shtyu kufirin e Mbretërisë Ilire nga Genusi në Ardaksan, aty ku shënohet disa vite më vonë. Në këtë rast Karnunti dhe qytetet e tjera që u sulmuan bashkë me të duhen kërkuar në veri të Genusit. Është për t’u shënuar se si për rastin e grabitjes së anijeve, ashtu dhe për ndryshimet që ndodhën në kufirin jugor të mbretërisë, sundimtari ilir nuk jep asnjë shenjë kundërshtimi, sepse, me sa duket, nuk ishte në gjendje ta bënte një gjë të tillë.
Internet Broadway Database
Internet Broadway Database (IBDB) është një database online i prodhimeve të Teatrit të Broadway dhe personelit të tij. Webfaqja gjithashtu ka applikacione korrensponduese për telefonët e menqur për sistemet iOS dhe Android.
Valon Berisha
Valon Berisha (lindi më 7 shkurt 1993) është futbollist shqiptarë i cili luan si mesfushor në skuadrën austriake Red Bull Salzburg. Më parë ka luajtur në skuadrat Egersund dhe Viking në Norvegji.
Familja e Valonit është shqiptare dhe janë larguar nga Kosova para se ai të lindte. Ai e ka një vëlla me emrin Veton i cili luan në skuadrën gjermane Greuther Fürth. Valoni ka luajtur më së shumti në kombëtaren norvegjeze, por kur Kosova u bë anëtare e FIFA-së, ai vendosi dhe zgjodhi që të luajë në përfaqësuesen kosovare.
Pritë në Brestovik
Në Shtator 1998 UÇK-ja organizoi një pritë nënjēë stacion policie pranë fshatit të Brestovikut.
Usein Bodaninsky
Usein Bodaninsky (1 dhjetor 1877 - 17 prill 1938) ishte historiani, artisti, kritiku i artit dhe etnografi i Krimesë, drejtori i parë i Muzeut të Pallatit Bakhchisaray. Emri i plotë në stilin rus: Usein Abdrefievich Bodainsky (Rusisht: Усеин Абдрефиевич Боданинский); në Crimean Tatarisht: Üsein Abdurefi oğlu Bodaninskiy, Усеин Абдурефи огълу Боданинский. Mbiemri i tij është i rrjedhjes toponimike në gjuhën ruse dhe nënkupton "nga Bodana". 'Üsein' është një variant i 'Huseinit'.
Usein ka lindur në Krimea, në fshatin Badana (Bodana) të Simferopol uyezd (qarkut), Guvernator i Tauridës, Perandoria Ruse, tani Perovo (Qarku Simferopol).
Në vitin 1937 ai u arrestua, u akuzua për aktivitete nacionaliste anti-sovjetike dhe u qëllua pa gjyq, akuzuar shpejt sipas listave të shtënat e Stalinit, së bashku me një numër përfaqësuesish të tjerë të shquar të kulturës tatarike të Krimesë: Асан Сабри Авава, Якуб Аблямитов, Якуб Азизов, Осман Акчокраклы, Рамазан Александрович, Ягъя Байрашевский, Джафер Гафаров, Керим Джемалединов, Сулейман Идрисов, Ибраим Исмаилов, Абдулла Лятиф-заде, Февзи Мусаниф, Мамут Недим, Абдураим Самединов, Ильяс Тархан, Сервер Трупчу, Сеитджелиль Хаттатов, Билял Чагар etj.
Batiatët
Batiatët (Bathiatae) ishin një fis ilir për të cilin nuk ka të dhëna të mjaftueshme.
Dragana Mirkoviq
Dragana Mirković ( Serbian Cyrillic : Драгана Мирковић, ; e lindur më 18 janar 1968) është një këngëtare dhe sipërmarrëse e pop-folkut serb. Ajo u bë e njohur në vitet tetëdhjetë si anëtare e bandës muzikore Južni Vetar. Sot, Mirković është një nga artistet më të shitura nga ish- Jugosllavia. Së bashku me burrin e saj, ajo themeloi edhe një kanal muzikor satelitor të quajtur DM SAT.
1984–1991: Suksesi i hershëm dhe Južni Vetar
Kur ajo ishte 14 vjeç, drejtuesit e labelit Diskos iu afruan prindërve të Mirkoviqit me propozimin që ajo të regjistronte një këngë në studion e tyre. Rezultati ishte kënga Imam dečka nemirnog (Kam një të dashur të shqetësuar), i lëshuar si një album i plotë në 1984. Albumi i saj i dytë Umiljato oko moje(I buti syri im) u publikua në 1985 dhe shiti 250,000 kopje. Në mesin e viteve 1980 Mirković filloi bashkëpunimin e saj me grupin muzikor Juzhni Vetar, i përbërë nga Miodrag Ilić në kitarë bas, Sava Bojić kitarë kryesore dhe Perica Zdravković në tastierë. Spasi me samoće(Shpëtomë nga vetmia) e lëshuar në vitin 1986, ishte albumi i saj i parë me grupin dhe shiti mbi 400,000 kopje. Tekja me të njëjtin emër ishte një hit i madh. Përveç Mirkoviqit, formacioni muzikor bënte ture dhe me këngëtarë të tjerë nga Bosnja dhe Serbia dhe gëzoi mbështetje të gjerë nga jugosllavët, pasi muzika popullore u bë zhanri më i shitur i viteve 1980 kryesisht për shkak të grupit. Ajo vazhdoi me regjistrimin e katër albumeve të tjera me Južni Vetar: Ruže cvetaju samo u pesmama (1987)(Trëndafilat lulëzojnë vetëm në këngë), Najlepši par (1988) (Çifti më i bukur), Simpatija (1989) (Simpatia) dhe Pomisli želju (1990) (Mendoj dëshirën). Kënga "Simpatija" (Simpatia) u bë një sukses i madh tregtar.
Vitet 1990: Suksesi solo
Albumi i tetë i Mirković-it (dhe projekti i tretë solo), Dobra devojka (1991) (Vajza e mbarë), kishte dy këngë të mëdha hit: "Umreću zbog tebe" (Do të vdes prej teje) dhe "Dodaj gas"(Jepi gaz). Ajo u pasua nga Dolaze nam bolji dani (1992) (Do të vijnë ditë më të mira) me këngë të shumta hit: "Umirem majko"(Po vdes nënë), "Pitaju me u mom kraju"(Më pyet në fundin tim), "Da, da, da"(Po,po,po), "O, da li znaš"(Oh a e dini), "Dobro jutro, dobar. dan"(Mirëmëngjesi ditë e mirë), "Sedmi dan"(Dita e shtatë). Në vitin 1993 u publikua albumi i dhjetë i Mirković-it, Do poslednjeg daha (Deri në frymën e fundit), i cili përmbante këngën hit me të njëjtin emër, së bashku me "Baš tebe Volim ja" (Të dua me të vërtetë). Më shumë këngë hit u shfaqën në albumin e saj të njëmbëdhjetë, Nije tebi do mene (1994) (Ti s'pyet për mua): "Crni leptir"(Flutura e zezë), "Čarolija", "Varala bih, varala"(Do të tradhëtoja, do të tradhëtoja) dhe "Opojni su zumbuli"(Zymbylat janë dehëse). Në vitin 1994 Mirkoviç luajti në filmin artistik Slatko od snova (Më i ëmbël se ëndërrat), duke luajtur rolin e një vajze që punon në një restorant të ushqimit të shpejtë dhe ëndërron të bëhet një këngëtare e famshme.
Mirkoviç publikoi katër albume të tjera në vitet 1990: Plači Zemljo (1995) me këngët hit "I u dobru iu zlu", "Vrati mi se ti", "Uzeo si moja jutra" dhe "Divlja devojka", Nema promene (1996), me këngët "Dušu si mi opio", "To nije tvoja stvar" dhe "Oči pune tuge", Kojom gorom (1997) me këngë si "Poslednje veče", "O na, na, na" dhe titulli. Publikimi i saj i fundit i viteve 1990 ishte U godini (1999), një album bashkëpunues me Zlaja Band. Pas publikimit të albumit të saj të shtatëmbëdhjetë në studio, Sama, me këngët hit "Svatovi" dhe titullin, ajo bëri në një pauzë katërvjeçare. Në vitin 2001, Mirkoviç performoi drejtpërdrejt në Künstlerhaus të Vjenës si pjesë e një ekspozite të artit bashkëkohor, ku shumë prej të pranishmëve ishin punëtorë emigrantë jugosllavë.
2004–2017: Kthimi
Ajo u kthye me Trag u vremenu të vitit 2004. Albumi i rikthimit përmbante këngë të shumta hit duke përfshirë "Tamo gde je milo moje", "Prsten", "Zašto zoro svanjavaš" dhe "Preživeću". Më pas ajo publikoi dy albume të tjera: Luce moje ( E dashur ime, 2006) me këngët hit "Pečat na usnama", "Na kraju", "Luda kao ja", "Nepoželjna" dhe titullin, pastaj Eksplozija (2008) me këngë. si "Laste", "Zemljo okreni se", "Ko je ta", dhe "Zivot moj".
Në gjysmën e parë të 2011, ajo publikoi tre këngë të reja dhe një ribërje të një kënge të saj të vjetër. Këngët e reja, "Drugovi", "Srce moje" dhe "Jedini", të gjitha u bënë hite në vendet e ish-Jugosllavisë. Versioni i përditësuar i këngës së saj të vitit 1991, "Umreću zbog tebe" u prit gjithashtu mirë. Këto katër këngë, së bashku me gjashtëmbëdhjetë të reja janë paraqitur në albumin e saj jubilar të njëzetë në studio, 20, i publikuar më 5 dhjetor 2012. Në vitin 2014, Mirković publikoi një duet me José Feliciano të titulluar "Please Don't Go Away". Po atë vit, ajo mbajti një koncert në Štark Arena para 20,000 fansave për të festuar 30 vjetorin e saj në biznesin muzikor. Në vitin 2017, ajo publikoi albumin e saj të fundit, Od milion jedan.
Sipërmarrje të tjera
parapamje| Mirkoviq (në mes) me burrin dhe shoqen e saj, 29 janar 2015. Në vitin 2005, Mirković dhe bashkëshorti i saj Toni Bijelić themeluan DM SAT, një kanal muzikor satelitor.
Mirković mbajti një koncert humanitar në Zenicë të Bosnjës më 7 nëntor 2012 në Arenën e Zenicës. Në koncertin, e quajtur "Dragana dhe miqtë për Zenicën", morën pjesë edhe këngëtarët Hanka Paldum, Boban Rajović, Halid Muslimović dhe grupi Plavi orkestar. Koncerti mblodhi rreth 26,500 € (rreth 36,500 dollarë amerikanë) për Kuzhinën e Popullit. Muajin pasues, tabloidet serbe pretenduan se "politikanët vendorë" në Zenicë kishin marrë 7,500 € nga paratë për të paguar për dhënien me qira të arenës, dhe 11,500 € të tjera për sistemin e zërit, duke lënë vetëm rreth 7,500 € nga paratë për bamirësi. Tabloidët pretenduan se shumica e parave shkuan për përdorim vetjak të politikanëve. Gjatë koncertit, Mirkoviç dhe Hanka Paldum së pari kënduan publikisht duetin e tyre "Kad nas vide zagrljene" ( Kur na shohin të përqafohemi ). Kënga u shfaq zyrtarisht një vit më vonë, më 26 nëntor 2013, kur u publikua videoklipi. dhe u shfaq dukshëm në mediat serbe dhe boshnjake.
Më 19 dhjetor 2013, Mirkoviq, së bashku me Lepa Brenën, Severina, Haris Džinović, Aca Lukas dhe Jelena Karleushën, ishte e ftuar në një koncert humanitar nga Goran Bregović në sallën olimpike Juan Antonio Samaranch në kryeqytetin boshnjak Sarajevë për romët në Bosnje dhe Hercegovinë.
Jeta personale
Në vitin 1999, Mirkoviç u martua me biznesmenin austriak Toni Bijelić. Ata kanë dy fëmijë së bashku, Marko dhe Manuela.
Stili muzikor
Mirković njihet për stilin e saj "oriental" të turbo folkut. Performanca e saj është shpesh sentimentale dhe këngë në të cilat është e spikatur tema e vuajtjes së femrave në marrëdhëniet romantike.
Trashëgimia
Mirkoviç vlerësohet si një nga këngëtarët më të njohur të popullit serb, veçanërisht në zhanrin turbo folk, si dhe si një nga artistet më të suksesshme nga ish-Jugosllavia.
Proza
Proza është një formë e gjuhës që shfaq një rrjedhë natyrore të fjalës dhe strukturës gramatike e jo një strukture ritmike si në poezinë tradicionale, ku njësia e përbashkët e vargut bazohet në metër ose rimë.Zakonisht prozat me temen Flavio i Fuqishmi ose Largimi i (Shembull) shoqerohen me rima nga me te larmishmet
Sfondi
Ka debate kritike mbi ndërtimin e prozës: "... dallimi midis vargut dhe prozës është i qartë, dallimi midis poezisë dhe prozës është i panjohur". Proza në thjeshtesinë e saj dhe strukturën e përcaktuar lirisht është gjerësisht e adaptueshme ndaj dialogut të folur, diskursit faktik, dhe shkrimit aktual dhe imagjinar. Është prodhuar dhe publikuar në mënyrë sistematike në literaturë, gazetari (duke përfshirë gazetat, revistat dhe transmetimet), enciklopedi, film, histori, filozofi, ligj dhe pothuajse në të gjitha format dhe proceset që kërkojnë komunikim njerëzor.
Etimologjia
Fjala Proz rrjedh nga proza e vjetër franceze, e cila nga ana e saj buron në shprehjen latine prosa oratio (fjalë për fjalë, e drejtpërdrejtë ose e fjal direkte).
Origjina
Isak Njutoni në Kronologjinë e Mbretërive të Lashtë shkruan: "Antikitetet greke janë plot me fictione poetike, sepse grekët nuk shkruan asgjë në prozë, përpara pushtimit të Azisë nga Kiri Persian." Pastaj Pherecydes Scyrius dhe Kadmus Milesius futën shkrimin në Prozë. Procesi i internetit më vonë shkroi: "Natyrisht Newton nuk zbuloi ndonjë ligj të natyrës gjuhësore duke mandatuar që pa marrë parasysh se sa të lirë, spontane apo të pastrukturuar një deklaratë letrare mund të jetë, ajo gjithmonë do të përmbajë elementë poetikë, ashtu si elementë jo-jonizues do të përmbajë gjithmonë elektronet, proza më e mirë përmban ngarkesën më të madhe poetike që del nga përpjekja më e vogël poetike.
Struktura
Prozës i mungon struktura më formale metrike e vargut që mund të gjendet në poezinë tradicionale. Proza përfshin fjali të plota gramatike, të cilat pastaj përbëjnë paragrafë, ndërsa shikojnë ankesën estetike, ndërsa poezia shpesh përfshin një skemë metrike dhe / ose rimuese. Disa vepra të prozës përmbajnë gjurmë të strukturës metrike ose versifikimit dhe një përzierje të ndërgjegjshme të dy formave të literaturës të njohur si poezi prozë. Vargu konsiderohet të jetë më sistematik ose formulues, ndërsa proza është më reflektimi i fjalimit të zakonshëm (shpesh bisedor). Në këtë pikë, Samuel Taylor Coleridge kërkoi me shaka se poetët e rishtar duhet të dinë "përkufizimet e prozës dhe të poezisë, që është proza-fjalët në rendin e tyre më të mirë, poezia-fjalët më të mira në rendin e tyre më të mirë"."Monsieur Jourdain kërkoi që diçka të shkruhej në as ajet as në prozë. Një mjeshtër i filozofisë u përgjigj se nuk ka mënyrë tjetër për të shprehur veten se sa me prozën ose vargun, për arsye të thjeshtë se çdo gjë që nuk është prozë është ajet dhe çdo gjë që nuk është ajet është prozë. Molière, Le Bourgeois Gentilhomme""... Unë besoj se një histori mund të shkatërrohet nga një ritëm i gabuar në një dënim - veçanërisht nëse ndodh në fund - ose një gabim në paragrafin, madje edhe pikësim. Henry James është maestro i pikëpresjes. Hemingway është një paragraf i klasit të parë. Nga këndvështrimi i veshit, Virxhinia Woolf kurrë nuk ka shkruar një dënim të keq. Unë nuk dua të nënkuptoj që unë e praktikoj me sukses atë që predikoj. Unë përpiqem, kjo është e gjitha."
Llojet
Ekzistojnë shumë lloje të prozës, të cilat përfshijnë prozë jo proze, prozë heroike, poezi prozë, prozë polifonike, prozë gjithëpërfshirëse, prozë fiction dhe prozë të fshatit në literaturën ruse. Një poezi prozë është një përbërje në prozë që ka disa nga cilësitë e një poeme.
Shumë forma të shkrimit krijues ose letrar përdorin prozën, duke përfshirë romane dhe tregime të shkurtra. Shkrimtari Truman Capote mendonte se tregimi i shkurtër ishte "forma më e vështirë dhe disiplinuese e shkrimit të prozës që ekziston"
Calce, Pyrenees-Orientales
Calce (Katalanisht: Calce ; Shqip: Kalsi) është një komunë në departamentin Pirenejtë Orientalë në Francën jugore.
Vendndodhja
Kalsi ndodhet në kantonin Le Riberal dhe në rrethin e Përpinjanit. qendër|parapamje|300x300px| Harta e Kalsit dhe komunave përreth
Le Boulou
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Le Boulou (Katalanisht: El Voló [əl βuˈlo] ) është një komunë në departamentin Pirenejtë Orientalë në Francën jugore.
Ndodhet 12 km larg nga kufiri spanjoll.
Lokalizimi
Qyteza e Bulit ndodhet në kantonin Vallespir-Albères dhe në rrethin Céret, në jug të Pirenejve Orientalë. qendër|parapamje|300x300px| Harta e Bulit dhe qytezave përreth
Toponimia
Emri i qytetit në katalanisht është El Voló.
Në shekullin e 10-të, territori i Bulit duket se ndahet midis zotit të Saint-Jean-Pla-de-Corts, zonjës Minimilla dhe kishës së Elne-ës. Le Boulou më pas sundohet nga zotërit e Montesquieu nga shekulli i 11-të deri në shekullin e 14-të. Më në fund bëhet pjesë e tokave të kurorës.
Në fund të shekullit të XVII-të, Bernard de Kennedy, duke ndjekur oborrin e Xhejmsit II të Anglisë në Francë, vendos të zhvendoset në Bul dhe merr nënshtetësinë franceze nga Luigji XIV i Francës. Nipit të tij, Côme de Kennedy, i është dhënë titulli i zotit të Bulit në 1755. Djali i Come, Joseph de Kennedy është zot i qytezës gjatë Revolucionit Francez. Por shtëpia e tij përdoret si seli nga gjenerali spanjoll Antonio Ricardos gjatë betejës së parë të Bulit në vitin 1793. I akuzuar për tradhti, Joseph de Kennedy ekzekutohet me gijotinë më 2 maj 1794, të nesërmen pas betejës së dytë të Bulit.
Serdar Ferhad Pasha
Jeta
Ai u bë aga i jeniçerëve më 25 shkurt 1582, por hodhi poshtë pozicionin e tij me efektin e Koxha Sinan Pashës. Në vitin 1582 ai u emërua si vizitor i katërt nga Veziri i Madh Sijavush Pasha dhe u bashkua me forcat osmane gjatë luftërave Safevide, ku shpejt u bë komandanti i dytë (serdar) i luftës. Ai e bëri Tebrizin bazën e tij ushtarake dhe kapi Ganxhën. Ai mori pjesë në negociatat paqësore me Shah Abas I dhe e ktheu Stambollin me ambasadën Safevid. Traktati i Ferhad Pashës i vitit 1590 që i dha dhënë fund Luftës Osmano-Safevid (1578-1590) u emërua pas tij.
Fushata e tij e suksesshme ushtarake gjatë luftërave Safevide e çoi atë në pozicionin e Vezirit të Madh më 1 gusht 1591, por ai e hodhi poshtë pozicionin e tij në 4 prill 1592 përsëri nga intriga e Koxha Sinan Pashës.
Song Joong-ki
thumb|right|Song Joong-ki (2016) Song Joong-ki(송중기) lindi më 19 shtator 1985 në Daejeon. Është një aktor koreane jugore.
Serdar Ferhad Pasha
Jeta
Gjatë mandatit të tij të dytë në detyrë, ai filloi një fushatë ushtarake kundër Majkëll Trimit, sundimtarit që u rebelua në Vllahia. Ai urdhëroi ndërtimin e një ure midis Ruse dhe Giurgiu për të kaluar lumin Danub. Gjatë përgatitjeve, ai u përball me një kryengritje ushtarake që evoluoi në portën e Divan-ü Hamayun. Më shumë se 1000 kuloğulları kërkuan ulufe nga vizitori i madh për fushatën e tyre gjatë luftërave Safevid, por ai e hodhi poshtë atë pretendim. Prandaj, ata u infiltruan brenda blukëve në ushtri dhe i organizuan kundër vezirit të madh, duke ngritur zërin "Ne nuk do të pranojmë asnjë ulufe derisa Ferhad Pasha të mos i heqë kokën për fyerjen ndaj nesh". Ferhad Pasha fajësoi Koxha Sinan Pashën dhe Xhëgalazade Jusuf Sinan Pasha për atë provokim dhe urdhëroi ndëshkim të rëndë për të dy. Por ai u bind për dënimin e lehtësuar dhe internoi Koxha Sinan Pashën në Malkara dhe Xhëgalazade në Karahisar-ı Şarki.
Ibrahim Pasha, veziri i dytë, i cili emëroi si kajmekam në Portë, nxiti Sulltan Muratin III për heqjen e Ferhad Pashës. Më 7 korrik 1595, ndërsa Ferhad Pasha duke u përpjekur të ndërtonte një urë në Ruse, u detyrua të humbte përsëri pozicionin e tij, dhe Koxha Sinan Pasha u bë edhe një herë më i madh në atë ditë.
Përleshjet në Lipjan
Përleshjet në Lipjan më Dhjetor 1998 u zhvilluan mes UÇK dhe Ushtrisë Jugosllave. UÇK sulmoi një pikë policie në Lipjan duke rezultuar në përleshje.
Mbrojtja shëndetsore e popujve të Kosovë-Metohis
Mbrojtja shëndetsore e popujve të Kosovë-Metohis broshurë e botuar në Prishtinë, në vitin 1957. Faqe 60.
Banka Arabe në Tiranë
Banka Arabe në Tiranë është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Ndërtuar në vitet 50-60, në stil kubist minimalist
Natalia Partyka
Natalia Dorota Partyka (e lindur më 27 Korrik të vitit 1989) është një lojtare pingpongu Polake. Lindur pa dorën e djathtë dhe parakrah, ajo merr pjesë në garat për atletët me aftësi të pakufizuara, si dhe në garat për atletët me aftësi të kufizuara. Partyka arriti 32-in e fundit të pingpongut të Olimpiadës në Londër në vitin 2012.
Dymbëdhjetë vjet zhvillimi kulturuer të Kosovë-Metohis
Dymbëdhjetë vjet zhvillimi kulturuer të Kosovë-Metohis libër i botuar në Prishtinë, në vitin 1957. Faqe 156.
Najib Balala
Najib Balala (lindi më 20 shtator 1967) është politikanë kenian dhe sekretarë i tanishëm i kabinetit për turizëm.
Karriera politike
Balala filloi karrierën e tij politike si kryetarë i Mombasës, më pas ai shkoi me sukses për vendin parlamentar të Mvita në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2002. Para kësaj, Balala ka shërbyer si zëvendës kryetarë i Bordit të Turizmit të Kenisë (BTK); Kryetar i Shoqatës së Qeverisjes Vendore të Kenias dhe Kryetari i Shoqatës Turistike i Mombasës dhe Bregdetare. Balala ka qenë ministri më i gjatë i shërbimit për turizmin, i cili ishte në detyrë nga fillimi i vitit 2008 deri më 26 mars 2012, kur u shkarkua nga një riorganizim i kabinetit. Më pas, Najib Balala formoi Partinë Republikane të Kongresit të Kenias në prill të vitit 2012, që u bë partner kryesor në Koalicionin e Jubileut së bashku me Presidentin Uhuru Kenyatta, William Samoei Ruto, dhe Charity Ngilu.
Si sekretar i kabinetit të minierave ka anuluar liçencat e lëshuara në qeverinë e mëparshme. Ai është akuzuar me kequshmëri për korrupsion nga një kompani Cortec Mining që ka kërkuar ryshfet prej gati 1 milion dollarë për rishikimin e liçencës. Ministri duke anuluar liçencat e ka bërë Kenia një destinacion tërheqës investimi.
Aksioni për çlirimin e Gusmarit
Aksioni për çlirimin e Gusmarit (28.11. 1942). U krye sipas vendimit të celulës së PKSH, nën drejtimin e Mustafa Matohitit. Morën pjesë partizanët e çetës së Kurveleshit dhe shumë fshatarë të armatosur, gjithsej mbi 250 veta, ndërsa garnizoni armik përbëhej prej më se 100 karabinierësh dhe milicësh. Përballë forcës dhe vendosmërisë së partizanëve dhe nga puna që ishte bërë brenda në radhët e garnizonit, ai dhe nënprefekti u dorëzuan. Gusmari ishte ndër nënprefekturat e para që çlirohej nga çetat partizane. Që nga kjo kohë Kurveleshi u bë zonë e lirë dhe një nga bazat e rëndësishme të Luftës ANÇ. Armiku zhvilloi disa operacione në Kurvelesh, por asnjëherë nuk mundi të vendosë trupa të përhershme. Çlirimit të Gusmarit dhe të gjithë Kurveleshit, «Zëri i popullit» i bëri jehonë të madhe, duke ngritur lart guximin e vendosmërinë e trimave.
Lufta kundër luftës : intelektualë të shquar nga e gjithë bota rreth Luftës në Kosovë
Lufta kundër luftës : intelektualë të shquar nga e gjithë bota rreth Luftës në Kosovë. Libër nga Remzi Lani (përg.), Besnik Mustafaj (përg.), Piro Misha (përg.). Botuar në Tiranë nga "Ora", në vitin 2001. Faqe 301. ISBN 99927-712-4-0
Ryuma
Ryuma, gjithashtu i njohur si Shimotsuki Ryuma (霜月リューマ Shimotsuki Ryūma) është personazh fiktiv në One Piece. Ai është një samurai nga Vendi Wano i cili u shndërrua në zombi nga Gecko Moria pas vdekjes së tij. Ai është i njëjti Ryuma nga manga e Odës Monsters. Si zombie, ai kishte hijen e Brook deri kur ai u mposht nga Roronoa Zoro.
Paraqitja
Kur ishte gjallë, ai kishte flokë të zi, të cilat ishin të lidhura në fund me një topuzë. Ai gjithashtu kishte veshur një khaki samurai të thjeshtë dhe sandale të thjeshta zōri.
Si një zombi, Ryuma është dukshëm më i shkurtër se Brook. Ai ka disa fashë që mbulojnë një pjesë të fytyrës së tij të kafkës, e cila nuk ka sy dhe pa hundë, dhe vesh një gi samurai me modele të ndërlikuara më të hollësishme se rrobat e tij origjinale. Ai gjithashtu mban geta në vend të sandaleve zōri, si dhe një shirit stomak blu me një dizajn të mprehtë. Goja e Ryuma është pjesërisht e mbuluar nga shalli blu që ai vesh, flokët e tij të zeza janë bërë të bardha, dhe ai e mban Shusui të shtrënguar në hipin e tij të djathtë.
Si njeri
Në jetë, Ryuma ndoqi një filozofi të rreptë personale të përqendruar në drejtësi dhe nder. Ryuma besonte me forcë se kursimi i një jete ishte një borxh që duhet të paguhen nga ata me virtyt, dhe se shlyerja e këtij borxhi ishte mënyra e një shpatës të vërtetë. Për këtë qëllim, Ryuma do të ndiqte herë pas here kërkesën e dikujt që i detyrohej pothuajse verbërisht, edhe kur kjo binte ndesh me bindjet e tij të tjera. Ai gjithashtu besonte se një betejë duhet të matet me atë që mbrohej në vend se sa fama u fitua.
Si një shpatar, Ryuma kishte një zakon të veçantë: sa herë që dikush prekte cepin e shpatës së tij me të, qoftë rastësisht, Ryuma menjëherë do të merrte këtë veprim si një formë sfide për një duel deri në vdekje. Kjo sjellje buron nga besimi i Ryuma se shpata është shpata. Megjithë qëllimet e tij të nderuara, ky zakon do ta fusë atë në konfrontime të panevojshme dhe të përgjakshme.
Ryuma, pasi kishte dëgjuar reputacionin e "Mbreti", shpresonte që një ditë të luftojë kundër tij. Ai besonte se ky mbret duhet të mbajë një “Shpirt të Luftëtarit” të madh dhe do të bënte një kundërshtar të denjë. Ironia megjithatë është se ai vetë ishte "Mbret"; sepse emri, "Mbret", iu dha atij nga njerëzit që ai shpëtoi, ai për fat të keq nuk e njihte vetë atë.
Universaliteti (filozofi)
Thënie
"Ajo që është absolutisht e vërtetë është gjithmonë e saktë, kudo, gjatë gjithë kohës, nën çdo kusht. Aftësia e një njësie për të dalluar këto gjëra është e parëndësishme për atë gjendje të së vërtetës." - Steven Robiner .
Ryuma
Si njeri
Ryuma gjithashtu kishte aftësi të dobëta për administrimin e parave. Për shkak të kësaj, Ryuma shpesh fatkeqësisht do ta gjente veten të pa para dhe të uritur për ditë.
Si zombi
Si një zombi, Ryuma ka mënyra të ngjashme me ato të Brook, të tilla si natyra e tij e çoroditur dhe e qeshura e tij e veçantë "Yohohohoho". Këto ngjashmëri ekzistojnë sepse ai ka hijen e Brook.
Megjithëse Ryuma ka personalitetin thelbësor të Brook, ai posedon një pikëpamje paksa të ndryshme për gjërat. Ai ka braktisur të kaluarën e tij si pjesë e Brook, dhe çdo kujtesë që lidhet me të; për shkak të kësaj, ndërsa Brook e vlerëson afron e tij, Ryuma e sheh atë vetëm si një shikim. Ryuma gjithashtu e sheh atë si një dobësi të Brook për t'u shfrytëzuar në duelin e tyre. Ai gjithashtu ka një rrip të qartë sadist, duke u sjellë mjaft mizorisht ndaj "ish-mjeshtrit" Brook; kur e lufton atë, Ryuma duket se shijon duke shkaktuar dhimbje fizike dhe psikologjike, si dhe duke rrahur me të kur të kishte mundur të fitonte shpejt dhe lehtë, duke qenë shumë më i fuqishmi nga të dy. Ai duket se ruan një dashuri për betejën që është më shumë në përputhje me origjinën e trupit të tij samurai. Ai ndjeu turp të thellë për veten e tij pasi u mund nga Zoro.
Aftësitë
Para vdekjes së tij, Ryuma posedonte forcë të jashtëzakonshme fizike, pasi forca që ai aplikonte në drejtimin e tij të shpatës e lejoi atë të kaplonte një dragua të madh me një goditje të vetme. Ai gjithashtu prerë një statujë bakri në gjysmë. Ryuma ishte gjithashtu një vrapues jashtëzakonisht i shpejtë dhe me qëndrueshmëri të lartë, pasi ai mund të vraponte distanca të mëdha, dhe mund të hidhej në dhe të zbriste me siguri nga lartësitë e mëdha. Shkathtësia e tij fizike e plotësuar me aftësitë e tij të shpatës e lejoi atë të mos mbajë lëndime gjatë betejës së tij në Monsters.
Kosovë '99 : poezi
Kosovë '99 : poezi me autore Xhuli Babatinca dhe Hasan Lekaj (red.). Botuar në Shkodër nga "Camaj-Pipa", në vitin 2001. Faqet e librit 104. ISBN 99927-49-42-3
Ryuma
Aftësitë
Ryuma u konsiderua shpatar legjendar në Vendin Wano. Aftësitë e tij ngjasuan me një përzierje të Kenjutsu dhe Battōjutsu. Ai mundi të copëzojë bakër, të vriste Cyrano, një shpatar i shkallës së parë, dhe një dragua të madh me shumë përpjekje. Ai ishte i njohur si shpatari më i fortë të kohës së tij. Për shkak të kësaj, si dhe besimit të tij të fortë për të mbrojtur të tjerët, Ryuma u quajt edhe "Mbreti", një shpatar që mbart "Shpirtin e Luftëtarit" më të madh në botë.
Pasi Ryuma u shndërrua në zombi nga Moria dhe duke pasur hijen e Brook, aftësitë e tij të shpatës ishin të ngjajshme me Brook. Sidoqoftë, për shkak se Ryuma ka një trup shumë më të fortë sesa Brook, fuqia e teknikave përforcohet në një nivel shumë më të lartë. Dallimi në mes të dyve është mjaft i madh që Ryuma mund ta mposhte Brookun me vetëm një pjesë të forcës së tij të plotë. Përveç aftësive të shpatës së Brook, Ryuma posedonte forcë të jashtëzakonshme që i lejoi të rrëzonte Nami, Usopp dhe Chopper në një sulm, duke përdorur skajin e butë të tehut të tij; sikur ta kishte përdorur skajin e mprehtë, ai do t'i kishte vrarë ata. Për shkak të kësaj fuqie të pamasë, ai mund të depërtojë nëpër mure në një distancë me presionin e ajrit nga goditja e tij, të prerë plotësisht përmes çatisë së rrëmujës së një kullë me një çarë të vetme, dhe të shkatërrojë shpatën e një armiku pas vetëm një disa përplasje, gjithçka që Brook nuk mund të bëjë. Siç vuri në dukje Brook, një betejë midis dy përdoruesve të Fuqisë së Shkatërrimit (破 壊 力 Hakairyoku?) Si Zoro dhe Ryuma gjithmonë do të përfundojë shpejt.
Arma
Shpata e Ryuma ishte Shusui, një nga 21 shpatat më të mëdhenj. Për shkak se Shusui ishte shpata e Ryuma, shpata e tij konsiderohet si një thesar kombëtar i Vendit Wano.
Pas mposhtjes, Shusui u bë shpata e Zoros duke zëvendësuar Yubashirin, pasi ky i fundit iu shkatërrua nga një marinar.
Dublimi
Në japonisht, Ryuma dublohet nga Chö. Në Funianimation, Ryuma dublohet nga Ian Sinclair.
Deretinët
Deretinët (Deretini) të njohur edhe si Derriopët (Δέρριοι - Δερρίοπες) ishte një fis ilir që jetonte në rajonin përreth qytetit Narona dhe që sipas regjistrimit romak kishte 14 dekurie.
Kosovë, Prill 2000 : përshtypje udhëtimi
Kosovë, Prill 2000 : përshtypje udhëtimi me autorë Sami Repishti, Hajdar Bajraktari dhe Xhevat Syla (red.). Botuar në Prishtinë, në vitin 2001. Faqet e librit 152.
Shkrime historike : (Kosovë, Tetovë, Gostivar, Kërçovë)
Shkrime historike : (Kosovë, Tetovë, Gostivar, Kërçovë) me autor Esat Bilali dhe Hysen Shehu (red.). Botuar në Tiranë nga "Koha", në vitin 2001. Faqet e librit 142. ISBN 99927-637-8-7
Mbrojtja e mjedisit
Mbrojtja e mjedisit është praktika e mbrojtjes së mjedisit natyror nga individë, organizata dhe qeveri. Objektivat e tij janë të ruajnë burimet natyrore dhe mjedisin ekzistues natyror dhe, kur është e mundur, të riparojnë dëmtimet dhe tendencat e kundërta.
Përmbledhje
Mbrojtja e mjedisit duhet të praktikohet, në nivel individual, të organizatave dhe të qeverisë, në dobi të mjedisit natyror dhe të qenieve njerëzore. Mjedisi në të cilin jetojmë është shumë i rëndësishëm për ne, ai është burim i jetës së njeriut. Mbrojtja e natyrës dhe e mjedisit konsiderohen si pjesa më e rëndësishme e jetës në planetin tonë. Të gjitha proceset që çojnë në një sistem ekologjik të suksesshëm janë të lidhura me programin për përcaktimin e strategjisë dhe zhvillimin e mëtejshëm të objektivave në ruajtjen e natyrës e të mjedisit. Koncepti themelor i ekologjisë duhet të njihet fort mirë jo vetëm nga shkollat e mesme, shkollat e larta, universitetet, organet shtetërore, institutet shkencore por edhe nga akademitë përkatëse të cilat duhet të udhëheqin në mënyrë shkencore zgjidhjen e problemeve në fushën e ruajtjes së natyrës dhe mjedisit si dhe ato të ngrohjes globale. Po të njiheshin mirë të gjitha këto probleme sot nuk do te kishim shqetësimet e ndotjes së ajrit, ujit të tokës apo efektet e ngrohjes globale.
Ekologjia është themeli i ruajtjes se natyrës dhe të mjedisit dhe si shkencë e biologjisë shfrytëzon të dhënat shkencore të kimisë, të fizikës të matematikës dhe të shumë shkencave tjera. Dy janë drejtimet kryesore:
Prandaj ka rëndësi të dihet një strategji e cila duhet të ndiqet për të evituar një krizë ekologjike në vendin tonë. Prioritetet duhet të jenë në problemet më të mëdha e më të ngutshme për tu zbatuar, që të sigurojnë një natyrë e mjedis të pastër .Ne nuk duhet te tregohemi te pakujdeshsem. Sepse bota jone ka nje nivel te paktek oksigjeni ,dhe plehrat qe hidhen cdo dite ne rruge nuk e shotjne nivelin e oksigjenit ato e paksojne tymi i makinave eshte shume i demshem gjithashtu
Për shkak të presioneve të mbikonsumit, rritjes së popullsisë dhe teknologjisë, mjedisi biofizik po degradohet vazhdimisht. Kjo tashmë është njohur edhe nga qeveri të ndryshme të cilat kanë filluar vendosjen e kufizimeve në aktivitetet që shkaktojnë degradim mjedisor. Që nga vitet 1960, lëvizjet mjedisore kanë krijuar më shumë vetëdije për problemet e shumta mjedisore. Sot ende ekzistojnë mosmarrëveshje për shkallën e ndikimit mjedisor të veprimtarisë njerëzore, kështu që masat mbrojtëse herë pas here debatohen.
Një qasje ekosistemike për menaxhimin e burimeve dhe mbrojtjen e mjedisit synon të marrë në konsideratë ndërlidhjet komplekse të një ekosistemi të tërë në vendimmarrje, në vend se thjesht t'i përgjigjet çështjeve specifike dhe sfidave. Në mënyrë ideale, proceset e vendimmarrjes nën një qasje të tillë do të ishin një qasje bashkëpunuese për planifikimin dhe vendimmarrjen që përfshin një gamë të gjerë të palëve të interesuara në të gjitha departamentet përkatëse qeveritare, si dhe përfaqësuesit e industrisë, grupet e mjedisit dhe komunitetin. Kjo qasje në mënyrë ideale mbështet një shkëmbim më të mirë të informacionit, zhvillimin e strategjive për zgjidhjen e konflikteve dhe ruajtjen e përmirësuar të rajoneve. Besimet fetare gjithashtu luajnë një rol të rëndësishëm në ruajtjen e mjedisit.
Marrëveshjet ndërkombëtare
parapamje|321x321px| Protokolli i Kiotos: Harta e zotimit 2010 Shumë nga burimet e tokës janë veçanërisht të prekshme sepse ato janë të ndikuara nga aktivitetet njerëzore nëpër vende të ndryshme. Si rezultat i kësaj, shumë përpjekje janë bërë nga vendet e ndryshme për të zhvilluar marrëveshje të nënshkruara nga qeveri të shumta për të parandaluar dëmtimin ose menaxhimin e ndikimeve të veprimtarisë njerëzore në burimet natyrore. Kjo mund të përfshijë marrëveshje që ndikojnë në faktorë të tillë si klima, oqeanet, lumenjtë dhe ndotja e ajrit. Këto marrëveshje ndërkombëtare mjedisore janë ndonjëherë dokumente detyruese me ligj që kanë implikime ligjore kur ato nuk ndiqen dhe, në raste të tjera, janë më shumë marrëveshje në parim ose janë për t'u përdorur si kode sjelljeje. Këto marrëveshje kanë një histori të gjatë me disa marrëveshje shumëkombëshe që fillojnë që nga viti 1910 në Evropë, Amerikë dhe Afrikë. Disa nga marrëveshjet më të njohura ndërkombëtare përfshijnë Protokollin e Kiotos dhe Marrëveshjen e Parisit.