cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zgjedhjet partiake në Berat
Fadil Nasufi (PS) ............................8.147 vota; 51,27% Sali Hoxha   (PD).............................6.833 vota; 43,01% Ilda Sylari  (PBDNJ).......................... 616 vota; 3,88% Keshilli Bashkiak
Gordola
është një komunë në kantonin Ticino të Zvicrës.
Statuja e Nderit
Statuja e Nderit (turqisht: Onur Anıtı), i njohur ndryshe si Monumenti i Ataturkut, është një monument i vendosur në Parkun Atatürk në lagjen İlkadım të Samsunit, Turqi kushtuar zbarkimit të Mustafa Qemal Ataturkut në Samsun, duke filluar atë që më vonë quhet Lufta për Pavarësi Turke. Monumenti u bë një pikë referimi e Samsunit.
Historia
Statuja kalorësiake e Mustafa Kemal Atatürk iu porosit në vitin 1927 nga guvernatori i provincës së Samsunit, Kâzım Pasha (İnanç) skulptorit austriak Heinrich Krippel, i cili kishte fituar konkursin e artit të jurisë për të krijuar Monumentin e Fitores në Ankara që përshkruante Ataturkun e kalit. Ndërtimi i statujës prej bronzi u zhvillua në Vjenë nga viti 1928 deri në vitin 1931. Ajo u montua në bazën e saj në Samsun më 29 tetor 1931, Ditën e Republikës. Monumenti u përurua zyrtarisht më 15 janar 1932. Është monumenti i trembëdhjetë i veprës së katërt artistike të Ataturkut dhe Kripelit në Turqi.
Statuja prej bronzi që përshkruan kalorësinë Mustafa Kemal Atatürk është 4.75 m (15.6 ft) e lartë ndërsa lartësia totale e monumentit është 8.85 m. Përveç nderit të artistit prej 5,500 dollarë amerikanë, ndërtimi i monumentit kushtoi 37,000 dollarë.
Procesi i hedhjes metalike të statujës u krye në Vereinigte Metallwerke në Austri. parapamje|Monumenti i Nderit të Ataturkut të Heinrich Krippel pas derdhjes në Vereinigte Metallwerke në Austri. 32 pjesët u transportuan në kuti nga Hamburgu, Gjermani në Turqi në bordin e SS Nicea të Deutsche Levante-Linie duke mbërritur në Samsun më 15 tetor 1931.
Kantoni Mortrée
Kantoni Mortrée (frëngjisht: Canton de Mortrée) është një kanton në departamentin Orne, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Mortrée. Ka sipërfaqe 158.07km2 dhe popullsi 4271 banorë.
Shyec
Shyeci është një fshat në komunën Progër në rrethin e Devollit të Shqipërisë.
Kantoni Mortrée
Përbërja aktuale
Kantoni Mortrée aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Labinot-Fushë
Labinot-Fushë është një fshat në Komunën Labinot-Fushë në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Vranisht
Vranishti është një fshat në njesine administrative Proger në rrethin e Devollit të Shqipërisë.
Historia
Vranishti konsiderohet si fshati i cili beri kryengritjet e para ne zonen e Devollit per clirimin e Shqipërisë nga armiqtë gjermanë me tre partizanët e pare te zones (Fahri Hoxha, Rexhep Hoxha dhe Beqir Babasuli)
Grand Canyon
Grand Canyon është park nacional në Shtetet e Bashkuara të Amerikës i cili gjindet në shtetin federal të Arizonës.
Vranisht
Kultura
Grand Canyon
thumb|300px|right|Pozita gjeografike e Kanjonit në SHBA thumb|300px|right|Grand Canyon thumb|300px|right|Lumi Kollorado
Pozita gjeografike
Shtrirja: 36°13′38″ N - 112°20′7″ W
Vranisht
Nese flasim per kulturen Vranishtit kjo e fundit nuk i mungon. Fshati me nje histori te madhe per nga ana kulturore, me grupet e valltareve ( edhe ne disa raste edhe te vetmit ne te gjithe zones) zene nje vend te mire ne kulturen e fshatit, dhe nese flasim per kercimet, kenget e vallet duhet te permendim emrin e Ali Kondit i cili jo vetem i mblidhte kenget por edhe i kendonte edhe i kercente ato.
Mehmetçik
parapamje|200px|Mehmetçikët gjatë [[Lufta për Pavarësi Turke|Luftës për Pavarësi Turke në llogore, bajoneta të fiksuara në pushkë ndërsa prisnin urdhrin për të sulmuar gjatë një bombardimi artilerie përgatitore.]]
Mehmetçik (fjalë për fjalë. 'Mehmet i vogël', "i vogël" këtu që tregon dashurinë e vogël dhe jo moshën aktuale) është një term që përdoret përgjithësisht për t'iu referuar me dashuri ushtarëve të Ushtrisë Turke. Është e ngjashme me shprehjet Tommy Atkins, Doughboy, dhe Digger të përdorura për ushtarët e ushtrive britanike, amerikane dhe australiane.
Besohet se termi bazohet në rreshterin e Ushtrisë Osmane Bigalı Mehmet Çavuş (1878–1964), i cili luftoi gjatë Fushatës së Galipolit të Luftës së Parë Botërore.
Andrew Sega
Andrew Gregory Sega (i lindur më 20 maj 1975), gjithashtu i njohur me pseudonimin Necros, është muzikant amerikan më së shumti i njohur për pjesëmarrje në demoskenë dhe si kompozitor i video lojërave. Ai momentalisht është anëtar i bendit Iris, live anëtar i Stromkern, si dhe ka kompaninë e tij distributive të quajtur Diffusion Records.
Sega gjithashtu është themeluesi i projektit The Alpha Conspiracy.
Biografia
Sega filloi të kompozonte muzikë MOD në vitin 1993 për demo grupin Psychic Monks. Në mesin e viteve 1990 ai kompozoi muzikë për shumë grupe, dhe bëri disqe muzikore, si Epidemic (1994) bashkë me tracker muzikantët tjerë si Purple Motion dhe Skaven.
Më vonë, Sega ndihmoi formimin e tracker grupit legjendarë Five Musicians, i cili përmbante figura të tjera të shquara, si Jeroen Tel, Basehead, dhe Hunz. Ai gjithashtu programoi dhe/apo kompozoi muzikë për disa produksione të demoskenave, si demot për NAID Eden (1995) dhe Babylon (1996).
Më vonë në karrierën e tij, Sega filloi të kompozonte muzikë për video lojëra, duke filluar me tituj më pak të njohur si In Pursuit of Greed, Iron Seed dhe Xixit, pastaj për serinë Crusader të kompanisë Origin Systems, ku punoi si inxhinier i software-it dhe si kompozitor. Sega themeloi kompaninë prodhuese të video lojërave Straylight Productions, e cila kontriboi me muzikë në lojërat Unreal dhe Unreal Tournament. Më vonë ai iu bashkangjit kompanisë Digital Anvil (tani pjesë e Microsoft Game Studios), dhe punoi si programer dhe kompozitor në lojën Freelancer. Në vitin 2006 ai themeloi kompaninë e tij private të video lojërave, Diffusion Games.
Në vitin 2001, Sega themeloi IDM-pop projektin The Alpha Conspiracy, dhe lansoi dy albume, Cipher (2001) and Aura (2004), si dhe një EP me Low Technicians, Forward Rewinding (2002). Ai gjithashtu themeloi kompaninë e pavarur distributive Diffusion Records, nëpërmes së cilës ai lansoi albumin e parë të The Alpha Conspiracy. Gradualisht, Diffusion Records u shndërrua në kompani të mirëfilltë muzikore, duke lansuar albume të artistëve si Iris, CTRL, Low Technicians, dhe Kilowatts and Vanek.
Sega u njoftua me Iris në vitin 2001. Ai filloi të punonte në disa këngë provë me Reagan Jones para se të bëhej anëtarë zyrtarë i bendit.
Ai është gjithashtu live anëtar i industrial hip hop bendit Stromkern.
Video lojërat
Andrew Sega ka kompozuar muzikë për këto video lojëra:
Kisha e Shën Premtes, Përmet
Kisha e Shen Premtes është një kishë në Përmet, Qarku Gjirokastër, Shqipëri. Ajo u u fut Listën e Monumenteve Kulturore të Shqipërisë në vitin 1963. dhe është pjesë e listës zyrtare të monumenteve në Shqipëri, të mbrojtura nga shteti.
Histori dhe përshkrim
Kisha u ndërtua në 1776 nga kryemjeshtri Ilia Kristo, dhe është e tipit "bazilikë", 22m e gjatë, 16 e gjerë, dhe 8m e lartë. Tërpo Zografi e pikturoi më 1808, ndërsa ikonostasi u gdhend nga Dhimitri, një mjeshtër shqiptar nga Konica.
Kisha përbëhet nga narteksi, naosi, ambjenti i altarit dhe hajati. Narteksi ndodhet në anën perëndimore të kishës dhe është në një nivel më të lartë se naosi dhe komunikimi mes të dyjave bëhet nëpërmjet shkallës. Në narteks ka dritare që shohin në naos si dhe në anën perëndimore. Naosi ndahet në tre nefe nëpërmjet dy arkadave që kanë secila nga tre kolona dhe një pilastër në anën lindore me prerje katrore. Mbi këto kolona dhe pilastra kalojnë harqe të tjera rrethore të ulëta, në drejtim veri-jug. Mbi këtë sistem harqesh ngrihet mbulesa me kësula sferike e pjesës qendrore të naosit. Hapsira e parë e naosit mbulohet me qemer cilindrik. Naosi ndriçohet nga dy dritare në anën jugore dhe një në anën veriore. Ambienti I altarit ndahet nga naosi nëpërmjet ikonostasit prej druri. Ai formohet nga bëma me absidë gjysëm rrethore, protezisi dhe diakonikoni. Këto kanë të njëjtën ndërtim, dy nike rrethore në anën lindore dhe nga një tjetër në muret anësore. Ndriçimi i ambjentit të altarit bëhet nga dritarja e absidës, një tjetër mbi absidë dhe dy dritare në pjesën e sipërme të protezisit dhe diakonikonit. Hajati ndodhet në anën veriore. Është një portik i hapur me arkadë mbi kolona rrethorësh guri. Ai mbulohet me qemer cilindrik duke pasur dy harqe tërthore në pjesën hyrëse për në kishë.
Algjeria
Algjeria kufizohet në verilindje me Tunizinë, në lindje me Libinë, në juglindje me Nigerin në jugperëndim me Malin, në perëndim me Mauritaninë, Saharën Perëndimore dhe Marokun dhe në veri laget nga Deti Mesdhe.
Territori i Algjerisë së sotme ka qënë vatër i një sërë kulturash antike, duke përfshirë kulturat Ateriane dhe Kapsiane. Territori i Algjerisë është sunduar nga një numër i madh perandorish dhe dinastish, duke përfshirë këtu antikët Numidë, Kartagjenas, Romakë, Vandalë, Bizantinë, Umayadë dhe Fatimidë arabë, Almohadë berberë dhe më vonë turqit otomanë.
Algjeria është një republikë gjysmë-presidenciale e përbërë nga 48 provinca dhe 1541 komuna. Me një popullsi prej më shumë se 37 milionësh, Algjeria është vendi i 34-t më i populluar në botë. Ekonomia algjeriane është e bazuar mbi naftën, por për momentin vuan nga një krizë ekonomike e njohur si sëmundja holandeze (Anglisht: Dutch disease). [13] Kompania më e madhe në Afrikë është Sonatrak, kompania kombëtare e naftës. Algjeria ka ushtrinë e dytë më të madhe në Afrikë, pas Egjiptit, dhe ka Rusinë dhe Kinën si aleatë strategjikë dhe furnizues armësh.
Me një sipërfaqe të përgjithshme prej 2,381,741 kilometrash katrorë (919,595 milje katrore), Algjeria është vendi i 10-të më i madh në botë dhe tashmë vendi më i madh në Afrikë, pas ndarjes së Sudanit Jugor nga Sudani, shteti i mëparshëm më i madh në Afrikë. Algjeria ndan kufi në verilindje me Tunizinë, në lindje me Libinë, në perëndim me Marokun, në jugperëndim me Saharanë Perëndimore, Mauritaninë dhe Malin, në juglindje me Nigerin dhe në veri laget nga Deti Mesdhe. Algjeria është anëtare e Bashkimit Afrikan, Ligës Afrikane, OPEK-ut dhe Kombeve të Bashkuara si dhe vend themelues i Bashkimit Afrikan të Magrebit.
Historia
Algjeria në kohërat e vjetra (10 000 p.e.s) ka qenë e banuar nga fiset berbere të cilët më vonë bien nën ndikimin e Kartagjenës. Gjatë luftës së Kartagjenës me romakët, këto fise pavarësohen nga Kartagjena dhe pas një kohe shumë të shkurtë bien nën sundimin e Republikës Romake në vitin 200. Pas rënies së pjesës perëndimore të Perandorisë Romake, berberët u bënë të pavarur në shumë rajone ndërsa Vandalët morën kontrollin e zonave të tjera derisa u dëbuan nga gjenerali bizantin Belisarius nën drejtimin e Perandorit Justiniani I. Që nga kjo kohë në këtë pjesë sundojnë bizantinët deri me ardhjen e arabëve në shekullin VIII.
Berberët në fillim rezistuan ardhjen e arabëve nën udhëheqjen e Kusajla dhe Kahinait (ang. Kusayla, Kahina) mirëpo pastaj ata u kthyen në fenë islame në masë të gjëra. Pas rënies së dinastisë arabe të Umayyadëve u krijuan shume dinasti berbere.
Ndikimi i Pashallarëve Osmanë pas një kohe filloi të bjerë, kështu që Kosarët dhe Jeniçerët filluan të marrin kontrollin e Algjerisë.
Më 1830 trupat ushtarake franceze okupojnë Algjerin, Oran-in dhe Bone-në dhe filluan me sukses të sulmojnë pjesën tjetër të vendit. Më këtë fillon edhe kthimi i kalifatit në një provincë franceze. Deri më 1906 edhe pjesa e Saharës që i takonte Algjerisë ishte nën kontrollin franceze.
Me masakrën franceze më 1945 (10 000 viktima të masakruar) fillon edhe lëvizja për pavarësi. Në nëntor të 1954-ës lëvizja për pavarësi shëndrohet në luftë për pavarësi (Lufta e Algjerisë) e cila arrihet më 1962 me marrëveshjen në Evian e cila e përfundon luftën tetë vjeçare të përgjakshme nga dy anët.
Pas pavarësimit fillojnë konfliktet politike në mes të partive të cilat marrin fund me marrjen nën kontroll të administratës dhe ekonomisë shtetërore nga partia e unitetit FLN. Viti 1988 për Algjerin ishte një vit në të cilin pakënaqësia ndaj papunësisë fillojë të shprehej në demonstrata. Demokratizimi i vendit ka filluar më 1989 me reformën kushtetuese e cila garanton të drejtat e njeriut. Më 1991 vije deri të zgjedhjet e lira të cilat sjellin grushshtetin ushtarak për shkak të frigës së fitores së partisë islame FIS (Front islamique du salut). Kjo shkaktoj edhe luftën qytetare në mes të armatës shtetërore dhe armatës popullore islame. Që nga fillimi i kësaj lufte deri më tani kanë humbur jetën rreth 120 000 viktima.
Pas mbarimit të luftës, qeveria propagandon një politikë për pajtim e cila tani udhëhiqet nga partia Fronti për Çlirimin Kombëtar FLN (vitin 2002).
Në zgjedhjet që u zhvilluan më 8 prill 2004 Abdelaziz Bouteflika i cili në vitin 1999 ishte zgjedhur nga ushtria, deklaroi se me 83 % të votave është president i Algjerisë dhe më këtë fitoi edhe një mandat.
Politika
Algjeria ka një sistem të përbërë nga dy dhoma, nga Kuvendi Popullor dhe Këshilli Nacional (Dhoma e lartë)
Kryetarët e Algjerisë (nga 1963-ta)
Njësit administrative
Algjeria është e ndarë në 48-të njësi administrative të quajtura Vilajete
Gjeografia
Algjeria pas Sudanit është vendi i dytë për nga madhësia në Afrikë dhe ka një vijë kufitare prej 1 100 km, nga deti Mesdhe deri në Saharë.
Ekonomia
Algjeria është anëtare e OPEC-ut, nafta (vendin e tretë ndër shtete afrikane) dhe gazi në Saharë ka qenë edhe motori i zhvillimit ekonomikë. Pasuri tjera natyrore ende nuk janë të eksploratuara sa duhet. Si do që të jetë eksportin e Algjerisë e dominon përpunimet (prodhime gjysmë finale) e naftës dhe të gazit me një përqindje të lartë (90 %). Të ardhurat nga nafta janë investuar në objekte të ndryshme lukserioze por jo edhe në një shkallë aq të lartë sa në vendet tjera të ngjashme. Pas rëmjes së eksportit ka pasur disa kriza të shkaktuara edhe nga pagesa e borxheve të shtetit ndaj vendeve tjera.
Rrjeti i komunikacionit është i koncentruar në veri të Algjerisë. Rrugët përfundojnë zakonisht në brendi të shkretirës si pista aeroplanësh. Në krahasim me vendet fqinje, turizmi në Algjerisë është ende në një fazë fillestare.
Të dhëna ekonomike (parallogaritja për 2003):
Demografia
parapamje|Lakorja e rritjes së popullsisë 90 % e popullsisë është e vendosur në veri, në bregdet. Në jug jetojnë diku 1.5 milion banorë, shumica e tyre në Oaza të shkretëtirës. Popullata e përzier berbe dhe arabe janë kryesisht të fesë Islame (99%). Fetë tjera janë mbahen nga grupe shumë të vogla.
Gjuhë zyrtare është arabishtja e folur në dialektin vendas (Darja) nga rreth 80 % e popullsisë. 20 % e popullsisë flasin gjuhën berbe. Gjuha frënge mësohet në shkolla por flitet shumë rrallë dhe merret si gjuhë e huaj.
Kultura
Literatura Algjeriane hynë në literaturën arabe. Në fakt aty këtu ka edhe prezantime të kulturës së lashtë berbe. Shkrimtarët të cilët me shkrimet e tyre mundohen të kultivojnë më tej kulturën berbe me qëllim rezistimi të arabizmit të mëtutjeshëm, gjatë viteve 90-ta për këtë shkak kanë rënë viktima. Presidenti i tanishëm ju ka lejuar tani atyre edhe hapjen e shkollave dhe një seri të drejtash të kultivimit të kulturës së tyre. Situata në këtë drejtim është edhe më tutje e tensionuar. Në njërën anë adhuruesit e kulturës berbe përdoren si kundërshtarë ndaj kulturës arabe nga të krishterët e në tjetrën anë ata nuk tolerohen nga kultura arabe.
Sporti
Deri më tani ja kanë arritur vetëm katër sportist algjerian të marrin medalje të artë në Olimpiadë:
Martinika
right|30px
Martinika (Frëngjisht: Martinique) është një ishull në lindje të Detit të Karaibeve dhe ka një sipërfaqe prej 1,128 km². Është një departament përtej detit i Francës. Si edhe departamentet e tjera Franceze përtej detit, Martinika është një nga 26 regjionet e Francës. Si pjesë e Francës, Martinika është pjesë e Bashkimit Evropian dhe monedha e saj është euro. Gjuha zyrtare është Frengjishtja, megjithëse banorët flasin edhe gjuhën "Creole" Antileane (Créole Martiniquais).
Dervish Cara
Dervish agë Cara ka qenë një kryengritës shqiptar* i njohur për rolin në kryengritjen e 1843-44, e njohur edhe si Kryengritja e Dervish Carës.thumb| Vardari i SHKUPIT
Kodi i mallërave 3500
Kodi i mallërave 3500 është pjesa e numrave çelës nga 3501 të kodit të mallërave në Kosovë. Tabela e më poshtme është e shkallës së parë d.m.th çelsat më të gjatë se kater shifra nuk janë përfshirë.
Dervish Cara
Biografia
U lind në Pallçisht të Tetovës, i biri i Sulejmanit, i përkitnin fisit Cara nga malet e Sharrit, i afërt me Derallat e Tetovës.
Më 1843 ishte çarshi agasi i Gostivarit, nën varësinë e Xheladin beut.
Reformat e Tanzimatit
Dekreti i Gjylhanesë do të centralizonte më tej pushtetin e Perandorisë Osmane, kjo në dëm të çifligarëve të vjetër dhe privilegjeve të tyre të trashëguar. Përndjekja e bejlerëve të pabindur në Vilajetin e Manastirit, nisi me internimin e Abdurrahman pashë Tetovës dhe vëllezërve të tij, Havzi dhe Hysen Pashës.
Republika e Afrikës Qendrore
Republika e Afrikës Qendrore ndodhet në qendër të kontinentit te Afrikes, në Afrikën ekuatoriale. Në veri kufizohet nga Çadi, më tutje kufizohet me Sudanin, Republikën Demokratike të Kongos, Republikën e Kongos dhe me Kamerunin.
Gjeografia
thumb|left|Nga sateliti
Vendi ndodhe (pjesa më e madhe e tij) në një lartësi mbidetare deri në 1.420 m mbi nivelin e deti. Në veri mbizotëronë më tepër një klimë e ngjashme me klimën e shkretirës ndërsa në jug klima ekuatoriale me reshje të shiut nga muaji mars deri në tetor.
Vargmalet e dendura tropike në jug të vendit është vendstrehimi më i largët i gorillave dhe elefantëve. Megjithatë pjesa më e madhe e vendit karakterizohet me luginat të bleruara dhe me pyje jo të dendura. Kafshët vendase më të shpeshta që popullzojnë pjesën më të madhe të vendit janë: elefantët, majmunët, antilopat, buallicat, zogj që rrallë hasen në natyrë, sikurse kali i Nilit që popullzojnë ujërat e vendit.
Historia
Në këtë vend u vendosen popujt Bantu dhe Azande si pasojë e tregtisë së skllevërve nga Sudani. Që nga ajo kohë deri te kolonizatorët francezë të cilët e zgjeruan ndikimin e tyre dhe më 1960 ky vend shpallet si shtet i pavarur.
Njësitë administrative
Republika ndahet në 14 provinca, 2 prefektura dhe një krye-rreth (ang. Distrikt).
Popullsia
thumb|Lakorja e rritjes së popullsisë Banorët vendas Pygmenët po thuajse janë zhdukur tërësisht. Në jug dominojnë fisi Ngala (Gbakka, Lissongo) i popullatës së quajtur Bantu. Në veri banojnë popullata e quajtur Sara dhe ajo nilotite Runga dhe në lindje popujt Azande. Në pjesë të xhunglës mund të hasen edhe anëtarë të banorëve të vjetër Pygmen. Po ashtu në këtë vend janë të vendosur disa mijëra evropianë shumica e tyre francezë të cilët zakonisht jetojnë në qendrat e urbanizuara. Përderisa pjesa e savanës dhe xhunglës po thuaj se janë të pa popullarizuara, për anash rrjedhave të lumenjve janë vendosur shumica e popullsisë.
Ekonomia
Më pakë se një e treta e tokës përdoret për bujqësi e cila kryesisht kultivohet për përmbushjen e kërkesave vendase. Ndër produktet që eksportohen janë kikiriku, mëndafshi, kafeja dhe vaji i palmes.
Si ushqim themelorë përdoret orizi.
Pasurit natyrore më të rëndësishme janë Diamant, të cilët eksportohen legalisht por më shumë tregtohen në tregun e zi.
Për transportimin e mallrave rëndësi të veçantë ka lumi Ubangi, pasi që rrjeti rrugorë gjatë kohës së reshjeve vërshohet dhe bëhet i pamundshëm për transportim.
Kultura
Gjuhë zyrtare është frengjishtja, ndërsa si zakonisht në vende të Afrikës fliten edhe gjuhët tjera nga popullata ndër të cilat dallohen gjuhët e fiseve si Sango, pastaj gjuhë të ndryshme Ubangi dhe gjuha e fulfude si gjuhë e një popullate të quajtur Fulbë.
Më shumë se gjysma e popullsisë i takojnë religjionit indigjen, një çerek i popullsisë mbahet për katolikë dhe pjesa tjetër janë myslimanë. Edhe për kundër shkollimit (fillestarë) të detyrua, shkalla e analfabetizmit është shumë e lartë, mbi 60 për-qindë. Universiteti i parë është hapur në viti 1970 në Bangui.
Sainte-Anne-de-la-Pocatière
Sainte-Anne-de-la-Pocatière është një municipalità parrocchiale në Provincën Kebek, Kanada. Komuna ka një sipërfaqe 53.68 km² dhe popullsi 1874 banorë.
Grace Banu
Grace Banu është një aktiviste transgjinore indiane. Ajo është personi i parë nga komuniteti transgjinor që pranohet në një kolegj për të vijuar studimet universitare në degën e inxhinierisë elektronike në shtetin indian të Tamil Nadu.
Filimet në jetë
Banu lindi dhe u rrit në distriktin e Tuticorin në Tamil Nadu. Ajo shprehet se që në një moshë të hershme i mohohej të merrte pjesë në shkollë. Asaj i thuhej se në mënyrë që të ndiqte shkollën ajo duhej të paraqitej në orën 10, teksa gjithë të tjerët kishin arritur më parë, si dhe të largohej në orën 3.30 para se të largoheshin gjithë të tjerët..
Shumë studentë të tjerë ishin udhëzuar që mos të socializonin me të ose përndryshe do të ndëshkoheshin. Kjo lloj atmosfere e shtyu Banun të tentonte ti jepte fund jetës dhe të humbte shpresat për të mbaruar shkollën.
Familjarët e Banu e refuzuan këtë të fundit në 2008 kur iu tregoi për identitetin e saj gjinor.
Pavarësisht vështirësive ekonomike dhe diskriminimit nga studentët e tjerë dhe pedagogët, Banu arriti të diplomohej në degën e Inxhinierisë Kompjuterike.
Ajo u shndërrua në këtë mënyrë në personin e parë transgjinor që pranohet në shtetin e Tamil Nadu. Banu u ndesh me vështirësi financiare pasi nuk merrte asokohe ndonjë mbështetje financiare prej familjarëve. Pasi nxorri një thirrje për ndihmë, ajo mori mbështetjen e një biznesmeni i cili e përhapi këtë thirrje dhe krijoi një fushatë online për të ngritur fonde për shkollimin e Banut.
Romantizmi arbëresh
Prania e kulturës orientale në kulturën tradicionale popullore kronologjikisht i përket periudhave të lashta që i kanë origjinat qysh në kontaktet e ilirëve me persët. Kulti romantik i Orientit në kulturën shqiptare lidhet me referenca të kryehershme që të çojnë te burimi, te Lindja e Lindjes, te humanizmi pers. Studimet krahasuese sidomos të kohëve të fundit kanë nxjerrë në pah bashkëpërkimet, analogjitë, ndikimet dhe interferencat midis dy kulturave.
Në përgjithësi, qasje të tilla në raporte krahasuese janë ndërmarrë nga studiues të njohur të letërsisë të cilët në punimet e tyre kanë shqyrtuar marrëdhëniet midis ligjërimeve poetike të poezisë së Rilindjes dhe kodit poetik oriental. (A. Xhiku ”Romantizmi arbëresh", Tiranë 2002, J.Bulo “Tipologjia e lirikës së Naim Frashërit”, Tiranë 1999, etj.)
Në këtë kontekst është i rëndësishëm vëzhgimi i poetikës orientale dhe në nivelin e poezisë popullore. Semantika e simboleve kryesore orientale, bilbilit dhe trëndafilit, lules dhe zogut në përgjithësi është vërejtur e pranishme në poezinë popullore (shih më hollësisht A. Velia “Simbolikë orientale në lirikën e qytetit të Shkodrës”, Perla 4/1998).
Në këtë optikë meqenëse Naim Frashëri ishte poeti që përcolli për herë të parë Saadiun në botën shqiptare (tre rrëfenja të Saadiut në prozë, u përcollën nga Naimi tek lexuesi shqiptar), vlen të hetohet fakti nëse simboli i trëndafilit në poezinë popullore u përftua si ndikim oriental nëpërmjet Naimit, apo nëse është përftuar më parë në një formë të panjohur. A ka ardhur shumëkuptimësia e këtij simboli, pra e burimit në poezinë tonë të kultivuar dhe në atë popullore ? E rëndësishme do të ishte një përqasje krahasuese e kuptimësisë së këtij simboli në të tre këto nivele : Saadi-Naim-Poezi popullore. Fillimisht duke iu referuar veprës “Gjylistani dhe Bostani” të Saadiut vërehet një konceptim polivalent i simbolit të trëndafilit. Polisemantika e niveleve të kodit poetik të Gjylistanit të çon realisht në një sinkretizëm konceptimesh : Gjylistani, Trëndafilishta, në thelb është kopshti i përsosmërisë, i virtyteve, i bukurisë, i mirësisë, i moralit, i këshillës, i triumfit të së mirës mbi të keqen.
Në këtë kuptim simbolika disashkallëshe lidhet me përsosmërinë – mirësinë – bukurinë – ndriçimin e ndjenjës, arsyes, dëlirësisë-përkrahjen e vuajtjes (e të vuajturit), brengës.
Trëndafili evokohet herë drejtpërdrejt si simbol i poetit : trëndafili është Saadiu. Por për armiqtë gjemb që ther dhe përgjithësisht në opozicionin midis së mirës dhe së keqes si shenjues i së mirës ku metonimi i tij artistik (gjembi) shfaqet në krahun tjetër të opozicionit, duke marrë shprehjen poetike të dhimbjes. Në kontekste të tjera, opozicioni midis tyre do të shenjonte marrëdhënien midis dashurisë dhe dhimbjes :
Mos më shaj në humba mendjen
Se s’gjen hënë pa lëngatë
As dhe ditë pa një natë.
Në opozicionin i mirë-i keq, trëndafili në simbolikën e tij bart konceptet didaktike të Saadiut, të rrafshimit të këtij opozicioni nëpërmjet kthimit të së keqes në të mirë :
Tha balta : unë baltëz qesh e mjerë
Me trëndafilin ndenja ditë ca
Si vetja yll më bëri shok i ndjerë
Pa të do t’isha baltë siç u tha”
Polisemantika e trëndafilit te Saadiu përftohet mbi bazën e sinkretizmit filozofik estetik, etik, didaktik ; bart kumte të këshillës, të dëshirës, moralit e porosisë. Trëndafili shfaqet si shenjues i së bukurës, i pasionit të zjarrtë, i përsosmërisë, i rinisë, i gëzimit. Në këtë shumëkuptimësi trëndafili do të paraqitej në raporte opozicionale, si marrëdhënie :
virtyt – ves, i mirë -i keq, i bukur- i shëmtuar, dashuri –dhimbje, rini – pleqëri.
U vyshk trëndafili, mbet gjembi
E morën thesarin, gjarpri mbet si shkëmbi.
Mbërritja në nivelin e përsosmërisë si qëllim i ndriçimit filozofik saadian bëhet shkak poetik i krijimit të modeleve në të cilat trëndafili si simbol bart këtë përpjekje për të synuar të pakapshmen, të paarritshmen :
Trëndafilen që lyp unë/ Nuk e ka trëndafilishta Parë në këtë vështrim, trëndafili shfaqet si simbol i mirësisë njerëzore që është e mundur të të shpjerë te nuri i përsosmërisë që shfaqet si lumturia vetë :
Një burrë i hoqi një gjemb një jetimi
Në kopësht po tundej dhe thoshte tërë shend
“Se sa trëndafila më dha ai gjemb”
Ura Atatürk
parapamje|250px|Ura Atatürk siç shihet nga [[Kulla e Gallatës.]] Ura Atatürk (turqisht: Atatürk Köprüsü) është një urë rrugore mbi Bririn e Artë në Stamboll, Turqi. Ajo është emëruar pas Mustafa Kemal Atatürk, themeluesit dhe presidentit të parë të Republikës së Turqisë, por nganjëherë quhet Ura Unkapanı sipas rrethit të tij në bregun perëndimor.
Romantizmi arbëresh
E ke bërë botën krejt trëndafilishtë. (duke iu drejtuar pranverës fq 56). Krahasuar me trëndafilishtën e Saadiut, kjo e Naimit nuk është kopshti i porosive të moralit, por më tepër shembëlltyra e mrekullisë së krijuesit i ngazëllimit të nurit e hijeshisë i harmonisë. Edhe pse realiteti njihte puritanizmin të Naimit në lidhje me gjuhën, në poezi vërehet afeksioni poetik për modelet orientale gjë që bën që t’u japë një karakter eufemistik orientalizmave duke përcjellë dimensione estetike të kuptimeve të tyre. Trëndafili si përçues i mendimit e i frymëzimit mistik ndërton organizmat poetike në të cilat bëhet simbol i mbartjes së të fshehtës së përtej varrit, i komunikimit të botës reale me botën e përtejme. Këto janë lirika ku zhvillohen “përsiatjet rreth nomit të shndërrimit” (J.Bulo). Trëndafili shfaqet si lulja sipër varrit i cili sipas shqipëruesit të Tehajjulavet ndeshet dhe te Saadiu; Nga parajsa sot ti kthyer je sërish, Kryet nxjerrë ke mes kopshtesh e stolish, Ti më vjen nga trupi dheu shpirt’ i ndritur I timi miku që në varr më është shtritur… Simbolika e trëndafilit përmban domethënien e shkrirjes së trupit me shpirtin, trëndafili bëhet përçues i ktonikes dhe hyjnores, vdekjes dhe ringjalljes; përmes zhdukjes, shkrirjes, pluhurosjes, baltës, dhe rilindjes sërish nga balta: Që të mbijë nga balta ime trëndafili dhe nga eshtrat të dalë moj zymbyli. Zbritja në nivelin ktonik të semantikës së trëndafilit te Naimi mund të shërbejë për të krijuar analogji me poezinë popullore. Jo pak herë Naimi përqas bukurinë e vajzës me trëndafilin: Trëndafil i kuq me erë/E di vallë sa të dua. Estetizmi i së bukurës është prirja e përgjithshme e strukturave poetike popullore ku merr pjesë trëndafili si simbol. Ai shenjon bukurinë e vajzës në përgjithësi ,por dhe të djalit në mjaft raste duke krijuar marrëdhënie sematike opozicionale “ në mungesë”, në përftime të tilla:“Trëndafili i kuq”, “trëndafili i bardhë”, “ i hapur”, “i pahapur”, “ me gonxhe”, “ me vesë”, “me erë”, “ me gjemba, etj.
Ura Atatürk
Historia
E quajtur fillimisht Ura Hayratiye, ajo u porosit nga reformisti osman Sulltan Mahmud II dhe u mbikëqyr nga Ahmed Fevzi Pasha, Zëvendës Admirali i Flotës Osmane. Puna përfundoi më 1836 dhe lidhi Unkapanı në anën perëndimore të Bririt të Artë me Azapkapı në anën lindore. Ura origjinale ishte rreth 400 metra e gjatë dhe 10 metra e gjerë, dhe u ndërtua si një urë bascule për të akomoduar kalimin e anijeve të mëdha. Sulltan Mahmud II mori pjesë në hapjen e urës në vitin 1836, duke kaluar mbi të me kalin e tij.
Romantizmi arbëresh
Në poezinë popullore ai shfaqet përgjithësisht në diadën poetike të lirikës perse, bilbil-trëndafil. Trashëgimia orientale e lirikës popullore e shoqëron trëndafilin me gjembin si simbol i dhimbjes,pashmangshmërisë së bashkëjetesës së ndjenjës me vuajtjen: S’ka drandofille pa ferrë/Bashkë me gonxhen gembin sille (që shkojnë paralelisht për nga kuptimi me vargjet e Saadiut: Se s’gjen hënë pa lëngatë/As dhe trëndafil pa gjemba. Ose në vargun:“është i mirë trëndafili, të mos ishte gjembi zuzar”...) Në poezinë popullore trëndafili shfaqet si peng dashurie, mesazher i ndjenjës: .	Ç’u ngrit lulja në mëngjes Ç’i ra bashtës mes për mes Këput trëndafil me vesë Çi do trëndafilat/që t’ia japë bandillit. Në semantikën e pemës së dashurisë ai shfaqet në marrëdhënie sinonimike me borzilokun, karafilin, manushaqen, trëndafilin etj: Ty të mbolla rrallë Ti më mbive tok Trëndafil e borzilok… Simbolika e këtyre luleve modelon trëndafilishtën e poezisë popullore, e cila është kopshti i flladitjeve të moshës së dashurisë: Prit sa të këndojë bilbili Sa të çeli trëndafili Sa të çeli trëndelina Sa të të marrë erë linja Sa të çeli borziloku Sa të të marrë erë floku Sa të çeli manushaqja Sa të të marrë erë faqja.
Ura Atatürk
Historia
Në vitin 1875 ura origjinale u zëvendësua nga një model i dytë, i bërë prej hekuri dhe i ndërtuar nga një kompani franceze për çmimin prej 135,000 lirash ari osman. Ishte 480 metra e gjatë dhe 18 metra e gjerë, dhe mbeti në shërbim nga viti 1875 deri në shkatërrimin e saj më 1912.
Në vitin 1912, Ura e Tretë e Gallatës aty pranë u çmontua dhe u montua në vendin e urës së vjetër Hayratiye, duke u bërë ura e tretë në vend. Kjo urë vazhdoi në përdorim deri në vitin 1936 kur u dëmtua nga një stuhi.
Griqan i Sipërm
Griqan i Sipërm është një fshat në Komunën Labinot-Fushë në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Romantizmi arbëresh
Në strukturimin e vargjeve popullore trëndafili përbën fillesën dhe destinacionin e shfrimit lirik gjë që lidhet me konceptimin e figurës së të dashurës në përgjithësi. Si rrjedhim, ai bëhet pjesë strukturore në refrenet muzikore të këngëve. Poeti popullor e trajton në këtë mënyrë, në një formë konfidenciale marrëdhënien me të, marrëdhënie e cila të kujton, ngrohtësinë e lirikës perse. Por desakralizimi i simbolit,kthimi në simbol ktonik e individualizon formën e marrëdhënies konfidenciale si karakteristike për poezinë tonë. Në këtë optikë, në këngën popullore gjejmë vargje të tilla: “Trëndafil mi more mendtë/ More trëndafil”..ose Trëndafil të porosita, ore trëndafil Mos u hap pa zbardhur dita Fshati ynë ka djema shumë Po mungojnë e të këpujnë Trëndafil ta bëra benë More trëndafil... etj. Trëndafili,në cilësinë e së bukurës në poezinë popullore përshkruhet në hijeshinë e çudinë e ndjenjës: Mbi leshkat e tua/ seç këndon bilbili nga sevdaja jote/ çeli trëndafili. Po të ngremë një paralel me Naimin është i dukshëm ndikimi i poezisë popullore te poeti i madh: Ti e mbolle trëndafilë, Të celet të lulëzohet, Të qoshnj etë zbukurohet, Ta përvëlonjë bilbilë ... Në një këngë tjetër popullore orientalizmat krijojnë struktura poetike me bazë aliteracione funksionale: Ra hëna, ndriti mexhiti E bukura sapo zbriti E bukura përmbi shoqe Posi trëndafil me gonxhe. Po të vihet re, bukuria konceptohet si cilësi hyjnore ( e zbritur nga lart) dhe trëndafili merret si kriter estetik krahasimtar për vetë atributin e tij të konceptuar si element hyjnor. Në një pjesë të theksuar të lirikave kryesisht qytetare ( të Shkodrës, Elbasanit,, Shqipërisë së Mesme në përgjithësi) përmes orientalizmave veçohet simbolika e tij si lule me madhështi e lidhur me formën e adhurimit si simbol i parajsës orientale. ... ti je guri i xhevahirit E gjith dynjaja n’hatër të ka.
Ura Atatürk
Historia
Ura e katërt dhe aktuale, e riemërtuar Ura Atatürk, u ndërtua midis viteve 1936 dhe 1940. Është 477 metra e gjatë dhe 25 metra e gjerë.
Romantizmi arbëresh
Në poezinë popullore ndihet ndikimi i përfytyrimit poetik pers; trëndafilishta parajsore orientale nuk mungon dhe në poezinë popullore të këtyre zonave, që përmendëm por shfaqet kryesisht si sfond i ndjenjës dhe jo në formën e konceptimeve filozofike orientale Një lulishte me trëndafila Asht parajsa e vërtetë Ky asht vend që knojn bilbilat Hak ç’u dogj ashiku i shkretë! (Elbasan). Nëse do të ngrinim pyetjen se a ka kuptime të natyrës etike morale në simbolikën e trëndafilit në poezinë popullore përgjigjia do të kufizohej thjesht në vënien në dukje të një pjese të thjeshtëzuar të funksionit etik të këtij simboli.E thënë më hollësisht, kur ai vihet në rolin e figurës që shenjon pastërtinë morale,mirësinë,vlerën merr cilësi të karakterit etik e didaktik. Me një kontekst të tillë moral e estetik lidhet, psh, fjala e urtë popullore: Bën trëndafili ferrënë e ferra trëndafilë” e mbledhur nga G.Hahn qysh më 1854. Në funksione të tjera estetike e didaktike trëndafili simbolizon qetësimin prej vuajtjes,fashitjen e brengës,shërimin e plagës: Bilbil i mjeri bilbil Ma nep nji gem trandafil Ta baj melhem,ta banj fitil Varravet që më ka zembra.
Literaturë
Albana VELIAJ PERLA – Revistë shkencore – Kulturore tremujore Viti XII 2007 Nr. 1 (44) fq. 86-99 Botuesi : Fondacioni Kulturor “Saadi Shirazi” – Tiranë.
Ura Atatürk
Historia
Në vitin 2022, zona e hyrjes në Unkapanı u rimodelua plotësisht për të lejuar shtrirjen e tramvajit T5 nga Alibeyköy nga Cibali në Eminönü.
Rrëfenjat e Bardit Bidëll
Rrefenjat e Bardit Bidell eshte nje liber me rrefenja per femije i shkruar nga autorja angleze J.K.Rowling. Gjithashtu permendet si liber perrallash te Harry Potter dhe Dhuratat e Vdekjes, libri i fundit i serise se Harry Potterit. Libri fillimisht u shumefishua ne nje botim te limituar prej shtate kopjesh, secila me doreshkrimet dhe ilustrimet e J.K.Rowlingut. Njeri prej tyre u ofrua per ankand permes Southeby ne fund te 2007 dhe pritej te shitej per 50000 paunde ( 770000 dollare amerikane, 69000 euro); dhe ne fund u ble per 1.95 milione paunde ( 3 milion dollar, 2.7 milione euro) nga Amazon, duke shenuar cmimin me te larte te shitjes ne nje ankand per nje doreshkrim letrar modern. Parate qe u mblodhen nga ankandi i librit u dhurua per bamiresi ne fushaten e Children's Voice. Libri u publikua per publikun e gjere ne 4 dhjetor 2008, per mbledhje fondesh per Grupin e Nivelit te Larte te Femijeve ( i riquajtur Lumos ne 2010).
Ne serite e Harry Potterit
Rrefenjat e Bardit Bidell fillimisht shfaqet si nje liber ne novelen e shtate te J.K.Rowlingut, Harry Potter dhe Dhuratat e Vdekjes, cka eshte edhe novela e fundit e kesaj serie librash. Profesori dhe njekohesisht drejtori i shkolles se Hoguortsit te shtrigerise dhe magjise,Albus Urtimori, i le amanet kete liber rrefenjash Hermiona Granxherit.Pershkruhet si nje mbledhje rrefenjash te njohura per femijet magjistare, me te cilat edhe Ron Uizli eshte tashme i njohur me to, nderkohe qe Harry Potter dhe Hermiona Granxheri nuk ishin ndeshur kurre me pare me keto lloj rrefenjash. Hermiona merr nje kopje te ketij libri fantastik si nje pjese te testamentit te Urtimorit pas vdekjes se tij. Pershkruhet si nje liber i vogel shume i vjetruar me nje ngjitje jo te mire, vende-vende me njolla dhe grisje. Thuhet se libri ka edhe nje titull ne kopertine te shkruar ne simbole runike.
Libri sherben si nje mjet per ta njohur treshen e miqve me Dhuratat e Vdekjes. Siper rrefenjes se tri vellezerve, Hermiona gjen nje simbol te cuditshem, qe me pas zbulohet prej Xenophilus Lovegood si simboli i Dhuratave. Trekendeshi perfaqeson Mantelin e Padukshmerise,rrethi brenda trekendeshit simbolizon Gurin Filozofal ndersa vija vertikale prezanton Shkopin e Mocem.
Te trija keto objekte gjithashtu permenden ne vete historine dhe thuhen se i kane perkitur vellezerve Peverel,te cilet me pas zbulohen se kane qene paraardhesit e Fluronvdekjes dhe Harry Potterit. Nga fundi i noveles, Albus Urtimori konfirmon lidhjen e Harryt me Peverelet dhe vecon se te tri vellezerit munden te kene qene realisht krijuesit e Dhuratave te Vdekjes.
Parathenia e librit te botuar ne dhjetor te 2008 permend se Bardi Bidell jetoi ne shekullin e pesembedhjete dhe se lindi ne Jorkshir. Nje gravure ne dru e mbetur ne ditet tona, tregon se ai kishte nje mjeker jashtezakonisht te harlisur.
Historia e botimeve
Rowling filloi te shkruante librin qysh sa mbaroi librin shtate te Harry Potterit. Gjate nje interviste me fansat e saj, permendi se ka perdorur edhe libra te tjere si burim frymezimi per rrefenjat. Me specifikisht, "Rrefenja e tri vellezerve". e vetmja histori e perfshire e gjitha ne Dhuratat e Vdekjes, u frymezua nga rrefenjat e Kanterberit.
Botimi i bere me dore
Gjashte prej ketyre kopjeve origjinale te shkruara me dore iu dedikuan dhe iu dhane ne menyre unikale gjashte personave te cilet ishin me te perfshiret ne serite e Harry Potterit. Emrat e marresve te kopjeve fillimisht nuk dolen ne skene. Qysh me pas, vetem dy prej tyre u njohen. Keta te dy ishin: njeri qe Barry Cunningham, botuesi i pare i Rowlingut. Tjetri qe Arthur A. Levine, botuesi i Scholastic, botuesi amerikan i librave te Harry Potterit. Cunningham dhe Levine dorezuan kopjet e tyre ne ekspoziten e Rrefenjave te Bardit Bidell ne dhjetor te 2008.
"" Me erdhi kjo ide sepse desha te falenderoja gjashte persona kyc qe kishin qene kaq shume te lidhur me serite e Harry Potterit. Keshtu pata idene tju shkruaja atyre nje liber, nje liber te shkruar me dore dhe te ilustruar, vetem per keta gjashte persona. Dhe ja pra, nese do beja gjashte duhet te beja dhe nje te shtate, dhe i shtati do behet per kete qellim, i cili eshte kaq prane zemres sime.""
- J. K. Rowling
Mançurisht
Mançurishti është një fshat në komunën Progër në rrethin e Devollit të Shqipërisë.
Kantoni Lomme
Kantoni Lomme (frëngjisht: Canton de Lomme) është një kanton në departamentin Nord, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Lomme. Ka sipërfaqe 48.35km2 dhe popullsi 41008 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Lomme aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
The Yellow Kid
thumb|The Yellow Kid|250px The Yellow Kid (sqt : Fëmija i verdhë) apo Mickey Dugan ishte i pari strip modern, që 1895 në gazetën New York World së pari herë u botua. Ai u krijua dhe vizatua nga Richard F. Outcault.
Yelloustoun
Yellowstone (shqip, guri i verdhë) është park kombëtar i SHBA-ve i cili shtrihet në territorin e 3 shteteve federale : Wyoming, Montana dhe Idaho.
thumb|300px|right|gejzeri i madh
Yellowstone është parku i parë kombëtar i Shteteve të Bashkuara, i shpallur në vitin 1872. Ka një sipërfaqe prej 8987km². Parku shtrihet në tri shtete, Uajoming, Montana dhe Ajdëho. Parku Yellowstone është më i vjetri në botë. Emri i parkut vjen nga lumi Yellowstone që kalon përgjatë tij. Nuk dihet saktësisht nëse emri u referohet gurëve të verdhë sulfurorë nën ujëvarën e Kanionit të Madh që derdhet në lumin Yellowstone apo nga bankinat e tij të rërës. Yellowstone është një ndër parqet më tërheqëse në Amerikë, që për më tepër ka miliona vizitorë në vit. Me një hapësirë tejet të madhe dhe me një florë dhe faunë jashtëzakonisht të pasur, do të duhej të vizitohej disa herë për ta parë të gjithë parkun.
Parku është i njohur për gejzerët e tij, për burimet e nxehta, për vullkanin e veçantë dhe për karakteristika të tjera gjeotermale. Parku Yellowstone gjendet në malet shkëmbore, është një vend i mrekullive natyrore, përbërja e tij nga balta, uji, avulli bën që të krijohen gejzerë. Është parku i parë i cili është shpallur park kombëtar në Kongresin e mbajtur më 1872. Korja e kontinentit është rreth    7–70 km e trashë, kurse në Yellowstone korja e tokës është vetëm 3 km e trashë. Yellowstone ka përafërsisht mbi 200 gejzerë, disa shpërthejnë vazhdimisht kurse disa më rrallë apo pothuajse një herë në muaj, duhet shtuar se shpërthimet nuk janë të rregullta. Toka, uji dhe nxehtësia janë elementet kryesore por atyre u shtohet edhe një element tjetër që ka ndikuar në formimin e relievit të Parkut. Yellowstone është park glacial.
Pozita gjeografike
Parku Yellowstone shtrihet në gjerësi gjeo. 44° 40′ 0″ N dhe gjatësi gjeo. 110° 28′ 0″ W.
Rreth 96% e sipërfaqes së tokës së Yellowstone është e vendosur në shtetin e Vajoming, 3% është në Montana dhe 1 për qind shtrihet në Idaho. Yellowstone ka 2.219.789 hektarë me fushë, kjo e bën më të madh se çdo park tjetër. Lumenjtë dhe liqenet mbulojnë 5% te sipërfaqes së tokës. Fig.3
Liqeni i Yellostone ka 180 km vijë bregdetar në një lartësi prej 2.357 metrash mbi nivelin e detit. Pyjet përbëjnë rreth 80% të sipërfaqes së tokës,pjesën tjetër e përbëjnë kullotat. Pika më e lartë është maja Eagle Peak me 3.462 metra dhe më e ulëta është Reese Creek me 1610 metra.
Në Yellowstone gjenden burimet termale më të mëdha në botë, aty mund të gjeni gejzerë që janë të famshëm në të gjithë botën, i njohur është gejzeri Beehive por më i dalluari është gejzeri Old Faihful4.
Krijimi
Yellowstone është një park kombëtar SHBA-ve i cili shtrihet në territorin e tri shteteve federale : Vajoming, Montana dhe Ajdaho. Yellowstone është parku i parë kombëtar i Shteteve të Bashkuara, i shpallur në vitin 1872. Parku kombëtar i Yellowstone përfshin një sipërfaqe prej 8,983 km2 i përbërë nga lumenj, liqene, vullkane dhe vargje malore. Liqeni i Yellowstone është një nga liqenet më te mëdha ne Amerikën Veriore dhe me vullkan aktiv më të madh në kontinent. Parku Yellowstone është më i vjetri në botë. Emri i parkut vjen nga lumi Yellowstone që kalon përmes tij. Nuk dihet me saktësi nëse emri u referohet gurëve të verdhë sulfurorë nën ujëvarën e Kanionit të Madh që derdhet në lumin Yellowstone, apo nga bankinat e tij të rërës. Yellowstone është parku në tërheqës në Amerikë, i vizituar nga miliona turistë në vit. Me një hapësirë tejet të madhe dhe me një florë dhe faunë jashtëzakonisht të pasur, do të duheshin disa vizita për të shkelur një pjesë të vogel të tij. Parku është i njohur me gejzerët e tij, me burime të nxehta, me vullkanin e veçantë dhe me karakteristika tjera gjeotermale.
Rekreacionet
Yellowstone është një ndër parqet më të njohura në SHBA. Që nga mesi i viteve të 1960-ta, rreth 2 milion turistë kanë vizituar këtë rekreacion thuajse çdo vit. Në vitin 2010 ky park u vizitua nga një numër rekord i njerëzve, vetëm në korrik të atij viti mendohet të ketë pasur 975,000 vizitorë. Parku ka 500 km rrugë të asfaltuara, ka 5 hyrje të ndryshme, nuk ka transport publik në dispozicion brenda parkut por disa kompani private janë të gatshme për të siguruar transportin. Vendet si Old Faithful apo kanionet janë zona që tërheqin një numër të madh të vizitorëve gjatë verës, madje ka raste kur bllokohet trafiku rrugor. The National Park Service mban 9 qendra të vizitorëve dhe muzeve dhe është përgjegjës për mirëmbajtjen e strukturave historike dhe më shumë se 2000 objekteve. Këto struktura përfshijnë monumente historike kombëtare si Inn Old Faithful, që është monumenti më i vjetër historik në Yellowstone, i ndërtuar gjatë viteve 1903-1904.
Kampingu dhe peshkimet
Programet e Campfire, shëtitjet malore dhe aktivitete të tjera janë në dispozicion në shumë pjesë të parkut gjatë verës, ndonëse kanë një bazament të kufizuar gjatë sezonit. Në parkun e Yellowstone zënë vend më shumë se 2.000 vende kampingu. Në ato vende mund të shkohet vetëm në këmbë dhe përmes kalërimit. Ky park nuk është i destinuar për alpinizëm për shkak te paqëndrueshmërisë së shkëmbinjve vullkanikë. Më shumë se 20.000 vizitorë shkojnë çdo vit për të bërë kamping në këto zona. Fig.9 fi Prej vitit 1872 parku Yellowstone ka tërhequr çdo vit numër të madh vizitorësh, kjo përveç arsyeve të cilat u cekën më lart, është edhe për shkak se njerëzit nga gjithë bota shkojnë në këtë vend për të peshkuar në ujërat e freskëta. Vetëm në vitin 2006 janë lëshuar rreth 50.000 leje për peshkim. Lumenjtë e parkut përmbajnë qindra lloj speciesh. Aty gjenden 45 qendra peshkimi për vizitorët që janë lehtësisht të arritshme. Fig.11 fig.12 Gjuetia në Yellowstone është e lejuar vetëm në disa pyje të parkut gjatë sezonit të verës.
Narcisizmi
thumb|280px|Narcissus (1590) nga Caravaggio (Galeria Kombëtare e Arteve Antikë, [[Romë)]] Narcisizmi është kërkimi i kënaqësisë nga kotësia ose admirimi egoist i cilësive të vetvetes.
Manuali Diagnostik dhe Statistikor i Çrregullimeve Mendore botuar nga Shoqata Psikiatrike Amerikane, e përshkruan narcisizmin si një çrregullim personaliteti klasifikuar nga nëntë tipare. Një person narcisist:
Çrregullimi narcisistik i personalitetit prek rreth 1% të popullsisë së përgjithshme.
Edhe pse shumica e njerëzve kanë disa tipare narcisistike, nivelet e larta të narcisizmit mund të manifestohen në një formë patologjike si çrregullim narcisistik i personalitetit (ÇNP), ku pacienti mbivlerëson aftësitë e tij dhe ka një nevojë të tepruar për admirim dhe afirmim.
Engjëll Koliqi
Engjëll Koliqi , është lindur më 10 nëntor të vitit 1956 në Stubëll të Karadakut (Kosovë), aty ku është vatra e parë e Shkollës Shqipe në Kosovë, për të cilën edhe ka hulumtuar, studjuar e shkruar.
Edukimi
Shkollen fillore e ka kryer në vendlindje, kurse shkollën e mesme (gjimnazin shkencor-matematikor) e ka filuar në Viti, e ka vazhduar në Ferizaj dhe e ka mbaruar në Viti. Ka frekuentuar Fakultetin Universitar të Shkencave të Edukimit dhe është diplomuar në Universitetin e Kosovës në Prishtinë, ku ka fituar titullin akademik – profesor i pedagogjisë. Plot tetë vjet ka dhënë mësim në shkollën fillore në vendlindjen e tij (Stubëll) e një vit shkollor ka qenë asistent–edukator edhe në Itali – në kolegjin e famullisë në Firmozë (Acquaformosa) të Kozencës, në Kalabri.