cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xhibuti
Demografia
Përveç kësaj, Xhibuti është një komb shumëgjuhësh. Shumica e popullsisë flet somalisht (297,000 folës) ose afarisht (99.200 folës), si gjuhë të parë, të cilat janë gjuhët amtare të grupeve etnike somaleze dhe afare, respektivisht. Të dyja gjuhët i përkasin familjes afro-aziatike. Ka dy gjuhë zyrtare në Xhibuti: arabishtja (afro-aziatik) dhe frëngjishtja (indo-evropiane). Arabishtja është e një rëndësie shoqërore, kulturore dhe fetare. Rreth 36.000 banorë lokalë flasin dialektin Ta'izzi-Adeni arabe, i njohur gjithashtu si arabishtja e Xhibutit. Frëngjishtja është trashëguar nga periudha koloniale dhe është gjuha kryesore e mësimit. Rreth 10.200 Djiboutians flasin atë si një gjuhë e parë. Gjuhët emigrant përfshijnë Omani Arabic (38.900 folës), (Amharic 1400 folësit), greke (1,000 folës) dhe 600 Hindi (folës). Xhibuti i ka : 724.622 (korrik 2009 ) krahasim vend në botë: 163.
0-14 vjet: 36,3% (131.878 meshkuj / femra 131449)
15-64 vjet: 60,4% (194.503 meshkuj / femra 243495)
65 vjeç e lart: 3,2% (10.462 meshkuj / femra 12835) (2009 ).
e pergjithshme: 18,1 vite
mashkuj: 18,5 vjet
femra: 17,8 vjet (2009 ) .
2,164% (2009 )
krahasim vend në botë: 46
26,34 lindje / 1000 banor(2009 )
radhitet në vendin e 61 në botë .
8,53 vdekje / 1000 popullsisë (korrik 2009 )
radhitet në vendin e 91 në botë.
popullsisë urbane: 87% e popullatës së përgjithshme (2008)
Shkalla e urbanizimit: Norma vjetore 2,2% e ndryshimit (2005-10 ).
në lindje: 1,03 mashkull (a) / femra
nën 15 vjeç: 1,01 mashkull (a) / femra
15-64 vjet: 1,07 mashkull (a) / femra
65 vjeç e lart: 1,01 mashkull (a) / femra
Popullsia totale: 1,04 mashkull (a) / femra (2009 ).
i përgjithshëm: 58,33 vdekje / 1000 lindje të gjalla
radhitet në vendin e 41 në botë
femra: 50,01 vdekje / 1000 lindje të gjalla (2009 ).
radhitet në vendin e 183 në botë
The Bodyguard
The Bodyguard (Truproja) është një film amerikan i vitit 1992, romantik-thriller me aktorin Kevin Costner dhe Whitney Houston.
Xhibuti
Demografia
mashkull: 57,93 vjet
The Bodyguard
Në këtë film Costner është një agjent policie dhe mbron këngëtaren. Filmi u shkruajt nga Lawrence Kasdan dhe regjizor Mick Jackson.
Ëndrra e Damokleut
Ëndrra e Damokleut Gjinia: Roman. Autori: Fatos Kongoli. Shtëpia botuese: "Toena". Viti i botimit 2004. Faqet e librit 280. ISBN 978-99927-1-896-X
Union Parish
është një nga 64 Famullit në shtetin federal Louisiana në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Xhibuti
Demografia
femra: 62,79 vjet (2009 )
Ëndrra e Damokleut
Mbi librin
Xhibuti
Demografia
radhitet në vendin e 77 në botë
The Bodyguard
Në këtë film Houston luan Rachel Marron, këngëtare. Frank Farmer (Kevin Costner), një truprojë i cili është i lodhur duke e mbrojtur atë.
Ëndrra e Damokleut
"Ëndrra e Damokleut", një ritregim bashkëkohor, në variantin shqiptar, i historisë së përjetshme të Romeos dhe Zhuljetës. Në sfond, ngjarjet tragjike të marsit 1997, vitit të çmendurisë kolektive të shqiptarëve. Ergysi dhe Linda, njëri student në degën e letërsisë, tjetra studente për pikturë në Akademinë e Arteve, paguajnë haraçin e rëndë të kësaj çmendurie. Dhe të urrejtjes së ndërsjelltë të familjeve të tyre, të armiqësuara në kalvarin e gjatë absurd të luftës së klasave.
The Bodyguard
Premiera ishte me 25 nëntor 1992, dhe zgjati 130 minuta. Pati një buxhet prej 25.000.000 $.
Xhibuti
Kultura
Kultura e Shtetit
Ëndrra e Damokleut
Fragment nga libri
Në fillim nuk e njoha, s'kisha nga ta njihja. Mua nuk më kishte qëlluar kurrë të shihja ndonjë vizatim, ndonjë gravurë, të lashtë apo moderne, me pamjen e tij, madje nuk dija asgjë tjetër për të veç emrit. Dhe emri shoqërohej gjithmonë nga një shpatë, e njerëzit e përdornin pa e ditur, siç nuk e dija edhe unë, cila qe historia e vërtetë e atij njeriu të lidhur në amëshim me fjalën shpatë...
The Bodyguard
Kolona zanore ishte kënga e famshme e saj "I will always love u".
Ëndrra e Damokleut
Para meje qëndronte një burrë pak i kërrusur, mbështjellë në një tunikë të bardhë elegante... m'u duk si një shtatore prej bronzi. Në njërin krah të shtatores qëndronin dy skifterë. Deri një çast më parë ata kishin çukitur kokën time me sqepat e hekurt e tani rrinin të gatshëm të më suleshin sapo t'i lëshonte i zoti. Ky e kuptoi frikën time. Dhe qeshi.
The Bodyguard
Interpretojnë
Kevin Costner	 ... Frank Farmer
Whitney Houston	 ... Rachel Marron Gary Kemp	 ... Sy Spector
Ëndrra e Damokleut
Mos u tremb, tha... Ata nuk janë skifterë... Ky çift skifterësh virtualë përfaqësojnë fjalët "Shpata e Damokleut". Këtë askush përveç meje nuk mund ta dijë më mirë. Sepse unë jam vetë Damokleu.
The Bodyguard
Interpretojnë
Bill Cobbs	 ... Devaney Ralph Waite	 ... Herb Farmer
Tomas Arana	 ... Portman Michele Lamar Richards	 ... Nicki
Mike Starr	 ... Tony Christopher Birt	 ... Henry DeVaughn Nixon	 ... Fletcher Gerry Bamman	 ... Ray Court Joe Urla	 ... Minella Tony Pierce	 ... Dan Charles Keating	 ... Klingman Robert Wuhl	 ... Oscar Host
Sita e Eratostenit
Sita e Eratostenit është një algoritëm i thjeshtë dhe mjaft i vjetër për gjetjen e numrave të thjeshtë më të vegjël se një numër i caktuar natyral. Ai është shumë efikas për numrat më të vegjël se 10 milion). Algoritmi u zbulua nga matematikani antik grek  Eratosteni.
Algoritmi
Për të gjetur numrat e thjeshtë më të vegjël ose të barabartë me numrin e dhëne sipas metodës së Eratostenit kemi :
Shembull
Për të gjetur numrat e thjeshtë më të vegjël se 30 veprojmë kështu :
E shkruajmë listën e numrave natyral nga 2 deri në 30:
2 3  4  5  6  7  8  9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
I largojmë shumëfishat e dyshit atëherë kemi listën:
2 3     5     7     9    11    13    15    17    19    21    23    25    27    29
Numri i parë pas 2 është 3 ai është i thjeshtë, në vazhdim i largojmë shumëfishat e 3 atëherë kemi listën:
2 3     5     7          11    13          17    19          23    25          29
Numri që vjen pas 3 është 5 i cili është i thjeshtë pastaj nga lista e mësipërme i largojmë shumëfishat e 5 dhe atëherë fitojmë këtë listë:
2 3     5     7          11    13          17    19          23                29
Kantoni Guéret-Sud-Ouest
Përbërja aktuale
Kantoni Guéret-Sud-Ouest aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Fustanella
Origjina
Në Iliri, veshtje të natyrës së fustanellës janë prezente që në shekullin V p.e.s.. Kështu në Maribor të Sllovenisë është zbuluar një skulpturë ilire me veshjen e fustanellës. Përgjithësisht pranohet evoluimi i fustanellës nga tunika e mbajtur nga popujt e Gadishullit ilirik. Shitimi i palëve të fustanellës u bë në zonat e ftohta për siguruar më tepër ngrohje.
Emri
Prejardhja e fusnaellë thuet që mund të vijë nga fjala fus (fus trupin brënda ose ndryshe vishem). Të tjere mendojnë që vjen nga fjala fund që do të thotë fundi i veshjes. Të tjerë mendojnë se vjen nga fjala Fustan që në ditët e sotme i veshin gratë.
Sir Arthur Evans e konsideori pëdorimin e fustanellës nga fshataret (e përdorur para dhe pas dyndjeve Sllave) që jetonin ndërmjet kufirit modern mes Bosnjës dhe Malit të Zi si një element të ruajtur ilir mes popullsive sllavofonike.
Shqipëria
parapamje|[[Jean-Léon Gérôme (1824-1904): Emigrant shqiptar në Kairo me fustanellë.]] Një dokument i vitit 1335 e liston fustanellën ndër objektet që iu konfiskuan një marinari në portin e lumit Drin në Liqenin e Shkodrës. Versioni shqiptar i fustanellës ka gjashtëdhjetë palë, ose përgjithësisht një numër të moderuar. Bëhet prej copave të trasha të lirit të endura në kushtet e shtëpisë. Historikisht, ka qënë aq e gjatë sa mjaftonte për të mbuluar gjunjtë dhe linte të ekspozuar pjesën e poshtme të këmbëve. Zakonisht vishej nga shqiptarët e pasur të cilët gjithashtu mbanin në sup edhe një jatagan dhe një palë pisqolla argjendi në brez. Jatagani dhe pisqollat përdoreshin më tepër për arsye dekoracioni.
Delvina
Delvinë është qytet në jug të Shqipërisë. parapamje|Delvinë
Historia
Delvina është një qytet qe përmendet qe ne antikitet.
Udhëtari Evlia Çelebi në "Librin e Udhëtimeve" e përshkruan pasi kishte vizituar trojet e vilajetit të Janinës:"Themeluesit e saj janë spanjollët. Më vonë, venedikasit e shtinë në dorë me djallëzi. Kaloi në duart e sulltan Bajazidit, përsëri ra në sundimin e të huajve dhe përsëri u mor nga sulltan Sulejmani, kur erdhi të mësyjë Korfuzin. Pushtimin ai ia ngarkoi Ajaz pashës, shqiptar nga gjaku."
Gjeografia
Delvina është një nga qytetet me jugore të Shqipërisë. Ajo kufizohet në veri me Gjirokastrën (Mali i gjerë ose i quajtur ndryshe Mali i Sopotit ndan te dy qytetet), dhe ne jug-perëndim me Sarandën. Ne jug te Delvinës shtrihet fushëgropa e Delvinës qe përfshin fushën e Vurgut, Fushën e Bajkajt dhe Fushën e Vrines. Nga veriu qyteti Delvinë kufizohet me Lefterhorin e Kakodhiqin, nga jugu me Vllahatin e Kostarin, nga lindja me Kakodhiqin, nga perëndimi me Rusanin. Vendbanimi Rusan para vitin 1945 ka qenë lagje e qytetit të Delvinës. Vendbanimet Vllahat, Bamatat edhe Stjar pranë Delvinës ishin gjithashtu në kohë të konsideruar të jenë lagjet e Delvinës. Delvina ka këto lagje: Papuçi/u, Vare (Varre), Xhermëhallë/a, (qyteti i vjetër), Mukërsi dhe Llaka (lagjia e krishterë). Qyteti shtrihet në një zonë kryesisht malore, dhe lagjet janë të vendosura në disa vende: parapamje|[[Xhamia Delvine]] Toponimet të qytezës Delvinë:
Demografia
Në Delvinë ka shumë pakica, si romët, egjiptianët etj. Shumë personalitete janë larguar nga qyteti i Delvinës për të shkuar drejt vendeve me më shume të ardhura ekonomike. Emigrimet ndodhin më shumë drejt kryeqytetit, aty ku ofrohen më shumë mundësi ekonomike. Por në vitet në vazhdim do të shohim se në Delvinë do të mbijetojë vetem mosha e tretë. Po shohim gjithashtu edhe një rritje të studentëve që nuk duan të kthehen më në Delvinë por që preferojnë më shumë Tiranën. Gjithashtu banorët e Delvinës nuk po migrojnë vetëm brenda Shqipërisë por edhe jashtë Shqipërisë si në Londër {Angli}, Gjermani, Francë, SHBA etj.
Familjet në qytezën Delvinë
Abazi, Aguridhi, Ballaci, Bazaiti, Beka,Beqiraj, Berberi, Birko, Boço, Brahimi, Buli (Damin Buli) Çallarenj, Çeta/j, Çiniranj, Çuçaj, Çuçuraj, Delvina, Gizdari, Godo, Gorraj, Hado, Hako, Halaj, Haxhi, Hoxhatë, Hudaj, Isufi, Kaço, Kallapodhi, Kërmezaj, Koka, Korona, Lato, Maksutaj, Malaj, Manjaj, Mezini, Minxallari (Minxolli), Murati, Pashako, Qilimi, Rexhaj,Rugji, Selimaj, Shameti, Sheme, Shinaj, Shushi, Veledaj, Zejnati, etj.
Familjet të krishtera: Burxulla, Kondi, Kumbuli, Llambraqi, Melo, Niksina, Pantazi/u (fis i ardhur nga Suli), Qirici, Shamo, Tereziu, Thaka, Vaso, Zaharo, Xufa, etj.
Ekonomia
Gjate pushtimit osman udhëpërshkruesi Evlija Celebi në vitin 1776 përshkruan Delvinën si një qytet të zhvilluar me shumë hane dhe dyqane. Gjatë periudhës komuniste qyteti kishte një aktivitet të rëndësishëm si në shkallë rrethi ashtu edhe në shkallë republike. Regjimi i atëhershëm i kishte dhëne njëfarë rëndësie qytetit te vogël duke ndërtuar në gjirin e tij disa fabrika që ishin krenaria e qytetit jugor qe ndodheshin ne Vllahat :
Sporti
Futbolli është sporti me i përhapur ne qytetin e Delvines. Klubi i këtij qyteti dhe ekipet e futbollit te grup-moshave te ndryshme mbajnë emrin KS Delvina para vitit 1990 quhej KS Bistrica.Një nga sportet që ishte gjithashtu i dashur per delvinën,ishte basketbolli i cili përfaqësohej nga ekipi i femrave të cilat merrnin pjesë në kampionatin kombëtar të kategorisë së dytë me emrin Butrinti,kjo per arsye se përfaqësonte gjithë rrethin,sepse Saranda nuk kishte një ekip të tillë.,traditë e cila nuk u vazhdua pas viteve 1990.
Kupa e Shqipërisë 2007-08
Statistika të Kupës së Shqipërisë në sezonin 2007-08.
Ky ishte edicioni i 56të i Kupës në Shqipëri. Nisi në gusht, 2007 me Turin e Parë dhe përfundoi në 7 maj, 2008 me ndeshjen Finale.
KS Besa ishin fitues në fuqi, pasi fituan Kupën e tyre te 1rë edicionin e fundit. Kupa u fitua nga KS Vllaznia.
Tre turet e para eliminatore u luajtën me sistem një takim. Më pas, ndeshjet u luajtën me sistem dy takimesh eliminatore. Nëse rezultati i përgjithshëm i të dyja ndeshjeve ishte i barabartë, fituesi vendosej me kohë shtesë dhe më pas nga gjuajtjet e penalltive. Fituesit e Kupës kualifikohen për në Turin e 1rë Eliminator të edicionit 2008-09 të Kupës UEFA.
Sezoni i kaluar: 2006-07. Sezoni i rradhës: 2008-09.
Turi i 1rë Eliminator
Ndeshjet u luajtën në gusht, 2007.
Turi i 2të Eliminator
Ndeshjet u luajtën në shtator, 2007.
Turi i 3të Eliminator
Ndeshjet u luajtën në shtator, 2007.
Turi i 1rë
Ndeshjet u luajtën në 27 & 28 nëntor dhe 2 & 5 dhjetor, 2007.
Turi i 2të
Ndeshjet u luajtën në 13 & 27 shkurt, 2008.
Cerek Finalet
Ndeshjet u luajtën në 5 & 12 Mars, 2008. Marrin pjesë 8 fituesit e turit të mëparshëm.
Gjysmë Finalet
Ndeshjet u luajtën në prill & maj, 2008. Marrin pjesë 4 fituesit e turit të mëparshëm.
Zbrazëti : poezi
Zbrazëti : poezi me autor Endri Xhafo, red. Betim Muço. Botuar në Tiranë në vitin 1996 nga "Tirana". Libri ka 69 faqe.
1378
Mbi vitin 1378.
Bollocërka e Poshtme
Bollocërkë e Poshtme, (maqedonisht: Долна Бела Црква/Dolna Bela Crkva) ёshtё fshat nё komunën e Resnjës, Maqedoni.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 237 banorë nga të cilët 81 ishin Shqiptarë dhe 156 Maqedonas.
1379
Mbi vitin 1379.
Vendlindja ime Dibra dhe Bulqiza
Vendlindja ime Dibra dhe Bulqiza libër për klasat e 5-ta të shkollës 9-vjeçare : për të gjithë ata që duan të dinë më shumë për vendlindjen. Autori Fatos Daci. Shtëpia Botuese "Erik", Tiranë 2008. Numri i faqeve 88.
Gjëja më e shtrenjtë! Vendi ku u lindëm e u rritëm, ku morëm mësimet e fëmijërisë, ku jetuam gëzimet dhe hidhërimet tona. Aty u formuam, hodhëm hapat e parë dhe nisëm rrugën e jetës... Vendlindja është kjo tokë, këta gurë e drurë që në çdo moment na kujtojnë origjinën tonë. Lavdia e të parëve është dritë për pasardhësit! Është thirrja e kohës për të njohur Vendlindjen dhe kushtrimi i të parëve për të dashur atdheun.
Hiroshima jashtë meje : haiku : poezi
Hiroshima jashtë meje : haiku : poezi me autor Betim Muço, red. Agim Isaku. Botuar në Elbasan në vitin 1996 nga "Onufri". Libri ka 130 faqe.
Hamilton County (Nebraska)
Hamilton County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Astrit Bishqemi
Astrit Bishqemi u lind ne Elbasan me 18 korrik 1943
Vermilion Parish
është një nga 64 Famullit në shtetin federal Louisiana në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Astrit Bishqemi
Pas shkollës së mesme pedagogjike, studioi  ne Degen Matematikë-Fizike të Institutit Pedagogjik 2-vjeçar ne  Shkoder  dhe me pas mbaroi studimet e larta ne Degen e Gjuhës dhe Letërsise Shqipe në Elbasan.
Per shume vite ushtroi profesionin e mesuesit dhe njekohesisht te drejtorit   në shume shkolla  tetëvjeçare dhe të mesme të rrethit të Elbasanit,perkatesisht ne qytetet Librazhd, Peqin, Elbasan.
Nderkohe ka qene  redaktor i gazetës lokale” Shkumbini”.
Që nga viti 1981 fillimisht si pedagog i jashtëm dhe më tej efektiv, eshte  lektor  i lëndës se letërsisë për fëmijë në universitetin "Aleksander Xhuvani" – Elbasan.
Tema e doktoratures se mbrojtur prej tij ne Universitetin e Tiranes  ,mban titullin: "Teoria dhe historia e letërsisë për fëmijë e të rinj".
Krijimtaria e tij letrare numuron:
11 Novela
21 Vëllime me tregime e përralla
10 Romane
12 Shqipërime
1 Skenar Filmash
16 Tekste te letërsisë për fëmije dhe studime
Bashkautor në 17  tekste të arsimit bazë
Nëntori (revistë)
"nëntori" revistë e përmuajshme letrare artistike shoqërore politike. Organ i lidhjes së shkrimtarëve dhe artistëve të Shqipërisë, në kohën e sistemit socialist.
Penda e pulëbardhës : përrallat e Zinartit
Penda e pulëbardhës : përrallat e Zinartit me autor Betim Muço, red. Fatmir Toçi. Botuar në Tiranë në vitin 1996 nga "Toena". Libri ka 130 faqe : me ilustrime.
Nëntori (revistë)
Permbajtja
nëntori 6/1981
Astrit Bishqemi
Tituj dhe Nderime
Mban titullin “Profesor i Asociuar”.
Gjithashtu mban titullin ”Mesues i Merituar”.
Si autor i shume vjershave, tregimeve, novela dhe romaneve në qershor te vitit 2009,  Ministria e Kulturës dhe Sektori Shqiptar i IBBY-t (International Board on Books for Young people) e nderoi me çmimin e karrierës “Orët” për “punë të përkushtuar në studimin e letërsisë shqipe për fëmijë dhe si krijues i afirmuar”. Veç çmimeve kombëtare në fushën e krijimeve për fëmijë, në vitin 2010 është nominuar kandidat i Shqipërisë për Çmimin e lartë botëror “Astrid Lindgren”, që jepet në fushën e Letërsinë për Fëmijë e të Rinjl.
Mikpritja Shqiptare, mrekulloi George W. Bush
"Mikpritja Shqiptare, mrekulloi George W. Bush" libër me autor Faik Xhani. Redaktuar e përgatitur për botim nga Dr. Zihni Haskaj - historian dhe Bektash Zite - publicist. Konsulent Dr. Enver Qoku dhe Ahmet Keça - studjues. Korrektor letrar Ramazan Ilnica. Përkthyese Luiza Dasho. Fotografitë riprodhuar nga Studio "Mondo" Tiranë dhe "Pëllumbi", Fushëkrujë. Art & Design Persiana Treni. Botim i Shoqatës Atdhetare - Kulturore - Shkencore Mbarëkombëtare "Ali Pashë Tepelena", Tiranë 2009. Faqet e librit 374.
Vizita e George W. Bush më 10 qershor 2007 në Shqipëri është një eveniment i rëndësishëm për vendin e popullin tonë, pritjes së ngrohtë që i bënë të zotët e shtëpisë, qytetarët shqiptarë dhe veçanërisht, komuniteti fushkrujas i kushtohet libri i intelektualit Faik Xhani.
Njësia administrative Shishtavec
Komuna Shishtavec është një komunë në Shqipëri.
Historia
Është komune e krijuar në vitin 1992 ka në përbërjen e saj 7 fshatra si më poshtë Shishtavec, Novosej, Kollovoz, Shtrez, Oreshke, Borje dhe Cernaleve.
Në këtë përbërje janë tre fshatra me përbërje shqiptare dhe 4 të tjera janë pakica kulturore goran.
Ilir Bejtja
Ilir Bejtja është deputet i Partisë Socialiste në Kuvendin e Shqipërisë.
Kantoni Colmar-Sud
Kantoni Colmar-Sud (frëngjisht: Canton de Colmar-Sud) është një kanton në departamentin Haut-Rhin, rajonin Alsace në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Colmar. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 43979 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Colmar-Sud aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
Lucius Postumius Albinus (konsull 234 p.e.s)
Lucius Postumius Albinus († vjeshte 216 p.e.s.) vjen nga nje familje romake aristokratike patriziane me emrin Postumier dhe ka qene ne 234 si edhe 229 p.e.s. Konsull qe luftoi kundër Teuta. Si konsull i emëruar për 215 p.e.s. u vra në një pusi të Boier.
Shota dhe Azem Galica
Shota dhe Azem Galica Autori: Ajet Haxhiu. Faqet e librit 288.
Lucius Postumius Albinus (konsull 234 p.e.s)
Jeta
Sipas Filiation të Fasti Capitolini edhe i ati edhe gjyshi i Lucius Postumius Albinus mbanin paraemrin Aulus. Kështu që Lucius Postumius Albinus ka qenë djali i Konsuj nga 242 p.e.s.
Herën e parë Postumius në vitin 234 p.e.s. u zgjodh konsull s bashë ku me Spurius Carvilius Maximus Ruga në të njëjtën kohe si edhe Aulus Postumius Albinus që ka të ngjarë të ketë qene i ati i tij dhe drejtuesi përzgjedhës Gaius Atilius Bulbus te cilët u zgjodhën u Censorë. Postumius luftoi në mënyre të suksesshme kundër Ligurer, por nuk mundi ta nënshtronte komplet këtë popull dhe nuk morri ne kundërshtim me koleget e tij te se njëjtës natyre qe nuk morri si miratim triumfin.
Nga njëra anë për shkak të dëshmive të pamjaftueshme që nuk lejon përcaktimin e saktë te kohës – mundet nga 233 ose 228 p.e.s. – Postumius u be për here te pare Prätor.
Herën e dytë Postumius arriti në 229 p.e.s. te behej konsulat, kohe ne te ciline ai Gnaeus Fulvius Centumalus e kishte koleg tete njëjtit post. Sepse Teuta, mbretëresha e fisit ilir nga Ardianët, ishte akuzuar ndërmarrjene fushatave te piraterisë kundër pjesëve bregdetare greke dhe kishte palckitur tregtare italiane,
Për 12 vjetët pasuese nuk kemi të dhëna për Postumius.
Vendlindja ime Elbasani
Gjëja më e shtrenjtë! Vendi ku u lindëm e u rritëm, ku morëm mësimet e fëmijërisë, ku jetuam gëzimet dhe hidhërimet tona. Aty u formuam, hodhëm hapat e parë dhe nisëm rrugën e jetës... Vendlindja është kjo tokë, këta gurë e drurë që në çdo moment na kujtojnë origjinën tonë. Lavdia e të parëve është dritë për pasardhësit! Është thirrja e kohës për të njohur Vendlindjen dhe kushtrimi i të parëve për të dashur atdheun.
Harlan County (Nebraska)
Harlan County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Vernon Parish
është një nga 64 Famullit në shtetin federal Louisiana në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
1380
Mbi vitin 1380.
Shkollat e Ligjit "Ivy League"
Nga të shtatë anëtarët e "Ivy League", pesë universitete kanë shkolla ligji në organikën e tyre, ndërsa tre institucione nuk ofrojnë degë në Drejtësi: Brown, Princeton dhe Dartmouth.
Të pesë shkollat e ligjit të "Ivy League" renditen vazhdimisht midis shkollave të ligjit më të mira në ShBA.
Tempujt e mosharrimit : Japonia : refleksione, përshtypje, ese
Tempujt e mosharrimit : Japonia : refleksione, përshtypje, ese me autor Betim Muço, red. Kujtim Ymeri. Botuar në Tiranë në vitin 1994 nga "Dituria". Libri ka 170 faqe.
Letërsia në totalitarizëm dhe “Dossier K”
Letërsia në totalitarizëm dhe “Dossier K” Studim monografik dhe dokumente, me Autor Prof. dr. Shaban Sinani. Shtëpia botuese: “Naimi” – Shtëpi botuese dhe studio letrare. Redaktor Naim Zoto. Recensues: Blerina Suta, Eldon Gjikaj. Nr. i faqeve: 472 faqe. Viti i botimit: 2011. ISBN 978-9928-109-09-5
Botimi i ri “Letërsia në totalitarizëm dhe “dossier K”, nën siglën e e shtëpisë botuese “Naimi”, Tiranë 2011, ka shumë ndryshime prej të parit dhe prej botimit në gjuhën frënge. Në gjendjen e re libri përmban dy pjesë. Në pjesën e parë botohet monografia “Letërsia në totalitarizëm: I. Kadare”, një studim i nisur dhe i kryer si projekt shkencor, që ka për qëllim të paraqesë kushtëzimin kontekstual të letërsisë në shoqëritë e mbyllura, përmes rastit më të diskutueshëm gjatë dy dekadave të fundme, letërsisë së Ismail Kadaresë. Studimet letrare, sido që për nga natyra dhe metodat bashkëkohore janë gjithnjë e më tekstocentriste, kur është fjala për letërsinë e gjysmës së dytë të shekullit të 20-të, qoftë në Shqipërinë shtetërore, qoftë në Kosovë, nuk i shmangen dot kontekstit historik.
Në pjesën e dytë botohen dokumentet, të pajisura me shenjime informuese të saktësuara e të plotësuara, si dhe me referencat e burimit arkivistik, që lejojnë e lehtësojnë shfrytëzimin e tyre prej cilitdo që është i interesuar për një njohje të drejtpërdrejtë të tyre. Në këtë botim janë shtuar afërsisht 15 dokumente të reja, të cilat në kohën e botimit të parë e të dytë ishin ende nën kufizimet e Ligjit 9154 “Për Arkivat” ose nuk ishin identifikuar në procesin kërkimor. Midis dokumenteve të shtuara, dy letra të M. Shehut për E. Hoxhën, që botohen në këtë libër për herë të parë, janë me rëndësi parësore për të kuptuar raportet e shkrimtarit me pushtetet dhe sidomos për të verifikuar konceptin për letërsinë si çështje shtetërore. Paraqitja e dokumenteve bëhet sipas kronologjisë. Paraqitja e dokumenteve metodologjikisht është bërë njësoj: në fillim një argument i mjaftueshëm për të kuptuar përmbajtjen, duke përdorur leksikun e hartuesve të tyre (në ligjëratë të drejtë, në shkallën që ishte e mundshme); në vijim fjalët dhe shprehjet kyçe, për t’u dhënë lehtësi studiuesve të njehsojnë interesat e tyre; dokumentet vetë me titujt që mbajnë në burim dhe me tipologjinë që kanë shenjuar nënshkruesit (recension, relacion, letër, ekspertizë), si dhe me të dhëna për persona historikë. Në fund gjenden: signatura (treguesit arkivistikë që mundësojnë rikërkimin); shenjimet e plota të nëpunësve, funksionarëve dhe të lidershipit politik; të dhëna të tjera prej shërbimit arkivistik në zyrën fondkrijuese.
Dupeni i Sipërm
Dupen i Sipërm, (maqedonisht: Горно Дупени/Gorno Dupeni) ёshtё fshat nё komunën e Resnjës, Maqedoni.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 59 banorë Maqedonas.
Tërmetet, demonët e nëntokës
Tërmetet, demonët e nëntokës me autor Betim Muço. Botuar në Tiranë në vitin 1996 nga "Shtëpia Botuese Enciklopedike". Libri ka 159 faqe : me ilustrime.
Legjenda e Vadave
Legjenda e Vadave, roman me autor Agim Cerga. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1974. Faqet e librit 338.
Hayes County
Hayes County është një nga  qarqet në shtetin federal Nebraska të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
TRS-80 Model 100
TRS-80 Model 100 është kompjuteri i parë portativ ose i njohur ndryshe laptop e ka prezantuar amerikani Dave L. Tandy më 29 mars të vitit 1983. Modeli që prezantoi Tandy që u regjistrua si parapamje kompjuteri i parë portativ në histori ishte TRS-80 Model 100. I ndërtuar fillimisht nga Kyocera dhe si fillim doli ne tregun Japonez me emrin Kyotranic 85. Ndërsa në Amerikë modeli TRS-80 Model 100 u hodh në treg nëpërmjet rrjetit komercial të Radio Shack duke pasur një sukses të madh, pasi shitjet i tejkaluan 6 milion copë. Me karakteristika të ngjashme, kompjuteri portativ në fjalë u ndërtua dhe nga Olivetti dhe NEC, si Olivetti m-10 dhe NEC PC-8201a. Si arsye kryesore të se mund të merrje kudo dhe aplikacioneve të bashkëngjitura, që përfshinte agjendë dhe përpunues shkrimi, modeli TRS-80 Model 100 do të bëhej shumë i dashur në veçanti për gazetarët. Gjithashtu, TRS-80 Model 100 u përdorë dhe nga industria si një mjetë portativ programues për sistemet autonomike në prodhim. Ende edhe në ditët tona, ky kompjuter ishte më i lehtë dhe me një autonomi më të madhe nga shumica dërrmuese e laptopave. Madje, gjatë kohës që ishte në shitje, ky model u pasurua me një numër të madhe gjërash të palëve të treta, duke arritu një autonomi akoma më te madhe. Modeli TRS-80 Model 100 u pasua nga Tandy 200 më 1984, i cili kishte dizajnin e një laptopi dhe me një ekarn akoma më të madh dhe modem të bashkëngjitur. Artikulli orgjianl Tech-al.info
Zemra thërret (gazetë)
"Zemra thërret" gazet gjithëpërfshirëse - epavarur. Botues Zef Tanushi. Drejtori Hilë Lushaj, Kryeredaktor Azem Baliaj. Bordi drejtues: Dr. Zihni Haskaj (historian), Bektash Zite (publicist), Preng Baloj (publicist), Gëzim Kruja (humorist), Fran Vukaj (regjisor).
Cory Doctorow
parapamje|Cory Doctorow - foto nga Jonathan Worth
Efram Cory Doctorow (lindur më 17 korrik 1971) është një bloger kanadezo-britanik, gazetar dhe shkrimtar i literatures fantastiko-shkencore si dhe një nga redaktorët e blogut të njohur Boing Boing.
Ai është një aktivist në favor të ligjeve alternative të të drejtave të autorit dhe të iniciativës Creative Commons, licensat e së cilës i përdor në librat e tij.
Doctorow u lind në Toronto, Kanada. Babai i tij ka lindur në një kamp refugjatësh në Azerbajxhan. Ai u dipllomua në shkollën e mesme SEED, dhe u rregjistrua për të ndjekur leksionet në katër universitete pa arritur të dipllomohet në asnjë.
Jeta personale
Doctorow u martua me Alice Taylor në tetor 2008, dhe së bashku kanë një vajzë të quajtur Poesy Emmeline Fibonacci Nautilus Taylor Doctorow, e lindur në vitin 2008. Doctorow u bë një qytetar britanik më 12 gusht 2011.
Emblema - Bashkia Elbasan
Emblema e qytetit u miratua më 8 tetor 1996, në mbledhjen e Këshillit Bashkiak të qytetit. Ajo është skicuar nga piktori-skenograf Sadik Kasa dhe emblema përcakton lashtësinë e qytetit, traditën në lëmin e dijes dhe të arsimit dhe gjelbërimin elbasanas. Lashtësia përfaqësohet me kalanë e Elbasanit. Kalaja tipizohet me portën, që nga populli thirret “Porta e Kalasë” dhe bedenat e saj. Porta e kalasë është funksionale dhe njihet si pikë referimi arkeologjike, letrare, muzikore. Tradita në lëmin e dijes dhe të arsimit në Emblemë, përfaqësohet me librin e hapur në themelet e kalasë, duke paraqitur dhe shkallët e dijes. Ngjyra jeshile në Emblemë përfaqëson gjelbërim, që s’mbaron dimër e verë, pasi kultivohen pemët, lulet, ullirin që krijojnë “Gjerdanin e gjelbër” rreth e qark qytetit. Për miratimin e Emblemës “ ELBASANI ” u organizuan dy ekspozita me 45 emblema, u dhanë mendime në gazetat lokale dhe ato kombëtare, u shkëmbyen mendime dhe u dhanë alternativa të ndryshme. Në fund u vendos të përzgjidhej kjo Emblemë.
Lazerati (gazetë)
Gazeta "Lazerati" doli më 20 shkurt të vitit 2004, botim periodik i shoqatës atdhetare kulturore Lazerati. Në faqet e saj zënë vend ngjarje të historisë së fshatit, zakone e vlera të kulturës sonë kombëtare, individe që kanë kontribuar për fshatin dhe për Kombin. Në faqet e gazetës kanë gjetur vend edhe mendimet e miqve dhe dashamirësve të fshatit për individë dhe ngjarje që lidhen me Lazaratin.
Më 20 shkurt të vitit 2004 nëpër duart e lazaratasve dhe kioskat e gazetashitësve të Gjirokastrës së bashku me gazetat e tjera kombëtare dhe lokale filloi rrugën e saj gazeta LAZERATI botim periodik i shoqatës atdhetare kulturore Lazerati që ishte krijuar disa muaj më parë. Kjo ishte një ngjarje shumë e rëndësishme për komunitetin e lazaratit. Ata përherë të parë në historinë e tyre shekullore do te kishin gazetën e tyre, ku do te mësonin historinë dhe kulturën e fshatit të tyre, si dhe do shprehnin opinionin e tyre për ngjarje të rëndësishme të historisë së tyre. Pati edhe skeptike që menduan se kjo gazetë ashtu si mjaft të tjera në vendin tonë do të binte nën ndikimin e grupimeve të ndryshme politike për tu përdorur në interes të tyre. Kryesia e shoqatës duke pasur parasysh këto ndikime, që në numrat e parë të saj përpiloje dhe shpalli në faqet e saj kodin e gazetës i cili i shërbente qëllimit që i kishte vënë vehtes shoqata. Sot pas 5 vjetësh shikojmë me kënaqësi që gazeta e shoqatës sonë i realizojë dhe vazhdon ti realizojë qëllimet që i kishte vënë vehtes. Në faqet saj kanë zënë vend ngjarje të historisë së fshatit tonë, zakone e vlera të kulturës sonë, individe që kanë kontribuar për fshatin dhe për kombin. Stafi botues i gazetës në bashkëpunim me kryesinë e shoqatës dhe intelektualët e fshatit ja ka arritur të mbajë qëndrim të ekuilibruar të gazetës duke mos lejuar të cenohet askush, por në faqet e saj të zënë vend vlerat më të mira të këtij komuniteti. Në faqet e gazetës sonë kanë gjetur vend edhe mendimet e miqve dhe dashamirësve të fshatit tonë për individë dhe ngjarje që lidhen me lazaratin. Shumë gjëra janë evidentuar në këtë gazetë në këto 5 vjet, janë me qindra faqe, por ne jemi të ndërgjegjshëm se ka akoma shumë për të bërë. Lazarati nuk është vetëm i madh si numër popullsie (ndoshta fshati më i madh në Shqipëri) por ai ka një histori e kulturë shumë të gjerë, një jetë sociale shumë dimensionale që meriton të evidentohet në faqet e kësaj gazete. Është detyrë e bijve, intelektualeve e sidomos të rinjve të fshatit që ti zbulojnë këto vlera dhe ti fiksojnë ato në faqet e kësaj gazete për sot dhe për të ardhmen. Duke falënderuar gjithë bashkëpunëtorët dhe kontribuuesit e kësaj gazete, le ti urojmë suksese edhe më të mëdha në 5 vjetorin e saj, gazetës sonë të dashur Lazerati. (Islam Buci)
Ditëm e diel më 1 mars Shoqata e veteraneve të Gjirokastrës përkujtoi 65 vjetorin e vrasjes së dëshmorit MUHAMET Gjolleshi dhe heroinës se popullit Inajete Dumi. Në këtë aktivitet mori pjese edhe kryetari i shoqatës z. Islam Buci dhe anëtari i kryesisë së shoqatës Lazerati z. Hodo Çelo. Në fjalën e mbajtur nga kryetari i shoqatës së veteranëve z Hodo Liço dhe mësuesi pensionist z. Engjëll Fino u theksua trimëria, guximi dhe zgjuarsia e dëshmorit Lazaratas  Muhamet Gjolleshi  në luftë për çlirimin e vendit nga pushtuesit e huaj. Dr Hodua vuri në dukje se Muhameti ishte një nga luftetarët më të shquar te lëvizjes nacional çlirimtare dhe prandaj përkujtohet dhe nderohet me respekt nga poulli i Lazaratit. Kryetari i shoqatës Lazerati z Islam Buci vuri në dukje se ata bij të Shqipërisë që dhanë jetën për çlirimin e vendit nga pushtusit e huaj nuk mendonin se në Shqipëri do vendosej diktatura më e egër në Evropë dhe do burgoseshin e do vriteshin me mijëra burra e gra të Shqipërise. Lazarati dhe shoqata lazerati i ka nderuar dhe i nderon të gjithë ata që kanë kontribuar për të mirën e vendit dhe të Lazaratit pamvaresht nga bindjet e tyre politike. Ai e ka nderuar duke i vendosur emrin shkollës 9 vjeçare dhe të mesme të fshatit “SHKOLLA E BASHKUAR MUHAMET GJOLLESHI LAZARAT.“ Por ishte komunizmi ai që megjithëse aktiviteti i tij ishte i tillë që meritonte të shpallej hero i popullit, nuk ja dha këtë titull për shkak të paragjykimit që i bëhej si lazaratas dhe si ish nxënës i shkollës amerikane të Fullci.
1381
Mbi vitin 1381.
Richard Schiff
Richard Schiff lindi më 27 May 1955-, është një aktor amerikan. Ai u bë i famshëm me rolin e tij në filmi Man of Steel.
Shkalla e Merkalit
Shkalla e Merkalit ose më saktë Shkalla e Intenziteti të Merkalit bazohet në vrojtimet e dëmit që bënë tërmeti dhe nuk matet në fakt me instrumente. Këtë shkallë e ka shpikur seizmologu italian Giuseppe Mercalli. Shkalla e Intenziteti të Merkalit i ka 12 gradë:
David Ben-Gurion
David Ben-Gurion (lindur si David Grün më 16 tetor 1886, vdekur më 1 dhjetor 1973) ishte kryeministër i Izraelit. Pasioni i Ben-Gurionit për Zionizmin, që i pati rrënjët që në fillim të jetës së tij, kulminoi në rolin e tij instrumental në themelimin e shtetit të Izraelit. Pasi drejtoi Izraelin drejt fitores në Luftën Izraelito-Arabe të vtit 1948, Ben-Gurion ndihmoi në ndërtimin e institucioneve të shtetit dhe vëzhgoi thithjen e një numri të madh hebrenjsh nga mbarë bota. Pas tërheqjes nga jeta politike në vitin 1970, ai u shpërngul në Sde Boker, një kibuc në shkretëtirën Negev, ku ai jetoi deri sa vdiq. Pas vdekjes, Ben-Gurion u emërua sipas Revistës Time si një nga 100 Njerëzit Më Të Rëndësishëm Të Shekullit Të 20-të.
Jeta e hershme
Ben-Gurion u lind në Płońsk, në Mbretërinë e Polonisë që në atë kohë bënte pjesë në Perandorinë Ruse. Babai i tij, Avigdor Grün, ishte një jurist dhe një lider i lëvizjes Hovevei Zion. Mamaja e tij, Scheindel, vdiq kur ai ishte 11 vjeç.
parapamje|left|Ben-Gurion në uniformën e tij të Legjionit Hebre në vitin 1918.
Ben-Gurion u rrit nga një Zionist entuziast. Si student në Universitetin e Varshavës, ai u bashkua me lëvizjen Zioniste-Marksiste Poale në vitin 1904. Ai u arrestua dy herë gjatë Revolucionit Rus të vitit 1905. Ai emigroi në Palestinën otomane në vitin 1906, ku u shokua nga krimet dhe anti-semitizmi i Europës Lindore, dhe u bë një nga drejtuesit kryesorë të Zionistëve Poale bashkë me Yitzhak Ben-Zvi.
Në Palestinë, fillimisht punoi në bujqësi, duke mbledhur portokallë. Më 1909 ai u bë vullnetar me HaShomer, një fuqi vullnetarësh që ndihmonte në mbikqyrjen e komuniteteve bujqësore të izoluara izraelite. Më 7 nëntor 1911, Ben Gurion shkoi në Selanik në mënyrë që të mësonte turqisht për studimet e tij për tu bërë jurist. Qyteti, që kishte një komunitet hebre të madh, e impresionoi Ben Gurionin që e quajti "një qytet hebre që nuk ka e shokun në këtë botë." Ai gjithashtu kuptoi aty që "Hebrenjtë ishin të aftë të kryenin çfarëdolloj pune," nga biznesmenë të pasur deri te tregtarë, mjeshtër zanatesh ose punë hamalli.
Në vitin 1912, ai u shpërngul në Konstantinopojë (tani Stamboll), atëherë kryeqytet i Perandorisë Otomane, për të studiuar juridikun në Universitetin e Stambollit bashkë me Ben-Zvi dhe adoptoi emrin hebre Ben-Gurion, prej historianit mesjetar Yosef ben Gurion. Ai punoi gjithashtu edhe si një gazetar. Në vitin 1915, Ben-Gurion dhe Ben-Zvi u dëbuan nga Palestina, që prapë ishte nën sundimin otoman, për shkak të aktivitetit të tyre politik.
Në krye të Zionistëve
Pas vdekjes së teoricienit Ber Botochov, krahu i majtë dhe i djathtë i Poale Zion u nda në 1919-ën me Ben-Gurionin dhe shokun e tij Berl Katznelson kryetarë të pjesës së djathtë të lëvizjes Zionistët e Punës. Partia Poale Zion e djathtë formoi Ahdut HaAvoda dhe kishte Ben-Gurionin si lider në 1919. Në 1920 ai ndihmoi në formimin e Histadrut, Federata Zioniste e Punës në Palestinë dhe pas kësaj u sekretar i përgjithshëm i saj.
Më 1930, Hapoel Hatzair (themeluar nga A.D. Gordon më 1905) dhe Ahdut HaAvoda formuan koalicion për të krijuar Mapai, partinë e punës Zioniste më të djathtë (përsëri ngelej një organizatë e krahut të majtë, por jo aq ekstremiste sa pjesët e tjera) nën lidershipin e Ben-Gurionit. Krahu i majtë i Zionistëve të Punës përfaqësohej nga Mapam. Zionismi i Punës u bë tendenca dominante në Organizatën Botërore të Zionistëve dhe në vitin 1935 Ben-Gurion u bë kryetar i komitetit ekzekutiv të Agjencisë Hebreje për Palestinën, një rol që e mbajti deri në krijimin e shtetit të Izraelit më 1948.
Gjatë revoltës Arabe në Palestinë gjatë viteve 1936-1939, Ben-Gurion ushtroi një politikë të përmbajtur (e quajtur Havlagah) në të cilën Haganah (ushtria izraelite) dhe grupet e tjera hebreje nuk u hakmorrën për sulmet arabe kundrejt qytetarëve hebrenj, duke u përqendruar vetëm në vetëmbrojtje. Më 1937, britanikët rekomanduan ndarjen e Palestinës në zona arabe dhe hebreje dhe Ben-Gurioni e mbështeti këtë vendim. Kjo çoi në konflikt Ze'ev Jabotinsky që e kundërshtonte ndarjen dhe si rezultat mbështetësit e Jabotinsky-it u ndanë nga Haganah dhe braktisën politikën e Havlagah.
Shtëpia e Ben-Gurionit, ku ai jetoi nga viti 1931 e më tej, dhe për një pjesë të secilit vit nga 1953 shtë sot një shtëpi-muze historik në Tel Aviv.
Arabët e Palestinës
Ben-Gurion e kuptoi lidhjen e fortë të Arabëve të Palestinës me tokën por shpresoi se kjo do të merrte fund me kalimin e kohës. Nahum Goldman, presidenti i Kongresit Botëror Hebre, shkroi në një bisedim rreth "problemit arab" se më 1956, Ben-Gurion tha : "Pse do të donin arabët paqe? Nëse unë do të isha një lider arab nuk do bëja kurrë marrëveshje me Izraelin. Kjo është e natyrshme: ne kemi marrë vendin e tyre... Ka pasur antisemitizëm, nazistët, Hitleri, Aushvici, por ishte kjo faji i tyre? Ata shohin vetëm një gjë : ne kemi ardhur këtu dhe kemi vjedhur vendin e tyre. Pse duhet ta pranojnë këtë gjë ata? Ata ndoshta mund ta harrojnë këtë pas një ose dy brezash, por për momentin nuk ka shans. Kështu që është e thjeshtë: ne duhet të qëndrojmë të fortë dhe të mbajmë një ushtri të fuqishme."
Goldman e kritikoi Ben-Gurionin për atë që e quajti përballjen e Ben-Gurionit me botën arabe. Goldman shkroi se "Ben-Gurion është njeriu i përgjegjshëm për politikën anti-arabe, sepse është ai që formoi idenë e brezave të Izraelit."
Britanikët
Letra e Bardhë Britanike e vitit 1939 përcaktonte se imigrimi hebre në Palestinë do kufizohej në 15000 në vit për pesë vitet e para dhe më vonë do ishte një kontigjent me pëlqimin arab. U vendosën edhe kufizime për blerjen e tokës prej hebrenjve nga arabët.
Pas kësaj, Ben-Gurion ndryshoi politikën drejt britanikëve, duke thënë: "Paqja në Palestinë nuk është situata më e mirë për të penguar politikën e Letrës së Bardhë". Ben-Gurioni besonte se një zgjidhje paqësore me arabët ishte e pamundur dhe shpejt filloi pregatitjen e Yishuvit për luftën. Sipas Teveth 'përmes fushatës së tij për të mobilizuar Yishuvin në mbështetje të tentativës britanike për luftë, ai u mundua që të ndërtojë bërthamën e "ushtrisë hebreje", dhe suksesi i tij në këtë përpjekje solli fitoren e Zionistëve në luftën për themelimin e shteti hebre. '
Aéroport d'Épinal-Mirecourt
Aeroporti Epinal-Mirëkurt është një aeroport i vendosur në jug të Lorrenës në Vozhgë, në veri lindje të Francës.
David Ben-Gurion
Britanikët
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Ben-Gurion inkurajoi hebrenjtë e Palestinës të ishin vullnetarë në ushtrinë britanike. Ai iu tha hebrenjve "të mbështesnin britanikët duke menduar sikur nuk ka një Letër të Bardhë dhe të kundërshtojnë Letrën e Bardhë duke menduar sikur nuk ka luftë". Rreth 10% e hebrenjve të Palestinës u bënë vullnetarë për ushtrinë britanike, duke përfshirë femrat. Në të njëjtën kohë Ben-Gurioni ndihmoi në imigrimin ilegal të mijëra hebrenjve europianë drejt Palestinës gjatë një periudhe kur britanikët vendosnin kufizime për imigrimin hebre.
Më 1946 Ben-Gurioni pranoi që Haganah mund të bashkëpunonte me Irgunin e Menachem Beginit në luftimet kundër britanikëve. Ben-Gurion fillimisht pranoi të kryejë planin e Beginit në bombardimin e Hotelit King David, me qëllimin e ngacmimit (sesa vrasjes) të ushtrisë britanike të vendosur atje. Gjithsesi, kur rreziqet e vrasjeve në masë u bënë të dukshme, Ben-Gurioni i tha Beginit të mos e kryejë operacionin; Begini refuzoi.
Migrimi hebre i jashtëligjshëm çoi në rritjen e presionit ndaj Britanisë që u detyrua ose të lejojë migrimin hebre (si kërkohej nga Mandati i Lidhjes së Kombeve) ose të dorëhiqej – gjë që e bënë më vonë më 1948, duke mos ndryshuar kufizimet e tyre, në kurriz të zgjidhjes prej Kombeve të Bashkuara për të ndarë territorin mes hebrenjve dhe arabëve.
Partitë fetare dhe status kuoja
Në shtator 1947, Ben-Gurioni arriti marrëveshje status kuoje me partinë ortodokse Agudat Yisrael. Ai i dërgoi një letër Agudat Yisraelit duke thënë se ndërkohë që ai i përkushtohej themelimit të një shteti jo-teokratik me liri fetare, ai premtonte se Shabbati (dita e shtatë e javës hebreje, duke filluar në perëndim të së premtes deri natëne së shtunës) do ishte dita zyrtare e pushimit e Izraelit, se në shtet kuzhinat e furnizuara do përdornin ushqimin e Kosherit (ushqimi izraelit), se çdo përpjekje do bëhej për të vendosur një jurisdiksion të vetëm për të gjitha familjet hebreje dhe se çdo sektor do kishte autonomi në sferëne edukimit. .
Lidershipi ushtarak dhe Eksodi palestinez i vitit 1948
Gjatë luftës mes Arabisë dhe Izraelit në vitin 1948 Ben-Gurion mbikqyri operacionet ushtarake të shtetit të sapolindur. Gjatë javëve të para të pavarësisë së Izraelit, ai urdhëroi të gjithë milicitë të zëvendësoheshin nga një ushtri kombëtare, Forcat Mbrojtëse të Izraelit (Israel Defense Forces ose IDF). Për këtë qëllim, Ben-Gurion përdori një dorë të fortë gjatë Çështjes Altalena, një anije që mbante armë e blerë nga Irguni. Ai insistoi që të gjitha armët ti jepeshin IDF-së. Kur luftimet plasën në plazhin e Tel-Avivit ai urdhëroi që Altalena të merrej me forcë dhe ta zhvoshkë anijen. Gjashtëmbëdhjetë luftues të Irgunit dhe tre ushtarë të IDF-së u vranë në këtë betejë. Duke ndjekur politikën e një force ushtarake të unifikuar, ai urdhëroi gjithashtu që shtabi qendor i Palmach-ut të shpërbëhet dhe të integrohet me pjesën tjetër të IDF-së, me zhgënjimin e shumë prej anëtarëve të tij.
Si kreu i Agjensisë Hebreje, Ben-Gurion ishte lideri de-fakto i hebrenjve të Palestinës edhe përpara se shteti të deklarohej. Në atë pozicion, Ben-Gurion luajti një rol të madh në luftën e vitit 1948 dhe në eksodin palestinez. Kur arkivat e IDF-së u hapën në fund të viteve 1980, shkollarët filluan të rimendojnë për ngjarjet dhe rolin e Ben-Gurionit.
Themelimi i Izraelit
Më 14 maj, në ditën e fundit të Mandatit Britanik, Ben-Gurion deklaroi pavarësinë e shtetit të Izraelit. Në deklaratën për pavarësi të Izraelit, ai tha se një komb i ri do të "përkrahë barazinë e plotë sociale dhe politike pa dallim race, besimi apo gjinie."
Kryeministër i Izraelit
parapamje|right|250px|David Ben-Gurion duke folur në Knesset, 1957parapamje|Varret e Paula dhe David Ben Gurion, Midreshet Ben-Gurion|250px
Pasi kryesoi Izraelin në Luftën Arabo-Izraelite të vitit 1948, Ben-Gurion u zgjodh Kryeministër i Izraelit kur partia Mapai (e Punës) fitoi numrin më të madh të vendeve në zgjedhjet e para kobëtare, të mbajtura më 14 shkurt, 1949. Ai do vazhdonte në atë post deri në vitin 1963, përveç dy viteve ndërmjet 1954 dhe 1955 që nuk qe kryeministër. Si i pari i vendit, ai drejtoi krijimin e institucioneve të shtetit. Ai kryesoi mbi projekte të ndryshme kombëtare që synonin zhvillimin e shpejtë të vednit dhe popullatës së tij: Operacioni Tapeti Magjik, transporti ajror i hebrenjve nga vendet arabe, ndërtimi i Mbajtësit Kombëtar të Ujit (kanal gjigand që shpërndan ujin në gjithë Izraelin), projekte për zhvillimin rural dhe krijimin e qytezave dhe qyteteve të reja. Veòanërisht ai bëri thirrje për vendosjen në zona të shkreta, si ajo e Negevit.
Ben-Gurion pati një rol të madh në operacionet ushtarake që çuan në masakrën e Qibyas në tetor 1953. Më vonë në 1953 ai deklaroi qëllimin e tij për t’u tërhequr nga qeveria dhe u zëvendësua nga Moshe Sharett dhe u zgjodh Kryeministri i dytë i Izraelit në janar 1954.
Ben-Gurion u kthye në zyrë më 1955 duke marrë postin e Ministrit të Mbrojtjes dhe së shpejti u rizgjodh kryeministër. Kur Ben-Gurion u kthye në qeveri, forcat e Izraelit reaguan më agresivisht ndaj sulmeve guerile të palestinezëve nga Gaza—që ishte akoma nën sundimin egjiptian. Cikli rritës i dhunës bëri që Presidenti i Egjiptit Gamal Abdel Nasser të ndërtonte ushtrinë e tij me ndihmën e sovjetikëve. Izraelitët reaguan duke armatosur veten me ndihmën e francezëve. Nasser bllokoi kalimin e anijeve izraelite përmes Detit të Kuq dhe Kanalit të Suezit. Në korrik 1956, Amerika dhe Britania u tërhoqën nga projekti i Digës Asëan në Nil dhe një javë më vonë Nasser urdhëroi shtetëzimin e Kanalit të Suezit (që kontrollohej nga francezët dhe britanikët). Ben-Gurion bashkëpunoi me britanikët dhe francezët për të planifikuar Luftën e Sinait të vitit 1956 në të cilën Izraeli sulmoi në Gadishullin e Sinait duke i dhënë britanikëve dhe francezëve një pretekst për të ndërhyrë në mënyrë që të siguronin Kanalin e Suezit. Ndërhyrja nga SHBA dhe Kombet e Bashkuara detyruan britanikët dhe francezët të shkonin mbrapa dhe Izraeli të tërhiqej nga Sinai në këmbim të lundrimit të lirë përmes Detit të Kuq dhe Kanalit të Suezit. Një forcë e OKB-së u vendos midis Egjiptit dhe Izraelit.
Ben-Gurion u tërhoq si kryeministër për atë që ai e përshkroi si arsye personale në 1963 dhe zgjodhi Levi Eshkol si pasuesin e tij. Një vit më vonë u zhvillua një rivalitet midis të dyve në lidhje me Çështjen e Lavonit. Ben-Gurion u largua nga partia në qershor 1965 për shkak të mënyrës së trajtimit të Çështjes Lavon nga Eshkoli dhe formoi një parti të re, Rafi që fitoi 10 vende në Knesset (parlamenti izraelit). Pas Luftës Gjashtë-Ditore, Ben-Gurion ishte në favor të kthimit të të gjitha territoreve përveç Jeruzalemit, majave të Golanit dhe Malit Hebron.
Në 1968, kur Rafi u shkri me Mapai për të formuar Alignment (Lidhjen), Ben-Gurion refuzoi të bashkohet me partinë e tij të vjetër. Ai mbështeti reformat elektorale në të cilat një sistem i bazuar elektoral zëvendësonte atë që ai e shihte si një metodë kaotike të përfaqësimit proporcional. Ai formoi një tjetër parti të re, Listën Kombëtare, që fitoi katër vende në zgjedhjet e vitit 1969. Ben-Gurion u tërhoq nga politika në 1970 dhe i shpenzoi vitet e fundit duke jetuar në një shtëpi modeste në kibuc.