cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stema e Suedisë
Versioni i madh
thumb|left|150px|Versioni i madh Versioni i madh ishte adoptuar nga mbreti Karl Gustaf XVI më 17 nëntor 1905.
Universiteti Shtetëror i Shën Petersburgut
Studentë të shquar
djathtas|parapamje|[[Vladimir Putin|Presidenti Vladimir Putin]] djathtas|parapamje|[[Dmitry Medvedev|Dimitry Medvedev, Kryeministri i Rusisë në Forumin Ekonomik Botëror, Takimi Vjetor 2011.]] djathtas|parapamje|355x355px|Presidentja e Lituanisë Dalia Grybauskaitė.
Stema e Suedisë
Versioni i madh
''Mburoja e kaltër, mbrenda mburojes janë gjashtë kurora, tre kurora lartë në anën e majtë, ndërsa tre kurora poshtë në anën e djathtë. Dy luanë të verdhë. Poashtu mbrenda mburojës gjendet një kryq i verdhë dhe një mburojë i vogël. Mbrenda mburojës së vogël ka një shqiponjë të verdhe, një vazo, dhe tre kulla të bardha. Mbi mburojën e madh është një kurorë me kryq. Dhe jashtë janë dy luanë me ngjyrë të verdhë.''
Versioni i vogël
thumb|right|150px|Versioni i vogël Ky version ishte adoptuar nga parlamenti suedez. Poashtu ushtria suedeze e ka stemën të njëjtë me këtë version, ndryshimi me versionin e vogël është se ushtria e ka një shpatë vertikalisht.
Universiteti Shtetëror i Shën Petersburgut
Studentë të shquar
Universiteti Shtetëror i Shën Petersburgut ka nxjerr një numër të madh të studentëve, mes tyre fitues të Çmimit Nobel, kryeministra Pyotr Stolypin, Vladimir Lenin, presidenti Vladimir Putin dhe ish-Presidenti, kryeministri Dimitri Medvedev i Rusisë, presidenti i Lituanisë Dalia Grybauskaite pastaj, matematikani Mikhail Gromov.
Tetë nga të diplomuarit e universitetit janë laureatë të çmimit Nobel: Ivan Pavlov (Fiziologji dhe Medicinë, 1904), Ilya Mechnikov (Fiziologji dhe Medicinë, 1908), Nikolay Semyonov (Kimi, 1956), Lev Landau (Fizikë, 1962), Aleksandr Prokhorov (Fizikë, 1964), Wassily Leontief (Economics, 1973), Leonid Kantorovich (Ekonomi, 1975) dhe Joseph Brodsky (Letërsi, 1987).
Burimet
The history of the university, with a particular focus on the Law Faculty, from the 19th century to the perestroika period, is documented in English in David Lempert, Daily Life in a Crumbling Empire: The Absorption of Russia into the World Economy, Book 2, Eastern European Monograph Series, Columbia University Press, 1996, [//en.wikipedia.org/wiki/Special:BookSources/9780880333412 ISBN 978-0-88033-341-2].
Koordinatat: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=Saint_Petersburg_State_University&params=59.9420_N_30.2990_E_source:wikidata <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 59°56'31"N 30°17'56"E  / <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">59.9420°N 30.2990°D / 59.9420; 30.2990   ]
Pojata
Pojatë (serbisht: Појате/Pojate) ishte fshat në komunën e Prokuplës, Serbi. Në vitin 1959 për shkak të rritjes urbane, fshati Pojatë u bë pjesë e qytetit Prokuplë.
Kategoria Amatore I
Kategoria Amatore I është kampionati i nivelit të pestë dhe më të lartë të futbollit amator në Shqipëri. Në sezonin 2017-18 marrin pjesë 10 skuadra, ndër të cilat disa prej tyre janë skuadra moshash. Skuadrat ngjiten në Kategorinë e Tretë nëpërmjet Kupës Amatore, dhe skuadra në vendin e fundit bie në Kategorinë Amatore II.
Bullgaria për Lëvizjen e Qytetarëve
Bullgaria për Lëvizjen e Qytetarëve është një parti politike në Bullgari, e themeluar nga ish Komisioneri Evropian dhe Anëtarja e Lëvizjes Kombëtare për Stabilitetin dhe Progresin Meglena Kuneva më 1 korrik 2012.
Kategoria Amatore I
Ekipet pjesëmarrëse sezoni 2017-18
Ekipet që do marrin pjesë në sezonin 2017-18:
Giorgi Gakharia
Giorgi Zauris dze Gakharia (gjeorgjisht: გიორგი ზაურის ძე გახარია; lindur më 19 mars 1975) është një politikan gjeorgjian i cili shërbeu si Kryeministri i 14-të i Gjeorgjisë nga 8 Shtator 2019 deri më 18 Shkurt 2021.
Bullgaria për Lëvizjen e Qytetarëve
Platforma e Partisë
Partia ka identifikuar tre pikat kryesore mbi të cilat do të drejtojnë zgjedhjet e vitit 2013.
Pika e parë, me titull "Qytetari", synon të sjellë më shumë mekanizma kontrolli mbi pushtetin, heqjen e pengesave nga mbajtja e referendumeve në një nivel lokal dhe hapat drejt miratimit të një kushtetute të re.
Pika e dytë, me titull "Ekonomia" përshkruan përkushtimin e palës drejt rritjes dhe stabilitetit të ekonomisë. Partia po përgatitet gjithashtu të sjellë reforma "të vërteta" në kujdesin shëndetësor, arsim dhe pensionet e pleqërisë. Partia dëshiron të kthejë ekonominë në nivelin e saj para 2009 dhe të drejtojë ekonominë drejt rritjes mbi mesatare të BE-së.
Pika e tretë, me titull "Bullgaria e së Ardhmes", synon një reformë rrënjësore të gjyqësorit. Ai kërkon zgjedhjen e drejtpërdrejtë të gjyqtarëve të Gjykatës Supreme si dhe heqjen e ndjekjes penale nga sistemi i drejtësisë.
Muzeu Guggenheim në Bilbao
Muzeu Guggenheim në Bilbao është një muze i artit modern dhe bashkëkohor, projektuar nga arkitekti kanadezo-amerikan Frank Gehry, i ndërtuar në Bilbao, rajon Baskë i Spanjë s.
Muzeu u përuruar në 18 tetor të vitit 1997 nga ish - Mbreti Juan Carlos I i Spanjës. Ai u ndërtuar në krah të lumit Nervion, që kalon përmes qytetit të Bilbaos për në detin Kantabria. Guggenheim është një nga muzetë pjesë e grupit të Salomoni R. Guggenheim Fondacionit dhe përmbanë ekspozita të përhershme e të përkohshme me punime të artistëve spanjollë dhe të huaj.
Një nga veprat më të admiruar të arkitekturës bashkëkohore, ndërtimit i tij është cilësuar si një "zhvillim i rëndësishëm në kulturën arkitektonike", sepse ai përfaqëson" një nga ato momente të rralla, kur kritikët, akademikët dhe publiku i përgjithshëm ishin të gjithë krejtësisht të bashkuara rreth të njëtit mendim."
Muzeu ishte një prej atyre ndërtesave të cilësuara shpesh si një nga ndërtimet më të rëndësishme të përfunduara nga viti 1980 në vitin 2010 në World Architecture Survey prej ekpertëve të arkitekturës.
Histori
Në 1991, qeveria baske i propozoi Fondacionit Solomon R. Guggenheim financimin e një muzeu të Guggenheim-it që do të ndërtohej në zonën e portit të rrënuar të Bilbaos, që ishte dikur burimi kryesor i të ardhurave për qytetin. Qeveria Baske ra dakord për të mbuluar koston e ndërtimit prej 100 milion dollarësh amerikan, për të mbledhur një fond paraprak prej 50 milion dollarësh, t'i parapaguante përnjëherësh Guggenheim një shumë prej 20 milion dollarësh dhe të subvenciononte muzeun me një buxhet vjetor prej 12 milion dollarësh. Në këmbim, Fondacioni ra dakord për menaxhimin e institucionit, qarkulluimin e eksposizave të koleksionit të përhershëm nëpërmjet muzeut të Bilbaos dhe të organizonte ekspozitat të përkohshme.
Muzeu u ndërtuar nga Ferrovial, me një kosto prej 89 milionë dollarësh. Rreth 5,000 banorë të Bilbaos morën pjesë në një shfaqje përgatitore përpara hapjes jashtë muzeut, një natë para hapjes zyrtare, duke inskenuar një shfaqje në natyrë. Në 18 tetor të vitit 1997 muzeu u hap nga Juan Carlos I i Spanjës.
Lidhje të jashtme
www.guggenheim-bilbao.es
Dymbëdhjetë apostujt
Apostull (nga gr. απόστολος) do të thotë lajmëtar, i dërguar për të përmbushur porosinë e dhënë apo për t’i transmetuar dikujt një lajm. Në Ungjijtë, apostujt janë lajmëtarët e Krishtit. Ashtu siç Ai u dërgua prej Atit, kështu edhe ata u dërguan prej Tij. Këtë emër Jisui ua dha të dymbëdhjetë nxënësve të Tij (Lluka 6:13, Marku 3:14).
Të dhëna kryesore të shkruara për apostujt janë katër Ungjijtë dhe kapitulli i parë i Veprave të Apostujve, ku përshkruhet lidhja që gjithsecili kishte me Krishtin, përgjatë kohës që Ai ishte ende në jetën e Tij tokësore. Megjithëse apostujt janë autorët e vërtetuar në Ungjill, figura e tyre nuk shfaqet shumë. Në fakt, Ungjijtë shkruajnë për ta vetëm sepse ishin në marrëdhënie të vazhdueshme me Krishtin, duke mësuar prej Tij dhe duke kuptuar prej nga vinte dhe përse kishte ardhur në botë, në mënyrë që të mund ta transmetonin saktë në dëshmitë, predikimet dhe shkrimet e tyre. Përgjatë gjithë misionit të tyre të shpalljes së Lajmit të Mirë, flisnin me autoritet dhe vendosmëri të plotë në emër të Atij që i dërgoi, pa u përpjekur t’i japin lavdi vetes për mësimin që po përcillnin.
Disa prej të Dymbëdhjetëve kishin qenë më parë nxënës (dishepuj) të Joan Pagëzorit, Pararendësit, ku ishin njohur me Shkrimet e Shenjta të Dhiatës së Vjetër dhe prisnin ardhjen e Mesisë. parapamje|441x441px|Mbledhja e Dymbëdhjetë Apostujve. Kremtohen më 30 qershor.
Emrat e tyre
Emrat e të Dymbëdhjetëve janë:
Emrat e tyre janë paraqitur në katër lista, në katër libra të Dhiatës së Re: Mattheu 10:2-4; Marku 3:16-19; Llukai 6:14-16 dhe Veprat e Apostujve 1:13.
Thirrja dhe qëllimi i tyre
Qëllimi, për të cilin Jisui mblodhi pranë vetes të Dymbëdhjetët, shpjegohet tek Ungjilli i Markut: ''“Edhe zgjodhi dymbëdhjetë vetë, që të jenë bashkë me të dhe që t'i dërgojë të predikojnë. Edhe të kenë pushtet të shërojnë sëmundjet, edhe të nxjerrin demonët” (''Marku 3:14-15). Ata u thirrën të dëshmonin për Krishtin, t’i mësonin të gjithëve se si Ai jetoi, mësimet, veprat dhe Lajmin e Mirë të shpëtimit të të gjithë botës, që u bë me anë të Tij. Nëpërmjet hirit që iu dha, u denjësuan të bëhen pasues të Tij, sikurse Jisui u lut për ta: “Siç më dërgove mua në botë, dhe unë i dërgova ata në botë” (Joani 17:18). Përpara Ngjitjes në Qiej, Jisui i urdhëroi të “bëjnë dishepuj në tërë dhenë, e t’i pagëzojnë në emër të Atit, Birit edhe Shpirtit të Shenjtë” (Mateu 28:18).
Nderimi dhe festimi i tyre
Secili prej tyre nderohet në ditë të veçantë kremtuese, në një datë të përcaktuar kalendarike, sipas kalendarit të krishterë. Kryesisht data festuese është data e jetëndërrimit, datë përkujtimore historike, ose datë transferimi lipsani.
Të dymbëdhjetë apostujt nderohen gjithashtu edhe së bashku në një datë kremtuese. Kisha ortodokse lindore i kremton të Dymbëdhjetët së bashku më 30 Qershor.
Apostujt nderohen me fjalime, me shërbesa himnologjike, me kisha, me ikona dhe emrat e besimtarëve.
Biografi e shkurtër e të Dymbëdhjetëve
SIMON PETRO
Apostulli Petro, ''heb. Shemayon Kefa, gr. Petro, - gur, i quajtur Simon (ose Simeon''), bir i peshkatarit Joná nga Betsaida e Galilesë, peshkonte në liqen, kur Jisui e ftoi së bashku me të vëllanë, Andrean, në misionin apostolik (Mattheu. 4:18-20). .Në të gjitha listat e Ungjijve, Petro radhitet i pari, dhe bënte pjesë në grupin e ngushtë të nxënësve. Ai ishte bashkë me Krishtin gjatë Metamorfozës (Shndërrimit të fytyrës) së Tij dhe në Agoninë e Gjethsemanisë. Deklaroi se “Jisui është Krishti”, mirëpo ky pohim kaq i fortë do të pasohej nga një mohim i tij ndaj Krishtit, madje tri herë, në kohën kur Jisuin e arrestuan. Pasi u pendua  thellë, mohimi i trefishtë u zëvendësua nga një pohim i trefishtë i dashurisë së tij për Perëndinë (Joani 21:15-19).
Gjatë Pentikostisë (Rrëshajave), Petro, predikoi në mënyrë të shkëlqyer përpara turmave (Veprat 2:14-42). Nga fjalët e tij u ndriçuan dhe u pagëzuan 3 mijë vetë. Gjithashtu me predikimin e tij të dytë ktheu në Krishterim 5 mijë judenj. Bënte shpesh shumë mrekulli (ishte i pari që bëri mrekulli në emër të Krishtit), madje, dhe kur kalonte shëronte me hijen e vet të sëmurët që shtriheshin rrugëve. Ishte i zellshëm dhe i përkushtuar, prandaj dhe u quajt “shtyllë” e Kishës. Pësoi shumë vuajtje. Duke pranuar të pagëzonte Korneliusin, i hapi dyert e pagëzimit edhe kombeve të tjera e paganëve. Autoriteti i tij u shfaq i plotë edhe gjatë Sinodit Apostolik të mbajtur në Jerusalem, megjithëse atje u qortua nga Pavli sepse pranoi kërkesat e Judenjve të krishterë për problemin e pranimit të paganëve pasi të rrethpriteshin fillimisht sipas Ligjit të Moisiut.
Petro themeloi Kishën e Antiokisë. Më pas shkoi në Romë ku edhe e arrestuan dhe e kryqëzuan me kokë poshtë në kohën e perandorit Neron (54-68) dhe e varrosën aty ku sot lartësohet katedralja e tij madhështore kryevepër, në Vatikan. Në Letrën e tij të parë të përgjithshme të Dhiatës së Re, ai nxit për një jetë të shenjtë dhe mbështet besimin. Ndërsa Letra tjetër i referohet më tepër Ardhjes së Dytë të Krishtit dhe lufton pseudoprofetët.
ANDREA
Andrea (nga gr. ανδρείος [andreios] - burrëror) ishte i pari që ndoqi pas Krishtin (Joani 1:35-41), për këtë arsye, në Kishën e Lindjes dhe të Perëndimit quhet “i Parëthirruri”. Apostulli i lavdishëm i Krishtit, Andrea, ishte vëllai i apostull Petros dhe vinte nga Betsaida, në bregun perëndimor të liqenit të Gjenesaretit. Ndryshe nga i vëllai, që ishte i martuar, Andrea ishte i pamartuar, kishte preferuar të ruante dëlirësinë dhe banonte në shtëpinë e Petros. Të dy vëllezërit ishin peshkatarë dhe ruanin Ligjin me devotshmëri. Andrea duke qenë më parë nxënës (dishepull) i Joan Pagëzorit, e kishte dëgjuar atë teksa i referohej Jisuit si “Qengji i Perëndisë” (Joani 1:35). Që në ditën e parë që e ndoqi pas Jisuin, deklaroi se “E gjetëm Mesian” (Joani 1:41). E afroi edhe të vëllanë, Simonin, tek Krishti. Megjithëse nuk bënte pjesë në rrethin e ngushtë të nxënësve, luajti rol parësor në shumë ngjarje që ndodhën.
Andrea ishte dëshmitar i ngjarjeve të frikshme që shoqëruan Pësimin shpëtimtar të Jisu Krishtit dhe ishte i pranishëm me të tjerët në shfaqjet e Tij pas Ngjalljes. Gjatë Pentikostisë mori plotësinë e Hirit të Shpirtit të Shenjtë dhe i ra në short ungjillëzimi i brigjeve të Detit të Zi (Ponti Efksin), Bitinia, Thraka dhe Greqia (Maqedonia, Thesalia dhe Akaia).
Tradita thotë se apostulli u kryqëzua në Patra të Greqisë në një kryq në formë X-i, që është bërë tashmë i njohur si “kryqi i shën Andreas”. Po në atë vend, më vonë u ngrit edhe një katedrale e madhe në nder të tij, dhe u vendos lipsani i tij.
Lipsanet e tij u transferuan nga Patra, Konstandinopojë, Romë dhe përsëri në Patra.
Sipas traditës perëndimore, shën Andrea nderohet edhe si mbrojtës i Skocisë. Gjatë Mesjetës atje numëroheshin më shumë se 800 kisha kushtuar atij.
Kisha Ortodokse e feston kujtimin e tij më 30 Nëntor.
JAKOVI
Ishte i biri i Zevedheut dhe Salomës Miroprurëse. Bashkë me të vëllanë, Joanin, si dhe  Petron, përbënin grupin e ngushtë të nxënësve të Krishtit. Jakovi ishte i pranishëm gjatë Metamorfozës së Zotit (Lluka 9:28-29) dhe në Agoninë e Gjethsemanisë (Marku 14:33). Për shkak të zellit të tij, Krishti i quajti atë dhe të vëllanë “bijtë e bubullimës” (gr. Voanergjes).
Ishte një ndër dishepujt që Krishti i mori me vete në Malin Tabor, kur shfaqi në mënyrë të veçantë Hyjninë e Tij (Mattheu 17:1-8).
Ishte i pari apostull që u martiriziua, pasi Herod Agripa I i preu kokën më 44 pas Krishtit, teksa predikonte në Jerusalem.
Kisha Ortodokse e feston kujtimin e tij më 30 Prill.
JOANI
Joani (nga heb. “Yohanan” - Perëndia është mëshirëplotë”) vinte nga Betsaida dhe ishte pjesëtar i rrethit të ngushtë të dishepujve, së bashku me të vëllanë Jakovin, dhe me Petron. Atij i atribuohet autorësia e Ungjillit të katërt (sipas Joanit), Zbulesës (Apokalipsit) dhe tri Letrave të përgjithshme. Joani u quajt nxënësi i dashur i Krishtit, që iu mbështet në kraharor gjatë Darkës Mistike (Joani 13:23).
U burgos bashkë me Petron dhe doli përpara Këshillit Judaik. Bashkë me Petron shkuan gjithashtu edhe në Samari, ku u lutën që të porsakthyerit në besim të mbusheshin me Shpirtin e Shenjtë. Ishte i pranishëm në sinodin (këshillin) e apostujve në Jerusalem. Më vonë Joani jetoi e punoi në Azinë e Vogël dhe u internua në ishullin Patmos (shih Zbulesa 1:9) rreth vitit 95 pas Krishtit. Në moshën mbi njëqindvjeçare sipas traditës, nxiste: “Bij të mi, ta doni njëri - tjetrin”.
Ndërroi jetë në Efes më 105-106 pas Krishtit, u varros, por më vonë trupi nuk u gjend. Çdo vit më 8 maj, dilte nga varri i tij një pluhur çudibërës shërues, që e quajtën “mana”.
Tri Letrat e Përgjithshme të tij i referohen dashurisë dhe pseudomësuesve, kurse Zbulesa (Apokalipsi) e tij, kryevepër, por e vështirë për t’u shpjeguar, profetizon veçanërisht Shfaqjen e Dytë të Krishtit.
Kisha Ortodokse e feston kujtimin e tij më 26 Shtator.
FILIPI
E kishte prejardhjen nga Betsaida dhe iu bind thirrjes së Krishtit, duke afruar dhe Nathanailin tek Ai. Ishte kaq i kujdesshëm në studimin e Ligjit dhe të profetëve, sa i përbuzi të tëra përkujdesjet e botës dhe qëndroi i virgjër gjatë gjithë jetës.
Tek mrekullia e shumimit të pesë bukëve, Jisui i tha Filipit të blinte bukë, ndërsa ky i fundit u përgjigj: “Dyqind denarë nuk do mjaftonin për t’i ushqyer” (Joani 6:7). Në një moment tjetër, apostulli i tha Jisuit: “Zot, tregona Atin”. Jisui ia ktheu: “Kaq kohë kam ndenjur mes jush dhe ende nuk më ke njohur, Filip?” (Joani 14:8-9).
Pas zbritjes së Shpirtit të Shenjtë, Filipit i ra në short të shkonte e të ungjillëzonte krahinat e Azisë (pjesa perëndimore e Azisë së Vogël). I shoqëruar nga apostull Bartholomeu dhe nga e motra, Mariamni, përshkoi Lidinë dhe Misinë, duke shpallur Ungjillin mes shumë sprovash. Duroi fshikullime, burgosje dhe goditje me gurë nga paganët, pa e humbur kurrë gëzimin dhe shpresën te Krishti që u jepte zemër.
Në Ierapojë, u zu rob. E hoqën zvarrë në sheshin qendror dhe e kryqëzuan me kokën poshtë bashkë me shën Bartholomeun. Me gjithë vuajtjet, shenjti lutej papushim.
Kisha Ortodokse e feston kujtimin e tij më 14 Nëntor.
BARTHOLOMEU / NATHANAILI
Sipas traditës, ai predikoi tek indianët, të cilëve u dorëzoi Ungjillin sipas Mattheut. Por ai u kryqëzua nga idhujtarët në Armeni. Rreth vitit 1000 pas Krishtit lipsani i tij u transferua në Romë.
Kisha Ortodokse e feston kujtimin e tij më 11 Qershor dhe 22 Prill.
Historia e arkitekturës në Shqipëri : 1912-1944
Historia e arkitekturës në Shqipëri : 1912-1944 Dispensë me autorë Isuf Sukaj, Koço Miho, Pirro Thomo, Vera Bushati dhe Gjergj Saraçi (red.), Liri Karalliu (red.). Botuar në Tiranë nga SHBLU, në vitin 1988. Faqe 75.
Dymbëdhjetë apostujt
MATTHEU
Bëhet fjalë për Ungjillorin i cili para thirrjes së Krishtit ishte taksambledhës (tagrambledhës) me emrin Levi (Marku 2:14). Mattheu (nga heb. “Mattatyahu” - dhuratë e Perëndisë) ishte hebre. Krishti e thirri atë një ditë, tek rrinte në doganë, e i tha: “Më ndiq!” Menjëherë e ndoqi pas Krishtin, e në vazhdim në gjithë rrugëtimet e Tij, përtej Palestinës, dhe ishte dëshmitar i mësimdhënieve dhe i mrekullive të Tij, para Kryqëzimit dhe pas Ngjalljes. Pasi u mbush me hirin e Shpirtit të Shenjtë ditën e Pentikostisë së bashku me dishepujt e tjerë, u caktua për të ungjillëzuar bashkëkombësit hebrenj.
Thuhet se 8 vjet pas Ngjitjes në qiej të Krishtit, ai shkroi në hebraisht Ungjillin e parë (sipas Mattheut), d.m.th. tregimin e ngjarjeve, mësimeve dhe veprës Shpëtimtare të Krishtit. Ky ungjill u përkthye në greqisht disa vite më vonë nga apostull Jakovi, episkopi i parë i Jerusalemit, dhe u kopjua nga apostull Bartholomeu. Ai nuk vonoi të zëvendësonte origjinalin në hebraisht, prej të cilit s’ka më kopje. Më pas, apostull Mattheu u nis për të përhapur Lajmin e Mirë në vendin e Parthëve dhe duroi peripeci të ndryshme nga idhujtarët. Arriti më në fund në Ierapolis, në brigjet e Eufratit ku, me fuqinë e predikimit, arriti të kthente një numër të madh idhujtarësh tek besimi në Krishtin. Sipas disa burimeve thuhet se fjeti në paqe, ndërsa të tjerë pohojnë se pati fund martirik, pasi kaloi shumë tortura.
Kisha Ortodokse e feston kujtimin e tij më 16 Nëntor.
THOMAI
Quhej edhe “binjak” (emri i tij në aram. “Ta’oma” - binjak). Lindi në Jude nga prindër të varfër, por i transmetuan një përkushtim të madh për Ligjin e Moisiut. Që i ri, u largua nga lojërat për t’iu kushtuar leximit dhe meditimit të Shkrimeve të Shenjta. Njohja e Fjalës së Perëndisë, gjithashtu edhe predispozitat e mira të ndërgjegjes, i lejuan të njihte se Krishti ishte Mesia i lajmëruar nga profetët, i Cili iu shfaq dhe e ftoi apostullin për ta ndjekur. La varkën dhe rrjetat dhe u bë një nga të dymbëdhjetët. U persekutua, u dëbua, u qëllua me gurë nga judenjtë, e ndoqi kudo Jisu Krishtin me zell të zjarrtë dhe madje, ishte ai, Thomai që, kur Krishti mori rrugën e Jerusalemit për t’u dhënë në duart e atyre që do ta vrisnin, u tha dishepujve të tjerë: “Le të shkojmë dhe ne që të vdesim bashkë me të!” (Joani 11:16).
Kisha Ortodokse e feston kujtimin e tij të Dielën pas Pashkës (kjo është e kremte e lëvizshme, pra që nuk bie në datë fikse, në varësi të Pashkës) si dhe më 6 tetor.
JAKOVI "I VOGEL", I ALFEUT
Ishte i biri i Alfeut dhe vëllai i Mattheut. Quhet edhe “Jakovi i vogël” (Marku 15:40).
U shpalli me zell të madh Lajmin e mirë paganëve. Me Hirin e Shpirtit të Shenjtë, dëbonte frymët e këqija, shëronte të sëmurët dhe bënte shumë mrekulli, madje paganët morën zakonin ta quanin “farë hyjnore” sepse ai shpërndante farën e Fjalës Hyjnore në zemrat e njerëzve.
Ungjillëzoi krahinën e Gazës, pastaj Elefteropolin etj. Në fund u arrestua nga judenjtë në një qytet të Egjiptit, në Ostrakinë, dhe përfundoi i varur në kryq.
Kisha Ortodokse e feston kujtimin e tij më 9 Tetor.
SIMON ZELOTI
Simoni (heb. “Shim’on” - Ai ka dëgjuar) ishte Kananeas dhe zelot, 2 terma këto të së njëjtës fjalë në hebraisht (“kananeas” nuk ka kuptimin “banor i Kanës”, por të dy termat derivojnë nga fjala hebraike “qanai”, që do të thotë zelltar, ose i zellshëm) Sipas një tradite të vjetër, apostull Simon Zeloti ishte dhëndri në dasmën e Kanës së Galilesë, në të cilën Krishti bëri mrekullinë e Tij të parë duke kthyer ujin në verë (Joani 2:1-11). Pasi pa këtë mrekulli, Simoni besoi me gjithë zemër te Krishti dhe la gruan, shtëpinë, atdheun për të ndjekur Krishtin.
Ditën e Pentikostisë, së bashku me apostujt e tjerë, mori dhuratën e Shpirtit të Shenjtë në formë gjuhe zjarri dhe, i mbushur me të vërtetë me “zell” hyjnor, shkoi të predikojë Lajmin e mirë në Afrikë, ku ungjillëzoi gjithë Mauritaninë dhe Libinë. Thuhet të ketë arritur deri në Britaninë e Madhe, ku ndriçoi shumë paganë me anë të predikimit të tij. U kryqëzua nga idhujtarët, ashtu si Krishti, dhe u varros në po atë vend.
Kisha Ortodokse e feston kujtimin e tij më 10 Maj.
JUDA I JAKOVIT (TADEU)
Ky është apostulli që në Ungjill referohet si “Juda i Jakovit”, ose “jo Iskarioti”, ose Leveu ose Tadé. Vinte nga qyteti i Edesës në Siri, nga një familje hebreje, nga e cila kishte marrë një njohje të shkëlqyer të Shkrimeve të Shenjta. Shkoi në Jerusalem për një pelegrinazh dhe, kur dëgjoi shën Joan Pagëzorin të fliste për pendimin, plot entuziazëm u pagëzua prej tij.
Pak kohë më vonë takoi edhe vetë Jisu Krishtin. Mrekullitë e shumta që Jisui kryente dhe jeta e Tij e panjollë e bindi Tadeun se ai ishte Zoti dhe kështu u bashkua me grupin e nxënësve të Krishtit. Ishte ai që e pyeti Krishtin se përse ua shfaqi veten të Dymbëdhjetëve, e jo të gjithë botës (Joani 14:22). Sipas premtimit që Krishti i kishte bërë mbretit Avgar, i cili e kishte ftuar të vinte e ta shëronte, pas Ngjitjes së Krishtit në qiell, ai e dërgoi Tadeun në Edesë për ta pagëzuar dhe për ta shëruar tërësisht nga lebra. Apostulli e pagëzoi atë dhe shumë banorë të mbretërisë e cila ishte e para që shpalli se ishte e krishterë. Atje Juda ndërtoi shumë kisha dhe më pas filloi të predikonte Ungjillin e Krishtit në qytete të tjera të Sirisë, sipas disa të tjerëve në Mesopotami.
Kur arriti në Bejrut, në Feniki, pagëzoi një numër të madh paganësh, atje dha dhe frymën e tij.
Kisha Ortodokse e feston kujtimin e tij më 21 Gusht.
JUDA ISKARIOTI
Juda kishte një funksion të rëndësishëm në bashkësinë e të Dymbëdhjetëve.
Juda mbante kuletën e asprave (parave). Kur Maria, motra e Llazarit, i leu këmbët Jisuit me miro të shtrenjtë, ishte pikërisht Juda ai që tha se miroja mund të ishte shitur 300 denarë, e paratë t’u shpërndaheshin të varfërve, jo për qëllim bamirës, por sepse i përvetësonte paratë që hidheshin në kuletë (Joani 12:4-6).
Hëngri bashkë me Krishtin dhe nxënësit e tjerë në Darkën Mistike, ku Jisui paratha se ai që do të ngjyente bukën pas tij (Juda), do ta bëhej tradhtar (Lluka 14:20).
E tradhtoi Krishtin në Këshillin Judaik, që asokohe përbënte institucionin më të lartë të drejtësisë në Jerusalem. Juda madje edhe puthi Jisuin përpara se ta arrestonin (Lluka 22:48). Përfundoi me vetëvrasje. Pasi vrau veten, apostujt u mblodhën dhe caktuan Matthian që ta zëvendësonte.
MATTHIA
Pas tradhtisë së Judës dhe Ngjitjes në Qiell të Krishtit, teksa 11 nxënësit, (bashkë me disa gra që i shërbenin, përfshirë Marinë, nënën e Jisuit)  ndodheshin në dhomën e sipërme, Petroja propozoi që të zgjidhej një tjetër në vend të Judës. Ai do të zgjidhej nga radhët e atyre që pasonin dhe i shërbenin Krishtit (shtatëdhjetë apostujt) (Vep. 1:12-22)
Propozimi i tij u pranua dhe u paraqitën dy kanditatët: Josifi, i quajtur Barsaba, i mbiquajtur Just, dhe Matia. Atëherë u lutën dhe hodhën short. Shorti ra mbi Matthian dhe ai iu shtua të 11 apostujve (Vep. 1:23-26).
Më pas ai predikoi Ungjillin në Etiopi, ku dhe u martirizua.
Kisha Ortodokse e feston kujtimin e tij më 9 Gusht.
Sorradile
Sorradile (Sorradìle) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 26.34 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 337 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 379 banorë.
Gjani Marshan
Đani Maršan (23 qershor 1944 Zarë), këngëtar, kompozitor dhe diplomat kroat.
Biografia
I lindur në Zarë, me origjinë nga Arbanasi, me dhjetra albume të inqizuara, dhe në mesin e tyre më i suksesëshmi Prijatelju moj më 1989. Këngët më të njohura të tij janë "Mandolina", "Bože čuvaj Hrvatsku", "Misto kraj mora", "Zadar je u srcu mome", "Adio", "Prozor prema zalazu", "Djevojka s juga", "Ja te volim", "Kad mendule procvitaju", "Prijatelju moj" dhe shumë të tjera.
Archail-Draix
Archail-Draix është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Gjani Marshan
Biografia
Gjatë karierës së gjatë dhe të bujshme, ka marrë pjesë në shumë festivale të muzikës argëtuese (Festivali i Splitit, Melodi të Istrës dhe Karnevaleve, Dora, Dalmatinska šansona|Shansona dalmatine). Dy gjysëm vëllezërit e tij Tomislav Ivčić dhe Vedran Ivčić janë këngëtarë të njohur kroat.
Argenton-l'Église
Argenton-l'Église është një komunë në Francë. Argenton-l'Église bën pjesë në departamentin Deux-Sèvres të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 1619 banorë dhe sipërfaqe prej 25.86 km².
Fronti Patriotik (Bullgari)
Fronti Patriotik ishte një aleancë elektorale nacionaliste në Bullgari rreth partive politike IMRO - Lëvizja Kombëtare Bullgare (IMRO) dhe Fronti Kombëtar për Shpëtimin e Bullgarisë (NFSB).
Bill English
Simon William "Bill" English (lindi më 30 dhjetor 1961) është Kryeministër i Zelandës së Re dhe Kryetar i Partisë Nacionaliste. Më parë Bill ka qenë zv.kryeministër prej vitit 2008 deri më 2016. Ai u bashkua Partisë Nacionaliste më 1980.
Fronti Patriotik (Bullgari)
Historia
U zhvillua si pjesë e një aleance elektorale të udhëhequr nga partia politike Bullgaria Pa Censurim (BBT) gjatë zgjedhjeve parlamentare evropiane të vitit 2014, ku të dy partitë aleate fituan një vend në parlamentin Evropian. Nënshkrimi i një marrëveshje koalicioni midis IMRO dhe NFSB shënon fundin e koalicionit BBT-IMRO. Marrëveshja e Koalicionit e Frontit Patriotik u nënshkrua në 3 gusht 2014 dhe shprehu qëllimin e saj që të jetë për: "një rigjallërim të ekonomisë bullgare, një luftë kundër monopoleve, arritje të arsimit dhe kujdesit shëndetësor modern dhe një gjykatë e drejtë dhe e pakorruptuar".
Anëtarët e aleancës janë : Ideali Kombëtar për Unitet, Klasa e Evropës së Mesme, Shoqata Patriote, Bullgaria e Pandarë, Lëvizja Patriote Kombëtare BG,  Bashkimi i Forcave Atdhetare "Mbrojtja", Shoqata Kombëtare e Ushtarit Alternativ "Për nderin e epauletit", Lëvizja Kombëtare për Shpëtimin e Atdheut dhe Partia Demokratike Kombëtare.
Zgjedhjet
Debutimi elektoral i koalicionit ishte në zgjedhjet parlamentare të hershme 2014.
Georgi Obretenov
Georgi Tihov Obretenov ishte një revolucionar bullgar,  i njohur për pjesëmarrjen e tij në Kryengritjen e Prillit të 1876.
Biografia
Georgi Obretenov, djali më i vogël i Tonka Obretenova, lindi pas vitit 1849. Ai studioi në R use, Bullgari, dhe më pas ndihmoi babanë e tij me biznesin e tij në fshatin Isakcha në Dobruja Veriore. Në pranverën e vitit 1870 Georgi u pranua në shkollën e junkerëve në Odesa.
Vano Merabishvili
Ivane "Vano" Merabishvili (Gjeorgjisht: ივანე "ვანო" მერაბიშვილი; lindur më 15 prill 1968) është një politikan gjeorgjian dhe ish-kryeministër i Gjeorgjisë nga 4 korriku deri më 25 tetor 2012. Një ish-aktivist i OJQ-ve, ai u përfshi drejtpërdrejt në politikën e Gjeorgjisë në 1999 dhe doli si një nga anëtarët më me ndikim të qeverisë pas Revolucionit të Trëndafilave 2003, veçanërisht si Ministri i Punëve të Brendshme të Gjeorgjisë (18 dhjetor 2004 - 4 korrik 2012)
Georgi Obretenov
Biografia
Dragostinov dhe Obretenov zgjodhën rrugë të ndryshme për në Sliven. Dragostinov udhëtoi nëpër Svishtov dhe Arbanasi, për t'u dhënë lamtumirën prindërve dhe të afërmve të tij. Rruga e Obretenov ishte përmes Rusit. Pasi kaloi malet e Ballkanit, ai qëndroi në Tvarditsa te prifti Stefan dhe fshehu valixhet e rrezikshme në altarin e kishës lokale. Pastaj, ai u nis për në fshatin Korten, Bullgari, për të vizituar Georgi Kolev, drejtuesin e komitetit vendor revolucionar, me ndihmën e të cilit fshehu sendet që mbante në një karrocë gruri, dhe ata të dy mbërritën në Sliven.
Ardhja e tyre i dha impuls të ri përgatitjeve në Sliven, megjithëse ata nuk arritën të bëjnë konsensus me aktivistët lokalë për sa i përket taktikave. Plani i vendasve ishte të miratonte një kurs të përgatitjes së shkëputjeve, të cilët do të operonin në malet e Ballkanit, pa u ngjallur një revoltë në qytet. Kjo pikëpamje mbizotëroi dhe vendosi një gjurmë të përgjithshme të punës përgatitore, dhe më vonë në rangun dhe fuqinë e kryengritjes në të gjithë rajonin e Sliven.
Instruktori ushtarak, Georgi Obretenov, solli në Sliven armë moderne, pasi kishte lëshuar udhëzime për armët përpara se të nisej nga Giurgiu. Ai shkroi se çdo rebel duhej të zotëronte një revolver me 200 plumba, një armë me 250 plumba dhe një thikë. Për më tepër, secila prej tyre duhej të siguronte dy kuti fishekësh për plumbat. Padyshim, Obrevenov u përpoq t'i impononte ato kërkesa për të gjithë në Rajonin e Dytë Revolucionar. Në lidhje me veprimet ushtarake, ai dha udhëzime gojore pa lënë asgjë në letër. Ka informacione që drejtuesit e komitetit revolucionar të Sliven u kujdesën për të furnizuar armë moderne nga Rumania. Ata rritën fonde nga dhurimet vullnetare të rebelëve.
Drejtuesit e grupit rebel, të mbledhur në "Kush Bunar" —Ilarion Dragostinov, Stoil Voyvoda, Georgi Obretenov, dhe Georgi Drazhev — vendosën të ekzekutonin planin e miratuar për turne në fshatrat ballkanike në afërsi të Kotelit.
Në përpjekje për t'u rikthyer për ushqim nëpër Neykovo, shkëputja u përball nga bashi-bazouks, ushtria e rregullt dhe kalorësia e Cherkez. Në rrugën e kthimit, ata luftuan dhe Obretenov u plagos fatalisht në betejë. Më 10 maj 1876, duke e kuptuar këtë, ai bëri vetëvrasje.
Bill English
Jeta e hershme
Bill English është djali i Mervyn dhe Norah English. Ai lindi në afër qytetit të Lumsdenit. Ai ka shkuar në shkollëm Shën Thomas në Winton, pastaj shkoi në kolegjin Shën Patrick në Upper Hutt. English vazhdoi të studioj në Universitetin e Otagos, ku banoi në kolegjinë Selwyn, dhe pasta i përfundoi nivelin e literaturës angleze në Universitetin Victoria i Wellingtonit.
Jeta personale
Bill u martua me Mary, e cila studionte mjekësinë dhe u bë mjeke e familjes. Prindërit e Mary janë imigrantë, babai i saj është nga Samoa, ndërsa nëna e saj është nga Italia e cila ka lindur në ishullin e Strombolit. Çifti kanë gjashtë fëmijë.
Dispensë
Tekst mësimor i shtypur me shaptilograf. Dispensa e historisë (e fonetikës, e fizikës). Shtypshkronja e dispensave. E botoi si dispense. Doli në tri dispensa.
Shtëpia e Jani Zhakës
Shtëpia e Jani Zhaka është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Dispensë
Burimi
http://www.fjalori.shkenca.org/
Shtepia e vjeter e Jelena Jokiqit
Shtepia e vjeter e Jelena Jokiqit është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër E.K. 02 - 458/58.
Tamuna Nikoladze
Tamuna Nikoladze (lindur më 17 qershor 1978 në Tbilisi, SSR gjeorgjiane) është aktore e Teatrit të Lirë.
Herolind Shala
Herolind Shala (lindi më 1 shkurt 1992) është futbollistë kosovarë i cili luan për klubin Lyngby dhe kombëtaren kosovaren.
Sparta Prague
Më 11 janar 2015, Shala i'u bashkua klubin çekë Sparta Prague. Më 23 shkurt 2015, ai bëri debutimin e tij në ndeshjen kundër Příbram.
Lyngby
Më 30 gusht 2017. Shala u bashkua me klubin e Superligës Daneze Lyngby. Më 19 nëntor 2017, ai bëri debutimin e tij kundër Randers pasi erdhi në minutën e 69-të në vend të Martin Ørnskov.
Shqipëria
Kur ai morri thirrjen nga kombëtarja norvegjeze dhe shqiptare U-21 në maj 2013, ai tërhoqi nga skuadra norvegjeze pasi dëshiroi ta përfaqësonte Shqipërinë. Më 11 korrik 2013, ai bëri debutimin e tij për Shqipërinë U-21 kundër Bosnjës dhe Hercegovinës U-21 duke luajtur ploteë 90 minuta.
Më 5 mars 2014, ai u thirr për ndeshjen përfundimtare të kualifikimit evropian të UEFA-s U-21 UEFA kundër Austrisë. Ai luajti si një iniciator dhe shënoi golin e fundit në anën e tij në minutën e 57-të, ku ndeshja përfundoi në një largësi prej 1-3 fitore me golat e tjerë të shënuar nga Enis Gavazaj dhe Vasil Shkurti.
Më 7 shtator 2014, Shala morri thirrje nga trajneri i kombëtares shqiptare të futbollit Gianni De Biasi për ndeshjen kundër Portugalisë në UEFA Euro 2016. Më 14 nëntor 2014, ai bëri debutimin e tij për ekipin e lartë në ndeshjen miqësore "Grupi I" kundër Euro 2016, Francës, duke u zëvendësuar në minutën e 76-të. Në ndeshjen e dytë kundër Italisë, ai luajti edhe një herë si zëvendësues në këtë kohë në minutën e 71-të.
Ligjërimi nacionalist në Shqipëri dhe studime të tjera
Ligjërimi nacionalist në Shqipëri dhe studime të tjera libër me autor Enis Sulstarova dhe Hasan Bello (rec. shkenc.). Botuar në Tiranë nga "Pika pa sipërfaqe", në vitin 2015. Botimi i 2-të me 234 faqe.
Uji, ky element i rëndësishëm i jetës në planet dhe masat serioze që duhen marrë për sigurimin e tij në Shqipëri
Uji, ky element i rëndësishëm i jetës në planet dhe masat serioze që duhen marrë për sigurimin e tij në Shqipëri libër me autor Edmond Pinguli dhe Kiço Negovani (rec.), Niko Pano (rec.). Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave, në vitin 2015. Faqe 238.
Sorso
Sorso (Sòssu) është një komunë në Itali në provincën Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 67.01 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 136 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 14.732 banorë.
Argens
Argens është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Shtëpia e Jani Ziut
Shtëpia e Jani Ziut është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar më "17.04.2015".
Ura e Tabakëve (Gjakovë)
Ura e Tabakëve është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër E.K. 02 - 570/62.
Six Bullets
Six Bullets është një film aksion amerikan i vitit 2012 me regji të Ernie Barbarash, prodhuar nga  Brad Krevoy dhe luajnë Jean-Claude Van Damme, Joe Flanigan, Anna-Louise Plowman, dhe Charlotte Beaumont. Filmi u publikua drejtpërdrejt në video në Shtetet e Bashkuara më 11 shtator 2012.
Përmbajtja
Mercenari veteran Samson Gaul (Jean-Claude Van Damme) është tërhequr nga lufta kur veprimet e tij rezultuan në vdekjen e viktimave të pafuqishme, por tani ai është shpresa e fundit për një baba të dëshpëruar. Artisti i marcialeve të përzier, Andrew Fayden (Joe Flanigan) di si të luftojë, por i vetëm ai nuk është i përgatitur për të lundruar në rrugët e korruptuara të një qyteti të huaj për të gjetur vajzën e tij të rrëmbyer. Së bashku, këta të dy përpiqen të ndalojnë një rrjet kriminelësh që gjuajnë të pafajshmit.
Kundëradmirali
Kundëradmirali. Gradë e lartë në flotën detare ushtarake të një shteti, e cila i përgjigjet gradës së gjeneralit të brigadës në forcat tokësor; ushtaraku që mban këtë gradë (në ushtritë që kanë grada).
FK Babrungas
Futbolo klubas Babrungas, FK Babrungas është klub futbollistik nga Plungė, Lituani që është krijuar në qershor të vitit 1935. Stadiumi i stadiumi "Centrinis".
Sukseset
Aukščiausia lyga (D1)
Pirma lyga (D2)
Lojtarët
Përditësuar më 2022-03-26.
Aurent
Aurent është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Glen Adam
Glen N. J. Adam (lindi më 22 maj 1959) ishte futbollistë zelandezë i cili ka përfaqësuar kombëtaren zelandeze. Zelanda e Re ka luajtur në 1982 FIFA Kupa e Botës në Spanjë, ku ka humbur 3 ndeshje kundër Skocisë, Bashkimit Sovjetik dhe Brazilit.
Vera Zlatareva
Vera Zlatareva (3 dhjetor 1905 - 19 gusht 1977) ishte feministe, autore, militante e së drejtës së votimit për gra dhe avokate bullgare.
Jeta
Vera Zlatareva lindi në 3 dhjetor 1905 në fshatin Goliamo Belovo, Bullgari. Ajo ndoqi shkollën e mesme në Plovdiv dhe u diplomua në Departamentin e Drejtësisë të Universitetit të Sofjes në 1929. Dy vjet më vonë ajo mori doktoraturën nga i njëjti institucion. Në vitet 1931–32, ajo punoi si këshilltare ligjore në Ministrinë e Bujqësisë dhe Pronës Shtetërore. Nga 1932-1934, ajo drejtoi një seksion të veçantë në Departamentin e Policisë në Plovdiv të ngritur për të shtypur prostitucionin. Nga korriku 1934 deri në korrik 1936, Zlatareva punoi për Këshillin e Qytetit Plovdiv, ku udhëhoqi Divizionin e Ndihmës Sociale. Ajo u martua me politikanin dhe avokatin Mihail Genovski në 1936 dhe ata kishin një djalë dhe një vajzë së bashku. Zlatareva u zgjodh në Asamblenë Kombëtare si anëtare e Unionit Kombëtar Agrar Bullgar pas grushtit të shtetit komunist në 1944. Ajo vdiq më 19 gusht 1977.
Aktivitetet
Zlatareva filloi të bënte agjitacion për të drejtën e praktikës së ligjit pas martesës së saj, por ajo nuk ishte e suksesshme derisa grave ju dhanë të drejta të barabarta pas grushtit të shtetit të 1944. Ajo u bë avokatja e parë femër në Bullgari që përfitoi nga ky ndryshim.
Lulëzo Shqipëri : album i ilustruar me rastin e 20 - vjetorit të Çlirimit të atdheut
Lulëzo Shqipëri : album i ilustruar me rastin e 20 - vjetorit të Çlirimit të atdheut me autor Vebi Qerimi. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1964. Faqe 120.
Plenum
Plenum. Mbledhje ku marrin pjesë të gjithë anëtarët e një organi udhëheqës të një partie, të një organizate shoqërore etj.; organi më i lartë udhëheqës i partisë, i disa organizatave shoqërore etj. për periudhën midis dy kongreseve ose midis dy konferencave. Plenumi i Komitetit Qendror. Plenumi i Këshillit Qendror. Plenumi i Komitetit Qendror të Rinisë. Anëtar i plenumit. Mbledhja e plenumit. Punimet e plenumit. Morën pjesë në plenum.
Pyjet dhe tranzicioni : vlerësimi i gjendjes së pyjeve në Shqipëri, për periudhën 1990-2014
Pyjet dhe tranzicioni : vlerësimi i gjendjes së pyjeve në Shqipëri, për periudhën 1990-2014 libër me autorë kolektivë nga Qendra Rajonale e Mjedisit për Shqipërinë. Botuar në Tiranë nga "Graphic Line-01", në vitin 2015. Faqe 156.
Planifikimi dhe zhvillimi i terrritorit në Shqipëri : manual teknik
Planifikimi dhe zhvillimi i terrritorit në Shqipëri : manual teknik nga Violeta Shaba (red.). Botuar në Tiranë nga "Pegi", në vitin 2015. Faqe 226.
Shtëpia e Jashar Bubës
Shtëpia e Jashar Buba është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Windows 11
__NOINDEX__ parapamje|300x300px|Logoja e Windows 11. Windows 11 është versioni më i fundit kryesor i sistemit operativ Windows NT të Microsoft, i lëshuar në tetor 2021. Është një përmirësim falas i paraardhësit të tij, Windows 10 (2015), i disponueshëm për çdo pajisje Windows 10 që plotëson kërkesat e reja të sistemit Windows 11.
Windows 11 përmban ndryshime të mëdha në guaskën e Windows të ndikuar nga Windows 10X i anuluar, duke përfshirë një meny të ridizajnuar Start, zëvendësimin e "pllakave të drejtpërdrejta" të tij me një panel të veçantë "Widgets" në shiritin e detyrave, aftësinë për të krijuar grupe dritaresh me pllaka që mund të minimizohet dhe restaurohet nga shiriti i detyrave si grup, dhe teknologjitë e reja të lojërave të trashëguara nga Xbox Series X dhe Series S si Auto HDR dhe DirectStorage në pajisje të pajtueshme. Internet Explorer (IE) është zëvendësuar nga Microsoft Edge i bazuar në Chromium si shfletuesi i parazgjedhur i uebit si paraardhësi i tij, Windows 10, dhe Microsoft Teams është i integruar në guaskën e Windows. Microsoft njoftoi gjithashtu planet për të lejuar më shumë fleksibilitet në softuer që mund të shpërndahet përmes Microsoft Store dhe për të mbështetur aplikacionet Android në Windows 11 (duke përfshirë një partneritet me Amazon për të vënë në dispozicion dyqanin e aplikacioneve të saj për funksionin).
Duke përmendur konsideratat e sigurisë, kërkesat e sistemit për Windows 11 u rritën mbi Windows 10. Microsoft mbështet zyrtarisht sistemin operativ vetëm në pajisjet që përdorin një CPU të gjeneratës së tetë Intel Core ose më të reja (me disa përjashtime të vogla), CPU AMD Ryzen bazuar në mikroarkitekturën Zen+ ose më i ri, ose një sistem Qualcomm Snapdragon 850 ARM-në-çip ose më i ri, me boot të sigurt UEFI dhe Modulin e Platformës së Besuar (TPM) 2.0 të mbështetur dhe të aktivizuar (edhe pse Microsoft mund të ofrojë përjashtime nga kërkesa TPM 2.0 për OEM). Ndërsa OS mund të instalohet në procesorë të pambështetur, Microsoft nuk garanton disponueshmërinë e përditësimeve. Windows 11 hoqi mbështetjen për CPU-të 32-bit x86 dhe pajisjet që përdorin firmware BIOS.
Windows 11 mori një pritje të përzier në fillim. Mbulimi para publikimit i sistemit operativ u përqendrua në kërkesat e tij më të rrepta të harduerit, me diskutime nëse ato synonin në mënyrë legjitime të përmirësonin sigurinë e Windows ose si një dredhi për t'i shitur klientët në pajisje më të reja dhe mbi mbetjet elektronike të lidhura me ndryshimet. Pas lëshimit, ai u vlerësua për dizajnin e tij të përmirësuar vizual, menaxhimin e dritareve dhe një fokus më të fortë në siguri, por u kritikua për modifikime të ndryshme në aspekte të ndërfaqes së tij të përdoruesit, të cilat shiheshin si më keq se paraardhësi i tij.
Jerry Garcia
Jerome John Garcia (1 gusht 1942 – 9 gusht 1995)  ishte një muzikant amerikan më i njohur për të qenë kantautor, kitarist dhe një vokalist me grupin rock Grateful Dead, të cilin ai e themeloi dhe që u bë i njohur gjatë kundërkulturës së viteve 1960. Edhe pse ai e mohoi rolin, Garcia u pa nga shumë njerëz si udhëheqësi i grupit. Ai u fut në Rock and Roll Hall of Fame në vitin 1994 si anëtar i Grateful Dead.
Si një nga themeluesit e saj, Garcia performoi me Grateful Dead për të gjithë karrierën 30-vjeçare të grupit (1965–1995). Garcia gjithashtu themeloi dhe mori pjesë në një sërë projektesh anësore, duke përfshirë Saunders–Garcia Band (me mikun e vjetër Merl Saunders), Jerry Garcia Band, Old & In the Way, dyshet akustike Garcia/Grisman dhe Garcia/Kahn, Legion of Mary, dhe New Riders of the Purple Sage (të cilën ai e themeloi me John Dawson dhe David Nelson) Ai gjithashtu publikoi disa albume solo dhe kontribuoi në një numër albumesh nga artistë të tjerë gjatë viteve si muzikant i sesionit. Ai ishte i mirënjohur për luajtjen e tij të veçantë në kitarë dhe u rendit i 13-ti në kopertinën e Rolling Stone "100 Kitaristët më të mëdhenj të të gjitha kohërave" më 2003. Në versionin 2015 të listës ai u rendit në #46.
Garcia ishte i njohur për aftësinë e tij muzikore dhe teknike, veçanërisht aftësinë e tij për të luajtur një sërë instrumentesh dhe për të mbajtur improvizime të gjata. Garcia besonte se improvizimi e largonte stresin nga loja e tij dhe e lejonte atë të merrte vendime të momentit që nuk do t'i kishte marrë qëllimisht. Në një intervistë të vitit 1993 me Rolling Stone, Garcia vuri në dukje se "preferencat e mia janë për improvizimin, për ta bërë atë ndërsa vazhdoj. Ideja e zgjedhjes, e eliminimit të mundësive duke vendosur, është e vështirë për mua". Me origjinë nga ditët e "provave të acidit", këto improvizime ishin një formë eksplorimi në vend të luajtjes së një kënge të shkruar tashmë.
Më vonë në jetë, Garcia luftoi me diabetin. Në vitin 1986, ai shkoi në koma diabetike që gati i kushtoi jetën. Edhe pse shëndeti i tij i përgjithshëm u përmirësua disi pas incidentit, ai vazhdoi të luftonte me obezitetin, duhanin dhe varësitë e gjata ndaj heroinës dhe kokainës. Ai po qëndronte në një strukturë rehabilitimi nga droga në Kaliforni kur vdiq nga një sulm në zemër më 9 gusht 1995 në moshën 53 vjeçare.
Stintino
Stintino (Isthintìni, Istintìnu) është një komunë në Itali në provincën Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 59.04 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 9 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.623 banorë.
Metri kub
parapamje|Një metër kub beton (që përfaqëson prodhimin vjetor botëror për banor). Metri kub është njësia e vëllimit në Sistemin (SI). Simboli i tij është m3. Është vëllimi i një kubi me skaje 1 metër të gjatë. Një emër alternativ, i cili lejonte një përdorim të ndryshëm me parashtesa metrike, ishte stère, i cili ende përdoret ndonjëherë për masë të thatë (për shembull, në lidhje me drurin).
Kazaja e Janinës
ishte një njësi administrative brenda Sanxhakut të Janinës që funksionoi gjatë Perandorisë Osmane deri në 1912, me shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë.
Kultivimi i sherebelës : gjendja dhe perspektiva në Shqipëri
Kultivimi i sherebelës : gjendja dhe perspektiva në Shqipëri : monografi me autorë Baki Dervishi, Adrian Doko, Agim Rama dhe Rrezarta Merja (red.). Botuar në Tiranë nga "Ani print", në vitin 2015. Faqet e librit 204.
Mililitri
__NOINDEX__Mililitri është njësi matëse e vëllimit të substancave të lëngshme që rrjedhë nga Sistemi SI. Shkruhet me simbolin ml.
1000 ml = 1 l
Eftali Ndreu (Papathanasi)
Eftali Ndreu (Papathanasi) (lindur më 10 janar, 1955, Tiranë) është një violonçeliste shqiptare nga Shqipëria.