cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Projekti i kryengritjes kundërosmane (1877)
Në këto rrethana qarqet atdhetare përparimtare e radikale shqiptare vendosën ta kërkonin shpëtimin e tërësisë territoriale të atdheut jo te lufta kundër shovinistëve ballkanikë, as te qëndrimi pritës, por tek organizimi i kryengritjes së armatosur çlirimtare kundërosmane që do të çonte në shpalljen e pavarësisë së Shqipërisë. Me këtë veprim edhe diplomacia evropiane do të vihej para një fakti të kryer.
Ideja e kryengritjes çlirimtare kishte, si edhe më parë, mbështetje në gatishmërinë e masave popullore. Ajo gjeti gjithashtu miratimin e forcave atdhetare të moderuara, të cilat tani u bindën se Perandoria Osmane nuk ishte më në gjendje t’i mbronte trojet shqiptare nga invazioni sllav. Por shpërthimi i kryengritjes çlirimtare dhe shpallja e pavarësisë sipas platformës së patriotëve më të përparuar ose e autonomisë, sipas asaj, të qarqeve të moderuara kërkonte paraprakisht zgjidhjen e disa problemeve themelore, siç ishin: formimi i një qendre të vetme drejtuese, përgatitja politiko-ushtarake dhe sigurimi i përkrahjes në arenën ndërkombëtare. Nismën për ta vënë në jetë idenë e kryengritjes çlirimtare kundërosmane e mori Komiteti Shqiptar, që u formua në Janinë në maj të vitit 1877, në krye të të cilit u vu Abdyl Frashëri, një nga ideologët, diplomatët dhe organizatorët më të shquar të Rilindjes Kombëtare Shqiptare. Në këtë Komitet bënin pjesë personalitete, që përfaqësonin pothuajse të gjitha krahinat e vilajetit të Janinës, si Mehmet Ali Vrioni (Berat), Mustafa Nuri Vlora (Vlorë), Sulejman Tahiri (Tepelenë), Myslim Vasjari (Kurveleshi), Sabri Gjirokastra (Gjirokastra), Mihal Harito (Zagori), Mehmet Goroshiani (Përmet), Vesel Dino (Preveza) etj.
Komiteti i Janinës vendosi lidhje edhe me qarqet politike që vepronin në viset e tjera të atdheut, me të cilat shqyrtoi çështjen e përgatitjes së kryengritjes së armatosur. Në të njëjtën kohë ai ra në kontakt me oficerët shqiptarë që shërbenin në garnizonet osmane të vendit dhe që treguan gatishmëri për të marrë pjesë në kryengritjen e armatosur. Pas kësaj, shqetësimi kryesor i Komitetit u përqendrua në aspektin diplomatik të çështjes shqiptare.
Udhëheqësit e Komitetit të Janinës mendonin se tani që Perandoria Osmane ishte në rrezik të shembej plotësisht nga armatat ruse, fuqitë perëndimore nuk do ta linin Perandorinë Ruse që ta ndryshonte hartën politike të Gadishullit Ballkanik sipas planeve të saj ekspansioniste. Duke u kapur pas zërave që qarkullonin në shtypin ndërkombëtar, se fuqitë perëndimore do ta zmadhonin territorin e Greqisë për ta përdorur si barrierë kundër ortekut rus, ata shpresonin se po ato fuqi, për interesat e politikës së ekuilibrit në Evropën Juglindore, do të merrnin në konsideratë edhe idenë e një shteti shqiptar të pavarur. Sikurse shkruante disa muaj më vonë Abdyl Frashëri, Evropa do të bindej se qytetërimin e saj në Gadishullin Ballkanik nuk mund ta mbronte nga rreziku rus vetëm diga greke, por, së bashku me të, edhe diga shqiptare. Udhëheqësit e Komitetit të Janinës mendonin se në këto rrethana Shqipëria duhej të lidhte me Greqinë një aleancë politike e ushtarake për të hyrë bashkërisht në luftë kundër Perandorisë Osmane përpara se armatat ruse të zbritnin në jug të Gadishullit Ballkanik. Por ata kërkonin si kusht që Athina ta mbështeste idenë e pavarësisë së Shqipërisë dhe ta miratonte tërësinë e saj tokësore. Në rast se Athina do ta nënshkruante mbi këtë parim aleancën dypalëshe, do të konsiderohej e kapërcyer për çështjen shqiptare pengesa kryesore në plan ndërkombëtar.
Udhëheqësit e Komitetit të Janinës ishin të ndërgjegjshëm se qeveria greke nuk do të hiqte dorë aq lehtë nga qëndrimi i saj i vjetër, nuk ishte e prirur që të pranonte kërkesën e shqiptarëve për të përfshirë në shtetin e tyre krejt Shqipërinë e Jugut deri në Prevezë, sepse ishte pushtuar nga lakmia për të aneksuar krejt vilajetin e Janinës, deri te lumi Seman. Megjithatë ata shpresonin se përballë gjendjes kritike që ishte krijuar për Greqinë nga përparimi i ushtrive ruse, Athina mund të hiqte dorë nga platforma që kishte parashtruar vitin e kaluar dhe do ta shikonte me një sy realist propozimin e shqiptarëve.
Në të vërtetë opinioni publik grek ishte i tronditur nga politika ruse. Greqia, e cila priste prej kohësh shembjen e Perandorisë Osmane që të sendërtonte aspiratat e saj territoriale, tani e ndiente veten krejtësisht të braktisur. Për shkak të lidhjeve të Athinës me Anglinë e Francën, Rusia cariste nuk po i përfillte fare aspiratat e saj nacionaliste, ndërsa Anglia me Francën po e shtrëngonin Athinën që të qëndronte asnjanëse. Opinioni publik grek po bindej gjithnjë e më shumë se me qëndrimin asnjanës të Greqisë, Trakia dhe Maqedonia ishin në rrezik të përfshiheshin në kufijtë e Bullgarisë dhe të Rumelisë që do të krijoheshin sipas planit carist, kurse Thesalia dhe Epiri mund të mbeteshin përsëri brenda kufijve të Perandorisë Osmane, të cilën Anglia me Francën përpiqeshin ta shpëtonin nga katastrofa e plotë. Brenda në Greqi organizatat irredentiste helenike kërkonin me këmbëngulje të ndërmerreshin veprime energjike për të mos e humbur rastin e favorshëm që po krijohej nga shembja e Perandorisë Osmane. Por Mbretëria Helenike me rreth një milion banorë, me financa krejtësisht të rrënuara dhe me forca ushtarake të dobëta, nuk e ndiente veten në gjendje të ndërmerrte me sukses veprime të armatosura kundër Perandorisë Osmane. Në këto rrethana propozimi i Komitetit të Janinës për një aleancë shqiptaro-greke gjeti një pritje pozitive në qarqet qeveritare të Athinës. Qeveria greke pranoi të hynte në bisedime me shqiptarët.
Bisedimet u zhvilluan në mënyrë të fshehtë në Janinë gjatë gjysmës së dytë të korrikut 1877, ndërmjet Abdyl Frashërit, i cili shoqërohej nga Mehmet Ali Vrioni, dhe Epaminonda Mavromatis, një funksionar i Ministrisë së Jashtme greke. Qysh në fillim u duk se të dyja palët erdhën në takim me pikëpamje të papajtueshme. Abdyl Frashëri, që si nismëtar i takimit e nisi i pari bisedën, pasi argumentoi interesat jetikë të të dyja palëve për një luftë të përbashkët kundër Perandorisë Osmane e pansllavizmit carist, parashtroi zotimet dhe kushtet e palës shqiptare për lidhjen e aleancës politike e ushtarake. Shqiptarët zotoheshin që ta fillonin të parët luftën kundërosmane me anën e kryengritjes çlirimtare, e cila do të shpërthente në Shqipëri sapo të nënshkruhej aleanca. Ata merrnin kështu përsipër që pushtetin turk në Shqipëri ta asgjësonin me forcat e tyre të brendshme. Menjëherë pasi të shpërthente kryengritja e armatosur, deklaroi Abdyl Frashëri, do të shpallej pavarësia kombëtare e Shqipërisë. Ai kërkoi që, sapo të fitonte kryengritja në Shqipëri, Greqia t’i shpallte luftë Perandorisë Osmane. Shqiptarët zotoheshin gjithashtu ta ndihmonin ushtrinë greke që t’i pushtonte pa vështirësi Thesalinë e Maqedoninë, pasi oficerët dhe ushtarët shqiptarë, që shërbenin në garnizohet osmane të këtyre viseve, ishin në lidhje me Komitetin e Janinës, pra të gatshëm që, me urdhrin e tij, t’i dorëzonin qytetet pa gjakderdhje. Kundrejt këtyre detyrimeve pala shqiptare kërkonte si kusht nga qeveria e Athinës që ajo ta njihte zyrtarisht formimin e principatës së pavarur shqiptare në kufijtë etnikë të Shqipërisë, duke përfshirë Kosovën në veri, deri në Vranjë, dhe Çamërinë në jug, deri në Prevezë.
Pala greke nuk pranoi asnjë nga kushtet e parashtruara nga Komiteti i Janinës. Para së gjithash ajo e kundërshtoi krejtësisht idenë e një principate shqiptare të pavarur dhe ca më shumë përfshirjen në kufijtë e saj, qoftë edhe të një pjese të vogël të të ashtuquajturit Epir. Sipas tezës së saj, krejt Epiri, që nga lumi Seman deri te gjiri i Prevezës, ishte tokë greke. Si rrjedhim ajo nguli këmbë që Shqipëria e Jugut të rrëmbente armët nën flamurin grek dhe të kërkonte bashkimin e saj me Greqinë. Athina pranoi që kryengritja çlirimtare të kishte karakter shqiptar vetëm në veri të lumit Seman, por vuri si kusht që edhe këto vise të kërkonin bashkimin e tyre me Greqinë për të formuar një shtet dualist greko-shqiptar nën sovranitetin e mbretit të Greqisë. Abdyl Frashëri u përpoq ta bindte qeverinë e Athinës për absurditetin e pikëpamjeve të saj. Populli shqiptar, deklaroi ai, po ndërmerr revolucionin çlirimtar për të formuar shtetin e vet të pavarur dhe jo për ta zëvendësuar zgjedhën osmane me robërinë greke, për të ruajtur tërësinë e vet territoriale dhe jo për ta ndarë atë në tokë greke dhe në tokë shqiptare. Në bazë të udhëzimeve që mori nga Athina, Epaminonda Mavromatis nuk bëri asnjë tërheqje, madje mbajti gjatë takimeve një qëndrim arrogant dhe fyes ndaj shqiptarëve.
Ndërkaq, gjatë kohës që zhvilloheshin bisedimet e fshehta në Janinë, ngjarjet në frontin ruso-turk morën tjetër rrugë. Sado që Perandoria Osmane ishte shumë e dobët, invazioni carist ngjalli në popullsinë turke ndjenjën e atdhetarisë dhe rriti frymën e qëndresës së saj ushtarake. Si rrjedhim, pas sukseseve të shpejta që korrën gjatë dy muajve të parë të luftës, në fillim të korrikut ushtritë ruse u gozhduan në Plevnë të Bullgarisë. Qëndresa e Plevnës, e cila tregonte se Perandoria Osmane nuk ishte aq e dobët sa pandehej, e qetësoi deri diku qeverinë greke dhe e çliroi përkohësisht nga ngutja që kishte për të hyrë në luftë. Nga ana tjetër, Athina u bind se aspiratat e saj pushtuese ndaj Shqipërisë nuk mund t’i plotësonte me anën e Komitetit të Janinës. Shpresat për të aneksuar krejt vilajetin e Janinës ajo tani i vari te Komiteti Epirot, që ishte formuar në Korfuz nga disa emigrantë grekë, të cilët kërkonin bashkimin e vilajetit të Janinës (të Shqipërisë së Jugut) me Mbretërinë Greke. Këta morën përsipër detyrën që të organizonin në këto vise një kryengritje filoheleniste. Nën ndikimin e këtyre faktorëve në fund të korrikut bisedimet greko-shqiptare u ndërprenë.
Kalimi Kufitar i Murriqanit
Kalimi Kufitar i Qafë Botës ndodhet ne veri perëndim te Shqipërisë dhe bën te mundur lidhjen e qytetit te Shkodrës me atë te Ulqinit. Tashme është e vetmja pike qe ka një ndërtese për te dy palët e doganave qofte atë  malazeze ashtu edhe atë shqiptare. Megjithëse njihet pakica shqiptare ne shtetin malazez ende nuk është punësuar asnjë shqiptar ne palën e doganës malazeze. Kjo pike është kryesisht për kalime turistike.
Mendohet te hapet edhe një tjetër ne Derdhje te Bunës.
Kalimi Kufitar i Qafë Botës
Kalimi Kufitar i Qafë Botës është vednkalimi më jugor i Shqipërisë qe lidh Greqine me Shqipërine.Në pjesën greke pika kufitare quhet Sagiada (ose në shqip: Sajadha). Tashmë si kalimi trdicional para Sarandës  achtu edhe ai që kalon nga  Butrinti është plotësisht i asfaltuar.
Antarktis
Antarktis, (nuk duhet ngatërruar me Oqeanin Antarktik Jugor), është zona e Polit Jugor, e cila përfshin tokën dhe detin përreth tij.
Përkufizimi i Antarktis u bë në vitin 1820 nga shkencëtarë dhe detarë, kurse statusi politik i Antarktis u vendos më 1958 nga Traktati i Antarktis
Instituti Shqiptar per Ceshtjet Publike
thumb|djathtas|200px|Stema e Institutit Shqiptar per Ceshtjet Publike
Instituti shqiptar për Çështjet Publike (në anglisht Albanian Institute of Public Affairs - AIPA), i themeluar nga Shoqëria Marin Barleti do të shërbejë si strukturë mbështetëse e UMB për cështje që kanë të bëjnë me:
Veprimtaria e AIPA do të përqëndrohet ndër të tjera në:
Znj. Aida Gugu është Drejtore Ekzekutive e AIPA. Znj. Gugu është diplomuar në Drejtësi dhe mban titullin Master në Ligj (LL.M) në të Drejtë Evropiane dhe të Drejtë Tregtare Ndërkombëtare pranë Univesitetit te Amsterdamit. Ka një experience pune disa vjecare kryesisht në projekte të financuara nga BE dhe Shtetet e Bashkuara.
Libri i portave
'Libri i Portave''' është një Teksti lashtë egjiptian funeralesh  që daton nga Mbretëria e Re. Ai rrëfen kalimin e një të sapo vdekur shpirtit në botën tjetër, që korrespondon me udhëtimin e Dielli pse underworld gjatë orëve të natës. Shpirti është e nevojshme për të kaluar edhe pse një seri e 'portat' në faza të ndryshme në udhëtim. Çdo portë është i lidhur me një perëndeshë të ndryshme, dhe kërkon që ndjeri njohin karakterin e veçantë të kësaj hyjnie. Teksti nënkupton që disa njerëz do të kalojë nëpër të padëmtuara, por që të tjerët do të vuajë dënimin në një liqenin e zjarrit.
Kategoritë
Pjesa më e famshme e Librit e Gates sot referohet racave të ndryshme të njerëzimit të njohura për Egjiptasit, ndarë ato deri në katër kategori që tani janë të etiketuara konvencionalisht "egjiptasit", "Asiatics "," Libianët ", dhe" Nubians ". Këto janë përshkruar në procesion hyn në botën tjetër.
Të perëndesha e listuara në Librin e Gates secili të ketë tituj të ndryshëm, dhe veshin rroba me ngjyra të ndryshme, por janë identike në të gjitha aspektet e tjera, i veshur me një yll me pesë cepa mbi kokat e tyre. Shumica e perëndeshave janë specifike për Librin e Gates, dhe nuk duket gjëkundi tjetër në mitologjia egjiptiane, dhe kështu ajo ka qenë sugjeruar se Libri i Gates origjinën thjesht si një sistem për përcaktimin e kohës gjatë natës, me perëndeshë në çdo portë qenë një përfaqësim i yllit kryesor që paraqitet gjatë orës.
Lidhje të jashtme
shembur
Kisha Katolike Bizantine Shqiptare
Kisha Katolike Bizantine Shqiptare e njohur gjithashtu si Kisha Katolike Greke Shqiptare, është një kishë autonome ( sui iuris në latinisht) e veçantë e ritit bizantin në bashkësi të plotë me Kishën Katolike dhe Papën e Romës, anëtarët e së cilës jetojnë në Shqipëri dhe që përfshin Administratën Apostolike të Jugut. Shqipëria. Kisha Katolike Greke Shqiptare, me Ritin e saj Bizantin, është e lidhur ngushtë me Kishën Katolike Italo-Shqiptare duke ndarë një të përbashkët të rëndësishme të historisë, identitetit dhe traditave.
Historia
parapamje| I lumi Josif Papamihali (1912 – 1948) Konvertimi i Shqipërisë në krishterim u bë nën ndikimin e krishterimit latin (dhe liturgjisë së tij të ritit romak ) në veri dhe krishterimin bizantin në jug. Krishterimi ishte feja e parë dhe më e vjetër monoteiste e popullit shqiptar. Pas pushtimit osman të shekullit të pesëmbëdhjetë, rreth dy të tretat e popullsisë pranuan Islamin. Në vitin 1967, Shqipëria e sunduar nga komunistët u shpall zyrtarisht shtet ateist.
Katolikët e Kishës Latine ishin vendosur prej kohësh në veri të vendit. Një mision katolik punoi në jug midis 1660, kur kryepeshkopi ortodoks iu bashkua Kishës Katolike, deri në 1765 kur përpjekja u braktis për shkak të pengesave të vendosura nga sundimtarët osmanë. Në vitin 1895, një grup fshatrash në Mali Shpati, në juglindje të Elbasanit në Shqipërinë qendrore, vendosën të bëheshin katolik dhe kërkuan një peshkop të ritit të tyre, propozim për të cilin përfaqësuesit konsullorë të Rusisë dhe Malit të Zi ngritën kundërshtime pranë autoriteteve civile. Pothuajse në të njëjtën kohë, u ngrit një grup tjetër katolikësh grekë, i përqendruar te një arkimandrit, George Germanos, i cili ishte nip i mitropolitit ortodoks në vitin 1900, dhe përfundoi një lëvizje përfundimtare të unitetit katolik të formuar në Elbasan. Numrat u rritën vetëm në një masë të vogël, por mjaftueshëm që Shqipëria e Jugut të bëhej më 1939 një juridiksion kishtar i veçantë nën kujdesin e një Administratori Apostolik. Megjithatë, pas më pak se shtatë vjetësh, administratori u përjashtua dhe kontakti dukej i humbur me besimtarët bizantinë, të cilët u gjendën nën sundimin e rreptë komunist.
Administrata apostolike e Shqipërisë së Jugut ka 3200 katolikë në nëntë famulli, me 11 kisha dhe shërbehet nga katër dioqezanë dhe 10 priftërinj fetarë, 10 meshkuj dhe 97 femra fetare, të cilët administrojnë 10 shkolla dhe 20 institucione bamirësie. Shumica e tyre janë të Kishës Latine.
Masakra e Cërrikut
Masakra e Cërrikut ndodhi gjatë Rebelimit të vitit 1997 në qytetin Cerrikut i cili ishte nën kontrollin e rebelëve të armatosur në ditën e 23 maj-t 1997 Garda e Republikës së Shqipërisë ishte ne nje operacion per shtypjen e rebelimit ne veri të Elbasanit Autoblinda e Gardës sa spo hyri ne Cërrik
Rebelet i sulmuan ne nje perleshje me Rebelet 6 gardist mbetën te vrarë dhe 22 mbetën te plagosur. Rebëlt e cerrikut në atë kohë ishin perkrahes te flaktë të Partisë Socialiste të Shqipëris të cilet kishin nën shenjester Gardën e Repbulikës gjatë perleshjeve me armë në Masakrën e Cërrikut. Autoblinda e Gardës kishte marr flakë dhe shume gardist mbetën te plagosur, Pergjesin per kete maskakër e morrën Rebelet a thanë se kishin paralajmuar ushtrinë dhe Gardën nese perpiqen per shtypjen e Rebelimit.
Pinoku
thumb|Pinoku|303x303px Pinoku (Italisht: Pinocchio) është një personazh imagjinar dhe protagonist i romanit për fëmijë Aventurat e Pinokios (1883) nga shkrimtari italian Carlo Collodi nga Firence, Toscana. Pinokio u gdhend nga një gdhendës druri i quajtur Gepeto në një fshat toskan. Ai është krijuar si një kukull prej druri, por ëndërron të bëhet një djalë i vërtetë. Ai njihet për hundën e tij të gjatë, e cila rritet kur gënjen.
Pinokio është një ikonë kulturore dhe një nga personazhet më të rimenduar në letërsinë për fëmijë. Historia e tij është përshtatur në shumë media të tjera, veçanërisht në filmin e Disney-t të vitit 1940, Pinocchio. Collodi shpesh përdorte dialektin toskan italian në librin e tij. Emri Pinocchio ndoshta rrjedh nga forma e rrallë toskane Pinocchio ("arrë pishe") ose e ndërtuar nga pino ("pemë pishe, dru pishe") dhe occhio ("sy").
Frank-Walter Steinmeier
thumb|230px|Frank-Valter Shtajnmajer Frank-Walter Steinmeier (sq. Frank-Valter Shtajnmajer; lindi më 5 janar 1956) është politikan gjermanë i cili u zgjodh si President i Gjermanisë. Ai do ta marrë këtë postë më 19 mars 2017. Më parë, ai ishte Ministër i Punëve të Jashtme prej 2005 deri më 2009 dhe prej 2013 deri më 2017. Ai ishte zëvendës i kancelarës prej 2007 deri më 2009.
Karriera politike
Para se të vinte në postin e ministrit të jashtëm, ai kreu detyrën e shefit të zyrës së Kancelarit Federal (Kryeministrit të RFGJ-së), në kohën kur këtë post e okuponte ish-kancelari Shrëder gjatë viteve 1999-2005. Ministri i Jashtëm gjerman, duhet theksuar se aktualisht dhe përgjatë gjithë gjysmës së parë të vitit 2007, është dhe president i Këshillit të Bashkimit Evropian.
Pas mbarimit të maturës në vitin 1974, në Blomberg, ai pasi kreu shërbimin ushtarak në vitin 1976 ia nisi studimeve për jurisprudencë dhe më vonë, në vitin 1980, edhe shkencat politike në Universitetin “Justus-Liebig” në qytetin e Gisenit; në vitin 1991, ai u promovua në doktoraturë.
Në vitin 1991 ai nisi nga puna si referent për mediat në kancelarinë e Landit të Saksonisë së Poshtme. Në 1996 mori ndërkohë drejtimin e Zyrës së Kryeministrit të landit, që asokohe mbulohej nga kancelari i ardhshëm i RFGJ-së, Gerhard Shrëder, duke marrë më pas poste të tjera në këtë qeveri. Pas ardhjes në pushtet në rang federal të socialdemokratëve dhe pas dorëheqjes së ish-kreut të zyrës së kancelarit federal Bodo Hombah në vitin 1999, Shtajnmajer merr postin e shefit të kësaj zyre, të cilën e mbajti deri në përfundim të mandatit të qeverisë Shrëder. Ai renditej te rrethi i bashkëpunëtorëve më të afërt të ish-kancelarit gjerman.
Pas zgjedhjeve të përgjithshme parlamentare të atij viti dhe situatës së veçantë politike të krijuar si pasojë e një diference shumë të pakët të mbështetjes për dy forcat më të mëdha politike në vend, më 22 nëntor të vitit 2005 Shtajnmajer u emërua ministër i Jashtëm Federal nën drejtimin e kancelares Angela Merkel.
Emërimi i tij fillimisht u duk se ngjalli disa reaksione në rrethet politike, por më pas u pa se ai nuk ishte thjesht hije dhe produkt i Shrëderit, por një njeri me potenciale e aftësi menaxheriale në çështjet e politikave të jashtme, pasi mori gjithashtu edhe vlerësimet nga ish-ministri i Jashtëm legjendar gjerman, Dr. Hans-Ditrih Gensher. Ai ndodhet para detyrave shumë të rëndësishme aktualisht, kur roli i Gjermanisë në BE dhe gjithashtu edhe në plan global po merr përmasa të reja dhe kur prezenca e përgjegjësia e saj në zgjidhjen e ndihmën ndaj çështjeve më të ndjeshme sot në botë është ridimensionuar.
Jeta personale
Frank-Valter Shtajnmajer është i martuar me Elke Büdenbender dhe kanë një vajzë. Më 24 gusht 2010, për shkak sëmundjes së gruasë së tij, ai e dhuroi me sukses veshkën e tij gruasë së tij.
Metoda didaktike
'Metoda didaktike a'' (didáskein,' të mësojë; Lore e mësimdhënies) është një metoda e mësimdhënies që ndjek një qasje të qëndrueshme shkencore apo stil edukativ për t'u angazhuar mendjen e studentit. Metoda didaktike e mësimit është në kontrast shpesh me dialektika dhe Metoda Sokratike; Termi mund gjithashtu të përdoret për t'iu referuar një metode specifike didaktike, si për shembull didaktika konstruktiviste.
Didaktike është një teori e mësimdhënies, dhe në një kuptim më të gjerë, një aplikim në teori dhe praktikë i Mësimit dhe Mësimdhënies. Në demarkacionit nga "Mathetics" (shkenca e të mësuarit), didaktika i referohet vetëm në shkencën e mësimdhënies.
Kjo teori mund të jetë në kontrast me mësuarit e hapur, i njohur gjithashtu si experiential mësuarit, në të cilën njerëzit mund të mësojnë nga vetë, në një mënyrë të pastrukturuar, mbi tema të interesit.
Teoria e metodave didaktike mësimore fokusohet në studentët e njohurive bazë të zotërojnë dhe të përpiqet për të përmirësuar mbi dhe të përcjellë këtë informacion. Ajo gjithashtu i referohet themelimit ose pikënisje në një plan mësimor, ku qëllimi i përgjithshëm është njohuria. Një funksionet mësues apo edukator në këtë rol si një figurë autoritative, por edhe si një udhërrëfyes dhe si një burim për nxënësit.
Transporti në Prishtinë
Transporti i Prishtinës formon qendrën bazë të rrugëve automobilistike, hekurudhore (binarëve) dhe rrjetit ajror në Kosovë. Autobusët e qytetit, trenat dhe aeroplanët, të gjitha së bashku shërbejnë për të mbajtur një nivel të lartë të transportit. Statistikat e trafikut policor kanë treguar që prej 240.000 makinave të regjistruara në Republikën e Kosovës, rreth 100.000 makina apo 41% e tyre janë të zonës së Prishtinës.
Rrugët
Rrugët në Prishtinë ishin në gjendje shumë të keqe pas luftës së Kosovës. Kjo situatë shtyu qeverinë të investojë dhe ta përmirësojë këtë seksion. Tani infrastruktura në Prishtinë është në gjendje të mirë. Të gjitha rrugët janë të asfaltuara, ato të cilat lidhin fshatrat e mëdha me qendrën urbane. Rrugët që lidhin Prishtinën me qytetet e tjera paraqesin rrugët kryesore të rrjetit rrugor të Kosovës. Rruga M2, fillon prej veriut të Serbisë, kalon nëpër Prishtinë dhe arrin kufirin jugor me Maqedoninë. Në fundin jugor ajo lidh Prishtinën me korridorin X evropian.
Aksidentet rrugore në Prishtinë
Aerporti
Prishtina ofron shërbimin e aeroportit "Adem Jashari" dhe gjendet rreth 15 km në jug-perëndim të Prishtinës. Terminali modern trajton mijëra pasagjerë në vit dhe mund të konsiderohet si aeroporti më i frekuentuar në rajon. Në vitin 2006, ANP-ja u shpërblye si aeroporti më i mirë në rajon. Në 2012-ën kishte 1.5 milion dhe në 2013-ën numri i udhëtarëve u rrit me më shumë se 100.000 që kishin frekuentuar linjat ajrore 28 në 33 destinacione në 16 vende, duke përfshirë shumicën e qendrave evropiane. Pas vendimit të Qeverisë së Kosovës, në gusht 2011, ai u dha për koncesion. ANP-ja menaxhohet nga konsortiumi turko-francez "Limak & Aeroporte de Lyon" për 20 vjet.
Historiku
Historia e ANP-së fillon në vitin 1965, kur u hap vetëm për fluturime të brendshme, por vetëm nga Beogradi, kryeqyteti i Jugosllavisë. Në vitin 1985 njësia IT u pajis me teknologji moderne në përputhje me standardet e ICAO-s. Vetëm në vitin 1990 fluturimet ndërkombëtare filluan të ateronin në Gjermani dhe Zvicër. Një epokë e re jetëshkurtër filloi pas luftës së Kosovës në vitin 1999, kur erdhi në krye NATO dhe KFOR-i dhe e ndryshuan atë në një aeroport ushtarak. Vetëm në fillimet e vitit 2000, aeroporti u kthye në kontrollin e saj me 45 punonjës gjithsej. Pas luftës, aeroporti u dëmtua dhe u deshën 2 vjet dhe 50 milion euro për të rindërtuar aeroportin dhe atëherë filloi të veprojë si duhet. Aeroporti u riorganizua tërësisht dhe u rindërtua në një periudhë 3-vjeçare 2002-2005 të cilat ndihmuan duke ofruar një gamë të gjerë të cilësisë në rreth 800.000 deri në 1.000.000 pasagjerë. Si rezultat i projekteve të ndryshme rreth sigurisë aeroporti "Adem Jashari" u certifikua nga Autoriteti Islandez Aviacionit civil në vitin 2008.
Pas koncesionit
Pas vitit 2011, kur kontrollin e aeroportit e mori kompania turko – franceze "Limak Aeroport de Lyon”, ishte e planifikuar të shtoheshin 25000 metra katrorë prej 100 milion eurove investime që do të bëheshin sipas kontratës mes qeverisë së Kosovës dhe kompanisë Limak. Investimet përfunduan në fund të vitit 2013 ku u shtuan 15000 metra katrorë dhe 30 milion euro investime më shumë sesa ishte parashikuar në kontratë. Tani PIA -ja është njëri nga aeroportet më të mira në regjion me kapacitet për të ofruar shërbime më shumë se 3 milion pasagjerëve, me një parking për 1700 vetura dhe një sipërfaqe prej 42000 metra katorë. Tani pas investimeve me vlerë prej 130 milion euro aeroporti i ri po mundohet të krijojë transport publik me qëllim që t}i transportojë pasagjerët në kryeqytet dhe anasjelltas.
Stacioni i autobusave në Prishtinë
Autobusët në Kosovë që frekuentohen shpesh janë të shpejtë, të pastër dhe në gjendje të mirë. Stacioni i autobusëve në Prishtinë shërben në gjithë Kosovën dhe në destinacione ndërkombëtare. Stacioni kryesor gjendet 2 km në jugperëndim të qytetit afër bulevardit "Bill Clinton". Që të shkoni atje juve ju nevojitet të merrni një taksi, ose me transport publik ju mund të merrni linjën 10. Për parking ju duhet të bleni një biletë e cila kushton 1 euro.
Autobusët urbanë
Trafiku urban mbulon vetëm dy linja, linjën 4 dhe 3A. Linjat e tjera mbulohen nga operatorë privatë. Që të përmirësohet shërbimi i transportit publik, komuna e Prishtinës ka vendosur të investojë rreth 2 milionë euro për "Trafiku Urban" që të blejë autobusë të rinj.
Taksitë
Në Prishtinë ka shërbime të ndryshme të taksive me kushte përafërsisht të njëjta. Fillimi është 1.5 km, kurse për çdo kilometër të kaluar rritet për 60 cent. Në përgjithësi vozitja prej një fundi në fundin tjetër të Prishtinës nuk kalon çmimin prej 10 eurosh. Ka edhe disa shoferë te lincesuar individualë me taksimetra të ndryshëm prej taksimetrit të zakonshëm që ndonjëherë janë më të volitshëm, por jo çdoherë.
Skuter Taksitë
Trafiku në Prishtinë ka përafërsisht mbi 100.000 mjete çdo ditë ku përfshihen veturat, taksitë, kamionat dhe autobusët. Përveç numrit të madh të taksive në Prishtinë ka filluar edhe një formë e re e shërbimit të taksive. Kompania "Scootaxi" ka filluar të ofrojë një shërbim të transportit me skutera. Kompania "Scootaxi" ofron me skuter ambiental. Kjo është një mënyrë e shpejtë e transportit dhe e lehtë për manovrim nëpër trafikun e ngarkuar. Skuterat janë të rehatshëm për udhëtarët dhe janë të lirë. Scootaxi ofron mundësinë që klientët të udhëtojnë kudo në Prishtinë për 1 euro. Do të udhëtosh në Prishtinë në rehati dhe në shoqërinë e shoferëve me përvojë. Ekziston një aplikacion për iOS dhe Android që i jep mundësi klientit për ta porositur taksinë me anë të aplikacionit. Scootaksit mbikëqyren me GPS nga kompania e cila e kufizon shpejtësinë e tyre deri në 50 km/h, në mënyrë që të ofrojë nivel sa më të lartë të sigurisë për klientët e saj.
Çiklizmi
Prishtina sa i përket biçikletave nuk i përmbush kriteret për të vozitur rreth qytetit. Prishtina ofron mundësi të mira për vozitje me biçikletë në parkun e Gërmisë ku mund të marren biçikleta me qira. Çmimi është 2 euro për 1 orë. Përveç disa pjesëve periferike të pjerrëta, Prishtina nuk është e përshtatshme për vozitje me biçikleta për shkak të hekurave të kanalizimeve, gropave dhe trafikut të ngarkuar. Ekipa Marakli t`Biciklave është komuniteti më i madh i çiklistëve në Kosovë që rreth vetës numëron mbi 300 anëtarë aktiv në aktivitetet tona në shtatë regjionet e Kosovës, ndërsa në aktivitet përmes rrjeteve sociale rangohet e para për nga numri i komunikimit dhe ndjekësve të saj. Një komunitet që tenton ta ngrisë zërin për të drejtat e çiklistave në Kosovë, por e pamundur shkaku i komunës të ndryshme/ Ky fakt na ndëshkon me aksidentimin e disa çiklistëve
Trenat
Rrjeti i parë hekurudhor në Kosovë është konstruktuar në 1874-ën duke filluar nga Hani i Elezit nëpërmjet Fushë Kosovës dhe duke përfunduar në Mitrovicë. Më vonë Kosova përfundoi së konstruktuari një linjë hekurudhore ekzistuese gjatë gjithë territorit të Kosovës Rjeti hekurudhor i Kosovës ka një shtrirje prej 333,451 km.Përveç linjës hekurudhore industriale e cila nuk është e përfshirë në këto statistika që mbulojnë rreth 103,4 km të hekurudhave. Linjat hekurudhore lidhin qendrat më të rëndësishme të Kosovës, përveç Gjakovës dhe Gjilanit, të cilat nuk janë të mbuluara. Linjat hekurudhore gjithashtu lidhin edhe Kosovën me shtetet fqinje si Maqedonia dhe Serbia dhe përmes tyre me shtetet tjera botërore. Prishtina ka dy stacione të trenit. Prishtina ka një tren që udhëton çdo ditë nga Prishtina në Shkup. Treni i merr udhëtarët në Prishtinë në orën 13:00 në stacionin kryesor, i cili është shumë lehtë të humbet, nëse jeni me vonesë. Stacioni i trenit gjendet në pjesën industriale të Prishtinës, menjëherë poshtë kodrës në lagjen e Dragodanit.
Udhëtimi për në Shkup zgjat përafërsisht 4 orë.
Biletat janë relativisht të lira, duke filluar nga 0.30 euro deri në 3 euro për udhëtime brenda kufijve. Rrjeti hekurudhor i Kosovës ofron disa lloje të biletave: njëdrejtimëshe, dydrejtimëshe, bileta me zbritje (për studentë, pensionistë), bileta mujore. Për linja ditore rrejti hekurudhor i Kosovës më 2 tetor lëshoi në përdorim linjën e re Prishtinë-Pejë për transport udhëtarësh.
Hekurudhat e Kosovës operojnë me trena të rregullt ditorë:
Makinat
Numri i makinave në Prishtinë është menduar të jetë rreth 70,000-100,000, edhe pse është e vështirë që të ketë llogaritje të sakta, pasi makinat e 6 institucioneve ndërkombëtare duhet po ashtu të numërohen. Po ashtu gjendet një sasi e madhe e makinave të vjetra, të cilat janë të papërdorshme.
Për shkallën motorike, sipas Entit të Statistikave të Kosovës, në vitin 2002, në Kosovë kishte rreth 113 makina në 1000 banorë. Nëse e krahasojmë me qytetet e tjera evropiane në Vjenë ka 393 makina/1000 banorë dhe në Shtutgart 549cars/1000 i zhvillimit më të mirë ekonomik dhe duke pasur parasysh pozitën e favorshme gjeografike që ka Prishtina, 290-380 makina/1000 banorë deri në vitin 2030 nuk janë larg të mendueshme.
Kampionati Botëror i Formula Një 2006
Formula 1 kampionati i vitit 2006 ishte kampionati i 57të botërorë në Formula 1, organizuar nga FIA.
Garimet
http://en.wikipedia.org/wiki/2006_Formula_One_season
Ekipet dhe garuesit
Më poshtë janë paraqitur ekipet dhe pjesmarrësit në garat e kampionatit botërorë të vitit 2006.
Pilotët
thumb|200px|[[Scuderia Ferrari|Ferrari ]]
Kalimi Kufitar i Hanit të Hotit
Kalimi Kufitar i Hanit të Hotit është pika e kalimit kufitar  qe lidh Shkodren me  qytetin e Tuzit dhe me tej me Podgoricen.
Kryesisht e eshte pike kalimi per transportet industriale.
Child's Play
Lojë Kukullash është një film amerikan horror 1988 shkruar nga Don Mancini dhe drejtuar nga Tom Holland. Filmi u lirua më 9 nëntor, 1988 dhe yje Catherine Hicks, Chris Sarandon dhe Brad Dourif.Tagline zyrtar i filmit ishte "Ju do të dëshiroj që ai të ishte vetëm Make-Believe."
Filmi u takua me sukses të moderuar për lirimin e saj, dhe që atëherë ka zhvilluar një kult pas në mesin e tifozëve të zhanër horror. Filmi është i pari në serinë e filmit fëmijës Luaj dhe ishte filmi i vetëm në serinë e lëshuar nga MGM / UA, si të drejtat e në seri janë shitur në fillim Universal me fort e lehtë 2. Në vitin 2008, një xhirim i filmit u diskutua dhe planifikuar për një deklaratë për 2011, por burimet e tjera shtetërore nuk ka konflikt xhirim është planifikuar.
Pesimizmi
Pesimizmi është një qëndrim negativ mendor në të cilin pritet një rezultat i padëshirueshëm nga një situatë e caktuar. Pesimistët priren të përqendrohen në aspektet negative të jetës në përgjithësi. Një pyetje e zakonshme që bëhet për të testuar pesimizmin është "A është gota gjysmë bosh apo gjysmë e mbushur?"; Në këtë situatë, një pesimist thuhet se e sheh gotën gjysmë-bosh, ndërsa një optimist thuhet se e sheh gotën gjysmë të mbushur. Gjatë gjithë historisë, prirja pesimiste ka pasur efekte në të gjitha fushat kryesore të të menduarit.
Child's Play
Historia
Në mëngjesin e 9 nëntor 1988 në Chikago, Illinois, ndërsa duke u ndjekur nga Mike Norris Detective (Chris Sarandon), Charles Lee Ray, një vrasës serial i njohur si "Strangler Lakeshore" (Brad Dourif), është i qëlluar dhe plagosur për vdekje. Duke ditur se ai nuk mund t'i shpëtojnë, Charles vdes merr mbulojnë brenda një dyqan lodrash, duke gjetur kutitë e folur "Good Guy" kukulla, dhe përdor një ritual Voodoo për të transferuar shpirtin e tij në një nga kukullat.Dyqan është goditur më pas nga rrufeja dhe djegiet në tokë, edhe pse shumica e inventarit të saj, duke përfshirë edhe kukulla, mbijeton.
Later that morning, 6-year-old Andy Barclay (Alex Vincent) tells his widowed mother Karen Barclay (Catherine Hicks) that he wants a Good Guy doll for his birthday. Unable to afford the full price, Karen buys a stolen doll from a street peddler, which is the same doll into which Charles Lee Ray had earlier transferred his soul.
Atë natë, si Andy po luan me kukull - i cili e ka prezantuar veten e tij si "Chucky" - mik Karen së, Maggie Peterson (Dinah Manoff), i cili është babysitting Andy, qorton atë për kthyer në lajmet e mbrëmjes dhe vendosjen Chucky në para të TV. Kur Andy përpiqet për të mohuar akuzën, ajo nuk e beson atë dhe dërgon atë në krevat. Maggie është vonë e goditi në mënyrë të dhunshme me një çekiç nga një figurë e paparë dhe bie nga dritarja e kuzhinës banesën për vdekjen e saj. Andy, kur në pyetje, insiston se Chucky e ka zbuluar veten të jetë gjallë dhe se ai vrau Megin.
Të nesërmen, Andy vizita në shtëpinë e Eddie Caputo (Neil Giuntoli), bashkëpunëtor Charles Lee Ray, i cili e kishte tradhtuar atë. Chucky sneaks në shtëpinë e Eddie dhe fryn nga drita pilote në furrë dhe e kthen deri gazit. Eddie zbulon Chucky është i gjallë dhe, në panikos vetëmbrojtje, zjarret armë e tij dhe shpërthen shtëpisë, duke vrarë atë.
Beni Snous
Beni Snous (Arabisht: بني سنوس‎) është komunë në provincën Tlemcen, Algjeri.
Child's Play
Historia
Autoritetet vend Andy në repartin psikiatrik, pasi ai është gjetur pranë vendit të krimit. Karen zbulon Andy u thënë të vërtetën pasi zbuloi se bateritë të përfshira në kuti kukull Good Guy kurrë nuk janë vënë brenda Chucky. Pas kërcënuar për të hedhur atë në fireplace, Chucky vjen i gjallë në duart e saj, kafshimet e saj dhe shkon nga banesa. Ajo kontakte Detective Norris, i cili tani është duke hetuar vdekjen e Maggie. Edhe pse ai fillimisht dyshime historinë e saj, njeriu i pastrehë që shiten Karen kukull konfirmon se ai e marrë atë nga dyqani djegur lodër poshtë ku Charles Lee Ray u vra. Norris bëhet një besimtar pasi ai është i sulmuar nga Chucky në makinën e tij dhe mbijeton vetëm nga të shtënat kukullës.
Kantoni Mirecourt
Kantoni Mirecourt (frëngjisht: Canton de Mirecourt) është një kanton në departamentin Vosges, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Mirecourt. Ka sipërfaqe 171.77km2 dhe popullsi 11931 banorë.
Child's Play
Historia
Chucky takohet me John Simonsen, mësuesi i tij Voodoo nga vitet e kaluara, dhe e pyet pse plaga e tij me armë zjarri Bled, që nga një kukull nuk duhet të ketë gjak. John informon atë se trupi i tij është i ngadalë në përputhje me atë të njeriut dhe së shpejti do të bëhet tërësisht të gjakut dhe mishit, zënë atë brenda saj. Chucky kërkon të dijë se si të shmangur një fat të tillë, por John, ndjenja Chucky ka abuzuar njohuritë e tij VooDoo, refuzon për të ndihmuar. Duke parashikuar këtë, Chucky torturat atë nëpërmjet një kukull para-përgatitur VooDoo, dhe John pranon Chucky mund t'i shpëtojë trupi kukull nëse ai transferon shpirtin e tij në trupin e personit të parë që zbuloi natyrën e tij të vërtetë për të, e cila është Andy. Laughing se ai do të "marrë të gjashtë vjeç përsëri," një maskim të përsosur për një vrasës, Chucky stabs kukull voodoo dhe lë Gjoni të vdesin. Karen dhe Detective Norris, pas çon nga file Charles Lee Ray e rastit, të gjejnë Gjoni si ai paraqet vdes dhe të marrë udhëzime se si të vrasin Chucky, edhe pse Chucky është një kukull, zemra e tij është plotësisht e njeriut dhe të prekshme për të lëndimit fatale.
Kantoni Mirecourt
Përbërja aktuale
Kantoni Mirecourt aktualisht përbëhet nga 32 komuna.
Child's Play
Historia
Duke ditur se Chucky është pas tij, Andy shpëton nga njësi psikiatrike. Chucky brutalisht vret mjekun repartin e kokës (Jack Colvin) me një makinë të elektroshokut në proces, duke e lënë autoritetet për të besuar Andy vrarë mjeku duke ikin. Mike dhe Karen pushtoj në banesë duke shpresuar se Andy është atje. Chucky arrin në banesë para tyre dhe pa ndjenja Andy knocks me një shkop bejsbolli, dhe të ardhurat ritual Voodoo për të vjedhur shpirtin e tij. Pas një lufte të zgjatur, Chucky është hedhur në fireplace nga Karen dhe pavarësisht disa coaxing nga Chucky, Andy arrin në dritë një ndeshje dhe ndez fireplace, përfundimisht vendosjen e Chucky zjarrin. Andy dhe Karen, Chucky menduarit është i vdekur, të shkojnë për të ndihmuar të plagosurit Mike Norris. Pas Andy merr çantë e ndihmës nga nën lavaman, ai zbulon Chucky është zhdukur. Shumë e djegur por të gjallë, Chucky Chases pas Andy dhe Karen, të cilët barricade veten në dhomën e gjumit, Karen shoots atë disa herë, mungon zemra e tij, por shpërndajnë kokën e tij, një krah dhe një këmbë në korridor. Pas partner Norris ', Jack Santos, arrin, pjesët e shpërndara kukull përpjekje për të sulmuar në udhëzimet e kokës ulëritës Chucky së, të prera. Karen, duke kujtuar fjalët e fundit i Gjonit, thotë Mike për të xhiruar Chucky në zemër. Norris bën këtë dhe e bën një hit të drejtpërdrejtë, duke vrarë Chucky.
Fatmir Agalliu
parapamje|Fatmir Agalliu Fatmir Agalliu lindi më 19 qershor 1933 në Patos fshat të Mallakastrës së poshtme. Ai ka qenë pedagog i gjuhës shqipe në Fakultetin e Historisë dhe të Filologjisë të Universitetit të Tiranës, bashkautor i Gramatikës së Akademisë së Shkencave (1976, 1995). Kontributi i tij kryesor ka qenë në fushën e morfologjisë së shqipes së sotme.
Ai vdiq më 5 qershor 1998.
Bari mijëfletësh
(Achillea millefolium), i njohur edhe si : - bar i pezmit, mijëgjethësja, bar noxël (Kruje), ermenë (Libohovë), bishtamith (Orosh), është lule e familjes Asteraceae.
Presidenti i Malit të Zi
Presidenti i Malit të Zi (Serbisht: Предсједник Црне Горе, Predsjednik Crne Gore) është kreu i shtetit të Malit të Zi. Presidenti aktual është Jakov Milatoviq, i cili është zgjedhur në raundin e dytë të zgjedhjeve presidenciale më 2023 me 58.88% të votave. Rezidenca zyrtare e Presidentit është Pallati i Kaltërt i vendosur në ish-kryeqytetin mbretëror Cetinje.
Ndërprerja e Mandatit
Ky seksion është në përputhje me Kushtetutën e malit të Zi, Neni 87
Detyra presidenciale
djathtas|parapamje|250x250px|Pallati i Kaltërt, Shtëpia e Presidentit në [[Çetina|Cetinje]] Ky seksion është në përputhje me Kushtetutën e malit të Zi, Neni 88
Presidenti duhet:
Presidenti do të jetë anëtar i Këshillit Suprem të Mbrojtjes.
Kryerja e detyrave
Ky seksion është në përputhje me Kushtetutën e malit të Zi, Neni 90
Në rast të ndërprerjes së mandatit të Presidentit të republikës, dhe deri në zgjedhjen e President të ri dhe në rast se Presidenti është penguar përkohësisht në kryerjen e funksioneve të tij, detyrave të tij, do të supozohet nga Kryetari i Kuvendit dhe në rast se Kuvendi është tretur, nga Kryeministri.
Shpallja e ligjeve
Ky seksion është në përputhje me Kushtetutën e malit të Zi, Neni 89
Presidenti do të shpallë një ligj nga ordinancë brenda shtatë ditëve nga data e miratimit të tij. Presidenti gjithashtu mundet brenda shtatë ditëve nga data e miratimit të një ligji, të kërkojnë nga Kuvendit që të vendosë përsëri në të njëjtin ligj. Presidenti është i detyruar të shpallë një ligj që kalon për herë të dytë nga Kuvendi.
Kantoni Couptrain
Kantoni Couptrain (frëngjisht: Canton de Couptrain) është një kanton në departamentin Mayenne, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Couptrain. Ka sipërfaqe 166.2km2 dhe popullsi 4246 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Couptrain aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Real Sociedad
Real Sociedad de Fútbol, S.A.D., njohur zakonisht si Real Sociedad ( Spanjisht : [reˈal soθjeˈðað]) ose La Real, është një klub spanjoll me seli në qytetin e San Sebastián të Shtetit Bask, themeluar më 7 shtator 1909. Stadiumi i saj është Anoeta, e cila është me kapacitet prej 32,000 mijë ulësesh. Real Sociedad ka fituar titullin e La Ligas në sezonet 1980–81 dhe 1981–82, dhe për herë të fundit kanë përfunduar në vend të dytë në sezonin 2002–03. Klubi luan derbin bask kundër Athletic Bilbao. Real Sociedad ka qënë një klub themelues i La Ligas në vitin 1928, dhe periudha e tyre më e gjatë e qëndrimit është plot 40 sezone, nga viti 1967 e deri në vitin 2007.
Roşia Montană
Roşia Montană është një komunë në qarkun Alba në Rumani. Ka një popullsi prej 3.176 banorësh dhe sipërfaqe 42,00 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 16 fshatrave: Bălmoşeşti, Blideşti, Bunta, Cărpiniş, Coasta Henţii, Corna, Curături, Dăroaia, Gârda-Bărbuleşti, Gura Roşiei, Iacobeşti, Ignăţeşti, Roşia Montană, Şoal, Ţarina, Vârtop. Kjo zonë është shquar që në kohët antike për pasuritë minerale, veçanërisht në ar.
Demografia
Burimi: ,
Real Sociedad
Real Sociedad ka gjithashtu e disa skuadra në kategori të ndryshme sportive: futboll femrash, atletizëm, hokej në fushë dhe basque pelota.
Skuadra aktuale
Redaktuar më 1 shtator 2014
Trepezica
Trepezicë, (Трпејца/Trpejca) është fshat në komunën e Ohrit, Maqedoni.
Vetëbesimi
parapamje|Një boksiere e re tregon besim tek vetja dhe tek pajisjet e saj. Vetëbesimi është një gjendje e të qenit mendjemprehtë: ose që një hipotezë ose parashikim është i saktë, ose se një kurs veprimi i zgjedhur është më i miri ose më efektiv. Besimi vjen nga një fjalë latine 'fidere' që do të thotë "të besosh"; prandaj, të kesh vetëbesim është të kesh besim te vetja. Arroganca ose mendjemadhësia, në krahasim, është gjendja e të paturit besim të pamerituar - të besosh diçka ose dikë është e saktë ose e aftë, kur mungojnë provat ose arsyet për këtë besim. Vetëbesimi i tepërt ose mendjemadhësia është besimi i tepruar tek dikush (ose diçka) që ka sukses, pa marrë parasysh dështimin. Vetëbesimi mund të jetë një profeci vetë-përmbushëse, pasi ata që nuk e kanë mund të dështojnë ose të mos përpiqen sepse u mungon, dhe ata që e kanë mund të kenë sukses sepse e kanë atë dhe jo për shkak të një aftësie të lindur.
Koncepti i vetëbesimit zakonisht përkufizohet si vetësiguri në gjykimin, aftësinë, fuqinë personale, etj. Vetëbesimi i dikujt shpesh rritet si rezultat i përvojave të kryerjes së kënaqshme të aktiviteteve të veçanta. Vetëbesimi përfshin një besim pozitiv se njeriu në përgjithësi mund të realizojë atë që dëshiron të bëjë në të ardhmen. Vetëbesimi nuk është i njëjtë me vetëvlerësimin, i cili është një vlerësim i vlerës së dikujt. Vetëbesimi është më konkretisht besimi në aftësinë e dikujt për të arritur një qëllim, i cili një meta-analizë sugjeroi se është i ngjashëm me përgjithësimin e vetë-efikasitetit. Abraham Maslow dhe shumë të tjerë kanë theksuar nevojën për të bërë dallimin midis vetëbesimit si një karakteristikë e përgjithësuar e personalitetit dhe vetëbesimit në lidhje me një detyrë, aftësi ose sfidë specifike (d.m.th. vetë-efikasiteti). Termi "vetëbesim" zakonisht i referohet një tipari të përgjithshëm të personalitetit. Në të kundërt, "vetë-efikasiteti" përcaktohet nga psikologu Albert Bandura si "besimi në aftësinë e dikujt për të pasur sukses në situata specifike ose për të përmbushur një detyrë" dhe i referohet vetëbesimit që shprehet ndaj situatave dhe objektivave specifike. Duke ndërtuar konceptin e Bandurës për vetë-efikasitetin, Alex Stajkovic prezanton gjithashtu konceptin e "besimit thelbësor", i cili "mundëson psikologjikisht ose zhbllokon potencialin ekzistues të dikujt duke besuar se mund të përballojë atë që duhet bërë". Kur aplikohen në vendin e punës, punonjësit që kanë besim të lartë thelbësor kanë më shumë gjasa të pranojnë dhe të përkushtohen ndaj qëllimeve, duke rritur gjithashtu performancën e tyre. Psikologët kanë vërejtur prej kohësh se një person mund të ketë vetëbesim në aftësinë e tij për të përfunduar një detyrë specifike (vetë-efikasiteti) (p.sh. të gatuajë një vakt të mirë ose të shkruajë një roman të mirë) edhe pse mund t'i mungojë vetëbesimi i përgjithshëm, ose anasjelltas me vetëbesim edhe pse u mungon vetë-efikasiteti për të arritur një detyrë të caktuar (p.sh. të shkruajë një roman). Megjithatë, këto dy lloje të vetëbesimit janë të ndërlidhura me njëra-tjetrën dhe për këtë arsye mund të ngatërrohen lehtësisht.
Kalimi Kufitar i Qafës së Thanës
Kalimi Kufitar i Qafës së Thanës është vendkalimi më i rendësishëm në Shqipëri për kalimin e mallarve industriale. Në këtë korridor që quhet korridori i tetë kalojnë mallra nga Turqia, Bullgaria dhe Maqedonia për në drejtim të Portit te Durrësit.
Pala maqedonase e quan QAFASAN. Eshtë i përbëre nga  tre karrexhata vajtese dhe tre  hyrese. Ndodhet 4 km nga rruga nacionale.
Titulli "Mjeshtër i madh"
Urdhri "Mjeshtër i Madh" është një dekoratë nderi e Republikës së Shqipërisë që u jepet punonjësve të fushave të ndryshme të shkencës, artit, sportit, drejtimit, prodhimit dhe biznesit për punë të shquara. Dekorata jepet me dekret nga Presidenti i Shqipërisë. Ky urdhër është i artë.
Deri më tani kjo dekoratë u është akorduar:
2021
Selim Hamid Çelmeta (1968), një ikonë e çiklizmit dhe sportit Shqiptar dekoruar me titullin “Mjeshtër i Madh” nga Presidenti i Republikës në 8 Nentor 2021. Çiklist i klubit shumësportësh Dinamo (1983-1996). Disa herë kampion kombëtar dhe fitues i shumë etapave çiklistike. Përfaqësues i ekipit kombëtar (1986-1996).
Jackson
Jackson është kryeqyteti i shtetit Misisipi të SHBA-së. I vendosur në jug të lumit Yazoo, ai konsiderohet të jetë kufiri jugor i Deltës së lumit Misisipi. Xhekson është qyteti më i populluar në Misisipi.
Popullsia e qytetit ka rënë nga 184.256 banorë në regjistrimin e vitit 2000, në 173.514 banorë në regjistrimin e vitit 2010.
Slogani aktual për qytetin është "Xhekson, Misisipi: Qyteti me Shpirt". Qyteti është emëruar pas Andrew Jackson, i cili ishte një gjeneral në kohën e emërtimit, por më vonë u bë president i Shteteve të Bashkuara.
Microsoft Outlook
Individët mund të përdorin Outlook si një aplikacion më vete; organizatat mund ta vendosin atë si softuer me shumë përdorues (përmes Microsoft Exchange Server ose SharePoint) për funksione të tilla të përbashkëta si kutitë postare, kalendarët, dosjet, grumbullimi i të dhënave (d.m.th., listat e SharePoint) dhe planifikimi i takimeve. Ofrohen gjithashtu aplikacione të Outlook për platformat celulare.