cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shkrimi kurziv
Përdorimi
Titujt nëpër libra në shumicën e rasteve shkruhen me një font të madh të shkronjave, apo të gjitha vetëm me shkronja të mëdha (apo me të dyja), por nëse ndonjë libër ka pjesë, për titujt e kaptinave apo të nëntitujve, shpeshëherë përdoret kurzivi. Përveç shkrimit të titujve, me kurziv nganjëherë shënohen burimet (citatet), a nganjëherë edhee parathënjet në libra. Nëse në tekst për shkaqe të ndryshme duhet, ato më së shumti shkruhen në kllapa apo në kurziv. Por, më së shumti shkrimin kurziv e gjejmë te fjalorët e gjuhëve (P.sh. Anglisht – Shqip), ku çdo rresh është i përbërë nga tri fonte të shkronjave, ku njëra është kurziv.
Kantoni Morlaàs
Kantoni Morlaàs (frëngjisht: Canton de Morlaàs) është një kanton në departamentin Pyrénées-Atlantiques, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Morlaàs. Ka sipërfaqe 223km2 dhe popullsi 21703 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Morlaàs aktualisht përbëhet nga 29 komuna.
Wael Badawy
Wael Badawy (Arabic: بدوى; born in Alexandria, Egypt) is an entrepreneur, inventor, political activist, and writer.
Biography
Dr. Wael Badawy is a member of APEGGA. Dr. Badawy conducted his research at the U of Calgary, Canada where he was an iCore Chair Associate. He received the Standard Council of Canada, Award of Excellence. He is Named in the [Top 40 under 40], [Avenue Magazine]. He is honored with the Distinguished Professional Awards by Immigrant Services Calgary In 2009, honored and named as Microsoft’s Canadian Innovator Program, where Canadian men and women are using technology to create breakthroughs that benefit people across the country. In 2009, he received Certificate of Appreciation, on behalf of ISO and IEC, to acknowledge with appreciation the special contribution made as a project editor in the development of International Standard. ISO/IEC TR 14496-9:2008, Information technology – Coding of audio-visual objects – Part 9: Reference hardware description.
Personal life
He currently resides in Calgary, Canada.
Published work
Yehya Ghallab and Wael Badawy, Lab-on-a-chip, Techniques, Circuits, and Biomedical Applications, Artech House, ISBN 1-59693-418-2, July 2010.
Wael Badawy and G. Jullien, System on Chip for RT Applications, Kluwer Publisher, ISBN 1-4020-7254-6.
Schlans
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Koni
parapamje|264x264px|Një kon me rreze baze r , lartësi h, lartësi anësore c dhe këndi \theta Koni është një trup gjeometrik i cili zvogëlohet në mënyrë të vazhduar në një pikë që quhet kulm.
Një kon formohet nga një bashkësi drejtëzash që lidhin kulmin me të gjitha pikat e vijës së bazës. Baza është një vijë e mbyllur në një plan që nuk e përmban kulmin.
Syprina
Syprina e konit S gjendet duke mbledhur syprinën e bazës S_{B} me syprinën anësore (në gjuhën e përditshme: në formë kaushi) S_A:
parapamje|Modeli i hapjes së një koni me SB-sipërfaqen e bazës dhe SA-sipërfaqen anësore Kjo formulë për sipërfaqjen anësore vjen nga hapja e konit.
Vëllimi
Vëllimi V i një koni të ngurtë është i barabartë me një të tretën e shumëzimit të syprinës së bazës S_B dhe lartësisë h
Pa përdorur analizën matematike formula mund të nxirret prej parimit të Kavalierit.
Koni i gradës së dytë
Koni i gradës së dytë quhet sipërfaqja e gradës së dytë që përcaktohet me ekuacionin në formën kanonike :.
Përndryshe koni i gradës së dytë figurativisht është figurë e përbërë nga dy kone që kanë kulm të përbashkët dhe qëndrojnë normal (mbyllin këndin 90) me planin që xOy. Vija të gradës së dytë përfshijnë:
Veendam
Veendam është një qytet dhe komunë në provincën Groningen në Holandë me sipërfaqe 78.71 km² dhe popullsi 28015 banorë. Veendam është kryeqendra e komunës.
Kombëtarja shqiptare e basketbollit për femra
Kombëtarja shqiptare e basketbollit për femra përfaqëson Shqipërinë në garat ndërkombëtare të basketbollit për femra dhe kontrollohet nga Shoqata Shqiptare e Basketbollit.
Historia
Kombëtarja shqiptare e basketbollit për femra është mjaft e suksesshme në Basketbollin Europian. Duke qenë të suksesshëm në Lojërat Mesdhetare, një garë sportive ndërkombëtare, ata do të fitonin me sukses në vitin 1987 në finale kundër femrave nga Turqia, në paraqitjen e tyre të parë ndonjëherë.
Femrat shqiptare do të garonin në dy gara si Lojrat Ndërkombëtare Mesdhetare në të cilat kualifikohen tre herë për basketboll në Lojërat Mesdhetare, së pari në basketboll në Lojërat Mesdhetare 1987 në Latakia, Siri. Më pas në 1991 në Athinë, Greqi dhe së fundmi në 2009 në Pescara, Itali. Femrat shqiptare do të garonin gjithashtu në Kampionatin Evropian të FIBA-s për femra për vendet e vogla tre herë në historinë e tyre për herë të parë në vitin 1996. Fitimi i këtij turneu në vitin 2002 kundër Islandës në finale.
Kombëtarja shqiptare e basketbollit për femra është kombëtarja më e suksesshme e Shqipërisë në basketboll duke fituar dy medalje të arta në garat evropiane dhe ndërkombëtare. Së pari në 1987 dhe në 2002 gjithashtu. Ata gjithashtu do të fitonin dy medalje argjendi në turneun e vendeve të vogla fillimisht në 1996 dhe më vonë në 2008. Ata fituan katër medalje në historinë e tyre të suksesshme të basketbollit.
Lojërat Mesdhetare
Suksesi i tyre më i madh erdhi në paraqitjen e tyre të parë ndonjëherë në Basketboll në Lojërat Mesdhetare 1987 në Latakia, në të cilat ata do të mundnin ekipin kombëtar të basketbollit të Turqisë për femra në finale për të fituar këtë kompeticion, në paraqitjen e tyre të parë ndonjëherë. Është fitorja e tyre e vetme dhe e vetme në konkursin ndërkombëtar në historinë e tyre. Pavarësisht se është suksesi më i madh për Shqipërinë në Basketboll Ndërkombëtar apo Europian.
Në dy paraqitjet e tyre të radhës, femrat shqiptare nuk mundën të përsërisin suksesin që patën në fushatën e tyre të parë. Në fushatën e tyre të radhës në Basketboll në Lojërat Mesdhetare 1991 në Greqi. Shqiptaret nuk arritën të përsërisin suksesin dhe përfundojnë në vendin e pestë në fund pas Spanjës, Francës dhe Greqisë.
Kombëtarja shqiptare do të garonte së fundmi për basketboll në Lojërat Mesdhetare 2009 në Itali. Në grupin A do të përballeshin me Kroacinë dhe Italinë. Shqiptaret këtë herë ishin pa asnjë shans për të humbur të dyja ndeshjet rëndë në proces. Shqipëria do të merrte më pas një lamtumirë në gjysmëfinale për grupin e vendit të pestë, për shkak të garës me vetëm shtatë kombe pjesëmarrëse. Do të ishte paraqitja e tyre e fundit në çdo kompeticion ndërkombëtar sot për kombëtaren shqiptare të basketbollit për femra.
Lojërat Mesdhetare 2009
Skuadra shqiptare e femrave do të përballej më pas në finale me Turqinë. Këtë herë ata nuk mundën dot opozitën si më parë në fushatën e tyre fituese. Ata do të humbnin pavarësisht performancës së përmirësuar në fund me 60–89. Duke përfunduar paraqitjen e tyre të tretë dhe të fundit në Lojërat Mesdhetare në vendin e 6-të nga shtatë kombe.
Albania 60 - 89  Turkey
Kampionati i vendeve të vogla (1996 - 2008)
Femrat shqiptare gjithashtu do të merrnin pjesë tre herë në Kampionatin Evropian të Femrave të FIBA-s për vendet e vogla, fillimisht në vitin 1996 dhe për pjesëmarrjen e fundit në Luksemburg 2008. Duke treguar në të tre turnet, ata morën pjesë disa rezultate të mira. Në pjesëmarrjen e tyre të parë në kampionatin e vendeve të vogla në Maltë 1996, femrat shqiptare do të humbnin në finale ndaj Islandës me rezultatin 81–73 në fund. Më pas Shqipëria garoi edhe një herë në këtë kompeticion në Andorra 2002, këtë herë, femrat shqiptare u hakmorën ndaj Islandës dhe do ta fitonin këtë kompeticion për herë të parë me një paraqitje mbresëlënëse, mund t'i mundnin me rezultatin 84–79 në proces. Për femrat shqiptare ishte medalja e tyre e dytë e artë në çdo kompeticion evropian apo botëror të basketbollit në historinë e tyre. Duke fituar të pesë ndeshjet e tyre në fushatën e tyre. Ende fitimi i tyre i fundit i titullit në historinë e tyre të basketbollit. Në fushatën e tyre të tretë dhe të fundit në Kampionatin e Vendeve të Vogla në edicionin e Luksemburgut 2008. Për herë të tretë radhazi ata do të arrinin në finale në këtë kompeticion, por humbën në finale kundër Maltës me 61-81 duke humbur titullin e dytë në këtë turne.
FIBA Kampionati Evropian për Femra për Vendet e Vogla në Valetta 1996
Iceland 81 - 73  Albania
FIBA Kampionati Evropian për Femra për Vendet e Vogla në Andorra 2002
Për kombëtaren shqiptare të basketbollit për femra medalja e parë e artë në këtë garë. Edhe finalja e tyre e dytë kundër kombëtares së basketbollit të femrave të Islandës. Kjo do të ishte medalja e tyre e parë e artë në 15 vjet pas fitores së tyre në Lojërat Mesdhetare 1987 në Siri. Për femrat shqiptare është medalja e tyre e fundit e artë.
Albania 84–79  Iceland
FIBA Kampionati Evropian për Femra për Vendet e Vogla në Luksemburg 2008
Pavarësisht humbjes ndaj kombëtares së basketbollit të Maltës për femra, Shqipëria do të fitonte sërish medaljen e argjendtë. Femrat shqiptare do të arrinin në të tri paraqitjet e tyre në finalen e këtij turneu pas gjashtë vitesh pritje. Ata fituan medaljen e tretë dhe të fundit në këtë garë. Një medalje ari dhe dy argjendi në fund. Do të ishte deri sot finalja e tyre e fundit që do të merrnin pjesë si Kombëtare e Basketbollit në historinë e tyre.
Malta 81 - 61  Albania
Femrat shqiptare nuk mundën të kualifikoheshin në asnjë turne tjetër që prej pjesëmarrjes së tyre të fundit në Basketboll në Lojërat Mesdhetare 2009.
Komuna e Kastriotit
Ky artikull merret me Komunën e Kastriotit. Për qytetin e Kastriotit shiko në faqen përkatëse. thumb|Pozita e komunës së Kastriotit në hartën e Kosovës Komuna e Kastriotit është një komunë në Kosovë, ndodhet në rrethin e Prishtinës ndërsa selia administrative është qyteti i Kastriotit.
Gjeografia
Territori i komunës së Kastriotit ndodhet në qendër të Kosovës. Në veri komuna kufizohet me komunën e Vushtrrisë, në lindje me komunën e Prishtinës, në jug me komunën e Fushë Kosovës perëndim me komunën e Drenasit në veri-lindje me komunen e Besianes. Territori i komunës ka gjithsej 19 fshatra ndërsa zona e përgjithshme e komunës ka një sipërfaqe prej 105 km². Së bashku me komunat e Prishtinës, Besianes, Drenasit, Fushë Kosovës, Lipjanit, Graçanicës dhe Artanës, formon rrethin e Prishtinës.
Popullsia
Regjistrimi i vitit 2011 tregoi komuna e Kastriotit ka një popullsi prej 21.549, nga të cilët 19.554 ishin shqiptarë, 661 romë, 578 ashkali, 276 serbët, 58  boshnjakë, 27 Egjiptianë të Ballkanit, 5 goranë dhe 2   turqë.
Eva Alikaj
Eva Alikaj është një aktore shqiptare. Në vitet 1980-90 ishte nga më të shquarat në kinemanë dhe teatrin shqiptar duke fituar disa kupa festivalesh të filmit artistik.
Jeta
Eva Alikaj lindi në Tiranë më 25 prill 1961. Kur ishte vetëm 21 vjeç, në 1983, fitoi Kupën si Aktorja më e mirë e Festivalit V të Filmit Artistik Shqiptar, për rolin e Verës në filmin “Njeriu i mirë” (1982). Një vit më pas, u diplomua për aktore në Akademinë e Arteve të Tiranës dhe iu bashkua trupës së Teatrit Kombëtar.
Vignogn
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Eva Alikaj
Jeta
Vazhdon të luajë me sukses në film, duke u vlerësuar me çmime në gjithë vitet 1980. Karakteret janë Linda tek “Shirat e vjeshtës” (1984), që i dhuron Medalionin e Festivalit VI, Etleva tek “Treni niset në shtatë pa pesë” (1988) - Çmimin e Dytë. Role të tjerë janë Ilona në “Botë e padukshme” (1987), Ana në “Jeta në duart e tjetrit” (1990), Evgjenia në “I paharruari” (1984), Drita në “Vendimi” (1984), Irena në “Hije që mbeten pas” (1985), dhe Edlira në “Stolat në park” (1988).
Qysh prej vitit 1991 jeton në Austri, ku edhe u martua me një nështetas të huaj, duke marrë mbiemrin e tij, Eva Lossl. Në 1992, nga kriza e teatrit dhe artit shqiptar në përgjithesi, punoi si kameriere.
Në 1993 lind djalin e saj, Xhino, i cili studjon për violinë. Më 1995 u rikthye përkohësisht në Shqipëri dhe interpretoi rolin e fundit në filmin "Përdhunuesit". Në 2006 shfaqet në një rol të vogël të një filmi austriak. Në 2007 kthehet përkohësisht Tiranë për një muzikal. Hera e fundit e shfaqur në publikun shqiptar ishte në qershor 2009, për cmimet Kult.
Edhe në teatër ka një fillim shumë të mirë, në 1988, me rolin e Xhulietës në tragjedinë Romeo e Xhulieta të Shekspirit.
Kritika
Eva ka sinqeritet dhe natyrshmëri të interpretimit, duke krijuar edhe një portret të veçantë të saj. Në interpretimin e Xhulietës të Shekspirit, Eva i preku spektatorët e teatrit me zërin melodioz dhe sjelljen thuajse fëminore të një vajze të shkujdesur. Kritika rrëfeu që roli që interpretoi nuk e intimidoi aspak, përkundrazi ajo krijoi një tip të sinqertë e të thjeshtë që s'e kish lënë akoma adoleshencën.
Tremish
Tremishti është një fshat në komunën Petran në rrethin e Përmetit të Shqipërisë.
Berlanga de Duero
300px|right Berlanga de Duero është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Këshilli Evropian
Këshilli Evropian (European Council - joformalisht EUCO) është një organ kolektiv që përcakton drejtimin dhe përparësitë e përgjithshme politike të Bashkimit Evropian. Ai përfshin krerët e shteteve ose qeveritë e shteteve anëtare të BE-së, së bashku me Presidentin e Këshillit Evropian dhe Presidentin e Komisionit Evropian. Përfaqësuesi i Lartë i Unionit për Punë të Jashtme dhe Politikë të Sigurisë merr pjesë gjithashtu në takimet e tij. Themeluar si një samit joformal në vitin 1975, Këshilli Evropian u zyrtarizua si një institucion vetëm në vitin 2009 pas hyrjes në fuqi të Traktatit të Lisbonës. Presidenti i saj aktual është Donald Tusk, ishkryeministri i Polonisë. Charles Michel, kryeministri aktual belg është President i Zgjedhur, në detyrë nga 1 dhjetori i vitit 2019.
V for Vendetta
V for Vendetta është një film aksion politik distopik i vitit 2005 me regji të James McTeigue (në debutimin e tij të metrazhit të gjatë si regjisor) nga një skenar i the Wachowskis. Ai bazohet në serinë e kufizuar të DC Vertigo Comics të vitit 1988 me të njëjtin titull nga Alan Moore, David Lloyd, dhe Tony Weare. Filmi, i vendosur në një të ardhme ku një regjim totalitar fashist ka nënshtruar Britaninë e Madhe, përqendrohet te V (i portretizuar nga Hugo Weaving), një anarkist dhe luftëtar i maskuar i lirisë që përpiqet të ndezë një revolucion përmes akteve të përpunuara terroriste dhe Evey Hammond ( portretizuar nga Natalie Portman) një grua e re e kapur në misionin e V-së. Stephen Rea portretizon një detektiv që udhëheq një kërkim të dëshpëruar për të ndaluar V-në.
Prodhuar nga Silver Pictures, Virtual Studios dhe Anarchos Productions, Inc., V for Vendetta fillimisht ishte planifikuar të dilte nga Warner Bros. Pictures më 4 nëntor 2005 (një ditë përpara Natës së 400-të të Guy Fawkes), por u vonua; ai u hap në Shtetet e Bashkuara më 17 mars 2006 me komente kryesisht pozitive nga kritikët dhe u bë një sukses në arkë. Alan Moore, i pakënaqur me përshtatjet filmike të veprave të tij të tjera, From Hell (2001) dhe The League of Extraordinary Gentlemen (2003), nuk pranoi të shikonte filmin dhe kërkoi që të mos i kreditohej apo të paguhej honorare.
Ngjarjet
"'Njerëzit nuk duhet të tremben nga qeveritë e tyre : qeveritë duhet të tremben nga populli.'"Ndërmjet 2005 dhe 2015 në Mbretërinë e Bashkuar dhe shumicës se pjesës tjetër të botës janë duke përjetuar një periudhë të luftës socio-politikisht të paqëndrueshme, me protesta civile që kanë rezultuar shpesh në luftë urbane. Në 2015, Norsefire ("zjarri skandinav") partia neokonservatore, e udhëhequr nga Adam Sutler, arriti të marrë një konsensus nga populli, duke përdorur frikën si një katalizator, doli fituese ne zgjedhjet e përgjithshme dhe u emërua Kancelar i Lartë. Në 2019 Britania është sunduar në mënyrë aq të vendosur nga një regjim shtypës që mban në kontroll publik dhe jetën e individëve nëpërmjet kontrollit absolut mbi mjetet e komunikimit masiv dhe një polici sekrete të pamëshirshme. Rezultati përfundimtar është paqe civile në këmbim për humbjen e lirive individuale. Populli, në dritën e vetë, ai vendosi të pranojë këtë kompromis.
Disa vjet më pas sistemi është i shqetësuar nga veprimet e një njeriu misterioz i cili paraqitet vetëm si V. Ai u fsheh pas maskës së qeshur të Guy Fawkes, një komplotist britanik që në 1605 u përpoq të hidhte në erë Parlamentin anglez. V gradualisht zbulohet të jetë vetë një person i cili i shpëtoi mrekullisht një eksperimenti të tmerrshme biologjik i kryer në kampet e përqëndrimit para Luftës Civile, por mbeti me trupin e djegur tmerrshëm, pas një zjarri.
Së bashku në rrugën e tij, V ndeshet me të renë Evey Hammond, një vajzë jetime që fsheh për të mbijetuar urrejtjen e saj të thellë kundër qeverisë aktuale. Gjatë një sulmi mbi stacionin televiziv kryesore, Evey merr pjesë kundër vullnetit të saj nga V në përleshje me policinë dhe mbetet e plagosur. Kështu fillon marrëdhënia komplekse mes vajzës dhe shpëtimtarit të saj, i cili nuk ngurron të vrasë pa mëshirë për të arritur qëllimet e tij.
Ndërkohë, qeveria e udhëzon detektivin Finch për të gjurmuar të "rrezikshmin terrorist" dhe t'i nxjerrë ata para drejtësisë, edhe pas një zinxhir vrasjesh misterioze, hakmarrse të V. Gradualisht, megjithatë, polici kupton se diçka është e gabuar, dhe kundër vullnetit të tij nga të dhënat e lënë nga V, vjen afër kuptimit të së vërtetës shqetësuese në lidhje me konfiskimin e pushtetit nga ana e Norsefire, dhe për këtë arsye ishte vendosur mënjanë.
Një ditë më 5 nëntor 2020, një vit pas demonstrimit të bujshëm të tij të parë, V është i gatshëm për aktin e tij final : të mbajë fjalën e tij pra të shkatërroj Parlamentin, simbol i lartë i kalbësirës që është bërë në vend, duke filluar një tren të ngarkuar me eksploziv kundër ndërtimit, por para se të bëjnë kështu V eleminon nëpërmjet Creedy kancelarin Sutler, dhe pastaj vret Creedyn, por mbetet i lënduar në përleshje me këtë të fundit.
Tani po vdes, V deklaron dashurinë e tij për Evey, duke shpresuar për tu mos harruar. Vajza, i ka thënë lamtumirë mentorit të saj, nis trenin e mbushur me eksplozivë direkt e në parlament, me V të pozicionuar si kufoma në një varr. Atë natë e gjithë Londra është mobilizuar dhe vesh maskën e Guy Fawkes të cilën V ia ka dërguar çdo qytetari. Dhe ndërsa parlamenti shpërthen ndërmjet fishekzjarreve, njerëzit mund të rifitojnë individualitetin e tyre jashtë maskës së tij. Të rëndësishme janë fjalët e fundit të Evey të cilën, kur e pyet Finch në lidhje me identitetin e V, thotë, "Ai ishte Edmond Dantes. Dhe ishte babai im, nëna ime, vëllai im, shoku im, ishte ajo, kam qenë unë, ishte të gjithë ne".
Programi i Kombeve të Bashkuara për Zhvillimin
Ky program u themelua në vitin 1965, kurse veprimtarinë e tij e fillon në vitin 1969.
Almaluez
300px|right Almaluez është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Programi i Kombeve të Bashkuara për Zhvillimin
UNDP në Shqipëri
PNUD në Shqipëri funksionon që prej vitit 1991, duke ndihmuar ndër të tjera në përmirësimin e cilësisë së jetës, kontribuon për një shëndet me të mirë.
Komuna e Mamushës
apo Mamusha (Shqip: Mamushë apo Mamusha; Turkish: Mamuşa) është njësi administrative në pjesën jug-perëndimore të Kosovës.Në vitin 2008 Mamusha u shndërrua në Komunë dhe është ndër komunat më të vogla në Kosovë. Shndërrimi i saj në komunë u bë në kohen e decentralizimit. Mamusha është vendi i vetëm në Kosovë me shumicë Turke 93.1 %,Ka florë dhe faunë relativisht të pasur. Banorët e Mamushës i takojnë besimit Islam. shtrihet në lartësi 450–500 m mbi nivelin e detit ,me klimë kryesisht kontinentale. Vërehen ndikimet orientale në jetën e banorëve të Mamushes. Vendi ka një infrastruktur të dobët dhe bugjet të plogësht.
Gjeografia
Komuna e Mamushës shtrihet mes dy komunave,Prizrenit dhe Gjakoves.Vendi shtrihet në një lartësi mbidetare rreth 500m, kufizohet me fshatrat si:Medvec,Napërbisht,Leshan,Samadregjë dhe Reti e poshtme. Nëpërmes Mamushës kalon "Rruga e Fermave" që ndan rajonin e Prizrenit me atë të Gjakovës. Për nga forma tokësore është një luginë dhe shtrihet në rrafshin e Dukagjinit.Ka një largësi prej 17 km me qytetin e Prizrenit. Ashtu si në të gjitha vendet e rajonit të Dukagjinit edhe në dominon klima kontinentale ,por vërehen edhe shenja të klimës mesdhetare për shkak të afërsis që ka Dukagjini me detin Adriatik.Ky Iloj i konfiguracionit krijon parakushte për pasuri dhe ne resurset tjera, si p.sh: Në bazë të sasisë së ujit është një vend mjaft i pasur.Nëpër Mamush kalon edhe nje lumë dhe ka tokë pjellore.
Ekonomia
Ekonomia e Komunës së Mamushës është e bazuar kryesisht në bujqësi dhe në shkallë të vogël të tregtisë aktive. Ka rreth 70 biznese private të regjistruara që veprojnë në komunë,prej tyre shumica janë autoservise dhe dyqane te Agrokultures.Mamusha njihet si vend bujqësor me kultivimin e bimëve bujqësore,e sidomos patates ku në vitin 2012 kishte 9.000.000 kg patate ose 90.000 ton,që është shumë në siperfaqen që ka prej 23 km2.Nuk ka të dhëna të sakta për numrin e njerëzve të punsuar në sektorin privat në Mamushë. Në sektorin publikë në Mamushë janë të punësuar 90 banorë. Prej tyre 15 në kuvendin komunal të Mamushës,4 prej tyre në mesin e subjekteve politike,10 pjestarë të policisë së Kosovës, dhe 55 mesimdhënës(50 Turq dhe 5 Shqiptarë)dhe 10 teknik në një shkollë fillore dhe një të mesme që gjenden në Mamushë,dhe disa në mjekësi. Sipas struktures kombëtare numri i të punësuave në sektorin publik ka këtë përbërje: 83 Turq, 23 Shqiptarë, 3 Romë dhe 2 Boshnjak.
Demografia
Qyteti përbëhet nga Turqit vendas,Shqiptrët dhe një pakice simbolike të komunitetit RAE. Shtimi i populsisë(Nataliteti i lart) ka pasur rol në rritjen maksimale të populsisë së Mamushës.Në vitin 1961 Mamusha kishte 1590 banorë. Më 1971 ky numer u rrit në 2038 banorë,duke pasur nje shtim për rreth 32%.Në vitin 1981 Mamusha numëronte 2752 banorë ,këtë herë me një rritje për rreth 37% me regjistrimin paraprak.Rritje drastike e numrit të popullsisë u shënua ndërmjet viteve 1981-2011 ku popullsia u dyfishua dhe arriti numer rekord banorësh për këtë komunë me 5507 banorë ,apo me një rritje prej 94% vetë gjatë këtyre 30 viteve. Natalitet të lart ka pasur kryesisht në popullaten turke ,ngase shqiptarët kanë pasur një rritje minimale dhe kohëve të fundit edhe ulje të popullsisë kryesisht për shkak të migrimit në vendet përendimore dhe qytetet e tjera të Kosoves.
Kultura
Edukimi Në komunën e Mamushes gjendet një shkollë fillore "Anadolu",me 891 nxënës dhe 47 mësimdhënës dhe teknik,dhe një shkollë e mesme me 165 studentë dhe 18 mësimdhënës. Mësimi në shkollen fillore "Anadolu" bëhet në dy gjuhë,gjuhen turke dhe gjuhen shqipe.Shumica e 891 nxënësve janë turq por me pjesmarrje të vogël të nxënësve shqiptarë. Ndërsa në shkollen e mesme të Mamushës mësimi zhvillohet vetëm në gjuhën turke. Nxënësit shqiptarë shkollen e mesme e vijojnë në shkollat e mesme të Prizrenit ose në vendet fqinje dhe një pjesë vijojnë mësimet në Mamushë në gjuhen turke. Kultura Në Mamushë ekziston edhe klubi i futbollit të Mamushes si dhe disa shoqëri të vogla(lokale)kulturore. Infrastruktura e vendit nuk është në nivelin e duhur dhe ka ngecje të mëdha gjë që vështirson jetën kulturore në Komunen e Mamushes. Banorët e Mamushes janë të gjithë të religjionit(Fesë)Mysliman. Në këtë komunë janë të ndërtuara dy xhamija ,njëra prej tyre në vitet e fundit .Këto janë objektet e vetme fetare funksionale. Në stilin e jetës shohim permbajtjen e theksuar orientale(lindore),e cila pasqyrohet më shumë në doket dhe zakonet e tyre sesa në objektet e banimit,rrugët ,parqet etj. Mediat në komunën e Mamushes prezentohen si radi të vogla lokale,një ndër ta është edhe radio Mamusha.
Politika
Në vitin 2009 në zgjedhje elektorale,Mamusha kishte 2835 votues.Dalja e tyre në zgjedhje ishte 65.1% ,apo 1759 votues. Kuvendi Komunal i Mamushes(organi legjislativ) përbëhet nga 15 antarë,11 nga KDTP apo 73%, 2 nga AKR apo 13%, 1 nga KBT apo 7%dhe 1 nga PDK apo 7%. 5 nga 14 antarët jan femra.Kryetar i Kuvendit Komunal të Mamushës është Seylan Mazrek nga KDTP. Antare për komunitete është Ganimete Sadiku nga PDK.Kryetari i deputetëve është Abdulhadi Krasniç (KDTP). Kryesia (organi ekzekutiv) përbëhet nga:administrata e përgjithshme për punë sociale (KDTP),bugjet dhe financa(KDTP),edukimi(KDTP), shëndetsi(KBT),planifikimi urban,kadastra,dhe gjeodezi(KDTP),dhe probleme publike(KDTP). Në komunen e Maumshës nuk ka gjykata për kundërvajtje apo të qarkut por banorët i shfrytëzojnë gjykatat në Prizren. Sa i përket prezencës së sigurisë shtetrore,Mamusha ka një stacion policor i cili u formua në shtator të vitit 2011,ndërsa më parë ishte vetëm një nën-stacion policor i Prizrenit i cili është mbyllur me hapjen e plotë të stacionit. Stacioni i sapo themeluar ka 10(dhjetë) policë,7 Shqiptarë dhe 3 Turq ,2 prej të cilëve janë pjestare femra. Stacioni policor në Mamushë është i vetmi stacion policor në rajon që udhëhiqet nga një togere femër. KFOR-i Turk është i pranishëm dhe i stacionuar në Komunen e Mamushës menjëherë pas luftes së vitit 1999.
Më poshtë janë paraqitur rezultatet e zgjedhjeve të fundit të vitit 2009. Në këto zgjedhje kryetar i Komunes së Mamushës u zgjodh Arif Bytyq me 80.10% të votave ,qysh në rundin e parë dhe pa ndonjë koalicion.
Ekonomia e Britanisë së madhe
Britania e Madhe njihet si fuqie madhe ekonomike botërore. Në zhvillimin e tillë ekonomik ka ndikuar pozita gjeografike në Oqeanin Atlantik, lidhshmëria e mirë me botën, shfaqja e parë e revolucionit industrial dhe baza relativisht e mirë në pasuritë nëntokësore. Këto përparësi janë manifestuar në zhvillimin e detarisë, të tregtisë dhe në zgjerimin e influencës së sajë në vise të ndryshme kolonial ;er në botë, duke sjellë Britaninë e Madhe në pozitë ë favorshme ekonomike. Në përpjekjet për koloni arrin që të konkurrojë Spanjës, Portugalisë, Holandës dhe Francës, që kanë pasur po këto aspirata, dhe të sigurojë dominimin në det, duke ushtruar kështu ndikim në afro një të katërtën e botës. Në saje të botës koloniale, shfrytëzimit të tyre qindvjeçar fillon faza më e rëndësishme e zhvillimit të shtetit. Në intensifikimin e ekonomik pa dyshim rëndësi të veçantë kanë pasur edhe zhvillimet e reja teknike që prodhimtarisë i kanë dhënë një dinamikë më të madhe. Procesi i industrializimit ka pasur mbështetje në pasuritë e drurit, qymyrit, mineralit të hekurit dhe lëndëve të para të sjella prej kolonive. Ecuria ekonomike, dinamika e tregut të brendshëm dhe atij të jashtëm në shekullin e XIX Anglinë e afirmuan si “punishte të botës, duke ia mundësuar të jetë edhe faktor vendimtar në ekonominë dhe politikën botërore. Në gjysmën e parë të shekullit të kaluar është nxjerrë prej xeheroreve të saj më tepër qymyr, mineral hekuri, zing, plumb dhe bakër, është prodhuar më tepër gizë, makina dhe tekstil se sa në të gjitha shtetet e botës. Në këtë fazë të zhvillimit ekonomia e Britanisë së Madhe i ofron aq shumë ekonomisë botërore, sa që në një mënyrë ka përcaktuar profilin e saj ekonomik. Llojllojshmëria e degëve industriale, bota e gjerë koloniale, fuqia e parë detare dhe të bankave të botës janë disa nga karakteristikat themelore të ekonomisë së këtij shteti në shekullin XIX, që mund të quhet edhe shekulli anglez. Britania e madhe për një kohë të gjatë ka qenë shtet i parë industrial në botë. Kapitali i grumbulluar ka mundësuar të investojë në ekonominë e shumë shteteve e që këto i kanë sjellë fitime shumë më të mëdha. thumb|300px|Krahasimi i [[PBB|Prodhimit të Brendshëm Bruto të Francës, Gjermanisë, Britanisë së Madhe dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës që nga viti 1825 e gjer në viin 1975.]]
Industria
Industria ne Britaninë e madhe është mjaft e zhvilluar pra qe nga shekulli i xix ku tani për tani B.M. është duke e zhvilluar i. e mekanizmave, i. e xehroreve, i. autombilistike etj. nder degët e vjetra te industrisë ne B.M numerohen xehtari me metalurgjim e zeze, industria tekstile e makinave dhe ndërtimi i anieve te ndryshme ku janë te ndërtuara qe nga shekulli i xx.
Balil Mete Pelari
Balil Mete Pelari lind ne Dukat me 12 gusht në 1893, atëherë kur ne fshatin e tij ishin shume te freskëta ngjarje te lavdishme te Lidhjes Shqiptare te Prizrenit, pasi ne Dukat erdhi Abdyl Frashëri, i shoqëruar nga oficeri patriot Musa Bodo Dukati, te cilët fjetën tek i ati i Balilit, Mete Pelari, kryeplak i lagjes Mazo, ku mori vulat e kryepleqësisë për ne kuvendin e Dibrës.
Ne Dukat ishte vendosur edhe një korpus prej 1000 ushtaresh te mbronte Dukatin e Vlorën, kështu qe Abdyl Frasheri ishte futur thelle ne zemrat e dukatasve po aq patriote sa edhe ai. Familja e tij jo shume e pasur, por e etur për dije, e dërgoi ne shkollën turke te fshatit. Ne fshehtësi, here ne shkolle, here ne bodrumet e shtëpive, si shume bashkëfshatare te moshës se tij, mësoi shkronjat shqipe te alfabetit te Stambollit. Si mbaroi filloren turqisht, i ati e dërgoi ne Vlore, ku vazhdoi qytetësen (ruzhdiun), te cilën e mbaroi shkëlqyeshëm. Pastaj e dërguan ne Janinë ne gjimnazin "Zosimea".
Ne Janinë u njoh me Avni Rustemin, me te cilin zuri shoqëri te ngushte. Kjo miqësi u lidhe aq ngushte sa ishin dy kufoma dhe një shpirt. Ne Janinë u njoh me shume bashkeatdhetare dhe u përfshi ne lëvizjen patriotike te kohës. Ne shtëpinë e Pelare ka qene një fotografi me treshen Balikl Mete Pelari, Avni Rustemi e Mordo Matahias, hebre, te tre zosimeas. Ne vitet e mëvonshme ai do te kujtonte "Janina ku ishin edhe shume shqiptare, ishte një vatër shume e zjarrte shqiptarizmi. Aty rashe ne kontakt me librat dhe gazetat shqipe që botoheshin në Egjipt, Bukuresht e Stamboll."
U bë anëtar i klubit "Zgjimi" qe drejtohej nga gjirokastriti patriot Kadri Gjata, ku u njoh me Kadri Gjaten, Ali Asllanin e Nezir Leskovikun, te cilët ndikuan shume ne formimin e tij atdhetar. Disa here Ali Asllani e dërgoi ne Koske te Çamerisë me letra tek Muharrem Rushiti dhe atdhetare te tjerë çame. Në maj te vitit 1911 atje u njoh edhe me Spiri Ballkametin e Halim Xhelo Terbacin, nga te cilët mësoi për organizimin e atdhetareve te jugut ne lufte kundër pushtuesit turk.
Ne vëren e vitit 1911 u kthye ne Dukat. Mori pjese ne Kuvendin e Drashovices me 1911. Perkrahu qeverinë e Ismail Qemalit dhe luftoi kundër shovinisteve greke ne Qafe te Llogorait me 1912-1913. Ishte nder arsimtare te tjerë, ai vazhdoi një kurs njëvjeçar ne Shën Mitër Koronate Italisë. Ishte nder themeluesit kryesor te shoqërisë "Bashkimi". Mislli Musai na tregon Balil Mete Pelari mori pjese ne kongresin e Lushnjes si përfaqësues i krahinës se Dukatit dhe i shoqërisë "Bashkimi" Kongresi vendosi rrëzimin e qeverise se Durrësit dhe vrasjen e Esad pashë Toptanit që po e shëtiste Shqipërinë në pazaret e Evropës.
Siç shkruan Albert Abazi ne monografinë “Hysni Lepenica” djalëria vlonjate beri një mbledhje te fshehte ne shtëpinë e patriotit Ymer Radhima, ku u vendos se kush do ta vriste Esatin. Te dytit i ra Balilit.
Balil Mete Stravastroi (Shqiponja).
Siç del edhe nga kënga e siç thonë te gjithë moshataret e tij, Balil Pelari u nis për ne France qe bashke me Avniun ta vrisnin tradhtarin Esat Toptan, por kur zbriti Balili ne Itali, mësoi se Avni Rustemi e kishte vrare Esatin, kështu qe Balili u kthye prape ne Vlore. Kur i themi mësuesit veteran Muco Delo nga Tërbaçi, se skemi gjetur asnjë dokument historik, ku te flitet se Avniu e Balili u ishte ngarkuar kjo detyre e rende, po e lavdishme, ai na shikon e ve buzën ne gaz. "Djem, djem, -na thotë ai, - ne dokument duhej shkruar kjo ? ! Këto ishin gjera te fshehta. Kurre Laberia, Dukati e Tërbaçi, tere Shqipëria nuk te këndonin kënge, po te mos e meritoje. Ne bisede me ne, xha Mucua vazhdon : "Ne lufte duken trimat e guximit. Ne lufte e njoha mire Balilin nga kjo ane.
Me 18 qershor 1920, në luftën e Vlorës, na sulmoi ushtria italiane qe nga kalaja e Kaninës, në Kallafet e gjer në Drashovice. U alarmua gjendja. Duhej guxim e jo shaka. Nder te paret u hodh Balil Mete Pelari e pas tij shume te tjerë, burra te armatosur, duke qëlluar me trimëri te rralle mbi italianet, te cilët nuk i rezistua dot sulmit tone te rrufeshëm.
Si lanë shumë të vrare, ua mbathen këmbeve e u strehuan përsëri ne kala te Kaninës. ”O burra tu futemi ne kala, bertiti Balili, te cilin nuk po e mbante me vendi”. Nuk na lanë Shaqo Llapi e Shaban Doraci nga Nivica se ishin me te mëdhenj ne moshe e te regjur ne lufte kundër Turqisë. Hazbi Arizi nga Armeni, i cili e ka pasur mësues gjate tre viteve, thote e ai me zjarr te madh u fliste nxënësve për vëllezërit Frashëri, Abdyl, Naim e Samiun, duke i quajtur ata shpëtimtare te gjuhës se kombit tone.
Mesues Balili na donte shume. Shume here na këshillonte te mësonim sa me shume, se Shqipëria e erresires mesjetare ka nevoje për pishtarë drite e se feudalizmit do ti vije fundi. Kur fshataret i thoshin efendi, ai zemërohej e ua kthente “Jam mesues e jo efendi”. I urrej efendilerët. Se shpejti do iki koha e tyre”. Mesuesi Perikli Papingji ne kujtimet e tij shkruan : “Shkuam me zotin Jani Minga ne Armen, ku shërbente mesuesi Balil Mete Pelari i dukat. Nxënësit e shkollës i gjetëm ne Kaliba ku reciton vargje nga Naim e Vaso Pasha. Sa na paia mori vete këngës se flamurit. Fëmijët na rrethuan e na përshëndeten me ketë ; kënge himn. Zoti Minga u ngazëllye shume nga nxënësit e Armenit. Ne luftën e Vlorës Osmen Haxhiu e ka cilësuar Balilo Mete Pelarin “Rrufeja e Karaburunit” !
Pas luftës se Vlorës, disa kohe punoi për organizimin e administratës se prefekturës. Me 1916 ka punuar ne mavrove, pastaj në Kanine, Armen e Dukat. Edhe Ali Mucostepa, nxënës i tij, me ka thëne fjalët me te mira për te, si mësues e patriot. Ai na mësonte shume kënge për me medheun, kënge kushtrimi. Shume here e kishim pare qe rrinte me një burrë qe se njihnim” – edhe ky është mësues, -na tha një dite. -Është trimi i madh Libohovit, Avni Rustemi qe Vrau Esat Pashen ne Paris. “Për Koco Tase nga Përmeti, atdhetar e emokrat i shquar, ne një bisede i ka thëne Bendo Sadikut (Gjirokastër): “E kam njohur shumë mire Balilin, Gjithmone rrinte me parinë e Dukatit”. I dëgjohej fjala, se ishte burrë i shkolluar e i zgjuar. Ishte trim e Fanolist i flakte.
La këtë thënie tenie kuptimplote, se sa ishte martuar e se rruga e tij patriotike u ndërpre para kohe. Për ne banesën e fundit u përcoll nga burrat e krahinës, te Vlorës, se ndërroi jete një burrë me vlera te mëdha. Populli i ngriti kënge qe kur ishte gjalle, ndaj e vlen për ne e brezat e ardhshëm qe Balil Mete Pelari, shoke shkolle e ideali i Avni Rustemit, te kujtohet me respekt si patriot, si trim i rralle e si mësues i palodhur. Njerëzit qe gjithçka ia kushtojnë atdheut e popullit te tyre vulosin pavdekësinë.
Qarku i Prevezës
Qarku i Prevezës është një qark në jugperëndim të rajonit i Epirit, në Republikën e Greqisë. Kryeqendër administrative dhe urbane i qarkut është Preveza. Qarku është ndarë midis në tre komuna: Parga, Preveza dhe Ziroi.
Gjeografia
thumb|left|Kanioni i lumit Gliqi Qarku i Prevezës kufizohet në veriperëndim me qarkun i Çamërisë, në verilindje me qarkun i Janinës dhe me qarkun i Nartës në lindje. Njësia rajonale e Prevezës është e vendosur në veriperëndim të Gjirit i Nartës. Deti Jon, shtrihet në perëndim. Terreni është kryesisht kodrinor. Malet e Kserovunit janë në verilindje. Lumenjtë përfshijnë: Lluri në lindje, dhe Gliqi ose Frari në veri. Shumica e qarkut të Prevezës është pjesë e rajonit më të gjerë historike i njohur si Çamëria. Brenda këtij rajoni ka krahina më të vogla etnografike dhe gjeografike. Në qarkun i Prevezës ato krahinat janë: Frar, Çamohor (edhe Çamofshatra), Llamar, Llaka (e Derrit) dhe Llaka e Lelovës.
Klima është tipike mesdhetare me verë të nxehtë dhe të thatë edhe dimër të ftohtë. Dëbora nuk është i rrallë në dimër në lartësi malore.
Njësit përbërëse
Qarku i Prevezës është ndarë në tre komuna. Ato janë: Parga, Preveza dhe Ziroi.
Qarku i Prevezës ishte themeluar si një prefekturë në vitin 1915 (greqisht: Νομός Πρέβεζας/Nomós Prévezas). Si pjesë e reformës Kallikratis së qeverisjes në vitin 2011, qarku i Prevezës u krijua nga ish prefekturë i Prevezës. Prefektura ka pasur të njëjtin territor si qarku aktuale i sotëm. Në të njëjtën kohë, komunat u riorganizuan, sipas tabelës më poshtë. thumb|right|650x325px|Fusha e Frarit
Demografia
Në 2011, Qarku i Prevezës banohet nga 57,491 shtetas.
Shqiptarë (shqipfolës ortodokse dhe myslimanët shqiptarë): Përmendja e parë të një prani shqiptare në zonat që u bë i njohur si Çamëria, daton prej shekullit 13 në një dokument venecian të vitit 1210, që thotë se kontinenti (pjesa i afërt të Korfuzit i gadishullit Ballkan) përballë me ishullin Korfuz është banuar nga shqiptarët Kjo situatë ishte njohur edhe gjatë shekujve edhe nga fqinj greqishtfolës të ishullit Korfuz, të cilët konsideruan rajonin e Çamërisë të jetë si një zonë të banuar nga popullit shqipfolës. Në fillim të shekullit 19, populli shqiptarë ortodokse dhe myslimane brenda në Pashallëku i Janinës, identifikuan veten e tyre me emërtimin kombëtar, domethënë shqiptarë. Ky realitet ishte ndryshe nga pjesët e tjera të Perandorisë Osmane, se ka qenë e zakonshme për popujt e tjerë Balkanike të identifikohen me përkatësi fetare. Në mesin e shqipfolësit ortodokse, kjo filloi një proces që mbi pjesën e mëvonshme të shekullit 19 dhe 20, që bëri identitetin e tyre fluide. Elias G Skoulidas (22 shkurt 2011). Identities, Locality and Otherness in Epirus during the Late Ottoman period.(dok). European Society of Modern Greek studies. f. 6-7. Lexuar më 1 prill 2015. "The national perspective is obvious. It is pertinent to remember that, as a boy, Hristovassilis did not consider himself an ελληνόπουλo [Greek child] but a ρωμιόπουλο [Rum child] and a χριστιανόπουλο [Christian child],as Greeks were the people beyond the borders of the Greek State. And in my opinion, Kokolakis correctly described this fluidity in ethnic-religious consciousness. If Hristovassilis, under the influence of the Greek schools and in an area with a strong Greek presence, raised this question, who can speak for sure about how Albanian-speaking populations in Linxurië, Delvino and so on perceived the national consciousness.....
Similar classifications mixing ethnic and religious orientations and identities were made by different Epirotes throughout the nineteenth century. This was the time when ethnographic maps were used to solve the national problems in the Balkan Peninsula. Aravantinos uses the term Ημιελληνικόν ή Γραικοαλβανικόν στοιχείον [Semi - Greek or Greek - Albanian element] to describe the bilingual populations speaking Greek with an Albanian accent; the women spoke Greek but their customs were purely Albanian. Aravantinos describes the Albanians as Σκιπεταρικόν ή Αλβανικόν στοιχείον [Skipetarian or Albanian element], the Arvanitovlachs as Γκαραγκούνηδες [Garagounides] and he also talks about Σλαβικόν στοιχείον, Αθίγγανους, Αράπηδες (Μαύρους) [Slavic element, Roma, Blacks] in Epirus.....
Serafeim Xenopoulos uses the term Ηπειρώτες Αλβανότουρκοι for the Muslims of Albanian origin in Epirus. He too borrows elements and terms taken from Aravantinos." Për shembull Nikolla Konemeno (gr. Νικόλαος Κονεμένος: 1832-1907), një gjuhëtar grek me preardhje shqiptar nga rajoni Llaka të Çamërisë ilustron atë proces i akulturimit greke në këtë anë të Çamërisë. Përveç iu referuar këto krahina si Llaka gjatë kësaj epoke si pjesa rajonale me madhe quajtur Çamëria, ai nuk e mohoi identitetin e tij shqiptar dhe ka marrë pjesë në jetën publike greke. Kështu Konemeno pranon këtë identitet dhe mishëron atë, pa përjashtuar identitetin tjetër kur ai theksoi me gabime drejtshkrimore të gjuhës greke:
"κι εγώ είμαι φυσικός Αρβανίτης, επειδή κατάγομαι από τα' χωριά της Λάκκας (Τσαμουριά) και είμαι απόγονος ενός καπετάν Γιώργη Κονεμένου ’λ που εμίλειε τα’ αρβανίτικα κι όπου ταις αρχαίς του προπερασμένου αιώνος... είχε καταιβεί κι είχε αποκατασταθεί στην Πρέβεζα... [Edhe unë jam një Arvanit i natyrshëm, sepse prejardhje im është nga fshatrat të Llakës (Çamëria) e unë jam një pasardhës i një kapiten Jorgji Konemeno, i cili fliste shqip dhe që në fillim të shekullit të kaluar... kishte zbritur dhe ishte vendosur në Prevezë...]"
Gjatë krizës lindore të 1870-të, Greqia u përpoq të aneksonte viset e Çamërisë poshtë lumit Kalama përmes diplomacisë në Kongresin e Berlinit. Ndikimet edukative apo arsye të bindjeve fetare greke ende nuk kishte arritur të gjithë shqipfolësit ortodokse. Për shembull, duke arritur në rajon në këtë kohë ka qenë diplomat dhe udhëtar Valentine Chirol, i cili kaloi nëpër fshatin Trikopallk i Frarit. Gjatë kësaj kohë ai reflektoi mbi qëndrimit të tij atje, Chirol shkruan:
Sipas zyrtarëve të qeverisë greke, nuk ka popull autoktone shqipfolës në rajon. Kjo pikëpamje është mbajtur prej zyrtarët grekë sepse ata janë të shqetësuar për demografinë socio-gjuhësore të rajonit. Autorët vendore gjithashtu nga rajoni shmangin nga diskutimin për gjuhën shqip që ende është e folur nga popullsia ortodokse vendas, sepse i lidh ata me çamët myslimanë. Në vend të kësaj, autorët grekë të kaluara kanë përpjekur ti distancojnë shqipfolësit krishterë vendas nga shqiptarët e tjerë, ti fshehin apo ti përjashtojn të gjitha, sepse "gjuha është perceptuar si një kërcënim shtesë për greqizëm i vendit". Për shembull, në një monografi për fshatin Spllancë, autori greke përpiqet të distancojë gjuhën shqipe e folur nga vendasit, duke deklaruar se kjo gjuhë e tyre është nakatosur prej gjuhëve të ndryshme. Për më shumë shih: Sokratis D. Georgoulas (1964). Λαογραφική Μελέτη Αμμουδιάς Πρεβέζης . Κέντρων Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας. f. 12. "Οι κάτοικοι παραλλήλως προς την Ελληνικήν γλώσσαν ωμίλουν και ομιλούν σήμερον, προς αφάνταστον ζημίαν πνευματικήν και πολιτιστικήν του τόπου «τα αρβανίτικα». Τα «αρβανίτικα» των Αμμουδιωτών είναι εφθαρμένη παραλλαγή της διαλέκτου των «γκέκηδων» εις την οποίαν συνεσωρεύθησαν λέξεις άλλων γλωσσών και διαλέκτων όπως Ιταλικά, Τούρκικα, Σέρβικα, Γαλλικά, Αράπικα και πάμπολλες Ελληνικές λέξεις,. εις τρόπον ώστε οι σημερινοί Αμμουδιώται είναι δύσκολον αν μη αδύνατον να συνομιλήσουν μετά  των «γκέκηδων» ή και άλλων Αλβανικών φυλλών." Ndërsa një tjetër shembull në kohëve të fundit për fshatin Kastrizë, ringjalljen e disa zakoneve të vjetra e dasmës çame, lidhjet me shqiptarët e tjerë është mohuar. Për më shumë shih: "Σε αρβανιτοχώρι της Θεσπρωτίας αναβίωσαν τον αρβανίτικο γάμο! [Në fshatin shqiptar të Thesprotisë është ringjallur martesë shqiptarësh!]". Katopsi. Lexuar më 6 prill 2015. “Να σημειωθεί ότι τα αρβανίτικα έθιμα είναι καθαρά ελληνικά και δεν έχουν καμία σχέση με τα αλβανικά. Άλλωστε οι Αρβανίτες είναι Έλληνες με ιδιαίτερο γλωσσικό ιδιίωμα και όχι Αλβανοί [Vini re se adetët shqipe janë thjesht greke dhe nuk kanë të bëjnë me gjuhën shqipe. Përveç kësaj, shqiptarët janë grekë dhe ashtu gjuha e tyre, dhe jo shqiptarë.]” Këto pikëpamjet grek janë bërë shpeshherë që shprehen "argumentin i paraqitur se gjuha e përdorur nga popullsia kishte asnjë lidhje me përkatësinë e tyre nacionale". Ndërsa qeveria shqiptar i ka kushtuar pak kurrfarë vëmendje të popullsisë shqipfolëse e sotme në rajon. E vetmja kohë kur qeveria ka bërë këtë ka qenë në vitin 2000, kur lideri i atëhershëm i Partisë Demokratike të opozitës, Sali Berisha, bëri thirrje për të drejta kulturore për shqiptarët që jetojnë në Greqi, të tilla si hapja e një shkolle në gjuhën shqipe në Filat.
Në Qarkun i Çamërisë dhe të Prevezës, populli shqipfolës ortodoks ende sot banojnë më shumë të qarkut dhe janë një pjesë të rëndësishëm i popullisë vendor. Në viteve të 1970-të, gjuha shqipe ishte folur ende "nga veriu i Paramithisë deri në lumin Kalamai dhe përtej, si dhe në veri të pllajës e Margëlliçit" në rajon dhe disa prej banorëve më moshuar ishin njëgjuhës të shqipes. Gjuha gjatë asaj kohë ishte folur edhe nga të rinjtë, sepse kur popullsia vendore e moshës të punës migruan duke kërkuar një punë në Athinë, ose jashtë vendit, fëmijët ishin lënë me gjyshërit e tyre, duke krijuar kështu një vazhdimësi të shqipfolësit. Gjithashtu gjatë asaj kohë, ishte mundur për të dalluar midis gratë greqishtfolës dhe shqipfolës, që të dy vishnin rroba të zeza. Për shembull, gratë greke e lidhnin shallën e tyre në pjesën e prapshme të kokës, ndërsa gratë shqipfolës ortodokse e lidhnin shallën e tyre në një stil të veçantë në anë të kokës. Deri në vitet 1980, fshatrat shqipfolës ortodokse në Çamëri ishin disa nga fshatrat më të izoluara në të gjithë Greqinë, ku ende mund të gjendeshin shqipfolësit njëgjuhësh të moshuara, si në fshatin Agji të qarkut i Prevezës. Shumë fshatra në fushen e Frarit vuajtën nga malaria dhe ishin të izoluar deri me tharjen e kënetat gjatë viteve 1950-1960. Për shkak të standardeve të vështira të jetesës, shumë njerëz emigruan jashtë vendit në kërkim të punës. Në qarkun i Prevezës sot, gjuha shqipe dhe dialekti Çamërisht deri tani flitet aty, dhe është më jugor nën-dialekti i pjesës kryesore të gjuhës shqip, por ka mbetur jashtë hapësirës kombëtare ku shqipja standarde ka qenë e standardizuar si gjuha zyrtar të shtetit. Sot, krishterët shqipfolës etnike e perceptojnë veten si grekë kombëtare. Kur flasin greqisht, pjesëtarët e këtij komuniteti e quajnë gjuhën shqipe të tyre: arvanitika, ashtu si të gjithë arbëreshët (arvanitasit) të tjerë e Greqisë; ende, kur bisedojnë në dialektin të tyre, ata e quajnë atë "Shqip". Sot shqipfolësit ortodokse janë shumicë në një komunë: Pargë. Shqipfolësit ortodoks janë gjithashtu një pakicë i rëndësishëm në dy komuna të tjera të Prevezës dhe Ziroi. Kurse bashkia e Frarit, brenda komunës të Pargës është edhe e njohur të jetë banuar kryesisht nga shqipfolësit ortodokse apo "arvanitasit".
Romët: Para luftës e dytë, popullsia rome është gjetur anembanë rajonit të Çamërisë, kryesisht në vendbanime urbane. Në qarkun i Prevezës, ata kryesisht banonin në Prevezë. Shumica nga këta ishin mysliman dhe u larguan në vitin 1923 gjatë shkëmbimit greko-turke të popullsive ose më pas së bashku me shqiptarët myslimanë në Shqipëri. Sot pakica romë janë ortodokse dhe të shpërndarë nepër vendbanimet vendore. Migruesit romë nga Shqipëria në vitet e fundit kanë preferuar gjithashtu të punojnë në zonat ku shqipfolësit ortodoksë jetojnë në rajonin historike të Çamërisë. Për shembull, disa gra rome myslimanë shqipfolës janë martuar me burrat shqipfolës ortodoks dhe të gjithë punëtorët bujqësore romësh në zonën shqipfolëse të Frarit janë nga Shqipëria.