cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia e shpikjeve kinematografike
Kamermani i parë në ballkan
Kamermani i parë në ballkan ishte Milton Manaki, i cili u lind me 9 shtator 1882 në fshatin Avdela afër qytetit Konicë. Më 1905 M.Manaki u vendos në Manastir, ku zhvilloi një veprimtari që koha e vërtetoi si jashtëzakonisht të rëndësishme. Milto posedonte kamerën e tipit "Bioscope No.300", që ishte kamera e parë filmike në Ballkan. Ai nuk kishte dijeni për montim dhe estetiken filmike, por me një talent të veçante, me instinkt për momentin dhe njohjen e mirë të fotografisë ai krijoi xhirime magjepëse të vendit dhe kohës.
Fillet e kamerës në Kosovë
Të flasësh për kinematografinë në Kosovë, me këtë rast edhe për filmin, në vitet e 60-ta, në një kohë kur kinematografitë botrore realizonin krijime, që edhe sot jane vepra kulmore në këtë lëmi, është një absurditet, pasi që te ne nuk kishte as edhe një emision në gjuhen shqipe. Ne Kosovë u paraqit nje nevojë e madhe për televizionin si mjet komnikues e me këtë edhe për kamerën, pa të cilën nuk mund të paramendohet ekzistenca e kinematografisë dhe televizionit. Ky art pamor hapat e parë në Kosovë i bëri në vitin 1966 me hapjen e redaksisë së gjuhës shqipe në kuadër të Televizionit të Beogradit. Xhiruesi i parë filmik në Kosovë ishte Mitalip Çoça, që punonte në RTB që nga viti 1963. Disa nga xhirimet e para që u transmetuan ishin: Ndër filmat e parë në Kosovë ishin:
Referimet
Sylejman Kllokoqi, Kamera
http://en.wikipedia.org/wiki/History_of_film
http://en.wikipedia.org/wiki/Cinematography
http://en.wikipedia.org/wiki/Manakis_brothers
Lakoçarja e Epërme
Lakoçare e Epërme, (Горно Лакочереј/Gorno Lakočerej) është fshat në komunën e Ohrit, Maqedoni.
Pikniku
thumb|right|250px
Lakoçarja e Epërme
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së viti 2002, fshati kishte 515 banorë nga të cilët ishin 1 Shqiptar dhe 514 Maqedonas.
Lidhje të jashtme
vendndodhja
Pikniku
Pikniku (nga pique-nique, picnic) është shetitje e organizuar në grup jasht qytetit për të pushuar e për të dëfryer në natyrë, zakonisht gjatë gjithë ditës, duke marrë edhe ushqim me vete.
Aleksandria
parapamje|300px|Aleksandri në muzg. parapamje|200px|Rrugët e Aleksandrisë. Aleksandri ose Skenderije (arabisht: الإسكندرية al-Iskandariyya; Koptike: Ⲣ ⲁ ⲕ ⲟ ⲧ ⲉ Rakotə; greke: Ἀλεξάνδρεια; arabisht egjiptian: اسكندريه Iskandariyya), me një popullsi prej 4.100.000, është qyteti i dytë më e madhe në Egjipt, dhe është porti më i madh i vendit, duke shërbyer për 80% e importeve dhe eksporteve të Egjiptit. Aleksandri është gjithashtu një vendpushim i rëndësishëm turistik. Aleksandri shtrihet rreth 32 km (20 mi), përgjatë brigjeve të Detit Mesdhe në Egjipt veri-qendrore. Ajo është shtëpia e të Bibliotheca Alexandrina (Biblioteka e re). Kjo është një qendër e rëndësishme industriale për shkak të gazit të saj natyror dhe naftës nga Suezit, një tjetër qytet në Egjipt.
Në kohët e lashta, Aleksandria ishte një nga qytetet më të famshëm në botë. Ajo u themelua rreth një qytet të vogël pharaonic c. 331 para Krishtit nga Leka i Madh. Ajo mbeti e kapitalit të Egjiptit për gati një mijë vjet, deri në pushtimin myslimane të Egjiptit në vitin 641, kur një kapital të ri u krijua në Fustat (Fustat u zhytur më vonë në Kajro). Aleksandri ishte i njohur për shkak të fanar të saj (Pharos), një nga shtatë mrekullitë e botës e lashtë, biblioteka e tij (të bibliotekës më të madhe në botën e lashtë), dhe Catacombs e Kom el Shoqafa, një nga të Shtatë mrekullitë e mesjetës. Vazhdim arkeologji detare në port i Aleksandrisë, i cili filloi në 1994, është zbuluar detajet e Aleksandrisë edhe përpara mbërritjes së Aleksandrit, kur një qytet të quajtur Rhacotis ekzistuar atje, dhe gjatë dinastisë Ptolemeut.
Nga fundi i shekullit të 19, ai u bë një qendër e madhe e industrisë ndërkombëtare të anijeve dhe një nga qendrat tregtare më të rëndësishme në botë, të dyja sepse përfituar nga lidhja me rrugë tokësore e lehtë midis Detit Mesdhe dhe Detit të Kuq, dhe tregtia fitimprurëse në pambuku egjiptian.
Histori
parapamje|Aleksandri, sfinksi e bërë nga [[Granite|granit i kuq, I Ptolemeut.]] Aleksandri u themelua nga Leka i Madh në prill 331 pes si Ἀλεξάνδρεια (Alexándreia). arkitekti kryesor Alexander për të projektit Dinocrates. Aleksandri kishte për qëllim të zëvendësojë Naucratis si një qendër helenistike në Egjipt, dhe që të jetë lidhja midis Greqisë dhe të pasur Luginës Nil. Një qytetin egjiptian, Rhakotis, ekzistonte tashmë në breg, dhe më vonë i dha emrin e saj për të Aleksandrisë në gjuhën egjiptiane (Egypt. Ra'qedyet). Ajo vazhdoi të ekzistojë si tremujorin e egjiptian të qytetit. Disa muaj pas themelimit, Aleksandër la Egjipt për Lindjen dhe kurrë nuk u kthye në qytetin e tij. Pas Aleksandri u nis, mëkëmbës të tij, Cleomenes, vazhdoi zgjerimi. Pas një luftë me pasardhësit tjerë të Aleksandrit, Ptolemeu i tij i përgjithshëm arriti në sjelljen e trupit Aleksandri për të Aleksandrisë.
Edhe pse Cleomenes ishte kryesisht në krye të shohim të zhvillimit të vazhdueshëm të Aleksandrisë, Heptastadion dhe lagjet kontinent duket se janë punuar kryesisht Ptolemeut. Trashëguar tregtinë e Tiros shkatërruar dhe duke u bërë qendra e tregtisë ri mes Evropës dhe Lindjes arab dhe indian, qyteti u rrit në më pak se një brez të jetë më e madhe se Carthage. Në një shekull, Aleksandri ishte bërë qyteti më i madh në botë dhe për disa shekuj me shume, ishte i dyti vetëm në Romë. Ai u bë qyteti kryesor grek i Egjiptit, me një përzierje e grekëve të jashtëzakonshëm nga të gjitha qytetet dhe prejardhje.
Aleksandri nuk ishte vetëm një qendër e helenizmit, por ishte edhe në shtëpi për komunitetin më të madhe hebreje në botë. Septuagint, një përkthim grek të Biblës hebraike, është prodhuar atje. Ptolemies fillim të mbajtur atë me qëllim dhe nxitur zhvillimin e muzeut të tij në qendër drejtuese Helenistike e të mësuarit (Biblioteka e Aleksandrisë), por ishin të kujdesshëm për të ruajtur dallimin e etnive të tre më të madhe popullata e saj është: greke, hebreje, dhe egjiptian. Nga kjo ndarje u ngrit shumë e turbullirave më vonë, e cila filloi të manifestuar veten nën Ptolemeu Philopater që mbretëroi 221-204 para Krishtit. Mbretërimit të Ptolemy VIII Physcon 144-116 para Krishtit u shënua nga purges dhe luftë civile. Qyteti kaluar formalisht nën juridiksionin e romake në 80 pes, në përputhje me vullnetin e Ptolemeu Aleksandrit, por vetëm pasi ajo ka qenë nën ndikimin romak për më shumë se njëqind vjet. Ajo u pushtua nga Julius mbret në 47 pes, gjatë një intervenimi romake në luftën e brendshme civile midis mbretit Ptoleme XIII dhe këshilltarëve të tij, dhe i sajuar mbretëresha Kleopatra VII. Ajo u pushtua përfundimisht nga Oktavian, Augustus ardhmen perandor më 1 gusht 30 para Krishtit, me emrin e muaj më vonë duke u ndryshuar në gusht për të përkujtuar fitoren e tij.
Në vitin 115, pjesë e madhe e Aleksandrisë u shkatërruan gjatë luftërave greko-çifute civile, e cila i dha Hadrian dhe arkitekti i tij, Decriannus, një mundësi për të rindërtuar atë. Në 215 Caracalla perandor vizitoi qytetin dhe, për shkak të disa satires fyese se banorët i kishte urdhëruar në atë, befas i urdhëroi trupat e tij për të vënë në vdekje të gjithë të rinj të aftë për të armëve duke. Më 21 korrik 365, Aleksandri ishte shkatërruar nga një cunami (365 tërmet Kretë), një ngjarje e dyqind vjet më vonë akoma çdo vit përkujtohet si "dita e tmerrit". Në fund të shekullit 4, persekutimin e paganëve të reja Romakëve krishterë kishte arritur nivele të reja të intensitet. Në 391, Theophilus Patriarku shkatërruar të gjitha tempujt pagane në Aleksandri nën urdhërat e perandorit Theodosius I. Brucheum dhe lagjeve hebraike ishin të vetmuar në shekullin e 5. Në kontinent, jeta duket se kanë përqëndruar në afërsi të Serapeum dhe Caesareum, të dy kishave të krishtera të cilat u bë. Pharos dhe lagjet Heptastadium, megjithatë, mbeti i populluar dhe kishin mbetur të paprekura.
parapamje|Aleksandria: bombardim nga [[Royal Navy|forcat detare britanike.]] Në 619, Aleksandri ra në duart e Perset Sassanid. Edhe pse perandorit bizantin Heraklius mbuluar atë në 629, në 641 arabët në bazë të përgjithshme Amr ibn el-As të kapur atë pas një rrethimi që zgjati katërmbëdhjetë muaj.
Aleksandri i realizuar artistikisht dukshëm në operacionet ushtarake të ekspeditës Napoleonit në Egjipt në 1798. Trupat frëngjisht mësynë qytetin më 2 korrik 1798, dhe ajo mbeti në duart e tyre deri në ardhjen e një ekspeditës britanike në 1801. British korri një fitore të konsiderueshme gjatë frëngjisht në betejën e Aleksandrisë më 21 mars 1801, pas të cilës ata të rrethuar qytetin, i cili ra në ato më 2 shtator 1801. Mehmed Ali, guvernatori osmane të Egjiptit, filloi rindërtimin dhe rizhvillim rreth 1810, dhe nga 1850, Aleksandri u kthye në diçka e ngjashme me lavdinë e saj të mëparshëm. Në korrik 1882, qyteti ra nën bombardimet nga forcat detare britanike dhe u pushtua. Në korrik 1954, qyteti ishte një objektiv i një fushate të bombardimeve izraelite që më vonë u bë i njohur si Çështja Lavon. Vetëm disa muaj më vonë, Sheshi Mansheyya Aleksandri ishte vendi i një tentative për vrasje të dështuar në Gamal Abdel Nasser.
Ai betejat më të rëndësishme dhe sieges e Aleksandrisë përfshijnë:
Monumentet
parapamje|E ashtuquajtura "[[Kolona e Pompey" vërtetë ishte ndërtuar për nder tëDioklecianit: Perandor, pasi kishte rrethuar qytetin për tetë muaj për të thyer Domizio Domiziano dhe Aurelio Achilleo,ju rrëmbeu një e drithëra për në Romë në mënyrë për të ushqyer popullsisë të prekur nga rrethimi.]]
Pallatet mbretërore zënë qoshen verilindore të qytetit të dalë me pamje nga port Lochias Perëndim (në zonën moderne Pharillon). Vendi është aktualisht nën nivelin e detit, ashtu si port "private" dhe ishullin e Antirrhodus.
"Teatri i Madh" në "Kodra e moderne Spitalit afër stacionit Ramleh sot. Ndërtesa ishte përdorur nga Cezarit si një fortesë. Pranë ishte tempulli i Poseidonit ose "tempullin e zotat Marini. Pastaj kemi arritur Timonium "ndërtuar nga Mark Anthony, dhe porteve. Prapa magazinë e madhe u ngrit Cesareo, ku qëndroi dy sy obelisqe të madh të quajtur gjilpërave Kleopatra e", tani transferohen në Londër dhe Nju Jork: tempulli ishte më shumë shndërruar më vonë në një kishë patriarkale dhe mbetet shtrihen nën shtëpitë e moderne.
Gjimnazi dhe palestër është e vendosur në lindje të qytetit, disa distanca nga deti, por pozicioni i tyre është i panjohur. Panjohur është edhe pozita e tempullit te Saturni.
Serapion, i dedikuar për Serapis zot, ishte tempujt më të famshme të qytetit dhe është e vendosur në rrethin e perëndimore të Rhakotis egjiptian, në afërsi të të ashtuquajturës "Column Pompey, një monument i ngritur në kala të ulët të qytetit për nder të Dioklecianit pas 297, e përbërë nga një kolonë granit kolosale rreth 30 m të lartë. Pranë në jugperëndim gënjeshtër catacombs e-romake egjiptian "Kom el-Shuqafa, me dhoma të gdhendur në shkëmb dhe arkitekturës sarcophagi.
Gërmimi i rrethin e Kom el-Dik, "zbuloi një teatër të vogël dhe të mbetet e banjot romake.
Fari dhe Biblioteka
parapamje|bibloteka e re Fari e famshme e Aleksandrisë nga Ptolemeu kam filluar dhe përfunduar nga Ptolemeu II kishte një lartësi të llogaritet në më shumë se 135 m mund të shihet 50 km larg. përmasa e saj gjigande e bëri atë një nga Shtatë mrekullitë e botës dhe emri i tij vjen një afat të caktuar instalime të tilla. Ajo përbëhej nga një bazë e lartë drejtkëndëshe dhoma ku strehohen e oficerëve dhe ramps për karburante të transportit. Në këtë overlapped me një kullë tetëkëndësh dhe pastaj një ndërtesë e rrumbullakët në krye me një statujë të Zeus ose Poseidoni, i zëvendësuar më vonë me atë të Helios. Mbetet e ndërtimit të madhe, ndoshta u rrëzua në një tërmet, janë përfshirë tani në një shekull të fortë e pesëmbëdhjetë. blloqe të shumta dhe elementet arkitektonike janë gjetur në det, së bashku me statujat kolosale të Ptolemeu II dhe gruas së tij II Arsinoe përfaqësuar si Isis.
Ishulli gjithashtu ishte një tempull kushtuar Hephaestus.
Jo më pak të famshme të Bibliotekës së Aleksandrisë është themeluar në Ptolemeut dhe ishte shumë i famshëm për pasurinë e saj dhe numrit të madh të veprave letrare që janë ruajtur, llogaritet në rreth 700.000 vëllime. Ai shkoi për herë të parë zjarrin faji i trupave romake në gjurmët e Jul Cezarit. Një pjesë tjetër (Serapeum) u shkatërrua nga zjarri gjatë trazirave të shkaktuara nga intoleranca e komunitetit të krishterë gjatë shekullit të tretë i cili denoi se kultura dhe urtësi të tillë ata kishin pagane një përshtypje të fortë. intolerancën në 415 të tilla kulmoi me vdekjen e gruas Hypatia i famshëm për kulturën e tij dhe kreu i shkollës Neoplatonik. Biblioteka ishte shkatërruar përgjithmonë pas pushtimit islame e Egjiptit në 639. Në 642 ose 646, datë është e diskutueshme, fati i Bibliotekës së Aleksandrisë u krye në mënyrë dramatike dhe përgjithmonë. Tradita të bëjë që Kalifi i dytë i al Islam Omer ibn Hatab-shqiptuar frazën e famshme: "Nëse përmbajtjen e librave të pajtohen me Kur'anin, ne mund ta ndihmojë atë, që nga libri i All-llahut është më se e mjaftueshme. Nëse ju të përmbajë diçka jo e rregullt, nuk ka nevojë për të ruajtur ato. ". relike pjesë e asaj që ishte një qendër e kulturës klasike ishte e djegur. Ai thotë se listat janë përdorur si lëndë djegëse për banjot termale i Aleksandrisë, i cili, sipas Eutyches, ishte rreth katër, dhe ai mori gjashtë muaj për të djegur gjithë.
Klima
parapamje|upright|Aleksandri nga hapësira, mars 1990 Aleksandri ka një klimë të thatë (klasifikimi Köppen klima BWh), por era mbizotëruese në veri, defekt në të gjithë Mesdheun, i japin qytetit një klime të ndryshme nga zonë e thellë shkretëtirë. Klima e qytetit tregon Mesdheut (CSA) karakteristikat, dmth butë, dimri me shi variably dhe e nxehtë, verë të thatë që, nganjëherë, mund të jenë shumë të lagësht, janar dhe shkurt janë muajt coolest me temperatura maksimale ditore në mënyrë tipike që variojnë 12-18 °C (54-64 °F). Aleksandri përvojat stuhitë e dhunshme, shi dhe breshër ndonjëherë gjatë muajve të frigorifer. korrik dhe gusht janë muajt më të nxehta dhe më e lagësht të vitit me një temperaturë mesatare maksimale ditore prej 30 °C (86 °F).
Qyteti modern
600px|qendra
Qyteti zë rrip toke që ndan Mesdhe nga fundos Mareotide (Mariout "), një gadishull T-formë se mol dell'Eptastadio vjetër dhe ishullin e lojë me letra, e cila nuk është më e tillë. Tip perëndimore të gadishullit të quhet Ras et-Tin "dhe në të janë ndërtimin e Khediviale Detare Rrethi (1903) dhe pallatin e el Ra-së kutie, e ndërtuar nga Mehmet Ali dhe e banuar nga guvernatorëve të ndryshme egjiptian për rënies së monarkisë në 1952, ndërsa tip lindore të njohur si "Qayt Bej" (quajtur për një sulltan i famshëm Mamluk) ose "Pharos". Në jug, në mes të qytetit dhe kënetës Mareotide, Mahmūdiyya shkon kanalit i cili derdhet në portin perëndimor.
Ali Muhammed katror '(Muhammad Ali), i quajtur zakonisht "Grand Place", është një dhomë të zgjatur me një statujë qendror kuajve e Ali Muhammedi, flanked nga ndërtesa të stilit italian.
Arefu
Arefu është një komunë në qarkun Argeş në Rumani. Ka një popullsi prej 2.609 banorësh dhe sipërfaqe 420,25 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 5 fshatrave: Arefu, Căpăţânenii Pământeni, Căpăţânenii Ungureni.
Kalaja e Kaninës
Histori
Kalaja e Kaninës ndodhet 6 km larg nga qyteti i Vlorës, në një kodër me lartësi 380m mbi nivelin e detit. Muri rrethues është i gjate 1 km dhe përfshin një sipërfaqe prej 3.5 hektarësh. Mendohet te jetë ngritur aty nga shekulli i IV p.e.r. Në të gjithë sistemin fortifikues dallojmë disa faza ndertimi që shtrihen në dy periudha, në periudhën antike si dhe në atë të periudhës mesjetare, përkatësisht bizantine, veneciane dhe turke. Kalaja u rindërtua nga Justiniani në shekullin VI, i cili në Epir ndërtoi ose rindërtoi 94 fortifikime. Ajo përmendet nga Prokopi i Çezaresë në listen e tij me emrin Kionin. Në shekujt XII-XIII u kthye në një qendër ushtarake të dorës së parë, duke i shërbyer Mbretërisë Mesjetare e të Shqipërisë anzhuine. Gjithashtu u meremetua nga sulltan Sulejmani më 1530 dhe së fundmi nga feudalët shqiptarë të Vlorës ne shekujt XVII-XIX.
Shumë prej kullave, duke gjykuar nga teknika së ndërtimit dhe format e tyre planimetrike, përfaqësojnë periudha të ndryshme ndërtimi. Më të hershmet janë kullat trekëndëshe, të cilat duke qenë me përmasa të vogla luajnë edhe rolin e kontrafortave, ashtu siç i takohen në kalanë e Beratit dhe Butrintit. Nga shtatë kulla, që ruhen sot në kalanë e Kaninës, dy prej tyre kanë formë trekëndëshe. Por sasia e kullave në përgjithësi ka qenë më e madhe. Nga një skicë planimetrike, e botuar në 1688, mund të shihet se kalaja në atë kohë kishte 14 kulla. Të një periudhe të hershme janë edhe disa kulla gjysmërrethore, të ngjashme me ato të akropolit të Butrintit. Si në kullat gjysmërrethore edhe në ato trekëndëshe gjejnë përdorim të gjerë copat e tullave dhe të tjegullave, të cilat vendosen horizontalisht apo në mënyrë të çrregullt midis fugave të gurëve dhe sidomos në kullat trekëndëshe, ku janë ripërdorur mjaft gurë antikë. Ndërsa kullat poligonale i përkasin një periudhe më të vonë; në to gjenden edhe frëngji për topa. Nga forma planimetrike dhe nga teknika e ndërtimit këto kulla ngjasin me ato të kështjellës së poshtme të kalasë së Durrësit të ndërtuar në shek. XIII.
Blizanca
Blizanca është fshat, i cili ndodhet në rajonin verilindor të Maqedonisë, komuna e Kratovës.
Mushkotica e Re
Mushkoticë e Re (greqisht: Νέα Μουσιωτίτσα/Néa Mousiotítsa) është fshat në qarkun i Janinës, Greqi.
Nokturn
Nokturn me Autor: Kolec Traboini. Botuar: "Globus R". Faqet e librit 226. Tiranë, 2004.
Vëllimi i dytë në krijimtarinë poetike të Kolec Traboinit, “Nokturn” përbëhet nga 112 krijime ku spikasin përpjekjet për të pasqyruar shqetësimet qytetare, gjithnjë nëpërmjet lirizmit e përjetimeve të thella emocionale.
Libri ndahet në gjashtë kapituj: Antikoha, Shën Valentini poet, Vjeshtë italiane, Porta e dritës, Epistolar poetik dhe Impresione. Në këtë të fundit përfshihen mendime të shprehura në shtyp nga 12 personalitete të fushave të ndryshme.
Bascov
Bascov është një komunë në qarkun Argeş në Rumani. Ka një popullsi prej 9.523 banorësh dhe sipërfaqe 56,00 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 8 fshatrave: Bascov, Brăileni, Glâmbocu, Mica, Prislopu Mic, Scheau, Uiasca, Valea Ursulu.
Hersberg
është një komunë në kantonin Basel-Landschaft të Zvicrës.
Athinë – Tiranë, ditari i krizave
Athinë – Tiranë, ditari i krizave (Shënime për marrëdhëniet greko-shqiptare në vitet 1993 – 1996). Libër i gazetarit Robert Goro. Shtëpia botuese Toena.
Në faqet e këtij libri autori u hedh një vështrim analitik ngjarjeve që dominuan marrëdhëniet greko-shqiptare në vitet e para të hapjes së Shqipërisë pas përmbysjes së regjimit komunist dhe që u acaruan në mënyrë të skajshme dy herë: në verën e vitit 1993, pas deportimit të një kleriku grek nga Shqipëria, dhe në pranverë 1994, pas sulmit në repartin ushtarak shqiptar në Peshkëpi të Gjirokastrës, autorësinë e të cilit e mori përsipër organizata MAVI (Fronti për Çlirimin e Epirit të Veriut).
Libri hapet me një kronikë referuar një shkrimi të gazetës amerikane Wallt Street Journal, ku thuhej se parashikohet konflikt i armatosur në zonën e minoritetit (mars 1993) dhe mbyllet me vzitën e presidentit grek, Kostis Stefanopulos në Tiranë, (mars 1996), kur mes të dy vendeve u nënshkrua Traktati i Miqësisë, Fqinjësisë së Mirë dhe Bashkëpunimit.
Për periudhën që përfshihet në libër, autori ka qenë i vetmi gazetar shqiptar i akredituar në Greqi dhe i ka përcjellë aktivisht të gjitha zhvillimet; në këtë sens libri përfiton një vlerë të veçantë dhe hedh dritë mbi shumë ngjarje, për të cilat publiku i gjerë mund të ketë pasur vetëm një imazh të trubullt e të zbehur edhe më shumë nga distanca kohore.
Përmbajtja
1993
1. Parashikohet konflikt i armatosur në zonën e minoritetit
3. Piketa për një bashkëpunim të frytshëm
5. “Etapë e re”..., Traktati më vonë
6. Bisedimet greko-shqiptare në optikën e medias vendase
7. Presion i ulët...
10. “Fshesë”, derisa të riatdhesohen gjithë shqiptarët...
11. “Largohen me dëshirën e tyre”...
12. Emigrantët dhe minoriteti, në sfondin e zgjedhjeve të parakohshme
13. 6 kushte nga Micotaqis
14. I troket Tiranës, të dëgjojë Prishtina...
15. Pikëpyetje për tensionimin e papritur
17. Greqia në zgjedhje të parakohshme
18. Në betejën elektorale, edhe marrëdhëniet
19. Rikthim i fuqishëm i socialistëve të Papandreut
20. Një rezolutë europiane dhe e vërteta mbi tensionimin e fundit
21. Marrëdhëniet greko-shqiptare mund të përmirësohen
22. Athina: të shqyrtojmë dëmshpërblimin për çamët
23. Treni, ende në stacion
1994
1. Shqipëria merr në Athinë mbështetjen e BE
3. “Marrëdhënie të mira, pavarësisht problemeve”...
4. Atentat i përgjakshëm kundër marrëdhënieve greko-shqiptare
5. “Provokacion nga qarqe jashtë kontrollit”
6. Tension “në emër të reciprocitetit”...
7. Paralajmërohet “Fshesa”
8. Papulias e Serreqi u takuan në Zyrih
10. Shpresë te ndërkombëtarët
11. Tirana: Ja pikëpamjet tona
12. Uashingtoni: akuzat e Athinës, të pabaza
13. Gati për “luftë” dhe për “paqe”...
1. Refuzohet dialogu, paralajmërohen sanksione
2. Ashpërsohet qëndrimi i Athinës ndaj Tiranës
3. Shkëmbim zjarri midis patrullave kufitare, një i plagosur
4. Greqia, OK për 20 milionët e bashkëpunimit ndërkufitar
5. Qeveria greke dhe simbligadat e nacionalizmit
7. Athina, Tiranës: Tërhiq akt-akuzën
8. Dita para gjyqit
9. Qeveria dënon nacionalistët
10. Në përvjetorin e abrogimit të gjendjes së Luftës
11. Greqia, në dilemë
12. Dënimi kushtëzon marrëdhëniet
13. Në një fill të tendosur...
15. Mes Shilës dhe Karibdës
17. Optimizëm i paargumentuar
18. Divorc në kohën e kolerës
19. Ish presidenti i Greqisë: “Autonomi për Epirin e Veriut”
20. “Marrëveshje e heshtur”
22. OKB në rolin e ndërmjetësit?
23. A po ndryshon qëndrim Athina?
24. MAVI tregon detaje për sulmin e 10 prillit
25. Vazhdon interesimi amerikan
26. Në det të trazuar
27. Grekët zbuluan Shqipërinë...
1995
Koha e prostitutave
Koha e prostitutave : lirika & etyde me Autor Kolec Traboini. Botuar "Globus R." Tiranë, 2007. Faqet e librit 156.
Athinë – Tiranë, ditari i krizave
2. Optimizëm në Athinë Papulias:
Koha e prostitutave
Libri "Koha e prostitutave" – lirika dhe etyde. Ose, siç e përcakton vetë shkrimtari, lirika dhe etyde në katër kohë: dashuria, urrejtja, meditimi dhe buzëqeshja.
Athinë – Tiranë, ditari i krizave
3. “Tani jam gati të shkoj në Tiranë”
4. Uashingtoni: Marrëdhëniet e mira, të rëndësishme për gjithë rajonin
5. Incidente të rastësishme?...
Musli Imeri
Musli Imeri (26 korrik 1976 – 21 prill 1999) lindi në Zajqec fshat i malësisë së Dardanës. Luftëtar dhe Dëshmor i UÇK-së. thumb|300px|Musli Imeri Dëshmor i UÇK.
Athinë – Tiranë, ditari i krizave
6. Departamenti i Shtetit: Ja çfarë duhet diskutuar në Tiranë
8. Papulias: Nga dimri në pranverë
9. Arrestohen shtatë në kufi. Eliminohet një incident me Shqipërinë
10. Media greke: “Të shtatët”, lidhje me shërbimin sekret
11. Kush e shkaktoi krizën greko-shqiptare
12. Muret prej argjile
13. Omonia, drejt shpërbërjes?...
14. Hiqen akuzat për masakrën e Peshkëpisë
15. Papandreu: Të rishikohet dosja
16. Athina zyrtare kërkon transparencë në “Çështjen MAVI”
17. Athinë – Tiranë: Po thyhen tabutë?
18. Na jepni shkollat, të legalizojmë emigrantët
19. Hipokrizia e mjerimit
20. Stefanopulos e ka në rend të ditës vizitën në Shqipëri
21. Arsimimi i minoritetit, në seli të OKB-së
22. Dëbimi nga “Terra Promessa”
1996
1. Shpresë dhe ankth për marrëdhëniet me Tiranën
2. Greqia, në kërkim të aleatëve
Dy fjalë
Zhvillimet në marrëdhëniet midis Greqisë e Shqipërisë kanë dominuar shpeshherë aktualitetin në të dy vendet. Një mosbesim reciprok, i kultivuar sidomos gjatë periudhës së Luftës së Ftohtë, nuk u arrit të zbehej edhe pas përmbysjes së komunizmit në Shqipëri dhe vërshimit në Greqi të dhjetra mijëshqiptarëve që kërkuan një fat më të mirë duke emigruar në vendin fqinj.
Populli dhe qeveria greke i pritën fillimisht krahëhapur emigrantët, por brenda një kohe të shkurtër Athina zyrtare tregoi prirjen që praninë e emigrantëve të paligjshëm ta shfrytëzonte si një mjet presioni për realizimin e pretendimeve që lidheshin me minoritetin grek që jetonte në Shqipëri dhe që pjesa më aktive e tij, në masë të madhe, kishte emigruar gjithashtu në Greqi.
Ky presion solli si rezultat dy krizat më serioze në historinë e re të marrëdhënieve: më 1993, me shkakun e dëbimit nga Shqipëria të një prifti grek, që akuzohej për veprimtari antishqiptare, dhe më 1994, pas sulmit terrorist prej ekstremistësh të ardhur nga Greqia, në qendrën e rekrutëve në Peshkëpi të Gjirokastrës, me ç’rast humbën jetën dy ushtarakë shqiptarë.
Të dy krizat u shoqëruan me dëbime masive të emigrantëve shqiptarë nga Greqia, duke qenë ata të vetmit që paguan “haraçin” e rëndë për acarimet në mes Athinës e Tiranës.
Nga ana tjetër, ato kriza, ndikuan që “betoni” i hedhur ne themelet e marrëdhënieve dypalëshe, të krisej qysh në fillim; krisje që, me gjithë përpjekjet e admirueshme të qeveritarëve në të dy kryeqytetet, vazhdojnë edhe sot e kësaj dite t’i trandin herë pas here marrëdhëniet midis Shqipërisë e Greqisë, që ndërkaq, mbeten shumë të mira, të paktën sipas deklaratave zyrtare në të dy anët e kufirit...
Vështrimi historik i marrëdhënieve midis Greqisë e Shqipërisë, vëzhguesit të vëmendshëm i sjell ndërmend një shprehje frazeologjike greke: “Bashkë nuk bëjmë, veç nuk mundemi”... Nëpër vite në sfondin e marrëdhënieve dypalëshe ka pasur edhe tensionime të tjera, më të ulëta se ato që do të shikojmë në këtë libër, tensione që shkaktoheshin herë nga njera palë, e herë nga tjetra. Dhe gjithmonë, si në një sherr vëllezërisht, vinte periudha e pajtimit dhe e dashurisë së madhe, për t’u tollovitur përsëri dikur më vonë...
Për fund: pas një qëndrimi aktiv prej gati 17 vjetësh në Greqi, autori ka përshtypjen se problematika e marrëdhënieve greko-shqiptare (apo shqiptaro-greke) mund të analizohet më mirë në një vepër fiction-i, se sa në një punim publicistik. Jo vetëm pse arkivat greke të asaj periudhe (ku është i domosdoshëm hulumtimi për të mbërritur në përfundime të sakta), duan edhe ca dekada që të hapen, dhe nga ana tjetër, duhej hulumtuar më shumë pjesa shqiptare e ngjarjeve – që objektivisht ishte e vështirë për t’u realizuar në kuadër të këtij libri. Por më së shumti pse ajo problematikë bazohet me të tepërt, - për mendimin modest të autorit-, në paradokse, se sa në arsye të qenësishme.
Prandaj, u përzgjodh mënyra e rreshtimit kronologjik të ngjarjeve (ndërthurur edhe me analiza të atypëratyshme, një pjesë e mirë të publikuara asokohe në BBC, Koha Jonë dhe Koha të Prishtinës), me shpresën se arrihet të rikrijohet e plotë ose pothuaj e plotë, ajo periudhë, “krizash e vranësirash”, si në një film dokumentar, pa retushe të shumta
Në këtë mënyrë, ndoshta edhe lexuesi e ka më të lehtë të nxjerrë përfundimet e veta.
15 ide për punime me gjethe
15 ide për punime me gjethe Autore: Natasha Naumi. Botuesi: SHBLSH e RE. Viti i botimit: 2013. Faqet e librit 39. ISBN 978-99943-2-316-6
Trinia ime
Trinia ime poezi, me Autor Kolec Traboini. Botuar "Globus R.", Tiranë, 2006. Faqet e librit 136. ISBN 99943-36-70-3
Lausen
është një komunë në kantonin Basel-Landschaft të Zvicrës.
Mikrometri
Mikrometri (gr. μικρός = i vogël dhe gr. μέτρον = matës, masë), është njësi matëse që rrjedhë nga Sistemi SI dhe përbëhet nga njësia bazë metri dhe parashtesa për njësi mikro. Është e njëmijta pjesë e milimetrit apo e milionta pjesë e metrit dhe shkruhet me simbolin µm. Emërtimi i vjetër i tij ishte mikron dhe si simbol kishte my, ku me y paraqitej simboli për shkronjën µ. Edhe pse madhësitë e këtij niveli pa ndihmën e instrumenteve nuk është i mundshëm njerëzit e kanë përdorur për të përcaktuar gjëra. Mikrometri si shprehje përdoret në lëmi të ndryshme të shkencës dhe në jetën e përditshme kur flitet për gjatësi të nivelit më të vogël. Këtu përdoren edhe shprehjet si gjatësi të nivelit mikrometrike.
Konvertimi i gjatësisë së shprehur në mikrometra, në metra : 1µm =1000 nm =10-6m = 0,000 001m dhe 1m =106µm = 1 000 000µm
Lidhje të jashtme
תחיליות במערכת היחידות הבינלאומית
Besnik Maroca
Besnik Maroca lindi në Kamenicë më 10 tetor 1975, emër ky që pushka dhe rezistenca e Besnik Marocës (nofka "SYLA") dhe bashkëluftëtarëve të tij e kthyen në Dardanë.
Biografia
Rrjedh nga një familje me traditë të pasur atdhetare të cilën e karakterizon një e kaluar e lavdishme përballë shumë shkelësve të mëhershëm Osman, atyre serbë e së fundi për ta vulosur me gjak fjalën LIRI, pas-ardhësi i Ramës, Xhaferit e Zeqir Marocës të cilët ishin Kaçak dhe bashkëluftëtar të denjë të Mulla Idriz Gjilanit bashkë me Haki Efendinë e Muharrem Fejzën nga Hogoshti.
Nata e kobshme e 21 prillit
Besnik Maroca dhe shume bashkëluftëtarë te tij pikërisht ne lagjen e Haxhollëve në Bullaj të Marecit, pas një lufte të rreptë përballë forcave ushtarake armike, Besniku po i printe në tërheqje një njësiti të Zonës për të dalur nga rrethimi i hordhive çetnike, strategjia e tij arriti ta çajë rrethimin por Besniku pasi nuk i shef disa bashkëluftëtarë afër vetes, sërish hynë në rrethim për t'i nxjerrur të tjerët por kësaj radhe hyri në altarin e Lirisë për të mbetur gjithmonë i pavdekshëm.
Rehova (Korçë)
Rehova është një fshat në komunën Vithkuq në rrethin e Korçës të Shqipërisë.
Besnik Maroca
Nata e kobshme e 21 prillit
Besnik Veli Maroca ra heroikisht me 21 prill 1999 si pjesëtar i UÇK-së, Zona Operative e Karadakut.
Manual mbi praktikat arkeologjike në terren
Manual mbi praktikat arkeologjike në terren ma Autoret: Valbona Hysa, Nevila Molla. Botuar në Tiranë, 2009. Faqet e librit 133. ISBN 978-99956-07-41-8
Charente-Maritime
Charente-Maritime është një departament francez në rajonin Poitou-Charentes në jug-perëndim të Francës.
Kantoni Bains-les-Bains
Kantoni Bains-les-Bains (frëngjisht: Canton de Bains-les-Bains) ishte një kanton në departamentin Vosges, rajonin Grand-Est në Francë. Kryeqëndra e kantonit ishte Bains-les-Bains. Ka sipërfaqe 169.97km2 dhe popullsi 3516 banorë.
Gjeografia
Ajo kufizohet kantoni Darney në veri-perëndim, kantoni Vauvillers në jug-perëndim, kantoni Saint-Loup-sur-Semouse në jug-lindje dhe kantoni Xertigny në lindje.
Përbërja aktuale
Kantoni Bains-les-Bains aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Subvencionet
Subvencionet përfshijnë transferat për ndërmarrjet publike apo subjektet e tjerë te ardhurat e te cilëve nuk mbulojnë shpenzimet dhe për ketë diference sigurojnë mbështetjen financiare nga qeveria.
Roshanji
Roshanji është një fshat në komunën Vithkuq në rrethin e Korçës të Shqipërisë.
Kolë Berisha
Kolë Berisha (26 tetor 1927 - 29 gusht 2021) është politikan kosovar dhe kryetari i dytë i Parlamentit të Kosovës.
Biografia
Kolë Berisha u lind më 26 tetor 1947 - 2021 në fshatin Dobërdol të Komunës së Klinës. Shkollën fillore e kreu në fshatin Ujmirë. Pas kryerjes së shkollës normale në Gjakovë, dy vjet punoi mësues në Ujmirë dhe Gllarevë të Klinës, kurse nga tetë marsi i vitit 1973 punoi si sekretar i gjimnazit "Luigj Gurakuqi" në Klinë. Ka të kryer edhe Fakultetin Juridik në Prishtinë.
Më 28 mars të vitit 1989, arrestohet dhe dërgohet në burgjet serbe në Leskovc, Beograd dhe në Pejë. Pas tre muajve lirohet, por përjashtohet nga puna. Me themelimin e Lidhjes Demokratike të Kosovës, Berisha u anëtarësua në të dhe për dy mandate me radhë ishte anëtar i Kryesisë së Degës së LDK-së në Klinë dhe kryetar i Komisionit për Pajtimin e Familjeve të Hasmëruara.
Nga 15 marsi i vitit 1998 është nënkryetar i Lidhjes Demokratike të Kosovës. Pas luftës shërbeu edhe si anëtar i Këshillit Transitor të Kosovës dhe anëtar i Forumit Politik të Kosovës të formuar nga PSSP Søren Jessen-Petersen. Tani është anëtar i Grupit Politik Strategjik për zgjidhjen e statusit përfundimtar të Kosovës. Ky është mandati i tij i dytë si deputet i Kuvendit të Kosovës.
Kolë Berisha shkruan edhe prozë e poezi. Në vitin 1983, në konkursin letrar të revistës letrare "Koha" të Podgoricës, iu nda shpërblimi i dytë për tregimin "Rrëfimi i thjeshtë". Herë pas herë paraqitet me shkrime edhe nga aktualiteti politik. Ka të botuar dy libra: "Ditari i një izolanti" dhe "Kosova plagë që pikon". Ishte i martuar dhe ka dy fëmijë. Vdiq në Prishtinë më 29 gusht të vitit 2021.
Kantoni Loiron
Kantoni Loiron (frëngjisht: Canton de Loiron) është një kanton në departamentin Mayenne, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Loiron. Ka sipërfaqe 252.86km2 dhe popullsi 16388 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Loiron aktualisht përbëhet nga 15 komuna.
Stela e Lemnos, me gjuhën shqipe 2700 vjet më parë
Stela e Lemnos, me gjuhën shqipe 2700 vjet më parë Autori: Ilir Mati. Botuesi: SHBLSH e RE. Viti i botimit: 2010. Faqet e librit 92. ISBN 978 -99943-2-262-6
Nanometri
Nanometri (gr. νάνος = imtë dhe gr. μέτρον = matës, masë), është njësi matëse që rrjedhë nga Sistemi SI dhe përbëhet nga njësia bazë metri dhe parashtesa për njësi nano. Është e njëmijta pjesë e mikrometrit dhe shkruhet me simbolin nm.
Nanometri si shprehje përdoret në lëmi të ndryshme të shkencës dhe në jetën e përditshme kur flitet për gjatësi të nivelit më të imtë. Këtu përdoren edhe shprehjet si gjatësi të nivelit nanometrike. Për matjen e objekteve të këtij niveli nevojiten instrumente të posaçme.
Gjatësia prej një nanometri është sa gjatësia e përafërt në mesë të katër atomeve që gjenden njëri pas tjetrit në një copë metali. Copëzat më të vogla të dukshme me mikroskop drite, që mund të shihen janë diku 500nm të mëdha. Për hulumtimet më të thella përdoren instrumente tjera. Koha në të cilën gjendemi sot, për shkake të shkallës së zhvillimit të teknologjisë së lartë në nivelit nanometrik, shpesh nga shkencëtarët thirret si nano era.
Konvertimi i gjatësisë së shprehur në nanometra, në metra : 1nm =1000pm = 10-9m = 0,000 000 001m dhe 1m =109nm = 1 000 000 000nm
Lidhje të jashtme
Metr
Dili
Dili është kryeqyteti i Timorit Lindor Qyteti ka rreth 60.000 banorë, ndërsa zona urbane më shumë se 163.305 (2006).
Gjeografia
Qyteti është i vendosur në bregdetin në veri të Timorit. Kjo është një zonë tregtare e gjallë dhe portin e peshkimit në ngushticën Ombai është një zonë shum e frekuentuar. Reshjet mesatare në vit janë rreth 1000 mm të shpërndarë kryesisht në periudhën midis dhjetorit dhe marsit. Ajo ka një aeroport, pas pavarësisë u riemërtu me emrin e Nicolau Lobato, aeroporti është përdorur edhe për fluturimet civile për ato ushtarake.
Miguel Primo De Rivera
thumb|right|Miguel Primo De Rivera
Miguel Primo de Rivera y Orbaneja lindi më 8 janar 1870 ne Jérès de la Frontera (Kadiz, Spanjë). Ai ishe pjesë e një familje ushtarakesh, nder te cilët me i njohur ishte daja i tij, Fernando Primo De Rivera, Markez i Estejas, hero i luftës se fundit karliste, guvernator i Filipineve dhe disa here ministër i Luftës. Miguel filloi shkollën ushtarake ne moshën 14 vjeçare dhe pjesën me te madhe te karrierës e kaloi duke u mare me çështjet spanjolle përtej detit : Marok, Kube e Filipine (ku shoqëronte dajën e tij) ishin vende te përshtatshme për pregatitjen e një ushtaraku te ri dhe sidomos për te bere karriere. Ne 1912, ne moshën 42 vjeçare u emërua gjeneral.
Duke qene se si njeri dhe ushtarak u formua ne kolonitë afrikano-veriore, ai shpesh here nuk hezitoi ti mbronte këto vende duke u bere pre e reprezaljeve politike. Qe nga 1919 ai filloi te shërbente ne Spanje, ku filloi te shqetësohej shume për situatën politike dhe shoqëror. Deri ne 1922 veproi ne Valencia, Madrid dhe me pas ne Barcelone, ku pati jo pak shqetësime për sa i përket rendit publik pasi ne shumicën e rasteve iu desh te përballej me terroriste anarkiste, me mbështetës te bindur te katalanizmit, duke pare dhe paqëndrueshmërinë e ministrive dhe shpërjerjes se partive. Primo de Rivera reagoi sipas ideve te tij militare. Ai organizoi një grusht shteti me 13 shtator te 1923, pezulloi kushtetutën, qe solli shpërjerjen e Parlamentit, duke vendosur diktaturën ne Spanje.
Pasi arriti një marrëveshje me mbretin Alfonso XIII i cili e shpalli kryeministër, Primo De Rivera mori miratimin e partive, te klerit e te ushtrisë e forcave konservatore, duke përqendruar pushtetin ne duart e tij dhe duke përjashtuar politikanet. Ne fillim rezistenca ishte e pakte duke qene se regjime i mëparshëm e kishte zhgënjyer shume popullin aq me tepër se pushtetin e mori duke premtuar një diktature kalimtare sa për te përmirësuar rendin dhe për te crrenjesour idealet e vjetra qe deri ne atë kohe kishën qene te dobishme vetëm për pasurimin e pushtetarëve. Megjithëse se teorikisht frymëzohej nga modeli fashist i Italisë se Mussolinit, diktatura e Riveres ishte e moderuar dhe konservatore.
Ndërkohe qe një pjese e popullit nuk e dëshironte, Spanja pa një rritje ekonomike pasi Rivera favorizoi shume industrinë vendase, dhe financoi ndërtimin e shume objekteve për përmirësimin e jetës. Ai ndaloi përdorimin e dialekteve ne dokumentacionet zyratere. Suksesi me i madh i tij ishte përforcimi i pozitave te Spanjës ne frontin ndërkombëtar, sidomos ne Marok ku shtypi çdo lloj rezistence duke i dhëne kështu fund luftërave qe nuk reshtnin prej vitesh dhe vështirësive siç ishte "Catastrophe d'Annual" qe solli grushtin e shtetit. Zbarkimi ne Alhucemas ne 1925 ishte pjese e një operacionin te kombinuar me ushtrinë franceze dhe kishte për qellim te mposhte përfundimisht rebelet e Rif (Marok). Megjithe se kjo lëvizje binte ndesh me idetë e mëparshme te diktatorit, rezultoi një sukses i madh duke bere qe Rivera te fillonte planifikimin e një qeverisje me afatgjate.
Natën e 24 qershorit te 1926 duhej te niste e famshmja Sanhuanada. Intelektuale, studente te mbështetur nga populli do ngriheshin ne revolte për te zbritur Riveren nga pushteti ne mënyre qe vendi te qeverisej nga gjeneral Aguilar. Kjo përpjekje u shtyp përpara se te niste duke qene se projektuesit e saj u zbuluan dhe arrestuan. Ne 1927 kërkoi ndërtimin e Parlamentit se bashku me te cilin projektoi një Kushtetute te re. Megjithëse ishte një Parlament jo demokratik jo rralle pozicionet politike vinin përballe partizanet e diktaturës, katoliket me kooperativistet fashiste. Ideja e zgjatjes se qeverisjes Rivera dhe dëshira e tij për te shfuqizuar monarkinë qe e kishte mbështetur qe ne fillim, beri qe kundër tij te ngriheshin socialistet dhe republikanet.
Liesberg
është një komunë në kantonin Basel-Landschaft të Zvicrës.
Miguel Primo De Rivera
Ne 1929 pozitat e Riveres ne krye te Spanjës nuk ishin me solide si dikur. Shume nga vartësit e tij nuk pranuan ti binden, duke e detyruar diktatorin te jepte dorëheqjen ne janar te 1930. Megjithatë edhe pse po largohej nga detyra ai propozoi si pasardhës te tij ne krye te ushtrisë, gjeneralin Dámaso Berenguer, i cili mori presidencën e vendit). Rivera u detyrua te largohej drejt Parisit ku edhe vdiq me 16 mars. Shkaqet e vdekjes ende janë te paqarta megjithëse thuhej se ai vuante nga diabeti. Djali i tij i madh, José Antonio Primo de Rivera vendosi te merrej me politike ne mënyre qe te hakmerrej për te atin por edhe qe te kthente pushtetin ne duart e familjes se tij.
Kuzhina mesdhetare
Koncepti Kuzhinë mesdhetare përdoret shpesh në librat e gatimit apo edhe si koncept i përgjithshëm përmbledhës për gatimet e disa vendeve të rajonit te Mesdheut. Këto kuzhina shfaqin disa elemente të përbashkëta si p.sh. në përdorimin e shpeshtë të vajit të ullirit, erzave mesdhetare dhe hudhrave, megjithatë ato kanë edhe dallimet e tyre specifike. Ndaj, kur flitet për një kuzhinë të njësuar mesdhetare është e vështirë, bei diesem Begriff handelt es sich in erster Linie um ein Schlagwort.
Si elementë themelorë të kuzhinës kombëtare të rajonit të Mesdheut konsiderohen :
Da mehrere medizinische Studien bei Bewohnern der Mittelmeerländer eine geringere Fallzahl von Herz-Kreislauferkrankungen, Bluthochdruck und Übergewicht sowie eine tendenziell höhere Lebenserwartung als in Nordeuropa und den USA festgestellt haben, wurde ein Zusammenhang mit der Ernährung in diesen Ländern hergestellt. Das war der Anlass, Ernährungsempfehlungen zu entwickeln, die unter dem Namen Mittelmeer-Diät bekannt geworden sind. Diese Empfehlungen weichen jedoch von den tatsächlichen Essgewohnheiten der Mittelmeerländer teilweise deutlich ab, die Rezepte enthalten beispielsweise meist wesentlich weniger Fett als die traditionelle Kost dieser Region.
Kthimi i gjeneralit
Kthimi i gjeneralit Autori: Agim Bajrami. Botuesi: Botimet ADA. Viti i botimit: 2013. Faqet e librit 232. ISBN 978-9928-155-67-2
Xhimi Marku
Xhimi Marku lindi me 27 gusht 1974 në Shqipëri, është shqiptar strongman me vendqëndrim në Britani të Madhe.
Nashari
Nashar (greqisht: Άσσος/Ássos) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Νάσσαρη/Nássari.
Mysafirët e vegjël
Mysafirët e vegjël Autore: Llambrini Nano. Botuesi: Botimet ADA. Viti i botimit: 2013. Faqet e librit 104. ISBN 978-9928-155-52-8
Dritëhije dashurie
Dritëhije dashurie poezi, Autore: Lumturi Ymeri. Botuesi: Botimet ADA. Viti i botimit: 2013. Faqet e librit 120. ISBN 978-9928-155-68-9
Kalaja e Porto Palermos
Kalaja e Porto Palermos është një monument i trashëgimisë kulturore e ndërtuar në një gadishull midis Himarës dhe Qeparoit, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Përshkrimi
Kalaja e vogël është e vendosur në një pozicion mjaft të bukur në një gadishull në gjirin e vogël tektonik të Porto Palermos (në antikitet e njohur si gjiri i Panormes). Kalaja ndodhet jo larg fshatit të Qeparose dhe ka formë trekëndore. Përmasat e saj janë 150 m x 400 m. Lartësia e mureve arrin në 20 m.
Kalaja e Porto Palermos ndodhet në gjirin me të njëjtin emër në bregun e detit Jon në Shqipërinë e jugut. Kalaja ndodhet mbi një ishull rreth 30 m larg bregut ku rripi i ngushtë ujor midis bregut dhe ishullit është mbushur me dhe e gurë për të realizuar një lidhje tokësore me të.
Kalaja ka formë planimetrike trekëndore me tre bastione të fuqishme nëpër qoshet. Hyrja ndodhet në mesin e murit jugor. Nga ana e detit, midis dy bastioneve një sipërfaqe në formë trapezi është rrethuar me mure të pajisura me frëngji. Pjesa tjetër e kështjellës përbëhet nga një numër i madh ambientesh të mbuluara me qemerë të cilat përfundojnë në pjesën e sipërme me një tarracë të përbashkët. Ambientet shërbenin për strehimin e garnizonit, ndërsa njeri prej tyre shërbente si burg.
Kalaja është shume me e vjetër se Ali Pashaj, ai e ka restauruar, e ka pasur ne kontroll këtë pike dhe vetëm si vizitor ka qene aty, nuk ka jetuar kurrë aty. Kishën (Shën Nikolla) nuk e ka bere ai ka qene atje, dhe gjelbërimi nuk është gjithëvjeçar ne dimër thahet.
Trebicka
Trebicka është një fshat në komunën Vithkuq në rrethin e Korçës të Shqipërisë.
Pratteln
është një komunë në kantonin Basel-Landschaft të Zvicrës.
Băiculeşti
Băiculeşti është një komunë në qarkun Argeş në Rumani. Ka një popullsi prej 6.235 banorësh dhe sipërfaqe 76,46 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 9 fshatrave: Alud, Anghineşti, Argeşani, Băiculeşti, Mîniceşti, Stejari, Valea Brazilor Tutana, Valea lui Enache, Zigoneni.
Struktura e kompjuterit
Struktura. Procesori konsiderohet "truri" i kompjuterit, duke qene se ai realizon te gjithe llogjiken e kompjuterit. Ai eshte "instruktuar" te kryeje disa veprime baze si psh shume, diference, shumezim etj. Bashkesia e veprimeve qe eshte ne gjendje te kryeje nje procesor quhet "Instruction Set" ose bashkesia e instruksioneve. Ndertuesit e programeve, ndertojne programe ne gjuhe programimi te nje niveli me te larte, ne kuptimin qe jane me te kuptueshme per llogjiken njerezore por jane me larg nga instruksionet qe di te ekzekutoje procesori. Per shembull komanda cout << "Pershendetje"; e shkruajtur ne gjuhen e programimit C++ udhezon kompjuterin te afishoje ne ekran mesazhin Pershendetje.
Per ta bere te qarte idene po perdorim nje analogji me jeten reale:
Supozojme se jeni regjistruar ne kurs per te marre patenten dhe eshte hera e pare e praktikes. Instruktori Ju thote NISE MAKINEN NGA VENDI.
Ky eshte nje instruksion i cili per instruktorin eshte i kuptueshem por per Ju nuk eshte nje instruksion qe mund ta ekzekutoni. Eshte e nevojshme qe instruksioni NISE MAKINEN NGA VENDI te perkthehet ne nje seri instruksionesh qe Ju mund ti ekzekutoni.
Duke supozuar se jeni ulur ne vendin e shoferit dhe makina eshte e fikur, instruktori do te duhej ta perkthente instruksionin e tij ne : 1- vendos rripin e sigurimit 2-kontrollo qe makina nuk eshte ne marsh 3-Shkel frenat e kembes 4-Ndize makinen 5-Shkel freksionin 6- Fut marshin e pare 7- Liro frenat e dores 8- Lesho freksionin ngadale duke i dhen pak gaz makines 9-Kujdes drejtimin e timonit