cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shpella e Konispolit
Vështrim
Vazhdimësia e banimit të shpellës, nga Koha e Bronzit në atë të Hekurit është një e dhënë e re nga treva më jugore e vendit, që mbështet tezën e lashtësisë dhe autoktonisë së ilirëve. Në hyrje të shpellës, mbi sipërfaqe u gjetën shumë enë e fragmente enësh dhe terrakota të shek. III–II p.e.r. Me vlerë për Shpellën e Konispolit janë të dhënat e zooarkeologjisë dhe të paleobotanikës, të cilat përcaktojnë edhe karakterin e ekonomisë. Gjetja e grurit të karbonizuar dhe e kockave të kafshëve të buta në shtresën e Neolitit të hershëm, dëshmon për fillimet e bujqësisë e blegtorisë, çka do të thotë se territori i Shqipërisë Jugore përfshihej në një ansambël agrokulturor tipik për Neolitin e Mesdheut. Ndërmarrja e gërmimeve të reja pritet të sjellë të dhëna të tjera për një njohje më të plotë të kulturave protohistorike të Shpellës së Konispolit.
Emiratet e Emirateve të Bashkuara Arabe
parapamje|260x260px|Harta e emirateve të [[Emiratet e Bashkuara Arabe|Emirateve të Bashkuara Arabe.]] Emiratet e Bashkuara Arabe përbën nga shtatë emirate (arabisht: إمارات‎‎ ʾimārāt; njëjës: إمارة ʾimārah):
Ubejdullah ibn Zijad
Ubejdullah ibn Zijad (Arabisht: عبيد الله بن زياد‎‎) ishte gjeneral dhe guvernator i kalifatit Omajad në Kufe.
Jeta
Pas vdekjes së babait të tij, ai u bë guvernator i Kufes, Basra dhe më vonë në regjionin e Horasanit.
Në vitin 674, ai e kaloi Amu Darya dhe e mposhti ushtrinë e liderit të Buharës, invasioni i parë i njohur i qytetit nga muslimanët arabë.
Në vitin 680, Jasid I e urdhëroi Ubejdullahun për ta mbajtur urdhërat e Kufes si reagim për banorët e Hysenit nipi i Muhammedit. Ubejdullahu e emëroi Amarin si zëvendës dhe marshoi në Kufe. Ai e ekzekutoi kushëririn e Hysenit Muslim ibn Akili dhe më vonë u vra edhe Hyseni në betejën e Qerbelasë.
Kundër familjes së Muhammedit
Muslim ibn Akili ishte i pari prej fiseve të Banu Hashimi i cili u vra nga Ubejdullahu me urdhër të Jasid I, edhe pse ai ishte guvernator.
Ubejdullahu ishte një nga liderët e ushtrisë së Jasid I gjatë luftës së Qebrelasë. Në këtë betejë, ushtria e Jasid I me urdhër të Ubejdullahut me 4000 trupa e vranë Hysenin, familjen e tij dhe njerëzit që ishin me të në Qerbela.
FK Širvėna
Futbolo klubas Širvėna, FK Širvėna është klub futbollistik nga Biržai, Lituani që është krijuar në qershor të vitit 1948. Stadiumi i stadiumi "Centrinis".
Sukseset
B klasė (D2)
Lojtarët
Përditësuar më 2019-03-22.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
12px
Achères, Cher
Achères është një komunë në Francë. Achères bën pjesë në departamentin Cher të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 350 banorë dhe sipërfaqe prej  12.75 km².
Neoguelfizmi
Neoguelfizmi ishte një lëvizje politike italiane e shekullit të 19-të, e filluar nga Vincenzo Gioberti, e cila donte të bashkonte Italinë në një mbretëri të vetme me Papën si mbret. Pavarësisht mbështetjes së vogël popullore, lëvizja ngriti interesat e intelektualëve, gazetarëve dhe politikanëve reformistë katolikë. Ato ishin gjithashtu të lidhura me ontologjinë, një lëvizje filozofike, dhe me teologjinë me prirje racionaliste.
Filozofia dhe platforma
Duke qenë se partitë moderne politike nuk ishin të pranishme në Itali në shekullin e 19-të, neo-Guelphs ishin vetëm qarqe intelektualësh, aristokratësh, gazetarësh dhe biznesmenësh me prirje katolike dhe unitare. Lëvizja nuk ishte shumë nacionaliste, duke preferuar një konfederatë midis disa shteteve italiane të udhëhequra nga Papa. Në çështjet sociale, Neoguelfët priren të mbështesin si politikat reformiste ashtu edhe ato të ligjit dhe rendit.
Shumë neoguelfistë menduan se Giovanni Mastai-Ferretti (i zgjedhur Papa Piu IX më 1846) do të nxiste kauzën e tyre, por ai e hodhi poshtë lëvizjen e tyre. Ky refuzim ishte dëshpërues për liberalët katolikë kudo, dhe e majta anti-klerikale e pa atë si provë se papati ishte në thelb reaksionar - i gatshëm të sakrifikonte vetë autonominë e tij dhe një shtet italian thjesht për të mbrojtur interesat e ngushta të përkohshme, siç janë interesat fisnike në shtetet papale. Papët në përgjithësi vinin nga kjo fisnikëri, për të mos thënë asgjë për curia dhe hierarkinë e Vatikanit në përgjithësi.
Dezertimi
Dezertimi është braktisja e një detyre ose posti ushtarak pa leje, dhe bëhet me qëllimin për të mos u kthyer. Kjo është në kontrast me mungesën e paautorizuar ose mungesën pa leje, të cilat janë forma të përkohshme të mungesës.
Dezertimi kundrejt mungesës pa leje
Në Ushtrinë e Shteteve të Bashkuara, Forcat Ajrore të Shteteve të Bashkuara, Forcat e Armatosura Britanike, Forcat e Mbrojtjes Australiane, Forcat e Mbrojtjes së Zelandës së Re, Forcat e Armatosura të Singaporit dhe Forcat e Armatosura Kanadeze, personeli ushtarak do të bëhet AWOL nëse mungon nga posti i tyre pa leje, liri ose leje të vlefshme. Trupat e Marinës së Shteteve të Bashkuara, Marina e Shteteve të Bashkuara dhe Roja Bregdetare e Shteteve të Bashkuara në përgjithësi i referohen kësaj si mungesë të paautorizuar. Personeli largohet nga listat e njësive të tyre pas tridhjetë ditësh dhe më pas listohet si dezertues; megjithatë, si çështje e ligjit ushtarak të SHBA-së, dezertimi nuk matet me kohën e largimit nga njësia, por përkundrazi:
Njerëzit që janë larguar për më shumë se tridhjetë ditë, por kthehen vullnetarisht ose tregojnë një qëllim të besueshëm për t'u kthyer, mund të konsiderohen ende AWOL. Ata që janë larguar për më pak se tridhjetë ditë, por në mënyrë të besueshme mund të tregohet se nuk kanë qëllim të kthehen (për shembull, duke u bashkuar me forcat e armatosura të një vendi tjetër) megjithatë mund të gjykohen për dezertim. Në raste të rralla, ata mund të gjykohen për tradhti nëse gjenden prova të mjaftueshme.
Ka koncepte të ngjashme me dezertimin. Lëvizja e munguar ndodh kur një pjesëtar i forcave të armatosura nuk arrin të arrijë në kohën e caktuar për t'u vendosur (ose "të largohet") me njësinë, anijen ose aeroplanin e caktuar. Në Forcat e Armatosura të Shteteve të Bashkuara, kjo është një shkelje e nenit 87 të Kodit Uniform të Drejtësisë Ushtarake (UCMJ). Vepra është e ngjashme me mungesën pa leje, por mund të sjellë dënim më të rëndë.
Dështimi për të riparuar  konsiston në mungesën e një formacioni ose mos paraqitje në një vend dhe kohë të caktuar kur është porositur. Është një vepër më e lehtë brenda nenit 86 të UCMJ. Shihni: DUSTWUN
Një kod shtesë i statusit të detyrës - mungon-i panjohur, ose AUN - u krijua nga ushtria amerikane në vitin 2020 për të nxitur veprimet e njësisë dhe hetimet e policisë gjatë 48 orëve të para që një ushtar mungon.
Marcel Artelesa
Marcel Artelesa (2 korrik 1938 – 23 shtator 2016) ishte futbollist francez i cili ka luajtur si mbrojtës. Ai ka luajtur edhe në kombëtaren franceze në Kampionatin Botëror të Futbollit 1966.
Google Classroom
Google Classroom është një platformë falas e zhvilluar nga Google për institucionet arsimore dhe shkolla që synon të thjeshtojë krijimin, shpërndarjen dhe vlerësimin e detyrave. Qëllimi kryesor i Google Classroom është të thjeshtojë procesin e ndarjes së skedarëve midis mësuesve dhe studentëve. Që nga viti 2021, rreth 150 miliona përdorues përdorin Google Classroom.
Shkolla e Mesme e Vjetër e Muzikës, Ruse
Është ndërtuar në vitet 1900 – 1901 nga komuniteti protestant i Ruse për t’u përdorur nga shkollat gjermane protestante, si dhe për të akomoduar shtëpinë e saj të konviktit, kopshtin e fëmijëve dhe jetimoren. Fondet ( 320,000 marka ari gjermane ) u siguruan nga pastori lokal Theodor Wandemann. Ndërtesa me katër kate është krijuar nga arkitekti Udo Ribau dhe ndërtimi është mbikëqyrur nga inxhinierët Todor Tonev dhe Merbach. Stili arkitektonik është eklektik, duke kombinuar elementet e Rilindjes Neoklasike dhe Gotike dhe ndikimet e Evropës Veriore.
Google Classroom
Google Classroom integron një sërë applicationa Google për edukimin për të menaxhuar komunikimin e studentëve dhe mësuesve. Studentët mund të ftohen të bashkohen në një klasë përmes një kodi privat. Çdo klasë krijon një dosje të veçantë në Google Drive të përdoruesit përkatës, ku studenti mund të paraqesë punën për t'u vlerësuar nga një mësues. Mësuesit mund të monitorojnë përparimin e secilit student duke rishikuar historinë e rishikimit të një dokumenti dhe pasi të vlerësohen, mësuesit mund të kthejnë punën së bashku me komentet dhe notat.
Shkolla e Mesme e Vjetër e Muzikës, Ruse
Shkolla gjermane u përurua në 5 tetor 1905 dhe u shpall një Shkollë e Mesme e Biznesit nga Ministria Bullgare e Ekonomisë në 1909. U ndoqën jo vetëm nga kolonia gjermane e qytetit, por edhe nga fëmijët e familjeve të shquara tregtare vendase. Gjatë Luftës së Parë Botërore, më 28 shtator 1918, shkolla, si pronë gjermane, u konfiskua nga autoritetet bullgare. Megjithëse u dëmtua nga zjarri rumun, ajo u rindërtua pas luftës dhe në mënyrë të njëpasnjëshme akomodoi Shkollën Franceze St Joseph për Boys, Shkollën e Mesme Petar Beron Junior (që nga viti 1935), Universitetin Shtetëror të Teknologjisë ( Universitetin e Ruse ), dhe shkollën e fabrikës lokale të makinerive bujqësore (ish-Fabrika Müllhaupt). Pas kësaj, ajo filloi të përdoret nga Shkolla e Mesme e Muzikës e Ruse. Në vitin 1973 u shpall monument kulture.
John Travolta
Jonathan Joseph "John" Travolta lindi më 1954. Është një aktor dhe komedian.
Shkolla e Mesme e Vjetër e Muzikës, Ruse
Dëmtuar rëndë nga tërmeti i Bukureshtit të vitit 1977, megjithëse ishte i përforcuar, ndërtesa u braktis dhe më pas u ble me ankand nga vëllezërit Bobokov në prill 2007. Të dy vëllezërit duhet të investojnë 1,000,000 € në rindërtimin e ndërtesës dhe janë të detyruar ta shndërrojnë atë në një qendër kulturore dhe arti. Në vitin 2017, rinovimi filloi të shndërrojë ndërtesën në një muze privat.
Direkt pranë shkollës së vjetër është kisha Baptist e Ruse.
Google Classroom
Veçoritë
Google Classroom integron aplikacione Google për edukim, të tilla si Google Drive, Google Docs, Google Sheets, Google Slides, Google Forms, Google Sites dhe Gmail. Një integrim, Google Calendar u shtua më vonë në platformë. Studentët mund të ftohen në klasa përmes bazës së të dhënave të institucionit, përmes një kodi privat që më pas mund të shtohet në ndërfaqen e përdoruesit të studentit ose të importohet automatikisht nga një domen shkolle. Çdo klasë e krijuar me Google Classroom krijon një dosje të veçantë në Google Drive të përdoruesit përkatës, ku studenti mund të dorëzojë punën për t'u vlerësuar nga një mësues.
Jessica Lucas
Jessica Lucas (lindi më 24 shtator 1985 ) është aktore dhe këngëtare kanadeze. Ajo është e njohur për rolet e saja në seriale, si Edgemont, Melrose Place, Cult, and Gotham, dhe në filma The Covenant, Cloverfield dhe Evil Dead.
Jeta e hershme
Jessica lindi dhe u rrit në Vancouver, Kolumbia Britanike. Babai i saj është afrikano-kanadezë dhe nëna e saj është kaukaziane. Ajo filloi aktrimin në moshën shtatë vjeçare dhe u trajnua në shkollën e artit të fëmijëve në Toronto.
Zaba'ir `Udwan
Zaba'ir `Udwan është një qytet në governoratin Amman në Jordani.
Aguilar de Segarra
Aguilar de Segarra është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Bages, të provincës Barcelona, në Komunitetin Katalonia. Aguilar de Segarra ka 252 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 42.32 km2.
Győr
Győr është qytet në rajonin Transdanubia Perëndimore në veriperëndim të Hungarisë. Qyteti është i gjashti më i madh në Hungari dhe një nga shtatë qendrat kryesore rajonale në vend.
Sporti
Sporti më i popullarizuar në qytet është hendbolli. Győri ETO KC është skuadra kryesore të hendbollit.
Achy
Achy (Shqip: Açi) është një komunë në Francë. Achy bën pjesë në departamentin Oise të rajonit Hauts-de-France. Komuna ka një popullsi prej 334 banorë dhe sipërfaqe prej  12.7 km².
Agullana
Agullana është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Empordà, të provincës Girona, në Komunitetin Katalonia.
Abdulhusejn Emini
parapamje|Shejh Abdul Husejn Amini Shejh Abdul Husejn Amini (1902-1970) ishte dijetarë, juristë dhe teologë shia. Ai lindi në qytetin Sarab afër Tabrizit, babai i tij Mirza Ahmed Amini dhe gjyshi i tij Nexhef Ali ishin jurista të qytetit.
Ai u sëmurë në vitin 1968 dhe udhëtoi për në Teheran në kërkim të trajtimit mjekësor, por ai vdiq në vitin 1970. Trupi i tij u kthye në Nexhef, ku edhe u varros në këtë qytet.
Shqiponja dykrenare
300x300px|parapamje|Versioni [[Selxhukët|selxhuk i shqiponjës dykrenore, Spitali dhe Xhamia e Madhe Divriği]] djathtas|parapamje|150px|Shqiponja [[Perandoria Bizantine|dykrenare e Perandorisë Bizantine . Koka e majtë (e drejtuar nga perëndimi) simbolizon Romën, ndërsa e djathta (lindja) simbolizon Kostandinopojën. Kryqi dhe sfera në thonj simbolizojnë përkatësisht fuqinë shpirtërore dhe të botës shekullare laike. Shqiponja qëndron në një kurorë dafine. Reliev në Patrikanën Ekumenike të Kostandinopojës .]] Shqiponja dykrenare është një simbol që shpesh gjendet nëpër stemat, emblemat dhe flamujt. Simboli lidhet me Perandorinë Bizantine dhe heraldikën Bizantine, kryqi dhe topi në kthetrat e shqiponjës përfaqësojnë fuqinë e dyfishtë të Perandorit (laik dhe shpirtëror) dhe shqiponja dykrenare sovranitetin e perandorëve bizantinë nga lindja deri në perëndim.
Kombe të ndryshme të Evropës Lindore e birësuan atë nga bizantinët dhe vazhdojnë ta përdorin atë si simbolin e tyre kombëtar deri më sot, siç janë Serbia, Mali i Zi, Shqipëria, Armenia dhe ish- Perandoria Ruse, por edhe Greqia.
Veçanërisht, Austria, mjaft qytete të Gjermanisë dhe provinca e Boltzwald-it në Hollandë përdorin shqiponjën dykrenare. Ata e trashëguan atë nga "Perandoria e Shenjtë Romake" e Karlit të Madh në 1250. Ndoshta pas rënies së vitit 1204 disa kalorës sollën "përsëri" në "Perandorinë e vërtetë Romake" simbolin e Perandorisë Lindore, meqenëse kishte një rivalitet të madh midis dy Perandorive.
Shqipëri
Shqiponja dykrenare është në flamurin e Shqipërisë, ndërsa është përdorur edhe nga principata e Shqipërisë. Familja e Kastriotëve në Shqipëri ka pasur shqiponjën dykrenare si emblemën e vet në shekujt e 14-të dhe të 15-të. Disa anëtarë të familjes së Dukagjinëve dhe familjes së Arianitëve kanë pasë përdorur gjithashtu shqiponjën dykrenare, sikundër edhe Lidhja e Lezhës, që përdori si flamur të vet flamurin e Kastriotëve. Flamuri i Shqipërisë paraqet sot një shqiponjë të zezë dykrenare në një sfond të zi. Gjatë fushatës së Jan Hunyadits në Nish më 1443, Skënderbeu së bashku me disa qindar shqiptarë deertoi nga radhët e ushtrisë turke duke përdorur flamurin me shqiponjën dykrenare. Shqiponja është përdorur për qëllime heraldike në Mesjetë nga nje numër familjesh fisnike shqiptare në Shqipëri dhe u bë simbol I Shqiptarëve. parapamje|Flamuri i Shqipërisë
Greqi
Përdoret si simbol nga Kisha e Greqisë, Shtabi i Përgjithshëm i Ushtrisë Greke & ekipet sportive AEK & PAOK. djathtas|parapamje|280x280px|Flamuri i Kishës së Greqisë
Qipro
Shqiponja dykrenare është emblema e Gardës Kombëtare të Qipros.
Turqi
Shqiponja dykrenare zbukuronte kurorëzimin e mbretit Selxhuk në Mosul qysh në vitin 1058 dhe së andejmi u bë emblema e Sulltanatit Rum. Shqiponja dykrenare shumë shpejt e trashëguan Turkomanët e Anadollit në shekullin e 13-të. Më në fund, ajo shfaqet në monedhat myslimane të Kalifit Nasreddin (Mahmud bin Mohammad) ku në anën tjetër është "Magen David" (ose ndryshe Ylli i Davidit).
Masoneria
Galeria e Lirë Masone Skoceze ka përdorur shqiponjën dykrenare në një sfond të purpurt për vite me radhë për të simbolizuar bashkimin e femrës dhe mashkullit ndërsa besohet gjithashtu se ka edhe një origjinë alkimike.
Armenia: Gjithashtu më pak e njohur është prania në stemën e Armenisë mesjetare, ku ajo qëndroi për 600 vjet nga shekulli i 3-të deri në të 9-të dhe u krijua nga dinastia e Arsakidëve.
Origjina
djathtas|parapamje|230x230px|Shqiponja dykrenare në një dritare prej qelqi të Shën Nikollës në Tarpon Springs, Florida. Shqiponjat dykrenare janë përdorur si elemente dekorative për shumë shekuj. Ato janë konstatuar nëpër gjetjet arkeologjike të kulturës hitite që datojnë nga shekulli i 20-të para erës së re, deri në shekullin e 13-të para erës së re. Vulat cilindrike të zbuluara në Bogazkoy, një kryeqytet i lashtë hitit në Turqinë e sotme, përshkruajnë një shqiponjë dykrenare me krahë. Ndoshta është nga shekulli i 18-të para erës së re, dhe është përdorur në transaksionet tregtare. Një paraqitje e ngjashme është gjetur në të njëjtën zonë në dy monumente antike: në Alacahöyük (rreth 1,400 para erës së re) dhe në Yazilikaya (para 1,250 para erës së re). Paraqitja e dytë duket se ka një kontekst fetar, me shqiponjën që është simbol i një perëndie. Shqiponja dykrenare ngadalë po pushon së përdoruri gjatë periudhës së fundit të hititëve nga shekulli i 9 para erës së re deri në shekullin e 7-të para erës së re, dhe më në fund zhduket pas mbarimit të perandorisë.
Një përdorim tjetër i shqiponjës dykrenare është shënuar gjatë sundimit të dinastisë së Arsakidëve në Armeni dhe nga familja Mamikonian nga shekulli i tretë deri në të shekullin e nëntë.
Perandoria Romake Lindore
Sipas teorisë më të përhapur, shqiponja dykrenare u miratua për herë të parë si një emblemë perandorake nga perandori Isak Komneni (1057-1059), i frymëzuar nga traditat lokale për një qenie mitike të quajtur haga, në atdheun e tij, në Paplagoninë e Azisë së Vogël. Legjendat vendase tregojnë për një shqiponjë gjigande me dy kokë që ngrinte me lehtësi të madhe një dem të tërë me kthetrat e tij. Ai quhej haga dhe ishte personifikim i fuqisë, ndërsa njerëzit shpesh kërkonin mbrojtjen e tij në lutjet e tyre.
Ndoshta ndikimi i kalorësve perëndimorë gjatë kryqëzatës së parë është arsyeja për përdorimin e stemave sipas standardeve heraldike perëndimore. Pas Kryqëzatës së Katërt dhe rënies së Konstandinopojës më 1204, shqiponja dykrenare filloi të përdorej në Despotatin e Epirit dhe Perandorinë e Nikesë. Përmendet në perëndim për herë të parë më 1250, ndërsa Teodor Laskaris II e zgjodhi atë si një simbol të perandorisë së tij.
Pas çlirimit të Konstandinopojës dhe restaurimit të Perandorisë Bizantine, simboli u përdor si emblema e familjes perandorake. Nuk është e sigurt se ajo ishte një emblemë zyrtare e perandorisë, pasi ajo vërtet shfaqet në vulat perandorake dhe sende të tjera personale dhe simbole të dinastisë, p.sh., nëpër uniformat perandorake dhe veshjet e Patrikanës, por nuk ka asnjë rast që perandorët të përshkruhen me shqiponjën dykrenare si simbolin e tyre. Përdorimi i tij nga disa anëtarë të familjes së Palaeologëve, veçanërisht pas Rënies së Konstandinopojës, mund të çojë në hipotezën se ka qenë konsideruar si stemë e Paleeologëve. Shqiponja dykrenare, si emblemë, u miratua nga Perandoria e tretë Romake, ajo e Moskës. Së andejmi u kthye dhe u përdor gjatë pushtimit turk si simbol i manastireve që vareshin drejtpërdrejt nga Patrikana e Konstantinopojës.
Në epokën bizantine, shqiponja dykrenare pothuajse gjithmonë mbante ngjyrat e fuqisë perandorake, të cilat ishin ari dhe vjollca. Një shqiponjë e zezë në një sfond të artë u përdor në qarqe jashtë familjes perandorake, duke treguar pozicionin inferior të atyre që e përdorën atë, pasi shqiponja e zezë ishte "hija" e shqiponjës së artë të perandorit.
Perandoria e Shenjtë Romake
Përmendja e parë e përdorimit të shqiponjës dykrenare në Perëndim daton që nga viti 1250, në stemat e Perandorit Frederik II të Perandorisë së Shenjtë Romake, siç është regjistruar nga Mateu i Parisit. Kjo shqiponjë shpesh shfaqet me ngjyrë të zezë dhe në një sfond të artë dhe zëvendësoi shqiponjën më të vjetër me një kokë. Më vonë u përdor nga forcat e armatosura të shumë qyteteve gjermane dhe familjeve aristokrate.
Pas shpërbërjes së Perandorisë së Shenjtë Romake në 1806, shqiponja dykrenare u mbajt nga Perandoria Austriake dhe Austro-Hungaria. Është përdorur gjithashtu nga Federata Gjermane (1815-1866) dhe Austria (1934-1938).
Shtete të tjera
Shqiponja dykrenare është gjithashtu një simbol i Serbisë dhe Malit të Zi. Ishte gjithashtu një simbol kur të dy shtetet ishin të bashkuara.
Shqiponja dykrenare është simbol i shumë landeve gjermane në Renaninë Veriore, të tilla si Këlni dhe Renania Verioe - Westfalia.
Shqiponja dykrenare zbukuron stemën ruse dhe u përdor si simbol nga Perandoria Ruse.
Ekipet sportive
Shqiponja dykrenare perdoret në flamujt e ekipeve sportive në Greqi (PAOK, AEK).
Achiet-le-Petit
Achiet-le-Petit është një komunë në Francë. Achiet-le-Petit bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 336 banorë dhe sipërfaqe prej  7.25 km².
Baron Munchausen
thumb|240px|Portreti i [[Gustav Doré e Baronit Munchausen]] Baron Munchausen është një fisnik fiktiv gjerman i krijuar nga shkrimtari gjerman Rudolf Erich Raspe në librin e tij të vitit 1785, Baron Munchausen's Narrative of his Marvellous Travels and Campaigns in Russia. Karakteri bazohet lirshëm në një baron të vërtetë, Hieronymus Karl Friedrich, Freiherr von Münchhausen.
Lindur në Bodenwerder, Münchhausen i jetës reale luftoi për Perandorinë Ruse në Luftën Ruso-Turke (1735-1739). Pas tërheqjes në vitin 1760, ai u bë një njeri i vogël në qarqet aristokrate gjermane për të treguar tregime të habitshme të bazuara në karrierën e tij ushtarake. Pasi dëgjoi disa nga tregimet e Münchhausen, Raspe i adaptoi ato në mënyrë anonime në formë letrare, së pari në gjermanisht si pjesë të revistës kalimtare dhe më pas në anglisht, si libri i vitit 1785, i cili u botua së pari në Oksford nga një libërshërbues me emrin Smith. Libri u përkthye së shpejti në gjuhë të tjera evropiane, duke përfshirë një version gjerman të zgjeruar nga poeti Gottfried August Bürger. Münchhausen i jetës reale u mërzit thellë në zhvillimin e një karakteri imagjinar që mbante emrin e tij dhe kërcënoi procedurat ligjore kundër botuesit të librit. Ndoshta nga frika e një padie shpifje, Raspe kurrë nuk e pranoi autorësinë e tij të veprës, e cila u krijua vetëm pas vdekjes.
Tregimet e Baron Munchausen nuk janë më të njohura në shumë vende të gjuhës angleze, por ato janë ende të njohura në Evropën kontinentale. Karakteri ka frymëzuar përmendore dhe muzeume të shumta dhe disa kushte dhe koncepte të tjera mjekësore janë emëruar pas tij, duke përfshirë sindromën Munchausen, trilemën e Münchhausen dhe numrat e Munchausen.
Figura historike
Hieronymus Karl Friedrich von Münchhausen lindi më 11 maj 1720 në Bodenwerder.Ai ishte një bir i ri i "Black Line" të Rinteln-Bodenwerder, një familje aristokratike në Dukatin e Brunswick-Lyneburg. Kushëriri i tij, Gerlach Adolph von Münchhausen, ishte themeluesi i Universitetit të Göttingen dhe më vonë kryeministër i Elektoratit të Hanoverit. Münchhausen filloi si një faqe për Anthony Ulrich II të Brunswick-Wolfenbüttel dhe ndoqi punëdhënësin e tij në Perandorinë Ruse gjatë Luftës Ruso-Austro-Turke (1735-39). Në vitin 1739, ai u emërua një kornetë në regjimentin e kalorësisë ruse, Brunswick-Cuirassiers. Më 27 nëntor 1740, ai u gradua në toger. Ai ishte i vendosur në Riga, por mori pjesë në dy fushata kundër turqve në vitin 1740 dhe 1741. Në vitin 1744 ai u martua me Jacobine von Dunten, dhe më 1750 ai u gradua në Rittmeister (kapiten kalorësi).
Gruaja e Münchhausen Jacobine von Dunten vdiq në vitin 1790. Në janar të vitit 1794, Münchhausen u martua me Bernardine von Brunn. Von Brunn njoftohet se u sëmur shpejt pas martesës dhe kaloi verën e vitit 1794 në qytetezëm e Bad, edhe pse thashethemet bashkëkohore pretendonin se ajo e kalonte kohën duke vallëzuar dhe flirtuar. Von Brunn lindi një vajzë, Maria Wilhemina, më 16 shkurt 1795, nëntë muaj pas udhëtimit të saj veror. Munchhausen paraqiti një ankesë zyrtare se fëmija nuk ishte i tij, dhe kaloi vitet e fundit të jetës së tij në procedurat e divorcit dhe kontestet e ushqimeve. Münchhausen vdiq më 22 shkurt 1797.
Agullent
Agullent është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vall d'Albaida, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Agullent ka 2418 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 16.2 km2.
Lira (Uganda)
Lira është qytet në Rajonin Verior të Ugandës. Ndodhet rreth 110 kilometra në juglindje të Gulu, 337 kilometra në veri të Kampalës, rreth 124 kilometra në veriperëndim të Sorotit.
Popullsia
Sipas regjistrimit të popullsisë më 2002, Lira ka pasur 80,900 banorë. Sipas statistikave të vitit 2010, Lira ka pasur 105,100 banorë. Në mes të vitit 2011, popullsia e qytetit u bë 108,600. Më 2014, popullsia ishte 99,059.
FK Utenos Utenis
Sukseset
<...>
Lojtarët
Përditësuar më 2019-03-22.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
Zerka
Zarqa (الزرقاء) është një qytet në governoratin Zarqa në Jordani.
Achun
Achun është një komunë në Francë. Achun bën pjesë në departamentin Nièvre të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 145 banorë dhe sipërfaqe prej  24.51 km².
Emirati i Dubait
Emirati i Dubait (arabisht: إمارة دبيّ‎‎ Imārat Dubayy) është një nga shtatë emiratet e Emirateve të Bashkuara Arabe.
Kryeqendra e emiratit është Dubai, sipas të cilit është emëruar. Në dhjetor të vitit 1971, Emirati i Dubait u bashkua me Emiratin e Abu Dabit dhe emiratet tjera për të formuar Emiratet e Bashkuara Arabe. Deri atëherë emiratet ishin nën protektoratin britanik.
Emiri i emiratit është Muhamed bin Rashid el Maktum.
Achiet-le-Grand
Achiet-le-Grand është një komunë në Francë. Achiet-le-Grand bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 1074 banorë dhe sipërfaqe prej  5.08 km².
Libri liturgjik Cetinje Octoechos
Cetinje Octoechos është një libër liturgjik ortodoks, i shtypur në 1494 në Çetinë, kryeqyteti i Principatës së Zetës ( Mali i Zi sot). Është litografi i parë i shkruar në recensionin serb të Kishës Sllavonike, si dhe libri i parë i shtypur në alfabetin cirilik në Evropën Juglindore. Oktekoni u prodhua nën drejtimin e Hieromonk Makarije në shtypshkronjën Crnojević, e cila u themelua në 1493 nga Đurađ Crnojević, sundimtari i Zetës. Shtypur në dy këste, vëllimi i saj i parë përmban himnet që duhen kënduar në katër tonet e para të sistemit Octoechos të mënyrave muzikore, dhe himnet për katër tonet e mbetura janë përfshirë në vëllimin e dytë. Dy vëllimet quhen përkatësisht Octoechos of the Ton First ( Oktoih prvoglasnik ) dhe Octoechos of the Ton Pest ( Oktoih petoglasnik ). djathtas|parapamje|270x270px| Cetinje Octoechos i Tonit të Pestë (ribotim modern)
Octoechos i Tonit të Parë
Octoechos of toni i parë ) mbaroi në 4  Janar 1494. Janë 108 kopje të këtij libri që mbijetuan. Karakterizohet nga shtypje me cilësi të lartë dhe të pastër me dy ngjyra, të kuqe dhe të zezë, me shkronja të formuara imët. Është zbukuruar me  inicialet e shtypura nga copëza druri në frymën e Rilindjes me gjurmë të traditave të vjetra të dorëshkrimit. Në cilësinë e shtypjes dhe dekorimit të tij, konsiderohet të jetë në të njëjtin nivel me prodhimin venecian në atë kohë. Biblioteka Kombëtare e Malit të Zi "Djurdje Crnojevic" në Cetinje botoi 600 faksimile të Octoechos të Tonit të Parë në 1987.
Dhimitër Popa
Dhimitër Popa (Durrës, 1890 - ) ka qenë diplomat i karrierës dhe shtetar shqiptar.
Biografia
U lind në Durrës në vitin 1890. Studioi Jurisprudencë pranë Universitetit të Napolit e më pas Fakultetin Juridik në Athinë. Me krijimin e Legatës tonë në Athinë, Popa u dekretua Sekretar I i asaj legate e shpeshherë kreu edhe detyrën e të ngarkuarit me punë. Shërbeu në Athinë deri në vitin 1925 e më pas u kthye në Ministrinë e Punëve të Jashtme si funksionar i rëndësishëm. Pati funksionin e Drejtorit të Seksionit Politik dhe më pas të Sekretarit të Përgjithshëm të Ministrisë së Jashtme. Në mars të vitit 1932 u dekretua si Ministër Fuqiplotë i Shqipërisë në Sofje, ku shërbeu deri në fund të vitit 1933. U kthye në atdhe dhe qëndroi në dispozicion të Ministrisë së Punëve të Jashtme. Nga marsi 1937 deri në pushtimin e vendit shërbeu si sekretar i Oborrit Mbretëror me trajtimin financiar e Ministrit Fuqiplotë të Klasit të Parë.
Me pushtimin e Shqipërisë nga Italia në 1939, Popa qe pjesë e delegacionit shqiptar kryesuar nga kryeministri Vërlaci dhe ministri Ypi që i dërguan kurorën e Skënderbeut monarkut italian Viktor Emanuelit në Romë. Qeveria italiane e dekoroi Popën me medaljen e “Kordonit të Madh të Kurorës Italiane”.
Popa së bashku me Petraq Pepon kanë qenë pjesëtarë të delegacionit shqiptar në Konferencën e Paqes në Paris që kryesohej nga Enver Hoxha në vitin 1946. Ai punoi në MPJ deri në shkurtin e vitit 1951.
Drita Çomo
Biografia
U lind më 19 mars 1958 në Tiranë, e bija e Maqo Çomos dhe Liri Belishovës, personazhe me kontribut në Lëvizjen Nacional-Çlirimtare dhe pas Çlirimit u caktuan në pozita të larta në burokracinë e Shqipërisë komuniste. Prinderit e saj u akuzuan per spiunazh ndaj Partise se Punes per BRSS. Nëna e saj, Liri Belishova një nga udhëheqëset e rinisë gjatë Luftës Antifashiste u internua në Kuç afer Vlores ,pastaj ne Progonat dhe ne fund ne Cërrik bashke me Driten e cila ishte vetem 2 vjeçare, dhe babai Maqo Çomo udhëheqës partizan e më vonë ministër i Bujqësisë,u burgos me 30 vite burg. Ne Cerrik Drita mbaroi shkollën e mesme, por për shkak të kancerit progresiv ajo nuk e dha provimin e maturës. Në moshën 23 vjeçare ajo vdiq në një spital në Tiranë.
Në vitet e fundit të jetës së saj ajo mbante një ditar, i cili ishte një procesverbal i ngjarjeve që kishin të bënin me qëndrimin në një vend të izolimit. Ajo la gjithashtu dhjetëra poema, të shkruara në vitet 1975-1981, të cilat janë një histori vuajtjesh, dhimbjesh dhe magjepsjesh nga rinia. Një koleksion i veprave të saj u shfaq në Tiranë, në njëzet vjetorin e vdekjes së saj.
Djepi i qytetërimit
Një djep i qytetërimit është një vendndodhje ku kuptohet që qytetërimi është shfaqur në mënyrë të pavarur. Sipas mendimit aktual, nuk kishte asnjë "djep" të vetëm të qytetërimi; përkundrazi, disa djepe të qytetërimi u zhvilluan në mënyrë të pavarur. Mesopotamia, Egjipti i Lashtë dhe Qytetërimi i Luginës së Indit besohet të jenë më të hershmit në Botën e Vjetër. Shkalla në të cilën ka pasur ndikim të rëndësishëm midis qytetërimeve të hershme të Lindjes së Afërme dhe atyre të Azisë Lindore (Lindja e Largët) është e diskutueshme. Studiuesit pranojnë që qytetërimet e Mesoamerica, që ekzistonin kryesisht në Meksikën e sotme, dhe qytetërimi në Norte Chico, një rajon në rajonin bregdetar veri-qendror të Perusë që rivalizon në moshë qytetërimet e Botës së Vjetër, u shfaqën të pavarur
Studiuesit kanë përcaktuar civilizimin duke përdorur kritere të ndryshme të tilla si përdorimi i shkrimit, qyteteve, një shoqërie e bazuar në klasë, bujqësisë, blegtorisë, ndërtesave publike, metalurgjisë dhe arkitekturës monumentale. Termi djep i civilizimit është përdorur shpesh për një larmi të kulturat dhe zonat, në veçanti Kalkolitikun e Lindjes së Afërt Lindore (periudha Ubaid) dhe gjysmëhënën pjellore, Indinë e lashtë dhe Kinën e lashtë. Hasshtë aplikuar gjithashtu në Anadollin e lashtë, Levant dhe pllajën iraniane dhe është përdorur për t'u referuar paraardhësve të kulturës - të tilla si Greqia Antike si paraardhësi i civilizimit perëndimor.
[Ngritja e qytetërimit]
Shenjat më të hershme të një procesi që çon në kulturë ulur mund të shihen në Levant deri në 12,000 pes, kur kultura natufiane u bë e ulur; ai evoluoi në një shoqëri bujqësore me 10,000 pes. Rëndësia e ujit për të ruajtur një furnizim të bollshëm dhe të qëndrueshëm të ushqimit, për shkak të kushteve të favorshme për gjuetinë, peshkimin dhe mbledhjen e burimeve, duke përfshirë drithërat, siguroi një ekonomi fillestare të spektrit të gjerë që shkaktoi krijimin e fshatrave të përhershëm.
Vendbanimet më të hershme proto-urbane me disa mijëra banorë u shfaqën në neolit. Qytetet e para që strehuan disa dhjetëra mijëra ishin Memfisi dhe Uruku, nga shekulli 31 para Krishtit (shih madhësitë historike të komunitetit urban)
Kohët historike janë shënuar përveç kohërave parahistorike kur "të dhënat e së kaluarës fillojnë të mbahen për të mirën e brezave të ardhshëm" - në formë të shkruar ose me gojë. Nëse ngritja e civilizimit merret që të përkojë me zhvillimin e shkrimit nga proto-shkrimi, Kalkolitika e Lindjes së Afërme, periudha tranzitore midis neolitit dhe epokës së bronzit gjatë mijëvjeçarit të 4-të para Krishtit dhe zhvillimit të proto-shkrimit në Harappa në Luginën e Indusit të Azisë Jugore rreth vitit 3300 para Krishtit janë incidencat më të hershme, të ndjekura nga pro-shkrimet kineze që evoluojnë në shkrimin e kockave të orakullit, dhe përsëri nga shfaqja e sistemeve të shkrimit mesoamerikan nga rreth 900 para Krishtit
Në mungesë të dokumenteve të shkruara, shumica e aspekteve të ngritjes së civilizimeve të hershme përmbahen në vlerësimet arkeologjike që dokumentojnë zhvillimin e institucioneve zyrtare dhe kulturës materiale. Një mënyrë e "civilizuar" e jetës është e lidhur përfundimisht me kushtet që vijnë pothuajse ekskluzivisht nga bujqësia intensive. Gordon Childe përcaktoi zhvillimin e civilizimit si rezultat i dy revolucioneve të njëpasnjëshme: Revolucioni Neolitik, duke shkaktuar zhvillimin e komuniteteve të vendosura, dhe Revolucionin Urban, i cili rriti tendencat drejt vendbanimeve të dendura, grupe të specializuara profesionale, klasa shoqërore, shfrytëzimi i tepricave, monumentale ndërtesat publike dhe shkrimet. Megjithatë, pak nga ato kushte janë të pakontestueshme nga të dhënat: qytete të dendura nuk u vërtetuan në Mbretërinë e Vjetër të Egjiptit dhe qytete kishin një popullsi të shpërndarë në zonën e Maya; Inkasve u mungonte shkrimi, megjithëse mund të mbanin shënime me Quipus, i cili gjithashtu mund të kishte pasur përdorime letrare; dhe shpesh arkitektura monumentale i paraprinte çdo treguesi të vendbanimit të fshatit. Për shembull, në Luiziana e sotme, studiuesit kanë përcaktuar që kulturat që ishin kryesisht nomade të organizuara ndër breza për të ndërtuar tuma të tokës në vendbanimet sezonale që në fillim të vitit 3400 para Krishtit. Në vend se një sukses i ngjarjeve dhe parakushteve, ngritja e civilizimit mund të hipotezohej në mënyrë të barabartë si një proces i përshpejtuar që filloi me bujqësinë fillestare dhe arriti kulmin në epokën e bronzit oriental.
Trelleborg
Trelleborg është qytet në provincën Skåne, Suedi me 49,359 banorë më 2016. Qyteti ndodhet në jug të Suedisë. Më parë, qyteti kishte emrin Threlæburgh.
Grupi Volkswagen
Volkswagen Group (, ose Volkswagen Aktiengesellschaft, ) dhe degët e saj, është një kompani prodhuese automobilësh shumëkombëshe Gjermane me seli në Wolfsburg, Saksonia e Ulët, Gjermani. Ajo projekton, prodhon dhe shpërndan makina pasagjerësh dhe tregëtare, motorçikleta, motorë, dhe turbo-makineri dhe ofron shërbime të lidhura me financat, huadhënien dhe menaxhimin e flotave. Në vitin 2012, ajo ishte prodhuesi i dytë më i madh i mjeteve motorike në botë, pas Toyota dhe para General Motors. Ka mbajtur pjesën më të madhe të trgut në Europë për më shumë se dy dekada. Që prej vitit 2013, renditeshtë e nënta në listën e Fortune Global 500 të kompanive më të mëdha në botë. Në vitin 2014, arriti një prodhim prej 10.14 millionë mjetesh.
Volkswagen Group shet vetura Audi, Bentley, Bugatti, Lamborghini, Porsche, SEAT, Škoda dhe Volkswagen; motorçikleta në markën Ducati; dhe mjte tregëtare nën markat MAN, Scania, Neoplan dhe Volkswagen Commercial Vehicles marques. Është e ndarë në dy degë kryesore Dega Automotive dhe Dega e Shërbimeve Financiare, dhe ka si degë 340 kompani. Kompania vepron në rrethy 150 vende dhe ka në punë 100 fabrika në 27 vende. Ka 19.9% të aksioneve tek Suzuki dhe ka bashkëpunim me kompani kineze (FAW-Volkswagen dhe Shanghai Volkswagen).
Volkswagen u themelua në 1937 për të prodhuar makinë e njohur si Beetle. Prodhimi i kompanisë u rrit shpejt në vitet 1950 dhe 1960, dhe në vitin 1965 bleu Auto Union, e cila prodhoi modelet e para paslufte Audi. Volkswagen krijoi një brez të ri makinash me rrotat e para aktive në vitet 1970, duke përfshirë Passat, Polo dhe Golf; kjo e fundit ishte më e shitura. Volkswagen bleu aksionet kontrolluese tek SEAT në vitin 1986, duke e bërë atë markën e parë jo-Gjermane të kompanisë, dhe mori kontrollin e Škoda në 1994, të Bentley, Lamborghini dhe Bugatti në 1998, Scania në 2008 dhe të Ducati, MAN dhe Porsche në 2012. Veprimet e kompanisë në Kinë janë rritur shpejt në dekadën e fundit duke bërë që ky vend të bëhet tregu më i madh i Volkswagen.
1937 deri në 1945
Volkswagen u themelua në 28 maj 1937 në Berlin me emrin Gesellschaft zur Vorbereitung des Deutschen Volkswagens mbH ("Shoqëria e pregatitjes së makinës së popullit gjerman", e shkurtuar si Gezuvor) nga Fronti Gjerman i Punës Nacional Socialiste. Qëllimi i kompanisë ishte të prodhonte makinën Volkswagen, në fillim modeli quhej Porsche Type 60, pastaj Volkswagen Type 1, dhe jozyrtarisht quhej Volkswagen Beetle (Breshka). Kjo veturë u projektua nga firma konsultuese e Ferdinand Porsche, dhe kompania mbështetej me suportin e Adolf Hitler. Në 16 shtator 1938, Gezuvor u riemërua Volkswagenwerk GmbH ("Fabrika Volkswagen shpk").
Pak pasi fabrika afër Fallersleben përfundoi, nisi Lufta e Dytë Botërore dhe fabrika filloi të prodhojë makinën ushtarake Kübelwagen (Porsche Tipi 82) dhe makinën ushtarake amfibe Schwimmwagen (Tipi 166), të dy ishin derivatë të krijuar nga Volkswagen. Vetëm një numër i vogël Tip 60 Volkswagen u prodhuan gjatë kësaj periudhe. Fabrika në Fallersleben prodhonte gjithashtu edhe raketën V-1, duke e bërë fabrikën një shënjeshtër kryesore në bombardimet e Aleatëve. Shumica e fuqisë punëtore në fabrikë ishin skllevër, kryesisht nga Europa lindore.
1945 deri në 1970
Pas luftës në Europë, në qershor 1945, Majori Ivan Hirst i Ushtrisë Britanike mori kontrollin e fabrikës së rrënuar nga bombat, dhe rinisi prodhimin, në pritje të shitjes së fabrikës si shpërblim lufte. Gjithësesi, asnjë prodhues britanik i makinave nuk u interesua; "vetura nuk i plotëson kushtet themelore për të qenë një makinë ... është shumë e shëmtuar për blerësin mesatar ... Të ndërtosh atë makinë për qëllime tregëtare do të ishte një ndërmarrje jo-ekonomike". Në 1948, kompanisë Ford Motor Company iu ofrua Volkswagen, por Ernest Breech, një zv.president ekzekutiv i Ford tha se edhe makina edhe fabrika "s'vlenin asnjë kacidhe." Breech më vonë deklaroi se do ta kishte konsideruar shkrirjen e Ford of Germany me Volkswagen, por pas lufte, pronësia e kompanisë ishte në një diskutim aq të madh saqë asnjëri nuk do ishte në gjendje ta blinte. Si pjesë e planeve industriale pë Gjermaninë, shumë pjesë të industrisë Gjermane, përfshirë edhe Volkswageni, do të shkriheshin. Prodhimi i përgjithshëm i makinave Gjermane u vendos në një maksimum në 10% të prodhimit të vitit 1936. Kompania mbijetoi duke prodhuar makina për Ushtrinë Britanike, dhe në vitin 1948, Qeveria Britanike e dorëzoi kompaninë sërish tek Shteti Gjerman, ku do të menaxhohej nga ish shefi i Opel Heinrich Nordhoff. Prodhimi i Tipit 60 Volkswagen (e riemëriar Tipi 1) filloi ngadalë pas lufte për shkak të nevojës së rindërtimit të fabrikës dhe mungesës së lëndës së parë, por prodhimi u rrit shpejt në vitet 1950 dhe 1960. Kompania filloi të paraqesë modele të reja të bazuara tek Tipi 1, të gjitha me të njëjtin motor bazë me ftohje me ajër, me motor mbrapa, me rrotat e pasme aktive. Këto përfshinë Volkswagen Type 2 në 1950, Volkswagen Karmann Ghia në 1955, Volkswagen Type 3 në 1961, Volkswagen Type 4 në 1968, dhe Volkswagen Type 181 në 1969.
Në vitin 1960, pas futjes në bursë dhe shitjes së një pjese të aksioneve të qeverisë federale, emri i kompanisë u bë Volkswagenwerk Aktiengesellschaft (zakonisht shkurtohej në Volkswagenwerk AG).
Në 1 janar 1965, Volkswagenwerk bleu Auto Union GmbH nga kompania Daimler-Benz. Vartësja e re filloi të proshojë modelet e para të paslufte Audi, seria Audi F103.
Një tjetër prodhues Gjerman, NSU Motorenwerke AG, u shkri me Auto Union në 26 gusht 1969, duke krijuar një kompani të re, Audi NSU Auto Union AG (më vonë u riemërua AUDI AG në vitin 1985).
1970 deri në 2000
Nga fundi i viteve 1970 deri në 1992, akronimi V.A.G përdorej nga Volkswagen AG si morkë për disa aktivitete grupi, si shpërndarja dhe qiradhënja. Përkundër besimit popullor, "V.A.G" nuk kishte një kuptim zyrtar, dhe nuk ishte asnjëherë emri i Volkswagen Group.
Në 30 shtator 1982, Volkswagenwerk bëri hapin e parë të zgjerimit jashtë Gjermanisë duke firmosur një marrëveshje bashkëpunimi me prodhuesin spanjoll tl makinave SEAT, S.A.
Kroacia e kuqe
Termi u përdor për herë të parë në një version të Kronikës së Priftit të Diokleas, i cili në tërësi daton të jetë shkruar në 1298–1300. Ajo u përmend në vitet e mëvonshme nga një sërë burimesh në gjuhë të ndryshme dhe nga një numër njerëzish me prejardhje të ndryshme. Në shekullin e 19-të, gjatë epokës së nacionalizmit romantik, ai u bë një pikë qendrore diskutimi dhe kërkimi, shpesh pjesë përbërëse e nacionalizmit kroat, në të cilin Kroacia e Kuqe nganjëherë popullarizohej si një shtet historik i popullit kroat dhe kështu duhet të bëhej pjesë. të një Kroacie të Madhe.
Grupi Volkswagen
1970 deri në 2000
Në mënyrë që të reflektohej diversifikimi në rritje globale i kompanisë shtabi dhe fabrika kryesore (Volkswagenwerk në Wolfsburg), në 4 korrik 1985, kompania ndryshoi sërish emrin – në Volkswagen Aktiengesellschaft (Volkswagen AG).
Kroacia e kuqe
Etimologjia
Kroacia e Kuqe u përmend për herë të parë në Kronikën e Priftit të Diokleas, një vepër fiktive e cila u shkrua nga një prift katolik romak në Doclea. Vepra e tij nuk ruhet në origjinal, por vetëm në kopje që nga shekulli i 16-të dhe i 17-të, dhe është datuar nga fundi i shekullit të 13-të deri në shekullin e 15-të. Ka shumë mundësi që të jetë shkruar shek. 1300. Kishte shumë supozime të gabuara dhe gabime të tjera të qarta në lidhje me identitetin e shkrimtarit, më të njohurat që i referoheshin atij si "Kryepeshkëv Gregori" i një Kryepeshkopate inekzistente.
Grupi Volkswagen
1970 deri në 2000
Në 18 qershor 1986, Volkswagen AG bleu 51% të aksioneve kontrolluese tek SEAT, duke e bërë markën e parë jo-Gjermane të Volkswagen Group. Në 23 dhjetor të po atij viti, u bë aksionerja kryesore e kompanisë spanjolle duke i rritur aksionet në 75%.
Kroacia e kuqe
Etimologjia
Hulumtimet më të fundit dhe të hollësishme e identifikojnë atë si një anëtar të urdhrit cistercian me emrin Rudger, me origjinë etnike bohemiane, që punonte në Kryepeshkopatën e Splitit dhe për kroatin Ban Paul Šubić i cili ishte nga viti 1298 deri në 1301 Kryepeshkop i Tivarit. Nëse prifti i Doclea-s nuk e mori termin nga ndonjë burim i panjohur dhe i paruajtur gjatë rishkrimit të veprës së tij për një botim të dytë dhe ai është shpikësi i saj, besohet se ai bëri pjesërisht në aspiratat politike të familjes Šubiq mbi të gjitha trojet kroate, gjë që do të shpjegonte edhe mungesën e Kroacisë së Kuqe në versionin e parë, i cili kishte në qendër Bosnjën, i dyti u shkrua pasi Pali kishte marrë titullin "Zoti i Bosnjës".
Grupi Volkswagen
1970 deri në 2000
Në vitin 1990 – pas blerjes së të gjitha kapitaleve – Volkswagen AG mori pronësinë e plotë të SEAT, duke e bërë kompaninë vartëse në pronësi të plotë, dhe në 28 mars 1991 u bë një tjetër hap në zgjerimin e aktiviteteve të grupit duke firmosur një partnerite bashkëpunimi me Škoda automobilová a.s. e Çekosllovakisë, bashkë me blerjen e 30% të aksioneve, duke e rritur më vonë në 19 dhjetor 1994 në 60.3% dhe vitin e ardhshëm, në 11 dhjetor 1995, në 70% të aksioneve.
Kroacia e kuqe
Etimologjia
Gjuhëtari kroat Petar Skok ka përcaktuar se ky keqinterpretim nga ana e Priftit është rezultat i transliterimit të zonës së Crmnicës ose Crvnicës në Mal të Zi, që përkthehet edhe në "Toka e Kuqe".
Grupi Volkswagen
1970 deri në 2000
Tre marka prestigjoze makinash iu shtuan portofolit të Volkswagen në 1998: Bentley, Lamborghini dhe Bugatti.
Kroacia e kuqe
Etimologjia
Sipas priftit dioklean, mbretëria imagjinare e sllavëve ndahej në dy rajone: Maritima (Litoral) midis maleve dinarik dhe detit Adriatik, i cili u përcaktua gjithashtu si zona ku "lumenjtë nga malet derdhen në jug në det" dhe Serbinë që përfshinte gjithçka midis maleve dinarike dhe lumit Danub ose siç përcaktohet në kronikë si "rajoni ku lumenjtë rrjedhin nga malet në veri në lumin e fuqishëm të Danubit". Kështu Maritima përfshinte vetëm zonat në pellgun e kullimit të detit Adriatik ndërsa Serbia përfshinte zonat në pellgun e Detit të Zi (Danub). Maritima u nda më tej në dy zona: Kroacia e Bardhë dhe e Kuqe, ku kjo e fundit përfshin Hercegovinën e sotme, pjesën jugore të Malit të Zi dhe Shqipërinë veriore. Nga ana tjetër, Serbia e Diokleanit do të përfshinte pjesën më të madhe të Serbisë së sotme, pjesën veriore të Malit të Zi, pjesën më të madhe të Bosnjës dhe Kroacisë në veri të maleve Dinarike.
Grupi Volkswagen
2000 deri sot
Në 30 maj 2000, Volkswagen AG, pasi i rriti gradualisht aksionet kapitale, e bëri Škoda Auto një vartëse me pronësi të plotë.
Kroacia e kuqe
Referencat origjinale
djathtas|parapamje| Harta e mbretërisë fiktive sllave të mbretit Svetopelek në Ballkanin Perëndimor siç është përshkruar në kronikën [[Kronika e priftit të Duklës|Kronika e Priftit të Dukljes .]] Versioni latin i Kronikës së Priftit të Dioklesë, i njohur si Gesta regum Sclavorum, u përkthye nga historiani kroato- latin Ioannes Lucius (Ivan Lucić, babai i historiografisë kroate) në 1666 dhe u shtyp me emrin De Regno Dalmatiae et Croatiae. Mbi Mbretërinë e Dalmacisë dhe Kroacisë ). Më poshtë është një fragment (në latinisht):
Drita Kotaji
Drita Kotaji është këngëtare shqiptare nga Belgjika, anëtare e grupit muzikor të valës së re Bernthøler, aktiv në mes të vitit 1981 dhe vitit 1985, dhe e njohur mirë për këngën e kultit "My Suitor" (nominuar nga DJ Chantal Pattyn si "një nga klasikët e Valë të Re të Belgjikës". ). Këngëtare dhe shkrimtare, ajo vazhdon një karrierë solo dhe është po ashtu e përfshirë, në mesin e projekteve të tjera, në duet me INK., dhe lej mësim në shkollat artistike La Cambre (Bruksel) dhe Arts2 (Mons).
Kroacia e kuqe
Referencat origjinale
Më poshtë është përkthimi në shqip dhe anglisht :
Grupi Volkswagen
2000 deri sot
Nga viti 2002 deri në 2007, dega automotive e Volkswagen Group u ristrukturua në mënyrë që dy grupe markash me profile të diferencuara të krijoheshin, Grupi i Markës Audi e fokusuar në vlera më sportive – ku konsistonte me Audi, SEAT dhe Lamborghini – dhe Grupi i Markës Volkswagen në fushën e vlerave klasike – ku konsistonte me Volkswagen, Skoda, Bentley dhe Bugatti – ku makinat e çdo grupi marke ishin nën përgjegjësinë dhe kontrollin e Audi dhe Volkswagen.
Kroacia e kuqe
Referenca në kronikën e Dandolos
Andrea Dandolo (1300–1354), autori venecian i Kronikës së Dalmacisë, i cili shkruan për tokat kroate (Mbretëria Dalmatiane), përsëriti kufijtë e Kroacisë së Kuqe:
Grupi Volkswagen
2000 deri sot
Volkswagen Group deklaroi në 24 tetor 2009 se kishte bërë një ofertë për të blerë partnerin afatgjatë dhe prodhuesin Gjerman të automobilëve Wilhelm Karmann GmbH për ta mbrojtur nga falimenti. Në nëntor 2009, Bordi Supervizor i Volkswagen AG aprovoi blerjen e aseteve tëKarmann, dhe planifikimi për të rinisur prodhimin e makinave në fabrikën në Osnabrück në 2012.
Kroacia e kuqe
Referenca në kronikën e Dandolos
Përkthimi: