cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bujar Kule
Bujar Kule (Shkodër, 17 korrik 1971), historian, shkrimtar dhe publicist shqiptar. Në vitin 1994 mbaron studimet e larta në Universitetin e Tiranës në degën “Histori – Gjeografi”. Në janar të vitit 1995, kriza e rëndë ekonomike që shkaktoi dhe shoqëroi rrëzimin e diktaturës komuniste në Shqipëri, e detyrojnë të emigroj në Itali. Jeta në Itali, përveç vështirësive me të cilat përballet çdo emigrant, i mundësojnë njohjen me të gjithë atë spektër të letërsisë, historisë dhe filozofisë që kishte qenë i ndaluar në Shqipërinë komuniste. Pa lënë asnjë çast pas dore pasionin për letërsinë klasike (shkrimin e poezive, tregimeve dhe novelave), libraritë dhe bibliotekat italiane, “i dhanë diplomat e diturisë që nuk do të mund t’ia mundësonte asnjë universitet i botës”. Kthehet në Shqipëri në vitin 2012 dhe në Janar të vitit 2013, boton; "GRAAL, SHPIRTI I HUMBUR I EVROPËS DHE HISTORIA E MOHUAR E ALBA – GENS". Vepër e cila do të kujtohet, sepse, solli denjësisht dhe pasuroi letërsinë shqiptare me dy risi; temën e Graalit dhe prozën shkencore divulgative. Meqenëse ishte historia, shkenca që Bujar Kule donte ti zbulonte lexuesit të thjeshtë, vetë ai, do ta emëronte rrymën letrare që i përkiste "GRAAL, SHPIRTI I HUMBUR I EVROPËS DHE HISTORIA E MOHUAR E ALBA – GENS", me përcaktimin; “historia për të gjithë”. Të së njëjtës rrymë letrare i përkasin edhe dy librat që Bujar Kule botoi në vazhdim; “YLLI I BIJVE TË PELLAZGUT” (2016) dhe “FJALOR RRËFYES I MITEVE PELLAZGE” (2016). Në vitin 2017 botoj “Kronikat e Adamit". Ky rrëfim i kohëve mitike dhe biblike vjen nga Bujar Kule si një histori letrare dhe enciklopedike. Në korrik të vitit 2018, Bujar Kule boton “MIDIS KRYQIT DHE GJYSMËHËNËS". Romani shpalos një sërë temash të reja dhe të panjohura për historinë dhe letërsinë shqiptare, e shumë prej tyre, të pa trajtuara dhe të panjohura, edhe për letërsinë dhe historinë evropiane.
GRAAL, SHPIRTI I HUMBUR I EVROPES DHE HISTORIA E MOHUAR E ALBA- GENS
Mbi librin, kritiku pohon nder te tjera se:
"Vepra e z. Bujar Kule, një autor i panjohur në letrat shqipe, vjen si "rrufe në qiell të kthjellët". Te lexosh veprën e Bujar Kule është kulture. Te interpretosh veprën e Bujar Kule është korrektese dhe kulture. Ta analizosh veprën e Bujar Kule është patjetër shkence." Me tej kritiku pohon se: "vepra është e madhe e fuqishme dhe tërheqëse, si nje bukuri e fshehur, disi e mjegullt dhe pastaj na dritësohet ngadalë ngadalë me rreze dielli."
Si të ishte një makinë me të cilën mund të udhëtoje në kohë, libri e njeh lexuesin me të gjitha veprat që në shekuj janë shkruar për Graalin, me autorët dhe heronjtë e tyre, me historitë e panjohura dhe thuajse të pabesueshme të kërkuesve të Graalit; shkrimtar, filozof, aventurier, kalorës të kryqëzatave të para, tempullar, mason, nazistë, neonazistë, politikan të Evropës së Bashkuar, deri kur, së fundmi, e përball me pyetjen e të gjitha pyetjeve...
Çfarë është Graali?
Përse dëshira për të kërkuar, zotëruar dhe zbuluar të fshehtën që Graali mbarte, nuk ishte zbehur, shuar apo harruar me kalimin e shekujve? Përgjigja që na jep autori, është një risi krejtësisht e panjohur dhe e papërmendur, qoftë edhe si hipotezë, në asnjë prej morisë së librave që letërsia botërore në përgjithësi dhe ajo evropiane në veçanti ka shkruar për temën e Graalit.
YLLI I BIJEVE TE PELLAZGUT
Ne vitin 2016, Bujar Kule boton “YLLI I BIJEVE TE PELLAZGUT” (cikli; “Historia për të gjithë”) Triptik I – Priftëresha II – Historiani perandorak III – Pellazget! Rrëfenja e një populli te harruar, apo, historia e një qytetërimi te mohuar?
Ne panairin e librit Fier 2016 ku morën pjese 100 shtëpi botuese me 6000 tituj librash, libri u vlerësua nder 3 veprat me te arritura me motivacionin:
''Bujar Kule: Për krijimtari të veçantë ME MOTIVACION: "Për librin ‘Ylli i bijve të pellazgut’, nëpërmjet të cilit autori spikat mjeshtëri krijuese, duke sjellë bukur një histori të romanizuar, ku nuk mungojnë imazhet dhe argumentet". ''
Libri i jep përgjigje pyetjeve; Cila është zanafilla e Qytetërimit Evropian? A është e vërtet dhe sa është e vërtet historia e quajtur akademike? Përse dhe si është zhbërë, falsifikuar dhe ndryshuar historia e vërtetë e Qytetërimit Evropian? Çfarë janë Pellazgët dhe përse emri i tyre është fshirë nga historia zyrtare e Qytetërimit Evropian.
FJALOR RREFYES I MITEVE PELLAZGE
Në nëntor të vitit 2016, Bujar Kule boton edhe; Vëllimin I të “FJALOR RREFYES I MITEVE PELLAZGE". Në parantezën e titulluar “Ndriçues Paraprak”, autori i shpjegon lexuesit arsyet që e nxitën të shkruajë këtë vepër;
"Gjatë pesë shekujve të fundit të historisë njerëzore janë botuar dhjetëra vëllime librash që edhe pse të shkruar nga autorë të ndryshëm, mbartin mbi vete titullin e njëjtë; “FJALOR I MITEVE GREKE”. Përballja me këtë titull e ka shtyrë lexuesin të mendojë që mitet në fjalë, janë fryte të kulturës dhe historisë të një populli antik që quhej “grek” dhe të krijuara në hapësirën gjeografike të quajtur Greqi ku, ky popull jetonte. ËSHTË KY, NJË PËRFUNDIM I DREJTË APO I GABUAR? "''
Me tej autori na shpjegon se:
''Hulumtimi (madje edhe i përciptë) i miteve dhe historisë antike të ndihmon të kuptosh që përdorimi i përcaktimeve “grek” dhe “Greqi” pёr tё shprehur autorësinë, identitetin dhe origjinën e miteve në fjalë, ёshtё jo vetëm i pamjaftueshëm, por madje, edhe i gabuar. Një gabim ky, i pranuar dhe i lejuar nё mënyrë tё vetëdijshme nga “historia” akademike, ndoshta pёr shkak të frikës ndaj ndryshimit, përtacisë, besnikërisë dhe inercisë së shkrimit të historisë sipas metodës tradicionale duke filluar nga njё vit 1. Vit 1 qё pёr historianët helenë përkonte me Olimpiadën I Panhelene1 (776 p.e.s) ndërsa pёr historianët romakë me krijimin mitik tё Romës (753 p.e.s.). Metoda tradicionale e shkrimit të historisë duke filluar nga një vit 1 (ai i Olimpiadës I Panhelene apo ai i krijimit të Romës) do ta shtynte “historinë” akademike drejt pohimit apo përfundimit se historia e Qytetërimit Evropian niste me helenët dhe romakët. Përfundim qё ndër shekuj i çoi historianët, studiuesit dhe lexuesit e miteve, drejt një përfundimi të dytë po aq të gabuar sa i pari... ''Meqë Qytetërimi Evropian kishte nisur me helenët dhe romakët, atëherë, edhe mitet qё paraprinë krijimin e qytetërimeve heleno – romake ishin “prodhim” i këtyre qytetërimeve! Kjo është edhe arsyeja që fjalorët e miteve mbartin rëndom titullin “Mitet Greko – Romake” edhe pse, këto mite, janë krijuar të paktën disa shekuj përpara shfaqjes së qytetërimeve të quajtura greke dhe romake...
Mbasi shpjegon arsyet se përse mitet, që vazhdojnë të emërohen si “greke” dhe “romake” duhet të quhen “pellazge”, autori e mbyll parantezën (ndriçuesin paraprak) duke shprehur dëshirën që;
''“Me bindjen se historianët e të ardhmes me ndihmën e arkeologëve dhe gjuhëtarëve, ndryshe nga ç’është bërë deri më sot, do të zbulojnë historinë e këtij qytetërimi nënë të Evropës, qytetërim nënë prej të cilit do të mbarsej lindja e qytetërimeve heleno – romake, shpresoj se ky “Fjalor Rrëfyes i Miteve Pellazge” do të shërbejë si një hap i parë për ti kthyer pellazgëve atë që u takon pellazgëve. ''Në këtë shekull ku aq shumë është folur dhe flitet për të drejtat e autorit, ti njohim pellazgëve autorësinë e miteve që në mënyrë absurde dhe aq të palogjikshme janë quajtur helene dhe romake edhe pse këto mite, janë krijuar të paktën disa shekuj përpara lindjes së qytetërimeve helene – romake”. ''
MISTERI I QUAJTUR KOMB DHE SHQIPTARI I PARË...
Në vitin 2017, Bujar Kule boton “MISTERI I QUAJTUR KOMB DHE SHQIPTARI I PARË...". Fragmente nga Libri:
''Në vitin 1838, shteti rumun kreu një regjistrim të popullsisë. Sipas mendësisë së kohës, shqiptarët e besimit ortodoks u regjistruan si të kombësisë greke dhe ata myslimanë si të asaj turke. Por Naumi këmbënguli dhe i detyroi autoritetet rumune ta regjistronin si të kombësisë shqiptare duke u bërë i pari qytetar me kombësi shqiptare në mbarë botën. ''Pra, Rilindja jonë Kombëtare zë fill me një “Jo!” të vendosur! ''Me një akt të prerë mohimi… ''“Unë nuk jam as grek dhe as turk! Feja nuk mund të përcaktojë kombësinë time!” ''Akt mohimi që do të pasohej nga pohimi… ''“Unë jam shqiptar!” ''Pohim ky, që do të trondiste si një tërmet të gjitha planet e fshehta që diplomacia e shteteve evropiane do të thurte për zhbërjen e kombit shqiptar në shekujt që pasuan.
Autori ka kërkuar që libri i plot të jetë i lirë edhe i arritshëm në formë elektronike, libri është i lirë në internet
Kronikat e Adamit
Në vitin 2017 botoj “Kronikat e Adamit". Ky rrëfim i kohëve mitike dhe biblike vjen nga Bujar Kule si një histori letrare dhe enciklopedike. Fragmente nga Libri:
''Pritja rraskapitëse, ankthi, tmerri i zbritjes nga qielli i varganëve të pafundmë të ushtrisë së Zotit; kerubinëve, serafinëve e gjithfarë krijesash të tjera qiellore, që duke na kërcënuar me shpatat flakëruese, mbasi të na vinin në rresht për një, do të shënonin me gishtin tregues se kush ndër ne do të jetonte e kush do të vdiste, kishte qenë i kotë. Zoti nuk kishte nevojë të zbriste nga qielli askënd prej vrasësve hyjnor për të zbatuar planin e tij, sepse ky, plani, ishte bërë pjesë e mendjes sonë ndoshta që në ditën e krijimit.
''Mund të zgjidhja të kundërshtoja. Të ngrija zërin e të bërtisja... Jo! Unë nuk pranoj ta ndërtoj jetën dhe të ardhmen time mbi vdekjen e të tjerëve. Dhe pastaj... Të vdisja! Nuk e kam fjalën këtu për vdekjen e trupit por të atij që quajmë shpirt. Për atë ndjesinë e keqe që bashkë me trupin tim, do të vdisnin edhe ndjenjat e mendimet që më kishin nxitur të ngrija krye dhe të kundërshtoja urdhrin e Zotit.
MIDIS KRYQIT DHE GJYSMËHËNËS
Në korrik të vitit 2018, Bujar Kule boton “MIDIS KRYQIT DHE GJYSMËHËNËS". Romani shpalos një sërë temash të reja dhe të panjohura për historinë dhe letërsinë shqiptare, e shumë prej tyre, të pa trajtuara dhe të panjohura, edhe për letërsinë dhe historinë evropiane. Fragmente nga Libri:
''Kur dhe si, shteti otoman i shtriu kufijtë e tij nё kontinentin Evropian?
David Bisconti
David Bisconti (lindur më 22 Shtator 1968) është një ish-futbollist argjentinas.
Kombëtarja
Për reprezentacionin argjentinas ka luajtur 5 ndeshje.
Beauvoir-Wavans
Beauvoir-Wavans është një komunë në Francë. Beauvoir-Wavans bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 389 banorë dhe sipërfaqe 9.49 km².
Lista e vendeve të emërtuara sipas Josip Broz Titos
Gjatë presidencës së Josip Broz Titos dhe në vitet pas vdekjes së tij më 1980, disa vende në Republikën Socialiste Federative të Jugosllavisë dhe në mbarë botën u emëruan ose u riemëruan për nder të tij si pjesë e kultit të tij të personalitetit. Që nga shpërbërja e Jugosllavisë, disa qytete dhe sheshe në vendin e mëparshëm kanë rikthyer emrat e tyre. Shumë rrugë u emëruan me emrin e Titos, si në ish-Jugosllavi ashtu edhe gjetkë, si nder për një personalitet të huaj.
Qytetet e emërtuara më parë sipas Titos
Gjithsej tetë qytete dhe qyteza u emëruan sipas Titos. Menjëherë pas Luftës së Dytë Botërore, katër komuna, roli i të cilave në lëvizjen e rezistencës partizane u perceptua si i rëndësishëm, fituan mbiemrin "Titos" (lokalisht Titov/Titova/Titovo), ndërsa kryeqyteti i republikës më të vogël federale të Malit të Zi u riemërua Titograd (Tito-qytet). Pas vdekjes së Titos në vitin 1980, u shtuan edhe katër qytete të tjera, gjithsej nga një në secilën nga gjashtë republikat federale jugosllave dhe dy krahina autonome. Këto ishin si më poshtë:
Maqedonia Veriore
Me shpërbërjen e Jugosllavisë, çdo qytet u riemërua.
Rrugët dhe sheshe
parapamje|djathtas|300px|Vende në botë me rrugë të emërtuara për Marshallin Tito Shumë qytete në vendet e ish-Jugosllavisë dhe në vende të tjera kanë rrugë dhe sheshe me emrin e tij.
Sllovenia
Në vitin 2011, 2 vjet pasi një rrugë në Lubjanë mori emrin e Titos, Gjykata Kushtetuese e Sllovenisë vendosi se emërtimi i një rruge të re me emrin Josip Broz Tito ishte jokushtetues. Gjykata vendosi njëzëri se Tito simbolizon shkelje të rënda të të drejtave të njeriut dhe se emërtimi i rrugës me emrin e tij lavdëron regjimin totalitar dhe cenon dinjitetin njerëzor. Në vitin 2020, Gjykata Kushtetuese e Sllovenisë lejoi një referendum kundër riemërtimit të rrugës së Titos në Radenci. Për dallim nga vendimi për rrugën në Lubjanë, rruga në Radenci kishte marrë emrin e Titos më shumë se 40 vjet më parë; gjykata hodhi poshtë pretendimin e kryetarit të bashkisë se një referendum për të mbajtur emrin do të shkelte kushtetutën.
Kroacia
parapamje|Busta e Josip Broz Tito në Parkun Tito (Titov park) në Pula, Kroaci
Ndryshimet e emrit njoftohen në Selce, Varaždinske Toplice dhe Velika Gorica.
Bosnja dhe Herzegovina
parapamje|Ulica Maršala Tita në Sarajevë Të vetmet qytete në Republika Srpska që emërtojnë një rrugë me emrin e Titos janë Kozarac dhe Srebrenica; të gjitha qytetet e tjera janë në Federatën e Bosnjës dhe Hercegovinës
Maqedonia Veriore
parapamje|djathtas|Rruga Marshal Tito në Shkup. (26 korrik 1963, Ushtria Popullore Jugosllave mbështet materiale për tërmetin)
Bergen (kthjellim)
Bergen mund gjithashtu të referohet për:
Marshimi i grave në vitin 2017
Marshimi i grave përfaqëson protestën mbarëbotërore më 21 janar 2017, për të mbrojtur të drejtat e grave dhe çështje të tjera, duke përfshirë reformën e imigracionit, reformën e kujdesit shëndetësor, mbrojtjen e mjedisit natyror, të drejtat LGBTQ, drejtësinë racore, lirinë e fesë, dhe të drejtat e punëtorëve. Tubimet kanë pasur për qëllim Donald Trump-in, inaugurimin së fundmi të Presidentit të Shteteve të Bashkuara, dhe veçanërisht në deklarimet e tij, dhe pozicionet që konsiderohen si anti-grave apo në mënyra të tjera të ndëshkueshme.
Protesta e parë u planifikua në Washington, D.C., dhe u njoh si Marshimi i grave në Washington (Women's March on Washington).
Patra
Patra është qyteti i tretë më i madh në Greqi dhe kryeqyteti rajonal i Greqisë Perëndimore, në Peloponezin verior, 215 km (134 mi) në perëndim të Athinës. Patra është e  ndërtuar rrëzë malit Panachaikon, me pamje nga Gjiri i Patras.
E quajtur si "Porta e Greqisë për në Perëndim", Patra është një nyje tregtare, me portin e saj të zënë është një pikë qendrore për tregti dhe komunikim me Italinë dhe pjesën tjetër të Evropës Perëndimore. Qyteti ka dy universitete publike dhe një institut teknologjik, duke pritur një popullsi të madhe studentore dhe duke e bërë Patrën një qendër të rëndësishme shkencore me një fushë të përsosmërisë në edukimin teknologjik. Ura Rio-Antirio lidh periferinë më lindore të Patrës në Rio me qytetin e Antirrio, që lidh gadishullin e Peloponezit me Greqinë kontinentale.
Çdo vit, në shkurt, qyteti organizon një nga karnavalet më të mëdha të Evropës. Karakteristikat e dukshme të Karnavalit të Patrës përfshijnë lundrimet  satirike dhe topat dhe paradat, të cilat shijohen nga qindra mijëra vizitorë në klimën mesdhetare. Patra është gjithashtu e famshme për mbështetjen e një skene kulturore aktive vendase kryesisht në artet interpretuese dhe letërsinë moderne urbane. Në 2006 ,Patra ka qënë emëruar si “kryeqyteti Europian i Kulturës”.
Gjeografia
Patras ndodhet 215 km (134 mi) në perëndim të Athinës, 94 km (58 mi) në verilindje të Pyrgos, 7 km (4.3 mi) në jug të Rio-s, 134 km (83 milje) në perëndim të Korintit, 77 km (48 milje) në veriperëndim të Kalavryta dhe 144 km (89 mi) në veriperëndim të Tripolit.
Një tipar kryesor i gjeografisë urbane të Patrws është ndarja në dy pjesw : të sipërme dhe të poshtme. Ky është rezultat i një ndërveprimi midis gjeografisë natyrore dhe modeleve të vendosjes njerëzore; pjesa e poshtme e qytetit (Kato Poli), që përfshin bërthamën urbane të shekullit XIX dhe portin, është ngjitur me detin dhe shtrihet midis grykëderdhjeve të lumenjve të Glafkos dhe Haradros. Isshtë ndërtuar mbi atë që fillimisht ishte një shtrat me toka lumenjsh dhe kënetash të thara. Seksioni më i vjetër i sipërm (Ano Poli) mbulon sipërfaqen e vendbanimit para-modern, rreth Kalasë, mbi atë që është lartësia e fundit e malit Panachaikon (1,926 m (6,319 ft)) para Gjirit të Patras.
Hidrologjia
Lumi më i madh i kësaj zone është Glafkos, që rrjedh në jug të Patras. Glafkos buron  në malin Panachaikon dhe uji i tij është, që nga viti 1925, i mbledhur në një rezervuar të vogël malor pranë fshatit Souli dhe më pas pompohet në mënyrë që të sigurojë energji për hidrocentralin e parë të vendit.Përrenj të tjerë më të vegjël janë Charadros, Meilichos, Kallinaos, Panagitsa dhe përroi malor Diakoniaris.
Klima
Patra ka një klimë mesdhetare. Ajo karakterizohet nga dimrat tipikë të butë, të lagësht dhe verë të thatë,të nxehtë, me pranverë dhe vjeshtë si sezone kalimtare të këndshme. Vjeshta në Patras, megjithatë, është më e lagësht se stina e pranverës.
Ekologjia
Me rëndësi të madhe për larminë biologjike të zonës dhe ruajtjen e klimës së saj është këneta e Agyia, një ekosistem  i vogël ujor  bregdetar me vetëm 30 ha (74 hektarë), në veri të qendrës së qytetit. Karakteristikat kryesore të kësaj ligatinoreje janë vështirësia e saj e dukshme për mbijetesë, duke qenë në mes të një qendre të dendur urbane, e cila karakterizohet nga  një klimë relativisht e thatë dhe nivelin e saj të pranueshëm të biodiversitetit, me mbi 90 lloje të shpendëve që vëzhgohen deri që në fillim të viteve 1990, sipas në një studim të bërë nga+ Zyra e Shoqërisë Ornitologjike Greke të Patras.
Antikitet
Gjurmët e para të vendbanimit në Patra datojnë në mijëvjeçarin e tretë para Krishtit, në zonën e Aroeuttë sotëm. Patra   lulëzoi për herë të parë në periudhën Post-Helladic-ke ose Mycenean (1580-1100 para Krishtit). Patra antike u formua nga bashkimi i tre fshatrave mikenenë në Aroe-në moderne;  Antheia (nga Antheia mitologjike) dhe Mesatis. Sipas mitologjisë se, pas pushtimit Dorian,një grup i Akeanëve nga Laconia të udhëhequr nga Patreus themeluan një koloni. Në antikitet Patra vazhdoi të ishte një qytet bujqësor. Ishte në kohën romake që u kthye një port i rëndësishëm.
Pas vitit 280 para Krishtit dhe para pushtimit Romak të Greqisë, Patra luajti një rol të rëndësishëm në themelimin e "Lidhjes Akaeane" (Achaiki Sympoliteia), së bashku me qytetet Dyme, Tritaea dhe Pharai.Më vonë, dhe pas pushtimit romak të Greqisë në 146 para Krishtit, Patra luajti një rol kryesor, dhe Augusti e ktheu qytetin në një koloni romake të zonës. Për më tepër, Patra ka qenë një qendër e krishterë që nga ditët e para të krishterimit, dhe është qyteti ku u kryqëzua Shën Andrea.
Në epokën Bizantine Patra vazhdoi të ishte një port i rëndësishëm, si dhe një qendër industriale.Një nga filozofët dhe teologët më dijëtarë të kohës, Arethas i Cesarea lindi në Patra, rreth vitit 860. Deri në shekullin e 9-të, ka shenja të forta që provojnë lulëzimin e qytetit: e veja Danielis nga Patras kishte grumbulluar pasuri të pamasë me anë të  pronësive të tokës, industrinë e qilimave dhe tekstileve, dhe ofroi mbështetje kritike në ngjitjen e Basilit I të Maqedonisë deri në fronin bizantin.
Patra mbeti një pjesë e Despotatit të Moreas deri në vitin 1458, kur u pushtua nga Sulltani i Perandorisë Osmane, Mehmeti II. Nën otomanët, njihej si "Baliabadra", nga greqishtja: “Παλαιά Πάτρα” ('Patras e Vjetër'), në krahasim me “Neëα Πάτρα “('Patra e re'), qyteti i Ypati në Greqinë Qendrore. Megjithëse Mehmeti i dha qytetit privilegje të veçanta dhe ulje të taksave, ajo kurrë nuk u bë një qendër e madhe tregtare. Venecia dhe Xhenova e sulmuan dhe e kapën atë disa herë në shekujt 15 dhe 16, por kurrë nuk rivendosën sundimin e tyre në mënyrë efektive, përveç një periudhe të sundimit venecian në 1687-1715 pas Luftës Morean.
Giza
Giza (Arabisht: الجيزة‎‎) është qyteti i tretë më i madh në Egjipt. Ndodhet në bregun perëndimor të lumit Nil, 5 kilometra në jugperëndim të Kajros.
Patra
Antikitet
Më 1772 u zhvillua një betejë detare nga qyteti midis rusëve dhe osmanëve.
Giza
Klima
Klima e Gizës është e ngjajshme me Kajron, për shkak të afërsisë së saj. Stuhitë e erërave mund të jenë të shpeshta në Egjipt në pranverë, duke sjellur pluhurërat në qytet gjatë muajve të marsit dhe prillit. Temperaturat e larta të dimrit mund të arrijnë prej 16 °C deri në 20 °C, përderisa gjatë natës ulen nën 7 °C. Në stinën e verës, temperaturat e larta janë 40 °C dhe të ulëta bien rreth 20 °C. Bora dhe temperaturat e ngrirjes janë shumë të rralla.
Deri në gusht 2013, temperatura më e lartë e regjistruar ishte 46 ° C më 13 qershor 1965, ndërsa temperatura më e ulët e regjistruar ishte 2 °C më 8 janar 1966.
Veshka artificiale
Veshka artificiale është shpesh një sinonim për hemodializën, por gjithashtu mund t'i referohet terapive të zëvendësimit të veshkave (me përjashtim të transplantimit të veshkave) që janë në përdorim dhe/ose në zhvillim. Ky artikull trajton veshkat e bioinxhinieruara /veshkat bioartificiale që janë rritur nga linjat qelizore renale/indet renale.
Përmbledhje
Veshka e parë artificiale e suksesshme u zhvillua nga Willem Kolff në Holandë në fillim të viteve 1940. Kolff ishte i pari që ndërtoi një dializer pune në 1943.
Hemodializa është një metodë për heqjen e produkteve të mbeturinave si kreatinina dhe ureja, si dhe uji i lirë nga gjaku kur veshkat janë në dështim. Pajisja mekanike që përdoret për të pastruar gjakun e pacientit quhet dializer, i njohur edhe si veshkë artificiale. Dializuesit modernë zakonisht përbëhen nga një shtresë e ngurtë cilindrike që përfshin fibra të zbrazëta të derdhura ose të ekstruduara nga një polimer ose kopolimer, i cili zakonisht është një formulim i pronarit. Sipërfaqja e kombinuar e fibrave të zgavra është zakonisht midis 1-2 metra katrorë. Hulumtime intensive janë kryer nga shumë grupe për të optimizuar rrjedhat e gjakut dhe të dializës brenda dializës, në mënyrë që të arrihet transferimi efikas i mbetjeve nga gjaku në dializë.
Veshka artificiale e implantueshme është një projekt që po zhvillohet bashkë nga një nefrolog i quajtur William H. Fissell IV, MD, nga Qendra Mjekësore e Universitetit Vanderbilt me Profesor Shuvo Roy nga Universiteti i Kalifornisë, San Francisko. Fissell dhe kolegët e tij kanë punuar në veshkën artificiale të implantueshme për më shumë se një dekadë, por së fundmi morën një grant prej 6 milionë dollarësh në nëntor 2015 për të vazhduar më tej kërkimin dhe zhvillimin e projektit. Qëllimi i këtij projekti është të krijojë një pajisje bio-hibride që mund të imitojë funksionet e një veshke të shëndetshme duke hequr mjaftueshëm produkte të mbeturinave për të mbajtur një pacient që të mos ketë nevojë për trajtim me dializë. Çelësi i suksesit të kësaj pajisjeje është përdorimi i nanoteknologjisë së silikonit dhe mikroçipit i cili është poroz dhe mund të veprojë si filtër natyral. Fissell dhe ekipi i tij kanë projektuar çdo pore (të filtrit) për të kryer një funksion ose detyrë specifike. Mikroçipet do të veprojnë gjithashtu si një platformë për të cilën qelizat e gjalla të veshkave do të qëndrojnë dhe do të rriten mbi dhe rreth filtrave me qëllim të imitimit të funksioneve natyrore të veshkave. Pajisja bio-hibride nuk do të jetë pranë përgjigjes imune të trupit, e cila e lejon atë të mbrohet nga refuzimi nga trupi i pacientit. Pajisja do të projektohet të jetë mjaft e vogël për t'u futur brenda trupit të pacientit që do të funksionojë me sukses me rrjedhën natyrale të gjakut të pacientit. Fissell dhe ekipi i tij hulumtues vazhdojnë të bëjnë përparim dhe ata prisnin që veshka artificiale e implantueshme të hynte në provat njerëzore deri në vitin 2017.
Carlos Pachamé
Carlos Pachamé (lindur më 25 Shkurt 1944) është një ish-futbollist argjentinas.
Kombëtarja
Për reprezentacionin argjentinas ka luajtur 9 ndeshje.
Bazelat
Bazelat është një komunë në Francë. Bazelat bën pjesë në departamentin Creuse të rajonit Limousin. Komuna ka një popullsi prej 291 banorë dhe sipërfaqe 13.43 km².
Hysni Ismaili
Hysni Ismaili është mjek reumatolog, profesor universitar dhe botues nga Maqedonia e Veriut.
Biografia
Hysni Ismaili u lind në vitin 1963 në Tetovë. Shkollimin fillor dhe të mesëm i kreu në vendlindje. Në vitin 1988 diplomoi në Fakultetin e Mjekësisë të Universitetit të Shkupit. Ligjëron në Shkollën e Mesme të Mjekësisë në Tetovë. Ka studiuar edhe në Universitetin e Tuzllës. Është themelues i shtëpisë botuese “Logos A”. Një kohë ishte profesor i asocuar në Fakultetin e Mjekësisë të Universitetit të Tetovës. Profesor në Universitetin Shtetëror në Tetovë. Nga 26 qershor 2019 deri më 30 gusht 2020 është ministër i kulturës.
Guri Granitit
Graniti (/ ˈɡrænɪt /) është një lloj i zakonshëm i shkëmbit ndezës intrigues felsik që është kokrrizor dhe faneritik në cilësi. Granitët mund të jenë kryesisht me ngjyrë të bardhë, rozë ose gri, në varësi të mineralogjisë së tyre. Fjala "granit" vjen nga granula latine, një kokërr, në referim të strukturës me kokrrizë të trashë të një shkëmbi të tillë holokristalin. Në mënyrë të rreptë, graniti është një shkëmb i zjarrtë me 20% dhe 60% kuarc, me vëllim, dhe të paktën 35% e feldsparit total që përbëhet nga feldspar alkalin, megjithëse zakonisht termi "granit" përdoret për t'iu referuar një gamë më të gjerë të trashë shkëmbinj të zjarrtë të prodhuar që përmbajnë kuarc dhe feldspar.
Shprehja "granit" nënkupton si granit-i dhe zbatohet në granit dhe një grup shkëmbinj ndërhyrës me inde me tekstura të ngjashme dhe ndryshime të lehta në përbërje dhe origjinë. Këto shkëmbinj kryesisht përbëhen nga minerale feldspar, kuarci, mikë, dhe amfibol, të cilat formojnë një matricë ndërlidhëse, disi ekuivalente të feldspar dhe kuarc me mikë të shpërndara më të errëta biotitike dhe amfibolë (shpesh hornblende) duke spërkatur mineralet me ngjyra më të lehta. Ndonjëherë disa kristale individuale (fenokrizat) janë më të mëdha se masa tokësore, në këtë rast cilësi njihet si porfirite. Një shkëmb granitik me një strukturë porfirite njihet si një porfirizëm graniti. Granitoidi është një term fushor i përgjithshëm, përshkrues, për shkëmbinjtë e egër me ngjyrë më të lehtë dhe të trashë. Ekzaminimi petrografik kërkohet për identifikimin e llojeve specifike të granitoideve. Ekuivalenti ekstruziv i shkëmbit të egër të granitit është rhyolit.
Temperatura e shkrirjes së granitit të thatë në presionin e ambientit është 1215–1260 ° C (2219–2300 ° F) dhe reduktohet fuqimisht në prani të ujit, deri në 650 ° C me presion disa kBar.
Graniti si mineral
Graniti klasifikohet sipas diagramin QAPF për shkëmbinj plutonikë të trashë me kokrrizë dhe emërtohet sipas përqindjes së kuarcit, feldsparit alkalik (ortoklazës, sanidinës, ose mikroklinës) dhe feldsparit plagioklazë në gjysmën A-Q-P të diagramit. Graniti i vërtetë (sipas konventës moderne petrologjike) përmban si plagioklazën, ashtu edhe feldsparët alkali. Kur një granitoid është i lirë ose pothuajse i lirë i plagioklazës, shkëmbi është referuar si granit feldspar alkali. Kur një granitoid përmban më pak se 10% ortoklaza, quhet tonalitet; pirokseni dhe amfiboli janë të zakonshme në tonalitet. Një granit që përmban të dy miks muskovite dhe biotit quhet një granit binar ose dy-mikë. Granitet me dy mikë janë zakonisht të pasura me kalium dhe të ulët në plagioklazë, dhe zakonisht janë granitë të tipit S ose granit të tipit A.
Origjina
Graniti ka një përbërje felsike dhe është më i zakonshëm në kore kontinentale sesa në kore oqeanike. Ato kristalizohen nga shkrirjet felike të cilat janë më pak të dendura se shkëmbinjtë mafikë dhe kështu priren të ngjiten drejt sipërfaqes. Në të kundërt, shkëmbinjtë mafikë, ose bazalts ose gabbros, dikur të metamorfozuar në fytyrat eklogitike, priren të zhyten në mantelin nën Moho.
Mekanizmi petrogjenik
Granitoidet janë kristalizuar nga magmat felike që kanë kompozime në ose afër një pike eutektike (ose një minimum temperature në një lakesë cotektike). Magmat përbëhen nga shkrirje dhe minerale në bollëk të ndryshueshëm. Tradicionalisht, mineralet magmatike kristalizohen nga shkrirjet që janë ndarë plotësisht nga shkëmbinjtë e tyre prindëror dhe kështu janë evoluar shumë për shkak të diferencimit të ndezur. Nëse një granit ka një proces të ngadaltë ftohjeje, ai ka potencialin të formojë kristale më të mëdha.
Ekzistojnë edhe minerale peritektikë dhe mbetje në magmat granitike. Mineralet peritektikë gjenerohen përmes reaksioneve peritektike, ndërsa mineralet e mbetura trashëgohen nga shkëmbinjtë e prindërve. Në të dy rastet, magmat do të evoluojnë në eutektikën për kristalizim pas ftohjes. Shkrirjet anatektike prodhohen gjithashtu nga reaksione peritektike, por ato janë shumë më pak të zhvilluara sesa shkrirjet magmatike sepse nuk janë ndarë nga shkëmbinjtë e tyre prindërorë. Sidoqoftë, përbërja e shkrirjeve anatektike mund të ndryshojë drejt shkrirjeve magmatike përmes kristalizimit të fraksionit të shkallës së lartë.
Ngjitja dhe Vendosja
Nga këta dy mekanizma, dioksiri i Stokes u favorizua për shumë vite në mungesë të një alternative të arsyeshme. Ideja themelore është se magma do të rritet përmes kores si një masë e vetme përmes buoyancy. Ndërsa ngrihet, nxehet shkëmbinjtë e murit, duke i bërë ata të sillen si një lëng ligjor dhe kështu rrjedhin rreth plutonit duke e lejuar atë të kalojë me shpejtësi dhe pa humbje të madhe të nxehtësisë. Kjo është plotësisht e mundshme në koren e ulët, të butë, ku shkëmbinjtë deformohen lehtë, por shkon në probleme në koren e sipërme e cila është shumë më e ftohtë dhe më e brishtë. Shkëmbinjtë atje nuk deformojnë aq lehtë: që magma të ngrihet si një pluton do të shpenzonte shumë energji në ngrohjen e shkëmbinjve në mur, duke u ftohur dhe ngurtësuar para se të arrinit nivele më të larta brenda kores.
Industria
Eksportuesit kryesorë modernë të granitit përfshijnë Kinën, Indinë, Italinë, Brazilin, Kanadanë, Gjermaninë, Suedinë, Spanjën dhe Shtetet e Bashkuara.
Lashtësia
Piramida e Kuqe e Egjiptit (rreth shek. 26 p.e.s.), e quajtur për ngjyrën e lehtë të kuqërremtë të sipërfaqeve të saj të ekspozuara, është e treta nga madhësia e piramidave egjiptiane. Piramida e Menkaure, që ka të ngjarë të datojë në të njëjtën epokë, ishte e ndërtuar nga blloqe gëlqerore dhe graniti. Piramida e Madhe e Gizës (rreth 2580 para Krishtit) përmban një sarkofag me granit të madh të modës së "Granitit të kuq Aswan". Piramida e Zezë më e rrënuar që daton nga mbretërimi i Amenemhat III dikur kishte një piramidë graniti të lëmuar ose gur themeli, i cili tani është në shfaqje në sallën kryesore të Muzeut Egjiptian në Kajro. Përdorime të tjera në Egjiptin e Lashtë përfshijnë kolonat, lintelat e dyerve, mure dhe dysheme. Se si egjiptianët punuan granitin e ngurtë është ende çështje diskutimi. Patrick Hunt ka postuluar se egjiptianët kanë përdorur zmerile, e cila ka fortësi më të madhe në shkallën Mohs. Rajaraja Chola I i Dinastisë Chola në Indinë e Jugut ndërtoi tempullin e parë në botë tërësisht prej graniti në shekullin e 11 pas Krishtit në Tanjore, Indi. Tempulli Brihadeeswarar kushtuar Zotit Shiva është ndërtuar në vitin 1010. Gopuram masiv (zbukuruar, pjesa e sipërme e faltores) besohet të ketë një masë prej rreth 81 ton. Ishte tempulli më i gjatë në jug të Indisë.
Skulpturat dhe përmendoret
Në disa zona, graniti përdoret për gurë varri dhe përmendore. Graniti është një gur i fortë dhe kërkon aftësi për të gdhendur me dorë. Deri në fillim të shekullit të 18-të, në botën perëndimore, graniti mundej të gdhendet vetëm me mjete dore me rezultate përgjithësisht të dobët.
Një përparim kryesor ishte shpikja e mjeteve të prerjes dhe veshjes me avull nga Alexander MacDonald i Aberdeen, i frymëzuar duke parë gdhendjet e lashta të granitit egjiptian. Në vitin 1832, guri i varrit i parë i lëmuar i granitit Aberdeen u instalua në Varrezat e Gjelbërta Kensal. Ajo shkaktoi një ndjesi në tregtinë monumentale në Londër dhe për disa vjet i gjithë graniti i lëmuar i porositur erdhi nga MacDonald's. Si rezultat i punës së skulptorit William Leslie, dhe më vonë Sidney Field, memorialet e granitit u bënë një simbol i statusit kryesor në Britaninë Victorian. Sarkofagu mbretëror në Frogmore ishte ndoshta kulmi i punës së tij, dhe me 30 tonë një nga më të mëdhenjtë. Vetëm në vitet 1880, makineria dhe veprat rivale mund të garonin me veprat e MacDonald. Metodat moderne të gdhendjes përfshijnë përdorimin e copave rrotulluese të kontrolluara nga kompjuteri dhe shpërthimin e rërës mbi një klishe gome. Lënia e shkronjave, numrave dhe emblemat e ekspozuara në gur, blaster mund të krijojë pothuajse çdo lloj vepre arti ose epitaf.
Përdorimet tjera
Gurët kaçurrelë janë të modës tradicionale të granitit Ailsa Craig. Gurët e parë u bënë në vitet ’50, burimi origjinal ishte Ailsa Craig në Skoci. Për shkak të rrallë të këtij graniti, gurët më të mirë mund të kushtojnë sa 1.500 dollarë amerikanë. Midis 60 dhe 70 përqind e gurëve të përdorur sot janë bërë nga graniti Ailsa Craig, megjithëse ishulli tani është një rezervë e jetës së egër dhe akoma përdoret për gurore nën licencën për granitin Ailsa nga Kays i Skocisë për gurë shufër.
Geüs-d'Oloron
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Artina Qazimi
Artina Qazimi është një politikane shqiptare nga Maqedonia e Veriut.
Biografia
Artina Qazimi ka lindur më 13 prill 1997 në Gostivar, Republika e Maqedonisë. Ajo është me origjinë nga Dobërdolli. Ka diplomuar për fizioterapi në Fakultetin e Mjekësisë të Universitetit të Tetovës. Më 15 korrik 2020 është zgjedhur deputete nga Aleanca për Shqiptarët në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut dhe është deputetja më e re.
Ekrem Rexha
Ekrem Rexha (14 Gusht 1961 – 8 Maj 2000) i njohur si Komandant Drini ishte luftëtari dhe komandanti i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), i cili i shpëtoi burgut dhe plumbit të pushtuesit serb para dhe gjatë luftës, por që nuk i shpëtoi dot plumbit të krimit të pasluftës. Ai u vra më 8 Maj të vitit 2000 afër shtëpisë së tij nga bandat kriminale të Kosovës.
Jeta
Ekrem Rexha u lind më 14 Gusht 1961 në fshatin Lubizhdë të Prizrenit. Prindërit e tij ishin të dhënë pas zejes së uniformave, prandaj në këtë familje u shkolluan pothuajse të gjithë në këtë drejtim. Por, Ekremi ishte më i dalluari nga ata. Shkollën fillore e kreu në Prizren e më pastaj i kreu të gjitha shkollat ushtarake dhe shkallën e tretë të shkencave për politikë ndërkombëtare. Për shkak të konflikteve dhe krizës së njohur, ai në fillim të viteve ’90 u demobilizua nga Armata e ish-Jugosllavisë. Që pas krismave të para për liri, Ekremi u angazhua në radhët e UÇK-së së pari si epror në Vërri, e më vonë si komandant i Zonës Operative të Pashtrikut, zonës më të madhe në Kosovë.
Gjatë kësaj kohe ishte ndër komandantët më të rrallë të karrierës, që kishte ruajtur gjakftohtësinë dhe stabilitetin e një eprori të matur, të urtë dhe dinamik në ide dhe përpilime planesh luftarake. Në Prizren e quajnë ndryshe çlirues, sepse ai në bashkëpunim me komanantin e parë të Brigadës Shumëkombëshe të Jugut, gjeneralin Fritz Fon Korff, arriti që qyteti buzë Lumbardhit të jetë qytet i lirisë. Fliste shtatë gjuhë botërore, e më së miri komunikonte në gjuhën angleze.
Pas luftës u emrua drejtor i Drejtorisë për Ambient dhe Siguri pranë bordit administrativ të Prizrenit. Ishte një këshilltar i denjë i ndërkombëtarëve, themeloi Asociacionin e Veteranëve të UÇK-së. Ishte në përfundim të planit për të shkuar për të doktoruar në Universitetin Shtetëror të Kanadasë dhe pikërisht kur u përgatit për këtë rrugë, në orën 8 e 45 minuta të 8 majit 2000, shtatë plumba ia morën jetën e bashkë me të u ndërprenë qindra projekte për zhvillimin e komunës së Prizrenit dhe të avancimit të çështjes kombëtare. La pas djalin me emrin që mbante në luftë Drini, kurse bashkëshortja Hajrije, katër muaj më vonë, lindi edhe djalin tjetër, i cili e përtëriu emrin e babit, Ekrem.
Lufta e Kosovës
Ekrem Rexha-Drini, duke ndjerë thirrjen e atdheut dhe duke parë zhvillimet e fillimvitit 1998, në shkurt mësynë Sarajevën për të rënë në kontakt me oficerë të tjerë shqiptarë dhe për ta kordinuar organizimin e luftës çlirimtare. Pas arrestimit të tij në Zvornik, me preteks të armëmbajtjes pa leje, ai dënohet nga Gjykata e Uzhicës me dy vjet burg, por me të drejtë mbrojtjeje në liri. Kështu, Drini duke e dashur atdheun më shumë se jetën, kthehet në Prizren dhe vëhet në shërbim të çlirimit të atdheut. Ai nuk ka pritur urdhëra qeverish për t'u vënë në shërbim të luftës çlirimtare! Ndoshta, është kjo njëra nga simptomet që më së tepërmi i ka penguar qarqe të njohura, që luftën e UÇK-së e dëshiruan të quhet "dorë e zgjatur e Serbisë dhe luftë e disa grupeve, barinjsh e të pashkollësh!"
Fillimisht, pasi bie në kontakt me Njësitin e Kabashit, kyçet në radhët e UÇK-së në fillimmajin e vitit 1998. Ishin ngjarjet e Likoshanit e Epopeja e Jasharajve, që Drinin e sinjalizoi për domosdoshmërinë e angazhimit dhe kontributit të tij. Ai më shumë e donte lirinë e Kosovës, se "mrizet" e perëndimit, këtë e dëshmoi me punën e tij të madhe, deri në vdekje. Në qershor, emërohet Komandant në Shtabin e Vërrinit dhe arrinë të tubojë rreth vetit shumë atdhetarë. Ai ishte përherë i respektuar dhe i dashur për bashkëluftëtarët e tij. Duke parë nevojën e madhe të furnizimit të formacioneve të UÇK-së me armatim, ai me një kontigjent luftëtarësh shkon në Shqipëri, më 7 shtator 1998. Edhe atje nuk qëndron duarkryq. Atje angazhohet në stërvitjen e luftëtarëve të rinj, të cilët këtu kishin ardhur për t'u armatosur, e për të kapërcyer Bjeshkët e Nemuna dhe për t'ju bashkangjitur luftës çlirimtare.
Më 14 dhjetor 1998, Ekrem Rexha nga SHP i UÇK-së emërohet Komandant i Zonës Operative të Pashtrikut. Gjatë qëndrimit të tij në fshatrat e komunës së Therandës dhe drejtimit të luftës nga ana e tij, atje ai kishte krijuar raporte të shëndosha në mes popullates dhe luftëtarëve të UÇK-së, dhe kështu ai kishte admirimin e gjithë banorëve dhe luftëtarëve të kësaj ane, që edhe sot atje kujtohet me pijetet. Drini ia rriti admirimin edhe UÇK-së me sjelljet e veta.
Duke parë nevojën e përgatitjes së stafit komandues, për të gjitha zonat e luftës dhe duke parë përgatitjen e shkëlqyeshme në lëminë e artit ushtarak, komandant Drini, me urdhërin e SHP të UÇK-së, emërohet Drejtor i Shkollës Ushtarake dhe Doktrinës së UÇK-së. Në këtë dëtyrë të lartë pranë SHP të UÇK-së ka qëndruar deri në përfundimin e luftës, kur ai duket se nuk ishte i kënaqur me kushtet e marrëveshjes për transformimin e UÇK-së dhe kishte vendosur që t'i kthehet jetës civile.
Bazemont
Bazemont është një komunë në Francë. Bazemont bën pjesë në departamentin Yvelines të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 1568 banorë dhe sipërfaqe 6.59 km².
Scikit-learn
scikit-learn (dikur scikits.learn dhe i njohur gjithashtu si sklearn ) është një librari e mësimit makinerik me softuer të lirë për gjuhën e programimit Python. Ai përmban algoritme të ndryshme klasifikimi, regresioni dhe klastrimi, duke përfshirë makinat me vektor mbështetës, pyjet e rastësishme, shtytjen e gradientit, k -mënyrat dhe DBSCAN, dhe është krijuar për të ndërvepruar me librari numerike dhe shkencore të Python NumPy dhe SciPy. Scikit-learn është një projekt i sponsorizuar fiskalisht nga NumFOCUS.
Vështrim i përgjithshëm
Projekti scikit-learn filloi si scikits.learn, një projekt Google Summer of Code nga shkencëtari francez i të dhënave David Cournapeau. Emri i projektit rrjedh nga nocioni se ai është një "SciKit" (SciPy Toolkit), një shtesë e zhvilluar dhe e shpërndarë veçmas nga palët e treta për SciPy. Baza origjinale e kodit u rishkrua më vonë nga zhvillues të tjerë. Në vitin 2010, kontribuesit Fabian Pedregosa, Gaël Varoquaux, Alexandre Gramfort dhe Vincent Michel, nga Instituti Francez për Kërkime në Shkenca Kompjuterike dhe Automatizim në Saclay, Francë, morën drejtimin e projektit dhe publikuan versionin e parë publik të librarisë më 1 shkurt. 2010. Në nëntor 2012, scikit-learn si dhe scikit-image, u përshkruan si dy nga libraritë scikits "të mirëmbajtura dhe të njohura". Në vitin 2019, u vu re se scikit-learn është një nga libraritë më të njohura të mësimit të makinerik në GitHub.
Zbatimi
scikit-learn është shkruar kryesisht në Python dhe përdor gjerësisht NumPy për veprimet me performancë të lartë në algjebër lineare dhe vektorë. Për më tepër, disa algoritme thelbësore janë shkruar në Cython për të përmirësuar performancën. Makinat e vektorit mbështetës zbatohen nga një mbështjellës Cython rreth LIBSVM ; Makinat e regresionit logjistik dhe vektorit mbështetës linear nga një mbështjellës i ngjashëm rreth LIBLINEAR. Në raste të tilla, zgjerimi i këtyre metodave me Python mund të mos jetë i mundur.
scikit-learn integrohet mirë me shumë librari të tjera Python, të tilla si Matplotlib dhe plotly për vizatim, NumPy për vektorizimin e array-ve, kornizat e të dhënave Pandas, SciPy dhe shumë të tjera.
Bekim Neziri
Bekim Neziri është një politikan shqiptar nga Republika e Maqedonisë.
Biografia
Bekim Neziri ka lindur në vitin 1975. në Shkup. Ka diplomuar në Fakultetin Juridik të Universitetit të Tetovës. Ka qenë drejtor i Fondit të Sigurimit Pensional dhe Invalidor.
Kansas, Illinois
Kansas, Illinois është një fshat në qarkun Edgar të shtetit federal Illinois, SHBA. Në Kansas, Illinois jetojnë 787 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 316.2 banor/km2 (819.1 banorë/sq mi). Fshati ka një sipërfaqe prej (1.02 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 217 m (712 ft).
Ramón Díaz
Ramón Díaz (lindur më 29 Gusht 1959) është një ish-futbollist argjentinas.
Beauvoir-de-Marc
Beauvoir-de-Marc është një komunë në Francë. Beauvoir-de-Marc bën pjesë në departamentin Isère të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 1028 banorë dhe sipërfaqe 11.27 km².
Géronce
Géronce (Gaskon: Geronce ; Baskisht: Jeruntze ; Shqip: Jerunca) është një komunë në departamentin Pirenejtë-Atlantikë në Francën jugperëndimore.
Qasja
Ka disa rrugë që të çojnë brenda dhe jashtë Jeruncës. Rruga 936 që lidh Auloron-Shën Mërinë me Bajonën kalon në pjesën e jashtme të qytetit. Rruga 836 kalon në mes të Jeruncës dhe lidh rrugën 936 përmes rrethrrotullimeve në Orin dhe në Geüs-d'Oloron. Autostrada 524 kalon nëpër lagjet e Urein, Dous, Castéra dhe Lacé dhe lidh rrugën 836 me rrugën 24 nëpërmjet Esquiule dhe Barcus.
Uji
Gave d'Oloron (një degë e Gave de Pau ) rrjedh nëpër komunë, si dhe dega e saj Joos,  dhe degët e saj, përrenjtë e Josset dhe Cambillou.
Safie Sadiku-Shahini
Safije Sadiku-Shahini është një politikane shqiptare nga Maqedonia e Veriut.
Metcalf, Illinois
Metcalf, Illinois është një fshat në qarkun Edgar të shtetit federal Illinois, SHBA. Në Metcalf, Illinois jetojnë 189 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 149 banor/km2 (385.9 banorë/sq mi). Fshati ka një sipërfaqe prej (0.69 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 210 m (689 ft).
Safie Sadiku-Shahini
Biografia
Safie Sadiku Shahini ka lindur më 4 maj 1988 në fshatin Sllupçan të Kumanovës, atëherë në Republikën Socialiste Federative të Jugosllavisë. Ka diplomuar për Informatikë në Universitetin e Tetovës. Më 15 korrik 2020 është zgjedhur deputete nga Alternativa në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Majonezi
parapamje|240px|Një kavanoz me majonezë të verdhë e zbehtë Majonezi është një salcë që përdoret zakonisht në sanduiçe, hamburgerë, dhe sallata të përbërë, dhe në patate të skuqura. Është gjithashtu si bazë në salca të tilla si salcë tartare.
Në thelb është një emulsion i qëndrueshëm i vajit, e verdhë vezës dhe një acidi, uthull ose lëng limoni; ka shumë variante që përdorin aromatizues shtesë. Proteinat dhe leqitina në të verdhën e vezëve shërbejnë si emulsifikues në majonezë. Ngjyra e majonezës ndryshon nga gati e bardhë në të verdhë e zbehtë, dhe cilësi e saj nga një krem i lehtë në një xhel të trashë.
Tom yam
parapamje|300px|Tom yam kung e shërbyer në [[Bangkok, Tajlandê]] Tom yam (Tajlandisht: ต้มยำ ) është një lloj supë e nxehtë dhe e thartë tajlandeze, e gatuar zakonisht me karkaleca (të detit). Tom yam e ka origjinën në Tajlandë.
Fjalët "tom yam" rrjedhin nga dy fjalë tajlandeze. Tom i referohet procesit të zierjes, ndërsa yam i referohet një sallate me erëza dhe e thartë tajlandeze. Tom yam karakterizohet nga shijet e tij të dallueshme të nxehta dhe të tharta, me erëza aromë dhe barishte të përdorura bujarisht në supë. Supa përgatitet gjithashtu me përbërës të freskët si bar limoni, gjethe gëlqere Kaffir, galangal, lëng gëlqere, salcë peshku dhe speca djegës të kuq të grimcuar.
Pasta tom yam komerciale bëhet duke shtypur të gjithë përbërësit e barishteve dhe përzien të skuqur në vaj. Pastaj, shtohen erëza dhe përbërës të tjerë konservues. Pasta futet në shishe ose paketohet dhe shitet në të gjithë botën. Tom yam me aromë mund të ketë karakteristika të ndryshme nga ato të bëra me përbërës të freskët barishte. Supa shpesh përfshin mish të tillë si mishi i pulës, lope, derri ose karkaleca.
Përgatitja
Shija e tom yam bazohet në shije të thartë dhe pikante. Një pastë e quajtur nam prik pao përgatitet si bazë e supës, së cilës i shtohen ujë, barishte dhe mish. Nam prik pao është bërë nga speca të pjekura, shallot dhe hudhra dhe përbërësit piqen në skarë më së miri në një zjarr me qymyr.
Përbërësi themelor i tom yam është karkaleca ose derri. Baza më e njohur e tom yam është karkaleca e lumenjve të quajtur tom yam kung.
Përbërësit thelbësorë të tom yam janë barëra të tilla si bar limoni, galangali, dhe gjethet e gëlqeres kaffir. Përbërësit e tjerë janë gjithashtu të rëndësishëm, veçanërisht speca tajlandeze, kërpudha, gjethe koriandri (cilantro), domate, qepë të ëmbla të bardha, lëng limoni, sheqer dhe salcë peshku. Tom yam nam khon është një larmi me qumësht kokosi ose qumësht të avulluar.
SimPy
Dispeçeri i tij i ngjarjeve bazohet në gjeneratorët e Python dhe mund të përdoret për rrjete asinkrone ose për të zbatuar sisteme me shumë agjentë (me komunikim të simuluar dhe real). Simulimet mund të kryhen "sa më shpejt të jetë e mundur", në kohë reale (ora e orës së murit) ose duke kaluar manualisht nëpër ngjarje. Megjithëse teorikisht është e mundur të bëhen simulime të vazhdueshme me SimPy, ai nuk ka veçori për ta kryer atë.
Për më tepër, SimPy ofron lloje të ndryshme burimesh të përbashkëta për të simuluar pikat e mbipopullimit që kanë nxënësi të kufizuar, si serverët, sportelet e arkave dhe tunelet. Në versionin 3.1 dhe më lart, SimPy ofron aftësi monitorimi për të ndihmuar në mbledhjen e statistikave rreth proceseve dhe burimeve.
Bonnut
Bonnut (Shqip: Bonuti) është një komunë në departamentin Pirenejtë-Atlantikë në Francën jugperëndimore. Është më i njohur për Château de Bonnut, ish-rezidenca e Henri Laborde, një gjeneral në ushtrinë e Napoleonit.
Danuta Jabłońska-Frąckowiak
Danuta Jabłońska-Frąckowiak (8 tetor, 1925 - 25 janar 2011) ishte një fizikane polake.
Jeta
Danuta Jabłońska-Frąckowiak, vajza e Aleksander Jabłoński, lindi në vitin 1925, në Varshavë. Në vitet 1966-1972 ajo ishte drejtuese e Departamentit të Fizikës, pranë Fakultetit të Teknologjisë Bujqësore dhe Ushqimore në Universitetin e Bujqësisë në Poznan. Nga viti 1972 punoi në Universitetin e Teknologjisë në Poznan. Nga viti 1974 deri në vitin 1981 ishte drejtore e Institutit të Fizikës të PP dhe udhëheqëse e Departamentit të Fizikës Molekulare.