cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mississippi
Gjeografia
Misisipi është i përbërë tërësisht nga ultësira, pika më e lartë është Mali Woodall, në 807 ft (246 m) mbi nivelin e detit, në pjesën verilindore të shtetit. Pika më e ulët është niveli i detit në Bregun e Gjirit. Lartësia mesatare e shtetit është 300 ft (91 m) mbi nivelin e detit.
Shumica e Misisipit është pjesë e Rrafshit Bregdetar të Gjirit Lindor. Fusha bregdetare në përgjithësi përbëhet nga kodra të ulëta, të tilla si Kodrat e Pishave në jug dhe Kodrat Qendrore Veriore. Ridge Pontotoc dhe Kodrat Fall Line në verilindje kanë lartësi disi më të larta. Toka loess e verdhë-kafe gjendet në pjesët perëndimore të shtetit. Verilindja është një rajon me malësi pjellore të tokës së zezë, një gjeologji që shtrihet në Alabama Black Belt.
Pjesa e mbetur veriperëndimore e shtetit përbëhet nga Delta e Misisipit, një pjesë e Rrafshit Aluvial të Misisipit. Fusha është e ngushtë në jug dhe zgjerohet në veri të Vicksburg. Rajoni ka tokë të pasur, pjesërisht të përbërë nga baltë, e cila ishte depozituar rregullisht nga ujërat e përmbytjeve të lumit të Misisipit.
Namdalseid
Namdalseid është një komunë në qarkun Nord-Trøndelag, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 770 km² dhe popullsi 1779 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Liqeni Alexander
Liqeni Alexander (Alexander Lake (Alaska)) është një liqen në Matanuska-Susitna Borough, Shtetet e Bashkuara.
Gjeografia
Ka gjatësi prej 2.5 mi dhe me lartësi mbidetare 138 ft.
Sauqet
Sauqeti është një fshat në Bashkinë Tiranë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Kantoni Caudebec-en-Caux
Kantoni Caudebec-en-Caux (frëngjisht: Canton de Caudebec-en-Caux) është një kanton në departamentin Seine-Maritime, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Caudebec-en-Caux. Ka sipërfaqe 213.47km2 dhe popullsi 13048 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Caudebec-en-Caux aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
Shyqyri Alushi
Shyqyri Alushi (Shkodër, 10 maj 1934 - 18 mars 2019) ka qenë këngëtar i shquar i ahengut dhe këngës popullore qytetare shkodrane në gjysmën e dytë të shek. XX. Me titullin "Artist i Merituar" më 1984 dhe "Çmimi i karrierës" më 1997, mbahej si këngëtari i fundit i ahengut shkodran.
Biografia
Prej të atit, Alushit, i cili ishte gjithashtu këngëtar dhe muzikant, spikat në instrumentat, fyell dhe zumare. Si dhe këngëtarët e brezit të tij, dhe jo vetëm, edhe Shyqyri Alushi hedh hapat fillues në artin e këngës duke debutuar në ambjentet muzikore të shtëpive dhe lagjeve të Shkodrës. Inspirim për ëndrrën e tij do të ishin mjeshtrat e ahengut, Shuk Prifti, Sadik Spahija, Marku i Kranjanes, Sait Hoxha, Hasan Prezën etj.
Në moshën 10 vjeçare këndoi me shokët e lagjes dhe më 1956 këndon këngët e para popullore në koncertin me rastin e inagurimit të kinema “Republikës” në Shkodër. Për një kohë të gjatë këndon si këngëtar nëpër dasma në Shkodër dhe në të gjithë fshatrat e NënShkodrës, më lulishte, lokale të ndryshme si dhe në shtëpinë e oficerave. Në lulishten “1 Maji”, Shyqyriu shoqërohej nga orkestra popullore e Adil Ujkashit. Në vitin 1974-1986 këndoi si këngëtar profesionist pranë Estradës së Shkodrës deri sa doli në pension. Ka marrë pjesë në të gjitha festivalet dhe koncertet e organizuara në Shkodër si dhe në të gjitha përfaqësimet e folklorit muzikor shkodran në festivalet folklorike kombëtare dhe në Kosovë. Ka marrë pjesë gjithashtu edhe në shumë turne ndërkombëtare si në Rumani, Portugali, Turqi, Francë, Gjermani, Mali i Zi etj.
Më 1984 i jepet titulli “Artist i Merituar”, në vitin 1996 në festivalin e këngës popullore qytetare i jepet “Çmimi i Karrierës”. Me rastin e 65 vjetorit të lindjes, Bashkia e Shkodrës i jep titullin “Krenaria e Qytetit”. Gjatë gjithë jetës së tij artistike ka marrë edhe shumë çmime dhe dekorata të tjera. Në Shkodër të gjithë i thërrasin “mjeshtri i ahengut shkodran”. Ndër këngët e arta të repertorit të tij përmendim: “Thotë lulja për lulen”, “Kur natyra kenka veshur”, “Nëpër fusha në kodrina”, “Pranvera filloi me ardhë”, “T’parën herë kur jena pa”, “Eni more shokë”. Regjistrimet e tij muzikore janë kryesisht pranë Radio-Tiranës dhe Radio-Shkodrës. U nda nga jeta më 18 mars 2019.
Materialet elektroteknike
visar lanaj
Hyrje
Visar Lanaj
Materialet përçuese
Grupin e parë të materialeve elektrike të lartpërmendura e përbëjnë përçuesit elektrikë, ndërsa të dytin, dielektrikët. Gazet si gjendje e posaçme agregate nuk mund të konsiderohen si përçues të mirë të rrymës elektrike, përveç në disa raste të veçanta(kushte të veçanta pune).
Mekanizmi i përçuarjes së rrymës në trupa të ngurtë
J=Q(n+ɱ++n-ɱ-)E=σ*E ku: n+-është përqendrimi (koncentrimi)i gropëzave, ɱ+-lëvizja e gropëzave, n--përqëndrimi i elektroneve, E-intensiteti i fushës elektrike, ɱ--lëvizja e elektroneve, J-dendësia e rrymës, σ-përçueshmëria elektrike specifike.
Materialet dielektrike
Zakonisht, me materiale dielektrike kuptojmë ato materiale që kanë përçueshmëri specifike elektrike ,ndërsa dielektrik ideal është ai që ka përçueshmëri specifike elektrike të barabartë me
Materialet magnetike
ku ɱ0 është permeabiliteti magnetik i hapësirës së lirë.
Klasifikimi i materialeve magnetike
Skeda:Ferrimagnetic_ordering.svg
Masakra e 4 shkurtit 1944
Operacioni i 4 shkurtit i quajtur Masakra e 4 shkurtit të vitit 1944 sipas numrit të gazetës "Bashkimi" që doli një vit pas ngjarjes, në kohën e regjimit komunist, ishte një operacion kundëraksion i autoriteteve shtetërore të pushtuesve nazist si përgjigje e atentateve që u kishin bërë figurave politike.
Prapavija e ngjarjeve
Pasi Operacioni i Dimrit u kishte shtrënguar darat komunistëve, iu rikthyen atentateve ndaj figurave politike, si në rastin e Idhomeno Kosturit.
Në zonën e Tiranës së re, më 3 shkurt, guerilët komunistë në befasi i bëjnë atentat makinës së autoriteteve të regjimit pushtues ku mbeti i plagosur a pa jetë shoqëruesi i afërt i Kadri Cakranit. Pasditen e vonë të 3 shkurtit, guerilë të qarkorit komunist i bëjnë një goditje të befasishme të armatosur makinës së ministrit Xhafer Deva. Sipas dëshmisë së Isuf Devë, sekretar privat i tij, i cili edhe në rrethana torture dëshmonte: “Komunistët më 3 shkurt i bëjnë atentat makinës së Xhafer Devës, plagoset dhe vdes në spital i nipi, adoleshenti Fahri Ibrahimi”.
Operacioni
Operacioni filloi në orët e pasdites së 3 shkurtit 1944, dhe do të përfundonte në ora 5 të mëngjesit të datës 4 shkurt 1944. Sipas organit të shtypit të regjimit komunist, "Bashkimi", autorët kanë qenë Kolonel Bajazit Boletini - komandant i regjimentit "Kosova", Kadri Cakrani, dhe Xh. Devës.
Interpretimet dhe faktet
Trakti i PKSH-së për atë masakër shkruar nga Sejfulla Malëshova, i botuar më 4 shkurt 1945, në gazetën “Bashkimi” përcillte numrin e 86 të vrarëve, por me emra identifikohen vetëm 24 të vrarë. Shifra e mbi 80 të vrarëve duket se vjen nga një letër që Nako Spiru u ka nisur Komitetit Qendror (M. Popoviqit, K. Xoxes, L. Gegës).
Më 16 shkurt 1944 Gjyle Shkalla e veja e Selim Ferrës deklaroi se i biri Ali Selim Ferra, 18 vjeç, tabelashkrues, u mor nga shtëpia mëngjezin e 4 shkurtit nga një patrullë e armatosur. Kufoma e tij u gjet në lumin e Tiranës afër Saukut.
Fjodor Dostojevski
Fjodor Mihajlloviç Dostojevski, (rusisht: Фёдор Миха́йлович Достое́вский, Fёdor Mihajlovič Dosto'evskij Shqiptimi rusisht: ; 11 Nëntor 1821 – 9 Shkurt 1881), ishte shkrimtar, eseist dhe filozof rus, ku ndër veprat e tij kryesore janë: Krim dhe ndëshkim dhe Vëllezërit Karamazov.
Prodhimet letrare të Dostojevskit eksplorojnë psikologjinë njerëzore në kontekstin e turbullt politik, social dhe shpirtëror të shoqërisë ruse të shek.19. Dostojevski konsiderohet si paraprijësi apo themeluesi i ekzistencializmit të shek të 20-të; libri i tij "Shënime nga nëntoka" (1864), i shkruar me zërin e hidhëruar të “njeriut anonim të nëntokës”, është quajtur nga Walter Kaufmann si “uvertyra më e mirë për ekzistencializëm që është shkruar ndonjëherë”. Dostojekvski njihet si një ndër shkrimtarët më të mëdhenj dhe më me influencë të të gjitha kohërave.
Origjina e familjes
thumb|left|270px|Mariinsky Hospital in [[Moscow, Dostoyevsky's birthplace.]]
Nëna e Dostojevskit ishte ruse. Parardhësit e tij nga babai ishin nga një vend i quajtur Dostojeve, vendas të provincës së Minskut, jo shumë larg nga Pisnk. Mbiemri i familjes paternale supozohet të ketë qenë “Rdishev” - para se të merrte eponimin e qytetit “Dostojevski”. Sipas një burimi, paraardhësit paternal të Dostojevskit ishin fisnikë të polonizuar (szlachta) me origjinë ruse dhe që kishin shkuar në luftë duke bartur mburojën polake të Raduan.
Vitet e para
Fjodor, lind në Moskë nga Michail Andrevič, një mjek me origjine lituane e me një karakter ekstravagant dhe despotik që e rrit të birin në një klimë autoritare. E ëma, Marija Fёdorovna Necaeva, vinte nga një familje tregtarësh. Karakteri i saj ishte i qeshur dhe i thjeshtë, i pëlqente muzika dhe ishte shumë besimtare. Ishe ajo që i mësoi të birit të lexojë duke bërë që të njohë Aleksandr Puškin, Vasilij Žukovskij dhe Biblën. Në 1828 babai, Michail Andrevič, shënohet me të bijtë në librin e artë të familjeve fisnike të Moskës.
Në 1831, Fjodor shpërngulet me familjen në Darovoe në provincën e Tulës ku babai kishte blerë një tokë dhe në 1834, bashkë me të vellain Michail, hyn në konviktin privat të L.I. Čermak në Moskë. Në 1837 e ëma, prej kohësh e sëmurë me tuberkuloz, vdes dhe djali, bashkë me të vellanë, rregjistrohet në konviktin përgatitor të kapitenit Kostomarov, në pritje të provimit të pranimit në Institutin e Inxhinierisë. Më 16 Janar 1838, Fjodor-i hyn në Gjimnazin e Xhenios Ushtarake të Pjetërburgut, ku studioi inxhinieri ushtarake, por duke e frekuentuar pa dëshirë, meqë interesat e tij ishin të orientuara drejt letërsisë.
Më 8 Qershor 1838, babai i tij ishte dhënë pas pijes dhe keqtrajtonte fshatarët e tij, me shumë mundësi vritet nga ata vetë. Kur merr lajmin e vdekjes të babait, Fjodorit i vjen ataku i parë i epilepsisë, sëmundje që do ta ketë për të gjithë jetën. Në gushtin e 1841 pranohet në kursin për oficer dhe vitin më pas nëntenent. Verën e mëpasme hyn në shërbimin efektiv në Komandën e Inxhinierisë të Pjetërburgut.
Ka nga ata që besojnë se arti i mrekullueshëm është rrjedhojë e vuajtjes së thellë. Jeta e autorit rus Fjodor Dostojevski, ndër figurat më të shquara të literaturës, ishte dëshmi e kësaj lloj vuajtje. Në moshën 15 vjeçare nëna i vdes nga tuberkulosi; dy vjet më pas i vdes edhe i ati gjithashtu, një alkoolist i dhunshëm, ku besohet se u vra nga shërbëtorët e tij.
Në vitin 1849, Dostojevski dhe kolegët e tij në rrethin radikal politiko-letrar Petrashevski, arrestohen dhe burgosen. Më pas dënohen me vdekje në 16 nëntor 1849. I gjithë grupi u detyrua, që të qëndronte në të ftohtin e acartë në pritje të skuadrës së pushkatimit. Në minutin e fundit, vendimi u anullua. Vetëm pas 10 vjet burgimi politik në Siberi kthehet në Shën Peterburg.
Fjodor Dostojevski është autori rus i shekullit të 19-të që ka shkruar novelat klasike si Krim dhe ndëshkim (1866) dhe Vëllezërit Karamazov (1880). Dostojevski iu kthye jetes së shkrimtarit si profesion pas një karriere të shkurtër ushtarake, ku në vitin 1846 publikoi novelën e tij të parë "Njerëz të varfër".
Novelat e tij ekspoloronin detyrimet psikologjike dhe morale të njeriut modern. Ai u bë i famshëm për krijimin e "heroit të rrugës," një protagonist i mohuar nga shoqëria dhe në kërkim të shpengimit.
Jeta e hershme
Dostojevski ishte fëmija i dytë nga gjashtë fëmijët e Mikhail dhe Maria Dostojevskit. Babai i Dostojevskit Mikhail ishte një kirurg ushtarak në pension dhe një alkoolist i dhunshëm, i cili shërbente si doktor në Spitalin Mariinsky për të Varfërit në Moskë. Spitali ishtë i vendosur në një nga zonat më të këqija të Moskës. Monumente lokale përfshinin një varrezë për kriminelë, një azil për të çmendur dhe një jetimore për fëmijë të lënë. Ky peisazh urban i bëri përshtypje të pashlyeshme Dostojevskit të ri, interesimi dhe keqardhja e të cilit për të varfërit, të shtypurit dhe të vuajturit ishte më se e dukshme. Ndonëse prindërit e tij e ndalonin, Dostojevski kishte dëshirë për të shëtitur nëpër oborrin e spitalit, ku pacientët e përvuajtur uleshin në diell. Dostojevski i ri kishte qejf të kalonte kohë me këta pacientë dhe t'ia u dëgjonte rrëfimet.
Ka shumë tregime për trajtimin despotik që u ka bërë babai i Dostojevskit fëmijëve të vet. Sidoqoftë, sipas Joseph Frank, një biografist i Dostojevskit, figura atërore në Vëllezërit Karamazov nuk është bazuar në vet babanë e Dostojevskit. Letrat dhe shënime personale demonstrojnë që këta dy kishin pasur një lidhje mjaft të dashur.
Medulin
Medulin (në Kroatisht ) është një qytet në zhupaninë Istra në Kroaci.
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 2638 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 2633 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 2580 banorë. Popullsia ka ndryshuar me 0.19%.
Almazán
Almazán është një komunë në Spanjë, e vendosur në provincën Soria, në Komunitetin Castile dhe León. Almazán ka 2013 banorë (5843), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 166.53 km2.
Dëbimi i shqiptarëve 1877-1878
Dëbimi i Shqiptarëve në vitet 1877-1878 i referohet emigrimit me dhunë të popullatës shqiptare nga zonat që iu bashkëngjiten Mbretërisë së Serbisë dhe Mbretërisë së Malit të Zi në vitin 1878. Këto luftëra, së bashku Luftën Ruso-Osmane (1877-1878) përfunduan me disfatën e Perandorisë Osmane. Si pasojë Perandoria Osmane humbi territore te gjera bazuar ne vendimet e Kongresit të Berlinit.
Në prag të konfliktit mes Malit të Zi dhe Perandorisë Osmane (1876-1878), një pjesë e madhe e popullatës shqiptare banonte në Sanxhakun e Shkodrës. Gjatë luftës malazeze-osmane pati  rezistencë të fortë  ndaj forcave malazeze në  Podgoricë dhe Shpuzë, gjë që u pasua me largimin e popullsisë shqiptare dhe sllavo-myslimane, të cilat u zhvendosën në Shkodër.
Në prag të konfliktit mes Serbisë dhe Perandorisë Osmane (1876-1878), popullsia shqiptare e Sanxhakut te Nishit ishte kompakte dhe kryesisht rurale. Ajo bashkëjetonte ne këtë zonë me popullsinë turke (një pjesë e së ciles ishte me origjinë shqiptare) dhe serbët. Gjatë kohës së luftës, popullata shqiptare në varësi të zonës ka reaguar në mënyra të ndryshme ndaj hyrjes së forcave serbe në Sanxhakun e Nishit, duke bërë rezistencë dhe/ose ikur drejt maleve përreth dhe në Kosovën që ishte territor osman. Ndërsa pjesa më e madhe shqiptarëve u dëbuan nga forcat serbe, një pjesë e vogël u lejua të qëndrojë ne tokat e veta në luginën e Jabllanicës, ku jeton edhe sot. Serbët nga Llapi u zhvendosën në Serbi gjatë dhe pas raundit të parë së luftës në 1876, kurse refugjatët shqiptarë të ardhur pas 1878 ripopulluan fshatrat e tyre. Refugjatë shqiptarë gjithashtu u vendosën pranë kufirit verilindor Serbi - Perandori Osmane, në zonat e ndryshme urbane dhe mbi 30 vendbanime në anën qendrore dhe jug-lindore të Kosovës. Autoritetet osmane kishin vështirësi në plotësimin e nevojave të refugjatëve dhe ata ishin armiqësorë ndaj popullsisë serbe vendor kur kryerjen sulmet hakmarrëse. Largimi i popullsisë shqiptare nga këto rajone është bërë në një mënyrë që sot do të karakterizohej si pastrim etnik. Këta refugjatë shqiptarë dhe pasardhësit e tyre u bënë të njohur si Muhaxhirë, një term i përgjithshëm për refugjatët myslimanë (huazuar nga fjala osmanisht: Muhacir dhe rrjedh nga fjala arabisht: Muhajir). Ngjarjet e kësaj periudhe gjeneruan shfaqjen e konfliktit serbo-shqiptar dhe marrëdhëniet e tensionuara midis të dy popujve.
Shifrat e popullatës
Vlerësimet për madhësinë e popullatës myslimane brenda këtyre zonave ndryshojnë sipas burimeve të ndryshme. Në studimet e tij, historiani amerikan Justin McCarthy flet për popullsinë myslimane të Sanxhakut te Nishit dhe jep një shifër prej 131,000 muslimanësh në vitin 1876, ndërsa për vitin 1882 jep një shifër prej 12,000 muslimanësh. Ndërsa historiani Noel Malcolm e vendos popullsinë shqiptare tek shifra 110,000 banorë. Historianë shqiptarë si Sabit Uka shkruajnë se 110,000 shqiptarë është një vlerësim konservator i bazuar në statistikat e Austro-Hungarisë dhe japin një shifër më të lartë, rreth 200,000. Studiuesë të tjerë shqiptarë si Emin Pllana, Skënder Rizaj dhe historiani turk Bilal Şimşir e vendosin numrin e refugjatëve shqiptarë nga rajoni midis 60-70,000 njerëz. Ndërsa albanologu Robert Elsie e vlerëson numrin e refugjatëve shqiptarë rreth 50.000 njerëz. Jovan Cvijić vlerësonte se numri i refugjatëve shqiptarë nga Serbia ishte rreth 30.000, një shifër e mbeshtetur nga historianë serbë si Dušan Bataković. Ky numër u pranua nga historiografia serbe dhe mbeti padiskutueshme për gati një shekull. Mbeshtetur tek arkivat dhe dokumentet e udhëtarëve serbë, historiani Miloš Jagodić beson se numri i shqiptarëve dhe myslimanëve që u larguan nga Serbia ishte "shumë më i madh". Đorđe Stefanović mbeshteste shifren prej 49,000 refugjatë shqiptarë nga të paktën 71,000 muslimanë që u larguan nga zona.
Para fillimit
Ka pasur arsye të shumta të mbajtura nga qeveria serbe për dëbimeve. Kryeministri Jovan Ristić dëshironte një shtet homogjen me një popullsi të besueshëm në ato rajonet. Ristić shikonte rajonet të banuar me shqiptarë si të rëndësishme strategjik dhe që përfaqësonte si një bazë të ardhmen për Serbinë dhe zgjerimi i saj në rajonet osmane të Kosovës dhe Maqedonia. Ndërsa gjenerali Kosta Protić, i cili udhëheq ushtrinë serbe gjatë luftës nuk dëshironte Serbia të ketë "Kaukazin e saj", sepse një pakicë shqiptare ishte parë si një shqetësim e mundshme të sigurisë. Mbështetje për pikëpamjet e Protićit për dëbimin e popullatës myslimane, duke përfshirë edhe shqiptarët, ishin shumica e oficerëve të lartë të ushtrisë serbe dhe princi Milan.
Dëbimi
Luftimet u shpërthyen më 15 dhjetor 1877, pas një kërkese ruse për Serbinë të hyjë në konflikt. Ushtria serbe kaloi kufirin në dy drejtime. Objektivi i parë ishte për të kapur qytetin Nish dhe e dyta për të thyer linjat e komunikimit Nish-Sofje të forcave osman. Pas rrethimit të Nishit, forcat serbe u drejtuan në jug-perëndim nëpër luginën e Toplicës për të parandaluar një kundërsulm nga forcat osmane. Prokupla ishte marrë në ditën e tretë të luftës dhe shqiptarët vendas u larguan nga shtëpitë e tyre në drejtim për malin Posjaçë (sr. Pasjača), duke i lënë kafshët dhe pronën tjetër prapa. Disa shqiptarë u kthyen dhe dorëzuan autoriteteve serbe, ndërsa të tjerët u larguan për në Kurshumli. Avancimi i forcat serbe që shkuan për në Kurshumli erdhën mespërmes refugjatët shqiptarë që rezistonin dhe ishin përhapur në vargjet malore përreth që refuzonin të dorëzohen. Shumë sendet personale të tilla si qerret ishin shpërndarë dhe të lënë prapa në pyjet. Kurshumlia ishte marrë shpejt pas Prokupla, ndërsa refugjatët shqiptarë kishin arritur shpatet jugore të varg malor i Kopaonikut. Forcat osmane u përpoqën të kundërsulmojnë prej luginën e Toplicës dhe të lehtësonin rrethimin të Nishit, ku rajoni u shndërrua si një fushëbetejë që refugjatët shqiptarë u ngecën në malet aty pranë. Me qytetin Nish kapur në fund, refugjatët prej luginën e Toplicës nuk ishin në gjendje të kthehen në fshatrat e tyre. Forca të tjera serbe u drejtuan për në jug nëpër luginën e Moravës dhe shkuan për në Leskoc. Shumica e muslimanët urbane ikën, duke marrë shumicën e sendet të tyre para se të arrinte ushtria serbe. Ushtria serbe gjithashtu mori qytezën Shehirqoj (Pirot) dhe turqit ikën në Kosovë, Maqedoni dhe disa ikën në drejtim për në Trakë.
Fuqitë e mëdha
This was not, it should be said, a matter of spontaneous hostility by local Serbs. Even one of the Serbian Army commanders had been reluctant to expel the Albanians from Vranje, on the grounds that they were a quiet and peaceful people. But the orders came from the highest levels in Belgrade: it was Serbian state policy to create an ethnically ‘clean’ territory. And in an act of breath-taking cynicism, Ivan Yastrebov, the vice-consul in Kosovo of Serbia’s protector-power, Russia, advised the governor of the vilayet not to allow the refugees to return to Serbia, on the grounds that their presence on Ottoman soil would usefully strengthen the Muslim population.
All these new arrivals were known as muhaxhirs (Trk.: muhacir Srb.: muhadžir), a general word for Muslim refugees. The total number of those who settled in Kosovo is not known with certainty: estimates ranged from 20,000 to 50,000 for Eastern Kosovo, while the governor of the vilayet gave a total of 65,000 in 1881, some of whom were in the sancaks of Skopje and Novi Pazar. At a rough estimate, 50,000 would seem a reasonable figure for those muhaxhirs of 1877—8 who settled in the territory of Kosovo itself. Apart from the Albanians, smaller numbers of Muslim Slavs came from Montenegro and Bosnia."
Serbi
Josif H. Kostić, një drejtor i shkollës vendas nga Leskoc dëshmoi ikjen e refugjatëve gjatë dimrit 1877 dhe vërejti se shumë prej tyre ishin larguar nga shtëpitë e tyre me veshje të varfër dhe që nga "gryka e Gërdelicës dhe larg deri Vranjë dhe Kumanovë, ju mund të shihni kufoma e braktisur e fëmijëve, si dhe pleq të ngrirë deri në vdekje". Ndërsa gazetari Manojlo Đjorđjević argumentonte për pajtimin paqësor me shqiptarët dhe dënoi politikave të ndërmarra nga shteti serb. Në vitet e mëvonshme kishte pikëpamjet retrospektiv në lidhje me këto ngjarje. Para luftërave ballkanike, udhëheqësi i komunitetit serb të Kosovës Janjićije Popoviq tha se luftërat të 1876-1878 "trefishuar" urrejtjen e turqve dhe shqiptarëve, sidomos të popullatës refugjatëve ndaj serbëve me kryerjen e akteve të dhunës ndaj tyre. Profesor i Ligjit të Beogradit Živojin Perić deklaroi në vitin 1900 se trajtimi pajtuese ndaj shqiptarëve nga shteti Serbe për të lejuar të mbeten në tokat të tyre mund të kishte parandaluar armiqësi të tillë dhe ndoshta fituar simpatitë shqiptare. Ndërsa studiuesi Jovan Haxhi Vasiljević theksoi në 1909 se motivimi i përgjithshëm për dëbimin ishte për të "krijuar një komb të pastër serb" përmes "spastrimit" rajonet prej popull që nuk ishin krishterë.
Trashëgimia
Këto ngjarje në vitet e mëvonshme do të shërbejë gjithashtu si një zgjidhje të mundshme të Serbisë ndaj çështjes shqiptare në Kosovë dhe Maqedoni për individët, si Vaso Čubrilović, i cili mbronte masa të ngjashme për shkak të suksesit të tyre. Rajonet zbrazur prej popullsisë shqiptarë u ripopulluan shpejt nga serbët nga Serbia qendrore dhe lindore dhe disa malazezë të cilët u vendosën përgjatë kufirit me Kosovën. Sot, pasardhësit e këtyre refugjatëve shqiptarë (Muhaxhirë) përbëjnë një pjesë të popullatës shqiptare të Kosovës dhe ata janë një nëngrup aktive dhe të fuqishme në sferat politike dhe ekonomike të Kosovës. Ata kanë krijuar edhe shoqatat vendore të cilat dëshmojnë dhe synojnë të ruajnë kulturën e tyre rajonale shqiptare të origjinës. Shumë mund të identifikohet me mbiemrin e tyre, që pas adet shqiptar shpesh është vendi i origjinës. Për shembull: Shulemaja nga fshati Shulemajë (sr. Šilomanja), Gjikolli nga Gjikoll (Džigolj), Pllana nga Pllanë e Madhe dhe Vogël (Velika dhe Mala Plana), Retkoceri nga Retkocer (Retkocer), Huruglica nga Huruglicë (Oruglica), Hergaja nga Hergajë (Rgaje), Byçmeti nga Byçmet i Epërm, Mesëm dhe Poshtëm (Donji, Gornji dhe Srednji Bučumet), Nishliu nga qyteti i Nish (Niš) dhe më tepër. Brenda Serbisë sot, por luftërat serbe-osmane të 1876-1878 janë përmendur në librat shkollore, dëbimi i popullsisë shqiptar i bërë prej ushtrisë serbe nuk përfshihet. Kështu, njohuri të studentëve serbe për ngjarjeve është i pakët që çuan marrëdhëniet e këqija në mesin e të dy popujve.
Dizajni i modës
Dizajni është një vizatim i ndonjë rrobe. Dizanjerët i dizajnojnë rrobat duke i vizitauar pastaj atë që e kanë vizatuar, rrobaqepësi i qepin dhe ato shiten në dyqan. Dizajnerët kanë një punë të veqantë. Ato gjëra qe shiten shumë janë gjera me modë. Moda ka lloje të ndryshme p.sh: moda sportive,sociale etj.
Disa firma te njohura jane Unitted colors of benneton,Okaidi,A&M,H&M,Camice,Mavi jeans.
Ganjolla
Ganjolla është një fshat në komunën Gur i Zi në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Snap!
SNAP! është një grup muzikor elektronik i u themelua në vitin 1989 nga producentet gjermane nga Frankfurti, Michael Münzing (alias Benito Benites) dhe Luca Anzilotti (alias John Virgo Garrett III).
Grupi përbëhej nga repisti Turbo B dhe këngëtarët Jackie Harris, Penny Ford, Thea Austin, Niki Harris dhe Summer.
Liqeni Aleknagik
Liqeni Aleknagik (Aleknagik Lake) është një liqen në Dillingham, Alaska, Shtetet e Bashkuara.
Letërsia e Rilindjes Kombëtare
Letërsia shqiptare e Rilindjes Kombëtare lindi dhe u zhvillua si pjesë e pandarë e lëvizjes politiko-shoqërore e kulturore për çlirimin e vendit nga zgjedha e huaj.
Liqeni Aleknagik
Gjeografia
parapamje Ka gjatësi prej 32 km (20 mi) dhe gjerësi prej 26 km (16 mi).
Letërsia e Rilindjes Kombëtare
Lëvizja Rilindase
Kjo lëvizje, që nis nga mesi i shekullit XIX dhe arrin deri në vitin 1912, quhet Rilindje Kombëtare, prandaj edhe letërsia e kësaj periudhe quhet letërsi e Rilindjes Kombëtare. Kjo është kryesisht një letërsi patriotike me frymë demokratike e popullore. Tema kryesore e saj ishte dashuria për atdheun dhe popullin, evokimi i së kaluarës heroike dhe lufta për çlirimin kombëtar e shoqëror.
Kushtet historike që përcaktuan zhvillimin e saj, ishin kryengritjet e vazhdueshme kundër pushtuesve osmane, lufta për pavarësi dhe për ruajtjen e tërësisë tokësore të vendit nga synimet grabitqare të imperialisteve dhe të qarqeve shoviniste fqinje.
Letërsia e Rilindjes pati një drejtim iluminist e në periudhën e fundit edhe vepra realiste, por në thelbin e vet ajo ishte një letërsi romantike. Në veprat më të, mira të saj u shprehen ideale të larta kombëtare, malli dhe dashuria e zjarrtë për mëmëdheun, krenaria për të kaluarën e lavdishme të popullit shqiptar dhe ëndërra për ta parë Shqipërinë e lirë, të pavarur e të lulëzuar.
Shkrimtarët
Figura më e shquar e kësaj periudhe është padyshim, Naim Frashëri, autor i poemës "Bagëti e Bujqësi„ i "Historisë së Skënderbeut„ dhe i shumë poezive të tjera patriotike, lirike e filozofike. Figura të tjera të shquara janë Zef Skiroi, Jeronim de Rada, Gjergj Fishta, A. Z. Cajupi, Gavril Dara i Riu, Ndre Mjeda, Asdreni etj.
Letërsia e Rilindjes shënon një etapë të re në historinë e letërsisë shqiptare. Ajo shënon kalimin nga letërsia me brendi fetare e karakter didaktik, në letërsinë e re shqiptare, në letërsinë e mirëfilltë artistike, duke hedhur në të njëjtën kohë edhe bazat e gjuhës sonë letrare kombëtare.
Shesh (Tiranë)
Sheshi është një fshat në komunën Ndroq në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Kantoni Montluçon-Nord-Est
Kantoni Montluçon-Nord-Est (frëngjisht: Canton de Montluçon-Nord-Est) është një kanton në departamentin Allier, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montluçon. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 10790 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montluçon-Nord-Est aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Calabërzez
Calabërzezi është një fshat në Bashkinë Tiranë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Metkoviq
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 15165 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 15056 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 13873 banorë. Popullsia ka ndryshuar me 0.72%.
Kuçi (Shkodër)
Kuçi është një fshat në komunën Gur i Zi në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Bihaqi
Gjeografia
Vendbanimet
Namsos
Namsos është një komunë në qarkun Nord-Trøndelag, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 775 km² dhe popullsi 12498 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Jubani
Jubani është një fshat në komunën Gur i Zi në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Gjeografia
Shpella e Jubanit ndodhet rreth 1400 m afer qendres se fshatit Juban, njesia administrative Gur i Zi e Bashkise Shkoder. E formuar nga karsti në gëlqeroret e trias - jures, me degëzime ende të panjohura. Galeria kryesore është mbi 100 m. Ka disa zgjerime e mikroforma tërheqëse. Vizitohet me rrugën Shkoder – Gur i Zi – Juban – rruga këmbësore mali i Sheldisë.
Gërbllesh
Gërblleshi është një fshat në Bashkinë Tiranë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Muhamed ibn Musa el-Kuarizmi
200px|parapamje|Muhamed Bin Musa al-Khuarizmi Abu Abdullah Muhamed Ibn Musa Al-Khuarizmi (Persisht: محمد بن موسی خوارزمی‎, romanizuar: Moḥammad ben Musā Khwārazmi; rreth  780 – 850) ishte një dijetar persian i cili prodhoi vepra shumë me ndikim në matematikë, astronomi dhe gjeografi. Ai lindi në Kuarizm (Kheva), nje qytet ne jug te lumit Oksus ne Uzbekistanin e sotëm në vitin 770. Rreth vitit 820 të es ai u emërua si astronom dhe drejtues i librarisë së Shtëpisë së Urtësisë në Bagdad.
Traktati popullarizues i Al-Khuarizmit mbi algjebrën (Libri i Përmbledhur mbi Llogaritjen me Përfundim dhe Balancim, rreth 813–833 ) paraqiti zgjidhjen e parë sistematike të ekuacioneve lineare dhe kuadratike. Një nga arritjet e tij kryesore në algjebër ishte demonstrimi i tij se si të zgjidheshin ekuacionet kuadratike duke plotësuar katrorin, për të cilin ai dha arsyetime gjeometrike. Sepse ai ishte i pari që e trajtoi algjebrën si një disiplinë të pavarur dhe prezantoi metodat e "reduktimit" dhe "balancimit" (transpozimi i termave të zbritur në anën tjetër të një ekuacioni, domethënë, anulimi i termave të ngjashëm në anët e kundërta të ekuacioni), ai është përshkruar si babai ose themeluesi i algjebrës. Vetë termi algjebër vjen nga titulli i librit të tij (fjala al-jabr që do të thotë "përfundim" ose "ribashkim"). Emri i tij shkaktoi termat algorizëm dhe algoritëm, si dhe termat spanjollë dhe portugez algoritmo, dhe spanjisht guarismo dhe algarismo portugeze që do të thotë "shifër".
Në shekullin e 12-të, përkthimet latine të librit të tij shkollor mbi aritmetikën (Algorithmo de Numero Indorum) që kodifikuan numrat e ndryshëm indianë, prezantuan sistemin e numrave pozicional dhjetorë në botën perëndimore. Libri Përmbledhës mbi Llogaritjen me Përfundim dhe Balancim, i përkthyer në latinisht nga Robert i Chester në vitin 1145, u përdor deri në shekullin e gjashtëmbëdhjetë si teksti kryesor matematikor i universiteteve evropiane.
Përveç veprave të tij më të njohura, ai rishikoi Gjeografinë e Ptolemeut, duke renditur gjatësinë dhe gjerësinë gjeografike të qyteteve dhe vendodhjeve të ndryshme. orën diellore. Ai dha gjithashtu një kontribut të rëndësishëm në trigonometri, duke prodhuar tabela të sakta sinus dhe kosinus, dhe tabelën e parë të tangjenteve.
Kantoni Montluçon-Ouest
Kantoni Montluçon-Ouest (frëngjisht: Canton de Montluçon-Ouest) është një kanton në departamentin Allier, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montluçon. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 14008 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montluçon-Ouest aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Elefantët e detit
Elefanti verior i detit, pak më i vogël se kushëriri i tij jugor, shtrihet në brigjet e Paqësorit në SHBA, Kanada dhe Meksikë. Elefanti jugor i detit gjendet në hemisferën jugore, në Ishullin Gjeorgjia e Jugut dhe Ishullin Makuori, si dhe në brigjet e Zelandës së Re, Afrikës së Jugut dhe Argjentinës, gjëgjësiht në gadishullin Valdes, i cili mbanë koloninë e katërt më të madhe të elefantëve të detit në botë. Në Kilin jugor gjendet një koloni e vogël me 120 individë në Gjirin e Xheksonit, në Tokën e Zjarrtë.
Fosilet e një lloji pa emër të gjinisë Mirounga janë gjetur në Afrikën e Jugut, që i takojnë epokës së Miocenit. Elefantët e detit çiftohen çdo vit dhe duket se janë besnik ndaj kolonive që kanë krijuar zona çiftimi. Vetëm meshkujt e rritur kanë një feçkë (noçkë) të vogël në vend të hundës, prej së cilës quhen elefantë. Luftimet midis elefantëve të detit janë shpesh shumë të përgjakshme. Gjatë stinës së çiftimeve, meshkujt duke u ngritur me turi lart dhe me shpinën e përkulur, fillojnë të vërrasin në breg të detit për të joshur femrat.
Money (këngë e David Guetta)
"Money" është një këngë e muzikës house e cila performohet nga DJ francez David Guetta, Chris Willis & Moné për albumin e dytë të studios të David Guetta, Guetta Blaster. Kënga u lëshua si kënga e parë e albumit në 9 prill, 2004. Suksesin më të madh kënga e gjeti në rënditjen Belge, duke zënë vendin e #12. Kënga nuk u lëshua në Britaninë e Madhe.
Gjenetika
Historia e gjenetikës
Me miliona operacione çdo sekondë kanë nevojë për materialin gjenetik. Në qoftë së do të japim disa numra për trupin e njeriut mund të themi së jemi të përberë nga rreth 65 mijë miliardë qeliza dhe secila prej këtyre ka në bërthamat e tyre 1,8 metër ADN (do më ndodhe shpesh ta shkruaj më të vogla këtë sigël po merreni si ADN). Kjo ADN ka rreth 3 miliard nukleotide. Ky material përdoret nga çdo qelize për të jetuar ose të themi më mirë për të mbijetuar. Qelizat e kuqe të gjakut që e heqin bërthamën që të kenë sa më shumë hapësire për të ushtruar funksionet e tyre kanë një jetëgjatësi rreth 120 ditë nga paaftësija për të rinovuar strukturat e veta të brendshme. Çdo qelizë që jeton duhet të ketë të njëjtin material gjenetik që të mund të ecë përpara. Vdekja e një qelize me anë të procedurave të ndryshme siç është apoptoza ose ndryshe siç quhet ndryshe "vdekje e programuar" ka nevojë për materialin gjenetik. Nëse marrim parasysh që çdo sekondë trupi i njeriut prodhon rreth 2 milion qeliza gjaku dhe se po kaq qeliza shkatërrohen, ose që jetëgjatësia e qelizave të bardha është shumë i shkurtër dhe se herë pas here duhet të zëvendësohen dhe së çdo sekondë trupi i njeriut duhet të jetë në gjendje ti bëjë ballë mikroorganizmave të ndryshëm që mund ta sulmojnë dhe se sa dhjetra lloje hormonesh që duhet të prodhohen çdo sekondë që ta mbajnë trupin në një ekuilibër të mahnitshëm do ta kuptonim më mirë se sa rendësi ka ajo strukturë e vogël brenda çdo qelize.
Ka raste që mjafton një mutacion në njërën nga ato 3 miliard baza, siç ndodh në disa sëmundje gjenetike, dhe trupi i njeriut mund të shkoje drejt vdekjes. Këto janë si tip hyrjeje për sa i përket gjerave që është në gjendje të bëjë materiali gjenetik në trupin e njeriut, ky material gjenetik që quhet ADN (acidi deoksiribonukleik) ose ARN (acid ribonukleik). Këto dy forma ndryshojnë njeri nga tjetri për llojin e sheqerit ose më mirë të themi për nga grupi që është i vendosur te karboni 2 i sheqerit (riboza tek ARN dhe deoksiriboza tek ADN) dhe për nga llojet e bazave të azotuara (tek ARN ka uracil në vend të timinës).
Fushat e studimit
Gjenetika sot degezohet ne shume disiplina shkencore.sipas nivelit te organizmit te materies se gjalle e cila hulumtohet, dallohen keto disiplina shkencore te gjenetikes:
Gerti Bogdani
Gerti Bogdani (lindur më 7 korrik 1980 në Tiranë), politikan shqiptar, ish-deputet i Partisë Demokratike në Kuvendin e Shqipërisë.
Karrierën politike e fillon në vitin 2007, ai kandidon me Partinë Demokratike për Kryetar të Njësisë Bashkiake nr. 10 Tiranë, garë të cilën e fiton. Gjate kësaj kohe vazhdon edhe aktivitetin si zëdhënës politik i PD. Në vitin 2009, Gerti Bogdani, kandidon në Zgjedhjet Parlamentare të 28 qershorit 2009, dhe zgjidhet deputeti më i ri në Kuvendin e Shqipërisë. Nga viti 2009 e në vijim, ai vazhdon aktivitetin e tij si Kryetar i Forumit Rinor të Partisë Demokratike.
Në vitin 2011 ai zgjidhet zv/president i "Bashkimit Ndërkombëtar të të Rinjve Demokratë" (International Young Democrat Union - IYDU) e më pas, në janar të vitit 2012, nën/Kryetar. Në shtator 2015 zgjidhet Kryetar i IYDU, ne Kongresin e zhvilluar në Lisbonë të Portugalisë, duke u bërë kështu politikani i parë shqiptar që mban një post kaq të lartë në një organizatë ndërkombëtare.
Paskuqan
Paskuqani është një fshat në komunën Paskuqan në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Mercedes-Benz W201
Mercedes-Benz 190e është një veturë e tipave të prodhimit të kësaj linje. Është me katër dyer dhe është për katër persona. Kjo veturë arrin 100 Km/h nga 10 sekonda. Pra është një veturë shumë e mire. Krijuesi i kësaj makinë është menaxheri gjerman i njoftuar me emrin.
Nënshkrimi i kodeve - Praktikat më të mira
Nënshkrimi i kodeve - Praktikat më të mira
Çelësat kriptografik të cilët janë të rëndësishëm për nënshkrimin e kodeve duhet të jenë të ruajtur mirë. Nëse çelësi gjendet nga një sulmues ai mund të përdorë për dërgimin e aplikacioneve që pëmbjanë Trojan ose virus i cili paraqitet sikurse të ishte nga një organizatë legjitime.
Mbrojta e çelësave kriptografik
Është e rëndësishme që kur krijohet çelësat për përdorim elektronik të kenë një mbrojtje nga sulmet e ndryshme. Microsoft rekomandon që ruajtja e çelësave të bëhet në pajisje hardware-ike. Çelësat të cilët janë të ruajtur ne software janë më të rrezikuar për tu zbuluar nga sulmuesit se sa çelësat të cilët janë ruajtur në hardware.
Tri tipet e pajisjeve hardware-ike të cilat shfrytëzohen për të mbrojtur çelësat për nënshkrim:
thumb|Hardware Security Modules
Ragami
Ragami është një fshat në komunën Gur i Zi në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Lista e fjalëve rumune me prejardhje dake
Kjo është lista e fjalëve rumune qe besohet të jenë me origjinë 'dake' dhene ne kete  menyre eshte përfaqësuese per Substratin Roman Lindor. Në fakt, nuk është e qartë nëse ato i perkasin gjuhës dake ose gjuhes trake (ose të dyjave), si edhe lidhja ne mes dyjave është pasigurt, dhe që të dy gjuhet dake dhe thrakase janë të dëshmuara shumë dobët. Kjo listë nuk përfshin emrat dake te bimëve, të mbledhura nga Dioscorides dhe Pseudo - Apuleius.
Babrru
Babrruja është një fshat në komunën Paskuqan në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Lista e fjalëve rumune me prejardhje dake
Kollona me emrtimin Burimet tregon gjuhëtaret ose veprat që sugjerohen duke përfshirë fjalët në listë:
Kollona Shënime përmban informacione të gjetura në fjalorë të ndryshëm. "Jo në përdorim aktual" tregon fjalët nuk gjenden në Fjalorin e rumanishtes bashkëkohore.
Captain America and the Avengers
right|parapamje|150px|Poster i lojës për Amerikën Veriore.
Captain America and the Avengers (shqip Kapiten Amerika dhe Hakmarrësit) është një lojë arcade e tipit beat em’ up dhe shooter prodhuar nga Data East në vitin 1991 dhe publikuar po nga Data East dhe Mindscape. Inc. Loja me disenjator Hidenobu Ito, përfshin personazhe të njohura të Marvel Comics si Vision, Iron Man, Captain America dhe Hawkeye kundra armikut kryesor të Capitan America, Red Skull (Kafka e Kuqe).
Renci
Renci është një fshat në komunën Gur i Zi në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Captain America and the Avengers
Loja ka pasur versione për konzola të ndryshme duke filluar nga NES, Snes (këto dy versione janë shumë të ndryshme nga versioni arcade) dhe Megadrive Genesis, Sega Dreamcast, Sega Game Gear dhe Game Boy.
Historia
Red Skull ka mbledhur një sërë keqbërësish duke shfrytëzuar pasuritë e tij për të pushtuar botën. Personazhet Marvel duhet të ndalojnë planet e tij duke mposhtur personazhe të tjerë të njohur në universin Marvel si Grim Reaper, Mandarin, The Juggernaut, Ultron e shumë të tjerë. Në ndihmë të personazheve shpesh vijnë personazhe pozitive si Wasp, Namor, Quicksilver etj.
Loja
Loja është e tipit Beat em’ up e përzjerë në disa raste me tipare të lojrave shooter. Lojtari mund të zgjedhë midis katër personazheve si Vision, Iron Man, Capitan America dhe Hawkeye. Versioni fillestar i lëshuar nga Data East mund të luhet deri në katër lojtarë. Personazhet zakonisht nuk kanë shumë ndryshime nga njëri tjetri në forcë. Loja përdor CPU: 2x ARM6 9.3333 MHz, HuC62804.0275 MHz.
Palol de Revardit
Palol de Revardit është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Pla de l'Estany, të provincës Girona, në Katalonia. Palol de Revardit ka 471 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 18 km2.
Lidhje të jashtme
Palol de Revardit
Astrit Patozi
Patozi ishte nënkryetar i Partisë Demokratike të Shqipërisë dhe Kryetar i Grupit Parlamentar të Partisë Demokratike në legjislaturën e viteve 2009–2013. Më 23 prill 2019, sëbashku me disa bashkepunëtorë, Patozi themeloi partinës "Bindja Demokratike", duke u bërë kryetari i saj.
Shiko edhe
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2005-2009
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2009-2013
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2013-2017
Lista e deputetëve të Legjislaturës VIII të Kuvendit të Shqipërisë
Mirkovci
Mirkovci (në Kroatisht ) është një qytet në zhupaninë Vukovar-Srijem në Kroaci.
Demografia
Popullsia e qytetit sipas përllogaritjeve të vitit 2012 ishte 3338 banorë. Sipas regjistrimit të vitit 2011 3280 banorë ndërsa sipas regjistrimit të vitit 2001 2673 banorë. Popullsia ka ndryshuar me 1.77%.
Ali Ahmeti
Ali Ahmeti (i lindur më 5 janar 1959) është një politikan shqiptar nga Maqedonia e Veriut dhe një partner i vogël koalicioni në Qeverinë e Maqedonisë që nga viti 2008. Gjatë Luftës së vitit 2001 në Maqedoni ai ishte Përfaqësues Politik i Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare (UÇK). Pas Luftës së vitit 2001, Ali Ahmeti në vitin 2002 e formoi partinë e tij politike të njohur si Bashkimi Demokratik për Integrim (BDI) dhe u zgjodh kryetar i saj. Në zgjedhjet e Dhjetorit të vitit 2016, Ali Ahmeti kandidoj si pjesë e BDI-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016–2020 në Kuvendin e Republikës së Maqedonisë së Veriut.
Jeta
Në vitet 1984/86 ka ndihmuar në ripërtërirjen e Lëvizjes studentore dhe popullore në Kosovë. Në vitin 1986, Ahmeti fiton azil politik në Zvicër, ku jeton deri në vitin 2001 dhe vepron si koordinator i grupeve të ndryshme. Në vitet 1988/89 ai është njëri nga udhëheqësit e protestave të minatorëve dhe studentëve të cilat për herë të parë më seriozisht e "sfiduan" regjimin e Sllobodan Miloseviqit. Në vitet 1989/90 ai ka qenë njëri nga organizatorët e protestave masive të diasporës shqiptare nëpër Europë.
Mbështetjen e tij politike gjatë këtyre viteve Ahmeti e ka pasur në Lëvizjen Popullore të Kosovës. Në vitin 1986 ai është zgjedhur anëtar i Këshillit të Përgjithshëm, me detyrë ndërlidhjen ndërmjet Kosovës dhe Europës. Në vitin 1988 ai është zgjedhur anëtar i Kryesisë së Lëvizjes Popullore të Kosovës, funksion në të cilin është rizgjedhur në vitin 1993, me detyrë special sektorin ushtarak.
Në vitin 1996, në vlugun e rritjes së presionit dhe dhunës kundër shqiptarëve të Kosovës, Ahmeti ka qenë njëri ndër "themeluesit" e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe në vitin 1998, në fillim të luftës, ai është zgjedhur anëtar i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Në vitin 2001 Ahmeti zgjidhet Përfaqësues Politik i Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare në Maqedoninë e Veriut. Pas Marrëveshjes kornizë të Ohrit të nënshkruar në gusht dhe shpërbërjes së Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare në shtator të këtij viti, Ahmeti angazhohet aktivisht në procesin e implementimit të Marrëveshjes Kornizë. Për këtë qëllim, në fillim të vitit 2002 ai e inicoi dhe u emërua Kryesues i Këshillit Koordinues që bashkonte partitë politike shqiptare në Maqedoninë e Veriut dhe strukturat e mëparshme të Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare në një platformë të disenjuar për ta shtyrë përpara implementimin e marrëveshjes paqësore.
Karriera Politike
Në qershor të vitit 2002, Ahmeti e themelon Bashkimin Demokratik për Integrim dhe zgjidhet Kryetar i kësaj partie. Në shtator të vitit 2002 fiton zgjedhjet ndaj Partisë Demokratike Shqiptare të udhëhequr nga Arbër Xhaferi dhe futet në qeveri me Lidhjen Social Demokrate të udhëhequr nga Branko Cërvenkovski.
Në vitin 2006 Nikolla Gruevski fiton zgjedhjet e Maqedonisë dhe thyen parimin fituesi me fituesin duke marrë në qeveri Partinë Demokratike Shqiptare dhe duke lënë Bashkimin Demokratik për Integrim bashkë me Ali Ahmetin në opozitë.
Në zgjedhjet e Dhjetorit të vitit 2016, Ali Ahmeti kandidon si pjesë e Bashkimit Demokratik për Integrim (BDI) dhe zgjidhet deputet i legjistraturës 2016–2020 në Kuvendin e Republikës së Maqedonisë së Veriut.
Pals
Pals është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Empordà, të provincës Girona, në Katalonia. Pals ka 2799 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 25.81 km2.
Lidhje të jashtme
Pals
Sheldi
Sheldi është një fshat në komunën Gur i Zi në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë. Është 15 km larg nga qyteti i Shkodrës.
Dire Straits
thumb |alt=Example alt text |Dire Straits në vitin 1985 Dire Straits është emri i një grupi muzikor rok nga Anglia, themeluar në vitin 1977 nga Mark Knopfler (kitarist, këngëtar dhe autor i të gjitha këngëve), dhe i vëllai David Knopfler (kitarist), John Illsley (bas) dhe Pick Withers (baterist). Këngët e tyre më të njohura janë "Sultans of Swing," "Romeo and Juliet," "Private Investigations," "Money for Nothing," "Walk of Life," "Your Latest Trick," dhe "Brothers in Arms."
Historia e grupit
Më 1978,Dire Straits incizuan albumin e tyre të parë të quajtur Dire Straits (është quajtur kështu sipas gjendjes financiare të anëtarëve të vet në atë kohë), në studion Basing Street, një ndarje e Phonogram-it. Albumi pati promocion të pakët dhe nuk u prit mirë. Megjithatë, albumi në Britaninë e Madhe ra në sy të Karin Berg-ut, një asistent në departamentin e artistëve dhe repertorit të Warner Bros.Records në Nju Jork.
Kantoni Montluçon-Sud
Kantoni Montluçon-Sud (frëngjisht: Canton de Montluçon-Sud) është një kanton në departamentin Allier, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montluçon. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 15808 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montluçon-Sud aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Shpor-Mali
Shpor-Mali është një fshat në komunën Gur i Zi në rrethin e Shkodrës të Shqipërisë.
Fushë e Kërçikëve
Fusha e Kërçikëve është një fshat në komunën Paskuqan në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Jesper Kyd
Ai njihet më së tepërmi për kompozimin e muzikës për serinë e lojërave Hitman dhe Assassin's Creed.
Video lojërat
Jesper Kyd ka kompozuar muzikë për këto video lojëra:
Filmat
Jesper Kyd ka kompozuar muzikë për këta filma:
Patrick Henry
Patrick Henry (29 maj 1736 – 6 qershor 1799)  ishte një nga protagonistët e Revolucionit amerikan dhe një nga Etërit Themelues të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Henry shërbeu si Guvernatori i parë post-kolonial i shtetit të Virginias nga viti 1776 deri në 1779, e gjithashtu si Guvernatori i gjashtë i saj prej vitit 1784-1786. Ai njihet gjerësisht për shprehjen dhe fjalimin e tij "Give me Liberty, or give me death" (Më jepni liri, ose më jepni vdekje) të  mbajtur në vitin 1775 gjatë Revolucionit Amerikan në kishën St. John's Church.
Pas Revolucionit Amerikan Henry ishte një nga liderët e anti-federalistëve në shtetin e Virginias. Ai kundërshtoi Kushtetutën e Shteteve të Bashkuara, me arsyetimin se ajo rrezikonte të drejtat e shteteve sikundër edhe liritë e individëve; Henry ndihmoi në implementimin e Bill of Rights (Kartës së të Drejtave), që theksonte kufizimet e qeverisë federale duke plotësuar disa nga kërkesat e anti-federalistëve. Megjithatë, më vonë, në çështje të caktuara, ai doli në mbështetje të Presidentit John Adams dhe federalistëve.