cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arbër Zeneli
IF Elfsborg
Pasi janë promovuar në ekipin e lartë në dhjetor 2013. Ai bëri debutimin e tij të lartë më 1 mars 2014, në Kupën Suedeze 2013-14. Ai vazhdoi të luajë një total prej tre lojrave në garë, të cilën Elfsborg më vonë fitoi duke mundur Helsingborg në finale. Ai bëri paraqitjen e tij të parë të Allsvenskan në ndeshjen e parë të sezonit më 31 mars, larg kundër Åtvidabergit. Në maj të të njëjtit vit, ish-lojtari i Premier League dhe shokët e skuadrës Anders Svensson e cilësuan atë si një nga talentet më të mëdha që kishte parë ndonjëherë. Zeneli luajti 16 ndeshje gjatë sezonit 2014 dhe përfundoi sezonin duke shënuar golin e tij të parë të lartë që më pas e vulosi fitoren për ekipin e tij kundër Brommapojkarna. Ai ia dedikoi qëllimin ish-trajnerit të tij Klas Ingesson i cili kishte vdekur disa ditë më parë.
Heerenveen
Më 10 nëntor 2015, Zeneli nënshkroi një kontratë 3.5-vjeçare me Heerenveen për një tarifë prej 2 milionë eurosh. Më 16 janar 2016, ai bëri debutimin e tij në një fitore 5-2 kundër PEC Zwolle pasi u emërua në formacionin startues.
Reims
Më 25 janar 2019, Heerenveen njoftoi për negociatat e kontratës midis Zeneli dhe Reims. Më 26 janar 2019, ai u bashkua me ekipin e Ligue 1 Reims, me një kontratë pesë-vjeçare. Reims thuhet se pagoi një tarifë transferimi prej 4 milion euro. Më 2 Shkurt 2019, ai bëri debutimin e tij në një fitore 2–1 në shtëpi kundër Marseille pasi erdhi si zëvendësues në minutën e 73-të në vend të të plagosurit Mathieu Cafaro.
Suedi
Nga viti 2010, deri më 2016, Zeneli ka qenë pjesë e Suedisë në nivelin ndërkombëtar të të rinjve, përkatësisht ka qenë pjesë e ekipeve U-17, U-19, dhe U-21, dhe ai me këto ekipe luajti 35 ndeshje dhe shënoi 7 gola.
Kosova
Më 24 gusht 2016, Zeneli vendosi të përfaqësojë Kosovën në nivelin e lartë ndërkombëtar. Më 2 tetor 2016, ai mori një thirrje nga Kosova për një ndeshje kualifikuese të FIFA Kupës së Botës 2018 kundër Kroacisë dhe Ukrainës. Më 6 tetor 2016, Zeneli bëri debutimin e tij me Kosovën në një ndeshje kualifikuese të FIFA Kupës së Botës 2018 kundër Kroacisë pasi u emërua në formacionin startues.
Jeta personale
Zeneli lindi në Säter, Suedi nga prindër shqiptar nga Selac, një fshat afër Mitrovicës, por u rrit në [[Falun, përpara se të zhvendosej në Borås me familjen e tij kur ai ishte 11 vjeç. Zeneli e ka quajtur babain e tij Avniun si modelin më të madh në jetë.
Kompleksi i Kullave në lagjën Mazrrekaj
Kompleksi i Kullave në lagjën Mazrrekaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Drenoc, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Historiku
Kullat e Mazrekajve janë meremetuar në vitin 2004 kur edhe janë shndërruar në qendër kulturore. Ka kushte të mira për organizimin e kampeve rionre, seminareve ose mbrëmjeve familjare. Përveq kësaj, ato përdoren edhe si bujtina. Kulla përdoret edhe si lokacion për filmime, fotografim për nevojat e promovimit të rajonit jashtë kufijve të Kosovës.
Sahat Kulla në Prishtinë
Sahat Kulla në Prishtinë është një monument i vjetër i trashëgimisë kulturore e që ndodhet në kryeqendren e Republikën e Kosovës, në Prishtinë.
Historiku
Sahat Kulla gjendet në bërthamën e zonës kulturo-historike të Prishtinës. Është ndërtesë me vlera kulturore, historike dhe arkitekturore e ndërtuar në shekullin XIX. Sahat Kulla gjendet në pjesën qendrore të pjesës së vjetër të Prishtinës në afërsi të Xhamisë së Mbretit dhe gjendet në oborr të ndërtesës së gjimnazit. Është një ndër monumentet më të rëndësishme të arkitekturës utilitare në Prishtinë. Sahat Kulla është ndërtuar kah fundi i shek. XIX në afërsi të vendit ku ka ekzistuar sahat kulla e përparme. Mekanizmi i orës ka funksionuar deri në vitet ‘70, ndërsa deri në vitin 2001 nuk ka funksionuar, po në këtë vit është vjedhur mekanizmi i orës dhe kambana, ndërsa nga viti 2002 mekanizmi i orës është zëvendësuar me orë digjitale. Në këtë sahat kullë gjendej kambana e vjetër të cilën turqit gjatë luftërave të tyre në Moldavi dhe Vllahi e morën si plaçkë lufte dhe si të tillë e sollën në Vushtrri dhe e vunë në sahat kullë. Sipas urdhrit të Jashar Pashës kambana është sjellë nga Vushtrria në Prishtinë.
Përshkrimi
Në sipërfaqen e kambanës gjendej mbishkrimi rumun nga viti 1764 i vojvodës Jan Moldovanit që në përkthim do të thotë "Kjo Kambanë është punuar për vojvodën Jan Moldovanin në vitin 1764", shkronjat janë të mëdha me gjatësi 2 cm dhe shtrihen përreth tërë sipërfaqes së kambanës. Kambana është dekoruar me numër të madh të ornamenteve të ngjashme me gjethet e ahut. Edhe pse ka kaluar rrugë të gjatë dhe shpesh ka ndërruar vendet dhe selitë ishte në gjendje të mirë dhe nuk kishte dëmtime të mëdha. Sahat Kulla është ndërtesë me bazë gjashtëkëndëshe. Lartësia e saj është 26 m, e murosur me gurë deri në lartësinë 16.5m dhe me tulla të plota në pjesën tjetër të ndërtesës. Konstruksioni i kulmit është prej druri të mbuluar me plumb. Në të gjitha fasadat e sahat kullës ka hapje të vogla harkore. Këndet e ndërtesës janë të ndërtuara me gurë të gdhendur të lidhur me llaç gëlqeror, kurse sipërfaqet në mes janë të ndërtuara me gurë të parregullt të lidhura dhe të suvatuara gjithashtu me llaç gëlqeror. Në brendi janë shkallët rrethore, në të cilat janë të vendosura pllaka të gurëve (rrasa) me trashësi prej 3 cm. Në pjesën e sahat kullës të ndërtuar prej tullave shkallët janë prej druri, çka tregon se kjo pjesë është ndërtuar më vonë.
Peter Paul Rubens
parapamje|Autoportret, 1623, [[Royal Collection.]] Sir Peter Paul Rubens (28 qershor 1577 – 30 maj 1640) ishte një piktor i stillit Flemish Barok. Një ithtar i një stili ekstravagant barok që thekson lëvizjen, ngjyrën, dhe ndjeshmërinë, Rubens është i njohur për kundërreformën e tij në portrete, peisazhe, dhe piktura historike të subjekteve mitologjike dhe alegorike.
Jetëshkrimi
parapamje|Rubens dhe [[Isabella Brant, Honeysuckle Bower, c. 1609. Alte Pinakothek]] parapamje|Kopshti i Rubens në [[Rubenshuis, Antwerp]]
Jeta e hershme
Rubens ka lindur në qytetin e Siegen Vestfalia nga Jan Rubens dhe Maria Pypelincks. Babai i tij, një kalvinist, ndërsa nëna u largua në Këln në vitin 1568, pas rritjes së trazirave fetare dhe perselutimit të Protestantëve gjatë sundimit të Spanjoll në Hollandë nga Duka i Albës.
Jan Rubens u bë këshilltar ligjor (dhe dashnor) i Anna of Saxony, gruaj e dytë e William I of Orange, dhe u vendosën në oborrin e saj në Siegen në 1570, duke u bërë babai i vajzës së saj Christine e cila ka lindur në vitin 1571.
Më pas Jan Rubens u burgos për këtë çështje, Peter Paul Rubens ka lindur në vitin 1577. Familja u kthye në Këln në vitin e ardhshëm. Në 1589, dy vjet pas vdekjes së babait të tij, Rubens u zhvendos me nënën e tij Maria Pypelincks në Antwerp, ku ai u rrit si një katolik.
Baho
Baho është një komunë në Francë. Baho bën pjesë në departamentin Pyrénées-Orientales të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 3221 banorë dhe sipërfaqe 7.9 km².
Sotir Laci
Sotir Laci, konsull i Shqipërisë në Greqi, në vitet 1936 -1937.
Tërmëkollët
Tërmëkollët, vetë patronimi i tyre i sotëm dëshmon për toponimik të fshatit, nga cili migruan. Në krye të kohë erdhën 2 familje tani janë 4 sosh, që i takojnë fisit
Xhamia e Vokshit
Xhamia e fshatit Vokshë është një monument i trashëgimisë kulturore në Voksh, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Aneta Rama
Aneta Rama (Koleka) mjeke shqiptare, ka lindur në fshatin Vuno në 1 shtator të vitit 1938. Është diplomuar për mjekësi, stomatologji, në Poloni. Njihet si një nga mjeket e para stomatologe në Shqipëri, teksa në 2018 u vlerësua me çmimin “Nderi i Stomatologjisë Shqiptare” për kontributin e veçantë të saj në themelimin e stomatologjisë shqiptare. Aneta ishte e martuar me skulptorin e njohur Kristaq Rama dhe kishin së bashku dy fëmijë, Edin (Edvin) dhe Olsin. U nda nga jeta më 1 gusht 2020.
Léon Rey
Léon Rey (Faremoutiers, Seine-et-Marne, 27 gusht 1887 - Paris, 3 nëntor 1954) është një arkeolog francez. Për një periudhë kohore, Rey ka kontribuar edhe në zhvillimin e arkeologjisë në Shqipëri.
Biografia
Pasi studioi për drejtësi, vazhdoi studimet në Ecole des chartes. Gjjatë Luftës së Parë Botërore, ai u mobilizua dhe mori pjesë në Betejën e Verdunit dhe, në 1916, kërkoi të caktohej në Ushtrinë e Lindjes. Atëherë atij iu ofrua të merrte pjesë në punën e Shërbimit Arkeologjik. Në Selanik, ai u takua me François Thureau-Dangin dhe vazhdoi kërkimet e Gustave Mendel mbi habitatet primitive të rajonit të Selanikut dhe nekropolet greko-maqedonase.
Pas luftës, ai vizitoi Malin Athos dhe Shqipërinë pastaj ngriti një kantier ndërtimi pranë manastirit të Pojanit në Apoloninë e Ilirisë (1923-1924).
Muhammed Rifat
Muhammed Rifat (1882 - 14 maj 1950) ishte recituesi i parë i Kur'anit i cili recitoi në radion egjiptianë më 31 maj 1934. Rifati e memorizoi Kur'anin kur ishte dhjetë vjeçar. Ai studioi mënyrën se si të lexoj Kuranin me Shejh Mohammed Al-Bughdadi dhe Shejh Al-Samalouti. Rifati ishte recitues në xhaminë Mustafë Pasha për më shumë se 25 vjetë, derisa u sëmurë dhe nuk mundi ta vazhdojë.
Léon Rey
Biografia
rey ishte themelues i revistës Albania, revue d'archéologie, d'histoire, d'art et des sciences appliquées en Albanie et dans les Balkans - Albania, një përmbledhje e arkeologjisë, historisë, artit dhe shkencave të aplikuara në Shqipëri dhe Ballkan (1925), ai botoi rezultatet e punës së tij atje deri në vitin 1939. Ai gjithashtu themeloi dhe organizoi Muzeun Vlona (1937), por pushtimi italian i Shqipërisë e shkatërroi muzeun.
Në vitin 1945, ai u përpoq të kthehej në vend, por iu refuzua qëndrimi. Pavarësisht kësaj, ai braktisi arkeologjinë dhe iu përkushtua vetëm arkivave dhe qytetit të Versajës.
Ai vdiq më 3 nëntor 1954 në Paris dhe është varrosur në varrezat e Pere Lachaise. .
Nejat İşler
Nejat İşler (lindi më 29 shkurt 1972) është aktor turk.
Ahmet Ali Çelikten
Ahmet Ali Çelikten (i lindur İzmirli Alioğlu Ahmed; 1883 – 1969), i njohur gjithashtu si İzmirli Ahmet Ali (shqip: Ahmet Ali nga Izmiri), ishte një aviator turk, i cili ishte një nga pilotët e parë me ngjyrë në historinë e aviacionit. Ai ishte një nga meshkujt e parë me ngjyrë që u bë pilot luftarak, duke marrë "krahët" e tij në vitin 1914. Ai ishte një nga pilotët e paktë me ngjyrë në Luftën e Parë Botërore, si afrikano-amerikani Eugene Jacques Bullard (duke fluturuar për në Francë), William Robinson Clarke nga Xhamajka (duke fluturuar për në Britani), Pierre Réjon nga Martinika (duke fluturuar për në Francë) dhe Domenico Mondelli nga Eritrea (duke fluturuar për në Itali), piloti i parë me ngjyrë (ai mori licencën e tij nga Fédération Aéronautique Internationale më 20 shkurt, 1914). Gjyshja nga nëna e Ahmetit u lind në Bornu (tani në Nigeria) u soll në atë që sot është Turqia si pjesë e tregtisë së skllevërve osmane.
Biografia
Ahmeti lindi në vitin 1883 në Izmir (Smirna e lashtë), në Vilajetin Ajdën të Perandorisë Osmane. Nëna e tij, Zenciye Emine Hanım, ishte me prejardhje nigeriane; babai i tij, Ali Beu, ishte gjithashtu afro-turk. Ai synoi të bëhej marinar dhe hyri në Shkollën Teknike Detare Haddehâne Mektebi (fjalë për fjalë "Shkolla e Mullirit të Lulëzuar") në vitin 1904. Në vitin 1908 u diplomua në këtë shkollë si Toger (Mülâzım-ı evvel). Dhe më pas ai shkoi në kurse aviacioni në Shkollën e Fluturimit Detar (Deniz Tayyare Mektebi), e formuar më 25 qershor 1914 në Yeşilköy. Në atë kohë ai ishte pjesëtar i Forcave Ajrore Osmane.
Gjatë Luftës së Parë Botërore, ai u martua me Hatixhe Hanëm (1897–1991) e cila ishte emigrante nga Preveza.
El Paso, Texas
El Paso, Texas (City of El Paso) është një qytet në qarkun El Paso të shtetit federal Texas Texas, SHBA. Në El Paso, Texas jetojnë 674433 banorë (2013). Qyteti ka një sipërfaqe prej 663.7 km2 dhe lartësi mbidetare prej 1140 m (3740 ft).
Ahmet Ali Çelikten
Biografia
Ai u bë një nga pilotët e parë ushtarakë me ngjyrë në historinë e aviacionit kur filloi të shërbente në nëntor 1916. Më 18 dhjetor 1917, Ahmed Ali u bë kapiten (Yüzbaşı) dhe u dërgua në Berlin për të përfunduar kurset e aviacionit. Pas përfundimit të këtyre kurseve, ai u caktua në Kompaninë e Avionëve Detar të Izmirit.
Pas përfundimit të Luftës së Parë Botërore, Ahmed Ali u përfshi në Luftën për Pavarësi Turke dhe mbështeti Lëvizjen Kombëtare Turke. Ai dha vullnetarisht shërbimet e tij si pilot në Bazën Ajrore Ushtarake në Konia, Turqi. Në këtë kohë, nacionalistët turq miratuan një plan për të vjedhur aeroplanë nga magazinat osmane dhe për t'i sjellë në Amasra, një qytet port në Detin e Zi. Ahmedi u dërgua në Amasra në vitin 1922 për të ndihmuar në këtë operacion. Pilotët i përdorën këta aeroplanë për të monitoruar Detin e Zi dhe për të mbrojtur operacionet e tyre detare.
Ahmed Ali doli në pension në vitin 1949 dhe nuk dihet shumë për jetën e tij të mëvonshme. Ai vdiq në vitin 1969.
Nejat İşler
Biografia
Nejat İşler lindi në Eyüp, Stamboll. Ai studioi në Shkollën e Mesme Cağaloğlu Anadolu, ku u bashkua me grupin e teatrit. Ai mori një kurs fotografie për dy vjet në Universitetin Teknik Yıldız, përpara se të shërbente shërbimin e tij ushtarak. Pas së cilës ai punoi për ca kohë si shitës. Pas shikimit të shfaqjes Vdekja e Dantonit, ai u frymëzua të bëhej aktor dhe iu bashkua Konservatorit të Universitetit të Arteve të Bukura Mimar Sinan nga ku u diplomua në teatër.
Me dy shokë, ai formoi Teatrin Kahramanlar ve Soytarılar. Pasi bëri debutimin e tij në ekran në Gurur në 1994, ai u vendos në seri si Deli Yurek, Şehnaz Tango, Nasıl Evde Kaldım, Dedem, Gofret ve Ben, Aşk ve Gurur, Şeytan Ayrıntıda Gizlidir dhe filma të tillë si Eylül Fırtınası. Mustafa Hakkında Herşey dhe Anlat İstanbul. Ai luajti në serialin televiziv turk Behzat Ç. Bir Ankara Polisiyesi si një i pamëshirshëm me një ndjesi të errët humori dhe nderi. Ai gjithashtu u shfaq si një nga aktorët në film, Behzat Ç. Ankara Yanıyor, lëshuar nëntor 2013.
Jeta personale
Më 17 janar 2014, İşler u shtrua në spital për kujdes intensiv. Më 22 janar 2014, ai u transferua në spitalin privat Bodrum Acıbadem. Ai u diagnostikua me dështim të frymëmarrjes të shkaktuar nga një infeksion i rëndë pulmonar.
Ekonomia e Australisë
Edhe pse Austria ka kushte më të mira natyrore e ekonomia e sajë nuk ka shënuar rritje deri vonë. Territori i sotëm i Austrisë një kohë të gjatë ka qenë në kuadër të shtetit të dikurshëm të Austru-Hungarisë, i cili në radhë të parë, ka pasur funksionin administrativ e jo edhe ekonomik. derisa shtete e Evropës Perëndimore i përfshinë një transformim i shpejt dhe procesi i revolucioni industrial. Austria mbetet ndër vendet më të prapambetura. Mungesa e qymyrit, e mineralit të hekurit dhe shkalla esnafore e zhvillimit kanë kontribuar në stagnimin e ekonomisë. Me shkatërrimin e shtetit të Austro-Hungarisë,pas Luftës së Dytë Botërore pozita ekonomike e Austrisë rrënjësisht ndërrohet. Me zvogëlimin e territorit, zvogëlohen edhe lëndët e para, pakësohet furnizimi me prodhimet bujqësore, humb edhe tregun në të cilin nuk ka pasur konkurrencë. Me shfaqjen e inflacionit në dekadat e para pas luftës së dytë botërore e përshkon kriza ekonominë e Austrisë,ndërsa kapitali i kufizuar nuk pamundur të sigurojë rikëmbjen e saj. Rrethanat e tilla knë mundësuar të depërtojë kapitali i huaj në ekonominë e saj. Gjermania naciste në vitin 1938 e bëri aneksimin e Austrisë pa ndonjë rezistencë ushtarake. Pas luftës së Dytë Botërore, në vitin 1948, filloi një proces i ri i zhvillimit ekonomik. Itensifikimet në shfrytëzimin e energjisë së ujit, në metalurgji, investimet në industrinë kimike, kanë qenë bazë e mirë për zhvillimin e industrisë. Në adaptimin e kërkesave të tregut filloi ndërrimi i strukturës industriale, duke e vënë në plan të parë industrinë mekanike dhe atë kimike. Territorializimi i saj gjithënjë e më shumë depërton në pjesën perëndimore të shtetit. Edhe pse me këtë tendencë të përhapjes së industrisë, ajo sot ende nuk është e barabartë, përkatësisht nuk është shtrirë, në tërë shtetin. Në përgjithësi, mund të thuhet se është përqendruar në rajonin e Murës, në afërsi të Vjenës, te lokaliteti Linc dhe në jug të lumit In.
Kroi i Derëmahallës
Kroi i Derëmahallës ndodhej në skaj të oborrit të Xhamisë së vogël, në këndin e rrugëve Mulla Idrizi dhe Esat Berisha. Me ujin e këtij kroi furnizoheshin banorët e lagjes deri me ardhjen e ujësjellsit në qytet, dhe nga shkaku se në shumicëm e puseve të lagjes uji nuk është i pijshëm. Kroi kishte koritën ku shuani etjen bagëtitë e lagjes dhe për dallim nga lagjet e tjera të qytetit, në këtë lagje mbaheshin kryesisht buallicat, që kushtëzohej nga tokat e kësaj pjese të qytetit, e cila ishte më tepër ligatinë.
Gradat ushtarake Osmane
Disa nga gradat ushtarake të përdorura në ushtrinë Osmane.
Transporti në Shqipëri
djathtas|parapamje|351x351px| Rrjeti i autostradave në Shqipëri Transporti në Shqipëri përbëhet nga transporti tokësor, ujor dhe ajror, të cilët janë kryesisht nën mbikëqyrjen e Ministrisë së Infrastrukturës të Shqipërisë. Zhvillimi dhe përmirësimi i transportit në vend mbetet ndër prioritetet më të rëndësishme të Qeverisë së Shqipërisë.
Ai ka përjetuar ndryshime të rëndësishme, rritje dhe zgjerim të madh vitet e fundit, veçanërisht pas rënies së komunizmit në vend. Investimet në infrastrukturën rrugore, transportin urban dhe udhëtimin ajror e kanë përmirësuar ndjeshëm transportin. Këto përmirësime kanë luajtur rol kryesor në mbështetjen e ekonomisë së Shqipërisë, e cila në dekadën e kaluar është mbështetur shumë në industrinë e ndërtimit.
Historia
parapamje|200x200px| Via Egnatia që lidh [[Durrësi|Durrësin me Bizantin ]] Që nga antikiteti, zona e Shqipërisë moderne shërbeu si një udhëkryq i rrugëve të rëndësishme të karvanëve, siç është Via Egnatia romake që lidhte Adriatikun me Bizantin (më vonë Kostandinopojën). Regjimi fashist italian i Musolinit kreu një projekt për ndërtimet rrugore në Shqipëri në vitet 1930, megjithatë lëvizja e automjeteve ishte e kufizuar atëkohë. Gjatësia totale e rrugëve të Shqipërisë u dyfishua në tri dekadat e para pas Luftës së Dytë Botërore dhe deri në vitet 1980 pothuajse të gjitha zonat malore të largëta të vendit ishin të lidhura, qoftë me rrugë të paasfaltuara ose me rrugë të shtruara, me kryeqytetin, Tiranën, dhe portet në Detin Adriatik dhe Jon.
Pas vitit 1947, një ndërmarrje e rëndësishme infrastrukturore ishte ndërtimi i rrjetit hekurudhor të vendit, pasi Shqipëria konsiderohej si vendi i vetëm në Evropë që nuk kishte shërbim standard hekurudhor. Nga viti 1987, 677 km hekurudhë u ndërtuan në total duke lidhur qendrat kryesore urbane dhe industriale për herë të parë që nga fundi i Luftës së Dytë Botërore. Transporti i trenave ishte metoda kryesore e transportit publik deri në 1990-ën. Pas rënies së komunizmit, rrjeti ra në mosrespektim, duke vepruar me karroca të dorës së dytë në një gjendje të vazhdueshme të pasigurt.
Postkomunizmi
Deri në vitin 1991, numri i përgjithshëm i makinave në Shqipëri ishte midis 5000 dhe 7000. Në 1991-shin, qeveria shqiptare hoqi ndalimin e pronësisë së automjeteve private. Si rezultat, importet e makinave numëronin rreth 1.500 në muaj. Trafiku në kryeqytet mbeti i lehtë, por semaforët dhe pajisjet e tjera të kontrollit ishin urgjentisht të nevojshme për t'u marrë me numrin e shumtë të makinave në pronësi private. Sipërmarrësit shqiptarë gjithashtu importuan autobusë grekë të përdorur dhe filluan të transportonin pasagjerë në rrugët ndërkufitare që nuk ekzistonin ose kishin pasur shërbim të dobët gjatë epokës komuniste.
Transporti ajror
djathtas|parapamje|210x210px| [[Aeroporti Nënë Tereza|Aeroporti Ndërkombëtar i Tiranës ]] parapamje|210x210px| Transportuesi i flamurit kombëtar [[Air Albania në Tiranë ]] Aeroporti më i rëndësishëm dhe i vetëm ndërkombëtar i vendit është Aeroporti Ndërkombëtar i Tiranës Nënë Tereza (TIA), në Tiranë, kryeqyteti i vendit. Numri i përgjithshëm i pasagjerëve për vendin ishte 1.997.044 në vitin 2015 dhe 2.200.449 në vitin 2016. Nga janari deri në tetor të 2017-ës, aeroporti u ka shërbyer 2.224.833 pasagjerëve dhe ka bartur 1.857 ton mallra.
Pas një periudhe bisedimesh intensive, qeveria shqiptare arriti të zvogëlojë periudhën e koncesionit për 5 vjet deri në vitin 2020, duke hapur kështu mundësinë që linjat ajrore me kosto të ulët të hyjnë në tregun shqiptar siç është fillimi i fluturimeve ndërmjet Tiranës dhe Budapestit nga Wizz Air në vitin 2017. Pasi arriti një marrëveshje me qeverinë shqiptare për t'u dhënë fund monopoleve të saj në fluturimet ndërkombëtare nga Shqipëria, Hochtief AirPort shiti operacionin e TIA në China Everbright Limited,
Air Albania dhe Aeroporti Ndërkombëtar i Vlorës
Në vitin 2018, Air Albania, transportuesi i parë i flamurit të vendit u formua nga një konsorcium i përbërë nga Turkish Airlines, Autoriteti i Aviacionit Civil Shqiptar dhe disa ndërmarrje shqiptare me një fluturim provë për në Stamboll. Që nga viti 2019, linja ajrore ofron shërbim për destinacionet në Itali dhe Turqi.
Në vitin 2018, qeveria shqiptare njoftoi ndërtimin e Aeroportit Ndërkombëtar të Vlorës, aeroporti i tretë civil në Shqipëri pranë Akerni në Zonën e Mbrojtur Vjosë-Nartë. Në vitin 2019 u zbulua një projekt i ri përfshirë ndërtimin e një zone marine dhe agroturizmi. Ndërtimi i aeroportit pritet të fillojë në verën e vitit 2019 dhe të përfundojë deri në vitin 2023.
Transporti rrugor
djathtas|parapamje|365x365px| Tabela e kufirit të shpejtësisë së Shqipërisë majtas|parapamje|220x220px| Skenë në [[Autostrada Shqipëri-Kosovë|autostradën A1 që lidh Shqipërinë me Kosovën, dhe Detin Adriatik me Alpet e Shqipërisë ]] Shumica dërrmuese e rrugëve në vend janë në pronësi dhe mirëmbajtje të qeverive shtetërore dhe lokale. Vitet e fundit, një rrugë e madhe për ndërtimin e rrugëve u zhvillua në rrugët kryesore shtetërore të Shqipërisë, që përfshin ndërtimin e rrugëve të reja, vendosjen e shenjave bashkëkohore, mbjelljen e pemëve dhe projekte të lidhura me gjelbërimin. Punimet në shumicën e autostradave kanë përfunduar, megjithëse ato mbetën të papërfunduara ndërmjet 2011 dhe 2013 si mungesë fondesh.
Pas rënies së komunizmit në 1991-shin, Shqipëria filloi të rindërtojë infrastrukturën e saj primitive rrugore duke ndërtuar autostradën e parë në Shqipëri, SH2 që lidh Tiranën me Durrësin. Që nga vitet 2000, rrugët kryesore janë përmirësuar në mënyrë drastike, megjithëse nuk kanë standarde në projektim dhe siguri në rrugë.
Aktualisht, qytetet kryesore janë të lidhura me autostradë të re të vetme/të dyfishtë ose me rrugë të mirëmbajtura. Ka një korsi të dyfishtë që lidh qytetin portual të Durrësit me Tiranën, Vlorën dhe pjesërisht Kukësin. Ka tri segmente zyrtare autostradash në Shqipëri: Thumanë-Milot-Rrëshen-Kalimash (A1), Levan-Vlorë (A2) dhe pjesërisht Tiranë-Elbasan (A3). Shumica e segmenteve rurale vazhdojnë të mbeten në kushte të këqija, pasi rindërtimi i tyre ka filluar vetëm në fund të viteve 2000 nga Fondi Shqiptar i Zhvillimit.
krahasimi i vendit me botën: 118
Të gjitha rrugët janë pronë e Autoritetit Rrugor Shqiptar (ish Drejtoria e Përgjithshme e Rrugëve) dhe mirëmbahet nga Ndërmarrja Shtetërore Rruga-Ura. Qeveria planifikon të krijojë disa autostrada me pagesë në të ardhmen e afërt. Bitumi shqiptar nga Selenica në jug të Shqipërisë është i njohur për cilësinë e tij pasi është përdorur në disa autostrada evropiane.
Ndërtimi i Autostradës Adriatiko-joniane, e cila supozohet të lidhë të gjithë rajonin nga veriperëndimi deri në jugperëndimin e Gadishullit Ballkanik, konsiderohet si një nga projektet më të rëndësishme të infrastrukturës në Shqipëri. Autostrada është planifikuar të ndjekë rrugët e autostradës SH1, SH2, SH4 dhe autostradës A1 megjithëkëtë vendi ka përfunduar kryesisht seksionin e tij të autostradës dhe ndërtime të rëndësishme janë akoma në zhvillim e sipër, siç është autostrada midis Thumanës dhe Kasharit, si dhe anashkalimet e Gjirokastrës, Lezhës, Tepelenës dhe Tiranës.
Transporti hekurudhor
krahasimi i vendit me botën: 120
Matës standard: 447 km matës (2006)
Lidhjet hekurudhore me vendet fqinje:
Tregtar detar
Krahasimi i vendit me botën: 91 Gjithsej përfshin 7 anije prej 1.000 tonazheve bruto (GT) ose më shumë, në total: 13,423 GT / 20.837 ton peshë (DWT)
Transporti publik
parapamje|220x220px| Stacioni Qendror i Autobusëve Durrës. Autobusët ndërqytetas në Tiranë nuk parkojnë më në anët e rrugës. Terminalet e reja të përkohshme të autobusëve janë ndërtuar në Mbikalimin Kamza, Qytetin Studenti dhe pranë Sheshit Zogu Zi në pritje të dy terminaleve të reja të Autobusëve Multimodalë të Tiranës të planifikuar pranë Mbikalimit të Kamzës dhe Qendrës Tregtare TEG parapamje|220x220px| Furgonët ose minibusët janë të zakonshëm në mes qyteteve megjithëse gradualisht dalin në Shqipëri Transporti publik në Shqipëri karakterizohet kryesisht nga përdorimi i furgonëve, ekuivalenti i minibusëve, furgonëve që mund të identifikohen nga targat e verdha. Ato janë të përshtatshme, por nuk ndjekin oraret fikse, nisen kur janë plot, dhe zakonisht nuk janë të pajisur me A/C. Çmimet mund të bëhen me marrëveshje me shoferin para se të nisen. Transporti me autobus është gjithashtu në dispozicion.
Terminalet e Përkohshme të Autobusëve në Tiranë
Tirana, kryeqyteti nuk ka ende një stacion qendror autobusi. Minibusët dhe autobusët lëshohen dhe kapin udhëtarët nga vendet e ndryshme fikse rreth qytetit dhe në rrugë.
Në pritje të ndërtimit të dy Terminaleve të Reja Multimodale të Tiranës pranë Mbikalimit të Kamzës në hyrjen perëndimore të Tiranës dhe në hyrjen juglindore të qytetit pranë Qendrës Tregtare TEG, Bashkia e Tiranës ka hapur tre terminale të përkohshme të autobusëve për të rregulluar kaosin e transportit publik midis qyteteve në Tiranë si më poshtë:
Vozitja në Shqipëri
Me gjithë konceptimin e perceptuar negativ të vozitjes në Shqipëri, shumica e automjeteve arrijnë të mos hyjnë në aksidente thjesht duke ushtruar sens të përbashkët dhe duke ndjekur rrugën e tyre përmes trafikut kaotik. Ligji i më të fuqishmëve zbatohet plotësisht në rrugët shqiptare. Në qytete, trafiku është i ngadaltë, pra, më i sigurt se në zonat rurale. Presin ngarje të pakujdesshme siç janë parakalimi për ngritjen e flokëve edhe në kthesa, ngarje në anën e gabuar të rrugës, ndalimin në autostradat nga ana e rrugës, kalimin e pakontrolluar të makinave, karrocat e këmbëve dhe këmbësorët dhe injorimin e plotë të shenjave të ndalimit dhe të drejtë e rrugës në kryqëzime. Drejtuesit shqiptarë janë të prirë të përdorin rregullisht mjete ndihmëse vizuale dhe akustike, siç janë përshpejtimi, ndezja e dritave ose dritat e gjata gjatë natës. Dritat e drejtimit të ditës duhet të aktivizohen jashtë zonave urbane. Rekomandohet fuqimisht të keni një GPS të përditësuar, pasi shumë rrugë të reja janë shtuar kohët e fundit në rrjetin rrugor shqiptar. Në rast se GPS-ja nuk funksionon, është mirë që të keni një hartë alternative ose hartë të bazuar në internet. Emrat e rrugëve në terren jo gjithmonë përkojnë me hartat, pasi sistemi aktual i adresave është prezantuar vetëm kohët e fundit. Në male, disa rrugë mund të jenë të ngushta dhe me erë me shufra/gjarpërinj dhe disa mbrojtëse të zhdukur. Drejtuesit inkurajohen të kontrollojnë nivelet e lëngshme të motorit për të shmangur mbinxehjen në muajt e verës. Disa rrugë akoma kanë disa shenja rrugore ose ato mashtruese. Këshillohet fuqimisht që gjithmonë të mbash një gomë rezervë.
Ndërsa automjetet janë dyfishuar në vitet e fundit, vdekjet në trafik janë rritur veçanërisht në një vend ku pronësia e automjeteve private ishte e ndaluar deri në fillim të viteve 1990. Disa ekspertë gjithashtu i atribuojnë rritjen e problemeve të mësipërme strukturore të rrugës, mungesës së përkuljes, përdorimit të alkoolit, shpejtësisë së tepërt dhe shoferëve të paaktivuar siç janë emigrantët që kthehen në shtëpi. Në përpjekje për të frenuar një fenomen të tillë, patrullimet e lëvizshme të policisë janë vendosur, sinjalizimet në rrugë janë përmirësuar dhe radarët e shpejtësisë janë instaluar në rrugët kryesore dhe kryqëzimet e qytetit.
Mjetet rrugore (Open Data DPSHTRR)
Mjete rrugore aktive ose të çregjistruara përkohësisht sipas viteve:
Automjetet rrugore
Automjetet rrugore të regjistruara që nga viti 2013:
Naftësjellësit
Ndërtimi i naftësjellësit AMBO 1.2 miliardë dollarë ishte planifikuar të fillonte në vitin 2007. Kjo do të lidhte portin e Burgasit në Bullgari me portin e Vlorës në Shqipëri. Pritet që të dërgojnë 750000 oilbbl deri në 1000000 oilbbl të naftës bruto çdo ditë. Sidoqoftë, Gazsjellësi Trans-Adriatik duket se ka më shumë të ngjarë të fillojë. djathtas|parapamje|240x240px| Harta e gazsjellësit Trans-Adriatik Gazsjellësi Trans-Adriatik është një projekt tubacioni për të transportuar gaz natyror nga Deti Kaspik, duke filluar nga Greqia përmes Shqipërisë dhe Detit Adriatik drejt Italisë dhe më tej në Evropën Perëndimore.
Rruga e TAP-it nëpër Shqipëri është afërsisht 215 kilometra në det dhe 37 km në det të hapur në pjesën shqiptare të detit Adriatik. Fillon në Bilisht qendër në rajonin e Korçës në kufirin shqiptar me Greqinë, dhe arrin në bregdetin Adriatik 17 km në veriperëndim të Fierit, 400 metra në brendësi nga vija bregdetare. Një stacion kompresori do të ndërtohet afër Fierit dhe një kompresor shtesë është planifikuar afër Bilishtit, nëse kapaciteti do të zgjerohet në 20 miliardë metra kub (bcm). Tetë stacionet e valvulave të bllokut dhe një stacion uljeje do të ndërtohen përgjatë rrugës së tij.
Në zonat malore, afërsisht 51 km rrugë të reja hyrëse do të ndërtohen ndërsa 41 km rrugë ekzistuese do të përmirësohen, 42 ura do të rinovohen dhe do të ndërtohen tri ura të reja. Në verën e vitit 2015, TAP-i filloi ndërtimin dhe rehabilitimin e rrugëve dhe urave hyrëse përgjatë gjurmës së tubacionit në Shqipëri. Puna pritet të përfundojë gjatë vitit 2016.
Haukipudas
Haukipudas ka pasur 16 fshatra: Kirkonkylä, Santaholma, Ukonkaivos, Martinniemi, Asemakylä, Onkamo, Halosenniemi, Holstinmäki, Häyrysenniemi, Jokikylä, Kalimeenkylä, Kello, Kiviniemi, Parkumäki, Takkuranta and Virpiniemi.
Djegia (mjekësi)
Një djegie është një lloj i dëmtimit të lëkurës, apo indeve të tjera, të shkaktuara nga i nxehti, i ftohti, energjia elektrike, elementet kimike, fërkimi, ose rrezatimi. Më shpesh djegiet janë për shkak të nxehtësisë nga lëngjet e nxehta ose zjarri. Në mesin e grave në shumë vende të botës rreziku është i lidhur me përdorimin e hapur të zjarrit për gatim apo sobave të gatimit të pasigurta. Alkoolizmi dhe pirja e duhanit janë faktorë të tjerë të rrezikut. Djegiet gjithashtu mund të ndodhë si rezultat i dëmtimit të vetvetes ose të dhunës në mes të njerëzve.
Shenjat dhe simptomat
Karakteristikat e një djegie varen nga thellësia e saj. Djegiet sipërfaqësore shkaktojnë dhimbje që zgjat dy ose tre ditë, e ndjekur nga cipë të lëkurës gjatë ditëve të ardhshme. Individët që vuajnë nga djegiet më të rënda mund të tregojnë siklet ose ankohen për presion të ndjenjave se sa dhimbje.
Shkaktar
Djegiet janë shkaktuar nga një shumëllojshmëri e burimeve të jashtme të klasifikuara si termike (të lidhura me nxehtësinë), kimike, elektrike dhe rrezatimi. Në Shtetet e Bashkuara, shkaqet më të shpeshta të djegiet janë: zjarri ose flaka (44%), uji i nxehtë (33%), objektet e nxehta (9%), elektriciteti (4%), dhe elementet kimike (3%). Shumica e dëmtimeve nga djegia (69%) ndodhin në shtëpi ose në punë (9%), dhe shumica janë të rastësishme, me 2% për shkak të sulmit nga një tjetër, dhe 1-2% që rezulton nga një tentim për vetëvrasje.
Patofiziologjia
parapamje|Tre shkallë të djegies Në temperaturë më e madhe se 44 C, proteinat fillojnë të humbin formën e tyre tre-dimensionale dhe fillojnë të shpërbëhen. Kjo rezulton në dëmtimin e qelizave dhe indeve. Shumë nga efektet e drejtpërdrejta shëndetësore të një të djegie janë dytësore në ndërprerjen e funksionimit normal të lëkurës. Ato përfshijnë ndërprerjen e ndjesisë së lëkurës, aftësinë për të parandaluar humbjen e ujit gjatë avullimit, dhe aftësinë për të kontrolluar temperaturën e trupit. Ndërprerja e membranave qelizore bën që qelizat të humbasin kalium në hapësirat jashtë qelizës dhe të marrin ujë dhe natriumi.
Diana Sacayán
Diana Sacayán ishte një aktiviste LGBT nga Argjentina. Ajo punoi dhe kontirbuoi për avancimin e të drejtave ligjore të personave transgjinorë në Argjnetinë.
Biografia
Amancay Diana Sacayán lindi në Tucumán në 31 dhjetor 1975. Në një moshë të vogël ajo u shpërngul me familjen drejt Buenos Aires. Kushtet në të cilat ata jetuan ishin të vështira për shkak se ishin 15 fëmijë.
Aktiviteti
Diana Sacayán doli hapur si transgjinore në moshën 17 vjeçare. Të drejtat e saj janë abuzuar shpeshherë. Ajo është arrestuar shumë herë dhe gjatë qëndirmit në burg ajo ka lobuar për Partinë Komuniste. Gjithsesi në 2011 ajo e la partinë dhe krijoi lëvizjen liberaliste kundër diskriminimit, një organizatë jo-qeveritare. Kjo organizatë punoi kundër të gjitha formave të diskirminimit. Punë e organizatës ishte dhe fuqizimi i personave LGBT në sektorë të ndryshëm duke përfshirë dhe ndërgjegjësimi për të drejtat e njeriut.
Vdekja
Diana u vra brutalisht në tetor 2015.Vrasja e saj shkaktoi protesta dhe impaktoi shoqërinë civile, sidomos lëvizja për të drejtat e njeriut dhe për komunitetin LGBT.
Tyrbja e Sadri Pepaj
Tyrbja e Sadri Pepaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Kodrali, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Murrizi
Murrizi (lat. Crataegus), i njohur edhe si ushinth, është gjini që bën pjesë në familjen e Rosaceae. Në këtë gjini bëjnë pjesë shumë lloje.
Përshkrimi
parapamje Bima e murrizit është shkurre, që mund të shkojë nga 2 deri 6 metra e lartë me gjemba therëse, gjethe 3 deri 5 vriguj dhe buzë të dhëmbëzuara, pjesa e sipërme e tyre është në ngjyrë të blertë dhe me shkëlqim. Lulet e bimës janë me ngjyrë të bardhë me vastak të vegjël. Frutet e murrizit janë tërreme rreth 1 centimetër të gjatë. Murrizi gjendet kudo në vendin tonë, si në vendet e ulëta ashtu edhe në lartësitë mbi 1600 metra.
Periudha e lulëzimit të murrizit fillon nga muaji maj deri në muajin qershor. Më pas nis formimi i frutit.
Lista e disa prej llojeve të Murrizit
Lloji përfaqësues i gjinisë Crataegus mbahet Crataegus rhipidophylla. Gjinia ka qindra lloje të tjera. Më poshtë disa prej llojeve:
Requests (softuer)
Requests është një nga libraritë më të njohura të Pythonit, nëse jo më të njohurat, që nuk përfshihet me Python, për shkak të hartës së tij elegante të protokollit HTTP në semantikën e orientuar nga objekti të Pythonit. Dizajni i kërkesave është frymëzuar dhe kopjuar nga bibliotekat e klientëve HTTP për gjuhë të tjera programimi. Është implementuar si një mbështjellës për urllib3, një tjetër bibliotekë Python HTTP e palës së tretë.
Kenneth Reitz, autori origjinal, ia dorëzoi kontrollin Fondacionit të Softuerit Python në 2019 pasi u diagnostikua me çrregullim bipolar në 2015.
Gjurmë malli
Gjurmë malli : lirika, me autor Preng C. Lleshi, red. Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë në vitin 2010 nga "Geer". Libri ka 128 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia, lirika.
Ushtria Turke
Ushtria u formua më 8 nëntor 1920, pas rënies së Perandorisë Osmane. Fushatat e rëndësishme që nga themelimi i ushtrisë përfshijnë shtypjen e rebelimeve në Turqinë juglindore nga vitet 1920 deri në ditët e sotme, luftimet në Luftën Koreane, pushtimi turk i Qipros në vitin 1974 dhe përfshirja aktuale turke në Luftën Civile Siriane, si dhe Aleanca e NATO-s kundër BRSS gjatë Luftës së Ftohtë. Ushtria zë vendin e parë brenda forcave të armatosura. Është zakon që Shefi i Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura Turke të ketë qenë komandant i Forcave Tokësore Turke përpara emërimit të tij si oficer i lartë i rangut të Turqisë. Krahas dy shërbimeve të tjera të armatosura, ushtria turke ka ndërhyrë shpesh në politikën turke, një zakon që tani rregullohet deri në një masë nga reforma e Këshillit të Sigurisë Kombëtare. Komandanti aktual i Forcave Tokësore Turke është gjenerali Ümit Dündar.
Nga fundi i vitit 2015, Ushtria Turke (së bashku me pjesën tjetër të Forcave të Armatosura) pa fuqitë e saj të personelit të rritur në një nivel të ngjashëm me dekadën e mëparshme. Faktorët që kontribuan në këtë rritje përfshijnë pushtimin turk të Sirisë veriore, si dhe rinovimin e konfliktit kurdo-turk.
Al Nassr FC
Al Nassr Football Club (نادي النصر السعودي; Naṣr që do të thotë Fitorja) është një Arabia Saudite futboll klub me seli në Riad. I formuar në vitin 1955, klubi luan ndeshjet e tij në shtëpi në Mrsool Park. Ngjyrat e shtëpisë së tyre janë të verdha dhe blu.
Historia
Al Nassr është një nga klubet më të suksesshme në Arabinë Saudite, me 28 trofe të fituar në të gjitha kompeticionet. Në nivel vendas, klubi ka fituar nëntë tituj Premier Ligës Saudite, gjashtë Kupa Mbreti, tre Kupa të Princit të Kurorës, tre Kupa Federate dhe dy Superkupa. Në nivel ndërkombëtar, ata kanë fituar dy GCC Liga Kampionesh dhe kanë arritur një dopietë historike në vitin 1998 me sukseset në Kupën e Fituesve të Kupave të Azisë dhe Superkupën e Azisë. Klubi fitoi vëmendje ndërkombëtare në fund të vitit 2022 kur Cristiano Ronaldo nënshkroi për klubin në një marrëveshje dy-vjeçare e gjysmë, pasi largimit nga Manchester United.
Trofe
Al-Nassr ka fituar gjithsej 27 trofe. Klubi mban rekorde të ndryshme vendase dhe ndërkombëtare. Klubi njihet nga FIFA si klubi i parë aziatik që ka luajtur në nivel ndërkombëtar, si dhe klubi i parë në botë që ka fituar Çmimin Fair Play të FIFAs në FIFA Kupën e Botës për Klube. Në nivel kontinental, Al-Nassr ka luajtur në katër finale aziatike, dy fituar dy prej tyre.
Koncesioni rumun në Sarandë
Koncesioni rumun në Sarandë (Concesiunea română în Saranda; Koncesioni rumun në Sarandë) ishte një territor në Shqiptar qytet i Sarandë i administruar nga Rumani midis 13 gushtit 1934 dhe 7 prillit 1939.
Territori, me një vijë bregdetare në Adriatik, iu dha në vitin 1934 nga Mbreti Zog i Shqipërisë historianit dhe politikanit rumun Nicolae Iorga, në shenjë mirënjohjeje për gjithë veprimtarinë e këtij të fundit mbi historinë shqiptare.
Më 13 gusht 1934, Iorga i dhuroi gjysmën e këtij territori Shtetit Rumun, duke i dhënë Rumanisë një territor përtej detit dhe një bregdet në Adriatik.
Në kuadër të koncesionit, në vitin 1937 u themelua një institut rumun. Ndërtesa e Institutit u projektua nga arkitekti rumun Petre Antonescu. Instituti funksionoi midis viteve 1937 dhe 1940, pastaj përsëri midis 1942 dhe 1944.
Koncesioni u mor nga Rumania përmes fuqisë së butë dhe kështu elementë të Forcave të Armatosura Rumune nuk u vendosën kurrë në zonë. Territori përfundimisht u pushtuar nga Italia, së bashku me gjithë Shqipërinë, në prill 1939.
Konvikti
Konvikti ose internati zakonisht është një ndërtesë e cila ofron fjetjen dhe banimin e përbashkët të nxënësve ose studentëve të cilët ndjekin mësimet ose studimet në një shkollë, kolegj ose fakultet, me ose pa shkëputje nga puna.
Vincenzo Napoli
Vincenzo Napoli (lindur në 1975) është një muzikant dhe kompozitor italian.
Kompozimet e tij janë realizuar në Itali dhe në vendet e tjera të botës: Spanjë, Belgjikë, Greqi, Maltë, Portugali, Gjermani, Kolumbi, Guatemalë, Rusi, Kanada, Kaliforni, Maryland, Pensilvani, Pensilvani, Wisconsin, Emiratet e Bashkuara Arabe.
BioNTech
Historia
BioNTech u themelua në 2008 në Mainz, Gjermani, nga shkencëtarët turko-gjermanë Uğur Şahin dhe Özlem Türeci, me onkologun austriak, Christoph Huber. Kompania është mbështetur nga një bord këshillimor shkencor nën drejtimin e Rolf M. Zinkernagel.
Në gusht 2018, BioNTech njoftoi se kishte hyrë në një bashkëpunim shumëvjeçar kërkimi dhe zhvillimi me kompaninë amerikane, Pfizer Inc. për të zhvilluar vaksina të bazuara në mARN për parandalimin e gripit. Sipas kushteve të marrëveshjes, pas përfundimit të një studimi klinik të Fazës I të BioNTech, Pfizer do të merrte përgjegjësinë e vetme për zhvillimin e mëtejshëm klinik dhe komercializimin e vaksinave të gripit me bazë mRNA.
Në shtator 2019, ajo nënshkroi një marrëveshje me Fondacionin Bill & Melinda Gates për të zhvilluar programe të HIV dhe tuberkulozit për të identifikuar dhe zhvilluar kandidatët e vaksinave paraklinike dhe imunoterapisë për parandalimin e infeksioneve të HIV dhe tuberkulozit dhe për faljen e terapisë antiretrovirale afatgjatë të Sëmundjet e HIV-it. Në dhjetor 2019, BioNTech mori 50 milionë € në financim nga Banka Evropiane e Investimeve si pjesë e Planit të Investimeve të Komisionit Evropian për Evropën.
Lavia, Finland
Lavia ka qenë komunë, në rajonin Satakunta në Finlandë. U bashkua me qytetin Pori më 1 janar 2015.
BioNTech
Historia
Në qershor të vitit 2020, BioNTech mori 250 milionë € nga Temasek Holdings (Singapor), 100 milionë € nga Banka Evropiane e Investimeve në financimin e borxhit, dhe investitorë të tjerë përmes një vendosjeje private të obligacioneve të detyrueshme të konvertueshme.
Zhvillimi i vaksinave COVID-19
Kompania po punon për të zhvilluar vaksinën BNT162b2 kundër SARS-CoV-2 me Pfizer dhe Fosun.
BioNTech dhe Pfizer nënshkruan kontrata për të furnizuar 300 milionë doza të një vaksine SARS-CoV-2 për Bashkimin Evropian, 30 milionë doza për Mbretërinë e Bashkuar, 100 milionë doza për Shtetet e Bashkuara dhe 120 milionë doza për Japoninë, nëse provohet e sigurt.
Lista e tempujve hindu në Cuttack
Cuttacku, qyteti më i madh i shtetit indian të Odishës ka shumë tempuj historikë hindu. Këta përfshijnë:
Antonio Çakshiri
Antonio Çakshiri lindi në qytetin e Korçës në Nëntor 1994, u transferua në Tiranë në 1998 ku përfundoi arsimin e mesëm në vitin 2013 dhe vijoi studimet e larta për gazetari në Universitetin e Tiranës.
Antonio Çakshiri filloi karrierën e tij profesionale në vitin 2013 si gazetar dhe fotoreporter në kompaninë mediatike "Free & Fair Media Group", përkatësisht në web-in e lajmeve Shqiptarja.com dhe më pas në televizionin Report TV ku vijon aktualisht të jetë i punësuar prej rreth 5 vitesh.
Fatma Alije Topuz
Fatma Alije Topuz (9 Tetor 1862-13 Korrik 1936), ienjohur shpesh thjesht si Fatma Alije apo Fatma Alije Hanim, ishte një noveliste turke, gazetare, eseiste, aktiviste e të drejtatve të grave  dhe humanitare. Megjithëse kishte një roman të botuar më herët nga autorja femër turke Zafer Han inm në 1877, pasi ai mbeti romani i saj i vetëm, Fatma Alije Hanım me pesë romanet e saj vlerësohet nga qarqet letrare si novelistja e parë femër në letërsinë turke dhe Bota islame.
Jeta e hershme
Fatma Alije lindi në Stamboll më 9 tetor 1862. Ajo ishte fëmija i dytë i shërbyesit civil kryesor Osman, historianI dhe burokrati i njohur Ahmed Cevdet Pasha (1822–1895) dhe gruaja e tij Advije Rabia Hanım. Ajo kishte dy motra: një vëlla Ali Sedat dhe një motër Emine Semiye (1864).
Përse qan Shqipëria : poema humoristike
Përse qan Shqipëria : poema humoristike libër me autor Pëllumb A. Çabej  dhe Rudolf Marku (red.). Botuar në Tiranë nga "Arshi Çabej", në vitin 2009. Faqe 54.
Arkitektura barok
Baroku është një stil i arkitekturës, muzikës, vallëzimit, pikturës, skulpturës dhe arteve të tjera që lulëzoi në Evropë nga fillimi i shekullit të 17-të deri në vitet 1740. . Në territoret e perandorive spanjolle dhe portugeze, përfshirë Gadishullin Iberik, vazhdoi, së bashku me stile të reja, deri në dekadën e parë të shekullit të 19-të. Ai ndoqi artin dhe manierizmin e Rilindjes dhe i parapriu stileve Rokoko (në të kaluarën shpesh të referuara si "barok i vonë") dhe stileve neoklasike. Ajo u inkurajua nga Kisha Katolike si një mjet për të kundërshtuar thjeshtësinë dhe ashpërsinë e arkitekturës, artit dhe muzikës protestante, megjithëse arti barok luteran u zhvillua edhe në pjesë të Evropës.
Shira dhe ylbere
Shira dhe ylbere : poezi, me autor Viktor Gjikolaj, red. Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë në vitin 2010 nga "Geer". Libri ka 77 faqe. ISBN 9789995688363
Maçestenët
Maçastenët, janë të fisit Këlmend, të cilët erdhën nga fshati Maçastenë e Toplicës (rrethi i Kurshumlisë). Këtu erdhën dy e tani janë bërë 15 familje. Në Turqi më 1913 kanë migruar 2 familje të tyre.
Shqipëria kujton : 1944-1991
Shqipëria kujton : 1944-1991 : antologji me autor Ardian Klosi (përg.) dhe Elsa Demo (përg.). Botuar në Tiranë nga "K & B", në vitin 2009. Faqet e librit 490.
Uğur Şahin
Uğur Şahin (lindur më 1965 në Iskenderun, Turqi) është një imunolog dhe mjek gjerman me origjinë turke. Ai është një profesor i onkologjisë në Universitetin e Mainz dhe shefi ekzekutiv dhe bashkë-themelues me gruan e tij, Özlem Türeci, të ndërmarrjes bioteknologjike BioNTech. Ai dhe bashkëshortja i tij janë ndër njëqind njerëzit më të pasur në Gjermani.
Qazim Zhubi
Qazim Zhubi është antëtar i Shoqatës së Veteranëve të Arsimit.Jeton në Mitrovicë i rrethuar nga dashamirët e arsimit dhe shkollës shqipe.
Uğur Şahin
Jeta dhe edukimi i hershëm
Şahin ka lindur në Iskenderun, Turqi. Kur ishte katër vjeç familja e tij emigroi në Gjermani, ku babai i tij punonte në një fabrikë makinash Ford. Ai studioi mjekësi në Universitetin e Këlnit, duke u diplomuar në 1990 dhe mori një doktoraturë nga i njëjti universitet në 1993. Pas një qëndrimi tetë vjeçar në Spitalin Universitar Saarland, ai u bashkua me fakultetin e Universitetit të Mainz në 2000, ku u bë profesor në 2006.
Qazim Zhubi
Biografia
U lind më 4 mars 1918. Shkollën fillore e kreu në vendlindje në gjuhën serbe.Në vitin 1936 mbaroi edhe dy klasë ekonomike-drejtimi i tregtisë. Punoi pesë vjet në tregti.Më 1941 e kreu kursin pedagogjik në Mitrovicë,i cili filloi më 25 maj 1941 nën udhëheqjen e Bedri Gjinaj,Nexhip Deva,Ahmet Mustafa e Kadri Boshi.
Uğur Şahin
Karriera
Përveç rolit të tij si profesor dhe mjek praktikues në Universitetin e Spitalit Mainz, Şahin ka themeluar ose ka qenë i përfshirë në kompani të shumta gjatë karrierës së tij. Në 2001 ai themeloi Ganymed Pharmaceuticals, e cila zhvilloi imunoterapitë e kancerit dhe u ble nga Astellas Pharma në 2016. Në vitin 2019, Sahinit u dha Çmimi Mustafa, një çmim dyvjeçar iranian për myslimanët në shkencë dhe teknologji.
Kroi i Muhaxhirëve
Kroi i Muhaxhirëve, në të majtë të rrugës Halim Orana, skaj sokakut që ndante dy anët e shtëpive të Muhaxhirëve, ndodhej kroi, i cili shfrytëzohej nga banorët e lagjes dhe kalimtarët e rastit. Mendojmë se ky krua është ndërtuar në kohën e vendosjes së Muhaxhirëve në këtë hapësirë. Në anën e kundërt të rrugës së kësaj lagjeje, në këndin e rrugëve Halim Orana dhe Ibrahim Pacolli ndodhej edhe një krua i ndërtuar diku pas vitit 1940.
Uğur Şahin
Jeta personale
Ai u martua me Özlem Türeci, e cila është gjithashtu një mjeke gjermane dhe imunologe me origjinë turke, në 2002. Ata kanë një vajzë së bashku.
Qazim Zhubi
Biografia
Pas përfundimit të Luftës së Dytë më 5 mars 1945 u transferua në Voksh.Më 1946 e hapi shkollën e parë fillore në Ponoshec. Gjatë vitit shkollor 1953/54 u emërua mësues në Suhodoll afër Mitrovicës.Më vonë shërbeu  mësues në Zhabar ,Vërrnice,Broboniq,Vinarc. Disa herë u lavdërua e falënderuar për punën e suksesshme në lëmin e arsimit
Maaninka
Maaninka (Suedisht: Maninga) ka qenë komunë, në rajonin Savonia Veriore në Finlandë. U bashkua me qytetin Kuopio më 1 janar 2015. Komuna ka pasur 3,748 banorë më 2014.
Elton Nallbani
Elton Nallbani është Aktorë, Regjizor dhe Producent Shqiptar.
Biografia
Elton Nallbani lindi më 16 gusht të vitit 1987,zbuloi pasionin e tij për aktrim në moshë të re. Plot ambicie, ai ka qenë duke ndjekur qëllimin e tij, përkushtimin kohën dhe energjitë për temat e filmit dhe aktrimit.