cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vallja pirrike
Kronologjia
Pirro vallëzohej nga Deti i Zi deri në Qipro dhe Kretë, ndërsa spartanët e konsideronin atë një formë stërvitjeje luftarake dhe e mësonin nga fëmijët e vegjël. Homeri dhe Ksenofoni përmenden në Pirrhios. I dyti flet për një version tjetër, më "të lehtë" apo "të degjeneruar" të Pirrikut, atë "pirro". Ky version më i ri i vallëzimit është transferuar në një valle banketi, nuk kërcehet nga grupe luftëtarësh të ndarë në mbrojtës dhe sulmues, por nga një grup kërcimtarësh (mashkull dhe femra) në një rreth. "Epicridios" dhe "Orsitis" ishin dy lloje të tjera të vallëzimit pirrik të përhapur gjatë antikitetit.
Të vetmet veçori të valles së lashtë që mund të nxirren nga burimet janë se ato kërcenin me armë dhe se kërcimtarët formonin një rreth.
Mentor Kurtishi
Mentor Kurtishi lindi më 29 Shtator 1976 në Kumanovë. është këngëtar shumë i njohur. ka lindur ne Kumanovë. Shkollen fillore e kreu ne Kumanove. Qe i vogel ishte i pasionuar pas muzikes. Tani jeton dhe vepron ne Prishtine. Ai eshte nje nga kengetaret me te kerkuar popullor jo vetem ne Kosove, Shqiperi e Maqedoni por edhe ne diaspore dhe kudo qe ka Shqipetare. Nje nga kengetaret me te kerkuar gjate gjite vitit por vecanderisht per festa kombetare. Mentori jeton ne Zvicer nder vite dhe eshte resident i atij shteti por lidhjet e tij me shqiptarine mbeten shume te forta.
Në vitin 1999, Mentor Kurtishi publikon albumin "Teuta, Teuta".
Në vitin 2000, Mentor Kurtishi publikon albumin "Gabimishtë U Takuam".
Në vitin 2001, Mentor Kurtishi publikon albumin "Me Fat".
Në vitin 2002, Mentor Kurtishi publikon albumin "Gabuam, Gabuam".
Në vitin 2003, Mentor Kurtishi publikon albumin "Pikon Loti".
Në vitin 2004, Mentor Kurtishi publikon albumin "Ndoshta".
Në vitin 2005, Mentor Kurtishi publikon albumin "Xhelozia".
Në vitin 2006, Mentor Kurtishi publikon albumin "Takimi I Pa Pritur".
Në vitin 2007, Mentor Kurtishi publikon albumin "Sa Te Deshta".
Në vitin 2008, Mentor Kurtishi publikon albumin "Syni Jem".
Në vitin 2009, Mentor Kurtishi publikon albumin "Vuj Vuj".
Në vitin 2011, Mentor Kurtishi publikon albumin "Mendjemadhësia".
Më datë 29 Nëntor 2012, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Lotet E Nanes".
Në vitin 2012, Mentor Kurtishi publikon albumin "Like".
Më datë 14 Mars 2013, Valton Krasniqi publikon videoklipin "Ta Ha Zemren", në bashkëpunim me Mentor Kurtishi. Videoklipi u prodhua nga Vissound Media.
Në vitin 2013, Mentor Kurtishi publikon albumin "Pse".
Më datë 16 Korrik 2014, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Qoja Një Selam". Teksti u shkrua nga Suzana Fazliu.
Në vitin 2014, Mentor Kurtishi publikon albumin "E Pranoj çdo Kusht".
Më datë 13 Korrik 2015, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Zemer Zemer".
Më datë 26 Korrik 2015, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Zjarr".
Më datë 9 Dhjetor 2015, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Theve Besen".
Në vitin 2015, Mentor Kurtishi publikon albumin "Zjarr".
Më datë 15 Maj 2016, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Bojna Selfie".
Më datë 25 Korrik 2016, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Ti". Muzika e këngës u punua nga Nexhat Mujovi (Wirusi), teksti u shkrua nga Arsim Bunjaku.
Më datë 2 Dhjetor 2016, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Dite E Re". Muzika e këngës u punua nga Nexhat Mujovi (Wirusi), teksti u shkrua nga Ilir Berani, ndërsa për orkestrimin u kujdes Nexhat Mujovi (Wirusi).
Në vitin 2016, Mentor Kurtishi publikon albumin "Bojna Selfie".
Më datë 17 Korrik 2017, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Qelim Shishe", në bashkëpunim me Ghulo. Muzika e këngës u punua nga Nurteel, Granit Gashi, teksti u shkrua nga Ghulo.
Më datë 2 Shtator 2017, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Lamtumir". Muzika e këngës u punua nga Shkumbin Nebihu, teksti u shkrua nga Ghulo.
Më datë 12 Tetor 2018, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Gjysma E Zemres". Muzika e këngës u punua nga Nexhat Mujovi (Wirusi), teksti u shkrua nga Ghulo.
Në vitin 2018, Mentor Kurtishi publikon albumin "Hitet E Mentorit".
Më datë 29 Mars 2019, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Dashni N'zemër". Muzika e këngës u punua nga Nurteel, teksti u shkrua nga Ghulo, ndërsa për orkestrimin u kujdes Nexhat Mujovi (Wirusi).
Më datë 19 Korrik 2019, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Ani Ani". Muzika e këngës u punua nga Nurteel, teksti u shkrua nga Ghulo, ndërsa për orkestrimin u kujdes Nexhat Mujovi (Wirusi). Videoklipi u prodhua nga kompania MAF Production.
Më datë 16 Korrik 2021, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "5 Minuta". Muzika e këngës u punua nga Nexhat Mujovi (Wirusi), teksti u shkrua nga Ghulo, ndërsa për orkestrimin u kujdes Nexhat Mujovi (Wirusi). Videoklipi u prodhua nga kompania XL Films.
Më datë 20 Gusht 2022, Mentor Kurtishi publikon videoklipin "Plage Qe Dhemb". Muzikën dhe orkestrimin e këngës e punoi Nexhat Mujovi (Wirusi), ndërsa tekstin e shkroi Ghulo. Videoklipi u prodhua nga kompania BUG Production.
» Dërgo Korrigjime »» Tekstet e Këngëve » Komente
19
19 Komente Profili
Facebook
Official Facebook Shto profile
të tjera
Trungu
parapamje|Baza e një trungu të [[Betula alleghaniensis|mështeknës së verdhë]] Në botanikë, trungu është kërcelli dhe boshti kryesor prej druri i një peme, që është një tipar i rëndësishëm në identifikimin e pemës dhe që shpesh ndryshon dukshëm nga fundi i trungut deri në majë, në varësi të llojeve. Trungu është pjesa më e rëndësishme e pemës për prodhimin e lëndës drusore.
Mentor Kurtishi
Komente 19 Shiko 19 komentet
Dërgo Materiale Lajme Kontaktoni nastomail@gmail.com Privacy Policy Powered by KREO Web Design
Trungu
Struktura e trungut
Trungu përbëhet nga pesë pjesë kryesore: lëvorja e jashtme, lëvorja e brendshme (floema), kambiumi, sapwood (ksilema e gjallë) dhe druri i zemrës (ksilema e vdekur). Nga pjesa e jashtme e pemës që punon në:
Baleti i Kosovës
Baleti në Kosovë është formuar për herë të parë në vitin 1972 së bashku me trupën e saj. Balerinët nga ky brez ishin të arsimuar në shkollën e mesme të Baletit në Shkup, nën udhëheqjen e drejtorit Tatjana Petkovska. Njëzet e pesë valltarë nga Kosova - nëntëmbëdhjetë meshkuj dhe gjashtë femra - diplomuar nga kjo shkollë e veçantë. Pas përfundimit me sukses të shkollimit të tyre, shumica e kërcimtarë u kthye në kryeqytet, Prishtinë. Baleti i Kosovës u formua në Teatrin Kombëtar të Kosovës. [1] Me historinë kulturore të Kosovës, u formuan dy trupa baleti të suksesshme: Trupa e brezit të parë dhe trupa të reja gjeneruese, e cila është edhe brezi i tanishëm.
Gjenerata e parë
Balerinet nga gjenerata e parë u arsimuan në Shkollën e Mesme të Baletit në Shkup nën drejtimin e Tatjana Petkovskës. Pas diplomimit të tyre, 25 kërcimtarë nga kjo klasë u kthyen në Prishtinë, ku formuan gjeneratën e parë zyrtare të Baletit të Kosovës brenda Teatrit Kombëtar të Kosovës. Kompania do te vazhdojë të performojë në të gjithë ish-Jugosllavinë, në Bienalen e Baletit në Lublanë dhe në Lojërat Verore në Dubrovnik. Për fat të keq, kompania u shpërbë me forcë në vitin 1991 për shkak të dhunës së vazhdueshme dhe kërcënimit të spastrimit etnik nga Luftërat Jugosllave.
Anëtarët e gjeneratës së parë ishin: Ahmet Brahimaj, Rustem Selca, Rrustem Bajrami,Asma Mulla, Selajdin Kice, Gani Loshi dhe Jonuz Beqiraj. Ata kryen nën drejtimin e Abdurrahman Nokshiqit. Për shkak të mungesës së balerinave, u bashkuan me kompaninë (përfshirë Nexhmije Meha Selma dhe Sabrije Spahiu Shkreli), si dhe dy kërcimtarë të baletit nga Kosova (Enver Elshani dhe Jashar Berisha).
Gjatë kësaj periudhe, Baleti i Kosovës ka punuar me shumë artistë të ftuar nga e gjithë bota. Këta kërcimtarë përfshinin Angli në: Vanda Ibra, Suzan Lejk dhe Xhoana Xhenkins; Poloni: Joana Andziak, Lidija Tomashevska dhe Ana Stavnjak; Rumani: Lilana Benudau; Beograd: Vjollca Curri; dhe Filipinet: Marja Bertlan
Shfaqje
Baleti i Kosovës zotëron një trupë shumë aktive. Baleti ka kryer tregon shumë shfaqje, si moderne dhe klasike.
Repertori
Pas ri-themelimit të saj, kompania ka punuar ngushtë me koreografin shqiptar Gjergj Prevazi në skenën e katër veprave të tij moderne: Transition II (Tranzicioni II), S'po dëgjohet gong, Kontrast (Contrast) dhe Performanca me solistet nga Tirana; Fatjon Sulstarova dhe Linda Shllaku. Kompania ka punuar gjerësisht me Elton Cefa për të ndërtuar repertorin e baletit klasik. Nën udhëheqjen e tij, kompania kryente disa fragmente nga Don Kishoti, Giselle, Le Corsaire dhe Liqeni Swan. Një marrëdhënie e rastit me balerinën e Parë bullgare Sylvia Tomov filloi prodhimin e baletit klasik të plotë për kompaninë, në këtë rast Bukuroshja e Fjetur.
Punime shtesë të vlerësuara në kuadër të repertorit të kompanisë përfshijnë:
Festivalet
Përveç punës me koreografë të shumë të njohur, Baleti i Kosovës ka bashkëpunuar me kompani të ndryshme valltarësh nga e gjithë bota. Midis tyre, kompania bashkëpunoi me teatrin eksperimental amerikan La Mama për të kryer muzikalin Diana.
Përveç kësaj, Baleti i Kosovës ka performuar në shumë festivale të valleve ndërkombëtare, duke përfshirë:
Pandemia e COVID-19 në Iran
Gjatë pandemisë COVID-19, Irani raportoi rastet e para të konfirmuara të infeksioneve SARS-CoV-2 më 19 shkurt 2020 në Qom. Virusi mund të jetë sjellë në vend nga një tregtar nga Qom, i cili kishte udhëtuar për në Kinë. Irani ka numrin e tetë të rasteve të koronavirusit në botë.
Në përgjigje të koronavirusit, qeveria anuloi ngjarjet publike dhe lutjet e Xhumasë; u mbyllën shkollat, universitetet, qendrat tregtare, pazaret dhe faltoret; dhe ndaloi festimet e festivalit. Masat ekonomike gjithashtu u njoftuan për të ndihmuar familjet dhe bizneset. Qeveria fillimisht hodhi poshtë planet për të karantinuar qytete dhe zona të tëra, dhe trafiku i rëndë në mes qyteteve vazhdoi përpara Nevruzit, pavarësisht qëllimit të qeverisë për të kufizuar udhëtimin. Qeveria më vonë njoftoi një ndalim të udhëtimit midis qyteteve pas një rritje të numrit të rassteve të reja.
Disa vlerësime të jashtme të numrit të vdekjeve të COVID-19 janë shumë më të larta se sa ato nga burimet qeveritare. Qeveria gjithashtu është akuzuar për fshehje, censurë dhe keqmenaxhim. Sidoqoftë, Organizata Botërore e Shëndetësisë thotë se nuk ka parë probleme me shifrat e raportuara nga Irani.
Shumë ministra të qeverisë dhe zyrtarë të lartë janë diagnostikuar si pozitivë me SARS-CoV-2, si dhe 23 deputetë të Parlamentit (rreth 8% e të gjithë deputetëve). Të paktën 12 politikanë ose ish-politikanë dhe zyrtarë iranianë kishin vdekur nga virusi deri më 17 mars. Iranianët e shquar që janë raportuar të kenë vdekur nga COVID-19 përfshijnë Hadi Khosroshahi, Mohammad Mirmohammadi, Hossein Sheikholeslam, Fatemeh Rahbar, Reza Mohammadi Langroudi, Mohammad-Reza Rahchamani, Nasser Shabani, Hashem Bathaie Golpayegani, dhe Hamid Kahram.
Sfondi
Më 12 janar 2020, Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) konfirmoi që një koronavirus i ri ishte shkaku i një sëmundjeje të frymëmarrjes në një grup njerëzish në qytetin Wuhan, Provinca Hubei, Kinë, që ishte raportuar në OBSH më 31 dhjetor 2019.
Raporti i fatalitetit të rasteve për COVID-19 ka qenë shumë më i ulët se ai për SARS në 2003, por përhapja ka qenë shumë më e madhe, duke krijuar një numër të lartë të vdekjeve.
Përgjigja e qeverisë
parapamje|250x250px| Zëdhënësi i Qeverisë Ali Rabiei dhe Zëvendës Ministri i Shëndetësisë Iraj Harirchi në një konferencë për shtyp. Disa orë pas konferencës, ai njoftoi se testoi pozitivisht për virusin.
Lokaliteti arkeologjik Qyteza
Lokaliteti arkeologjik Qyteza është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-948/78.
Planifikimi urban i Kinës së lashtë
Zhvillimet e hershme
Planifikimi Urban mori udhë gjatër urbanizimit të luginës së lumit të Verdhë (Huang He) në Epokën e Neolitit. Procesi në Kinë, si kudo në botë, është i lidhur me procesin e përqëndrimit të pushtetit në një dorë. Megjithëse mjaft kultura formuan shtete rivale, paraardhësja e drejtëpërdrejtë e shtetit kinez ishte Kultura Longshan. Kështu, planifikimi më i hershëm urbanë kinez ishte një sintezë e kozmologjisë, gjeomancisë, astrologjisë dhe [[numerologjia|numerologjisë e kulturës tradicionale Longshan. Kjo sintezë prodhoi një diagram të kozmosit, që e vendoste njeriun, shtetin dhe qiellin në harmoni. Qyteti ishte i planifikuar në kontekstin e këtij diagrami kozmik për të ruajtur harmoninë dhe balancën, parime të rëndësishme në traditën kineze.
Standardi klasik
Kur Dinasita Zhou mori kontrollin e Kinës nga Dinastia Shang, ata prishën rendin natyror dhe harmonik të universit dhe pati një pikëpyetje serioze mbi të drejtën e tyre hyjnore për të drejtuar. Vdeja e papritur e prijësit të tyre menjëherë më pas u duk se konfirmoi se ata kishin dhunuar vullnetin e qiellit. Regjenti në fuqi, duka i Zhou, veproi me shpejtësi për të rikthyer balancën duke rikthyer aristokracinë Shang, dijetarë dhe artizanët e Djerrinës së Shenjtë Xia. Ai projektoi një qytet të ri të shenjtë, Chengzhou, sipas parimeve strikte kozmologjike për ti bujtur ata. Në fund, ai lëvizi 9 tingujt për tu vendosur aty. Besohej se nëpërmjet këtyre veprimeve harmonia do të rivendosej dhe qielli do tu jepte Zhou-ve të drejtën për të drejtuar Kinën. Kjo punë, megjithëse e bazuar në shekuj të dizenjimit të mëpërshëm, ishte një sintezë radikale dhe qyteti i parë me të vërtetë i planifikuar në Kinë. Me Chengzhou-në, duka Zhou vendosi standardin klasik të planifikimit urban. Shumica e qyteteve të reja u modeluan sipas projektimit të tij. Më së fundmi, format e tij u kodifikuan në Ritet e Zhou-ve (Zhōu lǐ).
Konceptet
Qytetet planifikoheshin duke u bazuar në simbolin e zmadhuar të Fushës së Shenjtë. Simboli i Fushës së Shenjtë është thelbësisht numerologji e zbatuar në katrorin nëntë në një. Çdo katror i vendoset një numër nga 1–9 për të formuar një katror magjik të M = 15. Kuptimet simbolike të bazuara në homofoninë e emrat e plotë kanë ekzistuar që nga Dinastia Xia; gjithësesi, ky simbolizëm u shtri plotësisht te numerologjia gjatë Dinastisë Zhou. Fusha e Shenjtë përdorej për të konceptualizuar shumë sisteme si astronomia, gjeografia dhe politika. Qendra është subjekt i sistemit, tetë katrorët përbërës përfaqësojnë mjetet nëpërmjet të cilave subjekti (i përfaqësuar nga katrori qendror) vepron, dymbëdhjetë faqet e jashtme janë amplifikime të cilësive të tyre. Katër katrorët e numrave çift në kënde janë yin dhe pesë katrorët aksial me numra tek janë yang. Kjo konsiderohej balanca korrekte e yin-it dhe yang-ut për të ruajtur një rrjedhje harmonike të Qi-së. Qyteti ideal ishte kështu një diagramë e këtij simboli shumë-qëllimësh kozmologjik të projektuar në peizazh. Ritet e Zhou-ve kodifikoi si Fusha e Shenjtë shndërrohet në një qytet. Për më tepër, ai diktonte planifikimin nga një shkallë rezidenciale deri në një shkallë rajonale.
Ndërtimi (ying) i kryeqytetit nga artizanët në çdo krahë është 9 li (~3 km) i gjatë me tre porta; 9 linja gjatësore dhe 9 linja të gjerësisë e ndajnë pjesën e brendshme të qytetit me rrugë veri-jug 9 herë gjatësinë e rrugës në gjerësi (9 gui); Tempulli i paraardhësve është në të majtë (të pallatit të qytetit në mes) dhe altarët Sheji për zotin e tokës (Hou Tu) dhe zotin e drithit në krahun e djathtë; pallati drejtohet nga gjykata perandorake dhe pjesën e mbrapme kundrejt tregut, ku gjykata dhe tregu janë të dyja njëqint mu (1 fú). Një tempull i paraardhësve ishte vendosur në katrorin 7, një tempull i bujqësisë në katrorin 3 dhe një holl audience në katrorin 1. Tregu nuk konsiderohej i rëndësisë së lartë dhe ishte vendosur në katrorin 9 në veri të pallatit. Pallati gjendej në katrorin 5 të Fushës së Shenjtë. Vetë pallati ishte një kopje e atij në Zhouyuan. Katrori 5 ishte i rrethuar nga fortifikime për të formuar Qytetin e Brendshëm (kinezçe:城; Pinyin: Chéng). Skaji i Fushës së Shenjtë ishte i rrethuar një rreth të dytë fortifikimesh dhe referohej si Qyteti i Jashtëm (kinezçe:郭; Pinyin: Guó). Fortifikimet specifikoheshin si 20 m të gjera dhe 15 m të larta. Muri i Qytetit të Jashtëm ishte i përshkuar nga 12 porta të drejtuara me 3 shëtitoret madhore veri-jug dhe 3 shëtitoret madhore lindje-perëndim. Paralel me këto shëtitore, ishin 6 shëtitore më të vogla për një tërësi prej 9 shëtitoresh që shkonin veri-jug dhe 9 shëtitore që shkonin lindje-perëndim. Këto 18 shëtitore specifikoheshin si të gjera sa nëntë qerre (njësi kineze matje: 24 bu; SI: 30 m) që e ndanin qytetin në lagje (kinezçe: 坊; Pinyin: fāng) prej 1x1 li. Konceptualisht çdo lagje ishte një fshat individual, kështu që kryeqyteti ishte i përbërë nga 81 fshatra brenda një muri. Brenda secilës lagje toka private ishte e parcelizuar në module prej 8 mu-shë (66.5x66.5 m, 4,553.47 m2). Standardi i 8 mu-ve kadastrale mund të strehonte një rezidencë aristokratike ose të ndahej më tej në gjashtë rezidenca më të vogla të hartave kadastrale. Fleksibiliteti i këtij sistemi të thjeshtë lejonte diversitet të madh brenda çdo lagjeje, por homogjenitet më të madh në shkallë qyteti. Standardi klasik Zhou e shtriu konceptin e planifikimit modular të përdorur në kryeqytet në shkallën e planifikimit rajonal. Qyteti ishte pjesë e një sistemi modular rajonal të ekonomisë urbane. Ai pasqyronte hierarkinë e shtetit në një shkallë më të vogël. Çdo modul, urban ose rural, në hierarki kishte të njëjtën popullsi bazë dhe pushtet politik. Rangu ekonomik i një qyteti përcaktonte përmasat e tij, të matura në li (kinezçe: 里; Pinyin:lǐ) që konsiderohej si gjatësia e një fshati të caktuar nga Perandori i Verdhë. Vlera e li-së në kohën e Chengzhou-së ishte 358.2 m. Në shkallën më të vogël madje edhe zonat kadastrale ishin ndërtuar nga shtëpitë e standardizuara kineze (Siheyuan) siç përshkruhet në Ritet e Zhou-ve. Hierarkia urbane Zhou:
Qyteti i parë i planifikuar dhe ndërtuar sipas standardit klasik Zhou, Chengzhou (1036 p.e.s.), ilustron qytetin ideal. Në fillim u përcaktua një vend i përshtatshëm me burime korrekte Qi-je, një kodër në veri (mali Mang) dhe lum në jug (lumi Luo). Më tej, u përcaktua qendra me një kompas dhe një u hap një hulli për të shënuar kufirin e murit. Pastaj një vend qendror u ndërtua në katrorin 5, më në fund toka u parcelizua. Chengzhou, megjithëse kryeqyteti zyrtar në emër dhe një qytet i shenjtë nuk qe kurr kryeqyteti politik i Dinastisë perëndimore Zhou. Në vend të tij, një version më i vogël i Chengzhou-së i quajtur Ëangcheng u ndërtua afër në vitin 1021 p.e.s.. Për shkak të afërsisë të dy qytetet janë quajtur gabimisht Luoyang në histori.
Periudha perandorake
Periudha perandorake e planifikimit urban karakterizohej nga teoria e një master plani kombëtar që e shtrinte autoritetin perandorak në mënyrë uniforme përgjatë Kinës duke krijuar një hierarki ekonomike dhe politike të qyteteve. Zanafilla e këtij master plani ishte një kujtim i idealizuar i drejtimit të Dinastisë Zhou në kohën e Dinastisë Han si një kohë e artë, që nuk kishte ekzistuar kurr. Në këtë master plan kombëtar perandoria e Kinës ishte e ndarë në provinca bazuar në Nëntë Rajonet Zhou të mëhershme, duke ruajtur kështu konceptin e Kinës si një Fushë e Shenjtë katrore. Çdo provincë ishte e ndarë në prefektura dhe çdo prefekturë në konte. Në qendëdër të çdo konteje ishte një qytet i rrethuar me mure. Kufiri i kontesë ishte një ditë marshim nga qyteti i rrethuar me mur. Në këtë mënyrë autoriteti perandorak ishte i gjithëpranishëm. Rrjeti administrativ perandorak ishte i mbivendosur në një rrjet ekzistues fshatrash të pa rrethuar me mure dhe qytezash. Një konte në këtë mënyrë drejtonte mjaft qyteza dhe shumë më tepër fshatra. Ky sistem taksimi dhe ligji i imponuar në një matricë shumë prodhimtare të fshatrave bujqësorë është një vazhdimësi e sistemit shoqëror të krijuar nga kulturat Longshan dhe Yangshao. Maja e këtij master plani kombëtar ishte një krijim i ri, kryeqyteti perandorak. Kryeqyteti perandorak ishte projektuar si një mikrokozmos i master planit kombëtar.
Formimi
Historikisht, qytetet e gjashtë shteteve ishin kombinuar në një sistem rajonal të unifikuar nën bashkimin e Kinës nën sundimin e Dinastisë Qin. Gjithashtu nën Dinastinë Qin Chengzhou e humbi statusin e tij si një qytet i shenjtë dhe u riemërua Luoyang në vitin 236 p.e.s.. Dinastia Qin shkatërroi shumicën e urbanizimit të Dinastisë Lindore Zhou për të përqëndruar pasurinë e saj të grumbulluar në kryeqytetin Xianyang. Kolonizimi i rajonit Lingnan dhe Ordos filloi në këtë kohë, duke përdorur një version të modifikuar të standardit klasik Zhou të projektit urban. Dinastia Qin krijoi një sistem kombëtar garnizohesh ushtarake në një hierarki administrative tre radhëshe si një masë praktike për të kontrolluar popullsinë sipas parimeve legale strikte. Ironikisht, sepse legalizmi ishte aq represiv sa Dinastia Qin e humbi pushtetin në një revolt dhe u zëvendësua nga Dinastia Han, që e vazhduan sistemin perandorak të administrimit Qin nën një doktrinë më të balancuar konfuciane. Në zanafillën e saj Dinastia Han u përball menjëherë me detyrën e rindërtimit të infrastrukturën urbane që ishte shkatërruar nga ndëshkimet e Dinastisë Qin dhe lufta për pushtet pas rënies së tyre. Dinastia Han e rindërtoi Kinën sipas master planit që nga Dinastia Zhou që nuk ishte realizuar kurr. Për këtë qëllim dijetarët e Dinastisë Han grumbulluan pjesë të diturisë që kishte mbijetuar nga spastrimi i Dinastisë Qin për të shkruar Librin e Zejeve të Ndëryshme (Kaogongji), që ishte baza e planifikimit urban deri në epokën moderne. Kështu qytetet e rindërtuara, qytete e reja dhe qytetet koloniale ishin uniform me këtë standard perandorak dhe shoqëria urbane kineze lulëzoi përsëri.
Kontea
Gjatë Dinastisë Han administrimi zyrtar u shtri vetëm në nivelin e kontesë. Kontea (kinezçe xiàn) ishte njësia parësore e kontrollit qeveritar që përdorte fuqinë prodhuese të fshatrave në zonën e saj të kontrollit për të përqëndruar pasurinë. Kontea ishte kështu një qytet-shtet funksionues me dy pjesë; një vendbanimi i rrethuar me mur 1×1li në qendrën gjeografike të territorit. Qyteti nuk kishte emër të tijin, emërtohej duke i shtuar sufiksin cheng emrit të kontesë. Territori i kontesë ishte i ndarë në distrikte të quajtura qyteza (xiāng) që ishin të ndara në fshatra (村; cūn). Fshatrat përgjithësisht kishin një popullsi prej 100 banorësh. Në këtë kohë niveli i fshatit është niveli më i ulët i administrimit të Kinës. Këto njësi vendore, kontetë, grupoheshin në grupe prej 8-10 kontesh të quajtura prefektura dhe prefekturat grupoheshin në grupe prej 12-16 prefekturash për të formuar provincat. Ekonomikisht, kontea ishte një treg për prodhimin rural, që konsistonte jo vetëm te bujqësia, por gjithashtu te banorët e qytezave dhe fshatrave për të punuar tokën dhe për të prodhuar të mira nga ekonomia shtëpiake. Kontea e shtriu kontrollin ushtarak mbi një segment të kësaj matrice prodhimtare dhe qe pika hyrëse për të mirat që kanalizoheshin drejt Qytetit perandorak. Kishte afërsisht 1500 konte në Kinën e Mirëfilltë. Kjo strukturë ekonomike më vonë u modifikua nga qytezat tregtare në Mesjetë. Një konte kontrollohej nga një magjistrat në një kompleks të rrethuar me mure në qendrën e kontesë. Ai ishte përgjegjës për mbledhjen e taksave, drejtësinë, shërbimin postal, policinë, hambarët, depozitimin e kripës, mirqenien shoqërore, edukimin dhe ceremonitë fetare. Kompleksi i magjistratit (yamen) ishte i vendosur në qendrën e këtij qyteti në pikën ku kryqëzoheshin rruga kryesore lindje-perëndim me rrugën kryesore veri-jug. Hyrja kryesore ishte në jug dhe me boshtin e drejtuar përgjatë rrugës kryesore veri-jug që lidhej me portën jugore të mureve. Dy harqe në rrugën lindje-perëndim shënonin hyrjen duke formuar një shesh të vogël. Krahu jugor i sheshit ishte një mur dragoi dhe veriori ishte porta kryesore. Kjo portë çonte në një oborr duke kaluar nëpër këtë oborr në një tjetër portë, të quajtur porta e ndershmërisë, që çonte në oborrin kryesor të kompleksit. Krahu verior i këtij oborri ishte holli qendror ku punonte magjistrati, hollet me dy krahë përmbanin gjashtë zyra. Mbrapa hollit qendror ishte një tjetër oborr dhe holl ku magjistrati takonte zyrtarët e rangut të lartë. Kompozimi me tre oborre formonte qendrën e kompleksit në lindje-perëndim të tij ishin të tjerë holle, zyra, hambarë, stalla, librari, rezidenca zyrtare dhe burgje.
Qyteti perandorak
Qyteti perandorak mendohej të ekzistonte jashtë nga ndonjë rajon, madje edhe nga ai ku gjendej fizikisht. Për të arritur këtë ai përdori një plan të bazuar në një tekst, një kult i qiellit, zhvendosjen e detyruar dhe simbolizimin e qytetit si Perandor. Evolucioni i kryeqytetit perandorak ndodhi në tre faza, në fillim kryeqyteti mbi-rajonal në Xianyang, i ndjekur nga kryeqyteti gjysëm-rajonal gjysëm-tekstual i Chang'an dhe në fund i realizuar plotësisht në në kryeqytetin tërësisht tekstual të Luoyang-ut. Kryeqyteti i Dinastisë Perëndimor Han, Chang'an, ishte ndërtuar të tejkalonte paraardhësine e tij, Xianyang. Luoyang, kryeqyteti i Dinastisë Lindore Han, nga ana tjetër do të behej modeli i gjithë qyteteve të ardhshme perandorake.
Zhvillimet e mëpasme
Pas rënies së Dinastisë Han Kina hyri në një periudhë rënieje që përfundoi me Dinastinë Tang. Në këtë kohë u krijua një paradigmë e re urbane. Dinastia Yuan rivitalizoi standardin klasik të Dinastisë Zhou. Ky standard u përdor deri në Luftën e Dytë Botërore, koha në të cilën fillon planifikimi urban modern kinez.
Dëshmi e aftësisë profesionale
Dëshmi e aftësisë profesionale është një vërtetim ose çertifikatë që vërteton, se personi i cili e zotëron atë është i aftë dhe si rrjedhojë ka të drejtë të kryej një lloj pune të përcaktuar në dëshmi.
Burimi
MASH:Për arësimin dhe formimin profesional ne Republikën e Shqipërisë - Neni 4 Pika i.
Erifili Bezhani
Erifili Bezhani (16 nëntor 1910, Vlorë - 15 shkurt 1959, Tiranë) juriste e shquar nga Vlora.
Biografia
Erifili Bezhani lindi në Vlorë, më 16 nëntor 1910. Pas mbarimit të shkollës fillore në vendlindje, e ëma e dërgon për shkollim në Korfuz dhe pas mbarimit të shkollës së mesme atje shkon në Francë me të motrën, ku studion fillimisht për Letërsi frënge dhe më pas kryen studimet në Fakultetin e Drejtësisë, në Universitetin e qytetit Alix-en- Provence, në 1939. Vazhdon me studime të mëtejshme derisa merr edhe “Licenciee en Droit”. Ushtron 2 vjet profesionin e avokates në Marsejë.
Në vitet 1941-42 fejohet me një avokat të njohur aristokrat francez dhe kur ishte në kulmin e lumturisë, nga një fatkeqësi e së motrës Evrinomi, e diplomuar edhe ajo si “Profesore e D’Etudes Francaises” në të njëjtin universitet, Erifili Bezhani lë pas gjithçka dhe e shoqëron të motrën në Shqipëri. Ishte dimri i egër i vitit 1943, kohë lufte, kur të dy motrat zbritën në portin e Vlorës për të mos u larguar më kurrë për shkak të luftës, deri në vdekje nga Shqipëria.
Kroni te shtëpia e kulturës Kajnaku
Kroni te shtëpia e kulturës Kajnaku është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Noyant-et-Aconin
Noyant-et-Aconin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Noyant-et-Aconin ka një popullsi prej 502 banorë dhe sipërfaqe 4.6 km², me një dendësi prej 109 banor/km².
Nino Bule
Nino Bule (lindur më 19 Mars 1976) është një ish-futbollist.
Lokaliteti arkeologjik në Kryshec
Lokaliteti arkeologjik në Kryshec është një monument i trashëgimisë kulturore në Kryshec, Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 03-178/84.
Nikozia e Veriut
Nikosia e Veriut ose Nikozia Veriore (Turqisht: Kuzey Lefkoşa, Greqisht: Βόρεια Λευκωσία) është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i shtetit de fakto të Qipros Veriore. Është pjesa veriore e qytetit të ndarë të Nikozias dhe qeveriset nga Bashkia Turke e Nikozias. Që nga viti 2011, Nikozia e Veriut kishte një popullsi prej 61,378 dhe një zonë metropolitane me një popullsi prej 82,539.
Pas dhunës ndërkomunale të viteve 1960, kryeqyteti i Republikës së Qipros u nda midis komuniteteve grekëve qipriotë dhe turqit qipriotë të ishullit në jug dhe veri, përkatësisht në vitin 1963. Një grusht shteti nga junta ushtarake greke në një përpjekje për të bashkuar ishullin me Greqinë në vitin 1974 çoi në pushtimin turk të Qipros dhe komuniteti ndërkombëtar konsideron se Nikosia e Veriut ka qenë nën pushtimin turk që atëherë.
Historia
parapamje|majtas|[[Sheshi Sarayönü, 1969]] Gjatë krizës së Qipros të viteve 1963–64, si pasojë e ndryshimeve të njëanshme kushtetuese nga grekët qipriotë, shpërtheu dhuna ndërkomunale. Nikosia u nda në lagjet greke dhe turke qipriote nga Vija e Gjelbër, e quajtur sipas ngjyrës së stilolapsit të përdorur nga oficeri i Kombeve të Bashkuara për të vizatuar vijën në një hartë të qytetit. Kjo rezultoi në ndërprerjen e pjesëmarrjes së turqve qipriotë në qeveri dhe pas më shumë dhunës ndërkomunale në vitin 1964, një numër turq qipriotë u zhvendosën në lagjen turke të Nikosias, duke shkaktuar mbipopullim serioz.
Më 15 korrik 1974, pati një përpjekje për grusht shteti të udhëhequr nga junta ushtarake greke për të bashkuar ishullin me Greqinë. Grushti i shtetit rrëzoi Kryepeshkopin Makarios III si Presidenti i Qipros, duke e zëvendësuar atë me nacionalistin pro-Enosis Nikos Sampson. Në përgjigje të perspektivës së Enosis, më 20 korrik 1974, ushtria turke pushtoi ishullin dhe që atëherë pushtoi 37% të pjesës veriore të Republikës së Qipros. Pushtimi përfshiu dy faza. Faza e dytë u krye më 14 gusht 1974, ku ushtria turke përparoi pozicionet e saj, duke pushtuar përfundimisht gjithsej prej 37% të territorit qipriot, duke përfshirë pjesën veriore të Nikosia dhe qytetet e Kirenisë dhe Famagustës.
Më 23 prill 2003, kalimi Ledra Palace u hap përmes Vijës së Gjelbër, hera e parë që u lejua kalimi që nga viti 1974. Kjo u pasua nga hapja e pikës së kalimit Ayios Dometios më 9 maj 2003. Më 3 prill 2008, Rruga Ledra u rihap edhe vendkalimi.
Per Lønning
Per Lønning (24 shkurt 1928 – 21 gusht 2016) ishte peshkop dhe politikanë norvegjezë. Lønning morri titullin si doktor i teologjisë në Universitetin e Oslos në vitin 1955. Ai poashtu morri titullin si doktor i filozofisë në vitin 1958.
Nikozia e Veriut
Administrata
parapamje|majtas|Bashkia e qytetit të Nikosias së Veriut, gusht 2009 Si kryeqytet, Nikozia e Veriut është qendra politike, ekonomike dhe kulturore e Qipros Veriore. Nikosia e Veriut pret ministritë e Qipros Veriore. Qyteti qeveriset nga Bashkia Turke e Nikosias, e cila njihet nga kushtetuta e Republikës së Qipros.
Per Lønning
Prej vitit 1958 deri në vitin 1965, ai u zgjodh si anëtarë në parlamentin norvegjezë nga partia konservative norvegjeze. Per Lønning ishte vëllau i teologut, profesorit dhe politikanit Inge Lønning.
Nikozia e Veriut
Administrata
Bashkia Turke e Nikosias drejtohet nga kryetari i bashkisë, Mehmet Harmancı nga Partia e Demokracisë Komunale (TDP). Ai erdhi në pushtet në zgjedhjet lokale në vitin 2014 me 38% të votave popullore, duke mposhtur kandidatët e dy partive kryesore që konsideroheshin si kandidatë me shanset më të larta nga media turke qipriote, në një arritje që u pa si një surprizë e madhe. fitoren. Organizata e bashkisë ka një Këshill Bashkiak prej 22 anëtarësh, i përbërë nga 8 këshilltarë nga Partia Republikane Turke (CTP), 6 nga Partia e Bashkimit Kombëtar (UBP), 6 nga Partia e Demokracisë Komunale, 1 nga Partia Demokratike (PD-UG) dhe 1 nga Partia e Qipros së Re (YKP).
Lagjet
Nikozia është e ndarë në disa ndarje administrative të njohura si mahalleler (njëjës: mahalle) ose lagje. Secila prej këtyre lagjeve drejtohet nga një muhtar, i cili zgjidhet nga banorët në zgjedhjet lokale. Ka 25 lagje brenda juridiksionit të Bashkisë Turke të Nikosias, nga të cilat 12 janë në qytetin e rrethuar me mure dhe 13 janë jashtë.
Serain
Serain është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Serain ka një popullsi prej 408 banorë dhe sipërfaqe 6.65 km², me një dendësi prej 61 banor/km².
Kurillova
Kurillovë është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kurillë.
Gjeografia
Fshati Kurillova është vendbanim i tipit të shpërndarë i cili shtrihet në masivin malor të Albanikut, rreth 18 km në verilindje të Vushtrrisë. Mikrotopinimet më të njohura janë: Kroni i Hajdukut, Përroni i Hithave, Rrezja e Hasanit, Zabeli i Zotnisë, Vrella e Salihit, Kroni te Pusat, Bregu i Zukës, Kroni i Madh, Kroni i Latifit, Rakiqe, Reka e Skromës, Osoja, Kodra e Hasan Kaçanollit, Vrella e Kurillovës, Përroni i Arave, Baçka, Ku u vra Tahir Baçka etj.
Kulla e Hajdin Hajdinit
Kulla e Hajdin Hajdinit është një monument i trashëgimisë kulturore në Terziaj, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Uzina e Ferrokromit Burrel
Uzina e Ferrokromit Burrel është uzinë metalurgjike që prodhon lidhje të hekurit me krom, vënë në shfrytëzim më 1979 pranë Burrelit. Përpunon xeherorë të kromit, duke i shkrirë në furra elektrike e duke nxjerrë ferrokrom me shumë karbon. Pjesa më e madhe e prodhimit eksportohet.
Përshkrimi gjuhësor
Në studimin e gjuhës, përshkrimi ose gjuhësia përshkruese është puna e analizimit dhe përshkrimit objektiv të mënyrës se si përdoret gjuha (ose si është përdorur në të kaluarën) nga një komunitet i të folurit.
Të gjitha kërkimet akademike në gjuhësi janë përshkruese; si të gjitha disiplinat e tjera shkencore, ajo kërkon të përshkruajë realitetin, pa paragjykime të ideve të paramenduara se si duhet të jetë. Gjuhësia moderne përshkruese bazohet në një qasje strukturore të gjuhës, siç ilustrohet në punën e Leonard Bloomfield dhe të tjerëve.
Gjuhësia përshkruese ndaj asaj parashkruese
Siç e përshkruan gjuhëtari anglez Larry Andrews, gramatika përshkruese është qasja gjuhësore e cila studion se si është një gjuhë, në krahasim me parashkrimin, i cili deklaron se si duhet të jetë një gjuhë. Me fjalë të tjera, gramatikanët përshkrues përqendrojnë analizën në mënyrën se si komunikojnë të gjitha llojet e njerëzve në të gjitha llojet e mjediseve, zakonisht në mjedise më të rastësishme, të përditshme, ndërsa gramatikantët normativë përqendrohen në rregullat dhe strukturat gramatikore të paracaktuara nga regjistrat gjuhësorë dhe figurat e fuqisë. Një shembull që Andrews përdor në librin e tij është fewer than vs less than. Një gramatikant përshkrues do të thoshte që të dy pohimet janë njësoj të vlefshme, për sa kohë që kuptimi prapa fjalisë mund të kuptohet. Një gramatikan normativ do t'i analizonte rregullat dhe konventat që qëndrojnë pas të dy deklaratave për të përcaktuar se cili pohim është e saktë ose ndryshe e preferueshme. Andrews gjithashtu beson se, megjithëse shumica e gjuhëtarëve do të ishin gramatikanë përshkrues, shumica e mësuesve të shkollave publike priren të jenë me normativen.
Historia e disiplinës
Punimet e para të përshkrimit gjuhësor mund t'i atribuohen Pāṇinit, një gramatikant i sanskritishtes që daton zakonisht rreth shekullit IV pes. Traditat filologjike më vonë u ngritën rreth përshkrimit të greqishtes, latinishtes, kinezishtes, hebraishtes dhe arabishtes. Përshkrimi i gjuhëve moderne evropiane nuk filloi para Rilindjes- p.sh. spanjisht në 1492, frëngjisht në 1532, anglisht në 1586; e njëjta periudhë panë përshkrimet e para gramatikore të Nahuatl (1547) ose Kueçua (1560) në Botën e Re, të ndjekura nga shumë të tjera.
Përshkrimi gjuhësor si një disiplinë me të vërtetë mori hov në fund të shekullit të 19-të, me revolucionin Strukturalist (nga Ferdinand de Saussure te Leonard Bloomfield), dhe nocionin që çdo gjuhë formon një sistem unik simbolik, të ndryshëm nga gjuhët e tjera, i denjë për të qenë përshkruar "në termat e vet".
Sfidat
Pothuajse e gjithë teoria gjuhësore e ka zanafillën në problemet praktike të gjuhësisë përshkruese. Fonologjia (dhe zhvillimet e saj teorike, siç është fonema) merret me funksionimin dhe interpretimin e tingullit në gjuhë. Sintaksa është zhvilluar për të përshkruar se si fjalët lidhen me njëra-tjetrën në mënyrë që të formojnë fjali. Leksikologjia mbledh fjalët, si dhe derivatet dhe shndërrimet e tyre: nuk ka dhënë shumë teori të përgjithësuar.
Përshkrimi i gjuhësisë mund të synojë të arrijë një ose më shumë nga qëllimet e mëposhtme:
Provinca e Verçelit
Provinca e Verçelit është një krahinë në Italianë-veriore, në rajonin të Piemontes me 179.232 banorë.
Ajo kufizohet në veri nga Provinca e Verbano-Kuzio-Osolës dhe Kantoni Valais i Zvicrës, në lindje nga Provinca e Novarës dhe Provinca e Pavias e rajonit të Lombardisë, në jug nga Provinca e Aleksandrisë, në perëndim nga Provinca e Torinos, Provinca e Bielës, dhe Lugina e Aostës.
Semi-Pro
Semi-Pro është film amerikan i vitit 2008 me regji të Kent Alterman. Filmi u xhirua në Los Angeles afër Stadiumi Dodger, në Detroit dhe në Flint, Michigan.
Përmbajtja
Në vitin 1976, Jackie Moon është një këngëtar që shfrytëzoi fitimet nga "Love Me Sexy", për të blerë një ekip basketbolli në American Basketball Associttion (ABA), Flint Tropics, duke u bërë pronari, traineri kryesor, power forward dhe njoftues para-lojës. Komisioneri i ABA shpall një plan për bashkimin e ligës me National Basketball Association (NBA), por vetëm katër ekipe do të transferohen në ligën më të vendosur. Tropics, skuadra më e dobët në ligë, ka rrezik të shpërndahet. Jackie argumenton se skuadrat me katër rekordet më të mira duhet të bashkohen dhe Komisioneri pranon.
Jackie tregton makinën larëse të skuadrës në point guard që fitoi një kampionat në NBA me Boston Celtics, por nuk luajti gjatë play off. Komisioneri zbulon se përveç përfundimit në katër të parat, Tropics do të kenë nevojë për të paktën 2,000 tifozë në çdo ndeshje të mbetur në shtëpi. Jackie fillon të vërë në skenë stunts tejet të dëshpëruara për të rritur pjesëmarrjen, si duke luftuar një arush të quajtur Dewie. Tropics fillojnë të luajnë më mirë me Monix, si dhe intensitetin e rritur të Clarence Withers, lojtarit më të mirë të Tropics. Monix merr përsipër si koordinator fyes dhe mbrojtës dhe roje të pikës fillestare, duke lënë Jackie si trajnerin kryesor. Monix stërvit skuadrën me rigorozitet me një lojë që ai e quan "Puke", pasi lojtarët do ta drejtojnë atë derisa të flasin lart.
Duke hyrë në lojën Spurs, e cila Moon e shpall "MegaBowl", Tropics janë në vendin e pestë dhe me një fitore do ta bëjnë atë në të katërt, edhe pse nuk kanë asnjë shans për ta futur atë në NBA. Loja fillon dhe Tropics bien prapa shpejt. Në sekondat e fundit të pjesës së parë, Jackie tërhiqet fort nga Petrelli ndërsa shkon për një goditje dhe është plagosur. Withers vendos që ai ka parë mjaft dhe nxiton në dhomat e dollapëve në Tropics me pjesën tjetër të ekipit, i cili zemëron Spurs.
Gjatë pjesës së parë, Jackie pa vetëdije imagjinon se është në parajsë me nënën e tij. Ai kërkon falje për vjedhjen e këngës së saj dhe ajo i jep një armë në mënyrë që të fitojë. Në gjykatë, Tropics zbulojnë armën e tyre të re: alley-oop. Me kthimin e Withers, alle-oop është shumë efektive, por gjyqtari e quan lojën faull. Pas disa bindjes nga Jackie dhe Monix, shumë shpejt është i bindur se është një rezultat legjitim. Tropics përfitojnë nga kjo strategji e re dhe fillojnë të kthehen. Pasi Spurs fillon të mbrohet kundër Alley-Oop, Monix thërret një pushim të shpejtë dhe u bën thirrje atyre që të drejtojnë "Puke" me 12 sekonda të fundit dhe poshtë me dy pikë, 117–115. Lojë e jep Jackie topin, por ai përsëri grumbullohet fort me dy sekonda të fundit, duke i dhënë 2 gjuajtje të lira. Gjujtja i stilit të gjyshes, Moon e humb gjujtjen e parë. E dyta del jashtë, por Monix e kap dhe gjuan nga larg (kjo gjuajtje quhet buzzer) për dy pikë për të fituar, duke shkaktuar një festë të egër në arenën dhe rrugët e Flint.
Dewie Ariu
5-vjeçar, mashkull i thinjur me emrin Rocky u shfaq në film në një skenë ku personazhi i Will Ferrell lufton atë për të promovuar ekipin e tij të basketbollit. Stuntman dhe traineri Randy Miller u dyfishua për Ferrell gjatë ndeshjes së mundjes me ariun. Më 22 Prill 2008, ariu e kafshoi Stephan Miller (kushëriri dhe traineri i tij i Randy Millerit) në qafë, duke e vrarë atë.
Uzina e bakrit Kukës
Uzina e bakrit Kukës është e para uzinë e rëndësishme e projektuar dhe ndërtuar plotësisht me forcat e veta më 1962-1965, që prodhon bakër blister. U ndërtua pranë vendburimit të xeherorëve të pasur të bakrit të Gjegjanit. Bën shkrirjen e drejtpërdrejtë të xeherorit të bakrit dhe ië aglomeratit të prodhuar nga pjekja e pluhurave të xeherorit dhe të pluhurave të mbledhurs në sistemet e pluhurkapjes. Jep si prodhim përfundimtar bakër blister me 99-99,5% bakër që derdhet në lingota, të cilat dërgohen për rafinim në uzinat e shkrirjes dhe të rafinimit të bakrit në Rubik e Laç.
Uzina e gozhdëve dhe e bulonave Kavajë
Uzina e gozhdëve dhe e bulonave Kavajë uzinë që prodhon elementë lidhës metalikë. U vu në shfrytëzim më 1963, në fillim për prodhimin e gozhdëve dhe bulonave. Tani prodhon edhe vida druri, si dhe tela e rrjeta teli të zinguar dhe të pazinguar, lidhëse aktesh etj. Pas v.1982 me forcat e vetë uzinës janë projektuar dhe ngritur një varg linjash për përsosjen e teknologjisë dhe për prodhimin e artikujve të rinj.
Tomislav Erceg
Tomislav Erceg (lindur më 22 Tetor 1971) është një ish-futbollist.
Kombëtarja
Për kombëtaren kroate ka luajtur 4 ndeshje.
Lokaliteti arkeologjik në Doberdol
Lokaliteti arkeologjik në Doberdol është një monument i trashëgimisë kulturore në Doberdol, Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 03-180/84.
1958–59 Kupa Evropiane
Kupa Evropiane 1958-59 në garimin e ekipeve kampione të ligave të shteteve evropiane u fitua nga ekipi Real Madrid ndaj ekipit Stade de Reims e që ishte fitorja e katërfishtë në Kupën Evropiane edhe atë në vet themelimin e këtij garimi, këtë herë ky ekip titullin e mbrojti në Neckarstadion, Stuttgart më 3 qershor, 1959.
Finalja
Rogelio Domínguez; Marquitos, José Santamaría, José María Zárraga (kapiten); Juan Santisteban, Antonio Ruiz; Raymond Kopa, Enrique Mateos, Alfredo Di Stéfano, Héctor Rial, Francisco Gento Dominique Colonna; Bruno Rodzik, Robert Jonquet (kapiten), Raoul Giraudo; Armand Penverne, Michel Leblond; Robert Lamartine, René Bliard, Just Fontaine, Roger Piantoni, Jean Vincent
Kanita
Kanita Suma (lindur më 26 korrik 2001), e njohur gjithashtu si Kanita, është një këngëtare shqiptare nga Maqedonia e Veriut.
2001-akoma
Kanita Suma ka lindur më 26 korrik 2001 në një familje shqiptare në qytetin e Shkupit, Ish Republika Jugosllave e Maqedonisë, aktualisht Maqedonia e Veriut. Në moshën njëmbëdhjetë vjeçare, Kanita mori vëmendje ndërsa mbajti audicione për serinë e dytë të X Factor Albania më 2012 dhe përfundoi në vendin e katërt. Ajo vazhdoi karrierën e saj muzikore dhe mori pjesë në Kënga Magjike në dy raste, më 2014 dhe 2018. Në vitin 2019, ajo mori pjesë pa sukses në konkursin para-përzgjedhës Festivali i Këngës, në mënyrë që ta përfaqësonte Shqipërinë në Festivalin Evropian të Këngës 2020 me këngën "Ankth". Në janar të vitit 2020, u publikua kënga "Fllad" dhe arriti numrin e shtatëdhjetë e tetë në Shqipëri.
Knut Odegard
parapamje parapamje Knut Ødegård është një poet norvegjez.
Biografia
I lindur në Molde, Norvegji, Ødegård bëri debutimin e tij poetik në vitin 1967. Që atëherë ai ka botuar shumë vëllime me poezi, dy romane për të rriturit e rinj, dy libra rreth Islandës, një dramë, dhe disa riinterpretime. Veprat e tij janë të njohura ndërkombëtarisht si thellësisht origjinale dhe me cilësi të lartë poetike, e ku poezitë e tij janë përkthyer në 31 gjuhë (2014), në mesin e këtyre pesë koleksioneve të veçanta në gjuhën angleze. Në gjuhën shqipe i është përkthyer dhe botuar vepra “Gumëzhimë blete, kërcim i salmonit” nga ana e poetit dhe përkthyesit Fahredin Shehu.
Ai ishte themelues dhe president i festivalit norvegjez Bjørnson, Festival Ndërkombëtar i Letërsisë, organizuar për nderë të laureatit të çmimit Nobel, Bjørnstjerne Bjørnson, për një dekadë. Ødegård është tani president i Akademisë Bjørnstjerne Bjørnson, Akademi Norvegjeze e Letërsisë dhe Lirisë së Shprehjes.
Ai ndan kohën e tij mes shtëpis në Molde dhe asaj në Reykjavík, Islanda.
Tituj dhe nderime
Ødegård është emëruar si Studiues Norvegjez i Shtetit nga Parlamenti Norvegjez dhe si dhe ka marrë shumë shpërblime dhe çmime letrare. Presidenti i Islandës e ka caktuar ate si një Komandant Kalorës i Islandës i Urdhërit të Fajkoit (Order of Falcon) në vitin 1995, ndërsa Mbreti i Norvegjisë e ka bëri Kalorës të Urdhërit Norvegjez të Meritës (Royal Norwegian Order of Merit) në vitin 1997. Po në të njëjtin vit ai u bë konsull i përgjithshëm për Republikën e Maqedonisë në Norvegji. Në vitin 1984 ai mori Çmim Norvegjez Bastian Prize, dhe në vitin 2001 e çmimin më të spikatur kulturor në Norvegji, Anders Jahre Cultural Prize. Në vitin 2009 ai mori Çmimin Jan Smrek për vepër letrare në Bratislava, Sllovaki, dhe në vitin 2011 Çmimin Dubloug nga Akademia Suedeze. In 2009 he was knighted by Cardinal Foley as a member of the Vatican Equestrian Order of the Holy Sepulchre of Jerusalem.
Banesa e Bejo Beqirit
Banesa e Bejo Beqirit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "615.01.1963".
Kulla e Ahmet Delisë
Galeria
center|500px|Enterieri i Kullës së Ahmet Delisë
Fehmi Kelmendi
Fehmi Kelmendi ka lindur më 18 maj 1930 në Preshevë (Kosova lindore). Shkollën fillore e kreu në vendlindje, të mesmen në Prishtinë, ndërsa Fakultetin Filozofik (degën e Historisë), në Zagreb. Pas përfundimit të studimeve u mor me hulumtime historike, duke u dhënë prioritet atyre të karakterit kombëtar shqiptar.
Identiteti
Identiteti konsiderohet si konceptim i vet-individit dhe shprehje e individualitetit. Me identitet kuptojme te qenit vetvetja.Fjala identitet shpjegohet se kush jemi ne dhe kush jane te tjeret.Pra, pamja fizike dhe karakteristikat e tjera na dallojne nga individe te tjere.
Festivali Evropian i Këngës 1992
Festivali Evropian i Këngës 1992 ishte edicioni i 37-të i Festivalit Evropian të Këngës dhe u mbajt më 9 maj 1992 në Malmö, Suedi. Prezantues ishin Lydia Cappolicchio dhe Harald Treutiger. Linda Martin, përfaqësuese e Irlandës, ishte fituese e këtij Eurovision me këngën Why Me?. Kënga u shkrua nga Johnny Logan, i cili e kishte fituar konkursin e vitit 1980 si këngëtar dhe konkursin e vitit 1987 si këngëtar/kompozitor. Në moshën 41 vjeç dhe 22 ditë, Linda Martin u bë (dhe mbetet) gruaja më e vjetër që e ka fituar Eurovisionin.
Vendndodhja
majtas|parapamje|200x200px| Malmö Isstadion, Malmö - vendi pritës i konkursit të vitit 1992. Malmö është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i qarkut suedez të Scania. Metropoli është një qytet botëror gama (siç renditet nga GaWC ) dhe është qyteti i tretë më i madh në Suedi, pas Stokholmit dhe Gothenburgut, dhe qyteti i gjashtë më i madh në Skandinavi, me një popullsi mbi 300,000.
Bylazora
Bylazora ose Vilazora ishte një qytet paionian nga periudha e antikitetit të hershëm klasik. Ndodhet afër fshatit Knezhje, i cili është pjesë e komunës së Sveti Nikollës në Maqedoninë e Veriut.