cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lufta e fundit, pronat e shqiptarëve në Greqi
I konceptuar në formën e një mbrojtjeje juridike nga një avokat që synon të zgjidhë çështjen e pronave shqiptare në Greqi (600 mijë hektarë në vlerësimet më optimiste dhe mbi 100 mijë hektarë në vlerësimin grek), libri ka dhe elementë të tjerë publicistikë që e bëjnë më të tretshëm për publikun e gjerë.
Ky botim synon gjithashtu të ndërgjegjësojë individët e tjerë të ndjeshëm për statusin e kombit dhe problemet e tij. Atyre u thuhet me kompetencë se ka një problem të madh të pazgjidhur, zgjidhja e të cilit ka armiq të pamëshirshëm kohën, harresën dhe përuljen ndaj më të madhit. Ai është problemi i pasurive të konsiderueshme shqiptare në Greqi, borxhin e madh që mbetet edhe për pak kohë në sirtar dhe që “nuk keni ditur ta kërkoni”, siç thotë gazetari i madh dhe eksperti grek Tasos Teloglu. Për këtë borxh, na nevojitet një “luftë e fundit”. Juridike dhe diplomatike.
Shupenzë
Shupenza është një fshat në komunën Shupenzë në rrethin e Bulqizës të Shqipërisë.
Historia e Kinës
Historia e Kinës është një nga më të vjetrat në botën antike të Azisë dhe të botës.
Parahistoria
Prova arkeologjike sugjerojnë që njerëzit e parë në Kinë datojnë që nga 2,24 milionë deri në 250.000 vjet më parë. Në një shpellë në Zhoukudian (afër Pekinit të sotëm) janë gjetur fosile të vjetra nga 300.000 deri në 550.000 vjet.
Në përgjithësi, vendbanimet më të vjetra konsiderohet se kanë qenë në Kinë, Egjipt dhe Mesopotami. Në Kinë banorët jetonin pranë luginave të lumenjve Hoang-ho dhe Jance-Kjang.
Periudha e Weit, Jinit dhe dinastive jugore dhe veriore, Dinastia Weit dhe Dinastia Jin
Periudha e Weit dhe Jinit përfshin periudhën nga viti 220 deri në vitin 589. Në fund të shekullit të 2-të, sundimi i dinastisë Han Lindor erdhi duke u rënë dhe qysh nga ajo kohë historia kineze hyri në një periudhë relativisht të gjatë të ndarjes. Në fillim, perandoria Han Lindor u nda në tri perandori antagoniste që qëndronin si një trekëmbësh (189-265). Gjendjes së ndarjes i dha fund dinastia Jin Perëndimor, që u krijua më vonë, mirëpo Perandoria e bashkuar Jin Perëndimor u ruajt vetëm për një kohë të shkurtër (265-316) dhe shkoi prapë drejt ndarjes. Familja e perandorit Jin Perëndimor krijoi një regjim në jug të lumit Jance, që u quajt Jin Lindor (317-420), kurse në pjesën veriore të Kinës, që ra në luftëra midis kombësive të ndryshme, u krijuan shumë regjime, që u quajtën “16 mbretëri”.
Në atë periudhë, ekonomia në jug mori një zhvillim relativisht të madh. Kombësitë në perëndim dhe në veri u shpërngulën dhe u vendosën gradualisht në krahinat e brendshme, gjë që shpejtoi shkëmbimet dhe asimilimin reciprok. Në fushën kulturore, preferohej filozofia “xuan-xue”, që ishte afërsisht si metafizika; dy fetë, budizmi dhe taoizmi u përhapën dhe u zhvilluan në mes të luftës midis tyre, por sundimtarët mbronin në përgjithësi budizmin. Në fushën letraro-artistike, u lanë vepra të pavdekshme, si veprat poetike dhe prozatike të 7 personave fisnikë të viteve Jan-an, të poetëve Tao Yuan Ming e të tjerë, veprat kaligrafike të kaligrafëve Wang Xi Zhi e të tjerë, pikturat e piktorëve Gu Kai Zhi e të tjerë, si dhe veprat artistike në Guvat Dunhuang e të tjera.
Periudha e “Dinastive Jugore dhe Veriore” përfshin periudhën nga viti 420 deri në vitin 589. Dinastitë veriore përfshin dinastinë Wei Veriore, e cila u nda në Wei Lindor dhe Wei Perëndimor ; më vonë Wei Lindor u zëvendësua nga Çi Verior, kurse Wei Perëndimor u zëvendësua nga Zhou Verior, i cili e zhduku më vonë Çi Verior. Dinastitë jugore përfshin katër dinasti në jug: Song, Çi, Liang dhe Çen.
Gjatë periudhës së Dinastive Jugore dhe Veriore, ekonomia në jug ishte më e zhvilluar, sepse atëherë shumë banorë të fushave të Kinës qendrore u shpërngulën pandërprerë në jug për t'u mbrojtur nga turbullirat e shkaktuara nga luftërat, gjë e cila jo vetëm shtoi numrin e krahëve të punës në jug, por edhe teknika e përparuar e prodhimit u transferua në jug, dhe kjo nxiti fuqimisht zhvillimin e prodhimit në jug. Zonat përreth qytetit Yangzhou ishin asokohe zona me ekonomi të zhvilluar të Dinastive Jugore.
Në fushën kulturore, gjëja më e dukshme asokohe ishte zhvillimi i mendimeve metafizike, sepse kohët plot me turbullira krijuan truall të përshtatshëm për liberalizimin e mendimeve. Gjatë asaj periudhe, u arritën suksese shumë të mëdha në fushën e letërsisë, veçanërisht në krijimtarinë poetike.
Periudha e Dinastive Jugore dhe Veriore, që filloi nga koha e përmbysjes së dinastisë Jin Lindor, ka qenë një nga periudhat e ndarjes së vendit, që ishin të papara në historinë kineze. Në atë periudhë, turbullirat penguan në një shkallë të caktuar zhvillimin e ekonomisë, por nga ana tjetër, meqenëse pakicat kombëtare zinin pozitë sunduese në krahinat e Kinës Qendrore të rrjedhjes së lumit të Verdhë, asimilimi nacional ka qenë një gjë e paparë në historinë kineze. Pikërisht në ato kushte, shumë kombësi në pjesën veriore të Kinës u asimiluan gradualisht nga kombësia Han dhe më në fund u shkrinë në një komb. Prandaj, mund të themi se ndarja e vendit në atë periudhë luajti objektivisht një rol shumë të rëndësishëm për shpejtimin e bashkimit kombëtar dhe kjo gjë u bë një hallkë e rëndësishme e progresit të zhvillimit të kombit kinez.
Dinastia Song
* Artikull kryesor : Dinastia Song
Dinastia Yuan
* Artikull kryesor : Dinastia Yuan
Dinastia Ming
* Artikull kryesor : Dinastia Ming
Dinastia Qing
* Artikull kryesor : Dinastia Qing
Shënime të historisë
Libri "Shënime të historisë" është jo vetëm një vepër e madhe historiografike, por edhe një vepër e madhe e letërsisë biografike në historinë kineze dhe ka ushtruar ndikim shumë të madh mbi historiografinë dhe letërsinë kineze të brezave të mëvonshëm. Libri "Shënime të historisë" u botua gjatë periudhës së dinastisë Han Perëndimor, në shekullin e parë të erës së re. Në të shënohen politika, ekonomia, kultura dhe historia e 3000 vjetëve, nga fillimi i historisë së lashtë kineze deri në periudhën e dinastisë Han Perëndimor. Libri "Shënime të historisë" është vepra e parë e stilit biografik në Kinë mbi historinë e përgjithshme, është edhe vepra që krijoi nismën e letërsisë biografike kineze.
Para se të flasim për kontributin e librit "Shënime të historisë" në historiografinë dhe letërsinë kineze, le t'ju njohim me autorin e kësaj vepre të madhe, Sima Qian. Ai qe historian dhe letrar kinez i kohës së dinastisë Han Perëndimor. Ai lindi në familjen e një historiani. Babai i tij ishte historian zyrtar i oborrit perandorak. Qysh në fëmijëri, Sima Qian ishte i shkathët në të menduar dhe i shikonte në mënyrë të pavarur personat dhe ngjarjet historike që i njihte në materiale të mëparshme historiografike. Në kohën e rinisë, ai udhëtoi në shumë krahina, ku studjoi doket dhe zakonet lokale, gjendjen ekonomike dhe produktet vendëse, vizitoi kuriozitete dhe grumbulloi biografi të personave të njohur dhe materiale mbi ngjarje të rëndësishme. Më vonë, Sima Qian u bë historian zyrtar i oborrit perandorak, duke trashëguar punën e të atit. Në ato vite, të gjitha materialet historiografike mbi dinastitë e mëparshme kishin mbetur nga periudhat e rivalitetit midis principatave për ndarjen e territorit dhe ishin shënuar pikëpamje të ndryshme për ngjarje historike dhe ato pikëpamje tregonin një horizont të ngushtë shikimi. Prandaj, krahas klasifikimit të materialeve historike të mëparshme, Sima Qian kishte ndër mend të shkruante me dorën e vet një libër historiografik. Por, pikërisht në atë kohë, ai u akuzua për faktin se ai justifikoi gjeneralin Li Ling që kishte kapitulluar para hunëve dhe për këtë akuzë ai u dënua me tredhje. Në atë incident, Sima Qian u cenua rëndë nga anët fizike dhe psikike. Më vonë, oborri perandorak përsëri e ngarkoi Sima Qian me detyrë të rëndësishme, por ai kishte botën shpirtërore krejt të ndryshme. Ai ndiente se i vetmi qëllim dhe domethënia e jetës së tij do të ishte kryerja e librit "Shënime të historisë". Sima Qianit iu deshën 13 vjet për shkrimin e librit《Shënime të historisë》, që është një vepër kolosale prej 500 mijë fjalësh dhe me 130 kapituj, të ndarë në 5 pjesë që vijojnë: 12 kapituj të biografive të monarkëve, 10 kapituj të tabelave kronologjike, 8 kapituj të analeve të ngjarjeve, 30 kapituj të biografive të familjeve aristokratike dhe 70 kapituj të biografive të personave të njohur.
Libri《Shënime të historisë》ndahet në pjesë me stile të ndryshme të të shkruarit. Monarkët dhe personat e tjerë politikë përbëjnë vijën kryesore të shkrimit. Në “biografi të monarkëve” shënohen kohët e lulëzimit dhe të rënies të monarkëve dhe ngjarjet më të rëndësishme të periudhave të ndryshme; në “tabela kronologjike” shënohen ngjarje të periudhave të ndryshme historike; “analet e ngjarjeve” janë shënime tematike të ngjarjeve në fushat astronomike, kalendarike, hidraulike, ekonomike, kulturore e të tjera. “Biografitë e familjeve aristokratike” janë shënime të veprimtarisë të lordëve dhe aristokratëve. “Biografitë e personave të njohur ” janë biografi të personave me influencë të shtresave të ndryshme të periudhave. Në disa kapituj shënohet edhe historia e pakicave kombëtare. Në “biografitë e monarkëve”, “biografitë e familjeve aristokratike” dhe “biografitë e personave të njohur”, që përbëjnë pjesën më të madhe të gjithë librit, shënohet historia duke përshkruar figurat historike si detyrë kryesore, prandaj themi se Sima Qian krijoi “stilin biografik” që është një stil i ri i librave historiografikë. Libri《Shënime të historisë》është quajtur gjithmonë si “shënime të verteta”. Sima Qian nuk punoi ashtu siç punuan disa historianë zyrtarë të dinastive të mëparshme, të cilët e konsideronin redaktimin e materialeve historiografike si shënimin e meritave të monarkëve të shenjtë dhe të ministrave të shquar dhe si lavdërimin e dinastive kur jetuan ata.
Libri《Shënime të historisë》prek më shumë fusha në krahasim me veprat e tjera të “historiografisë ortodokse” të shoqërisë feudale kineze. Sima Qian nuk ndali penën e tij vetëm në fushën politike, por krijoi një vepër historiografike me përmbajtje të larmishme, duke i lidhur ngushtë dhe duke i bashkuar në një të tërë fushat politike, ekonomike, ushtarake, kulturore si dhe fushat astronomike, gjeografike, humanitare e të tjera.
Për shkak të padrejtësisë shoqërore ndaj vetes së tij, Sima Qian tregoi kujdes të veçantë për trajtimin e vlerës së jetës së individëve. Ndryshe nga “historiografitë ortodokse” të dinastive të kaluara feudale, në librin《Shënime të historisë》shprehen dashuri dhe urrejtje të theksuara. Në të lëxojmë si përshkrime për demaskim dhe ironi ndaj klasës sunduese feudale, sidomos ndaj grupit sundues suprem të dinastisë Han, ashtu edhe përshkrime për pasqyrimin e rezistencës së masave popullore kundër politikës tiranike feudale. Në këtë vepër lavdërohen dhe trajtohen pozitivisht një numër njerëzish të shtresave të ulëta dhe heronjsh atdhedashës. Përshkrimet e shumë ngjarjeve në këtë vepër do të ishin të papranueshme për pikëpamjet ortodokse mbi historinë dhe mbi etikën, po Sima Qiani i konsideronte ato përshkrime si të domosdoshme dhe të vlefshme.
Libri《Shënime të historisë》ka vlerë shumë të madhe letrare. Vlera e tij artistike mishërohet në radhë të parë në portretizimin e figurave të shumta me karakter të theksuar, duke shfrytëzuar materialet e vërteta historike. Ndër figurat e personave të portretizuara në këtë vepër kishte persona që filluan luftën si kryengritës fshatarë dhe në fund morën fronin monarkik; kishte heronj që dukeshin si njerëz frikacakë dhe mediokër, por në fakt ushqenin ambicie; kishte kaçakë që nuk qëndronin në pushtet, por me famën e vet tronditnin edhe sundimtarët; kishte oficerë madhorë që tregoheshin si guximshëm dhe dilnin gjithnjë fitimtarë; kishte atentatorë që nuk trembeshin para gjakderdhjes; kishte edhe intelektualë që ndihmuan me mençurinë e vet komanduesit duke hartuar strategjinë brenda çadrës ushtarake; bile kishte edhe vejusha ose vajza të bukura, të cilat braktisën shtëpinë dhe u hodhën në anën e palës kundërshtare bashkë me dashnorët e vet. Të gjitha këto figura të gjalla përbëjnë pjesën më të rëndësishme tërheqëse të librit《Shënime të historisë》.
Në librin《Shënime të historisë》, ngjarjet janë përshkruar me qartësi dhe gjallëri, sidomos përshkrimi i tablove me karakter dramatik shton fuqinë tërheqëse të kësaj vepre. Nga ana gjuhësore, libri《Shënime të historisë》është shkruar me një gjuhë të thjeshtë, të pastër dhe të rrjedhshme, pra, kjo vepër është konsideruar gjithmonë si suksesi më i lartë i veprave prozatike kineze në kohën e lashtë.
Pesë periudhat e lulëzimit në historinë kineze
Në historinë e gjatë feudale kineze, që zgjati më se 2000 vjet, pati disa periudha të dëshirueshme që u quajtën në historiografi “periudha të lulëzimit”, siç ishin periudha e lulëzimit në kulm e dinastisë Han Perëndimor nga vitet e perandorëve Wendi dhe Jingdi deri në vitet e perandorit Wudi; periudha e lulëzimit e dinastisë Tang nga vitet e perandorit Taizong deri në vitet e perandorit Xuanzong; periudha e lulëzimit e dinastisë Ming në vitet e perandorëve Çengzu dhe Shyanzong dhe periudha e lulëzimit e dinastisë Qing në vitet e perandorëve Kangsi, Yongzheng dhe Qianlong. Një periudhë tjetër e lulëzimit ka qenë “periudha e lulëzimit e Shteteve Ndërluftuese”, por ajo nuk është e njohur për shumë njerëz. Dy periudhat e lulëzimit të dinastive Tang dhe Qing janë vlerësuar më lart.
Secila nga 5 “periudhat e lulëzimit” lindi pas turbullirave të mëdha në vitet e fundit të një dinastie të mëparshme dhe arriti kulmin e lulëzimit në konën e ngritjes së një dinastie të re. Dinastia Han Perëndimor, një dinasti feudale e rikrijuar mbi gërmadhat e dinastisë Çin të përmbysur, arriti periudhën e saj të lulëzimit të plotë vetëm pas 170 vjet “pushimi dhe rimëkëmbje”. Periudha e lulëzimit e dinastisë Tang u duk vetëm atëherë kur vendi shkoi përsëri në binarin e qeverisjes stabël, duke kaluar një rrugë 100 vjeçare me zigzage pas turbullirave në vitet e fundit të dinastisë Sui. Dinastia Ming gjithashtu e krijoi gjendjen e “qeverisjes stabël në vitet e perandorëve Çengzu dhe Shyanzong” vetëm atëherë, kur mposhti militaristët e shumtë, përmbysi sundimin e dinastisë Yuan dhe u përpoq gjysmë shekulli për stabilizimin politik dhe ekonomik. Por, në vitet e mesme të perandorit Shenzong u dukën shenja të shumta të turbullirave. Pas perandorit Sizong, hipi në fron perandori Çongzhen dhe atëherë dolën turbullira në përmasa të mëdha, të cilat zgjatën gjysmë shekulli, derisa forcat e armatosura të dinastisë Qing hynë përkëtej Murit të Madh. Pasi u bë sundimtare në Kinën qendrore, dinastisë Qing iu deshën rreth 20 vjet për asgjësimin e dy ushtrive kryengritëse fshatare të Li Zi Çengtut dhe të Zhang Xian Zhongut dhe për zhdukjen e forcave të mbetura në jug të dinastisë Ming. Dinastia Qing ka qenë një dinasti e krijuar mbi bazën e turbullirave të mëdha në vitet e dinastisë Ming dhe doli nga turbullirat në qeverisjen stabël vetëm pas afro 70 vjetëve të tjerë.
Përsa i përket periudhës së “Shteteve Ndërluftuese”, ajo ka qenë diçka e veçantë. Na duket se ekzistenca e 7 fuqive në atë kohë ishte një gjendje e turbulluar, por në fakt ishte një strukturë e re politike e formuar pas “degjenerimit të riteve dhe muzikës” dhe pas një kohe të gjatë të aneksimit, pra të 7 fuqitë ruanin stabilitetin relativ për një kohë të gjatë dhe më në fund shteti Çin kreu bashkimin, duke arritur kulmin e qeverisjes stabël.
Të gjitha periudhat e lulëzimit në histori u karakterizuan nga bashkimi i vendit, lulëzimi ekonomik, stabiliteti politik, sigurimi i gjatë publik, fuqizimi i potencialit shtetëror dhe zhvillimi kulturor.
Në periudhat e mëparshme zbatohej sistemi i ndarjes së territorit në principata, por, pas aneksimit reciprok gjatë periudhës së Pranverës dhe Vjeshtës, deri në periudhën e Shteteve Ndërluftuese mbetën vetëm disa dhe 7 prej tyre ishin shtete të fuqishme. Por ajo gjendje kishte dallim esencial me ndarjen e vendit që pati në disa peririudha të mëvonshme. Para themelimit të dinastisë Çin në vitin 221 para erës së re, dinastitë Xia, Shang dhe Zhou nuk kishin realizuar bashkim të vërtetë dhe ato ishin në fakt federata të fiseve patriarkale, të cilat e respektonin mbretin si qendër dhe e quanin “Tian Zi”, që do të thotë “biri i qiellit”. Shndërrimi i gjendjes nga “shtetet e shumta” të periudhës së Pranverës dhe Vjeshtës në “7 fuqitë ndër Shtetet Ndërluftuese” ishte një përparim i rëndësishëm. Bashkimi i tyre në një të tërë, duke u krijuar një perandori me pushtet të centralizuar qendror, ishte rezultat i zhvillimit të historisë së periudhës së Pranverës dhe Vjeshtës dhe të periudhës së Shteteve Ndërluftuese. Duke aneksuar 6 fuqitë e tjera, duke anulur sistemin e ndarjes në principata, duke zbatuar sistemin administrativ të qarqeve dhe distrikteve dhe duke krijuar sistemin e sundimit autokratik, perandori Çin Shi Huang për herë të parë e bëri realitet teorinë e “unifikimit të madh”. Duke filluar nga ajo kohë, çështja e bashkimit apo ndarjes u bë në mënyrë të pashmangshme një nga parimet për gjykimin e zhvillimit shoqëror.
Sigurisht, nga ana tjetër, kryengritjet fshatare të shpërthyera në histori prishën “bashkimin”, por nuk i konsiderojmë ato si “ndarje”, sepse ato shpërthyen në rrethanat kur sundimtarët e një dinastie feudale në vitet e saj të fundit ishin korruptuar në palcë, zhvillimi i forcave prodhuese ishte penguar seriozisht dhe masat popullore ishin katandisur në vuajtje të tmershme. Pikërisht për këtë arsye, Mao Ce Dun vlerësoi pozitivisht rolin pozitiv të kryengritjeve fshatare në historinë kineze. Por pas “ndarjes”, shoqëria prapë shkonte drejt bashkimit dhe kjo përputhet me ligjin e zhvillimit të shoqërisë kineze. Realizimi i “unifikimit të madh” u bë një nga kushtet e rëndësishme për vlerësimin e periudhave të lulëzimit.
Periudha e viteve të perandorit Wendi (179-157 para erës së re), të viteve të perandorit Jingdi (156-141 para erës së re) dhe të viteve të perandorit Wudi (140-87 para erës së re) ishte një periudhë e zgjerimit të territorit për dinastinë Han. Pas një lufte për gjysmë shekulli, ajo mposhti hunët dhe i dëboi ata në veri të shkretëtirës së madhe. Zonat në jug të shkretëtirës së madhe, dikur të zëna nga hunët, si dhe zonat Hexizoulang u përfshinë në hartën e dinastisë Han. Zonat në perëndim të kështjellës Yumen dhe pjesa jugore e Singjangut, e quajtur si “zona perëndimore”, u bënë territor i dinastisë Han. Në lindje, mposhti Korenë e familjes Wei, si rezultat, një pjesë e zonës Liaodong u përfshi në territoret e administruar nga dinastia Han. Si rezultat i zgjerimit drejt jugut, jugperëndimit dhe juglindjes, zonat e banuara nga pakicat kombëtare në Guangdong, Yunan, Zhejang, Fujian e të tjera u bënë pjesë të territorit të dinastisë Han. Kryesisht gjatë viteve të perandorit Wudi të dinastisë Han, u realizua “unifikimi i madh”, që i kaloi “unifikimit të madh” të dinastisë Çin.
“Unifikimi i madh” në kohën e dinastisë Tang ishte unifikim i mëtejshëm pas dinastisë Han. Dinastia Tang mposhti Turkye në zonën veriperëndimore dhe vendosi administratën Ansi; në verilindje mposhti përfundimisht Kaokouli dhe vendosi administratat Andong dhe Heishui për të administruar zonat verilindore. Deri në vitet e perandorit Xuanzong, dinastia Tang i kaloi dinastisë Han përsa i përket sipërfaqes se territorit.
Dinastia Han dhe dinastia Tang realizuan bashkimin e paparë të vendit dhe kanë qenë dy pariudha të rëndësishme historike të territoreve kineze.
Gjatë viteve të perandorëve Çengzu dhe Shyanzong, forcat e armatosura të dinastisë Ming sulmuan drejt veriut dhe veriperëndimit kundër pasardhësve të dinastisë Yuan, duke vënë nën kontroll zonat në veri dhe jug të shkretëtirës së madhe, kurse në zonat jugore dhe jugperëndimore, domethënë sot provincat Junan, Guizhou, Siçuan e të tjera, u zbatua sistemi i administratorëve lokalë, të cilët ishin nën administrimin nga qendra. Në zonat verilindore, domethënë nga Kaiyuan i sotëm deri në zonat në veri të maleve Xin-anling të jashtëm, deri në Kuvu, domethënë deri në ishullin Kuje në lindje, u vendosën shumë poste mbrojtëse, kurse në Telin të Heilongjangut u vendos drejtoria Nurgan, që drejtonte postet mbrojtëse. Vendet përreth, për shembull An-nan, Sianluo, Koreja e të tjera, u bënë shtete vasale të perandorisë Ming. Kurse pas perandorëve Çengzu dhe Shyanzong, zonat në veri të Murit të Madh dhe zonat veriperëndimore prapë u vunë nën kontrollin e Mongolisë, e cila herë luftonte me perandorinë Ming dhe herë pajtohej me të. Mongolia e atëhershme ekzistonte pothuajse paralelisht me perandorinë Ming dhe territori i dinastisë Ming ishte zvogëluar disi.
Përsa i përket gjerësisë së territoreve dhe unitetit të vendit, dinastia Ming ua kaloi dinastive Han dhe Tang. Në këtë drejtim, përveç dinastisë Yuan, vetëm dinastia Qing në vitet e lulëzimit të perandorëve Kangsi, Yongzheng dhe Qianlong mund të krahasohej me dinastinë Ming. Lidhur me ketë, perandori Yongzheng i dinastisë Qing thoshte: “Qysh nga kohët e lashta, fushat qendrore dhe zonat përreth kanë qenë si një familje, kurse sipas gjerësisë së territorit, asnjëra prej tyre nuk ka qenë si dinastia jonë.” Ai thoshte gjithashtu: “Sot ato janë bashkuar dhe janë bërë një botë unike, e cila përfshin lindjen, perëndimin, jugun dhe veriun dhe të gjitha ato respektojnë dhe duan njëra tjetrën. ” Por ai i tha këto fjalë herët. Në fakt, vetëm pas shtypjes përfundimtare të rebelimit të Zhungarit në perëndim në vitin 1759, krahinat Qinghai, Singjang dhe Tibet u vunë me të vërtetë nën administrimin nga qendra. Që nga ajo kohë, në zonat perëndimore, d.m.th. zonat deri në lindje të liqenit Balkhash, dhe në zonat veriore, d.m.th. zonat në jug dhe veri të shkretëtirës së madhe, filloi të zbatohet sistemi administrativ i qarqeve dhe distrikteve. Në Kinën jugperëndimore, u anulua sistemi administrativ i administratorëve lokalë me titull “Tusi”, sistem që u zbatua për mbi 1000 vjet. Territoret verilindore u shtrinë deri në veri të lumit Heilongjang, në jug të malit Sing-an të jashtëm dhe në lindje të lumit Usuri e deri në bregdet, duke u përfshirë edhe ishulli Kuje, rusisht Sahrin; Territoret juglindore u shtrinë deri në lindje të ishullit Taivan. Territori më në jug arriti në arkipelagun Nansha.
Gjatë çdo periudhe të lulëzimit, nën kushtet e “unifikimit të madh”, u bë realitet qeverisja stabël për një kohë të gjatë, u zhvillua prodhimi në mënyrë të qëndrueshme, u siguruan drithëra të mjaftueshme të bukës dhe u garantua bollëku i hambarit shtetëror. Siç janë shënuar në materiale historiografike, gjatë viteve të perandorit Udi të dinastisë Han, “gjatë më se 60 vjetëve të lulëzimit të dinastisë Han, të gjitha territoret ishin në qetësi dhe hambarët ishin plotë”. Gjatë viteve të perandorit Shyanzong të dinastisë Tang, çdo familje kishte rezervë drithërash për disa vjet, kurse “në hambarët shtetërorë kishte rezervë të tepërt, bile u kalbën drithëra në sasi të pallogaritshme”. Gjatë viteve të prandorëve Çengzu dhe Shyanzong të dinastisë Ming, “populli kishte drithëra me bollëk dhe rezervat e shtetit kishin kaluar masën”, “mbarë vendi ishte i pasur me drithëra; si populli ashtu edhe ushtria furnizohej me drithëra në bollëk”. Gjatë viteve të perandorit Kangsi të dinastisë Qing, rezervat e shtetit ishin edhe më të bollshme. Duke filluar nga viti i 50-të i perandorit Kangsi(1711), duke u ndarë cikli në 3 vjet, secilës province iu hoqën taksat vjetore një herë, kurse heqja e taksave rajonale bëhej çdo vit. Gjatë viteve të perandorit Kangsi, vëllimi i heqjes së taksave, i marrë së bashku, arriti 140 milionë liang argjend. Gjatë viteve të perandorit Qianlong, shteti ishte i pasur me rezerva të shumta, shteti 4 herë hoqi taksat me një vëllim prej 120 milionë liang argjend dhe 3 herë hoqi taksat me drithëra me një sasi prej 10 milionë kuintalë. Rezerva financiare shtetërore arriti maksimum në 80 milionë liang argjend, dhe arrinte në 60 milionë deri në 70 milionë liang në vitet e zakonshme. Edhe në vitet me luftë, kjo shifër arrinte në 30 milionë deri në 60 milionë liang argjend.
Rikthimi tek etërit tanë
Rikthimi tek etërit tanë Gjinia: Studim. Autori: Ndriçim Kulla. Shtëpia botuese: Plejad. Viti i botimit 2010. Faqet e librit 272. ISBN 978-99956-57-35-2
Fragment nga libri
Anija jonë e identitetit dhe kulturës nuk duhet ta humbasë busullën, edhe pse pështjellim dhe turbulencë akoma dhe më e shpeshtë do të karakterizojë kohën tonë. Nuk duhet të dalim kundër rrymës, pasi nuk mundemi, por edhe s'duhet ta lëmë veten "të na marrë rrjedha".
Për këtë qëllim, nëse do të kishim për zemër fatet e kulturës shqiptare dhe fatet e edukimit të bijve tanë, së pari do të duhej të bënim një "lexim edukativ", informues, tendencë – zhbirues të epokës globale ku jetojmë. Duhet ta nisim nga qasjet filozofiko – sociologjike që të kuptojmë se ç'vlera kanë ndryshuar ose tjetërsuar si psh: shteti – komb apo koncepti i të drejtave të njeriut dhe të tregut, në rrafshin global të "kuvendimit" të kulturave dhe qytetërimeve të ndryshme.
Google Video
Google Video është motor kërkimi për shpërdarje falas të video copëve, shërbim i kompanisë Google Inc.. Ky motor këkrimi lejon që çdokush të ngarkojë video copa në serverët e Google-s dhe cdo kushë t'i shikojë dhe shkarkojë ato copa. Gjithashtu disa video ofrohen për shitje përmes shërbimit të kompanisë njohur si Google Video Store.
Shërbimet kryesore të këtij projekti të kompanisë Google janë: ngarkimi falas i video copave, shkarkimi falas i video copave, kërkimi i video copave (përmes motorit të kërkimit) si dhe munësia e lidhjes së video copave në amëzat tjera të internetit.
Video copat e ngarkuara automatikisht në serverin e kompanisë konvertohen në formatin .gvi që do të mund të zhvillohen përmes programit kompjuterik Google Video Player.
Shpërndarja e video copave
Google shërbimin e shpërndarjes falas të videove e filloi përmes mbledhjes së nyjeve të cilat përmbanin video dhe prezentimin e tyre përmes motorit të kërkimit. Pastaj kompani ofroi mundësinë e ngarkimit falas të video copave në serverët e tyre.
Më 9 tetor të vitit 2006 kompania Google bleu ish konkurentin kryesorë YouTube për $1.65 miliard Dollarë Amerikan në aksione. Megjithë përvetësimit të kësaj kompanie prap se prap kjo do të mbetet ndaras për një të ardhme të pa caktuar, edhepse Google tanimë ka filluar bshkëdyzimin e funksioneve të njërës bazë të të dhënave me tjetrën. .
Rezistenca specifike
Rezistenca specifike
Rezistenca elektrike e një përçuesi është kundërshtimi që i bëhet lëvizjes së elektroneve të lira që krijojnë rrymën elektrike në atë përçues.
Secili material në natyrë, ka rezistencë të caktuar, që quhet rezistenca specifike.
Varësisht nga vlera e rezistencës specifike, materialet i ndajmë në:
Meqë rezistenca varet nga kaq shumë faktorë, vështirë mund të gjendet një shprehje e përgjithshme me të cilën mund të llogaritet rezistenca elektrike. Megjithatë për përçues në formë të telave, pra për ata që gjatësia e tyre është shumë më e madhe se sa përmasat e prerjes tërthore të tyre, dhe kur ata janë homogjenë, në mënyrë eksperimentale është konstatuar se rezistenca e përçuesit të këtillë është proporcionale me gjatësinë l, në përpjesëtim të zhdrejtë me sipërfaqen e prerjes tërthore S, dhe varet nga materiali.
Matematikisht ky pohim shprehet në trajtën:
ku ρ, si koeficient i përpjesëtimit, është një madhësi fizike e cila e karakterizon materialin. Kjo madhësi quhet rezistencë specifike e materialit dhe llogaritet nga shprehja më lart.
Nga kjo shprehje kuptojmë se sa më shumë të rritet gjatësia e telit, edhe rezistenca e tij do të jetë më e madhe.
Përçueshmëria specifike
Vlera reciproke e rezistencës elektrike, është përçueshmëri elektrike. Kjo madhësi tregon se sa është i aftë një material të përçojë rrymë elektrike, pra sa ka lëvizje të elektroneve të lira. Në këtë rast, shprehja merr trajtën:
Prej nga:
Matja e rezistencës specifike
Instrumenti i nevojshëm për matjen e rezistencës elektrike quhet ohmmetër. Ohmmetrat e thjeshtë nuk mund të matin rezistenca të ulëta në mënyrë të saktë, ndërkaq rezistenca specifike e një materiali mund të përcaktohet vetëm eksperimentalisht.
Shiko gjithashtu
2.Tensioni alternativ në skajet e rezistorit
3.Gjeneratori trefazor
5.Qarqet me ndërlidhje induktive
6.Rezonanca në qarqet elektrike
7.Gjeneratori elektrik
Ibrahim Shaqiri
Ibrahim Shaqiri ka lindur më 18 shkurt 1965 në fshatin Llojan të Kumanovës. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa shkollën e mesme ushtarake të aviacionit luftarak i kreu në Rajllovac të Sarajevës dhe në Batajnicë të Beogradit.
Pas përfundimit të akademisë Shaqiri transferohet në komandën e korpusit të V-të në Zagreb. Gjatë qëndrimit në Zagreb, me sukses kreu kursin gjashtë mujorë të aerologjisë. Në tetor 1985 transferohet në Prevllak të Herceg Novit, në një qendër ushtarake ku kryheshin prova me armatimet më të reja. Në këtë qendër Shaqiri kryen një kurs tjetër prej 18 muajsh për aerologji të lartë me radio-sonda dhe radarë. Pas shpërthimi të luftës në Kroaci (1991) ai tërhiqet nga radhët e AJ-së dhe kthehet në vendlindje. Ndonëse qëndrimi i Shaqiri në Kumanovë ishte i pasigurt, në shtator 1992 pas shumë peripetive, së bashku me familjen e tij emigron në Gjermani.
Gjatë qëndrimit në Gjermani, Shaqiri ka dhënë kontribut të vacantë në financimin e luftës çlirimtare në Kosovë dhe në vistet tjera shqiptare në “Luginë të Preshevës” dhe në Maqedoni. Si ushtarak, në prill 1999 do t´i bashkohet radhëve të UÇK-së, dhe merrë pjesë aktive në stërvitjen fiziko-taktike të ushtarëve për operacionin e koduar ”Shigjeta” në Pashtrik, ndërsa në vitin 2000/2001 kyçet në UÇPMB dhe në radhët e UÇK-së në Maqedoni.
Roberts County (Texas)
Roberts County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Avni Jashari
Avni Jashari lindi në Prishtinë më 17 mars 1981, shkollën fillore dhe të mesmen i kreu në Lipjan, ndërkaq studimet universitare në fushën e gazetarisë i mbaroi në fakultetin “Faik Konica” në Prishtinë.
Avni Jashari punoi si gazetar për katërmbëdhjetë vite, fillimisht si gazetar në të përjavshmen “Java”, më pastaj redaktor në agjencinë e lajmeve “InfoSot”, producent dhe redaktor në “Rrokum TV”, së fundmi kryeredaktor në portalin informativ “Arbresh.info”, ishte edhe anëtarë i bordit të Këshillit të Mediave të Shkruara të Kosovës (KMSHK) për tetë vite. Si opinionist e gjejmë në shumë media të shtypura dhe elektronike kombëtare e ndërkombëtare.
Në maj të vitit 2018 Avniu braktis gazetarinë dhe i hynë politikës. Zyrtarisht i bashkohet, Albin Kurtit në Lëvizjen VETËVENDOSJE!.
Më 1 korrik të vitit 2018 Avni Jashari kandidon për kryetar Qendre të Lëvizjes VETËVENDOSJE!,ku edhe u zgjodh kryetar nga anëtarësia e kësaj partie në komunën e Lipjanit.
Mapuche (popull)
parapamje Mapuche janë një grup banorësh autoktonë të Kilit të sotëm jug-qendror dhe Argjentinës jugperëndimore.
Lista e ambasadorëve të Shqipërisë në Malajzi
Kjo është lista e Ambasadorëve shqiptarë që kanë përfaqësuar Shqipërinë në Malajzi:
Google Scholar
Google Scholar (GS) është motor kërkimi me hyrje falas që mundëson kërkimin e literaturës shkollore me teks të plotë me format të plotë të publikimit. Kë projekt u paraqit në test (beta) verzion në nëntor të vitit 2004.
Ky projekt në funksion është i ngjashëm me projektin Scirus nga Elsevier, CiteSeer, dhe getCITED.
Sa i përket mundësive të projektit GS, ky projekt u mundëson shfrytëzuesve që të kërkojnë kopje digjitale dhe fizike të artikujve, qofshin ato online apo në biblioteka - (Shih: ).
Camila Bardonaba
Camila Bordonaba lindi në El Palomar më 4 shtator 1984, është një aktorë, këngë-shkruese, kompozitorë, këngëtare argjentinase.
Bordonaban e thërrasin Cato, familja shokët dhe miqet. Më siguri më së shumti, e njohim në rolin e Camila Pastillo në Chiqutitias dhe në Rebelde Way në rolin e Marizza Pia Spirito. Camila ka bërë shumë rolë në disa show të njohur Argjentinas si të Floricienta, El Patron de La Vereda dhe Son de Feierro, aktualisht është dukë punuar në serialin Atraccion x4.
Ajo i ka kënduar disa këngë solo, si edhe hitin e madh Por ti (shqip: Për ty). Ajo është aktorja më e famshme e re në Argjentinë.
Biografia
Camila është fëmija i tret dhe më e reja e prindërve Nora Bordonaba dhe Juan Carlos Bordonaba. Ajo ka një vëlla më të madh i cili quhet Rodrigo dhe një motër më të madhe së ajo e cila quhet Melina. Ajo ka lindur më 4 shtator 1984, në El Palomar afër kryeqytetit Argjentinas Buenos Aires.
Si një fëmijë ajo menjëherë tregoi talentin e saj për këndim dhe aktrim, kështu që karriera e saj filloi shum herët. Bordonaba ka pasur edhe një lidhje më aktorin e mirënjohur Argjentinas Benjamin Rojas, ku ata ishin njohur gjatë xhirimeve të Chiquiqititas, dhe Rebelde Way. Dukë biseduar Rojas për Bordonaban thotë së ajo ishte dashuria e par e tij dhe vajza e par që ai ndonjëherë kishte puthur. Pas asaj marrëdhënie Bordoanab u bë e dashura e Chocit që u takua gjatë turnirit të Erreway. Choci ishte më i vjetër se Camila, dhe shum njerëz nuk ishin dakord më lidhjen e tyre...
Bordonaba dhe Rojas u ndan në 2004. Camila në 2007 tregoi së ata ishin ndarë, më Cochin. Shoku më i mirë i saj është Felipe Colombo për të Colombo thotë se "ajo është si motër e imja" ndërsa mediat kanë shkruar së ata ishin bashkë, por që të dy e demantuan këtë gjë, dhe than ne kemi provuar por nuk funksionoi, dhe e zbuluam se jemi vetëm shok, dhe kjo është e tëra. Bordonaba jeton vetëm në apartamentin e saj që nga janari i vitit 2008.
Ngjyra e preferuar e Camilas është e kaltër dhe këngëtari i saj i preferuar është Diego Torres.
Kantoni Brionne
Kantoni Brionne (frëngjisht: Canton de Brionne) është një kanton në departamentin Eure, rajonin Haute-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Brionne. Ka sipërfaqe 160.51km2 dhe popullsi 10484 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Brionne aktualisht përbëhet nga 23 komuna.
Akulturimi
Akulturimi është një proces i ndryshimit social, psikologjik dhe kulturor që rrjedh nga balancimi i dy kulturave duke u përshtatur me kulturën mbizotëruese të shoqërisë. Akulturimi është një proces në të cilin një individ adopton, përvetëson dhe përshtatet me një mjedis të ri kulturor si rezultat i vendosjes në një kulturë të re, ose kur ju sjell një kulturë tjetër. Individët e një kulture të ndryshme përpiqen të inkorporojnë veten në kulturën e re më të përhapur duke marrë pjesë në aspekte të kulturës më të përhapur, siç janë traditat e tyre, por ende mbajnë vlerat dhe traditat e tyre origjinale kulturore. Efektet e akulturimit mund të shihen në nivele të shumëfishta si te besimtarët e kulturës mbizotëruese ashtu edhe te ata që po asimilohen në kulturë.
Përmbledhje
Në këtë nivel grupi, akulturimi shpesh rezulton në ndryshime në kulturë, praktika fetare, kujdes shëndetësor dhe institucione të tjera sociale. Ka gjithashtu pasoja të rëndësishme në ushqimin, veshjen dhe gjuhën e atyre që janë futur në kulturën e përgjithshme.
Në nivel individual, procesi i akulturimit i referohet procesit të shoqërizimit me anë të të cilit individët e lindur jashtë kombinojnë vlerat, zakonet, normat, qëndrimet kulturore dhe sjelljet e kulturës strehuese të përgjithshme. Ky proces është lidhur me ndryshimet në sjelljen e përditshme, si dhe me ndryshime të shumta në mirëqenien psikologjike dhe fizike. Ndërsa ekulturimi përdoret për të përshkruar procesin e të mësuarit të kulturës së parë, akulturimi mund të mendohet si të mësuarit e kulturës së dytë.
Rajonet administrative të Greqisë
Rajonet administrative (Periferitë) e Greqisë
Këto janë shtatë Dioqezat (διοικήσεις) të kijuara me hyrjen në fuqi të ligjit 3852/2010 (Piano Kallikratis): left|340px|Dioqezat e Greqisë
Akulturimi
Përmbledhje
Në rrethana normale që shihen rëndom në shoqërinë e sotme, procesi i akulturimit zakonisht ndodh në një hapësirë të madhe kohore përgjatë disa brezave. Forca fizike mund të shihet në disa raste të akulturimit, e cila mund të shkaktojë që ajo të ndodhë më shpejt, por nuk është një komponent kryesor i procesit. Më shpesh, procesi ndodh përmes presionit social ose ekspozimit të vazhdueshëm ndaj kulturës më të përhapur pritëse.
Vlashaj (Bulqizë)
Vlashaji është një fshat në komunën Shupenzë në rrethin e Bulqizës të Shqipërisë.
Kombëtarja kroate e futbollit
Historiku
Asht filio di putana
Skuadra momentale
Lista e mëposhtë është lista e të thirrurve për ndeshje kualifikuese të UEFA Euro 2016 kundër Italisë, e cila u zhvillua më 12 qershor 2015.
Statistikat përfshijnë vetëm ndeshje të njohura nga FIFA.
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
David Grossman
thumb|250px David Grossman lindi në Jeruzalem. Është autor i shumë veprave të letërsisë artistike, publicistike dhe për fëmijë. Vepra e tij është përkthyer në tridhjetë gjuhë të botës. Është fitues i çmimeve të shumta jo vetëm në Izrael, por edhe në Francë, Gjermani, Itali etj.
Katarakt
thumb|240px|Katarakti në syrin e njeriut Katarakt është kur thjerrëza e syrit bëhet e trubullt. Katarakti mund të shkaktoj shikim të dobët, që do të thotë se nuk mund të shohësh në distancë të largët, por mund të shohësh distancë të afërt. Nëse nuk rregullohet me operacion, disa lloje të kataraktit mund të shkaktojnë verbëri.
Simptomat mund të përfshijnë ngjyra të zbehta, vizion të trubullt, aureolë rreth dritës, telashe me drita të ndritshme, dhe vështirësi gjatë natës. Kjo mund të rezultojë në vështirësi në drejtimin, leximin ose njohjen e fytyrave. Vizioni i dobët i shkaktuar nga katarakte mund të rezultojë në një rritje të rrezikut të rënies dhe depresionit.
Faktorët e rrezikut përfshijnë diabet, pirja e duhanit, ekspozimit në rrezet e diellit, dhe alkool. Parandalimi i kësaj është vendosja e syzeve të diellit dhe mos pirja e duhanit. Kirurgjia është e nevojshme vetëm nëse kataraktet po shkaktojnë probleme dhe në përgjithësi rezultojnë në përmirësimin e cilësisë së jetës. Kirurgjia e kataraktit nuk është në dispozicion në shumë vende, gjë që është veçanërisht e vërtetë për gratë, ata që jetojnë në zonat rurale dhe ata që nuk dinë të lexojnë.
Rreth 20 milionë njerëz janë të verbër për shkak të kataraktit. Verbëria nga kataraktet ndodh në rreth 10 deri në 40 për 100,000 fëmijë në botën në zhvillim, dhe 1 deri në 4 për 100,000 fëmijë në botën e zhvilluar. Gjysma e popullsisë në SHBA kanë pasur katarakte që nga mosha 80 vjeçare.
Shenjat dhe simptomat
Shenjat dhe simptomat ndryshojnë në varësi të llojit të kataraktit, megjithëse ndodh mbivendosje e konsiderueshme. Njerëzit me katarakte bërthamore sklerotike ose brunescent shpesh vërejnë një ulje të vizionit. Ata me katarakte të pasme nënkapsulare zakonisht ankohen për shndritjen e syve si simptoma kryesore të tyre.
Ashpërsia e formimit të kataraktit, duke supozuar që nuk ka sëmundje të syrit tjetër, është i pranishëm, kryesisht gjykohet me anë të testit të mprehjes vizuale. Simptoma të tjera përfshijnë ndryshime të shpeshta të syzeve dhe halo me ngjyrë për shkak të hidratimit të lenteve.
Shkaqet
Lente brenda syrit punon shumë si një lente kamera, duke fokusuar dritën mbi retinë për një vizion të qartë. Gjithashtu rregullon fokusin e syve, duke na lejuar t'i shohim gjërat qartë, si në afërsi ashtu edhe në largësi.
Lente është bërë kryesisht nga uji dhe proteina. Proteina është e rregulluar në një mënyrë të saktë që e mban lente të qartë dhe lejon dritën të kalojë nëpër të.
Por, ndërsa në moshë, disa prej proteinave mund të grumbullohen së bashku dhe të fillojnë të re një zonë të vogël të lentës. Kjo është një katarakte, dhe me kalimin e kohës, ajo mund të rritet më shumë dhe të mbështesë më shumë lenten, duke e bërë më të vështirë të shihet.
Askush nuk e di me siguri se pse lente e syrit ndryshon kur bëhemi më të vjetër, duke formuar katarakte. Por studiuesit në mbarë botën kanë identifikuar faktorë që mund të shkaktojnë katarakte ose janë të lidhura me zhvillimin e kataraktit. Përveç avancimit të moshës, faktorët e rrezikut të kataraktit përfshijnë:
Historia
Kirurgjia katarakte ishte përshkruar së pari nga mjeku indian Sushruta. Referimet ndaj kataraktave dhe trajtimi i tyre në Romën e lashtë gjenden gjithashtu në vitin 29 pas Krishtit në De Medicinae, veprën e enciklopedistit latin Aulus Korneli Celsius. Ekziston edhe dëshmi arkeologjike e kirurgjisë së syve në epokën romake.
Lista e ambasadorëve të Shqipërisë në Turqi
Kjo është lista e Ambasadorëve shqiptarë që kanë përfaqësuar Shqipërinë në Turqi:
Katarakt
Historia
Galen i Pergamonit, një mjek i shquar grek, kirurg dhe filozof, bëri një operacion të ngjashëm me kirurgji moderne të kataraktit. Duke përdorur një instrument në formë gjilpërë, Galen u përpoq të heqë syrin e prekur nga katarakti.
Oftalmologu musliman Ammar El-Mevlisi, në zgjedhjen e tij të sëmundjeve të syve, shkruar rreth 1000, shkroi për shpikjen e tij të një shiringë dhe teknikën e nxjerrjes së kataraktit gjatë eksperimentimit me atë në një pacient.
Robertson County (Texas)
Robertson County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Rockwall County (Texas)
Rockwall County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Koriqanji i Poshtëm
Koriqanj i Poshtëm, (greqisht: Κάτω Σκαφιδωτή/Káto Skafidhotí) është fshat në qarkun i Prevezës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Κάτω Κορύτιανη/Káto Korítiani.
Boçovë (Bulqizë)
Boçova është një fshat në komunën Shupenzë në rrethin e Bulqizës të Shqipërisë.
Titra
Titrat janë shkrimet që zakonisht, i shihni në pjesën ka fundi i videos në filma, seri, dokumentarë të ndryshëm etj., (zakonisht titrat për shqiptarët, janë përkthime të videove ku nuk përdoret gjuha shqipe nga personazhi/ personi/ personat që gjendën në video). E për ta bërë më të lehtë për shikuesin për ta kuptuar videon ata i përkthejnë filmat, seritë etj., dhe këto tekste/ shkrime, i sinkronizojnë me videon. [[File:Subtitle-Example.png|thumb| Këtu shihen titrat në gj. angleze:
„- Let me help you!
Fotoja është veç ilustrim, në këtë rast, siç shihet, titrat janë me ngjyrë të verdhë, dhe me stilin e shkronjave (fontin) Arial.
Pasi që këtu ka dialog, në fillim të fjalisë janë futur vizat.
]]
Ueb-faqe me titra shqip
Disa ueb-faqe, punojnë natë e ditë nga dashuria për gjuhën shqipe, përkthejnë filma, seria (seriale) e dokumentare. E këto titra i postojnë falas për shqiptarët anë e mbanë botës.
Maurizio Malvestiti
Jetëshkrimi
Ka lindur më 25 gusht 1953 në Marne, një periferi e Filagos, në krahinën e dioqezës së Bergamos, me prindër Michele dhe Luiza Ghezzi.
Formimi dhe shërbesa priftërore
Fillimisht studjoi në seminaret peshkopale në Bergamo. Në 11 qershor 1977 u shugurua prift dhe meshëtar i kryepeshkopit Clemente Gaddi. Pas emërimit vazhdoi studimet; frekuentoi kurset gjuhësore dhe letërsi të huaj në Universitetin e Bergamos dhe merr licensën e teologjisë në Romë. Në vitin 1994 zyrtarizohet në Kongregatën për Kishat Orientale në Romë. Më 1996 u emërua prift i Shenjtërisë së Tij Papa Gjon Pali II dhe më 26 gusht 2006 prelat i nderit të Shenjtërisë së Tij Papa Benedikti XVI. Më 19 qershor 2009 Papa e emëroi atë Sekretar i Kongregatës për Kishat Orientale. Më 1 gusht 2009, po atë vit, kardinali vikar Agostino Vallini e cakton rektor të kishës së San Biagio së armenëve. Zotëron gjuhën angleze dhe frënge.
Jorgo Kundurioti
parapamje|180px|Jorgo Kundurioti nga Karl Krazeisen. Jorgo Kundurioti (Γεώργιος Κουντουριώτης) (1772-1858), lindi dhe u rrit në ishullin e Nidhrës në një familje të pasur arvanite. Familja e tij dhe ai i kushtuan një pjesë të pasurisë revolucionit.
Jorgo Kundurioti u lind edhe ai në Nidhra, në 1782 dhe ishte 13 vjeç më i vogël nga vëllai i tij, Llazari. Në 1824 u zgjodh kryetar i Këshillit Ekzekutiv në Mesollonjë. Gjatë kohës së Kapodistrës u zgjodh anëtar i Trupës Ndërgreke dhe më vonë deputet, këshilltar i qeverisë, ministër i flotës detare dhe në vitin 1848 mori edhe vendin e kryeministrit. Ka qenë deputet në parlamentin grek. Në vitin 1844 u bë ministër i marinës dhe kryeministër, dhe u ribë sërish kryeministër në vitin 1848. Në vitin 1856 u bë kryetar i parlamentit grek. Kundurioti ka qenë me prejardhje Arvanitase, pronar anijesh dhe politikan që ka shërbyer si kryeministër nga Marsi deri në Tetor 1848. Vdiq në Athinë në 1858.
Jeta
I lindur me 1782 në ishullin Nidhra të Gjirit të Saronikut, në një familje Arvanitase. Ai ka qenë vëllai i Llazar Kunduriotit, një tjetër pronar anijesh i Revolucionit Grek, dhe gjysh i Pavlo Kunduriotit i cili luftoi në Luftën e Parë Ballkanike dhe më vonë shërbeu si president i parë i Republikës Greke.
Familja
Kur Lufta e Pavarësisë shpërtheu, Jorgo, sëbashku me tërë familjen e tij mbështetën përpjekjet me dhurime bujare, bashkë me anijet e tyre. Përfundimisht ai arriti të bëheshe me i pasuri edhe pse shpesh ishte në kundërshtim me kapitenët të tjerë Nidhriotë. Jorgo Kundurioti u bë anëtar i këshillit ligjërues i Revolucionit Grek dhe shërbeu si presidenti i saj nga 1823 deri në 1826 gjatë kohës së Rrethimit të Mesollonjës.
Politika
Pas pavarësisë, ai u bë anëtar i kabinetit të Jan Kapodistrës, udhëheqësi i parë i Shtetit Grek. Mbas vdekjes së Kapodistrës, ai ishte përkrahës gjysmë i pavarur i partisë Franceze kryesisht nga antipatia e tij kundrejt partisë Ruse dhe Nidhriotët e tij të partisë Angleze. Gjatë periudhës së ngritjes së partisë Franceze nën sundimin e Mbretit Oto, ai shërbeu si kryeministër. Ai vdiq në 1858.
Sudani i Jugut
Republika e Sudanit të Jugut është një vend pa dalje në det në Afrikën Lindore. Kryeqyteti i Sudanit të Jugut është Xhuba. Kufizohet me Etiopinë në lindje, me Kenin, Uganden dhe Republiken Demokratike të Kongos në jug. Vendi fillimisht ishte godinë e britanikve dhe egjiptianve dhe u bë pjesë e Republikës së Sudanit, kur fitoi pavarsinë në vitin 1956. Pas luftës së parë civile sudaneze, Sudani jugor shpalli autonomin ne vitin 1972 dhe zgjati deri në vitin 1983. Një luftë e dytë civile u zhvillua shpejt dhe përfundoi me marrveshjen e paqes në vitin 2005. Sudani u bë shtet më 9 korrik 2011.
Ndarja administrative
thumb|left|400px|Dhjetë shtetet përbërëse të Sudanit të Jugut
Ekonomia
Ok
Historia
Sudani i Jugut shpalli pavarësinë nga Sudani me 9 korrik 2011.