cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Puri
Pancha Tirtha e Purit
Hindutë e konsiderojnë thelbësore të bësh banjë në Pancha Tirtha ose pesë vendet e shenjta të banjës në Puri, për të kompletuar një pelegrinazh në Puri. Pesë pellgjet e shenjta ujore janë Ujëmbledhësi Indradyumana, Rohini Kunda, Ujëmbledhësi Markandeya, Ujëmbledhësi Swetaganga dhe Gjiri i Bengalit i quajtur edhe Mahodadhi, ku 'mahodadhi' në sanskritisht do të thotë "oqean i gjelbër"; të gjitha janë konsideruar vende të shenjta banje në zonën Swargadwar. Këta ujëmbledhës kanë burime të përhershme për të furnizuar nga uji i shiut dhe ai nëntokësor.
Tempulli Gundicha
Tempulli Gundicha, i njohur si Kopshti i Shtëpisë së Jagannatha-s, qëndron në qendër të një kopshti të bukur, të rrethuar nga mure të përbërë në të gjitha anët. Ai qëndron në një largësi prej rreth 3 km në veri-lindje të Tempullit Jagannatha. Dy tempujt janë të vendosur në dy skajet e Bada Danda, që është rruga për Rath Yatra-n. Sipas një legjende, Gundicha ishte gruaja e mbretit Indradyumna që ndërtoi Tempullin origjinal Jagannatha.
Tempulli është ndërtuar duke përdorur gurë të lehtë ranor dhe është një shembull tipik i Arkitekturës Kalinga në stilin Deula. Kompleksi përfshin katër përbërës: vimana (struktura e kullës që përmban shenjtëroren), jagamohana (salla e mbledhjes), nata-mandapa (salla e festave) dhe bhoga-mandapa (salla e ofertave). Ka gjithashtu një kuzhinë të lidhur me një kalim të vogël. Tempulli është vendosur brenda një kopshti dhe është i njohur si "Kopshti i Pushimit Veror i Zotit" ose koshpshti i shtëpisë së Jagannatha-s. I gjithë kompleksi, duke përfshirë dhe kopshtin, është i rrethuar nga një mur që është 131 m X 98 m me një lartësi 6.1 m.
Përveç 9 ditëve të Rath Yatra-s, ku triada e imazheve adhurohen në Tempullin Gundicha, ai mbetet i papërdorur gjatë pjesës tjetër të vitit. Turistët mund ta vizitojnë tempullin pasi paguajnë një tarifë hyrjeje. Të huajt (përgjithësisht të penguar për të hyrë në tempullin kryesor) brenda këtij tempulli lejohen gjatë kësaj periudhe. Tempulli është nën Administratën e Tempullit Jagannath në Puri, trupa qeverisëse e tempullit kryesor. Një grup i madh shërbëtorësh mirëmbajnë tempullin.
Muzeu i distriktit
Muzeu i distriktit të Purit është i vendosur në stacionin rrugor ku paraqiten tipe të ndryshme veshjesh të veshura nga Jagannatha, skulptura vendore, patachitra (piktura tradicionale në rrotulla, prej cohe), dorëshkrime të vjetra në gjethe palme dhe vepra artizanale vendore.
Biblioteka Raghunandana
Biblioteka Raghunandana është e vendosur në kompleksin Emara Matha (përkundrejt Simhadwara-s ose portës së luanëve, porta kryesore hyrëse). Jagannatha Aitihasika Gavesana Samiti (Qendra historike Jagannatha) është e vendosur po ashtu këtu. Biblioteka bujt dorëshkrime të vjetra në gjethe palme mbi Jagannatha-n, kultin e tij dhe historinë e qytetit.
Festat e Purit
Puri përjeton 24 festa çdo vit, nga të cilat 13 janë të rëndësishme. Më e rëndësishmja e këtyre është Rath Yatra, ose festa e karros, e zhvilluar në qershor–korrik, që ndiqet nga më shumë se 1 milionë njerëz.
Rath Yatra në Puri
Triada e Tempullit Jagannatha adhurohen normalisht në shenjtëroren e tempullit në Puri, por një herë gjatë muajit Asadha (stina e shirave të Orissa-s, zakonisht në qershor ose korrik), ata nxirren në Bada Danda (rruga kryesore në Puri) dhe çohen në një largësi prej 3 km në Tempullin Shri Gundicha në karro të stërmëdha (ratha), duke e lejuar publikun të bëjë darshana (përjetim pamor të hyjnores). Kjo festë është e njohur si Rath Yatra, që do të thotë udhëtim (yatra) i karrove. Yatra nis çdo vit sipas kalendarit hindu në ditën Asadha Sukla Dwitiya, dita e dytë e dyjavëshit të Asadha-s (qershor–korrik).
Historikisht, Dinastia sunduese Ganga e krijoi Rath Yatra-n gjatë përfundimit të Tempullit Jagannatha rreth vitit 1150. Festa është një nga festat hindu që përmenden mjaft herët në botën perëndimore. Frati Odorik, në përshkrimin e tij të vitit 1321, tregonte se si njerëzit i vendosnin "idhujt" në karroca dhe mbreti, mbretëresha dhe të gjithë njerëzit i tërhiqnin ata nga "kisha" më muzikë dhe këngë.
Rathat janë struktura të stërmëdha druri të pajisura me rrota të mëdha, që ndërtohen çdo vit dhe tërhiqen nga besimtarët. Karroca për perëndinë Jagannatha është rreth 14 m e lartë dhe 3.3 m2 dhe kërkon rreth dy muaj për ndërtimin. Karroja montohet me 16 rrota, secila me diametër 2.1 m. Skalitje në pjesën ballore të karros kanë katër kuaj druri të tërhequr nga Maruti. Në tre faqet e tjera, të skalitur në dru janë Rama, Surya dhe Vishnu. Karroja është e njohur si Nandi Ghosha. Çatia e karros është e mbuluar me rrobë të verdhë dhe të artë. Karroja tjetër është e Balabhadra-s që është 13.4 m e lartë e pajisur me 14 rrota. Karroja është skalitur me Satyaki-n si karrocier. Skalitjet në këtë karro përfshijnë imazhe të Narasimha-s dhe Rudra-s si shokë të Jagannatha-s. Karroja tjetër në rend është e Subhadra-s, që është 13.1 m e lartë e mbajtur nga 12 rrota, çati e mbuluar me rrobë të zezë dhe të kuqe dhe karroja njihet si Darpa Dalaan ndërsa karrocieri i skalitur është Arjuna. Imazhe të tjera të skalitura në karro janë Vana Durga, Tara Devi dhe Chandi Devi. Artisët e Purit i dekorojnë makinat dhe pikturojnë petale lulesh dhe dizajne të tjera te rrotat, karrocieri i skalitur në dru dhe kuajt, si dhe zambakë të pëermbysur në murin mbrapa fronit. Karroja e Jagannatha-s tërhiqen gjatë Rath Yatra-s i ka dhënë origjinë fjalës angleze Juggernaut. Ratha Yatra quhet edhe Shri Gundicha Yatra dhe Ghosha Yatra
Snana Yatra
Çdo vit gjatë ditës së Purnimas në muajin Jyestha të kalendarit hindu (qershori), triada e imazheve të Tempullit Jagannatha lahen në mënyrë ceremoniale dhe dekorohen me rastin e Snana Yatra-s. Uji për banjën merret në 108 enë nga Suna Kuan-i (që do të thotë: "pusi i artë") i vendosur pranë portës veriore të tempullit. Uji merret nga ky pus vetëm një herë në vit me qëllimin e vetëm të banjës fetare të hyjnive. Pas banjës triada e imazheve vishen në modën e perëndisë elefant, Ganesha. Më vonë, gjatë natës, imazhet origjinale të triadës nxiren në një procesion përsëri në tempullin kryesor, por mbahen në një vend të njohur si Anasara pindi. Pas kësaj kryhet Jhulana Yatra kur imazhet përfaqësuese të hyjnive nxiren në një procesion madhështor për 21 ditë, të shëtitur mbi varka në ujëmbledhësin Narmada.
Anavasara ose Anasara
Anasara, e rrjedhur nga fjala sanskrite "anabasara", do të thotë pushime. Çdo vit pas Snana Yatra-s së shenjtë, imazhet e triadës, pa Sudarshana Chakra-n, merren në një altar sekret i quajtur Anavasara Ghar (i njohur edhe si Anasara pindi, ku 'pindi' në gjuhën orija do të thotë "platformë" ) ku ata qëndrojnë për dyjavëshin tjetër të Krishna Paksha-s; besimtarët nuk lejohen ti shikojnë këta imazhe. Në vend të kësaj, adhuruesit shkojnë pranë Brahmagiri-t të shikojnë zotin në formën me katër koka të Alarnath-it, një personifikim i Vishnut. Adhuruesit pastaj bëjnë shikimin e parë të zotit në ditën përpara Rath Yatra-s, që quhet Navayouvana. Sipas besimit vendor zotat vuajnë nga ethet pasi bëjnë një banjë të rafinuar rituale dhe trajtohen nga shërbëtorë të veçantë niti të njohur si Netrotchhaba (një rit i ngjyrosjes së syve të triadës). Gjatë kësaj periudhe ushqimi i gatuar nuk ofrohet për hyjnitë.
Nava Kalevara
Nava Kalevara është një nga ngjarjet më të mëdha të lidhura me perëndinë Jagannatha që ndodh kur një muaj hënor i Ashadha-s pasohet nga një tjetër Ashadha e quajtur Adhika Masa (muaji ekstra). Kjo mund të ndodh në një interval prej 8, 12 ose madje 18 vjetësh. Nava Kalevara do të thotë "Trupi i Ri" (nava = i ri, kalevar = trup) në gjuhën odia, festa ndiqet nga miliona njerëz dhe buxheti për këtë ngjarja përgjithësisht i tejkalon 500 000 $ dollarët. Ngjarja përfshin vendosjen e imazheve të reja në tempull dhe varrosjen e të vjetërve në kompleksin e tempullit në Koili Vaikuntha. Gjatë ceremonisë Nabakalebara të zhvilluar gjatë korrikut 2015 idhujt që u vendosën në tempull në 1996 u zëvendësuan nga imazhe të reja të skalitur në mënyrë të veçantë prej druri nimi. Raportohet se këtë festë e kanë ndjekur më shumë se 3 milionë besimtarë.
Suna Besha
Suna Besha, ('Suna besh' do të thotë "veshje e artë” ) e njohur edhe si Raja ose Rajadhiraja Bhesha ose Raja Bhesha, është një ngjarje që zhvillohet kur triada e imazheve të Tempullit Jagannatha zbukurohen me stoli ari. Kjo ngjarje zhvillohet pesë herë në vit. Zakonisht zhvillohet gjatë Magha Purnima-s (janar), Bahuda Ekadashi-t të njohur si Asadha Ekadashi (korrik), Dashahara-s (Bijayadashami) (tetor), Karthik Purnima-s (nëntor) dhe Pousa Purnima-s (dhjetor). Një event i till Suna Bhesha zhvillohet në Bahuda Ekadashi gjatë Rath Yatra-s në karrot e vendosura në Simhadwar. Katër Besha-t e tjera ndodhin zhvillohen brenda tempullit në Ratna Singhasana (altari i zbukuruar me gurë të çmuar). Me këtë rast pllakëza ari dekorohen mbi duart dhe këmbët e Jagannatha-s dhe Balabhadra-s; Jagannatha zbukurohet edhe me një disk (çakra) të bërë prej ari në dorën e djathtë ndërsa në dorën e majtë një kërmill deti. Balabhadra dekorohet me një plug të bërë prej ari në dorën e majtë, ndërsa në dorën e djathtë një topuz i artë.
Niladri Bije
Niladri Bije, e kremtuar në muajin e Asadha të kalendarit hindu (qershor–korrik) në ditën Trayodashi (dita e 13-të), shënon fundin e Ratha Yatra-s. Imazhet e mëdha prej druri të triadës së zotave nxiren nga karrot dhe pastaj çohen në shenjtërore, duke ecur ritmikisht; një ritual që është i njohur si pahandi.
Sahi yatra
Sahi Yatra, i konsideruar si teatri më i madh në botë në qiell të hapur, është një ngjarje e përvitshme që zgjat 11 ditë; një festë tradicionale teatrore ose dramë folklorike që fillon në Ram Navami dhe përfundon në Rama avishke (në sanskritisht do të thotë: vajosje). Festa përfshin drama që paraqesin skena të ndryshme nga Ramajana. Banorët e lokaliteteve të ndryshme, ose
Sahi, u është caktuar detyra e kryerjes së dramës në këndet e rrugës.
Samudra Arati
Samudra Arati është një traditë e përditshme e filluar nga shankaracharya i tanishëm 9 vjet më parë. Praktika e përditshme përfshin lutje dhe oferta zjarri për detin në Swargadwar në Puri nga dishepujt e Govardhan Matha-s. Gjatë Paush Purnima-s të çdo viti vetë shankaracharya vjet del për të ofruar lutje për detin.
Transporti
Më parë nuk kishte rrugë të asfaltuara në Puri. Rruga kryesore e udhëtimit ishte lundrimi përgjatë Gangut deri në Kalkutë. Ishte vetëm gjatë sundimit Maratha që u ndërtua rruga popullore Jagannath Sadak rreth vitit 1790. East India Company vendosi binarë hekurudhorë nga Kalkuta për në Puri, që u bë funksional në vitin 1898. Puri tani është i lidhur mirë me hekurudha, rrugë të asfaltuara dhe shërbime ajrore. Një linjë hekurudhore me binarë të gjerë e Hekurudhave Jug-Lindore, që lidh Purin me Kalkutën dhe Khurda-n është një nyjë e rëndësishme hekurudhore në këtë itinerar. Largësia hekurudhore është rreth 499 km nga Kalkuta dhe 468 km nga Vishakhapatnami. Rrjeti rrugor përfshin Autostradën Kombëtare 203 që lidh qytetin me Bhubaneswarin, kryeqytetin e shtetit, të vendosur rreth 60 km larg. Autostrada Kombëtare 203 B lidh qytetin me Satapadan nëpërmjet Brahmagirit. Rruga detare, që është pjesë e Autostradës Kombëtare 203 A, e lidh Purin me Konarkun. Aeroporti më i afërt është Aeroporti Ndërkombëtar Biju Patnaik në Bhubaneswar. Stacioni Hekurudhor i Purit është mes qind stacionet më të ngarkuar të hekurudhave indiane.
Arti ranor
Arti ranor është një formë e veçantë arti që krijohet në plazhet e Purit. Forma e artit i është atribuar Balaram Das-it, një poeti që jetoi në shekullin e XIV. Statuja të zotave të ndryshëm dhe njerëzish të famshëm tani krijohen nga artistë amatorë. Këta kanë natyrë të përkohshme pasi prishen nga valët. Kjo formë arti ka marr famë ndërkombëtare në vitet e fundit. Një nga artistët e famshët të rërës së Odisha-s është Sudarshan Patnaik. Ai kriji Golden Sand Art Institute në vitin 1995, në qiell të hapur në brigjet e Gjirit të Bengalit, për të ofruar trajnim për studentët e interesuar në këtë formë arti.
Kultura
Veprimtaritë kulturore, duke përfshirë festat e përvitshme fetare në Puri janë: Festa e Plazhit të Purit e zhvilluar nga 5 deri në 9 nëntor çdo vit dhe Shreekshetra Utsav-i i zhvilluar nga 20 dhjetori deri në 2 janar çdo vit. Programet kulturore përfshijnë artin e veçant ranor, paraqitjen e punimeve artizanale vendore dhe festivalet e ushqimit. Për më tepër, programet kulturore zhvillohen për dy orë çdo të shtunë të dytë të muajit në Sallën e Konferencave të Kolektorit afër stacionit policor të plazhit. Kërcimi Odissi, muzika Odissi dhe kërcimet folklorike janë pjesë e këtij eventi. Kërcimi Odissi është trashëgimi kulturore e Purit. Kjo formë kërcimi është krijuar në Puri nga kërcimet e kryera nga devadasit (mahari) të bashkangjitur me Tempullin Jagannatha që kryenin kërcimet në Nata mandapa-n e tempullit për të kënaqur hyjnitë. Megjithëse praktika devadasi nuk pati vijueshmëri, forma e kërcimit moderne dhe klasike u bë gjerësisht popullore; shumë artistë virtuozë odisi dhe guru janë nga Puri. Disa nga kërcimtarët e famshëm odisi janë Kelucharan Mohapatra, Mayadhar Raut, Sonal Mansingh, Sanjukta Panigrahi etj.
Arsimi
Disa nga institucionet arsimore në Puri janë:
Qarku Versailles
Qarku Versailles është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Yvelines.
Haki Bejleri
Haki Bejleri (1919-2003) ishte krijuesi i shkollës së leximit të buletineve informative në Radio Tirana, violinë e parë në Orkestrën Simfonike të TOB-it, si dhe përkthyes libretesh të disa operave nga italishtja.
Timo Luto
Timo Luto, radiokronist dhe telekronist shumë i njohur në RTVSH që nga viti 1966, deri në vitin 2005.
Kumlinge
Kumlinge (Kumlinges kommun), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Ishujt Oland, dhe është pjesë e rajonit Ishujt Oland.
Emil Plumbi
Emil Plumbi, inxhinjer që vuri bazat teknike në Radio Tirana, sidomos në kalimin nga godina e vjetër, në godinën e re të Radio Tiranës, në vitin 1965.
Rifat Kryeziu
Rifat Kryeziu, inxhinjer që vuri bazat teknike në Televizion gjatë viteve ‘70–‘80.
Qarku Grenoble
Qarku Grenoble është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Isère.
Muharem Plepolli
Si Mahmutovitët, si Rexhepovitët, janë dy familje të njohura në krahinën "Llap e Gollak". Këto dy familje të mëdha janë të njohura si trima, të fortë, bujarë e Belagji! Këto dy familje, Mahmutovitët dhe Rexhepovitët, ka shekuj që janë në hasmëri, edhe pse kurrë nuk janë vrarë mes vete.
Mesazhi i gjith këtij seriali është që Shqiptarët të mos vriten mes vete, siq thot the vet Adem Mikullovci i cili thot kshtu: "Mahmutovitë dhe Rexhepovitë ka gjithkund, në secilin lagje, në secilin fshat, në secilin qytet etj,".
Thilay
Thilay është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Thilay ka një popullsi prej 1066 banorë dhe sipërfaqe 36.04 km², me një dendësi prej 30 banor/km².
E mira dhe e keqja
Në fe, etikë, filozofi dhe psikologji, "e mira dhe e keqja" është një dikotomi shumë e zakonshme. Në kulturat me ndikim fetar manikean dhe abrahamik, e keqja perceptohet si e kundërta antagoniste dualiste e së mirës, në të cilën e mira duhet të mbizotërojë dhe e keqja duhet mposhtur. Në kulturat me ndikim shpirtëror budist, e mira dhe e keqja perceptohen si pjesë e një dualiteti antagonist që vetë duhet të kapërcehet përmes arritjes së Śūnyatā që do të thotë zbrazëti në kuptimin e njohjes së së mirës dhe së keqes duke qenë dy parime të kundërta, por jo një realitet, duke zbrazur dualitetin. prej tyre, dhe arritjen e një uniteti.
E keqja përdoret shpesh për të treguar imoralitet të thellë. E keqja është përshkruar gjithashtu si një forcë e mbinatyrshme. Përkufizimet e së keqes ndryshojnë, ashtu si edhe analiza e motiveve të saj. Megjithatë, elementët që zakonisht lidhen me të keqen përfshijnë sjellje të pabalancuara që përfshijnë përshtatshmërinë, egoizmin, injorancën ose neglizhencën.
Pyetjet moderne filozofike në lidhje me të mirën dhe të keqen përmblidhen në tre fusha kryesore të studimit: metaetikë lidhur me natyrën e së mirës dhe të keqes, etikën normative lidhur me mënyrën se si duhet të sillemi dhe etikën e aplikuar në lidhje me çështje të veçanta morale.
Kontiolahti
Kontiolahti (Kontiolahden kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Karelia Veriore.
Hizbullah
Hizbullahu ose Hezbollahu (Arabisht: حزب الله‎ Ḥizbu 'llāh, fjalë për fjalë "Ana e Allahut") është një parti politik dhe një grup rebel islam shiitë me bazë në Bejrut, Liban. Krahu paramilitar i Hizbullahut është Këshilli i Xhihadit, dhe krahu i tij politik është besnikëria ndaj partisë Blloku i Rezistencës në parlamentin libanez. Që nga vdekja e Abas el-Musavi më 1992, grupi drejtohet nga Hasan Nasrallah, si sekretar i përgjithshëm. Shumë shtete perëndimore përfshirë edhe Bashkimi Evropiane kanë konsideruar këtë grup si "organizatë militante terroriste".
Kleingœft
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Kleingœft ( Kleingöft ; Shqip: Klajngofti ; Alzasisht: Klängäft ) është aktualisht një komunë në departamentin Bas-Rhin në Grand Est.
Gjeografia
Komunat përreth janë Wolschheim dhe Maennolsheim në verilindje; Westhouse-Marmoutier në juglindje; dhe Lochwiller në perëndim.
Thanas Nano
Thanas Nano (Nokovë, 23 mars 1916 - Tiranë, 22 maj 2008) ka qenë drejtori i parë i ATSH-së pas vitit 1944, deri në vitin 1958, drejtor i Përgjithshëm i Radio Tiranës (1961-1970) dhe RTVSH-së (1971-1972, 1972-1977). Në këtë periudhë të gjatë u krijua Orkestra Simfonike e Radio Tiranës, festivalet e këngës në radio (1962), u ngrit RTVSH-ja (1971).
Leo II
parapamje| <i id="mwFA">Solidus</i> i Leo II, i shënuar: ("Lordët tanë Leo dhe Zeno, Etërit e Atdheut, Augusti ") që tregon Leon dhe Zenon të fronizuar dhe të nimbuar dhe secili duke mbajtur një mappa në pjesën e pasme, të shënuar: ("Shëndeti i Republikës ") Leo II (Λέων, Leōn; 469 - 17 nëntor 474Pas Krishtit), me nofkën "I Riu" ose "I Vogli" (ὁ μικρός), ishte për pak kohë perandor Romak në 474 kur ai ishte një fëmijë i moshës gjashtë ose shtatë vjeç. Ai ishte djali i Zenonit, gjeneralit Isaurian dhe perandorit të ardhshëm, dhe Ariadne, një bijë e perandorit Leo I (r. 457–474), i cili drejtoi perandorinë Romake lindore. Leo II u bë bashkë-perandor me gjyshin e tij Leo I më 17 nëntor 473 dhe u bë perandor i vetëm në 18 janar 474 pasi Leo I vdiq nga dizenteria. Babai i tij Zeno u bë bashkë-perandor nga Senati Bizantin në 29 Janar dhe ata bashkë-qeverisën për një kohë të shkurtër para se Leo II të vdiste dhjetë muaj më vonë, ndoshta më 17 Nëntor.
Historia
Leo II lindi në vitin 469, djali i Zeno, një gjeneral Isaur nën Leo I, dhe Ariadne, vajza e perandorit të atëhershëm Leo I. Ai ishte nipi i nënës së Perandorit Leo I dhe Perandoreshë Verina. Leo II u bë cezar në fund të vitit 472 dhe më pas <i id="mwQw">në gusht</i> në 17 Nëntor 473,  dhe e bëri atë bashkë-perandor së bashku me gjyshin e tij. Ai u kurorëzua në Hipodromin e Kostandinopojës dhe ceremonia u kryesua nga Patriarku Ekumenik. Ai u emërua gjithashtu si konsulli i vetëm për vitin 474 rreth kësaj kohe. Kur Leo I vdiq nga dizenteria më 18 Janar 474, Leo II u ngjit në fron si gusht i vetëm. Disa javë më vonë, Senati Bizantin e bëri babanë e tij Zeno bashkë- augustus nën Leo II, pasi Leo II ishte shumë i ri për të nënshkruar dokumentet zyrtare Leo II vdiq shpejt më vonë, më 17 nëntor 474,  në moshën 5 vjeç, duke e lënë Zenonin si perandorin e vetëm.
Vdekja e tij që kishte ndodhur kaq shpejt pasi ai u bë perandor ka çuar në spekulime midis disa studiuesve modernë se ai u helmua nga nëna e tij Ariadne në mënyrë që Zeno të mund të ngjitej në fron. Sidoqoftë, asnjë burim bashkëkohor nuk e ngriti këtë sugjerim, edhe pse Zeno ishte jopopullor, kështu që konsiderohet e mundshme që vdekja e Leo II të ishte natyrale, veçanërisht kur merret parasysh niveli i lartë i vdekshmërisë së fëmijëve në atë kohë. Victor of Tonona, një kronist i shekullit të 6-të, thotë se Leo II nuk vdiq në të vërtetë, por më tepër u mor nga Ariadne dhe u fsheh në një manastir. Ky ka shumë të ngjarë të jetë një konfuzion me Basiliscus, i biri i komandantit bizantin Armatus. Basiliscus u kurorëzua Cezar në 476 dhe u ekzekutua pothuajse në vitin 477 pasi babai i tij u vra nga Zeno, por u shpëtua nga Ariadne. Konfuzioni ka të ngjarë të rrjedhë nga fakti që Basiliscus u quajt Leo për të shmangur shoqërimin me uzurpatorin që u ngrit kundër Zenonit.
Zeno ishte jashtëzakonisht jopopullor, për shkak të mungesës së prestigjit dinastik, me lidhjet e tij të vetme familjare me fronin perandorak që ishte martesa e tij me Ariadne, vajza e Leo I, dhe përmes djalit të tij tani të vdekur Leo II. Për më tepër, për shkak se ai ishte një Isaurian, ai u pa si i huaj nga elita Bizantine, dhe thesari ishte bosh në ngjitjen e tij. Sundimi i vetëm i Zenonit u kundërshtua nga dinastia Leonid, me Verina, e veja e Leo I, duke shpallur vëllain e saj Basiliscus si perandor në janar 475. Zeno iku dhe për 20 muaj Basiliscus sundoi para se Zeno të kthehej dhe të merrte përsëri fronin. Sundimi i Zenonit u karakterizua nga trazira të vazhdueshme dhe vetëm përmes dinakërisë dhe ryshfetit ai arriti të sundojë për 17 vjet, deri në vdekjen e tij më 9 Prill 491.
Peshkaqeni-sharrë hundëvogël
Peshkaqeni-sharrë hundëvogël (Pristiophorus nudipinnis), i njohur dhe si peshkaqeni-sharrë i Jugut, është një peshkaqen-sharrë i familjes Pristiophoridae. Trupi i këtij peshkaqeni është pak i ngjeshur dhe rostrumi i tij është i ngushtë. Dy pendët kurrizore janë pothuajse identike në madhësi. Në ngjyrë, ana shpinore e këtij peshkaqeni mund jetë gri, me ose pa shenja. Ana e poshtme është e bardhë e zbehtë ose në ngjyrë kremi. Femrat arrijnë rreth 124 cm gjatësi, ndërsa meshkujt arrijnë rreth 110 cm gjatësi. Këto peshkaqenë mund të jetojnë deri në 9 vjet.
Sjellja
Peshkaqeni-sharrë hundëvogël ushqehet kryesisht me jovertebrorë bentikë dhe peshq të vegjël kockorë. Ashtu si llojet e tjera, riprodhimi i kësaj specie është ovovipar. Ato lindin 7 deri në 14 të vegjël. Madhësia e të vegjlive gjatë lindjes është rreth 35 cm.
Ruajtja
Për shkak të niveleve të qëndrueshme të gjuetisë detare, mbrojtje në ujërat Viktoria dhe një shkalle të lartë të produktivitetit biologjik, peshkaqenët hundëshkurtët janë listuar si specie të parrezikuara në Listën e Kuqe të BNRN-së. Ndërsa peshkaqeni hundëshkurtër është mjaft i popullarizuar në mënyrë komerciale, kërcënimi më i madh për speciet është duke u zënë në kurth nga operacionet e verdhëzave. Për shkak të habitatit, madhësisë dhe sjelljes së tij, kjo specie konsiderohet të jetë e padëmshme për njerëzit.
Qarku Montbard
Qarku Montbard është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Côte-d'Or.
Basse-Ham
Basse-Ham është një komunë në Francë. Basse-Ham bën pjesë në departamentin Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 2209 banorë dhe sipërfaqe 10.05 km².
Sfidat e sigurisë dhe privatësisë në rrjetet 5G
Gjenerata e  pestë e teknologjisë pa tela për rrjetet celulare ka mundësuar një lidhje të zgjeruar të Internetit dhe ka akomoduar lidhjen e pajisjeve të shumta përmes arkitekturës Internet of Things (IoT). Me popullaritetin e jashtëzakonshëm dhe rritjen e fundit të teknologjisë celulare, rrjeti 5G po konsiderohet si një fushë qendrore për arkitekturën e ardhshme të komunikimit. Rrjetet e përcaktuara nga softueri dhe virtualizimi i funksioneve të rrjetit janë koncepte të reja të teknologjisë 5G, që sigurojnë qasje me brez të gjërë kudo, lëvizshmëri më të lartë të përdoruesit dhe mundësojnë lidhjen e një numri masiv pajisjesh. Sidoqoftë, një nga sfidat kryesore pas përfshirjes së pajisjeve të lidhura në një rrjet është siguria e papërshtatshme. Kufizimet e sigurisë vijnë nga mbrojtja e kufizuar, lehtësia e qasjes dhe mungesa e azhurnimeve në pajisjet fizike.
Hyrje
parapamje|420x420px|Figura 1. Rrjeti 5G Rrjetet 5G synojnë të plotësojnë kërkesat e ndryshme të cilësisë së shërbimit (QoS-quality of service) të përdoruesit në skenarë të ndryshëm të aplikimit (p.sh., për sa i përket shkallës së transmetimit të të dhënave dhe vonesës jashtëzakonisht të ulët). Në skenarët ku nevojitet një mbulim i pandërprerë i zonës së gjerë, sistemet 5G duhet t'u ofrojnë përdoruesve shërbime pa ndërprerje me shkallë të lartë të të dhënave në çdo kohë dhe kudo.
Prandaj, ka koncepte ose zgjidhje të reja teknologjike që do të përdoren në 5G për të përmbushur kërkesat e aplikacioneve gjithnjë e më të ndryshme dhe pajisjeve të lidhura. Për shembull, cloud computing, rrjeti i përcaktuar nga softueri (SDN-Software Defined Networking ) dhe virtualizimi i funksionit të rrjetit (NFV-Network Functions Virtualization) konsiderohen të jenë zgjidhjet e mundshëm të problemeve për sa i përket kostos dhe efikasitetit. Sidoqoftë, secila prej këtyre teknologjive ka sfidat e veta të sigurisë.
Softuarizimi i funksioneve të rrjetit do të mundësojë transportueshmëri më të lehtë dhe fleksibilitet më të lartë të sistemeve dhe shërbimeve të rrjetit. Rrjetet e përcaktuara nga softueri (SDN) mundësojnë zbutjen e funksionit të rrjetit duke ndarë rrafshin e kontrollit të rrjetit dhe përcjelljen e të dhënave. SDN sjell risi përmes abstraksionit nga njëra anë dhe thjeshton menaxhimin e rrjetit nga ana tjetër. Virtualizimi i Funksionit të Rrjetit (NFV) siguron bazën për vendosjen e funksioneve të ndryshme të rrjetit në perimetra të ndryshëm të rrjetit mbi një nevojë dhe eliminon nevojën për funksione ose pajisje specifike të shërbimit. SDN dhe NFV, duke plotësuar njëra-tjetrën, përmirësojnë elasticitetin e rrjetit, thjeshtojnë kontrollin dhe menaxhimin e rrjetit, kështu konsiderohen shumë të rëndësishme për rrjetet e ardhshme. Megjithatë, me këto teknologji dhe koncepte të reja, siguria e rrjetit dhe privatësia e përdoruesit mbeten një sfidë e madhe për rrjetet e ardhshme.
Artikulli== 5G ka nevojë për arkitekturë sigurie pasi do të lidhë çdo aspekt të jetës me rrjetet e komunikimit. Standardet e teknologjisë 5G vendosen nga 3GPP. 3GPP është një organizatë globale e standardeve që vendos standardet e teknologjisë mobile. Në veçanti, arkitektura e standardeve 5G mbështetet në një ndarje të qartë modulare midis rrjetit bazë 5G (5G Core network) i cili kontrollon ndarjen e burimeve dhe sigurinë midis rrjetit dhe paisjes së përdoruesit, dhe rrjetit të qasjes në radio (RAN-Radio Access Network) i cili është i përqendruar ekskluzivisht në menaxhimin e radio komunikimit midis stacionit bazë dhe pajisjes së përdoruesit dhe enkripton trafikun e sinjalizimit dhe rrafshin e përdoruesit, siç udhëzohet nga rrjeti kryesor. Rrjeti bazë enkripton dhe siguron autentifikimin e përdoruesit dhe trafikun e sinjalizimit në të gjithë rrjetin, dhe menaxhon vendosjen dhe heqjen e thirrjeve dhe lidhjeve të të dhënave në përgjigje të kërkesave të përdoruesve.
RAN thjesht tërheq sinjalizimin e enkriptuar midis pajisjes dhe rrjetit bazë, mbron trafikun në të gjithë ndërfaqen e radios duke përdorur algoritmet e veta dhe mbron sinjalizimin dhe trafikun e të dhënave midis rrjetit bazë dhe pajisjes me ndihmën e një gateway sigurie. Për të garantuar sigurinë, trafiku hyrës dhe dalës midis RAN dhe bërthamës duhet të enkriptohet duke përdorur një Gateway të Sigurisë (SGw). SGw është një komponent thelbësor i arkitekturës së sigurisë të rrjetit 5G dhe duhet të vendoset nga operatorët mobil për të mbrojtur zonën e tyre të kontrollit të sigurisë. Rrjeti kryesor 5G (5GC) gjithashtu ka një arkitekturë modulare. Ndarja kryesore arkitektonike brenda bërthamës është midis një rrafshi të kontrollit dhe rrafshit të përdoruesit.
Nga perspektiva e sigurisë, gjëja e rëndësishme është që rrafshi i kontrollit të ketë qasje ekskluzive në informacionin e përdoruesit. parapamje|433x433px|Figura 2. Përmbledhje e arkitekturës së sigurisë. Arkitektura e sigurisë është treguar në Figurën 2 që iluston fushat e më poshtme:
Sfidat e Sigurisë në SDN
parapamje|425x425px|Figura 3. Arkitektura SDN SDN ndan rrafshin e kontrollit të rrjetit nga rrafshi i transferimit dhe centralizon kontrollin e rrjetit në platforma të kontrollit të rrjetit të bazuara në softuer. Funksionet e buta të kontrollit të rrjetit janë të centralizuara logjikisht që ndërveprojnë me pajisjet përcjellëse përmes API-ve të programueshme. Kjo arrin thjeshtësinë në kontrollin, menaxhimin dhe funksionimin e rrjetit dhe përshpejton risinë në zhvillimin dhe vendosjen e veçorive të rrjetit. Prandaj, përdorimi i koncepteve të SDN në rrjetin pa tela ka qenë një fokus kryesor i studiuesve dhe industrisë. Kështu, ka shumë propozime për rrjetet pa tela të bazuara në SDN. Arkitektura SDN ka tre shtresa funksionale me ndërfaqe midis shtresave, siç tregohet në Figurën 3. OpenFlow është implementimi i parë i zbatueshëm i SDN që ndjek arkitekturën e tre niveleve të SDN me aplikacione OpenFlow, kontrollera OpenFlow dhe switch OpenFlow.
Pra, SDN thjeshton menaxhimin e rrjetit duke mundësuar programueshmërinë dhe duke centralizuar logjikisht rrafshin e kontrollit të rrjetit. Këto veçori gjithashtu hapin rrjetin ndaj sfidave të sigurisë, për shkak se kontrolluesi SDN azhurnon ose modifikon rregullat e rrjedhës në elementet e përcjelljes së të dhënave. Kjo mund të identifikohet lehtësisht, duke e bërë atë një zgjedhje të preferuar për sulmet DoS. Në mënyrë të ngjashme, dhe centralizimi i kontrollit të rrjetit mund të bëjë që kontrolluesi të jetë një ngushtim për të gjithë rrjetin në rastin e sulmeve. Duke mundësuar programueshmërinë, shumica e funksioneve të rrjetit mund të implementohen si aplikacione SDN. Nëse aplikacioneve me qëllim të keq u japet qasje, ose ndërfaqet kritike të programimit të aplikacioneve (APIs-) janë të ekspozuara ndaj softuerit të paqëllimtë, një kaos mund të përhapet në të gjithë rrjetin. Sfidat e sigurisë të paraqitura nga aplikacionet mund të vijnë për shkak të qasjes së API-ve në pajisjet e rrjetit, mungesës së mekanizmave të besimit midis aplikacioneve dhe kontrollerëve dhe mungesës së teknikave të duhura të vërtetimit dhe autorizimit për aplikacione.
Arkitektura e SDN-it kërkon elementet e përcjelljes së të dhënave për të ruajtur kërkesat e rrjedhës së trafikut derisa kontrolleri të azhurnojë rregullat e përcjelljes së rrjedhës. Prandaj, elementët e rrafshit të të dhënave  mund të jenë gjithashtu të prirur ndaj sulmeve pasi elementët përcjellës, siç janë switch-at OpenFlow, kanë burime të kufizuara për të mbrojtur rrjedhat e pakërkuara (TCP/UDP). Atëherë, kjo varësi nga kontrolluesi kërkon që kanali i kontrollit të rrafshit të të dhënave të jetë elastik ndaj sulmeve të sigurisë ndryshe nga përdorimi aktual i protokolleve të sigurisë dhe vonesat e gjata të restaurimit në rrjetet e mëdha. Kontrolluesit e shumtë mund të zgjidhin sfidën e disponueshmërisë së kontrolluesit ose të rrisin qëndrueshmërinë ndaj sulmeve të sigurisë.
Sfidat e Sigurisë në NFV
Edhe pse NFV është shumë i rëndësishëm për rrjetet e ardhshme të komunikimit, ai ka sfida themelore të sigurisë siç janë konfidencialiteti, integriteti, vërtetësia dhe mosrespektimi i pretendimeve. Një nga sfidat kryesore të vazhdueshme për përdorimin e NFV në rrjetet mobile është natyra dinamike e Funksioneve të Rrjetit Virtual (VNF) që çon në gabime konfigurimi dhe në këtë mënyrë gabime të sigurisë.
VNF-të janë të prekshme edhe ndaj sulmeve tipike kibernetike si spoofing, sniffing, and DoS. NFV është gjithashtu i prekshëm ndaj një grupi të veçantë të kërcënimeve të virtualizimit, të tilla si sulmet me kanale anësore, sulmet nga përmbytjet, rrëmbimi i hipervizorit, malware dhe sulmet e lidhura me migrimin e makinës virtuale (VM-virtual machine), si dhe sulmeve specifike të cloud.
Ruajtja e besimit në sistemet e virtualizuara NFV është gjithashtu një sfidë e madhe. Zakonisht, pajisjet e rrjetit fizik instalohen dhe konfigurohen nga një punonjës i besuar dhe ekziston besimi i pajisjes. Sidoqoftë, për shkak se VNF-të marrin dinamikisht nga cloud, nevojitet një nivel i mekanizmit të besimit për të parandaluar VNF-të me qëllim të keq .
Zgjidhjet e sigurisë për SDN dhe NFV
Në mëyrë qe aplikacioneve me qëllim të keq të mos u lejohet qasje në rrjet ose  në rrafshin e kontrollit të rrjetit në SDN, ka propozime të ndryshme që kryejnë verifikimin rigoroz të aplikacioneve SDN para se atyre t'u japet qasje për konfigurimet e rrjetit përmes rrafshit të kontrollit. Për shembull, PermOF është një sistem që vendos kufij të një aplikacioni për të punuar brenda privilegjeve të tij të përcaktuara. Dizajni i PermOF siguron leje leximi, shkrimi dhe njoftimi për aplikacione të ndryshme për të zbatuar kontrollin e lejeve. Kështu, ai siguron platformat e kontrollit nga aplikacionet me qëllim të keq. Meqenëse rrafshi i të dhënave transporton paketat aktuale, ka nevojë për mekanizmat e duhur të sigurisë siç janë vërtetimi dhe autorizimi që përdoren për aplikacione që ndryshojnë rregullat e rrjedhës në elementet përcjellëse në rrafshin e të dhënave.
Virtualizimi mund të rrisë sigurinë e përdoruesit, shërbimit dhe rrjetit. Një mekanizëm themelor është përdorimi i ndarjeve (slicing) për të ndarë trafikun e shërbimeve të ndryshme ose segmenteve të rrjetit bazuar në përparësitë e sigurisë. Së dyti, mund të vendosen VNF të shpërndara që rritin shkallëzimin dhe disponueshmërinë e sistemit dhe zgjidhin sulmet DoS dhe DDoS. Duke shtuar më shumë inteligjencë në lidhje me vetëmbrojtjen, këto VNF mund të përmirësojnë thelbësisht sigurinë e rrjeteve 5G. Në, autorët përdorin NFV përveç SDN për të përmirësuar sigurinë e rrjetit. Ndarja e rrjetit (Network Slicing) për shërbime të ndryshme konsiderohet si një forcë e 5G në krahasim me rrjetet e gjeneratës së mëparshme. Kështu me përdorimin e NFV, 5G siguron një mundësi unike për të ofruar siguri si shërbim në rrjetet celulare.
Sfidat e privatësisë në 5G
Nga perspektiva e përdoruesit, privatësia ka të bëjë me qendrën rreth gjurmimit të vendndodhjes, identitetit dhe të dhënave të tjera personale. Rrjetet 5G kanë një zonë shumë më të vogël të mbulimit në krahasim me teknologjinë e rrjetit 4G dhe sinjali nuk mund të depërtojë në mure aq mirë sa 4G. Më pas, rrjetet 5G kërkojnë shumë antena më të vogla dhe stacione bazë që vendosen brenda dhe jashtë. Njohja se me cilën celulë ose antenë komunikon një përdorues i lëvizshëm mund të zbulojë informacione të vlefshme në lidhje me vendndodhjen e përdoruesit. Sa herë që një përdorues lidhet me një antenë 5G, rrjetet mobile mund të përcaktojnë vendndodhjen e një përdoruesi dhe madje mund të përcaktojnë se në çfarë ndërtese është një përdorues. Kërcënime të tilla si sulmet semantike të informacionit (përdorimi i informacionit të pasaktë për të shkaktuar dëm) shpesh shënjestrojnë të dhënat e vendndodhjes së përdoruesve. Të dhënat e vendndodhjes mund të rrjedhin gjithashtu nga algoritmet e zgjedhjes së access point-ave në rrjetet mobile 5G. Në tërësi, më shumë antena 5G lejojnë gjurmimin e saktë të vendndodhjes së përdoruesve brenda dhe jashtë.
Në lidhje me identitetin, sulmet tërheqëse të IMSI-it (IMSI-International Mobile Subscriber Identity) mund të zbulojnë identitetin e abonentëve (subscribers) cellular duke kapur IMSI të pajisjeve të përdoruesit të subscriber-ëve. Duke kapur IMSI të pajisjes së abonentëve, një sulmues kap trafikun celular në një zonë të përcaktuar për të monitoruar aktivitetin e një individi. Sulme të tilla mund të shkaktohen gjithashtu nga vendosja e një stacioni bazë të rremë që konsiderohet si stacioni bazë i preferuar nga UE (User Equipment) i cili ka humbur qasjen në një TMSI (Temporary Mobile Subscribers Identity).
Mbledhja e të dhënave është një tjetër shqetësim i madh për përdoruesit e 5G. Pothuajse të gjitha aplikacionet për smartphone kërkojnë informacion personal të përdoruesve para ose gjatë instalimit. Zhvilluesit e aplikacioneve rrallë përmendin se si dhe ku ruhen ato të dhëna dhe për çfarë do të përdoren. Rrjetet 5G nuk kanë kufij fizikë dhe përdorin ruajtjen e të dhënave të bazuara në cloud. Më pas, operatorët 5G nuk mund të mbrojnë ose kontrollojnë të dhënat e përdoruesve të ruajtura në mjediset cloud. Ndërsa secili vend ka nivele të ndryshme të masave të privatësisë dhe zbatimit të tyre, privatësia e përdoruesit sfidohet seriozisht  nëse dhe kur të dhënat ruhen në cloud-in e një vendi tjeter.
Zgjidhjet e privatesisë për 5G
Arkitektura 5G duhet të përmbajë qasjet e privatësisë sipas modelit që janë të orientuar drejt shërbimit dhe ruajnë privatësinë. Operatorët celular duhet të miratojnë një qasje hibride të bazuar në cloud ku të dhënat e ndjeshme ruhen në vend dhe të dhënat më pak të ndjeshme të ruhen ne cloud. Kjo u siguron operatorëve më shumë qasje dhe kontroll mbi të dhënat, dhe ata mund të vendosin se ku dhe me kë t’i ndajnë ato.
Privatesia e bazuar në vendodhje kërkon teknika dhe sisteme të bazuara në anonimitet ku identiteti i vërtetë i përdoruesve mund të fshihet, mbase me një pseudonim. Mesazhet gjithashtu duhet të enkriptohen përpara se t’i dërgohen një ofruesi të shërbimit të bazuar në vendodhje. Teknika e ngatërrimit – ku cilësia e informacionit për vendodhjen zvogëlohet – mund të përdoren gjithashtu për të mbrojtur privatësinë e vendodhjes.
Algoritmet e fshehjes së vendodhjeve kanë rezultuar efektive kundër sulmeve në kohë. Për të parandaluar sulmet tërheqëse të IMSI, operatorët celularë mund të mbrojnë identitetin e përdoruesve duke përdorur TMSI. Në këtë rast, secilës paisje mobile i caktohet një TMSI i rastësishëm që ndryshohet nga një rrjet në intervale të rregulta. Kjo e bën të vështirë identifikimin e paisjeve mobile dhe parandalon identifikimin dhe / ose përgjimin e abonentëve në ndërfaqen e radios.
Interferenca në 5G
Në komunikimin qelizor, interferencë quhet si shtimi i një sinjali të padëshiruar në një sinjal aktual. Në thelb, është një modifikim i një sinjali në një mënyrë përçarëse. Interferenca është e ndryshme nga zhurma, e cila mund të jetë gjithçka që shqetëson sinjalin e dobishëm. Zhurma mund të jetë për shkak të temperaturës, sinjaleve me zë të lartë të makinës, rrezeve gama, papastërtive, etj. Prandaj, nuk është interferncë; megjithatë, interferenca degradon performancën dhe përvojën e përdoruesit të një rrjeti.Në rrjetin celular të gjeneratës së ardhshme me nyje të shumta të energjisë së ulët, vendosje të rastësishme dhe skenarë të ri-përdorimit të frekuencës, sistemi shkakton çështje të rënda të interferencave. Çështjet e rënda të interferencave janë për shkak të arkitekturës së re, natyrës së transmetimit të mediumit pa tel dhe koordinimit kompleks të qelizave të vogla me fuqi të ulët. Gjithashtu, struktura e heterogjenitetit dhe modulimi më i ri dhe teknikat e aksesit të shumëfishtë prezantojnë lloje unike të interferencave. Prandaj, menaxhimi, zbutja dhe anulimi i interferencave luajnë një rol kritik në komunikimin aktual celular 5G. Disa studime janë propozuar dhe kryer për koordinimin e interferencave, shmangien dhe anulimin. Sidoqoftë, një teknikë e duhur dhe e fortë për të anuluar interferencën dhe pastaj uljen e nivelit të zhurmës është ende e kërkueshme në komunitetin kërkimor. Kjo ka të bëjë me hetimin  e çështjeve të interferencave të vëzhguara në struktura dhe teknika të ndryshme të rrjetit aktual 5G, në të cilin ne përqendrohemi kryesisht në HetNet, D2D dhe IoT për të fituar njohuri të reja në hartimin e 5G efikas dhe më gjerë.
Klasifikimi i interferencave
Në një rrjet celular pa tela me celula të vogëla, interferencat me shumë nivele janë të paracaktuara për shkak të atributeve specifike të secilës nyje me fuqi të ulët. Gjeneron dhe merr sinjale të padëshiruara vazhdimisht nga burime të ndryshme afër. Interferencat më të zakonshme që lidhen me rrjetet e radios janë interferencat vetanake, kanalet ngjitur, brenda dhe ndërqelizore. Sidoqoftë, rrjeti celular nuk kufizohet vetëm në këto interferenca. Secili rrjet ndikohet nga interferencat e duruara nga skenari i tyre përkatës i vendosjes dhe transmetimit.
Interfernca në kanalin mgjitur
parapamje|397x397px|Figura 7: Interfernca në kanalin ngjitur Interferenca e kanalit ngjitur shkakton kur sinjali i dëshiruar ndërhyhet nga brezi i frekuencës ngjitur (kanali) në të njëjtën zonë mbulimi, siç tregohet në figurë. Kur transmetuesi i BS të vogël ose makro BS  transmeton në një kanal rrjedh energjinë e tij dhe sinjali i shtuar në frekuencën ngjitur me atë brez.
Interferenca brendacelulare dhe ndërcelulare
parapamje|515x515px|Figura 8 :Interferenca brendaqelizore dhe ndërqelizore
Interferenca ndër-qelizore (ICI) është një nga shkaqet domethënëse të degradimit të funksionimit të rrjetit. Kur përdoruesit e dy qelizave fqinje përpiqen të përdorin njëkohësisht të njëjtën brez frekuence, ata marrin sinjale interferuese me sinjalin aktual të mesazhit.
Për më tepër, përdoruesit në skajet e qelizave ndikohen keq nga ICI sepse përdoruesi ka marrë një sinjal nga makro BS i tij me fuqi të lartë dhe qeliza fqinje për shkak të faktorit të ri-përdorimit të frekuencës.
Figura tregon që makro BS lidhet drejtpërdrejt me përdoruesit në një distancë të afërt dhe kërkon energji të ulët për transmetimin. Për shkak të transmetimit të njëkohshëm të ngritjes dhe zbritjes së të dhënave aktuale të shumë përdoruesve interferojnë me sinjalet e tjera. Shtrembërimi i shkaktuar nga përdoruesi në pajisjet shtesë brenda së njëjtës qelizë quhet interferencë brendaqelizore.
Interferenca brenda-kanalit
Interferenca brenda-kanalit është vërejtur gjerësisht në qelizat me shumë fuqi të ulët brenda një rrjeti celular me qeliza makro. Kryesisht po ndodh në një skenar të bazuar në arkitekturë të shpërndarë në valë mm HetNet.
Ky rrjet mbështetet në vetërheqjen duke përdorur valën mm ku komunikon çdo qelizë e vogël BS dhe përcjell informacionin e kthimit në BS më të afërt. Pastaj, kjo lidhje me shumë valë mm jep të dhënat në portë. Kjo çon në ndërrim të shpejtë dhe kufizon vonesën në transmetim përveç humbjeve të përhapjes. Sidoqoftë, interferencat brenda-kanale nxisin dhe ndikojnë në sinjalin e dobishëm.
Konsiderohet si një çështje e rëndësishme për vendosjen e HetNet; prandaj, padyshim që kërkohet një skemë e fortë zbutëse për të minimizuar sinjalin e ndërhyrjeve në nivelin e zhurmës në tokë
Interferenca ndër-kanale
parapamje|479x479px|Figura 9: Interferenca ndër-kanale
Interferenca ndër-kanale shkakton kur dy grupe të ndara të frekuencës (kanali) po shkaktojnë interferencë me njëri-tjetrin, siç tregohet në figurë.
Në një sistem HetNet, pajisje të shumta të komunikimit pa tel dhe dixhital që veprojnë në një distancë të afërt, për shkak të afërsisë fizike, transmetuesi i një sinjali me fuqi të lartë interferon në një marrës të dobët të sinjalit të njohur si interferencë ndër-kanale.
Në një rrjet të drejtpërdrejtë, interferenca ndër-kanale është ndonjëherë e pashmangshme, edhe kur kanalet e pajisjeve mobile janë mijëra megahertz (MHz).
Një shembull praktik do të ishte një pajisje pa tel siç janë GPS, Wi-Fi dhe Bluetooth që funksionojnë në kanale të ndryshme BW; megjithatë, diapazoni i gjerë i fuqive transmetuese dhe marrëse të këtyre pajisjeve krijon çështje të ndryshme të interferencave siç janë interferencat ndër-kanale.
Interferenca ndër-lidhëse
parapamje|492x492px|Fihura 10: Interfernca ndër-lidhëse
Kur qelizat fqinje transmetojnë sinjale në drejtime të ndryshme njëkohësisht në të njëjtat burime të frekuencës kohore të njëjtë ose pjesërisht të mbivendosur, ajo është e njohur si interferencë ndër-lidhëse, siç tregohet në figurë.
Zakonisht, u vunë re dy lloje të interferencave të ndër-lidhjeve: transmetimi- pikë në pikën e transmetimit dhe UE (Pajisjet e Përdoruesit) – në-UE. Fuqia e fuqisë së interferencës është me diapazon të gjerë, dhe në disa raste, është shumë më e madhe se sinjali i dëshiruar.
Interferenca në rrjetet heterogjene
parapamje|542x542px|Figura 11: Interferenca e komunikimit D2D në 5G HetNet është një teknologji premtuese për komunikimin aktual radio 5G, i cili vuan nga lloje të ndryshme interferencash. Ky sistem ultra i dendur i qelizave të vogla është jashtëzakonisht i shkatërruar nga interferencat ndërqelizore, brenda qelizave, kanaleve ngjitur, vetë, ndër-kanale për shkak të dizajnit josistematik dhe të paorganizuar të rrjetit.
Për shkak të funksionimit të njëkohshëm të shumë qelizave të vogla  dhe brenda këtyre qelizave, lloje të shumta makinerish ose telefona inteligjentë komunikojnë me njëri-tjetrin në një makro BS në mjedisin HetNet shkakton interferencë në nivele ndër-shtresore.
Interferenca e nivelit të dytë vërehet kur të dy përdoruesit banojnë në të njëjtën shtresë të rrjetit. Në këtë rast, një përdorues femto i transmetimit në lartësi i përket një qelize mund të jetë arsyeja e interferencës në një BS femto ngjitur, d.m.th., në diapazonin më të afërt të përdoruesit të femto. Mbulimi i transmetimit me qeliza femto-zonë e shkurtër afërsisht 50 metra.
Interfernca ndër-shtresore ka të bëjë kur përdoruesi makro ekziston në pikën e hyrjes femto për të gjeneruar interferencë në lidhje me atë BS femto. Në mënyrë të ngjashme, kur një përdorues banon në zonën e mbulimit të BS femto, ajo është afër zonës makro të mbulimit BS. Përdoruesi femto krijon interferencë ndër-shtresore me një makro BS.
Interference në komunikimet D2D
parapamje|537x537px|Figura 12: Interferenca e komunikimit D2D në 5G
Ardhja e komunikimit D2D paraqet një shtresë të re në sistemin aktual 5G HetNet qelizor të njohur si niveli i pajisjes. Niveli i pajisjes përfshin komunikimin D2D dhe pajisjet shpërndahen rastësisht në një rrjet. Shtimi i një niveli të pajisjes në një rrjet celular rrit ndjeshëm xhiros, efikasitetin e spektrit dhe jetëgjatësinë e baterisë së pajisjeve pa tel. Sidoqoftë, sfidat kryesore të përfshira në zbatimin e lidhjes D2D janë siguria dhe interferencat.