cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zigurati
Përshkrimi
396px|parapamje|majtas|Modeli i një rindërtimi të mundshëm të ziguratit të Babilonisë, Etemenanki, i konservuar ne Muzeun e Berlinit Ziguratët klasikë u shfaqën në Periudhën Neo-Asiriane me kontraforte të artikuluara, veshje me pllaka qelqore dhe entazë në ngritje. Zigurati i Urit është shembulli më i mirë i këtij stili. Një tjetër ndryshim në dizajnin e tempullit në këtë periudhë ishte një qasje e drejtë, në kundërshtim me qasjen me aks të përthyer për në tempull. Zigurati i Ur-Nammu-së në Ur ishte projektuar si një ndërtim me tre shtresa, por sot vetëm dy nga këto mbijetojnë. Të gjithë strukturës së brendshme me tulla balte fillimisht i ishte dhënë një veshje me tulla të pjekura të mbështjella me bitum, 2.5 m. mbi shtresën e parë, më të ultën, dhe 1.15 m. mbi të dytën. Secila nga këto tulla të pjekura kishte të gdhendur emrin e mbretit. Muret e pjerrët të fazave ishin të mbështetur nga kontraforta. Hyrja në krye realizohej nëpërmjet një shkalle monumentale tre-pjesëshe, e cila konvergonte me një portal që hapej në një sheshpushim midis shtresës së parë dhe të dytë. Lartësia e shtresës së parë ishte rreth 11 m. ndërsa shtresa e dytë ngrihej afërsisht 5.7 m. Normalisht kishte një shtresë të tretë, që është rindërtuar nga gëmuesi i zuguratit, Leonard Ëoolley, dhe kurorëzohej nga një tempull. Në ziguratin C të Dur-Untash (Hogha Zanbil), arkeologët kanë gjetur lidhëse masive kallamash që përshkojnë bërthamën e strukturës së ziguratit që bashkon masën e baltës. Mbetjet më të shquara arkitektonike nga Mesopotamia e hershme janë komplekset tempullore të Urukut që i përkasin mijëvjeçarit të IV p.e.s., tempuj dhe pallate nga Periudha e Hershme Dinastike Sumere nga sitet luginën e lumit Diyala siç është Khafajah dhe Tell Asmar, mbetjet e Dinastisë së Tretë të Urit në Nipur (faltoria e Enlilit) dhe në Ur (faltorja e Nanas), mbetjet nga Epoka e Mesme e Bronxit në sitet Siriano-Turke të Eblas, Marisë, Alalakh-ut, Alepos dhe Kultepes, pallatet e Epokës së Vonë të Bronxit në Bogazkoy (Hattusha antike), Ugariti, Ashuri dhe Nuzi, pallatet e epokës së herkurit dhe tempujt në asirianë (Kalhu/Nimrud, Khorsabadi, Ninive), babilonase (Babilonia), urartiane (Tushpa/Van, Haykaberdi, Ayanis, Armaviri, fortesa e Erebunit, Bastami) dhe sitet Neo-Hitite (Karkemishi]], Tell Halafi, Karatepeja). Shtëpitë janë kryesisht të njohura nga mbetjet e periudhës së vjetër babilonase në Nippur dhe Ur. Mes burimeve tekstore mbi ndërtesat dhe ritualet e lidhura janë cilindrat e Gudea-s nga fundi i mijëvjeçarit të Tretë janë të shquar, ashtu si mbishkrimet mbretërore asiriane dhe babilonase nga epoka e hekurit. Një nga ziguratet më mirë të ruajtura është zigurati Chogha Zanbil-i në Iranin perëndimor. Zigurati Sialk në Kashan të Iranit, është zigurati më i vjetër i njohur, që daton nga fillimi i mijëvjeçarit të III p.e.s.. Dizajnet e Ziguratit variojnë nga bazat e thjeshta mbi të cilat vendoset një tempull, deri në mrekullitë matematike dhe ndërtimore në të cilat formohen katet e tarracave që kurorëzoheshin me një tempull.
parapamje|208px|Një tullë në qeramikë të pjekur, e prejardhur nga qyteti i Babilonisë që i përketë shekullit të VI p.e.s. Një shembul i një zigurati të thjeshtë është Tempulli i Bardhë i Urukut, në Sumerinë e lashtë. Vetë zigurati është baza në të cilën është vendosur Tempulli i Bardhë. Qëllimi i saj është ta ngrerë tempullin më afër qiellit dhe të ofroj akses nga toka në të nëpërmjet shkallëve. Mesopotamët besonin se këta tempuj piramidal lidhnin qiellin me tokën. Në fakt, zigurati në Babiloni ishte i njohur si Etemenankia ose "Shtëpia e Platformës midis Qiellit dhe Tokës". Një shembull i një zigurati masiv është zigurati i Mardukut, ose Etemenanki, në Babiloni. Fatkeqësisht, nuk ka mbetur shumë madje as nga baza e strukturës së tij masive, megjithëse gjetjet arkeologjike dhe përshkrimet historike e konsiderojnë këtë si një kullë me shtatë kate shumëngjyrëshe, të kurorëzuar me një tempull me proporcione të jashtëzakonshme. Tempulli mendohet se ishte i ngjyrosur me ngjyrë indigo, që theksonte majat e tarracave. Dihet se kishte tre shkallë që të çonin në tempull, dy nga të cilat (të vendosura anash) mendohej se ngjiteshin deri në mesin e lartësisë së ziguratit. Etemenanki, emri i strukturës, është sumerisht dhe do të thotë "tempulli i themeleve të qiellit dhe tokës". Data e ndërtimit të tij zanafillor është e panjohur, me data të sugjeruara që variojnë nga Shekulli XIV p.e.s. deri në Shekullin e IX p.e.s., me dëshmi tekstuale që sugjerojnë se ai ekzistonte në mijëvjeçarin e II p.e.s..
Interpretimi dhe domethënia
Sipas Herodotit, në majë të çdo zigurati ishte një faltore, megjithëse asnjë nga këto faltore nuk ka mbijetuar. Një funksion praktik i zigurateve ishte ai i një vendi të lartë në të cilin priftërinjtë mund tu shmangeshin vërshimeve të përvitshme të ujërave që përmbysnin ultësirat dhe ndonjëherë përfshinin deri në qindra milje, si për shembull përmbytja e vitit 1967. Një tejtër funksion praktik i ziguratit ishte për sigurinë. Meqë faltorja ishte e arritshme vetëm nëpërmjet tre shkallëve, një numër i vogël rojash mund të parandalonin jo-priftërinjtë të përgjonin ritualet në majë të ziguratit, si ritualet e inicimit, gatimin e ushqimeve të flijimeve dhe djegjen e kufomave të kafshëve të flijuara. Çdo zigurat ishte pjesë e një kompleksi tempujsh që përfshinte një oborr, dhoma magazinimi, banja dhe lagje banimi rreth të cilave ndërtohej një qytet.
C.-H Hermansson
'''Carl-Henrik "C.-H." Hermansson''' (14 dhjetor 1917 – 26 korrik 2016) ishte politikan suedez. Ai ishte kryetar i Partisë së Majtë nga viti 1964 deri në vitin 1975 dhe antarë në parlament nga viti 1963 deri në vitin 1985.
Orhan Ademi
Orhan Ademi (lindi më 28 tetor 1991) është futbollistë zvicran i cili luan për SV Ried.
Jeta dhe karriera
Orhan Ademi është shqiptar nga Maqedonia. Prindërit e tij kanë emigruar në Zvicër nga Kumanova. Ai filloi karrierën e futbollit që nga rinia.
Ai e filloi karrierën profesionale në Austri duke luajtur për SC Rheindorf Altach nga viti 2008 deri në vitin 2012. Nga viti 2012, ai u transferua në klubin Eintracht Braunschweig. Në vitin 2013, ai shënoi golin e tij të parë në këtë klub.
Në janar të vitit 2015, Ai shkoi si huazim për gjashtë muaj në klubin VfR Aalen. Më 31 gusht 2016, Ademi shkoi në klubin austriakë SV Ried
Biblioteka e qytetit të Lezhës
Biblioteka Publike e Lezhës është ndërtuar në vitin 2001, me një arkitekturë interesante në llojin e vet. Godina ka 5 salla leximi, ambiente, holle e nyje sanitare, të mjaftueshme për qytetin e Lezhës për një periudhe 20-30 vjecare. Veprimtaria e saj shtrihet gjatë gjithë vitit pa ndërprerje dhe treguesit nga viti ne vit kanë ardhur në rritje. Biblioteka realizon hyrje të lirë dhe informacion në cilëndo formë që ai është i organizuar. Biblioteka punon me sistemin 40 orë në javë. Nga e hëna në të premte prej ores 8 të mëngjezit dhe deri në orën 16. Në bibliotekë zhvillohen edhe veprimtari jashtë bibliotekare, seminare, mbledhje administrative, ekspozita e panaire, takime me intelektuale, e veprimtari të fondacioneve, enteve fetare etj.
Rudari (Kurshumli)
Rudar (serbisht: Рударе/Rudare) është fshat në komunën e Kurshumlisë, Serbi.
Ujësjellësi në Teqen e Melanit
Ujësjellësi në Teqen e Melanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Nepravishtë, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "2509/130.06.1983".
Shehu
parapamje|Shehlerë kurde në [[Perandoria Osmane|Perandorinë Osmane]] Sheh ose Shejh (nga شيخ  ose ) është një titull nderi në gjuhën shqipe. Ai zakonisht përcakton sundimtarin e një fisi, i cili trashëgoi titullin nga babai i tij. "Sheikh" i është dhënë një mashkull mbretëror në lindje, ndërsa titulli i lidhur me "Sheikh" i jepet një femre mbretërore në lindje.
Ky far zotrie qe ka shkrue per Sheh Taren ky nuk po dike as pak per Sheh Taren shetara pushon ne fshatin Nivokaz aty e ka tyrben e vet ku familia Nivokazi me ne krye me she islamin ja kan ber te mundshe me hyr ne at vend ku pet shetara e ka caktue ku e kangul shtagen aty e ka varrin e kjo tyrbe thiret tyrbja e Sheh Tares. Tagjjen te cilen vet Sheh Tara e la ne Gjakove edhe sot e asaj dite qendron tek ajo familje ne Gjakove.
Mustafa III
Mustafa III (Turqishtja osmane: مصطفى ثالث Muṣṭafā-yi sālis; 28 janar 1717 – 24 dhjetor 1773, ) ishte sulltan i Perandorisë Osmane prej vitit 1757 deri më 1773. Ai ishte djali i sulltan Ahmeti III dhe Mihrishah Kadën. Ai ishte një poet i shkëlqyer, poezia e tij u shkrua nën pseudonimin e Xhihangir. Ai u pasua nga vëllai i tij, Abdyl Hamiti I.
Sundimi
Mustafa u ngjit në fron më 30 tetor 1757, pas vdekjes së kushëririt të tij Osmani III, i biri i sulltanit Mustafa II.
Menjëherë pas pranimit të tij në fron, Mustafa tregoi një kujdes të veçantë për drejtësinë. Ai mori një sërë masash për të rritur prosperitetin në Stamboll. Ai rregulloi monedhën, ndërtoi dyqane të mëdha të grurit, mbajti akuadukte dhe krijoi një politikë strikte fiskale.
Tumat pranë fshatit Jermë
Tumat pranë fshatit Jermë është një monument i trashëgimisë kulturore në Jermë, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "2509/130.06.1983".
Mustafa III
Sundimi
Mustafa e admiroi shumë gjeneralin e Frederikut të Madh dhe në vitin 1761 krijoi një traktat paqeje me Prusinë. Frederiku donte një aleancë kundër Habsburgëve dhe Mustafa donte të modernizonte shtetin dhe ushtrinë e tij. Mustafa preferoi rekrutimin e oficerëve të tij në Berlin, më shumë se në Paris dhe Londër, për të riorganizuar ushtrinë e tij. Në vitin 1763, të dy vendet shkëmbyen diplomatët e tyre për herë të parë.
Koxha Ragip Pasha, i cili mbeti veziri i madh deri në vitin 1763, ndoqi një politikë paqeje ndaj vendeve fqinje. Por ndikimi në rritje e Rusisë mbi Kaukazin dhe qëllimi i tij për të kontrolluar Poloninë krijoi tension midis Osmanëve dhe Rusisë. Pasardhësi i Ragıp Pashës Muhsinzade Mehmed Pasha gjithashtu preferonte të qëndronte në paqe dhe këmbëngulja e Mustafës për luftën me Rusinë çoi në dorëheqjen e tij në vitin 1768. Sulltani priste të fitonte një fitore të lehtë mbi rusët, por në fakt osmanët ishin të papërgatitur për një luftë të gjatë. Gjatë luftës u ndërmorën reforma ushtarake, me ndihmën e oficerit francez François Baron de Tott. Ata përfshinin modernizimin e trupave të artilerisë dhe themelin e Shkollës së Inxhinierisë Detare në vitin 1773. Lufta ishte katastrofale për Perandorinë Osmane. Ushtritë ruse pushtuan Krimenë, Rumaninë dhe pjesë të Bullgarisë.
Arkitektura
Shumë ndërtesa monumentale përfshirë Xhaminë Fatih, e cila u ndërtua nga Mehmet Fatihu u rindërtua nga toka gjatë sundimit të tij. Përveç kësaj, ai kishte ndërtuar kompleksin e Xhamisë Laleli, dhe bregu përgjatë Yenikapı mbushur për të ngritur një lagje të re. Përveç këtyre, ai ndërmorri projekte të tjera të ndërtimit pas tërmeteve të vitit 1766-67.
Mehmet Xhemaledin Efendiu
Mehmet Xhemaledin Efendiu (1848–1917, turqishtja osmane: محمد جمال الدین افندی Mehmed Cemaleddin Efendi ) ishte një gjykatës i lartë i Perandorisë Osmane.
Biografia
Babai i tij, Shejh Jusufzade Hâlid Efendiu, ishte anëtar i gjyqësorit dhe shërbeu si Kazasqer dhe si ministër. Nëna e tij ishte një anëtare e familjes Kevabibiye dhe një vajzë e Mehmed Said Efendiut.
Mehmet Xhemaledini u arsimua në të drejtën osmane dhe islame, dhe shërbeu në drejtësinë osmane si kadi (Kryegjyqtar) i Kostandinopojës në vitin 1884. Ai u emërua Kryegjyqtar i Anadollit (Anadolu Kazaskeri) më 1888 dhe Kryegjyqtar i Rumelisë, pjesëve evropiane të Perandoria Osmane në Ballkan, më 1890. Më 4 shtator 1891, në moshën 43-vjeçare, ai u emërua Shejh-el-Islam, Ministër i Kabinetit i ngarkuar për çështjet fetare dhe ligjore. Ai qëndroi në këtë post për 16 vjet e 11 muaj, dhe më pas u riemërua në tre raste të tjera për periudha më të shkurtra, duke mbajtur këtë post për gjithsej afro 18 vjet dhe duke u bërë mbajtësi i dytë më i gjatë i këtij posti në historinë osmane, pas Zembili Ali Efendi. Dhëndri i tij ishte kirurgu dhe kryebashkiaku i njohur turk i Kostandinopojës Prof. Cemil Topuzlu, i njohur gjithashtu si Xhemil Pasha, emri i të cilit iu dha një bulevardi kryesor në Stambollin modern, "Cemil Topuzlu Caddesi" dhe një amfiteatri komunal Cemil Topuzlu Amfiteatri Harbiye. Vëllai më i vogël i Mehmet Xhemaledinit, Ibrahim Sami Beu, ishte anëtar i Këshillit të Shtetit Osman ose Şura-yı Devlet, nipi i të cilit Erol Gelenbe është `Dennis Gabor Chair Professor'' në Imperial College, Londër.
Qerim Meço
Qerim Halil Meço partizan dhe ushtarak shqiptar. Ka lindur më 15 tetor 1928 në fshatin Pagri të Përmetit, në një familje me tradita dhe kontribut patriotik e atdhetar e lidhur ngushtë me LANÇ.
Qerim Meço në muajin shtator të vitit 1943, bëhet pjesëtar në kompaninë e tretë të batalionit partizan Naim Frashëri. Dhe më pas do të rreshtohet në përbërje të Brigadës VI-të Sulmuese.
Në majin prill 1946, transferohet në Tiranë për të vazhduar shkollën ushtarake për aftësimin e tij ushtarak.Pa filluar shkollën emërohet në Regjimentin e Artilerisë Tokësore i përqëndruar në kzermat e Ali Rizait, aktualisht Qyteti i Nxënësve me detyrë komisar baterie.
Në fillim të muajit janar 1950, emërohet në Shkollën e Bashkaur të Oficerave Tiranë, komandant kompanie dhe instruktor në përgatitjen e kursantëve për oficerë. Këtu është aftësuar në armën e artilerisë tokësore.
Në fund të vitit 1954, emërohet shef shtabi i artilerisë në qytetin e Milotit të rrethit të Krujës në ato vite.
Në fund të vitit 1956, emërohet në Brigadën e Artilerisë (RKP) Elbasan me detyrë komandant i shkollës të nënoficerave dhe pas një viti, komandant i grupit të artilerisë 122 mm e më pas në grupin e artilerisë 152 mm.
Në vitin 1959 transferohet pranë Akademisë Ushtarake Tiranë për aftësimin e tij në armën e artilerisë për një periudhë tre vjeçare.
Në fund të vitit 1961 emërohet komandant i Artilerisë në Brigadën e këmbësorisë e përqendruar në Sarandë.
Në vitin 1966 transferohet në Korpusin e Këmbësorisë Gjirokastër me detyrë shef i shtabit të artilerisë të Korpusit të këmbësorisë.
Në vitin 1967 transferohet komandant i Regjimentit të Artilerisë në Tepelenë.
Në fund të vitit 1970 emërohet Komandant i Forcave Vullnetare të rrethit Tepelenë.
Në fundin e vitit 1985 del në pension pleqërie në moshën 58 vjeç me gradën nën kolonel.
Për kontributin në Luftën Nacionalçlirimtare dhe pas çlirimit, është dekoruar me 9 urdhëra e medalje nga Presidiumi i Kuvendit të Shqipërisë të asaj kohe.
Arinthod
Arinthod është një komunë në Francë. Arinthod bën pjesë në departamentin Jura të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 1165 banorë dhe sipërfaqe 19.77 km².
Arith
Arith është një komunë në Francë. Arith bën pjesë në departamentin Savoie të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 375 banorë (regjistrimi 2006) dhe sipërfaqe 24.27 km².
Lacroix-Saint-Ouen
Vendndodhja dhe komunat fqinje
Qyteti i vendosur në jug të Compiègne Lacroix-Saint-Ouen kufizohet nga Oise në perëndim dhe nga pylli i Compiègne në lindje. Komuna përfshin, përveç fshatit, një tjetër fshat që ndodhet rreth 4  km në veri përpara portave të Compiègne, i quajtur Mercières-aux-Bois.
Armiku i Shtetit (film)
Armiku i Shtetit (Anglisht: Enemy of the State) është film amerikan i vitit 1998 me regji të Tony Scott. Filmi tregon historinë e një grupi të agjentëve të NSA-së duke bërë plane të fshehura për të vrarë një kongresist.
Lacroix-Saint-Ouen
Vendndodhja dhe komunat fqinje
Qyteti lidhet me rrjetin hekurudhor nga stacioni Meux - Lacroix-Saint-Ouen, i vendosur në qytetin Meux në bregun e djathtë të Oise, rreth 2  nga qyteti. Aeroporti Paris-Charles-de-Gaulle mund të arrihet në rreth 30 minuta nëpërmjet autostradës A1.
Armiku i Shtetit (film)
Filmi është xhiruar në Uashingon D.C. dhe Baltimore, por më së shumti u xhirua në Baltimore. Xhirimi filloi në Fell's Point dhe në mes të muajit janar, kompania e filmit u zhvendos në Los Angeles për të përfunduar prodhimin në prill 1998.
Lacroix-Saint-Ouen
Lista e kryetarëve të bashkisë
Honoré Félix Dupain (1763-1839) hanxhi në La Croix ishte kryebashkiak më Nëntor 1792.
Armiku i Shtetit (film)
Përmbledhja
Zyrtari i NSA-së, Thomas Bryan Reynolds, takohet me kongresistin amerikan Phil Hammersley në një park publik për të diskutuar mbështetjen për një pjesë të re të legjislacionit kundër terrorizmit që Kongresi i SHBA-së po shtyn që në mënyrë dramatike zgjeron kompetencat e vëzhgimit të agjencive të inteligjencës mbi individët dhe grupet. Hammersley mbetet i angazhuar për të bllokuar kalimin e tij, pasi ai beson se pothuajse tërësisht do të shkatërrojë privatësinë e shtetasve të SHBA-së. Reynolds, i vendosur të kalojë faturën në mënyrë që të fitojë një promovim të vonuar dhe të parashikuar brenda NSA-së, ka vrasjen e ekipit të tij Hammersley, përhapja e tabletave në zemër mbi makinën e tij, vendosja e trupit të tij në makinë dhe e shtyn atë në një liqen për të simuluar shkaku i vdekjes si një sulm në zemër. Pas kësaj, ata zbulojnë se studiuesi i kafshëve të egra Daniel Zavitz kishte një kamerë që synonte në pyllin në vendin e tyre. Zavitz inspekton pamjet dhe, duke kuptuar se ka kapur vrasjen e kongresistit, e quan një gazetar që e njeh. Thirrja monitorohet nga ekipi i Reynolds, i cili tenton të hyjë në apartamentin e Zavitz për të tërhequr kasetë. Duke e kuptuar se është në rrezik, Zavitz e transferon videon në një disk para se të ikte nga apartamenti përpara njerëzve të Reynolds.
Zavitz godet në një mik të vjetër kolegji, avokati i punës Robert Clayton Dean, dhe rrëshqet disku në çantën e tij të blerjes pa dijeninë e tij. Menjëherë pas, Zavitz është vrarë kur ai bashkohet me kamion zjarrfikës në një biçikletë të vjedhur; Burrat e Reynolds më vonë vrasin gazetarin që ai e kishte quajtur më parë. Kur Reynolds dhe ekipi i tij zbulojnë se Dean mund ta ketë videon dhe pasi nuk e arriti të bindë atë (nën maskën e punonjësve të policisë) për t'i lejuar ata të kërkonin blerjet e tij, ata, duke besuar se Dean dhe Zavitz ishin në bashkëpunim, bastisnin shtëpinë e tij dhe pajisjet e mbikqyrjes së bimëve. Ata pastaj shpërndajnë dëshmi të rreme për të implikuar dekanin për të punuar me familjen e mafias Paulpin Pintero dhe për të pasur një marrëdhënie me ish të dashurën Rachel Banks. Keqtrajtimi shkatërron jetën e Deanit: ai largohet nga puna, llogaritë e tij bankare janë të ngrira dhe gruaja e tij Carla e hedh atë jashtë shtëpisë.
Dean beson se Pintero është prapa fushatës së hakmarrjes si hakmarrje për një rast të mëparshëm, me ndihmën e kontaktit të fshehtë të Bankës Brill. Dean krijon një takim me Brill, për të cilin NSA dërgon një mashtrues, por Brill vërtetë shpëton Dean. Brill shpjegon se ndjekësit e tij janë agjentë të NSA dhe e ngrejnë atë për të gjetur pajisjet e fshehura në veshjen e tij. Me Dean dhe Brill në fshehje, agjentët e NSA vrasin Banks dhe e bëjnë dekanin për vrasjen.
Dean merr diskun dhe Brill identifikon Reynolds në videon e rikuperuar, por disku është shkatërruar gjatë një arratisje nga një sulm i NSA. Brill, emri i vërtetë i të cilit është Edward Lyle, i tregon Deanit të kaluarën e tij si një ekspert i komunikimit; ai ishte i vendosur në Iran gjatë Revolucionit iranian; partneri i tij, babai i Rakelës, u vra, por Lyle e bëri atë dhe ishte fshehur që nga ajo kohë. Lyle përpiqet të bindë Dean-in për të ikur, por Dean është i vendosur për pastrimin e emrit të tij.
Lyle kontakton Reynolds për të ngritur një takim për të shkëmbyer videon dhe për të marrë Reynolds për të inkriminuar veten. Në vend të kësaj, burrat e Reynolds priten në takim dhe mbajnë Lyle dhe Dean me armë, duke kërkuar kasetë. Dean u thotë atyre se vrasja e Hammersley është në duart e Pintero, mirëkuptimi i restorantit Pintero është nën mbikëqyrjen e FBI-së. Dean, Reynolds dhe ekipi i NSA-së hyjnë në restorantin e Pintero-s. Me përdorimin e një gjuhe të paqartë, Dean bind Pintero se Reynolds është pas videos inkriminuese që Dean e shantazhoi atë dhe takimi shndërrohet në një shpërthim masiv të armëve që vret mafiozët Reynolds dhe disa anëtarë të ekipit të tij NSA. Gjatë kësaj përplasjeje, Lyle përdor fshehtësinë dhe duke vepruar për të mbikqyrur FBI-n se Pintero po rrëmben policët, duke shkaktuar një bastisje. Lyle shpëton, ndërsa FBI shpëton Dean dhe zbulon gjithë komplotin.
Kongresi i SHBA-së është i detyruar të heqë dorë nga projektligji për të shmangur një skandal kombëtar, edhe pse ato mbulojnë përfshirjen e NSA-së për të ruajtur reputacionin e agjencisë. Dekani është pastruar nga të gjitha akuzat dhe është ribashkuar me gruan e tij. Lyle e lë Dekanin një mesazh "lamtumirë" nëpërmjet televizorit të tij ndërsa po shikon, duke treguar veten të relaksuar në një vend tropikal.
Komanda e Transportit e Shteteve të Bashkuara
parapamje|Vula e Komandës së Transportit të [[Shtetet e Bashkuara të Amerikës|Shteteve të Bashkuara.]] Komanda e Transportit e Shteteve të Bashkuara (USTRANSCOM) është 1 nga 11 komandat e unifikuara të Departamentit të Mbrojtjes së SHBA-së. Në të dyja kohët e paqes dhe të luftës, roli i USTRANSCOM është t'i sigurojë Departamentit të Mbrojtjes transportin ajror, tokësor dhe detar. USTRANSCOM u themelua në vitin 1987 dhe është i bazuar në bazën e forcave ajrore Scott në Illinois.
Komandanti i USTRANSCOM është gjenerali i Forcave Ajrore Jacqueline Van Ovost.
Parku kombëtar Bredhi i Drenovës
Bredhi i Drenovës është një park kombëtar në Qarkun e Korçës, Shqipëri. Parku ka një sipërfaqe prej 1,380 ha.
Gülşen Bayraktar
Jeta dhe karriera
Gülşen lindi më 29 maj 1976 në Stamboll, dhe studioi në Departamentin e Muzikës Klasike Turke të Universitetit Teknik të Stambollit.
Grabitje në Norrmalmstorg
parapamje|240px|Ndërtesa [[Kreditbanken, vendi ku ka ndodhur grabitja.]] Grabitja e Norrmalmstorg ishte një grabitje bankare dhe krizë pengje e njohur më mirë si origjina e termit sindroma e Stokholmit. Ndodhi në sheshin Norrmalmstorg në Stokholm, Suedi, në gusht 1973 dhe ishte ngjarja e parë kriminale në Suedi që u raportuar nga televizioni i drejtpërdrejtë. Jan-Erik Olsson ishte një kriminel i dënuar që ishte zhdukur ndërsa ishte larguar nga burgu dhe më pas mbajti një bankë dhe mori katër pengje. Gjatë negociatave që pasuan, Ministri i Drejtësisë së Suedisë Lennart Geijer lejoi ish-shokun e qelisë dhe mikun e Olsson Clark Olofsson që të sillej nga burgu në bankë. Edhe pse Olofsson ishte një kriminel për një kohë të gjatë në karrierë, është e dyshimtë se ai ishte në lidhje me Olsson. Familjarisht, pengjet u lidhën më pas me rrëmbyesit e tyre dhe vepruan për t'i mbrojtur ata pavarësisht kërcënimeve të tyre të përsëritura për t'i vrarë të gjithë. Policia më në fund bëri një sulm me gaz lotsjellës pesë ditë pas krizës dhe grabitësit u dorëzuan. Olsson u dënua me 10 vjet për grabitje, dhe Olofsson u lirua përfundimisht. Veprimet paradoksale të pengjeve çuan në një interes të madh akademik dhe publik për çështjen, duke përfshirë një film televiziv suedez 2003, një film kanadez 2018 dhe një seri televizive suedeze Netflix në 2021.
Ngjarjet
Grabitja filloi kur Jan-Erik "Janne" Olsson, një i burgosur me leje, hyri në Kreditbanken në Norrmalmstorg në qendër të Stokholmit më 23 gusht 1973. Olsson ishte i armatosur me një mitralozë dhe dinamit dhe hapi një breshëri në dhomë. Një zyrtar i bankës arriti të lajmërojë policinë që mbërriti menjëherë në vendin e ngjarjes. Disa policë hynë në bankë por u qëlluan dhe njëri prej tyre u plagos në dorë..
Olsson, identiteti i të cilit në këtë situatë ishte i panjohur për policinë, mori tre gra peng; Birgitta Lundblad, Elisabeth Oldgren dhe Kristin Enmark.
Olsson kërkoi që krimineli famëkeq suedez Clark Olofsson, i cili ishte në atë kohë i burgosur, të çohej tek ai në bankë dhe kërkoi përveç kësaj tre milion krona suedeze, jelekë antiplumb, helmeta, dy pistoleta dhe një makinë largimi. Olofsson u mor nga policia në burgun në Norrköping pas një vendimi të qeverisë dhe më pas ai u la i lirë në bankë kundër urdhrave të Ministrit të Drejtësisë Lennart Geijers dhe kryeministrit Olof Palme. Ai gjeti një nëpunës tjetër banke, Sven Säfström, i cili më pas u mor peng.
Grabitësit dhe pengjet më pas u bllokuan në kasafortën e bankës. Dy policë arritën të futeshin vjedhurazi në bankë dhe të mbyllnin derën e qemerit. Më 26 gusht, policia hapi një numër vrimash në çati që u përdorën fillimisht për të rrëzuar një aparat fotografik dhe më pas, më 28 gusht, për të lëshuar gaz në kasafortë. Për të parandaluar përdorimin e gazit nga policia, pengjet u detyruan për ca kohë të uleshin me litarë në qafë në mënyrë që ata të mbyteshin nëse gazi i gjumit injektohej në qemer. Olosson qëlloi dy herë nëpër vrima dhe në rastin e dytë një teknik mjeko-ligjor u godit në dorë dhe fytyrë.
Olsson dhe dy pengje biseduan me kryeministrin e atëhershëm Olof Palme. Telefonata e Kristin Enmark me Palme u transmetua drejtpërdrejt në radio.
Grabitja u shpërbë kur policia futi në benzinë. Askush nga grabitësit ose pengjet nuk u plagos.
Sindroma e Stokholmit
Kriminologu dhe psikiatri Nils Bejerot, i cili ndihmoi policinë gjatë grabitjes, shpiku termin Norrmalmstorgssyndromet (sindromi i Norrmalmstorgut) në një transmetim të lajmeve - jashtë vendit, megjithatë, ai u bë i njohur si sindroma e Stokholmit, kur "Norrmalmstorg" ishte shumë i panjohur në pjesën tjetër të botës. Sindroma e Stokholmit ishte më e përshtatshme duke pasur parasysh që qyteti / fjala Stokholm është relativisht i njohur. Ky term është huazuar përsëri në suedisht dhe është bërë kryesisht dominues edhe në Suedi. Termi është krijuar nga shumë psikologë në të gjithë botën.
Brügger & Thomet MP9
__NOINDEX__ parapamje|MP9. Brügger & Thomet MP9 (Maschinenpistole 9mm, gjermanisht për "pistoletë automatike") është një gjysmë-mitraloz me municion Parabellum 9×19mm që është projektuar dhe prodhuar nga Brügger & Thomet.
MP9 është një automatik me zjarr selektiv. Ai përdor karikatorë të rrumbullakët transparent të ndashëm prej polimeri me 15, 20, 25 dhe 30 fishekë. Ka tre siguri: një buton i dyfishtë i çelësit të zgjedhjes së sigurisë/zjarr (siguria manuale), një siguri për këmbëzën dhe një siguri në rënie. MP9 është një zhvillim i Steyr TMP. Dizajni i TMP u ble nga Steyr në 2001. Dallimet nga TMP përfshijnë një stok që paloset në anën e djathtë të armës, një hekurudhë të integruar Picatinny dhe një siguri të re të këmbëzës.
Sogojeva
Sogojevë ose Sagajevë (serbisht: Сагоњево/Sagonjevo) është fshat në komunën e Kurshumlisë, Serbi.
Mëri Akrami
parapamje|Maria Akrami në vitin 2012 Maria Akrami është drejtore e Qendrës për Zhvillim të Aftësive të Grave Afgane. Ajo përfaqësonte shoqërinë civile afgane në vitin 2001 në Konferencën e Bonit. Në vitin 2003 Qendra për Zhvillimin e Aftësive të Grave Afgane hapi strehimin e parë të grave në Kabul, Afganistan. Strehimi ofron këshilla ligjore, klasa mësimore për shkrim-lexim, këshillim psikologjik dhe trajnim për aftësive themelore për gratë që kanë nevojë për to. Akrami është në dispozicion 24 orë në ditë në strehimore dhe nën udhëheqjen e saj disa nga gratë që i kanë denoncuar publikisht abuzuesit e tyre dhe kanë ngritur çështje gjyqësore kundër tyre, diçka pothuajse e padëgjuar më parë. Ajo është përballur me kërcënime për punën e saj.
Ajo në vitin 2007 mori çmimin International Women of Courage Award dhe u emërua në listën e BBC 100 Gra të vitit 2016 nga si nga gratë më frymëzuese dhe me ndikim të vitit.
Tri urat e vogla mbi përroin e Zerzebilit (Gjirokastër)
Tri urat e vogla mbi përroin e Zerzebilit (Gjirokastër) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "2509/130.06.1983".
Historia
Urat ne qytetin e Gjirokastrës janë ndërtuar për të lidhur dy lagje te saj. Përrenjtë që përshkojnë qytetin kanë detyruar ndërtimin e një sërë urash te vogla. Tre urat e vogla mbi përroin e Dunavatit u ndërtuan nga Aqif Zerzebili, një pasanik që donte të lidhte lagjet "Manalat" e "Cfakë" me pjesën tjetër të qytetit.
Ibrahim El-Harbi
Ibrahim Mater El-Harbi (Arabishtابراهيم الحربي) (lindi më 10 korrik 1975) është ish-futbollistë arabë.
Ushtria Çlirimtare e Çamërisë
parapamje|250px|Logoja Ushtria Çlirimtare e Çamërisë (UÇÇ) është një organizatë paraushtarake e raportuar në rajonin veriperëndimor grek të Epirit. Organizata thuhet se është e lidhur me Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës dhe Ushtrinë Çlirimtare Kombëtare, të dyja organizata paraushtarake shqiptare etnike në Kosovë dhe Maqedoninë e Veriut përkatësisht.
Në vitin 2001, në internet u publikua një video ku shiheshin anëtarët e maskuar të UÇÇ-së, udhëheqësi "Mehmeti" tha se Ushtria Çlirimtare do të formohej në Shqipërinë e Jugut, dhe që "rreth 1 milion shqiptarë në Greqinë Veriperëndimore - Çamëri, jetojnë pa asnjë të drejtë, UÇÇ-ja do të jetë përfaqësuesi i tyre legjitim”.
Kur Presidenti i SHBA-ve George W. Bush vizitoi Tiranën më 10 qershor 2007, një delegacion i UÇÇ-së dërgoi një letër me kërkesa nacionaliste. Delegacionet e UÇÇ-së dërguan letra poashtu në ambasadat e SHBA-së në Romë dhe Tiranë.
Në vitin 2001, policia greke raportoi se grupi përbëhej nga afërsisht 30-40 shqiptarë. Nuk e ka mbështetjen zyrtare të qeverisë shqiptare.
Komanda e Operacioneve Speciale e Shteteve të Bashkuara
parapamje|Shenjat e Komandës së Operacioneve Speciale të [[Shtetet e Bashkuara të Amerikës|Shteteve të Bashkuara.]] Komanda e Operacioneve Speciale e Shteteve të Bashkuara (USSOCOM ose SOCOM) është komanda e unifikuar luftarake e ngarkuar me mbikëqyrjen e komandave të ndryshme të komponentëve të operacioneve speciale të Ushtrisë, Marinës dhe Forcave Ajrore të Forcave të Armatosura të Shteteve të Bashkuara. Komanda është pjesë e Departamentit të Mbrojtjes dhe është komanda e vetme e unifikuar luftarake e krijuar nga një Akt i Kongresit. USSOCOM ka selinë në bazën e forcave ajrore MacDill në Tampa, Florida.
Ideja e një komande të unifikuar të operacioneve speciale amerikane e kishte origjinën e saj në pasojat e operacionit Eagle Claw, tentativa katastrofike për shpëtimin e pengjeve në ambasadën amerikane në Iran në vitin 1980. Hetimi që pasoi, i kryesuar nga admirali James L. Holloway III, pensionisti Shefi i Operacioneve Detare, përmendi mungesën e komandës dhe kontrollit dhe koordinimin ndër-shërbues si faktorë të rëndësishëm në dështimin e misionit. Që nga aktivizimi i saj më 16 prill 1987, Komanda e Operacioneve Speciale të SHBA-së ka marrë pjesë në shumë operacione, nga pushtimi i Panamasë në vitin 1989 e deri te Lufta kundër terrorizmit.
USSOCOM është i përfshirë në aktivitete klandestine, si veprimi i drejtpërdrejtë, zbulimi special, kundër-terrorizmi, mbrojtja e brendshme e huaj, lufta jokonvencionale, lufta psikologjike, çështjet civile dhe operacionet kundër narkotikëve. Çdo degë ka një komandë të dallueshme të operacioneve speciale që është në gjendje të drejtojë operacionet e veta, por kur forcat e ndryshme të operacioneve speciale duhet të punojnë së bashku për një operacion, USSOCOM bëhet komanda e përbashkët e komponentit të operacionit, në vend të një SOC të një dege specifike.
Tripoli (kthjellim)
Tripoli mund ti refererohet:
Tavani dhe porta e vjetër në banesën e Kozma Shajkos
Tavani dhe porta e vjetër në banesën e Kozma Shajkos është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "266/116.02.1979".
Communauté d'agglomération de la Région de Compiègne et de la Basse Automne
Communauté d'aglomération de la Région de Compiègne et de la Basse Automne është një strukturë ndërkomunale, me qendër qytetin e Compiègne. Ndodhet në departamentin Oise, në rajonin Hauts-de-France, në veri të Francës. Krijuar në vitin 2017, selia e tij është në Compiègne. Sipërfaqja e tij është 263.8 km 2. Popullsia e tij ishte 83,159 në 2019, nga të cilët 40,615 në Compiègne.
Përbërja
Communauté d'aglomération përbëhet nga 22 komunat e mëposhtme: Emrat e komunave janë të dhëna në origjinalin frëngjisht frëngjisht e më pas në shqip
Teqja e Halvetive, Prizren
Teqja Halveti është një monument i trashëgimisë kulturore në Prizren, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 1101/55.
Julije Balović
Julije Balović (Italisht: Giulio Ballovich, 24 mars 1672 - 10 shtator 1727) ishte një sipërmarrës, poliglot, gjyqtar, kapiten detar oficer ushtarak venecian dhe koleksionist i poezisë epike nga Venediku mbajtur në Perast (Mali i Zi). Disa burime spekuluan se ai i krijoi disa nga veprat e letërsisë që ai kishte mbledhur.
Julije Baloviç i përkiste familjes fisnike Balović nga Perasti. Pas gjurmëve të babait të tij, ai u bë marinar në marinën veneciane dhe përparoi nga radhët e shkrimtarit të anijes në shipmaster. Ai mori çmime të shumta dhe letra mirënjohjeje për pjesëmarrjen e tij të suksesshme në betejat kundër piratëve dhe osmanëve gjatë Luftës Otomano-Veneciane (1714-18). Baloviqi shkroi disa dorëshkrime të cilat konsiderohen si vepra të rëndësishme letrare dhe burime historike. Fjalori i tij shumëgjuhësh është një nga të dhënat më të hershme të gjuhës shqipe.
Karriera e lundrimit
Baloviç filloi karrierën e tij të lundrimit në marinën veneciane si shkruesi i anijes dhe gradualisht u përparua në radhët e pilotit, togerit, kapitenit dhe në fund të anijes. Ai shërbeu në anije të ndryshme duke përfshirë "Santa Croce", "Santa Antonio" dhe "Santa Cristoforo". Baloviq mori pjesë në betejat e shumta detare me piratët nga Tripoli dhe Ulqini pranë Dursit dhe Šćedro, si dhe në disa konflikte më të mëdha ushtarake si Siege i Korfuzit, Beteja e Prevezës, Saseno dhe Beteja e Vonjicit. Në fillim të vitit 1715 ai ishte komandant i fregatës së Perastit, i cili së bashku me anijen e komandantit të flotës veneciane, Lorenzo Bragadin, bllokoi dy gallezë të piratëve të Ulqinit nga një port në Shqipërinë veneziane. Me këtë rast ai tregoi njohurinë e tij të përsosur për bregdetin shqiptar.
Balović ishte gjenerata e dytë e rojeve të nderit dhe rojtarëve të standardit të doge në anijen veneciane, e cila ishte gjithashtu pozita e mbajtur nga babai i tij Matija. Për meritat e tij, Baloviç ka marrë një numër diplomatesh dhe letrash mirënjohjeje nga autoritetet e ndryshme të Venedikut. Karriera e tij e lundrimit zgjati deri në 1718.
Karriera letrare
Ndërsa ishte në karantinë veneciane në vitin 1692 Baloviç transkriptoi Danicën e shkruar nga Junije Palmotiq. Ai e ndryshoi transkriptimin e tij me tre poezi të autorëve të panjohur, duke përfshirë "Man blind i këndon ngjarjet e dashurisë" dhe përfundoi atë më 16 shkurt 1692.
Në vitin 1693 Balović shkroi një dorëshkrim të gjuhës italiane Pratichae Schrivaneschae që përmban një doracak për skribët në anije. Dy versione të ndryshme u shkruan. Versioni më i shkurtër, i shkruar në vitin 1693, ruhet në arkivin e Kryepeshkopatës së Perastit. Ky dorëshkrim përmban mbishkrimin e shkrimit të alfabeteteve të ndryshme duke përfshirë Latinisht, Cyrillic (Serviano) dhe Glagolitic (Slavo Illirico) dhe një fjalor shumëgjuhësh të fjalëve më shpesh të përdorura në jetën e gjithanshme në italisht (478), Slavo-Illirico (468) ), Gjuhën shqipe (201) dhe turke (83). Versioni më i gjatë, pa fjalor, u shkrua në vitin 1695 dhe ruhet në Institutin për Punë Shkencore dhe Artistike në Split.
Në fund të vitit 1714 Balović filloi të shkruante Perast Chronicle, një koleksion të poezisë epike që përshkruan ngjarjet historike që lidhen me Perastin në periudhën ndërmjet viteve 1511 dhe 1716. Edhe pse ky dorëshkrim ka qenë subjekt i interesit të rëndësishëm shkencor, ajo kurrë nuk u shtyp si një tërësi. Supozohet se Baloviq mund të jetë autor i një dorëshkrimi me transkriptimin e dokumenteve zyrtare dhe dokumenteve të tjera, vizatimet e anijeve, përshkrimet e shkurtra dhe legjendat që lidhen me ngjarjet ose anijet e paraqitura në këtë dorëshkrim.
Biblografia
Veprat e Baloviqit përfshijnë:
Bienville, Oise
Bienville (Shqip: Beva) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore
Metafizika Libri i Tretë (Aristoteli)
Pjesa 1 (Libri i Tretë)
Ne duhet, me një vështrim të shkencës që po kërkojmë, së pari të rrëfejmë temat që duhet diskutuar së pari. Këto përfshijnë edhe mendimet e tjera që disa kanë mbajtur mbi parimet e para, dhe çdo pikë përveç këtyre që ndodh të jetë anashkaluar. Për ata që dëshirojnë të heqin qafe vështirësitë është e dobishme të diskutojnë mirë vështirësitë; sepse loja e mëvonshme e lirë e mendimit nënkupton zgjidhjen e vështirësive të mëparshme dhe nuk është e mundur të zgjidhet një nyjë për të cilën dikush nuk e njeh. Por vështirësia e të menduarit tonë tregon për një 'nyjë' në objekt; sepse për aq sa mendimi ynë është në vështirësi, është në të njëjtën mënyrë me ata që janë të lidhur; sepse në secilin rast është e pamundur të shkohet përpara. Prandaj, dikush duhet të ketë studiuar të gjitha vështirësitë paraprakisht, si për qëllimet që kemi thënë ashtu edhe për shkak se njerëzit që pyesin pa thënë më parë vështirësitë janë si ata që nuk dinë se ku duhet të shkojnë; përveç kësaj, një burrë ndryshe nuk e di edhe nëse ai ka gjetur në ndonjë kohë të caktuar atë që kërkon ose jo; sepse fundi nuk është i qartë për një njeri të tillë, ndërsa për atë që ka diskutuar së pari vështirësitë është e qartë. Për më tepër, ai që ka dëgjuar të gjitha argumentet pretenduese, sikur të ishin palët në një çështje, duhet të jetë në një pozitë më të mirë për të gjykuar.
Pjesa 2
(1) Së pari, në lidhje me atë që përmendëm më parë, a i përket një ose më shumë shkencave të hetojnë të gjitha llojet e shkaqeve? Si mund t'i përkiste një shkence t'i njohë parimet nëse këto nuk janë në kundërshtim?
Për më tepër, ka shumë gjëra të cilave nuk u përkasin të gjitha parimet. Si mund të ekzistojë një parim i ndryshimit ose natyra e së mirës për gjëra të pandryshueshme, pasi gjithçka që në vetvete dhe nga vetë natyra e saj është e mirë është një fund dhe një shkak në kuptimin që për hir të saj të ndodhin të dyja gjërat të jetë dhe të jetë, dhe pasi që një fund ose qëllim është fundi i një veprimi, dhe të gjitha veprimet nënkuptojnë ndryshim? Pra, në rastin e gjërave të pandryshueshme, ky parim nuk mund të ekzistojë, as nuk mund të ekzistojë vetë një e mirë. Kjo është arsyeja pse në matematikë asgjë nuk dëshmohet me anë të këtij lloji të kauzës, dhe as nuk ka ndonjë demonstrim të këtij lloji-'sepse është më mirë, ose më keq'; në të vërtetë askush nuk përmend as ndonjë gjë të këtij lloji. Dhe kështu për këtë arsye disa nga sofistët, p.sh. Aristippus, përdoret për të tallur matematikën; sepse në arte (ai mbajti), madje edhe në artet industriale, p.sh. në zdrukthtari dhe kalldrëm, arsyeja që jepet gjithmonë është 'sepse është më mirë, ose më keq', por shkencat matematikore nuk marrin parasysh të mirat dhe të këqijat.
Por nëse ekzistojnë disa shkenca të shkaqeve, dhe një shkencë e ndryshme për secilin parim të ndryshëm, cila nga këto shkenca duhet të thuhet se është ajo që ne kërkojmë, ose cili prej njerëzve që i posedojnë ato ka njohuritë më shkencore të objektit në pyetje E njëjta gjë mund të ketë të gjitha llojet e shkaqeve, p.sh. shkaku lëvizës i një shtëpie është arti ose ndërtuesi, shkaku përfundimtar është funksioni që ajo përmbush, çështja është toka dhe gurët, dhe forma është përkufizimi. Për të gjykuar nga diskutimi ynë i mëparshëm mbi pyetjen se cilat prej shkencave duhet të quhen Urtësi, ka arsye për të aplikuar emrin në secilën prej tyre. Meqenëse është më arkitektonike dhe autoritare dhe shkencat e tjera, si gratë skllave, madje mund të mos bien në kundërshtim me të, shkenca e fundit dhe e së mirës është e natyrës së Urtësisë (sepse gjërat e tjera janë për hir të fundit ) Por për aq sa u përshkrua se 'merret me shkaqet e para dhe me atë që është në kuptimin më të lartë objekt i dijes, shkenca e substancës duhet të jetë e natyrës së Urtësisë. Sepse meqenëse njerëzit mund ta dinë të njëjtën gjë në shumë mënyra, ne themi se ai që e njeh se çfarë është një gjë nga të qenurit kështu dhe kështu e di më plotësisht se ai që e njeh atë nga të mos qenit kaq e kaq, dhe në vetë klasën e mëparshme dikush di më shumë se një tjetër dhe ai e di më plotësisht se kush e di se çfarë është një gjë, jo ai që e di sasinë ose cilësinë e saj ose çfarë mund të bëjë ose i ka bërë natyra. Dhe më tej në të gjitha rastet gjithashtu mendojmë se njohja e secilës prej gjërave për të cilat demonstrimi është i mundur është i pranishëm vetëm kur e dimë se çfarë është gjëja, p.sh. çfarë është katrori një drejtkëndësh, dmth. se është gjetja e një mesi; dhe në mënyrë të ngjashme në të gjitha rastet e tjera. Dhe ne dimë për bekimet dhe veprimet dhe për çdo ndryshim kur dimë burimin e lëvizjes; dhe kjo është ndryshe dhe kundërshton deri në fund. Prandaj do të dukej se u përkiste shkencave të ndryshme për të hetuar këto shkaqe në mënyrë të veçantë.
Por (2), duke marrë parasysh pikat fillestare të demonstrimit, si dhe shkaqet, është një pyetje e diskutueshme nëse ato janë objekt i një shkence ose i më shumë (me pikat fillestare të demonstrimit dua të them besimet e përbashkëta, mbi të cilat të gjithë njerëzit mbështesin provat e tyre); p.sh. që gjithçka duhet të afirmohet ose të mohohet, dhe se një gjë nuk mund të jetë në të njëjtën kohë dhe të mos jetë, dhe të gjitha premisat e tjera të tilla: -pyetja është nëse e njëjta shkencë merret me to si me substancën, ose një shkencë tjetër, dhe nëse nuk është një shkencë, cila nga të dy duhet të identifikohet me atë që tani kërkojmë.-Nuk është e arsyeshme që këto tema të jenë objekt i një shkence; pse duhet të jetë veçanërisht e përshtatshme për gjeometrinë ose për ndonjë shkencë tjetër për të kuptuar këto çështje? Nëse atëherë i përket secilës shkencë njësoj dhe nuk mund t'u përkasë të gjithëve, nuk është e veçantë për shkencën që heton substancat, më shumë se për çdo shkencë tjetër, të dijë për këto tema.-Dhe, në të njëjtën kohë, në çfarë mënyrë mund të ketë një shkencë mbi parimet e para? Sepse ne jemi të vetëdijshëm edhe tani se çfarë është secila prej tyre në fakt (të paktën edhe shkencat e tjera i përdorin ato si të njohura); por nëse ekziston një shkencë demonstrative e cila merret me to, do të duhet të ekzistojë një lloj themelor, dhe disa prej tyre duhet të jenë atribute të demonstrueshme dhe të tjerët duhet të jenë aksioma (sepse është e pamundur që të ketë demonstrim për të gjithë ata); sepse demonstrimi duhet të fillojë nga premisa të caktuara dhe të ketë të bëjë me një temë të caktuar dhe të provojë atribute të caktuara. Prandaj rrjedh që të gjitha atributet që vërtetohen duhet t'i përkasin një klase të vetme; sepse të gjitha shkencat demonstrative përdorin aksiomat.
Por nëse shkenca e substancës dhe shkenca e cila merret me aksiomat janë të ndryshme, cila prej tyre është nga natyra më autoritare dhe paraprake? Aksiomat janë më universale dhe janë parimet e të gjitha gjërave. Dhe nëse nuk është punë e filozofit, kujt tjetër do t'i përkasë të hetojë se çfarë është e vërtetë dhe çfarë është e pavërtetë për ta?
(3) Në përgjithësi, a bien të gjitha substancat nën një shkencë apo nën më shumë se një? Nëse kjo e fundit, cilit lloj lënde do t'i caktohet shkenca aktuale? - Nga ana tjetër, nuk është e arsyeshme që një shkencë të merret me të gjitha. Sepse atëherë do të ekzistonte një shkencë demonstrative që merret me të gjitha atributet. Përgjithmonë shkenca demonstrative heton në lidhje me disa tema atributet e saj thelbësore, duke filluar nga besimet e zakonshme. Prandaj, të studiosh atributet thelbësore të një klase gjërash, duke filluar nga një grup besimesh, është biznes i një shkence. Sepse lënda i përket një shkence dhe premisat i përkasin njërës, qoftë e së njëjtës apo e një tjetre; në mënyrë që edhe atributet ta bëjnë këtë, pavarësisht nëse ato hetohen nga këto shkenca ose nga një e përzier prej tyre.
Tripoli (Vicenza)
Tripoli është një vendbanim në Provincën e Viçencës, në rajonin Veneto, në Itali. Sipas vlerësimeve të vitit 2011 në këtë vendbanim jetonin 28 banorë. Vendbanimi ndodhet në një lartësi mbidetare 155 m.
Metafizika Libri i Tretë (Aristoteli)
(4) Për më tepër, a duhet të themi që ekzistojnë vetëm substanca të ndjeshme, ose se ka edhe të tjera përveç këtyre? Dhe a janë substancat e një lloji apo ka në të vërtetë disa lloje të substancave, siç thonë ata që pohojnë ekzistencën si të Formave ashtu edhe të ndërmjetmeve, me të cilat ata thonë se merren shkencat matematikore? - Kuptimi në të cilin themi Format janë të dy shkaqe dhe substancat e varura nga vetja janë shpjeguar në vërejtjet tona të para rreth tyre; ndërsa teoria paraqet vështirësi në shumë mënyra, gjëja më paradoksale nga të gjitha është pohimi se ka gjëra të caktuara përveç atyre në universin material dhe se këto janë të njëjta me gjërat e ndjeshme, përveç se ato janë të përjetshme ndërsa këto të fundit prishen. Sepse ata thonë se ekziston vetë një njeri dhe vetë një kalë dhe shëndet, pa asnjë kualifikim të mëtejshëm, - një procedurë si ajo e njerëzve që thanë se ka perëndi, por në formë njerëzore. Sepse ata nuk po paraqisnin asgjë tjetër përveç njerëzve të përjetshëm dhe as Platonistët nuk i bëjnë Format diçka tjetër përveç gjërave të ndjeshme të përjetshme.
Për më tepër, nëse duam të vendosim përveç Formave dhe kuptimeve ndërmjetësimet ndërmjet tyre, do të kemi shumë vështirësi. Sepse qartë në të njëjtin parim do të ketë linja përveç vetë vijave dhe linjave të ndjeshme, dhe kështu me secilën prej klasave të tjera të gjërave; kështu që meqenëse astronomia është një nga këto shkenca matematikore do të ketë gjithashtu një qiell përveç qiellit të ndjeshëm, dhe një diell dhe një hënë (dhe kështu me trupat e tjerë qiellorë) përveç të ndjeshmes. Megjithatë, si duhet të besojmë në këto gjëra? Nuk është e arsyeshme edhe të supozohet se një trup i tillë është i palëvizshëm, por të supozojmë se ai lëviz është krejt i pamundur.-Dhe në mënyrë të ngjashme me gjërat për të cilat trajtojnë optika dhe harmonika matematikore; sepse këto gjithashtu nuk mund të ekzistojnë përveç gjërave të ndjeshme, për të njëjtat arsye. Sepse nëse ka gjëra të ndjeshme dhe ndjesi të ndërmjetme midis Formës dhe individit, padyshim që do të ketë edhe kafshë të ndërmjetme midis kafshëve - vetë dhe kafshëve që prishen. këto shkenca të ndërmjetme. Nëse gjeometria ndryshon nga matja vetëm në këtë, se kjo e fundit merret me gjëra që ne i perceptojmë, dhe e para me gjëra që nuk janë të perceptueshme, padyshim që do të ketë edhe një shkencë tjetër përveç mjekësisë, e ndërmjetme midis vetë-shkencës mjekësore dhe kjo shkencë individuale mjekësore, dhe kështu me secilën prej shkencave të tjera. Megjithatë, si është e mundur kjo? Do të duhej të kishte edhe gjëra të shëndetshme përveç gjërave të shëndetshme të perceptueshme dhe vetë atyre të shëndetshme. - Dhe në të njëjtën kohë as kjo nuk është e vërtetë, që mensura të merret me madhësi të perceptueshme dhe të prishura; sepse atëherë do të ishte zhdukur kur të vdisnin.