Shishtaveci
Shih edhe
Së treti, “historiani goran” Nazif Dokli, në shkrimin “Gora dhe goranët”, pa u bazuar në fakte e argumenta shkencore, krejt apriori e pa kurrëfarë ekuivoku, deklaron hapur se: “Sa i takon territorit, rasti i Gorës përfaqëson një “enklavë sllave”, e duke qenë e tillë, ai kërkon që edhe popullsia e Gorës, të njihet si pakicë sllave e të trajtohet ashtu siç njihen e trajtohen edhe pakicat e tjera në Shqipëri. Pra del i qartë konkluzioni, se edhe popullsia e fshatrave të Gorës, duhet të njihet si pakicë kombëtare, pasi ajo, sipas tij, nuk është trajtuar deri sot si e tillë. Një kërkesë e kësaj natyre, faktohet me thënien se: “Gora e Kukësit është një diasporë sllave, e cila duhet njohur e respektuar, dmth, si popullsi sllave”. Mirëpo meqë autori nuk e di kuptimin e përdorimit të fjalëve “diasporë sllave” dhe “një enklavë me një popullsi sllave”, e shikojmë të arsyeshme që të sqarojmë, se diasporë sllave, do të thotë territor i banuar prej popullsisë sllave dhe enklavë me një popullsi sllave, dmth, që të dyja rastet e përdorura, kanë një kuptim, e meqë çështja qe kështu, popullsinë e Gorës e konsideron se është popullsi sllave, e jo shqiptare. Rrjedhimisht sipas tij, na del i qartë problemi i ekzistencës së një pakice sllave në krahinën e Gorës, përfundim i cili hidhet poshtë nga të dhënat e dokumentat që kemi cituar më sipër, pavarësisht se burimet dokumentare vërtetojnë plotësisht se popullsia e Gorës nuk është sllave, por shqiptare. Mirëpo, “historiani goran”, Nazif Dokli, në artikullin “Gora dhe goranët”, arrin në përfundimin, se për këtë çështje ka në dorë dokumenta dhe prova të pakundërshtueshme, që sipas tij e vërtetojnë plotësisht krijimin e Shoqërisë Etnokulturore “Gora” dhe këmbëngulë padrejtësisht, që duhet të mirren parasysh kërkesat e programit për miratimin e shoqërisë, pavarësisht se popullsia e fshatrave të Gorës, nuk e ka patur asnjëherë statusin e pakicës kombëtare e të jenë quajtur sllave. Meqë autori nuk është i qartë, e shikojmë të nevojshme të sqarojmë autorin dhe gjithë opinionin, se edhe popullsia e nëntëmbëdhjetë fshatrave të Gorës në territorin e Jugosllavisë (Kosovës), është e rrethuar tërësisht nga fshatrat e popullsisë shqiptare, mirëpo ata nuk e konsiderojnë veten pakicë sllave. Kjo vërtetohet nga fakti, se ata janë regjistruar si muslimanë e mbajnë nënshtetësi jugosllave. Ndërsa Nazif Dokli, i quan dhe i konsideron goranët etni sllave, që përbën një absurditet, që nuk pranohet nga askush, e duke qenë si i tillë, ai hidhet poshtë si i papranueshëm me dokumentat e cituara më sipër, që vërtetojnë se popullsia e Gorës nuk është etni sllave, siç mund të na e paraqesë një pseudohistorian. Të gjitha dokumentat e paraqitura, vërtetojnë se popullsia e Gorës, gjithnjë është trajtuar si një popullsi me kombësi shqiptare, të cilën nuk e ka ndërruar asnjëherë, e kjo pikërisht  se popullsia e Gorës, ka patur dhe ka kombësinë shqiptare, e nuk ka qenë dhe nuk është diasporë sllave. Vasa Çubriloviçi, e kishte vendosur shpërnguljen e saj nga aty ku jeton në shekuj, e një fakt i tillë s’ka nevojë për tu komentuar më gjatë, pasi ai e sqaron më së miri  plotësisht çështjen e Gorës si askush tjetër deri më sot. Nga të dhënat e mësipërme, del qartë se “historiani  goran”, Nazif Dokli, me trajtimin që i ka bërë çështjes së Gorës dhe goranëve, ka hyrë në një mal pa sakicë, ku s’del dot kurrë prej tij.