cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cassoulet
Metoda
Redaktori i gazetës origjinale Larousse Gastronomique, Prosper Montagné, i ndau varietetet kryesore të kasuletit në "Trinitetin", sipas mishrave të përdorura, ku "Babai" është cassoulet nga Kastelnadri, "Biri" cassoulet nga Karkasona dhe " Fryma e Shenjtë" cassoulet nga Tuluza. Tava Castelnaudary përmban mish derri (ijë, proshutë, këmbë, salcice dhe lëkurë të freskët) dhe në disa receta patë të konservuar. Versioni i Karkasonës përdor këmbë deleje dhe, kur është në sezon, thëllëzë. Cassoulet i Tuluzës përdor sasi më të vogla të të njëjtit mish të përdorur në Castelnaudary, por shton salçiçe Tuluze dhe mish deleje dhe gjithashtu rosë ose patë, sipas Larousse, ose thëllëzë, sipas Grigson.
Variante të tjera përfshijnë tavën Montaubon, erëz me pure domatesh; historiania e ushqimit Maguelonne Toussaint-Samat vëren se "do të ishte sakrilegj të bësh tavë në Corbières pa bishtin dhe veshët e derrit pak të kripur"; dhe Larousse regjistron një tavë peshku, të bërë me merluc kripe që zëvendëson rosën ose patën. E zakonshme për shumicën e recetave për tavë është spërkatja e thërrimeve të bukës, për të formuar një kore në sipërfaqen e pjatës.
Edhe pse janë botuar receta për versionet e kuzhinës së lartë të kasuletit në të cilat mishrat e pjekur përzihen me fasule që janë zier veçmas me perime aromatike, Beck, Bertholle dhe Child komentojnë se kasuleti nuk është "një lloj ambrozie e rrallë", por më tepër "një tarife ushqyese fshati ". Davidi e quan atë një "përzierje të bollshme të fasuleve, sallamit, derrit, deles dhe patës së konservuar, erëzave aromatike me hudhër dhe barishte". Në procesin e përgatitjes së gjellës është tradicionale që tenxherja të shkëlqejë nga tava e mëparshme për t'i dhënë bazën tjetër. Kjo ka çuar në tregime, të tilla si ajo e dhënë nga David, duke cituar Anatole France, të një kasuleti të vetëm origjinal që zgjatet për vite apo edhe dekada. parapamje| La Grande confrérie du cassoulet
La Grande confrérie
Në vitin 1970 La Grande confrérie du cassoulet de Castelnaudary - Vëllazëria e Madhe e Kasuletit të Kastelnadrit - u krijua për të rritur prestigjin dhe përhapjen dhe mbrojtjen e traditave dhe cilësisë së kasuletit. Së bashku me këshillin e qytetit dhe organet e tjera, konferenca ngriti Fête du Cassoulet në 2000, një festival vjetor tre-ditor që feston kasulet, duke ofruar shijime së bashku me koncerte falas, një paradë lulesh dhe atraksione të tjera.
Receta Gatimi Nga Lida
__NOINDEX__
Historia
Receta Gatimi Nga Lida eshte nje blog i lidhur me gatimin dhe kuzhinen shqiptare.
Ka lndur fillimisht si nje pasion i zonjes Lida e cila ka pasur fillimisht kontaktin e pare me rrjetet sociale ne vitin 2010. I pelqente te lundronte ne internet
dhe te hulumtonte receta te ndryshme, shkarkonte foto te ndryshme ne kompjuter por edhe i fotografonte me nje
aparat fotografik modest recetat e realizuara nga ajo vete. Pasioni i jeo ngjyren e vete cdo gjeje qe prek, thote nje shprehje.
Duke qene se keto fotografi u bene te shumta ne numer, djali i saj i vogel vendosi te krijoje ne ate kohe nje faqje ne Facebook, ku te
ishte nje kend i vogel ne boten e madhe te internetit. Faqja ecte mire dhe njerezit kerkoni pervec fotot e postoheshin edhe recetat
perkatese. Duke qene se kjo u be si nje nevoje dhe shume njerez i pelqenin gatimet e gjithashtu recetat pse jo keto receta mos
te ishin te shpjeguara me tej edhe me video e ze. Keshtu ne vitin 2016 u krijua kanali ne youtube me po te njejtin emer Receta Gatimi Nga Lida.
Recetat tani ishin me video e me ze dhe kishte nje audience shume te gjere qe pelqenin dhe kerkonin receta te ndryshme qe znj.Lida te pergatiste
per videon e radhes. Bashkangjitur kesaj u krijua edhe faqja e instagramit si nje risi e kohes dhe si nje rrjet social teper ne mode.
Ne instagram fillimsiht u perdor emri @recetagnl e me pas u ndryshua ne @receta_nga_lida. Ne te gjitha rrjetet sociale te renditura me siper u arrit
nje audeince shume e larte e njerez qe pelqenin punen dhe perkushtimin e gjthashtu vleresonin znj.Lida.
Videot fillimisht u realizuan me nje aparat modest (Nikon Coolpix S2010) e me pas deri ne diten e sotme ku shume qarte mund te
Struktura
Faqjet ne rrjetet sociale jane ne te njejtin emer dhe jane te lidhura me gatimin dhe kuzhinen.
Kanali i YouTube ne Shkurt 2023 numeron: 64.600 ndjekes (subscribers)
Të dhëna të tjera
Video me me shume shikueshmeri (views) eshte videoreceta e pergatitjes se pilafit me mbi 2 milion shikime.
Kritika
Ka pasur disa kritika per menyren e pergatitjes se disa recetave edhe pse znj.Lida ka sjelle
shume risi e metoda te ndryshme ne realizimin e disa recetave. Nje prej tyre eshte edhe pergatitja e bakllavase pa veze te cilin
shume njerez e kane kritikuar edhe pse eshte sjellle si nje risi per ata persona qe nuk e durojne dot aromen e vezes apo jane
alergjik ndaj saj.
Bourchan Baran
Bourchan Baran apo Mpourchan Mparan (Burhan Baran, Μπαράν Μπουρχάν Mparán Mpourchán; lindur më 20 shtator 1959 në Ksanthi, Greqi) është një politikan grek nga minoriteti turk trake Perëndimore.
Abdoun, Amman
Abdoun, Amman është një qytet në governoratin Amman në Jordani.
Rrënojat e Kishes në Mamel
Rrenojat e Kishes në Mamel është një monument i trashëgimisë kulturore në Mamël, rrethi i Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "68/7 më 30.05.1970".
Gjin Bardhela i arbresh. Etja e gurëzuar
'''Gjin Bardhela i arbresh. Etja e gurëzuar''', roman me autor Anton N. Berisha. Botuar Prishtinë nga "Faik Konica", në vitin 2002. Libri ka 183 faqe.
Abbans-Dessous
Abbans-Dessous është një komunë në Francë. Abbans-Dessous bën pjesë në departamentin Doubs të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 235 banorë dhe sipërfaqe prej  3.2 km².
Ruch Chorzów
Skuadra aktuale (2015/16)
Redaktuar më 30 gusht 2015
Paraqitjet në Kupat e Europës
Redaktuar më 28 gusht 2015
Panairi i librit "Tirana 2000"
Panairi i librit "Tirana 2000" ishte panairi i 3-të i librit në gjuhën shqipe. Ky panair u organizuar nga Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sporteve dhe Shoqata e Botuesve Shqiptarë në Tiranë në vitin 2000.
Kënaqësia e afërsisë së padurueshme
Kënaqësia e afërsisë së padurueshme, roman me autor Arif Kutleshi. Botuar në Prishtinë nga "AIKD", në vitin 2003. Libri ka 237 faqe.
Risoul
Risoul është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Risoul ka një popullsi prej 676 banorë dhe sipërfaqe 30.34 km², me një dendësi prej 22 banor/km².
Tahir Morina
Tahir Sylë Morina (1870 - 9 shkurt 1985) ishte një superqindvjeçar shqiptar nga Peja, Kosovë. Nuk dihet shumë për jetën e tij, përveç se ishte haxhi dhe kishte lindur në fshatin Loxhë të Komunës së Pejës. Pjesën më të madhe të jetës e kaloi në qytetin e Pejës ku edhe vdiq nga shkaqe natyrore, në moshën 115 vjeçare, më 9 shkurt të vitit 1985 duke lënë pas vetes shumë nipër e mbesa.
Zaide Saliu
Zaide Saliu ( 17 maj 1902 — 24 dhjetor 2011) ishte një qindvjeçare shqiptare nga Maqedonia e Veriut e cila asokohe konsiderohej se ishte një nga njerëzit më të vjetër jo vetëm në Maqedoni por edhe më gjërë.
Biografia
Zaide Saliu jetonte në fshatin Haraçinë në Maqedoni ku edhe vdiq më 24 dhjetor 2011. Ajo kishte tetë fëmijë dhe gjithashtu kishte shikim dhe dëgjim të mirë edhe në moshë të thyer. Zaide Saliu ishte një person shumë i shëndetshëm. Ajo kurrë nuk kishte marrë asnjë pilulë të vetme dhe po ashtu nuk kishte marrë kurrë asnjë vaksinë dhe gjithashtu nuk kishte qenë kurrë për vizitë mjekësore, deri në dimrin e 2010. Gjatë gjithë jetës së saj ajo kishte konsumuar qumësht dhe produkte qumështi. Gjatë jetës së saj kishte ngrënë në masë të konsiderueshme edhe qepë. Ajo ishte shqiptare për nga kombësia. Në pleqërinë e saj, ajo kishte shumë pasardhës. Madje Zaide Saliu edhe moshën 109 vjeç, ende mund të ecte mirë dhe pa probleme ndërsa ankohej vetëm për dhimbje gjuri.
Rrënojat e Kishës në Bixellenje
Rrenojat e Kishes në Bixellenje është një monument i trashëgimisë kulturore në Bixellenje, rrethi i Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "1886 më 10.06.1973".
Zezona (roman)
Zezona, roman me autor Musa Ramadani. Botuar në Prishtinë nga "Faik Konica", në vitin 2003 (Botimi i 2-të). Libri ka 186 faqe.
Posenët
djathtas|parapamje| Iliria, me japodët lart në veriperëndim. Posenët (posenoi) është emri grek për një fis antik iliro kelt, i cili jetoi në shekujtë e fundit para erës sonë në Iliri, më saktë, diku midis lumenjve Kupa, Una dhe Maleve Velebit, Kroacia dhe Bosnja dhe Hercegovina veriperëndimore. Ata përmenden në veprën e Appianit Ῥωμαικα (e njohur si Historia Romake ), në librin se si Perandori Augustus mundi, ndër të tjera, Japodët gjatë dekadave rreth vitit zero. Pasi Japodët hoqën dorë dhe Augusti u largua nga zona, Posenoi u revoltua dhe Marcus Helvius u dërgua kundër tyre. Ai i mundi ata, i dënoi rebelët me vdekje dhe i shiti të tjerët si skllevër. Kjo është interpretuar si posenoi duke qenë një degë e japodëve, e cila nga ana e saj përbënte një simbiozë fisnore iliro-keltike.
FK Jonava
Futbolo klubas Jonava, FK Jonava është klub futbollistik nga Jonava, Lituani që është krijuar në qershor të vitit 1991. Stadiumi i stadiumi "Centrinis".
Sukseset
Pirma lyga (D2)
Lojtarët
Përditësuar më 2023-03-20.
Totemi
parapamje|Një poli totem në Thunderbird Park, [[Viktoria (Kolumbia Britanike)|Victoria, British Columbia ]] Totemi (Ojibwe doodem) është një qenie shpirtërore, objekt i shenjtë ose simbol që shërben si emblemë e një grupi njerëzish, siç është një familje, klan, prejardhje ose fis.
Ndërsa termi totem rrjedh nga gjuha Ojibwe e Amerikës së Veriut, besimi në shpirtrat dhe hyjnitë mësimore nuk është i kufizuar në popujt autoktonë të Amerikës, por ai është i zakonshëm edhe për një numër të kulturave në të gjithë botën. Sidoqoftë, njerëzit tradicionalë të atyre kulturave, për shpirtrat e tyre kujdestarë, kanë fjalë të veçanta në gjuhët e tyre, dhe nuk i quajnë këta shpirtëra ose simbole "toteme".
Serdët
djathtas|parapamje|300x300px| Monedhë e fisit iliro-kelt serdët. Serdët ishin një fis iliro-kelt që banonin në Trakë. Ato ishin të vendosura rreth Serdikës (Сердика; Ulpia Serdica), tani Sofia në Bullgari, që pasqyron etnonimin e tyre. Ata do të ishin vendosur në këtë zonë gjatë migrimeve keltike në fund të shekullit IV para Krishtit, megjithëse nuk ka dëshmi për ekzistencën e tyre para shekullit I para Krishtit. Serdët janë ndër emrat tradicionalë fisnorë të raportuar në epokën romake. Ata gradualisht u trakizuan gjatë shekujve, por ruajtën karakterin e tyre kelt në kulturën materiale deri në një datë të vonë. Sipas burimeve të tjera ata mund të kenë qenë thjesht me origjinë trake sipas të tjerëve ata mund të jenë bërë me origjinë të përzier trako - keltike.
Totemi
Lëvizjet bashkëkohore neoshamanike, New Age dhe lëvizjet mitopoetike që nuk përfshihen ndryshe në praktikën e një fisi fisnor, janë të njohur që përdorin terminologjinë "totem" për identifikimin personal me një frymë tutoriale ose udhëzuesi shpirtëror. Sidoqoftë, kjo zakonisht shihet si një lloj përvetësimi kulturor. Totemizmi është një besim i lidhur me fetë animiste. Totemi është zakonisht një kafshë ose një figurë tjetër natyrore që përfaqëson shpirtërisht një grup njerëzish të lidhur, siç është p.sh. një klan.
Antropologët e hershëm dhe etnologët si James George Frazer, Alfred Cort Haddon, John Ferguson McLennan dhe W.H.R. Rivers identifikuan totemizmin si një praktikë të përbashkët nëpër grupe indigjene në pjesë të palidhura të botës, duke pasqyruar në mënyrë tipike një fazë të zhvillimit njerëzor.
Etnologu skocez John Ferguson McLennan, duke ndjekur një hulumtim të shekullit XIX, iu drejtua totemizmit në një perspektivë më të gjerë në studimin e tij Adhurimi i Kafshëve dhe Bimëve (1869, 1870). McLennan nuk u përpoq të shpjegojë origjinën specifike të fenomenit totemist, por u përpoq të tregojë se e gjithë raca njerëzore, në lashtësi kishte kaluar në një fazë totemiste.
Antropologu britanik Sir James George Frazer botoi veprën me titull Totemism and Exogamy në vitin 1910, një vepër me katër vëllime e bazuar kryesisht në studimin e tij midis australianëve autoktonë dhe melanezianve, së bashku me një përmbledhje të veprave të shkrimtarëve të tjerë në këtë fushë.
Themeluesi i shkolles franceze të sociologjisë, Emile Durkheim, ekzaminoi totemizmin nga pikëpamja sociologjike dhe teologjike, duke u përpjekur të zbulonte një fe të pastër në forma shumë të lashta duke pretenduar se do të shihte origjinën e fesë në totemizëm.
Si përfaqësues kryesor i strukturalizmit modern, etnologu francez Claude Lévi-Strauss, me veprën e tij, Le Totémisme aujourd'hui ("Totemizmi Sot" [1958]) shpesh citohen në studime përkatëse.
Arkitektura osmane
Duke filluar nga shekulli i 18-të, arkitektura osmane u ndikua nga arkitektura baroke në Evropën Perëndimore, duke rezultuar në stilin barok osman. Xhamia Nuruosmanije është një nga shembujt më të rëndësishëm të kësaj periudhe. Periudha e fundit osmane pa më shumë ndikime nga Evropa Perëndimore, të sjella nga arkitektë të tillë si ata nga familja Baljan. U prezantuan stili i perandorisë dhe motivet neoklasike dhe një prirje drejt eklekticizmit ishte e dukshme në shumë lloje ndërtesash, si në Pallatin Dolmabaçe. Dekadat e fundit të Perandorisë Osmane panë gjithashtu zhvillimin e një stili të ri arkitekturor të quajtur ringjallje neo-osmane ose osman, i njohur gjithashtu si Lëvizja e Parë Kombëtare Arkitekturore, nga arkitektë si Mimar Kemaleddin dhe Vedat Tek.
Bartholomew Roberts
thumb|240px|Bartholomew Roberts në [[Ouidah me anijen e tij dhe tregtarët e kapur në sfond]] Bartholomew Roberts (17 maj 1682 - 10 shkurt 1722), i lindur John Roberts, ishte një piratë uellsian që bastisi anije nga Amerika dhe Afrika Perëndimore midis viteve 1719 dhe 1722. Ai ishte pirati më i suksesshëm i Epokës së Artë të Piraterisë siç matet nga anijet e kapura, duke marrë mbi 400 çmime në karrierën e tij. Ai njihet edhe si Bart i Zi (Uellsisht: Barti Ddu), por ky emër nuk u përdor kurrë në jetën e tij.
Jeta e hershme
Ai lindi John Roberts në vitin 1682 në Casnewydd-Bach, midis Fishguard dhe Haverfordwest në Pembrokeshire, Uells. Babai i tij ishte e mundshme të ishte George Roberts. Nuk është e qartë pse Roberts ndryshoi emrin e tij nga John në Bartholomew, por piratët shpesh miratuan pseudonime. Ai mund të ketë zgjedhur emrin e tij të parë pas karrierës së mirënjohur Bartholomew Sharp. Ai mendohet se ka shkuar në det kur ishte 13 vjeç më 1695, por nuk ka asnjë të dhënë të mëtejshme për të deri në vitin 1718, kur ai ishte pjesë i një ekuipazhi nga Barbados.
Në vitin 1719, Roberts ishte anëtar në anijen skllave të Princess nën kapitenin Abraham Plumb. Në fillim të qershorit të atij viti, Princess u ankorua në Anomabu (atëherë e shkruar Annamaboa, e cila ndodhet përgjatë Bregut të Artë të Afrikës Perëndimore, Gana e sotme) kur u kap nga piratët. Piratët ishin në dy anije, Royal Rover dhe Royal James, dhe u drejtuan nga kapiteni Howell Davis. Davis, ashtu si Roberts, ishte një uellsian, me origjinë nga Milford Haven në Pembrokeshire. Roberts dhe disa të tjerë të ekuipazhit të Princess u detyruan të bashkohen me piratët.
Davis shpejt zbuloi aftësitë e Roberts si navigator dhe e morën për ta këshilluar atë. Ai ishte gjithashtu në gjendje t'i besonte informacionit Roberts në uellsisht, duke e mbajtur atë të fshehur nga pjesa tjetër e ekuipazhit. Roberts thuhet se në fillim kishte nguruar të bëhej pirat, por së shpejti erdhi për të parë avantazhet e këtij stili të ri jetese.
Vdekja
Kapiteni Roberts vdiq gjatë një beteje kundër kapitenit të HMS Swallow Chaloner Ogle, ku u vranë dhjetë piratë të anijes të udhëhequr nga James Skyrme dhe ky i fundit humbi këmbën e tij pasi u godit nga kanoni. Roberts vdiq nga rrushi pasi i mbet në fyt. Para se Ogle ta marrë trupin e tij, dëshira e Roberts ishte të varroset në det dhe i'u plotësua nga ekuipazhi i tij.
Panairi i librit "Tirana 2001"
Panairi i librit "Tirana 2001" ishte panairi i 4-të i librit në gjuhën shqipe. Ky panair u organizuar nga Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sporteve dhe Shoqata e Botuesve Shqiptarë në Tiranë në vitin 2001.
LibreOffice Impress
Një program i paketës LibreOffice për prezantime.
Mulliri i vjetër (Sharr)
Mulliri i vjetër është një monument i trashëgimisë kulturore në Sharr, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Muzgu i bardhë
Muzgu i bardhë, roman me autor Sylejman Aliu. Botuar në Prishtinë nga "Faik Konica", në vitin 2003. Libri ka 166 faqe.
Trescléoux
Trescléoux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Trescléoux ka një popullsi prej 310 banorë dhe sipërfaqe 18.68 km², me një dendësi prej 17 banor/km².
Albina Hashani
Albina Hashani e lindur më 03.02.1985 ne Prishtinë, Kosovë është e njohur për titullin e saj si Miss Kosova 2001. Ajo filloi konkursin në moshën 17 dhe vazhdoi të fitoj edhe tituj të tjerë bukurie. Tani, Albina është e njohur si dizajnere e modës mbasi që la karrierën e saj për të formuar familje dhe ta përmbush ëndrrën për një biznes në dizajn.
Alain Resnais
parapamje|Regjisori Alain Resnais (i dyti djathtas) me të shoqen, aktoren Sabine Azéma dhe aktorin Pierre Arditi, (i pari majtas). Alain Resnais (Alen René, 3 qershor 1922, Vannes, Morbihan, Francë - 1 mars 2014, Paris), ka qenë një kineast prodhimtar francez, pjesë e brezit të autorëve të filmave të viteve 50-60 që u njoh si Vala e re franceze (La Nouvelle Vague).
U kthye përsëri
U kthye përsëri, roman me autor Xhabir Ahmeti. Botuar në Shkup nga "Flaka e vëllazërimit", në vitin 1977. Libri ka 105 faqe.
Alain Resnais
Me prejardhje nga një familje e kulturuar nga Bretanja (i ati, farmacist dhe kryetar komune, i pat dhuruar kamerën e parë në moshën 12-vjeçare), Resnais u vendos në Paris në vitin 1939 ku studioi fillimisht aktrim në Kurset Simon, e më pas, prej vitit 1943, montazh në Shkollën e Lartë për Studime Kinematografike (IDHEC).
Prenda
Hagjiografia tradicionale
Pas vdekjes së prindërve, ajo i dhuroi të gjitha pasuritë dhe u bë udhëheqëse e një komuniteti të krishterë vajzash dhe grash të veja, si dhe filloi të predikonte besimin e krishterë. Në moshën 30 vjeç, u largua nga Roma dhe vizitoi shumë qytete dhe fshatra. Në fshatin Therapia (në Turqinë e sotme), ajo u arrestua nga ushtarët e Perandorit Antoninus Pius, me akuzë për blasfemi dhe se fjalët e saj ishin shkaku i të gjitha sëmundjeve që i kishin ndodhur kohët e fundit Perandorisë.
Alain Resnais
Megjithëse e pati nisur karrierën si dokumentarist mbi artin, pjesëmarrjen në film artistik Resnais duket se e nisi si montazhier i filmit La Pointe Courte të regjisores Agnès Varda në vitin 1954-5 dhe bashkëpunimin me dokumentaristin Chris Marker Les Statues meurent aussi (Edhe statujat vdesin, çmimi Jean Vigo 1954).
Prenda
Hagjiografia tradicionale
Sipas traditës, Perandori u përpoq të detyronte Shën Prendën të hidhte poshtë besimin e saj, dhe madje i propozoi për martesë. Shën Prenda refuzoi, dhe për këtë u torturua me një helmetë me gjemba hekuri në kokë. Shën Prenda e duroi këtë torturë dhe me vuajtjet e saj shkaktoi shumë njerëz të konvertohen në të krishterë. Atëherë Perandori ekzekutoi gjithë ata të rinj që u konvertuan në të krishterë nga shembulli i Shën Prendës. Pastaj Shën Prendën e torturuan duke e varur nga duke i djegur gjymtyrët me pishtarë. Pastaj e zhytën në një kazan të madh sere të nxehtë, por kur e nxorën, ajo s'kishte asnjë plagë, dhe për këtë e akuzuan se po përdorte magji. Përgjigjja e Shën Prendës ishte pa fjalë: ajo mori pak lëng sere të nxehtë dhe ia hodhi Perandorit në fytyrë. Perandori u verbua, dhe iu lut Shën Prendës të kishte mëshirë. Ajo iu përgjigj se vetëm Perëndia e të krishterëve mund të kuronte Perandorin Antoninus Pius që të rifitonte pamjen e tij. Si rrjedhoi Antoninus Pius ndërpreu të gjitha përndjekjet ndaj të krishterëve të perandorisë.
Alain Resnais
Bashkë me Markerin, Vardën dhe regjisorin tjetër, Jacques Démy, Resnais grupohej në grupin e kineastëve të Bregut të Majtë të Senës në Paris, përkundrejt grupit të 'Bregut të Djathtë', François Truffaut-së, Jean-Luc Godard-it, Claude Chabrol-it apo Éric Rohmer-it e Jacques Rivette-it.
Prenda
Hagjiografia tradicionale
Gjithsesi, pas vdekjes së Antoninus Pius-it, ligjet ndryshuan përsëri nën Marcus Aurelius, dhe Shën Prenda u burgos. Atë e arrestuan në një qytet që qeverisej nga një njeri i quajtur Asclepius, i cili e hodhi në një gropë me një gjarpër të madh. Shën Prenda bëri shenjën e kryqit dhe gjarpëri u nda në dysh. I prekur nga kjo mrekulli, Asclepius-i e liroi.
Panairi i librit "Tirana 2002"
Panairi i librit "Tirana 2002" ishte panairi i 5-të i librit në gjuhën shqipe. Ky panair u organizuar nga Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sporteve dhe Shoqata e Botuesve Shqiptarë në Tiranë në vitin 2002.
Alain Resnais
Resnais ishte autor i njëzetenjë filmave artistikë dhe dhjetëra dokumentarëve e filmave me metrazh të shkurtër gjatë karrierës së tij që u shtri në gjashtë dekada prej Luftës së Dytë Botërore e deri dy vjet para se të vdiste.
Prenda
Hagjiografia tradicionale
Në një qytet tjetër, Shën Prenda ishte e burgosur nga një zyrtar i quajtur Taracius, i cilët e vuri Shën Prendën në një kazan të madh të nafte e sere, por ajo s'pësoi asgjë, duke shkaktuar konvertime të njerëzve në krishtërim. Atëherë atë e lidhën dhe e rrahën dhe, më pas, i vunë një shkëmb të madh mbi gjoks. Të nesërmen e morën dhe e shpunë në një tempull, i cili i dedikohej Apollonit. Ajo shkoi atje pa u ankuar, dhe Taracius-i u vlerësua për taktikën e tij. Megjithatë, Shën Prenda bëri shenjën e kryqit dhe, si tempulli, ashtu dhe iidhujt u shkatërruan. Atëherë priftërinjtë e rrahën dhe e larguan nga tempulli, e më vonë i kërkuan Taracius-it që ta ekzekutonte, gjë që ai e bëri jashtë qytetit duke i prerë kokën shenjtores.
Alain Resnais
Por ai njihet veçanërisht për një dokumentar gjysëm-orësh që trajtoi i pari vizualisht temën e Holokaustit, La nuit et le brouillard (Nata dhe mjegulla, 1955); për stilizimin e fajit dhe traumës së Luftës së Dytë Botërore nëpërmjet dashurisë pas lufte të një japonezi me një franceze tek Hiroshima mon amour (Hiroshima, dashuri e ime, 1959); dhe sidomos për trajtimin e marrëdhënies erotike abstraguar tek L'anée dernière à Marienbad (Vitin që shkoi në Marienbad, 1961), njëra prej veprave kinematografike më enigmatike, por dhe më me ndikim të shekullit XX.
Prenda
Nderim
Shën Prenda besohet që shëron gjithë sëmundjet e syve. Festa e saj kremtohet më 26 korrik.
Alain Resnais
Në ato filma dhe në disa të tjerë, ai u njoh për përdorimin e teknikave novatore moderniste të narracionit në film, frut edhe i bashkëpunimit me romancierët e Romanit të ri në Francë, Madeleine Duras, e cila bëri skenarin e Hirochima mon amour, dhe Alain Robbe-Grillet, skenaristin e L'anèe dernière à Marienbad. "Bashkë me Jean-Luc Godardin, ai ka qenë kineasti i modernitetit në krizë," shkruante në nekrologjinë për të gazeta Libération.
Prenda
Nderim
Në periferinë e Athinë s kisha e "Agia Parashqevisë" i dedikohet Shën Prendës.
Alain Resnais
Gruaja e parë e Resnais-it pati qenë Florence Malraux, e bija e shkrimtarit francez André Malraux, e cila punonte si asistente e regjisë në filmat e tij. Prej vitit 1998 ai ishte i martuar me aktoren e preferuar në filmat që bëri viteve që nga vitet '80, Sabine Azéma-në.
Abu `Alandah
Abu `Alandah është një qytet në governoratin Amman në Jordani.
Skuadra (futboll)
thumb|250x250px|Skuadra përfaqësuese (kombëtare) e [[Tunizia|Tunizisë]] Skuadër futbolli quhet një grup lojtarësh që marrin pjesë në ndeshje futbolli. Skuadra të tilla zgjidhen për të luajtur në një ndeshje kundër një ekipi kundërshtar, të përfaqësojnë një klub, shoqëri, grup ose vend.
Një skuadër futbolli përbëhet nga njëmbëdhjetë anëtarë, një portier dhe dhjetë lojtarë, ku njëri prej anëtarëve është kapiteni i skuadrës.
Orari mësimor
parapamje|350x350px| Fletë e zbrazët e orarit që tregon ndarjet e orëve mësimore. Orari mësimor është një kalendar që koordinon nxënësit dhe mësuesit brenda klasave dhe periudhave kohore të ditës së shkollës. Faktorë të tjerë përfshijnë lëndët e klasës dhe llojin e klasave të disponueshme (për shembull, laboratorët shkencorë).
Përshkrimi dhe qëllimi i orarit
Orari i shkollës përbëhet nga një listë e grupit të plotë të kurseve të ofruara, si dhe nga koha dhe vendi i secilit kurs të ofruar. Qëllimi i orarit të shkollës është të informojë mësuesit se kur dhe ku ata japin mësim çdo lëndë, dhe t'u mundësojë studentëve të regjistrohen në një nëngrup kursesh pa konflikte në orar.
Historia
Përpara prezantimit të metodologjive të kërkimit operacional dhe shkencës së menaxhimit, oraret e shkollave duhej të gjeneroheshin me dorë. Hoshino dhe Fabris shkruan: "Siç e dinë shumë administratorë të shkollave, krijimi i një orari është tepër i vështirë, duke kërkuar balancimin e kujdesshëm të kërkesave të shumta (kufizimet e vështira) dhe preferencat (kufizimet e buta). Kur oraret ndërtohen me dorë, procesi është shpesh 10% matematikë dhe 90% politikë, duke çuar në gabime, joefikasitet dhe pakënaqësi midis mësuesve dhe studentëve."
Për orarin më të thjeshtë të shkollës, siç është shkolla fillore, duhet të plotësohen këto kushte:
Hoshino dhe Fabris përshkruajnë kushte të tjera të problemeve të orarit të jetës reale, që "... përfshijnë kufizime shtesë që duhet të plotësohen, duke rritur më tej kompleksitetin e STP (problemi i orarit të shkollës). Këto variacione përfshijnë kufizimet e ngjarjeve (p.sh. Kursi X duhet të planifikohet përpara kursit Y) dhe kufizimet e burimeve (p.sh. planifikimi i vetëm një kursi të bazuar në laborator në çdo kohë). Në universitetet e mëdha, ka kufizime shtesë që duhet të merren parasysh, të tilla si marrja parasysh e kohës që u duhet studentëve për të ecur nga një skaj i kampusit në tjetrin."
Që nga vitet 1970, studiuesit kanë zhvilluar zgjidhje të kompjuterizuara për të menaxhuar kufizimet komplekse të përfshira në ndërtimin e orarit të shkollave. Në vitin 1976, për shembull, Gunther Schmidt dhe Thomas Ströhlein zyrtarizuan STP me një algoritëm iterativ duke përdorur matrica logjike dhe hipergrafë.
Nelishia Pillay publikoi një studim gjithëpërfshirës të këtyre algoritmeve në vitin 2014, duke përfshirë një tabelë metodash për zgjidhjen e problemit të orarit të shkollës.
Gjimnazi
Oraret e shkollave të mesme janë mjaft të ndryshme nga oraret e universiteteve. Dallimi kryesor është se në shkollat e mesme, nxënësit duhet të jenë të zënë dhe të mbikëqyrur çdo orë të ditës së shkollës, ose pothuajse çdo orë. Gjithashtu, mësuesit e shkollave të mesme në përgjithësi kanë ngarkesa mësimore shumë më të larta se sa është rasti në universitete. Si rezultat, përgjithësisht konsiderohet se oraret universitare përfshijnë më shumë gjykim njerëzor ndërsa caktimi i orarit të shkollës së mesme është një detyrë më intensive llogaritëse (shih problemin e kënaqësisë së kufizimeve ).
Zgjedhja e opsioneve të tjera
Detyra e ndërtimit të një orari të shkollës së mesme mund të përfshijë opsionet e mëposhtme (jo një listë shteruese):
Genta (roman)
Genta, roman me autor Petraq Zoto. Botuar në Tiranë nga "Mësonjëtorja", në vitin 2004. Libri ka 190 faqe.
Elektricisti
parapamje|Elektricisti instalon prizën e re të njehsorit në anë të një shtëpie. Një elektricist është një zejtar në kabllo elektrike të ndërtesave, linjave të transmetimit, makinave të palëvizshme dhe pajisjeve të ngjashme. Elektricistët mund të punësohen në instalimin e komponentëve të rinj elektrikë ose në mirëmbajtjen dhe riparimin e infrastrukturës elektrike ekzistuese. Elektricistët gjithashtu mund të specializohen në instalime elektrike të anijeve, aeroplanëve dhe platformave të tjera të lëvizshme, si dhe në linjat e të dhënave dhe kabllove.
Terminologjia
Elektricistët fillimisht ishin njerëz që demonstruan ose studiuan parimet e elektricitetit, shpesh gjeneratorë elektrostatikë të një forme apo tjetër.
Në Shtetet e Bashkuara, elektricistët ndahen në dy kategori kryesore: personeli i linjës, i cili punon në sistemet e shpërndarjes së kompanive të shërbimeve elektrike në tensione më të larta, dhe telaxhinjtë, të cilët punojnë me tensionet më të ulëta të përdorura brenda ndërtesave. Telaxhinjtë zakonisht trajnohen në një nga pesë specialitetet kryesore: instalime elektrike për komerciale, rezidenciale, industriale të lehta, industriale dhe me tension të ulët, më të njohura si Voice-Data-Video, ose VDV. Nën-specialitete të tjera si instalimet elektrike të kontrollit dhe alarmi i zjarrit mund të kryhen nga specialistë të trajnuar në pajisjet që instalohen ose nga telat e brendshëm.
Elektricistët janë trajnuar në një nga tre nivelet: Apprentice, Journeyperson dhe Master Electrician. Në SHBA dhe Kanada, çirakët punojnë dhe marrin një kompensim të reduktuar ndërsa mësojnë zanatin e tyre. Ata zakonisht marrin disa qindra orë mësim në klasë dhe kontraktohen për të ndjekur standardet e praktikës për një periudhë nga tre deri në gjashtë vjet, kohë gjatë së cilës ata paguhen si përqindje e pagës së Udhëtarit. Udhëtarët janë elektricistë që kanë përfunduar Praktikën e tyre dhe që janë konstatuar nga organi licencues lokal, shtetëror ose kombëtar si kompetent në tregtinë e energjisë elektrike. Master Elektricistë kanë performuar mirë në tregti për një periudhë kohore, shpesh shtatë deri në dhjetë vjet, dhe kanë kaluar një provim për të demonstruar njohuri superiore të Kodit Kombëtar Elektrik, ose NEC.
Elektricistët e shërbimit kanë për detyrë t'u përgjigjen kërkesave për riparime dhe përmirësime të izoluara. Ata kanë aftësi për zgjidhjen e problemeve me instalime elektrike, instalimin e instalimeve elektrike në ndërtesat ekzistuese dhe riparimet. Elektricistët e ndërtimit fokusohen kryesisht në projekte më të mëdha, të tilla si instalimi i të gjithë sistemit të ri elektrik për një ndërtesë të tërë, ose përmirësimi i një kati të tërë të një ndërtese zyre si pjesë e një procesi rimodelimi. Zona të tjera specialiteti janë elektricistët detarë, elektricistët hulumtues dhe elektricistët spitalorë. "Electrician" përdoret gjithashtu si emri i një roli në skenën, ku elektricistët kanë për detyrë kryesisht të varen, të fokusojnë dhe të funksionojnë ndriçimin e skenës. Në këtë kuadër, mjeshtër elektricist është kryeelektricist i emisionit. Megjithëse elektricistët e teatrit kryejnë rregullisht punë elektrike në instrumentet dhe pajisjet e ndriçimit të skenës, ata nuk janë pjesë e tregtisë elektrike dhe kanë një grup aftësish dhe kualifikimesh të ndryshme nga elektricistët që punojnë në instalimet elektrike të ndërtesave.
Në industrinë e filmit dhe në një ekip televiziv, kryeelektricisti përmendet si Gaffer.
Kontraktorët elektrikë janë biznese që punësojnë elektricistë për projektimin, instalimin dhe mirëmbajtjen e sistemeve elektrike. Kontraktorët janë përgjegjës për gjenerimin e ofertave për punë të reja, punësimin e tregtarëve për punën, ofrimin e materialeve për elektricistët në kohën e duhur dhe komunikimin me arkitektët, inxhinierët elektrikë dhe të ndërtimit, dhe klientin për të planifikuar dhe përfunduar produktin e përfunduar.
Kushtet e punës
Kushtet e punës për elektricistët ndryshojnë sipas specializimit. Në përgjithësi, puna e një elektricisti është fizikisht e vështirë, si p.sh. ngjitja e shkallëve dhe ngritja e veglave dhe furnizimeve. Herë pas here, një elektricist duhet të punojë në një hapësirë të ngushtë ose në skela, dhe shpesh mund të jetë i përkulur, i ulur ose i gjunjëzuar për të bërë lidhje në vende të vështira. Elektricistët e ndërtimit mund të kalojnë pjesën më të madhe të ditëve të tyre në vende pune të hapura ose gjysmë të hapura me zë të lartë dhe të pista. Elektricistët industrialë mund të ekspozohen ndaj nxehtësisë, pluhurit dhe zhurmës së një impianti industrial. Elektricistët e sistemeve të energjisë mund të thirren për të punuar në të gjitha llojet e motit të pafavorshëm për të bërë riparime emergjente.
Fedora Project
Fedora Project është një projekt i sponsorizuar nga Red Hat kryesisht për të bashkërenduar zhvillimin e sistemit të operimit Fedora që është i bazuar në Linux, duke vepruar me vizionin se projekti "krijon një botë ku kultura e lirë është e mirëpritur dhe e përhapur, bashkëpunimi është i zakonshëm dhe njerëzit kontrollojnë përmbajtjen dhe pajisjet e tyre. Projekti gjithashtu mbikëqyr Paketat Extra për Enterprise Linux, një grup i veçantë interesi që ruan paketat e eponime. Projekti u themelua në vitin 2003 si rezultat i një bashkimi midis Red Hat Linux (RHL) dhe projekteve të Fedora Linux. Punonjësit e Red Hat përbëjnë vetëm 35% të kontribuesve të projektit, dhe shumica e mbi 2,000 kontribuesve janë anëtarë të panjohur të komunitetit.
Historiku
Projekti Fedora u themelua 2003-09-22 kur Red Hat vendosi të ndahet nga Red Hat Linux në Red Hat Enterprise Linux (RHEL) dhe një sistem operativ të bazuar në komunitet të quajtur Fedora. Red Hat Professional Workstation u krijua në të njëjtën kohë me qëllim të plotësimit e hapësirës që RHL kishte mbushur një herë, por u krijua pa një të ardhme të caktuar. Ky opsion shpejtdështoi për përdoruesit RHL jo-fitimprurëse në favor të Fedora. Komuniteti i Fedora-s vazhdon të lulëzojë dhe distribucioni i Fedora ka një reputacion si një distribucion me burim të hapur që fokusohet në inovacionin dhe në punën e ngushtë me komunitetet Linux upstream.
Llojet e forcave
Ekzistojnë disa lloje të forcave,disa të quajtura forca themelore të natyrës dhe të tjera që janë shprehje e këtyre ndërveprimeve themelore.
Forcat Themelore
Fedora Project
Ndërhyrje në Siguri
Fedora publikoi detajet e plota më 30 mars 2009.
Llojet e forcave
Forca e gravitetit- Kjo është një nga forcat më të njohura, veçanërisht pasi ishte nga të parat që u studiua.
Fedora Project
Drejtimi
Projekti Fedora nuk është një entitet ose organizatë e veçantë ligjore; Red Hat mban përgjegjësi për veprimet e saj. Këshilli Fedora aktualisht është udhëheqja dhe organi qeverisës i nivelit të lartë. Këshilli përbëhet nga një përzierje e përfaqësuesve nga fusha të ndryshme të projektit, rolet e emëruara nga Red Hat dhe një numër i ndryshueshëm i ulëseve të lidhura me qëllimet e projektit afatmesëm. Struktura e mëparshme e qeverisjes (Bordi i Fedora) përbëhej nga pesë anëtarë të emëruar nga Red Hat dhe pesë anëtarë të zgjedhur nga komuniteti. Përveç kësaj, udhëheqësi i projektit Fedora kishte një fuqinë e vetos mbi çdo vendim të bordit; në modelin aktual, të gjithë anëtarët e votimit mund të bllokojnë çështjet, me një arsye të vlefshme. Red Hat në një moment njoftoi synimet për të krijuar një "Fondacion Fedora" të veçantë për të qeverisur projektin, por pas shqyrtimit të një sërë çështjesh, u anullua në favor të modelit të bordit që është aktualisht në fuqi.
Llojet e forcave
Në faktë, pesha e një trupi është për shkak të veprimit të ushtruar nga tërheqja gravitacionale e tokës mbi të.
Fedora Project
Drejtimi
Komuniteti gjithashtu është i përfshirë në organizimin e niveleve më të ulëta të lidershipit, si Komiteti Drejtues i Inxhinierisë Fedora (FESCo) dhe Komiteti Drejtues i Ambasadorëve të Fedora (FAmSCo) (përgjegjës për mbikëqyrjen teknike dhe komunitare) janë organe të zgjedhur nga komuniteti të cilat menaxhojnë pjesë të konsiderueshme të projektit.
Llojet e forcave
Forca elektromagnetike
FIA WEC (World Endurance Championship)
FIA WEC ose FIA World Endurance Championship, (shqip: Kampionati Botëror i garave të gjata me makina), është një sport garash per vetura, i organizuar nga Automobile Club de l'Ouest (ACO) dhe Fédération Internationale de l'Automobile (FIA) (Federata Ndërkombëtare e Automobilave). Garat filluan në 1985. ACO- vendosi kupën e pistës Le Mans (Francë) në 2010.
Llojet e forcave
Forca e dytë e përditshme është ndërveprimi elektromagnetik, në të cilen përfshihen forca elektrike dhe magnetike.
Shenjë dashurie
Shenjë dashurie, roman nga Elisabeta Myftari (Musabelliu). Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2004. Libri ka 200 faqe.
Rrënojat e Kishes së Ungjillizmit (Mjekerz)
Rrenojat e Kishes së Ungjillizmit (Mjekerz) është një monument i trashëgimisë kulturore në Mjekes, rrethi i Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "68/7 më 30.05.1970".
Llojet e forcave
Forca elektromagnetike mund të ndahet në dy lloje. Forca midis dy grimcave të ngarkuara në qetësi quhet forcë elektrostatike.
Forca Elastike
Ky është lloji i forcës që ndodhë kur një sustë, e ngjeshur ose e shtrirë, kërkon të kthehet në gjendjen e saj të inercisë. Këto lloj objektesh bëhen që të kthehen në një gjendje ekuilibri dhe mënyra e vetme për ta arritur këtë është përmes forcës.
Forca Magnetike
Ky është një lloj force që del direkt nga forca elektromagnetike. Kjo forcë lind kur ngarkesat elektrike janë në lëvizje. Forcat magnetike varen nga shpejtësia e grimcave dhe kanë një drejtim normal në lidhje me shpejtësinë e grimcës së ngarkuar mbi të cilën ata ushtrojnë veprimin e tyre.
Forca Elektrike
FIA WEC (World Endurance Championship)
Në këtë kampionat, marrin pjësë 27 makina të ndryshme, që nga prototipet (LMP1/2) deri tek GT [LMGT PRO/AM]. Automjetet kanë ndryshim në shpejtësi, aerodinamikë, transmision etj. WEC jep trofe për:.
Fedora Project
Drejtimi
Projekti lehtëson komunikimin online midis e zhvilluesve të saj dhe anëtarëve të komunitetit nëpërmjet listave postare publike (mailing list) dhe faqeve wiki. Ai gjithashtu koordinon dy eventeve kryesore, të njohura si Konferenca e Përdoruesve dhe Zhvilluesve të Fedora (FUDCon) dhe Flock (ose Flock to Fedora). FUDcon është një event rreth softuerit të lirë i mbajtur në vende të ndryshme në dy rajonet e përcaktuara të Amerikës Latine dhe Azisë /Oqeanit Paqësor. Zakonisht, ajo sillet rreth një kombinimi të konferencave,eventeve sociale dhe një hackathon. Flock është një event i ngjashëm që zëvendësoi FUDCon në Amerikën e Veriut dhe Evropë / Lindjen e Mesme. Evente specifike, të planifikuara në mënyrë fleksibile, të njohura si Ditët e Aktivitetit të Fedora (Fedora Activity Day), gjithashtu mbledhin shumë kontribues të projektit së bashku në rajone të ndryshme.
Kulla e Ismet Qemegës
Kulla e Ismet Qemegës është një monument i trashëgimisë kulturore në Rahovec, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shqiponjat e Kepit Pellazg
Shqiponjat e Kepit Pellazg, roman me autor Aqif Malaj. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2004. Libri ka 163 faqe.
Standarti OpenDokument
OpenDocument 1.0
I pari që inicioi standardizimin e asaj që u bë standardi i OpenDocument ishte komiteti i standardizimit DKUUG në takimin e tij më 28 gusht 2001. Takimi i parë zyrtar i OASIS për të diskutuar standardin ishte 16 dhjetor 2002; OASIS ka aprovuar OpenDocument si një standard OASIS më 1 maj 2005.
Grupi vendosi të ndërtojë një version më të hershëm të formatit XML OpenOffice.org, meqë ky ishte tashmë një format XML me shumicën e pronave të dëshiruara dhe ishte në përdorim që nga viti 2000 si format primar të ruajtjes së programit. Vini re, megjithatë, se OpenDocument nuk është i njëjtë me formatin më të vjetër XML OpenOffice.org.
Sipas Gary Edwards, një anëtar i OpenDocument TC, specifikimi është zhvilluar në dy faza. Faza e parë (e cila zgjati nga nëntori 2002 deri në mars 2004), kishte për qëllim të sigurojë që formati OpenDocument të mund të kapë të gjitha të dhënat nga një koleksion i gjerë i sistemeve të vjetra të trashëgimisë. Faza e dytë u përqëndrua në bashkëpunimin e hapur me Internet.
OASIS është një nga organizatat që i është dhënë e drejta për t'i propozuar standardet drejtpërdrejt një SC të ISO për "Përpunimin e shpejtë". Ky proces është projektuar posaçërisht për të lejuar që një standard ekzistues nga çdo burim të dorëzohet pa modifikim direkt për votim si një 'Draft Standard Ndërkombëtar (DIS) (ose Draft Amandament (DAM)). Prandaj, OASIS paraqiti standardin OpenDocument në JTC 1 / SC 34 Përshkrimin e dokumenteve dhe gjuhët e përpunimit të një komiteti të përbashkët teknik të Organizatës Ndërkombëtare për Standardizim (ISO) dhe Komisionit Ndërkombëtar Elektroteknik (IEC) për aprovim si një standard ndërkombëtar ISO / IEC. Është pranuar si ISO / IEC DIS 26300, Formati i Dokumenteve të Hapura për Aplikacionet e Zyrës (OpenDocument) v1.0 draft Standard Ndërkombëtar (DIS) dhe është botuar më 30 nëntor 2006 si ISO / IEC 26300: 2006 Teknologjia e Informacionit - Dokumenti i Hapur Formati për aplikacionet e zyrës (OpenDocument) v1.0.
Gary Edwards, një anëtar i OpenDocument TC, thotë se pas standardizimit ISO, "nuk ka dyshim në mendjen time se OpenDocument po shkon drejt W3C për ratifikim si pasues i HTML dhe XHTML." Sidoqoftë, W3C nuk ka bërë asnjë deklaratë publike që mbështet ose mohon këtë deklaratë.
OpenDocument 1.1
Që nga formati Open Document Format për Office Applications (OpenDocument) v1.0 u pranua si standard ISO / IEC, OASIS e ka përditësuar standardin e tyre në v1.1 në vitin 2007. Ky përditësim përfshin veçori të tjera për të adresuar shqetësimet e aksesit. U miratua si standard OASIS më 2007-02-01 pas një thirrjeje për votim të lëshuar më 2007-01-16. Njoftimi publik është bërë më 2007-02-13. Ky version nuk u dërgua fillimisht në ISO / IEC sepse ai konsiderohet si një përditësim i vogël vetëm për ODF 1.0 dhe OASIS po punonte tashmë në ODF 1.2 në kohën kur ODF 1.1 u miratua. Megjithatë, disa vjet më vonë u dorëzuan në ISO / IEC (që nga marsi i vitit 2011 ishte në "fazën e hetimit" si Draft Amendamenti 1 - ISO / IEC 26300: 2006 / DAM 1) dhe u publikua në Mars 2012 si ISO / IEC 26300: 2006 / Amd 1: 2012 - Formati i dokumenteve të hapura për aplikacionet e zyrës (OpenDocument) v1.1.
OpenDocument 1.2
Në tetor 2011, Komiteti Teknik i OASIS ODF pritet të "fillojë shpejt procesin e dorëzimit të ODF 1.2 në ISO / IEC JTC 1 së shpejti". Në maj të vitit 2012, anëtarët e ISO / IEC JTC 1 / SC 34 / WG 6 raportuan se "pas disa vonesave, procesi i përgatitjes së ODF 1.2 për t'u dorëzuar në JTC 1 për PAS transpozimin është në proces" Në tetor të vitit 2013, pas një periudhe shqyrtimi njëmujor për anëtarët e OASIS, Komiteti Teknik i OASIS Formati i Dokumenteve të Hapura për Aplikacionin e Zyrës (OpenDocument) kërkoi që OASIS të dorëzojë ODF 1.2 në Komitetin e Përbashkët Teknik ISO / IEC (JTC1) për aprovim si standardi i propozuar ndërkombëtar sipas procedurës së transpozimit të "JTC1" Specifikimet e Përshtatshme të Publikut (PAS). Kjo paraqitje ndodhi në fund të marsit 2014. Që nga 3 Prill 2014, si dhe një numër komentesh që duhet të zgjidhen. [18] U publikua si standard ndërkombëtar i ISO / IEC më 17 Qershor 2015.
Rruga Rinia (Elbasan)
Rruga Rinia (Elbasan) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është miratuar me numër "22 më 15.02.2005".
Adh Dhuhaybah
Adh Dhuhaybah është një qytet në governoratin Amman në Jordani.
Kamembert
Prodhimi
Camembert i parë është bërë nga qumështi i papasterizuar, dhe varieteti AOC "Camembert de Normandie" (afërsisht 10% e prodhimit) kërkohet me ligj që të bëhet vetëm me qumësht të papasterizuar. Megjithatë, shumë djathëbërës modernë përdorin qumësht të pasterizuar për arsye sigurie, pajtueshmërie me rregulloret ose leverdie.
Djathi bëhet duke inokuluar qumështin e ngrohur të lopës me baktere mezofile, më pas duke shtuar mullëz dhe duke e lejuar përzierjen të mpikset. Më pas gjiza pritet në afërsisht kuba 1 cm kub, të kripura dhe të transferuara në kallëpe të ulëta cilindrike të camembertit. Format rrotullohen çdo gjashtë deri në dymbëdhjetë orë për të lejuar që hirra të kullojë në mënyrë të barabartë nga gjiza e prerë; pas 48 orësh, çdo kallëp përmban një masë djathi të sheshtë, cilindrike, të ngurtë që peshon përgjithësisht 250 gram. Në këtë pikë djathi i freskët është i fortë, i thërrmuar dhe i butë.
Historia
Me sa duket, Camembert u prodhua për herë të parë në 1791 nga Marie Harel, një fermere nga Normandia, pas këshillës së një prifti që vinte nga Brie. Ajo vlerësohet se ka rafinuar një recetë djathi ekzistues më parë nga rajoni Pays d'Auge dhe e ka lançuar atë në botën më gjërë. Ajo ia kaloi sekretet vajzës së saj, bashkëshorti i së cilës, Victor Paynel, i dhuroi Napoleonit III një nga djathrat më të mirë të gruas së tij, i cili i dha vulën e tij mbretërore të miratimit.
Lloji i quajtur Camembert de Normandie iu dha një emërtim i mbrojtur i origjinës në 1992 pas AOC origjinal në 1983. AOC Camembert mund të bëhet vetëm nga qumështi i papërpunuar, i papasterizuar nga lopët Normandes.
Përbërja kimike
Djathi Camembert merr aromën e tij karakteristike prej shumë përbërësve. Këto përfshijnë diacetil (aromë gjalpi për kokoshkat), 3-metilbutanal, metional (produkt degradimi i metioninës ), 1-okten-3-ol dhe 1-okten-3-one (produkte të degradimit të yndyrave), acetat fenetil, 2-undekanone, δ-dekalakton, acid butirik dhe acid izovalerik, si dhe përbërje të paqëndrueshme të squfurit si S-Methyl tioacetate.
Paketimi
djathtas|parapamje| Kuti djathi Camembert Në mënyrë tipike camembert priret të shitet i plotë në enë të hollë, të rrumbullakët, prej druri të bëra nga plepi. Variacionet moderne në paketim përfshijnë kartona dhe kanaçe prej kallaji, me një skedë unaze për hapje. Kutitë e kartonit janë të rezervuara për djathërat e tilëë me kosto të ulët. Produkti është i njëjtë si në enën e drurit, i mbështjellë të thatë në një mbështjellës letre dhe jo i zhytur në shëllirë ose vaj.
Alternativa Vegane
Kohët e fundit, tregjet dhe shitësit ushqimorë kanë paraqitur një alternativë vegane ndaj djathit Camembert i cili është me bazë bimore.
Drithërimat e yjeve
Drithërimat e yjeve, roman me autor Viron Kona. Botuar në Tiranë nga "Fan Noli", në vitin 2004. Libri ka 160 faqe.
LibreOffice Math
Një aplikim projektuar për krijimin dhe redaktimin e formulave matematikore. Aplikimi përdor një variant të XML për krijimin e formulave, siç përcaktohet në specifikimin OpenDocument.
Puy-Saint-Eusèbe
Puy-Saint-Eusèbe është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Puy-Saint-Eusèbe ka një popullsi prej 133 banorë dhe sipërfaqe 11.31 km², me një dendësi prej 12 banor/km².
Jo, jetës nuk i thuhet lamtumirë
Jo, jetës nuk i thuhet lamtumirë, roman nga Arta Marku. Botuar në Tiranë nga "Dita 2000", në vitin 2004. Libri ka 302 faqe.
Nata është grua
Nata është grua, roman me autor Skënder Drini. Botuar në Lezhë nga "Gjergj Fishta", në vitin 2004. Libri ka 202 faqe.
FK Otrant-Olympic
FK Otrant-Olympic është një klub futbollistik nga Ulqini, Mali i Zi, zyrtarisht i regjistuar më 22 korrik 2015.
Aktualisht merr pjesë në Ligën e Dytë të Mali të Zi dhe ndeshjet i luan në Stadiumin "Olympic" në Ulqin. Presidenti i klubit është Nexhat Hasanaga nga Ulqini, ndërsa tranjeri i skuadrës së parë është Xhemal Kapllanbegu.
Klubi është fituesi i edicionit të shtatë të Kupës së Pavarësisë në vitin 2015, si dhe sezonit 2015/16 të Ligës së Tretë të Malit të Zi – Rajoni Jugor.
Shkolla Kostandin Kristoforidhi dhe varri pranë saj
Shkolla Kostandin Kristoforidhi dhe varri pranë saj është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Elbasanit, në qarkun e Elbasanit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture / Urbanistike", i miratuar me numër "1886 më 10.06.1973".
Namazgjahu i Buzezit
Gërmadhat e objektit fetar Buzez (Namazxhah) është një monument i trashëgimisë kulturore në Buzez, Dragash, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 926/67.