cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Festivali Ndërkombëtar Veror i Durrësit
Vlerësime
Çmimi i vitit 2014 do t`i shkojë regjisorit të mirënjohur Viktor Gjika dhe Marta Burdës, një nga aktoret më të mira të Durrësit dhe Shqipërisë. FIPRESCI do të na nderojë përsëri me prezencën e tij. Ata do të vlerësojnë 2 filma, një nga seksioni kompetitiv "Botë Ballkanike" dhe tjetri nga seksioni "Filmit të shkurtër të Studentëve Shqiptarë". Vlerësimi nga FIPRESCI është një mundësi e mirë për regjisorët e rinj dhe të talentuar që të njihen në skenën internacionale. Durrës IFS është resultat i sakrificës,pasionit dhe punës së palodhur të një ekipi të tërë.
New Order
New Order është një bend post-punk/alternative dance anglez i formuar në vitin nga Bernard Sumner (vokal, kitarë, sintisajzer), Peter Hook (bas, vokal përcjellës, bateri elektronike) dhe Stephen Morris (bateri dhe sintisajzer). Bendi u formua nga anëtarët e Joy Division, pas vetëvrasjes së vokalistit Ian Curtis. Shumë shpejtë atyre iu bashkangjit sintisajzeristi\kitaristi Gillian Gilbert.
New Order përzinë post-punk-un me electronic dance, dhe u bënë një ndër bendet më të admiruara të viteve 1980. Bendi filloi të interesohet në muzikën dance pas vizitave që ia bëri skenës së klubeve të New York City-t në fillimin e viteve 1980. Në hitin i vitit 1993 "Blue Monday", bendi përqafoi plotësisht muzikën dance dhe sintisajzerët. New Order qenë bendi më i rëndësishëm i kompanisë Factory Records dhe vendimet e tyre respektoheshin jashtëzakonisht nga kjo kompani. Bendi admirohet nga fansat, kritikët dhe muzikantët tjerë për shkak të influencës së fortë në skenat e alternative rock-ut dhe dance muzikës gjatë 25 viteve të fundit.
New Order pauzoi së veprusari gjatë viteve 1993 - 1998, gjatë së cilës kohë anëtarët e bendit morrën pjesë në projekte të ndryshme anësore. Bendi u riaktivizua në vitin 1998, dhe në vitin 2001 e lancoi albumin Get Ready. Në vitin 2005 Phil Cunningham e zëvendësoi Gillian Gilbert-in, i cili e la bendin për shkak të detyrimeve familjare. Në korrik të vitit 2007, Peter Hook tha se ai dhe Bernard Sumner nuk kanë plane për të punuar së bashku në të ardhmen.
Monteskjë
Baron de La Brède et de Montesquieu, shkrimtar francez, filozof i së drejtës dhe shtetit (1689–1755) ; 1714 anëtar i këshillit parlamentar, 1716–1726 president i parlamentit në Bordo ; 1728 anëtar i Académie Française. Kryevepra e tij është shkrimi shtetëror dhe filozofiko-kulturor "De l'Esprit des lois", në të cilin zhvilloi doktrinën antropologjiko-socio-historike mbi ligjvënien në marrëdhëniet mes tri formave të rendit shtetëror : republikës (demokracisë), monarkisë dhe despotizmit. Republika dhe monarkia bazohen mbi të drejtën, despotizmi (tirania) mbijeton vetëm me ndihmën e frikësimit dhe varet nga zakonet (e jo nga ligjet). Monteskieja përcakton duke u nisur nga kjo edhe kërkesën mbi ndarjen e pushtetit si parim i ndërtimit të brendshëm shtetëror, e cila ka si qëllim mënjanimin e veprimeve arbitrare të individëve apo grupeve. Këtë ai e zhvilloi nën shembullin e kushtetutës angleze. Ky formulim u bë ide e bazave më të rëndësishme të kushtetutave të para në Amerikën e Veriut (1776–1787) dhe të kushtetutave të tjera të mëvonshme me ndarje të pushtetit. Monteskie shkroi edhe romane dhe novela; konsiderohet si iluministi i parë francez.
Jeta&Veprat
Charles-Louis de Secondat, Baron de La Brède et de Montesquieu, lindi më 19 janar të vitit 1689 në La Brede, prande Bordeaux (Franca Jug-Për). Ai mori edukimin e tij në kolegjin katolik të Juilly-s dhe u diplomua për juridik në universitetin e Bordeaux-it më 1708 dhe më pas shkoi drejt Parisit për të vazhduar studimet e tij.
Në 1713 pas vdekjes se babait te tij, ai u ktheu në La Brede për të menaxhuar pronat të cila ai trashëgoi dhe në vitin 1715 ai u martua me Jeanne de Lartigue, një protestante e cila kishte një djalë dhe 2 vajza.
Në vitin 1716 ai trashëgoi nga daja i tij titullin Baron de La Brede ed de Montesquiey dhe postin Président à Mortier në parlamentin e Bordeaux, në ato kohë pra shefi gjyqësor dhe administrues i gjykatës.
Në vitin 1721 Monteskje publikoi Letrën Persiane, e cila pati një sukses të menjëhershëm duke e bërë kështu Monteskjene një celebritet te vërtete (Ai e publikoi Letrën Persiane në mënyrë anonime, por fakti se ai e kishte shkruar ishte një sekret i hapur për të gjithë). Me pas ai filloi të shpenzojë më tepër kohë në Paris dhe gjatë kësaj kohe shkruajti disa vepra të tjera si Dialogue de Sylla et d'Eucrate (1724), Réflexions sur la Monarchie Universelle (1724), dhe Le Temple de Gnide (1725).
Në vitin 1725 ai dha dorehejen e tij nga parlamenti dhe në vitin 1728 ai u zgjodh në akademide franceze, dhe pas pas u largua nga Franca për te udhëtuar jashtëtit. Pasi vizitoi, Italinë, Gjermaninë, Austrinë dhe disa shtete te tjera ai shkoi në Angli, ku jetoi për dy vite. Ai u godit së tepërmi nga sistemi politik i Anglisë dhe më vonë shkroi këndvështrimet e tija në punimet e ardhshme.
1731 qe viti në të cilin ai u rikthye në Francë, i shqetësuar nga probleme të shikimit, ai u kthye në La Brede dhe filloi të punojë mbi kryeveprën e tij. "L'espirit des Lois" "Mbi Frymën E Ligjeve". Ai e publikoi atë në vitin 1748 dhe si Letrat Persiane, Mbi Frymën e Ligjeve pati një sukses te menjëhershëm. Dy vite më vonë ai publikoi Mbrojtje mbi Frymën e Ligjeve, e cila ishte një përgjigje ndjaj kritikave të tij të shumta. Ndonëse përpjekjeve të tija të shumta, Kisha Katolike Romake e vendosi librin e tij "Mbi frymën e ligjeve" në listën e librave te ndauar, në vitin 1751. Në 1755 Monsteskje vdiq prej temperaturës se larte në Paris.
LETRAT PERSIANE është një novelë imagjinare e cila konsiston në bisedën me ane te letrave ndërmjet dy Persianeve. Usbek dhe Rica, te cilët u nisen për në Evrope në vitin 1711 dhe qëndruan aty deri me 1720 kur novela mbaron. Monteskje përdori pra imagjinatën e tij krijuese për te përfytyruar se si mund te përfytyrohej kultura evropiane, nga njerëz jashtë saj.
"Mbi frymën e ligjeve..." - Në këtë vepër Monteskje krahason sistemet politike në vende të ndryshëm të botës, duke marrë parasysh ndikimin të shumë faktorëve të ndryshëm si për shembull klima dhe natyra në ndërtimin e ligjeve. Sipas tij kemi tri forma qeverisjes, despozitimin, ku pushteti është në dorë të një personi dhe ai e drejton vendin në baze te dëshirave te tija dhe duke ushtruar një frike mbi popullin ; monarkinë, ku një person qeveris nëpërmjet ligjeve të pandryshuesheme, dhe republikën, që mund të jetë aristokraci ose një demokraci në varësi te faktit nëse sovran është i gjithë popullit apo vetëm një pjesë e veçantë e tij.
Sasuke Uchiha
Sasuke Uchiha është një personazh fiktiv në manga dhe anime Naruto e krijuar nga Masashi Kishimoto. Ai është një nga anëtarët e fundit të mbijetuar të fisit Uchiha të Konohagakure. Pasi vëllai i tij i madh, Itachi, masakroi fisin e tyre, Sasuke e bëri atë misionin e tij në jetë për t'u hakmarrë ndaj tyre duke vrarë Itachin. Ai është shtuar në skuadra 7 pasi të bëhet një ninxha dhe, përmes konkurrencës me rivalin dhe mikun e tij më të mirë, Naruto Uzumaki, Sasuke fillon të zhvillojë aftësitë e tij. I pakënaqur me përparimin e tij, ai largohet nga Konoha në mënyrë që të mund të fitojë forcën e nevojshme për të saktësuar hakmarrjen e tij. Vitet e tij për të kërkuar hakmarrje dhe veprimet e tij që pasuan bëhen gjithnjë e më të kërkuara, joracionale dhe e izolojnë atë nga të tjerët, duke bërë që ai të markohet si një kriminel ndërkombëtar. Pasi mësoi të vërtetën e sakrificës së vëllait të tij, duke provuar më vonë instrument në përfundimin e Luftës së Katërt Botërore Shinobi, dhe duke u shpenguar për fat të mirë nga Naruto, Sasuke vendos të kthehet në Konoha dhe t'i kushtojë jetën e tij për të ndihmuar në mbrojtjen e fshatit dhe banorëve të tij, duke u referuar si "Kage Mbështetëse" (支 う 影, Sasaukage, që do të thotë fjalë për fjalë: Hije Mbështetëse).
Përshkrimi i personazhit
Sasuke ishte një gjeni i fortë në pjesën e parë. Ai vjen nga klani i famshëm i uchihave. Ai urren vëllain e tij dhe kërkon ta vrasë atë sepse vëllai i Sasukes vrau klanin e uchihave dhe më vonë u bashkua me një organizatë kriminele Akatsuki. Atë e pëlqejnë shumë vajzat si Ino, Sakura, etj, ai në çdo mision ka mbrojtur shokët e tij të skuadrës Naruton dhe Sakuren. Misioni i parë ishte të mbronte ndërtuesin e urave Tazuna. Sasuke lufton me vëllezërit Oni aty dhe më pas bashkë me Naruton lufton kundër Hakut. Haku vritet nga Kakashi edhe Zabuza gjithashtu. Pastaj luftuan kundër ninxhave të Amegakure. Orochimaru e kafshon në qafë më vonë dhe i vendos shenjën e mallkimit, kjo e bënte Sasuken me fuqi të errëta dhe të keq. Beteja finale zhvillohet mes Sasukes dhe Narutos. Sasuken shkoi te Orochimaru dhe në Naruto Shippuden ai bëhet shumë i fuqishëm. Takohet me Naruton, Sakuren, Sain dhe Yamaton.
Teknika
Kakashi i mësoi Sasukës chidorin, një teknikë shumë e fuqishme. Ai kishte gjithashtu shishi-rendan, Sasuke kishte të gjitha teknikat me zjarr. Ai dhe klani i tij kishin sytë e fuqishëm Sharingan, kur shkoi te Orochimaru mbante një shpatë Kusanagi, ai mësoi po ashtu Chidori Nagashi, Chidori Senbon, gjithashtu thërriste gjarprin Manda dhe arriti të mësonte genjutsu (teknika e iluzionit). Më vonë pasi ai vret Itachin ky i fundit i jep syrin e tij Makegyou Sharingan dhe kështu ai kontrollonte Amaterasu ose flakra të zeza. Më vonë mësoi të kontrollonte Susanon. Pas vdekjes së vëllait të tij, ai e zgjoi Mangekyo Sharinganin, por më vonë ia morri sytë e Itachit, dhe e zgjoi Sharinganin të përjetshëm. Pasi Hagoromo i'a transferoi çakrat e tij, Sasuke e zgjoi Rineganin, i cili i jepi fuqi Sasukes mjaft për ta prek shtizë e çakrave së Madarës. poashtu i'a jepi fuqi për të transportuar vetën e tij afër personit.
Sasuke Demon
Në episodin 128 Sasuke do të ndeshet me Naruton dhe është më i fortë sepse vula që i ka dhënë Orochimaru e ka bërë shumë të fuqishëm gjatë asaj ndeshje Sasuke për ta vrarë Naruton përdor chidori por Naruto nuk vdes dhe bëhet dhelpra me një bisht por edhe Sasuke kthehet në një demon shumë të fuqishëm prej vulës që ka. Sasuke përdor chidorin e zezë kurse Naruto përdor rasengan për ta mundur Sasuken. Por Sasuke fiton dhe shkon drejt Orochimarus kurse Naruton e gjen Kakashi. Në Naruto Shippuden Sasuke e vret Orochimarun dhe Itachin.
Tsunade
Historia
Tsunade është mbesa e Hashirama Senju dhe Mito Uzumaki. Hashirama vuri re Tsunade kur ajo ishte shumë e re sepse ajo ishte mbesa e tij e parë dhe e pa devijimin e saj dhe adoptimin e saj të zakoneve të tij të lojërave të fatit shumë zbavitës. Tsunade trashëgoi gjerdanin e tij kur vdiq. Pasi ajo u diplomua nga akademia e Konoha-s, Tsunade u bashkua me Orochimaru dhe Jiraiya nën udhëheqjen e Hiruzen Sarutobi.
Vëllai i vogël i Tsunade, Nawaki ëndërronte që një ditë të bëhej Hokage në mënyrë që ai të mbronte Konoha, trashëgiminë e gjyshit të tyre. Në ditëlindjen e dymbëdhjetë të Nawaki, Tsunade puthi ballin dhe i dha gjerdanin e Hashirama me shpresën se do ta ndihmonte të arrijë ëndrrën e tij. Ai vdiq të nesërmen, një viktimë e Luftës së Dytë Botërore Shinobi, duke i kthyer kështu gjerdanin asaj. Tsunade filloi të mbrojë për përfshirjen e ninjave mjekësorë në të gjitha skuadrat me katër burra për të shmangur vdekjet në të ardhmen si ato të Nawaki. Hiruzeni, Hokage e Tretë, u pajtua me argumentet e saj, por nuk mund t'i kushtonte burime zbatimit të nevojshëm për shkak të luftës në vazhdim. Nga ana tjetër, Dan Katō ndau pikëpamjet e saj dhe ndërsa marrëdhënia e tyre u zhvillua, ai i besoi asaj ëndrrat e tij për t'u bërë Hokage në mënyrë që ai të mund të sillte ndryshime në Konoha dhe të mbronte të dashurin e tij nga vdekja. Tsunade puthi ballin dhe i dha gjerdanin e Hashirama me shpresën se do ta ndihmonte të arrinte ëndrrën e tij.
Menjëherë pas kësaj, Dan u plagos për vdekje gjatë një beteje në Luftën e Dytë Botërore Shinobi dhe ndërsa Tsunade ishte në gjendje të ndalonte gjakderdhjen, kjo ishte një shkak i humbur pasi humbja e gjakut ishte shumë e rëndë dhe Dan u nënshtrua plagëve të tij. Dështimi i saj për të ndaluar humbjen e tij të rëndë të gjakut bëri që ajo të zhvillonte hemofobi. Tsunade më vonë do të merrte mbesën e Danit, Shizune, si një nxënëse dhe do të largohej nga fshati disa kohë pas kësaj, duke u tërhequr nga jeta si një shinobi. Për shkak të hemofobisë së saj, Tsunade u tërhoq nga çdo përfshirje e drejtpërdrejtë në mjekësi ose luftime, përkundrazi duke u mbështetur te Shizune sa herë që dilte një nevojë për njërën ose tjetrën.
Kantoni Bellegarde-en-Marche
Kantoni Bellegarde-en-Marche (frëngjisht: Canton de Bellegarde-en-Marche) është një kanton në departamentin Creuse, rajonin Limousin në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bellegarde-en-Marche. Ka sipërfaqe 173.01km2 dhe popullsi 2635 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Bellegarde-en-Marche aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
James K. Polk
right|200px|James Knox Polk|thumb James Knox Polk lindi më 2 nëntor 1795 në Sugar Creek, North Carolina; vdiq më 15 qershor 1849 në Nashville, Tennessee. Ishte i 11-ti. President të ShBA (1845-1849).
.ls
.ls është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Lesotos.
Donald Sutherland
parapamje|right|Donald Sutherland (2013) Donald McNichol Sutherland lindi më 17 July 1935, është një aktor amerikan. Ai u bë i famshëm me rolin e tij në filmi Hunger Games.
ACADB
ACADB-ja (The Association of Culture and Art Development in Balkans) është kompania e parë profesionale e filmit që njihet nga të gjitha institucionet ndërkombëtare prezente në Kosove si dëshmi e gjalle e prodhimit të serialit të pare në Kosovë të realizuar vetëm nga Kosovaret si në stafin krijues ashtu edhe atë teknik dhe ka krijuar një emër shumë impresiv para shumë Kompanive të filmit si në Ballkan ashtu edhe në Amerikë duke prezantuar për herë të parë Kosovën vizualisht para auditeriumit amerikan.
Gjenerali
Një gjeneral apo oficer i përgjithshëm është një oficer i rangut të lartë në ushtri, dhe në forcat ajrore të disa kombeve, forcat hapësinore dhe marinsat ose këmbësorinë detare.
Në disa përdorime termi "oficer i përgjithshëm" i referohet një gradë mbi kolonel.
Termi gjeneral përdoret në dy mënyra: si titull i përgjithshëm për të gjitha gradët e oficerit të përgjithshëm dhe si gradë specifike. Fillon në shekullin e 16-të, si një shkurtim i kapitenit gjeneral, grada e cila është marrë nga capitaine général e mesme franceze. Mbiemri i përgjithshëm ishte vendosur në emërtimet e oficerëve që nga periudha e mesjetës së vonë për të treguar epërsinë relative ose një juridiksion të zgjeruar.
Sot, titulli i gjeneralit njihet në disa vende si gradë me katër yje. Sidoqoftë, vende të ndryshme përdorin sisteme të ndryshme yjesh ose shenja të tjera për gradat e larta. Ai ka një kod të shkallës së shkallës së NATO-s OF-9 dhe është grada më e lartë në përdorim aktualisht në një numër ushtrish, forcash ajrore dhe organizata detare.
Mbrojtja e Konsumatorit
Mbrojtja e Konsumatorit, është shprehje e përgjithshme me të cilën nënkuptohen forma të organizuara apo ashtu inciativa të vetëlinduara ndër individë të shoqërisë, që për qëllim kanë mbrojtjen e konsumatorëve.
Në shtete të njohura si tregje me standarde të nivelit botëror, organizimet e tilla janë institucionalizuar. Në disa vende në zhvillim, edhe pse institucionalizimi i tyre është bërë, së paku nëpër dokumentacione, funksionimi i tyre është i barabartë me zero ose në fazen e krijimit.
Problemet ndërkombëtare
Për shkak të standardit të jetesës, nëpër shtete të ndryshme vërehet edhe standardi i ndryshëm i produkteve në qarkullim të tregjeve të tyre. Deri para hyrjes në fuqi të normës shoqërore të "tregut të lirë" në kohën e globalizmit, problemi i mbrojtjes së konsumatorëve ka qenë, pakë a shumë problem i shtetit. Mirëpo me futjen në fuqi të normës së "tregut të lirë" në kohën e globalizmit, interesat e shteteve dhe të banorëve të saj, pakë a shumë kanë ndryshuar. Si pasojë e kësaj dukurie ka ardhë deri tekë degjenerimi i standartit të produkteve. Këto dukuri, kanë bërë që vetë konsumatorët të mundohen të bëjnë një rezistenc shoqërore kundrejt produkteve të ndryshme që i shkelin normat shoqërore.
Problemi i infiltrimit
Problemi i infiltrimit të prodhuesve në shoqërinë civile dhe në institucionet shtetërore të parapara për mbrojtjen e konsumatorëve është një ndër problemet më të mëdha të shoqërisë njerëzore në globalizëm. Pa aftësia e përballjes me këtë dukuri është një ndër faktorët më të mëdhenj të shkatërrimit apo të mos lejimit të funksionimit jo vetem të sistemeve demokratike, por edhe te "tregjeve të lira" të cilat gjithjë e më shumë i ngjajnë "tregjeve të egjura" në të cilat dominon propaganda e prodhuesve.
https://web.archive.org/web/20160305002751/http://www.konsumatori.org/index.php?option=com_content&task=view&id=12&Itemid=99999999
Mr. Mister
Mr. Mister ishte një pop rock bend amerikan i viteve 1980. Mr. Mister konsiderohen si reprezantuesit e zërit melodik dhe të sofistikuar të pop rock-ut të viteve 1980. Bendi ishte i përbërë nga Richard Page (vokal dhe bas), Steve George (tastierë), Pat Mastelotto (bateri) dhe Steve Farris (kitarë).
Qeverimi i ndërmjetshëm osman
Qeverimi i ndërmjetshëm osman, ose Lufta Civile Osmane (20 korrik 1402 - 5 korrik 1413; Turqisht: Fetret Devri, "Periudha Interregnum"), ishte një luftë civile në Perandorinë Osmane midis bijve të sulltan Bajazitit I pas humbjes së babait të tyre në betejën e Ankarasë më 20 korrik 1402. Megjithëse Mehmed Çelebi u konfirmua si sulltan nga Timuri, vëllezërit e tij Isa Çelebi, Musa Çelebi, Süleyman Çelebi dhe më vonë, Mustafa Çelebi, refuzuan të njohin autoritetin e tij, duke pretenduar secili fronin për vete. Lufta civile ishte rezultati. Qeverimi zgjati pak më pak se 11 vjet deri në Betejën e Çamurlu më 5 korrik 1413, kur Mehmed Çelebi doli si fitimtar, kurorëzoi veten Sulltan Mehmed I dhe rivendosi perandorinë.
Lufta civile
parapamje|right|250px|Përshkrimi i vonshëm i shekullit 16-të të Musës dhe Sulejmanit, duke shikuar njëri-tjetrin Gjatë ngërçit në Anadoll, i cili zgjati nga 1405–1410, Mehmeti dërgoi Musën përtej Detit të Zi në Trakia me një forcë të vogël për të sulmuar territoret e Sulejmanit në Evropën jug-lindore. Kjo manovër së shpejti e kujtoi Sulejmanin në Traki, ku filloi një garë e shkurtër por sanguinare midis tij dhe Musait. Në fillim Suleyman kishte epërsinë, duke fituar Betejën e Kosmidionit më 1410, por në vitin 1411 ushtria e tij u largua tek Musa në Ederne dhe Suleyman u ekzekutua me urdhër të Musait. Tani Musa ishte sundimtari i sundimeve osmane në Traki.
Ushtritë e vëllezërve rivalë osmanë u takuan në fushën e Çamurlut (sot Samokov, Bullgari). Hasani, Agai i jeniçerëve të Mehmetit, doli përpara radhëve dhe u përpoq që trupat të ndryshonin anën. Musa vrapoi drejt Hasanit dhe e vrau atë, por u plagos vetë nga një oficer që e kishte shoqëruar Hasanin. Osmanët e Musait luftuan mirë, por betejën e fituan Mehmeti dhe aleatët e tij. Musa iku, më vonë u kap dhe u mbyt. Me vdekjen e Musait, Mehmeti ishte djali i vetëm i mbijetuar i sulltan Bajazitit të ndjerë I dhe u bë Sulltan Mehmeti I. Qeverimi ishte një shembull i mrekullueshëm i vëllavrasjes që do të bëhej i zakonshëm në trashëgiminë osmane.
Mahmud Cungu
Mahmud Cungu (Elbasan, 23 maj 1913 - Long Island, 14 gusht 1983) ka qenë inxhinier, figurë e njohur e diasporës në ShBA. Në nder të tij dhe të të vëllait, në Elbasan i kanë dhënë shkollës së gjuhëve të huaja emrin "Mahmud e Ali Cungu".
Biografia
U lind në Elbasan më 1913, i biri i Ibrahim dhe Hajrije Cungut; i vëllai, Aliu, ishte disa vite më i madh. Ishte aktivist i Federatës Vatra dhe bashkëpunoi me shtypin e kohës, gjithashtu bëri shumë përkthime të veprave të autorëve shqiptarë në anglisht, si "Bagëti e Bujqësi", si dhe hartoi disa memorandume për Shqipërinë, përfshirë këtu dhe monografinë "Demokraci apo diktaturë". U nda nga jeta në 14 gusht 1983.
Modena
Modena (Modna në dialektin Modenese, nga etruskishtja Mutna, ndryshuar në Mutina nga romakët) është një qytet italian prej 184.525 banorësh, kryeqyteti i provincës në Emilia-Romanja.
Historiku
Qyteti i Modenas 1598-1859 ishte kryeqyteti i Dukatit të Estes dhe është një Universitet i lashtë dhe Kryepeshkopatë. Që nga viti 1947, qyteti është edhe shtëpia (në Pallatin e Dukës) e Akademisë Ushtarake të Ushtrisë dhe të karabinierëve.
Objekte kulti
Katedralja, Torre CIVICA dhe Piazza Grande e kanë përfshirë Modenan që nga viti 1997 në listën e vendeve të trashëgimisë italiane nga UNESCO.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1882
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Marko Bitraku
Marko Bitraku (Lavdar të Oparit, 15 janar 1951 - 8 tetor 2015) ishte aktor i mirënjohur shqiptar.
Jeta
Marko Bitraku lindi më 15 janar të vitit 1951 Lavdar të Oparit të rrethit të Korçës. Ai vdiq më 8 tetor 2015. Pas mbarimit të studimeve të larta në Institutin e Lartë të Arteve (sot Akademia e Arteve) në vitin 1974 fillon punën si aktor profesionist në Teatrin "Andon Zako Çajupi" të Korçës. Në skenën e këtij teatri do të interpretojë me dhjetëra role të cilat do ta bëjnë të njohur për publikun artdashës. Këtu mund të përmendim interpretimet e tij në rolin e Bomarshesë në komedinë “Berberi i Seviljes” e Bomarshesë apo rolin e Hajnit në dramën “Franku i V-të” i Dyrrenmat. Roli i tij më i fundit do të jetë ai i Jovan Bregut në komedinë "Jovan Bregu, refugjat" e Adelina Balashit.
Më vitin 2008 ai do të realizojë edhe regjinë e monodramës "Velloja e bardhë" e Odise Plakut. Në kinematografi ka interpretuar më se 13 role. Roli i tij i parë do të jetë në filmin televiziv "Flamur në dallgë" në vitin 1977. Më tej do të vazhdonin role të tjera si ai Komandantit të Xhandarëve në filmin "Mësonjëtorja" në vitin 1979, roli i Selmanit në filmin "Asgjë nuk harrohet" në vitin 1985, rolin e Rushkës në filmin "Njerëz në rrymë", rolin e Samiut në filmin "I dashur armik" në vitin 2004 etj. Interpretimi më i fundit i aktorit Marko Bitraku është në filmin "Kronikë Provinciale" në vitin 2009. Ndahet nga jeta më 8 tetor 2015.
.lt
.lt është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Lituanisë.
Kosova 1-0 Omani (miqësore 7 shtator 2014)
Kosova 1-0 Omani Kosova fitoi ndeshjen miqësore ndaj përfaqësues së Omanit, me rezultat 1 me 0, duke shënuar fitoren e parë ndërkombëtare. Imran Bunjaku ka sjellë fitoren e Kosovës në stadiumin e kryeqytetit duke shënuar gol në minutën e 84 nga pika e bardhë.
.lu
.lu është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Luksemburgut.
La Cellera de Ter
Lidhje të jashtme
La Cellera de Ter
Bashkimi Rusi Bellorusi
thumb|Bashkimi Rusi Bellorusi Bashkimi Rusi Bjellorusi është etnitet mbishtetëror i cili përbëhet nga Rusia dhe Bjellorusia e që është krijuar në vitin 1996.
Gjoko Taneski
Gjoko Taneski (Maqedone:Ѓоко Танески) është këngëtarë nga Republika e Maqedonisë.
Festivali Evropian i Këngës 2010
Taneski fitoi finalen kombëtare në Maqedoni për përzgjedhje në Festivalin Evropian të Këngës 2010, ai mori vendin e parë duke fituar për 0 pikë nga vendi i dytë, me pikë të njejta por nga televotat dhe më i adhuar ishte edhe nga juria. Taneski do të ketë një biletë Maqedone për Eurosong 2010.
Konferenca mbi filmin e Evropës Jug - Lindore
Konferenca mbi filmin e Evropës Jug - Lindore është konferencë në të cilën është shfaqur seriali kosovarë Jeta e një toke si dhe filmat : "Toka e askujt" (nga Bosnja dhe Hercegovina), "Para shiut" (nga Maqedonia) dhe "Në duart e të rrezikshmeve" (film dokumentar mbi holokaustin, fitues i oskarit për vitin 2000). "Jeta (film)" është shfaqur edhe në festivalin e filmit ndërkombëtar në Oklahoma ku kane marre pjese më se 48 filma nga e tërë bota.
Jacques Cartier
right|thumb|Jacques Cartier Jacques Cartier (31 dhjetor, 1491 – 1 shtator, 1557) ishte eksplorues francez me origjin nga Breton. Ai ishte europiani i pari për të përshkruar dhe hartuar Gulf of Saint Lawrence dhe brigjet e Saint Lawrence River, të cilat ai i quajti "The Country of Canadas"(Vendi i Kanadës).
Shtatorja e Idriz Sulit
shtatorja e Idriz Sulit e gdhendur ne dru, është një vepër e madhe arti dhe një simbol i rralle i historise dhe kultures kombëtare. Ndodhet në qendër të fshati Zhulat në Komunën Cepo të Gjirokastrës. shtatorja e luftëtarit dhe mendimtarit zhulatas Idriz Suli, pasardhës i priftit iluminist Papa Zhuli të Zhulatit, është gdhëndur nga skulptori amator vendas Murat Kerra. Ai përdoruri për këtë vepër trupin e trungut të një rrapi historik që ka qëndruar aty për rreth 500-600 vjet në qendër të fshatit si simbol i qendresës, bashkimit, bashkëjetesës dhe i vlerave të një komuniteti të lashtë, por që fatkeqësisht kishte disa vjet që ishte tharë plotësisht.
Jacques Cartier
Biografia
Jacques Cartier u lind më 1491 në Saint-Malo, porti në bregu e veri-lindjes të Brittany. Cartier, i cili ishte marinar, ndryshoj statusin e tij social në 1520 duke u martuar me Mary Catherine des Granches, anëtare e një familje kryesore.
Zachary Taylor
right|200px|Zachary Taylor|thumb Zachary Taylor lindi më 24 dhjetor 1784 në Barboursville, Virginia; vdiq më 9 korrik 1850 në Uashington D.C.. Ishte një gjeneral amerikan dhe i 12-ti. President të ShBA, prej 5 mars deri 9 korrik.
Shtatorja e Idriz Sulit
shtatorja ka permasat 4,5 metra e lartë dhe rreth 2 metra e gjerë. Ndonëse në një pozicion të ulur sipër një “guri”, në shtatin e tij dallohen qartë veshjet tradicionale labe, fustanella, qylafi i bardhë, jeleku i qendisur me motive tradicionale, brezi me kobure, kalcat dhe opingat e zbukuruara të labit.
Lista e peshëngritësve shqiptarë
Kjo është lista e peshëngritësve më të dalluar shqiptarë në arenën kombëtare dhe atë ndërkombëtare.
Jeta e një toke
Prodhuar nga Avni Abazi|thumb|right|300px Jeta e një toke është seriali i parë i pasluftës në Kosovë. Jeta e një toke është prodhuar nga "The Association of Culture and Art Development in Balkans – ACADB" dhe është shfaqur në KTV në vitin 2001 - 2002. Projekti ështe financuar nga Zyra Amerikane në Prishtinë. Ka 15 seri me 15 tema që shoqëria kosovare ballafaqohet pas luftës në Kosovë me zhanër edukativo-arsimor me nuancë artistike dhe argëtuese, moto e të cilit është zhvillimi i shoqërisë civile dhe demokratike. Çdo seri e këtij seriali është punuar me BETA SP dhe ka kohëzgjatje nga 30 deri në 50 minuta. Ka të involvuar 14 regjisorë, 10 skenaristë dhe 104 aktorë profesionistë (duke mos përfshirë statistët).
Të dhëna mbi serialin
Afër 4000 amerikanë e kanë parë këtë serial. Seriali Jeta e një toke është prezantuar deri më tani në : American University in Bulgaria, Oklahoma University, Oklahoma Central University, Loyola University, Nichols State University, Norman Collage, Columbus University si dhe në Emerson University në Boston. Është shfaqur po ashtu në : Konferencën mbi filmin e Evropës Jug - Lindore.
Seria 3 : Gjykimi
Foto nga seria 3|thumb|right|165px
Foto nga seria 4|thumb|right|140px
Seria 4 : Kindapimi
Foto nga seria 5|thumb|right|140px
Seria 5 : Nga rruga në rrugë
Foto nga seria 6|thumb|right|140px
Seria 7 : Pacienti im
Në pritje të fotografive të tjera|thumb|right|150px Foto nga seria 8|thumb|right|150px
Seria 8 : Shtepia prej qelqit
Foto nga seria 9|thumb|right|140px
Seria 10 : Kosovarët
Në pritje të fotografive të tjera|thumb|right|150px
Seria 11 : Studentat
Në pritje të fotografive të tjera|thumb|right|150px
Seria 12 : Heshtja
Në pritje të fotografive të tjera|thumb|right|150px
Seria 13 : Dyshimi
Në pritje të fotografive të tjera|thumb|right|150px
Seria 14 : Aroma e Qytetit
Në pritje të fotografive të tjera|thumb|right|150px
Seria 15 : Jeta e një toke
Foto nga seria 15|thumb|right|160px
Shiko edhe
Serialet shqiptare
Yoshio Harada
Yoshio Harada (原田 芳雄, Harada Yoshio, 29 shkurt 1940 – 19 korrik 2011) ishte një aktor japonez më i njohur për rolin e rebelëve në një karrierë që zgjati gjashtë dekada.
Karriera
I lindur në Tokio, Harada iu bashkua Kompanisë së Teatrit Haiyuza në vitin 1966 dhe bëri debutimin e tij televiziv më 1967 me "Tenka no seinen" dhe debutimin e tij në film më 1968 me Fukushū no uta ga kikoeru. Ai u bë i famshëm duke u shfaqur në filmat e New Action në Nikkatsu duke luajtur rebelët e rinj. Ndër karakteristikat e tij për Nikkatsu ishte filmi i shfrytëzimit të vitit 1971, Stray Cat Rock: Crazy Riders '71 (gjithashtu i njohur si Alleycat Rock: Crazy Riders '71) për regjisorin Toshiya Fujita ku ai luajti djalin e një bosi yakuza.
Duke u larguar nga Haiyūza më 1971, ai u shfaq në filma të realizuar nga shumë regjisorë, duke përfshirë Seijun Suzuki, Shūji Terayama, Azuma Morisaki, Kihachi Okamoto, Rokurō Mochizuki, Jun Ichikawa, Hirokazu Koreeda dhe Kōji Wakamatsu, por ai u favorizua veçanërisht nga Kazuo Kuroki dhe Junji Sakamoto. Ai luajti në shumë filma të pavarur, duke përfshirë ato të Art Theatre Guild. Sipas kritikut Mark Schilling, Harada ishte "i preferuari i brezave të helmerave japonezë për tiparet e tij të ashpra, zërin e ulët, gjëmues dhe praninë e veçantë, me nuancat e errësirës dhe të egërsisë që e bënë atë të natyrshëm për rolet antihero në rininë e tij". Harada u shfaq edhe në shumë drama televizive.
Ai vdiq nga kanceri kolorektal më 19 korrik 2011 ndërsa po luftonte me kancerin. Filmi i tij i fundit me protagonist ishte Someday, dhe ishte në një konferencë shtypi për atë film më 11 korrik që ai bëri paraqitjen e tij të fundit publike.
Çmimet
Një veteran i mbi 80 filmave, Harada fitoi çmimin për aktorin më të mirë më 1990 Blue Ribbon Awards për Ronin-gai dhe Ware ni Utsu Yōi Ari''. Ai kishte fituar më parë Blue Ribbon Awards për aktorin më të mirë në rol dytësor më 1975 për Matsuri no junbi. Ai gjithashtu fitoi çmimin për aktorin më të mirë në Mainichi Film Awards më 1997 për Onibi, dhe Hochi Film Awards për aktorin më të mirë dytësor më 1989 për Dotsuitarunen. Ai u nominua dy herë për Çmimin e Akademisë Japoneze për aktorin më të mirë dhe fitoi çmimin për aktorin më të mirë dytësor në Festivalin e 11-të të Filmit në Yokohama për Dotsuitarunen dhe Kiss yori kantan.
Ai mori një Medalje Nderi me Purple Ribbon nga qeveria japoneze në vitin 2003.
.lv
.lv është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Letonisë.
Shqiptarët në Kosovë
Shqiptarët e Kosovës, janë grupi më i madh etnik në Kosovë. Sipas regjistrimit të popullsisë të vitit 2011 në Kosovë banojnë 1,616,869 shqiptarë, ose rreth 93% e popullsisë së Kosovës. Mërgues shqiptarë nga Kosova jetojnë në numër të madh në Evropën perëndimore (posaçërisht në Zvicër dhe Gjermani) dhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Kultura
Shqiptarët e Kosovës dhe të Shqipërisë janë të lidhur ngusht në aspektin kulturor. Traditat dhe zakonet ndyshojnë nga vendi në vend brenda Kosovës. Shqiptarët e Kosovës flasin dialektin gegë të shqipes, ndërsa gjuha e institucioneve shtetërore, arsimit, librave dhe medias është shqipja standarde.
Arsimi është i mudësuar në të gjithë nivelet: fillor, i mesëm dhe i lartë. Universiteti i Prishtinës "Hasan Prishtina" është universiteti publik dhe më i rëndësishëm i Kosovës. Biblioteka Kombëtare e Kosovës "Pjetër Bogdani" është biblioteka kryesore dhe më e madhe në Kosovë, e vendosur në Prishtinë.
Institucionet më të rëndësishme të kulturës në Kosovë janë: Teatri Kombëtar i Kosovës, Qendra Kinematografike e Kosovës, Galeria e Arteve e Kosovës, Ansambli Kombëtar i Këngëve dhe Valleve "Shota" dhe Kosovafilmi. Ndërsa institucionet më të rëndësishme të trashëgimisë kulturore janë: Muzeu i Kosovës, Instituti Arkeologjik i Kosovës dhe Instituti për Mbrojtjen e Monumenteve.
Feja
Shumica e shqiptarëve të Kosovës janë myslimanë, kryesisht synitë. Një pakicë e shqiptarëve janë katolikë të ritit romak.
8 Maj
Ne 8 Maj 1880 vdes Gustave Flaubert,autori i famshem i romanit "Madame Bovari". Ne fillim Flaubert botoi "Madame Bovari" ne pjese,ne gazete.Romani u botua ne dy volume  ne 15 prill 1857.Akuzat dhe procesi i hapur kunder Flaubert-it per shkak te romanit"imoral" e bene romanin edhe me te famshem.Flaubert ishte nje perfeksionist ne te shkruar,gjithmone ne kerkim te fjales se duhur dhe mburrej me kete cilesi te tij.
Lindje
parapamje|djathtas|250px|F. A. von Hayek
.ma
.ma është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Marokut.
Muriqi i Sipërm
Muriq i Sipërm, (malazezisht:Горњи Мурићи/Gornji Murići) është vendbanim në Komunën e Tivarit në Mali i Zi.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së vitit 2003 ka pasur 108 banorë, ndërsa në vitin 1991 ka pasur 101 banorë. Ky vendbanim kejtësisht është i banuar nga popullata Shqiptare.
Shqipëri 2–1 Greqi (4 Shtator 2004)
Shqipëri 2–1 Greqi Skuadra kuqezi realizoi fitore 2:1 në përballje me Përfaqësuesen e Greqisë në takimin e zhvilluar në stadiumin "Qemal Stafa" në Tiranë. Golat për kuqezinjtë në këtë sfidë u shënuan nga Edvin Murati dhe Adrian Alija, ky i fundit një eurogol.
Medeoni
Medeoni ka qenë qytet i fortifikuar ilir i fisit të labeatëve. Ndodhej pranë Medunit të sotëm në Malin e Zi. Qyteti është themeluar në fund të shek.IV p.e.s. Përmendet për herë të parë lidhur me Luftën III iliro-romake. Muret mbrojtëse janë ndërtuar me blloqe gurësh drejtkëndësh dhe nganjëherë poligonalë, të përforcuara me kulla prej të cilave ruhen sot vetëm dy. Pas rënies së Shkodrës më 168 p.e.s. në duart e romakëve, në Medeon u strehua familja e mbretit Gent, ku u zu rob nga romakët.
Samuel Åkerhielm
Samuel Åkerhielm, 1684-1768, baron suedez, këshilltar shtetëror dhe gjyktar i gjykatës së shkallës së dytë. Samuel Åkerhielm ishte anëtar i një lëvizje politike së bashku më Arvid Horn, por u lidh pasi më opozitën kundër, që quhet, partin kapele, të cilit politikë ushtarake ai majft nuk i pëlqej.
Enrico Cuccia
Enrico Cuccia (Romë, 24 nëntor 1907 – Milano, 23 qershor 2000) ishte një bankier italian, nga më të rëndësishmit e gjysmës së dytë të shekullit të njëzetë. Ishte një nga figurat kryesore në skenën italiane financiare dhe ekonomike të shekullit të njëzetë.
Origjina dhe formimi
Enrico Cuccia u lind ne Roma nga prinder nga sicilia, familja e te atit ishte me origjine arbëreshë nga Mezzojuso. Pas fitoi diplomën në jurisprudence, Cuccia fu assunto dall'IRI nella sede distaccata di Londra.
Ne tetor te 1932 diviene "impiegato del servizio operazioni finanziarie e cambi con l'estero" presso la Banca d'Italia.
Cuccia fu un appassionato d'arte. Fu iscritto ad un loggia massonica segreta di nome "Giustizia e Libertà", del gruppo di "Piazza del Gesù", che vide molti suoi iscritti passare alla P2.
Eksperienca administartive ne regjimin fashist
Ne 1936, fu inviato dal sottosegretariato per gli scambi e per le valute in Africa orientale italiana (AOI) con l'incarico di creare le delegazioni del sottosegretariato e con quello informale di stroncare un traffico clandestino di valute.
Enrico Cuccia punon Africa orientale italiana insieme al suo collega Giuseppe Ferlesch sotto le direttive di Alberto D'Agostino, capo della direzione generale delle valute del sottosegretariato, al vertice del quale c'era Felice Guarneri. Il suo lavoro venne accolto favorevolmente in Italia: il 1 luglio 1937, ritornato in Italia per qualche giorno, Enrico Cuccia fu ricevuto insieme a Guarneri da Benito Mussolini. Il giorno dopo l'incontro con il Duce, il Corriere della Sera pubblicò un articolo nel quale si leggeva che: "Il Duce ha elogiato il dottor Cuccia per il lavoro compiuto in circostanze particolarmente difficili..." . Si trattava di un segnale, sottinteso ma chiaro, destinato a coloro che premeditavano di attentare all'incolumità di Cuccia e in particolare fu un avvertimento diretto al viceré d'Etiopia Rodolfo Graziani e al suo entourage che non avevano gradito le intromissioni del giovane funzionario in una gestione amministrativa che Cuccia sospettava fosse caratterizzata da gravi irregolarità finanziarie e da una interessata tolleranza nei confronti dei trafficanti di valuta. Nonostante la situazione disagiata e pericolosa nella quale visse durante il periodo di permanenza in Africa orientale, nonostante le difficoltà e gli ostacoli, Cuccia operò con grande serietà e severità, stilando relazioni tecniche precise ed esaustive che puntualmente inviava a D'Agostino, ricevendone indicazioni e incoraggiamenti continui.
Successivamente, Cuccia ebbe occasione di lavorare presso la Comit diretta da Raffaele Mattioli.
Antifashismi gjate Luftes se Dyte Boterore
Gjate Luftes se Dyte Boterore ai bëri disa udhëtime në Svicra allo scopo di sostenere la Resistenza, per la quale operò anche da staffetta con la copertura fornitagli dal fatto di essere un funzionario di banca di alto livello; in un viaggio a Lisbona nel 1942 si fece latore di un messaggio segreto degli oppositori filobritannici Adolfo Tino e Ugo La Malfa al conte Sforza, in esilio negli Stati Uniti : se ne fece tramite il diplomatico statunitense George Kennan.
Lindja e Mediobankes
Nga fundi i 1944, Enrico Cuccia seguì la vicenda di Mediobanca, quando Mattioli propose un "ente specializzato per i cosiddetti finanziamenti a medio termine" (in sostanza, un modo per superare la legge bancaria del 1936) Giorgio La Malfa, Cosa direbbe oggi Cuccia ai nuovi vertici di Mediobanca e Generali, Il Foglio quotidiano, 3 aprile 2010, ricorda in proposito che: "Il progetto era nato a Roma, in seno alla Comit, nell'estate del 1944, quando, dopo la liberazione della capitale, profilandosi la fine della guerra, Raffaele Mattioli e lo stesso Cuccia avevano cominciato a riflettere sul problema della ricostruzione postbellica. L'esigenza di creare un istituto specializzato nel credito a medio termine aveva però radici più lontane nel tempo: essa risaliva essenzialmente agli anni trenta, quando, sotto l'impulso di Alberto Beneduce, era stata posta fine all'esperienza della banca mista, di cui la Banca Commerciale di Toeplitz era stato l'esempio più significativo, ed era stato sancito, prima de facto poi con la legge bancaria del 1936, che le banche commerciali dovessero limitarsi al credito corrente, mentre il credito a medio termine doveva essere affidato a istituti con questo compito specifico. Nel procedere al salvataggio della Comit, ormai sull'orlo del fallimento sia per i crediti industriali concessi a imprese a loro volta investite dalla grande crisi del 1929, sia per il crollo dei valori azionari delle società di cui la Comit era azionista, Beneduce aveva preteso le dimissioni di Toeplitz e la sua sostituzione con il giovane Mattioli. Questi aveva accettato la nuova divisione del lavoro ma aveva osservato in varie occasioni che, restringendo l'attività delle banche ai soli crediti a breve termine, si poneva il problema di chi avrebbe potuto concorrere al finanziamento dei programmi di investimento delle imprese manifatturiere. L'avvicinarsi della fine della guerra, ponendo il problema della ricostruzione degli impianti industriali e del riavvio dell'attività produttiva, rendeva urgente provvedere a questo problema, evitando che a farlo fossero costrette, nonostante il divieto contenuto nella legge bancaria, le banche di credito ordinario. . In un convegno tenutosi nel 1986 Enrico Cuccia descrisse con precisione le difficoltà incontrate nella realizzazione del progetto, che aveva richiesto oltre 18 mesi di laboriose trattative, sia per trovare dei partner che accettassero di entrare nel capitale del nuovo istituto sia per superare le obiezioni di chi, come il governatore della Banca d'Italia Luigi Einaudi, temeva che dietro questo progetto vi fosse di fatto il ritorno della Comit alla struttura della banca mista: ecco perché Cuccia organizzò il lavoro dell'istituto che gli venne affidato da un lato senza fare a meno delle Bin azioniste, ma dall'altro lato tenendo le medesime largamente all'oscuro delle decisioni che la banca stava per prendere, apprendendole generalmente a cose fatte.
Menaxhimi i Mediobanca
Ne prill te 1946, Cuccia divenne il direttore della nuova società, posseduta da Credito Italiano, Comit e Banco di Roma. Il 3 novembre 1944 fece parte della delegazione italiana, composta tra gli altri da Egidio Ortona e Raffaele Mattioli, che si recò a Washington con l'obiettivo di richiedere al governo statunitense aiuti per la ricostruzione post-bellica italiana.
Mediobanca divenne in breve tempo il centro del mondo finanziario e politico italiano. Il caso più importante, tra le numerose grandi transazioni economico-finanziarie gestite da Cuccia e da Mediobanca, fu sicuramente la scalata alla Montedison di Giorgio Valerio da parte dell'ENI di Eugenio Cefis.
L'istituto costituì il perno di un sistema di alleanze, che attraverso partecipazioni incrociate e patti parasociali garantiva stabilità degli assetti proprietari dei maggiori gruppi industriali. Mediobanca accrebbe anche la gamma delle sue partecipazioni azionarie, che diventarono veri certiﬁcati di garanzia per le imprese partecipate.
Un altro aspetto importante dell'azione di Cuccia fu l'apertura internazionale che avvenne nel 1955, dopo contatti intensi con André Meyer della Lazard di New York. Nel suo viaggio statunitense del 1965 Antonio Maccanico ebbe modo di apprezzare la considerazione che si avesse a Wall Street per Enrico Cuccia, il cui nome era all'epoca in Italia quasi del tutto sconosciuto al di fuori della ristretta cerchia degli addetti ai lavori.
Ne anni ottanta, Cuccia lasciò l'amministrazione per raggiunti limiti di età, ma restò comunque uno degli uomini più influenti, inavvicinabile dai giornalisti.
Rasti Sindona
Cuccia fu accusato da Michele Sindona di essere il mandante di un complotto nei suoi confronti e di controllare segretamente il tribunale di Milano al quale lui aveva portato documenti a dimostrazione della sua tesi. Fu denunciato con l'accusa di falso in bilancio e in seguito prosciolto. Subì anche un attentato che vide esplodere sulla porta di casa del banchiere, in via Maggiolini, un ordigno probabilmente lanciato lì da un emissario mafioso dello stesso Sindona.
Testimoniò contro Michele Sindona nel processo sull'omicidio di Giorgio Ambrosoli, affermando che l'imputato gli avesse confidato il suo progetto omicida. L'informazione fu ricevuta nell'aprile del 1979 a New York, mentre l'omicidio avvenne l'11 luglio dello stesso anno: eppure Cuccia non avvertì le autorità italiane né lo stesso Ambrosoli. Alle domande dei magistrati rispose di aver mantenuto il silenzio per sfiducia nei confronti dello Stato. Secondo il suo legale Alberto Crespi, Cuccia diede immediatamente mandato a lui di parlare con i giudici riguardo alle minacce di Sindona (le quali furono sottovalutate dalla procura) evitando di esporsi in prima persona temendo per l'incolumità dei suoi figli. Questa ricostruzione viene però smentita dalla procura
Mbas vdekjesh
Alla sua morte il civico di via Filodrammatici dove ha sede Mediobanca fu ribattezzato dal comune di Milano "piazzetta Cuccia".
Nel marzo 2001 la sua bara presso il cimitero di Meina venne trafugata a fini di riscatto da due improvvisati delinquenti, Giampaolo Pesce e Franco Bruno Rapelli detto Crodino, e nascosta in un fienile della Valle di Susa. Alla singolare vicenda è ispirato anche il film "L'ultimo crodino" che per l'appunto riprende il soprannome del Rapelli.
.mc
.mc është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Monakos.
Jas ja imam silata
Jas ja imam silata është këngë nga Gjoko Taneski, këngë kjo e cila do riprezantojë Republikën e Maqedonisë apo IRQ Maqedonisë në Festivali Evropian të Këngës 2010 në Oslo të Norvegjisë.
La Coma i la Pedra
La Coma i la Pedra është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Solsonès, të provincës Lleida, në Katalonia. La Coma i la Pedra ka 252 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 60.62 km2.
Lidhje të jashtme
La Coma i la Pedra
.mg
.mg është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Madagaskarit.
Irkucku
Irkuck, (mongolisht: Эрхүү/Erhüü; rusisht: Иркутск/Irkutsk) është një qytet (nga viti 1686) në Sibir, Rusi dhe qendër administrative e rajonit Irkuck. Popullsia – 576. 100 njerëz (2006). Qyteti është i vendosur në të dy brigjet e lumit Angara, 66 km nga liqenit Bajkal.
Virtyt Kelmendi
Virtyt Kelmendi lindi më 1977 në Prishtinë. Është një skenarist kosovar. Hapat e tijë të parë si skenarist i ka bërë me serialin Jeta e një toke, për të vazhduar më vonë në serialin e famshëm Familja Moderne në të cilën është edhe autorë.
Kantoni Nevers-Nord
Kantoni Nevers-Nord (frëngjisht: Canton de Nevers-Nord) është një kanton në departamentin Nièvre, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Nevers. Ka sipërfaqe 10.8km2 dhe popullsi 12831 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Nevers-Nord aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
.mm
.mm është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Birmanisë.
Kantoni Châteauponsac
Kantoni Châteauponsac (frëngjisht: Canton de Châteauponsac) është një kanton në departamentin Haute-Vienne, rajonin Limousin në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Châteauponsac. Ka sipërfaqe 177.37km2 dhe popullsi 4092 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Châteauponsac aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Bochotnica
Bochotnica është një fshat i Polonisë jug-orientale, dhe gjëndet midis Puławy dhe Lublino, në lumin Bystra. Është pavarur nga konteja e Puławy dhe Voivodati i Lublinit.
.ml
.ml është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Malit.
Thea Garrett
Thea Garrett është një këngëtare nga Malta.
Kreshnik Xhiku
Kreshnik Xhiku është Euroskulptor dhe Profesor si dhe ka qënë drejtues Fakultetit të Arteve Pamore në Universiteti i Arteve në një periudhë dy vjeçare. Aktualisht punon si Konsulent Art në Universitetin George Mason, Fairfax, VA prej vitit 2007.
Mimika Luca
Mimika Luca (24 dhjetor 1937 - 21 shkurt 2023) lindi në Gjirokastër. Ishte aktore e mirënjohur shqiptare. Interpretoi në skenën e Teatrit të Operas dhe Baletit, si balerinë, nga 1951 – 1962. Më 1962 pranohet aktore në Teatrin Popullor, ku ka interpretuar rreth 30 role në 15 vjet, si: Suzana, Luçia, Tjen Ny te “Muri i madh”, Dila te drama Cuca e maleve, Sonja, Nica te filmi Gjenerali i ushtrisë së vdekur, Laja te Kur hidheshin themelet, etj. Ka interpretuar edhe në 12 filma artistikë. U martua me aktorin e shquar Ndrekë Luca. Shkroi edhe disa drama, të cilat u vunë në Teatrin Popullor, më e njohura “Drita”, etj. Në vitin 1977 kalon pedagoge në Institutin e Lartë të Arteve, dega dramë.
Kantoni Bonnat
Përbërja aktuale
Kantoni Bonnat aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Bukoviku (Tivar)
Bukovik, (malazezisht: Буковик/Bukovik) është vendbanim në Komunën e Tivarit në Mal të Zi.
Demografia
Nga 175 banor sa ka pasur në vitin 1948 ka rënë numri në 90 banorë. Ky vendbanim kryesisht është i banuar me malazez por ka edhe Serb e Shqiptar.
Kohë e largët
Regjisor: Spartak Pecani, Skenari: Sotir Andoni, Kompozitor: Hajg Zaharian, Producent: Shqipëria e Re.
Përmbajtja e filmit
Bazuar në tregimin e Sotir Andonit “David Selenikasi”. Filmi flet për aspektet dramatike të mesjetës të personifikuara në fatin e piktorit Andrea Selenica. Ai ka një fund tragjik. Bie pre’ e pabesive të klerikëve të cilët “në emër të zotit” nuk hezitojnë të përdorin edhe helmin vetëm sepse Andrea guxoi të ngrihej kundra ligjeve të kishës.
.mn
.mn është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Mongolisë.
Glenn County
Glenn County është një nga  qarqet në shtetin federal Kaliforni të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.