cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rozhaja
Antika
Siç dihet, banorët e vjetër të Tregovishtës (Rozhajës, Rrozajt) më rrethinë ishin Dardanë. Në shekullin VI p.e.r. në Rozhajë erdhi fisi Ilir Autoriot i cili sundoi mbi vëllazërinë e vet. Depërtimi romak në truallin Ilir në Evropën Juglindore, që filloi aty nga shekulli III p.e.r., pos trojeve tjera pushtoi edhe Tregovishtën. Pas ndarjes së kësaj Perandorie në vitin 395 të e.r. në Perandorin Romake të Perëndimit më qendër në Romë dhe në perandorinë Romake (Bizantine) më qendër në Bizant, Rozhaja, përbënte pikën më veriore të [https://sq.warbletoncouncil.org/caracteristicas-imperio-bizantino-4598#:~:text=Perandoria%20Bizantine%20ose%20Perandoria%20Romake%20Lindore%2C%20ishte%20nj%C3%AB,mbeti%2C%20shum%C3%AB%20e%20dob%C3%ABsuar%2C%20me%20kryeqytet%20n%C3%AB%20Rom%C3%AB. Perandorisë Bizantine].
Shekuli 15.
Territori i Rozhajës kufizohej më Tutinin, Dukagjinin, Plavën e Gucinë dhe më Malin e Zi. Edhe Rozhaja, si shumë qytete të tjera në shekullin XII u mbisunduan nga Nemanjiqet. Gjatë sundimit nemanjqjan popullata vendore përjetoi shtypjen e sunduesit dhe se një pjesë e mirë e tyre u asimilua dhe se kaloi nga besimi katolik në atë ortodoks të Shën Savës. Si e tillë Rozhaja qëndroi nën sundimin e Bizantit deri më ardhjen e Turqve, pra deri në vitin 1455 kur Tregovishta shqiptare bie nën sundimin Turk. Sipas regjistrimit turk të vitit 1455 Rozhaja kishte një territor mjaftë të dendur më banorë, kurse fshati më i madh i Rozhajës në atë kohë ishte Dollova më 42 shtëpi.
Pronar i Tregovishtës
Në vitin 1385 sipas defterëve turke Rozhaja i takonte Sanxhakut të Shkodrës, e që ishte pronë e Ilaz Begut të Kraishtës (Krahinës) dhe e Isa Beg Isakoviqit, themeluesit të Pazarit të Ri.
Tragjedia e Otrantos
]] Tragjedia e Otrantos ndodhi më 28 mars 1997, njohur ndryshe edhe si Përmbytja e Katërit të Radës. Anija shqiptare me 142 persona në bord, u përmbyt nga forcat detare italiane në Ngushticën e Otrantos, duke shkaktuar humbjen e jetës së 57 personave, të moshave nga 3 deri në 69 vjeç. Emigrantët ishin bërë pjesë e emigrimit të madh nga Shqipëria për shkak të kryengritjes e cila filloi pas kolapsit të skemave të piramidave. Në mënyrë për të shmangur hyrjen ilegale të të emigrantëve, forcat detare italiane proçeduan në mënyrë të menjëhershme për të bllokuar hyrjen ilegale në brigjet e Italisë. Gjatë proçedurës së ndalimit, anija italiane Sibilla u përplas me Katerin e Radës duke e mbytur atë e duke rezultuar në vdekjen e 57 personave në bord.
Rozhaja
Popullata (fiset) ne shekulin 18.
Në vitin 1700 popullata e Rozhajës ishte kryesisht e fisit Kelmend, Hot, Shkrel dhe Vukël.
Molins de Rei
Molins de Rei është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Llobregat, të provincës Barcelona, në Katalonia. Molins de Rei ka 24067 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 15.91 km2.
Tragjedia e Otrantos
Kapitenët e anijes italiane ishin përgjegjës të përmbytjes. Ngjarja ngriti shumë polemika mbi shtrijen e fuqisë që një vend mund të ekzekutoi për të mbrojtur veten nga një hyrje e paautorizuar. Argumentet e paraqitura tregonin se një vend duhet të limitojë misionet shtrënguese, të cilat janë tepruara për ndalimin e hyrjes ilegale. Komisioneri i Kombeve të Bashkuara krritikoi blokazhin derisa të krijohej një vendim i përbashkët ndërqeverisës midis Shqipërisë dhe Italisë.
Rozhaja
Shekuli 20. dhe të drejtat e shqiptarëve
Epshet e mëdha grabitqare të serbo-malazezëve ndaj tokave shqiptare, si shumë herë gjatë historisë u shfaqen edhe në vitet 1913-14 kur shpërtheu konflikti midis ushtrisë serbe dhe malazeze për ndarjen e Sanxhakut të cilën më parë bashkërisht e kishin pushtuar. Në vitin 1915, pikërisht më 20 nëntor, Rozhaja u pushtua nga Austro-Hungarezët të cilët përzunë nëpunësit serbo-malazez dhe këto organe administrative i zëvendësoi me popullatën shumicë vendase, pra, me shqiptarë dhe boshnjakë. Edhe ky pushtues, si të tjerët më parë vuri taksa të rënda dhe jeta e vendasve u keqësua dukshëm dhe në shenjë revolte malet e Kullës dhe Hajlës u mbushën prapë me kryengritës (kaçakë).
Molins de Rei
Lidhje të jashtme
Molins de Rei
Tragjedia e Otrantos
Sfondi historik
parapamje|Njëzet mijë refugjatë shqiptarë të anijes Vlora arritën në portin e Barit (8 gusht 1991) Pas viteve të izolimit të detyruar dhe ndalimit për të udhëtuar lirisht, mijëra shqiptarë emigruan në Itali dhe Greqi në fillim dhe gjatë viteve 90' kur sistemi komunist u përmbys. Vala e parë e njerëzëve të cilët emigruan në Itali ishte në mars dhe më pas në gusht të vitit 1991. Vala e parë u ngjallë nga fjala se Italia ishte duke dhënë viza duke bërë kështu mijëra njerëz të mobilizoheshin nëpër anije të të gjitha madhësive në Portin e Durrësit. Qeveria komuniste e cilësoi këtë valë si çmenduri kombëtare. Atëherë 20.000 shqipëtarë kishin arritur Italinë, më së shumti në portin e Brindizit. Pjesa më e madhe e medias italiane e cilësoi këtë situatë si “barbarë” që pushtuan tokën Italiane. Si pasoj e Luftës së Gjirit në Irak, opinionistët italinë shprehën shqetësimin në lidhje me dyshimin "rrezik Islamik nga emigrimi. Disa të tjerë e lidhën ngjarjen me invadimet Osmane në Otranto (1480-1481) përgjatë 64 kilometrave gjerësi me migrimin e viteve 90. Në vitin 1997 krizia kishte pushtuar Shqipërinë për shkak të kolapsit të skemave piramidale, të cilat sollën mosorientim dhe dhunë civile në vend. Në imponim mbikëqyrjeje sollën në Itali frikën e një vale të madhe emigrantësh. Migrimi shqipëtarë arriti kulmin e saj në muajin mars duke sjellë një presion në Itali e duke shkaktuar një reagim të fortë në opinion publik. Italia kishte zbatuar nën një akoordim bilateral për të mbartur anijet shqipëtare sa herë që do të haseshin në detë. Duke filluar nga 3 mars 1997 do të ktheheshin në Shqipëri çdo anije duke u kompesuar me ndihëma financiare nga italia, policinë italiane dhe ndihëma humanitare në vend. Një gjendje ushtarake ishte e stabilizuar në detë midis dy vendeve duke mos lejuar kalimin ilegal. t.
Rozhaja
Shekuli 20. dhe të drejtat e shqiptarëve
Vite të vështira për popullin shqiptar ishin vitet 1918-19 ato ishin të përgjakshme dhe për popullatën e kësaj treve. Ushtria serbe e ndihmuar nga ajo franceze e dëbuan ushtrinë e koalicionit Austro-Hungarez dhe vendosën Tregovishtën nën sundimin e Jugosllavisë së Versajës, ku populli shqiptar këtu përjetoi padrejtësitë e mëdha deri në shkallën e gjenocidit. Gjatë këtij pushtimi u hapën më dhunë disa shkolla në gjuhën serbe. Kështu në vitin 1919-20 në Rozhajë u hap shkolla fillore dhe u mbyllën shkollat shqipe të cilat në Rozhajë i kishte hapur ose kishte provuar t’i hapte një ushtar i ushtrisë austro-hungareze e ky ishte një shqiptar, ku shkollat duket se kanë punuar një kohë të shkurtër gjatë sundimit të austro-hungarezëve të cilët ishin më tolerantë në fushën e arsimit dhe edukimit në gjuhen amtare, gjuhë kjo e cila flitej nga popullsia shqiptare e kësaj treve.
Kantoni Riom-ès-Montagnes
Kantoni Riom-ès-Montagnes (frëngjisht: Canton de Riom-ès-Montagnes) është një kanton në departamentin Cantal, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Riom-ès-Montagnes. Ka sipërfaqe 233.38km2 dhe popullsi 4698 banorë.
Tragjedia e Otrantos
Sfondi historik
Në vitin 1997, një krizë shpërtheu në Shqipëri pas rënies masive  të  skemave piramidale, të cilat rezultuan në përkeqësimin social dhe të dhunës në vend. Një imponim i një mbikëqyreje të jashtëzakonshme, sollën në Itali frikën e një vale të madhe emigrantësh. Migrimi shqipëtarë arriti kulmin e saj në muajin mars duke sjellë një presion në Itali e duke shkaktuar një reagim të fortë në opinion publik. Italia kishte zbatuar nën një akoordim bilateral për të mbartur anijet shqipëtare sa herë që do të haseshin në detë. Duke filluar nga 3 mars 1997 do të ktheheshin në Shqipëri çdo anije duke u kompesuar me ndihëma financiare nga italia, policinë italiane dhe ndihëma humanitare në vend. Një gjendje ushtarake ishte e stabilizuar në detë midis dy vendeve duke mos lejuar kalimin ilegal.bllokadën.
Rozhaja
Ekonomia
Komuniteti jeton kryesisht nga industria e drurit dhe shitjet me pakicë.
Statistikat
Sipas rezultateve preliminare të regjistrimit të popullsisë së vitit 2011 Rozhaja i ka 9567 banorë me 2479 ekonomi familjare dhe   2778 banesa( shtëpi banimi).
Tragjedia e Otrantos
Proçedura ligjore
Aksidenti ngriti pyetjet mbi shtrirjen e fuqisë që një vend mund të përdorë nga hyrjen e paautorizuara. Megjitëse përmbytja ishte e paqëllimshme, kontradita ekziston mbi rezultatin e manovrës së rrezikshme e cila ishte e papërshtatshme në lidhje me ndalimin e anijes. Autorët pranojnë se është detyrim ndalimi i veprimeve shtrënguese të cilat sjellin një ndëryrjen të rrezikshme. Komisioneri i lartë për refugjatët të Kombeve të Bashkuara kritikoi blokazhin italin si jolegal, përderisa Italia kishte ndërmarrë një marrëveshje me qeverinë shqipëtare.
Xhavara deklaron se rasti midis Italisë edhe Shqipërisë ishte i papranueshëm për shkak të mjeteve të jozakonshme. Gjykata Europiane e të Drejtave të Njeriut, e cila ndërmorri mori juridiksionin duke u mbështetur në marrëveshjen dypalëshe midis Shqipërisë dhe Italisë. Anija ishte ende në territorin shqipëtarë 24 kilomentra nga bregu. Gjykata bëri Italinë fajtore për incidentin duke konsideruar ushtrimin e jurdidiksionit. Italia ishte përgjegjëse dhe ndërmorri më pas investigimet mbi të vdekurit, një kërkesë e cila konsiderohej të jetë përmbushur nga procedurat publike të vrasjes kundër kapitenit të anijes italiane. Në vitin e 8 të proçedurave Gjykata e Brindizit dënoi kapitenët italianë dhe shqiptarë së bashku me "mbytjen e anijeve dhe vrasjen e shumëfishtë" nga 3 deri në 4 vjetë duke ju autribuar të dyve në nivel individual. Kuadri ligjor, zinxhiri i komandës dhe praktikat e vendosura nuk janë hetuar në gjyësisht. .
Kujtim
parapamje|300x300px|Përmendore në portin e Otrantos Tragjedia shumë shpejt u bë pjesë e këngëve popullore shqipëtare të cilat u dedikoheshin rapsoditë e emigrantëve shqipëtarë para luftës së dytë botërore. Ato kishin metafora dhe performanca popullore me vajtime dedikuar tragjedisë së Otrantos. Pjesë të Katerit të Radit janë transportuar në hyrje të portit të Otrantos si monument për tragjedinë. Ky projekt u realizua nga skulptori grek Costas Varotsos. Më parë anija ishte lënë e braktisur në brigje të Otrantos.
Valeria
Valeria është një telenovelë xhiruar në Argjentinë në vitin 1987 shkruar nga Ligia Lezama, nëna e protagonistes.
Pati si protagonistë Mayra Alejandra e Juan Vitali.
Valeria, kur ishte 5 vjeçe, asiston në vrasjen e prindërve të saj nga Leonardo Andrade, armiku i tyre. 17 vjet më vonë Valeria transferohet në kryeqytet, ku dashurohet marrëzisht me Saverio Andrade, biri i vrasësve të prindërve. Ajo lufton deri në fund deri sa të hakmerret, dhe në fund dashuria e tyre do të triumfojë.
Kënga në versionin italian titullohet "Manifesto" kënduar nga Maurizio Vandelli. Pati gjithsej 135 seri.
Aktorët
Elvia Andreoli	 ... Deborah
Eloísa Cañizares	 ... Babú
Maurice Jouvet	 ... Leoncio
Luz Kertz	 ... Mariucha
Pedro López Lagar	 ... David
Rodolfo Machado	 ... Leonardo
Stella Maris Medrano	 ... Marilia
Edgardo Moreira	 ... Rogelio
Patricia Moreno	 ... Melania
Horacio Nicolai	 ... Honorio
Jean Pierre Noher
Fabián Pizzorno	 ... Alberto
Nya Quesada	 ... Roberta
Boris Rubaja	 ... Julián
Kantoni Digne
Kantoni Digne (frëngjisht: Canton de Digne) është një kanton në departamentin Alpes-de-Haute-Provence, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Digne-les-Bains. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Digne aktualisht përbëhet nga ? komuna.
Vermillion County
Vermillion County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Fshatrat në Rrethin e Shkodrës
Këtu gjeni listën e plotë me fshatrat në Rrethin të Shkodrës. Rrethi i ka 2 bashki, 1 qytet, 15 komuna dhe 93 fshatra.
Karolina e Veriut
Dëshmia më e hershme e pushtimit njerëzor në Karolinën e Veriut daton 10,000 vjet më parë, e gjetur në vendin Hardaway. Karolina e Veriut ishte e banuar nga fiset e amerikanëve vendas para ardhjes së evropianëve. Karolina e Veriut u krijua si një koloni mbretërore më 1729 dhe ishte një nga Trembëdhjetë Kolonitë. Karolina e Veriut është emëruar për nder të mbretit Charles I të Anglisë, i cili fillimisht formoi koloninë angleze, Carolus që do të thotë latinisht "Charles". Në vitin 1755 Karolina e Veriut koloniale mori drejtorin e parë të postës, James Davis, të emëruar nga Benjamin Franklin. Rezoluta Halifax Resolves e miratuar nga Karolina e Veriut më 12 prill 1776, ishte thirrja e parë zyrtare për pavarësi nga Britania e Madhe midis kolonive amerikane gjatë Revolucionit Amerikan.
Më 21 nëntor 1789, Karolina e Veriut u bë shteti i 12-të që ratifikoi Kushtetutën Amerikane. Në prag të Luftës Civile Amerikane, Karolina e Veriut shpalli shkëputjen e saj nga Bashkimi më 20 maj 1861, duke u bërë i dhjeti nga njëmbëdhjetë shtetet që u bashkuan me Shtetet e Konfederatës së Amerikës. Pas Luftës Civile, shteti iu rikthye Bashkimit më 4 korrik 1868. Më 17 dhjetor 1903, Orville dhe Wilbur Wright pilotuan me sukses fluturimin e parë të kontrolluar dhe të qëndrueshëm në botë të një avioni me fuqi, më të rëndë se ajri në Kitty Hawk në Outer Banks të Karolinës së Veriut. Karolina e Veriut përdor sloganin "First in Flight" në targat shtetërore për të përkujtuar këtë arritje, së bashku me një dizajn më të ri alternativ që mban sloganin "First in Freedom" në lidhje me Deklaratën e Mecklenburgut dhe Halifax Resolves.
Njësitë administrative të Greqisë
Greqia është ndarë në nivelin të parë në autoritete të decentralizuar (Apokendromeni Diikisi Αποκεντρωμένη Διοίκηση), në nivelin të dytë në rajone (periferiarchis περιφερειάρχης) dhe në nivelin të tretë në komuna (dimos δήμος).
Njësitë administrative të Holandës
Holanda është ndarë në nivelin të parë në provinca (provicies) dhe në nivelin të dytë në komuna (gemeenten).
Këto janë listat:
Gjesdal
Gjesdal është një komunë në qarkun Rogaland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 618 km² dhe popullsi 9248 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Ikonat nga Uglari i Gjilanit
Tjegull prej argjile të pjekur me dimensione : 35,5x27x2,5cm., e cila për shkak të paraqitjeve figurative në avers dhe revers paraqet një lloj të veçantë ikone. Sipas informatave nga terreni, tjegulla u zbulua në arën e bukës në lokalitetin e quajtur “Lugu i shpellës” shumë më herët dhe është ruajtur deri më sot nga familja Sejdiu. Lokaliteti i përmendur gjendet përafërsisht 1 kilometër larg nga Banja e Uglarit, nja 5 kilometra nga Pogragja përafërsisht 7-8 km nga Banja e Dobërçanit.
E veçanta e këtij kompleksi është se kulla e parë `binjake` dhe kulla e mesme duket që janë të ndërtuara me ndonjë teknikë ndërtimore me gurë të vegjël dhe tjegulla (opus mixtum) ndërsa pjesa e poshtme e kullës së mesme, kullës së dytë binjake dhe të murit që i lidh janë paraqitur si të murosura me blloqe të mëdhenj të gurëve. I tërë kompleksi ka vetëm një të hapur masive në përdhes që duhet të ketë qenë portë, meqë këtë e dëshmon edhe kulla me mur mbrojtës në formë kurore të dhëmbëzuar mbi të me qëllim të mbrojtjes sa më efikase të hyrjes, ndërsa kullat anësore kanë në pjesën e epërme, secila për vete nga një dritare të madhe të kurorëzuara me shtylla anash. Nën godina është një shokë me një gjerësi prej 1cm, ndërsa nën këtë është një shokë e gjerë 8cm në mes të së cilës është shënuar numri IV sipas sistemit numerik romak. Në revers të tjegullës është paraqitja e një elementi dekorativ të ekzekutuar me tre gishtërinj ose me imtim të gjurmëve të 3 gishtërinjve. Kjo paqitje e cila ka dimensionet: 15-17x24cm., i përngjan simbolit të ndonjë shpeze dhe mund të jetë shenjë e mjeshtrit i cili punoi këtë tjegull apo e punëtorisë në të cilën u puna ajo.
Pra është e qartë se kemi të bëjmë me një tjegull romake e cila në këtë rast kishte funksion dekorativ e duke pasur parasysh faktin se tjegullat e këtilla për përdorim të përditshëm në të shumtën e rasteve prodhoheshin nga ushtarët romakë, mund të supozojmë se ndonjë pjesëtar i ushtrisë romake në momentet e frymëzimit artistik e kishte përjetësuar në këtë mënyrë kampin në të cilin kishte kaluar një kohë të caktuar në kuadër të shërbimit të tij. Numri romak IV i cili paraqitet në pjesën më të poshtme të tjegullës mund të interpretohet në dy mënyra: si numër i cili shënon pjesën e katërt të një paraqitjeje figurative narrativo-sukcesive në formë stripi dhe nëse është i saktë ky supozim atëherë duhet të kenë qenë së paku edhe 3 tjegulla të tjera me pjesë të ndryshme të kompozicionit të paraqitjes.
Mundësia tjetër e cila është shumë më afër mendsh është se, meqë tjegulla duhet të ketë qenë vepër e ndonjë ushtari, numri katër ka lidhje me njësitin në të cilin ka shërbyer autori i kësaj tjegulle dhe i cili kishte qëndruar në këtë kamp. Duket shumë më reale mundësia që këtu është paraqitja e portës kryesore Porta Praetoria të kampit ushtarak. Kampet ushtarake ishin në formë katrore dhe pos portës Praetoria zakonisht kishin edhe të ashtuquajturën Porta dekumana në anën e kundërt të kampit dhe dy porta anësore: Porta principalis dextra në anën e djathtë dhe Porta principalis ministra, në të majtën. Kjo mundësi është aq më e pranueshme kur dihet që territori i Kosovës së sotme në lashtësi i takonte Mbretërisë Dardane., ndërsa pas pushtimit të saj nga romakët të provincës Moesia, respektivisht prej vitit 86 të e.s. Moesia Superior (Mezia e Epërme) dhe se në Mezi të Epërme prej vitit 101 të e.s. e deri në fund të antikës si ekuipazh i përhershëm ushtarak ishin të stacionuara dy legjione romake (të cilët i përkrahnin edhe repartet e ndryshme ndihmëse dhe legjionet e tjera romake në raste të rreziqeve).
Mundësia e domethënies së numrit IV është që ky numër shënon pjesën e parë të emrit të ndonjë njësiti ushtarak (meqë njësitet e ushtrisë romake kishin emrat e përbërë nga numri rendor dhe apelativi, si p.sh.: I (prima) Italica) i cili kishte qëndruar në kampin në fjalë. Nëpër monumentet e ndryshme të cilat i kishin ndërtuar ose kishin ndonjë lidhje me këto dhe linin mbishkrime, legjionet shpeshëherë shënoheshin vetëm me numër, siç ishte rasti bie fjala me legjionet IV Macedonica, VI Victrix dhe X Gemina (që morën pjesë në luftë kundër kantabëve në kohën e perandorit August) të cilat shënohen vetëm si IV, VI dhe X nëpër mure me monedhat e vendbanimit Caesaraugusta (Saragoza në Spanjë) dhe mbi gurët e urës Martorell nja 20 kilometra nga Barcino (Barsellona e sotme).
Në bazë të të dhënave epigrafike mund të supozojmë që është fjala për ndonjë legjion emri i të cilit fillon me numrin IV. Në këtë mënyrë arrijmë te dy legjionet: Legio IV Scythica dhe Legio IV Flavia Felix, prezenca e të cilëve është dëshmuar epigrafikisht në këto vise gjatë antikës. Ndër njësitet e para ushtarake romake të cilët depërtuan nga Maqedonia në Dardani ishte Legio IV Scythica. Këtë legjion e kishte formuar Mark Antoni para vitit 30 p.e.s. dhe rreth vitit 49 të e.s. ai u transferua në Gjermani. Një kohë ka qëndruar edhe në Mezi të Epërme, por ka vetëm një dëshmi epigrafike lidhur me këtë dhe është vështirë ta vejmë në lidhje me tjegullën nga Uglari. Shumë më tepër ka mundësi që është fjala për Legio IV Favia Felix të cilin e formoi perandori Vespasian në verën e vitit 70 të e.s. në vend të Legio IV Macedonica (të cilin e shpërndau për shkak të disfatës në luftë kundër germanëve të Civilisit) dhe në fillim ishte e vendosur në Dalmaci. Emblema e saj ishte luani. Ky legjion ka marrë pjesë në shumë fushata luftarake jashtë Dalmacisë kundër sakëve, sarmatëve etj., ndërsa në vitin 86, pas ndarjes së Mezisë, Domiciani e transferoi në Mezi të Epërme ku u vendos në Ratiaria ndërsa në vitin 91 të e.s. vendoset në kamp të përhershëm në Singidunum (Beogradi i sotëm) ku mbetet deri në fund të antikës së bashku me Legio VII Claudia (me kamp në Viminacium) si ekuipazh i përhershëm ushtarak i provincës. Gjatë shekullit III, ky legjion fitoi edhe epitetet Severiana Alexandriana për shkak të mirënjohjes së perandorit Alexander Severus (222-235).
Pjesë përbërëse e Legio IV Flavia ishte edhe reparti i flotës lumore i vendosur në Danub. Edhe pse kishte qëndruar disa shekuj në Mezi të Epërme së bashku me Legio VII Claudia, megjithatë ky legjion ka lënë më pak gjurmë sesa Legio VII Claudia, duke lënë në Mezi të Epërme rreth 50 monumente, ndërsa vetëm në territorin e Dardanisë qendrore rreth 15 sosh. Selia e këtij legjioni ishte tërë kohën në Singidunum, por repartet e ndryshme të tij kanë qëndruar nëpër vise të ndryshme të Mezisë së Epërme me qëllim të kontrollimit dhe sigurimit të qrkullimit të mallrave dhe të njerëzve, të pagimit të taksave doganore e të tjera, të mbrojtjes së distrikteve xehetare, të mbajtjes së rendit dhe të sigurisë dhe të ndërmarrjve ndërtimore me rëndësi shtetërore. Dëshmitë epigrafike të reparteve të këtij legjioni janë zbuluar në Mitrovicë, Syriganë të Istogut, Gjakovë, Prizren, Batusë të Fushë-Kosovës, Graçanicë, Smirë të Vitisë, Kotlinë të Kaçanikut, Llojan dhe Llopatë të Kumanovës, Zllokuqan të Shkupit etj., respektivisht buzë rrugëve magjistrale dhe vicinale që shpinin prej Municipumi DD, nëpër Mitrovicë, Runik, Rakosh, Istog dhe buzë rrjedhës së Drinit të Bardhë (Zllakuqan, Klinë, Dresnik, Çifllak, Rakovinë) deri në Gjakovë dhe Prizren. Një nga rrugët shkonte nga veriu përmes Municipumit DD dhe përmes Mitrovicës dhe Ulpianës drejt Scupit e tutje në jug.
Sipas të gjitha gjasave, kampi ushtarak i Legio IV Flavia i paraqitur në tjegull ishte i vendosur në Uglar me qëllim të mbrojtjes dhe sigurimit të trasesë së rrugës e cila ndahej nga rruga magjistrale diku te Ulpiana dhe përmes Kllokotit, Parteshit, Uglarit, Pograxhës, Muhaxherit, Domarovcës, Vrellës, Kolloleçit dhe Hogoshtit, respektivisht buzë rrjedhave të Moravës dhe të Lumit të Hogoshtit, ndiqte rrugën në të cilin Çershkovi e kërkonte trasenë hipotetike të rrugës Naissus-Scupi. Edhe në pjesë të tjera të Kosovës së sotme janë zbuluar rreth burimeve termale dhe banjave reliktet e vendbanimeve që nga parahistoria të cilët kanë vazhduar së ekzistuari në forma të ndryshme edhe gjatë Antikës e Mesjetës si në Banjë të Pejës, në Kllokot dhe gjetkë. Rast i ngjashëm duhet të ketë qenë edhe në Uglar meqë shumë afër tij gjendet Banja e Uglarit të cilën e kanë shfrytëzuar ushtarët romak të Legjionit IV Flavia për shërim dhe rehabilitim siç i kishin shfrytëzuar edhe nëpër provincat e tjera të Perandorisë.
Edhe pse Legio IV Flavia Fleix ishte transferuar në Mezi të Epërme që në vitin 86, megjithatë monumentet e përmendura në aspektin kronologjik i përkasin fundit të shekullit II dhe shekullit III të e.s. Edhe pse janë zbuluar mjaft tjegulla në të cilat janë skalitur vizatimet mjaft primitive tjegulla nga Uglari paraqet një shebull të rrallë të tjegullës së dekoruar meqë në të është paraqitur një vepër artistike e cila deri më tash nuk ka analogji të njohura jo vetëm në regjion, po as në provincat e tjera të Perandorisë Romake. Në tjegull pra është paraqitur kampi i përkohshëm i ndonjë njësiti përbërës të Legio IV Flavia Felix e cila kampin kryesor të përhershëm e kishte në Singidunum mbi Danub, por repartet e së cilës shërbenin nëpër vise të ndryshme të Mezisë së Epërme gjatë tre shekujve të parë të erës sonë. Në bazë të karakteristikave të tjegullës, por edhe në bazë të analogjive të paraqitjes figurative me godinat përkatëse, tjegulla në fjalë mund të datohet në gjysmën e dytë të shekullit II ose në shekullin III të e.s., periudhë kohore kjo të cilës i përkasin monumentet epigrafike të pjesëtarëve të njësitit të ushtrisë romake Legio IV Flavia të zbuluara në këtë trevë dhe në rrethinë.
Muzhaka (Filat)
Gjeografia
Fshati Muzhaka nga veriu kufizohet me Palofshatin e Sollopinë, nga jugu me Manxharin, nga lindja me lumin Kalama dhe nga perëndimi me Sklavin.
Toponimet të fshatit Muzhakë:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Demografia
Familjet në fshatin Muzhakë:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Bidenj, Çupatë, Halimenj, Hoxhenj (fis i shuar), Lazenj, Musenj dhe Zejnelatë (sot banon në Turqi).
Kabala
parapamje|250px|"Portae Lucis" (Dyert e dritës) nga [[Jozef ben Abraham Gikatilla (1248-1305). Një i ditur mban pemën e jetës me dhjetë sefirotë.]] parapamje|250px|Jeta Sefiroth Kabala (hebr. קַבָּלָה, kabala-h = marrje, pranim) është një grup besimesh dhe ushtrimesh ezoterike që i përkasin trashëgimisë hebraike të shpjegimieve të Biblës dhe vëzhgimeve fetare. Mbahet si autoritare dhe e besueshme nga shumica e hebrenjve ortodoksë, megjithëse tradicionalisht është e kufizuar për shkollarët e martuar që studiojnë Talmudin.
Kabala përdoret nga hebrenjtë ortodoksë për të studiuar kuptimin e brendshëm të Torahs. Studimi i Toras tradicionalisht ndahet në katër rrafshe:
Studimi i sekreteve të brendëshme të Toras (Sod) quhet Kabala.
Ngaqë përkufizimi është në thelb ezoterik, nuk ka ndonjë dëshmi të njohur (përfshi këtu edhe një enciklopedi) që mund të japë një shpjegim të plotë, të saktë e të përpiktë mbi kabalan. Megjithëkëtë, disa shkollarë hebrenj, ndër më të njohurit Gershom Sholem, Artur Grin, Daniel Mat dhe Moshe Ideli i kanë kthyer tekstet kabalistike në objekte të hulumtimit shkollar modern. Disa shkollarë, ndër më të spikaturit Gershom Sholemi dhe Martin Buber argumentojnë se Jehudizmi Hasidik i sotëm riparaqet një popullarizim të Kabalas. Sipas përkrahësve të saj, një kuptim i brendshëm dhe mjeshtëri e Kabalas e shpie dikë më pranë Perëndisë dhe pasuron përvojën e dikujt të shkrimeve dhe ligjeve . të shenjta hebraike.
Kabala është përçuar gojarisht nga brezi në brez me qindra e mjëra vjet, dhe dokumenton shkrime të pasura kabalistike të përçimeve të elementeve të ndryshëm, ndër ta gnostikë, neoplatonikë dhe të krishterë
Shiko edhe
Shabati Zvi mbahet si nje kabalist
Tema dhe emërtime Kabalistë të njohur Kabalistë modernë
Mëllaga e bardhë
Mëllaga e bardhë Është bimë barishtore shumëvjeçare deri në 2 m e lartë, me rrënjë të gjata dhe të trasha. Ka gjethe të mëdha të vrigëlluara deri në mes me bishta të gjatë, me push. Kurora ka 5 petale më të mëdha se kupa. Thek shumë, vezorja e rrumbullakët. Fruti merikarp shumëpjesësh me nga një farë. Lulëzon nga maji deri në gusht. Tërë bima është e mbuluar me qime të dendura.
Komuna e Prizrenit
thumb|265px|Vendodhja e Komunës së Prizrenit në Kosovë
Komuna e Prizrenit është njësi administrative në pjesën jugore të Kosovës, me një sipërfaqe prej 640km2 (5.94% te territorit të Kosovës) gjendet në jug-perëndim të Kosovës dhe me 76 vendbanime dhe me 178.112 banorë nga të cilët në Prizren janë rreth 120.000 banorë.
Territori i Komunës së Prizrenit me së shpeshti quhet: Ana e Prizrenit ose Bazeni i Prizrenit e më rrallë Rrafshi i Dukagjinit. Kufizohet me Komunat e Gjakovës, Rahovecit, Therandes, Shtërpces dhe Sharrit si dhe me Shqipërinë dhe Maqedoninë e Veriut (Iliridën).
Pak histori
Të dhënat arkeologjike lënë të kuptojnë, se ky territor ishte i banuar që nga antikiteti, kur njihej me emrin Theranda e në këtë trevë banonte një popullsi Dardane. Gjatë shek XI ishte qendër e rëndësishme qytetare, më 1019 Prizreni ishte seli e ipeshkevisë të perandorisë Bizantine. Gjatë shek XII-XIV u vendosën në këto treva pjesëtarët e popullsisë sllave. Në kohën e sundimit të mbretërve Dushan dhe Urosh, Prizreni që herë pas here selia e mbretërive të tyre.
Kushtet historike në periudhat e më hershme, pozita relativisht jo e mirë në raport me qendrat kryesore të komunikacionit dhe të konsumit, gjithashtu hapja jo e mjaftueshme me rajonet fqinje, Shqipërinë, Malin e zi, Iliriden, kanë bërë që Prizreni nuk i ka shfrytëzuar në mënyrë të mjaftueshme përparësit që i ka nga përbërja pedologjike e tokës, kushtet klimatike të klimes mesdhetare dhe kushtet hidrologjike për zhvillimin e bujqësisë dhe kushtet natyrore për zhvillimin e aktiviteteve turistike dhe rekreative. E gjithë kjo ka ndikim në strukturën ekonomike të Prizrenit. Profili fizik jep shenja që hapja e lidhjeve të komunikacionit me këto regjione fqinje është një nga qëllimet kryesore në strategjin e zhvillimit.
Gjeografia e demografia
Gjendet në lartësi mbidetare rreth 400 metra dhe disa maje të Sharrit kalojnë lartësinë 2000m të lartësis mbidetare. Klima e qytetit është jashtëzakonisht e Ilojllojshme. Në viset e ulta për shkak të ndikimit të klimës mesdhetare dhe verave shumë të nxehta të korrurat janë nder të parat në Europën juglindore me përparsit e pakrasuheshme për kulturat bujqsore: Hardhija e Rrushit, pemët dhe perimet. Në viset malore, dominon klima e alpeve, për q'arsye deri në qershor nëpër gropa mbeten sasit e debores me q'rast në mes të verës mund të zbardhohen majet e maleve. Pozita regjionalo-gjeografike e Prizrenit më së miri mund të shqyrtohet me analizën e pozitës së tij në relacion me Kosovën, rrafshin e Dukagjinit dhe rrafshin e Lumbardhit. Kosova përbëhet prej fushave të Kosovës dhe Dukagjinit. Ato janë të rrethuara pothuaj nga të gjitha me bjeshkë të larta dhe paraqesin një tërësi të ndarë qartas. Fushat e Kosovës dhe Dukagjinit janë në pjesën e mesme të gadishullit Ballkanik. Kosova dhe me të edhe rrethi i Prizrenit ka karakter tranzit ndërmjet regjioneve Panonike dhe Pontike në njërën anë dhe regjionit të Egjeut-Adriatikut në anën tjetër.
Këto lidhje tranzite mundësuan fushat, rrafshet e lumenjve dhe kalimet mai. Gre ndërmjet tyre në të cilat si lidhje natyrore të lëvizjes së lehtë ishin dhe janë rrugët e komunikacionit. Komuna e Prizrenit në veri kufizohet me komunat e Therandes dhe Rahovecit, në jug me komunën e Sharrit, në lindje me komunën e Shtërpcës dhe në perëndim me kufirin e Republikës së Shqipërisë.
Ekonomia
Ekonomia e komunës së Prizrenit është kryesisht bazuar në bujqësi, tregti, ndërtim dhe përpunimit të ushqimit - të gjitha ndërmarrje private. Ka disa 5,200 biznese të regjistruara private që operojnë në komunë.
Ky Iloj i konfiguradonit krijon parakushte për pasuri dhe ne resurset tjera, si:
- Në bazë të sasisë së ujit është një ndër vendet më të pasura.
- Kjo pozitë krijon të gjitha parakushtet për zhvillimin e kulturave bujqesore, blegtorisë, industrisë ushqimore dhe të turizmit në bazë të modelit të Austrisë, Sllovenisë, Zvicrës.
- Përmes anës së Prizrenit kalon rruga më e shkurter qe bashkon pjesën qendrore të gadishullit Ballkanik me detin Adriatik. Kjo rrugë, e dia për arsye politike nga e kaluara sot nuk ka rëndësi aq të madhe, është një rast i mire që me valorizimin e saj te shfrytzohen të gjitha përparsit e saj, duke mare parasysh që në të kaluarën ka pas ndikim primar në zhvillimin e Prizrenit.
Arsimi
Në Komunën e Prizrenit ka 48 shkolla fillore me 29.879 nxënës dhe 1.565 mësues, gjashtë shkolla të mesme me 9.397 nxënës dhe 504 mësues, ndërsa kopshtet janë private. Në qytetin e Prizrenit është një universitet publik që ofron ligjërata në gjuhën shqipe, boshnjake, dhe turke.
Kultura
Prizreni ndër shekuj njihet si qytet i kulturës dhe i traditës. Qysh në shek. XV-XVI, Prizreni filloi të kultivojë vlera origjinale. Në këtë kohë u hap biblioteka e parë në Kosovë (nga Suzi Qelebia). Si një qytet me larmi kulturash, ishte qender jo vetem e kulturës shqiptare, por edhe të popujve tjerë që jetonin në këtë rajon. Punimet artizanale të zejtarëve prizrenas janë të njohura edhe sot për vlerat e tyre të larta. Arkitektura orientale e bën sot Prizrenin qytetin më të bukur dhe më të vizituar në Kosovë. Pjesa e vjetër e qytetit ende është në stilin e shekujve të kaluar, ndërsa Kalaja antike i rri mbi kokë, duke ja rritur bukurinë gjithë këtij peisazhi.
Qysh pas Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, e sidomos gjatë shek. XX Prizreni u bë qendër kulturore e gjithë rajonit të Kosovës.
Shkollat e para te pergjitheshme, por edhe ato te profilizuara u hapen në Prizren. Shoqerite kulturore, sic është SHKA "Agimi" e mbajten te gjalle vazhdimisht jeten kulturore të qytetit. Këtë primat kulturor e forconte edhe roli i kryeqytetit te Kosoves, që Prizreni e kishte deri ne vitin 1947.
Edhe gjatë kohes se okupimit (1981-1999) kultura prizrenase mbijetoi, megjithese me veshtiresi te shumta. Festivali i kenges se vjeter qytetare "Zambaku i Prizrenit" për çdo vit mbledh kengetar nga te gjitha trojet Shqiptare. "DOKUFest" është nje festival nderkombetar i filmit dokumentar, i cili viteve te fundit ka fituar reputacion te madh edhe jashte Kosoves.
Pas luftës shume aktivitete u ringjallen, por megjithate në krahasim më të kaluaren, qyteti i Prizrenit është perfshire ne "semundjen mbarekosovare" ku kultures po i kushtohet shume pak kujdes.
Para masave të dhunëshme serbe të viteve 1981-1999 dhe Lufta e Kosovës, komuna e Prizrenit ka pasur 7 biblioteka publike me gjithsejtë 82.293 libra. Biblioteka kryesore në Prizren ka pasur 54.462 libra, ndërsa degët në Velezhë, Zhurë,Therandë, Lubizhdë dhe Mamushë kanë pasur 27.831 libra. Megjithë faktin se edhe Prizreni ka qenë në gjendje lufte, fatmirësisht, bibliotekat kanë mbijetuarr nga shkatërrimi. Por gjërat e bibliotekave në Zhurë, Zymë dhe Mamushë kanë qenë shpënë në bibliotekën kryesore dhe ato ende nuk janë vënë në punë.
Politika
Prizreni ka të zhvilluar strukturen politike sikurse pjesa tjeter e Kosoves. Partite me te medha Shqiptare te Kosoves janë të perfaqesuara ne Kuvendin Komunal, ku perqindjen më të madhe e ka PDK, para LDK-se dhe AAK-se. Por politika prizrenase ka nje karakteristike tjeter: në kёtё qytet janë të bazuara dy partite me të medha te minoriteteve ne Kosove, atij Turk dhe Bosanë, të cilat ne KK te Prizrenit janë te perfaqesuara ne perqindje me te larte sesa ne nivelin qendror.
Të tjera
Prizreni është ure lidhese ne mes te Kosoves dhe Shqipërise, si për fushen e Kosoves ashtu edhe për Rrafshin e Dukagjinit.
Gjate luftes se fundit ne Kosove, edhe rajoni i Prizrenit ka qene i perfshire nga luftimet. Shume njesi te UÇK-se kane operuar ne kete zone e cila është quajtur "Zona Operative e Pashtrikut".
Prizreni është rajoni me turistik ne Kosove, si brendia e qytetit, ashtu edhe rrethinat e tij. Stili i vjeter i ndertimit dhe ruajtja e ketyre vlerave i japin pushuesit shume atraksione qё pak vende tjera ne Kosove mund ti ofrojne. Vende te vitueshme jane kompleksi  muzeal i Lidhjes  se Prizerenit, xhamia nё qender tё qytetit si edhe kisha katolike ku ndodhet piktuare  e Huniadit dhe e Senderbeut. Gjithashtu, afersia mё malin e Sharrit (Prevallë dhe Brezovicë) por edhe komplekset te restoranteve dhe hoteleve tё Vermices, e bejne Prizrenin qytetetin me te populluar ne Kosove, sidomos gjate festave.
Lidhje të jashtme
Punoi:Altin Hoxha Instagram:@thereal_skifteri Link Instagram: https://instagram.com/thereal_skifteri?igshid=1dl0m4jmews6v
Wabash County (Indiana)
Wabash County është një nga  qarqet në shtetin federal Indiana të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Era (klub i mundjes)
ERA është klub i mundjes i themeluar më 13 janar të vitit 2001 në Prishtinë, Kosovë. Garuesit e këtij klubit e kanë përfaqësuar Kosovën në disa turne ndërkombëtare të mundjes. Në ekipin e femrave gjenden shtatë garuese ndërsa në ekipin e meshkujve 16 garues të dalluar në nivelin e Kosovës dhe atë ndërkombëtar.
Klubi është anëtar i Federatës së Klubeve të Mundjes së Kosovës nga 13 janari i vitit 2001 ndërsa që nga 31 dhjetori i vitit 2003 nuk merr pjesë në garat e Kosovës. Gjatë kësaj kohe garuesit e klubit në arenën kosovare dhe ndërkombëtare kanë fituar 116 medalje. Mospjesëmarrja e kubit në garat kosovare edhe më tutje nuk mund të shpjegohet edhe përkundër faktit që klubi i zhvillon ushtrimet e rregullta dhe garuesit e saj marrin pjesë në arenën ndërkombëtare.
Në arenën ndërkombëtare ky klub si anëtare e Federatës së Klubeve të Mundjes së Kosovës ka korrur disa suksese ndër të cilat vlen të përmenden :
Molledo
Lidhje të jashtme
Molledo
Kantoni Lectoure
Kantoni Lectoure (frëngjisht: Canton de Lectoure) është një kanton në departamentin Gers, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Lectoure. Ka sipërfaqe 250.49km2 dhe popullsi 6269 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Lectoure aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Html ngjyra FFY0XX
Html ngjyrat FFY0XX është një tabel e ngjyrave të kombinimit të vlerave të numrave në shifrën e ngjyrave në gjuhën Html.
Tabelat e më poshtme janë kombinime gjatë cilave njëri nga tre numrat e shifrës së ngjyrave mbahet konstant dhe numri XX paraqesin sasin e ngjyrës në formën n+1, ndërsa numri Y0 paraqet ngjyrën e sasisë të dhënë në formën n+10. Në tabel është paraqitur vetë ngjyra dhe shifra e saj.
Junior TV
Junior TV apo Junior është një kanal televiziv për fëmijë(kanali simotër i Çufo TV dhe Bang Bang), pjesë e platformës Dixhitale Televizive DigitAlb në Shqipëri.
Junior përshtatet me moshat nga 10-18 vjeç. Produksionet më të famshme dhe më të shfaqura në Junior janë produksione nga: Walt Disney, Warner Bros etj. Ai është një nga kanalet më të bukura dhe më të adhuruara nga para adoleshentët dhe adoleshentët. Junior ndodhet në platformën Digitalb në kanalin me numër 06. Junior gjithashtu mundëson edhe seriale për fëmijë të vegjël. Disa prej tyre janë: Hi-5, Balamori, Kuzhinieri i madh dhe i vogël, Brami etj. Junior gjithashtu ka edhe guidën e tij të cilën mund ta gjeni me pult ose edhe në faqen kryesore të internetit e cila është www.digitalb.al. Ju mund të shtypni tek guida dhe me pas tek fëmijët. Junior vjen me një slogan shumë mbresëlënës: "Jetoni në botën e dëshirave". Junior eshte nje prej kanaleve më të mirë për adoleshentë.
Kantoni Saignes
Kantoni Saignes (frëngjisht: Canton de Saignes) është një kanton në departamentin Cantal, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saignes. Ka sipërfaqe 186.59km2 dhe popullsi 5889 banorë.
Sharri (mundje)
Klubi i Mundjes "SHARRI" (shkurt KM "SHARRI") është klub i mundjalistëve të Hanit të Elezit, antarë të Federatës së Mundjalistëve të Kosovës.
Hermesi
Hermesi (Hermes, Mercurius) - i biri i Zeusit, zotit suprem dhe Pledes Maia, kasnec i zotërave dhe udhërrefyes i të vdekurve në botën nëntokësore, zot i tregtarëve, shpikësve dhe udhëtarëve, atletëve, mashtruesve dhe i vjedhësve.
Ishte zëdhënës dhe lajmëtar i zotave tjerë nga Olimpi. Po ashtu, Hermesi konsiderohej si Zoti i tregtisë, oratorisë dhe i hajnave. Nga mitologjia Romake atij i përshtatej MERKURI. Ka qenë biri i Zeusit, i lindur nga marrëdhënia e tij jashtëmartesore me majËN. thumb|right|200px Hermesi në sandalet e mbathura në këmbë dhe përkrenaren që e barte në kokë, kishte krahë me të cilët fluturonte furishëm nga një vend në vendin tjetër.
Prej të gjithë zotërave ka qenë me i shkathti dhe më dinaku, ndërsa aftësitë e veta i ka dëshmuar që në ditën e parë të jetës së vet. Ka lindur në mëngjes ( në shpellë nën malin Kilen në Arkadi), para dite ka ikur nga djepi, në mesditë e ka gjetur liren dhe mësoi të luajë në të, pasdite zotit Apollon ia vodhi tufën prej pesëdhjetë lopësh (dhe i ngrehu për bishti deri në shpellë, në mënyrë që pas vetes të lënë gjurmë të kundërta), në mbrëmje u kthye sikurse mos të kishte ndodhur gjë, u mbështell në mnela dhe e zuri gjumi me një gaz fëmije të pafajshëm në buzë. Kur zoti Apollon erdhi për ta dënuar, u arsyetue në mënyrë aq të shkathët dhe pa pikë turpi gënjente (të folurit dhe të gënjyerit i mësoi në të njëjtën ditë), sa që Apolloni vendosi ta çojë para vetë Zeusit. Ndërmarrjet e djalit të tij më të rinjë, Zeusin në të vërtet, e mahnitën, por për shkak të rendit i urdhëroi që t'ia kthejë Apollonit bagëtinë e tij. Kuptohet se kjo Hermesit nuk i shkonte përshtati dhe në vend te pergjegjes filloi t'i bie lirës aq bukur sa që Apolloni deshiroi që ta ketë për vete dhe i propozoi Hermesit që t'i mbajë lopët e vjedhura. Hermesi u pajtua me këtë, ndërsa Apolloni me këtë kombinim ishte aq i kënaqur, sa që ia dha edhe shkopin e artë me këshillë të mirë: le të shkojë në malin Parnas dhe te priftëreshat e atjeshme le ta mësojë artin e magjisë. Hermesi e ndëgjoi edhe aty në mënyrë të përsosur u përgatit për rolin e vet të ardhshëm në Olimp.
Mirëpo, në Olimp nuk erdhi menjëherë dhe aq lehtë. Këte ia ndalonte e ëma, e cila ishte vetëm hyjneshë e rangut të ulët dhe shoqërinë e zotërave e konsideronte si tejet të lartë. Për këtë arsye Hermesi mbet në tokë, e ruante bagëtinë e blegtorëve të Arkadisë dhe kështu ia shkurtonte vetes kohën me shpikje të ndryshme. Si kompensim për lirën, të cilën ia ka dhenë Apollonit e shpiku fyellin baritor dhe që mos të lodhet )me mënyrën e driatëhershme të ndezjes së zjarrit, e zbuloi shkrepsën. Pastaj i shpiku numrat, masat dhe shkrimin. Më në fund iu mërzit jeta në tokë dhe e luti nënën që ta lejojë të shkojë në Olimp. Më mirë është të jetohet në mesin e zotërave në pallate, se sa në errësirën e shpellës në Arkadinë e varfër. Kur Maia vërejti se zotërat ndoshta nuk do ta pranonin në radhët e veta, tha se në këtë rast do ta mbledh një grup cubash dhe se do të bëhet udhëheqës i tyre. Ky argument për Maien tingullonte bindshëm dhe nuk i mbeti tjeter pos t'i lejoj të shkojë në Olimp.
Zotërat e pranuan aq përzemërsisht sa edhe nuk është pritur. Për ndërmarrjet e tij kishin ndëgjuar tanimë mjaft dhe përveç kësaj ishte i biri i vetë Zeusit. Në Olimp menjëherë e fitoi funksionin e lartë. Zeusi e emëroi lajmëtar të vetin, funksionin e ngjashëm, në të vërtetë, e ka pasur hyjnesha Irida, mirëpo Hermesi së shpejti e tejkaloi. Derisa Irida vetëm i shpallte urdhërat e Zeusit, ai edhe i zbatonte. Së shpejti e zgjëroi klientelin e vet edhe te zotërat e tjerë dhe u bë jo vetëm lajmëtar i tyre, por edhe këshilltar. Kuptohet se më me ëndje punonte për Zeusin i cili ia besonte rastet delikate dhe të ndërlikuara. për shembëll e shpëtoi Dionizin, djalin e Zeusit, të cilin Admanti i Orhomenës në çastin e tërbimit, deshti ta vrasë, e mbyti bariun me njëqind sy të Argut, i cili sipas urdhërit të Herës xheloze e ka ruajtur Ijen, dashnoren e Zeusit. E çliroi Aresin, zotin e luftës, nga fuqia metalike, në te cilën e mbyllën Gjigantët Aloidet dhe e solli në Olimp zotin Hefest. U ndihmoi edhe shumë trimave: Perzeut në luftë me Gorgonen Meduzë, Herakliut gjatë shërbimit te Euristeu, mbreti i Mikenës, Orfeut me rastin e ndërmarrjes së tij të guximshme - në zbritjen në botën nëntokësore dhe në kthimin e tij në tokë, Odiseut gjatë bredhjeve të tij të gjata duke u kthyer nga Troja e rrënuar për në Itakë. Sipas urdhërit të Zeusit e ktheu në jetë edhe Pelopsin e ri kur e vrau i ati i tij, Tantali.
Për shkak të detyrave të shumta të cilat qe i detyruar t'i kryejë dhe angazhimit të pandërprerë Hermesi sikur nuk kishte pasur kohë të martohej. Kuptohet se kjo nuk do të thotë se nuk ka lënë pas vetes trashëgimtarë. Me Polimelën e bukur nga përcjellësit e hyjneshës Artemida e ka pasur djalin Eudori, i cili në luftën e Trojës qe njëri prej udhëheqësve të mirmidonëve të Akilit; me nimfën Karmenta e ka pasur djalin, Euandrin, i cili e braktis vnedlindjen, Arkadinë, u shpërngul në Itali dhe u vendos në Palatin, kodrinën romake. Me Herën, bijën e mbretit të parë të Athinës, Kekropsit, e ka pasur djalin Kefal, ndërsa me hyjneshën e bukurisë dhe të dashurisë, Afroditën, djalin Hemafrodit. Sipas disa autorëve djalë i tij ka qenë edhe Sizifi, mbreti i Korintit, ndërsa sipas të tjerëve kanë qenë Sileni, Satiri dhe Pani. Prej djemëve të tij të tjerë veçmas janë të njohur Antaliku, mashtruesi i fam-shëm e kriminel, dhe Dafnisi, themelues i llojit të ri poetik dhe këngëtar i këngeve pastorale.
Prej krijimeve artistike të antikës, s'do mend, se sot vend të parë zë Hermesi me Dionizin e vogël i Praksitelit, origiinali ështe rreth vitit 340 para e.s. E kanë gërmuar në vitin 1877 arkeologët giermanë në Olimpi (sot në Muzeun e Olimpisë). Prej të tjerëve le t'i përmendim vetëm të ashtuquaiturin Hermesin e Belvederes, kopjen romake të skulpturës greke nga shkolla e Praksitelit (sot gjendet në Muzeun e Vatikanit), Hermesin, udhërrëfyesin e shpirtrave, poashtu kopje e origjinalit helenistik nga shkolla e Praksitelit (giendet në Muzeun Arkeologjik Kombëtar në Athinë), Hermesin në pushim, kopje romake me siguri origjinali i Lisipit nga fundi i shek. IV para e.s. (sot giendet në Muzeun Kombëtar të Napolit), Hermesi i cili është duke e lidhur sandalen, kopja antike e origjinalit të Lisipit (në Luvër të Parisit). dhe Hermesi prej mermerit kopje romake e skulpturës greke nga mbarimi i shek. V para e.s. (sot giendet në Muzeun Metropolitan në Nju Jork). Vaza dhe relieve me figurën e Hermesit ka poashtu shumë. Prej veprave skulpturale të kohës më të re le t'i përmendim vetëm ato më të shquarat: Hermesin e Gjovani da Bolonies të kohës rreth vitit 1564 (në pallatin firentinas Ufici dhe në Muzeun Artistiko-historik në Vienë), Hermesin që e lidh sandalen të Jean Baptist Pigallit (Zhan Baptist Pigallit) të vitit 1774 (sot giendet në Luvër të Parisit), dhe Merkurin me Amorin e Matijash Braunit nga giysma e, parë e shek. XVIII sot gjendet në Belevedere të Pragës). Prej veprave pikturale po i cekim Venerën, Merkurin dhe Amorin të Koregjiut (nga fillimi i shek. XVI dhe sot gjendet në Galerinë Kombëtare të Londrës) dhe Hermesin, Argun dhe Ijen e magjepsuar të Pietër Paul Rubesit (si dulket e viteve 1635- 1638 dhe sot gjendet në Galerinë e Drezdenit).Me emrin e Hermesit që nga koha antike quhet planeti më i afërt i Diellit (sot sipas emrit latin - Merkur).
Kryeqyteti - Abdylhamid
Payitaht Abülhamid (Shqip: Perandori i Fundit) është serial historik me regji të Serdar Akar. Seriali ka të bëjë me historinë e Sulltanit të 34-të të Perandorisë Osmane Abdyl Hamiti II.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1783
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Pal Dodaj
Pal Dodaj (Janjevë, 3 shtator 1880 - Shkodër, 5 shtator 1951) qe frat françeskan, publicist, kronikan, mësues, bibliotekist dhe përkthyes. Ditari i tij me vrojtime vetjake mbushur me përshkrime e kronika nga ngjarjet të cilat përjetoi, përbën një nga syzet më të afërta për të kundruar shtetformimin tonë.
Ismet bej Kryeziu
Ismet bej Kryeziu (1889 – 1952) ishte një figurë politike shqiptare që ishte aktiv në periudhën mes dy luftërave botërore, sidomos gjatë viteve 1930 dhe 1940.
Pal Dodaj
Biografia
U lind në Janjevë, në Vilajetin i Kosovës, i pagëzuar me emrin Kolë i biri i Mashit dhe Prenda Paliqit. Ende i vogël shkoi në Shkodër për t’u shkolluar tek Etërit Françeskanë. Nisi mësimet në Kolegjin e Troshanit, ndërsa noviciatin si dhe studimet filozofike e teologjike i kreu në Firence të Italisë. Aty, më 19 korrik 1902 kremtoi edhe Meshën e Parë, për t’u kthyer menjëherë në atdhe.
Ismet bej Kryeziu
Biografia
Kryeziu lindi në Gjakovë, Sanxhaku i Pejës, Perandoria Osmane në vitin 1888, ose 1889. Rrjedhte nga familja e njohur Kryeziu, pronarë tokash dhe me ndikim politik gjatë sundimit osman. Ai ishte nipi i Ali Pashë Gucisë, anëtar dhe kontribues i shquar i Lidhjes së Prizrenit të vitit 1878.
Kryeziu kishte studiuar në Stamboll. Pas Luftës së Parë Botërore u zgjodh deputet në Parlamentin e Serbisë në Beograd. Në vitin 1926, pas një atentati dhe konfiskimit të tokës nga qeveria jugosllave, ai emigroi në Shqipëri. Kryeziu ishte prozogist. Ai ishte një nga njerëzit e besuar të Zogut dhe ushtronte ndikim tek ai. Së bashku me Salih Vuçitërnin u zgjodh nga Mbreti Zog si organizator i Komitetit të Kosovës. Komiteti promovoi pavarësinë dhe luftën kundër sundimit serb, ai ishte shpallur më parë i jashtëligjshëm nga Zogu gjatë ngritjes së tij në pushtet në vitin 1924 dhe kishte mbetur i qetë pas vdekjes së Bajram Currit, Prishtinës, Hoxhë Kadrit dhe udhëheqësve të tjerë. Komiteti i riorganizuar rishtazi ishte simbolik dhe veprimtaria e tij ishte e kufizuar në propagandë.