cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sylvia Lawler
Karriera
Lawler u emërua si shkencëtare kërkimore në Institutin e Kërkimeve të Kancerit në Londër në 1960 dhe u bë profesorja e parë femër e institutit në 1980. Atje ajo zhvilloi një interes të gjerë për gjenetikën e malinjitetit. Ajo dha kontribute të madh në zhvillimin e këtyre teknikave të shtypjes së indeve. Lawler vuri bazën shkencore për punë në transplantimin e palcës kockore dhe u bë kryetare e nënkomitetit të imunologjisë transplantuese të Shërbimit Kombëtar të Maturimit të Organeve. Ajo ishte një anëtare themeluese e Punëtorive Ndërkombëtare mbi Kromozomet në Leukemi, dhe gjithashtu themeloi bankën e parë kombëtare të indeve të fetusit në MB, me mbështetjen e Këshillit të Kërkimeve Mjekësore.
Interesat shkencore
Një interes kryesor ishte për bazën gjenetike të sëmundjes trofoblastike, e cila përfshin shtatzënitë molare (mole hidatidiforme) dhe koriokarcinoma, dhe në përpjekjet për të përmirësuar diagnozën dhe trajtimin e kësaj sëmundje. Puna e Lawler mbi antigjenet e leukociteve të histokompatibilitetit (antitrupat HLA) dha prova që koriokarcinomat mund të lindin nga një shtatzëni më e hershme sesa thjesht nga shtatzënia antecedent. Ajo vazhdoi të përdorë polimorfizëm gjenetik për të përcaktuar origjinën e moleve hidatidiforme të plota dhe të pjesshme. Lawler ishte gjithashtu një pioniere në analizën e gjenomit njerëzor. Ajo ishte një anëtare e fondacionit dhe bashkëpunëtore e Kolegjit Mbretëror të Patologëve dhe një bashkëpunëtore nderi e Kolegjit Mbretëror të Mjekëve.
Çmime
Puna gjatë gjithë jetës së Lawler u njoh në formën e çmimit "Syliver Lawler Shoqëria Mbretërore e Mjekësisë", çdo vit ofrohen dy çmime për punimin shkencor më të mirë dhe klinikën më të mirë. Abstraktet nga shkencëtarët dhe klinikat në trainimin për një projekt klinik ose themelor të kërkimit shkencor, dhe një panel i jurisë përcaktojnë prezantimin më të mirë oral. Është një çmim shumë konkurrues dhe i njohur në fushën e onkologjisë.
Gjuhët semitike
frameless|djathtasGjuhët semite janë një degë e familjes gjuhësore afro-aziatike me origjinë në Lindjen e Mesme. Gjuhët semite janë folur nga më shumë se 330 milionë njerëz në pjesën më të madhe të Azisë Perëndimore, Afrikës së Veriut dhe Bririt të Afrikës, si dhe në komunitete shpesh të mëdha në Amerikën e Veriut dhe në Evropë, me komunitete më të vogla në Kaukaz dhe Azinë Qendrore. Terminologjia u përdor për herë të parë në vitet 1780 nga anëtarët e Shkollës së Historisë së Göttingenit, i cili mori emrin nga Sem'i, një nga tre djemt e Nohit në Librin e Zanafillës.
Gjuhët më gjerësisht të folura semitike sot janë arabisht (300 milionë), Amharik (22 milionë), Tigrinya (7 milionë), hebraisht (i panjohur, 5 milion folës nativ dhe jo-vendas L1) Tigrat (~ 1.05 milion), aramaisht (575,000 deri në 1 milion folës që flasin rrjedhshëm asirianë)  dhe maltez (520,000 folës)
Gjuhët semitike ndodhin në formë të shkruar nga një datë shumë e hershme historike, me tekstet e Akutit të Lindjes Semitike dhe Eblaite (të shkruara në një dorëshkrim të përshtatur nga kuneiformat sumere) që shfaqeshin nga shek. 29 para Krishtit dhe shekulli i 25-të pes në Mesopotami dhe Levantin verior respektivisht. Të vetmet gjuhë të hershme të vërtetuara janë Sumerianët, Elamitët (të dy gjuhët e izoluara), Egjiptianët dhe Llaubolli i paklasifikuar. Megjithatë, shumica e shkrimeve të përdorura për të shkruar gjuhë semitike janë abjadë - një lloj skripti alfabetik që i lë disa ose të gjitha zanoret, gjë që është e mundur për këto gjuhë, sepse bashkëbiseduesit në gjuhët semite janë bartësit kryesorë të kuptimit.
Gjuhët semite janë të dukshme për morfologjinë e tyre jo-përmbajtëse. Kjo është, rrënjët e fjalëve nuk janë vetë rrokje apo fjalë, por në vend të kësaj janë grupe të izoluara të konsonantëve (zakonisht tre, duke bërë një të ashtuquajtur rrënjë triliterale). Fjalët janë të përbëra nga rrënjët jo aq shumë duke shtuar prefikset ose suffixes, por duke plotësuar zanoret midis bashkëvepruese rrënjë (edhe pse prefikset dhe suffixes shpesh shtohen gjithashtu). Për shembull, në arabisht, kuptimi i rrënjës që "shkruaj" ka formën k-t-b. Nga ky rrënjë, fjalët formohen duke plotësuar zanoret dhe nganjëherë duke shtuar konsonantë shtesë, p.sh. كتاب kitāb "libër", كتب kutub "libra", كاتب kātib "shkrimtar", كتاب kuttāb "shkrimtarë", كتب kataba "ai shkroi", يكتب yaktubu "ai shkruan", etj
Klasifikimi
Gjuha e Himyaritit dhe gjuha suteane duket se kanë qenë semitike, por nuk janë të klasifikuara për shkak të të dhënave të pamjaftueshme.
SV Waldhof Mannheim
SV Waldhof Mannheim 07 është klub futbollistik e cila ndodhet në Manhajm, Gjermani. Sot klubi ka antarësi me mbi 2,400. Klubi u themelua më 11 prill 1907 dhe ka luajtur në divizionin e dytë në Westkreis-Liga para Luftës së Parë Botërore. Waldhof u bë pjesë e ligës Kreisliga Odenwald në vitin 1919 dhe ka fituar ligën më 1920 dhe 1921.
Lojtarët
Sipas 31 janarit 2017
Stadiumi
SV Waldhof luan si vendas në stadiumin Carl-Benz-Stadion, i cili ka 25,667 ulëse.
Deduksioni
Deduksioni është procesi i arsyetimit nga një ose më shumë deklarata (premisa) për të arritur një përfundim logjik të caktuar. Pra është një metodë logjike. Kjo është një formë e përfundimit të tërthortë në të cilën gjykimi përfundimtar ose përfundimi shkon nga e përgjithshmja në atë që është e veçantë apo individuale. Kur një përfundim deduktiv ka saktësisht dy (premisa) gjykime fillestare dhe një përfundim atëher ai quhet arsyetim (silogjizëm). Varësisht se nga cilat perfundime (konkludime) janë ngritur, ato mund të jenë: te pakundershtueshme (kategorike), hamendesuara (hipotetike) dhe te dyzuara(disjunktive). Forma më e zakonshme e arsyetimt (silogizmit) është arsyetimi i pakundershtueshem ("silogjizmi kategorik"), i cili është i ndërtuar nga tri gjykime te pakundershtueshme (kategorike), për shembull:
Të gjithë njerëzit (M) janë të vdekshëm (P).
Sokrati (S) ishte njeri (M).
Sokrati (S) ishte i vdekshëm (P).
Metoda deduktive është zbatim sistematik dhe i denjë i mënyrës deduktive të perfundimit, ku nga qëndrimet e përgjithshme kalohet në të veçanta; nga konstatimet e përgjithshme arrihet deri te konkluzionet e veçanta konkrete; nga shumë verifikime përkufizohet ndonjë verifikim i ri i cili rezulton nga vërtetësitë paraprake. Në shkencë këto lloje të konkluzioneve kanë rëndësi të madhe, sepse në bazë të gjykimeve të përgjithshme, të raporteve dhe të veçorive logjike, mundësohen përkufizimet e gjykimeve të veçanta, konkluzionet e veçanta, verifikimet dhe vërtetësitë e veçanta, përkatësisht zbulohen dhe arrihen njohuri për të vërtetuar dhe pasqyruar fakte të reja, ligjshmëri të reja dhe të vërteta shkencore të reja. Deduksioni gjithmonë supozon njohjen e qëndrimeve të përgjithshme, të parimeve, posedimin e njohurive të përgjithshme, në bazë të të cilave kuptohet ajo që është e veçantë, njohuri të veçanta. Në deduksion më së shpeshti fillohet nga e vërteta e përgjithshme për të ardhur deri te njohuritë e veçanta, individuale. Elementet më të rëndësishme të metodës induktive janë: qëndrimet, metoda analitike, metoda sintetike, metoda e abstraksionit, e gjeneralizimit dhe e specializimit. Metoda deduktive në kuptim të gjerë shërben në shkenca për çështje të ndryshme.
Nisuni, pëllumbat e mi
Nisuni, pëllumbat e mi me autor Qamil Batalli. Botuar në Prishtinë në vitin 1974 nga "Rilindja". Libri ka 76 faqe dhe me ilustrime.
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, poezia.
Trumbeta
Trumpeta ose Trumbeta është një instrument muzikor që i përket famalijes së instrumenteve frymore të bëra prej tunxhi. Tingujt e saj të ngrohtë e dallojnë atë nga veglat e tjera frymore.
Emilio Jacinto
Emilio Jacinto (15 dhjetor 1875 - 16 prill 1899) ishte një gjeneral filipinas gjatë Revolucionit Filipinas. Ai ishte një nga oficerët e rangut më të lartë në Revolucionin Filipinas dhe ishte një nga oficerët të rangut më të lartë të shoqërisë revolucionare Kataas-taasan, Kagalang-galang na Katipunan ng mga Anak ng Bayan, dhe që quhet Katipunan, duke qenë anëtar i Këshillit të tij të Lartë. Ai u zgjodh Sekretar i Shtetit për Haring Bayang Katagalugan, një qeveri revolucionare e themeluar gjatë shpërthimit të luftimeve. Ai është i njohur gjerësisht në librat shkollorë të historisë Filipine si truri i Katipunanit ndërsa disa pretendojnë se ai duhet të njihet me të drejtë si "Truri i Revolucionit" (Filipinisht: Utak ng Himagsikan, një titull që zakonisht i jepet Apolinario Mabini). Jacinto ishte i pranishëm në të ashtuquajturën Cry of Pugad Lawin (në shqip:Thirrja e Pugad Lawin (ose Thirrja e Balintawak) me Andrés Bonifacio, Supremo (presidenti Suprem) i Katipunan dhe të tjerë të anëtarëve të tij që sinjalizoi fillimin e Revolucionit kundër qeverisë koloniale spanjolle në ishujt. parapamje|Shënues në famullinë Santa Maria Magdalena në Magdalena, Laguna, ku ai ngriti selinë ndërsa rikuperohej nga një plagë me armë zjarri parapamje|Bankënotë e vjetër 20 peso  me imazhet e Emilio Jacinto dhe  Andres Bonifacio parapamje|Monumenti i ri i Emilio Jacinto në Magdalena, Laguna u zbulua prillin e kaluar 2017.
Biografia
Lindur në Manila, Emilio Jacinto ishte i aftë si në Spanjisht ashtu edhe në Tagalog. Ai ndoqi kolegjin San Juan de Letran dhe më vonë u transferua në Universitetin e Santo Tomas për të studiuar drejtësi. Manuel Quezon, Sergio Osmeña dhe Juan Sumulong ishin shokë klase. Ai nuk e mbaroi kolegjin dhe, në moshën 19 vjeç, u bashkua me shoqërinë sekrete të quajtur Katipunan. Ai u bë këshilltar për çështjet fiskale dhe sekretar i Andrés Bonifacio. Ai më vonë u njoh si Utak ng Katipunan. Ai dhe Bonifacio gjithashtu u miqësuan me Apolinario Mabini kur u përpoqën të vazhdonin La Liga Filipina të José Rizal.
Jacinto gjithashtu shkroi për gazetën Katipunane të quajtur Kalayaan. Ai shkroi në gazetë me emrin e shkronjës "Dimasilaw" dhe përdori pseudonimin "Pingkian" në Katipunan. Jacinto ishte autori i Katipunanës së Kartilya-s gjithashtu.
Pas ekzekutimit të Bonifacio, Jacinto vazhdoi luftën e Katipunan. Ashtu si gjenerali Mariano vlvarez, ai refuzoi të bashkohej me forcat e gjeneralit Emilio Aguinaldo, udhëheqësi i fraksionit Magdalo të Katipunan. Jacinto jetonte në Laguna dhe gjithashtu u bashkua me milicinë që luftonte spanjollët. Jacinto u sëmur nga malarja dhe vdiq më 16 prill 1899 në Brgy. Alipit, Santa Cruz, Laguna. Laguna.
Eshtrat e tij fillimisht u varrosën në Brgy. San Juan Santa Cruz, Laguna dhe u transferuan në varrezat veriore të Manilës disa vite më vonë.
Ai ishte i martuar me Catalina de Jesús, e cila ishte shtatzënë në kohën e vdekjes.
Vlerësime
Në vitet 1970, eshtrat e Jacinto u transferuan dhe u mbajtën në Parkun Memorial Himlayang Pilipino në Quezon City. Në tempull ndodhet një skulpturë bronzi në madhësi, e një Jacinto sfiduese duke hipur mbi një kalë gjatë ditëve të tij si revolucionar. Një statujë tjetër e Jacinto është e vendosur në Mehan Garden. Një tjetër monument i Jacinto u zbulua në sheshin e qytetit të Magdalena, Laguna në 17 prill të vitit 2017.
Ngjashmëria e Jacinto-s paraqitej në faturën e vjetër 20 peso që qarkullonte nga 1949 në 1969, dhe gjithashtu në monedhën e vjetër 20 centavo.
Dikush troket në derë
Dikush troket në derë libër me autor Qamil Batalli, red. Mehmet Gjevori. Botuar në Prishtinë në vitin 1973 nga "Rilindja". Libri ka 105 faqe dhe me ilustrime.
Viktoria (Sejshellet)
Viktoria është kryeqytet në Sejshellet, ndohet në veri-lindje të ishullit Mahé. Së pari qyteti u themelua si vend i qeverisë i kolonisë britaneze. Më 2014, popullsia e Viktorias ishte 24,701.
Eksportimet kryesore të Viktorias janë vanilet, arra të kokosit, vaj të kokosit, peshk dhe pleh zogjsh.
Historia
Zona që do të bëhej Viktoria u vendos fillimisht në vitin 1778 nga kolonistët francezë pasi ata e kërkonin ishullin në vitin 1756, por nuk u bë vetëm pasi u nënshkrua Traktati i Parisit të vitit 1814 se britanikët formuan zyrtarisht Viktorinë dhe i dhanë emrin e saj modern.
Kaltrina Azizi
Kaltrina Azizi është një juriste dhe politikane nga Maqedonia e Veriut me origjinë shqiptare.
Biografia
Kaltrina Azizi ka lindur më 13 mars 1991 në qytetin e Kumanovës, atëherë në Republikën Socialiste Federative të Jugosllavisë. Ka diplomuar në Universitetin e Tetovës.
Në vitin 2014 është zgjedhur deputete e Bashkimit Demokratik për Integrim në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Tri dritare
Tri dritare libër me autor Qamil Batalli, red. Mehmet Gjevori. Botuar në Prishtinë në vitin 1971 nga "Rilindja". Libri ka 156 faqe.
Dyzet tregime
Dyzet tregime libër me autor Qamil Batalli. Botuar në Prishtinë në vitin 1972 nga R"lindja". Libri ka 152 faqe dhe me ilustrime.
Tri dritare
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, tregime dhe novela.
Si ta pagëzojmë fëmijën : fjalor me emra njerëzish
Si ta pagëzojmë fëmijën : fjalor me emra njerëzish. Me autorë Qamil Batalli, Sulejman Syla. Botuar në Prishtinë në vitin 1990 nga "Zëri i rinisë". Libri ka 132 faqe.
Shënime: Gjuha shqipe, onomastika, emra vetiakë, fjalorë.
Buzëqeshjet
Buzëqeshjet libër me autor Qamil Batalli. Botuar në Prishtinë në vitin 1972 nga "Rilindja". Libri ka 143 faqe dhe me ilustrime. Botimi i 2-të.
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, tregime dhe novela.
Katun (Crikvenica)
Katun është një ish lagje e populluar brenda qytetit të Crikvenicës, Zhupania bregdetare-malore, Republika e Kroacisë.
Hiromi Hara
(lindur më 19 Tetor 1958) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 75 ndeshje dhe ka shënuar 37 gola.
Dallëndyshja e parë : tregime të zgjedhura
Dallëndyshja e parë : tregime të zgjedhura, me autor Qamil Batalli. Botuar në Tiranë në vitin 1980 nga "Naim Frashëri". Libri ka 112 faqe dhe me ilustrime.
Shënime: Letërsia shqipe, tregime dhe novela.
Federata e Karlingut e Kosovës
Federata e Karlingut e Kosovës (Kosova Curling Federation) është njëra nga federatat sportive në Kosovë e cila merret mo organizmin e aktiviteteve sportive të karlingut.
Fisnike Bekteshi Shaqiri
Fisnike Bekteshi-Shaqiri është një politikane nga Maqedonia e Veriut me origjinë shqiptare.
Biografia
Ajo ka lindur më 26 qershor 1988 në fshatin Gajre të Tetovës, atëherë në Republikën Socialiste Federative të Jugosllavisë. Bachelor dhe master i mori në Universitetin e Tetovës, pas së cilës mbrojti tezën e doktoraturës në Universitetin e Shkupit. Më 15 korrik 2020 është zgjedhur deputete e Bashkimit Demokratik për Integrim në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Heinz Lucas
Heinz Lucas (10 gusht 1920 – 18 korrik 2016) ishte futbollist dhe menaxher gjerman. Ai ka menaxhuar shumë klube në Bundesligën gjermane, përfshirë skuadrën Fortuna Düsseldorf, ku pati sukses gjatë karrierë së tij, duke fituar dy herë vendin e tretë.
Koalicioni Bashkimi për Fitoren
Koalicioni Bashkimi për Fitoren ishte një koalicion i partive politike në Shqipëri. Zëdhënësi ishte Gent Strazimiri ndërsa lideri ishtë Sali Berisha. Mori 37.1% të votave dhe 46 deputetë në parlament në zgjedhjet e 2001. Pas zgjedhjeve të 1997 dhe Luftës Civile. Partia Demokratike e Shqipërisë kishte humbur shumicën në parlament dhe për rrjedhojë duhej të vazhdonte të ishte në parlament si opozitë. Sali Berisha ishte fajësuar për keqpërdorimin e Skemave Piramidale nga qeveria. Në vitin 2001 Berisha dhe partitë më të vogla të qendrës dhe të djathtë formuan koalicionin "Bashkimi për Fitore" Vetë Koalicioni ishte një përpjekje për të ndryshuar imazhin e keq të vitit 1997, Sali Berisha i veshi deputetët me këmisha të bardha dhe formoi Koalicionin "Bashkimi për Fitore". Ndërsa vetë Koalicioni bëri fitime të konsiderueshme. Nuk mjaftoi që Berisha të bëhej kryeministër i Shqipërisë. Sipas Berishës lideri i atëhershëm i opozitës. "Strategjia që synon të sjellë këtë koalicion në pushtet do të zëvendësojë pushtetin e mafias me shtetin ligjor. Ne vijmë në pushtet, tha ai, për të thyer grackën e mjerimit". Berisha kishte paraqitur edhe sloganin “Për një fillim të ri”
Do të vdisja për Skënderbeun
Do të vdisja për Skënderbeun : përralla, skica e tregime : për nxënësit e klasën 2, 3, 4. Me autor Qamil Batalli, Pajisur me shënime Odhise K. Grillo, red. Hamza Minarolli. Botuar në Tiranë në vitin 1984 nga "SHBLSH". Libri ka 146 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, përralla, tregime dhe novela.
Ishulli i Malësorit
Ishulli i Malësorit është një ishull në veri të Shqipërisë, në lumin e Bunës, dhe ka një sipërfaqe prej rreth 40 hektarë ose 0.4 km katror. që e bën atë ishullin e tretë më të madh në Shqipëri. Rreth ishullit janë disa fshatra, më i afërt prej të cilave është Darragjat, dhe është më pak se 5 kilometra nga Liqeni i Shkodrës. Ashtu si ishujt tjerë, Ishulli i Malësorit nuk ka popullatë civile.
Mai Zetterling
Mai Elisabeth Zetterling (24 maj 1925 – 17 mars 1994) ishte një aktore, romanciere dhe regjisore suedeze.
Zetterling lindi në Västerås, Suedi në një familje të klasës punëtore. Ajo e filloi karrierën e saj si aktore në moshën 17-vjeçare në Dramaten, teatri kombëtar suedez, duke u shfaqur në filma të kohës së luftës.
Spahiu
parapamje|Një Spahi, nga gravurë perëndimore e shek. 16-të Spahinjtë (osmanisht سپاهی‎, trans. sipâhi, nga sepāhī) ishin dy lloje të kalorësisë osmane, duke përfshirë çifligarët e provincës spahijtë timarli (timarli sipahi) që përbënin shumicën e ushtrisë dhe të rregulltit kapikulu sipahi, trupat e pallatit. Llojet e tjera të kalorësisë që nuk cilësoheshin spahij ishin trupat e parregullta akinxhijtë (akıncı). Spahinjtë formuan shtresën e tyre të dalluar shoqërore, dhe rivaliteti i tyre me Jeniçerët ishte i dukshëm.
Mai Zetterling
Karriera
Zetterling u shfaq në prodhime filmike dhe televizive që përfshinin gjashtë dekada nga vitet 1940 deri në vitet 1990. Zbulimi i saj erdhi në filmin Torment të vitit 1944, shkruar nga Ingmar Bergman, në të cilin ajo luajti një rol të diskutueshëm si një shitëse e torturuar. Menjëherë më pas ajo u transferua në Angli dhe fitoi sukses të menjëhershëm atje me rolin e saj titullar në Frieda të Basil Dearden (1947) duke luajtur përballë David Farrar.
Pas një kthimi të shkurtër në Suedi, ku ajo punoi përsëri me Bergman në filmin e tij Music in Darkness (1948), ajo u kthye në Britani dhe luajti në një sërë filmash në Mbretërinë e Bashkuar, duke luajtur kundër burrave kryesorë si Tyrone Power, Dirk Bogarde, Richard Widmark, Laurence Harvey, Peter Sellers, Herbert Lom, Richard Attenborough, Keenan Wynn, Stanley Baker dhe Dennis Price.
Disa nga filmat e saj të shquar si aktore përfshijnë Quartet (1948), një film i bazuar në disa nga tregimet e shkurtra të W. Somerset Maugham, The Romantic Age (1949) me regji nga Edmond T. Gréville, Only Two Can Play (1962) bashkë me protagonist Peter Sellers dhe me regji nga Sidney Gilliat, dhe The Witches (1990), një përshtatje e librit të Roald Dahl me regji nga Nicolas Roeg. Pasi fitoi një reputacion si një simbol seksi në drama dhe trillera, ajo ishte po aq efektive në komedi dhe ishte aktive në televizionin britanik në vitet 1950 dhe 1960.
Ajo filloi të drejtonte dhe botonte romane dhe jo-fiction në fillim të viteve 1960, filmat e saj duke filluar me dokumentarë politikë dhe një film të shkurtër të titulluar The War Game (1962), i cili u nominua për një çmim BAFTA dhe fitoi një Luan të Argjendtë në Venecia. Filmi i saj i parë artistik Älskande par (1964, "Çiftet e dashuruar"), i bazuar në romanet e Agnes von Krusenstjerna, u ndalua në Festivalin e Filmit në Kanë për shkak të eksplicitetit seksual dhe lakuriqësisë. Kenneth Tynan i The Observer më vonë e quajti atë "një nga debutimet më ambicioze që nga Citizen Kane". Nuk ishte i vetmi film që ajo bëri që shkaktoi polemika për seksualitetin e tij të sinqertë.
Kur kritikët që shqyrtonin funksionin e saj debutues deklaruan se "Mai Zetterling drejton si një burrë", ajo filloi të eksploronte temat feministe në mënyrë më të qartë në punën e saj. The Girls, e cila kishte një kastë suedeze të të gjitha yjeve që përfshinte Bibi Andersson dhe Harriet Andersson, diskutuan për çlirimin e grave (ose mungesën e saj) në një shoqëri të kontrolluar nga burrat, ndërsa protagonistët krahasojnë jetën e tyre me personazhet në shfaqjen Lysistrata dhe zbulojnë se gjërat nuk kanë përparuar shumë për gratë që nga kohërat e lashta.
Helen Megaw
Helen Dick Megaw (1 qershor 1907 – 26 shkurt 2002) ishte një kristalografiste irlandeze e cila ishte një pioniere në kristalografinë të rrezeve-X. Ajo bëri matjet e dimesioneve të qelizave të akullit dhe ka themeluar strukturën ktistale Perovskite.
Mai Zetterling
Karriera
Në vitin 1966, ajo u shfaq si tregimtare në programin e fëmijëve të BBC-së Jackanory, dhe në pesë episode rrëfeu " Finn Family Moomintroll" të Tove Jansson.
Jeta personale
djathtas|parapamje| Zetterling në 1948 Zetterling ishte e martuar me aktorin norvegjez Tutte Lemkow nga viti 1944 deri në 1953. Ata kanë një vajzë, Etienne dhe një djalë, Louis, i cili është profesor i sociologjisë mjedisore në Universitetin Autonom të Barcelonës. Në autobiografinë e saj All They Tomorrows, botuar në 1985, Zetterling detajon lidhjet e dashurisë me aktorin Herbert Lom dhe Tyrone Power, me të cilët jetoi nga viti 1956 deri në fillim të 1958.
Nga viti 1958 deri në vitin 1976, ajo ishte e martuar me autorin britanik David Hughes, i cili bashkëpunoi me të në filmat e saj të parë si regjisor. Çifti ishin miq me kompozitorin Michael Hurd, i cili shkroi partiturat muzikore për veprat Flickorna dhe Scrubbers.
Dokumentet në Arkivin Kombëtar në Londër tregojnë se, si një anëtare e të Majtës së Hollivudit, ajo vëzhgohej nga agjentët britanikë të sigurimit si një komuniste e dyshuar. Megjithatë, Mbretëria e Bashkuar nuk kishte kurrë një sistem sipas linjës së listës së zezë të Hollywood-it.
Filmografi e zgjedhur
Si regjisore
Si aktore
Ejona (dramë me pesë akte)
Ejona : (dramë me pesë akte) me autor Qamil Batalli, red. Anton Pashku. Botuar në Prishtinë në vitin 1987 nga "Rilindja". Libri ka 105 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, drama.
Suzanne Osten
Carlota Suzanne Osten (lindur më 20 qershor 1944) është një regjisore dhe skenariste suedeze. Ajo fitoi çmimin për regjisorin më të mirë në Çmimet e 22-të Guldbagge për filmin The Mozart Brothers.
Biografia
Suzanne Osten ka lindur në Stokholm. Ajo është e bija e krijuesit të veglave Karl Otto Osten (1912–1970) dhe kritikut të filmit Gerd Osten (i lindur në Ekbom), përpjekjet zhgënjyese të të cilit për të drejtuar një film në një industri filmi të dominuar nga meshkujt janë subjekt i filmit debutues të vajzës së saj Suzanne, Mamma ( 1982). Babai i Ostenit ishte një socialdemokrat dhe njeri i rezistencës, i cili erdhi në Suedi kur ai u arratis nga regjimi nazist në Gjermani. Prindërit e saj u martuan në vitin 1941, por u divorcuan kur Suzanne Osten ishte e vogël. Në vitin 1963, Osten u diplomua në Viggbyholmsskolan, një shkollë e mesme me një kurrikul të përqendruar në gjuhën dhe lëndët krijuese, dhe, pas kësaj, ajo studioi art, letërsi dhe histori në Universitetin e Lundit ku filloi regjinë në teatrin universitar.
Teatri
Osten formoi një nga kompanitë e para teatrore suedeze, Fickteatern, dhe filloi karrierën e saj si regjisore skenike atje në fund të viteve 1960. Në vitin 1971, ajo vazhdoi në Teatrin e Qytetit të Stokholmit, i cili do të ishte pika e saj fikse për shumë dekada. Në atë vend, ajo u bë udhëheqëse në zhvillimin e teatrit politik të asaj kohe. Së bashku me Margareta Garpe, ajo shkroi dramën Tjejsnack [Biseda për vajzat] (1971), e destinuar për vajza adoleshente. Disa nga këngët nga ajo shfaqje, si himni feminist Vi måste höja våra röster [Duhet të rrisim zërin] janë në disk Sånger för kvinnor och män [Këngë për gra dhe burra] nga viti 1972. Pas kësaj, Osten dhe Garpe shkruan dramat Kärleksföreställningen [Nocioni i dashurisë] (1973), Jösses flickor! Befrielsen är nära [Shikoni vajza! Çlirimi është afër] (1974) dhe Fabriksflickorna, makten och härligheten [Vajzat e fabrikës, fuqia dhe lavdia] (1980). Të gjitha këto shfaqje kanë një lidhje të veçantë me organizatën feministe suedeze Grupp 8.
Suzanne Osten është një pioniere në zhvillimin e teatrit për fëmijë. Gjatë gjithë karrierës së saj, ajo ka mbrojtur artin dhe kulturën për fëmijët dhe të rinjtë. Ajo pohon se perspektiva e fëmijës është një çështje pushteti, në lidhje me përshkrimin e marrëdhënieve të pushtetit dhe për të parë pushtetin nga perspektiva e të pafuqishmit, dmth. nga një perspektivë më e dobët. Një fëmijë është gjithmonë më i varur nga i rrituri pasi fëmijët janë të pafuqishëm në raport me të rriturit. Osten i ka qëndruar besnike këtij qëndrimi në shkrimin, regjinë, madje edhe në kastin e shfaqjeve dhe filmave të saj. Në vitin 1975, ajo formoi Unga Klara, një degë e Teatrit të Qytetit të Stokholmit me qëllim të prodhimit të shfaqjeve teatrale për fëmijë dhe të rinj. Osten punoi atje si regjisore skenike dhe si drejtoreshë artistike deri në verën e vitit 2014 dhe zhvilloi një proces për krijimin e një shfaqjeje.
Procesi i Ostenit përfshin të gjithë shoqërinë teatrore; shkrimtarë, aktorë, teknikë, krijues maskash, bazuar në kërkime dhe bashkëpunim të zgjeruar me grupet e audiencës. Ky proces është ndikuar nga teatri improvizues i Keith Johnstone. Ekspertë jashtë botës së teatrit, artistë dhe studiues akademikë janë ftuar nga Osten për të kontribuar me ekspertizën e tyre në procesin evolucionar dhe improvizues të një prodhimi skenik. Osten e vuri në provë këtë metodë të punës në Baby Drama kur ajo donte të hetonte se sa herët një audiencë mund të jetë e pranueshme për shfaqjen teatrale.
Regjisor i ftuar i skenës
Osten ka qenë regjisore e ftuar në teatro të tjerë përveç Unga Klarës dhe në zhanre të tjera përveç teatrit për fëmijë. Këto prodhime përfshijnë operetën Glada Änkan ( Vejusha e gëzuar ) në Folkoperan në 2008, dhe prodhime të njohura në Teatrin e Qytetit të Gothenburgut, si Publiken [ The Public ] nga Federico García Lorca dhe I Annas Garderob [Në dollapin e Anës] nga Ann-Sofie Bár., frymëzuar nga jeta dhe vepra e Anna Frojdit. Në vitin 2014, Osten drejtoi një bashkëpunim të madh teatror nordik që përfshin artistë nga Islanda, Finlanda dhe Suedia. Magnus Maria: Një operë për gjininë e duhur ka të bëjë me Mary Johansdotter / Magnus Johansson, fati i së cilës fillon në fund të shekullit të 17-të në Föglö në Åland dhe përfundon disa dekada më vonë në Stokholm. Opera u shfaq premierë në Mariestad, Åland dhe bëri turne në vendet nordike.
Film
Osten shkoi nga skena në film me dy filma të realizuar për televizion; Moa, Östen och Stella [Moa Östen dhe Stella] (skenari;1974) dhe Barn i Afrika [Fëmijët në Afrikë] (regjisor; 1978), përpara se ajo të debutonte me filmin e gjatë Mamma (1982). Ashtu si prodhimet e saj skenike, filmat e saj trajtojnë gjithashtu çështje politike, për shembull Skyddsängeln ( Engjëlli mbrojtës ) (1990) i cili fokusohet në terrorizmin politik, megjithëse bazohet në trazirat dhe kërkesat për demokraci në fillim të shekullit të 20-të në Suedi. Tala! Det är så mörkt, ( Fol! Është kaq e errët ) ka të bëjë me valën e neo-nazizmit që përfshiu Suedinë në vitet 1980 dhe 90 dhe lidhjen e saj me papunësinë midis të rinjve suedezë. Për Bröderna Mozart ( Vëllezërit Mozart ) (1986), Osten u nderua me çmimin Guldbagge në 1987 si regjisorja më e mirë. Jashtë Suedisë, Engjëlli Guardian, u përzgjodh për Un Certain Regard në Festivalin e Filmit në Kanë në 1990.
Ambasador i Filmit për Fëmijë
Në nëntor 2014, Osten u emërua Ambasadorja e parë Suedez i Filmit për Fëmijë nga Instituti Suedez e Filmit. Në këtë rol, Osten punojë për zhvillimin e filmit për fëmijë në vend. Ky pozicion filloi në vitin 2015.
Polemika
Filmi The Girl, the Mother and the Demons (2016) u shkrua dhe u drejtua nga Osten bazuar në autobiografinë e saj të trilluar, Flickan, mamman och soporna [Vajza, nëna dhe mbeturinat] (1998), e cila u rishikua për në skenë nga Erik Uddenberg me të njëjtin titull. Filmi, me datën e daljes në prill 2016, është xhiruar për moshën 11 vjeç e lart. Sidoqoftë, censori suedez e vlerësoi atë nga 15 vjet e lart në mars 2016. Filmi ishte shfaqur tashmë për familje të zgjedhura në Suedi dhe marketingu ishte në progres kur u mor ky vendim. Kolegët e Ostenit nisën një protestë dhe vendimi i vlerësimit u ankimua me sukses. Në një artikull në Svenska Dagbladet, autorët pohuan se duke u mohuar fëmijëve të drejtën për të parë filmin, censori suedez demonstron përbuzje për fëmijët dhe manifeston erërat konservatore që fryjnë në Suedi në vitin 2016.
Vito Genovese
Vito Genovese (21 nëntor 1897 – 14 shkurt 1969) ishte një gangster me origjinë italiane që operonte kryesisht në Shtetet e Bashkuara. Genovese u ngrit në pushtet gjatë Ndalimit si zbatues i mafies amerikane. Një bashkëpunëtor dhe shok i fëmijërisë së Lucky Luciano, Genovese mori pjesë në Luftën Kastelamarese dhe ndihmoi në formimin e ngritjes së mafies dhe krimit të organizuar në Shtetet e Bashkuara. Ai më vonë do të drejtonte familjen e krimit të Luciano, e cila u riemërua në familjen e krimit Genovese për nder të tij.
Së bashku me Luciano, Genovese ndihmoi në zgjerimin e tregtisë së heroinës në një nivel ndërkombëtar. Në vitin 1937, ai iku në Itali dhe për një periudhë të shkurtër gjatë Luftës së Dytë Botërore, ai mbështeti regjimin e Benito Mussolini në Itali nga frika se do të deportohej përsëri në Shtetet e Bashkuara për t'u përballur me akuza për vrasje. Ai u kthye në Shtetet e Bashkuara në vitin 1945. Genovese kishte shërbyer si mentor i Vincent "Chin" Gigante, shefi i ardhshëm i familjes së krimit Genovese.
Në vitin 1957, Genovese luftoi për titullin e bosit të bosëve duke urdhëruar vrasjen e Albert Anastasia dhe përpjekjen për vrasje të frikshme të Frank Costello. Menjëherë pas kësaj, ai thirri një samit mafioz për të konsoliduar pushtetin e tij, por takimi u bastis nga policia. Në vitin 1959, mbretërimi i tij u shkurtua pasi u dënua me akuza të komplotit të narkotikëve dhe u dënua me 15 vjet burg. Ndërsa ai dhe nënës së tij Joe Valachi ishin në burg së bashku, Valachi vrau një të burgosur që ai mendohej se ishte një goditës i dërguar nga Genovese. Valachi atëherë u bë një dëshmitar qeveritar. Genovese vdiq në burg më 14 shkurt 1969.
Jeta e hershme
Vito Genovese lindi më 21 nëntor 1897, në Risigliano, një frazione në komunën e Tufinos, në Provincën e Napolit, Itali. Babai i tij ishte Frances Felice Genovese dhe nëna e tij Nunziata Aluotto. Vito kishte një motër Giovanna Jennie së bashku me dy vëllezër, Michael dhe Carmine, të cilët gjithashtu i përkisnin familjes së krimit të Genovese. Kushëriri i tij, Michael, u bë shefi i familjes së krimit të Pittsburgh.
Deri në vitet 1920, Genovese filloi të punojë për Giuseppe "Joe the Boss" Masseria, shefi i një bande të fuqishme Manhattan që do të evoluonte në familjen që ai do të drejtonte përfundimisht. Luciano dhe bashkëpunëtorët e tij të ngushtë filluan të punojnë për kumarxhiun Arnold "The Brain" Rothstein, i cili e edukoi Luciano për drejtimin e transportimit të pijeve alkoolike si një biznes. Luciano, Frank Costello dhe Genovese filluan operacionin e tyre të transportimit me financimin e Rothstein.
Në vitin 1930, Genovese u padit për akuza të falsifikimit kur policia gjeti 1 milion dollarë monedhë të falsifikuar të SHBA në një punëtori në Bath Beach, Brooklyn. Më vonë në vitin 1930, Genovese dyshohet se vrau Gaetano Reina, drejtuesin e një bande me bazë në Bronx. Reina kishte qenë një aleat i Maserisë, por Masseria vendosi ta vriste pasi ai filloi të dyshonte atë për ndihmë të fshehtë të arkivës së Maserisë, udhëheqësit të bandës së Brooklyn, Salvatore Maranzano. Më 26 shkurt 1930, Genovese dyshohet se i bëri pritë Reinës ndërsa po linte shtëpinë e zonjës së tij në Bronx dhe e qëlloi në pjesën e pasme të kokës me një armë gjahu. Maseria atëherë mori kontrollin e drejtpërdrejtë të bandës së Reina.
Lufta Kastelamarese
Në fillim të vitit 1931, Lufta Kastelamarese shpërtheu midis Masseria dhe Maranzano. Në një marrëveshje të fshehtë me Maranzano, Luciano pranoi të inxhinierojë vdekjen e shefit të tij, Masseria, në këmbim të marrjes së bizneseve kriminale të Maserisë dhe të bëhej komanda e dytë e Maranzano. Më 15 prill 1931, Luciano e kishte joshur Masserinë në një takim ku u vra në një restorant të quajtur Nuova Villa Tammaro në Coney Island. Ndërsa ata luanin letra, Luciano kinse u shfajësua në banjë, me sulmuesit që thuhet se ishin Genovese, Albert Anastasia, Joe Adonis, dhe Benjamin "Bugsy" Siegel; Ciro "The Artichoke King" Terranova e voziti makinën e arratisur, por legjenda ka se ai ishte shumë i tronditur për t'u larguar me makinë dhe duhej të shuhej nga sedilja e shoferit nga Siegel. Luciano mori përsipër familjen e Maserisë, me Genovese si kryetarin e tij.
Në shtator 1931, Luciano dhe Genovese planifikuan vrasjen e Salvatore Maranzano. Luciano kishte marrë fjalën që Maranzano ishte duke planifikuar të vriste atë dhe Genovese, dhe përgatiti një ekip për të vrarë Maranzano së pari. Më 10 shtator 1931, kur Maranzano thirri Luciano, Genovese dhe Frank Costello në një takim në zyrën e tij, ata e dinin se Maranzano do t'i vriste atje. Në vend të kësaj, Luciano dërgoi në zyrën e Maranzano katër banda hebreje, fytyrat e të cilëve ishin të panjohura për njerëzit e Maranzano. Ata ishin siguruar me ndihmën e Lansky dhe Siegel. Luciano më pas krijoi Komisionin për të shërbyer si organi drejtues për krimin e organizuar.
Në vitin 1931, gruaja e parë e Genovese, Donata Ragone, vdiq nga tuberkulozi dhe ai shpejt njoftoi qëllimin e tij për t'u martuar me Anna Petillo, e cila tashmë ishte e martuar me Gerard Vernotico.
Më 16 mars 1932, Vernotico u gjet e mbytur në vdekje në një çati të Manhattan, dhe më 28 mars 1932, Genovese u martua me të venë, Anna, e cila ishte kushëriri i Genovese përmes nënës së saj, Concetta y Cassini Genovese.
Kalaja trekëndore venedikase
parapamje| Brenda Kalasë. parapamje| Pamje e Kalasë nga përtej [[Kanali i Vivarit|Kanalit të Vivarit .]] Kalaja trekëndore veneciane është një kështjellë pranë Butrintit. Kalaja ndodhet pranë Kanalit të Vivarit dhe pranë Parkut Kombëtar të Butrintit. Në vitin 1572, kur kishin ndodhur luftërat midis Venedikut dhe osmanëve, ky u largua nga Butrinti dhe akropoli i tij u braktis. Kjo çoi në krijimin e Kalasë e cila u ndërtua në shekullin e 15-të nga Venedikasit. Kalaja u krijua për të mbrojtur kurthet e peshkimit që ishte një burim shumë i rëndësishëm ushqimi dhe të ardhurash për vendbanimin e afërt.
Kalaja u pushtua nga osmanët një herë në vitin 1655 dhe 1718 pasi u rimor nga Venedikasit.
Zëra kavajas në Tiranë
Zëra kavajas në Tiranë libër me autor Hasan Korbi dhe Kimete Bizhuta (red.). Botuar në Tiranë nga "Emal", në vitin 2012. Faqe 188.
Akihiro Nishimura
(lindur më 8 Gusht 1958) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 49 ndeshje dhe ka shënuar 2 gola.
Borisllav Cvetkoviq
Borislav "Boro" Cvetković (Serbisht: Бopиcлaв "Бopo" Цвeткoвић; lindi më 30 shtator 1962) ishte futbollistë dhe menaxher serbo-kroatë. Gjatë karrierës së tij, ai ka luajtur për klubet GNK Dinamo Zagreb, Red Star Belgrade, Ascoli, Maceratese, Casertana dhe FK Borac Čačak. Ai është vëllai i Zvjezdan Cvetković i cili ishte futbollistë dhe menaxher.
Katalog 1980 : fabrika e këpucëve Tiranë
Katalog 1980 : fabrika e këpucëve Tiranë me 19 faqe.
Arry, Somme
Arry është një komunë në Francë. Arry bën pjesë në departamentin Somme të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 193 banorë dhe sipërfaqe 7.34 km².
Mësuesja dallëndyshe
Mësuesja dallëndyshe libër me autor Qamil Batalli, red. Rifat Kukaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1980 nga "Rilindja". Libri ka 143 faqe dhe me ilustrime.
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, tregime dhe novela.
Takimi i tetë vjetor ndërkombëtar i Institutit Alb-Shkenca : Tiranë, 29-31 gusht 2013 : pëmbledhje e punimeve shkencore
Takimi i tetë vjetor ndërkombëtar i Institutit Alb-Shkenca : Tiranë, 29-31 gusht 2013 : pëmbledhje e punimeve shkencore libër me autorë kolektivë nga Instituti Alb-Shkenca. Botuar në Tiranë nga "EneaS", në vitin 2013. Faqe 558.
Ndodhitë e xhanxhafilit
Ndodhitë e xhanxhafilit libër me autor Qamil Batalli, red. Anton Pashku. Botuar në Prishtinë në vitin 1984 nga "Rilindja". Libri ka 144 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, tregime dhe novela.
Fredrik Risp
Lars Fredrik Risp (i lindur më 15 dhjetor 1980) është ish-futbollist suedez i cili së fundi ka luajtur për Ethnikos Achna FC.
Karriera
Fredrik Risp u lind dhe u rrit në Skalhamn, aty ku filloi karrierën e tij në Lysekils FF.
IFK Göteborg
Më 1999, ai u zhvendos IFK Göteborg. Pas një kohe të shkurt kaloi në skuadrën Chievo Verona si huazim, në vitin 2003 ai u kthye në IFK Göteborg.
Turqi
Më 2005, ai u transferua nga Gençlerbirliği. Gjatë transferimit në janar 2007, ai u transferua te Trabzonspor së bashkua me Ayman Abdelaziz. Ai nënshkroi kontratë me Osmanlıspor në janar 2008. Në shkurt 2009, ai shkoi në klubin norvegjezë Stabæk Fotball si huazim. Në gusht 2009, ai nënshkroi kontratë një vjet me MKE Ankaragücü.
PFC Levski Sofia
Ai përfundoi karrierën me klubin Ethnikos Achna FC në moshën 32 vjeçare.
Jos
Jos është kryeqyteti administrativ i shtetit Plateau, Nigeri. Banorët e qytetit e quajnë “J-Town”.
Në vitet e fundit ka pasur përplasje të dhunshme fetare mes muslimanëve dhe krishterëve në vitet 2001, 2008, 2010 dhe 2011.
Klima
Sipas klasifikimit të klimës Köppen, Jos ka klimë tropikale savanna. Klima e qytetit është më e butë se shumica e pjesës tjetër të Nigerisë. Temperaturat mesatare mujore variojnë nga 21-25 °C, dhe nga mesi i nëntorit deri në fund të janarit, temperaturat e natës zbresin deri në 11 °C. Breshërit ndonjëherë bie gjatë sezonit të shiut për shkak të temperaturave të ftohta në lartësi të larta. Këto temperatura të ftohta, që nga koha koloniale deri në ditët e sotme, e bënë Jos vendin e preferuar të pushimeve për turistët dhe emigrantët e bazuar në Nigeri.
Satoshi Tezuka
(lindur më 4 Shtator 1958) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 25 ndeshje dhe ka shënuar 2 gola.
Mbledhje qarkoresh në fuqi me karakter të qëndrueshëm : Tiranë, 1931
Mbledhje qarkoresh në fuqi me karakter të qëndrueshëm : Tiranë, 1931 libër i botuar në Tiranë, në vitin 1932. Faqe 122.
Çmimi i madh i Hungarisë 2014
2014 Çmimi i madh i Hungarisë (njohur më parë si Formula 1 Pirelli Magyar Nagydíj 2014) ishte një garë e Formula Një që u zhvillua më 27 Korrik në Hungaroring në Mogyoród të Hungarisë. Ishte gara e dhjetë e sezonit 2015 dhe Çmimi i madh i Hungarisë i 29të.
Dorothy Hansine Andersen
Dorothy Hansine Andersen (15 Maj 1901 – 3 Mars 1963) ishte mjekja amerikane e cila ishte personi i parë që identifikoi fibrozën cistike dhe mjekja e parë amerikane që e përshkroi sëmundjen.
E lindur në Asheville, North Carolina, ajo e ka marrë diplomën B.A. nga Kolegji Mount Holyoke në vitin 1922, dhe titullin të M.D. në Shkollën e Mjekësisë Johns Hopkins në vitin 1926. Ajo dha mësim në Universitetin Rochester para se të bashkohej me fakultetin e Mjekëve dhe Kirurgëve të Kolegjit Columbia, duke punuar në Spitalin e Foshnjave, në Qendrën Mjekësore Columbia-Presbyterian, Nju Jork. Ajo zhvilloi një test diagnostik të fibrozës cistike në vitin 1940, dhe gjithashtu ka kontribuar në aftësimin kirurgëve të zemrës në studimin e të ushqyerit.
Andersen, vdiq nga kanceri i mushkërive në 3 Mars 1963 në Qytetin e Nju Jorkut.
Njomëzat
Njomëzat libër me autor Qamil Batalli. Botuar në Shkup në vitin 1968, libri ka 80 faqe dhe me ilustrime.
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, tregime dhe novela.
Songkhla
Popullsia
Shumica e banorëve janë budista me përqindje të madhe të muslimanëve, sidomos në zonat të cilat janë afër kufirit me Malajzinë.
Birgitta Ulfsson
Birgitta Margaretha Ulfsson (1 korrik 1928 – 8 tetor 2017 ) ishte aktore dhe drejtuese e teatrit.
Biografia
Ajo filloi karrierën e saj në Svenska Teatern në Helsinki, teatër për prodhimet e teatrit suedezë. Më vonë ajo u zhvendos në Lilla teatern.
Arsim Bajrami
Arsim Bajrami mund ti referohet këtyre personave:
Qeveria e Maqedonisë së Veriut
Qeveria e Maqedonisë së Veriut është bartëse e pushtetit ekzekutiv në Maqedoni të Veriut dhe përbëhet nga kryeministri dhe ministrat. Qeverinë e zgjedh Kuvendi i Maqedonisë me shumicë votash nga numri i përgjithshëm i deputetëve.
Qeveria e parë e Maqedonisë u formua në seancën e parë të ASNOM-it, më 2 gusht 1944, gjatë Luftës së Dytë Botërore. Nga maji 2017, në Republikën e Maqedonisë kanë ndryshuar gjithsej 25 qeveri dhe 16 presidentë. Në periudhën nga viti 1945 deri në vitin 1991, në krye të qeverive maqedonase qëndruan tetë presidentë, të cilët dikur quheshin Këshill Ekzekutiv, ndërsa nga viti 1991 deri në vitin 2017, tetë kryeministra formuan qeveri
Struktura organizative
djathtas|parapamje| Pallati i Administratës (në vitin 2011) - objekti ku ndodhet Qeveria e Maqedonisë
Kompetenca
Qeveria dhe secili prej anëtarëve të saj janë përgjegjës para Kuvendit për punën e tyre. Vendimi për mosbesimin e Qeverisë merret me shumicë votash nga numri i përgjithshëm i deputetëve. Nëse Qeverisë i votohet mosbesimi, Qeveria është e detyruar të japë dorëheqje.
Historia
Organi i parë i pushtetit ekzekutiv në Republikën e Maqedonisë ishte Presidiumi i ASNOM-it, i cili është organi drejtues i ASNOM-it me pushtet ekzekutiv dhe legjislativ. Ai u zgjodh në seancën e parë të ASNOM-it më 2 gusht 1944 dhe punoi deri në seancën e tretë të ASNOM-it nga prilli 1945, kur u rikonstituua si Kryesidium i Kuvendit Popullor të Maqedonisë. Kompetencat legjislative i ushtron në periudhat ndërmjet seancave plenare të ASNOM-it dhe pushtetit ekzekutiv - në mënyrë të pavarur. Kryetar i parë i Presidiumit të ASNOM-it ishte Metodija Andonov-Çento.
Qeveria e parë e MKR-së u formua më 16 prill 1945 me vendim të seancës së tretë të ASNOM-it. Presidenti i parë i saj ishte Lazar Kolishevski. Si qëllime prioritare në programin e Qeverisë së parë ishin: përmirësimi i shëndetësisë, lufta kundër analfabetizmit, legalizimi i alfabetit maqedonas dhe drejtshkrimi i gjuhës letrare maqedonase, zhvillimi i shkollave dhe themelimi i universitetit, zhvillimi i gjyqësorit popullor, lufta kundër burokracisë dhe demokratizimi i organeve të zgjedhjeve të lira dhe të fshehta popullore.
Në periudhën nga viti 1944 deri më sot (2009), në Republikën e Maqedonisë kanë ndryshuar gjithsej 24 qeveri dhe 13 presidentë. Në periudhën nga viti 1945 deri në vitin 1991, në krye të qeverive maqedonase kanë qenë tetë presidentë, të cilët në një periudhë janë quajtur Këshilli Ekzekutiv, ndërsa nga viti 1991 deri në vitin 2005 pesë kryeministra kanë formuar qeveri. Kolishevski ishte më i gjati në presidencë, në katër qeveri, me një mandat prej dy vjetësh secila, nga viti 1945 deri në vitin 1953. Tri herë kryetar i qeverisë ka qenë Xente Bogoev, në periudhën nga viti 1968 deri në vitin 1971, dy herë në krye të qeverive maqedonase kanë qenë Ljupço Arsov, Nikolla Minçev dhe Bllagoj Popov. Arsovi kishte mandat nga viti 1953 deri në vitin 1958, Minçevi nga viti 1965 deri më 1967 dhe Popov nga viti 1974 deri më 1978. Aleksandar Grliçkov nga viti 1963 deri në 1965, Dragoljub Stavrev nga 1982 deri në 1986 dhe Gligorie Gogovski nga 1986 deri në 1991 ishin kryeministra.
Gogovski ishte kryeministri i fundit i Këshillit Ekzekutiv të SRM-së dhe me të përfundoi epoka e shoqërisë socialiste në Maqedoni dhe u hap sistemi i ri plural shumëpartiak i organizimit shoqëror të Republikës së pavarur dhe sovrane të Maqedonisë. Zgjedhjet e para parlamentare shumëpartiake u mbajtën më 11 nëntor 1990, pas të cilave u zgjodh Qeveria e parë e Republikës së pavarur të Maqedonisë, e kryesuar nga Nikolla Kljusev. Pas pavarësisë në vitin 1991, Branko Crvenkovski formoi qeverinë tri herë – 1992, 1994 dhe 2002, Nikola Gruevski katër herë – 2006, 2008, 2011 dhe 2014, dhe Nikola Kljusev (1991), Ljubco (190202) 2004), Emil Dimitriev (2016). ) dhe Zoran Zaev ( 2017) nga një herë.
Ilirjan Beqiri
Ilirjan Beqiri është një politikan nga Maqedonia e Veriut.
Biografia
Ai u lind më 5 mars 1968 në qytetin e Tetovës. Diplomoi për pikturë në Universitetin e Tetovës në vitin 1998. Në vitin 2002 ka magjistruar në Universitetin e Prishtinës. Në periudhën 1998-2002 ka qenë asistent në Fakultetin e Arteve të Bukura, kurse nga viti 2002 deri në vitin 2005 ka qenë profesor atje. Bekiri u bë ministër i Kulturës më 28 gusht 2006, por më 12 prill 2007 u detyrua të jepte dorëheqjen pas ndalimit të shfaqjes “Tito”.
Saraji Jëlldëz
parapamje|Pallati Jëlldëz Saraji Jëlldëz ose Saraji i Yllit (turqisht: Yıldız Sarayı) është nje kompleks i gjere i ish pavioneve dhe vilave perandorake osmane në Stamboll, Turqi te ndertuara ne shekullin XIX dhe fillim i shekullit XX. Ajo u perdor si vendbanim nga sulltani dhe oborri i tij ne fund te shekullit XIX.
Politika monetare në Shqipëri : nga e shkuara në të tashmen : konferenca X ndërkombëtare e Bankës së Shqipërisë : Tiranë, 26 tetor 2012
Politika monetare në Shqipëri : nga e shkuara në të tashmen : konferenca X ndërkombëtare e Bankës së Shqipërisë : Tiranë, 26 tetor 2012 libër me autorë kolektivë nga Banka e Shqipërisë. Botuar në Tiranë nga Banka e Shqipërisë, në vitin 2012. Faqe 240.
Saraji Jëlldëz
Kreu i dyfekxhinjve të pallatit të sulltanit Abdylhamit II ishte shqiptari Isa Boletini. U bë njeriu më i famshëm dhe më i pasur i Mitrovicës, mblodhi pasues të armatosur dhe mblodhi armatime e financime si nga serbët duke pasur gjithashtu një linjë telegrafike drejtpërdrejtë me Pallatin Jëlldëz, si kapedan vendor i sulltanit.
Dardapara
Dardapara kane qene lokalitetet Trake ne Dardania-Remesiana ne rajonini e  (Moesia), pjeserisht ne  Serbia.
Nje Dardapara ka qenë i lidhur me Grdelica, ne Leskovac, ne jug te Serbia.
Kiyotaka Matsui
(lindur më 4 Janar 1961) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 15 ndeshje.
Konferenca e dytë e studimeve albanologjike : me rastin e 500-vjetorit të vdekjes së Gjergj Kastrioti-Skënderbeut : Tiranë 12-18 Janar 1968
Konferenca e dytë e studimeve albanologjike : me rastin e 500-vjetorit të vdekjes së Gjergj Kastrioti-Skënderbeut : Tiranë 12-18 Janar 1968 libër nga Androkli Kostallari (red. përgjegj.). Botuar në Tiranë nga Instituti i Historisë dhe i Gjuhësisë, në vitin 1969. V.1, me 658 faqe.
Morfologjia (gjuhësi)
Në gjuhësi, morfologjia është studimi i fjalëve, se si janë formuar, dhe marrëdhëniet e tyre me fjalë të tjera në të njëjtën gjuhë. Analizon strukturën e fjalëve dhe pjesëve të fjalëve, si stemin, rrënjët e fjalëve, parashtesat dhe prapashtesat. Morfologjia gjithashtu merret me pjesët e të folurit, intonacionin dhe theksin, dhe mënyrat se si konteksti mund të ndryshojë shqiptimin dhe kuptimin e një fjale. Morfologjia ndryshon nga tipologjia morfologjike, që është klasifikimi i gjuhëve bazuar në përdorimin e tyre të fjalëve, dhe leksikologjia, që është studimi i fjalëve dhe mënyra se si ato përbëjnë fjalorin e një gjuhe.