cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Yuanlingshan
parapamje|250px|Një burrë dhe një grua të veshur yuanlingshan për dasmë Yuanlingshan (圓領衫) është një formë e veshjes tradicionale kineze. Është një veshje zyrtare e veshur nga burrat. Ishte gjithashtu forma më e zakonshme e veshjes për (zyrtarë meshkuj dhe femra) zyrtarë dhe fisnikë gjatë dinastisë Ming. Dallimi midis yuanlingshan të civilëve dhe zyrtarëve / fisnikëve është se yuanlingshan i zyrtarëve / fisnikëve ka një mbulesë mandarinash (補) mbi të. Mëngët e yuanlingshan janë kryesisht të lakuar me një pranga me mëngë të ngushtë (琵琶 袖, mëngë pipa). Ka jakë të rrumbullakët dhe çarë anësore. Yuanlingshan për burra (pavarësisht nga zyrtarët / zyrtarët civilë) kanë panele anësore (擺 擺) në skajet anësore për të fshehur veshjet e brendshme. Jakë është e siguruar me një buton, dhe një mbathje me jakë të kryqëzuar duhet të vishen. Sidoqoftë, yuanlingshan nuk vishet vetëm. Nën Yuanlingshan është veshur Da Hu (jelek me mëngë ose gjysmë mëngë me panele anësore) dhe Tie Li (貼 裏, veshja e brendshme e burrave, ndonjëherë zëvendësohet me Zhi Shen). Sipas letrës së qeverisë së Ming kundër Toyotomi Hideyoshi, Qeveria Ming i dhuroi atij një grup Chang Fu (常服 羅) që përmbante një yuanlingshan të kuq me mbulesë mandarinash kirin (大紅 織 金 金 胷 麒麟 圓領), Da Da e kaltërt e errët (褡 護), dhe Tie Li jeshile (綠 貼 裏).
Gjatë një funerali perandorak, oficerët Ming mbanin një Yuanlingshan blu gri (pa mbulesë mandarinash), rripin e panelit të brirëve të buallit (烏 角 帶) dhe wushamao. Ky grup ishte i njohur si 'Qing Su Fu' (青 素服).
Veshja e dasmës
Yuanlingshan zyrtarë / fisnikë janë gjithashtu veshje dasmash për njerëzit e thjeshtë. Dhëndri vesh një kapelë wusha (烏紗帽) dhe yuanlingshan të një mantel zyrtar të rangut të 9-të. Nusja vesh kurorën e feniksit (鳳冠) dhe një yuanlingshan të kuq me xiapei (霞帔) të një fisnike.
Mustaqe Fu Manchu
parapamje|Mustaqet Fu Manchu Mustaqe Fu Manchu ose thjesht Fu Manchu është një mustaqe e plotë, e drejtpërdrejtë që buron në qoshet e gojës dhe rritet poshtë e sipër buzëve dhe mjekrës së pastruar nga rrënjët në dy "tenderë" të rrahur, shpesh duke u shtrirë sipër nofullës. Një zgjerim i Fu Manchu nganjëherë përfshin një "tendril" të tretë të gjatë që zbret nga një copë toke e vogël në mjekër.
Mustaqet Fu Manchu rrjedh emrin e tij nga Fu Manchu, një personazh imagjinar i krijuar nga autori britanik / irlandez Sax Rohmer, i cili tregohet se mban me një mustaqe të tillë në përshtatjet filmike të tregimeve të Rohmer. Fu Manchu letrar nuk mbante mustaqe. Qimet e famshme të fytyrës u shfaqën për herë të parë në serialin britanik Misteri i Dr. Fu Manchu (1923); mustaqet Fu Manchu më pas u bënë integrale në përshkrimet stereotipike kinematike dhe televizive të antagonistëve kinezë.
Fu Manchu është i ngjashëm me (dhe zakonisht ngatërruar) mustaqe patkoi (horseshoe mustache); dallimi midis dy llojeve është se Fu Manchu rritet ekskluzivisht nga qoshet e buzës së sipërme, duke krijuar dy "tendrils" të gjata që varen poshtë zonës së gojës dhe mjekrës së pastruar. Patkua, thjesht, rrit qimet në të dy anët e buzëve dhe mjekrës së bashku me mustaqet, duke krijuar kështu formën e përmbysur-U ose patkua, me asnjë prej flokëve të varur mbi nofullën.
Tërsteniku (Zagor)
Tërstenik edhe Arbënesh (greqisht: Τρίστενο/Trísteno; vllahisht: Trestenic ose Arbineş) është fshat në qarkun i Janinës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Δρεστενίκον/Dresteníkon.
Ribatejada
Ribatejada është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Cuenca del Medio Jarama, të provincës Madrid, në Madrid. Ribatejada ka 656 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 31.82 km2.
Klima e Shqipërisë
Shqipëria ka një shumëllojshmëri sistemesh klimatike. Me bregun e saj bregdetar përballë Detit Adriatik dhe detit Jon në Detin Mesdhe, malet e saj mbështeten në tokë të ngritur ballkanike dhe të gjithë shtrirë në një gjerësi që i nënshtrohet një sërë modelesh të motit gjatë stinëve të dimrit dhe të verës, por ka një numër të madh të rajoneve klimatike për një zonë kaq të vogël. Ultësirat bregdetare kanë klimë tipike mesdhetare ndërsa pjesët malore kanë një klimë kontinentale. Në të dyja zonat e ulëta dhe të brendshme, moti ndryshon dukshëm nga veriu në jug.
Ribatejada
Lidhje të jashtme
Ribatejada
Klima e Shqipërisë
Sipas klasifikimit Köppen të klimave, vendi ka klimën e nxehtë mesdhetare, klimen e ngrohtë mesdhetare, klimen nëntropikale, klimen oqeanike, klimen kontinentale dhe klimen subarktike.
Eriko Arakawa
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 72 ndeshje dhe ka shënuar 20 gola.
Licenca MIT
Licenca MIT është një licencë e me softuar të lirë me origjinë në Massachusetts Institute of Technology (MIT). Kjo është një licencë me softuar të lirë, që do të thotë se ajo lejon ripërdorimin brenda softuerit pronësor duke dhënë të gjitha kopjet e softuerit të licencuar gjithashtu përfshirjen e një kopje të termave të kësaj licence MIT dhe njoftimin e autorit. Softueri i tillë pronësor ruan natyrën e tij të pronarit edhe pse kjo përfshin softuare sipas licencës MIT. Licenca është gjithashtu e pajtueshme me GPL, që do të thotë se GPL lejon kombinim dhe rishpërndarjen e softuerveë që përdorin licencën MIT.
Armen Ohanian
Armen Ohanian, lindur me emrin Sophia Pirboudaghian (1887-1976) ishte një aktore armene, kërcimtare, shkrimtare dhe përkthyese.
Licenca MIT
Paketa software të njohura që përdorin një nga versionet e Licencës MIT përfshijnë Expat, platforma e zhvillimit të bibliotekave Mono klasë, Ruby në binarët, Node.js, Lua (nga versioni 5.0 e tutje), jQuery dhe Sistemin e X Window, për të cilat ishte shkruar dhe licenca.
Armen Ohanian
Biografia
Armen Ohanian lindi në Shamakha, asokohe pjesë e Perandorisë Ruse (tani gjendet në Azerbajxhan) në një familje të ngritur armene. Një tërmet shkatërrimtar në 1902 e detyroi atë së bashku me familjen të zhvendoseshin në Baku, ku ajo ndoqi një shkollë ruse. Ajo përfundoi gjimnazin në 1905, në po të njëjtin vit kur dhe lufta ndër-etnike nisi, një konflikt që i shkaktoi vdekjen dhe babait të saj, Emanuel. Ajo nxitimthi u martua me doktorin iranianin, Haik Ter-Ohanian, por martesa zgjati më pak se një vit. Ajo nisi karrierën si aktore në rolin e Sophia Ter-Ohanian në grupin teatral të Grupimit kulturor armen në Baku në 1906. Më pas ajo u zhvendos në Moskë në 1908 dhe studio në shkollën “Nelidova”, teksa performonte në teatrin "Maly".
Pas një periudhe të shkurtër pune në Operan e Tbilist në 1909, ku ajo debutoi për të parën herë në rolin e Armen Ohanian, ajo udhëtoi sërish drejt Iranit, ku ajo performoi si kërcimtare dhe aktore gjatë periudhës së fundit të Revolucionit Iranian. Ajo ishte një ndër themelueset e Teatrit Kombëtar në Teheran. Në prill 1910 ajo organizoi një mbrëmje gala muzikore dhe letrare në bashkëpunim me Shoqatën e Grave Persiane. Për të parën herë gratë iraniane u lejuan të luajnë në skenë dhe të shohin filma. Në maj 1910 ajo drejtoi veprën me titull “The Government Inspector” të Nikolai Gogol në persisht, duke luajtur rolin e Maria Antonovna.
Gjatë qëndrimit në Iran, ajo perfeksionoi aftësitë e saj në kërcimin oriental. Pasi u largua nga vendi, ajo bëri një tur në Egjipt dhe në Perandorinë Osmane ku u punësua për të performuar në Londër në 1911. Që prej asaj kohe deri në 1920 ajo u bë shumë e kërkuar, si pasojë e kërcimeve me motive ekzotike dhe orientale që pëlqeheshin aq shumë asokohe prej popujve perëndimorë. Duke u bazuar në metodologjinë e “kërcimit të lirë” të kërcimtares së famshme amerikane Isadora Duncan, ajo krijoi koreografitë e saja të bazuara në muzikën armene dhe iraniane. Përmes këtyre kërcimeve ajo mahniti audiencën e gjerë evropiane. Ajo performoi me dhjetëra herë në Londër, Paris, Bruksel, Milano, Madrid dhe qytete të tjera evropiane, por edhe në SHBA dhe Meksiko. Vallëzimet e saja u mbuluan edhe nga shtypi si dhe nga shkrimtarë si Murice Maeterlinck, Claude Anet si dhe shumë të tjerë.
Psi u shpërngul në Paris në 1912, Ohanian iu dedikua letërsisë, ku së shpejti poemat dhe dorëshkrimet e saj autobiografike arritën të botoheshin tek shtypi i përditshëm. Ajo pati raporte intime me njerëz të ndryshëm si piktori Émile Bernard, shkrimtarët Maurice Barrès dhe Andre Germain, si dhe një raport të shkurtër me shkrimtaren Natalie Barney.. Ajo u martua për të dytën herë me ekonomistin meksikan dhe diplomatin Makedonia Garza në 1922, dhe pasi jetuan në vende të ndryshme si Hamburg, Mexico, New-York, Moskë, Londër dhe Madrir, çifti u vendos përfundimisht në Meksikë në 1934.
Arkitektura e Bangladeshit
Arkitektura e Bangladeshit i referohet atributeve dhe stileve arkitekturor të Bangladeshit. Arkitektura e Bangladeshit ka një histori të gjatë dhe është e rrënjosur në kulturën, fenë dhe historinë e Bangladeshit. Ajo ka evoluar përgjatë shekujve dhe ka përvetësuar ndikime nga bashkësitë e ndryshme shoqërore, fetare dhe të huaja. Arkitektura e Bangladeshit përmbën një ndikim të rëndësishëm mbi stilin e jetesës, traditën dhe jetën kulturore të bangladeshasve. Bangladeshi ka shumë mbetje arkitekturore dhe monumente që datojnë mijëra vjet më parë.
Arkitektura Budiste Pala
Perandoria Pala ishte një perandori e hershme indiane e Budizmit bengalez (që përfshinte Bangladeshin e sotëm midis shekujve të VIII dhe të XII. Perandoria Pala krijoi një formë të dalluar të Arkitekturës dhe Artit Bengalez e njohur si "Shkolla Pala e Artit Skulpturor". Strukturat gjigante të Vikramashila Viharës, Odantpuri Viharës dheJagaddal Viharës ishin kryevepra të Arkitekturës Pala. Këto struktura kolosale u shkatërruan nga forcat e famëkeqit Ikhtiyar Uddin Muhammad Bin Bakhtiyar Khalji. Somapura Mahavihara, një krijim i Dharmapalas, në Paharpur të Bangladeshit, është Vihara më e madhe Budiste në nënkontinentin Indian dhe ka qenë përshkruar si një "kënaqësi e syve të botës". UNESCO-ja e bëri atë një Monument të Trashëgimisë Botërore që nga viti 1985. Stili Arkitekturor Pala  u ndoq përgjatë Azisë Jug-Lindore dhe Kinës, Japonisë dhe Tibetit. Bengali e përvetësoi në mënyrë të merituar emrin "Zonja e Lindjes". Dr. Stella Kramrisch thotë: "Arti i Biharit dhe Bengalit ushtruan një ndikim të gjatë mbi atë të Nepalit, Burmës, Cejlonit dhe Javës". Dhimani dhe Vittpala ishin dy skulptorë të shquar Pala. Rreth Somapura Mahaviharas, Z. J. C. French thotë me keqardhje: "Për kërkimin e Piramidave të Egjiptit shpenzohen miliona dollarë çdo vit. Por për gërmimet e Somapura Mahaviharas është shpenzuar vetëm një përqind e asaj shume, kush e di se çfarë zbulimesh të jashtëzakonshme mund të bëheshin ".
Arkitektura Islamike dhe Mogule
Sulltanati i Bengalit ishte një periudhë e zanafillës Aziatiko-Qendrore të Dinastisë mysimane Nawab që sundonte në mënyrë të pavarur nga Perandoria Mogule nga viti 1342 deri në vitin 1576. Shumica e arkitekturës myslimane të periudhës gjendet në rajonin historik të Gaurit, Divizioni i sotëm Rajshahi dhe distrikti Malda në Bengalin Perëndimor. Arkitektura e periudhës është e njohur për zhvillimin e një stili unik të ndikuar nga traditat arkitekturore bengaleze. Arkitektura e Sulltanatit të Bengalit u mishërua në struktura si Xhamia Shat Gombuj, Xhamia Shona dhe Xhamia Kusumba. Në vitin 1576, një pjesë e madhe e Bengalit ra nën sundimin e Perandorisë Mogule. Në atë kohë, Dhaka u shfaq si një bazë ushtarake mogule. Zhvillimi i anijeve qytetit dhe banesave kishte rezultuar në një rritje domethënëse të popullsisë, pasi qyteti ishte shpallur nga Subahdari Islam Khani I is kryeqyteti i Subahit të Bengalit në vitin 1608, kohë gjatë të cilës u ndërtuan shumë xhami dhe fortesa. Bara Katra u ndërtua midis viteve 1644 dhe 1646 për të qenë rezidenca zyrtare e princit Mogul, Shah Shuja, djali i dytë i perandorit Shah Jahan. Arkitektura Indiane Mogule në Bangladeshin e sotëm arriti kulmin e saj gjatë mbretërimit të Subedarit, Shaista Khan, që inkurajoi ndërtimin e qyteteve moderne dhe veprave publike në Dhaka, duke çuar në një zgjerim masiv urban dhe ekonomik. Ai ishte një përkrahës i arteve dhe inkurajoi ndërtimin e monumenteve madhështore përgjatë provincës, duke përfshirë xhami, mauzoleumë dhe pallate që përfaqësonin mjeshtërinë e Arkitekturës Mogule. Khani zgjeroi në mënyrë të madhe Fortesën e Lalbaghut (gjithashtu Fortesa e Aurangabadit), Xhaminë e Pazarit Chowk, Xhaminë Saat dhe Choto Katran. Ai mbikëqyri gjithashtu ndërtimin e mauzoleumit për vajzën e tij Bibi Pari.
Arkitektura tempullore prej terrakote
Shumë prej Arkitekturës tempullore prej terakote në Bangladesh daton nga fundi i periudhës islamike dhe fillimi i periudhës britanike gjatë të cilës zamindarët e pasur hindu porositën këto struktura.
Arkitektura Indo-Saraçene
Në periudhën koloniale britanike, u zhvilluan në mënyrë mbizotëruese ndërtesat e stilit Indo-Evropjan, nga një përzierje e komponentëve kryesisht indiane, evropiane, aziatiko-qendrore dhe islamike. Midis veprave më të shquara janë Ahsan Manzili në Dhaka dhe Pallati Tajhat në qytetin e Rangpurit.
Arkitektura Moderne Bangladeshase
Në kontekstin modern, Arkitektura e Bangladeshit është bërë në mënyrë më të larmishme duke përfshirë atributet arkitekturore bashkëkohore, format estetike artistike dhe përparimet teknologjike. Që nga Pavarësia e Bangladeshit, përparimi ekonomik ka nxitur arkitekturën nga format e saj tradicionale duke e çuar në kontekstin bashkëkohor. Me rritjen e urbanizimit dhe modernizimit, forma arkitekturore është duke u kthyer në modernizëm duke përfshirë një gamë të gjerë të trashëgimisë dhe traditës së saj. Arkitektura e Bangladeshit mund të ofroi kontekstin historik dhe jetësor të popullit të Bangladheshit. Fazlur Rahman Khani ishte një inxhinier strukturor dhe arkitekt, që nisi sistemet strukturore që janë themelore për projektimin e ndërtesave të larta sot. I konsideruar si "Ajnshtajni i inxhinierisë strukturore", "Dizajnet e tij tubulare" për lartësi të mëdha revolucionarizoi dizajnin e ndërtesave të larta. Shumica e ndërtesave mbi 40-katëshe të ndërtuara që nga vitet 1960 tani përdorin dizajne tubuare të rrjedhura nga parimet e inxhinierisë strukturore të Khanit. Ai është projektuesi i Willis Tower – ndërtesa më e lartë në Shtetet e Bashkuara (dhe ndërtesa më e lartë në botë për shumë vite), John Hancock Centre, Hajj Terminal, etj. Risitë e Fazlur Rahmanit nuk i bënë ndërtesat strukturalist më të forta për edhe më efiçente, duke pakësuar në mënyrë domethënëse përdorimin e materialeve (ekonomikisht shumë më efiçent) ndërsa në të njëjtën kohë lejoi që ndërtesat të arrinin lartësi edhe më të mëdha. Sistemet tubuare lejojnë hapësira më të mëdha të brendshme duke i lejuar ndërtesat të marrin forma nga më të ndryshmet, duke ofruar liri të paparë më parë për arkitektët. Ai shpiku gjithashtu ''sky lobby'’ për lartësi të mëdha dhe ndihmoi në nisjen e përdorimit të gjerë të kompjuterëve për inxhinierinë strukturore. Fazlur Rahmani është inxhinieri strukturor më i shquar i shekullit të XX, që la një ndikim të jashtëzakonshëm dhe të gjatë në profesion, si kombëtarisht ashtu dhe ndërkombtarisht. Fazlur Rahmani, më shumë se çdo individ tjetër, paratha një rilindje në ndërtimin e qiellgërvishtësve gjatë gjysmës së dytë të shekullit të XX dhe bëri të mundur që njerëzit të jetojnë dhe të punojnë në "qytete në qiell". Khani krijoi një trashëgimi risish që janë të jashtëzakonshme dhe u bë një ikonë si në arkitekturë ashtu dhe në inxhinierinë strukturore.
Jusuf Mersin
Jusuf Mersin (lindi më 23 shtator 1994) është futbollistë turk i cili luan në skuadrën Crawley Town si protier.
Karriera
Jusuf Mersin nënshkroi për skuadrën Kasımpaşa në gusht 2014. Pas largimit prej Kasımpaşa, ai nënshkroi për skuadrën Crawley Town në qershor 2016.
Edvard Munch
thumb|Edvard Munch në vitin 1902 (Shqiptimi: Edvard Munk / []) lindi më 12 dhjetor 1863 në Løten, Hedmark, Norvegji; vdiq më 23 janar 1944 në Ekely, Oslo. Ka qenë një piktor dhe projektues grafik norvegjezë. Vepra më e njohura të Munch është Skrik (sqt. Britma)
Selman Sheme
Selman Sheme, shkrimtar shqiptar me origjinë Çame.
Veprimtaria Shkencore
1 Monografi
2  Tekste Universitare
3  Tekste parauniversitare
5   Referate dhe kumtesa mbajtur në Konferenca dhe Simpoziume Kombëtare dhe Ndërkombëtare. 46 (dyzet e gjashtë)
6  Studime dhe projekte                                                                                                                                                                         5(pesë)
8  Artikuj shkencor divulgativ te botuar ne shtypin e perditshem dhe periodik per Gjeografine e Trojeve Shqiptare. 62(gjashtëdhjet e dy)
9  Udheheqje “Doktoratash” dhe “Magjistraturash”                                                                                                                                 28(njëzet e tetë)
10   Oponenca Mikrotezash dhe doktoratash                                                                                                                                          43(dyzet e tre)
11  Recensione dhe oponenca të  teksteve mësimore                                                                                                                            24 (njëzet e katër)
Tedi Papavrami
Tedi Papavrami (Tiranë, 1971) është muzikant, instrumentist si dhe përkthyes i veprës së Ismail Kadaresë në frëngjisht pasi më 2001 ndërroi jetë Jusuf Vrioni.
Biografia
Ai u lidh me violinën që në moshën katërvjeçare. Studioi violinë me të atin, profesorin e njohur Robert Papavrami, i cili ka ndikuar mjaft në të ardhmen e tij artistike. Në moshën 8 vjeçare, interpreton “Arie Bohemienne të Sarasate me orkestrën Filarmonike të Tiranës dhe tre vjet më vonë Koncertin e parë për violinë të Paganini-t. Ai ishte shume i talentuar dhe i ati besonte shume te talenti i tij. Ky i fundit ishte i vendosur qe Tedi te behej dikush ne jete Në shtator 1982, falë flautistit Alain Marion, qeveria franceze i ofron një bursë studimi në Francë ku studion pranë Conservatoire National Superieur de Musique në Paris, nën drejtimin e Pierre Amoyal. Në vitin 1985 fiton konkursin “Rodolfo Lipitzer” në Gorizia, në 1986 fiton me unanimitet “Çmimin e parë të Konservatorit të Parisit, në vitin 1987 merr diplomën e Konservatorit të Losanës. Më pas ndjek studimet muzikore nën drejtimin e Zino Francescati e Viktori Mullova. Në vitin 1992 vlerësohet nga Sacem me çmimin “George Enescu” dhe në 1993 fiton çmimin e parë dhe çmimin special të publikut në konkursin ndërkombëtar “Sarasate “ në Pamplona.
Tedi krahas karrieres se tij si violinist ka perkthyer veprat e Ismail Kadarese pas vdekjes se Jusuf Vrionit ne vitin 2002 dhe luan personazhin kryesor ne filmin Kronike provinciale. Ai ka interpretuar në Evropë, Afrikën e Jugut, Turqi, Japoni, Izrael, me orkestra të njohura si Orchestra di Bologna, Bamberger Symphoniker,etj. Ka interpretuar nën drejtmin e dirigjentëve të njohur si K.Sanderling, C.Hogwood, A. Pappano, L.Langree, G. Varga, Z.Macal, J.C.Casadesus, etj. Në stinët 2000-2001 ka interpretuar me Orchestre Philarmonique de Nice, Orquesta Sinfonica de Galica, Orchestre Philarmonique de Liege, etj si dhe ka zhvilluar disa turne në Japoni me “24 capricci” të Paganinit dhe është ndër të paktët violinistë që interpreton integrale. Artisti i gjithanshëm Tedi Papavrami interpreton rregullisht repertorin e muzikës së dhomës së bashku me P.Bianconi, H.Sermet, M.Rubackyte, P.Meyer, E.Lesage, R.Oleg, G.Hoffman, etj.
Ka interpretuar ne filmin Kronikë provinciale (2009)
Christiane Rousseau
Christiane Rousseau (e lindur më 30 mars, 1954) është një matematikane franceze-kanadeze, profesore në departamentin e matematikës dhe statistikave në Université de Montréal. Ajo ishte presidente e Shoqërisë Matematikane Kanadeze nga viti 2002 deri më 2004. .
Rousseau e fitoj titullin Ph.D. nga Université de Montréal në vitin 1977, nën mbikqyrjen e Dana Schlomiuk. Pas studimeve post-doktorale në McGill University, ajo iu bashkua fakultetit të Montréal në vitin 1979, dhe u promovua si profesore në vitin 1991.
Megumi Ogawa
Megumi Ogawa (小川 恵) është një ish-futbolliste japoneze.
Ribeira de Piquín
Lidhje të jashtme
Ribeira de Piquín
Fenitoina
Hyrje
Fenitoina është efektiv për trajtimin e epilepsive parciale, epelipsitë e gjeneralizuara toniko-klonike(Grand Mal) si dhe në trajnimin e statusit asmatik,por jo në trajtimin e absansit(Petit mal), konvulzioneve febrile dhe konvulzioneve mioklinike. Në dozat terapeutike suprimon aktivitetin abnormal elektrik në tru pa dhënë depression të përgjithshëm në SNQ, megjithëse mund të ketë veprim sedativ.
Mekanizmi i veprimit
Fenitoina bllokon kanalet inactive të Na duke ngadalësuar këndelljen e tyre, ndërsa në koncentrime shumë të larta bllokon edhe kanalet e Ca si dhe ndikon në koncentrimet e neurotransmiterëve monoaminergjik.
Farmakokinetika
Fenitoina aplikohet për os me ç’rast absorbimi është i ngadalshëm por i plotë, përderisa në status epilepticus mund të jepet edhe intravenoz(nuk jepet IM sepse shkakton dëmtim indor dhe nekrozë). Në rastet kur nevojitet aplikim parenteral jepet Fosfenitoina probar më solubil që shpejt shndërrohet në fenitoinë, dhe mund të jepet IV dhe IM. Lidhja për proteina plazmatike është mjaft e lartë (rreth 90%). Metabolizmi i fenitonës bëhet me hidroksilim (rreth 95% e barit). Fenitoina është ndër barnat e pakëta që metabolizohet sipas kinetikës së rendit zero(saturuese apo jo lineare), që dmth se rritja e mëtejme e koncentrimit të barit mund të jep efekte toksike akute, zakonisht disfunksion cerrebellovestibular, si pasojë e tejkalimit të kapacitetit metabolizues të barit nga ana e enzimeve. Prandaj Fenitoina ka indeks të ngushtë terapeutik dhe monitorimi i terapisë me barna në gjak (ang.TDM-therapeutic drug monitoring) ndihmon në masë të madhe përcaktimin e dozës së duhur. Gjysmëjeta e saj është 6 deri në 24 orë (rritet edhe më tepër me rritjen e dozës). Metabolitet ekstraktohen me urinë dhe bilë.
Efektet anësore
Nystagmusi dhe ataksia si pasojë e difunksionit cerrebellovestibular, por ankesat gastro-intestinale (nauze, vjellje); hirzutizmi që është efekt anësor bezdisës veçanërisht në femra; Reaksionet hematologjike(neutropenia, tromocitopenia, anemia); hiperplazioni gingival, i cili mund të manifestohet nga shkallët e lehta të hipertrofisë, deri te rastet kur gingiva mund të del mbi dhëmbë që haset sidomos në fëmijë. Ky efekt anësor haset në rreth 20-50% të atyre që marrin Fenitoinë në mënyrë kronike. Ky ind shpesh herë mund të inflamohet. Ky ndryshim mund të tërhiqet nëse ndërprehet dhënia e mëtejme e fenitoinës. Në të kundërtën kjo eliminohet me tretman kirurgjik (gingivectorni). Janë regjistruar edhe raste të veprimit teratogjen të fenitoinës në rast përdorimi në gratë shtatzëna (fetal hidantoin syndrome).
Agroturizëm
Agroturizmi është një sektor i rëndësishëm që lidh ekonominë bujqësore me turizmin, i cili, në në këndvështrimin e fermerëve, është një ofertë për produkte e veprimtari bujqësore, ndërsa për turistët, një mundësi e mirë rekreacioni pranë natyrës, pra thënë ndryshe, agroturizmi përfshin veprimtari turistike që zhvillohen në ferma bujqësore apo në hapësirën rurale. Disa studiues, në përkufizimin e agroturizmit, shprehen se ai është një stil pushimi që zakonisht zhvillohet në ferma.[1]
Karakteristika të përgjithshme të agroturizmit
Disa karakteristika të rëndësishme të agroturizmit, që e bëjnë atë të dallueshëm nga turizmi rural, janë:
a.      Mundësia për kënaqur kërkesat e turistëve në pjesëmarrje aktive në procesin e kultivimit të produkteve të ndryshme bujqësore, në përgatitjen e ushqimit, në përshtatjen me mënyrën e jetesës në një familje apo komunitetin rural.
b.     Mundësia për plotësuar kërkesat e turistëve për njohjen e karakteristikave të proceseve të ndryshme që zhvillohen në ekonominë bujqësore apo njohja me karakteristikat kryesore etnografike të zonës.
c.      Mundësia për të kënaqur nevojat emocionale të turistëve, si p.sh. kontakti i drejpërdrejtë me kafshët, përjetimi i atmosferës së fshatit, dëgjimi i cicërimave të zogjve në natyrë, qetësia apo aroma e barit etj.
Funksionet kryesore të agroturizmit
Agroturizmi ka funksion: [2]
b.     ekonomik,
c.      hapësinor dhe mjedisor.
Aktivitetet kryesore të agroturizmit
Si aktivitete kryesore të agroturizmit, mund të përmendim:
-         edukimi bujqësor (vizita shkollore në fermë),
-         mikpritj (akomodimi në fermë për një ose disa netë),
-         rekreacioni (gjuetia, peshkimi, kalërimi etj.),
-         argëtimi (dreka, darka, festivale të ndryshme etj.).
Zhvillimi i agroturizmit ka një impakt të gjerë në komunitetet rurale që ofrojnë atraksione turistike. Ai ofron forma dhe metoda të rëndësishme për zhvillimin e qëndrueshëm rural të një rajoni të caktuar. Madje, zhvillimi i agroturizmit mundëson sigurimin e të ardhurave për komunitetet rurale në vende të pafavorshme apo me mundësi të pakta për veprimtari bujqësore.
Në disa rajone të tjera, zhvillimi i agroturizmit mundëson kultivimin e llojeve bimore dhe shtazore të veçanta, të cilat janë të njohura për zonën apo rajonin si zonë e veçantë kultivuese. Gjithashtu, mund të promovohen traditat, zakonet, këngët, lojërat dhe ushqimet tradicionale. Këto paraqesin në vetevete një mundësi të mirë për promovimin e ekoturizmit në aspektin e trashëgimisë kulturore dhe tradicionale. Turistët shfrytëzojnë mundësinë e pushimit në fundjavë për të realizuar qëllime rekreative, duke frekuentuar me grupe familjare në pjesë të ndryshme të natyrës, duke zhvilluar vizita të trashëgimisë natyrore dhe kulturore, duke shijuar ushqimet tradicionale apo duke vrojtuar peizazhet apo natyrën në përgjithësi.
Zhvillimi i agroturizmit në Shqipëri
Agroturizmi, si një sektor i rëndësishëm i ekonominë bujqësore, vitet e fundit ka marrë zhvillim dhe në Shqipëri, falë potencialeve që ofron vendi ynë për zhvillimin e tij.
Megjithëse mungojnë të dhëna zyrtare për numrin e saktë të bizneseve të agroturizmit në Shqipëri, bazuar në përvojën praktike dhe konsultimet me grupet e interesit, ekziston një numër prej më shumë se 300 bujtinash dhe 100 njësish agroturizmi. Gjatë vitit 2018, u hapën dhe u regjistruan në Shqipëri rreth 43 biznese të reja të agroturizmit dhe 34 bujtina (ATSh, 2018), që është shenjë e interesit në rritje për investime në këtë sektor. Gjatë viteve 2014-2018 janë hapur 97 njësi të reja të agroturizmit dhe 113 bujtina, duke dhënë një ndikim të konsiderueshëm në rritjen e ofertës së agroturizmit dhe turizmit rural në Shqipëri.[4]
References:
[1]Sznajder, M., Przezbórska, L., Scrimgeour, F. “Agritourism”. 2009, ISBN9781845934828
[2]L.C.Chase,M.Steëart, B.Schilling, B. Smith, M. Ëalk. "Agritourism: Toëard a Conceptual Frameëork for Industry Analysis". Journal of Agriculture, Food Systems, and Community Development(2 prill 2018. pg13–19 ISSN 2152-0801
[3] Sektori i agroturizmit në Shqipëri: Potencialet për zhvillim e nevojat financiare.Programi i Mbështetjes së Agrobiznesit Shqiptar (AASF)Creative Business Solutions (CBS),Qershor 2019 fq.8
[4] Sektori i agroturizmit në Shqipëri: Potencialet për zhvillim e nevojat financiare.Programi i Mbështetjes së Agrobiznesit Shqiptar (AASF)Creative Business Solutions (CBS),Qershor 2019 fq.9
After We Collided
After We Collided është një film dramatik romantik amerikan i vitit 2020 me regji nga Roger Kumble dhe shkruar nga Anna Todd dhe Mario Celaya. Bazuar në romanin e vitit 2014 me të njëjtin emër nga Todd, është vazhdimi i After (2019) dhe pjesa e dytë e përgjithshme në serinë e filmave After. Në film luajnë Josephine Langford dhe Hero Fiennes Tiffin duke ripërsëritur rolet e tyre si Tessa Young dhe Hardin Scott, respektivisht, me Dylan Sprouse, Shane Paul McGhie, Candice King, Khadijha Red Thunder, Inanna Sarkis, Samuel Larsen, dhe Selma Blair në role dytësore.
After We Collided u shfaq premierë në territore të zgjedhura më 2 shtator 2020, përpara se të dilte njëkohësisht në kinema dhe video sipas kërkesës në Shtetet e Bashkuara më 23 tetor 2020, nga Open Road Films. Ashtu si paraardhësi i tij, filmi mori vlerësime dërrmuese negative nga kritikët, ku shumë kritikuan komplotin, personazhet, aktrimin dhe portretizimin magjepsës të marrëdhënieve toksike. Pavarësisht kësaj, ai ishte një sukses në arkë, duke fituar 48 milionë dollarë në mbarë botën.
Filmi u pasua nga një numër vazhdimesh duke përfshirë, After We Fell në shtator 2021, dhe After Ever Happy në shtator 2022. Një pjesë e pestë e titulluar After Everything është aktualisht në post-produksion, ndërsa një paraardhës dhe vazhdim shtesë i përqendruar rreth fëmijëve të personazhet kryesore të serialit janë gjithashtu në zhvillim.
Përmbajtja
Të nesërmen në mëngjes, Hardin dhe Tessa zihen përsëri përpara se Tessa dhe Trevor të largohen me Vance, i cili informon praktikantët e tij se ka siguruar financim nga biznesmeni. Tessa dhe Hardin pendohen secila për vendimin e tyre për t'i dhënë fund marrëdhënies së tyre. Kur Tessa kthehet në apartamentin që ndante me Hardinin për të marrë disa sende, Hardin hyn në apartament me nënën e tij Trish, e cila supozon se të dy janë ende në lidhje. Tessa luan së bashku dhe zbulon se asaj i pëlqen të kalojë kohë me Hardin dhe Trish, të cilët i zbulojnë Tessa-s burimin e çështjeve të personalitetit të Hardinit: ai është i traumatizuar pasi shikon Trishin të përdhunohej dhunshëm nga burra të cilëve babai i tij Ken u detyrohej para. Të nesërmen, ditëlindja e saj, Tessa viziton shtëpinë e nënës së saj Carol dhe takohet me ish të dashurin e saj Noah. Të dy zbulojnë aksidentalisht se babai i humbur prej kohësh i Tessa-s kishte vizituar shtëpinë në një përpjekje për ta parë atë. Duke u ndjerë e tradhtuar, Tesa kthehet në apartamentin e Hardinit dhe rifillon një marrëdhënie me të.
Në ditën e Krishtlindjes, Hardin, Tessa dhe Trish marrin pjesë në një festë festash te babai i Hardinit, Ken. I zemëruar me gatishmërinë e dukshme të Kenit për të falur veten për rolin e tij në sulmin ndaj Trishit, Hardin dehet dhe sulmon Kenin. Tessa ia përshkruan incidentin Trevorit, i cili e paralajmëron se marrëdhënia e saj me Hardin nuk do të përfundojë mirë. Vance kontakton Tessa-n për ta informuar se kompania e tij po zgjerohet dhe po zhvendoset në Seattle dhe i ofron asaj një punë atje. Në natën e Vitit të Ri, Tessa dhe Hardin marrin pjesë në një festë të organizuar në një shtëpi familjare universitare, ku ata rilidhen me një numër ish miqsh të tyre të kolegjit. Secila keqinterpreton një bisedë të mbajtur nga tjetri: Tessa supozon se Hardin po e tradhton kur ajo e sheh atë duke kërkuar faljen e një vajze tjetër me të cilën ai kishte qenë i përfshirë më parë, dhe Hardin mëson aksidentalisht ofertën e Vance dhe arrin në përfundimin se Tessa do ta lërë atë për Trevor. Tessa dhe Hardin luftojnë dhe Tessa shpërthen. Hardin sheh mesazhe falje të dërguara nga Tessa të nesërmen pasi ka ngarkuar telefonin e tij. Ai telefonon Tessa-n, dhe ajo zgjat telefonin e saj teksa ngiste dhe përfshihet në një aksident automobilistik që e lë të plagosur.
I shkatërruar nga përgjegjësia e tij indirekte për aksidentin, Hardin vendos t'i japë fund marrëdhënies, por Trish e largon atë. Ai garon në festën e lamtumirës së Vance, ku Vance i propozon Kimberly. Tessa lufton me Hardin edhe një herë përpara se të vendosë të vazhdojë të takohet me të. Një natë diku më pas, njeriu i pastrehë që foli me Hardinin më herët përballet me të dy dhe zbulon identitetin e tij: ai është babai i Tessa.
Luajnë
Përveç kësaj, Anna Todd, shkrimtarja e romanit dhe bashkë-skenariste e filmit, ka një paraqitje të shkurtër si mbrojtëse e klubit.
Prodhimi
Në maj 2019, u konfirmua se ishte planifikuar një vazhdim i filmit After me Josephine Langford dhe Hero Fiennes Tiffin që do të ripërsërisnin respektivisht rolet e tyre si Tessa Young dhe Hardin Scott.
Më 4 gusht, u njoftua se Roger Kumble do të drejtonte vazhdimin. Më 5 gusht, u njoftua se Dylan Sprouse ishte hedhur si Trevor, bashkëpunëtor i Tessa. Më 15 gusht, [Charlie Weber (aktor)|Charlie Weber]], Rob Estes, Louise Lombard, Candice King, Karimah Westbrook dhe Max Ragone u njoftuan për të luajtur përkatësisht Christian Vance, Ken Scott, Trish, Kim, Karen dhe Smith. Estes dhe Westbrook zëvendësuan Peter Gallagher dhe Jennifer Beals si Ken dhe Karen Scott respektivisht.
Xhirimet filluan në gusht 2019 në Atlanta, Georgia.
Pradons
Pradons është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Pradons ka një popullsi prej 457 banorë dhe sipërfaqe 7.98 km², me një dendësi prej 57 banor/km².
Shën Iliriku
Shën Iliriku (Saint Illyricus) është një shenjt i krishterë mrekullibërës që iu përkushtua përpjekjeve asketike në malin Myrsinon në Peloponez. Datat e lindjes dhe vdekjes së tij nuk dihen.
Prosopografia
Prosopografia në studimet historike është studimi i karakteristikave të përbashkëta të një grupi historik njerëzish (biografitë individuale të të cilëve mund të jenë kryesisht të pasakta) me anë të një studimi kolektiv të jetës së tyre, në një lloj analize të shumëfishtë biografike.
Përmbledhje
Studimi prosopografik ka si qëllim të mësojë për modelet e marrëdhënieve dhe veprimtarive përmes studimit të biografisë kolektive duke mbledhur dhe analizuar të dhëna statistikore biografike të rëndësishme për një grup të caktuar të individëve. Si e këtillë ajo përdoret për të studiuar shumë shoqëri paramoderne.
Ishte historiani britanik Lawrence Stone (1919–1999) ai i cili e përdori për herë të parë termin në fjalë në një artikull shpjegues në vitin 1971. Fjala nxirret nga figura e prosopopeisë në retorikën klasike, e prezantuar nga pedagogu romak Mark Fab Quintiliani, në të cilën figuron një person i munguar ose i imagjinuar - "fytyra e krijuar" siç sugjeron greqishtja e vjetër - me fjalë, sikur ai të ishte i pranishëm.
Sipas fjalëve të prosopografit Katharine Keats-Rohan, "prosopografia ka të bëjë me atë që analiza e shumës së të dhënave për shumë individë mund të na tregojë për llojet e ndryshme të lidhjeve midis tyre, dhe kështu edhe për mënyrën se si ata vepruan brenda dhe mbi institucionet — sociale, politike, juridike, ekonomike, intelektuale — të kohës së tyre ”.
Në këtë kuptim prosopografia është e lidhur ngushtë, por në mënyrë të dallueshme si me biografinë, ashtu edhe me gjenealogjinë. Ndërsa biografia dhe prosopografia ndërthuren, prosopografia interesohet më shumë për detajet e jetës së individëve, prandaj një prosopografi është më shumë sesa shumësi i biografive. Një studim prosopografik nuk është vetëm një koleksion i biografive - pasi që jeta ka edhe mjaft elemente tjera të përbashkëta për të zbuluar marrëdhëniet dhe lidhjet mes tyre. Gjenealogjia, siç praktikohet nga historianët e familjes, ka si qëllim të saj rindërtimin e marrëdhënieve familjare, dhe si i tillë, hulumtimi gjenealogjik i realizuar mirë mund të përbëjë bazën e një prosopografie, por që megjithatë, qëllimet përfundimtare të hulumtimit prosopografik janë përgjithësisht më të gjera.
Tuma Ilire në Gjinoc
Tuma Ilire në Gjinoc është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjinoc, Therandë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Besim Gashi
Besim Gashi, u lind më 3 shkurt 1974 në, Pejë.
Tuma Ilire në Gjinoc
Historiku
Tuma e Gjinocit (kodërvarr ilir), është një rast i rrallë në Kosovë i një tume me përmasa gjigante me diametër 84 metra në drejtimin lindje-perëndim dhe 73 metra në orientimin veri-jug. Tuma ka një lartësi prej gati dhjetë metrash dhe akoma nuk është hulumtuar. Megjithatë, për nga dimensionet, forma e punuar, lartësia dhe vendndodhja e saj, më siguri duhet të datohet nga periudha e zhvilluar e hekurit të lashtësisë dardane dhe me gjasë i përket ndonjë familjeje me ndikim dhe status të lartë shoqëror. Ky monument mortor gjendet më pak se dyqind metra në krahun e majtë të rrugës Suharekë-Prizren.
Besim Gashi
Biografia
Besim Gashi lindi ne Firence te Italise ne vitin 1975. Atje kreu shkollimin fillor dhe te mesem ne kolegjin franceskan "Mikelanxhelo". Studimet diplomike i vazhdoi ne Paris,France dhe ato per master ne Berlin,Gjermani.Ai jep mësim në shkollen me prestigjoze ne ballkan,është i njohur per pikturat dhe skulpturat e tija,ku pretendon se paraja është të skulptura.Është shok me Arsim Rashitin(Gipen).Njihet si artisti me i madh shqiptar i shekullit XXI.ka sihtur në ankand vepra te artit me vlera të mëdha duke arritur edhe n shumën 69 million euro.
Ekspozita përsonale
E kompozoi ejonen dhe baben e saj cullakin e boksit.Nxensi tij i preferuar ishte medi a.k.a mutematicienti 007.Kishte ambicie te Shujes dhe vullnetin e Sahitit
Naoko Kawakami
Naoko Kawakami (川上 直子) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 48 ndeshje.
Croix-Fonsomme
Croix-Fonsomme është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Croix-Fonsomme ka një popullsi prej 230 banorë dhe sipërfaqe 9.37 km², me një dendësi prej 25 banor/km².
Amnesia
"Amnesia" është një këngë e këngëtares rumune Roxen. Kënga e ka përfaqësuar Rumaninë në Festivalin Evropian të Këngës 2021 në Roterdam, Holandë, pasi u zgjodh brenda nga transmetuesi kombëtar Televizioni Rumun (TVR).
Përzgjedhja e brendshme
Më 31 mars 2020, TVR shpalli këngëtaren rumune Roxen si përfaqësuesen e vendit për Festivalin Evropian të Këngës 2021.
Në Eurovision
Edicioni i 65-të i Festivalit Evropian të Këngës do të zhvillohet në Roterdam, Holandë dhe do të përbëhet nga dy gjysmëfinale më 18 maj dhe 20 maj 2021, dhe finalja e madhe më 22 maj 2021. Sipas rregullave të Eurovisionit, të gjithë shtetet pjesëmarrëse, përveç shtetit pritës dhe "Pesë të Mëdhenjve", të përbërë nga, , , dhe , u kërkohet të kualifikohen nga një prej dy gjysmëfinaleve për të garuar për finale, megjithëse 10 vendet e para nga progresi përkatës gjysmë-finale në finalen e madhe. Më 17 nëntor 2020, u njoftua se Rumania do të performonte në gjysmën e dytë të gjysmëfinales së parë të konkursit.
Tuma Ilire në Dobërdol (Kastrat)
Tuma Ilire në Dobërdol (Kastrat) është një monument i trashëgimisë kulturore në Dobërdol, Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Monumentet mesjetare në Kosovë
parapamje| [[Manastiri i Deçanit ]] Monumentet Mesjetare në Kosovë (Средњовековни споменици на Косову/Srednjovekovni spomenici na Kosovu) është një Vend i Trashëgimisë Botërore që përbëhet nga katër kisha dhe manastire të krishtera ortodokse serbe, të cilat përfaqësojnë bashkimin e arkitekturës kishtare lindore ortodokse bizantine dhe asaj perëndimore romane për të formuar stilin e Rilindjes Palaiologiane. Ndërtimi u themelua nga anëtarët e dinastisë Nemanjić, dinastia më e rëndësishme e Serbisë në Mesjetë. Vendet janë të vendosura në Kosovën e sotme.
Në vitin 2006 prona u regjistrua në listën e Trashëgimisë Botërore në rrezik për shkak të vështirësive në menaxhimin dhe ruajtjen e saj që rridhnin nga paqëndrueshmëria politike e rajonit.
Gani Gashi (piktor)
Gani Ismail Gashi (Mramori, 27 Shkurt 1944) është piktor shqiptar, dhe konsiderohet si piktori i rëndësishëm shqiptar i njohur në rajon.
Monumentet mesjetare në Kosovë
Polemika e UNESCO-s
Ekziston një polemikë e vazhdueshme në lidhje me përpjekjen e Kosovës për t'u anëtarësuar në UNESCO, e cila do të rezultojë që vendet të renditen si pjesë e Kosovës dhe jo të Serbisë. Këto monumente janë sulmuar, veçanërisht gjatë dhunës etnike më 2004, gjatë sundimit të UNMIK-ut në Kosovë, kur Kisha e Shën Premtës u dëmtua rëndë. Në tetor të vitit 2015, Kosova u rekomandua për anëtarësim nga Bordi Ekzekutiv i UNESCO-s. Oferta për anëtarësim u votua në Konferencën e Përgjithshme të UNESCO-s në nëntor 2015.
Tomislav Nikolić, Presidenti i atëhershëm i Serbisë, postoi në kanalin e tij në YouTube një video në lidhje me shkatërrimin e kishave dhe sulmet ndaj monumenteve.
Gani Gashi (piktor)
Ekapozita arti
Disa nga ekspozitat e tij:
Safet Berisha
Safet Berisha (11 nëntor 1949 – 19 tetor 2016) ishte futbollist shqiptar i cili ka luajtur në skuadrën KS Teuta dhe FK Partizani Tirana. Ai poashtu ka luajtur në kombëtaren shqiptare. Në vitin 1992, ai emigroi për në Itali së bashku me familjen e tij, së pari jetoi në Bari pastaj shkoi në Arezzo, ku punoi si shofer i ambulancës.
Monumentet mesjetare në Kosovë
Polemika e UNESCO-s
Isa Mustafa, Kryeministri i atëhershëm i Kosovës theksoi "fushatën pozitive që po udhëheq Kosova" për ofertën e saj në UNESCO. Ai dënoi udhëheqjen serbe për "vargun e tyre të sulmeve të paimagjinueshme që nuk kanë asnjë lidhje me të vërtetën". Z. Mustafa gjithashtu theksoi se Kisha Ortodokse Serbe në Kosovë do të vazhdojë të gëzojë "mbrojtjen dhe ruajtjen e të drejtave, privilegjeve dhe imunitetit" dhe se Kosova kishte dhënë "garanci ndërkombëtare" për këtë.
Gani Gashi (piktor)
Stili
Arti i Gani Gashit lind nga frymëzimet e fuqishme nga dëshira e pareshtur për të komunikuar dreftpërdrejt e në mënyr të sinqert për katandisjet e jetës dhe kohës.Ganiu rrëfen edhe për Kosovën e përgjakur, të lënduar për të përtëritur nga gjaku dhe dinjiteti i saj, gjë që dëshmon edhe ngjyra e kuqe aq e pranishme në pikturat e tij.Një shpend haset të thuash vazhdimisht në realizimin grafiko-piktural të artistit.Kjo gjallesë, apo kjo metafor simbolike që zakonsht gjendet e vendosur në pjesen e epërme të kompozicionit, i ngjan shpendit grabitçar të përgaditur për sulm, por shëmbëllen edhe me pëllumbin, që simbolizon paqen dhe lirinë.Në mënyr simbolike, ai projekton dhe kështjëlln, apo kullën, e cila në mbamdjen historike shqiptare ka rëndësi të posaçme, ngase sinjalizon qëndresen moralin dhe vyrtyte tjera. Ajo fanitet në çdo tablo dhe imazh aq shpesh, sa mund të thuhet se e tër piktura e Gashit është kështjellë. Dhe brenda kësaj pikture-kështjell, krijohet harmonia dhe konflikti i ngjyrave, i formave dhe trajtave kompozicionale, pra krijohet gjthë ajo që në art quhet formë dhe përmbajtje. Koloriti në pikturen e Ganiut është kapitull në vete. Krahas cinoberit apo karminit, ai përdor mjaft edhe ngjyren blu me të gjitha nuansat e saj e sidomos jeshilen me të cilen sikur e neutralizon dhe pajton kontrastet e paraqitura midis tonaliteteteve koloristike të ftohta dhe atyre të ngrohta.Në kontekst me ngjyra, duhet thënë se autori ato i "rrëmben" poththuaj në gjendje burimore nga arti popullor, kurse në rrafshin piktural i vendos si vlera të superstrukturuara artistike dhe estetike. Gani Gashi bëhet shumë i veçantë dhe mëvetës. Edhe më tej ruan fakturën lineare të grafikës, por tashmë i tëri futet në botën asociative të vijave, trajtave dhe të ngjyrave.
Monumentet mesjetare në Kosovë
Polemika e UNESCO-s
UNESCO nuk e ka pranuar Kosovën si anëtare, propozimi nuk arriti të fitojë një shumicë prej dy të tretave në Konferencën e Përgjithshme të organizatës në Paris më 9 nëntor 2015. Një nga arsyet kryesore për këtë refuzim të kërkesës shqiptare  ishin trazirat e vitit 2004 në Kosovë, kur 35 kisha ortodokse u përdhosën, u dëmtuan ose u shkatërruan, përfshirë Kishën e Shën Premtës, e cila është Vend i Trashëgimisë Botërore. Kisha u nënshtrohet vjedhjeve të vazhdueshme - madje edhe nga materiali i saj i ndërtimit, konkretisht plumbi i vlefshëm është vjedhur vazhdimisht nga çatia.
Kv Theranda
Klubi i Volejbollit Theranda-Hidroterm është një ekip profesional i volejbollit te Kosovës. Klubi luan në superligën e volejbollit Kosovarë.
Historia
Klubi volejbollitstik Partizani nga Suhareka, Kosovë u krijua ne vitin 1958/59 me emrin KV Partizani(Suharekë). Prej vitit 1958 deri ne vitin 1974 ekipi ka qenë anëtare e Ligës së Parë të Kosoves. Pas shumë viteve me radhë                            ne Ligën e Parë, në vitin 1974 klubi ra ne Ligën e Dytë të Kosovës, por me përkushtim dhe punë klubi arriti që pas katër viteve, pra në vitin 1978 të rikthehet në Ligën e Parë të Kosovës. Prej vitit 1979 deri në vitin 1981 ka qenë anëtare e Ligës së Dytë të Ish-Jugosllavisë. Mirëpo me ndryshimin e sistemit të garave në vitin 1982 klubi luajti përsëri në Ligën e Parë të Kosovës, anëtare e së cilës ishte deri në vitin 1989. Prej vitit 1990 klubi luajti ne Ligën e Parë të Kosovës, ligë e cila u pavarsua nga Ligat Serbosllave. Pas pavarsimit të Sportit Kosovarë klubi e ndërron emrinn në KV Theranda deri në vitin 2003, ndërsa prej vitit 2003 e ndërroi në KV Theranda-Hidroterm.Nga ky vit e tutje Kv Theranda nuk ka munguar asnjëher në finale të play off te superligës së Kosovës në volejboll, viti 2015 e gjen federatën e volejbollit te pranuar ndrkombëtarisht pra ne familjen Europiane te volejbollit pra n CEV, viti 2015 ishte vit shume i rendesishem pasi hym ne histori si finalistët e parë pas pranimit te volejbollit ndekombëtarisht nga kjo finale dolen si nënkampiona. .Gjithashtu për të treguar se qyteti ka traditë të madhe në këtë sport tregon vet fakti se ekipi i juniorë per 5 vite me radhë është kampion i kosovës gjithashtu edhe shkollat e qytetit janë kampion shtetror per 4 vite me radhë.
Liga e Dytë Federative e Ish-Jugosllavisë
Në vitin 1978/79 KV Partizani nga Suhareka u bë kampion i Kosovës dhe fitoi te drejtën për të bërë gara në Ligën e Dytë Federative të Ish-Jugosllavisë, ku qëndruan tri vjet me radhë. Pasi dolën të parët edhe në kampionatin 1982/83 morën pjesë në kualifikimet për Ligën e Dytë Federative, në Mojkovc, së bashku me KV Ulqini dhe C.Zastava të Kragujevcit, e cila me dy fitore u kualifikua në rangun më të lartë. Suharekasit mundën ulqinakët, por humbën nga C.Zastava. Janë fitues të Turneut tradicional Varvarini'79 dhe finalist të përvjetorit te KV Shkëndija të Tetovës më 1982.