cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shpella e Valit
Peisazhi relievor me elementet e tij përbërës ka ndikuar ndjeshëm në fuqinë gerryese te ujrave rrjedhëse sidomos në stinen e pranveres e te dimrit dhe te favorizuara nga pjerresia e terrenit përfshires, kane krijuar jo vetëm gerryerje e çarje te thella te shkëmbinjve por dhe vende-vende dhe shplarje e çarje te formacionit, process i cili është evident e në progres dhe në ditët e sotme. Ketë proces në rritje e stimulon dhe mungesa e një mbulese te dendur bimore sidomos atyre te drunjëve pyjor që janë dëmtuar pothuaj tërësisht nga shfrytëzimi pa kriter që i është bere në këto 60 – 70 vitet e fundit. Shpella e Valit, si objekt natyror, pothuaj nuk është evidentuar e as bere ndonjë studim enkas për te. Megjithe kureshtjen që ajo ka ngjallur në vijimesi. Po ashtu mund te thuhet se mungon deri me tani dhe interesi për vlerat social–ekonomike e kulturore që ajo ka e që mund te shfrytezohet në dobi te komunitetit. Fakti që masivet e gurit gelqeror në permasa te pallogaritshme dhe te një cilësie te larte, përbejnë një pasuri shume te madhe për industrinë e ndërtimit. Vlerat kulturore në nivelin e një monumenti te këtij lloji dhe peisazhi mahnites përbejnë vlera për industrinë e turizmit.
Qe te shfrytezohet kjo pasuri, deri me tani e fjetur dhe e pa vlerësuar, kërkon domosdo nderhyrje gjithplaneshe te pushtetit vendor te komunitetit dhe institucioneve përkatëse te linjes.
Gjeja e pare që duhet bere është nderhyrja në infrastukturen e këtij objekti siç është lidhja e tij me rrugën automobilistike te zones që nuk i kalon 3 – 4 km. Furnizimi i shpellës me ujë te pijshëm është lehtesisht i mundur, duke shfrytezuar burimin që është në afërsi te saj. Po kështu dhe marrja e enregjise elektrike, është plotësisht e mundur mbasi aty pranë ka disa shtëpi banimi te cilat janë te lidhura me rrjetin elektrik te zones. Vete shpella për ndonjë kompozim te mundshëm kërkon një mundësi investim modest.
Edhe në këto kushte që është, ajo është mjaft e vizitueshme. Dhjetra e qindra nxenes e mesues, jo vetëm te zones por dhe nga shkollat e krahinës si : Rreshenit, Rubikut, te Selitës, e te rretheve te tjera si te : Lures, Bruçit, Urakes, dhe vizitor te kategorive te tjera. Do te mjaftonte ndergjegjesimi i te gjithë paleve për te rritur shkallen e preokupimit për vleresimin dhe shfrytëzimin e vlerave te këtij objekti natyror me rendësi në fushën e kulturës dhe te ekonomisë.
Richard Bach
Richard Bach David (* 23 qershor 1936 në Oak Park, Illinois) është shkrimtar amerikan.
Bach filloi si shtatëmbëdhjetëvjeçar në aviacion dhe një vit më vonë me trajnimin e tij si pilot në Air Force S. U. Pastaj ka punuar në shfaqje artistike të aeroplanëve në ajër, si instruktor fluturimi. Përkrahë kësaj ka botuar ca punime mbi fluturimin. Libri i tij i parë, "Jonathan Livingston Seagull" në 1970, kishte sukses në mbarë botën dhe tani konsiderohet si një libër kulti. Librat e tij të tjera janë gjithashtu të njohura, por të ketë askund në popullaritetin e tij bestseller, me një tirazh prej mbi pesë milionë arritur.
Hofstetten-Flüh
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Probleme të punës për revolucionarizimin e mëtejshëm të përmbajtjes dhe metodave të edukimit parashkollor
Probleme të punës për revolucionarizimin e mëtejshëm të përmbajtjes dhe metodave të edukimit parashkollor libër me autor Bedri Dedja. Botuar në Tiranë në vitin 1971 nga Instituti i Studimeve Pedagogjike. Libri ka 44 faqe.
Lista e sistemeve operative
Sistemet operative mund te kategorizohen sipas teknologjise, pronësisë, licencimin, gjendja e punës, përdorimi, dhe nga shumë karakteristika të tjera. Në praktikë, shumë nga këto grupime mund të përputhen.
Apple Inc.
Për Apple II
Kantoni Pierre-de-Bresse
Kantoni Pierre-de-Bresse (frëngjisht: Canton de Pierre-de-Bresse) është një kanton në departamentin Saône-et-Loire, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Pierre-de-Bresse. Ka sipërfaqe 253.7km2 dhe popullsi 6290 banorë.
Lista e sistemeve operative
Apple Inc.
Për Apple III
Kantoni Pierre-de-Bresse
Përbërja aktuale
Kantoni Pierre-de-Bresse aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Lista e sistemeve operative
Apple Inc.
Për Apple Lisa
Për Apple Newton
Classic Mac OS
Sistemi operativ Unix-like
Bell Labs
Sisteme operative jo-unix:
External links
قائمة أنظمة التشغيل Spisak operativnih sistema Styresystemer Liste der Betriebssysteme Lista de sistemas operativos List of operating systems Liste des systèmes d'exploitation Daftar sistem operasi Elenco dei sistemi operativi מערכות הפעלה Lîsteya Pergalên Xebatê Operációs rendszerek listája ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റങ്ങളുടെ പട്ടിക Liste over operativsystemer Lista de sistemas operativos Список операционных систем List of operating systems Luettelo käyttöjärjestelmistä Lista över operativsystem Список операційних систем 操作系统列表
Gjuha perendimore frisiane
Frisianisht Perëndimor, ose thjesht Frisianisht (ose Westerlauwersk Frysk, gjithashtu Westerlauwers Fries), është një gjuhë gjermanike perëndimore e folur kryesisht në provincën e Friesland (Fryslân) në veri të Holandës, kryesisht nga ata me prejardhje Frisiane. Është më e folura nga gjuhët frisiane.
Studime për problemin e metodave të të mësuarit në shkollë
Studime për problemin e metodave të të mësuarit në shkollë me autor Bedri Dedja. Botuar në Tiranë në vitin 1987. Libri ka 367 faqe.
Metzerlen-Mariastein
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Autostrada R7
Autostrada R7 (ose Ibrahim Rugova) është një autostradë në Kosovë. Duke formuar një pjesë të E851, është autostrada e parë në regjion që lidh fshatin kufitar Vërmica (Prizren) me Prishtina.
Karbunari
Karbunar (greqisht: Καρβουνάρι/Karvounári) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi.
Gjeografia
Nga veriu Karbunari kufizohet me Zelesoin, nga jugu me Skëndalin, nga lindja me Dhragomin dhe nga perëndimi me Mazrekun. Para Luftës së Dytë Botërore, Karbunari kishte këto lagje: Bazina, Bregu, Dallarë, Grop e Dallarit, Pirranji (nga Pirro), Qemalatë dhe Xhematë (Xhemo).
Toponimet të fshatit Karbunar:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Demografia
Familjet në fshatin Karbunar:(Para Luftës së Dytë Botërore)
Bosnja dhe Hercegovina
thumb|250px|right Bosnja dhe Hercegovina (BH) është shtet në jug-lindje të Evropës, i ndodhur në pjesën perëndimore të Gadishullit Ballkanik. Në veri dhe jug kufizohet nga Kroacia ndërsa në lindje kufizohet me Serbien dhe Malin e Zi Ka një dalje në detin Adriatik në afërsi të Mostarit. Si shtet i pavarur pas një lufte katërvjeçare, daton nga 5 prilli i vitit 1992. Sipas llogaritjeve të organizatave ndërkombëtare (CIA) ky vend në vitin 2004 ka pasur 4 milion banorë.
Karbunari
Demografia
Asllanenj, Banatë, Barkanjarë, (sot e kanë kthyer në Jasini), Bello (Kiço Bello), Boçaratë (Boçari), Bushanj, Çena, Çuçatë, Çunenj, Gjinika, Hanxhara (shqiptarovllah), Kaçani, Kajnagaçanj, Kupatë, Nananj, Naço (Andon Naço, fis i ardhur nga Draganji), Sejdarë, Spanenj, Tela (të krishterë nga Sevastoi), Tushenj, Xhollatë.
Bosnja dhe Hercegovina
Historiku
Në shekullin e parë të erës sonë, pjesa më e madhe e Bosnjës së sotme e gjejmë si pjesë të perandoris Romake. Kjo pjesë ishte e banuar nga Ilirët. Pas rënies së perandorisë Romake ajo bëhet pjesë e perandoris Bizantine sikurse disa pjesë tjera të Ilirisë. Sllavët vijnë diku rreth shekullit të shtatë në këtë pjesë të Ilrisë dhe të Trakisë. Me rritjen e numrit të ardhacakëve fillon procesi i tërheqjes së popullsisë nga qytete dhe vendbanimet në periferi e dikur më vonë edhe në pjesët malore. Proces që mund të vërehet në shtete perendimore ku banorët vendas tërhiqen nga qendrat në periferi të tyre.
Njësit administrative
Njësi shtetërore janë: Federata e Bosnjës dhe Hercegovinës (org.: Federacija Bosne i Hercegovine) dhe Republika Serbe (org.: Republika Srpska)
Njësitë administrative sipas njësive shtetërore janë:
Gjeografia
Klima është e shumellojshme. Në pjesën veriore të saj mbizotëron klima kontinentale mesatare, në viset e larta malore kemi klimë malore, kurse në luginën e lumit Neretvë ndihet ndikimi i klimës mesdhetare. Në fushat karstike vera është e nxehtë, me temperatura të larta dhe dimër të ashpër dhe të ftohtë.
Relievi i Bosnjës është kryesisht shkëmborë dhe malorë me disa rrafshnalta dhe një pjesë e vogël e bregdetit në jug. Malet më të njohura janë: Dinara, Prenji, Jahorina, Vitorogu, Ozreni, Kozara, Zelengora etj.Pika më e ultë e Bosnjës gjendet në brigjet e detit Adriatik (0m) dhe ajo më e larta në lartësi mbidetare prej 2,386 metrave në Magliq afër kufirit me Malin e Zi.
Lumenjtë më të njohur që përshkojn Bosnjën dhe Hercegovinën janë lumenjtë Drina, Una, Sana, Sava, Neretva dhe Vërbas.
Demografia
Sipas regjistrimit të popullsisë së vitit 1991 struktura nacionale e B dhe H ka qenë: 44% Boshnjak, 31% Serb dhe 17% Kroat, derisa 6% janë deklaruar si Jugosllav, dhe 2% të tjerë. Përbërja fetare ishte e ngjashme me atë nacionale: 99% Kroatëve ishin katolik, 90% e Boshnjakëve ishin mysliman dhe 95% e Serbëve ishin ortodoks. Të dhënat me kalimin e kohës kanë ndryshuar, sepse gjatë luftës janë shkaktuar 100.000 deri 250.000 viktima, dhe se gati gjysma e popullsisë ka ndërruar vendbanimin. Sipas të dhënave të agjencisë amerikane CIA të vitit 2000, thuhet se në B dhe H kanë jetuar 48% boshnjak, 37,1% Serb, 14,3% Kroat dhe 0.6% të Tjerë. Sipas vlerësimeve të CIA-së në vitin 2004, Bosna dhe Hercegovina ka rreth 4.007.608 banorë. Sipas vlerësimeve vendase në federatën e B dhe H jetojnë 2.517.972 banorë, ndërsa në RS 1.490.993 banorë. Përveç këtyre tre popujve jetojnë edhe disa pakica kombëtare. Sipas regjistrimit të popullsisë së vitit 1991 kanë jetuar edhe: Shqiptarë - 4.922, Malazezë - 10.048, Çek - 590,Italianë - 732, Ebrej - 426, Hungarez-893, Maqedonë-1.596, Gjerman-470, Polak-526, Rom - 8.864, Romun - 162, Rus - 296, Rusin - 133, Sllovak - 297, Turq - 267, dhe Ukrahinas - 3.929.
Ekonomia
Bosnja dhe Hercegovina në pikëpamje ekonomike ishte e zhvilluar relativisht mirë, sidomos pjesa qendrore dhe veriore, të cilat disponojnë me pasuri mineralesh dhe toka të mira ose pyje. Nxjerrja e mineraleve është degë e rëndësishme ekonomike. Minerali i hekurit nxirret në Lubijë dhe Varesh, boksiti në afërsi të Mostarit, qymyrguri në Banoviq dhe në Krekë, kripa e ngurtë në Tuzle etj. Bazuar në pasuritë minerale, është zhvilluar metalurgjia e zezë (Zenica dhe Vareshi), metalurgjia me ngjyra (Mostar), industria kimike (Tuzla), metalurgjia përpunuese (Sarajevë, Travnik, Banja Luka, Mostari), elektroindustria (Sarajevë dhe Banja Luka), e tekstilit (Sarajevë, Mostar, Bosanski Brod etj.), e drurit, ushqimore. Pas luftës 3 vjeçare, Bosnja pësoi shkatërrime të mëdha në ekonomi dhe humbje në njerëz. Tash ekonomia është aktivizuar pjesërisht, refugjatët janë kthyer pjesërisht, dhe po bëhen përpjekje që jeta e ndarë mes tre popujve të normalizohet. Bujqësia është më pak e zhvilluar. Më tepër është zhvilluar në veri dhe në luginat e lumenjve. Në veri kultivohen drithërat, bimët industriale, në luginën e Neretvës duhani, bimët mesdhetare, vreshtat, perimet. Prania e livadheve dhe kullotave në male ka ndikuar në zhvillimin e blegtorisë. Ndër llojet e blegtorisë më shumë rriten gjedhët (mbi 1 milion kokë). Në Bosnjë-Hercegovinë rreth 50% e sipërfaqeve gjenden nën pyje, andaj pylltaria ka rëndësi të mëdha ekonomike.
Input/Output
Kundrejtë procesorit  dhe memories kryesore pjesa e tretë kryesore e sistemit të kompjuterit është Hyrja/Dalja.
Secili modulë lidhë pajisjet e jashtme në bus dhe kontrollon nje ose më shumë pajisje. Moduli H/D përmbanë logjikën për kryerjen e funksioneve në mes të pajisjës periferike (peripheral) dhe bus-it. Arsyet pse pajisjet periferike nuk lidhen me system busi-in:
Pajisjet e Jashtme
Lidhja në modulin H/D është në formën e kontrollit, të dhënave dhe sinjalet e statusit.
Sinjalet e kontrollit përcaktojnë funksionin e pajisjes që do ta performoje, si dergesa e të dhënave në modulin H/D, marrja e të dhënave nga moduli H/D, raportin e statusit ose të performojë disa funksione të posacme për pajisjen (p.sh. pozicionimi i kokes së diskut). Të dhënat janë në formë të një bashkesie të bit-ave të cilat dergohen ose merren nga moduli H/D.
Referime
Wiiliam Stallings - Computer Organization and Architecture 8th Edition
Distrikti rajonal Squamish-Lillooet
Distrikti rajonal Squamish-Lillooet është një distrikt rajonal në Provincën Kolumbia Britanike, Kanada. Distrikti rajonal ka një sipërfaqe 16353.68 km² dhe popullsi 35225 banorë. Pemberton është kryeqëndra e distriktit.
Sphyrna
Sphyrna (nga fjala greke σφυρί "çekiç") është një gjini e peshkaqenëve kokëçekiça, të cilët shpërndahen në të gjithë oqeanet e botës. Anëtarët e Sphyrna kanë një tendencë të banojnë në ujërat bregdetarë dhe jo në oqeane, si preja e tyre dhe organizmat e tjerë bentikë që fshihen në rërën dhe sedimentin përgjatë këtyre zonave. Anëtarët e Sphyrna janë të njohur edhe nga një numër i madh i sinonimeve të tilla si Zygaena, Cestracion, dhe Sphyrichthys. Speciet më të hershme të përshkruara të kësaj gjinie ishin Sphyrna zygaena nga Karl Lineu në 1758, ndërsa anëtari më i fundit i përshkruar Sphyrna gilberti u zbulua dhe u përshkrua në vitin 2013.
Llojet
Llojet e njohura të gjinisë janë:
Karjoti
Karjot (greqisht: Καριώτι/Karióti) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi.
Kulla Wardenclyffe
Kulla Wardenclyffe (1901-1917) e njohur ndryshe edhe si Kulla e Teslas, ishte një ndërtesë që ishte ngritur në Shoreham, Long Island, New York dhe ishte dizajnuar nga Nikolla Tesla. Ishte e lartë 57 metra dhe me një kulëm të rrumbullakët me diametër 21 metra. Ndër qëllimet për të cilat do të shfrytëzohej ishin transmetimi pa tela i imazheve, muzikës, lajmeve, sipas Teslas mund të përdorej për kontrollimin e motit dhe për shkëlqimin e qiellit mbi oqean duke përdorur elektricitet të frekuencave të larta, por kulla do të shërbente edhe si provë e transmetimit të energjisë elektrike pa tela.
Historia
Wardenclyffe Tower, e njohur gjithashtu edhe si Kulla Tesla, ishte një stacion eksperimental i hershëm i transmetimit pa kabuj i projektuar dhe ndërtuar nga Nikola Tesla në Shoreham, New York në 1901–1902. Tesla synonte të transmetonte mesazhe, telefoni dhe madje kopje imazhesh gjatë Atlantikut për në Angli dhe anijeve në det bazuar në teoritë e tij të përdorimit të Tokës për të dërguar sinjalet. Vendimi i tij për shkallëzimin e objektit dhe shtimin e ideve të tij për transmetimin e energjisë pa tel për të garuar më mirë me sistemin telegrafik i bazuar në radio të Guglielmo Marconi-t, u prit me refuzimin për të financuar ndryshimet nga investitori kryesor i projektit, financuesi JP Morgan.Investime shtesë nuk mund të gjendeshin, dhe projekti u braktis në 1906-ën, për tu mos bërë asnjëherë funksional.
Emërtimi
Kulla ishte emëruar sipas James S. Warden, i cili ishte pronar i 1400 ari tokë në Shoreham, Long Island rreth gjashtëdhjetë milje larg nga Manhattan. Këtu ai kishte filluar ndërtimin edhe të një komuniteti turistik të njohur si Wardenclyffe-On-Sound. Ai i ofroj Teslas rreth 200 ari (81 hektar) tokë për ndërtimin e kullës së tij dhe gjithëashtu ndërtesës së laboratorit. Parashikohej se implementimi i sistemit të Teslas do të dërgonte deri në themelimin e strehimoreve që do të ishin shtëpi të 2000 punëtorëve që do punonin në stacionin e transmetimit.
parapamje|Nikola Tesla duke mbajtur një llambë që është e ndezur pa tela
Konstruktimi
Tesla filloi planet për ndërtimin e Kullës Wardenclyffe qysh në 1898 dhe në 1901 filluan ndërtimet afër Long Island Sound. Stanford White kontriboi në dizajnimin e kullës së çuditëshme dhe arkitekturës që nevojitej për ndërtimin e gjithë ndërtesave. Puna aktuale u bë nga W.D. Crow që ishte koleg i Stanford White. Tesla kërkonte ndërtimin e kullës në përputhje me planet e tij për vendosjen e pajisjeve elektrike dhe transmetimin e energjisë. Pasi dizajnimi i kullës u përfundua u parqit edhe një problem, askush nuk dëshironte të ndërmerrte veprimin e ndërtimit të kësaj kulle. Derisa u paraqit një person i ndërlidhur me Norcross Bros. që ishin një firmë mjaft e madhe kontraktuese në atë kohë, që më në fund filluan ndërtimin e kullës, edhe pse shprehën frikën e tyre rreth qëndrueshmërisë së kullës.Por fatëmirësisht kulla qëndroi e palëvizur edhe për shumë vite në vijim. Kulla e parë u përfundua në vitin 1903 dhe ishte mbi 18 kate e lartë me të edhe një ndërtesë e ulët me sipërfaqe mbi 100 metra katrorë që do të shërbente për laboratorin dhe për pajisje tjera. .
Shembja
Kulla u rrënua nga Qeveria e Shteteve të Bashkuara, e cila për shkaqe ushtarake vendosi që është e nevojshme të rrënohet kjo pikë e dukëshme referimi gjatë Luftës së Parë Botërore. U përdoren sasi mjaft të mëdha dinamiti pasi që kulla qëndronte e lidhur fort me tokën.
Sistemi Global Pa Tela
parapamje|Nikola Tesla duke punuar në laboratorin e tij Sistemi Global Pa Tela ishte një ide e propozuar nga Nikola Tesla për një sistem global të transmetimit të energjisë elektrike pa tela për qëllime transmetimi, telekomunikimi pa tela dhe shumë qëllime tjera. Tesla e parashtroi këtë ide qysh në vitet 1900 në një artikull të quajtur "The Problem of Increasing Human Energy", megjithëse planifikimi i saj kishte filluar qysh në vitin 1898. I gjithë ky sistem do të mbështetej në idenë e transmetimit të energjisë elektrike nëpër shtresën e jonosferes dhe tokë. Sipas kalkulimeve që kishte bërë Tesla toka kishte përçueshmëri të lartë të elektricitetit, dhe me këto kalkulime Tesla e dinte se në cilat pika në Tokë do të përçohej ky elektricitet. .
Linqe të jashtme
<ul> <li>Tesla Memorial Society of New York Website</li> <li>Kulla e ëndërrave</li> <li>Tesla Science Center</li> </ul>
Niko Nikolla
Niko Nikolla (Pogradec, 20 maj 1931 - 4 janar 2005) ka qenë satirist dhe kryeredaktori më jetëgjatë i revistës së humorit dhe satirës “Hosteni”.
Biografia
Ka filluar punën e redaktorit në vitin 1971. Në radhë të parë duke u mbështetur tek bashkëpunëtorët më të zgjedhur, me në krye mikun e tij të ngushtë Dritëro Agollin, pastaj me radhë Shefqet Musaranë, Qamil Buxhelin, Sabri Godon, Ymer Minxhozin, Nonda Bulkën, Spiro Çomorën, Koço Devolen, Gaqo Veshin, Naum Priftin, Skënder Haskon, Gjik Kurtiqin, Filip Çakulin.
Leimuiden
Leimuiden është një qytezë në Kaag en Braassem, provinca Hollanda e Jugut në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi 4450 banorë.
Dërrasa
Dërrasa është fletë prej druri jo shumë e trashë, zakonisht e ngushtë, që nxirret duke sharruar një trung për së gjati dhe që përdoret si lëndë ndërtimi. Copat nga kjo fletë mund të ketë forma dhe madhësi të ndryshme. Po ashtu, si dërrasë nënkuptohet edhe diçka që është ndërtuar me fletë të tilla druri ose me copa prej tyre. Nganjëherë për dërrasë merren edhe pllaka guri, por për to zakonisht përdoren shprehje tjera si rrasa, etj. Gjatë bisedave të lira ndodhë që bujqit të flasin për dërrasën me të cilën nënkuptojnë veshëzat e parmendës.
Kantoni Douai-Nord
Kantoni Douai-Nord (frëngjisht: Canton de Douai-Nord) është një kanton në departamentin Nord, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Douai. Ka sipërfaqe 43km2 dhe popullsi 45373 banorë.
Nuglar-St. Pantaleon
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
KF Vullnetari UÇK-së
Klubi Futbollistik Vullnetari i UÇK-së është formuar në vitin 1975 në atë kohë nihej si KF "IMK ÇELIKU". Klubi është formuar kryesisht nga klasa punëtore e këtij gjiganti industrial IMK-Industria Metalike e Kosovës.
Klubi për herë të parë garon në nënlidhjën e Futbollit të Prishtinës. Në vitin 1979 "IMK ÇELIKU" inkuadrohet në Ligën e dytë të Kosovës nën udhëheqjen e Bahri Shemsedinit. Pas dy vitesh gara "IMK ÇELIKU" arrin të inkuadrohet në Ligen e parë të Kosovës në vitin 1981. Trajner ishte Bahri Shemsedini.
Prej vitit 1981 deri në vitin 1984 ku në këtë vit largohet nga Liga e parë. Ishte viti 1987 ku "IMK ÇELIKU" kthehet në Ligën e parë, nën udhëheqjen e Abaz Kasumit Trainer nga Prishtina. Prej vitit 1987-1990 klubi garon në Ligën e parë me sukses ku udhëhiqet nga këta trajner : Naserllah Shehu, Ahmet Sylejmani dhe i fundit ishte Ilaz Dabinofci.
Në vitin 1990 në muajin shkurt punëtorët e Fabrikës së Tubave largohën me dhunë nga puna nga pushteti Serb. K.F "IMK Çeliku" ishte klubi i parë Kosovarë që i braktisi garat nga Liga e par e Kosovës në shenjë Solidarizimi të punëtore të saj. Gjatë kësaj periudhe pesëmbëdhjete vjeçare 1975-1990 duhet dalluar këta lojtar : Ahmet Sylejmani, Xhavit Hyseni, Naser Meha, Safet Berisha, Lubisha dhe Sinisha Tasiq vëllezër, Vlladimir Kociq, Dragan Stevanoviq, Fatmir Haxhimusa portier Peshiq portier, Taip Zeqa. Këta lojtarë bartën barrën kryesore të klubit në atë periudhën e famshme së bashku me më të merituarin Trajnerin : Bahri Shemsedini.
thumb|280px|KF Vullnetari i UÇK-së -  [[Ferizaj ]]
Seewen
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Spixana
thumb|right|275px|Vendodhja e Komunës së Spixanës në Provincën e Kozencës
Spixanë (italisht: Spezzano Albanese) është një qytet dhe komunë në Provincën e Kozencës së Rajonit të Kalabrisë në Itali.
Fshati, që ndodhet në pjesën e poshtme të luginës së lumit Krati, është e përkatësisë etnike, kulturore dhe gjuhësore arbëreshe, ose italo-shqiptare.
HD ready
right|thumb|HD ready HD ready është një etiketim i krijuar në fillim të 2005 nga EICTA (European Information, Communications and Consumer Electronics Industry Technology Association) për mjete, që munden të paraqesin HDTV.
Mihail Ataliati
MIHAL ATALIATI (1022|1080i) ishte jurist,ne istorian Bizantin aktiv ne Konstandinopoj dhe rreth provincave te perandorise,ne gjysmen e dyte te shekullit te XI.. Supozohet se kishte lindur ne Attelia(tani Antalia ne Turqi). Rreth vitit 1044, ushperngul ne Konstandinopoj,per ti ndjekur studimet ne drejtsi.Gjate viteve te sherbimit ne sistemin gjyqesore te perandorise,ai u pasurua shume. Ai gjithashtu,hartoi edhe urdheresa te ndryshme te bazuara ne ligjet e Perandorise.Rreth vitit 1079,Ataliati kishte shkruar nje histori politike dhe ushtarake te perandorise Bizantine e cila e beri ate te njohur ne te gjithe territoret e Perandorise Bizante. Ai vdiq rreth vitit 1080,pak para fillimit te Epokes komneniane.
Theodor Mommsen
Theodor Christian Matthias Mommsen (Garding, 30 nëntor 1817 - Charlottenburg, 1 nëntor 1903), historian, jurist dhe arkeolog klasik gjerman, i njohur për vepren e tij me namë "Corpus inscriptionum Latnarum".
Historiani më i madh klasik i i shekullit XX-të. Studioi drejtësinë dhe shkencat klasike nga viti 1838-43, pastaj disa vite të kaluara në Francë e Itali me një karrierë të shkurtër gazetare, bëhet profesor universiteti. Politikisht ishte i angazhuar në revolucion më 1848-49 që rezultoi ndarje nga profesioni i profesorit. Në vitin 1958 i ndahet Katedra për historinë e shekujve të vjetër në Universitetin e Berlinit. Ishte anëtar i rregulltë i Akademisë Pruske të shkencës dhe arteve, dhe një aktivist i njohur i parlamentit prusk.
Në vitin 1902 është fitues i Çmimit Nobel për Letërsi për veprën "Historia e Romës".
Momseni është popullaziar edhe me veptrën, në pjesën e tretë të së cilës i tubon të gjitha mbishkrimet e njohura deri atëherë të provincës romake "Illyricum".
Mënyra dëshirore
Mënyra dëshirore është një nga mënyrat e foljes në gjuhën shqipe, e cila shpreh një veprim ose gjendje që mendohet nga folësi si diçka që dëshirohet të ndodhë a të jetë. P. sh. rroftë, qoftë, u bëftë, daltë, ardhsha, etj.
Ka 2 kohë themelore : të tashmen dhe të kryerën. folja, në formë urimi ose mallkimi, për kryerjen e një veprimi në çastin e ligjërimit ose pas tij.
Koha e kryer e mënyrës dëshirore përdoret shumë rallë, sepse vetëm në raste të veçanta mund të shprehet dëshira e folësit në formë urimi ose mallkimi, për veprime të së shkuarës.. -Eh, more djale, pastë dalë edhe ai faqe bardhë.
Stanari dhe "Zogu i djallit"
Stanari dhe "Zogu i djallit" një poemë epiko-lirike që evokon të shkuarën e largë para dy shekullore të lidhjeve të Ali Pashë Tepelenës me krahinën e Zagorisë në dy periudha bazë të jetës së tij. Autor Jorgo Telo.
Shën Sofia
Shën Sofia, (Italisht:Santa Sofia d'Epiro) është një fshat në Kalabrisë së Itali i cili është i banuar me arbëreshë.
Qyteti kufizohet nga Acri, Bisignano, San Demetrio Corone dhe Tarsia.
Rodersdorf
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Agimet e stinës së madhe
Film televiziv shqiptar me seri i realizuar nga RTSH në vitin 1981. Filmi merr shkas nga ngjarjet që ndodhën në Shqipëri pas luftës së II-të botërore. Pushteti i ri komunist duhet ti bëjë ballë reaksioni të klasave të përmbysura,të rindërtojë vendin e shkatërruar nga lufta, të bëjë reformën agrare. Lufta midis pushtetarëve të rinj dhe ish-bejlerëve, tregtarëve e borgjezëve të mëdhenj të organizuara në banda të armatosura bëhet e rreptë dhe me humbje nga të dyja palët. Është për të përmendur parabola e Latif Borës (Vangjush Furxhiu) (Artist i Popullit) që padashur vihet në shërbim të këtyre të fundit,por përfundimisht komunistët do të dalin fitimtarë.
Witterswil
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Kerlon
Kerlon Moura Souza (lindur më 27 janar 1988) është një ish futbollist profesionist brazilian i cili luante si mesfushor sulmues.
Vitet e hershme në Brazil
Kerlon shënoi golin e parë si profesionist në fitoren 4–1 të Cruzerios kundër Ituiutaba më 25 shkurt 2007.
Gjatë kohës te Cruzeiro, Kerlon u bë i famshëm për triblimet e tij, veçanërisht për një driblim i quajtur "drible da foquinha" (Shqip: driblimi i fokës), ai e mbante topin me kokë dhe në të njëjtën kohë vraponte përpara. Kundërshtarët shpesh i shkaktonin faull për të ndalur këtë drblim, si në rastin e 10 shtatorit 2007, ku Dyego Rocha Coelho e goditi Kerlonin me bërryl pasi ky i fundit e kaloi; për këtë veprim, Coelho u dënua me pesë ndeshje pezullim.
Futbolli evropian
Kerlon u ble nga Chievo në vitin 2008. Ashtu si marrëveshja që Interi përdori për të sjellur Júlio Césarin dhe Victor Obinnën, Inter mori hua kuotën e regjistrimit jo-BE nga Chievo në vend që të përdorte të vetën. Lega Calcio dokumentoi se Chievo e kishte blerë Kerlonin, por ai u largua për te Interi më vonë.
Ai debutoi për Chievon më 29 tetor, duke luajtur si zëvëndësues në një ndeshje ndaj Lazios; kjo ishte një nga katër paraqitjet si zëvëndësues që zhvilloi në atë sezon, kjo edhe për shkak të një dëmtimi në gju që e pësoi në mars 2007. Në korrik 2009, Kerlon zyrtarisht firmosi një kontratë tre-vjeçare me Interin.
Kerlon vazhdoi të vuante me problemet e gjurit gjatë kohës së tij te Inter, duke bërë që disa gazetarë ta citonin si arsyen më të madhe të ndikimit të tij të vogël në Serie A.
Më 31 gusht 2009, Kerlon u huazua te AFC Ajax me të drejtë blerje; Inter gjithashtu sponzorizoi Ajaxin me qëllim për të finalizuar transferimin. Megjithatë, Ajaxi i ofroi një vend vetëm te Jong Ajax – ekipi rezervë i klubit, ndryshe nga sa ishte deklaruar gjatë prezantimit. Ai u rikthye te Inter në fillim të sezonit 2010–11, por u dëmtua sërisht gjatë fazës përgatitore duke bërë që të mungonte për një periudhë të gjatë sërisht.
Rikthimi në Brazil
Më 21 korrik 2011, ai u huazua për një vit te Nacional de Nova Serrana. Nacional konkuroi në Kupën Minas Gerais 2011 dhe Ligën Minas Gerais 2012; megjithatë, Kerlon luajti vetëm një ndeshjen në ligën e shtetit.
Japonia
Në gusht 2012, Kerlon u bashkua me ekipin e Ligës së Futbollit të Japonisë Fujieda MYFC si një transferim i lirë. Ai bëri debutimin e tij zyrtar në kampionat më 16 shtator gjatë ndeshjes ndaj Zweigen Kanazawa; ai hyri si zëvëndësues në minutën e 59të. Goli i tij i parë erdhi në ndeshjen e rradhës ndaj Sony Sendai; ai shënoi në minutën e 77të të ndeshjes që u mbyll me fitoren 3–0. Kerlon shënoi tre herë dhe dhuroi shtatë asiste në tetë ndeshje gjatë sezonit të tij të parë në Japoni. Në sezonin e tij të dytë, Kerlon luajti 14 herë dhe shënoi gjashtë gola para se problemet e gjurit të rishfaqeshin sërisht. Ai u detyrua të rikthehej në Brazil për t'u opera. Koha e rikuperimit zgjati deri në shkurt 2014. Më 20 janar 2014, ai u largua nga klubi.
Shtetet e Bashkuara
Në shtator 2014, ai u stërvit dhe luajti disa ndeshje me Atlanta Silverbacks por shpejt e shfaqi dëshirën e transferimit duke thënë: "Kam pasur qëllimin dhe ëndërrën për të luajtur në Shtetet e Bashkuara, nuk ka rëndësi MLS ose NASL, më pëlqen shteti, dua vërtet të jem këtu, sepse jam afër Brazilit, dhe se kjo mundësi më erdhi. Jam shumë i lumtur të jem këtu.
Më 17 mars 2015, Kerlon firmosi me Miami Dade FC.
Malta
Në shtator 2015, Kerlon mbërriti në ishullin e Maltës për një provë me Birkirkarën por në fund firmosi me Sliema Wanderers si transferim i lirë.
Pensionimi
Më 20 tetor 2017, pas tre muajve pa klub, Kerlon publikisht deklaroi tërheqjen nga futbollin.
Karriera ndërkombëtare
Kerlon ishte golashënuesi dhe lojtari më i mirë i Kampionatit Amerikano Jugor nën-17 të Futbollit 2005, duke realizuar tetë gola në shtatë ndeshje.
Tuindorp Buiksloot
Tuindorp Buiksloot është një qytezë në Amsterdam, provinca Hollanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe km² dhe popullsi 9395 banorë.
Sony
Sony (japonisht: ソニー株式会社) është një korporacion (kompani) multinacional nga Japonia, që u themelua më 1946 nga Akio Morita dhe Masaru Ibuka. Emri Sony është një kombinim i fjalëve nga latinishtja sonus (tingull) dhe anglishtja sonny (vogëlushe).
Sony është një nga kompanit udhëheqëse në prodhimin dhe fushën e elektronikës, videos, komunikacioneve, video lojërave dhe në teknologjin e informacioneve, dhe një nga kompanit më të mëdha në mjetet e argëtimit (Media Entertainment). Kompania është një nga prodhuesit kryesorë të produkteve elektronike për tregjet e konsumatorëve dhe profesionale. Sony u rendit i 105 në listën 2017 të Fortune Global 500. Sony Corporation është njësia e biznesit elektronik, e cila është e angazhuar në biznes nëpërmjet katër komponentëve të saj operativ: elektronikë (AV, IT & komunikacion produkteve, gjysmëpërçuesve, video games, shërbimet e rrjetit dhe biznesit mjekësor), filmave (emisionet televizive), muzikën] (etiketat rekord dhe botimin muzikor) dhe shërbimet financiare (bankat dhe sigurimet) Kjo e bëjnë Sony-n një nga kompanitë më argëtuese në botë. Komuniteti Sony-t përbëhet nga Sony Corporation, Sony Pictures, Sony Mobile, Sony Interactive Entertainment, Sony Music, Sony Financial Holdings dhe të tjerë.
Sony është ndër udhëheqësit e shitjeve të gjysmëpërçuesve dhe nga 2016, prodhuesi televiziv i pestë më i madh në botë pas Samsung, LG, TCL dhe Hisense
Slogani aktual i kompanisë është BE MOVED. Ish sloganet e tyre ishin The One and Only (1980-1982), Është një Sony (1982-2002), si asgjë tjetër(like no other) (2005-2009), dhe make.believe
Picilia
Picili, (Italisht: Santa Caterina Albanese) është një fshat në Kalabrisë së Itali i cili është i banuar me arbëreshë.
Kantoni Givry
Kantoni Givry (frëngjisht: Canton de Givry) është një kanton në departamentin Saône-et-Loire, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Givry. Ka sipërfaqe 150.21km2 dhe popullsi 11232 banorë.
Anzhuinët
Anzhuinët është term gjithëpërfshirës për Karli I Anzhu dhe ndjekësit e vijës së tij politko-ushtarake dhe shoqërore.
Paraqitja e ndikimit të anzhuinëve në jetën shqiptare fillon rreth vitit 1271. Ky ndikim manifestohet edhe me përdorimin e trajtës së re të emërtimit të shqiptarëve si albanenses e Albania. Kjo trajtë për një kohë të shkurtë arrin të zëvendësoi trajtat e vjetra latine të përdorura më parë, arbanenses (1166) dhe për vendin Arbanum (1204, 1250). Nga trajta e fundit doli fjala italisht albanese dhe greqisht arvanites, nga kjo fjalë lind emërtimi turqisht arnaut.
Winznau
është një komunë në kantonin Solothurn të Zvicrës.
Serafin
parapamje|175px|Basreliev i një serafi që mbante një qymyr të nxehtë në muret e [[Jerusalem International|YMCA.]] Një serafin (/ˈsɛrəf/, "digjet"; shumësi serafim /ˈsɛrəfɪm/) është një lloj qenieje qiellore me prejardhje nga Judaizmi i Lashtë. Termi luan një rol në Judaizmin, Krishterimin dhe Islamin pasues.
Tradita i vendos serafimët në rangun më të lartë në engjëllologjinë e krishterë dhe në rangun e pestë të dhjetë në hierarkinë engjëllore hebreje. Një pasazh themelor në Librin e Isaias (Isaia 6:1–8) përdori termin për të përshkruar qeniet me gjashtë krahë që fluturojnë rreth Fronit të Perëndisë duke thirrur "e shenjtë, e shenjtë, e shenjtë". Kjo skenë e fronit, me thirrjen e saj të trefishtë të shenjtërisë, ndikoi thellësisht teologjinë, letërsinë dhe artin e mëvonshëm. Ndikimi i tij shihet shpesh në veprat që përshkruajnë engjëjt, parajsën dhe apoteozën. Serafimët përmenden si qenie qiellore në Librin të Enokut jokanonik dhe Librin e Zbulesës kanonik.
Kantoni Douai-Nord-Est
Kantoni Douai-Nord-Est (frëngjisht: Canton de Douai-Nord-Est) është një kanton në departamentin Nord, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Douai. Ka sipërfaqe 37km2 dhe popullsi 32742 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Douai-Nord-Est aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Distrikti rajonal Skeena-Queen Charlotte
Distrikti rajonal Skeena-Queen Charlotte është një distrikt rajonal në Provincën Kolumbia Britanike, Kanada. Distrikti rajonal ka një sipërfaqe 19716.14 km² dhe popullsi 19664 banorë. Prince Rupert është kryeqëndra e distriktit.
Apologjia e Skënderbeut
Apologjia e Skënderbeut është një vepër e Frang Bardhit, botuar në Venedik më 1636, në gjuhën latine. Titulli i saj i plotë është Georgius Castriottus Epirensis vulgo Scanderbegh, Epirotarum Princeps fortissimus ac invictissimus suis et Patriae restitutus (sq. Gjergj Kastrioti i epirotas, i quajtur zakonisht Skënderbe, vetë Princi i fuqishëm e i pathyeshëm i Epirotëve, i kthehet popullit dhe atdheut të tij).
Vepra u përgatit nga Bardhi për të hedhur poshtë mëtimin e ipeshkvit boshnjak Johannes Tomcius Marnavitius se heroi kombëtar shqiptar ishte me origjinë boshnjake.
Dukati i Ri
Dukati i Ri është një fshat në Bashkinë Orikum të Rrethit të Vlorës në Shqipëri. Ai njihet ndryshe edhe me emrin Dukati Fushë.
Engjëll Sedaj
Engjëll Sedaj (Kabash, 14 korrik 1943 - Prishtinë 3 qershor 2006) ka qenë filolog dhe latinist shqiptar nga Kosova.
Biografia
U lind në Kabash të Vitisë, i biri i Jakut dhe Magdalenës, me prejardhje nga Stublla e Eperme e Malësisë së Karadakut. Pas mbarimit të shkollës fillore në Kabash dhe Viti, ndoqi mësimet në gjimnazin klasik në Pazin të Kroacisë, të cilin e përfundoi në vitin 1962. Studioi filozofi në Fakultetin Teologjik në Zagreb, Kroaci (5 semestra) dhe filologjinë klasike në Fakultetin Filozofik në Shkup, ku u diplomua ne vitin 1971. Studimet pasuniversitare i ndoqi në Degën e Letërsisë Shqipe në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Prishtinës, ku në vitin 1980 mbrojti tezën e doktoraturës me temë "Homeri tek shqiptarët".
Disa herë qëndroi në Romë dhe në universitete të tjera të Italisë për kërkime shkencore, por edhe për të ndjekur ligjërata mbi latinishten mesjetare të prof. Renzo Avesani.
Karriera shkencore
Karrierën e tij si mësimdhënës e filloi në vitin 1968 në Gjimnazin e Ferizajt, kurse nga viti 1971 punoi pa ndërprerje në Fakultetin Filozofik (Filologjik) të Universitetit të Prishtinës. Ishte profesor ordinar i Fakultetit Filologjik të Universitetit të Prishtinës në lëndën Gjuha latine. Një vit akademik ka mbajtur mësim edhe në Universitetin e Tetovës, kurse ligjërata të veçanta ka mbajtur edhe në Beograd, Tiranë, Kozencë etj. Ndërkaq, me kumtesa e kontribute të tjera është paraqitur në më shumë se 50 mbledhje dhe konferenca shkencore në nivel kombëtar e ndërkombëtar. Duke filluar nga viti 1974 e deri ne fund te viteve '80 ka marre pjese rregullisht ne te gjitha kongreset e filologeve klasike te Ish-Jugosllavisë (gjithsej pese).
Është marrë aktivisht me letërsinë antike greke dhe romake, duke përkthyer në shqip autorët fondamentale: Aristotelin, Virgjilin, Horacin, etj.
Kryeredaktor i revistës shkencore "Dardania Sacra".
Veprimtaria politike
Prof. Sedaj është marrë edhe me veprimtari politike, duke qënë një ndër themeluesit e Partisë Shqiptare Demokristiane të Kosovës (PSHDK).
Hajrush Fazliu
Piktori Hajrush Fazliu i përket brezit të artistëve shqiptarë që u formuan në shkollën shqiptare të arteve figurative në Kosovë. Student i Akademisë së Arteve në Prishtinë, ai kreu studimet në atelenë e skulpturës së prof. Agim Çavdarbashës dhe studimet pasuniversitare në degën e pikturës në atelenë e Akademikut të njohur Rexhep Ferri. Fazliu bën pjesë në grupin e piktorëve figurativ që formuan individualitetin artistik në tri dekadat e fundit të shekullit të XX. Në vitin 1971 - Fazliu, krahas studentëve të tjerë, ishte për herë të parë pjesëmarrës në një ekspozitë për publikun në Shkup, duke çelur siparin e një serie ekspozitash në vazhdimësi në Sofje (1971), Gjilan (1972-2006), Prishtinë (1997-1998) 2006), gostivar (Draudecum, 1999 - 2005). Shkup (Galeria Kombëtare, 2005, 2006, Prizren, Bruksel (2006) etj.
Duke komunikuar me veprat e piktorlt Hajrush Fazliu në ekspozitën e parë që ai komunikon me publikun e kryeqytetit shqiptar Tiranë, vërejmë prirjen e tij drejt realizimit të veprave me prirje mjaft dekoratlve ku ngjyrat potencohen me dritë si e kuqja, të kaltrat dhe e bardha, kanë të evidentuar shpirtin e ndjeshëm artistik të artistit. Figura njerëzore wshtw e pranishme në të gjitha veprat e tij pikturale, në formë direkte apo edhe simbolike. Piktori pikturon tablotë e tij në formë ciklesh apo opusesh, qi si një "arkeolog" kërkon të evidentojë e trupëzojë idetë e tij filozofike, sociale e artistike. Cikli i origjinës apo gjenezës jo vetëm njerëzore, por I krijimit ti gjlthislsi, kanë krijuar tek piktori prirjen për përzgjedhjen e një elementi embrional siç është "imazhi i vezës". Ky imazh dhe element simbolik I veçanti, aq shpirtëror për artistin ka krijuar një cikël veprash piktorike mjaft interesante plot kolorite "gjallëri penelatash", ku artisti ndjek me mjaft kujdes ritmin, livlzjen dhe iluzionet kromatike të krijuara me mjaft mjeshtëri dhe fantazi. Në tablotë e kujtesës his¬torike, kokat e figurave të mltologjlsi e antlkltetlt plkturohen e vizatohen herë-herë me mjaft "besnikëri" dhe statizëm, në një sfond opak një ngjyrësh apo penelatash piktorike ekspreslve. Figurat e nudove, tek piktori Hajrush Fazliu kanë krijuar vepra të tëra piktorike të papritura, si nga evidentimi kol• oristik i freskët dhe me mjaft dellkatesfl vendosjes së figurave, por edhe të kombinimit të formave të trupave femërorë shpesh pa kokë. Loja e formave dhe e koloritit intensiv, duke krljuar tablo tw njw bukure dekoratlve që realizohen me situata të papritura kompozicionale që shpalosin një prirje të artistit drejt magjisë dhe lojës së ngjyrës në trupin femiror. I paisur me një ndjesi për të realizuar gjendje emocionale që të ofrojnë tablotë me një kolorit intensiv, Fazliu ruan dhe pikturon figurat njerëzore drejt një misteri ireal, shpesh figurat kanë ngjyra transparente apo të plota, por prirjet të konturohen me një linje elegante e delikate. Magjia e krijimit ti atmosferis Ireale pothuajse si në një ëndërr, ku imazhi ofrohet e largohet, konturi fokusohet edhe shpesh sfu• mohet brenda një vizioni piktorik, ka marri rrugë në shumë vepra të piktorit. Fazliu edhe te cikli i peshqëve, duke krijuar situata piktorike iluzive, ku ngjyrat ndërthuren subjektet (peshqit) vljni nga poshtë lartë dhe herë marrin drejtim të papritur (majtas dhe herë djathtas). Në piktutimin e tablove të cikleve të ndryshëm piktorlk, gjtë krijimtarisë mbl 30 vjeçare, piktori shpesh parapëlqen stonde opake njëngjyrësh, herë•herë me ngjyra të ngrohta, të cilët të ndalojnë të futesh në thellësi të tablove ti tij. Në ciklin e tablove me temë aktuale - historike (tragjedisë kosovare), piktori Hajrush Fazliu zgjedh dy elementë sinjifikaktivë: djegien e kullave shqiptare dhe masakrat çnjerëzore të kryera nga serbit, nëpërmjet një gjuhe piktorlke të zgjedhur me elementë domethënës, ku ngjyra e kuqe dhe kontrasti grafik kryesisht është dominues dhe tablotë janë mjaft dramtlke e komunikuese.
Koleksioni i veprave të piktorit Fazliu shpalosë një shpirtë emocional të vrulIshëm, me vepra që mbajnë një dekoratlvltet të spikatur dhe një kolorit shpërthyes, që të emocionon. Pa dyshim që piktori Hajrush Fazliu është një ndër piktorët e rëndësishëm bashkëkohorë shqiptarë në Kosovë.
Dominus Iesus
Dominus Iesus (lat. "Zoti Jezus") është një dokument i kardinalit Jozef Racinger, asokohe prefekt i Kongregacionit për doktrinën e besimit, dhe sekretarit të atëhershëm të kongregacionit Tarqisio Bertone. Dokumenti u botua me 6 gusht, 2000 me nëntitull "Mbi njininë dhe përgjithësinë e shpëtimit të Jezus Krishtit dhe Kishës".
Ky dokument pohon, se njerzit që nuk i përkasin krishterimit janë "në një gjendje të mangët në krahasim me ata që, në kishë, kanë plotësinë e kuptimit të shpëtimit", dhe se bashkësitë e krishtera jokatolike kanë "mangësi". Disa grupe jokatolike e kanë kuptuar këtë si nënvleftësim të besimit të tyre, ndërsa të tjerë nuk e mohojnë shpëtimin e atyrëve të ndarë nga kisha katolike.
Në përgjigje të kritikave mbi këtë dogmë, Papa Gjon Pali II më 2 tetor 2000 theksoi se ky dokument nuk thotë se jo të krishterëve ju mohohet shpëtimi: "ky rrëfim nuk mohon shpëtimin e jo të krishterëve, por tregon burimin e fundëm në Krishtin, në të cilin njeriu dhe Perëndia janë bashkuar". Më 6 dhjetor të po këtij viti, Gjon Pali II nxori një qëndrim të theksimit të mëtejshëm, se kisha vazhdon në pikëpamjen e Këshillit II, se shpëtimi është i mundshëm për besimtarët e besimeve të tjera: "Ungjilli na mëson se ata që jetojnë në përputhje me lumninë - të varfër në shpirt, të pastër në zemër, ata që në dashuri durojnë vuajtjet e jetës - do të hyjnë në mbretërinë e Perëndisë". Ai shtoi më tej, "Të gjithë ata që kërkojnë Perëndinë me zemër të çiltërt, duke përfshirë ata që nuk e njohin Krishtin dhe kishën e tij, ndihmojnë nën ndikimin e hirit në ndërtimin e kësaj mbretërie."
Fortifikimet e Kotorrit
djathtas|parapamje|Porta e Detit, hyrja kryesore në qytetin e vjetër. Fortifikimet e Kotorrit (italisht: Cattaro) janë një sistem i integruar historik fortifikues që mbronte qytetin mesjetar të Kotorrit që përmban ledhe, kulla, kështjella, porta, bastione, kala, cisterna, një kështjellë, dhe ndërtesa dhe struktura ndihmëse. Ato përfshijnë arkitekturën ushtarake të Ilirisë, Bizantit, Venedikut dhe Austrisë. Së bashku me qytetin e vjetër dhe rrethinat e tij natyrore, fortifikimet u regjistruan në listën e vendeve të Trashëgimisë Botërore në vitin 1979 të etiketuara Rajoni Natyror dhe Kulturo-Historik i Kotorrit dhe përfaqëson të vetmin vend të tillë me rëndësi kulturore në Mal të Zi.
Historia
Tërmete të forta që dëmtuan fortifikimet ndodhën në vitin 1563, 1667 dhe së fundmi, më 15 Prill 1979.
Përshkrimi
parapamje|Kalaja e Shën Gjonit (San Giovanni) dhe muri perëndimor i kodrës. Pjesa mesjetare e qytetit të Kotorrit ndodhet në një tokë trekëndore që kufizohet nga shtrirja më e brendshme e Gjirit të Kotorrit në anën jugperëndimore të tij, lumi Skurda në drejtim të veriut dhe mali i Shën Gjonit. (San Giovanni) drejt Lindjes. Muret e qytetit mbrojnë qytetin në anën veriore dhe jugperëndimore, drejt ujërave. Muret janë të fortifikuara nga bastione, më të spikaturat janë kulla dhe kështjella Kampana (shek. 13-14) pranë pikës ku lumi hyn në gji. Pranë tij është Porta e Detit (gjithashtu Porta kryesore) nga viti 1555 që lejon hyrjen nga gjiri, dy portat e tjera në qytet janë Porta e Lumit (gjithashtu Porta e Veriut) nga viti 1540 me Bastionin Bembo aty pranë nga viti 1540 dhe Porta Gurdic (gjithashtu Porta e Jugut), kjo e fundit e modifikuar shumë herë dhe e fortifikuar nga Bastioni Gurdik që nga viti 1470. Bastioni Bembo është shndërruar në një teatër të hapur. Dy porta të tjera ishin të pranishme, njëra e rrethuar me mure në jug të Portës së Detit, tjetra, Porta Spilarskia, brenda mureve të shpatit të kodrës drejt rrugës së vjetër për në Cetinje. Nga bastioni Bembo dhe bastioni Gurdik ngjiten në majën e malit të Shën Gjonit që mbështet qytetin. Delejet kanë pozicione në pika të ndryshme; brenda tyre është një rrjet komunikimesh, si dhe ndërtesa shtesë, duke përfshirë Kishën e Zojës së Shërimit të vitit 1518. Në majë të malit ndodhet kështjella San Giovanni në një lartësi 280 metra që dominon gjirin lindor, sistemin fortifikues dhe qytetin. Pas kodrës së kalasë, fshati i banueshëm dhe malor ngjitet më tej drejt Lovçenit. Perimetri i murit të jashtëm është 4.5 km, me trashësi ndërmjet 2 dhe 16 m dhe lartësi deri në 20 m.
Konservimi
Tërmeti i vitit 1979 dëmtoi shumë ndërtesa në Kotorr, duke përfshirë fortifikimet. Vendi u vendos në Listën e Trashëgimisë Botërore në të njëjtin vit, dhe gjithashtu në Listën në Rrezik. Pas rehabilitimit, ky i fundit u hoq në vitin 2003, por pjesa më e madhe e rehabilitimit u krye në qytetin e vjetër. Fortifikimet janë aspekti më domethënës i lokacionit të Trashëgimisë Botërore dhe ndërsa ato përmbajnë elemente të epokave të ndryshme, ishin venecianët ata që ndërtuan shumicën e strukturave aktuale. Si i tillë monumenti përfaqëson një nga shembujt më të rëndësishëm të arkitekturës ushtarake veneciane mbrojtëse. Këshilli Ndërkombëtar për Monumentet dhe Vendet kërkoi në vitin 2001 rigjallërimin e kalasë. Komisioni Evropian u interesua për fortifikimin jo vetëm për rëndësinë e tij kulturore, por edhe për ta ruajtur dhe zhvilluar atë si një burim për turizmin, një pjesë e madhe e ekonomisë lokale. Ai gjeti fortifikimet në gjendje të keqe. Ato ishin braktisur që nga largimi i austriakëve në vitin 1918. Mungesa e mirëmbajtjes, erozioni, tërmetet dhe vegjetacioni kanë kontribuar në përkeqësimin e vazhdueshëm të tij. U propozua restaurimi i mureve të shpatit të kodrës dhe qytetit, si dhe riparimi i kullave dhe pikave të vizitës, shtigjeve dhe ndërtesave ndihmëse për të riparuar kompleksin fortifikues dhe për të shfrytëzuar potencialin e tij ekonomik.
Dëshmori
Një dëshmor apo martir, është dikush që vuan persekutimin dhe vdekjen për mbrojtjen, heqjen dorë ose refuzimin për të hequr dorë ose për të mbrojtur, një besim fetar ose kauzë tjetër siç kërkohet nga një palë e jashtme.
Në rrëfimin martirizues të komunitetit që kujton, ky refuzim për të përmbushur kërkesat e paraqitura rezulton në dënimin ose ekzekutimin e një individi nga një shtypës. Prandaj, statusi i 'dëshmorit' mund të konsiderohet një titull pas vdekjes si një shpërblim për ata që konsiderohen të denjë për konceptin e martirizimit nga të gjallët, pavarësisht nga çdo përpjekje e të ndjerit për të kontrolluar se si do të kujtohen paraprakisht. Deri më tani, dëshmori është një figurë relacionale e punës kufitare të një shoqërie që prodhohet nga kujtesa kolektive. I aplikuar fillimisht vetëm për ata që vuajtën për besimet e tyre fetare, termi filloi të përdoret në lidhje me njerëzit e vrarë për një kauzë politike.
Shumica e martirëve konsiderohen të shenjtë ose respektohen nga ndjekësit e tyre, duke u bërë simbole të lidershipit dhe heroizmit të jashtëzakonshëm përballë rrethanave të vështira. Martirët luajnë një rol të rëndësishëm në fe. Në mënyrë të ngjashme, martirët kanë pasur efekte të dukshme në jetën laike, duke përfshirë figura të tilla si Sokrati, midis shembujve të tjerë politik dhe kulturor.
Ora e maleve
Ora e maleve është figurë e bestytnive popullore shqiptare, e cila përfytyrohej si një grua apo një gjarpër. Ajo besohej se jetonte në male, në pyje, në fusha, në kroje ose pranë njerëzve, dhe i ndihmonte a u sillte fat të mirëve dhe ndëshkonte të këqinjtë. Sipas Mark Krasniqit orët mund të kenë qenë një lloj zanash, të cilat thirreshin me emra përkëdhelës si "qofshin të bardha", "ato të lumturat" apo "ato të mirat", pa ju përmendur emri