cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elisenda de Montcada
Ndërtimi i Manastirit të Pedralbes
Në një testament të cilin ai shkroi vetëm disa muaj para vdekjes së tij, mbreti ratifikoi, ndër të tjera, donacione mbi të ardhurat që kishte bërë për gruan e tij. Përveç kësaj ai ia largoi asaj kurorën e arit që ai kishte blerë në kohën e martesës dhe shumë bizhuteritë e tjera, pëlhura të bukura dhe peshqire dhe enët e hartuar me ar dhe argjend. Kur Elisenda shprehu dëshirën e saj për të gjetur një manastir të murgeshave të Shën Clare rreth Barcelonës, mbreti nxitoi për të kënaqur e saj, edhe pse nuk ishte tashmë Vilafranca del Penedès, një manastir i Clares varfër themeluar nga Blanca i Anjou, gruaja e dytë e monarkut. Ai vendosi vetëm një kusht - që manastiri të ngritej në nder të nënës së Perëndisë. Në fillim ai ishte caktuar të jetë e vendosur në vendin e Valldauras, mes Cerdanyolas dhe Montcadas, por më pas u vendos në një vend të quajtur Pedralbes për shkak të sasisë së gurit të bardhë nxjerrë nga një gurore ekzistuese. Menaxhimi dhe veprat përparuan me shpejtësi. Ndoshta Jamesi II ndjente vdekjen e tij dhe kërkoi entuziazmin mistik të gruas së tij që të bëhet një realitet sa më shpejt të jetë e mundur.
Elisenda së shpejti filloi të interesohet në themelet e një manastir të Rendit të Clares së varfër. Në vitin 1326 filloi puna në një manastir në Pedralbes dhe pas një viti struktura bazë e manastirit ishte kryer: ata përdorën vendet e qeta, dhe kisha dhe strehimi për murgeshat pothuajse përfunduan shpejt. Më 3 maj 1327 katërmbëdhjetë murgesha hynë në manastir dhe u zgjodh e para e murgeshave, Sobirana d'Olzet. Elisenda mbeti vejushë në vitin 1327 dhe në pension për 37 vjet në një pallat ngjitur me manastirin e Pedralbes. Edhe pse ajo nuk ishte një murgeshë, ajo ishte e pajisur me kompetenca të gjera mbi punët e brendshme të manastirit, promovimin e artit, të tilla si piktura në kapelën e Shën Michael, të urdhëruar nga Abbess Francesca Saportella, mbesa e Elisenda. Mbretëresha ka marrë pjesë aktive në marrjen e vendimeve të bashkësisë fetare duke vënë theks të veçantë në marrjen e disa privilegje për manastirin. Për shembull, ai ishte nën mbrojtjen e drejtpërdrejtë të qytetit të Barcelonës përmes Consell de Cent, organi drejtues të qytetit, e cila është kryer për të mbrojtur manastirin në rast të rrezikut. Edhe pse ajo qëndroi në manastir, ajo mori pjesë në disa ngjarje zyrtare të mbretërimit, të tilla si transferimi i eshtrave të Shën Eulalias në katedralen e Barcelonës, kur ajo shoqërohet nga Maria e Navarre, gruaja e Pjetrit IV të Aragonit, dhe Constance i Aragonit, gruaja e Jamesit III të Mallorcas. Vullneti i saj u lëshua më 11 prill 1364 dhe vdiq më 19 korrik të atij viti.
Mbretëresha e ve e urdhëroi një pallat të vogël të ndërtohet në krah të manastirti, por krejtësisht të ndarë nga ai. Ajo jetoi atje për 37 vitet e mbetura të jetës së saj. Gjatë këtyre viteve qëllimi i saj ishte që Pedralbes të jetë manastiri më i favorizuar kështu që nuk do të ishte në vështirësi ekonomike pasi ajo të vdiste, mjaft e zakonshme në manastire femrash. Donacionet mbretërore gati mbytën shpirtin françeskan të jetës në manastir. Ajo arriti ndërtimin e ndërtesës dhe zbukurimin e saj. Piktorë, si Ferrer Bassa dhe vëllezërit Serra, janë kontraktuar për të zbukuruar në manastir.
Vdekja dhe varrimi
Elisenda vdiq më 19 korrik 1364. Ajo u largua si trashëgimtare e manastirit, me përjashtim të disa mallrave të destinuara për institucionet, të afërmve apo të njohurve. Ajo i detyroi ata për shkatërrimin e rezidencës ku ajo ka jetuar, gjë që u bë menjëherë. Inventari që ishte bërë nga dhoma e saj tregon thjeshtësi, në të cilën ajo jetoi, pavarësisht bizhuterive dhe pëlhurave të bukura të cilat i kishte dhurata.
Varri i Mbretëreshës është një punë madhështore e artit gotik katalanas që paraqet jetën e dyfishtë e kësaj gruaje. Varri bifrontal është vendosur përgjatë një muri që ndan kishën nga vendi i qetë, me prezantime unike në çdo anë. Nga kisha, Elisenda është portretizuar si një mbretëreshë me kurorën e saj veshur, dhe nga vendi i qetë ajo është e veshur si një grua e ve e ashpër apo murgeshë.
Portreti i saj është pjesë nga Galeria e Ilustrimeve Katalanase në Këshillin e Qytetit të Barcelonës.
Metalet fisnike
thumb|300px|Metalet fisnike Metalet fisnike gjenden në grupin e 18-të të sistemit periodik të elementeve. Quhen metale fisnike sepse nuk reagojnë me asnjë substance tjetër. I vetmi acid që i tret këto metale është uji mbretëror. Ari dhe pllatina quhen metale mbretërore.Ato quhen te tilla sepse nuk korrodohen.
Bay, Haute-Saône
Bay është një komunë në Francë. Bay bën pjesë në departamentin Haute-Saône të rajonit Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 121 banorë dhe sipërfaqe 4.87 km².
Arbignieu
Arbignieu është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Arbignieu ka një popullsi prej 495 banorë dhe sipërfaqe 13.07 km², me një dendësi prej 38 banor/km².
Ulja e butë (aeronautikë)
parapamje| Orbiteri i anijes hapësinore gjatë uljes së butë Një ulje e butë është çdo lloj avioni, rakete ose ulje anije kozmike që nuk sjell dëm të konsiderueshëm ose shkatërrim të mjetit ose ngarkesën e tij, në krahasim me një ulje të fortë. Shpejtësia mesatare vertikale në një ulje të butë duhet të jetë rreth 2 m për sekondë ose më pak.
Një ulje e butë mund të arrihet nga
George Lopez
George Lopez lindi më 1961. Është një aktor dhe komedian.
Ambérieux-en-Dombes
Ambérieux-en-Dombes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Ambérieux-en-Dombes ka një popullsi prej 1635 banorë dhe sipërfaqe 15.92 km², me një dendësi prej 103 banor/km².
Shëngjergj (Tiranë) (disambiguation)
Shengjergji ndodhet në lindje të Tiranës rreth 40 km larg. Shengjergji ka një reliev malor ku kuota më e ulët është shtrati i lumit Erzen dhe kuota më e lartë është Mali me Gropa". Mendohet që krahina në shekujt XII-XIV të jetë quajtur “Tomadhe” ose “Tame-Dea”- “Hyjneshë e burimit të ujit”. Në historinë e kësaj krahine ka luajtur rol të madh pozita e saj gjeografike, ku rrugëkalimet e rëndësishme, si hyrje-dalje, janë shfrytëzuar edhe nga pushtuesit gjatë shekujve. Skënderbeu e ka pasur zonë të mbrojtjes dhe të veprimeve të tij luftarake, ai ka lëvizur shpesh atyre anëve, sidomos gjatë vitit 1443, në mbështetje të Vladan Arianitit, me motrën e të cilit, Donikën, ishte martuar. Më 1572 kjo zonë ishte qendra e kryengritjes kundër Krujës që mbahej nga otomanët. Pas viteve 1600, është quajtur “Shëngjergj” dhe ky emër u bë zyrtar pas vitit 1900, si shekull pa perandorinë Osmane, në luftë për Gjatë Luftës II Botërore në nëntor 1943 në Shëngjergj qëndroi Shtabi i Përgjithshëm i Ushtrisë Nacionalçlirimtare dhe u formua Brigada II partizane. Gjithashtu gjatë kësaj periudhe kanë funksionuar në këtë zonë 4 spitale për të plagosurit e luftës, kurse fusha e Bizës u përdor si bazë parashutimi nga aleatët për furnizime.
Theksi (sociolinguistikë)
Në sociolinguistikë, theksi është një mënyrë për ta shqiptuar një gjuhë që është e veçantë për një shtet, rajon, klasë shoqërore ose individ. Një theks mund të identifikohet me lokalitetin, në të cilin banojnë folësit e tij (një theks rajonal ose gjeografik), statusin socio-ekonomik të folësve të tij, përkatësinë e tyre etnike (një etnolekt), klasën e tyre shoqërore (një theks shoqëror) ose ndikimin nga gjuha e tyre amtare (një theks i huaj).
Thekset zakonisht ndryshojnë në cilësinë e zërit, në shqiptim dhe në dallimin e zanoreve dhe bashkëtingëlloreve, në theks dhe në prozodi. Megjithëse gramatika, semantika, fjalori dhe karakteristikat e tjera gjuhësore shpesh ndryshojnë njëkohësisht me theksin, fjala "theks" mund t'i referohet në mënyrë specifike ndryshimeve në shqiptim, ndërsa fjala "dialekt" përfshin grupin më të gjerë të dallimeve gjuhësore. "Theks" është shpesh një nëngrup i "dialektit".
Zhvillimi
Gjatë periudhës së hershme të zhvillimit të shpejtë kognitiv në jetën e një fëmije është shumë më e lehtë për të zhvilluar dhe zotëruar aftësi të huaja si mësimi i një gjuhe të re (ose të parë). Shenjat verbale përpunohen dhe mësohen në heshtje në përgatitje për ditën kur sistemi vokal është zhvilluar mjaftueshëm për të thënë fjalët e tij të para (zakonisht rreth 12 muajsh). Përpara se foshnjat të mund të identifikojnë fjalët, ato vetëm dëgjojnë "tinguj" që arrijnë t'i njohin. Përfundimisht në tru krijohen rrugë nervore që lidhin çdo tingull me një kuptim. Sa më shpesh të dëgjohet një fjalë, aq më shumë forcohet lidhja e saj dhe e njëjta gjë vlen edhe për thekset. Nuk ka asnjë theks "standard" që fëmija ta praktikojë, për sa i përket atij, theksi që dëgjon nga prindërit nuk është mënyra "e duhur", është e vetmja mënyrë. Përfundimisht fëmijët diplomohen nga akti i ndërgjegjshëm i kujtimit të çdo fjale, ai bëhet i natyrshëm si frymëmarrja. Ndërsa fëmijët rriten, ata mësojnë fjalorin e gjuhës në të cilën janë zhytur, pavarësisht nëse ndihmohen nga prindërit apo jo. Megjithatë, takimet e tyre të para me fjalët përcaktojnë mënyrën se si do t'i shqiptojnë ato për pjesën tjetër të jetës së tyre. Kështu kultivohen thekset në grupe të vogla sa qytetet dhe të mëdha si shtetet; është një efekt kompleks. Megjithëse është e mundur të zhvillohet një theks i ri ose të humbet një i vjetër, është e vështirë sepse rrugët nervore të krijuara gjatë mësimit të gjuhës u zhvilluan me shqiptimet "origjinale".
Thekset joamtare
Thekset e folësve joamtarë mund të jenë rezultat i gjuhës amtare të folësit. Çdo gjuhë përmban grupe të veçanta tingujsh. Rreth moshës 12 muajshe, foshnjat njerëzore do të zgjedhin se cilët tinguj u nevojiten për ta mësuar gjuhën e tyre. Ndërsa rriten, bëhet gjithnjë e më e vështirë të mësohen këta tinguj "të harruar".
Një faktor i rëndësishëm në parashikimin e shkallës në të cilën theksi do të jetë i dukshëm (ose i fortë) është mosha në të cilën është mësuar gjuha joamtare. Teoria e periudhës kritike thotë se nëse mësimi zhvillohet pas periudhës kritike (zakonisht e konsideruar rreth pubertetit) për marrjen e shqiptimit të ngjashëm me gjuhën vendase, një individ nuk ka gjasa të fitojë një theks të ngjashëm me atë vendas. Sidoqoftë, kjo teori është mjaft e diskutueshme midis studiuesve.
Megjithatë, fëmijët deri në 6 vjeç në kohën e lëvizjes në një vend tjetër shpesh flasin me një theks të dukshëm jo-vendas si të rritur. Ka gjithashtu raste të rralla të individëve që janë në gjendje të kalojnë për folësit amtarë edhe nëse e kanë mësuar gjuhën e tyre joamtare në moshën madhore të hershme. Shumica e studiuesve pajtohen se për shumicën e të rriturve, përvetësimi i një theksi të ngjashëm me gjuhën amtare në një gjuhë joamtare është pothuajse i pamundur.
Faktorët socialë
Kur një grup përcakton një shqiptim standard, folësit që devijojnë prej tij shpesh thuhet se "flasin me një theks". Megjithatë, të gjithë flasin me një theks. Njerëzit nga Shtetet e Bashkuara do të "flisnin anglisht me një theks" nga këndvështrimi i një australiani, dhe anasjelltas.
Të qenit i kuptueshëm
Shumë mësues, për shembull, të anglishtes si gjuhë e dytë neglizhojnë të mësojnë të folurit/shqiptimin. Shumë nxënës të rritur të gjuhëve të dyta kanë modele të pakuptueshme të të folurit që mund të ndërhyjnë në edukimin, profesionin dhe ndërveprimet e tyre sociale. Shqiptimi në një gjuhë të dytë ose të huaj përfshin më shumë sesa artikulimin e saktë të tingujve individualë. Ai përfshin prodhimin e një game të gjerë dallimesh komplekse dhe delikate që lidhin tingullin me kuptimin në disa nivele.
Prestigji
Disa thekse perceptohen se bartin më shumë prestigj në një shoqëri sesa thekse të tjera. Kjo është shpesh për shkak të lidhjes së tyre me pjesën elitare të shoqërisë. Megjithatë, në gjuhësi, nuk ka dallime midis thekseve në lidhje me prestigjin, estetikën ose korrektësinë e tyre. Të gjitha gjuhët dhe thekset janë gjuhësisht të barabarta.
Stereotipizimi dhe paragjykimi i theksit
Stereotipet u referohen karakteristikave, tipareve dhe roleve specifike që besohet se i posedojnë një grup dhe anëtarët e tij. Stereotipet mund të jenë pozitive dhe negative, megjithëse negativet janë më të zakonshme.
Diskriminimi i theksit
Diskriminimi u referohet sjelljeve ose veprimeve specifike të drejtuara ndaj një grupi ose anëtarëve të tij individualë bazuar vetëm në anëtarësimin në grup. Në diskriminimin e theksit, mënyra e të folurit përdoret si bazë për vlerësime dhe gjykime arbitrare. Ndryshe nga format e tjera të diskriminimit, në shoqërinë e përgjithshme nuk ka norma të forta kundër diskriminimit të theksit.
Aktrimi dhe theksi
Aktorët shpesh thirren të flasin një varietet të ndryshëm nga gjuha e tyre. Në mënyrë të ngjashme, një aktor mund të portretizojë një personazh të një kombësie të ndryshme nga ajo e tyre duke adoptuar në gjuhën amtare profilin fonologjik tipik të kombësisë që do të portretizohet në atë që zakonisht quhet "të folurit me theks".
Theksi (gjuhësi)
Në gjuhësi, dhe veçanërisht në fonologji, theksi është theksimi ose rëndësia relative që i jepet një rrokjeje të caktuar në një fjalë ose një fjale të caktuar në një sintagmë a fjali. Ky theks zakonisht shkaktohet nga veti të tilla si rritja e zërit dhe gjatësisë së zanoreve, artikulimi i plotë i zanores dhe ndryshimet në ton. Kur theksi prodhohet vetëm përmes lartësisë, ai quhet theks i lartësisë, dhe kur prodhohet vetëm përmes gjatësisë, quhet theks sasior. Kur shkaktohet nga një kombinim i vetive të ndryshme të intensifikuara, quhet theks dinamik.
Meqenëse theksi mund të realizohet përmes një game të gjerë të vetive fonetike, të tilla si zëshmëria, gjatësia e zanoreve dhe lartësia (të cilat përdoren gjithashtu për funksione të tjera gjuhësore), është e vështirë të përkufizohet theksi vetëm fonetikisht.
Theksi i vendosur në rrokjet brenda fjalëve quhet theksi i fjalës. Disa gjuhë kanë theks të caktuar, që do të thotë se theksi në pothuajse çdo fjalë shumërrokëshe bie në një rrokje të caktuar, si p.sh. e parafundit (p.sh. polonishtja) ose e para (p.sh finlandishtja). Gjuhët e tjera, si anglishtja dhe rusishtja, kanë theks leksikor, ku pozicioni i theksit në një fjalë nuk është i parashikueshëm në atë mënyrë, por i koduar leksikalisht. Ndonjëherë mund të identifikohen më shumë se një nivel theksi, si theksi parësor dhe theksi dytësor.
Theksi i vendosur mbi fjalët brenda fjalive quhet theksi i fjalisë ose theksi prozodik. Ky është një nga tre komponentët e prozodisë, së bashku me ritmin dhe intonacionin. Ai përfshin theksin frazor (theksimi i paracaktuar i fjalëve të caktuara brenda frazave ose klauzave) dhe theksin kontrastiv (përdoret për të nënvizuar një artikull, një fjalë ose pjesë të një fjale, të cilës i kushtohet fokus i veçantë).
Realizimi fonetik
Ka mënyra të ndryshme në të cilat theksi shfaqet në rrjedhën e të folurit, dhe ato varen në një farë mase nga gjuha që flitet. Rrokjet e theksuara janë shpesh më të zhurmshme se rrokjet jo të theksuara dhe ato mund të kenë një zë më të lartë ose më të ulët. Ato gjithashtu ndonjëherë mund të shqiptohen më gjatë. Ndonjëherë ka dallime në vendin ose mënyrën e artikulimit. Në veçanti, zanoret në rrokjet e patheksuara mund të kenë një artikulim më qendror (ose "neutral") dhe ato në rrokje të theksuara kanë një artikulim më periferik. Theksi mund të realizohet në shkallë të ndryshme në fjalë të ndryshme në një fjali; ndonjëherë, dallimi është minimal midis sinjaleve akustike të rrokjeve të theksuara dhe atyre të patheksuara.
Theksi i fjalës
Theksi i fjalës, ose ndonjëherë theksi leksikor, është theksi i vendosur në një rrokje të caktuar në një fjalë. Pozicioni i theksit të fjalës në një fjalë mund të varet nga disa rregulla të përgjithshme të zbatueshme në gjuhën ose dialektin në fjalë, por në gjuhët e tjera, ai duhet mësuar për secilën fjalë, pasi është kryesisht i paparashikueshëm. Në disa raste, klasat e fjalëve në një gjuhë ndryshojnë në vetitë e tyre të theksuara; për shembull, fjalët e huazuara në një gjuhë me theks të caktuar mund të ruajnë vendosjen e theksit nga gjuha burimore ose modelin e veçantë për emrat e vendeve turke.
Theksi prozodik
Theksi prozodik, ose theksi i fjalisë, u referohet modeleve të theksit që zbatohen në një nivel më të lartë se fjala individuale - domethënë brenda një njësie prozodike. Mund të përfshijë një model të caktuar theksi natyror karakteristik të një gjuhe të caktuar, por gjithashtu mund të përfshijë vendosjen e theksit në fjalë të veçanta për shkak të rëndësisë së tyre relative (theksi kontrasiv).
Karl Mauch
thumb|240px|Karl Mauch Karl Gottlieb Mauch (7 maj 1837 - 4 prill 1875) ishte një zbulues gjerman dhe gjeograf i Afrikës. Ai zbuloi për rrënojat arkeologjike të Zimbabve të Madh në vitin 1871 gjatë kërkimit të tij për tokën biblike të Ofirit.
Beauville, Haute-Garonne
Beauville është një komunë në Francë. Beauville bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 128 banorë dhe sipërfaqe 6.06 km².
Karl Mauch
Zbulimi
Në vitin 1871, Mauch zbuloi rrënojat e gurit, të njohur tani si Zimbabveja e Madhe, pesë vjet pasi zbuloi minierat e para të arit në Transvaal. Mauch besonte se rrënojat ishin mbetjet e qytetit të humbur biblik të Ofirit, i përshkruar si origjina e arit që i dha Mbretëresha e Shebës mbretit Solomon. Ai nuk besonte se strukturat mund të ishin ndërtuar nga një popullsi e mëparshme lokale, e ngjashme me ato që banonin në zonë në kohën e gërmimit të tij, dhe kështu vazhdoi me hulumtimet e tij. Hulumtimi i mëtutjeshëm në vend (përfshirë një nga përdorimet e para arkeologjike të aviacionit) ilustruan se strukturat kishin me të vërtetë origjinë afrikane.
Për shkak të etnocentrizmit të popullarizuar në shekullin e 19-të, Mauch dhe bashkëkohësit e tij janë kritikuar intensivisht për supozimet e tyre në lidhje me vendin nga arkeologët modernë. Zona e Madhe e Zimbabves konsiderohet se është ndërtuar nga paraardhësit e popullit Shona midis shekujve 11 dhe 15 pas erës sonë.
Mauch vdiq si rezultat i një rënie nga dritarja e katit të tretë të një hoteli ku po jetonte. Është e pasigurt nëse vdekja ishte aksidentale apo vetë-shkaktuar.
Hanif Kureishi
parapamje|Hanif Kureishi në një konferencë në Muzeun Michael C. Carlos në Universitetin Emory në Atlanta më 8 shtator 2008. Hanif Kureishi (Bromley, Angli, 5 dhjetor 1954) është shkrimtar, autor tregimesh dhe romanesh, esesh, skenaresh dhe pjesësh teatrale, dhe regjisor anglez. Djali i një funksionari indiano-pakistanez nga Madrasi dhe një nëne angleze, ai transformoi letërsinë në anglisht të shekullit XX duke prezantuar temat e emigrimit, të racës dhe të domethënies së lirisë seksuale për ata që jetuan në vitet 70 dhe 80.
Në një shkrim të gazetës Times të Londrës, Kureishi është vlerësuar ndër 50 shkrimtarët më të rëndësishëm britanikë të pas-1945-ës. Për meritat letrare, Kureishi u bë Commander of the British Empire (urdhëri i Komandantit të Perandorisë Britanike, një titull honorifik që jepet në Mbretërinë e Bashkuar) në vitin 2008, dhe Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres, (Kalorës i Urdhërit të Arteve dhe Letrave) nga Ministria e Kulturës e Francës.
Bromley, lagjia ku lindi dhe u rrit Kureishi, është një rrethinë në jug të Londrës që teknikisht nuk i përket qytetit, por kontesë Kent. I ati, lindur në një familje të parisë së Madrasit në juglindje të Indisë, pati emigruar në Angli viteve 50, dhe punonte në ambasadën e Pakistanit në Londër. E ëma ishte shtëpiake.
Shkollën e mesme, Kureishi e bëri po në Bromley, dhe siç ka dëshirë ta përmendë shpesh, 10 vjet pas David Bowie-t, të cilin më vonë e pati mik dhe hero personal, dhe me të cilin bashkëpunoi disa herë. Ajo lagje figuron shpesh në letërsinë e tij, rrethinë e një metropoli që nis të hasë emigrimin, racizmin, paragjykimet dhe konfirmimet seksuale gjatë adoleshencës.
Më pas Kureishi studioi për filozofi në Kolegjin e Mbretit (King's College) në Londër, por si shkrimtar karrierën e filloi me tekste pornografike nën pseudonimin Antonia French dhe Karim. Ai nisi të punojë në Teatrin Mbretëror të Londrës si shoqërues spektatorësh, për të përfunduar si dramaturg rezident i atij teatri në vitin 1982.
Skenari që shkroi për filmin My Beautiful Laundrette (Lavanderia ime e bukur, 1985) ishte kandidat për Oskar, ndërsa libri Buddha of Suburbia (Buda nga rrethinat, Londër, 1990) i mori çmimin Whitbread për roman të parë dhe u kthye në bestseller dhe roman kult.
Mjaft vepra të tij janë kthyer në filma apo seri televizive, përfshirë edhe Budën nga rrethinat, të cilin BBC-ja e përshtati si serial televiziv kolonën muzikore të të cilit e bëri David Bowie. Regjisori francez Patrice Chéreau shfrytëzoi fabulat e disave prej tregimeve të Kureishit për filmin e tij Intimacy (Intimitet, 2001), një trajtim i efekteve të tradhëtisë bashkëshortore por dhe pakënaqësive të mesmoshës, tema që përsëriten shpesh në krijimtarinë e Kureishit. Filmi pati mjaft sukses të kritikës, duke fituar Ariun e Artë për filmin më të mirë dhe Ariun e Argjendtë për aktoren më të mirë protagoniste në Festivalin e Filmit të Berlinit në vitin 2001, por nuk i shpëtoi kontradiktave për shkak të një skene të aktit seksual fellatio të pasimuluar. Megjithëse ndan të njëjtin titull me novelën e Kureishit Intimacy (Londër, 1998), filmi nuk është adaptim i saj.
Kureishi refuzon të marrë përsipër rolin e një përfaqësuesi të Pakistanit (apo të eksperiencës së Azisë Juglindore) në letërsinë perëndimore, dhe letërsia e tij, në fakt, i rrëshqet nga dora klasifikimeve të thjeshta sociologjike: Personazhet e tij mund të jenë brez i parë emigrantësh por që nuk shprehin ngarkesën historike të vendeve të origjinës të prindërve, por thjesht problemet e jetesës në shoqërinë ku jetojnë. Shpesh personazhe të tij janë njerëz të tjerë pa të tillë ngarkese të të kaluarës, njerëz në eksplorime seksuale të rinisë dhe në ato përpjekjet e dështuara për komunikim gjatë krizave të mesmoshës, shkrimtarë dhe aktorë, apo persona që duan të bëhen shkrimtarë apo aktorë. Përveç kësaj, bota që përshkruan Kureishi, e cila rrotullohet rreth Londrës, është e lidhur ngushtë me kulturën popullore të kohës, me disqet, albumet dhe muzikën nga Beatles-at deri tek glam rock-u i viteve 80. Por Kureishi është marrë gjithashtu edhe me radikalizimin e mëvonshëm të emigrantëve myslimanë në Angli, me marrëdhëniet që ka me Pakistanin, vendin ku gjenden të afërmit e tij.
Në vitin 2014, Kureishi botoi A Theft: My Con Man (Një vjedhje: Mashtruesi im), një ese biografike mbi marrëdhënien që pati me kontabilistin që ia shpërdoroi krejt kursimet. Adam Woricker-i, i cili punonte për kompaninë që administronte të ardhurat e Kureishit, i pati çuar në tym 120,000 lira stërlina të Kureishit dhe mbi 1.5 milionë lira stërlina nga fonde të tjera, si ato të kongregacionit të krishterë ku ishte vetë pjesëmarrës, "për t'i bërë përshtypje të dashurës së tij shqiptare."
Kureishi është njohur si autor që përdor elemente të shumta të jetës së tij familiare në letërsinë e tij. Në romanin Buda nga rrethinat dhe filmin Lavanderia ime e bukur figura e prindit dhe pjesë nga personazhe të tjera janë marrë nga familja e vetë Kureishit, babai, xhaxhai, nëna e tij. Intimiteti, novelë që përshkruan planifikimin që bën heroi i saj të lërë të shoqen dhe dy fëmijët, u botua në të njejtën kohë kur Kureishi la të shoqen dhe fëmijët dhe u fut në lidhje të re.
Ndikimi emancipues dhe udhëhapës i letërsisë dhe temave të Kureishit ndihet në letërsinë postkoloniale (të fëmijëve të brezit të parë të emigrantëve në Perëndim) në anglisht edhe sot. Shkrimtarja indiano-amerikane Jhumpa Lahiri është cituar të ketë thënë se me Budën nga rrethinat, Kureishi "më tregoi diçka: thashë me vete ja një gjë që mund ta bëj dhe unë." ("...opened up something for me: I thought here's something I could do too.") Të njëjtin rol ia dha atij dhe shkrimtarja tjetër indiano-amerikane, Ameena Meer. Kritiku Robert McCrum ka shkruar se White Teeth, (Dhëmbë të bardhë, Londër, 2000), romani jashtëzakonisht i suksesshëm i anglezes Zadie Smith mbi fatet e një familjeje emigrantësh indiane dhe një familjeje me prejardhje angleze dhe nga Karaibet në lagjet tashmë gjithë emigrantë të jugut të Londrës viteve 90, "do çonte më tej nga ana krijuese atë territor të ri të krijuar nga Buda nga rrethinat," (would make the significant creative advance on to the new ground broken by The Buddha of Suburbia.)
Lidhje të jashtme
https://literature.britishcouncil.org/writer/hanif-kureishi
Friedrich Ludwig Jahn
thumb|240px|Friedrich Ludwig Jahn Friedrich Ludwig Jahn (11 gusht 1778 – 15 tetor 1852) ishte një mësues gjimnastik gjerman dhe nacionalist, shkrimi i të cilit vlerësohet me themelimin e lëvizjes gjermane të gjimnastikës (Turners), si dhe me ndikimin e fushatës gjermane të vitit 1813, gjatë së cilës një koalicion i shteteve gjermane përfundoi në mënyrë efektive të okupimit të Perandorisë së Parë Franceze të Napoleonit. Admiruesit e tij e njohin atë si Turnvater Jahn, që do të thotë afërsisht "babai i gjimnastikës" Jahn.
Biografia
Ai lindi në Lanz në Brandenburg, Prusia. Ai studioi teologji dhe filologji në Halle, Göttingen dhe në Universitetin e Greifswald. Pas Betejës së Jena-Auerstedt më 1806 ai u bashkua me ushtrinë Prusiane. Në vitin 1809, ai shkoi në Berlin, ku u bë mësues në Gymnasium zum Grauen Kloster dhe në Shkollën Plamann.
Duke u kujdesur për atë që e shihte si poshtërim të tokës së tij të lindjes nga Napoleoni, Jahn konceptoi idenë e rivendosjes së shpirtrave të bashkatdhetarëve të tij duke zhvilluar fuqitë e tyre fizike dhe morale përmes praktikës së gjimnastikës. Shkolla e parë Turnplatz, ose gjimnazi i hapur, u hap nga Jahn në Berlin në vitin 1811, dhe lëvizja Turnverein (shoqata e gjimnastikës) u përhap me shpejtësi. Gjimnastë të rinj u mësuan ta konsiderojnë veten si anëtarë të një lloj reparti për emancipimin e atdheut të tyre. Fryma nacionaliste u ushqye në një masë të konsiderueshme nga shkrimet e Jahn.
Një njeri me natyrë populiste, i ashpër, eksentrik dhe i hapur, Jahn shpesh binte në konflikt me autoritetet. Autoritetet më në fund e kuptuan se ai synonte krijimin e një Gjermanie të bashkuar dhe se shkollat e tij të Turner ishin klube politike dhe liberale. Konflikti rezultoi në mbylljen e Turnplatz në vitin 1819 dhe arrestimin e Jahn, ku ai u dënua me burgim për dy vjet. Dënimi u ndryshua më 1825, por ai ishte i ndaluar të jetonte brenda dhjetë milje në Berlin.
Ai, pra, mori vendbanimin në Freyburg në Unstrut, ku ai mbeti deri në vdekjen e tij, me përjashtim të një periudhe të shkurtër në vitin 1828, kur ai u dëbua në Kölleda me një akuzë për rebelim. Ndërsa ishte në Freyburg, ai mori një ftesë për t'u bërë profesor i letërsisë gjermane në Cambridge, Massachusetts, të cilën ai e refuzoi, duke thënë se "dreri dhe lepurijtë duan të jetojnë atje ku janë më shumë gjuetarë".
Në vitin 1840, Jahn u dekorua nga qeveria Prusiane me Kryqin e Hekurt për trimëri në luftërat kundër Napoleonit. Në pranverën e 1848, ai u zgjodh nga rrethi i Naumburgut në Parlamentin Kombëtar Gjerman. Jahn vdiq në Freyburg, ku u ngrit një monument për nder të tij më 1859.
Bâgé-la-Ville
Bâgé-la-Ville është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Bâgé-la-Ville ka një popullsi prej 3154 banorë dhe sipërfaqe 39.68 km², me një dendësi prej 79 banor/km².
Elly Schlein
Elena Ethel Schlein, e thirrur Elly (lindur në Lugano, 4 maj, 1985) është një politikane italiane, eurodeputete e zgjedhur në listat e Partisë Demokratike, që kaloi, në maj të vitit 2015, në partinë Possibile (një parti e majtë gjithashtu).
Schlein bën pjesë në grupin parlamentar "Aleanca Progresiste e Socialistëve dhe Demokratikëve" të Parlamentit Europian.
Bardhyl Zajmi
Bardhyl Zajmi (1922-1998) ka qenë punëtor sportiv dhe mësmidhënës universitar.
Biografia
Bardhyl Zajmi lindi në Pejë, ndërsa kur ishte 2 vjeç emigroi me prindërit në Shqipëri. Në Tiranë mbaroi shkollimin fillor dhe të mesëm teknik. Në vitet 1945 shkon në Beograd dhe një vit më vonë regjistrohet në Institutin Shtetëror të Fizkulturës, si shkollim intensiv njëvjeçar. Në vitet '50 u caktua përgjegjës për jetësimin e sporteve në Kosovë (futbollin, basketbollin, volejbollin, hendbollin e madh, skijimin etj.), meqë deri atëherë nuk kishin asnjë formë të organizimit. Ishte mësmdhënës universitar dhe dekan i parë i Fakultetit të Kulturës Fizike.
Bay-sur-Aube
Bay-sur-Aube është një komunë në Francë. Bay-sur-Aube bën pjesë në departamentin Haute-Marne të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 55 banorë dhe sipërfaqe 9.75 km².
Akronimi
parapamje| "NYPD", një akronim për "New York Police Department", përdoret në anën e një makine policie për ta identifikuar atë se i përket NYPD Një akronim është një fjalë ose emër i përbërë nga pjesë të fjalëve të emrit të plotë. Akronimet zakonisht formohen nga shkronjat fillestare të fjalëve, si në NATO (North Atlantic Treaty Organization (Organizata e Traktatit të Atlantikut të Veriut)), por ndonjëherë përdorin rrokje, si në Beneluks (shkurt për Belgjikë, Holandë dhe Luksemburg). Ato mund të jenë gjithashtu një përzierje, si në radar (Radio Detection And Ranging).
Akronimet mund të shqiptohen si fjalë, si NASA dhe UNESCO; si shkronja individuale, si CIA, TNT, NPC, BLM dhe ATM; ose si shkronja dhe fjalë, si JPEG, CSIS dhe IUPAC.
Kuptimi më i gjerë i akronimit - kuptimi i të cilit përfshin terma të shqiptuara si shkronja individuale - ndonjëherë kritikohet, por ky është kuptimi origjinal i termit, dhe është ende në përdorim të zakonshëm. Redaktorët e fjalorëve dhe udhëzuesve të stilit nuk janë në një marrëveshje universale për emërtimin e shkurtesave të tilla, dhe është një çështje e diskutueshme nëse termi akronim mund të zbatohet në mënyrë legjitime për shkurtesat që nuk shqiptohen "si fjalë", këto autoritete gjuhësore as nuk bien dakord për përdorimin e saktë të hapësirave, shkronjave të mëdha e të vogla dhe të shenjave të pikësimit.
Brénod
Brénod është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Brénod ka një popullsi prej 550 banorë dhe sipërfaqe 23.79 km², me një dendësi prej 23 banor/km².
Summersville, West Virginia
Gjeografia
Summersville ndodhet 38.28333°N, -80.84417°W (38.283342, -80.844207). Ndodhet në veri të lumit Gauley.
Tell Me Something I Don't Know
Kenga'Tell me sothing i don't know' eshte krijuar me 30 Nentor 2009 me 164.644.289 shikime.Ka marre 789.964 pelqime dhe 39.715 jopelqime.Trajton temen e nje sherbyeseje ne moshe te re dhe varesine nga e zonja e shtepise si dhe lirine qe kerkojne puntoret se bashku me te drejtat e tyre
Ilir Luarasi
Ilir Luarasi lindur më 12 mars 1954, ishte një ish futbollist shqiptar. Ai ishte portieri i Dinamos së Tiranës dhe ekipin kombëtar shqiptar në vitet '70 dhe '80. Në karrierën e tij Luarasi numëron shumë kupa dhe kampionate të fituar me Dinamon. U nda nga jeta në janar 2018.
Transparency International
parapamje|majtas|180px| Transparency International shkurt TI (Transparenca Ndërkombëtare) është një organizat joqeveritare që monitoron dhe publikon korrupsionin e korporatave dhe politikës në zhvillimin ndërkombëtar. Fillimisht u themelua në Gjermani në maj 1993 si një organizatë jo-fitim-prurëse, Transparency International tani është një organizatë joqeveritare ndërkombëtare. Ajo publikon çdo vit Barometrin Global të Korrupsionit dhe Indeksin e Perceptimit të Korrupsionit, një listë krahasuese e korrupsionit në mbarë botën.Zyrat qendrore janë të vendosura në Berlin, Gjermani.
Bayac
Bayac është një komunë në Francë. Bayac bën pjesë në departamentin Dordogne të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 368 banorë dhe sipërfaqe 10.23 km².
Liqeni Gjini Oda
Liqeni Gjini Oda (Liqeni i Gjini Odёs; Ђиниводно језеро, Đinivodno jezero) është një liqen malor në formë rrethore në jug të Kosovës. Ai ndodhet në Bjeshkët e Sharrit 2260 m mbi nivelin e detit. Liqeni Gjini Oda ka një gjatësi maksimale prej 109 m dhe një gjerësi maksimale prej 55 m. Liqeni është 80 cm i thellë. Në sipërfaqen e ujit të është krijuar edhe një shtresë e barit gjë që krijon përshtypjen e një ishulli në liqe.
Jean de Roquetaillade
Jean de Roquetaillade (vdiq më 1366, ndoshta në Avignon) ishte një alkimist françeskan francez.
Pas studimit të filozofisë për pesë vjet në Toulouse, ai hyri në manastirin françeskan në Aurillac, ku vazhdoi studimet e tij pesë vjet të gjatë.
Eksperimentet e tij në distilim çuan në zbulimin e asaj që ai e quajti aqua vitæ, ose zakonisht quinta essentia, dhe u vlerësua si një ilaç për të gjitha sëmundjet. Punën e tij si një alkimist formon lëndën e De consideratione quintæ essentiæ (Basle, 1561) dhe De extractione quintæ essentiæ; gjithashtu Libellus de conficiendo vero lapide philosophico ad sublevandam inopiam papæ et cleri in tempore tribulationis (Strasburg, 1659).
Profecitë e tij dhe denoncimet e dhunshme kishtare të abuzimeve e çuan në disfavor me eprorët e tij, duke rezultuar në burgimin e tij në lokalet françeskane. Gjatë transferimit nga një manastir në tjetrin, ai ishte në gjendje për të arritur Avignonin dhe të paraqesë një ankesë para Papa Klementit VI në vitin 1349. Ndërsa ishte atje ai shkroi në 1349 veprën Visiones seu revelationes, dhe në vitin 1356 shkroi Vade Mecum në tribulatione dhe Liber Ostensor. Punimet e tjera të tij përfshijnë komente mbi Oraculum Cyrilli, zbuluar kohët e fundit Sexdequiloquium dhe shumë traktate dhe komente të ndryshme të tjerë të humbura mbi profecitë.
Arbërishtja (Zarë)
Arbërishtja e Zarës (arbërisht: Arbënisht; kroatisht: Arbanaški jezik) është një nëndialekt i gegërishtes që flitet nga arbëreshët e Zarës. Folësit e këtij nëndialekti e kanë origjinën nga treva e Tivarit, Mali i Zi si dhe nga treva e Krajës, dhe mërguan në Kroaci në fillim të shekullit XVIII. Shquhet për një numër zhvillimesh divergjente, si dhe për ruajtjen e veçorive të caktuara arkaike të gegërishtes mesjetare. Arbërishtja e Zarës është e ndikuar nga gjuhët sllave (kryesisht kroatishtja) dhe romane (kryesisht italishtja dhe venecianishtja). Ky nëndialekt mund të quhet edhe "dialekti dalmat" i  shqipes në disa botime të vjetra.
Ilustrim
Gjuhëtari At Justin Rrota në një punim të tij, radhit një pasqyrë të të folmes së Borgo Erizzo-s, që ia kishte dhënë filologu italian Tagliavini: "'Ni njer e ko pat' ni gomar fort të plak, çish (që) nuk ko mujt' vish (srb. ma) me punua; përata ko shti në mendime m'e vra, e pe' (prej) likure të tij me bo tamburin. Ali (srb. por) gomari, çish ko marrë vesht gji(th), ni dit', kur nuk ko ken' kurkush në shpi, ko ik' në fusha Ullath (udhës) e ndeshën çenin, e i thot': Çish (çka) do me thanë da (srb. që) je ashtu i tuzno (srb. i idhun)?"
Añora
Añora është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun, të provincës Córdoba.Añora ka 1555 banorë (2014), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 111 km2.
Qerim Mustafa
Qerim M. Mustafa
Jetɑ
Qerim Mustafa -lind me 1940, ne Gjilani, familja e tij vjen nga fshati, Myçybabë.
Shkollimɪ dhe puna
Shkollimin fillor e kreu në Gjilan, më 1947. Gjimnazin Zenel HajdinI e filloi në vitet e para të punës së kësaj vatre të diturisë, më 1955, për të mbaruar këtë shkollim të mesëm me kohë në vitin 1959. Ai, jetonte me familje me gjendje e rëndë ekonomike, dhe nuk pati mundësi të shkollohet me rregull. Qerimi, si kreu gjimnazin, dhe gjatë kësaj kohe, 1959/60 pas tetë vjetësh, në moshën 19-vjeçare e mori ditarin ne shkollën shqipe, filloi punën si arsimtar në shkollën fillore “Musa Zajmi” në Gjilan. ku u dallua në punë vetemohuese më këto vite të para të punës punoi në Gjimnazin e Vitisë. Në vitin 1964, Mustafa e fillon punën në Shkollën Normale “Skënderbeu” të Gjilanit. Ai gjatë kësaj kohe,edhe punoi, por edh studioi me korrespondencë. Dhe në vitin 1970 diplomoi në Fakultetin Filozofik, në Degën e Biologjisë. Gjer në vitin 1971 punoi sis profesor i shkollës Normale. Edhe këtu edukoi dhe arsimoi breza të tërë shkollarësh. Qe punëtor i madh i arsimit. E deshi punën me shkollarë. Ishte i afërt me nxënës, por i afërt ishte edhe me kolegët e shkollës ku punoi. I përballoi sfidat e kohës. U dallua edhe si atdhetar. Kur erdhi viti 1968, Qerim Mustafa qe i pari që me duar e veta qëndisi shqiponjën dykrenare në flamurin kombëtar në dasmën e vëllait. Dhe, shpeshherë ai ka shtuar: “Dasma pa flamurin shqiptar është një gazmend pa peshë e pa vlerë”. Mustafa kishte ligjëruar lëndën e Biologjisë percolli shume gjenerata - nxënësit shkollarë. Më 1 mars të vitit 1971 e fillon punën në Sekretariatin për Veprimtari shoqërore si Inspektor i arsimit në Gjilan. Kohët e fundit, ai zgjedhet kryeshef i Shërbimit Shoqëror të Inspeksionit të Arsimit në komunën e Gjilanit. Qerim Mustafa punoi e veproi gjer më 18 dhjetor të vitit 2000, kur vdekja e “gjeti” në krye të detyrës së shkollës kombëtare shqipe. Ai, la pas veti djalin, Artanin student, vajzat Arijeta Mustafa Rexhepi profesoresh, deputete e Kuvendit të Republikës të Kosovës, mësimdhënëse e matematikës në shkollën Mesme ne Gjilan, Luljeta,  në Farmaci dhe Violeta mësuese e ardhshme e Fakultetit të Mësuesisë në Prishtinë.
Leopold II i Belgjikës
Leopold II (Frëngjisht: Léopold Louis Philippe Marie Victor, Holandisht: Leopold Lodewijk Filips Maria Victor; 9 prill 1835 - 17 dhjetor 1909) ishte mbreti i dytë i belgëve nga 1865 deri në 1909, dhe themeluesi dhe pronari i vetëm i Shtetit të Lirë të Kongos nga 1885 deri në 1908.
I lindur në Bruksel si djali i dytë, por më i madhi i mbijetuar i Leopold I dhe Louise of Orléans, Leopoldi pasoi babain e tij në fronin belg në 1865 dhe mbretëroi për 44 vjet deri në vdekjen e tij, mbretërimi më i gjatë i një monarku belg deri më sot. Ai vdiq pa mbijetuar djem të ligjshëm. Mbreti aktual belg rrjedh nga nipi dhe pasardhësi i tij, Albert I. Ai përmendet gjerësisht si Mbreti Ndërtues (Koning-Bouwheer / Roi-Bâtisseur) në Belgjikë në lidhje me numrin e madh të ndërtesave, projekteve urbane dhe punët publike që ai porositi.
Leopold ishte themeluesi dhe pronari i vetëm i Shtetit të Lirë të Kongos, një projekt privat i ndërmarrë në emër të tij si një bashkim personal me Belgjikën. Ai përdori Henry Morton Stanley për ta ndihmuar atë të pretendonte Kongon, Republikën e sotme të Kongos. Në Konferencën e Berlinit të viteve 1884–1885, kombet koloniale të Evropës autorizuan pretendimin e tij dhe i besuan atij shtetin e lirë të Kongos. Leopold drejtoi Kongon duke përdorur forcat mercenare Publique për përfitimin e tij personal. Ai nxori një pasuri nga territori, fillimisht nga grumbullimi i fildishit dhe, pas një rritje të çmimit të gomës natyrale në vitet 1890, me punë të detyruar nga popullsia vendase për të korrur dhe përpunuar gomën.
Administrata e Leopoldit e Shtetit të Lirë të Kongos u karakterizua nga mizori dhe brutalitet sistematik, duke përfshirë punën e detyruar, torturën, vrasjen, rrëmbimin dhe amputimin e duarve të burrave, grave dhe fëmijëve kur nuk plotësohej kuota e gomës. Në 1890 dhe në një nga përdorimet e para të termit, George Washington Williams i përshkroi praktikat e administrimit të Leopoldit të Shtetit të Lirë të Kongos si "krime kundër njerëzimit". Këto dhe fakte të tjera u vërtetuan gjatë sundimit të Leopoldit nga dëshmitë e dëshmitarëve okularë, nga inspektimi në vend nga një komision ndërkombëtar hetimor, nga gazetaria investigative dhe aktivizmi i E. D. Morel, dhe nga Raporti i Rastit të vitit 1904.
Châtillon-sur-Chalaronne
Châtillon-sur-Chalaronne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Châtillon-sur-Chalaronne ka një popullsi prej 4957 banorë dhe sipërfaqe 17.98 km², me një dendësi prej 276 banor/km².
Arbent
Arbent është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Arbent ka një popullsi prej 3410 banorë dhe sipërfaqe 23.49 km², me një dendësi prej 145 banor/km².
Provincat e Suedisë
thumb|220px|25 provincat e [[Suedia|Suedisë]] Provincat e Suedisë (Suedisht: Sveriges landskap) janë rajone historike, gjeografike dhe kulturore. Suedia ka 25 provinca. Disa prej tyre ishin nëndarje të Suedisë deri në vitin 1634, kur ata u zëvendësuan nga qarqet e Suedisë (län). Disa u pushtuan më vonë nga Danimarka-Norvegjia. Të tjerët, si provincat e Finlandës, u humbën. Lapland është provinca e vetme e fituar përmes kolonizimit.
Provincat
Uji nuk është i përfshirë në sipërfaqe.
Krahinat në Suedi
Në Suedi janë tri krahina, ato janë:
Svealand
Svealand është në pjesën qëndrore, është vendi më i vogël dhe ka gjashtë provinca, ato janë: Södermanland, Uppland, Västmanland, Närke, Värmland dhe Dalarna.
Norrland
Norrland është në pjesën veriore, ka 60 për qind të totalit të territorit suedez, ka nëntë provinca, ato janë: Gästrikland, Hälsingland, Härjedalen, Jämtland, Medelpad, Ångermanland, Västerbotten, Norrbotten dhe Lappland.
Bayard-sur-Marne
Bayard-sur-Marne është një komunë në Francë. Bayard-sur-Marne bën pjesë në departamentin Haute-Marne të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 1480 banorë dhe sipërfaqe 15.39 km².
Radio stacione në Kosovë
Radio stacionet më të njohura në Kosovë janë
Gjuha Mandarin
parapamje|Dialekti Mandarin i folur ne Kine Mandarin (në anglisht: / mændərɪn, -drɪn /; Kineze e thjeshtuar: 官 话; Kinezishtja tradicionale: 官 話; pinyin: Guānhuà; fjalë për fjalë: "fjalimi i zyrtarëve") është një grup varietetesh të lidhur veriore dhe jugperëndimore të Kinës. Grupi përfshin dialektin e Pekinit, bazën e standardit Mandarin ose Standard kinez. Për shkak se shumica e dialekteve mandarinë gjenden në veri, grupi nganjëherë quhet dialektet veriore (北方 话; běifānghuà). Shumë varieteteve të mandarinës lokale nuk janë të kuptueshme reciprokisht. Sidoqoftë, Mandarin shpesh renditet e para në listat e gjuhëve sipas numrit të folësve amë (me gati një miliard).
Mandarin është deri më tani më i madh nga shtatë apo dhjetë grupe dialektesh kinezë, me 70 për qind të folësve kinezë dhe një zonë të madhe që shtrihet nga Yunnan në jugperëndim në Xinjiang në veriperëndim dhe në Heilongjiang në verilindje. Kjo i atribuohet lehtësisë më të madhe të udhëtimit dhe komunikimit në Plain e Kinës Veriore krahasuar me jugun më malor, të kombinuar me përhapjen relativisht të kohëve të fundit të mandarinës në zonat kufitare.
Kryeqyteti ka qenë brenda zonës Mandarin për shumicën e mijëvjeçarit të fundit, duke i bërë këto dialekte shumë ndikim. Një formë e mandarinës ka shërbyer si franca kombëtare që nga shekulli i 14-të. Në fillim të shekullit të 20-të, një formë standarde e bazuar në dialektin e Pekinit, me elemente nga dialektet e tjera të mandarinës, u miratua si gjuhë kombëtare. Standard kinez është gjuha zyrtare e Republikës Popullore të Kinës dhe Tajvanit dhe një nga katër gjuhët zyrtare të Singaporit. Përdoret si një nga gjuhët e punës të Kombeve të Bashkuara. Ajo është gjithashtu një nga varietetet më të përdorura të kineze në mesin e komuniteteve kineze të diasporës ndërkombëtarisht.
Emri
Fjala angleze "mandarin" (nga mandarim portugez nga menteri Malay, nga Sanskrit mantrin, që do të thotë "Ministri ose këshilltar") fillimisht do të thoshte një zyrtar të perandorive Ming dhe Qing. Që varieteteve të tyre amtare ishin shpesh reciprokisht të pakuptueshme, këta zyrtarë komunikuan duke përdorur një gjuhë Koiné bazuar në varietete të ndryshme verior. Kur misionarët jezuitë në shekullin e 16 mësuar këtë gjuhë standarde, ata e quajti atë "Mandarin" nga emri i saj kinez Guanhua (官 话 / 官 話), ose "gjuha e zyrtarëve."
Në anglishten e përditshme, "mandarin" i referohet kineze standarde, e cila shpesh quhet thjesht "kineze". Kineze standarde bazohet në dialektin mandarin të folur në Pekin, me disa efekte të tjera leksikore dhe sintaksore nga dialektet e tjera të mandarineve. Kjo është gjuha zyrtare e folur e Republikës Popullore të Kinës (PRC), gjuhën zyrtare të Republikës së Kinës (ROC, Tajvan), dhe një nga katër gjuhët zyrtare të Republikës së Singaporit. Ajo gjithashtu funksionon si një gjuhë mësimore në kontinentale dhe në Tajvan. Është një nga gjashtë gjuhët zyrtare të Kombeve të Bashkuara, nën emrin "kinez". Folësit kinezë i referohen gjuhës moderne të standardeve si por jo si Guānhuà.
Gjuhëtarët përdorin termin "Mandarin" për t'iu referuar grupit të ndryshëm të dialekteve të folura në Kinën veriore dhe jugperëndimore, të cilën gjuhëtarët kinezë e quajnë Guānhuà. Termi alternativ është 北方 话 / 北方 話, ose "dialektet Veriore", e cila përdoret më pak dhe më pak se gjuhëtarët kinezë. Për më tepër, termi "Mandarin e vjetër" ose "Mandarin e hershëm" përdoret nga gjuhëtarët për t'iu referuar dinastisë Yuan.
Bayas
Bayas është një komunë në Francë. Bayas bën pjesë në departamentin Gironde të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 453 banorë dhe sipërfaqe 10.82 km².
Konferenca e Berlinit
Konferenca e Berlinit e viteve 1884–1885, e njohur gjithashtu si Konferenca e Kongos (Gjermanisht: Kongokonferenz) ose Konferenca e Afrikës Perëndimore (Westafrika-Konferenz), u mblodh më 15 nëntor 1884 dhe pas një shtyrjeje të përfunduar më 26 shkurt 1885, me nënshkrimin e një Akti të Përgjithshëm, që rregullon kolonizimin dhe tregtinë evropiane në Afrikë gjatë periudhës së Imperializmit të Ri. Konferenca u organizua nga Otto von Bismarck, kancelari i parë i Gjermanisë me kërkesë të mbretit Leopold II. Akti i Përgjithshëm i Berlinit mund të shihet si zyrtarizimi i Përpjekjes për Afrikën që tashmë ishte në lëvizje të plotë. Megjithatë, disa historianë paralajmërojnë kundër një mbitheksimi të rolit të saj në ndarjen koloniale të Afrikës dhe tërheqin vëmendjen ndaj marrëveshjeve dypalëshe të lidhura para dhe pas konferencës. Konferenca kontribuoi në fillimin e një periudhe të aktivitetit të rritur kolonial nga fuqitë evropiane, dikur theksoi se Konferenca e Berlinit e 1884-1885 ishte përgjegjëse për "gdhendjen e vjetër të Afrikës". Edhe shkrimtarë të tjerë e kanë hedhur fajin për "ndarjen e Afrikës" në dyert e Konferencës së Berlinit. Por Wm. Roger Louis ka një pikëpamje të kundërt, megjithëse ai pranoi se "Akti i Berlinit kishte një lidhje me rrjedhën e ndarjes" të Afrikës. Nga 14 vendet e përfaqësuara, 7 prej tyre – Austro-Hungaria, Rusia, Danimarka, Holanda, Suedia–Norvegjia, Perandoria Osmane dhe Shtetet e Bashkuara – u kthyen në atdhe pa asnjë zotërim formal në Afrikë.
Chalamont
Chalamont është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ain të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Chalamont ka një popullsi prej 2409 banorë dhe sipërfaqe 32.88 km², me një dendësi prej 73 banor/km².
Malva Hatibi-Krainz
Malva Hatibi-Krainz (lindur më 1980, Tiranë) është një violonçeliste shqiptare nga Tirana, Shqipëri. Momentalisht jeton në Austri dhe është mësuese e violonçelës në "OÖ Landesmusik - schulwerk" në Linz.
Mark Haddon
Jeta dhe puna
Ai u shkollua në Shkollën Uppingham dhe Kolegjin Merton, Oksford, ku studioi gjuhën angleze.
Në vitin 1987, Haddon shkroi librin e tij të parë për fëmijë, Gilbert’s Gobstopper.
Haddon është i njohur për librat e tij Agent Z, një nga këto libra, Agent Z and the Penguin from Mars u bë komedi televizive në BBC-në e fëmijëve në vitin 1996.
Jeta personale
Haddon është vegjetarianë dhe i pëlqen gatimet vegjetariane. Ai e përshkruajti vete si një "ateist i fortë".
Haddon jeton në Oksford bashkë me gruan e tij Sos Eltis dhe me dy djemtë e tij.
Zeqir Zeqiri
Zeqir Hysen Zeqiri 1891-1969 ishte nje patriot dhe luftetar shqiptar.