cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Energjia nga baticat
Gjenerimi i energjisë nga batica
Energji e baticës është marrë nga baticat oqeanike të Tokës; forcat e baticës janë ndryshimet periodike të tërheqjes gravitacionale të ushtruar nga trupat qiellor. Këto forca krijojnë lëvizjet përkatëse ose rrymat në oqeanet botërore. Për shkak të tërheqjes të fortë ndaj oqeaneve, krijohet një fryrje në nivelinin e ujit, që shkakton ngritjen e përkohshme të nivelit të detit. Kur niveli i detit ngrihet, uji nga mesi i oqeanit është i detyruar të lëvizë drejt bregdetit, duke krijuar një baticë. Kjo dukuri zhvillohet në një mënyrë të pagabueshme, për shkak të modelit konsistent të orbitës së hënës rreth tokës. Rëndësia dhe karakteri i kësaj lëvizje reflekton në pozitat e ndryshueshme të Hënës dhe Diellit ne raport me Tokën, efektet e rrotullimit të Tokës, shtratin e detit dhe bregdetin.
Problemet me energjinë e baticave
Fuqia baticore mund të ketë efekte në jetën detare. Turbinat mund të vrasin aksidentalisht gjallesat e detit me rrotullat, edhe pse projekte si ai në Strangford paraqesin një mekanizëm sigurie që e fik turbinën kur afrohen kafshët detare. Disa peshq Mund të mos e shfrytëzojnë më zonën ku jetonin nëse kërcënohen nga një objekt në rrotullim të vazhdueshëm ose zhurmë. Jeta detare është një faktor i madh kur vendosen gjeneratorët e energjisë së baticës në ujë dhe për këtë arsye po merren masat për të siguruar që sa më shumë kafshë detare të jetë e mundur të mos preken prej tyre.
Për shkak se baticat shkaktohen prej forcave gravitacionale të Hënës dhe Diellit dhe rrotullimit të Tokës, fuqia e baticës është praktikisht e pashtershme dhe klasifikohet si një burim i ripërtëritshëm i energjisë. Lëvizja e baticës shkakton një humbje të energjisë mekanike në sistemin Tokë-Hënë: kjo është rezultat i pompimit të ujit përmes kufizimeve natyrore rreth vijave bregdetare dhe rrjedhjes së trashë viskoze në shtratin e detit dhe në turbullirë. Kjo humbje e energjisë ka shkaktuar rrotullimin e Tokës në 4.5 miliardë vjet që nga formimi i saj. Gjatë 620 milionë viteve të fundit, periudha e rrotullimit të tokës (gjatësia e një dite) është rritur nga 21.9 orë në 24 orë; në këtë periudhë Toka ka humbur 17% të energjisë së saj rrotulluese. Edhe pse përdorimi i baticës në energjitikë do të marrë energji shtesë nga sistemi, efekti është i papërfillshëm dhe do të vërehet vetëm gjatë miliona viteve.
Tale'al Bedru 'Alejna
Tala‘ al-Badru ‘Alaynā (arabisht: طلع البدر علينا) është një këngë tradicionale islame, e njohur si ilahi, që ensarët (banorët e Medinës) ia kënduan profetit Muhammed për të mirëpritur atë kur mbërriti në Medinë, pas betejës së Tabukut. Disa thonë se për herë të parë u këndua kur ai kërkoi strehim atje pasi u detyrua të largohej nga vendlindja e tij, Meka. Kënga është aktualisht mbi 1450 vjeçare, dhe një nga më të vjetrat në kulturën islame.
Rrjeti i Universiteteve të Ballkanit
Rrjeti i Universiteteve të Ballkanit në formën e saj të sotme, është krijuar pas përfundimit të RSF të Jugosllavisë, me synim themelimin e universiteteve të reja dhe implementimin e Procesit të Bolonjës në Universitetet e Ballkanit. Qëllimi i rrjetit është shkëmbimin i përvojës në fushën e kërkimit dhe edukimit, pranimin e ndërsjellë të certifikatave, nxitja e profesorëve dhe studentëve për më shumë lëvizshmëri në mes të universiteteve dhe përdorimin e programeve të mbështetjes për studentët. Në maj të vitit 2010 u organizua konferenca e universiteteve anëtare të rrjetit nga ana e Universitetit Trakya në Edrene të Turqisë.
Polat Alemdar
Efe Jakup Karahanllë, pasi u birësua emri i tij u ndryshua në Ali Xhandan pastaj u bë Polat Alemdar, është personazhi kryesor i serisë Lugina e Ujqërve. Ai u luajt nga Nexhati Shashmas.
Historia
Polat Alemdar është djali biologjik i Mehmet Karahanllë dhe Nergis Karahanllë. Mehmet Karahanllë ishte një oficer i inteligjencës që i dha shumë shërbime shtetit. Ai kishte shumë operacione të suksesshme, veçanërisht me Asllan Akbej. Sidoqoftë, në misionet e tij më të fundit, Karahanllë tradhtoi Izraelin duke njoftuar se armët fshiheshin në një kamp palestinez të refugjatëve. Pas kësaj, Izraeli bombardoi kampin. Vëllai dhe nusja e Asllan Akbejit, të cilët ishin në kamp në atë kohë, gjithashtu vdiqën. Asllani, ose Xhaxhai, me emrin e tij të koduar, rrëmbeu djalin e Karahanllës, Efe Jakup Karahanllë për të marrë hak për këtë dhe ia dha Agjencisë për Mbrojtjen e Fëmijëve. Ai teshtin 3 herë me radhë njëjtë si Mehmeti. Ky sekret dihet vetëm nga Asllan Akbej. Një çift me emrin Omer Xhandan dhe Nazife Xhandan dëshironin të birësonin një fëmijë nga Agjencia për Mbrojtjen e Fëmijëve. Xhaxhai siguroi që Efe Jakupin t'i jepej këtij çifti si birësim. Qëllimi i xhaxhait ishte për të parandaluar që Efeja të gjendej nga familja e tij biologjike. Omeri dhe Nazife i dhanë emrin Ali Efe Jakup. Kështu, djali i Mehmet Karahanllë, Efe Jakup Karahanllë, u bë Ali Xhandan. Kur Aliu u rrit, ai u diplomua në Fakultetin e Shkencave Politike dhe u bë një diplomat. Megjithëse Aliu dukej si një diplomat, ai ishte një oficer i inteligjencës dhe i shërbeu Asllan Akbejit. Aliu ka pasur operacione të suksesshme në shumë vende evropiane. Ai përdori emrin e koduar Hikmet në shumë operacione jashtë shtetit.
Dakologjia
Dakologjia është një degë e Trakologjisë e cila fokusohet në studimin shkencor të antikiteteve të Dakisë dhe Dakëve dhe është një degë rajonale dhe tematike e disiplinave më të mëdha të historisë antike dhe arkeologjisë. Një praktikues i disiplinës është Dakolog. Dakologjia hulumton gamën e kulturës së lashtë dake ( gjuhë, letërsi, histori, fe, art, ekonomi dhe etikë ) që nga shekulli 1000 pes. deri në fund të sundimit romak në shekujt IV-VII. Ajo është drejtpërdrejt e varur nga Thrakologjia, pasi dakët konsiderohen një degë e trakëve nga shumica e kërkimeve kryesore dhe burimeve historike. Teori të tjera mbështesin se marrëdhënia Dako-Trakase nuk është aq e fortë sa mendohej fillimisht dhe si e tillë Dakologjia ka potencialin të evoluojë si një disiplinë e pavarur nga Thrakologjia.
Historia
Një nga përmendjet e para të termit Dakologji u bë nga historiani Radu Vulpe në Kongresin e 2-të Ndërkombëtar të Trakologjisë në shtator 1976 në lidhje me historianët rumunë Bogdan Petriceicu Hasdeu dhe Ion I. Russu. Instituti Rumun i Trakologjisë I.G. Bibicesku, pjesë e Akademisë Rumune, u themelua në Bukuresht në të njëjtin vit. Një nga drejtorët e tij të parë ishte trakologu Dumitru Berciu (1907–1998).
Termi i ndërlidhur Thrako-Dakologjia ekziston gjithashtu, duke aluduar në simbiozën Thrako-Daciane, dhe një nga përdorimet e para është gjithashtu rreth vitit 1980, në arkivin e qeverisë rumune.
Termi Dakolog është ndikuar negativisht nga lidhja me protokronizmin. Disa studiues preferojnë ta quajnë veten Trakologë në vend të Dakologëve. Kjo zgjedhje e titullit është bërë në kontekstin e kërkimit të tyre duke u përqendruar te dakët dhe pa promovuar domosdoshmërisht një lidhje të fortë midis trakëve dhe dakëve.
Dakologët
Studiuesit që janë dalluar në fushën e Dakologjisë përfshijnë:
Kongresi Ndërkombëtar i Dakologjisë
Deri më tani janë organizuar 11 edicione të Kongresit Ndërkombëtar të Dakologjisë. Megjithatë, ato janë organizuar nga grupi i diskutueshëm dacianist rreth Napoleon Saveskut, duke e bërë kështu termin Dakologji sinonim me Protokronizmin në këtë ambient.
Federata Ballkanike
parapamje|347x347px| Projekti [[Kominterni|i Kominternit për Federatën Ballkanike.]] Federata Ballkanike ishte një projekt i lëvizjes së majtë politike për të krijuar një vend në Ballkan duke kombinuar Jugosllavinë, Shqipërinë, Greqinë, Bullgarinë, Rumaninë dhe Turqinë.
Ky koncept politik kaloi në tre faza në zhvillimin e tij. Në fazën e parë ideja u artikulua si një përgjigje ndaj rënies së Perandorisë Osmane në fillim të shekullit të 20-të. Në fazën e dytë, kryesisht gjatë periudhës së ndërmjetme (1919–1936), ideja e federatës ballkanike u mor nga partitë komuniste ballkanike. Faza e tretë karakterizohet nga përplasja mes liderëve komunistë ballkanikë dhe Josif Stalinit, ky i fundit e kundërshtoi idenë gjatë periudhës së pas Luftës së Dytë Botërore.
Sfondi
parapamje| Flamuri i parashikuar i Federatës Panballkanike të Rigas Feraios Fillimi i parë ndodhi në Beograd në 1865 kur një numër intelektualësh ballkanikë themeluan Federatën Demokratike Orientale, duke propozuar një federatë nga Alpet në Qipro të bazuar në lirinë politike dhe barazinë sociale. Ata konfirmuan aderimin e tyre ndaj idealeve të Revolucionit Francez në linjën e federalizmit të Saint-Simon dhe në lidhje me idetë socialiste të Karl Marksit ose Mikhail Bakunin. Më vonë, në Francë, në vitin 1894 u krijua Lidhja për Konfederatën Ballkanike, në të cilën morën pjesë socialistët grekë, bullgarë, serbë dhe rumunë, duke mbështetur autonominë maqedonase brenda federatës së përgjithshme të Evropës Juglindore, si një përpjekje për të trajtuar kompleksitetin e çështja maqedonase. Përpjekja tjetër erdhi menjëherë pas Revolucionit Xhonturk në 1908. Një vit më pas, në Selanik, Shoqata e Punëtorëve Socialistë u bashkua me dy grupe socialiste bullgare dhe u themelua Federata Socialiste e Punëtorëve të Punëtorëve Osmanë. Ky grup e nënvlerësoi deri në vitin 1913 rëndësinë politike të nacionalizmit, pasi kjo rëndësi u shfaq në të drejtën e vetëvendosjes kombëtare. Udhëheqja e saj mbajti një qëndrim të moderuar në lidhje me tendencat nacionaliste në partitë socialdemokrate ballkanike.
Federata Socialiste Ballkanike
Lëvizja për Federatën Socialiste Ballkanike u ngrit pas Revolucionit Xhonturk në 1908. Konferenca e Parë Socialiste Ballkanike u mbajt më 7-9 janar 1910 në Beograd. Platformat kryesore në këtë konferencë ishin uniteti ballkanik dhe aksioni kundër luftërave të afërta. Një aspekt tjetër i rëndësishëm ishte thirrja për zgjidhjen e çështjes maqedonase. Në vitin 1915, pas një konference në Bukuresht, u vendos që të krijohej një Federatë Social Demokratike e Punës Ballkanike Revolucionare, e cila përfshinte grupe që aderonin në Konferencën e Zimmerwald dhe kundërshtonin pjesëmarrjen në Luftën e Parë Botërore. Fillimisht e udhëhequr nga Kristian Rakovski, ndër aktivistët e saj të shquar kishte Vasil Kolarov dhe Georgi Dimitrov. Në vitin 1915, Dimitrov shkruante se Maqedonia, "...e cila u nda në tri pjesë...", do të "... ribashkohej në një shtet të vetëm që gëzonte të drejta të barabarta në kuadër të Federatës Demokratike Ballkanike". Kjo Maqedoni e pavarur dhe e bashkuar do të përbëhej nga departamentet përkatëse gjeografike të Bullgarisë, Jugosllavisë dhe Greqisë. Drejtuesit e Federatës u shtypën nga qeveritë ballkanike në intervale të ndryshme. Rakovsky u dëbua nga vende të ndryshme të Ballkanit dhe, gjatë Luftës së Parë Botërore, u bë një anëtar themelues i Federatës Revolucionare Ballkanike Socialdemokrate të Punës. Më vonë ai shkoi në Rusi, ku u bashkua me Partinë Bolshevike pas Revolucionit të Tetorit në 1917, dhe më pas Dimitrov, Kolarov dhe Rakovsky u bënë anëtarë të Kominternit.
Federata Komuniste Ballkanike
Pas Revolucionit të Tetorit Rus, një Federatë Komuniste Ballkanike u formua në 1920-1921, dhe u ndikua nga pikëpamjet e Vladimir Leninit mbi kombësinë ( shih internacionalizmin proletar ). Ishte një organizatë ombrellë komuniste në të cilën përfaqësoheshin të gjitha partitë komuniste në Ballkan. Ajo dominohej nga kërkesat e vendosura nga Bashkimi Sovjetik nëpërmjet Kominternit. Ai mbrojti një "Republikë Federative Ballkanike" që do të kishte përfshirë Bullgarinë, Jugosllavinë, Greqinë dhe Turqinë ; disa projekte përfshinin edhe Rumaninë, por shumica e tyre parashikonin vetëm copëzimin e saj. Kështu organi mbikëqyrte aktivitetet e Partisë Komuniste Bullgare (BKP), Partisë Komuniste të Jugosllavisë (KPJ), Partisë Komuniste të Greqisë (KKE), Partisë Komuniste të Turqisë (TKP) dhe, në një masë të caktuar, ato të Partisë Komuniste të Rumanisë (PCdR). Ajo u shpërbë në 1939.
Në Sofje, Bullgari në maj-qershor 1922 çështja e "autonomisë së Maqedonisë, Dobrujës dhe Thrakisë " u ngrit nga Vasil Kolarov dhe u mbështet nga Dimitrov, delegati bullgar që kryesoi mbledhjen. Delegati grek kërkoi një shtyrje pasi hezitoi të miratonte një mocion që nuk ishte në rendin e ditës. Në dhjetor 1923, Federata Komuniste Ballkanike mbajti Konferencën e Pestë në Moskë. Në vitin 1924 Kominterni hyri në negociata për bashkëpunimin ndërmjet komunistëve dhe Organizatës së Brendshme Revolucionare Maqedonase (IMRO), Organizatës Revolucionare të Brendshme Thrakase (ITRO) dhe Organizatës së Brendshme Revolucionare Dobrujan (IDRO), dhe krijimin e një lëvizjeje të bashkuar revolucionare. Ideja për një organizim të ri të unifikuar u mbështet nga Bashkimi Sovjetik, i cili pa një shans për të përdorur këto lëvizje revolucionare të zhvilluara mirë për të përhapur revolucionin në Ballkan dhe për të destabilizuar monarkitë ballkanike.
U botua i ashtuquajturi Manifesti i Majit i 6 majit 1924 në të cilin paraqiteshin objektivat e lëvizjes së bashkuar çlirimtare maqedonase: pavarësia dhe bashkimi i Maqedonisë së ndarë, luftimi i të gjitha monarkive fqinje ballkanike, formimi i Federatës Komuniste Ballkanike dhe bashkëpunimi me Bashkimin Sovjetik. . Në vitin 1925, nën ndikimin e BKP-së, disa grupe të ndara të krahut të majtë ( Organizata e Brendshme Revolucionare Maqedonase (Bashkuar), përkatësisht Organizata Revolucionare e Dobrujanit dhe Organizata e Brendshme Thrakase), u shkëputën nga organizatat kryesore. Këto krahë milituan për republikat e tyre sovjetike, të cilat do të ishin pjesë e një "Federate Komuniste Ballkanike". BKP u detyrua nga Stalini të miratonte formimin e kombeve maqedonase, trake dhe dobrujane në mënyrë që të përfshinte ato shtete të reja të veçanta në Federatën Komuniste Ballkanike. Më vonë, rezoluta e Federatës Komuniste Ballkanike për njohjen e një etnie maqedonase u lëshua më 7 janar 1934 nga Sekretariati Ballkanik i Kominternit. Ai u pranua nga Sekretariati Politik në Moskë më 11 janar 1934 dhe u miratua nga Komiteti Ekzekutiv i Kominternit.
Megjithatë, KKE pësoi një disfatë dërrmuese në zgjedhjet greke të vitit 1928, veçanërisht në Maqedoninë greke. Mosmarrëveshjet brenda KKE-së e kishin bërë tashmë mocionin të paqëndrueshëm deri në vitin 1927, dhe në mars, konferenca e KKE-së e hodhi poshtë atë, duke bërë thirrje për autovendosje të maqedonasve derisa ata të bashkohen me një "Federatë Socialiste Sovjetike Ballkanike" dhe vetëm për "një pjesë të Maqedonisë ( Florina zonë) e banuar nga sllavomaqedonas " Deri në vitin 1935, ajo thjesht bëri thirrje për "të drejta të barabarta për të gjithë" për shkak të "ndryshimit të përbërjes kombëtare të pjesës greke të Maqedonisë" dhe si rrjedhim për shkak se "parimi leninist - stalinist i vetë- vendosmëria kërkon zëvendësimin e parullës së vjetër”. KPJ kishte problemet dhe mosmarrëveshjet e veta; frika nga serbizimi i partisë dhe i Banovinës së Vardarit, banorët e së cilës ndiheshin më afër (edhe pse jo domosdoshmërisht të identifikuar) me Bullgarinë sesa Mbretërinë e Jugosllavisë. KPJ ndoqi shembullin e KKE në 1936. Në vitin 1936, krahët e majtë të IMRO-së, ITRO-së dhe IDRO-së u inkorporuan sipas parimit rajonal në Partitë Komuniste Ballkanike.
Në Shqipëri, idetë komuniste u ndikuan kryesisht nga vendet fqinje. Me gjithë përpjekjet e Kominternit për të krijuar një Parti Komuniste duke dërguar dhe mbështetur emisarë si Kosta Boshnjaku dhe Ali Kelmendi më vonë, grupet komuniste nuk ishin të organizuara mirë dhe ishin të dobëta. Partia Komuniste do të krijohej vetëm në vitin 1941. Megjithatë, kontaktet e shqiptarëve me Kominternin ishin vendosur më parë. Konferenca e Paqes e Parisit kishte përcaktuar kufijtë e Shqipërisë siç ishin përcaktuar para Luftës së Parë Botërore nga Konferenca e Londrës e viteve 1912-1913, duke lënë jashtë kufijve të saj zona të konsiderueshme të populluara nga shqiptarët. Në të njëjtën kohë, vendi u dominua gjatë fillimit të viteve 1920 nga një klasë sunduese osmane pa asnjë qëllim për të trajtuar temat e mprehta të vendit, duke përfshirë një reformë agrare dhe fatin e shqiptarëve të mbetur jashtë kufijve.
Në fillim të viteve 1920, dy entitete ranë në kontakt me Kominternin: opozita e majtë e udhëhequr nga peshkopi Fan Noli dhe Komiteti i Kosovës. Bajram Curri, një shqiptar i Kosovës dhe personi kryesor i të dyve, i tha në dhjetor 1921 ministrit sovjetik në Vjenë se "populli shqiptar pret me padurim përcaktimin e kufijve të tij jo në bazë të konsideratave historike brutale dhe të përgjakshme, por më tepër në bazë të të situatës që aktualisht ekziston. Me bindjen e fortë se Rusia Sovjetike do të jetë në gjendje që në të ardhmen e afërt të përcaktojë kufijtë e Evropës, veçanërisht në Ballkan, në mënyrë të drejtë, lutem që qeveria e madhe sovjetike të përmbushë kërkesat tona të drejta në atë kohë.
Pas Revolucionit të dështuar të Qershorit, Noli dhe të tjerët u vendosën në Vjenë, ku formuan KONARE (Komiteti Kombëtar Revolucionar), një komitet revolucionar i krahut të majtë hapur pro-sovjetik. Edhe pse KONARE, por edhe vetë Komiteti i Kosovës do t'i bashkohej Federatës Ballkanike dhe do të merrte mbështetje financiare. Ata do të bashkëpunonin me militantët e IMRO-së si Todor Aleksandrov dhe Petar Chaulev. Në vitin 1928, KONARE de facto hyri nën kontrollin e Kominternit; 24 të rinj shqiptarë u dërguan në Moskë për të studiuar në institucionet sovjetike. Por nga fillimi i viteve 1930, mbrojtja e Jugosllavisë u bë një linjë zyrtare komuniste. Kështu u shua çdo mbështetje për Komitetin e Kosovës. Futja e interesave të Italisë fashiste në ekuacion prishi plotësisht çdo lidhje midis lëvizjeve nacionaliste shqiptare dhe Kominternit. KONARE gjithashtu do të shpërbëhej në mesin e viteve 1930, duke i lënë Kominternit me pak grupe komuniste të shpërndara brenda Shqipërisë.
Periudha Cominform (1946-1948)
Për një periudhë të shkurtër gjatë Cominform- it, udhëheqësit komunistë jugosllavë dhe bullgarë Josip Broz Tito dhe Georgi Dimitrov punuan në një projekt për bashkimin e dy vendeve të tyre në një Republikë Federative Ballkanike. Si një lëshim për palën jugosllave, autoritetet bullgare ranë dakord për njohjen e një etnie dhe gjuhe të veçantë maqedonase në një pjesë të popullsisë së tyre në pjesën bullgare të rajonit gjeografik të Maqedonisë. Ky ishte një nga kushtet e Marrëveshjes së Bledit, e nënshkruar midis Jugosllavisë dhe Bullgarisë më 1 gusht 1947. Në nëntor 1947, nën presionin e jugosllavëve dhe sovjetikëve, Bullgaria nënshkroi gjithashtu një traktat miqësie me Jugosllavinë. Kreu i shtetit bullgar Georgi Dimitrov ishte dashamirës për çështjen maqedonase. Partia Komuniste Bullgare u detyrua edhe një herë të përshtatte qëndrimin e saj me interesat sovjetike në Ballkan. Politikat që rezultuan nga marrëveshja u përmbysën pas ndarjes Tito-Stalin në qershor 1948, kur Bullgaria, duke qenë në varësi të interesave sovjetike, u detyrua të mbante një qëndrim kundër Jugosllavisë.
Periudha bashkëkohore
parapamje| Tariq Ali në Festivalin e Filmit Subversive 2012 në [[Zagrebi|Zagreb .]] Neni 142 i Kushtetutës së Kroacisë në mënyrë eksplicite ndalon çdo procedurë që mund të çojë në krijimin e asociimit me shtetet e tjera nëse kjo procedurë çon ose mund të çojë në rinovimin e një bashkimi shtetëror të sllavëve të jugut ose në çdo formë të shtetit të konsoliduar ballkanik. Kjo dispozitë e Kushtetutës kroate u kritikua në vitin 2009 nga kryetari i Komitetit Civil për të Drejtat e Njeriut Zoran Pusić (vëllai i Vesna Pusić ) i cili nënvizoi se është e papranueshme të kufizohet e drejta për t'u bashkuar me një shtet për arsye etnike. . Komiteti, megjithatë, nuk avokoi për ndonjë bashkim të tillë, por nënvizoi se neni u prezantua në kohën e Luftës Kroate për Pavarësi dhe para përmbysjes së Sllobodan Millosheviqit në Serbi, dhe se si i tillë ai nuk pranon se të gjitha vendet ndryshojnë me kalimin e kohës dhe se në kontekstin e integrimit evropian gjeneratat e ardhshme në Kroaci duhet të jenë të lira nga kufizime të tilla.
Në intervistën e tij me Nick Holdstock gjatë Festivalit të Filmit Subversive 2012 në Zagreb, aktivisti dhe shkrimtari politik pakistanezo-britanik Tariq Ali argumentoi për krijimin e Federatës Ballkanike si pjesë e formimit më të gjerë të federatave rajonale evropiane të afta për të balancuar ndikimin e vendeve kryesore evropiane. fuqi si Gjermania apo Franca.
Ivaylo Ditchev, profesor i antropologjisë kulturore në Universitetin e Sofjes, deklaroi në një intervistë për Deutsche Welle se ringjallja e frymës jugosllave të hapjes dhe diversitetit kulturor dhe ringjallja e idesë utopike të pasluftës të Federatës Ballkanike do të ishte e dobishme për rajonin dhe evropianët e tij. integrimin.
Gideon Ståhlberg
thumb|220px|Gideon Stålhberg Anders Gideon Tom Ståhlberg (26 janar 1908 - 26 maj 1967) ishte shahistë ndëkombëtar suedezë.
Ai fitoi në Kampionatin Suedezë të Shahut në vitin 1927, u bë kampion nordik në vitin 1929, dhe e mbajti titullin deri në vitin 1939.
Stählberg u bë i famshëm pasi fitoi ndeshjet kundër Rudolf Spielmann dhe Aron Nimzowitsch në vitin 1933 dhe 1934. Ai fitoi shumë turne në Argjentinë, disa prej tyre në garë me Miguel Najdorf.
Rezultatet e tij më të mira pasi u kthye në Evropë ishin: Saltsjöbaden 1948 (i 6-ti, duke u bërë kandidatë), në turenun e Budapestit më 1950 (i 7-ti) Amsterdam 1950 (i 3-ti), Budapest 1952 (i 3-ti), Saltsjöbaden 1952 (i 5-ti, duke u bërë pësëri kandidatë).
Në vitin 1967, ai udhëtoi në Leningrad për të marrë pjesë në turneun ndërkombëtar, por vdiq para se të luajë ndeshjen e parë. Ai u varros në Göteborg.
Familja
Ståhlberg u rrit në Surte jashtë Göteborg. Babai i tij ishte administrator dhe nëna e tij ishte infermiere. Ai ka pasur dy vëllezër dhe një motër. Ai u martua me Karin Stålhberg, me të cilën ka pasur një vajzë, Carin Ståhlberg.
Vaksinimi kundër COVID-19 në Shqipëri
Fushata e vaksinimit kundër COVID-19 në Shqipëri është një fushatë masive e imunizimit që u krijua nga autoritetet shqiptare për t’iu përgjigjur pandemisë së vazhdueshme të COVID-19. Filloi më 11 janar 2021.
Programi i vaksinimit
Në muajt e parë të fushatës së vaksinimit, agjencitë qeveritare shënjestruan personelin mjekësor dhe administrativ shëndetësor, së bashku me mysafirët dhe personelin e shtëpive të pleqve.
Vaksinat
Shqipëria bëri përpjekje në fillim të pandemisë për të siguruar një numër të mjaftueshëm dozash për qytetarët e saj. Marrëveshja e parë u bë përmes COVAX për të siguruar vaksina për 20% të popullsisë së përgjithshme. Marrëveshja prej rreth 4 milionë dollarësh me GAVI u ratifikua në parlament më 21 tetor 2020, nga ku Shqipëria u bë përfituese e vaksinës me vetëfinancim nga ky program. Në total përmes mekanizmit COVAX, vendi ka siguruar 1,140,000 doza për rreth 560 mijë njerëz ose 20% të popullsisë. Vaksinat në fjalë duhet të jenë Oxford-AstraZeneca dhe Pfizer-BioNTech, të cilat të dyja janë të miratuara nga OBSH. Në raundin e parë të shpërndarjes nga shkurti në maj, janë konfirmuar 120,000 vaksina AstraZeneca. Ndërsa në raundin e dytë, prill -qershor, u konfirmuan 23,400 doza Pfizer.
Duke parë se kjo mënyrë e sigurimit të vaksinave nuk do të ishte e aftë të siguronte një vaksinë në ditët e para të shpërndarjes së tyre në Evropë, dhe meqenëse u la jashtë shpërndarjes nga sindikata pasi nuk është anëtar i saj, zyrtarë të lartë shtetërorë u munduan të lidhnin një kontratë të drejtpërdrejtë me Pfizer në fund të muajit dhjetorit 2020.
Ndryshe nga kohët normale kur miratimi i barnave dhe pajisjeve mjekësore bëhet nga agjencia përkatëse e quajtur Agjencia Kombëtare e Barnave dhe Pajisjeve Mjekësore, gjatë një epidemie dhe ngjarjesh me rëndësi për shëndetin publik miratimi i vaksinave është nën përgjegjësinë e qeverisë përmes Ministrisë të Shëndetit. Vendimet merren në konsultim me Komitetin Qendror të Ekspertëve, i cili ngrihet në rastet e epidemive ose emergjencave mjekësore kombëtare dhe shërben si një organ konsultativ në varësi të Ministrisë së Shëndetësisë. Komiteti përbëhet nga ekspertë nga vetë ministria, Instituti i Shëndetit Publik, Qendra Kombëtare e Urgjencës, Shërbimi Kombëtar i Sëmundjeve Infektive dhe përfaqësues të institucioneve shëndetësore në varësi të situatës. Organet shtetërore shqiptare kanë miratuar deri më tani katër vaksina, të cilat janë: Pfizer – BioNTech; Oxford – AstraZeneca; Sputnik V; dhe CoronaVac.
Më 1 janar 2021, Kryeministri i Shqipërisë Edi Rama njoftoi arritjen e një marrëveshjeje me kompaninë Pfizer për një total prej 500 mijë dozash. Ardhja e vaksinave nga Pfizer do të ndahet në grupe, duke filluar me serinë e parë që duhet të vijë në fund të janarit dhe do të vazhdojë për disa muaj. Sidoqoftë, më vonë u shty në fillim të shkurtit nga vetë kompania për shkak të investimeve për të rritur kapacitetin e saj prodhues. Megjithë marrëveshjen e drejtpërdrejtë me kompaninë, grupi i parë i vaksinave Pfizer u dorëzua nga një shtet anëtar i pazbuluar i BE -së, i përbërë nga 975 doza.
Më 1 shkurt 2021, 1,170 doza të tjera të vaksinës Pfizer mbërritën në Shqipëri.
Që nga 12 Mars 2021, 23,325 persona u vaksinuan në Shqipëri, dhe 38,400 vaksina të reja mbërritën nga AstraZeneca. 40,800 doza shtesë të vaksinës AstraZeneca mbërritën në Shqipëri më 17 Prill, përmes mekanizmit COVAX.
Më 21 mars 2021, Shqipëria mori 10.000 doza të vaksinës Sputnik V të cilat u dhuruan nga Emiratet e Bashkuara Arabe, ndërsa 2 ditë më vonë Parlamenti miratoi një marrëveshje paraprake për furnizimin e vaksinës CoronaVac.
Më 21 mars 2021, Shqipëria arriti të sigurojë 1 milion doza përmes kompanisë turke të shpërndarjes Keymen İlaç për vaksinën CoronaVac të prodhuar nga kompania kineze Sinovac Biotech. Marrëveshja është e ndarë në dy pjesë, ku pjesa e parë parashikon sigurimin e 500,000 dozave të vaksinës brenda 60 ditëve dhe gjysma tjetër do të rinegociohet më pas. Seria e parë prej 192,000 doza u dërgua në të njëjtën ditë të nënshkrimit ndërsa 100,000 të tjerë u dërguan në 8 Prill. Grupi përfundimtar i 208,000 vaksinave, pjesë e marrëveshjes fillestare, u dërgua më 19 prill. Sipas Ministrisë së Shëndetësisë, dozat e administruara arrijnë nga 10 në 15 mijë në ditë, por aftësitë janë shumë më tepër, duke marrë parasysh përfshirjen e stafit mjekësor ushtarak.
Më 26 Mars 2021, vaksinimi për të moshuarit mbi 80 vjeç filloi me vaksinën Sputnik V. Sipas Ramës, priten të vijnë edhe 25 mijë doza të tjera të kësaj vaksine por nuk specifikoi nëse këto do të jenë donacione si 10 mijë të mëparshmet apo do të blihen nga kompania prodhuese.
Ministrja e Shëndetësisë Ogerta Manastirliu njoftoi se vaksinimi i moshave 65+ vjeç pritet të fillojë brenda javës dhe se 500,000 njerëz do të kenë marrë të paktën një dozë brenda majit 2021.
Teatri Apollon, Syros
Teatri Apollo, gjithashtu i njohur si Teatri Komunal "Apollo", është një teatër i ndodhur në Ermoupolis në Syros. Ai është një emblem i zhvillimit kultural në Ermoupolis dhe u ndërtua në vitet 1862-1864 sipas dizajnit të të famshit arkitekt italian Piero Sabo. Konstruktimi i tij filloi më 20 Prill 1864.
Vaksinimi kundër COVID-19 në Shqipëri
Vaksinat
Më 18 Prill 2021, një sasi prej 50,000 vaksinash Covishield, e cila është emri i markës së vaksinës AstraZeneca të prodhuar nga Instituti i Serumit të Indisë, u siguruan përmes iniciativës së Vaksinës Maitri nga Qeveria Indiane dhe u morën në aeroport nga Ambasadori Indian i shoqëruar nga dy ministra shqiptarë. Ambasadori vlerësoi Shqipërinë si një vend mik, duke thënë se u bë një përjashtim për sigurimin e vaksinave në vend, megjithëse vetë India e ka bllokuar eksportin e tyre për shkak të rritjes së rasteve.
Më 5, 12 19 dhe 26 Prill përmes katër lindjeve, një total prej 30,420 doza të vaksinës Pfizer u dorëzuan si pjesë e një kontrate të drejtpërdrejtë me kompaninë.
Teatri Apollon, Syros
Ndërtimi i teatrit
Në Hermupoli, gjatë periudhës 1830-1860 ka pasur një lëvizje të madhe teatrale.
Vaksinimi kundër COVID-19 në Shqipëri
Vaksinat
Më 20 Prill 2021, Komisioneri Evropian për Fqinjësinë dhe Zgjerimin, Olivér Várhelyi, njoftoi se Bashkimi Evropian do të shpërndajë 651,000 doza të vaksinës Pfizer në gjashtë vendet e Ballkanit Perëndimor, nga të cilat Shqipëria do të marrë 145,000 doza.
Teatri Apollon, Syros
Pjesa e jashtme e teatrit
Më 30 tetor 1861, Këshilli Bashkiak pranoi propozimet e qytetarëve dhe njëzëri vendosi të ndërtojë një Teatër dhe një Klub Teatri në sheshin qendror. Kostot e ndërtimit të Teatrit u vlerësuan në 60,000 dhrahmi, duke rezultuar në shumë reagime ndaj këtij vendimi. Megjithatë, u ndërtua një çati e përhershme për teatrin, i cili që nga viti 1828 shëtit në depot, klubet dhe kafenetë prej druri të Hermupoli.Teatri Apollo u themelua në fund të vitit 1862, shumë afër sheshit Miaouli, projektuar nga arkitekti Pietro Sambo i cili më pas punoi si arkitekt në bashkine e Hermupolit.
Vaksinimi kundër COVID-19 në Shqipëri
Vaksinat
Më 7 Prill 2021, qeveria shqiptare hapi rrugën për një marrëveshje për të siguruar një shumë paraprake prej 50,000 të vaksinës ruse Sputnik V të planifikuar të mbërrinte 10 ditë pas nënshkrimit të marrëveshjes. Edhe pse përdorimi i vaksinës Sputnik V kishte filluar më herët me 10,000 doza të dhuruara nga Emiratet e Bashkuara Arabe, një sasi e të cilave shërbeu si dhe një vlerësues i vaksinës në vend. Ishte më 30 Prill 2021 që miratimi zyrtar i vaksinës në Shqipëri u shpall në faqen zyrtare të Fondit Rus të Investimeve Direkte, i cili merret me shpërndarjen dhe eksportin e vaksinës.
Teatri Apollon, Syros
Hapja dhe Zhvillimi
Më 20 prill 1864, hapja e teatrit u bë me zgjuarsi të madhe, në prani të frymëzuesit të ndërtimit të Michalis Salvagos. Shfaqjet e para që u shfaqën në teatrin e sapo ndërtuar, përveç Rigoletto, ishin katër melodramë: Favored, Traviata, Survivorët dhe Cobblers, të luajtur nga një kompani italiane. Në prill të vitit 1866, teatri iu dha një ndërmarrjeje greke teatri, Shoqatës Greke të Dramës, e cila në një letër të datës 22 shkurt 1866, Ragavis (si kryetar i Komitetit Kombëtar të Teatrit) ja rekomandoi Komitetit Apollo të Teatrit. Pavarësisht nga cilësia e tij arkitektonike, megjithatë, ndërtesa nuk u karakterizua nga qëndrueshmëria e saj. Në 1874, ishte e nevojshme të rishikoheshin, ndërkohë që riparimet e reja ndodhen në 1881, 1890 (vendet dhe skena) dhe 1896 (e përgjithshme). Pas ndërtimit të ndërtimeve të reja, vazhdon zhvillimi i lëvizjes teatrore, pas prosperitetit të qytetit. Përkundër viteve të pafavorshme që pasuan, Teatri lulëzonte gjatë gjithë periudhës së luftës dhe emrat më të mëdhenj të teatrit modern grek janë vendosur në skenë të saj, gjithmonë me shfaqje të shkëlqyera.
Vaksinimi kundër COVID-19 në Shqipëri
Vaksinat
Gjatë majit, katër dërgesa të vaksinës Pfizer dhe BioNTech u bënë në Shqipëri me një total prej 50,310 të kësaj vaksine, shumica e të cilave janë nëpërmjet kontratave dypalëshe dhe tjetra si pjesë e programit të asistencës së BE-së për Ballkanin Perëndimor. Më 4 maj, parlamenti me disa akte normative i hapi rrugën negocimit të pjesës së dytë të kontratës për sigurimin e vaksinave SinoVac dhe njëkohësisht mundësinë e shtimit të vaksinave të tjera Sputnik V. Sasia e parë prej 60,000 doza nga kontrata e dytë me kompaninë turke që siguron vaksinat e prodhuara nga kinezja SinoVac u dërgua më 23 maj të të njëjtit muaj.
Teatri Apollon, Syros
Shkatërrime nga lufta
Për fat të keq, gjatë Luftës së Dytë Botërore, Teatri pësoi fatkeqësi të mëdha, të cilat çuan në nevojën për ndërhyrje të pas luftës, të cilat në një mënyrë ndryshuan fizionominë e ndërtesës. Gjatë luftës greko-italiane, teatri po abuzoheshte, u bë një kinema dhe në vitet që më pas, kurrë nuk u kthye në gjendjen e saj origjinale, edhe pse pas luftës pati disa shfaqje teatrale, në drejtimin e Marika Kotopouli, i cili më 24 mars 1953 dha performancën e fundit të jetës së saj. Teatri Apollo u konsiderua i papërshtatshëm për operim, dhe në vitin 1959 u vendos nga Bashkia për ta rinovuar atë. Riparimi i tij i përgjithshëm filloi në vitin 1970 dhe shkaktoi një dëm të madh të brendshëm. Vaultet prej druri u zëvendësuan me ballkone betoni. Aktivitetet e klubeve "Syros Apollon Theatrical Club" (e themeluar në 1977) dhe "Souris Artistic Group" (1978), që dhanë shfaqje në teatrin e kinemasë për të nxitur interesin e publikut, ishin shumë të rëndësishme. Faza e parë e rinovimit, e financuar nga shteti dhe EEC, u përfundua në vitin 1991. Teatri u rihap për herë të parë rreth 40 vjet më vonë me Takimin e katërt të Teatrove Amatorë të Egjeut (29 tetor deri në 8 Nëntor 1991) ku mori pjesë Shoqata Kulturore e Ano Syros. Piktura ne mure të reja u krijuan në vitin 1998 nga Dimitris Fortsas.
Teoria juridike
Etimologjia
Fjala anglisht rrjedh nga latinishtja, iurisprudentia. Juris është forma gjinore e ligjit jus, dhe prudentia që do të thotë maturi (gjithashtu: diskrecion, largpamësi, parathënie, kujdes). I referohet ushtrimit të gjykimit të mirë, sensit të përbashkët dhe kujdesit, veçanërisht në sjelljen e çështjeve praktike. Fjala u shfaq për herë të parë në anglishtin e shkruar në vitin 1628, në një kohë kur fjala prudence nënkuptonte njohuri ose aftësi në një çështje. Mund të ketë hyrë në anglisht përmes jurisprudencës franceze, e cila u shfaq më herët.
Teatri Apollon, Syros
Teatri Sot
Punimet e rindërtimit u përfunduan në vitin 2000 nga arkitekti Petros Pikionis, miratuar nga Ministria e Kulturës, nën mbikëqyrjen dhe kontributin e Shërbimeve Teknike të Bashkisë. Kapaciteti i teatrit sot është 350 njerëz. Që nga viti 2002, ka funksionuar në fushën e Teatrit «Kujtimet e Teatrit Apollo», me eksponate të ndryshme, të tilla si postera, kostume të prezantimeve të ndryshme dhe më shumë. Sot, organizon evenimente të ndryshme kulturore dhe festivale, si Festivali i Egjeut, Festival i Filmit Ndërkombëtar Animasyros dhe Festivali Ndërkombëtar i Muzikës Cikladike.
Teoria juridike
Përmbledhje
Jurisprudenca moderne filloi në shekullin XVIII dhe ishte përqendruar në parimet e para të ligjit natyror, të drejtën civile dhe ligjin e kombeve. Jurisprudenca e përgjithshme mund të ndahet në kategori si për nga lloji i pyetjeve që studiuesit kërkojnë të përgjigjen, ashtu edhe nga teoritë e jurisprudencës, ose shkollat e mendimit, në lidhje me atë se si përgjigjen më mirë në këto pyetje. Filozofia bashkëkohore e ligjit, e cila merret me jurisprudencën e përgjithshme, adreson problemet e brendshme të ligjit, sistemet juridike dhe problemet e ligjit, si një institucion shoqëror që ka të bëjë me kontekstin më të madh politik dhe shoqëror në të cilin ai ekziston.
Ky artikull adreson tre degë të ndryshme të mendimit në jurisprudencën e përgjithshme. E drejta e lashtë natyrore është ideja se ka kufij objektiv racional ndaj fuqisë së pushtetarëve legjislativ. Themelet e ligjit janë të arritshme përmes arsyes, gjë e cila është nga këto ligje të natyrës e ku ligjet njerëzore fitojnë çfarëdo force që ata kanë. Jurisprudenca analitike ( jurisprudenca sqaruese) hedh poshtë përkufizimin e ligjit natyror se cili është ligji dhe çfarë duhet të jetë. Ajo mbështet përdorimin e një këndvështrimi neutral dhe gjuhës përshkruese kur i referohet aspekteve të sistemeve juridike. Në kuadër të saj përfshinë edhe teori të tilla të jurisprudencës si p.sh. "pozitivizmi juridik", i cili pretendon se nuk ekziston asnjë lidhje e nevojshme midis ligjit dhe moralit dhe se forca e ligjit vjen nga faktet themelore shoqërore; dhe "realizmi juridik", i cili argumenton se praktika e ligjit në botën reale përcakton se cili është ligji, ligji që ka forcën që ai bën për shkak të asaj që bëjnë legjislatorët, avokatët dhe gjykatësit. Jurisprudenca normative ka të bëjë me teoritë "vlerësuese" të së drejtës. Ajo merret me synimin ose qëllimin e ligjit, ose cilat teori morale ose politike ofrojnë një themel për ligjin. Ajo jo vetëm që adreson pyetjen "Çfarë është ligji?", por gjithashtu përpiqet të përcaktojë se cili duhet të jetë funksioni i duhur i ligjit, ose cilat lloj veprimesh duhet të jenë subjekt i sanksioneve ligjore, dhe cilat lloj dënimesh duhet të lejohen.
Teatri Apollon, Syros
Arkitektura
Një mendim i përbashkët për Teatrin e Apollos është që ai është një miniaturë e Teatro alla Scala, por kjo nuk është e vërtetë. Arkitektura e tij është influencuar nga standardet Italiane dhe dizajni i tij është influencuar nga të paktën katër prej tyre: Teatro alla Scala (1776), San Carlo Theater i restauruar në Naples (1816), Teatri Akademik në Castellranco (1745), dhe më së fundmi Teatro della pergola në Florence (1755). On the contrary, the way of supporting the vaulted ceiling follows the French system of that time period. Internally, the stage was 9 m wide, 10 m deep. and quite limited to the requirements of the European lyrical theater, but kept the proportions of the Italian tradition. The decoration of the vouchers was simple, with light colors and frames with embossed rosettes in the center and gold plated jewelry at the corners. The seats, the rails and curtains of the visas were velvety. Surrounded by the ceiling of the roof, there wallpapers with representations of poets and music composers. Outside, the Theater has no rich architectural decoration. It is a simple two-storey building with a low marble base and plastered facades. The floors are divided by a strip of limestone and have a cornice with a wide cornice in the ground floor. In the central part of the main face, all of marble, the vertical axis with four pillars all over the height, bearing a shield, is strongly emphasized. The entire building has a single cornice, arched openings on the ground floor and rectangular on the floor. It was designed as a replica of La Scala, Milan and opened in 1864. Përkundrazi, mënyra e mbështetjes së tavanit të harkuar ndjek sistemin francez të asaj periudhe kohore.Brenda vendit, skena ishte 9 m e gjerë, 10 m e thellë. dhe mjaft i kufizuar në kërkesat e teatrit lirik europian, por mbajti përmasat e traditës italiane. Dekorimi i kuponave ishte i thjeshtë, me ngjyra të lehta dhe korniza me rozeta të stampuara në qendër dhe me bizhuteri ari të veshura në qoshe. Vendet, binarët dhe perdet e vizave ishin me kadife. Rrethuar nga tavani i çatisë, ka wallpapers me përfaqësime të poetëve dhe kompozitorëve të muzikës.Jashtë, Teatri nuk ka dekorim të pasur arkitektonik. Është një ndërtesë e thjeshtë dykatëshe me një bazament të ulët të mermerit dhe fasadave të suvatuara. Kate jane te ndara nga nje rrip guri gëlqeror dhe kanë një kornizë me një kornizë të gjerë në katin përdhesë. Në pjesën qendrore të fytyrës kryesore, të gjitha mermeret, boshti vertikal me katër shtylla në të gjithë lartësinë, që mbajnë një mburojë, theksohet fuqishëm. E gjithë ndërtesa ka një kornizë të vetme, hapje me hark në katin përdhesë dhe drejtkëndëshe në dysheme. Ajo u projektua si një kopje e La Scala, Milano dhe u hap në 1864.
Renaissance World Tour
Renaissance World Tour është turneu i nëntë koncert në vazhdim nga këngëtarja dhe kantautorja amerikane Beyoncé. U shpall më 1 shkurt 2023, në mbështetje të albumit të saj të shtatë, Renaissance (2022). Koncerti filloi më 10 maj 2023, në Friends Arena, në Stokholm, Suedi. Është turneu i saj i parë solo që nga Formation World Tour në 2016.
Koncerti zgjat rreth dy orë e gjysmë dhe është i ndarë në gjashtë akte, me Beyoncé që performon me radhë këngët e Renaissance, të ndërthurura me këngë nga e gjithë diskografia e saj. Shfaqja mori vlerësime nga kritikët, me vlerësime të veçanta për buxhetin e produktimit dhe performancën vokale të Beyoncé.
Sfondi
Turneu u tregua më 23 tetor 2022, kur Beyoncé nxori në ankand një biletë për një shfaqje të paspecifikuar. Bileta u shit për 50,000 dollarë në një ankand bamirësie në Wearable Art Gala për të mbështetur Teatrin WACO. Përfshinte dy bileta për koncertin, biletat e avionit First-Class, një qëndrim tre netë në hotel dhe një turne personal në prapaskenë të udhëhequr nga nëna e Beyoncé.
Më 1 shkurt 2023, Beyoncé njoftoi turneun përmes llogarisë së saj në Instagram.
Në mars 2023, drejtuesit e bizneseve në Sidnei n perëndimor filluan të avokojnë që Stadiumi Accor të kishte përparësi ndaj stadiumit Allianz për një koncert të Beyoncé në Uellsin e Ri Jugor, për shkak se Accor kishte dyfishin e kapacitetit të audiencës për të përmbushur kërkesat e saj për bileta. Mundësia që Stadiumi Allianz të sigurojë një koncert të turneut botëror të Renaissance ka provokuar kryesisht qeverinë e Uellsit të Ri Jugor që t'i japë fund ndalimit 57-vjeçar për mbajtjen e më shumë se katër koncerteve në vit në stadium. Ndalimi mund të hiqet në tetor 2023 për të lejuar që vendi të presë Beyoncé në 2024. Kryeministri i Uellsit të Ri Jugor tha se kjo mund t'i sjellë bizneseve lokale "1.3 miliardë dollarë shtesë". Ky ligj i koncerteve ekziston që nga viti 1965 për shkak të ankesave të zhurmës nga banorët e afërt, por tani qeveria po shtyn ta rrisë atë në 20 koncerte në vit.
Në prill 2023, Beyoncé mori me qira stadiumin më të madh të mbyllur në Evropë, Paris La Défense Arena, në Paris, Francë, për të bërë provat për turneun. Khirye Tyler dhe Dammo Farmer vlerësohen si drejtues muzikorë të turneut, me Damien Smith si drejtues të prodhimit muzikor. Producenti Amorphous ndihmoi me aranzhimet muzikore të turneut. Kompozitorja Emily Bear është pianistja e paraqitur për turneun.
Gazetari José Norberto Flesch raportoi në maj 2023 se Beyoncé do të bënte turne në Brazil midis marsit dhe prillit 2024.
Biletat
Krahas njoftimit të turneut, u njoftua gjithashtu se një shitje publike për pjesën e Amerikës së Veriut fillimisht nuk do të ndodhte, me të gjitha shitjet fillestare të biletave për këtë pjesë duke përdorur sistemin e Verified Fan të Ticketmaster. Për më tepër, të gjitha qytetet në pjesën e turneut të Amerikës së Veriut do të ndaheshin në tre grupe të ndryshme regjistrimi që të gjithë do të kishin periudha të ndryshme regjistrimi dhe kohë në shitje.
Jay Peters nga The Verge vuri në dukje se kjo përhapje jashtë kërkesës dukej se ishte një përpjekje e Ticketmaster për të parandaluar një incident identik me fiaskonë e Ticketmaster–Taylor Swift që kishte ndodhur më pak se tre muaj më parë, në të cilin Ticketmaster u mbyll gjatë parashitjes së Verified Fan të turneu Eras. Peters vuri në dyshim se sa efektive do të ishte strategjia pasi njerëzit mund të regjistroheshin për secilin nga grupet e regjistrimit në vend të vetëm një. Në dritën e keqmenaxhimit të shitjeve të biletave të koncertit të Swift-it, dhe Senati i SHBA-së që e dëgjoi atë ndezi, Komiteti Gjyqësor i Senatit postoi në Twitter nga llogaria e tyre zyrtare në Twitter, 'Ne po shikojmë, @Ticketmaster' në lidhje me Renaissance World Tour.
Në dritën e kësaj, Ticketmaster ka zbatuar politika të reja për të provuar dhe luftuar vështirësitë për pjesëmarrësit e koncerteve dhe për të "krijuar një përvojë më pak të mbushur me blerje biletash për fansat". Regjistrimi nuk garanton një biletë. Në vend të kësaj, një "proces i stilit të lotarisë" ndikon se kush vendoset në listën e pritjes dhe kujt i jepet një kod unik aksesi pas regjistrimit si Fans i Verifikuar. Biletat e blera në tregjet evropiane gjithashtu nuk mund të rishiten në Ticketmaster për më shumë se çmimi i tyre origjinal.
Skenimi dhe ndriçimi
Skenimi përbëhet nga dy skena të veçanta të lidhura nga një rampë e gjerë: skena A me një zgavër në formë rrethi në mes të një ekrani gjigant e të sheshtë; ndërsa skena B është e ndarë në një strukturë rrethore që rrethon të ashtuquajturin seksion VIP "Club Renaissance", me një zgjatim të rampës që vepron si rreze e shtrirjes. Skena përmban gjithashtu skulptura monumentale dhe tanke metalike, kuaj manikin, krahë robotikë, piroteknikë dhe teknologji ultravjollcë. Es Devlin Studio dhe Stufish Entertainment Architects ishin përgjegjës për dizajnin e skenës së bashku me Beyoncé dhe ekipin e saj krijues, Parkwood. Procesi i projektimit zgjati rreth 18 muaj.
Kostumografi
Beyoncé pati ndryshime të shumta në veshje gjatë gjithë spektaklit, nën stilimin e Shiona Turinit. Garderoba përmban një xhaketë Alexander McQueen me rruaza argjendi, një fustan të bardhë Anrealage me mëngë 'zile', i shndërruar në një kryevepër shumëngjyrëshe nën një dritë ultravjollcë, një trupore me porosi Courrèges argjendi me një prerje rrethore të mrekullueshme, një trupore Balmain të zbukuruar me perla, syze dhe kapele, një fustanellë metalike me pupla nga Coperni, një minifustan rrjetë shumëngjyrësh nga David Koma dhe një kostum blete nga Thierry Mugler. Aksesorët dhe bizhuteritë shtesë u bënë me porosi nga Tiffany &amp; Co. Ndër koleksionin e pjesëve të stilistëve, syzet e diellit MYKITA janë gjithashtu pjesë e shumëllojshmërisë së ansambleve të ekspozuara në shfaqje.
Përmbledhje
Shfaqja zgjat rreth dy orë e gjysmë. Ajo është e strukturuar në gjashtë akte të dallueshme në të cilat Beyoncé performon shumicën e këngëve nga Renaissance sipas rendit të albumit, të ndërthurura me këngë nga i gjithë katalogu i saj. Ndërsa publiku hyn në stadium, ngjyrat e Flamurit LGBTIQ+ shfaqen në ekran në formën e shiritave me ngjyra SMPTE. Midis seteve dhe ndryshimeve të kostumeve, videoklipet nga videot muzikore të Beyoncé dhe interludet e turneve të kaluar janë projektuar në ekranin LED, si dhe pamje të reja të filmuara posaçërisht për turneun dhe videot muzikore të papublikuara për albumin shoqërues.
Opening Act është realizuar nga vetë Beyoncé, në të cilën ajo këndon balada nga diskografia e saj e hershme. Retë rozë janë projektuar në ekran teksa ngrihet një imazh i një tabele me probleme, duke formuar një foto të Beyonce-s në një pozë të ngjashme me Venusin e Fjetur të Giorgione. Këngëtarja ngjitet në skenën kryesore për të performuar " Dangerously in Love 2 " dhe për të mirëpritur publikun. " Flaws and All " dhe " 1+1 " vazhdojnë setin përpara një kopertine të " I'm Going Down " të Rose Royce. Akti i hapjes përfundon me shfaqjen e " I Care ".
Nje interlud vizual jep aktin tjeter te Renaissance, duke treguar një montazh maksimalist të udhëtimeve ndërgalaktike dhe makinave robotike që të kujtojnë filmin fantastiko-shkencor të Fritz Lang të vitit 1927 Metropolis. Ky segment i shfaqjes me temë roboti është i ndërthurur me ndërthurje fjalësh të folura nga komentatori legjendar Kevin JZ Prodigy në një homazh ndaj kulturës ballroom. Ndërsa zëri pyet nëse publiku është "ready to serve" dhe "ready to slay", Beyoncé performon këngën e parë nga Renaissance, "I'm That Girl". Më pas Beyoncé performon "Cozy" me dy krahë mekanikë që mbajnë korniza argjendi që ndërveprojnë me të ndërsa kërcen. Më pas ajo interpreton "Alien Superstar", me elementë të " Sweet Dreams ", e ndjekur nga " Lift Off ". Dyshja franceze e kërcimit Les Twins kryen një pushim kërcimi në " 7/11 ".
Akti i Motherboard me temën e festës fillon me " Cuff It " dhe remiksin e tij brenda kupolës. Duke bërë rrugën e tyre drejt skenës dytësore rrethore, Beyoncé dhe kërcimtarët e saj më pas performojnë " Energy " dhe një përzierje të " Break My Soul " me remiksin e saj. Për këngën e fundit, një fryrese e nje kali disko del nga kupola per në skenë.