Konica
Historia
Në fund të shekullit 19, Konica kishte një shumicë popullsi musliman prej 68% dhe ato ishin kryesisht greqishtfolës. Konicë ishte edhe qendra administrative e një kaza (qark Osmane) që përmbante një popullsi kryesisht të krishterë. Me fillimin e luftërat Ballkanike dhe shkëmbimin të popullsisë midis Greqisë dhe Turqisë në 1923, afërsisht dy të tretat e muslimanëve të Konicës u konsideruan "turq nga me origjinë" dhe u larguan për në Turqi. Për shkak të popullsisë shqipfolës musliman në Epirin grek të hequr përfundimisht nga shkëmbimi i popullsisë, disa familje musliman në Epir greke nëpërmjet deklaratat e tyre të origjinës shqiptar arritën të mbeten. Ata u zëvendësuan prej rreth 1.000 grekët nga Kapadokia. Gjatë Luftës Civile Greke (1946-1949) rajoni përreth u bë një fushë beteje e madhe, ndërsa në dhjetor të vitit 1947 njësitë guerile komunist pa sukses u përpoq për të kapur qytezën. Pothuajse të gjitha ndërtesat e banuara me shqiptarë musliman në Konicës u shkatërruan gjatë luftës Luftës së Dytë Botërore. Në Konicë gjatë viteve 1950 popullsia musliman numëronte rreth 70 familje dhe këto kanë rënë me kalimin e kohës në numër të vogël e disa familje për shkak të konvertimet në krishterim për martesë apo migrim në Trakës Greke për martesë ku një popullsi musliman banon.Pusceddu, Antonio Maria (2013). "Local Brothers, National Enemies: Representations of Religious Otherness in Post-Ottoman Epirus (Greece)." Oriente Moderno. 93. (2): 605. "A confirmation of Muslim majority in local society can be found in the statistics presented by Panayōtis Aravantinos, who published a well-known book on Epirus in 1856, largely based on Ottoman statistics, in which  out  of  579 “households” (oikoi), 360 were “Turkish”, that is the 62 % of the population."; f. 606, "The town was the administrative seat of a kaza inhabited mainly by Christians. The Muslims of Konitsa were largely Greek-speaking, a rather unusual fact, given that the Muslim population of Epirus was predominately Albanian-speaking." f. 607. "The dividing  line  between  the  mostly Greek-speaking region of Konitsa and the mostly Albanian-speaking region of Leskovik and Karamouratia was supposed to roughly correspond to the Vjosa river valley between the two regions."; f. 608. "As elsewhere in Greece, the main event that reduced considerably the local Muslim community was the compulsory exchange of populations with Turkey, that led to the departure of about 2/3 of the local Muslims, replaced with about a thousand refugees from Cappadocia... (Konicë, with stress on ‘iʼ, is the Albanian form for Konitsa)."; f. 609. "As far as the border remained open it allowed connections and marriage exchanges with the nearby coreligionist  Albanian  population, whereas after its closure during the Cold War period, the Muslims of Konitsa felt in isolation, deprived of their place of worship and religious activity. During the 1950s around seventy families were still living there, a number that has gradually decreased so far, partly as a consequence of religious conversions (one of the few workable options for getting married), partly as a consequence of late departures to Eastern Thrace, where resides the only Muslim minority recognized by the Greek state, the other workable option for getting married."