cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abbad ibn Bishr
Vdekja
Abbadi mblodhi rreth katërqind burra nga Ensarët dhe nisi një ofensivë në radhët e armikut, duke detyruar tërheqjen e tyre në kopshtin e vdekjes, ku Abbad ibn Bishr u plagos rëndë. Edhe pse beteja ishte një fitore për muslimanët, dymbëdhjetë mijë nga forcat e tyre u vranë. Kaq të shumta ishin plagët e Abbadit, saqë ai nuk u njoh dot. Megjithëse se vdiq në moshë të re, Abbadi kontribuoi shumë në forcimin e bashkësisë së hershme muslimane dhe jeta e martirizimi i tij vazhdojnë të frymëzojnë pasuesit e Islamit në të gjithë botën.
Pedagogjia Freinet
Pedagogjia Freinet e njohur edhe si Sistemi i Frenesë është një pedagogji origjinale e zhvilluar nga Célestin Freinet dhe gruaja e tij Elise Freinet praktikë kjo e cila mbështetej në shprehjen e lirë të fëmijëve, tekste të lira, vizatime të lira, korrespodencë ndër shkollore, shtypshkronjë dhe gazetë studentore, etj.
Celestin Freinet flet për "teknikat Freinet", e jo për metodën Freinet sepse teknikat mund të evoluojnë ndërsa metodat jo. Ai i përshkroi ato në një libër të quajtur Teknikat Freinet të Shkollës Moderne - Les techniques Freinet de l'école moderne (1964). Kjo pedagogji është pjesë e lëvizjes së Edukimit të Ri (Pedagogjisë progresive) e cila daton që nga viti 1899, rrymat e ndryshme të së cilës (Adolphe Ferrière, Edouard Claparède, Ovide Decroly, Roger Cousinet, etj.) zhvilluan shkëmbime përmes Lidhjes Ndërkombëtare për Edukatën e Re falë kontributit të pedagogut zviceran Adolphe Ferrière.
Shkolla tradicionale është ajo e cila ka në qendër të vëmendjes temën që do të mësohet dhe programet që përcaktojnë këtë lëndë, e të cilat e specifikojnë dhe i japin përparësi në të njëjtën kohë. Pedagogjia Freinet ngre thellë vizionin e shkollës, duke konsideruar një shkollë të përqendruar tek fëmija.
I plagosur në mushkëri gjatë Luftës së Parë Botërore 1914-1918, Freinet e pati të vështirë të fliste kur rifilloi profesionin e tij. Kjo ishte një nga arsyet pse ai kërkoi të ngrinte një pedagogji aktive në të cilën mësuesi nuk do të kishte nevojë të mbante fjalime të gjata dhe kështu ai e përqendroi angazhimin e tij në organizimin e punës dhe bashkëpunimit në mësimdhënie.
Villeneuve-Saint-Germain
Villeneuve-Saint-Germain është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Villeneuve-Saint-Germain ka një popullsi prej 2512 banorë dhe sipërfaqe 4.54 km², me një dendësi prej 553 banor/km².
Bahri Kavaja
Bahri Ahmet Kavaja (1 janar 1924 – 1 janar 1989) ishte futbollist shqiptar i cili ka luajtur si mbrojtës me Vllazninë dhe Dinamon si edhe me kombëtaren shqiptare.
Në vitin 1950 pas ndeshjes kundër Hungarisë, ai u arritis nga Shqipëria bashkë me shokun e tij të skuadrës Dule Vathi duke notuar mes ngjushticës së Bosforit, duke mos u rikthyer në Shqipërinë e regjimit komunist - duke u sistemuar në Zelandën e Re.
Helgafellssveit
Helgafellssveit (Helgafellssveit), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Perëndimor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore Veriperëndimore.
SH.A.P Kosova : 1991-2006
SH.A.P Kosova : 1991-2006 libër me autorë Murat Gjonbala, Daut Doda. Botuar në Tiranë nga "Dita 2000", në vitin 2006. V.3, me 270 faqe. ISBN 99943-749-9-0
Kosova në qëndrimet e Enver Hoxhës : diskutim me Akademikun Rexhep Qosja
Kosova në qëndrimet e Enver Hoxhës : diskutim me Akademikun Rexhep Qosja libër me autor Luan Dode. Botuar në Tiranë nga "Medaur", në vitin 2006. Faqet e librit 321. ISBN 99943-793-5-6
Mawtini
Mawtini (arabisht: موطني "Atdheu im") është himni kombëtar i Irakut.
Është një poemë popullore e shkruar nga poeti palestinez Ibrahim Tuqan rreth vitit 1934 dhe është kompozuar nga Muhamedi Flayfel.
Në vitin 2004, ajo u ri-adoptua, me urdhër të shefit të Autoritetit të Përkohshëm të Koalicionit, Paul Bremer si himni kombëtar i Irakut. Zëvendësoi himnin e vejtër Ardh Alforatain, që ishte në përdorim nga viti 1981 deri në vitin 2004 dhe i lidhur me të regjimin e Sadam Huseinit.
Laval-d'Aurelle
Laval-d'Aurelle është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Laval-d'Aurelle ka një popullsi prej 54 banorë dhe sipërfaqe 8.72 km², me një dendësi prej 6 banor/km².
Nëpër udhë kah Kosova : tregime
Nëpër udhë kah Kosova : tregime me autor Nijazi Sulça. Botuar në Ankara, në vitin 2005. Faqe 32.
Flavia Julia Konstantina
Flavius Julia Konstantina (?-330) Ajo ishtë bija e Konstantius Chlorus dhë nje anëtar i dinastisë Konstantiane.
Turqit osmanë
Turqit Osmanli (Turqisht: Osmanlı Türkleri) ishin populli turqishtfolës i Perandorisë Osmane.
Informacioni i besueshëm për historinë e hershme të turqve osmanë mbetet i pakët, por ata e marrin emrin e tyre turk, Osmanlı, nga shtëpia e Osmanit I, themeluesi i Shtëpisë së Osmanit, dinastia sunduese e Perandorisë Osmane për tërë 624 vitet e saj. Duke u zgjeruar nga baza e saj në Bitini, principata osmane filloi të përfshinte myslimanë të tjerë turqishtfolës dhe të krishterë jo-turq. Duke kaluar në Evropë nga vitet 1350, duke ardhur për të dominuar Mesdheun dhe, në 1453, duke kapur Kostandinopojën (kryeqyteti i Perandorisë Bizantine), Turqit Osmanë bllokuan të gjitha rrugët kryesore tokësore midis Azisë dhe Evropës. Evropianët perëndimorë duhej të gjenin mënyra të tjera për të tregtuar me Lindjen.
Termi "Osmanët" u bë e njohur për herë të parë në Perëndim në shekullin e 13-të kur ata migruan drejt perëndimit në Perandorinë Selxhuke në Anadoll. Pas Luftës së suksesshme për Pavarësi Turke që përfundoi me lëvizjen kombëtare turke nga Mustafa Qemali duke rimarrë pjesën më të madhe të tokave të humbura nga Aleatët, lëvizja shfuqizoi sulltanatin osman më 1 nëntor 1922 dhe shpalli Republikën e Turqisë më 29 tetor 1923. Lëvizja anuloi Traktatin e Sèvres dhe negocioi traktatin dukshëm më të favorshëm të Lozanës (1923) nga Ismet Inony, duke siguruar njohjen e kufijve kombëtarë modernë turq, të quajtur Misak-ı Milli (Pakti Kombëtar).
Gërmadhat e kishës në Banjë
Gërmadhat e kishës në Banjë është një monument i trashëgimisë kulturore në Banjë, Zubin Potok, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-981/66.
Tusse
Tousin Michael Chiza (lindur 1 janar 2002), i njohur si Tusse, është një këngëtar suedez kongolez.
Chiza lindi në Kongo-Kinshasa dhe erdhi në Suedi vetëm si refugjat, në Suedi ai filloi të jetonte me një familje në fshatin Kullsbjörken ku ka banuar që nga viti 2015. Ai mori pjesë si këngëtar në spektaklin suedez të talenteve Talang 2018 (si Tousin Chiza) i cili u transmetua gjithashtu në TV4; ai arriti në gjysmëfinale para se të eliminohej. Ai mori vlerësime për performancën e tij gjysmëfinale nga gjyqtarja Bianca Ingrosso. Tusse ishte një finalist në Swedish Idol 2019, transmetuar në TV4, së bashku me Freddie Liljegren, dhe në fund të fundit u shpall fitues në finale.
Pasi fitoi Idol Suedez, ai lëshoi tri këngë teke, dy prej tyre këngë që interpretoi në Idol: një kopertinë e "How Will I Know" më 22 nëntor 2019 si një garues në Top 12 dhe, si një finalist, versionin e tij të këngës fituese të sezonit, "Rain", më 3 dhjetor 2019. Si rezultat i fitores së tij, ai mori të lëshojë këngën e tij debutuese si një CD të vetëm si dhe në iTunes Store. Kënga e tij e tretë quhet "Innan du går"
Ayn, Savoie
Ayn është një komunë në Francë. Aynbën pjesë në departamentin Savoie të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 332 banorë (regjistrimi 2006) dhe sipërfaqe 7.44 km².
Saint-Clément, Aisne
Saint-Clément është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Saint-Clément ka një popullsi prej 54 banorë dhe sipërfaqe 5.01 km², me një dendësi prej 11 banor/km².
Vihuela meksikane
thumb|220px|Vihuela meksikane Vihuela meksikane është një instrument meksikan si kitarë e shekullit 19 me pesë tela dhe zakonisht luhet në grupe mariaçi.
Vihuela meksikane
Edhe pse vihuela meksikane ka të njëjtin emër si instrumenti historik spanjoll, të dy janë të dallueshëm. Vihuela meksikane ka më shumë të përbashkëta me Timple Canario për shkak të të dyve që kanë pesë tela dhe të dy kanë të pasme të harkuara. Vihuela meksikane është akorduar në mënyrë të ngjashme me kitaren. Dallimi është se vargjet e hapura G, D dhe A janë akorduar një oktavë më të lartë se një kitarë, duke i dhënë kështu një tingull tenorit ose një katran më të lartë. Matësi i vargjeve dhe renditja në të cilën ato aplikohen janë të rëndësishme në prodhimin e një tingulli të butë ose një tingull të guximshëm kur instrumenti është i ngulur. Zbatimi i vihuela te një mariaçi është të japësh një duet të llojeve me kitaren spanjolle, një që ka një akordim të ulët ndërsa vihuela ka akordimin më të lartë për të plotësuar njëri-tjetrin. Pika optimale për të zhvarrosur këtë instrument është midis vrimës së tingullit dhe pikës ku bordi i fikut ose qafa takon trupin e instrumentit. Kjo zonë është aty ku mund të instalohet një roje marrëse (e njëjta zonë lineare midis periudhave të sipërme dhe të poshtme më të afërta me tabelën e gishtërinjve.) Vihuela meksikane është një kitarë e vogël ritme me trup të thellë e ndërtuar përgjatë vijave të njëjta me guitarrón. Vihuela meksikane përdoret nga grupet mariaçi. Ky instrument është i strumuar me të gjitha këshillat e thonjve për të prodhuar një tingull të pasur, të plotë dhe të qartë të akordeve që luhen. Një zgjedhje gishti (la púa) në gishtin e treguesit dhe ose gishtat e dytë dhe të tretë, i jep asaj një tingull më të ndritshëm dhe më të qartë kur vidhoset. Shumë që luajnë vihuela kanë më thonjtë më të gjatë në dorën e tyre cingëlluese për të lehtësuar teknikën e tyre të lojës dhe për të marrë gjithashtu një tingull të qartë kristal.
Lista e liqeneve të Bosnjës dhe Hercegovinës
Liqenet Natyrore në Bosnjë dhe Hercegovinë  përfshijnë një territor prej 61.5 km2, e cila është më pak se 0.12% të totalit të sipërfaqes së Bosnje dhe Hercegovinës. Busko Blato  është liqeni më i madhë, sipërfaqja e tij është 56.7 km2. Blidinje është liqeni më i madh malor-natyror  në Bosnje dhe Hercegovinë, me sipërfaqe të ndryshme mes 2,5 dhe 6 km2, dhe Busko Blato liqeni me madhësinë e tij të përgjithshme 56.7 km2 është liqeni më i madhë artificial  në Bosnjë dhe Hercegovinë; megjithatë kjo nuk është e harruar se ky liqen është bërë nga akumulimi i ujit nga moçalet, më herët në mënyrë natyrale nga kënetat  dhe  nga sistemi batak.Madhësia e përgjithshme e të gjithë liqeneve është 1/10 më e madhe se mesatarja botërore. Për shkak të kësaj, liqenet natyrore në Bosnjë dhe Hercegovinë nuk janë ekonomikisht të rëndësishme.
Supozohet se liqenet natyrore të  Bosnjës dhe Hercegovinës janë më të rinj se 9000 vjet, ndryshe nga liqenet e tjera evropiane. Kjo është konstatuar pas eksplorimeve  të moshës absolute nga balta e liqenit. Është shkruar në literaturën e vjetër se liqenet malore të Bosnjë-Hercegovinës janë bërë për shkak të lëvizjeve akullnajore.. Nëse nuk ka pasur liqene natyrore në Bosnjë dhe Hercegovinë, pastaj liqenet artificiale janë krijuar, për shembull liqeni Jugovo në malet Zelengora.
Hutovo Blato është krijuar në luginën e lumit Neretva dhe kjo  jetesë varet nga energji a  dhe përmirësuesnë përpjekjet në  lumit Neretva . Kërkimet natyrore të liqenit të Bosnjës dhe Hercegovinës kanë filluar në vitin 1924 dhe se kërkimi ishte i vendosur në  mundësi të mira natyrore dhe biologjike për kultivimin e peshkut.
Nga Kosova për Kosovën : profile biografike personalitetesh dhe luftëtarësh të shquar
Nga Kosova për Kosovën : profile biografike personalitetesh dhe luftëtarësh të shquar : (studime, skica, publicistikë, dokumente, ilustrime) me autor Marenglen Verli. Botuar në Tiranë nga "Botimpex", në vitin 2006. V.1, me 348 faqe. ISBN 99943-801-1-7
Cellier-du-Luc
Cellier-du-Luc është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Cellier-du-Luc ka një popullsi prej 88 banorë dhe sipërfaqe 14.73 km², me një dendësi prej 6 banor/km².
Russian Woman
"Russian Woman" është një këngë e interpretuar nga këngëtarja ruso-taxhikane Manizha që e ka përfaqësuar Rusinë në Festivalin Evropian të Këngës 2021 në Roterdam.
Festivali Evropian i Këngës
Kënga u zgjodh për të përfaqësuar Rusinë në Eurovision Song Contest 2021, pasi Manizha u zgjodh përmes Yevrovidenie 2021 - Natsionalnyy Otbor. Gjysmëfinalet e garës 2021 do të shfaqin të njëjtën renditje të vendeve siç përcaktohet nga shorti për gjysmëfinalet e garës 2020. Rusia u vendos në gjysmëfinalen e parë, që do të mbahej më 18 maj 2021 dhe ishte planifikuar të performonte në gjysmën e parë të shfaqjes.
Skënder Durmishi
Skënder Durmishi është Ambasador i Republikës së Kosovës në Podgoricë (Mal të Zi).
Arsimimi
1980    Fakuleti Juridik, Universiteti i Prishtinës 2009    Master(Mr.Sc) nga Marrëdhëniet Ndërkombëtare, Fakulteti Jurididk, Universiteti i Prishtinës 2015 PhD i Shkencave Juridike – (Marrëdhënie Ndërkombëtare ), Universiteti i Shkupit.
Përvoja profesionale në diplomaci
2008- 2010 Sekretar i Parë / Ministër Këshilltar (Zëvendës Ambasador) Ambasada e Kosovës, Bruksel 2010 - 2012 Charge d’Affaires( Shef i Misionit)- Ambasada e Kosovës në Maqedoni 2012 - 2013 Charge d’Affaires( Shef i Misionit)- Ambasada e Kosovës në Kanbera, Australi 2014 - 2015 Drejtor i Përgjithshëm i Akademisë Diplomatike/MPJ 2016 Ambassador i Republikës së Kosovës në Podgoricë/Mali I Zi
Përvoja e paraprake
1978 - 1980 Gazetar, Gazeta e studentëve ”Bota e re”, Prishtinë 1980 - 2003 Gazetar/redaktor/ moderator në TVP (TV Prishtina) RTK,( Radio Televisioni i Kosovës), TV UNMIK 2003 - 2006 Redaktor i Redaksisë së Lajmeve Ndërkombëtare në RTK 2006 - 2008 Këshilltar për Medie dhe Zëdhënës i Kryetarit të Kuvendit të Kosovës 2008 Këshilltar i Lartë në Qeverinë e Kosovës
Jeta personale
I martuar me Flora Durmishin, tre fëmijë - Dafina, Etleva,Besiani
Mërgimi nga Shqipëria
Mërgimi (ose emigrimi, emigracioni) nga Shqipëria është dukuria e largimit të shqiptarëve për arsye politike, sigurie dhe ekonomike.
Historia
Që pas viteve 1990, shumë banorë të Shqipërisë u larguan për një jetë më të mirë. Iknin me anije, përmes ambasadave, më pas me gomone, duke rrezikuar seriozisht jetën. Në atë kohë mërgimi ishte një proces praktikisht i pandalshëm. Shqipëria vinte nga një regjim diktatorial, që kishte mohuar shumë mundësi dhe e kishte çuar popullsinë në një varfëri ekstreme dhe uri për të parë botën.
Mërgimi i asaj periudhe kishte dhe anët e veta pozitive, teksa remitancat u bënë një burim i rëndësishëm i të ardhurave dhe konsumit në vend dhe shumë individë u kthyen, duke hapur biznese e duke sjellë përvojën e Evropës, kryesisht të Italisë e Greqisë.
Rebelimi i vitit 1997 nxiti një tjetër valë si pasojë e pasigurisë për jetën, një faktor i ri shtytës për emigracionin.
Stabilizimi i ekonomisë pas viteve 2000 e ngadalësoi ritmin e mërgimit. Ekonomia e vendit po rritej, kishte më shumë mundësi për të rinjtë, kompani të huaja të mëdha po hynin në vend, duke ofruar vende pune me paga relativisht të larta.
Aynac
Aynac është një komunë në Francë. Aynacbën pjesë në departamentin Lot të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 573 banorë dhe sipërfaqe 21.55 km².
Barbi dhe arrëthyesi
Barbi dhe arrëthyesi (titulli origjinal: Barbie in the Nutcracker) është një film i animuar amerikan, i prodhuar nga Mainframe Entertainment dhe Mattel Entertainment, me regji të Owen Hurley. Filmi është i bazuar në përrallën gjermane "Arrëthyesi dhe mbreti mi" nga Ernst Theodor Amadeus Hoffmann, ndërsa muzika në baletin "Arrëthyesi" nga Çajkovski. Është filmi i parë në serinë e filmave të Barbit me animim kompjuterik.
Champs, Aisne
Champs është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Champs ka një popullsi prej 286 banorë dhe sipërfaqe 9.16 km², me një dendësi prej 31 banor/km².
Fida'i
Himnit kombëtar i Palestinës  ("Revolucionari"; arabisht: فدائي Fida shafi'i), është himni kombëtar i Palestinës. U miratua nga Organizata Çlirimtare Palestineze në vitin 1996, në pajtim me Nenin 31 të Shpalljes së Pavarësisë Palestineze më 1988. Është shkruar nga Said El Muzayin (i njohur si Fata Al Thawra, "djali i revolucionit"), muzika është kompozuar nga maestroja egjiptian Ali Ismael, dhe himni njohet si "himni i shëlbimit palestinez".
Flamur Gashi
Flamur Gashi ka lindur në Pejë, Kosovë, më 10 qershor 1969, është diplomat shqiptar.
Biografia
Flamur Gashi është diplomuar në Fakultetin e Letërsisë dhe Gjuhës Shqipe në Prishtinë. Pas disa trajnimeve dhe specializimeve në Akademinë Diplomatike të Ministrisë së Punëve të Jashtme –Tiranë, zoti Gashi ka kryer funksionin ‘Këshilltar’ të disa ministrave në Republikën e Kosovës.
Kontributi i tij është gjithashtu i njohur dhe në fushën e gazetarisë dhe atë të studimeve politike. Ai ka qenë Drejtor i Institutit Kombëtar të Diasporës në Ministrinë Punëve të Jashtme; Drejtor Ekzekutiv i Institutit të Studimeve Politike –Tiranë; Drejtor i Qendrës Ndërkombëtare të Shtypit, me rastin e vizitës së Presidenti Xhorxh W. Bush në Tiranë. Në maj 2010 është emëruar Ambasador i Jashtëzakonshëm dhe Fuqiplotë i Republikës së Shqipërisë në Bosnjë dhe Hercegovinë. Në nëntor 2014 zoti Gashi është emëruar Këshilltari i Presidentit për Rajonin, njëkohësisht është pedagog në Universitetin AAB në Prishtinë.
Zoti Flamur Gashi është vlerësuar me dekorata mirënjohjeje dhe çmime speciale.Gashi ka marrë mirënjohjen më të lartë rajonale, çmimin special “Ambasadori më i mirë në regjionin e Evropës Juglindore dhe Qendrore“, që ndahet nga Agjencia e Pavarur Rajonale për zgjedhjen dhe promovimin e menaxherëve dhe kompanive më të mira në Bosnje e Hercegovinë, Evropë Juglindore dhe Qendrore dhe nga Shoqata Evropiane e Menaxherëve në Bosnje e Hercegovinë dhe revista “Euromenager”.
Ai është i martuar dhe ka tre fëmijë. Flet serbisht, kroatisht, gjermanisht dhe anglisht.
shih edhe
http://oralhistorykosovo.org/sq/flamur-gashi/#prettyPhoto[pp_gal]/0/
Neuroshkenca e sjelljes
Neuroshkenca e sjelljes, e njohur gjithashtu si psikologji biologjike, [ ] biopsikologji, ose psikobiologji, [ ] është aplikimi i parimeve të biologjisë për studimin e mekanizmave fiziologjikë, gjenetikë dhe zhvillimorë të sjelljes tek njerëzit dhe kafshët e tjera.[ Historia
Neuroshkenca e sjelljes si një disiplinë shkencore doli nga një sërë traditash shkencore dhe filozofike në shekujt 18 dhe 19. Në filozofi, njerëz si René Descartes propozuan modele fizike për të shpjeguar sjelljen e kafshëve dhe njerëzve. Descartes sugjeroi se gjëndra pineale, një strukturë e paçiftuar e mesit në trurin e shumë organizmave, ishte pika e kontaktit midis mendjes dhe trupit. Descartes gjithashtu përpunoi një teori në të cilën pneumatika e lëngjeve trupore mund të shpjegonte reflekset dhe sjelljet e tjera motorike. Kjo teori u frymëzua nga statujat lëvizëse në një kopsht në Paris.[4] Stimulimi elektrik dhe lezionet mund të tregojnë gjithashtu efektin e sjelljes motorike të njerëzve. Ata mund të regjistrojnë aktivitetin elektrik të veprimeve, hormoneve dhe kimikateve dhe efektet që barnat kanë në trup, të gjitha këto ndikojnë në sjelljen e përditshme të dikujt.
Edhe filozofë të tjerë ndihmuan në lindjen e psikologjisë. Një nga tekstet më të hershme në fushën e re, Parimet e Psikologjisë nga William James, argumenton se studimi shkencor i psikologjisë duhet të bazohet në një kuptim të biologjisë.
Shfaqja e psikologjisë dhe neuroshkencës së sjelljes si shkenca legjitime mund të gjurmohet nga shfaqja e fiziologjisë nga anatomia, veçanërisht neuroanatomia. Fiziologët kryen eksperimente mbi organizmat e gjallë, një praktikë që nuk u besua nga anatomistët dominues të shekujve 18 dhe 19.[5] Puna me ndikim e Claude Bernard, Charles Bell dhe William Harvey ndihmoi për të bindur komunitetin shkencor se të dhëna të besueshme mund të merren nga subjektet e gjalla.
Edhe para shekullit të 18-të dhe të 19-të, neuroshkenca e sjelljes kishte filluar të merrte formë që në vitin 1700 p.e.s.[6] Pyetja që duket se lind vazhdimisht është: cila është lidhja midis mendjes dhe trupit? Debati është referuar zyrtarisht si problemi mendje-trup. Ekzistojnë dy shkolla kryesore të mendimit që përpiqen të zgjidhin problemin mendje-trup; monizmi dhe dualizmi.[4] Platoni dhe Aristoteli janë dy nga disa filozofë që morën pjesë në këtë debat. Platoni besonte se truri ishte vendi ku ndodhnin të gjitha mendimet dhe proceset mendore.[6] Në të kundërt, Aristoteli besonte se truri i shërbente qëllimit të ftohjes së emocioneve që rrjedhin nga zemra.[4] Problemi mendje-trup ishte një hap drejt përpjekjes për të kuptuar lidhjen midis mendjes dhe trupit.
Një tjetër debat u ngrit në lidhje me lokalizimin e funksionit ose specializimit funksional kundrejt barazisë potenciale, i cili luajti një rol të rëndësishëm në zhvillimin në neuroshkencën e sjelljes. Si rezultat i lokalizimit të hulumtimit të funksionit, shumë njerëz të famshëm që gjenden brenda psikologjisë kanë arritur në përfundime të ndryshme. Wilder Penfield ishte në gjendje të zhvillonte një hartë të korteksit cerebral duke studiuar pacientët epileptikë së bashku me Rassmussen.[4] Hulumtimet mbi lokalizimin e funksionit i kanë çuar neuroshkencëtarët e sjelljes në një kuptim më të mirë se cilat pjesë të trurit kontrollojnë sjelljen. Kjo është ilustruar më së miri përmes studimit të rastit të Phineas Gage.
Termi "psikobiologji" është përdorur në një sërë kontekstesh, duke theksuar rëndësinë e biologjisë, e cila është disiplina që studion modifikimet organike, nervore dhe qelizore në sjellje, plasticitetin në neuroshkencë dhe sëmundjet biologjike në të gjitha aspektet, përveç kësaj, biologjinë. fokuson dhe analizon sjelljen dhe të gjitha subjektet për të cilat ajo shqetësohet, nga pikëpamja shkencore. Në këtë kontekst, psikologjia ndihmon si një disiplinë plotësuese, por e rëndësishme në shkencat neurobiologjike. Roli i psikologjisë në këtë pyetje është ai i një mjeti social që mbështet shkencën kryesore ose më të fortë biologjike. Termi "psikobiologji" u përdor për herë të parë në kuptimin e tij modern nga Knight Dunlap në librin e tij An Outline of Psychobiology (1914).[7] Dunlap ishte gjithashtu themeluesi dhe kryeredaktori i revistës Psychobiology. Në njoftimin e asaj reviste, Dunlap shkruan se revista do të botojë kërkime "...që kanë të bëjnë me ndërlidhjen e funksioneve mendore dhe fiziologjike", që përshkruan fushën e neuroshkencës së sjelljes edhe në kuptimin e saj modern.[7]
Lec Shkreli
Lec Shkreli piktor shqiptar, aktiviteti krijues i tij ka nisur që në vitet 1965. Punimet janë kompozime në vaj, peizazhe të ndryshme dhe natyra të qeta, ku spikasin edhe portretet e grave me kostume të larmishme kombëtare. Lec Shkreli ka një krijimtari gati gjysmëshekullore. Ekspozitën e parë e çeli kur ende ishte në Liceun Artistik, pastaj vijoi me të tjerat në Tiranë, Durrës, Berat, Kinë, Francë, Dubai, Gjermani, Rumani, Danimarkë.
Lec Shkreli ka lindur në Tiranë në vitin 1942. Studion në Liceun Artisitk “Jordan Misja (1956-1960) nën drejtimin e piktorëve të mirënjohur Sadik Kaceli dhe Abdurrahim Buza. U diplomua në Institutin e Lartë të Arteve (sot Universiteti i Arteve), Tiranë (1960-1965) në atelien e piktorëve të shquar Guri Madhi dhe Vilson Kilica. Gjatë viteve akademike mbajti kontakte me skulptorin e njohur Odhise Paskali, i cili e inkurajoi në rrugën krijuese.
Shkreli (1959-1989) ka qenë pjesëmarrës në pothuajse tërë ekspozitat kombëtare dhe jubilare, veprat e të cilit janë vlerësuar me çmime në gjininë e kompozimit dhe të portretit, punë të cilat ndodhen në fondin e Galerisë Kombëtare të Arteve (14 punime). Veprat e Shkrelit janë ekspozuar dhe në vende të ndryshme të botës (Paris, Romë, Ankara, Aleksandri, Moskë, Pekin, Berlin, Bukuresht) në ekspozita dhe bienale në grup të organizuara nga shteti shqiptar. Pas viteve të komunizmit Shkreli vazhdon të jetë aktiv në jetën artistike të Tiranës ndërkohë krijimtaria e realizmit socialist qëndron pas dhe vazhdon të eksperimentojë në gjini të ndryshme duke ndjekur rrymat e impresionizmit, ekspresionizmit, fovizmit dhe kubizmit. Gjatë 30 viteve të fundit merr pjesë në mënyrë intensive në ekpsozita dhe biennale individuale dhe në grup, kombëtare dhe ndërkombëtare.
Stratokracia
Një stratokraci (nga στρατός, stratos, "ushtri" dhe κράτος, kratos, "dominion", "fuqi", gjithashtu stratiokraci) është një formë qeverisjeje e kryesuar nga krerët ushtarakë. Nuk është e njëjtë me diktaturën ushtarake apo juntë ushtarake, ku pushteti politik i ushtrisë nuk zbatohet dhe as mbështetet nga ligje të tjera. Përkundrazi, stratokracia është një formë e qeverisjes ushtarake në të cilën shteti dhe ushtria janë tradicionalisht ose kushtetutisht i njëjti ent, dhe postet qeveritare mbahen gjithmonë nga oficerë të porositur dhe udhëheqës ushtarakë. Të drejtën e zgjedhjes ose të qeverisë kanë shtetasit me shërbim të detyrueshëm ose vullnetar ushtarak ose të liruar me nder. Fuqia politike e ushtrisë mbështetet nga ligji, kushtetuta dhe shoqëria. Prandaj, një stratokraci mund të konsiderohet një meritokraci dhe nuk duhet domosdoshmërisht të jetë autokratike në natyrë për të ruajtur të drejtën e saj për të sunduar.
Stratokracitë moderne
parapamje|160px|Gjenerali i lartë [[Than Shwe, i cili ishte Kryetar i Këshillit Shtetëror për Paqe dhe Zhvillim nga viti 1992 deri më 2011.]] Ekuivalenti më i afërt modern me një stratokraci, Këshilli Shtetëror për Paqe dhe Zhvillim i Mjanmarit (Burma), i cili sundoi nga viti 1997 deri më 2011, ndryshonte pa dyshim nga shumica e diktaturave të tjera ushtarake në atë që shfuqizoi plotësisht kushtetutën civile dhe legjislaturën. Një kushtetutë e re që hyri në fuqi në vitin 2010 çimentoi mbajtjen e Tatmadaw në pushtet nëpërmjet mekanizmave të tillë si rezervimi i 25% të vendeve në legjislaturë për personelin ushtarak. Qeveria kushtetuese civile u shpërbë përsëri në grushtin e shtetit të Mjanmarit të vitit 2021, me pushtetin që iu transferua Tatmadawit përmes Këshillit të Administratës Shtetërore.
Territori përtej detit i Mbretërisë së Bashkuar, Zonat e Bazës Sovrane të Akrotirit dhe Dhekelisë në ishullin e Qipros, ofrojnë një shembull tjetër të një stratokracie: Forcat Britanike Qiproja qeverisin territorin, me gjeneral-major Robert Thomson që shërben si administrator nga viti 2019. Territori i nënshtrohet ligjeve unike të ndryshme nga ato të Mbretërisë së Bashkuar dhe të Qipros.
Komuna e Leskocit
Komuna e Leskocit (serbisht: Општина Лесковац/Opština Leskovac) është komunë në qarkun Jabllanicë në jug të Serbisë. Selia e komunës është qyteti Leskoc. Sipas regjistrimit të vitit 2011, komuna e Leskocit kishte 144.206 banorë.
Bimo Fakja
Bimo Fakja (lindur më 1919 në Kiras të Shkodrës) ka qënë një ish futbollist shqiptar i cili ka luajtur me Vllazninë, Partizanin dhe Flamurtarin si edhe me kombëtaren shqiptare. Ai gjithashtu njihet pjesë për pjesmarrjen e tij në 1946 ndeshjen e futbollit Shqipëri vs Jugosllavi, e cila ishte ndeshja e parë zyrtare e Shqipërisë. Gjithsej, ai zhvilloi gjashtë paraqitje nga viti 1946 e deri në 1952.
Kópavogur
Kópavogur (Kópavogsbær), është një qytet dhe komunë e më e madhe sipas numrit të popullsisë në Islandë.
Kópavogur kryesisht është i përbërë nga zonat e banuar, por gjithashtu ka edhe zona ekonomike dhe shumë aktivitete industriale. Ndërtesa kë e lartë në Islandë, kulla Smáratorg, është i vendosur në qendër të Kópavogur.
Historia
Kópavogur është historikisht i rëndësishëm si vendin i takimit në vitin 1662 në Kópavogur .Kjo ngjarje shënoi përfshirjen totale të Islandës në Danimarkë-Norvegji, kur, në emër të popullit islandez, peshkopi Brynjólfur Sveinsson dhe Árni Oddsson, një avokat, nënshkrua një dokument që konfirmonte futjen e monarkisë absolute nga Mbreti gjithashtu aplikohet në Islandë.
Alexander Mcqueen
alexander mcqueenLee alexander mc queen CBE (17 mars 1969 - 11 shkurt 2010) ishte një modist britanik dhe couturier. themeloi labelin e tij Alexander McQueen në vitin 1992, dhe ishte krye-dizajner në Givenchy nga viti 1996 deri në vitin 2001. Arritjet e tij në modë i dhanë atij katër çmime British Designer of the Year (1996, 1997, 2001 dhe 2003), si dhe çmimin e CFDA's International Designer of the Year në vitin 2003. McQueen vdiq nga vetëvrasja në vitin 2010 në moshën 40 vjeçare, në shtëpinë e tij në Mayfair, Londër, menjëherë pas vdekjes së nënës së tij.
McQueen kishte një sfond në rrobaqepësi para se të studionte modën dhe filloi një karrierë si dizajner. Koleksioni i tij i diplomimit ma tërhoqi vëmendjen e redaktorit të modës Isabella Blow, e cila u bë padroni i tij. Dizajnet e hershme të McQueen, veçanërisht pantallonat radikalisht të ulët "bumster", e fituan atë të njohur si një fëmi i tmerrshëm në modën britanike. Në vitin 2000, McQueen shiti 51% të kompanisë së tij tek Gucci Group, i cili krijoi butikë për etiketën e tij në mbarë botën dhe zgjeroi gamën e produkteve të saj. Pas vdekjes së tij, bashkëpunëtorja e gjatë Sarah Burton mori përsipër si drejtore krijuese e etiketës së tij.
Si dizajner, McQueen ishte i njohur për rrobaqepësi të mprehtë, historicizëm dhe dizajne imagjinare që shpesh ishin në prag të diskutueshëm. Ai eksploroi tema të tilla si romantizmi, seksualiteti dhe vdekja, dhe shumë koleksione kishin elemente autobiografike. Ndër dizajnet e tij më të njohura individuale janë bumsters, shall kafkë, dhe këpucë armadillo. Shfaqjet e McQueen-it u vunë në dukje për dramën dhe teatralitetin e tyre, dhe ata shpesh përfundonin me elemente të artit të performancës, si një model duke u lyer nga robotët (Nr. 13, Pranverë/Verë 1999), ose një iluzion i madhësisë së jetës së Kate Moss (Vejushat e Culloden, Vjeshtë/Dimër 2006).
Trashëgimia e McQueen në modë dhe kulturë është e gjerë. Dizajnet e tij u shfaqën në dy ekspozita retrospektive: Alexander McQueen: Savage Beauty (2011 dhe 2015) dhe Lee Alexander McQueen: Mind, Mythos, Muse (2022). Ai mbetet subjekt i analizës gazetareske dhe akademike, duke përfshirë librin Gods and Kings (2015) nga gazetarja e modës Dana Thomas dhe filmi dokumentar McQueen (2018).
Jeta e hershme dhe arsimi[redakto]
Alexander McQueen lindi më 17 mars 1969 në Spitalin Universitar Lewisham në Lewisham, Londër, nga Ronald dhe Joyce McQueen, më i vogli nga gjashtë fëmijët. Babai i tij skocez punoi si shofer taksie, dhe nëna e tij një mësuese e shkencave sociale. U raportua se ai u rrit në një apartament të këshillit, por, në fakt, McQueens u zhvendos në një shtëpi me tarracë në Stratford në vitin e tij të parë. McQueen ndoqi shkollën fillore Carpenters Road, para se të shkonte në shkollën Rokeby. Ai ishte i interesuar në rroba që në moshë të re. Si më i vogli nga gjashtë fëmijët, McQueen filloi të eksperimentonte me modën duke bërë fustane për tre motrat e tij. Kujtesa e tij më e hershme e modës arrin në kohën kur ishte vetëm tre vjeç, duke vizatuar një fustan në murin e shtëpisë së tij të familjes në Londrën Lindore. Ai ishte gjithashtu i magjepsur nga zogjtë dhe ishte anëtar i Klubit të Ornitologëve të Rinj; më vonë, në karrierën e tij profesionale, ai shpesh përdorte zogjtë si motive në dizajnet e tij. parapamje|Kostum i zi nga McQueen, duke treguar aftësinë e tij në rrobaqepës McQueen u largua nga shkolla në moshën 16 vjeçare në vitin 1985 me vetëm një nivel O në art, ndoqi një kurs në rrobaqepës në Newham College dhe vazhdoi të shërbente një stervitje me rrobaqepësit e Savile Row Anderson & Sheppard, përpara se të bashkohej me Gieves & Hawkes si prerëse modelesh. Aftësitë që ai mësoi si një nxënës në Savile Row ndihmuar atë të fitojë një reputacion në botën e modës si një ekspert në krijimin e një pamje impeccably përshtatur. McQueen më vonë pohoi se ai kishte qepur obskenime në rreshtimin e kostumeve të bëra për Princin Charles, edhe pse një kujtim i kostumeve të bëra nga Anderson &Sheppard për të kontrolluar nuk gjeti asnjë provë për këtë. Ndërsa shërbente në shkollën e tij, McQueen gjithashtu mori pjesë në Qendrën e Artit Rosetta. Pas Saville Row, ai punoi shkurtimisht për costumiers teatrale Angels dhe Bermans, duke bërë kostume për shfaqje të tilla si Les Misérables. Kur ai ishte 20 vjeç, ai punoi për Koji Tatsuno, dhe pastaj Romeo Gigli në Milano para se të kthehej në Londër për të shkuar në Central Saint Martins College of Art and Design. parapamje|Pallto nga Jack The Ripper Stalks Viktimat e Tij, 1992. McQueen përfshiu flokët e tij në veshje. . McQueen fillimisht aplikoi për një punë si tutor model prerës në Central Saint Martins, të cilën ai nuk arriti të marrë si ai ishte 21 vjeç dhe shumë i ri për të mësuar studentët e moshës së tij. Megjithatë, bazuar në forcën e portofolit të tij, Bobby Hillson, kreu i kursit Masters në St Martins, inkurajoi McQueen të regjistrohen si student në vend të kësaj. Ai mori diplomën e tij master në dizajnin e modës dhe koleksioni i tij i diplomimit ma 1992, i titulluar Jack the Ripper Stalks His Victims, u ble në tërësi nga redaktorja e revistës Isabella Blow. Gjatë ditëve të para të karrierës së McQueen, Isabella Blow ndihmoi të hapej rruga duke përdorur stilin e saj unik dhe kontaktet për të ndihmuar McQueen. Ajo ishte në shumë mënyra mentori i tij, i cili u bë një miqësi e ngushtë.
Blow u tha të ketë bindur McQueen për të përdorur emrin e tij të mesëm Alexander kur ai më pas filloi karrierën e tij të modës. Një sugjerim tjetër ishte se ai përdori emrin e tij të mesëm për të mos humbur përfitimet e tij të papunësisë për të cilat ai ishte i regjistruar ndërsa ende një projektues i ri në vështirësi nën emrin e Lee McQueen. McQueen kishte thënë se ai refuzoi të fotografohej në karrierën e tij të hershme për shkak se ai nuk donte të njihej në zyrën dole. dokumentarin e vitit 2018 McQueen, i dashuri i tij dhe asistent dizajneri në ditët e para, Andrew Groves, tha se McQueen diktoi se ata mund ta tregonin atë vetëm nga prapa për të shmangur identifikimin dhe humbjen e përfitimeve të tij të papunësisë – mënyra e tij e vetme e rëndësishme e të ardhurave në atë kohë.
Karrierë[redakto]
Në vitin 1992, McQueen filloi etiketën e tij, dhe për një kohë ai jetoi në bodrumin e shtëpisë së Blow në Belgravia ndërsa ishte në rinovim. Në vitin 1993, ai u zhvendos për të ngritur studion e tij në Sheshin Hoxton, një zonë që gjithashtu strehonte dizajnerë të tjerë të rinj duke përfshirë Hussein Chalayan dhe Pauric Sweeney. i tij i parë pas diplomimit, koleksioni Taxi Driver i frymëzuar nga filmi i Martin Scorsese, u organizua nga Këshilli Britanik i Modës për stilistë të rinj pa shfaqje pistash, dhe u paraqit në një mbajtëse rrobash në një dhomë të vogël në Hotel Ritz. Ai prezantoi "bumsters" në këtë koleksion, por koleksioni nuk u fotografua kurrë pasi të gjitha rrobat u vodhën pas prezantimit. Në koleksionet e tij të hershme, McQueen qepte brava të flokëve të tij në perspex mbi rrobat për të shërbyer si etiketën e tij.
Shfaqja e hershme e pistës[redakto]
parapamje|Xhaketa nga zogjtë, pranverë / verë 1995 Shfaqja e parë profesionale e McQueen në vitin 1993, koleksioni i Nihilizmit pranverë-verë 1994, u mbajt në Garazhin Bluebird në Chelsea. Koleksionet e tij të hershme të pistës zhvilluan reputacionin e tij për taktikat e polemikave dhe tronditjes, duke fituar titullin "L'enfant terrible" dhe "huligani i modës angleze". Koleksioni Nihilism i McQueen, me disa modele që duken të mavijosur dhe të përgjakur në rroba dhe pantallona bumster jashtëzakonisht të ulët, u përshkrua nga gazetari Marion Hume i The Independent si "teatër i mizorisë" dhe "një shfaqje horrori".
Shfaqja e dytë e McQueen ishte për koleksionin Banshee. Menjëherë pas krijimit të këtij koleksioni. McQueen u takua me Katy England, së shpejti e tij të jetë "dora e djathtë grua", jashtë një "profil të lartë fashion show" duke u përpjekur për të "blag rrugën e saj në". Ai menjëherë i kërkoi asaj që të bashkohet me të për koleksionin e tij të ardhshëm, Zogjtë, si "drejtor krijues";  më pas ajo vazhdoi të punojë me McQueen, duke shërbyer si "opinioni i tij i dytë". The Birds, i cili u emërua sipas filmit të Alfred Hitchcock në vitin 1963 dhe mbajtur në Kings Cross, kishte një temë roadkill me rroba me shenja gomash dhe Corsetier Mr Pearl në një corset beli 18-inç.
"Bumsters" McQueen ishin një tipar i zakonshëm i shfaqjeve të tij të hershme. Edhe pse u përqesh nga disa dhe tërhoqi shumë komente dhe debate, ajo ngjalli një prirje në xhinset e ulëta, veçanërisht pasi Madonna veshi një të vetme në një reklamë të MTV në vitin 1994. Michael Oliveira-Salac, drejtori i Blow PR dhe një mik i McQueen tha, "Bumster për mua është ajo që përcaktoi McQueen."
Highland Rape
parapamje|Përdhunimi në Malësi, vjeshtë / dimër 1995-96 Shfaqja e katërt e McQueen për koleksionin e tij vjeshtë-dimër të vitit 1995 solli McQueen në vëmendjen e botës. Koleksioni, i titulluar Highland Rape duke iu referuar Highland Clearances of Scotland, ishte i diskutueshëm. Disa modele në pistë vishnin rroba të prera e të grisura, si edhe me dantëllitje me fllad gjaku të rremë. Recensuesit e kanë interpretuar atë si për gratë që u përdhunuan dhe kritikuan atë që ata e shihnin si misogyny dhe glamorization e përdhunimit. McQueen kundërshtoi një interpretim të tillë, duke argumentuar se ajo i referohej "përdhunimit të Anglisë ndaj Skocisë", dhe kishte për qëllim të kundërshtonte përshkrimin romantik të stilistëve të tjerë të kulturës skoceze. Sa për akuzën e misogjisë, ai tha se kishte për qëllim të fuqizonte gratë dhe që njerëzit të kishin frikë nga gratë që vishte.
McQueen vazhdoi të tërheqë kritikat e misogyny në disa nga shfaqjet e tij të mëvonshme për dizajne që disa i konsideronin degraduese për gratë. Në La Poupée (Pranverë/Verë 1997) e frymëzuar nga The Doll e Hans Bellmer, McQueen vendosi modele duke përfshirë modelin e zi Debra Shaw në kufizime metalike, të cilat vëzhguesit morën për të nënkuptuar skllavërinë, ndërsa gojëtarja e argjendtë ins Eshu (Vjeshtë/Dimër 2000) e detyroi mbajtësin të zhveshur dhëmbët e saj. Ngjashmërisht grimi i buzëve të kukullave seksi të modeleve në The Horn of Plenty (Vjeshtë/Dimër 2009-10) u kritikua gjithashtu si i shëmtuar dhe misogynistic. Shkrimtarja e modës së Daily Mail e quajti McQueen "stilisti që urren gratë".
McQueen ndoqi Highland Rape with The Hunger (Pranverë/Verë 1996) dhe Dante (Vjeshtë/Dimër 1996). Dante më tej ngriti profilin e tij ndërkombëtar, dhe koleksioni u shfaq dy herë; së pari në Kishën e Krishtit, Spitalfilds, Londër, më vonë në një sinagogë të shpërdoruar në Nju Jork, të dyja të ndjekura nga turma të mëdha entuziaste. McQueen fitoi çmimin e tij të parë Britanik Designer of the Year në vitin 1996. parapamje|1996 Pallto e dizajnuar për David Bowie, e përdorur në albumin dhe turneun e tij Earthling Rëndësia në rritje e McQueen çoi në një numër projektesh për artistët e muzikës. Në vitin 1996, ai dizajnoi garderobën për turneun e David Bowie në vitin 1997, si pallton e Union Jack të veshur nga Bowie në kopertinën e albumit të tij Earthling. Këngëtarja islandeze Björk kërkoi punën e McQueen për kopertinën e albumit të saj Homogenic në vitin 1997. gjithashtu drejtoi videon muzikore për këngën e saj "Alarm Call" nga i njëjti album dhe më vonë kontribuoi me fustanin ikonë topless në videon e saj për "Pagan Poetry".
Takim i Givenchy
parapamje|Alexander McQueen për Kostumin e Vjeshtës së Givenchy 1998 'Blade Runner'. McQueen u emërua krye-dizajner i Givenchy në vitin 1996 për të pasuar John Galliano i cili ishte transferuar në Dior. Hubert de Givenchy, themeluesi i etiketës së njohur për couture elegante, kritikoi emërimin e McQueen, duke e përshkruar atë si një "fatkeqësi totale". Nga ana e tij, pas mbërritjes së tij në Givenchy, McQueen ofendoi themeluesin duke e quajtur atë "i parëndësishëm". Shfaqja debutuese e MekKeen për Givenchy, Vera e Pranverës 1997, paraqiti modele të arta e të bardha të frymëzuara nga mitologjia greke. Edhe pse i bukur, koleksioni u konsiderua një dështim nga disa kritikë në kontrast me lëvdatat e lavdëruara në koleksionin debutues të John Galliano për Dior. McQueen vetë tha për Vogue në tetor 1997 se koleksioni ishte "fëlliqësirë". McQueen kishte toned poshtë dizajnet e tij në Givenchy, edhe pse ai vazhdoi të plotësojë këstin e tij rebele. Dizajnet Givenchy të lëshuara nga Vogue Patterns gjatë kësaj periudhe mund t'i atribuohen stilistit të ndjerë.
Marrëdhënia e McQueen me Givenchy ishte e mbushur, dhe ai u largua në mars 2001 pas përfundimit të kontratës së tij, me McQueen duke argumentuar se Givenchy kishte filluar të 'shtrëngonte' kreativitetin e tij.
Është një xhungël atje jashtë
Artikulli kryesor: Është një xhungël atje (Koleksioni i Alexander McQueen) parapamje|Një projekt nga koleksioni i Xhunglës atje jashtë Pesë javë pas debutit të tij të kritikuar për Givenchy, McQueen vuri në skenë shfaqjen e tij të titulluar It's a Jungle out There, e cila u frymëzua nga natyra. Titulli ishte një përgjigje ndaj kritikave që mori; Sipas MekKeinit, pasi pa një dokumentar të natyrës për gazelat që po ndiqeshin nga luanët: 'Ky jam unë!' Dikush po më ndjek gjatë gjithë kohës, dhe, nëse më kapin, do të më rrëzojnë. Moda është një xhungël plot me hienat e qelbur. "  Modelja veshi makijazh për sy që t'u ngjajë gazelave dhe rrobave me brirë në shfaqje. Ky koleksion, i paraqitur në Borough Market të Londrës, u gjykua si një triumf, Amy Spindler e New York Times, e cila kishte kritikuar debutimin e tij Givenchy, shkroi se McQueen ishte "gjëja më e afërt e modës me një yll roku. Ai nuk është vetëm pjesë e skenës së Londrës; ai është skena.".  Shfaqja e Londrës rivendosi reputacionin e tij dhe ai vazhdoi të prodhonte një numër koleksionesh të mirëpritura për Givenchy.
McQueen vuri në skenë shumë nga shfaqjet e tij në një mënyrë të pazakontë ose dramatike. Koleksioni i tij Pranverë/Verë 1998 Untitled (fillimisht i titulluar "Dushi i Artë" deri sa sponsori kundërshtoi) u paraqit në një trotuar të bërë dush me ujë në dritë të verdhë, ndërsa Joan e mëposhtme (pas Joan of Arc) përfundoi me një model të maskuar që qëndronte në një unazë zjarri. parapamje|Aimee Mullins me këmbë protetike të gdhendura me dorë
Nr. 13
Një shfaqje e catwalk që mori vëmendje të gjerë të mediave ishte koleksioni Pranverë/Verë 99 ''nr. 13'' (ishte koleksioni i tij i 13-të), i cili u mbajt në një magazinë në Londër më 27 shtator 1998. Ajo u frymëzua nga lëvizja Uilliam Morris dhe Artizanatit, me shqetësimin e saj për artizanatin. Disa nga fustanet përfshinin qëndisje të frymëzuara nga Morris, dhe shfaqja përmbante dy amfitea Aimee Mullins në një palë këmbë protetike të skalitura me dorë në hi. Kulmi i shfaqjes, megjithatë, ofroi një kundër-pikë për etikën anti-industriale të lëvizjes Së Artit dhe Artizanatit. Ajo paraqiti Shalom Harlow me një fustan të bardhë të lyer me sprej në të verdhë dhe të zezë nga dy krahë robotikë nga një fabrikë e prodhimit të makinave. Ajo konsiderohet si një nga finalet më të paharrueshme në historinë e modës. parapamje|Korse e imituar e bërë me unaza alumini, The Overlook Autumn/Winter 1999 Koleksioni i ardhshëm Vjeshtë-Dimër 99, The Overlook (i titulluar pas "Overlook Hotel" nga filmi i Stanley Kubrick, The Shining) shfaqi skenën dimërore të borës me patinatorët e akullit dhe paraqiti rroba kryesisht në të bardhë dhe gri. Një krijim i dukshëm në shfaqje ishte Coil Corset i bërë në bashkëpunim me argjendarin Shaun Leane, i cili gjithashtu bëri shumë pjesë të tjera për McQueen, duke përfshirë një Corset Spine (Untitled Spring/ Summer 1998) dhe një yashmak në aluminium dhe kristal (Eye, Spring/ Summer 2000). Coil Corset, një zgjerim i idesë së një qafë-copë të bobinuar bërë nga Leane për It's a Jungle Out There, është bërë nga unaza alumini. u shit në vitin 2017 për 807,000 dollarë.
McQueen mbajti shfaqjen e tij të parë të pistës në Nju Jork në vitin 1999, të titulluar Syri (Pranverë/Verë 2000). Tema ishte në lidhje me Perëndimin me Islamin dhe përmbante dizajne që ishin version i seksualizuar i veshjes tradicionale islame, e cila u prit keq nga kritikët. Shfaqja përfundoi me modelet në niqāb dhe burqa që pluskonin sipër majave që ishin shfaqur nga uji.
Voss[redakto]
Tabloja e pjesës së qendrës që mbizotëroi shfaqjen ishte një kuti e madhe xhami e errët brenda një kutie më të madhe qelqi. Brenda kastës së brendshme prej xhami të errët ndodhej një brendësi e mbushur me mola dhe, në qendër, një modele e zhveshur në një sallon karrigeje me fytyrën e errësuar nga një maskë gazi. Tabloja u zbulua kur muret prej xhami të kutisë së brendshme u rrëzuan nga fundi i shfaqjes dhe u përplasën në tokë. McQueen tha se tabloja bazohej në imazhin e Joel Peter Witkin Sanitarium. Modeli i zgjedhur nga McQueen për të qenë qendra e shfaqjes ishte shkrimtarja britanike Michelle Olley. Fotografi britanik i modës Nick Knight tha për shfaqjen VOSS në blogun e tij të SHOWstudio.com: "Ishte ndoshta një nga pjesët më të mira të Teatrit të Modës që kam parë ndonjëherë."
Ngaqë dhoma jashtë kutisë ishte ndezur dhe pjesa e brendshme e kutisë ishte e çliruar para se të fillonte shfaqja, muret prej xhami u shfaqën si pasqyra të mëdha, kështu që auditori i ulur pa vetëm reflektimin e tyre. Alexander McQueen më vonë përshkroi mendimet e tij mbi idenë e përdorur gjatë VOSS-it për të detyruar audiencën e tij të vështronte reflektimin e tyre në muret e pasqyruara për më shumë se një orë para se të fillonte shfaqja:"'Ha! Isha shumë e kënaqur për këtë. Po e shikoja në monitor, të gjithë po përpiqeshin të mos shikonin veten. Ishte një gjë e shkëlqyer për t'u bërë në industrinë e modës,—ktheja përsëri! Zot, kam pasur disa shfaqje të çuditshme.'"
Partneriteti gucci[redakto]
Para se kontrata e tij me Givenchy të përfundonte, McQueen firmosi një marrëveshje me rivalin e Givenchy Gucci në vitin 2000, duke guxuar që Givenchy ta pushonte nga puna. Gucci bleu 51% të kompanisë McQueen me McQueen duke mbetur drejtori i saj krijues, dhe marrëveshja lejoi McQueen të zgjeronte etiketën e tij Alexander McQueen. Në vitet në vijim një numër i butikëve Alexander McQueen u hapën në qytete anembanë botës, dhe etiketa u shtri gjithashtu në parfum, syze dhe aksesorë, trainerë, si dhe një linjë veshjesh për meshkuj. parapamje|Vajza që jetonte në pemë Vjeshtë/Dimër 2008 McQueen vazhdoi të paraqiste shfaqjet e tij të pistës në një mënyrë jokonvencionale për të cilën ai ishte bërë i njohur. Shfaqja e vjeshtës së vitit 2001, shfaqja e tij e fundit në Londër para se të zhvendosej në Paris, shfaqi një festë me modele në make-ups klloun që zvarriten përgjatë një skeleti të artë;  Koleksioni Supercalifragilisticexpialidocious i vjeshtës/dimrit 2002 u shfaq me ujqër të gjallë të kafazuar dhe me një pelerinë me parashutë të zezë të frymëzuar nga Tim Burton;  Skaneri Vjeshtë/Dimër 2003 u paraqit në një vend djerrinë me dëborë duke u vendosur me modele që ecnin përgjatë një tuneli me erë;  dhe shfaqja e vjeshtës 2004 ishte një ri-aktrim i skenave të vallëzimit nga filmi i Sydney Pollack Ata shoot Horses, Don't They?, koreografuar për shfaqjen nga Michael Clark. Për pranverën e vitit 2005 Është vetëm një koleksion i lojës, ai paraqiti një lojë shahu njerëzor, dhe shfaqja e tij e vjeshtës 2006 Vejushat e Culloden, paraqiti një iluzion të madhësisë së jetës së Kate Moss, një supermodele angleze, e veshur në oborre të pëlhurave shqytëse.
McQueen gjithashtu u bë i njohur për përdorimin e kafkave në dizajnet e tij. Një shall që mban motivet e kafkës, i cili u shfaq për herë të parë në koleksionin Pranverë-Verë Ire të vitit 2003, u bë një person i famshëm që duhet të ketë dhe u kopjua anembanë botës. parapamje|Kostum pambuku 2004 Edhe pse McQueen kishte përfshirë veshje për meshkuj në shumë nga shfaqjet e tij të mëparshme të ecjes, për shembull Pranverë/Verë 98, ishte vetëm në vitin 2004 që një koleksion i veçantë veshjesh për meshkuj u prezantua me shfaqjen e tij të parë të pistës së veshjeve të meshkujve në ngjarjen e veshjeve të meshkujve të Milanit. u emërua Projektuesi i Vitit i revistës GQ në vitin 2004.