Arkitektura_Hojsala
Hyjnitë tempullore
Tempujt e shaivizmit kanë një Shiva linga, simbol i pjellorisë i Shivës, në faltore. Emrat e tempujve të Shivës mund të mbarojnë me mbaresën eshwara që do të thotë "zoti i". Emri "Hoysaleswara", për shembull, do të thotë "zoti i Hoysalas". Tempulli mund të emërtohet gjithashtu sipas besimtarit që financon ndërtimin e tempullit, një shembull i këtij rasti është Tempulli Bucesvara në Koravangala, i emërtuar sipas besimtarit Buci. Dekorimet skulpturore më befasuese janë rreshtat horizontalë me relieve të detajuara dhe imazhe të rafinuara të hyjnive dhe ndihmësve të tyre në panelet e jashtme të mureve të tempullit. Tempulli i Doddagaddavalli Lakshmi Devit ("Hyjnesha e pasurisë") është një përjashtim pasi nuk i është kushtuar as Shivës as Vishnut. Mundja e Dinastisë xhainiste Perëndimore Ganga (të jugut të Karnatakas së sotme) nga Dinastia Chola në fillim të shekullit të XI dhe numri në rritje i ndjekësve të hinduizmit vaishnavit dhe Virashaivizmit në shekullin e XII u pasqyrua nga një interes i zvogëluar kundrejt Xhainizmit. Megjithatë, dy vende të shquara të adhurimit xhainist në territorin Hoysala ishin Shravanabelagola dhe Kambadahalli. Dinastia Hoysala ndërtoi tempuj xhainist për të kënaqur nevojat e popullsisë së saj xhainiste, pak nga të cilët kanë mbijetuar në Halebidu që përmbajnë ikona të tirthankarave (shenjtë të hyjnizuar) xhainistë. Ata ndërtuan puse të shkallëzuar të quajtur Pushkarni ose Kalyani, ujëmbledhësi tempullor i zbukuruar në Hulikere është një shembull i tillë. Ujëmbledhësi ka dymbëdhjetë faltore dytësore që përmbajnë hyjni hindu. Dy hyjnitë kryesore të gjendura në skulpturat Hoysala janë Shiva dhe Vishnu në format dhe avatarët (mishërimet) e tyre të ndryshme. Shiva zakonisht është i paraqitur me katër krahë duke mbajtur një trident dhe një tambur të vogël midis emblemave të tjera që simbolizojnë objekte të adhuruara në mënyrë të pavarur të imazheve hyjnore me të cilët ata janë të asociuar. Çdo ikonë mashkullore e portretizuar në këtë mënyrë është Shiva megjithëse ndonjëherë e portretizuar me këto atribute është edhe bashkëshortja e Shivës, Parvati. Ekzistojnë portretizime të larmishme të Shivës: duke e shfaqur atë të zhveshur (plotësisht ose pjesërisht), duke vrarë një demon (Andhaka) ose duke kërcyer mbi kokën e një elefanti të vrarë (Gajasura) etj. Shpesh është i shoqëruar nga bashkëshortja e tij Parvati ose i shfaqur me demin Nandi. Ai mund të portretizohet edhe si Bhairava, një tjetër nga shumë mishërimet e Shivës. Një figurë mashkullore e treguar duke mbajtur disa objekte si një guackë (simbol i përjetësisë, hapësirës qiellore) dhe një rrotë (koha e përjetshme dhe fuqia shkatërruese) është Vishnu. Nëse një figurë femërore është shfaqur duke mbajtur këto objekte, ajo është bashkëshortja e tij, Lakshmi. Në të gjitha paraqitjet Vishnu është duke mbajtur katër objekte: një guackë, një rrotë, një zambak dhe një çomangë. Këto mund të mbahen në ndonjë nga ikonat e duarve, duke bërë të mundur njëzet e katër forma të ndryshme të Vishnut, secila me një emër unik. Përveç këtyre, Vishnu është treguar edhe në ndonjë nga dhjetë avatarët e tij, që përfshijnë Vishnun të ulur mbi Ananthan (gjarpëri qiellor dhe mbajtësi i energjisë jetësore i njohur edhe si Shesha), Vishnu me Lakshmin të ulur në prehërin e tij (Lakshminarayana), me kokën e një luani duke shkyer një demon (Lakshminarasimha), me kokën e një derri të egër duke ecur mbi një demon (Varaha), në avatarin Krishna (si Venugopala ose lopçari duke i rënë venus (fyellit), duke kërcyer mbi kokën e gjarpërit Kaliya, duke ngritur një kodër si Govardhana), me këmbët e tij mbi kokën e një figure të vogël (Vamana), bashkë me Indran të hipur mbi një elefant, me Lakshmin të hipur mbi Garudan dhe shqiponjë (duke vjedhur pemën parijata).