cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dado Coletti
Dado Coletti lindi Riccardo Broccoletti (Roma, 27 gusht 1974) është prezantues dhe aktorë italianë.
Biografia
Ai u regjistrua në shkollën e Enzo Garinei, ai debuton në Teatro Sistina, për të vazhduar studimet duke ndjekur kurse për mimikë dhe dublim.
Protagonist i televizionit për fëmijë, në vitin 1991 punoi për Disney Club, ku qëndroi deri në vitin 1994 dhe më pas u kthye një vit më vonë deri në 1999 çift me Francesca Barberini. Në atë vit ai drejtoi gjithashtu, në RaiUno, programin televiziv Big!
SolarCity
Korporata SolarCity është një filial i Tesla, Inc. specializuar në shërbimet e energjisë diellore me zyrat qëndrore në San Mateo, Kaliforni.
Dado Coletti
Biografia
Në vitin 1999 eksperienca e tij e parë si aktor televiziv, me Morte di una ragazza perbene (vdekja e një vajze të respektuar), drejtuar nga Luigi Perelli. Aktualisht ai është prezantues i radios në Rai Isoradio.
Rreuzi
Rreuz (greqisht: Ζωοδόχος Πηγή/Zoödhókhos Piyí) është fshat në qarkun i Eubesë, Greqi. Përpara vitit 1954, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Ρεούζιον/Reoúzion.
Ministri i së Majtës
Kodi Asuka Kiyomihara i 689 shënon shfaqjen fillestare të sadaijin në kontekstin e një organi administrativ qendror të quajtur Daijō-kan (Këshilli i Shtetit). Ky Daijō-kan i hershëm ishte i përbërë nga tre ministra: daijō-daijin (Kancelari), sadaijin dhe udaijin (Ministri i së Djathtës).
Sadaijin ishte pozicioni i dytë pas daijō-daijin në fuqi dhe ndikim. Shpesh, një anëtar i familjes Fujiwara do të merrte pozicionin për të ndihmuar në justifikimin dhe ushtrimin e fuqisë dhe ndikimit të familjes së mbajtur.
Suomussalmi
Suomussalmi (Suomussalmen kunta; Суомуссалми), është një komunë në Finlandë. Është pjesë e rajonit Kainuu.
Komuna ka një popullsi prej 8,445 banorë (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 5,857.59 kilometra katrorë (2,261.63 sq mi) prej të cilave 587.03 km2 (226.65 sq mi) is water. Dendësia e popullsisë është 1.6 banor për kilometër katror (4.1/sq mi). Komuna është një-gjuhësore, finlandisht.
Ministri i së Majtës
Posti i sadaijin, së bashku me pjesën tjetër të strukturës Daijō-kan, gradualisht e humbi fuqinë gjatë shekujve 10 dhe 11, pasi Fujiwara erdhi të sundojë gjithnjë e më shumë politikën. Sistemi ishte në thelb i pafuqishëm deri në fund të shekullit të 12-të, kur Minamoto, një klan luftëtar, kapi kontrollin e vendit nga aristokracia gjyqësore (kuge). Sidoqoftë, nuk është plotësisht e qartë kur sistemi Daijō-kan u çmontua zyrtarisht para epokës së Meiji.
Dita e Shtetësisë (Mali i Zi)
Dita e Shtetësisë nuk duhet të ngatërrohet me Ditën e Pavarësisë së Malit të Zi, e cila mbahet çdo vit më 21 Maj për nder të plebishitit të vitit 2006 që tregoi se 55.5% e Malazezëve donin një komb sovran.
Shqipëria ndriti : vjersha
Shqipëria ndriti : vjersha me autor Shefqet Peçi. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1969. Faqet e librit 79.
Shqipëria dhe shqiptarët në arkivat spanjolle : Ambasada e Spanjës në Tiranë, 1928-1939
Shqipëria dhe shqiptarët në arkivat spanjolle : Ambasada e Spanjës në Tiranë, 1928-1939 libër me autor José Manuel Azcona Pastor dhe Majlinda Abdiu (përkth. nga origj.). Botuar në Tiranë nga "EDFA", në vitin 2017. Faqe 412.
Atdheu im-Shqipëria
Atdheu im-Shqipëria libër me autor Anton Çefa. Botuar në Elbasan nga "Rama Graf", në vitin 2017. Faqe 173.
Ariu dembel
Ariu dembel vjen nga greqia e lashte ( āŕu bonż ) Ky ari specigikohet dembel pershkakese ne vre sigurong pakez ushqim edhe me shume fle. Ariu dembel jeton ne Vende te lagerta si Mugao ne Spanje etj. Atje ka shume lloje specjesh qe ai kund te konsumoje kur zgjohet nga gjumi qe e ben rreth deri per vit te ri.
Toskëria (Shqipëria Juglindore) : ligje të traditës : zakone, doke, ceremoni, rite
Toskëria (Shqipëria Juglindore) : ligje të traditës : zakone, doke, ceremoni, rite libër me autor Bardhyl Prifti. Botuar në Tiranë nga "Vllamasi", në vitin 2017. Faqe 368.
Encinitas, California
Encinitas, California (City of Encinitas) është një qytet në qarkun San Diego të shtetit federal California, SHBA. Në Encinitas, California jetojnë 59518 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej 51.772 km2 (19.99 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 25 m (82 ft).
Ylli në zemër
Ylli në zemër, roman me autor Maksut Shehu. Botuar në Prishtinë nga "Rilindja", në vitin 1976. Libri ka 148 faqe.
Shqipëria dhe shqiptarët në tablotë e piktorëve francezë të shekullit XIX
Shqipëria dhe shqiptarët në tablotë e piktorëve francezë të shekullit XIX libër me autor Luan Rama. Botuar në Paris : Livres Rama, në vitin 2018. Faqe 138.
Shqipëria në tranzicion të zgjatur
Shqipëria në tranzicion të zgjatur : politikat fiskale, korrupsioni, shpenzimet e mbrojtjes, arsimi universitar, investimet, probleme të bujqësisë, profesioni i kontabilitetit dhe etika : (analiza dhe studime) me autor Agim Binaj dhe Fuat Çeliku (red.). Botuar në Tiranë nga "Ilar", në vitin 2018. Faqet e librit 482.
Fressancourt
Fressancourt është një Komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne në rajonin Hauts-de-France. Fressancourt ka një popullsi prej 204 banorë dhe sipërfaqe 2.51 km², me dendësi prej 81 banor/km².
Kultura e Finlandës
Kultura e Finlandës kombinon trashëgiminë indigjene, siç përfaqësohet për shembull nga gjuhët kombëtare të vendit, finlandisht (gjuhë uralike) dhe suedisht (gjuhë gjermanike), dhe sauna, me aspekte të përbashkëta kulturore nordike dhe evropiane. Për shkak të historisë dhe vendndodhjes së saj gjeografike, Finlanda është ndikuar nga zonat fqinje, nga popujt e ndryshëm finik dhe baltik, si dhe nga ish-fuqitë dominuese të Suedisë dhe Rusisë. Kultura finlandeze është ndërtuar mbi realitetet mjedisore relativisht asketike, mjetet e jetesës tradicionale dhe trashëgiminë e egalitarianizmit (p.sh. e drejta e çdo njeriu, e drejta e votës universale) dhe ideali tradicionalisht i përhapur i vetë-mjaftueshmërisë (p.sh. stilet e jetesës kryesisht rurale dhe vilat moderne verore).
Ka dallime kulturore midis rajoneve të ndryshme të Finlandës, veçanërisht dallime të vogla në dialekt. Pakicat, disa prej të cilave kanë një status të njohur nga shteti, si samët, finlandezët suedisht-folëse, karelianët, romët, hebrenjtë dhe tatarët, ruajnë identitetin e tyre kulturor brenda Finlandës. Shumë finlandez janë të lidhur emocionalisht me fshatin dhe natyrën, pasi urbanizimi në shkallë të gjerë është një fenomen relativisht i fundit.
Pasqyrë historike
parapamje|majtas|Arti shkëmbor prehistorik i pikturuar me okër të kuq të drerit, figurave njerëzore dhe varkave në Astuvansalmi, Finlandë, nga rreth. 3800–2200 pes
Shtresa e akullit skandinave mbuloi pjesën më të madhe të Evropës veriore. Pas recesionit të saj rreth vitit 8000 p.e.s., njerëzit filluan të mbërrinin në atë që është Finlanda e sotme, me një shumicë me sa duket udhëtonte nga jugu dhe lindja. Gjetjet e fundit arkeologjike tregojnë gjithashtu praninë e kulturës Komsa veriperëndimore të Finlandës veriore të vjetër sa zbulimet më të hershme në bregdetin norvegjez.
Shekulli i 19-të solli një ndjenjë të romantizmit dhe nacionalizmit kombëtar në të gjithë Evropën. Nacionalizmi finlandez gjithashtu u rrit, duke formuar identitetin kulturor dhe duke e bërë kontrollin e tokës një përparësi. Shprehja e identitetit finlandez nga docenti i universitetit, A. I. Arwidsson (1791–1858), u bë një kredo e cituar shpesh e Fennoman: "Suedezë nuk jemi, rusë nuk duam të bëhemi, le të jemi, pra, finlandezë." Nacionalizmi u rrit dhe rezultoi në një shpallje të pavarësisë nga Rusia më 6 dhjetor 1917, Dita e Pavarësisë Finlandeze. Veçanërisht, nacionalistët nuk i konsideronin suedisht-folësit anëtarë të një kombi tjetër (suedez); në fakt, shumë fenomanë vinin nga familje që flisnin suedisht.
Feja
Përpara kristianizimit të Finlandës në shekullin e 11-të, paganizmi finlandez ishte feja kryesore. Magjia e këngës dhe adhurimi i ariut ishin shenja dalluese të fesë së lashtë. Ekziston një ringjallje bashkëkohore e sistemit të besimit, e quajtur suomenusko.
Krishterimi hyri në kulturën finlandeze në shekullin e 12-të. Ashtu si në vitin 2016, 72.8% e finlandezëve i përkasin Kishës Ungjillore Luterane dhe 1.1% i përkasin Kishës Ortodokse Finlandeze.
Festat
parapamje|Një shtëpizë verore (mökki) në një ishull liqeni Festat finlandeze janë të ngjashme me kalendarin e krishterë perëndimor dhe traditat protestante. Festat dhe traditat janë një përzierje e pranisë së krishterë mijëravjeçare dhe gjurmëve të traditave të vjetra pagane finlandeze.
I dukshëm ndër to është Juhannus, Midsummer finlandeze. Shumica e finlandezëve tërhiqen në vilat verore (mökki) në cilindo nga liqenet e shumtë të Finlandës. Në varësi të rajonit, një zjarr i madh në mesnatë feston solstikun e verës dhe në Åland, vërehet tradita me prejardhje suedeze e vallëzimit rreth shtyllës së madhe. Traditat e Midsummer përfshijnë gjithashtu versione të ndryshme të çiftëzimit të magjisë dhe folklorit në festime. Midsummer është gjithashtu Dita e Flamurit në Finlandë. parapamje|majtas|Zjarr i madh gjatë Midsummer (kokko) në Mäntsälä Krishtlindja finlandeze, Joulu, ndjek traditat e pemëve të Krishtlindjeve dhe kalendarët e Kreshmës. Pushimet fillojnë më 23 dhjetor. Dhënia e dhuratave bëhet në prag të Krishtlindjes me një vizitë nga Joulupukki (Ati i Krishtlindjeve, Babadimri). Ushqimet tradicionale zakonisht hahen vetëm në Krishtlindje, të ndjekura nga sauna. Dita e Krishtlindjes është e rezervuar për një "ditë të qetë" dhe festat mbarojnë pas datës 26, Dita e Shën Stefanit (tapaninpäivä).
Pashkët është një kombinim i zakoneve të krishtera dhe pagane. Ose të Dielën e Palmave ose të Shtunën e Shenjtë, fëmijët vishen si shtriga (noita) dhe shkojnë derë më derë, duke dhuruar degë shelgu të zbukuruara me narcise në këmbim të ëmbëlsirave. Kjo është e ngjashme me festimin e Halloween në disa vende (të tilla si Mbretëria e Bashkuar dhe Shtetet e Bashkuara). Djegia e zjarreve të Pashkëve është një zakon pagan që synon të mbajë larg shtrigat. parapamje|Studentët në Esplanadi të Helsinkit të veshur me kapele në [[Nata Walpurgis#Finlanda|Vappu]] Vappu, ose Dita e Majit është një festë kombëtare, një ngjarje për finlandezët që të mirëpresin në mënyrë të prerë pranverën pas disa muajsh pak dritë dite. Mund të krahasohet me Mardi Gras me parada dhe festa. Tradicionalisht, ngjarja fillon në prag të Vappu-së nga studentët e dikurshëm dhe aktualë që vendosin kapelet e tyre studentore (kapelë diplomimi).
Dita e Pavarësisë Finlandeze është 6 dhjetori dhe një festë kombëtare.
Festat publike
Të gjitha festat zyrtare në Finlandë përcaktohen me akte të Parlamentit. Festat zyrtare mund të ndahen në festa të krishtera dhe laike. Festat kryesore të krishtera janë Krishtlindjet, Epifania, Pashkët, Dita e Ngjitjes, Rrëshajët dhe Dita e Gjithë Shenjtorëve. Festat laike janë Dita e Vitit të Ri, Dita e Majit, Dita e Mesit të Verës dhe Dita e Pavarësisë. Krishtlindja është festa më e festuar: zakonisht të paktën 24 deri në 26 dhjetor janë pushime.
Sauna
parapamje|majtas|Një [[Sauna finlandeze#Sauna e tymit|saunë e tymit në Enonkoski, Savonia Jugore]] Sauna është një lloj banjosh me avull të thatë që praktikohet gjerësisht në Finlandë. Fjala është me prejardhje proto-finlandeze (që gjendet në gjuhët finlandeze dhe sàmi) që daton 7000 vjet më parë. Qëllimi i saunës është të lahet dhe nxehtësia (qoftë e thatë ose me avull) hap poret në lëkurë dhe pastron plotësisht trupin. Degët e kedrit ose thuprës mund të preken përgjatë trupit për të stimuluar qarkullimin e gjakut. Sauna qetëson dhimbjet dhe dhimbjet e muskujve. Finlandezët shpesh përdorin dhe kanë përdorur saunën për t'u rikuperuar nga puna e vështirë fizike. Kultura e saunës dikton të folurit e përmbajtur dhe kohë për të menduar për të qetësuar mendjen. Sauna nuk duhet nxituar pasi është thelbësore për jetën shpirtërore. Struktura e saunës filloi si një ndërtesë e vogël trungje e varrosur pjesërisht në tokë. Një "sauna tymi" është përdorur për të kuruar mishin në vitet para-industriale, si dhe për t'u larë ose një mjedis steril për lindjen e fëmijëve, por kjo traditë ka rënë në favor të një shpikjeje moderne, sauna e ngrohur vazhdimisht, e cila është më e nxehtë dhe më e pastër. dhe më shpejt për t'u ngrohur. Në saunat finlandeze, temperatura vendoset në rreth 60–100 °C (nganjëherë deri në 120 °C) dhe sasi të vogla uji të hedhura mbi shkëmbinjtë sipër sobës lëshojnë avull, i cili prodhon një ndjesi nxehtësie. Disa finlandezë preferojnë "saunën e thatë" duke përdorur shumë pak avull nëse ka. Sauna tradicionale përfshin procesin e djersitjes dhe ftohjes disa herë. Një pjesë e procesit të ftohjes është një not në liqen përpara se të ktheheni në saunë për një djersë shtesë.
Banjat me avull kanë qenë pjesë e traditës evropiane edhe gjetkë, por sauna ka mbijetuar më së miri në Finlandë, përveç Suedisë, shteteve baltike, Rusisë, Norvegjisë dhe pjesëve të Shteteve të Bashkuara dhe Kanadasë. Për më tepër, pothuajse të gjitha shtëpitë finlandeze kanë ose saunën e tyre ose në shtëpitë e apartamenteve shumëkatëshe, një sauna me qira. Saunat publike më parë ishin të zakonshme, por tradita ka rënë kur saunat janë ndërtuar pothuajse kudo (shtëpi private, sallat komunale të notit, hotelet, selitë e korporatave, palestrat, etj.).
Letërsia
parapamje|190px|''[[Kalevala. Epika kombëtare finlandeze nga Elias Lönnrot. Botimi i parë, 1835.]] Megjithëse gjuha e shkruar finlandeze mund të thuhet se ekziston që kur Mikael Agricola përktheu Testamentin e Ri në finlandisht në shekullin e 16-të si rezultat i reformimit protestant, pak vepra të shquara letrare u shkruan deri në shekullin e 19-të, i cili pa fillimin e një Lëvizjeje Romantike kombëtare finlandeze. Kjo e shtyu Elias Lönnrot të mblidhte poezi popullore finlandeze dhe kareliane dhe t'i rregullonte dhe botonte si Kalevala, epika kombëtare finlandeze. Epoka pa një rritje të poetëve dhe romancierëve që shkruanin në finlandisht, veçanërisht Aleksis Kivi dhe Eino Leino. Juhani Aho u nominua për Çmimin Nobel për Letërsi dymbëdhjetë herë.
Pasi Finlanda u bë e pavarur, pati një rritje të shkrimtarëve modernistë, më i famshmi Mika Waltari. Frans Eemil Sillanpää u nderua me Çmimin Nobel për Letërsi në vitin 1939, deri tani i vetmi autor finlandez fitues i çmimit Nobel. Lufta e Dytë Botërore nxiti një kthim në më shumë interesa kombëtare në krahasim me një linjë mendimi më ndërkombëtare, të karakterizuar nga Väinö Linna. Letërsia në Finlandën moderne është në një gjendje të shëndetshme, me tregime detektive që gëzojnë një bum të veçantë popullariteti. Ilkka Remes, një autore finlandeze e trilerëve, është shumë e njohur. Juha Vuorinen ka marrë çmimin Kultapokkari ('Golden Paperback') për librat e tij humoristik, dhe gjithsej ka shitur mbi dy milionë libra në Finlandë.
Paltamo
Paltamo (Paltamon kunta), është një komunë në Finlandë. Është pjesë e rajonit Kainuu.
Komuna ka një popullsi prej 3,549 banorë (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 1,139.09 kilometra katrorë (439.81 sq mi) prej të cilave 220.23 km2 (85.03 sq mi) është uji. Dendësia e popullsisë është 3.86 banorë për kilometër katror (10.0/sq mi).
Romët myslimanë
parapamje| Kostum i një gruaje rome (me shumë gjasa myslimane). parapamje|Myslimanë në [[Bosnja (rajon)|Bosnjë (rreth vitit 1900)]] Romët myslimanë janë romë që janë pjesë e islamit suni të medhebit Hanefi dhe kulturës turke, disa prej tyre janë Dervish të Sufizmit dhe themeluan Tarikatën e tyre Romane Myslimane. Islami midis romëve është i lidhur historikisht me jetën e romëve brenda Perandorisë Osmane. Përkatësisht, popullsia e Romëve Myslimanë që tejkalojnë numrin e të krishterëve jetojnë në Turqi (shumica jetojnë në Thrakinë Lindore), Bosnjë dhe Hercegovinë (80%), Shqipëri, Mal i Zi (50-60%), Kosovë, Maqedoninë e Veriut (55-70%), Bullgari (nga vlerësimet e mesit të viteve 1990, romët myslimanë në Trakinë Veriore përbënin rreth 60% të romëve në Bullgari ), (një grup i vogël i romëve myslimanë ekziston në rajonin e Dobruxha të Rumanisë, që përbën 10% të popullsisë rome të vendit ), Kroacia (45% e popullsisë rome ), Rusia Jugore, Greqia (një pjesë e vogël e romëve myslimanë të përqendruar në Thrakinë Perëndimore ), Serbia (35-50%) dhe në Krime. Shumica flasin gjuhën e tyre.
Për shkak të lehtësirave për të migruar në kohët moderne, romët myslimanë jetojnë edhe në vende të tjera të botës. Romët myslimanë gjithashtu përdorin fjalën cigan për të prezantuar veten e tyre, sepse ata nuk e shihnin atë si një fjalë e ngushtë. Kultura e Romëve Myslimanë bazohet në Kulturën e Perandorisë Osmane.
Pas rënies së Perandorisë Osmane në pjesët ku Islami nuk është më një fe dominuese Romët Myslimanë e kanë gjetur veten nën diskriminim të dyfishtë, si për shkak të Antiziganizmit dhe Islamofobisë.
Romët myslimanë në të gjithë Evropën Jugore quhen nga vetë njerëzit romë dhe romët e krishterë si Romë Horahane (shkruar edhe si Khorakhane, Xoraxane, Kharokane, Xoraxai, etj.) Dhe referohen në mënyrë bisedore si Romë Turq ose Ciganë Turq në vendet pritëse. Me kalimin e kohës ata u bënë shtetas rumunë dhe u emëruan pas perandorisë Romake. Nga 1531 deri më 1913, Romët Myslimanë që flasin Turqisht morën Sanxhakun e tyre në Perandorinë Osmane, të ashtuquajturin Sanxhak Çingene në Thraki, dhe drejtohej nga një mysliman lokal Rom Baro i ashtuquajturi Çingene Beu. Nën sundimin osman, romët e krishterë dhe myslimanë u ndanë. Romëve myslimanë u ndalohej të martoheshin me romë të krishterë. Ekzistojnë dallime të mëdha, midis romëve myslimanë dhe të krishterë, të shfaqur në shekuj. Romët myslimanë kanë stilin e jetesës orientale bazuar në kulturën islame. Pas Luftës së Dytë Botërore, një numër i madh i Romëve Myslimanë nga Ballkani dëshironin të vendoseshin në Trekëndëshin Halaib dhe kërkuan të rindërtonin qytetin e Aydhab.
Gjithashtu në kohët moderne, ish-romët e krishterë konvertohen në islam, si romaku britanik Alfie Best Junior.
Rai Isoradio
Rai Isoradio është një shërbim Italian Radio këshillimore për autostrada i përkushtuar për ofrimin e raportit të trafikut të përditësuar (të njohur si Onda Verde) dhe raportet e motit të ofruara nga Aeronautica Militare, njoftime të shërbimit publik nga organizata të ndryshme qeveritare dhe publike, informacione për hekurudhat nga Ferrovie dello Stato, buletinet e lajmeve nga GR1, TG1 dhe TG3 dhe muzikë.
Në bashkëpunim me Autostrade per l'Italia dhe Autostrada dei Fiori, Rai Isoradio mbulon të gjitha autostrada italiane (kryesisht në 103.3 MHz). Gjatë orëve të natës (0:30-5:30, e njohur si Isonotte), rrjeti transmeton gjithashtu muzikë të pavarur italiane pa ndalesë (ndërprerë nga informacioni i trafikut çdo 30 minuta).
Varri
parapamje Varri është një vend ku vendoset ose është varrosur një trup i vdekur (zakonisht ai është një njeri, megjithëse nganjëherë ai mund të jetë edhe një kafshe). Varret zakonisht ndodhen në zona të veçanta të caktuara për qëllime të varrosjes, të tilla si varre ose varreza.
Ilir Hunçi
Ilir Hunçi (lindi ne Korçë me 7 Shtator, 1963) eshte nje aktor shqiptar i teatrit Andon Zako Cajupi ne Korçë.
Varri
Disa detaje të një varri, siç është gjendja e trupit të gjetur brenda tij dhe çfarëdo sendi që gjendet afër apo bashkë me trupin e kufomës, mund të japin informacion për arkeologët se si trupi mund të ketë jetuar para vdekjes së tij, përfshirë periudhën kohore në të cilën ka jetuar dhe kulturën pjesë e së cilës ka qenë.
Në disa religjione, besohet se trupi duhet të digjet në mënyrë që shpirti të mbijetojë; në të tjerat, dekompozimi i plotë i trupit konsiderohet i rëndësishëm për pjesën tjetër të shpirtit.
Peçi
Peçi është mbiemri i personave në vijim:
PSD
Partia Socialdemokrate e Kosovës ''është Parti politike në Republiken e Kosovës. Është themeluar me 10 Shkurt 1990 nga Prof. dr. Muhamedin Kullashi.''
Kryetari aktual i partisë është Dardan Molliqaj
Dardan Molliqaj, Qëndron Kastrati, Zgjim Hyseni, Teutë Rrusta, Nol Nushi, Natyra Kuçi, Dren Kukaj, Drilon Pireva, Driton Çaushi, Frashër Krasniqi, Kaqusha Jashari, Shpresë Sejdiu
Qëndron Kastrati dhe Zgjim Hyseni.
PSD morri pjesë në zgjedhjet parlamentare të vitit 2017 në koalicion me PDK, AAK dhe NISMA, por dështoj të fitoj ndonjë ulëse në parlament. Sot partia reprezantohet nga 12 deputetë, të cilet u larguan nga Lëvizja Vetëvendosje krijuan Grupin i Deputetëve të Pavarur (GDP) dhe pastaj kaluan në Partin Socialdemokrate.
Shtrati i Prokustit
Shtrati i Prokustit, roman për Jeronim De Radën me autor Dashnor Kokonozi. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 1989. Libri ka 360 faqe.
Dinozaurët e ndërgjegjes
Dinozaurët e ndërgjegjes, roman me autore Brunilda Zllami. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2001. Libri ka 382 faqe.
Blushta
Blushtë (greqisht: Βέλος/Vélos) është fshat në qarkun i Eubesë, Greqi. Përpara vitit 1954, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Βελούσια/Veloúsia.
Lëpjeta
Bimë barishtore shumëvjeçare në lloje të ndryshme, me gjethe vezake e gjatoshe, që rritet e egër ose mbillet në kopshte dhe përdoret si ushqim për njerëzit e për kafshët.
Pershkrimi
Lëpjeta është një bimë e hollë barishtore shumëvjeçare rreth 60 centimetra (24 in) e lartë, me rrënjë që rrjedhin thellë në tokë, si dhe gjethe me lëng dhe me rreshirë në formë të ngrënshme. Gjethet, kur konsumohen të papërpunuara, kanë një shije të thartë. Gjethet e ulëta janë 7 deri në 15 centimetra (2,8 deri në 5,9 in) në gjatësi, me gjethe bishtore të gjata dhe një okre me membranë të formuar nga bashkimi. Gjethet e siperme qendrojne ne siperfaqe, dhe shpesh bëhen të kuqërremta. Ka lule me ngjyre të kuqe-jeshile, të cilat lulëzojnë në fillim të verës, duke u bërë lelja.
Eureka, California
Eureka, California (City of Eureka) është një qytet në qarkun Humboldt të shtetit federal California, SHBA. Në Eureka, California jetojnë 27191 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej 37.435 km2 (14.454 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej (39 ft).
Duke ecur në Rrugët e Moskës
Duke ecur në Rrugët e Moskës ( Я шагаю по Москве, përktheu  Ja shagayu po Moskve ; Unë eci nëpër Moskë ) është një film sovjetik i vitit 1964 i drejtuar nga Georgiy Daneliya dhe prodhuar nga studioja Mosfilm. Aty nterpretojnë - Nikita Mihalkov, Aleksei Loktev, Jevgeny Steblov dhe Galina Polskikh. Filmi gjithashtu paraqet arte nga katër Artistë të Popullit të BRSS : Rolan Bykov, Vladimir Basov, Lev Durov, dhe Inna Churikova. Tema e famshme e filmit, e realizuar nga Mikhalkov, u shkrua nga kompozitori Andrej Petrov. Filmi, i vlerësuar si një nga më karakteristikat e Shkrirjes së Hrushovit, u bë premierë në Festivalin e Filmit në Kanë 1964 dhe fitoi një çmim për punën e kameramanit Vadim Yusov, i njohur më së miri për bashkëpunimin e tij të mëpasshëm me Andrei Tarkovsky.
Përmbledhje e plotit
Filmi hapet në një aeroport në Moskë në verën e vitit 1963. Një i ri, Volodya (Aleksei Loktev), i thërret një gruaje të re që sheh duke kënduar me veten dhe duke kërcyer.
Trashëgimia
Ky film ishte shumë i dashur nga rinia sovjetike në fillim të viteve 1960. Megjithëse komploti i saj është pak naiv dhe jo modest, ajo tregoi se sa e mrekullueshme ishte jeta, jep shpresë dhe përpiqet të shikojë gjërat e pakëndshme në një mënyrë optimiste. Kënga me të njëjtin emër nga filmi është ende e popullarizuar dhe u bë himni jozyrtar i rinisë në Moskë.
Popullariteti i këtij filmi ishte i ulët në vitet 1970, por u rrit përsëri në vitet 1980 në kontrast me filmat bashkëkohorë "chernukha" ("të zi"), dramat e zymta satirike dhe shoqërore me motive filozofike. Në ditët e sotme është akoma shumë e famshme.
Ekzistojnë versione të reja të këngës nga disa grupe rokë të viteve 1990 (për shembull, Nogu Svelo! ) Dhe gjithashtu një xhirim i filmit, Nxehtësia, i cili ishte i suksesshem por komplet i kritikuar.
Gjon Kolesi
Gjon Kolesi (latinisht: Giovanni Collesius, 1570 - 1635) ishte një françeskan shqiptar, ipeshkv i Durrësit dhe Arbërisë. Imzot Gjon Kolesi në vitin 1625 shpalli para Selisë së Shenjtë nevojën e “ngrehjes” së një a dy shkollave në malësitë e dioqezës së vet (ku mvareshin dhe kishat e Krujës, Kurbinit, Matit, Lurës, Dibrës, përfshiheshin famullitë mirditore të Kthellës, Selitës e Rranzës) “me nga 10-12 çuna secila”, ku nxënësit “të mësonin shkrim e këndim dhe themele të mira të besimit”. Në vitin 1632 në Skuraj të Milotit hapi Shkollën e Kurbinit e cila ishte një shkollë fetare kateketike në të cilën krahas njohurive tjera fetare mësohej edhe gjuha shqipe.
Këshilli Tranzitor i Kosovës
parapamje|Logoja e JIAS Këshilli Tranzitor i Kosovës ishte një organ këshillues që ekzistonte në Kosovë nga korriku 1999 deri në nëntor 2001 gjatë periudhës kur Kombet e Bashkuara ishin drejtpërdrejt përgjegjëse për qeverisjen e Kosovës. Këshilli u zëvendësua nga Kuvendi i Kosovës pas zgjedhjeve të mbajtura në nëntor 2001.
Këshilli i parë kalimtar (korrik 1999 deri në janar 2000)
Një këshill kalimtar 12 anëtarësh u formua më 16 korrik 1999. I kryesuar nga Përfaqësuesi Special i Sekretarit të Përgjithshëm, këshilli ishte i përshkruar si organi më i lartë konsultativ politik brenda administratës së Kombeve të Bashkuara. Qëllimi i tij ishte t'u ofronte partive kryesore politike dhe bashkësive etnike në Kosovë një mundësi për kontribut të drejtpërdrejtë në procesin e vendimmarrjes së UNMIK-ut. Mbledhja e parë e këshillit ishte në ish-selinë e MPB-së në Prishtinë dhe mbledhjet e mëpasshme u mbajtën në selinë e UNMIK-ut.
Anëtarësia
Anëtarësia e këshillit të parë kalimtar ishte si më poshtë:
Këshilli i dytë kalimtar (janar 2000 deri në nëntor 2001)
Në janar 2000 u krijua Struktura e Përkohshme Administrative e Përbashkët. Anëtarësia e këshillit kalimtar u zgjerua në 35 dhe mori rolin e një asambleje konsultative. Në këtë kohë u krijua edhe një kabinet kalimtar, i njohur si Këshilli i Përkohshëm Administrativ, me tetë anëtarë, katër prej të cilëve u emëruan nga UNMIK-u dhe katër nga partitë politike të përfaqësuara në këshillin kalimtar.
Struktura
Këshilli kishte 36 anëtarë dhe do të mblidhej në baza javore. Ai kishte katër komisione, secili i përbërë nga 15 anëtarë; Toleranca dhe Mbrojtja e Bashkësive Lokale, të Paraburgosurve dhe Personave të Pagjetur, Çështjeve Ekonomike dhe Arsimit.
Anëtarësia
Anëtarësia e këshillit të dytë kalimtar ishte si më poshtë:
Marrëdhëniet civilo-ushtarake në Shqipëri dhe ndikimi i tyre institucional e profesional në ushtri
Marrëdhëniet civilo-ushtarake në Shqipëri dhe ndikimi i tyre institucional e profesional në ushtri libër me autorë Adem Çobani e Fuat Çeliku. Botuar në Tiranë nga Shtëpia Botuese e Ushtrisë, në vitin 1996. Faqe 149.
Vaala
Vaala është një komunë në Finlandë. Është pjesë e rajonit Ostrobothnias Veriore. Themeluar në vitin 1954 (pasardhëse e komunës Säräisniemi, e themeluar në vitin 1867), komuna ka një popullsi prej 3,118 banorë (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 1,763.95 kilometra katrorë (681.06 sq mi) prej të cilave 461.45 km2 (178.17 sq mi) janë uji. Dendësia e popullsisë është 2.39 banorë për kilometër katror (6.2/sq mi).
Gjuetia e pëllumbave
Gjuetia e pëllumbave, roman me autor Henrik S.G.. Botuar në Tiranë nga "Ombra GVG", në vitin 2001. Libri ka 586 faqe.
Aviacioni në Turqi
Me 61.8 milionë pasagjerë në vitin 2015, Turkish Airlines sot është një prej kompanive më të mëdha në botë, veçanërisht sipas numrit të udhëtarëve ndërkombëtar. Duke operuar shërbime të planifikuara në 280 destinacione në Evropë, Azi, Afrikë dhe Amerikë në shkurt 2015, Turkish Airlines ishte kompania e katërt më e madhe në botë sipas numrit të destinacioneve, dhe një që shërben më së shumti shtete.
Aeroportet
Që nga vitet 2000, vendi ka parë një zhvillim të jashtëzakonshëm në aviacionin civil me një rritje dhjetë herë më të shpejtë se mesatarja botërore. Ndërsa aeroportet e Turqisë trajtuan vetëm 34 milionë pasagjerë më 2003, numri u rrit në 105 milion më 2010, 52 përqind e të cilëve ishin në fluturime ndërkombëtare. Në vitin 2012, aeroportet turke trajtuan 130 milion pasagjerë, duke e bërë atë tregun e gjashtë më të madh të aviacionit në Evropë.
Në vitin 2015, Aeroporti Atatürk i Stambollit trajtoi 61.8 milion pasagjerë duke e bërë atë aeroportin e 11-të më të ngarkuar në botë. Aeroporti i vjetruar megjithatë do të zëvendësohet nga "Aeroporti i Ri i Stambollit", i cili aktualisht është në ndërtim e sipër. Me terminalin më të madh në botë të aeroportit, fillimisht duke shërbyer 90 milion pasagjerë, aeroporti i ri do të zgjerojë masivisht kapacitetin e pasagjerëve, me dy terminale të tjera që planifikohen të arrijnë në 150 milion pasagjerë në vit. Deri në vitin 2035, aeroporti i ri parashikohet të jetë aeroporti më i madh në botë që shërben 260 milion pasagjerë në vit.
Nën Ministrin e Transportit Binali Yıldırım, u hapën aeroporte të shumta të reja, duke filluar me Aeroportin Zonguldak dhe Aeroportin GAP Şanlıurfa dhe Aeroportin e diskutueshëm Hatay më 2007. Aeroporti Amasya Merzifon pasoi në vitin 2008, ndërsa Aeroporti Gazipaşa që shërben Antalian dhe Aeroporti Gökçeada që shërben Çanakkale u hapën në vitin 2010. Aeroporti Zafer u vë në shërbim të qyteteve të Afyonkarahisar, Uşak dhe Kahtahya në 2012, Aeroporti Iğdır gjithashtu më 2012 dhe Aeroporti Şırnak pasuar më 2013. Aeroporti Erhaç në Malatya dhe Aeroporti Cengiz Topel në Kocaeli, që më parë funksiononin si bazë ajrore ushtarake, u hapën për aviacionin civil më 2007 dhe 2011 përkatësisht. Një terminal i ri ndërkombëtar në Aeroportin Adnan Menderes të Izmirit u hap në vitin 2006, i ndjekur nga një terminal i ri vendor më 2014. Ndërtesat e reja terminale për Aeroportin Erzincan dhe Aeroportin e Mardin u hapën të dy në vitin 2011 dhe një terminal i ri ndërkombëtar për Aeroportin Milas-Bodrum u përfundua më 2012.
Në të njëjtën periudhë, shumë aeroporte të tjera u rinovuan, përfshirë aeroportet Tokat, Kahramanmaraş, Sivas, Gaziantep dhe Çanakkale, Balıkesir dhe Kars Harakani, u rihapën më 2006 dhe 2007. Përmirësime të mëdha në Balıkesir Koca Seyit Airport dhe Aeroporti Kastamonu u përfunduan përkatësisht në 2010 dhe 2013.
Ndërtimi i aeroportit
Në sektorin e aeroportit, ndërmarrja e ndërtimit Limak İnşaat u rrit në pozicionin si një nga drejtuesit e tregut rajonal. Në vitin 2010, një ndërmarrje e përbashkët Limak me kompaninë franceze Aéroport de Lyon fitoi tenderin për koncesion për Aeroportin Ndërkombëtar të Prishtinës. Në vitin 2015, kompania fitoi tenderin për një ndërtesë të re terminali në Aeroportin Ndërkombëtar të Kuvajtit. Limak është gjithashtu pjesë e sipërmarrjes së përbashkët që fitoi tenderin për Aeroportin e Ri të Stambollit, projektin më të madh të infrastrukturës PPP të Turqisë, dhe që do të bëhet aeroporti më i madh në botë.
Industria e avionëve
parapamje| Një aeroplan luftarak [[F-16 Fighting Falcon|F-16C i Forcave Ajrore Turke, prodhuar nga Turkish Aerospace Industries ]] Turqia ka synuar një industri kombëtare të aerohapësirës që nga themelimi i Republikës. Sot, industria e avionëve të Turqisë ka në qendër Korporatën Turkish Aerospace Industries Corporation (TUSAŞ), e cila u themelua vetëm në vitin 1984, duke u zgjeruar nga një paraardhës të themeluar më 1973 nën kujdesin e Ministrisë Turke për Industri dhe Teknologji.
Ballafaqime politike në Shqipëri : 1897-1942 : kujtime dhe vlerësime historike
Ballafaqime politike në Shqipëri : 1897-1942 : kujtime dhe vlerësime historike me autor Sejfi Vllamasi dhe Marenglen Verli (përg.). Botuar në Tiranë nga "Marin Barleti", në vitin 1995. Faqet e librit 363.
Tradhtija
Tradhtija, roman me autor Kapllan Resuli. Botuar në Tiranë nga "Mësonjëtorja e parë", në vitin 2000. Libri ka 471 faqe.
Only Murders in the Building
Only Murders in the Building është një seri televizive misterioze-komedi amerikane, krijuar nga Steve Martin dhe John Hoffman. Seriali përbëhet nga dhjetë epizoda dhe u shfaq për herë të parë më 31 gusht 2021 në Hulu. Komploti ndjek tre të panjohur të luajtur nga Martin, Martin Short, dhe Selena Gomez, të cilët ndajnë një obsesion me një podkast të vërtetë krimi. Pas një vdekjeje të dyshimtë në ndërtesën e tyre të pasur të apartamenteve Upper West Side, Arconia, tre fqinjët vendosin të fillojnë podkastin e tyre për hetimin e tyre të vdekjes, të cilën policia e shpalli si vetëvrasje. Seria mori vlerësime përgjithësisht pozitive nga kritikët, të cilët vlerësuan qasjen e saj komike ndaj trillimeve kriminale dhe performancën e tre personazheve kryesore të saj.
Në sezonin e parë, pas një vdekjeje të dyshimtë në ndërtesën e tyre të pasur të apartamenteve Upper West Side, tre fqinjët fillojnë podkastin e tyre rreth hetimit të tyre. Në sezonin e dytë, premierë në qershor 2022, vetë treshja bëhen të dyshuar për vrasjen e përgjakshme të një banori tjetër pallati. Seriali ka marrë vlerësime të shumta, duke përfshirë nominime për çmimin Primetime Emmy për serialet e shkëlqyera komedike dhe për çmimin Primetime Emmy për aktorin kryesor të shquar në një seri komedi për Martin dhe Short. Në korrik 2022, seriali u rinovua për një sezon të tretë i cili do të jepet premierë më 8 gusht 2023.
Zhvillimi
Në janar 2020, u njoftua se Steve Martin dhe Martin Short do të luanin në një seri të pa titulluar Hulu, të krijuar nga Martin dhe John Hoffman, me Martin, Short dhe Hoffman të vendosur si producentë ekzekutiv, së bashku me Dan Fogelman, me 20th Television që shërbente si studio. Më 14 shtator 2021, Hulu rinovoi serinë për një sezon të dytë. Më 11 korrik 2022, seriali u rinovua për një sezon të tretë.
Kasti
Krahas njoftimit fillestar, u njoftua se Martin dhe Short do të luanin në seri. Në gusht 2020, Selena Gomez u bashkua me kastin dhe gjithashtu shërben si producente ekzekutive. Në nëntor 2020, Aaron Dominguez iu bashkua kastit në një rol të rregullt në seri. Në janar 2021, Amy Ryan u bashkua me kastin në një rol të rregullt në seri. Po atë muaj, Nathan Lane iu bashkua kastit në një rol të përsëritur. Më 1 dhjetor 2021, u raportua se Cara Delevingne iu bashkua kastit si serial i ri i rregullt për sezonin e dytë. Më 12 janar 2022, Short njoftoi se Shirley MacLaine dhe Amy Schumer ishin të ftuar për sezonin e dytë. Më 11 shkurt 2022, Michael Rapaport iu bashkua kastit në një rol të përsëritur për sezonin e dytë. Më 25 tetor 2022, Jesse Williams u luajt në një cilësi të përsëritur për sezonin e tretë. Më 17 janar 2023, Meryl Streep u luajt në një cilësi të pazbuluar për sezonin e tretë. Më 23 shkurt 2023, Ashley Park iu bashkua kastit në një rol të përsëritur për sezonin e tretë. Në mars 2023, Jeremy Shamos, Linda Emond, Wesley Taylor, Don Darryl Rivera, Allison Guinn, dhe Gerald Caesar u hodhë në kast në role të përsëritura në sezonin e tretë. Më 20 prill 2023, Michael Cyril Creighton u promovua në seri të rregullt për sezonin e tretë.
Xhirimet
Fotografia kryesore filluan më 3 dhjetor 2020, në New York City. Xhirimet përfunduan në prill 2021. The Belnord u përdor për xhirime të jashtme të Arconia. Xhirimet e sezonit të dytë filluan më 1 dhjetor 2021. Xhirimet për sezonin e tretë filluan në janar 2023.
Shqipëri pse s'të zë gjumi : poezi
Shqipëri pse s'të zë gjumi : poezi me autor Hiqmet Mehmetaj dhe Bardhosh Gaçe (red.). Botuar në Tiranë nga "Marin Barleti", në vitin 1996. Faqet e librit 80.
Tigrat (Humor)
Tigrat ose "Gëzuar me Tigrat" është një humor shqiptar i Kosovës, prodhim i AMOL TV, editor gjeneral i KOLA COMMERCE. "Tigrat" janë shfaqur që nga viti 2010 e akoma vazhdon (është present). Tigrat prodhohen në studion AMOL TV, ku shfaqen edhe vetë, por "Tigrat" janë më shumë të njohur për humorin dhe dramën e tyre gjatë festave të fundvitit. Tek "Tigrat" luajnë aktorë të njohur të trevave kosovare, siç janë:
Fatos Kryeziu (1979-)
Avni Hoti (1970-)
Kadrije Canolli (1980-) dhe
Raftanji
Raftanj (greqisht: Ραπταίοι/Raptaíoi) është fshat në qarkun i Eubesë, Greqi.
Ditët e mbrapme të një parlamenti : (19 prill-3 korrik 1996)
Ditët e mbrapme të një parlamenti : (19 prill-3 korrik 1996) : kronikë e ngjarjeve para dhe paszgjedhore në Shqipëri, vëzhguar nga disa radiotelevizione europerëndimore libër me autor Ylli Polovina dhe Alfred Dalipi (red.). Botuar në Tiranë nga "Progres", në vitin 1996. Faqe 113.
Bruys
Bruys është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Bruys ka një popullsi prej 20 banorë dhe sipërfaqe 5.7 km², me një dendësi prej 4 banor/km².
Historia e shtetit dhe e së drejtës në Shqipëri
Historia e shtetit dhe e së drejtës në Shqipëri libër nga Luan Omari (red.), Aleks Luarasi (red.). Botuar në Tiranë nga "Luarasi", në vitin 1994. Pj.1, me 191 faqe.
Saint-Martin-de-Brômes
Saint-Martin-de-Brômes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-Martin-de-Brômes ka një popullsi prej 565 banorë dhe sipërfaqe 21.09 km², me një dendësi prej 27 banor/km².
Arti i shtatë në Shqipëri : shfaqjet dhe xhirimet e para të filmave 1900-1945
Arti i shtatë në Shqipëri : shfaqjet dhe xhirimet e para të filmave 1900-1945 libër me autor Abaz T. Hoxha dhe Adriatik Kallulli (red.). Botuar në Tiranë nga "Albinform", në vitin 1994. Faqe 163.
Peci
Peci është mbiemri i personave në vijim:
Probleme të kërkimeve gjeofizike dhe gjeokimike të vendburimeve të kromit dhe të bakrit në Shqipëri
Probleme të kërkimeve gjeofizike dhe gjeokimike të vendburimeve të kromit dhe të bakrit në Shqipëri libër me autorë Eshref Pumo, Alfred Frashëri, Artan Tashko dhe Halit Halimi (red.). Botuar në Tiranë nga SHBLU, në vitin 1994. Faqe 245.
Struktura e Përbashkët Administrative e Përkohshme
parapamje|Logoja e JIAS Struktura e Përkohshme Administrative e Përbashkët (SPPA) ishte një organ i përkohshëm administrativ në Kosovë, i themeluar në janar 2000 nga Misioni i Administratës së Përkohshme të Kombeve të Bashkuara në Kosovë (UNMIK) gjatë periudhës kur Kombet e Bashkuara ishin drejtpërdrejt përgjegjëse për qeverisjen e Kosovës. SPPA u zëvendësua nga Institucionet e Përkohshme të Vetëqeverisjes (IPVQ) në mars 2002 pas zgjedhjeve në mbarë Kosovën për institucionet e reja.
Shkenca e shëndetit
Shkenca e shëndetit (shkencat e shëndetit) – është ajo shkencë apo janë ato shkenca që përqendrohen në shëndetin, ose kujdesin shëndetësor, si pjesë thelbësore të lëndës së tyre. Këto dy çështje lëndore kanë të bëjnë me disiplina të shumta akademike, (dhe si të tilla) të dyja disiplinat STEM, si dhe disiplinat e sigurisë së pacientëve (të tilla si hulumtimi i kujdesit shoqëror ), dhe të dyja janë të rëndësishme për njohuritë aktuale të shkencës shëndetësore.
Bazat e njohurive të shkencave shëndetësore aktualisht janë të larmishme, me baza intelektuale që ndonjëherë nuk janë në përputhje me njëra-tjetrin. Aktualisht ekziston një paragjykim ekzistues në këtë fushë, drejt vlerësimit të lartë të njohurive që rrjedhin nga pikëpamjet kontrolluese mbi agjencinë njerëzore (siç mishërohet nga baza epistemologjike e projekteve të Procesit të Kontrollit të Randomizuar ); krahasoni këtë kundrejt pikëpamjeve më natyraliste mbi zgjedhjen njerëzore të marra nga hulumtimet e bazuara në Etnografi për shembull).
Degët e shkencës shëndetësore
Shendeti mendor
Shëndeti shoqëror
Shëndeti fizik
Mjekësia dhe degët e saj
Mjekësia – shkencë e zbatuar ose praktikë e diagnozës, trajtimit dhe parandalimit të sëmundjes. Ai përfshin një shumëllojshmëri të praktikave të kujdesit shëndetësor të evoluara për të ruajtur dhe rivendosur shëndetin përmes parandalimit dhe trajtimit të sëmundjes. Disa nga degët e saj janë:
Fayetteville, Arkansas
Fayetteville, Arkansas (Fayetteville, Arkansas) është një qytet në qarkun Washington të shtetit federal Arkansas, SHBA. Në Fayetteville, Arkansas jetojnë 73580 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është banor/km2 (1366.3 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej km2 (55.2 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 427 m (1400 ft).
Rudi dhe Stela (duke kërkuar qiellin)
Rudi dhe Stela (duke kërkuar qiellin), roman me autore Shpresa Vranari. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri", në vitin 2001. Libri ka 208 faqe.
Kombësia dhe feja në Shqipëri : 1920-1944
Kombësia dhe feja në Shqipëri : 1920-1944 libër me autor Roberto Morozzo della Rocca dhe Luan Omari (përkth.). Botuar në Tiranë nga "Elena Gjika", në vitin 1994. Faqe 281.
Shtura (Karistë)
Shturë (greqisht: Στύρα/Stíra) është fshat në qarkun i Eubesë, Greqi.
Mommenheim
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Mommenheim (Alzasisht: Mummle; Gjermanisht: Mommenheim; Shqip: Momli) është aktualisht një komunë në departamentin Bas-Rhin. Departamenti është në rajonin historik Alsace.
Historia
Përmendja e parë me shkrim e Momlit daton në mesin e shekullit të 10-të, nën emrin Mumlen. Në vitin 953, Perandori Otto I ia dha pronën e tij Abacisë Lorsch. Momli ishte një fshat nën mbretërimin e Perandorisë së Shenjtë Romake.
Qyteti u kursye nga pushtimi suedez gjatë Luftës Tridhjetëvjeçare.
Në 1733, fshati u shkatërrua kryesisht nga një zjarr i madh, i ushqyer ndër të tjera nga hambarët e shumtë të barit në komunë.
Linja që lidh Momlin dhe Sarreguemines u përurua në 1895.
Gjatë Luftës së Parë Botërore, 1917, këmbanat e fshatit u përdorën në prodhimin e municioneve.
Mahajana
parapamje|289x289px| Një ilustrim në një dorëshkrim të Aṣṭasāhasrikā Prajñāpāramitā Sūtra nga [[Nalanda, që përshkruan bodhisattva Maitreya, një figurë e rëndësishme në Mahāyāna]] Budizmi Mahāyāna ose Automjet i Madhe është një degë e gjerë e budizmit që u zhvillua në Indinë e lashtë. Ajo është një nga tre degët kryesore të budizmit, së bashku me Theravada dhe Vajrayana. Mahāyāna përfshin mësimet e hershme të budizmit, por gjithashtu pranon edhe shkrime dhe doktrina të tjera. Ajo thekson rrugën e bodhisattvëve dhe rëndësinë e diturisë (Prajñāpāramitā). Vajrayāna është një nëngrup i Mahāyāna-s që përdor metoda tantrike qe te behesh nje Buda.
Yzedin Vrioni
Yzedin Vrioni ishte kryetar i Bashkisë së Beratit në 1922, 1924, 1925-1958, 1935, 1937.
Mahajana
Mahāyāna gjithashtu përkon me rrugën e bodhisattvës që përpiqet të bëhet një Buddha i plotësisht zgjuar për dobinë e të gjithë qenieve të ndjeshme, dhe për këtë arsye quhet gjithashtu "Vetura e Bodhisattvës" (Bodhisattvayāna). Budizmi Mahāyāna shikon përgjithësisht qëllimin e bërjes Buddha përmes rrugës së bodhisattvës si diçka që është e mundur për të gjithë dhe sheh gjendjen e arhatit si të papërfunduar. Mahāyāna përfshin gjithashtu shumë Buddha dhe bodhisattva që nuk gjenden në Theravada (siç është Amitābha dhe Vairocana). Filozofia budiste Mahāyāna gjithashtu promovon teori të veçanta, si teoria Madhyamaka e zbrazëtisë (śūnyatā), doktrina Vijñānavāda dhe mësimi i natyrës së Budës.
Edhe pse në fillim ishte një lëvizje e vogël në Indi, Mahāyāna u rrit dhe u bë një fuqi tërheqëse në Budizmin indian. Qendrat e mësimdhënies të lidhura me Mahāyāna si Nalanda dhe Vikramashila u zhvilluan në shekujt e 7-të deri në 12-të. Gjatë historisë së saj, Budizmi Mahāyāna u përhap në të gjithë Azinë Jugore, Azinë Qendrore, Azinë Lindore dhe Azinë Juglindore. Ai vazhdon të ketë ndikim sot në Kinë (Tibet), Mongoli, Hong Kong, Kore, Japoni, Singapor, Vietnam, Filipine, Nepal, Malajzi, Tajvan dhe Butan.
Historia
Budizmi Mahāyāna ka origjinën e tij në Indinë e lashtë. Ai u zhvillua në fillim të shekullit të parë p.e.s., duke u bërë një degë e ndryshme e Budizmit nga tradita Theravāda. Mahāyāna u karakterizua nga ideja e të qenit bodhisattva dhe synimi për të arritur zgjimin e plotë për të gjithë qeniet ne univers. Kjo shkollë e Budizmit zhvilloi doktrina të ndryshme dhe shtoi tekste të reja. Me kalimin e kohës, Mahāyāna u përhap në të gjithë Azinë dhe mori forma të ndryshme sipas kontekstit kulturor dhe gjuhësor të vendeve ku u përhap.
Në fillim, Mahāyāna u përhap kryesisht në zonën e Kaskadës së Himalajve në Indi, ku u zhvilluan qendra të rëndësishme si Nalanda dhe Vikramashila. Këto qendra ishin vendet ku studiuesit dhe mësuesit e Budizmit zhvillonin hulumtime të thella mbi tekstet dhe doktrinat e Mahāyāna. Me kalimin e kohës, Mahāyāna u përhap nëpër zonat tjera të Azisë, duke arritur në Kinë, Tibet, Kore, Japoni, Vietnami, Mongoli, Singapor, Filipinet, Nepal, Malajzi, Tajvan dhe Bhutan.
Mahāyāna buddhizmi është një prej tre degëve kryesore të Budizmit, së bashku me Theravāda dhe Vajrayāna. Ai ka lënë një ndikim të madh në zhvillimin e kulturës, artit dhe filozofisë në vendet ku ka përhapur.
Ne përgjithësi ka disa teori që shpjegojnë origjinën e budizmit Mahāyāna. Njëra prej tyre është teoria e origjinës popullore ose të vendbanimeve (lay origins). Sipas kësaj teorie, Mahāyāna u zhvillua nga besimtarët laikë, të cilët ishin të angazhuar në praktika të zgjimit dhe e promovuan lëvizjen nga poshtë, ndërsa i kundërvënia traditës monastike.
Hipoteza "e pyllit" është një teori tjetër që lidh origjinën e Mahāyāna me traditën e pyllit dhe mënyrën e jetesës eremitike. Sipas kësaj teorie, Mahāyāna u zhvillua në kushte të largëta nga qendrat urbane, nga eremitët dhe praktikantët qëndrorë që jetonin në pyll.
Këto teori janë vetëm disa prej shpjegimeve të propozuara për origjinën e budizmit Mahāyāna. Siç është rasti me shumë aspekte të historisë së Budizmit, nuk ka një konsensus të qartë dhe konkluziv rreth origjinës së Mahāyāna.
Mahajana e hershme
Dokumentet tekstuale më të hershme për "Mahāyāna" vijnë nga sūtrat (bisedat) që filluan të shfaqen rreth fillimit të erës sonë. Jan Nattier ka vënë re se disa nga tekstet më të hershme të Mahāyāna, si Ugraparipṛccha Sūtra, përdorin termi "Mahāyāna", por nuk ka ndonjë dallim doktrinal midis Mahāyāna në këtë kontekst dhe shkollave të hershme. Në vend të kësaj, Nattier shkruan se në burimet më të hershme, "Mahāyāna" u referohej emulimit rigoroz të rrugës së Gautama Buddhas drejt Budizmit.
Mahāyāna indian kurrë nuk kishte dhe asnjëherë nuk u përpjek për të pasur një linjë të veçantë Vinaya ose urdhërimi nga shkollat e hershme të Budizmit, dhe prandaj secili bhikṣu ose bhikṣuṇī (murgj budist) që pranonte Mahāyāna formalisht i përkiste një prej shkollave të hershme budiste. Anëtarësia në këto nikāyas, ose rendet monastike, vazhdon sot, me nikāya Dharmaguptaka që përdoret në Azinë Lindore, dhe nikāya Mūlasarvāstivāda që përdoret në Budizmin tibetan. Prandaj, Mahāyāna asnjëherë nuk ishte një sekt monastik i veçantë jashtë shkollave të hershme. Paul Harrison sqaron se ndërsa Mahāyānistët monastikë i përkisnin një nikāya, jo të gjithë anëtarët e një nikāya ishin Mahāyānistë.
Nga të dhënat e murgjve kinezë që vizitonin Indinë, tani e dimë se si Mahāyānistët dhe murgjtë jo-Mahāyānistë në Indi shpesh jetonin në të njëjtat manastire anë më anë. Është gjithashtu e mundur që, formalisht, Mahāyāna do të kuptohej si një grup murgjësh ose motrash brenda një manastiri më të madh që marrnin një premtim bashkë (i njohur si "kriyākarma") për të mësuar dhe studiuar një tekst ose tekstet Mahāyāna.