cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prometeu
Në ndërkohë,në botë ndryshoi shumë çka. Zeusi e forcoi aq fort fuqinë e vet sa që asgjë më nuk ka mundur ta rrëxojë, dhe pushteti i tij u bë më i butë. Nuk ishte më tiran hakmarrës dhe dyshues, ndaj titanëve pati mëshirë dhe i liroi nga burgu, madje u bë edhe i mëshirëshëm ndaj njerëzve dhe për flijime gjegjëse që i ofronin e mbronte rendin e tyre. Asgjë më nuk e shqetësonte përveç asaj fshehtësie të cilën e ka ditur vetëm Prometheu. Prandaj përsëri e dërgoi zotin Hermes te ky dhe i ofroi se do t'ia falte dënimin poqese ia kumtonte fshehtësinë e vet. Prometheu e refuzoi këtë. Pastaj tek ai vinë edhe të afërmit e tij dhe e bindën se Zeusi ka ndryshuar, dhe se pushteti i tij nuk është më i tillë çfarë ka qenë dikur dhe se zotërat dhe njerëzit janë të kënaqur me të. Prometheu qe i gatshëm ta pranojë këtë, sepse çfarë kuptimi ka të qëndrosh kokëfortë kur arsyet për diçka të tillë u zhdukën. Megjithatë, një gjë kurrsesi nuk e ka dashur: nuk ka dashur të lutet dhe të fitojë mëshirë.
Prometheu gjatë ka shpresuar se njerëzit do t'i ndihmojnë sepse për ta ka vuajtur aq shumë. Prej duarve të tyre do ta fitonte lirinë. Dhe kështu në rrëzë të shkëmbit të tij arriti njeriu: trimi Herakli. Posa e pa shqiponjën që fluturonte në gostinë e përditshme, e goditi me shigjetë. Pastaj e mori çomogën e vet të rëndë dhe me të i theu prangat e Prometheut dhe në fund nga shkëmbi e shkuli gozhdën në të cilën Prometheu ka qenë i ngujuar. Në atë moment u paraqit Hermesi, kasneci i Zeusit, i cili i premtoi Prometheut se Zeusi do t'ia falë lirinë poqese ia zbulon fshehtësinë e dikurshme të shpëtimit të tij. Prometheu iu përgjegj: "Le të mos martohet Zeusi me Tetidën që aq fort e dëshiron, sepse i biri i saj do ta tejkalojë babain e vet. Le ta martojë për njeriun vdekatar dhe i biri i saj atëherë nuk do ta rrezikojë asnjë zot!"
Dhe kështu, më në fund, Prometheu e fitoi lirinë. E fitoi me ndihmën e njeriut, duke u qëndruar me durim mundimeve të veta, duke u pajtuar me Zeusin me ç'rast duke mos humbur asgjë nga krenaria e vet dhe nga qëllimet e veta. Ngadhënjimi i tij përfundoi me pranimin e tji nga ana e zotërave në Olimp.
Mirëpo, për t'u kryer vendimi i pamohueshëm dhe i pashmangshëm i Zeusit që Prometheu të mbetet përherë e mot i ngujuar për shkëmb ka qenë i detyruar ta mbajë në dorë unazën e punuar prej prangave të tij, në të cilën u vu një copë e shkëmbit nga Kaukazi. Për nderë të Prometheut filluan njerëzit të mbanin unazat me gurë, por e mbajnë edhe sot e kësaj dite, ndonëse origjina e këtij zakoni kaherë është harruar.
Kjo është përmbajtja e shkurtër e mitit mbi Prometheun çfarë e ka shënuar Eskili në tragjedinë Prometheu i ngujuar (në çerekun e dytë të shek. V para e.s.). Mirëpo, përfundimi i mitit është rikonstruktuar sipas burimeve të tjera antike, sepse fragmentet e ruajtura nuk bëjnë të mundur përcaktimin e drejtë se si Eskili e ka zgjidhur konfliktin në mes Prometheut dhe Zeusit (duket se fundi i tillë u është përshtatur kërkesave të kohës).Sa i përket fillimit, poashtu vetëm mund të supozojmë pasi që pjesa e parë e "Trilogjisë Promethane" nuk është ruajtur. Për të dimë vetëm nga lista e veprave të Eskilit. Sipas Lindjes së zotërave të Hesiodit (nga shek. VIII-VII para e.s.) ky mit fillon pak më ndryshe. Konflikti në mes Prometheut dhe Zeusit gjoja shkaktohet atëherë kur zotërat në krye me Zeusin e marrin pushtetin mbi botën dhe u takuan në Sikion (në Peloponez) për t'u marrë vesh se, përkundër kësaj, në ç'mënyrë njerëzit duhet t'i ofrojnë flijimet. Prometheu e ndau demin kurban në dy pjesë dhe arriti që Zeusi ta zgjedhë pjesën më të keqe. Pjesa me e mirë u mbeti njerëzve. Per t'iu hakmarrë Zeusi ua mori njerëzve zjarrin, por Prometheu e vodhi nga Olimpi dhe sërish e solli në botë. Për këtë arsye Zeusi e dënoi me dënimin e njohur: ka qenë i lidhur për shtyllë, ndërsa shqiponja çdo ditë ia hante copën e mëlqisë e cila natën sërish i rritej.Kështu për shkak të ndihmës së vet që u dha njerëzve dhe për shkak të krenarisë së vet të papërkulur që prej Zeusit nuk donte të kërkonte mëshirë i ka duruar mundimet deri sa nuk e çliroi Herakliu. Ndryshe, sipas konceptit shumë të përhapur antik që është shprehur në Metamorfozat e Ovidit, Prometheu nuk ka qenë në mënyrrë vetëm alegorike, por edhe "krijues i vërtetë i njeriut". Që në shek. e dytë të e. s. shkruan Pauzaniu në Pershkrimin e Heladës së në Fokidë i ka parë copat e tokës të ngurta, të cilat e kanë pasur erën e lëkurës së njeriut dhe të cilat kanë qenë mbeturinat e materialit prej të cilit Prometheu e ka bërë njeriun.
Për trajtimin e këtij miti nga koha më e re mund të theksohet me sa vijon: Prometheu i Gëtes së ri (i vitit 1774) e simbolizon urrejtjen kundër religjionit dhe absolutizmit. Gëte pastaj për këtë poezi shkroi se "veproi si bombë". Drama e Herderit Prometheu i liruar qe shprehje poetike e bindjes për ardhjen e domosdoshme të rendit të ri të shoqërisë njerëzore. Prometheu i Bajronit ka qenë i frymëzuar me të njëjtin optimizëm revolucionar sikur se edhe krijuesi i tij në luftë për çlirimin e grekëve nga sundimi turk. Prometheu i liruar i Shelit e shpreh besimin e poetit në fuqinë e rezistencës pasive ndaj të keqes dhe epërsinë e të shtypurit mbi mesin e shtypjeve.Përkundër këtij qëndrimi kjo "dramë lirike" në kohën e krijimit të saj (1820) ka pasur objektivisht kuptim përparimtar. Prometheu i ngujuar keq Andre Zhidit (1899) është farsë alegorike me nëntekstin e thellë filozofik. Prometheu i Kazancakisit e ka te njëjtin mendim sikurse edhe dialogu i Lukianit i shek. II të e.s. Prometheu ose Kaukazi: kjo është akuzë e Zeusit dhe e zotërave në përgjithësi si simbol e sundimit despotik në këtë botë, në emër, të arsyes dhe të njerëzisë. Le të përkujtojmë poashtu se ç'ka shkruar Marksi në disertacionin e vet të doktoratës (1841): "Prometheu është shenjti më i lartë dhe martir në kalendarin filozofik... Bindja e Prometheut: Shkurtazi, o zotëra, ju urrej të gjithëve pa përjashtim - ështe bindja e tij filozofike, principi i tij vetanak i drejtuar kundër të gjithë zotërave qiellorë dhe tokësorë të cilët vetëdijen njerëzore nuk e njohin për hyjninë më të larte."
Artistët figurativë i ka frymëzuar miti mbi Prometheun në të njëjtën masë në botën antike sikurse në kohën e re. Dimë për më se gjashtëdhjetë piktura antike në vaza me figurën e Prometheut, prej të cilave pamja e Prometheut të lidhur për shkëmbi paraqitet në njëzet vaza dhe dhjetë me pamjen Herakliu e çliron Prometheun. Në të tjerat është Prometheu me Zeusin dhe zotërat e tjerë, me Epimetheun, me Athenën me rastin e krijimit të njeriut etj. (shumica është e shek. VI-V para e.s.) Pamja Prometheu e krijon njeriun me ëndje përdoret për dekorimin e sarkofagëve. Dy më të njohurat, të shek. I dhe III të e.s. gjenden në Luvër të Parisit dhe në Muzeun Popullor të Napolit. Prej piktorëve të kohës së re së pari e ka pikturuar Krijimin e njeriut nga ana e Prometheut Piero di Cosimo (Pjero di Kozimo) në fillim të shek. XVI (sot në Pinakotekën e Mynihut). Piktura më e njohur që i paraqet Mundimet e Prometheut është e Ticianit (prej 1549-1550, sot në Prado të Madridit). Fati Prometheut është tema e tetë pikturave që e stolisin sallën e këshillit të Universitetit të Athinës. I ka pikturuar, kah mbarimi i shekullit të kaluar, piktori Vienez, Griepenkerl (Gripemkerl). Është e njohur poashtu piktura e Antonin Prochazikes Prometheu ua sjell njerëzve zjarrin, e vitit 1938. (Në Universitetin e Bernit). Përveç pikturës së përmendur të Tamayeut në Paris vëmendje të veçantë ka tërhequr truporja e praruar me dimensione kolosale që e paraqet Prometheun që ua sjell njerëzve zjarrin në "Kopshtiet e vërshuara" të qendrës së Rokefelerit në Nju Jork.
Prej veprave muzikale le të përmendim të paktën Prometheun, uvertyrën e Betovenit të vitit 1800, pastaj poemën simfonike të Franc Listit me të njëjtin titull të vitit 1850 dhe "këngë e zjarrta" të Aleksandër N.Skarjabinit(1910).Prej bashkëkohanikëve baletin Zjarrët e Prometheut e shkruar P. Hanushi,ndërsa operën Prometheu Doru Popovici.Prometu njihet gjithashtu si hero i cili rrezikon dhe veten, per pjesen qe ai mendon se ka te drejte.Kete e thot dhe vete autori ne vepren "Prometeu i mberthyer".
Rruga e Arbrit
Rruga e Arbërit është rrugë në ndërtim e sipër e cila do të lidhë Tiranën me Dibrën në Maqedoni me një gjatësi prej rreth 75 kilometra. Ky aks rrugor që shkurton distancën mes Tiranës dhe Dibrës parashikohet të përfundojë i gjithi në 2021. Ky afat është vendosur në Strategjinë e Transportit nga Ministria e Punëve Publike, dokument ky i miratuar në fillim të shtatorit 2008 nga Këshilli i Ministrave. Rruga që e ka origjinën nga Periudha Romake, do të kalojë në 10 zona dhe do të shkurtojë me rreth 70 kilometra rrugën e sotme nga Burreli. Ky variant u shmanget në mënyrë të ndjeshme lartësive mbi 900 metra mbi nivelin e detit si dhe është varianti me kushte më të mira gjeologo-inxhinierike e hidrologjike. Pritet përfundimi i saj në pranverën e vitit 2021 pas premtimit në zgjedhjet lokale të 2019 nga kryeministri i Shqipërisë z.Edi Rama se në zgjedhjet e përgjithshme të ardhshme në Dibër do të vinte nga Rruga r Arbrit. Zgjedhjet e ardhshme të përgjithshme jan në prill të vitit 2021 që nënkupton se në mars 2021 Rruga e Arbrit do të jetë gati për çeljen e fushatës elektorale.
Projekti
Rruga e Arbrit, vetëm 75 kilometra e gjatë, do të lidhë Tiranën me Dibrën e Madhe (Maqedoni). Rruga parashikohet të përshkohet me shpejtësi mesatare 80 km/orë, duke mënjanuar në maksimum ngjitjet malore, edhe se përgjatohet ose ndërpret vargmale me lartësi mbi 1500-2000 metra. Zonat ku kalon Rruga e Arbrit fillimin e saj e ka në qendrën e Tiranës, në sheshin "Skënderbej", vijon nëpër qytet përgjatë Rrugës së Dibrës për të arritur në Brar dhe kaluar shkallën e Tujanit, luginën e bukur të Brarit, në luginën e ngushtë e të thellë të malit të Dajtit, me kanionet mahnitës të ngushtë e të thellë. Rruga përshkon luginat malore të Shpalit, Murrizës, kapërcen me tunel në veri të Qafë-Murrizës nga ana e Tiranës, duke dalë në anën e Matit në luginat e bukura malore të Xibrit e Gurit të Bardhë, në grykën e rrjedhjes së sipërme të lumit të Matit mbi Urën e Vashës dhe pasi kalon luginën e Planit të Bardhë dhe tunelin e Qafës së Buallit, del në luginën e mirënjohur të Vajkalit, Zallit të Bulqizës, Zerqanit deri sa del në fushën e Gjoricës të pellgut të Dibrës dhe për të vazhduar deri në Dibër të Madhe.
Zonat
Projekti i qeverisë "Nano" Edhe qeveria "Nano" ka pasur një projekt për ndërtimin e Rrugës së Arbrit. Kryeministri Fatos Nano ka firmosur studimin për ndërtimin e kësaj rruge. Rruga e Arbrit parashikohej të ishte 10 metra e gjerë dhe me një gjatësi prej 72.6 kilometrash. "Ne sot jemi mbledhur për të shqyrtuar në mbledhjen e radhës së Këshillit Kombëtar të Rrugëve një nga rrugët më të hershme, atë të rrugës Tiranë-Dibër, e quajtur ndryshe Rruga e Arbrit. Për këtë rrugë është folur shumë dhe nevojat për të janë evidente", tha Nano pas nënshkrimit të marrëveshjes në atë kohë.
Rruga e vjetër Durrës-Fusha e Tiranës-Dibër Pozita e përshtatshme gjeografike e trojeve tona, që prej kohëve më të vjetra ka përshtatur trasimin në to të shumë rrugëve të njohura në histori. Më e njohura ka qenë Via Egnatia e shekullit II p.e.s e ndërtuar nga romakët, e cila nga Durrësi-Elbasani-Ohri e Selaniku shkonte në Konstandinopojë. Veç Egnatias, nga Durrësi drejt brendësisë niseshin dhe rrugë të tjera që degëzoheshin në fushën e Tiranës, siç kanë qenë ajo Durrës-Lissus-Naissus, rruga Tiranë-Kërrabë-Elbasan, degë e Egnatias, etj. Veç këtyre nëpër Tiranë kalonte dhe rruga e detit për në Dibër, e njohur me emrin "Rruga e Arbrit". "Rruga e Arbrit" ka origjinën nga Periudha Romake, shekulli I dhe II, siç dëshmojnë stacionet rrugore "Mansion" (Mansaj) të Gurit të Bardhë. Në shekullin XI, rruga përmendet nga kronistja bizantine, Ana Komnena, ndërsa në vitin 1257 këtej kaloi komandanti britanik Gjergj Akropoli. Normanët e Boemundit kalonin në këtë rrugë gjatë luftimeve. Në defterin turk të 1467-s Guri i Bardhë etj., përmenden si fshatra "Dervene" që ruanin e mirëmbanin rrugën. Stacione të rëndësishme të rrugës kanë qenë Zall-Dajti në Malësinë e Tiranës dhe Guri i Bardhë. Guri i Bardhê, i njohur për traditat arsimdashëse, kulturore e mikrpitëse ështe shumë i njohur nga banorët e zonës së Dibrës. Në këto fshatra ndodhen mjaft gjurmë të rrugës si hane, karakolle, kalldrëme, ka shumë ura, etj.
Maqedonia
Vazhdimi i Rrugës së Arbrit në territorin e Maqedonisë fillon nga kufiri shtetëror në Gjoricë, ku kalohet nga Shqipëria në Maqedoni, aty ku lugina e Drinit ngushtohet në vendin e quajtur Zatarajca, ku ka qenë një urë e vjetër prej druri, përballë kodrave të Kojnarës, poshtë urës së vjetër me harqe të Spiles, e cila është mbuluar nga diga e hidrocentralit të Dibrës së Madhe. Pasi kalon kodrat e Kojnares, rruga vazhdon për në qytetin e Dibrës.
Nga Dibra në drejtim të Gostivarit rruga kalon nëpër grykën e ngushtë e të bukur të Radikës, duke vazhduar më tej në drejtim të Gostivarit, Tetovës e Shkupit. Distanca nga Dibra deri në Gostivar është 65 kilometra, e nga Gostivari deri në Tetovë 25 kilometra, kurse nga Tetova në Shkup 45 kilometra. Kështu distanca totale nga Tirana deri në Shkup do te jetë rreth 210 kilometra.
Pasuritë natyrore të zonave ku kalon Rruga e Arbrit
Në rajonin e Dibrës takohen shumë vendburime, objekte e shfaqje të mineraleve të dobishme metalore e jo metalore. Minerali i kromit përbën një nga pasuritë më të mëdha që gjendet në rajonin e Dibrës. Atë e takojmë në masivet ultrabazike perspektivë lindore të vendit tonë, në atë të Bulqizës dhe të Lurës. Në masivin Bulqizës janë zbuluar vendburimet më të mëdha të kromit siç janë: Vendburimi Bulqizë-Batër, Qafë-Buall, Almarinë, Tërnovë, etj. Në pjesën veriore gjenden disa objekte kromi siç janë: Objekti Zabeli, Majat e Bregut, Kodra e Lerës, Fushë-Balgjaj, Kepat e Dik-Nelit, Liqeni i Dervishit, Selishta Veriore, Selishta Jugore, Bataçet e Kacnisë, Fushë Shtrungëza, Rrënja e Milloshit, Maja e Hurdhës, Druni i Boshtive, Qafë-Murra, etj. Në veri-perendim jane të njohura vendburimet e Shkallës, Cërujës, Majës së Kunorës, Majës së Burrelit e Qafës së Burrelit. Vendburimi i Shkallës eshte një ndër vendburimt e masivit tê Bulqizës ku përmabjtja në % e Cr në minaralin e kromitit është më të lartat. Në masivin e Lurës janë kryer më pak punime të kërkim-zbulimit e megjithatë janë zbuluar disa objekte e shfaqje të mineralizuara kromi si në Krej Lurë, Kesule, Blac, Kumbull, Lajthize, Dodaj, etj. Në rajonin e Dibrës janë zbuluar edhe disa minerale të tjerë metalorë si minerali i Manganit në Topojan e në zonën e Gollobordës, minerali i hekurit pa nikel në zonën e Korabit, minerali i bakrit në zonën e Pregj Lurë-Arrmollës dhe të Peshkopisë (Pilafe, Zimur, Cerjan), minerali i hekur-nikelit në zonën Lajthizë-Nome, shfaqje e shenja të arsenik-polimetaleve në zonën e Dipjakës e Radomirës dhe shenja të mineraleve të rrallë e të çmuar për të cilët nevojiten punime e studime të mëtejshme. Rajoni i Dibrës është i pasur edhe me minerale e shkëmbinj industriale jo metalore, shumë të rëndësishëm për ekonominë e tregut si: Gurët dekorative karbonatike dhe ofiolitike e mermeret, shkëmbinjtë gëlqerorë si lëndë e parë ndërtimi për prodhimin e inerteve karbonatike, gëlqeres e çimentos, të Gjipseve e anhidriteve si lëndë e parë ndërtimi për prodhimin e parafabrikateve të gjipsit, allçisë, çimentos së bardhë, etj. Argjilat si lëndë e parë ndërtimi për prodhimin e tullave, qeramikës, e çimentos, ranorëve, kuarciteve, travertinave, inerteve lumore e shkëmbore (karbonatike), bojërave të dheut, pirofilitit, squfurit, kryprave minerale në evaporitet, grafiteve, shapeve, rrasave, etj.
Stagova
Stagovë është një vendbanim në komunën e Kaçanikut, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Stagonë. Fshati shtrihet në jug të Kosovës që e ndan lumi Nerodime.
Hani i Zveçanit
Hani i Zveçanit përmendet në udhëpërshkrimet e Evlia Çelebiut në dorshkrimet e tija të mbajtura gjatë udhtimit nëpër Kosovë në dhjetor të 1660.
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2009-2013
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike në Legjislaturën e 18-të të Kuvendit të Shqipërisë përbëhej nga 64 deputetë si më poshtë:
Shënavlash
Shënavlashi është një fshat në Komunën Rrashbull në Rrethin e Durrësit të Shqipërisë.
Ron Howard
Ronald William Howard (lindi më 1 mars 1954) është një aktor, regjisor dhe producent filmi amerikan.
Jeta e hershme
Howard lindi në Duncan, Oklahoma, SHBA, djali i Jean Speegle Howard dhe Rance Howard. Ai ka prejardhje gjermane, angleze, skoceze, irlandeze dhe holandeze. Howard shërbeu tri vite në Forcat Ajrore e Shteteve të Bashkuara në kohën e lindjes së Ronit. Familja u zhvendosën në Hollywood në vitin 1958, një vit para lindjes së vëllait të tij, Clint Howard.
Plagne
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Hamami i Zveçanit
Hamami i Zveçanit përmendet në udhëpërshkrimet e Evlija Çelebiut në dorshkrimet e tija të mbajtura gjatë udhtimit nëpër Kosovë në dhjetor të 1660.
Mimiasi
është një fshat në Rrethin e Beratit në Shqipëri.
Shkallnur
Shkallnur është një fshat në Komunën Rrashbull në Rrethin e Durrësit të Shqipërisë.
Bolena
Trivia
Vite më parë u shfaq ne Vlore dhe në arenën kombtare një liber sadisfaksionues "Ana Bolena" ose Anne Boleyn. Buja pati beftinë interesante, libër i shkruar prej P.V., studim, përkthim dhe i përshtatur në shqip me stërmund e po aq përkushtim. Beftia ishte e karakterit historik vetem e vetem per hipotezën e shtruar se Ana Bolena, mbretëresha e Anglisë, gruaja e Henrikut VIII, na delka me gjak të hershëm arbëror. Dhe nga Bolena e Kurveleshit të Poshtëm, në administratën e Vlorës labe.
Personalitete
Ndonëse një fshat i vogël, Bolena ka një histori për tu lexuar dhe njerëz për tu kujtuar.
Ali Pasha
Ali Pasha ka kaluar adoloshencën e tij në Bolenë.Ali Pasha eshte shpetuar nga nje çoban nga Bolena ne kohen kur e ndiqnin hasmit per ta vrare.Çobani e rriti si djalin e tij.Pas mori pushtetin Ali pasha e kerkoi familjen ku u rrit dhe njeren nga motrat e mori ne Janine ku jetoi deri ne fund te jetes se saje
Isuf Bushi I dhe II
Në periudhën e Tanzimatit fitojnë nam Leskodukajt me çetën e tyre legjendare dhe më pas është historia e fshatit fut në radhët e saj Isuf Bushin e Parë dhe Isuf Bushin e Dytë. I pari i njohur si luftëtar dhe me bustin që sot e kësaj dite gjendet në mes të Janinës, ndërsa i dyti si ish-diplomat i Rumanisë në Janinë që më pas do të linte selinë për tu kthyer në vendlindje ku do të hapte të parën shkollë shqipe.
Sinan Malo
Sinan Malo ishte nje nga perfaqesuesit e Bolenes ne kryengritjen e vitit 1847 ai ra deshmor ne ate vit.
Të Tjerë
Bolena nuk shënon në historinë e saj vetëm luftra dhe figura që kanë fituar përmasa epike, por edhe personalitete në fushën e sportit. Të paktën 41 sportistë kanë lënë emrat e tyre në historinë e sporteve të ndryshme jo vetëm në vendin tonë, por edhe jashtë tij. Më të spikaturit, janë profilizuar në dokumentar, si Bejkush Birçe, Perlat Musta, Alban Bushi dhe Romela Bega.
Kombëtarja Gjibraltarase e futbollit
thumb|right|300px|Kombëtarja gjibraltarase
Kombëtarja gjibraltarase e futbollit përfaqson Gjibraltarin në kompedicionet e futbollit dhe është e kontrolluar nga Federata Gjibraltase e Futbollit. Ajo nuk është ende vend me të drejta të plota në FIFA, kështu që nuk mund të konkuroj dot në FIFA Kupën e Botës. Gjibraltari aplikoi antarësimin me të drejta të plota në UEFA, duke i fituar këto të drejta në kongresin e UEFA-s në maj 2013, gjë që do të thotë se ata kanë të drejtë për të konkuruar në kualifikueset e UEFA Euro 2016. Me një popullsi 30,000 mijë banorë, Gjibraltari është vendi anëtar i UEFA-s me popullsinë më të vogël.
Pavarësisht se nuk është një ishull, Gjibraltari bëri gati skuadrën e parë për kompedicionin e 1993 Lojërave Ishullore dhe ka qënë pjesmarrëse e rregullt deri në edicionin e vitit 2007, ku doli triumfues.
Lojtarët me më shumë ndeshje
Redaktuar më 12 qershori 2022
Lojtarët me numër të barabartë ndeshjesh janë renditur sipas rendit kronologjik se kush e ka arritur i pari atë numër ndeshjesh.
Lojtarët me më shumë Gola
Lojtarët me numrin e barabartë të Golave janë renditur sipas mesatares më të lartë.
Kampania
Kampania është një nga 20 rajonet e Italisë. thumb|265px
Finestrat
Figueroles është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alcalatén, të provincës Castellón, në Komunitetin e Valencias. Figueroles ka 590 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 12.1 km2.
Sakaka
Sakakah (Arabisht: سكاكا) është qytet në veriperëndim të Arabisë Saudite, ndodhet në rajonin El Xheuf. Sakakah ka pasur popullsi prej 242,813 sipas regjistrimit më 2010.
Klima
Sipas sistemit të klasifikimit të klimës Köppen-Gelger, qyteti ka klimë të shkretëtirës së nxehtë.
Modernizimi
Në vitet e fundit, qeveria saudite ka siguruar më shumë kapital të farës në rajonin El-Xheuf, veçanërisht në Sakakah me shpresën e zhvillimit të rajonit ekonomikisht të uritur të mbretërisë. Për këtë arsye, qyteti është plot ndërtesa të reja qeveritare, shkolla dhe spitale dhe janë ndërtuar pranë rrënojave të shkatërruara të ndërtesave të vjetra që janë në nevojë të madhe për riparim. Një veçori kryesore e qytetit është zgjerimi i shpejtë i Universitetit El Xheuf, i themeluar në vitin 2005. Sakakah është një qytet i vogël, por i zgjeruar me shumë ndërtime në vazhdim. Një projekt i madh i vazhdueshëm është ai i 1000-krevat i Princit Muhammed Bin Abdulaziz, i cili është në ndërtim e sipër.
Edukimi
Mbreti shpreson se Universiteti El Xheuf do të bëhet një shtyllë e përparimit social, kulturor dhe intelektual në Arabinë Saudite. Ekzistojnë disa shkolla qeveritare dhe disa shkolla private. Qyteti ka tre shkolla angleze, Shkolla Ndërkombëtare e Sakakës, e cila është një shkollë indiane dhe ka programin CBSE, shkolla tjetër ndërkombëtare me kurrikulën britanike dhe e treta është shkolla ndërkombëtare Alqimam me planprogramin amerikan.
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2013-2017
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike në Legjislaturën e VIII të Kuvendit të Shqipërisë përbëhet si më poshtë:
Merriam-Webster
Merriam-Webster është një kompani amerikane që boton libra referimi e cila është e njohur sidomos për fjalorin e saj.
Lidhje të jashtme
merriam-webster.com
Emri mashkullor
Emri mashkullor paraqet një emër të gjinisë mashkullore qoftë në aspektin literal qoftë në aspektin gramatikorë.
Në aspektin literal të emërimit të njerëzve me emrin mashkullor emërohen fëmijët e gjinisë mashkullore.
Në aspektin gramatikorë emrat e gjinisë mashkullore dallohen nga emrat e gjinisë femërore bazuar në rregullën e prapashtesës ku të gjitha emrat e gjinisë mashkullore marrin prapashtesën i dhe u. Emrat e gjinisë mashkullore gjenden me me pyetjen cili.
Manskuri
Manskuri është një fshat në Komunën Rrashbull në Rrethin e Durrësit të Shqipërisë.
Reconvilier
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Berivojca
Berivojcë është një vendbanim në komunën e Dardanës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Berrivojsë.
Segmenti
Segmenti - quajme bashkesine e te gjitha pikave a dhe b qe ndodhen ndermjet pikave a dhe b.
Vija e hequr midis dy pikave quhet segment, ai emertohet me dy shkronja te mëdha te alfabetit, ka nje gjatesi te caktuar
Kantoni Raucourt-et-Flaba
Kantoni Raucourt-et-Flaba (frëngjisht: Canton de Raucourt-et-Flaba) është një kanton në departamentin Ardennes, rajonin Champagne-Ardenne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Raucourt-et-Flaba. Ka sipërfaqe 146.37km2 dhe popullsi 3769 banorë.
Perisnaku
është një fshat në Rrethin e Beratit në Shqipëri.
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike të Shqipërisë 2005-2009
Grupi Parlamentar i Partisë Demokratike në Legjislaturën VI të Kuvendit të Shqipërisë përbëhej si më poshtë:
Vallet shqiptare
parapamje|djathtas|Valle e kërcyer nga burra e gra me kostum kombëtar në Kosovë. Vallet kuksjane Zënë vend të madh në folklorin koreografik. Luhen kryesisht nga gratë, më pak nga burrat ose gra e burra bashkë. Llojet e tyre janë vallet rituale : (“Lule manushaqe”, Kolonje etj) ; vallet e dasmës (“Nusja jone arbërore”, Lunxheri – Gjirokastër etj) ; vallet erotike (“Kërcimet e Logut”, Malësia e Madhe – Shkodër etj) ; vallet humoristike (“Vallja e nuses së Fajës” nga Shqipëria e Mesme), vallet pantomime (“Ojna e lepuri”, Hotolisht- Librazhd etj).
Vallet epike karakterizohen nga forca, burrëria, trimëria, karakteri luftarak, madhështia etj. Luhen kryesisht nga burrat dhe më pak nga gratë ose së bashku. Llojet e tyre janë : vallet luftarake (Loja me jatagan, Rrugove – Kosove Valle dyluftimi etj) dhe valle trimërie (Valle të Jugut etj).
Në disa valle ka gërshetim të lirikës me epikën, vallet liriko-epike "Vallja Devollice", Devoll, “Valle bishtore e Labinotit” Çermenikë – Elbasan etj dhe valle epiko-lirike “Kërcim burrash” Hasi i Rrafshit-Kosove etj
Brenda elementit kombëtar vallet kanë mjaft veçori krahinore. Vallet e Toskërisë, Myzeqesë, Labërisë dhe Çamërisë i karakterizon shoqërimi vokal polifonik. Krahina të tjera si Lunxheria, Zagoria etj krijojnë edhe unitete koreografike mbi bazën e veçorive krahinore. Vallet e Shpatiti, Dumrese, Polisit Elbasan etj dallohen për shoqërimin vokal polifonik dhe homofonik. Vallet e zonës qytetare të Shqipërisë së Mesme dallohen për shoqërimin vokalo-instrumental. Në krahinat lindore të Shqipërisë qendrore (Çermenika, Gryka e Zaranikes, Polisi, zona e Rajces, Malësia e Tiranës dhe e Krujës, Martaneshi e Mati, nënte Malet e Dibrës) bien në sy vallet e burrave dyshe të shoqëruara me curle e lodër. Krahinat malore të Shqipërisë së Mesme e Veriore, duke përfshire Kosovën dhe vise të tjera shqiptare, dallohen për kërcimet e grave që luhen nga një, dy ose më shumë valltare të shkëputura njëra nga tjetra me një kërcim të lirë. Në pasurinë koreografike të trevave Veriore tërheqin vëmendjen dhe vallet me emërtime të veçanta të cilat janë karakteristike sidomos në Lume, Malësi të Gjakovës, Malësi të Madhe, krahina e Rrafshit të Dukagjinit, Rrugove, Drenica, Opoje, etj.
Veçantia e valleve vërehet në motivet, formacionin dhe trajtën. Motivet (mbi bazën e fakturave të dyhapëshit, të trehapëshit dhe te katërhapëshit) paraqiten në tre tipe kryesore : a) dyshe, b) treshe, dhe c) katërshe. Sipas formacionit ndahen në valle masive dhe kërcime solistike.  Në vallet masive vërehen tre tipe : a)vallet në rreth të mbyllur, b) vallet në gjysme rrethi ; c) vallet në dy vija përballe njëra–tjetrës. Kërcimet solistike ndahen në pesë tipe : kërcime njëshe, dyshe, treshe, katërshe dhe kërcime në grup. Sipas strukturës dallohen kryesisht trajtat e kërcimit njëpjesësh dhe o m zemra.
Vallja e Shotës
Një ndër vallet më të njohura në Kosovë. Fjala "shotë" përdoret me përkëdheli për vajzat e reja, të shkathëta e të pashme. Vallja luhet në disa variante : dy gra a vajza, një grua e një burrë (ose edhe dy çifte), dy burra etj. Është valle lirike. Luhet në të gjitha tubimet festive dhe më shume gjate festimit të dasmës. Shoqërohet me forma të ndryshme vokale-instrumentale.
Vallet Labe të Burrave
Shoqërohen vetëm me kënge polifonike dhe përgjithësesisht emrat i marrin sipas vargut të parë të këngës. Nga përmbajtja bëjnë pjese në vallet epike të trimërisë. Patosi epik që i karakterizon shprehet përmes strukturash karakteristike të kërcimit dhe interpretimit. Kërcimi më origjinal i këtyre valleve është në dy grupe, në dy gjysmërrathë që komunikojnë në forme dialogu. Mbizotëron trehapëshi popullor i dyzuar. Kërcimi lidhet kryesisht me valltarin e parë, përçorin e valles (në fakt ata janë dy). Ai përgjithësisht e nis kërcimin shtruar, me një forcë të brendshme, pas lëvizjeve të para burrërore vjen përplasja e herëpashershme e këmbeve nga toka, uljet gjysme të thella mbi njërën ose mbi të dyja këmbët, rrotullimet e vrullshme, përkuljet e trupit, etj. Gjerdani i valltareve që shoqëron me iso luhet me hapë të thjeshte por të rende, në përshtatje me karakterin e valles.
Vallja Devollice
Eshte valle burrash shumë e vjetër e zonës së Devollit. Nga shekulli i 19 vjen edhe e kënduar, e interpretuar me fyell, tambura dhe dajre. Më pas, në vitet 1900 futet edhe klarineta. Vallja luhet vetëm nga burrat me kostumet kombëtare të zonës, fustanella, kallca, këpucë më xhufka, çepkenë dhe qeleshe. Vallja vjen në trajtën e një ballade, fillon ngadalë shtruar, mbështetur fort, duke pasqyruar jetën, sakrificat, mbijetesën, luftën dhe në fund atmosferën dinamike festive të fitores. Me ritmin, figurat, lëvizjet dhe muzikën, ajo na sjell një koreografi komplekse të harmonizuar në mënyrë organike. Megjithse konsiderohet e vështirë në interpretim, ajo luhet në të gjithë zonën e Devollit dhe nga të gjithë brezat, nga fëmijët deri tek të moshuarit. Regjistrimet e para në pllaka gramafoni jane realizuar në vitet 1925-1930 në studiot diskografike italiane dhe franceze. Vallja Devolliçe ka qënë gjithmonë momenti kulmor i gjithë festave familjare, dasmave, festave publike si dhe në situata festive të luftës dhe fitores. Ajo ka përfaqësuar kulturën e lashtë të Devollit në të gjitha ngjarjet e mëdha kulturore kombëtare si festat, festivalet kombëtare etj, ku ka marrë vlerësime maksimale. Në gusht 1957 në Festivalin Ndërkombëtar të folklorit në Moskë, midis 135 vendeve, grupi i Valles Devolliçe fitoi Çmimin II. Vallja Devolliçe është nga thesaret më të mëdha folklorike të vendit, një nga më të bukurat valle shqiptare.
Vallja Dardharë
Valle grash me prejardhje nga fshati Dardhe i Korçës.Për origjinalitetin, pasurinë dhe interpretimin është bërë e njohur në mbarë vendin.Gratë valltare e luajnë në formacion gjysmërrethi, të kapura për duarsh zinxhir, duke u zhvendosur në varg nga e djathta.Shoqërohet me kënge. Një variant ka emërtimin e vargut të parë të tekstit : “25 gërsheta” (sipas traditës gratë në Dardhë i mbanin flokët e gjatë dhe i zinin gërsheta). Valltarët kërcejnë dhe njëkohësisht këndojnë, njëra ia thotë këngës, një e dytë ia pret, ndërsa të tjerat në grup mbajnë zë. Zakonisht ajo që heq vallen luan edhe rolin e marrëses së këngës, njëkohësisht “heq këmbën dhe këngën”.
Pogonishte
Kërcimi e ka origjinën nga Shqipëria e Jugut. Ritmi është 2/4 dhe kërcehet i hapur dhe në formë cikli nga njerëz te bashkuar. Stili është krenar.Po ashtu ka dhe kostume popullore per gra dhe meshkuj.
BTRR
BTRR eshte nje valle me prejardhje shqiptare nga qyteti i vogel i Kosturit.Ai tregon historine e nje djali shqiptar {Ardi} qe shkoi ne emigracion ne Itali per nje jete me te mire.
Vallja Bradasheshi
Vallja Malenake
Kantoni Josselin
Kantoni Josselin (frëngjisht: Canton de Josselin) është një kanton në departamentin Morbihan, rajonin Région Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Josselin. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 10886 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Josselin aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Frëngova
Frëngovë, (Франгово/Frangovo) është fshat në komunën e Strugës, Maqedoni.
Gjeografia
Frëngova gjendet në pjesën jugperëndimore të Strugës. Territori i këtij vendbanimi ngrihet deri në malin Jabllanicë në kufi me Shqipërinë. Fshati është kodrinor, me një lartësi mbidetare prej 810 metra. Fshati ka shkollë fillore, një xhami, disa punëtori të vogla dhe shitore.
Nga qyteti i Strugës është larg 6 kilometra. Territori është pyjor me pak fushë bujqësore, për këtë arsye një pjesë e banorëve të këtij lokaliteti merren me pylltari, bujqësi dhe blegtori, një pjesë e banorëve punojnë në punë të ndryshme në qytetin e Strugës. Nuk është i vogël numri i banorëve që punojnë dhe jetojnë përkohësisht jasht vendit.
Demografia
Fshati Frëngovë ka 800 shtëpi dhe numëron 1739 banorë sipas vitit 2002,prej tyre 1734 Shqiptarë apo 99.7 %. Fshati ka shkollën fillore ku mësimin janë duke e ndjekur 300 nxënës.
Ekonomia
Frëngovarët në përgjithësi merren me punë të ndryshme: me përpunimin e drurit apo zdrukthtari, me bujqësi e blegtori, si dhe një pjesë e madhe punojnë përkohesisht në perëndim. Duke mos e pasur largë qytetin më të afërt, Strugën, reth 4 kilometra, shumë fshatarë punojnë në lokale private apo punë shtetërore në këtë qytet.
Gjuha
Banorët e këtij Fshati flasin rrjedhshëm gjuhën shqipe (dialektin toskë) ngjajshëm si banorët e fshatit Ladorisht, Zagraçan etj.
Historia
Emri i këtij lokaliteti lidhet me emrin Frang që ka lidhje me emrin etnik frëng. Ky emër ka përhapje të gjërë në fjalorin antropnimik shqiptar, ku e ndeshim edhe si mbiemër të familjeve. Për gjurmët e hershme të këtij lokaliteti flasin toponimet dhe trashigimia kulturore e tij “ Kisha e Kadriut  është kishë mesjetare, “ Tronja  ,  Firishte  e tj.
Renan (BE)
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Millovan Gjillas
parapamje|Millovan Gjilas Millovan Gjilasi (Milovan Djilas 12 qershor 1911, Kolashin) shkrimtar serbo-jugosllav.
Në vitin 1932 u antarsua në Partin Komuniste, pas 6 viteve (1938) në Komitetin Qendrorë të saj, dhe më 1940 u zgjodhë në politbyro. Gjatë luftës së dytë botërore, Gjilasi së bashku me Mosha Pijaden organizuan luftën partizane në Mal të Zi. Më 1945, Gjilasi zë pozitën e sekretar të politbyros, më 1953 zëvendës kryetar i Republikës. Për shkak të kritikave kundrejt komunizmit u çvesh nga gjitha funksionet partiake dhe u dënu me 18 muaj burg. Më 1956, u burgos edhe për tri vite pasi që pranoi kryengritjen hungareze. Për librin Klasa e re, në të cilën u distancua përfundimisht nga komunizmi, u denua me 7 vite burg (tetor 1957). U lëshua nga burgu më 1961, mirëpo pas tre muajve u burgos përsëri dhe mori një dënim për 5 vite burg për shkak të një botimi në botën e jashtme, të Bisedave me Stalinin (1962) në të cilat kishte paraqitur sekrete shtetërore. U fal nga vuajtja e dënimit më 1966.
Ceshtja me shqiptaret
Shprehet qe ne biseda me Stalinin, Stalini i ka kerkuar qe "Jugosllavaia ta gelltise Shqiperiene" por ky mendim nuk eshte vertetuar nga  biseduesit e tjere apo nga dokumenta.
Literatura
http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-45139772.html
Lutfi Lepaja
Lutfi Lepaja u lind më 20 maj 1945 në Bajçinë të Podujevës, Kosovë. Lutfi Lepaja është autor i më shumë se dhjetë vëllimeve të ndryshme.
Veprat
Romanet
Tregimet
Esetë
Poezi
Dramat
Goirle
Goirle është një komunë në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 42.24 km² dhe popullsi 22804 banorë. Goirle është kryeqendra e komunës.
Ymer Pampuri
parapamje|200px|Ymer Pampuri Ymer Pampuri është peshëngritës i njohur shqiptar, bartës i rekordit Olimpik për vitin 1972 në peshëngritje.
Mitologjia hindu
Hinduizmi është term i krijuar në shek XIX nga anglezët. India ka qenë koloni angleze. Në gjuhën persishte hindu d.m.th. banorë i brigjeve të Indisë. Hinduizmi është i bazuar mbi parimin e Samsarës. Samsaja është qark i pafund që nënkupton: lindjen, vdekjen dhe prapë lindjen në botën tjetër. Përmes kësaj arrihet Moksha, që është arsimimi apo ngadhënjimi mbi tolerancën.
Ymer Pampuri
Karriera
Ymer Pampuri fillimisht ka pasur një pasion për cirkun. Në moshën 7-vjeçare pasioni i tij ka qenë cirku, por më pas do të bëhej peshëngritja. E ka zbuluar për herë të parë talentin e Ymerit në peshëngritje, Telat Agolli, i cili mandej e mori Ymerin në palestër dhe nisi ta stërviste. Nuk ishte më shumë se 20 vjeç, kur u shpall për herë të parë kampion kombëtar me peshën 120 kilogramë. Në 1972 Ymer Pampuri do të përfaqësonte Shqipërinë në Kampionatin Evropian që u organizua në Rumani. Ishin në përgjithësi sportistë dhe trajnerë pa përvojë të madhe. Shqipëria prezantohej aty për herë të parë. U shpall nënkampionë me peshën 125 kilogramë, e njëjtë me atë të vendit të parë, por mandej pesha trupore bëri diferencën. Në të njëjtin vit merr pjesë në Lojërat Olimpike që zhvilloheshin në qytetin e Mynihut. Në moshën 27-vjeçare, peshëngritësi i “17 nëntorit” të Tiranës theu në Gjermani rekordin olimpik të Yoshinobu Miyake të Japonisë në stilin e forcës. Gara u zhvillua më 29 gusht 1972 dhe Ymer Pampuri arriti të ngrinte 127,5 kilogramë. Veç medaljeve e titujve, i është akorduar edhe titulli “Mjeshtër i Madh i Punës”, si dhe urdhri “Naim Frashëri” i klasit të parë. Në vitin 1981 heq dorë përfundimisht nga sporti, që i kishte dhuruar aq shumë emocione për disa vjet radhazi dhe u rikthye në mjediset e Cirkut të Tiranës, aty ku do të dilte në pension në moshën 50-vjeçare. Pasi doli në pension në vitin 1994, Ymer Pampuri kërkoi të punonte për të fituar jetesën. Tashmë është 63 vjeç dhe punon vetëm si rojë porte në Institutin e Informatikës dhe Matematikës së Aplikuar, INIMA.
Mitologjia hindu
Çka e karakterizon mitologjinë hinduistë?
Mitologjia hinduiste karakterizohet nga lufta e vazhdueshme mes hyjnive dhe demonëve. Mirëpo, një karakteristikë e përbashkët e tyre është se të atin e kanë të njëjtë, pra Prajapatin, ndërsa nënat i kanë të ndryshme: hyjnitë nënë e kanë Aditën, ndërsa demonët Ditën.
Ymer Pampuri
Karriera
Në vitin 1972, kur Ymer Pampuri dhe trajneri i tij, Zydi Mazreku, deklaruan para nisjes në Olimpiadën e Mynihut se do të shkonin në Gjermani për të marrë medalje, shumë nga drejtuesit e sportit shqiptar në atë kohë qeshën. Deklarata e Pampurit dhe trajnerit të tij u bë objekt debati nga shumë funksionarë në Ministrinë e Rinisë dhe Sportit. Kishte dhe nga ata që kërkonin që Pampuri të mos shkonte, pasi nuk ishte mirë mendërisht. Edhe pse më parë kishte arritur rezultate të mira, askush nuk mendonte se një sportist shqiptar mund të merrte medalje në Mynih, apo të vendoste rekorde që ende sot nuk janë thyer. “Unë kisha bërë një përgatitje të mirë fizike dhe teknike, dhe së bashku me trajnerin kishim besim”, tregon Pampuri. “Drejtuesit e sportit mendonin se kjo deklaratë e imja ishte vetëm një lajthitje e mendjes. Madje më quajtën edhe të çmenduar dhe për këtë kërkuan që para se të nisesha në Gjermani të bëja dhe një vizitë te mjeku neurologë. Së bashku me trajnerin shkuam te mjeku Bajram Preza, ku iu nënshtrova disa vizitave mjekësore. Në përfundim doktor Preza tha se isha shëndoshë e mirë dhe mund të merrja pjesë në Olimpiadën e Mynihut. Shkuam në Olimpiadë dhe arrita të merrja medalje”, rrëfen kampioni i Botës, Ymer Pampuri.
Mitologjia hindu
4 kastat kryesore
ky seksion duhet shtjelluar më tepër
Ymer Pampuri
Karriera
Ymer Pampuri i rikthehet peshëngritjes në moshën 63-vjeçare. Legjenda e sportit shqiptar, por edhe një nga personat më të njohur të Cirkut Kombëtar, ka marrë mbi supe një sfidë të re, Kampionatin Botëror për Mjeshterine që zhvillohet në Francë nga data 26 gusht deri më 2 shtator 2006.
U nda nga jeta më 18 janar 2017.
Mitologjia hindu
4 kastat kryesore
Brahmanët janë kasta më e njohur, pastaj janë luftëtarët, tregtarët e shërbëtorët, ndërsa ekzistojnë përmbi 100 kasta, që janë të papastër dhe janë të destinuar të bëjnë punë të nën çmueshme të shoqërisë si: xhelati, djegësit e kufomave, etj.
Asuret janë demone titane, të cilët janë armiq të përbetuar të hyjnive. Si kundër peshë e tyre kanë qenë devet.
Simboli e hinduizmit
Simboli e hinduizmit është Omi i shenjtë (30) – ku 3 është simbol i treshes hyjnore, është trimulti i cili qeveris botën dhe 0 është simbol i qetësisë shpirtërore, pas gjetjes së hyjnive nga besimtarët.
Nga treshi hyjnor më i popullarizuari është hyu Vishni, sepse paraqitet në 10 avatarë. Avatarët janë trajta apo zbritje nga qielli në forma të ndryshme. Avataret e Vishnusë janë 10 e ato janë:
Frano Gjini
Frano Gjini (Shkodër, 20 shkurt 1886 - 11 mars 1948) ka qenë prift dhe ipeshkëv shqiptar, i martirizuar nga regjimi komunist pas kryengritjes së Postribës. Hapja e procesit dioqezan për lumnimin e tij, u shpall më 10 nëntor të viti 2002, nga prefekti i asokohshëm i Kongregatës për Ungjillëzimin e Popujve, kardinali Kreshencio Sepe, gjatë kremtimit të Eukaristisë, në katedralen e Shkodrës. Lumnimi dhe pranimi si shenjtor ndodhi më 5 nëntor 2016, në sheshin para katedrales së Shën Shtjefnit në Shkodër.
Jeta
U lind në Shkodër, i biri i Pjetër dhe Drande Gjinit. Mësimet e para dhe të mesme i kreu në Shkodër në Kolegjin Saverjan i etërve Jezuit ndërsa studimet e larta për Filozofi dhe Teologji i kreu në Romë, Itali, ku u shugurua meshtar. Më pas shërbeu si prift në Laç të Kurbinit, Vlorë, Durrës ku edhe u shugurua ipeshkev ndërsa më 1932 u emërua abat i Mirditës. Gjatë kësaj kohe Imzot Gjini përvetsoi disa gjuhë dhe predikonte fenë në këtë mjedisë në moton "Fe Atdhe". Më 1945 Selia e Shejtë e emëroi zëvendësdelegat apostolik në vend të delegatit apostolik Leone Nigris. Gjatë kësaj kohe ai mbronte interesat e komunitetit katolik shqiptar në Shqipëri e cila në këtë kohë qeverisej nga komunistët.
Për veprimtarin e tij Imzot Gjini u arrestua më 18 nëntor 1946 me akuzat a.) Agjent i Vatikanit dhe i Anglo-Amerianëve dhe b.) Bashkëpunëtor me një grup klerikësh Françeskanesh si At Mati Prennushi, At Çiprian Nika etj. që kishin ndermarre futjen ne kishen Françeskane e mëfsheh ”armë” me qëllim për të organizuar kryengritje ndaj rregjimit.
Imzot Gjini akuzat e ngritura nga regjimi nuk i pranoi dhe më 11 mars 1948 pas 16 muaj hetuesie ai u pushkatua.
Xhemal Pasha
Ahmet Xhemal Pasha (Turqishtja osmane: احمد جمال پاشا, Ahmet Cemâl Paşa; 6 maj 1872 - 21 korrik 1922), i njohur zakonisht si Xhamal Basha es-Saffa ose "Xhamal Pasha Gjaktari" në botën arabe, ishte një udhëheqës ushtarak osman dhe ishte një nga triumviratët e njohur si Tre Pashallarët që sunduan Perandorinë Osmane gjatë Luftës së Parë Botërore.
Xhemali u largua nga Perandoria Osmane së bashku me Talat dhe Enver Pasha. Ahmed Xhemal Pasha si udhëheqës i armatës së 4. turke fitoi në betejën e zhvilluar afër Gazës (Palestina) në mars/prill të vitit 1917. Ai u vra më 21 korrik 1922 nga komandantë armen, si pjesë e Operacionit Nemesis.
Xha Gorio
thumb|200px Xha Gorio (fr. Père Goriot) është roman i njohur i shkrimtarit frëng Honore de Balzak i vitit 1835, përfshirë në ndarjen Scènes de la vie privée të romanit të gjatë La Comédie humaine. I vendosur në Parisin e 1819, ndjek jetët e gërshetuara të tre karaktereve, plakun e moçëm Gorio, një krimineli në arrati të quajtur Vautrin dhe një studenti drejtësie naiv të quajtur Evgjen de Rastinjak.
Sinopsi
Në këtë vepër Balzaku trajton një temë me tematikë shoqërore që prek shtresat e ulëta të popullsisë që si gjithmone lidershipit shteteror dhe aristokracis nuk i bën fare per to. Ngjarja vendoset ne ”Pensionin Familiar ” pronë e trashëguar e vejushës zonja Voker.
Në këte shtëpi qëndronin pleqë e të rinjë duke paguar një shumë mujore sipas marrëveshjes, mes të cilëve ishte edhe Xha Gorio, një pasanik që kishte krijuar kapitalin e tij duke shitur fide e makarona. Banor dhe personazh tjetër me rëndësi është edhe Eugjeni, një djalosh i ri e ambicioz që studionte drejtësi me ndihmën e të ardhurave të pakta nga familja dhe i cili dëshironte të ishte i pasur. Ambicia e tij e dërgon atë në ujëra të rrezikshme e të panjohura deri kur takohen me Votrenin nje hajdut profesionist qe merrej vetem me vjedhjen e shumave të mëdha. Ky i fundit i kishte sugjeruar Eugjenit të martohej me Vikotorinen vajzën e një konti sepse po i ndodhi diçka vëllait të saj, ajo do ishte trashëgimtarja dhe ai do arrinte qëllimin e tij, në anën tjetër Votreni kishte planifikuar prej kohësh ë vriste birin e kontit. Në anën tjetër Xha Gorio kishte dy vajza të cilave ua kishte kushtuar jetën mirëpo ato nuk tregonin një interes edhe aq të madh për të atin.
Pas nje kohe Eugjeni shko ne shtepin e Anastasias vajzes se Xha Gorios ku ajo jetonte me te shoqin, dhe aty ai permendi emrin e Xha Gorios qe pas largimit te tij zoteria urdheroi sherbetorin qe te mos e lejonin te hynte mu per kete shkak.
Ne rrjedhen e mepasshme te ngjarjeve Xha Gorio i afrohet Eugjenit kur kupton se ai kishte takuar të bijën e tij. Për t'u inkuadruar në klasën aristokrate Eugjeni i kerko para Familjes se tij per të blerë rroba të shtresës së lartë, të cilat me pas ia kthen familjes me ane te pokerit .Nje dite prej ditesh arrin lajmi per vrasjen e të birit të kontit dhe kuptohet se Viktorina ishte trashegimtarja e vetme .Pas disa krimesh te kryera Votreni perfundon ne burg. Ndërsa Eugjeni njoftohet me vajzën tjetër të Xha Gorios, Delfinin nga i dashuri Jashtmartesor i Konteshes. Ditet kalonin e Eugjeni po binte ne dashuri gjithmone e me teper me Delfinen, ndërkohë që Anastasi kishte bërë një skandal të paparë duke i shitur stolitë e vjehrrës së saj për të nxjerrë nga burgu të dashurin e saj të fshehët.
Ketyre diteve Xha Gorio përçmohej nga banoret e Parisit si nje plak i pavlere. Per Xha Gorion gjerat kishin marre tatëpjeten e nje ashtu per Zonjen Voker klientet e se ciles po pakesoheshin dita dites, nderkohe qe Eugjeni po afrohej gjithmone e me shume me Delfinen dhe vazhdonte te luante poker per ti siguruar te ardhurat , ndersa burri i Anastasias kishte kapituluar tashme ne gjendjen financiare. Nje atmosferë mortore kishte mbuluar Parisin tashme .Atyre diteve nderroi jete edhe Xha Gorio dhe Eugjeni nuk i realizoi ambiciet e tij per te qene i pasur mirepo gjeti diç me teper se ç’kerkone, ai gjeti Delfinen , Ndersa per varrimin e Xha Gorios moren pjese shume pak persona dhe as njera nga vajzat e tij nuk ishte aty , Delfina kishte mbetur pa vetedije , kurse Anastasia nuk do te shkonte per te mos iu prishur grimi dhe teni i fytyre me arsyetimin se nuk e lejonte i shoqi. Duke arritur keshtu ne perfundim balzaku na lunderon neper kohen e shekullit XIX-te.
Përkthime në shqip
Në gjuhën shqipe "Xha Gorioi" ka tre variante, i pari nga Enver Fico botuar më 1957 i ribotuar më pas më 2010, më tej nga Valbona Veliu me titullin "At' Gorioi" botuar më 2003. Varianti i fundit u përkthye nga Nelson Qirjaku, botuar më 2014.
Hamdi Salihi
Hamdi Salihi (lindur më 19 janar 1984) është një futbollist shqiptar që luan aktualisht si sulmues me skuadrën e Skënderbeut dhe me kombëtaren shqiptare. Pseudonimi i tij është The Bomber (Bomberi) që i është vënë nga ish–trajneri i kombëtares shqiptare, Otto Barić që gjithashtu e ka krahasuar atë me legjendën gjermane Gerd Müller. Salihi njihet si një lojtar golashënues në Shqipëri dhe Austri, në këto dy vende, Salihi e ka shpenzuar shumicën e karrierës së tij. Ai ka qënë dhe është pjestar i kombëtares shqiptare që nga viti 2005 ku bëri debutimin e tij, ai është golashënuesi i tretë më i mirë i kombëtares.
Vllaznia Shkodër
Salihi filloi karrierën e tij futbollistike me klubin e qytetit të tij KS Vllaznia Shkodër. Në sezonin 2002-03, Salihi luajti vetëm 2 ndeshje në sezonin e parë të tij si profesionist. Në sezonin 2003–04, Salihit iu dha një shans për të treguar kualitetet e tij si lojtari i ri, ku në 33 ndeshje arriti të shënoj 14 Gola. Në sezonit e tretë të tij në klubin shkondran, ai luajti vetëm gjysmën e sezonit ku në 30 ndeshje shënoi një shifër të frikshme me 16 Gola, në gjysmën e dytë të sezonit 2004–05, ai u transferua në Greqi tek skuadra e Panionios Athens.
Panionios
Në vitin 2004, ai u transfrua tek skuadra e Panionios Athens në divizionin më të lartë grek. Sulmuesi i ri shqiptar arriti të luaj vetëm 6 ndeshje zakonisht duke hyrë si zëvëndësim në minutat e fundit të ndeshjes. Në fund të sezonit, ai u rikthye tek shteti i tij për të luajtur me Tiranën.
KF Tirana
Salihi i rikthye në Shqipëri për të luajtur me klubin e kryeqytetit që nga fillimi i sezonit 2005–06. Ai pati një sezon të shkëlqyer me klubin duke arritur të fitoj kupën e shqipërisë dhe Këpucën e artë si golashënuesi më i mirë i kampionatit shqiptar. Ai vazhdoi me Tiranën edhe në një pjesë tjetër të sezonit të ri, sërisht duke qënë golashënuesi më i mirë i kampionatit përpara se të shkonte tek bundesligën austriane. Gjatë kohës që luajti me Tiranën, Salihi krijoi profilin e një golashënuesi dhe aftësinë e tij për të shënuar. Ai përfundoi i teti në renditjen e golashënuesve më të mirë të ligave nga IFFHS. Në një sezon me Tiranën, ai arriti të shënoj 29 Gola në vetëm 33 ndeshje. Ai gjithashtu luajti edhe në pjesën e parë të sezonit 2006–07 përpara se të shiteshe tek SV Ried në Austri, gjatë pjesës së parë të sezonit 2006–07, ai arriti të 13 Gola në vetëm 17 ndeshje.