cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Proteina
Funksionet qelizore
Enzima heksokinaza tregohet si një model molekular konvencional me top dhe shkop. Për shkallë në këndin e sipërm djathtas janë dy nga nënshtresat e tij, ATP dhe glukoza.
Karakteristika kryesore e proteinave që lejon gjithashtu grupin e tyre të larmishëm të funksioneve është aftësia e tyre për të lidhur molekulat e tjera në mënyrë specifike dhe fort. Rajoni i proteinës përgjegjëse për lidhjen e një molekule tjetër njihet si vendi i lidhjes dhe shpesh është një depresion ose "xhep" në sipërfaqen molekulare. Kjo aftësi lidhëse ndërmjetësohet nga struktura terciare e proteinës, e cila përcakton xhepin e vendit të lidhjes, dhe nga vetitë kimike të vargjeve anësore të aminoacideve përreth. Lidhja e proteinave mund të jetë jashtëzakonisht e ngushtë dhe specifike; për shembull, proteina frenuese e ribonukleazës lidhet me angiogjeninën njerëzore me një konstante disociimi sub-femtomolar (<10−15 M), por nuk lidhet fare me onkonazën e saj homologe amfibe (>1 M). Ndryshimet kimike jashtëzakonisht të vogla si shtimi i një grupi të vetëm metil tek një partner lidhës ndonjëherë mund të mjaftojnë për të eliminuar pothuajse lidhjen; për shembull, aminoacil tRNA sintetaza specifike për aminoacidin valin diskriminon zinxhirin anësor shumë të ngjashëm të aminoacidit izoleucinë.
Proteinat mund të lidhen me proteina të tjera, si dhe me substrate me molekula të vogla. Kur proteinat lidhen në mënyrë specifike me kopje të tjera të së njëjtës molekulë, ato mund të oligomerizohen për të formuar fibrile; ky proces ndodh shpesh në proteinat strukturore që përbëhen nga monomere globulare që vetë-shoqërohen për të formuar fibra të ngurtë. Ndërveprimet protein-proteinë rregullojnë gjithashtu aktivitetin enzimatik, kontrollojnë përparimin përmes ciklit qelizor dhe lejojnë grumbullimin e komplekseve të mëdha proteinike që kryejnë shumë reaksione të lidhura ngushtë me një funksion të përbashkët biologjik. Proteinat gjithashtu mund të lidhen ose madje të integrohen në membranat qelizore. Aftësia e partnerëve lidhës për të nxitur ndryshime konformacionale në proteina lejon ndërtimin e rrjeteve sinjalizuese jashtëzakonisht komplekse. Meqenëse ndërveprimet ndërmjet proteinave janë të kthyeshme dhe varen shumë nga disponueshmëria e grupeve të ndryshme të proteinave partnere për të formuar agregate që janë të afta të kryejnë grupe funksionesh diskrete, studimi i ndërveprimeve midis proteinave specifike është një çelës për të kuptuar aspekte të rëndësishme të funksionit qelizor. , dhe në fund të fundit vetitë që dallojnë lloje të veçanta të qelizave.
Enzimat
Roli më i njohur i proteinave në qelizë është si enzima, të cilat katalizojnë reaksionet kimike. Enzimat zakonisht janë shumë specifike dhe përshpejtojnë vetëm një ose disa reaksione kimike. Enzimat kryejnë shumicën e reaksioneve të përfshira në metabolizëm, si dhe manipulojnë ADN-në në procese të tilla si riprodhimi i ADN-së, riparimi i ADN-së dhe transkriptimi. Disa enzima veprojnë në proteina të tjera për të shtuar ose hequr grupe kimike në një proces të njohur si modifikim posttranslativ. Rreth 4,000 reaksione dihet se katalizohen nga enzimat. Përshpejtimi i shpejtësisë që jepet nga kataliza enzimatike është shpesh i madh - deri në 1017-fish rritje në shpejtësi ndaj reaksionit të pakatalizuar në rastin e dekarboksilazës orotate (78 milionë vjet pa enzimën, 18 milisekonda me enzimën).
Molekulat e lidhura dhe mbi të cilat veprojnë enzimat quhen substrate. Edhe pse enzimat mund të përbëhen nga qindra aminoacide, zakonisht është vetëm një pjesë e vogël e mbetjeve që vijnë në kontakt me substratin dhe një fraksion akoma më i vogël - mesatarisht tre deri në katër mbetje - që përfshihen drejtpërdrejt në katalizë. Rajoni i enzimës që lidh substratin dhe përmban mbetjet katalitike njihet si vend aktiv.
Proteinat dirigent janë anëtarë të një klase proteinash që diktojnë stereokiminë e një përbërjeje të sintetizuar nga enzima të tjera.
Proteinat në trupin e njeriut
Nevojat ditore varen nga pesha : llogaritet 0.8-0.9 gr për 1 kilogram të peshës në ditë, me ndryshime në bazë të rëndësisë së aktivitetit muskulor. Për bodybuilding nevojat janë mesatarisht 1.5-2gr për kilogram,në ditë:
Pesha juaj Proteina gjatë ditës (faktori 1.8g/kg/ditë
Nevoja për proteina ndryshon sipas: moshës, gjinisë, (gratë kanë më pak nevojë pasi që masa e tyre muskulore është më e vogël).Këto nevoja ditore plotësohen duke konsumuar dy ose tri here në ditë ushqim me origjinë kafshësh ose bimësh të pasur me proteinë.
Ekzistojnë më tepër se 10000 proteina
Proteinat me prejardhje bimore:Këto proteina janë prezente në bishtaja (soja,qiqër etj.). Proteinat me origjinë bimore nuk kanë të gjitha aminoacidet esenciale (përveç sojës). Proteinat me prejardhje nga kafshët: Këto përmbajnë të gjitha aminoacidet e domosdoshme,dhe i gjejmë në mish, peshq, vezë dhe prodhime qumështi. Proteinet me prejardhje nga kafshët duhet të konsumohen çdo ditë për të plotësuar nevojat me aminoacide të domosdoshme. Proteinat "e nxjerrura": vinë nga vezët dhe nga soja, këto janë burimet e amino-acideve të kualitetit më të mirë. Tri burime kryesore te gatshme: Nga i bardhi i vesë, kazeina dhe whey (hirra), kjo e fundit është më e njohur nga bodybuilder-ët. Këto prodhime ofrojnë përparësinë të ofrojnë proteinën pa materie yndyrore apo kaloritë që i shoqërojnë këto materie. Proteina Whey Whey është një proteinë e lactoserum-it, me prejardhje nga hirra (lactoserum), ideale për ta ndaluar katabolizmin (shkatërrimin e muskujve). Ajo tretet shpejtë nga organizmi. Ky burim i proteinave është i pasur me glutaminë. Është gjithashtu edhe një burim i shkëlqyeshëm i amino-acideve të Degëzuara (ose në angl. BCAA Branched Chains Amino Acids),të domosdoshëm për rikuperimin e rritjes muskulore. Një proteinë që nuk preferohet të merret para se të flemë pasi që nuk shpërndan gjatë kohë amino acide në trup. Në këtë rast preferohet kazeina ose proteina e vesë.Në mbrëmje: Së paku 3 orë pas darkës. Përzihet me qumësht(gjysmë yndyror ose me 0% yndyrë),eventualisht me qumësht nga soja, lëng portokalli(lëshon një sekrecion që është i dobishëm për tretjen e proteinave nga organizmi (por të shmanget marrja në mbrëmje))Nga 1.8 deri në 2 g proteine për kilogram të peshës trupore të ndarë në 4-5 ngrënie.Kujdes, shumë Whey të shitur në treg përmbajnë më tepër përbërës (amino-acide, glutaminë, kreatinë etj), lexoni mirë përbërjen që të evitoni mbidozimin. Në disa raste Whey komplet mund të ju kursejnë para ngase nuk duhet të bleni përbërës tjerë ndaras.
Vetitë
Vetitë e proteinave lidhen me vetitë e përbërësve të tyre, aminoacideve: janë elektrolite amfotere. Për të matur peshën molekulare të proteinave duhen përdorur teknika mjaft të vështira një ndër të cilat është spektometria e masës. Proteinat janë komponime amofotere. Proteinat, në përgjithësi, nuk treten mirë në ujë, por formojnë tretësira koloideale, gjë që është në pajtim me natyrën e molekulave të tyre. Disa prej tyre treten në ujë(p.sh e bardha e vesë), ndërsa disa të tjerë në tretësira të holluara të acideve, bazave ose të kripërave të holluar.
Ministria e Punëve të Brendshme (Mali i Zi)
Ministria e Punëve të Brendshme (malazeze: Министарство унутрашњих послова / Ministarstvo Unutrašnjih Poslova Crne Gore) është një Ministri në Qeverinë e Malit të Zi, e ngarkuar me mbikëqyrjen dhe planifikimin strategjik të aparatit të zbatimit të ligjit në Mal të Zi, duke përfshirë mbikëqyrjen buxhetore dhe punët e brendshme, si dhe kontroll i drejtpërdrejtë mbi menaxhimin e ndihmës në rast fatkeqësie dhe situatave emergjente, mirëmbajtjen e bazave të të dhënave të qytetarëve, automjeteve dhe armëve të zjarrit, lëshimin e kartave të identitetit, pasaportave, licencave të drejtimit dhe armëve të zjarrit.
Ai gjithashtu ka një juridiksion të caktuar mbi menaxhimin e sigurisë kufitare dhe operon njësinë e aviacionit policor.
Historia
Historikisht, Ministria ishte krahu kryesor i zbatimit të ligjit dhe inteligjencës shtetërore. Megjithatë, në vitin 2005, krahu i inteligjencës u nda dhe u bë agjenci e pavarur, ndërsa zbatimi i ligjit u bë plotësisht i pavarur nga ana operative, si Administrata e Policisë.
Ussel, Corrèze
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ussel (Ocitanisht: Ussèl ; Shqip: Ysela) është një komunë në departamentin Korrezë në Francën qendrore.
Vendndodhja
Komuniteti i Yselës ndodhet në masivin qendror në ultësirën e pllajës së Millevaches. Vetë qyteti ndodhet në majë të një kodre në mes të luginës së lumit Diège dhe luginës së lumit Sarsonne. Ndodhet në një lartësi prej 631 m, në Masivin Qendror në mbështetësen e fundit të Plateau de Millevaches. Ysela përshkohet nga Meridiani i Gjelbër.
Transporti
Stacioni i trenit Ussel shtrihet në një hekurudhë kryesore që lidh Lionin me Bordonë. Që nga viti 2022, ka shërbime TER Nouvelle-Aquitaine në Bordeaux, Brive-la-Gaillarde dhe Limoges.
Produkte pyjore dhe druri
Ysela strehon shumë kompani në fushën e drurit, si prodhuesi i paneleve MDF Isoroy, stilisti i veshjeve të shtresuara Polyrey, prodhuesi i dyerve të brendshme Jeld Wen, prodhuesi i dyerve të përparme Bel.
Minierat dhe çeliku
Miniera Des farges, e vendosur 3 kilometra nga Ysela, është pjesë e minierave të Akuitanisë së Re. Nxjerrja e plumbit u aplikua, si dhe argjendi e shumë më tepër, deri në mbylljen e tij në 1981. La Société des fonderies d'Ussel (SFU) është një nga përfaqësuesit metalurgjikë të rajonit.
Përpunimi i ushqimit
Qyteti është qendra e një rajoni bujqësor, i shënuar nga race e gjedhit limousine dhe blegtoria në të njëjtën kohë. Grupi i kasapëve të derrit Loste zotëron një vend prodhimi të mishit të kripur në zonën industriale Empereur. Produktet rajonale janë mishi i viçit dhe derrit, produktet e gjuetisë dhe peshkimit, si dhe produktet e korrjes (cep, boronica, boronica ).
Industria farmaceutike
Sektori industrial është ngritur në Korrezën e Sipërme që nga viti 1990 kur Bristol-Myers Squibb vendos një vend prodhimi në qytetin e Meymac. Në vitin 1999, Pierre Fabre erdhi në Yselë duke ndërtuar një qendër shpërndarjeje dhe logjistike në zonën industriale të L'Empereur. Kompania Chesapeake përmban një njësi prodhimi të specializuar në paketimin për industrinë farmaceutike (këllëfë dhe udhëzime), e vendosur gjithashtu në zonën industriale të "Perandorit".
Adele Laurie Adkins
__PATP__
Grisonët
Grisonët / ɡ r ɪ z ə n /, njohur gjithashtu si volverinat e Amerikës Jugore , mustelid në gjinin Galictis. Vendas nga Amerika Qendrore dhe e Jugut, gjini përmban dy specie të gjalla: grisonin e madh ( Galictis vittata ), e cila gjendet gjerësisht në Amerikën e Jugut, përmes Amerikës Qendrore deri në Meksikën Jugore ; dhe grisonin e vogël ( Galictis cuja), i cili është i kufizuar në gjysmën jugore të Amerikës së Jugut.
Emërtimi
Emri gjenerik Galictis bashkon dy fjalë greke: Gale ( γαλῆ " nuselalë ") dhe iktis ( ἴκτις, kunadhe ). Krahason fjalën Galidictis (një gjini e mongozave).
Emri i përbashkët grison është një fjalë nga frëngjishtja për "gri", një variant i Gris, gjithashtu do të thotë "gri".
Në spanjisht, ai përmendet si një huroncito (fjalë për fjalë " ferreta e vogël") ose grisón. Në portugalisht, është një furão.
Pëshkrimi
Grisonët maten deri në 60 cm (24 in) në gjatësi, dhe peshojnë midis 1 dhe 3 kg (2.2 dhe 6.6 lb). Grisoni i vogël është pak më i vogël se grisoni i madh. Grisonët në përgjithësi i ngjajnë morfetave, por me një bisht më të vogël, këmbë më të shkurtër, qafë më të gjerë dhe trup më të fortë. Qimet përgjatë pjesën e pasme është një gri krem me këmbë, fyt, fytyrë, dhe bark të zeza. Një shirit i mprehtë i bardhë shtrihet nga balli në pjesën e prapme të qafës.
Habitati
Ato gjenden në një gamë të gjerë habitatesh nga shkurre gjysëm të hapur dhe pyje deri në pyje me lartësi të ulët. Ata janë përgjithësisht tokësorë, duke krijuar dhe fole në vrimat në pemë të rrëzuara ose çarje shkëmbijnsh, shpesh që jetojnë nën tokë. Ata janë të kudogjendur, konsumojnë fruta dhe kafshë të vogla (përfshirë gjitarë). Dihet pak për sjelljen e grisonëve për arsye të shumta, duke përfshirë që qafat e tyre janë aq të gjera në krahasim me kokën e tyre, një vështirësi e pazakontë që e ka bërë përcjelljen e radios problematike.
Skender Pasha
Skender Pasha Mihaloğlu (Turqisht: Mihaloğlu Iskender Paşa, Boshnjakisht:  Skender-paša Mihajlović ; fl. 1478-1504), i njohur thjesht si Skender Pasha, ishte sanxhakbe i Sanxhakut të Bosnjes në periudhën 1478-1480, 1485-1491 dhe 1499-1504. Gjithashtu ishte njëri nga anëtarët e familjes Mihalogllu, pasardhës i Qose Mihalit, ku ky dhe vëllai i tij Gazi Ali Beu (Sanxhakbe i parë i Sanxhakut të Smederevës) mbanin poste të rëndësishme në Rumeli ( Ballkan).
Karriera
Ai ishte sanxhakbe i Bosnjës në vitet 1478-1480, 1485-1491 dhe 1499-1504.
Në vitin 1499 ai zaptoi një pjesë të territorit të Venedikut në Dalmaci. Rreth vitit 1500 ai ndërtoi një teqe (institucion fetar islam) të rendit Nakshibendi në Sarajevë, kryeqytetin e Bosnjës. Në vitin 1501 ai rrethoi Jajcen ku u mposht nga Janosh (Ivanish) Corvin, të cilit i ndihmuan Zrinski, Frankopani, Karloviqi dhe Cubori.
Ictonyx
Ictonyx është gjini në familjen Mustelidae ( nuselalat ). Ai përmban dy lloje:
Mihal Gjergji
Mihal Gjergji lindi më 20 qershor 1961 në Gusmar (Kurvelesh). Është poet dhe kritik i njohur shqiptar. Është diplomuar për shkencat ekonomike. Ka publikuar analiza të shumta kritike për letërsinë, fenomenet shoqërore, kujtesën kombëtare dhe krijimtarinë e disa autorëve të shquar; poetë, prozatorë, studiues dhe historianë. Po referojmë disa prej tyre:
“Koçi Petriti, violina e baladave shqiptare” Mihal Gjergji, gazeta “Republika” fq 18-19, Tiranë 24.05.2009.
“Gjuha dhe kultura pellazge pararendëse të qytetërimeve greko-latine” Mihal Gjergji, gazeta “Republika”, fq 16-17, Tiranë më 21.06.2009. Ribotuar te kjo gazetë më 24.06.2009, fq 16-17.
“Marrëdhëniet shqiptaro-greke në analet e diplomacisë” Mihal Gjergji, gazeta “Ndryshe”, Tiranë 01.08.2009. Ribotuar te “Fjala e lirë” (online) më 26.10.2009. Te gazeta “Tribuna shqiptare” (online) më 20.08.2010.
“Kujtesa kombëtare dhe mendimi intelektual shqiptar” Mihal Gjergji, gazeta “Republika”, Tiranë më 22.10.2009, fq 14-15. Vijon te kjo gazetë më 24.10.2009, fq 14-15.
“Vangjel Zhapa, shenjtori shqiptar ende i pakurorëzuar” Mihal Gjergji, gazeta “Republika” fq 18-19, Tiranë 08.01.2010 dhe vijon te kjo gazetë më 10.01.2010, fq 11.
“Evropa mes marrëveshjeve bashkëpunuese ndërshtetërore” Mihal Gjergji, gazeta “Republika”, Tiranë 21.04.2010, fq 14-15.
“Veziri i Janinës mes djepit dhe arkivolit” Mihal Gjergji, gazeta “Republika”, fq 14-15, Tiranë, më 14.05.2010. Vijon te kjo gazetë më 15.05.2010, fq 14-15. “Humanizmi njerëzor dhe emocionet që vrasin” Mihal Gjergji, gazeta “Republika” fq 18-19, Tiranë 01.06.2010. Ribotuar te “Tribuna shqiptare” (online) më 14.09.2010
“Rezatime aktuale nga Prof. Isuf Luzaj. Realitetet shqiptare në dritën e filozofisë” Mihal Gjergji, gazeta “Tribuna shqiptare” (online) 04.08.2010. Ribotuar te gazeta “Republika” fq 14-15, Tiranë më  06.10.2010 dhe vijon te kjo gazetë më 07.10.2010, fq 9.
“Siguria kombëtare në kthetrat e egoizmit mediatik” Mihal Gjergji, gazeta “Zemra shqiptare” (online) më 21.08.2012.
“Terrorizmi nën ombrellën e paqes” Mihal Gjergji, gazeta “Dita”, Tiranë 19.04.2016, fq 17.
“Arvanitasit, gjak shqiptar në themelet e shteteve fqinje” Mihal Gjergji, gazeta “Dita”, Tiranë më 13.08.2017, fq 18-19.
“Nobeli i munguar për Kadarenë” Mihal Gjergji, intervistë për gazetën “Dita”, Tiranë më 17.06.2018, fq 18-19. Intervistoi Dr. Nuri Dragoj.
“Gjithçka lidhet me shpirtin e popullit” Mihal Gjergji, intervistë për gazetën “Dita”, Tiranë më 06.07.2018, fq 18-19. Intervistoi gazetari Bashkim Koçi.
“Komunizmi shqiptar dhe demokracia amerikane” Mihal Gjergji, gazeta “Dita”, Tiranë më 06.10.2018, fq 18-19.
”Një takim me Odiseun” Mihal Gjergji, gazeta “Dita”, Tiranë më 10.07.2018, fq 18-19.
”Njeriu dhe vendlindja, dy skajet e të njëjtit fat” Mihal Gjergji, gazeta “Dita”, Tiranë më 30.04.2019, fq 18-19.
“Intelektualët, pararendës të progresit shoqëror” Mihal Gjergji, intervistë për gazetën “Telegraf”, Tiranë më 25.09. 2019.
“Eposi i arbërit në mbretërinë e baladave” Mihal Gjergji, gazeta “Dita”, fq 18-19, Tiranë më 28.09.2019.
“Bukuria estetike e folklorit popullor” Mihal Gjergji, gazeta “Dita”, fq 18-19, Tiranë më 10.10.2019.
BOTIME TË AUTORIT •
“Psherëtimat e shpirtit” - poezi, 2008 •
“Gjakprishurit” - poezi, 2008 Librat e mësipërm janë publikuar brënda vëllimit “Shpresa të thinjura”, Tiranë 2008 •
“Ngjyrat e mendimit” - kritikë, 2010 •
“Mjerimi i tiranisë” - kritikë, 2015 •
“Sheshi i kokave të prera” - kritikë, 2015 Dy librat e fundit janë publikuar brenda vëllimit “Hijet që vrasin”, Tiranë 2015.
Në vitin 2016 ka botuar; “Zoti mban shënim”- vëllim poetik. Në vitin 2016 ka botuar; “Udhë të këputura”- vëllim poetik Në vitin 2017 ka botuar; “Ali Pashë Tepelena”-Sprovë (analiza historike)
Në vitin 2017 ka botuar; “Drithërimat e fjalës”- ese dhe shënime kritike për publicistikën shqiptare.
Në vitin 2018 ka botuar; “Kërkoj një strehë” – vëllim poetik
Personalitetin krijues të Mihal Gjergjit e kanë përshkruar autorë të ndryshëm, prej të cilëve po shkëpusim pak rreshta: -
Dritëro Agolli: “Mihal Gjergji është një poet me një përvojë poetike të vërtetë, me ndjesi artistike dhe një botë të pasur shpirtërore. Lënda poetike është trasparente, plot variacion dhe larg monotonise…” Mihal Gjergji, “Shpresa të thinjura”-Tiranë 2008, fq 4.
-	Rexhep Qosja: “Mihal Gjergji, me idetë e tij, me gjykimet dhe vlerësimet, e pasuron jetën tonë intelektuale të sotme. Po ashtu, me pasurinë e gjuhës i kontribuon shumë si shprehjes artistike ashtu edhe shprehjes sonë shkencore…” Mihal Gjergji, “Ngjyrat e mendimit”, Tiranë 2010, fq 5.
-	Petraq Risto: “Mihal Gjergji, në lartësinë e kritikut, guxon dhe e hedh dorashkën në mejdanin e duelit të një polemisti të ndërgjegjshëm për rolin, nivelin dhe fatin e letërsisë”. Mihal Gjergji, “Ngjyrat e mendimit”, Tiranë 2010, fq 7.
-	Koçi Petriti: “Krijimtaria e Mihal Gjergjit i ka të tri elementët themelore që i japin cilësinë e një krijimi poetik: lëndën vetjake, përjetimin dhe ndjeshmërinë, si dhe vargun befasues të thurur me mjeshtëri dhe me lirshmëri ritmi e rime. Poezi të tij, të kujtojnë poetin e madh rus A.A.Bllok, e që nënkuptojnë lirinë e munguar në tërësi…”. Mihal Gjergji, “Ngjyrat e mendimit”, Tiranë 2010 fq 252.
-	Agim Shehu: “Mihal Gjergji në thellësinë e tij është poeti i krenarisë kombëtare dhe i dhimbjes njerëzore. Në poezitë më të mira të tij gjejmë vargje edhe me kumbimin harmonik të Nolit, dhe me fshikullimin e revoltuar të Migjenit…Mjeshtër!” Mihal Gjergji, “Zoti mban shënim” -Tiranë 2016, fq 109.
-	Irakli Koçollari: “Mihal Gjergji është një pelegrin i palodhur i rrugëve të historisë dhe kulturës shqiptare. Një mjeshtër, që di të ndezë me fuqinë e fjalës së tij shpirtrat tanë sa herë ndesh në gjurmë dhe shenja ngazëllyese të Atdheut tonë; kulturës, historisë, letërsisë, këngëve dhe miteve të tij të arta” Mihal Gjergji, “Ali Pashë Tepelena”-Tiranë 2017, fq 185.
-	Xhevahir Spahiu: “Në krijimtarinë e Mihal Gjergjit spikatin në mënyrë të qartë: fryma e lartë e atdhetarisë, ndjenja e revoltës dhe mjeshtëria artistike. Njerëzor, tepër njerëzor” Mihal Gjergji, “Kërkoj një strehë”-Tiranë 2018, fq 148.
Përgatiti; Dr. Nuri Dragoj, shkrimtar
San Martín del Rey Aurelio
San Martín del Rey Aurelio është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Nalón, të provincës Asturias, në Asturias. San Martín del Rey Aurelio ka 19430 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 56.13 km2.
Le Veurdre
Le Veurdre është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Le Veurdre ka një popullsi prej 476 banorë dhe sipërfaqe 21.16 km², me një dendësi prej 22 banor/km².
Avon, Seine-et-Marne
Avon është një komunë në Francë. Avon bën pjesë në departamentin Seine-et-Marne të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 14598 banorë dhe sipërfaqe 3.83 km².
Fermani
parapamje|240px|Fermanët e [[Mehmeti II|Mehmed II dhe Bajazitit II - të mbajtur në Kishën e Shën Mërisë së Mongoleve në Stamboll - e cila i dha pronësinë e ndërtesës komunitetit grek]] Fermani ishte një mandat mbretëror ose dekret i lëshuar nga një sovran në një shtet islamik. Gjatë periudhave të ndryshme ato u mblodhën dhe u aplikuan si organe tradicionale të ligjit. Fjala ferman vjen nga persishtja فرمان firman që do të thotë "dekret" ose "urdhër".
Aire-sur-la-Lys
Aire-sur-la-Lys është një komunë në Francë. Aire-sur-la-Lys bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 9785 banorë dhe sipërfaqe prej 33.38 km².
Fermani
Fermani i Sulltan Muradit
Në këtë ferman, Sulltan Murati I (26 tetor - 23 nëntor 1386) njeh një dekret të krijuar nga babai i tij Sulltan Orhani (rreth 1324–1360). Ai u jep murgjve gjithçka që kishin gjatë mbretërimit të babait të tij, duke urdhëruar që askush të mos i shtypte ose të kërkonte tokën e tyre.
Fermani i Sulltan Mehmedit IV
Në këtë ferman e Sulltan Mehmedit IV (1648–1687), murgjit e Malit të Shenjtë raportojnë se zyrtarët administrativë të ngarkuar me mbledhjen e taksave vijnë në një datë më të vonë sesa supozohet se kërkojnë më shumë para sesa vlera e vlerësuar. Ata gjithashtu bëjnë kërkesa të paligjshme për furnizime shtesë ushqimore.
Fermanët tjerë
Një nga nënshkrimet më të rëndësishme që rregullonte marrëdhëniet midis të krishterëve dhe myslimanëve është një dokument i mbajtur në Manastirin e Shën Katerinës së Malit Sinai në Egjipt. Ky manastir ortodokse greke përbën Kishën Autonome të Malit Sinai. Fermani mban një shtypje boje të dorës së profetit Muhamed dhe u kërkon myslimanëve të mos e shkatërrojnë manastirin sepse në të jetojnë burra që i frikësohen Zotit. Sot ekziston ende një zonë mbrojtëse rreth manastirit e administruar nga qeveria egjiptiane dhe marrëdhëniet midis njëzet murgjve, kryesisht grekë, dhe komuniteti lokal është i përzemërt dhe miqësor.
Fermanët u lëshuan në disa perandori dhe mbretëri islamike në Indi të tilla si Perandoria Mogule dhe Nizam të Hajderabadit. Të shquar ishin firmat e ndryshme të Perandorit Aurangzeb.
Përdorime të tjera
Gjatë gjithë fushave të Perandorisë Osmane, nënshkrime të ndryshme u botuan zyrtarisht duke miratuar gërmimet arkeologjike në domenet e tyre, të tilla si ato që lejuan disa nga gërmimet e para në Egjipt, të lëshuara nga pasha i Kajros. Austen Henry Layard citoi një autorizim të tillë për gërmimet e tij në Nimrud, një qytet për të cilin ai gabimisht besonte se ishte Nineveh.
Avon-la-Pèze
Avon-la-Pèze është një komunë në Francë. Avon-la-Pèze bën pjesë në departamentin Aube të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 188 banorë dhe sipërfaqe 12.7 km².
San Miguel de Abona
San Miguel de Abona është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Tenerife, të provincës Santa Cruz de Tenerife, në Ishujt Kanare. San Miguel de Abona ka 16099 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 42.04 km2.
Xhandarmëria (Serbi)
Që nga viti 2017, Xhandarmëria përbëhet nga rreth 2800 anëtarë. Komanda e Xhandarmërisë është në Beograd.
Detyrat e xhandarmërisë janë civile dhe ushtarake, duke përfshirë sigurimin e 'Zonës së Sigurisë Tokësore' përgjatë vijës administrative me Kosovën dhe sigurimin e ekipeve të shpëtimit nga fatkeqësitë (shih më poshtë).
Historia
Fjala žandarmerija është një huazim francez ("xhandarmëri") dhe shqiptohet "zhandarmeriya". Korpusi Žandarmerija daton nga Principata e Serbisë, e themeluar më 28 qershor 1860 dhe fillimisht përbëhej nga 120 oficerë. Ishte një njësi speciale e rëndësishme policore si në Mbretërinë e Serbisë ashtu edhe në Mbretërinë e Jugosllavisë. Megjithatë, ajo u braktis pas Luftës së Dytë Botërore dhe u restaurua në vitin 2001 nga riorganizimi i "Njësisë Speciale të Policisë" (Posebna Jedinica Policije, PJP). Kjo është arritur me aktin e ministrit të Brendshëm Dushan Mihajloviq. Një nga detyrat e para të mëdha ishte kapja e të dyshuarve për vrasjen e kryeministrit Zoran Gjinxhiq.
Më 7 maj 2003, në kuadër të Xhandarmërisë u krijua Njësia Kundër-Terroriste (CTU), por u nda në prill 2007 për t'u bërë një njësi e pavarur brenda Policisë.
Ibrahim Repishti
Hafiz Ibrahim Repishti (Shkodër, 1882 - 29 shtator, 1943) ka qenë deputet dhe imam.
Xhandarmëria (Serbi)
Historia
Në vitin 2005 u krijua Njësia për Mbrojtjen e Personave dhe Infrastrukturës, për të kryer detyrat e mbrojtjes nga afër, si dhe aktivitetet që lidhen me mbrojtjen teknike.
Ibrahim Repishti
Biografia
Lindi në lagjen Dudas të qytetit të Shkodrës, i biri i Haxhi Jusuf Repishtit, në një familje qytetare që merrej me tregti. I ati kishte qenë me forcat vullnetare të Degës së Lidhjes për Shkodrën, hoxhë, studjues dhe mësues në Medresenë e Pazarit.
Hafëz Ibrahimi ndoqi mësimet fillore në mejtepin e lagjes së vet dhe pastaj vijoi mësimet në Medresenë e Pazarit. Më 1907 shkoi në Stamboll për të ndjekur studimet e larta teologjike, duke u kualifikuar në të drejtën islamike.
Xhandarmëria (Serbi)
Historia
Në vitin 2011 u riorganizua Xhandarmëria dhe u krijua Detashmenti i Parë i Reagimit të Shpejtë, i përbërë nga kompanitë e specializuara të të gjitha reparteve të Xhandarmërisë së bashku me Qendrën e Zhytjes.
Komandantët
Që nga themelimi i saj, Xhandarmëria Serbe ka pasur gjashtë komandantë:
Organizimi
Në vitin 2012, xhandarmëria serbe përbëhej nga rreth 3734 pjesëtarë, ndërsa në vitin 2017 forca llogaritet në 2800 pjesëtarë.
Krahas detashmenteve operative të dislokuara nëpër Serbi, Xhandarmëria ka disa njësi të specializuara: Njësinë e Zhytjes dhe Njësinë e Mbrojtjes së Personelit dhe Infrastrukturës, e cila është e specializuar në detyrat e mbrojtjes fizike dhe teknike.
Detashmentet
Bazat kryesore janë të vendosura në Beograd, Nish, Novi Sad dhe Kraljevë.
Detashmenti i Parë i Shpejtë
Brenda çdo detashmenti operacional, një njësi e specializuar e përmasave të kompanisë ka për detyrë të merret me detyrat më komplekse si në mjedisin urban ashtu edhe në atë rural. Nga ana tjetër, çdo njësi e specializuar përbëhet nga disa ekipe kundër-terroriste, të cilat mund të përforcohen me mjete snajper, K9 dhe asgjësimin e mjeteve shpërthyese kur është e nevojshme. Që nga viti 2011, njësitë e specializuara janë grupuar brenda Detashmentit të Parë të Shpejtë. Komandanti i parë ishte nënkoloneli i policisë Vojkan Ivanoviç.
Njësia e Zhytjes
Njësia e zhytjes e xhandarmërisë serbe ka selinë në Beograd dhe ka për qëllim kryerjen e aksioneve speciale në mjedise të dominuara nga uji, si dhe në zonën tokësore afër ujit. Elementi i tij operacional përbëhet nga tre ekipe të specializuara: ekipi i ndërhyrjes, ekipi i kërkimit dhe ekipi detar.
Njësia e Zhytjes e gjurmon origjinën e saj në vitin 1997, kur u krijua në kuadër të Njësisë së Operacioneve Speciale.
Misioni
Detyrat e tij civile përfshijnë: të sigurojë siguri dhe paqe publike, të hetojë dhe parandalojë krimin e organizuar, terrorizmin dhe grupet e tjera të dhunshme; për të mbrojtur pronën shtetërore dhe private; për të ndihmuar dhe ndihmuar civilët dhe forcat e tjera të emergjencës në rast emergjence, fatkeqësie natyrore, trazira civile dhe konflikte të armatosura.
Detyrat e tij ushtarake përfshijnë sigurimin, ruajtjen dhe mbrojtjen e sigurisë dhe paqes publike, rendit publik, mbrojtjen e pronës shtetërore dhe private, ndihmën e forcave të tjera të sigurisë në rast emergjence, trazirash civile, lufte; për të shtypur trazirat; për të përforcuar ligjin ushtarak dhe mobilizimin; për të luftuar dhe kapur kriminelë të dyshuar, terroristë dhe grupe të tjera të dhunshme;
Detyrat e tij shtesë janë të kryejë çdo detyrë të dekretuar në dekretet ligjore dhe nënligjore të ndryshme nga detyrat civile, ushtarake dhe të tjera dhe detyrat e dhëna nga dekretet qeveritare të bazuara në to.
Avon-les-Roches
Avon-les-Roches është një komunë në Francë. Avon-les-Rochesbën pjesë në departamentin Indre-et-Loire të rajonit Centre-Val-de-Loire. Komuna ka një popullsi prej 540 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe 33.28 km².
Courboin
Courboin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Courboin ka një popullsi prej 302 banorë dhe sipërfaqe 14.07 km², me një dendësi prej 21 banor/km².
Avondance
Avondance është një komunë në Francë. Avondancebën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 44 banorë dhe sipërfaqe 2.19 km².
2020 në Kosovë
Ngjarje nga viti 2020 në Kosovë
Festivali Evropian i Këngës për Fëmijë 2019
Festivali Evropian i Këngës për fëmijë 2019 (ang: Junior Eurovision Song Contest 2019) është edicioni i 17-të i këtij festivali. Këtë vit festivali do të mbahet në Gliwice, Polonia.
Pjesëmarrje
Këtë vit, vetëm do të marrin pjesë 19 vende, me tërheqjen e Azerbajxhanit dhe Izraelit dhe kthimin e Spanjës. Nga 16 vendet themeluese, gjashtë prej tyre do të marrin pjesë në këtë edicion: Bjellorusia, Spanja, Maqedonia e Veriut, Maltë, Hollanda dhe Polonia.
Aincourt
Aincourt është një komunë në Francë. Aincourt bën pjesë në departamentin Val-d'Oise të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 940 banorë (regjistrimi 2008) dhe sipërfaqe prej 10.03 km².
Sanaüja
Sanaüja është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Segarra, të provincës Lleida, në Katalonia.
San Miguel de Aguayo, Cantabria
San Miguel de Aguayo është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Campoo, të provincës Cantabria, në Cantabria. San Miguel de Aguayo ka 175 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 36 km2.
Sanaüja
Lidhje të jashtme
Sanaüja
San Miguel de Aguayo, Cantabria
Lidhje të jashtme
San Miguel de Aguayo
Zhapiku i gjelbër evropian
Zhapiku i gjelbër (Lacerta viridis) i njohur edhe si zhapiku i gjelbër evropian, si pasojë e përhapjes gjeografike endemike të tij është një zhapik i madh i përhapur në gjerësitë mesatare Evropiane me një shtrirje nga Slovenia dhe Austria lindore deri në thellësitë lindore të Detit të Zi dhe brigjet e Ukrainës dhe Turqisë. Shpesh shihet duke marrë rreze dielli në shkëmbinj ose duke u strehuar nën hijen e shkurreve.
Taksonomia
Ekziston ende një debat i hapur nëse speciet Lacerta viridis dhe Lacerta bilineata janë në të vërtetë specie të veçanta. Megjithatë të dhënat e afërsisë gjenetike midis tyre sugjerojnë se ato janë specie të veçanta. Lacerta viridis është pjesë e familjes Lacertidae, e cila përfshin specie nga pjesa më e madhe e Afrikës, Europës dhe Azisë jugore deri në rajonet veriore të vendeve indiane të lindjes.
Karakteristikat morfologjike
Zhapiku i gjelbër arrin një gjatësi deri 15cm (5.9in) nga maja e rajonit maksilar deri te kloaka.Bishti mund të shkojë deri në dy herë sa gjatësia e trupit, ndërkohë gjatësia e plotë shkon deri në mbi 40cm (16in). Kjo specie ashtu si dhe të afërmit e tjerë reptilë mund të shkëpusë plotësisht bishtin e vet nga pjesa tjetër e trupit në mënyrë që të shmangë sulmin nga një predator,gjallesa posedon aftësinë e rritjes të bishtit nga e para. Zakonisht mashkulli ka një kokë të madhe dhe një ngjyrim të gjelbër të trupit që shpesh herë përmban njolla që shfaqen më tepër në anën kurrizore të tij.Gusha e mashkullit është e kaltër dhe zgjatet më pak tek femra.Trupi i femrës është më i gjatë dhe ka një pigmentim uniform, zakonisht shfaq midis dy dhe katër bandave të shndritshme të kufizuara nga njolla të zeza.
Mihaj Silagji
parapamje djathtas|parapamje|Stema e familjes fisnike Silagji djathtas|parapamje|Vula qeveritare e Mihal Silahjisë Mihaj Silagji (hungarisht:  horogszegi Szilágyi Mihály ; 1400? – 1460, Konstandinopojë)  ishte një gjeneral hungarez, Regjent i Hungarisë, Kont i Bistricës (Beszterce) dhe Kreu i Ligës Silagji–Huniadi.
Zhapiku i gjelbër evropian
Përhapja dhe habitati
Zhapiku i gjelbër Evropian është specie endemike e Evropës Juglindore.Njihet për lartësi mbi 2,200m mbi nivelin e detit dhe habitati tipik janë vegjetacionet me shkurre të dendura të zonave të gjera pyjore dhe livadhore etj.
Mihaj Silagji
Familja
Lindur në fillim të shekullit XV në Qarkun Bács, si i biri i kreut të Srebrenikut, László Silagji dhe Katalin Bellyéni. I takonte familjes fisnike me emër dhe me origjinë Horogszegi nga Qarku Temes. Motra e tij, Erzsébet, ishte gruaja e Janosh Huniadit. Ai vet ishte axha i Ilona Silagji, gruaja e dytë e Vlad III Impalerit.
Zhapiku i gjelbër evropian
Sjellja
Zhapiku i gjelbër Evropian pjesën më të madhe të kohës e kalon ne tokë dhe në vegjetacione të dendura dhe të ulta,preferon gjithashtu të kalojë kohë nën rrezet e diellit herët dhe vonë gjatë ditës.Ushqehet kryesisht me insekte dhe invertebrorë të vegjël,por shpesh herë edhe me fruta, zogj të vegjël, zhapinj të tjerë dhe minj.Në pranverë femra shtron 6 deri 20 vezë të cilat çelin brenda dy deri katër muajve.Të sapolindurit kanë një ngjyrë të kafenjtë me një gjatësi 3 deri 4cm.Ata maturohen vitin e ardhshëm, kohë në të cilën ata do të kenë dyfishuar gjatësinë e vet trupore.
Mihaj Silagji
Jeta
Mihaj Silagji filloi karrierën e tij si zëvendës-zhupán (vicecomes) në Qarkun Torontál. Ai ishte kapiten i Fortesës së Beogradit në kohën e rrethimit otoman në vitin 1456. Si Ban i Macsós, zuri vend në mesin e baronëve Ai përshkruhet në poezinë epike serbe epike si Mihajlo Svilojević ose nganjëherë si "Mihail Bani i Zi", ndërsa kronikat osmane i referohen atij si "Kara Mihali''.
Mihaj Silagji dha dorëheqje nga zyra e regjentit në gusht të vitit 1459 dhe u vra nga osmanët pasi që u zu rob nga Gazi Ali Beu Mihaloğlu gjatë një beteje pranë Baziaş në vitin 1460. Pas kapjes nga osmanët ai ishte konsideruar si një spiun, ishte torturuar dhe trupi i tij ishte prerë për gjysmë.
Anet
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Anet (Shqip: Aneti) është një komunë në departamentin Ërë dhe Luarë në rajonin Centre-Val de Loire të Francës. Ajo shtrihet 14 km në veri-verilindje të Dreux midis lumenjve Eure dhe Vesgre, ky i fundit derdhet në të parën rreth 4 km në verilindje të bashkisë së Anetit.
Kultura popullore
Skena hapëse e filmit të James Bond "Thunderball" është xhiruar në Anet.
Parku Natyror Korab-Koritnik
parapamje|Parku natyror Korab-Koritnik – bjeshkët dhe malet Dibër & Kukës Parku Natyror Korab-Koritnikështë zona e mbrojtur më e madhe në Shqipëri deri në vitin 2017 dhe quhet si "çatia" e Shqipërisë. Peizazhi alpin i këtij vargmali malor, Koritnik - Gjallicë - Korab - Deshat është një mozaik majash të larta, luginash dhe grykash të thella të skalitura në shkëmbinjtë gëlqerorë.
Mozaiku i larmishëm i peizazheve të Parkut Natyror Korab-Koritnik përfshin shumë habitate natyrorë në gjendje të mirë ekologjike, të cilët janë shtëpi për shumë lloje endemike dhe lloje të rralla, duke përfshirë rrëqebullin e Ballkanit, një lloj i rrezikuar. Parku strehon një pyll të mirëmbajtur pishash me kërlekë dhe arnën, si dhe pyjet me ah dhe me bredh të bardhë.
Kullotat alpine janë veçanërisht të pasura me lloje të rralla dhe endemike, si tërfili dhe zhabina e Vetshtajnit. Larmishmëria dhe cilësia e lartë e habitateve bën që të ketë një abondancë të kafshëve duke përfshirë ujkun, lundërzën, ariun e murrmë, derrin e egër dhe dhinë e egër.
Natasa Kandic
Qendra Humanitare Ligjore
Natasha Kandiqi është sociologe me profesion. Në 1992 ajo themeloi dhe u bë drejtoreshë ekzekutive e Qendrës Humanitare Ligjore në Beograd, një organizatë për të drejtat njerëzore e cila është përgëzuar për investigimet sistematike dhe të paanshëm për abuzimet me të drejtat njerëzore. Që prej fillimit të luftërave në Jugosllavi në fillim të viteve 1990, ajo ka dokuentuar dhe protestuar kundër krimeve të luftës të kryera në periudhën midis 1991 dhe 1999, duke përfshirë këtu torturën, përdhunimin dhe vrasjen. Sipas revistës Businessweek, puna e saj nxiti “urrejtje tek serbët dhe drejtuesit ushtarak në rajon por fitoi admirimin e shumë mbrojtësve të të drejtave njerëzore në botë”.
Delfini i zakonshem
Delphinus delphis Delfini i zakonshëm është një nga delfinët më të vegjël. Gjatësia e përgjithshme mund të ndryshojë nga 5 m në maksimum 8 m! Delfinët e zakonshëm janë gjithashtu një specie shumë e dashur. Ata kujdesen për të sëmurët e tyre duke përdorur pendët e tyre për të mbajtur delfin i sëmurë në mënyrë që të mund të marrë frymë.Për më tepër, ata bëjnë miq me anëtarët e grupeve të tyre dhe tregojnë emocione të dukshme ndaj tyre. Gjithashtu, kur anëtarët e grupit janë të ndara ose vdesin, delfinët shfaqin emocione trishtimi dhe duket se po mbajnë larg për shokët e tyre të lojës.
Përhapja
Delfinët e zakonshëm mund të gjenden në të gjithë Oqeanet Atlantike dhe Paqësore. Ato janë të shumtë në Detin Mesdhe, si dhe në Detin e Zi, Gjirin e Meksikës dhe Detin e Kuq. Herë pas here, këto delfinë ndjekin Rrjedhën e Gjirit deri në ujërat norvegjeze.Në shqipëri ata janë parë në Karaburun dhe në ishullin e Sazanit. Përveç kësaj, popullatat e tyre janë gjetur në Oqeanin Indian dhe ujërat pranë Japonisë.
Rëndësia ekonmike
Delfinët e zakonshëm janë një specie shumë e dobishme dhe miqësore. Ata janë bërë të njohur nga aftësia për të shpëtuar njerëzit. Ata gjithashtu ofrojnë argëtim për marinarët dhe turistët ndërsa luajnë përgjatë anëve të anijeve të tyre.
Statusi aktual
Delfinët e zakonshëm përballen me shumë pengesa nga veprimtaria e qenieve njerëzore. Ata përballen me shfrytëzimin e njeriut, pengesat në rrjetat e peshkimit, gjuetia, si dhe shqetësime të tjera antropogjene. Këto, megjithatë, mund të shmangen nëse delfini është me fat. Për fat të keq, delfinët e zakonshëm, si dhe shumë lloje të tjera ujore, nuk mund të shmangin ndotjen që po shkatërron habitatet e tyre. Shumë ligje janë miratuar për të mbrojtur delfinët dhe jetën tjetër detare.
Sarlat-la-Canéda
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Sarlat-la-Canéda (Ocitanisht: Sarlat e La Canedat ; Shqip: Sarla dhe Kaneda), i njohur zakonisht si Sarlat, është një komunë në departamentin francez jugperëndimor të Dordonjë, një pjesë e Akuitanisë së Re. Sarla dhe Kaneda ishin qytete të dallueshme derisa u bashkuan në një komunë në 1965.
Gjeografia
Qyteti i Sarlës është në një rajon të njohur në Francë si Périgord Noir. Shtrihet në pjesën juglindore të departamentit Dordonjë, 7 km në veri të lumit Dordonjë.
Maska e Tutanhamunit
parapamje|350px|Maska e artë e Tutakamunit (para dhe mbrapa) Maska e Tutanhamunit është një maskë ari i dinastisë së 18-të të Faraonit të Egjiptit të lashtë Tutanhamuni (mbretëroi 1332–1323 para erës sonë). Ajo u zbulua nga Howard Carter në vitin 1925 në varrin KV62 në Luginën e Mbretërve, dhe tani është vendosur në Muzeun Egjiptian në Kajro. Maska është një nga veprat më të njohura të artit në botë.
Sarlat-la-Canéda
Historia
majtas|parapamje|250x250px| Place du Peyrou në qytetin e vjetër Sarla është një qytet mesjetar që u zhvillua rreth një abacie të madhe benediktine me origjinë karolingiane. Katedralja mesjetare Sarlat i është kushtuar Shën Sacerdosit. Kjo abaci shfaqet në të dhënat që në vitin 1081 dhe ishte një nga të paktat në rajon që nuk u sulmua nga vikingët. Emri i kishës së abacisë ishte Shën Sacerdos nga 1318; në shekullin e 20-të, ajo do të bëhej një katedrale nën Papa Gjonin e XXIII.
Maska e Tutanhamunit
Duke pasur ngjashmërinë e Osirisit, perëndia egjiptiane e jetës së përtejme, është 54 centimetër i gjatë, peshon mbi 10 kilogramë, dhe është zbukuruar me gurë gjysëm të çmuar. Një magji e lashtë nga Libri i të Vdekurve është gdhendur në hieroglifë mbi supet e maskës. Maska duhej të rivendosej në vitin 2015 pasi mjekra e saj e pllakosur 2.5 kilogram ra dhe u ngjit me nxitim nga punëtorët e muzeut.
Sarlat-la-Canéda
Historia
Për shkak se historia moderne e ka parakaluar atë, Sarla ka mbetur e ruajtur dhe një nga qytetet më përfaqësuese të Francës së shekullit të 14-të. Qendra e saj historike, me 77 monumente të mbrojtura, u shtua në listën tentative të Francës për t'u emëruar në të ardhmen si një sit i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s në 2002. Gjendja e shkëlqyer e ruajtjes i detyrohet shkrimtarit, luftëtarit të rezistencës dhe politikanit André Malraux, i cili, si Ministër i Kulturës (1960–1969), restauroi qytetin dhe shumë vende të tjera me rëndësi historike në të gjithë Francën. Qendra e qytetit të vjetër përbëhet nga ndërtesa guri të restauruara në mënyrë të përsosur dhe është kryesisht pa makina.
Maska e Tutanhamunit
Sipas egjiptologut Nicholas Reeves, maska është "jo vetëm imazhi kuintesencial nga varri i Tutanhamunit, ai është ndoshta objekti më i njohur nga vetë Egjipti i lashtë". Që nga viti 2001, hulumtimi ka sugjeruar që fillimisht mund të ketë qenë e destinuar për Mbretëreshën Neferneferuaten; emri i saj mbretëror (Ankhkheperure) u gjet në një pjesë të brendshme të maskës.
Sarlat-la-Canéda
Ekonomia
parapamje| Qendra e Sarlës në një ditë vere
Maska e Tutanhamunit
Zbulimi
Dhoma e varrimit e Tutanhamunit u gjet në Nekropolin e Tebës në Luginën e Mbretërve në vitin 1922 dhe u hap në vitin 1923. Do të kalonin edhe dy vjet para se ekipi i gërmimeve, i udhëhequr nga arkeologu anglez Howard Carter, ishte në gjendje të hapte sarkofagun e rëndë që përmbante mumjen e Tutanhamunit. Më 28 tetor 1925, ata hapën pjesën më të brendshme të tre arkivoleve për të zbuluar maskën prej ari, të parë nga njerëzit për herë të parë në afro 3,250 vjet.
Në dhjetor 1925, maska u hoq nga varri, u vendos në një arkë dhe u transportua 635 kilometra (395 mi) në Muzeun Egjiptian në Kajro, ku mbetet në ekran publik.
Sarlat-la-Canéda
Ekonomia
Që nga viti 1991, çdo nëntor në komunë mbahet një festival filmi. Ngjarje të tjera përfshijnë Festivalin e Tartufit, Tregun e Krishtlindjeve dhe Fest'oie në dimër, Ringueta e lojërave tradicionale dhe Festivalin e Lojërave Teatrore.
Shami koke
parapamje|240px|Një grua e veshur me një bandana të zezë në kokë Shami koke është një copë leckë trekëndore ose katrore e lidhur rreth kokës ose qafës për qëllime mbrojtëse ose dekorative.
Bandana
Bandana (Sanskrisht: बन्धन) është një lloj i shamisë me origjinë nga [[Nënkontinent indian|nënkontinenti Indian, i veshur shpesh në kokë ose rreth qafës së një personi. Bandanat shpesh shtypen në një model paisley dhe më shpesh përdoren për të mbajtur flokët prapa, qoftë si një aksesor në modë i kokës, ose për qëllime praktike. Përdoret gjithashtu për të lidhur rreth qafës për të parandaluar djegien nga dielli, dhe rreth gojës dhe hundës për të mbrojtur nga thithja e pluhurit ose për të fshehur identitetin e mbajtësit.
Oramal
parapamje|Oramal Oramal është një shami koke e përdorur në Azinë Qendrore. Në disa vende si Uzbekistani ajo ishte përdorur tradicionalisht vetëm në shtëpi, ndërsa në publik paranja ishte më e popullarizuar (tani përdoret në publik pasi paranja tani është e paligjshme). Në vendet e tjera, si Kazakistani, përdoret zakonisht në publik. Në Kirgistan, ngjyra e bardhë është një tregues që gruaja është martuar.
Po ashtu, ajo ishte përdorur gjerësisht nga burrat në hipur në kalë gjatë verës në vend të kapelës.
Pañuelo
Pañuelo ose alampay në Filipine ishin shalle qafe të qëndisura me dantella, të veshura rreth shpatullave mbi camisa (bluzë). Ata ishin bërë tradicionalisht nga fibra piña ose abacá. Ata ishin një pjesë e brendshme e veshjes tradicionale të grave traje de mestiza, së bashku me tapis dhe abaniko. Ato ishin veshur në shekujt 18 dhe 19, por ato rrallë përdoren sot në versionet moderne të veshjes terno.
Michael Wolfe
Michael Wolfe (lindi më 3 prill 1945) është poet, autor amerikan dhe president dhe bashkë-producent ekzekutiv Unity Productions Foundation (UPF). I lindur në Cincinnati, Ohio te një nënë krishtere dhe baba jehud, Wolfe pranoi islamin në moshën 40 vjet dhe ka qenë një lektor i shpeshtë për çështje islame në universitete në të gjithë Shtetet e Bashkuara duke përfshirë Harvard, Georgetown, Stanford, SUNY Buffalo, and Princeton.
Wolfe mësoi shkrim dhe anglisht në akademitë Phillips Exeter dhe Phillips Andover, Shkolla Verore e Shtetit California në Arte dhe Universiteti i Kalifornisë, Santa Cruz.
Në prll 1997, ai u bë personi që foli për transmetimin e Haxhit nga Meka për Nightline të Ted Koppel ABC. Në vitin 2002, UPF prodhoi filmin e tij të parë me gjatësi të plotë, të quajtur Muhamed: Trashëgimia e një Profeti, një dokumentar televiziv dy-orësh mbi jetën dhe kohërat e profetit islam, Muhamed. Filmi, të cilin Wolfe bashkë-krijoi dhe bashkë-prodhoi, mori një transmetim kombëtar në PBS dhe transmetime të mëvonshme ndërkombëtare në National Geographic International. Në shkurt 2003, Wolfe punoi me reporterin e lajmeve të televizionit CNN International Zain Verjee për të prodhuar një dokumentar të ri gjysmë ore në Haxh.
Paideia
Ideja e paideias
Grekët konsideronin se paideia duhet të kryhej nga klasa aristokratike që priret të intelektualizojë kulturën dhe idetë e tyre. Kultura dhe rinia "formonin" idealin e kalos kagathos, "të bukurës dhe të mirës". Kjo ide është e ngjashme me atë të kalorësve mesjetarë, kulturës së tyre dhe konceptit anglez të zotërisë (gentelman).
Paideia greke është ideja e përsosmërisë. Mentaliteti grek ishte "të jesh gjithnjë i shkëlqyer"; Homeri e regjistron këtë akuzë të mbretit Peleus te biri i tij Akili. Kjo ide quhet arete. "Arete ishte ideali qendror i gjithë kulturës greke."
Në Iliadë, Homeri portretizon përsosmërinë e fizikut dhe guximin e grekëve dhe trojanëve. Në veprën Odiseja, Homeri thekson përsosmërinë e mendjes, ose zgjuarsinë, që ishte gjithashtu e nevojshme për të fituar. Arete është një shoqërues i asaj që do të thotë të ishte një hero dhe një përbërës i luftës që ishte e nevojshme për të pasur sukses. Thjeshtë, ajo është aftësia për të "bërë duart e tij të mbajnë kokën kundër armiqve, monstrave dhe rreziqeve të të gjitha llojeve, dhe të dalin fitimtarë".
Në ligjërimin modern, klasiku gjermano-amerikan Werner Jaeger, në Magnum opusin e tij me ndikim Paideia (3 vëllime. nga viti 1934), përdor konceptin e paideias për të gjurmuar zhvillimin e edukimit dhe arsimit grek që nga koha e Homerit deri te Demostheni. Koncepti i paideias u përdor gjithashtu nga Mortimer Adler në kritikën e tij ndaj sistemeve bashkëkohore arsimore perëndimore, ndërsa Lawrence A. Cremin e përdori në historitë e tij të arsimit amerikan.
Mesatarja e artë
Grekët e përshkruanin veten si "Dashamirë të Bukurisë" dhe ata ishin shumë të dhënë pas estetikës. Ata e shihnin dhe vlerësoni bukurinë në natyrë. Ata vunë re një proporcion të veçantë të quajtur raporti i artë (afërsisht 1.618) dhe përsëritja e tij në shumë gjëra. Ata folën për nevojën e ekuilibrit si mesatarja e artë Zgjedhja e mesme dhe jo ekstreme dhe besuan se bukuria nuk ishte në sipërfaqet e ngjyrës, dritës ose hijes, por në thelbin e qenies, e shprehur në strukturë, rresht, etj. dhe proporcione.
Grekët kërkonin ekuilibër në të gjitha aspektet e përpjekjes dhe përvojës njerëzore. Mesatarja e artë është shprehja kulturore e këtij parimi në të gjithë paideinë greke: arsimin, arkitekturën, artin, politikën dhe psikologjinë njerëzore.