cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santiago
Muzetë dhe Bibliotekat
200px|right|thumb|[[Museo Nacional de Bellas Artes (Kili)|Museo Nacional de Bellas Artes, ardhshëm të një skulpturë Rebeca Matte.]] Shumica muzetë janë të vendosura në qendër të qytetit historik, zënë ndërtesat e vjetra koloniale të origjinës si me Muzeu Historik Kombëtar, i vendosur në Palacio de la Real Audiencia. Casa Colorada Santiago Muzeu pret, ndërsa kolonial Muzeu është vendosur në një krah i kisha e San Francisko dhe muzeun e para-kolumbian Art zë të ish-Pallatin e Doganave. Muzeu i Arteve të Bukura, por është vendosur në qendër të qytetit, është ndërtuar në fillim të shekullit njëzet e veçantë për të akomoduar muze në fund të ndërtimit u krijua në 1947, Muzeu i Artit, një degë e Fakultetit të Arteve të Universitetit të Kilit.
Quinta Normal Parkut ka gjithashtu disa muzeume, brenda të cilit janë të lartpërmendur Natyrore Histori, Muzeu i hekurudhore, Muzeun e Shkencës dhe e Teknologjisë Muzeu Artequín. Në pjesët e tjera të qytetit ka disa muze si Muzeu i pritave në Zot, e Aeronautical në Muzeun Cerrillos dhe në Muzeun Interactive Mirador La Granja. Ky i fundit, u hap në vitin 2000 dhe hartuar kryesisht për fëmijë dhe të rinjë, ka qenë I vizituar nga rreth 2.8 milion të pranishmit, duke e bërë atë më të vizituar muze në vend.
Xhindi
Xhinët individualë shfaqen në hajmali dhe nazari. Ata thirren për mbrojtje ose ndihmë magjike, shpesh nën udhëheqjen e një mbreti. Shumë njerëz që besojnë në xhinë veshin amuletë për t'u mbrojtur nga sulmet e xhinëve, të dërguara nga magjistarët dhe shtrigat. Një besim i përhapur thotë se xhinët nuk mund të lëndojnë dikë që vesh diçka me emrin e Zotit (Allah) të shkruar mbi të. Ndërsa disa dijetarë myslimanë në të kaluarën kanë pasur qëndrime ambivalente ndaj magjisë, duke besuar se xhinët e mirë nuk kërkojnë që dikush të bëjë mëkat, shumica e dijetarëve myslimanë bashkëkohorë e lidhin trajtimin me xhinët me idhujtarinë.
Santiago
Arsimi
Sipas regjistrimit 2002 shifrat, e 89,49% të popullsisë së Santiago më të madhe se 5 vjet është që di shkrim e këndim, pak më shumë se mesatarja kombëtare. Nga shpërndarjen e popullatës mbi 5 vjet në varësi të viteve të shkollimit të tyre, shumica (18,87%) është 12 vjet, ndërsa një raport 5,39% nuk kishte marrë pjesë të paktën një vit, mesatarisht, Santiago ka një popullsi prej 9,26 vite të shkollimit të studimit.
200px|left|thumb|[[Universiteti Katolik i Kili.]] Aktualisht, pothuajse të gjithë fëmijët në mes të 5 dhe 18 vjet po ndjek Përgjithshëm Arsimi Bazë Arsimit dhe Media, i formuar nga dymbëdhjetë vjet e arsimit të detyruar themeluar në vitin 2003 dhe nga Kushtetuta. Brenda zonën metropolitane 2576 ka institucione urbane fidanishte arsimit, arsimin fillor dhe të mesëm, të barabartë me 21,90% të totalit kombëtar, nga të cilat 611 janë të pronës komunale, duke përfshirë një grant 1615, 317 persona dhe 33 të deleguara korporatat administratës. Sa i përket numrit të nxënësve, në total në nivel rajonal për të vitit 2007 është 1.405.200 nxënësve në çerdhe arsimin, fillor ose të mesëm.
Kilian arsimin e lartë ka qenë historikisht një koncentrim të lartë në kryeqytetin kilian. Që nga kolonial herë, ky është qyteti ku selia u ngrit qendra e parë të universitetit. Në 1622 filloi të veprojnë në kuvend Dominikane e Shën Thomas University, dhe në vitin pasues e Jezuitëve hapi Convictorio San Francisco Havier, i njohur gjithashtu si Convictorio Carolina. Kjo e fundit në funksion të dëbimit dhe heqjen e kompanisë. Matrica e fetare të të dy institucioneve është përshkuar kur ata janë të krijuar nga mbretërore kartën e Philip V 1647 Mbretërore e Universitetit të San Felipe, i cili i zhytur në institucionin Dominikë. Kjo korporatë vepruar rregullisht deri në Advent e pavarësinë e Kilit, kur është krijuar Instituti Kombëtar për modifikimin modelet e arsimit të lartë.
Zog i ri i republikës e krijuar në 1842 nën kujdesin e kilian-venezueliane Andres Bello, Universidad de Chile, një organizatë që do të luante një rol të veçantë në arsimin e lartë për mbi pesëdhjetë vjetësh. Në 1848 ajo krijoi edhe në Shkollën e Arteve dhe Trades, si një institucion i përkushtuar ndaj arsimit teknik. Shkolla pastaj zgjidhin thelbin e shtetit Technical University (në 1947) dhe Universiteti i Santiago de Chile (në 1981). Në fund të shekullit të nëntëmbëdhjetë, dhe qëndrimi i miratuar nga ana e shtetit laik universitare, të arqipeshkopinë Santiago e krijuar në Universitetin Katolik të 1888, e cila disputaría me Universitetin e Kilit formimin e studentëve të re. Të centralizëm në Santiago arsimin e lartë nuk do të ishte tejkaluar deri në 1919 kur është krijuar në Universitetin e Concepción në eponymous qytetit, për t'u takuar studentët në Jug.
Në vitin 2005, 49,7% e nxënësve në arsimin e lartë kombëtare, është e përqendruar në zonën metropolitane (ku pothuajse të gjitha ndërtesat janë brenda zonës urbane e Santiago) që paraqet 663.679 studentë. Nga këto, 25,77% tradicionale në universitete, një 44,70% në universitetet private, një 19,62% në institutet teknike dhe profesionale për të 9,91%. Në të qytetit e vendosur selia kryesore të universiteteve në vend, pesë prej tyre i përkasin në Këshillin e rektorëve nga Kili, Santiago, katolikë, Metropolitan UMCE dhe Teknologjisë.
Sporti
350px|right|thumb|[[Estadio Nacional (Kili)|Estadio Nacional.]] Kryesore sportive në Santiago është luajtur futboll, si në pjesën tjetër të vendit. E themeluar në 1903 Shoqata e Futbollit e Santiago duke sjellë së bashku të parë klubet e sportit. Edhe pse ishte Valparaiso kryesore selinë qëndrore të futbollit sezonit, Xhejms filloi të rivale e hegjemoni që nga 1920s dhe përfundimisht selinë e Federatës së Futbollit Kili zhvendos selinë e saj nga porti të kryeqytetit. Nga të 82 kombëtar në turnet profesionale futbollit që nga 1933, ka shkuar 66 herë një kampion Santiago.
Aktualisht, shtatë ekipeve që luajnë në kilian Santiago profesionale të futbollit: Audax Italiano, Colo-Colo, palestinez Club Deportivo Universidad Católica, Universidad de Chile, Santiago Morning, Bashkimi ushtarake në spanjisht First Division. Colo-Colo, Universidad de Chile Universidad Católica dhe janë konsideruar më të rëndësishme ekipet në vend, duke arritur të rëndësishme jo vetëm për të marrë pjesë në kampionatin kombëtar, por edhe në ngjarje ndërkombëtare (të tilla si Copa Sudamericana dhe Copa Libertadores). Ndër këto ekipe do të konkurrojnë për tradicional dhe klasik super Universitario, dhe së bashku janë më popullor në vend, me rreth 89% e anëtarësimit të popullsisë kombëtare.
Kryesore sportive në vend është e Kombëtar stadiumin e Kilit, u hap në 1938, me një maksimum kapacitet prej 75.000 spektatorë është selia e zgjedhjes së futbollit luan si lokale Cuende Kili. Të tjera të rëndësishme janë stadiumet Estadio monumentale David Arellano, e Estadio San Carlos de Apoquindo, e Santa Laura dhe stadiumin Estadio de La Komunale Florida.
Ndryshme sportive janë luajtur në Santiago, por të ketë shumë më pak konkurrencë si futboll. Edhe pse historikisht e qytetit ka pritur partive në kilian Kupa Dejvis ekipit (duke përfshirë në fund të 1975), në vitet e fundit ka humbur saj në zotërim tenisit, duke përfshirë edhe transferimin e Hapur Vina del Mar në Kili në vitin 2001. Në lidhje me basketboll, Catholic University ka qenë 5 herë kampion i DIMAYOR, ku ai konkuron me Boston College dhe Puente Alto CD. I Kilian rodeo, për dallim nga qytetet më të vogla, nuk është praktikuar shumë rodeos dhe janë mbajtur kryesisht në komunitetet rurale si dhe St Bernard Maipú rrallë ose rritës në Las Condes. Gjatë Fiestas Patrias janë kryer më shumë rodeos në të ashtu-quajturit Java e Kilit.
Santiago ka të privilegjuar për vendndodhjen e Andes të ardhshëm për zhvillimin e sporteve dimërore. Në verilindje të qytetit, më pak se 35 milje larg, kompleks ndodhet në Kolorado dimrit, Farellones, La Parva dhe Valle Nevado, kjo e fundit po më e madhja në hemisferë Jugore dhe rreth selitë e dëborë kampionatin botëror të organizuar nga FIS. Një tjetër qendër të skive, Lagunillas ndodhet në juglindje të kryeqytetit, por kjo është më i vogël se të mëparshmet.
Qyteti ka pritur disa ngjarje të rëndësishme. Santiago është kundërshtuar në finalet e Kupës së Botës 1962 Kupën e Amerikës (1926, 1941, 1945, 1955 dhe 1991), të rinjve dhe të Kupës së Botës 1987 Women's Soccer Nen e Kupës së Botës -20 2008. Lidhur me Multi turnet, Santiago ishte mikpritës i III South American Lojra në 1986 dhe u zgjodh në bazë të mundësive të shumta për Pan American Lojra, por për arsye të ndryshme nuk ka pritur. Problemet ekonomike dhe politike të detyruar dorëheqjen e ngjarjeve të 1975 dhe 1987, ndërsa e II Pan American vendosur për Lojrat Dimërore 1993 u anulluan nga ODEPA për shkak të mungesës së interesit të pjesëmarrësve dhe problemet administrative. Në 2014, Xhejms X do të presë Lojërat Sudamericanos.
Transporti Ndërqytetëror
200px|left|thumb|[[Aeroporti Ndërkombëtar i Comodoro Arturo Merino Benítez.]] Santiago ka dy tipe kryesore e lidhjeve me pjesët e tjera të vendit si pjesa tjetër e botës: aeroportin e saj ndërkombëtar dhe e rrjetit rrugor kombëtar. Linja ajrore përdor të Aeroportit Ndërkombëtar të Comodoro Arturo Merino Benitez, e cila gjendet në komunën e Pudahuel, norponiente deri në 13 kilometra nga qendra e qytetit. Aeroporti, i cili në mënyrë të përsëritur ka qenë konsideruar si një nga më moderne në Amerikën Latine, është përdorur në vitin 2007 nga 8,4 milion pasagjerë, të cilët ishin 4,9 ndërkombëtare dhe vendase 3/5. Pudahuel Aeroporti u hap në 1967 si një zëvendësim për ish Los Cerrillos Aeroportit, e cila ka shërbyer si aeroport deri në mbylljen e saj në vitin 2005. Vende të tjera janë jashtë bazë ajrore dhe El Bosque Aerodrome Eulogio Sanchez, por pothuajse i mbyllur për transportin publik.
Sa për autostrada, e qytetit është bisected nga Route 5-CH, një pjesë e të Panamerican autostradë. Rruga ju lejon të lidheni me qytetet e Santiago në veri të Autopista via del Aconcagua koncesion, dhe jugu nëpërmjet Autopista del Maipo. The Pacific Highway (CH-68) është një nga më të përdorura, duke mundësuar lidhjen e qytetit dhe Valparaíso së Madhe, e Autopista del Sol (CH-78), ndërkohë, të lidhet Santiago San Antonio dhe qytete të tjera të Qendrore Bregu, ndërsa Los Libertadores autostradë (CH-57) e bën me qytetet e San Felipe, Los Andes dhe Ndërkombëtare Paso Los Libertadores.
Disa shërbime ndërqytetor autobus ekzistojnë në Santiago, një nga më të rëndësishme me mjetet e transportit kilian qytete të tjera, edhe pse ekzistojnë disa autobus shërbimeve të qyteteve në vendet në kufi dhe madje edhe Brazil. Këto shërbime janë të përqendruara në terminale Alameda, Santiago, San Borja dhe heronjve, i vendosur në qendër të qytetit. Në rastin e Terminalit San Borja, ka edhe disa autobus turne në vende të afërta si Talagante, Peñaflor dhe Melipilla, e cila në vitet e fundit kanë fituar qytetin e Santiago bedrooms.
E sistemit hekurudhor kilian kishte madhe bukuri gjatë gjysmës së parë të shekullit njëzet, me aks kryesor i Stacionit Qendror Santiago. Megjithatë, tani është e fokusuar kryesisht në transportin e mallrave në portet e Valparaíso dhe San Antonio. Për ndërqytetor shërbimi i pasagjerëve në Metrotrén ekzistuese (mbërritjes në Rancagua dhe San Fernando) dhe EFE EFE Chillán dhe Temuco.
Transporti i brendshëm
200px|right|thumb|Biznes i [[Transantiago.]] 200px|right|thumb|[[Cementerios (stacioni)|Stacioni Cementerios i Metro de Santiago.]] Santiago pėrqėndrohet 37,32% e automjeteve në Kili, me një total prej 991.838 automjete, nga të cilat 979.346 janë motorized. 805.220 makina kalojnë nëpër qytet, e cila është ekuivalente me 37,63% të kombëtare dhe në një normë e një makinë për çdo 7 njerëz. Në mbështetje të këtij parku i madh, një rrjet të gjerë dhe rrugët që shtrihen nëpër rrugët Santiago, në mënyrë që të ofrojë lidhje me komunitetet e ndryshme që përbëjnë zonën metropolitane.
E madhe e aks korrespondon me Avenida Libertador Përgjithshëm Bernardo O'Higgins (zakonisht më shumë të njohur si Alameda) që shkon në jugperëndim të verilindje drejtim në kryeqytet, i cili përfshin gjithashtu të Los Pajaritos Avenue në perëndim dhe rrugët për të Zot dhe Apoquindo ky. Rrugë kryesore e qytetit është e kaloi nga disa aks gjatësor (në një nga veriu në jug) dhe Avenida Përgjithshëm Velásquez, Veri-Jug Grand Avenue, Independencia, Recoleta, Santa Rosa, Vicuña Mackenna dhe Tobalaba. Tjetra në Alameda, ndër të tjera që e rrjetit është e përbërë nga rrugët Dhjetë Kor-Irarrázaval, Matta dikasterit-Greqi dhe, ndër të tjera. Së fundi, Avenida Américo Vespucio unazë që rrethojnë qytetin e sektorit të brendshëm nga lehtësuar lidhjen e akseve të ndryshme.
200px|left|thumb|[[Metro de Santiago.]] Gjatë vitit 2000, me qëllim që të përmirësojë mjeteve të transportit në Santiago, ndryshme urbane ishin ndërtuar pa pagesë të gjithë kryeqytetit. Në përgjithësi Velasquez dhe shtrihet e Panamerican autostradë running përmes qytetit ishin të shndërrohet në udhëshpejtës Qendrore, ndërsa Amerigo Vespucci dha mënyrë për të autostradave Vespucio Norte Express, dhe të ardhmen Vespucio sur Vespucio Oriente. Pas buzë lumit Mapocho Costanera Norte është ndërtuar për të siguruar një mënyrë më të shpejtë të sektorit verilindore të kryeqytetit me aeroportin dhe qendra e qytetit. Të gjitha këto concessioned autostradave, të përgjithshëm prej 210 km në gjatësi, me një rrjedhje të lirë sistemin e pagesave.
Përsa i përket transportit publik, prej fillimit të viteve 1990 janë kryer me përpjekjet e ndryshme qeveritare për zgjidhjen e sistemit kaotike në qytet. Po në vitin 1994 ofroi për herë të parë në shtigjet e të verdhë autobusë (minibuses identifikuar me ngjyra). Pavarësisht nga kjo, sistemi ka probleme serioze dhe për këtë arsye është hartuar një sistem të ri të transportit, të quajtur Transantiago. Ky projekt erdhi të veprojë në shkurt 10, 2007, duke kombinuar core shërbimeve nëpër qytet me një furnizues rrugët lokale, të cilat kanë një sistem i unifikuar i pagesës përmes kartave të beep!. Transantiago, megjithatë, ka pasur një sërë gabime në hartimin dhe zbatimin e cila ende nuk është zgjidhur dhe vihet në kontrolloni suksesin e tyre.
Një nga cornerstones e Transantiago është Metro, e cila që nga fillimi i tij në 1975, konsiderohet si një prej më të efektshme të transportit sistem modern dhe Amerika Latine. Çdo ditë, mbi 2 milion njerëz kalojnë përmes saj pesë rreshta (1, 2, 4, 4A dhe 5), që shtrihet rreth 84 km dhe 89 stacione. Nga 2010, zgjerime të reja në komunat e Maipú dhe Las Condes, shuma për të më shumë se 105 km të rrjetit hekurudhor nëntokësore.
Media
200px|left|thumb|[[Torre Entel në Santiago.]] Në Santiago praktikisht janë në dispozicion të gjitha shërbimet e komunikimit në dispozicion nga telefonat publike të broadband rrjeteve pa tel. Telefonisë fikse, të cilit është kodi 2, mbulon pothuajse të gjitha familjet në Santiago përmes kompanive Telefónica Kili, VTR GlobalCom, GTD Manquehue dhe Entel Kili, ndërsa telefonin celular (nga Movistar, Entel PC Claro Kili) ka patur rritje e madhe gjatë vitit 2000, duke arritur në një treg të madh depërtimit. Në mënyrë të ngjashme, shërbimeve të Internetit kanë zgjeruar ndjeshëm gjatë të njëjtës dekadë.
Santiago pėrqėndrohet pothuajse të gjitha mediat e vendit si në televizion, radio dhe gazeta. Televizioni Nacional de Chile, Canal 13, Mega, Chilevision, Telecanal Network Televizioni dhe kanë selinë në kryeqytet, duke qenë i vetmi UCV Televizioni mbarëkombëtar zinxhir gjendet jashtë Santiago. Në rastin e shtypit është e dominuar nga dy konsorciume të mëdha: El Mercurio SAP (adash e cila boton gazeta, Lajmet e mbrëmjes dhe e dytë) dhe COPESA (e cila boton e tretë, katërt dhe Time). Ata gjithashtu shtetit kombit, të lirë dhe publimetro një bollëk dhe revistat e përjavshme.
Rendi Publik
right|200px|thumb|[[Polici i Kili|Polici në një rrugë në qendër.]] Ashtu si në pjesën tjetër të vendit, siguria e popullsisë së Santiagos është në duart e Carabineros de Chile, i cili ka 44 stacione të gjithë kapitalit dhe katër stacionet policore të forcave speciale, bëri një dy fëmijë, një i Familjes dhe Çështjeve një nënstacion, e cila është e ndarë në pesë prefekturat: Qendrore, Lindje, Perëndim, Veri, Jug dhe Cordillera. Ata u bashkuan me punën e policisë së Investigative Kili dhe shërbimet e ndryshme organi i Gjyqësorit.
Santiago konsiderohet si një nga qytetet më të sigurta në Amerikën Latine vrasjeve me një normë që ndryshon sipas disa studimeve, midis 2 dhe 6 vrasje në vit për 100,000 banorë. Në nivel kombëtar, është e shtatë shkalla më e ulët e përndjek midis 17 qytetet më të mëdha, me 30.1% të banorëve të cilët kanë të paktën një anëtar i familjes i cili ka qenë viktimë e vjedhjes ose tentativë vjedhje gjatë gjashtë muajve të kaluar, një shifër 0, 5% më e ulët se mesatarja kombëtare. Një analizë e kësaj shifre nga komuna, janë më të ulët të normave të gjendet në verilindje të komuniteteve Las Condes sektorit shpie me vetëm 18%, nga ana tjetër, komunitetet me normat më të larta janë të raprezalie Conchalí dhe El Bosque me 38.9% dhe 38.5% respektivisht. Të qendra, ndërkohë, ka një normë të ulët raprezalie ishte 20.9%, një rezultat i vjedhjeve dhe grabitjeve.
Përkundër duke u konsideruar si një qytet "relativisht të sigurt" në nivelin e frika e popullsisë është rritur kohëve të fundit në mënyrë të konsiderueshme. Në vitin 2007, 22% e popullsisë shprehu të lartë vuajnë nga frika e një lloj të krimit kundër tyre, ndërsa në vitet e mëparshme shifrat ishin të konsiderueshme më e ulët (në vitin 2000 ishte 13,4% dhe në vitin 2005 një 15 8%). Në krahasim me qytetet e tjera, mesatarja e indeksit jashtë kryeqytetit është 15.9% dhe kjo shifër është edhe më e lartë se në qytetet me shkallën më të lartë të raprezalie: Iquique dhe Talca zotërimin 37,5% raprezalie dhe 35.9%, vetëm 17.7% dhe 18.9% e popullsisë shpreh një "frikë të lartë". Të avari nga komuniteti, përsëri shifrat janë më të ulët në sektorin lindor, me Ñuñoa me 10% dhe më të lartat në El Bosque, me 32.5%.Ky nivel i lartë i pasigurisë ndjeheshin nga popullsisë ka qenë përshkruar si një produkt i zbrazëtirave të mëdha që bëjnë dallimin e banorëve të qytetit dhe rolin e mediave, ndër të tjera.
Si normat e raportuara për krimet e rritur domethënie sociale, Santiago komunat kanë numrat më të larta të vendit. Rajonale mesatare prej 800 ankesa nga qindra mijë banorë (më e madhe në vend) dhe 11 komunat e Madhe Santiago janë ndër më të lartë me 20 shifra. Santiago Center kryeson listën me një normë prej 3646,7 ankesa, e ndjekur nga Perëndia me 2271,1. Përveç kësaj, pesë komuniteteve në zonën metropolitane janë në mesin e njëzet që kanë më pak ankesa: e ulët e shkallës së arritjes së Cerro Navia 341 ankesa nga qindra mijë banorë, e ndjekur nga Maipú me 352,4. Në fund, në lidhje me numrin e vërtetë të krimeve, 220.255 persona u arrestuan gjatë vitit 2004 (nga të cilat rreth 83% ishin meshkuj) kryesisht për krime të tilla si pronë grabitjen dhe vjedhjen.
Qytete Binjake
Santiago ka nënshkruar protokollet e motra disa qyteteve, ndër të cilët janë:
Përveç kësaj, rrjeti i takon Santiago de Mercociudades, nënshkruar nga 180 qytetet e vendeve anëtare të Mercosur, dhe Bashkimi i Ibero-American Capital Cities (UCCI), protokolli të nënshkruar nga të gjithë qytetet e kapitalit të Amerikës Latine mbi Barcelonës dhe Rio de Zhaneiro.
Kantoni Belleville
Kantoni Belleville (frëngjisht: Canton de Belleville) është një kanton në departamentin Rhône, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Belleville. Ka sipërfaqe 140.86km2 dhe popullsi 24431 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Belleville aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Folklori shqiptar : tekst për universitetin
Folklori shqiptar : tekst për universitetin me autorë Zihni Sako, Qemal Haxhihasani, Agron F. Fico. Botuar në Tiranë në vitin 1982 nga Universiteti i Tiranës. Libri ka (Disp.2) 148 faqe.
Kiçi
Kiçi (kitsch) është një term që buron nga gjermanishtja, ose nga gjuha jidish, dhe përdoret për ta kategorizuar llojin e artit që konsiderohet të jetë kopjim i pashije i një stili tashmë ekzistues artistik. Ky term shpesh shfrytëzohet edhe për t’iu referuar çdo lloj arti që vlerësohet se i takon shijes së keqe dhe prodhohet në mënyrë komerciale.
Ndonëse etimologjia e këtij termi është ende e pasigurt, ekziston një pajtueshmëri e gjerë se ai vjen nga tregjet artistike të Munichut, në vitet 1860 dhe 1870, ku ka shërbyer për t’i përshkruar pikturat dhe skicat e lira të cilat kanë qenë shumë të popullarizuara në atë periudhë.
Disa ndër veprat më të rëndësishme për kiçin janë : "Pesë Fytyrat e Modernitetit : Modernizmi, Avant-garde, Dekadenca, Kiçi, Postmodernizmi", nga Matei Calinescu, "Kiçi dhe Arti" , nga Tomas Kulka, si dhe "Kiçi-Bota dhe Shija e Keqe" , nga Gillo Dorfles, në të cilin gjendet esetë antologjikë: "Fenomenologjia e Kiçit" nga Ludwig Giesz dhe "Kiçi" nga Hermann Broch.
Suli
Suli përfshinë fshatrat shqiptare në jugperëndim të Janinës.
Historia
Banorës e kësaj treve janë të famshëm si luftëtarë të paepur. Ndër më të njohurat gjatë periudhës së Perandorisë Osmane kanë qenë familjet Boçari dhe Xhavella. Fshatrat e Sulit kundërshtonin sundimin e Ali Pashës dhe kur ky i fundit me ushtarët e tij në dimrin e vitit 1803 depërtoi thellë në territorin e suljotëve, shumë gra suljote u hodhën në greminë bashkë me femijët e tyre vetëm e vetëm që të mos binin në duar të Aliut - (1827).]] Ky akt është përjetësuar edhe në pikturë.200px|thumb| Gratë e Sulit - [[Museu i Luvrit - Paris -  Ary Scheffer - (1827).]] Në historiografinë greke suljotët konsiderohen si grekë, ndonëse literatura serioze ata i sheh si shqiptarë etnikë. Emrat e luftëtarëve të njohur si Marko Boçari dhe Kiço Xhavella janë greqizuar (Markos Botsaris dhe Kitsos Tzavellas). Që të dy kanë marrë pjesë në çlirimin e Greqisë nga osmanët. Lidhur me suljotët udhëtari anglez Thomas Smart Hughes në veprën “Voyage á Janina en Albanie” shkruante (sipas përkthimit nga Eqrem Çabej): “Ky popull kishte vetia të shquara luftarake dhe edukata e tij përmblidhej kurdoherë në stërvijte për luftë. Dëfrimet më të para të suljotëvet ishin vallja e këngët. E para u shtonte fuqinë e trupit, të dytat u ndiznin zemrën dhe ua ushqenin entusiazmin. Ata ishin fort të ngjitur te vendi i tyre... Shumë prej tyre kanë dhënë shembëlla të mëdha qëndrimi heroik dhe fjalët që mbanin në luftë kishn frymën e zjarrin e atyre të vjetrave. Gratë nuk binin pas nga burrat për trimëri dhe ishin gati të ndanin me ta të gjithë rreziqet e luftës. Mënga grash trimëresha shkonin rregullisht pas ushtarëvet për t’u sjellë këtyre ushqimin dhe municionin, për të shikuar të plagosurit dhe, në rasë nevoje, për të luftuar krahas me prindërit, me burrat e me bijtë e tyre. Nga këto amazone më e ndjera ka qenë Moskoja, e shoqja e kapedan Xhavellës dhe e ëma e trimit Foto, Hektorit të kësaj troje të dytë. Emri i saj lavdohet edhe sot nëpër këngë greke dhe shqiptare... Për t’i nderuar burrat në trimëri, gratë rrinin me radhë në pus a në krua sipas trimërisë së burrave të tyre; ajo që kish pasur fatin e lig të martohet me ndonjë burrë frikacak, ishte e detyruar të presë me turp që t’i mbushin të tjerat shtambat e tyre. Gratë ishin shumë të nderuara në këtë republikë të vogël dhe pak burra mund të duronin qortimet që u bënin gratë e zemëruara, kur tregoheshin frikacakë”.
Shejtani
Shejtani (ar. شيطان) ose Iblisi (ar. إبليس) përfaqëson dreqin në Islam.
Iblisi është xhind i cili refuzoj, urdhërin e Allahut, që ti bëj sexhde Ademit (profetit dhe njeriut të parë, sipas Islamit). Iblisi ishte prej xhindve i cili u radhit bash me melaiket. Iblisi ishte në krye të të gjithë xhindëve dhe për një kohë xhindët jetuan në paqe, por pas një kohe shpërtheu lufta "botërore", midis përkrahësve të Iblisit dhe të atyre që kundërshtuan sundimin absolut të tij. Luftës nuk u dukte fundi dhe shumë xhindë u vranë, kështu Allahu dërgoi në ushtri me melekë që të përfundojnë luftën me një procedurë të shkurtër. Shumë xhindë u vranë dhe melekët e morrën Iblisin me vete në qiell. Ai jetoi për një kohë të gjatë me ta dhe pothuajse u bë melek. Pastaj Allahu krijoi Ademin, njeriun e parë dhe i urdhëroi të gjithë që ti bëjn sexhde Ademit. Melekët e kanë bërë menjëherë, kurse Iblisi refuzoi, duke konsideruar veten më të mirë, sepse ai ishte i krijuar nga zjarri e Ademi nga dheu. Allahu e mallkoi, kështu Iblisi, babai i xhindëve, u kthye në Shejtan. Kërkesa e tij e fundit ishte që ti drejtonte njerëzit të bëjnë mëkate.
Folklori shqiptar : gjëegjëza
Folklori shqiptar : gjëegjëza / përgatitur nga Keti Harito, redaktuar nga Zihni Sako. Botuar në Tiranë në vitin 1968 nga Instituti i Folklorit. Libri ka 546 faqe.
Shpëtim Kërçova
Shpëtim Kërçova (1968) jeton dhe punon në Tiranë. Është diplomuar në Akademinë e Arteve më 1991. Ka studiuar tekstil me Nexhat Majallarin dhe pikturë me Kujtim Buzën. Jep mësim në Fakultetin e Artit dhe Dizajnit. Ka ekspozuar brenda dhe jashtë vendit, personale e kolektive.
Proza popullore : anekdota
Proza popullore : anekdota / përgatiti Jorgo Panajoti, redaktor përgjegjës Zihni Sako. Botuar në Tiranë në vitin 1972 nga Universiteti Shtetëror i Tiranës. Libri ka 588 faqe.
Jimin (këngëtar)
Park Ji-min lindi më 13 tetor 1995, në distriktin Geumjeong, Busan, Koreja e Jugut.[2] Familja e tij e ngushtë përfshin nënën, babanë dhe vëllain më të vogël. Kur ishte fëmijë, ai ndoqi shkollën fillore Hodong të Busan dhe shkollën e mesme Yonsan.[3] Gjatë shkollës së mesme, ai ndoqi "Just Dance Academy" dhe mësoi kërcimin "popping" dhe "locking dance". Pasi një mësues i sugjeroi audicionit me një kompani argëtimi, kjo e çoi atë në Big Hit Entertainment. Pasi kaloi audicionet në 2012, ai u transferua në Shkollën e Lartë të Arteve Koreane, duke u diplomuar në 2014.[5] Jimin u diplomua nga Global Cyber ​​University në gusht 2020, me një drejtim në Transmetim dhe Argëtim.[6] Që nga viti 2021, ai është regjistruar në Hanyang Cyber ​​University, duke ndjekur një Master në Administrim Biznesi në Reklamim dhe Media.[7]
Sadri Ferati
Sadri Ferati u lind më 10 qershor 1957 në fshatin Vërrnice te Mitrovicës.
Biografia
Sadri Ferati shkollën fillore dhe të mesme i kreu në vendlindje. Studimet universitare në Fakultetin e Xehetarisë dhe Metalurgjisë në Mitrovicë i përfundoi më 1985. Në vitin 1992, z. Sadri Ferati u zgjodh Sekretar dhe nënkryetar i Degës së LDK-së në Mitrovicë. Më 1997 z. Ferati u zgjodh Deputet i Kuvendit të Kosovës. Nga viti 1985 deri më 1992 punoi shef i Sektorit të zhvillimit në industrinë e ngjyrave dhe llaqeve “Extra” në Vushtrri. Nga viti 1993 deri më 2004, ishte menaxher i ndërmarrjes private “Molitoria” po ashtu në Vushtrri. Në vitin 2004, z. Ferati u emërua drejtor i Qendrës së Kulturës “Rexhep Mitrovica” në Mitrovicë. Krahas angazhimeve profesionale dhe politike, në tetor të vitit 2005, z. Sadri Ferati u zgjodh Kryeshef i Ekzekutivit të Kuvendit të Komunës së Mitrovicës. Në zgjedhjet e Kuvendit të VI-të të Degës së Lidhjes Demokratike të mbajtura në janar të vitit 2007, z. Sadri Ferati u zgjodh nënkryetar i Lidhjes Demokratike të Kosovës në Mitrovicë. Më 08 janar 2008, z. Sadri Ferati u nominua Ministër i Administrimit të Pushtetit Lokal në Qeverinë e Kosovës. Më 17 dhjetor 2008, Kryesia e Lidhjes Demokratike të Kosovës, emëroi z. Sadri Ferati në postin e Sekretarit teknik-administrativ të LDK-së.
Ministri Ferati flet gjuhën shqipe, angleze dhe serbe. Është i martuar dhe baba i tre fëmijëve: Dastidit, Nitës dhe Vlerës dhe jeton në Mitrovicë.
Grand Theft Auto: Vice City
Grand Theft Auto Vice City ose GTA VC është emërtimi për serinë e katërt të lojërave Grand Theft Auto nga Rockstar. Loja u lëshua në treg në Amerikë me 27 nëntor 2002 për Platformën PlayStation2 e më pas PC dhe Xbox.
Ekziston një modifikim i Multiplayer Vice City (VCMP) i cili shton një mënyrë multiplayer deri në 100 lojtarë për server. Ka një komunitet të vogël por aktiv.
Kantoni Bastelica
Kantoni Bastelica (frëngjisht: Canton de Bastelica) është një kanton në departamentin Corse-du-Sud, rajonin Corse në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bastelica. Ka sipërfaqe 221.57km2 dhe popullsi 2696 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Bastelica aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Arra e Madhe
Arra e Madhe është një nga rrugët e lagjet të Shkodrës, emri i të cilës sipas Valentinit është mikrotoponim bizantin.
Historia
Në periudhën e sundimit osman njihej sokaku i Arrës së Madhe (Arra e Madhe sokağı) pjesë e mëhallës të Perashit të Madh apo të Lartë (Perashi Balaa mehallesi), pas pavarësisë, nën administrimin ndërkombëtar më 1913 rruga u quajt "Radetzky". Pas Kongresit të Lushnjes, rruga më 1923 u riquajt e "Arrës së Madhe", si dhe njihej ndër 30 lagjet e qytetit.
Pas çlirimit rruga u quajt "Kongresi i Lushnjes" dhe lagjja u quajt "1 maji", dhe pas ndryshimeve politike më 1990 iu rikthye emri "Arra e Madhe" rrugës, e integruar në lagjen nr. 3 pas një rikonfigurimi të ndarjes territoriale të pushtetit lokal.
Helidon Fino
Helidon Fino lindi ne Elbasan dhe është aktor shqiptar.U diplomua ne vitin 1991 ne Akademia e Arteve Tiranë për aktrim.Është një aktor teatri dhe punon ne Teatrin Kombëtar. Ka luajtur shumë vepra si Berberi i Seviljes. Ndër më të spikaturit është ai i Edipit ne Edipi mbret, një vepër e shkrimtarit te njohur Ilir, Sofokliut. Me datën 17 janar 2016 vihet në skenë vepra Tri motrat e gjeniut rus të literaturës, Anton Çehov ne rolin e Kolonel Vershinin.Heldioni ka luajtir dhe në Kolegjin O SA MIR më shum se 2 vite ka pasur rolin e (Alfredit) Tironsi nje student I zhgjuar dhe qe ka nje kusheri nga Llapi qe “qe e dash iron shum”haha shum njerez e kan pelqyer shum x
Qerim Mata
Qerim Mata is borned on 20 October 1934 in the capital of Albania, Tirana. He is the son of a very rich man. He has studied the Film Director Branch at the University of Arts.
He is the Director (Regjizor) & Producer of more than 100 documentary movies, cronical, historic, political, nature movies.
Qarqe në Montana
border|right|375px Shteti federal Montana në Shtetet e Bashkuara të Amerikës përbëhet nga 56 Countet.
Harold Pinter
Harold Pinter (Londër, 10 tetor 1930 - Londër, 24 dhjetor 2008), dramaturg dhe regjisor teatri anglez. Ka shkruar për teatër]], radio, televizion dhe film. Punimet e tij të hershme shpesh lidhen me teatrin absurd. Është fitues i Çmimit Nobel për Letërsi për vitin 2005.
Karriera e hershme
Pinter lindi në kuartin londinez Hackney, ndërsa prindërit ishin Jevrej nga klasa punëtore. Një kohë të shkurtër kishte studiuar në Royal Academy of Dramatic Art (RADA). Si i ri kishte botuar poezi, pastaj fillon të punoi në teatër si aktor me pseudonim David Baron. Drama e parë e tij ishte The Room (Dhoma), a për herë të parë e vunë në skenë studentët e Universiteti në Bristol më 1957.
The Birthday Party (Kremtimi i ditëlindjes) më 1958 në fillim përjetoi mossukses, përkundë vlerësimit të mirë te kritika në revistën Sunday Times nga ana e kritikut të teatrit Harold Hobson, ndërsa suksesin e arriti pas përgatitjes së mirë të dramës The Caretaker (Mbikëqyrësi) më 1960. Këto dy vepra, sikurse edhe punimet tjera si drama The Homecoming (Kthimi në shtëpi) më 1964, nganjëherë quhen "komedi të urrejtjes". Shpesh fillojnë siç duket nga një situatë jo e rrezikshme dhe kthen në absurd të tepruar të ngjarjeve sepse personazhet gjinden në një situatë të pasqaruar për publikun, a nganjëherë edhe për të tjerë. Kjo është shumë e dukshme, stil "pinterian". Të gjitha veprat e Pinterit janë të ndikuara nga Samuel Becketti,icili ishte mik i tij shumëvjeçar.
Kahet e reja
Pinter kishte bërë regji gjatë viteve 1970-a, më 1973 bëhet ndihmës drejtor i Royal National Theatre, teatër britanez. Dramat e tij të më vonshme kanë për temë më shumë politike, shpesh alegorike të terrorit politik. Atëherë Pinter fillon të merret edhe me çështje politike, edhe si një majtistë i përbetuar. Shpeshherë ishte në qendër të vëmendjes për shkelje tëtë drejtave të njeriut. Letrat e Pinterit shpesh botoheshin në gazetat e njohura britaneze siç janë The Guardian dhe The Independent.
Pinter me 1985 nga SHBA me dramaturgun Arthur Miller udhëtuan për në Turqi, i cili kishte biseduar me shumë viktima të terrorit politik.
Pinter kishte kundërshtuar SHBAnë për intervenimin në Afganistan idhe Irak. Më 2005 lajmëron se më nuk do të sjklruaj drama, por do ti kushtohem jetës politike. Pinter hapur e kritikon luftën në Irak, dhe hapur e quan Bushin si vrasës masovik dhe Blairin që e quante idiot. E krahasonte qeverinë Bushit me atë të nacizmit gjerman të Hitlerit, duke thënë se SHBA-ja dëshiron ta sundojë botën, ndërsa publiku amerikan dhe britanik "vrasës masovik" nga kryeministri ulen dhe shikojnë.
Pinter gjithashtu ishte përfaqësues aktiv Kampanja për solidarizim me Kubën, organizatës që e mbështetë regjimin e Fidel Castros në Kubë dhe anëtar i Organizata ndërkombëtare për mbrojtjen e Slobodan Millosheviqit, organizatë e cila kërkonte lirimin e Millosheviqit.
Pinter më 1966 vlerësimin britanez CBE dhe u bë "Companion of Honour" 2002., më vonë e refuzoi titullin e vitezit.
Akademia suedeze më 12 tetor 2005 lajmëroi që Pinter është fitues i Çmimit Nobel për Letërsi për vitin 2005, duke thënë se "në dramat e tij zbulohet zhurmë në pëshpëritjen e përditshme dhe me forcë hynë në dhomat e mbyllura të terrorit".
Puna në film
Pinter skenarin e parë, për filmin The Servant, e shkruan më 1962. Pas kësaj, shkruan skenarët për filmat The Go-Between dhe The French Lieutenant's Woman (Femra e togerit francez). Poashtu publikoi skenarët në bazë të Kërkimi për kohën e humbur të Marcel Proustit, i cili kurrë nuk është gjiruar. Shumë drama të Pinterit e kanë fituar versionin filmik: The Caretaker (1963), The Birthday Party (1968), The Homecoming (1973) dhe Betrayal (Tradhëtia, 1983). Dy herë ishte i dominuar për Oskar për skenarin më të mirë të adaptuar ("The French Lieutenant's Woman"—1981; "Betrayal"—1983)
Jeta private
Pinter më 1977 shkaktoi skandal kur e kishte lënë gruan, aktoren Vivien Merchant, me të cilën ishte kurorëzuar më 1956 e cila akoma e donte, për shkak të lady Antonije Fraser, vajza më e vjetër e grofit Longford, katolike, me të cilën u kurorëzua më 1980, pas shkurorëzimit. Merchant vdiq më 1982. Disa mendojnë se drama Betrayal (1978) ishte pasqyrë e kësaj lidhje, por ajo bazohet në lidhjen e mëhershme shtatëvjeçare të cilën e kishte me spikeren Joan Bakewell.
Pas kësaj hapur ishte ngatërruar me regjisorin e teatrit Peter Hall sepse ai e kishte përshkruar në ditarin vet si pijanec, po më vonë u pajtuan. Ishte një duhanpirës i madh, por më 2002 ishte në kimioterapi për shkak të kancerit në fyt, dhe qe nga atëherë ishte me shëndet të dobët.
Pinter e kishte dashur kriketin dhe kishte udhëheqë klubin "Gaieties". Gjithashtu ishte anëtar nderi i Shoqërisë sekulare shtetërore britaneze.
Këngë popullore të luftës N. Çl. dhe të periudhës së ndërtimit socialist
'''Këngë popullore të luftës N. Çl. dhe të periudhës së ndërtimit socialist''' me autorë Qemal Haxhihasani, Agron F. Fico, redaktor Zihni Sako. Botuar në Tiranë në vitin 1969 nga Instituti i Folklorit. Libri ka (V.1) 621 faqe.
Kantoni Gleizé
Kantoni Gleizé (frëngjisht: Canton de Gleizé) është një kanton në departamentin Rhône, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Gleizé. Ka sipërfaqe 133.6km2 dhe popullsi 24884 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Gleizé aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Këngë nga folklori i ri
Këngë nga folklori i ri redaktoi Zihni Sako. Botuar në Tiranë në vitin 1970 nga Instituti i Folklorit. Libri ka 148 faqe.
Historiku i shkollës fillore ’’Dituria" në Samadraxhë
Historiku i shkollës fillore ’’Dituria" në Samadraxhë
Shkolla fillore "Dituria" në Samadraxhë është shkollë e plotë fillore dhe në kuadër të saj nuk ka paralele të ndara fizike. Sipas dëshmive, puna edukativo-arsimore për herë të parë ka filluar në vitin 1928. Atëbotë mësimi është zhvilluar në gjuhën serbe. Gjatë sistemit borgjez të mbretërisë SKS puna e saj është Ndërprerë disa herë. Si shkollë në punë të pandërprerë edukativo-arsimore në gjuhën shqipe ka filluar që nga viti 1947 deri në vitin 1960 si shkollë e pavarur katërklasëshe. Në vitin 1960 shkolla e Samadraxhës integrohet në shkollën fillore të Studencanit "19 nëntori" si paralele e ndarë fizike. Në vitin 1969–1970 për here Të parë u hapen paralelet e klasës së V dhe VI, kurse në vitin 1971-72 bëhet tetëvjeqarja e plotë dhe del gjenerata e parë e semimaturantëve. Gjatë këtyre viteve në këtë shkollë punonin 12 mësimdhënës prej tyre 2 vendas : Sokol Zeqaj dhe Fadil Shukaj. Shkolla ishte tipit montazh e ndërtuar në vitin 1968 më 5 dhoma mësimi dhe 5 lokale ndihmëse dhe bodrumi. Krahas rritjes numrit të nxënësve, rritej edhe numri i punëtorëve. Duke e parë nevojën e zgjerimit të objektit shkollor në vitin 1982 filloi ndërtimi i objektit ekzistues, me vetëkontrobutin e banorëve të fshatit e cila u ndihmua edhe nga KK në katin epërm. Në vitin 1983-1984 shkolla pavarësohet nga shk fillore e studencanit dhe emërohet Me emrin "Dituria" që e mban edhe tani. Krahas rritjes së numrit të banorëve dhe shtimit të madh të popullsisë, numri më madh i nxënësve ishte në vitet e 80 dhe 90-ta, ku në vitin shkollor 1986-1987 kemi pasur nga 4 paralele për çdo klasë mbi 700 nxënës.
Kampionati Evropian i Futbollit 2000 - ekipet
Më poshtë janë ekipet të cilat kan marrë pjesë në garimin final në Kampionatin Evropian të Futbollit në vitin 2000 që është zhvilluar nga 10 qershori dher më 2 korriku i vitit 2000.
Porto Palermo
parapamje|Baza Ushtarake dhe Gjiri parë nga veriu Gji ne bregdetin e Jonit. Mundet qe me heret te jete quajtur edhe gjiri i Panormos Ne krahun e djathte te rruges automobilistike Vlore-Sarande, 8 km ne jug te Himares, ndodhet gjiu i Porto Palermos. Ne te ndodhet dhe kalaja trekendore e Ali Pasha Tepelenes
Historia
Sipas burimeve te autoreve antike vendi mbi te cilin ngrihet kalaja lokalizohet me limanin e lashte Panormi
Legjenda e krijimit
Rrefimet gojore falasin per nje kishe ne  gadishullin breda  gjirit te cilin Ali Pashe Tepelena e prishi per te ndertuar  keshtjellen e tij. Me pas ndertoi ne pjesen e gjirit nje kishe te re. Ne kete keshtjelle la te banononte Vasiliqia
Stina
Stina është periudhë kohore tremujore, në të cilat ndahet viti sipas klimës dhe zhvillimit të bimësisë: pranvera, vera, vjeshta dhe dimri.
Me 21 mars dhe 23 shtator toka gjate rrotullimit rreth diellit shënon pozitën kur rrezet e Diellit bien pingul në ekuator. Pozita e tille mundëson ndriçimin e njëjte te hemisferës veriore dhe te asaj jugore në menure te barabarte. Andaj, dita është e barabarte sa nata, përkatësisht sa nata dita. Ky barazim i ditës dhe i natës me 21 mars quhet ekuinoksi pranveror e me 23 shtator ekuinoksi vjeshtor.
Artan Latifi
Artan Isa Latifi lindi me 5 prill të vitit 1983 në Gjilan,Kosovë ësht Futbollist më konkretisht Portier i skuadres së njohur Gjilanse KF Drita e cila në vitin 2000-2001 në ket sezon u Shpall kampione e Kosovës ne Raiffeisen Superliga e Kosovës
Kariera
Artan Latifi karieren e tij e filloi me skuadren e qytetit tij pra Gjilanine Skuadren KF Drita ne vitin 1996 si 13 vjeqar kadet me von dhe junior dhe senior kur i mbushi 23 vjet ne vitin 2005 fal aftesive te ira dhe moshes se re u transferua në skuadren nga Obiliqi,{Kastriot} KF KEK prĕ shkak te pages se ult ai largohet tek Skudara nga Podujeva KF Hysi ku qendroi per tri vite kur kryesia e KF Hysi-t vendosen ti a zvogloj pagen ai u nda nga KF Hysi per te rivali i Qytetit të Podujevës KF Besiana mir po Kryesia KF Drita KF Dritës beri qmos pēr ta khyer në ish Klubin i Rinisë the ariti kur Krytari i Klubit Futbollistik Drita arriti ti a plotsoje kushtet te kerkuar nga Artani. 200px|left|parapamje|Artani me Skudren e [[KF Drita|Drtiës ne prag të Derbit Gjilanas KF Gjilani VS KF Drita]]
Kartiera Internacionale
Perveq qe ka luajtur ne skuadra te njohura Latifi ka qen edhe portier i Kombëtares se Kosoves gjate viteve 2002 - 2009 ku trajner ishte Edmond Rugova ne vitin 2009 pasi ne Krye te Kombetares erdhi Albert Bunjaki ai u largua nga kombetarja ai ka sherber ne Kombetare si rezervist por ndonje her edhe standard ne reprezentacionin Kosovar.
Biografia
Artan Latifi lindi me 5 prill te vitit 1983 në Gjilan,Kosovë nga nje familje e njohur Artani qysh ne msoshen 14 vjeqare zbuloi talentin për Futboll veqantērish per portier. ai luajti për skuadra te njouhra kosovare si KF Drita,KF KEK,KF Hysi,KF Besiania ai ne viti me Skuadren e Hysit 2009 fitoi Kupen e Kosoves i
Edukimi
Perveq karies si Portier Artan Latifi ka te kryer Shkollen Fillore ne Gjilan po Ashtu dhe ate te mesme dhe Fakultetin e edukates fizike ne Gjilan dhe në Universitetin e Prishtinës kurse tani ësht Kapiten i Skuadres futbollistike KF Drita nje sukader me tradite ne Kosove. parapamje|Artan Latifi Kapiten i Skuadres [[KF Drita]]
Ungjilli i Gjonit
Edhe Ungjilli i katërt u shkrua në greqisht. U shkrua për të krishterët e Azisë së Vogël. Shumica e specialistëve është e mendimit se u shkrua në Efes v.95-100.
Artan Latifi
Çmime dhe Mirnjohje
parapamje|Artan Latifi ne cermonin e Shpalljes së sportist te vitit 2011 per komunen e gjilanit
Ungjilli i Gjonit
Gjuha e stili janë të veçantë e, bashkë me tri Letrat e Gjonit dhe Zbulesën, bën pjesë të veçantë në Besëlidhjen e Re.
Me hyrjen e përmendur: >Në fillim ishte Fjala...< që është si një 'praeludium' apo ouverture, në pak fjalë na e paraqet krejt përmbatjen e librit: Jezusi është Hyji që hyn në botë e në histori për të shëlbuar njerëzimin. Mbetemi të mrekulluar para Jezusit, Fjalës-Logos-it, vetja e të cilit tejkalon çdo person në historinë e njerëzimit. Biri i Hyjit - Hyj i amshueshëm, i bërë njëri, Krijues i gjithësisë, njerëzve u jep një jetë të re që vjen prej Hyjit.
Në vend të dytë Gjoni na parashtron konfliktin e njerëzve me Hyjin, Gjoni-Pagëzuesi, nuk është Mesia! Mesia, i Shuguruari, Krishti - është vetëm Jezuesi.
Shtjellon, pastaj se Jezuesi është më tepër se Moisiu. Besëlidhja e vjetër duhet t'ia lëshojë vendin Besëlidhjes së re, sepse Jezuesi nuk është vetëm një >I Dërguar< i Hyjit sado i madh e i veçantë, por është Biri i Hyjit, Hyj edhe ai vetë, i bërë njëri me anë të misterit të Mishërimit. Me anë të tij, Hyji vjen në mesin e njerëzve dhe hap e vendos rendin e mbinatyrshëm të hirit shenjtërues të humbur me anë të mëkatit të prindërve të parë.
Simbolika te Gjoni është shumë e theksuar. Ajo bazohet në librat biblikë të mëparshëm. Këndej Jezusi është: Dhëndër (3,29), Bari (10,11-14), Hardhi (15,1), Bukë (6,35), Dritë, Udhë, Jetë, Derë, Qengj, Tempull etj.
Shoqnia e Bashkimit të Gjuhës Shqipe
parapamje|Shoqëria "Bashkimi"|300px Shoqnia e Bashkimit të Gjuhës Shqipe e njohur kryesisht si Shoqnia "Bashkimi" ose më thjesht "Bashkimi" i Shkodrës ka qenë një shoqëri kulturore e themeluar më 1899 në Shkodër të Perandorisë Osmane. Synimi i saj kryesor qe përhapja e shkrimit të shqipes përmes zhvillimit të një alfabeti të njësuar shqiptar, për përhapjen e librit shqip dhe mësimdhënien e shqipes nëpër shkolla. Themeluesi dhe kryetari i saj ishte Preng Doçi, abati i Mirditës.
Shoqëria u angazhua me përpilimin e një alfabeti, të një fjalori dhe botimin e disa teksteve. Nëse alfabeti i Stambollit u krijua dhe u popullarizua pas luftës ruso-turke më 1877-78 nën ombrellën e Osmanizmit, shoqëritë "Bashkimi" dhe "Agimi" u themeluan dhe nisën veprimtarinë pas angazhimit të mëtejshëm të Austro-Hungarisë dhe Italisë në Rumelinë Perëndimore.
Historia
Si pasojë e zgjërimit të ndikimit dhe rivalitetit të Austro-Hungarisë dhe Italisë në komunitetin katolik të viseve veriore shqiptare të Perandorisë Osmane, konsulli Ippen njoftonte Vjenën se një alfabet i ri po përfundonte së hartuari nga një komitet priftërinjsh, i quajtur "Bashkimi i Gjuhës Schqypé" që kishte në gjirin e saj abat Doçin, Dodë Kolecin, Ndoc Nikajn, Jak Serreqin, Lazër e Ndre Mjedjen dhe françeskanin Gjergj Fishta. Ndër takimet e tyre më pas morën pjesë klerikë të tjerë si Pashk Bardhi, Mark Shllaku, Mëhill Çuni si dhe laikë si Mati Logoreci, Gaspër Beltoja dhe Ndue Paluca.
Alfabeti i përbërë nga shkronja latine dhe nga bashkime shkronjash për tinguj të veçantë (sh, th, etj.) ishte mjaft i ngjashëm me atë që përdorte "Albania" e Faik Konicës, por duke i shkëputur primatin e alfabetit "të vjetër të veriut" që përdornin jezuitët, ndolli pakënaqësi brenda vetë klerit, duke sjellur shkëputjen e një pjese të anëtarëve për të formuar shoqërinë "Agimi". Konferenca ipeshkvnore e mbledhur më 1902, ku ipeshkvinjtë votuan për përdorimin e alfabetit "Agimi", duke e dënuar alfabetin "Bashkimi" si shumë të italianizuar.
"Bashkimi" nisi më 1904 botimin e një vjetari në Shkodër me titullin Scyptari, si dhe u afrua me "partinë italiane", e cila më 1905 vendosi të fuste gjuhën shqipe në shkollat italiane dhe mbështeti financiarisht botimin e një abetareje me alfabetin "Bashkimi", Doçi duke rënë në ujdi me konsullin e përgjithshëm italian që librat e shkollave italiane të kishin tekste të botuara në Itali me alfabetin e vet. Alfabeti gëzonte përdorim nga veprimtarë të ndryshëm të lëvizjes shqiptare: Anselmo Lorekio, Asdreni, Gaspër Jakova Mërturi, Giuseppe Schirò, Gjergj Fishta, Ndoc Nikaj, Nikollë bej Ivanaj dhe Sotir Peci.
Shoqëria u zotua se do të botonte një të përdyjavshme apo të përmuajshme, letrare dhe arsimore. Nga këto, vetëm fjalori (shqip-italisht) u botua më 1908.
Kupa e Shqipërisë
Kupa e Shqipërisë është një garë sportive që organizohet çdo vit nga organizata e ndryshme legjitime sportive në Shqipëri.
Kupa e futbollit e Shqipërisë
Kupa e futbollit e Shqipërisë është garë futbollistike në mes ekipeve futbollistike të Kategorisë Superiore dhe Kategorisë së Parë të shqipërisë.
Samsung Wave S8500
Samsung Wave GT-S8500 (ose "Samsung Wave") smartphone  i pare me prekje ne ekran(touchscreen) qe  funksionon  me sisitemin e ri   bada si një sitem operimi  i dizajnuar nga Samsung, i cili u lëshua në mënyrë komerciale më 1. qershor 2010. Vala(wave) është një telefon i hollë me prekje mundësuar nga Samsung's "Hummingbird" CPU (S5PC110), i cili përfshin 1 GHz ARM Cortex-A8 CPU dhe një PowerVR ndërtuar brenda me nje motor  grafikSGX 540,  me nje ekran"Super AMOLED" dhe 720p definicion të lartë aftësive per të kapur video. Për shkak të mungesës së ekraneve AMOLED Super, Samsung lëshoi një version të ngjashëm të quajtur Wave II dhe pushoi prodhimin e modelit S8500.
Tiparet e hardware-it
Ekrani eshte nje 3.3 in capacitive me prekje Super AMOLED me një  veshje oleophobic anti-njollë   mbi  xham të temperuar  dhe të qëndrueshem ndaj gervishtjeve ( Gorilla Glass Display ). Rezolucioni i ekranit është 800x480 WVGA me 283 PPI. Procesori
Telefoni përmban një 1 GHz SoC, e cila brenda përmban një ARM Cortex A8 CPU core që është e njëjtë me ARM Cortex CPU core të përdorur te Apple's A4  package on package SoC. Motorri i grafikës i pajisjes është një PowerVR SGX 540 GPU i cili është thënë të jetë në gjendje të gjenerojnë 90 milion trekëndësha për sekondë  (po e njejta SoC  perdorur te  Samsung Galaxy S). Gjithashtu ka 512MB  RAM.
Karakteristikat e telefonit janë që ka një kamera 5 megapixel EDOF e cila mban 2560 x 1920 pixels, si edhe me autofocus, LED flash, Geo-tagging, fytyrë, blink detection, stabilizim imazhi, fokus me prekje ,etj. Shooting modes include beauty shot, smile shot, continuous, panorama and vintage shot. As a camcorder it is able to shoot HD recording (1280x720) at 30 FPS with flash. As well as this, it is also able to record slow motion video (320x240) at 120 FPS with flash.