cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shqiptarët dhe modeli social evropian : mangësitë, pengesat, sfidat, vizionet
Shqiptarët dhe modeli social evropian : mangësitë, pengesat, sfidat, vizionet me autor Piro Misha. Botuar në Tiranë në vitin 2015 nga Friedrich-Ebert-Stiftung. Libri ka 130 faqe.
Johnson County (Georgia)
Johnson County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Lista e personaliteteve shqiptare: GJ
Kjo është lista e personaliteteve shqiptare me ndikim kombëtar dhe ndërkombëtar (shkronja GJ)''.
Casarejos
300px|right Casarejos është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Emri i Kosovës
Kosova (serbisht: Косово Kosovo) si emërvend gjeografik (toponim) ka një histori të gjatë që daton nga koha parahistorike dhe konsiderohet se ka origjinë nga gjuha ilire. Baza e emrit "Kosovë" është fjala kos - kas që d.m.th kodër, mal ose shkëmb dhe va/va-u që d.m.th. Vend i cekët në një lumë, shteg kalimi në një pyll, në një arë etj. rrugëdalje, shteg për të shpëtuar nga një gjendje e vështirë.
Përmbledhje
Interpretimin e parë të emrit "Kosova", e ka bërë akademiku kroat Josip Rogliq, i cili thotë: "e tërë terminologjia gjeomorfologjike dhe emrat gjeografikë të Gadishullit Ilir janë të gjuhës ilire", duke ardhur dhe në përfundim që, terminologjia e emrit gjeografik "Kosova", i takon gjuhës ilire. Po ashtu interpretimin gjeografik të emrit e shpjegon dhe M. Carabregu, i cili thotë se, termi "kas-a" përmban kuptimet e një kodre, mali apo shkëmbi. Variantet e shpeshta të emrit që ndër kohë paraqitën si, "Kasova", "Kasava" dhe "Kosova" na japin "kas-a" dhe "va", që të dy terma gjeografikë. Në bazë të këtij termi gjeografik "kas", janë gjithashtu edhe emrat: Cassel, Castel, Cashtel, Casteli etj. Ky term përdoret edhe për emër personal, fisnor dhe po ashtu si emër vendi, si: Kas-i, Kasaj, Canius, Kastrat, Kastriot, Kasendra, Kas, etj. Këtyre qëndrimeve, ju shtojmë disa shembuj që vërtetojnë këto të dhëna. P.sh. Fisi “Kastrat” e ka djepin në Veri të Shqipërisë. Emri “Kastrat” në gjuhën shqipe nuk është shumë i vjetër, ky emër vjen nga latinishtja "Castrum". Qyteti mesjetar "Kassa" në Hungari, në gjuhen gjermane shqiptohet "Kaschau" ndërsa në gjuhen latine "Cassovia". Sipas dokumenteve Dubrovnikase, familja aristokrate "Kasica" që jetonte në Dubrovnik, ishte me prejardhje nga qyteti Novomonte (Novobërda), etj.
Ndërsa, sa i takon termit gjeografik të emërvendit "va-u", kuptohet të përdoret tek emër vendet për cektësi ose gjerësi të lumenjve apo luginave, pastaj për përshkrimin e një gjerësie, rrafshine etj. Është me rëndësi të theksohet se, ky term, si prapashtesë ka përkrahje të gjerë, kuptimi i të cilit mund të jetë në tri aspekte: 1) te lumenjtë si vendkalim më i përshtatshëm, 2) tek emërtimet visore si gjërsi, rrafshinë, dhe 3) te vendbanimet si rrafshi i ndërtimit.
Në vazhdim, duhet të tregojmë se, që nga koha antike gjejmë burime të shkruara, të cilat na munëdsojnë për të vërtetuar se, fjala "Kas", është shumë e pranishme si emër në gjithë vendbanimet, apo trojet ku jetonin Ilirët, e po ashtu disa nga emrat janë, të afërt me emrin e sotëm të "Kasovës - Kosovës". Nëpër tërë territorin e Kosovës, që nga lashtësia hasim një shtresë të theksuar "castrumesh" (kështjellash) Dardane, që më vonë i përforcuan romakët. Disa prej tyre gëzonin dhe statusin e doganave, stacionit për pushim rrugor e disa dhe statusin e municipumit (qytetit). Kështu, fjala “Kastra” e gjuhës latine në gjuhen shqipe, d.m.th. Kamp ushtarak, Shatorre apo Llogore; Castrum - Kështjellë; Castellum - Kështjellë, Rezervuar uji, Katund apo fshat; Castellani - Banorët e një kështjelle; Kascus/a/um - I moçëm, I vjetër, I lashtë; Kasa/ue - Kasolle, Pronë, Çadër ushtarake. Po ashtu të dhënat e para, në këtë drejtim, na njoftojnë se, në tokat e Ilirisë - në Epir, përmendet qyteti “Kasopia” qysh në vitet 313-312 p.e.s.. Shënimet që i gjejmë të vepra "Gjeografia", e gjeografit Klaud Ptolemeu të shek. II-të e.s., na tregojnë se, kur bëhet fjalë për Epirin dhe vendin e tij, autori përmend dhe qytetet, ku njëri ndër ta ishte qyteti i quajtur "Kassiope".
Në të dhënat që i gjejmë në veprën "Mbi qytetet dhe popujt" të autorit Stephani Byzantini, kur bëhet fjalë mbi fiset ilire e po ashtu edhe vendbanimet - qytetet e Ilirisë dhe Epirit, përmendet qyteti "Kassope", [...] i quajtur kështu nga krahina "Kassopia" Emër etnik "kassopaios", "kassopios" [...]. Prokopi i Çezaresë (Procopi Caesariensis) në veprën "De Aedificis" (Mbi Ndërtimet) në shek. e VI, duke folur për Dardaninë, përshkruan dhe fortifikatat (kështjellat, E. R.) që Perandori Justinian ndërtoi dhe i rindërtoi në këtë vend. Prokopi i Cezaresë është historiani më në zë i Bizantit i cili jetoi gjatë shek. VI (... - 565), që na la shkrime për territorin e Dardanisë gjatë kohës së sundimit të Perandorit Justiniani. Një listë e tërë e shkruar na ofron të dhëna për kështjellat e ndërtuara dhe të ringritura nga Justiniani, pra përmenden disa vendbanime, emërtimet e të cilave janë të rëndësishme për toponimet e Dardanisë, sot Kosovës. Ne, në këtë rast, do ti përmendim vetëm ato, që fillojnë me fjalën "Kas". Fortesa të ndërtuara, të reja, në Dardani përmenden dy: "Kastimon" dhe "Kastelion". Ndërsa, të rindërtuara përmenden tri:"Kasyella", "Kastellobreata" dhe "Kastelona". Në Maqedoni, me fjalën "Kas" nga fortesa të rindërtuara përmenden vetëm dy: "Kasopas" dhe "Kassopes". Po ashtu, në trevën Nais, paraqiten dy raste të ndërtimit të fortesave të reja, ku fjala e emrit fillon me bazën "Kas", e këto janë: "Kastellion" dhe "Kasia". Qyteti Nais (Nishi i sotëm) aso kohe ishte njëri ndër qytetet kryesore të Dardanisë dhe gjendej në pjesën veri-lindore të vendit. Në mbështetje të zbulimeve, hulumtimeve të reja arkeologjike që u zhvilluan deri në vitet e tetëdhjeta të shek. XX në territorin e Kosovës, thuhet se, kemi të evidentuara rreth njëqind (100) vendbanime antike, kryesisht në gërmadha, numri i madh i të cilave nuk është identifikuar.
Të gjitha të dhënat e deritashme na bëjnë për të theksuar, edhe një herë se, fjala “Kos” është vazhdimësi e fjalës “Kas”.
Në vazhdim të punimit, do të ndalemi edhe njëherë te fjala “Kos”. Nga disa punime dhe qëndrime të ndryshme do të shohim se fjala "Kos", nuk mund të pranohet ashtu si e paraqet historiografia serbe, se fjala ka prejardhje nga gjuha sllave, por do të tregohet se, kjo fjalë i takon dhe gjuhëve të tjera e po ashtu, ka dhe shumë kuptime në shumë gjuhë të botës. Për më tepër, prejardhja e fjalës “kos” konsiderohet për e errët. Do të ofrojmë disa shembuj për të treguar që fjala nuk ka kuptim vetëm në një gjuhë siç pretendohet. Kështu, vendi i quajtur “Kos” ose “Cos” në greqisht, në turqishte “Istankoy”, në italishte “Coo”, është një ishull në detin Egje në Greqi. Ky vend me këtë emërtim ekziston që nga kohet e vjetra-antike, që tregohet qartë se emri s’ka fare të bëj me farë kuptimi, origjine apo ka të bëj me farë prejardhje sllave. Fisi (Farefisi) i Romës “Kos-o” ose “Kos-oje” ka origjinë nga Etrurët, ndërsa te serbët këta “Kos-ari”, i përkisnin familjes fisnike të vjetër të Barit (Tivarit, E. R.). Emri “Kos-tandin”, predominon dhe përdorët në gjuhën shqipe si emër i njeriut. Edhe pse ky emër dominon te shqiptarët, origjina e tij rrjedhë nga gjuha latine. Emri “Kos-tandin” është më i afërti me variantin “Cos-tantino” që e gjejmë te italianët. “Kos-tandin” është një variant i emrit “Con-s-tantine” i gjuhës angleze. Kështu, emri “Kos-tandin” përdorët vetëm nga italianët (Cos-tantino dhe Cos-tanzo) dhe shqiptarët (Kos-tandin), ndërsa varianti “Kon-s-tantin”përdorët në shumë gjuhë tjera si: angleze, gjermane, franceze, greke etj.
Me fjalën “Kos” në Indi quhet “Mila e Indisë veriore”, pra ka kuptimin e njësisë së gjatësisë gjeografike. Pastaj kemi termat në matematikë si, “Kos-ekans” (që në gjeometri ka funksionin e një rrethi), “Kos-ekant” (gjeometri), “Kos-inus” (matematikë - sinus pika e dhënë e rrethit dhe gjeometri funksioni i katetës drejt hipotenuzës) etj. Po ashtu, kemi dhe fjalët si, “Kos-mos” në gjuhën angleze, e cila në shqip shqiptohet “Kozmos”, e në serbishte “Kozmos” (Svemir), e që të tria bashkë, kanë kuptimin e njëjtë “Gjithësi”. “Kos-kinomantia” (greqisht), që në përkthim d.m.th. “të profetizuarit - të parathënët”. “Kos-marhija” (greqisht - bota, sundimi), sundimi i botës. “Kos- mika” (greqisht - bota, sundimi), në gjuhën tonë “Kozmik/e’ ’d.m.th. botërore-diçka që i takon krejt botës. “Kos-metika” (mjeshtëria e zbukurimit), d.m.th. “Kozmetikë”, etj. Kështu, prejardhja e fjalës, emrit “Kos”, mund të konsiderohet jo sllave apo të konsiderohet për fjalë e errët, pasi që gjuhëtarët nuk e ndriçojnë për më tepër nga gjitha të dhënat e paraqitura, mendojë se, argumentet flasin që, emri “Kosovë-a” origjinën linguistike e ka në emrin “Kasova”. Prandaj kemi metatezën në shqiptimin e emrit nga “Kasova” në “Kosovë - Kosova”. Sipas konsultimit me një studiues të gjuhës, i cili njehë mjaft mirë gjuhën cirilike sllave dhe gjuhën osmane, tregon se, në shkrimet e vjetra cirilike sllave ndeshim shumë raste kur germa “a” është shkruar “o”, çështje kjo që vërtetohet me krahasimin e dokumenteve. Po kjo shihet edhe te studiuesit serb të cilët, në rastet e përkthimit të dokumenteve mesjetare latine e osmane shumë shpesh, apo në shumicën e rasteve, germën “a” e zëvendësojnë me germën “o”. Një shembull adekuat në këtë drejtim, e arsyeton qëndrimin e theksuar më lartë, e ky është emri i qytetit “Kotor”, i cili në të gjitha dokumentet që nga mesjeta deri në shek. XIX quhet “Katar”. Versionin “Kotor” e gjejmë vetëm në shkrimet sllave, çështje kjo që mund të vërtetohet nga argumente të mjaftueshme.
Para përfundimit duhet të theksojmë që, kërkimet e gjertanishme në fushë të toponimisë brenda kufijve të sotëm të Kosovës dhe në kontest të kufijve historik, të cilat i janë përshkruar Dardanisë antike, dëshmojnë për një numër të madh shtresash gjuhësore të saj, studimi i të cilave krijon pasqyrën e saktë të kulturës gjuhësore, etnografike e historike të vendit. Në fondin e përgjithshëm të toponimeve të Kosovës, dhe më gjërë Dardanisë, që e përbën fondi i vjetër Iliro - Shqiptar, do të ndeshim dhe fondin e shtresimeve romake, bizantine, saksone e sllave gjatë mesjetës, osmane gjatë pesë shekujve si dhe serbe në shek. XX Është i njohur fakti se gjuha latine, pas pushtimeve romake të viseve të banuara me popullsi ilire bëhet mjeti kryesor i të shprehurit shkrimor të ilirëve dhe në këtë mënyrë, pa u vërejtur janë futur format romake në onomastikën dhe toponomastikën e vjetër tradicionale ilire. Pasi në këto troje, sundimi Romakë zgjati dhjetëra shekuj, duhet ditur ndikimin e fuqishëm të tyre dhe fesë katolike tek populli që jetonte në këto treva, të cilët bënë që vendi të pranojë edhe elemente latinfolëse dhe që shumë toponime të lashta sot të kanë apelativa latinë. Kjo ndodhi dhe me emrin “Kas-a”.
Derisa fondi i vjetër i toponimisë shqiptare, dëshmohet nga shkrime dhe harta që nga antikiteti, dihet se fondi sllavë i toponimisë mesjetare do të rikonstruktohët nga fundi i shek. XIX duke vazhduar në shek. XX. Të dhënat fragmentare për emrin e vendit (edhe ato për emërtimet e shumë vendeve të tjera të Kosovës) të cilat na i afron lënda arkivore-burimet historike (diplomat mesjetare) dhe dokumente tjera që na paraqiten nga literatura serbe, duhet të merren me rezervë. Këto të dhëna, që nga mesjeta e deri në fillim të shek. XX, nuk kishin karakterin e përgjithshëm të regjistrimit të vendbanimeve. Shumë nga to, janë shkruar dhe përshkruar nga priftërinjtë e kishave ortodokse sllave, të cilët me qëllime e pa qëllime i kishin ndryshuar të dhënat toponimike dhe antroponimike, duke i shkruar në frymën dhe formën e gjuhës sllave, kështu që shumë prej tyre ishin shtrembëruar dhe një pjesë e tyre ishte sllavizuar në mënyrë të drejtpërdrejt me anë të përkthimeve. Siç shihet, prej këtyre të dhënave, toponimia dhe antroponimia shqiptare e popullatës vendëse ishte sllavizuar gati tërësisht. Këto të dhëna, për fat të keq, edhe sot e kësaj dite, hynë në përdorim në shkrimet zyrtare dhe keqpërdorohen nga shkrimet e ndryshme të historiografisë serbe.
Përveç dëshmive të pakontestueshme që dihen për sllavizmin e toponimisë mesjetare shqiptare, ky fond, dhunshëm do të shtresohet mbi toponiminë e vendit, pas okupimit të Kosovës nga Serbia që nga vitet 1913 e këtej. Nga kjo kohë, shumë emërtime të vendbanimeve do të ndërrohen dhe do të zëvendësohen me emra të rinj, p.sh.: Lazarevo, Miloshevo, Obiliç, Gjeneral Jankoviq, Uroshevac, Kosovo Polje, Dobra Voda e tjera. Zakonisht, dihet se pas çdo lufte, më mirë të themi, pas çdo okupimi, gjithherë janë shkaktuar ndryshime të mëdha si gjuhësore e etnografike dhe kulturore-historike të një populli apo të vendit të caktuar. Pushtuesit në këto troje, dhunshëm krijuan emërtimet e vendbanimeve etj., duke krijuar dhe shënimet, hartat topografike me politizime të antroponimeve, toponimeve, hidronimeve dhe vet etnonimeve të vërteta e të vjetra të vendit. Këta, gjatë shekujve, jo vetëm që lënë gjurmë kulturore e fetare, të emrave të njerëzve etj., por për më keq, ngatërruan apo dhe tentuan ta zhdukin topografinë reale të vendit. Rezultati i pushtimeve sot, na e bënë shumë të vështirë të dimë etimologjinë e vërtet të emër vendeve të territorit tonë dhe më gjerë regjioneve ballkanike.
Nga e gjithë kjo që u tha, konstatoj se: tendencat e shkencës së politizuar dhe historiografisë serbe që emrin “Kosovë-a” ta paraqesin me prejardhje sllave - serbe etj., janë vetëm konstruktime, manipulime me qëllime nacionaliste e të pa mbështetura nga dëshmitë historike. Është interesant të thuhet dhe ajo, që vërehet pothuajse në të gjitha punimet e autorëve serb, se, shpjegimin e emrit e marrin nga të dhënat popullore e jo nga të dhënat shkencore.
Është shumë me rëndësi të paraqesim dhe qëndrimet tendencioze serbe që i theksuam në këtë punim, e që kanë të bëjnë me pretendimet për ndërrimin e emrit “Kosovë/a”. Historiografia serbe, që nga gjysma e shek. XIX, e deri në vitet e njëzeta të shek. XX, pretendon dhe provon me të gjitha mjetet që ta quaj vendin me emrin e imagjinuar “Serbia e Vjetër”, por ky tentim bie poshtë, pasi që nuk arrin të hyj në përdorim zyrtar dhe nuk pranohet nga historiografia evropiane e më gjerë. Po ashtu, kemi tendencën që vendi të quhet “Serbia Jugore”, emër që përdoret nga vitet 1920 e deri në vitin 1940, por dihet se edhe ky emërtim nuk pati jetë të gjatë dhe nuk mundi të realizohet. Pas dështimit të dy emrave të parë, tentimi do të vazhdojë pas Luftës së Dytë Botërore, kur vendi do të quhet “Kosova e Metohija”, deri në vitin 1968. Por edhe ky emërtim i pa bazë do të bie, pasi që emri i vendit, sipas Kushtetutës së vitit 1968 të Republikës Federale të Jugosllavisë, me kërkesën e shqiptarëve, u vendos të quhet me emrin që e kishte më parë “Kosovë/a”. Pas këtyre tentimeve, historiografia serbe, kuptohet gjithë kohës me mbështetjen e qeverisë serbe, pasi nuk i mbeti alternativë tjetër, gjeti mbështetje vetëm në mundësin për ta “shpjeguar shkencërisht” prejardhjen e emrit, duke e shpjeguar siç e pamë, se,  kinse  emri paska prejardhje nga “gjuha sllave-serbe”. Kështu, që nga kjo kohë, pa ndërprerë pretendohet që, edhe sot emri të shqiptohet dhe shkruhet në variantin “Kosovo”. Ky variant, siç del nga dëshmitë e lartpërmendura më lart, nuk ka fare të bëj me farë mbështetje shkencore, përveç asaj që mund ta quajmë, përshtatje e ndjenjës gjuhësore sllave-serbe. Nga kjo del se, sikur emri “Kosovë” të ishte me “prejardhje sllave”, nuk do të kishim dhe tendencën shekullore të historiografisë dhe qeverisë serbe për ta ndryshuar atë, jo në një variant, por në shumë variante, siç i pamë më lartë. Në këtë drejtim, kemi dhe qëndrimin e autorit serb se, emri është turko-shqiptar, që nënkuptohet se emri, nuk ka prejardhje serbe. Po ashtu, po e ritheksoj qëndrimin e autorit serb që tregon se, emri duke u përshkruar-përkthyer nga vendasit merret dhe kuptohet nga autorët e huaj, sikur se emri ka prejardhje nga “zogu”, kështu që shumë autorë ndërkombëtarë emrin e vendit pasi që e përkthejnë në gjuhët e tyre e quajnë: Campus Merulae, Shamp de Merles ose Amselfeld dhe emërtime tjera që i kemi paraqitur më lartë. Duhet të dihet që këto emërtime të autorëve ndërkombëtarë në literaturën historike fillojnë të paraqiten tek nga fund shekulli XVII, kurse këto do të arrijnë të marrin formë tek gjatë shek. XIX - XX. Pra, këta emra kanë dalë si rezultat i vonë i shkrimeve dhe literaturës historiografike ndoshta të imponuar, dhe për këtë nuk mund të kenë vlera autentike.
Lëkura e ujit
Lëkura e ujit poezi të zgjedhura,  me autore Natasha Lako, zgjodhi e redaktoi Piro Misha. Botuar në Tiranë në vitin 2004 nga "Toena". Libri ka 295 faqe.
Kënga e Miliherit
Kënga e Miliherit vjersha, me autor Fatmir Gjata. Botuar në Tiranë në vitin 1975 nga "Naim Frashëri". Libri ka 200 faqe.
Carrascosa de la Sierra
300px|right Carrascosa de la Sierra është një bashki në provincën Soria, në Komunitetin Autonom Castilla dhe Leon, në Spanjë.
John Steinbeck
John Steinbeck (lindur më 27 shkurt 1902 në New York, 20 dhjetor 1968) ishte romansier dhe novelist amerikan.
Persepolisi
Persepolisi ishte kryeqyteti ceremonial i Perandorisë Akamenide. Persepolisit ndodhet 70 km në verilindje të qytetit modern të Shirazit në provincën Fars të Iranit moderne. Mbetet data hershme e Persepolisit nga rreth 515 pes. UNESCO ka deklaruar kala e Persepolisit një Site Trashëgimisë Botërore në vitin 1979. _ Për të persëve të lashtë, qyteti ishte i njohur si Parsa ("Qyteti i persëve"). * [2] Persepolisit anglisht fjala rrjedh nga Πέρσης greke πόλις Pérsēs Polis ("Persian qyteti"). Në bashkëkohore persiane, faqe është e njohur si تخت جمشید Takht-e Jamshid ("Froni i Jamshid"), dhe چهل منار Chehel Minar ("Dyzetë Kolumne / minareve
John Steinbeck
Krijimtaria letrare
John Steinbeck ka pasqyruar jetën e të eksploatuarëve në kohë krize në vitet e 1930-a të shekullit 20. Temat bazë janë jeta e njerëzve që bredhnin rrugëve, e fshatarëve, rinisë dhe grevistëve a në vepra dominon natyralizmi dhe humori.
Persepolisi
Dëshmi _ tregojnë se eshtrat hershme e datës ne Persepolisi nga rreth 515 pes. André Godard, arkeologu francez që ka gërmuar ne Persepolisi në fillim të viteve 1930, që besohet se ajo ishte e  Kirit Madh (Kurosh), i cili zgjodhi vendin e ne Persepolisi, por se ajo ishte e  Dari Madh (Daryush), i cili ndërtoi tarracët dhe pallatet e mëdha. Darius urdhëroi ndërtimin e Pallatit Apadana dhe Këshillit Hall (Tripylon ose tre-kim salla), kryesore perandorake Thesarit dhe rrethinat e saj. Këto janë kryer gjatë sundimit të djalit të tij, Mbretit Kserksi Madh (Khashayar). Ndërtime  te mëtejshme  te ndërtesave në tarracët vazhdoi deri në rrëzimin e dinastisë Akamenide.
John Steinbeck
Krijimtaria letrare
Është fitues i Çmimit Nobel për Letërsi për vitin 1962.
Persepolisi
Persepolis është pranë vogël lumit,Pulwar i cili rrjedh në KUR lumit Kir (/ Kuroush). përfshin një tarracë 125.000 metër katror, pjesërisht e ndërtuar artificialisht dhe prerë pjesërisht nga një mal, me anën e saj lindore përkulur mbi Kuh-e Rahmet ("Mali i Mëshirës"). Të tjera jane tre palët e formuara nga mure mbajtëse, të cilat ndryshojnë në lartësi me shpatin e tokës. Nga 5-13 metra në anën perëndimore një shkallë të dyfishtë, butësisht shpatet në krye. Për të krijuar tarracë niveli, depresioneve ishin mbushur me gurë të rëndë dhe të tokës, të cilat u bashkuan së bashku me klip metalike. Rreth 519 pes, ndërtimi i një shkallë të gjerë, ka filluar. Shkallët është planifikuar të jetë hyrja kryesore në tarracë 20 metra mbi tokë. Shkallë e dyfishta, te njohura si shkallë Persepolitan, është ndërtuar në mënyrë simetrike në anën perëndimore të Murit të Madh. Fillimisht, hapat u besohet të ketë qenë ndërtuar për të lejuar fisnikëve dhe mbretërve të ngjiten me kalë. Teoritë e reja sugjerojnë se risers cekët lejohet personalitetet që vizitojnë për të mbajtur një pamje mbretëror, ndërsa ngjitje. Të lartë të stairways çoi në një oborr të vogël në anën veri-lindore të tarracë, përballë portës së Kombeve. Guret gëlqeror ishte materiali kryesor ndërtimit të përdorura në Persepolis. Pas shkëmbi natyror ishte niveluar dhe depresionuar mbushur në, tarracë është përgatitur. Tunele të mëdha për ujërat e zeza u gërmuan në ilegalitet përmes shkëmbit. Një i madh ngritur magazinimit të ujit tank është gdhendur në këmbët lindore e malit. Profesor Olmstead sugjeruar sterna është ndërtuar në të njëjtën kohë kur filloi ndërtimi i kullave. Plani i pabarabartë i themelimit të tarracëve vepruar si një kështjellë të cilit angled muret mundësoi mbrojtësit e saj për të synuar çdo seksion të para të jashtëm. Diodorus shkruan se Persepolis kishte tre muret me ramparts, të cilat kishin të gjitha kullat e mbrojtjes për të siguruar hapësirë për personelin e mbrojtjes. Muri i parë ishte 7 metra i gjatë, të dytë, 14 metra dhe muri i tretë, i cili përfshiu të gjitha katër anët, ishte 27 metra në lartësi, ndonëse nuk Prania e murit ekziston në kohët moderne.
Meklenburg-Pomerania e Perëndimit
Meklenburg-Pomerania Perëndimore shtrihet në veri të Republikës Federale Gjermane, kryeqyteti i saj është Shverini. Shpesh emri shënohet dhe me shkrurtesat MV ose dhe MVP. Dhe disa që nuk janë të vendit ndryshe e quajnë dhe me shkurtesën Mek-Pomë.
Gjeografia
parapamje|majtas|Schloss [[Shverini|Schwerin]] parapamje|majtas|300px|Mecklenburg & Pomerania
Kultura
Arsimimi
Sporti
Në pragun e jetës
Në pragun e jetës tregime me autor Fatmir Gjata. Botuar në Tiranë në vitin 1960 nga "Naim Frashëri". Libri ka 202 faqe.
Olympus Mons
thumb|Olympus Mons
Kopshti botanik i Mizurit
Kopshti botanik i Mizurit është themeluar në vitin 1859, ky monument historik kombëtar, një oaz mbi 30 hektarësh në qytetin St. Luis, ka një prej koleksioneve më të mëdha në botë të orkideve të ralla. Kopshti është edhe qendër e kërkimeve botanike dhe e edukimit shkencor. Ai njihet gjithashtu për praktikat e tij të gjelbra dhe programet e organizatave kombëtare dhe ndërkombëtare.
Hotele në Shqipëri
Për turizmin bregdetar vendet më të preferuara janë Durrësi, Saranda, Vlora, Himara, Orikumi, Divjaka, Spille, Golem dhe Velipoja.
Jones County (Georgia)
Jones County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Hotele në Shqipëri
Një nder problemet kryesore në zhvillimin e turizmit në Shqipëri mbetet mungesa e hotelerisë në shumë vende. Hotelet janë me kapacitete të vogla dhe për sezonin veror hoteli duhet prenotuar të paktën disa jave më parë.
Ceno bej Kryeziu
parapamje|Ceno Kryeziu Hysen bej Kryeziu ose Ceno begu, (gjak.) Cena begi (Gjakovë, 1895 - Pragë, 14 tetor 1927) ishte prijës popullor, zv/prefekt i Krumës, Ministër i Brendshëm, 1 shkurt 1925 – 23 tetor 1925 dhe diplomat shqiptar.
Hotele në Shqipëri
Kjo përben një problem për turistet të huaj të cilët nuk kanë mundësi të rezervojnë paraprakisht hotelin e tyre.
Ceno bej Kryeziu
Jeta
Leu në Gjakovë në oxhakun e bejlerëve Kryeziu, i biri i Riza begit dhe Gjylshahen e Osman begut të Gjakovës.
Hotele në Shqipëri
Ky shërbim është mjaft i dobishëm për pushuesit por edhe për vete hotelet, të cilët kanë mundësi të reklamojnë dhe marrin kërkesa rezervimesh nga e gjithë bota.
Ceno bej Kryeziu
Jeta
Gjatë Luftës së Parë Botërore luftoi malaziasit, përkrahu Esad pashë Toptanin dhe u emërua zv/prefekt në Krumë ku ishte komandant i trupave kufitare. Më 1915 arrestohet dhe burgoset prej austriakëve pas luftimeve që kishte zhvilluar kundër tyre. Internohet në Hungari, por me një ndërhyrje më 1915 ka qenë në Pragë te nënkoloneli Roter në Smihov i vendosur në rrugën Smetanova numër 15.
Në mbarim të Luftës Botërore u kthye në Gjakovë, ku u zgjodh kryebashkiak, prej marrëdhënieve shumë të mira që kishte me autoritet serbo-kroato-sllovene. Më 1922 u martua me Nafien, njërën nga motrat e Ahmet Zogollit, më vonë Mbreti Zog I. Çifti u trashëgua me një djalë më 23 dhjetor 1923, Tatin.
Me ngjarjet e Lëvizjes së qershorit 1924 largohet nga Shqipëria me Ahmet Zogun, në Tiranë dënohet me në mungesë, dënim që më vonë u shndërrua në dënim jetet. Sipas Ali Kolonjës, Ceno beu në Beograd ishte tejmase i dobishëm për nga kontakte prej anëtarësisë në Partinë Demokratike Nacionaliste Radikale të Pashiqit dhe mik personal i kryeministrit Davidoviq.
Kthehet po me Zogun, i cili i kishte dhënë gradën kolonel, në dhjetor të atij viti me Triumfin e Legalitetit. Përleshet me trupat e Bajram Currit në Malësi të Gjakovës, të cilin e ndoqi deri në marsin e 1925.
Emërohet ministër i Mbrendshëm më 1 prill të atij viti, gjë që e detyroi të hiqte dorë nga nënshtetësia jugosllave. Gjatë kësaj periudhe gjurmoi dhe dënoi pjesëmarrësit në Lëvizjen e qershorit. Më 1925 deri më 1927 qe ministër i Shqipërisë në Mbretërinë Jugosllave. Mirëpo në kundërshtim me detyrën e një diplomati, kishte dhënë deklarata të kundërta me ato zyrtare, duke detyruar Presidentin ta transferonte ministër të Shqipërisë në Pragë.
U vra më 14 tetor 1927 në Pragë nga Alqiviadh Bebi, sapo kishte shkuar si ministër i Shqipërisë atje. Legata e Pragës ishte krijuar vetëm pak ditë më parë, kur edhe qe shkrirë legata shqiptare në Bukuresht që drejtohej nga Selahudin Blloshmi. Trupi i tij u balsamos në kryeqytetin çek dhe i shoqëruar nga S. Blloshmi, Tahir Shtylla dhe Ç. Saraçi mbërriti në Durrës e më pas në Tiranë, ku u varros para Xhamisë së Vjetër.
Të përfshirë në këtë atentat kanë qenë Xhaferr bej Ypi, A. Beça dhe Shefqet bej Vërlaci, si dhe Zogu duke pasë qenë dhëndër i Vërlacit. Më pas, për hakmarrje, vëllezërit e Cenos organizuan një atentat më 6 dhjetor 1927 kundër Vërlacit e Beçës. Me këtë rast u arrestuan sejmenët e Ceno beut, Zeqir Rexhën dhe Sali Idrizi. Duke qenë se dyshimet e vrasjes së Cenos u ngritën deri në kupolën e shtetit, Hasani dhe Ganiu ndërmorën t'i bënin një atentat Zogut ditën e betimit për mbret, me zbulimin e të cilit, ikën jashtë shtetit më 17 gusht 1928.
Castilfrío de la Sierra
300px|right Castilfrío de la Sierra është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Përmbytja (roman)
Përmbytja roman me autor Fatmir Gjata. Botuar në Prishtinë në vitin 1971 nga "Rilindja". Libri ka 413 faqe.
Gaël Monfils
Gaël Monfilslindi më 1 shtator 1986 në Bobigny, Francë, është teniser profesionalist francez. Gaël Monfils është aktualisht i tretë në renditjen më të lartë të tenisit francez dhe i 13 në botë.
Milazim Krasniqi
Milazim Krasniqi lindi në fshatin Breznicë, Kosovë më 25 tetor 1955. Është gazetar, publicist, poet, shkrimtar, studiues dhe profesor universitar.
Biografia
Profesor i asocuar i gazetarisë në Universitetin e Prishtinës, Milazim Krasniqi udhëheq Departamentin e Gazetarisë në Fakultetin Filologjik, aty ku në vitin 2004 ka fituar titullin e doktorit të shkencave filologjike. Themelues i Institutit të Medies, redaktori i parë i zhurnalit “Media”, Krasniqi ka shërbyer edhe si anëtar i Bordit të Drejtorëve të Radiotelevizionit Publik të Kosovës (2001-2009) dhe anëtar i Këshillit Drejtues të Universitetit të Prishtinës (2008-2010.)
Një ndër themeluesit e Lidhjes Demokratike të Kosovës, bashkëpunëtor i afërt i presidentit të ndjerë Ibrahim Rugova, Krasniqi është një ligjërues, poet, romansier, dramaturg, publicist dhe komentues politik. Për mbi dhjetë vite ai ka shërbyer si sekretar  i Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës, kryeredaktor i revistës “Fjala” dhe “Interesi Nacional”, redaktor përgjegjës i gazetës ditore “Bota Sot” dhe kolumnist i rregullt i gazetave dhe revistave të ndryshme. Disa vite ka qenë edhe bashkëpunëtor i rregullt i Radios Evropa e Lirë, emisionet në gjuhën  shqipe.
Disa nga mbi 30 librat e tij që përfshijnë poezinë, romane, drama, studime dhe publicistikë, janë: Letërsia dhe besimet fetare, Soneti në poezinë shqipe, Islami i keqkuptuar dhe fatkeqësia botërore, Fotografitë e kujtimeve, Rulet rus për Ali Pashën, Monedha e Gentit, Nacionalizmi shqiptar, E kujt është kjo kulturë. Krasniqi është autor edhe i teksteve universitare Hyrje në Gazetari dhe Ekskomunikimi si histori e fshehur dhe mentor i shumë studentëve të nivelit Master dhe PhD. Ka një numër të punimeve akademike të botuara nëpër zhurnalë të shumtë vendor dhe ndërkombëtar përfshirë: Media dhe Seminari - Universiteti i Prishtinës, Sarajevske Sveske - Sarajevë,  Vizione-Shkup, Vjetari i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës, etj. Ai ka prezantuar kumtesa në sesione të ndryshme shkencore si në Seminarin Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare, në Universitetin Sakarya–Turqi, Universiteti UFO –Tiranë, etj.
Milazim Krasniqi, në kuadër të veprimtarisë së tij, studion edhe fenomene të ndryshme me të cilat shoqëria kosovare përballet, ndër to, edhe gjendjen e mediave në Kosovë dhe mendimet e tij i shpreh pos nëpër libra, edhe në blogje personale.
Saksonia e Ulët
Saksonia e Poshtme (Niedersachsen, sqt. Niderzaksen, shqip Saksonia e ulët) shtrihet në pjesën veriperëndimore të Gjermanisë. Për nga sipërfaqja ndodhet në vendin e dytë pas Baiernit (sqt. Bajern). Kryeqyteti është Hannover, shqip Hanoveri.
Kultura
Arsimimi
Sporti
Lanier County
Lanier County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Sarajet e Toptanasve
parapamje|Shtëpia e Toptanasve Shtëpia e Toptanasve ose "Sarajet" e Toptanasve, u ndërtua në fillim të shek.XVIII nga një prej familjeve më të mëdha e autoktone të Tiranës, ajo e Toptanasve.
Që shtëpi mëmë kanë pasur vilën ku sot ndodhet kinema 'Millenium'. Gjatë mbretërimit të Ahmet Zogut u shndërrua në bibliotekë kombëtare. Ndërsa pas Çlirimit në godinë banimi për familjarë. Në vitin 1963 u shpall monument kulture, i mbrojtur nga shteti dhe u shndërrua pikërisht edhe në zyra për Insitutin e Monumenteve të Kulturës. Njëkohësisht në këto vite vila njeh edhe restaurimin e saj të parë.
Lista e personaliteteve shqiptare: H
Kjo është lista e personaliteteve shqiptare me ndikim kombëtar dhe ndërkombëtar (shkronja H)''.
Kategoria e Parë 1976-77
Statistika të Kategorisë së Parë në sezonin 1976-77.
Provinca Erzurum
300px|thumb|Vendndodhjet e Erzurumi Erzurumi është qytet në Turqi.
Kategoria e Parë 1976-77
Ky ishte Kampionati i 41-të i Shqipërisë. Nisi më 4 shtator, 1976 dhe përfundoi më 12 qershor, 1977.
Provinca Erzurum
Aşkale, Çat, Erzurumi, Hınıs, Horasan, Ilıca, İspir, Karaçoban, Karayazı, Köprüköy, Narman, Oltu, Olur, Pasinler, Pazaryolu, Şenkaya, Tekman, Tortum, Uzundere.
Tana (novelë)
Tana novelë me autor Fatmir Gjata. Botuar në Tiranë në vitin 1955 nga Ndërmarrja Shtetërore e Botimeve. Libri ka 130 faqe.
Visare Aliu
Visare Aliu lindi në Prizren më 14 Korrik 1980. Ajo është skenaristja e serialit të famshëm dhe të parit vendor pas luftës në Kosovë. Mbaroj studimet në Universitetin e Prishtinës, Fakulteti i Arteve, Dega Dramaturgji në vitin 2003. Aktualisht vazhdon studimet për master. Ajo ka qenë pjesë edhe e skenës teatrore në vend. Ka bërë dramatizimin e veprës së Shakespeare, Rikardi III me regji të Ilir Bokshit. Poashtu, ishte e angazhuar si dramaturge edhe ne shfaqjen, "Togeri nga Inishmori" të autorit Martin McDonaugh të cilën e inskenoi regjisori anglez Steven Wrentmoore në vitin 2003. Punoi si asistent regjie në shfaqjet: "Menaxheria e Qelqtë" me regji të Ilir Bokshit, "Vdekja dhe Vasha" me regji të Fatos Berishës etj. Visare Aliu aktualisht punon për Fondacionin e Kosovës për Shoqëri të Hapur.
Kantoni Saint-Nicolas-de-Redon
Kantoni Saint-Nicolas-de-Redon (frëngjisht: Canton de Saint-Nicolas-de-Redon) është një kanton në departamentin Loire-Atlantique, rajonin Pays de la Loire në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Nicolas-de-Redon. Ka sipërfaqe 247.37km2 dhe popullsi 11611 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Nicolas-de-Redon aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Castillejo de Robledo
300px|right Castillejo de Robledo është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Fatos Berisha
Fatos Berisha lindi në 15 Tetor 1966 në Prishtinë Është një regjisor dhe aktor nga Seriali Familja moderne tanimë është drejtor i programit të Teatrit Kombëtar të Kosovës, për katër vjetët e ardhshëm. Ai ishte vlerësuar si më i miri, duke marrë 93.89 pikë gjatë testit dhe intervistës. Por, ende pa u bërë katër muaj nga ky emërim, nëpërmjet një e-maili ka njoftuar se s’mund ta pranojë këtë detyrë, duke shtuar se refuzim ka të bëjë me arsye profesionale.
Guatemala
Guatemala është një Republikë në Amerikën qendrore që zë një sipërfaqe prej 108 889 km2 e në të cilën në vitin 1976 jetonin 6,26 milion banorë ndërsa tani (2008) sipas CIA World Factbook 12.728.111 banorë. Kryeqytet është qyteti me po ë njëjtin emër Guatemala. Gjuhë zyrtare e republikës është spanjishtja ndërsa monedhë e saj është monedha e quajtur Quetzal me qindarkën e quajtur centavos.
Politika
Sipas kushtetutës së datës 15 qershor 1965 të futur në fuqi më 5 maj 1966, në Guatemalë kryetar shteti dhe qeveritar është presidenti i zgjedhur nga populli me mandat 4 vjeçar pa mundësi zgjatje. Ai këshillohet nga një këshill shtetërorë, qeverisës dhe përfaqësues të shtetit, të përbërë nga 14 anëtarë. Ana legjislative është në duar të Kongresit anëtarët e të cilit janë të dërguar të zgjedhur për dy vite. Të dërguarit e kongresit zgjedhën dy nga secili rreth votues ose nga 100 000 banorë. E drejta dhe njëkohësisht detyrimi për votim është për të gjithë banorët mbi moshën 18 vjeçare që janë të zot për të lexuar dhe shkruar. Kabineti qeverisës përbëhet nga presidenti dhe nga ministrit i emëruar prej presidentit. Sipas kushtetutës, hapësira qeverisëse është ndarë në 22 njësi territoriale të quajtura departamentos e të cilat gjenden nën një qeveritar (guvernator) përkatës.
Stema shtetërore ka një mbishkrim Libertad 15 de Setiembre de 1821 (Liria më 15 shtator 1821). Për urdhër shtetëror ka urdhrin e quajtur Quetzal të nxjerr më 1936 i cili ka 4 klasa.
E drejta civile është ndritur sipas shembullit spanjoll. Përmbledhja e së drejtës civile qytetare dhe përmbledhja e së drejtës civile tregtare është bërë më 1936. E drejta shprehet nga ana e Gjykatës së Lartë si dhe nga niveli i ultë i gjykatës dhe të Appelation-it.
Gjeografia
Ana veriore e Guatemalës Petén i takon trojeve valore të rrafshnaltës së quajtur Yucatáns. Ana jugore nga kahu perëndim lindje futet në vargmalet e Amerikës qendrore. Malet e quajtura Kordilleren fillojnë të shtrihen dhe prej tyre në pjesën veriore në vendin e quajtur Altos Cuchumatanas në perëndim arrijnë lartësinë mbi detare prej 3 786 metrave. Pjesa pasuese jugore së bashku me Sierra Madre janë rrafshnaltë e rrahur nga 33 vullkane, dhe në mes tyre ka liqenzë tërheqës. Ky rripë i hollë i bregdetit të oqeanit të qetë, është tokë vullkanore e ujitur mirë me shumë lumenj dhe me reshje të përshtatshme. Në lindje, në mes të Belizës dhe Hondurasit, Guatemala ka hise të vogël në bregdetin karibikë. Lumenjtë kryesorë që përshkojnë trojet e Guatemalës janë Usimacinta (grykos te gjiri i Meksikës) dhe Motagua (te deti karibik). Nga vullkanet e shumta, tre janë po thuaj se gjithnjë aktiv. Tërmetet e fuqishme i godasin rregullisht këto anë, herën e fundit një i tillë kishte goditur më 1976 dhe pas kishte lënë 22 000 të vdekur. Klima është tropikë, koha e reshjeve fillon në maj dhe përfundon në nëntor. Temperaturat mesatare vjetore sillen nga 25 deri 30 gradë celsius.
Demografia
Guatemala është vendi i fundit i Amerikës qendrore në të cilën dominonte popullsia indiane. Në vitin 1964 43% e popullsisë ishin indos ndër ta dalloheshin quiché dhe cakchiquel, 57% mestizen (melez) - ladinos. Krahas spanjishtes si gjuhë zyrtare, fliten shumë gjuhë tjera, para se të gjithash dialekte maja. Rritja vjetore e popullsisë është shumë e madhe 2,8% (1960-70), vdekshmëria e foshnjave ndër më të lartat në Amerikën qendrore (1973: 79,15%).
Në anën veriore të quajtur Petén jetojnë 22% e popullsisë së përgjithshme në 1.2% të sipërfaqes së përgjithshme të republikës. Urbanizimi i popullsisë, d.m.th shpërngulja në qytete është shumë e vogël. Kryeqyteti Guatemala, qytet më i madh i Amerikës qendrore është qyteti i vetëm i madh. Pas tij vinë qytete e quajtur Quezaltenango (1973: 66 000), Puerto Barrios (39 000), Mazatenango (38 000) dhe Esquintla (37 200)
Kultura
* Telekomunikacioni * Transporti * Ushtria * Pushime
Politika e Brëndëshme
Politik e brendshëm ose vendase ka te bej me shqyrtimin dhe rregullimin e punëve mbrenda vendit dhe shqyrtimin procedurav qe kërkojnë zgjidhje te shpejt.
Laurens County (Georgia)
Laurens County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Skifteri
Skifterët janë zogj grabitqarë në gjininë Falco, i cili përfshin rreth 40 lloje. Skifterët janë shpërndarë gjerësisht në të gjitha kontinentet e botës përveç Antarktikës, megjithëse grabitqarët e lidhur ngushtë ndodhën atje në Eocen.
Skifterët e rritur kanë krahë të hollë, konikë, të cilët u mundësojnë atyre të fluturojnë me shpejtësi të lartë dhe të ndryshojnë drejtimin me shpejtësi. Skifterët fluturues, në vitin e tyre të parë të fluturimit, kanë pendë më të gjata fluturimi, të cilat e bëjnë konfigurimin e tyre më shumë si ajo e një zogu me qëllim të përgjithshëm siç është një krah i gjerë. Kjo e bën më të lehtë fluturimin ndërsa mësimi i aftësive të jashtëzakonshme kërkon për të qenë gjuetarë efektivë si të rritur.
Skifterët janë gjinia më e madhe në nënfamiljen Falconinae të Falconidae, e cila në vetvete gjithashtu përfshin një nënfamilje tjetër që përmban karcara dhe disa specie të tjera. Të gjithë këta zogj vrasin me sqepin e tyre, duke përdorur një "dhëmb" në anën e sqepit të tyre - ndryshe nga hawk, shqiponjat dhe zogjtë e tjerë grabitqarë në Accipitridae, të cilët përdorin këmbët e tyre.
Siç është rasti me shumë zogj grabitqarë, skifterët kanë fuqi të jashtëzakonshme të shikimit; mprehtësia vizuale e një specie është matur në 2.6 herë atë të një njeriu normal. Skifterët shtegtues janë regjistruar duke zhytur me shpejtësi 320 km / orë (200 mph), duke i bërë ata krijesat me lëvizjen më të shpejtë në Tokë. Zhytja më e shpejtë e regjistruar për një skifter shtegtues është 390 kilometra në orë (240 mph).
Armiqtë (roman)
Armiqtë roman me autor Fatmir Gjata. Botuar në Tiranë në vitin 1966 nga "Naim Frashëri". Libri ka 352 faqe.
Grafiti
Grafiti është modifikim i karbonit me ngjyrë të zezë, është i butë, me shkëlqim metalik, është percjellës i mirë i nxehtësisë dhe i elektricitetit. Ka dendesi 2.25 g/cm kub. Te grafiti çdo atomit i karbonit është lidhur me 3 atome tjera të karbonit ku të gjitha lidhjat janë të njëvlershme dhe formojnë shtresë të gjashtëkëndëshit të rregullt. Atomet e dy shtresave janë larg njëra prej tjetrës krahasuar me atomet e të njejtës unazë.Grafiti përdoret në elektroteknikë, për lapsa grafitë,si lubrifikantë, në reaktor nuklear etj.
Nikushtaku
Nikushtaku, (maqedonisht: Никуштак/Nikuštak) ёshtё fshat nё komunën e Likovës, Maqedoni. majtas|parapamje|250x250px|[[Nikushtaku]]
Gjeografia
thumb|Xhamia e fshatitNikushtaku shtrihet në rrëzat e Karadakut, përreth rrugës rajonale Kumanovë-Shkup. Fshati ka dy xhami. E vjetra quhet sipas emrit të fshatit dhe gjendet në pjesën e epërme, e ndërtuar në vitin 1641. Xhamia e re e fshatit Nikushtak quhet “Xhamia e bardhë “, e ndërtuar në vitin 1990. Banorët furnizohen me ujë të pijshëm prej bunarave dhe burimeve që i kanë sjellë individualisht prej malit.
Demografia
Banorët e Nikushtakut njihen si nikushtakas/i/e/it/et. Në vitin 1519 ky fshat kishte 39 familje. Sipas regjistrimit të vitit 1994 ka pasur 1558 banorë, kurse tani ne vitin 2005 ka 1900 banorë.
Ekonomi
parapamje|Rrush Nikushtakit qendër|parapamje
Nikushtakasit merren me kultivimin e kulturave drithërore, perimeve, pemëve dhe hardhisë së rrushit. Në fshat më herët funksiononte kooperativa bujqësore “Nikushtak”, e formuar në vitin 1957, e cila përfshin rreth 300 hektar sipërfaqe. Viteve të pas komunizmit në fshat filluan gjithashtu të funksionojnë kompani private si "SIA Company", "GRADIS KOO" .,'"BESA PETROL", "AGONI TRANSS" , "Market MiniMaks"  , ``Restaurant "NEAR PALACE`` "ALKI CAFFE" ``Cafe Rinia``etj ..
Historia
Emri i këtij fshati është i lidhur me emrin e përveçëm shqiptar Nik, Nikush, dhe sufiksin –ak. Zgjerimi i emrave me sufiksin –ush ndeshet edhe tek emrat tjerë shqiptar si Ramush, Malush, Mitrush, Hajrush etj. majtas|parapamje|Krekza - Fshati Nikushtak
Krekza - Lisi i njohur krekza ( krekë ) 23 është simbol dhe karakteristikë e veçantë për pjesën lindore të fshatin Nikushtak për atë se në bazë të tij ka marr emrin pjesa lindore e fshatit Nikushtak. Ky dru, respektivisht ky lis sot është pronë e familjes Limani , më saktësisht e haxhi Idriz Xhemailit. Legjenda flet për atë se ky dru është shumë i vjetër, i cili i ka mbijetuar.
Dru i vendeve të ngrohta, i ngjashëm me panjën , me lëvore të lëmuar në ngjyrë të kuqërreme , me gjethe të mëdha të ndara zakonisht në pesë pjesë , me lule të vogla , të blerta në të verdhë dhe me push , që bën fryte prej dy farash në ngjyrë të gjelbër dhe ka lëndë të fortë , e cila përdoret sidomos për të bërë vegla muzikore ; krekëz. ( Albanian Explantory Dictionary ).
= Personalitete = parapamje|Faredin EbibiProf. Dr. Faredin Ebibi u lind më 10.05.1963, në fshatin Nikushtak. Shkollën Fillore e kreu në vendlindje. Pas mbarimit të shkollës fillore u regjistrua në Medresenë “ Alauddin”, në Prishtinë, në vitin shkollor 1979/80, kurse e mbaroi më 1983/84. Pas medresesë ai u regjistrua në Univerzitetin ‘AL-Az’har”, në Kajro – Egjipt, ne Fakultetin e Usuluddin-it, në degën e hadithit, në vitet 1987-1992. Pas diplomimit u kthye në vendlindje dhe u punësua në fshatin Nikushtak vaiz, mual-lim dhe hatib në Xhaminë e Bardhë. Në shtator të vitit 1997, u pranua ligjerues ne Fakultetine Shkencave Islame, në Shkup, në lëndën e hadithit. Më 2006, ai përpos që është ligjërues në lëndën e hadithit, mban edhe postin e dekanit te Fakultetit të Shkencave Islame në Shkup. Në vitin 2003 mbrojti titullin magjistër, në Univerzitetin “EZ-zejtun”, ne Tunis në temën “BURIMET E BUHARIUT DHE METODOLOGJIA E TIJ NË KREUN. DITURIA NGA PËRMBLEDHJA EL-XHAMIUS-SAHIH”, Fakulteti i Usuluddin-it. Ndërsa më 2009, vazhdon doktoraturën në temën “STUDIMI SOCIOLOGJIK I SUNNETIT”, Instituti Sociologjik, Shkup. Hoxhë Faredin Ebibi ka marrë pjesë në mbledhje me karakter Botëror si ajo në vitin 2007 në Ohër. Është autor i disa librave, siç janë: -Ebxhedia e Kur’anit Famëlartë, Kumanovë 1996 -Hyrje në Shkencën e Texhvidit, Shkup 1995 -Hyrje në Shkencën e Hadithit 1, Shkup 1999 -Hyrje në Shkencën e Hadithit 2, Shkup 1999 -Buhariu, jeta dhe veprimtaria e tij, Shkup 1996 -Xhamia. Shkup 2004 -Fjalor Shkollor SHQIP–ARABISHT – ARABISHT-SHQIP, Shkup 2005 -Fjalor Arabisht- Shqip, Shkup 2005 -Kurbani, Shkup 2004 -Terminologjia e Shkencës së Hadithit (Dispensë për Studentë) Shkup 2008 -Metodologjia e Buhariut (Dispensë për Studentë) Shkup 2008 Është edhe bashkautor i librave që vojojnë: -E Drejta Familjare në Islam. Shkup 1996
-Pesë Shtyllat e Fesë Islame, Shkup 1998.
kufi|majtas|parapamje|Zija Abdullahu
'''Doc. Dr. ZIJA ABDULLAHU''' u lind më 29.10.1961 në Nikushtak të komunës së Likovës – Kumanovë Shkollën fillore e kreu ne ne vendlindje. Të mesmën ne “Furkan” Damask – Siri, në vitin 1984/85 Fakultetin e kreu në Univerzitetin El-Ez’her, Fakultetin e Usulud-dinit (Bazat e fesë), katedrën e Akaidit dhe Filozofisë, në vitin 1990, në Kajro – Egjipt. Magjistraturën dhe Doktoraturën në Univerzitetin e Zejtunës në Tunis – Tunizi, më 2000 Në vitin akademik 2010/2011 u bë prodekan i Fakultetit të Studimeve Islame në Prishtinë dhe është profesor i rregullt në të njejtin Fakultet. Mori titullin : Prof. Ass. Dr, apo sipas sistemit të vjetër “Docent”, po në të njëjtin vitë, më 2010/2011 Është ligjerues i lëndës së Akaidit në Fakultetin e Studimeve Islame në Prishtinë, që nga viti 2001/2002, i angazhuar në vitin e parë dhe të dytë. Gjatë viteve 2003-2008, u angazhua për katër vitet në të njëjtën lëndë. Viteve të fundit ligjeron në vitin e tretë dhe të katërt te po kësaj lënde. E si ligjerues i Filozofisë së Përgjithshme dhe asaj Islame nga Viti 2010. Ligjërues i lëndës së Orientalistikës në Fakultetin e Shkencave Islame në Shkup gjatë vitit akademik 2000/2001. Ka marrë pjesë në seminare, tribuna, radio e televizione të ndryshme. Ka qenë anëtar i redaksisë së revistës “ DITURIA ISLAME” nga viti 2001-2004. Poashtu anëtar i redaksisë së revistës “BOLETINI”, i Fakultetit të Stuimeve Islame. Është marre edhe me veprimtari shkencore dhe ka botuar: “STUDIMI KRAHASIMTARË I FEVE” botoi Fakulteti i Studimeve Islame, Prishtinë 2010 “SEKTET DHE SHKOLLAT ISLAME”, skriptë për vitin e tretë në lëndën e Akaidit ne Fakultetin e Studimeve Islame, Prishtinë Përkthime ne gjuhën arabe: “Dhuna në qytetrimin perendimor – Islami si rifillim i historisë” të autorit Dr. Melazim Krasniqit e botuar në Halep- Siri më vitin 2007 Priten të botohen së shpejti poashtu : “NDIKIMI I BESIMIT NË SJELLJET E MUSLIMANIT” (botim autorial) “UNI NE KURANIN FAMËLARTË-TRAJTESË PSIKOLOGJIKE KURANORE” (botim autorial) Është recensent i shtatë librave, mentor i më shum se njëzet temave të diplomave ne Fakukltetin e Studimeve Islame në Prishtinë dhe autor i disa artikujve në revista të ndryshme.
Usamedin Alili - kryetar i Komunës së Likovës (2000 - 2001)
kufi|majtas|parapamje|Adnan Abdullahi
Burhan Aliji u lind ne 29,09,1989 ne Fshatin Nikushtak.Shkollen fillore e kreu ne vendlindje pasi qe familjarisht ishin kthyer nga Zvicrra ne te cilen kishte kryer shkollimin parashkollor.Ne vitin 2001 ne KF Bashkimi kishte filluar karieren e tij si fudballist ne moshen 11 vjecare ne kete klub kishte vazhduar deri ne vitin 2007.Nga viti 2008-2010 ka luajtur per KF Milano te Kumanoves.Pasataj eshte transferuar ne KF Teteks i Tetoves.Ka luajtur edhe per reprezantacionin e Maqedonis deri ne moshen 21 vjecare.Ne vitin 2012 kishte dy oferta nga KF Vardari i Shkupit dhe KF Shkendia e Tetoves.Burhani ishte percakturar per KF Shkendia.Aktualisht luan per KF Euromilk te Shkupit.
1981-2001
Muzafer Agushi rrjedh nga një familje e ndershme e cila ka jetuar në pjesën perëndimore te fshatit Nikushtak. Babai i tij Shabi Agushi që herët për kushte jetesë më të mira do të shpërngulej në Fshatin Haraçinë, në të cilin u lind Muzaferi më 20.06.1981. Si i ri Muzaferi, për ta ndihmuar familjen është marrë me pune fizike. Tre javë pas kryerjes së shërbimit ushtarak ne ARM, në Prill të vitit 2001 do tu bashkangjitet radhëve te Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare. Duke mos përballur atë që po zhvillohej në Maqedoni, vrasja e dy personave ne rrugën e qytetit të Tetovës, ngjarje kjo e transmetuan asaj kohe nga mediumet elektronike të vendit, kishin prek thell shpirtin e Muzaferit, i cili perfundimisht vendosi që të ju bashkangjitet atyre që kishin marrë pushken në dorë, ashtu që më 15.05.2001 ishte bërë pjesë e UÇK-së asaj kohe në Manastirin e fshatit Mateç. Si i ri Trim e i guximshem mori pjesë në betejën e Mateçit, nderkaq në betejën e Haraçinës ishte nën komandën e Komandant Arushes. (Nazmi Sulejmani). Meqë hapeshin fronte të reja dhe fshati Luboten ishte i rrethuar nga forcat ushtarake Maqedonase, Muzaferi me grupën e tij shkoi për të ju dalë ne ndihmë rrethimit te popullatës së atjeshme, në ketë betejë Muzaferi dhe disa shokë të tij plagosen rëndë. Ndërkohë Komandant Arusha pasi që kishte arritur që ti terheq të plagosurit dhe pasi që atyre u ishte dhënë ndihma mjekesore e duhur, rrugës për në manastirin e Mateçit, në vendin e quajtur "Vllai Grop" në malet e fshatit Nikushtak, Muzafer Agushi ndërroi jetë për tu bërë i pavdekshëm, duke u rreshtuar kështu në mesin e dëshmorëve të kombit.
Abaz Beqiri(17.051959-07.08.2001),
Qemal Shaqiri( 05.11.1975 - 16.03.2001 )
= Toponime =
Muharrem Ibrahimi
Muharrem Ibrahimi, u lind më 02 08 1959 në Gjilan, është ushtarak shqiptar.