Politika_Libri_i_Parë_(Aristoteli)
Le të kërkojmë tani në lidhje me pronën përgjithësisht dhe në artin e marrjes së pasurisë, në përputhje me metodën tonë të zakonshme, sepse një skllav është treguar të jetë një pjesë e pronës. Pyetja e parë është nëse arti i marrjes së pasurisë është i njëjtë me artin e menaxhimit të një shtëpie ose të një pjese të saj, apo i dobishëm për të; dhe nëse e fundit, qoftë në mënyrën që arti i bërjes së anijeve është i dobishëm për artin e endjes, ose në mënyrën se hedhja e bronzit është e dobishme për artin e statujës, sepse ato nuk janë të dobishme në të njëjtën mënyrë, por njëri siguron mjete dhe materiali tjetër; dhe me material dua të them nënshtresën nga e cila është bërë ndonjë punë; kështu leshi është materiali i endësit, bronzi i statujës. Tani është e lehtë të shohësh që arti i menaxhimit të shtëpisë nuk është identik me artin e marrjes së pasurisë, sepse njëri përdor materialin që ofron tjetri. Për artin që përdor dyqanet shtëpiake nuk mund të jetë askush tjetër përveç artit të menaxhimit të shtëpisë. Megjithatë, ekziston një dyshim nëse arti i marrjes së pasurisë është një pjesë e menaxhimit të shtëpisë apo një art i veçantë. Nëse fituesi i pasurisë duhet të marrë parasysh se nga mund të sigurohet pasuri dhe pronë, por ka shumë lloje të pasurisë dhe pasurisë, atëherë janë blegtoria, dhe kujdesi dhe sigurimi i ushqimit në përgjithësi, pjesë të artit fitues të pasurisë ose arteve të dallueshme ? Përsëri, ka shumë lloje të ushqimit, dhe për këtë arsye ka shumë lloje të jetës si të kafshëve ashtu edhe të burrave; të gjithë duhet të kenë ushqim dhe ndryshimet në ushqimin e tyre kanë bërë ndryshime në mënyrën e tyre të jetës. Për kafshët, disa janë gregarious, të tjerët janë të vetmuar; ata jetojnë në mënyrën që është përshtatur më së miri për t'i mbështetur ato, në përputhje me rrethanat pasi ato janë mishngrënëse ose barngrënëse ose gjithçkaje; dhe zakonet e tyre përcaktohen për ta nga natyra në një mënyrë të tillë që ata të mund të marrin me lehtësi më të mëdha ushqimin e zgjedhur prej tyre. Por, pasi specie të ndryshme kanë shije të ndryshme, të njëjtat gjëra nuk janë natyrshëm të këndshme për të gjithë; dhe për këtë arsye jeta e kafshëve mishngrënëse ose barngrënëse ndryshon më tej midis tyre. Edhe në jetën e burrave ka një ndryshim të madh. Më dembelët janë barinjtë, të cilët bëjnë një jetë të papunë dhe marrin jetesën e tyre pa telashe nga kafshët e zbutura; tufat e tyre duhet të enden nga vendi në vend në kërkim të kullotave, ata janë të detyruar t'i ndjekin ato, duke kultivuar një lloj fermë të gjallë. Të tjerët e mbajnë veten duke gjuajtur, i cili është i llojeve të ndryshme. Disa, për shembull, janë brigandë, të tjerët, që jetojnë pranë liqeneve ose kënetave ose lumenjve ose një deti në të cilin ka peshq, janë peshkatarë dhe të tjerët jetojnë duke ndjekur zogj ose kafshë të egra. Numri më i madh siguron jetesën nga frutat e kultivuara të tokës. Të tilla janë mënyrat e jetesës që mbizotërojnë midis atyre industria e të cilëve buron në vetvete dhe ushqimi i të cilave nuk merret nga shkëmbimi dhe tregtia me pakicë - ekziston bariu, bujku, brigandi, peshkatari, gjuetari. Disa fitojnë një mirëmbajtje të rehatshme nga dy punësime, duke nxjerrë mangësitë e njërës prej tyre nga një tjetër: kështu jeta e një bariu mund të kombinohet me atë të një brigandi, jeta e një fermeri me atë të një gjuetari. Mënyrat e tjera të jetës janë të kombinuara në mënyrë të ngjashme në çdo mënyrë që mund të kërkojnë nevojat e burrave. Prona, në kuptimin e një jetese të zhveshur, duket se u është dhënë nga vetë natyra të gjithëve, si kur kanë lindur për herë të parë, ashtu edhe kur janë rritur. Për disa kafshë japin së bashku me pasardhësit e tyre, aq ushqim sa do të zgjasë derisa të jenë në gjendje të furnizojnë vetë; kafshët vermipare ose vezake janë një shembull; dhe kafshët vivipare kanë deri në një kohë të caktuar një furnizim me ushqim për të vegjlit e tyre në vetvete, i cili quhet qumësht. Në të njëjtën mënyrë ne mund të konkludojmë se, pas lindjes së kafshëve, bimët ekzistojnë për hir të tyre, dhe se kafshët e tjera ekzistojnë për hir të njeriut, zbutja për përdorim dhe ushqimi, e egra, në mos të gjitha së paku pjesa më e madhe prej tyre, për ushqim dhe për sigurimin e veshjeve dhe instrumenteve të ndryshme. Tani nëse natyra nuk bën asgjë të paplotë dhe asgjë kot, konkluzioni duhet të jetë se ajo i ka bërë të gjitha kafshët për hir të njeriut. Dhe kështu, në një këndvështrim, arti i luftës është një art i natyrshëm i blerjes, sepse arti i blerjes përfshin gjuetinë, një art të cilin duhet ta praktikojmë kundër kafshëve të egra dhe kundër njerëzve të cilët, megjithëse synojnë nga natyra të jenë qeverisur, nuk do të paraqesë; sepse lufta e një lloji të tillë është natyrshëm e drejtë.