cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aiti
Aiti është një komunë në Francë. Aiti bën pjesë në departamentin Haute-Corse të rajonit Corsica. Komuna ka një popullsi prej 32 banorë dhe sipërfaqe prej 12.17 km².
Fehriye Erdal
Fehriye Erdal (lindi më 25 shkurt 1977) është një aktiviste politike turke. Ajo ishte një nga tre anëtarët e DHKP-C që dyshohet se ishte përfshirë në vrasjen e një biznesmeni turk, Özdemir Sabancı dhe dy prej punonjësve të tij më 9 janar 1996 në Stamboll, Turqi. Megjithatë, në vitin 2008, ajo u lirua nga kjo akuzë. Në vitin 2017 ajo ishte shpallur fajtore për përfshirje në të njëjtat vrasje në Turqi nga një gjykatë belge.
Në vitin 1999, ajo u kap në Belgjikë. Në kohën e arrestimit, ajo mbante një pasaportë të rreme nën emrin Nese Yildirim. Zyrtarët belgë ishin në gjendje ta identifikonin atë vetëm pasi të merreshin gjurmët e gishtave.
Në vitin 2006, disa orë para shpalljes së dënimit të saj dhe pavarësisht se ishte nën mbikëqyrjen 24-orëshe të shërbimit sekret belg, ajo arriti të ikte. Ajo ishte dënuar me një burg katër vjeçar në Belgjikë për krimet që kishte kryer në atë vend. Ajo më vonë do t'i dorëzohej Turqisë në mënyrë që të gjykohej për përfshirjen e saj në aktivitete terroriste brenda kufijve të Republikës Turke.
Pas arratisjes së saj, Interpoli lëshoi ​​një buletin të kuq për Fehriye Erdal duke dërguar një mesazh në 186 vendet e saj anëtare se ajo do të kapet dhe kthehet në Belgjikë. Edhe pse ka pasur raporte që ajo është parë në Qipro dhe Jordani, nuk kishte asnjë informacion të fortë për vendndodhjen e saj.
Në vitin 2008, gjykata e apelit belge liroi Fehriye Erdal për të gjitha akuzat kundër saj. Gjykata vendosi se nuk ka prova që lidhin Erdal me aktivitete terroriste. Në vitin 2011, hetuesit belgë pretenduan se ata nuk po kërkonin më aktivisht Erdal, i cili ishte ende në listën e Interpolit, dhe ata besuan se ajo mund të vdiste.
Shalësi (Oropu)
Shalës apo Shalësat edhe Kakoshalës apo Kakosalles (greqisht: Αυλών/Avlón) është qytezë në qarkun i Atikës, Greqi. Përpara vitit 1927, qyteza është njohur me emrin e vjetër në formën greke Σάλεσι/Sálesi.
Sedona, Arizona
Sedona është një qytet që shtrihet në vijen e qarkut mes qarqeve Coconino dhe Yavapai në veri të rajonit të shtetit federal Arizona. Sipas vitit 2016, qyteti kishte 10,397 banorë.
Sedona u emërua pas Sedona Arabella Miller Schnebly (1877-1950), gruaja e Theodore Carlton Schnebly, ministri i parë i postës së qytetit, i cili u festua për mikpritjen dhe zellshmërinë e saj. Nëna e saj, Amanda Miller, pretendoi se e kishte emëruar kështu, sepse "dukej bukur".
Klima
Sedona ka klimë gjysmë të thatë. Temperatura mesatare në muajin janar është 14 °C me një ulje të −1 °C. Temperatura mesatare në muajin korrik është 34 °C me një ulje të 17 °C.
Ke Jing (albanologe)
Ke Jing është studiuese albanologe dhe ballkanologe kineze.
Integriteti
Integriteti është shprehje me të cilën kuptohet tërësia e një organizmi, dukurie apo formave tjera të kombinuara nga këto të fundit që paraqesin një tërsi dhe reagojnë si një organizëm.
Ke Jing (albanologe)
Studimet
Studimet universitare i ka përfunduar në Universitetin e Prishtinës për gjuhë dhe letërsi shqipe. Në vitin 2013 mbrojti disertacionin në Universitetin e Louiswille-it në SHBA, me studimin monografik "The Four Others in I. Kadare’s Works", botuar nga shtëpia botuese universitare më 2014. Prof. dr. Ke Jing ka drejtuar për disa vite me radhë katedrën e gjuhës shqipe në Universitetin e Studimeve Ndërkombëtare në Pekin (BFSU), e cila është qendra më e rëndësishme e albanofonëve në Kinë. Studimet e Prof. Dr. Ke Jing kanë karakter antropologjik dhe krahasimtar në rrafsh ndërballkanik dhe në rrafshe të tjerë. Artikujt e botuar prej saj kanë të bëjnë me identitetin historik dhe kulturor të shqiptarëve vështruar përmes veprës së I. Kadaresë. Në mënyrë të veçantë ajo është e interesuar për raportet midis vetes dhe tjetrit.
Integriteti
Në qarqet edukative dhe treningut të administratës Integriteti (angl.: Integrity) përkufizohet edhe si: Cilësia apo gjendja e të qenit me parime morale si; drejtësia, ndershmëria, dhe sinqeriteti; dëshira për të bërë gjënë e duhur; dhe për të deklaruar dhe përjetuar disa vlera dhe pritje e dëshiruar për rezultatet e tyre.
Ke Jing (albanologe)
Studimet
Kjo çështje i ka dhënë mundësi asaj të bashkojë kompetencat në formim si albanologe e ballkanologe. Si shefe e katedrës së gjuhës shqipe dhe si drejtore e drejtorisë së marrëdhënieve me jashtë, detyrë që e ushtron prej tri vjetësh, Prof. Dr. Ke Jing ka inkurajuar fuqizimin e albanologjisë në BFSU. Nisma e fundme e saj njihet me emrin Shqip plus, që ka kuptimin përmes shqipes drejt gjuhëve të tjera të Ballkanit. Prof. dr. Ke Jing drejton shkollën e doktoratës në studimet albanistike në BFSU dhe projektet themelore të saj: botimi e përkthimi rreth 25 titujve nga letërsia shqipe në gjuhën kineze dhe botimi i një fjalori prej 45 mijë fjalësh shqip-kinezisht dhe kinezisht-shqip. Vlerësimi i jurisë së çmimeve shkencore kombëtare për studimin monografik “The Four Others in Kadare’s Works”.
Monika Zguro
Monika Zguro, lindur në Korçë, më 1971, u shpall Miss Albania 1993, ndërsa në Miss Evropa 1995, ku përfaqësoi Shqipërinë, u rendit e treta. Ajo është me origjinë Vllahe.
Teoman Koman
Koman u akuzua se ishte përfshirë në "grusht shteti post-modern" të vitit 1997. Koman u tha procesit gjyqësor të Ergenekon se ai ishte në dijeni të ekzistencës së njësisë së xhandarmërisë JİTEM gjatë mandatit të tij, dhe se ishte një shoqatë jozyrtare e anëtarëve të xhandarmërisë, të cilën ai e kishte ndaluar.
Salas, Asturias
Salas është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Oviedo, të provincës Asturias, në Asturias. Salas ka 6195 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 227.11 km2.
Lidhje të jashtme
Salas
Lex specialis
Lex specialis, në teorinë dhe praktikën ligjore, është doktrinë e ndërlidhur me interpretimin e ligjeve dhe mund të zbatohet në kontekstin e së drejtës vendore dhe ndërkombëtare. Doktrina pohon se nëse dy ligje trajtojnë të njëjtën situatë faktike, një ligj që rregullon një çështje specifike (lex specialis) mbizotron një ligj që rregullon vetëm çështjet e përgjithshme (lex generalis). Situata zakonisht lind në lidhje me interpretimin e legjislacionit të mëparshëm, kur legjislacioni më i përgjithshëm është miratuar më vonë. Megjithatë, atëherë mund të zbatohet edhe doktrina e quajtur "lex posterior derogat legi priori" (ligji më i ri mbizotëron ligjin më të vjetër).
Mund të supozohet se ligjvënësit kanë planifikuar të anashkalojnë legjislacionin e mëparshëm. Ekziston gjithashtu një pikëpamje se konfliktet e normave duhet të shmangen përmes një interpretimi sistematik. Ky parim vlen edhe për ndërtimin e një trupe të ligjeve apo të një ligji të vetëm që përmban edhe dispozita specifike edhe të përgjithshme.
Emri vjen nga deklarata e plotë e doktrinës, një maksimë ligjor në latinisht: Lex specialis derogat legi generali.
Samanta Karavella
Samanta Karavella (lindi më 9 korrik 1990) është këngëtare e njohur e muzikës Pop, Dance dhe Baladë. Ajo numëron disa këngë, videoklipe, bashkëpunime dhe çmime. Që prej 2015-ës i është bashkuar "Max Production AL". Samanta ka provuar gjatë karrierës së deritanishme edhe aktrimin.
Rin Sumida
Rin Sumida (隅田 凜) është një futbolliste japoneze.
Stupa Chaukhandi
Stupa Chaukhandi është një stupë e rëndësishme budiste e gjendur në Sarnath, 13 kilometra nga Varanasi në shtetin indian të Uttar Pradeshit. Stupat kanë evoluar nga varret tumore dhe shërbyen si një faltore për një relike të Budës.
Samanta Karavella
Fëmijëria dhe adoleshenca
Samanta Karavella lindi në vitin 1990. Fëmijërinë e kaloi në Tiranë. Ajo këndon muzikën Pop, Dance dhe Baladë. Studimet e larta i ka kryer për Spanjisht dhe Marrëdhënie me Publikun. Është përfshirë në muzikë që në moshë të vogël kur zbuloi pasionin në moshën 6-vjeçare. Nuk i ka preferuar festivalet e fëmijëve pasi ka nisur të këndojë menjëherë këngët e të rriturve. Specifikisht muzikën italiane.
Stupa Chaukhandi
Historia
Stupa Chaukhandi mendohet se fillimisht ka qenë ndërtuar si një tempull i tarracuar gjatë Periudhës Gupta midis shekullit të IV dhe të VI për të shënuar vendin ku Buda dhe dishepujt e tij të parë u takuan duke udhëtuar nga Bodh Gaya për në Sarnath. Më vonë Govardhani, djali i një raxhai, e modifikoi stupën në formën e saj të tanishme duke ndërtuar kullën tetëkëndore për të përkujtuar vizitën e Humayunit, sunduesit të fuqishëm Mogul. Sot stupa është një pirg i lartë i mbuluar me një ndërtesë tullash e kryesuar nga një kullë tetëkëndore. Ajo mirëmbahet nga Archaeological Survey of India.
Samanta Karavella
Karriera muzikore
Dalja e saj e parë në publikun e gjerë ishte në kompeticionin muzikor "Ethet e së premtes mbrëma".
Rin Sumida
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 22 ndeshje.
Ligjshmeria
Ligjshmeria shprehje me të cilën kuptohet veprimi brenda vlerave ligjore.
Samanta Karavella
Karriera muzikore
Kurse në moshën 14-vjeçare u ngjit për herë të parë në festival me këngën "Buzëqeshja" të kompozuar nga Valentin Veizi.
Videoklipi i parë erdhi disa vite më vonë, në 2009-ën me "S'të mbaj dot peng", nga Pirro Çako. Kurse iu bashkua "Max Production" në vitin 2015.
Ligjshmeria
Në qarqet edukative dhe treningut të administratës Ligjshmeria (anl.: Legality ) përkuizohet si: Parim i ndertimit te sistemeve i cili kerkon marrjen ne konsiderate te Kushteteues dhe legjislacionit vendas si dhe te marrveshjeve nderkombetare te ratifikuara e standarteve te pranuara.
Samanta Karavella
Karriera muzikore
Njeh pianon, pasi ka marrë disa mësime në moshën 13-vjeçare nga të cilat hoqi dorë më vonë për shkak të pjesëmarrjes në "Ethet e së premtes mbrëma".
Samanta i shkruan vetë shumë nga tekstet e këngëve dhe i pari që shkroi ishte "Asnjo si un".
Vazhdimisht ka publikuar këngë single, ashtu siç edhe në bashkëpunim. Disa prej reperëve dhe këngëtarëve me të cilët ka bashkëpunuar janë 2Ton, Gent Fatali, Onat, Skivi, Blunt & Real, e të tjerë.
Filmografi
Në vitin 2006 ajo provoi aktrimin në filmin shqiptar Gjoleka, djali i Abazit me regji të Dhimitër Anagnostit.
Filantropia dhe personazhet që e kanë frymëzuar
Samanta është angazhuar edhe në bamirësi të ndryshme. Një ndër to është angazhimi në nismën "Dhuroni një buzëqeshje".
Disa nga personazhet që e kanë frymëzuar janë: Whitney, Alicia Keys, Mariah Carey, Giorgia për teknikën dhe potencën vokale. Rihanna për vajzën rebele dhe timbrin unik. Beyoncé për potencën vokale dhe performancën në skenë.
Martin Shkreli
parapamje|Martin Shkreli duke u përgjigjur pyetjeve dhe akuzave të House Committee në vitin 2016 Martin Shkreli (i lindur në 17 mars 1983) është një sipërmarrës amerikan aktiv në industrinë farmaceutike. Shkreli është bashkë-themelues i fondit MSMB Capital Management, bashkë-themelues dhe ish shefi ekzekutiv i firmës bioteknologjike Retrophin LLC, si dhe themelues dhe CEO aktual i Turing Pharmaceuticals AG.
Në shtator 2015, Shkreli u kritikua ashpër kur Turing arriti të përfitojë licensën e prodhimit të ilacit Daraprim, dhe ngriti çmimin 5,500% (nga $ 13,50$ në 750$ për një tabletë).
Më 17 dhjetor 2015, Shkreli u arrestua nga Byroja Federale e Hetimeve (FBI) mbi akuzat për mashtrim të letrave me vlerë.
Chepoix
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Chepoix është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore. Megjithë popullësinë e ulët komuna ka stacionin e saj të trenit.
Ruajtja e energjisë
'Në fizikë dhe kimi, ligji i ruajtjes së energjisë përcakton se energjia e përgjithëshme e një sistemi të izoluar mbetet e pandryshuar, pra, energjia ruhet me kalimin e kohës. Ky ligj do të thotë që energjia nuk mund të krijohet as të shkatërrohet; përkundrazi, ajo mund të transformohet ose transferohet nga një formë në tjetrën. Për shembull, energjia kimike kthehet në energji kinetike kur një shkop dinamiti shpërthen. Nëse dikush i shton të gjitha format e energjisë që janë lëshuar në shpërthim, të tilla si energjia kinetike e copave, si dhe nxehtësia dhe zhurma, do të merrni uljen e saktë të energjisë kimike në djegien e dinamitit.'
'Klasikisht, ruajtja e energjisë ishte e dallueshme nga ruajtja e masës; megjithatë, relativiteti i veçantë tregoi se masa dhe energjia janë të lidhura nga formula: E = mc2, dhe shkenca tani merr mendimin se masa-energjia është ruajtur.'
Ruajtja e energjisë mund të vërtetohet saktësisht nga teorema e Noetherit si pasojë e simetrisë së vazhdueshme të përkthimit të kohës; domethënë nga fakti që ligjet e fizikës nuk ndryshojnë me kalimin e kohës.
'Një pasojë e ligjit të ruajtjes së energjisë është se makina e lëvizjes së përhershme e llojit të parë nuk mund të ekzistojë, domethënë, asnjë sistem pa një furnizim të jashtëm të energjisë mund të japë një sasi të pakufizuar energjie në rrethinën e saj. Për sistemet që nuk kanë simetri të lëvizjes së kohës, mund të mos jetë e mundur të përcaktohet ruajtja e energjisë. Shembujt përfshijnë hapësirë-koha e lakuar në relativitetin e përgjithshëm ose kristale kohore në fizikën e lëndëve të kondensuara. '
Pj.1 : Historiku i Bandës Frymore në qytetin e Beratit
Pj.1 : Historiku i Bandës Frymore në qytetin e Beratit libër nga Rushan Dosti (red.). Botuar në vitin 2016. Faqe 160.
Pisseleu
Pisseleu (Shqip: Pisël) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
John D. McCollum
John D. McCollum vravu veten pasi kaloi një ditë të tërë duke dëgjuar albumet e Ozzy Osbourne i cili më vonë u akuzua nga prindërit e tijë për këngën "Suicide Solution", por akuza dështoi.
Muriel Barbery
Pas studimeve në filozofi në Ecole Normale Supérieure në Fontenay-Saint-Cloud të Francës, Barbery pati dhënë mësim në një lice në qytezën e Saint-Lô-së në Normandi. Në vitin 2000, botoi romanin e saj të parë, Une gourmandise (Neps), i cili pati mjaft sukses dhe shitje dhe pjesë tij antologjizohen sot në përmbledhjet e letërsisë gastronomike.
Por Eleganca e iriqit ishte libri që e katapultoi ndër shkrimtaret më të lexuara të kohës së sotme në Francë, duke i dhënë Çmimin e Librarive dhe atë të Bibliotekave (çmime që jepen nga rrjetet e librarive dhe bibliotekave të atij vendi për librin më të pëlqyer të vitit). Libri është përkthyer në mbi tri duzina gjuhësh të tjera.
Romani ndërthur historitë brenda një pallati të borgjezisë së lartë brenda Parisit të konsierzhës--portieres dhe administratores--së pallatit dhe një adoleshenteje në krizë ekzistenciale që banonte aty. Nëpërmjet këtyre dy personazheve, libri trajton paragjykimet e thella klasore, por edhe kulturën japoneze (trajtimi i veprës së regjisorit klasik japonez Yasujirō Ozu, për shembull), filozofinë bashkëkohore dhe të lashtë (Marksi i para-1848-ës apo Husserl-i), epokën e re të komunikimit masiv dhe internetit, dhe është trajtesë e teorive moderne të narracionit--të përdorimit të ndërgjegjshëm si artifice nga autori të personazheve që tregojnë historinë (historitë) e romanit, kthyer kjo në meditim mbi rolin e artit në jetën e njeriut.
Grougis
Grougis është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Grougis ka një popullsi prej 380 banorë dhe sipërfaqe 11.26 km², me një dendësi prej 34 banor/km².
Incidenti Kısmetim-1
Incidenti Kısmetim-1 ndodhi më 15 dhjetor 1992 kur anëtarët e Policisë Narkotike Turke në anijet e marinës turke të mbështetur nga zyrtarë amerikanë përgjuan MV Kısmetim-1, një transportues deti turk në ujërat ndërkombëtare mesdhetare. Anija dyshohej se ishte përfshirë në kontrabandën e rreth 3,100 kg morfinë në Turqi. Ekuipazhi rrëzoi anijen gjatë operacionit.
MV Kısmetim-1 ishte në pronësi të Osman Ayanoğlu. Morfina në anije vlen miliona dollarë, i përkiste një konsorciumi të vetë dhe partnerëve të tij, përfshirë Şeyhmus Daş dhe Hüseyin Baybaşin, të gjithë kryemafiozët e drogës turke.
Seriali turk Lugina e Ujqërve e përdorë këtë incident.
Tulle
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Tyl (Ocitanisht: Tula [ˈtylɔ] ; Shqip: Tulla) është një komunë në Francën qendrore. Është qyteti i tretë më i madh në ish-rajonin Limuzin dhe është kryeqyteti i departamentit Korrezë, në rajonin e Akuitanisë së Re. Tulla është gjithashtu selia episkopale e Dioqezës Katolike Romake të Tullës.
I shtrirë mbi më shumë se 3 km në luginën e ngushtë dhe të përdredhur Corrèze, lagjet e vjetra të Tullës shtrihen në shpatin e kodrës me pamje nga lumi, ndërsa katedralja Notre-Dame del nga zemra e qytetit. I ashtuquajtur si "qyteti mbi shtatë kodra", Tulla u bë e njohur përmes zhvillimit të sektorit të saj të prodhimit.
Gjeografia
majtas|parapamje| Lumi Corrèze në Tulle Tulla është qyteti i tretë më i madh në Limuzin, pas Limozhit dhe Brive-la-Gaillarde-ës. Ndodhet në një pjesë shumë të thellë të luginës së lumit Corrèze, në bashkimin e tij me disa nga degët e tij, Solane dhe Céronne në bregun e djathtë, dhe Saint-Bonnette dhe Montane në bregun e majtë. Ai shtrihet përgjatë një brezi shumë të ngushtë disa kilometra të gjatë nga veri-lindja në jug-perëndim.
Stacioni Tulle ka lidhje hekurudhore me Brive-la-Gaillarde, Ussel dhe Bordonë. Tulla është pika e takimit midis jugperëndimit të Francës dhe Masivit Qendror. Është kryeqyteti i mëparshëm i Limuzinit të Poshtëm, kufijtë e të cilit korrespondojnë afërsisht me departamentin aktual të Corrèze.
Ekonomia
Roli i Tullës si qendër për prodhimin e dantellave theksohet nga një "festival ndërkombëtar i dantellave" që mbahet çdo gusht. Qyteti është gjithashtu shtëpia e fabrikës së fizarmonikës Maugein, e cila dikur punësonte 200 veta, megjithëse kjo shifër tani është reduktuar shumë. Pranë kësaj kishte, deri vonë, një biznes i rëndësishëm i prodhimit të armatimeve, por vendi i tij tani (2011) shënohet vetëm nga një muze i armatimeve.
Politika
Deputeti i Tullës në Asamblenë Kombëtare të Francës për gati 15 vjet ishte socialisti François Hollande, i cili u zgjodh President i Republikës në vitin 2012. Hollande shërbeu gjithashtu si kryebashkiak i qytetit.
Mahmut Yıldırım
Mahmut Yıldırım (lindi në vitin 1951 ), i njohur si Yeşil (që do të thotë "i gjelbërt" në turqisht), është vrasës me kontratë turk. Ai është i kërkuar për vrasjen e tetë personave në Turqi. Ndër vrasjet për të cilat akuzohet është edhe ajo e Cem Ersever në vitin 1993. Yıldırım, i cili gjithashtu përdori pseudonimin Ahmet Demir, u zhduk në vitin 1998. Në vitin 2013, oficeri i sigurimit Korkut Eken i tha prokurorëve që Yıldırım është akoma gjallë. Yeșil ishte një nga katër personat të akuzuar për vrasjen e Musa Anter më 1992.
Hetimi
Sipas ish zyrtarit të Organizatës Kombëtare të Inteligjencës (MİT) Mehmet Eymür (duke folur në vitin 2011), Yeşil në një kohë punonte për MİT në Ellazë, por më vonë u la i lirë pasi ai ishte "jashtë kontrollit". Eymür tha që Yeşil më vonë ka punuar me njësinë e xhandarmërisë turke JİTEM deri në vitin 1995, dhe "iu dha karta identiteti. Disa nga kartat e tij madje përfshinin edhe titullin e "Kryeministri i Inteligjencës". Eymür tha se deri në vitin 1995 Yeşil ishte bërë përsëri shumë "jashtë kontrollit" dhe ishte transferuar në Ankara, ku u prezantua në Eymür (asokohe kryetar i Departamentit të Kundër-Terrorizmit të MİT), me Eymür që nuk ishin në dijeni të statusit të Yeşil si një kriminel të kërkuar. Eymür tha se ai përdori Yeşil në disa operacione, por vetëm jashtë Turqisë, dhe se ai kurrë nuk ishte zyrtarisht një agjent. Në vitin 2012, MİT u tha prokurorëve (në një dokument të lëshuar në shtyp) se kishte përdorur Yıldırım në katër operacione, përfshirë atë që kapi komandantin e Partisë së Punëtorëve të Kurdistanit (PKK) Şemdin Sakık në vitin 1998. MIT më vonë mohoi që Yıldırım ishte agjent i MİT dhe tha se nuk e kishte përdorur kurrë Yıldırım brenda Turqisë.
Në vitin 2006, Mehmet Ali Birand tha që JİTEM i kishte kërkuar Yıldırım ta vrasë atë, por që operacioni u anulua më vonë, pasi Yıldırım kishte hetuar tashmë sigurinë e shtëpisë së Birand. Birand tha se shefi i MİT Şenkal Atasagun ishte një nga ata që i kishin treguar atij këtë episod.
Sipas shefit të krimit Sedat Peker duke folur në vitin 2011, zyrtari i MİT Tarık Ümit ishte "rrëmbyer në hakmarrje për Yeşil pasi kishte rrëmbyer dy tregtarë iranianë të drogës Lazım Esmaeili dhe Askar Simitko në Stamboll në atë kohë."
Djali i Mahmut Yıldırım, Murat Yıldırım, botoi një libër për të, Yeşil: Savaşçı ("I gjelbërti: Luftëtari"; Timas Publishing Group, 2009).
Në kulturë popullore
Në serialin turk Lugina e Ujqërve Kurthi, Mahmut Yıldırım portretizohet nga personazhi Kara (që do të thotë "i ziu" në turqisht). Në episodin e 232-të të serialit, Kara u kap nga virusi Ebola dhe u vra nga ekipi Flamuri i Zi nën komandën e tij.
Never Grow Up
Never Grow Up (Kinezisht: 成龙:还没长大就老了) është autobiografi e vitit 2015 nga Jackie Chan me Zhu Mo. Libri tregon për historinë e Chan në vitet akademike në Kinë, pushimet në Hong Kong dhe Hollywood, situatat e rrezikshme që ka pasur gjatë xhirimeve të filmit dhe jeta e tij si një burrë dhe baba. Që nga Mjeshtri i Ri në vitin 1980, filmat e Jackie kanë përfunduar me gabime gjatë xhirimeve. Në Never Grow Up, Jackie zbaton të njëjtën frymë të hapur ndaj jetës së tij, duke provuar herë pas here se pse ai është i dashur në të gjithë botën: ai është i sinqertë, qesharak, i sjellshëm, i guximshëm përtej llogaritjes dhe - pas gjithë kësaj kohe - ende i ri në zemër. Në dhjetor 2018, libri u përkthye në gjuhën angleze nga Jeremy Tiang, me titullin Never Grow Up.
Alienimi prindëror
Gardner (1985)  ishte  i  pari  që  përdori  termin   « Sindroma  e  alienimit prindëror »,  i  cili  i  referohet  një  grupi  të  caktuar  sjelljesh  dhe  qëndrimesh,  ku simptomat e sjelljes dhe ato emocionale janë vëzhguar midis prindërve dhe fëmijëve të  tyre. Njw pjesë e  mirë  e  fëmijëve,  të  përfshirë  në  çeshtjet  e  zgjidhjes  së martesave,  formojnë  aleanca  hakmarrëse,  të  cilat  Wallerstein-i,  Johnson-i  dhe kolegët e tyre i kanë quajtur “Aleanca prindërore” ose “Sindroma Medea”, ndërkohë që Gardner-i i cilësoi këto qëndrime dhe sjellje si “Sindroma e alienimit prindëror”. Sipas konceptit të hedhur nga Gardner-i, Sindroma e alientimit prindëror përfshin shumë më tepër se sa thjesht një shplarje  të mendjes. Ai përfshin faktorë të ndërgjegjshëm dhe të pandërgjegjshëm brenda prindit “të preferuar” nga fëmija, të cilat kontribuojnë në ndikimin prindëror të alienimit të fëmijës. Për më tepër, dhe kjo është mjaft e rëndësishme, përfshin faktorë që lindin tek fëmija në mënyrë të pavarur nga ndikimi prindëror, të cilat ushqejnë zhvillimin e kësaj sindrome. Gardner-i shton më tej se fëmija bëhet i fiksuar me urrejtjen ndaj prindit të alienuar. Kjo urrejtje bëhet e natyrshme dhe fëmija mund edhe të justifikojë alienimin si pasojë e “zënkave të parëndësishme” me prindin “e urryer”. Sindroma e alienimit prindëror është më e pranishme në rastet kur procesi I martesës përmban nivel të lartë konflikti, ku palët nuk kanë arritur të gjejnë rrugëzgjidhje të  përbashkëta  lidhur  me  mënyrën  e  ushtrimit  të  përgjegjësisë prindërore ndaj fëmijëve, ku inati dhe zemërimi i bashkëshortëve ndaj njëri-tjetrit nuk i lë vend arsyetimit racional, apo në rastet kur vendimi për zgjidhje martese është i njëanshëm dhe pala tjetër, e gjendur e papërgatitur për këtë ndryshim, përpiqet të hakmerret, duke keqpërdorur fëmijët. Thuajse të gjitha zgjidhjet e martesave me konflikt kanë elemente të theksuara të alienimit prindëror dhe jo vetëm. Këtu kemi parasysh rastet ku alienimi nuk vihet re vetëm ndaj prindit të alienuar, por shkon më tej, duke përfshirë edhe familjen e tij, apo rrethin shoqëror.
Në këto  raste,  prindërit  bëhen  aq  shumë  argumentues,  sa  që  metoda  si meditimi, apo përdorimi i alternativave multidimensionale, janë pothuajse të pamundura. Të gjithë profesionistët, të cilët përballen me familje të veçuara, apo në proces zgjidhje martese, kanë vërejtur fëmijë, të cilët nuk janë të gatshëm të shpenzojnë kohën e tyre me të dy prindërit në mënyrë të barabartë, ose nuk pranojnë të bëjnë një gjë të tillë. Pra, me fjalë të tjera, kanë një prind të preferuar më shumë se tjetrin. Për disa fëmijë, ky është një reagim i përkohshëm i procesit të dhimbshëm të ndarjes. Për të  tjerë  është  një  reagim  i  përkohshëm,  që  zgjat  për  shkak  të marrëdhënies konfliktuale apo abuzive që kanë patur me një prind apo me të dy para apo gjatë ndarjes. Në këtë mënyrë, është normale për fëmijët që të jenë indiferentë dhe të ftohtë ndaj prindërve të tyre. Disa nga faktorët që ndikojnë dhe që lidhen me marrëdhënien ndërprindërore tek Sindroma e Alienimit Prindëror, janë: Fëmija gjëndet në mes të një konflikti intensiv ndërprindëror.
Konflikti prindëror vazhdon edhe pas ndarjes. Faktorë që lidhen me prindin alienues: Stili tolerant  i  prindërimit,  i  ngrohtë,  por  me  pak  rregulla  apo  kufizime, ndërkohë që prindi tjetër i alienuar ka një stil më autoritar dhe më të ashpër. Prindi e përjeton ndarjen si një braktisje të plotë.
Programim, qëndrime dhe besime negative ndaj prindit tjetër.
Histori sjelljesh  abuzive,  si  abuzim  emocional, fizik  apo  edhe seksual  të fëmijës apo partnerit gjatë marrëdhënies. Ka patur shumë argumente midis profesionistëve të shëndetit mendor dhe ata ligjorë, nëse kjo gjëndje, në të cilën prindërit e gjejnë veten gjatë divorcit, përmban simptomat e një psikopatologjie deri në atë nivel sa të klasifikohet në kategorinë e një sindrome. Shumë studiues kanë shpenzuar kohë të konsiderueshme në studimet e tyre për të parë më gjërësisht se çfarë ndodh midis marrëdhënies së një prindi dhe fëmijëve të tyre, kur alienimi ështe i pranishëm. Sipas Kelly-t dhe Johnson-it (2001), një fëmijë i alienuar është ai, i cili, në mënyrë të vazhdueshme dhe të hapur, shpreh dhe përsërit ndjenja negative të paarsyetuara dhe mosbesim, si përshembull: inat, urrejtje, mospranim, dhe frikë, kundrejt njërit prind apo të dyve, të cilat janë në mospërputhje me ndjenjat dhe përvojat e mëparshme të këtyre fëmijëve ndaj prindit në fjalë. Eddy (2010)  këmbënguli  që  të  bëhet  dallimi  midis  Sindromës  së Alienimit Prindëror dhe Prindërimit Paralel, sepse Sindroma e Alienimit Prindëror ka tendencë të shfaqë më shumë sjellje vetëfajësimi dhe gjykim të dobët. Shumë profesionistë argumentojnë se procesi i alienimit mund të ndodhë tek prindërit edhe si pasojë e divorcit dhe kujdestarisë së fëmijëve, në mënyrë që t`u besohet  kujdestaria e fëmijëve, duke viktimizuar veten e tyre. Kjo mund të bëhet edhe nga ana e partnerëve abuzivë, në mënyrë që të mbrojnë veten nga akuzat e dhunës psikologjike dhe fizike që ata mund të kenë ushtruar. Alienimi prindëror shfaqet në forma të ndryshme tek fëmijët. Wallerstain-i e përshkruan kështu ndikimin që ai ka në jetën e fëmijëve të alienuar :
“… nëse njëri apo të dy prindërit shfaqin modelin Medea të sjelljes, kjo ka ndikim në sjelljen e mëvonshme të fëmijëve. Disa rriten me ndërgjegje të deformuar, sepse kanë mësuar se si t’i manipulojnë njerëzit si rrjedhojë e sjelljeve të prindërve të tyre. Disa të tjerë rriten me nje ndjenjë të madhe zemërimi, për shkak se e kanë kuptuar që janë përdorur si armë. Disa fëmijë të tjerë rriten me ndjenjën e fajit, vetë-vlerësim të ulët dhe gjendje të përsëritura depresive,  ndërsa disa  të  tjerë dëshirojnë në mënyrë të dëshpëruar për të shpëtuar njërin nga prindërit dhe vuajnë kur kuptojnë se nuk kanë mundësi ta bëjnë këtë gjë. Disa fëmijë të tjerë krijojnë ndjenja neverie për të dy prindërit. Të gjithë fëmijët, viktimë e këtij fenomeni, ndiejnë se askush nuk shfaq një përkujdesje të vërtetë për nevojat e tyre. Ata e dinë se janë kthyer thjesht në një zgjatim të zemërimit të prindërve të tyre”
Alienimi prindëror mund të shmanget me ndihmën e profesionistëve të shëndetit mendor edhe pse, shpeshherë, kjo është një punë mjaft e vështirë, pasi nuk ka mjete dhe instrumente të duhura për të matur alienimin prindëror dhe efektin që ai mbart tek  fëmijët  apo  tek  personat  e  prekur. Duhet theksuar  se,  edhe  pse konsiderohet si një sindromë, sindroma e alienimit prindëror nuk njihet dhe nuk ekziston  në  Manualin  Statistikor  dhe  Diagnostikues  të  Çrregullimeve  Mendore (DSM-IV) dhe profesionistë të shëndetit mendor nuk pajtohen me mendimin se ky fenomen i plotëson kriteret për të qenë një sindromë psikiatrike.
Bulawayo
Bulawayo është qyteti i dytë më i madh në Zimbabve me popullsi prej 1,200,337 sipas vitit 2018. Shumica e banorëve të Bulawayo i takojnë banorëve Ndebele dhe grupi i tyre të gjuhës (Ndebele Veriore).
Historia
Qyteti u themelua nga mbreti Ndebele, Lobengula, i biri i Mbretit Mzilikazi rreth viteve 1840 pas udhëtimit të madh të Ndebele nga Nguniland. Emri Bulawayo vjen nga fjala Ndebele KoBulawayo që do të thotë "një vend ku po vritet". Një grup i Ndebeles nuk u rreshtua me princin Lobengula duke e luftuar atë ndërkohë që mendonin se ai nuk ishte trashëgimtar i fronit, prandaj ai ia dha kryeqytetit të tij emrin "ku ai (princ) po vritet". Thuhet se kur mbreti Lobengula e quajti vendin "KoBulawayo", gjeneralët e tij pyetën "kush vranë mtanenkosi (princin)?" dhe ai u përgjigj "Yimi umntwanenkosi engibulawayo", që do të thotë "unë jam, princi, i cili po vritet". Në atë kohë Lobengula ishte një princ që luftonte për të ngjitur fronin e babait të tij (Mzilikazi). Ishte e zakonshme në atë kohë që njerëzit t'i referoheshin Bulawayo si "KoBulawayo UmntwaneNkosi", "një vend ku ata po luftojnë ose po ngrihen kundër princit". Emri Bulawayo importohet nga Nguniland i cili dikur ishte pushtuar nga njerëzit Khumalo. Vendi ende ekziston: Është pranë Gjirit Richards.
Gjatë Luftës së Matabelës më 1893, pushtimi nga trupat e British South Africa Company (BSAC) e detyroi Mbretin Lobengula të evakuojë pasuesit e tij, pas shpërthimit të municioneve të para dhe vendosjes së zjarrit në qytet. Trupat e BSAC dhe kolonët e bardhë pushtuan rrënojat. Më 4 nëntor 1893, Leander Starr Jameson shpalli Bulawayo një zgjidhje nën sundimin e BSAC. Cecil Rhodes urdhëroi që vendbanimi i ri të themelohej në rrënojat e kraal mbretërore të Lobengulës, ku është vendi i Shtëpisë së Shtetit. Në vitin 1897, qyteti i ri i Bulawayo fitoi statusin e komunës, dhe nënkoloneli Harry White u bë një nga kryebashkiakët e parë.
Në shpërthimin e Luftës së Dytë të Matabelës, në mars 1896, Bulawayo u rrethua nga forcat Ndebele dhe aty u krijua një lektor për qëllime mbrojtëse. Ndebele kishte përjetuar efektivitetin brutal të armëve britanike Maxim në Luftën e Parë së Matabelës, kështu që ata kurrë nuk ngritën një sulm të rëndësishëm kundër Bulawayo, edhe pse mbi 10.000 luftëtarë Ndebele mund të shihet pranë qytetit. Në vend që të prisnin pasivisht, kolonët ngritën patrullime, të quajtur Bulawayo Field Force, nën Frederick Selous dhe Frederick Russell Burnham. Këto patrulla u nisën për të shpëtuar çdo kolonët e mbijetuar në fshat dhe sulmuan Ndebele. Në javën e parë të luftimeve, 20 burra të Bulawayo Field Force u vranë dhe 50 u plagosën. Një numër i panjohur i Ndebele u vranë dhe u plagosën.
Gjatë rrethimit, kushtet në Bulawayo u përkeqësuan shpejt. Ditën, kolonët mund të shkonin në shtëpi dhe ndërtesa në qytet, por gjatë natës ata u detyruan të kërkonin strehim në vendbanimin shumë më të vogël. Gati 1,000 gra dhe fëmijë u mbushën me njerëz në zonën e vogël dhe alarmet e rreme të sulmeve ishin të zakonshme. Ndebele bëri një gabim kritik gjatë rrethimit duke neglizhuar të shkurtojë linjat telegrafike që lidhin Bulawayo me Mahikeng. Kjo i dha Bulawayo Field Force dhe forcave britanike të ndihmave, që vinin nga Salisbury dhe Fort Victoria (tani Harare dhe Masvingo respektivisht) 300 milje në veri, dhe nga Kimberley dhe Maheking 600 milje në jug. Pasi forcat ndihmëse arritën në fund të majit 1896, rrethimi u thye dhe rreth 50.000 Ndebele u tërhoqën në fortesën e tyre, [[Parku Kombëtar Matobo|Kodrat Matobo] pranë Bulawayo. Jo deri në tetor 1896 Ndebele më në fund do t'i jepte armët e tyre për pushtuesit.
Në vitin 1943, Bulawayo morri statusin e qytetit.
Klima
Reshjet mesatare vjetore të qytetit janë 594 mm, e cila mbështet një bimësi natyrore të pyjeve të hapur, të dominuar nga pemët e Combretum dhe Terminalia. Shumica e shiut bie në periudhën dhjetor deri në shkurt, ndërsa qershori deri në gusht është zakonisht pa shi. Duke qenë afër shkretëtirës së Kallaharit, Bulawayo është e ndjeshme ndaj thatësirës dhe reshjeve ka tendencë të ndryshojë ndjeshëm nga një vit në tjetrin. Në vitin 1978, 888 mm shi ra në tre muajt deri në shkurt (shkurt 1944 është muaji më i vrenjtur me rekord me 368 mm), ndërsa në tre muajt e fundit të shkurtit 1983, vetëm 84 mm ra.
Saint-Brieuc
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Historia
majtas|parapamje| Peshkopat historike të Brittany Shën-Briegu është emërtuar sipas një murgu uellsian të quajtur Brioc, i cili e kristianizoi rajonin në shekullin e 5-të dhe krijoi atje një oratori.
Vështrim i përgjithshëm
Qytete të tjera me përmasa të konsiderueshme në departamentin e Côtes d'Armor janë Gwengamp/ Guingamp, Dinan dhe Lannuon/ Lannion, të gjitha nënprefektura.
Komunat fqinje
Langueux, La Méaugon, Plérin, Ploufragan, Trégueux dhe Trémuson.
Klima
Shën Briegu përjeton një klimë oqeanike.
Kultura
Shën-Briegu është një nga qytetet në Evropë që pret Programin e Nderimeve të IU.
Gjuha bretone
Në vitin 2008, 3.98% e fëmijëve të shkollave fillore ndiqnin shkollat dygjuhëshe.
Transporti
djathtas|parapamje|220x220px| aeroporti i Shën Briegut djathtas|parapamje|220x220px| Stacioni St-Brieuc SNCF Stacioni hekurudhor Saint-Brieuc, i vendosur në hekurudhën Paris-Brest, lidhet me TGV Atlantique me stacionin Paris Montparnasse, koha e udhëtimit është rreth 3 orë.
Nuk ka shërbime ajrore të planifikuara nga aeroporti Saint-Brieuc - Armor.
Miho Manya
Miho Manya (万屋 美穂) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 7 ndeshje.
Cramaille
Cramaille është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Cramaille ka një popullsi prej 130 banorë dhe sipërfaqe 8.12 km², me një dendësi prej 16 banor/km².
Lufta për çlirimin e Çorovodës : 5 shtator 1942
Lufta për çlirimin e Çorovodës : 5 shtator 1942 broshurë e botuar në Çorovodë, në vitin 1971. Faqe 30.
Salceda de Caselas
Salceda de Caselas është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vigo, të provincës Pontevedra, në Galicia. Salceda de Caselas ka 8,835 banorë (2012).
Lidhje të jashtme
Salceda de Caselas
Aisy-sur-Armançon
Aisy-sur-Armançon është një komunë në Francë. Aisy-sur-Armançon bën pjesë në departamentin Yonne të rajonit Bourgogne. Komuna ka një popullsi prej 270 banorë dhe sipërfaqe prej 17.97 km².
Valerija Zaklunna
Valeriya Zaklunna-Myronenko (Ukrainisht: Вале́рія Гавриїлівна Заклу́нна-Мироненко; 15 gusht 1942 - 22 tetor 2016) ishte aktore dhe politikane ukrainase. Ajo ishte anëtare e Partisë Komuniste të Ukrainës.
Yasujirō Ozu
parapamje Yasujirō Ozu, (小津 安二郎 Ozu Yasujirō, emri lexohet Jasuxhiro, Tokio, 12 dhjetor 1903-Tokio, 12 dhjetor 1963), është regjisor japonez, një prej korifenjve të kinematografisë botërore, i cilësuar si "më japonezi i regjisorëve japonezë."
Me gjithë jetën relativisht të shkurtër, Ozu-ja ishte regjisor shumë produktiv, duke filluar që në vitin 1927, në periudhën e filmave pa zë, dhe duke nxjerrë filma thuajse për vit, të fundit, Sanma no aji (刀魚の味, Shija e peshkut thikë në vjeshtë, me titull në anglisht të dhënë si An Autumn Story, Histori vjeshte, dhe në frëngjisht si Le goût du saké, Shija e saké-së) më 1962, një vit para se të vdiste nga kanceri.
Filmi i tij Tokyo monogatari (東京物語, Histori nga Tokio), historia se si përballon një çift prindërish të moshuar faktin se fëmijët e tyre të rritur s'kanë kohë më për ta, është votuar shpesh ndër filmat më të mirë të të gjitha kohërave në sondazhin me influencë që organizon Instituti i Filmit Britanik (BFI)--në sondazhin e BFI-së në vitin 2012 Tokyo monogatari doli filmi më popullor për regjisorët e pyetur dhe treti më i preferuar i kritikëve të filmit.
Gryka e Drinit të Bardhë
Gjeografia
Kanjoni i Drinit të Bardhë  është i vendosur pranë Ura e Fshajt në afërsi të fshatit Xërxë(Komuna Rahovec) në magjistralen Gjakovë - Prizren .Kanioni është një fenomen  morfo-hidrologjik  me vlera  gjenetike, vizuale dhe  edukative. Ajo u formua gjatë periudhës së  neogjenizmit.Formimi i saj ishte i kushtëzuar nga shumë ngjarje tektonike  Gryka ka tipike karakteristika dhe përmban shumë kalciumi formacione.
Turizmi
majtas|parapamje|250x250px|Kanioni parë që nga [[Ura e Fshajtë|Ura e Fshajt]] Gjatë një kohë të gjatë, gjeo-morfologjike procesin e D rinit të Bardhë  të hapur një kanion mes dy gurëve, duke krijuar një vlerë shumë tërheqëse dhe interesante të kanjonit, për  studiuesve dhe vizitorëve. Ndodhet pranë rrugës kryesore që lidh Gjakovë n dhe  Prizrenit, Kanioni i Drinit të Bardhë është vizituar nga numri i madh i turistë të huaj, si dhe vendorët. Në një hark Ura e Fshajt mbi kanion përfaqëson një vlerë tjetër e rëndësishme tërheqje turistike në këtë zonë. Një garë "duke kërcyer nga ura" është mbajtur çdo vit në të cilin morën pjesë shumë konkurrentë rajonal. Të dy, ura dhe kanioni janë të mbrojtur me ligj që nga viti 1986. Zona e mbrojtur e sipërfaqes është 199 ha dhe ajo i takon komunës Rahovec (124.96 ha) dhe të Gjakovës (73.86).
Në afërsi të urës ka dy gurë të njohur si "Shqiponja Rock" (Shkëmbi i Shqiponjës) dhe "Skënderbeu Rock" (Shkëmbi i Skenderbeut), e cila përmban një gdhendje e 15-të të shekullit shqiptar fisnikut Gjergj Kastrioti Skënderbeu. Në portret i Skënderbeut ishte pikturuar në shkëmb, në vitin 1968 nga Mexhid Yvejsi me rastin e 500-vjetorin e vdekjes së tij.
Galeria
200px|thumb|right <center class="" style="min-height: 953px;">
Shëndetësia në Skrapar : historia e zhvillimit
Shëndetësia në Skrapar : historia e zhvillimit libër me autor Nevruz Gërxhani dhe redaktor Muhamet Basho. Botuar në Tiranë nga "Fan Noli", në vitin 2009. Faqet e librit 588.
Gentian Zenelaj
Gentian Zenelaj ka lindur ne shkoder me 13 gusht 1977, është një aktor dhe komedian shqiptar i njohur kryesisht nga paraqitja e tij në Portokalli (2004-2007) dhe në Apartamenti 2XL (2008-2013). Ai filloi karrierën e tij në 2004 në shfaqjen në Portokalli me grupin ShBLSh, kur ky grup ishte skica më e preferuar në të gjitha shfaqjet. Pas 4 sezoneve në Portokalli, grupi ShBLSh u shkatërrua. Pas tre sezoneve në Apartamenti 2XL, shfaqja u anulua, por me aktorët e njëjtë prodhuesi dhe transmetuesi televiziv krijuan Sketch Show Albania. Sketch Show shfaqet për dy sezone, por kjo shfaqje nuk ka sukses. Tani ai eshte ne emisionin "Stop" ne bashkepunim te Saimir Kodres.
Filmografia
Gentiani është i njohur për aktrimin e tij në filma. Dy filmat që ka luajtur janë: Gjallë (2009) dhe Koha e Kometes (2008).
Mbi zbulimet arkeologjike në rrethin e Skraparit. Sesioni i parë Shkencor Arkeologjik në rrethin e Skraparit. Çorovodë, 17 nëntor 1974. Nr.14
'''Mbi zbulimet arkeologjike në rrethin e Skraparit. Sesioni i parë Shkencor Arkeologjik në rrethin e Skraparit. Çorovodë, 17 nëntor 1974. Nr.14''' Botuar në Skrapar nga Muzeu Histotik i Skraparit, në vitin 1980. Faqe 79.
Park Chung-hee
Park Chung Hee (Hangul: 박정희; Hanja: 朴正熙; 14 nëntor 1917 - 26 tetor 1979) ishte politikan dhe gjeneral koreano-jugor, i cili shërbeu si president i Republikës së Koreas nga viti 1963 deri në vdekjen e tij në vitin 1979. Ai u konsiderua një nga figurat më të ndeshmë dhe kontroversiale në historinë e Koreas moderne.
Park u lind në Gumi, një qytet i vogël në jug-lindje të Koreas, kur vendi ishte ende nën sundimin kolonial të Japonisë. Ai fillimisht u bë pjesëtar i ushtrisë japoneze, por më pas zhvilloi një karrierë të suksesshme ushtarake në Korenë e Lirë pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore. Pas goditjes së shtetit në vitin 1961, Park u bë kreu i qeverisë së përkohshme dhe më pas u zgjodh president i vendit në vitin 1963.
Si president, Park u përqendrua në transformimin ekonomik të Koreas Jugore, duke implementuar politika të forta industrializimi dhe modernizimi. Ai u bë arkitekti kryesor i "Mirëqënies së Rritjes" - një model ekonomik që lehtësoi ndërtimin e infrastrukturës, rritjen e sektorit industrial dhe rritjen e eksportit. Kjo politikë solli përparësi në rritjen ekonomike dhe vendosi bazat për zhvillimin e mëtejshëm të Koreas Jugore.
Megjithëse një pjesë e popullsisë i priti politikat e Parkut si një faktor që ndihmoi në rritjen e mirëqenies dhe modernizimin, ai gjithashtu u kritikua ashpër për abuzimet e të drejtave të njeriut dhe mungesën e lirisë politike. Ai zbatoi një regjim autoritar dhe censuronte mediat e pavarura dhe kundërshtarët politikë. Për shkak të këtyre treguesve, shumë njerëz ende i vlerësojnë Parkun si diktator.
Në vitin 1979, Park u vra në një sulm të brendshëm nga një ish-zyrtar i tij i sigurisë. Edhe pse mbetet një figura e kontestuar në historinë e Koreas Jugore, Park Chung Hee mbetet një personalitet i rëndësishëm në zhvillimin ekonomik dhe ndikimin politik të vendit.
Jeta e hershme dhe arsimi
Park u lind më 14 nëntor 1917, në Gumi, Gyeongsang Veriore, provincën e Gyeongsang Veriut, në Kore, nga prindërit Park Seong-bin dhe Baek Nam-ui. Ai ishte më i vogli nga pesë vëllezërit dhe dy motrat në një familje të varfër Yangban.
Historiani Kyung Moon Hwang e përshkroi Parkun e ri si "i talentuar dhe ambicioz"; hero i fëmijërisë së Parkut ishte Napoleoni. Sipas njerëzve që e njihnin Parkun si fëmijë, ai nuk e pëlqente idenë e rritjes në fshatrat e Koreas dhe shpesh shprehte dëshirën për të "ikur" nga fshati koreano. Si një person që rritesh nën sundimin japonez, Park shpesh shprehte admirimin për modernizimin e shpejtë të Japonisë pas Restaurimit Meiji të vitit 1867 dhe për Bushido, kodin ushtarak japonez. citation needed
Si një i ri, ai fitoi pranim në një shkollë mësimi në Daegu dhe punoi si mësues në Mungyeong-eup pas diplomimit në shkollën e mesme, por raportohet se ishte një student shumë i zakonshëm. Parku ambicioz vendosi të hyjë në Akademinë Ushtarake të Ushtrisë së Mançukuos në Changchun me ndihmën e Kolonelit Arikawa, një instruktor ushtrie në shkollën mësimi në Daegu, i cili u impresionua nga ambiciet ushtarake të Parkut. Gjatë kohës së tij atje, ai merr emrin japonez dhe diplomohet i pari në klasën e tij në vitin 1942, duke u njohur si një oficer i talentuar nga instruktorët e tij japonezë, të cilët e rekomanduan atë për studime të mëtejshme në Akademinë Ushtarake të Ushtrisë Japoneze Imperiale në Japoni.
Talentet e tij si oficer u njohën shpejt dhe ai ishte një ndër shumë koreanët që u lejua të merrnin pjesë në Akademinë Ushtarake të Ushtrisë Japoneze Imperiale pranë Tokios. Më pas, ai u dërgua në një regiment ushtarak japonez në Mançuri dhe shërbeu atje deri në dorëzimin e Japonisë në fund të Luftës së Dytë Botërore.
Në Manchukuo
Park me studentët e tjerë në Akademinë Ushtarake Changchun Pas diplomimit si i pesti në klasën e vitit 1944, Park u bë kapiten në ushtrinë e Manchukuos, një shtet kukull japonez, dhe shërbeu gjatë fazave përfundimtare të Luftës së Dytë Botërore si ndihmës i një komandanti regimental.
Kthimi në Kore
Park si gjeneral brigade i Koreas Jugore në vitin 1957 Park u kthye në Kore pas luftës dhe u regjistrua në Akademinë Ushtarake të Koreas. Ai diplomoi në klasën e dytë të vitit 1946 (një nga shokët e klasës ishte Kim Jae-gyu, mik i tij ngushtë dhe më pas vrasës) dhe u bë oficer në ushtrinë e konshtabularisë nën Qeverinë Ushtarake Amerikane në Koren Jugore. Qeveria e re e Koreas Jugore, nën drejtimin e Syngman Rhees, arrestoi Parkun në nëntor të vitit 1948 me akuza se ai drejtonte një qelizë komuniste në konshtabularinë koreane. Park më pas dënua me vdekje nga një gjykatë ushtarake, por dënimi i tij u zvogëlua nga Rhee me ndihmën e disa oficerëve të lartë ushtarakë koreanë.6 Edhe pse Park ishte anëtar i Partisë së Punëtorëve të Koreas Jugore, akuza lidhur me pjesëmarrjen e tij në një qelizë ushtarake kurrë nuk u vërtetuan.1 Megjithatë, ai u detyrua të largohet nga ushtria. Duke punuar në ushtri si asistent civil pa pagesë, ai hasi në klasën e tetë të Akademisë Ushtarake të Koreas (e diplomuar në vitin 1950), në të cilën ishte Kim Jong-pil, dhe kjo klasë specifike më vonë shërbente si rrështkëmba e goditjes së 16 majit. Direkt pas fillimit të Luftës së Koreas dhe me ndihmën e Paik Sun-Yup, Parku u kthye në shërbim aktiv si major në Ushtrinë e Koreas Jugore. Ai u promovua në gjeneral majors në shtator të vitit 1950 dhe në gjeneral kolonel në prill të vitit 1951. Si gjeneral kolonel, Park ishte zëvendësdrejtor i Burot të Inteligjencës së Shtabit të Ushtrisë në vitin 1952 përpara se të kalonte në artileri dhe komandoi Korpsin e Artalierisë II dhe III gjatë luftës.611 Kur lufta përfundoi në vitin 1953, Park ishte ngritur si gjeneral brigade. Pas nënshkrimit të Marrëveshjes së Armëpushimit Koreane, Park u zgjodh për gjashtë muaj trajnim në Fort Sill në Shtetet e Bashkuara. parapamje|213x213px|Park Chung Hee në vitin 1937
Pas kthimit në Kore, Park shpejt ngjit në hierarkinë ushtarake. Ai ishte drejtor i Shkollës së Artilerisë së Ushtrisë dhe komandoi Divizionet e 5-të dhe 7-të të ushtrisë së Koreas Jugore përpara promovimit të tij në gjeneral majors në vitin 1958. Më pas, Parku u emërua Krye i Stafit të Ushtrisë së Parë dhe u bë kreu i Komandës së Distrikteve të 1-të dhe 6-të koreane, që i dha përgjegjësinë për mbrojtjen e Seulit.6 Në vitin 1960, Park u bë komandant i Komandës së Logjistikës së Busanit para se të bëhej Krye i Stafit të Operacioneve të Ushtrisë së Koreas Jugore dhe zëvendëskomandant i Ushtrisë së Dytë. Kështu, ai ishte një nga figura më të fuqishme dhe të ndeshmë në ushtri.
Ngjitja në pushtet
Në 26 prill 1960, Syngman Rhee, Presidenti i parë autoritar i Koreas Jugore, u detyrua të largohej nga detyra dhe në mërgim pas lëvizjes së 19 prillit, një ngritje e drejtuar nga studentët. Një qeveri demokratike e re mori detyrën më 13 gusht 1960. Megjithatë, kjo ishte një periudhë e shkurtër e sundimit parlamentar në Koren Jugore. Yun Bo-seon ishte një president simbolik, ndërsa pushteti real ishte tek Kryeministri Chang Myon. Problemet filluan menjëherë sepse asnjëri prej tyre nuk mund të siguronte besnikëri nga ndonjë shumicë e Partisë Demokratike ose të arrinte marrëveshje në lidhje me përbërjen e kabinetit. Kryeministri Chang përpiqej të mbante koalicionin tërheqës duke bërë rishpërndarjen e pozitave të kabinetit tre herë brenda pesë muajve.
Ndërkohë, qeveria e re u kap në mes një ekonomie që vuante për shkak të një dekade keqmenaxhimi dhe korrupsioni nën presidencën e Rhee dhe studentëve që kishin nxitur rrëzimin e Rhees. Protestuesit mbushnin rrugët dhe bënin shumë kërkesa për reforma politike dhe ekonomike. Siguria publike kishte përkeqësuar ndërsa publiku nuk besonte policinë, që ishte gjatë kohës nën kontrollin e qeverisë së Rhees, dhe Partia Demokratike e sunduese humbi mbështetjen e publikut pas luftës së gjatë në fashat e saj.
Në këtë sfond të pandarësisë sociale dhe ndarjes, Gjeneral Major Park formoi Komitetin Revolucionar Ushtarak. Kur zbuloi se do të lirohej brenda disa muajve të ardhshëm, ai e shpejtoi planin e Komitetit. Ai drejtoi një goditje ushtarake më 16 maj 1961, e cila formalisht drejtohej nga Krye i Shtabit të Ushtrisë Chang Do-yong pas ikjes së tij në ditën e fillimit. Goditja ushtarake bëri të paaftë qeverinë e zgjedhur demokratikisht të Presidentit Yun, duke përfunduar Republikën e Dytë.