cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Republika Popullore e Rumanisë
Republika Socialiste e Rumanisë (rumanisht: Republica Socialistă România, RSR) ishte një shtet socialist njëpartiak marksiste-leninist që ekzistonte zyrtarisht në Rumani nga viti 1947 deri më 1989. Nga 1947 deri në 1965, shteti njihej si Republika Popullore Rumune (Republica Populară Romînă, RPR). Vendi ishte një shtet i Bllokut Lindor dhe një anëtar i Paktit të Varshavës me një rol dominues për Partinë Komuniste Rumune të sanksionuar në kushtetutat e saj. Gjeografikisht, RSR kufizohej nga Deti i Zi në lindje, Bashkimi Sovjetik (përmes republikave sovjetike të Ukrainës dhe Moldavisë) në veri dhe lindje, Hungaria dhe Jugosllavia (nëpërmjet RS Serbisë) në perëndim dhe Bullgaria në jug.
Me përfundimin e Luftës së Dytë Botërore, Rumania, një ish-anëtar i Boshtit që kishte përmbysur Boshtin, u pushtua nga Bashkimi Sovjetik si përfaqësuesi i vetëm i Aleatëve. Më 6 mars 1945, pas demonstratave masive nga simpatizantët komunistë dhe presionit politik nga përfaqësuesi sovjetik i Komisionit të Kontrollit Aleat, u vendos një qeveri e re pro-sovjetike që përfshinte anëtarë të Partisë së Punëtorëve Rumune të jashtëligjshme më parë. Gradualisht, më shumë anëtarë të Partisë së Punëtorëve dhe partive të lidhura me komunistët fituan kontrollin e administratës dhe udhëheqësit politikë të paraluftës u eliminuan vazhdimisht nga jeta politike. Në dhjetor 1947, Mbreti Michael I u detyrua të abdikonte dhe u shpall Republika Popullore e Rumanisë.
Në fillim, burimet e pakta të pasluftës të Rumanisë u shteruan nga "SovRomët", kompanitë e reja sovjeto-rumune të përjashtuara nga taksat që lejuan Bashkimin Sovjetik të kontrollonte burimet kryesore të të ardhurave të Rumanisë. Një tjetër ikje ishin dëmshpërblimet e luftës që iu paguan Bashkimit Sovjetik. Megjithatë, gjatë viteve 1950, qeveria komuniste e Rumanisë filloi të pretendonte më shumë pavarësi, duke çuar, për shembull, në tërheqjen e të gjitha trupave sovjetike nga Rumania deri në vitin 1958. Në përgjithësi, nga vitet 1950 deri në vitet 1970, vendi shfaqi ritme të larta të rritjes ekonomike dhe përmirësime të konsiderueshme në vdekshmërinë foshnjore, jetëgjatësinë, shkrim-leximin, urbanizimin dhe të drejtat e grave, por më pas ngeci në vitet 1980.
Në vitet 1960 dhe 1970, Nikolai Çaushesku u bë Sekretar i Përgjithshëm i Partisë Komuniste (1965), Kryetar i Këshillit të Shtetit (1967) dhe roli i sapokrijuar i Presidentit më 1974. Denoncimi i Çausheskut për pushtimin sovjetik të Çekosllovakisë më 1968 dhe relaksimi në shtypjen e brendshme çoi në një imazh pozitiv si në shtëpi ashtu edhe në Perëndim. Megjithatë, rritja e shpejtë ekonomike e nxitur pjesërisht nga kreditë e huaja gradualisht i la vendin një shtrëngimi dhe represioni politik që çoi në rënien e dhunshme të qeverisë së tij totalitare në dhjetor 1989.
Shumë njerëz u ekzekutuan ose vdiqën në paraburgim gjatë ekzistencës së Rumanisë komuniste, shumica gjatë epokës staliniste të viteve 1950. Ndërsa ekzekutimet gjyqësore midis 1945 dhe 1964 numëronin 137, vdekjet në paraburgim vlerësohen në dhjetëra ose qindra mijëra. Të tjerët u arrestuan për arsye politike, ekonomike ose të tjera dhe pësuan burgim ose tortura.
Coslada
Coslada është një komunë në Spanjë, e vendosur në provincën Madrid, në komunitetin autonom të Madrid-it. Coslada ka 91,861 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 12 km2.
Qarku La Roche-sur-Yon
Qarku La Roche-sur-Yon është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Vendée.
Murthi
Murth është një fshat në Bashkinë Tiranë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Batilly, Orne
Batilly është një komunë në Francë. Batilly bën pjesë në departamentin Orne të rajonit Basse-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 169 banorë dhe sipërfaqe 8.99 km².
Abdul Kalam
Abdul Kalam ose emri i plotë i tij Avul Pakir Jainulabdeen Abdul Kalam 15 tetor 1931 – 27 korrik 2015) ishte një shkencëtar indian i hapësirës ajrore dhe burrë shteti që shërbeu si presidenti i 11-të i Indisë nga 2002 deri në 2007. Ai lindi dhe u rrit në Rameswaram, Tamil Nadu dhe studioi fizikë dhe inxhinieri të hapësirës ajrore . Ai i kaloi katër dekadat e ardhshme si shkencëtar dhe administrator i shkencës, kryesisht në Organizatën e Kërkimit dhe Zhvillimit të Mbrojtjes (DRDO) dhe Organizatës Indiane të Kërkimit Hapësinor (ISRO) dhe ishte ngushtë i përfshirë në programin civil të hapësirës së Indisë dhe përpjekjet për zhvillimin e raketave ushtarake. Kështu, ai u bë i njohur si Njeriu i Raketave të Indisë për punën e tij në zhvillimin e teknologjisë së raketave balistike dhe mjeteve lëshuese .  Ai gjithashtu luajti një rol kryesor organizativ, teknik dhe politik në testet bërthamore të Indisë Pokhran-II në 1998, i pari që nga testi origjinal bërthamor nga India në 1974.
Abdul Kalam u zgjodh si presidenti i 11-të i Indisë në 2002 me mbështetjen e Partisë Bharatiya Janata në pushtet dhe Kongresit Kombëtar Indian të atëhershëm opozitës. I referuar gjerësisht si " Presidenti i Popullit ", ai u kthye në jetën e tij civile të arsimit, shkrimit dhe shërbimit publik pas një mandati të vetëm. Ai ishte një marrës i disa çmimeve prestigjioze, duke përfshirë Bharat Ratna, nderi më i lartë civil i Indisë.
Ndërsa mbante një leksion në Institutin Indian të Menaxhimit Shillong, Kalam u rrëzua dhe vdiq nga një arrest i dukshëm kardiak më 27 korrik 2015, në moshën 83 vjeçare Mijëra, duke përfshirë personalitete të nivelit kombëtar, morën pjesë në ceremoninë mortore të mbajtur në qytetin e tij të lindjes, Rameswaram, ku u varros me nderime të plota shtetërore.
George Boole
"Nuk ka metodë të përgjithshme për zgjidhjen e pyetjeve, në teorinë e probabilitetit mund të vërtetohet që nuk ka në mënyrë eksplicite nuk mund të njihet, jo vetëm bazat e veçanta numerike të shkencës, por edhe ligjet universale të mendimit të cilat janë baza e të gjithë arsyetimit, dhe të cilat, çfarëdo ato mund të jenë në thelbin e tyre, të paktën në formën e tyre janë matematikore."
Jeta e hershme
Boole ishte lindur në Lincolnshire, Angli. Babai i tij, John Boole (1779–1848), ishte tregtar në Lincoln ku dhe i dha dhe atij mësime. Ai ishte edukuar deri në shkollën fillore, por pak më vonë mori mësim formal dhe akademik. William Brooke, një shitës librash në Linkoln, mund ta ketë ndihmuar me gjuhën Latine.Ai mësoi vetë gjuhët moderne. Në moshën 16 vjeçare Boole u bë ai që siguronte bukën në shtëpi pë prinderit dhe motrat dhe vëllezërit e tij, duke dhënë mesim si i ri në Doncaster në  shkollën Heigham. Ai mësoi shpejt në Liverpul.
Profesor tek Krok
Statusi i Boole-anit si matematicen u njoh nga takimi i tij i parë në 1849 si profesori i pare matematikan tek Kollegji Queen në Krok të Iralndës. Ai atje takoi bashkëshorten e tij të ardhshme, Mary Everest, në 1850 kur ajo po takonte xhaxhain e saj John Ryall që ishte profesor i Greqishtes. Ata u martuan disa vite më vonë Ai mbajti lidhjen e tij me Lincoln, duke punuar atje me E.R Larken në një fushatë për të reduktuar prostitucionin.
Vdekja
Në vitin 1864, Boole ecte dy milje në shi dhe jepte leksione veshur me rrobat  lagura. Ai u sëmurë shpejt, duke zhvilluar ethe të rënda dhe temperature të lartë. Gjendja Boole u përkeqësua dhe më 8 dhjetor 1864, ai vdiq nga ethet e shkaktuar rrjedhje pleurale(sëmundje e mushkërive). thumb|Varri i Boole, Kork, Ireland. thumb|Xham i pikturuar në Lincoln Cathedral dedikuar George Boole.
Trashëgimi
Algjebra Booleane iu vu emri sipas tij, ashtu sic është dhe krateri Boole në hënë. Fjala kyçe Bool është gjithashtu një tip të dhëne në shumë gjuhë programimi si Pascal apo Java.
Tigel makina
thumb|300px|Tigel makina e tipit Heidelberg Tigel makina, është makinë e shtypit e cila bënë pjesë në shtypin e lartë. Mënyra e shtypit është pllaka në pllakë. Pllaka e parë është pllaka bazë, në të cilën montohet Forma e shtypit, ndërsa pllaka e dytë është pllaka e shtypit.
Me Tigel makinë, përveç shtypit mund të punohen edhe këto operacione: Bigimi, Shtancimi dhe Numeracioni.
Arkitektura Indo-Saraçene
Indo-Saraçeniku
Bashkimi i stileve të ndryshme arkitekturore ishte provuar më parë gjatë periudhave turke, të Sulltanatit të Delhit dhe Mogule. Pushtimet turke dhe mogule në nënkontinentin indian, futën koncepte të reja në arkitekturën e pasur të Indisë. Stili mbizotërues i arkitekturës ishte trabeacioni, që përdorte kolona, trarë dhe arkitrarë. Pushtuesit turq sollën stilin e harkuar të ndërtimit, me harqet dhe qemerët e tij, që lulëzuan nën patronazhin mogul dhe nga përfshirja e elementeve të arkitekturës indiane, veçanërisht Arkitekturën e tempujve hindu të Arkitekturës tempullore të Raxhastanit Ndikimet vendore çuan gjithashtu në 'rende' të ndryshme të stilit Indo-Islamik. Pas shpërbërjes së Sulltanatit turk të Delhit, sunduesit e shteteve të veçanta vendosën sundimin e tyre dhe kështu stilet e tyre të veçanta arkitekturore, që u ndikuan fortësisht nga stilet vendore. Shembujt e këtyre stileve janë shkollat 'Bengaleze' dhe e 'Guxharatase'. Motive si chhajja (një strehë për hije ose strehë e vendosur mbi kllapa konsujsh dhe e dalë nga muret), kllapat e konsujve me dekorime të pasura të skalitura (të përshkruara si varëse stalaktite), ballkonet, kioskat ose chhatrit dhe minaret ishin karakteristike të stilit arkitekturor Mogul, që u bë një trashëgimi jetëgjatë e afësisht katër shekujve të sundimit Mogul.
Stili Mogul
Stili Mogul ishte konceptuar nga Akbari i Madh, perandori i tretë Mogul dhe gjithashtu arkitekt i Perandorisë Mogule. Ky stil "Akbari" ishte një amalgam e stileve të mëhershëm Timurid, Persian vendas indian. Ky stil u konsolidua më tej nga nipi i tij dhe ndjekësi entuziast i arkitekturës, Shah Jahani. Disa nga trashëgimitë arkitekturore më domethënëse të periudhës mogule janë Varri i Humayunit, Taxh Mahali, Fortesat e Agras dhe Lahores, qyteti i Fatehpur Sikrit dhe Varri i Akbarit.
Rënia e ringjallja
Shah Jahani u pasua nga djali i tij puritan, Aurangzeb, që nuk kishte parapëlqim për artin dhe arkitekturën. Si rezultat, arkitektura Mogule vuajti, me të gjithë artizanët që mërguan për të punuar nën patronazhin e sunduesve vendorë. Pa projekte madhore arkitekturore të ndërmarra, stili mogul ra me shpejtësi. Kjo rënie ishte e dukshme në ndërtesa si Bibi Ka Maqbara, e ndërtuar nga Azam Shahu, djali i Aurangzebit. Megjithatë, sunduesit vendorë e përqafuan shpejt stilin, pasi ata e kishin imituar atë gjatë mbretërimve përkatëse të Jahangirit dhe Shah Jahanit. Mrekullia e fundit arkitekturore e prodhuar gjatë kësaj periudhe të paqëndrueshme të sundimit Mogul është Varri i Safdarjungut, mauzoleum për Nawabin e dytë të Awadhit, Safdarjung. Nga fillimi i shekullit të XIX, britanikët i kishin bërë virtualisht të tyrit mjeshtrit e nënkontinentit indian. Në vitin 1803, kontrolli i tyre u forcua më tej me mundjen e Marathëve nën Daulatrao Scindian. Ata e legjitimuan sundimin e tyre duke marr perandorin e atëhershëm të dobët Mogul, Shah Alamin II nën mbrojtjen e tyre dhe duke sunduar nëpërmjet tij. Megjithatë, pushteti i tyre ishte akoma i sfiduar kur në vitin 1857, ushtarët indianë në angazhimin e tyre, bashkë me princat rrebelë dolën në rrebelim të hapur, që u njoh si Revolta e 1857-ës. Megjithatë, kjo kryengritje u nënshtrua që në fillim dhe u shtyp nga britanikët me ashpërsi, duke shënuar fundin e Perandorisë Mogule. Menjëherë më pas, ata u lëshuan në vandalizëm të lirë, duke shkatërruar një sasi domethënëse ndërtesash në Fortesën e Kuqe (rezidenca e Perandorisë së sapo zhdukur Mogule) dhe duke i zëvendësuar ato me barraka të larta dhe jo shumë mbresëlënëse. Ajo ishte përpjekja e parë drejt fshirjes së trashëgimisë arkitekturore të Mogulve. Megjithatë, për të parathënë periudhën e re, "Raxhi" britanik, do të themelonte një traditë të re arkitekturore. Në këtë mënyrë ata soditën një martesë midis stileve ekzistuese të Indisë me stilet e importuara nga perëndimi, si Arkitektura Neo-Gotike (me nënstilet e tij të Gotikut Francez, Veneciano-Mauritan etj.), Neoklasike dhe Art Deco, Gotiku edhe më tepër pasi filozofia e tij e dizajnit ishte e prirur drejt shkallës së madhe (siç duket në ndërtesa si Taj hotel). Duke bërë këtë ata mbanin elementet e Arkitekturës Britanike dhe Evropiane, ndërsa i shtonin karakteristika indiane; kjo, së bashku me lejimin nga britanikët e disa principatave rajonale indiane për të qëndruar në pushtet, bëri që prania e tyre të ishte më e "prekshme" për indianët. Britatikët u përpoqën ta përfshinin të kaluarën e Azisë Jugore brenda ndërtesave të tyre dhe kështu ta paraqisnin Sundimin Britanik si legjitim, ndërsa në të njëjtën kohë ndërtonin një rrjet modern hekurudhor, kolegje dhe gjykata.
Stili jashtë Indisë
Stili arkitekturor u eksportua në Malayan Britanike (Malajzia e sotme gadishullore) nëpërmjet inxhinierëve dhe arkitektëve britanikë të ndikuar nga stilet Indo-Saracene në Indinë Britanike. Gjatë projektimit të zyrave qeveritare për qeverinë e shtetit të Selangorit në Kuala Lumpur në fundin e shekullit të XIX, Charles Edwin Spooner, inxhinieri i atëhershëm shtetëror i Departamentit të Punëve Publike, favorizoi një stil "Mahometan" mbi Neoklasikun për të pasqyruar ndikimin islamik në rajon, duke instruktuar arkitektin Arthur Charles Alfred Norman, me ndihmën e mëtejshme të R. A. J. Bidwellit, për të ridizenjuar ndërtesën. Duke shërbyer paraprakisht në Indinë Veriore, Norman dhe Bidwell përfshinë elemente të ndryshme të arkitekturës Indo-Saraçene në ndërtesë. Deri në përfundim në vitin 1897, zyrat e qeverisë (tani të njohura si Ndërtesat e Sultan Abdul Samadit), që më vonë do të bujtnin administratën e Shteteve Federale Malay dhe departamente të ndryshme të pas pavarësisë, u bënë një nga shembujt më të hershëm të arkitekturës Indo-Saraçene në Malaya. Ndërtimi i saj frysmëzoi ndërtesa të tjera civile në afërsi për tu ndërtuar në një stil të ngjashëm, ndërsa një grusht ndërtesash tregëtare në Malaya njihen se kanë adoptuar gjithashtu disa elemente të stilit. Stili u favorizua gjithashtu si një nga disa të adoptuar nga arkitektët britanikë në lidhje me xhamitë Malayane pasi ata nuk e ndjenin nevojën për të pranuar me përpikmëri trashëgiminë dhe traditën kulturore Malayëve, që mbeti e shquar në shoqërinë Malayane dhe myslimanët por i mungonin mjetet për të projektuar ndërtesa në shkallë të madhe; si Xhamia Jamek ashtu dhe Xhamia Ubudiah nga Arthur Benison Hubback janë shembuj të xhamive që rezultuan nga ky kombinim. Ndërsa popullariteti i saj u kufizua nga vitet 1890 deri në vitet 1910, stili ka frymëzuar dizajne për ndërtesa të reja qeveritare nga fundi i shekullit të XX dhe fillimi i atij të XXI, si janë shumë ndërtesa publike në Putrajaya.
Qarku Saint-Dié-des-Vosges
Qarku Saint-Dié-des-Vosges është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Vosgos.
Hønefoss BK
Hønefoss Ballklubb është klub futbollistik norvegjezë prej Hønefoss. Klubi u themelua më 4 shkurt 1895. Në sezonin 2011, klubi fitoi OBOS-ligaen, një pikë më shumë se Sandnes Ulf. Në sezonin e dytë në Eliteserien, skuadra ka qenë më mirë se në vitin 2010 dhe pas pesë ndeshjeve, skuadra pati dy fitore dhe tre barazime dhe ishte në vendin e pestë në tabelë.
Lojtarët
''Sipas 12 prillit 2016. ''
Batilly-en-Gâtinais
Batilly-en-Gâtinais është një komunë në Francë. Batilly-en-Gâtinais bën pjesë në departamentin Loiret të rajonit Centre. Komuna ka një popullsi prej 402 banorë dhe sipërfaqe 10.32 km².
Ndërmjetës
Ndërmjetës është një fshat në komunën Prezë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë. Është fshati më i vogël i komunës Prezë por më i bukuri nga 7 fshatrat e tij. Rrethohet nga 2 lumenj dhe ka vetëm 1 dalje. Banorët e tij janë shumë mikpritës dhe të thjeshtë
Qarku Saint-Dizier
Qarku Saint-Dizier është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Haute-Marne.
Herbeuval
Herbeuval është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Herbeuval ka një popullsi prej 106 banorë dhe sipërfaqe 7.4 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
Dita Ndërkombëtare e Studentëve
Dita Ndërkombëtare e Studentëve është një festë ndërkombëtare e komunitetit studentor, që mbahet çdo vit më 17 nëntor. Fillimisht duke përkujtuar universitetet çeke të cilat u sulmuan nga nazistët në vitin 1939 dhe studentët që më pas u vranë dhe u dërguan në kampe përqendrimi, tani është shënuar nga një numër universitetesh, ndonjëherë në një ditë tjetër përveç 17 nëntorit, si një festë jopolitike e multikulturalizmi i studentëve të tyre ndërkombëtarë.
Origjina
Data përkujton përvjetorin e sulmit nazist të vitit 1939 në Universitetin e Pragës pas demonstratave kundër pushtimit gjerman të Çekosllovakisë dhe vrasjeve të Jan Opletal dhe punëtorit Václav Sedláček. Nazistët mblodhën studentët, vranë nëntë udhëheqës studentë dhe dërguan mbi 1200 studentë në kampet e përqendrimit, kryesisht në Sachsenhausen. Ata mbyllën më pas të gjitha universitetet dhe kolegjet çeke. Në këtë kohë, Çekosllovakia nuk ekzistonte më, pasi ishte ndarë në Protektoratin e Bohemisë dhe Moravisë dhe në Republikën Sllovake nën një qeveri kukull fashiste.
Në fund të vitit 1939, autoritetet naziste në Protektoratin e Bohemisë dhe Moravisë shtypën një demonstratë në Pragë të mbajtur nga studentët e Fakultetit të Mjekësisë të Universitetit Charles. Demonstrata u mbajt më 28 tetor për të përkujtuar përvjetorin e pavarësisë së Republikës Çekosllovake (1918). Gjatë kësaj demonstrate u qëllua studenti Jan Opletal, i cili më vonë vdiq nga plagët e marra më 11 nëntor. Më 15 nëntor trupi i tij ishte menduar të transportohej nga Praga në shtëpinë e tij në Moravia. Kortezhi i tij funeral përbëhej nga mijëra studentë, të cilët e kthyen ngjarjen në një demonstratë antinaziste. Megjithatë, autoritetet naziste morën masa drastike si kundërpërgjigje, duke mbyllur të gjitha institucionet çeke të arsimit të lartë, duke arrestuar më shumë se 1200 studentë, të cilët më pas u dërguan në kampe përqendrimi, duke ekzekutuar nëntë studentë dhe profesorë pa gjyq më 17 nëntor. Historianët spekulojnë se nazistët dhanë leje për procesionin funeral duke pritur tashmë një rezultat të dhunshëm, në mënyrë që ta përdorin atë si një pretekst për mbylljen e universiteteve dhe spastrimin e disidentëve antifashistë.
Një ide fillestare për të përkujtuar mizoritë e shkaktuara mbi studentët në Çekosllovakinë e pushtuar nga gjermanët u diskutua midis trupave të Ushtrisë Çekosllovake në Angli në vitin 1940. Një grup i vogël ushtarësh, ish-zyrtarë të zgjedhur studentësh, vendosën të rinovonin Shoqatën Qendrore të Studentëve Çekosllovakë (USCS), e cila ishte shpërbërë nga Protektorati Gjerman në Çekosllovaki. Ideja e përkujtimit të tragjedisë së 17 Nëntorit u diskutua me Unionin Kombëtar Britanik të Studentëve të Anglisë dhe Uellsit dhe studentë të tjerë të huaj që luftonin nazistët nga Anglia. Me mbështetjen e Edvard Beneš, Presidentit në Mërgim të Çekosllovakisë, USCS u rithemelua në Londër më 17 nëntor 1940, një vit pas ngjarjeve në universitetet çeke, me anëtarët e mëposhtëm:
Historia
Në vitin 1989, liderët e pavarur studentorë së bashku me Unionin Socialist të Rinisë (SSM/SZM) organizuan një demonstratë masive për të përkujtuar Ditën Ndërkombëtare të Studentëve. Studentët e përdorën këtë ngjarje të 50-vjetorit për të shprehur pakënaqësinë e tyre ndaj Partisë Komuniste të Çekosllovakisë në pushtet. Në mbrëmje, ajo që kishte filluar si një ngjarje paqësore përkujtimore u shndërrua në dhunë, me shumë pjesëmarrës të rrahur brutalisht nga policia e trazirave, beretat e kuqe dhe anëtarë të tjerë të agjencive të zbatimit të ligjit. Në këtë demonstratë morën pjesë rreth 15 mijë njerëz. I vetmi person i mbetur i shtrirë aty ku ndodhën rrahjet mendohej se ishte trupi i një studenti, por në fakt rezultoi se ishte agjent i fshehtë. Thashethemet se një student kishte vdekur për shkak të brutalitetit të policisë shkaktoi veprime të mëtejshme; po atë natë, studentët dhe aktorët e teatrit ranë dakord për të hyrë në grevë. Ngjarjet e lidhura me Ditën Ndërkombëtare të Studentëve të 17 Nëntorit 1989 ndihmuan në ndezjen e Revolucionit Kadife në Çekosllovaki. Dita e Luftës për Liri dhe Demokraci sot festohet si festë zyrtare si në Republikën Çeke (që nga viti 2000, pas një fushate të Dhomës së Studentëve Çeke të Këshillit të Institucioneve të Arsimit të Lartë ) dhe në Sllovaki.
Pas rënies së Murit të Berlinit dhe krizës që rezultoi brenda Unionit Ndërkombëtar të Studentëve, festimet për 17 Nëntorin u mbajtën vetëm në disa vende pa ndonjë koordinim ndërkombëtar. Gjatë Forumit Social Botëror të mbajtur në Mumbai, Indi, në vitin 2004, disa sindikata studentore ndërkombëtare si Organizata e Studentëve të Karaibeve dhe Amerikës Latine (OCLAE) dhe disa sindikata kombëtare si Unioni Italian degli Studenti vendosën të rinisnin datën dhe për të thirrur për një demonstratë globale më 17 nëntor 2004. Lëvizjet studentore në shumë vende u mobilizuan përsëri atë vit dhe vazhduan të respektonin Ditën Ndërkombëtare të Studentëve në vitet në vijim me mbështetjen e Byrosë Organizative të Unioneve Studentore të Shkollave Evropiane (OBESSU) dhe Bashkimit Evropian të Studentëve (ESU).
Në vitin 2009, në 70-vjetorin e 17 Nëntorit 1939, OBESSU dhe ESU promovuan një sërë nismash në të gjithë Evropën për të përkujtuar këtë datë. Një aktivitet u mbajt nga data 16 deri më 18 nëntor në Universitetin e Brukselit, duke u fokusuar në historinë e lëvizjes studentore dhe rolin e saj në promovimin e qytetarisë aktive kundër regjimeve autoritare, dhe pasuar nga një asamble që diskutoi rolin e sindikatave studentore sot dhe nevojën. për njohjen e një Karte Evropiane për të Drejtat e Studentëve. Konferenca mblodhi rreth 100 studentë që përfaqësonin studentë kombëtarë dhe sindikata studentore nga mbi 29 vende evropiane, si dhe disa delegacione ndërkombëtare.
Cikloneve
Për shkak se Evropa ka formën e një gadishulli të madh, dhe se është e hapur ndaj Oqeanit Atlantik, Detit Mesdhe, Oqeanit të Ngrirë të Veriut dhe ultësirës Siberiane, pjesët e sajë rrahën nga masat ajrore të lagështa të Atlantikut, të ngrohta të Mesdheut dhe të ftohta nga pjesët kontinentale të BSHP-së.
Moti mbi kontinentin e Evropës varet nga lëvizja e cikloneve dhe anticikloneve. Ciklonet krijohen rreth Islandës dhe duke lëvizur në drejtim të kontinentit sjellin shi, borë, mjegull, erë. Anticiklonet gjatë verës krijohen mbi ishujt Azore në oqeanin Atlantik dukesjellë kohe të ngrohtë dhe dimrit në Siberi kur shkaktojnë kohë të ftohtë e me borë.
Veçori e përgjithshme klimës në Evropës është rritja e temperaturës prej veriut kah jugu dhe prej perëndimit kah lindja, ndërsa reshjet zvogëlohen në drejtim te lindjes dhe jugut. Gjatë dimrit temperaturat rriten duke shkuar kah jugu dhe perëndimi. Sasia e reshjeve në perëndim është rreth 2000 mm, ndërsa Ultësira Lindore 400–600 mm.
Grażyna Bacewicz
Jeta
Bacewicz lindi në 1909 në Łódź, Poloni. Babai i saj, si dhe vëllai i saj Vytautas (gjithashtu kompozitor), identifikoheshin si lituanezë dhe përdornin mbiemrin Bacevičius; ndërsa vëllai tjetër Kiejstut identifikohej si polak. Babai i saj, Wincenty Bacewicz, i dha Grażyna-s e mësimet e para në piano dhe violinë. Në vitin 1928 ajo filloi të studionte në Konservatorin e Varshavës ku mori leksione violine nga Józef Jarzębski dhe pianoje nga Józef Turczyński, si dhe kompozim nga Kazimierz Sikorski. Grazyna u diplomua në vitin 1932 si violiniste dhe kompozitore (. Ajo vazhdoi shkollimin e saj në Paris, duke marrë bursë nga Ignacy Jan Paderewski që të merrte pjesë në École Normale de Musique(, dhe studioi në 1932-33 me Nadia Boulanger (kompozim) dhe André Touret (violinë). Shkoi shkurtimisht në Poloni për të dhënë mësim në Łódź, por u kthye në Paris në vitin 1934 që të studionte me violinistin hungarez Carl Flesch (.
Bacewicz i dedikoi kohë edhe jetës familjare. Ajo u martua në vitin 1936, dhe lindi një vajzë, Alina Biernacka, piktore e njohur. Pas kryengritjes së Varshavës të dyja ikën nga qyteti i shkatërruar dhe u vendosën përkohësisht në Lublin(.
Pas luftës, Bacewicz zuri pozitën e profesoreshës në Konservatorin Shtetëror të Muzikës në Łódź. Në këtë kohë ajo kishte zhvendosur aktivitetin e saj muzikor drejt kompozimit, e joshur nga çmimet dhe honoraret e shumta. Kompozimi më në fund u bë profesioni i saj i vetëm qysh prej vitit 1954, vit në të cilin ajo pësoi lëndime të rënda nga një një aksident me makinë (. Ajo vdiq në 1969 në Varshavë.
Kompozimet
Shumë nga kompozimet e saj kanë violinën për bazë. Mes e tyre ka shtatë koncerte për violinë, pesë sonata për violinë me piano, tre për violinë solo (duke përfshirë një të vitit 1929), një kuartet për katër violina, shtatë kuartete për tela, dhe dy kuintete për piano. Punët e saj orkestrale përfshijnë katër simfoni (1945, 1951, 1952 dhe 1953), një simfoni për tela (1946), dhe të dy simfoni më të hershme, tani të humbura.
Vorë Fshat
është një fshat në Njësinë administrative Vorë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Kreshnik Krasniqi
Karriera
Kreshniku luajti për herë të parë për Hønefoss kundër Nest-Sotra Fotball më 25 maj 2015. Ai ishte lojtari më i ri në skuadër i cili i kishte 14 vjetë.
Shqipëria gjatë Luftës së Parë Botërore
Shqipëria gjatë Luftës së Parë Botërore ishte një shtet i pavarur, pasi kishte fituar pavarësinë nga Perandoria Osmane, më 28 nëntor 1912, pas Luftës së Parë Ballkanike. Ajo u njoh nga Fuqitë e Mëdha si Principata e Shqipërisë, pasi Turqia hoqi dorë zyrtarisht nga të gjitha të drejtat e saj në maj të vitit 1913. Duke qenë një vend i ri në rrëshqitje, u shpërbë shpejt dhe vetëm pak muaj pas marrjes së pushtetit, sundimtari aristokrat gjerman., Princi Vidi, u detyrua të ikte. Pas shpërthimit të Luftës së Parë Botërore, anarkia pushtoi vendin teksa fiset dhe rajonet u rebeluan kundër sundimit qendror. Për të mbrojtur pakicën greke, kontrolli grek u vendos në rrethet jugore duke zëvendësuar njësitë Vorio Epirote duke filluar nga tetori 1914. Në përgjigje të kësaj, Italia, edhe pse zyrtarisht neutrale, dërgoi trupa në portin e Vlorës, ndërsa Serbia dhe Mali i Zi morën kontrollin e rajoneve veriore. Në 1915 Serbia u pushtua nga forcat e kombinuara gjermane, austro-hungareze dhe bullgare; ushtria serbe u tërhoq nëpër qafat malore të Shqipërisë veriore, drejt Adriatikut. Trupat italiane dëbuan grekët nga Shqipëria e Jugut dhe vunë nën kontrollin e tyre pothuajse të gjithë territorin shqiptar. Forcat austriake pushtuan në qershor 1916, forcat austro-hungareze mbetën në Shqipëri deri në fund të luftës kur një forcë shumëkombëshe aleate depërtoi dhe largoi ato në 1918.
Sfondi
Shqipëria ishte një shtet i krijuar vetëm pak vite para Luftës së Parë Botërore. Pas Luftërave Ballkanike, Serbia, Mali i Zi dhe Greqia pushtuan dhe pretenduan pjesë të Shqipërisë. U vendos që Vilhelmi i Vidit, një princ gjerman të bëhej udhëheqës i Principatës së re të Shqipërisë. Principata nën Princ Vidin u krijua më 21 shkurt 1914 dhe Princi mbërriti në Shqipëri në kryeqytetin e tij të përkohshëm të Durrësit më 7 mars 1914 së bashku me familjen mbretërore. Siguria e Shqipërisë do të mundësohej nga një xhandarmëri e komanduar nga oficerë holandezë. Brenda Shqipërisë ai quhej Mbreti Vilhelm; jashtë Shqipërisë, Princi Vilhelm.
Pjesa jugore e vendit, Epiri i Veriut, i cili kishte një minoritet grek, nuk pranoi të ishte pjesë e Shqipërisë dhe kur ushtarët grekë u larguan, u ngrit kundër Vidit. Nën presionin e fuqive të mëdha grekët u tërhoqën nga kërkesat e pavarësisë dhe negociatat u zhvilluan në ishullin e Korfuzit, ku më 17 maj 1914 përfaqësuesit shqiptarë dhe epirotët nënshkruan një marrëveshje të njohur si Protokolli i Korfuzit. Sipas kushteve të tij, Epiri i Veriut do të fitonte ekzistencë të plotë autonome (si një korpus separatum) nën sovranitetin nominal shqiptar të Princit Vilhelm. Marrëveshja e Protokollit u ratifikua nga përfaqësuesit e Fuqive të Mëdha në Athinë më 18 qershor dhe nga qeveria shqiptare më 23 qershor.
Lufta e Parë Botërore
Vetëm një muaj pas nënshkrimit të Protokollit të Korfuzit nga shqiptarët më 23 qershor 1914, shpërtheu lufta në Evropë. Duke filluar zyrtarisht më 28 korrik 1914, lufta e hodhi Shqipërinë në kaos.
Revolta dhe largimi i Princ Vidit
Një muaj pas marrjes së fronit më 7 mars, Mbreti Vilhelm mbërriti në kryeqytetin e tij të përkohshëm, Durrës dhe filloi të organizonte qeverinë e tij, duke emëruar Turhan Pashë Përmetin për të formuar kabinetin e parë shqiptar. Kryengritja myslimane në Shqipërinë e mesme ishte një nga faktorët që çoi në tërheqjen e Princit nga vendi dhe në rënien e të ashtuquajturës mbretëri gjashtëmujore në prag të Luftës së Parë Botërore. Ky kabinet i parë dominohej nga anëtarët e fisnikërisë (princi Esad Pashë Toptani, i mbrojtjes dhe i punëve të jashtme, princi Gjergj Adhamidhi bej Frashëri, financave dhe princi Aziz pasha Vrioni, bujqësia).
Mbretërimi i tij i shkurtër rezultoi i turbullt. Menjëherë pas mbërritjes së tij, në Shqipërinë qendrore shpërthyen revoltat e myslimanëve kundër Esad Pashës, dhe kundër dominimit të huaj. Ndërkohë, Greqia inkurajoi formimin e një "qeverie të përkohshme të Vorio-Epirit" në pjesën jugore të vendit. Megjithëse u arrit një marrëveshje për t'i dhënë të drejta shtesë minoritetit grek, Ushtria Helene pushtoi Shqipërinë e Jugut, përjashtuar Beratin dhe Korçën. Pozicioni i Vilhelmit u minua gjithashtu nga vetë zyrtarët e tij, veçanërisht nga vetë Esad Pasha, i cili pranoi para nga Italia për të financuar një revoltë dhe për të bërë një grusht shteti kundër Vilhelmit. Esad Pasha u arrestua më 19 maj 1914 dhe u gjykua për tradhti dhe u dënua me vdekje. Vetëm ndërhyrja e Italisë i shpëtoi jetën dhe u arratis në Itali në mërgim. Shpërthimi i Luftës së Parë Botërore paraqiti më shumë probleme për Princin Vilhelm pasi Austro-Hungaria kërkoi që ai të dërgonte ushtarë shqiptarë për të luftuar përkrah tyre. Kur ai refuzoi, duke përmendur neutralitetin e Shqipërisë në Traktatin e Londrës, shpërblimi që ai merrte iu ndërpre. Krerë të ndryshëm fisesh dhe kryekomandant të vetëquajtur lufte morën kontrollin e Shqipërisë qendrore dhe veriore. Në jugun grek, udhëheqësit lokalë hoqën dorë nga Protokolli i Korfuzit dhe morën kontrollin. Princi Vilhelm u largua nga vendi më 3 shtator 1914.
Durim Muqkurtaj
Durim Muqkurtaj (lindi më 4 janar 1994) është futbollistë norvegjezë me prejardhje shqiptare. Ai luan për skuadrën Hønefoss BK. Më parë Durimi ka luajtur për skuadrat Brandbu IF dhe Raufoss Fotball.
Shqipëria gjatë Luftës së Parë Botërore
Tërheqja serbe dhe pushtimi austriak (dimër 1915)
Teksa anarkia u rrit në Shqipërinë e Veriut dhe grekët u zhvendosën në jug, Italia dërgoi trupat e saj për të pushtuar Vlorën, ndërsa Serbia dhe Mali i Zi pushtuan pjesë të Shqipërisë veriore. Lëvizjet e suksesshme mbrojtëse gjatë Fushatës Serbe të Luftës së Parë Botërore i mbajtën Fuqitë Qendrore jashtë Shqipërisë deri në vitin 1915. Bullgaria më në fund u detyrua të hynte në Luftë në anën e Fuqive Qendrore dhe austro-hungarezët dhe gjermanët filluan sulmin e tyre kundër Serbisë më 7 tetor, ndërsa më 14 tetor 1915, ushtria bullgare sulmoi nga dy drejtime duke i çuar ushtritë serbe në kaos.
Pas sulmeve nga Bullgaria dhe Austria, udhëheqësi i ushtrisë serbe Marshall Putnik urdhëroi një tërheqje të plotë, në jug dhe në perëndim përmes Malit të Zi dhe në Shqipëri. Moti ishte i tmerrshëm, rrugët të këqija dhe ushtria duhej të ndihmonte dhjetëra mijëra civilë që u tërhoqën me ta pa pothuajse asnjë furnizim apo ushqim. Por moti i keq dhe rrugët e këqija funksionuan edhe për refugjatët, pasi forcat e Fuqive Qendrore nuk mund t'i afroheshin sa duhet, dhe kështu ata iu shmangën kapjes. Megjithatë, shumë prej ushtarëve dhe civilëve të arratisur nuk arritën në bregdet – ata vdiqën nga uria, sëmundjet, sulmet nga forcat armike dhe çetat fisnore shqiptare. Rrethanat e tërheqjes ishin katastrofike, dhe vetëm rreth 155,000 serbë, kryesisht ushtarë, arritën në brigjet e detit Adriatik dhe hipën në anije transporti italiane që e çuan ushtrinë në ishuj të ndryshëm grekë (shumë në Korfuz ) përpara se të dërgoheshin për në Selanik. Evakuimi i ushtrisë serbe nga Shqipëria përfundoi më 10 shkurt 1916. Në vazhdën e serbëve erdhën ushtritë e Austro-Hungarisë dhe Bullgarisë. Ata do të pushtonin pjesën më të madhe të Shqipërisë deri në ofensivën e Vardarit të shtatorit 1918.
Pushtimi austro-hungarez i Shqipërisë (1916-1918)
alt=Map showing the zones of control of Albania during WWI|parapamje|386x386px| Pushtimi i Shqipërisë në 1916. Pjesa më e madhe e Shqipërisë ishte e pushtuar nga Austro-Hungaria. Shqipëria konsiderohej një Besetztes Freundesland (Vend miqësor i pushtuar). Austro-hungarezët lanë në vend administratën lokale, formuan një xhandarmëri shqiptare dhe hapën shkolla. Zhvillimi i një gjuhe dhe drejtshkrimi të mirëfilltë shqip u promovua për të reduktuar ndikimet italiane. Ata ndërtuan edhe rrugë dhe infrastrukturë të tjera. Më pak e përkrahur ishte përpjekja e tyre për të konfiskuar armët, të cilat ishin kudo në mesin e popullatës civile. Megjithatë, disa mijëra shqiptarë luftuan në anën e austro-hungarezëve kundër aleatëve, përfshirë edhe kur ushtria italiane zbarkoi në Durrës.
Administrata Ushtarake u krijua në Shkodër.
Komandantët ushtarakë austro-hungarezë ishin:
Nestlé
Nestlé S.A. është një korporatë konglomeratike zvicerane shumëkombëshe për përpunimin e ushqimit dhe pijeve me seli me qendër në Vevey, Vaud, Zvicër. Companyshtë ndërmarrja më e madhe ushqimore në botë, e matur me të ardhura dhe metrikë të tjerë, që prej vitit 2014. Ajo renditi numrin 64 në Fortune Global 500 në 2017 dhe nr 33 në edicionin 2016 të listës Forbes Global 2000 të kompanive më të mëdha publike.
Shqipëria gjatë Luftës së Parë Botërore
Pushtimi bullgar i Shqipërisë (1916-1917)
Më 10 dhjetor 1915, ushtria bullgare kaloi lumin Drin, hyri në Shqipëri dhe sulmoi pozicionet e ushtrisë serbe që po tërhiqej. Së pari ushtria bullgare përparoi në luginën e lumit Mat, duke kërcënuar të pushtonte Shkodrën dhe Lezhën.
Nestlé
Produktet e Nestlé përfshijnë ushqim për fëmijë, ushqim mjekësor, ujë në shishe, drithëra në mëngjes, kafe dhe çaj, ëmbëlsira, produkte të qumështit, akullore, ushqim të ngrirë, ushqime të përkëdhelur dhe snack. Njëzet e nëntë prej markave të Nestlé kanë shitje vjetore prej mbi 1 miliardë CHF (rreth 1.1 miliardë dollarë amerikanë), [10] përfshirë Nespresso, Nescafé, Kit Kat, Smarties, Nesquik, Stouffer's, Vittel dhe Maggi. Nestlé ka 447 fabrika, operon në 189 vende dhe punëson rreth 339,000 njerëz. Isshtë një nga aksionarët kryesorë të L'Oreal, kompania më e madhe në botë e kozmetikës.
Shqipëria gjatë Luftës së Parë Botërore
Pushtimi bullgar i Shqipërisë (1916-1917)
Kishte një rivalitet midis Mbretërisë së Bullgarisë dhe Austro-Hungarisë për vendosjen e ndikimit të tyre në Shqipëri. Në përpjekje për të vendosur ndikimin e saj në Shqipëri, Bullgaria lejoi Ahmed Zogun të vendoste administratën e tij në Elbasan dhe e mbështeti atë në përpjekjet e tij për të ringjallur mbështetjen për regjimin e Vilhelmit të Vidit. Pushtimi i dyfishtë nga Austro-Hungaria dhe Mbretëria e Bullgarisë dhe mungesa e mbështetjes nga Mbretëria e Serbisë apo Italisë, e detyruan Esad Pashë Toptanin të largohej nga Republika e tij e shpallur e Shqipërisë së Mesme më 24 shkurt 1916, kur ai përsëri i shpalli luftë Austro - Hungarisë.
Në shtator 1917, trupat franceze të komanduara nga gjenerali Maurice Sarrail ndërmorën një aksion kundër ushtrive të Austro-Hungarisë dhe Bullgarisë në Shqipëri. Edhe pse ushtrive të Bullgarisë dhe Austro-Hungarisë iu bashkuan shqiptarët, të udhëhequr nga Hysejn Nikolica, trupat franceze pushtuan Pogradecin, duke i dhënë fund pushtimit bullgar të Shqipërisë.
Nestlé
Nestlé u formua në 1905 nga bashkimi i Anglo-Swiss Milk Company, e themeluar në 1866 nga vëllezërit George dhe Charles Page, dhe Farine Lactée Henri Nestlé, e themeluar në 1866 nga Henri Nestlé. Kompania u rrit ndjeshëm gjatë Luftës së Parë Botërore dhe përsëri pas Luftës së Dytë Botërore, duke zgjeruar ofertat e saj përtej qumështit të saj të hershëm të kondensuar dhe produkteve të formulave të foshnjave. Kompania ka bërë një numër blerjesh të korporatave, duke përfshirë Crosse & Blackwell në 1950, Findus në 1963, Libby's në 1971, Rowntree Mackintosh në 1988, Klim në 1998 dhe Gerber në 2007.
Nestlé ka një listë parësore në Exchange SIX zvicerane dhe është një përbërës i Indeksit të Tregut Zviceran. Ka një listë dytësore në Euronext.
Shqipëria gjatë Luftës së Parë Botërore
Protektorati francez dhe italian mbi Shqipërinë e Jugut (vjeshtë 1916)
Në maj 1916, Korpusi XVI italian, rreth 100,000 burra nën komandën e gjeneralit Settimio Piacentini, u kthye dhe pushtoi rajonin e Shqipërisë së Jugut deri në vjeshtën e vitit 1916, ndërsa ushtria franceze pushtoi Korçën dhe zonat përreth më 29 nëntor 1916. Forcat italiane (në Gjirokastër) dhe ato franceze (në Korçë), kryesisht sipas zhvillimit të Frontit Ballkanik, hynë në zonën e ish-Republikës Autonome të Vorio Epirit (të kontrolluar nga minoriteti grek) në vjeshtën e vitit 1916, pas miratimit të Antantës së Trefishtë.
Krijimi i Republikës Autonome Shqiptare të Korçës u bë më 10 dhjetor 1916 nga autoritetet franceze me një protokoll, sipas të cilit do të krijohej një krahinë autonome në territoret e Korçës, Bilishtit, Kolonjës, Oparit dhe Gorës në Shqipërinë Lindore.
Më 12 dhjetor 1916, Italia kërkoi shpjegime nga Quai d'Orsay, nëpërmjet ambasadorit të saj, sepse krijimi i Republikës Autonome Shqiptare të Korçës shkelte Traktatin e Londrës. Austro-Hungaria përdori precedentin francez në Korçë për të justifikuar shpalljen e pavarësisë së Shqipërisë nën protektoratin e saj më 3 janar 1917 në Shkodër.
Të njëjtën gjë bëri edhe Mbretëria e Italisë kur shpalli pavarësinë e Shqipërisë nën protektoratin e saj më 23 qershor 1917 në Gjirokastër. Gjenerali Giacinto Ferrero shpalli atë ditë Protektoratin Italian dhe javët e ardhshme hyri në Greqi dhe pushtoi Janinën në Epir. As Britania e Madhe dhe as Franca nuk ishin konsultuar më parë dhe nuk i dhanë asnjë njohje zyrtare Protektoratit Italian. Kjo republikë shqiptare nën drejtimin e Turhan Përmetit, e mbrojtur nga 100.000 ushtarë të ushtrisë italiane, miratoi zyrtarisht një flamur të kuq me shqiponjën e zezë në mes, por ngriti stuhi protestash edhe në Parlamentin italian.
Fronti Maqedonas (1916–1918)
alt=Map of Balkans showing troops movement|parapamje|550x550px| Lëvizja e ushtrive në Frontin Maqedonas Fronti Maqedonas, i njohur gjithashtu si Fronti i Selanikut, i Luftës së Parë Botërore u formua si rezultat i një përpjekjeje të Fuqive Aleate për të ndihmuar Serbinë. Aleatët ishin në gjendje të zhvendosnin ushtrinë serbe nga Korfuzi në rajonet e Greqisë dhe Shqipërisë, ku përfundimisht u krijua një front i qëndrueshëm, që shkonte nga bregu shqiptar i Adriatikut deri në lumin Struma, duke vendosur një forcë shumëkombëshe aleate kundër ushtrisë bullgare, e cila përforcohej herë pas here me njësi më të vogla nga Fuqitë Qendrore të mbetura. Fronti Maqedonas mbeti mjaft i qëndrueshëm, pavarësisht veprimeve lokale, deri në ofensivën e madhe aleate në shtator 1918.
Sipas Traktatit të fshehtë të Londrës të nënshkruar në prill 1915, fuqitë e Antantës së Trefishtë i premtuan Italisë se do të fitonte Vlorën dhe tokat e afërta dhe një protektorat mbi Shqipërinë në këmbim të hyrjes në luftë kundër Austro-Hungarisë. Serbisë dhe Malit të Zi iu premtua një pjesë e madhe e Shqipërisë veriore dhe Greqisë iu premtua pjesa më e madhe e gjysmës jugore të vendit. Traktati la një shtet të vogël shqiptar që do të përfaqësohej nga Italia në marrëdhëniet e saj me fuqitë e tjera të mëdha.
Pasojat
Konfuzioni politik i Shqipërisë vazhdoi në vazhdën e Luftës së Parë Botërore. Vendit i mungonte një qeveri e vetme e njohur dhe shqiptarët kishin frikë të arsyeshme se Italia, Jugosllavia dhe Greqia do të shuanin pavarësinë e Shqipërisë dhe do ta copëtonin vendin. Forcat italiane kontrollonin veprimtarinë politike shqiptare në zonat që ata pushtuan. Serbët, të cilët kryesisht diktuan politikën e jashtme të Jugosllavisë pas Luftës së Parë Botërore, u përpoqën të merrnin veriun e Shqipërisë dhe grekët kërkuan të kontrollonin Shqipërinë e Jugut.
Në vitin 1918, ushtria serbe shkatërroi 150 fshatra në luginën e Drinit në veri të Shqipërisë. Në rajonet e Podgorit, Rozhajt, Gjakovës, Rugovës dhe Gucisë e Plavës u kryen një sërë masakrash me qëllim të shtypjes së lëvizjes së rezistencës lokale.
Presidenti amerikan Woodrow Wilson ndërhyri për të bllokuar marrëveshjen e Parisit. Shtetet e Bashkuara theksuan mbështetjen e tyre për pavarësinë e Shqipërisë duke njohur një përfaqësues zyrtar shqiptar në Uashington, DC dhe më 17 dhjetor 1920, Lidhja e Kombeve njohu sovranitetin e Shqipërisë duke e pranuar atë si një anëtare të plotë. Megjithatë, kufijtë e vendit mbetën të pazgjidhur.
Ndërkohë, ushtria italiane ishte përzënë nga Shqipëria nga një forcë vullnetare shqiptare gjatë Luftës së Vlorës (qershor-shtator 1920). Paqëndrueshmëria në vend mori fund kur Parlamenti shfuqizoi Principatën e Shqipërisë dhe shpalli Republikën, duke i dhënë pushtetet diktatorial Presidentit të ri Ahmet Zogu.
Kirbi
Kirbi (anglisht: Kirby: Right Back At Ya!) është një serial japonez anime i bazuar në personazhin dhe ekskluzivitetin Kirby të kompanisë Nintendo. Ai u prodhua nga (CBC), Dentsu, A-UN Entertainment dhe Studio Sign për transmetim në CBC dhe TBS në Japoni nga tetor 2001 deri shtator 2003.
Realizimi në shqip i serialit u morr përsipër nga Tring TV, kur u transmetua në kanalin për fëmijë Tring Tring, dhe më vonë fundjavëve në Vizion Plus.
Kirbi është një amfib po ashtu edhe shokët e tij të ngushtë Tip dhe Tap së bashku me personazhet: përfshirë Mbreti DDD dhe Kërmilli Askurrkund. Kirbi është Luftëtar Yjesh që brenda në gojën e tij ka një Erë mbrojtëse që mbrohet nga Gjërat e egra. Mbreti DDD dhe Kërmilli Askurrkundi duan ta heqin qafe Kirbin sepse ndoshta e urrejnë.
Qarku Cayenne
Qarku Cayenne është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Guajana Franceze.
George Clanton
George Clanton (gjithashtu i njohur me pseudonimet Mirror Kisses dhe ESPRIT 空想) është muzikant elektronik amerikan dhe kantautor i njohur për përfshirjen e tij në skenën muzikore vaporwave. Ai krijoi kompaninë e tij të pavarur distributive muzikore 100% Electronica në vitin 2015, dhe në vitin 2019 themeloi festivalin e parë muzikor të zhanrit vaporwave, 100% ElectroniCON.
Neuflize
Neuflize është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Neuflize ka një popullsi prej 757 banorë dhe sipërfaqe 13.78 km², me një dendësi prej 55 banor/km².
Lista e vendeve të Trashëgimisë Botërore në Shqipëri
Vendet e Trashëgimisë Botërore nga Organizata për Edukim, Shkencë dhe Kulturë e Kombeve të Bashkuara (UNESCO) janë vende me rëndësi për trashëgiminë kulturore dhe natyrore, siç përshkruhet në Konventën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, e themeluar në vitin 1972. Më poshtë është lista dhe lista preliminare e vendeve në Shqipëri.(Për kriteret shih Kriteret e përzgjedhjes)
Batilly-en-Puisaye
Batilly-en-Puisaye është një komunë në Francë. Batilly-en-Puisaye bën pjesë në departamentin Loiret të rajonit Centre. Komuna ka një popullsi prej 111 banorë dhe sipërfaqe 17.35 km².
Anticikloneve
Për shkak se Evropa ka formën e një gadishulli të madh, dhe se është e hapur ndaj Oqeanit Atlantik, Detit Mesdhe, Oqeanit të Ngrirë të Veriut dhe ultësirës Siberiane, pjesët e sajë rrahën nga masat ajrore të lagështa të Atlantikut, të ngrohta të Mesdheut dhe të ftohta nga pjesët kontinentale të BSHP-së.
Moti mbi kontinentin e Evropës varet nga lëvizja e cikloneve dhe anticikloneve. Ciklonet krijohen rreth Islandës dhe duke lëvizur në drejtim të kontinentit sjellin shi, borë, mjegull, erë. Anticiklonet gjatë verës krijohen mbi ishujt Azore në oqeanin Atlantik dukesjellë kohe të ngrohtë dhe dimrit në Siberi kur shkaktojnë kohë të ftohtë e me borë.
Veçori e përgjithshme klimës në Evropës është rritja e temperaturës prej veriut kah jugu dhe prej perëndimit kah lindja, ndërsa reshjet zvogëlohen në drejtim te lindjes dhe jugut. Gjatë dimrit temperaturat rriten duke shkuar kah jugu dhe perëndimi. Sasia e reshjeve në perëndim është rreth 2000 mm, ndërsa Ultësira Lindore 400–600 mm.
Ecija
Écija është një komunë në Spanjë, e vendosur në provincën Seville, në Andalusia. Écija ka 40863 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 978.73 km2.
Qarku Pau
Qarku Pau është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Pyrénées-Atlantiques.
Anton Berishaj (1954)
Anton Berishaj (1954, Tuzi, Mali i Zi) është sociolog, profesor universitar dhe akademik shqiptar nga Malësia e Madhe.
Charlotte Rampling
Tessa Marie Charlotte Rampling OBE lindi më 5 prill 1946 në Sturmer, Essex, Angli, është një aktore angleze.
Anton Berishaj (1954)
Biografia
Anton Kolë Berishaj lindi në Priften të Malësisë, Tuz, në Mal të Zi. Shkollën fillore e kreu në Tuz, gjimnazin në Ulqin, ndërsa u diplomua në degën e filozofise dhe të sociologjisë të Universitetit te Prishtinës. Karrierën akademike e filloi në vitin shkollor 1980/81, në degën e filozofisë dhe te sociologjisë. Në vitin 1987 mbaroi studimet pasuniversitare në katedren e sociologuise të Fakultetit Filozofik të Universitetit te Zagrebit, ndërsa më 1997 po ashtu në Universitetin e Zagrebit mbrojti temën e doktorates. Ne vitin 1992 u zgjodh të hapte zyrën e Fondit për Shoqëri të Hapur për Kosovë, të njohur si "Fondacioni Soros", të cilën, si koordinator, e udhëhoqi deri në vitin 1999. Pas Luftës së Kosovës në vitet 2000 - 2002, krahas angazhimit mësimor në Universitetin e Prishtinës, u emërua menaxher lokal për trajtimin psikosocial të traumave të luftës, të financuar nga IOM-i. Ka ushtruar funksione dhe ka kryer detyra të ndryshme në Fakultetin Filozofik dhe në strukturat udhëheqëse të Universitetit të Prishtinës, përfshirë edhe funksionin e ushtruesit të detyrës të rektorit të Universitetit të Prishtinës (mars - shtator 2014). Në vitin 2012 u zgjodh anëtar korrespondent i Akademisë së Shkencave dhe i Arteve të Kosovës, ndërsa më 2016 anëtar i rregullt i saj.
Publikimet
Anton Berishaj është autor i disa librave studimore dhe monografive:
Anton Berishaj është bashkautor i dy librave shkollorë për sociologji dhe i një numri të teksteve shkencore të botuar në revista shkencore brenda dhe jashtë vendit.
Marqinet
është një fshat në Njësinë administrative Vorë në rrethin e Tiranës të Shqipërisë.
Diga e Grand-Coulee
Grand-Coulee është një digë e ndërtuar me bazë graviteti në lumin Kolumbia në shtetit Amerikan të Uashingtonit, e ndërtuar për të prodhuar energji hidroelektrike dhe të sigurojë ujë për ujitje. Ajo u ndërtua në mes 1933 dhe 1942, fillimisht me vetëm dy turbina. Central elektrik e tretë, e përfunduar në vitin 1974 për të rritur prodhimin e energjisë, e bën Grand-Coulee strukturën më e madhe e energjisë elektrike, prodhuar në Shtetet e Bashkuara.
Kënga e jetës
Përmbajtja
Libri ndahet në tre pjesë. Pjesa e parë (faqet 5-40) përmban 23 poezi. Pjesa e dytë(42-84) e quajtur “Prushi i zemrës” përmban 15 poezi. Pjesa e tretë(87-151)nga ka marrë emrin libri e quajtur “Kënga e jetës” përmban 53 poezi. Këto poezi janë të bazuara në jetën reale të autores, duke qenë një përshkrim autentik i familjes së saj.