cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shqipëria : Konferenca e Paqes në Paris dhe delegacionet shqiptare, 1918-1921
Shqipëria : Konferenca e Paqes në Paris dhe delegacionet shqiptare, 1918-1921 : monografi me autor Lavdosh Ahmetaj dhe Abaz Mullaj (red.shkenc.). Botuar në Tiranë nga "West print", në vitin 2012. Faqet e librit 321.
Nikollë Bardhi
Nikollë Bardhi ishte pjesëmarrës aktiv në lëvizjen shqiptare për çlirim në fund të shek.XVI e në fillim të shek.XVII. Rridhte nga familja e madhe e Bardhajve të Zadrimës. Nga viti 1594 deri pas vitit 1610 ishte peshkop i Zadrimës. Kryesoi më 1 nëntor 1598 kuvendin e Zadrimës dhe qe një ndër organizuesit kryesorë të kuvendit të Dukagjinit 1601-1602. Së bashku me Pal Dukagjinin u përpoq të siguronte interesimin e Venedikut për planet e këtij kuvendi. Vdiq pas vitit 1610 duke lënë si zëvendës në dioqezë të vëllanë, Gjergj Bardhin.
Zofia Posmisz
parapamje|300x300px| Zofia Posmysz në Kampin Aushvicit. Zofia PosmIsz-Piasecka [1] ( e lindur më 23 Gusht 1923) ishte një gazetare, noveliste dhe autore Polake. Ajo ishte një luftëtare rezistence në Luftën  II Botërore  dhe mbijetoi në kampet e përqendrimit të Aushvicit dhe Ravensbrückut. Rrëfimi i saj autobiografik i Holokaustit në Poloninë e zënë Pasagjeri nga Kabina 45 u bë baza për romanin e saj të Pasagjerit të vitit 1962, e përkthyer më pas në 15 gjuhë. [2] Drama origjinale e radios u adoptua nga një film me çmime fituese, ndërsa romani u përshtat në një oper me të njëjtin titull me muzikë nga Mieczysław Weinberg. [3]
Sant Jaume dels Domenys
Sant Jaume dels Domenys është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Penedès, të provincës Tarragona, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
Sant Jaume dels Domenys
Esat Pasha dhe Shqipëria : 1912-1920
Esat Pasha dhe Shqipëria : 1912-1920 libër me autor Idriz Basha dhe Angjelina Ceka (red.). Botuar në Tiranë nga "Migjeni", në vitin 2012. Faqe 170.
Saint-Martin-lès-Seyne
Saint-Martin-lès-Seyne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-Martin-lès-Seyne ka një popullsi prej 13 banorë dhe sipërfaqe 12.27 km², me një dendësi prej 1 banor/km².
Hivzi Sylejmani
Hivzi Sylejmani ishte shkrimtar kosovar. Ai lindi më 5 korrik 1910 dhe ndërroi jetë më 10 korrik 1975.
Jeta
U lind në Mitrovicë, përfundoi studimet në Medresenë e Madhe në Shkupit në vitin 1933 dhe, nga viti 1935, studioi për një farë kohe në Universitetin e Beogradit. Ai kujtohet si një autor që e ndihmoi letërsinë e hershme kosovare të dalë nga fokusi rajonal dhe provincializimi. Përmbledhja e tij me tregime Era dhe kolona, Prishtinë 1959, u ndoq nga Njerëzit, Prishtinë 1966, një roman voluminoz dhe në thelb autobiografik, koronikë e viteve të paraluftës, si dhe Fëmijët e lumit tim, Prishtinë 1969, një roman ngjarjet e të cilit zhvillohen në vitet e para pas Luftës së Dytë Botërore. Për shkak të censurës shtetërore, shumë prej veprave të Sylejmanit u botuan shumë vite pasi u shkruan. Ai ishte gjithashtu edhe autori i drmave dhe poezive.
Vepra
Që të dy sikuse edhe Esad Mekuli (po ashtu nga Sanxhaku), i takonin lëvizjes së majtë letrare dhe politike, e cila në kohën kur ata ishin studentë, në vitet ’30 të shekullit XX, kishte përfshirë jo vetëm Ballkanin, por edhe Evropën dhe kishte mbledhur rreth programit të vet shkrimtarët dhe intelektualët më në zë të kohës.
Që të dy i besuan idealit të barazisë së popujve e të njerëzve dhe luftuan me tërë qenien për çlirimin politik, social e shpirtëror të popullit të vet dhe për krijimin e një shoqërie të popujve të lirë e të barabartë në këtë hapësirë.
Që të dy ishin marksistë, komunistë, idealistë. Që të dy patën ëndrrat, shpresat, idealet, por edhe iluzionet dhe zhgënjimet e veta, që i shprehën në krijimtarinë e tyre letrare.
Hivziu – e shkroi librin e parë të rëndësishëm me tregime në këtë krah të letërsisë shqipe – Era dhe kolona (1959), që hapet me tregimin antologjik Mjegulla, modern si vizion dhe si tekst jo vetëm për kohën kur u shkrua (1957), por edhe për sot.
Jetoi  në kohë të vështira; u ballafaqua me sfida e vështirësi të shumta dhe pati  edhe rëniet dhe thyerjet e veta, të vogla a të mëdha, morale, politike e të tjera.
Ishte pjesëtar i Luftës Antifashiste, çka e nderon si njeri  dhe krijues, sado që kjo luftë, jo me fajin e tij, për shqiptarët këndej kufirit nuk qe, fatkeqësisht, edhe  “Luftë Nacionalçlirimtare”, siç mëtohej.
Pas luftës Hivziu ushtroi detyra shtetërore me rëndësi, çfarë ishte, fjala vjen, ajo e kryetarit të Gjyqit të Qarkut në Prizren (më vonë edhe e prokurorit krahinor), që e solli në pozitë të nënshkruante edhe dënime me vdekje të njerëzve që konsideroheshin “armiq të popullit”, në një kohë kur Kosova gjendej nën administrim ushtarak (1945), kurse Esadi shkroi, për të njëjtat arsye, ngaqë besonte në atë që qe proklamuar ose mbase ngaqë ishte i detyruar, vjersha e proza poetike që himnizonin lirinë e rreme dhe glorifikonin ngjarjet dhe personalitetet politike të kohës.
Por, veprimet e tij, gabimet dhe lëshimet, sikundër edhe vlerat dhe meritat,  duhet  parë në kontekstin e kohës dhe nuk duhen gjykuar me kriteret e sotme.
Shkolla e mesme ” Hivzi Sylejmani” Fushë Kosovë
Hivziu, në tregimet dhe romanet e tij, u nis të hulumtonte kuptimin e të qenit njeri, i vetëdijshëm, siç e thotë tekstualisht te Fëmijët e lumit tim, se ky është një mision i vështirë: “Është vështirë të jesh njeri”, por i bindur, gjithashtu, se në këtë botë, krahas krimbave, lindin edhe burrat.
Ishte  humanist dhe atdhetar, në jetë dhe në krijimtari, por Hivziu”. Është ai dokumenti fatkeq i aktgjykimit të krerëve të LNDSH-së i vitit 1945, i nënshkruar nga ai në cilësinë e Kryetarit të Gjykatës, për të cilin opinioni ynë, me ndonjë përjashtim, nuk ka ditur më parë, por është njoftuar kryesisht në kohë të fundit, herë-herë edhe përmes interpretimesh keqdashëse nga njerëz që aktet e këtilla dëshirojnë t’i shfrytëzojnë për “kapital politik”, si dhe për “ndreqjen” e biografive të veta problematike.
Nuk do mend se ky veprim, i kryer në moshë relativisht të re dhe në kushte jashtëzakonisht të vështira, nuk i bën nder aspak atij. Përkundrazi. Por Hivziu “e lau” si të thuash gabimin e vet të hershëm (të pafalshëm) me qëndrimin e tij intransigjent ndaj hegjemonizmit serb gjatë gjithë jetës së tij të mëvonshme dhe sidomos me veprën e tij letrare kryekreje kritike ndaj burokracisë politike dhe oligarkisë pushtetore të kohës, e cila bëri shpërdorime të mëdha në emër të socializmit, ashtu siç bëhen edhe sot po aq, në mos edhe më shumë, në emër të demokracisë.
Të gjithë studiuesit që kanë shkruar për Hivzi Sylejmanin (R. Qosja, H. Mekuli, M. Raifi, B. Krasniqi, S. Hamiti etj.) e kanë quajtur atë “shëmbëlltyrë morale”, duke u nisur nga qëndrimi i tij në jetë dhe sidomos nga vepra e tij letrare e cilësuar si përmendore e moralit njerëzor. Nuk do t’ia falnin as njërën as tjetrën, ata që në vitet ’80 kërkonin heqjen e emrit të tij nga institucionet e Kosovës – emisarët e politikës serbomadhe, ashtu siç kërkojnë sot, tek-tuk, për arsye të tjera, por me logjikë pak a shumë të njëjtë, përjashtuese, edhe individë nga radhët e shqiptarëve
Libri Brigjet hapet me kushtimin: “Shokut të paharrueshëm Hivzi Sulejmanit”, që vihet në krye të librit në fjalë, kurse në brendi të tij gjejmë shtatë poezi të shkruara mbi motivet e tregimeve të Hivziut: Mjegulla, Re e mllefur, Porta e kujtimit, Hijet në kuvertë, Sytë, Kthjelltësi dhe Era dhe kolona, me  shënimin: “Hivzi Sulejmanit, shkrimtarit dhe revolucionarit të dalluar”, që është në fakt një kushtim i dytë, si dhe vjershën kurorë të këtij cikli: Dita e ndarjes, në të cilën thuhet: ''“Nëse ka vdekje / Ti je mbi të / me dashje që të tejjetosh. / Nëse ka amshim / Ti do të jesh përherë ndër ne / me njerëzi / me zemër të dlirë / me mendjemprehtësi. / O, kush më mirë / na tregoi / që deri në frymën e fundit / duhet luftuar / për Njeriun!”''.
Hivziu u tërhoq herët nga jeta publike; u pensionua në moshën 53 vjeç dhe bëri një jetë të veçuar në shtëpinë e tij në periferi të Prishtinës deri në fund të jetës. Komunikonte me pak njerëz, ndër të cilët, sipas pohimit të Hasan Mekulit, ishte Esadi, i cili e vizitonte shpesh dhe të cilin “prore e kishte afër dhe e dëgjonte si vëllaun”. Në atë shtëpi, të cilën pas vdekjes ia fali shoqërisë (ec e gjeje sot një të tillë!), lexonte, shkruante dhe meditonte për jetën. Aty shkroi edhe tregimin e tij të fundit Një gjeth e një njeri, një paralelizëm i fuqishëm artistik midis njeriut që është në prag të vdekjes dhe një gjethi vjeshtak majë peme, që nga çasti në çast pritet ta fërfëllojë era në baltë.
Hivziu, me jetën dhe veprën e tij , por edhe me kontributin që dha në zhvillimin e letërsisë dhe të kulturës shqiptare, sikundër dhe në krijimin e një vetëdijeje kritike shoqërore dhe të një opinioni të shëndoshë publik, ishte simbolikë e pandashme e gjithë lëvizjes letrare shqiptare.
Marwan Abboud
Marwan Abboud (lindi më 25 gusht 1969) është një politikan dhe gjykatës libanez, i cili u emërua guvernator i Bejrutit në qershor të vitit 2020.
Ai ishte në detyrë si guvernator gjatë shpërthimeve të Bejrutit në vitin 2020, dhe u përhap në lot në televizion, duke e cilësuar atë "një katastrofë kombëtare". Ai e quajti këtë shpërthim të ngjajshëm me Hiroshimën.
Ai më parë ishte President i Autoritetit Suprem Disiplinor, i emëruar në rol më 14 nëntor 2012. Ai kishte përgjegjësi për të shqyrtuar pretendimet për korrupsion midis nëpunësve civilë.
Árpád Buday
Árpád Buday ( Marosgezse, 17 janar 1879 - Szeged, 7 prill 1937) arkeolog dhe profesor hungarez i universitetit. Babai i grafistit György Buday.
Fushat e tij kryesore të kërkimit janë mbishkrimet romake, arkeologjia provinciale romake dhe kërkimi i gëlqeres. Gërmimet e tij në lidhje me çështjen e gëlqeres ishin pioniere në Hungari. Në vitin 2000, atij iu dha titulli i qytetarit të nderi të qytetit të Marosludas post mortem.
Palloi
Palloi është një emër i zakonshëm për tre lloje zogjsh në gjinitë Pavo dhe Afropavo brenda nënfisit Pavonina të familjes Phasianidae, fazanët dhe aleatët e tyre.
Dy llojet aziatike janë palloi blu ose indianë fillimisht të nënkontinentit indian dhe palloi i gjelbërt të Azisë Juglindore; një lloj afrikan është palloi i Kongos, e lindur vetëm në pellgun e Kongos. Pallonjtë meshkuj janë të njohur për thirrjet e tyre shpuese dhe pendët e tyre ekstravagante. Kjo e fundit është veçanërisht e spikatur në llojet aziatike, të cilat kanë një "bisht" ose "tren" me pendë të fshehta, të cilat ata i shfaqin si pjesë e një rituali miqësie.
Teodor Ipen dhe Shqipëria në fokusin e Perandorisë Austrohungareze
Teodor Ipen dhe Shqipëria në fokusin e Perandorisë Austrohungareze libër me autor Annelise Wernicke dhe Eridan Imami (përkth. nga gjerm.). Botuar në Tiranë nga "Plejad", në vitin 2012. Faqe 226.
Alfred von Domaszewski
Biografia
Ai kreu arsimin e tij në Vjenë dhe pas diplomimit mbeti në Vjenë si mësues i shkollës së mesme. Në 1884 filloi punën si asistent në Muzeun Kunsthistorisches në Vjenë. Në 1887 ai u bë profesor i asociuar i historisë antike në Universitetin e Heidelberg, ku në 1890 ai arriti në pozitën e profesorit të plotë. Një nga studentët e tij më të njohur ishte historiani Ernst Hartwig Kantorowicz (1895-1963).
Në 1882 ai shoqëroi arkeologun gjerman Carl Humann (1839 – 1896) në Smyrna në emër të Akademisë së Shkencave të Berlinit, me mbështetjen e Ministrisë së Arsimit të Vjenës. Ai gjithashtu ndihmoi Humann në një projekt rindërtimi që përfshin Monumentum Ancyranum. Me filologun Rudolf Ernst Brünnow (1858 – 1917), ai dha një analizë dhe hartë gjithëpërfshirëse të qytetit antik të Petrës.
Édouard Roche
Édouard Albert Roche (17 tetor 1820 – 27 prill 1883) ishte një astronom dhe matematikan francez, i cili është i njohur mirë për punën e tij në fushën e mekanikës qiellore. Emri i tij i është dhënë koncepteve si Sfera Roche, Kufiri Roche dhe Lobi Roche. Ai gjithashtu ishte autor i punimeve në meteorologji.
Biografia
Roche u lind në Montpellier, dhe studioj në Universitetin e Montpellier, duke marrë titullin D.Sc. në vitin 1844 dhe më vonë u bë profesor në institucionin e njëjtë, ku ka punuar në Faculté des Sciences duke filluar nga viti 1849. Roche bëri një studim matematik të hipotezës nebulare të Laplace's dhe prezantoi rezultatin e tij një një seri të punimeve në Akademinë e Montpellier nga caktimi deri në vitin 1877. Më e rëndësishmja ishte për kometat (1860) dhe vet hipoteza nebulare (1873).
Punimet
Punimet e Roche janë në frëngjisht.
Makina fluturuese
Një makinë fluturuese është një lloj automjeti ajror personal ose aeroplan rruge që siguron transport derë më derë si nga toka ashtu edhe nga ajri. Termi "makinë fluturuese" përdoret ndonjëherë edhe për hovercar.
Cigani (film 2011)
Cigani është film drama Sllovake i vitit 2011 i drejtuar nga Martin Šulík. Filmi u zgjodh si hyrja Sllovake për Filmin më të Mirë në Gjuhët e huaja në Akademinë e 84-të të Akademisë, por nuk doli në listën përfundimtare.
Lirimet, çmimet dhe nominimet
Në korrik 2011, filmi u publikua për herë të parë në Festivalin e 46-të Ndërkombëtar të Filmit Karlovy Vary, ku u nominua për Globin Crystal, ai fitoi çmimin special të jurisë, çmimin Don Quijote, çmimin e kinemave Label Europa dhe Jan Mizigar u përmend për rolin e tij të veçantë në film. Pas kësaj ai fitoi 6 çmime të tjera dhe 9 nominime në festivale të ndryshme ndërkombëtare të filmit.
Gjuha bavareze
Historia
parapamje|djathtas "Më shumë informacion:Gjer. e Epërme,Dialektet gjermane"Bavarezët si një grup i formuar në periudhën e hershme mesjetare, si popullsia e Dukatit të Bavarisë, duke formuar pjesën juglindore të mbretërisë së Gjermanisë. Dokumentet e gjermanishtes ë Vjetër të Lartë nga zona e Bavarisë janë identifikuar si Altbairisch ("Bavarizmi i Vjetër"), megjithëse në këtë datë të hershme ka pak karakteristika të dallueshme që do ta ndanin atë nga gjermanishtja Alemannike.
Ndarja gjermane e Gjermanisë së Epërme në Gjermaninë Lindore të Epërme (Bavareze) dhe në Perëndim të Gjermanisë së Epërme (Alemannic) bëhet më e prekshme në periudhën e Mesme të Lartë Gjermane, që nga shekulli i 12-të.
Shpërndarja gjeografike dhe dialektet
Tri grupe kryesore dialektesh në bavarez janë: Dallimet janë të dukshme në këto tre nëngrupe, të cilat në Austri shpesh përputhen me kufijtë e shteteve të veçanta. Për shembull, secila prej theksimeve të Karintisë, Shtyrias dhe Tirolit mund të njihet lehtësisht. Gjithashtu, ekziston një dallim i dukshëm në mes të Bavarisë qendrore, lindore dhe perëndimore, që përafërsisht përputhet me kufirin midis Austrisë dhe Bavarisë. Përveç kësaj, dialekti vjenez ka disa karakteristika që e dallojnë atë nga të gjitha dialektet e tjera. Në Vjenë, dallime të vogla, por të dallueshme, janë karakteristike për rrethet e ndryshme të qytetit.
Përdorimi
Në dallim nga shumë varietete të tjera gjermane, bavarishtja ndryshon mjaftueshëm nga standardi gjerman për ta bërë të vështirë për folësit amtare të miratojnë shqiptimin standard. Megjithatë, të gjithë bavarezët dhe austriakët e arsimuar mund të lexojnë, shkruajnë dhe kuptojnë standardin gjerman, por mund të kenë shumë pak mundësi për të folur, veçanërisht në zonat rurale. Në ato rajone, Standard German është i kufizuar për të përdorur si gjuhë të shkrimit dhe të medias. Për këtë arsye shpesh quhet Schriftdeutsch ("gjermanisht i shkruar") dhe jo termi i zakonshëm Hochdeutsch ("gjerman i lartë" ose "gjermanisht standard").
Shkolla
Bavaria dhe Austria e përdorin zyrtarisht standardin gjerman si medium primar të arsimit. Me përhapjen e arsimit universal, ekspozimi i folësve të bavarezëve në standardin gjerman është rritur, dhe shumë të rinj, sidomos në qytetet e rajonit dhe në qytetet më të mëdha, flasin gjuhën gjermane me vetëm një theks të vogël. Ky theks zakonisht ekziston vetëm në familjet ku bavarishti është folur rregullisht. Familjet që nuk përdorin gjuhën bavareze në shtëpi zakonisht përdorin gjermanishten standarde në vend. Në Austri, disa pjesë të gramatikës dhe drejtshkrimit jepen në mësimet e zakonshme gjermane. Ndërsa leximi dhe shkrimi në gjuhën bavareze në përgjithësi nuk mësohen në shkolla, pothuajse të gjithë folësit e gjuhës preferojnë të përdorin gjuhën gjermane për shkrim. Autorët dhe literatura rajonale mund të luajnë një rol edhe në arsim, por në përgjithësi, gjermanishtja standarde është lingua franca.
Literatura
Edhe pse ekzistojnë gramatika, fjalorë dhe një përkthim i Biblës në bavarisht, nuk ka një standard të përbashkët ortografik. Poezia është shkruar në dialektet e ndryshme bavareze, dhe shumë këngë pop përdorin gjithashtu gjuhën, veçanërisht ato që i përkasin valës Austropop të viteve 1970 dhe 1980.
Megjithëse gjuha bavareze si gjuhë e folur është në përdorim të përditshëm në rajonin e saj, gjermanishtja standarde, shpesh me ndikim të fortë rajonal, preferohet në masmediat.
Ludwig Thoma është një autor i shquar i cili shkroi vepra të tilla si Lausbubengeschichten në Bavari.
Web
Ekziston një Wikipedia bavareze, tërësisht në bavarisht.
Bashktinglloret
Fonema / h / është realizuar shpesh si [ç] ose [x] fjalë brenda, ndërkohë që ajo realizohet si fillim [h].
Intervocalic / s / mund të shprehet në [z].
Disa dialekte, siç është dialekti bavarez në Tirolin e Jugut, e kuptojnë / k si një fjalë të acaruar [kx], fillimisht dhe para / m, n, l, r /, e cila është një zgjatje e ndryshimit të konsonantëve të lartë gjerman në sugjeron.
Zanoret
Fonemat e zanoreve në kllapa ose shfaqen vetëm në diphthongs, janë alofone, ose ato janë rrallë të pranishme. Hundët gjithashtu mund të shfaqen brenda dialekteve. Bavarez ka një inventar të gjërë vokal, siç është e zakonshme për gjuhët gjermane. Zanoret mund të grupohen si mbrapa të rrumbullakosura, të parrethuara dhe të rrumbullakosura. Ata gjithashtu dallohen tradicionalisht nga gjatësia ose ngushtësia.
Gramatika
Sistemi gramatikor i pranuar gjerësisht dhe sisemi i shkrimit për bavarezët është dokumentuar nga A. Schmeller; shih më shumë hollësi në faqen gjermane të Wikipedia në Bairische Dialekte
Përemrat vetorë
* Këto zakonisht përdoren në dialektet veriore të bavarezëve.
Përemrat pronorë
Përemrat pronorë Deina dhe Seina fluturojnë në të njëjtën mënyrë. Shpesh, nige i shtohet emëruesit për të formuar formën e mbiemrit të përemrit posesiv, si mua (nige), del (nige), dhe të ngjashme.
Përemrat e pacaktuar
Ashtu si përemrat posedues të listuara më lart, përemrat e pacaktuar koana, "asnjë" dhe "oana", "një" janë të ngjitura në të njëjtën mënyrë.
Ekziston edhe përemri i paefektshëm ebba (d), "dikush" me formën e tij të papërcaktuar (a) s, "diçka". Ajo është e zbutur në këtë mënyrë:
Përemrat pyetës
Pengesat e pyetjeve, "wea", dhe wås, "çfarë" janë të ngjeshur në të njëjtën mënyrë si pëlhura e pafund e pandashme pajtohet.
Shqipëria, shteti jetim i Europës
Shqipëria, shteti jetim i Europës libër me autor Wadham Peacock dhe Ilirjana Angoni (përkth.). Botuar në Tiranë nga "Plejad", në vitin 2012. Faqe 206.
Baraboo, Wisconsin
Baraboo, Wisconsin (City of Baraboo) është një qytet në qarkun Sauk të shtetit federal Wisconsin, SHBA. Në Baraboo, Wisconsin jetojnë 12048 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 629.5 banor/km2 (1630.3 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 19.35 km2 (7.47 sq mi).
Zagishani
Zagishan (serbisht: Загужање/Zagužanje) është fshat në komunën e Surdulicës, Serbi.
Noti Boçari
Panajot 'Noti' Boçari (greqisht: Νότης Μπότσαρης; 1759 -1841) ka qenë i pari i fisit të Boçarenjve. U shqua si komandant i suliotëve të mërguar që shërbyen në ishujt jonianë e në repartet ruse, franceze e angleze. Luftoi në fillim kundër Ali Pashë Tepelenës, por nga viti 1821 lidhi aleancë me të dhe mori pjesë në luftën kundër ushtrive pushtuese të sulltanit. Pas vrasjes së vezirit të Janinës, në pamundësi për ta mbrojtur Sulin, u lidh me kryengritjen greke. U dallua si komandant i forcave suljote mbrojtëse të Misolongjit kundër të gjitha ekspeditave osmane dhe në çlirimin e Naupaktit të Moresë.
Liqeni Achen
Liqeni Achen (Achen Lake) është një liqen në Tyrol, Austri.
Muğla
Muğla (më parë Mobolla, greqisht: Μόμπολλα), është qytet në Turqinë jugperëndimore.
Shqipëria e Epërme : një udhëtim në Shqipërinë e veriut të vitit 1908
Shqipëria e Epërme : një udhëtim në Shqipërinë e veriut të vitit 1908 libër me autore Edith Durham dhe Piro Misha (përkth.). Botuar në Tiranë nga IDK, në vitin 2012. Faqe 363.
Muğla
Gjeografia
Veçoritë fizike të zonës së rrethit përcaktohen nga disa fusha të larta në formë tenxhere, të kufizuara me male, nga të cilat më e madhja është ajo ku ndodhet qyteti i Muglas dhe që quhet me të njëjtin emër (Rrafshi Muğla). Ai është i rrethuar nga shpate të pjerrëta të zhveshur nga toka, të shtruara me gjeologji gëlqerore dhe një mbulesë shkurre që i jep afërsisë së Muğla një pamje djerrë jo karakteristike për rajonin e saj. Toka e punueshme është e kufizuar në dyshemetë e luginës.
Ekonomia
Profili i tij i mëparshëm si një rajon kryesisht rural, i vështirë për t'u aksesuar, i izoluar dhe i nënpopulluar i rrethuar nga një kompleks malor i thyer tani po i vjen fundi. Gjithashtu në vitet e fundit, një program i madh i restaurimit të trashëgimisë arkitekturore të qytetit ka rritur turizmin lokal. Qyteti mbetet një qendër bujqësore e rregullt, kompakte dhe provinciale. Qyteti që ruan lagjet e tij të vjetra, duke mos iu nënshtruar lulëzimit të mesit të shekullit të 20-të në rindërtimin e betonit, por shfaq një mendje progresive siç ilustrohet nga krenaria e shprehur ende se kishte pasur guvernatoren e parë femër provinciale të Turqisë në vitet 1990, Lale Aytaman. Megjithatë, Muğla i mungojnë ende qendrat e konsiderueshme të prodhimit dhe përpunimit dhe ekonomia e saj mbështetet në tregti, zeje, shërbime, turizëm dhe bujqësi. Prandaj, turizmi në Muğla është një mundësi e shkëlqyeshme për punësimin e komunitetit lokal, dhe toka e saj pjellore dhe klima e përshtatshme ofrojnë një shumëllojshmëri produktesh për njerëzit që punojnë në sektorin e bujqësisë.
Antikiteti klasik
Në kohët e lashta, Muğla ishte me sa duket një vendbanim i vogël: Një gjysmë i rrugës përgjatë kalimit midis qyteteve kariane të Idrias (më vonë Stratonikea) në veri dhe Idima (Akjaka moderne) në jugperëndim në bregdet. Emri autokton Mobolla, i korruptuar me kalimin e kohës në "Mogolla" dhe më tej në "Muğla" moderne, shfaqet për herë të parë në fillim të shekullit të 2-të p.e.r. në kohën e kalimit të rajonit të tij nga ajo që në dukje ishte një federatë lindore kariane i lidhur me Taba (Tavas moderne) dhe qytete të tjera me dominimin Rodosiane. Mobolla ishte pjesë e Perasë Rodosiane mbi një bazë të fortë që nga viti 167 pes deri të paktën në shekullin e 2-të të erës sonë. Territori Rodosian filloi këtu dhe ndërsa rajoni i nënshtrohej Rodos, ai nuk u përfshi në shtetin Rodosian.
Nuk ka thuajse asnjë rrënoja për të zbuluar historinë e vendbanimit të Mobollës. Në kodrën e lartë në veri të qytetit, disa mbetje antike tregojnë se ishte vendi i një akropoli. Një pjesë e vogël e mbishkrimeve u zbuluan brenda vetë qytetit dhe ato datojnë në shekullin II para Krishtit.
Në vitin 2018, arkeologët zbuluan një varr shkëmbor 2300 vjeçar të një boksieri të lashtë grek të quajtur Diagoras i Rodosit, në një kodër në fshatin Turgut, provincën Muğla, Marmaris. Ky varr i pazakontë piramidale u konsiderua nga njerëzit vendas se i përkiste një personi të shenjtë. Faltorja, e përdorur si pelegrinazh nga vendasit deri në vitet 1970, ka gjithashtu potencialin të jetë i vetmi varr piramidale në Turqi. Ekipi i gërmimit zbuloi gjithashtu një mbishkrim me këto fjalë: "Unë do të jem vigjilent në krye, në mënyrë që të sigurohem që asnjë frikacak të mos mund të vijë dhe të shkatërrojë këtë varr".
Në vitin 2018, rrënojat arkeologjike dhe mozaikët e zbuluar në qytet janë konfirmuar se i përkasin vilës së peshkatarit grek Phainos, i cili ka jetuar në shekullin II të erës sonë. Phainos ishte peshkatari më i pasur dhe më i famshëm i kohës së tij.
Pushtimi selxhuk
Muğla e epokës turke mbeti gjithashtu një vend i vogël në fillim, pavarësisht se ishte kapur relativisht herët për Anadollin perëndimor në rrjedhën e shekullit të 13-të. Dinastia vendase në pushtetin e Menteshes kishte kryeqytetin e saj në Milas.
Periudha osmane dhe republikane
Muğla fitoi rëndësi rajonale pasi zëvendësoi Milasin si seli e nënprovincës (sanxhakut) nën Perandorinë Osmane në 1420. Sanxhaku e mbajti emrin Menteşe deri në epokën republikane, kur u riemërua Muğla sipas selisë së qeverisë.
Klima
Muğla ka një klimë mesdhetare mjaft të lagësht (Köppen: Csa, Trewartha: Cs 'e lagësht' ose Cf). Karakterizohet nga vera të gjata, të nxehta, të thata dhe dimër të freskët e të lagësht.
Fatos Geci
Biografia
Shkollimin fillor e ka përfunduar në vendlindje. Shkollimin e mesëm e ka vazhduar në Prishtinë në gjimnazin “Sami Frashëri”. Studimet universitare themelore i ka përfunduar në Universitetin e Prishtinës “Hasan Prishtina”, Fakulteti Ekonomtik në drejtimin Banka Financa dhe Kontabilitet.
Pas përfundimit të suksesshëm të studimeve themelore me mesatare te lartë menjëherë ka vazhduar studimet master në po të njëjtin drejtim në të cilin nivel gjithashtu ka treguar sukses të lartë. Në vitin 2013 nga Universiteti i Prishtinës “Hasan Prishtina” përzgjidhet për punë praktike në ministrin e Ekonomisë dhe Financave sipas kriterit të mesatares së lartë të studimeve.
Në nentor te 2018 regjistroj studimet e doktoratës pranë Universitetit të Prishtinës “Hasan Prishtina” në të njëjtin drejtim sikurse në studimet paraprake. Por ne nentor te 2019 filloj ligjertat e doktorates, dhe ne vitin 2020 perfundoj te gjitha provimet e doktorates me sukses dhe me një afat rekord. Nga momenti që u regjistrua ne doktorature ne Kosove, ka shprehur interesim për të vazhduar një pjesë të studimeve të doktoratës në ndonjërin nga universitet prestigjioze Evropiane me c`rast ka arrite që të jet fitues i tri bursave të një pas njëshme ndërkombëtare të financuara nga Bashkimi Evropian duke u paisur me tri certifikata të studimeve ndërkombëtare për studimet e vitit 2019, 2021 dhe duke vazhduar edhe në vitin 2022 si dhe marrjen e 90 kredive shtesë.
Tabakët
Tabakët ishin zejtarë që merreshin me regjjen dhe përpunimin e lëkurëve. Mjeshtëria e tyre ishte mjaft e përhapur që herët dhe erdhi duke marrë zhvillim të gjerë. Në shek.XVIII deri në gjysmën e parë të shek.XIX kjo zeje arriti shkallën më të lartë të zhvillimit, siç e dëshmon edhe numri i madh i punishteve në disa qytete. Në Berat kishte mbi 40 “tabakhane”, në Prizren 43, në Shkodër 30, në Elbasan 35 etj. Prodhimet e tyre eksportoheshin edhe jashtë vendit. Tabakët u pasuruan shumë, sa që esnafi i tyre arriti të luante rol të madh në jetën politike e shoqërore të vendit. Rënia e kësaj mjeshtërie erdhi në gjysmën e dytë të shek.XIX, kur esnafët e tabakëve e humbën rëndësinë.
VETËVENDOSJA
Lëvizja Vetëvendosje (shqiptimi shqip: [ləvizja vɛtəˈvɛnˈdɔsjɛ], anglisht: Self-determination Movement; LVV) është parti politike në Kosovë. Është e orientuar drejt parimeve të demokracisë sociale, progresivizmit, dhe nacionalizmi shqiptar.
I huaji i Cmendur
Stranger Crazy  është  film  francez-rumanez drejtuar dhe shkruar nga Tony Gatlif. Pjesa më e madhe e filmit u xhirua në fshatin Creţuleşti disa kilometra nga Bukureshti dhe disa nga aktorët janë romë vendas.
Komploti
Stéphane, një i ri francez nga Parisi, udhëton për në Rumani. Ai po kërkon këngëtaren Nora Luca, të cilën babai i tij e kishte dëgjuar gjatë gjithë kohës para vdekjes. Duke u endur përgjatë një rruge të ngrirë, ai takon Izidorin e vjetër, një Rom dhe përpiqet t'i tregojë atij për Nora Luca. Izidor i dehur dëgjon vetëm një pjesë të vogël të fjalëve rome dhe e merr Stéphane në fshatin e tij, i vendosur për t'i mësuar djalit gjuhën rome. Stéphane beson se Izidor do ta çojë në Nora Luca kur të ketë ardhur koha, kështu që ai jeton në fshatin Rom për disa muaj në shtëpinë e Izidor, pasi djali i Izidor Adriani është arrestuar. Izidor është i lumtur që e ka atë si mysafir, duke e quajtur atë "francezi i tij" dhe duke i rregulluar këpucët e veshura endacakut të ri. Romët e tjerë nuk e pëlqejnë Stéphane në fillim, duke e fyer atë për gjuhën e tyre dhe duke besuar se ishte një i çmendur, e mashtrojnë atë duke i thënë fjalë të vrazhda. Stéphane gradualisht i fiton njerëzit duke treguar respektin e tij për muzikën dhe kulturën e tyre dhe shpërblehet me një vështrim intim në çdo aspekt të jetës rome, nga një martesë e vrazhdë në një funeral të hidhur. I vetmi person në fshat që flet frëngjisht është Sabina e re, një valltare rome e divorcuar, e cila në fillim është haptas armiqësore ndaj tij, por çifti përfundimisht lidhet përmes një serie udhëtimesh nëpër fshat për të regjistruar muzikë tradicionale romake.
Adriani kthehet pas shumë muajsh në burg. Fshati gëzohet, por burrat së shpejti duhet të largohen për të punuar në një performancë dhe të dy zogjtë e dashurisë vjedhin për të qenë së bashku. Ndërsa ata janë larg, Adriani shkon në lokalin lokal, ku vret një burrë që e akuzon si përgjegjës për burgosjen e tij. Adriani shpëton, por një turmë e ndjek dhe djeg fshatin, duke e vrarë atë. Stéphane dhe Sabina kthehen për të gjetur rrënojat që digjen dhe të dy shkatërrohen. Ata nxitojnë për në vendin e koncertit dhe i tregojnë Izidorit, i cili garon jashtë dhe i lutet tokës ta hapë dhe ta bashkojë përsëri me djalin e tij.
Stéphane largohet nga fshati dhe shkon në drejtim të kilometrit ku u hap filmi. I pikëlluar, ai thyen të gjitha shiritat që regjistroi gjatë udhëtimeve të tij me Sabinën në shënuesin e gurit dhe i varros ato.. Një e shtënë në pjesën e pasme të makinës zbulon se Sabina po flinte në sediljen e pasme. Ajo zgjohet, vëren "funeralin" e improvizuar që Stéphane po mban dhe buzëqesh para se ekrani të zbehet.
Temat
Paragjykimi dhe racizmi është një temë kryesore në Gadjo Dilo. Populli Rom, kaq shpesh i akuzuar për krime të shumta dhe i demonizuar nga të huajt, tregohet si figura kryesisht pozitive, por ende të padrejta. Ata në fillim kanë frikë nga Stéphane, duke e akuzuar atë shumë në mënyrën se si ata vetë akuzohen nga jo-romët vendas, nga frika se ai do t'i vjedhë ose do të rrëmbejë fëmijët (të dy janë stereotipe raciste të lidhura në mënyrë të gabuar me romët). Fillimisht, frika e tyre duket absurde, megjithatë bëhet e qartë se këto janë vetë paragjykimet që romët duhet të durojnë çdo ditë.
Muzika luan një tjetër rol të madh në film, duke i bërë jehonë opusit të madh të Gatlif, Latcho Drom. Stéphane nuk mund të komunikojë me Romët pa ndihmë dhe anasjelltas, por pasioni i tij për muzikën e tyre ndihmon mungesën e komunikimit dhe ndihmon në shërimin e paragjykimeve të tyre.
Lidhjet
Në vitin 2006, Gatlif drejtoi Transilvaninë. Këtë herë është një grua italiane që udhëton nga Franca në Transilvaninë Rumune për të gjetur të dashurin e saj, një muzikant në Romë.
Mennessis
Mennessis është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Mennessis ka një popullsi prej 424 banorë dhe sipërfaqe 5.23 km², me një dendësi prej 81 banor/km².
Në ethet e krizës : kriza globale, ajo e eurozonës dhe Shqipëria
Në ethet e krizës : kriza globale, ajo e eurozonës dhe Shqipëria libër me autor Anastas Angjeli dhe Ilir Hebovija (red.), Kriton Kuci (red.). Botuar në Tiranë nga "Toena"; UMSH, në vitin 2012. Faqe 494.
Magjia cigane
Magjia e ciganëve është film maqedonas i vitit 1997 i drejtuar nga Stole Popov. Ishte paraqitja e Maqedonisë në Çmimet e 70-të të Akademisë për Çmimin e Akademisë për Filmin më të Mirë në Gjuhët e Huaja, por nuk u pranua si i nominuar.
Komploti
Një histori romantike në familjen cigane bën një përpjekje të fundit, për të gjetur rrugën e saj për të dalë nga absurditeti dhe fatkeqësia ballkanike. Historia e tyre pasqyron historinë universale të të refuzuarve dhe të pastrehuarve, heronjve të harruar të rrugës që bëjnë lajmet vetëm në nekrologjitë ose në seksionet e krimit. Një histori romantike për një familje cigane, që jeton në periferinë e kryeqytetit maqedonas. Ai flet për përpjekjet e tyre përmes jetës së përditshme, duke përshkruar me ngjyra ambiciet e tyre dhe ëndrrat e tyre të ndershme dhe të ëmbla (për botën moderne, ndoshta në dukje qesharake). Është një film për shpirtin cigan të ngrohtë dhe gjithnjë shpresëdhënës dhe kryerjen e mallkimeve aktuale magjike cigane. Edhe pse historia është vendosur në një zonë rurale, ajo është një histori kudo, me probleme dhe situata kudo, disa prej tyre nga çdo nivel i shoqërisë. Ëndrrat e mëdha, dashuria, familja, pranimi i larmisë - janë erëzat e kësaj historie të ndershme dhe prekëse, të cilat ju bëjnë të qeshni dhe të qani, kohë pas kohe.
Festivali Ndërkombëtar i Filmit në Kiev "Molodist"
Festivali Ndërkombëtar i Filmit në Kiev "Molodist" ( Київський Міжнародний Кінофестиваль "Молодість" ) është një festival ndërkombëtar filmik i cili zhvillohet çdo Tetor në Kiev, Ukrainë. Filloi në vitin 1970 si një festival dy-ditor i filmave, i xhiruar nga studentët e Institutit të Arteve Teatrale të Kyivit, duke paraqitur 33 filma atë vit. Në vitin 2010, u prezantuan 439 filma, duke e bërë atë festivalin më të madh të filmit në Ukrainë, me një audiencë prej 127,000.eKryetari i festivalit është Andrii Khalpakhchi (Андрій Халпахчі).
Eshtë i vetmi festival i filmit në Ukrainë i akredituar nga FIAPF (që nga viti 1991). I përket listës së 26 festivaleve të specializuara ndërkombëtare të konkursit.
Prodhuesit evropianë të njohur aktualisht kanë debutuar në festivalin Molodist: Fred Keleman, Tom Tykwer, Danny Boyle, Francois Ozon, Andras Monori, Ildikó Enyedi, Hera Popelaars, Jacques Odiar, Sergiy Masloboychykova, Oleksiy Balabanov, Denys Evstigneev, Stephen Doldri.
Pjesëmarrësit Melodist u nderuan më vonë me Palmën e Artë ( Bruno Dumont ) dhe Oscar ( Alan Berliner ).
Hveragerdi
Hveragerði (Hveragerðisbær), është një qytezë dhe komunë në jug të Islandës, i vendosur 45 km në lindje të Reykjavík. Kjo komunë ndodhet në rajonin Jugor, dhe është pjesë e zonës zgjedhore jugore.
Lumi Varma kalon nëpër qytet.
Përmbledhje
Zona përreth është pjesë e vullkanit qendror të Hengill, është gjeotermikisht aktiv dhe shkakton shumë shpesh tërmet (zakonisht të vogla).
Hveragerði përmban një numër të madh të serave dhe është një vatër për kopshtarinë islandeze.
Inesa Kravets
.
polemikë
Në 1993, Kravets u ndalua tre muaj për përdorimin e stimuluesve. Kravets u pezullua për dy vjet në Korrik 2000 pasi testoi pozitive për një steroid që rrit performancën.
Sant Joan de Labritja
Sant Joan de Labritja është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun, të provincës , në Ishujt Balearik.
Lidhje të jashtme
Sant Joan de Labritja
Energjia e rinovueshme & Shqipëria : analizë e përgjithshme
Energjia e rinovueshme & Shqipëria : analizë e përgjithshme me autor Dorina Daja dhe Kujtim Proseku (rec.). Botuar në Tiranë nga "Plejad", në vitin 2012. Faqet e librit 268.
Jellashnica (Surdulicë)
Jellashnicë (serbisht: Јелашница/Jelašnica) është fshat në komunën e Surdulicës, Serbi.
Van Gogh Museum
Muzeu Van Gogh është një muze artistik dedikuar për veprat e Vincent van Gogh dhe kolegëve të tij në Amsterdam, Holandë. Ai është i vendosur në Sheshin e Muzeve në qytezën Amsterdam Jug, në afërsi të Muzeut Stedelijk, Rijksmuseum, dhe Concertgebouw.
Muzeu u hap më 2 qershor të vitit 1973. Ai është i vendosur në ndërtesën e hartuar nga Gerrit Rietveld dhe Kisho Kurokawa. Koleksioni i muzeut është më i madhi i pikturave dhe vizatimeve të Van Gogh-ut në botë.
Në vitin 2015, muzeu kishte 1.9 milion vizitorë, dhe ishte muzeu i dytë më i vizituar në Holandë dhe muzeu i 31-të më i vizituar në botë.
Shqipëria palë në traktatet ndërkombëtare
Shqipëria palë në traktatet ndërkombëtare libër me autor Thimi Çollaku dhe Reshit Lleshi (rec.), Nikolin Paloka (rec.). Botuar në Tiranë : ASD, në vitin 2013. Faqe 518.
Lake Township, Macomb County, Michigan
Lake Township, Macomb County, Michigan (Lake Township, Michigan) është një qytet në qarkun Macomb të shtetit federal Michigan, SHBA. Në Lake Township, Macomb County, Michigan jetojnë 80 banorë (2000), dhe dendësia e popullisë është 197.5 banor/km2 (511.5 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 1.7 km2 (0.6 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 175 m (574 ft).
Hotel Paradise (film)
Hotel Paradise (i njohur gjithashtu si Hotel Rai, Хотел Рай ) është film dokumentar Bullgar i vitit 2010 i drejtuar nga Sophia Tzavella. Ajo përshkruan jetën e romëve që jetojnë në një bllok apartamentesh në një fshat në provincën Yambol, Bullgari.
Filmi mori çmimin FIPRESCI si përzgjedhëse e ndërkombëtare në festivalin e 13-të ndërkombëtar të filmit në Selanik.
Mali i Lucës
Mali i Lucës ndodhet në skajin verior të pellgut të Delvinës (rrethi i Sarandës), në kufi me rrethin e Gjirokastrës, me një nga majat më të larta (1833 m) të pjesës jugperëndimore të Shqipërisë. maja piramidale e Lucës mbizotëron mbi viset rreth e rrotull, është e mbushur me borë deri në fillim të verës. Në këmbët perëndimore dhe lindore dalin burime të shumta karstike, më i madhi prej të cilëve është burimi i Tatzatit, ushqyesi kryesor i lumit të Kalasës. Faqet e malit të Lucës janë të veshura me shkurre mesdhetare e ilqe në pjesën e ulët dhe pjesërisht me bredh në anën verilindore. Ka kullota të pasura.
Republika e Shqipërisë së Mesme
Republika e Shqipërisë së Mesme ishte një shtet jetëshkurtër i panjohur ndërkombëtarisht që u krijua më 16 tetor 1913 dhe qendrën administrative e pati në Durrës, sot në Shqipëri.
Historia
Qeveria e Republikës së Shqipërisë Qendrore u krijua në Durrës më 16 tetor 1913 nga Esad Pashë Toptani dhe përfundoi kur Vilhelm i Vidit, princi i Principatës së Shqipërisë, mori kontrollin mbi vendin me mbërritjen e tij në Shqipëri më 7 mars 1914. Atje janë burime që lidhin fundin e Republikës së Shqipërisë së Mesme me datën 1 shkurt 1914, kur një delegacion shqiptar i kryesuar nga Esad Pashë Toptani i ofroi fronin shqiptar Vilhelm i Vidit. Flamuri i Republikës së Shqipërisë Qendrore ishte i kuq me yll të bardhë në pjesën e poshtme të djathtë.
Republika e Shqipërisë Qendrore lëshoi pullat e saj postare. Fillimisht Faik Konitza dhe shumë personalitete të tjera i dhanë mbështetjen e tij qeverisë së Esad Pashës.
Esad Pashë Toptani
parapamje|150px|Esad Pashë Toptani Rolin më të rëndësishëm në krijimin e Republikës së Shqipërisë Qendrore e kishte Esad Pashë Toptani. Gjatë Luftës së Parë Ballkanike, ai u bë i famshëm për rezistencën e tij gjatë Rrethimit të Shkodrës. Ai ishte anëtar i familjes Toptani, një nga shumë familje që ishin pronarë feudalë të pasur myslimanë me status të privilegjuar gjatë sundimit osman. Këta pronarë myslimanë të tokave, së bashku me priftërinjtë myslimanë, kishin frikë të humbnin statusin e tyre të privilegjuar pas nënshkrimit të Traktatit të Paqes në Londër dhe vendimit të Fuqive të mëdha në lidhje me statusin e ardhshëm të territorit që sot i përket Shqipërisë.
Mbështetja e Mbretërisë së Serbisë
Mbretëria e Serbisë ra dakord të mbështeste qeverinë e Esad Pashës financiarisht, madje edhe me forcë ushtarake nëse ishte e nevojshme. Në këmbim, Esad Pasha pranoi të neutralizonte një grup të madh prej rreth 20,000 kaçakësh nga Kosova dhe Maqedonia. Ata u drejtuan nga Isa Boletini dhe u mbështetën nga Ismail Qemali dhe Qeveria e tij e Përkohshme e Shqipërisë. Esad Pasha pranoi të ndihmonte Mbretërinë e Serbisë të merrte një pjesë të zonave bregdetare në veri të Drinit të Zi.
Marrëdhëniet me Perandorinë Osmane
parapamje|150px|[[Ahmed İzzet Pasha]] Pronarët dhe priftërinjtë myslimanë pro-osmanë mbështetën Esad Pashë Toptanin, i cili i qëndroi besnik Perandorisë Osmane gjatë Luftës së Parë Botërore dhe mbajti kontakte të ngushta me qeverinë në Stamboll. Xhonturqit nga Stambolli ende shpresonin të rivendosnin sundimin osman mbi Shqipërinë dhe dërguan agjentë në Shqipëri. Një komplot i qeverisë xhonturke dhe i udhëhequr nga Beqir Fiqri për të rikthyer kontrollin osman mbi Shqipërinë përmes instalimit të një oficeri osmano-shqiptar Ahmet Izet Pasha si monark u zbulua nga serbët dhe u raportua në KNK. Ismail Qemali mbështeti komplotin për ndihmë ushtarake kundër Serbisë dhe Greqisë. Komisioni Ndërkombëtar i Kontrollit (KNK), një organizatë që administron përkohësisht Shqipërinë në emër të Fuqive të Mëdha lejoi oficerët e tyre holandezë që shërbenin si xhandarmëri shqiptare të shpallnin gjendjen e jashtëzakonshme dhe të ndalonin komplotin. Ata bastisën Vlorën në 7-8 janar 1914, duke zbuluar më shumë se 200 trupa osmane dhe arrestuan Fiqrin. Gjatë gjykimit të Fiqrit komploti doli dhe një gjykatë ushtarake e KNK nën kolonelin Willem de Veer e dënoi atë me vdekje dhe më vonë u kthye në burgim të përjetshëm, ndërsa Qemali dhe kabineti i tij dhanë dorëheqjen. Pasi Qemali u largua nga vendi, trazirat u siguruan në të gjithë Shqipërinë.
Rivaliteti me Qeverinë e Përkohshme të Shqipërisë të Qemalit
parapamje|majtas|1500px|Ismail Qemali Ndërsa Esad Pashë Toptani krijoi Republikën e Shqipërisë Qendrore, kishte një qeveri tjetër rivale në Vlorë - Qeveria e Përkohshme e Shqipërisë - e udhëhequr nga Ismail Qemali që dëshironte të kontrollonte territorin e Republikës së Shqipërisë Qendrore. Kjo qeveri u krijua nga një grup shqiptarësh të udhëhequr nga Ismail Qemali dhe u mblodhën nga katër vilajete osmane. Gjatë negociatave midis rebelëve shqiptarë dhe negociatorëve nga Perandoria Osmane në vitin 1912, palët kishin rënë dakord të bashkonin katër vilajetet e Kosovës, Shkodrës, Manastirit dhe Janinës në një vilajet shqiptar. Meqenëse Lufta e Parë Ballkanike filloi para se kjo marrëveshje të konfirmohej në kuvendin e Perandorisë Osmane, ky vilajet shqiptar i bashkuar mbeti zyrtarisht i panjohur. Pavarësia e saj u shpall më 28 nëntor 1912 nga një grup shqiptarësh që Qemali ishte mbledhur nga të katër vilajetet osmane së bashku me katër burra, shqiptarë të Rumanisë. Austria dhe Italia mbështetën synimet e Ismai Qemalit dhe qeverisë së tij për të krijuar një shtet, territori i të cilit do të përfshinte të gjitha zonat e populluara nga shqiptarët, përfshirë Kosovën, pjesë të Malit të Zi, Maqedonisë dhe Greqisë.
Në veprën e tij, Memorandum për Shqipërinë, Esad Pashë Toptani mohoi që qeveria e Qemalit ishte legjitime, duke shkruar se ishte "krijim personal i një numri burrash".
Özge Törer
Özge Törer (lindi më 16 gusht 1998) është një aktore turke e njohur për rolin e saj si Rabia Bala Hatun në serialin televiziv turk Kuruluş Osman, në të cilin ajo luan së bashku me Burak Özçivit. Törer ka lindur në vitin 1998 në Stamboll, Turqi. Ajo jetoi në Silivri, derisa mbaroi shkollën e mesme, më pas, pasi shkoi në Universitetin Muğla Sıtkı Koçman ku fitoi një çmim për rolin e saj në një shfaqje skenike. Özge, e cila më parë u shfaq vetëm si prezantuese në një shfaqje të vogël televizive, fitoi dy çmime për aktoren më të mirë të vitit në 2021, (një në Crystal Globe Awards) për rolin e saj si Bala Hatun.
Coffeeshop
parapamje|Coffeeshop në [[Amsterdami|Amsterdam, Holandë]] parapamje|Karkaleci është një ish-kanabis coffeeshop në qendër të qytetit të [[Amsterdami|Amsterdamit, Holandë]] parapamje|Coffeeshop licencës djathtas|parapamje|E jashtme të murit të një coffeeshop në qytetin holandez të [[Groningen|Groningenit. Me epitete janë të Mbretëreshës Elizabeth II, Mbretëresha Beatrix, Hu Jintao, Dmitry Medvedev, Barack Obama, Angela Merkel dhe Silvio Berluskoni.]] djathtas|parapamje|Një coffeeshop në [[Maastricht|Mastriht]] Në Holandë, coffeeshops janë institucionet ku shitjen e kanabisit për konsum personal nga publiku e kanë të toleruar nga autoritetet lokale.
Sipas politikës së drogës në Holandë, shitja e kanabisit në sasi të vogla është e lejuar nga  coffeeshops të licensuara. Shumica e tyre shërbejnë pije dhe ushqim. Coffeeshops nuk janë të lejuara të shërbejnë alkool ose droga të tjera, dhe rrezikojnë të mbyllen në qoftë se konstatohet shitja e drogave të lehta për të miturit, drogave të forta ose shitja e alkoolit. Ideja e licencimit për shitjen e kanabisit është futur në vitet 1970 për qëllim të ndarjes së drogave të rënda dhe të lehta. djathtas|parapamje|Një futboll në një coffeeshop në [[Amsterdami|Amsterdam]]
Bilbilenjtë
Birbilenjtë kanë qenë një çetë kaçakësh shqiptarë e viteve 1850-60, që kur u kapën nga autoritetet turke ishin 13 vetë, edhe pse grupi kur ishte aktiv shkonte deri në 50 vetë. Emërtimin u ngeli në kujtesën popullore nga emrat e komandantëve, Bilbil Shako e Bilbil Resuli. Ishin kryesisht të rinj të fshatrave Nivicë, Rexhin, Gusmar, Progonat, Lekdush, Smokthina e nga zona të tjera të Labërisë. Sulmonin karvanët ushtarakë turq, por edhe mallin e bejlerëve dhe agallarëve të pasur. Prania e tyre bëri që për shumë vite, autoritete turke t’i rrinin larg krahinës së Kurveleshit. U kapën me tradhti dhe u ekzekutuan me varje në Janinë.
Kujtesa popullore
Kenge tjeter
Monétay-sur-Allier
Monétay-sur-Allier është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Monétay-sur-Allier ka një popullsi prej 494 banorë dhe sipërfaqe 11.77 km², me një dendësi prej 42 banor/km².
The Gift (serial televiziv turk)
The Gift (e njohur në Turqi si Atiye; shqip: Dhuntia) është një serial turk i zhanrit dramë fantazi, në të cilin interpreton Beren Saat. Është shkruar nga Jason George dhe Nuran Evren Şit. Sezoni i parë përbëhet nga 8 episode dhe u bë i disponueshëm për transmetim në Netflix më 27 dhjetor 2019. Seriali është i bazuar në romanin Dünyanın Uyanışı nga Şengül Boybaş.
Premisë
Atiye, një piktore në Stamboll, fillon një udhëtim personal ndërsa zbulon sekretet universale në lidhje me një vend arkeologjik në Anadoll dhe lidhjen e atij vendi me të kaluarën e saj.
Prodhimi
Xhirimet kryesore u zhvilluan në Göbekli Tepe, Adıyaman dhe Malin Nemrut, mes vendeve të tjera në Turqi.
Macja e Zezë, Macja e Bardhë
Macja e zezë, macja e bardhë është film komedi e zezë romantike serbe e vitit 1998 i drejtuar nga Emir Kusturica. Ai fitoi Luanin e Argjendtë për Regjinë më të Mirë në Festivalin e Filmit në Venecia.
Përkthimi fjalë për fjalë i titullit është në të vërtetë "Macja e zezë (femër), maçoku i bardhë". Personazhet e filmit flasin në Romisht, Serbisht dhe Bullgarisht - shpesh ndërrohen mes tyre.