cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Qytetërimi i Luginës së Indusit
Fundi i Kalibanganit
Robert Raikes ka argumentuar se Kalibangani u braktis për shkak të tharjes së lumit. Prof. B. B. Lal (ish dr. i përg. i Archaeological Survey of India) e mbështet këtë pikëpamje duke pohuar: "Datimi me radiokarbon tregon se vendbanimi i Maturisë Harapase në Kalibangan do të braktisej rreth viteve 2000–1900 p.e.s.. Dhe, siç tregojnë të dhënat hidrogjenike, kjo braktisje mori udhë me tharjen e Sarasvati-t (Ghaggar-it). Kjo pjesë e vonë ëshë vendosur siç duhet nga puna e Raikes, një hidrologjisti italian dhe bashkëpunëtorët e tij indianë".
Kalibangani modern
Emri Kalibangan përkthehet "byzylykë të zinj" ("Kālā", në gjuhën punjabi, do të thotë e zezë dhe "bangan" do të thotë byzylyk). Pak milje në drejtim të rrjedhës është stacioni hekurudhor dhe qyteza e quajtur Pilibangā, që do të thotë byzylykë të verdhë. ASI krijoi një muze arkeologjik në Kālibangan në vitin 1983 për të depozituar materialet e zbuluara këtu gjatë viteve 1961-69. Në një galeri, janë paraqitur gjetjet para-harapase, ndërsa gjetjet harapase janë paraqitur në dy galeri të tjera.
Shpjegime
<references group="Shpjegimi"/>
Marinakutini
Marinakutin (serbisht: Марина Кутина/Marina Kutina) është fshat në komunën e Gaxhin Hanit, Serbi.
Adnan Kojic
Adnan Kojic (lindi më 28 tetor 1995) është futbollist suedez i cili luan për Halmstads BK.
Në dhjetor 2015, ai nënshkroi kontratë dy vjeçare për skuadrën Halmstads BK.
Kutërmani (monument natyre)
220px|parapamje|Pamje nga Kutërmani, Librazhd. Kutërmani është një monument natyre që ndodhet në fshatin Kuturman, rrethi i Librazhdit, Shqipëri.
Ka një sipëfaqe prej 3,600.00 ha. Është pjesërisht i dëmtuar dhe i tejshfrytëzuar, megjithëkëtë zona paraqet vlerat e përfaqësimit të gjerë të pyllit të dushkut, të florës dhe faunës së tij. Është përdorur si rezervat për gjuetinë e derrit të egër (Sus scrofa), lepurit, thëllëzës, etj.
Koko
Koko (në anglisht Coco) është një film i animuar nga kinostudioja Pixar￼￼ i 2017-ës i drejtuar nga Lee Unkrich dhe Adrian Molina.
Virgjëresha (roman)
Virgjëresha, roman me autor Roland Gjoza. Botuar në Prishtinë nga "Gjon Buzuku", në vitin 2002. Libri ka 132 faqe.
Bellmunt del Priorat
Bellmunt del Priorat është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Priorat, të provincës Tarragona, në Komunitetin Katalonia.
Një ëndërr e pa realizuar
Një ëndërr e pa realizuar, roman me autor Bashkim Hysenaj. Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2003. Libri ka 111 faqe.
Formula 1 (videolojë,1996)
Loja Formula 1 ishte e bazuar nga sezoni 1995, edhe pse kishte dalë në fund të 1996. Ajo doli për PS1 dhe PC. Loja kishte këto karakteristika të reja:Komentatori në lojë. Për anglishten ishte Murray Walker, gjermanishten Jochen Mass, spanjishten Carlos Riera, italishten Luigi Chiappini dhe frëngjishten Philippe Alliot. Nëse ti fiton kampionatin duke fituar çdo garë, një pistë në formën e makinës së F1, pistë qyteti, në Frameout City. Në PC e ke kështu:Abandonon një garë dhe pista hapet.Është e pamundur që pista të ruhet. Kur leva ose PC është i fikur, pista zhduket. Tjetër gjë e re është:piloti zëvëndësues. Si lojë,ajo kishte qenë nga më të mirat.
Ask dhe Embla
Etimologjia
parapamje| Një përshkrim i Askut dhe Emblës (1919) nga Robert Engels. parapamje| "Ask dhe Embla" (1948) nga Stig Blomberg Në gjuhën e vjetër skandinave askr fjalë për fjalë do të thotë "pema e frashërit", por etimologjia e emblas është e pasigurt dhe në përgjithësi propozohen dy mundësi të kuptimit të fjalës embla. Kuptimi i parë, "pema e elbit", është problematik, dhe arrihet duke nxjerrë *Elm-la nga *Almilōn dhe më pas në almr ("elm"). Sugjerimi i dytë është " hardhia ", e cila arrihet nëpërmjet *Ambilō, që mund të lidhet me termin grek ἄμπελος ( ámpelos ), në vetvete do të thotë "hardhi, liana ". Etimologjia e fundit ka rezultuar në një sërë teorish.
Gjuhëtari Gunlög Josefsson pretendon se emri Embla vjen nga rrënjët " eim " + " la " që më pas do të thotë "zjarrfikës(ess)" ose "duhanxhi(ess)". Ajo e lidh këtë me praktikën e lashtë të krijimit të zjarrit përmes parmendës së zjarrit, e cila konsiderohej një mënyrë magjike dhe e shenjtë e bërjes së zjarrit në besimin popullor në Skandinavi prej kohësh në kohët moderne. Ajo identifikon shfaqjen e zjarrit përmes lërimit në mënyrë simbolike deri në momentin e orgazmës dhe rrjedhimisht fekondimin dhe riprodhimin.
Sipas Benjamin Thorpe " Grimm thotë se fjala embla, emla, nënkupton një grua të zënë, nga amr, ambr, aml, ambl, punë e palodhur; e njëjta lidhje me Meshia dhe Meshiane, emrat e lashtë persianë të burrit dhe gruas së parë, që janë formuar edhe nga pemët”.
Ralf Shkatërruesi
Përmbajtja
Filmi flet për përsonazhin e një videolojë, Ralf Shkatërruesi, që shkon në një tjetër videolojë dhe njeh Vanellope von Shuits.
Parku Natyror i Korab-Koritnikut
Parku Natyror i Korab-Koritnikut është një park natyror në lindje të Shqipërisë dhe formon një pjesë të Brezit të Gjelbër Evropian, e cila shërben si një tërheqje për llojet bimore dhe shtazore të rrezikuara. Përfshin 55550 hectare  të terrenit malor alpin, me lugina, lumenj, liqene akullnajore, shpella, kanione, pyll të dendur halore dhe gjetherënës. Bashkimi Ndërkombëtar për Ruajtjen e Natyrës (IUCN) e ka renditur parkun si Kategoria IV. Të dytë, Koritniku dhe Korabi janë njohur si një Zonë e Rëndësishme e Bimëve me rëndësi ndërkombëtare nga Plantlife.
Parku Natyror i Korab-Koritnikut fillon në kufirin me Kosovën në veri përgjatë kufirit me Maqedoninë e Veriut deri në Malet Desha në jug. Parku i natyrës mban emrin e Maleve të Korabit dhe Malit të Koritnikut. Korabi është maja më e lartë si e Shqipërisë dhe e Maqedonisë së Veriut, që qëndron në një lartësi prej 2764 m Ai është gjithashtu një nga dy samitet në Evropë, i cili është pika më e lartë për më shumë se një vend dhe gjithashtu maja e 18-të më e spikatur e malit në Evropë. Maja është një masiv malor shumë i thyer dhe përbëhet kryesisht nga shist argjilor dhe gur gëlqeror i periudhës Paleozoike me struktura blloku dhe gjithashtu shkëmbinj gipsi të permo Triasikut të dëmtuar rëndë. Në anën perëndimore, mali bie pjerrta mbi muret shkëmbore, ndërsa ana veriore përbëhet nga shkëmbinj të shkrifët.
Parku i natyrës përjeton një klimë mesatare të lagësht kontinentale me dimra të lagësht të ftohtë dhe vera të nxehta të thata. Për shkak të një ndryshueshmërie të madhe në lartësi, një larmi e pasur e klimave, florës dhe faunës mund të gjendet brenda territorit. Ajo bie brenda maleve Dinarike pyjet e përziera dhe pyjet e Ballkanit përziera tokësore Ekorajonet e Palearctic gjethegjerë butë dhe pyje të përziera Biome. Pyjet përbëhen nga specie të ndryshme të pemëve gjetherënëse dhe halore dhe një larmi e madhe lulesh të egra. Nivelet e bimësisë dallohen bazuar në lartësi të ndryshme, pyje lisi 400 to(-), halore dhe pyje ahu me pyje me gjethe të përziera nga 1000 to(-) mbi nivelin e detit. Shpatet e livadheve malorë janë kryesisht të mbuluara me pyje gjetherënës. Llojet më të zakonshme të pemëve në park janë bredhi argjendi, pisha austriake, pisha boshnjake, pisha maqedonase dhe alder i zi. Pyjet e dushkut mund të gjenden në lartësitë e ulëta duke përfshirë shkozën orientale, lisin e zbukuruar, lisin maqedonas dhe panjën e fushës.
Fauna përfaqësohet nga 37 lloje gjitarësh. Gjitarë të mëdhenj si ariu i murrmë, ujku gri, rrëqebulli i Ballkanit, kaprolli, derri i egër, nusela, kungulli i pishës dhe ketri i kuq mund të gjenden në zonë. Përmban gjithashtu një shumëllojshmëri habitatesh të përshtatshme që mbështesin popullata të dendura zogjsh si shqiponja e artë, kapërdheja perëndimore, fajkoja peregrine, gumëzhitja e zakonshme, rrotulluesja, owl-shqiponja, shkaba e griffonit, lisi i lajthisë dhe shumë të tjerë.
Shtëpia e Meri Angjeliu
Shtëpia e Meri Angjeliu është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Mali i Gramës
Mali i Gramës është një mal në pjesën shqiptare të vargmalit Korab. Mali i Gramës arrin një lartësi prej 2.345 metra të lartë. Rreth malit ka shumë liqene duke përfshirë liqenin më të madh në malin Korab i cili gjithashtu njihet me emrin 'Gramë'. Ajo përbëhet rreth një kilometër e gjysmë në perëndim të vetë malit Korab, me të cilën është e lidhur me pjesën kryesore të malit nga një kreshtë e gjatë.
Grama i referohet majës në vetvete, por edhe gjithë nxitjes jugperëndimore të vargmalit Korab, e cila është e gjatë rreth tetë kilometra. Në veri, përroi i Gramës rrjedh përmes një kanioni të thellë në një tarracë. Në lindje të këtij është Liqeni i Gramës (rreth 1750 metra mbi nivelin e detit).
Ka disa depozitime gipsi në rajonin përreth Gramës. Monumentet natyrore në rajon përfshijnë Karsti i Malit të Bardhë, depozita e Seleniumit në Pasqyrat e Gramës, dhe cirque në Bjeshka e Zonjave.
Në anën veriore të malit, Mali i Gramës bie larg në një shkëmb të tejdukshëm. Hyrja kryesore nga fshatrat në jugperëndim në kullotat sezonale në verilindje të malit kalon në majë. Cerjan në anën jugore dhe Zimur në jugperëndim janë fshatrat më të larta në mal, rreth 1300 metra mbi nivelin e detit. Në jugperëndim, rreth shtatë kilometra larg në një lartësi prej rreth 650 metra, ku është më i rrafshët, është kryeqyteti i rajonit, Peshkopi.
Ōdachi
Karakteri për ō (大) do të thotë "i madh" ose "i shkëlqyeshëm". Dachi këtu (太 刀) është i njëjtë me tachi (太 刀, lit. "shpatë e madhe"), stili më i vjetër i shpatës / montimeve që daton para katana. Chi është gjithashtu i njëjti karakter si katana (刀) dhe tō në nihontō (日本 刀 "shpata japoneze"), me origjinë nga karakteri kinez për një teh, dāo.
Për tu kualifikuar si ōdachi, shpata në fjalë do të kishte një gjatësi të tehut rreth 3 shaku (90.9 centimetra); sidoqoftë, si me shumicën e termave në artet japoneze të shpatës, nuk ka ndonjë përcaktim të saktë të madhësisë së një ōdachi.
Prodhimi
Ōdachi është e vështirë për tu prodhuar sepse gjatësia e tyre e bën më të komplikuar trajtimin tradicional të nxehtësisë: Sa më e gjatë të jetë një teh, aq më e vështirë (dhe e shtrenjtë) është të ngrohet tërë tehu në një temperaturë homogjene, si për djegie ashtu edhe për të arritur temperaturën e forcimit. Procesi i shuarjes më pas ka nevojë për një medium më të madh shuarjeje sepse shuarja e pabarabartë mund të çojë në shtrëngimin e tehut.
Metoda e lustrimit është gjithashtu e ndryshme. Për shkak të madhësisë së tyre, ōdachi zakonisht varet nga tavani ose vendoset në një pozicion të palëvizshëm për t'u lëmuar, ndryshe nga shpatat normale të cilat lëvizin mbi gurë lustrues.
Në të kaluarën, marrja e një ōdachi plotësisht të mprehur ishte e vështirë, pasi ata kërkonin urdhëra me porosi të veçanta. Sidoqoftë, në kohët moderne, shumë falsifikime në Japoni dhe Kinë po pranojnë urdhra të tilla për shkak të popullaritetit të rinovuar dhe interesimit për armët e lashta japoneze në fund të shekullit 20 dhe në fillim të shekullit 21.
Theodore Simon
thumb Théodore Simon (10 korrik 1873 - 4 shtator 1961) ishte një psikolog francez i cili punoi së bashku me Alfred Binet për të zhvilluar shkallën Binet-Simon, një nga instrumentet më të përdorura në botë për matjen e inteligjencës. Kjo shkallë u rishikua në vitin 1908 dhe 1911, dhe shërbeu si një model për zhvillimin e shkallëve më të reja. Simon punoi në spitale të ndryshme në të gjithë Francën, duke përfshirë Sainte-Anne dhe Dury-les-Amiens. Ai gjithashtu punoi si psikiatër në Spitalin e Saint-Yon  dhe si drejtor mjekësor në Perray-Vaucluse. Ai ishte gjithashtu themeluesi i shkollës së parë të psikiatrisë në spitalin Maison Blanche në Neuilly-sur-Marne, në vitin 1946. Ky Institut i cili tani mban emrin e tij vazhdon të funksionojë edhe në ditët tona.
Referime
<references group="" responsive="">
Didius Juliani
Marcus Didius Julianus ( /d ɪ d i ə s /, 29 janar 133 ose 137-2 June 193) ishte perandor romak për nëntë javë nga marsi në qershor 193, gjatë vitit të Pesë Perandoret.
Julianus kishte një karrierë politike premtuese, duke qeverisur disa provinca, përfshirë Dalmacinë dhe Germania Inferior, dhe mundi Chauci dhe Chatti, dy fise pushtuese gjermanike. Ai madje u emërua në konsull në 175 së bashku me Pertinax si një shpërblim, para se të ulej nga Commodus. Pas këtij ulja, karriera e tij e hershme, premtuese politike u ligështua.
Julianus u ngjit në fron pasi e bleu atë nga Garda Preetoriane, e cila kishte vrarë paraardhësin e tij Pertinax. Pasoi një luftë civile në të cilën tre gjeneralë rivalë pretenduan fronin perandorak. Septimius Severus, komandant i legjioneve në Panoni dhe më i afërti nga gjeneralët në Romë, marshoi në kryeqytet, duke mbledhur mbështetje gjatë rrugës dhe duke përcaktuar grupet e Gardës Preetoriane Julianus të dërguar për ta takuar. I braktisur nga Senati dhe Garda Pretoriane, Julianus u vra nga një ushtar në pallat dhe u pasua nga Severus.
Jeta e hershme
Didius Julianus u rrit nga Domitia Calvilla, nëna e perandorit Marcus Aurelius. Me ndihmën e Domitia, ai u emërua në një moshë shumë të hershme në vigintivirate, hapi i parë drejt dallimit publik. Ai u martua me një grua romake të quajtur Manlia Scantilla, dhe diku rreth vitit 153, ajo i lindi një vajzë, Didia Clara, fëmijën e tyre të vetëm.
Shërbim publik
Në vazhdimësi Julianus mbajti postet e kuestorit dhe eedilit, dhe më pas, rreth vitit 162, u emërua si pretor. Ai u emërua në komandën e Legio XXII Primigenia në Mogontiacum (tani Mainz ). Në 170, ai u bë praefectus i Gallia Belgica dhe shërbeu për pesë vjet. Pasi zmbrapsi një pushtim nga Chauci, një fis që banonte në pellgun e kullimit të lumit Scheldt, zona bregdetare veriperëndimore e Gjermanisë së sotme, ai u ngrit në konsull në 175 së bashku me Pertinax.
Ai u dallua më tej në një fushatë kundër Chatti, qeverisur Dalmacinë dhe Germania Inferior. Atëherë ai u bë prefekt, i akuzuar për shpërndarjen e parave për të varfërit e Italisë. Historianët modernë në përgjithësi e konsiderojnë këtë një ulje për arsye politike, pasi Commodus, Perandori Romak në atë kohë, kishte frikë nga fuqia në rritje e Julianus. Ishte rreth kësaj kohe që ai u akuzua për komplot kundër jetës së Commodus, por juria e liroi atë dhe në vend të kësaj ndëshkoi akuzuesin e tij. Më pas, ai qeverisi Bitininë dhe pasoi Pertinaxin si prokonsull të Afrikës së Veriut.
Karriera si Perandor
majtas|parapamje| Monedhë e Didius Julianus. Mbishkrimi: CAES. M. DIDI. IVLIANE. AVG Pas vrasjes së Pertinax më 28 mars 193, roja pretoriane njoftoi se froni do t'i shitej njeriut që do të paguante çmimin më të lartë. Titus Flavius Claudius Sulpicianus, prefekt i Romës dhe vjehrrit të Pertinax, i cili ishte në kampin pretorian gjoja për të qetësuar trupat, filloi të bënte oferta për fronin. Ndërkohë, Julianus gjithashtu mbërriti në kamp, dhe meqenëse hyrja e tij ishte e ndaluar, i bërtiti oferta rojes.
Pas orëve të ofertimit, Sulpicianus premtoi 20,000 sesterce për çdo ushtar; Julianus, nga frika se Sulpicianus do të fitonte fronin, atëherë ofroi 25,000. Rojet u mbyllën me ofertën e Julianus, hodhën portat dhe e shpallën perandor. I kërcënuar nga ushtria, senati e shpalli atë perandor. Gruaja dhe vajza e tij të dy morën titullin Augusta.
Mbretërimi
Për shkak se Julianus bleu pozicionin e tij në vend që ta merrte atë në mënyrë konvencionale përmes trashëgimisë ose pushtimit, ai ishte një perandor thellësisht jopopullor. Kur Julianus u shfaq në publik, ai u përshëndet shpesh me rënkime dhe thirrje "grabitës dhe paricid". Një herë, një turmë madje pengoi përparimin e tij në Kapitol duke e goditur me gurë të mëdhenj.
Kur lajmi i zemërimit të publikut në Romë u përhap në të gjithë Perandorinë, tre gjeneralë me ndikim, Pescennius Niger në Siri, Septimius Severus në Pannonia dhe Clodius Albinus në Britani, secili në gjendje të mblidhte tre legjione, u rebeluan. Ata refuzuan të pranojnë autoritetin e Julianus si perandor dhe në vend të kësaj u shpallën veten perandor. Julianus e shpalli Severus një armik publik sepse ai ishte më i afërti nga të tre në Romë, duke e bërë atë armikun më të rrezikshëm. Julianus dërgoi senatorë për të bindur legjionarët e Severus që ta braktisnin, një gjeneral i ri u emërua për ta zëvendësuar atë, dhe një centurion u dërgua për të marrë jetën e Severus.
Cassius Dio pohoi se Garda Pretoriane u përpoq të luftonte, por u shtyp, ndërsa historianët modernë besojnë se Garda Pretoriane thjesht e braktisi Julianusin, duke dezertuar në masë. Julianus u përpoq të negocionte me Severus, duke ofruar të ndante perandorinë me rivalin e tij, por Severus i injoroi këto përpjekje dhe vazhdoi përpara. Ndërsa marshoi, gjithnjë e më shumë qytete në Itali mbështetën pretendimin e tij për fronin. Mbetjet e Gardës Preetoriane morën falje nga Severus në këmbim të dorëzimit të vrasësve aktualë të Pertinax. Pasi kapën kryetarët e grupit dhe i vranë ata, ushtarët i raportuan atë që kishin bërë Marcus Silius Messala, konsullit, i cili thirri senatin për t'i informuar ata për procedurat.
Ekzekutimi (193)
Julianus u vra në pallat nga një ushtar më 2 qershor 193 pas Krishtit, pas vetëm 66 ditësh sundimi. Severus hoqi dorë nga Garda Pretoriane dhe ekzekutoi ushtarët që kishin vrarë Pertinaxin, perandorin e mëparshëm. Sipas historianit romak bashkëkohor Cassius Dio, fjalët e fundit të Julianus ishin: "Por çfarë të keqe kam bërë? Kë kam vrarë? " Trupi i tij iu dha gruas dhe vajzës së tij, të cilët e varrosën në varrin e stërgjyshit të tij deri në pikën e pestë në Via Labicana. Senati miratoi një mocion mallkues për kujtimet për të dënuar Julianusin dhe trashëgiminë e tij.
Trashëgimia
Julianus zmbrapsi pushtimet nga Chatti dhe Chauci, të cilat ndihmuan në mbrojtjen e krahinave kufitare të Romës. Në planin afatgjatë, dy fiset që ai zmbrapsi nuk ishin veçse paralajmërues të migrimeve shumë më të mëdha gjermanike që do të përfundonin vërtet në shekullin e gjashtë pas Krishtit.
Si perandor, Didius Julianus nuk ishte në gjendje të kalonte ndonjë reformë të madhe politike në mbretërimin e tij të shkurtër, përveç zhvlerësimit të monedhës. Ndërsa zhvlerësimi i monedhës ishte relativisht i vogël, ai rifilloi trendin e zhvlerësimit të monedhës romake e cila ishte zvogëluar nën sundimin e Pertinax. Trendi që ai filloi, i cili do të vazhdonte nën dinastinë Severan në një shkallë shumë më të madhe, shkatërroi besimin në monedhën e Romës, çoi në hiperinflacion të shfrenuar dhe shkaktoi trazira të përhapura ekonomike. Për më tepër, blerja e tij e hapur e fronit shkatërroi çdo iluzion të normalitetit në Perandorinë Romake.
Kultura popullore
Në filmin Rënia e Perandorisë Romake, Julianus luhet nga Eric Porter dhe përshkruhet si një përkrahës mashtrues i Commodus. Në fund të filmit, Julianus dhe Pescennius Niger, të luajtur nga Douglas Wilmer, një tjetër mik i Commodus, konkurrojnë kundër njëri -tjetrit në ankandin për fronin e Romës.
Tërmete brendapplakësore
Tërmeti është fenomen i cili shkaktohet nga çlirimi i papritur i energjisë së grumbulluar, i cili shkakton krijimin e valëve sizmike (dallgëve sizmike). Në sipërfaqen e tokës, tërmeti shfaqet në dridhjet ose zhvendosjet e tokës (truallit) dhe nganjëherë edhe në krijimin e dallgëve detare, tsunami. Në të gjitha këto raste, tërmeti mund të shkaktojë dëmtime të mëdha njerëzore dhe materiale. Ai matet me ballë. Ballë quajmë njësia për të matur tërmetet.
Tërmetet mund të ndodhin si rezultat i veprimit të forcave të natyrës ose të shkaktohen si pasojë e aktivitetit njerëzor. Termi "tërmet" përdoret për çdo ngjarje sizmike që krijon valë sizmike, pavarësisht nëse ato janë me origjinë natyrore apo të shkaktuara si pasojë e aktivitetit njerëzor.
Shumica e tërmeteve me shkaqe natyrore janë pasojë e ndërtimit tektonik të tokës. Këto tërmete quhen edhe tërmete tektonike. Litosfera (lithosphere) e tokës është si një qilim i përbërë nga shumë pllaka tektonike të cilat lëvizin ngadalë, por në mënyrë të vazhdueshme nën ndikimin e nxehtësisë së mantelit dhe bërthamës së tokës. Anët e pllakave tektonike rrëshqasin ndaj njëra tjetrës duke shkaktuar forca fërkimi midis pllakave tektonike. Kur kjo forcë fërkimi kapërcen kufirin kritik, i cili quhet fuqia lokale, ndodh një thyerje e papritur. Kufiri i pllakave tektonike përgjatë të cilit ndodh thyerja quhet vija e thyerjes (fault plane). Kur thyerja përgjatë vijës së thyerjes sjell si pasojë zhvendosjen e dhunshme të kores së tokës, atëhere çlirohet energjia e tërheqjes ose përdredhjes elastike dhe krijohen valët sizmike duke shkaktuar në këtë mënyrë një tërmet. Llogaritet se më pak se 10% e energjisë së përgjithshme të tërmetit çlirohet në formën e energjisë sizmike, ndërsa pjesa më e madhe e energjisë përdoret për të furnizuar me energji zmadhimin e thyerjes së tërmetit dhe kthehet në nxehtësi. Prandaj, tërmetet e ulin potencialin energjitik dhe energjinë termike të tokës, por këto humbje janë të papërfillshme. Sizmiologët, për të përshkruar procesin fizik të shkaktimit të tërmeteve përdorin teorinë e çlirimit elastik.
Shumica e tërmeteve tektonike e kanë origjinën e tyre në thellësi më të vogla se disa dhjetra kilometra nga sipërfaqja e tokës. Tërmetet të cilët ndodhin përgjatë kufirit të pllakave tektonike quhen tërmete ndërpllakësore (interplate), ndërsa rastet më të rralla, kur ngjarja sizmike ndodh në pjesën e brendshme të pllakës litosferike, quhen tërmete brendapplakësore (intraplate).
Në pikat ku korja e tokës është më e trashë dhe më e ftohtë, tërmetet ndodhin në thellësi më të mëdha prej disa qindra kilometra nga sipërfaqja e tokës, përgjatë zonave të zhytjes aty ku pllakat tektonike zbresin në mantelin e tokës. Këto lloje tërmetesh quhen tërmete me qendër të thellë. Ka mundësi që këto tërmete shkaktohen kur materiali liosferik i zhytur pëson një transformim gjendjeje të menjëhershëm (për shembull nga olivinë në spinel), duke çliruar energjinë e grumbulluar, në formën e energjisë së tërheqjes dhe përdredhjes, energjinë kimike ose energjinë gravitacionale, e cila nuk mund të mbahet më në temperaturat dhe trysnitë (presionet) që ekzistojnë në këto thellësi.
Tërmetet mund të ndodhin edhe në zonat vullkanike dhe të shkaktohen nga lëvizja e magmës në vullkane. Këto tërmete shërbejnë si paralajmërim për shpërthimin e vullkanit.
Disa tërmete kanë shkaqe anthropogjenike (anthropogenic), si për shembull nxjerrja e mineraleve dhe lëndëve djegëse fosile nga korja e tokës, thithja apo injektimi i lëngjeve në koren e tokës, aktiviteti sizmik i shkaktuar nga krijimi i liqeneve artificiale, shpërthime masive dhe rrëzimi i ndërtimeve në përmasa të mëdha. Ngjarjet sizmike të shkaktuara nga aktiviteti njerëzor quhen me emrin aktivitet sizmik i shkaktuar. Ato nuk janë tërmete në kuptimin e ngushtë të fjalës dhe zakonisht tregojnë një sizmiogram të ndryshëm nga tërmetet që kanë shkaqe natyrore.
Vetëm disa tërmete mendohet se janë shkaktuar nga grumbullimi i sasive të konsiderueshme të ujit në liqene artificiale, si për shembull Kariba Dam në Zambia, Afrikë, dhe me injektimin ose nxjerrjen e lëngjeve në koren e tokës (për shembull në rastin e disa centraleve të energjisë gjeotermike, dhe në Rocky Mountain Arsenal). Këto tërmete ndodhin sepse forcat që venprojnë në koren e tokës mund të ndryshohen si pasojë e presionit të lëngjeve. Po ashtu është e njohur se tërmetet mund të shkaktohen edhe nga nxjerrja e gazit natyror nga depozitat nënsipërfaqësore, për shembull në pjesën veriore të Hollandës. Tërmeti më i fuqishëm në botë i shkaktuar nga krijimi i liqeneve artificiale ndodhi në 10 dhjetor 1967 në rajonin Koyna të Maharashtras perëndimore në Indi. Ky tërmet kishte një magnitudë prej 6,3 sipas shkallës Richter. Kurse, një studim gjeologjik i kryer në SHBA raportoi se magnituda e tërmetit ishte 6,8 sipas shkallës Richter
Chacha (raki)
parapamje| Një gotë Chacha. Chacha ( ჭაჭა <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[tʃ'ɑtʃ'ɑ] ) është raki gjeorgjiane e bërë nga pulpa e rrushit i presuar<span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">, e qartë dhe e fortë (që varion midis 40% alkool për prodhim komercial në 65% për në shtëpi), që ndonjëherë quhet " vodka e hardhisë", "vodka e rrushit " ose " vodka gjeorgjiane apo " grapa ". Është bërë me pomace të rrushit (mbetjet e rrushit lënë pas marrjes së verës). Termi chacha përdoret në Gjeorgji për t'iu referuar distilimit të rrushit. Mund të prodhohet gjithashtu nga rrushi i papjekur ose i egër. Fruta të tjera të zakonshme ose bimë të përdorura janë fiq, mandarina, portokall, manaferrat ose estragon.
Shumë gjeorgjianë pretendojnë se chacha ka veti medicinale dhe është sugjeruar si një ilaç për një numër të sëmundjeve, duke përfshirë bllokimet e veshëve dhe dispepsi. Gjithashtu, është thënë për të kuruar dhimbjet e stomakut duke e aplikuar atë në bark. Është thënë gjithashtu për të kuruar aknet duke aplikuar në fytyrë.
Rrotulluesi kosovar me xhufkë
right|250px Rrotulluesi kosovar (me xhufkë) - Kosova Tumbler është një racë rrotulluese (akrobatike) e pëllumbave në Kosovë.
Gjeneza:
Kultivimi dhe gjeneza i këti lloji të tumlave është Kosova. Është pasardhës i pëllumbit Ilir (Columba Ilirica) me një kryqëzim të ti me rrotulluesit turk (Takla). Nuk dihet saktësishtë se kur ka filluar të kultivohet ky lloj i tumlave, mirpo kjo lidhet me ardhjem e turqëve në Ballkant ë cilët kishin me vete lloje të ndryshme të pëllumbave për argëtimin e tyre. Jeton në të gjitha anët e Kosovës dhe në trajtën popullore quhet Talkagjyn që vie nga fjala turke takla – rrotullues, cirkël rrotullues; rrethi I plotë që bënë rrora gjatë lëvizjes. Nuk gjendet në regjistrin e standardit Evropian pasi që Kosova nuk ka qen shtet dhe si e tillë nuk ka pasur të drejtën e prezentimit të të racave kosovare.
Ndërtimi trupor:
Ka një madhësi të mesme duke u bazuar në standardin e përgjithshë të pëllumbave me një gjoks të fuqishëm dhe me trup të qëndrueshëm dhe elegant.
Xhufka: mund të kuptohet si e madhe, e mesme dhe e mprehët. Gjatë fluturimit duhet të rrotullohet gjegjësishtë të bëjë nga një ose dy sallta duke e sjellur tër trupin në form të germës (O). cirkëli i rrotullimit fillon nga pika 1 dhe rrotullohet në rrethin e plotë duke u kthyer përsëri në pozicionin e pikës 1.
Koka: Duhet të jetë harkore dhe harku duhet të përfundoj në xhufkën e ti. Gjatësia trupore është 33 deri në 34 cm.
Sytë: Të bardhë të theksuar me rrema të rrallë (të kuqërremtë) të cilët fillojnë nga fundi i rrethit të syrit në drejtim të dritës së syrit.
Qafa: Qafa duhet të jetë e mesme, por e ngritur lartë që të bënë përshtypjen e një pëllumbi krenar.
Gjoksi: I gjerë dhe i hedhur para.
Shpina: Harkore pas përfundimit të pjesës së qafës dhe pastaj nga pika horizontale fillon pika tjetër vetikale e cila përfundon në vien e bishtit.
Krahët: Krahë të gjatë dhe të qëndrueshëm të cilët qëndrojnë të fort mbi bishtin e ti.
Bishti: Vazhdon nga vija e shpinës dhe numëron 12 pupla të gjata dhe të gjera.
Këmbët: Të mesme dhe pa pupla.
Pupulat: Ka një izolim të mirë të trupit me pupla të shpeshta dhe të qëndrueshme.
Alex Telles
Alex Nicolao Telles (lindur më 15 dhjetor 1992) është një futbollist profesionist brazilian i cili luan si mbrojtës i majtë për klubin spanjoll Sevilla, në huazim nga Manchester United, dhe kombëtaren braziliane. Ai është një mbrojtës që sulmon, i shpejtë dhe me karakteristika organizatori.
Telles është shumë i vlerësuar në Brazil dhe në vitin 2013 u emërua në skuadrën e vitit të kampionatit Brasileirão.
Juventude and Grêmio
Telles filloi karrierën e tij si profesionist me Juventuden, ku debutoi më 24 janar 2011 kundër São José-PA. Ai shënoi golin e parë më 20 gusht në barazimin 1–1 në shtëpi kundër Cruzeiro.
Në dhjetor, ai kaloi te Grêmio në një marrëveshje bashkpronësie me Juventuden. Ai bëri debutimin e tij me Grêmion më 3 shkurt 2013 kundër Internacional. Më 26 maj, Telles bëri debutimin e tij në Série A, elita e futbollit brazilian, duke luajtur si titullar në fitoren 2–0 në shtëpi kundër Náutico.
Galatasaray
Më 22 janar 2014, pas negociatave të gjata, Telles u transferua te klubi turk Galatasaray për 6 milion €, duke firmosur një kontratë katër-vjeçare. Ai debutoi dy javë më vonë duke luajtur si titullar në një ndeshje të kupës kundër Tokatspor, kurse debutimi në Süper Lig erdhi gjatë fitores 3–0 kundër Eskişehirspor më 8 shkurt 2014. Telles shënoi golin e parë për klubin e tij të ri më 17 shkurt në një fitore 6–1 brënda në shtëpi kundër Akhisar Belediyespor.
Huazimi te Internazionale
Ai debutoi për klubin më 13 shtator në ndeshjen e javës së tretë të Serie A kundër rivalëve të qytetit Milan; ai luajti 90 minuta të plota dhe kontriboi në fitimin e ndeshjes.
Porto
Më 12 korrik 2016, Telles u ble nga klubi portugez FC Porto për 6.5 milion €. Sipas deklaratës për shtyp nga Galatasaray, klubi nga Stambolli do të mbante 10% të vlerës të tij nëse një transferim tjetër do të ndodhte në të ardhmen. Një ditë më pas, pasi firmosi kontratën pesë-vjeçare, ai tha: "Synoj tituj, synoj një histori shumë të bukur. Së fundmi kam folur me të afërmit e mi dhe nuk dua të jem kalimtar këtu, dua të lë një trashëgimi." Telles bëri paraqitjen e parë zyrtare me klubin më 12 gusht në një fitore 3–1 jashtë fushe ndaj Rio Aves, ku ai zhvilloi një paraqitje të dobët dhe mori edhe karton të kuq. Pavarësisht fillimit të vështirë, Telles gradualisht fitoi vendin e tij në formacionin titullar, dhe shënoi golin e parë në fitoren 3–1 në Estádio do Dragão kundër klubit rival Boavista.
Manchester United
Më 5 tetor 2020, Manchester United arriti një marrëveshje paraprake me Porton për blerjen e Telles për një shifër cila besohej të ishte 15.4 milion £. Transferimi u zyrtarizua po në atë ditë dhe Telles u prezantua si lojtari më i ri i United.
Zajed bin Sultan Al Nahjan
Zayed bin Sultan Al Nahyan (Arabisht: زايد بن سلطان آل نهيان) ishte president i Emirateve të Bashkuara Arabe.
Vdekja
Shejh Zayedi vdiq në moshë 86 vjeçare. Pas vdekjes së tij, djali i tij Khalifa bin Zayedi u bë president.
Thorame-Basse
Thorame-Basse është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Thorame-Basse ka një popullsi prej 219 banorë dhe sipërfaqe 97.72 km², me një dendësi prej 2 banor/km².
Kisamosi
Kissamos është një qytet dhe një komunë në perëndim të ishullit të Kretës, Greqi. Është pjesë e njësisë rajonale Chania dhe e ish- provincës Kissamos e cila mbulon cepin veriperëndimor të ishullit. Qyteti i Kissamos njihet gjithashtu si Kastelli Kissamou dhe shpesh i njohur thjesht si Kastelli sipas kështjellës veneciane që ishte atje. Tani është një port dhe port peshkimi, me një traget të rregullt nga Peloponezi nëpërmjet Kythirës. Një muze i qytetit ndodhet në pallatin e vjetër të guvernatorit venecian dhe ka pasur gjetje të rëndësishme arkeologjike në qytet, duke përfshirë mozaikë të bukur, që datojnë nga qyteti romak i Kisamos ( Κίσαμος, latinizuar si Cisamus ). Qyteti kryesor i komunës ( Δήμος Κισσάμου ) është vetë Kastelli-Kissamos.
Historiku
Straboni thotë se Kisamusi i lashtë ishte i varur nga Aptera dhe ishte arsenali i saj detar. Tabela e Peutingeriane dallon dy qytete port në Kretë të quajtur Cisamus, Kissamos moderne (në 35°29'38″N 23°39'25″E) është shumë më në perëndim se ku ndodhet Aptera tani (në 35°27' 46″N 24°8′31″E). Ai ishte përjashtuar tashmë nga Pashley në vitin 1837 si një nga dy qytetet e lashta detare të Kretës të quajtur Kisamos, ai i lidhur me Aptera. Në të kaluarën, kur porti i Aptera mendohej të ishte Kissamos i sotëm, disa supozonin se Aptera ishte identike me Polyrrhenia, dhe Kissamos të ishte porti i Polyrrhenia. Megjithatë, Straboni dhe burime të tjera të lashta thonë se porti i Polirenisë ishte në Phalasarna në bregun perëndimor.
Brallos
Brallos ose Bralos është një vendbanim i vendosur në shpatet e malit Kallidromon në Fthiotis, Greqi. Është pjesë e komunës Amfikleia-Elateia. Qyteza mund të gjendet përgjatë rrugës evropiane E65, dhe shërbehet nga stacioni hekurudhor Bralos.
Saxhad Shahbazzade
Sajjad Shahbazzadeh (lindi më 23 janar 1990) është futbollistë iranianë i cili luan në skuadrën turke Alanyaspor si sulmues.
Karriera
Gjatë gjithë karrierës së tij, ai ka luajtur në skuadrën Saipa nga viti 2010 deri në vitin 2014. Në sezonin e fundit, ai shënoi 9 gola. Më 22 korrik 2016, ai u bashkua me skuadrën Alanyaspor.
Deti Kelt
Deti Kelt eshte pjesa ujore qe lidh vendet Kelte me njera-tjetren.Keto vende jane Irlanda, Irlanda e Veriut, Skocia etj. Te gjithe banoret e ketyre vendeve jane te lidhur me detin. Ata kane qene dhe jane lundertare dhe peshkatare shume te zote.
Shtëpia e Mico Hotoves
Shtëpia e Mico Hotoves është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar më "17.04.2015".
Vllasi i Poshtëm
Vllas i Poshtëm (serbisht: Доње Власе/Donje Vlase) është fshat në komunën e Palilulës, Serbi.
Pëllumbi i Pejës
right|250px Pëllumbi i Pejës i njohur ndryshe edhe si Ballukja Pejane është një racë e pëllumbave të Kosovës. Ballukja Pejane e ka marrë emrin ngase i ka të zhvilluara puplat e përparme mbi kokë. Fjala Balluke spejgohet si një tufë flokësh të gjata, që bie mbi ballë; tufa e ballit; flokët, balluke të gjata (të dredhura), balluket e ballit, kreh balluket, hedh balluket prapa. Ky përshkrim i përshtatet më së miri pëllumbit të bukur të Pejës i cili me shekuj është i njohur si Pëllumbi i Pejës.
Origjina
Historia dhe prejardhja e Ballukës pejane është mjaftë diskuatbile. Nuk dihet saktësishtë se çfar kryqëzimi është bërë për të hedhur në dritë këtë racë elegante dhe mjaftë të dëshiruar. Ka një pamje e cila dallon nga pëllumbat e zakonshëm të Kosovës.
Se kur ka filluar kultivimi dhe standardizimi i kësaj race është mjaftë mistike. Nuk ka ndonjë dokument të shkruar e cila kishte me vërtetu preardhjen e kësaj race. Vetëm dihet sipas gojëdhënave dhe disa dokumenteve kishtare se është mbjtur nga qytetarët e pejës dhe ka qen shumë i adhuruar nga klerikët e asaj kohe i cili më tutje është kryqëzuar dhe standardizuar.
Murra gjakovare
right|300px Murra e Gjakovës ose Murra gjakovare është një racë e pëllumbave e cila mbarështohet në Kosovë, kryesisht në Gjakovë dhe në rajonet përreth.
Pëllumbi i Pejës
Origjina
Dardanët ishin ndër të parët që e përqafuan krishtenizmin dhe kishat në Kosovë datojnë të jenë të ndërtuara rreth viteve 345 pas krishtit. Gjendja e popullatës së Dardane ndryshoj me ardhjene pushtuesve serb. Dihet nga burimet historike se pushtuesit serb kishin shkatrruar çdo gjë që ishte Dardane, duke u munduar ta kthenin në objekte serbe. Mirpo nga burimet e kishtare vërtetohet se kjo racë kishte egzistuar në qytetin e Pejës që nga koha e pushtimit të Kosovës nga perandoria e Stefan Dushanit (1331-1355).
Murra gjakovare
Murra gjakovare është raca më specifike në Kosovë. Fajala murra në gjuhën shqipe ka disa kuptime: Në kuptimin e parë vie shprehja murrak/ murrash që në kuptimin zologjik është emërim i një zogu të vogël i cili ndryshe quhet harabeli. Është zog me pendët e kokës dhe shpinës ngjyrëkafe dhe ato të pjesës së poshtme ngjyrëhiri. Ka një sqep të madh e me këmbë të shkurtra, që jeton në tufë zakonisht pranë qendrave të banuara dhe që ushqehet kryesisht me drithë. Ndryshe quhet trumcak, harabeli i shtëpive dhe harabel misri.
Pëllumbi i Pejës
Origjina
Pas pushtimit të plotë të viseve shqiptare, sebët ishin vendosur në kishat e tyre duke rrëmbyer dhe okupuar të gjithë pasurin që kishin. Edhe kishat Dardane ishin shëndërruar në kasha ortodokse serbe, duke rrëmbyer tokat e fshatarëve dhe duke I shëndërruar në toka të kishës serbe. Klerikët vendas u poshtëruan dhe u persekutua në mënyr që në vendin e tyre u vendosën klerikë serb. Burimet e kishës serbe tregojn për pëllumbat të cilët e gjetën në oborret e kishave si të pëllumbit ilir ashtu edhe të ballukës pejane. Nuk ka burime se nga erdhi kjo racë, mirpo kultivimi I mëtutjeshëm I tyre ishte bërë si nga qytetarët e pejës me rrethinë ashtu edhe nga klerikët. Ndoshta klerikët dardan ishin ata të cilët e sollën këtë racë në qytetin e Pejës apo ka egzistuar që nga lashtësia ilire, kjo le të mbetet një gjë për studim.
Murra gjakovare
Fjala tjetër është muranë – në kuptimin popullor është një grumbull gurësh. Në këtë kuptim lidhen edhe disa shprehje si muranat e kalasë (e shtëpisë) edhe shprehje të tjera si u kthye në muranë që ka kuptimin e fjalës, ka mbetur si një muranë, ka mbetur i ngurosur.
Pëllumbi i Pejës
Origjina
Nuk është ndonjë fluturues i mir, mirpo ka një bukuri të rrallë. Dihet se në qytetin e Pejës e sidomos në objektet kishtare është kultivuar pëllumbi fluturues me ngjyra të errëta. Është I ngjashëm me fluturuesin kinez sipas xhufkës, por se dallimi është sepse pëllumbi kinez i ka sytë e kuqë, kurse pëllumbi i Pejës kristal të bardhë. Kan edhe ngjyra të ndryshme dhe dallojn edhe për nga qëndrmi.
Murra gjakovare
Kemi edhe një shprehje të radhës murra/murran – murrlan - këtë shprehje e lidhim me fjalën i shpejt si murra/murrani/murlani e cila është një frym e fort që fryn me tërbim.
Pëllumbi i Pejës
Origjina
Pëllumbi i Pejës është një variant në vete e pëllumbave fluturues dhe ekspozues. Ajo çka e bënë specifike është forma, ngjyra dhe ballukja e saj e cila duket si një tufë flokësh që bien mbi ballë apo mund të themi si flokë që lëshohen mbi ballë, flokët e ballit. Në disa raste balluka duket si një tufë e dredhur.
Murra gjakovare
Shprehja tjetër e cila është më e përafërt me përshkrimin e pamjes së pëllumbit është fjala murra/murrak e cila vie si përshkrim i një gjëje që vjen si i zi, i murrmë, i zeshkët a në ngjyrë hiri për shpendë dhe me ngjyrë gështenje (për sende etj.); murra (për shpendët - kafshët). Kjo në një form është si një lloj përshrkimi apo mbiemri për shpendët e caktuara.
Pëllumbi i Pejës
Origjina
Ajo çka e bënë të dalloj nga pëllumbat tjerë është qëndrimi i lartë, sqepi i shkurt, rrathët e syve të cilët jan lyrthake dhe ballukja apo tufa në kufi të sqepit e cila ndryshe mund të quhet edhe xhufka afër sqepit. Dredha e puplave parqitet në disa varianta: balluke para apo në qëndrim vertical, si balluke në të djathët dhe si balluke në të majtë. Sqepin e ka të shkurtë dhe të trashë, por nuk mjafton për ti rritur të vegjlit e tyre. Ngjashmëri më të madhe nga të gjithë pëllumbat ka me pëllumbin kinez të quajtur, Rrotulluesi gjoksharkor kinez (Chinesischer weiszschild tümmler). Këta pëllumba kan shumë ngjashmëri, por gjithashtu kan edhe dallimet eyre. Ndoshta mund ta kan një preardhje të njejtë para qindra viteve. Ngjashmëria: trupi i tyre është i ngjashëm, të dy llojet kan sqep të shkurtë dhe balluke të dredhur.Egzistojnë edhe varianta të njejta të ngjyrave si ajo bardhë e zi dhe ajo kuq e zi.
Murra gjakovare
Nga sqepi dhe forma e kokës i përngjan pëllumbit ilir të variantës pa xhufkë me një pamje, ngjyrë dhe madhësi të ngjashme.
Pëllumbi i Pejës
Origjina
Dallimet: pëllumbi kinez ka sy me ngjyrë portokalli, kafe të errët dhe sy të zi, kurse pëllumbi i Pejës ka sy të bardhë. Qafa te pëllumbi i Pejës është më e shkurtë dhe koka më e madhe. Sqepi te pëllumbi kinez është më i gjatë. Kjo nuk është shumë e dukëshme, mirpo pëllumbi kinez ka sqep të mjaftueshëm për rritjen e të vegjëlve të tyre. Kurse pëllumbi i Pejës ka vështërësi në ushqimin dhe rritjen e të vegjëlve për shkak të sqepit shumë të shkurtë. Kjo ndoshta edhe është arsya e vetme e prezencës së vogël të kësaj race.
Murra gjakovare
Mirpo Murra e Gjakovës është racë në vete dhe paraqet një kompaktësi të veçantë.
Pëllumbi i Pejës
Origjina
Sipas dëshmive egzisuese pëllumbi kinez i këti lloji ka egzistuar që nga viti 1127 dhe është kultivuar nga dinastia e Chingut (Ching-Dynasti). Kurse në Evrop është I njohur që nga viti 1960 dhe disa vite më heret në SHBA.
Murra gjakovare
Standardi: Është një pëllumbë i mesëm dhe një ndërtim kompakt të trupit dhe me një gjallësi të veqantë. Qëndrimi i ti është i till sa të bënë përshtypjen se është i gatshëm për fluturim.
Pëllumbi i Pejës
Origjina
Kurse sipas burimeve kishtare për pëllumbin e Pejës dihet egzistenca e ti që nga viti 1346. Sikurse në Kosovë ku pëllumbi i Pejës është i rrallë ashtu edhe në Kinë ky lloj pëllumbi është i rrallë sepse dominojnë racat me sqep të gjatë. Ballukja e Pejës në ditët e sotme kultivohet me një fanatizëm të veçantë në Pejë, mirpo kultivohet edhe në Prizren dhe rrethinën por me një numër më të vogël.
Murra gjakovare
Koka: është e mesme e rrumbullakët në pjesën e ballit dhe pakëz të rrafshët në pjesën e meskokës dhe pa xhufkë.
Pëllumbi i Pejës
Origjina
Jashtë kufive të Kosovës kultivohet në Serbi dhe diasporë.
Murra gjakovare
Sytë: i ka të murrëm dhe në disa raste edhe me niansa të bardha në të kuqë por gjithësesi të errët me rathë të syve ngjyrë lëkure.
Pëllumbi i Pejës
Standardi
Emri origjinal: Pëllumbi i Pejës Emra tjerë: Ballukja Pejane dhe Buçkalia e Pejës Grupi: pëllumbat tumlor Nr. I standardit evropian:00 Madhësia e unazës: 07 Gjeneza: Historia dhe preardhja e Ballukë pejane është mjaft diskuatbile. Nuk dihet saktësishtë se çfar kryqëzimi është bërë për të hedhur në dritë këtë racë elegante dhe mjaftë të dëshiruar. Ka një pamje e cila dallon nga pëllumbat e zakonshëm të Kosovës. Se kur ka filluar kultivimi dhe standardizimi i kësaj race është mjaftë mistike. Për këtë race dihet sipas burimeve kishtare që nga viti 1346.
Murra gjakovare
Sqepi: i mesëm dhe i hollë, zakonishtë me ngjyra të ndritshme dhe maja e sqepit me një sjenjë të errët.
Pëllumbi i Pejës
Standardi
Ndërtimi trupor: Është një pëllumb I mesëm dhe peshon nga 300 deri në 350 gram. Ka një trup kompakt të qëndrueshëm. Përshkrimi i racës: Është i mesëm i fuqishëm dhe me koke të rrafshët.
Murra gjakovare
Qafa: është relativisht e gjatë e hollë dhe e drejtë e cila fillon me një trashësi nga supet dhe ngushtohet në drejtim të kokës.
Pëllumbi i Pejës
Standardi
Ballukën (Xhufkën) e ka si një dredhë apo tufë puplash të tubuara afër sqepit dhe pupulat fillojnë të mblidhen nga të dy anët duke krijuar një balluke elegante.
Murra gjakovare
Gjoksin: e ka harkor në pjesën e poshtme dhe vertikal në drejtim të kokës.
Pëllumbi i Pejës
Standardi
Sytë: Sytë i ka të theksuar dhe zakonishtë me ngjyrë të bardhë (tamli). Sqepi: Sqepi është I shkurtë dhe I trashë dhe ka ngjyrë lëkure (të bardhë). Trashësia e sqepit fillon nga pjesa e kokës dhe shumë shpejtë përfundon në një maje të mprehtë sqepore. Qafa: Qafën e ka të gjithashtu të shkurtë dhe muskuloze. Qafa fillon nga supet dhe bashkohet me kokën harkore me një horizont të rrafshët. Gjoksi: I gjerë dhe i hedhur para. Shpina: E rrafshët dhe e pjerrtë deri te bishti. Krahët: Krahë të mesëm dhe të qëndrueshëm të cilët qëndrojnë mbi bishtin e ti. Bishti: Vazhdon nga vija e shpinës dhe numëron 12 pupla të gjata dhe të gjera. Këmbët: Të mesme dhe pa pupla. Pupulat: Ka një shkëlqim të mjaftueshëm të puplave në gjoksë I cili është I zakonshëm dhe metalik.
Gabime eventuale: Kur ka një trup të dobët, të gjatë apo shumë të shkurtë, kur e ka sqepin e mesëm dhe të gjatë, kur nuk ka balluke dhe kur ka sy me ngjyra tjera nga e bardha.
Murra gjakovare
Krahët: i ka të gjatë dhe të qëndrueshëm të cilët e mbulojn tër sipërfaqen e shpines dhe qëndrojn paralel mbi bishtin e tij..
Bishtin: nuk e ka shumë të gjatë, por që disa centimetra në të gjatë se sa krahët dhe është i mbyllur mirë dhe duket si një vazhdim i vies së shpinës.
Këmbët: i ka të mesme dhe pakë të kthyera hark dhe gjithsesi pa pupla. Ka një ngjyrë karakteristike të bardhë (qumështi) në tër trupini dhe koka është e ndar për nga ngjyra e shoqëruara me një ngjyrë të murrme e cila përngjanë ngjyrës së akullit të bjeshkëve ( e murrme në bronzë). Në disa raste të veçanta edhe shpinën, pjesën e messupeve mund ta ka ket me ngjyrë të nurrme, por trupi gjithësesi duhet të jetë i bardhe.
Numri i unazës: 8
Parku Natyror i Bogovës
Parku Natyror i Bogovës është një park natyror në Shqipërinë e Jugut, që shtrihet në një sipërfaqe prej 3.3 km2 Është themeluar në vitin 1977 për të mbrojtur disa ekosisteme dhe biodiversitetin me rëndësi kombëtare. Parku natyror i Bogovës bie në brendësi të maleve Pindus ekoregjion tokësor të pyjeve të përziera të pyjeve të Mesdheut Palearctic, pyjeve dhe biomës pastruese.
Entrevennes
Entrevennes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Entrevennes ka një popullsi prej 162 banorë dhe sipërfaqe 29.81 km², me një dendësi prej 5 banor/km².
Author! Author! (film)
'Author! Author!' është një film autobiografik amerikan i vitit 1982 me regji nga Arthur Hiller, shkruar nga Israel Horovitz dhe me Al Pacino.
Përmbajtja
Dramaturgu Ivan Travalian ka një shfaqje në Broadway (English with Tears) në provë dhe mbështetësit duan rishkrime. Gruaja e tij, Gloria, largohet, duke e lënë atë me kujdestarinë e pesë fëmijëve: katër nga martesat e saj të mëparshme dhe djalin e tij. Dy thjeshtrat e tij dhe thjeshtri i tij, Spike, kthehen te baballarët e tyre përkatës, por dy nga djemtë, djali i tij biologjik Igor dhe thjeshtri Geraldo, e shoqërojnë Ivanin.
Producenti i skenës gënjen investitorët, duke pretenduar se aktorja e njohur e filmit Alice Detroit ka nënshkruar për të luajtur rolin kryesor në Broadway. Ivan takohet me Alice, ku ajo rrëfen se ajo është një fanse e tij e madhe dhe do të donte të luante në shfaqjen e tij të re. Ata fillojnë të takohen dhe ajo përfundimisht transferohet me të dhe dy fëmijët e mbetur. Një natë, Ivani i shpjegon asaj se ai ishte një foshnjë e braktisur që u adoptua nga një familje me emrin armen "Travalian". Alice bie në depresion sepse i mungon jeta e saj e mëparshme shoqërore, kështu që ajo dhe Ivan bien dakord që marrëdhënia e tyre ka ecur në rrjedhën e saj dhe ajo largohet.
Dy thjeshtrat e tij ikin nga shtëpia e babait të tyre për të jetuar me Ivanin dhe policia vjen për t'i marrë, por Ivan dhe fëmijët organizojnë një përplasje në çatinë e ndërtesës së tyre, duke bindur policinë dhe babanë e tyre që t'i linin vajzat të qëndronin. Spike kthehet në shtëpi me bekimin e babait të tij, që do të thotë se të gjithë fëmijët mund të qëndrojnë me Ivanin. Ivan vendos që gruaja e tij të kthehet gjithashtu, kështu që ai merr një taksi në Gloucester, Massachusetts për ta marrë atë. Ai e gjen pikturën e saj në një bankë me dëborë me të dashurin e saj të ri, ku ajo i reziston përpjekjeve të tij për ta detyruar atë të kthehet për të mirën e fëmijëve. Duke kuptuar egoizmin e saj, Ivan e lë atë në Gloucester, kthehet në New York City dhe u premton njerkave të tij se do të kenë gjithmonë një shtëpi me të. Ata marrin pjesë në natën e hapjes së shfaqjes e cila merr një vlerësim të madh në The New York Times.
Luajnë
Elliott and Goulding, dyshja e gjatë e komedisë së "Bob and Ray", u faturuan së bashku në titullin e hapjes. Duke reflektuar temën e filmit për familjen, gruan e producentit Irwin Winkler, aktoren Margo, djalin e atëhershëm adoleshent, profesorin e ardhshëm të Shkollës Juridike të UCLA Adam, së bashku me fëmijët e skenaristit autobiografik të filmit, Israel Horovitz, producentin e ardhshëm të filmit Rachel dhe producentin e ardhshëm televiziv Matthew, bëjnë paraqitje të shkurtra.
Prodhimi
Horovitz punoi për herë të parë me Pacinon në vitin 1968, kur Pacino luajti në shfaqjen e tij The Indian Wants the Bronx, për të cilin të dy morën Obie Awards. Ata kaluan me kalimin e viteve dhe u hodhën në shansin për të punuar sërish në film.