cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Selahudin Shkoza
Karriera
Selahudin Shkoza, si ushtarak madhor, sipas dokumenteve zyrtare të kohës, shërbeu fillimisht në Shtabin e Përgjithshëm, në Divizionin e Izmirit, përkatësisht Komandant i Divizionit Izmir-Ajvallëk. Ka shërbyer gjithashtu dhe në Dibër, Maqedoni, në Janinë, Prevezë, si dhe me detyra të larta në Selanik e Stamboll. Me ngjarjet e Revolucionit Xhonturk të vitit 1908, si kryengritës, Selahudini largohet nga ushtria dhe inkuadrohet në lëvizjen përparimtare, me bindje se me fitoren e rendit të ri do të gjente më mirë veten e tij dhe do të jepte më shumë në dobi të çështjes kombëtare. Kjo kohë, sipas dokumenteve zyrtare, është ndër periudhat më aktive të tij, në shërbim të kombit shqiptar. “…Në vjeshtë të vitit 1908, Selahudin Beu mori pjesë në Kongresin e Manastirit, përkrah figurave të shquara kombëtare, si At Gjergj Fishta, Mit’hat Frashëri, Luigj Gurakuqi, Ndre Mjeda etj., të cilët venduan Alfabetin e Gjuhës Shqipe, si akti më madhor i bashkimit dhe unitetit kombëtar shqiptar. Po atë vit, për vendosmërinë dhe përgatitjen e tij intelektuale, Selaudini zgjidhet Nënkryetar i Klubit të Bashkimit që u formua në Manastir”.
Në detyrën e Ministrit të Luftës
I ftuar të drejtojë qeverinë shqiptare, në janar 1921, ai pranoi detyrën e Ministrit të Luftës, në përbërje të qeverisë së Iljas bej Vrionit. Vlerësimi zyrtar i kohës është se nga burra shteti si Shkoza e ka zanafillën baza e një ushtrie të rregullt. “Ky qe një fat i posaçëm që menjëherë, në fillim, një burrë aq i vlefshëm si Selahudin Shkoza mori përsipër Ministrinë e Luftës. Ai krijoi themelet e ushtrisë së atëhershme.
Partia Komuniste e Shqipërisë mbi çështjen kombëtare : kongresi i Vlorës, 23 nëntor 2002
Partia Komuniste e Shqipërisë mbi çështjen kombëtare : kongresi i Vlorës, 23 nëntor 2002 libër me autor Hysni Milloshi. Botuar në Tiranë nga "Albpaper", në vitin 2004. Faqe 128. ISBN 99943-609-4-9
Vepra 6 (Naim Frashëri)
Vepra 6 me Autor: Naim Frashëri. Botuesi: Toena. Faqet e librit 368.
Son en Breugel
Son en Breugel është një komunë në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 26.49 km² dhe popullsi 15538 banorë. Son është kryeqendra e komunës.
Jezusi
Jezusi ose Jisui (nga greqisht: Ἰησοῦς, 8-2 p.e.s. - 29-36 p.e.s. i njohur edhe si Jezusi i Nazaretit; në gjuhën arabe: عيسى بن
مريم Isa ibën Merjem) është autor, figurë qëndrore e krishtërimit dhe një profet në Islam, në lidhje me të cilin ai është i njohur si Krishti, (nga greq. hristós - "i mirosuri, i vajisuri" duke përkuar me termin hebraik "messiah") historia e të cilit është e padiskutueshme përmes dëshmive të Krishtit të Besëlidhjes së Re (BR) si edhe nëpërmjet shënimesh të histori-shkruesit hebraik Flavius Josephus (lindur vitin 37/38 vdekur në vitin 100) dhe të histori-shkruesit romak Cornelius Tacitus (53-120).
Burimi kryesor i njohurive lidhur me jetën e Jezusit dhe mësimet e tij janë në katër ungjijtë kanonik të Beslidhjes së Re. Pjesa më e madhe e shkollarëve në fushat e studimeve biblike dhe historisë pajtohen që Jezusi ishte mësues hebre nga Galilea, i cili mendohej edhe si një shërues. Ishte paditur për kryengritje kundër Perandorisë Romake, dhe me urdhër të qeveritarit romak Poncit Pilat u dënua me kryqëzim. Pasi ungjijtë nuk ishin shkruar ende, menjëherë pas vdekjes së tij disa nxënës të tij si Gjoni, Luka, Marku dhe Mateu filluan të shkruajnë mbi jetën, veprat dhe bëmat e mësuesit të tyre.
Pikëpamjet e të krishterëve mbi Jezusin (njihen edhe si kristologji) janë të ndryshme dhe të ndërlikuara. Shumë të krishterë janë trinitarianë dhe besojnë se Jezusi është Biri i Zotit dhe Zot i mishëruar, dërguar të japë shëlbim (shpëtim) dhe pajtim me Zotin, duke u vetëflijuar si shlyerje e mëkateve të njerëzimit. Të krishterët jotrinitarianë përkrahin shpjegime të ndryshme të hyjnisë së Jezusit. Shumë të krishterë besojnë që Jezusi u lind nga një virgjëreshë, u kryqëzua dhe u varros, u ringjall ditën e tretë pas vdekjes trupore, zbriti në ferr ku mundi vdekjen dhe u ngjit në qiell ku rri në anë të djathtë të Zotit Atë deri në Ardhjen e Dytë të tij. Shumë të krishterë besojnë poashtu se Jezusi plotësoi profecitë biblike.
Në Islam, Jezusi (i quajtur Isa) mbahet si një nga profetët më të dashur dhe më të rëndësishëm të Perëndisë, një sjellës i shkrimeve hyjnore, dhe gjithashtu Mesia. Myslimanët, sidoqoftë, nuk pajtohen me besimin e të krishterëve mbi kryqëzimin ose hyjninë e Jezusit. Islami mëson se Jezusi është gjallë në parajsë (qiell) dhe do të kthehet në tokë si Mesia në shoqërinë e Mahdit sapo toka të jetë mbushur me mëkate dhe padrejtësi.
Familja dhe jeta e hershme
parapamje|250px|Adhurimi nga barinjtë [[Gerard van Honthorst]] Vetëm dy Ungjij, nga Mateu dhe Luka, përmendin lindjen e Jezusit. Sipas tyre, Jezusi u lind në Betlehem të Judesë (Palestina e sotme) nga Mëria, një virgjëreshë, nga një mrekulli e Shpirtit të Shenjtë. Luka 1:26-28 kallëzon për engjëllin Gabriel që viziton Mërien t´i tregojë asaj se ajo ishte zgjedhur të lindte birin e Zotit. Katolikët e quajnë këtë ngjarje Lajmërimi. I fejuari i Mëries, Jozefi, është babai kujdestar i Jezusit, dhe shfaqet vetëm në historitë e fëmijërisë së Jezusit. Me porosinë e fundit të Jezusit që nxënësi i tij i dashur të kujdeset për nënën e tij gjatë kryqëzimit, mund të mendohet që Jozefi të ketë vdekur në kohën e detyrës së Jezusit.
Shtëpia e fëmijërisë së Jezusit na paraqitet si Nazareti në Galilea. Përveç një arratisjeje në Egjipt në fëmijëri t´i shpëtonin Masakrës së të pafajshmëve të Herodit (Mateu 2:13-20), dhe një udhëtimi të shkurtër në Tyrus dhe Sidon (Marku 7:31; Mateu 15-21), të gjitha ngjarjet e tjera të Ungjijve vendosen në Judenë e lashtë dhe Samaria (pjesë e krahinës së Judesë), ose në Perea dhe Galile (pjesë e tetrarkisë së Herodit Antipas).
Sipas disa gojëdhënave hebraike mbi fëmijërinë e Jezusit tregohet se: "njëherë kur një fëmijë i vogël i lagjes së tij ra nga çatia e shtëpisë së tij dhe vdiq, Jezusi shkoi pranë tij dhe e preku duke i thënë "zgjohu", dhe po në atë çast fëmija u ngrit në këmbë dhe rinisi të luante. Poashtu tregohet se njëherë Jezusi luante pranë një përroi dhe formonte me baltë zogj dhe u jepte atyre jetë dhe u thoshte "fluturo" dhe ata më pas fluturonin. Ka edhe histori të tjera hebraike mbi fëmijërinë e Jezusit, por meqë ato nuk mund të merren si të besueshme mbesin një trashëgimi gojore hebraike dhe ato nuk ndodhen në librat kanonike të përzgjedhur nga kisha.
Mbi fëmijërinë e Jezusit në moshën 12 vjeçare tek Luka 2:42-51 tregohet edhe ngjarja e "humbjes" së tij në Jeruzalem në festën e pashkëve. Jezusi ndahet nga prindërit e tij pa u vënë re nga ata, dhe shkon në tempull. Prindërit e gjejnë pas tre ditësh në tempullin e Jeruzalemit tek rrinte rreth mësuesve të ligjit duke i dëgjuar ata dhe duke diskutuar me ta. Të gjithë ata që ndodheshin aty habiteshin me diturinë dhe përgjigjet e tija. Pasi e ëma e qortoi për largimin e tij dhe i tregoi se ata e kishin kërkuar atë kudo, ai i´u përgjigj: "Pse më keni kërkuar? A nuk e dini se unë duhet të jem në shtëpinë e atit tim?"
Jezui i urdheroi dishepujt e tij t mohonin materialismin duke shitur cka kishin e duke ua dhene atyre qe kane nevoje (Luka 14:33). Ai i mesoi te tjeret te mos e harxhonin jeten duke fituaar mbi toke, perkundrazi u tha se Zoti do te siguronte per ta nese i jepeshin Zotit. Jezui nuk erdhi per lavdi sic thone kreret fetare te besimit por per tu sherbye te tjereve.
Detyra
Ungjijtë kumtojnë se Jezusi është Mesia dhe Biri i Zotit, dhe "Zot e Perëndi" dërguar të plotësojë Ligjin e Moisiut dhe të profetëve duke flijuar jetën e Tij si një shpagim për njerzimin" dhe "të parathotë lajmin e mirë të mbretërisë së Perëndisë".(Marku 10:45, Luka 4:43, Gjoni 20:31).
Ungjijtë gjithashtu pohojnë se Jezusi kreu mrekulli të ndryshme, si shërime, eksorcizma (dëbimin e djajve), ecjen mbi ujë, kthimin e ujit në verë, ringjalljen e disa njerzve nga vdekja, si p.sh. Llazarin (Gjoni 11:1-43) etj.
Ata e përshkruajnë Pagëzimin e Jezusit nga Gjon Pagëzori si fillimin e detyrës së tij publike.
Sipas Lukës, Gjon Pagëzori kishte filluar predikimin në vitin e pesëmbëdhjetë të Tiberius Caesar, rreth vitit 28 e.r. (Luka 3:1). Luka poashtu kumton se Jezusi ishte rreth të tridhjetave kur ai u pagëzua (Luka 3:23). Ungjilli i Gjonit përshkruan se në kohën e detyrës së Jezusit kishin kaluar tre festa të pashkëve, gjë që lë të mendohet se detyra e Jezusit të ketë zgjatur tre vjet.
Jozefusi shënon se Jehudizmi në fillim të shekullit të parë njihte katër sekte kryesore : Zelotët, Saduqenët, Farisenjtë, dhe Esenët. Po ashtu, Samaritanët ndiqnin një formë tjetër të fesë izraelite në ndryshim me atë hebrenjve që banonin Samarinë, tokën midis Galilesë dhe Judesë. Ungjijtë shënojnë se disa nga nxënësit e Jezusit ishin Zelotë (Luka 6:15) dhe që ai nuk pajtohej me Saduqenët sepse ata nuk besonin në ringjalljen e të vdekurve (Mateu 22:23-32). Marrdhënia midis Jezusit dhe farisenjve ishte më e ndërlikuar. Megjithëse Jezusi i dënoi ata për shtirjen (hipokrizinë)e tyre (Mateu 23:13-28) ai gjithashtu hëngri së bashku me farisenjtë (Luka 7:36-50), mësoi në sinagogat e tyre (Marku 1:21) saktësoi mësimet e tyre për ndjekësit e tij (Mateu 23:1-3) dhe i radhiti farisenjtë, siç ishte Nikodemusi ndër nxënësit e tij (Gjoni 7:50-51). Rrëfimet Ungjillore nuk i përmendin esenët. Sipas Lukës dhe Gjonit, Jezusi poashtu kishte një qëndrim më të lirë në lidhje me samaritanët sesa judenjtë. Kjo është pasqyruar në krahasimin e Samaritanit të Mirë (Luka 10:25-37) dhe predikimit të tij samaritanëve të Shehemit, që përfundoi në konvertimin e tyre (Gjoni 4:1-42). Gjoni shënon edhe një thënie që Jezusi ishte vetë samaritan. parapamje|250px|Predikimi në mal. Disa nga mësimet më të njohura rrjedhin nga "Predikimi i Malit", i cili përmban ngazëllimin dhe "Lutjen e Hyjit". Ai përdorte shpesh krahasime, si "Biri i Penduar" dhe "krahasimi i Mbjellësit". Mësimet e tij përqendroheshin mbi vetëflijimin pakushte të dashurisë hyjnore për Zotin dhe për të gjithë njerëzit. Ai mësoi edhe mbi shërbesën dhe përulësinë, faljen e mëkateve, paqen, besimin, dhe arritjen e jetës së amshuar në "Mbretërinë e Zotit". Shumë njerëz i shpjegojnë Ungjijtë se parashtrojnë që Jezusi kundërshtoi haptazi ritet e ligjit zakonor judaik.
Origjinaliteti i Jezusit
Të gjithë elementet e mësimit të tij mund të gjenden në Shkrimet hebraike, që u shkruan para tij ose gjatë kohës që jetoi ai. Urdhëri i Zotit dhe dashuria për të afërmin janë me prejardhje judaike. Po ashtu urdhëresa e faljes së armikut. ("Fale padrejtësinë e të afërmit tënd", Ekkl.28,2.) Por Jezusi shkon përtej përvujtërisë së bashkëkohësve të tij. Jezusi është shok i tagrambledhësve dhe mëkatarëve. Mëkatarët janë armiq të Zotit dhe kështu armiq të popullit të tij. Nëse shkohet aq larg në Jehudizëm, vëllezërit besimtarë që luten për falje të falen, nuk bëhej fjalë të faleshin "mëkatarët" apo "armiqtë". Për këtë urdhëresa e Jezusit ishte diçka krejtësisht e re: "Unë por ju them, duajini armiqtë tuaj dhe lutuni për ata që ju përndjekin !" Jezusi pranon të sëmurët, të verbërit, të çalët krahë hapur (në Qumran/Kumran ku kishin bashkësinë e tyre Esenët, njerëzit me të meta trupore shpërfilleshin dhe nuk pranoheshin, njeriu duhej të ishte trupërisht e shpirtërisht i shëndoshë që të mund të festonte meshën/liturgjinë).
Ai përsërit pandërprerë se dhuntitë e Zotit janë të pashlyeshme e të pashpagueshme, se ai nuk i do njerëzit për hir (shkak) të meritave dhe bamirësive të tyre, por si njerëz, shembëlltyrë e tij.
Jezusi përmbys çdo përfytyrim të marrëdhënies midis Zotit dhe njeriut. Perëndia ishte për judenjte Zoti që kërkon vetëmohim dhe përkushtim. Jezusi e shtjellon atë si dikë, që nuk shikon për merita dhe respekt, kur ai i jep dhuntitë e tija.
Jezusi si edhe profetët e mëparshëm të historisë e përbuz idhujtarinë. Monoteizmi biblik që mbështet Jezusi, e çliron botën nga përfytyrime të gabuara të Perëndisë.
Ai kërkon dashurinë për armikun, para së gjithash dashurinë për armiqtë e Perëndisë. Një urdhëresë e tillë është në sytë e izraelitëve një përdhosje, sepse ligji u parashkruan, të mbrojnë Perëndinë dhe të asgjësojnë armiqtë e Zotit. Urdhëresa e Jezusit për të dashur edhe armiqtë e Zotit, lëndon çdo përytyrim të judenjve.
Pagëzimi dhe tundimi
parapamje|[[Ary Scheffer: Tundimi i Krishtit]] Ungjilli i Markut fillon me pagëzimin e Jezusit nga Gjoni Pagëzuesi, që nxënësit biblike e përshkruajnë si fillimin e shërbesës popullore te Jezusit. Sipas Markut, Jezusi shkoi të Lumi Jordan ku Gjoni Pagëzuesi po predikonte dhe pagëzonte turma njerëzish. Pasi Jezusi u pagëzua dhe u ngrit nga uji, Marku citon : Jezusi "pa qiejte e çarë dhe Shpirti zbriti si nje pellumb tek ai. Dhe një zë erdhi nga qielli, Ti je Biri im, i Dashuri ; me ty unë jam shumë i kënaqur (Mark 1:10-11). Luka shton hollësi kohore se Gjoni Pagëzuesi kishte filluar predikimin ne vitin e 15-te te Tiberius Caesar-it, rreth viti 28 e.r (Luka 3:1) dhe që Jezusi ishte rreth 30 vjeç kur ai u pagëzua (Luka 3:23). Mateu dallon nga tregimet e tjera duke e përshkruar një përpjekje nga Gjoni Pagëzuesi te shmange pagëzimin. Por Jezusi këmbëngul, duke pohuar se pagëzimi ishte i nevojshëm "për te përmbushur te gjitha drejtësitë" (Mateu 3:15).
Duke ndjekur pagezimin e tij, sipas Mateut, Jezusi u dërgua në shkretëtire nga Perëndia ku ai agjëroi për 40 dite e 40 nete. Aty ai u tundua nga Djalli tre here. Çdo tundim u hodh poshte nga Jezusi me shkrime nga libri i ligjit të përtërirë (Deutoronimit). Pas tundimit, Jezusi emeroi dishepujt (nxenesit) e tij te pare (Mateu 4:12-22)
Kapja, gjykimi dhe vrasja
parapamje|left|250px|"Krishti para Pilatit", - Mihály Mukácsy 1881 Sipas ungjijve, Jezusi së bashku me nxënësit e tij shkoi në Jeruzalem gjatë festës së Pashkëve. Këtu ai u prit nga një turmë njerëzish që donin t´a takonin. Ata e përshëndetën Jezusin duke thirrur "Hosanna ! I bekuar është ai që vjen në emër të Zotit ! Qoftë i bekuar mbreti i Izraelit !" (Gjoni 12:13-16, Psalmet 118:26). Me hyrjen ngadhënjimtare të tij, Jezusi krijoi trazime në Tempullin e Herodit, pasi përmbysi tryezat e para këmbyesve dhe shitësve të tjerë në tempull (Gjoni 2:13-16). Në po këtë javë të pashkëve, Jezusi mblodhi nxënësit e tij në Kopshtin e Getsemanit për t´u lutur. Këtu ai u kap dhe u mor nga ushtarë romakë me urdhër të Sanhedrinit dhe priftit epror Kaifas (Mateu 26:65-67). Kapja ndodhi fshehtas, natën, për të shmangur ndonjë trazirë, sepse Jezusi ishte shumë i njohur nga popullsia (Marku 14:2). Sipas Lukës, Jezusi u tradhtua nga nxënësi i tij Judas Iskarioti me anën e një puthjeje që do të tregonte se cili ishte i kërkuari. Jezusi e tregoi veten me fjalët "Une jam ai që kërkoni". (Gjoni 18:4-6). Një nga nxënësit e tij, Simon Pjetri rrëmbeu shpatën dhe goditi një ushtar duke i prerë atij veshin. Jezusi menjëhere e shëroi ushtarin, duke qortuar Pjetrin me fjalët : "të gjithë ata që marrin shpatën do të vdesin nëpërmjet saj" (Mateu 26:52). Pas kapjes së tij, nxënësit e tij u arratisën e u fshehën. Jezusi u dërgua në tempullin e hebrenjve ku u pyet nga prifti epror dhe pleqtë, "A je ti Biri i Zotit ?", dhe Jezusi u përgjigj "Ti e the vetë që unë jam." (Luka 22:70-71). Jezusi u dënua nga Sanhedrini për blasfemi. Prifti i epërm atëherë i´a dorëzoi Jezusin Poncit Pilat, prefektit romak për t´a gjykuar, duke e paditur për kryengritje me shpalljen si Mbret i Judenjve (Mateu 27:11; Marku 15:12).
Para Pilatit, Jezusi u pyet "A je ti mbreti i judenjve ?" dhe ai u përgjigj, "Është ashtu si ju e thatë." Sipas ungjijve, Pilati vetë e ndjeu se Jezusi ishte i pafajshëm dhe nuk përbënte ndonjë rrezik për romakët, siç pohonin priftërinjtë judenj, dhe pasiqë ishte zakon që për festën e Pashkëve të lirohej një nga të burgosurit (zakon që nuk përmendet nga burime të tjera, përveç ungjijve), Pilati i afroi turmës të zgjidhte mes Jezusit ose Barabbasë. Turma zgjodhi të lirohej Barabbaja dhe të kryqëzohej Jezusi. parapamje|250px|"Na jep Barabbanë!", 1910 Pilati lau duart për të treguar se ai ishte i pafajshëm për vendimin e padrejtë (Mateu 27:11-26). Që të katër ungjijtë rrëfejnë se Pilati atëherë urdhëroi që Jezusi të kryqëzohej me një dërrasë të vendosur në majë të kryqit (e njohur si titulus crucis) me shkrimin "Jezusi i Nazaretit, Mbreti i Judenjve." (Titulus crucis shkruhet shpesh si INRI, një emërshkurtim Latin për Iesvs Nazarenvs Rex Ivdaeorvm.) Para kryqëzimit Jezusi u fshikullua publikisht dhe u tall, u pështy nga ushtarët romakë. Një nga ushtarët hoqi tunikën e tij dhe i´a veshi Jezusit, mori pastaj një tufë gjembash, bëri një kurorë dhe i´a vuri atij në kokë duke thënë :"të falem o mbret i judenjve".Jezusi më pas u detyrua të mbante në kurriz kryqin, në të cilin do të kryqëzohej, gjatë gjithë rrugës për në kodrën e Golgotës. Nga pesha, rrahjet, dhimbjet dhe lodhja, Jezusi rrëzohej shpesh nën peshën e kryqit. Prandaj ai u ndihmua nga një fshatar me emrin Simon nga Kirena (Marku 15,21). Jezusi u kryqëzua së bashku me dy keqbërës të tjerë në kodrën e Golgotës, atëherë para mureve të qytetit të Jeruzalemit. Kjo mënyrë vrasjeje makabre, ishte për atë kohe, në Perandorinë romake e zakonshme për kryengritës, skllevër të arratisur dhe banorë pa qytetari romake. Ajo duhej te frikësonte njerzit dhe dëshmitarët për pjesmarrjen në kryengritje. Kryqëzimi mendohej nga judenjtë si mallkim nga Zoti për përdhosësit e tij (Ligji i përtërirë 21,23; Gal 3,13), që flakeshin tej nga populli i përzgjedhur i Zotit. Ai mund të zgjaste ditë të tëra, gjersa i gozhduari vdiste nga etja ose nga pesha e tij trupore. Rrëfimet para Markut nuk përmendin asnjë hollësi, por paraqesin vetëm ecurinë e ngjarjes : në orën e tretë,... të katërtën,... të nëntën... Kjo thekson në Zbulesën (Apokalipsin) judaike (Daniel 7,12) planin e paravendosur të Perëndisë.
Ringjallja dhe Ngjitja në qiell
Veprat e apostujve thotë që Jezusi iu shfaq njerzve të ndryshëm në vende të ndryshme gjatë dyzet ditëve të tjera. Pak orë pas ringjalljes, ai iu shfaq dy udhëtarëve në rrugën për Amvas. Nxënësve të tij të grumbulluar ai iu shfaq mbrëmjen pas ringjalljes.
Megjithëse detyra e tij kishte qenë posaçërisht për hebrenjtë, Jezusi tregohet t´i ketë dërguar nxënësit e tij të predikojnë dhe pagëzojnë në të gjithë botën, dhe pastaj hipi në qiell me anë të një reje që e fshehu atë nga sytë e tyre. Sipas Veprave të apostujve, Shën Pali e pa Jezusin gjatë përjetimit të tij në rrugën për në Damask. Jezusi dha fjalën që do të rikthehej për të përmbushur profecite mesianike.
Gjoni 11:41 Atëherë ata e hoqën gurin prej vendit ku ishte shtrirë i vdekuri. Dhe Jezusi i ngriti sytë lart dhe tha: ``O Atë, të falënderoj që më ke dëgjuar.
42 Unë e dija mirë se ti gjithnjë më dëgjon, por i kam thënë këto për turmën që është përreth, që të besojnë se ti më ke dërguar``.
43 Dhe, mbasi tha këto, thirri me zë të lartë: ``Llazar, eja jashtë!``
Emri Jezus vjen nga hebraishtja qe do te thote se "Zoti Shpeton"
Kronologji
Rrëfimet më të hollësishme mbi lindjen e Jezusit janë të përmbajtura në Ungjillin e Mateut (ndoshta shkruar mes vitit 65 dhe 85 të e.r) dhe Ungjillin e Lukës (ndoshta shkruar mes vitit 65 dhe 100 të e.r). Ka debatime të shumta mbi hollësitë e lindjes së Jezusit madje edhe midis shkollarëve të krishterë, dhe disa shkollarë nuk besojnë të dijnë as vitin ose datën e lindjes apo vdekjes së tij.
Anno Domini (që përkthehet si "në vitin e Zotit tonë"). Ky sistem i bërë në vitin 532, u pranua gati dyqindvjet më vonë dhe u bë kalendari i themeltë në qytetërimin perëndimor për shkak të përkrahjes të kalendarit nga Bede i nderuari.
Sidoqoftë, bazuar në një hënë-errësim (eklips hëne), që Jozefus Josephus rrëfen pak kohë para vdekjes së Herodit të Madh (që luan një rol të madh në rrëfimet e Mateut), poashtu edhe një kuptim më të saktë të një rradhe perandorësh romakë, lindja e Jezusit ka qenë gati para vitit 4 p.e.r.. Duke pasur burime të pakta dhe duke u zhvendosur në kohë nga autorët e Besëlidhjes së Re për të vendosur një datëlindje të besueshme tani është praktikisht e vështirë.
Feja Islame
Një figurë tejet e rëndësishme në Islam, Jezusi (i tejletrarizuar si ʾĪsā) çmohet si i dërguar (pejgamber) i Zotit/Allahut dhe Mesia (Mesihu) i dërguar për t'u prirë Bijëve të Izraelit me një shkrim të ri, me Ungjillin, në Islam Inxhilli.
Sipas botëkuptimmit të Krishterë Ortodoks
Emri Jisu do të thotë Shpëtimtar (në hebraisht Je’shua). Jisui është Krishti (= i Lyeri / i Vajosuri), Mesia i Izraelit.
Jisui është Mesia, ai që i ishte premtuar botës nëpërmjet Abrahamit dhe profetëve. Krishti është Zoti, i Vetmi Zot, i identifikuar me Perëndinë Jahveh të Dhiatës së Vjetër, që nga populli i Izraelit quhej gjithmonë Adonai-Zoti, në greqisht u shkruajt Kirios-Zoti.
Jisui është Shpëtimtari i botës, Ai ka dy natyra, Perëndi i plotë dhe njeri i plotë. Jisui është një me Perëndinë, si Biri i Tij i vetëmlindur, që quhet gjithashtu edhe Fjala (ose Logos) e Perëndisë. Biri është i vetmi i lindur nga Perëndia Atë, "përpara gjithë shekujve", d.m.th. përpara krijimit, përpara fillimit të kohës, pa fillim e pa fund, jo i krijuar, pa kohë. Biri i Perëndisë është çfarë Perëndia është.
Biri i Perëndisë erdhi prej ekzistencës hyjnore që është krejtësisht "tjetër", jashtë kufijve të hapësirës dhe kohës, dhe mori tërësinë e natyrës njerëzore, trupin dhe shpirtin njerëzor. Ai u lind si njeri prej Virgjëreshës Mëri me anë të fuqisë së Shpirtit të Shenjtë (Matth. 1; Llk. 1). Ai u bë njeri i vërtetë në çdo gjë, pati jetë familjare, përjetoi të gjitha përvojat normale njerëzore: rritjen, zhvillimin, urinë, etjen, lodhjen, dëshpërimin, dhimbjen, zhgënjimin, tundimin njerëzor, vuajtjen dhe vdekjen, por nuk mëkatoi. Ai ishte i përsosur në çdo gjë, krejtësisht i bindur tek Perëndia Atë; duke folur fjalët e Tij, duke bërë veprat e Tij dhe duke plotësuar vullnetin e Tij.
Lindja prej një virgjëreshë është plotësimi i profecisë së Dhiatës së Vjetër (Isaia 7:14), dhe gjithashtu plotësimi i dëshirës së gjithë njerëzve për shpëtim, dëshirë dhe shpresë që gjendet në tërë fetë dhe filozofitë e historisë njerëzore.
Biri hyjnor i Perëndisë, që lindi në mish njerëzor për shpëtimin e botës, bëhet Shëmbëlltyra e përsosur e jetës njerëzore, Pajtuesi i njeriut me Perëndinë dhe shkatërruesi i vdekjes. Vetëm Perëndia mund ta shpëtojë botën. Njeriu vetëm nuk mund ta bëjë, sepse edhe ai vetë ka nevojë për shpëtim. Për këtë arsye, Shpëtimtari i botës nuk mund të jetë thjesht si njeri prej racës së Adamit. Ai duhet të jetë "jo i kësaj bote", që të mund të shpëtojë botën.
Krishti na çliroi ne të gjithëve që ishim marrë peng nga Satanai, duke u bërë Çliruesi ynë. Ndonëse Jisui nuk mëkatoi, Ai vullnetarisht ofroi jetën e Tij në kryq si flijim për mëkatin dhe mëkatet e njerëzve, duke zbuluar dashurinë hyjnore të mbibollshme të Perëndisë për krijimin e Tij, duke na "blerë me një çmim", çmimin e madh të gjakut të Krishtit (Veprat 20:28; 1 Korinthianët 6:20).
Krishti u ngjall të tretën ditë, ashtu siç edhe ishte profetizuar në Dhiatën e Vjetër. Jisui kishte fuqinë të jepte jetën e tij dhe gjithashtu, kishte fuqinë ta merrte atë përsëri (Joani 10:17-18), sepse Ai kishte jetë në vetvete (Joani 5:26). Ngjallja e Krishtit nuk ishte thjesht ngritje trupi (që u shtri i vdekur dhe pastaj u gjallërua biologjikisht dhe eci në të njëjtën mënyrë si para se të vritej). Në ngjalljen, Jisui është në një formë të re dhe të lavdishme, Ai shfaqet përnjëherë në vende të ndryshme, Ai njihet me vështirësi (Lluka 24:16, Joani 20:14), Ai ha e pi për të treguar që nuk është hije (Lluka 24:30, 39), Ai i lejon që ta prekin (Joani 20:27; 21:9), Ai shfaqet në mes të nxënësve të tij kur "dyert ishin të mbyllura" (Joani 20:19, 26), Ai "humbi prej syve t'atyre" (Lluka 24:31).
Fitorja e Krishtit mbi vdekjen është çlirimi i njeriut prej mëkatit dhe fitorja e njeriut mbi robërinë e djallit, sepse në dhe nëpërmjet vdekjes së Krishtit, njeriu vdes dhe lindet përsëri në jetën e përjetshme. Në vdekje mëkatet nuk janë llogaritur më. Në vdekje djalli nuk e mban më atë. Në vdekje ai ka lindur përsëri në jetën e re dhe është çliruar prej gjithçkaje që është e keqe, e rreme, demoniake dhe mëkatare.
Mbas ngjalljes, Jisui iu shfaq shumë njerëzve, për një periudhë prej dyzet ditësh. Pastaj Ai u ngjit në qiej (Marku 16:19; shih gjithashtu Lluka 24:50 dhe Veprat 1:9-11). Ngjitja e Jisu Krishtit është akti final i misionit tokësor të shpëtimit. Biri i Perëndisë zbriti "nga qielli" për të bërë veprën që Ati i dha për të bërë; dhe mbasi kreu gjithçka u kthye tek Ati, duke mbartur përjetësisht njerishmërinë e plagosur dhe të lavdëruar që Ai mori mbi vete (Shih Joani 17). Kështu Ngjitja shfaqet si lavdërimi i natyrës njerëzore, bashkimi i njeriut me Perëndinë, depërtimi i njeriut në thellësitë hyjnore pambarim.
Shënime
http://www.answering-islam.org/shqip.html https://web.archive.org/web/20110726085523/http://pergjigje.org/jezusi/
Shkenca kompjuterike
<div class="thumb tright" style="background-color: #f7f7f7; border:green 1px solid #CCCCCC; margin:0.5em;"> Shkenca Kompjuterike merret me bazat teorike të informacionit dhe të llogaritjes, si dhe teknikat e praktike për zbatimin e tyre dhe aplikimin.
Shkenca kompjuterike është studimi i themeleve teorike të informacionit dhe përpunimit të informatave, si dhe i teknikave praktike për zbatimin e tyre dhe aplikimin në sistemet kompjuterike. Shpesh përshkruhet edhe si studim sistematik i proceseve algoritmike që krijojnë, përshkruajnë dhe transformojnë informacionin. Sipas Peter J. Denning, pyetja themelore që e preokupon shkencën kompjuterike është, "Çfarë mund të automatizohet me efikasitet?" Shkenca kompjuterike ka shumë nën-fusha; disa, të tilla si grafika kompjuterike, theksojnë llogaritjet e rezultateve të veçanta, ndërsa të tjerat, të tilla si teoria e kompleksitetit kompjuterik, studiojnë veçoritë e problemeve kompjuterike. Fushat tjera, si teoria e gjuhës programuese studiojnë rrugët që shpjegojnë përpunimin e informatave, ndërsa programimi kompjuterik praktikon gjuhë programimi specifike për zgjidhjen e problemeve specifike të përpunimit të informacioneve, dhe interaksioni njeri-kompjuter fokusohet në sfidat që bëjnë kompjuterët dhe përpunimin e informacioneve të përdorshme dhe universalisht të arritshme për njerëzit.
Publiku i përgjithshëm ndonjëherë ngatërron shkencën kompjuterike me profesionet tjera që merren me kompjuterë (të tilla si informatika), apo mendon se ajo lidhet me përvojën e tyre me kompjuterë, e cila zakonisht përfshin veprimtari të tilla si luarja e lojërave, web-shfletimi, dhe shkruarja e teksteve. Megjithatë, fokusi i shkencës kompjuterike është më shumë në të kuptuarit e veçorive të programeve të përdorura për zbatimin e software-it të tillë si lojërat dhe web-shfletuesit, dhe në shfrytëzimin e atyre diturive për të krijuar programe të reja dhe përmirësimin e atyre ekzistuese.
Algoritmet
Algoritmi është koncepti më fundamental i shkencës kompjuterike.Algoritmi mund të definohet si nje grup i hapave i cili na ndihmon ne zgjidhjen e problemeve të ndryshme. Në jetën e përditshme mund të hasim në shumë algoritme si përshembull algoritmi për gjetjen e një rruge, algoritmi per ndonjë recetë gatimi etj. Mirëpo ne shkencën kompjuterike algoritmi ështe një koncept me i ndërlikuar. Studimi i algoritmeve ishte temë e matematicientëve, shumë kohë para se te zhvillohej kompjuterika. Një ndër algoritmet më të njohura është algoritmi i Euklidit(algoritmi për gjetjen e pjestuesit më të madh të përbashkët të dy numrave pozitiv). Në momentin që një algoritëm implementohet në një makine, ajo makinë punon me inteligjencën e atij algoritmi. Zhvillimi i mëtejshëm i algoritmeve i hapi rrugë fushës së njohur sot si Shkencë Kompjuterike
Historiku i shkurtër i kompjuterëve
Abacus-Është njëra ndër makinat e para llogaritëse,mendohet ti ketë rrënjët në Kinën antike dhe është përdorur ne qytetërimin e hershëm Grek dhe Romak. Është një makinë shumë primitive,përbehet prej rruazave të vendosura në shkopinjë.Me lëvizjen e rruazave para dhe mbrapa,pozicionet e tyre paraqesin vlera të ndryshme. Më shumë shërben si ruajtës i të dhënave.
Surja el-Felek
(në shqip quhet: kaptina e agimit, e sabahut) është surja 113 në Kur'an, ka 5 ajete. Mekase.
Përmbajtja
Kaptina e shpallur nga Muhamedi s.a.u.s., është mësim për njerëzit që kërkojn mbështetjen e mbrojtjen e Zotit xh.sh. prej dëmit të çdo krijese, prej dëmit të njerëzve të prishur të cilët veprojnë nën mbrojtjen e errësirës së natës, prej dëmit të ziliqarit kur vepron sipas zilisë prej dëmit të mashtruesve si magjistarë e falltorë etjer.
Shkenca kompjuterike
Historiku i shkurtër i kompjuterëve
Pascaline-Kjo makinë është zbuluar në shekullin e 17 nga Blaise Pascal.Paskalina është makinë që përbëhet vetëm prej alogritmit të mbledhjes.Pas 50 prototipeve më në fund u publikua në vitin 1645 e dedikuar per Pierre Seguier. Paskaline njihet ndryshe si kalkulatori i parë i cili po ashtu u përdor edhe ne zyre. Ideja për këtë makinë i erdhi ne vitin 1642 kur ai ishte vetëm 19 vjet,në kohën kur ai ishte duke ndihmuar babain e tij i cili punonte si komisioner i taksave dhe dëshironte që të ja lehtësonte punën.
Surja el-Felek
Përmbajtja
1) thuaj: I mbështetem Zotit xh.sh. të agimit,
2) prej dëmit të ç'do krijese, që ai e krijoi.
Shkenca kompjuterike
Historiku i shkurtër i kompjuterëve
Makinat e Babbage-Charles Babbage ndërtoi dy makina. Makina e parë e tij quhej Makina e Diferencës e cila ishte makinë që mund të modifikohej për të performuar disa llogaritje. Ndërsa makina tjeter njihej me emrin Makina Analitike të cilën nuk mundi ta pëfundoj sepse nuk u financua. Kjo makinë mund të lexonte instruksione dhe ishte e programueshme. Më vonë Ada Byron publikoi një letër në të cilën tregoi se si makina analitike mund te programohej për llogaritje të ndryshme. Për këtë arsye ajo njihet si programuesja e parë.
Surja el-Felek
Përmbajtja
3) dhe prej errësirës së natës kur ngryset plotësisht.
4) dhe prej dëmit të atyre që lidhin dhe fryejnë nyja.
Shkenca kompjuterike
Historiku i shkurtër i kompjuterëve
Makina e tabulimit- Herman Hollerith u inspirua nga ideja e Joseph Jacquard për punimin me kartela të shpuara,të cilat u përdoren në procesin e tabulimit në vitin 1890 në SHBA. Gjithashtu vlen të permendet se është perdorur në Kosovë në vitin 2008 për testin e matures.
Surja el-Felek
Përmbajtja
5) edhe prej dëmit të smirëkeqit kur vepron sipas smirës.
Shkenca kompjuterike
Historiku i shkurtër i kompjuterëve
Colossus- U ndërtua nën vëzhgimin e Tommy Flowers në Angli për të deshifruar mesazhet gjermane gjatë periudhes seLuftes së dyte Botërore. Ndërtimi i kësaj makine mbeti i fshehtë për arsye të sigurisë kombëtare të ushtrisë.
Surja el-Felek
Përbërja
fonetikë:
Kul audhu bibirabi-al'faleki, min sherri ma-krhelek, ua min sherri rasefin idha-uakeba, ua min sharri anafatheti fi-al'ukedi, ua min sherri hasedin idha haseda.
Shkenca kompjuterike
Historiku i shkurtër i kompjuterëve
ENIAC- U dizajnua nga John Mauchly dhe J. Presper Eckert në universitetin e Pensilvanisë.Ishte e financuar nga ushtria e SHBA. Kjo makinë peshonte më shumë se 27 ton ,kishte madhësi 2.4 metra * 0.9 metra * 30 metra,zinte hapësirë prej 167 metra katror dhe hargjonte 150 kW të energjisë elektrike. Makina ka qenë e programueshme dhe mund të performonte operacione komplekse duke i përfshirë ciklet. Nje mangesi e kësaj makine ishte se merrte shumë kohë (javë) për të performuar një instruksion.
'' Nje hap shumë i madh i zhvillimit të kompjuterëve ishte zbulimi i kompjuterëve Desktop. Në vitin 1981, IBM prezantuan kompjuterin e parë desktop dhe e quajtën atë me emrin "Kompjuter Personal" (PC) software-in e të cilit e zhvilluan kompania Microsoft. Kompjuteri personal ishte një sukses shumë i madh dhe në ditët e sotme mund të thuhet që gjendet në shtepinë e secilit person.'' Macintosh- Ishte një lloj tjerër kompjuteri personal i dizajnuar dhe zhvilluar nga kompania Apple Inc në krye me Steve Jobs.
Etimologji
Edhe pse e propozuar për herë të parë në vitin 1956, termi "shkenca kompjuterike" shfaqet në një artikull të vitit 1959 në gazetën “Communications of the ACM”, në të cilin Louis Fein argumenton krijimin e një shkolle për Shkenca Kompjuterike analoge ne shkollën e Harvardit për biznes në 1921, duke justifikuar emrin duke argumentuar se, si shkenca e menaxhimit , lënda është aplikuar dhe ndërdisiplinore në natyrë, ndërsa ka karakteristikat tipike të disiplinës akademike. Përpjekjet e tij dhe ato të të tjerëve si analisti numerik George Forsythe u shpërblehen: universitetet vazhdonin të krijonin programe të tilla, duke filluar me Purdue në vitin 1962. Pavarësisht nga emri i saj, një sasi e konsiderueshme e shkencave kompjuterike nuk përfshin studimin e vetë kompjuterave. Për shkak të kësaj, janë propozuar disa emra alternativë. Disa departamente të universiteteve kryesore preferojnë termin shkencë informatike, për të theksuar pikërisht këtë ndryshim. Studiuesi danez Peter Naur sugjeroi termin datalogjik(datalogy) për të pasqyruar faktin se disiplina shkencore sillet rreth të dhënave dhe trajtimit të të dhënave, duke mos përfshirë domosdoshmërisht kompjuterat. Institucioni i parë shkencor që ka përdorur këtë term ishte Departamenti i Datalogjisë në Universitetin e Kopenhagës, i themeluar në 1969, ku Peter Naur ishte profesor i parë në datalogji. Termi përdoret kryesisht në vendet skandinave. Një term alternativ, i propozuar gjithashtu nga Nauri, është shkenca e të dhënave(data science) ,kjo është duke u përdorur tani për një fushë të veçantë të analizës së të dhënave, duke përfshirë statistikat dhe bazat e të dhënave.
Surja el-Felek
Përbërja
Thuaj i mbështetem Zotit xh.sh. të agimit, prej dëmit të çdo krijese, që Ai e krijoi. Dhe prej errësirës së natës kur ngryset plotësisht. Dhe prej dëmit të atyre që lidhin dhe fryejnë nyja. Edhe prej dëmit të smirëkeqit kur sipas smirës vepron.
Tjera të dhëna
Sureja Felek dhe Nas
Shkenca kompjuterike
Filozofia
Një numër shkencëtarësh kompjuterik kanë argumentuar për dallimin e tre paradigmave të veçanta në shkencat kompjuterike. Peter Wegner argumentoi se ato paradigma janë shkenca, teknologjia dhe matematika. Grupi punues i Peter Denning argumentoi se ato janë teori, abstragim (modelim) dhe dizajn. Amnon H. Eden i përshkroi ato si "paradigmë racionaliste" (që trajton shkencën kompjuterike si një degë të matematikës, e cila është e përhapur në shkencën kompjuterike teorike dhe kryesisht përdor argumente deduktive ), "paradigmë teknokratike" (e cila mund të jetë që gjendet në qasjet inxhinierike, më së shumti në inxhinierinë e softuerit), dhe "paradigma shkencore" (e cila i afrohet objekte kompjuterike nga perspektiva empirike e shkencave natyrore, të identifikueshme në disa degë të inteligjencës artificiale ).
Surja el-Felek
Tjera të dhëna
Transmeton Ukbe b. Amir el Xhuhenij r.a. se Pejgamberi sal-lallahu alejhi ve sel-lem ka thënë: “''Sonte më janë zbritur ajete të cilat asnjëherë më parë nuk janë zbritur! Sureja Felek dhe surja Nas”.55''
Nga Aisha r.a.h. se Pejgamberi salallahu alejhi ve selem ka thënë: “Me të vërtetë, kur Pejgamberi salallahu alejhi ve selem shkonte në shtratin e tij në mbrëmje, i bashkonte duart e tij dhe frynte në to, pastaj lexonte: Kul huvallahu Ehad, Felek dhe Nas, pastaj e prekte të gjithë trupin duke filluar prej koke, këtë e përsëriste tre herë”.56
Shkenca kompjuterike
Fushat e shkencave kompjuterike
Si një disiplinë, shkencat kompjuterike përfshin një sërë temash nga studimet teorike të algoritmave dhe kufijtë e llogaritjes në çështjet praktike të zbatimit të sistemeve informatike në harduer dhe softuer. CSAB, i quajtur më parë Bordi i Akreditimit të Shkencave Kompjuterike - i cili përbëhet nga përfaqësues të Shoqatës për Makinerinë Kompjuterike (ACM) dhe Shoqëria Kompjuterike IEEE (IEEE CS) - identifikon katër fusha që ai i konsideron thelbësore për disiplinën e shkencave kompjuterike: teoria e llogaritjes , algoritmet dhe strukturat e të dhënave ,metodologjia e programimit dhe gjuhët , elementet kompjuterike dhe arkitektura. Përveç këtyre katër fushave, CSAB gjithashtu identifikon fusha të tilla si: inxhinieria kompjuterike, inteligjenca artificiale, rrjetëzimi kompjuterik dhe komunikimi, sistemet e bazës së të dhënave, llogaritja paralele, llogaritja e shpërndarë, ndërveprimi njerëzor-kompjuter, grafika kompjuterike, sistemet operative dhe llogaritja numerike dhe simbolike duke qenë fusha të rëndësishme të shkencës kompjuterike.
Shkencat kompjuterike teorike
Shkenca kompjuterike teorike është matematikore dhe abstrakte në frymën, por nxjerr motivimin e saj nga llogaritja praktike dhe e përditshme. Qëllimi i tij është të kuptojë natyrën e llogaritjes dhe, si pasojë e këtij të kuptuarit, të ofrojë metodologji më efikase. Të gjitha studimet që lidhen me konceptet dhe metodat matematikore, logjike dhe formale mund të konsiderohen si shkenca kompjuterike teorike, me kusht që motivimi të nxirret qartë nga fusha e informatikës.
Strukturat e të dhënave dhe algoritmet
Strukturat dhe algoritmet e të dhënave janë studimi i metodave kompjuterike të përdorura dhe efikasiteti i tyre kompjuterik.
Pallati i Luvrit
Pallati i Luvrit më 8 nëntor 1793, pas më shumë se dy shekujsh si Pallat Mbretëror, Luvri hapet si një muze publik në Paris nga Qeveria Revolucionare franceze. Sot, koleksioni i Luvrit është një nga më të pasurit në botë, me vepra arti që përfaqësojnë 11.000 vjet të qytetërimit dhe kulturës njerëzore.
Shkenca kompjuterike
Teoria e llogaritjes
Sipas Peter Denning, çështja themelore në themel të shkencës kompjuterike është: "Çfarë mund të jetë automatikisht (efikase)?" Teoria e llogaritjes është e përqendruar në përgjigjjen e pyetjeve themelore rreth asaj se çfarë mund të llogaritet dhe çfarë sasie burimesh kërkohet për të kryer këto llogaritje. Në një përpjekje për t'iu përgjigjur pyetjes së parë, teoria e llogaritjes shqyrton cilat probleme kompjuterike janë të zgjidhshme në modele të ndryshme teorike të llogaritjes. Pyetja e dytë është adresuar nga teoria e kompleksitetit kompjuterik, i cili studion kohën dhe hapësirën e shpenzimeve që lidhen me qasje të ndryshme për zgjidhjen e një numri të problemeve kompjuterike.
Teoria e informacionit dhe kodimit
Teoria e informacionit lidhet me sasinë e informacionit. Kjo u zhvillua nga Claude Shannon për të gjetur kufizime thelbësore në operacionet e përpunimit të sinjaleve të tilla si kompresimi i të dhënave dhe ruajtja e besueshme dhe komunikimi i të dhënave. Teoria e kodimit është studimi i pronave të kodeve (sistemet për konvertimin e informacionit nga një formë në tjetrën) dhe përshtatshmërinë e tyre për një aplikim specifik. Kodet përdoren për kompresimin e të dhënave, kriptografinë , zbulimin dhe korrigjimin e gabimeve , dhe kohët e fundit edhe për kodimin e rrjetit. Kodet janë studiuar me qëllim të dizajnimit të metodave efikase dhe të besueshme të transmetimit të të dhënave.
Pallati i Luvrit
Pallati i Luvrit u fillua nga Mbreti Francis I në vitin 1546 në anë të një fortese të shekullit të 12-të e ndërtuar nga Mbreti Filip II. Francis ishte një koleksionist i madh arti, dhe Luvri do të shërbente si rezidenca e tij mbretërore. Vepra, e cila u mbikqyr nga arkitekti Pierre Lescot, vazhdoi pas vdekjes së Francis dhe gjatë mbretërimit të Mbretit Henry II dhe Charles IX. Pothuaj të gjithë pasuesit e monarkisë franceze zgjeruan Luvrin dhe më shumë vepra u shtuan nga Louis XIII dhe Louis XIV në shekullin e 17-të. Të dy këta mbretër gjithashtu shtuan koleksionin e kurorave mbretërore dhe Louis XIV siguroi koleksionin e artit të Charles I të Anglisë pas ekzekutimit të tij në Luftën Civile të Anglisë. Në vitin 1682, Louis XIV e transferoi pallatin e tij mbretëror në Versajë, dhe Luvri nuk ishte më rezidenca kryesore mbretërore.
Shkenca kompjuterike
Teoria e programimit të gjuhës
Teoria e programimit të gjuhës është një degë e shkencave kompjuterike që merret me hartimin, zbatimin, analizën, karakterizimin dhe klasifikimin e gjuhëve të programimit dhe veçoritë e tyre individuale. Ajo bie në disiplinën e shkencës kompjuterike, të dyja varen dhe ndikojnë në matematikë, inxhinierinë e softuerit dhe në linguistikë. Është një fushë kërkimore aktive, me shumë revista të përkushtuara akademike.
Pallati i Luvrit
thumb|250px|[[I.M. Pei's Louvre Pyramid: Hyrja për te galeritë gjendet nën piramidën e xhamit]] Në frymën e Iluminizmit francez, shumë francezë filluan të kërkonin për ekspozimin publik të koleksionit mbretëror. Denis Didero, shkrimtari dhe filozofi francez, ishte ndër të parët që propozoi një muze arti kombëtar për publikun. Megjithëse, Mbreti Louis XV përkohësisht ekspozoi pjesë të zgjedhura të pikturave në Pallatin e Luksemburgut, në vitin 1750, ishte Revolucioni Francez, i vitit 1789, që solli progres të vërtetë me krijimin e një muzeu të përhershëm. Më 8 nëntor 1793, qeveria revolucionare hapi Musée Central des Arts në Galerinë e Madhe të Luvrit.
Koleksioni i Luvrit u pasurua shpejt. Ushtritë franceze morën vepra arti dhe arkeologjike nga territoret dhe vendet e pushtuara, gjatë luftrave Revolucionare dhe të Napoleonit. Pas humbjes së Napoleonit, në vitin 1815, shumë nga këto vepra arti të grabitura u rikthyen. Por koleksioni i antikiteteve egjiptiane të Luvrit dhe departamente të tjera i detyrohen pushtimeve të Napoleonit. Dy krahët e rinj të godinës u shtuan në shekullin e 19-të dhe godina e Luvrit u përfundua në vitin 1857, gjatë sundimit të Napoleonit III.
Në vitet ’80 dhe ’90, Luvri i Madh, siç njihet zyrtarisht muzeu, pësoi një rimodelim të rëndësishëm. U shtuan pajisjet moderne të muzeut dhe u hapën mijëra metra katrorë hapësira të reja ekspozimi. Arkitekti kinezo-amerikan I.M Pei ndërtoi një piramidë prej çeliku dhe xhami në qendër të oborrit të Napoleonit. Në vitin 1993, në 200 vjetorin e muzeut, një krah i rindërtuar më parë, i okupuar nga Ministria e Financës franceze, u hap për publikun. Ishte hera e parë që i gjithë Luvri u përkushtua për qëllime muzeale.
Shkenca kompjuterike
Arkitektura kompjuterike dhe inxhinieri kompjuterike
Arkitektura kompjuterike, ose organizimi kompjuterik digjital, është dizajni konceptual dhe struktura themelore operative e një sistemi kompjuterik. Ai përqendrohet kryesisht në mënyrën me të cilën njësia qendrore e përpunimit vepron nga brenda dhe ruan adresat në kujtesë. Fusha shpesh përfshin disiplina të inxhinierisë kompjuterike dhe inxhinierisë elektrike, përzgjedhjen dhe ndërlidhjen e komponentëve hardwarike për të krijuar kompjuterë që përmbushin qëllimet funksionale, të performancës dhe të kostos.
Albanezul (revistë)
Albanezul (Shqiptari) reviste e përmuajshme qe ka dale ne kryeqytetin rumun ne gusht te viti 1993 dhe vazhdon edhe sot Revista botohet ne gjuhen shqipe dhe rumanisht. Është organ i Shoqatës Kulturore te shqiptareve te Rumanisë dhe u drejtua nga kryeredaktori dr Gjelku Maksuti.
Shkenca kompjuterike
Analiza e performancës kompjuterike
Analiza e performancës kompjuterike është studimi i punës që rrjedh përmes kompjuterave me qëllimet e përgjithshme të përmirësimit të xhiros, kontrollit të kohës së reagimit , përdorimit të burimeve në mënyrë efikase, eliminimit të pengesave dhe parashikimit të performancës nën ngarkesat e parashikuara të pikut.
Sisteme simultane, paralele dhe të shpërndara
Konkurrenca është një term i sistemeve në të cilat ekzekutohen disa llogaritje njëkohësisht dhe potencialisht duke bashkëvepruar me njëri-tjetrin. Një numër i modeleve matematikore janë zhvilluar për llogaritjen e përgjithshme të njëkohshme duke përfshirë rrjetat Petri, procesi i llogaritjes dhe modeli paralel i makinës së rastësishme. Një sistem i shpërndarë shtyn idenë e konkurencës në kompjuterë të shumtë të lidhur përmes një rrjeti. Kompjuterët në të njëjtin sistem të shpërndarë kanë kujtesën e tyre private, dhe shpesh informacioni shkëmbehet mes tyre për të arritur një qëllim të përbashkët.
Rrjetet kompjuterike
Kjo degë e shkencave kompjuterike synon të menaxhojë rrjete në mes të kompjuterave në mbarë botën.
Siguria kompjuterike dhe kriptografia
Siguria kompjuterike është një degë e teknologjisë kompjuterike me një objektiv të mbrojtjes së informacionit nga qasja, prishja ose modifikimi i paautorizuar, duke ruajtur qasjen dhe përdorshmërinë e sistemit për përdoruesit e saj. Kriptografia është praktika dhe studimi i fshehjes (encryption) dhe deshifrimin (decryption) të informacionit. Kriptografia moderne është kryesisht e lidhur me shkencën kompjuterike, sepse shumë algoritme të enkriptimit dhe dekriptimit bazohen në kompleksitetin e tyre kompjuterik.
Bazat e të dhënave
Një bazë të dhënash ka për qëllim të organizojë, ruajë dhe rifitoj sasi të mëdha të të dhënave me lehtësi. Bazat e të dhënave digjitale menaxhohen duke përdorur sistemet e menaxhimit të bazës së të dhënave për të ruajtur, krijuar, mbajtur dhe kërkuar të dhëna, nëpërmjet modeleve të bazës së të dhënave dhe gjuhëve të pyetjeve.
Praktikat e informatikës
Praktikat e informatikës (IP) janë një fushë e studimit lidhur me softuerin. Kursi kryesisht mbulon kodimin, konceptet e softuerit dhe të rrjetëzimit. Kjo fushë është e krahasueshme me shkencën kompjuterike, por i mungon konceptet hardware, duke u fokusuar më shumë në konceptet e rrjetëzimit sesa në shkencat kompjuterike. Kjo degë e shkencës së informacionit dhe shkencave kompjuterike fokusohet kryesisht në studimin e përpunimit të informacionit, veçanërisht në lidhje me integrimin e sistemit dhe ndërveprimet njerëzore me makinë dhe të dhëna.
Grafika kompjuterike dhe vizualizimi
Grafika kompjuterike është studimi i përmbajtjeve dixhitale vizuale dhe përfshin sintezën dhe manipulimin e të dhënave të imazhit. Studimi është i lidhur me shumë fusha të tjera në fushën e shkencave kompjuterike, duke përfshirë vizionin kompjuterik, përpunimin e imazhit dhe gjeometrinë kompjuterike , dhe është aplikuar shumë në fushat e efekteve speciale dhe videolojra.
Ndërveprimi njerëzor-kompjuterik
Hulumtime që zhvillojnë teoritë, parimet dhe udhëzimet për dizajnuesit e ndërfaqeve të përdoruesit, në mënyrë që të krijojnë përvoja të kënaqshme për përdoruesit me pajisjet e tyre desktop, laptopë dhe celularë.
Informatikë shkencore
Informatika shkencore (ose shkenca kompjuterike ) është fusha e studimit që ka të bëjë me ndërtimin e modeleve matematikore dhe teknikave sasiore të analizës dhe përdorimit të kompjuterëve për të analizuar dhe zgjidhur problemet shkencore. Në përdorim praktik, është zakonisht aplikimi i simulimit kompjuterik dhe formave të tjera të llogaritjes të problemeve në disiplina të ndryshme shkencore. Informatika shkencore (ose shkenca kompjuterike ) është fusha e studimit që ka të bëjë me ndërtimin e modeleve matematikore dhe teknikave sasiore të analizës dhe përdorimit të kompjuterëve për të analizuar dhe zgjidhur problemet shkencore. Në përdorim praktik, është zakonisht aplikimi i simulimit kompjuterik dhe formave të tjera të llogaritjes të problemeve në disiplina të ndryshme shkencore.