cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ahmed Didat
Jeta e hershme
Në një gjendje të mjerueshme, varfëri të skajshme, pa edukim dhe pa anglishte (në atë kohë Afrika e Jugut ishte nën kolonin Angleze) ai filloi të përgatitet për rolin që do ta luante më vonë pa e ditur edhe vetë ai.
Pas shpërnguljes në Afrikën e Jugut ai filli edukimin edhe atë duke kaluar me sukses barrierat gjuhësore si dhe duke kompensuar kohën e humbur me një sukses të jashtëzakonshëm. Përcjellur nga kushtet e vështira ekzistenciale ai ndërpreu shkollimin në moshën 16 vjeçare dhe filloi të merrej me punë të ndryshme tregtie.
Ligjërime dhe debate
Ligjëratën e tijë të parë me titull "Muhammedi (paqa qoftë mbi të): I dërguar i Paqes" e mbajti në vitin 1940, para 15 personave në kinemanë në provincën e tij. Pas një kohe të shkurtër numri i njerëzve u rrit dhe njerëzit tejkaluar dallimet racore që ishin shumë domethënëse në atë kohë në Afrikën e Jugut, për ta dëgjuar atë dhe për të marrë pjesë me pyetjet e tyre pas ligjërimit.
I armatosur me zellin e tij Ahmed Deedat studjoi Biblën dhe filloi të mbajë debate dhe diskutime me misionarët. Kur ata kundërshtonin dhe propagandonin kundër Islamit ai kërkonte debatime rreth çështjeve të ndryhsme me misionarët dhe priftërit.
Me këtë forcë Ahmed Deedat arriti famë në davet (Da’wah) - thirrje në islam. Angazhimin e tij në thirrje për Islam aspak nuk e ndalën as nuk e zbehen as martesa e tijë, as lindja e fëmijëve e as propaganda antiislame e misionarëve të krishterë.
Me vrull misionarë për të projektuar të vërtetën dhe bukurinë e Islamit ai u angazhua në aktivitete të shumta gjat tri dekadave të ardhshme. Ai mbajti mësime mbi Biblën dhe ligjëroi ligjërata të shumta. Themeloi institutin As-Salaam, një institut ky për të trajnuar propaganduesit mysliman.
Da`wah (thirrja në Islam) sëshpejti dominon tek ai, ku audienca gjatë ligjërimit të tij arrin në katërdhjetmi persona (40 000). Në vitin 1957 Sheikh Deedat sëbashku me dy shokët e tij themeluan The Islamic Propagation Centre International. (IPCI), president i së cilit ishte ai gjer në kohën e paralizimit të tijë në vitin 1996, që botoi shumë libra dhe i ofroi klasave të myslimanëve të ri.
Në vitin 1986, ai vizitoi Arabinë Saudite për konferencë dhe u paraqit ne intervistën e parë të tij televizive, u bë i dukshëm në botën Arabe me personalitetin e tij dinamik dhe me diturinë e tij në religjionin komperati.
Deedat botoi mbi 20 libra dhe distribuoi me miliona kopje të pamfletave falas shumë nga të cilat janë përkthyer në shumë gjuhë të botës, gjithashtu dhe në gjuhën shqipe.
Vdekja
Më 3 maj 1996, Sheikh Ahmed Deedat pësoi një insult cerebral nga i cili mbeti i paralizuar nga qafa e mëposhtë, gjithashtu nuk mund të fliste dhe gëlltiste.
Ai u dërgua në spital në Riad ku u mësua të komunikojë përmes lëvizjeve serike të syve. Ai kaloi nënt vitet e tijë të jetës gjer në vdekjen e tij në shtëpinë e tij në Verulam, Afrika e Jugut duke i ikurajuar njerëzit për angazhim në thirrje në Islam. Ai vazhdoi të pranojë qindra letra në mbështetje nga e gjithë bota.
Më 8 gusht 2005, Ahmed Deedat vdiq në shtëpinë e tijë në Trevennen Road, Verulam në provincën e KwaZulu Natalit.
Motrat e Loretos
Megjithëse arsimi ishte puna e tij parësore, sot kongregacioni është i angazhuar në një larmi ministrish: programe shkrim - leximi, drejtimi shpirtëror, këshillime, menaxhimi i strehimoreve për gratë pa shtëpi, si dhe disa aspekte të lëvizjes për drejtësi më të madhe dhe paqe në botë. Motrat Loreto operojnë rreth 150 shkolla në të gjithë botën, duke arsimuar mbi 70,000 nxënës.
Fondacioni
Ward lindi në Mulwith, North Yorkshire në 1585. Ajo hyri në një manastir të Poor Clares në Saint-Omer në Hollandën e atëhershme Spanjolle si motër laike në vitin 1606, dhe vitin e ardhshëm themeloi një manastir të ri të Urdhrit posaçërisht për gratë angleze në Gravelines aty pranë. Mary Ward u frymëzua nga Ushtrimet Shpirtërore të Ignatius të Loyola (referuar si shpirtërore Ignatian ). Ajo kishte një vizion për një mënyrë të ndryshme, të re dhe moderne të jetës fetare për gratë. Ajo parashikonte gra që jetonin një jetë në shoqërim dhe dallim, të frymëzuar nga Ungjilli dhe të fejohej me botën pa kufizime të tërfilit tradicional, as një 'rregull' të vendosur duke i vendosur ato nën qeverisjen e peshkopit vendas. Këto ide kundërshtuan normat e vendosura nga Këshilli i Trentit dhe paraqitën vështirësi të mëdha për udhëheqjen e Kishës së asaj periudhe.
Ward gjithashtu besonte se gratë ishin të barabarta me burrat në intelekt dhe duhet të edukoheshin në përputhje me rrethanat. Ajo udhëtoi nëpër Evropë, kryesisht në këmbë, duke themeluar shkolla në Belgjikë, Bavari, Austri dhe Itali. Shtëpitë u themeluan në Angers, Këln, Romë, Paris dhe Hollandë. U krijua një novator në Liège. Rrethanat e kohës dhe dyshimi i përhapur i jezuitëve nuk e lejuan që ajo të ketë sukses me themelimin e një instituti fetar sipas vizionit të saj. Në të vërtetë, megjithëse Instituti përjetoi sukses të konsiderueshëm pas themelimit të tij në 1609, ai ishte shtypur në 1631.
Zhvillimi
Në shtypjen e kongregacionit të parë të Mary Ward, të stiluar nga kundërshtarët e saj "Jesuitesses", numri më i madh i anëtarëve u kthye në botë ose hyri në urdhëra të tjerë fetarë. Sidoqoftë, një numër i caktuar, të cilët dëshironin të jetonin ende në fe nën drejtimin e Ward, u strehuan me lejen e Papës Urban VIII në Paradeiser Haus, Mynih, nga Zgjedhësi i Bavarisë, Maximilian I. Instituti vazhdoi të mbijetojë kryesisht në Gjermani, Austri dhe Angli, por nuk kishin asnjë status zyrtar si asamble fetare dhe as titull zyrtar. Gradualisht u bë e njohur në kontinentin Evropian si "Zonja Angleze". Disa nga anëtarët e rinj u transferuan me dëshirën e Papës në Romë, atje për të jetuar me Mary Ward dhe për t'u trajnuar prej saj në jetën fetare. Puna e saj, pra, nuk u shkatërrua, por u rikrijua me disa modifikime të detajeve.
Manastiri bar
Në 1669 Frances Bedingfeld, eprori i shtëpisë mëmë të rendit në Mynih, shkoi në Angli me kërkesë të Mbretëreshës Katerina e Braganza, gruaja e Charles II, për të themeluar një shtëpi në Londër. Me një grup të anëtarëve anglezë ajo ngriti një shkollë për gra të reja, së pari në St. Martin's Lane, pastaj në Hammersmith. Në Angli, ajo veshi një rrobë laike, dhe njihej si znj. Të gjatë.
Irlandë
Në fillim të shekullit të 19-të, motrat Loreto u zhvilluan si një komunitet i veçantë në Irlandë. Nën drejtimin e Motrës Frances Mary Teresa Ball, Instituti i Mary Ward u zhvillua në dhe nga Irlanda. Në 1841 Motra Delphine Hart filloi themelet në Indi. Fondacionet pasuan në Mauritius, Angli, Spanjë, Afrikën e Jugut, Kenia, Kanada, SHBA dhe Peru.
Me ftesë të Peshkopit Michael Power të Torontos, pesë motrat Loreto nën Nënë Terezën Ellen Dease mbërritën në qytet në 1847 dhe themeluan shkollën e tyre të parë. Që nga viti 1920 nëna e tyre ka qenë në Loretto Abbey ( Hoggs Hollow ), e cila strehonte një shkollë të mesme vajzash: Shkollën e Mesme Katolike Loretto Abbey. Në 1987 menaxhimi i shkollës iu dorëzua Bordit të Shkollës së Qarkut Katolik të Torontos. Motrat gjithashtu themeluan Shkollën e Kolegjit Loretto në Brunswick Avenue në 1915 dhe filluan një kolegj dhe vendbanim për gratë në Kolegjin St Michael në Universitetin e Torontos. Motrat gjithashtu krijuan shumë shkolla të tjera në të gjithë Kanada, si në nivelin fillor ashtu edhe në atë të mesëm.
Në 1880, komuniteti i parë u krijua në Shtetet e Bashkuara në Joliet, Illinois. Më 1892 IBVM-të e zgjeruan ministrinë e tyre në qytetin e agoikagos dhe periferisë. Për shkak të vështirësive në komunikimin jashtë shtetit dhe drejtimeve të ndryshme të Amerikës së Veriut kundrejt sistemeve të arsimit evropian, komunitetet e Kanadasë dhe Shteteve të Bashkuara sugjeruan që një gjeneralat i Amerikës së Veriut do të shërbente më së miri për nevojat e kohës, dhe si rezultat një Dega e Amerikës së Veriut ishte krijuar zyrtarisht në 1881.
Motrat Loreto mbërritën në Australi në vitin 1878 në përgjigje të një kërkese të Peshkopatës së Ballarat, Peshkopit O'Connell. Grupi nga Irlanda, i udhëhequr nga Nënë Gonzaga Barry, ngriti një manastir në Ballarat, Victoria dhe shkollën e tyre të parë, Loreto College, Ballarat, fillimisht njihej si "Mount's Mary". Në Uellsin e Ri Jugor në 1892 u krijua një shkollë ditore në Randwick, dhe në 1897 Loreto Normanhurst filloi si shkollë me konvikt. Shkolla e ditës Randwick u zhvendos në Milson's Point në 1901 për të filluar atë që tani njihet si Loreto Kirribilli. IBVM në Australi gjithashtu ka shkolla në Brisbane (Loreto College, Coorparoo), Adelaide ( Loreto College, Marryatville ), Melbourne ( Loreto Mandeville Hall ) dhe Perth (Loreto Nedlands School). Shekulli XIX pa krijimin e shkollave dhe kolegjeve të Loreto në Indi, të cilat u bënë disa nga vendet më të vlerësuara të arsimit për gratë. Në të njëjtin shekull motrat nga Irlanda vendosën një mision në Afrikën e Jugut në 1878. Vitet e para të shekullit XX (1904) panë krijimin e një manastiri në Spanjë nga Motrat që kishin një manastir në Gjibraltar.
Nënë Tereza ishte pjesë e kongregacionit nga 1928 deri më 1950, gjatë së cilës ajo themeloi Misionarët e Bamirësisë në Kalkuta.
Sot
Sot, Motrat e institutit gjenden në të gjithë botën. Historikisht ishte ndarë në tre grupe kryesore të njohura si Dega Romake, Dega Irlandeze dhe Dega e Amerikës së Veriut. Kjo situatë ndryshoi në shtator 2003, kur Motrat e Degëve irlandeze dhe të Amerikës së Veriut votuan të ribashkoheshin. Nga kjo, e konfirmuar me dekret papal, një entitet i ri është falsifikuar, i quajtur tani Dega e Loreto. Dega Romake mori lejen nga Vatikani për të ndryshuar emrin e saj, për të pasqyruar më nga afër vizionin e Mary Ward për një urdhër jezuit për gratë. Dega Romake tani është Kongregacioni Jesu ose Kongregata e Jezusit.
Në Irlandë, Motrat drejtojnë një numër shkollash ditore për vajza dhe deri vonë drejtuan një shkollë të konviktit të vajzave në Rathfarnham, Dublin.
Motrat themeluan një numër shkollash vajzash në Angli dhe Irlandën Veriore, megjithëse një numër kanë shkuar në mënyrë edukative. Shumica janë anëtarësuar në sektorin shtetëror me shumë shkolla të pavarura nën administrimin e urdhrit. Shkolla e Mesme Loreto në Chorlton, Mançester është shkolla e parë Loreto në vend që edukohet nga fillimi i saj.
Provinca e Afrikës së Jugut ka apostolate në Pretoria, Witbank dhe Cape Town të gjitha përqendrohen te gratë e margjinalizuara; motrat gjithashtu kanë një mision në Zambia e cila është themeluar në vitin 2006.
Në Amerikën e Veriut, Motrat kanë bashkësi në Kaliforni, Arizona, Illinois, Michigan, Wisconsin dhe në të gjithë Kanada. Megjithëse Motrat e Amerikës së Veriut janë të përfshirë në shumë aspekte të arsimit, ato janë gjithashtu të përfshirë në shumë programe të qasjes në komunitet. Kjo përfshin Mercy shtëpi për djem dhe vajza (Chicago), Marianjoy Rehabilitimi Spitali (Wheaton), shtyllat Community Services ( Hickory Hills ), Qendra Loreto (Wheaton) dhe Qendra burimi grave (Sacramento).
Në Amerikën e Jugut Kongregata e Jezusit ka tre shkolla private në Brazil (Instituto de Trainingação Beatíssima Virgem Maria - IEBVM, Colégio Santa Maria dhe Colégio Mary Ward) dhe tre shkolla në Kili. Motrat braziliane shpesh shkojnë me udhëtime misionare në Piaui, një nga shtetet më të varfra në Brazil.
Princesha e Jugosllavisë
Katherine, Princesha e Jugosllavisë, e njohur ndryshe si Katherine Karađorđević (lindur në Athinë në 13 nëntor 1943) është gruaja e Aleksandrit, Princit të Jugosllavisë.
Biografia
Ajo është një prej dy vajzave të Robert Batis (1916-2011) dhe Anna Dosti (1922-2010). Motra e saj është Betty Roumeliotis. Katherine u edukua në Athinë dhe në Lozana, Zvicër. Ajo ka studiuar biznes në Universitetin e Denverit, Kolorado si dhe në Universitetin e Dallasit, Teksas. Ajo punoi në fushën e biznesit për disa vite në SHBA.
Në 25 nëntor 1962 Katherine u martua me Jack Walter Andrews (1933-2013). Ai është djali i Walter Andrews dhe Elizabeth Pifer. Nga kjo martesë ajo ka dy fëmijë, David dhe Alison. Alison është martuar me Dean Russel Garfinkel dhe së bashku kanë katër fëmijë: Amanda, Stephanie, Nicolas dhe Michael David; Davidi u martua me Angeliki Margariti dhe kanë së bashku një djalë, George Alexander Michael, i lindur në 1 mars 2008 në Athinë, Greqi. Të dy Alison dhe Davidi jetojnë në Athinë, Greqi. Katherine ka udhëtuar shumë dhe ka jetuar në Australi, Afrikë dhe SHBA. Ajo dhe Jack u divorcuan në 7 dhjetor 1984.
Djali i saj David dhe nipi Alexander janë nipërit e presidentit aktual të Greqisë, Prokopis Pavlopoulos.
Ajo u njoh me bashkëshortin e dytë në Washington DC në 1984, dhe ata u martuan në Londër, në 21 shtator 1985 në Kishën serbe ortodokse në Notting Hill.
Ajo i ka dedikuar shumë kohë aktiviteteve të bamirësisë që prej konfliktit në Jugosllavi.
Katherine flet greqisht, anglisht, frëngjisht, pak spanjisht dhe serbisht. Ajo ka hobi të dëgjuarit të muzikës, të lexuarit, të gatuarit, teatrin dhe sportin e skisë.
Akademia e Sigurisë
Akademia e Sigurisë është një institucion publik në Shqipëri që synon edukimin e punonjësve të Policisë së Shtetit dhe agjencive të tjera ligjzbatuese. Ajo ofron programe për trajnime dhe kualifikime në nivelin e Shkollës Bazë të Policisë si dhe program Bachelor në Siguri dhe Hetim për oficerët e policisë. Mësimi teorik-praktik i këtij programi zgjat 3 vite akademike dhe studentët përfitojnë deri në 180 kredite (ECTS). Ata që diplomohen, marrin diplomën Bachelor në Siguri dhe Hetim për punonjës të policisë së nivelit menaxhues ose, oficerë të policisë.
Kiamesha Lake, New York
Kiamesha Lake, New York është një qytet në qarkun Sullivan të shtetit federal New York, SHBA.
Sezai Karakoç
Sezai Karakoç (lindi më 22 janar 1933 - 16 nëntor 2021) është poet, shkrimtar, mendimtar dhe politikanë turk.
Biografia
Ai diplomoi në Fakultetin e Shkencave Politike në Universitetin e Ankarasë dhe punoi në sektorin e financave për shumë vite. Ai është një nga pionierët e letërsisë turke që synon t'i tejkalojë besimet tradicionale islame dhe teknikat moderne poetike.
Ai sheh tre elemente thelbësore për një poet. Këto tre elementë që ai e quan trekëndëshin e Peer Gynt, sipas Karakoçit, ekziston në shfaqjen e Henrik Ibsen, Peer Gynt. Këto tre elemente janë: Poeti duhet të jetë vetë. Për të qenë vetë një poet duhet të transformohet. Elementi i dytë: një poet duhet të jetë vetë përmbajtje. Poeti duhet ta duash artin e tij duke u transformuar prej saj. Së treti, për të qenë i vetë-përmbajtur, duhet të ndjehet gëzim. Kjo gëzim nuk vjen nga të jetuarit, por nga të jetuarit.
Zbatimi i ligjit në Shqipëri
Zbatimi i ligjit në Shqipëri është përgjegjësi e disa agjencive. Përgjegjësia për shumicën e detyrave është e Policisë së Shtetit Shqiptar, një agjenci policore kombëtare, e cila është nën autoritetin e Ministrisë së Punëve të Brendshme. Shembuj të agjencive të tjera me kompetenca të kufizuara policore janë Policia Bashkiake, e cila ka funksione administrative dhe vepron në nivel vendor. Ato kontrollohen nga kryetarët e bashkive.
Policia Shqiptare
Policia e Shtetit Shqiptar është në varësi të Ministrisë së Punëve të Brendshme dhe organizohet nga Drejtoria e Përgjithshme e Policisë së Shtetit. Ajo është e ndarë në disa departamente, funksioni i të cilave çdo departament policor është të ruajë rendin dhe sigurinë, të parandalojë krimin, të hetojë krimin dhe ngjarje të tjera që kërcënojnë rendin dhe sigurinë publike, të kryejë kontrollin dhe mbikëqyrjen e trafikut dhe të promovojë sigurinë në trafik. parapamje| Policia Rrugore Shqiptare Disa nga departamentet e policisë janë:
Agjencia e Sigurimit të Cilësisë së Arsimit të Lartë
Agjencia e Sigurimit të Cilësisë në Arsimin e Lartë (ASCAL) është një agjenci e pavarur publike përgjegjëse për promovimin dhe garantimin e cilësisë së arsimit të lartë në Shqipëri. ASCAL kryen një vlerësim të plotë, objektiv dhe të pavarur të të gjitha institucioneve të arsimit të lartë dhe programeve të studimit që ato ofrojnë.
Zbatimi i ligjit në Shqipëri
Policia Shqiptare
Akademia e Sigurisë është njësia kombëtare e nivelit universitar përgjegjëse për trajnimin, kërkimin dhe zhvillimin e përgjithshëm të policisë.
Dy ndërtesa të shkollës follore Jeronim De Rada
Dy ndërtesa të shkollës follore Jeronim De Rada është një monument i trashëgimisë kulturore në Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Zbatimi i ligjit në Shqipëri
Garda e Republikës
Garda e Republikës është një strukturë me status të veçantë në varësi të Ministrisë së Punëve të Brendshme, e cila ka për mision ruajtjen dhe mbrojtjen e personaliteteve dhe rezidencave të larta shtetërore, si presidenti; Kryeministri; Kryetari i Kuvendit dhe personalitete të tjera të përcaktuara me ligjin nr.8869, datë 22.05.2003 “Për Gardën e Republikës së Shqipërisë”.
Shërbimi i Çështjeve të Brendshme dhe Ankesave
parapamje| Stema e SHÇBA Shërbimi i Çështjeve të Brendshme dhe Ankesave është një agjenci ligjzbatuese shqiptare në varësi të Ministrisë së Punëve të Brendshme, e cila heton incidentet dhe dyshimet e mundshme për shkelje të ligjit dhe sjellje të pahijshme profesionale që u atribuohen punonjësve të Policisë, Oficerëve të Gardës së Republikës dhe Zjarrfikësve në Republikën e Shqipërisë. SHÇBA mund të referojë edhe rastet e sjelljeve të pahijshme dhe kriminale të punonjësve të lartpërmendur, si akte korruptive, lidhje të dyshuara me krimin dhe favorizim të njërës palë në konflikt. Ata janë gjithashtu përgjegjës për hetimin e pasurisë së pajustifikuar të oficerëve në bazë të ankesave dhe raporteve.
Punonjësit e SHÇBA-së kanë atributet e punonjësit të policisë dhe agjentit të policisë gjyqësore, në bazë të ligjit “Për Policinë Gjyqësore”, mbajnë gradë policore dhe kanë statusin e punonjësit të Policisë së Shtetit.
Roja Bregdetare
parapamje| Anija patrulluese Iliria e Klasit [[Damen Stan 4207]] Roja Bregdetare shqiptare është një nga organet e specializuara të Forcës Detare Shqiptare e cila është përgjegjëse për ruajtjen e jetës njerëzore dhe koordinimin e kërkim-shpëtimit në det, si dhe menaxhimin administrativ, sigurinë e lundrimit dhe ujërat territoriale, me funksione roje bregdetare. Ndër kompetencat janë ruajtja e jetës së njerëzve në det, siguria e lundrimit dhe transportit detar, si dhe mbrojtja e mjedisit detar, ekosistemeve të tij dhe mbikëqyrja e të gjithë industrisë së peshkimit detar, mbrojtja e burimeve deri në atë të konsumatorit final. Këto të fundit përfshijnë inspektime në anijet detare tregtare, të peshkimit dhe rekreacionit, të kryera edhe në anijet tregtare të huaja që ngjiten në portet e brendshme.
Policia Ushtarake
Policia Ushtarake Shqiptare ose PU është një degë e Forcave të Armatosura Shqiptare përgjegjëse për policimin e personelit të shërbimit dhe për sigurimin e pranisë së policisë ushtarake si në Shqipëri ashtu edhe gjatë kohës që personeli i shërbimit është i dislokuar jashtë shtetit në operacione dhe stërvitje. PU është nën autoritetin e Ministrisë së Mbrojtjes. parapamje| Anëtar i PU-së në stërvitje të përbashkët me [[Forcat Ajrore Shqiptare]] Detyrat e PU përfshijnë:
Agjencia e Inteligjencës dhe Sigurisë
Agjencia e Inteligjencës dhe Sigurisë së Mbrojtjes, AISM është një agjenci e inteligjencës ushtarake e qeverisë shqiptare, përgjegjëse për inteligjencën strategjike dhe vlerësimet e inteligjencës teknike, këshillon mbrojtjen dhe vendimmarrjen e qeverisë për çështjet e sigurisë kombëtare dhe të sigurisë ndërkombëtare, si dhe planifikimin dhe kryerjen e operacioneve të Forcave të Armatosura Shqiptare. AISM është nën autoritetin e Ministrisë së Mbrojtjes dhe është një nga dy shërbimet inteligjente shqiptare, së bashku me Shërbimin Informativ Shtetëror Shqiptar.
Shërbimi Informativ Shtetëror
Shërbimi Informativ Shtetëror Shqiptar (SHISH) është agjencia parësore e inteligjencës në Shqipëri dhe ofron informacionin e nevojshëm nga zbulimi dhe kundërzbulimi për çështje të sigurisë kombëtare. Është e specializuar në parandalimin e kërcënimeve të sigurisë që vijnë nga brenda shtetit ose jo. Agjencia është nën autoritetin e Zyrës së Kryeministrit.
Policia e Burgjeve
Policia e Burgjeve Shqiptare është një agjenci e atashuar e Drejtorisë së Përgjithshme të Burgjeve të Shqipërisë, nën autoritetin e Ministrisë së Drejtësisë, e cila operon sistemin e burgjeve shqiptare si oficerë korrektues. Policia është përgjegjëse për mbikëqyrjen, sigurinë dhe sigurinë e të burgosurve në një burg, ose formë të ngjashme të paraburgimit të sigurt.
Auvillars-sur-Saône
Auvillars-sur-Saône është një komunë në Francë. Auvillars-sur-Saône bën pjesë në departamentin Côte-d'Or të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 308 banorë dhe sipërfaqe 6.74 km².
Zbatimi i ligjit në Shqipëri
Policia Pyjore
Policia Pyjore është një agjenci ligjzbatuese nën autoritetin e Ministrisë së Mjedisit. Organi i specializuar në mbrojtjen e trashëgimisë agropylltarisë shqiptare, mbrojtjen e mjedisit dhe peizazhit. Ajo përputhej me përmbushjen e shërbimeve të sigurisë si dhe me kontrollin e territorit, veçanërisht për zonat rurale dhe malore. Inspektorët e Policisë Pyjore gjatë kryerjes së shërbimit kanë të njëjtin status me atë të Policisë së Shtetit dhe atë Gjyqësore.
Përhapja urbane dhe problematika
Përcaktimet mbi përhapjen urbane si koncept
Përhapja urbane konsiderohet si një term i vështirë për t’u përcaktuar. Ndër përcaktimet e shumta në lidhje me të[1] përhapja konceptohet duke iu referuar karakteristikave të ndryshme, të tilla si: dendësisë në një sistem vendbanimesh; procesit të shpërqendrimit të funksioneve urbane  kombinuar me përhapjen e përdorimit urban të tokës në zonat rurale; specifikave  strukturore dhe të  formave urbane  në një sistem vendbanimesh  duke kaluar nga strukturat kompakte monocentrike të vendbanimeve në ato policentrike dhe të shpërndara; efekteve sociale të lidhura me mënyrën e përdorimit të tokës, ku përfshihen efektet e trafikut apo humbjes së tokave bujqësore etj.; perceptimeve mbi planifikimin dhe rregullimin sipas normave të caktuara. Përhapja është vazhdimisht në qendër të kritikave në raport me zhvillimin e qëndrueshëm dhe ndarjen sociale.[2]
Zbatimi i ligjit në Shqipëri
Policia Pyjore
Policia Pyjore ka si rol parësor mbrojtjen e zonave të pyllëzuara, por ka edhe detyra të tjera të shumta dhe të larmishme institucionale, e cila është pjesë e një konteksti më të gjerë të mbrojtjes së mjedisit dhe territorit, shëndetit të njerëzve, mbrojtjes së kafshëve, florës dhe peizazhit, ruajtjes së biodiversitetit. Ngarkohet gjithashtu të mbrojë Parqet Kombëtare Shqiptare; zonat e mbrojtura detare dhe zonat e mbrojtura.
Përhapja urbane dhe problematika
Terminologjia mbi përhapjen
Shpesh, duke iu referuar përhapjes urbane përdoren terma të tillë si peri-urbanizim, suburbanizim, qytet i shpërndarë apo i përhapur, zonë metropolitane, eksurbanizim, rurbanizim, kundërurbanizim etj. Këto emërtime reflektojnë zhvillime të ndryshme në periferitë e afërta apo të largëta të qyteteve në kontekste të ndryshme hapësinore e kohore. Dy nga konceptet më të përdorur apo të ndeshur në literaturën europiane vecanërisht, janë termat ‘suburbanizim’  dhe ‘peri-urbanizim’, të cilët dominojnë përkatësisht në literaturën angleze dhe atë franceze. [3]
Zbatimi i ligjit në Shqipëri
Policia Pyjore
Disa nga detyrat e rëndësishme të Policisë Pyjore janë:
Policia Bashkiake
Policia Bashkiake është agjenci ligjzbatuese që janë nën kontrollin e pushtetit vendor. Është një forcë e paarmatosur dhe ka më pak kompetenca se Policia e Shtetit Shqiptar, si arrestime, hetime penale apo detyra të tjera që nuk janë kompetencë ekskluzive e forcave të tjera ligjzbatuese. Kompetencat e Policisë Bashkiake janë të përcaktuara me ''ligjin nr. 8224, datë 15 maj 1997'' dhe ato mund t'i ushtrojnë vetëm në bashkinë e tyre. Ata kanë juridiksion për kundërvajtjet, mbikëqyrin dhe mbrojnë sigurinë e qytetarëve dhe pronës, ndihmojnë dhe bashkëpunojnë me Policinë e Shtetit për rendin publik, sigurinë rrugore etj.
Çdo shef i policisë vendore është përgjegjës për zbatimin e politikës vendore të zbatimit të ligjit dhe siguron menaxhimin, organizimin dhe shpërndarjen e misioneve në forcat e policisë lokale. Ajo ose ai punon nën autoritetin e kryetarit të bashkisë.
Përhapja urbane dhe problematika
Terminologjia mbi përhapjen
Studjuesit konstatojnë se periurbanizimi nuk është pjesë e terminologjisë studimore në vende të tilla si: Gjermania apo Britania e Madhe. Koncepti “peri-urbanizim” ndeshet shpesh në literaturën studimore franceze, por nuk konsiderohet si një koncept i njohur, në rangjet studimore europiane.[5] Dematteis, përmend termin suburbanizim për të përfaqësuar procesin në të cilin kaluan shumë qytete të Europës Perëndimore, pas viteve ’60. Në këtë periudhë jo vetëm qytetet qendrorë pësuan rënie të popullsisë, por edhe “unazat “suburbane filluan të ngadalësojnë rritjen.[6]
Përballë kësaj larmie terminologjike në përcaktime, ekzistojnë dy terma të unifikuar në rang global që janë: suburbanizimi rezidencial dhe periurbanizimi që bashkëshoqërohen me probleme në raport më zhvillimin e qëndrueshëm.
Suburbanizmi rezidencial dhe zhvillimi i qëndrueshëm
Suburbanizimi rezidencial lidhet me prirjen moderne të përhapjes urbane e cila filloi në Amerikën Veriore pas Luftës se Dytë Botërore, ku rritja suburbane simbolizonte mënyrën amerikane të jetesës. Ethosi i rikthimit në mënyrën rurale të jetesës duke qenë më pranë natyrës  ishte një pjesë e rëndësishme e kërkimit për një cilësi më të mirë jetese, edhe pse ajo ushtronte një stres më të madh në mjedisin natyror. Përdorimi i automjeteve individuale ishte dhe shkak dhe pasojë e përhapjes urbane, sepse suburbanizmi për qëllime rezidenciale stimuloi edhe lokalizimin në hapësira të reja të tregtisë dhe shërbimeve duke nxitur përdorimin e automjeteve dhe rritjen e qytetit. Modeli origjinal suburban i përhapjes urbane ishte i lidhur ngushtë me preferencat për stilin e jetesës dhe me përdorimin gjerësisht të automjeteve. [7]
Parë në lidhje me zhvillimin e qëndrueshëm, duke qenë se suburbanizimi rezidencial shoqërohet me rënie të treguesve të dendësisë urbane, ai vihet në qendër të kritikave nga aktivistët në mbrojtje të mjedisit. Këta të fundit, qytetet kompaktë i shohin si më të qëndrueshëm, sepse ata minimizojnë nevojën për të qarkulluar me automjete, duke përdorur kështu më pak energji dhe duke reduktuar ndotjen. Përhapja sipas kësaj tipologjie, rrit konsumin e resurseve ujore dhe gjithashtu hapësirave të gjelbra apo tokave bujqësore. Vetëm një pjesë e vogël e planifikuesve urbanë janë përkrahës apo mbështetës të përhapjes, ndërsa të tjerë janë në dilemë nëse një përdorim intensiv i tokës mund të cojë në një të ardhme më të qëndrueshme, duke vënë në pikëpyetje faktin nëse përdorimi i tokës me densitet të lartë do të ishte i mirëpritur nga komuniteti urban[8].
Peri-urbanizimi dhe zhvillimi i qëndrueshëm
Në vendet në zhvillim, rritja e qyteteve vlerësohet të jetë dinamike, e ndryshme dhe e çrregullt dhe shoqërohet me rritje të shpejtë të hapësirës urbane. Ky proces rritjeje urbane, emërtohet peri- urbanizim. Zonat peri-urbane shpesh karakterizohen nga mungesë e rregullave të qarta dhe autoritetit administrativ mbi përdorimin e tokës dhe ofrojnë mundësi banimi për shtresat shoqërore me status të ulët social-ekonomik nëpërmjet vendbanimeve informale. Ato vuajnë rrjedhojat më negative të rritjes urbane, duke përfshirë ndotjen, ndryshimin e shpejtë social, varfërinë, ndryshimin në përdorimin e tokës dhe degradimin e resurseve natyrore. Në ndryshim nga suburbanizimi rezidencial, këto zona përdoren nga një shumëllojshmëri aktivitetesh ekonomike. Peri-urbanizimi ushqehet pjesërisht nga spekulimi mbi tokën i cili bazohet në perspektivën e rritjes së shpejtë urbane. Ndryshimet në strukturën ekonomike dhe në lokalizimin e aktiviteteve ekonomike ndihmojnë shumë në rritjen peri-urbane. Gjithashtu, ndryshimet në rrjetin e transportit dhe komunikimit i bëjnë këto zona më të arritshme. Por këto zona informale kanë një status më të pasigurtë, ndërkohë që nuk integrohen në rrjetin infrastrukturor dhe atë të shërbimeve. Aty zhvillohen një sërë aktivitetesh si bujqësore, blegtorale, agropërpunuese, aktivitete industriale por edhe suburbanizim rezidencial e depozitim mbeturinash. Për rrjedhojë, rrisku më i madh nga këto zona është degradimi mjedisor, si rrjedhojë e mungesës së infrastrukturës fizike në zonat e banimit dhe përdorimit të shumëllojshëm të tokës, degradim i cili përbën një rrezik të vazhdueshëm për shëndetin. Paqartësia e përkatësisë administrative, për shkak të specifikës së zonave ku ky fenomen shfaqet, bën që zonat peri-urbane, të lihen shpesh jashtë vëmendjes së autoriteteve të qeverisjes vendore.[9]
[1] Franz.G., Maier.G., Schröck.P., ''Urban sprawl. How useful is this concept''? 2006
[2] Hutchison. R., Encyclopedia of urban studies, Sage, 2010
[3] Caruso.G., Peri-urbanisation: the situation in Europe, 2001
Suzan Kahramaner
Suzan Kahramaner (21 Maj 1913 – 22 shkurt 2006) ishte një prej matematicieneve të para gra në akademinë turke.
Edukimi
Kahramaner lindi në Üsküdar, në Stamboll. Mamaja e saj ishte Müzeyyen Hanım, ndërsa i ati ishte kirurg, Dr. Rifki Osman Bey. Ajo studioi në shkollën fillore "Moda Nümune Inas" midis viteve 1919 dhe 1924. Pas regjistrimit në gjimnazin privat francez “Notre Dame De Sion” në 1924, ajo përfundoi gjimnazin dhe më vonë mori diplomën në 1934 në degën e studimeve franceze.
Përhapja urbane dhe problematika
Peri-urbanizimi dhe zhvillimi i qëndrueshëm
[5] Caruso.G., Peri-urbanisation: the situation in Europe, 2001,  http://hdl.handle.net/10993/10153
Suzan Kahramaner
Edukimi
Suzan Kahramaner nisi studimet universitare në departamentin e matematikës dhe astronomisë në Universitetin e Stambollit. Përveç kurrikulës së re dhe fakultetit të rinovuar, Universiteti i Stambollit ishte universiteti ku shumë akademikë gjermanë erdhë dhe zhvilluan kërkimin shkencor, akademikë që ishin arratisur prej fillimit të Luftës së Dytë Botërore në Gjermani.
Përhapja urbane dhe problematika
Peri-urbanizimi dhe zhvillimi i qëndrueshëm
[6] NEWRUR 2001-2004, Periurbanisation : an emerging concept
Suzan Kahramaner
Edukimi
Gjatë studimeve, ajo mori leksione prej shumë matematicienëve të famshëm si Prof. Dr. Ali Yar, Prof. Kerim Erim, Prof. Dr. Richard Von Mises, Prof. Dr. Hilda Geiringer dhe Prof. Dr. William Prager.
Përhapja urbane dhe problematika
Peri-urbanizimi dhe zhvillimi i qëndrueshëm
[7] UNFPA, State of World Population, Unleashing the Potential of Urban Growth, 2007
Suzan Kahramaner
Edukimi
Në 1939 Suzan u diplomua në Departamentin e Matematikës dhe Astronomisë në Universitetin e Stambollit. Ajo zhvilloi projekte kërkimore në fushën e Fizikës midis viteve 1939 dhe 1940.
Përhapja urbane dhe problematika
Peri-urbanizimi dhe zhvillimi i qëndrueshëm
[8] UNFPA, State of World Population, Unleashing the Potential of Urban Growth, 2007
Suzan Kahramaner
Edukimi
Në 1943 ajo nisi studimet e doktoraturës nën mbikëqyrjen e Prof.Dr. Kerim Erimit, matematicienit të parë në Turqi me doktoraturë, i cili i kishte përfunduar studimet në Universitetin Friedrich-Alexander në Gjermani me mbikëqyrjen e Prof. Dr. Adolf Hurwitz. Prof. Dr. Kerim Erim ishte i pari shkencëtar që drejtoi studimet e doktoraturës në matematikë në Turqi.
Përhapja urbane dhe problematika
Peri-urbanizimi dhe zhvillimi i qëndrueshëm
[9] UNFPA, State of World Population, Unleashing the Potential of Urban Growth, 2007
Suzan Kahramaner
Karriera
Në fillim të vitit akademik 1940-1941 meqenëse mësueset nuk emëroheshin në Stamboll por në qytete të tjera në Turqi, ajo nisi të punojë si asistent-profesoreshë në gjimnazin për vajza “Çamlıca” si dhe punoi si mësuese matematike atje deri në 1943. Në 1943 ajo nisi të punojë si profesoreshë në Departamentin e Matematikës në kurset “Analiza 1 dhe 2” në Fakultetin e Shkencave në Universitetin e Stambollit. Pas miratimit të tezës së saj në doktoraturë, Suzan Kahramaner vijoi studimet akademike dhe shkencore në Universitetin e Stambollit si një prej grave të para matematiciene në Turqi me një diplomë master në Matematikë.
Ushtrimet e karakterit subjektiv dhe objektiv në testet e hartuar nga mësuesi
Testet e hartuar nga mësuesi dhe rëndësia e tyre
Testet e hartuar nga mësuesi kërkojnë domosdoshmërisht një shkallë gjithnjë në rritje të njohurive dhe kompetencave të mësuesve, vecanërisht mësuesve të angazhuar rishtazi në ushtrimin e profesionit. Kjo sepse testet duhet të kryejnë funksionin e tyre në procesin e vlerësimit të të nxënit në mënyrën më të mirë e më cilësore të mundshme. Për më tepër vlerësimi i të nxënit është një ndër standartet profesionale të formimit të përgjithshëm dhe të formimit lëndor të mësuesit në sistemin arsimor parauniversitar[1], ku ndër treguesit qw demonstrojnw arritjen e tij përcaktohet se mësuesi duhet të zbatojë teorinë dhe praktikat e hartimit të testeve e të përpunimit statistikor të tyre. Dy janë kategoritë kryesore e më të përdorshme të kërkesave/ushtrimeve në testet e ndërtuar nga mësuesi: ushtrimet ese ose të formatit subjektiv dhe ata të formatit objektiv.
Suzan Kahramaner
Karriera
Ajo përfundoi së shkruajturi tezën për gradën e Profesoreshës dhe më pas mori dhe titullin pasi kaloi me sukses provimet. Ajo u dërgua më pas në Universitetin e Helsinkit për një vit në janar 1957 në mënyrë që të zhvillonte kërkim në “Teorinë e Funksioneve komplekse”. Ajo mori pjesë në Kongresin Skandinav të Matematicienëve, Kolegiumin Ndërkombëtar mbi Teorinë e Funksioneve, në Helsinki në po të njëjtin vit dhe pati rastin të takojë disa prej matematicienëve më të famshëm si Ernst Hölder, Wilhelm Blaschke, Lars Ahlfors, Paul Montel, Olli Lehto.
Ushtrimet e karakterit subjektiv dhe objektiv në testet e hartuar nga mësuesi
Ushtrimet e karakterit/formatit subjektiv
Ushtrimet e formatit subjektiv (ese) mund të jenë dy llojesh: më përgjigje të kufizuar dhe me përgjigje të zgjeruar. Ushtrimet me përgjigje të kufizuar janë të orientuar në një kategori informacioni specifik, ndërsa ata me përgjigje ë zgjeruar u krijojnë nxëënsve më shumë mundësi të shprehen lirshëm dhe t’a formulojnë përgjigjen ashtu si ata e mendojnë.
Suzan Kahramaner
Karriera
Në nëntor 1957 ajo shkoi në Zyrih për të vazhduar kërkimin shkencor për një vit në Universitetin e Zyrihut, ku Prof. Dr. Rolf Nevanlinna jepte leksione. Në gusht 1958 ajo mori pjesë në Kongresin Ndërkombëtar të Matematicienëve në Edinburg të organizuar prej Unionit Ndërkombëtar të Matematicienëve.
Ushtrimet e karakterit subjektiv dhe objektiv në testet e hartuar nga mësuesi
Ushtrimet e karakterit/formatit subjektiv
Nisur nga ky dallim që në konceptimin e tyre, vlerësohet[2] se ushtrimet me përgjigje të kufizuar mundësojnë më së shumti matjen e rezultateve të të nxënit në nivelet taksonomike të të kuptuarit, zbatimit dhe analizës, ndërsa ushtrimet me përgjigje të zgjeruar i lejojnë nxënësit të demonstrojë aftësinë e tij për të rikujtuar njohuritë, për të vlerësuar, për të organizuar idetë dhe për t’i prezantuar ato në në një mënyrë koherente dhe logjike, duke mundësuar kështu më së shumti zhvillimin dhe vlerësimin e aftësisë sintetizuese dhe vlerësuese të nxënësit.
Suzan Kahramaner
Karriera
Në fund të 1958 ajo u rikthye në Universitetin e Stambollit. Në vjeshtën e 1959 ajo fitoi bursën për në NATO, në të cilin ajo kishte aplikuar me një bursë nga Prof. Dr. Rolf Nevanlinna dhe me këtë bursë ajo punoi në Universitetin e Zyrihut gjatë viteve 1959-1960.
Më pas ajo zhvilloi kërkimin shkencor për një muaj në Universitetin e Stanford. Ajo vijoi kërkimin në të njëjtin vit në shtator në Universitetin e Helsinkit. Ajo iu rikthye punës së saj në Universitetin e Stambollit në fund të tetorit në 1960.
Ushtrimet e karakterit subjektiv dhe objektiv në testet e hartuar nga mësuesi
Ushtrimet e karakterit/formatit subjektiv
-         kërkesa e formuluar të reflektojë atë cka është trajtuar në orët e mesimit dhe atë cfarë nxënësit e kanë në materialet e tyre
Suzan Kahramaner
Jeta personale
Suzan Kahramaner vdiq në Stamboll të mërkurën, 22 shkurt 2006.
Djali i Suzan Kahramaner është gjithashtu profesor matematike. Nipi i saj Deniz Kahramaner ka një diplomë nga studimet universitare për Inxhinieri Elektrike nga Universiteti i Stanford, dhe momentalisht po ndjek studimet master në shkencat kompjuterike në po të njëjtin universitet.
Ushtrimet e karakterit subjektiv dhe objektiv në testet e hartuar nga mësuesi
Ushtrimet e karakterit/formatit subjektiv
-         kërkesat të formulohen në mënyrë të tillë që  të nxitet origjinaliteti i mendimit  nëpërmjet vënies përballë situtave të reja;
Ushtrimet e karakterit/formatit objektiv
Ushtrimet e formatit objektiv ndërtohen në mënyrë të tillë që vlerësues të ndryshëm duke qenë të pavarur nga njëri tjetri arrijnë në përfundime të njëjta duke u bazuar në një çelës përgjigjesh të sakta. Kategoritë më të përdorshme të ushtrimeve të këtij formati janë ushtrimet me plotësim apo përgjigje të shkurtër; ushtrimet me pergjigjigje alternative; ushtrimet me kombinim dhe ushtrimet me alternative të shumta.
Nga studjuesit e fushës së psikologjisë së edukimit, ofrohen këshilla specifike të konceptuara për secilin prej llojeve të ushtrimeve ku ndër më kryesoret janë[4]:
Ndërtesa e stacionit të trenit
Ndërtesa e stacionit të trenit është një monument i trashëgimisë kulturore në Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Ushtrimet e karakterit subjektiv dhe objektiv në testet e hartuar nga mësuesi
Ushtrimet e karakterit/formatit objektiv
-         të testohet për njohuri të rëndësishme që i shërbejnë formimit të nxënësit;
-         kërkesa të formulohet sa më qartë për të mos lënë vend për disa përgjigje të sakta,
-         të sigurohet homogjeniteti kuptimor dhe gramatikor në ushtrimet ku kjo është thelbësore,
-         të shmanget marrja e fjalive të gatshme nga teksti mësimor për t’i konvertuar në ushtrime
-         të shmangen formulimet gramatikore që shërbejnë si tregues për përgjigjen e saktë;
-         të shmangen pjesëzat mohuese  si pjesë e kërkesës/ushtrimit, etj.
Dallime esenciale midis ushtrimeve të formatit subjektiv dhe atyre të formatit objektiv
Duke ballafaquar ushtrimet e formatit subjektiv me ata të formatit objektv konstatohen dallime midis tyre përsa u përket:
-         rezultateve të të nxënit që masin;
-         vështirësisë në hartim;
-         gjerësisë së materialit që kontrollohet nëpërmjet tyre;
-         vërtetësisë së rezultatit që arrin nxënësi dhe mundësisë që krijojnë për të supozuar;
-         vështirësia e shpejtësia e korrigjimit;
-         ndikimi në mënyrën e përgatitjes dhe zakonet e studimit të nxënsit dhe
-         besueshmëria[5].
[1]Standartet Profesionale të Formimit të Përgjithshëm dhe të Formimit lëndor të Mësuesit në Sistemin Arsimor Parauniversitar,2020,  www.ascap.edu.al/standardet-profesionale-te-formimit-te-pergjithshem-te-mesuesit/
[2] Mehrens.W.A., Lehman.I.J. Measurement and evaluation  in education and psycology (fourth edition), Harcourt
Brace College Publishers 1991, USA
[3] Elliot. S.N., Kratochwill.Th.R., Littlefield. L., Travers.J.F. Eductional psychology, Brown and Benchmark
Publishers, 1996, USA
[4]  Koka (Karaguni) M., Disa kritere që duhen mbajtur parasysh në hartimin e testeve në Studime albanoogjike viti IV (5), UT/FHF, 1999/1
Ayumi Hara
Ayumi Hara (原 歩) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 42 ndeshje dhe ka shënuar 2 gola.
Mongozi i Xheksonit
Mongozi i Xheksonit ose mangusta e Xheksonit ( Bdeogale jacksoni ) është një specie mongozi që i përket gjinisë Bdeogale. Zbuluar në 1889 nga Frederick John Jackson, Oldfield Thomas në 1894 e përshkroi atë si Galeriscus jacksoni. Ёshtë i lidhur me mongozin këmbzi të së njëjtës nëngjinis Galeriscus dhe të dy ndonjëherë janë të bashkuar në një specie të vetme.
Me një gjatësi koke dhe trupi më shumë se 50 cm (20 in) dhe një peshë trupore prej 2-3 kg (4,4–6,6 lb), është një mongoz i madhe. Leshi i tij i gjatë dhe i dendur është i zi me të bardhën e kuqërremtë, fyti dhe faqet e qafës janë shumë të verdha, këmbët janë ngjyrë kafe të errët ose të zezë, dhe bishti i shkurret është i bardhë.
Mangusta e Xhaksonit ushqehet me brejtës dhe insekte, veçanërisht në milingonat , dhe është kryesisht krijesë nate dhe ndoshta e vetmuar. Gama e tij e shpërndarjes në Kenia, Uganda dhe Tanzania është e kufizuar në disa rajone malore. Duket se është e rrallë, dhe në vitin 2008, IUCN e klasifikoi atë si të gati i kërcënuar.
Anatomia
Mongozi i Xheksonit është një mongoz i madhe me një bisht të shkurret. Gjatësia e tij e kokës dhe e trupit është 50,8–57,1 cm (20,0–22,5 in), gjatësia e bishtit të tij është 28.3 deri në 32.4 centimetra, gjatësia e tij e këmbëve të pasme është 8,6 deri në 10.8 cm, gjatësia e veshëve të tij është 2,3 deri 3.5 cm dhe pesha e trupit të saj 2 –3 kg. Kafshët e reja por tashmë të rritura mund të jenë dukshëm më të vogla se të rriturit. Nga mongozi me këmbë të zeza, dallohet nga leshi i tij shumë më i gjatë, veçanërisht në bisht, dhe ngjyrat e verdha në qafë dhe fyt.
Leshi i gjatë dhe i dendur dorsal është gri me të zezë dhe e bardhë. Flokët dorsale janë të gjatë 20 mm (0,79 in) me unaza të zeza dhe të bardha. Mjekra është e bardha kafe dhe fyti dhe faqet e qafës janë shumë të verdha. Këmbët janë kafe të errët ose të zezë dhe bishti është i bardhë. Ana anale e sipërme është gri e lehtë dhe nënshartesa është e dendur dhe leshi.
Dhëmbët e mangustës së Xheksonit është tipike për mongozat. Numri i përgjithshëm i dhëmbëve është 40 dhe formula e dhëmbëve është 3.1.4.23.1.4.2  × 2 = 40.
Habitati dhe dieta
Habitatet e mangustë së Xheksonit jetojnë në pyjet kodrinor ,zona me bambu, dhe pyjet e ultësirave në afërsi të maleve. Dendësia e popullsisë është e ulët. Ndoshta gjuan në rretjën e trashë barishtore rreth kënetave.
Mongozi i Xheksonit është mishngrënës, insektivor dhe mirmekofag. Në malet Aberdare, numri i artikujve ushqimore ishte mbi 50% brejtës, duke përfshirë Otomys , Dasymys dhe Praomys dhe 40% insektet , kryesisht milingonat të gjinisë Anomma , por edhe me brumbuj dhe vemjet. Milipedi, kërmijtë , hardhucat dhe vezët e gjarpërinjve gjithashtu ishin konsumuar. Rreth 80% dietës së të miturve ishite brejtës, duke përfshirë Otomys , minjtë e vërtetë dhe Praomys. Ata gjithashtu ushqeheshin me brumbuj, hardhucë, zogj dhe disa lloje milingonash. Përballja me kolonitë e milingonave mund të varet nga pjekuria dhe mësimi, gjë që sugjeron një adaptim evolucionar të kohëve të fundit në këtë dietë.
Mangusta e Xheksonit është kryesisht krijesë nate dhe krepuskulare. Në Malet Udzungwa, 73% e 25 fotove të marra nga kamerat-kurth gjatë natës u qëlluan midis 7 pasdite dhe mesnatës. Ndoshta është i vetmuar, por shpesh shihet në çifte dhe herë pas here në grupe prej katër vetash. Asgjë nuk dihet për riprodhimin e tij.
Shpërndarja
Gama shpërndarjes së mangustës së Xhekson është shumë e kufizuar. Dihet nga Kenia qendrore dhe ajo jugore, Uganda juglindore dhe malet Udzungwa 900 km në jug në Tanzania qendrore , ku u regjistrua për herë të parë në 2001/02. Në Aberdare Range, masivi i maleve të Kenias dhe masivi i maleve të Elgonit , ndodh në lartësi deri në 3300 m mbi nivelin e detit. Në malet Udzungwa, duket shumë e lokalizuar dhe është regjistruar vetëm brenda pyllit Matundanë një maksimum prej 2.65 km larg. Mund të banojë në masivë të tjerë të Maleve të Harkut Lindor, përfshirë Malet Uluguru , Malet Nguru dhe Malet Usambara.
Klasifikimi
Mangusta e Xheksonit zakonisht konsiderohet një specie e gjinisë Bdeogale .Ёshtë më i lidhur me mongozin me këmbë të zezë ( Bdeogale nigripes ),  nga e cila dallohet për dallimet në kafkë dhe lëkurë. Të dy ndonjëherë janë të bashkuar në speciet Bdeogale nigripes  ose në nëngjininë Galeriscus,  ose ato janë të ndara nga Bdeogale si gjini e veçantë Galeriscus.