cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arkitektura e Uttar Pradeshit
Mogule
Uttar Pradeshi ka tre Vende të Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, të tre të vendosur në Agra: Taxh Mahalin, Fortesën e Agras dhe Fatehpur Sikrin që ndodhet në afërsi. Fortesa e Allahabadit qëndron në brigjet e Yamunas pranë bashkimit me lumin Gang. Është fortesa më e madhe e ndërtuar nga Akbari.
Oudhi
Laknau, kryeqyteti i shtetit të Uttar Pradeshit ka mjaft monumente të bukur historikë si Bara Imambara dhe Chhota Imambara. Ai ka ruajtur gjithashtu kompleksin e dëmtuar të lagjes së rezidentëve britanikë të periudhës Oudh, që janë duke u restauruar.
Moderne
NOIDA është një qytet i planifikuar dhe një zonë IT.
Të drejtat LGBT në Slloveni
Personat gej, lezbike, biseksualë dhe transgjinorë (LGBT) në Slloveni përballen me sfida dhe vështirësi që persona jashtë komunitetit LGBT nuk i përjetojnë edhe pse ligjet kundrejt këtij komuniteti janë përmirësuar kohëve të fundit.
Historiku LGBT në Slloveni
Siaps Kodit Penal në 30 qershor 1959 të gjitha aktet seksuale midis homoseksualëve ishin të jashtligjshme në Jugosllavinë e mëparshme. Gjatë gjysmë së parë të viteve 1970 fuqia e Kodit Penal u shpërnda nga Republika Federale drejt tetë provincave. Një kod i ri penal që dekriminalizonte marrëdhëniet midis homoseksualëve u miratua në 1976 dhe hyri në fuqi në 1977. Të gjitha dispozitat diskriminuese u hoqën. Asnjë referencë ndaj raporteve midis lezbikeve nuk përmendej në legjislaturën e vjetër.
Legalizimi i marrëdhënieve seksuale brenda gjinisë së njëjtë
Aktiviteti seksual brenda çifteve të gjinisë së njëjtë është legalizuar që prej vitit 1977.
Njohja e martesave apo bashkëjetesës civile të çifteve brenda gjinisë së njëjtë
Bashkëjetesa civile për çiftet brenda gjinisë së njëjtë është legalizuar që prej 23 qershorit 2006, por me kufizime në trashëgimi dhe sigurinë sociale.
Në qershor të 2009 Gjykata Kushtetuese solli verdiktin se Neni 22 për Regjistrimin e partnershipeve për çiftet brenda së njëjtës gjini dhunon të drejtën për tu mbrojtur nga diskriminimi me bazë orientimin seksual sipas Nenit 14 të Kushtetutës. Për këtë arsye u kërkua që legjislacioni ta rregullonte këtë mospërputhje ligjore brenda gjashtë muajve.
Në 3 mars 2015, kuvendi kaloi ligjin për legalizimin e martesave brenda së njëjtës gjini në një raport votash 51/28 vota. Në 10 Mars 2015 Këshilli Kombëtar e refuzoi interpelancën për ti kërkuar kuvendit të votojë sërish mbi këtë projektligj, në një raport votash 14-23. Kundërshtarët e projektligjit lançuan një peticion për referendum. Nënshkruesit e peticionit morën shumë më shumë firma seç duhet për të zhvilluar referendumin. Në 22 tetor 2015, Gjykata Kushtetuese dha vendimin se Këshilli Kombëtar nuk mund ta interpretonte dot Kushtetutën si dhe vota për të bllokuar referendumin ishte e jashtligjshme. Referendumi u zhvillua në 20 dhjetor 2015 duke sjellur hedhjen poshtë të projektligjit.
Mbrojtja ligjore
Që prej vitit 1998 diskriminimi me bazë orientimin seksual në vendet e punës u dënua ligjërisht. E njëjta gjë aplikohet dhe për personat që ende nuk janë punësuar dhe kërkojnë të punësohen. Diskriminimi me bazë orientimin seksual është i dënueshëm me ligj edhe në shumë fusha të tjera duke përfshirë këtu edukimin, ndarjen e të mirave ekonomike etj. Sllovenia ka ligjet kundër diskriminimit më gjithëpërfshirëse në Bashkimin Europian. Në qershor të 2009 Gjykata Kushtetuese gjykoi se neni 14 i Kushtetutës sllovene e dënon diskriminimin me bazë orientimin seksual.
Opinioni publik
Një anketë e llojit “eurobarometër” e publikuar në dhjetor 2006 nxorri në pah se 31% e sllovenëve të anketuar i mbështesin martesat brenda gjinisë së njëjtë, ndërsa 17% mendonin se homoseksualët duhen lejuar për të adoptuar fëmijë (mesatarja në Bashkimin Europiane është 44% dhe 33%).
Një sondazh i realizuar nga Delo Stik në shkurt të 2015 tregoi në rezultatet e tij se 59% e sllovenëve të anketuar i mbështesnin martesat brenda gjinisë së njëjtë, teksa 38% mbështesnin adoptimet nga prindërit e çifteve brenda gjinisë së njëjtë. Sondazhi arriti të masë në të njëjtën kohë mbështetjen për projektligjin e martesave brenda gjinisë së njëjtë, i cili u debatua në Kuvend gjatë asaj periudhe. Rezultatet treguan se një maxhorancë e ngushtë prej 51% të sllovenëve të anketuar e mbështesnin projektligjin.
Lëvizja LGBT në Slloveni
Lëvizja për gej dhe lezbike ka qenë aktive në Lubjanë që prej vitit 1984, teksa MAGNUS, seksioni gej tek ŠKUC ( Qendra studentore e artit dhe kulturës në Lubjanë) u themelua si “Qendra kulturore për socializimin e homoseksualitetit”. Një grupim feminstesh pro lesbizmit me emrin Lilit, e themeluar në 1985, e ndjekur nga LL në vitin 1987, nje grupim lezbikesh brenda qendrës ŠKUC. Në 1990 Magnus dhe LL bashkëthemeluan organizatën për fushata kombëtare ndërgjegjësuese për gej dhe lezbike, me emrin Roza Klub.
Pjesë të tjera të vendit kanë shumë pak organizata që lidhen me orientimin seksual në qëllimin e tyre,
Kultura gej
Në Lubjanë ka shumë lokale dhe bare që janë mbështetëse ndaj komunitetit të gejve. Fillimisht numri ishte i vogël por rritet me kalimin e viteve. Në klubin K4 në Lubjanë ka shumë festa për gej dhe lezbike (K4 Roza) një herë në muaj. Në klube të tjera si Factory dhe Bolivar organizohen festa për gej dhe lezbike nga grupi Jing Jang. Festat zhvillohen zakonsiht çdo muaj.Bare të tjera miqësore ndaj komunitetit të gejve në Lubjanë janë Lan, Tiffany dhe Galerija.
Dhuna kundër LGBT
Ka pasur shuëm raste të incidenteve të dhunës kundër gejve në Slloveni, më famëkeqi ka qenë incidenti gjatë një mbrëmje letrare në një klub mbështetës për gejtë në Lubjanë. Aktivisti gej Mitra Blazic u plagos gjatë këtij sulmi.
Në 2007 në Maribor me dhjetëra individë u goditën nga djem më të rinj gjatë zhvillimit të një Parade të Krenarisë.
Beaujeu-Saint-Vallier-Pierrejux-et-Quitteur
Beaujeu-Saint-Vallier-Pierrejux-et-Quitteur është një komunë në Francë. Beaujeu-Saint-Vallier-Pierrejux-et-Quitteur bën pjesë në departamentin Haute-Saône të rajonit Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 970 banorë dhe sipërfaqe 35.12 km².
Frank Karlitschek
parapamje|Frank Karlitschek (2018) Frank Karlitschek (lindur në korrik 1973) është një programues gjerman i programeve kopjuterike me kod burimi të hapur, me rezidencë në Stuttgart, Gjermani.
Karlitschek shkruan në blogun e tij personal nën temën “Privatësia është baza për demokracinë”. Ai shprehet se njerëzit duhet të kenë të drejtën themelore të të pasurit kontroll mbi të dhënat personale në "moshën e Internetit”.
Programe me kod burimi të hapur
Karlitscheck është kontribues në KDE që prej 2001, ku ka kontribuar më së shumti në “web community”. Ai është pjesëtar i KDE e.V. që prej 2003. Në verën e 2009 ai u emërua si pjesëtar bordi dhe zëvendës president i KDE.e.V.
Në 2001 Kartlischek inicioi KDE-Look.org. Ai nisi dhe mirëmbajti "Open-PC" dhe projektet e "Open Collaboration Services". Ai është programuesi dhe mirëmbajtësi kryesor i website-ve të openDesktop.org. Kartlischeck është gjithashtu bashkë-moderator pranë "RadioTux", ku mbahen podkaste në gjermanisht për Linux. Në 2012 Kartlischek nisi iniciativën "User Data Manifesto".
Karlitschek ligjëron në konferenca si LinuxCon, Latinoware, openSUSE Conf dhe Akademy.
Pushka
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|Pushka amerikane Springfield Model 1855. Një Pushkë është një armë zjarri me tytë të gjatë, e krijuar për të shtëna të sakta, me një tytë që ka një model spiral të brazdave të prera në murin e shpimit. Në përputhje me fokusin e tyre të saktësisë, pushkët zakonisht janë projektuar për t'u mbajtur me të dyja duart dhe për t'u mbështetur fort pas shpatullës së gjuajtësit nëpërmjet një stofi, për stabilitet gjatë gjuajtjes. Pushkët përdoren gjerësisht në luftë, zbatimin e ligjit, gjueti, sportet e qitjes dhe në krim.
Presheva nen sundimin osman
Presheva gjat kohës së sundimit Osman në Ballkan, ishte e përfshirë nën pashallëkun e Shkupit. Struktura nacionale në këtë trevë ishte pothuajse e 100% shqiptare, e që gjat shpalljes së pavarsisë së Serbisë nga Turqia ishin shpërngulur edhe një pjesë e madhe e shqiptarëve nga viset Veri-Lindore të Arbërisë ( Vranja, Leskovci, Nishi, Piroti, Surdulica etj.). Si dëshmi e kësaj shpërnguljeje është fakti se sot shumë familje dhe fshatra të tëra dijnë prejardhjen e tyre nga viset Veri-Lindore të Arbërisë. P.sh. Banorët e fshatit Kokaj (Malësi) vijnë nga rrethina e Leskovcit nga fshati Klajiq, Seferët (fsh. Sefer, malësi) vijnë nga rrethina e Pirotit, Familja e Dodajve (Dodallarët, Preshevë) vijnë nga Nishi, banorët e fshatit Depce (malësi) poashtu vijnë nga rrethina e Leskovcit.
Nga zullumet e turqve që i bënin shqiptarëve të këtyre viseve, çonin drej përleshjeve dhe kryengritjeve të kohëpaskohëshme të shqiptarëve kundër turqve. Kështu psh. Më vitin 1843, shqiptarët e rrethinës së Kumanovës, Preshevës, Bujanocit dhe Gjilanit nën udhëheqjen e Bajram Vaksincës çuan krye kundër zullumve dhe shtypjes së Hysen Pashës. Hysen Pasha i plagosur, iku te miqt e vet në Pçinjë ku atje edhe vdiq.
Këtu nuk duhet harruar edhe kryengritjet e njëpasnjëshme të shqiptarëve në përgjithsi ku si pjesmarrës të rregullt ishin edhe shqiptarët e Preshevës, Bujanocit dhe të Medvegjes.
Beaulandais
Beaulandais është një komunë në Francë. Beaulandais bën pjesë në departamentin Orne të rajonit Basse-Normandie. Komuna ka një popullsi prej 152 banorë dhe sipërfaqe 8.57 km².
Engjëll Berisha
Engjëll Berisha mund ti referohet:
Tempulli Atulya Nadheswarar
Historia
Kompleksi zanafillor mendohet se u ndërtua nga Dinastia Pallava, me zgjerime të mëvonshme nga Dinastia Chola, ndërsa struktura e tanishme e muraturës u ndërtua nga Perandoria Vijayanagara gjatë shekullit të XVI. Në sit ndodhen tre shpella të skalitura në shkëmb nga Mbretëria Pallava. Faltorja e tanishme e Draupadi Ammanit mendohet se ka qenë një tempull i Muruganit. Në kompleks ka mjaft mbishkrime nga perandorët mesjetarë dhe të vonë Chola, si Rajaraja Chola I (985–1014), Kulothunga Chola I (1070–1120), Vikrama Chola (1118–1135), Kulothunga Chola II (1133–1150), Rajadhiraja Chola II (1166–1178), Kulothunga Chola III (1178–1218), Rajaraja Chola III (1216–1256) dhe Rajendra Chola III (1246–1279). Ka mbishkrime edhe nga mbretërit Pandyan si Maravarman Sundara Pandyani (1216–1238) dhe Maarvarman Vikrama Pandiyani. Kontributet e perandorëve Vijayanagara si Krishna Deva Raya (1509–1529), Sadasiva Raya (1542–1570) dhe Kampanna Udayari gjendet po ashtu në mbishkrime. Në kompleks gjenden edhe mbishkrime nga Periudha Sambuvaraya, gjatë mbretërimit të Sagaloga Chadravarathi Rajanarayana Sambuvarayarit. Në tempull ndodhen në tërësi 96 mbishkrime të hartuara në raporte vjetore në shkrimet Indiano-Jugore për vitin 1902 në numrat 386-391, viti 1905 numri 26 dhe viti 1935 numri 111-195. Në kohët e tanishme, tempulli mirëmbahet dhe administrohet nga Departamenti i Besimit Hindu dhe Përkrahjes së Bamirësisë në Qeverinë e Tamil Nadusë.
Arkitektura
Ky tempull është i vendosur në Arakandanallur, një qytezë panchayat në distriktin Viluppuram, 2 km nga Tirukoiluri në autostradën Tirukoilur - Viluppuram. Tempulli gjendet në brigjet veriore të Lumit Cheyyar. Stacioni më i afërt hekurudhor është një Tirukoyilur dhe aeroporti më i afërt është Chennai International Airport. Tempulli i Shivës në Arkandanallur shtrihet në një sipërfaqe prej 8100 m2 (2 akre). Raxhagopurami kryesor është në krahun perëndimor me shtatë kate dhe i vendosur në mure të mëdhenj drejtkëndor prej graniti. Depozita tempullore (Pushkarani), Indra Theertha, gjendet 1 km nga tempulli. Tempulli është ndërtuar mbi një kodër graniti dhe brenda tempullit ndodhen dy korridore. Faltorja kryesore bart imazhin e Shivës të njohur si Atulya Nadheswarar në formën e lingamit. Në të djathtë të faltores së Atulya Nadheswararit në rrethimin e dytë ndodhet një faltore e veçantë për Azhagiya Ponnazhagin. Muret e rrethimit të parë në katër krahët e shenjtërores janë të dekoruar me imazhe të nayanmarëve, Navagrahat, Bhairava, Murugan Sannadhi në veri-perëndim dhe Durga Sannadhi në veri-lindje. Dy Nandit në tempull quhen Pradosha Nandi dhe Adigara Nandi – ndodhen të vendosura pak më tutje aksit të shenjtërores. Imazhi i Saniswararit në tempull është paraqitur me një këmbë mbi korbin e tij kalërues. Imazhi i Muruganit është paraqitur me një kokë të vetme dhe gjashtë krahë. Faltorja e Annamalaiyarit është e vendosur në jug-lindje të faltores qendrore në rrethimin e dytë. Tempujt e skalitur në shkëmb nga Periudha Pallava janë të përqendruar përreth lumit Pennar, duke formuar skajin jugor të serive.
Domethënia fetare
Tempulli është një 275 Paadal Petra Sthalamët - Shiva Sthalamët e lartësuar në poemat e hershme mesjetare të Tevaramit nga shaiviti tamil Nayanar Thirugnana Sambanthar. Duke qenë se tempulli është lartësuar te Tevarami, është klasifikuar si Paadal Petra Sthalam, një nga 275 tempujt që përmenden në kanonin shaivit. Sambandari e përmend këtë vendi si Araiyinallur, që më vonë u bë Arkandanallur. Për të lehtësuar adhurimin e Sambandarit, Nandi, demi i shenjtë i Shivës, u anua pak. Dy Nandit në tempull janë të vendos pak jashtë aksit të shenjtërores së treguar në legjendë. Ramalinga Swamigali ka qendruar në këtë vend dhe kënduar lavde për Atulya Nadeswararin. Shenjti hindu Ramana Maharishi besohet se ka qendruar në shpellat e tempullit dhe u drejtua për në Tiruvannamalai. Sipas Periya Puranamit, hagiografia që paraqet jetën e 63 nayanmarëve, Sambandari e vizitoi vendin përpara se të shkonte në Tiruvannamalai.
Praktikat dhe festat fetare
Priftërinjtë e tempullit kryejnë rituale puxha gjatë festave dhe mbi një bazë ditore. Ritualet e tempullit kryhen katër herë në ditë: Kalasanthi në orën 7:00 të mëngjesit, Irandam Kalmi në orën 9:00 po të mëngjesit, Sayarakshai në orën 6:00 pasdite dhe Arthajamami në orën 8:00 të darkës. Çdo ritual përfshin katër faza: abhisheka (banja e shenjtë), alangarami (dekorimi), naivethanami (ofrimi i ushqimit) dhe deepa aradanai (tundja e fenerëve) si për Atulya Nadheswararin ashtu dhe për Azhagiya Ponnazhagin. Në tempull zhvillohen gjithashtu rituale javore si somavarami (e hëna) dhe sukravarami (e premtja), rituale dyjavore si pradosha, dhe festa mujore si amavasai (dita e hënës së re), kiruthigai, pournami (dita e hënës së plotë) dhe sathurthi. Festa të tjera përfshijnë Vinayaka Chaturthin, Aadi Pooramin, Navaratrin, Aippasi Pournamin, Skanda Sashtin, Kartikai Deepamin, Arudra Darisanamin, Tai Poosamin, Maasi Magamin, Panguni Uththiramin dhe Vaikasi Visakamin. Festa kryesore e tempullit është Brahmotsavami i zhvilluar gjatë muajit tamil të Vaikasit (maj - qershor), kur ndiqen praktika të veçanta adhurimi.
Helene Stähelin
Helene Stähelin (18 korrik, 1891 në Wintersingen - 30 dhjetor 1970 në Basel) ishte një matematikane, mësuese dhe aktiviste e paqes zvicërane.
Jeta
Helene Stähelin lindi në vitin 1891 në Wintersingen. Ajo ishte një nga dymbëdhjetë fëmijët e famullitarit Gustav Stähelin (1858–1934) dhe gruas së tij Luise, mbiemri i vajzërisë Lieb. Helene Stähelin ndoqi mësimet në Töchterschule Basel dhe në Universitetet e Basel-it dhe Göttingen-it. Në vitin 1922, ajo u bë mësuese e matematikës dhe shkencave natyrore në Töchterinstitut në Ftan.
Në vitin 1924, ajo mori edhe titullin Dr.phil. nga Universiteti i Bazelit për disertacionin e saj Die charakteristischen Zahlen analytischer Kurven auf dem Kegel zweiter Ordnung und ihrer Studyschen Bildkurven, e këshilluar nga Hans Mohrmann dhe Otto Spiess. Në vitin 1926, ajo u bë anëtare e Shoqatës Zvicerane të Matematikës. Midis viteve 1934 dhe 1956, Helene Stähelin ka punuar si mësuese në shkollën e mesme protestante në Zug. Pas pensionimit të saj ajo u kthye në Basel, ku ajo ndihmoi për disa vite në Otto Spiess në redaktimin e letrave të familjes Bernoulli.
Vdiq më 30 dhjetor 1970.
Operacioni ushtarak
Një operacion ushtarak janë veprimet e koordinuara ushtarake të një shteti ose një aktori joshtetëror, në përgjigje të një situate në zhvillim. Këto veprime janë hartuar si një plan ushtarak për të zgjidhur situatën në favor të shtetit apo aktorit. Operacionet mund të jenë të natyrës luftarake ose jo luftarake dhe mund të referohen me një emër të koduar për qëllime të sigurisë kombëtare. Operacionet ushtarake shpesh njihen për emrat e tyre të zakonshëm më të pranuar në përgjithësi sesa objektivat e tyre operative.
Llojet e operacioneve ushtarake
Operacionet ushtarake mund të klasifikohen sipas shkallës dhe fushës së punësimit të forcës, dhe ndikimit të tyre në konfliktin më të gjerë. Fusha e operacioneve ushtarake mund të jetë:
Niveli operacional i luftës
Niveli operacional i luftës zë afërsisht terrenin e mesëm midis fokusit strategjik të fushatës dhe taktikave të një angazhimi. Ai përshkruan "një nivel të ndërmjetëm të dallueshëm të luftës midis strategjisë ushtarake, qeverisjes së luftës në përgjithësi dhe taktikave, që përfshijnë beteja individuale". Për shembull, gjatë Luftës së Dytë Botërore, koncepti u aplikua për përdorimin e ushtrive të tankeve sovjetike.
Beaulencourt
Beaulencourt është një komunë në Francë. Beaulencourt bën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 221 banorë dhe sipërfaqe 4.9 km².
Lista e shteteve sipas shkallës së lindshmërisë
600px|parapamje|djathtas|Shtetet sipas shkalës së lindshmërisë, 2014. Ky artikull përfshin tri versionet e listës së shteteve sipas shkallës së lindshmërisë.
Metodologjia
Shkalla bruto e lindjes i referohet numrit të lindjeve gjatë një periudhe të caktuar i pjestuar me vitet që një person ka jetuar sipas popullsisë në atë periudhë. Ajo shprehet si numri i lindjeve për 1,000 banorë. Lista e parë është bazuar në të Organizatës për Bashkëpunim Ekonomik dhe Zhvillim (OECD) "2011 statistikave vjetore". Liston numrin e lindjeve bruto në 236 vende dhe territore, në vitin 2011.
Lista e dytë bazohet në të dhënat e Bankës Botërore për vitin 2010.
Lista e tretë bazohet në llogaritjet e CIA World Factbook për vitet 2013 dhe 2014. Territoret e varur dhe shtetet që nuk njihen plotësisht nuk janë renditur.
Forcat speciale
parapamje|250x250px|Një ekip i forcave speciale amerikane lëviz së bashku nga një avion CV-22 Osprey i [[Forca Ajrore e Shteteve të Bashkuara të Amerikës|Forcave Ajrore të SHBA-së më 26 shkurt 2018.]] Forcat speciale apo forcat e operacioneve speciale (FOS) janë njësi ushtarake të trajnuara për të kryer operacione speciale. NATO i ka përcaktuar operacionet speciale si "aktivitete ushtarake të kryera nga forca të caktuara, të organizuara, të përzgjedhura, të trajnuara dhe të pajisura posaçërisht duke përdorur teknika dhe mënyra jokonvencionale të punësimit".
Forcat speciale u shfaqën në fillim të shekullit të 20-të, me një rritje të konsiderueshme në terren gjatë Luftës së Dytë Botërore, kur "çdo ushtri e madhe e përfshirë në luftime" krijoi formacione kushtuar operacioneve speciale prapa linjave të armikut. Në varësi të vendit, forcat speciale mund të kryejnë funksione duke përfshirë operacione ajrore, kundër-kryengritjes, kundër-terrorizmit, mbrojtja e brendshme nga të huajt, operacione të fshehta, veprimit të drejtpërdrejtë, shpëtimit të pengjeve, objektiva me vlerë të lartë, operacioneve të inteligjencës, operacioneve të lëvizshmërisë dhe luftë jokonvencionale.
Në vendet rusisht-folëse, forcat speciale të çdo vendi quhen zakonisht spetsnaz, një akronim për "qëllime të veçanta". Në Shtetet e Bashkuara, termi Forcat Speciale shpesh i referohet posaçërisht Forcave Speciale të Ushtrisë Amerikane, ndërsa termi Forcat e Operacioneve Speciale (FOS) përdoret më gjerësisht për këto lloje njësish.
Masaharu Suzuki
(lindur më 3 Gusht 1970) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Artigues, Ariège
Artigues është një komunë në Francë. Artigues bën pjesë në departamentin Ariège të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 50 banorë dhe sipërfaqe 12.43 km².
Mendra
Mendër ose Nenexhik është një gjini bimësh në familjen Lamiaceae (familja e mendrave). Dallimi i saktë midis llojeve është i paqartë; vlerësohet se ekzistojnë 13 deri në 24 lloje. Hibridizimi ndodh natyrshëm kur disa diapazone të specieve mbivendosen. Janë të njohura shumë hibride dhe kultivarë.
Gjinia ka një shpërndarje nënkozmopolitane në Evropë, Afrikë, Azi, Australi dhe Amerikën e Veriut.
Llojet që përbëjnë gjininë e mendrës janë të përhapura gjerësisht dhe mund të gjenden në shumë mjedise. Shumica rriten më mirë në mjedise të lagështa dhe toka me lagështi. Mendrat do të rriten 10-120 cm të larta dhe mund të përhapen në një zonë të papërcaktuar. Për shkak të tendencës së tyre për t'u përhapur në mënyrë të pakontrolluar, disa mendra konsiderohen pushtuese.
Përshkrimi
Mendrat janë barishte aromatike, pothuajse ekskluzivisht shumëvjeçare. Ata kanë stolone të përhapura gjerësisht nëntokësore dhe mbitokësore dhe kërcell të ngritur, katror të degëzuar. Gjethet janë të vendosura në çifte të kundërta, nga të zgjatura në heshtak, shpesh me push dhe me buzë të dhëmbëzuara. Ngjyrat e gjetheve variojnë nga jeshile e errët dhe gri-jeshile në vjollcë, blu dhe nganjëherë të verdhë të zbehtë. Lulet janë të bardha në vjollcë dhe prodhohen në rrotullime të rreme të quajtura verticillasters. Korolla është me dy buzë me katër lobe nënbarabarta, lobi i sipërm zakonisht më i madhi. Fruti është një arrë, që përmban një deri në katër fara.
Taksonomia
Mendra është një anëtar i fisit Mentheae në nënfamiljen Nepetoideae. Fisi përmban rreth 65 gjini dhe marrëdhëniet brenda tij mbeten të paqarta. Autorët nuk kanë rënë dakord për përshkrimin e mendrës. Për shembull, M. cervina është vendosur në Pulegium dhe Preslia, dhe M. cunninghamii është vendosur në Micromeria. Në vitin 2004, një studim filogjenetik molekular tregoi se M. cervina dhe M. cunninghamii duhet të përfshihen në Mendër. Megjithatë, M. cunninghamii u përjashtua në një trajtim të gjinisë në vitin 2007.
Më shumë se 3000 emra janë publikuar në gjininë e mendrës, në renditje nga speciet në forma, shumica e të cilëve konsiderohen si sinonime ose emra të paligjshëm. Taksonomia e gjinisë është bërë e vështirë sepse shumë specie hibridizohen lehtësisht, ose rrjedhin vetë nga ngjarjet ndoshta të lashta të hibridizimit. Farat nga hibridet lindin pasardhës të ndryshueshëm, të cilët mund të përhapen përmes shumimit vegjetativ. Ndryshueshmëria ka çuar në atë që është përshkruar si "paroksizma të specieve dhe taksoneve nënspecifike"; për shembull, një taksonomist botoi 434 taksonë të rinj të nenexhikut vetëm për Evropën Qendrore ndërmjet viteve 1911 dhe 1916. Burimet e fundit njohin midis 18 dhe 24 lloje.
Kultivimi
parapamje|Mentha x gracilis dhe M. rotundifolia: Unaza e çelikut është për të kontrolluar përhapjen e bimës.
Të gjitha mendrat lulëzojnë pranë pellgjeve me ujë, liqeneve, lumenjve dhe pikave të ftohta me lagështi në hije të pjesshme. Në përgjithësi, mendrat tolerojnë një gamë të gjerë kushtesh dhe gjithashtu mund të rriten në diell të plotë. Mendra rritet gjatë gjithë vitit.
Ata janë në rritje të shpejtë, duke zgjeruar shtrirjen e tyre përgjatë sipërfaqeve përmes një rrjeti vrapuesish. Për shkak të rritjes së shpejtë të tyre, një bimë e çdo mendre të dëshiruar, së bashku me pak kujdes, do të sigurojë më shumë se të mjaftueshme mendër për përdorim në shtëpi. Disa lloje të mendrës janë më invazive se të tjerët. Edhe me mendra më pak invazive, duhet pasur kujdes kur përzieni ndonjë mendër me ndonjë bimë tjetër, që të mos e marrë menteja. Për të kontrolluar mendrat në një mjedis të hapur, ato duhet të mbillen në enë të thella pa fund, të zhytura në tokë, ose të mbillen mbi tokë në vaska dhe fuçi.
Disa mendra mund të shumohen me fara, por rritja nga fara mund të jetë një metodë jo e besueshme për rritjen e mendrës për dy arsye: farat e mendrës janë shumë të ndryshueshme - mund të mos përfundoni me atë që supozohej se ishte mbjellë - dhe disa varietete mendre janë sterile. Është më efektive të merren dhe të mbillen prerje nga vrapuesit e mendrës së shëndetshme.
Mendrat më të zakonshëm dhe më të njohur për kultivim komercial janë mendra e butë njohur edhe si nenexhiku ose dhiozma (Mentha × piperita), mendra amtare (Mentha spicata), nenexhik skocez (Mentha x gracilis) dhe nenexhik misri (Mentha arvensis); gjithashtu (kohët e fundit) nenexhik me mollë (Mentha suaveolens).
Mendrat supozohet të bëjnë bimë shoqëruese të mira, duke larguar insektet dëmtuese dhe duke tërhequr ato të dobishme. Ata janë të ndjeshëm ndaj mizave të bardha dhe afideve.
Vjelja e gjetheve të mendrës mund të bëhet në çdo kohë. Gjethet e freskëta duhet të përdoren menjëherë ose të ruhen deri në disa ditë në qese plastike në frigorifer. Opsionale, gjethet mund të ngrihen në tabaka me kuba akulli. Gjethet e thara të mendrës duhet të ruhen në një enë hermetike të vendosur në një zonë të freskët, të errët dhe të thatë.
Romët në Kosovë
Romët në Kosovë janë pjesë e komunitetit më të gjerë rom. Romët në Kosovë ndajnë një kulturë, traditë, pamje fizike jo-dalluese shumë të ngjashme, me ashkalinjtë dhe egjiptianët e Ballkanit, shumica e tyre nuk duan të bashkohen si një pakicë por si pakica të dallueshme. Kryesisht ka pretendime për dallime historike. Romët flasin gjuhën rome në shumicën e rasteve, por edhe gjuhët që i rrethojnë, të tilla si serbishtja dhe shqipja. Në vitin 2011 kishte 36,694 romë, ashkalinj dhe egjiptian ballkanikë që jetonin në Kosovë, ose rreth 2% e popullsisë. parapamje|majtas|240px|Kampi i refugjatëve të romëve kosovarë në jug të [[Serbia Qendrore|Serbisë Qendrore, afër Kosovës]]
Edukimi
Arsimi zyrtar është i një standardi të dobët, veçanërisht në mesin e grave, për shkak të besimeve vendase se arsimi zyrtar është i panevojshëm, dhe për shkak të diskriminimit në shkollat zyrtare të cilët nuk janë të pajisur mirë për nevojat e fëmijëve romë. Prirjet serbizuese dhe albanizuese kanë çuar gjithashtu në rrëshqitjen e romëve nga rryma arsimore. Arsimi i nivelit të tretë nuk është arritur nga shumica e romëve, dhe nga ata që e bëjnë, ata janë kryesisht vetëm gjysma romë, me trashëgimi serbe, turke ose shqiptare.
Gene Grabeel
Gene Grabeel (5 qershor, 1920 - 30 janar 2015) ishte një matematikane dhe kriptoanaliste amerikane që themeloi projektin Venona.
Jeta dhe karriera
Gene Grabeel lindi në vitin 1920. Grabeel u diplomua nga Kolegji Mars Hill dhe Kolegji Shtetëror i Mësuesve të Farmville (Universiteti aktual i Longwood) dhe fillimisht ka punuar si mësuese e ekonomisë në shtëpi, deri më 1936, kur edhe filloj karrierën e saj 36-vjeçare me Shërbimin e Sinjalizimit të Ushtrisë.
Në vitin 1943, ajo themeloj projektin Venona, një program kundërzbulimi që synonte dekriptimin e komunikimeve sovjetike. Pas deklasifikimit të projektit të vitit 1995, ajo u njoh nga CIA si një "Heroinë Amerikane".
Vdiq më 30 janar 2015
Sanxhaku i Sremit
Ndodhej në rajonin e Syrmias dhe ishte pjesë e provincës Budin. Qendra administrative e sanxhakut të Syrmias ishte nga viti 1542 Ujluku (kroatisht: Ilok) dhe në gjysmën e dytë të shekullit të 17-të ishte Mitrovica e Sremit (Dimitrofça) (serbisht: Dmitrovica, sot Sremska Mitrovica). Pjesa më e madhe e sanxhakut iu dorëzua Austrisë sipas Traktatit të Karlovitz-it në 1699. Pjesa e mbetur e territorit të sanxhakut u transferua në sanxhakun e Semendires dhe më vonë iu dha edhe Austrisë sipas Traktatit të Passarowitz-it në 1718.
Ndarjet administrative
Në vitet 1583-87, Sanxhaku u nda në disa nahija:
Në vitin 1667, Sanxhaku u nda në disa kadilluqe:
Popullsia
Sanxhaku ishte i populluar kryesisht nga serbë ortodoksë dhe myslimanë me prejardhje të ndryshme etnike. Popullsia e fshatrave ishte tërësisht serbe, ndërsa popullsia e qyteteve dhe qytezave ishte e larmishme etnike dhe fetare. Qyteti më i madh në sanxhak ishte Dimitrofça (Dmitrovica), e cila, sipas të dhënave 1545-48 ishte e populluar kryesisht nga serbët dhe sipas të dhënave 1566-69 kryesisht nga myslimanët.
Engjëll Berisha (1926)
Engjëll Berisha (1926 – 15 shtator 2010), i njohur edhe si Befre, ishte një piktor kosovar nga Kosova.
Biografia
Engjëll Berisha ka lindur në vitin 1926 në Pejë të Kosovës. Ai u diplomua në Universitetin e Beogradit në vitin 1954. Ishte anëtar i Akademisë së Arteve Figurative të Kosovës.
Disa nga pikturat e tij zbukurojnë Bibliotekën Kombëtare të Kosovës dhe bibliotekën e Universitetit të Prishtinës. Ai vdiq më 15 shtator 2010, në moshën 84 vjeçare, në Prishtinë, Kosovë.
Vëzhgimi
parapamje|Kamera video survejimi, Gdynia. Vëzhgimi apo Mbikëqyrja është monitorimi i sjelljes, shumë aktiviteteve ose informacioneve me qëllim mbledhjen, ndikimin, menaxhimin ose drejtimin e informacionit. Kjo mund të përfshijë vëzhgimin nga një distancë me anë të pajisjeve elektronike, të tilla si televizioni me qark të mbyllur (CCTV), ose përgjimin e informacionit të transmetuar elektronikisht si trafiku i internetit. Mund të përfshijë gjithashtu metoda të thjeshta teknike, të tilla si grumbullimi i inteligjencës njerëzore dhe përgjimi postar.
Mbikëqyrja përdoret nga qytetarët për mbrojtjen e lagjeve të tyre. Dhe nga qeveritë për mbledhjen e inteligjencës - duke përfshirë spiunazhin, parandalimin e krimit, mbrojtjen e një procesi, personi, grupi ose objekti ose hetimi i krimit. Përdoret gjithashtu nga organizatat kriminale për të planifikuar dhe kryer krime, dhe nga bizneset për të mbledhur informacione mbi kriminelët, konkurrentët, furnitorët ose klientët e tyre. Organizatat fetare të ngarkuara me zbulimin e herezive dhe heterodoksisë mund të kryejnë gjithashtu mbikëqyrje. Auditorët kryejnë një formë mbikëqyrjeje.
Një nënprodukt i mbikëqyrjes është se ajo mund të shkelë në mënyrë të pajustifikueshme privatësinë e njerëzve dhe shpesh kritikohet nga aktivistët e lirive civile. Demokracitë liberale mund të kenë ligje që kërkojnë të kufizojnë përdorimin qeveritar dhe privat të mbikëqyrjes, ndërsa qeveritë autoritare rrallë kanë ndonjë kufizim të brendshëm.
Spiunazhi sipas përkufizimit është i fshehtë dhe tipikisht i paligjshëm sipas rregullave të palës së vëzhguar, ndërsa shumica e llojeve të përgjimeve janë të hapura dhe konsiderohen të ligjshme. Spiunazhi ndërkombëtar duket se është i zakonshëm në të gjitha llojet e vendeve.
Komanda dhe kontrolli
parapamje|Një roje në stacionin e saj në qendrën e informacionit luftarak të USS Carl Vinson në vitin 2001. Komanda dhe kontrolli (shkurt. C2) është një "bashkësi e atributeve dhe proceseve organizative dhe teknike ... [që] punëson burime njerëzore, fizike dhe informacioni për të zgjidhur problemet dhe për të përmbushur misionet" për të arritur qëllimet e një organizate ose ndërmarrjeje, sipas një përkufizimi të vitit 2015 nga shkencëtarët ushtarakë Marius Vassiliou, David S. Alberts dhe Jonathan R. Agre. Termi shpesh i referohet një sistemi ushtarak.
Versionet e Manualit Fushor 3-0 të Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara të qarkulluara rreth vitit 1999 përkufizojnë C2 në një organizatë ushtarake si ushtrim i autoritetit dhe drejtimit nga një oficer komandues i caktuar siç duhet mbi forcat e caktuara dhe të bashkangjitura në përmbushjen e një misioni.
Një përkufizim i NATO-s i vitit 1988 është se komanda dhe kontrolli është ushtrimi i autoritetit dhe drejtimit nga një individ i caktuar siç duhet mbi burimet e caktuara në përmbushjen e një qëllimi të përbashkët. Një përkufizim i Forcës së Mbrojtjes Australiane, i ngjashëm me atë të NATO-s, thekson se C2 është sistemi që fuqizon personelin e caktuar për të ushtruar autoritet dhe drejtim të ligjshëm mbi forcat e caktuara për përmbushjen e misioneve dhe detyrave. Doktrina australiane vazhdon të thotë: "Përdorimi i terminologjisë dhe përkufizimeve të dakorduara është thelbësor për çdo sistem C2 dhe zhvillimin e doktrinës dhe procedurave të përbashkëta. Përkufizimet në paragrafët e mëposhtëm kanë një marrëveshje ndërkombëtare, megjithëse jo çdo aleat i mundshëm do të përdorë terma me të njëjtin kuptim."
Bib Dodë Pasha
Bib Dodë Pasha (1820 - 28 korrik 1868) ka qenë ushtarak i Perandorisë Osmane, i pari i familjes së Gjonmarkajve, kapedan i bajrakëve të Mirditës në Sanxhakun e Shkodrës.
Biografia
U lind në Orosh, i biri i Dedë Prengës dhe të bijës së Llesh Daliut të Selitës, sipas udhëtarit frëng Lejean i ati u vra nga e shoqja më 1832. Më 1837 u dërgohet bajraktarëve të Mirditës një bujurulldi nga Divani i Armatës Mbretërore dhe një letër e Ismet Pashës, sundimtar i Dukagjinit, që pohonte privilegjet e Mirditës dhe njihte Bibë Dodën si kapidan të saj. Më 1840 njohja e Bibë Dodës kapidan përtërihet nga valiu i Rumelisë, duke ua bërë të ditur sanxhakëve të Prizrenit, Dukagjinit, Elbasanit e Shkodrës.
E ofertës Doda së bashku me abatin ndikues Gaspër Krasniqi dhe Mark Preng Lleshin nga Mirdita, si përfaqësues të Mirditës, arritën një marrëveshje me ministrin e Brendshëm Ministri Ilija Garashanin në vitin 1849 për bashkëpunim me Serbinë dhe Malin e Zi kundër Perandorisë Osmane. Garashanin besonte se Shqipëria duhet të krijohej si shtet i pavarur. Shteti i mundshëm shqiptar duhej të përfshinte territoret në mes të lumenjve Drin dhe Vjosë.
Bib Doda mori pjesë në shtypjen e kryengritjes së Dervish Carës, gjatë kryengritjes së viteve 1843-44 në Shkup, Tetovë e Prishtinë. Ka luajtur një rol të rëndësishëm në këtë ekspeditë, u lavdërua nga serasqeri i Rumelisë Reshid Pasha dhe i dhanë një shpatë nderi dhe dy pistole. Sipas AQSH pati sekretar Pashko Vasën gjatë viteve 1951-1957.
Gjatë luftës osmano-malazeze të viteve 1861-62, fiset katolike të Shqipërisë Veriore ishin organizuar për të filluar një kryengritje kundër osmanëve, të udhëhequr nga Abat Krasniqi, me mbështetjen franceze, të dërguarit e Napoleon III. Bib Pasha duhej të ngrente flamurin e kryengritjes, por u zmbraps nga plani fillestar dhe shkoi të gjente strehë tek valiu i Shkodrës. Në pranverë 1862 ai, madje, u përpoq të rekrutonte disa vullnetarë për të ndihmuar osmanët. Kjo çoi në një rebelim kundër tij, ku rebelët bastisën dhe dogjën pronat e tij në Kallmet. Pas fitores osmane kundër malazezëve, arrestimit të Abat Krasniqit, hovi i kryengritjes ra dhe Bib Doda u kthye si kapidan-pashë. Kur më 1865 Mirdita bëhet kajmekamllek, kapidanit i paguhej një rrogë mujore prej 600 groshësh.
Me vdekjen e Bib Dodës më 28 korrik 1868, i biri Prenga dërgohet në Stamboll dhe kajmekamlleku i kaloi vëllait Gjon Mark Lleshit. Ai u varros në Shkodër.
Trashëgimia
Doda mori titullin pashà në vitin 1849 dhe iu lejua të mbante një ushtri deri në 10,000 njerëz sipas burimeve shqiptare. Sipas burimeve të tjera, titulli iu dha pas shërbimeve në luftën e Krimesë me ferman sulltanor për detyrat dhe privilegjet e tij. Gjatë luftës së Krimesë luftoi shkëlqyeshëm me mirditasit e tij në Sevastopol dhe më pas pranë Danubit, saqë francezët e dekoruan me Urdhrin e Legjionit të Nderit, kurse qeveria osmane me urdhërat Nishan Iftikar dhe Mexhidijen, ndërsa Selia Shenjte me Urdhërin e Shën Gregorit (sipas Ndue Gjomarkut, këto nderime i mori për shërbime të mëparshme).
Me bashkëshorten e tij, Hiden e Hasan apo Sul Ajazit, patën një vajzë, Davën dhe një djalë që do të bëhej ministër i shtetit shqiptar, Prengën.
Doda konsiderohej nga bashkëkohësit si "vrasës të popullit të tij".
Beaulieu, Ardèche
Beaulieu është një komunë në Francë. Beaulieu bën pjesë në departamentin Ardèche të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 437 banorë dhe sipërfaqe 25.47 km².
Simone Warzel
Simone Warzel (e lindur më 2 shkurt, 1973) është një matematikane dhe fizikane nga Gjermania.
Jeta
Warzel studioi në Erlangen dhe Kembrixh dhe u promovua në vitin 2001 nga Hajo Leschke në Universitetin Friedrich Alexander, Nuremberg (në Fushat Magnetike). Në vitet 2003-2006 ajo ishte studente post-diplomike në Universitetin Princeton, ku ajo u bë profesore asistente në vitin 2006. Ajo është një profesor në Universitetin Teknik të Mynihut dhe gjithashtu një shkencëtare vizitore e Princeton nga viti 2008.
Fotografia ajrore
parapamje|[[Giza|Kompleksi piramidale Giza, fotografuar nga tullumbace e Eduard Spelterini më 21 nëntor 1904.]] Fotografia ajrore (ose imazhet ajrore) është marrja e fotografive nga një avion ose platforma të tjera ajrore. Kur inqizoni, njihet edhe si videografia ajrore.
Platformat për fotografimin ajror përfshijnë aeroplanë me krahë fiks, helikopterë, mjete ajrore pa pilot (UAV ose "dronë"), balona, balona me ajër të ngrohtë, zeppelin, raketa, pëllumba, ose përdorimin e kamerave të veprimit gjatë hedhjes me parashutë ose veshjes me krahë. Kamerat e dorës mund të operohen manualisht nga fotografi, ndërsa kamerat e montuara zakonisht operohen nga distanca ose aktivizohen automatikisht.
Fotografia ajrore zakonisht i referohet posaçërisht imazheve të pamjes nga sytë e shpendëve që fokusohen në peizazhe dhe objekte sipërfaqësore dhe nuk duhet të ngatërrohet me fotografinë ajër-ajër, ku një ose më shumë avionë përdoren si avionë ndjekjeje që "ndjekin" dhe fotografojnë avionë të tjerë. në fluturim. Fotografia e ngritur mund të prodhojë gjithashtu imazhe nga sytë e shpendëve që ngjajnë shumë me fotografimin nga ajri (pavarësisht se në fakt nuk janë shkrepje ajrore) kur fotografoni nga struktura të favorshme, të varura në kabllo (p.sh. Skycam) ose në majë të shtyllave shumë të larta që janë ose të dorës (p.sh. monopodë dhe shkopinj selfie), të fiksuara fort në tokë (p.sh. kamerat e vëzhgimit dhe fotografitë me vinç) ose të montuara mbi automjete.
Shkencat biomjekësore
Shkencat biomjekësore, siç përcaktohen nga Deklarata e Agjencisë së Sigurimit të Cilësisë për Arsimin e Lartë në vitin 2015, përfshin ato disiplina shkencore, fokusi kryesor i të cilave është biologjia e shëndetit dhe sëmundjes njerëzore dhe varion nga studimi i përgjithshëm i shkencave biomjekësore dhe biologjisë njerëzore deri te lëndët më të specializuara. fusha të tilla si farmakologjia, fiziologjia njerëzore dhe ushqimi i njeriut. Ai mbështetet nga shkencat bazë përkatëse, duke përfshirë anatominë dhe fiziologjinë, biologjinë qelizore, biokiminë, mikrobiologjinë, gjenetikën dhe biologjinë molekulare, imunologjinë, matematikën dhe statistikën dhe bioinformatikën. Si të tilla, shkencat biomjekësore kanë një gamë shumë më të gjerë aktivitetesh akademike dhe kërkimore dhe rëndësi ekonomike sesa ajo e përcaktuar nga shkencat laboratorike spitalore. Shkencat Biomjekësore janë fokusi kryesor i kërkimit dhe financimit të bioshkencës në shekullin e 21-të.
Pas-de-Calais
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Pas-de-Calais ( ," ngushtica e Calais "; Pikard: Pas-Calés ; Holandisht: Nauw van Kales ; Shqip: Ngushtica e Kalesë) është një departament në Francën veriore i emërtuar sipas përcaktimit francez të ngushticës së Doverit, me të cilën kufizohet. Ka më shumë komuna nga të gjitha departamentet e Francës, 890, dhe është i 8-ti më i populluar. Kishte një popullsi prej 1,465,278 banorësh në 2019. Kalimi Calais lidhet me portin e Calais në Kanalin Anglez. Ngushtica e Kalesë kufizohet me departamentet e Nord dhe Somme dhe është i lidhur me qarkun anglez të Kentit nëpërmjet Eurotunelit.
Historia
Kolonizimi sakson në rajon nga shekulli i pestë deri në shekullin e tetë ka të ngjarë të zgjerojë kufirin gjuhësor disi në jug dhe në perëndim të vijës oïl-gjermanike, kështu që në shekullin e nëntë shumica e banorëve në veri të vijës midis Béthune dhe Berck flisnin një dialekt të holandishtes së mesme, ndërsa banorët në jug flisnin gjuhën e oïl Picard, një term gjithëpërfshirës për një sërë dialektesh romane.
Ky kufi gjuhësor është i dukshëm edhe sot në toponimet dhe patronimet e rajonit. Duke filluar në shekullin e nëntë, kufiri gjuhësor filloi një lëvizje të hovur drejt veriut dhe lindjes, dhe nga fundi i shekullit të 15-të, dialektet romane i kishin zhvendosur plotësisht ato të holandishtes.
Disa nga betejat më të kushtueshme në trupa të Luftës së Parë Botërore u zhvilluan në rajon. Memoriali Kombëtar Kanadez Vimy, tetë kilometra nga Arras, përkujton sulmin e Betejës së Vimy Ridge gjatë Betejës së Arras (1917) dhe është memoriali më i rëndësishëm i Kanadasë në Evropë për ushtarët e saj të rënë.
Ngushtica e Kalesë ishte gjithashtu objektivi i Operacionit Fortitude gjatë Luftës së Dytë Botërore, i cili ishte një plan i aleatëve për të mashtruar gjermanët se pushtimi i Evropës në Ditën D do të ndodhte këtu, dhe jo në Normandi.
Gjeografia
parapamje|280x280px| Qytetet me më shumë se 10,000 banorë djathtas|parapamje|300x300px| Pamje e bregdetit anglez, nga Ngushtica e Kalesë Pas-de-Calais është në rajonin aktual të Hauts-de-France dhe është i rrethuar nga departamentet e Nord dhe Somme, Kanali Anglez dhe Deti i Veriut. Ajo ndan një kufi nominal me qarkun anglez të Kentit në gjysmë të rrugës përmes tunelit të Kanalit.
Qytetet kryesore
Qytetet e tij kryesore janë, në bregdet, Calais dhe Boulogne-sur-Mer, dhe në Artois, Arras, Lens, Liévin dhe Béthune. Komuna më e populluar është Calais; prefektura Arras është e dyta më e populluar. Që nga viti 2019, ka 10 komuna me më shumë se 15,000 banorë:
Ekonomia
Ekonomia e departamentit varej për një kohe të gjatë prej minierave, kryesisht minierat e qymyrit pranë qytetit Lens, Pas-de-Calais ku u zbulua qymyri në 1849. Megjithatë, që nga Lufta e Dytë Botërore, ekonomia është bërë më e larmishme.
Demografia
Ngushtica e Kalesë është një nga departamentet të populluara më dendur në Francë, por nuk ka qytete me mbi 100,000 banorë: Calais ka rreth 73,000 banorë. Popullsia e mbetur është e përqendruar kryesisht përgjatë kufirit me departamentin Nord në rrethin e minierave, ku një varg qytetesh të vogla përbën një zonë urbane me një popullsi prej rreth 1.2 milionë banorësh. Qendra dhe jugu i departamentit janë më rurale, por ende mjaft të populluara, me shumë fshatra dhe qytete të vogla.
Megjithëse departamenti përjetoi disa nga luftimet më të rënda të Luftës së Parë Botërore, popullsia e tij u ringjall shpejt pas të dy luftërave botërore. Megjithatë, shumë nga qytetet minerare kanë parë ulje dramatike të popullsisë, disa deri në gjysmën e popullsisë së tyre.
Zhvillimi i popullsisë që nga viti 1801:
Arsimi
parapamje|325x325px| Kampusi i Université d'Artois në Lens ndodhet në selinë e lashtë të Compagnie des mines. Momentalisht ka dy universitete publike në departament. Megjithëse është një nga departamentet më të populluara të Francës, Pas-de-Calais nuk kishte një universitet deri në vitin 1991 kur qeveria franceze krijoi dy universitete: ULCO (Université du Littoral Côte d'Opale) në pjesën perëndimore të departamenti, dhe Université d'Artois në pjesën lindore.
Propaganda përmes mediave
Propaganda është një formë bindjeje që përdoret shpesh në media për të çuar përpara një lloj axhende, të tillë si një agjendë personale, politike ose biznesi, duke ngjallur një përgjigje emocionale ose të detyrueshme nga audienca. Ai përfshin ndarjen e qëllimshme të realiteteve, pikëpamjeve dhe filozofive që synojnë të ndryshojnë sjelljen dhe të stimulojnë njerëzit të veprojnë.
Për të shpjeguar lidhjet e ngushta midis medias dhe propagandës, Richard Alan Nelson vëzhgoi propagandën si një formë bindjeje me qëllim me ndihmën e transmetimit të kontrolluar të informacionit të njëanshëm përmes masmedias. Masmedia dhe propaganda janë të pandashme.
Masmedia, si një sistem për përhapjen dhe përcjelljen e informacionit dhe mesazheve tek publiku, luan një rol në argëtimin dhe informimin e individëve me rregullat dhe vlerat që i vendosin ata në strukturën shoqërore. Prandaj, propaganda krijon konflikte midis klasave të ndryshme të shoqërisë. Në ditët e sotme, në një shoqëri të përfshirë nga media, masmedia është platforma dhe produkti kryesor për kryerjen e akteve propagandistike dhe për shtyrjen përpara të agjendave.
Sot, sasi të ndryshme të mediave moderne mund të përdoren për të ofruar propagandë për audiencën e saj të synuar, si radio, televizion, postera filmash, telefona inteligjentë muzikorë, vetëm për të përmendur disa.
Janjevët
Janjevët (Serbo-kroacishtja: Janjevci / Јањевци) ose Kroatët e Kosovës (Serbo-kroacisht: Kosovski Hrvati / Косовски Хрвати) janë komuniteti kroat në Kosovë, që banon në qytetin e Janjevës dhe fshatrat përreth afër Prishtinës, si dhe fshatrat me qendër në Letnica afër Vitisë (Çashare, Vërnez dhe Vrnavokolo), të cilët njihen gjithashtu si Letniçani.
Prejardhja
Besohet se komuniteti rrjedh nga tregtarët migrues nga Republika e Raguzës (Dubrovniku dhe zona e tij e brendshme) të cilët u vendosën në shekullin e 14-të, kur Kosova e sotme ishte pjesë e Serbisë mesjetare. Përmendja e parë e shkruar e katolikëve në Janjevë është një letër e shkruar nga Papa Benedikti XI në vitin 1303, duke përmendur Janjevën si qendrën e famullisë katolike të Shën Nikollës. Së bashku me saksonët nga Saksonia, ata punuan minierat serbe. Popullsia kroate e Shasharës besohet të jetë me origjinë të pjesshme sakone.
Komuniteti janjevë në Kroaci
Familjet janjevë filluan të migrojnë në RS Kroaci, pjesë e Jugosllavisë, në vitet 1950, kryesisht duke u vendosur në Zagreb. Nga fillimi i viteve 1970, ekzistonte një komunitet i madh i janjevëve përgjatë dhe brenda afërsisë së Rrugës Konjshçinska në Dubravë, një rreth në pjesën lindore të Zagrebit. Që atëherë ata e kanë kthyer këtë zonë në një rreth të gjallë të blerjeve.
Gjatë Luftërave Jugosllave, një pjesë e konsiderueshme e janjevëve emigruan në Kroaci në disa valë (1992, 1995, 1997, 1999), dhe Letniçani u vendos nga autoritetet në Voçin dhe Gjulovac (Sllavonia perëndimore) dhe në Kistanje në shtëpitë e braktisura të serbëve.
Në prill 2017, 196 janjevë u zhvendosën nga Letniçani, ku 41 familje po prisnin shtëpitë e premtuara nga shteti, më në fund u dhanë shtëpi të ndërtuara rishtas në vendbanimin Dumaçe, në komunën e Petrinjës.
Një mijë diej vezullues
Një mijë diej vezullues është roman i vitit 2007, shkruar nga autori afgano-amerikan Khaled Hosseini. Është debutimi i tij i dytë që vjen pas romanit bestseller të vitit 2003, Gjuetari i balonave. Mariami është fëmijë jashtëmartesor dhe vuan edhe si fëmijë, duke u rritur në një barakë të një fshati të largët, por edhe nga abuzimet e vazhdueshme pas martesës. Laila, e lindur një gjeneratë më pas, është relativisht e privilegjuar në rini, derisa fatet e tyre ndërlidhen kur ajo detyrohet ta pranojë propozimin për martesë që ia bën Rashidi, burri i Mariamit.