cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marvaux
Marvaux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est.
Lidhje të jashtme
Marvaux Marvaux
Arrout
Arrout është një komunë në Francë. Arrout bën pjesë në departamentin Ariège të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 75 banorë dhe sipërfaqe 3.02 km².
Pelouse
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Pelouse (Ocitanisht: Pelosa ; Shqip: Bari) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Arrouède
Arrouède është një komunë në Francë. Arrouède bën pjesë në departamentin Gers të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 84 banorë dhe sipërfaqe 6.33 km².
Pelouse
Gjeografia
Lumi Colagne është pjesë e kufirit verior të komunës.
Universiteti Teknik Yıldız
Universiteti Teknik Yıldız (turqisht: Yıldız Teknik Üniversitesi, shk. YTÜ) është universitet teknik shtetëror në Stambolli, Turqi. Është themeluar më 28 gusht 1911 si Kondüktör Mekteb-i Alisi (sq. Shkolla e Lartë e Drejtuesve), për tranjimin e specialistëve të teknikës në administaratën e vilajeteve të Perandorisë Osmane.
Kampusi qendror "Yıldız" gjendet në rrethin Beshiktash, ndrërsa kampusi i ri "Davutpaşa" gjendet në rrethin Esenler. Rektori i universitetit është İsmail Yüksek. Motoja e universitetit është Her Zaman Parlayan Yıldız, që do të thotë "Ylli përherë ndriçues".
Subaru
Subaru (スバル) është dega prodhuese e automobilëve të konglomeratit japonez të transportit Fuji Heavy Industries (FHI), prodhuesi i 22-të në botë për nga numri i automobilëve në vitin 2012.
Subaru njihet për përdorimin e motorëve me cilindra në pozicion horizontal në makinat që prodhon mbi 1500 cc po ashtu edhe përdorimin e sistemit të transmetimit simetrik me katër rrotat aktive që prej vitit 1972. Motori i sheshtë dhe të katër rrotat aktive u bënë pajisje standarte për makinat e mesme dhe të vogla në shumicën e tregjeve ndërkombëtare nga 1996. E vetmja që bën përjashtim është BRZ, e prezantuar në 2012, e cila përdor motorin horizontal por përdor vetëm rrotat e mbrapme aktive. Subaru gjithashtu përdor versione të pajisura me turbinë për veturat e saj, siç është Impreza WRX dhe Legacy 2.5GT. Modeli 2.5XT është modifikim i Outback dhe Forester po ashtu përfshijnë një motor të pajisur me turbinë.
Fuji Heavy Industries, kompania mëmë e Subaru, është për momentin në një partneritet të pjesshëm me Toyota Motor Corporation, e cila zotëron 16.5% të FHI.
Subaru është emri japonez i yjësisë Pleiades M45, ose "Shtatë motrat" (sipas traditës njëra prej tyre është e padukshme ndaj edhe logoja e Subaru ka vetëm gjashtë yje).
Historia
Fuji Heavy Industries e filloi punën si The Aircraft Research Laboratory (Laboratori i Kërkimeve të Avionëve) në vitin 1915, e drejtuar nga Chikuhei Nakajima. Në vitin 1932, kompania u riorganizua si Nakajima Aircraft Company, Ltd dhe shpejt u bë prodhues i madh i avionëve për Japoninë gjatë Luftës së Dytë botërore. Në fund të luftës Nakajima Aircraft u riorganizua sërish, kësaj here si Fuji Sangyo Co, Ltd. Në vitin 1946, kompania krijoi motoçikletën skuter Fuji Rabbit me pjesë këmbimi avionësh të mbetur nga lufta. Në vitin 1950, Fuji Sangyo u nda në 12 kompani të vogla pas një ligji të riorganizimit të kompanive në pronësi të qeverisë. Ndërmjet viteve 1953 dhe 1955, katër nga këto korporata dhe një e re e sapoformuar Fuji Kogyo, prodhues skuterash; prodhuesit e autobuzëve Fuji Jidosha; prodhuesit e motorëve Omiya Fuji Kogyo; ndërtuesit e shasive Utsunomiya Sharyo dhe Tokyo Fuji Dangyo kompani tregëtare u shkrinë dhe formuan Fuji Heavy Industries.
Aksionerët kryesorë
Nissan bleu 20.4% të aksioneve në vitin 1968. Nissan do ta përdorte FHI më shumë për kapacitetet e saj në prodhimin e autobuzëve të cilin e shfrytëzoi për linjën Nissan Diesel. Në këmbim shumë makina Subaru vehicles, edhe sot, përdorin pjesë Nissan. Trasmisioni automatik i Subaru, i njohur si 4EAT, përdorej edhe për brezin e parë të Nissan Pathfinder.
Pas blerjes së Nissan nga Renault, 20% të aksioneve të saj iu shitën General Motors në vitin 1999. Gjatë kësaj kohe, Subaru Forester shitej me emrin Chevrolet Forester në Indi në këmbim të Opel Zafiras e cila shitej si Subaru Traviq në Japoni.
Në 5 tetor 2005 Toyota Motor Corporation bleu 8.7% të aksioneve të FHI nga General Motors, e cila zotëronte 20.1% që prej 1999. GM më vonë i shiti 11.4% të aksioneve të mbetura në tregun e hapur duke shkëputur kështu çdo lidhje me FHI.
Motorsport
Subaru Rally Team Japan e drejtuar nga Noriyuki Koseki (themelues i Subaru Tecnica International, STI) pilotonte Subaru Leone, sedan DL, RX (SRX) dhe RX Turbo në Kampionatin Botëror të Rally ndërmjet viteve 1980 dhe 1989. Në 1989 Subaru ishte njëri nga prodhuesit e pakët që kombinonte 4WD dhe turbo.
Versione të modifikuara të Impreza WRX dhe WRX STi kanë konkuruar suksesshëm në garat rrally. Pilotët Colin McRae (1995), Richard Burns (2001) dhe Petter Solberg (2003) janë kampionë botërorë të Rally bashkë me skuadrën Subaru World Rally Team. Makinat Rally WRC të Subaru pregatiten dhe mirëmbahen nga Prodrive, skuadra e sukseshme Britanike e motorsportit.
Subaru u përfshi për pak kohë në Formula 1 kur bleu aksionet kontrolluese tek skuadra e vogël italiane Coloni në sezonin e vitit 1990. Motori me 12 cilindra Coloni 3B u etiketua si Subaru, makinat ishin mbipeshë dhe me pak fuqi dhe partneriteti u mbyll para se të mbaronte sezoni.
Në 16 dhjetor 2008, u njoftua se Subaru nuk do të merrte pjesë në World Rally Championships. Vendimi u mor nga kompania mëmë e Subaru, Fuji Heavy Industries (FHI), pjesërisht si rezultat i rënies ekonomike dhe pse u mendua se Subaru e kishte arritur objektivat sportivë dhe të marketingut. Gjithësesi është lënë hapësirë për pjesëmarrje në të ardhmen.
Dardan Berisha
Dardan Berisha (lindi më 15 nëntor 1988) është basketbollistë polako-kosovarë i cili luan për Juvecaserta Basket. Ai u bë shtetas i Polonisë dhe prej atëherë ka përfaqësuar kombëtaren polake të basketbollit për shkak se në Kosovë nuk ka status të FIBA-së deri në vitin 2015.
Dardani konsiderohet si një prej basketbollistëve më të suksesshëm në historinë e Kosovës. Ai fitoi 4 herë Superligën e Kosovës me KB Peja dhe 2 herë me Sigal Prishtina. Ai poashtu ka fituar Ligën e Ballkanit për herë të parë me ekipin kosovarë. Në qershor 2015, ai nënshkroi kontratë tre vjeçare me ekipin kroatë KK Cibona. Në tetor 2015, ai u largua nga KK Cibona dhe u kthye në Sigal Prishtina.
Dardani ka luajtur në EuroBasket 2011 me kombëtaren polake ku ishte një nga lojtarët më të mirë të Polonisë në EuroBasket. Në EuroBasket 2011, ai mesatarisht shënoi 13.2 pikë dhe 2.8 asistime.
Karriera profesionale
Ai filloi karrierën e tij më 2001 me KB Peja. Ai ka luajtur jashtë vendit në Spanjë, Polonia dhe Kroacia. Më 2007-2010, ai ishte lojtarë I
Polonia Warszawa e cila u promovua dhe më pas u largua nga Premier League Polake. Më 18 maj 2010, ai nënshkroi kontratë tre vjeçare me Anwil Włocławek. Në vitin 2012, ai u kthye në Kosovë dhe nënshkroi kontratë me KB Peja. Në këtë vit Dardani fitoi Superligën e Kosovës në Basketboll. Nga 2013 deri më 2015, ai luajti në Kosovë me Sigal Prishtina. Në vitin 2015, Dardani fitoi Superligën e Kosovës në Basketball dhe Ligën Ndërkombëtare të Basketbollit në Ballkan. Më 18 shkurt 2017, Dardani nënshkroi kontratë me ekipin italian Juvecaserta Basket.
Karriera ndërkombëtare
Më 2 gusht 2010, ai luajti për herë të parë për kombëtaren polake në ndeshjen kundër Gjeorgjisë. Kur FIBA e njohi Kosovën më 2015, Dardani vendosi të luaj për Kombëtaren kosovare të basketbollit. Në vitin 2016, ai do të luaj në EuroBasket 2017.
Bresti (Meroshinë)
Brest (serbisht: Брест/Brest) është fshat në komunën e Meroshinës, Serbi.
Legjenda e ushtarit të transportuar (1598)
Historia
Më 24 tetor të vitit 1593, ushtari po ruante Palacio del Gobernador në Manila në kapitenerinë e përgjithshme të Filipineve. Një natë më parë, guvernatori Gómez Pérez Dasmariñas u vra nga piratët kinezë, por rojet ende ruanin pallatin dhe prisnin emërimin e një guvernatori të ri. Ushtari filloi të merrej me mend dhe i rraskapitur. Ai u mbështet te muri dhe pushoi për një moment me sytë e mbyllur.
Kur hapi sytë disa sekonda më vonë, ai e gjeti veten në Meksiko Siti, në mëkëmbësinë e Meksikës, mijëra kilometra përtej oqeanit. Disa roje e gjetën atë të veshur me uniformën e gabuar dhe filluan të pyesnin kush ishte ai. Lajmi për vrasjen e guvernatorit të Filipineve ishte ende i panjohur për njerëzit në Meksiko Siti. Ushtari i transportuar thuhet se kishte veshur uniformën e rojeve të pallatit në Manila dhe ishte në dijeni për vdekjen e Perez Dasmarinas. (Në fakt, Perez Dasmarinas u vra në det, pak më larg nga Manila.)
Zhvillimi
Llogaria e Janvier më 1908 u bazua në një version spanjoll nga folkloristi meksikan Luis González Obregón [es], botuar në koleksionin e tij të vitit 1900 México viejo: noticias históricas, tradiciones, leyendas y costumbres ("Meksika e Vjetër: shënime historike, folklor, legjenda dhe zakone") nën titullin "Un aparecido" (në shqip:"Një shfaqje"). Obregón ndjek historinë në një llogari të vitit 1698 nga Fray Gaspar de San Agustín i pushtimit spanjoll të Filipineve, i cili rrëfen historinë si fakt; San Agustin nuk e përmend emrin e ushtarit dhe ia përshkroi transportimin e tij si magji.
Janvier thotë se Obregón pohon se në 1609, Antonio de Morga kishte shkruar se vdekja e Perez Dasmariñas ishte e njohur në Meksikë në të njëjtën ditë, megjithëse de Morga shpreh injorancë për mënyrën/rrethanat. José Rizal vëren shumë histori të tjera të mrekullueshme nga Filipinet spanjolle të kohës; Luis Uekmann shpreh të njëjtën pikë në lidhje me Meksikën spanjolle. Një koleksion i vitit 1936, Historias de vivos y muertos (në shqip:"Historitë e të gjallëve dhe të vdekurve") nga pasardhësi i Obregonit Artemio de Valle Arizpe (spanjisht), përfshinte një version të tregimit me titull "Por el aire vino, por la mar se fue" (në shqip:"Ai erdhi nga ajri, u largua nga deti").
Disa shkrimtarë kanë ofruar shpjegime paranormale për historinë. Morris K. Jessup dhe Brinsley Le Poer Trench, Earl i 8-të i Clancarty, sugjeruan rrëmbimin e alienëve, ndërsa Kolin Uilson dhe Geri Blakvud sugjeruan teleportimin.
Saint-Sauveur-de-Ginestoux
Saint-Sauveur-de-Ginestoux (Ocitanisht: Sent Sauvador de Ginestós ; Shqip: Shën Shpëtimtari i Gjinestusë) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore. Komuna ka një sipërfaqe prej 22.14 kilometrash katrorë dhe në Janar të vitit 2020 kishte një popullsi prej 58 banorësh. Ndodhet në pellgun ujëmbajtës të lumit Gandrieu.
Banorët e saj quhen Salvadoriens ose Salvadoriennes në frëngjisht ose Shpëtimtaras ose Shpëtimtarase në shqip.
Tempulli i varur
Tempulli i varur, gjithashtu Tempulli i varur Hengshan, Manastiri i varur ose Tempulli Xuankong (Kinezishtja e thjeshtë: 悬空寺; Kinezishtja tradicionale: 懸空寺; pinyin: Xuánkōng Sì) është një tempull i ndërtuar në një shkëmb (75 m mbi tokë) pranë malit Heng në Qarkun Hunyuan, Provinca Shanxi, Kinë. Qyteti më i afërt është Datong, 64 kilometra (40 mi) në veriperëndim. Së bashku me Yungang Grottoes, tempulli i varur është një nga tërheqjet kryesore turistike dhe vendet historike në zonën e Datong. I ndërtuar më shumë se 1500 vjet më parë, ky tempull shquhet jo vetëm për vendndodhjen e tij në një greminë të thellë, por edhe sepse është i vetmi tempull ekzistues me kombinimin e tre filozofive tradicionale kineze ose tre feve (三教): Budizmi, Taoizmi dhe Konfucianizmi. Struktura mbahet në vend me trarë lisi të vendosura në vrima të gdhendura në shkëmbinjtë. Struktura kryesore mbështetëse është e fshehur brenda shkëmbit themelor. Manastiri ndodhet në pellgun e vogël të kanionit, dhe trupi i ndërtesës varet nga mesi i shkëmbit nën majën e shquar, duke mbrojtur tempullin nga erozioni i shiut dhe rrezet e diellit.
Historia
Sipas legjendës, ndërtimi i tempullit filloi në fund të dinastisë së Wei Veriore nga vetëm një burrë, një murg i quajtur Liaoran (了然) në vitin 491 e.r.. Gjatë 1400 viteve të ardhshme, shumë riparime dhe zgjerime kanë çuar në shkallën e saj të sotme.
Pasqyrë
Të gjitha 40 sallat dhe pavionet janë ndërtuar të gjitha mbi shkëmbinj që janë mbi 30 metra nga toka. Distanca nga veriu në jug është më e gjatë se nga lindja në perëndim dhe ajo bëhet gjithnjë e më e lartë nga porta në jug në veri përgjatë malit. Tempulli mund të ndahet në një seksion verior dhe jugor.
Seksioni verior
Seksioni verior përmban:
Seksioni jugor
Pjesa jugore ka tre kate, përmban sallat e mëposhtme:
Kultura ilire e tumave në pellgun e Korçës
Kultura ilire e tumave në pellgun e Korçës libër me autore Zhaneta Andrea. Viti i botimit 1985. Faqet e librit 345.
Merxhan (Kunë)
Ishulli i Merxhanit (Kune) është ishull ranor i ulët në bregdetin e Lezhës, në të djathtë të deltës së Drinit të Lezhës, 1.5 km larg bregut. Shtrihet me drejtim lindje-perëndim dhe ka sipërfaqe 125 ha. Është krijuar nga prurjet e ngurta të Drinit dhe kjo bën që forma e madhësia e tij të ndryshojnë vazhdimisht. Në një rrip të ngushtë ranor në anën lindore kalon rruga që ishulli Merxhan (Kune) me Lezhën. Në anën jugore e lindore laget nga laguna e Merxhanit, e cila në dy vende lidhet me detin. Më shumë se gjysma e ishullit zihet nga një kënetë e cekët. Ishulli Merxhani (Kune) dallohet për pasurinë dhe shumëllojshmërinë e faunës (sidomos të shpendëve ujore) dhe prandaj është shpallur rezervat kombëtar dhe monument natyre.
Aihole
Aihole është një fshat që ka një kopleks historik tempujsh në distriktin Bagalkot shtetit indian të Karnatakas dhe gjendet 510 km nga Bangalore. Njihet për Arkitekturën Chalukya, me rreth 125 tempuj guri që datojnë nga Shekulli V i e.s. dhe është një pikë turistike popullore në Karnatakan veriore. Është i vendosur në lindje të Pattadakal-it, përgjatë lumit Malaprabha, ndërsa Badami është në perëndim të të dyjave. Me koleksionin e tij të strukturave arkitekturore, kompleksi i tempujve në Aihoḷe është në listën pritëse të UNESCO-s për tu shpallur pjesë e trashëgimisë botërore.
Historia
Aihole më parë njihej si Ayyavoḷe dhe Aryapura në mbishkrimet e saj. U krijua në vitin 450 të e.s. si kryeqyteti i parë i mbretërve Chalukya dhe ka rreth 125 tempuj guri, disa nga të cilët janë ndërtuar si struktura eksperimentale nga artizanët e periudhës Chalukya. Një vend i njohur si Morera Angadigalu afër kodrave Meguti ka një numër të madh zgavrash të periudhës para-historike. Vendi ishte një agraharam. Aihoḷe ka qenë përshkruar si djep i arkitekturës tempullore. Në këtë fshat janë zbuluar gjithashtu edhe disa struktura prej tulle të periudhës para chalukyane. Sipas mitologjisë Aihole është aty ku Parashurama lau sëpatën e tij pasi vrau Kshatriya-t. Aihole ka domethënie historike dhe është quajtur 'djepi i arkitekturës shkëmbore hindu' (djepi i Arkitekturës indiane). Pulakeshin-i I, një nga prijësit më të mëdhenj të kësaj dinastie, e zhvendosi kryeqytetin në Badami-n e afërt. Badami atëherë njihej si Vatapi. Është nga këta tempuj që Chalukya-t e morën eksperiencën e tyre dhe vazhduan të ndërtonin tempuj të mëdhenj në Pattadakal. Faza e parë e ndërtimit të tempujve në Aihole daton që nga shekujt e V dhe të VI të e.s., ndërsa faza e dytë vazhdoi deri në shekullin e XII.
Mbishkrimi i Aihole-s
Mbreti i famshëm i Dinastisë Badami Chalukya, Pulakeshini II (610–642 të e.s.) ishte një ndjekës i Vaishnavizmit. Mbishkrimi i Ravikirti-t, poeti i oborrit të tij, është një lartësues i Pulakeshinit II dhe gjendet në tempullin Meguti. Është i datuar në vitin 634 të e.s. dhe është shkruar në sanskritisht dhe në shkrimin e vjetër kanada. Mbishkrimi i Aiholes përshkruan arritjet e Pulakeshinit II dhe fitoren e tij ndaj mbretitHarshavardhana. Mbishkrimi i Pulakeshinit II në Aihole përmendet si akrantatma-balonnatim Pallavanam patim: që do të thotë se pallava-t ishin përpjekur ta ndalnin që në lindje ngritjen e dinastisë Badami Chalukya: konflikti i dy fuqive para fushatës së Pulakeshinit II kundër Dinastisë Pallava. Mbishkrimi i pregatitur nga Pulakeshini II (634 i e.s.) gjendet në tempullin xhainist në Aihole, që të gjithë studiuesit janë bazuar në këtë mbishkrim lidhur me Luftën në Mahabharata dhe Kaliyuga. Në mbishkrimin e Aihole-s përmendet fitorja e Mangalesha-s (Paramabhagavat) mbi Kalachuri-t dhe pushtimi i Revatidvipa-s. Sipas mbishkrimit të Pulakeshinit II në Aihole, një luftë civile midis Mangalesha-s dhe Pulakeshinit II, për shkak të përpjekjes së Mangalesha-s për të siguruar pasimin nga djali i tij, që ishte fundi i mbretërisë Mangalesha. Në mbishkrimin e Amoghavarsha-s I të gjetur në Aihole, behet fjalë rreth administrimit të tij të ri (navarajyam geyye).
Stili arkitekturor i Chalukya-ve të hershëm
Aihole ishte djepi i lashtë i arkitekturës së tempujve hindu. Ka më tepër se 70 tempuj. Artizanët e Aiholes ndërmorën eksperimentime me stilet e ndërtimit. Artizanët punonin mbi shkëmbinjtë për të krijuar faltoret më të heshme shkëmbore. Artizanët u arritën të krijonin plotësisht stilin Chalukya të arkitekturës. Badami Chalukya-t (Chalukyat e hershëm) trashëguan gjerësisht stilet arkitekturore nga mbretëritë fqinje të veriut dhe jugut të mbretërisë së tyre. Përdorimi i kullave të lakuara të dekoruara me harqe të verbër u mor nga India veriore. Muret e suvatuar me panele të futura janë një stil i indiano-jugor. Pordorimi i stilit të Dekanit është i dukshëm në ballkonet e tyre, strehët me kënde dhe çatitë e pjerrëta dhe në kolonat e skalitura në mënyrë të rafinuar ashtu si dhe tavanet. Shkurtimish, ata bashkuan artistikisht stilet e afërta mbizotëruese për të krijuar stilin Chalukya. Veçori tipikisht unike të arkitekturës Badami Chalukya përfshin asemblimin pa llaç, një theksim në gjatësi më shumë se në gjerësi ose lartësi, çatitë e sheshta, tavanet e skalitura gjerësisht dhe skulpturalisht, një theksim në relativitetin e pak figurave kryesore, që priren të jenë të izoluara nga njëra tjetra në vend të jenë të vendosura në grupe të mbipopulluara. Ndjeshmëria estetike e skulpturës së kësaj periudhe duket gjithashtu se ruan një lloj cilësie klasike impulsi i të cilës vazhdoi në periudhat e mëvonshme të artit indian.
Tempujt
Këto janë disa nga grupet më të rëndësishme të tempujve në Aihole:
Grupet e shquara të tempujve në Aihole janë grupi Kontigudi dhe grupi i tempujve Galaganatha, megjithëse historianët i kanë ndarë të gjithë tempujt në 22 grupe. Tre tempuj janë referuar si 'grupi i tempujve Kontigudi'. Një nga këta është Tempulli i Lad Khanit (tempulli më i vjetër në Aihole që daton nga shekulli i V ), e emërtuar sipas emrit të një endacaku që jetonte në këtë tempull në shekullin e XIX, një tjetër tempull është Tempulli Huchiappayyagudi dhe Huchiappayya math.
Festat publike në Jugosllavi
Gjatë ekzistencës së Jugosllavisë festa të ndryshme publike festoheshin në të gjithë ose në disa pjesë të vendit. Ndryshimet më të rëndësishme në kalendarin zyrtar ndodhën pas Luftës së Dytë Botërore, kur Mbretëria e Jugosllavisë e paraluftës u pasua nga Republika Popullore Federative e Jugosllavisë.
Festat shtetërore të RSF Jugosllavisë
Festat shtetërore (federale) ishin:
Festat e Republikës
Festat e Republikës festoheshin në republikat:
Kazuo Echigo
(lindur më 28 Dhjetor 1965) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 6 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Buçiqi
Buçiq (serbisht: Бучић/Bučić) është fshat në komunën e Meroshinës, Serbi.
Demografia
Nga 682 banor sa kishte në vitin 1948 numri i banorëve ka rënë në 549.
Katuni i Epërm
Katuni i Epërm (Gornji Katun - Горњи Катун) është një qytezë në Serbi. Katuni i Epërm gjendet në kuadër të Komunës Varvarin e cila ndodhet në pjesën qendrore të vendit, 140 km në jug-lindje të kryeqytetit, Beograd. Lartësia mbidetare e Katunit të Epërm është 129 metra mbi nivelin e detit, dhe ka 1,468 banorë.
Pika më e lartë mbidetare në afërsi të Katunit të Epërm është Veliki Vetren, me 766 metra mbi nivelin e detit, 11.8 km në veri-perëndim të Katunit të Epërm. Zona përreth Katunit të Epërm është shumë e populluar, me 104 banorë për kilometër katror. Qyteti më i afërt është Kruševac, 18.4 km në jug të Katunit të Epërm. Në rajonin përreth, kodrat janë shumë të zakonshme.
Klima është e lagësht dhe subtropikale. Temperaturat mesatare vjetore sillen rreth 12 ° C. Muaji i ngrohtë është korriku, me 23 ° C, dhe muaji më i ftohtë është janari, me -2 ° C. Të reshurat mesatare vjetore sillen rreth 1084 milimetra në vit, muaji maj, me 165 mm, dhe muaji gusht, me 37 mm.
Arry, Moselle
Arry është një komunë në Francë. Arry bën pjesë në departamentin Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 480 banorë dhe sipërfaqe 6.88 km².
Fatmir Bytyqi
Biografia
Fatmir Bytyqi u lind më 26 tetor 1975 në Shkup. Nga viti 1994 deri në vitin 1999 ka studiuar administrim biznesi në Universitetin e Tiranës. Punon në fushën e menaxhimit të projekteve që lidhen me zhvillimin e sektorëve, institucioneve shtetërore, dhomave të tregtisë dhe kompanive. Ai ishte këshilltar dhe konsulent në qeveri, ministri dhe institucione të ndryshme. Që nga viti 2008, ai është ekspert për aksesin dhe menaxhimin e fondeve të BE-së. Që nga prilli i vitit 2018, ai është këshilltar special i kryeministrit të Maqedonisë së Veriut për kryerjen e hulumtimeve dhe analizave të politikave, strategjive dhe temave që lidhen me ekonominë. Ai është anëtar i Këshillit Ekonomik të Qeverisë së Maqedonisë së Veriut. Nga gushti i vitit 2019 është kryetar i Komisionit për Financa të LSDM-së. Më 30 gusht 2020 u zgjodh zëvendëskryeministër i Maqedonisë së Veriut, përgjegjës për çështjet ekonomike.
Ilir Shaqiri (balerin)
Ilir Shaqiri (lindur më 12 prill 1973) është një balerin dhe koreograf shqiptar. Ai është personalitet televiziv si dhe pjesëmarrës në disa programe në Shqipëri dhe jashtë saj. Ai u shpall fitues i edicionit të parë të ‘Big Brother Vip’ Albania, të transmetuar në televionin Top Channel.
Karriera
Ai shkëlqeu në profesionin e tij si balerin profesionist në talent show ‘Amici’ të drejtuar nga moderatorja e famshme Italiane Maria De Filippi, në një nga kanalet më prestigjoze të Italisë Mediaset Canale 5. Ilir Shaqiri gjithashtu ka marrë pjesë si president i jurisë në ‘Dancing with the Stars’ Albania për 6 vite radhazi. Një hap i rëndësishëm në karrierën e tij profesionale është krijimi i akademisë së tij ‘Etoile d’Ilir’ ku ka arritur të nxjerrë qindra balerinë profesionistë. Viti 2003 është viti ku do të fitojë titullin ‘Ambasador i Shqipërisë në Botë’, nga Presidenti i Republikës së Shqipërisë, ndërsa në vitin 2006 merr çmimin në Itali si personazhi më i mirë i televizionit, ’Tv- Radio corriere Miglior Personaggio Televisivo’.
Viti 1993 do të shënojë një vit të rëndësishëm për karrierën e tij. Ai merr pjesë në shfaqjen e ‘La Corrida’ një talent show ku performon si balerin profesionist. Ky ishte një nga hapat më të rëndësishëm të karrierës së tij. Pas pjesëmarrjes në këtë talent show, ai punoi për disa vite si balerin profesionist në emisione të ndryshme televizive, si ‘La sai l’ultima’, ‘C'è Posta per Te’, ‘Buona Domenica’, ‘Saranno Famosi’, ‘Amici di Maria De Filippi’ duke shkëlqyer në profesionin e tij. Arritjet ndër vite i dhanë mundësinë të ndërtonte akademinë e tij të parë  ‘Etoile d’Ilir’. Shumë studentë morën mësimet e para të baletit për të nisur më pas dhe ata karrierën si profesionistë.
Vitet 2012-2018 do ta gjenin si president i jurisë në ‘Dancing with the Stars’ Albania ne televizionin Vizion Plus.
Për herë të parë në tetor të 2021 në Shqipëri do të nisë edicioni i parë ‘Big Brother Vip’ Albania në Top Channel, ku Ilir Shaqiri bëhet pjesë midis personazheve të tjerë të njohur. Viti 2022 sjell arritjen e tij të radhës. Ai triumfoi duke dalë fitues i këtij edicionit të parë, i cili do të mbahet mend gjatë pasi arriti të thyente çdo rekord shikueshmërie të emisioneve në Shqipëri.
Jeta personale
Në vitin 2000, Iliri njihet me Emanuela Morini, aktore e famshme italiane. Ata u njohën gjatë një programi televiziv në Milano, ku merrnin pjesë të dy. Nisën të bashkëjetonin në Romë të Italisë për të finalizuar lidhjen e tyre me martesë. Nga kjo martesë erdhi në jetë vajza e tyre Emily Shaqiri më 16 tetor 2004. Emily, që në moshën 4 vjeçare përzgjidhet për shërbimin e parë fotografik si një modele fëmijë. Më pas, në vitin 2010 ajo merr pjesë në programe të rëndësishme televizive italiane dhe në 2018 ajo do të njihet në shumë vende pas debutimit të saj si aktore dhe balerinë ne Miracle Tunes.
Algerri
Algerri është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Noguera, të provincës Lleida, në Komunitetin Katalonia. Algerri ka 462 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 54.3 km2.
Leximi 4
Leximi 4 me autorë Shefik Osmani, Mimoza Gjokutaj, Qamil Batalli, red. Xhevat Syla. Botuar në Prishtinë në vitin 1996 nga Enti i Teksteve dhe i Mjeteve Mësimore. Libri ka 204 faqe dhe me ilustrime.
Shënime: Letërsia shqipe, leximi, tekste për shkollat 8-vjeçare.
Algete
Algete është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Qarku Alcalá, të provincës Madrid, në Madrid. Algete ka 20481 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 37.88 km2.
Batushnica
Batushnicë (serbisht: Батушинац/Batušinac) është fshat në komunën e Meroshinës, Serbi.
Vallja e shkrimtarëve
Vallja e shkrimtarëve libër me autor Hasan Hasani, red. Qamil Batalli. Botuar në Prishtinë në vitin 1993, libri ka 64 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Marchastel, Lozère
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Marchastel (Ocitanisht: Marchastèl ; Shqip: Marshkështjellë) është një komunë në departamentin Lozerrë, Ocitania, Franca jugore.
Gentiana (Qamil Batalli)
Gentiana me autor Qamil Batalli, il. Murat Ahmeti. Botuar në Prishtinë në vitin 1998 nga Libri shkollor. Libri ka 8 fletë me ilustrime.
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, tregime dhe novela.
Gazeta e Manilës
Diario de Manila ishte një gazetë ditore në spanjisht e botuar në Filipine, e themeluar me 11 tetor të vitit 1848 dhe u mbyll me dekret zyrtar me datën 19 shkurt të vitit 1898, pasi autoritetet koloniale zbuluan se instalimet e saj po përdoren për të shtypur material revolucionar. Gazeta u redaktua nga Felipe del Pan dhe u botua nga Ramírez y Compañía, selia e të cilit ishte në Intramuros, Manila, dhe zyrat e saj të biznesit dhe editoriale në Binondo.
Historia
Botimi i parë i të përditshmes së Manilës, La Esperanza, ishte themeluar në 1 dhjetor të vitit 1846. Diario de Manila u rrit si konkurrent vetëm dy vjet më vonë, gjatë një kohe kur një numër i madh i gazetave vendase të shkruara në spanjisht u zbuluan në Filipine,
Kontribues të shquar
Isabelo de los Reyes, një politikan i shquar filipinas, shkrimtar dhe aktivist i punës në shekujt 19-të dhe 20-të, i cili ishte themeluesi i kishës Aglipayan, punoi si gazetar dhe shkroi disa artikuj për gazetën, siç ishte "Invasión de Limahong", e cila u shfaq në Diario de Manila në nëntor të vitit 1882. Ai përfundimisht u bë redaktor i asociuar i Diarios.
Enrique Gaspar y Rimbau, një diplomat dhe shkrimtar spanjoll, autor i dramave, operave dhe romaneve, shkroi për Diario de Manila ndërsa shërbente si konsull në Hong Kong.
Baltasar Giraudier, një artist dhe shkrimtar i famshëm francez-filipinas që botoi punën e tij si në Diario de Manila ashtu edhe në Ilustración Filipina, shoqëroi guvernatorin e përgjithshëm Malkampo në Jolo gjatë një ekspedite të organizuar ushtarake që u zhvillua në shkurt të vitit 1876 kundër piratëve myslimanë të cilët kishin ka qenë duke marrë një sasi të konsiderueshme të armëve dhe municioneve gjatë viteve të mëparshme. Guvernatori i përgjithshëm Malkampo porositi Giraudier të ilustronte peizazhin e ishullit së bashku me njerëzit, zakonet dhe arkitekturën e tij. Vizatimet që rezultojnë konsiderohen të jenë ndër ilustrimet më të mira litografike të Ishujve.
Një artikull i botuar në Diario de Manila nga Jezui At Jaime Nonell, i cili përshkruante vëzhgimet e tajfunit të shtatorit të vitit 1865 të bërë nga At Francisco Colina, nxiti krijimin e Observatorio Meteorológico del Ateneo Municipal de Manila.
Camilo Millán y Villanueva, ish guvernator i disa provincave në Arkipelag dhe këshilltar i qeverisë, ngriti çështjen e reformave për Filipinet në një artikull të botuar në vitin 1897 me titull "El gran problema de las reformas en Filipinas".
Lidhja Katipunan
majtas|parapamje|217x217px|Faksimilja Kalayaan. Në vitin 1894 Emilio Jacinto filloi redaktimin e Kalayaan (Liria), botimi zyrtar i Katipunan, falë shtypshkronjës së Diario de Manila dhe përdorimit të shkronjave të vjedhura nga shtypshkronja nga punonjësit Filipinas, të cilët ishin gjithashtu anëtarë të Katipunan.
Ata i zhvilluan aktivitetet e tyre pa u dyshuar nga menaxhmentit spanjoll, të cilët ishin kryesisht anëtarë aktivë të forcave rezervë koloniale spanjolle. Shumica e aktiviteteve të tyre sekrete u zhvilluan gjatë pushimeve të drekës (dy orë e gjysmë), kur personeli spanjoll mori vaktet dhe gjumin e pasdrekës.
Më 19 gusht të vitit 1896, Teodoro Patiño, i cili ishte në mosmarrëveshje të fortë me përgjegjësin e shtypit dhe anëtarin e Katipunan, Apolonio de la Cruz, mbi një rritje të pagës dhe pretendoi se ai po bëhej përgjegjës edhe për humbjen e artikujve të shtypjes që u përdorën për shtypja e Kalayaan, i tregoi gjithë historinë motrës së tij Honoria, e cila atëherë jetonte me murgeshat në një jetimore në Mandaluyong.
Katuni i Poshtëm
Katuni i Poshtëm  (Donji Katun - Доњи Катун) është një fshat në Serbi. Katuni i Poshtëm është në kuadër të Komunës Varvarin e cila ndodhet në pjesën qendrore të vendit, 140 km në jug-lindje të kryeqytetit, Beograd. Lartësia mbidetare e Katunit të Poshtëm është 132 metra mbi nivelin e detit, dhe ka 1,012 banorë.
Pika më e lartë mbidetare në aërsi është Veliki Vetren, 766 metra mbi nivelin e detit, 12.4 km në veriperëndim të Katunit të Poshtëm. Zona përreth Katunit të Poshtëm është mjaft e populluar, me 104 banorë për kilometër katror. Qyteti më i afërt është Kruševac, 19.6 km në jug të Katunit të Poshtëm. Relievi dhe bimësia në zonën e rreth Katunit të Poshtëm është kryesisht me fusha dhe kodra.
Yasuharu Kurata
(lindur më 1 Shkurt 1963) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 6 ndeshje.
Algímia d'Alfara
Algímia d'Alfara është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Camp de Morvedre, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Algímia d'Alfara ka 1078 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 14.4 km2.
Pëllumb Kallfa
Pëllumb Kallfa ishte operator shqiptar i filmave kronikale, dokumentarë dhe artistikë – Artist i merituar. Lindi në Tiranë më 1945. Djali i fotografit të njohur dhe një nga kronistët e parë të kinematografisë shqiptare, Mehmet Kallfa. Mbaroi studimet e larta në Universitetin e Tiranës. Në kinematografi filloi si asistent dhe më vonë u mor me xhirimin e suzheteve të kinoditarëve dhe filma kronikalë.
Filmin e parë dokumentar e realizoi më 1971 “Më shumë mish për popullin”. Gjithsej xhiroi rreth 25 filma kronikalë dhe dokumentarë nga të cilët 12 dokumentarë. Kamera e tij u dallua sidomos me filmat: Basketbollistja nr. 10 dhe Shqipëria turistike 1972, Pranë hapave të para dhe duke përdorur rrezatimet bërthamore 1974, etj. Filmi i tij i parë me elemente të interpretimit ishte A.B.C…..Zzh/ R: Xh. Keko, 1971. Bashkë me regjisorin Dh. Anagnosti xhiruan filmin Cuca e maleve/ R: Dh. Anagnosti, 1974/. Gjithsej xhiroi 22 filma artistikë. kryesisht me regjisorë të njohur. Për punën e tij u nderua me titullin e nderit Artist i Merituar.
Filma të tjera përfshijnë: Lulëkuqet mbi murel R: Dh. Anagnosti, 1976, Gjeneral gramafoni – nderuar me çmim-R: V.Gjika dhe Dollia e dasmës sime R: M.Topallaj, 1978, Një vonesë e vogël R: Xh. Keko, 1982, Vendimil R: K. Dhamo, 1984. Përrallë nga e kaluaral R: Dh. Anagnosti, 1987, Pranvera s’erdhi vetëm R: P.Milkani, 1988/, Vitet e pritjes R: E. Musliu, 1989, etj. Për nivelin e lartë cilësor, në vitin 1989. U nda nga jeta më 16 qershor 2023.
Tregime të zgjedhura për fëmijë (Qamil Batalli)
Tregime të zgjedhura për fëmijë libër me autor Qamil Batalli. Botuar në Prishtinë në vitin 1998 nga Rilindja : Libri shkollor. Libri ka 71 faqe. Botimi i 5-të.
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, tregime dhe novela.
Legeni veshkor
Pelvisi Renal( legeni veshkor)- Tek kafshet. Perfaqson nje zgjerim te mbareses proksimale te ureterit mbrenda sinusit veshkor. Pelvisi renal grumbullon urinen qe vjen permes foraminave papilare dhe e transporton ate ne ureter. Muri i legenit veshkor (plvis renal) eshte i ndertuar nga muklza,shtresa muskulare dhe adventicia.
Zgjedhjet parlamentare në Shqipëri, 1996
Zgjedhjet parlamentare të vitit 1996 në Shqipëri u mbajtën më 26 maj, me një raund të dytë me 2 qershor. Rezultati ishte një fitore për Partinë Demokratike, qe ishtë në pushtet e cila fitoi 122 nga 140 vendet. Pjesëmarrja e votuesve ishte 89.1%.
Në ditën e raundit të parë të votimit, gjashtë parti opozitare të udhëhequra nga Partia Socialiste u tërhoqën nga zgjedhjet, duke akuzuar Partinë Demokratike për kërcënime. Vëzhguesit ndërkombëtarë vunë re se zgjedhjet u dëmtuan nga "një numër parregullsish dhe mangësish teknike" dhe përfunduan se zgjedhjet "nuk plotësonin standardet ndërkombëtare për zgjedhje të lira dhe të ndershme", e as standardet e ligjit shqiptar. Pasi u publikuan rezultatet e raundit të parë më 29 maj, Partia Socialiste e Shqipërisë njoftoi se ata nuk do të marrin vendet e tyre në Kuvend. Pothuajse të gjitha partitë e opozitës bojkotuan raundin e dytë.
Dimri në pranverë
Dimri në pranverë libër me autor Islam Balaj, red. Qamil Batalli. Botuar në Prishtinë në vitin 1993 nga "Pioneri". Libri ka 80 faqe dhe me ilustrime.
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, poezia.
Varvarin
Varvarin (Varvarin - Варварин), është një qytezë dhe komunë e cila gjendet në Qarkun Rasina të Serbisë qendrore. Popullsia e qytezës është 2,133, gjersa popullsia e komunës është 17,772. Varvarin është pjesë e Qarkut Rasina të Serbisë.
Gomez Perez Dasmarinas
Gómez Pérez Dasmariñas y Ribadeneira (1 janar 1519 - 25 tetor 1593 ) ishte një politikan, diplomat, oficer ushtarak dhe zyrtar kolonial spanjoll. Ai ishte guvernatori i shtatë i përgjithshëm i Filipineve nga maji (ose 1 qershori) i vitit 1590 deri me 25 tetor të vitit 1593. Qyteti i Dasmariñas, i vendosur 24 km në jug të Manilës, u emërua pas tij. Dasmariñas ishte një anëtar i Urdhrit të Santiagos.
Jeta e hershme
Urdhrat e tij përfshinin shtypjen e Audiencias së Manilës, diçka që ishte kërkuar nga kolonët spanjollë në Filipine. Ai gjithashtu kishte udhëzime për të krijuar një garnizon prej 400 ushtarësh, të paguar me shpenzimet e Madhërisë së Tij, për mbrojtjen e kolonisë.
Perez Dasmariñas lundroi për në Spanjën e Re (Meksikë) më 8 dhjetor të vitit 1589, me të njëjtat anije si Luis de Velasco (hijo), mëkëmbësi i sapoemëruar i Spanjës së Re. Duke vazhduar udhëtimin e tij, Pérez Dasmariñas u largua nga Akapulko me 1 mars të vitit 1590 dhe arriti në Manila në maj, ose, sipas rrëfimit të tij, me 1 qershor.
Si guvernator
Me të marrë detyrën, ai shpejt shtypi Audiencian dhe themeloi garnizonin. Ai punoi me zell për të ndërtuar një mur guri mbrojtës rreth qytetit të Manilës, me aq zell sa që ky projekt ishte gati të përfundonte në kohën e vdekjes së guvernatorit në vitin1593. Ai rindërtoi fortesën Santiago. Ai gjithashtu kishte ndërtuar katedralen e Manilës  në gur dhe inkurajoi qytetarët privatë të ndërtonin banesat e tyre në gur.
Gjatë mandatit të tij të zyrës ai rriti tregtinë me Kinën dhe përmirësoi komunikimin me Spanjën. Ai ndërtoi disa anije me vozitje për mbrojtjen e bregdetit dhe shtypi një kryengritje në Zambales. Ai dërgoi djalin e tij Luis Pérez Dasmariñas në krye të një ekspedite ushtarake në Kagaian, përtej pjesëve të ishullit të Luzon, të paeksploruara kurrë më parë nga spanjollët. Ai gjithashtu ndërtoi një shkritore artilerie në Manila, por për shkak të mungesës së themeluesve të aftë, ky projekt nuk ishte shumë i suksesshëm.
Në vitin e parë të administrimit të tij, ai dërgoi presidentin dhe oidores (gjykatësit) e Audiencia të shtypur në Spanjë. Sidoqoftë Licenciado Pedro de Rojas, oidori i vjetër, mbeti në Manila me urdhër të mbretit si toger-vlerësues në çështjet e drejtësisë, derisa disa vite më vonë ai u emërua alkalde në Meksiko Siti.
Gjithashtu gjatë administrimit të tij (1592), një letër u mor nga Toiotomi Hideioshi, sundimtari i Japonisë në atë kohë, duke kërkuar nënshtrim dhe haraç dhe duke kërcënuar të vinte me një flotë dhe trupa për të shkatërruar vendin. Letërkëmbimi u zvarrit për disa vjet, derisa më në fund Hideioshi vdiq.
Si një konfirmim i vazhdueshëm i shërbimit të Lucoes para-hispanike si mercenarë në Azinë Juglindore, në vitin 1593 mbreti i Kamboxhias i dërgoi një ambasadë guvernatorit, domethënë portugezit Diego Belloso. Belloso solli një dhuratë me dy elefantë dhe oferta miqësie dhe tregtie. Ai gjithashtu iu lut ndihmë kundër Siam, i cili po kërcënonte mbretërinë. Perez Dasmariñas i dërgoi mbretit si dhuratë një kalë dhe disa smeraldë dhe sende të tjera, por shtyu një përgjigje ndaj kërkesës për ndihmë. Kjo ishte origjina e përfshirjes dhe ekspeditave të mëvonshme spanjolle në mbretëritë e Siam dhe Kamboxhia.
Më 12 maj të vitit 1591, Esteban Rodríguez de Figueroa, një spanjoll i pasur i Manilës, bëri një marrëveshje me guvernatorin për të pushtuar Mindanao. Kjo do të bëhej me shpenzimet e Rodríguez, në këmbim të së cilës ai do të emëronte guvernatorin e territorit të pushtuar për dy jetë.
Pérez Dasmariñas u grind me peshkopin Salazar, i cili u nis për në Spanjë në 1592.
Ekspeditë në Moluccas
Rreth dyzet spanjollë hynë në galeri dhe vetë galeria u shoqërua nga disa fregata dhe anije më të vogla, në të cilat ishin futur edhe individë privatë. E gjithë flota përbëhej nga 200 vela, duke numëruar galeri, galiotë, fregata, vireys dhe zanate të tjera. Më shumë se 900 spanjollë morën pjesë në ekspeditë.
Guvernatori u nis nga Kavite për në Pintados në tetor të vitit 1593, për t'u bashkuar me pjesën e flotës nën Luis Pérez tashmë në Pintados. Ata atëherë do të shkonin në Molukas.
Kryengritja dhe vdekja e guvernatorit
Në orën e fundit para agimit, ata sulmuan rojet dhe spanjollët që flinin, duke vrarë shumicën e tyre, megjithëse disa shpëtuan duke notuar ose në tenderin e galerisë. Kur dëgjoi zhurmën, guvernatori Dasmariñas, duke menduar se galeria po zvarritet dhe njerëzit po shkonin te lundrat, u largua pa kujdes nga kabina e tij pa kokë. Ai u vra nga disa kinezë që prisnin jashtë derës. Dy spanjollë, Juan de Kuellar, sekretari i guvernatorit dhe françeskani At Montilla, mbijetuan duke qëndruar në kabinën e tyre në mes të anijes .Ata më vonë u lëshuan në breg nga rebelët.
Zgjedhja e një guvernatori të ri
Kolonia tani ishte pa guvernator. Perez Dasmariñas kishte sjellë me vete në Filipine një urdhër mbretëror që e udhëzonte të zgjidhte një pasardhës të përkohshëm në rast të vdekjes së tij. Ai ua kishte treguar këtë urdhër spanjollëve të ndryshëm të shquar në koloni, duke lënë të nënkuptohet për secilin se ai ishte pasardhësi i caktuar. Në veçanti, djali i guvernatorit dhe kapiteni i pushtuesit Estevan Rodríguez de Figueroa prisnin emërimin. Të dy ishin në ekspeditë në Molukas, dhe të dy nxituan përsëri të ktheheshin në Manila për të marrë komandën e kolonisë.
Ndërkohë, qytetarët dhe ushtarët në Manila zgjodhën Licenciado Pedro de Rojas guvernator dhe kapiten të përgjithshëm. Por me kthimin e Luis Pérez Dasmariñas, udhëzimet e guvernatorit të mëparshëm u gjetën dhe djali i tij u bë guvernatori i ri.
Dëshira (Qamil Batalli)
Dëshira libër me autor Qamil Batalli. Botuar në Prishtinë në vitin 1967 nga "Rilindja". Libri ka 158 faqe dhe me ilustrime.
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, tregime dhe novela.
Kuniharu Nakamoto
(lindur më 29 Tetor 1959) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 5 ndeshje.
Undisputed III: Redemption
Undisputed III: Redemption është film 2010 me regji të Isaac Florentine.
Përmbajtja
Vitet kanë kaluar që kur Juri Bojka pësoi një humbje poshtëruese dhe një gju të thyer në duart e Chambers të George "Iceman". Përulur nga dëmtimi i tij, ai është ulur për t'u bërë roje i burgut. Ndërkohë, shefi Gaga ka zgjeruar ndërmarrjen e tij të turneut në burg në një turne ndër-burgu të quajtur Prison Spetz Competition (PSC), e cila mbledh luftëtarët më të mirë të burgjeve nga e gjithë bota për të konkurruar për një shans në një rekord të pastruar dhe lirim të parakohshëm. Ndërsa Bojka dëgjon parakalimet që ndodhin brenda burgut të tij, si dhe dështimin në lirimin e tij, ai fillon trajnimin privatisht për ta kthyer gjurin e tij në formë luftimi. Vetëm pasi kampioni aktual Vladimir Sykov e mposht kundërshtarin e tij në raundin përfundimtar të turneut të burgut, Bojka e sfidon atë në vend dhe e mposht me shpejtësi duke u bërë kështu përfaqësuesi rus i PSC-së.
Bojka transferohet në burgun e Gorgonit në Republikën e Gjeorgjisë, ku ai është bashkuar me një grup të larmishëm prej tetë luftëtarëve ndërkombëtarë të burgjeve. Megjithëse luftëtarëve u lejohet një orë çdo ditë për stërvitje, ata janë ende të grupuar në popullatën e përgjithshme për punë të rëndë ndërsa luftëtarët kolumbianë dhe të burgosurit lokal Raul "Dolor" Quiñones u janë dhënë seancave private të mjaftueshme dhe një regjimi të barnave që rrisin performancën. Gjatë qëndrimit të tij, Bojka bie në kundërshtim me një boksier amerikan Jericho "Turbo" Xhons, i cili duket se është i pasjellshëm, i pasigurt dhe i fortë. Ai gjithashtu kujton Bojkën. Bojka, Turbo, Dolor dhe luftëtari brazilian Andriago Silva përparojnë në raundin e dytë të turneut ndërsa luftëtarët humbës janë dërguar në shtëpi, vetëm për t'u qëlluar me vdekje nga rojet e pritjes.
Ditën tjetër, Turbo nxit një luftë me Bojka para se të dy burrat të hidhen në izolim. Ata përfundimisht lirohen për shkak të disa manipulimeve nga menaxherët e tyre Gaga dhe mafia Don Gio Farnatti, të cilët janë miq të vjetër dhe rivalë. Pas dëgjimit të trajtimit të burgut nga luftëtarët e tyre, dy bosët e mafies përballen me Rojtarin Kuss, por udhëheqësi i PSC-së Rezo shpjegon atyre se turneu ka qenë gjithmonë fikse për të siguruar "fitimin më të lartë në rrezik më të ulët". Ai i këshillon ata të lëngëzojnë pasuritë e tyre dhe të vendosin baste e tyre në Dolor për të siguruar fitimin e tyre. Kuptuar se besnikëria ndaj luftëtarëve të tyre shtrihet vetëm në pagimin e tyre, Gaga dhe Farnatti bien dakord për këtë marrëveshje. Ndërkohë, Bojka dhe Turbo ngadalë zhvillojnë një besim në njëri-tjetrin dhe përqendrojnë vëmendjen e tyre në rrahjen e Dolorit në turne. Ata të dy fillojnë të përdorin punën e vështirë si pjesë e trajnimit të tyre. Me qëndrimin e Turbos, ai fillon të tregojë shenja se egoja e tij evoluar nga një e kaluar shumë e disiplinuar si një Detar Amerikan. Përveç recitimit, "Improvizim, Përshtatje, Kapërcim" si pjesë e trajnimit të tij, ai rekomandon një mjekim holistik për Bojka për të qetësuar gjurin e tij.
Në gjysmëfinale, Bojka mundi Silva duke e bërë atë të trokiste në një mbytje të trekëndëshit; ai ndihmon kundërshtarin e tij dhe e lavdëron atë për një luftë të mirë. Kuptuar se Bojka dhe Turbo janë më të fortë se parashikuar, Rezo dhe Rojtari Kuss organizojnë që rojet ta mundën Turbon në një tul të përgjakur. Kur të burgosurit merren për raundin e ardhshëm të punës së vështirë, Bojka përpiqet të bindë Turbon që të shpëtojë, në vend që të përballet me Dolorin e plagosur. Duke ditur se Turbo ishte në ushtri, plani ishte të arratisej në pyll ku siguria është më e lehtë dhe mbijeton aq kohë sa të arrihet më në fund me tregun e zi. Turbo fillimisht nuk pajtohet, derisa një i burgosur tjetër zbulon se humbësit janë ekzekutuar. Ai u kap duke u përpjekur për të thyer zinxhirin e tyre, të dy luftojnë rojet mjaft kohë që të marrin një çelës. Pasi u lirua, Turbo vrapon për në pyll.
I dëshpëruar, Farnatti ballafaqohet me Rojtarin Kuss dhe gjuan Rezo mbi paratë që ai ka humbur para se të qëlloheshin nga vetë gardiani. Pavarësisht fitimit të turneut, Bojka nuk lejohet të lirohet sepse rojet nuk kanë gjetur Turbon. Për shkak se Bojka ishte përgjegjës për arratisjen e tij, marrëveshja ishte se Turbo do të mbetet i lirë, ndërsa Bojka do të transferohet përsëri në burgun e tij origjinal, për të cilin Bojka përgjigjet se nuk i intereson - ai e ka dëshmuar pikën e tij. Ashtu si të burgosurit e tjerë, Bojka është marrë në vend që të qëllojë, por ai është shpëtuar në minutën e fundit nga Turbo. Dyshja kthehet në një makinë të pritjes, ku Gaga ulet brenda me një valixhe parash. Ai zbulon se ai gjithmonë e dinte se Bojka ishte luftuesi më i mirë në botë, veçanërisht kur ai ishte i zemëruar, kështu që ai bast të gjitha paratë e tij mbi të së bashku dhe mashtroi menaxherët e tjerë - madje duke shkuar aq larg sa për të shpëtuar dhe fshehur Turbo kur ai ikur. Bojka vendos të ndahet në rrugë, më në fund duke zbuluar emrin e tij të parë, Juri, në Turbo. Nga ana tjetër, Turbo rrëfen se emri i tij i vërtetë është "Jericho", duke mos e kuptuar se Bojka ka një vlerësim të veçantë për referencat fetare. Në mirënjohje, ai falënderon Turbo për "shembjen e mureve" dhe vendosjen e tij të lirë. Turbo pastaj kërkon një ndeshje me Bojka në të ardhmen dhe Bojka pranon. Ndërsa makina del, Bojka me kënaqësi ecën me valixhet e mbushura me para drejt lirisë duke qeshur me gëzim.
Sylvia Lawler
Lawler lindi dhe u rrit në Bournemouth, Angli, fëmija i vetëm i një shitësi të mobiljeve dhe një mësuese shkolle. Ajo vazhdoi të studiojë mjekësi në Kolegjin Universitar në Londër në 1939, duke e dalluar veten dhe duke u diplomuar me medaljen e artë e vitit të saj më 1945. Ajo u martua me Lawrence John Lawler i cili ishte kapiten në Inxhinierë elektrikë dhe mekanikë mbretërorë (REME) ; ai më vonë u bë mësues shkollor. Ata kishin një djalë, Anthony John i lindur në 1955.
Martesa e parë e Lawler u prish në vitin 1976, dhe më 28 janar 1977 ajo u martua me Kenneth Dawson Bagshawe, profesor i onkologjisë mjekësore në Universitetin e Londrës dhe djalin e Harry Bagshawe. Lawler vdiq në 17 Janar 1996.
Karriera
Lawler filloi punën e saj në sistemin e grupit të gjakut të reusit të zbuluar rishtas dhe në 1949 ajo u ftua të bashkohet me departamentin e parë në botë për studimin e gjenetikës njerëzore në Laboratorin Galton në University College, Londër. Ajo vazhdoi të botojë një libër të titulluar Grupet e gjakut të njeriut dhe trashëgimia në 1963. Publikime të tjera gjatë kësaj periudhe përfshinin Një studim gjenetik të grupeve gm në serum njerëzor në 1960 dhe Një gjurmë që tregon disa gjenotipe Rh të rralla.