cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michael Corleone
The Godfather
Gjatë vjeshtës së vitit 1945, Michael shkarkohet nga Marinsat, pa e ditur se Vito e kishte organizuar fshehurazi shkarkimin e tij, duke përdorur ndikimin e tij politik. Michael kthehet në shtëpi për të marrë pjesë në dasmën e motrës së tij Connie, i shoqëruar nga Kay Adams (Diane Keaton), e dashura e tij e kolegjit. Michael qëndron për disa javë, duke synuar të rihyjë në kolegj pa i thënë familjes së tij.
Pak para Krishtlindjeve të vitit 1945, Vito plagoset rëndë në një atentat nga mbreti i drogës Virgil Sollozzo (Al Lettieri), duke e shtyrë një Michael ngurrues në botën mafioze që ai e ka shmangur për kaq shumë kohë. Me të mbërritur në spital, ai gjen babanë e tij të shtrirë në shtrat të pambrojtur nga sulmet e mundshme. Ndërsa pret përforcimet e Corleone, Michael parandalon një atentat të dytë ndaj Vitos nga Sollozzo, më pas pohon besnikërinë e tij ndaj babait të tij. Kapiteni Mark McCluskey (Sterling Hayden), një kapiten i korruptuar i NYPD në listën e pagave të Sollozzo, thyen nofullën e Michael para se të mbërrijnë më shumë burra me butona Corleone.
Ndërsa Vito Corleone rikuperohet, Sollozzo kërkon që Michael të ndërmjetësojë një armëpushim, por shefi në detyrë Sonny, i dyshuar për një kurth, refuzon dhe kërkon që familjet e tjera mafioze t'ia dorëzojnë Sollozzo familjes Corleone ose përndryshe përballen me luftë. Michael del vullnetar për të takuar Sollozzo në një vend publik dhe për të vrarë atë dhe McCluskey. Hagen paralajmëron se vrasja e McCluskey do të shkelte një rregull të kahershëm mafioz për të mos vrarë oficerët e policisë dhe thotë se do të nxiste reagim vdekjeprurës nga familjet rivale mafioze dhe zbatimi i ligjit. Michael argumenton se ata mund ta ekspozojnë publikisht McCluskey-n si një polic të korruptuar të përfshirë në tregtinë e drogës dhe që shërben si truprojë e Sollozzo-s, duke pretenduar se McCluskey ka kaluar në botën e tyre dhe është një lojë e ndershme. Soni pajtohet dhe miraton goditjen.
Pas përgatitjes së kujdesshme, Michael takohet me Sollozzo dhe McCluskey në një restorant italian në Bronx. Ai merr një pistoletë të cilën caporegime i Corleone, Peter Clemenza (Richard Castellano) e kishte vendosur më parë në banjë dhe vret Sollozzo-n dhe McCluskey-n duke i qëlluar në rrezen e zbrazët. Kjo ndez luftën e parë mafioze të nëntokës së Nju Jorkut në një dekadë.
Michael arratiset në Siçili dhe kalon dy vjet nën mbrojtjen e aleatit të Corleone, Don Tommasino (Corrado Gaipa). Michael bie në dashuri dhe martohet me një grua të re vendase të quajtur Apollonia Vitelli (Simonetta Stefanelli). Në Shtetet e Bashkuara, Sonny vritet. Pasi Michael njoftohet për vrasjen e Sonny, ai dhe Apollonia përgatiten të transferohen në Siracusa, por ajo vritet nga një makinë bombë e destinuar për Michael, duke dëshmuar se familjet e tjera mafioze e dinë se ku fshihet.
Michael kthehet në Shtetet e Bashkuara në 1950 dhe merr rolin e Sonny si trashëgimtari i dukshëm i Vitos. Pasi dyshimet e Vitos konfirmohen se Don Emilio Barzini (Richard Conte), rivali i tij kryesor në New York City, është truri i të shtënave të tij dhe vrasjes së Sonny, ai dhe Michael fillojnë një komplot të fshehtë, kompleks për të zhdukur Donët e tjerë të Nju Jorkut. Ata qëllimisht i lejojnë rivalët e tyre të zvogëlojnë interesat e Corleone për t'i vënë ata në mosveprim. Ndërkohë, Michael bind babanë e tij se është koha për të hequr familjen nga krimi. Më shumë se një vit pas kthimit të tij, Michael ribashkohet me Kay dhe ata martohen. Ai i premton asaj se familja Corleone do të jetë plotësisht legjitime në pesë vjet. Brenda tre viteve, ata kanë dy fëmijë, Anthony dhe Mary.
Vito del në pension në vitin 1954 dhe Michael bëhet kreu i familjes. Ai ofron të blejë aksionet e pronarit të kazinosë Moe Greene (Alex Rocco) në kazinonë e Las Vegas që Corleones financoi, duke synuar të zhvendosë familjen në Nevada si pjesë e përpjekjes së tij për të legjitimuar interesat e Corleone; Greene refuzon të shesë. Caporegimet e familjes Corleone Salvatore Tessio (Abe Vigoda) dhe Clemenza kërkojnë leje për të filluar operimin e familjeve të tyre në territorin e Corleone. Michael, me mbështetjen e Vitos, i këshillon ata të jenë të durueshëm dhe të presin derisa të përfundojë zhvendosja në Las Vegas. Tessio dhe Clemenza janë dakord, por janë dukshëm të pakënaqur.
Në vitin 1955, Vito paralajmëron Michael se Barzini ka të ngjarë të tentojë të vrasë Michael nën pretendimin e negocimit të paqes midis familjeve, duke përdorur një kontakt të pabesë brenda regjimit Corleone. Kushdo që i afrohet Michael për takimin, shpjegon Vito, do të jetë tradhtari brenda familjes. Menjëherë pas kësaj, Vito vdes nga një atak në zemër ndërsa luante me nipin e tij Anthony në kopshtin e tij të domates.
Në funeralin e Vitos, Tessio i thotë Michael se Barzini dëshiron të organizojë një takim, duke konfirmuar parashikimin e Vitos. Michael vë në lëvizje planin e tij për të vrarë kokat e tjerë të mafies së Nju Jorkut: Barzini, Philip Tattaglia (Victor Rendina), Carmine Cuneo (Rudy Bond) dhe Victor Stracci (Don Costello), si dhe Greene. Komploti shpaloset në të njëjtën ditë që Michael qëndron si kumbari i djalit të porsalindur të Connie. Më vonë të njëjtën ditë, ai ekzekuton Tessio dhe Carlo Rizzi (Gianni Russo), bashkëshorti abuziv i Connie-t, i cili komplotoi në vrasjen e Sonny-t. Me një hap, Michael rithemelon familjen Corleone si familjen më të fuqishme të krimit në vend dhe krijon një reputacion si më dinak dhe më i pamëshirshëm se babai i tij.
Disa ditë më vonë, Connie akuzon me furi Michael për vrasjen e Carlo. Kur sfidohet nga Kay, Michael mohon të ketë urdhëruar vrasjen e Carlo. Kay, duke besuar fillimisht Michael, më vonë e vëzhgon atë duke marrë kapot e tij. Clemenza i drejtohet Michael si "Don Corleone" dhe i puth dorën në të njëjtën mënyrë që bëri me babain e Michael. Kay e kupton se akuzat e Connie ishin të vërteta dhe se Michael është bërë një Don i fuqishëm duke u bërë pasardhësi i babait të tij në çdo mënyrë. Në roman, Kay largohet nga Michael, por Hagen e bind atë të kthehet.
The Godfather: Part 2
The Godfather: Part 2 është vendosur në vitet 1958 dhe 1959. Familja Corleone është zhvendosur në Nevada, ndërsa capo Frank Pentangeli (Michael V. Gazzo) drejton operacionet e familjes në Nju Jork, Clemenza ka vdekur disa vjet më parë. Megjithëse Michael është udhëheqësi më i fuqishëm i mafies në vend, ai ende punon në mënyrë aktive për të hequr familjen Corleone nga krimi. Megjithatë, përpjekjet e tij kanë qenë kryesisht të pasuksesshme, pasi armiqtë e tij të shumtë dhe obsesioni në rritje për hakmarrjen e mbajnë atë të lidhur me botën e krimit. Michael planifikon të ligjëroj më në fund familjen duke negociuar me Hyman Roth (Lee Strasberg), ish-partner biznesi i babait të tij, mbi kontrollin e operacioneve të kazinosë në Kubë.
Disa orë pas festës së Kungimit të Parë të Anthony, persona të armatosur të paparë qëllojnë në shtëpinë e Corleone, duke vrarë pothuajse Michael dhe Kay. Michael dyshon se Roth e urdhëroi sulmin dhe beson se një nishan brenda familjes Corleone e ndihmoi atë. Për të zbuluar përfshirjen e Rothit, Michael ruan marrëdhëniet e tyre të biznesit dhe urdhëron Pentangelin të zgjidhë një mosmarrëveshje me partnerët e biznesit të Rothit, Brothers Rosato. Kur Pentangeli takohet me ta, ata tentojnë ta vrasin, por ai mbijeton.
Michael, Roth dhe Fredo udhëtojnë në Kubë për të krijuar një partneritet me Fulgencio Batista duke i lejuar ata të operojnë kazinotë në Kubë pa ndërhyrje në këmbim të pagesave bujare për qeverinë kubane. Michael dërgon truprojën e tij për të eliminuar Roth në Natën e Vitit të Ri, por ushtarët kubanë vrasin truprojën gjatë përpjekjes. Po atë natë, Fredo zbulon pa dashje se ai ishte nishani brenda familjes; Michael përballet me Fredon dhe i jep atij "puthjen e vdekjes" siciliane. Gjatë festimeve të Vitit të Ri, forcat rebele fitimtare hyjnë në Havanë, duke e detyruar Batista në mërgim dhe duke prishur planet e Michael. Fredo, i frikësuar nga i vëllai, ikën; Roth arratiset në Miami.
Ndërkohë, Pentangeli, duke besuar se Michael kishte urdhëruar një goditje ndaj tij, përgatitet të dëshmojë kundër tij në hetimin e Senatit për krimin e organizuar. Megjithatë, Michael ka vëllain e Pentangelit, Vincenzo (Salvatore Po) të sjellë nga Siçilia. Pak para seancës, Vincenzo dhe Frank shkëmbejnë shikime. Duke kuptuar kërcënimin, Pentangeli heq dorë nga deklaratat e tij të mëparshme të betuara, duke i futur seancat në kaos dhe duke shkatërruar në mënyrë efektive çështjen e qeverisë kundër Michael.
Fredo i rrëfen Michael se krahu i djathtë i Rothit, Johnny Ola (Dominic Chianese), i kishte premtuar se do ta shpërblente për informacione rreth Michael. Fredo thotë se i vjen keq që është "kaluar" në krye të familjes në favor të Michael dhe se ai fshehu informacione kyçe rreth hetimit të Senatit. Majkëlli e mohon Fredon dhe i thotë vrasësit të tij personal Al Neri se asgjë nuk do t'i ndodhë vëllait të tij derisa nëna e tyre të jetë gjallë - nënkuptimi është se Neri do të vrasë Fredon pasi ajo të vdesë.
Ndërkohë, Kay vendos të lërë Michael dhe të marrë fëmijët e tyre me vete, duke besuar se Michael do të jetojë gjithmonë në një botë krimi dhe dhune. Michael i kërkon asaj që ta rimendojë, por Kay zbulon se ajo abortoi djalin e tyre të palindur sepse ajo refuzoi të sillte një tjetër nga fëmijët e tij në botë. I tërbuar, Michael godet Kay në fytyrë dhe ndërpret lidhjet me të, duke marrë kujdestarinë e Anthony dhe Mary.
Filmi përfundon ndërsa Majkëll kujton një festë surprizë për ditëlindjen e babait të tij më 7 dhjetor 1941. Në një skenë të re, Michael informon familjen se ai e ka braktisur kolegjin për t'u regjistruar në marinsat. Vetëm Fredo e mbështet vendimin e Michael. Kur Vito vjen jashtë ekranit, të gjithë shkojnë për ta përshëndetur, përveç Michael, i cili ulet vetëm. Filmi mbyllet me Michael të ulur vetëm në kompleksin e Liqenit Tahoe të Corleones.
Siamaggiore
Siamaggiore (Siamaiore, Siamajori ) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 13.17 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 8 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 927 banorë.
Shtëpia e Harun Baçit
Shtëpia e Harun Baçit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është miratuar më "17.04.2015".
Juzes
Juzes (Ocitanisht: Jusas ; Shqip: Jyza) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Zagora (Vushtrri)
Zagorë është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Zogaj.
Kartëmonedha 200 euro
parapamje|250x250px|Seria Europa 200€, ana e përparme. Kartëmonedha dyqind euro (200€) është kartëmonedha euro me vlerën e dytë (dhe kartëmonedha me vlerën më të lartë në prodhim) dhe është përdorur që nga futja e euros (në formën e saj në para) në 2002. Kartëmonedha përdoret në 25 vendet që kanë euron si monedhën e tyre të vetme (me 23 që e miratojnë atë ligjërisht); me një popullsi prej rreth 343 milionë banorë. Në korrik 2022, rreth 967,000,000 kartëmonedha 200 € ishin në qarkullim rreth eurozonës. Është prerja e dytë me më pak qarkullim, duke zënë 3.3% të totalit të kartëmonedhave.
Është nota e dytë më e madhe, me përmasa 153×82 mm, dhe seria e parë ka një skemë ngjyrash të verdhë dhe seria e dytë ka një skemë ngjyrash kafe. Kartëmonedhat 200 euro paraqesin ura dhe harqe/porte dyersh në stilin Art Nouveau (shek. 19 dhe 20). Kartëmonedha 200 € përmban disa veçori komplekse sigurie si filigranë, bojë të padukshme, holograme dhe mikroprintim që dokumentojnë vërtetësinë e saj.
Kartëmonedhat e reja të kartëmonedhave të serisë Europa 200 euro u publikuan më 28 maj 2019.
Mina Gero
Fushat kryesore të studimeve të tij janë sintaksa, dialektologjia, leksikografia dhe bibliografia. Për këto fusha ka kumtuar në disa veprimtari shkencore kombëtare e ndërkombëtare dhe ka botuar artikuj,  studime  e monografi. Në dhjetor të vitit 2000 u detyrua ta lërë punën në Universitetin e Shkodrës  “Luigj Gurakuqi” dhe të vendoset me banim në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Jolanda Shala
Jolanda Preka Shala, aktore e Estradës Profesioniste të qytetit të Shkodrës, lindi më 14 maj 1947 në Shkodër. Ndonëse karriera e saj artistike qe e shkurtër, ajo mbeti një aktore e talentuar në skenën e estradës profesioniste të teatrit “Migjeni”. Vdiq më 21 nëntor 1984.
Industria e armëve
parapamje|264x264px|Punëtorët montojnë pistoletat Browning-Inglis Hi-Power në fabrikën e municioneve John Inglis, Kanada, prill 1944. Industria e armëve, e njohur edhe si industria e mbrojtjes, industria ushtarake ose tregtia e armëve, është një industri globale që prodhon dhe shet armë dhe teknologji ushtarake. Sektori publik dhe firmat e sektorit privat kryejnë kërkime dhe zhvillim, inxhinieri, prodhim dhe servisim të materialit, pajisjeve dhe objekteve ushtarake. Konsumatorët janë forcat e armatosura të shteteve dhe civilët. Një arsenal është një vend ku armët dhe municionet - qofshin në pronësi private apo publike - prodhohen, mirëmbahen dhe riparohen, ruhen ose lëshohen, në çfarëdo kombinimi. Produktet e industrisë së armëve përfshijnë armë, municione, platforma armësh, komunikime ushtarake dhe pajisje të tjera elektronike, dhe më shumë. Industria e armëve ofron gjithashtu mbështetje të tjera logjistike dhe operacionale.
Instituti Ndërkombëtar i Kërkimeve të Paqes në Stokholm (SIPRI) vlerësoi shpenzimet ushtarake që nga viti 2018 në 1822 miliardë dollarë. Kjo përfaqësonte një rënie relative nga viti 1990, kur shpenzimet ushtarake përbënin 4% të PBB-së botërore. Një pjesë e parave shkojnë për prokurimin e pajisjeve dhe shërbimeve ushtarake nga industria ushtarake. Shitjet e kombinuara të armëve të 100 kompanive më të mëdha të prodhimit të armëve dhe kompanive të shërbimeve ushtarake (me përjashtim të Kinës) arritën në 420 miliardë dollarë në vitin 2018, sipas SIPRI. Kjo ishte 4.6 për qind më e lartë se shitjet në 2017 dhe shënon vitin e katërt radhazi të rritjes në 100 shitjet më të mira të armëve. Në vitin 2004, mbi 30 miliardë dollarë u shpenzuan në tregtinë ndërkombëtare të armëve (shifër që përjashton shitjet e brendshme të armëve). Sipas institutit, 5 eksportuesit më të mëdhenj në 2014-2018 ishin Shtetet e Bashkuara, Rusia, Franca, Gjermania dhe Kina, ndërsa 5 importuesit më të mëdhenj ishin Arabia Saudite, India, Egjipti, Australia dhe Algjeria.
Shumë vende të industrializuara kanë një industri të brendshme armësh për të furnizuar forcat e tyre ushtarake. Disa vende gjithashtu kanë një tregti të brendshme në thelb të ligjshme ose të paligjshme të armëve për përdorim nga qytetarët e tyre, kryesisht për qëllime vetëmbrojtjeje, gjuetie ose sportive. Tregtia ilegale e armëve të vogla ndodh në shumë vende dhe rajone të prekura nga paqëndrueshmëria politike. Small Arms Survey vlerëson se 875 milionë armë të vogla qarkullojnë në mbarë botën, të prodhuara nga më shumë se 1000 kompani nga afro 100 vende.
Qeveritë japin kontrata për të furnizuar ushtrinë e vendit të tyre; kontrata të tilla armësh mund të kenë një rëndësi thelbësore politike. Lidhja midis politikës dhe tregtisë së armëve mund të rezultojë në zhvillimin e asaj që U.S. Presidenti Dwight D. Eisenhower e përshkroi në vitin 1961 si një kompleks ushtarako-industrial, ku forcat e armatosura, tregtia dhe politika u lidhën ngushtë, në mënyrë të ngjashme me prokurimin evropian shumëpalësh të mbrojtjes. Korporata të ndryshme, disa të mbajtura publike, të tjera private, bëjnë oferta për këto kontrata, të cilat shpesh vlejnë shumë miliarda dollarë. Ndonjëherë, si me kontratën për Joint Strike Fighter ndërkombëtar, zhvillohet një proces konkurrues tenderimi, me vendim që merret në bazë të meritave të dizajneve të paraqitura nga kompanitë e përfshira. Herë të tjera, nuk zhvillohet asnjë ofertë apo konkurs.
Kitara elektrike
Një kitarë elektrike është një kitarë që kërkon përforcim të jashtëm në mënyrë që të dëgjohet në vëllime tipike të performancës, ndryshe nga një kitarë akustike standarde (megjithatë kombinimet e të dyjave - një kitarë gjysmë akustike dhe një kitarë akustike elektrike.) Ajo përdor një ose më shumë pickups për të kthyer dridhjen e fijeve të tij në sinjale elektrike, të cilat në fund të fundit riprodhohen si zë nga altoparlantët. Tingulli ndonjëherë formësohet ose ndryshohet në mënyrë elektronike për të arritur timbres të ndryshëm ose cilësi tonesh në cilësimet e amplifikatorit ose pullat në kitarë nga ai i një kitare akustike. Shpesh, kjo bëhet përmes përdorimit të efekteve të tilla si reverb, shtrembërim dhe "overdrive"; Ky i fundit konsiderohet të jetë një element kyç i muzikës së kitarës blues elektrike dhe luajtjes së kitarës rock.
E shpikur në vitin 1932, kitara elektrike u adoptua nga kitarë xhaz, të cilët donin të luanin solo kitarë me një notë në ansamble të mëdha bandash. Përkrahësit e hershëm të kitarës elektrike të regjistruar përfshijnë Les Paul, Lonnie Johnson, Sister Rosetta Tharpe, T-Bone Walker, dhe Charlie Christian. Gjatë viteve 1950 dhe 1960, kitara elektrike u bë instrumenti më i rëndësishëm në muzikën popullore. Ai ka evoluar në një instrument që është i aftë për një mori tingujsh dhe stilesh në zhanre që variojnë nga pop dhe rock tek muzika popullore në country, blues dhe jazz. Ai shërbeu si një komponent kryesor në zhvillimin e blues elektrike, rock and roll, muzikës rock, muzikës heavy metal dhe shumë zhanreve të tjera të muzikës.
Dizajni dhe ndërtimi i kitarës elektrike ndryshon shumë në formën e trupit dhe konfigurimin e qafës, urës dhe pickups. Kitarat mund të kenë një urë fikse ose një urë të varur me susta, e cila i lejon lojtarët të "përkulin" lartësinë e notave ose akordit lart ose poshtë, ose të kryejnë efekte vibrato. Tingulli i një kitare elektrike mund të modifikohet nga teknikat e reja të luajtjes si përkulja e telit, trokitja dhe goditja me çekan, duke përdorur reagimet audio ose luajtja e kitarës me rrëshqitje.
Ekzistojnë disa lloje të kitarës elektrike, duke përfshirë: kitarën me trup të ngurtë; lloje të ndryshme të kitarave me trup të zbrazët; kitara me gjashtë tela (lloji më i zakonshëm), e cila zakonisht akordohet E, A, D, G, B, E, nga telat më të ulëta tek më të lartat; kitara shtatë-telëshe, e cila zakonisht shton një varg të ulët B nën E të ulët; kitara tetë-telëshe, e cila zakonisht shton një varg të ulët E ose F# nën B të ulët; dhe kitarën dymbëdhjetë-telëshe, e cila ka gjashtë palë tela.
Në muzikën pop dhe rock, kitara elektrike përdoret shpesh në dy role: si një kitarë me ritëm, e cila luan sekuencat ose përparimet e akordit, dhe riffs, dhe vendos ritmin (si pjesë e një seksioni ritmi); dhe si një kitarë kryesore, e cila ofron linja melodi instrumentale, pasazhe melodike të fill instrumentale dhe solo. Në një grup të vogël, si për shembull power trio, një kitarist kalon mes të dy roleve. Në grupet e mëdha rock dhe metal, shpesh ka një kitarist me ritëm dhe një kitarist kryesor.
Rexhep Hida
Rexhep Hida është përkthyes shqiptar. Ka punuar në shtëpinë botuese “Naim Frashëri”, fillimisht përkthyes, pastaj shef redaksie. Ka qenë edhe pedagog në universitet për disa vite, për letërsi edhe teori të përkthimit. Më pas themelon Shtëpinë Botuese “ Fan Noli”. Shtëpia botuese "Fan Noli" është shtëpia e parë botuese private në Shqipëri e krijuar në maj 1991.
Mësimi frontal
parapamje|Mësimi frontal në [[Universiteti i Helsinkit|Universitetin e Helsinkit]] Mësimi frontal ose mësimi me mësuesin në qendër zakonisht i referohen mësimeve ku aktivitetet mësimore zhvillohen nga pjesa frontale ose ballore e klasës.
Formën e mësimit frontal e kemi atëherë kur mësimdhënësi merret ose punon me të gjithë klasën në të njëjtën kohë. Kjo formë e punës karakterizohet nga adresimi i mësuesit për të gjithë klasën; nga materiali i njëjti mësimor, përmbajtja e njëjtë mësimore e ku mësimdhënësi paraqet, interpreton, shpjegon, demonstron të gjithëve në të njëjtën kohë. Mësuesi parashtron të njëjtën pyetje për të gjithë nxënësit në klasë, dhe nxënësi që përgjigjet, e bën atë përpara tërë klasës. Nxënësit (studentët) janë të përqendruar në veprimtarinë e mësuesit ose duke dëgjuar përgjigjen e shokut ose shoqes së tyre. Gjithçka është e njëjtë për të gjithë, gjithçka bëhet në mënyrë kolektive dhe kjo është arsyeja pse kjo formë e punës quhet mësim frontal ose formë kolektive e punës.
Abdullah Pashë Taushani
Abdullah Pashë Taushani i Elbasanit ishte anëtar i Këshillit Suprem të Forcave të Armatosura të Ali Pashës.
Antarë të tjerë të këshillit ishin edhe Myftar Pasha, Veli Pasha, Xheladin bej Ohri dhe një numër i njerëzve të tij të besuar si Hasan Dervishi, Halil Patrona, Omer pashë Vrioni, Meço Bono, Ago Myhyrdari, Thanas Vaja, Veli Gega dhe Tahir Abazi.
Mes vitit 1812 dhe 1813, Abdullah Pasha, në cilësinë e Sanxhakut të Elbasanit (afërsisht e barabartë me "guvernatorin e qarkut"), angazhoi procesin e higjienizimit të qytetit duke pastruar ujin dhe kanalet e ujrave të zeza duke filluar nga brenda Kalasë së Elbasanit dhe duke përfunduar në depozitimin e tyre në lumin Shkumbin.
Siamanna
Siamanna (Siamànna) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 28.36 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 100 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 812 banorë.
Mësimi i individualizuar
Mësimi i individualizuar është një organizim didaktike i punës arsimore në të cilën kërkesat e mësimdhënies harmonizohen me aftësitë dhe karakteristikat individuale të nxënësve në zhvillimin e punës mësimore. Ky lloj i mësimdhënies bazohet në punën dhe mësimin e pavarur të nxënësve dhe monitorimin e vlerësimin e vazhdueshëm të punës së tyre.
Një model i tillë i mësimdhënies mundëson një shkallë më të madhe të diferencimit midis nxënësve nga ato që mësojnë, si mësojnë dhe çfarë materiali përdorin sipas aftësive, mundësive dhe interesave të tyre. Për shkak të kësaj shkalle më të madhe të diferencimit i jepet më shumë përparësi mësimit të individualizuar.
Montaut, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Montaut (Shqip: Maltati ; Ocitanisht: Montaut) është një komunë në departamentin Haute-Garonne të Francës jugperëndimore.
Gjeografia
Lumi Lèze rrjedh në veri përmes pjesës lindore të komunës dhe është pjesë e kufirit verilindor të saj.
Lumi Garonë është pjesë e kufirit perëndimor të komunës.
Bamenda
Klima
Sipas Organizatës Botërore të Shëndetësisë, Bamenda është qyteti më i ndotur në Afrikë.
Sporti
Me vite, Bamenda kishte dy skuadra të futbollit që kanë luajtur në Kampionatin e Divizionit të Parë. Ishte PWD Bamenda dhe më vonë në vitet 1980, ishte Camark Bamenda. Tani Camark Bamenda është jashtë ekzistencës, përderisa PWD Bamenda luan në rreshtin e tretë të ligës profesionale. Për momentin, klubi i vetëm në ligën profesionale është Akademia e Sportit të Ri. Ata janë fitues të kupës (2013).
Pandemia e COVID-19 në Shtetet e Bashkuara
Një pandemi e vazhdueshme në të gjithë botën e sëmundjes COVID-19 (COVID-19), një sëmundje e re infektive e shkaktuar nga sindromi i rëndë akut i frymëmarrjes koronavirus 2 (SARS-CoV-2), u konfirmua për herë të parë që ishte përhapur në Shtetet e Bashkuara në janar të vitit 2020. Rastet janë konfirmuar në të gjitha pesëdhjetë shtetet e ShBA-së, Rrethin e Kolumbisë dhe të gjitha territoret e banuara të ShBA-së, përveç Samoas Amerikane. Deri më 28 mars 2020, ShBA ka rastet më të konfirmuara aktive në botë dhe renditet e gjashta në numrin e vdekjeve totale nga virusi.
Rasti i parë i njohur i COVID-19 në ShBA u konfirmua më 20 janar 2020, te një burrë 35-vjeçar që ishte kthyer nga Wuhan, Kinë, pesë ditë më parë. Dy ditë më vonë, administrata Trump shpalli një emergjencë të shëndetit publik dhe njoftoi kufizime për udhëtarët që vijnë nga Kina. Më 26 shkurt, rasti i parë në ShBA te një person me "asnjë ekspozim të njohur ndaj virusit përmes udhëtimit ose kontakt të ngushtë me një individ të njohur të infektuar" u konfirmua nga Qendrat për Kontrollin dhe Parandalimin e Sëmundjeve (CDC) në veri të Kalifornisë.
Historia
parapamje| Rastet e konfirmuara për 10,000 banorë pranë New York City. Me mbi 69,000 (deri më 30 mars) zona metropolitane e New York përmban rreth gjysmën e rasteve të konfirmuara në SHBA
Historia ime
"Historia ime" është një emision i TV Klan nga gazetarja Mirela Milori. Rrëfime historish njerëzore dhe kërkime që shkojnë përtej lajmeve të kronikave. Ekspertë ligjorë apo psikologë që i japin një qasje më profesionale problematikave dhe tematikave të ndryshme. Protagonistë të ngjarjes ose dhe të afërm që kanë lidhje me ngjarjen apo historinë dhe që tregojnë eksperiencën e tyre.
Eleni Foureira
Eleni Fouréira (Entela Fureraj) e lindur më 7 mars 1987 në Fier, Shqipëri, është një këngëtare greke. Ajo ishte përfaqësuese e Qipros në Festivalin e Këngës Eurovizion 2018 me këngën e saj "Fuego" dhe ku zuri vendin e dytë. Presidenti i Republikës së Qipros, Nicos Anastasiades, e ka dekoruar me “Çmim Mirënjohje”.
Kuçedra
Kuçedra ose kulçedra (nganjëherë dhe kulshedra) është një figurë mitologjike e përrallave e miteve popullore që përfytyrohej herë si një gjarpër i madh me 7-8 e dymbëdhjetë koka ose një dragua me shumë koka e me këmbë që zakonisht zinte burimet e ujit dhe hante njerëzit që i afroheshin burimeve. Njihet edhe me emrin Bolla.
Mbeturinat
djathtas|parapamje| Mbeturinat në [[Stokholmi|Stokholm, Suedi ]] Mbeturinat përbëhen nga produkte të mbetjeve që janë hedhur në mënyrë të gabuar, pa pëlqim, në një vend të papërshtatshëm. Më tutje mbeturinat mund të jenë zakonisht mbetje ose hedhurina të bëra nga njeriu, si kanaçe alumin, kuti kartoni ose shishe plastike të hedhura në tokë, ose të lëna atje në mënyrë të pacaktuar ose për njerëzit e tjerë që t’i hedhin në kundërshtim me disponimin ose pëlqimin e tyre.
Sende të mëdha dhe të rrezikshme të mbeturinave, si goma, pajisje elektrike, elektronikë, bateri dhe kontejnerë të mëdhenj industrialë hidhen ndonjëherë në vende të izoluara, siç janë pyjet ose parqet kombëtare dhe tokat e tjera publike.
Ndotja përmes mbeturinave është një ndikim njerëzor në mjedis dhe mbetet një problem serioz mjedisor në shumë vende. Mbeturina mund të ekzistojë në mjedis për periudha të gjata kohore para dekompozimit dhe të transportohet në distanca të mëdha në oqeanet e botës gjë që mund të ndikojë në cilësinë e jetës.
Bishtat e cigareve janë artikulli më i ndotur në botë, me 4,5 trilionë që hidhen çdo vit. Vlerësimet për kohën e kërkuar për prishjen e bishtajave të cigareve ndryshojnë, duke filluar nga pesë vjet në 400 vjet për degradim të plotë.
Shtëpia e Hava Bacit
Shtëpia e Hava Bacit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Shtëpia e Hasan Bajramit
Shtëpia e Hasan Bajramit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Udhëtim nëpër Shqipëri
Udhëtim nëpër Shqipëri libër me autor Vasil Koçi. Botuar në Tiranë nga "8 Nëntori", në vitin 1977. Faqe 36.
Shtëpia e Hiqmet Zyberi
Shtëpia e Hiqmet Zyberi është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Udhëzues mbi kontrollin e vektorëve dhe brejtësve në Shqipëri
Udhëzues mbi kontrollin e vektorëve dhe brejtësve në Shqipëri libër me autorë Enkelejda Velo, Elton Rogozi, Lindita Tafaj, Silva Bino. Botuar në Tiranë nga "Kristalina-KH", në vitin 2013. Faqe 364.
Liqeni i Përlepnicës
Liqeni i Përlepnicës (Liqeni i Përlepnicës, Језеро Прилепница) është një liqen i vogël i cili ndodhet në pjesën perëndimore të Kosovës, në Malet e Gollakut. Liqeni i Përlepnicës shtrihet në veri-lindje të qytetit të Gjilanit nga i cili edhe furnizohet me ujë për. Një degë e Moravës së Binçës (Moravës së Jugut) rrjedh nëpër këtë liqe i cili përndryshe konsiderohet të jetë liqeni më i madh në lindje të Kosovës.
Sorgono
Sorgono (Sòrgono) është një komunë në Itali në provincën Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 56.05 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 700 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.671 banorë.
Biogazi nga mbetjet organike të fermave dhe ndikimi i tij në zhvillimin e qëndrueshëm rural e mjedisor në Shqipëri
Biogazi nga mbetjet organike të fermave dhe ndikimi i tij në zhvillimin e qëndrueshëm rural e mjedisor në Shqipëri libër me autorë Enkelejda Sallaku, Fatos Harizaj, Valdete Vorpsi, Etleva Jojic, Erta Dodona, Ylli Biçoku dhe Fatbardh Sallaku (rec.), Fidel Gjurgji (rec.). Botuar në Tiranë nga "Ilar", në vitin 2013. Faqe 142.
Veliqot
është një fshat në Komunën Qendër në rrethin e Tepelenës në Shqipëri.
Ndotja plastike
alt=|parapamje|400x400px| Ndotja plastike në breg të detit Ndotja plastike është akumulimi i objekteve dhe mbetjeve plastike (p.sh. shishe plastike, qese, etj.) në tokë për mjedisin që ndikon negativisht në kafshë të egra, vendbanim të kafshëve të egra, dhe njerëzit. Plastikat që veprojnë si ndotës kategorizohen në mbeturina mikro, meso - ose makro, bazuar në madhësinë. Plastikat janë të lira dhe të qëndrueshme, dhe si rezultat nivelet e prodhimit të plastikës nga njerëzit janë të larta. Sidoqoftë, struktura kimike e shumicës së plastikës i bën ato rezistente ndaj shumë proceseve natyrore të degradimit dhe si rezultat ato janë të ngadalta në degradim. Së bashku, këta dy faktorë kanë çuar në një rritje të lartë të ndotjes plastike në mjedis.
Ndotja e ujit
Ndotja e ujit është ndotja e trupave ujorë, zakonisht si rezultat i aktiviteteve njerëzore. Organet ujore përfshijnë për shembull burimet ujore, liqenet, lumenjtë, detet, oqeanet, akuiferët dhe ujërat nëntokësorë. Ndotja e ujit rezulton kur ndotësit futen në mjedisin natyror. Për shembull, lëshimi i ujërave të zeza të trajtuara joadekuat në sipërfaqet natyrore të ujit mund të çojë në degradim të ekosistemeve ujorë. Nga ana tjetër, kjo mund të çojë në probleme të shëndetit publik për njerëzit që jetojnë në rrjedhën e poshtme. Ata mund të përdorin të njëjtin ujë të ndotur të lumenjve për të pirë ose për banjë, ujitje, etj. Ndotja e ujit është shkaku kryesor në të gjithë botën i vdekjeve dhe sëmundjeve, p.sh. për shkak të sëmundjeve të bartura nga uji.
Ndotja plastike
Ndotja plastike mund të prek tokën, rrugët ujore dhe oqeanet. Vlerësohet se 1.1 deri 8.8 milion ton mbeturina plastike hyjnë në oqean nga komunitetet bregdetare çdo vit. Organizmat e gjallë, veçanërisht kafshët detare, mund të dëmtohen ose nga efektet mekanike, të tilla si ngatërrimi në objektet plastike, problemet që lidhen me gllabërimin e mbeturinave plastike, ose përmes ekspozimit ndaj kimikateve brenda plastikës që ndërhyjnë në fiziologjinë e tyre. Efektet tek njerëzit përfshijnë prishjen e mekanizmave të ndryshëm hormonalë.
Ndotja e ujit
Përmbledhje
Ndotja e ujit mund të klasifikohet si ndotje e ujërave sipërfaqësore ose ujërave nëntokësorë. Ndotja detare dhe ndotja e lëndëve ushqyese janë nëndegë të ndotjes së ujit. Burimet e ndotjes së ujit janë ose pika burimore ose pika joburimore. Pikat burimore të ndotjes kanë një shkak të identifikueshëm të ndotjes, siç është një kullim stuhie ose një impiant për trajtimin e ujërave të zeza. Pikat joburimore janë më të përhapura, siç është rrjedhja bujqësore. Ndotja është rezultat i efektit kumulativ me kalimin e kohës. Të gjithë bimët dhe organizmat që jetojnë në të ose duke u ekspozuar ndaj trupave të ndotur të ujit mund të ndikohen. Efektet mund të dëmtojnë speciet individuale dhe të ndikojnë në bashkësitë natyrore biologjike në të cilat bëjnë pjesë.
Ndotja plastike
Që nga viti 2018, rreth 380 milion ton plastikë prodhohen në të gjithë botën çdo vit. Nga vitet 1950 deri në vitin 2018, rreth 6.3 miliardë ton plastikë janë prodhuar në të gjithë botën, nga të cilat rreth 9% është ricikluar dhe 12% të tjera janë djegur. Kjo sasi e madhe e mbeturinave plastike hyn në mjedis, me studime që sugjerojnë se trupat e 90% të detit përmbajnë mbeturina plastike. Në disa zona ka pasur përpjekje të konsiderueshme për të zvogëluar nivelin e ndotjes plastike përmes zvogëlimit të konsumit plastik, pastrimit të mbeturinave dhe promovimit të riciklimit të plastikës.
Lowell, Massachusetts
Demografia
Në viti 2010, qyteti ka pasur 23,707 familje në Lowell. Prej shtëpive, 34.9% ishin fëmijë nën moshën 18 vjeç, 35.9% ishin të martuar që jetonin së bashku, 38.4% ishin pa familje.
Ndotja plastike
Disa studiues sugjerojnë që deri në vitin 2050 mund të ketë më shumë plastikë sesa që ka peshqë në oqeane për nga pesha.
Lowell, Massachusetts
Krimet
Në vitin 2008, niveli i krimit të dhunshëm ishte 1,126.3 për 100,000 të popullsisë, duke u rradhitur qyteti i shtatë më i dhunshëm në Massachusetts përpara Bostonit me 1,104 për 100,000.
Ndotja e ujit
Përmbledhje
Ndotja e ujit matet duke analizuar mostrat e ujit. Mund të bëhen teste fizike, kimike dhe biologjike. Kontrollimi i ndotjes së ujit kërkon infrastrukturë të përshtatshme dhe plane menaxhuese. Infrastruktura mund të përfshijë impiante për trajtimin e ujërave të zeza. Impiantet e trajtimit të ujërave të zeza dhe impiantet industriale të trajtimit të ujërave të zeza zakonisht kërkohen për të mbrojtur ujërat nga ujërat e zeza të patrajtuara. Trajtimi i ujërave të ndotura bujqësore për fermat, dhe kontrolli i erozionit në vendet e ndërtimit gjithashtu mund të ndihmojnë në parandalimin e ndotjes së ujit. Zgjidhjet me bazë natyrën janë një qasje tjetër për të parandaluar ndotjen e ujit. Kontrolli efektiv i rrjedhës urbane përfshin zvogëlimin e shpejtësisë dhe sasisë së rrjedhës. Në Shtetet e Bashkuara, praktikat më të mira të administrimit për ndotjen e ujit përfshijnë mënyra për të zvogëluar sasinë e ujit si dhe për të përmirësuar cilësinë e ujit.
Lowell, Massachusetts
Krimet
Në vitin 2009, Lowell u rradhit në vendin e 139-të si qyteti i rrezikshëm prej 75,000 banorëve në SHBA, prej 393 komuniteteve. Prej qyteteve të Massachusetts, nëntë janë të mëdhaja se 75,000 banorëve, dhe Lowell u rradhith i pesti më i rrezikshmi ose i sigurtë. Lowell është rradhitur i sigurtë se Bostoni (104 prej 393), Providence RI (123), Springfield (51), Lynn (120), Fall River (103), dhe New Bedford (85), por u rradhit i rrezikshëm se Kembrixhi (303), Newton (388), Quincy (312), dhe Worcester (175).
Ndotja e ujit
Përmbledhje
Ndotja e ujit është një problem i madh global që kërkon vlerësim të vazhdueshëm dhe rishikim të politikës së burimeve ujore në të gjitha nivelet (ndërkombëtar për akuiferët dhe puset individuale). Aktualisht është sugjeruar që ndotja e ujit është shkaku kryesor i vdekjeve dhe sëmundjeve në të gjithë botën. Ndotja e ujit shkaktoi vdekjen e rreth 1.8 milion njerëzve vetëm në vitin 2015.
Kartëmonedha 500 euro
parapamje|250x250px|Ana e përparme e kartëmonedhës 500 euro. Kartëmonedha prej pesëqind eurosh (500€) është kartëmonedha euro me vlerën më të lartë dhe është prodhuar ndërmjet hyrjes në treg të euros (në formën e parave të gatshme) në vitin 2002 deri në vitin 2019. Që nga 27 prilli 2019, kartëmonedha nuk është emetuar më nga bankat qendrore në eurozonë, por vazhdon të jetë mjet ligjor dhe mund të përdoret si mjet pagese. Është një nga kartëmonedhat me vlerë më të lartë në qarkullim në botë, me vlerë rreth 525 USD; 3600 CNY; 70,575 JPY; 492 CHF, 9,060,000 LAK ose 441 GBP në janar 2023. Kartëmonedha përdoret në 25 vendet që kanë euron si monedhën e tyre të vetme, me një popullsi prej rreth 343 milionë banorë.
Fillimisht, kartëmonedhat me prerje të lartë u futën me shpejtësi, kështu që në 7 vitet e para (deri në dhjetor 2008) ishin në qarkullim 530 milionë kartëmonedha pesëqind euro. Më pas, ritmi i rritjes u ngadalësua rrënjësisht. Në korrik 2022, kishte rreth 350 milionë kartëmonedha në qarkullim (në rënie nga 614 milionë në 2015). Është prerja me më pak qarkullim, duke zënë 1.2% të totalit të kartëmonedhave. Është nota më e madhe me përmasa 160 × 82 mm dhe ka një skemë ngjyrash vjollcë. Kartëmonedhat prej pesëqind eurosh përshkruajnë ura dhe harqe/porte dyersh në arkitekturën moderne (rreth fundit të shekullit të 20-të). Kartëmonedha prej pesëqind euro përmban disa veçori komplekse sigurie si filigranë, bojë të padukshme, holograme dhe mikroprintim që e bëjnë shumë të vështirë falsifikimin.
Shënimi po hiqet gradualisht për shkak të shqetësimeve të përdorimit të gjerë për qëllime të paligjshme. Shumica e printimeve të kartëmonedhave të reja 500 euro u ndërprenë në vitin 2019, megjithëse kartëmonedhat ekzistuese do të mbeten kurs ligjor deri në njoftimin e mëtejshëm.
Bindi
Bindi (latinisht: Bindus) ishte hyjnia ilire e ujërave dhe burimeve. Bindi adhurohej kryesisht nga fisi i japodëve dhe pjesërisht nga dardanët e fise të tjera. Pamje të hyjnisë mund të gjenden dhe sot në ndërtesat e lashta në Ulqin. Hyji paraqitej si një burrë me mjekër dhe me gjysëm e trupit si peshk dhe që mbante në një dorë tredhëmbëshin dhe delfinin në dorën tjetër. Në disa mbishkrime, zoti ilir Bindi, është identifikuar me Neptunin romak.
Kuptimi i emrit
Sipas studiuesit Rexhep Doçi, emri i hyjit Bind vjen nga kuptimi që lidhet me kultin e ujit, me ujin që buron (del) prej tokës dhe habit e bind njerëzit. Ai shpjegon se fjala bind është përcjellë edhe në gjuhën e sotme shqipe si kompozitë e përbërë prej dy fjalësh bin+d, nga: i binë (i mbirë, i bimë) + prej dheut, tokës.
Altarët e shumtë kushtuar këtij hyu ilir (me dedikim BINDO NEPTUNO SACRUM), janë gjetur në territorin e japodëve të vjetër afër burimit të përroskës Privilica, në afërsi të Bihaçit në Bosnje. Padyshim, në këtë lokalitet të vetmuar gjendej një faltore, ose me fjalë tjera, një vend i shenjtë kushtuar Bindusit. Kjo hyjni mbronte ujërat, sidomos burimet, dhe si e tillë identifikohej me zotin Neptun. Aty ku janë zbuluar altarët janë gjetur sasi të mëdha brirë dhish, flijuar Bindusit.
Meaulne
Meaulne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Meaulne ka një popullsi prej 774 banorë dhe sipërfaqe 21.07 km², me një dendësi prej 37 banor/km².
Bülent Eken
Bülent Eken (26 tetor 1923 – 25 korrik 2016) ishte futbollist dhe trajner turk. Gjatë karrierës së tij, ai më së shumti ka luajtur në Galatasaray S.K., por ai ka luajtur poashtu në dy skuadra italiane Salernitana dhe Palermo. Gjatë karrierës së tij si menaxher, ai u bë trajner në Itali. Ai ishte poashtu trajner i kombëtares turke gjatë vitit 1962. Ai e përfaqësoi vendin e tij në lojërat olimpike verore 1948 dhe në kampionatin botërorë të futbollit 1954.
Lufta kundër analfabetizmit në shqipëri : 1945-1955
Lufta kundër analfabetizmit në shqipëri : 1945-1955 libër me autor Ahmet Kondo. Botuar në Tiranë në vitin 1973. Faqe 115.
Pale-Praça
Pale-Prača është një nga tri komunat e Kantonit Bosnje Podrinja e cila gjendet në Federatën e Bosnjës dhe Hercegovinës.
Mervilla
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ecuria ligjore e pronës së paluajtshme në Shqipëri
Ecuria ligjore e pronës së paluajtshme në Shqipëri : retrospektivë : e drejta e pronësisë së paluajtshme libër me autore Helga Vukaj. Botuar në Tiranë nga "Geer", në vitin 2013. Faqe 390.
Merville, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Shtëpia e Hysni Nakos
Shtëpia e Hysni Nakos është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Merville, Haute-Garonne
Merville (Ocitanisht: Mervila ; Shqip: Mervila) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Movimento 5 Stelle
Movimento 5 Stelle (M5S) (Lëvizja 5 Yje) është një parti politike italiane, themeluar në Milano në 4 tetor 2009 nga komediani dhe aktivisti politik Beppe Grillo dhe sipërmarrësi në internet Gianroberto Casaleggio.
M5S e sheh dhe promovon veten si një organizatë as e djathtë, as e majtë dhe post-ideologjike dhe nuk e përcakton veten si parti, duke preferuar lokacionet si "shoqatë e lirë të qytetarëve", "jo-shoqatë" ose "forcë politike". Militantët zakonisht përcaktohen si Cinque Stelle (Pesë Yje), Pentastellati ose grillini, edhe pse ata e konsiderojnë përkufizimin e fundit reduktues ose shtrembërues të qëllimshëm, duke preferuar në vend të tij atë të Aktivistëve 5 Stelle.
Pesë yjet e përmendura në emër fillimisht përfaqësuan çështje që lidhen me ujin publik, mjedisin, lëvizshmërinë e qëndrueshme, zhvillimin dhe lidhjen, u ndryshuan më pas në ujë, mjedis, transport, lidhje dhe zhvillim.
Në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2018, M5S u bë partia më e madhe në Parlamentin Italian dhe hyri në qeveri.
Sanxhaku i Viçitrinës
Sanxhaku i Viçitrinës (Vılçıtırın sancağı; Vučitrnski sandžak), i njohur edhe si Pashallëku i Prishtinës  (Prištinski pašaluk), ishte një sanxhak (ndarje administrative e nivelit të dytë) i Perandorisë Osmane në Rumeli (Ballkan), në Kosovën e sotme. Sanxhaku mori emrin sipas kryeqendrës së tij administrative, qytetit të Viçitrinës (Viciana antike). Selia e Sanxhakut të Vushtrrisë në periudhën prej vitit 1460 e deri në vitin 1864 ka qenë në Viçitrinë (Vushtrri).
Histori
Sipas defterëve osmanë të viteve 1525-1561 Sanxhaku i Viçitrinës përfshinte këto qytete dhe qyteza: Viçitrina, Prishtina, Janjeva, Artana, Bellobërda, Koporiq, Minierën e Trepçës, Trepçën e Poshtme (Donja Trepça, fshat në komunën e Çaçakut, Serbi) dhe Bellasicën (fshat në komunën e Krushevacit, Serbi). Në periudhën 1459-1826 Sanxhaku i Viçitrinës ishte pjesë e Ejaletit të Rumelisë, përveç për një periudhë të shkurtër pas vitit 1541 kur ajo përfshihet në Ejaletin e Budinës. Sanxhaku ishte gjithashtu pjesë e Ejaletit të Temishvarit për një periudhë të shkurtër para se të kthehej e të bëhej sërish pjesë e Ejaletit të Rumelisë.
Sanxhaku i Viçitrinës në fillim të shekullit XV ndahej në këto nahije (nënprefektura):
Sipas defterit të hollësishëm të vitit 1544/45 (951 h), Viçitrina si qendër e sanxhakut kishte Ligjin e krahinave dhe Ligjin xehetar ndërsa vetë qyteti ndahej në 5 lagje (mahallë) myslimane, 6 bashkësi myslimane (xhematë) me gjithsej 168 shtëpi dhe 37 lagje (mëhallë) të krishtera me gjithsej 302 shtëpi. Udhëtari osman Evliya Çelebiu kur vizitoi kryeqytetin e Sanxhakut në vitin 1660 vërejti se popullsia fliste "shqip dhe turqisht, por jo gjuhën bosnjane". Ekzistonte gjithashtu një komunitet katolik siç evidentohet nga një pikë referimi e njohur si "varrezat latine".
Sipas një shënimi të historianit bullgar Nikolai Todorovit supozohet se “Sanxhaku i Viçitrinës nga fundi i shek. XV ka përfshirë një sipërfaqe prej 5670 km katrore.” Në kulminacionin e zhvillimit të tij, gjatë shekujve XV dhe XVI në kuadër të Sanxhakut të Viçitrinës përmenden këto nahije: Tërgovishta, Kllopotniku, Dollci, Morava, Viçitrina, Topollnica, Prishtina, Llapi, Novobërda, Ubici, Karatonllu, Zagorja, Bërkovishta, Prizreni (Perzerin), Janjeva, Sitnica, Dobriçani, Zveçani, Bellasica, Gllama, Jasenoviqi, Muçibaba, Banja, Leskovci, Ostrovica, Trebushnica, Bugarina, Kezminati, Stara Dosla, Sreska, Trepça dhe Gollaku.
Ekonomia
Një grup minierash në malin e Kopaonikut së bashku me ato të Artanës dhe Janjevës i përkisnin këtij sanxhaku.
Lili Elbe
Lili Ilse Elvenes (lindur në 28 dhjetor 1882- 13 shtator 1931) e njohur ndryshe si Lili Elbe, ishte një grua transgjinore daneze dhe një ndër personat e parë që iu nënshtrua kirurgjisë për ndryshimin e seksit. Emri i saj i lindjes është Einar Magnus Andreas Wegener si dhe njihej si piktore e suksesshme nën atë emër. Gjatë kësaj periudhe ajo prezantohej ndonjëherë edhe si Lili. Pas tranzicionit të suksesshëm gjinor në 1930, ajo e ndryshoi emrin e saj ligjërisht në Lili Ilse Elvenes dhe menjëherë ndaloi së pikturuari. Emri Lili Elbe iu vendos nga gazetari i Kopenhagës, Louise Lassen. Ajo vdiq për shkak të komplikimeve të shkaktuara prej transplantit të mitrës. Autobiografia e saj me titull “Man into Woman” u publikua pas vdekjes së saj në 1933.
Jeta e hershme
Elbe lindi në 1882 në Vejle, Danimarkë. Datëlindja e saj në burime të tjera thuhet të jetë në 1886. Fakte nga jeta e bashkëshortes me emër Gerda Gottlieb tregojnë se data 1882 është korrekte, pra u martuan kur ishin në kolegj në 1904.
Ka shumë aludime se Elbe mund të ketë qenë interseks,   edhe pse ka pasur shumë debate rreth kësaj teme. Disa raporte tregojnë se ajo kishte vezore rudimentare dhe jo fort të zhvilluara. Ajo mund të ketë pasur sindromën Klinefelter.
Martesa dhe modelingu
Elbe u martua me Gerda Gottlieb kur ato ishin studente pranë Akademisë daneze të Arteve të Bukura në Kopenhagën, ato u martuan në 1904, kur Gottlieb ishte vetëm 19 vjeç ndërsa Elbe 22. Ato udhëtuan në Itali dhe Francë, duke u shpërngulur në Paris në 1912, ku Elbe mund të jetonte lirshëm si grua, ndërsa Gottlieb u identifikua si lezbike. Elbes iu atribua çmimi Neuhausens në 1907 si dhe zhvilloi ekspozitën në Muzeun e Artit në Vejle.
Elbe nisi të vishej si grua për të zëvendësuar modelet që Gottliebit i duheshin për të punuar; asaj iu kërkua të vishte geta dhe taka që të ngjasonin me këmbët e modeles. Elbe nisi të ndihej komode në veshjet e grave dhe në këtë mënyrë nisi të identifikohej si grua. Në 1913 publiku u shokua kur mori vesh se në fakt modelja që kishte inspiruar punimet artistike të Gottlieb ishte vetë Elbe.
Rreth formimit të etnosit ilir : (në dritën e zbulimeve të bëra në Shqipëri) : referat mbajtur në Kuvendin e I të Studimeve Ilire 15-20 shtator 1972
Rreth formimit të etnosit ilir : (në dritën e zbulimeve të bëra në Shqipëri) : referat mbajtur në Kuvendin e I të Studimeve Ilire 15-20 shtator 1972 Broshurë me autor Muzafer Korkuti. Botuar në Tiranë në vitin 1972. Faqe 37.
Italia Viva
Italia Viva (IV) (Italia e Gjallë) është një parti politike liberale në Itali e themeluar në Shtator 2019. Partia drejtohet nga Matteo Renzi, ish-kryeministër i Italisë dhe ish sekretar i Partisë Demokratike (PD).
Stridoni
djathtas|parapamje|250x250px| Selia e peshkopatës së Stridonit në provincën romake Dalmaci (në [[Bosnja dhe Hercegovina|Bosnjën e sotme) në hartën e Perandorisë Romake rreth vitit 395 të es, nga Atlasi Historik (1911) nga William R. Shepherd]] djathtas|parapamje|250x250px| Në këtë libër të vitit 1752 të titulluar Natale solum magni ecclesiae doctoris sancti Hieronymi in ruderibus Stridonis occultatum ("Vendlindja e [[Jeronimi|Shën Jeronimit ". ), kroate Pauline Josip Bedeković Komorski nga manastiri Sveta Jelena i referohet Štrigovës në Qarkun Megjimurje si vendlindja e Shën Jeronimit.]] Stridon (Strido Dalmatiae) ishte një qytet në provincën romake të Dalmacisë. Qyteti njihet si vendlindja e Shën Jeronimit. Nga Stridoni doli edhe prifti Lupicinus i Stridonit. Edhe pse Domnusi i Panonisë, një peshkop që mori pjesë në Këshillin e Parë të Nikesë, thuhet shpesh se kishte ardhur nga Stridoni ose ishte peshkop i Stridonit, ai në fakt ishte peshkop i Sirmiumit. Në vitin 379 qyteti u shkatërrua nga gotët. Jeronimi shkroi për këtë në veprën e tij De viris illustribus : "Jeromi lindi nga babai i tij Eusebius, [në] qytetin e Stridon, të cilin gotët e përmbysën dhe që dikur ishte në kufirin midis Dalmacisë dhe Panonisë." (" Hieronymus patre Eusebio natus, oppido Stridonis, quod a Gothis eversum, Dalmatiae quondam Pannoniaeque confinium fuit. . . " ).