cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ajodhja
Vende interesi
Hanuman Garhi, një fortesë masive katërkëndëshe me bastione rrethore në secilin kënd dhe një tempull i Hanumanit brenda, është faltorja më popullore në Ayodhya. E vendosur në qendër të qytetit, është e arritshme nga 76 shkallë. Legjenda e saj është se Hanuman jetonte këtu në një shpellë dhe ruante Janambhoomin, ose Ramkotin. Tempulli kryesor përmban statujën e Maa Anjanit me Bal Hanumanin të ulur në prehrin e saj. Një vizitë në faltore thuhet se plotëson dëshirat e besimtarëve. Kanak Bhawani është një tempull i dhuruar për Sitan nga nëna e saj me martesën e saj me Raman dhe që përmban statujat e Sitas me burrin e saj. Ramkoti është vendi kryesor i adhurimit në Ayodhya dhe siti i kështjellës së lashtë me të njëjtin emër, që qëndron mbi një terren të ngritur në perëndim të qytetit. Megjithëse nga pelegrinët përgjatë gjithë vitit, ajo tërheq besimtarë nga e gjithë bota gjatë "Ram Navamit", dita e lindjes së Ramas. Ram Navami zhvillohet me pompozitet të madh në muajin hindu të Chaitras, që bie midis marsit dhe prillit. Swarg Dwari besohet se është vendi i kremimit të Ramas. Mani Parbati dhe Sugriv Parbati janë pirgje të lashta dheu, i pari i identifikuar nga një stupë e ndërtuar nga perandori Ashoka dhe i dyti është një manastir i lashtë. Treta ke Thaku është një tempull që qëndron në sitin e Ashvamedha Yajnyas së Ramas. Tre shekuj më parë, Raxhai i Kulusë ndërtoi një tempull të ri aty, që u përmirësua nga Ahilyabai Holkari i Indores në vitin 1784, në të njëtën kohë u ndërtuan Ghatet e afërta. Idhujt fillestarë në gurë të zi ranor u rekuperuan nga Sarayu dhe u vendosën në tempullin e ri, që ishte i njohur si Kaleram-ka-Mandir. Chhoti Devkali Mandiri është tempulli i hyjneshës Ishani, ose Durga, Kuldevi i Sitas.
Arkitektura
Sunduesit e Sulltanatit të Delhit dhe pasuesit e tyre, Mogulët, ishin përkrahës të mëdhenj të artit dhe arkitekturës, duke ndërtuar shumë varre, xhami dhe medrese të rafinuara. Këto kanë një stil dallues që përmban ndikime nga arkitektura e vonë e Dinastisë Tughlaq. Xhamitë përgjatë gjithë Indisë u ndërtuan në stile të ndryshme; stilet më elegante u zhvilluan në zonat ku traditat e artit vendas ishin të forta dhe artizanët vendorë ishin tepër të zotë. Kështu stilet rajonale ose provinciale të xhamive u zhvilluan nga stilet e tempujve ose banesave vendore, që ishin të kushtëzuara nga ana tjetër nga klima, terreni, materialet, duke krijuar në këtë mënyrë ndryshime të mëdha midis xhamive të Bengalit, Kashmirit dhe Guxharatit. Xhamia Babri ndoqi stilin arkitekturor të Sulltanatit të Jaunpurit. E parë nga krahu perëndimor, ajo ngjante me Xhaminë Atala në Jaunpur. Arkitektura e xhamisë është një imitim i xhamive të Sulltanatit të Delhit. Ato ishtin xhami të një stili të veçantë, të ruajtur kryesisht në arkitekturë, i zhvilluar pas Sulltanatit të Delhit e vendosur në rrethinën jugore të qytetit të fortifikuar të Gaurit dhe Xhamia Jamali Kamili e ndërtuar nga Sher Shah Suri. Ky stil ishte pararendësi i stilit Indo-Islamik të adoptuar nga Akbari.
"Një pëshpërimë nga mihrabi i Xhamisë Babri mund të dëgjohet qartësisht në skajin tjetër, 60 m larg përgjatë gjatësisë dhe gjerësisë së oborrit qendror" sipas Graham Pickford, arkitektit të Lord William Bentinck (1828–33). Akustika e xhamisë u përmend nga ai në librin e tij Historic Structures of Oudhe ku ai thotë se "për një ndërtesë të shekullit të XVI shpërndarja dhe projektimi i zërit nga pulpiti është mjaft i përparuar, shpërndarja unike e tingullit në këtë strukturë do ta mahnisë vizitorin". Arkitektët modernë ia kanë atribuar këtë veçori intriguese akustike një tërheqjeje të madhe në murin e mihrabit dhe mjaft tërheqjeve në muret rrethues që funksiononin si rezonatorë; Ky dizajn ndihmonte çdokënd të dëgjonte folësin në mihrab. Guri ranor i përdorur në ndërtimin e Xhamisë Babri kishte gjithashtu cilësi rezonuese që kontribuan në akustikën unike. Stili Tughluquid i Xhamisë Babri integronte komponente dizajni dhe teknika të tjera, si sistemi i freskimit të ajrit i paraqitur në elementet arkitekturore islamike si harqet, kupolat dhe kubetë. Në Xhaminë Babri një sistem pasiv i kontrollit të mjedisit përfshinte tavanet e larta, kubetë dhe gjashtë dritare të mëdha me grila. Sistemi ndihmonte në mbajtjen e brendësisë të freskët duke lejuar ajrimin natyror ashtu dhe dritën e diellit.
Mosmarrveshja shiito–synite
Në vitin 1936, qeverisja britanike nxori aktin U.P. Muslim Waqf Act për administrimin më të mirë të pronave vakëfe në shtet. Në përputhje me këtë akt, Xhamia Babri dhe varrezat e saj të afërta (Ganj-e-Saheedan Qabristan) u regjistruan si Waqf no. 26 Faizabad me U.P. Sunni Central Board of Waqfs. Shiitët e kontestuan pronësinë Synite të xhamisë, duke pretenduar se siti u përkiste atyre pasi Mir Baqi ishte shiit. Komisioneri i vakëfeve nisi një hetim të mosmarrveshjes. Hetimi doli në konkluzionin se xhamia u përkiste synitëve, pasi ishte porositur nga Baburi, që ishte një synit. Raporti përfundimtar u publikua në një gazetë zyrtare në datën 26 shkurt 1944. Në vitin 1945, Shia Central Board e ankimoi këtë vendim në gjykatë. Më 23 mars 1946, gjykatësi S. A. Ahsan vendosi në favor të Sunni Central Board of Waqfs.
Tempulli i Nageshwarnathit
Tempulli i Nageshwarnathit u ndërtua nga Kusha, djali i Ramas. Sipas legjendës Kusha humbi byzylykun e tij ndërsa po lahej në Sarayu dhe u mor nga një Nag-Kanya që ra në dashuri me të. Duke qenë se ajo ishte një besimtare e Shivës, Kusha i ndërtoi asaj këtë tempull. Ishte tempulli i vetëm që mbijetoi kur Ayodhya u braktis deri në kohën e Vikramadityas. Ndërsa pjesa tjetër e qytetit ishte në rrënoja dhe i mbuluar nga pyje të dendura, ky tempull i mundësoi Vikramadityas të identifikonte qytetin. Festa e Shivratrit zhvillohet këtu me shkëlqim të madh.
Chakravarti Mahraj Dashrath Mahali
Chakravarti Mahraj Dashrath Mahali, i njohur si Bada Asthani dhe Badi Jagahu, është një Ramkot të Ayodhyas në Faizabad të Uttar Pradeshit. Ai është i hapur për publikun nga ora 8 e mëngjesit deri në orën 12 të mesditës dhe nga ora 4 pasdite deri në orën 10 të darkës çdo ditë. Ram Vivahu, Deepawali, Shravan Mela, Chaitra Ramnavami dhe Kartik Mela janë ditë të veçanta kur numri i besimtarëve rritet disafishë. Duke përmbajtur kaq shumë vende dhe faltore fetare, në Ayodhya është një vendi i adhuruar se ka qenë nderuar nga të gjitha fraksionet besimit hindu. Ky vend i shenjtë është i lidhur me hyjninë Rama, heroin e eposit të madh të Ramayanës. Të gjitha vendet në Ayodhya janë në njëfarë mënyre të lidhura me këtë sundues legjendar, që konsiderohet si një ikonë e virtytit, të vërtetës dhe përkushtimit. Chakravarti Maharaja Dasrath Mahali nuk është një përjashtim nga ky fenomen i përgjithshëm. Është vendi ku Maharaxhai Dasharatha besohet se qëndroi me miqtë dhe të afërtimit e tij. Tani vendi bujt një tempull, që paraqet Raman, Sitan dhe Lakshmana Bharat Shatrughanin si hyjnitë kryesore. Megjithëse faltorja nuk është shumë e madhe në përmasa, mjedisi i saj mundëson një ndjesi të madhe qetësie dhe prehjeje që besimtarët ndihen të aftë të ndjejnë praninë e perëndisë Rama.
Gjeografia dhe klima
Ayodhya ka një klimë të lagësht subtropikate, tipike e Indisë Qendrore. Verat janë të gjata, të thata dhe të nxehta, duke zgjatur nga fundi i marsit deri në mesin e qershorei, me temperatura mesatare ditore pranë convert 32 °C. Stinët e verës ndiqen nga stinët e mosuneve që zgjasin deri në tetor, me reshje vjetore prej afërsisht 1067 mm dhe temperatura mesatare prej rreth 28 °C. Dimri fillon në fillim të nëntorit dhe zgjat deri në fundin e janarit, i ndjekur nga një pranverë e shkurtër në shkurt dhe në fillimin e marsit. Temperaturat mesatare janë të buta, pranë 16 °C, por netët mund të jenë më të ftohta.
Demografia
Sipas censusit indian të vitit 2001, Ayodhya kishte një popullsi prej 49,593 banorësh. Meshkujt përbënin 59% të popullsisë ndërsa femrat 41%. Ayodhya ka një raport mesatar alfabetizmi prej 65%, më i lartë se mesatarja kombëtare prej 59.5%; me 72% të meshkujve dhe 62% të femrave të alfabetizuara. 12% e popullsisë është nën moshën 6 vjeçare.
Transporti
Për të arritur në Ayodhya, aeroportet më të afërta janë ai i Faizabadit, 5 km larg, ai i Amausit në Lucknow, 134 km larg dhe aeroporti i Allahabadit, 166 km larg. Qyteti është në zonën Hekurudhave Veriore me binarë të gjerë të linjës Mughal Sarai në linjën kryesore të Lucknowt me stacionet hekurudhore të Ayodhyas dhe Faizabadit. Ayodhya është e lidhur me rrugë me mjaft qytete dhe qyteza të rëndësishme, duke përfshirë Lucknowt (134 km), Gorakhpurin (132 km), Jhansin (441 km), Allahabadin (166 km), Shravastin (109 km), Varanasin (209 km) dhe Gondan (51 km).
Empatia
alt=A small child hugs an older, injured child|parapamje| Duke përqafuar dikë që është lënduar Empatia është aftësia për të kuptuar ose ndjerë atë që një person tjetër po përjeton, domethënë aftësia për ta vendosur veten në pozicionin e tjetrit, në shqip përkthet keqardhje ose ndjeshmëri. Përkufizimet e empatisë përfshijnë një gamë të gjerë gjendjesh emocionale. Llojet e empatisë përfshijnë empatinë konjitive, empatinë emocionale dhe empatinë somatike.
Etimologjia
alt=Painting of two girls sitting on the ground|parapamje| Kuptimi i këndvështrimit të tjetrit Fjala anglisht empati rrjedh nga fjala greke e lashtë ἐμπάθεια ( empatheia, që do të thotë "dashuri fizike ose pasion"). Kjo, nga ana tjetër, vjen nga ἐν ( en, "in, at") dhe πάθος  ( pathos, "pasion" ose "vuajtje"). Termi u përshtat nga Hermann Lotze dhe Robert Vischer për të krijuar fjalën gjermane Einfühlung ("ndjenja në"), e cila u përkthye nga Edward B. Tutcher në 1909 në fjalën angleze "empati". Sidoqoftë, në Greqinë moderne do të thotë, në varësi të kontekstit: paragjykime, keqdashje, ligësi dhe urrejtje.
Alexithymia është një fjalë që përdoret për të përshkruar një mangësi në të kuptuarit, përpunimin ose përshkrimin e emocioneve në vetvete, në krahasim me të tjerët. Ky term vjen nga kombinimi i dy fjalëve të Greqisë së Lashtë : ἀλέξω ( alekso, që do të thotë "shtyj larg, sprapsje, ose mbroj") dhe Θυμός ( thymos, që do të thotë "shpirti, si selia e emocionit, ndjenjës dhe mendimit"). Kështu që, alexithymia do të thotë "të largosh emocionet e tua".
Përkufizimet
Përkufizimet e empatisë përfshijnë një gamë të gjerë gjendjesh emocionale, duke përfshirë kujdesin për njerëzit e tjerë dhe dëshirën për t'i ndihmuar ata; duke përjetuar emocione që përputhen me emocionet e një personi tjetër; duke dalluar se çfarë po mendon ose po ndjen një person tjetër; dhe duke i bërë më pak të dallueshme diferencat mes vetvetes dhe tjetrit. Mund të kuptohet gjithashtu se ka veçorinë e përcaktimit të vetvetes dhe një tjetri.
Gjithashtu, është aftësia për të ndier dhe ndarë emocionet e një personi tjetër. Disa besojnë se empatia përfshin aftësinë për tu përshtatur me emocionet e një tjetri, ndërsa të tjerë besojnë se empatia përfshin dhembushirë ndaj një personi tjetër.
Të qenurit empatik mund të përfshijë kuptimin e shumë faktorëve të cilët ndikojnë në vendimmarrje dhe në proceset e të menduarit konjitiv. Përvojat e kaluara kanë ndikim në vendimmarrjen e sotme. Të kuptuarit e kësaj i lejon një personi të ketë empati ndaj individëve që ndonjëherë marrin vendime jologjike ndaj një problemi të cilin shumë njerëz do iu përgjigjeshin me një përgjigje të dukshme. Shtëpitë e prishura, traumat e fëmijërisë, mungesa e prindërve dhe shumë faktorë të tjerë mund të ndikojnë në lidhjet me tru të cilat personi i përdor për të marrë vendime në të ardhmen.
Dhembshuria dhe simpatia janë terma që lidhen me empatinë. Përkufizimet e tyre ndryshojnë, duke kontribuar kështu në sfidën e përcaktimit të empatisë. Dhembshuria shpesh përcaktohet si një emocion që ndiejmë kur të tjerët kanë nevojë, gjë që na motivon t’i ndihmojmë ata. Simpatia është një ndjenjë e kujdesit dhe mirëkuptimit për dikë që ka nevojë. Disa thonë se ndjenja e simpatisë përfshin edhe shqetësimin empatik, një ndjenjë shqetësimi për dikë tjetër, në të cilin disa studiues përfshijnë dëshirën për t'i parë më mirë ose më të lumtur.
Empatia është e dallueshme nga keqardhja dhe lidhja emocionale. Keqardhja është një ndjenjë që ndjehet ndaj të tjerëve që mund të jenë në telashe ose kanë nevojë për ndihmë, pasi ata nuk mund t'i rregullojnë vetë problemet e tyre, shpesh përshkruhet si "të ardhurit keq" për dikë. Përhapja emocionale është kur një person (veçanërisht një foshnjë ose një anëtar i një turme ) duke kopjuar "kap" emocionet që të tjerët po tregojnë pa e kuptuar domosdoshmërisht që po e bën atë.
Meqenëse empatia përfshin të kuptuarit e gjendjeve emocionale të personit tjetër, mënyra se si karakterizohet rrjedh nga mënyra se si karakterizohen vetë emocionet. Nëse, për shembull, emocionet karakterizohen në pjesën qendrore të ndjenjave trupore, atëherë kapja e ndjenjave trupore të një tjetri do të jetë thelbësore për empatinë. Nga ana tjetër, nëse emocionet karakterizohen më shumë në pjesënd qendrore të një ndërthurje besimesh dhe dëshirash, atëherë kapja e këtyre besimeve dhe dëshirave do të jetë më thelbësore për empatinë. Aftësia për të imagjinuar veten në vendin e personit tjetër është një proces i sofistikuar imagjinativ. Sidoqoftë, aftësia themelore për të njohur emocionet është ndoshta e lindur dhe mund të arrihet pa vetëdije. Megjithatë mund të trainohet dhe të arrihen shkallë të ndryshme intensiteti ose saktësie.
Empatia domosdoshmërisht ka "pak a shumë" cilësi. Paradigma e një rasti të bashkveprimit empatik, megjithatë, përfshin komunikimin e saktë të njohjes së rëndësisë të veprimeve vazhdimore të personit tjetër, lidhur me gjendjen emocionale dhe karakteristikat personale të cilat personi i caktuar mund t'i toleroj. Njohja e të dyjave, saktësis dhe tolerancës, është tipar kryesor i empatisë.
Shkurtëza japoneze
parapamje|Vizatim i kokës së shkurtës japoneze Shkurtëza japoneze (Japanese quail; Coturnix japonica), është një specie e vjetër e shkurtëzave e cila gjendet në Azinë Juglindore. Fillimisht i konsideruar si një nënlloj i shkurtëzës së zakonshme, ajo u kategorizua si specie në vete vetëm në vitin 1983. Shkurtëza japoneze ka luajtur një rol aktiv në jetën e njerëzimit që nga shekulli XII e këtej, dhe vazhdon të luajë rol kryesor në industri dhe në kërkimet shkencore. Në vitin 2007, në SHBA u prodhuan 40 milionë vezë të shkurtëzës.
Empatia
Përkufizimet
Në fushën e psikologjisë pozitive, empatia është krahasuar edhe me altruizmin dhe egotizmin. Altruizmi është sjellje që ka për qëllim përfitimin e një personi tjetër, ndërsa egotizmi është një sjellje që veprohet për përfitime personale. Ndonjëherë, kur dikush po ndjen empati ndaj një personi tjetër, ndodhin akte altruizmi. Sidoqoftë, shumë argumentojnë nëse këto akte të altruizmit janë të motivuara nga fitimet egoiste. Sipas psikologëve pozitivë, njerëzit mund të zhvendosen në mënyrë adekuate nga empatia për të qenë altruistë, dhe ka të tjerë që i konsiderojnë perspektivat e gabuara të prirjes morale dhe të qenurit empatik mund t'i çojë në polarizim, të jenë të dhunshëm dhe të motivojë sjellje jofunksionale në marrëdhënie.
Shkurtëza japoneze
Shpërndarja
Popullacioni i shkurtëzës japoneze është i përhapur kryesisht në Azinë Lindore, Rusi, India, Korea, Japonia, Kina, Vietnam, Kamboxhia, Laosi. Kjo racë e shkurtëzave gjithashtu është përhapur edhe në shumë pjesë të Afrikës, duke përfshirë Tanzani, Malavi, Kenia, Namibi, Madagaskar, dhe zonën e Nilit, nga Kenia deri në Egjipt. Në Kosovë dhe në rajonet përreth është popullarizuar relativisht mirë megjithëse nganjëherë quhet gabimisht "thëllëza japoneze".
Mbarështimi i saj është kryesisht në Lindje dhe Azinë Qendrore, në fusha të tilla si Manchuria, Siberia, Japonia dhe Gadishulli Korean. Megjithatë, ajo gjithashtu është përhapur edhe në disa rajone të Evropës, si dhe në Turqi.
Empatia
Klasifikimi
Empatia në përgjithësi ndahet në dy komponentë kryesorë:
Empatia afektive
Empatia afektive, e quajtur edhe empatia emocionale : aftësia për t'iu përgjigjur me një emocion të duhur ndaj gjendjes mendore të tjetrit. Aftësia jonë për të empatizuar emocionalisht bazohet në lidhjet emocionale: duke u afektuar nga gjendja emocionale ose ngjallëse e tjetrit.
Empatia afektive mund të ndahet në shkallët e mëposhtme:
Empatia konjitive
Empatia konjitive : aftësia për të kuptuar pikëpamjet apo gjendjen mendore të një tjetri. Termat si empatia konjitive dhe teoria e mendjes ose mentalizimi shpesh përdoren si sinonime, por për shkak të mungesës së studimeve që krahasojnë teorinë e mendjes me llojet e empatisë, është e paqartë nëse këto janë ekuivalente.
Edhe pse shkenca akoma nuk ka ardhur në një përcaktim të saktë, ekziston një konsensus për këtë dallim. Empatia afektive dhe konjitive janë, gjithashtu, të pavarura nga njëra-tjetra; dikush që empatizon emocionalisht nuk është domosdoshmërisht i mirë për të kuptuar perspektivën e tjetrit.
Empatia konjitive mund të ndahet në shkallët e mëposhtme:
Evolucioni nëpër specie
Një numër studimesh në sjelljen e kafshëve dhe neuroshkenca tregojnë se empatia nuk ndodh vetëm te njerëzit, dhe në fakt është aq e vjetër sa gjitarët, ose ndoshta edhe më e vjetër. Shembujt përfshijnë delfinët që i shpëtojnë njerëzit nga mbytja ose nga sulmet e peshkaqenëve. Profesori Tom White sugjeron që raportet mbi balenat kanë tre herë më shumë qeliza gishtore - qelizat nervore që përcjellin empatinë - në trurin e tyre çka nënkupton se këto kafshë shumë-shoqërore kanë një vetëdije të madhe për ndjenjat e njëri-tjetrit.
Një mori sjelljesh janë vëzhguar në primatët, si në robëri ashtu edhe në egërsi, dhe veçanërisht në bonobos, të cilët raportohen si më empatikët e të gjithë primatëve. Një studim i fundit ka demonstruar sjellje prosociale të shkaktuara nga empatia te brejtësit.
Brejtësit kanë demonstruar empati ndaj shokëve të kafazit (por jo të huajt) në dhimbje. Një nga studimet më të lexuara mbi evolucionin e empatisë, i cili diskuton një mekanizëm të perceptimit nervor të mekanizmave veprues (PAM), është ai i Stephanie Preston dhe de Waal. Kjo përmbledhje sugjeron një model empatie që i lidh së bashku në të gjitha nivelet, nga përputhja e gjendjes deri tek marrja e perspektivës. Për neurobiologjistin e Univeristetit te Çikagos Jean Decety, [empatia] nuk është specifike për njerëzit. Ai argumenton se ekzistojnë prova të forta që empatia ka një evolucion më të thellë, biokimike dhe neurologjike, madje edhe format më të përparuara të empatisë tek njerëzit janë ndërtuar mbi forma themelore dhe mbeten të lidhura me mekanizmat thelbësorë me komunikimin afektivë, lidhjen sociale, etj. dhe kujdesi prindëror. Qarqet nervore kryesore që janë të përfshira në empati dhe përkujdesje përfshijnë strukturën e trurit, amigdala, hipotalamusin, ganglinë bazale, insulën dhe korteksin orbitofronal.
Zhvillimi ontogjenetik
Në moshën dy vjeçare, fëmijët normalisht fillojnë të shfaqin sjelljet themelore të empatisë duke pasur një përgjigje emocionale që korrespondon me gjendjen emocionale të një personi tjetër. Edhe më herët, në moshën një vjeç, foshnjat kanë disa rudimente të empatisë, do të thotë që ata e kuptojnë se, ashtu si veprimet e tyre, veprimet e njerëzve të tjerë kanë qëllime. Ndonjëherë, fëmijët e vegjël ngushëllojnë ose tregojnë shqetësim për të tjerër që nga mosha dy vjeçare. Gjithashtu gjatë vitit të dytë, të vegjlit do të luajnë lojëra e të pavërtetës ose "pretendimeve" në përpjekje për të mashtruar të tjerët, dhe kjo kërkon që fëmija të dijë çfarë besojnë të tjerët përpara se ai ose ajo të mund t'i manipulojë ato besime. Për të zhvilluar këto tipare, është thelbësore që ta ekspozoni fëmijën tuaj në ndërveprime e mundësi ballë për ballë dhe t'i largoni ato nga një stil jetese i ulur.
Pavarësisht se janë në gjendje të tregojnë disa shenja empatie, përfshirë edhe përpjekjen për të ngushëlluar një fëmijë që qan, nga fillimi i 18 muajve deri në dy vjet, shumica e fëmijëve nuk kanë një teori të plotë të mendjes deri në moshën katër vjeç. Teoria e mendjes përfshin aftësinë për të kuptuar që njerëzit e tjerë mund të kenë besime që janë të ndryshme nga ato të dikujt, dhe besohet se përfshin edhe komponentin konjitiv të empatisë. Fëmijët zakonisht aftësohen në kalimin e detyrave të "besimi të rremë", që konsiderohen si prova për teorin e  mendjes, rreth moshës katër vjeç. Individët me autizëm shpesh e gjejnë përdorimin teorisë së mendjes shumë të vështirë. psh testi Sally-Anne.
Pjekuria empatike është një teori konjitive strukturore e zhvilluar në Shkollën e Infermierisë në Universitetin Yale dhe adreson se si të rriturit konceptojnë ose kuptojnë personalitetin e pacientëve. Teoria, e cila për herë të parë u aplikua tek infermierët dhe që atëherë u aplikua edhe në profesionet e tjera, sugjeron tre nivele që kanë vetitë e strukturave konjitive. Niveli i tretë dhe më i lartë vlerësohet të jetë një teori meta-etike e strukturës morale të kujdesit. Ata të rritur që operojnë  në nivelit-III kuptojnë sintezën e  sistemeve e drejtësisë dhe etikës së kujdesit.
Diferencat individuale
Empatia në kuptimin më të gjerë i referohet një reagimi të një individi ndaj gjendjes emocionale të tjetrit. Vitet e fundit kanë pasur zhvillimet drejt idesë se empatia ndodh nga imitimi i neuroneve motorike. Nuk mund të themi se empatia është një konstruksion i vetëm unipolar, por më tepër si një tërësi ndërtimesh. Në thelb, jo çdo individ përgjigjet në mënyrë të barabartë në rrethana të ndryshme. Shkalla e Shqetësimit Empatik vlerëson "orientimit tjetër" të ndjenjave të simpatisë dhe shqetësimit dhe shkalla e Ankthit Personal mat ndjenjat e "vetë-orientuara" të ankthit dhe shqetësimit personal. Kombinimi i këtyre shkallëve ndihmon në zbulimin e atyre që nuk mund të klasifikohen si empatike dhe zgjeron përkufizimin e ngushtë të empatisë. Duke përdorur këtë qasje ne mund të zgjerojmë bazën e asaj që do të thotë të posedosh cilësi empatike dhe të krijojmë një përkufizim të shumëanshëm.
Hulumtimi i sjelljes dhe neuroimazheve tregon se dy aspektet themelore të dimensioneve të personalitetit Ekstraversioni dhe Pajtueshmëria (profili i personalitetit Altruist-mirësi) janë të lidhura me saktësinë empatike dhe rritjen e aktivitetit të trurit në dy rajone të rëndësishme për procesimin empatik (korteksi medial prefronal dhe kryqëzimi temparietal).
Zemërimi
Zemërimi empatik është një emocion, një formë shqetësimi empatik. Zemërimi empatik ndihet në një situatë kur dikush tjetër është duke u lënduar nga një person tjetër ose send. Është e mundur të shihet kjo formë e zemërimit si një emocion pro-shoqëror.
Zemërimi empatik ka efekte të drejtpërdrejta si në dëshirat për të ndihmuar ashtu edhe në ato ndëshkuese. Zemërimi empatik mund të ndahet në dy nën-kategori: zemërim empatik veçues dhe zemërim empatik i gjendjes.
Gjithashtu është hulumtuar lidhja midis empatisë dhe reagimit të zemërimit ndaj një personi tjetër, janë bërë dy studime që në thelb zbulojnë se sa më i lartë aftësia për të marrë perspektivën e atij person, aq më pak të zemëruar ishin ndaj një provokimi. Megjithatë, shqetësimi empatik nuk parashikon reagimin e zemërimit dhe ankthi i lartë personal shoqërohej me zemërimin e shtuar.
Ankthi
Ankthi empatik është perceptimi i dhimbjes të një personi tjetër. Kjo ndjenjë mund të shndërrohet në zemërim empatik, në ndjenja padrejtësie ose faji. Këto emocione mund të perceptohen si pro-shoqërore, dhe disa thonë se mund të shihen edhe si motive për sjellje morale.
Ndikimi në sjelljen ndihmëse
Emocionet motivojnë sjelljen individuale që ndihmon në zgjidhjen e sfidave komunale, si dhe në udhëheqjen e vendimeve grupore për shkëmbime shoqërore. Për më tepër, hulumtimet e fundit kanë treguar që individët të cilët raportojnë përvoja të rregullta mirënjohjeje përfshihen më shpesh në sjelljet pro-sociale. Emocionet pozitive si empatia ose mirënjohja janë të lidhura me një gjendje pozitive të vazhdueshme dhe këta njerëz kanë shumë më shumë gjasa të ndihmojnë të tjerët sesa ata që nuk përjetojnë gjendje pozitive emocionale. Kështu, ndikimi i empatisë shtrihet përtej lidhjes me emocionet e të tjerëve, ai lidhet me një gjendje pozitive të zhvilluar dhe mundësinë e shërbimeve ndaj të tjerëve. Masat e empatisë tregojnë se neuronet pasqyruese aktivizohen gjatë rritjes së përgjigjeve simpatike dhe aktivizimi i zgjatur tregon mundësinë e zhvilluar për të ndihmuar të tjerët.
Hulumtimet që hetojnë përgjigjen sociale ndaj katastrofave natyrore vëzhguan karakteristikat që lidhen me individët të cilët ndihmojnë viktimat. Studiuesit zbuluan se empatia konjitive, në vend se empatia emocionale, parashikuan sjelljen shërbyese ndaj viktimave. Të tjerë kanë shprehur se marrja në këndvështrimin e të tjerëve (empatia konjitive) u lejon këtyre individëve që të empatizojnë më mirë me viktimat duke ndjer rehati, ndërsa ndarja e emocioneve të viktimave (empatia emocionale) mund të shkaktojë shqetësime emocionale, pafuqishmëri, fajësimin e viktimave dhe në fund të fundit mund të çojë në shmangie sesa në ndihmë.
Gjeneral
Hulumtimet sugjerojnë që empatia gjithashtu është pjesërisht e përcaktuar gjenetikisht. Për shembull, transportuesit e variantit fshirës ADRA2B tregojnë më shumë aktivizim të amigdalës kur shikojnë imazhe ngjallëse emocionale. Gjeni 5-HTTLPR duket se përcakton ndjeshmërinë ndaj informacionit emocional negativ dhe gjithashtu është zbutur nga varianti i fshirjes së ADRA2b. Transportuesit e variantit G të dyfishtë të gjenit OXTR u zbuluan se kishin aftësi më të mira sociale dhe vetëvlerësim më të lartë. Një gjen i vendosur afër LRRN1 në kromozomin 3, përsëri kontrollon aftësinë e njeriut për të lexuar, kuptuar dhe reaguar ndaj emocioneve në të tjerët.
Lodhja e shqetësimit empatik
Empatia e tepërt mund të çojë në lodhjen e shqetësimit empatik, veçanërisht nëse shoqërohet me altruizëm patologjik. Rreziqet mjekësore janë lodhja, djegia nga profesioni, faji, turpi, ankthi dhe depresioni.
Historia
Disa historianë postmodernë si Keith Jenkins në vitet e fundit kanë debatuar nëse është apo jo e mundur të empatizohet me njerëzit nga e kaluara. Jenkins argumenton se empatia gëzon një privilegj të tillë vetëm në të tashmen, sepse korrespondon në mënyrë harmonike me ligjërimin dominues liberal të shoqërisë moderne dhe mund të lidhet me konceptin e John Stuart Mill për lirinë reciproke. Jenkins argumenton se e kaluara është një vend i huaj dhe pasi nuk kemi hyrje në kushtet epistemologjike të viteve të kaluara, ne nuk jemi në gjendje t'i empatizojmë.
Skënderbeu : apologji
Skënderbeu : apologji, me autor Frang Bardhi, përktheu nga latinishtja Stefan Prifti. Botuar në Shkup në vitin 1968, libri ka 183 faqe.
Shënime:
Botuar në Tiranë në vitin 1957.
Botuar në Tiranë në vitin 1967
Joan Pararendësi dhe Pagëzori
parapamje|Joan Pagëzori dhe Pararendësi. Vepër e Onufrit, shek. XVI. Tempera në dru. Kremtohet më 7 Janar. Gjon Pagëzori/Shën Prodhrom (hebr. Johanan ben Zaharja (Joani [i biri] i Zaharisë), يحيى بن زكريا‎‎ Jahja ibën Zeqirija) është një ndër figurat qendrore të Mandeizmit, Krishterimit, Islamit dhe Ungjijve.
Shën Joani (geg. Gjon) (emri Joan vjen nga heb. “Yohanan” - Perëndia është mëshirëplotë”) njihet gjithashtu edhe si “Pararendësi” (nga gr. Προδρομος Prodhromos), pra ai që “shkon (rend) përpara dhe hap rrugën” (Matth. 11:10), dhe si “Pagëzori (nga gr. Βαπτιστης Baptistis) ”, sepse pagëzoi Krishtin, me të Cilin kishte dhe lidhje farefisnore. Vetë Krishti tha për Joanin se ai është më i madhi ndër profetët (Matth. 11:9,11). Në Kishat Ortodokse, kjo figurë zë vend pas Hyjlindëses Mari, prandaj edhe ikona e tij vendoset gjithnjë pranë ikonës së Krishtit dhe Hyjlindëses Mari. Në kishën katolike dita e 24 qershorit është festa përkujtimore e lindjes së Joan (Gjon) Pagëzorit. Ai është shenjt i kishës ortodokse dhe katolike. Jeta dhe predikimet e tij ndërthuren vazhdimisht me veprën e Jisu Krishtit.
Ngjizja e pazakontë dhe lindja e Joanit
“''Lutja jote u dëgjua, edhe gruaja jote, Elisabeta, do të të lindë djalë, dhe do ta quash emrin e tij Joan. Edhe ti do të kesh gëzim e ngazëllim; dhe shumë njerëz do të gëzohen për lindjen e tij. Se do të jetë i madh përpara Zotit... dhe me Frymë të Shenjtë do të mbushet nga barku i së ëmës''” (Lluk. 1.13-15).
Zaharia dhe gruaja e tij ishin të dy të moshuar, kështu që dyshoi, për një çast, të vërtetën e fjalëve të engjëllit. Por kur do Perëndia, kapërcehet rregulli i natyrës. Në këtë mënyrë, Gabrieli i tha se do të ishte pa gojë derisa të lindte fëmija, dhe kjo si një ndëshkim, për pabesinë e tij. Kur djali lindi dhe erdhi koha për t’i vënë emrin, në ditën e tetë, Zaharia shkroi në një dërrasë emrin “Joan”, dhe atëherë i erdhi goja, sipas fjalëve të engjëllit.
Jeta dhe vepra
parapamje|369x369px|Joan Pararendësi dhe Pagëzori. Kremtohet më 7 Janar. Joani u tërhoq në shkretëtirë, ku jetoi si asket, duke u përkushtuar në lutje. Rroba e tij ishte e ashpër, e bërë nga lëkura e devesë, dhe ushqehej me karkaleca e mjaltë të egër.
Rreth vitit 27 pas Krishtit doli nga shkretëtira dhe shkoi në brigjet e lumit Jordan, ku filloi të thërriste njerëzit në pendim: “Pendohuni, se u afrua Mbretëria e qiejve” (Mt. 3:2) dhe t’i pagëzonte.
Pagëzimi i Joanit ishte më i lartë se pastrimet e përshkruara nga Ligji për njollosjet e trupit (Lev. 15). Nuk jepte faljen e mëkateve por, duke dënuar sjelljen e tyre të pabesë dhe paudhësitë me afrimin e Gjykimit hyjnor, i çonte në njohjen e mëkateve të tyre, që të pendoheshin dhe të përgatitnin zemrat që të kërkonin Atë që kishte pararendur Joani. “Unë nuk jam Krishti, po se jam dërguar përpara atij.” (Joani 3:28). “Unë ju pagëzoj me ujë, tha ai duke pasur parasysh pagëzimin; por Ai që vjen pas meje është më i fortë se unë, të cilit nuk jam i zoti t’i mbaj sandalet (d.m.th. të shpjegojë misterin e bashkimit të hyjnisë dhe të njerëzimit); Ai do të pagëzojë me Shpirtin e Shenjtë dhe me zjarr” (Matth. 3:11-12; Lluk. 3:16; Mark. 1:8).
Jisui erdhi gjithashtu tek Joani e i kërkoi ta pagëzonte. Fillimisht, Joani hezitoi të pagëzonte atë, të cilin e njohu dhe e shpalli si “Qengjin e Perëndisë, që mban mëkatet e botës”, por Jisui i tha: “Lëre tani, sepse kështu duhet të përmbushim çdo drejtësi.” (Matth. 3:15). Gjatë pagëzimit të Jisuit, një zë u dëgjua prej qiellit, i cili e dëshmoi Jisuin si Birin e Tij të dashur, dhe Shpirti i Shenjtë u shfaq në formë pëllumbi. Këtu kemi shfaqjen e Trinisë së Shenjtë: Perëndia Atë nëpërmjet zërit qiellor, Biri në personin e Jisu Krishtit, dhe Shpirti i Shenjtë në formë pëllumbi.
I dërguar nga Perëndia si zëri në shkretëtirë, për të shpallur dhe për të përgatitur ardhjen e Krishtit, Joani i jep fund misionit të tij duke pagëzuar Jisu Krishtin në Jordan: ''“Ky pra, gëzimi im u mbush. Ai duhet të shtohet dhe unë të pakësohem...''” (Joan 3:30).
Vdekja
Herodi shtroi një gosti me rastin e ditëlindjes së tij, ku ftoi gjithë parinë e Galilesë. Gjatë gostisë, bija e Herodiadës kërceu një valle me të cilën i mahniti të gjithë të pranishmit e në mënyrë të veçantë Herodin, i cili, i entuziazmuar, i premtoi vajzës: "Kërko çfarë të duash dhe unë do të jap deri në gjysmën e mbretërisë sime". E nxitur nga e ëma, ajo i kërkoi kokën e Joan Pagëzorit.
Mbreti nuk mund që ta refuzonte premtimin që pati dhënë, dhe urdhëroi prerjen e kokës së tij.
Pas kësaj ngjarjeje, nxënësit e Joanit shkuan për të varrosur trupin e tij (Matth. 14:11). Kurse Herodiada, dha urdhër ta varrosnin kokën në një vend të padenjë, afër pallatit të Herodit në Makerontë.
Besohet se u varros në Sebasti të Samarisë, por u zhvarros më 362 nga Julian Apostati, dhe reliket e tij u shpërndanë në vende të ndryshme të botës.
Nderimi i tij
Kisha ortodokse lindore e përkujton këtë shenjtor në ditë të ndryshme të vitit, si:  23 Shtator (Ngjizjen), 24 Qershor (Lindjen), 7 Janar (Mbledhjen në nderim të tij - festa kryesore), 29 gusht (Prerja e kryes) etj.
Himnologjia për shenjtin
Etërit dhe himnografët e Kishës kanë hartuar shërbesa liturgjike në nderim të shën Joan Pagëzorit, për ngjarjet e ndryshme të jetës së tij. Në shqip, disa nga këto shërbesa janë përkthyer nga Imzot Theofan Noli.
Përlëshorja
“I drejti kujtohet kudo me këngë, po ty tarrin
dëshmimi i Krishtit, o Pararendës dhe Pagëzor.
Se vërtet’ u tregove më i nderuari i Profetëve
se u vlerësove për nderin të pagëzosh të paralajmëruarin
Përandaj pra, u mundove për të vërtetën
dhe me gëzim lëçite në mes të ferrit
Se Krishti si njeri u çfaq mbi dhe
I cili ngre mëkatin e botës, dhe na fal përgjithnjë
mëshirë dhe shpëtim.”
Banesa e Resajve (Gjirokastër)
Banesa e Resajve është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "1886 10.06.1973".
Lidhje të jashtme
<!--Është një nga shembujt e shkëlqyer të banesës gjirokastrite e varantit të zhvilluar me një krah. Ajo shquan për lidhjen e goditur në terrenin që i ka dhënë volumit të saj zhvillime të pabarabarta jo vetëm në plan por edhe në lartësi duke qenë pjesë të veçanta dy, tre dhe katërkatëshe, në plan kemi katër pjesë kompozicionale, bllokun fundor, atë të krahut dhe atë qendrorin, ndërsa në dy katet e fundit shtohet një njësi tjetër. Kështu planimetria e banesës ka thyerje të shumta dhe për pasojë një konstruksion çatie të ndërlikuar, por skema funksionale është e pastër dhe qarkullimi i mbarë. Me interes është rrugina ndërmjet dy ambienteve të blloku fundor e cila siguron ndërlidhjen me ambientet e gatimit.Blloku i krahut është katër katësh, duke shfrytëzuar shumë mirë rënien e terrenit. Dy ambientet e poshtme janë të pa banuar, në një plan me nëndivanin zhvillohet stera dhe qilari i zahiresë. Katet e banuara, kanë secili nga tre ambiente, duke përjashtuar dy ambientet e gatimit një për secilin kat dhe ata të sajuar në sipërfaqen e divanit dhe çardakut. Banesa ruan tre datime dhe pikërisht 1831, 1865, dhe 1873, këto të Shën uara në faqen e jashtme të odës së miqve që sheh nga hyrja e banesës. Për habi një datë tjetër që Shën on vitin 1832 ndodhet në ballin e odës së miqve. Tre të para së bashku me një ornament floreal janë punuar me ngjyrë blu, ndërsa ajo e ballit me të zezë. Ashtu si edhe pikturimi, në suva, mbi dritaret e ballit formës së tre dritareve që imitojnë shembujt ekzistues. Përsa i përket mospërputhjes së viteve të ndërtimit, mendojmë se kjo ndofta duhet shpjeguar me një lapsus nga ana e dekoratorit të dytë, kurse viti 1865 dhe 1873 sigurisht lidhen dy konstruksione të banesës. Dhe vërtetë ajo ka pësuar ndryshime në katin e fundit, në odën e miqve dhe në çardak. Afërsia e dy datave e bën të vështirë dallimin e dy fazave. Rikonstruksioni i banesës ka prekur së pari odën e miqve, së cilës i është ndërtuar tavani, kompleksi musëndër dhipato dhe dyshemeja (me gozhda fabrike). Gjithashtu çardaku është mbyllur duke u kthyer në ambient banimi. Mbyllja është bërë me skelet çatmaje dhe dritare të shumta, të vendosura në çdo hapësirë, që krijonin shtyllat e çardakut. Duke gjykuar nga trajtimi komplekseve musëndër dhipato të odës së miqve dhe asaj të sajuar në çardak, mund të mendohet se mbyllja e çardakut të jetë bërë më vonë dhe pikërisht më 1873. -->
Kërkime albanologjike : Frang Bardhi, Ndre Mjeda, Eqrem Çabej, ...
Kërkime albanologjike : Frang Bardhi, Ndre Mjeda, Eqrem Çabej, ... me autor Begzad Baliu. Botuar në Prishtinë në vitin 2010 nga Instituti Alb-Shkenca. Libri ka 278 faqe. ISBN 9789951518048
The Bad Guys (film)
The Bad Guys është një film komedi amerikan i animuar i vitit 2022  i bazuar lirshëm në serinë e librave për fëmijë me të njëjtin emër] nga Aaron Blabey, prodhuar nga DreamWorks Animation Studios dhe shpërndarë nga Universal Pictures. Filmi u drejtua nga Pierre Perifel (në debutimin e tij artistik regjisorial) nga një skenar i Etan Cohen, dhe dublojnë Sam Rockwell, Marc Maron, Awkwafina, Craig Robinson, Anthony Ramos, Richard Ayoade, Zazie Beetz, Alex Borstein, dhe Lilly Singh. Tregon historinë e një grupi kriminal kafshësh antropomorfe, të cilët, pasi kapen, pretendojnë se përpiqen të reformojnë veten si qytetarë model, vetëm që udhëheqësi i tyre ta shohë veten të tërhequr me të vërtetë për të ndryshuar mënyrat e tij për mirë, pasi një zuzar i ri ka planet e tij.
Puna për filmin filloi në mars 2018, me Cohen duke shkruar skenarin; personazhet dhe temat u frymëzuan nga filma të ndryshëm krimi dhe seri animesh si Pulp Fiction (1994), trilogjia e filmit të Ocean, Lupin III dhe Sherlock Hound, ndërsa frymëzimi për stilin e animacionit të filmit erdhi nga Spider-Man: Into the Spider-Verse (2018) i Sony Pictures Animation. Prodhimi filloi në kampusin e DreamWorks Animation në Glendale dhe disa asete të tjera prodhimi u huazuan nga Jellyfish Pictures, me dublimin që bëhej nga distanca për shkak të pandemisë COVID-19.
The Bad Guys u shfaq në skenë në disa vende duke filluar nga 16 mars 2022 dhe në Shtetet e Bashkuara më 22 prill, në formatet 2D dhe RealD 3D. Ai mori vlerësime pozitive nga kritikët për animacionin, shkrimin, humorin dhe dublimin. Ishte gjithashtu një sukses në arkë, duke fituar mbi 250 milionë dollarë në mbarë botën.
Përmbajtja
Në një botë ku njerëzit dhe kafshët antropomorfe bashkëjetojnë, hajduti xhepash Ujku drejton The Bad Guys, një bandë kafshësh famëkeqe kriminale të njohura për vjedhjet dhe arratisjet e tyre, veçanërisht nga shefi i policisë gjaknxehtë, Misty Luggins.
Pasi u ofendua nga guvernatori Diane Foxington në televizionin e drejtpërdrejtë për parashikueshmërinë e tyre, Ujku bind bandën e tij të kryejë një grabitje për të vjedhur një çmim të vlefshëm të quajtur Delfini i Artë përpara se t'i jepet filantropistit të derrit gini, Profesor Marmalatë në një gala. Gjatë grabitjes, Ujku ndihmon pa dashje një grua të moshuar dhe lavdërohet për veprën e mirë, duke bërë që Ujku të ketë ndjenja konfliktuale dhe të dështojë të bëjë pjesën e tij të misionit. Banda arrestohet, por Ujku bind Foxington që të lejojë Marmalatën t'i reformojë, por gjithashtu planifikon të vjedhë çmimin përsëri.
Përpjekjet fillestare të Marmalatës për të reformuar bandën janë katastrofike për shkak të natyrës së bandës; një përpjekje për të shpëtuar derra gini nga një laborator kërkimor shkon keq për shkak se i dyti në komandë i Ujkut, Gjarpëri, i hante ata. Foxington vendos të anulojë eksperimentin, por tërhiqet kur Ujku rrëfen se u bë kriminel, sepse ai e përbuz të qenit i urryer për llojin e tij; ajo pranon se e kupton dhe ka shpresë për të. Ujku e mendon çështjen dhe e gjen veten duke shpëtuar një mace nga një pemë, të cilën Marmalata e regjistron dhe e publikon, duke e kthyer imazhin publik të bandës.
Banda planifikon një grabitje të re për të vjedhur çmimin përsëri gjatë një gala, por Wolf, pasi ka rënë në dashuri me Foxington dhe duke kuptuar përfitimet e të qenit i mirë, nuk mund ta bëjë veten të përfundojë planin dhe vendos të reformojë realisht. Papritur, një meteorit i ekspozuar zhduket, dhe banda fajësohet për vjedhjen e tij dhe arrestohet menjëherë. Marmalade i takon privatisht dhe zbulon se ai vodhi meteoritin dhe kishte planifikuar që banda të kornizohej. Ai tregon gjithashtu se ai ishte gruaja e vjetër që Ujku kishte ndihmuar.
Tani e lirë, banda e braktis Ujkun kur ata refuzojnë të pranojnë se mund të ndryshojnë. Ata e gjejnë strehën e tyre të zbrazur plotësisht nga plaçka e tyre, pasi Wolf ia kishte treguar vendndodhjen e saj Foxington më parë për të qetësuar për krimet e tij. Pasi Gjarpëri i jep me dëshirë Peshkaqenit Push Pop-in e tij të fundit nga dashamirësia, të tjerët e kuptojnë se mund të ndryshojnë mënyrat e tyre dhe të vazhdojnë të ndihmojnë Ujkun. Megjithatë, Gjarpëri e mohon atë dhe i braktis ata për t'u bërë aleat me Marmalatën, i cili planifikon të përdorë meteoritin për të fuqizuar një pajisje të kontrollit të mendjes për të hipnotizuar një ushtri derrash gini për të vjedhur fondet e tij të bamirësisë.
Foxington i tregon Ujkut se ajo u reformua kur ishte gati të vidhte Delfinin e Artë, por kuptoi se ajo ishte vetëm ajo që të gjithë e shihnin atë dhe më pas vendosi të ndihmonte njerëzit. Wolf dhe Foxington hyjnë në shtëpinë e Marmalatës për të vjedhur meteoritin, vetëm për t'u kapur nga Marmalata dhe Gjarpëri. Pjesa tjetër e bandës i shpëton ata dhe vjedh meteoritin ndërsa pengon grabitjen e Marmalatës.
Ata mbërrijnë në stacionin e policisë për të kthyer meteoritin, por Ujku vendos të kthehet prapa dhe të përpiqet të sjellë Gjarpërin. Gjatë një ndjekjeje, Marmalata tradhton Gjarpërin për të shantazhuar Ujkun dhe merr meteoritin. Megjithatë, banda shpëton Gjarpërin dhe shkatërron helmetën e kontrollit të mendjes së Marmalade, përpara se të dorëzohej tek autoritetet.
Në një skenë në mes të krediteve të vendosur diku më vonë, banda lirohet nga burgu herët në dritën e sjelljes së tyre të mirë dhe largohet me Foxington, gati për të filluar karrierën e tyre të re të luftimit të krimit si The Good Guys.
Shtëpia e Nasi Qako
Shtëpia e Nasi Qako është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Banesa e Resul e Fetah Hoxhës
Banesa e Resul e Fetah Hoxhës është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "1886 10.06.1973".
Pemishti
Pemishta është një vendbanim i ndarë, me një anë në komunën e Istogut dhe tjetra anë në komunën e Skënderajt, Kosovë.
Sabah (gazetë)
Sabah është një gazetë e përditshme turke, me një tirazh prej rreth 330,000 që nga viti 2011. Emri i saj do të thotë "mëngjes" në arabisht. Gazeta u themelua në Izmir nga Dinç Bilgin më 22 prill 1985.
Në vitin 2007, qeveria e kryeministrit turk Rexhep Taip Erdoan kapi gazetën, duke cituar një dokument ligjor që nuk u ishte zbuluar autoriteteve kur Sabah u shit më 2001. Pronësia e gazetës iu dha Fondit të Sigurimit të Depozitave të Kursimeve të Turqisë. Disa nga stafi i gazetës u pushuan nga puna, dhe gazeta u shit më pas në Turkuvaz Media Group që i përkiste Çalık Holding, drejtori ekzekutiv i të cilit, Berat Albajrak, është dhëndri i Erdoanit dhe kryetari i të cilit, Ahmet Çalık, është përshkruar si një "bashkëpunëtor i ngushtë" i Erdoanit. Shitja prej 1.1 miliardë dollarësh ngjalli polemikë thelbësore në Turqi, jo më pak sepse u financua pjesërisht nga 750 milion dollarë hua nga dy banka shtetërore, VakıfBank dhe Halkbank, dhe u shit për çmimin minimal, me Çalık Holding ofertuesin e vetëm.
Sipas Aslı Aydıntaşbaş, i cili ishte shefi i zyrës së Sabah në Ankara deri në marrjen e pushtetit, që nga ajo kohë gazeta mori "një linjë të palëkundur pro-qeveritare".
Kalyon Group mori gazetën në vitin 2013.
Kalyon Group është botuesi aktual, ndërsa Erdal Şafak është kryeredaktori.
Sabah ka botuar The New York Times International Weekly të dielën që nga viti 2009. Kjo shtesë me 8 faqe përmban një përzgjedhje artikujsh nga The New York Times të përkthyera në turqisht. Partneriteti me New York Times u ndërpre më 2014 pa dhënë ndonjë shpjegim zyrtar.
Meshari i Buzukut në Shqipëri : për herë të parë për publikun në Bibliotekën Kombëtare, Tiranë nga 12 më 28 nëntor 2012 : (katalog)
Meshari i Buzukut në Shqipëri : për herë të parë për publikun në Bibliotekën Kombëtare, Tiranë nga 12 më 28 nëntor 2012 : (katalog) / përkujdesja nga Aurel Plasari, katalogu nga Ramazan Vozga. Botuar në Tiranë në vitin 2012 nga Biblioteka Kombëtare e Shqipërisë. Katalogu ka 27 faqe dhe me ilustrime.
Naruhito
Naruhito (lindi më 23 shkurt 1960) është Perandori i 126-të i Japonisë, sipas rendit tradicional të trashëgimisë, nga 1 maji 2019, fillimi i epokës Reiwa, pas abdikimit të babait të tij, Akihito.
Emri
Para se të bëhej perandor, ai u referua përgjithësisht në shtypin japonez me emrin e tij të dhënë dhe titullin princëror. Me të arritur në fron, ai nuk quhet më me emrin e tij të dhënë, por përkundrazi quhet "Madhështia e Tij Perandori" (天皇 陛下, Tennō Heika) e cila mund të shkurtohet në "Madhështia e Tij" (陛下, Heika). Me shkrim, perandori gjithashtu referohet zyrtarisht si "Perandori Mbretëror" (今上天皇, Kinjō Tennō). Epoka e mbretërimit të Naruhitos mban emrin "Reiwa" (令和) dhe sipas zakonit ai do të riemërtohet Perandori Reiwa (令和天皇, Reiwa Tennō) nga urdhri i kabinetit pas vdekjes së tij. Emri i epokës tjetër nën pasardhësin e tij do të vendoset pas vdekjes së tij ose para abdikimit të tij.
Jeta e hershme
parapamje|majtas|Naruhito në shkurt 1961 Naruhito lindi më 23 shkurt 1960 në Pallatin Perandorak të Tokjos tek prindërit Akihito dhe Michiko Shōda. Në kohën kur ai u lind, prindërit e tij ishin princ dhe princeshë të kurorëzuar, ndërsa gjyshi i tij Hirohito ishte perandor.
Edukimi
Naruhito hyri në shkollën prestigjioze Gakushūin kur ai ishte katër vjet. Në shkollën e lartë, Naruhito iu bashkua klubit të gjeografisë.
Naruhito u diplomua nga Universiteti Gakushuin në mars 1982 me një diplomë Bachelor të Shkronjave në histori. Në korrik 1983 ai hyri në një kurs intensiv tre-mujor të anglishtes para se të hynte në Kolegjin Merton, Universiteti i Oksfordit, në Mbretërinë e Bashkuar, ku ai studioi deri në vitin 1986. Naruhito u bashkua me Shoqërinë Japoneze dhe shoqërinë e dramës, dhe u bë presidenti i nderit i klubeve të karatesë dhe xhudos. Ai luajti tenis ndër-kolegj, fitoi numrin tre nga gjashtë në ekipin e Merton, dhe mori mësime golfi nga një profesionist. Në tre vitet e tij në Merton ai gjithashtu u ngjit në majat më të larta në tre nga vendet përbërëse të Mbretërisë së Bashkuar: Ben Nevis i Skocisë, Snowdon i Uellsit dhe Scafell Pike në Angli.
Ndërsa ishte në Oksford, Naruhito gjithashtu ishte në gjendje të shëtiste ndonjë gjë nëpër Evropë dhe të takonte shumë nga mbretërit e saj, duke përfshirë familjen mbretërore britanike. Sjelljet relativisht të relaksuara të mbretërve të Mbretërisë së Bashkuar e habitën atë: "Mbretëresha Elizabeth II, vuri në dukje ai me habi, hodhi çajin e saj dhe shërbeu sanduiçe".
Pas kthimit të tij në Japoni, Naruhito u regjistrua edhe një herë në Universitetin Gakushūin për të fituar një diplomë Master i Shkencave Humane në histori, duke fituar me sukses diplomën e tij në vitin 1988.
Martesa dhe familja
parapamje|upright|Naruhito dhe Masako në maj 2019
Naruhito së pari u takua me Masako Owada (ku punonte në Ministrinë e Punëve të Jashtme) në një çaj për Infanta Elena të Spanjës në nëntor 1986, gjatë studimeve të saj në Universitetin e Tokjos.
Pavarësisht nga mosmiratimi i Agjencisë Familjare Perandorake për Masako Owada dhe ndjekjen e saj në Balliol College, Oksford, për dy vitet e ardhshme, Naruhito mbeti i interesuar për Masako i cili punonte në Ministrinë e Punëve të Jashtme. Ai i propozoi asaj tre herë para se Pallati Perandorak të shpallte fejesën e tyre më 19 janar 1993. Dasma u zhvillua më 9 qershor të të njëjtit vit në Sallën Perandorake Shinto në Tokjo përpara 800 të ftuarve, përfshirë shumë nga krerët e shteteve dhe mbretërve të Evropës.
Në kohën e martesës së tyre, babai i Naruhitos ishte ngjitur në fron, kështu që Naruhito ishte investuar si princi i kurorës me titullin Princi Hiro (浩宮, Hiro-no-miya) në 23 shkurt 1991.