cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jabllanica (Rozhajë)
Sipas regjistrimit të vitit 2011, popullsia e tij ishte 471.
535
Mbi vitin 535.
Kampionati Botëror i Futbollit 2006/Serbia dhe Mali i Zi
right|thumb|220px| [[Federata e Futbollit e Bregut të Fildishtë]] Skuadra përfaqësuese e Serbisë dhe Malit të Zi
Lidhje të jashtme
2006 FIFA World Cup squads
Republika Socialiste e Kroacisë
Republika Socialiste e Kroacisë ishte një ndër disa shteve socialiste-federate në Jugosllavi.
Kroacia Socialiste bëri hyrje në Jugosllavi më 13 qershor, 1943 deri më 25 qershor, 1991. Kroacia ishte shteti i 2-të i madh nga sipërfaqja me total 56,524 km2 pas Serbisë Socialiste dhe me 0.227% Ujë, Gjithashtu Kroacia socialiste ishte vendi i 2-të edhe për popullësi, me 4,784,265 po rreth 5 milion banorë dhe me ndenësi 84.6/km2. Valuta/paraja kohore në Kroacinë Socialiste ishte Dinari.
Albanese
Albanese është një mbiemër italian. Në shumë raste do të thotë "shqiptar", duke iu referuar popullit arbëresh (italo-shqiptar) të Italisë së jugut ose dikujt me origjinë shqiptare (nga Shqipëria). Mbiemri është i zakonshëm në Italinë jugore, por më i rrallë në vende të tjera të vendit. Personat e shquar me këtë mbiemër përfshijnë:
1766 në muzikë
Muzika klasike
Muzika klasike është lloj i kultivuar i shprehjes muzikë.Atë e praktikojnë muziktarë profesionalist të shkolluar.Gjuha shprehse qe ate e perdorin,qoft ne melodi ,ne ritem dhe ne harmoni,esht më e ndërlikuar.
Trajtimi mjekësor
Trajtim mjekësor është procedurë fizike, kimike, biologjike ose psikologjike që shërben për parandalimin, diagnostikimin, mjekimin, shërimin, rehabilitimin dhe qëllimet e tjera që rezultojnë ose mund të rezultojnë me ndryshime në shëndetin e qytetarit..
Williamsburg County
Williamsburg County është një nga  qarqet në shtetin federal South Carolina të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Neues von Gott
Neues von Gott është albumi i katërt solo i reperit gjerman Favorite. U lëshua më 23 Janar 2015 përmes kompanisë diskografike të Düsseldorf Selfmade Records. Shpërndarja bëhet përmes Universal Music.
Sfond
Pas publikimit të albumit të tij Christoph Alex në pranverën e vitit 2011, varësia nga droga u rrit, e cila, sipas deklaratës së tij, u përkeqësua gjatë dy viteve. Përveç kësaj, ai u nda nga partnerja e tij. Për shkak të përdorimit të drogës, më në fund e kishte pranuar veten në një repart psikiatrik. Si rezultat, ai nuk regjistroi asnjë muzikë për një periudhë të gjatë kohore. E ndërpreu edhe veprimtarinë e tij artistike sepse fillimisht donte të përjetonte gjëra që mund t'i përpunonte në formë teksti (shkrimi). Në këtë mënyrë ai përpiqet të shmangë përsëritjen e vazhdueshme. Gjithashtu, paratë e fituara më parë siguruan që reperi të mos kishte ambicie për të regjistruar këngë. Labeli i tij Selfmade Records nuk e la atë për shkak të lidhjes së gjatë dhe investimeve në të preferuarat e karrierës.
Kosturi (Greqi)
Kostur ose Kesrije (greqisht: Καστοριά/Kastoria; Костур/Kostur; turqisht: Kesrie) është një qytet në pjesën veriperëndimore të Maqedonisë, Greqi. Qyteti është qendra e administratës në Maqedoninë Perëndimore, dhe Dioqeza e Kosturit të kishës greke. Dikur ka qene qytet i banuar nga shqiptare, por ata u shpengulen me dhune nga administrata Greke ne vitin 1913. Kosturi është i famshëm për vendndodhjen e saj të bukur dhe kishat e shumta të saj mesjetare. Qyteti ka qenë një qendër gëzofpunues nga kohët bizantine deri më sot. Sipas regjistrimit të vitit 2001 popullsia e Kosturit është 14.813 njerëz.
Neues von Gott
Versionet
parapamje| Kuti luksoze e kufizuar Lajmet nga Zoti u lëshuan si një Edicion Standard dhe iTunes Edition, si dhe në një "Limited Deluxe Box". Edicioni iTunes përmban versionet instrumentale të këngëve përveç 16 këngëve në album. Kutia e kufizuar për Neues von Gott përmban gjithashtu të gjitha pjesët me versionet instrumentale të lidhura, si dhe një bluzë, një poster dhe një kartë autografi të nënshkruar.
Marketingu
parapamje| Videoklipi për "Njeriu më i rëndësishëm i Evropës" Në fillim të nëntorit 2014, njeriu më i rëndësishëm i Evropës ishte videoja e parë që u publikua për Neues von Gott. Në këtë, Favorite vesh një uniformë të Wehrmacht dhe u përfshi në video incizimet private të Adolf Hitlerit, e cila u kritikua pjesërisht. Një video për legjendat e bëra vetë u pasua në mes të dhjetorit. I preferuari nuk është paraqitur në videon Selfmade Legenden pasi ai u arrestua për shkelje të provës pak para se të fillonte xhirimet e videos. Për më tepër, një video e ashtuquajtur e ndarë u prodhua për këngët Zweitausendfearzehn dhe Unchipped. Daniel Zlotin ishte përgjegjës për drejtimin e kësaj. Videoja e prodhuar nga StreetCinema u publikua më 14 prill. Lëshuar në janar 2015.
Revista gjermane e hip-hop-it Juice ia kushtoi Kopertinën e numrit të tyre të marsit 2015 Favorite. Për këtë, reperi regjistroi një EP ekskluziv të titulluar Dionysos, i cili do të publikohet më 10 nëntor. Botuar shkurt 2015 si shtesë e revistës. EP përmban këngët Pure Ver8ung, Neues von Gott, Mein WM-Song, Malala dhe Headquarters.
Kritika
Faqja e internetit Rap.de e përshkroi Neues von Gott si albumin e preferuar "më të pakompromis" deri më sot. Megjithatë, reperi nuk guxon të bëjë ndonjë risi të madhe stilistike apo edhe eksperimente. "E preferuara polarizohet" për shkak të rrjedhës së saj kokëfortë dhe ofrimit të këngës si dhe për shkak të humorit të saj kufitar. "Me pjesën Gay Rap, në të cilën ai " përshkruan gjerësisht jetën e tij të dashurisë gjoja homoseksuale me reperët e tjerë ", Favorite e çon humorin e tij" në një nivel të ri. Kjo kryesisht për faktin se ai në mënyrë lirike dhe rrënjësore shkëputet nga imazhi ende i zakonshëm i maskulinitetit në rep. Sipas Rap.de, " rrahjet tepër rraskapitëse " janë një " mangësi e madhe. Prodhimet karakterizohen nga " rrahje sintetike, unazat e të cilave pothuajse ekskluzivisht lëvizin në intervale të pakëndshme frekuencash të larta ". Edhe pse " aranzhimet në vetvete nuk janë asgjë tjetër veçse të këqija ", çdo shënim tingëllon " si një shtesë fillestare Magix Music Maker.
Christian Weins nga MZEE e vlerëson albumin mjaft negativisht. Ai shkruan se Favoriti “mund të kishte marrë pak më shumë kohë ne dispozicion. Ai të jep përshtypjen se produkti përfundimtar duket 'i përkëdhelur'. Nga këndvështrimi i një fansi, ai "ndihet sikur ata kanë punuar në prapavijë ose përpara.
Mantova
Mantova (Italisht: Mantova) është qytet dhe komunë në Lombardia në veri të Italisë, dhe kryeqyteti i provincës me njëjtin emër.
Më 2016, Mantova do të bëhet i kryeqyteti i kulturës i zgjedhur nga qeveria e Italisë më 27 tetor 2015. Më 2017, Mantova do të bëhet si kryeqyteti i gastronomisë.
Është qyteti më i afërt i vendlindjes ku ka lindur poeti romak Virgjili.
Johannes Brahms
thumb|Johannes Brahms|220x220px Johannes Brahms ( gjermanisht : [johanəs bʁaːms], 7 maj 1833 - 3 prill 1897) ishte kompozitor dhe pianist gjerman i periudhës romantike. Lindur në Hamburg në një familje lutherane, Brahms kaloi pjesën më të madhe të jetës së tij profesionale në Vjenë, Austri. Reputacioni dhe statusi i tij si kompozitor është i tillë që ndonjëherë është i grupuar me Johann Sebastian Bach dhe Ludwig van Beethoven si një nga "Tre Bs" të muzikës, një koment i bërë fillimisht nga dirigjenti i shekullit të nëntëmbëdhjetë, Hans von Bülow.
Brahms përbëhet nga orkestra simfonike, ansamblet e dhomave, piano, organi, zëri dhe kori. Një pianist virtuoz, ai shfaqi shumë nga veprat e tij. Ai punoi me disa nga interpretuesit kryesorë të kohës së tij, përfshirë pianistën Clara Schumann dhe violinistin Joseph Joachim (të tre ishin miq të ngushtë). Shumë nga veprat e tij janë bërë elemente të repertorit modern të koncerteve. Një perfekcionist i pakompromis, Brahms shkatërroi disa nga veprat e tij dhe i la të tjerat të pabotuara.
Brahms është konsideruar nga bashkëkohësit dhe shkrimtarët e më vonshëm si tradicionalist dhe novator. Muzika e tij është rrënjosur fort në strukturat dhe teknikat kompozuese të Masters klasike. Ndërsa shumë bashkëkohës gjetën muzikën e tij në një kontept shumë akademik, kontributi dhe mjeshtëria e tij janë admiruar nga figura të njëpasnjëshme të ndryshme si Arnold Schoenberg dhe Edward Elgar. Natyra e zellshme, e ndërtuar shumë e veprave të Brahmsit ishte një pikë fillimi dhe një frymëzim për një brez të kompozitorëve. Gjithsesi, të ngulitura brenda strukturave të tij të përpiktë janë motive thellësisht romantike.
Vitet e hershme (1833-1850)
Johan Jakobi i dha djalit të tij stërvitjen e tij të parë muzikore; Johannes gjithashtu mësoi të luante violinë dhe bazat e të kënduarit të violonçelës. Nga 1840 ai studioi piano me Otto Friedrich Willibald Cossel (1813-1865). Cossel u ankua në 1842 se Brahms "mund të jetë një lojtar i tillë i mirë, por ai nuk do të ndalojë kompozimin e tij të pafund". Në moshën 10-vjeçare, Brahms bëri debutimin e tij si interpretues në një koncert privat, përfshirë Quintetin e Beethovenit për piano dhe erërat Op. 16 dhe një kuartet piano nga Mozart. Ai gjithashtu luajti në një punë soliste në një ambient të Henri Herz. Nga 1845 ai kishte shkruar një sonate piano në G minor. Prindërit e Brahms nuk miratuan përpjekjet e tyre të hershme si kompozitor, duke ndjerë se ai kishte një perspektivë më të mirë karriere si interpretues.
Nga 1845 deri në 1848 Brahms studioi me mësuesin e Cossel, pianist dhe kompozitor Eduard Marxsen (1806-1887). Marxsen kishte qenë një njohjës personal i Beethovenit dhe Schubertit, admirues i veprave të Mozartit dhe Haydnit, dhe ishte një përkushtues i muzikës së J. S. Bach. Marxsen i përcolli Brahmsit traditën e këtyre kompozitorëve dhe siguroi që kompozimet e Brahms ishin të bazuara në atë traditë. Në 1847 Brahms bëri paraqitjen e tij të parë publike si pianist solo në Hamburg, duke luajtur një Fantasy nga Sigismund Thalberg. Regjistrimi i parë i tij i plotë i pianos, në 1848, përfshinte një fugë nga Bach, si dhe veprat e Marxsen dhe virtuoza bashkëkohore si Jacob Rosenhain. Një recital i dytë në prill 1849 përfshinte Sonata Waldstein të Beethovenit dhe një fantazi valteri të përbërjes së tij, dhe mblodhi komente të favorshme nga kritikët dhe gazetat.
Historitë e ashpra të adoleshentit të varfër Brahms që luajnë në bare dhe në bordela kanë vetëm origjinë anekdotike, dhe dijetarët bashkëkohorë i hedhin poshtë; familja Brahms ishte relativisht e begatë, dhe legjislacioni i Hamburgut në çdo rast ndaloi rreptësisht muzikë në ose pranimin e të miturve në shtëpitë publike.
Karriera e hershme (1850-1862)
Në 1850 Brahms u takua me violinistin hungarez Ede Reményi dhe e shoqëroi atë në një numër të recitaleve gjatë disa viteve të ardhshme. Ky ishte hyrja e Brahms në muzikë të stilit "cigane" të tilla si czardas, e cila më vonë do të provonte themelet e kompozimeve të tij më fitimprurëse dhe të njohura, dy grupet e vallëzimeve hungareze (1869 dhe 1880). 1850 gjithashtu shënoi kontaktin e parë të Brahms (ndonëse i dështuar) me Robert Schumann; Gjatë vizitës së Schumanit në Hamburg atë vit, miqtë e bindën Brahmsin që të dërgonte ish-disa nga kompozimet e tij, por paketa u kthye e pa hapur.
Në 1853 Brahms shkoi në një koncert turne me Reményin. Në fund të majit të dy vizituan violinistin dhe kompozitorin Jozef Joakim në Hanover. Brahms kishte dëgjuar më parë Joachim duke luajtur solo në koncertin violinë të Beethovenit dhe ishte thellësisht i impresionuar. Brahms luajti disa nga pjesët e tij piano për Joachim, të cilët kujtoheshin pesëdhjetë vjet më vonë: "Kurrë në jetën e artistit tim nuk kam qenë më shumë i zhytur plotësisht". Ky ishte fillimi i një miqësie e cila ishte e përjetshme, edhe pse përkohësisht u përplas kur Brahms mori anën e gruas së Joakut në procedurat e tyre të divorcit të vitit 1883. Brahms e admironin edhe Joakimin si kompozitor, dhe në vitin 1856 ata duhej të nisnin një stërvitje të ndërsjellë për të përmirësuar aftësitë e tyre (në fjalët e Brahmsit) "kontradiktë të dyfishtë, kanonikë, fugues, preludë apo çfarëdo" Bozarth vë në dukje se "produktet e studimit të kundërvënies dhe të muzikës së hershme të Brahms gjatë viteve të ardhshme përfshinin" pjesë valle, preludë dhe fugues për organ, dhe vepra korale neo-rinore dhe neo-barok ".
Pas takimit me Joakimin, Brahms dhe Reményi vizituan Weimarin, ku Brahms takoi Franz Lisztin, Piter Cornelius dhe Joachim Raff dhe ku Liszt performoi Op. 4 Scherzo në shikim. Reményi pohoi që Brahms më pas flinte gjatë performancës së Lisztit të Sonatës së tij në B minor; kjo dhe mosmarrëveshje të tjera e çuan Remenyin dhe Brahmsin në një kompani të caktuar.
Brahms vizitoi Dyzeldorfin në tetor 1853, dhe me një letër hyrjeje nga Joakimi u mirëprit nga Schumann dhe gruaja e tij Clara. Schumann, shumë i impresionuar dhe i kënaqur nga talenti i 20-vjeçarit, botoi një artikull të titulluar "Neue Bahne" ("Rrugët e reja") në botimin e 28 tetorit të revistës Neue Zeitschrift für Musik, duke emëruar Brahms si një që ishte " shprehni herë në mënyrën më të lartë dhe më ideale ". Ky lavdërim mund të ketë përkeqësuar standardet vetëkritike të Brahms për përsosmëri dhe të dëmtojë besimin e tij. Ai i shkroi Schumann-it në nëntor 1853 se lëvdata e tij "do të ngjallte pritjet e tilla të jashtëzakonshme nga publiku se unë nuk e di se si unë mund t'i filloj t'i përmbush ato" Derisa në Dyzeldorf, Brahms mori pjesë me Schumanin dhe nxënësin e Schumann Albert Dietrich, duke shkruar një lëvizje secili prej një Sonate të violinës për Joakimin, "FAA Sonata", letrat që përfaqësonin inicialet e motoja personale të Joachimit Frei aber einsam ("Falas por vetëm").
Shpërblimi i Schumanit çoi në botimin e parë të veprave të Brahmsit nën emrin e tij. Brahms shkoi në Lajpcig ku Breitkopf & Härtel publikoi Opp. 1-4 (Sonatas Piano 1 dhe 2, Gjashtë Këngët Op. 3, dhe Scherzo Op. 4), ndërsa Bartholf Senff botoi Piano Sonatanën e Tretë Op. 5 dhe Gjashtë Këngët Op. 6. Në Leipzig, ai dha recitale përfshirë dy sonatat e para të piano, dhe u takua mes të tjerash Ferdinand David, Ignaz Moscheles dhe Hector Berlioz.
Pas vetëvrasjes së tentuar të Schumann dhe mbylljes së mëvonshme në një sanatorium mendor pranë Bonit në shkurt të vitit 1854 (ku ai do të vdiste nga pneumonia në 1856), Brahms u vendos në Düsseldorf, ku mbështeti familjen dhe merrej me çështjet e biznesit në emër të Clarit. Clara nuk u lejua të vizitonte Robertin dy ditë para vdekjes së tij, por Brahms ishte në gjendje ta vizitonte atë dhe të vepronte si një ndërmjetës. Brahms filloi të ndihej thellësisht për Clara, i cili atij përfaqësonte një ideal të gruas. Marrëdhënia e tyre intensive emocionale, e cila megjithatë nuk duket se ka kaluar përtej miqësisë së ngushtë, do të zgjaste deri në vdekjen e Clarës. Në qershor 1854 Brahms kushtuar Clara tij Op. 9, Ndryshimet në një Theme të Schumanit. Clara vazhdoi të mbështeste karrierën e Brahmsit duke programuar muzikën e tij në recitimet e saj.
Pas botimit të Op. 10 Ballades për piano, Brahms nuk botoi vepra të tjera deri në 1860. Projekti i tij kryesor i kësaj periudhe ishte Koncerti i Piano në D minor, të cilin ai kishte filluar si një punë për dy pianona në 1854, por së shpejti e kuptoi nevojën e një formati në shkallë më të gjerë. Bazuar në Hamburg, në këtë kohë, me mbështetjen e Clarit, fitoi një pozicion si muzikant në oborrin e vogël të Detmoldit, kryeqytetit të Principatës së Lippës, ku kaloi dimrin e vitit 1857 deri në 1860 dhe për të cilin ai shkruajti dy serenatet e tij (1858 dhe 1859, Opp 11 dhe 16). Në Hamburg ai krijoi një kor të grave për të cilin ai shkroi muzikë dhe drejtoi. Në këtë periudhë i përkasin edhe dy Quartet e tij të Parë (Op. 25 dhe Op 26) dhe lëvizja e parë e Kuartetit të Katërt të Pianos, i cili përfundimisht u shfaq në 1875.
Fundi i dekadës solli pengesa profesionale për Brahmsin. Premiera e Koncertit të Parë të Piano në Hamburg më 22 janar 1859, me kompozitorin si solist, u prit dobët. Brahms i shkroi Joakimit se performanca ishte një "dështim i shkëlqyeshëm dhe vendimtar" ... [i] detyron një njeri të përqendrojë mendimet e veta dhe ta shtojë guximin e tij ... Por tallja ishte shumë e mirë ... " Në një shfaqje të dytë, reagimi i audiencës ishte kaq armiqësor që Brahms duhej të ishte i përmbajtur të dilte nga skena pas lëvizjes së parë. Si pasojë e këtyre reagimeve, Breitkopf dhe Härtel refuzuan të merrnin kompozimet e tij të reja. Prandaj, Brahms krijoi një marrëdhënie me botuesit e tjerë, përfshirë Simrockin, i cili përfundimisht u bë partner i tij kryesor botues. Brahms më tej bëri një ndërhyrje në vitin 1860 në debatin për të ardhmen e muzikës gjermane, e cila u keqtrajtua seriozisht. Së bashku me Joakimin dhe të tjerët, ai përgatiti një sulm ndaj ndjekësve të Lisztit, të ashtuquajturës "Shkolla e Re Gjermane" (edhe pse vetë Brahms ishte simpatizues me muzikën e Richard Wagner, drita kryesore e Shkollës). Në veçanti, ata kundërshtonin refuzimin e formave tradicionale muzikore dhe "gradave, barërat e këqija të mjerueshme që rriteshin nga fantazi të ngjashme me Lisztin". Një drapër u zbulua në shtyp dhe Neue Zeitschrift für Musik publikoi një parodi që tallur Brahms dhe bashkëpunëtorët e tij si të prapambetur. Brahms kurrë nuk u kthye përsëri më në polemika publike muzikore.
Jeta personale e Brahmsit ishte gjithashtu e shqetësuar. Në 1859 ai u angazhua me Agathe von Siebold. Angazhimi u shpërbë shpejt, por edhe pasi Brahms i shkroi asaj: "Unë të dua, unë duhet të të shoh përsëri, por unë jam i paaftë të mbaj lidhës ... Ju lutem më shkruani ... nëse ... Mund të vij përsëri të të shtyjë në krahët e mi, të të puth dhe të them që të dua ". Ata kurrë nuk e panë njëri-tjetrin dhe Brahms më vonë i konfirmoi një shoku se Agatha ishte "dashuria e fundit" e tij.
Pjekuria (1862–1876)
Brahms kishte shpresuar që ti jepet posti si dirigjent i Filarmonisë së Hamburgut, por në vitin 1862 ky post i ishte dhënë baritonit Julius Stockhausen. (Brahms vazhdoi të shpresonte për postin, por kur atij më në fund ju ofroi drejtoria në vitin 1893, ai e kundërshtoi pasi ai "u habit me idenë e të shkuarit përgjatë shtigjeve të tjera".) Në vjeshtën e 1862-s, Brahms bëri vizitën e parë në Vjenë, duke qëndruar atje gjatë tërë dimrit. Atje ai u bë bashkëpunëtor i dy anëtarëve të afërt të rrethit të Wagnerit, mikut të tij më të hershëm Peter Korneliusit dhe Karl Tausigut dhe të Joseph Hellmesberger Sr dhe Julius Epstein, respektivisht drejtorit dhe kreut të studimeve të violinës dhe kreut të studimeve në pianos, Konservatorin e Vjenës. Rrethimi i Brahms u përfshi tek kritiku i shquar (dhe kundërshtari i 'Shkollës së Re Gjermane') Eduard Hanslick, dirigjenti Hermann Levi dhe kirurgu Theodor Billroth, të cilët do të bëheshin ndër avokatët e tij më të mëdhenj.
Megjithëse Brahms argëtonte idenë e marrjes së posteve të tjera, ai u bazua gjithnjë e më shumë në Vjenë dhe së shpejti e bëri atë shtëpinë e tij. Në 1863, ai u emërua dirigjent i Singakademies së Vienës. Ai befasoi audiencën e tij duke programuar shumë punë të zotërinjve të hershëm gjermanë si J. S. Bach dhe Heinrich Schütz dhe kompozitorë të tjerë të hershëm si Giovanni Gabrieli; muzika më e re u përfaqësua nga veprat e Beethovenit dhe Felix Mendelssohnit. Ai gjithashtu shkroi vepra për korin, duke përfshirë edhe veprën e tij Op. 29 "Motet". Gjetja megjithatë se posti shkelte shumë nga koha që kishte nevojë për kompozimin, ai e la korin në qershor 1864. Nga 1864 deri në 1876 ai kaloi shumë nga verërat e tij në Lichtental, sot pjesë e Baden-Baden, ku Clara Schumann dhe familja e saj gjithashtu kaloi pak kohë. Shtëpia e tij në Lichtental, ku punoi në shumë nga kompozimet e tij kryesore, përfshirë një Requiem gjerman dhe punimet e dhomës së tij të mesme, sot ruhet si një muze.
Në shkurt të vitit 1865, nëna e Brahmsit vdiq dhe ai filloi të shkruante veprën e tij të madhe korale. Një Requiem gjerman Op. 45, prej të cilave gjashtë lëvizje u përfunduan në vitin 1866. Premiera e tre lëvizjeve të para u dhanë në Vjenë, por puna e plotë u dha së pari në Bremen në 1868 e cila u përcoll me brohoritje të mëdha. Një lëvizje e shtatë (solo sopranoja "Ihr habt nun Traurigkeit") u shtua për një premierë të suksesshme të Leipzig (shkurt 1869) dhe puna vazhdoi të merrte koncert dhe brohoritje kritike në të gjithë Gjermaninë dhe gjithashtu në Angli, Zvicër dhe Rusi, duke shënuar në mënyrë efektive arritjen e Brahms në skenën botërore. Brahms përjetoi gjithashtu në këtë periudhë suksesin popullor me vepra të tilla si grupi i parë i vallëzimeve hungareze (1869), Liebeslieder Walzer, Op. 52, (1868/69), dhe koleksionet e tij të lieder (Opp 43 dhe 46-49). Pas sukseseve të tilla ai përfundoi më në fund një numër veprash që ai kishte luftuar në shumë vite të tilla si kantata Rinaldo (1863-1868), dy të parët e tij të kuarteteve të varura Op. 51 nn. 1 dhe 2 (1865-1873), kuarteti i tretë i pianos (1855-1875), dhe më së shumti simfoninë e tij të parë që u shfaq në 1876, por që ishte nisur që në 1855.
537
Mbi vitin 537.
Johannes Brahms
Pjekuria (1862–1876)
Nga 1872 deri në 1875, Brahms ishte drejtor i koncerteve të Vienës Gesellschaft der Musikfreunde. Ai siguroi se orkestra kishte staf vetëm nga profesionistë dhe realizonte një repertor që vinte nga Bach në kompozitorët e shekullit të nëntëmbëdhjetë, të cilët nuk ishin të 'Shkollës së Re Gjermane'; Këto përfshijnë Beethovenin, Franz Schubertin, Mendelssohnin, Schumann, Joachim, Ferdinand Hiller, Max Bruch dhe vetë (sidomos veprat e tij koralore në shkallë të gjerë, Requiem gjerman, Rapsodi i lartë, Opus 53 dhe Triumfimi patriotik, festoi fitoren e Prusisë në Luftën Franko-Prusiane 1870/71. 1873 pa premierën e Variacioneve të Orkestrës së tij në një Theme nga Haydn, fillimisht i konceptuar për dy piano, e cila është bërë një nga veprat e tij më të njohura.
Vitet e famës (1876-1890)
Simfonia e parë e Brahms, Op. 68, u shfaq në vitin 1876, megjithëse ishte filluar (dhe një version i lëvizjes së parë ishte shpallur nga Brahms në Clara dhe Albert Dietrich) në fillim të viteve 1860. Gjatë dekadës ai u zhvillua gradualisht; finalja nuk mund të ketë filluar konceptimin e saj deri në 1868. Brahms ishte i kujdesshëm dhe zakonisht i vetëshpallur rreth simfonisë gjatë krijimit të saj, duke u shkruar miqve të tij se ishte "e gjatë dhe e vështirë", "jo tamam simpatike" dhe, në mënyrë të konsiderueshme "e gjatë dhe në C Minor" jashtë, që, siç tregon Richard Taruskin, e bëri të qartë "se Brahms po merrte modelin e modeleve [për një simfoni]: Beethoven's Fifth".
Në maj të vitit 1876, Universiteti i Kembrixhit u ofroi dhënien e diplomave të nderit të Doktoratit të Muzikës për të dy Brahmsin dhe Joachimin, me kusht që ato të kompozonin pjesë të reja si "teza" dhe të ishin të pranishme në Kembrixh për të marrë gradën e tyre. Brahms urrente që të udhëtonte në Angli, dhe kërkoi të merrte diplomën 'në mungesë', duke ofruar si tezën e tij simfoninë e kryer më parë (1876 nëntor). Por nga të dy, Joachim shkoi vetëm në Angli dhe vetëm atij iu dha një diplomë. Brahms "e pranoi ftesën" duke dhënë rezultatin e dorëshkrimeve dhe pjesët e simfonisë së tij të parë tek Joakimi, i cili udhëhoqi shfaqjen në Kembrixh më 8 mars 1877 (premiera angleze).
Megjithë pritjen e ngrohtë, nga simfonia e parë e marrë, Brahmsi mbeti i pakënaqur dhe ndryshoi gjerësisht lëvizjen e dytë para se të publikohej. Pas kësaj ndoqi një sërë veprash orkestrale të mirëpritura; Simfonia e Dytë Op. 73 (1877), Koncertin e Violinit Op. 77 (1878), i dedikuar Joachit, i cili u konsultua ngushtë gjatë përbërjes së tij dhe Festivali Akademik Overture (shkruar pas dhënies së një diplome nderi nga Universiteti i Breslaut) dhe Overture Tragjike të vitit 1880. Lavdërimi i Brahms nga Breslau si " udhëheqësi në artin e muzikës serioze në Gjermani sot ", çoi në komentin e Wagnerit në një ese të tij" Për poezinë dhe përbërjen ":" Unë e njoh disa kompozitorë të famshëm, të cilët në koncertin e tyre masakruan maskimin e këngëtarit të rrugës dita, hallelujah periwig e Handel tjetër, veshja e një Czardas-fiddler një herë, dhe pastaj përsëri maskën e një simfoni shumë të respektuar veshur si numër dhjetë "(duke iu referuar Simfonisë së Parë Brahms si një simfoninë e dhjetë e supozuar e Beethovenit ).
Në këtë kohë, Brahms gjithashtu zgjodhi të ndryshonte imazhin e tij. Duke qenë i pastruar në vitin 1878, ai i befasoi miqtë e tij duke e rritur mjekrën, duke shkruar në shtator për dirigjentin Bernhard Scholz "Po vij me një mjekër të madhe! Përgatitni gruan tuaj për një pamje më të tmerrshme". Këngëtari George Henschel kujtoi se pas një koncerti "Pashë një njeri të panjohur për mua, mjaft i fortë, me lartësi të mesme, me flokë të gjatë dhe një mjekër të plotë. Në një zë shumë të thellë dhe të zhurmuar ai u prezantua si 'Musikdirektor Müller'... një çast më vonë, ne të gjithë e gjetëm veten duke qeshur me gjithë zemër në suksesin e përsosur të maskimit të Brahmsit ".Incidenti gjithashtu tregon dashurinë e Brahmsit për shaka praktike.
Në 1882, Brahms kompletoi Piano Concerto No. 2, Op. 83, kushtuar mësuesit të tij Marxsen. Brahms u ftua nga Hans von Bülow për të ndërmarrë një premierë të punës me Orkestrën e Gjykatës në Meiningen; ky ishte fillimi i bashkëpunimit të tij me Meiningen dhe me von me Bülowin, i cili do të klasifikonte Brahmsin si një nga 'Three Bs'; në një letër për gruan e tij, ai shkroi: "Ti e di atë që mendoj për Brahmsin: pasi Bach dhe Beethoven janë më të mëdhenjtë, më sublime të të gjithë kompozitorëve". Vitet pasuese patën premiera të Simfonisë së Tretë Op. 90 (1883) dhe Simfoninë e Katërt të tij Op. 98 (1885). Richard Strauss, i cili ishte emëruar asistent i von Bülow në Meiningen dhe kishte qenë i pasigurt në lidhje me muzikën e Brahmsit, u gjet i konvertuar nga Simfonia e Tretë dhe ishte entuziast për të katërtin: "një vepër gjigante, e madhe në koncept dhe shpikje". Një tjetër, por i kujdesshëm, përkrahës nga brezi i ri ishte Gustav Mahler i cili së pari u takua me Brahmsin në 1884 dhe mbeti një njohje e ngushtë; ai e vlerësoi Brahmsin si superior ndaj Anton Bruckner, por më shumë i lidhur me tokë se Wagner dhe Beethoven.
Në 1889, Theo Wangemann, një përfaqësues i shpikësit amerikan Thomas Edison, vizitoi kompozitorin në Vienë dhe e ftoi atë të bënte një regjistrim eksperimental. Brahms luajti një version të shkurtuar të vallëzimit të tij të parë hungarez dhe të Die Libelle të Josef Strauss në piano. Megjithëse hyrja e folur në një pjesë të shkurtër të muzikës është mjaft e qartë, luajtja e pianos është kryesisht e padëgjueshme për shkak të zhurmës së rëndë të sipërfaqes. Në të njëjtin vit, Brahms u emërua një qytetar nderi i Hamburgut, deri 1948 i vetmi i lindur në Hamburg.
Vitet e fundit (1890-1897)
Brahmsi ishte njohur me Johann Strauss II, i cili ishte tetë vjeç i tij i lartë, në vitet 1870, por miqësia e tyre e ngushtë i përket viteve 1889 dhe pas. Brahms admiroi shumë nga muzika e Strauss dhe inkurajoi kompozitorin që të regjistrohej me botuesin e tij Simrock. Në autografimin e një tifoz për gruan e Adës, Strauss, Brahms shkroi shënimet hapëse të valsit të Danubit Blue, duke shtuar fjalët "për fat të keq jo nga Johannes Brahms".
Pas premierës së suksesshme të Vjenës të Kuintetit të Dytë të Stringit, op. 111, në 1890, Brahms 57-vjeçar erdhi në mendimin se ai mund të tërhiqej nga përbërja, duke i treguar një miku se ai "kishte arritur mjaftueshëm, këtu kisha para meje një moshë të vjetër të lumtur dhe mund ta shijoja në paqe". Ai gjithashtu filloi të gjejë ngushëllim në shoqërimin e mezzosopranit Alice Barbi dhe mund t'i ketë propozuar asaj (ajo ishte vetëm 28 vjeç). Admirimi i tij për Richard Mühlfeld, klarinetist me orkestrën Meiningen, ringjalli interesin e tij për të kompozuar dhe e udhëhoqi atë për të shkruar klarinetën Trio, Op. 114, Kuanteti i Klarinetit, Op. 115 (1891), dhe të dy Sonatas klarinetë, Op. 120 (1894). Brahms gjithashtu shkroi në këtë kohë ciklet e tij përfundimtare të pianos, Opp. 116-19, "Vier ernste Gesänge" (Katër këngë serioze), Op. 121 (1896) (të cilat u nxitën nga vdekja e Clara Schumann), dhe Eleven Chorale Preludes për organ, Op. 122 (1896). E fundit prej tyre është një mjedis i "O Welt ich muss dich lassen", ("O botë që duhet të të lë") dhe janë shënimet e fundit që Brahms shkroi. Shumë nga këto vepra u shkruan në shtëpinë e tij në Bad Ischl, ku Brahms kishte vizituar për herë të parë në 1882 dhe ku kaloi çdo verë nga 1889 e tutje.
536
Mbi vitin 536.
Johannes Brahms
Linqe të jashtme
Muzikë me fletë
Llomnica e Epërme (Rozhajë)
Llomnica e Epërme (Gjuha malazeze:Gornja Lovnica) është një fshat në Komunën e Rozhajës, Mali i Zi.
Spiro Kote
Spiro Kote lindur në Korçë në dhjetor të 1926. Oficer i Flotës Luftarake, dekoruar nga Presidiumi i Kuvendit Popullor "Heroi i Popullit" për gjestin e tij më 1 qershor të 1947 me motovedën “Mujo Ulqinaku”. Spiro Kote, i vendosur në mbrojtjen e motovodetës që e kishte në dorëzim, për mbajtjen e betimit ushtarak, për mbrojtjen e interesave të Popullit e të Atdheut, vrau tre tradhtarët dhe u kthye me motovedetën në Durrës.
Ngjarja
Më 1 qershor të 1947 motovedeta “Mujo Ulqinaku”, më e shpejta që kishte Flota e atëhershme, u pa në afërsi të portit teksa bënte disa lëvizje të pakontrolluara. Kur detarët e tjerë iu afruan asaj gjetën dy kufoma dhe një njeri që po jepte shpirt. Marinari Spiro Kote ishte një gjendje shoku. Viktimat ishin kapteri Vlash Bushi, 36 vjeç nga Durrësi, Xhemal Kërrniqi, marinar, 22 vjeç nga Durrësi dhe kolegu i tij, Enver Kruçi, 21 vjeç nga Shkodra.
Vetëm pesë ditë më vonë, më 6 qershor, Presidiumi i Kuvendit Popullor e shpall Spiro Koten “Hero Kombëtar”, ekuivalenti i “Heroit të Popullit” të mëvonshëm. Në kërkesën që vetë gjeneral-kolonel Enver Hoxha, si Komandant Suprem i Fuqive t’Armatosura, i drejton Kuvendit Popullor, thuhet: “Me datën 1 qershor 1947 marinari Spiro Kote ishte roje në motovedetën e marinës Kombëtare ‘Mujo Ulqinaku’. Kapteri tradhtar, Vlash Bushi, dhe marinarët tradhtarë Xhemal Kërniqi dhe Enver Kruçi, që të tre agjentë të spiunazhit të huaj, tentuan të arratiseshin në Itali me motovedetën ‘Mujo Ulqinaku’ të cilën e kishte në dorëzim marinari Spiro Kote. Ata u munduan ta mashtronin marinarin trim dhe besnik të popullit, Spiro Koten. Kur motovedeta ishte larguar 30 milje nga Durrësi në drejtim të Italisë, marinari Spiro Kote, i vendosur në mbrojtjen e motovodetës që e kishte në dorëzim, për mbajtjen e betimit ushtarak, për mbrojtjen e interesave të Popullit e të Atdheut, vrau të tre tradhtarët dhe u kthye me motovedetën në Durrës… Për këto arsye, për shërbimin që ai kreu me nder, për heroizmin dhe besnikërinë e tij të pafund ndaj Atdheut e Popullit, propozoj që marinari Spiro Kote të dekorohet me Urdhrin e "Heroit Kombëtar" (Hero i Popullit).
Ngjarja frymëzoi filmin Duel i heshtur, prodhim i vitit 1967.
Ente Radio Trieste
Ente Radio Trieste - Istitucioni "Radio Trieste", shkurt ERT, është radio publike të Territorit të lirë të Triestes
Kupa e Republikës 1950
Ky ishte edicioni i 4të i Kupës në Shqipëri. Nisi në Pranverë, 1950 me Turin e Parë dhe përfundoi në maj, 1950 me ndeshjen Finale.
KF Partizani ishin fitues në fuqi, pasi fituan Kupën e tyre te 2të edicionin e fundit. Kupa u fitua nga KS Dinamo. Ndeshjet u luajtën me sistem një takim eliminator. Nëse rezultati ishte i barabartë, fituesi vendosej nga goditjet e këndit.
Sezoni i kaluar: 1949. Sezoni i rradhës: 1951.
Turi i 1rë
Ndeshjet u luajtën në 1950*
Turi i 2të
Ndeshjet u luajtën në 1950.
Cerek Finalet
Ndeshjet u luajtën në 1950. Marrin pjesë 8 fituesit e turit të mëparshëm.
Gjysmë Finalet
Ndeshjet u luajtën në 1950. Marrin pjesë 4 fituesit e turit të mëparshëm*
Finale
Ndeshja u luajt në maj, 1950. Marrin pjesë 2 fituesit e turit të mëparshëm.
Union County (South Carolina)
Union County është një nga  qarqet në shtetin federal South Carolina të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
538
Mbi vitin 538.
Dokumentacioni shëndetësor
Dokumentacion shëndetësor janë dorëshkrimet, shënimet ose të dhënat e tjera, pa marrë parasysh faktin se kush ose në çfarë mënyre i mbledh, në të cilat ka qasje punëtori shëndetësor gjatë ofrimit të shërbimeve shëndetësore që përmbajnë të dhëna për identitetin personal të qytetarit dhe që janë të lidhura me shërbimet shëndetësore që i ofrohen atij.
2010 në muzikë
Albume të lëshuara
Eminem-Recovery
Ihor Kynal
Ihor Kynal (ukrainisht: Ігор Богданович Киналь Ihor Bohdanovich Kynal, lindu më 1982 në Ternopil - 17 mars 2008} ishte një polic në kuadër të UNMIK-ut i cili nga dashamirët e demokracisë së re evropiane merret si dëshmori i parë i demokracisë evropiane.
FC Barcelona B
Futbol Club Barcelona "B" është një klub futbollistik spanjoll me seli në Barcelonë, komuniteti autonom i Katalonjës. Themeluar në vitin 1970 si FC Barcelona Atlètic, "Barça B" është skuadra rezervë e FC Barcelonës, dhe aktualisht luan në Segunda División, duke i zhvilluar ndeshjen si vendas në Mini Estadi.
Ihor Kynal
Ihorin, ndërrojë jetë pas plagëve të marra gjatë një demostrate të serbëve të nxitura nga doktrina mesjetare.
Republika Socialiste e Sllovenisë
Republika Socialiste e Sllovenisë apo Sllovenia Socialiste ishte një nga shtetet federative-Socialiste që bëri debitim në Jugosllavi.
FC Barcelona B
Skuadrat rezervë në Spanjë luajnë në të njëjtin sistem lige si skuadrat kryesore, në vend që të luajnë në ligën e skuadrave rezervë. Ato duhet të luajnë një nivel më poshtë se skuadra kryesore, kështu që, Barcelona B nuk ka të drejtën të ngjitet në La Liga dhe të luajë në Copa del Rey.
Ihor Kynal
Kynal kishte ardhur për të shërbyer në Kosovës si pjesëtar i Njësisë speciale të Ukrainës më 14 dhjetor 2007.
FC Barcelona B
Shkolla e FC Barcelonës
FC Barcelona B ka zbuluar shumë talente të mëdha. Eshtë një numër i madh talente që kanë ardhur nga Barca B. Ktu janë disa nga talentet që kanë arritur shumë : Francisco Jose Carrasco, Ramon Maria Caldere, Guillermo Amor, Albert Ferrer, Josep Guardiola, Sergi, Thiago Motta, Victor Valdes, Carles Puyol, Xavi, Andres Iniesta, Lionel Messi, Giovani dos Santos, Bojan Krkic, etj, të gjithë këta kanë luajtur në FC Barcelona B dhe kanë arritur të ngjiten në FC Barcelona. Janë edhe disa të tjerë që nuk kanë arritur të ngjiten në klubin e parë po kanë shkuar neper klube të tjera të mëdha. Ata janë : Ivan de la Pena, David Sanchez, Luis Garcia, Pepe Reina, Mikel Arteta, Fran Merida,, Cesc Fabregas, Albert Luque, etj.
Republika Socialiste e Sllovenisë
Për herë të parë Sllovenia hyri në Jugosllavi apo në Republikën Socialiste Federative të Jugosllavisë më 19 shkurt, 1944 dhe u bë si shtet federativ në të më 31 janar, 1946 deri më 25 qershor, 1991. Sllovenia nuk ishte shtet shumë i madh por ishte i 5-ti apo njëri nga i fundit me 20,246 km2, ndërsa me popullësi ishte gjithashtu shteti i 5-të me gjithsej 1,913,355 apo rreth 2 milion popullësi. Valuta apo Paraja ndërkohore në Slloveninë Socialiste ishte Dinari Jugosllav.
FC Barcelona B
Trajneret
Po ashtu dhe FC Barcelona B ka pasur trajner Junade Ramos, Carles Rexach dhe Jose Mourinho që kanë arritur tashme shumë.
539
Mbi vitin 539.
FC Barcelona B
Trajneret
FC Barcelona B ka një trajner të mirë që është në vendin e dytë të ligës së kater, dhe sic duket do të ngjitet më lartë pra në ligën e trete, ai është Josep Guardiola.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1952
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
540
Mbi vitin 540.
Llomnica e Poshtme (Rozhajë)
Llomnica e Poshtme (Gjuha malazeze:Donja Lovnica) është një fshat në Komunën e Rozhajës, Mali i Zi.
Sipas regjistrimit të vitit 2011, popullsia e tij ishte 825.
No Remorse
No Remorse është albumi parë best of i grupit heavy metal Motörhead. Disku doli në treg më 15 shtator 1984, dhe ështe i fundit i etiketes Bronze Records.
Kantoni Sarlat-la-Canéda
Kantoni Sarlat-la-Canéda (frëngjisht: Canton de Sarlat-la-Canéda) është një kanton në departamentin Dordogne, rajonin Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sarlat-la-Canéda. Ka sipërfaqe 220.97km2 dhe popullsi 16166 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sarlat-la-Canéda aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Sumter County (South Carolina)
Sumter County është një nga  qarqet në shtetin federal South Carolina të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Managua
Managua është kryeqyteti i Nikaraguas.
Infected Mushroom
Infected Mushroom është bend elektronik nga Izraeli, i formuar nga anëtarët Erez Eisen dhe Amit Duvdevani në vitin 1996. Bendi ka krijar famë botërore nëpërmes evolucionit konsistent zënor të albumeve të tyre. Ata prodhojnë dhe performojnë zhanret psytrance, electronica, dhe dream trance, ndër të tjera, dhe janë një ndër grupet më të shitura në historinë muzikore të Izraelit, si ne shitjet vendore po ashtu edhe në ato ndërkomëtare.
Ata përdorin burime të ndryshme muzikore, duke përfshirë kitarat akustike dhe bas të ndërlikuar sintetik. Kompozimet e tyre shpesh përmbajnë ndryshime ritmike dhe të tempos. Koncertet e Infected Mushroom karakterizohen nga përdorimi i vokalit dhe instrumenteve analoge në performanca që janë të vendosura në sfonde multimediale.
541
Mbi vitin 541.
Kantoni Montigny-en-Gohelle
Kantoni Montigny-en-Gohelle (frëngjisht: Canton de Montigny-en-Gohelle) është një kanton në departamentin Pas-de-Calais, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montigny-en-Gohelle. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 20471 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montigny-en-Gohelle aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
543
Mbi vitin 543.
542
Mbi vitin 542.
Orgasmatron
Orgasmatron është një album i vitit 1986 i grupit heavy metal Motörhead. Disku arriti tek pozita numër 21 e klasifikimeve angleze. Ky është disku i dyte edhe i fundit në të cilin bënë pjesë bateristi Pete Gill.
Institucioni mbështetës shëndetsorë
Institucioni mbështetës për institucionet publike shëndetësore në nivelin parësor, Komuna, ndërsa për institucionet shëëndetëësore të nivelit dytësor dhe tretësor të kujdesit shëndetësor si dhe për institucionet në sektorin privat, Ministria e Shëndetësisë.
Richland County (South Carolina)
Richland County është një nga  qarqet në shtetin federal South Carolina të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
544
Mbi vitin 544.
Praktika e bashkërënduar
Praktika e bashkërënduar do të thotë një aktivitet që ka të bëjë me bashkëpunimin joformal ndërmjet ndërmarrjeve dhe që nuk bazohet në një vendim ose marrëveshje formale.
Ruhallah Jomei
Ruhallah Jomei është një politikan dhe gazetar iranian. Ai ka shërbyer si Zëvendës Ministër i Brendshëm dhe Këshilltar i Ministrit të Republikës Islamike të Iranit. Ai gjithashtu shërbeu si zëvendësdrejtor i Agjencisë së Lajmeve të Republikës Islamike të Iranit.
Karl Gustav Pilo
thumb|Karl Gustav Pilo Karl Gustav Pilo u lind në vitin 1711 dhe vdiq në vitin 1793. Ai ishte piktor suedez.
Lesoto
Lesoto ndodhen në pjesën jugore të Afrikës dhe është i kufizuar nga të gjitha anët nga Republika e Afrikës së Jugut. Ka një sipërfaqe prej 30,355 km² dhe një popullsi prej 2 milion 267 mijë banorë. Kryeqytet dhe qyteti më i madh është Maseru. Rreth 40% e popullsisë jeton nën nivelin ndërkombëtar të varfërisë me rreth 1.25 dollarë në ditë.
Gjeografia
Sipërfaqja e përgjithshme e Lesotos është 30.355 km2 dhe shtrihet rreth koordinatave gjeografike 29 30 ‘‘‘J’’’, 28 30 ‘‘‘L’’’.
Lesoto është një "enklavë" gjeo-politike dhe vija kufitare me Afrikën e Jugut është 909 km e gjatë.
Klima
Lesoto ka një klimë kontinentale me verë të nxehtë dhe dimër të ftohtë. Maseru dhe fushat rreth tij shpesh arrijnë 30 °C në verë. Dimri është i ftohtë me temperaturë që arrin në vendet e ulëta -7 °C dhe në vendet malore -18 °C.
Ndarja administrative
thumb|300px|Distriktet dhe qytetet e Lesotos
Lesoto ndahet në dhjetë distrikte administrative që janë:
Distriktet ndahen më tej në 80 zona elektorale, të cilat përbëhen nga 129 këshilla të komunitetit lokal.
545
Mbi vitin 545.
Kupa e Republikës 1951
Statistika të Kupës së Republikës në sezonin 1951.
Ky ishte edicioni i 5të i Kupës në Shqipëri. Nisi në Pranverë, 1951 me Turin e Parë dhe përfundoi në maj, 1951 me ndeshjen Finale.
KS Dinamo ishin fitues në fuqi, pasi fituan Kupën e tyre te 1rë edicionin e fundit. Kupa u fitua nga KS Dinamo. Ndeshjet u luajtën me sistem një takim eliminator. Nëse rezultati ishte i barabartë, fituesi vendosej nga goditjet e këndit.
Sezoni i kaluar: 1950. Sezoni i rradhës: 1952.
Turi i 2të
Ndeshjet u luajtën në 1951.
Cerek Finalet
Ndeshjet u luajtën në 1951. Marrin pjesë 8 fituesit e turit të mëparshëm.
Gjysmë Finalet
Ndeshjet u luajtën në 1951. Marrin pjesë 4 fituesit e turit të mëparshëm.
Finale
Ndeshja u luajt në maj, 1951. Marrin pjesë 2 fituesit e turit të mëparshëm.
546
Mbi vitin 546.
The Super Mario Bros. Movie
The Super Mario Bros. Movie është një film aventuresk i animuar kompjuterik amerikan i vitit 2023 i bazuar në ekskluzivitetin e video lojërave të Nintendos Mario. Prodhuar nga Illumination, Universal Pictures, dhe Nintendo, dhe shpërndarë nga Universal, u drejtua nga Aaron Horvath dhe Michael Jelenic, bashkë-drejtuar nga Pierre Leduc dhe Fabien Polack, dhe shkruar nga Matthew Fogel. Kasti i dublimit përfshin Chris Pratt, Anya Taylor-Joy, Charlie Day, Jack Black, Keegan-Michael Key, Seth Rogen, dhe Fred Armisen. Filmi paraqet një histori origjine për vëllezërit Mario dhe Luigi, dy hidraulikë italo-amerikanë të cilët transportohen në një botë alternative dhe ngatërrohen në një betejë midis Mbretërisë së Kërpudhave, të udhëhequr nga Princesha Peach, dhe Koopas, të udhëhequr nga Bowser.
Pas dështimit kritik dhe komercial të filmit live-action Mario të vitit 1993, Nintendo hezitoi të licenconte pronat e saj intelektuale për përshtatje filmike. Krijuesi i Mario, Shigeru Miyamoto u interesua për zhvillimin e një filmi tjetër kur Nintendo po sillte lojërat e saj më të vjetra në shërbimin Virtual Console dhe përmes punës së Nintendo me Universal Parks & Resorts për të krijuar Super Nintendo World, ai u takua me themeluesin dhe CEO të Illumination, Chris Meledandri. Në vitin 2016, të dy po diskutonin për një film Mario dhe, në janar 2018, Nintendo njoftoi se do të bashkëpunonte me Illumination dhe Universal për ta prodhuar atë. Prodhimi ishte duke u zhvilluar deri në vitin 2020, dhe kasti u shpall në shtator 2021.
Filmi Super Mario Bros. u shfaq në teatër në Shtetet e Bashkuara më 5 prill 2023. Filmi mori komente të ndryshme nga kritikët, por një përgjigje më pozitive nga audienca. Ai ka fituar 734 milionë dollarë në mbarë botën, duke e bërë atë filmin me fitimet më të larta të vitit 2023 dhe duke vendosur rekorde në arkë për fundjavën më të madhe të hapjes në mbarë botën për një film të animuar dhe filmin me fitimet më të larta të bazuar në një video lojë.
Kantoni Hénin-Beaumont
Kantoni Hénin-Beaumont (frëngjisht: Canton d'Hénin-Beaumont) është një kanton në departamentin Pas-de-Calais, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Hénin-Beaumont. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 21084 banorë.
The Super Mario Bros. Movie
Përmbajtja
Vëllezërit italiano-amerikanë Mario dhe Luigi së fundmi kanë nisur një biznes hidraulik në Brooklyn. Babai i tyre nuk e miraton vendimin e Marios për të lënë punën e tij të qëndrueshme nën ish-punëdhënësin e tij antagonist Spike dhe beson se ai po e tërheq zvarrë Luixhin me vete. Pasi panë një rrjedhje të konsiderueshme të pusetave në lajme, Mario dhe Luigi kalojnë nën tokë për ta rregulluar atë, por thithen në një Warp Pipe dhe ndahen.
Kantoni Hénin-Beaumont
Përbërja aktuale
Kantoni Hénin-Beaumont aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
The Super Mario Bros. Movie
Përmbajtja
Në pritjen e dasmës, Bowser synon të ekzekutojë të gjithë të burgosurit e tij në lavë për nder të Peach. Toad kontrabandon një lule akulli në buqetën e Peach, të cilën Peach e përdor për të ngrirë Bowser. Mario dhe Donkey Kong mbërrijnë dhe lirojnë të burgosurit, me Marion duke përdorur një kostum tanuki për të shpëtuar Luigi. Një Bowser i tërbuar çliron veten dhe thërret një Bomber Bill për të shkatërruar Mbretërinë e Kërpudhave, por Mario e rrëzon atë nga kursi dhe e drejton atë në tubin Warp ku shpërthen, duke krijuar një vakum që bën që kështjella e Bowser të transportohet në Brooklyn. Ndërsa luftojnë me Bowser, Mario dhe Luigi kapin Super Yllin, bëhen të pathyeshëm dhe mposhtin Koopas. Bowser është tkurrur me një Mini Mushroom dhe është burgosur. Mario dhe Luigi përshëndeten si heronj dhe festohen nga popullsia e Bruklinit, duke përfshirë prindërit e tyre dhe Spike. Pak më vonë, Mario dhe Luigi janë parë duke jetuar së bashku në një shtëpi në Mbretërinë e Kërpudhave.
Dublimi
Për më tepër, Charles Martinet, i dublon Mario and Luigi në lojërat Mario, bën zërin e babait të vëllezërve; ai gjithashtu shpreh Giuseppe, një qytetar i Bruklinit që i ngjan pamjes origjinale të Marios në Donkey Kong dhe flet me zërin e tij në lojë. Jessica DiCicco bën zërin e nënës së Mario and Luigi, ndërsa Rino Romano dhe John DiMaggio bëjnë zërin e xhaxhallarëve të vëllezërve, Tony and Arthur, respektivisht. Khary Payton dublon tMbretin e Penguinit, sundimtarin e Mbretërisë së Akullit të zbritur nga ushtria e Bowser, ndërsa Juliet Jelenic, e bija e bashkëregjisorit Michael Jelenic, dublon Lumalee, një Luma blu nihiliste e mbajtur e burgosur nga Bowser, dhe Scott Menville dublon Gjeneralin Koopa, dhëheqësin me krahë, me guaska blu të ushtrisë së Bowser. Pauline dhe Diddy Kong bëjnë shfaqje me zë si kryebashkiaku i qytetit të Nju Jorkut dhe si një anëtar i turmës që shikon luftën e Marios me Donkey Kong, respektivisht.
Numri i artikujve europian
parapamje|NAE-13 Shifrorë Numri i artikujve europian (NAE) është në emër të Global Trade Item Numer (GTIN). Paraqet ndërkombëtarisht një kod unik të pagabueshëm të produkteve komerciale. Numri përbëhet nga 8 ose 13 shifra, të cilat 2 ose 3 numrat e parë përkatësisht 7, 8 ose 9 shifra janë në mënyrë të centralizuar nga GS1 menaxhon dhe prodhues në bazë të kërkesës si një Global Location Number të caktuar.
NAE ose GTIN zakonisht është makinë-leximi e Barkodit në paketimin e produktit dhe mund të deshifrohet nga barkod skaner, për shembull  skaner i arkave.
Kuptimi i përbashkët i gabimit është emri i prefiks GS1 si një vend kodi. Kjo është vetëm një parashtesë, që është caktuar nga lokale GS1 organizatave. E GS1, një kompani pikën e blerjes në rastin e GS1, gjithmonë do të marrë një kompani e IDENTITETIT, e cila përbëhet nga prefiks GS1, sfond të ofruara nga kompania numër. Një GS1-klienti mund saj kompania numër një numër i GS1-vend të blerë dhe pastaj përsëri në shumë vende të tjera, të prodhuar.
Historia
Në vitin 1973 Kodi Univerzal i Produkteve KUP 12-shifror është futur SHBA. Një vit më vonë dhe Europa mendoj mbi një Sistem të ngjashëm, të jetë me KUP të përputhshme. Për këtë KUP-së janë shtuar shifrat deri në 13. Një KUP-A-Kod bëhet në një EAN-Code, duke shtuar një Zero përpara.
NAE barkodi për shifrimin e GTIN (ish. NAE-13)
Familjet-koderike KUP, NAE-8 dhe NAE-13 gjitha përdorin të njëjtën kodim. Informata e koduar është nga një numer i qartë nën kodin (Barcode).