cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Morfologjia e gjuhës shqipe
Mbiemrat e panyjshëm
Disa mbiemra përdoren pa nyjën lidhëse. Këta marrin mbaresa të ndryshme nga ato që përdorin nyjën lidhëse, dhe vijnë në shtatë lloje të ndryshme. Secili rresht është një klasë ndryshe e lakimit. Secila qelizë etiketuar "?" tregon mbaresa të larmishme/të parregullta.
Foljet (zgjedhimi)
Në diatezën veprore, shqipja morfologjikisht ka kohën e tashme, të pakryerën dhe të kryerën e thjeshtë të dëftores, kohën e tashme të dëshirores, si dhe kohën e tashme dhe të pakryerën e habitores (me 6 lakime vetë/numër për secilën), si dhe urdhëroren (veta e 2-të njëjës dhe shumës) dhe një pjesore (e pashtjellueshme). (Mbaresat habitore janë të rregullta në të gjitha rastet dhe janë të ngjashme me format e foljes ndihmëse kam.) Të gjitha kombinimet e tjera të mënyrës/kohës/diatezës prodhohen në mënyrë periferike duke përdorur foljet ndihmëse kam dhe pjesoret e pashtjelluara. Diateza pësore shqipe vazhdon medio-pasivin indo-evropian dhe ka paradigma të ndara të zbërthimit për të tashmen dëftore dhe të pakryerën, si dhe urdhëroren. Format e tjera prodhohen nga këto dhe nga format aktive në mënyrë periferike.
Zgjedhimi 1
Urdhërorja: Njëjës -o, shumës -oni
Pjesorja: -uar
Zgjedhimi 2
Urdhërorja: Njëjës -, shumës -ni
Pjesorja : -ur
Zgjedhimi 3
Urdhërorja: Njëjës -, shumës -ni
Pjesorja : -tur
Foljet e parregulla
Foljet më të përshtatshme shqipe janë të parregullta pasi ato ndryshojnë zanoren e vetme të rrjedhës, shpesh duke rirregulluar rendin e bashkëtingëlloreve ose duke ndryshuar plotësisht rrjedhën. Foljet me origjinë të huaj si studioj, kandidoj, refuzoj, provoj, etj janë të rregullta. Foljet e prejardhura nga emrat, si ndryshoj (nga ndryshe), vlerësoj (nga vlerë), normalisht janë të rregullta. Këtu janë disa shembuj të foljeve të parregullta:
kam (ndihmëse)
kam, ke, kisha, pata, paça, ki, pasur.
jam (ndihmëse)
jam, është, isha, qeshë, qofsha, ji!, qenë.
shoh
shoh, sheh, shihja, pashë, pafsha, shih!, parë.
ha
ha, ha, haja, hëngra, ngrënça, ha!, ngrënë.
rri
rrí, rri, rrija, ndenja, ndenjsha, rrì!, ndenjur.
vij
bie
bie, bie, bija, rashë, rënça, bjer!, rënë.
flas
flas, flet, flisja, fola, folsha, fol!, folur.
them
them, thua, thosha, thashë, thënça, thuaj!, thënë.
Condren
Condren është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Condren ka një popullsi prej 707 banorë dhe sipërfaqe 5.58 km², me një dendësi prej 127 banor/km².
Shtëpija e Herticëve
Shtëpija e Herticëve është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtië, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Fud Leclerc
Ferdinand Urbain Dominic Leclerc (, 1924 – 20 shtator 2010) ishte një këngëtar belg, i cili ishte gjithashtu pianisti i Juliette Gréco. Leclerc kishte një karrierë si pianist, fizarmonikë, kompozitor dhe këngëtar përpara se të tërhiqej për të udhëtuar nëpër botë. Me kthimin e tij në Belgjikë ai filloi një karrierë të re si kontraktues ndërtimi. Kohët e fundit, Leclerc u ftua në finalen kombëtare belge të Eurovision 2005 nga rrjeti televiziv belg RTBF si vip i ftuar.
Leclerc përfaqësoi Belgjikën në Festivalin Evropian të Këngës katër herë: Kënga e Leclerc e interpretuar në Konkursin e vitit 1962 është e njohur si kënga e parë (bashkë me një tjetër) në Konkurs që shënoi zero pikë.
Në kohën e vdekjes së tij, Leclerc ishte në pension dhe jetonte në Bruksel.
Sateliti
Satelitët janë objekte në hapësirë.
Slobodan Dubajiq
Slobodan Dubajić (lindur më 19 Shkurt 1966) është një ish-futbollist serb.
Kombëtarja
Për reprezentacionin jugosllave ka luajtur 1 ndeshje.
Emigrimi në Abisini
Emigrimi në Abisini (Arabisht: الهجرة إلى الحبشة‎, al-hijra ʾilā al-habaša) i njohur ndryshe si Hixhreti i Parë, ishte një episod në historinë e hershme të Islamit, ku pasuesit e parë të Muhamedit (Sahabët) u larguan nga persekutimi i fisit qeverisës kurejsh të Mekës. Ata kërkuan strehim në Mbretërinë e krishterë të Aksumit, Etiopia dhe Eritrea e sotme (referuar më parë si Abisinia, një emër i lashtë origjina e të cilit diskutohet), në vitin 9 para hixhretit (613 e.r) ose 7 para hixhretit (615 e.r). Monarku Aksumite që i mori ato është i njohur në burimet islamike si Negus Ashama ibn Abjar. Historianët modernë e kanë identifikuar ndryshe atë me Mbretin Armah dhe Ella Tsaham. Disa nga të mërguarit u kthyen në Mekë dhe bënë hixhret në Medinë me Muhamedin, ndërsa të tjerët qëndruan në Abisini derisa erdhën në Medinë në vitin 628.
Prapaskena
Sipas pikëpamjes tradicionale, anëtarët e komunitetit të hershëm myslyman në Mekë u përballën me përndjekje, gjë që e shtyu Muhamedin t'i këshillojë ata të kërkojnë strehim në Abisini. Llogaria më e hershme ekzistuese është dhënë në siren e Ibn Is'hakut:
"Kur apostulli pa mundimin e shokëve të tij, [...] ai u tha atyre: "Nëse do të shkonit në Abisini (do të ishte më mirë për ju), sepse mbreti nuk do të tolerojë padrejtësinë dhe është një vend miqësor, derisa të të lehtësojë Allahu nga shqetësimi yt ". Pas kësaj, shokët e tij shkuan në Abisini, duke pasur frikë nga braktisja dhe duke ikur tek Zoti me fenë e tyre. Kjo ishte hixhra e parë në Islam."
Emigrimi(et)
Sipas historianëve myslimanë, kishte dy emigrime, megjithëse ka ndryshime mendimesh në lidhje me datat.
Grupi i parë i emigrantëve, i përbërë nga njëmbëdhjetë burra dhe katër gra, u dha azil në vitin 7 para hixhretit (615 e.r) (9 para hixhretit (613 e.r) sipas burimeve të tjera) nën Ashama ibn Abjar, sundimtari i Mbretërisë së Aksumit. Ky grup përfshinte vajzën e Muhamedit Rukijen dhe dhëndrin e tij Osman ibn Afan, i cili më vonë u bë halifi i tretë. Muhammedi zgjodhi Uthman bin Mazun, një nga shokët e tij më të rëndësishëm, si udhëheqës të këtij grupi. Sipas Tabkat Ibn Sa'd grupi hipi në një anije tregtare nga porti detar i Shu'aiba dhe pagoi gjysmë dinari secili për kalimin e detit. Pas një viti të mërguarit dëgjuan zëra se Kurejshët kishin pranuar Islamin, gjë që i nxiti ata të ktheheshin në Mekë. Të ballafaquar me realitetin, ata u nisën përsëri për në Abisini në vitin 6 para hixhretit (616 e.r, 7 para hixhretit (615 e.r, sipas burimeve të tjera), këtë herë të shoqëruar nga të tjerë, 83 burra dhe 18 gra në të gjitha. S. M. Darsh argumenton se vendimi për t'u kthyer u motivua nga një ndryshim i strategjisë mekase ndaj myslimanëve, i cili përkohësisht krijoi një mjedis më të favorshëm për ta në Mekë, si dhe nga një rebelim kundër mbretit abisinas.
Historianët perëndimorë, të tillë si Leone Caetani dhe Montgomery Watt kanë vënë në dyshim tregimin e dy migrimeve. Megjithëse Ibn Is'haku ofron dy lista pjesërisht të mbivendosura të migrantëve, ai nuk përmend që grupi i parë u kthye dhe u kthye për herë të dytë. Watt argumenton se fjala e përdorur nga Ibn Is'haku (tatāba'a - fjalë për fjalë ndjekur njëra pas tjetrës) dhe renditja e emrave në listë sugjeron që migrimi mund të ketë ndodhur në një numër grupesh më të vogla sesa në dy parti të mëdha, ndërsa paraqitja e dy listave pasqyroi polemikat rreth caktimit të përparësisë në regjistrat zyrtarë gjatë sundimit të halifit të dytë Umerit.
Në Abisini
Ngjarjet që ndodhën pas emigrimit raportohen nga Ibn Is'haku.
Kur kurejshët mësuan se shokët e Muhamedit mund të praktikonin në mënyrë të sigurt fenë e tyre në Abisini, ata vendosën të dërgojnë një ambasadë në Negus për të kërkuar kthimin e të arratisurve. Ata zgjodhën dy të dërguar, Amr ibn el-As dhe Abdullah bin Rabiah dhe u dhanë atyre dhurata për mbretin dhe gjeneralët e tij. Dhuratat përbëheshin nga lëkura e përgatitur nga lëkura e imët (baṭāriqa). Mekasit iu drejtuan gjeneralëve, duke argumentuar se emigrantët ishin "të rinj budallenj" të cilët shpikën një fe të re për të cilën as mekasit dhe as abisinasit nuk kishin dëgjuar dhe se të afërmit e tyre po kërkonin kthimin e tyre. Mbreti u dha atyre audiencë, por ai nuk pranoi të dorëzonte njerëz që kishin kërkuar mbrojtjen e tij derisa të dëgjonte anën e tyre të historisë.
Myslimanët u sollën para Negus ("al-Najashi" në arabisht) dhe peshkopëve të tij. Xhafar ibn Abi Tqlib, i cili veproi si udhëheqësi i të mërguarve, foli në mbrojtjen e tyre. Ai i përshkroi mbretit se si ata jetonin para Islamit, misionin profetik të Muhamedit dhe atë që ai u kishte mësuar atyre. Ai gjithashtu foli për persekutimin me të cilin ishin përballur nga kurejshët. Mbreti pyeti nëse kishin me vete ndonjë gjë që kishte ardhur nga Perëndia. Kur Xhaferi e konfirmoi, mbreti e urdhëroi ta lexonte. Xhafari pastaj lexoi një fragment nga kaptina Merjem. Kur mbreti e dëgjoi atë, ai qau dhe thirri: "me të vërtetë, kjo dhe ajo që solli Jezusit (Ungjilli) ka ardhur nga i njëjti burim drite". Ai pastaj pohoi se kurrë nuk do të hiqte dorë nga myslimanët.
Sidoqoftë, një prej të dërguarve, Amr ibn el-As, mendoi për një taktikë tjetër. Të nesërmen ai u kthye te mbreti dhe i tha që myslimanët kishin thënë një gjë të tmerrshme për Jezusin. Kur myslimanët dëgjuan që mbreti i thirri përsëri për t’i pyetur për pikëpamjen e tyre për Jezusin, ata u përpoqën të gjenin një përgjigje diplomatike, por më në fund vendosën të flasin sipas zbulesës që kishin marrë. Kur mbreti iu drejtua Xhaferit, ai u përgjigj se ata e konsideronin Jezusin si "shërbëtorin e Zotit, profetin e Tij, frymën e Tij dhe fjalën e Tij që Ai i drejtoi virgjëreshës Mari". Rrëfimi mysliman thotë se me të dëgjuar këto fjalë, Negus deklaroi se Jezusi nuk ishte më shumë se ajo që kishte thënë. Ai iu kthye myslimanëve dhe u tha atyre: "shkoni, sepse ju jeni të sigurt në vendin tim". Pastaj ai ua ktheu dhuratat të dërguarve dhe i hodhi poshtë. Bazuar në kornizën kohore të hixhretit, supozohet se Negus ishte mbreti Armah.
Fundi i mërgimit
Shumë nga mërgimtarët abisinas u kthyen në Mekë në vitin 622 dhe bënë hixhret në Medinë me Muhamedin, ndërsa një valë e dytë shkuan në Medinë në vitin 628.
Lista e emigrantëve të parë
Lista e parë e emigrantëve e raportuar nga Ibn Is'haku përfshinte këta njëmbëdhjetë burra dhe katër gra:
Guspini
Guspini (sardisht Gùspini) është komunë e Italisë në Provincën e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 174.67 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 130 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 11.870 banorë.
Albanejtë
Albanejtë  (Lat. albanenses, Gr. albanois) ishin vëllazëri gnostike - manikej, që jetonin në Shqipëri, në shek. 8, në prag të krijimit të Themës së Durrësit (Dyrrhachion). Ishte një nga sektet e shumta gnostike, dualiste absolute, përmes të cilëve vazhdoi të lulëzojë në Shqipëri manikeizmi origjinal.
Manikeizmi është një fe misionare (sinkretike) në teologjinë e hershme të krishterë, e cila përfshin karakteristika të zoroastrianizmit dhe budizmit. Manikeizmi bën pjesë në gnosticizmin e hershëm. Lindi në Perandorinë Sasanide. Parimi i tij themelor është dualizmi absolut, kundërvënia e paepur e dy parimeve të barabarta hyjnore: e së mirës dhe së keqes që zotërojnë botën dhe, gjithashtu, shpirtin e njeriut.
Manikejt si vëllazëri fetare gnostike mbërritën në Romë përmes apostullit Psatik (Psattiq) në vitin 280. Psatik qe apostull i profetit Mani (që jetoi në vitet 216 - 274 pas Krishtit. E quante veten “apostull i Jesu Krishtit”).
Manikeizmi u dënua me dekret nga perandori Dioklecian, më 297; nga perandori Theodos I, më 382. Për shkak të persekutimit dhe çfarosjes së egër manikeizmi ra në gjendje të keqe në fund të shek. 6.
Vëllazëritë manikeje në Ilirik (Illyricum) përmenden në kohën e Innait (296 - 303), jamag i manikejve në Ktesifon (Tisfun), bashkohës me shën - Maçelinon papë dhe perandorit Dioklecian. Manikejt predikuan “Ungjillin e Jetës” shkruar nga Mani. Manikejt përdornin në predikime edhe gjuhën e folur.
Kisha manikeje përbëhej nga auditorët dhe katekumenët. Ata respektonin Festën Bema, shoqëruar me tuje dhe “këngë pranvere”.
Në Shqipërinë e asaj kohe, dualizmi ishte mjaft i përhapur. Albanejtë duket kanë predikuar një formë shumë të rreptë dhe pa kompromis të manikeizmit, duke hedhur poshtë të gjitha modifikimet doktrinore.
A ndikuan “Albanenses” në përhapjen e emrit Albania gjatë periudhës së mesjetës?
Termi gnostik “albanenses” u përdor në mesjetë nga katarët për të treguar (përcaktuar) dualizmin absolut.
Emërtimi albanenses - albanejtë duket të ketë ardhë nga emri i vendorigjinës së kësaj vëllazërie: “Albanopolis i albanois” Albanopoli i shqiptarëve (albanenses), në Ilirik. Albanopoli në lindje të Durrësit sot quhet Sgurdhesh - Zgërdhesh, ndodhet në jug të Krujës.
Simboli i albanejve duket të ishte rrethkryqi. Në juglindje të Albanopolit, në Bovillë (hyrje e krahinës Bena - Benda) ndeshim, të pikturuar mbi shkëmb, rrethkryqe të bardhë.
Vëllazëria fetare gnostike, dualiste absolute, manikeje që jetonte në Shqipëri u quajt - albanej - për t’i dalluar nga paulianët, si një emërtim i ri i cili shfaqet rreth vitit 796 në kohën e “polemikës moekiane”(kurorëshkeljes), polemikë fetare - politike - ligjore që lindi nga martesa e dytë e perandorit bizantin Konstandini VI, që tronditi moralin fetar të kohës.
Në vitet 867- 886, perandori bizantin Vasili I “Maqedonas” konverton në ritin greko bizantin vëllazëritë manikeje (maniatei) që kishin zbritur gjatë shek. 8 në Jug të Ballkanit, në Peloponez (sot krahina Mani). Ndërkohë, më 879, Kruja, në veri të Albanopolit, bëhet qendër peshkopale e ritit bizantin.
Kisha Romane, albanejtë i quajti edhe albanenses, edhe manikej.
Bizantinët i quajtën albanejtë edhe albanois, edhe manikej.
Më 1078-1079 në anët e Serdicas (Sofjes), në Pirin, Themë e Maqedonisë, nisën revoltat e heretikëve të drejtuara nga një udhëheqës i herezisë ballkanase - Lekë (Lecus). Nikolla Jorga do e vështronte si një manifestim të shqiptarëve (albanois - albanej) në historinë e Bizantit. Albanejtë, paulianët dhe bogomilët bashkëvepronin midis tyre.
Më 1081 (në kohën e shën- Gregori VII papë), normanët me Robert Guiskardin, kur zbarkuan në Shqipëri, hasën në qëndresën e albanejve (manikejve) të cilët nuk pranuan të vihen nën armë pas tyre. Për këtë albanejtë u ndëshkuan. Mes tyre kishte edhe nga Glavinica (Ballshi). Në anën e perandorit bizantin, Aleks Komneni, i cili kërkoi ndihmën e të ashtuquajturve arbanitë kundër Robert Guiskardit pati edhe trupa manikejsh që u organizuan në Filipopol (Plovdiv), qytet në atë kohë me përqendrim të madh paulianësh.
Ana Komnena shkruan: manikejtë të përbërë prej 2.800 trupash ishin nën komandën e Ksantit dhe Kuleonit, që të dy, të së njejtës herezi. Por ushtarë  manikej nën shërbim perandorak dezertuan gjatë betejave me normanët.
Më 1096, në kohën e papës Urbani II, kur ushtritë e Kryqëzatës së Parë kaluan nëpër Shqipëri dogjën fshatra heretikësh që ndeshën rrugës për në vendet e shenjta. Kryqëtarëve iu deshën  shtatë javë për të përshkuar territoret për të mbërritur në Kastoria (Kostur). Më pas kaluan në Pelagoni (Manastir) ku dogjën një fortesë heretikësh bashkë me banorët e saj brenda.
Sipas Theofilaktit (kryepeshkop i Ohrit), Boemundi, më 1108, shkatërroi krahinat: Mokër dhe Bagorë (Gorë). Në këtë kohë përmenden sekt heretikësh në Kolonia (Kolonjë).
Më 1153, perandori bizantin Manueli I Komneni krijon marrëveshje me papën Anastasi IV për konvertime në ritin katolik, kryesisht në Arbëri, duket shënuar  edhe fillimin e fundit të Kishës albaneje në Arbanens (Arbëri). Kjo u shoqërua me krijimin e priorisë së Arbërit, me qendër në Krujë.
Atëherë përndjekjet qenë të pashembullta, të shoqëruara edhe me shpërngulje popullatash. Është koha kur në Itali shkojnë e strehohen masa të përndjekurish dhe heretikësh, veçanërisht nga Arbëria dhe Maqedonia.
Në Itali, Kisha albaneje (albanenses) bashkëvepron me katarët (cathars). Kisha albaneje është quajtur edhe albanenses cathars ose cathars di Senzano (Lombardi) për shkak të përqendrimit të kësaj kishe në këtë qytet, më 1158 (sot Desenzano del Garda). Peshkopi, “mbikëqyrësi” më i hershëm i tyre njihet Joan Beli (Iohannes Bellus), më 1180.
Van Schaik shkruan: Katarët radikal i përkisnin Kishës albaneje ose Kishës së Drugunthisë (kishë dualiste absolute në Thraki me të cilën bashkëpunonin albanejtë). Inkuizitori dominikan, Raniero Sakoni, më 1250 shkruan: herezia albaneje (albanensian sect), një kishë shqiptare (ecclesia albanensium) dhe besnikët e saj quheshin shqiptarë (albanenses) me rreth 500 anëtarë.
Joan (Iohannes de Lugio Bergamensis) “ biri i madh” (“filius major”), udhëheqës i katarëve të Sencanos (1250-1260) shkroi, më 1241, librin “Libri Dy Principet” (Liber de Duobus Principiis - pa emër autori). Libri paraqet parimet e teologjisë dualiste absolute të albanejve, i performuar sipas pikëpamjes së peshkopit Garat (Garattus) të Konkorecos (Concorezzo), më 1190. Konkorejtë (concorenses) praktikonin dualizmin tipik të Bullgarisë. Ndërsa bergamejt (bergamenses), ashtu si banjolejt (bagnolenses) praktikonin dualizmin tipik të Sklavonis (Sclavonia). Vëllazëritë radikale (dualiste absolute) ishin katarë, joitalian. Raniero Sakoni, kishat pauliane, bogomile dhe katare i cilëson “neomanikeje”.
Në Francë, vëllazëri dualiste absolute albaneje (albanenses) ishin në Don- ezachum (Oçitani). Pas vitit 1204, në kohën e peshkopit Filip (Filippo), albanejtë (albanenses) i ndeshim në Montsegur ku bashkëvepruan me katarët (e Oçitanisë). Albanejtë mbijetuan në Montsegur,  deri më 16 mars 1244, kur  anëtarët e vëllazërisë albaneje dhe katarët e ardhur  pas 1232, kryesuar nga peshkopi Bertand Marti, u dogjën të gjallë nga inkuizicioni, në një zjarr të madh, rreth  211 njerëz, së bashku me kryemurgeshën e vëllazërisë, Riksenda e Teles dhe djakonin Gulam Dejani nga Tarabeli. Ato nuk pranuan të heqin dorë nga besimi i tyre, në kohën e papës Inoçenti IV.
Kisha albaneje (albanenses) qëndroi deri më 1276, kur inkuizicioni arrestoi anëtarët e vëllazërisë albaneje, së bashku me peshkopin e tyre Lorenc në Sirmion të Desencanit, që duket kishin zhvilluar një kishë tyren me praktika gnostike, dualiste absolute. (Në Sirmion ishin vendosur edhe bergamej, ardhur nga Bergamo). Më 13 shkurt 1278, albanej me peshkopin Lorenc dhe katarë të ardhur (nga Oçitania) me peshkopin Bernard Oliba, si dhe banjolej me peshkopin e tyre u dogjën të gjallë në turrë të druve në Verona Arena, rreth 166 njerëz, kur refuzuan të heqin dorë nga besimi i tyre. Kjo ndodhi në kohën e papës Nikolla III. Më 1298, në një letër papale të Bonifacit VIII, i jepet urdhër arqidiakonit të Durrësit të luftojë për shfarosjen e herezisë.
Më 1308, “Anonymi Descriptio Europae Orientalis” (teks mesjetar latin, me autor  që  mendohet  frëng, misionar dominikan, që viziton Shqipërinë, për krahinat: Clisaram (Këlcyr), Tumurist (Tomorisht), Cumaniam (Kunavi), Stophanatum (Stefaniak), Polatum (Pult), Debre (Dibër), shkruan se njerëzit e këtyre provincave “nec sunt pure catolici, ne sunt pure scismatici” - “ nuk janë as krejtësisht katolik, as krejtësisht ortodoks”.
Albanejtë më së shumti u kthyen në katolik. Inkuzicioni përfundon përndjekjet ndaj tyre, si dhe shkrimeve të tyre.
Më pas albanejtë (albanenses) nuk përmenden.
Tiroli
Tiroli (Tirol ; Tirolo ; sllovakisht: Tirolsko) është shtet federal (Bundesland) në Austrinë perëndimore. Ai përfshin pjesën austriake të Qarkut historik të Princit të Tirolit. Është një pjesë përbërëse e Tirol-Jug Tirol-Trentino Euroregion i ditëve të sotme (së bashku me Tirolin e Jugut dhe Trentinon në Itali). Kryeqyteti i Tirolit është Innsbruck.
Forcat e Ginjus
thumb|240px|Logoja e Forcave të Ginjus Forcat e Ginjus (ギニュー特とく戦せん隊たい Ginyū Tokusenta) janë një grup në ushtrinë e Frizës që u punësuan për ta pushtuar planetin. Ata u paraqitën në anime dhe manga Dragon Ball krijuar nga Akira Toriyama.
Antarët e grupit ishin trupa speciale të Klasës së Nivelit të Lartë Ekzekutiv në ushtrinë galaktike të Frizës. Kapiteni i forcave, Ginju është poashtu krahu i djathtë i Frizës.
Kapiteni Ginju
Kapiteni Ginju ((ギニュー隊長 Ginyū-taichō) është kapiten i grupit dhe krahu i djathtë i Frizës. Ai ka aftësi të ndryshoj trupat. Ai është i vetmi antarë i grupit që nuk është vrarë, pasi Goku mendon se ai nuk është më i rrezikshëm pasi ai është në trupin e një bretkose.
Ai kthehet në Dragon Ball Super dhe arriti të marrë trupin e Tagomës dhe lufton pësëri kundër armiqëve të tij të vjetër. Me arritjen e Gokut dhe Vexhitës, ky i fundit i jep fundit një herë e përgjithmonë Ginjus pasi nuk deshi ndërhyrjen e tij gjatë betejës kundër Frizës.
Xhis
Xhis (ジース Jīsu) është zv.kapiten i grupit. Kapiteni Ginju më së miri e përshkruan atë si një mutant jashtëzakonisht të shkëlqyeshëm dhe me bjonde të bardhë. Ai ka nofkën “Magma i Kuq”.
Bërter
Bërter (バ ー タ Bāta) është anëtari më i shpejtë i grupit. I quajtur "Uragani Blu", ai shpesh kryen sulme të kombinuara me Xhis. Ai është shumë arrogant, mburrës, dhe ka tendencë të flasë me kundërshtarët e tij.
Rikum
Rikum (リクーム Rikūmu) është anëtari më i shkëlqyeshëm pasi ai është parë duke goditur më shpesh në betejë se vetë Kapiteni Ginju, dhe përgjithësisht duke u sjellur në mënyrë mashtruese. Ai me lehtësi luftoi me Vexhitën, niveli që kishte 30,000. Kur Kapiteni Ginju analizoi nivelin e fuqisë së Gokut që ishte rreth 60,000, Xhis bërtet duke i thënë Rikum se ai nuk ka shancë kundër Gokut.
Guldo
Guldo (グ ル ド Gurudo) është anëtari më i vogël dhe më pak i fuqishëm fizikisht i Forcës Ginju. Guldo posedon disa aftësi psikike, duke përfshirë edhe mundësinë për të ndalur kohën për aq kohë sa ai mund të mbajë frymën e tij; kjo duket të jetë një nga arsyet kryesore që ai ka arritur anëtarësimin në Forcën e Ginjus. Në betejë, Guldo është frikacak dhe i dëshpëruar, duke u mbështetur në taktika të ndryshme për të mposhtur armiqtë e tij.
Mondrepuis
Mondrepuis është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Mondrepuis ka një popullsi prej 1005 banorë dhe sipërfaqe 20.33 km², me një dendësi prej 49 banor/km².
Retina
thumb|Retina Retina (nga rete "rrjetë") është shtresa më e brendshme e syrit, e ndjeshme ndaj dritës e indit të syrit të shumicës së vertebrorëve dhe disa molusqeve. Optika e syrit krijon një imazh dydimensional të përqendruar të botës vizuale në retinë, i cili përkthen atë imazh në impulse nervore elektrike në tru për të krijuar perceptimin vizual. Retina shërben ose ofron një funksion analog me atë të filmit ose sensorit të imazhit në një aparat fotografik.
Përmbledhje
Retina nervore përbëhet nga disa shtresa të neuroneve të ndërlidhura nga sinapset dhe mbështetet nga një shtresë e jashtme e qelizave epiteliale të pigmentuara. Qelizat kryesore të ndriçimit në retinë janë qelizat fotoreceptore, të cilat janë dy llojesh: shufra dhe kone. Shufrat funksionojnë kryesisht në dritë të zbehtë dhe sigurojnë shikim bardh e zi. Kone funksionojnë në kushte të ndriçuara mirë dhe janë përgjegjëse për perceptimin e ngjyrës, si dhe shikimin me mprehtësi të lartë që përdoret për detyra të tilla si leximi. Lloji i tretë i qelizës ndriçuese, qeliza ganglionale fotosensitive, është e rëndësishme për zbrazjen e ritmeve cirkadiane dhe përgjigjeve refleksive siç është refleksi i dritës pupilare.
Drita që godet retinën fillon një kaskadë të ngjarjeve kimike dhe elektrike që në fund të fundit shkaktojnë impulse nervore që dërgohen në qendra të ndryshme vizuale të trurit përmes fibrave të nervit optik. Sinjalet nervore nga shufrat dhe konet i nënshtrohen përpunimit nga neuronet e tjera, prodhimi i të cilave merr formën e potencialeve të veprimit në qelizat ganglionale të retinës, aksonet e të cilave formojnë nervin optik. Disa tipare të rëndësishme të perceptimit vizual mund të gjurmohen në kodimin dhe përpunimin e dritës së retinës.
Në zhvillimin embrional të kurrizorëve, retina dhe nervi optik kanë origjinë si rritje të trurit në zhvillim, posaçërisht diencefalonit embrional; kështu, retina konsiderohet pjesë e sistemit nervor qendror (SNQ) dhe në të vërtetë është ind i trurit. Ajo është e vetmja pjesë e SNQ që mund të vizualizohet në mënyrë joinvazive.
Iglesias
Iglesias (Igrèsias, Bidd 'e Crèsia) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 208.23 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 200 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 26.992 banorë.
Châtillon-lès-Sons
Châtillon-lès-Sons është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Châtillon-lès-Sons ka një popullsi prej 89 banorë dhe sipërfaqe 10.56 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Vlada Avramov
Vlada Avramov (lindur më 5 Prill 1979) është një ish-futbollist serb.
Kombëtarja
Për reprezentacionin serb ka luajtur 2 ndeshje.
Carol Channing
Carol Elaine Channing lindi më 1921. Është një aktore dhe komediane amerikane.
Kullë e Demë Ahmetit
Kullë e Demë Ahmetit/ tani pronë e Halit Hamitit është një monument i trashëgimisë kulturore në Reqicë, Podujevë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Igor Margita
Igor Margita (lindur më 1 gusht 1952) është një politikan dhe fermer slloven.
Igor Margita President i Bujqësisë.
Zgjedhësit e Igor Margita në partinë politike në Lubjanë të Sllovakisë ljudska stranka.
Biografia
Igor Margita lindi më 1 gusht 1952 në Kamnik.
Igor Margita ka 5 anëtarë të familjes që më thirrje:
Elijah-Gjergji Margita (vëlla)
Ines Margita (vjehrra)
Tibor Margita (vjehrri)
Sergej-Elijah Gjon (kushëriri)
Martjna Peter (Kushërira).
Igor Margita Igor Margita Igor Margita
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Gjeorgjisë
Marrëdhëniet Shqipëri - Gjeorgji janë marrëdhëniet ndërkombëtare midis Shqipërisë dhe Gjeorgjisë. Marrëdhëniet diplomatike midis Gjeorgjisë dhe Republikës së Shqipërisë u krijuan në 8 korrik 1993. Të dyja vendet kanë një ambasador jorezident me qendër në Ankara, Turqi.
Ilbono
Ilbono (Irbòno) është komunë e Italisë në Provinca e Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 31.13 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 400 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 2.252 banorë.
Nekropoli tumular në Llashticë
Nekropoli tumular në Llashticë është një monument i trashëgimisë kulturore në Llashticë, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-393/80.
Historiku
Nekropoli i tumave në Llashticë gjendet rreth 10 km në verilindje të qytetit të Gjilanit, në krahun e Djathtë të Moravës së Binçës , e shtrirë në një sipërfaqe të gjerë të tokave punuese të fshatit Llashticë buzë maleve të Karadakut. Tumat u përkasin ilirëve. Nekropoli përbëhet prej nëntë tumave të evidentuara, karakteristike për periudhën e vonë të hekurit si dhe ndërlidhet me vendbanimin rrafshinor të periudhës së hekurit e cila gjendet rreth 1.5 km në veri të saj, e konstatuar nga sondazhet e zhvilluara në tetor të vitit 2011. Hulumtimet arkeologjike në këtë areal janë zhvilluar në disa etapa gjatë viteve 1980, 1981, 1982 (janë hulumtuar gjithsej 5 tuma), si dhe në vitin 2011 është gërmuar tuma IX, vetëm në dy segmente. Inventari i varreve (materiali arkeologjik) përbehej prej gjetjeve të shumëllojta si në formë ashtu dhe në material; enë qeramike, vorba, pjata dhe zbukurime (fibula, byzylykë, qafore etj.) si dhe pjesë të fragmentuara të objekteve të kultit me figura të zogjve e të punuara në bronz. Njëra nga tumat (tuma IX) është në gjendje relativisht të mirë me përmasa të dukshme 32 x 32 m në diametër, ndërsa me lartësi të ruajtur deri në 1.60 metër. Pas gërmimeve u konstatua se në këto varre mungonin mbetjet mortore të të ndjerëve, të cilat me siguri pas djegies, hiri iu është shpërndarë. Tumat i përkasin periudhes se hekurit gjegjesisht shekullit VIII-VII Para Krishtit.
Pargnan
Pargnan është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Pargnan ka një popullsi prej 71 banorë dhe sipërfaqe 2.39 km², me një dendësi prej 30 banor/km².
Efraimi i Sirisë
Efraimi i Sirisë (aram. ܡܪܝ ܐܦܪܝܡ ܣܘܪܝܝܐ - Mor Afrêm Sûrjojo; në arab. أفرام السرياني; në greq.: Ἐφραίμ ὁ Σῦρος; në lat. Ephraim Syros: Ephraem Syrus) (lindi në vitin 306 në Nisibisi, sot Nusajbini, vdiq me 9 qershor 373 në Edesa, sot Shanliurfa, Turqi) ishte një teolog, shkrimtar.
Jeta
Ai nderohet si shenjtor i kishës katolike dhe asaj ortodokse. Nderohet në veçanti nga kisha siriane.
Mësues i kishës katolike u shpall në vitin 1920 nga Papa Benedikti XV në ciklikën Principi Apostolorum të 5 tetorit.
Dita e festes se tij ne kishën katolike është 9 qershori, ne kishën ortodokse 28 janari.
Conchita Bautista
María Concepción Bautista Fernández (lindur më 27 tetor 1936), e njohur më mirë si Conchita Bautista ( Spanish pronunciation: [konˈtʃita βawˈtista] ), është një këngëtare dhe aktore spanjolle, më e njohur për pjesëmarrjen e saj në Festivalet Evropiane të Këngës të dhe.
Në vitin 1961, Bautista mori pjesë në përzgjedhjen për hyrjen debutuese të Spanjës në Eurovizion me këngën " Estando contigo " ("Duke qenë me ty"), e cila u zgjodh si përfaqësuese e vendit për konkursin e gjashtë të Eurovizionit, mbajtur në Kanë, Francë, në 18 mars. “Estando contigo” u pozicionua si kënga hapëse e konkursit, dhe në fund të votimit u vendos në vendin e nëntë nga 16 hyrjet.
Në vitin 1965, Bautista kaloi përmes një procesi shumë të ndërlikuar përzgjedhjeje për të fituar biletën spanjolle të Eurovizionit për herë të dytë me " Qué bueno, qué bueno " ("Sa mirë, sa mirë"), dhe performoi në Eurovizionin e atij viti që u zhvillua më 20 Mars në Napoli. "Qué bueno, qué bueno" ishte një nga katër këngët (së bashku me ato nga Gjermania, Belgjika dhe Finlanda ) që nuk arritën të merrnin asnjë pikë, duke përfaqësuar pikët e dyta nule të Spanjës pas Victor Balaguer në.
Në vitet e mëvonshme, Bautista krijoi një karrierë të suksesshme regjistrimesh dhe turnesh në Amerikën Latine, Itali, Greqi dhe Turqi, si dhe në Spanjë.
Karakteristikat e zerit
Zëri në tërësi, është një dukuri akustike, i cili ngërthen në vete veçantitë e tij. Te fenomeni i lartësisë së zërit dallojmë përjetime subjektive nga ana jonë, që në jetën e përditshme i njohim si zë i hollë apo zë i trashë. Sa i përket ngjyrës së zërit, si përjetim subjektiv mund të konsiderohet melodiciteti i zërit. Ndërsa te intensiteti i zërit, si përjetim subjektiv dallohet qartë fuqia e zërit, e cila pothuajse gjithmonë është e ndryshme.
Lartësia e zërit
Te kjo karakteristikë, si parametër kryesorë merret frekuenca e zërit. Pra, frekuenca e zërit mund të jetë e lartë apo e ulët. Kjo e fundit nuk mund të thuhet që bën pjesë në përjetimet subjektive, ngase frekuenca është një parameter i cili ka njësi matëse, dhe është standarde, e jo relative apo subjektive nga diçka tjetër. Si rrjedhojë e një vlere të vogël të frekuencës, praktikisht thuhet se: Nëse frekuenca e zërit është e ulët, atëherë këtë lloj zëri subjektivisht e përjetojmë si zë të trashë. Ndërsa sa i përket ndonjë vlere të madhe të frekuencës, praktikisht thuhet e kundërta. Pra, nëse zëri është i lartë, këtë lloj zëri e përjetojmë subjektivisht si zë të hollë.
Ngjyra e zërit
Ngjyra e zërit është një karakteristikë e tij që varet drejtëpërdrejtë nga raporti i herësit të frekuencës themelore dhe frekuencave harmonike të larta. Për ta pasur më të qartë, një rast konkret: kur i dëgjojmë (pa i parë fare), ne jemi në gjendje që ta dallojmë tingullin e kitarës nga ai i mandolines. Poashtu, vetëm nga ngjyra e zerit të tyre, ne jemi në gjendje që t'i dallojmë shumë persona kur me ta vejmë kontakt përmes telefonit. Përfundimisht, mund të thuhet se raporti i frekuencës themelore dhe frekuencave harmonike të larta përkthehet në rezultat praktik, i cili është "njoftësia" e zërit.
Intensiteti i zërit
Kjo është një karakteristikë që varet nga energjia e zërit. Zëri është një lloj vale mekanike. Rrjedhimisht nga kjo, energjia e tij mund të jepet me formulën e njohur të energjisë për lëkundje të thjeshta harmonike:
Xmax është amplituda e valës, Parametri k=mw^2(m-masa e mjedisit që lëkundet, w-frekuenca këndore e lëkundjeve).
Si rezultat përfundimtar, themi se: Herësi në mes të Fuqisë së valës P dhe sipërfaqes S nëpër të cilën përhapet vala quhet intensiteti i valës, pra: I=P/S. Si rrjedhojë e kësaj formule, rezulton se njësia matëse për intensitetin e zërit është: W/m^2(vat/metër katror). Numerikisht, intensiteti i valës paraqet energjinë e valës në njësinë e sipërfaqes nëpër të cilën përhapet vala.
Infrazëri dhe ultrazëri
Infrazë:
Brezi i valëve mekanike me frekuencë nga 0 deri në 20 Hz. Infrazërin nuk e dallon veshi i njeriut, por shumë gjallesa të tjera e dallojnë atë. Pra, infrazëri krijohet dhe përhapet që në fillim të fenomeneve të llojllojshme në natyrë.
Ultrazë:
Brezi i valëve mekanike me frekuencë përtej 20 kHz. Ashtu sikurse infrazërin, veshi i njeriut nuk e dëgjon as ultrazërin. Nga ana shkencore, ultrazëri si dukuri përfitohet në shumë mënyra, ku dy prej tyre janë shumë të njohura.
Metoda e Elektrostriksionit
Ultrazëri ka zbatime të shumta në shkencë, teknikë, medicinë, në navigacion nënujor, etj.
Interferenca e valëve zanore - rezonanca akustike
Valët zanore janë valë zanore(longitutinale), prandaj për to vlejnë të gjitha ligjet e reflektimit dhe të thyerjes së valëve. Poashtu, në këto valë mund të paraqitet dukuria e difraksionit dhe e interferencës. Konkretisht, interferenca e valëve zanore përdoret me qëllim të përcaktimit të gjatësisë valore të zërit ku përdoret gypi i Kvikut dhe ai i Kuntit.
Përdorimi i softuerëve për simulimin e fenomeneve fizike është një vegël shumë e dobishme. Ekzistojnë shumë laborator virtual me qasje gratis(free). Vlenë të theksohet, se shfrytëzimi i tyre është me rëndësi, veçanërisht për studentët dhe hulumtuesit.
Fellipe Bertoldo
Fellipe Bertoldo (lindur më 5 Janar 1991) është një futbollist Timori Lindor.
Dorengt
Dorengt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Dorengt ka një popullsi prej 157 banorë dhe sipërfaqe 10.5 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
Fellipe Bertoldo
Kombëtarja
Për reprezentacionin Timori Lindor ka luajtur 5 ndeshje.
Salzburgu (shteti federal)
Salzburgu (fjalë për fjalë: "Kështjella e kripës") është shtet (Bundesland) i Austrisë. Është emëruar zyrtarisht "Land Salzburg", kolektivisht "Salzburgerland", për ta dalluar atë nga kryeqyteti i saj eponimak Salcburgu dhe si i tillë është i vetmi shtet që mban emrin e kryeqytetit të tij. Për nga historia e tij shekullore si një Princ-Peshkopi e pavarur, tradita e Salzburgut ndryshon nga trojet e tjera austriake.
Manastiri i Shëruesve të shenjtë
Manastiri i Shëruesve të shenjtë është një monument i trashëgimisë kulturore në Leposaviq, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Lokaliteti arkeologjik "Koka e Ilisë"
Lokaliteti arkeologjik Koka e Ilisë është një monument i trashëgimisë kulturore në Velekincë, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 1984.
Illorai
Illorai (Illorài) është komunë e Italisë në Provinca e Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 57.19 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 503 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 861 banorë.
Jacqueline Boyer
Jacqueline Boyer (, lindur Eliane Ducos, 23 prill 1941) është një këngëtare dhe aktore franceze. Ajo është gjithashtu vajza e interpretuesve Jacques Pills dhe Lucienne Boyer.
Në vitin 1960, ajo fitoi Festivalin Evropian të Këngës për Francën duke kënduar " Tom Pillibi ", me muzikë të kompozuar nga André Popp dhe tekst nga Pierre Cour. Kënga arriti në vendin e 33-të në listën e këngëve në Mbretërinë e Bashkuar në maj 1960. Në moshën 18 vjeç e 341 ditë në kohën e fitores së saj, Boyer ishte adoleshentja e parë që fitoi konkursin dhe më e reja deri në vitin 1964. Pas vdekjes së Lys Assia në 2018, Boyer të paktën deri në 2023, 63 vjet pas fitores së saj, është këngëtarja fituese e Festivalit Evropian të Këngës që ka mbijetuar më gjatë(edhe pse jo më e vjetra për nga mosha).
Jahja Fusha
Jahja Fusha lindi më 27 dhjetor të vitit 1919 në Podujevë, Kosovë ishte i dërguar i krahinës së Llapit në Lidhjen e Dytë të Prizrenit.
Jahja Fusha lindi në një familje aristokrate, humaniste, arsimdashëse, heroike, historikisht të dëshmuar atdhetare të Llapit. Ai ishte intelektuali i parë i Llapit dhe një patriot i madh. Veprimtaria e Jahja Fushës ka vulë historike në çerdhet e shëndosha atdhetare në tokat shqiptare e botërore.
Në fund, martiri i kombit, Fusha, e ftoi “Kuvendin, që të vendosë marrjen e të tana atyne masave që do të gjykohen të përshtatëshme për të siguruar lidhjen e bashkimin e Mitrovicës, të Vuçiternës, të Podujevës, të Tregut të Ri dhe të Senicës me Shqipni”.
Acidi tartarik
Acidi tartarik është një acid organik i kristaltë, i bardhë. Kripërat e acidit tartarik quhen tartrate. Acidi tartarik u izolua së pari nga tartrati i kaliumit nga alkimisti Xhabir Ibn Hajjan, rreth 800 vjet më parë. Procesi modern i izolimit u zhvillua në 1769 nga kimisti suedez Carl Wilhelm Scheele.
Nora Brockstedt
Nora Brockstedt (20 janar 1923 – 5 nëntor 2015) ishte një këngëtare norvegjeze.
Në vitet e saj të fundit, ajo u fokusua më shumë në zhanrin e muzikës xhaz, me albume të suksesshme si Edhe koha kalon (JazzAvdelingen, 2004) dhe Këngët e Krishtlindjeve (JazzAvdelingen, 2005). Ajo këndoi xhaz në vitet 1960, por ishte më e njohur për këngët e saj pop.
Ajo vdiq pas një sëmundjeje të shkurtër në Spitalin Ullevaal në Oslo më 5 nëntor 2015.
Gregory Peck
Gregory Peck lindi më 5 prill 1916 në La Jolla, Kaliforni si Eldred Gregory Peck; vdiq më 12 qershor 2003 në Los Angeles. Ka qenë një aktor amerikan.
Tonina Torrielli
Tonina Torrielli (lindur më 22 mars 1934) është një këngëtare italiane e muzikës së lehtë.
Ndalimi në Shtetet e Bashkuara
parapamje|240px|Policia e Detroit-it në një fabrikë birre klandestine gjatë epokës së Ndalimit Ndalimi në Shtetet e Bashkuara ishte një ndalim kushtetues mbarëkombëtar mbi prodhimin, importin, transportin dhe shitjen e pijeve alkoolike nga viti 1920 deri në 1933.
Ndaluesit u përpoqën së pari të mbaronin tregtinë me pije alkoolike gjatë shekullit të 19-të. Të udhëhequr nga protestantët pietistë, ata synuan të shërojnë atë që shohin si një shoqëri të sëmurë, përveç problemeve të lidhura me alkoolin, siç janë alkoolizmi, dhuna familjare dhe korrupsioni politik i bazuar në sallone. Shumë komunitete prezantuan ndalimet e alkoolit në fund të shekullit të 19-të dhe në fillim të shekullit të 20-të, dhe zbatimi i këtyre ligjeve të reja të ndalimit u bë temë diskutimi. Mbështetësit e ndalimit, të quajtur "tharje", e paraqitën atë si një betejë për moralin dhe shëndetin publik. Lëvizja u mor nga Progresistët në partitë e Ndalimit, Demokratike dhe Republikane dhe fitoi një bazë kombtare përmes Unionit të Antialkoolizmit së Krishterë të Gruas. Pas vitit 1900, ishte koordinuar nga Anti-Saloon League. Opozita nga industria e birrës mobilizoi mbështetës "të lagësht" nga komunitetet e pasura katolike dhe gjermane luterane, por ndikimi i këtyre grupeve u tërhoq nga viti 1917 pas hyrjes së SHBA në Luftën e Parë Botërore kundër Gjermanisë.
Industria e birrës u kufizua nga një radhitje e legjislaturave të shtetit, dhe më në fund mbaroi në mbarë vendin nën Amandamentin e Tetëmbëdhjetë në Kushtetutën e Shteteve të Bashkuara në vitin 1920, i cili kaloi "me një shumicë prej 68 përqind në Dhomën e Përfaqësuesve dhe 76 përqind mbështetje në Senat" si dhe ratifikimi nga 46 nga 48 shtetet. Mundësimi i legjislacionit, i njohur si Ligji i Volstead, përcaktoi rregullat për zbatimin e ndalimit federal dhe përcaktoi llojet e pijeve alkoolike që ishin të ndaluara. Jo e gjithë alkooli u ndalua; për shembull, lejohej përdorimi fetar i verës. Pronësia private dhe konsumi i alkoolit nuk u bënë të paligjshëm sipas ligjit federal, por ligjet lokale ishin më të rrepta në shumë fusha, me disa shtete që ndalojnë zotërimin e plotë.
Pas ndalimit, bandat kriminale morën kontrollin e furnizimit të birrës dhe pijeve në shumë qytete. Nga fundi i viteve 1920, një kundërshtim i ri i ndalimit u shfaq në mbarë vendin. Kritikët sulmuan politikën si shkaktimin e krimit, uljen e të ardhurave lokale dhe imponimin e vlerave fetare protestante "rurale" në Amerikën "urbane". Ndalimi përfundoi me ratifikimin e një amandamenti njëzet e një, i cili shfuqizoi amandamentin e tetëmbëdhjetë më 5 dhjetor 1933, megjithëse ndalimi vazhdoi në disa shtete. Deri më tani, kjo është hera e vetme në historinë amerikane në të cilën u miratua një amandament kushtetues me qëllim të shfuqizimit të një tjetri.
Disa studime tregojnë se konsumi i alkoolit ka rënë ndjeshëm për shkak të Ndalimit. Norma e cirrozës së mëlçisë, psikozës alkoolike dhe vdekshmërisë foshnjore gjithashtu ranë. Efekti i ndalimit në shkallën e krimit dhe dhunës është i diskutueshëm. Përkundër kësaj, ajo humbi mbështetësit çdo vit që ishte në veprim, dhe uli të ardhurat e taksave qeveritare në një kohë kritike para dhe gjatë Depresionit të Madh.
Murilo de Almeida
Murilo de Almeida (lindur më 21 Janar 1989) është një futbollist Timori Lindor.
Tyrbja e Dervish Avdiut dhe Ahmatit
Tyrbja e Dervish Avdiut dhe Ahmatit është një monument i trashëgimisë kulturore në Pataçan i Ulët, Rahovec, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Dholloi
Dhollo (greqisht: Δολό/Doló) është fshat në qarkun i Janinës, Greqi.
Lidhje të jashtme
vendndodhja
SQ3R
SQ3R ose SQRRR është një akronim i cili shpreh një teknikë të mësuarit të suksesshëm. Akronimi është formuar nga shkronjat e para të pesë fjalëve në gjuhën angleze: Survey (vështrimi), Question (pyetja), Reading (leximi), Repeat (përsëritja) dhe Review (rishikimi). Teknika u prezantua nga Francis P. Robinson, një filozof amerikan i arsimit, në librin e tij me titull Effective Study (Studimi Efektiv) botuar në vitin 1946.
Përshkrimi
Pesë hapat e kësaj teknike janë:
Anne-Marie Olivier
Anne-Marie Olivier (lindur më 1973) është një aktore dhe shkrimtare kanadeze.
Bob Hope
Leslie Townes Bob Hope lindi më 29 maj 1903 në Eltham, Britani e Madhe; vdiq më 27 korrik 2003 në Toluca Lake, Kaliforni. Ka qenë një komedian, aktor dhe argetues amerikan.
14 vjec dhëndër
Andon Zako Çajupi – komedia “14 – vjeç dhëndër”
Parpeville
Parpeville është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Parpeville ka një popullsi prej 223 banorë dhe sipërfaqe 15.82 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
Magjistari i natës
Magjistari i natës është roman me dy vëllime i autorit Astrit Karadaku.
Vëllimi 1 i botuar në Tiranë nga "Glob", në vitin 1994. Faqet e librit 183.
Vëllimi 2 i botuar në Tiranë nga "Glob", në vitin 1995. Faqet e librit 104.
Halimah Yacob
Halimah Binte Yacob (lindi më 23 gusht 1954) është politikane singaporese dhe Presidente e Singaporit që nga 14 shtator 2017, ku u bë presidentja e parë femër e vendit.
Jeta e hershme dhe edukimi
Halimah u rrit nga nëna e saj malajzeze pasi babai i saj indian vdiq kur ajo ishte tetë vjeçe. Familja e saj ishte në varfëri në kohën e vdekjes së babait të saj, dhe ajo ndihmoi nënën e saj për të shitur nasi padang jashtë ish-Politeknikut të Singaporit (tani Ndërtesa Bestway) përgjatë Rrugës së Prince Edward.
Halimah lindi në shtëpinë e saj familjare në Queen's Street në Singapor. Ajo u shkollua në Shkollën e Vajzave Kineze dhe Shkollën për Vajza Tanjong Katong para se të shkonte në Universitetin e Singaporit, ku fitoi një Bachelor të Juridikut në vitin 1978. Në vitin 2001, ajo përfundoi një Master të Juridikut në Universitetin Kombëtar të Singaporit dhe iu dha një Doktor nderi i Juridikut nga NUS më 7 korrik 2016.
Një vit i hidhur
Një vit i hidhur roman me autor Teodor Laço. Botuar në Elbasan nga "Onufri", në vitin 1995. Libri ka 338 faqe.
Varrezat e LNÇ
Varrezat e LNÇ është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Tenacious D
Tenacious D është një grup muzikor rok nga Amerika e themeluar nga Jack Black në Kyle Glass.
Rojtari i varrezave
Rojtari i varrezave roman me autor Bedri Myftari. Botuar në Tiranë nga SHAP "Çamëria", në vitin 1995. Libri ka 78 faqe.
Wellington Rocha
Wellington Rocha (lindur më 4 Tetor 1990) është një futbollist Timori Lindor.
Kombëtarja
Për reprezentacionin Timori Lindor ka luajtur 4 ndeshje.
Kyle Gass
Kyle Richard Gass lindi më 1960. Është një aktor amerikan.
Ainay-le-Château
Ainay-le-Château është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Ainay-le-Château ka një popullsi prej 1021 banorë dhe sipërfaqe 24.07 km², me një dendësi prej 42 banor/km².
Pondikati
Pondikat (greqisht: Ποντικάται/Pontikátai) është fshat në qarkun i Janinës, Greqi.