cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shpellat Elephanta
Krahu perëndimor
Krahu perëndimor, që hyet nëpërmjet shpellës kryesore, është në një gjendje gjysëm të rrënuar. Ka një kapelë të vogël dhe një çisternë të mbyllur brenda shpellës me kolona, që besohet se është budiste. Një tjetër faltore në perëndim të oborrit, me një portik, ka skalitje të Shivës në një pozicion yogik të ulur mbi një zambak të mbajtur nga “dy figura të shëndosha me krahë”. Kjo skalitje paraqet edhe një Brahma me tre fytyra me mjekërr dhe mjaftë figurina të tjera. Duke hyrë nëpërmjet derës së mbrapme të portikut është një shpellë me faltore me një Shiva Linga me shumë pamjesh të ngritur mbi salunkh-a të skalitura pa kujdes. Në derën hyrëse në të dy krahët, statujat e portierëve qëndrojnë mbi demonët dhe dy figura të shëndosha në ekuilibër. Në krahun jugor të derës është një grup statujash. Midis tyre shquan skalitja e Shivës, që është portretizuar me gjashtë krahë dhe syrin e tretë në ballë. Megjithëse në një gjendje pjesërisht të rrënuar, skalitjet paraqesin Shivën me një kurorë zbukuruese me një gjysëm-hënë, duke mbajtur një kobër në dorën e majtë, një shkop në dorën tjetër dhe duket në një pozë kërcimi. Pranë këtij imazhi janë një figurë nën një panjë dhe një imazh i Shivës (Yogishvara) i ulur mbi një zambak. Në panel shihet gjithashtu një figurë mashkullore i hipur mbi një dem me një zile të lidhur rreth qafës, një figurë femërore dhe një tjetër skalitje në të majtë të Shivës, një figurë femërore me një stoli në ballin e saj me kokore të vendosur mjeshtërish, Indra duke ngarë një elefant, Vishnu me katër krahë, duke mbajtur një disk në një nga duarët e tij të majta dhe duke ngarë Garudan shoqëruar nga një figurë e fogël fluturuese dhe një figurë mashkullore me një gjysëm-hënë në flokun e tij.
Shpella të tjera të shquara
Në jug-lindje të shpellës së madhe është një shpellë e dytë, e cila është e drejtuar nga lindje veri-lindje. Ajo përfshin një kapel në skajin verior. Pjesa ballore e kësaj shpelle është plotësisht e shkatërruar; kanë mbetur vetëm fragmentet e disa gjysëm-kolonave. Brendësia ka pësuar dëmtime nga uji. Portiku është 26 m i gjatë dhe 11 m i thellë. Kapela ka një formë të parregullt dhe është e mbajtur nga tetë kolona tetëkëndore si dhe dy gjysëm-kolona. Mbrapa portikut janë tre dhoma; qëndrorja ka një altar dhe një kanal uji (pranalika), megjithëse Linga ka humbur. Dera e faltores ka disa gjurmë skulpturash (një djalë, një figurë e shëndosh, aligatorë në frizë dhe figura kafshësh të thyera në kreun e një ane të derës). Portierët e faltores tashmë janë katandisur vetëm në fragmente. Pak më në jug të shpellës së fundit është një tjetër shpellë në gjendje të keqe, e dëmtuar nga uji. Ka një portik në çdo skaj dhe me gjasa kishte një kapelë ose dhomë me kolona përballë. Dy nga to kanë qela në pjesën e mbrapme. Dera qendrore mbrapa portikut të çon në një faltore të dëmtuar. Dera e faltores ka portierë në çdo anë, të mbështetur në xhuxha me figura fluturuese mbi kokë, me portierë në anët e derës dhe në arkitra. Faltorja është një dhomë e thjeshtë 6 m e thellë me 5.7 m të gjerë me një altar të ulët, që mban një Linga. Në jug të kësaj shpelle është një shpellë që mund të jetë përdorur si çisternë. Mbi këto shpella është një skulpturë tigri, që adhurohej si hyjnesha tigër Vaghesheri. Kjo skulpturë mund të jetë një gardian i hyrjes veriore të shpellës 1. Në majë të kodrës pranë një pellgu të vogël është gjetur edhe një Linga. Në afërsi u gjetën edhe skulptura që paraqesin një gur me një diell dhe një hënë si dhe një nënë duke i dhënë gji një fëmije (tashmë i hequr). Përgjatë majës së një gryke nga shpella 1 është një holl i madh i njohur si Tempulli (shpella) Sitabai. Portiku ka katër kolona dhe dy gjysëm-kolona. Holli ka 3 dhoma mbrapa, qendrorja e të cilave është një faltore dhe pjesa tjetër për priftërinjtë (të gjitha janë dhoma të thjeshta). Dera e faltores qendrore ka gjysëm-kolona dhe një frizë, me pragun me figura luanësh në fund. Faltorja ka një altar, një kanal uji dhe vrimë në qendër, në të cilën mund të ketë qenë vendosur një statujë e Parvatit. Një raport i shekullit të XVII pohon se "kjo shpellë ka një portë shumë të bukur me një verandë me mermer të punuar mjeshtërisht" dhe idhuj, një i hyjneshës Vetal Candi dhe një kokë në një vendqëndrim të madh katror. Duke kaluar përgjatë faqes së kodrës lindore në veri të shpellës Sitabai është një shpellë e vogël hindu me një verandë, që me gjasa kishte tre qela, por u braktis pasi u zbulua një plasaritje në shkëmb. Në drejtim të kodrës lindore është një pellg i tharë, me popla të mëdha artificiale dhe çisterna budiste përgjatë brigjeve të tij. Në fund të faqes verirore të kodrës kryesore është breg që ngjan si një stupa budiste.
Ivaja (Bojnik)
Ivajë ose Ivanjë (serbisht: Ивање/Ivanje) është fshat në komunën e Bojnikut, Serbi.
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Serbisë
Kosova e ka shpallur pavarësinë nga Serbia në vitin 2008, një veprim, të cilin Serbia e hedh poshtë. Serbia nuk e njeh Kosovën si një shtet të pavarur. Fillimisht nuk ka pasur marrëdhënie midis dy shteteve, megjithatë, në vitet në vijim ka pasur dialog dhe bashkëpunim të shtuar midis dy palëve.
Policia Ushtarake
Në vende të ndryshme mund t'i referohet:
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Serbisë
Negociatat e mbështetura nga Bashkimi Evropian çuan në Marrëveshjen e Brukselit, të vitit 2013 për normalizimin e marrëdhënieve mes qeverive të Kosovës dhe të Serbisë. Marrëveshja, duke premtuar që asnjëra palë të mos e pengojë tjetrën në procesin e anëtarësimit në BE, definoi strukturën e policisë dhe të zgjedhjeve lokale në tërë Kosovën dhe po ashtu themeloi propozimin e Asociacionit të Komunave Serbe.
Bisedimet diplomatike, të ndërmjetësuara nga Shtetet e Bashkuara, bënë që të ketë ndërlidhje të trafikut ajror, hekurudhor dhe rrugor, përderisa të dyja palët nënshkruan marrëveshjet e vitit 2020 për normalizimin ekonomik. Kosova dhe Serbia pritet të bëhen pjesë e një zone ekonomike, të njohur si Zona Mini Shengen.
Policia Ushtarake
Një pjesë e ushtrisë përgjegjëse për policimin si në forcat e armatosura ashtu edhe në popullatën civile (shumica e xhandarmërisë, si Xhandarmëria Franceze ose Guardia Civile spanjolle).
Një pjesë e ushtrisë përgjegjëse e vetme për policimin e popullatës civile (si xhandarmëria rumune ose karabinerosit kilianë)
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Serbisë
Reagimi ndaj shpalljes së pavarësisë
Serbia e ka kundërshtuar me forcë deklaratën e pavarësisë së Kosovës, e cila u shpall më 17 shkurt 2008. Më 12 shkurt 2008, Qeveria e Serbisë ka krijuar një plan veprimi për ta luftuar deklaratën e parashikuar të Kosovës, e cila përcaktonte, ndër të tjera, ambasadorët serbë për konsultime në protestë nga çdo shtet që e njeh Kosovën, i cili e ka bërë atë vazhdimisht. Aktivitetet e ambasadorëve nga vendet që e kanë njohur pavarësinë janë të kufizuara në takime me zyrtarë më të ulët të Ministrisë së Jashtme. Ministria e Brendshme serbe lëshoi një urdhërarrest kundër Hashim Thaçit, Fatmir Sejdiut dhe Jakup Krasniqit më 18 shkurt 2008 me akuzën e tradhtisë së lartë.
Policia Ushtarake
Statusi i policisë ushtarake zakonisht shfaqet dukshëm në helmetë, me një shirit krahu, brassard ose blic për krahun ose shpatullën. Personeli i policisë ushtarake mund të mbajë gjithashtu një distinktiv tradicional të policisë, zakonisht në pjesën e përparme të uniformës së tyre; Ata gjithashtu mund të veshin pajisje të tjera ekskluzive për personelin e policisë ushtarake.
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Serbisë
Reagimi ndaj shpalljes së pavarësisë
Më 8 mars 2008, Kryeministri serb Vojsllav Koshtunica dha dorëheqje, duke shpërndarë qeverinë e koalicionit, me deklaratën se ishte shumë i ndarë në lidhje me situatën e Kosovës për të vazhduar më tej. Një palë zgjedhje të parakohshme parlamentare u mbajtën më 11 maj 2008, së bashku me zgjedhjet lokale. Presidenti Boris Tadiq deklaroi se qeveria kishte rënë "sepse nuk kishte marrëveshje për integrimin e mëtejshëm në BE".
Policia Ushtarake
Personeli i policisë detare nganjëherë quhet "mjeshtër i armëve" dhe/ose "patrullë në breg". Personeli i zbatimit të ligjit të një force ajrore nganjëherë quhet "policia ajrore", "policia e sigurisë" ose "forca e sigurisë".
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Serbisë
Reagimi ndaj shpalljes së pavarësisë
Më 24 mars 2008, Slobodan Samardžić, Ministri për Kosovën dhe Metohinë, propozoi ndarjen e Kosovës përgjatë vijave etnike, duke i kërkuar Kombeve të Bashkuara të sigurojnë që Beogradi të mund të kontrollojë institucionet dhe funksionet kryesore në zonat ku serbët formojnë shumicën por anëtarët e tjerë të Qeverisë dhe Presidenti i mohuan këto pretendime. Më 25 mars 2008, Kryeministri në largim, Vojislav Koštunica deklaroi se anëtarësimi në BE duhet të "lihet anash", derisa Brukseli të deklarojë nëse e ka njohur Serbinë brenda kufijve të saj ekzistues.
Më 24 korrik 2008, Qeveria vendosi të kthejë ambasadorët e saj në vendet e BE. Ambasadorë të tjerë u kthyen pas rezultatit pozitiv të votimit në Asamblenë e Përgjithshme të KB. Serbia ka dëbuar përfaqësimet diplomatike të të gjitha vendeve fqinje që më pas njohën pavarësinë e Kosovës: Shqipëria, Bullgaria, Kroacia, Hungaria, Mali i Zi dhe Maqedonia e Veriut.
Policia Ushtarake
Shiko edhe
Xhandarmëria, Forcat e Armatosura.
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Serbisë
Reagimi ndaj shpalljes së pavarësisë
Më 15 gusht 2008, Ministri i Jashtëm serb Vuk Jeremić paraqiti një kërkesë në Kombet e Bashkuara duke kërkuar një mendim këshillues jo-ligjërisht të detyrueshëm të Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë nëse deklarata e pavarësisë ishte në kundërshtim me ligjin ndërkombëtar. Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara miratoi këtë propozim më 8 tetor 2008. Në korrik 2010, GJND lëshoi vendimin e tij, i cili zbuloi se shpallja e pavarësisë së Kosovës "nuk shkel ligjin ndërkombëtar".
Policia Ushtarake
Referenca
__PATP__
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Serbisë
2008-2013
Që nga shpallja e pavarësisë, Serbia refuzoi të merrej drejtpërdrejt me Republikën e Kosovës, por vetëm përmes ndërmjetësve ndërkombëtarë UNMIK dhe EULEX. Sidoqoftë, ka pasur një normalizim; duke filluar në vitin 2011, një ekip i BE-së e bindi Serbinë të diskutojë disa çështje të vogla kufitare me Kosovën; në shkurt 2013, presidentët e Kosovës dhe të Serbisë u takuan në Bruksel. Zyrtarë të ndërlidhjes po shkëmbehen gjithashtu.
Më 27 mars 2012, katër serbë të Kosovës, përfshirë kryetarin e komunës së Vitisë, u arrestuan nga Policia e Kosovës ndërsa po përpiqeshin të kalonin kufirin e diskutuar në Bela Zemlja përsëri në Kosovë me materiale fushate për zgjedhje të ardhshme. Më pas ata u akuzuan për "nxitje të urrejtjes dhe intolerancës midis grupeve etnike".
Të nesërmen, sindikalisti Hasan Abazi u arrestua me shokun e tij sindikalist Adem Urseli nga policia serbe që po vinte në krye të kryqëzimit të Serbisë/Kosovës afër Gjilanit. Abazi u akuzua për spiunazh dhe Urseli për kontrabandë droge. Ministri i Brendshëm serb Ivica Dačić deklaroi për arrestimet se "policia serbe nuk dëshironte ta merrte këtë qasje, por situata padyshim që nuk mund të vazhdonte më pa hakmarrje... Nëse dikush dëshiron të garojë në arrestime, ne kemi përgjigjen". Sipas avokatit të tij, Abazi atëherë ishte mbajtur në burg të vetmuar. Më 30 mars, Gjykata e Lartë serbe në Vranje urdhëroi Abazin të arrestohej për tridhjetë ditë me akuza për spiunazh që datonin me një incident më 1999, në të cilin Abazi dyshohet se i dha informacion NATO-s. Arrestimi i Abazit u protestua nga Amnesty International dhe Human Rights Watch si "arbitrare".
thumb|250px|[[Hashim Thaçi, Kryeministër i Kosovës (majtas), dhe Ivica Dačić, Kryeministër i Serbisë (djathtas), me Michael Spindelegger (në mes) në Vjenë, 2013.]] Më 19 tetor 2012, bisedimet e normalizimit të ndërmjetësuara nga Bashkimi Evropian kanë filluar në Bruksel me kryeministrin serb Ivica Daçiq dhe të atë të Kosovës Hashim Thaçi, ku të dy kryeministrat u ulën në tryezë dhe iniciuan bisedimet për normalizimin e marrëdhënieve në mes të Prishtinës dhe Beogradi. Arritja e një marrëveshjeje të tillë ishte një kusht i domosdoshëm i kandidaturës së Serbisë në BE. Qeveritë ngadalë kanë arritur marrëveshje dhe marrëveshje në fusha të ndryshme, të tilla si liria e lëvizjes, diplomat universitare, përfaqësimi rajonal dhe tregtia dhe zakonet ndërkombëtare. Në Bruksel, Serbia dhe Kosova ranë dakord që zbatimi i marrëveshjes kufitare do të fillonte më 10 dhjetor 2012. Një takim historik u mbajt më 6 shkurt 2013, kur presidenti serb Tomislav Nikolić dhe presidentja kosovare Atifete Jahjaga u ulën në të njëjtën tryezë për herë të parë që kur Kosova shpalli pavarësinë.
Pas një marrëveshjeje në dhjetor 2012, të dy kombet shkëmbyen zyrtarët e ndërlidhjes që punuan në ambientet e BE-së në të dy kryeqytetet. Prishtina iu referua këtyre oficerëve si "ambasadorë", por Beogradi e hodhi poshtë një përcaktim të tillë.
Zyrtarët e lartë të Serbisë u takuan me Përfaqësuesen e Lartë të BE-së për Punët e Jashtme dhe Politikën e Sigurisë Catherine Ashton në Bruksel, më 11 mars 2013, presidenti serb Nikolić tha se Serbia dhe Kosova ishin shumë afër nënshkrimit të një marrëveshje e cila do të përmirësonte ato marrëdhënie.
Më 19 prill 2013, të dy qeveritë përfunduan Marrëveshjen e Brukselit, e cila u përshëndet si një hap i madh drejt normalizimit të marrëdhënieve, dhe do të lejonte që Serbia dhe Kosova të përparojnë në integrimin evropian. Marrëveshja raportohet të angazhojë të dy shtetet të mos "bllokojnë ose inkurajojnë të tjerët të bllokojnë përparimin e palës tjetër në shtigjet përkatëse të BE". Ndër masat e tjera marrëveshja vendos një komandant special të policisë (Komandanti do të emërohet nga Prishtina nga një listë e paraqitur nga serbët) dhe gjykata e apelit (Sipas ligjeve dhe procedurave të Prishtinës) për pakicën serbe në Kosovë, por nuk përbën një njohje të pavarësisë së Kosovës nga Beogradi. Në marrëveshjen e dhënë për komunitetet serbe në veri të Kosovës nuk kishte dispozita të veçanta pasi të gjitha komunat kanë të njëjtat të drejta dhe status. Në raportet e lajmeve Ashton citohej të thoshte: "Ajo që ne po shohim është një hap larg nga e kaluara dhe, për të dy, një hap më afër Evropës", ndërsa Thaçi deklaroi "Kjo marrëveshje do të na ndihmojë të shërojmë plagët e së kaluarës nëse kemi mençurinë dhe njohurinë për ta zbatuar atë në praktikë".
Marrëveshja u ratifikua nga asambleja e Kosovës më 28 qershor 2013.
Marrëveshja e Brukselit 2013
thumb|left|350px|[[Ivica Dačić, Kryeministër i Serbisë (majtas), dhe Hashim Thaçi, Kryeministër i Kosovës (djathtas), me Catherine Ashton (në mes) në Mynih, 2014.]] Më 9 shtator 2013, u arrit një marrëveshje për t'i lejuar Kosovës të aplikojë për kodin e saj ndërkombëtar të numrit. Dy ditë më vonë, qeveria serbe njoftoi shpërbërjen e asambleve të pakicave serbe që ajo krijoi në veri të Kosovës, me qëllim që të lejojë integrimin e pakicës serbe të Kosovës në popullatën e përgjithshme të Kosovës. Për të lehtësuar integrimin e pakicës serbe në veri në shoqërinë kosovare, parlamenti i Kosovës miratoi një ligj të amnistisë duke falur për veprimet e kaluara të rezistencës ndaj autoriteteve të Kosovës. Ky parim u vu në fuqi në fillim të dhjetorit, pasi qeveritë e Serbisë dhe Kosovës ranë dakord për emërimin e një serbi të Kosovës si shef të policisë në zonën serbe të veriut të Kosovës. Të dy qeveritë gjithashtu arritën marrëveshje në parim për të lejuar që Kosova të aplikojë për kodin e saj ndërkombëtar të telefonit sapo qeveria serbe të fillojë bisedimet e pranimit në BE. Më 19 shtator, një oficer i EULEX-it u vra në zonën serbe të Kosovës me një lëvizje duke qëlluar, kjo vrasje shihej si një veprim nga kundërshtarët e pajtimit.
Në fund të vitit 2014, negociatat Kosovë-Serbi u ndalën për shkak të ndryshimit të qeverisë në Kosovë, e cila tani mbrojti një qasje më të ashpër ndaj Serbisë. Më shumë vështirësi u shfaqën në dhjetor 2014, pasi Presidenti i Serbisë Tomislav Nikoliç doli kundër pozitës së qeverisë duke deklaruar se çdo vendim për Kosovën duhet të paraqitet në një referendum.
Epoka Qyprilliu
Epoka Qyprilliu ose Epoka Kypriljoti (Köprülüler Devri) (1656–1703) ishte një peridhë në të cilën politikat e Perandorisë Osmane vendoseshin nga Vezirët e Mëdhenjë, kryesisht të familjes Qyprilliu, e cila ishte një familje fisnike e burokratëve perandorak, me preardhje shqiptare. Familja Qyprilliu krijonte vezirë të mëdhenj për Perandorisë, duke kombinuar ambiciet me talent të vërtetë. Ata e riorganizuan burokracinë dhe vendosën reforma ushtarake.
Bailleul, Nord
Bailleul është një komunë në Francë. Bailleulbën pjesë në departamentin Nord të rajonit Hauts-de-France. Komuna ka një popullsi prej 13989 banorë dhe sipërfaqe 43.42 km².
Epoka Qyprilliu
Disa liderë të rëndësishëm u ngritën në këtë kohë, duke përfshirë reaksionarin e ashpër Veziri i Madh Mehmed Qyprilliu (1656-1661) dhe djalin e tij më të moderuar Fazıl Ahmed Qyprilliu (1661-1676). Nën udhëheqjen e tyre, shteti filloi të rimerrte veten me disa forca. Pavarësisht nga konfliktet e brendshme, brenda burokracisë Osmane, dhe në mes të burokracisë dhe ushtrisë, shekulli 17 pa perandorinë të zgjerojë kufijtë e saj për të arritur më larg, me fitime të rëndësishme nën administrimin e familjes Qyprilliu në Kretë, Hungari, Ukrainën jugore dhe Podolia.
Marrëdhëniet mes Kosovës dhe Serbisë
Marrëveshja e Brukselit 2013
Në prill 2020, Kosova me KOSTT, Operatorin e saj të Sistemit të Transmisionit, deklaroi pavarësinë e saj nga operatori serb i transmetimit të energjisë Elektromreža Srbije me një votë nga Rrjeti Evropian i Operatorëve të Sistemit të Transmisionit për Energjinë Elektrike, ENTSO-E, i cili i ka hapur rrugën Kosovës për tu bërë një zonë e pavarur rregullatore për energjinë elektrike. Marrëdhëniet midis Kosovës dhe Serbisë nuk janë prekur nga ky akt. Marrëdhëniet filluan të tensionohen kur Serbia akuzoi Prishtinën dhe Tiranën se po ndjekin një "Shqipëri të Madhe me energji".
Komuniteti i Komunave Serbe
thumb|right|Komunat e Kosovës siç organizohen nga [[Republika e Kosovës {{Legend|#ADD8E6|Asociacioni i Komunave Serbe}}]] Më 13 dhjetor 2016, në mbledhjen e 3511-të të Këshillit të Bashkimit Evropian, delegatët i kërkuan Kosovës që ta zbatojë me shpejtësi në mirëbesim pjesën e saj të të gjitha marrëveshjeve të kaluara, veçanërisht krijimin e Asociacionit/Komunitetit të komunave me shumicë serbe dhe të angazhohet në mënyrë konstruktive me Serbinë në formulimin dhe zbatimin e marrëveshjeve të ardhshme. Më 29 dhjetor 2016, Ministri i Punëve të Jashtme Ivica Dačić vuri në dukje rëndësinë e mbajtjes së dialogut dhe zbatimit të të gjitha marrëveshjeve, kryesisht ato që vlejnë për krijimin e Komunitetit të Komunave Serbe. Më 30 dhjetor 2016, Presidenti i Kosovës Hashim Thaçi kishte deklaruar se shpreson që çështjet e Komunitetit të zgjidhen në fillim të 2017-ës. Kjo nuk ndodhi kurrë dhe ndarjet e thella ndoqën brenda qeverisë.
Incidenti i trenit 2017
Në janar 2017, një tren i pikturuar në ngjyrat e flamurit serb dhe me fjalët "Kosova është Serbi" u ndalua të kalonte në Kosovë. Presidenti serb Tomislav Nikolić deklaroi se Serbia do ta dërgonte ushtrinë e saj në Kosovë nëse sulmohen serbët e Kosovës. Kosova e shihte trenin si një provokim. Si Serbia ashtu edhe Kosova mobilizuan forcat e tyre ushtarake përgjatë kufirit Kosovë-Serbi.
2018 - Arrestimi në Kosovë i politikanit serb
Policia speciale kosovare arrestoi politikanin serb Marko Gjuriç duke vizituar Mitrovicën Veriore në mars 2018. Megjithë ndalimin e hyrjes në Kosovë dhe paralajmërimet nga policia e Kosovës, Gjuriç vendosi të vizitojë pjesën veriore të Mitrovicës. Policia e Kosovës e armatosur me pushkë e ndjekur nga EULEX hyri në ambientet ku politikanët serbë vendorë po zhvillonin një takim dhe e arrestuan Gjuriçin, i cili sipas Pacollit është i ndaluar të hyjë pasi ai "inkurajon urrejtjen". Duke komentuar ngjarjen, Presidenti Vuçiç i quajti terroristët e shtetit dhe policisë së Kosovës dhe që ata ishin jashtë për të marrë përsipër veriun e Kosovës.
Sanksionet tregtare (2018-2020)
Më 6 nëntor 2018, Kosova njoftoi një taksë prej 10% për mallrat e importuara nga Serbia dhe Bosnje-Hercegovina. Arsyetimi zyrtar për tarifën e re ishin praktikat e padrejta tregtare dhe sjellja destruktive që synonin Kosovën.
thumb|300px|Milun Trivunac, Sekretari i shtetit i Ministrisë së Ekonomisë të Serbisë (ulur majtas), [[Richard Grenell, i dërguari special i Shteteve të Bashkuara për Negociatat paqësore mes Serbisë dhe Kosovës (në këmbë djathtas), Eset Berisha, drejtor i Autoritetit të Aviacionit Civil të Kosovës (ulur djathtas)]] Më 21 nëntor 2018, Kosova njoftoi një rritje të nivelit të taksave në 100%. Besohet se politika e re ishte një përgjigje ndaj ofertës së tretë të dështuar të Kosovës për anëtarësimin në Interpol, një rezultat që fajësohet gjerësisht në fushatat serbe nga zyrtarët publikë kosovarë. Në ditën e njoftimit, Zëvendëskryeministri Enver Hoxhaj në Twitter publikisht postoi: "Serbia po vazhdon fushatën e saj agresive kundër Kosovës në fazën int'l. (...) Për ta mbrojtur interesin tonë jetësor, Qeveria e Kosovës ka vendosur sot që të rritet tarifa doganore në 100%. (...)”
Më 1 prill 2020, Kosova hoqi taksën 100%.
Fluturimet Beograd-Prishtinë
Më 20 janar 2020, Serbia dhe Kosova ranë dakord të rivendosin fluturimet midis kryeqyteteve të tyre për herë të parë në më shumë se dy dekada. Eurowings, filiali no-frills i transportuesit flamur gjerman Lufthansa, do të fluturojë midis Beogradit dhe Prishtinës. Marrëveshja erdhi pas muajsh bisedimesh diplomatike nga Richard Grenell, ambasadori i Shteteve të Bashkuara në Gjermani, i cili u emërua i dërguari special për marrëdhëniet Serbi-Kosovë nga Presidenti Donald Trump një vit më parë.
Energjia
Në prill 2020 Kosova me KOSTT, Operatorin e saj të Sistemit të Transmisionit, deklaroi pavarësinë e saj nga operatori serb i transmetimit të energjisë Elektromreža Srbije me një votë nga Rrjeti Evropian i Operatorëve të Sistemit të Transmisionit për Energjinë Elektrike, ENTSO-E, i cili i ka hapur rrugën Kosovës për t'u bërë një zonë e pavarur rregullatore për energjinë elektrike.
Marrëveshja u kritikua në Serbi, e cila akuzoi Prishtinën dhe Tiranën për ndjekjen e një "Shqipërie të Madhe për energji". Marko Gjuriç, ndërlidhësi i qeverisë serbe për Kosovën lëshoi një deklaratë ku thuhej se "Serbia është pronari dhe ndërtuesi i rrjeteve të energjisë në Kosovë dhe Metohi, për të cilat ka prova të bollshme".
Marrëveshjet për normalizimin ekonomik 2020
thumb|280px|[[Aleksandar Vučić, President i Serbisë (majtas), Donald Trump, President i Shteteve të Bashkuara (në mes), dhe Avdullah Hoti, Kryeministër i Kosovës (djathtas), duke e nënshkruar marrëveshjen në Shtëpinë e Bardhë, 2020.]] Më 4 shtator 2020, nën një marrëveshje të ndërmjetësuar nga Shtetet e Bashkuara, Serbia dhe Kosova ranë dakord të normalizojnë marrëdhëniet ekonomike. Marrëveshja do të përfshijë tranzit më të lirë, duke përfshirë hekurudhën dhe rrugën, ndërsa të dyja palët ranë dakord të punojnë me Bankën Eksport – Import të Shteteve të Bashkuara dhe Korporatën Ndërkombëtare të Financave të Zhvillimit të SHBA-së dhe të bashkohen në Zonën Mini Schengen, por gjithashtu të fillojnë lidhjet hekurudhore midis tyre si Nish-Prishtinë dhe Prishtinë-Merdar dhe për të lidhur rrjetin hekurudhor Beograd-Prishtinë me një port detar të thellë në bregdetin e Detit Adriatik. Ata gjithashtu do të kryejnë studimin e fizibilitetit me Departamentin Amerikan të Energjisë në lidhje me ndarjen e Liqenit të Ujmanit, në të cilin shtrihet kufiri midis dy shteteve. Përveç marrëveshjes ekonomike, Serbia ra dakord ta zhvendosë ambasadën e saj në Izrael nga Tel Aviv në Jeruzalem duke filluar në qershor 2021 dhe Izraeli dhe Kosova ranë dakord ta njohin reciprokisht njëra-tjetrën.
Bisedimet e shtatorit 2020 në Bruksel
Më 7 shtator, Presidenti serb Aleksandar Vuçiç dhe Kryeministri i Kosovës Avdullah Hoti u takuan për bisedime në Bruksel të organizuara nga Josep Borrell nën kujdesin e Bashkimit Evropian. Në një konferencë shtypi pas bisedimeve Përfaqësuesi Special i BE-së për Dialogun Kosovë-Serbi, Miroslav Lajcak, deklaroi se ishte bërë "përparim i plotë" në fushat e bashkëpunimit ekonomik, personave të zhdukur dhe atyre të zhvendosur. Vuçiç dhe Hoti do të takohen përsëri në Bruksel më 28 shtator 2020 ku do të diskutojnë rregullimet për komunitetet pakicë, zgjidhjen e kërkesave të ndërsjella financiare dhe pronën dhe do të përpiqen të bëjnë përparim drejt një marrëveshjeje më gjithëpërfshirëse.
Tensionet e korrikut 2022
Më 31 korrik, u dëgjuan sirenat në veri të Kosovës, të cilat rezultuan në bllokimin e rrugës nga serbët e Kosovës afër pikës kufitare Jarinje (që gjendet në komunën e Leposaviqit). Presidenti serb Aleksandar Vuçiq tha për mediet se Serbia “asnjëherë nuk ka qenë në një situatë më komplekse dhe më të vështirë [për Kosovën] se sa është sot”.
Më 27 gusht, dialogu i ndërmjetësuar nga BE-ja ndërmjet Republikës së Serbisë dhe Republikës së Kosovës zgjidhi mosmarrëveshjen lidhur me dokumentet e identifikimit. Serbia u pajtua të heqë dokumentet e hyrjes dhe daljes për mbajtësit e ID-së së Kosovës, ndërsa Kosova u zotua të përmbahet nga zbatimi i masave të tilla për mbajtësit serbë të ID-së. Presidenti serb Aleksandar Vuçiq tha se çështja e kartës së identitetit ishte “një problem i vogël”, por ajo e targave ishte “shumë më e komplikuar”.
Më 3 tetor 2022, Betuesit e Partisë Serbe së bashku me Partinë Popullore, Partinë e Re Demokratike të Serbisë dhe Dveri, nënshkruan një deklaratë të përbashkët për "riintegrimin e Kosovës në rendin kushtetues dhe juridik të Serbisë" në tetor 2022.
Minoritetet
Që nga bombardimi i Jugosllavisë në vitin 1999, një pjesë e madhe e serbëve të Kosovës janë shpërngulur nga shtëpitë e tyre, si pakicat e tjera në të gjithë krahinën. Një pjesë e konsiderueshme e kishave ortodokse serbe, si dhe varrezat dhe shtëpitë serbe, janë shkatërruar ose janë vandalizuar.
thumb|250px|left|[[Veshjet tradicionale shqiptare dhe serbe nga Kosova]] Qeveria serbe premtoi se do të pezullonin punëtorët e burgjeve serbe nga paratë e Lipjanit nëse do të linin institucionet e Kosovës, në të cilat po punonin, kështu vepruan. Megjithatë ata kurrë nuk u paguan, kështu që organizuan një bllokadë të vazhdueshme të Qendrës së Koordinimit në Graçanicë. Ata pretendojnë se Beogradi, Ministria e Kosovës në mënyrë të veçantë, nuk u ka paguar atyre para të premtuara për largimin nga institucionet e Kosovës.
Serbët gjithashtu janë përgjigjur duke formuar asamblenë e tyre.
Në shtator 2013, qeveria serbe çmontoi asambletë e pakicave serbe në Mitrovicë, Leposaviç, Zveçan dhe Zubin Potok, si pjesë e një marrëveshjeje me qeverinë e Kosovës. Në të njëjtën kohë, Presidenti i Kosovës nënshkroi një ligj që lejonte amnisti ndaj serbëve etnikë në Kosovë për veprimet e kaluara të rezistencës ndaj autoriteteve të Kosovës për zbatimin e ligjit.
Kontradikta
Kontradikta apo polemika është një gjendje e mosmarrëveshjes ose debatit të zgjatur publik, zakonisht në lidhje me një çështje të mendimeve ose pikëpamjeve kontradiktore. Fjala u krijua nga latinishtja controversia, si një përbërje e controversus - "kthyer në një drejtim të kundërt".
Ligjore
Në teorinë e së drejtës, një polemikë ndryshon nga një çështje juridike; ndërsa çështjet ligjore përfshijnë të gjitha paditë, penale dhe civile, një polemikë është një proces thjesht civil.
Për shembull, Klauzola e Çështjes ose e Kontradiktës së Nenit Tre të Kushtetutës së Shteteve të Bashkuara (Seksioni 2, Klauzola 1) thotë se "pushteti gjyqësor do të shtrihet në polemikat në të cilat Shtetet e Bashkuara do të jenë palë". Kjo klauzolë është konsideruar se imponon një kërkesë që gjykatat federale të Shteteve të Bashkuara të mos lejohen për rastet që nuk paraqesin një polemikë aktuale - domethënë një mosmarrëveshje aktuale midis palëve kundërshtare që mund të zgjidhet nga [gjykata]. Përveç përcaktimit të fushës së juridiksionit të gjyqësorit federal, ai gjithashtu i ndalon gjykatat të japin opinione këshillimore, ose të dëgjojnë çështje që ose janë të papjekura, që do të thotë se mosmarrëveshja nuk ka lindur ende, ose e diskutueshme, që do të thotë se polemika ka tashmë është zgjidhur.
Qemal Kërtusha
Qemal Kërtusha këngëtar shqiptar, ka lindur në Durrës më 27 tetor të vitit 1931. Përfshihet në lëvizjen amatore artistike të qytetit që në vitin 1946. Në vitin 1948 është pjesëmarrës i filarmonisë shqiptare në Tiranë. Në vitin 1951 pjesëtar i ansamblit të ushtrisë. Pasi kryen shkollën e mesme në vendlindje, në periudhën 1951 – 53 studion për kanto me padagoge Artisten e Popullit Marie Kraja. Kthehet në qytetin e lindjes dhe inkuadrohet si aktor në teatrin “Aleksandër Moisiu”. Me krijimin e estradës profesioniste kalon si këngëtar profesionist dhe jep shfaqje në të gjitha skenat e vendit. Me një zë krejt të veçantë dhe me mundësi të pakufizuara vokale, diapazoni i tij shtrihet nga muzika popullore, muzika e lehtë, romancat, kënga partizane, kantata e deri tek ajo më e vështira, opera. Në vitin 1962 është pjesëmarrës i festivalit të parë të këngës në Radio, ku nderohet me çmime për të tria këngët; “Fëmija i parë”, “Vashëzo” dhe “Mos më qorto”. Më pas vijon me çmimet e fituara në 17 festivale rresht. Në vitin 1963 ai përgatit dhe jep me sukses të parin koncert recital me këngë nga festivalet e muzikës së lehtë. Në vitin 1968 merr pjesë në operan “Bijtë e Skëndërbeut”. Duke parë vlerat e mëdha artistike dhe njerëzore të tij, në vitin 1968 i akordohet titulli “Artist i Merituar”. Është fitues i medaljeve të arta në takimet e estradave si në Tiranë, Peshkopi e Shkodër. Të bujshme kanë qenë koncertet e tij në Kosovë, Maqedoni dhe Mal të Zi, ku është pritur mjaft ngrohtësisht nga vëllezërit tanë të një gjaku. Në repertorin e tij numërohen mbi 1000 këngë të kënduara nëpër skenat tona, apo të incizuara në Radio Tirana. Në vitin 2008 i është akorduar titulli “Qytetar Nderi” i Durrësit. U nda nga jeta më 9 mars 2022.
Bailleul, Orne
Bailleul është një komunë në Francë. Bailleul bën pjesë në departamentin Orne të rajonit Normandia. Komuna ka një popullsi prej 603 banorë dhe sipërfaqe 16.67 km².
Edukimi dhe trajnimi ushtarak
Arsimi ushtarak është një proces që synon të krijojë dhe përmirësojë aftësitë e personelit ushtarak në rolet e tyre përkatëse. Arsimi ushtarak mund të jetë vullnetar ose i detyrueshëm. Ai fillon me trajnimin e rekrutimit, vazhdon me arsimimin dhe trajnimin specifik për rolet ushtarake dhe ndonjëherë përfshin edhe trajnime shtesë gjatë një karriere ushtarake. Stafi drejtues është personeli ushtarak i cili përbëhet nga stafi instruktiv në një institucion stërvitor ushtarak. Arsimi ushtarak është objekt studimi i pedagogjisë ushtarake dhe zakonisht zhvillohet në institucionet përkatëse arsimore (akademi ushtarake).
Përmbledhje
Në disa vende, arsimi dhe aftësimi ushtarak janë pjesë e arsimit të detyrueshëm. Organizatorët besojnë se arsimi ushtarak mund të sjellë disa përfitime dhe përvoja që nuk mund të merren nga klasat normale dhe/ose arsimi i përgjithshëm. Për më tepër, pjesëmarrësit janë në gjendje të mësojnë më shumë aftësi mbijetese gjatë arsimit dhe trajnimit ushtarak, si bashkëpunimi dhe qëndrueshmëria, të cilat do t'i ndihmojnë pjesëmarrësit të përmirësojnë aftësitë e personelit ushtarak në rolet e tyre përkatëse.
Forma parësore dhe fillestare e arsimit dhe trajnimit ushtarak është trajnimi i rekrutimit, që përdor teknika të ndryshme të kushtëzimit për të risocializuar të trajnuarit në një sistem ushtarak, për të siguruar që ata do t'i binden të gjitha urdhrave pa hezitim me qëllim të përvetësimit të aftësive bazë ushtarake. Risocializimi si koncept sociologjik përfshin procesin e "rikualifikimit" mendor dhe emocional të individëve në mënyrë që ata të mund të veprojnë në një mjedis të ri; promovon ndryshime në qëndrimet dhe sjelljet e një individi. Instruktori i stërvitjes ka për detyrë t'i bëjë pjesëtarët e shërbimit të përshtatshëm për përdorim ushtarak.
Pas trajnimit të tyre të rekrutimit, personeli mund t'i nënshtrohet trajnimeve të mëtejshme specifike për rolin e tyre ushtarak, duke përfshirë përdorimin e çdo pajisjeje të specializuar. Më pas ata konsiderohen normalisht të përshtatshëm për shërbimin ushtarak.
Artassenx
Artassenx është një komunë në Francë. Artassenx bën pjesë në departamentin Landes të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 256 banorë dhe sipërfaqe 5.5 km².
Tenxhere
parapamje|250px|Një tenxhere prej çelikut pa ndryshkur Tenxherja është një emër i përgjithshëm për një nga llojet më të zakonshme të enëve të gatimit që përdoret në mbarë botën. Një tenxhere përdoret tradicionalisht për të bërë lëng ose lëng mishi, gjë që mund të jetë baza për gatimin e recetave më komplekse. Është një tenxhere e gjerë me fund të sheshtë, anët e drejta, një hapje e gjerë në diametrin e plotë të tenxhere, dy doreza anash dhe një kapak me një dorezë sipër.
Tenxheret kanë një shkathtësi të madhe, dhe kështu ato përdoren për shumë qëllime gatimi, dhe herë pas here për qëllime jo gatimi. Për shembull, tenxheret e mëdha përdoren shpesh në shtëpi për të zier rrobat, leshin ose fijet për ngjyrosjen e ngjyrave. Ata nuk vijnë domosdoshmërisht në madhësi standarde. Prodhuesit etiketojnë madhësitë e tenxhereve zakonisht sipas vëllimit (p.sh. "12 litra") ose ndonjëherë sipas diametrit (p.sh. "28 cm").
Materialet më të zakonshme për prodhimin e tenxheres janë çeliku të pandryshkur, alumini, bakri dhe smalti (smalt qelqor) në metal.
Cassini–Huygens
Zhvillim filloi në vitin 1980. Dizajni i tij përfshin një orbiter Saturni, dhe një zbarkues (lander) për në hënën Titan. Huygens, quhet zbarkuesi që zbriti në Titan në vitin 2005. Anija kozmike dypjesëshe është emëruar pas astronomëve Giovanni Cassini dhe Christiaan Huygens.
Anija kozmike u lëshua në 15 tetor, 1997 në bordin e një Titan IVB/Centaur dhe hyri në orbitën rreth Saturnit më 1 korrik të vitit 2004, pas një fluturimi ndërplanetar që përfshinte nëpër Tokën, Venerën dhe Jupiter-in. Më 25 dhjetor, të vitit 2004, Huygens u nda nga orbiteri dhe arriti në hënën e Saturnit, Titan, më 14 janar 2005. Ajo hyri në atmosferën e Titanit dhe zbriti në sipërfaqe. Ajo me sukses ktheu të dhëna në Tokë, duke përdorur Cassini-n si një ndërmjetësues. Kjo ishte ulja e parë e realizuar në pjesën e jashtme të Sistemit Diellor.
Objektivat
Cassini ka disa objektiva, duke përfshirë:
Projektimi i anijes
thumb|Montimi i Cassini-Huygens
Pança Rathat
Pancha Rathat (të njohura edhe si Pandava Rathat) janë një kompleks monumental në Mahabalipuram, në brengun e Coromandelit në gjirin e Bengalit, në distriktin Kancheepuram të shtetit indian të Tamil Nadu-së. Pancha Rathat janë një shembull i arkitekturës shkëmbore monolitike. Të datuara nga fundi i shekullit të VII, i janë atribuar mbretit Mahendravarman I dhe djalit të tij Narasimhavarman I (630–680 i e.s.; i gjuajtur edhe Mamalla, ose "luftëtari i madh") i mbretërisë Pallava. Një risi e Narasimhavarmanit, strukturat janë pa ndonjë preçedent në arkitekturën indiane. Kompleksi është nën përgjegjësinë e Archaeological Survey of India (ASI) dhe është pjesë e trashëgimisë botërore të UNESCO-s i bashkuar me mënumentet e tjera të Mahabalipuramit nën emërtimin Grupi i monumenteve në Mahabalipuram. Secili nga pesë monumentet në kompleksin e Pancha Rathave i ngjan një karroce (ratha), dhe secila është e skalitur në një gurë të vetëm të gjatë ose monolit prej graniti që shtrihet në drejtimin veri-jug me një pjerrësi të vogël. Megjithëse ndonjëherë gabimisht të referuara si tempuj, strukturat nuk u shenjtëruan kurr pasi nuk u përfunduan ndonjëherë pas vdekjes së Narasimhavarmanit I. Strukturat janë emërtuar sipas pesë Pandavave dhe gruas së tyre të përbashkët Draupadi, të eposit të Mahabharatas. Sipas rendit të madhësisë së tyre ato përfshijnë Dharmaraja Rathan, Bhima Rathan, Arjuna Rathan, Nakula Sahadeva Rathan dhe Draupadi Rathan.
Etimologjia
Monolitet janë emërtuar sipas Pandavave – Arjuna, Bhima, Yudhishthira ("Dharmaraja"), Nakula dhe Sahadeva – si dhe Draupadi. Këta emra janë konsideruar si keqinterpretime pasi strukturat nuk kanë lidhje me karakteret ikonikë të eposit të Mahabharatas. Ato nuk kanë gjithashtu as domethënie fetare, pasi ato mbetën të pambaruara dhe të pashenjtëruara; pjesët e pa skalitura të shkëmbit në bazë dhe në krye të rathave janë akoma të dukshme. ASI e ka konfirmuar natyrën e papërfunduar të strukturave dhe sugjeron se ato mund të konsiderohen më mirë si vimana. Gjithësesi, emrat e Pandavave janë bërë të qëndrueshëm tashmë.
Historia
Sipas një pllakate të paraqitur në sit nga ASI, Dinastia Pallava i kishte planifikuar strukturat si modele karrosh në shkëmb bazuar në prototipet e rathave të lashta të ndërtuara prej druri. Pancha Rathat u skalitën gjatë mbretërimit të Mahendravarmanit I dhe djalit të tij Narasimhavarmani I. Punimi i këtyre pesë rathave u ndërpre pas vdekjes së Narasimha Varmanit në vitin 668 të e.s.. Qëllimi i ndërtimit të tyre nuk njihet pasi strukturat nuk u përfunduan. Ato janë klasifikuar trashëgimi botërore e UNESCO-s si pjesë e Grupit të monumenteve në Mahabalipuram që nga viti 1984.
Arkitektura
Secila nga pesë rathat është një monolit shkëmbor, i skalitur i gjithi nga një shkëmb i nxerrë prej graniti të roztë. Ato janë skalitur mbi një plint të zakonshme të ngritur që është e orientuar me pjerrësi të lehtë. Secila ka një planimetri të ndryshme, si projekt katror, drejtëkëndor ose absidal. Përmasat më të mëdha janë 13 m x 11 m dhe lartësia më e madhe është 12 metra.
Pancha Rathat përfaqësojnë larminë e arkitekturës dravidiane të kohës dhe ka mundësi që plani i tyre fillestar të gjurmohet në ndërtimet prej druri të karrove të tempullit dhe ishin model pë tempujt më të mëdhenj të ndërtuar më pas në Tamil Nadu. Shumica e Rathave pohoet se janë modeluar sipas viharave chaitya-ve budiste.
Dizajni strukturor dhe ngritja është me kulla ose kube me një ekathala të vetme ose kulla të trefishta (trithala), që paraqesin një paraqitje unike të arkitekturës dravidiane të Indisë së Jugut. Skalitja me daltë e bërë nga skulptorë guri është me raste përgjatë bashkimeve midis gurëve. Muret janë vendosur dhe ndarë në mënyrë të njëpasnjëshme. Të dalat dhe të futurat në këta mure japin përshtypjen e një seti gjysëm-kolonash të cekëta. Niket e krijuara në mure kanë formë drejtëkëndore dhe përmbajnë skulptura të hyjnive, gjysëm-zotave dhe mbretërve. Bordurat rreth imazheve përmbajnë kafshë të egra ujore me “bishta të zbukuruara me gjethe dhe nofulla të hapura”. Gjysëm-kolonat e murit kanë kllapa të lakuara dhe kolonat në verandë ofrojnë mbështetje për një strehë të dalë; dritare harkore me raste të skalitura me imazhe gjenden sipër tyre. Modelimi kulminon te parapetet. Skalitjet sipër strehës së dalë janë forma çatie në miniaturë të dekoruara, që shihen në radhë rreth çdo strukture.
Rathat janë të ruajtura mirë për shkak të fortësisë së materialit të tyre, granitit dhe megjithë erërat e vazhdueshme me kripë nga gjiri i Bengalit dhe cunamit katastrofik të shekullit të XIII si dhe atij të vitit 2004.
Referime të shquara
Eleganca arkitekturore e Dharmaraja Rathas është te struktura e saj piramidale që ngrihet në tre shkallë. Është e ndërtuar me një projekt katror dhe kompozimi i saj është theksuar me skalitje të zotave hindu Harihara, Brahma, Skanda, Ardhanarishvara dhe mbreti Narasimhavarman I. Një nga skalitjet dalluese shihet në faqen lindore të rathas së Indras (zot i shiut dhe rrufeve), i ulur mbi Airavata-n e tij (që do të thotë: "elefant i bardhë"). Gjendet gjithashtu edhe një skulpturë e veçuar monolitike prej guri e Nandit, duke e bashkuar këtë ratha në hapësirën e jashtme. Sipas rendit tjetra është Arjuna Ratha, që është e mirë-dekoruar me një façatë elegante dhe është e ngjashme me Dharmaraja Rathan. Tjetra në radhë është Bhima Ratha e ndërtuar në një projekt drejtëkëndor dhe me galeri me kolona të vendosura mbi luanë (katër kolona) në të dy krahët e gjatë. Nakula Sahadeva Ratha është tjetra në radhë. Është e ndërtuar me një projekt të thjeshtë pa skalitje zbukuruese në absidat e saj. Një skulpturë monolitike guri e një elefanti është fiksuar në hapësirën e jashtme, pranë kësaj rathaje. Draupadi Ratha, që është e fundit në radhë, është një strukturë katrore, që ngjan me një kasolle me çati kashte. Afresku brenda kësaj faltoreje është ai i perëndeshës nënë Durga.
Belvì
Belvì (Brebì) është komunë e Italisë në Provinca e Nuoros, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 18.1 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 787 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 634 banorë.
Gjingjusha
Gjingjushë (serbisht: Ђинђуша/Đinđuša) është fshat në komunën e Bojnikut, Serbi.
Jens Stoltenberg
Jens Stoltenberg (lindur më: 16 mars 1959) është një politikan norvegjez i cili ka shërbyer si sekretari i 13-të i përgjithshëm i NATO-s që nga viti 2014. Anëtar i Partisë së Punës të Norvegjisë, ai ka shërbyer më parë si kryeministri i 34-të i Norvegjisë nga viti 2000 deri në vitin 2001 dhe përsëri nga 2005 deri në 2013.
I lindur në Oslo si djali i diplomatit dhe politikanit të shquar Thorvald Stoltenberg dhe Karin Stoltenberg, Stoltenberg ndoqi shkollën Oslo Waldorf dhe Shkollën e Katedrales së Oslos përpara se të diplomohej për ekonomi në Universitetin e Oslos në 1987. Gjatë studimeve të tij, ai punoi si gazetar dhe drejtoi krahun rinor të Laburistëve nga viti 1985 deri në 1989.
Ai e filloi karrierën e tij në qeveri si sekretar shteti në Ministrinë e Mjedisit në vitin 1990 dhe u zgjodh në Storting në vitin 1993. Ai shërbeu si Ministër i Industrisë dhe Energjetikës nga viti 1993 deri në 1996 dhe ministër i Financave nga 1996 deri në 1997. Ai ishte Kryeministër nga viti 2000 deri në vitin 2001, ishte lider i Partisë së Punës nga viti 2002 në 2014 dhe shërbeu si Kryeministër për herë të dytë nga viti 2005 deri në vitin 2013. Një vit më pas, ai u emërua sekretari i 13-të i përgjithshëm i NATO-s dhe mandati i tij u zgjat më pas katër herë nga krerët e shteteve dhe qeverive të NATO-s.
Turgut Ozal
Turgut Özal (shqiptimi në turqisht: [tuɾˈɡut œˈzaɫ]; 13 tetor 1917 - 17 prill 1993) ishte një politikan turk që shërbeu si Presidenti i 8-të i Turqisë nga viti 1989 deri në 1993. Ai më parë shërbeu si Kryeministri i 19-të i Turqisë nga viti 1983 deri në 1989 si kryetar i Partisë së Atdheut. Ai ishte Zëvendëskryeministri i Turqisë në qeverinë ushtarake të Bülent Ulusu midis 1980 dhe 1982.
Özal formoi Partinë e Atdheut (ANAP) në vitin 1983 pasi ndalimi i partive politike u hoq nga qeveria ushtarake. ANAP fitoi një shumicë parlamentare në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 1983 dhe Özal më pas u bë Kryeministri i Turqisë. Ndërsa zbatimi i disa reformave ekonomike në lidhje me kursin e këmbimit dhe çrregullimin, një rritje e inflacionit dhe konflikti në rritje me separatistët kurdë çuan në shumica e zvogëluar të ANAP në zgjedhjet lokale të vitit 1984. Megjithë një referendum më 1987 që lejoi politikanët të ndalojnë gjatë grushtit të shtetit të vitit 1980 për të rifilluar aktivitetet politike, ANAP u rizgjodh me shumicë parlamentare në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 1987, megjithëse me një pjesë të zvogëluar të votave. Ai i mbijetoi një atentati gjatë një kongresi partie më 18 qershor 1988. Politika e jashtme e Özal u përqëndrua në shmangien e luftës me Greqinë pas incidentit të Şimşek dhe përkohësisht i lejoi turqit në Bullgari të ktheheshin në Turqi.
Özal u zgjodh President i Republikës Turke në zgjedhjet presidenciale të vitit 1989, ndërsa Jëlldërëm Akbulut e zëvendësoi atë si Kryeministër. Pavarësisht se mori përsipër një rol ceremonial me detyra minimale politike, Özal mbeti i okupuar me aktivitete qeveritare, siç ishte ndërhyrja në grevat e minatorëve të Zonguldak të vitit 1990. Ndërsa Akbulut përdorte një përqasje dinjitoze si Kryeministër, mosmarrëveshjet mbi detyrat e Presidentit dhe Kryeministrit ishin mbizotëruese kur Süleyman Demirel u bë Kryeministër pas zgjedhjeve të përgjithshme të vitit 1991. Ai mbajti marrëdhënie të ngushta me Presidentin e Shteteve të Bashkuara Xhorxh H. Bush gjatë Luftës së Gjirit dhe përfundimit të Luftës së Ftohtë. Özal vdiq papritur ndërsa ishte në detyrë në vitin 1993, me një zhvarrosje më 2012 duke çuar në prova të helmimit por shkaku i vdekjes ishte i paqartë.
Pavel Nedvěd
Nedvěd ishte një lojtar kyç i kombëtares çeke që arriti finalen e Euro 1996, ku ai mori vëmëndje të gjerë ndërkombëtare. Ai ishte kapiten i ekipit në Euro 2004, ku ata u mposhtën në gjysëm-finalen nga Greqia, e cila në fund fitoi turnamentin; Nedvěd ishte pjesë e ekipit të turnamentit. Pas kësaj, ai ndihmoi ekipin të kualifikohej në Kupën e Botës 2006 për herë të parë që pas shpërbërjes së Çekosllovakisë. Falë performancave të tij, si dhe vrapimeve të shpjeta dhe energjike gjatë ndeshjeve, Nedvěd mori pseudonimin Furia Ceca (Furia çeke) nga tifozët italianë, dhe The Czech cannon (Topi çek) nga media angleze. Pseudonimi i tij në gjuhën çeke është Méďa (Ariu i vogël), kjo për shkak të ngjashmërisë së mbiemrit të tij me fjalën çeke Medvěd, që do të thotë ari.
Pasi fitoi Topin e Artë si Futbollisti Evropian i Vitit në 2003, Nedvěd u bë lojtari i dytë çek që fiton këtë çmim dhe i pari që pas shpërbërjes së Çekosllovakisë. Gjatë karrierës së tij, Nedvěd fitoi disa çmime personale, përfshirë Golden Foot në vitin 2004, çmimin Futbollisti Çek i Vitit (katër herë) dhe Topin e Artë të Republikës Çeke (gjashtë herë). Ai ishte një nga 125 lojtarët të zgjedhur nga Pelé për FIFA 100, një listë me lojtarët më të mirë të të gjitha kohërave.
Republika Çeke
I lindur në Cheb dhe i rritur afër qytetit Skalná, Nedvěd filloi karrierën e tij në Çekosllovaki. Ai ishte një tifoz futbolli që i vogël, duke nisur karrierën e tij me klubin e qytetit Tatran Skalná në vitin 1977, në moshën pesë vjeç. Ai kaloi te Rudá Hvězda Cheb në vitin 1985, ku luajti vetëm një sezon para të shpenzonte pesë vite te Škoda Plzeň. Në vitin 1990, Nedvěd u huazua te Dukla Prague, një klub i drejtuar nga Ushtria çekosllovake, si pjesë e shërbimit të tij ushtarak. Gjatë vitit të parë te Dukla Prague, ai luajti me VTJ Dukla Tábor, një klub i kategorive të ulta që gjithashtu drejtohej nga ushtria. Më 28 tetor 1991, Nedvěd luajti ndeshjen e parë me Dukla Prague. Ai shpenzoi vetëm një sezon me klubin e ushtrisë para se të përfundonte shërbimin, duke e mbyllur huazimin nga Plzeň. Pas kësaj, ai u transferua te Sparta Prague në vitin 1992. Plzeň do të merre 30% të shumës nëse Nedvěd do të transferohej në një klub të huaj.
Në fillimet e karrierës së tij te Sparta, Nedvěd mori tre kartonë të kuq në vetëm gjashtë ndeshje. Me Spartën, ai fitoi Ligën e parë Çekosllovake, dy tituj Gambrinus liga dhe një kupë. Në vitin 1994, ai u thirr për herë të parë në kombëtaren çeke. Dy vite më vonë, performancat e tij në Euro 1996 tërhoqën vëmendje; pavarësisht një marrëveshje verbale me PSV-në, Nedvěd u transferua te klubi italian Lazio. Sparta fillimisht e shiti atë te klubi sllovak 1. FC Košice (e cila kishte të njëjtin pronar si Sparta) për 1.5 milion koruna çeke, dhe menjëherë pas kësaj, Košice e shiti atë te Lazio. Kjo gjë bëri që Sparta të paguante vetëm një shifër të vogël Plzeňit. Pas protestës së Plzeňit, Federata Çeke e Futbollit e urdhëroi Spartën t'i paguante atyre 35 milion koruna çeke si kompensim.