cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universiteti i Tartusë
Bashkëpunimi ndërkombëtar
Universiteti i Tartu ka rreth 1.200 studentë ndërkombëtarë nga 90 vende. Shumica dërrmuese vijnë nga Rusia, Finlanda dhe Ukraina. Në programin Erasmus për shkëmbimin e studentëve, Universiteti i Tartu bashkëpunon me më shumë se 800 universitete.
Universiteti ka marrë gjithashtu vlerësime të mira nga studentë të huaj dhe një Internationalmim Ndërkombëtar i Kënaqësisë së Studentëve bazuar në reagimet e studentëve.
Universiteti i Tartu merr pjesë në LERU-CE7 (LERU dhe një grup universitetesh evropiane qendrore), Asociacionin Universitar Evropian EUA, Coimbra Group, Guild të Universiteteve Intensive të Kërkimit Evropian dhe Rrjetit Utrecht. Ajo ka nënshkruar marrëveshje bilaterale të bashkëpunimit me rreth 70 universitete.
Shiko edhe
parapamje| Ansambli i Arteve Folklorike të Universitetit të Tartusë.
Lidhje të jashtme
58.38111°N, 26.72028°W
Shqisa e dëgjimit
Shqisa e dëgjimit hyn në rangun e 5 shqisave të njeriut. Me anë të shqisës së dëgjimit ne mund të dëgjojmë ngacmimet nga objektet jashtë. Me anë të veshit, i cili është organi me të cilin kryhet funksioni i shqisës së dëgjimit, ne dëgjojmë zhurmat, tingujt, zërin. Këto ngacmime ( tinguj ) me ndimën e një nervi të të dëgjuarit përcillen drejt e në tru, ku krijohet ndijesia e dëgjimit. Në organin e veshit gjithashtu gjenden edhe struktura që mundësojnë ruajtjen e drejtpeshimit të trupit të njeriut.
Tosca
Tosca është operë në tre akte të Giacomo Puccini me libretto italiane nga Luigi Illica dhe Giuseppe Giacosa. Premierë iu dha në Teatro Costanzi në Romë më 14 Janar 1900. Vepra e bazuar në dramën dramatike në gjuhën frënge të Victorien Sardou më 1887 La Tosca, është një pjesë melodramatike e vendosur në Romë në qershor 1800 me kontrollin e Mbretërisë së Napolit mbi Romën e kërcënuar nga pushtimi i Napoleonit në Itali .Përmban përshkrime të torturave, vrasjeve dhe vetëvrasjeve, si dhe disa prej ariave lirike më të njohura të Puccini.
Puccini e pa shfaqjën e Sardou kur ishte duke vizituar Italinë në 1889 dhe pas një hezitimi, ai mori të drejtat autoriale për ta shndërruar veprën në një operë më 1895. Shndërrimi i shfaqjes franceze në një operë të përmbledhur italiane zgjati katër vjet, gjatë së cilës kompozitori debatonte vazhdimisht me libretistët dhe botuesit e tij. Tosca u dha premierë në një kohë trazirash në Romë dhe performanca e parë e saj u vonua për një ditë nga frika e trazirave. Megjithë vlerësimet indiferente nga kritikët, opera ishte një sukses i menjëhershëm për publikun. alt=The body of a man lies supine, with a woman, crucifix in hand, kneeling over him. A candle is placed to each side of his head.|parapamje|Tosca hedh me ngulm një kryqëzim në trupin e Scarpia. Fotografi i një prodhimi të para-1914 në Shtëpinë e vjetër Opera Metropolitane, New York
Konteksti historik
alt=A crowded scene with many soldiers and horses, and much smoke. Some soldiers lie dead or wounded. In the distance, beyond a short line of trees, is a tall church tower.|parapamje| Beteja e Marengo, siç është pikturuar nga Louis-François Lejeune Sipas libretos ngjarja e Tosca ndodh në Romë në qershor 1800. Sardou, në shfaqjën e tij, e daton më saktë; La Tosca zhvillohet pasdite, mbrëmje dhe në mëngjes herët më 17 dhe 18 Qershor 1800.
Italia ishte ndarë prej kohësh në një numër shtetesh të vogla me Papën në Romë që sundonte Shtetet Papale në Italinë Qendrore. Pas Revolucionit Francez, një ushtri franceze nën drejtimin e Napoleonit pushtoi Italinë më 1796 duke hyrë në Romë pothuajse pa rezistencë fare më 11 Shkurt 1798 dhe themeluan një republike atje. Papa Pius VI u mor i burgosur dhe u dërgua në internim më 20 shkurt 1798. (Pius VI do të vdiste në internim më 1799 dhe pasardhësi i tij Pius VII, i cili u zgjodh në Venecia më 14 mars 1800, nuk do të hynte në Romë deri më 3 korrik. Kështu që nuk ka as Papë dhe as qeveri papale në Romë gjatë ditëve të përshkruara në opera. ) Republika e re drejtohej nga shtatë konsuj ; në opera kjo është zyra e mbajtur më parë nga Angelotti, karakteri i së cilës mund të bazohet në konsullin e jetës reale Liborio Angelucci. Në Shtator 1799 Francezët, të cilët kishin mbrojtur republikën u tërhoqën nga Roma. Ndërsa ikën, trupat e Mbretërisë së Napolit pushtuan qytetin.
Në maj të 1800 Napoleoni në atë kohë udhëheqësi i padiskutueshëm i Francës, solli trupat e tij nëpër Alpe në Itali edhe një herë. Më 14 Qershor ushtria e tij u takua me forcat austriake në Betejën e Marengo (afër Alessandria ). Trupat austriake fillimisht ishin të suksesshëm; nga mesi i mëngjesit ata ishin duke kontrolluar fushën e betejës. Komandanti i tyre, Michael von Melas i dërgoi këto lajme në jug drejt Romës. Sidoqoftë trupat e ri të freskët francez arritën në orët e vona të pasdites dhe Napoleoni sulmoi austriakët e lodhur. Ndërsa Melasi u tërhoq me shqetësim me eshtrat e ushtrisë së tij, ai dërgoi një korrier të dytë në jug me mesazhin e korrigjuar. Neapolitasit braktisën Romën, dhe qyteti kaloi katërmbëdhjetë vitet e ardhshme nën sundimin francez.
Akti 1
Brenda kishës së Sant'Andrea della Valle
Cesare Angelotti, ish konsulli i Republikës Romake dhe tani një i burgosur politik i arratisur, vrapon në kishë dhe fshihet në faltorën private Attavanti - motra e tij, Marchesa Attavanti, i ka lënë një çelës kapelës së fshehur nën këmbët e statujës së Shë n Mërisë. Një kishtar i moshuar hyn dhe fillon pastrimin, më pas gjunjëzohet në lutje ashtu siç tingëllon Angelus.
Piktori Mario Cavaradossi arrin që të vazhdojë punën për portretin e tij të Maria Magdalene. Sacristan identifikon një ngjashmëri midis portretit dhe një gruaje me flokë bjonde që ka qenë duke vizituar kishën kohët e fundit (e panjohur për të, është motra e Angelotti Marchesa). Cavaradossi përshkruan "harmoninë e fshehur" (" Recondita armonia ") në kontrastin midis bukurisë bjonde të pikturës së tij dhe dashnorë së tij me flokë të errët, këngëtarja Floria Tosca. Kishtari murmërin vetmevete mosmiratimin e tij para se të largohet.
Tosca hyn dhe pyet me dyshim Cavaradossi se çfarë ka bërë - ajo mendon se ai ka qenë duke folur me një grua tjetër. Cavaradossi e siguron atë dhe Tosca përpiqet ta bindë që ta çojë në vilën e tij atë mbrëmje: "Non la sospiri, la nostra casetta". Ajo më pas shpreh xhelozi për gruan në pikturë, të cilën e njeh si Marchesa Attavanti. Cavaradossi shpjegon ngjashmërinë; ai thjesht ka vëzhguar Marchesa në lutje në kishë. Ai e bind Toscën për besnikërinë e tij dhe e pyet atë se cilat sy mund të ishin më të bukur se të vetët: "Qual'occhio al mondo".
Pasi Tosca është larguar, Angelotti rishfaqet dhe diskuton me piktorin planin e tij për të ikur i maskuar si një grua duke përdorur rroba të mbetura në faltore nga motra e tij. Cavaradossi i jep Angelottit një çelës për vilën e tij, duke sugjeruar që të fshihej në një pus të papërdorshëm në kopsht. Tingulli i një topi sinjalizon se ikja e Angelotti është zbuluar. Ai dhe Cavaradossi nxitojnë jashtë kishës.
Kishtari përsëri hyn me koristët duke festuar lajmet se Napoleoni siç duket është mposhtur në Marengo. Festimet pushojnë befas me hyrjen e Scarpias, bashkëpunëtorit të tij Spoletta dhe disa agjentëve të policisë. Ata kanë dëgjuar se Angelotti ka kërkuar strehim në kishë. Scarpia urdhëron një kërkim dhe shporta e zbrazët e ushqimit dhe e gjen pallton me stemën Attavanti në faltore. Scarpia e vë në dyshim Sacristan-in dhe dyshimet e tij ngjallen më tej kur mëson se Cavaradossi ka qenë në kishë; Scarpia i beson piktorit dhe beson se është bashkëpunëtor në arratisjen e Angelottit.
Kur Tosca arrin duke kërkuar për të dashurin e saj, Scarpia ngjall në mënyrë artistike instinktet e saj xheloze duke nënkuptuar një marrëdhënie të mundshme midis piktorit dhe Marchesa Attavanti. Ai tërheq vëmendjen Tosca tek palltoja dhe sugjeron që dikush duhet të ketë befasuar me prezencën të dashuruarit në kapelë. Tosca bie pre e mashtrimit të tij; E zemëruar, ajo nxiton të përballet me Cavaradossi. Scarpia urdhëron Spoletta dhe agjentët e tij që ta ndjekin atë, duke supozuar se ajo do t'i çojë ata në Cavaradossi dhe Angelotti. Një kortezh hyn në kishë duke kënduar Te Deum ; duke bërtitur 'Tosca, ti më bën të harroj edhe Zotin!', Scarpia bashkohet me kor në lutje.
Akti 2
Apartamenti i Scarpia në Palazzo Farnese, atë mbrëmje
Ajo hyn në apartament me kohë për të parë Cavaradossi po dëgohet në një dhomë per investigim. E tëra që ai ka kohë të thotë është se ajo nuk duhet t'u tregojë asgjë. Scarpia atëherë pretendon se mund ta shpëtojë të dashurin e saj nga dhimbja e papërshkrueshme nëse zbulon vendin e fshehur të Angelotti. Ajo i reziston, por tingulli i britmave që vijnë nga dera përfundimisht e thyen heshtjën e saj dhe ajo i thotë Scarpia të kërkojë pusin në kopshtin e vilës së Cavaradossi.
Scarpia urdhëron torturuesit e tij të pushojnë dhe piktori i përgjakur tërhiqet përsëri brenda. Ai është shkatërruar kur zbuloi se Tosca e ka tradhtuar mikun e tij. Sciarrone, një tjetër agjent, pastaj hyn me lajme: pati një shqetësim në fushën e betejës në Marengo dhe francezët po marshojnë në Romë. Cavaradossi, i paaftë për të mbajtur veten e tij, i uron Scarpia se sundimi i tij i terrorit së shpejti do të marrë fund. Kjo është e mjaftueshme që policia ta konsiderojë fajtor dhe ata e largojnë atë për pushkatim.
Scarpia, tani i vetëm me Toscën i propozon një pazar: nëse ajo i dorëzohet atij, Cavaradossi do të lirohet. Ajo është e revoltuar dhe vazhdimisht hedh poshtë kërkesat e tij, por ajo dëgjon tupanet jashtë duke njoftuar një ekzekutim. Ndërsa Scarpia pret vendimin e saj, ajo lutet, duke e pyetur pse Zoti e ka braktisur në orën e saj të nevojës: " Vissi d'arte " ("Kam jetuar për art"). Ajo përpiqet të ofrojë para, por Scarpia nuk është e interesuar për atë lloj ryshfeti: ai dëshiron vetë Toscan
Spoletta kthehet me lajmet se Angelotti ka vrarë veten pas zbulimit dhe se gjithçka është gati për ekzekutimin e Cavaradossi. Scarpia heziton të japë porosinë, duke kërkuar Toscën dhe me dëshpërim ajo pranon t'i nënshtrohet atij. Ai i thotë Spoletës që të organizojë një ekzekutim të rremë, të dy burrat duke përsëritur se do të jetë "siç bëmë me Count Palmieri", dhe Spoletta del.
Tosca këmbëngul se Scarpia duhet të sigurojë mbrojtje të sigurt nga Roma për veten dhe Cavaradossi. Ai lehtë pajtohet me këtë dhe shkon në tryezën e tij. Ndërsa ai është duke hartuar dokumentin, ajo në heshtje merr një thikë nga tryeza e darkës. Scarpia afrohet me vetbesim drejt Toscas. Kur ai fillon ta përqafojë atë, ajo e godet me thikë duke thirrur "kjo është puthja e Tosca!" Pasi është e sigurt që ai ka vdekur, ajo me padurim thotë se "tani e fal". Ajo merr lejekalimin nga xhepi i tij, ndez qirinj në një gjest të devotshmërisë dhe vendos një kryqëzim në trup para se të largohej.
Akti 3
Pjesët e sipërme të Castel Sant'Angelo, herët në mëngjes alt=Roman panorama showing, centre, an arched bridge over a river with a domed building in the distance. To the right of the bridge is a large circular fortress.|majtas|parapamje| Castel Sant'Angelo, (djathtas), skena e denoumentit Tosca, ashtu si e pikturuar në shekullin e 18-të Një djalë bari dëgjohet duke kënduar në skenë (në dialektin Romanesco ) "Io de 'sospiri" ndërsa këmbanat e kishave tingëllojnë për matinët. Rojet e çojnë Cavaradossi dhe e informojnë se ai ka një orë për të jetuar. Ai nuk pranon të shohë një prift, por kërkon leje t'i shkruajë një letër Toscës. Ai fillon të shkruajë, por shumë shpejt mbushet mend nga kujtimet: " E lucevan le stelle ".
Tosca hyn dhe i tregon atij lejekalimin që ajo ka marrë, duke shtuar se ajo ka vrarë Scarpia dhe se ekzekutimi i afërt është vetë mashtrim për tjerët. Cavaradossi duhet të shtiret/aktrojë kinse vdes ,që ata më pas mund të ikin së bashku para se të zbulohet trupi i Scarpia. Cavaradossi është i habitur nga guximi i dashnorës së tij të butë: "O dolci mani" ("O duart e ëmbla").Çifti imagjinon jetën që do të ndajnë, larg Romës. Tosca atëherë me ankth e mëson Cavaradossi se si të luajë/aktrojë si i vdekur kur skuadra e pushkatimit qëllon ndaj tij me boshllëqe. Ai premton me kënaqësi se do të bjerë "si Tosca në teatër".
Cavaradossi është larguar për në pushkatim dhe Tosca shikon me padurim në rritje ndërsa ekzekutimi është përgatitur. Burrat gjuajnë drejt tij, Cavaradossi bie dhe Tosca bërtet "Ecco un artista!" Kur ushtarët largohen të gjithë, ajo nxiton drejt Cavaradossi, vetëm për të zbuluar se Scarpia e tradhtoi: plumbat ishin të vërtetë. Me zemër të thyer, ajo shtrëngon trupin e pajetë të të dashurit të saj dhe qan.
Zërat e Spoletta, Sciarrone dhe ushtarëve dëgjohen duke bërtitur se Scarpia ka vdekur dhe Tosca e ka vrarë atë. Ndërsa burrat nxitojnë, Tosca ngrihet, shmang kthetrat e tyre dhe vrapon drejt murit të ulët pëpara saj. Duke qarë "O Scarpia, Avanti një Dio!" ("O Scarpia, ne takohemi para Zotit!"), Ajo hedh vehtën nga lartësia në vetvrasje.
Shkolla Akrokeraune
Shkolla Akrokeraune (greqisht: Ακροκεραύνιος Σχολή, Akrokeravnios Scholi) është një shkollë fillore greke në qytetin e Himarës, Shqipëri. Ajo u themelua në vitin 1779 nga Kozma Etolian dhe gjatë gjithë historisë së saj është e lidhur me kulturën greke të zonës. Pas Luftës së Dytë Botërore u mbyll me forcë nga regjimi komunist i Shqipërisë, por u rihap në vitin 2006 pas gati 60 vitesh.
Fondacioni
Themelimi i shkollës lidhet me udhëtimet e murgut dhe misionarit greko-ortodoks Kozma Etolian i. Gjatë udhëtimeve të tij në Ballkanin e sunduar nga osmanët, ai themeloi rreth 200 shkolla në gjuhën greke në atë që sot është Shqipëria jugore. Kur ai vizitoi Himarën në vitin 1779, legjenda thotë se ai u tha vendasve që të shkatërronin një pjesë të kishës së Gjithë Shenjtorëve aty pranë për të ndërtuar shkollën me këtë material.
Ndalimi i arsimit
Në vitin 1945, udhëheqja totalitare e Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë nën Enver Hoxhën deklaroi se arsimi në gjuhën greke do të lejohej vetëm në "zonat minoritare" të njohura zyrtarisht, të cilat përbëheshin nga 99 fshatra. Qarku i Himarës nuk përfshihej në këtë zonë dhe për rrjedhojë ndalohej përdorimi i gjuhës greke në shkolla dhe vende të tjera publike.
Epoka moderne
Pas shumë vitesh përpjekjesh, me vendim të Këshillit të Bashkimit Evropian, më 5 maj 2006 u hap një shkollë private greke në Himarë. Shkolla funksionon si pjesë e rrjetit të institucioneve arsimore Omiros ("Homeri"), në të njëjtën godinë që ka funksionuar në periudhën e para vitit 1945, brenda Kalasë së Himarës (lokalisht e quajtur Kastro ).
Megjithëse qarku i Himarës ende nuk është pjesë e zonës së njohur minoritare greke, kurrikula ndjek programin e një shkolle minoritare. Gjuha e mësimit është kryesisht greqishtja, ndërsa mësohet edhe shqipja. Për më tepër, shkolla ofron mësime në gjuhën dhe kulturën greke edhe për individë të tjerë të interesuar.
Kërkime (Ali Aliu)
Kërkime me autor Ali Aliu, red. Sabri Hamiti. Botuar në Prishtinë në vitin 1980 nga "Rilindja". Libri ka 207 faqe.
Shtëpia e Bashkim Kacelit
Shtëpia e Bashkim Kacelit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar më "17.04.2015".
Vialas
Vialas (Ocitanisht: Vialars ; Shqip: Vialas) është një komunë në departamentin Lozerrë, rajoni i Ocitanisë, Francë.
Suvidolli (Vranjë)
Suvidoll (serbisht: Суви Дол/Suvi Dol) është fshat në komunën e Vranjës, Serbi.
Rrënja e fjalës
Rrënjë quajmë pjesën e kuptimshme të fjalës që mbetet në qoftë se nga fjala heqim ndonjë pjesë të ndryshme të saj.
Damiano Damiani
Damiano Damianii (Pasiano di Pordenone, 23 korrik 1922-Romë 7 mars 2013 ishte një regjizor, skenarist, aktor dhe dijetar italian. Për publikun shiqptar dhe jo vetëm u bë parapamje i njohur për serialin e pare te suksesit televiziv Oktapodi (La piovra)
Jeta dhe karriera
Lindur në 23 korrik 1922 ne Pordenone, Friuli, Damiani studioji në Akademinë e Arteve të bukura të Brerës në Milano. Debutoi në 1947 me dokumentarin Banda e bizneseve (La banda d'Affari). Pas disa viteve si skenarist, në 1960 vjen me filmit e tij te parë me metrazh të gjatë,  Buzëkuqi   (Il rossetto). Gjatë karrierës së tij të gjatë ka provuar suksese të disa veprave kinematografike italiane gjithashtu dhe bashkëpunime me aktorë të njohur ndërkombëtare. Veçojmë  Dita e kukuvajkës   (Il giorno della civetta) bazuar në romanin e njohur të shkrimtarit Leonardo Sciascia, ku protagonist është hollivudiani  Lee J. Cobb. Në shumë vepra të tij si regjisor ka punuar me aktorët elitë të kinematografisë italiane si Gian Maria Volonté, Claudia Cardinale, Franco Nero, Giuliano Gemma, Michele Placido etj.
Obelix
thumb|240px|Obelix me Asterix dhe Gauls të tjerë Obelix është personazh fiktiv dhe protagonist i serisë komike franceze Asterix. Ai punon si skulptor i mengjirit dhe shpërndarës, dhe është mik i mirë i Asterix. Obelix është vënë në dukje për trashje, menhiret që mbart rreth shpinës dhe forcën e tij mbinjerëzore. Ai është i vetmi gal në fshatin Asterix, i cili është gjithmonë i fortë, pasi ai ra në kazan me ilaç magjik kur ai ishte një djalë i vogël. Për shkak të fuqisë tashmë të madhe të Obelixit, atij nuk i lejohet të pijë potions magjike kurrë më shumë, shumë për të zhgënjyer. Karakteristika të tjera janë mendimi i tij i thjeshtë, dashuria dhe kujdesi për qenin e tij Dogmatix, zemërimi i tij kur dikush i referohet atij si "i trashë", entuziazmin e tij për gjuetinë dhe hahet derrat e egër dhe rrahjen e romakëve. Fraza e tij e kapur është: "Këta romakë janë të çmendur", edhe pse zakonisht i konsideron kombësitë e tjera po aq të çuditshme.
Paraqitja
Ai është një njeri i madh që nuk e sheh veten si të trashë, duke preferuar eufemizmave të tilla si të qenit "i mbuluar mirë" ose të kesh një gjoks që "ka rënë pak". Obelix është kaq i mohuar për këtë çështje, saqë zakonisht nuk e vë re kur njerëzit e tjerë i referohen atij si "të trashë", dhe shpesh tregon konfuzion të plotë mbi të cilin njerëzit që i referohen të trashë. Kur ai kupton se aluzionet bëhen në emër të tij, ai fluturon në zemërim dhe fillon të rrahet nga personi që e ka thënë atë. Ndonjëherë, kur ai është në një gjendje shpirtërore të keqe, vetëm dëgjimi i fjalës "i trashë" mund ta zërë shpejt atë. Duke qenë i quajtur i trashë ose duke u lënë të kuptohet se është i trashë, është një nga shkaqet kryesore të konflikteve mes Asterix dhe Obelix që çon në konflikte më të zhvilluara në të cilat duhet të punojnë së bashku. Edhe pse ata zakonisht thjesht fyejnë njëri-tjetrin gojarisht, ato në mënyrë të pashmangshme e përbëjnë shpejt. Gjithashtu në albumet e mëparshme, Obelix ka një përkrenare të bardhë dhe një rrip me ngjyrë të gjelbër, ashtu si Asterix.
Damiano Damiani
Filmografia
Regjizor
Obelix
Personaliteti
Pasionet e tij në jetë janë të varura me Asterix, duke mposhtur legionarët romakë (dhe herë pas here duke mbledhur helmetat e tyre), duke ngrënë derr të pjekur dhe duke bërë dhe mbante mengjirë. Ashtu si Asterix, Obelix është beqar, por ai është goditur lehtësisht nga një fytyrë e bukur. Ai strehon një shkatërrim të pashpresë në Panacea, bija e Soporifix (një nga fshatarët e tjerë), dhe herë pas here femra të tjera të reja, më së shumti znj. Geriatrix (e cila e zemëron burrin e saj). Megjithatë, mund të mendoni se ai do të gjejë një bashkëshort dhe do të ketë fëmijë që në Asterix and the Class Act, ai është treguar themeluesi i një dinastie të gjatë të luftëtarëve francezë që zgjati edhe në shekullin e 20-të.
Damiano Damiani
·        Buzëkuqi (1960)
Obelix
Personaliteti
Ushqimi i preferuar i Obelix është derri i egër që ai zakonisht gjuan me Asterix, por ai ka një oreks të pangopur dhe do të përpiqet të hajë pothuajse asgjë me pak përjashtime. Në fakt, ai ha arra dhe oysters në predhë, dhe është plotësisht i pavetëdijshëm për ushqime me erëza dhe helm. Megjithatë, kur konsumon alkool, ai bëhet shumë i dehur shumë shpejt. Megjithëse ka shtëpinë e tij, Obelix herë pas here shfaqet duke qëndruar gjatë natës në Asterix.
Damiano Damiani
·        Vrasësi me pagesë (1961)
Obelix
Personaliteti
Fraza e tij tregtare është "Këto romakë janë të çmendur" (Frëngjisht: "Ils sont fous ces romains": në përkthimin italian është "Sono pazzi questi Romani", e cila mund të shkurtohet në SPQR, motoja e Romës), megjithëse ai ka aplikuar një variant e tij për gati çdo grupi që ai takon në udhëtimet e tij. Kjo është një parodi e citatit "Këto Gauls janë të çmendur", që Jul Çezari shkëlqyeshëm tha duke përshkruar stilin luftarak të Gaulit gjatë pushtimit të tij në rajon.
Melburni
Melburni ose Melbourne  është kryeqyteti dhe qyteti më i populluar në shtetin Australian Victoria, dhe Emri i dytë më i populluar në Australi.
Damiano Damiani
·        Ishulli i Arturit (1962)
·        Ribashkimi (1963)
Obelix
Fuqia
Obelix ndonjëherë shfaq pikëpamje të përdredhur, sidomos kur bëhet fjalë për marrëdhëniet ndërmjet Galit dhe Romakëve. Sa i përket atij më shumë Romakëve, ai mund të rrahë më mirë dhe askush nuk duhet ta mohojë këtë, as vetë viktimat romake "egoiste":
Damiano Damiani
·        Mërzia (1963)
·        Shtriga e dashuruar (1966)
Obelix
Live-action
Obelix në të gjitha filmat live-action u portretizua nga aktori Gérard Depardieu.
Damiano Damiani
·        ''Quién sabe? (1966)''
·        Dita e Kukuvajkës (1968)
·        Një vajzë e komplikuar (1969)
·        Gruaja më e bukur (1970)
·        Rrëfimi i një komisari para Prokurorit të Republikës (1971)
·        ''Hetimi u mbyll: harro! (1971)''
·        Girolimoni, përbindëshi i Romës (1972)
·        Buzëqeshja e nje  tunduesi të madh (1974)
·        Një gjeni, dy shokë, një pulë (1975)
·        Pse vritet një gjykatës (1975)
·        Mirupafshim dhe Amen (1977)
·        Një burrë i gjunjëzuar (1979)
·        Emri i fundit (1979)
·        Paralajmërimi (1980)
·         Amityville (1982)
·         Pizza Connection (1985)
·        Hetimi (1986)
·        Lojë me masakër (1989)
·        Dielli i errët (1990)
·        Aleks dashi (2000)
·        Vrasësit e ditëve festive (2002)
Dokumentarët
·        Banda e Afforit (1947)
·        Kauruselët (1954)
Filmat televizivë
·        Fjalë dhe gjak - film televiziv (1982)
·        Oktapodi - seri televizive (1984)
·        Treni i Leninit - dramë televizive (1988)
·        Një njeri i respektuar- film televiziv (1992)
·        Një fëmijë tepër - Film televiziv (1995)
·        Duaje armikun tënd 2 (2001)
Skenarist
·        Burrat pa të nesërme, nga Gianni Vernuccio (1948)
·        Varri i Mbretërve, me regji nga Fernando Cerchio (1960)
Aktor
·        ''Hetimi u mbyll: harro! (1971  me regji nga vetë Damiani (i pakredituar)''
·        Pse vritet një gjykatës, me regji nga vetë Damiani (i pakredituar)
·        Oktapodi, (1983) me regji nga vetë Damiani (i pakredituar)
·        Pizza Connection, (1984) me regji nga vetë Damiani
·        Të nderuar të burgosur, drejtuar nga GIancarlo Planta (1998)
Çmimet:
David di Donatello Itali
1968: Pllakë ari
1987: Çmimi Alitalia Itali
Festivali Ndërkombëtar i Filmit në Moskë 1971: Çmimi i Madh për filmin: B.Sovjetik
Rrëfimi i një komisari para Prokurorit të Republikës (1971)
Festivali Ndërkombëtar i Filmit në San Sebastián, Spanjë 1962: Guaskë ari
Ishulli i Arturit (1962)
Shtëpia e Bedri Mustafarajt
Shtëpia e Bedri Mustafarajt është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Gjuha palatine gjermane
Palatina gjermane ose Pfaelzisch (Pälzisch, gjermanisht: Pfälzisch) është një dialekti franko-perendimor i gjermanishtes që flitet në Luginën e sipërme të Rhinet afërsisht në një zonë midis qyteteve të Zweibrücken, Kaiserslautern, Alzey, Worms, Ludwigshafen am Rhein, Mannheim, Heidelberg, Speyer, Landau, Wörth am Rhein dhe kufiri me rajonin Alsace në Francë, por edhe më gjerë. Pensilvania gjermane, ose Pensilvania holandeze zbritet kryesisht nga dialektet palatineze gjermane të folura nga gjermanët që emigruan në Amerikën e Veriut nga shekulli i shtatëmbëdhjetë deri në shekullin e nëntëmbëdhjetë dhe që zgjodhën të mbajnë gjuhën e tyre amtare. Swabianët e Danubit në Kroaci dhe Serbi gjithashtu përdorin shumë elementë të saj. Normalisht, një dallon Pfälzisch folur në pjesën perëndimore të Palatinate (Westpfälzisch) dhe Pfälzisch folur në pjesën lindore të Pfalz (Vorderpfälzisch). Termi anglisht Palatine i referohet rajonit të Pfalzit ku fliten këto dialekte.
Ushi
Ush (serbisht: Ушевце/Uševce) është fshat në komunën e Vranjës, Serbi.
Gjuha palatine gjermane
Isch habb's'm schunn vazehlt, awwa där hod ma's nit geglaabt.
Në Westpfälzisch:
Ich hann's'm schunn verzehlt, awwer er had mer's net geglaabt.
Në gjermanishten standarde, fjalia do të lexonte si të tillë:
Ich hab's ihm schon erzählt, aber er hat's mir nicht geglaubt.
Në përkthimin në gjuhën shqipe do të ishte:
Unë i kam thënë atij, por ai nuk më besoi.
Hasche aa Hunger? (Westpfälzisch)
Hoschd ach Hunga? (Vorderpfälzisch)
Hast du auch Hunger?
Në përkthimin në gjuhën shqipe do të ishte,
A je edhe ti i uritur?
Prononcimi dhe gramatika ndryshojnë nga rajoni në rajon (madje edhe nga qyteti në qytet). Palatina gjermanë shpesh mund të tregojnë pjesën e Pfalzit apo edhe fshatin ku janë folësit e tjerë.
Në mënyrë gramatike, të gjitha dialektet palatine ndajnë karakteristikat që genitive nuk përdoren (zëvendësohen me përdorimet e dative, me ose pa von) dhe se shumica e foljeve nuk kanë një kohë të kaluar të papërsosur, vetëm të përsosur.
Hipnotizmi i pulave
Një pulë mund të hipnotizohet, ose të vendoset në trans, duke i mbajtur kokën poshtë me fytyrë në tokë, dhe duke trasuar/vizatuar një vijë përgjatë tokës me një shkop ose gisht, duke filluar nga sqepi dhe duke u shtrirë drejtpërdrejt përpara pulës. Nëse pula hipnotizohet në këtë mënyrë, do të mbetet i palëvizshme për diku midis 15 sekondave dhe 30 minutave, duke vazhduar të vëzhgojë linjën. Etologët i referohen kësaj gjendje si "palëvizshmëri tonike" dmth një gjendje natyrale gjysmë paralizimi në të cilën disa kafshë hyjnë kur përballen me një kërcënim,  që ndoshta është një mekanizëm mbrojtës që synon të imitojë vdekjen, megjithëse jo aq bindës.
Referenca e parë e njohur e shkruar për këtë metodë erdhi në vitin 1646, në Mirabele Experimentum de Imaginatione Gallinae nga Athanasius Kircher në Romë.
Georgi I. Georgiev
Georgi Iliev Georgiev (4 mars 1917 - 14 janar 1988( është një profesor, historian dhe arkeolog bullgar.
Hipnotizmi i pulave
Metodat
Një teknikë e hipnozës është mbajtja e fytyrës së pulës lart me shpinë në tokë, dhe më pas drejtimi i një gishti poshtë nga lafsha e pulës deri në lartësinë e sipërme të pjesës së mbrapme të tij. Këmbët e pulës janë të ekspozuara, gjë që lejon aplikimin e lehtë të ilaçeve për parazitët e këmbëve, etj. Përplasja e duarve ose dhënia e një shtytjeje të lehtë do ta zgjojë pulën.
Dikush gjithashtu mund të hipnotizojë një pulë duke imituar mënyrën se si fle - me kokën nën krah. Në këtë metodë, e mban zogun në mënyrë të qëndrueshme, duke i vendosur kokën nën krahun e tij, pastaj, butësisht e tund pulën disa herë para dhe mbrapa dhe më pas e vendos me shumë kujdes në tokë. Pula duhet të qëndrojë në të njëjtin pozicion për rreth 30 sekonda. H.B. Gibson, në librin e tij "Hipnoza - Natyra dhe Përdorimet e saj Terapeutike", shprehet se periudha rekord për një pulë që të mbetet nën hipnozë është 3 orë e 47 minuta.
Tirana International School
Tirana International School, themeluar në vitin 1991, është një shkollë ndërkombëtare e mesme angleze në Tiranë, Shqipëri. Kurrikula e saj, ndonëse e ngjashme me shkollat amerikane, përmban lidhje si me kulturën vendase ashtu edhe me elementët arsimorë ndërkombëtarë. Regjistrimi aktual është përafërsisht 350 nxënës nga 38 vende në klasat paraK – klasën e 12-të. Tirana International School është pjesë e Quality Schools International dhe është e akredituar nga Shoqata e Kolegjeve dhe Shkollave të Shteteve të Mesme.
Kurrikula
Kurrikula fokusohet në aftësitë e shkrim-leximit në anglisht, matematikën, studimet kulturore, shkencat, njohuritë kompjuterike, artin, muzikën, gjuhët e huaja (frëngjisht, spanjisht, gjermanisht, shqip dhe rusisht) dhe edukimin fizik si pjesë e programit të rregullt. Ofrohen kurse intensive në anglisht për ata që kanë njohuri të kufizuara të gjuhës angleze.
TIS ofron në vend Diplomën Capstone të Vendosjes së Avancuar të Bordit të Kolegjit (AP) dhe kurse individuale të AP. Kurset e AP-së u japin studentëve mundësinë për të fituar kredi ose pozicion të avancuar në shumicën e kolegjeve dhe universiteteve në Shtetet e Bashkuara dhe Evropë.
Sistemi i notimit
Tirana International School i përmbahet një përqasjeje të të mësuarit të mjeshtërisë ndaj arsimit që ofron reagime të hollësishme për studentët ndërsa ata punojnë drejt zotërimit të materialit. Notat pasqyrojnë progresin aktual që kanë bërë studentët brenda një njësie studimi. Nota e shkronjës B caktohet kur studentët demonstrojnë zotërim të lëndës, ndërsa nota A përfaqëson zotërimin dhe përdorimin e qëndrueshëm dhe të përshtatshëm të aftësive të të menduarit të rendit më të lartë. Studentëve u jepen mundësi të vazhdojnë studimet e tyre përmes aktiviteteve shtesë që mund të çojnë në ngritjen e një B në një A. Studentëve që nuk zotërojnë plotësisht njësitë e studimit nuk u jepet notë kaluese.
Fakulteti
Aktualisht në TIS janë të punësuar 50 mësues me kohë të plotë dhe 3 mësues me kohë të pjesshme. Ka edhe edukatorë vendas të trajnuar që shërbejnë si asistentë në klasë.
Aktivitetet
Tirana International School është një anëtar themelues i Shoqatës së Shkollave Ndërkombëtare të Tiranës (TAIS) dhe një anëtar i vjetër i Shoqatës së Shkollave të Evropës Qendrore dhe Lindore (CEESA). Nxënësit e shkollave të mesme dhe të mesme marrin pjesë në ngjarje konkurruese dhe kulturore me shkollat anëtare në të gjithë Evropën.
Objektet
Tirana International School ndodhet në një sipërfaqe prej 5,5 hektarësh në skaj të qytetit, në një zonë banimi të pasur dhe të sigurt. Objekti përmban hapësirë të bollshme për klasë, dhoma muzikore, një gjimnaz me madhësi të plotë, kafeteri, tarracë në ajër të hapur, laborator të plotë shkencor, dy laboratorë teknologjike dhe një dhomë stërvitjeje. Territori i jashtëm përmban një fushë futbolli, fushë tenisi, pistë dhe një fushë me shumë qëllime.
Romana
Romana (Rumàna) është një komunë në Itali në provincën Sasarit, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 21.6 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 267 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 543 banorë.
Wacław Cimochowski
Wacław Cimochowski (22 dhjetor 1912, Kursk -4 korrik 1982, Gdynia, Poloni ) ishte një filolog polak i specializuar në gjuhësinë indo-evropiane, veçanërisht në albanologji.
Biografia
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, ai punoi në industrinë hekurudhore dhe ndërtimore. Nga viti 1945-1948 ai punoi në Zyrën Shtetërore të Riatdhesimit në Lublin.
Në 1948 ai mori një diplomë doktorature nga Universiteti i Poznanit. Promovuesi ishte John Otrębski. Puna e tij mbi dialektin Dushmani u përgatit fillimisht para vitit 1939 në gjuhën gjermane. Përshkrimi i dialektit të fshatit Dushmani ishte gjithashtu përshkrimi i parë i plotë i llojeve joletrare të gjuhës shqipe.
Ai vdiq në Gdynia, u varros në varrezat Mały Kack.
Shkolla e mesme Naim Frashëri
Shkolla e mesme Naim Frashëri është një shkollë e mesme në Shqipëri. Krijimi i saj pasqyron historinë moderne shqiptare të shkollës. Shkolla e mesme ndodhet në qytetin e Durrësit.
Historiku
Nxënësit e shkollës ishin të parët që iu përgjigjën denoncimit të fesë nga Partia e Punës së Shqipërisë në vitin 1967, duke demonstruar në mbështetje të mbylljes së kishave dhe xhamive.
Bleu de Gex
Bleu de Gex (gjithashtu Bleu du Haut-Jura ose Bleu de Septmoncel ) është një djathë blu kremoz, gjysmë i butë i bërë nga qumështi i papasterizuar në rajonin Jura të Francës.
E merr emrin nga Pays de Gex, një rajon historik i Francës dhe Zvicrës. Gjatë prodhimit futet myku Penicillium roqueforti dhe gjiza e palarë paketohet lirshëm. Më pas lihet të vjetërohet për të paktën tre javë. Për të përmbushur udhëzimet e Appellation d'Origine Contrôlée, ai duhet të përmbajë vetëm qumështin e lopëve Montbéliard. Është më i butë dhe më i ri se shumica e djathrave blu francezë. Çdo rrotë djathi është e stampuar me fjalën "Gex".
Koha dhe krijuesi
Koha dhe krijuesi libër me autor Ali Aliu. Botuar në Prishtinë në vitin 1975 nga "Rilindja". Libri ka 261 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, kritika.
Emil Condurachi
Emil Condurachi ( lind. 3 janar 1912, Scânteia, Iași - 16 gusht 1987, Bukuresht) ishte një historian dhe arkeolog rumun.
Biografia
Ai ishte i martuar me Floricën (1909-1977), motrën e Grigore Moisil.
Liqeni Akaitcho
Liqeni Akaitcho (Akaitcho Lake) është një liqen në Nunavut, Kanada.
Kritika (Ali Aliu)
Kritika me autor Ali Aliu, red. Sabri Hamiti. Botuar në Prishtinë në vitin 1980 nga "Rilindja". Libri ka 207 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, kritika.
Rrjedhave të letërsisë
Rrjedhave të letërsisë libër me autor Ali Aliu. Botuar në Prishtinë në vitin 1977 nga "Rilindja". Libri ka 319 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, kritika.
Kaito Kuroba
Kaito Kuroba (Japonisht: 黒羽 快斗, Kuroba Kaito), identiteti i vërtetë i hajdutit fantazmë "Kaito Kid" (怪 盗 キ ッ ド, Kaitō Kiddo, "Fëmiu hajdut fantazmë"), është një personazh fiktiv dhe protagonist i serisë Magic Kaito krijuar nga Gosho Aoyama. Babai i tij Toichi Kuroba ishte Kaito Kid origjinal para se të vritej nga një organizatë e panjohur, ndërsa nëna e tij ishte një ish-hajdute fantazmë e njohur si Zonja Fantazmë. Kaito Kuroba pastaj merr rolin e Kid pasi mësoi se organizata është pas një guri të çmuar të quajtur Pandora dhe vendos ta gjejë dhe shkatërrojë atë.
Magic Kaito
Kaito Kuroba është një nxënës shtatëmbëdhjetë vjeçar i shkollës së mesme i cili është një magjistar i zotë për shkak të ndikimit të babait të tij, Toichi Kuroba. Tetë vjet para serialit, Toichi kishte vdekur në mënyrë misterioze dhe ishte gjithashtu hera e fundit që Kaito Kid u pikas. Në kohën e tanishme, Kaito zbulon një dhomë të fshehtë në shtëpinë e tij që ishte ngritur nga babai i tij për t'u zbuluar vetë atë ditë. Gjetja e veglave dhe kostumit të Kaito Kid në dhomë, Kaito maskon dhe vendos të përballet me Kid i cili kohët e fundit është rishfaqur pas tetë viteve të mungesës së tij. Kaito zbulon që Kid të jetë Konosuke Jii, shërbëtori i babait të tij, i cili konstaton se Toichi ishte i pari Kaito Kid. Jii tregon se ai mori rolin e Kid për të joshur vrasësin e Toichi. Me të mësuar që babai i tij u vra, Kaito vazhdon rolin e Kaito Kid ndërsa kërkon vrasësin e babait të tij.
Si Kaito Kid, Kaito përdor aftësitë e tij të maskimit të përsosur dhe veglat që babai i tij i la për të përfunduar heqjet e tij. Më të spikaturat nga ato vegla janë pelerina e tij që shndërrohet në një helikopter, një armë që gjuan letra të mprehta metalike dhe bomba tymi. Për të joshur vrasësit, Kaito miraton një traditë të dërgimit të një shënimi për vjedhjen e tij me qëllim në vend më parë. Pas një grabitje të suksesshëm, Kaito kthen thesaret e vjedhura. Si Kaito Kid, Kaito përfundimisht takon organizatën që vrau babanë e tij. Ai zbulon se po kërkojnë gurin e çmuar të quajtur Pandora (パンドラ) i cili jep pavdekësi nëse pihet uji që lëshon gjatë Kometës së Volley. Pandora është e fshehur në një gur të çmuar më të madh dhe mund të shihet vetëm nëse shkëlqen nën dritën e hënës. Kaito vendos të kërkojë Pandorën me synimin për ta shkatërruar atë dhe fillon të përqendrojë heists e tij në gurët e çmuar të çmuar. Si i tillë, ai fillon traditën e kontrollit të gurëve të çmuar nga heistet e tij nën dritën e hënës para se t'i kthejë ata te pronarët e tyre të ligjshëm.
Çështja e mbyllur
Kaito Kuroba, si Kaito Kid, shfaqet në serinë manga Çështja e mbyllur si një antagonist dhe aleat i rastit i rivalit të tij, Konan. Ai prezantohet si Kaito 1412, por referohet si Kid më vonë. Ai përballet me protagonistin e serialit, Shinichi Kudo; detektivi adoleshent që u kthye fëmijë nën pseudonimin Konan Edogawa, i cili shpesh ia prish planet por Kid ende i shmanget kapjes. Kaito gjithashtu tërheq vëmendjen e Jirokichi Suzuki i cili dëshiron të kapë Kid për famë. Në seri, zbulohet se babai i Shinichi, Booker Kudo ishte ai që doli me monitorin Kaito 1412 dhe Kaito Kid. Në serinë e filmave Çështja e mbyllur, Kaito zbulon se ai e di që Konan është në të vërtetë Shinichi. Për shkak të ngjashmërisë së madhe të Kaito me Shinichi, ai është në gjendje të maskojë veten si Shinichi Kudo pa maskë.
Kaito ka bërë shtatë paraqitje në filma. Në Çështja e mbyllur: Magjistari i fundit i Shekullit, ku ai vjedh një vezë fabergé për t'u kthyer te pronari i saj i ligjshëm ndërsa ndihmon Shinichi në hetimin e tij për një vrasës. Në Detektivi Konan: Magjistari i Qiellit të Argjendtë, ai vazhdon kërkimin e tij për Pandorën ndërsa Shinichi përpiqet të pengojë heqjen e tij. Kaito bën paraqitjen e tij të tretë në Detektivi Konan: Rekuiemi i Detektivit, ku ai indirekt ndihmon Shinichi të zgjidhë një vrasje të vjetër. Paraqitja e tij e katërt zhvillohet në Detektivi Konan: Anija e Humbur në Qiell ku Jirokichi e karrem me një gur të çmuar të madh në një aeroplan ndërsa përpiqet ta kapë. Në filmin e animuar crossover Lupin III vs Detektivi Konan: Filmi, por vetëm se Kaito është në këtë rast thjesht një spektator nga anash. Ai gjithashtu paraqitet në filmat Detektivi Konan: Luledielli i Ferrit dhe Detektivi Konan: Grushti i Sapfire të Kaltërt.
Wuxing (filozofia kineze)
djathtas|parapamje|300x300px| Diagrami i ndërveprimeve ndërmjet wuxing. Cikli "gjenerues" ilustrohet me shigjeta gri që vrapojnë në drejtim të akrepave të orës në pjesën e jashtme të rrethit, ndërsa cikli "shkatërrues" ose "pushtues" përfaqësohet me shigjeta të kuqe brenda rrethit. Wuxing (Kineze: 五行; pinyin: wǔxíng; Japonisht: gogyō (五行); Koreanisht: ohaeng (오행); Vietnamisht: ngũ hành (五行)) është një shkemë konceptuale e pesëfishtë që shumë fusha tradicionale kineze përdorin për të shpjeguar një gamë të gjerë të fenomeneve, nga ciklet kozmike deri te ndërveprimi midis organeve të brendshme, dhe nga suksesi i regjimeve politike deri te vetitë e barnave mjekësore. "Pesë Fazat" janë Zjarri (火; huǒ), Uji (水; shuǐ), Druri (木; mù), Metali ose Ariu (金; jīn), dhe Toka ose Guri (土; tǔ). Ky renditje prezantimi njihet si sekuenca e "Ditëve të Javës". Në rendin e "gjenerimit të ndërsjellë" (相生; xiāngshēng), ato janë Druri, Zjarri, Toka, Metali dhe Uji. Në rendin e "përbashkëveprimit të ndërsjellë" (相克; xiāngkè), ato janë Druri, Toka, Uji, Zjarri dhe Metali.
Ndër-promovuese
Foljet e zakonshme për ciklin shēng përfshijnë "gjeneroj", "krijoj" ose "forcon", si dhe "rriten" ose "promovojnë". Ndërveprimet fazore në ciklin sheng janë:
Dobësimi
Një cikël i mangët shēng quhet cikli xiè dhe është e kundërta e ciklit sheng. Foljet e zakonshme për xiè përfshijnë "dobësoj", "kulloj", "zvogëlohet" ose "shter". Ndërveprimet fazore në ciklin xiè janë:
Ndërrregulluese
Foljet e zakonshme për ciklin kè përfshijnë "kontrollon", "frenon" dhe "baballarët", si dhe "kapërcej" ose "rregulloj". Ndërveprimet fazore në ciklin kè janë:
Duke kundërvepruar
Një cikël i mangët kè quhet cikli wǔ dhe është e kundërta e ciklit kè. Foljet e zakonshme për ciklin wǔ mund të përfshijnë "fyerje" ose "dëm". Ndërveprimet fazore në ciklin wǔ janë:
Microsoft Office
Microsoft Office është një familje e softuerit të klientit, softuerit të serverit dhe shërbimeve të zhvilluara nga Microsoft. Ajo u njoftua fillimisht nga Bill Gates më 1 gusht 1988, në COMDEX në Las Vegas. Fillimisht një term marketingu për një suitë të zyrës (grupi i aplikacioneve për produktivitet), versioni i parë i Zyrës përmban Microsoft Word, Microsoft Excel dhe Microsoft PowerPoint. Gjatë viteve, aplikacionet e suitës janë rritur dukshëm më shumë me karakteristika të përbashkëta të tilla si një kontrollues i përbashkët spell, integrim i të dhënave të OLE dhe gjuhë skriptimi për Visual Basic për Aplikime. Microsoft gjithashtu pozicionon Zyrën si një platformë zhvillimi për softuerin e linjës së biznesit nën markën e Office Business Applications. Më 10 korrik 2012, Softpedia raportoi se Zyra është përdorur nga më shumë se një miliard njerëz në mbarë botën.
Zyra është prodhuar në disa versione të targetuara drejt përdoruesve të ndryshëm të fundit dhe mjedise informatike. Versioni origjinal, dhe më i përdorur gjerësisht, është versioni desktop, i disponueshëm për PC-të që operojnë me sistemet operative Windows dhe MacOS. Versioni më aktual i desktopit është Zyra 2016 për Windows dhe macOS, të lëshuar më 22 shtator 2015 dhe 9 korrik 2015, respektivisht.
Kohët e fundit, Microsoft ka zhvilluar Office Mobile, të cilat janë versione të lira të përdorimit të aplikacioneve të Office për pajisjet mobile. Microsoft gjithashtu prodhon dhe funksionon me Office Online, një version bazë të aplikacioneve bazë të Office, i cili përfshihet si pjesë e një llogarie të Microsoft.
Domérat
Domérat (Shqip: Domajraku ; Ocitanisht: Domairac) është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aleir të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes.
Shtëpia e Besim Hoxhës
Shtëpia e Besim Hoxha është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Sword Art Online
Sword Art Online (Japonisht: ソードアート・オンライン, Hepburn: Sōdo Āto Onrain) është një seri japoneze e romaneve të lehta e shkruar nga Reki Kawahara dhe e ilustruar nga abec. Seriali zhvillohet në të ardhmen e afërt dhe përqendrohet në protagonistin Kazuto "Kirito" Kirigaya dhe Asuna Yuuki ndërsa ata luajnë nëpër botë të ndryshme të realitetit virtual MMORPG. Kawahara fillimisht e shkruajti serinë si një roman në uebfaqen e tij nga viti 2002 deri më 2008. Romanet e lehta filluan botimin në shtypjen Dengeki Bunko të ASCII Media Works nga 10 prill 2009, me një seri spin-off që filloi në tetor 2012. Seriali ka zgjatur nëntë përshtatje manga të botuara nga ASCII Media Works dhe Kadokawa. Romanet dhe përshtatjet e mangave janë licencuar për t'u lëshuar në Amerikën e Veriut nga Yen Press.
Një seri televizive anime e prodhuar nga A-1 Pictures, e njohur thjesht si Sword Art Online, transmetuar në Japoni midis korrikut dhe dhjetorit 2012, me një film televiziv Sword Art Online: Extra Edition që transmetohet më 31 dhjetor 2013 dhe një sezon të dytë, të titulluar Sword Art Online II, duke transmetuar midis korrikut dhe dhjetorit 2014. Një film i animuar me titull Sword Art Online The Movie: Ordinal Scale që shfaq një histori origjinale nga Kawahara u shfaq premierë në Japoni dhe Azinë Juglindore në 18 shkurt 2017, dhe u lëshua në Shtetet e Bashkuara më 9 mars 2017. Një seri anime spin-off me titull Sword Art Online Alternative Gun Gale Online u shfaq premierë në prill 2018, ndërsa një sezon i tretë me titull Sword Art Online: Alicization u transmetua nga tetori 2018 deri në shtator 2020. Një adaptim i një filmi anime të Sword Art Online: Progressive është vendosur të shfaqë premierën në Q4 2021. Një serial live-action do të prodhohet nga Netflix. Gjashtë video lojëra të bazuara në seri janë lëshuar për shumë konzola.
Sword Art Online ka marrë sukses të gjerë tregtar, me romanet e lehta që kanë mbi 26 milion kopje të shitura në të gjithë botën. Seria e romaneve të lehta pati vlerësime të mira, kryesisht në harqet e mëvonshme, ndërsa seritë e tjera si Progresive u vlerësuan që nga fillimi. Seriali anime ka marrë vlerësime të përziera në pozitive, me vlerësime për animacionin e saj, rezultatin muzikor dhe eksplorimin e aspekteve psikologjike të realitetit virtual, por kritikat për ritmin dhe shkrimin e saj.
Ruinas
Ruinas (Arruìnas) është një komunë në Itali në provincën Oristanos, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 30.46 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 359 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 667 banorë.
Rataj (Vranjë)
Rataj (serbisht: Ратаје/Rataje) është fshat në komunën e Vranjës, Serbi.
Pavlloci
Pavlloc (serbisht: Павловац/Pavlovac) është fshat në komunën e Vranjës, Serbi.
Shtëpia e Cac Sinjarit
Shtëpia e Cac Sinjari është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Erion Malaj
Jeta e hershme
Erion Malaj ka lindur në Tiranë më 14 Gusht 1988. Ai është i biri i aktorëve Petrit Malaj dhe Aneta Malaj (Kashta).
Petrit Malaj (Mjeshter i Madh) është aktor i njohur i filmit dhe teatrit Shqiptar, ish rektor i Universitetit të Arteve, aktualisht Dekan në këtë universitet. Aneta Malaj është prej vitesh pedagoge në Universitetin e Arteve dhe ka performuar disa role në film por kryesisht në teatër. Erion Malaj ka rrënjë familjare nga Tropoja (origjina e babait dhe gjysherve ) dhe nga fshati Palasë, Himarë (origjina e nënës dhe gjyshërve). Ai ka një vëlla, Darti Malaj.
Erion Malaj është nip i mjekut të njohur Dr. Nuredin Malaj, Qytetar Nderi i Tropojës, i cili ka ndihmuar shumë gjatë luftës së Kosovës.
Edukimi
parapamje|Erion Malaj, Tirane 2017 Erion Malaj ka ndjekur studimet Bachelor për drejtësi në Universitetin e Maceratë-s ne Itali dhe zotëron diplomën në “Juridik të Përgjithshëm”  nga Universiteti Europian i Tiranës. Nivelin Master z.Malaj e ka përfunduar pranë Institutit të Studimeve Evropiane në Universitetin e Tiranës, dega “Diplomaci dhe Marrëdhënie Ndërkombëtare me Bashkimin Evropian”. Aktualisht ai po ndjek studimet doktorale për “International Business and Regional Governance” në Pekin pranë “International Business School” të “Beijing Foreign Studies University.
Karriera profesionale
Që prej muajit Shtator 2015 ai mban pozicionin e Drejtorit të Institutit Konfuci në Universitetin e Tiranës.Ai është pedagog I jashtëm pranë Fakultetit të Drejtësisë në Universitetin Luarasi. Aktualisht zhvillon lendën “E drejtë romake” dhe “Zhvillimet aktuale në Bashkimin Evropian”. Z. Malaj ka eksperiencë të mëparshme pune në sektornin e telekomunikacionit, si pjese e stafit të një prej kompanive më të mëdha në tregun e telefonisë celulare në mbarë botën dhe në Shqipëri.
Malaj ka marrë pjesë në disa trajnime dhe konferenca në vënde të ndryshme të botës, kryesisht në Evropë dhe Azi (Pekin, Shanghai,  New York, Frankfurt, Sofie, Budapest, etj). Ai është njohës shume i mirë i gjuhës Angleze dhe Italiane, gjithashtu komunikon dhe në gjuhën Kineze (Mandarin) parapamje|Erion, Doris dhe Erik Malaj parapamje|Erion Malaj, Vlore 2017