cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antonio de Morga
Lufta me piratët holandezë
Në vitin 1992, eksploruesit francezë të udhëhequr nga Franck Goddio gërmuan San Diego-në e fundosur me thesarin e tij. Për shkak të numrit të madh të objekteve të gjetura me të (mbi 34,000), kjo u përshëndet si një zbulim i madh arkeologjik. Artefaktet përfshinin porcelanin kinez, sendet celadon, katanat japoneze, morionet spanjolle, topat portugezë dhe monedhat meksikane. Një muze i luftanijeve MV San Diego është ndërtuar në ishullin Fortune për të shfaqur dhe interpretuar shumë prej objekteve. Ky ishte ishulli i arritur nga Morga dhe të mbijetuarit e tjerë të San Diego.
Në Spanjën e Re dhe në Peru
Më 10 korrik të vitit 1603, Morga u caktua në Meksikë, në komandën e anijeve që lundronin atë vit për në Spanjën e Re. Ai u bë alkalde e kauzave kriminale në Royal Audiencia të Mexico City. Ai ishte gjithashtu këshilltar i mëkëmbësit për çështjet ushtarake dhe këshilltar për zyrën e shenjtë të Inkuizicionit. Ai shërbeu në Meksikë deri në 1615, duke botuar historinë e tij të Filipineve në vitin 1609, e cila është bërë e njohur për rrëfimin e saj për vitet e hershme koloniale dhe është përkthyer në gjuhë të shumta dhe botuar në shumë botime.
Në vitin 1615 ai u emërua president i Audiencia së Kuito-s, brenda Zëvendës Mbretërisë së Perusë. Ai arriti në Guayaquil më 8 shtator të vitit 1615, pasi kishte shpëtuar për paksa duke rënë në duart e korsanëve holandezë pranë ishullit Santa Clara. Ai zuri zyrën e tij në Kuito më 30 shtator 1615. Gjatë administrimit të tij, industria e tekstilit përparoi dhe u themelua Universiteti i San Gregorio Magno. Ishte një kohë konfrontimi midis fuqive civile dhe kishtare, si dhe mosmarrëveshjeve midis murgjve Kreole dhe Gadishullit për kontrollin e rendeve fetare. Megjithëse Morga ishte i njohur gjerësisht se luante shumë bixhoz, kishte marrëdhënie me gra dhe kryente veprimtari të tjera të diskutueshme, ai përsëri arriti reforma burokratike, si dhe të liturgjisë, dhe ndihmoi në përmirësimin e trajtimit të popujve vendas.
Historia e Ishujve Filipine
parapamje|Ballina e Sucesos de las Islas Filipinas. Morga pësoi dështime të rëndësishme si në kapacitetet e tij ushtarake ashtu edhe në ato politike. E njëjta gjë nuk mund të thuhet për veprën e tij si historian. Në vitin 1609, ai botoi veprën për të cilën tani kujtohet - Sucesos de las Islas Filipinas (Ngjarjet në ishujt Filipine). Kjo vepër, mbase tregimi më i mirë i kolonializmit spanjoll në Filipine i shkruar gjatë asaj periudhe, bazohet pjesërisht në kërkime dokumentare, pjesërisht në vëzhgime të mprehta, dhe pjesërisht në përfshirjen dhe njohuritë personale të Morga.
Historia u botua në dy vëllime, të dy në vitin 1609 nga Casa de Geronymo Balli, në Mexico City. (Vepra kishte qarkulluar për vite me radhë përpara kësaj në formë dorëshkrimi.) Mëkëmbësi i Spanjës së Re Luis de Velasco (hijo) autorizoi botimin dhe i dha Morgës të drejtën e vetme për ta botuar për dhjetë vjet, më 7 prill 1609. Në të njëjtën datë, Fray García Guerra, kryepeshkop i Meksikës, miratoi botimin e veprës. Historia përfshin vitet nga 1493 deri në vitin1603. Fazat politike, shoqërore dhe ekonomike të jetës, si midis vendasve ashtu edhe pushtuesve të tyre, trajtohen. Pozicioni zyrtar i Morga-s i lejoi atij akses në shumë dokumente qeveritare.
Puna i bëri shumë përshtypje heroit të pavarësisë filipine José Rizal (1861–96), vetë një njeri i letrave dhe i veprimit. Ai vendosi ta shënonte dhe të botonte një botim të ri. Ai filloi punën për këtë në Londër, duke e përfunduar atë në Paris në vitin1890. Ai shkroi:
''Nëse libri (Sucesos de las Islas Filipinas) arrin të zgjojë vetëdijen tuaj për të kaluarën tonë, tashmë të dalë nga kujtesa juaj, dhe të korrigjojë atë që është falsifikuar dhe shpifur, atëherë unë nuk kam punuar kot, dhe me këtë si bazë, sado e vogël të jetë, ne do të jemi në gjendje të studiojmë të ardhmen. ''
Përkthimi i parë në anglisht u botua në Londër në 1868. Një përkthim tjetër anglisht nga Blair dhe Robertson u botua në Klivlend në 1907,  (është në dispozicion në internet në projektin Gutenberg) dhe një botim i redaktuar nga J.S. Cummins u botua nga Shoqëria Hakluyt në vitin1971 (ISBN 0-521-01035-7).
Punime
Brook, Timothy. (1998).The Confusions of Pleasure: Commerce and Culture in Ming China. Berkeley: Press of University of California. ISBN 0-520-22154-0 (Paperback).
Gjimnazi „Zef Lush Marku“ - Shkup
Gjimnazi "Zef Lush Marku" ( maqedonisht: СУ „Зеф Љуш Марку“ - Скопје) është një institucion i arsimit të mesëm në qytetin e Shkupit, Komuna - Çair.
Villamediana de Iregua
Villamediana de Iregua është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Logroño, të provincës La Rioja, në La Rioja. Villamediana de Iregua ka 7212 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 20 km2.
Strukturalizmi (psikologji)
Strukturalizmi në psikologji (gjithashtu psikologjia strukturore ) është një teori e vetëdijës e zhvilluar nga Wilhelm Wundt dhe studenti i tij Edward Bradford Titchener. Kjo teori u sfidua në shekullin e 20-të. Është debatuar se kush e meriton kredinë për gjetjen e kësaj fushe të psikologjisë, por pranohet gjerësisht që Wundt krijoi themelin mbi të cilin Titchener e zgjeroi. Strukturalizmi si shkollë e psikologjisë kërkon të analizojë mendjen e të rriturve (shuma totale e përvojës që nga lindja deri në të tashmen) për sa i përket komponentëve më të thjeshtë të përcaktueshëm dhe më pas për të gjetur se si këto përbërës përshtaten së bashku për të formuar përvoja më komplekse si dhe si ato lidhen me ngjarjet fizike. Për ta bërë këtë, psikologët përdorin introspeksionin, vetë-raportimet e ndjesive, pikëpamjeve, ndjenjave, emocioneve, etj.
Titchener
Edward B. Testicer, së bashku me Wilhelm Wundt, janë të kredituar për teorinë e strukturalizmit. Konsiderohet të jetë "shkolla" e parë e psikologjisë. Për shkak se ai ishte një student i Wilhelm Wundt në Universitetin e Leipzig, idetë e Titchenerit mbi mënyrën sesi funksiononte mendja u ndikuan shumë nga teoria e Wundt për vullnetarizmin dhe idetë e tij të shoqatës dhe apperceptimit (kombinimet pasive dhe aktive të elementeve të vetëdijes përkatësisht). Titchener u përpoq të klasifikojë strukturat e mendjes, siç kimistët klasifikojnë elementet e natyrës, në natyrë.
Testicer tha që vetëm ngjarje të vëzhguara përbëjnë atë shkencë dhe se çdo spekulim në lidhje me ngjarje të pa kontrollueshme nuk ka vend në shoqëri (kjo pikëpamje ishte e ngjashme me atë të shprehur nga Ernst Mach ). Në librin e tij, Psikologjia sistematike, Titurer shkroi: Është e vërtetë, sidoqoftë, se vëzhgimi është e vetmja dhe e besueshme metodë e shkencës, dhe ai eksperiment, konsiderohet si metodë shkencore, nuk është asgjë tjetër përveç se një vëzhgim i ruajtur dhe i asistuar.
Mendja dhe vetëdija
Titchener besonte se mendja ishte përvoja e grumbulluar e jetës. Ai besonte se ai mund të kuptonte arsyetimin dhe strukturën e mendjes nëse ai mund të përcaktojë dhe kategorizojë përbërësit themelorë të mendjes dhe rregullat me të cilat ndërveprojnë përbërësit.
Analiza e vetvetes
Mjeti kryesor që Titchener përdorte për të përcaktuar përbërësit e ndryshëm të vetëdijes ishte introspeksioni. Titchener në psikologjinë e tij sistematike shkruan: "Gjendja e vetëdijës e cila do të jetë çështje e psikologjisë ... mund të bëhet një objekt i njohjes së menjëhershme vetëm përmes introspeksionit ose vetëdijes." dhe në librin e tij Një përmbledhje e psikologjisë : "... brenda sferës së psikologjisë, introspeksioni është gjykata përfundimtare dhe e vetme e apelit, që provat psikologjike nuk mund të jenë përveç provave introspektive." Për dallim nga metoda e introspeksionit të Wundt, Titchener kishte udhëzime shumë të rrepta për raportimin e një analize introspektive. Lënda do të paraqitej me një objekt, siç është lapsi. Lënda do të raportonte më pas karakteristikat e atij lapsi (ngjyra, gjatësia, etj.) ). Subjekti do të udhëzohej të mos raportonte emrin e objektit (laps), sepse kjo nuk përshkruante të dhënat e papërpunuara të asaj që po përjetonte subjekti. Titchener i referohej kësaj si gabim stimulues.
Në përkthimin e tij të veprës së Wundt, Titchener ilustron Wundt si një mbështetës të introspeksionit si një metodë përmes së cilës të vëzhgojë vetëdijen. Sidoqoftë, introspeksioni i përshtatet vetëm teorive të Wundt nëse termi merret për t'iu referuar metodave psikofizike.
Elementet e mendjes
Teoria e Titchenerit filloi me pyetjen se cilat janë elementet e mendjes. Ai përfundoi nga studimi i tij se ekzistojnë tre lloje të elementeve mendore që përbëjnë përvojën e ndërgjegjshme: Ndjesitë (elemente të perceptimeve), Imazhet (elemente idesh) dhe afeksionet (elemente të emocioneve). Këto elemente mund të ndahen në vetitë e tyre përkatëse, të cilat ai përcaktoi ishin cilësi, intensitet, kohëzgjatje, qartësi dhe shtrirje. Që të dy ndjesitë dhe imazhet përmbajnë të gjitha këto cilësi; megjithatë, afeksioneve i mungonin qartësia dhe shtrirje. Sikur imazhet dhe afeksionet mund të ndahen më tej në grupe të ndjesive. Prandaj, duke ndjekur këtë tren të të menduarit, të gjitha mendimet ishin imazhe, të cilat ndërtoheshin nga ndjesitë elementare do të thotë që të gjitha arsyetimet dhe mendimet komplekse përfundimisht mund të thjeshtësoheshin në vetëm ndjesitë të cilat ai mund të merrte përmes introspeksionit.
Ndërveprimi i elementeve
Çështja e dytë në teorinë e strukturorizmit të Titchenerit ishte çështja se si elementët mendorë ndërthuren dhe bashkëvepruan me njëri-tjetrin për të formuar përvojën e vetëdijshme. Përfundimet e tij bazoheshin kryesisht në idetë e shoqërimit. Në veçanti, Titchener përqendrohet në ligjin e kontigjencës, që është ideja se mendimi për diçka do të priret të shkaktojë mendime për gjëra që zakonisht përjetohen së bashku me të.
Titchener hodhi poshtë nocionet e Wundt për apperceptim dhe sintezë krijuese ( veprim vullnetar ), të cilat ishin baza e vullnetarizmit të Wundt. Titcher argumentoi se vëmendja ishte thjesht një shfaqje e pasurisë së "qartësisë" brenda ndjesisë.
Marrëdhënia fizike dhe mendore
Pasi Titchener identifikoi elementet e mendjes dhe ndërveprimin e tyre, teoria e tij pastaj bëri pyetjen pse elementët bashkëveprojnë në mënyrën si veprojnë. Në veçanti, Titchener ishte i interesuar për marrëdhëniet midis përvojës së vetëdijshme dhe proceseve fizike. Titchener besonte se proceset fiziologjike sigurojnë një nënshtresë të vazhdueshme që i japin proceseve psikologjike një vazhdimësi që ndryshe nuk do ta kishin. Prandaj, sistemi nervor nuk shkakton përvojë të vetëdijshme, por mund të përdoret për të shpjeguar disa karakteristika të ngjarjeve mendore.
Wundt dhe strukturalizmi
Wilhelm Wundt udhëzoi Titchenerin, themeluesi i strukturalizmit, në Universitetin e Leipzig. 'Shkenca e përvojës së menjëhershme' u deklarua nga ai. Kjo thjesht do të thotë që perceptimet komplekse mund të ngrihen përmes informacionit themelor ndijor. Wundt shpesh lidhte letërsinë e kaluar me strukturën dhe përdorimin e metodave të ngjashme introspektive. Wundt bën një dallim të qartë midis introspeksionit të pastër, i cili është vetë-vëzhgimi relativisht i pastrukturuar i përdorur nga filozofët e mëparshëm, dhe introspeksioni eksperimental. Wundt beson se ky lloj introspeksioni është i pranueshëm pasi përdor instrumente laboratorike për të ndryshuar kushte dhe për t'i bërë rezultatet e perceptimeve të brendshme më të sakta.
Arsyeja e këtij konfuzioni qëndron në përkthimin e shkrimeve të Wundt. Kur Titchener solli teorinë e tij në Amerikë, ai solli me vete edhe punën e Wundt. Titchener përktheu këto vepra për audiencën amerikane, dhe duke bërë kështu ka keqinterpretuar kuptimin e Wundt. Ai më pas e përdori këtë përkthim për të treguar se Wundt mbështeste teoritë e vetë Tutchenerit. Në fakt, teoria kryesore e Wundt ishte ajo e vullnetarizmit psikologjik ( psikologia Voluntarismus ), doktrina që fuqia e vullnetit organizon përmbajtjen e mendjes në procese më të larta menduese.
Kritikat
Strukturalizmi është përballur me një sasi të madhe kritikash, veçanërisht nga shkolla e psikologjisë, funksionalizëm i cili më vonë evoluoi në psikologjinë e pragmatizmit (rivendosja e introspeksionit në praktikat e pranueshme të vëzhgimit). Kritika kryesore e strukturalizmit ishte përqendrimi i saj në introspeksionin si metodë me të cilën mund të fitohet një kuptim i përvojës së vetëdijshme. Kritikët argumentojnë se vetë-analizat nuk ishin të realizueshme, pasi studentët introspektivë nuk mund të vlerësojnë proceset ose mekanizmat e proceseve të tyre mendore. Introspeksioni, pra, dha rezultate të ndryshme në varësi të kush e përdorte atë dhe çfarë po kërkonin. Disa kritikë gjithashtu theksuan se teknikat introspektive në të vërtetë rezultuan në retrospektivë - kujtesën e një ndjesie sesa vetë ndjesinë.
Studiuesit e sjelljeve, posaçërisht stuediuesit e metodologjive të sjelljes, e kundërshtuan plotësisht idenë e përvojës së vetëdijshme si një temë të denjë në psikologji, pasi ata besuan se lënda e psikologjisë shkencore duhet të operacionalizohet në mënyrë rigoroze në një mënyrë objektive dhe të matshme. Për shkak se nocioni i një mendjeje nuk mund të matet objektivisht, nuk ia vlen të hetohet më tej. Sidoqoftë, sjellja radikale përfshin të menduarit, ndjenjën dhe ngjarjet private në teorinë dhe analizën e psikologjisë. Strukturalizmi gjithashtu beson se mendja mund të ndahet në pjesët e saj individuale, të cilat më pas formuan përvojë të vetëdijshme. Kjo gjithashtu mori kritika nga shkolla e psikologjisë Gestalt, e cila argumenton se mendja nuk mund të ndahet në elemente individuale.
Përveç sulmeve teorike, strukturalizmi u kritikua për përjashtimin dhe injorimin e zhvillimeve të rëndësishme që ndodhin jashtë strukturalizmit. Për shembull, strukturalizmi nuk ka të bëjë me studimin e sjelljes së kafshëve dhe personalitetit.
Vetë Titchener u kritikua për mos përdorimin e psikologjisë së tij për të ndihmuar në përgjigjen e problemeve praktike. Përkundrazi, Titchener ishte i interesuar të kërkonte njohuri të pastra që për të ishin më të rëndësishme se çështjet e zakonshme.
Alternativat
Një teori alternative për strukturalizmin, të cilën Titchener e mori si ofendim, ishte funksionalizmi (psikologjia funksionale). Funksionalizmi u zhvillua nga William James në kontrast me strukturalizmin. Ai theksoi rëndësinë e mendimit empirik, racional mbi një filozofi eksperimentale, e testuar dhe e gabuar. James në teorinë e tij përfshiu introspeksionin (d.m.th., studimin e psikologut për gjendjet e tij të mendjes), por gjithashtu përfshiu gjëra të tilla si analiza (d.m.th., kritika logjike e pararendësve dhe pikëpamjeve bashkëkohore të mendjes), eksperimentin (p.sh., në hipnozë ose neurologji ), dhe krahasimi (d.m.th., përdorimi i mjeteve statistikore për të dalluar normat nga anomalitë) që i dhanë asaj disi përparësi. Funksionalizmi gjithashtu ndryshonte në atë që përqendrohej se sa të dobishëm ishin proceset e caktuara në tru ndaj mjedisit ku gjendeshit dhe jo proceset e detajet tjera si në strukturalizëm.
Strukturalizmi bashkëkohor
Studiuesit janë ende duke punuar për të ofruar qasje eksperimentale objektive për matjen e përvojës së vetëdijshme, veçanërisht në fushën e psikologjisë njohëse dhe në një farë mënyre po mbartin pishtarin e ideve të Titchenerit. Po punon për të njëjtin lloj çështjesh siç janë ndjesitë dhe perceptimet. Sot, çdo metodologji introspektive bëhet nën situata shumë të kontrolluara dhe kuptohet se janë subjektive dhe retrospektive. Përkrahësit argumentojnë se psikologjia ende mund të fitojë informacion të dobishëm nga përdorimi i introspeksionit në këtë rast.
Nafi Çegrani
Jeta
"Cunami dhe deti" roman 2018 Iris, Struga ISBN 978 608-207-220-3.
"Udba sy djalli për shqiptarër, publicistikë 2018 Iris, Struga ISBN 978-608-207-220-7
Autori Nafi Çegrani, pas librit ,,Udba dhe shqiptarët,, është në përgatitje e sipër të romaneve me titull: “ Hijet e natës” dhe " Zambaku i bardhë" !
Lidhje të jashtme
Duke shkruar për jetën, personalitetin dhe veprën e Naf Çegranit : “... Nafi Çegrani, autor i  librit “Ballë për ballë me vdekjen, 1” pas këthimit të  tij nga Amerika, ku ishte arratisur më herët, më 1981 e arrestojnë në banesën e tij në Shkup oficera të KOS-it dhe Policisë udbashiane jugosllave, dhe në saje të akuzave të rreme,të kurdisura, të sajuara dhe inskenuara me  motive politike për të ashtuquajtur ,,vrasje,, që, në fakt,  nuk egziston, duke e dëbuar në qelitë e kazamatësmë famkeqe  të Zenicës në Bosne / ishte proces policoro-gjyqësor i montuar fund e krye sipas një plani sekret dhe urdhër të atyre që e kërkonin kokën dhe likuidimin e tij ...!/ Pra, në librin që shkruan autori,për dinjitetin e tij përballë intrigave tinëzare dhe manipulimeve të nëntokës kriminale udbashiane,  meriton kornizë kombëtare, siç e kam thënë edhe në një shkrim timin të mëhershëm , është një sagë e dhimbëshme ku Nafi Çegrani shtjellon të vërtetën,duke kërkuar drejtësi dhe zbardhjen e pafajsisë së tij, kjo edhe e bën  autorin të kalitur në ecjen e tij, dhe në jetën e vështirë të mbetet si një legjendë e gjallë ...!”- thotë me nje seriozitet ne fytyr recenzenti Dr. Asllan Selmani.
Referime
art Tetovë, emisioni ,,Fokus,, http://www.tv sitel.com
[http://www.gazetanacional.al
[http://zemrashqiptare.com
ref[http://www.kosovari.media.com
[ http://www.yllpress.com/5869/rrefehet-nafi-cegrani-maqedonia-cerdhe-e-spiuneve. ref [http://www.slobodna-bosna.ba/vijesti/1603/paravinja_iz_naseg_sokaka.html
http://www.globusmagazin.com.mk
Oria
Oria ose Hyria (Uria)/Hyrium, është një qytet i lashtë mesap në Italinë e Jugut, në rajonin e Pulias. Mesapët ishin fise ilire që kishin lëvizur në Gadishullin Apenin në vitet 2500 p.e.s. nga Iliria. Qeramikat e përdorura tregojnë se mesapët kishin lidhje apo preardhje nga fiset ilire të rajonit të Devollit. Emri mund të ketë lidhje me emërtimin 'hyrje' si hyrje në rajonin e japigëve/mesapëve, ose në kuptimin 'hyri' në shqipen e sotme. Oria prodhoi paranë e saj në form monedhash në vitet 217-84 p.e.s., ku si figurë paraqitej Japagu, heroi kombëtar japig, një fis tjetër ilir.
Shkolla Normale Darulmualimin e Shkupit
300px|parapamje|Objekti i Shkollës Normale në Shkup në vitin 1928 300px|parapamje|Gërmadhat e Shkollës Normale Darulmualimin në Shkup Shkolla Normale Darulmualimin e Shkupit (Darulmualimin - "shtëpia e mësuesve") ka qenë një institucion arsimor dhe edukativ që ka funksionuar në Shkup, në fund të shekullit XIX dhe në fillim të shekullit XX. Mision primar i saj ka qenë përgatitja profesionale e mësimdhënësve.
Historiku
Shkolla e parë normale Darulmualimin në Perandorinë Osmane është themeluar më 16 mars të vitit 1848 në Stamboll ndërsa në vitin 1872 në gjithë territorin e Perandorisë Osmane vepronin 200 shkolla normale darulmualimin.
Objektin e Shkollës Normale Darulmualimin në Shkup e kishte ndërtuar Hafiz Mehmet Pasha në vitet 20 të shekullit XIX. Fillimisht kishte funksionuar si një shkollë osmane e tipit Idadije e pastaj Gjimnaz ndërsa me kalimin e kohës riorganizohet si shkollë normale. Në Darulmualimin mësoheshin këto lëndë mësimore: pedagogjia, psikologjia, gjuhët orientale, frëngjishtja, gjimnastika, punëdore dhe këngë (muzikë). Mësimet në këtë institucion arsimor janë zhvilluar në gjuhën osmane. Vetëm në vitin 1910, në Shkollën Normale Darulmualimin të Shkupit si lëndë mësimore futet edhe gjuha shqipe. Po nga ky vit shkolla nxjerr edhe revistën e saj pedagogjike "Shkolla e Re" (Jeni Mekteb). Shkolla kishte edhe konviktin për nxënësit nga viset e largëta. Konvikti mbikëqyrej nga personeli i shkollës. Si mësimdhënës të kësaj shkolle kanë qenë: Ahmet Gashi, Salih Gjuka, Niman Ferizi, Sabri Xhemili, Mehmet Shekibi, etj. Nga dyert e kësaj shkolle dolën edhe emra të shquar mes të cilëve dallohen: Ibrahim Fehmiu, Ibrahim Kolçi, Sali Morina, Qazim Bakalli, Murat Gjakova, Isuf Puka, Avni Zajmi, Jonuz Blakçori, Sadi Pejani, Munush Shala, Ferid Imami, Sylejman Shala, etj.
Arquian
Arquian është një komunë në Francë. Arquian bën pjesë në departamentin Nièvre të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 615 banorë dhe sipërfaqe 33.56 km².
Christina Miller
Dr. Christina Cruikshank Miller FRSE (29 gusht 1899 – 16 korrik 2001) ishte një kimiste skoceze dhe një nga pesë gratë (gjithashtu kimistja e parë) që zgjidhet në Shoqërinë Mbretërore të Edinburgut (7 Mars 1949). Christina Miller ishte e shurdhër që nga fëmijëria dhe gjithashtu të humbi shikimin në njërit sy në një shpërthim në laborator në vitin 1930. Ndërtesa Christina Miller në kuadër të Ndërtesave Mbretërore të Universitetit të Edinburgut është emëruar për nder të saj.
Nefertari
thumb|Nefertari Nefertari, e njohur edhe si Nefertari Meritmut, ishte një mbretëreshë egjiptiane dhe e para e grave të mëdha mbretërore (ose grave kryesore) të Ramsesë së Madhe. Nefertari do të thotë 'shoqëruese e mrekullueshëm' dhe Meritmut do të thotë 'E dashura e [perëndeshës] Mut'. Ajo është një nga mbretëreshat më të njohura egjiptiane, pranë Kleopatrës, Nefertitit dhe Hatshepsut. Ajo ishte shumë e arsimuar dhe e aftë të lexonte dhe të shkruante hieroglife, një aftësi shumë e rrallë në atë kohë. Ajo i përdori këto aftësi në punën e saj diplomatike, që korrespondonte me mbretërit tjerë të shquar të kohës. Varrin e dekoruar në mënyrë të mrekullueshme, QV66, është një nga më të mëdhenjtë dhe më spektakularët në Luginën e Mbretëreshave. Ramesses gjithashtu ndërtoi një tempull për të në Abu Simbel pranë monumentit të tij kolosal atje.
Historia familjare e Nefertariut është e panjohur, megjithatë, thuhet edhe pse nuk ka dëshmi bindëse që lidhin Nefertari me familjen mbretërore të dinastisë së 18-të. Nefertari u martua me Ramesses II para se ai të ngjitej në fron. Nefertari kishte të paktën katër djem dhe dy vajza. Princeshat me emrin Bak(et)mut, Nefertari, dhe Nebettawy janë sugjeruar ndonjëherë si bijat të Nefertari bazuar në praninë e tyre në Abu Simbel, por nuk ka prova konkrete për këtë lidhje familjare të supozuar.
Abu Simbel
Nefertari shfaqet dy herë si një nga gratë mbretërore të paraqitura pranë statujave kolosale të Ramesses II që qëndrojnë para tempullit. Në të majtë të portës, Nefertari, Mbretëresha Tuya dhe djali i mbretit Amun-her-khepeshef (ende quhet Amunhirwenemef këtu) i përkasin statujës kolosale të mbretit. Në të djathtë të portës Nefertari, Baketmut dhe biri i mbretit Ramesses janë shfaqur me Faraonin.
Brenda tempullit Nefertari është përshkruar në një nga shtyllat në sallën e shtyllës së madhe që adhuron Hathorin e Ibshekut.
Në murin e sallës së brendshme të shtresës, Nefertari shfaqet prapa Ramesses II. Ata qëndrojnë para barakës së Amunit dhe Nefertari tregohet duke luajtur në sistra. Diku tjetër Nefertari dhe Ramesses II janë treguar para një barque të dedikuar për një Ramesses II të perëndishëm. Nefertari shfaqet dy herë në shoqërimin e burrit të saj në skena Triumfi.
Në brendësi të tempullit, Nefertari shfaqet në skena të ndryshme. Ajo është treguar, për shembull, për një lopë (Hathor) në një kaçubë papirusi, duke ofruar para Khnum, Satis[[ dhe [[Anuket, treshe e Elefantine, dhe duke i ofruar Mutit dhe Hathorit.
Armët osmane
Forcat ushtarake të Perandorisë Osmane përdorën një larmi armësh përgjatë shekujve. Armëtimi në Pallatin Topkapı ka një koleksion të madh nga të cilat tregon sende të zgjedhura parapamje|Topi osman (shek. 16)
Jatagan
Jatagan (yatağan) paraqitet në gjysmën e dytë të shekullit të 16-të dhe është një armë këmbësorie në të cilën kaseta zakonisht bëhet prej kockave ose fildishit dhe kremi ndizet. Tehu i saj i shkurtër, pak i lakuar është i mprehtë në njërën skaj dhe vjen në një pikë të imët. Kjo formë vazhdon e pandryshuar deri në fund të shekullit të 19-të. Shpata jatagan u përdor gjerësisht si në ushtrinë osmane ashtu edhe në flotën detare veçanërisht për jeniçerët pasi ato ishin armë nënshkruese për korpuset.
Killixh
Sabri ose killixh kalorësia osmane është varianti osman i saberëve Turko-Mongole me origjinë në Azinë Qendrore. Shtë projektuar për luftime të ngushta të montuara, të preferuara nga trupat turke dhe mamluke. Ishte një sabër me një dorë me një lakim të lehtë sa për të prerë dhe futur në mënyrë efektive; Skaji i mprehur mbrapa në pjesën e fundit të tehut i njohur si "yalman" ishte specifik për kilij.
A (kılıç) përbëhet nga një teh i cili zakonisht është i zakonshëm, një fole, roje dhe zgjebe. Forma e tij themelore ilustrohet nga shpata e Sulltan Mehmedit II, me tehun e saj pak të lakuar që trashet në pjesën e prapme. Gjatë sundimit të Sulltan Bajazidit dhe Sulejmanit I, shpata turke arriti formën e saj klasike, duke u bërë më e shkurtër, e lehtë dhe e drejtë.
Hark
Ekzistojnë tre lloje të harkut të përsëritur: harqet e luftës (tirkeş), shënjestrës (puta) dhe distancës së gjatë (menzil). Të tre llojet ishin bërë nga katër materiale: druri, briri, pjeza dhe ngjitësi. Një kapje (kabza) është e vendosur në qendër të secilit hark. Ata në përgjithësi janë zbukuruar në teknikën e llakut.
Bosht shigjetash ishte bërë nga pisha dhe koka prej hekuri, bronzi ose kockash. Në fund të shigjetës ka pupla për të stabilizuar fluturimin dhe noku me nyje (gez) për ta mbajtur shigjetën fort kundër harkut.
Mace
Macet ishin armë me forcë të hapur për përdorimin e goditjeve kundër armikut. Këto armë ishin efektive kundër trupave të blinduara dhe zakonisht ishin të lëmuara ose kishin 3-12 fllanxha ose tehe që dilnin nga maja e armës.
Kazuyoshi Nakamura
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 5 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Ura e Frëngut, Gjorm
Ura e Frëngut është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjorm, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Sindroma Van Gogh
Sindroma Van Gogh është një gjendje mendore në të cilën një i rritur kryen vetë-gjymtime. Zakonisht ndodh në bazë të një gjendjeje psikike specifike. Termi rrjedh nga veprimi i Vincent van Gogh në 1888, duke prerë veshin e tij, ose një pjesë të tij, pas një grindjeje me artistin e tij Paul Gauguin gjatë një prej episodeve të tij psikotike. Vuajtjet mund të digjen vetë, të përpiqen të dëmtojnë rëndë organet e tyre gjenitale (veçanërisht amputojnë penisin e tyre), kastrojnë veten e tyre, nxjerrin sytë e tyre, amputojnë duart e tyre ose bëjnë vetëvrasje. Vetë-dëmtimi tek fëmijët mund të etiketohet me terma të ndryshëm diagnostikues si sindromat Lesch-Nyhan dhe Munchausen.
Një gjendje tjetër mjekësore për të cilën përdoret termi, por vetëm rrallë, është kur vizioni kthehet i verdhë për një periudhë kohe si, për shembull, në toksicitetin e digoksinës. Sindroma Van Gogh është, tani, një sinonim për Vetë-Lëndim jo-vetvrasës (VLJV, anglisht NSSI - Nonsuicidal Self-injury), ku pjesëmarrësit shkaktojnë me dashje dhe në mënyrë të përsëritur lëndime në trupat e tyre pa qëllim vetëvrasjeje dhe jo të sanksionuar social. Këto dëmtime nuk kanë për qëllim të shkaktojnë dëm vdekjeprurës dhe sillen nga kafshimi, kruarja, prerja deri te veprimet serioze si gjymtimi i pjesëve riprodhuese. Vetë-dëmtimi ndodh mjaft shpesh tek fëmijët nga 9-18 muaj, dhe konsiderohet patologjik te fëmijët mbi 3 vjeç. VLJV është më e përhapur tek adoleshentët dhe pacientët me sëmundje psikologjike të diagnostikuar, megjithatë incidente të shpeshta janë regjistruar edhe tek të rriturit e rinj. Në të kaluarën, VLJV mendohej si simptoma që shoqëroheshin me shumë gjendje psikologjike, e jo një entitet në vetvete. Me raporte në rritje të prevalencës dhe origjinës shkakore, kohët e fundit, VLJV është klasifikuar si një sindromë e pavarur që mund të bashkë-shfaqet me një sërë gjendjesh të tjera mendore. Edicioni i pestë i Manualit Diagnostik dhe Statistikor të Disrregullimit Mendor ( DSM-5 ), botuar në 2013, ka njohur zyrtarisht VLJV si entitetin e vet dhe metodat e azhurnuara të diagnostikimit për pacientët me simptoma klinike për VLJV. Pacientët VLJV zakonisht përdorin vetë-gjymtimin si një mjet për të lehtësuar stresin dhe ndjenjat negative, shpesh mendojnë për vetë-plagosje, përsëritje të lëndimeve dhe përjetojnë kënaqësi pas veprimit. Edhe pse VLJV shpesh shoqërohet me përpjekje vetëvrasëse, ekziston një dallim i qartë midis dy kushteve. Njerëzit që praktikojnë VLJV nuk e përcaktojnë vdekjen si qëllimin e tyre përfundimtar. Ashpërsia e plagëve mund të ndryshojë dhe disa mund të përfundojnë duke pasur nevojë për kujdes mjekësor, megjithatë, qëllimi nuk është që kurrë të shkaktojë dëm vdekjeprurës. Në të vërtetë, VLJV shërben si disa degë funksionale për pjesëmarrësit, përfshirë përforcime negative dhe pozitive.
Diagnoza
Për shkak se VLJV është e lidhur me një gamë të gjerë të sindromave psikologjike, si çrregullime të të ngrënit, çrregullim disociues, personalitet kufitar, çrregullime depresive dhe vetëvrasje, ajo dikur vlerësohej si simptome manifestuese e këtyre kushteve. Sidoqoftë, janë raportuar shumë raste kur pacientët me VLJV u diagnostikuan pa ndërhyrje të ndonjë mosfunksionimi tjetër psikologjik. Kështu, është e pakundërshtueshme që VLJV është një sindrom i pavarur me simptoma dhe shkaqe të dallueshme. DSM-5 përshkruan 6 kritere që pacientët duhet të kualifikohen për diagnostikim.
Faktorët e rrezikut
Adoleshentët janë grupmosha më e përhapur për VLJV, mosha mesatare e fillimit është rreth 13-14 vjeç. Studimet treguan se adoleshentët janë të prekshëm ndaj VLJV për shkak të periudhës së ndjeshme kalimtare në jetë që ndodh gjatë viteve të adoleshencës. VLJV zakonisht shkaktohet nga stresi dhe ndjenjat e stresit dhe ankthit të pakontrollueshëm, ndërsa adoleshentët dhe të rinjtë përballen me një gamë të gjerë ngjarjesh sfiduese të jetës, ndryshime të ndryshme, së bashku me kontrollin e kufizuar mendor për t'i mbrojtur ata nga vendimet e vetë-dëmtimit. Kështu, një përqindje e lartë e pjesëmarrësve të VLJV pranon të kryejë sjellje vetë-lënduese si një mjet i mekanizmit të përballimit. Adoleshentët gjithashtu përmbajnë faktorë të jashtëm dhe të brendshëm që i vendosin ata në grupmoshën në rrezik. Faktorët e jashtëm përfshijnë ngjarjet e fëmijëve, gjendjen e prindërve ose moshatarët. Fëmijët që kaluan vështirësi në fëmijëri janë më të prirur për shtrembërime njohëse që priren të lejojnë sjelljet VLJV. Ashpërsia e këtyre vështirësive gjithashtu luan një rol të madh në rritjen e rrezikut për adoleshentët. Ata që janë rritur me keqtrajtimin e fëmijëve si abuzimi fizik / seksual ose emocional, familja me probleme të përdorimit të drogës, pakujdesia, varfëria, ekspozimi ndaj dhunës së prindërve, ... ka më shumë të ngjarë të zhvillojnë psikopatologji në vitet e mëvonshme. Gratë me tendencë VLJV tregohet se kanë përjetuar neglizhencë emocionale nga prindërit dhe lidhje të pasigurta atërore, ndërsa burrat me prirje VLJV parashikohet të kenë kaluar braktisjen e prindërve, kryesisht nga babai. Prindërit jo abuzivë fizikisht mund të krijojnë ndjeshmëri të lartë tek adoleshentët. Kontrolli prindëror i referohet kur prindërit duan të ndikojnë tek fëmija i tyre qoftë nga manipulime fizike apo emocionale, ndërsa mbështetja prindërore nënkupton sjellje që janë inkurajuese, pranuese dhe mbështetëse. Familjet me përdorim të rëndë të kontrollit prindëror dhe mungesa e ndihmës prindërore, zakonisht çojnë në një tendencë të lartë të VLJV. Qeshtjet e brendshme rrjedhin nga çrregullimet emocionale dhe shqetësimi psikologjik gjithashtu shtyjnë individët drejt tendencës së VLJV.
Pamundësia për të tretur dhe përpunuar situata emocionale mund të çojë në vetëdije të pahijshme ose të pamjaftueshme dhe të kuptuarit e përgjigjeve emocionale. Gabimi i gabuar i rrethinës emocionale gjithashtu rezulton në shpërthime që janë përtej diapazonit të pranueshëm të përgjigjes emocionale. Individët që janë nën shqetësime psikologjike gjithashtu bien në grupin e rrezikuar për shkak të gjendjes së vazhdueshme të ngritjes së ankthit nga kërkimi i stresorëve dhe stimujve të jashtëm të parregulluar. Njerëzit me kushte të tjera ekzistuese psikologjike si BPD, ED ose çrregullime të tjera disociuese gjithashtu mund të zhvillojnë VLJV. VLJV shpesh shihet si një mekanizëm përballimi për pacientët që vuajnë nga stresi dhe psikopatologjia. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (May 2020)">citimi i nevojshëm  ]
Funksionet
Një numër dërrmues i rasteve të VLJV u raportuan në përputhje me qëllimin e lëshimit të stresit. Shumica e pacientëve me VLJV shoqërohen me trishtim, ankth, depresion, ndjenjë të braktisur dhe të izoluar, ata shpesh e gjejnë veten të bllokuar në sasi të lartë të stresit të pakontrollueshëm dhe ngarkesës emocionale, të cilat vështirë të durohen; cilësia e të jetuarit gjithashtu ndikohet negativisht. Shkarkimi i plagëve fizike është një prizë për të lehtësuar shqetësimin e padurueshëm, akti i prerjes përmes lëkurës është një mjet për të mësuar fizikisht dhimbjen, dhe shumë kanë raportuar se ndjenja e kënaqësisë dhe mirësisë janë perceptuar pas lëndimit. Midis individëve të tjerë, sjelljet VLJV konsiderohen gjithashtu si një mënyrë për të vetë-ndëshkuar dhe zemëruar vetë-drejtuar. Përdorime të tjera të VLJV përfshijnë dëshirën për t'u përshtatur, për të fituar vëmendje dhe për të lehtësuar mpirjen emocionale. Funksionet VLJV klasifikohen në katër nënfunksione: përforcim automatik negativ, përforcim automatik pozitiv, përforcim negativ social dhe përforcim pozitiv social. Përforcimi automatik negativ synon të eliminojë ndjenjën e mpirjes emocionale ose ndjenjat negative të shqetësimeve emocionale, përforcimi automatik pozitiv kërkon të fitojë çdo lloj ndjenjash, madje dhembje, përforcim negativ social ndihmon individët të largohen nga ndjenja e presionit të bashkëmoshatarëve dhe të jenë të detyruar të bëjnë gjëra kundër tyre në fund të fundit, përforcimi pozitiv shoqëror bëhet për të arritur vëmendjen, negativ ose pozitiv.
Në përgjithësi, përforcimi automatik negativ dhe përforcimi automatik pozitiv mbizotërojnë dy metodat e tjera, ndërsa përforcimi automatik negativ është më i zakonshëm sesa përforcimi automatik pozitiv. Këto gjetje korrespondojnë me përdorimin popullor të VLJV si mjet për të lehtësuar stresin negativ. Individët që marrin pjesë në përforcim automatik pozitiv kanë rrezik më të lartë për përpjekje vetëvrasëse. Dëshira për të marrë ndjenja të caktuara nga vetë-gjymtimi ka tendencë t'i shtyjë ata individë drejt frekuencës më të lartë të përsëritjes së vetë-dëmtimit, së bashku me ndjeshmërinë drejt dhimbjes dhe eliminimin e frikës drejt mendimeve vetëvrasëse.
Stacioni hekurudhor në Fushë Kosovë
parapamje|Stacioni hekurudhor në Fushë Kosovë Stacioni hekurudhor në Fushë Kosovë është një stacion në qytetin e Fushë Kosovës, Kosovë. Ky është stacioni më i madh hekurudhor në Kosovë dhe selia e Hekurudhave të Kosovës. Stacioni është në Qarkun e Prishtinës, por qyteti i Prishtinës shërbehet edhe nga stacioni hekurudhor i Prishtinës.
Në shtator të vitit 1999, pas Luftës së Kosovës, Treni i Kosovës për Jetën mbërriti në stacionin e Fushë Kosovës, duke transportuar 400 tonë ndihma, pasi kishte udhëtuar që nga Mbretëria e Bashkuar, përmes Euro Tunelit, dhe përmes Francës, Belgjikës, Gjermanisë, etj. Republikës Çeke, Sllovakisë, Hungarisë, Rumanisë, Bullgarisë, Greqisë dhe Maqedonisë së Veriut, e ndjekur nga një treshe e lokomotivave britanike me naftë.
Arya Stark
E prezantuar në vitin 1996 në romanin A Game of Thrones, Arya është vajza më e re e Lord Eddard Stark dhe gruas së tij Catelyn Stark. Ajo është kokëfortë, e pavarur, përçmon sjelljet tradicionale të femrave, dhe shpesh të tjerët mendojnë se është djalë. Ajo zotëron një shpatë të quajtur Needle (Gjilpërë), një dhuratë prej saj gjysmë-vëllait të saj, Jon Snow, dhe është trajnuar në stilin Braavosi të luftimit me shpatë.
Arya është portretizuar nga Maisie Williams në serialin e  HBO, Game of Thrones. Performanca e saj solli kritika të shkëlqyera, sidomos në sezonin e dytë për punën e saj kundrejt aktorit veteran Charles Dance (Tywin Lannister) kur ajo ishte shërbëtorja e tij. Ajo është një ndër personazhet më të famshme në të dy versionet e ngarjes. Williams ishte e nominuar për një çmim Primetime Emmy si Aktore Mbështetëse e Shkëlqyer në Seri Dramë për rolin në vitin 2016.
Personazhi
Arya është fëmija e tretë  dhe vajza më e re e Eddard dhe Catelyn Stark. Ajo ka katër vëllezër: një vëlla më të madh, Robb, dy vëllezër më të vegjël Bran dhe Rickon, dhe një motër më të madhe, Sansa. Ajo u rrit me Jon Snow, për të cilin ajo mendonte se ishte gjysmë-vëllai i saj i paligjshëm, por që në fakt është kushëriri i saj.
Përshkrimi
Ndryshe nga Sansa, e cila pëlqen aktivitetet që i shkojnë përshtat një familjeje fisnike dhe përçmon aktivitetet në natyrë, Arya nuk tregon ndonjë interes në kërcim, këndim dhe qepje dhe jepet më shumë pas luftimeve dhe eksplorimeve. Ajo është shumë e lidhur me gjysmë-vëllain e saj kopil Jon Snow, i cili e inkurajon atë të mësojë se si të luftojë dhe i jep asaj një shpatë të vogël, të cilën ajo vendos ta quajë "Needle". Shpata i përshtatet shumë trupit të saj të vogël e të lehtë dhe stilit të saj të luftimit "Water Dance" (Vallëzimi i ujit). Përgjatë udhëtimeve të saj, Arya shfaq shkathtësi dhe dinakëri dhe bëhet gjithnjë e më e pamëshirshme.
A Game of Thrones (Një lojë e froneve)
alt=A coat of arms showing a gray wolf on a white field.|parapamje|158x158px|Stema e familjes Stark Arya udhëton me babanë e saj, Eddard, në Tokën Mbretërore kur ai bëhet dora e djathtë e mbreitit. Para se ajo të ikte, gjysmë-vëllai i saj Jon Snow i bën dhuratë një shpatë të vogël të cilin ajo vendos ta quajë "Needle" (Gjilpërë).
Ndërsa shëtisnin së bashku, Princi Joffrey dhe motra e saj Sansa gjejnë Aryan dhe mikun e saj Mycah, i cili vinte nga një familje e varfër, duke u stërvitur në pyll. Arya mbron Mycah nga torturat e Joffrey ujku i saj Nymeria e ndihmon Aryan të luftojë Joffreyn, duke i plagosur krahun. Duke e ditur se me shumë mundësi ujku i saj do të vritej si ndëshkim për atë që bëri, ajo e largon atë;  por në vend të tij, vritet ujku i Sansas dhe Mycah vritet nga Sandor Clegane.
Në Tokën Mbretërore, babai i saj mundëson që Arya të mësojë se si të luftojë me shpatë nga mjeshtri i shpatës Syrio Forel, i cili i mëson asaj stilin e luftimit të njohur si "vallëzimi i ujit". Pas arrestimit të babait të saj, Syrio vritet duke mbrojtur Aryan dhe ajo mezi ia del të largohet pa u kapur. Më vonë ajo sheh ekzekutimin e babait të saj përpara se të merrej në mbrojtje nga rekrutuesi i Vëzhgimit të Natës Yoren.
A Clash of Kings (Një përplasje mbretërish)
Arya largohet nga Toka Mbretërore me Yoren dhe pjesën tjetër të të rekrutuarve të tij; dhe gjatë rrugës, ajo përplaset me fëmijët e tjerë të rektrutuar Lommy, Gendry dhe Hot Pie, por më pas miqësohet me ta. Gjatë rrugës, ata sulmohen nga Amory Lorch kur Yoren nuk pranon të dorëzojë Gendryn te Lannisterët. Arya dhe fëmijët e tjerë largohen; por pjesa tjetër masakrohen. Përpara se të largohej, ajo shpëton të burgosurin Jaqen H'ghar.
Arya dhe miqtë e saj më vonë kapen nga Ser Gregor Clegane dhe çohen në Harrenhal. Pasi shikon vdekjen e të afërmëve të saj atje, Arya, gjatë natës, fillon të përmendë emrat e njerëzve të cilët dëshiron t'i vrasë në shenjë hakmarrjeje. Në Harrenahal ajo ribashkohet me Jaqen, tani duke punuar për Lannisterët, i cili i ofron asaj të vrasë tre njerëz që ajo dëshiron;  dhe ajo zgjedh dy njerëz që e lënduan atë në Harrenhal, ndërsa personi i tretë që ajo zgjedh është vetë Jaqen. Në shkëmbim të jetës së tij, Jaqen ndihmon të burgosurit e saj veriorë. Më pas, Jaqen i jep Aryas një monedhë hekuri për të siguruar kthimin  e saj të sigurt tek Njerëzit pa Fytyra dhe i thotë asaj të mbajë mend shprehjen "Valar Morghulis" (të gjithë njerëzit duhet të vdesin"). Mëngjesin tjetër, Roose Bolton merr kështjellën. Përfundimisht, Arya dhe miqtë e saj largohen pasi Arya vret një roje
A Storm of Swords (Një stuhi shpatash)
Arya në fund largohet e vetme përpara se të kapet nga Zagari, i cili planifikon ta kthejë atë te familja e saj për një shpërblim. Ata arrijnë në Twins sapo vëllai dhe nëna e saj vriten dhe Sandor e godet atë pa ndjenja për të ndaluar vdekjen e saj. Më vonë, Sandor vendos ta dërojë Aryan tek tezja e saj në Vale me shpresën se do të merrte ndonjë shpërblim. Në rrugën e tyre ata takohen dy burra në listën e personave që Arya i do të vdekur, dhe në luftimin tjetër Arya përpor Needle, por Sandor është i plagosur rëndë dhe Arya e lë aty të vdesë. Ajo shkon një një anije që nisej për në Braavos me monedhën e hekurit që i dha Jaqen dhe me shprehjen "Valar Morghulis"
A Feast for Crows (Një festë për sorrat)
Kur mbërrin në Braavos, Arya shkon në tempullin e Njerëzve pa Fytyra, në Shtëpinë Bardhezi ku asaj i thuhet që të heqë dorë nga gjerat e saj personale, por fsheh shpatën e saj. Ajo vazhdon duke parë ëndrra me ujkun e saj, gjë e cila e pengon Aryan nga largimi prej identitetit të saj dhe mësuesi i saj e ndëshkon vazhdimisht për këtë gjë. Gjatë trajnimit të saj, ajo vret një tradhtar të Vëzhgimit të Natës dhe takon shkurtimisht Samwell Tarly. Pas pranimit të vrasjes së paautorizuar tek mentori i saj, asaj i jepet qumësht për të pirë dhe mëngjesin tjetër zgjohet e verbër.
A Dance with Dragons (Një vallëzim me dragonjtë)
Arya mbetet e verbër dhe në shërbim të Shtëpisë Bardhezi në Braavos. Ajo vazhdon të ëndërrojë përmes syve të ujkut të saj Nymeria, por nuk i tregon askujt për këtë gjë. Ndërkohë që ajo është e verbër, Arya bredh nëpër rruget e Braavos dhe arrin të gënjejë më mirë dhe të kuptojë më mirë gënjeshtrat e të tjerëve.
Njësia administrative Gramsh
Njësia administrative Gramsh është një komunë në Shqipëri. I vetmi vendbanim është Gramshi
Villaluenga de la Sagra
Villaluenga de la Sagra është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Villaluenga de la Sagra, të provincës Toledo, në Castile-La Mancha. Villaluenga de la Sagra ka 3216 banorë (2006), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 27 km2.
Algjebra abstrakte
Algjebra eshte shprehje qe perveq numrave ka edhe shkronja.Algjebra është gjuha e Matematikes.Kjo gjuhe është perdorur vjet më pare nga babilonasit.Algjebra perdor një gjuhe qe kuptohet nga të gjithe njerëzit ne të gjithe boten.
Disa rregulla të Algjebrës në perodrim
·x±x nenkupton 2 here x.Pra x±x e barabarte 2×x e barabarte me 2x−−−−−−−−Numrat vendosen para shkronjave dhe shenja e shumezimit nuk vendoset, por nenkuptohet Y×X eshte e barabarte me X×Y dhe shkruhet xy––––––––––– Shkronjat vendosen sipas radhes alfabetike.
Ujësjellësi i Vranishtit
Ujësjellësi i Vranishtit është një monument i trashëgimisë kulturore në Vranisht, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri.
Katsuyuki Kawachi
(lindur më 27 Prill 1955) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje.
Arquèves
Arquèves është një komunë në Francë. Arquèves bën pjesë në departamentin Somme të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 151 banorë dhe sipërfaqe 7.64 km².
Të dhënat
Të dhënat (Data) janë një grup i vlerave të ndryshoreve kualitative ose kuantitative; që do të thotë, pjesët e të dhënave janë pjesë individuale të informacionit. Të dhënat maten, mblidhen dhe raportohen, dhe analizohen, pas së cilës ato mund të vizualizohen duke përdorur grafikonet ose imazhet. Të dhënat si një koncept i përgjithshëm i referohet faktit se disa informata apo njohuri ekzistuese është e paraqitur ose e koduar në një formë të përshtatshme për përdorim apo përpunim më të mirë.
Kuptimi i të dhënave, informatave, njohurive dhe dituria
Të dhënat, informacioni, njohuria dhe dituria janë koncepte të lidhura ngushtë, por secila ka rolin e vet në raport me njëra-tjetrën. Të dhënat grumbullohen dhe analizohen për të krijuar informacion të përshtatshëm për marrjen e vendimeve, ndërsa njohuria rrjedh nga përvoja e gjërë duke u marrë me informacionet e subjektin/lëminë.
Zyrja për Gjithçka
Zyrja për Gjithçka është një serial humoristik që filloi me daten 30.09.2014 dhe mbaroi me 21.11.2016. Seriali u transmetua nga 'BUKA Production' deri te episodi 28 tek një objekt tjeter, pastaj u transmetua RTK në nje objekt tjeter.
Aktorët;
1.Teuta Krasniqi - Lulja
2.Donat Qosja - Fatmiri (Miri)
3.Ilir Prapashtica - Xhaviti
4.Fatmir Spahiu - Sabalula
5.Fatos Kryeziu - Bajrami
6.Lyra Xhoci - Eliza(Eli)
7.Gojart Kqiku - Polici
8.Berat Pllana - Gania
Kasa no Iratsume
Kasa no Iratsume ishte poete japoneze në fillim të shekullit 8-të.
Pak dihet për të përveç asaj që ruhet në 29 poezitë e saj të mbijetuara në Man'yōshū; të gjitha këto ishin poema dashamirëse drejtuar dashnorit të saj Ōtomo no Yakamochi që e përpiloi Man'yōshū (dhe i cili njihet se ka pasur të paktën 14 dashnorë të tjerë dhe që është thyer me të). Megjithatë, poezitë e saj të dashurisë e bënë atë të famshme dhe të frymëzuar një brez të mëvonshëm të poetëve femra si Izumi Shikibu ose Ono no Komachi.
Njësia administrative Librazhd
Njësia administrative Librazhd është një komunë në Shqipëri. I vetmi vendbanim është Librazhdi
Shigeharu Ueki
(lindur më 13 Shtator 1954) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Arracourt
Arracourt është një komunë në Francë. Arracourt bën pjesë në departamentin Meurthe-et-Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 246 banorë dhe sipërfaqe 17.41 km².
Ujësjellësi Ferunit (Dukat)
Ujësjellësi Ferunit (Dukat) është një monument i trashëgimisë kulturore në Dukat, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Urdhëresë, 08. 01. 1977".
Villafuerte de Esgueva
Villafuerte de Esgueva është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun, të provincës Valladolid, në Castile dhe León. Villafuerte de Esgueva ka 111 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 26 km2.
Laubert
Laubert (Ocitanisht: Laubèrt ; Shqip: Laberti) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Kisha
Një kishëz u themelua në 1278, e cila u shkatërrua në 1636 dhe u rindërtua në 1773. Kapela u zëvendësua nga kisha aktuale në 1825.
Kulla e kishës është "en peigne". Këshilli i komunës ribëri kambanën kryesore në vitin 1963, sepse ajo ishte plasaritur.
Terminali i autobusëve
parapamje|Stacioni i autobusëve në Shkup Stacioni i autobusëve është një objekt ku autobusët e qytetit ose ndërurban ndalojnë për të marr dhe lënë pasagjerët. Ndërsa në vende të ndryshme të botës krahas tij përdoret edhe termi terminal autobusi i cili gjithashtu mund të përdoret për t'iu referuar një stacioni autobusi, ai përgjithësisht mund ti referohet edhe një garazhi të autobusiëve. Një stacion autobusi zakonisht është më i madh se sa një ndalesë autobusi, i cili zakonisht është thjesht një vend në buzë rrugës, ku autobusët mund të ndalen zbritur ose hipur pasagjerët e që mund të jetë një stacion terminali për një numër rrugësh, ose si një stacion transferimi ku rrugët vazhdojnë.
Platformat e stacionit të autobusëve mund të caktohen në linja fikse autobusi, ose të ndryshueshme në kombinim me një sistem dinamik informacioni të pasagjerëve. Kjo e fundit kërkon më pak platforma, por nuk i siguron pasagjerit rehati të mirë derisa të presë atje.