cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bionika
parapamje|250px|Pamje mikroskopike e një gjetheje lotusi që vetëpastrohet, përdorur nga bionika në ndërtimin e veshjeve ujëmbrojtëse vetëpastruese. Bionika është zbatimi i mënyrave dhe sistemeve të gjendura në natyrë për studimin dhe skicimin e sistemeve inxhinierike, elektronike dhe teknologjisë moderne. Bionika studion qëniet e gjalla për të përdorur parimet e tyre në ndërtimin e pajisjeve inxhinierike dhe elektronike duke bërë përmirësimin dhe përsosmërinë e tyre. Disa shembuj të studimit të natyrës nga bionika janë fluturimi i zogjve; në ndërtimin e mjeteve fluturuese, si aeroplani, helikopteri, deltaplani dhe radari (nga lakuriqi i natës) etj.; në detari studimi i lëvizjes dhe formës së peshqve në ndërtimin e mjeteve lundruese: si nëndetësja (sonari nga balenat, delfinët), palombarët, mjetet e zhytjes, etj. si edhe shumë fusha të tjera zbatimi.
Fjala bionikë përbëhet nga ana e saj nga dy fjalë të tjera me prejardhje greke, nga fjala "βιος" (shqiptohet "vios") - jetë. Shumë shpesh prejardhja gabimisht konsiderohet të vijë nga biologjia dhe nga elektronika.
Pas fasadës
Pas fasadës është një film shqiptar i prodhuar në vitin 1992. Regjia: Drita Koçi, Skenari: Leka Bungo, Producent: Albafilm Studio, Muzika: Michel Finngsi.
Përmbajtja e filmit
Ëndrra e shqiptarëve të izoluar për të udhëtuar jashtë për specializime vë përballë njeri tjetrit dy shokë pune.
Interpretojnë.
Robert Patrick
Robert Hammond Patrick Jr. (lindur më 5 nëntor 1958) është aktor i famshem Amerikan i cili ka luajtur ne shum filma ai është nominuar ne disa çmime.
Referncat
http://www.imdb.com/name/nm0001598/
Kantoni Dreux-Ouest
Përbërja aktuale
Kantoni Dreux-Ouest aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Yūkaku
parapamje|djathtas|Një yūkaku në [[Tokio, 1872]] Yūkaku (遊廓) ishin zona ligjore i dritave të kuqe në historinë japoneze, ku njiheshin si shtëpitë publike ashtu edhe prostitutat - të njohura kolektivisht si yūjo (遊女, fjalë për fjalë. "grua e kënaqësisë"), gradat më të larta të të cilave njiheshin si oiran (花魁) operuar nga qeveria japoneze. Megjithëse prostitucioni ishte zyrtarisht i ligjshëm për t'u përfshirë dhe paguar vetëm në këto zona, kishte një sërë vendesh ku prostitutat dhe shtëpitë publike vepronin në mënyrë të paligjshme, të njohura si Okabasho (岡場所), emri i përgjithshëm për të gjitha rrethet e palicencuara me drita të kuqe, përveç Yoshiwara (më vonë duke përfshirë Shimabara dhe Shinmachi).
Pulla poste shqiptare: Devoll
Pulla poste shqiptare: "Devoll" prodhim i vitit 1962. Kjo pullë tregon një burrë me kostum popullor shqiptar nga Devolli.
Yūkaku
Pas kësaj, Ligji Kundër Prostitucionit (売春防止法, Baishun Bōshi Hō) u miratua në vitin 1956, përpara se të zbatohej plotësisht dy vjet më vonë në 1958; megjithëse ligji nuk i kriminalizonte të gjitha format e punës seksuale, shitja e seksit me persona "të paspecifikuar" (që do të thotë në këtë kontekst "të panjohur") u shpall jashtë ligjit, duke çuar në yūkaku dhe më vonë akasen, që të pushojnë së ekzistuari si dikur. kishte. Përkundër kësaj, shitja e ligjshme e disa akteve dhe shërbimeve seksuale vazhdon edhe sot e kësaj dite brenda Japonisë, duke anashkaluar Ligjin Kundër Prostitucionit qoftë nëpërmjet shitjes së akteve që nuk përfshijnë seks depërtues, ose nëpërmjet shitjes së seksit vetëm për klientët që fillimisht janë njohur me prostitutat.
Kontea Halifax (Skocia e Re)
Kontea Halifax është një konte (county) në provincën Skocia e Re, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 5495.54 km² dhe popullsi 372858 banorë.
Kuidiçi gjatë shekujve
Titull tjetër ky i cili bën pjese ne serine e librave Harry Potter. Ne te vërtete është një prej librave qe ndodhen ne librarinë e Hoguortsit dhe J. K. Rowling e ka shkruar duke përdorur pseudonimin Kennilworthy Whisp, (shkrimtar dhe studios i Kuiditch) po ashtu si edhe me librin tjetër "Fantastic Beasts and Where to Find Them". Këtu flitet për historinë e sportit me te shquar te magjistareve, nga fillimet e hershme, kur fshesat shërbenin vetëm për te ecur drejt, lart edhe poshtë e deri ne ditët e sotme, ku me ane te tyre dhe te gjyles se arte u krijua ky sport magjik. Për me shume informacione klikoni këtu.
Kantoni Saint-Paul-de-Fenouillet
Kantoni Saint-Paul-de-Fenouillet (frëngjisht: Canton de Saint-Paul-de-Fenouillet) është një kanton në departamentin Pyrénées-Orientales, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Paul-de-Fenouillet. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 4139 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Paul-de-Fenouillet aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Selim Ishmaku
Selim Ishmaku (1951-2010) i njohur për veprimtarinë e tij si instrumentist, kompozitor e dirigjent,i cili prej vitesh punonte në Radio Televizionin Shqiptar. Karrierën e tij artistike e ka filluar në Ansamblin e Ushtrisë si violinist, ka punuar në Qendrën Kulturore për Fëmijë dhe në Radio Tirana ku ka qenë redaktor i muzikës. Vitin e shkuar, Ishmaku ishte drejtori artistik i Festivalit të përvitshëm të RTSH dhe një ndër artisët që në 45-vjetorin e këtij festivali u nderua me çmim për orkestrim. Ndarë nga jeta në moshën 59-vjeçare.
Pulla poste shqiptare: Fabrika e qelqit-Kavajë
Pulla poste shqiptare: "Fabrika e qelqit-Kavajë" është një pullë poste me temë nga industria shqiptare.
Komani (Mali i Zi)
Komani është një rajon dhe fis malazez nga Katun nahija u vendos midis Zagaraçit në veri dhe fisit Gradac në jug. Emri i tyre, të cilin e morën nga kodra e Komit, fillimisht u mbajt nga vëllazëria e zhdukur me të njëjtin emër në jug të zonës fisnore, ku më vonë do të vendoseshin vëllazëritë më të reja Radulovići dhe Bezdanovići. Fisi është i ndarë në dy grupe të mëdha vëllazërish, në jug në "Komani" në kuptimin e ngushtë dhe në veri në Bandići. Bandići kufizohet me Ozrinićin në perëndim, dhe fshatrat e tyre kryesore janë Đeđeza, Mokanje, Milate Bandićska, Župa Bandićska dhe Mugošina Livada (ose Livada). Përveç Bandići-ve, këtu jetojnë edhe vëllazëritë më të vogla Stanišići, Pavićevići-Dragomidoljci dhe Martinovići-Bajići.Komanët kanë fshatrat Dolovi, Zeleni Dolovi, Crvena Paprat dhe në fund Zhupa Bezdanska, Baloça, Ora'ovica dhe Ćava, dhe shumica e popullsisë përbëhet nga shtëpitë e Bezdanoviqit dhe Raduloviqit.
Aguascalientes
Aguascalientes është një qytet në Meksike. Qyteti është krijuar në vitin 2008 dhe është Kryeqyteti i shtetit të federuar homonim. Qyteti ka me shume se 723.000 banor, një sipërfaqe prej 1168 km² dhe një dendësi prej 619 banor për km².
Galeria
Templo de San Antonio
Munxhufuni
Munxhufun, (Italisht: Montecilfone) është një katund i vogël arbëresh në zemër të Italisë. Sipërfaqja 22 km². Popullsia 1600 banorë. Si të gjithë katundet e tjerë arbëreshë në Itali, edhe Montecilfone ngrihet majë një kodre të butë, 400 metra mbi nivelin e detit.
Stratigrafia
Fjala Stratigrafi do të thotë përshkrim i shtresave (stratum, lat.-shtresë).
Ka dy përshkrime, bazuar në Fjalorin e Gjeologjisë nga Dëfrim Shkupi të vitit 1984
Shiko edhe
Gjeologjia
Oude IJsselstreek
Oude IJsselstreek është një qytet dhe komunë në provincën Gelderland në Holandë me sipërfaqe 137.87 km² dhe popullsi 39895 banorë. Gendringen është kryeqendra e komunës.
Quintilian
thumb Mark Fab Kuintiliani (Marcus Fabius Quintilianus, 35 - 118) ishte orator dhe mësues i madh i oratorisë, ishte pedagogu më i madh romak dhe ndër pedagogët më të shquar të botës antike. M. F. Kuintiliani është mësimdhënësi i parë me rrogë shteti. Është autor i tekstit prej 12 librash me titull Edukimi i oratorit (Institutio oratore). Veprat tjera të tij kanë humbur.
Kuçica (Skënderaj)
Kuçicë është një vendbanim në komunën e Skënderajt, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Mullinajë.
Gjeografia
Fshati Kuqicë shtrihet në veri të qytetit të Skënderajit kufizohet me Klinen e Eperme,Tërnacin,
Fshati Kuqicë përbehet nga 5 lagje të cilat i përkasin fisit Gashi; Smajli, Beka, Fejzullahu, Ferizi dhe Selimi.
Historia
Fshati Kuqicë është njëri ndër fshatrat më të vjetëra në Skenderaj njihet për varret 500 vjeçare.
Para 200,300 vite shumë banorë kishin lëshuar vendlindjen e tyre që tani posedojn mbiemrin “Kuçicë” si lagjja Kuqica në Marinë të Skënderajit, lagja Kuqica në Tërstenik të Drenasit.
Elliot Page
Ellen Page (emri i plotë Ellen Philpotts-Page, shqiptimi Elen Peixh) është një aktore kanadeze në karrierë. Ajo ka lindur më 21 shkurt 1987, në qytetin Halifax të Nova Skocia, Kanada. Rolet e saj më të spikatura kanë qenë Juno në serialin me të njëjtin emër, aktorja sekondare në Hard Candy dhe filmi i njohur X-Men: Qëndresa e Fundit dhe shumë filma të tjerë. Famën ajo do ta fitonte në vendlindjen e saj, në Kanada ku u dallua në filmat si Trailer Park Boys, Marion Bridge, Pit Pony dhe Re-Genesis.
Ellen Page lindi dhe jetoi në Halifax të Nova Skotia. Nëna e saj Marta Filipots është një mësuese, ndërsa babai i saj, Denis Page është një informatikan. Deri në moshën 10 vjeç, Ellen studioi në shkollën Halifax Grammar dhe u diplomua në shkollën Shambhala në vitin 2005. Momentalisht (në vitin 2008), Page jeton në vendin e lindjes (Helifax). Sipas një interviste të dhënë për Complex Magazine, Elleni vogël përshkruhet si një vajzë me tipare të një djali trazovaç që e kalonte të gjithë kohën duke luajtur me figurina filmash aksioni dhe duke u shkalavarur nëpër pemë.
Ajo e filloi karrierën e saj në një moshë të vogël. Që në moshën dhjetë vjeçare ajo do të luante në telefilmin Pit Pony. Më pas do të rimerrte rolin e saj në po këtë telefilm, vetëm se kësaj radhe Pit Pony ishte shndërruar në një serial të suksesshëm në Kanada. Në saj të aktrimit të saj të mirë, ajo do mund të merrte disa role në filma të ndryshëm me buxhet të ulët që realizoheshin në Kanada. Në moshën 16 vjeçare, ajo do të luante në filmin Mouth to Mouth (prodhim i studiove Evropiane).
Më 2005, ajo do të ishte protagonistja e filmit Hard Candy. Më tutje ajo do të kandidohej për një çmim oskar si aktorja më e mirë në rolin e Xhuno në serialin Juno. Performanca e saj shkëlqyer (e vlerësuar si e tillë nga New York Times, më 5 dhjetor 2007 në një artikull nga A. O. Scott), i dha asaj mundësinë të luante pak më vonë në filmin X-Men: Qëndresa e Fundit (X-Men: The Last Stand). Në të tillë mënyrë, nuk ishte fare e paparashikueshme se ajo do të merrte role madhore në filma të tjerë. Ajo luan në filmat më të rinj si: An American Crime, The Tracey Fragments, The Stone Angel dhe Smart People.
Tituj dhe Çmime
2003 - Performanca më e mirë nga një aktore femër në filmin Marion Bridge.
2007 - Kandidate si: Aktoria më e mirë protagoniste në rolin e Xhuno në serialin me të njëjtin titull.
2008 - Kandidate si: Aktoria më e mirë në Xhuno
2008 - Kandidate për: Orange Rising Star Award
2007 - Critics' Choice Award (Cmimi i Kritikëve) - Kandidate si: Aktorja më e mirë në rolin Xhuno. 2005 - Aktoria më e mirë ndihmëse në filmin Re-Genesis
2004 - Performanca më e mirë në serialin Mrs. Ashboro's Cat
2000 - Kandidate si: Performanca më e mirë në serialin Pit Pony
2005 - Kandidate si: Performanca më e mirë si aktore ndihmëse Wilby Wonderful
2007 - Aktorja Kryesore Femër më e mirë në Juno.
Interpretime
thumb|250px|Ellen Page e pare ne filmin X-Man: The Last Stand, ne rolin e Kiti Praid.
Më poshtë paraqiten (nga e majta në të djathtë) titujt e filmave, emri i personazhit që ajo ka interpretuar dhe tipi i filmit, ku aktoria Ellen Page ka luajtur që nga viti 1997 deri në vitin 2007.
Makina mbushëse
Makina mbushëse paraqet një sistem të automatizuar të veglave mekanike e elektronike që mbushin vetvetiu thasë të ndryshme me lëndë të rrjedhshme a lëndë në trajtë pluhuri. Këto makina përdoren për mbushjen e paketimeve higjienike (thasë letre, qelqi, shishe etj.) dhe për bazë dozimi kanë vëllimin. Gjuajtja e masës mbushëse ndodhë shpesh plotësisht në mënyrë automatike.
Merapi
thumb|right|Vullkani Merapi Merapi (jav. Gunung Merapi) është mal dhe vullkan aktiv në ishullin indonezian Java, jo larg qytetit Xhakarta. Nga viti 1548 ndodhin shpërthime të rregullta ndër më të rrezikshmit dhe më fatal ishte ai i vitit 1994, (kan humbur jetën 64 njerz), mandej në vitin 2006. (5.000 viktima due rreth 200.000 njez mbeten pa kulm mbi kokë) dhe në tetor të vitit 2010. (rreth 125 viktima).
Të gjitha erupcionet zakonisht kan qenë të përcjellura me tërmete.Më 25 tetor 2010 rreth ores 2 të mëngjesit, Merapi shpërtheu due hudhi lavën përgjat anës jugore të tij.
Vulkani Merapi është njëri ndër parqet nacionale në Indonezi. Është i njohur në kulturën jave si vend religjioz.Në ghuhën jave ka domethënjën e “Mali i zjarrt".
Kllopçishti
Gjeografia
Fshati Kllopcisht shtrihet ne veri-lindje te Shqipërise dhe kufizohet ne jug me republiken e Maqedonise, ne lindje me malin Deshat, ne perendim me Bllaten, dhe në veri me fshatin Kërçisht i poshtem.
Klima
Fshati Kllopçisht dallohet për shumëllojshmërinë e tokavë të cilat për shkak të rrelievit malor shprehen qarte. Gjejmë brezin e tokave aluviale rreth lumit të Drinit të Zi, të kafëjta, të murrme pyore dhe atë livadhorë malore. Në këtë takojmë brëza bimorë si: brezi i dushqeve, ahut dhe haloreve dhe kullotavë alpine. Klima dallohet është e ashpër, me reshje të mëdha te dëbores dhe verë te freskët por pa reshje Temperatura mesatare shkon nga 7 c në malin e Deshatit ne 11 c ne afersi te  Drinit. Po ta krahasojmë me temperaturen mesatare te vendit tone ajo leviz nga 4şc-8ş Numri mesatar i ditëve me borë shkon 38 dite dhe krijon një shtrese mesatre prej 30–35 cm. Shtresa maksimale shkon 1.5m në shpaten e malit. Për sa i përket dukurive negative të klimës mund të themi se ajo ka karakter kapriçoz, pra ajo ka diktuar edhe vendosjen dhe mënyrën e ndërtimeve në këte fshat. Po ashtu kjo klimë që është edhe shumë e shëndetshme por nuk lejon kultivimin e të gjithallojeve të bimëvë dhe me dukuri si: ngrica ta gjata dhe të vona, borë të hërshmë, reshje të mëdha të borës dhe të breshërit, jo pak herë ka shkatërruar prodhimet bujqësore dhe i ka dhënë drejtim të gabuar zhvillimit ekonomik.
Hidrografia
Fshati me uje per vaditje furnizohet nga banjat e Banishtit uje ky i pasur me nje perqindje te larte squfuri i cili ndikon ne menyre negative ne frutat, perimet dhe kulturat tjera bujqësore. Uji i malit në krahasim me kerkesen eshte i paket per mos me thene i pakonsiderueshem.
Tokat
Ka toke mjaft te begate pjellore, ndersa mali eshte i pasur me gështenja, lajthi, drure ahu, lisa. Ka mjaft livadhe shume te bukur, mund te permendim livadhin e Rojmit, livadhin e Skuracesmes dhe ujin e tij te ftohte, Gurin e verdhe dhe Bjeshken. Ne habitatet e shkureve qe jane me pak te zhvilluara dhe te degraduara nga dora e njeriut mund te hasesh lepurin e eger, çakallin, thellenzat etj. Ndersa ne habitatet e dushkut i cili është disi i demtuar ralle herë hasen ujku, dhelpra, ketri, urithi etj. Rralle here ndodhe qe ne habitatet e ahut qe jane me pak të prekura  ga dora e njeriut te takohen specie te ralla sic jane ariu, dhia e eger, kaprolli, shqiponja etj.
Blegtoria
Mund te themi pa frike se blektoria pas emigrazionit zen nje vend shum te rendesishem ne ekonomine e ketij fshati eshte baza e e ekonomise bujqesore ne kete fshat ka shume dhi, dele, lope etj
Transporti
Kryhet ne menure te vecante me furgona dhe makina private qyteti i Peshkopise ndodhet 21 km larg, Dibra e madhe 5 km, ndersa Tirana 172 km.
Politika
Kryeplaku i fshatit eshte zoti Shemsi Tafciu
Historia
Ne historine e fshatit nuk mund te jete tjeter kush vecse Iljaz pashe Dibra ( Iljaz Qoku ) Ka qene personalitet i shquar i lidhjes Shqiptare te Prizrenit  lindi ne kete fshat. U be i njohur me pjesmarjen e tij me 1844 ne luften e Gjorices (Diber) kunder Hajredin pashes i cili kerkonte te zbatonte reformat e tanzimatit ne verilindje te shqiperise.
Me 1861 udhehoqi forzat Dibrane kunder perpjekjeve malazeza per te shtire ne dore viset e Shkodres. eshte nje nder themeltaret e lidhjes Shqiptare  te Prizrenit. Kryesoi me 10 qershor 1878 kuvendin e pergjithshem qe coi ne formim te lidhjes,dhe u zgjodh kryetar i saj.
Kryesoi kuvendin e pare te Dibres me 1 nentor 1878. Ne perfundim te  punimeve kuvendi  i dibres i kryesuar nga iljaz qoku  miratoi nje  program te perbere prej pese kerkesash = formimi i Vilajetit të Shqipërisë, pajisja e tij me nëpunës shqiptarë, zhvillimi i arsimit në gjuhën shqipe, zbatimi i reformave nga Kuvendi i Madh, përdorimi i një pjese të madhe të buxhetit për përparimin e arsimit dhe për ndërtime shkollore. Nga programi i Komitetit të Stambollit nuk u përfshinë haptas në rezolutë vetëm parimet demokratike të strukturës shtetërore të Vilajetit të Shqipërisë. Vendin e tyre këtu e kishte zënë e drejta që do të kishte Kuvendi i Madh për të zbatuar “reforma të dobishme për shtetin dhe për kombin”. Më në fund në rezolutë thuhej se këto kërkesa do t’i paraqiteshin brenda një muaji në emër të të gjithë popullit shqiptar, Portës së Lartë, me anë të një delegacioni të përbërë nga personalitete të shquara të Shqipërisë. Anëtarët e delegacionit, para se të vinin në Stamboll, duhej të merrnin pëlqimin, me mandat të shkruar, nga të gjitha kazatë dhe sanxhakët shqiptarë. “Shqipëria, - thuhej në fund të rezolutës, - do të rezistojë duke qenë e lidhur dhe e bashkuar si një trup i vetëm, derisa të arrihet plotësimi i kërkesave të lartpërmendura”. Sipas marrëveshjes që u arrit në Dibër, delegacioni që do ta paraqiste dhe do ta mbronte rezolutën para Portës së Lartë do të përbëhej nga 14 veta, midis të cilëve ishin Iljaz pashë Dibra, Sheh Mustafa Tetova, Hasan pashë Prizreni, Mustafa pashë Vlora, Abedin bej Dino, Mehmet Ali Vrioni, Sabri Gjirokastra, Mihal Kristo, Abdyl Frashëri etj. Detyrën për të nxjerrë mandatet, me të cilat miratohej nga përfaqësuesit e kazave e të sanxhakëve shqiptarë rezoluta dhe mandatet e përbërjes së delegacionit, e morën përsipër Iljaz pashë Dibra për krahinat veriore dhe Abdyl Frashëri për krahinat jugore.Në veri mandatet e miratimit të rezolutës dhe të pjesëtarëve të delegacionit Iljaz pashë Dibra i përfundoi aty nga mesi i janarit 1879.ndersa abdyl frasheri nje muaj me pare.Rezoluta iu paraqit Portës së Lartë ( TURQISE )në fillim të shkurtit 1879.
Kryesoi edhe Kuvendin e dytë të Dibres(20 tetor1880),në të cilin u paraqit si udhëheqes i rrymes se moderuar.
Beteja e Dyrrahut (1081)
Beteja e Dyrrahut (pranë Durrësit të sotëm në Shqipëri) u zhvillua më 18 tetor 1081, mes Perandorisë Bizantine, e drejtuar nga Perandori Aleks I Komneni dhe normanëve të Italisë jugore nën drejtimin e Robert Guiskardit, Dukës së Apulias dhe Kalabrisë. Beteja u zhvillua jashtë qytetit të Dyrrahut (i njohur edhe si Durazzo), kryeqytetit bizantin të Ilirisë dhe përfundoi me fitoren normane.
Pas pushtimit norman të Italisë bizantine dhe Sicilisë Saraçene, Perandori bizantin Mihali VII u fejoi djalin e tij me vajzën e Robert Guiskardit. Kur Mihali u rrëzua nga pushteti, Roberti e përdori këtë si një pretekst për të sulmuar Perandorinë Bizantine në 1081. Ushtria e tij rrethoi Dyrrahun por flota e tij u mund nga Venedikasit. Më 18 tetor, normanët u zunë me një ushtri bizantine të drejtuar nga Aleks II Komneni jashtë Dyrrahut. Beteja filloi me krahun e djathtë bizantin që shpartalloi krahun e majtë norman, të cilët u thyen dhe u larguan. Mercenarët Varangë iu bashkuan ndjekjes së normanëve që po ia mbathnin por u ndanë nga forcat kryesore dhe u masakruan. Kalorësit normanë në qendër sulmuan qendrën bizantine dhe e shpartalluan atë, duke shkaktuar largimin e bizantinëve.
Pas kësaj ftoreje, normanët e morën Dyrrahun në shkurt 1082 dhe përparuan më në brendësi duke pushtuar shumicën e Maqedonisë dhe Thesalisë. Roberti më pas u detyrua të largohej nga Greqia për tu marrë me sulmin e një aleati të tij, Papës prej Perandorit të Shenjtë Romak, Henrit IV. Roberti la djalin e vet Bohemundin në krye të ushtrisë në Greqi. Bohemundi, fillimisht qe i suksesshëm, duke mundur Aleksin në disa beteja, por u mund prej tij në rrethinat e Larisës. I detyruar të tërhiqej në Itali, Bohemundi humbi të gjitha territoret e fituara nga normanët në këtë fushatë. Rikuperimi bizantin nisi Restaurimin Komnen.
Sfondi
Normanët arritën fillimisht në Italinë jugore në 1015 nga Franca Veriore duke i shërbyer lordëve vendasë lombardë si mercenarë kundër Perandorisë bizantine. Duke qenë se ata paguheshin me toka, së shpejti u bënë aq të fuqishëm sa të sfidonin autoritetin papal; në 1054 ata mundën Papën në Betejën e Civitates, duke e detyruar t’i njohë atyre autoritetin. Në 1059, Papa e bëri Robert Giskardin, të familjes Hotvil, Dukë të Apulias, Kalabrisë dhe Sicilisë. Megjithatë, shumica e Apulias dhe Kalabrisë ishte në duart e bizantinëve, kurse Sicilia ishte në ato të saraçenëve.
Në 1071, Roberti, bashkë me vëllain e tij, Ruxherin, pushtuan zotërimin e fundit bizantin në Itali, Barin. Deri vitin tjetër, ata pushtuan të gjithë Sicilinë, duke i dhënë fund Emiratit Islamik të Sicilisë. Në 1073, perandori bizantin Mihali VII dërgoi një përfaqësues te Roberti duke i ofruar dorën e djalit të tij, Konstandinit për atë të vajzës së Robertit, Helenës. Giskardi e pranoi këtë ofertë dhe e dërgoi vajzën e tij në Konstandinopojë. Megjithatë, në 1078, Mihali u rrëzua nga Niqifor Botaniati, një ngjarje që shkatërroi çdo mundësi që Helena kishte për fronin. Kjo i dha Robertit një motiv për ta pushtuar perandorinë duke shtënë pretendimin e tij në bazë të keqtrajtimit të vajzës së tij. Megjithatë, fushata e tij u vonua nga një rebelim në Itali.
Roberti rekrutoi të gjithë meshkujt brenda moshës së luftimit në ushtri, të cilën e ritrajnoi. Ndërkohë, ai dërgoi një ambasador në oborrin bizantin i urdhëruar që të kërkonte trajtim të duhur të Helenës dhe për të fituar mbështetjen e Domestikut të Shkollave (post i lartë ushtarak), Aleksit. Rezultati i këtyre tentativave mbetet i panjohur, por ambasadori ra nën magjepsjen e Aleksi dhe, ndërkohë që kthehej për në Itali, dëgjoi lajmin e grushtit të suksesshëm të Aleksit kundër Botaniatit, duke u kurorëzuar si Aleks I Komneni.
Kur ambasadori u rikthye, ai nxiti Robertin të bënte paqe, duke thënë se Aleksi nuk donte veç miqësinë me normanët. Roberti s’kishte mendje për paqe; ai dërgoi djalin e tij, Bohemundin, me një forcë të avancuar drejt Greqisë dhe Bohemundi zbarkoi në Vlorë, i ndjekur pak më pas nga Roberti.
Preludi
Flotë normane me 150 anije duke përfshirë 60 për transport kuajsh u nis drejt Perandorisë bizantine në fund të majit 1081. Ushtria numëronte 30 000 burra, të mbështetur nga 1300 kalorës normanë. Flota lundroi për në Vlorë, territor bizantin. Ata u bashkuan nga disa anije të Raguzës, një republikë në Ballkan e cila ishte armike me bizantinët.
Së shpejti, Roberti u largua nga Vlora dhe lundroi drejt ishullit të Korfuzit, i cili u dorëzua për shkak të garnizonit të vogël. Duke fituar një rrugë të pastër për përforcime nga Italia, ai avancoi drejt Dyrrahut, kreqyteti dhe porti kryesor i Ilirisë. Qyteti kishte një mbrojtje të mirë në një gadishull të gjatë e të ngushtë që shtrihej paralelisht me bregun, por i ndarë prej tij nga moçalet. Giskardi solli ushtrinë e tij në gadishull dhe ngriti çadrat jashtë mureve të qyteti. Megjithatë, kur flota e tij po lundronte për në Dyrrah, ajo u godit nga një stuhi dhe humbi disa anije.
Ndërkohë, kur Aleksi dëgjoi për përgatitjen e normanëve për të pushtuar territor bizantin, ai dërgoi një ambasador te Dozha e Venedikut, Domeniko Selvo, duke kërkuar ndihmë duke ofruar të drejta tregtare si shkëmbim. Dozha, i alarmuar nga kontrolli norman i Ngushticës së Otrantos, mori në komandë flotën venedikase dhe lundroi menjëherë, duke suprizuar natën flotën normane nën komandën e Bohemundit. Normanët kundërsulmuan furishëm, por eksperienca e ulët e tyre në luftim detar i tradhtoi ata. Marina e stërvitur venedikase i sulmoi në një formacion të mbyllur njohur si "port detar" dhe bashkë me përdorimin e bombave me zjarr grek, formacioni norman u shpërnda dhe flota venedikase arriti portin e Dyrrahut.
Rrethimi i Dyrrahut
Ndërkohë, arriti një flotë bizantine – pasi u bashkua me flotën venedikase – dhe sulmoi flotën normane, e cila u mund përsëri. Garnizoni i Dyrrahut arriti të rezistojë të tërë verën, megjithë katapultat, balistat dhe kullat e rrethimit të Robertit. Garnizoni bëri sulme të vazhdueshme nga qyteti; njëherë, Paleologu luftoi gjithë ditën me një majë shigjete në kafkën e tij. Një tjetër sulm arriti të shkatërronte kullën e rrethimit të Robertit.
Kampi i Robertit u godit nga sëmundja; sipas historianes bashkëkohore Ana Komnena, deri në 10 000 burra vdiqën, përfshirë 500 kalorës. Megjithë këtë, situata e garnizonit të Dyrrahut u bë dëshpëruese për shkak të efektit të armëve normane të rrethimit. Aleksi e mësoi këtë kur ai ishte në Selanik me ushtrinë e tij; prandaj, ai përparoi me forcë të plotë kundër normanëve. Sipas Komnenës, Aleksi kishte rreth 20 000 burra; historiani Xhon Haldon e vendos madhësinë e ushtrisë ndërmjet 18 000 dhe 20 000 burra, kurse Xhon Birkenmajer përllogarit ndërmjet 20 000–25,000 burra. Ajo përbëhej nga tagmata e Trakisë dhe Maqedonisë, të cilat numëronin rreth 5 000 burra; njësitet elitë ekzubitorë dhe vestiaritai, që numrëonin rreth 1 000 burra; një forcë manikeanësh që përbëhej nga 2 800 burra, kalorësi nga Thesalia, rekrutë ballkanas, këmbësori armeniane dhe trupa të tjerë të lehtë. Përveç trupave vendas, bizantinëve iu ishin bashkuar edhe 2 000 turq dhe 1 000 mercenarë frankë, rreth 1 000 varangianë dhe 7 000 trupa ndihmëse turq të dërguar Sulltanati i Rumit. Aleksi gjithashtu mori trupa nga tagmat e Heraklea Pontika dhe nga pjesa tjetër e fortesave bizantine në Anadoll. Duke bërë këtë, ai i la ato të lira ndaj sulmeve turke.
Primula
Aguliçja (me erë) (lat. Primula officials Jacq.) - Aguliçja është një bime barishtore shumëvjeçare me një lartësi 15–30 cm. Kjo bime është e zakonshme në kullota dhe livadhe subalpine e alpine, e cila lulëzon në periudhën prill-qershor. Agulicja te gjitha gjethet pranë rrënjës i ka në forme vezake te zgjatur, lulet e mëdha te verdha, te renditura në ombrelle te thjeshte.
Përbërja kimike
Rizomat dhe rrënjët përmbajnë rreth 5-10 % saponine triterpenike si p.sh. primulina, acid primulinic A dhe saponine te tjera. Gjithashtu përmbajnë heterozide te cilat gjenerojnë esenca si primverozide dhe primulaverozide te cilat nëse hidrolizohen japing si aglikon esterin metilik te acidit mete-ksizalicilik, sheqerna (glukozide), një enzime primveraza, flavonoide, amidon, etj. Lulet e agulicjes përmbajnë saponine, flavone, kurse gjethet përmbajnë sasi te konsiderueshme vitaminë C (rreth 3-5,8 % në gjethet e freskëta) gjithashtu dhe β — karotën.
Vetite farmaceutike dhe përdorimi terapeutik
Saponinet triterpenike te cilat gjenden në rizomat dhe rrënjët kane veti ekspektorante dhe sekretolitik. Si rrjedhim drogerat që përmbajnë bimën agulicja përdorën kundër te ftohurit, si nxitës te nxjerrjes se gelbazes nga rrugët e frymarrjes, kundër enfizemes se mushkërive dhe bronkiteve akute dhe kronike. right|thumb|Primula chungensis right|thumb|Primula cusickiana right|thumb|Primula farinosa right|thumb|Primula sieboldii right|thumb|Primula veris
Güzin Dino
Güzin Dino (1910 – 30 maj 2013) ishte një studiues, gjuhëtar, përkthyes dhe shkrimtar turk. Ajo është e njohur për shkrimin nga një këndvështrim marksist. Ajo ishte e martuar me piktorin shqiptar Abidin Dino (1913–1993).
Biografia
Güzin dhe Abidin Dino u martuan në 1943 në Adana, Turqi. Burri i saj ishte anëtar i Partisë Komuniste Turke, i cili u internua në qytetin jugor turk. Nën presionin politik dhe ndjekjen penale, Abidin Dino u largua nga Turqia në vitin 1952 për t'u vendosur në Paris, Francë. Ajo ndoqi burrin e saj në 1954 në Francë.
Çifti vizitoi shumë vende në të gjithë Francën me sanatoriume për shkak të sëmundjes së Abidinit. Ata u vendosën në Saint-Michel në lagjen e 5-të të Parisit, ku dikur banonin intelektualët turq. Më në fund, çifti u zhvendos në një punishte piktorësh në Rue de l'Eure.
Güzin Dino punoi në Qendrën Kombëtare Franceze për Kërkime Shkencore (CNRS) dhe ishte instruktor në Institut National des Langues et Civilizations Orientales (INALCO). Duke përkthyer në gjuhën frënge veprat e poetit Nazım Hikmet dhe shkrimtarit Yaşar Kemal, ajo futi letërsinë turke në Francë. Përkthimet e saj u botuan nga shumë shtëpi botuese të njohura dhe esetë e saj gjetën interes pozitiv nga revistat franceze dhe amerikane. Ajo shërbeu gjithashtu për shumë vite si drejtuese e seksionit të gjuhës turke të Radio France Internationale (RFI).
Shtëpia e tyre u bë një pikë takimi për intelektualët dhe artistët nga Turqia. Ajo nuk e la vetëm burrin e saj në kohën e vështirësive dhe sëmundjes së burrit të saj. Güzin Dino vazhdoi të jetonte gjithë jetën e vetme në këtë shtëpi pas vdekjes së Abidinit nga kanceri në fyt në 1993. Duke u treguar brezave të rinj për jetën e saj me Abidin Dinon, politikën turke dhe kujtimet me Nazım Hikmetin, ajo ankohej se “Ai vend nuk tregoi kurrë respekt dhe dinjitet për qytetarët e tij të çmuar”.
Güzin Dino u shtrua në spital sepse u rrëzua tre herë brenda një jave. Ajo vdiq në moshën 102 vjeçare më 30 maj 2013.
Shkolla shqipe e Boboshticës
Shkolla shqipe e Boboshticës është nga më të vjetrat në Shqipëri, ajo është hapur në vitin 1916 dhe në atë kohë numëronte 35 nxënës. Tre vite më parë kjo shkollë e ciklit 9 vjeçar numëronte mbi 200 nxënës, ndërsa tashmë ajo ka mbetur vetëm me 1 nxënës. Ajo ndodhet vetëm 5 kilometra larg qytetit të Korçës.
Likoci
Likoc është një vendbanim në komunën e Skënderajt, Kosovë.
Adobe Illustrator
Adobe Illustrator është një redaktues grafik vektorial dhe program dizajni i zhvilluar dhe tregtuar nga Adobe Inc. Projektuar fillimisht për Apple Macintosh, zhvillimi i Adobe Illustrator filloi në 1985. Së bashku me Creative Cloud (kalimi i Adobe në shërbimin e abonimit mujor ose vjetor i ofruar përmes Internetit), u lëshua Illustrator CC. Versioni i fundit, Illustrator 2022, u publikua më 26 tetor 2021 dhe është gjenerata e 25-të në linjën e produkteve. Adobe Illustrator u vlerësua si programi më i mirë i redaktimit të grafikës vektoriale në vitin 2018 nga PC Magazine.
Byte në 1989 e renditi Illustrator 88 si ndër fituesit e "Distinction" të çmimeve Byte, duke deklaruar se me të Adobe kishte "arritur përpara" nga konkurrenti më parë dominues në industri, Aldus FreeHand.
Versionet e hershme të softuerit nuk e mbështetnin punën në modalitetin e shikimit paraprak dhe përdoruesit duhej të kishin dy dritare të hapura në desktopin e tyre në mënyrë që të kishin një pamje paraprake të drejtpërdrejtë të punës së tyre. Njëra dritare do të shfaqte punën në vazhdim dhe dritarja tjetër do të shfaqte një pamje paraprake të punës në vazhdim.
Versionet 2–6
Edhe pse gjatë dekadës së parë Adobe zhvilloi Illustrator kryesisht për Macintosh, ai mbështeti në mënyrë sporadike platforma të tjera. Në fillim të viteve 1990, Adobe lëshoi versione të Illustrator për platformat e licensuara të Display PostScript NeXT, Digital Equipment Corporation Ultrix, Silicon Graphics IRIX dhe Sun Solaris, por ato u ndërprenë për shkak të pranimit të dobët të tregut. Versioni i parë i Illustrator për Windows, versioni 2.0, u lëshua në fillim të vitit 1989 dhe dështoi. Versioni tjetër i Windows, versioni 4.0, u kritikua gjerësisht si shumë i ngjashëm me Illustrator 1.1 në vend të versionit Macintosh 3.0, dhe sigurisht jo i barabartë me paketën më të njohur të ilustrimeve të Windows CorelDRAW. (Vini re se nuk kishte versione 2.0 ose 4.0 për Macintosh - megjithëse, versioni i dytë për Mac u titullua Illustrator 88 - viti i lëshimit të tij. Dhe nuk kishte version 6 për Windows. Versioni 4 ishte, megjithatë, versioni i parë i Illustrator që mbështeti redaktimin në modalitetin e pamjes paraprake, i cili nuk u shfaq në një version Macintosh deri në 5.0 në 1993. Versioni 6 ishte versioni i fundit i vërtetë Macintosh i Illustrator. Ndërfaqja ndryshoi rrënjësisht me versionin e mëposhtëm për të sjellë konsistencë midis platformave kompjuterike Mac dhe Windows. Ndryshimet mbetën deri në CS6 kur u ndërmorën disa hapa të vegjël për të rikthyer aplikacionin në një ndërfaqe pak më të ngjashme me Mac-in.
Me prezantimin e Illustrator 7 në 1997, Adobe bëri ndryshime kritike në ndërfaqen e përdoruesit në lidhje me redaktimin e shtigjeve (dhe gjithashtu për të konverguar në të njëjtën ndërfaqe të përdoruesit si Adobe Photoshop ), dhe shumë përdorues zgjodhën të mos e përmirësonin. Illustrator gjithashtu filloi të mbështesë TrueType, duke i dhënë fund efektivisht "luftërave të shkronjave" midis PostScript Type 1 dhe TrueType. Ashtu si Photoshop, Illustrator gjithashtu filloi të mbështesë shtojcat, duke zgjeruar shumë dhe shpejt aftësitë e tij.
Me barazinë e vërtetë të ndërfaqes së përdoruesit midis versioneve Macintosh dhe Windows duke filluar me 7.0, dizajnerët më në fund mund të standardizohen në Illustrator. Corel ka portuar CorelDRAW FreeHand ende i padisponueshëm në Illustrator (përqindje më të larta të shkallëzimit, veçori e avancuar e gjetjes dhe zëvendësimit, redaktimi selektiv në këndin e rrumbullakët, eksportoni/printoni vetëm objektet e zgjedhura, etj. ). Famshëm, Aldus bëri një matricë duke krahasuar FreeHand-in e vet me Illustrator dhe Draw, në të cilën një "fitore" e Draw ishte se vinte me tre pamje të ndryshme të artit të klipit të pankreasit njerëzor.
Adobe bleu Aldus në 1994 për Page Maker. Si pjesë e transaksionit, Komisioni Federal i Tregtisë lëshoi një ankesë të Adobe Systems më 18 tetor 1994, duke urdhëruar një shitje të FreeHand për "të korrigjuar pakësimin e konkurrencës që rezulton nga blerja" për shkak të softuerit Illustrator të Adobe. Si rezultat, Macromedia bleu Free Hand në 1995 nga zhvilluesi i saj origjinal, Altsys, dhe vazhdoi zhvillimin e saj deri në vitin 2004.
Versioni 10 i Illustrator u lëshua nga Adobe në nëntor 2001.
Kantoni Illiers-Combray
Kantoni Illiers-Combray (frëngjisht: Canton d'Illiers-Combray) është një kanton në departamentin Eure-et-Loir, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Illiers-Combray. Ka sipërfaqe 238.26km2 dhe popullsi 9798 banorë.
Kovashica
është një fshat në Shqipëri...
Gjeografia
Fshati Kovashicë banohet nga fiset Dumani e ardhur nga fshati Stushaj i Grykës së Vogël, Bushi e ardhur nga fshati Hotesh i Luznisë, Skuka e ardhur nga Lishan i Epërm i Luznisë, etj..
Fisi Dumani. I pari i tyre ishte Ramadan Hajredin Dumani (1886 - 1976) nga fshati Stushaj i Grykës së Vogël. I ati i tij Hajredini (1850 - 1918) ishte kaçak dhe bashkë me burrat e fshatit Stushaj sulmonte fshatrat e banuar nga popullsia e krishterë ortodokse sllave në vilajetin e Manastirit duke rrëmbyer bagëtitë e tyre nëpër kullota. Pasi i shpëtoi jetën të birit të pop Teodorit (prifti ortodoks bullgar) nga Reka, ky i fundit i kërkoi që të largohej nga veprimtaria e tij keqbërëse dhe se do t'a ndihmonte që të kapërcente zinë e bukës që kishte mbërthyer qarkun e Dibrës në fund të viteve '90 të shek. XIX - fillimi i shek. XX. Ai madje i kërkoi Hajredinit që birin e tij të parëlindur Ramadanin t'a mbante në shtëpinë e tij dhe t'i mësonte shkrim e këndim. Më pas, pop Teodori do t'a dërgonte Ramën në shkollë tregtare në qytetin e Stambollit bashkë me të birin e tij.
Gjatë viteve të parë të shek. XX, Rama punoi në një familje tregtare turke në qytetin e Stambollit, e cila e ndihmoi që të rimëkëmbej ekonomikisht, ndërkohë që i ati Hajredini ndërroi jetë në Stushaj më 1918. Gjatë kësaj periudhe, Dibra ishte përfshirë nga zia e bukës. Toka bujqësore kishin mbetur të papunuara nga epidemia e murtajës që kishte pllakosur vendin duke shkaktuar shuarjen e familjeve të tëra. Pas çlirimit të Dibrës nga forcat ushtarake jugosllave më 1921, Ramë Hajredin Dumani u largua nga vendlindja e tij në Stushaj. Me familjen e tij u vendos në fshatin Kovashicë ku kishte blerë 128 dynymë tokë bujqësore nga familja Kuka në qytetin e Dibrës. Rama hapi dyqanet e tij në fshatrat Kovashicë të Fushës së Shehrit, Shupenzë të Grykës së Vogël, Lunarë të Katër Grykëve dhe një fjetinë (Han) në qytetin e Tiranës (pranë Medresesë). Ai bashkëpunonte me tregtarin Rako (Irakli Qirjakos) të Korçës, etj.. Karvanet me mallra të Ramë Dumanit merreshin në mbrojtje nga familje me ndikim në viset ku ato kalonin; kur mallrat kalonin nga Qafa e Buallit nëpër Kryemate, ato merreshin nën mbrojtje nga shtëpia e Dullë Hoxhës në Gur të bardhë; kur mallrat kalonin nga Qafë Murra nëpër Mate të Poshtër, merreshin nën mbrojtje nga familja e Kurt Agë Kadisë nga fshati Lis. Në Katër Grykë, Ramë Dumani kishte byrazera Islam Bruçin nga fshati Lukan dhe Veli Ramën nga fisi Margjoka në fshatin Kacni, në Klos kishte byrazer Can Ahmed Dodën nga fshati Stragj. Gjatë 1942 - 1943, karvanet e Ramë Dumanit transportonin nga Dibra në Tiranë florinjtë që Haxhi Halit Lleshi dhe xhaxhai i tij Aqif Tush Lleshi dërgonin për çetën e Myslim Pezës. Në një nga këto raste, lëvizja u dekonspirua nga forcat ushtarake italiane ku dhe u arrestuan Ramë Hajredin Dumani (vtl. 1886), Mane Avdi Dumani (vtl. 1908) dhe Musli Hajredin Dumani (vtl. 1917). Hajredini dhe Manja u liruan kundrejt garancisë pasurore, kurse Musliu do të lirohej me thyerjen e burgut të Tiranës në shtator 1943. Më 1946, Kryetari i degës së Punëve të Brendshme në Dibër Banush Goxho dhe forcat e Batalionit të Ndjekjes Popullore hynë në fshatin Kovashicë ku morën tregtarin Ramë Hajredin Dumani. Banush Goxho ishte strehuar në shtëpinë e Ramës, kur ishte arratisur nga shërbimi ushtarake në kufirin shqiptaro - malazez bashkë me Hajredin (i biri i Ramës). Falë ndërhyrjes së shpejtë të të birit, Rama u lirua, por do të shpallej kulak nga regjimi komunist.
Ramë Hajredin Dumani ndërroi jetë në qershor 1876 dhe u trashëgua nga bijtë e tij Hajredini II, Kadriu, Luti, Mendui. Pasardhësit e tyre janë vendosur me familjet në Tiranë dhe Londër të Anglisë, Varshavë të Polonisë, Gjermani dhe Francë.
Remzi Veseli
Remzi Veseli i lindur në fshatin Morin të Kukësit, ishte i pamartuar dhe jetonte me dy vëllezërit e tij më të vegjël, edhe ata beqarë. Familja e Veselëve njihet në Morin dhe në mbarë Kukësin për nacionalizëm dhe temperament. Vila e Veselëve ndodhet ngjitur me lagjen numër 3 të Kukësit, ndërkohë që pak vite më parë kanë jetuar në fshatin Morin. Në vitin 2001, ai i futet garimit politik për kreun e komunës, por e humb për ta fituar në zgjedhjet pasuese. Ai mbante mandatin e dytë si kryetar komune nën siglën e PS-së dhe kishte shprehur ambiciet edhe për një mandat të tretë. U vra më 25 tetor 2010 në moshën 40-vjeçare.
Fatima el-Fihri
Fatima al Fihri (800 - 880) e njohur ndryshe edhe si Nëna e fëmijëve, konsiderohet si femra e cila në vitin 859 themeloi në qytetin Fes të Marokut të ashtuquajturin Universiteti Al Qarawiyyin. Sot ky universitet konsiderohet më i vjetri në botë dhe që edhe sot e kësaj dite vazhdon të jetë aktiv si dhe të lëshojë diploma.
Fatima Al Fihri ishte e bija e Muhamed al Fihri. Fatimja kishte ardhur në Fes të Marokut qysh si e vogel kur babai i saj Muhamedi, së bashku me familje ishte shpërngulur nga Tunizia.
Dolani (Gumenicë)
Dolan-i (greqisht: Γεροπλάτανος Yeroplátanos) është fshat në krahinën e Çamërisë, Greqi. Në Dolan ndodhet vendbanimi antik i Fanotit i ndërtuar në Shekulli IV p.e.s.. parapamje|Pamje nga Dolani, [[Çamëria|Çamëri]] Fanoti ka qenë një ndër qytetet e Mbretërisë së Epirit duke u bazur tek citimi që i bën historiani romak Titus Livius. Historiani shpjegon sesi qyteti i fortifikuar me 2 mure mbrojtëse arriti të zbraps rrethimin romak në vitin 170 p.e.s. - 169 p.e.s. dhe një vit më pas ishte qyteti i parë i Epirit që u pushtua nga romakët. Nga pikëpamja administrative, në periudhën e vonë të sundimit Osman, Dolani ishte pjesë e Kazasë së Filatit, ndërsa përfshihet përsëri në ndarjen e re administrative të Filatit edhe pas Traktatit të fshehtë të Londrës të vitit 1913 i cili copëtoi trojet shqiptare dhe krahina e Çamërisë i kaloi Greqisë. Deri në vitin 1955, toponimi i përdorur në ndarjen administrative ishte forma greke e emrit Dolan - Ντόλιανη Ntóliani ndërsa pas vitit 1955 i ndërrohet emri në Γεροπλάτανος Yeroplátanos. Në vitin 1997 iu bashkua bashkisë së Varfanjit (Parapotámou) ndërsa nga viti 2011 i përket njësisë bashkiake të Varfanjit në bashkinë e Gumenicës (Igoumenítsas).
Gjeografia
Dolani ndodhet në një lartësi afërsisht 80 metra nga niveli i detit. Nga veriu Dolani kufizohet me Pjadhulin, nga jugu me Rrëzanjin, nga lindja me Sklavin, nga perëndimi me Varfanjin e Vërselën. Para Luftës së Dytë Botërore, Dolani kishte këto lagje: '''Ahmetat, Dërvizhat, Mëhalla e Sipërme dhe Sqeleva-ja. '''
Toponimet të fshatit Dolan : (Para Luftës së Dytë Botërore)
Demografia
Familjet në fshatin Dolan: ( Para Luftës së Dytë Botërore )
Lista e familjeve të mbledhura nga Fatos Mero Rrapaj: Alizoti, Balenj, Banenj, Çafallinj, Çelohora ( fis i shuar ), Dërvizhatët ( Dautenj e Hamitenj ), Duçenj, Panenj, Kutupatët dhe Zeqirenj.
JADE
Java Agent DEvelopment Framework (ose JADE) është një strukturë e zhvilluar krejtësisht në gjuhën Java. Ajo lehtëson zhvillimin e sistemeve me shumë agjentë (multi-agent systems) që i përgjigjen specifikave FIPA dhe me anë të ndërfaqeve grafike ndihmon rregullimin dhe shpërndarjen e kodit. Platforma mund të jetë e shpërndare në makina të ndryshme (jo kushtimisht me të njëjtin sistem shfrytëzimi) dhe konfigurimi mund të kontrollohet nga një ndërfaqe që vepron në largësi. Konfigurimi mund të ndryshojë edhe gjate ekzekutimit ku një agjent mund të lëviz nga një makine në tjetrën sipas nevojave.
Projekti JADE
Projekti lindi në vitin 2000 nga TILAB (Telecom Italia Lab) dhe në vitin 2003 i bashkohet një nga partneret kryesor në ecurinë e projektit, kompania Motorola. JADE-Board është një organizate jo-fitim-prurëse me qëllim promovimin e platformës JADE tek kompanitë mobile të telekomunikacionit dhe krijimin e një standardi de-facto në sektorin e komunikimit.
Visar Dodani
Visar Dodani (Korçë, 1857 - 16 mars 1939) ka qenë atdhetar, poet e publicist, njëri nga botuesit e gazetës "Shqipëria" në vitet 1879-'99, më pas sekretar i Komitetit kombëtar shqiptar në Gjenevë, por edhe krijues dhe autor i veprave letrare: "Mjalti i bletës", "Memoriet e mia", etj.
Artet (emision)
Artet është emision rreth dhe mbi artet në përgjithësi, i prodhuar dhe emituar nga Radio Televizioni Publik i Kosovës "RTK".
Autor i emisionit javorë është Mustafa Ferizi dhe zgjatë 25 minuta. Emisioni i kushtohet në përgjithësi arteve dhe afirmimit të tyre ndër masat e gjëra. Deri në fund të vitit 2010 emisionet kryesisht janë realizuar në teren dhe për temë kanë pasur artet pamore.
Pimpinella
Anasoni (lat. Pimpinella anisum) Anasoni në trojet shqiptare rritet në gjendje gjysmë të egër, përdryshe edhe mund të kultivohet. Rritet në vend me diell, ka fletë të bardha, frutet i ka në formë dardhe. Frutet e tij përdoren kundër astmës, kollës, për oreks, kundër pagjumësisë, histerisë, lukthit të dobësuar, sëmundjeve të mushkërive dhe kundër fryrjes së barkut.
Amstelveen
Amstelveen është një qytet dhe komunë në provincën Holanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe 44.05 km² dhe popullsi 80722 banorë. Amstelveen është kryeqendra e komunës.
Poçesta
Pocesta është një fshat i vogël në veri-perëndim
të Korçës.
Gjeografia
Është fshat në vëri të Korçës. Bën pjesë në Komunën e Libonikut. Ka një popullsi prej rreth 800 banorësh. Shtrihet në rrëzë të kodrës në fushëgropën e Korçës. Është e njohur për prodhimin e rakisë së rrushi, vërës, duhanit edhe prodhimeve të tjera bujqësorë.
Ekonomia
Banorët merren më bujqësi, ndërtim, blegtori. Shumica e të rinjeve kanë emigruar në Greqie edhe punojnë aty në ndërtim dhe jo vetem.
Historia
parapamje|Ne kete harte ne pjesen larte ne shigjeten e kuqe tregohet pocesta ne vitin 1878 Fshati është shumë i vjetër. Në fillimet e tij është banuar vetëm nga 7 familje sipas të thënieve të pleqve të fshatit. Dalëngadalë fshati është rritur dukë mirëpritur familje nga fshatrat e tjera të krahinës së Gorës.
Në kohën e Komunizmit fshati bënte pjesë në ndërmarrjen bujqësorë edhe shquheshe për prodhimin e duhanit, rrushit, grurit, misrit edhe drithërat e tjerë Familja Buzo ka qënë një nga familjet më të hershme që ka banuar këtë fshat. Më pas fshati është populluar edhe nga familja të tjera të cilat kanë ardhur më vonë dhe këtu vlen të përmendët familjet Lipo, Jalli apo Shkëmbi.
Pesjaka
është një fshat në Shqipëri...
Dionis Bubani
Dionis Bubani (Bukuresht, 18 shtator 1926 - Tiranë, 10 shkurt 2006) qe letrar dhe përkthyes shqiptar.
Biografia
Lindi në Bukuresht në rrugën atëherë të quajtur "Turku", e më vonë "Malet Tatra", i biri i Gjergj Bubanit. Shkollimin fillor dhe të mesëm e kreu në Bukuresht.
Gjatë viteve 1932-33 në Konstancë të Rumanisë Gjergji botoi gazetën patriotike "Kosova". Në vitin 1940 Dionis Bubani, së bashku me familje u kthye në Shqipëri, vendlindjen e babait të tij. Pas katër vitesh që u kthyen në Shqipër, regjimi komunist e burgosi Gjergj Bubanin, andaj Dionisi i ri u desh të kujdeset për vete dhe familjen. Ai punoj në një puntori biçikletash, shiti cigare rrugëve e nëpër kafene, por punoj edhe si kartelist, madje edhe si daktilograf në Ministrinë e Jashtme. Mëqe ishte djali i publicistit, ai filloi të merret edhe me shkrime. Në fillim punimet e veta i botoi në "Letrari i ri", dhe "Rinia", ndërsa në vitin 1946 filloi të bashkëpunon me revistën humoristike "Hosteni", redaktor i së cilës u bë më vonë.
Dinos Bubani në Tiranë studioi filologji. Gjatë punës së tij krijuese Dionis Bubani u muar me publicistikë, satirë, humor dhe letërsi për fëmijë e për të rritur, përkthime dhe me shkrimin e komedive. Për punën e tij krijuese dhe për përkthime ai u shpërblye disa herë. Ai njohu për së afërmi shumë rilindas e njerëz të shquar të kulturës sonë: Çajupin, Asdrenin, Kutelin, Poradecin, Luarasin, Kadarenë, Agollin, Godon, Grillon, Nikolla-n, Greblleshin, Man-in e shumë të tjerë, për të cilët edhe ka shkruar një vepër. Është interesant të përmendet se Dionis Bubani ka përkthyer edhe "Poemën" e Lasgush Poradecit nga rumanishtja në shqip, të cilën Poradeci e shkroi gjatë kohës kur po jepte provimin pranues në Akademin e arteve te bukura në Bukuresht. Dionis Bubani vdiq në Tiranë me 10 shkurt 2006.
Lista e botimeve nga shtëpia botuese Drier
Kjo është lista e botimeve nga shtëpia botuese Drier.
Jessica, Toxica
Jessica Toxica (sq. Jessica helmuese) është seria e 4 e sezonit të parë të serialit meksikan Mujeres asesinas.
U shfaq për herë të parë në 26 qershor 2008, me aktore kryesore Alejandra Barros.
Jessica është një grua që burri e keqtrajton. Ajo vendos ta tradhëtojë dhe fillon ti hedhi doza helmi të pakta. Mbas 3 vjetësh ai vdes. Ajo akuzohet për vrasjen e tij me paramendim me 12 vjet burg. Gjatë dënimit nuk pranoi ta takoj kurrë birin e saj, vetëm nënën. Vdes gjatë burgimit nga kanceri.
Interpretojnë
Alejandra Barros	 ... Jéssica Suárez Odiseo Bichir	 ... Rodolfo Ramírez Roberto Blandón	 ... Luis Castillo Otto Sirgo	 ... Dr. Manzanos Luz María Jerez	 ... Clara Fernández Justo Martínez	 ... Nicolás Ramírez Socorro Bonilla	 ... Norma Pedro Torres	 ... Sacerdote Adrian Islas	 ... Dany Ramírez Atenea Seamanduras	 ... Jéssica e vogel María Rojo	 ... Emma Ramírez Rosa Maria Bianchi	 ... Sofía Capellán Mauricio Castillo	 ... Forense Gerardo
Renato Bartilotti	 ... Toger Camacho Laisha Wilkins	 ... toger Alvarez
Katun nahija
Nahija e Katunit ishte një nga katër nahijat e Malit të Zi të Vjetër. Ai përfshinte vendbanime malore rreth Lovçenit dhe në veri të tij.