cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Torfeno Branishte
parapamje|250x250px| Torfeno Branishte, një rezervat natyror në malin Vitosha. parapamje|250x250px| Pjesa e sipërme e Torfeno Branishte në veri të Cherni Vrah, me maja Lavcheto ('Luan i vogël', 2052  m) në të djathtë. parapamje|250x250px| Pjesa e poshtme veriore e Torfeno Branishte. Torfeno Branishte është një rezervë natyrore në malin Vitosha në Bullgari, së bashku me rezervën e Bistrishko Branishte. Rezerva ka një sipërfaqe prej 728.8 ha që përfshin pjesët e Big Plateau dhe Plateau Kapaklivets midis majave të Cherni Vrah (2290 m), Ushite (1906 m), dhe Chernata Skala (1869 m), përfshirë ujëmbledhëset e sipërme të lumenjve Vladayska, Boyanska dhe Dragalevska.
Torfeno Branishte u krijua në 1935 për të ruajtur komunitetet e terrenit të pacenuar në zonën Subalpine të Vitosha, me qindra lloje myshkësh dhe algash. Sipërfaqja e terrenit është 0,6 deri në 2 m i trashë, duke u rritur me 1 mm në vit.
Qasja në rezervë është rreptësisht e ndaluar sepse së bashku me statusin e saj të ruajtjes Torfeno Branishte është gjithashtu një zonë për ujë të pijshëm.
Ekologjia
Mjedisi acidik vazhdimisht i lagësht ka kontribuar në zhvillimin e një ekosistemi unik. Pjesët më të thella të rezervës janë të përfshira në bashkësitë e Sphagnum Capillifolium, Sphagnum Warnstorfii, dhe llojet e tjera të sphagnum. Territori është praktikisht i pashtershëm, me disa bashkësi shkurresh të tilla si sallata, dëllinja boronica, dhe pisha e rastësishme malore. Gjithashtu Bullgaria është nga vendet e pakta ku mund të shihen bimët e rralla mishngrënëse. Në raste shumë të rralla, vizitorët mund të shohin lulet e verdha të ndritshme të Trollius europaeus. Fauna është gjithashtu e pasur. dreri, ujqërit, derrat e egër dhe, rrallëherë, arinjtë dihet që kalojnë rezervën.
Hazir Asllani
Hazir Asllani (lindi më 24 shtator 1993) është shigjetar kosovarë. Ai e përfaqësoi vendin e tij në Kampionatin e Shigjetarëve në vitin 2013 dhe 2015.
Doreshkrimi Sekretari
parapamje|Lidhja e kontrates nga 1623 e shkruar në latinisht dhe anglisht Dorëshkrimi "secretacy" është një stil i shkrimit evropian i zhvilluar në fillim të shekullit të gjashtëmbëdhjetë që mbeti i zakonshëm në shekujt XVI dhe XVII për të shkruar anglisht, gjermanisht, uellsisht dhe galisht.
Historia
Mbizotëruese para mbizotërimit të shkrimit Italic, ajo lindi nga nevoja për një dorë më të lexueshme dhe të njohura botërisht se dora e librit të Mesjetës së Lartë, në mënyrë që të përballonte rritjen e korrespondencës personale të biznesit në distanca të gjata, në qytete, kancelaritë dhe gjykatat. Dora e përdorur kështu nga sekretarët u zhvillua nga duart e biznesit kursiv dhe ishte në përdorim të zakonshëm në të gjithë Ishujt Britanikë gjatë shekullit XVII. Pavarësisht nga sythat dhe lulëzimet e tij, ajo u përdor gjerësisht nga skriverët dhe të tjerët, puna e tyre ditore përbënte orë shkrimi. Deri në vitin 1618, mjeshtri i shkrimit Martin Billingsley në Shkelqësinë e tij The Pen, 1618 dalloi tre forma të dorës së sekretarit, si dhe duar të "përziera" që përdornin disa forma letrash romake, dhe duart e specializuara, "dora e gjykatës" e përdorur vetëm në gjykatat e Stolit të Mbretit dhe Pleasave të Përbashkëta dhe duarve arkaike të përdorura për ngulitjen e rrotullave të tubave dhe dokumenteve të tjera. majtas|parapamje|Testamenti i [[Uiliam Shekspir|William Shakespeare' i shkruar me doreshkrimin " secretacy" ]] Në kohën e Henry VII, shumë shkrimtarë filluan të përdorin stilin "Italian" në vend të tij, një skenar kursiv i zhvilluar nga humanisti minuscule ose dora "Roman" e cila ishte më e lehtë për t'u lexuar, por edhe më e lehtë për t'u farkëtuar. Zonjat angleze shpesh u mësuan një "dorë italiane", të përshtatshme për shkrimet e rastit që pritej të bënin. Grace Ioppolo vëren se konventa për të shkruar tekstet e dramave ishte që të shkruheshin aktet dhe skenat, emrat e personazheve dhe udhëzimet e skenës në italic, dhe dialogun në sekretari. Përdorimi modern i shkronjave italike buron nga këto dallime.
Përveç vetë paleografëve, gjenealogjistët, historianët socialë dhe studiuesit e letërsisë së hershme moderne janë mësuar të lexojnë dorën e sekretarit.
William Henry Ireland përdori dorën e sekretarit për të falsifikuar shumë dokumente të Shekspirit.
Bardhyl Luzhnica
Bardhyl Luzhnica (lindi më 22 maj 1971) është shigjetar kosovar. Ai e përfaqësoi vendin e tij në Kampionatin e Shigjetarëve 2015 në Kopenhaga, Danimarkë.
Ali Mema
Ali Mema (ka lindur më 1 shkurt 1943 në Tiranë dhe vdiq me 26 mars 2019 ne Tiranë) është një ish-futbollist shqiptar i cili ka luajtur për "17 nëntori" e Tiranës. Skuadrat me të cilat është aktivizuar: "SK Tirana" (17 nëntori), "Vllaznia" (gjatë kohës kur kryente zborin ushtarak passtudentor), "Partizani" (në kupat ballkanike), "Dinamo" (në kupat ballkanike), "SK Tirana" (17 nëntori).
Trofe
Kampionate: 4 me SK Tirana (17 nëntori) në sezonet 1964-1965, 1965-1966, 1968 dhe 1969-1970
Kampionate si zv-trajner: 3 me SK Tirana (17 nëntor) 1981-1982, 1984-1985, 1996-1997
Me ekipin Kombëtar: 12 ndeshje
Me ekipin olimpik: 3 ndeshje
Takime ndërkombëtare miqësore dhe zyrtare për Kupën e Kampioneve dhe Kupën Ballkanike midis klubeve: 80
Mban titujt: “Mjeshtër i Madh”, “Mjeshtër Sporti”, “Mjeshtër i Merituar”, “Nderi Sportit Shqiptar”, “Legjenda e Futbollit Shqiptar”, “Mirënjohje e Qytetit të Tiranës”, në “Librin e Artë” të Klubit të Futbollit “Tirana”.
Referime
Ai ishte lojtari me i mire i koherave ai ka fituar mbi dhjetra kampionate
te dhenat e tij jane:Emri i plote Ali Mustafa Mema
Data e lindjes: 1 Shkurt 1943
Vendi i vdekjes: Tirane,Shqiperi
Data e vdekjes: 26 Mars 2019
Pozicioni:Mesfushor sulmues
Capo dei capi
Capo dei capi ("bosi i bosëve") ose capo di tutti i capi ("bosi i të gjithë bosëve") ose Kumbari (Padrino) janë terma të përdorur kryesisht nga media, publiku, shkrimtarët e trillimeve dhe komuniteti i zbatimit të ligjit për të treguar një bos krimi jashtëzakonisht të fuqishëm në mafian siçiliane ose amerikane, i cili ka ndikim të madh mbi të gjithë organizatën. Termi u prezantua në publikun e SHBA nga Komisioni Kefauver në vitin 1950.
Mafia amerikane
Titulli u aplikua nga mafiozët për Giuseppe Morello rreth vitit 1900, sipas Nick Gentile. Bosët Joe Masseria (1928-1931) dhe Salvatore Maranzano (1931) e përdorën titullin si pjesë e përpjekjeve të tyre për të qendërzuar kontrollin e mafies nën veten e tyre. Kur Maranzano fitoi Luftën Kastellamareze, ai u vendos si bosi i të gjithë bosëve, krijoi Pesë Familjet dhe urdhëroi çdo familje mafioze t'i paguante haraç. Kjo shkaktoi një reagim rebel që çoi në vrasjen e tij në shtator 1931, me urdhër të Lucky Luciano. Edhe pse do të kishte pak kundërshtime nëse Luciano do të kishte deklaruar veten capo di tutti i capi, ai e hoqi titullin, duke besuar se pozicioni krijonte telashe mes familjeve dhe do ta kishte bërë atë një objektiv për një tjetër sfidues ambicioz. Në vend të kësaj, Luciano krijoi Komisionin për të udhëhequr mafien, me synimin për të ruajtur në heshtje pushtetin e tij mbi të gjitha familjet, duke parandaluar luftërat e ardhshme të bandave; shefat miratuan idenë e Komisionit. Komisioni do të përbëhet nga një "bord drejtorësh" për të mbikëqyrur të gjitha aktivitetet e mafies në Shtetet e Bashkuara dhe për të shërbyer për të ndërmjetësuar konfliktet midis familjeve.
Komisioni përbëhej nga bosët e Pesë Familjeve në New York City, familja e krimit Buffalo dhe Chicago Outfit. Që atëherë, ndërkohë që burimet mediatike shpesh kanë kërkuar t'i japin titullin "bosi i të gjithë bosëve" shefit më të fuqishëm, mafia nuk e ka njohur vetë pozicionin që ekziston.
Ndër bosët e tjerë, burimet e mediave kanë supozuar se mbajnë këtë titull përfshijnë vetë Luciano, Frank Costello dhe Vito Genovese. Disa kanë pretenduar titullin e kreut të familjes së krimit Gambino, si më i fuqishmi nga Pesë Familjet, të cilat kanë përfshirë Carlo Gambino dhe pasardhësit e tij Paul Castellano dhe John Gotti.
Termi që atëherë ka dalë jashtë përdorimit në media, por mbetet i popullarizuar në llogaritë fiktive. Shefi i familjes Bonanno, Joseph Massino, u njoh nga katër nga pesë familjet si kryetar i Komisionit nga viti 2000 deri në vitin 2004; gjatë kësaj kohe ai ishte i vetmi shef me të drejta të plota në Nju Jork që nuk ishte në burg.
Mafia siçiliane
Në mafian siciliane, pozicioni nuk ekziston. Për shembull, bosi i mafias i stilit të vjetër Calogero Vizzini u portretizua shpesh në media si "bosi i bosëve" - megjithëse një pozicion i tillë nuk ekziston sipas pentiti të mëvonshëm mafioz, si Tommaso Buscetta. Ata gjithashtu mohuan që Vizzini të ishte bosi qeverisës i mafies në Siçili. Sipas historianit mafioz Salvatore Lupo, "theksi i medias në përkufizimin e 'capo dei capi' është pa asnjë bazë".
Megjithatë, titulli u është dhënë shpesh bosëve të fuqishëm mafioz deri më sot. Gjatë viteve 1980 dhe 1990, bosët e klanit Corleonesi Salvatore Riina dhe Bernardo Provenzano u dhanë me titull nga media.
Në prill 2006, qeveria italiane arrestoi Bernardo Provenzano në një shtëpi të vogël ferme pranë qytetit të Corleone. Pasardhësi i tij raportohet të jetë ose Matteo Messina Denaro ose Salvatore Lo Piccolo. Kjo presupozon që Provenzano të ketë fuqinë për të emëruar një pasardhës, gjë që nuk pranohet unanimisht nga vëzhguesit e mafias. "Mafia sot është më shumë një federatë dhe më pak një shtet autoritar", sipas prokurorit antimafia Antonio Ingroia i Direzione distrettuale antimafia e Palermos, duke iu referuar periudhës së mëparshme të sundimit autoritar nën Salvatore Riina.
Provenzano "krijoi një lloj drejtorie prej rreth katër deri në shtatë persona që takoheshin shumë rrallë, vetëm kur ishte e nevojshme, kur kishte vendime strategjike për të marrë". Sipas Ingroia "në një organizatë si mafia, një bos duhet të jetë një hap mbi të tjerët, përndryshe gjithçka shembet. Gjithçka varet nëse ai mund të menaxhojë konsensusin dhe nëse të tjerët bien dakord ose rebelohen." Provenzano "garantoi një masë stabiliteti sepse ai kishte autoritetin për të shuar mosmarrëveshjet e brendshme".
Në Itali, një miniserial televiziv trillues me gjashtë pjesë i quajtur Il Capo dei Capi tregon historinë e Salvatore Riina.
'Ndrangheta
Në 'Ndrangheta, një organizatë e tipit mafioz në Kalabri, capocrimine është shefi i zgjedhur i crimine, një takim vjetor i locali afër Shenjtërores së Zojës së Polsit në komunën e San Luca gjatë festës së shtatorit. Larg nga të qenit "bosi i bosëve", capo crimine në fakt ka relativisht pak autoritet për të ndërhyrë në grindjet familjare ose për të kontrolluar nivelin e dhunës ndërfamiljare.
Kutia e befasisë
thumb|240px|Kutia e befasisë Kutia e befasisë është një lodër për fëmijë që nga jashtë përbëhet nga një kuti me një manivelë. Kur manivela rrotullohet, një mekanizëm i kutisë muzikore në lodër luan një melodi. Pasi të jetë bërë fiksimi i një numri të mjaftueshëm të kohërave (si p.sh. në fund të melodisë), ekziston një "surprizë". Kur hapet kutia, një figurë si klloun del. Disa kuti befasie hapen në kohë të pacaktuar, kështu që befasia të jetë më efekive.
Prejardhja
Një teori thuhet se prejardhja e kutisë së befasisë vjen nga prelati anglezë i shekullit 14 John Schorne, i cili shpesh është fotografuar duke mbajtur një çizme me një djall në të. Sipas folklorit, ai dikur e hodhi djallin në një kasolle për të mbrojtur fshatin North Martson, Buckinghamshire. Në frëngjisht, një kutia e befasisë quhet "diable en boîte" (fjalë për fjalë "djalli në kuti").
Historia
Në fillim të viteve 1500, kutia e befasisë u bë nga një orari gjerman i njohur si Claus. Claus ndërtoi një kuti druri, me skajet metalike dhe një dorezë që mund të shfaqte një djall karikaturë ose "Jack", pasi rrotullohet manivela. Ajo u ndërtua si një dhuratë për ditëlindjen e pestë të një princi vendas. Pasi panë këtë lodër, fisnikët e tjerë kërkuan vetë "Djajtë në kuti" për fëmijët e tyre.
Në fillim të shekullit të 18-të, mekanizmat e përmirësuar të lodrave e bënë kutinë e befasisë më të disponueshëm për të gjithë fëmijët dhe jo vetëm mbretërinë.
Modelet
Fillimisht kutia e befasisës ishte bërë nga druri, por me teknologji të re lodra mund të ndërtohej nga kartoni i shtypur. Rreth viteve 1930, kutia e befasisë u bë një lodër lëvizëse nga kallaji. Për më tepër, kutitë e kallajit filluan të mbulohen në imazhe nga vjersha për fëmijë të çerdheve me meloditë përkatëse. Me kalimin e viteve, kutia e befasisë ka evoluar në personazhe të ndryshëm nga klloun, të tilla si Winnie-the-Pooh, Maçoku në Kapelë, Tre derrkucat e vegjël, mace, qen, Xhorxh kureshtari, babadimër, gjirafë, etj.
Ressentiment (filozofia)
Në filozofi, ressentiment (në shqip: pakënaqësia) është një nga format e inatit ose armiqësisë. Koncepti ishte me interes të veçantë për disa mendimtarë të shekullit të 19-të, veçanërisht Friedrich Nietzsche. Sipas përdorimit të tyre, ressentiment është një ndjenjë armiqësie e drejtuar ndaj një objekti që dikush e identifikon si shkakun e zhgënjimit të dikujt, domethënë, një caktim i fajit për zhgënjimin e dikujt. Ndjenja e kompleksitetit të dobësisë ose inferioritetit dhe ndoshta edhe xhelozia përballë "kauzës" gjeneron një sistem vlerash ose morali refuzues/justifikues, i cili sulmon ose mohon burimin e perceptuar të zhgënjimit të dikujt.
Ky sistem vlerash përdoret më pas si një mjet për të justifikuar dobësitë e veta duke identifikuar burimin e zilisë si objektivisht inferior, duke shërbyer si një mekanizëm mbrojtës që pengon individin e inatosur të trajtojë dhe kapërcejë pasiguritë dhe të metat e tij. Egoja krijon një armik për t'u izoluar nga fajësia.
Historia
Resentimenti si koncept fitoi popullaritet me shkrimet e Fridrih Niçe-s. Walter Kaufmann e atribuon përdorimin e tij të termit pjesërisht me mungesën e një termi të duhur ekuivalent në gjuhën gjermane, duke pretenduar se vetëm kjo mungesë "do të ishte justifikim i mjaftueshëm për Niçen", nëse jo për një përkthyes. Termi erdhi për të formuar një pjesë kyçe të ideve të tij në lidhje me psikologjinë e pyetjes 'mjeshtri-skllav' (artikuluar në Përtej së mirës dhe të keqes ), dhe lindjen rezultante të moralit. Zhvillimi kryesor i pakënaqësisë së Niçes erdhi në librin e tij Mbi gjenealogjinë e moralit; shih esp §§ 10 – 11). Më parë ishte përdorur nga Søren Kierkegaard.  veçanërisht në dy epokat e tij: Një përmbledhje letrare.
Termi u studiua gjithashtu nga Max Scheler në një monografi të botuar në 1912 dhe u ripunua disa vjet më vonë.
Aktualisht me rëndësi të madhe si një term i përdorur gjerësisht në psikologji dhe ekzistencializëm, pakënaqësia shihet si një forcë ndikuese për krijimin e identiteteve, kornizave morale dhe sistemeve të vlerave. Megjithatë, ka debat se çfarë vlefshmërie kanë këto sisteme vlerash rezultante, dhe në çfarë mase ato janë jopërshtatëse dhe shkatërruese.
Kierkegaard dhe Nietzsche
Sipas Kierkegaard-it, pakënaqësia ndodh në një "epokë reflektuese, pa pasion", në të cilën popullsia mbyt kreativitetin dhe pasionin tek individët pasionantë. Kierkegaard argumenton se individët që nuk përputhen me masat bëhen koka turku dhe objekt talljeje nga masat, në mënyrë që të ruajnë status quo-në dhe të rrënjosin në masa ndjenjën e tyre të epërsisë.
Pakënaqësia vjen nga reaktiviteti: sa më i dobët të jetë dikush, aq më pak aftësia e tij për të shtypur reagimin. Sipas Niçes, sa më shumë një person të jetë aktiv, me vullnet të fortë dhe dinamik, aq më pak vend dhe kohë i mbetet për të menduar gjithçka që i bëhet, dhe reagimet e tyre (si të imagjinosh se janë në të vërtetë më të mirë) bëhen më pak kompulsive. Reagimi i një personi me vullnet të fortë (një "bishë e egër" ), kur ndodh, është në mënyrë ideale një veprim i shkurtër: nuk është një mbushje e zgjatur e intelektit të tyre.
Max Scheler
Max Scheler u përpoq t'i vendoste idetë e Niçes në një kontekst më të artikuluar sociologjikisht. Ai filloi duke shqyrtuar sesi vendosen vlerat brenda shoqërisë dhe më pas vazhdoi të analizonte ndarjen apo refuzimin e tyre mbi baza të ndryshme.
Weber
Max Weber në "Sociologjia e Fenomenit Fetar" lidh ressentimentin me Judaizmin, një fe etike shpëtimi të një "populli pariah". Weber e përcakton ressentimentin si "një ndërlikim i atij etici fetare të të privilegjuarve që, në kuptimin e shpjeguar nga Nice dhe në kundërshtim të drejtpërdrejtë me besimin e vjetër, mëson se ndarja e pa-barabartë e mallrave tokësore është shkaktuar nga mëkatuesi dhe paligjshmëria e të privilegjuarve dhe se vonë ose herët zemërimi i Zotit do t'i kapë ata."
Deleuze
Gilles Deleuze zhvillon në mënyrë të konsiderueshme konceptin e pakënaqësisë siç diskutohet nga Nice në veprën e tij Nietzsche dhe Filozofia. Sipas Deleuzi, ressentiment është një gjendje reaktive e qenies që na ndan nga ajo që mund të bëjmë dhe zvogëlon fuqinë tonë për të vepruar. Ai ndjek pikëpamjen e Niçes se sfida si për filozofinë ashtu edhe për jetën është të kapërcejë gjendjen reaktive të gjërave dhe të bëhet aktiv, duke rritur kështu vazhdimisht fuqinë tonë për të vepruar.
Girard
René Girard ndryshon nga Nietzsche duke vlerësuar se pakënaqësia është një mbetje e mos ndjekjes së rivalit mimetik ose të kockës së turkut. Është çmimi i paguar për të kthyer faqen tjetër. Shlyerja mund të arrihej vetëm duke shkuar përtej rivalitetit dhe pakënaqësisë.
2C-P
2C-P është një psychedelic phenethylamine relativisht e fuqishme që vepron për një kohë të gjatë dhe i përbëre nga 2C i sintetizuar për herë të parë nga Alexander Shulgin.
Efektet
2C-P prodhon efekte intensive hallucinogenic, psychedelic, dhe entheogenic përfshirë imazhe vizuale me sy hapur dhe visuaimazhe vizuale me sy mbyllur. Ajo mund të ketë një fillim shumë të ngadaltë nëse preket, dhe efektet më të medha thuhet se nuk do të ndodhin nga 3 deri në 5 orë. Pikun e fundit e ka për pesë deri në dhjetë orë, me përvojën e përgjithshme zgjat deri në 20 orë. Disa përdorues raportojnë se përvojat e tyre 2C-P kanë zgjatur diku midis 10 deri në 24 orë, ose edhe më gjatë (deri në 26 orë me një ri-dozë ose doza plotësuese që merren pas dozës së parë) me doza më të larta në mes të 16- 20 miligram.
Në kulturën popullore
Në episodin e parë të serisë CBS dramën televizive Battle Creek, një detektiv i policisë lokale në Battle Creek, Michigan është i ngarkuar me zgjidhjen e një vrasje të dyfishtë, ku një agjent i FBI pretendon (sipas teknikëve të tij laboratorike) viktimat ishin duke operuar në një laborator të fshehtë duke prodhuar 2C-P.
Rrugë pa rrugë
Rrugë pa rrugë tregime dhe skica me autor Petro Marko. Botuar nga N.SH.Botimeve "Naim Frashëri" Tiranë, 1964.
Shtëpia e Lili Karabina
Shtëpia e Lili Karabina është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Peipin
Peipin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Peipin ka një popullsi prej 1490 banorë dhe sipërfaqe 13.15 km², me një dendësi prej 113 banor/km².
Nusja nga Stambolli
Nusja nga Stambolli (Turqisht: İstanbullu Gelin) është një seri televizive turke e vitit 2017 prodhuar nga Cengiz Çağatay dhe me regji nga Zeynep Günay Tan. Është përshtatur nga libri i "Hayata Dön" të Dr. Gülseren Budayıcıoğlu (Kthimi në jetë).
Përmbajtja
Faruk Boran është një biznesmen i pasur dhe i suksesshëm që jeton në Bursa. Ai është djali më i madh i familjes Boran, një familje shumë e respektueshme dhe e njohur në të gjithë Bursën. Nëna e tij Esma ka një personalitet mbizorëruese që dëshiron ta kontrolloj çdokënd në shtëpi. Ajo nuk kontrollon vetëm shërbëtorët e saj, por gjithashtu edhe të flasën fjalën e fundit sa i përket 4 fëmijëve të saj: Faruk, Fikret, Osman dhe Murat.
Faruku është një djalë që mund ta kundërshtoj nënën e tij kur ka nevojë. Në anën tjetër, Fikreti dëshiron ta kënaq nënën e tij në mënyrë që të fitojë miratimin e saj. Ai është xheloz ndaj Farukut pasi është djali më i madh dhe më i preferuari i familjes. Osmani është një djalë i heshtur, i turpshëm dhe delikat. Ai i jepet pas librave dhe nuk dëshiron të përfshihet në problemet familjare. Murati është djali më i vogël i familjes i cili është i hapur, feminist dhe i shkujdesur.
Esma është e kënaqur me 4 djemtë e saj. Tani ajo dëshiron ta shoh martesën e Farukut dhe të bëhet. Gruaja e Farukut do të ishte zonja e shtëpisë pas Esmës dhe ruaj kulturën familjare të qëndrueshme. Për këtë arsye Esma dëshiron gruaja e tij ta ketë këtë rol. Ipek është një femër nga një tjetër familje të njohur të Bursës.
Ipek është një femër e bukur e cila ka qenë në dashuri me Farukun për një kohë të gjatë, por nuk ka shfaqur ndjenjat e saj. Ajo është nusja e përkryer në të gjitha aspektet: ajo ka sjellje të mira, e heshtur, e pjekur dhe e respektueshme dhe është gati t'i bindet çdo rregull të vendosura nga Esma. Ipek e dinë qëllimin e Esmës dhe nuk largohet qê ta kênaq atê duke qenê nusja e Farukut.
Sidoqoftê, jeta e familjes Boran ndryshon dhe tradita 400 vjeçare tronditet me shfaqjen e Syrejës.
Kur Faruku shkon në Stamboll për biznes, ai rastësisht takon Syrejën. Në fillim Syreja nuk dëshiron të jetë 'kukulla' e tij, por pas përpjekjes që të jetë larg tij, ajo nuk mund të rezistoj fatit që i bashkoi ata dy.
Pa dijeninë e nënës së tij, Faruku sjell Syrejën në shtëpinë e tij si nusja e tij. Familja tronditen me arritjen e tyre. Arritja e Syrejës ndryshon gjithça.
Mangabei me jakë
Mangabei me jakë (Cercocebus torquatus), i njohur gjithashtu si mangabei kuqe-mbuluar, ose mangabei me jakë të bardhë (që çon në konfuzion të lehtë me Cercocebus Atys lunulatus), është një specie primat në familjen e Cercopithecidae e majmunëve Bota e Vjetër. Më parë përfshinte mangabejtë blozë si një nënlloj. Siç përcaktohet aktualisht, mangabei me jakë është monotipike.
Sjellja
Mangabei me jakë jeton në grupe të mëdha prej 10 deri në 35 individë, përfshirë disa meshkuj. Komunikimi vokal në formën e kackave dhe lehjeve përdoret për të mbajtur grupin në kontakt dhe për të sinjalizuar pozicionin e tyre te grupet e tjera. Ka një dietë me fruta dhe fara, por gjithashtu ha gjethe, lule, jovertebrore, kërpudha, bajgë dhe çamçakëz. Mangabei me jakë nuk ka sezon të përcaktuar të shumimit, ai arrin pjekurinë seksuale në pesë deri në shtatë vjet dhe ka një periudhë mesatare të shtatzënisë prej 170 ditësh.
Konservimi
Mangabei me jakë është renditur si e rrezikuar në Listën e Kuqe të BNRN-së për shkak të humbjes së habitatit dhe gjuetisë për mishin e ferrë. Është renditur gjithashtu në Shtojcën II të CITES dhe në Klasën B të Konventës Afrikane për Ruajtjen e Natyrës dhe Burimeve Natyrore.
Maja e Strellcit
thumb|Maja e Strellcit Maja e Strellcit është një majë malore e cila ndodhet në pjesën perëndimore të Kosovës, afër fshatit Strellca e Epërme, rreth 80 km në perëndim të kryeqendrës së vendit Prishtina.
Veçoritë
Lartësia mbidetare e Majës së Strellcit është 2 365 metra mbi nivelin e detit ose 225 metra mbi terrenin përreth ndërsa gjerësia e tij në bazë është rreth 2.7 km. Terreni përreth Majës së Strellcit në pjesën perëndimore është malor ndërsa në anën lindore është kodrinor. Pika më e lartë në afërsi është Gjeravica, 2,656 metra mbi nivelin e detit, 10.2 km në jugperëndim të Majës së Strellcit. Rajoni përeth Majës së Strellcit, është i populluar dendur, me 222 banorë për kilometër katror. Qyteti më i afërt është Deçani 7 km në juglindje dhe Peja, 8.3 km në verilindje të Majës së Strellcit. Rrethinat e Majës së Strellcit paraqesin një mozaik të tokës bujqësore dhe bimësisë natyrore. Në zonë mbizotëron klima e brendshme. Temperatura mesatare vjetore është 7 ° C. Muaji më i ngrohtë është gushti, kur temperatura mesatare është 18 ° C, ndërsa muaji më i ftohtë është dhjetori, me -6 ° C. Reshjet mesatare vjetore janë 1 395 milimetra. Muaji me më së shumti reshje është maji, me 158 mm reshje, dhe më i thati është gusht, me 35 mm reshje.
Halimi (roman)
Halimi roman me autor Petro Marko. Botuar në Tiranë nga "Naim Frashëri" në vitin 1959. Libri ka 206 faqe.
Botuar në Prishtinë nga "Rilindja" në vitin 1972. Libri ka 253 faqe.
Panairet në Prishtinë
parapamje| Panairi Expokos që mbahet në Prishtinë Panairet në Prishtinë janë ngjarje që kanë filluar të mbahen në periudhën mesjetare, në kohën kur ajo ishte e famshme për panairet e saj vjetore dhe artikujt e lëkurës dhe leshit të dhisë. Prishtina ka pasur gjithmonë një zhvillim në tregti për shkak të pozitës së saj qëndrore në rrugët tregtare ballkanike. Përkundër këtij fakti, Prishtina dhe Kosova në përgjithësi, nuk njihen për organizimin e panaireve. Me zhvillimin e kulturës dhe sidomos pas luftës së fundit të vitit 1999, Prishtina ka pasur progres në organizimin e këtyre lloj manifestimeve.
Çdo vit në kryeqytet zhvillohen panaire të ndryshme tregtare. Thelbi i këtyre panaireve është zakonisht i përkohshëm; disa zgjasin vetëm një pasdite ndërsa të tjerat mund të zgjasin rreth orës 3 ditë, një javë apo edhe më gjatë. Ato janë rritur në madhësi dhe rëndësi me kalimin e viteve. Këto panaire organizohen çdo vit dhe janë të hapura për vizitorët tregtarë dhe publikun. Numri i ekspozuesve dhe vizitorëve është zakonisht shumë i lartë.
EXPOKOS-Panairi i Ndërtimit, Teknologjisë, Energjisë dhe Mobiljeve
Panairi i Ndërtimit, Teknologjisë, Energjisë dhe Mobiljeve u mbajt për herë të parë në vitin 2001. Panairi vjetor është i hapur në datat 14–17 maj në “Pallati i Rinisë”. Në të marrin pjesë vizitorë nga 13 vende dhe në përgjithësi specialistë në fushën e ndërtimit, energjetikës, teknologjisë, mobiljeve dhe pasurive të paluajtshme, punëdhënës, shpërndarës, menaxherë kompanish publike dhe private, drejtues institucionesh, studentë.
Ky panair është i ndarë në katër sektorë :
Në vitin 2013, mbi 338 ekspozues dhe 25150 vizitorë morën pjesë për t'u informuar mbi risitë dhe tendencat në biznesin e tyre. Aty morën pjesë edhe pjesëmarrës nga 14 vende., pavionet kombëtare nga Greqia, Italia, Kroacia, Republika Çeke dhe ekspozues nga fusha e ndërtimit, teknologjisë, energjetikës, mobiljeve, pasurive të paluajtshme. Ngjarja është në krye të EXPOKOS dhe organizohet nga CEO - Congress & Event Organization.
Panairi i Arsimit, Karriera dhe Kompetenca
Panairi i Arsimit mbahet çdo vit që nga viti 2004, në lokalin "Pallati i Rinisë" në datat 28-30 maj. Të përfshira janë universitetet publike dhe jo publike, institutet e arsimit profesional dhe profesional, specialistët e mësimit elektronik dhe të mësimit në distancë, botuesit e arsimit dhe edukimit mediatik, OJQ- të, këshillat ndërkombëtarë të arsimit, ofruesit e kurseve të trajnimit për karrierë, ofruesit e trajnimit të TI -së, shkollat lokale dhe ndërkombëtare, kompanitë e sigurimeve, bankat.
Panairi i Arsimit është i vetmi event i këtij lloji, ku marrin pjesë të gjitha institucionet arsimore, duke filluar nga arsimi parashkollor deri në atë pasuniversitar. Ai mbështetet nga CEO - Kongresi dhe Organizata e Ngjarjeve. Panairi është i hapur për publikun.
Panairi i Arsimit Kosovar në Prishtinë
Një tjetër panair arsimor është Panairi i Arsimit të Kosovës në Prishtinë. Ky panair nis nga data 17 deri më 19 prill tek “Pallati i Rinisë”. Panairi i Arsimit është organizuar shtatë herë deri më tani. Në të morën pjesë një numër i konsiderueshëm institucionesh arsimore; universitete, kolegje dhe shkolla nga Kosova, Shqipëria dhe Maqedonia. Pjesëmarrës janë të gjitha institucionet arsimore, duke filluar nga arsimi parashkollor deri në atë pasuniversitar. Panairi i Arsimit në Kosovë 2012 priti më shumë se 23,800 vizitorë dhe 61 ekspozues nga nëntë vende.
Panairi i Udhëtimeve dhe Turizmit
Viti i themelimit të ekspozitës në fjalë është 2004. Ai mbahet vit pas viti në "Pallati i Rinisë" nga data 28 deri më 30 maj dhe është i hapur për vizitorët tregtarë dhe publikun. Panairi i Udhëtimeve dhe Turizmit organizohet nga CEO - Congress & Event Organization.
Ka pjesëmarrje nga zyrat e informacionit turistik, agjencitë turistike, shoqatat e turizmit, ministritë, bashkitë, organizatorët e udhëtimeve, hotelet dhe gastronomia, pajisje për hotele dhe restorante, burime turistike, pajisje skijimi, ashensorë skish, pajisje dhe veshje sportive, sporte në natyrë, IT dhe shërbime softuerike për aranzhime udhëtimi, fitnes, modë, kozmetikë etj.
AGROKOS-Panairi i Agrobiznesit, Ushqimit dhe Pijeve
Pallati i Rinisë është vendi ku AGROKOS mbahet çdo vit, nga data 08 deri më 11 tetor, i hapur për publikun. AGROKOS u gjet në vitin 2000. Organizatori i ekspozitës tregtare përgjegjës për organizimin dhe menaxhimin e AGROKOS është CEO - Organizimi i Kongresit dhe Eventit. Panairi shtrihet në këto sektorë të biznesit : Bujqësi, Ushqim, Pije. Ai përmban ushqim, prodhim qumështi, mishi, ushqim deti, fruta dhe perime, produkte ëmbëlsirash, erëza, produkte të bujqësisë dhe bujqësisë, makineri të lehta dhe të rënda për pajisje dhe teknologji bujqësore.
MEDIKOS-Panairi Mjekësor, Stomatologjik dhe Farmaceutik
Medikos u shfaq për herë të parë në vitin 2000, dhe tani është një traditë e çdo viti që mbahet nga 22 deri më 24 tetor. Sektorët kryesorë të ekspozitës së MEDIKOS janë: Teknologjia dhe ortopedia e fizioterapisë, pajisjet dhe teknologjia elektro-mjekësore, pajisjet diagnostikuese, ortodoncia dhe proteza dentare, shoqatat mjekësore, menaxhimi i objekteve, mobiljet mjekësore, rrobat mjekësore, pajisjet e lëvizshme për operacione, mallrat dhe mallrat e konsumit për operacione dhe spitali, teknologjia dhe pajisjet laboratorike, farmaceutika dhe barnat, mjekësia dentare. Medikos është i hapur për tregtarët dhe publikun. Në vitin 2012 61 ekspozues prezantuan kompaninë dhe produktet e tyre në MEDIKOS dhe mbi 12150 vizitorë, të cilët erdhën për të zbuluar trendet dhe risitë më të fundit të industrisë së tyre. Ai mbështetet nga CEO - Kongresi dhe Organizata e Ngjarjeve.
ITTF- Panairi i Teknologjisë së Informacionit
I mbajtur për herë të parë në vitin 2004, Panairi i Teknologjisë së Informacionit u shndërrua në një aktivitet vjetor i cili filloi nga data 22 deri më 24 tetor në "Pallati i Rinisë". Sektorët kryesorë të ekspozitës së panairit ITTF janë: Informatikë dhe softuer personal, shërbime interneti, shërbime IT, sisteme sigurie, telekomunikacion, satelit SNC, rrjete dhe kabllo, media zanore dhe makinash, fotografi dixhitale, trajnime për fotografi dhe muzikë, shtypshkronjë, studiot e projektimit, prodhimi filmik. Në vitin 2012, 56 ekspozues prezantuan risitë dhe tendencat në panairin tregtar dhe mbi 12150 vizitorë kapën ITTF si një platformë informacioni. CEO - Organizata e Kongresit dhe Eventit është përgjegjës për këtë panair.
Panairi i Informimit të Qytetarëve
Panairi u zhvillua për herë të parë në Pallatin e Rinisë në datat 17–19 Prill 2013. Edicioni i dytë do të zhvillohet nga 28 deri më 30 maj. Qëllimi i këtij panairi është të kontribuojë në ngritjen e vetëdijes për ekzistencën e organizatave të ndryshme brenda vendit, të promovojë dhe zgjerojë punën e tyre, të rrisë drejtpërdrejt komunikimin ndërmjet qytetarëve dhe organizatave, prezantime nga institucionet qeveritare dhe shoqëria civile dhe aktivitete promovuese. Ai synon të jetë një panair vjetor dhe organizohet nga CEO - Congress & Event Organization.
Ditet e diaspores
Gjatë festivalit tradicional të quajtur "Ditet e Diaspores" u zhvillua një nga panairet më të rëndësishme ku përfshiheshin prodhime vendase. Mbi të gjitha kishte gra që morën pjesë krahas promovimit të produkteve të tyre shtëpiake. Aty u ekspozuan produkte artizanale, produkte qumështi, mjaltë etj., për të treguar aftësinë e tyre në të bërit biznes dhe lidership. Kjo është një nga punët e shumta të grave të palodhura shqiptare. Ministria e Diasporës vlerësoi se këto ditë përmes këtyre panaireve është rritur bashkëpunimi mes biznesit vendor dhe diasporës. Është gjithashtu e dobishme për rritjen e ndërgjegjësimit për konsumin e prodhimit vendas dhe për të nxitur sa më shumë zhvillimin ekonomik.
Vullneti i grave
Panairi Vullneti i Varrit mblodhi pesë OJQ dhe grupe të grave nga Mitrovica dhe Fushë Kosova, duke u dhënë atyre mundësinë që të ekspozojnë dhe shesin produktet e tyre në sheshin Nënë Tereza në Prishtinë. Gjatë datave 27, 28 dhe 29 korrik, Ministria e Diasporës ka organizuar panairin e produkteve vendore duke përfshirë ushqime, artizanale, suvenire, stoli dhe lule. Dymbëdhjetë anëtarë të Gratë në Biznes kanë marrë pjesë me sukses në këtë panair. Shitja e produkteve filloi herët në mëngjes dhe zgjati deri në orët e vona të natës. Konsumatorët ishin shumë të kënaqur me produktet e ofruara. Disa prej tyre kanë kërkuar që Prishtina të organizojë treg/panair javor ku gratë mund të shesin produktet e tyre unike dhe të veçanta.
Panairi i Librit
Një nga mënyrat më të suksesshme që librat të jenë më afër lexuesit është organizimi tradicional i panairit të librit në Prishtinë dhe pjesëmarrja e botuesve kosovarë me qëndrim të përbashkët në panairin e njohur botëror në Frankfurt. Deri më tani janë organizuar 15 panaire, çdo vit. Panairi i ardhshëm i 16-të tradicional do të mbahet në datat 03–8 qershor. Panairi i parë i librit u mbajt më 17 deri më 22 nëntor 1999, por të tjerë u organizuan gjatë majit dhe qershorit. Numri i pjesëmarrësve është rreth 100 botues, kryesisht nga Kosova, Shqipëria, Maqedonia, Diaspora.
Teuta Doçi
Teuta Doci ka luajtur ne filmin mimoza llastica. Ajo ishte e bukur dhe e hijshme. Ishte shoqja e mimozes.
Thema e Delmacisë
Thema e Delmacisë ishte një temë bizantine (një provincë ushtarako-civile) në bregun lindor të Detit Adriatik në Evropën Juglindore, me seli në Jadera (më vonë u quajt Zara, Zadari i sotëm).
Historiku
Delmacia ra për herë të parë nën kontrollin bizantin në vitet 530, kur gjeneralët e perandorit Justiniani I (r. 527–565) e pushtuan atë nga ostrogotët në Luftën Gotike. Pushtimet e avarëve dhe sllavëve në shekullin e VII shkatërruan qytetet kryesore dhe pushtuan pjesën më të madhe të brendësisë, me kontrollin bizantin të kufizuar në ishujt dhe disa qytete të reja bregdetare - me autonomi lokale dhe të quajtura qytet-shtete dalmate - si Spalatum (Split ) dhe Ragusium (Dubrovnik), ndërsa Jadera ( Zadar ) u bë qendra episkopale dhe administrative lokale, nën një arkond. Këto qytete bregdetare ishin streha e neolatinëve autoktonë dalmatë, të cilët krijuan tetë qytet-shtetet origjinale dalmate: (Vecla (tani Krk ), Crespa (tani Cres ), Arba (tani Rab ), Jadera (Zara), Tragurium (tani Trogir ), Spalatum.(Split), Ragusium (Dubrovniku) dhe Cattaro (tani Kotor)).
Data tradicionale e krijimit të Dalmacisë si një temë e rregullt vendoset në vitet e hershme të mbretërimit të Perandorit Vasili I Maqedonas (r. 867–886), pas ekspeditave të Niketa Orifa.
Bizanti, Papa romak dhe frankët luftuan për mbështetjen e sllavëve në Dalmaci; nëvitin 878 pas Krishtit, Zdeslav i Kroacisë ishte një vasal i njohur bizantin, i cili u rrëzua nga ana e tij në një luftë për pushtet që përfshinte këto fuqi. Me rënien e Perandorisë Karolingiane, Frankët pushuan së qeni një fuqi e madhe në Adriatik, ndërsa Republika e Venedikut u rrit në pushtet në Delmaci, duke filluar me Doge Pietro Tradonico.
Në jug të Themës së Delmacisë, qyteti i Raguzës, një nga qytetet-shtetet kryesore delmate, por ende nën kontrollin bizantin, filloi të rritet në rëndësi dhe dioqeza e tij e kishës u ngrit në një kryepeshkopatë në vitin 998 pas Krishtit.
Në fillim të shekullit XI, kontrolli bizantin mbi tetë qytet-shtetet dalmate filloi të kundërshtohej nga principata e Diokleas, sundimtari i së cilës Gjon Vladimiri mori kontrollin e Tivarit, afër kufirit me Temën e Dyrrahut. Veprimet e tij u përsëritën dhe u bënë më të mira nga Stefan Vojislav njëzet vjet më vonë, dhe në vitin 1034 pas Krishtit, dioqeza e Tivarit u ngrit në një kryepeshkopatë, por shpejt pasoi një luftë me Theofilo Erotiko. Djali i Stefan Vojisllavit, Mihailo, mori mbështetjen papale pas Skizmës Lindje-Perëndim të vitit 1054, duke dobësuar më tej ndikimin bizantin në Delmaci.
Me përjashtim të Ragusium dhe të një të tretës jugore të Delmacisë, kontrolli bizantin u shemb në vitet 1060. Konstandin Bodi premtoi mbështetjen e tij për Papa Urban II, i cili konfirmoi statusin e Tivarit si kryepeshkopatë në vitin 1089 pas Krishtit gjë që rezultoi në një ulje të përkohshme të dioqezës Raguzane. Nga fundi i shekullit XI, Mbretëria e Hungarisë zuri vendin e Mbretërisë së Kroacisë në kontrollin e brendësisë veriore të Delmacisë. Dukla mbeti kryesisht nën kontrollin bizantin, me një sërë konfliktesh të brendshme që dobësuan udhëheqësit e saj.
Guvernatorët bizantinë të Delmacisë u emëruan si dukë (pl. i greqishtes bizantine "δούξ", doux ), një titull që rrjedh nga latinishtja dux. Në vitet 1170, duka ishte Konstandin Douka.
Pyjet e Karpateve dhe rajoneve të tjera të Evropës
Pyjet e lashta dhe parësore të ahut të Karpateve dhe rajoneve të tjera të Evropës është një lokacion i Trashëgimisë Botërore të UNESCO -s me natyrë serike transnacionale, që përfshin 94 pjesë përbërëse (pyjet e ahut evropian, Fagus sylvatica ) në 18 vende evropiane. Së bashku, vendet mbrojnë pyjet më të mëdha dhe më pak të shqetësuara të dominuara nga pema e ahut. Në shumë prej këtyre stendave (veçanërisht ato në Karpate ), këto pyje këtu u lejuan të vazhdonin pa ndërprerje ose ndërhyrje që nga epoka e fundit e akullit. Këto vende dokumentojnë ripopullimin e pashqetësuar pas akullnajave të specieve.
Rajoni i Karpateve
Pyjet parësore të ahut të Karpateve përfshijnë dhjetë masivë të veçantë të vendosur përgjatë 185 km aks i gjatë nga malet Rakhiv dhe kreshta Chornohora në Ukrainë mbi kreshtën Poloniny (Sllovaki) deri në malet Vihorlat në Sllovaki. Pyjet e lashta të ahut të Gjermanisë përfshijnë pesë lokacione, mbulojnë 4,391 hektarë dhe u shtuan në vitin 2011.
Zona e Karpateve mbulon një sipërfaqe totale prej 77971.6 ha, nga të cilat vetëm 29278.9 ha janë pjesë e zonës aktuale të ruajtur, ndërsa pjesa tjetër konsiderohet një "zonë tampon". Pyjet e lashta të ahut të Karpateve mbulojnë zona të rajoneve Zakarpattia dhe Presov. Mbi 70% e faqes ndodhet në Ukrainë. Zona përfshin dy parqe kombëtare dhe disa zona të kontrolluara nga habitati, kryesisht në Sllovaki. Të dy parqet kombëtare, së bashku me një zonë fqinje në Poloni, përbëjnë një rezervë të veçantë të biosferës, Rezervatin e Biosferës së Karpateve Lindore. Përveç Havešová, Rožok dhe Stužica (të gjitha të vendosura në Bukovské vrchy), ekziston një komponent i katërt i vendosur në Sllovaki, i quajtur Kyjovský prales i Vihorlat. Vendndodhjet e Ukrainës përfshijnë Chornohora, Kuziy-Trybushany, Maramarosh, Stuzhytsia–Uzhok, Svydovets dhe Uholka–Shyrikyi Luh. Vetëm disa nga dhjetë komponentët janë të aksesueshëm për vizitorët. Stužica është i vetmi nga tre vendet në Bukovské vrchy (Sllovaki) me shtigje ecjeje në dispozicion. Në vitin 2017, UNESCO zgjeroi zonën, duke shtuar pyje në Shqipëri, Austri, Belgjikë, Bullgari, Kroaci, Itali, Rumani, Slloveni dhe Spanjë. Në vitin 2021, UNESCO e zgjeroi vendin përsëri duke shtuar pyje në Bosnje dhe Hercegovinë, Çeki, Francë, Itali, Maqedoninë e Veriut, Poloni, Sllovaki dhe Zvicër.
Pylli i fundit i paprekur i virgjër në gjerësinë e butë të Evropës gjendet në Karpatet. Pemët mund të jetojnë deri në njëqind vjet në këto pyje, duke siguruar një habitat të rëndësishëm për organizmat si kërpudhat, myshqet, likenet, insektet, zogjtë e rrallë (p.sh. kërpudhat dhe rrëqebulli i zi ) dhe gjitarët (p.sh. lakuriqët e natës, ariu i murrmë, ujku dhe rrëqebulli). Pjesë të mëdha të pyllit në pjesën rumune të Karpateve janë humbur për shkak të shpyllëzimit. Presioni mbi lëndën drusore si burim mund të rritet për shkak të kërkesës ndërkombëtare dhe kompanitë evropiane mund të fillojnë prerje në shkallë të gjerë në Ukrainën fqinje. Zonat e pambrojtura aktualisht të pyjeve të virgjër mund të ruhen përgjithmonë në Karpatet e Ukrainës duke zgjeruar dhe përforcuar zonat e ruajtjes. Në Karpatet e Ukrainës ka nëntë parqe kombëtare dhe dy rezerva të biosferës. Ekziston një ndalim i përgjithshëm për prerjen e pemëve në zonat pyjore halore mbi 1100 metra. Nëse administratat e parkut tregohen se punojnë, mund të ndodhë menaxhimi i zonave më të mëdha, të pambrojtura më parë të pyjeve të virgjëra për t'i ruajtur ato në baza të përhershme. Ka afërsisht 100,000 hektarë pyje shtesë që mund të integrohen në zonat ekzistuese të ruajtjes.
Shtëpia e Lili Kovaçi
Shtëpia e Lili Kovaçi është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Shtëpia e Liri Kotes
Shtëpia e Liri Kotes është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Springfield (The Simpsons)
Springfield është qytet (ose qytezë në disa epizoda) fiktiv në serialin e animuar The Simpsons. Qyteti ndodhet në qarkun Springfield, Shteti i Springfield, SHBA. Ndodhet afër qyteteve të Shelbyville,|Capital City, Ogdenville dhe North Haverbrook. Për shumë vite, provat ishin mjaft kontradiktore që nuk mund të identifikoheshin me një shtet specifik; megjithatë, Matt Groening ka dëshmuar dhe pranoi se ishte i bazuar në Springfield, Oregon. Sidoqoftë, kjo mund të vihet në dyshim, sepse gjatë bezdisjes së divanit në fillim të episodit "The Ziff Who Came to Dinner", ekrani zbulon në hartën e Shteteve të Bashkuara dhe vendndodhjen mbi Illinois.
Popullsia e qytetit vlerësohet të jetë afërsisht 60,000. Kuptohet se qyteti binjakëzohet me Shelbyville, i cili në jetën reale do të ishte Eugene, Oregon.
Gjeografikisht, qyteti është i bazuar në Simpsonville, Kentucky, dhe ka mundësi që origjinën e ka marrë emri i familjes "Simpson".
Klima
Springfield ndodhet në një zonë që ka shi dhe borë. Shumica e kohës qielli është blu dhe kryesisht me diell.
Springfield gjithashtu i nënshtrohet një numri fatkeqësish natyrore duke përfshirë ortekët, tërmetet, shiun acid, përmbytjet, uraganet, goditjet e rrufeve, tornadot dhe shpërthimet vullkanike. Duke qenë i vendosur në një luginë, Springfield ka të ngjarë me një klimë të lagësht-subtropikale, për shkak të panikut gjatë stuhive të dëborës siç sugjerohet në "Mr. Plow". Në "Hurricane Nedfy" Uragani Barbara godet në Springfield dhe shkatërron shtëpinë e Ned Flanders. E gjithë Springfield është në panik, duke sugjeruar që uraganet janë të rralla në qytet.
Në "Brawl in the Family", ka një stuhi acide shiu në Springfield, e shkaktuar nga Partia Republikane e Keqe, duke u përpjekur të bëjë kujdesin për mjedisin të paligjshëm.
Demografia
Springfield është shtëpi për njerëz të shumë racave, kulturave dhe feve, duke përfshirë evropiano-amerikanët (familjet Simpson, Flanders dhe Van Houten), afrikano-amerikanët (familja Hibbert, Carl Carlson), Latinos (Bumblebee Man), Aizatikët e Jugut ("Dy djem nga Kabul") dhe Aziatikë Lindorë (Cookie Kwan, Akira).
Ekziston një hendek i madh midis qytetarëve të pasur (si Krusty Kllouni dhe Mr. Burns), dhe qytetarëve të varfër (Nelson Muntz, Cletus the Slack-Jawed Yokel). Popullsia është rreth 40,000.
Feja
Feja dhe besimi luajnë një rol të madh në shoqërinë e Springfield. Komuniteti më i madh i kishave duket të jetë Kisha e Parë e Springfield, një kishë presbylutheran e drejtuar nga Reverend Timothy Lovejoy. Ekziston edhe një sinagogë (e udhëhequr nga Rabin Hyman Krustofsky), një xhami, një kishë katolike (The Notre Dame e Springfield), një kishë episkopale (me pu dridhëse), një katedrale kristalesh, Katedralen e Qendrës dhe një tempull Budist. Apu, një hindu, ka një statujë të perëndisë Ganesha në dyqanin e tij Kwik-E-Mart.
Qeveria e qytetit është laike. Në vitin 1963, u miratua një ligj që ndalonte lutjen për pronat e qytetit. Një episod tjetër paraqiste një të dënuar i cili ishte burgosur për ngritjen e një skene të lindjes në pronën e qytetit. Inspektori Chalmers shkarkoi Ned Flanders kur e dëgjoi atë duke thënë "falënderoj Zotin" për sistemin e PA.
Taglio-Isolaccio
Taglio-Isolaccio është komunë në departamentin Haute-Corse në ishullin Korsika.
Testamenti i Shekspirit
djathtas|parapamje|Faqja e tretë dhe e fundit e testamentit të [[Uiliam Shekspir|William Shakespeare's shkruar në dorëshkrim.]] Testamenti i Uilliam Shekspir u nënshkrua me 25 Mars 1616, pak më pak se një muaj para vdekjes së tij. Dokumenti është studiuar për detaje të jetës së tij personale, për mendimet e tij dhe për qëndrimet e tij ndaj dy vajzave të tij, Susanna dhe Judith, dhe burrave të tyre përkatës, John Hall dhe Thomas Quiney. Pasazhi më i njohur i testamentit është amaneti për gruan e "shtratit të dytë më të mirë" të tij. Rëndësia e kësaj fraze nuk është e sigurt.
Springfield (The Simpsons)
Krimi
Ka një numër të befasishëm të burgjeve në Springfield. Departamenti i Policisë Springfield, i komanduar nga Shefi i Policisë Clancy Wiggum, është një organizatë kryesisht e korruptuar dhe e paaftë. Sipas Wiggum, ata kanë vetëm fuqi punëtore për të zbatuar tre ligjet e fundit të miratuara. Një herë tjetër, Lou theksoi se ai, së bashku me Wiggum dhe Eddie, ishin e gjithë forca e policisë. Kishte gjithashtu një kohë në historinë e qytetit, ku detyrat e policisë iu dorëzuan nga Departamenti i Policisë Springfield në një kompani private të sigurisë të quajtur SpringShield, e cila drejtohej nga Homeri me ndihmën e miqve të tij Lenny dhe Carl, i cili bëri shumë më mirë punë.
Testamenti i Shekspirit
Përmbajtja e testamentit është studiuar gjithashtu për të dhëna rreth besimeve fetare të Shekspirit, shëndetit të tij dhe marrëdhënies së tij me kolegët e tij në botën e teatrit në Londër.
Springfield (The Simpsons)
Krimi
Krimi më i organizuar në qytet kontrollohet nga shefi i krimit Fat Tony. Sidoqoftë, ka familje të tjera të krimit në Springfield - përfshirë Yakuza.
Testamenti i Shekspirit
Konteksti
Testamenti i Shekspirit u bë menjëherë pasi vajza e tij Judith u martua me Thomas Quiney. Ai së pari thirri avokatin e tij, Francis Collins, në janar 1616, pak para dasmës së çiftit më 10 shkurt. Një draft i testamentit u bë, por nuk u nënshkrua. Shumë shpejt u zbulua se Quiney kishte lënë shtatzënë një vajzë të quajtur Margaret Wheeler. Në mes të marsit 1616, Margaret Wheeler vdiq në lindje. Foshnja e saj vdiq me të dhe ata u varrosën të dy më 15 mars. Më 25 Mars, Shekspiri bëri një numër ndryshimesh, ndoshta sepse ai po vdiste dhe për shkak të shqetësimeve të veçanta në lidhje me Thomas Quiney .Në testamentin e parë të testamentit kishte pasur një dispozitë "ndaj djalit tim në L [aw]"; por "sonne in L [aw]" u godit më pas, me emrin e Judith futur në vend të tij.