cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shqarthi
Pëshkrimi
Leshi i shqarthit është më i trashë se ai i zardafit, me qime roje elastike dhe më pak të dendur. Palltoja e saj verore është e shkurtër, e rrallë dhe e trashë, dhe bishti është me qime të rrallë. Toni i ngjyrës është më i lehtë se ai i zardafit. Në ndryshim nga zardafi, nënshartesa e saj është më e bardhë, sesa e zezë. Bishti është me ngjyrë kafe të errët, ndërsa kurrizi është më i errët se ai i gushaverdhit. Pika e fytit të shqarthit është gjithmonë e bardhë. Arna është e madhe dhe në përgjithësi ka dy projeksione që shtrihen prapa në bazën e ballit dhe lart në këmbë. Ngjyra e errët e barkut shndërrohet në mes të ballit, si një vijë në ngjyrën e bardhë të gjoksit dhe nganjëherë në qafë. Tek zardafi, në të kundërt, ngjyra e bardhë midis parakrahut përkulet prapa si një zgjatje në ngjyrën e barkut.
Sjellja
Kunadhja është kryesisht një kafshë krepuskulare dhe nate, megjithëse në një masë shumë më të vogël se qelbësi evropian .Ёshtë veçanërisht aktiv gjatë netëve me hënë. Duke qenë një kafshë më tokësore sesa zardafi, kunadhja është më pak ajrore në zakonet e saj, megjithëse mund të jetë një alpinist i aftë në zona me pyje të forta. Ёshtë një notare e aftë dhe ndonjëherë mund të jetë aktive gjatë orëve të ditës, veçanërisht gjatë verës, kur netët janë të shkurtra. Zakonisht gjuan në tokë. Gjatë reshjeve të mëdha të borës, shqarthi lëviz nëpër shtigje të bëra nga lepujt.
Sjellja socilae dhe territoriale
Në një zonë të Spanjës verilindore, ku shqarthi jeton ende në habitate relativisht të pa modifikuara, një ekzemplar është regjistruar të ketë një hapësirë shtëpie prej 52.5 ha (130 hektarë) me dy qendra veprimtarie. Periudha e tij e aktivitetit maksimal ka ndodhur ndërmjet orës 6 pas mesnatës. Midis 9 të mëngjesit dhe orës 6 pasdite, kafsha u gjet se ishte kryesisht joaktive. Në zonat urbane, kunadhet jetojnë pothuajse tërësisht në ndërtesa, veçanërisht gjatë dimrit. Shqarthi nuk gërmon strofulla, as nuk zë ato të kafshëve të tjera. Përkundrazi, ajo strehoet në çarje dhe copëza natyrale që ndodhen në shkëmbinj, hapësira midis gurëve në rrëshqitjeve të shkëmbinjve dhe struktura gurësh të banuar ose të pabanuar. Mund të jetojë në vrimat e pemëve në një lartësi deri në 9 metra.
Riprodhimi dhe zhvillimi
Estrus dhe copulimi ndodhin në të njëjtën kohë me zardafin. Përpilimi mund të zgjasë më shumë se 1 orë. Çiftëzimi ndodh në periudhën qershor-korrik dhe zhvillohet në mëngjes ose në netët me hënë në tokë ose në çatitë e strofullave. Periudha e gestacionit zgjat për aq kohë sa e zardafit, që zgjat 236-237 ditë në të egër, dhe 254-275 ditë në robëri. Ndarja bëhet në fund të marsit-fillim të prillit, me pjellë mesatare të përbërë nga 3-7 komplete. Këlyshët lindin të verbër dhe fillojnë të shohin në moshën 30-36 ditë. Periudha e laktacionit zgjat 40–45 ditë. Në fillim të korrikut, të rinjtë janë të padallueshëm nga të rriturit.
Dieta
Dieta e kunadhes përfshin një sasi shumë më të lartë të ushqimit bimore se sa ajo e zardafit dhe sabelës. Ushqimet bimore të ngrënë nga shqarthi përfshijnë qershit, mollët , dardhat , kumbullat , boronicat , domatet , rrushin , mjedrat dhe hirin e malit. Ushqimi i bimëve zakonisht mbizotëron gjatë muajve të dimrit. Minjtë, miushët dhe pulat gjithashtu. Në mesin e specieve të shpendëve, të paraprirë nga ku, mbizotërojnë zogj të ngjashëm me harabelat, megjithëse qyqet e dëborës dhe thëllëzat gjithashtu mund të gjuhen. Shqarthi pëlqen të prish foletë e zogjve, duke përfshirë paserinët, galliformët dhe bufët , duke preferuar për të vrarë prindërit përveç të vegjëlve. Edhe pse rrallë sulmon shpendët shtëpiak, disa ekzemplarë mund të bëhen sulmues të specializuar të shpendëve shtëpiak, edhe kur preja e egër është e bollshme. Meshkujt kanë tendencë të synojnë pretë e mëdha, më shumë sesa femrat, të cilët ushqehen me pre të vogla dhe kërma me frekuencë më të madhe.
Mardhëniet me grabitqarët e tjerë
Në zonat ku shqarthi ndodhet me zardafin, të dy speciet shmangin konkurrencën me njëra-tjetrën duke ndjekur dieta të ndryshme ekologjike ;zardafi ushqehet më shpesh me zogj dhe brejtës, ndërsa kunadhja ushqehet me fruta dhe insekte. Sidoqoftë, ekziston një rast i një kunadheje që vritet nga një zardaf. Shqarthët ka qenë i njohur për të vrarë qelbësat evropian në raste të rralla. Dhelprat e kuqe dhe rrëqebujt mund të gjuajnë të rriturit, ndërsa të miturit janë të prekur nga sulmet nga zogjtë grabitqar dhe nga maceve të egra. Sidoqoftë, ka një rast nga Gjermania e një shqarthi duke vrarë një mace shtëpiake.
Gama
Kunadhja është një specie e përhapur që ndodhet në pjesën më të madhe të Evropës dhe Azisë Qendrore. Ndodhet nga Spanja dhe Portugalia në perëndim, përmes Evropës Qendrore dhe Jugore, Lindjes së Mesme dhe Azisë Qendrore, që shtrihet aq larg në lindje sa malet Altai dhe Tien Shan dhe Kina veriperëndimore. Brenda Evropës, specia mungon në Ishujt Britanikë, gadishullin Skandinav , Finland , Danimarka , Balltiku verior dhe Rusia veriore evropiane. Ndodhet në Afganistan, Pakistan , Indi , Nepal , Butan dhe së fundmi u konfirmua se banon në Burman veriore.
Futja në Amerikën e Veriut
Kunadhja është e pranishme në Wisconsin, veçanërisht pranë qendrave urbane përreth Milwaukee. Ёshtë gjithashtu e pranishme në disa zona pyjore, malore në pyllin shtetëror Kettle Moraine, dhe në pyjet e afërta të Walworth , Racine , Waukesha dhe ndoshta Jefferson County. Shqarthët e Amerikës së Veriut ka të ngjarë të kenë prejardhje nga kafshët e egra që shpëtuan nga një fermë private leshi në Burlington gjatë viteve 1940. They have also been listed as being released or having escaped in 1972. Ata gjithashtu janë shënuar si të liruar ose kanë shpëtuar në 1972.
Kuriozitete
Zoologu britanik George Rolleston teorizoi që "macja shtëpiake" e Grekëve dhe Romakëve të Lashtë ishte në fakt kunadhja. Biologu detar i Pionierit, Jeanne Villepreux-Power mbajti dy kunadhe.
Gjuetia dhe përdorimi i gëzofit
Megjithëse shqarthi është një kafshë me vlerë për tregtinë e leshit, pelteja e tij është inferiore në cilësi ndaj asaj zardafit dhe sableit. Lëkurat e kunadheve në tregjet me gëzof të Bashkimit Sovjetik përbënin vetëm 10-12% të pranisë së tregut të lëkurave të zardafëve. Kunadhet u kapën vetëm në Kaukaz, në pjesën Montane të Krimesë dhe (në një numër shumë të vogël) në pjesën tjetër të Ukrainës, dhe në republikat e Azisë së Mesme. Për shkak se kafshët me pelte më të vlefshme janë të rralla në ato zona, kunadhja ka vlerë për gjahtarët në tregun lokal. Shqarthët kapen me kurthe, ose, për kapje të drejtpërdrejtë, me kurthe prej kafazi. Gjuetia me armë zjarri është joefikas, dhe gjurmimi i tyre me qen është i suksesshëm vetëm kur kafsha mund të bllokohet në një zgavër peme.
Large Hadron Collider
Më 29 Prill dhe 21 Nëntor 2016, dy kunadhe u mbyllën Large Hadron Collider, përshpejtuesin më të fuqishëm të grimcave në botë , duke u ngjitur në transformatorët elektrikë 18–66 kV të vendosura mbi tokë afër eksperimenteve LHCb dhe ALICE , përkatësisht. Kunadhja i dytë u mbush dhe u shfaq në Muzeun e Historisë Natyrore në Roterdam.
Pulat e Drenices
parapamje Racë e pulave autoktone, të njohura si "Gjeli Kosovar", "Pulat e Drenices".
Gjuha serbe: Kosovski pevač, Gjuha angleze: Kosova Longcrower, Kosova Long Crowing Roster
Shteti
Kosova
Gjeli Kosovar këndimgjatë
Gjeli Kosovar këndimgjatë është racë e pulave autoktone në Kosovë.
Është e njohur se paraardhësit tanë Ilirët kanë qenë të njohur për kultivimin e racave të pastërta dhe që ata kryesisht i kanë meritat më të mëdha për racat e shpezëve dhe shtazëve shtëpiake të shumicës së vendeve të Ballkanit, e sidomos të atyre hapësirave ku ata kanë jetuar.
Kjo racë burimore e pulave mban preardhjen nga Drenica dhe në shumicën e rasteve është quajtur Gjeli i Drenicës. Fshatrat e Drenicës të cilat kanë qenë më të populluara me këtë racë pulash kanë qene : Trsteniku, Likoshani, Vrbovci, Polaci etj. Vende ku këtë racë e kanë kultivuar fshatarët dhe kjo është përcjellur nga gjenerata në gjeneratë deri në ditët e sotme, kurse më vonë dhe tani entuziastët dhe kultivuesit e kësaj race e kultivojnë këtë racë edhe nëpër qytete siq janë; Drenas, Skënderaj, Prishtina, Vushtrri, Mitrovica, Gjilanë, Pejë dhe Gjakovë.
Gjeli Kosovar Këndimgjatë e ka ekskluzivisht ngjyrën e zezë, mund të ketë edhe ngjyrën e zezë por në krahë disa pupla mund ti ketë me ngjyrë të kuqe apo ngjyrë ari, kurse pula e gjelit Kosovar në të gjitha rastet është e zezë. Me vjetrimin e tyre mund të marrin ndonjë pikë të bardhë nëpër pupla që është shenjë e vjetërsisë-mplakjes së tyre.
Bishtin e mbajnë drejt (horizontal me trupin) me disa pupla më të zgjatura ne formë shpate, kokën e kanë me kapelë karakteristike (Kaqurotë) dhe mbi hundë mund të ketë 2 brinjë simetrikë të shkurtër, sikurse brinjët e dhisë apo mund edhe mos te ketë fare. Sqepin e ka ngjyrë verdhë (ngjyrë ari) e mund të ketë edhe me sqep te bardhë, ndërsa këmbët i ka kryesisht ngjyrë të ullirit por edhe mund te ketë edhe ngjyrën e hirtë.
Shumicën e rasteve kaqurota (quba) e tyre është shpic e kthyer para.
Zogjtë e vegjël të tyre kur lindin dhe deri sa nuk mbushen me pupla e kanë ngjyrë kafe e mbyllët (braon)
Pulat e kësaj race në vitin e parë bëjnë shumë ve, kurse me mplakjen e tyre e zvogëlojnë sasinë e veve 50–70 në vit. Kjo racë e pulave i takon racave që bëjnë kryesisht pak ve.
Me trajtimin e tyre me medikamente bashkëkohore, dhe ushqim kalorik është dëshmuar se edhe te kjo race e ka përmirësuar dukshëm përformancën e saj në aspektin e vezëve.
Pulat bien klluq kohë pas kohe jo sikurse racat e tjera, por kur bien klluq mirë i udhëheqin dhe i ruajnë zogjtë e tyre. Bajnë ve shumë vite me radhë, dhe me vite edhe madhësia e veve të tyre smadhohet.
Gjelat fillojnë këndimin në muajin 5-7 të jetës, ndërsa pulat diku muajin e 8 fillojnë të bëjnë ve. Gjelat mbërrijnë madhësi të ndryshme 2,4 deri 3,25 kg, ndërsa pulat prej 1,5-2,5 kg.
Tiparet kryesore të kësaj race janë këndimi i gjatë melodik, gjatësia e një këndimi pra mund të jetë 20 sek. deri 1 minut dhe mund ta tejkaloj minutën.
Zëri i këngës së tyre zakonisht është i gjatë dhe ka tonalitet të ulët. Këto karakteristika janë në gjenet e kësaj race e që asnjë racë tjetër ne botë nuk është identike me këtë racë.
Gjatë temperaturave të lartë të verës preferohet mbajtja në ndonjë vend më të freskët sepse ka raste të që duke kënduar edhe mund të ngordh.
Edhe pula e gjelit Kosovar Këndimgjatë këndon- lëshon zë melodik të gjatë sidomos kur bëjnë ve Gjeli Kosovar Këndimgjatë kategorizohet në racën e Pulave Këndimgjatë apo Longcrowers (në gjuhën angleze).
Gjeli
Forma : i zgjatur, shpinën e zgjatur pak të lakuar, qëndrim krenar, qëndrim të lartë, elegant, koka pak më e lartë në raport me majën e bishtit.
Trupi : i zgjatur, elegant, me konstrukcion të lehtë dhe të fortë.
Lartësia : shpina 36-38 cm, koka 60-62 cm.
Pesha : prej 2,4 kg do 3,25 kg
Koka : proporcionalisht me trupin, është me kaçurotë (kapelë-qubë). Quba mund të jetë në forme të në formë të shkronjës V e kthyer para (shpic), mund të jetë pjesërisht para pjesërsiht prapa, por mund të jetë edhe prapa.
Sqepi : mesatarisht i gjatë, i fortë, butë i lakuar teposhtë me ngjyrë të verdhë (ngjyrë ari) apo i bardhë. Në fund të sqepit mund të ketë dy brinjë të theksuar apo të mbuluar nga quba, apo edhe mund të mos ketë fare brinjë. Në mes sqepit dhe qubës mund te ketë si pikë (oazë) e theksuar butë e mishit.
Laprat : në proporcion me kokën, mund të jenë edhe pak më të theksuar-zgjatur, ngjyrë të kuqë të theksuar.
Fytyra : e kuqe, e lëmuar, mund të ketë pupla të rralla shumë shkurtëra të cilat mezi vërehen, mbi sy një kuror e holle me pupla përfundon në qubë.
Sytë : të kuq kah e portokallta - të mbuluar si me një hije (len përshtypje si ngjyrë e zezë) nga larg fitohet bindja se janë të zi. (me moshë edhe ndryshon ngjyra e syve)
NënVeshët : në formë bademi, me ngjyrë të kuqe sikur të fytyrës, mund të ketë një si hije më të zbehtë (bardh apo hiri) pak e vërejtur.
Shpina : e gjatë pak e lakuar teposhtë nga bishti.
Gjoksi : në pajtueshmëri të plotë harkore me mbi gjoksin dhe nëngjoksin dhe barkun, mbajtur lart dhe butë i thyer.
Barku : nuk vërehet apo shumë pak
Krahët : në proporcion me trupin, pak të lëshuar anash nga krenaria, e percjellin vijën e trupit deri prapa tek bishti.
Bishti : i pjerrët 20 deri 30 shkallë i kthyre lartë, me pupla të zgjatura dhe me dy më të zgjatura se të tjerat të kthyera teposhtë, puplat e bishtit janë të shpërndara bukur, dhe nga ana e pasme butë të hapura.
Këmbët : pa pupla, të forta në proporcion me trupin, ngjyrë ulliri, përfundi të ngjyrë ari, më rrallë ngjyrë hiri apo të zezë, kurse thonjtë në korrelacion me sqepin. (mund të ketë edhe devijim të ngjyrave të thonjëve)
Kaqikët : vërehen deri në gjysmë, elegant.
Puplat : mirë të paluara në trup dhe me shkëlqim intensiv.
Ngjyra : gjithnjë ngjyrë e zezë (mund të ketë edhe krahët pak të stërpikur me ngjyrë të kuqe apo ngjyrë ari). Me vjetësimin e tyre mund t’ju del ndonjë pupël e bardhë edhe në kokë edhe në trup)
Këndimi : i gjatë, i butë melodik, mund të arrij gjatësinë 20-40 edhe mbi 60 sekonda. Nëse kombinohet me raca të tjera, humb gjatësinë e zërit, melodinë.
Mbarështrimi : është racë më e vështirë të kultivohet, nga arsyet se gjithnjë duhet pasur parasysh Pedigrea, dhe vështirë i përballon klimës dhe temperaturave të nxehta.
Unaza : 20 mm
Gabimet : nuk ka gabime të theksuara, të gjitha pjesët e trupit janë në proporcion dhe harmoni me njëra tjetrën, ndodhë të kenë ndonjë pikë të bardhë trupit apo në Kokë Me vjetërsimin e tyre mund t’ju del ndonjë pupël e bardhë apo edhe e kuqe trupit edhe në kokë.
Pula
Forma : gracioze, elegante, qëndrim si i zgjatur, me lëvizje të theksuara. koka pak më e lartë në raport me majën e bishtit.
Trupi : mirë e zhvilluar, e lehtë, qëndrim krenar, e butë në raport me gjelin.
Lartësia : shpina 30-32 cm, koka 44-46 cm
Sqepi : mesatarisht i gjatë, i fortë, butë i lakuar teposhtë me ngjyrë të verdhë (ngjyrë ari) apo i bardhë, mund të përfundoj me ngjyrë pak më të mbyllët kafeje në fund. Në fund të sqepit mund të ketë dy brinjë të theksuar apo të mbuluar nga quba, apo edhe mund të mos ketë fare brinjë. Në mes sqepit dhe qubës mund te ketë si pikë (oazë) e theksuar butë e mishit
Sytë : të kuq kah e portokallta - të mbuluar si me një hije (len përshtypje si ngjyrë e zezë) nga larg fitohet bindja se janë të zi. (me moshë edhe ndryshon ngjyra e syve)
NënVeshët : në formë bademi, me ngjyrë të kuqe sikur të fytyrës, mund të ketë një si hije më të zbehtë (bardh apo hiri) pak e vërejtur.
Qafa: e gjatë e fortë, e zhvilluar dhe e bukur, e harmonizuar mire me pjesën ku bashkohet me krahët.
Shpina: e gjatë pak e lakuar teposhtë nga bishti.
Gjoksi : në pajtueshmëri të plotë harkore me mbi gjoksin dhe nëngjoksin dhe barkun, mbajtur lart dhe butë i thyer.
Barku : vërehet sidomos tek pulat që janë duke bërë ve.
Krahët : në proporcion me trupin, e përcjellin vijën e trupit deri prapa tek bishti.
Bishti : i pjerrët 10 deri 20 shkallë i kthyer lartë, me pupla të zgjatura, puplat e bishtit janë të shpërndara bukur, dhe nga ana e pasme butë të hapura.
Këmbët : pa pupla, të forta në proporcion me trupin, ngjyrë ulliri, përfundi të ngjyrë ari, më rrallë ngjyrë hiri apo të zezë, kurse thonjët në korelacion me sqepin. (mund të ketë edhe devijim të ngjyrave të thonjëve)
Kaqikët : vërehen deri në gjysmë, elegante.
Puplat : mirë të paluara në trup dhe me shkëlqim mesatar.
Ngjyra : gjithnjë ngjyrë e zezë. Me vjetësimin e tyre mund t’ju del ndonjë pupël e bardhë edhe në kokë por edhe në trup)
Këndimi : edhe pula lëshon zë të gjatë sidomos në temperatura të nxhehta verës
Vetë : varësisht sa është pula e re, me vjetërsimin e saj edhe e ndryshon peshën e vesë. Ngjyra e është nga e bardha në ngjyrë krem mund të ketë edhe pika pak të theksuara
Mbarështrimi : është racë më e vështirë të kultivohet, nga arsyet se gjithnjë duhet pasur parasysh Pedigrea, dhe vështirë i përballon klimës dhe temperaturave të nxehta.
Unaza : 18 mm
Gabimet : nuk ka gabime të theksuara, të gjitha pjesët e trupit janë në proporcion dhe harmoni me njëra tjetrën. ndodhë të kenë ndonjë pikë të bardhë trupit apo në Kokë. Me vjetërsimin e tyre mund t’ju del ndonjë pupël e bardhë apo edhe e kuqe trupit edhe në kokë.
Zogjtë
Zakonisht kur të qelën ka ngjyrë të kaftë, Braon. me fillimin e daljes së puplave ata nxihen (marrin ngjyrën e zezë) Gjelat fillojnë të këndojnë 5-7 muaj kurse pulat me 8 muaj fillojnë të bëjnë ve.
Deklarata Kushtetuese e Kosovës (1990)
Deklarata Kushtetuese e Kosovës, e miratuar nga Kuvendi i kohës më 2 korrik 1990, shënon një dokument të rëndësishëm politiko-juridik, që shprehte aspiratën e popullit të Kosovës për liri dhe mëvetësi në rrethanat e reja që po krijoheshin asokohe për shqiptarët në rajonin e Ballkanit. E shpallur nga 114 delegatë të Kuvendit të atëhershëm të Kosovës, Deklerata zhvlerësoi Rezolutën e Konferencës së Prizrenit, të 10 korrikut 1945, me të cilën Serbia, pasi që kishte anulua me gjak Rezolutën e Bujanit, e aneksoi Kosovën.
Edhe pse nuk u njoh ndërkombëtarisht, Deklarata ishte deklarim i fuqishëm i vullnetit kombëtar, politik e demokratik të popullit të Kosovës.
Historiku
Në marsin e 1989-ës, qeveria jugosllave në Beograd vendosi të suprimojë autonominë që kishte Kosova dhe Metohia deri në atë kohë, si element konstituiv i Federatës me të drejtë vetoje. Autonomi e cila i ishte dhënë me Kushtetutën e vitit 1974. Njëkohësisht, në atë kohë, një deklaratë të ngjashme kushtetuese kishte nxjerrë Parlamenti i Sllovenisë që po ndahej prej Jugosllavisë. E kishin nxjerrë dhe disa parlamente të vendeve Balltike, që ishin në kuadër të Bashkimit Sovjetik, si Lituania dhe Estonia.
Akademia e Shkencave dhe e Arteve të Kosovës, i hapi rrugë procesit politik, me rezolutën për pozitën kushtetuese juridike të Kosovës dhe me pozitën e shqiptarëve në kushtet e reja të krijuara. Në rezolutën e ASHAK-ut ishte e formuluar shumë qartë pozicioni politik dhe kushtetues e juridik, që kërkohej për Kosovën dhe për popullin e saj.
Pas shtyrjeve të njëpasnjëshme të punimeve të Kuvendit, më 1 korrik 1990, regjimi i Beogradit synonte organizimin e një referendumi për Kushtetutën e re serbe, të kundërshtuar nga shqiptarët, si dhe shpalljen e shtyrjes së mbledhjes së Kuvendit të Kosovës të paralajmëruar për 2 korrik, e për të cilën delegatët shqiptarë shumicë e delegatë të komuniteteve pakicë kishin bërë të gjitha përgatitjet për shpalljen e Deklaratës Kushtetuese.
Miratimi i Deklaratës Kushtetuese
Më 2 korrik 1990, intelektualë dhe ligjvënës të parlamentit gjykuan se shuarja e autonomisë po shënonte fillimin e serbizimit të Kosovës dhe në të njëjtën kohë paraqiste hyrje në një periudhë tepër të rëndë për shqiptarët të cilët po trajtoheshin, jo vetëm si qytetarë të rendit të dytë, por edhe po u nënshtroheshin torturave sistematike nga regjimi serb. Duke qenë të vetëdijshëm për momentin historik para të cilit ndodhej Kosova, delegatët e atëhershëm të Kuvendit të Kosovës, më 2 korrik të vitit 1990, miratuan publikisht (para Kuvendit të Kosovës) Deklaratën Kushtetuese, me të cilën Kosova u shpall njësi e veçantë në kuadër të federatës së atëhershme jugosllave.
Deputetët vendosën se seancën do ta drejtonte delegati Bujar Gjurgjealo nga Prizreni, ndërsa Deklaratën do ta lexonte Muharrem Shabani nga Vushtrria, dhe nëse ata do arrestoheshinin, ishin caktuar edhe zëvendësit e tyre.
Deklarata u miratua në ambjentet e jashtme të Kuvendit, pasi deputetët nuk u lejuan të mblidhen në sallën e Kuvendit. Ata lexuan tekstin e deklaratës para turmës së pranishme, votuan duke ngritur dorën dhe ishin të rrethuar me qytetarë që mbështesnin përmbajtjen dhe miratimin e deklaratës. Sipas dëshmitarëve të kohës, në afërsi të Kuvendit, ishin pozicionuar ushtarë me tanke në të gjitha anët. Dokumentin e nënshkruan 114 delegatë shqiptarë, boshnjakë e turq.
Deklarata e 2 korrikut e shpalli Kosovën njësi të barabartë të Federatës Jugosllave dhe u hapi rrugën veprimeve të mëtutjeshëm me të cilat u rrumbullaksua legjitimiteti i infrastrukturës demokratike të shtetit të pavarur të Kosovës.
1. Me këtë deklaratë shprehet dhe shpallet qëndrimi burimor kushtetues i popullsisë së Kosovës dhe i këtij Kuvendi si akt i vetëvendosjes politike në kuadër të Jugosllavisë.
2. Ky kuvend duke e shpallur nga ana e tij dhe në nivel të tij Kosovën si njësi të barabartë në Jugosllavi, në bazë të principeve të demokracisë autentike mbi respektimin e vullnetit të njerëzve dhe të kolektiviteteve njerëzore dhe kombëtare, pret konfirmimin e këtij akti konstitutiv të tij në Kushtetutën e Jugosllavisë me mbështetje të plotë të opinionit demokratik në Jugosllavi dhe të opinionit ndërkombëtar.
3. Ky kuvend Kosovën dhe pozitën e re kushtetuese të saj e konfirmon si bashkësi politiko-kushtetuese dhe pozitë politiko-kushtetuese të përbashkët të qytetarëve dhe nacionaliteteve të barabarta të Kosovës, ku shqiptarët si shumicë e popullsisë së Kosovës dhe një ndër popujt më numerikë në Jugosllavi, si dhe serbët dhe të tjerët në Kosovë konsiderohen popull-komb dhe jo kombësi (pakicë kombëtare).
4. Në ndërkohë, deri në aplikimin definitiv juridik të kësaj Deklarate Kushtetuese, Kuvendi dhe organet e pushtetit të Kosovës marrëdhëniet e tyre në rendin kushtetues të Jugosllavisë i mbështesin në Kushtetutën në fuqi të Jugosllavisë dhe jo në amendamentet e Kushtetutës së RS të Serbisë të vitit 1989, me ç’rast bëhet edhe anulimi i vendimit të Kuvendit të Kosovës i datës 23 mars 1989 mbi dhënien e pëlqimit në këto amendamente.
5. Kuvendi i Kosovës deri në nxjerrjen e Kushtetutës së re të Kosovës tash e tutje do të komunikojë publikisht me këtë emërtim, duke e emërtuar njëkohësisht bashkësinë shoqërore-politike organ i së cilës është, vetëm si Kosovë.
Prishtinë, më 2 korrik 1990. Delegatët nënshkrues të Deklaratës.
Kushtetuta e Kaçanikut
Miratimi nga Kuvendi i Deklaratës Kushtetuese, i hapi më pas rrugë konstituimit të Kuvendit të Kaçanikut të 7 shtatorit 1990, kur edhe u shpall si Republika e Kosovës, si dhe Referendumit për Pavarësi të vitit 1991 dhe zgjedhjeve të para parlamentare dhe presidenciale të Kosovës të vitit 1992.
Dy muaj pas shpalljes së Deklaratës Kushtetuese, më 7 shtator të vitit 1990 në Kaçanik, të njëjtët delegatë nxorën aktin më të lartë juridik: Kushtetutën e Republikës së Kosovës, e njohur ndryshe si Kushtetuta e Kaçanikut, ku Kosova u deklarua formalisht si Republikë. "Neni 1: Republika e Kosovës është shtet demokratik i Kombit shqiptar dhe i pjesëtarëve të kombeve të tjera dhe i pakicave kombëtare, të shtetasve të vetë; serbëve, muslimanëve, malazezëve, kroatëve, turqëve, romëve e të tjerëve që jetojnë në Kosovë."Për shkak të presionit të Serbisë, shumica e delegatëve u detyruan më pas të ikin nga Kosova. Sipas Feride Muratit, ish-nënshkruese e Deklaratës Kushtetuese dhe pjesëmarrëse në Kuvend ishin dhe 18 deputete gra, që morën pjesë në komisione dhe seancat e rëndësishme. Serbia fill pas shpalljes së Deklaratës Kushtetuese vendosi gjendjen e jashtëzakonshme në Kosovë, duke suprimuar me forcën e tankeve të gjitha institucionet e Kosovës, duke filluar nga Kuvendi e Këshilli Ekzekutiv i tij dhe deri tek të gjitha institucionet e tjera shkencore, arsimore e kulturore.
Vitet 1360
Mbi vitet 1360.
Zëri i Medvegjës
Zëri i Medvegjës Revistë informative dhe kulturore. Kjo është revistë në gjuhën shqipe, e cila në tërësi i kushtohet Medvegjës dhe qytetarëve të saj. Revista ka një përmbajtje të pasur e cila përfshinë tematika të ndryshme në interes të lexuesit. Në veçanti, hapësirë e madhe i është dhënë çështjeve të cilat në çfarëdo mënyre kanë të bëjnë me Medvegjën.
Vitet 1370
Mbi vitet 1370.
Kantoni Millau-Ouest
Kantoni Millau-Ouest (frëngjisht: Canton de Millau-Ouest) është një kanton në departamentin Aveyron, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Millau. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 17884 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Millau-Ouest aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Vitet 1380
Mbi vitet 1380.
Lista e shkrimtarëve të fantazisë
Kjo është lista e shkrimtarëve të zhanrit të fantazisë.
Back-up
Term i cili perdoret për te ruajtur te dhenat qe kemi ne PC. Kjo nenkupton gjithashtu edhe ate kur te dhenat tona i vendosim ne nje CD apo DVD.Harddisku mund te shkaterrohet prandaj mund te humbasim shenimet e rendesishme.Per kete arsye krijoni me kohe rezerven (backup-in) e shenimeve tuaja. Kopjen e krijuar ruajeni ne ndonje vend te sigurte po te jete e mundur jashte objektit ku punoni.
Fituesit e Çmimit Nobel 1998
Fituesit e Çmimit Nobel 1998 është listë në të cilën janë të radhitur fituesit e Çmimit Nobel për këtë vit në të gjitha lëmitë në të cilat dhurohet ky çmim. Gjithashtu janë të radhitur dhe të nominuarit e këtij viti si dhe fakte mbi nomiminmin dhe zgjedhjen e fituesve.
Mahir Baj
Mahir Bajramoski (lindur më 19 prill 1990), i njohur më mirë me emrin artistike Mahir Baj, është një producent muzikor zviceran nga Zürich.
Kardhiqi
Kardhiqi është një fshat në komunën Cepo në rrethin e Gjirokastrës të Shqipërisë. Mbas djegies se Kardhiqit 1812, shume familje si Mertikajt, Priftajt, Shametajt, etj, shkuan ne fshatin Lukove. Me vone pjesa me e madhe e ketyre, emigruan ne Spanje.
Llanars
Lidhje të jashtme
Llanars
Kantoni Courbevoie-Nord
Kantoni Courbevoie-Nord (frëngjisht: Canton de Courbevoie-Nord) është një kanton në departamentin Hauts-de-Seine, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Courbevoie. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 32642 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Courbevoie-Nord aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Dasho Matodashaj
Dasho Matodashaj, ( në Mesaplik të Vlorës - 14 shkurt, 2005), ishte shkrimtar shqiptar, ish nënkryetari i shoqatës kulturoro-atdhetare “Labëria”.
Është dekoruar me urdhra e medalje të ndryshme nga Presidiumi i Kuvendit Popullor për problemet e historisë dhe të kulturës të rrethit të Vlorës. Ka shkruar në organet e shtypit të kohës dhe në veçanti në gazetën “Labëria”. Për shumë vite ka qenë kryetar i degës së Vlorës dhe nënkryetari i Shoqatës Kulturore-Atdhetare “Labëria”.
Lidhje të jashtme
http://www.ballkan.com/index.php?page=shownews&newsID=35850
Ekonomia e Danimarkës
Në bujqësi vërehet tendenca e përhershme e intensifikimit dhe e përparimit. Danimarka ështëkonsumuese e madhe e plehrave organike dhe e mjeteve për mbrojtjen e bimëve.
Orientim të ri në zhvillimin e bujqësisë i sjell revulucioni industrial. Konkurenca në prodhimin e drithërave që sjell tregu botëror tepricat që ofron ky treg me çmime të ulëta e detyrojnë Danimarkën të orientohet në blegtori. Kjo degë ka pëparësi, ngase të gjitha shteteë që e rrethojnë janë deficitare për prodhime blegtorale.
Vitet 1400
Mbi vitet 1400.
Tuneli i Skërficës
Tuneli i Skërficës ndodhet në rrugën Kardhiq-Delvinë në Republikën e Shqipërisë. Tuneli ka një gjatësi 1316 metra dhe është një nyje lidhëse e rrugës strategjike Gjirokastër-Sarandë. Tuneli u hap për qarkullim në 2 korrik 2022.
Kolë Xhumari
Kolë Xhumari, u lind në Kavajë në 1912. Ai rridhte nga një familje e thjeshtë arsimdashëse që bëri çmos për kulturimin e tij. Me mbarimin e Normales së famshme të Elbasanit.
Kolë Xhumari filloi punën si mësues dhe me zellin e dhuntinë e shkencëtarit, filloi të bënte eksperimentimet e tij të para, që do vinin pas abetareve të Naim Frashërit, Kristoforidhit e Xhuvanit.
Që në kohën e mbretërisë, ministrit Mirush Ivanaj i ra në sy ky djalosh me sy të zjarrtë, që e donte pa masë punën, fëmijët, gjuhën shqipe dhe e lejoi që të eksperimentonte metodat që po futeshin në Evropën e qytetëruar të asaj kohe. Ai nuk e ndërpreu kurrë punën e tij me vogëlushet e klasës së parë, të cilëve u mësonte gjuhën e bukur shqipe, me metodat më të thjeshta.
Më parë mësues e më pas punonjës i Ministrisë së Arsimit, bashkëpunëtor i palodhur i saj, i Institutit të Studimeve Pedagogjike, i Shtëpisë Botuese të Librit Shkollor, ai nuk ndahej në çdo reformë të shkollës duke u bërë pjesëtar aktiv i saj.
Përvoja profesionale
E ka filluar si mësues filloreje në Durrës dhe më pas, nga viti 1933 deri në vitin 1966, ka qenë mësues filloreje dhe tetëvjeçareje në Tiranë. Por jo vetëm kaq. Do të emërohej drejtor i "Shkollës së Kuqe" dhe drejtor i Shtëpisë së Pionierit. Pas një viti e gjysmë pune, transferohet referent i Drejtorisë së Teksteve në Ministrinë e Arsimit. Më pas metodist për shkollën fillore në Kabinetin Pedagogjik të Tiranës dhe pak më vonë metodist në Institutin e Perfeksionimit të Mësuesve, i cili vepronte në rang Republike. Në vitin 1966, del ne pension, për të ushtruar profesionin e tij në mënyrë të pavarur.
Hekuran Murati
Arsimi
Murati ka marrë diplomën bachelor në menaxhim biznesi në Universitetin Amerikan të Kosovës (tani RIT Kosovo) dhe ka përfunduar studimet master për menaxhim investimesh në Hochschule Bremen dhe financa ndërkombëtare në Universitetin e Karolinës së Veriut Wilmington. Teza e tij e magjistraturës, me titull ""Efekti tregtar i ditës së javës: Krahasimi i tregut kroat dhe slloven", është i disponueshëm në internet.
Karriera politike
Murati iu bashkua Lëvizjes Vetëvendosje në gusht 2019. Ai u zgjodh deputet në zgjedhjet e tetorit 2019. Ai shërbeu si kryetar i Komisionit të Buxhetit dhe Financave në legjislaturën e 7-të dhe njëkohësisht mori pjesë në komisionin për ekonomi, punësim, tregti, industri, sipërmarrje dhe investime strategjike dhe komisionin hetimor për privatizim.
Si një nga kandidatët më të mirë të votuar në zgjedhjet parlamentare të vitit 2021, Murati hoqi dorë nga vendi i tij në parlament për të marrë postin e ministrit të financave, punës dhe transfereve në qeverinë e dytë Kurti. Portofoli i tij bashkon ish-ministrinë e financave, ministrinë e punës dhe seksionin e transfertave të ministrisë së mirëqenies sociale.
Ai njihet për maturinë fiskale. Të ardhurat dhe shpenzimet e qeverisë janë rritur ndjeshëm gjatë mandatit të tij. Si ministër, ai ndërpreu praktikën e dhënies me qira të terminaleve doganore dhe shpalli përfitime të mirëqenies për nënat dhe fëmijët e rinj.
Jeta personale
Një ekspert investimesh, ai ka dyfishuar portofolin e tij të investimeve private në vitet e fundit. Ai është aksioner në Tesla Inc, Allianz SE, Volkswagen AG dhe Netflix Inc.
Isco
Francisco Román Alarcón Suárez (lindur më 22 prill 1992), njohur zakonisht si Isco ( Spanjisht : [ˈisko]), është një futbollist profesionist spanjoll i cili luan si mesfushor sulmues për klubin spanjoll Betis.
Ai filloi karrierën e tij te Valencia CF, duke luajtur zakonisht skuadrën rezervë, përpara se të bashkohej me Málagën në vitin 2011. Performancat e tij në klubin andaluzian bënë që ai të fitonte çmimin Golden Boy një vit më vonë. Në qershor 2013, ai u transferua te Real Madrid për 30 milion €.
Isco ka përfaqsuar Spanjën në nivele të ndryshme moshash, përfshirë në Lojërat Olimpike 2012, dhe bëri debutimin e tij në vitin 2013.
Valencia
Isco ka lindur në Benalmádena, Málaga, Andaluzi. Si fëmijë ai u aktivizua me Atlético Benamiel, ku luajti me shokun e tij Charlie I'Anson, tani lojtar i Elche CF.
Isco është produkt i akademisësë Valencias dhe bëri debutimin e tij si profesionist me ekipin e parë më 11 nëntor 2010 kundër UD Logroñés për ndeshjen e vlefshme për Kupën e Mbretit të atij sezoni, duke shënuar dy gola në një fitore 3–1. Para kësaj, ai e kishte kaluar sezonin e tij të parë të plotë me skuadrën e rezervave në Segunda División B, duke shënuar një gol në 26 ndeshje; ekipi në fund të sezonit ra nga kategoria.
Isco luajti ndeshjen e tij të parë në La Liga më 14 nëntor 2010, duke zëvendësuar sulmuesin Aritz Aduriz në 20 minutat e fundit të fitores 2–0 kundër Getafes.
Málaga
Në korrik 2011, pasi kishte shënuar 15 gola me ekipin rezervë të Valencias për t'a rikthyer në Tercera División, Isco u transferua te Malaga në një marrëveshje pesë-vjeçare, me klubin që pagoi 6 milion €. Ai shënoi golin e parë me ekipin e ri më 21 nëntor në fitoren 3–1 kundër Racing de Santander; Ai shënoi sërisht një javë më pas në fitoren 2–1 kundër Villarreal CF, dhe e mbylli sezonin e tij të parë me 32 ndeshje dhe pesë gola; Malaga u kualifikua në Ligën e Kampioneve për herë të parë në histori.
Më 18 shtator 2012, në ndeshjen parë të fazës së grupeve të Ligës së Kampioneve, Isco shënoi një dopietë kundër FC Zenit Saint Petersburg dhe u shpall lojtari i ndeshjes. Më 22 dhjetor, ai shënoi golin e parë në ligë në fitoren 3–2 kundër Real Madridit në stadiumin La Rosaleda, duke ndihmuar Malagën të arrinte fitoren e parë ndaj Los Blancos pas 29 vitesh; po në atë muaj, ai fitoi çmimin prestigjoz Golden Boy, duke mposhtur në finale Stephan El Shaarawy dhe Thibaut Courtois.
Më 28 janar 2013, Isco i dha fund spekullimeve në lidhje me të ardhmen e tij duke firmosur një kontratë të re me klubin – klauzola e tij e blerjes u bë 35 milion €. Ai shënoi golin e njëmbëdhjetë sezonal më 13 mars, duke shënuar golin e parë të suksesit 2–0 kundër Portos, e mjaftueshme për t'u kualifikuar në fazën me eleminim direkt pas humbjes 1–0 në Portugali.
Real Madrid
thumb|Isco duke ekzekutuar një korne për Real Madridin në vitin 2013.
Sezoni 2013–14
Më 17 qershor 2013, Isco konfirmoi se kishte marrë oferta nga klubi spanjoll Real Madrid dhe nga klubi ish trajnerit të tij Manuel Pellegrini, Manchester City, duke thënë se do të merrte vendimin përfundimtar rreth të ardhmes së tij pas Kampionatit Europian nën-21. Më 26 qershor, presidenti i Real Madridit Florentino Pérez konfirmoi se marrëveshja me lojtarin ishte arritur dhe se ai do të prezantohej në javën e ardhshme, menjëherë pas vizitave mjeksore; në ditën e ardhshme ai firmosi një kontratë pesë-vjeçare, me Real Madridin që pagoi 30 milion € për shërbimet e tij, duke u vendosur nën dispozicionin e trajnerit Carlo Ancelotti.
Isco debutoi zyrtarisht më 18 gusht në ndeshjen hapëse të kampionatit kundër Betis; ai asistoi golin e dytë të fitores 2–1 në minutën e 85të. Pas kësaj, ai shënoi dy golat e parë të sezonit në fitoren 3–1 në shtëpi kundër Athletic Bilbao.
Pavarësisht se kishte një rekord të mirë golashënimi, Isco u aktivizua pak nga Carlo Ancelotti, i cili preferonte formacionin 4–3–3, e cila nuk i përshtatej stilit të spanjollit. Megjithatë, trajneri deklaroi se kjo ishte një "problem i përkohshëm". Ai regjistroi 11 gola në 53 ndeshje në sezonin e tij të parë; më 25 maj, ai fitoi Ligën e Kampioneve për herë të parë, duke luajtur 61 minuta në finalen e fituar 4–1 kundër rivalëve të Atlético Madrid.
Sezoni 2014–15
Isco luajti ndeshjen e parë të sezonit kundër Real Sociedadit, dhe shënoi golin e parë në fitoren 4–1 kundër UD Almería më 12 dhjetor. Ai luajti si titullar në suksesin e arritur në Kupës së Botës për Klube, duke shënuar golin e katër në fitoren 4–0 kundër Cruz Azul.
Isco mori lëvdata të shumta për performancat e tij në gjysmën e parë të sezonit, duke bërë që legjenda franceze Zinedine Zidane t'a krahasonte me veten e tij. Ai shënoi golin e tretë në ligë më 14 shkurt 2015, të parin e fitores 2–0 kundër Deportivo de La Coruña.
Real Betis
Më 26 korrik 2023, Isco nënshkroi një kontratë një-vjeçare me Betis.
Karriera ndërkombëtare
176px|thumbnail|majtas|Isco duke luajtur për [[Kombëtarja spanjolle U–19 e futbollit|kombëtaren U–19.]] Isco u paraqit me kombëtaren U–17 në 2009 Kupën e Botës U–17, duke shënuar tre herë gjatë turnamentit me skuadrën që e mbylli e treta. Në vitin 2011, ai përfaqsoi vendin e tij sëbashku me shokun e skuadrës Recio në Kupën e Botës U–20, duke shënuar një gol me skuadrën që nuk shkoi më shumë se çerek–finalja.
Më 28 shkurt 2012, Isco u thirr në kombëtaren U–23 për një ndeshje miqësore kundër Egjiptit, por qëndroi në stol gjatë gjithë ndeshjes. Më 15 maj, ai u thirr pë herë të parë në kombëtaren e parë për një ndeshje miqësrore kundër Serbisë dhe Koresë së Jugut, por nuk luajti në asnjë nga ndeshjet. Në korrik, ai luajti me kombëtaren U–23 në Lojërat Olimpike 2012 në Londër, duke luajti si titullar në të gjitha ndeshjet e kombëtares që u eleminua që në fazën e grupeve pa shënuar një gol të vetëm.
Më 6 shkurt 2013, ai bëri debutimin e tij me skuadrën e parë, duke luajtur 30 minutat e fundit e fitores 3–1 kundër Uruguajit në Doha, Katar. Gjithashtu në atë vit, ai shënoi në finale dhe e përfundoi turnamentin duke fituar Këpucën e Bronztë (3 gola) dhe u shpall në formacionin e turnamentit duke qënë një lojtar kyç për fituesit.
Ai shënoi golin e parë me Spanjën në një ndeshje kualifikuese të UEFA Euro 2016 kundër Bjellorusisë në Huelva më 15 nëntor 2014, duke shënuar golin e hapjes në suksesin 3–0.
Stili i lojës
Isco nisi karrierën e tij si mesfushor sulmues te Málaga nën drejtimin e trajnerit Manuel Pellegrini; ai ndonjëherë luante rolin e sulmuesit në formacionin 4–2–3-1. Pas transferimit të tij te Real Madrid, trajneri Carlo Ancelotti e vendosi atë në një rol më të tërhequr që kërkonte më shumë sakrificë dhe më shumë detyra mbrojtëse.
Isco është i njohur për aftësitë e tij natyrale për të dhënë një pasim të përkryer, për të dribluar në mënyrë fantastike dy ose tre kundërshtarë dhe për të goditur topin në trekendësh. Ai është i aftë në organizimin e lojës së ekipit të tij dhe di të krijojë hapsira për shokët e ekipit.
Në vitin 2013, Isco u cilësia nga gazetari i Marcës Pablo Polo si "lojtari i ri më premtues i futbollit spanjoll", duke e krahasuar forcën, aftësitë, dhe qëndrueshmërinë e tij me atë të sulmuesit argjentinas Sergio Agüero, kurse vizionin dhe aftësitë e pasimit me ato të legjendës Zinedine Zidane. Kapiteni i ekipit Iker Casillas parashikoi se në vitin 2015 Isco do të ishte lojtari më i rëndësishëm i kombëtares spanjolle.
Klube
1 Përfshirë Supercopa de España, UEFA Super Kupën dhe FIFA Kupën e Botës për Klube.
Amplifikatorët themelor me transistor bipolar
Hyrje
Shumë shpesh nevojitet të amplifikojmë amplitudën ose fuqinë e sinjaleve elektrike.
Radio-sinjalet, sinjalet në dalje të mikrofonave, sinjalet te televizionet në antenat marrёse, sinjalet e kokave të gramafonit ose mikrofonit, impulset elektrike të zemrës ose te trurit ; janë sinjale të dobëta të cilat duhet të përforcohen madje edhe më shumë se 1000 herë para se të shndërrohen në formë të kuptueshme për njeriun. Ky përforcim i sinjaleve arrihet përmes përforcuesve ose amplifikatorëve.
Amplifikatorёt janë pajisje apo qarqe elektronike të cilat bëjnë zmadhimin e sinjalit i cili vjen në hyrje duke ruajtur besnikёrisht formën e tij. Sinjali I cili vjen në hyrje të përforcuesit mund të jetë tension, rrymё apo fuqi elektrike. Andaj, kemi përforcues fuqie, rryme dhe tensioni.
Ndarja
Sipas mënyrës së lidhjes së transistorёvё dallojmë :
Puna e transistorёve do të jetë në regjionin aktiv dhe në frekuencat e ulёta nuk do të merren parasysh kapacitet parazitare të kontakteve pn.
Metodat për ekuivalentim
Do ti zhvillojmë dy modele kryesore për skemën ekuivalente për sinjale të vogla :
Ismail Lulani
Ismail Lulani (Tuz, 26 mars 1933 — Shkoder, 6 tetor 2002) ka qenë arsimtar dhe piktor, nje nga emrat me te shquar te artit shqiptar.
Biografia
Në moshën 12 vjeçare së bashku me familje vendoset në qytetin e Shkodrës. Në vitin 1967 mbaron Akademin e Arteve të Bukura për pikturë monumentale, puna e tij e diplomës "Ded Gjo Luli me trima", u vlersua mjaft nga kritika e kohës. Emrohet dhe punon si profesor në Akademin e Arteve në Tiranë dhe më pas vendoset me dëshirën e tij në qytetit e Shkodrës ku punon si profesor në Liceun artistik të këtij qyteti deri sa del si piktor në krijmtari të lirë. Ai ishte një ndër themeluesit e degës së arteve vizive (në shkollën e mesme artistike "Prek Jakova") në qytetin e Shkodrës. Ai ishte antar i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë. Ismail Lulani është një ndër piktoret më origjinal e më të fuqishëm në historin e artit Shqiptar, ai ishte një piktor shumë aktiv në krijimtarinë e tij, eksploroi me mjeshtri në të gjitha gjinitë e pikturës, si kompozim, pejsazh, portret, natura të qeta. Pikturat e tij shquhen për forcën dhe lojrat magjike të ngjyrës, për vizatimin ekspresiv dhe mjetet shprehëse.
Ndërroi jetë në moshen 69 vjeçare në qytetin e Shkodrës, Shqipëri.
Për meritat e tij ai është nderuar me çmime dhe tituj të kalibrit të lartë
Ismail Lulani morri pjesë në të gjitha ekspozitat lokale që u zhvilluan në qytetin e Shkodrës si dhe ato kombëtare që u zhvilluan në Tiranë, rreth 20 punime të tij ndodhen në arkivat e Galerisë  Kombëtare të Arteve në Tiranë, si dhe shumë të tjera pronë e galerive e muzeumeve në qytete të ndryshme të Shqipërisë.
Ai ka ekspozuar në shumë vende të huaja si Frascat, Romë, Paris, Linz (Austri), New York, Boston, Toronto, Athinë, Pekin, Shangai, Irlande, Rumani, Belgjike, Beograd, Podgoric, Cetinj, Tivar, Ulqin, Prishtinë, Aleksandri, Turqi, Tunizi, Hungari, duke marë vlersimet më të larta nga krtika e huaj. Shumë nga pikturat e tij janë pronë e koleksionistëve të ndryshëm në Francë, Austri, Itali, USA, Gjermani, etj.
Ismail Lulani ishte një nga piktorët e shquar shqiptarë të shekullit XX-të, Lulani ishte një nga artistët që ndikuan fuqishëm në modernizimin e artit shqiptar të çerekut të fundit të shekullit XX. Piktori Ismail Lulani kreu studimet e mesme për mjekësi, por shumë shpejt do ti kushtohej plotësisht pasionit të tij të fëmijërisë – pikturës. Studimet e larta i kreu në Institutin e Lartë të Arteve në Tiranë, gjatë viteve 1964 - 1968. Në veprat e tij sidomos rreth viteve ’80, ndjehet prirja drejt pasurimit të paletës piktorike e që gradualisht nga tabloja në tablo, e bën Lulanin të evidentohet si një artist me një stil të veçantë piktorik, i cili priret drejt dekorativitetit, motiveve të veçanta. Ismail Lulani dallohet koloriti i pasur dhe mënyra e vizatimit të personazheve. Krijimtaria artistike e piktorit Ismail Lulanit është e shumë e gjerë dhe e larmishme (mbi 30 vjet krijimtari). Ai ishte portretist, peizazhist dhe realizues i tablove kompozicionale me temë historike e sociale.
Vepra e tij e parë e ekspozuar në publik ishte peizazhi nga Hidrocentrali i Vaut të Dejës (1969). Më tej Lulani do të ishte prezent me tablotë e tij në të gjitha ekspozitat, konkurset lokale dhe kombëtare. Temat e  tablove piktorikë të Lulanit ishin të inspiruara nga ciklet e kreshnikëve (Muji dhe Halili), Gjergj Elez Alia, nga baladat shqiptare (Kostandini dhe Duruntina), nga historia e popullit shqiptar (Figura e Skënderbeut, Ali Pashë Tepelena, Shote dhe Azem Galica).Lulani realizoi tablo për disa figura, ngjarje të luftës nacionalçlirimtare, dhe nga periudha e ndërtimit të socializmit, veçanërisht nga jeta dhe puna e njerëzve të thjeshtë. Në pikturën shqiptare artisti Lulani veçohet dhe vlerësohet si një kolorist i njollave me ngjyra potente, të ngrohta e plot dritë, ai ka krijuar personazhe (figurat e malësorëve) që vizatohen në mënyrë të stilizuar. Piktori Lulani ishte një artist që tërhiqej nga jeta e njerëzve të thjeshtë të zonës së veriut të Shqipërisë.
Pas viteve ’90 Ismail Lulani i kushtohet kryesisht peizazhit të zonave veriore shqiptare, që edhe më parë e tërhiqnin  artistin. Lulani ka krijuar cikle të tëra tablosh me këto motive që mund të grupohen dhe sipas stinëve  të vitit: cikli i peizazheve të vjeshtës, cikli i peizazheve të dimrit, cikli i bariut me dhi. Ai mund të konsiderohet si piktori i Shqipërisë së Veriut.
Ismail Lulani krijoi në dy sisteme shoqërorë të ndryshëm, por ai mbetet një nga përfaqësuesit e rëndësishëm të artit shqiptar të shekullit të XX-të. Mund të kujtojmë disa nga tablotë e tij në vite: “Skënderbeu në betejë”, (1968); “Ded Gjo Luli me trimat”, (1969, GKA,Tiranë); “Në hidrocentralin Mao Ce Dun” (GKA, Tiranë), “Peizazh malor”, (GKA, Tiranë) si dhe tabloja “Ndërtuesit e hidrocentralit” (1974, GKA, Tiranë).
Tabloja “Ndërtuesit e Hidrocentralit”, 1971, u realizua nga artisti për ekspozitën e 30 vjetorit të themelimit të Partisë Komuniste të Shqipërisë. Në tablo janë pikturuar imazhet e tri punëtorëve, (portretet e tyre) janë paraqitur në plan të parë. Dy portretet e planit të parë janë me pamje përballë e me kapele letre dhe shami të lidhur mbi krye kurse punëtori i tretë shikon jashtë tablosë në anën e majtë të saj. Në sfondin prapa janë pikturuar strukturat e makinerive të ndërtimit të hidrocentralit (vinça) dhe struktura ndërtimore.Pikturimi i peizazhit është realizuar me dritë të fuqishme dhe me një gjuhë piktorike dekorative, ndërsa portrete pikturohen me ngjyra të ngrohta e me kalime tonesh dhe gjysëm tonesh delikatë që japin karakteret dhe fizionominë e veçantë të secilit prej tyre. Piktori Lulani nëpërmjet kësaj tabloje evidenton artistikisht vlerën dhe kontibutin e njerëzve të thjeshtë në ndërtimin e veprave të mëdha siç janë hidrocentralet. Pikturimi nga ana e artistit Lulani i tablosë “Ndërtuesit e Hidrocentralit”,është mbajtur i ekuilibruar si tonalitete koloristike dhe tabloja ka dritë të fuqishme. Piktori Ismail Lulani ka ekspozuar në shumë vende të Europës duke marrë vlerësimet më të larta nga kritika e huaj. Shumë nga pikturat e tij janë pronë e koleksionistëve në Francë, Austri, Itali, SHBA, Gjermani, etj. Në fondin e GKA,Tiranë ndodhen njëzetenëntë vepra të piktorit Ismail Lulani. Vepra të Lulanit ndodhen dhe në fondin e GA, Shkodër dhe të mjaft koleksionistëve privatë në Shqipëri e jashtë saj. Familja ka koleksion me të rëndësishëm te  vepra të piktorit Ismail Lulani. Shoqata Kulturore VIZart ne Biennalet Nderkombetare te Akuarelit qe zhvillon, ka akorduar cmimin e madh Nderkombetar "Ismail Lulani International Award ", ne nder te artistit te madh. Nje nga rruget e Shkoders ku ai jetoi, mban gjithashtu emrin e tij.
Vitet 1410
Mbi vitet 1410.
Vitet 1420
Mbi vitet 1420.