cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Memaliaj
Ekonomia
U hapën dhe u vunë në shfrytëzim sektori i parë dhe i tretë i fushës së dytë, në minierë u futën elektovozet 3.5 dhe 7 tonësh, kurse në punimet minerare u vendosën lopatat vetngarkuese elektrike. Këto bënë që prodhimi të dyfishohej kundrejt 5 vjetëve më parë.
Në vitin 1973 u vu në shfrytëzim pusi nr.2 i minierës.
Në vitin 1980 u prodhua aq qymyr sa ishte prodhuar në vitet 1961-1965. Pikerisht, në vitet 1976-1980 u vu në punë fusha e tretë minerare me sektorët mbi nivel.
Në 10 vjeçarin e fundit 1981-1990 miniera vazhdoi shfrytëzimin në thellësi të saj. Në vitin 1981 u vu në shfrytëzim pusi nr.3 me thellësi 360 m. Kurse në vitin 1986 u vu në shfrytëzim pusi nr.6 me thellësi 300 m. Këto bënë që në vitet 1981-1985 të nxirrej aq qymur sa u prodhua në vitet 1946-1975. Në vitet 1986-1990 u vunë në shfrytëzim puse nr.4 dhe nr.5 në fushën e tretë dhe të dytë minerare. Në këtë mënyrë prodhimi në vitin 1990 u rrit 160 herë kundrejt vitit të parë të fillimit të punës në këtë minerë.
Një rëndësi të veçantë në plotësimin më të mirë të nevojave të ekonomisë me qymyr dhe rritjes së efektivitetit të prodhimit ka dhënë venia në shfrytëzim në vitin 1971 e fabrikës së pasurimit të qymyrit. Në këtë mënyrë u krijuan mundësitë për përdorimin më racional të qymyrit nga ekonomia dhe gjatë 20 vjetëve ajo përfitoi 120.000.000 lekë nga mënjanimi i transportit të sterilëve ose një volum transporti prej 536.000.000 ton/km.
Bashkë me minierën u rrit edhe klasa punëtore e saj. Në vitin 1946 filluan punimet e para. Në minierë punonin 82 punëtorë, kurse në vitin 1949 kur u krijua ndërmarrja punonin 100 punëtorë dhe në fund të viteve ’80 numëroheshin mbi 2800 punonjës. Midis të cilëve 73 punonjës ishin me arsim të lartë dhe 42 ishin inxhinierë. Me arsim të mesëm ishin 612 punonjës dhe me shkollë të mesme e të lartë kualifikimi ishin 510 punëtorë. Vlen të theksohet një traditë e mirë që u krijua, kalimi i profesionit dorë me dorë nga babai tek i biri gjë që bëri të mundur krijimin e brezave të minatorëve.
Miniera e Memalaijt mbante peshën më të madhe të prodhimit në rrethin e Tepelenës. Prodhimi industrial i saj zinte 64% të prodhimit industrial të rrethit. Në minierë punonin 31% e punëtorëve të rrethit. Miniera jepte 48% të të ardhurave të përgjithshme financiare të rrethit ndërkohë që shpenzimet zinin vetëm 31% të atyre në shkallë rrethi. Me gjithë fjetoret e shumta të punëtorëve shumica e tyre mbi 60% banonin në fshat duke kontribuar edhe në zhvillimin ekonomiko-shoqëror të rrethit.
Por miniera e Memaliajt u shndërrua në një qëndër të rëndësishme industriale jo vetëm për rrethin e Tepelenës por edhe për të gjithë vendin. Ajo nxirrte 28% te sasisë së qymyrit në shkallë vendi. Kjo minierë furnizonte me qymyr 380 konsumatorë në gjithë Shqipërinë dhe mbante marrëdhënie kontraktore për furnizim me qymyr me 24 rrethe të vendit. Gjithashtu ajo i ka dhënë ekonomisë një të ardhur neto prej mbi 500.000.000 lekësh, një prodhim prej 10.126.000 ton qymyr dhe rreth 380.000 m punime minerare.
Pas vitit 1990 me ndryshimin e sistemit shoqëror filloi të ulet gradualisht deri sa miniera u mbyll për arsye se dilte me humbje.
Qymyri i kësaj miniere në krahasim me fushat qymyrgurore të Ballkanit ka pasur fuqi kalorifike relativisht të lartë, por me permbajtje squfuri mbi normat ndërkombëtare, rreth 3% nga nën 1% e lejuar. Qymyri është tregëtuar në konsumatore të shumellojshëm ku përmendim: konsumatorë industriale, për prodhimin e materialeve të ndërtimit, komunale etj.
Konsumatorët kryesorë kanë qënë: TEC dhe Kombinati Metalurgjik Elbasan. Kur kërkesat e këtyre konsumatorëve kanë qënë në rritje Miniera e Memaliajt ka arritur prodhimin maksimal të qymyrit bruto 540 mijë tonë në vit. Shifër kjo që përfaqësonte 25-30% të prodhimit kombëtar të qymyrit.
Emërtimi
Fuqia kalorifike
Hiri (kkal/kg)
Lagështia(%)
Squfuri(%)
1.
Qymyri pluhur 0-6mm
3800
31
12
3
2300
2.
Koncentrati III( 6-13mm)
5200
16
3.5
6000
3.
Koncentrati I+II (13-100mm)
15
13
3.1
8000
Lidhje të jashtme
www.memaliaj.com memaliaj.365.al
Ernst Otto Fischer
Ernst Otto Fischer lindi më 10 nëntor 1918 në Solln. Është kimist gjerman fitues i çmimit Nobel për kimi.
Metodizmi
Lëvizje protestante e lindur në Angli në shek. XVIII. Themelues të saj janë teologët John Wesley (1703-1791) dhe vëllai i tij Charles (1707-1788). U quajtën “metodistë” pasi u përkushtoheshin parimeve dhe kohës së adhurimit të anëtarëve të “klubit të shenjtorëve” në Universitetin e Oxfordit.
Wesley nuk kishte për qëllim që të formonte ndonjë komunitet të ri religjioz. Vetëm se, me anë të komentimeve të tij në të kuptuarit e fesë erdhi deri te formimi i një komuniteti të ri.
Kishat metodiste të shpërndara në shtete të ndryshme, në vitin 1968, mes veti formojnë një bashkim dhe kështu janë zhvilluar në frymën e protestantizmit. Biblën e llogaritin si themel të besimit dhe të jetës së tyre. Ata mundohen të organizojnë jetën e tyre mbi etikën e krishterë. Nëpër kishat e tyre mund të ligjërojnë edhe jopriftërinj.
Metodistët gjenden në Evropë dhe Amerikë, kryesisht në Britani të Madhe dhe Amerikën e Veriut dhe në vitin 1967 mendohet të kenë pasur afër 20 milionë anëtarë. Ata janë edhe anëtarë të Lidhjes së Kishave Botërore.
Fritz Haber
thumb|Fritz Haber
Fritz Haber 9 dhjetor 1868 në Breslau dhe vdiq më 29 janar 1934 në Basel. Ishte kimist gjerman. Më vitin 1918 iu nda çmimi Nobel në kimi lidhur me 'sintezën e amoniakut'.
Kantoni Villebrumier
Kantoni Villebrumier (frëngjisht: Canton de Villebrumier) është një kanton në departamentin Tarn-et-Garonne, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Villebrumier. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Villebrumier aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Mazda
Mazda Motor Corporation (japonisht: マツダ株式会社 (Matsuda Kabushiki-kaisha) në (TOY: 7261) është një kompai automobilistike japoneze me qendër në Hiroshima, Japoni. Që nga viti 2006 kompania pritet të prodhojë 1.25 milion automobila çdo vitë duke i plasuar në tregun autoobilistik në Japoni, Evropë dheAmerikën Veriore. Kompania Ford posedon 33.4% të kapitalit të kompanisë Mazda.
Emri
Sqarohet se emri Mazda është derivat nga Ahura Mazda, zoti tradicional iZoroastrianizmit. Gjithashtu thuhet se Mazda koincidetalisht është analogjike me emrin e themeluesit Jujiro Matsuda i cili ishte i interesuar spiritualizëm dhe e emëroi për hirë të familjes dhe Zoroastrianistëve. Mazda don të thotë "urtësi" nëgjuhën avestane. Japonisht, kompania njihet ose me emrin anglez Mazda Motors ose si マツダ (Matsuda), sipas themeluesit.
Historia
Mazda filloi si Toyo Cork Kogyo Co., Ltd, themeluar në Japoni në vitin 1920. Toyo Kogyo kaloi nga prodhimi i makinerive në poridhimin e automobilave me automobilin e parë njohur si Mazda-Go në vitin 1931, ata gjithashtu kan prodhuar armatim për armatën japoneze gjat Luftës së Dytë Botërore. Kompania formalisht adaptoi emrin Mazda në vitin 1984 dhe tëgjitha automobilat e shitur nga fillimi mbanin këtë emër.. Vetura e parë katër rrotëshe Mazda R360 u praqit në vitin 1960 dhe kjo ishte e përcjellur nga Mazda Carol në vitin 1962.
thumb|250px|Mazda Astina, 1990 thumb|right|250px|2003 Mazda6 Classic Hatch në Titanium Grey
Øygarden
Øygarden është një komunë në qarkun Hordaland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 67 km² dhe popullsi 4168 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Vëllezërit e lirë
Ka lindur në mesin e libëralëve të Anglisë. Janë përhapur edhe në Europë edhe në Amerikë. Autoritetin e Biblës e kanë bazë të besimit të tyre. I mohojnë të gjitha kritikat që i bëhen Biblës. Vetveten e llogaritin “fëmijë të zotit”. Pagëzimin e realizojnë me zhytje në ujë dhe këtë e llogaritin bazë për të qenë ithtar i Jezusit. Nuk e njohin klasën shpirtërore. Ritualin e kungimit e njohin si sakrament, por vetëm si përkujtim e jo si adhurim. Presin ditën e kthimit të Jezusit si Krisht në tokë nga qielli, i cili do të vijë për realizimin e autioritetit njëmijë vjet para apokalipsës. Sot shumica e këtij komuniteti gjenden në Gjermani. Numri i tyre arrinë përafërsisht 20.000.
Kantoni Beaumont-de-Lomagne
Kantoni Beaumont-de-Lomagne (frëngjisht: Canton de Beaumont-de-Lomagne) është një kanton në departamentin Tarn-et-Garonne, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Beaumont-de-Lomagne. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Beaumont-de-Lomagne aktualisht përbëhet nga 18 komuna.
Javier Bardem
Javier Bardem(Javier Ángel Encinas Bardem 1 mars 1969 - Las Palmas de Gran Canaria, aktor spanjollë.
Eshtë biri i Carlos Encinas dhe aktores Pilar Bardem dhe fitues i Oskarit për rolin dytësor në filmin No country for old men, i nomunuar për çmimin Golden Globe të vitit 2005 në kategorin protagonisti më i mirë në një rol dramatik.
Eshtë edhe i njohur për filmin e vitit 2007, Dashuri në kohën e kolerës.
Mennonitët
250px|right|thumb|Meno Simonis Pranohet se ky fraksion ka dalë në shesh me anë të rrymës baptiste të lëvizjeve reformiste. Si ditë shpëtimi e llogaritin 25 janarin e vitit 1525. Ata preferojnë që të quhen “protestantë të lirë më të vjetër”. Thonë se janë ndjekës të Jezu Krishtit. Ata theksojnë se arma e tyre janë “Fjala e Zotit, Ungjijtë dhe Dashuria”. Nuk pranojnë që të shërbejnë në ushtri. E mbrojnë ndarjen e kishës nga shteti. Emri i tyre “mennonit” rrjedh prej anëtarësimit të tyre te murgu katolik Menno Simons (1496-1561). Nuk pranojnë që të betohen. E shohin të nevojshme që Zotit t’i jepet fjala për qëllime botërore. Besojnë se me anë të pagëzimit hyjnë në komunitetin e paqes dhe se u falen mëkatet. Jetojnë një jetë të mbyllur karshi botës moderne. Në aspektin numerik pjesa më e madhe e komunitetit janë në SHBA. Sipas regjistrimit të vitit 1975 ka përafërsisht 60.000 misionarë, të cilët janë të shpërndarë në vende të ndryshme të botës. Supozohet se bota ka afër 550.000 mennonitë. Ata gjithashtu janë anëtarë të lidhjes së kishave botërore.
Lëvizjet e kishave monoteiste
Kishat pa trinitet
Mendimi i ebionitëve, siç vërehet më pastaj në monarshianizëm dhe në arianizëm, për mospranimin e trinitetit dhe kundërshtimi i shpjegimit të Zotit në tre persona në historinë e krishterimit, e sidomos ajo që haset në fillim të krishterimit, është mugulluar përsëri me paraqitjen e reformizmit. Në mesin e lëvizjes kishtare reformiste hasim në ekzistimin e rrymave që janë larguar nga triniteti, Jezusin nuk e kanë pranuar si Zot, por vetëm si profet dhe si njeri. Këto, për arsye se nga kishat e mëdha janë llogaritur të devijuara, deri sot nuk janë të pranuara në unionin e kishave botërore.
Lorberianët
Themeluesi është Jakob Lorber (1801-1864). Komuniteti ka lindur në Gjermani. Lorber pretendon se ka marrë shpallje prej Zotit dhe këtë e quan “qehjallëk dhe përfaqësim të Zotit”. Ai pretendonte se deri në vdekje i ka ardhur shpallje. Shpalljen apo mendimet e tij i ka të shënuara në shkrimet e tij, prej të cilave është formuar edhe përmbledhja me shkrimet e shenjta prej 25 vëllimeve. Kurse jetën e ka siguruar nga mësimet e muzikës dhe të violinës. Ai ka vdekur si i gjorë dhe beqar në Graz më 1864. Lorber ka thënë se, zërat që i ka dëgjuar dhe shpalljen që e ka pranuar, i kanë ardhur nga Jezu Krishti. Titulli i vëllimit 10-të të përmbledhjes së tij është “Grafe Evangelium Johannis”, ku përshkruhet jeta e Jezusit. Në brendinë e saj haset në imtësi të ndryshme nga ajo që është në ungjijtë. Aty zënë vend edhe temat pas vdekjes dhe temat për natyrën. Këtë përmbledhje e kanë botuar shokët pas vdekjes së tij. Sipas Lorberit, Jezusi është “njeri” i plotë. Pretendimet e kishave të tjera për hyjninë e Jezusit janë të pavërteta. Jezusi me vlerën e tij ka arritur në “dritën hyjnore”. Anëtarët e këtij fraksioni janë një komunitet jozyrtar. Ata nuk e pranojnë trinitetin. Anëtarët e këtij komuniteti edhe pse janë anëtarë të kishave të tjera, ata përsëri grumbullohen për rreth veprave të Lorberit. Supozohet se në botë kanë afër 45.000 anëtarë.
Apostolizmi i Jezu Krishtit
Kjo lëvizje, me qëllim që të ringjallë shpirtin apostolik të krishterimit, ka lindur më 1902. Udhëheqësi i komunitetit ishte Apostol Ephraim (v. 1923). Thuhet se ithtarët e kësaj lëvizjeje bazohen në shkrimet e shenjta dhe në mendimet apostolike. Gjithashtu thonë se feja nuk është për t’u kuptuar, por për t’u ndier. Tezën se Jezusi është “Bir i Zotit” nuk e pranojnë. Nuk kanë lidhje me unionin e kishave botërore. Shumica e simpatizuesve jetojnë në Gjermani.
Agjencia Kombëtare e Turizmit
Agjencia Kombëtare e Turizmit (AKT) është institucion publik, i cili është i varur nga Ministria e Turizmit dhe Mjedisit. Fillimisht ajo është themeluar në maj 2005 me emrin Enti i Turizmit Shqiptar dhe më vonë, në bazë të Ligjit nr. 9734, datë 14/05/2007 ajo mori emrin që mban tani.
Misioni
Detyra kryesore e Agjencisë Kombëtare të Turizmit është të promovojë vendin si një “destinacion turistik” në pellgun e Mesdheut, Evropë dhe në mbarë botën. Për të përmbushur këtë detyrë, AKT aplikon një gamë të mjeteve dhe metodave. Më të rëndësishme janë organizimin dhe menaxhimin e pjesëmarrjes së Shqipërisë në disa panaire ndërkombëtare turistike, promovimi on-line, botimi i materialeve promovuese, udhëtime fun me tur-operatorë të ndryshëm ndërkombëtarë dhe medias dhe aktiviteteve të tjera etj. Një tjetër detyrë e AKT është për të nxitur dhe promovimin e turizmit në familje si një burim gjenerues i të ardhurave në turizëm.
Aktiviteti
Gjatë viteve të fundit AKT ka qenë aktive në pjesëmarrjen e saj në disa panaire të udhëtimit turistik të tilla si ITB Berlin, W.T.M. Londër, Bit Milano, Prishtinë, RDA Coach Tourism Koln, etj. Kohët e fundit ajo ka përhapur këtë veprimtari në tregje të tjera, duke përfshirë Hungari, Izrael, Kinë etj. Në fund të vitit 2013 AKT ka organizuar për herë të parë panairin e brendshëm të “Turizmit Dimëror”, duke u përpjekur për të nxitur këtë aktivitet brenda Shqipërisë.
Øystre Slidre
Øystre Slidre është një komunë në qarkun Oppland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 963 km² dhe popullsi 3116 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Acquis communautaire
parapamje|149x149px|Flamuri i BE-së. Acquis communautaire (shqip: Akti Komunitar) nënkupton bazën ligjore të Bashkimit Evropian, e cila është në ndryshim të vazhdueshëm. Ajo përfshin parimet dhe objektivat politike të traktateve; legjislacionin e përshtatur në zbatim të tyre si dhe jurisprudencën e Gjykatës së Drejtësisë; deklaratat dhe rezolutat e miratuara në kuadrin e Bashkimit Evropian; aktet e ndryshme të miratuara në fushën e drejtësisë, të çështjeve të brendshme, të politikës së jashtme dhe të sigurisë; marrëveshjet ndërkombëtare të Komunitetit si dhe marrëveshjet e lidhura midis vetë vendeve anëtare në fushat e veprimtarisë së BE-së.
Pranimi i «acquis communautaire» nga vendet anëtare është parakusht për aderimin e tyre në BE. Kjo gjë nënkupton përshtatjen e legjislacioneve kombëtare me normat e KE-së dhe zbatimin e tyre që në momentin e aderimit. Kjo gjë nënkupton përshtatjen e legjislacioneve kombëtare me normat e KE-së dhe zbatimin e tyre që në momentin e aderimit.
Struktura e Aktit
Akti Komunitar ndahet në tre tipe: legjislacion parësor; legjislacion dytësor; dhe jurisprudenca. Së bashku, ato formojnë legjislacionin e BE-së, i cili duhet të adoptohet nga vendet kandidate (duke ndryshuar legjislacionin e tyre përkatës) para se të bëhen anëtare të BE-së.
Akti është një strukturë në zhvillim të përhershëm dhe përbëhet kryesisht nga:
Legjislacioni parësor
"Legjislacioni Parësor" konsiston në Traktatet e ndryshme, të cilat janë negociuar dhe ratifikuar nga Shtetet Anëtare. Traktatet përcaktojnë kuadrin kushtetues të BE-së dhe funksionet përkatëse të institucioneve/organeve të përfshira në procesin e vendimmarrjes si dhe procedurat për hartimin dhe implementimin e legjislacionit të BE-së.
Legislacioni dytësor
Legjislacioni dytësor përbëhet nga:
Kapitujt negociues
Gjatë procesit të aderimit të një shteti të tretë në Bashkimin Evropian, Akti komunitar është i organizuar dhe strukturuar në 35 kapituj negociues. Kapitujt janë:
Kantoni Bourg-de-Visa
Kantoni Bourg-de-Visa (frëngjisht: Canton de Bourg-de-Visa) është një kanton në departamentin Tarn-et-Garonne, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Bourg-de-Visa. Ka sipërfaqe 118.91km2 dhe popullsi 2133 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Bourg-de-Visa aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Apostujt katolikë
Kishës katolike-apostolike i thuhet edhe “irvingiane”. Themeluesi i lëvizjes është anlezi Edward Irwing (1792-1834). Ai ka shpallur se është afruar fundi i botës dhe dita e Krishtit dhe të gjithë apostujt e rinj i ka thirrur në shërbim. Revolucioni Francez është pranuar si “shenjë e apokalipsit”. Besimet e përgjithshme të kësaj kishe janë në paralelizëm me ato të anglikanes. Besojnë se, për autoritetin njëmijëvjeçar të Krishtit, Jezusi do të vijë së shpejti. Për këtë mbrojnë mendimin se organizata kishtare duhet të jetë si “në kohën e apostujve”. Ata nuk pranojnë se në ceremoninë e kungimit buka është mishi i vërtetë dhe vera gjaku i vërtetë i Jezusit, por, ato i kuptojnë vetëm simbolikisht. Supozohet se në botë kanë 100.000 simpatizues.
Kantoni Auvillar
Kantoni Auvillar (frëngjisht: Canton d'Auvillar) është një kanton në departamentin Tarn-et-Garonne, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Auvillar. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Auvillar aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Komuniteti Pfingst
Llogaritet lëvizje kishtare fetare e shek. XX. Ata lëvizjen e tyre e llogaritin si “rizgjim për kohën e fundit”. Mbrojnë mendimin e inspirimit të shkrimeve të shenjta. Besojnë, për autoritetin njëmijëvjeçar të Jezu Krishtit, i cili së shpejti do të kthehet. Ata thonë se është e pamundur jeta fetare për shërbim. Kurse komuniteti i Krishtit është ai që veten ia ka premtuar Zotit. Fëmijët e tyre i edukojnë në shkolla të ndryshme të të dielave dhe në shkolla verore. Mes tyre mbisundon një botëkuptim i fortë për ndihmë sociale. Kungimin e llogaritin si provë të dashurisë së Jezu Krishtit. Punojnë që të marrin pjesë të gjithë individët. Janë anëtarë në unionin e kishave protestante. Mendohet se në botë kanë përafërsisht 65-75 mijë anëtarë.
Kuakerët
Ky fraksion lindi për shkak të zënkave mes fraksioneve fetare dhe atyre politike në Angli. Themeluesi i lëvizjes është George Fox (1624-1691). Fox, Biblën e pranon si shpallje të tij dhe thotë se një gjë e tillë nuk ndodhë një herë, por ajo përsëritet gjithnjë. Ai thotë se, në çdo njeri ka “një dritë”, se Zoti nuk gjendet në kala të larta e as në ndërtesa madhështore, por në çdo vend, bile edhe në shpirt (zemër). Komuniteti ka një specifikë spiritualiste dhe mistike. Nuk diskutojnë për ndonjëfarë lloji sistemi të besimit. Theks të veçantë vënë mbi “vëllazërinë”. U përmbahen parimeve themelore të krishterimit. Punojnë që të ringjallin shpirtin e krishterimit të parë. Edhe pjesëtarët e feve të tjera i shikojnë me tolerancë. Vetëm se, atë që nuk është i krishterë nuk e llogaritin për kuaker (mik). Besojnë se Zoti në mënyrë direkte paraqitet në trupin e njeriut. Ata nuk pranojnë askënd formalisht në adhurim, sakrament priftërie dhe në detyrat fetare. Në mesin e tyre organizojnë tubime meditimi dhe aty presin inspirimin nga Shpirti i Shenjtë. Nuk pranojnë të kryejnë shërbimin ushtarak dhe të betohen. Janë anëtarë në unionin e kishave ekumenike. Në vitin 1969 është supozuar se kanë pasur përafërsisht 200.000 anëtarë. Ceremoninë e pagëzimit dhe të kungimit i kanë braktisur.
Roman Bürki
Roman Bürki (lindur më 14 nëntor 1990) është një futbollist zviceran i cili luan me klubin gjerman SC Freiburg si portier. Bürki ishte pjesë e skaudrës fituese që mposhti Baselin 4–3 me penallti në finalen e Kupës Zvicerane në vitin 2013.
Karriera me klube
Bürki e filloi karrierën e tij në vitin 2007 me skuadrën rezervë të BSC Young Boys. Në vitin 2009, ai lëvizi te FC Thun, dhe pas gjysëm viti u transferua te FC Schaffhausen. Në verën e vitit 2010, ai u rikthye te Young Boys, dhe sërisht pas gjysëm viti u transferua te Grasshopper Club Zürich. Në fillim ishte portieri rezerv, pastaj u bë titullar.
Ushtria e shpëtimit
Këta vetveten e llogaritin si një lëvizje mbifraksionale. Themelimi i saj i dedikohet William Boothit (1829-1912), me origjinë angleze. Kurse emri “ushtria e shpëtimit” i është dhënë më 1878. Pas kësaj ata më tepër i përvetësonin cilësitë ushtarake. Shërbim më të madh llogaritnin predikimin dhe përhapjen e Biblës nëpër rrugë. Nuk i respektojnë misteret e kishës. Në vend të pagëzimit të fëmijës, theks i veçantë, “për përgjegjësinë e përgatitjes së fëmijëve, për trinitetin dhe për faljen e mëkateve”, vehet mbi prindërit e tyre. Nuk kanë ndonjë tekst stabil adhurimi. Në tubimet për adhurim bëjnë lutje dhe recitojnë këngë fetare. Për t’ua tërhequr vëmendjen njerëzve, organizojnë tubime të lira nëpër rrugë dhe në vende ku ka pjesëmarrës. Brenda në komunitet respektojnë barazinë mes burrit dhe gruas. Pijet alkoolike, duhanin dhe futjen nëpër punët shtetërore i llogaritin të ndaluara. Thonë se, me këto janë në luftë. Në vitin 1978 kishte përafërsisht 2.5 milionë anëtarë. Qendra e tyre është në Londër. Janë anëtarë të unionit të kishave protestante.467 Themeluesi W. Booth predikimet e tij i mbante në vendet e varfëra të qytetit, duke i shoqëruar me daulle dhe me trumbetë. Anëtarët e parë janë laviret dhe të dehurit. Krahas ligjërimit ndikues organizonin edhe ndonjë ushqim për të mjerët. Më vonë, për t’i shpëtuar laviret dhe të dehurit formuan konvikte. Hapën shtëpi për jetimët, për vajzat e reja dhe shtëpi për kujdesjen e të moshuarve. Me susksesin që e arriti nga përvoja e tij, kjo parapriu edhe në hapjen e shumë spitaleve, poliklinikave, shkollave dhe për themelimin e qendrave për ndihmë sociale.
Porsanger
Porsanger është një komunë në qarkun Finnmark, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 4878 km² dhe popullsi 4299 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Baptizmi
Historianët gjurmojnë kishën më të hershme baptiste në vitin 1609 në Amsterdam, Holandë, me separatistin anglez John Smyth si pastorin e saj. Në përputhje me leximin e tij të Dhiatës së Re, ai hodhi poshtë pagëzimin e foshnjave dhe themeloi pagëzimin vetëm të të rriturve besimtarë. Praktika baptiste u përhap në Angli, ku Baptistët e Përgjithshëm konsideruan se shlyerja e Jezus Krishtit shtrihej për të gjithë njerëzit, ndërsa Baptistët e Veçantë besonin se ajo shtrihej vetëm tek të zgjedhurit.
Historia
parapamje|Johann Gerhard Oncken Baptizmi u ngrit si një lëvizje komunitare kur kongregacionistët e mërguar nga Anglia në Holandë takuan degën menonite të Anabaptizmit dhe morën përsipër praktikën e shtyrjes së pagëzimit deri në moshën e rritur nga anabaptistët.
Kongregacioni i parë i duhur baptist u themelua nga anglezi John Smyth në Amsterdam, Holandë, në vitin 1609. Gjatë shekullit XVII, baptizmi u themelua në Angli dhe u përhap prej andej kryesisht në Amerikë në vitet e 1630-ta dhe më vonë edhe në vende të tjera.
Në vitet 1630 u ngrit një ndarje e thellë brenda lëvizjes baptiste. Disa anëtarë u shkëputën si "Baptistë të Përgjithshëm" dhe u pajtuan me doktrinën më të butë të paracaktimit të Jakobus Arminiusit, ndërsa një grup tjetër i quajtur "Baptistë të Veçantë" e kremtoi këtë doktrinë me gjithë ashpërsinë e saj kalviniste. Gradualisht, megjithatë, dallimet u barazuan. Në 1640, Richard Blount themeloi një kongregacion të Baptistëve të Veçantë në Londër, dhe kjo prirje fitoi gjithnjë e më shumë terren. Në vitin 1660 filloi një periudhë persekutimi të ashpër nga ana e shtetit dhe kishës. Në vitin 1689 persekutimet përfunduan me Ediktin e Tolerimit, por para kësaj shumë baptistë anglezë kishin emigruar në Amerikë. Atje ata gjetën një vend të shenjtë në koloninë e Rhode Island të themeluar nga puritani Roger Williams dhe plantacionin Providence, ku mbizotëronte liria e plotë fetare. Megjithatë, vetëm me Deklaratën e Lirisë Fetare në 1783, e cila zbatohej për të gjitha shtetet, Baptistët fituan një pozicion të sigurt në SHBA.
Pas një periudhe ngadalësimi të përhapjes, baptizmi nën ndikimin e metodizmit fitoi një gjallëri të re në fund të shekullit të 18-të dhe filluan edhe misionet midis "paganëve". Në 1792 u themelua shoqëria misionare Baptiste në Angli nëpërmjet ndikimit të William Carey dhe në 1814 u themelua shoqëria e misioneve të huaja baptiste amerikane, kryesisht përmes Adoniram Judson.
Baptizmi erdhi në Gjermani nëpërmjet Johann Gerhard Oncken, i cili themeloi komunitetin e parë baptist në Hamburg në 1834. Nga atje u përhap në Danimarkë në 1839 nëpërmjet dishepullit të Oncken, Julius Købner.
Besimet
Besimet baptiste nuk janë plotësisht të ngjajshme nga një kishë në tjetrën, pasi baptistët nuk kanë një autoritet qendror qeverisës. Megjithatë, Baptistët kanë disa besime të përbashkëta midis pothuajse të gjitha kishave baptiste.
Kantoni Montaigu-de-Quercy
Kantoni Montaigu-de-Quercy (frëngjisht: Canton de Montaigu-de-Quercy) është një kanton në departamentin Tarn-et-Garonne, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montaigu-de-Quercy. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Baptizmi
Besimet
Që nga ditët e para të lëvizjes baptiste, besime të ndryshme kanë adoptuar rrëfimet e përbashkëta të besimit si bazë për punën bashkëpunuese midis kishave. Këto përfshijnë besimet në një Zot, lindjen e virgjër, papërsosmërinë, mrekullitë, varrimin dhe ringjalljen trupore të Krishtit, nevojën për shpëtim (edhe pse kuptimi i mjeteve për ta arritur atë mund të ndryshojë ndonjëherë), hiri hyjnor, Kisha, Mbretëria e Perëndisë, gjërat e fundit, ungjillëzimi dhe misionet.
Kantoni Montaigu-de-Quercy
Përbërja aktuale
Kantoni Montaigu-de-Quercy aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Baptizmi
Organizatat misionare
Baptizmi është një lëvizje globale. Aleanca Botërore Baptiste ka 36 milionë anëtarë të pagëzuar të shpërndarë në mbarë botën. Ka gjithashtu lëvizje baptiste që nuk janë të lidhur me këtë aleancë, duke përfshirë Konventën Baptiste Jugore me 16 milionë anëtarë. Nëse numëroni fëmijët dhe të rinjtë, numri është ndoshta i dyfishtë, dhe pagëzimi është i krahasueshëm për nga madhësia me Aleancën Botërore të Kishave të Reformuara, e cila mbledh më shumë se 75 milionë të krishterë të reformuar, kishën anglikane me 77 milionë anëtarë, dhe Federatën Botërore Luterane me rreth 70 milionë të krishterë luteranë.
Lëvizja Baptiste ka luftuar dhe po lufton në çështje të ndryshme sociale si liria fetare, drejtësia dhe të drejtat civile. Një shembull është marrësi i Çmimit Nobel për Paqen në 1964, amerikani Martin Luther King, i cili ishte një udhëheqës i të drejtave civile dhe pastor baptist. Çështjet humanitare janë të rëndësishme për lëvizjen, dhe Federata Evropiane e Baptistëve, ndër të tjera, bën një përpjekje të shumta në luftën kundër trafikimit njerzor.
Teqeja e Helvetive
parapamje|Teqeja parapamje|Pjese dekorative e [[mihrabit dhe tavanit]] Teqeja e Helvetive është një teqe në Berat, Shqipëri. Teqeja halevite në Berati është një nga teqetë me te bukura ne Ballkan.
Historia
Duhet te jete e ndërtuar ne vitin 1600. Teqeja e Helvetive, është një monument e cila paraqet një nga realizimet më të mira të arkitekturës në qytetin e Beratit. Teqeja është ndërtuar në shek XV-të dhe rindërtuar nga Ahmet Kurt Pasha në fund të viteve 70 të shekullit XVIII-të dhe i përket sektit të helvetike të cilët janë një nga sektet e islamit dhe i shërbejnë një grupi të caktuar.
Në anën jugore të objektit ruhen konakët e banimit të dervishëve, rindërtim i shekullit XIX-të. Pjesa e mbetur paraqet një ndërtesë të gjatë dykatëshe me bodrume. Ka çardak mbi shtylla druri dhe konakët në pjesën e sipërme. Interesant është fakti se nën këtë godine ndodhet një kanal i cili mbledh ujërat e kodrës dhe i derdh ne lumin Osum. Ky ndërtim është ndërtuar nga Ahmet Kurt Pasha. Këto konakë kanë shërbyer si hane për besimtaret që vinin për të bërë ritet fetare si dhe për nxënësit që studionin në medrese. Në këto konakë tani ndodhen zyrat e Drejtorisë Rajonale të Monumenteve të Kulturës – Berat.
Përshkrimi
Teqeja qëndron ne një cep te oborrit qe qëndron edhe xhamia dhe qendra e monumenteve te kulturës ne Berat.
Ka formë katrore dhe i mungon një salle.
Ne faqete murit nga zbulimet e vogla delk se ka qene gjithë sipërfaqeje me shkrime.
Ne balle ka një Vule te sulltanit te përndritshëm.
Brenda ndodhet një ballkon kur rrinin muzikantet.
Është e pikturuar me një art te barokut ballkanik.
Atentati Ibrahimi
Atentati ndaj Vehbi Ibrahimit është kryer nga organet sekrete jugosllave më 10 tetor 1981 në Bruksel, Belgjikë.
Gjatë kryerjes së atentatit me një pistolë të kalibrit 7.65mm, në rrugë para benesës së tyre, është vrarë Vehbiu dhe është plagosu rëndë gruaja e tij.
Pas këtij atentati dhe atentatit ndaj Rasim Zenelajt e sidomos të ati ndaj Jusuf Gërvallës organet shtetrore kanë filluar të mbrojnë aktivistët e dalluar shqiptarë në Gjermani ndër të cilët në atë kohë më i rrezikuari ishte kryetari e "beslidhjes shqiptare", Emin Fazlijën.
Erseka
Erseka është një qytet në rrethin e Kolonjës me 3746 banorë sipas censusit te 2011. Qyteti ndodhet në juglindje të Shqipërisë i vendosur mbi Pllajën e Kolonjës e përballë Malit të Gramozit.
Gjeografia
Erseka shtrihet në pjesën juglindore të Shqipërisë, ajo bën pjesë në krahinën malore juglindore të vendit. Erseka është kryeqendra e rrethit të Kolonjës. Ajo është pozicionuar në brendësi të Pllajës së Kolonjës, e cila ka një lartësi prej rreth 1100 m. mbi nivelin e detit. Pllaja e Kolonjës është njësia fiziko-gjeografike më e rëndësishme për këtë zonë. Ajo gjendet në koordinatat gjeografike 20° 47' 03" në lindje, 20° 27' 04" në perëndim, 40° 29' 30" në veri dhe 40° 05' 00" në jug. Në lindje të Ersekës ndodhet Mali i Gramozit me një lartësi prej 2523 m. mbi nivelin e detit, kurse në perëndim të saj ndodhet Mali i Radomit. Pragu i Qarrit e ndan këtë pllajë nga ajo e Korçës. Në jug të Ersekës shtrihet Malësia e Gërmenjit. Pllaja përshkohet nga një sërë përrenjsh, të cilët bashkohen në pellgun ujëmbledhës të lumit të Osumit. Përrenjtë më të mëdhenj janë Përroi i Starjes dhe Përroi i Taçit. Përrenjtë e tjerë më të vegjël kanë karaktere stinore në aktivitetin e tyre. Në këtë zonë jeton pjesa më e madhe e popullsisë ersekase. Lumi i Osumit rrjedh tërthor pllajës në pjesën perëndimore të saj. Në këtë pllajë gjendet dhe vendbanimi parahistorik i Ollmit të Qinamit, i cili ndodhet në majë e një kodre në afërsi të fshatit Qinam, si dhe shpella e Kamnikut. Mali i Gramozit shërben si kufi ndarës i kësaj zone me shtetin grek. Rrëzë malit janë vendosur një sërë fshatrash si Gjonçi, Taçi, Rehova, Kamnik, Starje, Kreshovë, Skorovot, Milec e Bezhanj.
Rrethi i Kolonjës shtrihet në juglindje të Republikës së Shqipërisë. Pjesa më e madhe e këtij rrethi zihet nga gropa e Kolonjës ndërsa në perëndim shtrihet malësia e Kolonjës. Qyteti i Ersekës është kryeqendra e rrethit të Kolonjës.
Gropa e Kolonjës shtrihet në këto koordinata gjeografike : lindje 20˚ 47' 3", perëndim 20˚ 27' 30" , veri 40˚ 29' 30" , jug 40˚ 5' 0". Ajo ësht pozicionuar në brëndësi te Gropës së Kolonjës. Një gropë kjo me lartësi rreth 1100 m mbi nivelin e detit. Kjo gropë shtrihet në jug të pragut të Qarrit.Ne jug e në perëndim kufizohet nga malësia e Kolonjës kurse në lindje nga mali i Gramozit. Siperfaqja e saj është 108 km2 me shtrirje më të madhe  nga veriu ne jug  (rreth 20 km), ndërsa nga lindja në perëndim gjerësia e saj lëkundet nga rreth 1 km në 9 km. Kurrizi qendror ( mali i Qinamit-gostivishtit) e ndan gropën në dy pjesë. 2
Gropa dallohet për reliev te crregullt me lartësitë nga 550 m në 1200 m. Pra amplituda hipsometrike e saj arrin në 650  që është pasojë e zhvillimit në të të proceseve të fuqishme erozive. Copëtimi horizontal i saj është shumë më i madh (deri në mbi 7 km/km2), por vlerat mbizotëruese janë mbi 3 km/km2. Ky është rezultat i ndërtimit  prej depozitimeve të shkrifëta, lëvizjeve ngritëse dhe evolucionit të sotëm të piemontit të Kolonjës.
Në lindje të gropes së Kolonjës ndodhet mali i Gramozit me një lartesi prej 2523 m mbi nivelin e detit. Mali i Gramozit ka shtrirje veri-jug rreth 25 km deri në Qafën e Kamenikut, ku zë fill lumi i Lengaricës dhe gjerësi nga 1 në 4 krn. Nga perëndimi kufizohet nga gropa grabenore e Kolonjës dhe nga disa gropa të tjera më të vogla të karakterit të kontaktit tektoniko- litologjik, që ndodhen në jug të kësaj grope. Edhe në lindje të tij (jashtë kufirit), ky mal vegohet nga disa gropa tektonike dhe të kontaktit.
Lëvizjet e fuqishme diferencuese midis grabenit të Kolonjës dhe malit të Gramozit cuan në formimin e thepisjes së madhe tektoniko-erozive perëndimore të këtij mali, e cila është copëtuar nga përrenjtë e shumtë. (fig. B 57) Proceset e shpatit, intensiteti i madh i të cilave është kushtëzuar nga ndërtimi flishor, pjerrësia dhe zhveshja bimore e kanë transformuar rrënjësisht këtë thepisje, duke zvogëluar pjerrë-sinë e shpatit. Kjo pjerrësi është e madhe vetëm në ata sektorë ku dalin në sipërfaqe gëlqerorët.
Pozita gjeografike që ka ky rreth në të cilin kalojnë rrugë që e lidhin atë me pjesë të tjera të Shqipërisë e më gjerë ka bërë që shumica e popullsisë që ndodhej në zonat e thella dhe fshatrat e thellë malorë të zhvendosen buzë këtyre rrugëve për të ushtruar aktivitetin e tyre jetësor. Pozita gjeografike e rrethit ndikon më së shumti tek banorët e zonave më të thella malore, ku për shkak të largësisë që ka ky rreth nga qëndrat e zhvilluara ekonomikisht të vendit bën që zhvillimi i këtyre banorëve si ekonomikisht ashtu edhe nga ana arsimore dhe kulturore të mos jetë në nivelet e duhura. Gjithashtu rrugët e vetme për tu lidhur me zonat e tjera janë ato rrugore automobilistike.
Klima e gropës së Kolonjës është e freskët dhe kushtëzohet nga pozita gjeografike dhe sidomos nga lartësia e madhe mbi nivelin e detit (mbi 1000 m), ekspozimi i saj nga veriu (lartësia relative e pragut të Qarrit 200-300 m) e nga jugu (lartësia relative e pllajës së
Shalësit 200 m) si dhe nga grykat e qafat e shumta në lindje dhe në në të cilat fryjnë erëra, që ndikojnë në klimën e kësaj grope.
Temperatura mesatare vjetore është 9.8˚C, e janarit 0.6˚C, e gushtit 18.6˚c dhe amplituda e temperaturës vjetore 18˚C. Kjo amplitudë është më e vogël se ajo e Korçës për arsye të hapjes më të madhe të saj dhe të ventilimit më të madh. Kjo dukuri ndikon edhe në vlerat jo shumë të theksuara të maksimumeve dhe minimumeve absolute. Kështu, maksimumi absolut në këtë gropë është 34.9˚C, ndërsa minimumi absolut—19.5˚C. Periudha vegjetative në të arrin  në rreth 180 ditë. Ngricat janë një dukuri e zakonshme dhe zenë rreth 30 ditë në vit.
Reshjet në këtë gropë janë të pakta, me një mesatare vjetore deri në 943 mm. Stina më e lagët është dimri me 319.3 mm dhe pas tij vjen vjeshta me një ndryshim të vogël. Stina më e thatë është vera me 3 herë më pak reshje se dimri. Kjo dukuri sic thamë, është pasojë e ndikimit kontinental. Reshjet e dëborës zenë një vend të rëndësishëm, ato formojnë shtresë mesatarisht deri në 30-40 ditë në vit.
Klima ka ndikim të drejtpërdrejtë sepse zonat e thella malore kanë klimë më të ashpër se pjesa e brendshme, për pasojë ka çuar në krijimin e një sërë vendbanimesh rurale pranë rrugës nacionale Korçë – Leskovik. Gjithashtu një tjetër aspekt është edhe turizmi i cili është një degë jo shumë e zhvilluar pavarësisht potencialit të madh turistik që ofron kjo zonë. Këtu mund të zhvillohet si turizmi i bardhë dhe ai historik. Si zona më të vizituara mund të përmendim zonën e Gërmenjit dhe atë të Shelegurit. Por, klima këtu luan rolin e saj, sepse duke qenë një klimë me dimër te ashper,me temperatura shumë te ulëta  nuk lejon zhvillimin e turizmit.
Hidrografia ndikon në mënyrë të drejtpërdrejtë, sepse çdo vendbanim rural dhe urban është i vendosur pranë një rrjedhje ujore. Duke qënë të vendosur pranë këtyre pjesëve popullsia e zhvillon aktivitetin e saj ekonomik. Gjithashtu kohët e fundit rrjeti hidrografik po përdoret edhe për prodhimin e energjisë elektrike ku mund të përmendim Hec-in e ndërtuar në lumin Osum.
Gropa e Kolonjës dallohet për një rrjet shumë të dendur hidrografik. Por rrjedhjet janë të vogla, shumica e tyre të përkohshme madje ka edhe nga ato që kanë ujë vetëm për një periudhë shumë të shkurtër, pas shirave të gjatë ose pas shkrirjes së menjëhershme të dëborës. K jo dukuri është e lidhur sidomos me filtrimin e madhe të ujit në strukturën e kryqëzuar të piemontit të Kolonjës. parapamje Të gjitha rrjedhjet e kësaj grope dallohen për luhatje të mëdha të niveleve, pra fryrje dhe rënie të menjëhershme të nivelit të tyre. Kjo dukuri është e lidhur sidomos me formën e zgjeruar në pjesën e poshtme të pellgjeve ujëmbledhëse, me pjerrësinë shumë të madhe të shpateve të këtyre pellgjeve dhe të shtretërve të rrjedhjeve ujore. Rol të rëndësishëm luan gjithashtu përbërja prej flishi dhe varfëria bimore. Rrjedhjet ujore të gropës së Kolonjës dallohen edhe për prurje shumë të madhe të ngurtë. Jo rrallë ato marrin trajtën e rrjedhjeve të baltës.
Tokat përhëhen kryesisht nga tokat e kafenjta, të cilat në sektorët e sheshtë ose me pjerrësi të vogël kanë profil të plotë deri në 1 m), ndërsa në sektorët e pjerrët janë mjaft të cekëta. Në Pjesën lindore dhe gjatë shtretërve të përrenjve gjenden tokat primitive.
Bimësia e gropës së Kolonjës ndonëse e pakët, ka tipare të shprehura kserofile dhe përbëhet kryesisht nga shoqërimet e dushkut. Vitet e fundit ajo është zëvendësuar nga bimët e kultivuara.Gjatë viteve të pushtetit popullor mjedisi gjecgrafik është trasformuar gjerësisht, janë hapur toka të reja Për të cilat është siguruar ujitja, janë bërë pyllëzime dhe sistemime antierozive. Bimësia e lartë drusore në malin e Gramozit është shumë e varfër, e kushtëzuar kryesisht nga faktorët natyrorë, sidomos nga përhapja e madhe e proceseve të degradimit të relievit. Por në shpatet dhe në kreshta ka kullota të mira verore. Vetëm në pjesën jugore të tij ahishtet formojnë një pyll masiv. Kohët e fundit në shpatet e Gramozit janë bërë pyllëzime artificiale.
Demografia
Popullsia e qytetit shkon në rreth 10000 banorë sipas regjistrimit të nëntorit 2010 me një përbërje 50,8 % meshkuj dhe 49,2 % femra. Dendësia mesatare e qytetit është rreth 3200 banorë për km². Rreth 65 % e popullsisë i përkasin besimit mysliman, rreth 33% atij ortodoks dhe 2 % atij protestant. Emigrimi dhe ulja e nivelit të lindjeve janë ndër faktorët më kryesorë që popullsia në Ersekë në vitet pas hyrjes së demokracisë ka shkuar gjithnjë e në rënie.
Një tjetër aspekt i rëndësishëm i studimit të popullsisë se Erseksave është dhe shtesa natyrore e saj, që paraqet raportin midis lindjeve dhe vdekjeve. Shtesa natyrore e popullsisë llogaritet të jetë rreth 15 banorë për mijë. Tendenca në vitet e fundit është gjithnjë e më shumë në ulje.
Në qoftë se do të shohim ritmin e shtimit dhe zvogëlimit të popullsisë se Erseksave në kohë na rezulton se që prej statistikave të para të mbajtura për këtë zonë në vitin 1926 e deri në vitin 1991 popullsia ka ardhur duke u shtuar madje gjatë periudhës 1945 – 1990 popullsia u dyfishua kjo si pasojë e politikave të ndjekura në atë periudhë kohore. Por gjatë 25-vjeçarit të fundit ajo është zvogëluar në krahasim me periudhën paraardhëse kjo për disa faktorë që janë :
- Largësia e madhe nga qëndrat e zhvilluara ekonomikisht të vendit ka bërë që një pjesë e konsiderueshme e popullsisë në pamundësi për të zhvilluar bizneset e tyre në këtë zonë janë larguar kryesisht drejt kryeqytetit dhe në ultësirën perëndimore.
-Emigrimi dhe migrimi i popullsisë kryesisht pas vitit 1990 ka qenë masiv dhe i pakontrolluar çka ka çuar në braktisjen totale të shumë vendbanimeve rurale, madje në disa fshatra të kësaj zone nuk ka më asnjë banor rezident.
-Pamundësia që ka popullsia për të vazhduar arsimimin në shkallët e larta të tij, faktor që çon në një fenomen shqetësues siç është braktisja masive nga ana e të rinjve e kësaj zone për të shkuar në qytete më të zhvilluara të vendit ose në shtete të tjera për të vazhduar arsimimin e tyre. Në gjithë rrethin ka vetëm 3 shkolla të arsimit të mesëm.
-Shëndetësia është një tjetër faktor pasi shërbimi shëndetësor është fare i vogël. Ndodhen 23 qendra shëndetësore primare, nga të cilat 12 ndodhen në njësinë administrative Mollas (për shkak të numrit më të madh të fshatrave). Në përbërje të këtyre qendrave ka mjekë të familjes, ndërsa disa prej tyre kanë edhe mjekë specialistë, 19 konsulentë për gratë dhe fëmijët, si dhe staf mbështetës. Konstatohet se një pjesë e madhe e banorëve të kësaj bashkie, i drejtohet spitalit të Korçës apo atij të kryeqytetit, për të marrë kujdes shëndetësor më të specializuar. Gjendja e ndërtesave vlerësohet si e amortizuar dhe evidentohet nevoja për investime në mirëmbajtjen e tyre.
-Papunësia  në Kolonjë rezulton në nivelin 27.1% dhe paraqitet pak më e ulët se mesatarja e papunësisë në rang vendi (rreth 29.3%). Kjo mund të shpjegohet me përqindjen e madhe të popullsisë rurale, e cila supozohet si e vetëpunësuar. Norma e papunësisë për të rinjtë është 53%, ndërsa norma e papunësisë për femrat është 32.5%. Këta tregues flasin për domosdoshmërinë e marrjes së masave urgjente, nëpërmjet projekteve, që synojnë rritjen e numrit të të punësuarve, pa lënë jashtë vëmendjes edhe fuqizimin e orientimin nga tregu i punës të arsimit profesional të mesëm.
Në rrethin e Kolonjës kemi 2 vendbanime urbane të cilat janë qytetet e Ersekës dhe të Leskovikut dhe 76 vendbanime rurale. Numri i vendbanimeve rurale ka qenë më i madh në periudhat e mëparshme por në disa nga këto vendbanime, kryesisht në 25 vitet e fundit popullsia ka migruar dhe emigruar në masën 100 % dhe shumë fshatra në komunat Novoselë dhe Çlirim nuk ka më banorë rezidentë të përhershëm por gjatë verës vihet re një popullim stinor i këtyre fshatrave, kryesisht nga popullsi e moshës së tretë. Por, në krahasim me zonat urbane vëmë re se pjesa më e madhe e popullsisë jeton në zonat rurale, pra në zonat urbane kemi një numër prej 5271 banorësh ose 47.6 % e popullsisë së rrethit ndërsa në ato rurale një numër prej 5799 banorësh ose 52.4 % e popullsisë. Pjesa më e madhe e popullsisë është e përqendruar rreth qytetit të Ersekës, ku bashkia Ersekë së bashku me komunën qendër Ersekë kanë 6419 banorë ose 57.9 % e popullsisë. Faktori kryesor i kësaj shpërndarje të popullsisë është ai social dhe si kriter kryesor mund të përmend punësimin. Numrin më të lartë të popullsisë si njësi administrative e ka qyteti i Ersekës me 33.8 % ndërsa më të ulëtin komunat Çlirim dhe Novoselë me përkatësisht secila me 3.2 %.
Krahasim i numrit të popullsisë midis viteve 1990 dhe 2011. STRUKTURA GJINORE SIPAS NJËSIVE ADMINISTRATIVE.
Nga sa mund të vëmë re shohim se kemi të bëjmë me një mbizotërim të numrit të personave meshkuj në krahasim me femrat, dhe në rastin e vitit 2011 kemi një përbërje prej 51.02 % meshkuj dhe 48.98 % femra, pra raporti midis meshkujve dhe femrave na rezulton në 96 femra për çdo 100 meshkuj.
STRUKTURA MOSHORE E POPULLSISË SIPAS VENDBANIMEVE
Kemi disa ndarje strukture moshore të popullsisë por në ketë rast popullsia është ndarë në : popullsi të re, popullsi aktive e moshës së mesme dhe popullsi e moshës së tretë. Faktorët kryesorë që ndikojnë mbi strukturat moshore janë lindjet, vdekjet, lëvizjet migruese të grupeve të ndryshme të popullsisë, faktorë socialë dhe ekonomikë. Vetëm një pjesë fare e vogël e të rinjve që vazhdojnë studimet universitare kthehen përsëri në vendlindjen e tyre, duke ndikuar dhe në strukturat moshore dhe si pasojë mosha e re përbën vetëm 15.6 % të popullsisë. Këtu mund të përmendim edhe lindjet e pakta sidomos në vitet e fundit.
Ekonomia
Bujqësia dhe blegtoria  përbën sektorin kryesor të ekonomise së bashkisë Kolonjë.
Kolonja ka kushte klimatiko-tokësore të përshtatshme  për kulturat bujqësore si  drithërat, perimet foragjerët dhe vecanërisht te pemtaria. Prodhimet e Kolonjës njihen për cilësinë e tyre dhe vecanërisht mund të dallojmë thekrën e cila është tipike kolonjare që mund të shërbejë për prodhim birre dhe buke të zezë; gruri I cili ka % të lartë gluteni dhe prodhon bukë me cilësi të lartë; frutat si molla, dardha janë shumë cilësore dhe mund të bëhen “pyje” për prodhim “bio”.
Aktualisht  merren rendimente të ulta në kulturat bujqësore për shkak të  mungesës së inputeve kryesore dhe  të teknologjive të reja. Gjithashtu fermerët nuk janë të organizuar dhe kanë shumë vështirësi në teknologji dhe marketing të prodhimit.
Sipërfaqja e tokës bujqësore për Bashkinë e Kolonjës është 6357 ha.Për vitin 2015 sipërfaqja e mbjelle është 4416 ha, nga kjo pjesa më e madhe shërben për kultivimin e drithërave dhe foragjereve.Numri i fermave në Bashkinë e Kolonjës është 2,303; nga këto 1420 ferma kanë madhësi ngastre 2 deri 2.5 ha.
Në Kolonjë ka dobësi me infrastrukturën ujitëse dhe kullimin, gjë që kërkon ndërhyrje të shpejtë.Është vështirë të flitet për mekanizim te bujqësisë me këtë fragmentarizim të tokës me sipërfaqe te vogla dhe për rendimente te krahasueshme me rajonin.
Toka bujqësore është tejet e fragmentarizuar ndërsa mungojnë bashkëpunimet mes fermerëve dhe politika vendore të përbashkëta për prodhimin bujqësor; zinxhiri i vlerës është i shkurtër, prodhimi grumbullohet nga sipërmarrës privatë në frigoriferë dhe mbërrin në tregjet vendore dhe rajonale, por nuk përpunohet më tej në asnjë formë.Këto probleme janë shkak për rendiment të ulët të tokës dhe për pasojë shfrytëzim të ulët të potencialit të saj.Nxitja e bashkimit të fermerëve dhe informimi i tyre për fondet e skemave kombëtare që janë të vlefshme për sipërmarrje të përbashkëta të fermerëve është i nevojshëm për të drejtuar në mënyrë me strategjike zhvillimin e sektorit të bujqësisë.
Turizmi përbën potencial për diversifikimin e burimit të të ardhurave të zonës, dhe mund të jetë nxitës i rëndësishëm për gjallërimin e jetës sociale të saj; sinergjia që mund të krijohet me agro-bizneset është e vlefshme veçanërisht për punësimin e grave dhe rritjen e mirëqenies së tyre. Megjithatë, sektori është ende i pazhvilluar. Njohja dhe promovimi i vlerave të zonës janë të domosdoshme, me qëllim afrimin e sipërmarrjeve private dhe turistëve vendas e të huaj.