cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mentalizmi (diskriminim)
Diskriminimi institucional
Në lëvizjen përdorues / i mbijetuar në Angli, Pete Shaughnessy, një themelues i krenarisë së çmendur, arriti në përfundimin se Shërbimi Kombëtar i Shëndetit është institucionalisht mentalist dhe ka shumë shpirt që kërkon të bëjë në Mileniumin e ri, duke përfshirë adresimin e paragjykimeve të stafi i saj i zyrës.Ai sugjeroi që kur paragjykimet të aplikohen nga shumë profesionistë që aspirojnë ta zhdukin atë, shtron pyetjen nëse do të zhduket ndonjëherë.Shaughnessy kreu vetëvrasje në 2002.
Në një shkallë shoqërore, mentalizmi ka qenë i lidhur me njerëzit që mbahen në varfëri si qytetarë të klasit të dytë te diskriminimi i punësimit duke i mbajtur njerëzit që jetojnë në fletëpalosje ndaj diskriminimit ndërnjerëzor që pengojnë marrëdhëniet te stereotipet e promovuara përmes mediave duke përhapur frikën e paparashikueshmërisë dhe rrezikshmërisë; dhe njerëzve që kanë frikë të zbulojnë ose flasin për përvojat e tyre.
Sistemi juridik
Në lidhje me mbrojtjet ligjore kundër diskriminimit, mentalizmi mund të mbulohet vetëm në kornizat e përgjithshme siç janë aktet e diskriminimit të aftësisë së kufizuar që janë në fuqi në disa vende, dhe të cilat kërkojnë që një person të thotë se ka paaftësi dhe të dëshmojë se i plotëson kriteret.
Për sa i përket vetë sistemit juridik, ligji bazohet tradicionalisht në përkufizimet teknike të sanitetit dhe marrëzisë, dhe kështu termi sanizëm mund të përdoret si përgjigje.Koncepti është i njohur mirë në bashkësinë juridike të SH.B.A.-së, duke u përmendur në gati 300 artikuj të rishikimit të ligjit midis 1992 dhe 2013, megjithëse është më pak i njohur në komunitetin mjekësor.
Michael Perlin, Profesor i Drejtësisë në Shkollën Juridike në New York, e ka përkufizuar sanizmin si një paragjykim irracional me të njëjtën cilësi dhe karakter si paragjykime të tjera iracionale që shkaktojnë dhe reflektohen në qëndrimet mbizotëruese sociale të racizmit, seksizmit, homofobisë dhe fanatizmit etnik që përshkon të gjitha aspektet e ligjit të aftësisë së kufizuar mendore dhe prek të gjithë pjesëmarrësit në sistemin e ligjit të aftësisë së kufizuar mendore paditësit, gjetësit e fakteve, këshilltarët dhe ekspertët dhe dëshmitarët porotë.
Perlin vëren se sanizmi ndikon në teorinë dhe praktikën e ligjit në mënyra kryesisht të padukshme dhe shoqërisht të pranueshme, bazuar kryesisht në "stereotip, mit, paragjykim dhe zhveshja nga identiteti.Ai beson se efektet e tij korrozive kanë luftuar ligjin e pavullnetshëm të angazhimit civil, ligjin institucional, ligjin e torturës dhe të gjitha aspektet e procesit penal (paragjyqësor, gjykim dhe dënim). Sipas Perlinit, gjyqtarët nuk janë imunë, priren të reflektojnë mendimin sanist që ka rrënjë të thella brenda kulturës sonë.Kjo rezulton në vendime gjyqësore bazuar në stereotipe në të gjitha fushat e së drejtës civile dhe penale, të shprehura në gjuhë të njëanshme dhe duke treguar përbuzje për profesionistët e shëndetit mendor.Për më tepër, gjykatat shpesh janë të padurueshëm dhe i atribuojnë probleme mendore karakter të dobët ose zgjidhje të dobët.
Qëndrimet saniste janë të përhapura në mësimin e studentëve të drejtësisë, si jashtë dhe ashtu fshehurazi, sipas Perlin.Ai vëren se kjo ndikon në aftësitë në zemër të ligjvënies siç janë:intervistimi, hetimi, këshillimi dhe negociimi, dhe në çdo moment kritik të përvojës klinike intervistën fillestare, përgatitjen e çështjeve, konferencat e çështjeve, planifikimin e çështjeve gjyqësore (ose negocimin) strategjia, përgatitja e gjykimit, gjykimi dhe apeli.
Perlin ka sugjeruar që Konventa Ndërkombëtare për të Drejtat e Personave me Aftësi të Kufizuara është një dokument revolucionar i të drejtave të njeriut i cili ka potencialin të jetë mjeti më i mirë për të sfiduar diskriminimin sanist.
Ai gjithashtu ka trajtuar temën e sanizmit pasi ndikon në të cilat liritë seksuale ose mbrojtjet u jepen pacientëve psikiatrik, veçanërisht në objektet e mjekësisë ligjore.
Sanizmi në profesionin juridik mund të prekë shumë njerëz në komunitete, të cilët në një moment në jetën e tyre luftojnë me një farë problemesh të shëndetit mendor, sipas Perlin.Kjo mund të kufizojë padrejtësisht aftësinë e tyre për të zgjidhur çështjet në mënyrë të ligjshme në komunitetet e tyre, siç janë problemet e kontratës, problemet e pronës, problemet e marrëdhënieve të brendshme, dhe problemet e besimit dhe pasurive.
Në arsim
çështje të ngjashme janë identifikuar nga Perlin në mënyrën e trajtimit të fëmijëve në lidhje me aftësitë e kufizuara në të nxënë, përfshirë edhe në arsimin special .Në cilëndo fushë të ligjit, ai thekson, dy nga mitet më të zakonshme saniste janë duke supozuar se personat me aftësi të kufizuara mendore po falsifikohen, ose se persona të tillë nuk do të aftësoheshin nëse do të përpiqeshin më shumë. Në këtë fushë të veçantë, ai konkludon se fëmijët e etiketuar janë stereotipe në një proces të përhapur me paragjykime racore, klasore dhe gjinore.Megjithëse ka për qëllim të ndihmojë disa fëmijë, ai pretendon se në të vërtetë nuk mund të jetë thjesht një shpatë me dy tehe, por një shpatë e trefishtë, katërkëndëshe ose katërkëndëshe.Rezultati përfundimtar i paragjykimeve saniste dhe koncepteve të gabuara, në kontekstin e konkurrencës akademike, është se ne kemi mbetur me një sistem që është, në shumë mënyra të rëndësishme, në mënyrë mahnitëse jo i rregullt.
Diskriminime të shumta
Njerëzit që vuajnë nga një shtypje e tillë brenda shoqërisë mund të tërhiqen drejt një veprimi më radikal politik, por strukturat saniste dhe qëndrimet janë identifikuar gjithashtu në komunitetet aktiviste.Kjo përfshin klika dhe hierarkitë sociale që njerëzit me çështje të veçanta mund ta kenë shumë të vështirë të depërtohen ose të vlerësohen.Mund të ketë gjithashtu një refuzim individual të njerëzve për sjellje të çuditshme që nuk konsiderohen të pranueshme nga ana kulturore, ose përndryshe pandjeshmëri ndaj gjendjeve emocionale, përfshirë vetëvrasjen, ose mohimin që dikush ka çështje nëse ata duket se veprojnë normalisht.
Qeveria e Kroacisë
Qeveria e Kroacisë (Kroatisht: Vlada Hrvatske), zyrtarisht Qeveria e Republikës së Kroacisë (Vlada Republike Hrvatske), zakonisht shkurtuar në Qeveria Kroate (hrvatska Vlada), është dega kryesore ekzekutive e qeverisë në Kroaci. Ajo udhëhiqet nga kryetari i qeverisë (predsjednik Vlade), i shkurtuar joformalisht në kryeministër (premijer). Kryeministri emërohet nga presidenti i Republikës nga ata kandidatë që gëzojnë mbështetjen e shumicës në Parlamentin kroat; kandidati më pas zgjidhet nga Parlamenti. Janë 20 anëtarë të tjerë të qeverisë, që shërbejnë si zëvendëskryeministra, ministra të qeverisë ose të dyja; ato zgjidhen nga kryeministri dhe konfirmohen nga Parlamenti (Sabor). Qeveria e Republikës së Kroacisë ushtron kompetencat e saj ekzekutive në përputhje me Kushtetutën dhe legjislacionin kroat të miratuar nga Parlamenti kroat. Qeveria aktuale udhëhiqet nga kryeministri Andrej Plenkoviq.
Shkumbini (gazetë)
Shkumbini ish gazetë në gjuhën shqipe, organ i komitetit të PPSH të rrethit të Elbasanit. Botuar nga Komiteti i PPSH Elbasan.
Qeveria e Kroacisë
Pas zgjidhjes kroato-hungareze të vitit 1868, Mbretëria e Kroacisë-Sllavonisë dhe Qeveria e Tokës ose zyrtarisht Qeveria Mbretërore Kroato-Sllavo-Dalmate e Tokës (Zemaljska vlada ose Kraljevska hrvatsko-slavonsko-dalmatinska zemaljska vlada) të kryesuar nga një Ban i caktuar nga kurora, u formuan. Kjo qeveri ka ekzistuar deri në shpërbërjen e Austro-Hungarisë dhe krijimit të Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve në vitin 1918. Në vitin 1939, u krijua Banovina e Kroacisë dhe një kryetar i Banovinës së Kroacisë (Ban) u emërua nga kurora, por asnjë qeveri efektive nuk u formua para Luftës së Dytë Botërore. Në vitin 1943, ZAVNOH krijoi një bord ekzekutiv për të vepruar si një qeveri e re. Kroacia komuniste, ndërsa ishte pjesë e Jugosllavisë komuniste, kishte një qeveri të veçantë (nga viti 1953 deri në 1990 e njohur si Këshilli Ekzekutiv, i emëruar nga Sabor) me kompetenca të kufizuara (duke përjashtuar mbrojtjen dhe marrëdhëniet me jashtë; kjo ishte e ngjashme me të gjitha format e mëparshme qeveritare). Pas zgjedhjeve të para shumëpartiake dhe miratimit të Kushtetutës aktuale të Kroacisë në vitin 1990, forma e tanishme e qeverisë u miratua dhe Stjepan Mesić u bë personi i parë që drejtoi një qeveri jokomuniste (nën qeverinë e Jugosllavisë), ndërsa Josip Manoliç ishte kryeministri i parë i një Kroacie të pavarur. Që nga fundi i sundimit komunist, Republika e Kroacisë ka pasur 14 qeveri të kryesuara nga 12 kryeministra të ndryshëm. 9 Qeveri janë formuar nga Bashkimi Demokratik Kroat, 3 nga Partia Socialdemokrate e Kroacisë, 1 kryesohej nga një kryeministër jopartiak dhe 1 qeveri e unitetit kombëtar (e formuar gjatë kulmit të Luftës Kroate për Pavarësi).
24 orë
24 orë është një film i shkurtër (6') i prodhuar në vitin 2010.
Skenari
Jeta e një të riu të cilit i jepet 24 orë leje nga burgu. Asgjë nuk shkon siç e kishte parashikuar ai. I gjithë gëzimi shuhet  dhe  gjërat  marrin  një  rrjedhë  të  paparashikuar.
Neslihan Atagül Doğulu
Neslihan Atagül Doğulu (lindi më 20 gusht 1992) është aktore turke. Ajo është më e njohur për rolin e saj në Kara Sevda (2015–2017), një nga serialet më të suksesshëm turq, i shitur në më shumë se 110 vende dhe fituesja e vetme e Çmimit Ndërkombëtar Emmy në 2017. Ajo aktualisht është e njohur për roli i saj në serialin Sefirin Kızı si Nare Çelebi.
Gjithashtu të rëndësishme janë rolet e saj kryesore në serialin Fatih Harbiye (2013–2014) në kanalin Show TV si Neriman Solmaz dhe në filmat Araf dhe Senden Bana Kalan. Gjatë gjithë karrierës së saj të aktrimit, Neslihan ka marrë çmime dhe vlerësime të shumta për shfaqjet e saj, përfshirë Çmimin e Akademisë për "Aktorja më e mirë" në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Tokio.
Jeta e hershme
Neslihan lindi më 20 gusht 1992 në Stamboll. Ajo banon së bashku me familjen e saj në Stamboll. Ajo ka një vëlla Ilkay, babai i saj ishte shofer dhe nëna e saj është amvise. Babai i saj është me prejardhje çerkeze, ndërsa nëna e saj është me prejardhje bjelloruse. Gjatë fëmijërisë Neslihan dëshironte të bëhej aktore. Në moshën 13 vjeçare, ajo morri pjesë në filmin İlk Aşk.
Vitet e hershme
Ajo filloi të bëhej aktore kur ishte vetëm 8 vjeç. Në moshën 13 vjeç, ajo gjeti numrin për Agjencinë Erberk, në pronësi të Neşe Erberk; ajo mori adresën e tij dhe shkoi me nënën e tij për t'u regjistruar. Një muaj më vonë, ajo aktroi në një reklamë në 2005.
Një vit më vonë, në 2006, ajo bëri debutimin e saj të aktrimit në filmin İlk Aşk, për të cilin fitoi çmimin e parë të karrierës së saj si "Aktore e re Premtuese". Menjëherë pas kësaj, ai mori rolin e tij të parë në serialin Yaprak Dökümü dhe, në vitet në vijim, ai mori pjesë në seri të tjera të tilla si Canım Babam ose Hayat Devam Ediyor.
Në vitin 2012, ajo u shqua për rolin e saj kryesor në filmin Araf, për të cilin fitoi çmime të shumta dhe u vlerësua për performancën e saj nga një regjisor japonez. Përveç kësaj, ajo fitoi çmimin e Akademisë për "Aktorja më e mirë" në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Tokio.
2013–2014 Fatih Harbiye
Në vitin 2013, Neslihan Atagül mori rolin e saj të parë drejtues në serialin dramë romantik Fatih Harbiye, së bashku me Kadir Doğulu. Seriali është një përshtatje e librit me emrin e shkrimtarit turk Peyami Safa, botuar në vitin 1931, ku ajo luante me rolin e Neriman Solmaz, një bonjake e re e nënës së saj e cila është fejuar me të dashurin e saj gjatë gjithë jetës derisa të takojë Maxhit Arxhaollu (Kadir Doğulu).
Villatobas
Villatobas është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Villatobas, të provincës Toledo, në Castile-La Mancha. Villatobas ka 2481 banorë (2006), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 181 km2.
Tricikli
parapamje Tricikli eshte nje mjet motorik i pozicionuar mbi tre rrota te pavarura ,qe mund te jene dy para dhe nje mbrapa ose anasjellas .Ky mjet i komanduar nga nje drejtues ,mundeson transportin e 1 deri ne 3 persona.
Neslihan Atagül Doğulu
2015-2017 Kara Sevda fillimi i karrierës së saj
Në vitin 2015, një nga rolet më të rëndësishme dhe më të dashur të karrierës së saj do të arrinte, ai i Nihan Sezin në serialin dramë dhe romancë Kara Sevda. Nihan është një vajzë e klasës së lartë që takon rastësisht Kemalin (Burak Özçivit), një djalë të trembur të klasës së mesme dhe të dy bien në dashuri. Dashuria e tyre është e pamundur për shkak të ndryshimit në klasa, por ata kërkojnë një mënyrë për të qenë së bashku. Sidoqoftë, për shkak të një sekreti familjar, Nihan detyrohet të martohet me Emir Kozxhollu (Kaan Urgancıoğlu), një njeri shumë i fuqishëm, por shumë egoist dhe i pamëshirshëm dhe largohet nga Kemal pa asnjë shpjegim. Për të provuar ta harrojë atë, Kemal vendos të largohet nga Stambolli, por 5 vjet më vonë ai kthehet si një biznesmen i rëndësishëm që kërkon hakmarrje dhe i cili do të përpiqet të zbulojë të gjithë të vërtetën.
Seriali është bërë një moment historik në historinë ndërkombëtare të serialeve turke, duke qenë seriali i parë dhe i vetëm turk që iu dha çmimet televizive më prestigjioze në botë, Çmimet Ndërkombëtare Emmy për telenovelën më të mirë në vitin 2017. Gjithashtu seriali mori çmimin special të jurisë në Çmimet Ndërkombëtare të Dramës në Seul.
Kara Sevda është bërë seriali turk më i shikuar në botë, duke u përkthyer në më shumë se 50 gjuhë dhe transmetuar në më shumë se 110 vende si Rusia, Italia, Gjermania, Irani, Sllovenia, Uruguai, Greqia, etj. i transmetuar në Shtetet e Bashkuara, ai u bë seriali më i shikuar i huaj në të gjithë historinë e vendit dhe serialet rekorde turke, duke arritur audiencë të madhe që asnjë serial tjetër turk nuk e ka arritur.
Seriali u transmetua nga Star TV dhe kishte 2 sezone me gjithsej 74 episode dhe, gjatë transmetimit të tij në Turqi, ishte një nga serialet më të shikuar. Premiera u shfaq më 14 tetor 2015 dhe përfundoi më 21 qershor 2017. Falë performancës së saj në këtë seri, Neslihan fitoi 4 çmime si aktore dhe popullariteti dhe njohja e saj si aktore u rrit në qiell, jo vetëm në Turqi, por edhe ndërkombëtarisht.
Për shkak të suksesit dërrmues të Kara Sevda në botë, në Muzeun e Dyllit "Tashkent City Park" në Uzbekistan, dy figura Nihan dhe Kemal janë ekspozuar në pjesën kushtuar Stambollit.
Ajo bëri debutimin e saj në platformat online me serinë televizive në internet Dip (2018) me İlker Kaleli.
2019–2021 Sefirin Kızı
Në vitin 2019, Neslihan Atagül u kthye në ekranet me serialin Sefirin Kızı, duke luajtur Nare. Sanxhari (Engin Akyürek) dhe Nare kanë qenë të dashuruar që kur ishin fëmijë, por babai i Nares nuk pajtohet me lidhjen e tyre dhe, për t'i parandaluar ata që të jenë bashkë, e bën vajzën e tij të zhduket dhe e bën Sanxharin të besojë se ajo iku me keqardhje. Vite më vonë, të dy ata takohen përsëri, por Sanxhari po përgatit dasmën e tij me një vajzë tjetër.
Seriali u transmetua në Star TV dhe kishte 2 sezone me gjithsej 52 episode. Premiera u shfaq më 16 dhjetor 2019 dhe përfundoi më 11 maj 2021, dhe për performancën e saj në seri, aktorja fitoi çmimin për "Aktorja më e mirë" në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Izmir Artemis. Sidoqoftë, në mes të serisë, Neslihan njoftoi tërheqjen e saj nga seriali për shkak të problemeve shëndetësore.
Jeta personale
Më 26 nëntor 2015, ajo u fejua me aktorin Kadir Doğulu. Ata u martuan më 8 korrik 2016.
Don Giovanni in Sicilia (roman)
Don Giovanni in Sicilia është një roman nga Vitaliano Brancati, botuar në vitin 1941.
Personazhi kryesor i romanit, Giovanni Percolla, është përdorur për të përshkruar skenarin e mendjemadhësisë seksuale mashkullore (në italisht: gallismo) që karakterizon Siçilinë në fund të viteve 1930.
Në vitin 1967, regjisori Alberto Lattuada e adaptoi romanin në një film me të njëjtin emër.
Selma Sotiriadhi
Selma Sotiriadhi është një aktore shqiptare.
Jeta
Selma Sotiriadhi debutoi në kinema si aktore-fëmijë qysh në vitin 1971 në filmin Mëngjeze lufte. Suksesi dhe popullaritetiti e çoi në rolin rolin e Jetës në filmin Qyteti më i ri në botë. Filma të tjerë ndoqën dhe i fundit ish në vitin 1988. Në jetë, mbas kinematografisë i është përkushtuar përkthimeve. Ajo ka marrë disa çmime në kinematografisë shqiptare për fëmijë.
Lidhje të jashtme
IMDB Selma Sotiriadhi
Teizo Takeuchi
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Villasequilla
Villasequilla është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Villasequilla, të provincës Toledo, në Castile-La Mancha. Villasequilla ka 2515 banorë (2006), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 77 km2.
Motoo Tatsuhara
(14 Janar 1913 – 1984) ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Claudia Bassols
Claudia Bassols Alonso (lindi më 3 tetor 1979) është aktore spanjolle prej Katlonisë.
Karriera
Bassols diplomoi në Shkollën Amerikane të Barcelonës më 1997. Ajo poashtu studoi gjuhën dhe literaturën angleze në Universitetin e Barcelonës.
Bassols luajti me Amber Tamblyn në filmin Blackout. Në vitin 2009, ajo luajti në filmin The Eagle Path me Jean-Claude Van Damme.
Ajo din flasë spanjisht, anglisht, katalane, suedisht, frëngjisht dhe italisht.
Pasioni i Ernest Komanit
Filmi "Pasioni i Ernest Komanit" flet për një dirigjent, i cili pas një aksidenti, në momentet e fundit të agonisë, jeton një realitet tjetër i frymëzuar nga pasioni i tij më i madh: dirigjimi.
Imru El-Kajs
parapamje|240px|Imru el-Kajs Imru el-Kajs bin Huxhr bin el-Harith el-Kindi (Arabisht: امرؤ القيس بن حُجر بن الحارث الكندي) ishte poet arab i shekullit 6-të dhe ndonjëherë konsiderohet si babai i poezisë arabe. Imru el-Kajs lindi në vitin 501 në rajonin e Nexhdit në veri të Arabisë dhe besohet se ai lindi në territorin e Asadit. Nëna e tij thuhet se ishte Fatime bint Rabi'ah el-Taghlibi.
Emri
Emri Imru el-Kajs do të thotë “njeriu i Kajsit”. Kajsi ishte emri i një idhulli para Islamike.
Jeta e hershme
Imru el-Kajsi ishte djali më i vogli i Huxhrit, mbretit të të gjithëve fiseve të Asadit dhe Ghutfanit. Disa historianë kanë vënë në dukje se babai i tij kishte gra dhe konkubina të tjera nga nëna e tij, në përputhje me zakonin e mbretërve në këtë kohë dhe është e mundur që ai të ketë marrë vëmendje të vogël atërore. Ai filloi të shkruante poezi që nga mosha e hershme, një aktivitet që babai i tij e kundërshtoi fuqishëm, sepse nuk konsiderohej i përshtatshëm për djalin e mbretit. El-Tahir Ahmed Makki komenton se "mes fiseve veriore, po ashtu, çdo fis kishte shefin dhe poetin e tij, dhe të dy ishin pothuajse të njëjtë".
Një tjetër burim i fërkimit me babain e tij ishte përkushtimi i tepruar i Imru el-Kajsit për festat e pista dhe përpjekjet e tij skandaloze për gratë. Një histori thotë se, i shqetësuar me mungesën e përgjegjësisë së djalit të tij, Huxhr u përpoq që Imru el-Kajsi të ishte përgjegjës për tufat e devesë të familjes, një eksperiment i cili përfundoi në katastrofë. Një tjetër histori thotë se Huxhri më në fund e mohoi djalin e tij, pasi Imru el-Kajsi publikisht i kaloi kushëririt të tij 'Unejze, dhe pasi nuk arriti të fitonte dorën e saj në martesë, arriti të gëzonte simpatitë e saj në fshehtësi, gjë që shkaktoi një skandal të konsiderueshëm në familje. Megjithatë, tregime të tjera thonë se Imru el-Kajsi mund të ketë shkruar disa vargje të turpshme për gratë dhe konkubinat e babait të tij dhe se kjo ishte shkaku i rënies së tyre. Cilado qoftë arsyeja, shumica e tregimeve pajtohen se Huxhri u pezmatua me sjelljen e djalit të tij dhe e dëboi atë nga mbretëria. Në mërgim Imru el-Kajsi shkoi me grupin e tij të miqve rebelë nga oazi në oaz, duke ndaluar të pinte verë, të recitonte poezi, dhe të gëzonte performancën e këngëtareve, ndonjëherë duke qëndruar për ditë të tëra përpara se të riniseshin përsëri.
Aventurat e Imru el-Kajsit me gratë gjithashtu formuan një pjesë të rëndësishme të jetës së tij të hershme, të përbërë sipas disa shënimeve të dhjetëra martesave, shkurorëzimeve dhe çështjeve, të cilat përfundonin keq për një arsye apo një tjetër. Të dashuruarit e Imru el-Kajsit janë të shumtë në poezinë e tij, pasi ai lavdëron mirësitë e tyre, e ngacmon mizorinë e tyre dhe vajton mungesën e tyre dhe dëshirën në zemrën e tij.
Vdekja e babait të tij
Disa histori tregojnë se Imru el-Kajsi ishte në ushtrinë e babait të tij duke luftuar fisin Asad kur babai i tij u vra, por jo të gjithë biografët pajtohen me këtë. Historiani Ibn el-Kalbi pohon se Imru el-Kajsi ishte ende në mërgim në kohën e vdekjes së babait të tij dhe se lajmi erdhi tek ai, ndërsa ai ishte në mes të një feste me miqtë e tij. Pas dëgjimit të lajmit, ai tha: "Zoti qoftë i mëshirshëm ndaj babait tim, më la të devijoj kur isha i vogël dhe tani që jam rritur ai më ka rënduar me gjakun e tij. Nuk do të ketë vigjilencë sot dhe nuk do të pihet nesër", e ndjekur nga ndoshta citati më e famshme e tij: "Sot është për të pirë, dhe nesër për çështje serioze".
Thuhet se nga të gjithë djemtë e babait të tij, Imru el-Kajsi ishte i vetmi që mori përgjegjësinë për hakmarrjen e babait të tij. Një histori tregon se fisi i Asadit i dërgoi një emisar dhe i ofroi tre opsione: ose që ai të vriste një nga fisnikët e tyre për të barazuar vdekjen e babait të tij, ose që ai të pranojë një pagesë prej mijëra deleve dhe deveve, ose që ai bëjnë luftë kundër tyre, me ç'rast ata kërkuan një muaj për ta përgatitur. Imru el-Kajsi zgjodhi opsionin e tretë. Fiset e Bekrit dhe Taghlibit ranë dakord ta mbështesin atë dhe të luftonin me të kundër Asadit, duke vrarë shumë fisnikë të Asadit. Bekri dhe Taghlib tërhoqën mbështetjen e tyre pasi ata gjykuan se mjaft prej Asadit ishin vrarë për të përmbushur kërkesat e hakmarrjes.
Vdekja
Pasi humbi mbështetjen e Bekrit dhe Taghlibit, Imru el-Kajsi udhëtoi në fise të ndryshme për të kërkuar mbështetjen e tyre. Udhëtimi i tij i fundit ishte për në Kostandinopojë, për të kërkuar mbështetje nga Perandori Justiniani I. Princi Ghassanid El-Harith ibn Xhebele, Vasal i Veriut arab i Justinianit, sponsorizoi Imru el-Kajsin në apelin e tij dhe shumica e dokumenteve tregojnë se ai fitoi disa premtime të mbështetjes nga perandori bizantin dhe ndoshta edhe nga një kontigjent trupash. Disa raporte tregojnë se Justiniani e shtyu Negusin e Aksumit të mbështeste ofertën e Imru el-Kajsit, por ai refuzoi për shkak të grindjeve të vazhdueshme midis Perandorisë Aksumite dhe fisit të Kindah.
Pas largimit nga Kostandinopoja, Imru el-Kajsi udhëtoi derisa u sëmur pranë qytetit të Ankarasë në Turqinë e sotme. Ai qëndroi atje derisa ai vdiq. Ka një histori që thotë se perandori Justinian u zemërua me Imru el-Kajsin pasi u largua, dhe dërgoi një lajmëtar me një xhaketë të helmuar dhe se Imru' el-Kajsi veshi xhaketën dhe helmi e vrau atë. Kjo histori thotë se Justiniani ishte i zemëruar sepse zbuloi që Imru el-Kajsi kishte një lidhje me një grua në oborrin e tij.
Sidoqoftë, shumë historianë tregojnë se Imru el-Kajsi vdiq nga sëmundja e lëkurës, një sëmundje që ai ka përmedur në poemat e tij. Ai vdiq në vitin 540.
Tigri Javanez
Tigri Javan (Panthera tigris sondaica) është një nenlloj i zhdukur i tigrave që jetonin në ishullin Indonezian të Javanit deri në mesin e viteve 1970. Ishte një nga tre popujt e tigrave qe u kufizuan në Ishujt Sunda. Rezultatet e analizës mtDNA të 23 mostrave te tigrave tregojnë se tigrat kolonizuan ishujt Sunda përgjatë periudhës së fundit glaciale 110,000-12,000 vjet më parë.
Taksonomia
Në 1844, Temminck i dha emrin shkencor Felis tigris sondaicus.
Në vitin 1929, taksiologu britanik Reginald Innes Pocock vuri në krye tigrin nën gjini Panthera duke përdorur emrin shkencor Panthera tigris.
Në vitin 2017, Forca e Klasifikimit të maceve e rishikoi taksonomin dhe tani njeh popujt e gjallë dhe të zhdukur te tigrave në Indonezi.
Karakteristikat
Tigri i Javanit ishte i vogël në krahasim me nëngrupet e tjera të kontinentit aziatik, por më i madh se tigri Bali, dhe i ngjashëm me madhësinë e tigrit Sumatran. Zakonisht kishte vija të gjata dhe të holla, të cilat ishin pak më të shumta se ato të tigërve Sumatran. Hunda e saj ishte e gjatë dhe e ngushtë. Bazuar në këto dallime kranike, tigri Javan ishte propozuar që të caktohej në një specie të veçantë, me emrin taksonomik "Panthera sondaica".
Meshkujt kishin një gjatësi mesatare prej 248 cm dhe peshonin mes 100 dhe 141 kg. Femrat ishin më të vogla se meshkujt dhe peshonin mes 75 dhe 115 kg.
Madhësia më e vogël e trupit të tigrit javan i atribuohet sundimit të Bergmanit dhe madhësisë së specieve të pranishme në Java, të cilat janë më të vogla se speciet cervid dhe bovid në kontinentin aziatik. Megjithatë, diametri i gjurmëve të tij është më i madh se ai i tigrave të Bengalit në Bangladesh, Indi dhe Nepal.
Charles Frederick Partington shkroi se tigrat Javan dhe Sumatran ishin mjaft të fortë për të thyer këmbët e kuajve apo bufalos me putrat e tyre, edhe pse ato nuk ishin aq të rëndë sa tigrat e Bengalit.
Habitati dhe ekologjia
Në fund të shekullit XIX, tigri javan banonte në pjesën më të madhe të Javas. Rreth vitit 1850, njerëzit që jetonin në zonat rurale ende e konsideronin një plagë. Deri në vitin 1940, tigrat ishin tërhequr në zona të thella malore dhe me pyje. Rreth vitit 1970, tigrat e vetëm të njohur jetuan në rajonin e malit Betiri, me një lartësi mbidetare prej 1,192 m (3,911 ft), mali më i lartë në juglindje të Javas, i cili nuk ishte vendosur për shkak të terrenit të thyer dhe të pjerrët. Në 1972, zona 500 km 2 (190 km mi) u bë si rezervë e jetës së egër. Tigrat e fundit u panë atje në 1976.
Tigrat javan gjuajtën drer rusa, banteng , dhe derra të egër , më rrallë shpendë uji dhe zvarranikë. Asgjë nuk dihet në lidhje me periudhën e tyre të shtatzënisë ose jetëgjatësinë në të egër ose në robëri. Deri në Luftën e Dytë Botërore, tigrat javan ishin mbajtur në disa kopshte zoologjike indoneziane, por këto u mbyllën gjatë luftës. Pas luftës, ata ishin aq të rrallë sa më lehtë ishte të merreshin tigrat sumatran.
Fundi i nenllojit
Në fillim të shekullit të 20-të, në ishullin e Java jetonin 28 milionë njerëz. Prodhimi vjetor i orizit ishte i pamjaftueshëm për të furnizuar në mënyrë adekuate popullatën njerëzore në rritje, kështu që brenda 15 viteve, 150% më shumë tokë u pastrua për fushat e orizit. Në vitin 1938, pyjet natyrore mbulonin 23% të ishullit. Deri në vitin 1975, vetëm 8% e pyjeve mbetën dhe popullsia njerëzore ishte rritur në 85 milionë njerëz. Në këtë peizazh të dominuar nga njeriu, zhdukja e tigrave Javan u intensifikua nga bashkimi i disa rrethanave dhe ngjarjeve.
Tigrat dhe predha e njerezve qe jetonin atje u helmuan në shumë vende gjatë periudhës kur habitati i tyre u zvogëlua me shpejtësi. Pyjet natyrore u fragmentuan gjithnjë e më shumë pas Luftës së Dytë Botërore për plantacione të druve, kfeve dhe gomave, të cilat ishin habitate të papërshtatshme për kafshë të egra. Dreri i egër, speciet më të rëndësishme të predhës së tigrit, u humben nga sëmundjet në disa rezerva dhe pyje gjatë viteve 1960.
Perpjekjet e fundit për mbijetese
Gjatë periudhës së trazirave civile pas vitit 1965, grupet e armatosura u tërhoqën në rezerva, ku ata vranë tigrat e mbetur. Përpjekjet e fundit Edit Deri në mesin e viteve 1960, tigrat mbijetuan në tre zona të mbrojtura që ishin themeluar gjatë viteve 1920-të dhe 1930-ta: Rezerva Natyrore Leuweng Sancang dhe Ujung Kulon dhe Parqet Kombëtare Baluran. Pas periudhës së trazirave civile, megjithatë, asnjë tigër nuk u pa. Në vitin 1971, një femër e moshuar u qëllua në një plantacion afër malit Betiri në juglindje të Java. Që atëherë, nuk është regjistruar një këlysh i vetëm. Zona u përmirësua në një rezervë të kafshëve të egra në vitin 1972, gjatë së cilës u krijua një forcë e vogël mbrojtëse dhe u iniciuan katër projekte për menaxhimin e habitatit. Rezerva u ndërpre rëndë nga dy plantacionet e mëdha në luginat e mëdha të lumenjve, duke zënë habitatin më të përshtatshëm për tigrin dhe pre e saj. Në 1976, gjurmët u gjetën në pjesën lindore të rezervës, duke sugjeruar praninë e tre deri në pesë tigrat. Vetëm pak banteng mbijetoi pranë plantacioneve, por gjurmët e dreqit, preja e preferuar e tigrit Javan, nuk shiheshin.
Rëndësia kulturore
Më 1890, autori holandez Jan Gerhard ten Bokkel vuri në dukje se si frika e tigrave i shtyu njerëzit të përdorin gjuhë paragjykuese: "Në Java nuk do të flasë kurrë për një tigër pa e thirrur atë" Mister ", është gjithmonë: Z. Tigër. Bisha mund të dëgjojë atë një herë, dhe hakmarrje ndaj tij sepse thjesht duke thënë tigër në një mënyrë të njohur! "
Pamje të dyshuara
parapamje|Një tigër i vrarë së bashku me shtatë [[Leopardi|leopardë gjatë Rampokan në Kediri, Java Lindore, rreth vitit 1900.]] Raportet e herëpashershme, jozyrtare,të tigrave javan nga entuziastët që besojnë se tigri ekziston ende në Java.
Në nëntor 2008, një trup i paidentifikuar i një alpinisti femër u gjet në Parkun Kombëtar Mount Merbabu, Java Qendrore , i cili dyshohet se vdiq nga sulmi i tigrave. Fshatarët që zbuluan trupin kanë pretenduar gjithashtu disa pamje të një tigri në afërsi.
Një tjetër shikim i dyshuar ka ndodhur në Magetan Regence, Java Lindore, në janar 2009. Disa fshatarë pretenduan se kishin parë një tigër me dy këlyshë që endeshin pranë një fshati ngjitur me malin Lawu. Ky lajm shkaktoi panik masiv. Autoritetet lokale gjetën disa gjurmë të freskëta në këtë lokacion. Sidoqoftë, deri në atë kohë, ato kafshë tashmë ishin zhdukur.
Pas shpërthimit të tetorit 2010 të malit Merapi, dy fshatarë indonezianë pohuan shikimin e një maceje të madhe në hirin e mbetur, gjë që ngjalli zëra se një tigër ose leopard po shëtiste fermat e braktisura në kërkim të ushqimit. Personeli i parkut kombëtar aty pranë nuk mendonte se ishte e mundur që shtypja e putrave t’i përkiste një tigri.
Në vitin 2016, një tigër javan u fotografua si duket në malin Arjuno në Java Lindore. Fotografia doli virale, por disa ishin skeptikë për shikimin pasi pyjet nuk ishin në gjendje të mirë. Do të zhvillohej një hetim dhe nëse vërtetohet e vërtetë, vigjilenca do të ishte më e ashpër pasi vendi favorizohej nga gjahtarët.
Më 25 gusht 2017, një biolog i jetës së egër që punonte në Parkun Kombëtar Ujung Kulon mori një fotografi të një tigri javan të supozuar ndërsa ishte duke ushqyer me një dem të vdekur. Një ekip hulumtues u vendos më vonë në një ekspeditë dhjetë ditore për të vërtetuar ekzistencën e tigrit. Përfaqësuesi i ekipit hulumtues më vonë tha se do të duhen deri në dy muaj për të marrë një përfundim të fortë.Një ekspert i tigrave e identifikoi kafshën si një leopard javan.
Villaseca de la Sagra
Villaseca de la Sagra është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Villaseca de la Sagra, të provincës Toledo, në Castile-La Mancha. Villaseca de la Sagra ka 1581 banorë (2006), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 32 km2.
Kryeministri i Kroacisë
parapamje|Flamuri i presidentit të [[Qeveria e Kroacisë|qeverisë kroate.]] Kryeministri i Kroacisë, zyrtarisht presidenti i qeverisë së Republikës së Kroacisë (Kroatisht: Predsjednik / Predsjednica Vlade Republike Hrvatske), është kreu i qeverisë kroate, dhe është de fakto zyrtari shtetëror më i fuqishëm dhe me ndikim në sistemin kroat të qeverisjes. Pas themelimit për herë të parë të zyrës në vitin 1945, periudha gjysmë-presidenciale 1990–2000 është përjashtimi i vetëm ku presidenti i Kroacisë kishte de facto autoritetin ekzekutiv. Megjithatë, në rendin formal kroat të përparësisë, posti i kryeministrit është posti i 3-të më i lartë shtetëror, pas Presidentit të Republikës dhe Kryetarit të Parlamentit.
Kushtetuta e Kroacisë parashikon se "Parlamenti mbikëqyr Qeverinë" (neni 81) dhe se "Presidenti i Republikës siguron funksionimin dhe stabilitetin e rregullt dhe të ekuilibruar të qeverisë" (në tërësi; neni 94), ndërsa Qeveria është futur në nenin 108. Që nga viti 2000, kryeministri ka pasur 7 tekste të ndryshme të shtuara në Kushtetutë, 7 në vetë Kushtetutën. 99, 100, 101, 103, 104. Kryeministër aktual i Kroacisë është Andrej Plenkoviq. Qeveria e Kroacisë mblidhet në Banski dvori, një ndërtesë historike e vendosur në anën perëndimore të sheshit të Shën Markut në Zagreb.
Tadao Horie
(13 Shtator 1913 – 29 Mars 2003) ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje.
Zheg
Zheg është një film i shkurtër (22') i prodhuar në vitin 2010.
Skenari
Dy histori të ndryshme pleksen në një pikë. Në njërën anë një e moshuar vazhdon jetën e saj të varfër e të thjeshtë, e harruar nga  fëmijët e saj emigrantë, e vetmuar dhe pa dashuri. Në anën tjetër një grua e divorcuar, nënë e dy fëmijëve, nëpërpjekje për të gjetur ekuilibrin.
Resul Kastrati
Resul Kastrati (lindi më 20 mars 1994) është futbollistë shqiptar i cili luan për FK Kukësi në Kategorinë Superiore.
Sezoni 2017-18 i AC Milan
Sezoni 2017-18 do jetë sezoni i 84 në historinë e Associazione Calcio Milan dhe i 82-ti në kampionatin e parë italian. Këtë sezon, AC Milan garon në Serie A, UEFA Europa League dhe Coppa Italia. Kjo do jetë hera e parë pas sezonit 2013-14 që Milani kthehet në Europë, pavarësisht se nis garimin nga rrethi i tretë kualifikues.
Në huazim:
{| class="wikitable sortable" style="margin-bottom: 10px;" ! style="width:80px;" | Data ! style="width:30pERRTREWERREREPUTOx;" |Pozicioni ! style="width:180px;" | Lojtari ! style="width:20px;" | Age ! style="width:110px;" | Transferohet nga ! class="unsortable" style="width:155px;" | Shuma ! class="unsortable" style="width:295px;" | Shënime ! style="width:20px;" | Burimi
Largohen në huazim:
Të ardhurat në total: 11 milionë €
Sofia Osmani
Sofia Osmani (lindur më 20 mars 1979, në Virum) është një politikane daneze, e cila ka shërbyer si kryetare e komunës Lyngby-Taarbæk që nga viti 2013, e zgjedhur për Partinë Popullore Konservatore. Ajo u zgjodh për herë të parë në këshillin bashkiak në zgjedhjet lokale të vitit 2001.
Nazmi Gripshi
Nazmi Gripshi (lindi më 5 korrik 1997) është futbollistë shqiptarë i cili luan si mesfushor sulmues për KF Skënderbeu.
Karriera
Ai bëri debutimin në ligë për KS Teuta më 9 maj 2015 në ndeshjen kundër FK Kukësi. Ai ishte zëvendësuar me Resul Kastratin. Ai shënoi golën e parë të ligës për klubin më 19 shtator 2015 në ndeshjen kundër KF Tërbuni. Ai shënoi gol në minutën e 90-të.
Më 26 janar 2017, Gripshi u zhvendos në KF Skënderbeu për 60,000 euro. Ai bëri debutimin e tij në ligë më 6 shkurt 2017 në ndeshjen kundër KS Korabi. Ai u zëvendësua me Cornel Predescu në minutën e 89-të. Ai shënoi golën e parë të ligës për klubin më 27 maj 2017 në ndeshjen kundër FK Partizani Tirana. Ai shënoi gol në minutën e 89-të.
Karriera ndërkombëtare
Gjatë një tubimi të kombëtares shqiptare U21 për një ndeshje të dyfishtë miqësore kundër Moldavisë U21 më 25 dhe 27 mars 2017, Keidi Bare u largua nga ekipi U-21 për t'u bashkuar me ekipin e lartë të Shqipërisë dhe pas kësaj, trajneri Alban Bushi thirri Gripshin si një zëvendësim për të marrë pjesë në ndeshjen e dytë kundër Moldavisë U21 më 27 mars 2017. Gripshi luajti si zëvendësues në pjesën e dytë të ndeshjes.
Ai mori thirrjen e tij të parë për Shqipërinë U-20 nga ana e trajnerit Alban Bushi për ndeshjen e dyfishtë miqësore kundër Azerbajxhanit U-21 më 21 dhe 26 janar 2018.
Terry Reintke
Theresa Reintke (lindur në 9 maj 1987) është një politikane gjermane dhe pjesëtare e Parlamentit Europian për Gjermaninë. Ajo është pjesëtare e “Aleancës së të gjelbërve”, si dhe pjesë e “Aleancës së lirë për të Gjelbërtit Europian”. Nga 2011 deri në 2013 ajo ishte përfaqësuese dhe zëri i Federatës së të Rinjve të Gjelbër.
Reintke lindi dhe u rrit në Gelsenkirchen. Ajo studio shkenca politike në Institutin Otto-Suhr në Universitetin e Berlinit, ku tema e saj e diplomës ishte “Organizatat vullnetare lokale dhe dhuna seksuale në konfliktet ballkanike”, gjithashtu ishte pjesë e bordit drejtues tek “Të Gjelbërtit Gjermanë” nga viti 2008 deri në 2009. Terry ka punuar si kërkuese shkencore për Bundestag për përfaqësuesin Ulrich Schneider.
E gjedhur në Parlamentin Europian në zgjedhjet e majit të 2014, ajo raportoi në javën e saj të parë si përfaqësuese në vidion e shumëdiskutuar në Youtube me përfaqësues të tjerë nga "Lëvizja e Gjelbërt" si Jan Philipp Albrecht dhe Ska Keller. Gjatë kësaj periduhe ajo mori kritika të forta për kapacitetet e saja për të punuar me kundërshtarët politikë.
Në dhjetor 2017, Reintke u përfshi në kopertinën e revistës TIME, duke u bërë pjesë e listës së personave të vitit për shkak të lobimit për lëvizjen kundër abuzimeve seksuale (#metoo).
Një natë me mot të kthjellët
Një natë me mot të kthjellët është një film i shkurtër (14') prodhuar në vitin 2010.
Skenari
Historia e një çifti e cila zhvillohet brenda një nate, si një përballje e tyre me heshtjen.
Yasuo Suzuki
(30 Prill 1913 – ?) ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Villarta de San Juan
Villarta de San Juan është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Campo de San Juan, të provincës Ciudad Real, në Castile-La Mancha. Villarta de San Juan ka 3061 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 66.01 km2.
Albian Ajeti
Albian Ajeti (i lindur më 26 shkurt 1997) është një futbollist profesionist shqiptaro-zviceran profesional i cili është nën kontratë me FC Augsburg. Ai luan si sulmues. Vëllai i tij i madh Arlind Ajeti luan për Frosinone dhe gjithashtu për ekipin kombëtar të Shqipërisë. Vëllai binjak i Albianit, Adonisi luan në ekipin e të rinjve Bazelit.
Qemal Këllëçdaroglu
Qemal Këllëçdaroglu (turqisht: Kemal Kılıçdaroğlu; lindur më 17 dhjetor 1948 në Ballëxha/Nazëmije, Provinca Tunxheli, Turqi) është një ekonomist, nëpunës civil në pension dhe politikan socialdemokrat turk. Ai është lider i CHP-së ("Partia Republikane Popullore") dhe ka qenë udhëheqës i opozitës kryesore në Turqi që nga viti 2010. Ai shërbeu si deputet për zonën e dytë zgjedhore të Stambollit nga viti 2002 deri më 2015 dhe si deputet për zonën e dytë zgjedhore të Izmirit që nga 7 qershor 2015.
Përpara se të hynte në politikë, Këllëçdaroglu ishte nëpunës civil dhe shërbeu si President i Institucionit të Sigurimeve Shoqërore (SSK) nga viti 1992 deri në 1996 dhe përsëri nga 1997 në 1999. Ai u zgjodh deputet në zgjedhjet e përgjithshme të 2002 dhe u bë kreu i grupit parlamentar të CHP-së. Në zgjedhjet lokale të vitit 2009, ai u propozua si kandidat i CHP-së për Kryetar Bashkie të Stambollit dhe humbi nga AKP ("Partia për Drejtësi dhe Zhvillim") me 37% të votave, ku kandidati nga AKP mori 44.71% të votave. Ai u zgjodh nënkryetar i Ndërkombëtares Socialiste më 31 gusht 2012.
Pasi Deniz Baykal dha dorëheqjen si udhëheqës i partisë në vitin 2010, Këllëçdaroglu shpalli kandidaturën e tij dhe u zgjodh unanimisht pa kundërshtarë si udhëheqës i CHP-së. Ai shihej se do t'i jepte jetë të re CHP-së. Edhe pse CHP pa një rritje të mëvonshme në pjesën e saj të votave, ajo nuk ishte në gjendje të rrëzonte AKP-në në pushtet që nga viti 2023. Si lider i opozitës kryesore, strategjia e Këllëçdaroglu ka qenë të ndërtojë koalicione me tenda të mëdha me partitë e tjera, e cila kulmoi në formimi i Aleancës Kombe dhe fitoret e mëvonshme të CHP-së në zgjedhjet vendore të vitit 2019. Ai është kandidati presidencial i CHP-së dhe Aleancës Kombe për zgjedhjet presidenciale turke të vitit 2023.
Jeta e hershme
Kemal Karabulut lindi më 17 dhjetor 1948 në fshatin Ballëxha të rrethit Nazëmije në Provincën Tunxheli, Turqia lindore nga Kamer, një nëpunës regjistrimi i veprave dhe gruaja e tij Jemush. Ai ishte i katërti nga shtatë fëmijët. Babai i tij ishte në mesin e mijëra alevive të mërguar pas rebelimit të dështuar të Dersimit.
Sipas İdris Gürsoy, familja e tij i përkiste klanit Cebeligiller të fisit Kureyşan dhe me prejaedhje zaza ose kurde, por Këllëçdaroglu shmangu përmendjen e ndonjë etnie specifike. Gjatë viteve 1950, babai i tij ndryshoi mbiemrin e tyre nga Karabulut në Këllëçdaroglu, pasi të gjithë njerëzit në fshatin ku ata jetonin kishin të njëjtin emër.
Karriera profesionale
Në vitin 1994, Kılıçdaroğlu u shpall "Nëpunës Civil i Vitit" nga e përjavshmja Ekonomik Trend.
Nora e Kelmendit
Nora e Kelmendit ishte një fisnike shqiptare e shekullit të 17-të që është shndërruar tashmë në legjendë për bukurinë dhe trimërinë e saj.
Ajo njihet edhe si "Helena e Shqipërisë" për bukurinë si dhe për faktin që shkaktoi një luftë të madhe. Eshtë quajtur gjithashtu Brünhilde shqiptare, pasi ajo vetë luftëtarja grua më e rëndësishme e historisë së Shqipërisë. Ekzistojnë dy versione të Norës legjendare: të dyja përfundojnë me Norën që vret një Pasha të Ushtrisë Osmanë, i cili kishte premtuar se do ta bënte Malësinë hi në qoftë se Nora nuk do bëhej gruaja e tij.
Legjenda
Ngjarjet ndodhin rreth vitit 1637, ndërsa sipas burimesh më të vjetra gjatë përplasjes së fisit Kelmendi me Osmanët në 1638 ose 1639. I ati i Norës, një luftëtar fisnik, donte një djalë që ta ndihmonte atë të luftonte kundër Perandorisë Osmane. Kur Nora lindi, ai e braktisi atë në një jetimore. Motra e tij (halla e Norës), duke i ditur veprimet e të vëllait e adoptoi Norën dhe e rriti atë si një djalë. I ati i Norës nga dëshira për ta trajnuar e për ta bërë luftëtar, dhe duke menduar që ky ishte djali i adoptuar i të motrës, vendosi ta trajnojë si luftëtar, pa e ditur që po trajnonte të bijën e vet. Kur Nora u rrit, ajo u bë vajza më e bukur e Malsisë. Thuhej se ajo ishte aq e bukur sa një Zanë e vërtetë mali. Fama e bukurisë së saj u përhap nëpër tërë vendin. Një pasha që banonte në Rozafat të Shkodrës, dëgjoi për të. Një ditë, Nora zbriti në qytet me prindërit e saj. E pashai doli nga kalaja dhe ra në dashuri me Norën sapo ia vuri sytë.
Duke qenë nga Bosnja, e clia ka tradita të ngjashme me ato të Shqipërisë, pashai donte të martohej me ligjet shqiptare të Kanunit, që do të thoshte që ai do të dërgonte një njeri i besuar te shtëpia e Norës e të kërkonte dorën e saj. Megjithatë, familja e Norës u përgjigj se Kanuni shqiptar nuk i lejon martesat e vajzave me jo-Shqiptarë. E pashai nuk ishte e mësuar me të tillë refuzime dhe ndërkaq mbante një harem të madh. Ai turfulloi: "Ose Nora do të bëhet gruaja ime, ose unë do ta djeg gjithë Malsinë e do e bëj shkrumb e hi." E pashai pastaj udhëhoqi ushtrinë e tij dhe e rrethoi Malsinë. Nora kishte provuar të ishte luftëtare, por tani ajo kishte për detyrë të provonte se ishte edhe e mençur, dhe për këtë duhet të kursente Malsinë nga shkatërrimi. Kështu që ajo hartoi një plan për të vrarë pashain boshnjak.
Shiret Elezi
Shiret Elezi (lindur më 20 mars 1981, në Frankfurt, Gjermani) është një politikane shqiptare, dhe ish Ministre e Vetëqeverisjes Lokale nga Gostivari, Maqedonia e Veriut. Arsimin fillor dhe të mesëm e ka kryer në Gostivar, është diplomuar në degën e ekonomisë në Universitetin e Tetovës, ndërsa magjistraturë dhe doktoraturën e ka kryer në Universitetin Kirili dhe Metodi në Shkup, në Shkencat Ekonomike. Ka punuar si udhëheqëse e sektorit të financave në Komunën e Gostivarit (2005-2016), gjithashtu si profesoreshë në Universitetin Ndërkombëtar të Strugës në Gostivar.
Nora e Kelmendit
Legjenda
Në një version të dytë të legjendës, Nora nuk shkon në çadër. Kur ushtritë luftojnë, disa nga Osmanët shkëputen nga trupi i ushtrinë për të sulmuar fshatrat. Nora udhëheq një ushtri prej 300 grash kundër Osmanëve qe ishin duke djegur, plackitur e dhunuar, i del përpara pashait dhe e vret në një duel. Në të dyja versionet, Nora vret pashain në një duel të drejtë. Në dy versionet emri i pashait është Vutsi Pasha nga Bosnja.
Ngjarjet historike
Burimet historike japin një version më pak folklorik dhe përqendrohen më shumë në betejën e vazhdueshme prej mbi një dekadë mes Osmanëve dhe malësorëve të Kelmendit, fillimisht për shkak të bashkëpunimit të tyre me malazezët, dhe famës së tyre si malësorët më kokëfortë në mes të fiseve shqiptare, në vend të portretit të Norës apo heroinave të tjera, edhe pse keto burime përmendin se gratë kanë luftuar bashkë me burrat. Sipas Pjetër Bogdanit, në Cuneus Prophetarum, ishin rreth 500 kelmendas që sulmuan ushtrinë Osmane prej 12,000 forcash. François Lenormant në veprën Turcs et Monténégrins (Paris, 1866) përmend një ushtri Osmane prej 30,000 burrash kundër 900 kelmendasve, ndërsa konflikti fillon në vitin 1624 dhe kulmon në vitin 1638.line feed character in  at position 1001 Një tjetër përshkrim vjen nga Ati F. Arcangelo da Salto, teolog dhe këshilltar i Savojës dhe konsulent nga selia e Shenjtë, që përmend rreth 700 kelmendas, dhe 4,000 viktima Osmane, në botimin Vita del Venerabile Padre Fr.Bonaventura da Palazzuolo Riformato, vol.II, Venecia, tetor 1722.
Letra Fati
Jeta e dy miqve rrezikon të shkatërrohet nga lakmia për para. Mes tyre hyn dyshimi dhe xhelozia. Njëri është i arsyeshëm ndërsa tjetri vrapon pas instiktit. Mashtrimi dhe bastet do të trondisin jetët e tyre në një moment të caktuar.
Regjisori dhe ekipi
Digitalb (Al)
Ali Pashë Tepelena : tiran apo politikan i talentuar
Ali Pashë Tepelena : tiran apo politikan i talentuar me autor Tasos Vurnas, përktheu nga greqishtja dhe redaktoi Harilla Leska. Botuar në Tiranë nga "Ada" në vitin 2003. Faqet e librit 131. ISBN 99927-890-5-0
Ali Pashë Tepelena në dy poema
Ali Pashë Tepelena në dy poema libër me autor Ilia S. Vasili, redaktor Nase Jani. Botuar në Sarandë nga "Snaj" në vitin 2005. Faqet e librit 66. ISBN 99943-708-3-9
Aleanca Qytetare Hungareze
Zgjedhjet e vitit 2008
Në zgjedhjet lokale të vitit 2008 në Serbi, Aleanca Qytetare Hungareze fitoi 12.97% të votave në Senta dhe dy vende në parlamentin komunal në Ada.
Zgjedhjet e vitit 2012
Në zgjedhjet e vitit 2012 në Serbi, partia ishte pjesë e koalicionit Të gjithë së bashku, i cili fitoi 1 ulëse në parlamentin serb, asnjë vend në parlamentin provincial të Vojvodinës dhe asnjë pluralitet votash në asnjë komunë të Vojvodinës.
Lumi i Shkumbinit (Maqedoni)
Shkumbin (Пена/Pena) është lumi më i madh në Polog, pas lumit Vardar. Është dega më e madhe e Vardarit nga liqenet e Sharrit.
Burimi dhe derdhja
Burimi i lumit fillon në rajonin e Cabriolicës dhe Borisloicës, në Malet e Sharrit, 2.500 metra mbi nivelin e detit. Në fillim, ka dy lumenj të vegjël që bashkohen në fshatrat Veshallë dhe Bozoc.
Poashtu kalon neper qender te qytetit te Tetoves dhe bashkohet me lumin Vardar ne afersi te fshatit të Saraqinës.
Karakteristikat
Burimet e lumit janë mbi 2500 metra mbi nivelin e detit dhe janë 27 km të gjatë. Në shtratin e lumenjve derdhen 12 lumenj të tjerë. Më e rëndësishmja prej tyre është lumi Karanikolovska, Przhina, Vejka, Lesnhička dhe Brodečka.