Fotosinteza
Efikasiteti
Matja e efikasitetit fotosintetike e grurit në fushë duke përdorur një LCpro-SD Bimët zakonisht kthyer dritën në energji kimike me një efikasitet të fotosintetike 3-6%. [27] efikasitetit Bimët aktuale 'fotosintetike ndryshon me frekuencën e dritës duke u konvertuar, intensiteti të lehta, temperatura dhe proporcionin e dioksidit të karbonit në atmosferë, dhe mund të variojnë nga 0.1% në 8%. [28] Për krahasim, panele diellore konvertohet në energji elektrike dritë në një efikasitet prej rreth 6-20% për masë prodhuar panele, dhe mbi 40% në pajisjet laboratorike. Sistemet e matjes fotosintezë nuk janë të dizajnuara për të drejtpërdrejt të matur sasinë e dritës absorbohet nga fletë. Megjithatë, kthesa të lehta përgjigje se sistemet si prodhimin LCpro-SD, bëjnë të lejuar krahasimet në efikasitetin fotosintetike mes bimëve. Evolucion Qelizat bimore me kloroplaste dukshme (nga një myshk, Plagiomnium affine) Sistemet e hershme fotosintetike, të tilla si ato nga e gjelbër dhe vjollcë baktereve nonsulfur squfurit dhe të gjelbër dhe vjollcë, janë të mendohet të ketë qenë anoxygenic, duke përdorur molekula të ndryshme si donatorë elektronike. Bakteret e gjelbër dhe vjollcë sulfurit mendohet se kanë përdorur hidrogjenin dhe squfuri si një donator elektron. Jeshile bakteret nonsulfur përdorur acidet amino ndryshme dhe të tjera organike. Bakteret purple nonsulfur përdorur një shumëllojshmëri të molekulave organike jospecifik. Përdorimi i këtyre molekulave është në përputhje me prova gjeologjike se atmosfera është reduktuar shumë në atë kohë. [Citim i duhur] Fosile të asaj që mendohet të jenë organizmat filamentoze fotosintetike kanë qenë datë në 3.4 miliardë vjet i vjetër. [29] [30] Burimi kryesor i oksigjenit në atmosferë është fotosinteza oxygenic, dhe pamja e saj e parë është nganjëherë referuar si katastrofë oksigjen. Prova gjeologjike sugjeron se fotosintezës oxygenic, të tilla si që në cyanobacteria, u bë e rëndësishme gjatë periudhës së Paleoproterozoic rreth 2 miliardë vjet më parë. Fotosinteza në bimë moderne dhe prokariotë më fotosintetike është oxygenic. Fotosinteza Oxygenic përdor ujë si një donator elektron, e cila është oksiduar të oksigjenit molekular (O2) në qendër të reagimit fotosintetike. Simbiozë dhe origjina e kloroplaste Disa grupe të kafshëve kanë formuar marrëdhënie symbiotic me algave fotosintetike. Këto janë më të zakonshme në koralet e detit, sponges dhe anemones. Ai supozohet se kjo është për shkak të planeve të veçantë të thjeshta trupit dhe zona të mëdha sipërfaqësore e këtyre kafshëve në krahasim me vëllimet e tyre. [31] Përveç kësaj, disa detare mollusks Elysia dhe viridis Elysia chlorotica gjithashtu të mbajë një marrëdhënie symbiotic me kloroplaste ata të kapur nga algat në dietën e tyre dhe pastaj dyqan në trupat e tyre. Kjo i lejon të mbijetojnë mollusks vetëm nga fotosintezës për disa muaj në një kohë. [32] [33] Disa prej gjeneve nga bërthamën e qelizës bimore kanë qenë edhe transferuar në slugs, në mënyrë që chloroplasts mund të furnizohen me proteinat që ata nevojë për të mbijetuar. [34] Një formë edhe më të simbiozë mund të shpjegojë origjinën e kloroplaste. Chloroplasts kanë shumë ngjashmëri me bakteret fotosintetike, duke përfshirë një kromozom rrethore, prokaryotic tipit ribozomet, dhe proteina të ngjashme në qendrën e reagimit fotosintetike. [35] [36] Teoria endosymbiotic sugjeron se bakteret fotosintetike ishin fituar (nga endocitozës) nga qelizat eukariotike fillim për të formuar qelizat e para bimore. Prandaj, mund të jetë chloroplasts bakteret fotosintetike që përshtatura për jetën brenda qelizave bimore. Ashtu si Mitochondria, chloroplasts ende posedojnë ADN e tyre, të ndara nga ADN bërthamore të presë qelizave bimore e tyre dhe gjenet në këtë ADN chloroplast ngjajnë atyre në cyanobacteria. [37] ADN-së në chloroplasts kodet për proteinat Redox të tilla si qendrat e reagimit fotosintetike. Hipoteza Corr propozon që kjo Co-vend është e nevojshme për Rregulloren Redox.