cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mathilde Krim
Karriera e kërkimit mjekësor
Duke kontribuar në luftën kundër AIDS, ajo themeloi Fondacionin Mjekësor të AIDS në 1983. Më vonë Fondacioni u bashkua me një organizatë të ngjashme dhe thirri Fondacionin Amerikan për Kërkimin e AIDS-it (AmFAR). Me Elizabeth Taylor, ajo themeloi Fondacionin Amerikan për Kërkimin e AIDS-it duke kontribuar me shuma bujare të fondeve të saj dhe duke i dhënë hua aftësitë e saj të konsiderueshme për rritjen e ndërgjegjësimit rreth AIDS-it dhe mbledhjen e fondeve për kërkimin e AIDS-it. Ajo vazhdoi të punojë në emër të ndërgjegjësimit për AIDS përmes AmfAR.
Çmime dhe mirënjohje
Krim iu dhanë 16 doktoratura honoris causa dhe ka marrë nderime dhe dallime të shumta. Në gusht 2000, Presidenti Bill Clinton i dha asaj Medaljen Presidenciale të Lirisë, nderin më të lartë civil në Shtetet e Bashkuara, në vlerësim të "dhembshurisë dhe angazhimit të saj të jashtëzakonshëm".
Në vitin 2003, Krim mori Çmimin për Shërbimin Publik më të Madh në Përfitim të të pafavorizuarëve, një çmim i dhënë çdo vit nga Jefferson Awards.
Lista e kantoneve në departamentin Hautes-Alpes
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Hautes-Alpes, në Francë.
TVA (Albania)
TV Arbëria ka qenë një stacion privat me Studio Transmetimi në Tiranë. Tani ky televizion është i mbyllur që prej gati 15 vitesh.
Marcheprime
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ilija Vakić
parapamje|Ilija Vakiq Ilija Vakiq (Serbisht: Илија Вакић Ilija Vakić; lindi më 30 korrik 1932) ishte Kryetar i Këshillit Ekzekutiv të Krahinës Autonome të Kosovës dhe Metohisë prej majit 1967 deri në maj 1974. Ai ishte anëtar i Lidhjes Komuniste të Kosovës.
Bahçet (Gjilan)
Bahçet (Kopshtet) e qytetit, Gjilani kishte shumë ujë, andaj edhe në periferinë e tij kishte sipërfaqe të mirë të mbjellë me perime. Bahçet shtriheshin në jug-lindje të qytetit, në veri kufizoheshin me lagjen e Bejlerëve, në perëndim me Lagjen e Deremëhallës dhe rrugën ""Mulla Idrizi", në lindje me rrugëen për Mlaishevë, në jug me livadhet e qytetit dhe të Kufcës së Poshtme.
Drinasa
thumb|Hartë e vitit 1691/2 ku shkruan Antico alveo del fiume Drivasto, shqip: Shtrati i vjetër i lumit Drinasa Drinasa ose Drinazi është një degë e Drinit që derdhet bashkë me derdhjen e Kirit në Bunë. Para shekullit të 20-të, shtrati i Drinasës ka qenë i thatë (shih figurën). Shtrati i saj u mbush sërish si pasojë e tërmetit të vitit 1905, i cili devijoi një pjesë të Drinit nga Deja. Drinasa ka një gjatësi prej 11 km.
Meg Whitman
Margaret Cushing "Meg" Whitman (e lindur më 4 gusht të vitit 1956) është një ekzekutive amerikane e biznesit dhe aktiviste politike dhe donatore. Whitman aktualisht është Presidente dhe Shefe Ekzekutive e Hewlett Packard Enterprise.
Një vendase e Cold Spring Harbour, një fshat i Huntington, Nju Jork, Whitman është një e diplomuar e Universitetit Princeton dhe Harvard Business School. Whitman shërbeu si ekzekutive në The Walt Disney Company, ku ajo ishte Zëvendës Presidente e Planifikimit Strategjik gjatë viteve 1980. Në vitet 1990, ajo shërbeu si ekzekutive për DreamWorks, Procter & Gamble, dhe Hasbro.
Whitman shërbeu si Presidente dhe Drejtore Ekzekutive e eBay, nga viti 1998 deri në vitin 2008. Gjatë 10 viteve Whitman me kompaninë, ajo mbikqyri zgjerimin e saj nga 30 punonjës dhe 4 milion dollarë në të ardhurat vjetore, në më shumë se 15,000 punonjës dhe 8 miliardë dollarë në të ardhurat vjetore. Në vitin 2014, Whitman u emërua në listën Forbes të 100 grave më të fuqishme në botë.
Në vitin 2008, Whitman u citua nga The New York Times si një ndër gratë që ka gjasa të bëhet presidentja e parë femër e Shteteve të Bashkuara. Në shkurt të vitit 2009, Whitman njoftoi kandidaturën e saj për Guvernatoren e Kalifornisë, duke u bërë gruaja e tretë në një periudhë 20-vjeçare për të kandiduar për këtë zyrë. Whitman fitoi republikën primare në qershor të vitit 2010. Gruaja e katërt më e pasur në shtetin e Kalifornisë me një vlerë neto prej 1.3 miliard dollarësh në vitin 2010, ajo shpenzonte më shumë nga paratë e veta në garë sesa çdo kandidat tjetër politik i shpenzuar në një zgjedhje të vetme në historinë amerikane, duke shpenzuar 144 milion dollarë nga pasuria e saj dhe 178.5 milion dollarë në total, duke përfshirë para nga donatorët. Whitman u mund nga ish guvernatori Demokrat Jerry Brown në zgjedhjet qeveritare të Kalifornisë në vitin 2010 nga 54% në 41%.
Jeta e hershme dhe edukimi
Whitman ka lindur në Cold Spring Harbor, Nju Jork, vajza e Margaret Cushing (née Goodhue) dhe Hendricks Hallett Whitman, Jr  Gjyshja e saj e madhe e stërgjyshit, Elnathan Whitman, ishte anëtare e Dhomës së Kuvendit të Nova Scotia. Nëpërmjet babait të saj, Whitman është gjithashtu mbesa e madhe e senatorit amerikan Charles B. Farwell, Illinois. Nga anën e mamasë së saj, ajo është mbesa e historianit dhe juristit Munroe Smith dhe mbesa e madhe e gjeneralit Henry S. Huidekoper. Gjyshja e saj atërore, e lindur Adeladie Chatfield-Taylor, ishte vajza e shkrimtarit Hobart Chatfield-Taylor dhe motra e ekonomistit Wayne Chatfield-Taylor.
Whitman ndoqi shkollën e mesme të Cold Spring Harbor në portin Cold Spring, Nju Jork, duke u diplomuar pas tre vjetësh në vitin 1974. Në kujtimet e saj ajo thotë se ajo ishte në krye të klasës së saj. Ajo donte të ishte një doktoreshë, kështu që ajo studioi matematikë dhe shkencë në Universitetin Princeton. Megjithatë, pasi kaloi një reklamë për shitjen e verës për një revistë, ajo ndryshoi studimet për ekonomi, duke fituar një B.A. me nderime në vitin 1977. Whitman mori një M.B.A. nga Shkolla e Biznesit në Harvard në vitin 1979.
Puna e hershme
Duke filluar karrierën e saj në vitin 1979 si një menaxhere marke në Procter & Gamble në Cincinnati, Ohio. Më vonë, Whitman lëvizi për të punuar si konsulente në zyrën e Bain & Company në San Francisko. Më pas ajo u rrit në rangje për të arritur pozitën e nënkryetarit të lartë.
Whitman u bë nënkryetarja e planifikimit strategjik në The Walt Disney Company në vitin 1989. Dy vjet më vonë ajo u bashkua me Korporatën Stride Rite, përpara se të bëhej Presidente dhe Drejtoreshë e Përgjithshme e Shitjeve të Lëvizshme të Floristëve në 1995.
Si drejtorreshë e Përgjithshëm e Divizionit Playskool të Hasbro, ajo mbikqyri menaxhimin global dhe marketingun e dy markave të fëmijëve, Playskool dhe Z. Potato Head duke filluar në Janar të vitit 1997. Ajo gjithashtu importoi Teletubbies shfaqjen televizive për fëmijë të Mbretërisë së Bashkuar në U.S.
eBay
Whitman iu bashkua eBay në mars 1998, kur kishte 30 punonjës dhe të ardhura prej rreth 4 milion dollarë. Gjatë kohës së saj si CEO, kompania u rrit në rreth 15,000 punonjës dhe 8 miliardë dollarë në të ardhurat vjetore deri në vitin 2008. Fillimisht, kur Whitman kishte hyrë në eBay, ajo gjeti faqen e internetit si një faqe të thjeshtë të zezë dhe të bardhë me font korrier. Në ditën e saj të parë, faqja ra për tetë orë. Ajo besonte se faqja ishte konfuze dhe filloi duke ndërtuar një ekip të ri ekzekutiv. Whitman e organizoi kompaninë duke e ndarë atë në njëzet e tre kategori biznesi. Më pas, ajo caktoi drejtuesit e secilit, duke përfshirë rreth 35,000 nënkategori. Në vitin 2004, Whitman bëri disa ndryshime kryesore në ekipin e saj të menaxhimit. Jeff Jordan mori përsipër PayPal-in, Matt Bannick mori kontrollin e operacioneve ndërkombëtare dhe Bill Cobb u vu nën kontrollin e operacioneve të SHBA-së, i cili ka logon e gjallë të SHBA-së, ndërsa çdo faqe ndërkombëtare ka një markë unike.
Kufiri mes Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut
Kufiri mes Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut ndan territorin kombëtar të Republikës së Shqipërisë nga Republika e Maqedonisë së Veriut. Gjatësia e tij është 151 kilometra të specifikuara.
Ndarjet kufitare përshkojnë një zonë të përzier të vendbanimeve. Veriperëndimore të Maqedonisë së Veriut që është e banuar nga një pakicë e madhe shqiptare. Në Shqipëri, maqedonasit sllavë jetojnë kryesisht në komunën e Pustecit në Liqenin e Prespës, por edhe në rajonin e Gollobordës në Qarkun e Dibrës. parapamje| Kufijtë në Liqenin e Ohrit dhe Liqenin e Prespës
Vija kufitare
Në veri, kufiri në trekëndëshin kufitar me Kosovën, fillon në malin Maja Kësula e Priftit ( 2093 m.) në kalimin nga Malin e Korabit dhe Bjeshkët e Sharrit. Dhjetë kilometra në jugperëndim kufiri kalon përtej Korabit ( 2764 m.), pika më e lartë e dy shteteve. Vazhdon në drejtim të jugut në kreshtën e maleve të Korabit. Në skajin e saj jugor, në veri të Dibrës së Maqedonisë së Veriut (cirilik: Дебар), ajo kthehet në perëndim të Drinit të Zi. Zonat e mbrojtura të Parkut Natyror Korab-Koritnik, Parkut Kombëtar i Maleve të Sharrit dhe Parku Kombëtar i Mavrovës takohen në malet e Korabit.
Fillimisht vija kufitare ndjek Drinin e Zi në jug për rreth dymbëdhjetë kilometra. Më pas kalon në perëndim të Drinit të Zi përmes Maleve të Jabllanicës ( 2257 m.) në Qafë Thanë në jugperëndim të qytetit të vogël të Strugës, nga ku zbret në lindje deri në liqenin e Ohrit.
Pouze
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Kufiri mes Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut
Vija kufitare
Në lindje të Pogradecit shqiptar, ai arrin në bregun jugor midis Tushemishtit dhe Manastirit të Shën Naumit. Prej andej të kufiri shkon në lindje përmes vargmalit të Malit të Thatë ( 2287 m ) deri në Liqenin e Prespës, bregu i të cilit arrin në jug të Konjskës. Në liqen shkon në jug deri në trekëndëshin kufitar me Greqinë i cili ndodhet në liqen, në jugperëndim të ishullit Golem Grad (cirilik: Голем Град), i cili ndodhet në Maqedoninë e Veriut.
Pouze
Pouze (Ocitanisht: Posa ; Shqip: Pusë) është një komunë në departamentin Haute-Garonne, rajoni Ocitani në Francën jugperëndimore.
Kufiri mes Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut
Vendkalimet kufitare
Ndërmjet dy vendeve ekzistojnë pikat e mëposhtme të kalimit kufitar:
Pandemia e COVID-19 në Afrikën e Jugut
Pandemia e vazhdueshme e COVID-19 u konfirmua se ishte përhapur në Afrikën e Jugut më 5 mars 2020, me pacientin e parë që ishte një Afrikan i Jugut që kthehej nga Italia.
Lista e kantoneve në departamentin Alpes-Maritimes
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Alpes-Maritimes, në Francë.
Kufiri mes Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut
Historiku
parapamje| Kufijtë e propozuar të Shqipërisë nga Franca dhe Rusia (kafe) dhe Qeveria e Përkohshme Shqiptare (bezhë) dhe territori aktual i Republikës së Shqipërisë (portokalli) Historia e kufirit kthehet në parim në Luftën e Parë Ballkanike, në të cilën Shqipëria fitoi pavarësinë e saj. Kufijtë e Shqipërisë ishin shumë të diskutueshme në atë kohë dhe përcaktimi i kufirit shqiptar mbeti shumë prapa zonës së vendbanimeve shqiptare. Kufiri më pas u përcaktua si kufiri jugosllavo-shqiptar dhe mbeti në vend me korrigjime të vogla në vitin 1921 dhe 1925 edhe pas themelimit të Mbretërisë së Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve (që nga viti 1929 Mbretëria e Jugosllavisë). Në vitin 1925, mbreti i ardhshëm shqiptar Ahmet Zogu i premtoi Beogradit manastirin e Shën Naumit në këmbim të mbështetjes politike, financiare dhe ushtarake që do t'i lejonte atij të rimarrë pushtetin në Tiranë.
Pandemia e COVID-19 në Afrikën e Jugut
Më 15 mars, Presidenti i Afrikës së Jugut, Cyril Ramaphosa, shpalli një gjendje të jashtëzakonshme kombëtare, dhe njoftoi masa si kufizimet e menjëhershme të udhëtimit dhe mbyllja e shkollave nga 18 mars. Më 23 mars, u njoftua një bllokim kombëtar, duke filluar nga 26 mars 2020. Më 23 prill, Ramaphosa njoftoi se nga 1 maj, do të fillonte një lehtësim gradual dhe me faza i kufizimeve të bllokimit, duke ulur nivelin e alarmit kombëtar në 4.
Kufiri mes Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut
Historiku
Pushtimi italian i Shqipërisë në vitin 1939 çoi në një shtrirje të përkohshme të territorit shqiptar në vitin 1941 në zonat nga Struga në Tetovë të banuara me shqiptarë. Pas përfundimit të luftës, kjo u përmbys në vitin 1944. Me shpërbërjen e Jugosllavisë në vitet 1990, kufiri shqiptaro-jugosllav mbeti i pandryshuar ashtu si është tani kufiri shqiptaro-maqedonas verior.
Pandemia e COVID-19 në Afrikën e Jugut
Më 17 mars, Ramaphosa themeloi Këshillin e Komandës Kombëtare për COVID-19, "për të udhëhequr planin e kombit për të përmirësuar përhapjen dhe për të zbutur ndikimin negativ të koronavirusit". Më 21 prill, u njoftua një stimul 500 miliardë randë si përgjigje ndaj pandemisë.
Përgatitjet
Pasi Organizata Botërore e Shëndetit (OBSH) shpalli COVID-19 një Urgjencë të Shëndetit Publik të Çështjes Ndërkombëtare më 30 janar 2020, menjëherë u aktivizua një qendër operacioni urgjente.
Testimi
Instituti Kombëtar i Sëmundjeve të Bartshme (NICD) filloi testimin e njerëzve në Afrikën e Jugut për SARS-CoV-2 më 28 janar 2020, dhe deri më 7 shkurt kishte kryer 42 teste të tilla.
Nga mesi i marsit, spitalet shtetërore po ofronin testim falas COVID-19. djathtas|parapamje| Numri kumulativ i testeve dhe raporti i testeve pozitive ndaj totalit (të dhënat që mungojnë në 25 Mars)
Nazim Dedolli
Nazim Dedolli i lindur me 13 mars 1922 në Mitrovicë. Shkollën fillore dhe gjimnazin i kreu në Mitrovicë. Në vitin 1943, Bedri Gjinaj e këshilloi që të shkonte për të shërbyer si mësues në Pazarin e Ri. Ai në vitin shkollor 1943/44 punoi mësues në shkollën fillore " Naim Frashëri" në Pazarin e Ri, bashkë me mësuesit Abdullah Zajmin, Xhemaludin Ahmetin (Presheva), Hateme Shalën. Pas luftës së Dytë Botërore, në vitin 1945/46 e kreu kursin pedagogjik në Prizren. Në vitin 1946 punoi mësues në Gjurakovc, Mitrovicë, Stari tërg dhe prej vitit 1956 në Graçanicë të Tuzllës. Pas punës në Bosne, kthehet mësues në Pantinë të Vushtrrisë dhe më pastaj në Shkollën fillore "Muharrem Bekteshi" në Mitrovicë deri në vitin 1972, kur edhe pensionohet - dhe sot jeton në Mitrovicë.
Lëndinat në Gjilan
Lëndinat, dikur tokë e papunueshme në jug-lindje të qytetit, hapsira mes Zabelit të Sahit Agës dhe lumit Morava. Dikur shfrytëzohej si kullosa për bagëtinë e qytetit dhe të fshatrave Velekincë dhe Maloshevë, kurse tani kryesisht pjesë e urbanizuar.
Kodiku i Korçes 93'
Botimi
Shoqëria Biblike Ndërkonfensionale e Shqipërisë, në bashkëpunim me Drejtorinë e Përgjithshme të Arkivave dhe me Kishën Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë, synojnë që nëpërmjet këtij projekti të përbashkët të njohin publikun e gjerë, shqiptar dhe të huaj, me vlerën e jashtëzakonshme që kanë për historinë e popullit shqiptar dorëshkrimet shumëshekullore, të cilat ruhen në Arkivin Qendror të Shtetit, nëpërmjet botimit faksimile të Kodikut të Korçës nr. 93. Ky kodik, si një ndër më përfaqësuesit e kodikëve mesjetarë në Shqipëri, përbën një thesar të paçmuar historik, kulturor dhe shkencor, përsa i përket gjurmëve historike të banorëve të vendit, fateve, marrëdhënieve dhe arritjeve të tyre në një udhëkryq të rëndësishëm historik, siç është shek. X. Kontribuan ne botim: Dy autoret Andi Rëmbeci, lektor i Paleografisë dhe Historisë së Bizantit në Universitetin e Tiranës; dhe Sokol Çunga, arkivist/paleograf në Arkivin Qendror Shtetëror ne bashkpunim me Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë, Drejtoria e Përgjithshme e Arkivave dhe Kisha Ortodokse Autoqefale e Shqipërisë ka realizuar botimet facsimile te ketij kodikut.
Kujdesi shkencor: Agamemnon Celikas Drejtor i Arkivit Historik dhe Paleografik të MIET, Athinë, Greqi.
Kontribuoi: Ioannis Vitaliotis, doktor i Arkeologjisë Bizantine. Studiues në Qendrën Kërkimore të Artit Bizantin dhe Pasbizantin të Akademisë së Athinës.
Masakrat e Lubeniqit
Masakrat e Lubeniqit bëjnë pjesë në masakrat e fshatrave: Zahaq, Qyshk, Pavlan dhe Lubeniq. Në këto masakra u vranë dhe u masakruan gjithsej 118 civilë shqiptarë. Fshati Lubeniq gjendet 7 km afër qytetit të Pejës, në jug, në drejtim të Deçanit. Në këtë fshat gjatë periudhës së luftës në Kosovë, përgjatë viteve 1998-1999, ndodhën gjithsej 3 masakra. Masakra më e madhe ishte ajo e 1 prillit 1999, në të cilën nga forcat paramilitare serbe u vranë dhe u masakruan 59 persona të pafajshëm, të cilët bënin pjesë në popullsinë civile.
Prapavija
Shtetet anëtare të NATO-s, u bashkuan që të ndihmonin Kosovën, me përjashtim të Greqisë, me bombardime kundrejt ushtrisë jugosllave. Fushata bombarduese e NATO-s zgjati nga 24 marsi deri në 11 qershor 1999, duke përfshirë mbi 1.000 avionë që vepronin kryesisht nga bazat në Itali dhe në aeroplanmbajtëset të stacionuara në Adriatik. Raketat Kruiz Tomahawk u përdorën gjerësisht, të lëshuara nga avionët, anijet dhe nëndetëset. Në mbi dhjetë javët e konfliktit, avionët e NATO-s fluturuan mbi 38,000 misione luftimi. Për Forcat Ajrore Gjermane (Luftwaffe), ishte hera e dytë që kishin marrë pjesë në një konflikt që prej Luftës së Dytë Botërore, pas Luftës së Bosnjës. Qëllimi i paracaktuar i NATO-s u përmblodh nga zëdhënësit e saj si "serbët jashtë, paqeruajtësit brenda, refugjatët të kthehen". Kjo nënkuptonte që trupat jugosllave duhej të largoheshin nga Kosova dhe do të zëvendësoheshin nga paqeruajtësit ndërkombëtarë në mënyrë që të siguronin që refugjatët shqiptarë të ktheheshin në shtëpi. Fushata u caktua në fillim për shkatërrimin e mbrojtjes ajrore jugosllave dhe shënjestra ushtarake me vlerë të lartë. Nuk shkoi dhe aq mirë në fillim, pasi moti i keq i pengonte shumë misionet. NATO e nënvlerësoi seriozisht faktin se Millosheviçi do të rezistonte: shumë pak në Bruksel mendonin se fushata do të zgjaste më shumë se pak ditë, dhe megjithëse bombardimet fillestare nuk ishin me intensitet të ulët, por nuk e arritën intensitetin e bombardimit të Bagdadit në 1991-shin
Masakra e 1 prillit 1999
Në fshatin Lubeniq ndodhën tri masakra. Ajo e 25 majit 1998, ajo e 1 prillit 1999, dhe ajo e 7 prillit 1999. Ndër këto masakra më e madhja ishte ajo e 1 prillit 1999, në të cilën u vranë dhe u maskaruan 59 persona. Kjo masakër ka ndodhur kur forcat paramilitare serbe, në orën 07:00 të mëngjesit, kishin hyrë dhunshëm në fshatin Lubeniq, duke i nxjerrë banorët nga shtëpitë e tyre, dhe duke i grumbulluar ata në shesh, në qendër të fshatit. Anëtarët e forcave paramilitare serbe, i ndanë meshkujt nga pjesa tjetër e popullsisë, ndërsa femrat, fëmijët dhe të moshuarit, u detyruan të niseshin për në Shqipëri.
Masakrat e Lubeniqit konsiderohen disa nga masakrat më makabre të pushtuesit serb në Kosovë.
Politikat kulturore në Bashkimin Evropian
Bashkëpunimi kulturor ndërmjet shteteve anëtare ka qenë një shqetësim i BE-së që nga përfshirja e tij si një kompetencë e komunitetit në Traktatin e Mastrihtit. Veprimet e ndërmarra në fushën kulturore nga BE përfshijnë programin shtatëvjeçar të Kulturës 2000, ngjarjen e Muajit Kulturor Evropian dhe orkestrat si Orkestra Rinore e Bashkimit Evropian. Programi Kryeqyteti Evropian i Kulturës zgjedh një ose më shumë qytete në çdo vit për të ndihmuar zhvillimin kulturor të atij qyteti 53 qytete të BE-së kanë qenë pjesë e kësaj iniciative deri në vitin 2016. Me shtetet anëtare të BE-së përgjegjëse për politikat e tyre të sektorit të kulturës, roli i Komisionit Evropian është të ndihmojë adresimin e sfidave të përbashkëta, të tilla si ndikimi i zhvendosjes digjitale, ndryshimi i modeleve të qeverisjes kulturore dhe nevoja për të mbështetur potencialin inovativ të sektorët kulturorë dhe krijues. Komisioni është gjithashtu i përkushtuar për të promovuar diversitetin kulturor, mbrojtjen e trashëgimisë kulturore, lehtësimin e pengesave për mobilitetin e profesionistëve kulturorë dhe mbështetjen e kontributit të industrive kulturore dhe krijuese për rritjen e rritjes dhe vendeve të punës në të gjithë BE-në, në përputhje me parimet e Agjendës Evropiane për kulturën. Sektori i kulturës gjithnjë e më shumë është një burim i krijimit të vendeve të punës, duke kontribuar në rritjen në Evropë. Sektori i kulturës është gjithashtu një kanal i shkëlqyer për nxitjen e përfshirjes sociale dhe mbështetjen e diversitetit kulturor. Agjenda në këtë mënyrë kontribuon si në strategjinë Evropiane 2020 për rritje dhe në vende pune dhe në përmbushjen e angazhimeve të Evropës ndaj marrëveshjeve ndërkombëtare, siç është Konventa e Kombeve të Bashkuara për Mbrojtjen dhe Promovimin e Diversitetit të Shprehjeve Kulturore.
Masakrat e Lubeniqit
Viktimat
Në të tri masakrat e Lubeniqit u vranë dhe u masakruan gjithsej 80 persona. Vetëm në masakrën e 1 prillit u vranë gjithsej 59 persona. Me 1 prill 1999, forcat paramilitare serbe po ashtu dogjën edhe 11 shtëpi të këtij fshati. Trupat e shumicës së viktimave të masakrave të Lubeniqit u gjetën në lokacione të ndryshme të fshatit, në varrezat në Pejë, dhe shumë të tjerë në varrezën masive në Batajnicë, në periferi të Beogradit. Mbi 10 banorë të fshatit Lubeniq, vazhdojnë të jenë ende të zhdukur.
Aty janë ekzekutuar edhe tre të mitur, duke filluar nga mosha 18 muajsh deri në moshën 17-vjeçare, si dhe është vrarë e masakruar edhe një grua shtatëzënë, të cilët figurojnë ende të zhdukur.
Kryerësit
Përveç ushtrisë, Serbia kishte edhe grupe të luftëtarëve, të organizuar në grupe të ndryshme paramilitare, të cilët përkraheshin nga sheti serb.
Njëri nga këto ishte edhe grupi i njohur me emrin “Çakejtë”, që bënin pjesë në njësinë "177" e cila ishte në varësi të brigadës "125" të ushtrisë jugosllave, komandandant i së cilës ishte Dragan Zukanovic. Sipas rregullave të së drejtës ndërkombëtare Dragan Zukanovic, ishte i obliguar që të ndërmerrte të gjitha masat, për të parandaluar krimet që po ndodhnin në këtë fshat.
Drejtësia
11 ish-anëtarë të njësisë "177" të ushtrisë jugosllave janë në gjyq për kryerjen e krimeve të luftës në fshatrat Zahaq, Qyshk, Pavlan dhe Lubeniq në Kosovën perëndimore në maj 1999. Aktakuza pretendon se ata vranë të paktën 118 civilë shqiptarë. Ish-ushtarët u dënuan fillimisht në vitin 2014 me gjithsej 106 vjet burg, por Gjykata serbe e Apelit e ndryshoi vendimin në vitin 2015 dhe e dërgoi çështjen për rigjykim. Dëshmitari më i fundit në këtë rast u dëgjua në qershor 2019 dhe seanca e fundit ishte më 22 nëntor 2019, kur i pandehuri Predrag Vukoviq, i cili u arrestua në Mal të Zi një vit më parë, doli për herë të parë në gjykatë.
Gjykatësi Duruz shpjegoi në korrik të këtij viti, kur edhe një seancë u shty, se Vukoviq dhe mbrojtja e tij kishin propozuar që të merren në pyetje dy dëshmitarët, Zoran Rashkoviq dhe Zoran Obradoviq.
Duruz vuri në dukje se vendimi i Apelit, i cili urdhëroi një rigjykim të çështjes, sugjeroi që gjatë gjykimit të parë, Gjykata nuk bëri përpjekje të mjaftueshme që të gjithë dëshmitarët të dëgjoheshin drejtpërdrejt.
Hueco Mundo
Hueco Mundo (虚圏 (ウェコムンド), Wekomundo; spanjisht për "Bota e Hollow", japonisht për "Sfera e Hollow") është një dimension në anime dhe manga Bleach, këtu jetojnë Hollows dhe Arrancar. Ndodhet mes Botës së Njerëzore dhe Shoqatës së Shpirtërave.
Peizazhi i Hueco Mundo është një shkretëtirë në dukje e pafundme, e bardhë, me një mori dunash, të mbushura me gurë. Në Hueco Mundo, Hëna është në fazën e kundërt hënore të asaj në Botën Njerëzore. Shkretëtira e gjerë duket se nuk ka trupa uji dhe përmban formacione shkëmbore. Ashtu si në Shoqatën Shpirtërore, atmosfera është e mbushur me një përqendrim të lartë të Reishi, duke lejuar që Hollows më të vegjël të fitojnë ushqim përkundër mungesës së shpirtrave njerëzorë.
Ngjashëm me rastin e shkretëtirave të Botës Njerëzore, jeta aktive në Hueco Mundo duket se është e pakët dhe shumë larg. Hollows zakonisht banojnë nën sipërfaqe ose në zona të tjera derisa diçka i provokon ata të largohen nga strehimi i tyre, si ndërhyrja e një entiteti të huaj. Sipas Shinigami, të gjithë Hollows banojnë në Hueco Mundo pavarësisht nga forma, madhësia ose fuqia e tyre.
Hyrja në Hueco Mundo
Hueco Mundo ndodhet midis Botës njerëzore dhe Shoqatës së Shpirtërave, megjithëse është i ndarë nga dimensioni kufitar i njohur si Dangai. Mund të udhëtojë në Garganta, një zbrazëti midis botëve, të cilat mund të kapërcehen nga Hollows, duke i lejuar ata të udhëtojnë në çdo dimension tjetër sipas dëshirës.
Qeveria
Hueco Mundo nuk ka qeveri zyrtare. Në Hueco Mundo, qenia më e fortë ka fuqi. Nëse nuk ka një udhëheqës ose organizatë të veçantë, Hueco Mundo shkon si zakonisht.
Vinarci i Epërm
Vinarci i Epërm është fshat i lashtë shqiptar 6 km në perëndim të Mitrovicës. Në të gjitha periudhat historike ka qenë i banuar nga shqiptarët. Në periudhën e sundimit të Mbretërisë Jugosllave, pushteti kolonizoi 6 familje serbe në këtë fshat. Gjatë luftës së fundit në Kosovë fshati u dogj tërësisht dhe u vranë disa banorë nga forcat serbe.
Kuvaraj
Kuvaraj (greqisht: Κουβαράς/Kouvarás) është fshat në qarkun i Atikës, Greqi.
Lista e kantoneve në departamentin Ardèche
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Ardèche, në Francë.
Drenik (Thanishtë)
Drenik (Thanishtë) është tokë e punueshme e cilësisë së lartë dhe kopshte në pjesën juglindore të qytetit, e cila kufizohej me Fidanishten, arat e Kufcës së Poshtme dhe arat-livadhet e Shivollës. Pas luftës së fundit, në këtë hapësirë, për disa vite, ishin të stacionuara forcat ushatarke të KFOR-it, duke formuar kampin "Montaj". Sipas disa të dhënave memoriale, në këtë hapësirë, para Luftës së Dytë Botërore, kishte edhe stalla për kuaj.
Kinemaja Serbe
Kinemaja Serbe përfshin artin e filmave dhe krijimin e tyre të bëra brenda kombit të Serbisë ose nga regjisorët serbë jashtë vendit. Serbia (si një vend i pavarur ashtu edhe si ish-Jugosllavi) ka qenë shtëpia e shumë filmave dhe drejtorëve të mirënjohur ndërkombëtarisht.
Teatri dhe kinemaja serbe
Serbia ka një traditë të mirëfilltë teatrale me shumë teatro. Teatri Kombëtar Serb u themelua në 1861 me ndërtesën e tij që daton nga viti 1868. Kompania filloi të shfaqë opera nga fundi i shekullit të 19-të dhe opera e përhershme u themelua në vitin 1947. Ajo krijoi një kompani baleti. Bitef, Festivali Ndërkombëtar i Teatrit në Beograd, është një nga festivalet më të vjetra të teatrit në botë. Tendencat e reja të teatrit është nëntitulli i vazhdueshme i Festivalit. E themeluar në vitin 1967, Bitef ka ndjekur vazhdimisht dhe ka mbështetur tendencat e fundit të teatrit. Ajo është bërë një nga pesë festivalet më të rëndësishme dhe më të mëdha evropiane. Ajo është bërë një nga institucionet kulturore më të rëndësishme të Serbisë.
Kultura në Evropë
"Evropa" si një koncept kulturor rrjedh kryesisht nga trashëgimia e përbashkët e Perandorisë Romake dhe kulturës së saj. Kufijtë e Evropës u kuptuan historikisht si ato të të ashtuquajturit krishterim (ose më saktë të krishterimit latin), të përcaktuara dhe të mbrojtura gjatë gjithë historisë mesjetare dhe moderne të Evropës. Kjo trashëgimi e përbashkët kulturore është e kombinuar me mbivendosjen e kulturave kombëtare dhe folklorit indigjen, të ndara përafërsisht në sllave, latine (romake) dhe gjermanike, por me disa komponente që nuk janë pjesë e asnjërit prej këtyre grupeve (si p.sh. greke, shqiptare dhe keltike). Kontaktet dhe përzierjet kulturore karakterizojnë shumicën e kulturave rajonale evropiane; Kaplan (2014) e përshkruan Evropën si "përqafim i diversitetit kulturor maksimal në distanca gjeografike minimale".
Kultura në Bashkimin Evropian
Bashkëpunimi kulturor ndërmjet shteteve anëtare ka qenë një shqetësim i Bashkimit Evropian që nga përfshirja e tij si një kompetencë e komunitetit në Traktatin e Mastrihtit. Veprimet e ndërmarra në fushën kulturore nga BE përfshijnë programin shtatëvjeçar të Kulturës 2000, ngjarjen e Muajit Kulturor Evropian dhe orkestrat si Orkestra Rinore e Bashkimit Evropian. Programi Kryeqyteti Evropian i Kulturës zgjedh një ose më shumë qytete në çdo vit për të ndihmuar zhvillimin kulturor të atij qyteti. Deri në vitin 2016, 53 qytete të BE-së kanë qenë pjesë e kësaj iniciative. Me shtetet anëtare të BE-së përgjegjëse për politikat e tyre të sektorit të kulturës, roli i Komisionit Evropian është të ndihmojë adresimin e sfidave të përbashkëta, të tilla si ndikimi i zhvendosjes digjitale, ndryshimi i modeleve të qeverisjes kulturore dhe nevoja për të mbështetur potencialin inovativ të sektorët kulturorë dhe krijues. Komisioni është gjithashtu i përkushtuar për të promovuar diversitetin kulturor, mbrojtjen e trashëgimisë kulturore, lehtësimin e pengesave për mobilitetin e profesionistëve kulturorë dhe mbështetjen e kontributit të industrive kulturore dhe krijuese për rritjen e rritjes dhe vendeve të punës në të gjithë BE-në, në përputhje me parimet e Agjendës Evropiane për kulturën. Sektori i kulturës gjithnjë e më shumë është një burim i krijimit të vendeve të punës, duke kontribuar në rritjen dhe zhvillimin ekonomik të Evropës. Sektori i kulturës është gjithashtu një kanal i shkëlqyer për nxitjen e përfshirjes sociale dhe mbështetjen e diversitetit kulturor. Agjenda në këtë mënyrë kontribuon si në strategjinë Evropiane 2020 për rritje dhe në vende pune dhe në përmbushjen e angazhimeve të Evropës ndaj marrëveshjeve ndërkombëtare, siç është Konventa e Kombeve të Bashkuara për Mbrojtjen dhe Promovimin e Diversitetit të Shprehjeve Kulturore.
Rieumajou
Rieumajou (Ocitanisht: Riumajor ; Shqip: Riumadh) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Naglfar
Në mitologjinë nordike, Naglfar është varka më e madhe nga të gjithë. Gjatë ngjarjeve të Ragnarök, Naglfar është parathënë të lundrojë drejt Vígríðr, duke tragetuar forcat e kaosit që do të bëjnë betejë me perënditë. Naglfar është dëshmuar në Edda poetike, e përpiluar në shekullin e 13-të nga burime të hershme tradicionale, dhe Edda prozaike, e shkruar në shekullin e 13-të nga Snorri Sturluson.
Etimologjia
Disa mosmarrëveshje kanë zhvilluar mbi etimologjinë e Naglfar. Në fund të shekullit të 19-të, Adolf Noreen sugjeroi që nagl- këtu nuk e ka kuptimin e tij të zakonshëm të "thonjëve", por, përkundrazi, është një variant i nordishtes së vjetër nár (që do të thotë "kufomë") dhe përfundimisht rrjedh nga proto-Indo-evropiane *nok-w-i. Noreen pretendoi se nocioni i Naglfar si një 'anije-thoi' është për shkak të një etimologjie popullore; ajo shtjellim mbi etimologjinë popullore prodhoi konceptin e një "anijeje-thoi".
Sidoqoftë, Sigmund Feist (1909) hedh poshtë teorinë mbi baza etimologjike, ashtu si edhe Albert Morley Sturtevant (1951) për shkak të vështirësive të mëdha, dhe pikat e tyre kanë bërë që Bruce Lincoln (1977) të komentojë se "nuk ka asnjë arsye për të pretenduar se nagl- nuk ka kuptimin e tij të zakonshëm të 'thoit' dhe se Naglfar është ndonjë gjë tjetër përveç anijes së thonjve, ashtu si e përshkruan Snorri". Për më tepër, Lincoln gjen se anija është pjesë e një modeli më të madh të heqjes fetare dhe sakrificës së flokëve dhe thonjve midis indo-evropianëve.
Lista e kantoneve në departamentin Ardennes
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Ardennes, në Francë.
Lista e tempujve hindu në Tamil Nadu
Kjo është një listë e tempujve popullor hindu në shtetin indian Tamil Nadu, të njohur si Vendi i tempujve. Në këtë shtet gjenden të shpërndarë afërsisht 33,000 tempuj të vjetër, shumë të paktën 800 deri në 3500 vjeçarë. Këtu gjendet shumica e tempujve më të mëdhenj hindu. Të pajisur me arkitekturë komplekse, larmi skulpturash dhe mbushkrime të shumta tempujt mbeten esenca kryesore e kulturës dhe trashëgimisë tokës tamile, me të dhëna historike që datojnë të paktën prej 3,000 vjetësh. Shteti ka gjithashtu një shumësi ujëmbledhësish të mëdhenj tempullorë. Shteti ka 2,359 ujëmbledhësisht tempullorë të vendosur në 1,586 tempuj. Qeveria ka identifikuar 1,068 ujëmbledhës për tu riparuar. Tempujt e Tamil Nadusë mund të kategorizohen si më poshtë: Në vazhdim është lista e tempujve të kategorizuar sipas hyjnisë.
Tempujt e Navagrahamëve
Chennai ka grupin e vetë të tempujve Navagraha që gjenden brenda dhe rreth Kundrathurit.
Hidrocentrali i Lumbardhit
Hidrocentrali i Lumbardhit (në të kaluarën i njohur edhe si Hidrocentrali i Kozhnjerit) është një hidrocentral i cili ndodhet në rrjedhën e epërme të pellgut të Lumbardhit të Deçanit në Kozhnjer.
Historiku
Hidrocentrali i Lumbardhit është themeluar në vitin 1957 në Kozhnjer për çka ndryshe njihet edhe si Hidrocentrali i Kozhnjerit. Kishte dy turbina me nga 4 MW, përkatësisht 8 MW gjithsej. Me kalimin e kohës fuqia instaluese e tij shkoi duke u rritur për të arritur në 3 gjenerator dhe fuqi instaluese 13 MG. Gjithë Kaskada e Lumbardhit të Deçanit (bashkë me HeC Belaja dhe HeC Deçani) ka fuqi të instaluar maksimale deri në rreth 30 MW.
Kalillat
Kalillat-është lokacioni i thatë dhe kryesisht me gurë,mes Kodrës së Dëshmorëve dhe Livoqit të Epërm,në të majtë të rrugës për Prishtinë,i cili mori emrin nga ajo se dikur në atë vend i kalëronin kuajt.
Reims
Reims është komunë në departamentin Marne në rajonin Grand-Est. Megjithëse, Reims është komuna më e madhe edhe në departament edhe në rajon.
Transporti
Reims ka dy stacione kryesore të trenit: Gare de Reims në qendër të qytetit, qendër për traansport rajonal dhe Gare de Champagne-Ardenne TGV, 5 kilometra në jugperëndim të qytetit, e cila lidh me Parisin, Metz, Nancy dhe Strasburgun.
Transporti publik brenda qytetit përmban autobusa dhe tramvaj. I fundit u hap më 2011.
Pandemia e COVID-19 në Kanada
Pandemia e COVID-19 në Kanada është pjesë e pandemisë në vazhdim në mbarë botën të sëmundjes COVID-19, e shkaktuar nga sindromi i rëndë akut i frymëmarrjes koronavirus 2 (SARS-CoV-2). Sëmundja u konfirmua se kishte arritur në Kanada më 27 janar 2020, pasi një njeri që ishte kthyer në Toronto nga Wuhan, Hubei, Kinë, testoi pozitivisht. Deri më 6 maj 2020, ka pasur mbi 63.400 raste të konfirmuara, 28171 shërime dhe 4.232 vdekje në vend. Qeveria e Kanadasë ka lëshuar modelimin duke parashikuar 11,000 - 22,000 vdekje gjatë pandemisë, duke supozuar "kontroll më të fortë epidemik".
Ndër kanadezët që kontraktuan virusin ishte Sophie Grégoire Trudeau, gruaja e kryeministrit Justin Trudeau, e cila testoi pozitive për virusin më 12 mars, pas së cilës familja kaloi në izolim. Deri më 28 mars, ajo ishte shëruar. Shumë politikanë të tjerë kanë kaluar në izolim për shkak të udhëtimit ose duke provuar simptoma.
Tyrkan Akyol
Tyrkan Akyol (e lindur më 12 tetor 1928) është një politikane turke, mjeke dhe akademike. Ajo ishte ministrja e parë femër e qeverisë Turke, dhe rektorja e parë femër në Turqi.
Jeta
Tyrkan Akyol u lind më 12 tetor 1928 në Stamboll. Ajo përfundoi arsimin e saj fillor në vende të ndryshme të Turqisë për shkak të profesionit të babait të saj si oficer i stafit. Ajo u diplomua nga Shkolla e Mesme Erenkoy Girls në Stamboll, Turqi, në vitin 1947.
Karriera akademike dhe politike
Akyol u arsimua në Universitetin e Ankarasë në vitin 1953. Ajo u bë një mjeke e specializuar në Pulmonologji dhe ndoqi një karrierë akademike në mater e saj alma. Ajo u bë asistent profesor në 1965 dhe profesoresh e plotë në 1970. Midis 1959 dhe 1965, Akyol kreu studimet akademike në Shtetet e Bashkuara, Francë dhe Holandë. Ekziston një spital në Bursa që mban emrin e saj.
Lista e kantoneve në departamentin Ariège
Në vijim është një listë e kantoneve në departametin Ariège, në Francë.
Himnizmi në letërsinë shqipe
Himnizmi si prosed krijues u duk në letërsinë shqipe, që autorët e vjetër, në rradhë të parë si himnizim i derivuar i Shkrimit të shenjtë. Në letërsinë e romantizmit dhe në letërsinë e Rilinjdes, ky himnizim kaloi në një rrafsh të ri tematik dhe kishte të bënte përgjithësisht, me rindërtimin poetik të një të kaluare kombëtare të lavdit e të madhështisë, në të cilën projektoheshin në mënyrë retrospektive gjykimet dhe dëshirat për një të ardhme prospektive. Është e natyrshme, që në një letërsi që përqendrohet në krijimin e situatave kombëtare dhe të figurave të adhuruara, nuk kishte vend për vogëlsi, për konflikte e ligësi.
Kukura
Kukurë (greqisht: Αγία Άννα/Ayía Ánna) është fshat në qarkun i Beotisë, Greqi. Përpara vitit 1968, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Κούκουρα/Koúkoura.
Caujac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Caujac (Ocitanisht: Caujac ; Shqip: Kojak) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme, rajoni i Ocitanisë në Francën jugperëndimore. Në Janar të vitit 2020, komuna kishte një popullsi prej 856 banorësh.
Gjeografia
Komuna kufizohet me pesë komuna të tjera: Auterive në veri, Grazac në veriperëndim, Esperce në perëndim, Cintegabelle në lindje dhe nga Gaillac-Toulza në jug. qendër|parapamje|Kisha e Kojakut
Vorbëtarët
Vorbëtarët ndodheshin në qendër të Mitrovicës së asaj kohe, në kuadër të çarshisë. Këtu kishin dyqanet e veta shitësit e enëve nga balta : vorbave, qypave, kënatave, çanakëve etj. Mjeshtrit e kësaj zeje punonin në shtëpi këto enë me vegla të thjeshta, bënin pjekjen e tyre dhe në fund ngjyrosjen e tyre. Pastaj i ngarkonin në qerre të kuajve dhe i sjellnim në çarshi ku ua shisnin tregtarëve të qytetit.
Ngjyrat panarabe
parapamje|180x180px| Flamuri i Revoltës Arabe i përdorur në Hejaz parapamje|180x180px| Flamuri i Çlirimit Arab Ngjyrat panarabe janë ngjyra e zezë, e bardhë, e gjelbër dhe e kuqe. Në mënyrë individuale, secila nga katër ngjyrat panarabe kishte për qëllim të përfaqësonte një dinasti ose epokë të caktuar arabe. E zeza ishte ngjyra e Dinastisë Abaside; e bardha ishte ngjyra e Dinastisë Emevite ; ngjyra e gjelbër ishte e Dinastisë Fatimide; dhe e kuqe ishte ngjyra e Dinastisë Hashemite dhe që gjithashtu përfaqësonte Perandorinë Osmane. Katër ngjyrat rrjedhin nga një varg i poetit irakian Safi Al-Din Al-Hilli nga shekulli XIV: "Të bardha janë veprat tona, të zeza betejat tona, të gjelbërta fushat tona dhe të kuqe shpatat tona".
Kushtetuta e Turqisë
parapamje|240px|Gjykata e Drejtësisë në [[Kartal, Stamboll]] Kushtetuta e Republikës së Turqisë (Turqisht: Türkiye Cumhuriyeti Anayasası), e njohur edhe si Kushtetuta e vitit 1982, është ligji themelor i Turqisë. Ai vendos organizimin e qeverisë dhe përcakton parimet dhe rregullat e sjelljes së shtetit së bashku me përgjegjësitë e tij në lidhje me qytetarët e tij. Kushtetuta përcakton gjithashtu të drejtat dhe përgjegjësitë e këtij të fundit, ndërsa përcakton udhëzimet për delegimin dhe ushtrimin e sovranitetit që i takon popullit turk.
Kushtetuta u ratifikua më 7 nëntor 1982. Ajo zëvendësoi Kushtetutën e mëparshme të vitit 1961. Kushtetuta u ndryshua nëntëmbëdhjetë herë, tre prej tyre me referendum: 2007, 2010, 2017, njëra prej tyre pjesërisht përmes referendumit: 1987. Që nga prilli 2016, 113 nga 177 nenet e Kushtetutës së vitit 1982 u ndryshuan në përgjithësi.
Historia
Kushtetuta e parë e Perandorisë Osmane u miratua në vitin 1876 dhe u rishikua më 1908.
Fatmir Besimi
Fatmir Besimi (i lindur më 18 nëntor 1975) është një politikan dhe ekonomist maqedonas i përkatësisë etnike shqiptare. Ai shërbeu dy herë si ministër i ekonomisë së Maqedonisë (dhjetor 2004 - qershor 2006 dhe gusht 2008 - korrik 2011) dhe si ministër i Mbrojtjes (gusht 2011 - shkurt 2013). Ai tani është zëvendëskryeministër i Qeverisë së Republikes se Maqedonisë përgjegjës për çështjet evropiane. Në vitin 2010, ai u zgjodh si një nga ministrat më të lartë evropianë në grupin e Liderëve te rinj Global nga Forumi Ekonomik Botëror.
Kushtetuta e Turqisë
Historia
Që nga themelimi i tij, shteti modern turk është qeverisur sipas katër dokumenteve:
Fatmir Besimi
Edukimi
Fatmir Besimi ka lindur në Tetovë, Republika Socialiste e Maqedonisë. Ai ndoqi shkollën në Tetovë dhe studioi Ekonominë në Universitetin Kirili dhe Metodi.Teza e tij e hulumtimit ishte në temën "Politika monetare dhe e kursit të këmbimit në Republikën e Maqedonisë gjatë procesit të anëtarësimit në Bashkimin Evropian". Gjatë studimeve ai ishte studiues i Fondit për studentë të talentuar të Ministrisë së Arsimit të Republikës së Maqedonisë Maqedoni, si dhe shfrytëzues i bursës së përbashkët të Universitetit Staffordshire, Institutit të Britanisë së Madhe dhe të Shoqërisë së Hapur, Hungari.
Pamja
Fatmir Besimi, PhD beson në paqe dhe stabilitet si bazë për një zhvillim të qëndrueshëm. Globalizimi dhe integrimi janë një domosdoshmëri që çon në një cilësi më të mirë të jetës përmes rritjes së konkurrencës, transparencës dhe demokracisë funksionale. Në këtë drejtim, ai i konsideron integrimet euroatlantike si alternativa më e mirë për të ardhmen e Republikës së Maqedonisë dhe Ballkanit. Besimi beson se e ardhmja qëndron vetëm në duart tona, në gatishmërinë tonë për t'u përballur me sfidat dhe për të përdorur potencialin tonë të plotë në përmirësimin e standardit tonë të jetesës dhe cilësinë e jetës.
Kushtetuta e Turqisë
Historia
Kushtetuta aktuale u ratifikua me referendum popullor gjatë juntës ushtarake të viteve 1980-1983. Që nga ratifikimi i saj në 1982, kushtetuta aktuale ka mbikëqyrur shumë ngjarje dhe ndryshime të rëndësishme në Republikën e Turqisë dhe është modifikuar shumë herë për të vazhduar me konjukturat gjeopolitike globale dhe rajonale. Ndryshime të mëdha u bënë në vitin 2010. Një ndryshim i vogël në nenin 59, mbi mjetet e lejueshme për të kundërshtuar "vendimet e federatave sportive në lidhje me administrimin dhe disiplinën e aktiviteteve sportive", u bë në mars 2011. Pas referendumit kushtetues të vitit 2017, u futën ndryshime thelbësore duke përfshirë ndryshimin e sistemit parlamentar në Turqia drejt një sistemi presidencial.
Fatmir Besimi
Karriera
Në vitin 2001 punoi në Drejtorinë e Kërkimit në Bankën Kombëtare të Republikës së Maqedonisë. Nga viti 2002 deri në 2003 ka qenë Drejtor i Ndërmarrjes Publike për Shërbime Aeroportuale, pas së cilës është zgjedhur Zëvendësguvernatori i Bankës Kombëtare të Republikës së Maqedonisë. Në dhjetor 2004 është emëruar Ministër i Ekonomisë në Qeverinë e Republikës së Maqedonisë. Pas përfundimit të mandatit të tij si Ministër i Ekonomisë ai ishte angazhuar si ekonomist në Zyrën e Bankës Botërore në Kosovë në vitin 2007. Në vitin 2008 ai mori një mandat të dytë si Ministër i Ekonomisë. Pas zgjedhjeve të parakohshme parlamentare në vitin 2011 ai u bë ministër i Mbrojtjes në Qeverinë e Republikës së Maqedonisë (ministri i parë i komunitetit etnik shqiptar në këtë pozitë) dhe gjatë kësaj periudhe ai ishte anëtar i Këshillit të Sigurisë Kombëtare të Republikës së Maqedonisë Maqedoni. Që nga muaji shkurt 2013, Besimi u emërua zëvendëskryeministër i ngarkuar për çështjet evropiane në Qeverinë e Republikës së Maqedonisë.
Fatmir Besimi ka një angazhim aktiv në universitet përmes leksioneve në fushën e ekonomisë dhe zhvillimit global në studimet pasuniversitare në Universitetin e Evropës Juglindore në Tetovë nga viti 2008, ku më parë ka mbajtur leksione në Universitetin Riinvest në Prishtinë në vitin 2007. Besimi është autor i dy librave në gjuhën angleze dhe disa artikuj profesionalë dhe akademikë në fushën e ekonomisë dhe politikës botuar në gjuhën angleze, shqipe dhe maqedonase në revista në Republikën e Maqedonisë dhe jashtë saj.
Në kuadër të funksioneve të tij publike dhe shtetërore, Besimi ka udhëhequr disa projekte dhe aktivitete qeveritare, si: Reforma e Mjedisit të Biznesit dhe Forcimi Institucional, projekti nga Banka Botërore (2005-2010); Anëtarësia e Republikës së Maqedonisë në CEFTA (2006); Reformat në sektorin e energjisë, ristrukturimi i kompanisë elektrike dhe privatizimi i kompanisë për shpërndarjen e energjisë elektrike (2004-2006); Themelimi i Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë së Rinovueshme (2009); Kryesimi i Bashkësisë Energjetike të Evropës Juglindore (2010) dhe strategjitë, projektet dhe aktivitetet e tjera, si dhe nënshkrimi i dhjetë marrëveshjeve dhe protokolleve ndërkombëtare. Si Ministër i Mbrojtjes po merr pjesë në miratimin e formacionit të ri të Armatës së Republikës së Maqedonisë në përputhje me standardet e NATO-s, në promovimin e Konceptit të Mbrojtjes së Zgjuar në bashkëpunimin rajonal si dhe miratimin e Strategjisë së Diplomacisë së Mbrojtjes, Strategjia, Programi i ARM-së për Përfaqësimin e Barabartë (promovimi i përfaqësimit të barabartë të komuniteteve etnike si proces inkluziv duke promovuar diversitetin si përparësi), Komiteti për Barazi Gjinore, transformimi i Muzeut Ushtarak në Muzeun për Paqe, Mbrojtje dhe Siguri, Fituesit e Çmimeve të Paqes dhe ARM për Paqen "dhe iniciativa të tjera.
Kufiri mes Shqipërisë dhe Malit të Zi
parapamje| Kufiri pa skajet jugore dhe lindore Kufiri mes Shqipërisë dhe Malit të Zi ndan territorin kombëtar të Republikës së Shqipërisë nga Mali i Zi. Ai ka një gjatësi prej rreth 170 kilometra deri në rreth 100 kilometra në vijë ajrore.
Vija kufitare
Kufiri i përbashkët shtetëror shtrihet në verilindje nga deti Adriatik deri në kreshtën kryesore të maleve Dinarike në Alpet Shqiptare. parapamje| Grupi Radohima dhe Jezerca (në qendër), pamje ajrore me pamje nga veriu Kufiri fillon në Bunë/Bojana, me ishullin Ada në grykëderdhjen që i përket Malit të Zi. Ai ndjek rrjedhën e kësaj derdhjeje të liqenit të Liqenit të Shkodrës në veri-lindje për një gjysmë të mirë të gjatësisë së tij. Nga Samrishti shkon drejt në veri deri në Liqenin e Shkodrës midis Zogajt dhe Cklës. Në mes të liqenit ai fillimisht shkon në veriperëndim para se të largohet nga liqeni në krahun e tij verilindor në Han të Hotit dhe të vazhdojë në këtë drejtim përmes Malësisë së Madhe. Pika më veriore e kufirit është Zhijeva 2129 m. ku bën një kthesë e gjerë në jug rreth rajonit të Plavës në Ljuçën e sipërme: përshkon degën e Ljuçës Gmçar në drejtim të jugut dhe më pas kalon nëpër majat e larta alpine të grupit të Jezercës dhe grupit të Kollatës ( Maja Rosit 2524 m ) përtej kreshtës midis Luginës së Ljuçës dhe Luginës së Valbonës në drejtim të lindjes deri në Kolatën e Keqe ( 2534 m.), pika më e lartë në Mal të Zi. Rreth maleve pak më të ulëta ( Maja e Karafilit 2075 m.) shkon në Trekuf (përafërsisht. 2366 m.), trekëndëshi kufitar me Kosovën.
Pjesa më e madhe e minoritetit shqiptar të Malit të Zi jeton gjithashtu përgjatë kufirit.
Në zonën kufitare ndodhen disa zona të rëndësishme të mbrojtura: Reservati Shqiptar i & nbsp;   <i id="mwaQ">Velipojës</i> në grykëderdhjen e Bunës, Parku Kombëtar i Liqenit të Shkodrës dhe zona e Ramsarit Shqiptar <i id="mwbQ">Liqeni i & nbsp;   Shkodrës </i>, si dhe Parku Kombëtar i Luginës së Valbonës, rezervati natyror Lugina e Gashit dhe parku i madh kombëtar malazez Prokletije</i> ngjitur në male.
Historiku
parapamje| Propozimet për demarkacionin e kufirit të Shqipërisë, Konferenca e Ambasadorëve të Londrës 1913 (L'Illustration) Në kohën osmane, zona i përkiste Eyâlet Rumelisë, pjesës së vjetër evropiane të Ostromit (Rumit) të pushtuar, dhe brenda saj Sanxhakut të Shkodrës. Me rënien e Perandorisë Osmane në 1852, u formua Principata e Malit të Zi, e cila përfundimisht u bë e pavarur në 1878, por ishte ende pa dalje në det në atë kohë: zona bregdetare në veri ishte dominimi austriak i Cattaro (Kotor)., zona në jug rreth Liqenit të Shkodrës i mbeti Shkodrës (Liqeni i Shkodrës). Kufiri shkonte në veri nga Spizza (Sagradje/Sutomore) pranë Ostrowizza (Ostrowitz) si kufiri osmano-austriak, mbi malin Sutorman dhe në veri të Liqenit të Shkodrës rreth Podgoricës ende osmane, deri në Sitnicë dhe në Spuž, dhe prej andej në lindje drejtë maleve. Shqiptarët e bashkuar në Lidhjen e Prizrenit luftuan me sukses në dimrin e vitit 1879/80 - duke përfshirë edhe betejën e Nokshiqit - kundër kalimit të Plavës tek malazezët. Në vend të kësaj zone, Mali i Zi më pas iu caktua Ulqinit (Olgun/Ulqini). Me ristrukturimin e shtetit osman në vitin 1867, u krijua një vilajet perandorak i pavarur i Shkodrës.
Më 1910 Mali i Zi u bë mbretëri dhe më 1913 Principata e Shqipërisë u bë sovrane. Në Konferencën e Ambasadorëve në Londër në vitin 1913, u bënë propozime të ndryshme për tërheqjen e kufirit, të cilat ranë dakord që kufiri midis dy shteteve të kalonte në mes të Liqenit të Shkodrës dhe kursi i sotëm në zonën e Plavës korrespondon me propozimin austriak, i cili caktonte lugina për në Mal të Zi. Në këtë formë, kufiri ekziston edhe sot. parapamje| Shenja në kufirin mes Shqipërisë dhe Malit të Zi
Vendkalimet dhe trafiku kufitar
parapamje| Kalimi Kufitar Muriqan Vendkalimet kufitare ndërkombëtare midis dy vendeve janë (pala shqiptare përmendet e para):