cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fronti i Karadakut
Masakra e familjes Zymberi
Masakra e familjes Zymberi mori vëmendje të madhe në shtypin britanik, veçanërisht në një artikull të gazetarit Justin Huggler. U vu në pah vdekja tragjike e Valbona Zymberit dhe kushtet e tmerrshme që ajo kaloi në një bodrum të errët. Artikulli theksonte se fëmijët u copëtuan kur një raketë goditi bodrumin, duke rezultuar në vdekje të shumta brenda familjes së gjerë Zymberi. The Independent, në një koment editorial, i bëri thirrje Perëndimit që të mos injorojë dhunën në Maqedoni dhe theksoi rëndësinë e trajtimit të shqiptarëve si të barabartë, duke pasur parasysh praninë e tyre të konsiderueshme në vend. Artikulli përmendi gjithashtu dëshmi të shkeljeve të të drejtave të njeriut nga policia maqedonase, duke përfshirë rrahjet e burrave që largoheshin nga fshatrat. Këto zbulime hedhin dritë mbi përbërjen demografike të Maqedonisë dhe ngritën shqetësime për shkeljet e të drejtave të njeriut.
Luftimet në Orizare
Nga data 8 maj 2001 deri më 11 qershor 2001 ka pasur konfrontime edhe në Orizare. Forcat maqedonase u përpoqën të merrnin kontrollin e fshatit si pjesë e operacionit MH-2, por përpjekjet e tyre përfunduan në dështim. Fshati duroi bombardimet e përsëritura deri më 9 qershor 2001. Luftimet më intensive shpërthyen më 10 qershor, duke rezultuar në një fitore të rëndësishme për UÇK-në pasi ato detyruan forcat maqedonase të tërhiqen nga fshati.
Luftimet në Mateç
parapamje|T-55 i shkatërruar nga UÇK-ja në Mateç parapamje|Xhamia e shkatërruar në Mateç Më 24 maj 2001, si pasojë e luftimeve të ashpra midis luftëtarëve të UÇK-së dhe forcave maqedonase në fshatrat e afërta Vaksincë dhe Sllupçan, 144 luftëtarë të UÇK-së hynë në Mateç dhe sulmuan stacionin e policisë lokale. Më 26 maj, forcat maqedonase filluan një sulm të madh në pozicionet e UÇK-së. Maqedonasit arritën të rimarrin pjesën më të madhe të Mateçit dhe ta shtyjnë UÇK-në deri në periferi të fshatit. Të nesërmen pas përparimit të suksesshëm maqedonas, më 27 maj, UÇK-ja filloi një kundërsulm, duke i përfshirë forcat maqedonase me zjarr të rëndë mortajash dhe snajperësh, duke pushtuar përfundimisht një pjesë të fshatit dhe duke rrethuar stacionin e policisë lokale. Në të njëjtën ditë në fshat u dërgua një kolonë e ushtrisë maqedonase me rreth 20 APC, tre tanke T-55 dhe një autobus me policë. Later that day the Macedonian Army also used Mil Mi-24 helicopter gunships, artillery and tanks to target suspected NLA positions in Mateç. Luftimet rifilluan të nesërmen, ku UÇK-ja qëlloi pesë predha mortajash 120 milimetrash. Gjatë luftimeve më 30 maj, një kamion maqedonas përshkoi një minë të vendosur nga UÇK-ja, duke vrarë një ushtar dhe duke plagosur dy të tjerë. Nga 1 deri më 3 qershor, forcat maqedonase bombarduan përsëri Matejçen dhe përsëri u përpoqën të rifitonin kontrollin e zonës. Ushtria maqedonase përdori të gjithë arsenalin e saj luftarak, përfshirë helikopterët. Por më 5 qershor UÇK-ja pushtoi të gjithë fshatin dhe forcat maqedonase u detyruan të tërhiqen nga fshati. Më 6 qershor, UÇK-ja konfirmoi se kishte rifituar kontrollin e plotë mbi Matejçe dhe Vaksincë dhe deklaroi se kishte çliruar të gjithë Karadakun e Kumanovës.
Kriza e digës së Likovës
parapamje|Luftëtarët e UÇK-së pas pushtimit të digës së Likovës Luftimet në Likovë filluan më 28 mars 2001, me shpërthime të forta që u dëgjuan nga fshati. Konflikti u rrotullua kryesisht rreth liqenit të rëndësishëm strategjik në zonë. Më 3 maj 2001, UÇK-ja depërtoi në Likovë dhe fshatra të tjera, duke shkaktuar një sulm maqedonas që më vonë u ndal për shkak të suksesit të kufizuar. Një tjetër operacion në shkallë të gjerë u zhvillua në 8 maj, duke synuar Likovën, por forcat maqedonase ndaluan përsëri ofensivën e tyre pasi pësuan viktima të konsiderueshme. Ndryshe nga fshatrat e tjera, Likova qëndroi relativisht e qetë nga 8 maji deri më 9 qershor 2001. Megjithatë, luftimet e ashpra u përshkallëzuan kur UÇK-ja sulmoi dhe mundi forcat maqedonase që mbronin digën e Likovës, duke rezultuar në marrjen e kontrollit të pikës strategjike nga UÇK-ja. Liqeni i Likovës në atë kohë furnizonte me ujë mbi 100.000 banorë të Kumanovës. Forcat maqedonase filluan një operacion për të rimarrë digën, por u detyruan të ndalonin operacionet pasi pësuan humbje të mëdha dhe disfata. Për më tepër, UÇK-ja pushtoi Haraçinën dhe kërcënoi se do të bombardonte kryeqytetin, duke çuar në braktisjen e planeve maqedonase në rajonin e Karadakut të Kumanovës.
Pushtimi i Haraçinës dhe fillimi i betejës
parapamje|Shtëpi e djegur gjatë betejës së Haraçinës parapamje|Mil Mi 24 në Haraçinë Më 12 qershor 2001, pas një beteje të vogël me forcat maqedonase, Brigada 113 "Ismet Jashari" e përbërë nga 350 luftëtarë të UÇK-së mori kontrollin e Haraçinës, e vendosur vetëm tetë kilometra larg kryeqytetit Shkup. Komandanti i forcave të UÇK-së në Haraçinë, Xhezair Shaqiri, paralajmëroi se nëse ushtria nuk pushon sulmet ndaj pozicioneve të UÇK-së në veri të vendit, kryengritësit do të synojnë pozicionet strategjike në Shkup, duke përfshirë aeroportin, rafineritë e naftës, stacionet policore në qytete dhe instalime të tjera qeveritare.
Pas këtij incidenti, Jovan Andrevski, gjenerali më i lartë i Ushtrisë Maqedonase dha dorëheqje. Në një intervistë ai ka deklaruar se luftëtarët shqiptarë të UÇK-së i kanë shtypur forcat maqedonase dhe nuk mund të durojë më fatkeqësi ushtarake. Ai më tej raportoi se morali i trupave të tij ishte në një nivel të ulët historik pas humbjeve dhe viktimave të shumta të shkaktuara nga UÇK-ja.
Më 21 qershor 2001 forcat maqedonase filluan një operacion masiv kundër UÇK-së në Haraçinë duke shfrytëzuar fuqi të rëndë zjarri duke përfshirë 20,000 ushtarë, 54 tanke, 130 mortaja, mbështetje artilerie dhe 4 helikopterë Mi-24. Beteja zgjati tre ditë, me forcat maqedonase që nuk arritën të kapnin as pjesë të vogla të fshatit. Rezistenca e ashpër e UÇK-së rezultoi me viktima nga të dyja palët. Pavarësisht presionit ndërkombëtar për një armëpushim, forcat e sigurisë vazhduan me sulmin e tyre. Megjithatë, në ditën e katërt, Presidenti Trajkovski urdhëroi papritmas ndalimin e të gjitha operacioneve.
Pas tre ditë luftimesh intensive në Haraçinë, forcat maqedonase pësuan një disfatë të plotë nga njësitë e UÇK-së që vepronin në qytet. Megjithë pretendimet e tyre fillestare për sukses, përpjekja e tyre e nxituar për të rimarrë Haraçinën doli të ishte një fatkeqësi e plotë. Në përgjigje të situatës së rëndë, Boris Trajkovski, udhëheqësi maqedonas, iu lut NATO-s për një armëpushim dhe kërkoi ndihmë në përcjelljen e luftëtarëve të UÇK-së jashtë qytetit në fshatin e afërt të Nikushtakut. NATO ndërhyri dhe ndërmjetësoi një armëpushim midis Ali Ahmetit dhe Boris Trajkovskit. Kjo marrëveshje i hapi rrugë tërheqjes së UÇK-së nga Haraçina. Si kundërpërgjigje, forcat maqedonase ndërprenë menjëherë të gjitha operacionet në rrethinën e Haraçinës. Disa ditë më vonë, pasi UÇK-ja u tërhoq, trupat maqedonase hynë në Araçinvo nën mbikëqyrjen e OSBE-së.
Vrasja e Lefter Bicajt dhe njësitit të tij dhe hakmarrja e UÇK-së në Karpallak dhe Luboten
Më datat 8 dhe 10 gusht 2001, Ushtria Çlirimtare Kombëtare (NLA) zhvilloi dy sulme të suksesshme kundër forcave maqedonase si hakmarrje për vrasjen e Lefter Bicajt dhe grupit të tij.
Operacioni i parë nga ana e Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare (UÇK-së) per hakmarrjen e Komandant Telit ndodhi më 8 Gusht 2001 në fshatin Karpallak, Maqedoni, që rezultoi në vrasjen e 10 ushtarëve maqedonas të Ushtrisë Maqedonase. Ata u qëlluan kur kamioni i tyre mori flakë nga një breshëri plumbash dhe mortajash në autostradën kryesore midis Shkupit dhe Tetovës. Trupat, përfshirë dy oficerë, ishin duke shkuar për të përforcuar një bazë ushtarake në Tetovë. Ishte një nga operacionet më të suksesshme të kryera nga Ushtria Çlirimtare Kombëtare.
Operacioni i dytë e Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare ndodhi më 10 gusht 2001 ne fshatin Luboten te Karadakut së Shkupit, ku trupat maqedonase u sulmuan nga UÇK-ja. Kamionët maqedonase kaluan mbi mina të vendosura nga UÇK-ja afër fshatit Ljuboten. menjëherë pas kësaj u shpërthyen luftime midis UÇK-së dhe ushtrisë maqedonase, duke rezultuar në vdekjen e tetë ushtarëve maqedonas dhe një luftëtar i UÇK-së. Luftëtaret e UÇK-së arritën një fitore, duke shkaktuar tërheqjen e ushtrisë maqedonase. Megjithatë, dy ditë më vonë, forcat maqedonase rrethuan Ljubotenin dhe kryen një masakër, duke çuar në vdekjen tragjike të dhjetë civilëve shqiptarë.
Masakra e Lubotenit
Dy ditë pas disfatës maqedonase, forcat maqedonase rrethuan Lubotenin dhe vranë dhjetë civilë shqiptarë. Ushtria maqedonase rrethoi Lubotenin dhe granatoi fshatin me helikopterë dhe artileri të rëndë, gjatë granatimeve mbetën të vrarë 2 civilë shqiptarë, një i moshuar dhe një vajzë 6-vjeçare. Pas granatimeve, rezervistët maqedonas hynë në fshat dhe filluan të vrasin gjashtë persona, duke i qëlluar në kokë ose në shpinë, duke përfshirë një djalë 6-vjeçar. Më vonë një burrë u godit me thikë për vdekje në prani të babait të tij të paralizuar. Eshtrat e një 35-vjeçari janë gjetur edhe pranë fshatit, nga të afërmit e tij, 6 ditë pas masakres. Pas një hetimi nga Human Rights Watch, u arrit në përfundimin se asnjë pjesëtar i UÇK-së nuk ishte i pranishëm në fshat gjatë incidentit.
Luftimet në Nikushtak
parapamje|Granatimet maqedonase në Nikushtak Në qershor 2001, pas Ngjarjeve në Haraçinë, situata u përshkallëzua në Nikushtak kur UÇK-ja nisi sulmet ndaj pozicioneve të ushtrisë maqedonase në Umin Dol më 27 qershor 2001, duke përfituar nga mbulimi i krijuar nga një fushë që i kishin vënë flakën. Forcat maqedonase të sigurisë u përgjigjën duke përdorur të gjitha armët në dispozicion, përfshirë artilerinë dhe tanket, në përpjekjet e tyre për të luftuar UÇK-në në Nikushtak. Pavarësisht përpjekjeve të tyre, ofensiva maqedonase u ndal përfundimisht më 4 korrik 2001, pasi ata nuk arritën të rifitonin kontrollin mbi Nikushtak dhe humbën disa ushtarë.
Lista e Betejave
{{legend|#FFE3E3|Fitorja e UÇK-së|style="background:#FFE3E3"|border=1px solid #AAA}}{{legend|#FDE182|Fitorja Maqedonase|style="background:#FDE182"|border=1px solid #AAA}}{{legend|#C0C4FF|Fitorja KFOR-it|style="background:#C0C4FF"|border=1px solid #AAA}}{{legend|#C2FFC0|Armëpushim|style="background:#C2FFC0"|border=1px solid #AAA}}
Hiersac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Hiersac (Shqip: Irsaku ; Ocitanisht: Irçac) është një komunë në departamentin Sharentë në Francën jugperëndimore.
Hisataka Okamoto
(lindur më 14 Dhjetor 1933) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 5 ndeshje.
Ertuğrul Şakar
Ertuğrul Şakar (lindi më 25 gusht 1977) është aktor turk.
Referendumi për pavarësinë e Katalonjës, 2017
parapamje|Harta e Katalonjës Qeveria rajonale e Katalonjës ka vendosur një referendum mbi pavarësinë katalanase për 1 tetor 2017.
Partitë e opozitës refuzuan të marrin pjesë në seancë dhe u kanë bërë thirrje votuesve të tyre që të bojkotojnë votimin, me përjashtim të Catalunya Sí que es Pot që abstenuan por mbështetin pjesëmarrjen.
Gjykata Kushtetuese e Spanjës e shpalli referendumin si ilegal më 7 shtator 2017. Qeveria spanjolle po përpiqet të parandalojë pyetësorin sepse Kushtetuta Spanjolle nuk parashikon një votim mbi autonominë e një Komuniteti Autonom. Nga ana tjetër, lëvizja katalunase e pavarësisë e bazon qëndrimin e saj mbi të drejtën e vetëvendosjes së popujve.
Jeleku
parapamje|240px|Një jelek tradicional, për t'u veshur me një kostum dy pjesësh ose xhaketë dhe pantallona të veçanta Jeleku është një veshje e sipërme e trupit pa mëngë. Zakonisht vishet mbi një këmishë fustani dhe kravatë dhe poshtë një pallto si pjesë e veshjeve zyrtare të shumicës së meshkujve. Është gjithashtu sportive si pjesa e tretë në kostumin tradicional mashkullor me tre pjesë. Çdo jelek i dhënë mund të jetë i thjeshtë ose i zbukuruar, ose për argëtim ose luks. Historikisht, jeleku mund të vishet ose në vendin ose nën një shtresë më të madhe, në varësi të motit, përdoruesit dhe mjedisit.
Karakteristikat dhe përdorimi
Një jelek ka një hapje të plotë vertikale në pjesën e përparme, e cila lidhet me pulla ose këputje. Jelekët me një krahë dhe me dy krahë ekzistojnë, pavarësisht formalitetit të veshjes, por ato me një krahë janë më të zakonshëm. Në një kostum me tre pjesë, pëlhura e përdorur përputhet me xhaketën dhe pantallonat.
Përpara se orët e dorës të bëheshin të njohura, zotërinj i mbanin orët e tyre të xhepit në xhepin e përparmë të jelekut, me orën në një zinxhir ore të kaluar përmes një vrime kopsash. Ndonjëherë një vrimë shtesë bëhej në linjë me xhepat për këtë përdorim. Një shufër në fund të zinxhirit e mbante në vend për të kapur zinxhirin nëse binte ose tërhiqej.
Një zakon që ende praktikohet ndonjëherë është të lini kopsën e poshtëm të zhbërë. Thuhet se kjo filloi nga Mbreti Edward VII (atëherë Princi i Uellsit), vija e belit të zgjeruar të të cilit e kërkonte atë. Ndryshimet për këtë përfshijnë se ai harroi të fiksonte kopsën e poshtëm kur vishej dhe kjo u kopjua. Është sugjeruar gjithashtu se praktika ka origjinën për të parandaluar hipjen e jelekut kur hipni në kalë. kur fiksohet, pjesa e poshtme e jelekut tërhiqet anash duke shkaktuar rrudha dhe fryrje, pasi jelekët modernë priten më poshtë se të vjetrit. Kjo konventë zbatohet vetëm për jelekët e ditës me një gjoks dhe jo jelekët me dy krahë, për mbrëmje, me buzë të drejta ose me ngjyra të gjalla që janë të gjitha me kopsa të plota.
Marco Giampaolo
Karriera si trajner
Më 19 qershor 2019, Giampaolo firmosi me Milanin deri në vitin 2021, me një mundësi rinovimi edhe për një vit tjetër.
Vampiri (roman)
Vampiri, roman me autor Bedri Myftari. Botuar në Sarandë nga "Milosao", në vitin 2006. Libri ka 107 faqe.
Koçaj, Elbasan
Koçaj është një fshat në Komunën Pishaj, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Randy Pausch
Randy Pausch (sqt. Rendi Paush) lindi më 23 tetor 1960 dhe vdiq më 25 korrik 2008. Ishte një profesor amerikan i shkencave kompjuterike, ndërveprimit njeri-kompjuter dhe dizenjimit në Universitetin Carnegie Mellon (CMU) në Pittsburgh të Pensilvanisë.
Pausch vdiq nga komplikimet e kancerit të pankreasit më 25 korrik 2008.
Kthimi në ditët e hirta
Kthimi në ditët e hirta, roman me autor Altin Haxhinasto. Botuar në Tiranë nga "Dudaj", në vitin 2006. Libri ka 220 faqe.
Fotografitë e kujtimeve
Fotografitë e kujtimeve, roman me autor Milazim Krasniqi. Botuar në Shkup nga "Logos-A", në vitin 2003. Libri ka 119 faqe.
Pllana e Madhe
Pllanë e Madhe (serbisht: Велика Плана/Velika Plana) është fshat në komunën e Prokuplës, Serbi.
Imperator ndalu, ky vend ka zot !
Imperator ndalu, ky vend ka zot !, roman nga Areteo Konomi. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2006. Libri ka 168 faqe.
Vinë
Vinë është një fshat në Komunën Pishaj, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Kakuichi Mimura
(lindur më 16 Gusht 1931) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Saint-Genis-d'Hiersac
Saint-Genis-d'Hiersac (, fjalë për fjalë Shën-Genis i Hiersac ; Shqip: Shën-Gjenesi i Irsakut ; Ocitanisht: Sent Geneis de las Molieras) është një komunë në departamentin Sharentë në Francën jugperëndimore.
Servali
Servali (Leptailurus serval) është një mace e egër që gjendet më së shumti në Afrikë. Është e rrallë në Afrikën e Veriut dhe në Sahel, por është e përhapur në vendet sub-sahariane, përveç rajoneve të pyjeve të shiut.
Një natë me të bukurën e dheut
Një natë me të bukurën e dheut, roman me autor Stavër Bodurri. Botuar në Elbasan nga "Sejko", në vitin 2005. Libri ka 221 faqe.
Servali
Ai është i vetmi anëtar i gjinisë Leptailurus dhe u përshkrua për herë të parë nga natyralisti gjerman Johann Christian Daniel von Schreber në vitin 1776. Njihen tetëmbëdhjetë nënlloje. Servali është një mace e hollë dhe e mesme e cila qëndron 54-62 cm në shpatull dhe peshon 9-18 kg. Karakterizohet nga një kokë e vogël, veshë të mëdhenj, një pëlhurë ngjyrë e verdhë me ngjyrë të verdhë dhe me shirita me të zeza dhe një bisht të shkurtër të zi. Servali ka këmbët më të gjata të ndonjë mace në krahasim me madhësinë e trupit.
Aktivë gjatë ditës dhe gjatë natës, servalet kanë tendencë të jenë të vetmuar me ndërveprim minimal shoqëror. Të dyja gjinitë krijojnë vargjet shumë të përziera në shtëpi prej 10 deri 32 km2 dhe i shënojnë ato me jadhtëqitje dhe pështymë. Servalet janë mishngrënës - Ata shpesh ushqehen me gjarpërinj, bretkosa zogj të vegjël, majmunë dhe ndonjëherë ne raste të rralla me drerin e egër. Servali përdor shqisën e dëgjimit për të gjetur prenë e saj; për të vrarë gjahun e vogël, ai hyn mbi 2 metra mbi tokë për t'u ulur mbi gjahun në pragun e saj dhe më në fund e vret me një kafshim në qafë ose në kokë. Çiftimi ndodh në kohë të ndryshme të vitit në pjesë të ndryshme të gamës së tyre, por zakonisht një herë ose dy herë në vit në një zonë. Pas një periudhe gestazimi prej dy deri tre muajsh, lind një deri në katër pjella. Zgjatimi ndodh në një muaj, dhe kotele fillojnë të gjuajnë vetë pas gjashtë muajsh. Të miturit e lënë nënën e tyre pas 12 muaj.
Servali preferon zonat me mbulim të tillë si kallamishtet dhe barishtet e larta dhe afër pellgjeve me ujë, siç janë ligatinat dhe savanat. Kjo ndodh në zonat e mbrojtura në të gjithë gamën e saj, dhe gjuetia e servalit është e ndaluar në disa vende.
Etimologjia
Emri Leptailurus mund të jetë ndërtuar nga 'λεπταλέος' greke mesjetare ose 'λεπτός' që do të thotë "Delikate". Emri "Serval" mund të jetë nxjerrë nga fjalët latine mesjetare Lupus cervalis ("ujku dre-si ujku") ose nga ekuivalenti portugalisht i tij lobo-cerval (duke iu referuar rrëqebullit iberik). Përdorimi i parë i regjistruar i këtij emri daton në 1771. Një tjetër emër për servalin është "tierboskat" ose "Macja tigër e pyjeve afrikane".
Taksonomia dhe filogjenia
Emri shkencor i servalit është Leptailurus serval. Është i vetmi anëtar i gjinisë Leptailurus. Lloji u përshkrua për herë të parë nga natyralisti gjerman Johann Christian Daniel von Schreber si Felis serval. Në 1858, natyralisti rus Nikolai Severtzov propozoi emrin gjini Leptailurus.
Në shekullin e 19-të dhe të 20-të, disa taksonomë inspektuan lëkurat e servalit dhe identifikuan dy lloje në bazë të modelit të veshjes: Felis serval (serval) me spote të mëdha dhe të theksuara dhe F. servalina ose F. ornata (servaline cat). F. serval u përshkrua për herë të parë në 1839 nga irlandezisti William Ogilby në Sierra Leone; në vitin 1867, zoologu britanik John Edward Grey përshkroi F. herschelii nga një lëkurë indiane, e cila ndoshta ishte e njëjtë me atë të servalit. Në 1907, zoologjisti britanik Reginald Innes Pocock komentoi se të dy format duhet të konsiderohen specie të pavarura, por u kthyen nga kjo në vitin 1917. Përfundimisht, të dy format u njohën si të njëjtat specie. Një formë tjetër, F. himalayanus (Servali himalajez), u përshkrua nga një lëkurë e blerë nga rajoni Himalaja; Megjithatë, natyralisti skocez William Jardine vuri në dukje në 1843 se asnjë ekzemplar i tillë nuk ishte identifikuar nga ai ose kolegët e tij dhe se ai ndryshonte shumë nga servali i zakonshëm. Në vitin 1944, Pocock identifikoi tre monstra të servalit nga Afrika Veriore.
Tre nën-lloje njihen që nga viti 2017:
Marrëdhëniet filogjenetike të servalit kanë mbetur në mosmarrëveshje; në vitin 1997, paleontologët M. C. McKenna dhe S. K. Bell klasifikuan Leptailurus si një nëngrup i Felis, ndërsa të tjerë si O. R. P. Bininda-Edmonds (i Universitetit Teknik të Mynihut) e kanë grupuar atë me Felisin, Rreqebullin dhe Karakalin. Studimet në vitet 2000 dhe 2010 tregojnë se servali, së bashku me karakalin dhe macen e artë afrikane, formon një nga tetë linjat e Felidae.
Hibridët
Më 7 prill 1986, një kotele e shëndetshme hibride midis një servali mashkull dhe një mace shtëpiake lindi; ky kotele ishte më i madh se një kotele tipike shtëpiake dhe i ngjante babait të saj në modelin e saj të gëzofit. Duket se ai ka trashëguar disa tipare të brendshme, si p.sh tamëria, nga nëna e saj. Macja hibride mund të ketë një zakon për të ndjekur pronarin e tij dhe mund të jetë një notar i mirë. Gjatë viteve, macet hibride kanë fituar popullaritet si kafshë shtëpiake.
Karakteristikat
Servali është një mace e hollë dhe e mesme; ajo qëndron 54 deri 62 cm në shpatull dhe peshon 9 deri në 18 kg, por femrat priren të jenë më të lehta. Gjatësia e kokës dhe trupit zakonisht është midis 67 dhe 100 cm. Meshkujt janë më të fortë se femrat. Servali ka këmbët më të gjata të ndonjë maceje në krahasim me trupin e vogël, kryesisht për shkak të kockave metatarsale shumë të zgjatura në këmbë. Gishtrat janë zgjatur gjithashtu, dhe jashtëzakonisht të lëvizshme.
Ka një gëzof të artë me pika të zeza. Karakteristikat fytyrës përfshijnë sytë kafe ose të gjelbërta, mustaqe të bardha në feçkën dhe pranë veshëve, veshët aq të mëdhenj sa ato të një mace shtëpiake (e butë e madhe në krahasim me madhësinë e kokës) dhe e zezë në anën e prapme me një të bardhë benda. Ka pika dhe vija në faqet dhe ballin. Tre deri në katër shirita të zinj të drejtuar nga e pasmja e kokës në shpatullat dhe të thyejnë në rreshtat e spote. Servali i bardhë ka një lesh të bardhë të dendur dhe me gëzof të butë, 5 deri në 10 centimetra. Flokët e tij janë deri në 3 centimetra të gjata në qafë, prapa dhe krahë dhe janë vetëm 1 centimetër të gjata në fytyrë. Veshët mund të rrotullohen deri në 180 gradë pavarësisht nga njëra-tjetra. Servali ka të zhvilluar shqisën e nuhatjes, dëgjimit dhe shikimit. Servali është i ngjashëm me karakalin, por ka një shpat më të ngushtë, një kafkë të rrumbullakët, dhe mungon pëlhurat e saj të veshit të shquar. Macja e artë e afrikane është e errët, me karakteristika të ndryshme të kafkës. Ajo i ngjan gatopardit në modelin e saj të ndërtuar në pallto, edhe pse jo në madhësi. Servali ndan adaptimet e saj në habitatin e tij të kënetës me mace që jetojnë në xhungël; të dy macet kanë veshë të mëdhenj e të mprehtë që ndihmojnë në gjetjen e gjahut në mënyrë efikase dhe këmbët e tyre të gjata i ngrenë lart.
Ekologjia dhe sjellja
Servali është aktiv si gjatë ditës ashtu edhe gjatë natës; aktiviteti mund të arrijë kulmin në mëngjesin e hershëm, rreth muzgut dhe në mesnatë. Servalët mund të jenë aktivë për një kohë më të gjatë në ditë të ftohta ose me shi. Gjatë mesditës së nxehtë, ata pushojnë ose grubohen nën hijen e shkurreve dhe barit. Servalët mbeten të kujdesshëm në afërsi të tyre, megjithëse mund të jenë më pak vigjilentë kur nuk gjenden kafshë të mëdha mishngrënës ose kafshë pre. Servalët ecin sa më shumë nga 2 deri në 4 kilometra ( 1 1 ⁄ 4  deri 2 1 ⁄ 2 milje) çdo natë. Servalët shpesh përdorin shtigje speciale për të arritur në zona të caktuara të gjuetisë. Një kafshë e vetmuar, ka pak ndërveprim shoqëror midis servalëve, përveç në sezonin e çiftëzimit, kur palë të gjinive të kundërta mund të qëndrojnë së bashku. Lidhja e vetme që zgjat shumë duket të jetë nga nëna dhe këlyshët e saj, të cilat lënë nënën e tyre vetëm kur janë një vjeç. parapamje|Pikat e bardha të servalit në pjesën e pasme të veshëve të tij mendohet se luajnë një rol të rëndësishëm në komunikim. Të dy meshkujt dhe femrat krijojnë varg shtëpish dhe janë më aktivë vetëm në rajone të caktuara ('zona thelbësore') brenda tyre. Zona e këtyre vargjeve mund të ndryshojë nga 10 deri në 32 kilometra katrorë (4 deri 12 milje katror); dendësia e preve, disponueshmëria e mbulesës dhe ndërhyrja njerëzore mund të jenë faktorë të rëndësishëm në përcaktimin e madhësisë së tyre. Gama e shtëpive mund të mbivendoset gjerësisht, por banorët tregojnë ndërveprim minimal. Takimet agresive janë të rralla, pasi shërbimet duket se e shmangin reciprokisht njëra-tjetrën sesa luftojnë dhe mbrojnë sferat e tyre. Sjellja agonistike përfshin lëvizjen vertikale të kokës (në kundërshtim me lëvizjen horizontale të vërejtur te macet e tjera), ngritjen e flokëve dhe bishtit, shfaqjen e dhëmbëve dhe të brezit të bardhë në veshë dhe zërim. Individët shënojnë vargjet e tyre dhe shtigjet e preferuara duke spërkatur urinën në bimësinë e afërt, duke hedhur mishrat gjatë rrugës dhe duke fërkuar gojën e tyre në bar ose tokë ndërsa lëshojnë pështymë. Servalët kanë tendencë të jenë të ulur, duke u zhvendosur vetëm disa kilometra larg, edhe nëse ata largohen nga rrezja e tyre.
A është dhembje dashuria?...
A është dhembje dashuria?..., roman me autor Agim Pepa. Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2006. Libri ka 91 faqe.
Servali
Gjuetia dhe dieta
parapamje|Një serval në Afrikën e Jugut Servali është një mishngrënës që gjuan brejtësit, veçanërisht minjtë vlei , zogjtë e vegjël, bretkosat, insektet dhe zvarranikët, dhe gjithashtu ushqehet me bar që mund të lehtësojë tretjen ose të veprojë si një emetues. Deri në 90% të kafshëve të parakohshme peshojnë më pak se 200 g (7 oz); herë pas here ajo gjithashtu gjuan pre të mëdha të tilla si rosa ,hares ,flamingo dhe antilopat e reja. Përqindja e brejtësve në dietë është vlerësuar në 80-97%. Përveç minjve vlei, brejtësit e tjerë të regjistruar shpesh në dietë përfshijnë miun bar afrikan ,Miu afrikan  dhe minj multimammate.
Servalët lokalizojnë pre e sensit të tyre të fortë të të dëgjuarit. Për të vrarë prenë e vogël, servali do ta ngadalsoj, pastaj do të hidhet mbi të me pjesën e përparme të drejtuar drejt gjoksit dhe, më në fund, do të zbresë mbi të me këmbët e para të shtrira. Preja, duke marrë një goditje nga njëra ose nga të dy pararojat e servalit, është e paaftë, dhe servalit i jep një kafshim në kokë ose qafë dhe menjëherë e gëlltitet. Gjarpërinjtë trajtohen më shumë goditje dhe madje edhe kafshime, dhe mund të konsumohen edhe kur lëvizin. Preja më e madhe, siç janë zogjtë më të mëdhenj, vriten nga një sprint i ndjekur nga një kërcim për t’i kapur ndërsa përpiqen të ikin, dhe hahen ngadalë. Servalët janë vërejtur të vrasjin pre të mëdha për t’u konsumuar më vonë duke i fshehur ato në gjethe dhe barëra të ngordhura. Servali zakonisht heq qafe organet e brendshme të brejtësve ndërsa hanë, dhe këpusin pendët nga zogjtë para se t'i konsumojnë. Gjatë një kërcimi, një serval mund të arrijë më shumë se 2 m (6 ft 7 in) mbi tokë dhe të mbulojë një distancë horizontale deri në 3.6 m (11 ft 10 in). Servalët duket se janë gjuetarë efikas; një studim në Ngorongoro tregoi se servalët ishin të suksesshëm në gjysmën e përpjekjeve të tyre për gjueti, pavarësisht nga koha e gjuetisë, dhe një serval nënë u zbulua se kishte një shkallë suksesi prej 62%. Numri i vrasjeve në një periudhë 24-orëshe mesatarisht nga 15 deri në 16. Vëzhgimi është vërejtur, por shumë rrallë.
Riprodhimi
parapamje|Dy serval të rinj Të dy gjinitë bëhen të pjekur seksualisht kur janë nga një deri në dy vjeç.Shtazanija rek femra zgjat një deri në katër ditë; zakonisht ndodh një ose dy herë në vit, megjithëse mund të ndodhë tre ose katër herë në vit nëse nëna humbet këlyshët e saj. Vëzhgimet e servaleve të robërve sugjerojnë që kur një femër hyn në fole, shkalla e shënjimit të urinës rritet në të, si dhe te meshkujt në afërsi të saj. Zoologu Jonathan Kingdon përshkroi sjelljen e një servali femëror në estrus në librin e tij në 1997 gjitarët e Afrikës Lindore. Ai vuri në dukje se ajo do të bredh pa pushim, do të spërkasë urinën duke mbajtur shpesh bishtin e saj vibrues në një mënyrë vertikale, do ta fërkojë kokën pranë vendit ku ka shënuar, pështymë vazhdimisht, do të japë "miaow" të mprehta dhe të shkurtra që mund të dëgjohen për mjaft distancë, dhe fshij gojën dhe faqet e saj përballë fytyrës së një mashkulli që afrohet. Koha kur bëhet çiftimi ndryshon gjeografikisht; lindjet kulmojnë në dimër në Botsvana, dhe drejt fundit të sezonit të thatë në Kraterin Ngorongoro. Një prirje e vërejtur në përgjithësi në të gjithë gamën është se lindjet i paraprijnë sezonit të shumimit të brejtësve muridë.
Shtatzanija zgjat dy deri në tre muaj, pas së cilës lind një pjellë prej një deri në katër kotele. Lindjet ndodhin në zona të izoluara, për shembull në bimësi të dendur ose fole të braktisur nga aardvarks dhe ferrgjatët. Të verbër gjatë lindjes, të porsalindurit peshojnë gati 250 g (9 oz) dhe kanë flokë të butë, të leshtë (më të errët se në të rriturit) dhe shenja të paqarta. Sytë hapen pas nëntë deri në trembëdhjetë ditë.Ngrånja e mishit fillon një muaj pas lindjes; nëna sjell vrasje të vogla tek kotelet e saj dhe i thërret ata ndërsa i afrohet.Një nënë me kotele të rinj pushon për një kohë veçanërisht më të vogël dhe duhet të shpenzojë pothuajse dy herë kohën dhe energjinë për gjueti sesa shërbimet e tjera. Nëse shqetësohet, nëna i zhvendos kotelet e saj një nga një në një vend më të sigurt. Kotele përfundimisht fillojnë të shoqërojnë nënën e tyre për të gjuajtur. Rreth gjashtë muaj, ata fitojnë qeniet e tyre të përhershme dhe fillojnë të gjuajnë vetë; ata largohen nga nëna e tyre në moshën rreth 12 muajsh. Ata mund të arrijnë pjekurinë seksuale nga mosha 12-25 muaj. Jetëgjatësia është rreth 10 vjet në natyrë, dhe deri në 20 vjet në robëri.
Shpërndarja dhe habitati
parapamje|Një serval në savan Në Afrikën e Veriut, servali është i njohur vetëm nga Maroku dhe është rivendosur në Tunizi, por ka frikë të shuhet në Algjeri. Ai banon në zona gjysmë të thata dhe pyjet e lisit afër Detit Mesdhe, por shmang pyjet e shiut dhe zonat e thata. Ndodh në Sahel, dhe është i përhapur në Afrikën Jugore. Preferon zona me mbulesë, siç janë kallamishte dhe barëra të gjata, afërsia me trupat ujorë si ligatinat dhe savana. Banon në kullota, morale dhe bëma të dendura bambuje në lartësi të larta deri në 3.800 m (12.500 ft) në malin Kilimanxharo. Në vitin 2014 dhe 2015, ajo u regjistrua në floodplains dhe pyjet galeri e Benin 's Pendjari Parkut Kombëtar nga kamera-kurth. Në Savanna Lindore të Sudanit, ajo u regjistrua në kompleksin ndërkufitar Dinder - Alatash zonë e mbrojtur gjatë sondazheve ndërmjet 2015 dhe 2018.
Në Parkun Kombëtar Luambe të Zambisë, dendësia e popullsisë u regjistrua si 0,1 / km 2 (0.26 / sq mi) në vitin 2011. Në Afrikën e Jugut, servali u regjistrua në Shtetin e Lirë, Kepin lindor lindor dhe jug- veri-perëndimin. Në Namibia, ajo është e pranishme në Khaudum dhe Parqet Kombëtare Mudumu.
Kërcënimet
Një kërcënim i madh për mbijetesën e servalit përfshin degradimin e ligatinave dhe kullotave. Tregtia e lëkurave të servalit, megjithëse në rënie, prapëseprapë ndodh në vende si Benin dhe Senegal. Në Afrikën Perëndimore, serval ka rëndësi në mjekësinë tradicionale. Pastoralistët shpesh vrasin servalët për të mbrojtur bagëtinë e tyre, megjithëse servalët në përgjithësi nuk vrasin bagëti.
Konservimi
Servali është renditur si shqetësimi më i vogël në Listën e Kuqe të IUCN dhe përfshihet në Shtojcën II të CITES. Ndodh në disa zona të mbrojtura në të gjithë gamën e tij. Ndalohet gjuetia e servalëve në Algjeri, Botsvana, Kongo, Kenia, Liberi, Marok, Mozambik, Nigeri, Ruandë, Tunizi dhe Kepi i Afrikës së Jugut ; rregulloret e gjuetisë zbatohen në Angola, Burkina Faso, Republika Qendrore e Afrikës, Republika Demokratike e Kongos, Gana, Malawi, Senegal, Sierra Leone, Somali, Tanzania, Togo dhe Zambia.
Në kulturë
Shoqata e servaleve me qeniet njerëzore daton në kohën e Egjiptit të Lashtë. Servalët përshkruhen si dhurata ose objekte të tregtuara nga Nubia në artin egjiptian.
Ashtu si shumë lloje të tjera të felinëve, servalet mbahen herë pas here si kafshë shtëpiake, megjithëse natyra e tyre e egër do të thotë se pronësia e servaleve është e rregulluar në shumicën e vendeve.
Vitet blu
Vitet blu, roman me autor Viktor Canosinaj. Botuar në Tiranë nga "Omsca-1", në vitin 2006. Libri ka 204 faqe.
Ishulli i Zvërnecit
Ishulli i Zvernecit është një ishull brenda Lagunës së Nartës në Shqipërinë jugore. Ishulli është pothuajse i mbuluar me pemë të larta pishe. Është 430 metra në gjatësi dhe ka gjerësi maksimale 300 metra. Ishulli i Zvërnecit lidhet me territorin nga një urë druri me gjatësi 270m. Ishulli është një atraksion turistik, sepse përmban edhe Manastirin e mirënjohur të Zvërnecit të shek. XIII-XIV të Perandorisë  Bizantine. Pranë ishullit gjendet fshati që mban të njëjtin emër. Ishulli ka një sipërfaqe rreth 9 hektarësh.
Sölk Pass
thumb|240px|Sölk Pass e mbuluar me borë Sölk Pass është qafë malore në alpet austriake në Bundesländer të Styrisë. Kalon Niedere Tauern dhe lidh luginën e lumit Mur me luginën e lumit Enns.
Rruga e kalimit është një autostradë dytësore dhe nuk është pastruar në dimër. Pranë kalon përfshijnë Radstädter Tauern Pass dhe Tauern Tunnel në perëndim dhe Triebener Tauern Pass në lindje.
Ai, ajo dhe vdekja
Ai, ajo dhe vdekja, roman me autor Gjergj Vlashi. Botuar në Tiranë nga "Ombra GVG", në vitin 2006. Libri ka 210 faqe.
Gjeneral oturaku
Gjeneral oturaku, roman me autor Tasim Aliaj. Botuar në Tiranë :nga"Toena", në vitin 2006. Libri ka 129 faqe.
Yasukazu Tanaka
(lindur më 15 Qershor 1933) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Irena Jordanova
Irena Jordanova (lindur 8 Shtator,1980) Ajo u diplomua nga Departamenti i Botës dhe Literatura Krahasuese tek Universiteti Kirili dhe Metodi
Kariera
Jordanova botoi historinë e saj të parë me titull Streets në një botim të përbashkët të studentëve të quajtur Llogaritja në WCL. Ajo gjithashtu botoi tregime të shkurtra maqedone gazeta të literaturave të ndryshme.
Romani i saj i parë In Between, u botua në vitin 2008 dhe ishte finalist i çmimit prestigjioz të romanit të vitit nga gazeta ditore Utrinski Vesnik. Me prozën e saj krijuese, ajo mori pjesë në shumë ngjarje, lexime dhe konferenca dhe mori pjesë në Bienalen Ndërkombëtare të Artistëve të Rinj nga Evropa në vitin 2009. Në vitin 2010 ajo botoi romanin e saj të dytë, The Catalyst 33
Kritikët e gjejnë stilin e saj të shkrimit si një trillim me vetë-ironi të guximshme. Është një trillim që tregon, në të njëjtën kohë, një kulturë të gjerë letrare dhe një gamë të plotë të teknikave të tregimit. Duke përdorur lloj tjetër të ndërrimeve ajo luan me kuptime dhe aluzione. Dialogu i përhershëm midis Unë dhe të Tjerët ajo lëviz gjithçka që është fikse në celular duke krijuar një etikë të rebrenda normave tradicionale letrare. Në veprat e saj ekziston një mbizotërim i elementit të çuditshëm si estetik dhe etik që krijon një linjë origjinale të tregimit.
The Catalyst 33 33 u botua në gjuhën angleze në vitin 2012
Librat
=Referimet=
Vani Gjuzi
Biografia
Vani lindi më 12 gusht të vitit 1984, në Tiranë këngëtar mjaft i njohur në të gjithe Shqipërinë dhe jashte trojeve te saje me performancën e zerit e tij. Vani kreu shkollen fillore me pas te mesmen si dhe akademine e arteve, per muzike edhe arktrim. Qe ne femijerin e tij te hershme familjaret vune re talentin dhe zerin melodioz te kengetarit Vani, ku dhe e perkrahen per te vazhduar karrieren muzikore. Me pas ai vazhdoi i perkushtuar ne maksimum te punoi vete duke sjelle shume kenge dhe hite te shqiperis se mesme, folklorike edhe moderne.
Në vitet 2000-2013 nxori albumin e parë, titulluar "Te Dua Zemër".
2013-2016 vitet kur Vani filloi të nxjerrë edhe hite njëra pas tjetrës duke bashkepunuar me kolege te ndryshem. Gjatë karrierës së tij muzikore kryesisht këndonte muzikë popullore argetuse dhe folklorike.
2017 - Vani prezanton albumin e ri - ANI ZEMER sheqeruar me videoklipe ku pa diskutim pati suksese te medha brenda dhe jashte vendit.
Vaulx-Vraucourt
Vaulx-Vraucourt (shqip: Valzë-Vrakurti) është një komunë në departamentin Pas-de-Calais në rajonin Hauts -de-France të Francës.
Valzë-Vrakurti shtrihet 24 km në juglindje të Arrasit dhe rreth 6.4 km në verilindje të Bapaume, në kryqëzimin e rrugëve D20, D10E dhe D36.
Historia
Emri i komunës vjen nga dy hane që u bashkuan në një komunë në 1821. Fshati ishte vendi i luftimeve të ashpra gjatë Luftës së Parë Botërore. Betejat e mëdha ndodhën në këtë zonë në 1917 dhe 1918. Katër varreza ushtarake ndodhen brenda dhe përreth fshatit, që përmbajnë varret e ushtarëve nga Mbretëria e Bashkuar, Kanadaja, Australia dhe Zelanda e Re.
Saint-Palais-du-Né
Saint-Palais-du-Né (, fjalë për fjalë Saint-Palais i lumit Né ; Shqip: Nevi) është një komunë në departamentin Sharentë në Francën jugperëndimore.
Gramsh Fshat
Gramsh Fshat është një fshat në Komunën Pishaj, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Sinem Öztürk
Gözde Sinem Öztürk Uslu (lindi më 1 shator 1985) është aktore dhe prezantuese turke.
Biografia
Sinem Öztürk lindi më 1 shator 1985 në Stamboll, Öztürk u rrit në Adapazarı para se familja e saj të zhvendoset në Gjermani. Öztürk ka shkuar në Gutenberg-Gymnasium në Vizëbaden dhe studioi menaxhmentin në Universitetin e Majncit. Pasi diplomoi, ajo u rikthye në Stamboll, ku filloi karrierën si aktore.
Çordatët
Një Çordatë quhet çdo kafshë që i përket filumit Chordata. Çordatët karakterizohen nga një kurriz nervor dorsal dhe një bisht post-anal, për të paktën një periudhë kohore gjatë ciklit të tyre të jetës. Çordatët formojnë një embrion gjatë fazës së zhvillimit. Ato janë gjithashtu simetrikisht kolomatë me segmentim metamerik dhe një sistem qarkullimi. Në rastin e çordatëve të vertebrorëve, notoçordët zakonisht zëvendësohen me një kolonë vertebrale gjatë zhvillimit.
Egërsia e dimrit
Egërsia e dimrit, roman me autor Çobo Skënderi. Botuar në Tiranë nga "Mokra", në vitin 2006. Libri ka 214 faqe (V 1).
IslamQA.info
IslamQA.info është uebfaqe islame i cili është themeluar nga Muhammed el-Munaxhid dhe është uebfaqe më i popullarizuar në gjuhën arabe.
Gjuhët
IslamQA nuk është vetëm në gjuhën arabe, por ka edhe gjuhë tjera, përfshirë: anglishten, frëngjishten, spanishtjen, gjermanishten, portugalishten, turqishten dhe rusishten.
Banja Nëna Naile
Përmbledhje
Kushtet klimatike në Kllokot janë tipike mesdhetare me dimëra të shkurtër dhe të butë, gjersa vera është stina më e gjatë, zakonisht me ditë të kthjellëta me diell dhe temperaturë të ngrohtë të përcjellura me erëra të lehta freskuese.
Kushtet klimatike, së bashku me vetitë shëruese të ujërave termomineral dhe komoditetin jashtëzakonisht të lartë që Qendra moderne Banja Nëna Naile në Kllokot gjatë tërë vitit ju ofron, e shndërrojnë ate në një vend tejet tërheqës dhe të përshtatshëm për shërim, pushim dhe rekreacion në cilëndo stinë të vitit. -->
Trajtimi
Sëmundjet reumatike artikulare dhe ekstra artikulare-degjenerative, inflamatore, metabolike. Sëmundjet neurologjike të Sistemit nervor: parezat dhe paralizat periferike ose qëndrore, gjendjet pas insulteve cerebro-vaskulare( sulmit në tru ), neuralgjitë, neurozat, depresioni etj. Gjendjet post traumatike ( pas lëndimeve të kockave, muskujve, tetivave, ligamenteve, nervave ) Rehabilitimi pas frakturave, kontuzioneve, distorzioneve, luksacioneve, etj. Intervenimet operative dhe korrektuese të aparatit lokomotor, Rehabilitimi pas amputimeve të gjymtyrëve etj. Sëmundjet Kardiovaskulare-rehabilitimi sekondar pas infarktit të miokardit, sëmundjeve kronike të qarkullimit periferik të gjakut pa ndryshime të mëdha trofike etj. Sëmundjet e traktit digjestiv-gastritet, duodeniti, ulcera e lukthit dhe duodenit, kolecistitet kronike etj. Sëmundjet e sistemit urinar-inflamacionet kronike të traktit urinar, mikrolitiazat etj. Sëmundjet e lëkurës-ekzemat, psoriaza, akna vulgaris etj. Sëmundjet gjinekologjike-inflamacionet kronike të organeve gjenitale, steriliteti etj.Sëmundjet reumatike artikulare dhe ekstra artikulare-degjenerative, inflamatore, metabolike. Sëmundjet neurologjike të Sistemit nervor: parezat dhe paralizat periferike ose qëndrore, gjendjet pas insulteve cerebro-vaskulare( sulmit në tru ), neuralgjitë, neurozat, depresioni etj. Gjendjet post traumatike ( pas lëndimeve të kockave, muskujve, tetivave, ligamenteve, nervave ) Rehabilitimi pas frakturave, kontuzioneve, distorzioneve, luksacioneve, etj. Intervenimet operative dhe korrektuese të aparatit lokomotor, Rehabilitimi pas amputimeve të gjymtyrëve etj. Sëmundjet Kardiovaskulare-rehabilitimi sekondar pas infarktit të miokardit, sëmundjeve kronike të qarkullimit periferik të gjakut pa ndryshime të mëdha trofike etj. Sëmundjet e traktit digjestiv-gastritet, duodeniti, ulcera e lukthit dhe duodenit, kolecistitet kronike etj. Sëmundjet e sistemit urinar-inflamacionet kronike të traktit urinar, mikrolitiazat etj. Sëmundjet e lëkurës-ekzemat, psoriaza, akna vulgaris etj. Sëmundjet gjinekologjike-inflamacionet kronike të organeve gjenitale, steriliteti etj. --> <!-- Emri “Kllo-kot” mendohet se rrjedh nga zhurmat e ujërave të Kllokotit në qarkullim, e të cilat ujëra janë shumë të njohura për vetitë dhe kualitetet e tyre shëruese.
Efektet shëruese të SSTFR Banja Nëna Naile në Kllokot i referohen burimeve të saja natyrale ujore respektivisht ujërave termomineral, temperatura natyrale e të cilave sillet prej 32°-38° Celsius, dhe gjithsesi peloidës së saj unike.
Kllokoti është vend i admiruar që nga kohërat e lashta. Historia e tij është mbuluar në mite dhe legjenda.
Sipas njërës nga to, Legjionarët Romak zbuluan kualitetet shëruese të ujërave termomineral në Kllokot fare rastësisht. Ata, duke kaluar nëpër Kllokot, ndeshen në një kalë të bardhë të dërmuar rëndë nga lufta i cili kishe mbetur në një moçal me ujë dhe baltë.
Pas një kohe të njëjtit ushtarë në rrugëtimin e tyre prapa, shohin kalin e shëruar dhe në gjendje shumë të mirë.
Legjionarët zbuluan se Kllokoti ishte i admiruar nga fiset Ilire, dhe se një numër i tyre ishte vendosur këtu për të jetuar përgjithmonë.
Vendasit dhe popullata e vendbanimeve të afërta këtë vend e kanë shfrytëzuar për qëllime mjekimi në mënyra të ndryshme që nga kohërat e lashta ilire. Ata kanë shuar etjen, kanë lyer trupin e tyre me baltë dhe gjithashtu e kanë shfrytëzuar për banjo shëruese.
Peloida në Kllokot është studiuar në mënyrë shkencore dhe është provuar se i plotëson të gjitha kriteret e nevojshme për përdorim mjekësor.
Drizë (Gramsh)
Drizë është një fshat në Komunën Pishaj, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Banja Nëna Naile
Trajtimi
Ajo është një përzierje e ujit mineral me materje joorganike kimike që me veprimin e saj termik dhe kimik në lëkurë si dhe absorbimit të përbërësve kimike nëpërmjet lëkurës në tërë organizmin, ndikon në mënyrë gjeneruese dhe shëruese tek individi.
Peloida zakonisht aplikohet në mënyrë lokale duke larë apo mbështjellur pjesët e trupit si dhe aplikimi i gjithanshëm në formë të zhytjes së trupit të tërë.
Në varësi nga sëmundja dhe indikacionet e individit peloida së pari ngrohet, e pastaj pjesët e sëmura të trupit mbështjellen me të dhe ashtu të mbështjellura qëndrojnë prej 15 gjer në 20 minuta dhe në fund peloida largohet me ujë termomineral. -->
Guri i Zi, Jabllanicë
Guri i Zi (Црн Камен, Crn Kamen) është maja më e lartë e Jabllanicës e vendosur mes kufirit të Shqipërisë dhe Republikës së Maqedonisë. Gur i Zi arrin një lartësi prej 2257 m, duke qenë jo shumë metra më e lartë se maja tjetër e Jabllanicës.
Cirku kombëtar shqiptar
Cirku kombëtar shqiptar Në vitin 1959 artistë të guximshëm të talentuar realizuan një shfaqje të plotë cirku të titulluar “Shkopi Magjik” Ky moment i rëndësishëm shënon krijimin e cirkut shqiptar, një pjesë e rëndësishme dhe me vlerë e kulturës dhe artit tonë kombëtar. Arena e cirkut kombëtar shqiptar ndodhet në Tiranë.
Sijce Andonova
Sijce Andonova (Maqedonisht Сијче Андонова, lindur 29 Nëntor 1992)është një mbrojtëse maqedonase ose mesfushore e cila luan për Blau-Weiss Hohen Neuendorfe Ligës së dytë gjermane dhe për Ekipën Nacionale të Maqedonisë. Motra e saj e vogël Natasha luan në Spanjë për FC Barcelona Femení. Andonova e filloi karrierën e saj të Futbolli në Maqedoni për ZFK Tikveshanka. Në 2008 ajo luajti për kampionët maqedonas Shqiponjat në Champions League. Pasi luajti dy ose tre loja kualifikuese, ajo u rikthye në klubin e saj të mëparshëm. Me Tikveshankën ajo fitoi një ligë maqedonase dhe kup të dyfishtë në 2009. Përsëri ajo luajti me ekipën e saj në Ligën e Kampionëve por nuk mund të kualifikohej për roundin e dytë. Pas kësaj ajo u hodh në Borec Veles, fitoi ligën e vitit 2010 dhe kupën e dyfishtë dhe mori pjesë në një round jo të suksesshëm të Ligës së Kampionëve. Në vjeshtën e vitit 2010 ajo dhe motra e saj Natasha udhëtuan në Gjermani dhe në 1 janar 2011 u nënshkruajtën për Bundesligë Femërore dhe fituesit e Ligës së Kampionëve Turbine Potsdam. Me Turbinën ajo luajti 27 loja në dy e gjysëm vjet për ekipën e dytë në Bundesligën e dytë Gjermane. Në verën e vitit 2013 ajo u transferua në Blau-Weiss Hohen Neuendorf.
Armët Zastava
parapamje|Punëtoria e Armëve Zastava Armët Zastava (serbisht: Застава oружје, Zastava oružje) është një prodhues serb i armëve të zjarrit dhe artilerisë, me bazë në Kragujevac, Serbi.
Ajo u themelua në 1853 kur lansoi topin e parë. Është prodhuesi kryesor i armëve të zjarrit në Serbi dhe është një kontribues i madh në industrinë vendase të mbrojtjes. Zastava prodhon dhe eksporton një shumëllojshmëri të gjerë produktesh në mbi dyzet vende, duke përfshirë të famshmen Zastava M70, një pushkë kallashnikov.
Shunichiro Okano
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje. Ai e menaxhoi kombëtaren japoneze nga vitit 1961 deri më 1971, duke u bërë trajnerë i kombëtares për sezonin 1970-71.
Pllana e Vogël
Pllanë e Vogël (serbisht: Мала Плана/Mala Plana) është fshat në komunën e Prokuplës, Serbi.
Suaux
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Federata Argjentinase e Futbollit
Federata Argjentinase e Futbollit (Spanjisht: Asociación del Fútbol Argentino) është organi qeverirës i futbollit në Argjentinë dhe është me seli në Buenos Aires. Ajo organizon divizonet e ulta të sistemit të ligës argjentinase (nga Primera B Nacional te Torneo Regional Federal dhe Primera D), përfshirë edhe kupat, Copa Argentina dhe Supercopa Argentina. Ky organ gjithashtu menaxhon të gjitha ndeshjet e kombëtares argjentinase, duke nisur nga ekipi i parë, e duke vazhduar me moshat (nën-20, -17 dhe -15) dhe me ekipin olimpik. Së dyti, federata organizon ligat amatore të futbollit të femrave, fëmijëve, të rinjëve, futsallës dhe ligave të tjera lokale, si dhe ekipit kombëtar të femrave.
FAF-ja gjithashtu organizoi të gjitha ndeshjet e Primera División nga sezoni 1893 e deri në sezonin 2016–17. Nga sezoni 2017–18, "Superliga Argjentina", një organizatë e pavarur e cila vepronte e lirë dhe kishte statutin e saj, mori drejtimin e ndeshjeve të këtij kompeticioni. Megjithatë, Superliga është e lidhur me Federatën Argjentinase.