cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Markimi laserik
Procesi i markimit laserik
Gjenerimi i figurës nga ana e kompjuterit realizohet kështu: Tufa projektohet përmes multielementit, i cili përbëhet nga kompleti i thjerrëzave me fushë të rrafshët, pas reflektimit të pasqyrës së fundit që përdoret për drejtim. Kompleti i thjerrëzave e fokuson dritën e laserit që të arrijë dendësinë më të lartë të fuqisë të mundshme në sipërfaqen e punueshme si dhe mbanë njollën fokale.
Markimi laserik është proces i shënimit të karaktereve alfanumerike ose të simboleve grafike speciale në sipërfaqen e një objekti nëpërmjet avullimit të jë shtrese të tij të hollë sipërfaqësore, ose përmes induktimit të ndërrimeve të dukshme në sipërfaqen e tij.
Markimi ose shpimi ёshtё I pёkryer pёr hapjen e vrimave tё vogla nё materialin ose njё shtresё nё bazё. Vrimat mund ose nuk mund tё mbulohen, varёsisht nga kualiteti i
markimit. Shumica e metaleve, druri, qelqi dhe plastika mund tё markohen nё kёtё mёnyrё. Kjo teknikё ёshtё shumё mё e pёrdorur kur mostrat e njejta duhet tё aplikohen nё njё numёr tё gjёrё tё vendeve.
Procesi i markimit përfshinë një nga kombinimet e proceseve vijuese:
Zbardhimin ose ndryshimin e ngjyrës së materialit
Modifikimin fizik të sipërfaqes
Shënimin e gjurmëve të imëta në brendësi të materialit me avullim
Modifikimin e përmbajtur mire të sipërfaqes me shkrirje
Markimi laserik është shumë kualitativ dhe fleksibil në teknikën e markimit tradicional; kjo vërehet sidomos në teknikën automative dhe në teknikën e produkteve të integruara.
Beverwijk
Beverwijk është një komunë në provincën Hollanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe 20.38 km² dhe popullsi 38850 banorë. Beverwijk është kryeqendra e bashkisë.
Ndalimi i zilise (hasedit)
Muaviu (radijallahu anhu) thotë : kam dëgjuar Pejgamberin [sal-lallahu alejhi ve sel-lem] duke thënë: nëse i përcjell të metat e njerëzve atëherë i ke shkatëruar ata, ose gati se i ke shkatërruar ata.” (Ebu Davudi, Neveviu e vërteton hadithin)
Allahu [subhanehu ve teala] thotë: “o ju që keni besuar, largohuni prej dyshimeve të shumta, meqë disa dyshime janë mëkat dhe mos hulumtoni për zbulimin e të metave të njëri tjetrit, dhe mos përgojoni njëri tjetrin; a mos ndonjëri prej jush dëshiron të hajë mishin e vëllait të vet të vdekur? Atë pra e urreni! kini frikë nga ndëshkimi i Allahut, e Allahu është mëshirues, Ai pranon shumë pendimin.” (Huxhurat – 12)
Fjala përgjim (texhessus) është prej fjalës xhes që don të thotë: provim me dorë, që është një prej shqisave të njeriut. Qëllimi i hadithit të lartëpërmendur ësht: ndalimi i përcjelljes së të metave të myslimanëve sepse ajo shpien në shkatërrimin e tyre.
Ka shumë hadithe dhe ajete të cilat ndalojnë përgjimin e të metave, Allahu [subhanehu ve teala] thotë: “mos hulumtoni për zbulimin e të metave të njëri tjetrit” (Huxhurat – 12), kurse Pejgamberi [sal-lallahu alejhi ve sel-lem] thotë: “mos dëgjoni fshehurazi fjalët e njerëzve as mos hulumtoni të metat e tyre.” (Buhariu)
Kujdes, kujdes vëlla mysliman nga hulumtimi i të metave të myslimanëve dhe përcjellja e tyre, Pejgamberi [sal-lallahu alejhi ve sel-lem] thotë: “ai që përcjell të metat e vëllait të tij mysliman Allahu e përcjell atë deri sa t’ia zbuloj ato në shtëpinë e tij.” (Ahmedi), poashtu thotë: “kush ia mbulon një të metë vëllait të tij Allahu ia mbulon atij një të metë Ditën e Kijametit.” (Ahmedi)
Përjashtohet nga ky rregull kur hulumtimi i këtillë është metodë e vetme për të shpëtuar dikënd, për shembull, sikur të lajmëroj ndonjë njeri të besueshëm se filani është vetmuar me një tjetër për ta mbytur.
Kantoni Reillanne
Kantoni Reillanne (frëngjisht: Canton de Reillanne) është një kanton në departamentin Alpes-de-Haute-Provence, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Reillanne. Ka sipërfaqe 139.32km2 dhe popullsi 3390 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Reillanne aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Pupo Shyti
thumb|200px|Pupo Shyti Pupo Shyti, (Vlorë, 13 prill 1918 - 13 qershor 1997) ka qenë ekonomist, punonjës i shquar i administratës shtetërore.
Biografia
U lind në Vlorë më 13 prill të vitit 1918, i biri i veprimtarit nacionalist Ibrahim Shytit nga Tragjasi. Në vitin 1912 hapi librarinë e parë në qytetin e Vlorës.
Në Vlorë përfundoi Shkollën e Mesme Tregtare. Provimet e dy viteve të fundit (klasa e shtatë dhe tetë) dhe të maturës i kreu për një vit, sipas një rregulli që ishte për studentët me nota të mira. Në vitet 1931-1932 ishte në Shkollën Teknike Amerikane në Tiranë ku drejtor ishte Harry T. Fullz.
Në intervale të ndryshme kohore ai ndjeki ndjekur dhe përfundoi studimet e larta në Fakultetin e Ekonomisë Tregtare të Universitetit të Barit në Itali. Mori çdo vit çmim në lireta që Universiteti u jepte studentëve me nota të larta. Në vitin 1941 punoi në një shoqëri italiane karburantesh, gjë që i shërbeu për hartimin e doktoraturës për naftën. Më 31 janar të vitit 1946 mbrojti diplomën me një studim për naftën dhe u vlerësua shkëlqyeshëm.
Karriera Profesionale
thumb|300px|Delegacioni shqiptar në Kinë.
Pas çlirimit të vendit Pupo Shyti vuri të gjitha forcat dhe aftësitë intelektuale në funksion të zhvillimit ekonomiko-shoqëror të vendit. Ai u angazhua me detyra të larta të administratës së larte shtetërore, fillimisht në Ministrinë e Mbrojtjes dhe më pas në Komisionin e Planit të Shtetit. Për një periudhë të shkurtër ka punuar në sektorin bankar. Pupo Shyti nga muaji tetor 1944 deri në maj 1946 ka qenë drejtor për çështjet ekonomike dhe financiare në Ministrinë e Mbrojtjes me gradën "major". Gjatë kësaj periudhë krahas veprimtarive të ndryshme me karakter ekonomiko-financiar, Pupo Shyti ka marrë pjesë në disa komisione shtetërore nga të cilat me kryesore janë : “Komisioni Shtetëror për Rimekembjën e Vendit” (14 maj 1945), me kryetar Sejfulla Malishoven dhe një nga anëtarët Pupo Shyti. Më 23 qershor krijohet “Komisioni Shtetëror i Pensioneve” me kryetar Hasan Pulo dhe një nga tre anëtarët Pupo Shyti. Më dhjetor 1946 në komisionin e përhershëm për reparacionet e dëmeve të luftës, i cila ka në përbërje : Dr Pupo Shyti, ing. Andrea Xega, ing. Ismail Topçiu, ing. Qazim Xhepa, ing. Tom Truja.
thumb|400px|Pekin 1968.
Vizioni i Tregtarit
Fale funksionit, aftësive profesionale dhe përvojës në pune, Shyti ka qenë në shumë delegacione qeveritare, ekonomike dhe tregtare, për marrëdhëniet më jashtë, si anëtar, zv. kryetar dhe kryetar delegacioni. Ka qenë pjesëmarrës në përgatitjen e pothuajse të gjitha marrëveshjeve 5- vjeçare ekonomike-tregtare, me klering dhe kredi me ish B.S., Çekosllovakinë, RD Gjermanë, Poloninë dhe Kinën. Ka marrë pjesë si anëtar delegacioni qeveritar, në disa nga mbledhjet vjetore të Këshillit Ekonomik të Ndihmës Reciproke (KNERN). Në vitin 1961 në Romë dhe Firencë ka kryesuar bisedimet për blerjen e vaporit "Vlora" dhe për Uzinën e Prodhimit të Plehrave Azotike (e cila u ndërtua në Fier) me firmën italiane "Nuovo Pignone".
thumb|400px|P.Shyti
Në vitet e pas prishjes me B.S., i ka propozuar qeverisë shqiptarë përdorimin e "Leasing"-ut dhe "Buy-Back"-ut, për ndërtimin e hidrocentraleve dhe veprave të tjera, propozim që nuk u pranua dhe që do t’i ndizej një dritë e zbehte jeshile në vitin 1988.
Në qershor të vitit 1983, ka qenë kryetar delegacioni për bisedime për marrëdhënie ekonomike tregtare në grupin italian IRI. Bisedimet u zhvilluan në Tiranë, kryetar i palës italiane ishte Venturini (zv. drejtor i drejtorisë së jashtme të grupit IRI) dhe pjesëtar Foschi (drejtor në Dalmino).
Më tetor-nëntor 1983 ka qenë kryetar i grupit të palës shqiptarë për bisedime ekonomiko-tregtare në Romë e Milano. Në Romë u bisedua me Giusepe Rati, president i ICE-es, dhe me drejtues të firmave italiane të interesuara për shkëmbime tregtare, midis të cilave edhe IRI. Të tilla takime u bënë edhe në Milano. Gjatë kësaj periudhë ka pasur disa takime edhe me Romano Prodin.
Gjatë periudhës qershor 1975 — prill 1976 Pupo Shyti, për motive politike, ka qenë drejtor i degës së Bankës së Shtetit Shqiptar në Tiranë.
=Shyti karakterizohej nga veti të veçanta : punëtor i palodhur me një shkallë të lartë vullneti dhe përkushtimi, shembull për bashkëpunëtoret e tij si i rregullt, i sakte, metodik e me rendiment të larte në pune. Ai gjithashtu dinte të nderonte e të respektonte, të përfitonte nga aftësitë dhe eksperienca e tyre, të jepte shembullin dhe kontributin e vet për një fryme korrekte bashkëpunimi edhe me dikasteret e tjera. Pupo Shyti ka vdekur më 13 qershor 1997.
Merzligen
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Xhuxhi i bardhë
parapamje|300px|Xhuxhi i bardhë Origjina e xhuxhit te bardhë Xhuxhi i kuqë është një yll që gjindet në fazen a fundit të jetës së tij. Ky yll e ka permbamjen e njetë si dielli ynë. Reaksioni i shkrirjës së azotit është berë më pak efektive ne regjionin e berthames se yllit, dhe per arsyje per rendjen e gravitetit te berthames, reaksionet shkrirëse tani ndodhin në siperfaqe rreth berthames. Kjo e rritë sasinë e drites ne masë shume te madhe (deri me 1000 herë të drites se Diellit) dhe ende vazhdon te rritet. Faqja e jashtme atëherë fillon te ftofet dhe bjen nën 3000 K dhe madhësia e tij e arrinë atë te merkurit apo Afëdites, ose edhe atë të Tokës.
Pas disa milion vitesh ylli evolvon në "shkurtabiq i bardhë". Me fjalë tjera, Ylli i lëshon siperfaqet e jashtme dhe keto e formojnë një mjegull planetore. Bërthama e yllit mbetet ende dhe gradualisht fillon te ftofet, dhe quhet "shkurtabiq i bardhë". Kjo është faza e fundit e këtij ylli.
Lyss
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Gjurmët më të vjetra të njerëzve në Lyss përfshijnë neolitike, Bronze Age dhe Hallstatt artikuj kulturë të shpërndara nëpër komuna. Një nga pikat më të ruajtura në një statujë bronzi BC etrusk shekullit të 6-. tulla romake janë gjetur në Kirchhübeli ketë qenë Së bashku me varret e hershme mesjetare dhe mesjetare dhe mbetjet e një kishe Karolingiane. Një numër i takim serioz nga shekulli i 7-të u zbuluan në Sonnhalde-Kreuzhöhe.
Të ministerialis (kalorës jo të lirë në shërbim të një sundimtar feudal) familjen e Lyss është përmendur së pari në 1185-87 nën Pikat e Neuchâtel-Aarberg. Në 1367, Lyss, së bashku me pjesën tjetër të vendit rreth Aarberg, u transferua në Pikat e Nojshatelit-Nidau. Rreth dhjetë vjet më vonë, rreth 1377 të 1379 ai u transferua përsëri në qytetin e Bernës dhe u bë pjesë e bailiwick Bernese e Aarberg. Ndërsa Bern pronësi fshatin Lyss, një numër i fisnikëve dhe manastireve pronës, ferma apo të drejtave në fshat dhe përreth.
Deri Reformimit, Lyss kishte dy kisha famullisë. Kisha e Shën Gjon Evangelist është ndërtuar në shekullin e 7 ose 8. Rreth 1246 ajo u zëvendësua me një kishë të re, e cila u rinovua pjesërisht në shekullin e 15-të. Ajo u bë qendra e një Dekanati i rëndësishëm në gjysmën e dytë të shekullit të 14-të. Pas Reformimit ajo ishte e vetmja kishë në Lyss Deri kisha aktuale Reformuar është ndërtuar në vitin 1934-35. Tjetra Kisha Kisha e Shën Mërisë u ndërtua në Kirchhübeli Cila mbi themelet e një kishe Karolingiane. Në shekullin e 15 kisha filloi të bjerë në gjendje të keqe, dhe gjatë Reformimit ajo u braktis dhe u shkatërrua në 1533. [4]
Për shekuj me radhë, meandering Aare përmbytur lumenj dhe Lyssbach përsëritur Lyss. Gjatë shekujve të digave dhe levees Janë Disa ndërtuar për të mbrojtur fshatin. Duke filluar në shekullin e 17 një numër të mullinj me ujë powered, një mulli të naftës, duke përfshirë, sharrave, mullinj Fulling dhe fabrika ngjyrosje, ishin ndërtuar përgjatë lumit. Korrigjimi i parë Jura ujit (1868-1891) shmangen lumit Aare në Liqenin Biel. Kjo, së bashku me korrigjimi Lyssbach (1911-1916) u hap tokë të gjerë fermë përgjatë lumit të vjetër. [4]
Popullsia e Lyss ishte gjithmonë më i madh se në qendër afër politike dhe administrative të Aarberg. Megjithatë, për shkak të vend qendror Aarberg dhe rrugëve të përshtatshme Lyss Mbetur një të qetë, qytet i izoluar. Ardhja e hekurudhës nga Bern në Biel në 1864 dhe korrigjimi uji Jura gjerë çuar në rritjen e popullsisë. Në vitin 1876, një tjetër linjë hekurudhore nga Solothurn të Lozanës është ndërtuar nëpërmjet Lyss. Kjo e bëri qytetin një qendër hekurudhor. E ndërtuar në 1983-86 autostrada Bern-Biel / Bienne dhe Lyss kaluar nëpër brought` Rritja e trafikut. [4]
Në 1866 Käserei- und Kreditgesellschaft Lyss (qumështit dhe Shoqëria Credit e Lyss) është themeluar si një bankë për të ndihmuar fermerët. Nga 1880 Ajo ishte rritur në një kursimeve dhe kredive bankare të cilat ndihmuan të financuar zgjerimin e Lyss. Me lidhjet e reja hekurudhore, fabrikat filluan të vendosen në qytet. Nga viti 1900 ka qenë fabrika watches, produktet çimento, biskota, Kristal shikojnë, pajisje, tulla, leckë dhe çeliku prodhimit. Makineri të rënda në fabrika u zhvendos nga 1940. qytetit u zgjerua në vitin 1956 dhe përsëri në vitin 1979 Bizneset dhe banorët si Moved në Lyss. Në vitin 2005 ka pasur 6,035 punë në një qytet prej 10.000 njerëzve Acerca. [4]
Demoni
parapamje|301x301px|Mundimi i Shën Antonit (1488) nga Michelangelo, që përshkruan Shën Antonin duke u sulmuar nga demonët. Një demon është një entitet keqdashës i mbinatyrshëm. Historikisht, besimi në demonët, ose tregimet për demonët, ndodh në fe, okultizëm, letërsi, trillim, mitologji dhe folklor; si dhe në media të tilla si komike, video lojëra, filma dhe seri televizive.
Besimi në demonët ndoshta shkon prapa në epokën paleolitike, që rrjedh nga frika e njerëzimit nga e panjohura, e çuditshmja dhe e tmerrshme. Në fetë e lashta të Lindjes së Afërt dhe në fetë abrahamike, duke përfshirë judaizmin e hershëm dhe demonologjinë e krishterë të lashtë-mesjetare, një demoni konsiderohet një entitet shpirtëror i dëmshëm që mund të shkaktojë pushtim demonik, duke bërë thirrje për një ekzorcizëm. Një pjesë e madhe e demonologjisë hebraike, një ndikim kyç në krishterim dhe islam, e ka origjinën nga një formë e mëvonshme e Zoroastrianizmit dhe u transferua në Judaizëm gjatë epokës Persiane.
Demonët mund ose nuk mund të konsiderohen gjithashtu si djaj: miq të Djallit. Në shumë tradita, demonët janë operatorë të pavarur, me demonë të ndryshëm që shkaktojnë lloje të ndryshme të ligave (dukuri natyrore shkatërruese, sëmundje specifike, etj.). Në fetë që shfaqin një Djall kryesor (p.sh. Satanai) i mbyllur në një luftë të përjetshme me Perëndinë, demonët shpesh mendohen gjithashtu se janë vartës të Djallit kryesor. Si shpirtra më të vegjël që bëjnë punën e Djallit, ata kanë detyra shtesë—duke i bërë njerëzit të kenë mendime mëkatare dhe duke i tunduar njerëzit që të kryejnë veprime mëkatare.
Fjala origjinale e greqishtes së lashtë daimōn (δαίμων) nuk kishte konotacione negative, pasi tregon një frymë ose fuqi hyjnore. Koncepti grek i një daimōn shfaqet dukshëm në veprat filozofike të Platonit, ku përshkruan frymëzimin hyjnor të Sokratit.
Në krishterim, daimōn moralisht ambivalente u zëvendësuan nga demonët, forcat e së keqes që përpiqeshin vetëm për korrupsion. Të tillë demonë nuk janë shpirtrat ndërmjetës grekë, por entitete armiqësore, tashmë të njohura në besimet iraniane.
Në okultizmin perëndimor dhe magjinë e Rilindjes, e cila u rrit nga një shkrirje e magjisë greko-romake, Aggadah hebraike dhe demonologjisë së krishterë, një demon besohet të jetë një entitet shpirtëror që mund të krijohet dhe kontrollohet.
Komuna e Novosellës
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 2002 në Komunën e ... jetojnë 11 567 banorë nga të cilët x % janë ...
Ekonomia
Popullata e komunës së ... më së shumti merret me ...
Vendbanimet
Komuna e Novosellës i përfshin këto vendbanime :
Kometa Halley
thumb|260px|Kometa HalleyNë vitin 1705 Edmund Halley (1656-1742) predikonte, duke përdorur ligjet e reja të Newton-it, që kometa e parë në 1513, në 1607 pastaj në 1682 të rikthehej përsëri në 1758. Në efekt kometa u rikthye si e kishte parashikuar ai (fatkeqësisht pas vdekjës së tij) dhe kështu në nder të tij ju vu emri Kometa Halley.Sot emri i saj zyrtar njihet si 1P/Halleyhttp://www.astrofilitrentini.it/tnp/halley.html.
Historiku i saj
Periudha orbitale e Kometës Halley apo rikthimi i saj në hemisferën tonë është çdo 76 vjet, mirëpo nuk mund të bëhen llogaritje të sakta për rikthimin e saj.Hemisfera jonë e pa këtë kometë në vitin 1986. Po në këtë vit Agjencia e Hapësinore Europiane lëshoi nje sondë Giotto e cila ju afrua kometës në afërsi prej 600 Km.  http://www.pd.astro.it/planet/L15_15S.html  , në një mënyrë që nuk ishte bërë më parë, e cila pati mundësinë t`i fotografonte edhe bërthamën. Kometa ka një diametër prej pak kilometrash dhe pjesa më e madhe e saj është e përbërë prej gurësh të përzier me karbon dhe akull. Edhe kjo kometë nuk do të jetojë përgjithmonë. Ajo është duke u konsumuar gjatë rrugëtimit të saj dhe nga avujt e energjisë diellore. Aktualisht masa e saj është rreth 200 miliard ton, mirëpo rrugëtimi i saj i fundit rreth Diellit e bëri të humbasë edhe 20 tonelata tjera në sekondë. Kështu mendohet se edhe per rreth 170 mijë vjet tjera të rrugëtimit të saj, nga kjo kometë nuk do të mbetet më asnjë thërmijë e vogël. Kjo kometë mund të shihet përsëri ne vitin 2062.
Kordofone
Instrumentet kordofone janë ato në të cilat tingulli prodhohet nga dridhja e telave të tensionuar. Vargu sa më i gjatë dhe i trashë, aq më i ulët është zëri. Telat mund të jenë prej materialeve të ndryshëm. Më parë, ata përdorën qime kali, fije mëndafshi dhe zorrët e kafshëve për prodhimin e tyre; sot, përdoren tela najloni ose metalikë të mbështjellë.
Tingulli mund të prodhohet duke fërkuar telat me hark, si në një violinë; goditja e telave me disa mekanizma, siç janë çekiçet e mbuluara me ndjerë, në rastin e pianos; ose trokitje, si në kitarë.
Tingulli modifikohet duke shkurtuar gjatësinë e telave duke i shtypur me gishta, si në një violinë ose kitarë, ose duke përdorur tela me madhësi të ndryshme që goditen nga tasta të ndryshëm, siç është rasti me një piano.
Müntschemier
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Komuna e Zajazit
Komuna e Zajazit është komunë që shtrihet në pjesën perëndimore të Maqedonisë. Qendra e komunës gjendet në Zajaz
Komuna e Zajazit me ndryshimin e ligjit për ndarje teritoriale është shfuqizuar prej vitit 2013 dhe ju është bashkangjitur Komunës së Kërçovës.
Gjeografia
Zajazi është një krahinë në vete, e madhe dhe krenare që graviton një popullsi etnogjene, që shtrihet në veriperëndim të Kërcovës, jugperëndim të Gostovarit, dhe në lindje të Dibrës së Madhe.
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 2002 në Komunën e Zajazit jetojnë 11.605 banore 100% shqiptare.
Ekonomia
Popullata e komunës së Zajazit më së shumti merret me shum ne gurbet. Ne Zajaz ka një klub futballi dhe emrin e ka FK Zajazi lu ne ligen e tret stadioni ka një madhsi te 5.100 shikus.
Vendbanimet
Zajazi për kah trimëritë është dukur që nga mesi i shek. 18, për të cilën dëshmon kënga - epika popullore, gojëdhanat, po ashtu edhe shtypi turk dhe ai serb. Zajazin më së miri e ka njohur Vilajeti i Manastirit, dhe Kosova në vecanti. Një veteran i Bajram Currit, nga Lumthati i Dardanisë, mbasi kuptoi se jam nga Zajazi, m'u afrua, megjithëse ishim të rrethuar nga komunist dhe spiuna të UDBës. Ai me zë të lart më tha:"Gëzohem që njohë një trim nga ata trimat, miqtë e mij nga Zajazi, të cilët vinin o bacë, shpesh në Kosovë. Ata ishin Vëllezërit Lazam dhe Kalosh Dani që udhëhiqnin Lëvizjet Kacake në Kërcovë". Ishte viti 1964, ku e takova në një darsëm në Bllacë të Dullës së Prizrenit, besoj se emri i tij do të ishte Baca Ramë, në mos jem gabim. Ai më porositi që të shkruaj për këta fatosa kur t'i vijë koha. Ai shtoi: "Për trimëni njohim Veleshtën e Strugës, Drenicën e Kosovës dhe Zajazin e Kërcovës". Dritë past, ai veteran që më frymëzoj që të them më shumë se dy fjalë për këta kreshnikë të krahinave tona të lavdishme.
Zajazi njehë në periudhën turke, Mehmed Begun e Kollarës, Hasan Brahaj, Nezir Koxhën, ky i fundit, një veteran i pashoq i dy periudhave: turke e serbe. Osman Gjini, Murat Dulla dhe Sefer Hysë Zajazi, që ky i fundit është një ndër imazhet më të dalluara në Kërcovë, që luftoi turqit dhe komitat maqedonas më 1903 në Betejën e Karbunicës, ku mbeti edhe dëshmor. Ali Drogomishti - Ali Beqir Ala si prijës i Kërcovës, që kishte zënë armët për të mbrojtur nderin e atdheut. Ky luftëtar është veteran i vitit 1912, kur po shpaloste flamurin 500 vjecar të fatosit tonë të të gjithë kohëve - Skënderbeut. Sulltana Legjendare, heroina e Kërcovës, e cila i la namë historisë kombëtare në Qafën e martizuar (1913), për të cilët kam përgaditur disa faqe të tëra, ku do të përmbëlidhen në një vëllim të vecantë.
Historia
Kaluan ato kohëra të errta; filloi lufta e dytë. Këtë rradhë populli shqiptar i kësaj ane do të duhej të ishte më i pjekur, dhe ai me të madhe tregoi një pjekuri të jashtë - zakonshme. Për fat të keq, po bëhej një propogandë e tmerrshme: luftë antifashiste, antinaziste,ku mandej do të siguroheshin të drejtat etnike - legjitime të popujve të pushtuar: "pritë gomar të bij barë". Kështu lindën parulla, ideologji pa logjkë për të ardhmen mjeruese të popullit tonë. Atë botë, përsëri vegjëlia rroku armët, drejtoi masën, i tregoi rrugën popullit, historinë qindravjeçare të sunduesve sllavë, dhe mos besimi ndaj tyre, se ata ndërrojnë politikë e fjalë si tu dojë interesi i tyre. Prap Zajazi lindi njerëz të peshuar, jo me arsim dhe edukatë por me një përvojë të gjatë e të hidhur. Ngjarjet e shëmtuara të vitit 1913 nuk kishin të harruar; tre bunarët në Zajaz, ende s'ishin tharë nga gjaku i vëllezërve, baballarëve, gjyshërve. Të internuarit gjatë lëvizjeve kacake në Zajaz e gjetkë, ende s'ishin kthyer në vatrat e tyre. Me padyshim ata kishin vdekur në vetminë e tyre nën qiellin hapsinor në Orizar dhe vende të tjera të mallkuara bullgare të Maqedonisë lindore pa u mbuluar ndër varre. Si të mundte që ky popull aq i vujatur të harronte ato kohëra të vrazhda, ato shtrëngata që varruan popullin tok kreshnik. Si mund të hiqeshin nga mendja ato burra që me një guximtari të pashoqe të asgjësojnë komunat serbe, duke shpresuar se një ditë do të hynë nën administratën shqiptare. Ata burra viganë u zhdukën në Osllomej, në Rashtan, në Midincë, në Zajaz etj. Si mund të harrohen ngjarjet e Qafës, Sopit, Breqanit, këta dy të fundit të zhdukur fare nga harta gjeografike. Si mund të shkilet mbi gjakun dhe trupin e Sulltanës legjendare, dhe, sot t'i shtrijmë dorën e pajtimit, serbëve, maqedonasve sllavë, për të luftuar gjermanët apo italianët. Ishte e pamundur!
Në Zajaz, Ymer Luma mbledhë parinë e vendit, dhe me të madhe u shpjegon qëllimet e tija, rrolin e "luftës nacionalshlirimtare", dhe, bashkëpunimi me radhët partizane maqedonas. Aty për aty i hasi sharra në gozhdë. Mefahil Shehu, një prijës, që më vonë në krye të Ballit të Kombit; shkurt ia preu: "Na si popull i kombit të shtrenjt shqiptar duam të bashkojmë hutat me Shqiptarët e Shqipërisë Politike kundër maqedonëve, armiqëve tonë shekullor, ndërsa gjermanët si kanë ardhur ashtu edhe do të shkojnë. Gjermanët as në luftën e parë dhe as tani s'kanë për t'na vrarë. Por, ata që na kanë vrarë dhe do na vrasin janë maqedonët, dhe këtë radhë, sic duket se edhe ju të Shqipërisë së Vjetër do të jeni në krahë të tyre. Na po luftojmë për t'ia bashkuar këta pjesë Shqipërisë, dhe ju na bëni kryq për të mbetur ndër këto "shkje" përgjithmonë. Na duam Shqipërinë etnike, kurse ju, jeni kundër kauzës kombëtare". Ymer Luma mbeti me gishtë në gojë, i cili mbas mbarimit të luftës deklaron: "Na u thaftë goja që mësuam mbrapshtë këtë popull krenar me aq prirje luftarake e kreshnike, ku pa ndihmën tonë qoftë fizike dhe politike, ata luftuan partizanët maqedon edhe për gjashtë muaj të tjera, mbasi gjermanët ishin larguar nga Kërcova, për derisa hyri dhe u erdhi në ndihmë Brigada e 18-të Shqiptaro-Partizane, arradhës partizane maqedone. Cetat vullnetare të Ballit Kombëtar të Kërcovës, që nuk deshin të luftonin kundër gjakut shqiptar, me një injorancë kundërvetvetes, mjerisht lëshuan armët për dhe, pos komandantëve. Kështuqë, 400 vullnetarë, djemë të rijë u pushkatuan në "Telat e Gostivarit", u mbytën në Xhaminë e Zajazit, dhe ata që shpëtuan, i dërguan në "Frontin e Sremit", atje mbetën pa nam e nishan.
Mefahil Shehu lindi në Teqe Mëhallë të Zajazit, më 1897, i cili ishte i pari në Kërcovë që përqafoi flamurin kombëtar, dhe me atë flamur ndjekë komunistat maqedono-shqiptarë, këmba këmbës, për deri sa ra po nën atë flamur në fillim të vitit 1945. Ai si gjithmonë këshillonte turmën që mos ndjekin parulla partizanie sepse, do të dëmtojnë lëvizjen e tyre, ballin e Ballit Kombëtar. Sllavët kurrë se kanë mbajtur fjalën, prandaj hiquni profkave sllavo-komuniste, u thonte trimi. Propoganda proruse, propogandat e çdo llojit, bënte cmos që vullnetarët e Ballit Kombëtar, atdhetarët e zellshëm të tërhiqen nga ballina e luftës kombëtare, sic ishte inkuadruar Xhemë Hasa dhe Mefahil Shehu. Propoganda fallse, propoganda mjeruese se gjoja dëbojmë gjkermanët dhe pastaj teritoret të përcaktohen simbas kriterit etnik, për të cilën gjë nuk ishte nënshkruar asnjë dokument ndërkombëtar.Mefahili thonte me plotëbindje: Fjalët e Shkjaut nuk i han Shqiptari i mencur. Xhema dhe Mefahili, nuk pajtohen aspak me këto parulla, prandaj edhe nuk gabohen dhe ishin të bindur se me këto parulla partizanie maqedono-serbe komuniste, gatuhej maja për vdekje dhe u përgaditnin varret shqipëtarëve sic ua kishin bërë tërë kohën, gjatë sundimit të tyre. Zoti Stjepan Gjurekoviq, një shkrimtar e historian kroat, autor i romanit "Bijt' e Shqipeve", thotë se propoganda komuniste jugosllave kishte për qëllim që të tjerët (Shqiptarët) të vdesin për serbët, sic u vranë e lanë kockat partizanët e Enver Hoxhës në frontin e Sremit kundër gjermanëve, duke i nxjerrë shqiptarët në vijën e parë të zjarrit. Mefahili dhe Xhema i paramendonin këto marifete jugosllave, serbe, dhe humnerën për luftëtarët shqiptarë, prandaj ata kurrë s'u bashkangjitën pallavrave të tyre. Mefahili luftoi partizanët e Svetozar Vukmanoviq Tempos, që udhëhiqte arradhët maqedone në Kërcovë, Maqedoni. Për derisa Mefahili ishte i gjallë, Tempoja nuk bëhej i gjallë, por fshihej si mini fushor. Ai u printe vullnetarëve betejë pas beteje, duke pasur krahë të djathtë dhe instruktor ushtarak Xhemën; kurrë su largua nga ballina e luftës. Ai u priu vullnetarëve Ballëllor në majën e Malit Bukoq, ku shkatrroi deri në një brigadat partizane maqedone; dërrmoi cetat maqedone të Galishnikut; puqi pushkë në Berikovë, Tuhinë, Kastriot, Garanë; eleminoi cetat armike të Kopackës; ngadhnjeu në Betejën e Kalasë së Kërcovës, dhe vendosi djemtë - burrat e vendit në kazernmat ushtarake.
Atje poshtë nën kala baheshin luftime të ashpëra. Cetat armike janë të shtërnguar që të tërhiqen në jug të qytetit. Nga zhurmat e pushkëve dhe mitralezave buciste qyteti sikur po binin daullet-lodrat e mëdha të Kërcovës, e jo se po bëhej një luftë e hatashme, një luftë për vdekje a liri! Ata ishin trimat e Halim Mangupit. Atje kah mesi i qytetit, në xhaminë e madhe, ku minareja po dukej nga çdo kënd të qytetit, sikur të ishte oxhaku i ndonjë fabrike moderne; një ndër trimat me zë të Zajazit., dora e djathtë e kryekomanarit, Mefahil Shehut; pararoja e luftës nacionaliste, Begzat Vuli, u ngjitet shkallëve të xhamisë, dhe u bërtetë luftëtarëve me zërin e tij si vetëtima, që përqohej kënd më kënd: "Përpara vllazën! Me dorë, me dorë! Përqafoni fitoren, Kërcova është e juaja, kjo është Shypneja që kemi ëndërruar!"
Sot kudo po ndihet ndër trojet tona për luftën e humbur, për trojet e humbura. Por populli shqiptar i Maqedonisë nuk humbi dot besimin tek martirët që u flijuan gjatë luftës së dytë. "Pra, Xhemë Has Gostivari dhe Mefahil Zajazi, bashkuan gurrat e pastërta të lumenjve të ndërgjegjes kombëtare, të cilat u derdhën në lumin e madh të revolucionit popullor shqiptar". "Kurrë e kurrës mos u besoni përrallave të shkjeve, sepse ata gjithmonë në besë na i kanë ngul thikën mbas shpine, prandaj cdo premtim (nxotje) ata bëjnë, kinse për barazinë dhe të drejtat njerëzore e kombëtare (për t'ia arrirë qëllimeve të tyre të kësaj lufte të kobshme) janë fjalë boshe - fjalë shkjau" - Mefahil Zajazi.
Ndnjenjat kombëtare tek Shqiptarët e Maqedonisë, nuk janë shuar, ndër turmat popullore gjithmonë ka qenë e gjallë - dëshmojnë faktet historike, këngët - epika! janë burimi, gurra e dokumentuar që gjallëron në gjakun e tyre arbëror. Pra, baballarët e tyre kanë vepruar ashtu si dijtën, dhe si veprimtar kanë qenë gjithmonë në vazhdën e asaj veprimtarie. Tashmë në Maqedoni jemi një milion! Fatkeqsisht armiqtë tanë, qofshin të huaj apo të tanë, kanë qenë të pashpirt që edhe sot e kësaj dite bëjnë të njejtat trumbetime kundra bashkimit tonë, njësimit tonë kombëtar, që e kanë mbytur dhe po e mbytin zërin e shqiptarit.
Fryma e luftës shlirimtare të cetave vullnetare të komandant M. Sheut dhe Xh. Hasit, që humbën davanë për 60 vjet, sot ato kreshnkë në fjalë frymëzojnë ndnjenjën kombëtare të populli tonë, që të jenë më të vendosur për ardhmërinë e fateve të tyre.
Sergej Esenini
Jeta e hershme
Sergej Esenini u lind në Konstantinovo në Rjazan Governorate të Rusisë Perandorake në një familje fshatate. Ai e kaloi shumicën e fëmijërisë së tij me gjyshërit, të cilët esencialisht e edukuan atë. Ai filloi të shkruante poezi që në moshën 9 vjeçare.
Në vitin 1912, Esenini u zhvendos në Moskë, ku i mbulonte vetë shpenzimet duke punuar si korrektor teknik në një kompani printimi. Vitin pasues ai u regjistrua në Moska Çarnjavski Universitetit si një student i jashtëm dhe studioi atje për një vit e gjysmë. Poezitë e tij të hershme u inspiruan nga folklori rus. Në vitin 1915, ai u zhvendos në Petrograd, ku u njoh me poetë si Aleksandër Blok, Sergej Gorodecki, Nikolaj Klyev dhe Andrei Beli dhe u bë i njohur në rrethin letrar. Bloku i dha ndihmë të veçantë në promovimin e karrierës së hershme si poet. Esenini tha se Beli i dha atij kuptimin e formës ndërsa Bloku dhe Klyeuvi ia mësuan lirikën.
Jeta dhe karriera
Në vitin 1916, Esenini publikoi librin e tij të parë me poema, Radunica. Përmes këtij koleksioni të therës poetik mbi dashurinë dhe jetën e thjeshtë, ai u bë një nga poetët më të famshëm të atyre ditëve. Martesa e tij e parë ishte në vitin 1913 me Anna Izrjadnova, një bashkëpuntore nga një shtëpi publikuese, me të cilën pati një djalë, Yuri.
Nga viti 1916 në 1917, Eseninit iu ngarkua një detyrë ushtarake, por shpejt pas Revolucionit të tetorit të vitit 1917, Rusia u largua nga Lufta e Parë Botërore. Duke besuar se revolucioni do të sillte jetë më të mirë, Esenini e mbështeti atë, por shpejt u zhgënjye nga kjo. Ai nganjëherë i kritikonte rregullat bolshevike në poematet e tij si The Ster October Has Deceived Me (tetori i ashpër më mashtroi).
Në gusht të vitit 1917 Esenini u martua për herë të dytë me Zinajda Raih (më vonë aktore dhe gruaja e Vsevolod Mejerhold). Ata patën dy fëmijë, vajzën Tatjana dhe djalin Konstantin. Prindërit u grindën dhe jetuan ndaras për një kohë deri në divorcin e tyre në vitin 1921. Tatjana u bë një shkrimtare e njohur, dhe Konstantini do të bëhej një refer futbolli.
Në shtator të vitit 1918, Esenini themeloi shtëpin e vet publikuese të quajtur Трудовая Артель Художников Слова (Kompania e punës së artistëve të botës). Bashkë me Anatoli Merienhof themeluan një lëvizje ruse të imagjinizmit.
Në fund të vitit 1921, derisa vizitonte studion e piktorit Georgi Jakulov, Esenini takoi valltaren amerikano-pariziene Isadora Duncan. Ajo dinte vetëm pak fjalë në rusisht, dhe nuk dinte asnjë gjuhë të huaj. Ata u martuan më 2 maj 1922. Esenini e shoqëroi gruan e tij të famshme në një udhëtim në Evropë dhe në SHBA. Martesa e tij me Duncan ishte e shkurtër dhe në maj të vitit 1923, ai u kthye në Moskë.
Në vitin 1923 Esenini u përfshi romantikisht me aktoren Augusta Miklashevskaja të cilës ia dedikoi disa poema. Të njëjtin vit ai pati një djalë me poeten Nadezhda Volpin. Djali i tyre, Aleksandër Esenin-Volpin u rrit për tu bërë poet dhe aktivist i përhershëm në lëzivjen disidente sovjetike të viteve të 1960-ta. Ai jeton në Shtetet e Bashkuara si matematikan i famshëm dhe mësues.
Në vitin 1925 Esenini e takoi dhe u martua me gruan e tij të katërt, Sofia Andrejevna Tolstaja, mbesa e Tolstoit.
Vdekja
Më 28 dhjetor 1925 Esenini u gjet i vdekur në dhomën e tij në Hotel Angleterre. Poezia e tij e fundit Lamtumirë miku im, lamtumirë sipas Wolf Ehrlich iu dha atij një ditë para vdekjes. Esenini shpjegoi se nuk kishte ngjyrë në dhomë, kështu që ai e shkroi poezinë me gjakun e tij.
Sipas verzioneve që njihen tashmë ndër hulumtuesit akademikë të jetës së Eseninit, poeti ishte në gjendje depresioni një javë pas trajtimit në spitalin mental dhe e vari veten.
Pas funeralit në Union në Leningrad, trupi i poetit u transportua me tren në Moskë, ku u aranzhua një lamtumirë për kushërinjt dhe shokët. Ai u varros më 31 dhjetor 1925, bë varrezën Vagankosvkoje të Moskës. Varri i tij shënohet nga një skulpturë e bardhë mermeri.
Ekziston një teori se vdekja e Eseninit ishte aktulisht një vrasje nga agjentët e NKVD-së (Komisariati i njerëzve për afera të brendshme) të cilët e bënë të dukej si vetvrasje. Novela “Yesenin” publikuar nga Vitali Bezrukov i dedikohet këtij verzoni të vdekjes. Në vitin 2005 seriali televiziv “Sergei Jesenin” i bazuar në novelen e tij u shfaq në Channel One Russia. Filmi u kritikua nga ekspertët mjeko-ligjorë të cilët e gjeten argumentin si të pabazë.
Universiteti shtetëror i Rjazanit mban emrin e tij.
Ndikimi kulturor
Vetëvrasja e Jeseninit shkaktoi një epidemi vetëvrasjesh nga fansat e tij kryesisht femra. Edhe pse ai ishte një nga poetët më të shquar të Rusisë dhe iu bë një funeral i madh nga shteti, shumica e shkrimeve të tij u ndaluan nga Kremlini gjatë regjimit të Stalinit dhe Hrushçovit. Kritikat e Nikolai Buharinit ndikuan dukshëm në ndalimin e tyre. Vetëm në vitin 1966 shumica e punës së tij u ripublikua. Sot poezitë e Eseninit mësohet në shkollat ruse; shumë prej tyre janë të shoqëruara me muzikë dhe të regjistruara si këngë të famshme. Vdekja e tij e hershme, shoqëruara me pamje josimpatike nga disa nga elita, adhurimi nga njerëzit e thjeshtë, dhe sjellja senzacionale, të gjitha kontribuan në figurën e qëndrueshme të poetit rus.
Në kulturën popullore
Në vitin 2005 studioja ruse Pro-Cinema Production prodhoi një mini seri televizive “Jesenin” mbi jetën e poetit. Filmi përshkruante verzionin e vdekjes së tij sipas së cilit ai u vra nga agjentët e NKVD-së të cilët e bënë të dukej si vetëvrasje.
Poezia e fundit e Sergei Eseninit ishte inspirimi kryesor për këngën “It Was Written In Blood” (Ishte e shkruar në gjak” nga Bring Me the Horizon në albumin e tyre Sezoni i vetëvrasjes.
Edicionet shumëgjuhëshe
Ana Snegina është poezi e Eseninit e përkthyer në 12 gjuhë. ISBN 978-5-7380-0336-3
Lidhje të jashtme
Koleksion i poezive të Sergey Yeseninit Poems në anglisht:
Lista e pseudonimeve
Pseudonimet e personave të njohur.
Zymi (Sharr)
Zym është një vendbanim në komunën e Sharrit, Kosovë.
Lista e ambasadorëve të Shqipërisë në Britani të Madhe
Kjo është lista e Ambasadorëve shqiptarë që kanë përfaqësuar Shqipërinë në Britani të Madhe:
Korbë dhe Harabela (film)
parapamje|Totò dhe korbi që flet. Korbë dhe Harabela (italisht: Uccellacci e uccellini), është një film i regjizorit Pier Paolo Pasolini, realizuar në vitin 1966.
Nekropoli i Trebenishtës
djathtas|parapamje|200x200px| Maska funerale e artë e gjetur në Trebenishtë, shekulli VI para Krishtit Trebenishta është një nekropol antik që daton nga epoka e hekurit, pra rreth shekullit të VII para Krishtit. Vendndodhja ndodhet afër Trebenishtës në Maqedoninë e Veriut të ditëve të sotme. Besohet se nekropoli është përdorur nga njerëzit nga qyteti antik i Lychnidos. Qoftë produkt i qytetërimit ilir, trak, apo i një qytetërimi të përzier trako-egjean, karakteristikat e tij sugjerojnë një vazhdimësi kulturore në një zonë të gjerë, pavarësisht se aty jetonin fise të ndryshme.
Përmbledhje
Trebenishta u zbulua nga ushtarët bullgarë gjatë pushtimit bullgar të Mbretërisë së Serbisë në Luftën e Parë Botërore në vitin 1918. Qeveria bullgare dërgoi arkeologun Karel Škorpil për të organizuar gërmime. Artefaktet më vonë u hulumtuan nga arkeologu Bogdan Filov. Që atëherë, janë gjetur sasi të mëdha varresh, pesë maska ari, dhe disa vathë dhe pjata hekuri. Gërmimet vazhduan në vitet 1930-1934, 1953-1954 dhe 1972 në Jugosllavi. Gjetjet mbahen tani në Muzeun Arkeologjik në Ohër, Sofje dhe Beograd.
Një numër i objekteve të gërmuara në nekropol thuhet se janë importuar nga Greqia e lashtë, ndërsa pjesa tjetër janë me origjinë lokale trako-barbare me ndikime greke. Gjetjet arkeologjike përfshijnë një Krater prej bronzi, një helmetë korintike, helmeta të tipit ilir dhe maska funerali të artë që të kujtojnë kulturën e Egjeut.
Një pasazh i korruptuar nga historiani grek Straboni sugjeron se fisi trako -ilir i Peresadëve dhe fisi ilir i Enkelejëve u bashkuan për të krijuar një shtet të ri në zonën e Ohrit modern. Nëse ky sugjerim është i saktë, atëherë varreza mbretërore e vendosur në nekropol është ajo e Peresadëve.
Një maskë e artë nga Trebenishta është paraqitur në anën e përparme të kartëmonedhës maqedonase prej 500 denarë, emetuar në vitin 1996 dhe 2003.
Vehbi Bajrami
Vehbi Bajrami lindi në fshatin Depcë në rrethinën e Preshevës, në vitin 1964, është publicist hulumtues shqiptar.
Në nëntor 2003 iu botua libri voluminoz publicistik, me mbi 1000 faqe, "Shqiptarët e Amerikës", nga shtëpia botuese “Sh.B. Albanian Publiching”. Aty përmblidhet historia e mërgatës shqiptare të kontinentit te ri, që nga viti 1850 e deri në fillimet e shekullit XXI. Këtë botim, Ismail Kadare, në Parathënien e tij, e ka quajtur "përpjekjen e parë serioze për të shkruar librin total mbi një nga diasporat tona më të fuqishme, diasporën shqiptare të Amerikës".
Vehbi Bajrami merret me publicistikë hulumtuese në mesin e emigracionit shqiptar ne Amerikë.Vehbi Bajrami është emëruar Shef i Seksionit Shqip të Zërit të Amerikë Është i martuar dhe bashkë me gruan dhe fëmijën, jeton në Nju-Jork-ShBA.
Kantoni Briec
Kantoni Briec (frëngjisht: Canton de Briec) është një kanton në departamentin Finistère, rajonin Région Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Briec. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 10600 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Briec aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Tokat e Luarës
Pays de la Loire ((bretonezisht; Broioù al Liger) është një rajon administrativ i Francës në perëndim të Francës. Rajoni përbëhet nga pesë departamente, prefktura dhe qyteti kryesor i rajonit është Nantes.
Demografia
Evolucioni i popullsisë listuar sipas departamenteve:
Isa Elezaj
Isa Elezaj ka lindur më 21.10.1953 në Morinë të Gjakovës. Ka kryer studimet universitare gjatë viteve 1972-1976, F.SH.M.N në Departamentin e Psikologjisë në Universitetin e Prishtinës. Ka magjistruar në Shkencat Biologjike në universitetin e Zagrebit në vitin 1983. Në 1989 ka kryer doktoraturën në Universitetin e Prishtinës dukë marrë titullin Doktor i Shkencave të Biologjisë.
Gjatë viteve 2006-2009 Isa Elazaj ka qenë Dekan i Fakultetit të Shkencave Natyrore, ndërsa mes viteve 2000-2009 anëtar i Senatit të Universitetit të Prishtinës. Aktualisht është anëtar i Komisionit Qendror për Studime të Doktoraturës në Universitetin e Prishtinës me një mandatë tre vjeçar.
Akatone (film)
parapamje|[[Franco Citti në rolin e Akatone.]] Akatone (italisht: Accattone) është një film neorealist, i regjizorit Pier Paolo Pasolini. Filmi realizohet në vitin 1961.
Lista e ambasadorëve të Shqipërisë në Vietnam
Kjo është lista e Ambasadorëve shqiptarë që kanë përfaqësuar Shqipërinë në Vietnam:
Binnenmaas
Binnenmaas është një komunë në provincën Hollanda e Jugut në Holandë me sipërfaqe 75.59 km² dhe popullsi 28960 banorë. Maasdam është kryeqendra e bashkisë.
Biotopet
parapamje|right|300px|Shembull i biotopit për bimën Allium narcissiflorum Biotopet ( greq. bios - jetë dhe topos - vend) janë mjedise në të cilat jetojnë organizmat. Biotopet themelore janë: tokësore, ujore dhe ajrore (në atmosferë).
Me ndarje tjetër biotopi tokësor ndahet në sipërfaqësorë, nëntokësor (në Tokë) dhe i shpellave, kurse biotopi ujor ndahet në ujëra të ëmbla dhe detare.
Biotopi detar,varësisht nga thellësia, ndahet në : litoral (pranëbregdetar) deri në 200 m thellësi, batial - prej 200 dri 3000 m, dhe abisal - mbi 3000 m thellësi. Në çdo biotop jetojnë organizmat përkatës, që u janë përshtatur kushteve jetësore në mjedisin përkatës dhe dallohen prej organizmave të biotopit tjetër.
Hatixhe Latifi-Pupovci
Hatixhe Latifi-Pupovci ka lindur më 19.10.1963 në Gjilan. Studimet në Fakultetin e Mjekësisë i përfundoi në janar të vitit 1988 në Prishtinë. Po në atë vit është angazhuar si mjeke dhe asistente në Katedrën e Fiziologjisë në Fakultetin e Mjekësisë. Si pasojë e dëbimit nga institucionet shkollore në vitin 1990 ajo, së bashku me të gjithë kolegët tjerë të Universitetit të Prishtinës realizojnë veprimtarinë arsimore në objektet private të përshtatura për këtë qëllim. Pas përfundimit të luftës përveç angazhimit të saj në procesin mësimor në të njejtën kohë ajo angazhohet ne ngritjen e saj profesionale dhe akademike. Në mars të vitit 2002 përfundoi temën e magjistraturës, ndërsa në vitin 2004 përfundon specializimin në fushën e Alergologjisë dhe Imunologjisë. Punimin e saj të doktoraturës e mbrojti në vitin 2007, në vitin 2009 zgjidhet Profesor asistent në Universitetin e Prishtinës, ndërsa që nga ajo kohë është shefe e Katedrës së Fiziologjisë dhe Imunologjisë në Fakultetin e Mjekësisë.
Zonja Latifi-Pupovci përveç edukimit të saj në sferën profesionale dhe akademike, ka ndjekur numër të konsiderueshëm të trajnimeve me qëllim të zhvillimit të saj. Në vitin 2001 ka qenë pjesëmarrëse në një trajnim intensiv “Udhëheqje në arsimin e lartë”, në vitin 2003 në trajnimin “Vlerësimi në arsimin e lartë” dhe në trajnimin “Zhvillimi i mendimit kritik gjatë leximit dhe shkrimit”. Në vitin 2005 ka qenë pjesëmarrëse në programin e trajnimit "Education Against Corruption", ndërsa në vitin 2007 në programin e trajnimit "Transparency and anti-corruption issues and ethics in education". Në vitin 2008 është çertifikuar nga Universiteti i Nurnbergut si trajnere për përsosmëri në mësimdhënie dhe që nga atëherë është trajnere në Qendrën për përsosmëri në mësimdhënie në Universitetin e Prishtinës.
Është aktiviste e Lëvizjes Vetëvendosje. Në vitin 2019 ka dhënë dorëheqje nga Lëvizja Vetëvendosje. Në hulumtimin e gazetës KOHADitore ajo është përmendur si një nga profesoreshat të cilat me vite të tëra kanë marrë rrogë nga SHSKUK pa punuar fare. Në vitin 2016 revista Medicinski Arhiv e ka tërhequr punimin e saj shkencor për shkak të autoplagjiaturës. Në vitin 2018 e ka pranuar që ka botuar punim shkencor në revistë predatore dhe atëbotë pat premtuar se do ta tërheq këtë punim, por që nga atëherë nuk e ka bërë këtë gjë. Këto veprime kanë ndodhur pasi më parë Hatixhe Latifi-Pupovci është ekspozuar nga Universiteti i Prishtinës për avancimin e saj në pozitën profesor asistent dhe profesor i asocuar pa i plotësuar kriteret akademike.
Niederried bei Kallnach
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Ramiz Daci
Ramiz Daci senator i Senatit të Dhomës së Këshillit Kombëtar të Shqipërisë nga 27 mars 1920 deri më 20 dhjetor 1920.
Bedri Selmani
thumb|200px Bedri Selmani u lind më 25 korrik 1960 në Dumnicë të Poshtme të Besianës. Shkollën fillore dhe atë të mesme e ka kryer në Besianë, ndërsa studimet në Fakultetin Ekonomik të Prishtinës (1983). Studimet posuniverzitare në Universitetin e Zagrebit në Fakultetin Ekonomik – Mardhënjet ekonomike ndërëkombëtare (1986), ndërsa titullin Doktor i Shkencave Ekonomike e mori në Universitetin e Prishtinës (2003). Është profesor dhe themelues i Universitetit Viktoria në Prishtinë. Ka punuar si mësimdhënës në Qendrën e Arsimit të mesëm në Besianë në vitet (1984-86). Me veprimtarinë profesinale-shkencore mirret tani e 24 vite, është Ekspert i marrëdhënjeve ekonomike ndërkombëtare. Është autor i librit : Globalizimi-Integrimet dhe transicioni, gjithashtu është autor i shumë shkrimeve dhe analizave profesinalo-shkencore të botuara jashtë vendi dhe në vend. Pjesmarrës i shumë tryezave dhe simpoziumeve shkencore me karakter ndërkombëtare dhe vendore.
Sabri bej Hafiz
Sabri Bej Hafiz senator i Senatit të Dhomës së Këshillit Kombëtar të Shqipërisë nga 27 mars 1920 deri më 20 dhjetor 1920.
Oberwil bei Büren
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Realizmi socialist
Realizmi socialist është një nënrryme e stilit realist në art që kishte për qellim të përhapte doktrinën socialiste dhe komuniste, duke ndikuar ndërgjegjen e qytetarëve dhe pikëpamjet e tyre mbi jetën. Nuk duhet ngatërruar me realizmin social, një lloj arti që ka për qellim paraqitjen realiste të subjekteve me teme shoqërore.
Realizmi socialist ishte stili i miratuar i të gjithë shtetëve socialiste, ku stilet moderne si kubizmi dhe impresionizmi ishin të ndaluar, për shkak të asocimit të tyre me "artin borgjez dekadent, të degjeneruar, dhe pesimist". Po ashtu, mendohej se këto forma të abstraguara arti nuk do të kuptoheshin nga proletariati ndaj nuk mund të përdoreshin nga shteti për propagande. Realizmi socialist kishte impakt minimal jashtë vendeve socialiste e komuniste, ku konsiderohej si një mënyre totalitare e shtetit për të kontrolluar artistet.
Realizmi socialist i ka rrënjët në traditat realistë e neoklasikë të letërsisë ruse të shek. XIX ku përshkruhej jeta e njerëzve të thjeshte. Babai i këtij stili konsiderohet Maksim Gorki. Novela e tij "Nëna" konsiderohet si vepra e parë e realizmit socialist. Pamfleti i tij "Mbi realizmin socialist" i dha emrin këtij stili. Kongresi i vitit 1934 në Bashkimin Sovjetik shtroi zyrtarisht katër rregullat baze të këtij stili :
thumb|left|Bunker Qëllimi kryesor i këtij stili ishte ngritja e klasës punëtore në rang të lartë dhe paraqitja e punës së tyre drejt progresit socialist si kicka e admirueshme. Përdorimi i këtij stili ishte i detyrueshëm në vendet socialiste për të gjitha llojet e arteve, përfshire pikturën, letërsinë, dhe muzikën. Një rol kyc kishin arkitektet të cilët konsideroheshin si "inxhinieret e shpirtit njerëzor", si dhe urbanistët. Nuk kishte rendësi nëse stili pëlqehej nga publiku sepse artistët ishin punonjës të shtetit. Ideja e përgjithshme ishte që përmes arkitekturës e urbanistikës të përçoheshin ide madhështore dhe të zgjoheshin ndjenja stabiliteti dhe pushteti politik mes popullsisë. Veprat e pikturës shpesh nuk paraqisnin tema reale por të imagjinuara sipas idealit socialist. Stili realist ishte shpesh i arrire teknikisht por i krahasueshëm me vepra perëndimore që përdoreshin si ilustrime ose kopertina por jo si art i mirëfillte. Muzika duhej të ishte e gjallërishme dhe me baza popullore për te frymëzuar punonjësit. Ne krahasim me varietetin e artit perëndimor të shek. XX, realizmi socialist prodhoi vepra të kufizuar për nga vlerat dhe përmbajtja. Artistet që i mënjanoheshin këtij stili dënoheshin rende. Po ashtu, artistët e kishin të ndaluar të lexonin, shihnin, apo dëgjonin vepra të artit perëndimor. Artistet u çliruan nga censura e shtetit në vitin 1990. Sot të vetmet vende në botë ku përdoret ende ky stil janë Korea e Veriut, Laosi, Vietnami, dhe Kina.