cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dhentë
Llojet e gjalla
Family Bovidae
Gjinitë fosile
Fosilet e dhenve të indetifikuar:
KOSTT
KOSTT, sh. a, është një kompani e operatorit të sistemit të transmisionit me seli në Prishtinë, Kosovë. Ajo luan një rol të rëndësishëm në sektorin e energjisë në Kosovë. Si operator tregu është përgjegjës për organizimin dhe administrimin e tregtisë së energjisë elektrike dhe menaxhimin e procesit të shlyerjes. Është anëtare e Komunitetit të Energjisë. KOSTT është zonë e kontrollit dhe është e lidhur në mënyrë sinkrone me Evropën Kontinentale dhe bashkëpunon me OST-të e RG CE për t'iu përmbajtur paketave të BE-së. Ajo pret të bëhet anëtare e Rrjetit Evropian të Operatorëve të Sistemit të Transmetimit për Energjinë Elektrike në të ardhmen.
Historia
parapamje| Linja e transmetimit Kosovë-Shqipëri KOSTT është emëruar nga Ministria e Energjisë dhe Minierave të Kosovës dhe e licencuar nga Zyra e Rregullatorit për Energji, në përputhje me dispozitat e legjislacionit primar dhe sekondar të Kosovës, KOSTT sh.a u bë subjekt i licencuar për operatorin e sistemit të transmisionit dhe për operimin e tregut, në tetor 2006.
Themelimi i KOSTT sh.a ishte pasojë e ristrukturimit të sektorit të energjisë në Kosovë. Funksionet e transmetimit dhe dispeçimit janë ndarë zyrtarisht nga Korporata Energjetike e Kosovës (KEK) (kompani e integruar vertikalisht) më 1 korrik 2006, pas vendimit të Qeverisë së Kosovës të marrë në korrik 2005 për ristrukturimin e KEK-ut dhe detyrimeve që rrjedhin nga Traktati i Komunitetit të Energjisë për Evropën Juglindore ku Kosova është anëtare e barabartë.
Në mars të vitit 2018, shoqata evropiane e transmetimit të energjisë elektrike ENTSO-E paralajmëroi për vonesë të orëve elektrike në të gjithë rrjetin energjetik të Evropës për shkak të frekuencës më të ulët të shkaktuar nga humbja e energjisë elektrike në rrjet. Përkatësisht, humbja është krijuar për shkak të mosmarrëveshjes politike ndërmjet Serbisë dhe Kosovës [lower-alpha 1] ku kompania kosovare e transmisionit të energjisë KOSTT ka marrë 113 GWh në mënyrë të paautorizuar nga rrjeti në periudhën janar-shkurt 2018. Operatori serb i transmetimit të energjisë elektrike Elektromreža Srbije ka juridiksion ligjor mbi rrjetin kosovar të transmisionit të energjisë elektrike, por për shkak të mosmarrëveshjeve politike, nuk ushtron kontroll të plotë mbi të. Humbja direkte prej 113 GWh do të arrinte në 24.86 milionë euro, për çmimin mesatar të energjisë elektrike të zonës së euros (për KWh) prej 22 eurocent për familjet në vitin 2017.
Në prill të vitit 2020, një votim i Rrjetit Evropian të Operatorëve të Sistemit të Transmisionit për Energjinë Elektrike, ENTSO-E, i ka hapur rrugën Kosovës që të bëhet një zonë e pavarur rregullatore për energjinë elektrike. Votimi konfirmon se do të nënshkruhet një marrëveshje për kyçje ndërmjet ENTSO-E dhe KOSTT, Operator i Sistemit të Transmisionit të Kosovës, duke i mundësuar KOSTT-it t'i bashkohet 42 operatorëve të tjerë të transmisionit që përbëjnë organizatën rajonale të bashkëpunimit energjetik. Anëtarësimi në ENTSO-E si zonë e pavarur do t'i japë fund mbështetjes së Kosovës në rrjetin energjetik serb dhe do të mundësojë një bllok të përbashkët energjetik ndërmjet Kosovës dhe Shqipërisë, marrëveshje e cila u nënshkrua në dhjetor.
Juridiksioni
KOSTT sh.a është përgjegjëse për:
Sistemi i transmisionit KOSTT sh.a përbëhet nga 1186 km linja ajrore (181 km – 400 kV; 361 km – 220 kV; dhe 643 km – 110 kV) dhe 2400 MVA të kapaciteteve transformuese.
Sektori i energjisë konsiderohet si një nga sektorët më të rëndësishëm në Kosovë. 96.8% e energjisë elektrike në Kosovë prodhohet nga termocentralet dhe 3.2% prodhohet nga hidrocentralet.
Feminizmi
150px|parapamje|djathtas|Simboli i Feminizmit. Feminizmi është një gamë e lëvizjeve dhe ideologjive që ndajnë një qëllim të përbashkët: të përcaktojë, krijojë, dhe të arrij barazi politike, ekonomike, kulturore, personale, dhe të drejtat shoqërore për gratë. Kjo përfshin kërkesat për të krijuar mundësive të barabarta për gratë në arsim dhe punësim. Një feminist/feministe mbron ose mbështet të drejtat dhe barazinë e grave.
Dashuri platonike
parapamje|Shembulli më i famshëm i dashurisë Platonike në letërsi është dashuria e [[Dante Aligieri|Dante Alighieri për muzikën e tij frymëzuese Beatrice Portinari. Gruaja në Parajsë do të bëhet shoqëruese dhe udhëzuese, duke zënë vendin e Virgjilit, deri në shikimin e bukur të arritshëm vetëm përmes ndërmjetësimit të Marisë. Shikoni veprën "incipit vita nova" nga Cesare Saccaggi në të cilën Dante dhe muza e tij frymëzuese janë portretizuar si një çift i përkushtuar, edhe pse kjo nuk ka ndodhur kurrë në realitet. Dollapet dhe lulet e tyre krijojnë një atmosferë mistike; mënyra se si Dante shikon Beatrice tregon qartë se ai është i dashuruar me të, ndërsa Beatrice përfaqësohet në aktin e ngritjes së syve, sikur merr një mesazh hyjnor.]] Dashuria platonike (shpesh me shtresa të ulëta si dashuri platonike) është një lloj dashurie që nuk është seksuale. Isshtë emëruar pas filozofit grek Platonit, megjithëse filozofi kurrë nuk e përdori termin vetë. Dashuria platonike siç është shpikur nga Platoni ka të bëjë me rritjen e niveleve të afërsisë me mençurinë dhe bukurinë e vërtetë nga tërheqja trupore tek trupat individualë tek tërheqja ndaj shpirtrave, dhe përfundimisht, bashkimi me të vërtetën. Ky është interpretimi antik, filozofik
Feminizmi
Historia
Charles Fourier, një socialist utopik dhe filozof francez, i njihet merita se ka shpikur fjalën "féminisme" në vitin 1837. Fjalët "féminisme" ("feminizëm") dhe "féminist" ("feminist") për herë të parë u paraqitën në Francë dhe Hollandë në vitin 1872, Në Britani të Madhe në vitet 1890ta, dhe në Shtetet e Bashkuara në vitin 1910 , dhe Fjalori Anglisht i Oksfordit e liston vitin 1852 si viti kur për herë të parë u paraqit fjala "feminist" ndërsa vitin 1895 për fjalën "feminizëm". Varësisht nga momenti historik, kultura dhe vendi, feministet në mbarë botën kanë pasur shkaqe dhe qëllime të ndryshme. Shumica e historianëve feministë nga perëndimi pohojnë se të gjitha lëvizjet që punojnë për të marrë të drejtat e grave duhet të konsiderohen si lëvizje feministe, edhe kur ata nuk kanë zbatuar (ose nuk zbatojnë) rregullat e tyre. Historianë të tjerë pohojnë se termi duhet të jetë i kufizuar në lëvizjen feministe moderne dhe lëvizjeve paraardhëse të saj. Këto historianët përdorin etiketën "protofeministë" për të përshkruar lëvizjet e mëhershme.
Dashuri platonike
{Interpretimi klasik filozofik}
Feminizmi
Mesi i shekullit njëzetë
Nga mesi i shekullit të 20, në disa vende evropiane, grave ende i mungonin disa të drejta të rëndësishme. Feministet në këto vende vazhduan të luftojnë për të drejtat e votimit. Në Zvicër, gratë fituan të drejtën e votës në zgjedhjet federale në vitin 1971 ; por në kantonin e Appenzell Innerrhoden gratë fituar të drejtën për të votuar në zgjedhjet lokale vetëm në vitin 1991, kur kantoni u detyrua të veprojë kështu nga Gjykata Supreme Federale e Zvicrës. Në Lihtenshtajn, grave iu dha e drejta për të votuar me "referendumin e të drejtës së votimit për gratë në vitin 1984". Tre referendume të mëparshme të mbajtura në 1968, 1971 dhe 1973 kishin dështuar për të siguruar të drejtën e grave për të votuar.
Dashuri platonike
Dashuria platonike shqyrtohet në dialogun e Platonit, Simpoziumi, i cili ka si temë temën e dashurisë, ose më përgjithësisht temën e Erosit. Ai shpjegon mundësitë se si filloi ndjenja e dashurisë dhe si ajo ka evoluar, si seksuale dhe jo-seksuale, dhe përcakton dashurinë e mirëfilltë platonike si frymëzuese të mendjes dhe shpirtit të një personi dhe drejtimin e vëmendjes së tij drejt çështjeve shpirtërore. Me rëndësi të veçantë është fjalimi i Sokratit, i cili i jep profeteshës Diotima një ide të dashurisë platonike si një mjet ngjitjeje në soditjen e hyjnores, një ngjitje njihet si "Shkalla e Dashurisë". Për Diotima dhe Platonin në përgjithësi, përdorimi më korrekt i dashurisë për qeniet njerëzore është të drejtojë mendjen e dikujt te dashuria për hyjninë. Sokrati përcakton dashurinë bazuar në klasifikime të veçanta të shtatzënisë (të lindë pasardhës); shtatzënia e trupit, shtatzënia e shpirtit dhe lidhja e drejtpërdrejtë me ekzistencën. Shtatzënia e trupit rezulton tek fëmijët njerëzorë. Shtatzënia e shpirtit, hapi tjetër në proces, prodhon "virtyt" - i cili është shpirti (e vërteta) që përkthehet vetë në formë materiale.
Feminizmi
Teoria
Teoria feministe është zgjerimi i feminizmit në fusha teorike apo filozofike. Ajo përfshinë punën në një shumëllojshmëri të disiplinave, duke përfshirë antropologji, sociologji, ekonomi, studime të grave, kritika letrare, historia e artit , psikoanalizë dhe filozofi.
Dashuri platonike
"... virtyt për grekët do të thotë vetvetësi ... në termat e Platonit, Qenia ose ideja."
Feminizmi
Lëvizjet dhe ideologjitë
Shumë lëvizje dhe ideologji feministe janë zhvilluar gjatë këtyreve viteve.
Dashuri platonike
{Erosi}
Feminizmi
Lëvizje politike
Disa degë të feminizmit nga afër gjurmojnë orientimet politike të shoqërive më të mëdha, të tilla si liberalizmi dhe konservatorizmi, ose të përqëndrohet në mjedis. Feminizmi liberal kërkon barazinë individualiste të meshkujve dhe femrave përmes reformave politike dhe ligjore pa ndryshuar strukturën e shoqërisë.
Valdemoro
Valdemoro është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Sagra, të provincës Madrid, në Madrid. Valdemoro ka 72265 banorë (2014), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 64.2 km2.
Feminizmi
Ideologji materialiste
Sipas Rosemary Hennessy dhe Chrys Ingraham, format materialiste të feminizmit lindën nga mendimi marksist perëndimor dhe kanë frymëzuar një sërë lëvizjesh, në mesin e të cilave të gjitha formulojnë kritika kundër kapitalizmit dhe janë të përqendruara në marrëdhëniet mes ideologjisë dhe cështjat e grave. Feminizmi marksist argumenton se kapitalizmi është shkaku kryesor i shtypjes së grave dhe se diskriminimi ndaj grave në jetën shtëpiake dhe punësim është një efekt i ideologjive kapitaliste. Feminizmi socialist e dallon veten nga feminizmi marksist duke argumentuar se çlirimi i grave mund të arrihet vetëm duke punuar për t'i dhënë fund burimeve ekonomike dhe kulturore të shtypjes së grave. Anarka-feministët besojnë se lufta e klasave dhe anarkia vetëm mund të realizohen bashkë me luftën kundër patriarkisë, derisa të triat kanë për pikë të përbashkët hierarkinë e padashur.
Dashuri platonike
Pausanias, në Simpoziumin e Platonit (181b – 182a), përcakton dy lloje të dashurisë të njohur si "Eros": Eros vulgar, ose dashuri tokësore, dhe Eros hyjnor, ose dashuri hyjnore. Pausanias e përcakton Erosin vulgar si tërheqje materiale drejt bukurisë së një personi për qëllime të kënaqësisë fizike dhe riprodhimit, dhe Eros hyjnor si duke filluar nga tërheqja fizike por duke kaluar gradualisht në dashuri për bukurinë supreme, të vendosur në një nivel të ngjashëm me atë hyjnor. Ky koncept i Eros hyjnor më vonë u shndërrua në termin "dashuri platonike".
"Erosi është ... një moment i kapërcimit ... për aq sa tjetri nuk mund të pushtohet kurrë pa u asgjësuar në statusin e tij si tjetri, në të cilin pikë dëshira dhe tejkalimi do të pushonin ...
{Erosi si zot}
Në Simpozium, Eros diskutohet si një zot grek - më konkretisht, mbreti i perëndive, me secilin të ftuar të partisë duke dhënë një lavdërim për të vlerësuar Erosin.
{Virtyti}
Virtyti, sipas filozofisë greke, është koncepti se sa afër realiteti dhe forma materiale barazohen me mirë, pozitive ose dashamirëse. Kjo mund të shihet si një formë e relativitetit gjuhësor.
Perceptimi i disa autorëve modernë për termat "virtyt" dhe "mirë" pasi ato përkthehen në anglisht nga Simpoziumi janë një tregues i mirë i këtij keqkuptimi. Në citatin vijues, autori thjeshton idenë e virtytit si thjesht atë që është "e mirë"
"... ajo që është e mirë është e bukur, dhe ajo që është e bukur është e mirë ..."
{Shkalla e Dashurisë}
Shkalla e Dashurisë është një metaforë që lidh çdo hap drejt Qenies si shkallët e njëpasnjëshme të një shkalle. Çdo hap më afër së vërtetës distancon më tej dashurinë nga bukuria e trupit drejt dashurisë që përqendrohet më shumë te mençuria dhe thelbi i bukurisë.
Shkalla fillon me tërheqjen trupore të trupit për trupin, duke përparuar në një dashuri për trupin dhe shpirtin. Përfundimisht, me kalimin e kohës, me hapa pasues në shkallë, ideja e bukurisë përfundimisht nuk është e lidhur me një trup, por plotësisht e bashkuar me vetë Qenien.
qeniet njerëzore të denja duhet të kënaqen, si dhe ato që nuk janë akoma të mira, në mënyrë që të bëhen më të denjë; dhe dashuria për të mirët duhet të ruhet. "(187d, 17) -" përfundimi "i Eryximachus të fjalimit të Pausanias mbi Erosin
Simpoziumi i Platonit përcakton dy ekstreme në procesin e dashurisë platonike; krejtësisht mishore dhe krejtësisht eterike. Këto dy ekstreme të dashurisë shihen nga grekët në aspektin e tragjedisë dhe komedisë. Sipas Diotima në diskutimin e saj me Sokratin, që çdokush të arrijë shkallën e fundit në Shkallën e Dashurisë, ata në thelb do të kapërcenin trupin dhe do të ngriheshin në pavdekësi - duke fituar akses të drejtpërdrejtë të Qenies. Një formë e tillë dashurie është e pamundur të arrihet nga një i vdekshëm.
Ajo që Platoni e përshkruan si "shtatzëni e trupit" është tërësisht mishore dhe kërkon kënaqësi dhe bukuri vetëm në formë trupore. Ky është lloji i dashurisë, që, sipas Sokratit, praktikohet nga kafshët.
"Tani, nëse të dyja këto portrete dashurie, tragjike dhe komike, janë ekzagjerime, atëherë mund të themi se portretizimi i mirëfilltë i dashurisë Platonike është ai që qëndron mes tyre. Dashuria e përshkruar si ajo e praktikuar nga ata që janë shtatzënë sipas shpirtit, i cili merr pjesë si në sferën e qenieve ashtu edhe në fushën e Qenies, të cilët kapin Qenien indirekt, përmes ndërmjetësimit të qenieve, do të ishte një dashuri që Sokrati mund ta praktikonte ".
{Tragjedi}
Diotima e konsideron kufizimin trupor të qenieve njerëzore në shtatzëninë e trupit si një formë tragjedie, pasi ndan dikë nga ndjekja e së vërtetës. Dikush do të ishte i kufizuar përgjithmonë në bukurinë e trupit, duke mos qenë kurrë në gjendje të aksesonte thelbin e vërtetë të bukurisë.
{Komedi}
Diotima e konsideron idenë e një të vdekshmi që ka qasje të drejtpërdrejtë në Qenien si një situatë komike thjesht për shkak të pamundësisë së saj. Pasardhësit e virtytit të vërtetë në thelb do të çonin në një vdekshmëri të arritur pavdekësinë.
{Pamje historike të dashurisë platonike}
Në Mesjetë, interesi i ri për veprat e Platonit, filozofia e tij dhe pikëpamja e tij për dashurinë u bënë më të popullarizuara, nxitur nga Georgios Gemistos Plethon gjatë Këshillave të Ferrara dhe Firenze në 1438–1439. Më vonë në 1469, Marsilio Ficino paraqiti një teori të dashurisë neo-platonike, në të cilën ai përcaktoi dashurinë si një aftësi personale të një individi, i cili drejton shpirtin e tyre drejt proceseve kozmike, qëllimeve të larta shpirtërore dhe ideve qiellore. Përdorimi i parë i ndjenjës moderne të dashurisë platonike konsiderohet të jetë nga Ficino në një nga letrat e tij
Megjithëse diskutimet e Platonit për dashurinë fillimisht përqendroheshin në marrëdhëniet që ishin seksuale midis anëtarëve të të njëjtit seks, studiuesi Todd Reeser studion se si kuptimi i dashurisë platonike në kuptimin origjinal të Platonit pësoi një transformim gjatë Rilindjes, duke çuar në sensin bashkëkohor të dashurisë heteroseksuale joseksuale.
Termi anglez "platonik" daton që nga Dashamirët Platonikë të William Davenant, interpretuar në 1635, një kritikë e filozofisë së dashurisë platonike e cila ishte e famshme në oborrin e Charles I. Shfaqja rrjedh nga koncepti i Simpoziumit të Platonit për dashurinë e një personi për idenë e së mirës, ​​të cilën ai e konsideroi se qëndron në rrënjën e të gjithë virtytit dhe të vërtetës. Për një periudhë të shkurtër, dashuria platonike ishte një temë e modës në oborrin mbretëror Anglez, veçanërisht në rrethin rreth Mbretëreshës Henrietta Maria, gruaja e Mbretit Charles I. Dashuria Platonike ishte tema e disa prej maskarave Courtly kryer në epokën e Caroline, megjithëse moda për këtë u zhduk shpejt nën presionet e ndryshimeve shoqërore dhe politike.
Gjatë gjithë këtyre epokave, dashuria platonike u kategorizua ngadalë në shtatë përkufizime të ndryshme klasike. Këto ishin:
• Dashuri seksuale ose pasionante Eros, ose një këndvështrim modern i dashurisë romantike
• Philia dashuria për miqësinë ose vullnetin e mirë, shpesh takohet me përfitime të ndërsjella që mund të formohen gjithashtu nga shoqëria, besueshmëria dhe besimi
• Storge dashuria e gjetur midis prindërve dhe fëmijëve, shpesh një dashuri e njëanshme
• Agape dashuria universale, e përbërë nga dashuria për të huajt, natyrën ose Zotin
• Dashuri e gjallë dhe e paangazhuar Ludus, e destinuar për argëtim pa pasoja të rezultojë
• Dashuria pragma e themeluar në detyrë dhe arsye dhe interesat afatgjata të dikujt
• Filautia dashuron veten, të shëndetshme ose jo të shëndetshme; i sëmurë nëse dikush e vendos veten mbi perënditë (deri në hubris) dhe i shëndetshëm nëse përdoret për të ndërtuar vetëvlerësim dhe besim
Pavarësisht nga larmia dhe numri i përkufizimeve, dallimet e ndryshme midis llojeve të dashurisë nuk u konsideruan konkrete dhe përjashtojnë reciprokisht, dhe shpesh konsiderohej se përziheshin me njëra-tjetrën në pika të caktuara.
Ossun
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Ossun (Ocitanisht: Aussun ; Shqip: Osuni) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées në Francën jugperëndimore. Stacioni Ossun ka lidhje hekurudhore me Bajonën, Bordonë, Tarbesin dhe Paun.
Marrëdhëniet mes Libanit dhe Sirisë
Marrëdhëniet mes Libanit dhe Sirisë u krijuan zyrtarisht në tetor 2008 kur presidenti sirian Beshar el-Asad lëshoi një dekret për krijimin e marrëdhënieve diplomatike me Libanin për herë të parë që kur të dy vendet fituan pavarësinë nga Franca më 1943 (Liban) dhe 1946 (Siri). Libani tradicionalisht ishte parë nga Siria si pjesë e Sirisë së Madhe: nën Perandorinë Osmane, Libani dhe Siria ishin përfshirë brenda një njësie administrative. Pas Luftës së Parë Botërore, Mandati i Lidhjes së Kombeve ndau Sirinë e Madhe Osmane nën kontrollin francez, duke çuar përfundimisht në krijimin e shteteve-kombe Liban dhe Siri. Marrëdhëniet midis dy vendeve ishin tensionuar, veçanërisht me okupimin sirian 29-vjeçar të Libanit, akuzat për ndërhyrje siriane brenda politikës libaneze para dhe pas tërheqjes së trupave siriane nga Libani, dhe dyshimet e Sirisë për vrasjen e figurave politike libaneze si ish-kryeministri Rafic Hariri. Siria njohu zyrtarisht sovranitetin e Libanit në vitin 2008.
Apostol Nasi
Apostol Nasi shkrimtar shqiptar i lindur më vitin 1941. Mbaroi studimet e larta në Fakultetin e Shkencave Politike e Juridike në Universitetin e Tiranës ku u diplomua si jurist. Gjatë karrierës së tij ka kryer detyra të ndryshme shtetërore dhe është marrë me studime shkencore në profilin e punës së tij.
Ka drejtuar organe të ndryshme shtypi dhe është marrë me botime politiko-shoqërorë. Ka qenë Pedagog dhe Shef Katedre në profilin e tij të punës. Në vitin 1994 është pranuar anëtar i Dhomës së Avokatëve të Shqipërisë. Ka qenë anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë. Por pasioni i Nasi ishte letërsia. Ai është autor i një sërë vëllimesh me tregime, e novela apo romane si “Ema me sy të kaltër”, “Edlira”, “Kërkohet një aktore”, “Kreshnikasit”, “Doriana”. Nasi ka një kontribut edhe në kinematografi si autor i disa skenarëve. Në kohë e periudha të ndryshme është marrë edhe me publicistikë.
Gjatë periudhës së tranzicionit të shoqërisë shqiptare, ka botuar nëpër gazeta të ndryshme mjaft artikuj problematike, ku mund të përmenden: Përballë plagës së emigrimit, Persë s’do të na falin brezat, Çështja shqiptare – çështje e të gjithë shqiptarëve, Ngjyrimet e shoqërisë shqiptare, Shqiptarët ashtu siç janë në të vërtetë, etj. Romani i tij i fundit me titull Refuzoj të Kërcej ka qenë ndër librat më të mir në vitin 2003. U nda nga jeta në qershor 2018.
Elvis Grezda
Elvis Grezda (* 6. Maj 1991) është aktor, muzikant, dhe artist marcial nga Kosova. Ai është anëtar i Serapion Ensemble në teatrin Odeon. [[Skeda:Elvis Grezda .jpg|parapamje| Elvis Grezda në Fidèles d’amour 2 - Rebellion në teatrin Odeon  - fotografuar nga H Krbec
Jeta
Pasi përfundoi shkollën e mesme, ai shkoi në Vjenë, ku në vitin 2013 filloj studimet në shkollën e aktrimit Krauss. Megjithatë, ai ndërpreu studimet para përfundimit të vitit të dytë, për shkak të angazhimeve të shumta që kishte.
Që nga viti 2016 është anëtar i Serapions Ensemble  në teatrin Odeon.
Përveç punës, ai është anëtar i 7 klubeve sportive dhe gjithashtu bën kurse në Universität Sport Institut në Vjenë: skermë (épée dhe sabre), iaido, shigjetari, capoeira, kickbox, taekwondo, muay thai, shaolin kung fu, jujitsu, parkour, not, kërcim notim, akrobaci, trampolinë, gjimnastikë, jazz dance dhe balet.
Gjithashtu ai jep provimet për musical dhe operetë në Paritätische Prüfungskommission, në Vjenë.
Ai ishte 5 vjet basist dhe zë i dytë i rock bendit The Strings në Kosovë.
Elvisi luan kontrabas, violonçel, kitarë, bass-kitarë, bateri dhe tarabukë.
Shtëpia e Spiro Hotoves
Shtëpia e Spiro Hotoves është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Shtëpia e Familjes Qerkezi
Shtëpia e Familjes Qerkezi - Muzeu historik 99 është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Reniumi
Reniumi është një element kimik me simbolin Re dhe numrin atomik 75. isshtë një metal tranzicion i rreshtit të tretë në ngjyrë të argjendtë, gri, i rëndë, në grupin 7 të sistemit periodik. Me një përqendrim mesatar të vlerësuar prej 1 pjesë në miliard (ppb), reni është një nga elementët më të rrallë në koren e Tokës. Reni ka pikën e tretë më të lartë të shkrirjes dhe pikën e dytë më të lartë të vlimit të çdo elementi të qëndrueshëm në 5903 K. [4] Reniumi i ngjan kimikisht manganit dhe teknekiumit dhe merret kryesisht si një nënprodukt i nxjerrjes dhe rafinimit të xeheve të molibdenit dhe bakrit. Renium tregon në përbërjet e tij një larmi të gjerë të gjendjeve të oksidimit që variojnë nga −1 deri +7.
Zbuluar në 1908, rheniumi ishte elementi i dytë i fundit i qëndrueshëm për t'u zbuluar (hafniumi i fundit). Ajo u emërua pas lumit Rhine në Evropë.
Supeliazhet e rezenit me bazë nikeli përdoren në dhomat e djegies, tehu i turbinës dhe gypat e shkarkimit të motorëve jet. Këto lidhje përmbajnë deri në 6% renium, duke e bërë ndërtimin e motorit jet përdorimin më të madh të vetëm për elementin. Përdorimi i dytë më i rëndësishëm është si katalizator: reniumi është një katalizator i shkëlqyeshëm për hidrogjenizimin dhe izomerizimin dhe përdoret për shembull në reformimin katalitik të naftës për përdorim në benzinë ​​(procesi i rheniformimit). Për shkak të disponueshmërisë së ulët në lidhje me kërkesën, reni është i shtrenjtë, me çmimin që arriti një lartësi të të gjitha kohërave në 2008/2009 prej 10.600 dollarë amerikanë për kilogram (US $ 4800 për paund). Për shkak të rritjeve në riciklimin e reniumit dhe një rënie të kërkesës për rhenium në katalizatorë, çmimi i reniumit ka rënë në US $ 2,844 për kilogram (1,290 $ US për kile) që nga korriku 2018.
Bërkova
Bërkovë është një vendbanim në komunën e Klinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Topia.
Lardiers
Lardiers është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Lardiers ka një popullsi prej 115 banorë dhe sipërfaqe 30.08 km², me një dendësi prej 4 banor/km².
Bradley Cooper
Bradley Cooper lindi më 5 janar 1975, është një aktor amerikan.
Marsha Hunt
Marsha Hunt lindi më 17 shkurt 1917 është një aktor amerikan. Ai u bë i famshëm me rolin e tij në shfaqjen televizive Pride and Prejudice.
Onufri (kthjellim)
Onufri zakonisht mund të referohet për:
Shtëpia e Stavri Cina
Shtëpia e Stavri Cina është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Gaza (qytet)
Gaza ra në duart e forcave britanike gjatë Luftës së Parë Botërore, duke u bërë një pjesë e Mandatit të Palestinës. Si rezultat i Luftës Arabe – Izraelite të vitit 1948, Egjipti administroi territorin e Rripit të Gazës të sapoformuar dhe disa përmirësime u ndërmorën në qytet. Gaza u kap nga Izraeli në Luftën Gjashtë Ditore në vitin 1967, por më 1993, qyteti u transferua tek Autoriteti Kombëtar i Palestinës të sapo krijuar. Në muajt pas zgjedhjeve të vitit 2006, një konflikt i armatosur shpërtheu midis fraksioneve politike palestineze të Fatahut dhe Hamasit, duke rezultuar në marrjen e pushtetit nga Gaza. Egjipti dhe Izraeli si pasojë vendosën një bllokadë në Rripin e Gazës. Izraeli lehtësoi bllokadën duke lejuar mallra të konsumit në qershor 2010 dhe Egjipti rihapi kalimin kufitar Rafah për këmbësorët në vitin 2011.
Aktivitetet kryesore ekonomike të Gazës janë industritë në shkallë të vogël dhe bujqësia. Sidoqoftë, bllokada dhe konfliktet e përsëritura e kanë vënë ekonominë nën presion të fortë. Shumica e banorëve të Gazës janë myslimanë, megjithëse ekziston edhe një pakicë e vogël e krishterë. Gaza ka një popullsi shumë të re, me afërsisht 75% nën moshën 25 vjeç. Qyteti aktualisht administrohet nga një këshill bashkiak me 14 anëtarë.
Binxha
Binxhë është një vendbanim në komunën e Klinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Binçë.
Vic-en-Bigorre
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Valdeolea
Valdeolea është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Campoo, të provincës Cantabria. Valdeolea ka 1216 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 83.72 km2.
Vic-en-Bigorre
Vic-en-Bigorre (, fjalë për fjalë Vic në Bigorre ; Ocitanisht: Vic de Bigòrra ; Shqip: Viku-Bigorra) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées në Francën jugperëndimore.
Koço Tasi
Koço Tasi (Leusë, 15 maj 1889 - Tiranë, 15 maj 1966) ka qenë ligjvënës dhe ministër shqiptar. Autor i një fjalori etimologjik të gjuhës shqipe.
Biografia
Lindi më 15 maj të 1889 në Leusë të Përmetit, vëllai i Akile Tasit. Më 1903-1906 emigroi në Rumani dhe më pas, më 1906-1913 në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Më 1913-14 ndodhej në Shqipëri, ku nisi punën si avokat. Ishte anëtar i "Krahut Kombëtar".
U zgjodh deputet i Prefekturës së Gjirokastrës në Këshillin Kombëtar të Shqipërisë nga 21 prill 1921 deri më 30 shtator 1923. Më 1921 u emërua nënministër i Punëve të Brendshme, ministër i Drejtësisë dhe ministër i Punëve Botore.
Përkrahu Lëvizjen e qershorit më 1924 në Përmet. Emërohet prefekt i qeverisë Noli në Gjirokastër. Me Triumfin e Legalitetit emigroi në Greqi deri më 1941. Atje shkroi teoritë e tij për "shoqëritë e krishtera".
Më 1942-44 inspektor i përgjithshëm i Kryeministrisë në Shqipëri. Më 1944 kryesoi Komisionin e Dëmve që do të mund të shkaktoheshin nga ushtria gjermane. Arrestohet nga komunistët më 17 nëntor 1944. Më 13 prill 1945 dënohet nga Gjyqi Special me burgim të përjetshëm dhe punë të rëndë.
Në tetor të 1964 doli nga burgu dhe u vendos në Shkodër. Ndërroi jetë më 15 maj 1966 në Tiranë.
Vlora Merovci
Vlora Merovci (e lindur më 25.07.1978 në Mitrovicë) është aktore shqiptare nga Prishtina, Kosovë. Vlora më së miri njihet si Alma në serialin Familja moderne.
Gafur Mazreku
Gafur Mazreku ishte anëtar i Partisë Socialiste të Shqipërisë dhe Deputet i Kuvendit të Shqipërisë. Ai u dënua me 8 vjet heqje lirie, pasi plagosi Azem Hajdarin në parlament. Grindja ndodhi dy ditë pasi burrat kishin një mosmarrëveshje mbi legjislacionin mbi tatimin mbi vlerën e shtuar. Ai u lirua pas pesë vjetësh nën një amnisti të dhënë nga kryeministri Fatos Nano. Në vitin 2005 ai ndahet nga jeta pas një infarkti.
Tajan, Hautes-Pyrénées
Tajan (Shqip: Tajani) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées në Francën jugperëndimore.
Formati MARC : të kuptuarit e njësive të automatizuara
Formati MARC : të kuptuarit e njësive të automatizuara / përkth. Besim J. Kokollari, k/red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2006 nga Biblioteka Kombëtare dhe Universitare e Kosovës. Libri ka 48 faqe. ISBN 9951130194
Shënime: Katalogimi, programe të kompjuterit, informacioni bibliotekar, informacioni elektronik.
Sigoyer
Sigoyer është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Sigoyer ka një popullsi prej 103 banorë dhe sipërfaqe 15.3 km², me një dendësi prej 7 banor/km².
Sonja Sajzor
Sonja Sajzor (lindur në 26 janar 1993) është DJ, artiste, këngëtare dhe ikonë “queer” në Serbi.
Jeta e hershme
Sajzor u rrit në Šabac, një qytet i vogël në perëndim të Serbisë, i cili konsiderohet si konservator përkundrejt të drejtave LGBT. Pasi doli hapur si gej, Sajzor u dëbua prej shtëpisë dhe më vonë e braktisi dhe shkollën. Më vonë Sonja u zhvendos në Beograd me një djalë, ku vazhdimisht kontaktonte me persona të ndryshëm për tu bërë pjesë e skenës LGBTI+ në Beograd. Pas 4 muajsh qëndrim në Serbi, ajo dhe i dashuri i saj u sulmuan. Për këtë arsye ajo u rikthye në shtëpi dhe u regjistrua në gjimnaz, një periudhë gjatë së cilës Sonja kaloi në depresion.
Karriera profesionale
Sonja është një ndër të parat “drag queen” në Serbi dhe e ka nisur debutimin e saj në median sociale. Ajo nisi ta dokumentojë tranzicionin e saj gjinor përmes fotografisë dhe duke zhvilluar një ekspozitë artistike në platforma online. Fotot tregojnë procesin e brendshme që Sonja ka kaluar për të gjetur identitetin e vërtetë gjinor që kërkonte, që prej adoleshencës deri në fillim të 20-ve.
Muzika
Sonja liston si muzikantë inspirues Nina Hagen, Lydia Lunch dhe Lene Lovich- këngëtare punk të viteve 70’ dhe 80’. Në moshën 13 vjeçare Sonja pa në televizor performancën e Scissor Sisters, të cilat performuan në Exit Festival. Që atëhere ndjeu nevojën e brendshme të niste dhe ajo të performonte si “Drag queen”. Si këngëtare, tekstet e saj bazohen në histori dashurie të humbur.
Sonja i është dedikuar muzikës elektronike që prej një moshe shumë të vogël. Ajo është DJ dhe eksperimenton me rryma të ndryshme muzikore.
Dragon Gate (Suedi)
Projekti filloi në vitin 2004 dhe faza e parë u përfundua në vitin 2008, kur muzeu i qendrës u hap për publikun. Aktiviteti turistik dhe kulturor në Dragon Gate drejtohet nga East Expo Center AB. Në vitin 2016 hotelit iu dha drita jeshile nga komuna Älvkarleby për t’u hapur.
Historia
Dragon Gate (龙门, Lóngmén) fillimisht u emërua Hotel lvkarlen dhe u ndërtua në vitin 1986 nga kompania Östanå në pronësi të komunës Älvkarleby. Në vitin 1988 biznesi kaloi në falimentim dhe vitin tjetër pasuria u shndërrua në një qendër refugjatësh. Në vitin 1992 Hotel vlvkarlen u shit për pesë milion krona suedeze te Erland Ågren dhe Eriks Friis dhe u riemërua në postbllok Dalälven. Prona ishte shitur tek biznesmeni kinez Li Jingchun (李经春), nga Zhejiang, i cili bëri një pasuri të shitjes së mushkonjave të neveritshëm.
Li Jingchun ndryshoi emrin e hotelit në "Dragon Gate" dhe planifikoi të rindërtonte pronën në një vend për biznesmenët suedezë dhe kinezë për t'u takuar me mbështetjen e agjencisë Invest Sweden.
Një shesh kinez u ndërtua në vitin 2007, ngjitur me hotelin, dhe një statujë e shenjtit budist Guanyin u ngrit më 2005. Një nga pronarët e mëparshëm, Erland Ågren, u emërua drejtues i parë ekzekutiv i Dragon Gate. Në vitin 2008 Jonas Jonsson mori detyrën e drejtorit ekzekutiv. Ai u largua brenda një viti. Drejtori aktual është Kenny Li.
Plani për një qendër biznesi kinez-suedeze u ndryshua për të përfshirë një restorant, një hotel, muze dhe një manastir Shaolin duke përfshirë një shkollë Kung fu.
Hoteli nuk është hapur në vitin 2019. Më 31 gusht 2018 u njoftua se kompania e pasurive të patundshme Sisyfos ka blerë Dragon Gate.
Dragon Museum
Dragon Museum ka një pasqyrë të Kinës, zhvillimit të saj, natyrës dhe gjeografisë së kulturës dhe arkitekturës.
Ushtria Terracotta
thumb|right|Kopje e ushtrisë Terracotta në Dragon Gate Muzeu përmes bashkëpunimit të tij me një muze në Xi'an ka marrë rreth 200 ushtarë të kopjuar me tarracë në madhësi origjinale. Këto përbëjnë një ekspozitë në lidhje me Ushtrinë Terracotta dhe perandorin e parë të Kinës.
Shtëpia e Stavri Gogut (Dhimiter Gogut)
Shtëpia e Stavri Gogut (dhimiter Gogut) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Mazrek (kthjellim)
Mazrek mund të referohet për disa vende në Shqipëri:
Vuk Jeremiq
Vuk Jeremiq (Serbisht: Вук Јеремић, lindi më 3 korrik 1975) është një diplomat serb i cili shërbeu si Ministër i Punëve të Jashtme të Serbisë midis viteve 2007 dhe 2012 dhe President i sesionit të 67-të të Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara midis shtatorit 2012 dhe shtatorit 2013.
Në fillim të viteve 1990, Jeremiq dhe prindërit e tij u detyruan të largoheshin nga Jugosllavia pasi ranë me qeverinë komuniste të vendit. Jeremiq u diplomua në Kembrixh dhe Harvard, përkatësisht në vitet 1998 dhe 2003, dhe ishte aktiv në disa lëvizje studentore pro-demokracisë gjatë viteve 1990. Në fillim të viteve 2000, ai u bashkua me atë që New York Times e konsideroi "qeverinë më të prirur drejt perëndimit" të Serbisë si këshilltar i Presidentit Boris Tadiq. Në maj 2007, Jeremiq u emërua Ministër i Punëve të Jashtme. Gjatë mandatit të tij, ai kryesoi kundërshtimin e zjarrtë të Serbisë ndaj shkëputjes së njëanshme të Kosovës, autoritetet serbe arrestuan një numër të dyshuarish për krime lufte dhe i ekstraduan ata në Gjykatën Ndërkombëtare Penale për ish Jugosllavinë në Hagë, dhe kishte një përmirësim të dukshëm në marrëdhëniet midis Serbisë dhe Perëndimit. Në vitin 2009, Bashkimi Evropian hoqi të gjitha kufizimet e vizave për shtetasit e Serbisë dhe më 2012, e shpalli vendin një kandidat për anëtarësim.
Jeremiq ishte një kandidat në garën për të pasuar Ban Ki-Moon si Sekretar i Përgjithshëm i Kombeve të Bashkuara në vitin 2016, duke përfunduar i dyti në përgjithësi, pas fituesit eventual António Guterres. Ai garoi në zgjedhjet presidenciale më 2017 si një kandidat i pavarur, por nuk arriti të fitoj. Në tetor 2017, ai themeloi Partinë e Popullit të qendrës së djathtë.
Bankimi në Kosovë
Bankimi në Kosovë është zhvilluar ndjeshëm që nga shpallja e pavarësisë së vendit në vitin 2008. Banka në Kosovë përbëhet nga një rrjet i përqendruar në Bankën Qendrore të Kosovës (BQK) ku nyjet janë bankat komerciale dhe institucionet tjera mikrofinanciare.
Historia
Rrjeti bankar i vendit u shkatërrua gjatë Luftës së Kosovës. Si një vend i ri, Kosova ka kaluar nëpër institucionet shtetndërtuese dhe reformat publike. Sistemi i rrjetit bankar të vendit është zhvilluar nga e para.
Struktura
Sistemi i rrjetit bankar të Kosovës është një rrjet joformal dhe kompleks në një kuptim që siguron rrjedhën e transaksioneve financiare dhe stabilitetin makroekonomik në vend duke përfshirë Bankën Qendrore dhe institucionet tjera mikrofinanciare. Qendra qendrore e rrjetit konsiderohet të jetë Banka Qendrore e Kosovës (BQK) e cila është pasardhëse e Autoritetit dhe Pagesave Bankare të Kosovës të themeluar në qershor 2008. Është subjekt juridik i pavarur dhe i raporton drejtpërdrejt Kuvendit të Kosovës. Banka Qendrore konsiderohet si qendër qendrore sepse të gjitha institucionet e tjera mikrofinanciare janë të lidhura me Bankën Qendrore dhe janë nën mbikëqyrjen e saj.
Nyjet e sistemit bankar të rrjetit të Kosovës janë kryesisht bankat komerciale dhe institucionet tjera mikrofinanciare. Sistemi bankar i rrjetit të Kosovës përbëhet nga tetë banka komerciale, dhjetë shoqata të kursim-kreditit, 12 institucione mikrofinanciare, katër institucione të tjera financiare jo-bankare dhe tetë kompani sigurimesh.
Nga ana tjetër, bankat komerciale dhe institucionet tjera mikrofinanciare kanë gjithashtu rrjetin e tyre. Secila bankë komerciale ka selinë e saj në kryeqytet në Prishtinë. Ata gjithashtu kanë seli rajonale në rajone dhe degë në qytete të tjera. Kosova administrativisht ka gjashtë rajone: Prishtinën (kryeqytetin), Mitrovicën, Gjilanin, Prizrenin, Ferizajn dhe Pejën. Çdo institucion ka bazë/degë rajonale në rajonet e tyre përkatëse. Ekzistojnë disa rrjete të pavarura të bankave dhe institucioneve tjera mikrofinanciare në kuadër të Sistemit të Rrjetit Bankar të Kosovës dhe të gjitha janë të lidhura me Bankën Qendrore. Çdo rrjet bankar ka qendrën e vet qendrore, selinë dhe nyjet e tij bankat e tjera në të gjithë vendin dhe ato janë të lidhura drejtpërdrejt me qendrën e tyre qendrore. Përveç kësaj, ato janë të ndërlidhura mes tyre dhe formojnë një grup brenda rrjetit. Nuk ka shumë të dhëna për karakteristikat e rrjetit si shpërndarja e shkallëve dhe interpretime të tjera statistikore.
Centraliteti i rrjetit luan një rol vendimtar në Bankën e Kosovës, pasi secili rrjet varet nga qendra e tij qendrore, përkatësisht banka qendrore ose selia e bankës.
Tetë rrjete të ndryshme të bankave formojnë një rrjet kompleks të Sistemit të Rrjetit Bankar të Kosovës. Një rrjet ndërbankar është gjithashtu prezent dhe funksional në Kosovë, pasi që ATM- të janë funksionale për transaksionet e jashtme dhe tërheqjen e parave të gatshme ndërmjet bankave.
Mineralet në Kuran
Surja en-Nahl
Ajeti 13- Edhe per ate qe ju krijoi ne toke lloje te ndryshme (bageti, bime, peme, minerale), ka fakte per nje popull qe di te marre pervoje
Foto Bixhili
Foto Bixhili studiues, poet, publicist shqiptar. Ka lindur në fshatin Dhërmi, ku ka marrë edhe mësimet e para dhe ku nisi edhe rrugën e jetës, ka punuar si mësues i gjuhës dhe letërsisë shqipe në disa zona të vendit. Studiuesi Foto Bixhili është autor i disa librave studimorë për krahinën e Himarës, mes të cilave “Himara në optikën e kohës”, “Dhërmiu, Dhrimadhet e Akrokerauneve”, “Jipet e iperit: Himariotët”, “Jetërrëfime”, “Triptiku i shenjtë i martesës, kodi etik i familjes”, “Kopshti i viteve” etj.
Dollca
Dollcë është një vendbanim në komunën e Klinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Lug.
Katalog i botimeve të Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare të Kosovës : 2003-2006
Katalog i botimeve të Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare të Kosovës : 2003-2006 / përgat. Gjon Berisha ; përgat. Fazli Gajraku ; red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2006 nga Biblioteka Kombëtare dhe Universitare e Kosovës. Libri ka 21 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9951130216
Gaqo Spiru
Gaqo Spiru aktor i shquar shqiptar, ka lindur në Durrës më 18 maj 1927 dhe është ndarë nga jeta më 22 tetor 2002.
Bellum Siculum
Bellum Siculum  (latinisht për 'Lufta Siçiliane') ishte një luftë civile romake e lashtë e zhvilluar midis viteve 42 pes dhe 36 pes nga forcat e Triumviratit të Dytë dhe Sextus Pompey, djali i fundit i mbijetuar i Pompeut të Madh dhe udhëheqësi i fundit i fraksionit Optimate. Lufta përbëhej kryesisht nga një numër angazhimesh detare në të gjithë Detin Mesdhe dhe një fushatë tokësore kryesisht në Siçili që përfundimisht përfundoi në një fitore për Triumviratin dhe vdekjen e Sextus Pompeut. Konflikti shquhet si qëndrimi i fundit i çdo opozite të organizuar ndaj Triumviratit.
Rezultati i luftës zgjidhi çështjen nëse epërsia politike e Triumvirëve autokratikë mund të ndryshohej, duke i dhënë fund të gjitha shpresave për rivendosjen e qeverisë kushtetuese të Republikës Romake. Megjithatë, lufta çoi gjithashtu në prishjen e vetë Triumviratit pasi Oktaviani ishte në gjendje të përfitonte nga pakënaqësia në kampin e Lepidus për të mënjanuar partnerin e tij, duke lënë Oktavianin dhe Mark Antonin si sundimtarë të vetëm të botës romake dhe duke krijuar skenën për Luftën e Aktiumit.
Konteksti
Babai i Sextusit, Pompei, kishte qenë armik i Jul Cezarit për shumë vite dhe kjo armiqësi më në fund vloi në vitin 49 pes me fillimin e Luftës Civile të Cezarit. Pompei u ekzekutua në vitin 48 pes nga egjiptianët, por Sextus dhe vëllai i tij, Gnaeus Pompeius, vazhduan të luftonin deri në vitin 45 pes, kur ishte e qartë se Cezari ishte fitimtari. Pas Mundës, vëllai i Sextus u gjuajt dhe vdiq duke luftuar, por vetë Sextus u arratis në Siçili, por mbajti një profil të ulët për një kohë.
Kur Julius Cezari u vra më 15 mars 44 pes, emri i Sextus u vendos në një listë ndalimi të formuar nga Lepidus, Mark Antoni, dhe Oktaviani, anëtarët e Triumviratit të Dytë. Lista ishte krijuar jo vetëm për të mbushur thesarin, por për të ndihmuar në luftën e Triumviratit të Dytë kundër Brutus dhe Cassius, dhe renditi të gjithë armiqtë e tjerë të Cezarit dhe të afërmit e tyre.
Fitoret e hershme
Pasi gjeti emrin e tij në këtë listë, Sextus vendosi të vazhdonte aty ku e kishte lënë i ati. Ai zgjodhi Sicilinë si bazën e tij, duke pushtuar disa qytete, duke përfshirë Tyndaris, Mylae dhe kryeqytetin e provincës, Mesina. Qytetet e tjera, si Sirakuza, iu dorëzuan revoltës së Sextus dhe u bashkuan me forcat e tij. Sextus shpejt u bë një forcë serioze në luftën civile pas vdekjes së Cezarit. Ai grumbulloi një ushtri të frikshme dhe një flotë të madhe anijesh luftarake. Shumë skllevër dhe miq të babait të tij, si dhe mbetje të fraksionit Optimate iu bashkuan kauzës së tij, me shpresën për të ruajtur Republikën Romake, e cila shpejt po shndërrohej në një perandori autokratike. Turmat e skllevërve që bashkoheshin me Sextus vinin shpesh nga vilat e patricëve dhe ky dezertim i lëndoi aq shumë romakët sa Virgjëreshat Vestale u lutën që ai të ndalonte.
Me flotën e tij të madhe të anijeve të drejtuar nga marinsat sicilianë dhe të komanduar nga admiralë të aftë si Menas, Menecrates dhe Demochares, Sextus ndaloi të gjitha dërgesat (veçanërisht atë të grurit) në Romë dhe bllokoi Italinë në mënyrë që të pamundësonte tregtinë me kombet e tjera nga deti. Kjo bllokadë po dëmtonte rëndë ushtrinë romake si dhe Gadishullin Italian. Më në fund, ndërsa populli romak po kryente trazira, anëtarët e Triumviratit vendosën të njihnin Sextus si sundimtar të Sardenjës, Korsikës dhe Siçilisë për sa kohë që ai pranoi t'i jepte fund bllokadës dhe të fillonte të dërgonte përsëri dërgesat e grurit. Sextus ra dakord, dhe gjithashtu ra dakord të ndalonte pranimin e skllevërve të arratisur për kauzën e tij. Ky traktat u quajt Pakti i Misenumit pas Misenumit ku u negociua.
Shtëpia e Stavri Theodori
Shtëpia e Stavri Theodori është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Pozitivizmi
Pozitivizmi është një teori filozofike sipas së cilës njohuri të caktuara ("pozitive") bazohen në fenomene natyrore si dhe në vetitë dhe marrëdhëniet e tyre. Kështu, informacioni që rrjedh nga përvoja shqisore, interpretuar përmes arsyes dhe logjikës, formon burimin ekskluziv të të gjitha njohurive të caktuara. Pozitivizmi pohon se njohuritë e vlefshme ( vërtetësia ose e vërteta ) gjendet vetëm në këtë njohuri a posteriori.
Të dhënat e verifikuara (faktet pozitive) të marra nga shqisat njihen si prova empirike ; dhe kështu pozitivizmi bazohet në empirizëm.
Pozitivizmi gjithashtu pohon se shoqëria, ashtu si bota fizike, funksionon sipas ligjeve të përgjithshme. Njohuritë introspektive dhe intuitive refuzohen, siç janë metafizika dhe teologjia sepse pretendimet metafizike dhe teologjike nuk mund të verifikohen nga përvoja sensuale. Megjithëse qasja pozitiviste ka qenë një temë e përsëritur në historinë e mendimit perëndimor, qasja moderne u formulua nga filozofi Auguste Comte në fillim të shekullit XIX. A. Comte argumentoi se, aq sa bota fizike vepron sipas gravitetit dhe ligjeve të tjera absolute, po kështu bën shoqëria, duke zhvilluar edhe më tej pozitivizmin në një Fe të Njerëzimit.
Etimologjia
Emri anglez pozitivizëm u ri-importua në shekullin XIX nga fjala frënge positivisme, me prejardhje nga pozitif në kuptimin filozofik të 'imponuar mendjes nga përvoja'. Mbiemri përkatës (lat. Positīvus ) është përdorur në një sens të ngjashëm për të diskutuar ligjin ( ligji pozitiv në krahasim me ligjin natyror ) që nga koha e Geofrey Chaucerit.
Formati MARC : të kuptuarit e njësive bibliografike
Formati MARC : të kuptuarit e njësive bibliografike / përkth. Besim J. Kokollari ; k/red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2007 nga Biblioteka Kombëtare dhe Universitare e Kosovës. Libri ka 52 faqe. ISBN 9789951130233
Shënime: Katalogimi, programe të kompjuterit, informacioni bibliotekar, informacioni elektronik.
Pozitivizmi
Përmbledhje
Pikëpamjet se ligjet në fizikë mund të mos jenë absolute, por relative, dhe, nëse po, kjo mund të jetë më e vërtetë për shkencat shoqërore, u deklarua, në terma të ndryshëm, nga G.B. Vico në vitin 1725. Vico, për dallim nga lëvizja pozitiviste, pohoi epërsinë e shkencës së mendjes njerëzore (shkencat humane), me arsyetimin se shkencat natyrore nuk na tregojnë asgjë për aspektet e brendshme të gjërave.
Pozitivizmi pohon se të gjitha njohuritë autentike lejojnë verifikimin dhe se të gjitha njohuritë autentike supozojnë se e vetmja njohuri e vlefshme është shkencore. Mendimtarët si Henri de Saint-Simon (1760–1825), Pierre-Simon Laplace (1749–1827) dhe Auguste Comte (1798–1857) besuan se metoda shkencore, varësia rrethore e teorisë dhe vëzhgimi, duhet të zëvendësojnë metafizikën në historinë e mendimit. Emile Durkheimi (1858-1917) riformuloi pozitivizmin sociologjik si një themel i kërkimit shoqëror.
Nga ana tjetër, Wilhelm Dilthey (1833-1911) u angazhua fuqishë kundër supozimit se vetëm shpjegimet e nxjerra nga shkenca janë të vlefshme. Ai riprodhoi argumentin, tashmë të gjetur tek Vico, se shpjegimet shkencore nuk arrijnë në natyrën e brendshme të fenomeneve dhe se është njohuria humaniste ajo që na jep pasqyrë të mendimeve, ndjenjave dhe dëshirave. Dilthey u ndikua pjesërisht nga historicizmi i Leopold von Ranke (1795–1886).
Pozitivizmi në historiografi
Në historiografi debati mbi pozitivizmin është karakterizuar nga grindja midis pozitivizmit dhe historicizmit. (Historicizmi nganjëherë quhet edhe historizëm në traditën gjermane. )
Argumentet kundër qasjeve pozitiviste në historiografi përfshijnë edhe debatet që historia ndryshon nga shkenca të tilla si fizika dhe etologjia në radhë të parë në lëndën dhe metodën studimore. Metodat eksperimentale dhe modelet matematikore nuk zbatohen përgjithësisht në histori, dhe nuk është e mundur të formulohen ligje të përgjithshme (quasi-absolute) në histori.
Pozitivizmi në fushat tjera
Pozitivizmi në shkencat shoqërore zakonisht karakterizohet nga qasjet sasiore dhe propozimi i ligjeve quasi-absolute. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2019)">citimi i nevojshëm  ] Në psikologji lëvizja pozitiviste kishte një ndikim të konsiderueshëm në paraqitjen dhe zhvillimin e operacionalizmit. Libri i filozofisë së shkencës i vitit 1927 në veçanti Logjika e Fizikës Moderne, e cila fillimisht ishte e destinuar për fizikanë, shpalosi termin përkufizim operacional, i cili vazhdoi të mbizotërojë metodën psikologjike për të gjithë shekullin.
Pikëpamjet pozitiviste patën një ndikim të konsiderueshëm edhe në fushën e arsimit, mësimdhënies dhe pedagogjisë.