cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prenk Pervizi
Pushtimi i Italisë
Me të mbaruar lufta në Spanjë, shpallur nga Gjeneralisimi Franko me 1 prill 1939, gjashte dite me vone me 7 prill 1939 Shqipëria pushtohet brenda tre diteve nga trupat italiane pa hasur ne ndonje rezistence (perveç heroizmit vetmohues te Mujo Ulqinakut, Hero Kombetar). Ne Zemblak te Korçes ne shtepine e Kullajve (Gani Kulles), ne takimin dramatik me Mbetin Zog, nuk mori pranimin nga Mbreti për të bërë një qëndresë të armatosur ne malet, dhe detyrohet ta mbroje e ta percielle ne Greqi. Pasi kthehet nga Greqia me urdher te Mbretit Zog, kuvendon me gjeneralët italian Pariani dhe Guzzoni, ku bien në ujdi që ushtria shqiptare të mos shpërndahej apo suprimohej dhe mos t'i bashkohej ushtrisë italiane në aksionet e saj ndaj popullsisë shqiptare. Italianey e konsideronin si krahu i djathte i Mbretit Zog, me influence te madhe ne ushtri e popull, e s'donin qe te krijoheshin trubullira.
Me luftën italo-greke, disa batalione shqiptare i qenë bashkuar divizioneve "Venezia" dhe "Julia" me Kolonel Pervizin si përfaqësues të Ushtrisë Shqiptare në komandën e lartë të operacioneve. Ne nje incident qe ndodhi ku u asgjesua nje njesit shqiptar, dhe me ankesat e gjeneralëve italianë për cilësinë e dobët të ushtarëve shqiptarë, Prenk Pervizi  ua perplas ne fytyre gjeneraleve italiane, Praska e Soddu, se ushtria shqiptare nuk behet mish per top. Mbledh shtabin e oficereve shqiptare ne varesi te tij, ku vendoset braktisja  frontit sa te filloje sulmi i forcave greke. Bataljoni "Tomorri" nen komanden e major Spiro Moisiut mori urdhër prej komandantit tij  te tërhiqej nga fronti, pa u delmtuar sikur nje ushtar. Kjo beri qe Korça te pushtohej nga Greket e italianet te pesonin nje disfate te madhe. U shkarkuan disa gjenerale deri dhe mareshalli Badoljo, ku iu dha komanda e pergjithshme Gjeneralit Ugo Kavalero. Italianet s'munden me marre masa drastike dhe u kufizuan me heqjen e trupave shqiptare dhe transferimin e tyre ne Veri. Prenk Pervizin bashkë me shtabin e nje pjese te ushtrise tij e degdisën dhe e izoluan në malësitë e Pukës. Me vone per te zbutur gjendjen e acaruar nga ngjarjete fronti grek, Prenka u ngrit në gradën e Gjeneralit, dhe e nxorën në dispozicion duke ia hequr funksionet drejtuese në ushtrinë shqiptare. Por tashme pushtimit te Italise po i vinte fundi, qe po pushtohej nga forcat Aleate.
Kapitullimi i Italisë, prania gjermane dhe mërgimi
Më 8 shtator 1943 Italia kapitullon. Prenk Pervizi detyron Gjeneralin Dalmazzo te dorezoje komanden e te largohet nga Shqiperia. Boshllëku i pushtetit mundohet të riorganizohet nëpërmes Mehdi bej Frashërit si kryetar i një Këshilli të Naltë Regjence. Në tetor qeveria Mitrovica emëron gjeneral Pervizin ministër të Mbrojtjes, me graden Gjeneral divizioni. Komanda e Mbrojtjes Kombëtare së atëhershme quhej Komanda Shqiptare e Mbrojtjes, ku Komandant i Pergjithshem (Minister i Mbrojtjes) u be Prenk Pervizi me shef të Shtabit të Përgjithshëm gjeneralin Gustav von Myrdac,. Duke kundershtuar e mos lejuar krimin e forcave SS nga gjermanet, me te cilet prishet, del në mal pas gushtit 1944 me mbarimin e qeverisë Mitrovica, ku bashkëvepron me misionin anglez, Koloneli Meklin, kapitenin Julian Amery dhe Kol. David Smiley. Pas lar'gimit te tyre me tetor 1944, ai strehohet ne malin e Skurajt, ne orvajtje mos organizohej nje rezistence antikomuniste, por u tradetua nga Aleatet qe s'nderhyne fare per ta ndihmuar, siç kishin premtuar. Qëndron në arrati ne mal deri në shtator 1946 kur ikën në Greqi, ku ndejti 19 vjet. Mbasandej një vit në Itali dhe njëmbëdhjetë në Belgjikë, ku vdes më 6 shtator 1977, e ku e ka varrin.
Librat
5. General Alberto Stroessner,.....Prenk Pervizi, etj.... Edit Wiki, 2014.
6. Prenk Pervizi, Lufta e Abisinise, Dorian, Bruksel, 2014.
7. Prenkk Pervizi, Shenime per organizimin e Kombit per lufte,    ,
Shtypshkronja Ushtarake, Tirane 1935.
8. Gjeneral Prenk Pervizi ne shtypin shqiptar, Bruksel, 2009.
9. Julian Amery: "Sons of tge Eagle", London, 1946.
10. David Smiley: "Asignement in Albania", London, 1984.
11. Walrher Speisipp :"Das Folk der Schipetaren", Wien, 1985.
Pietro Sebastiano Monari : "L'Italia nella seconda guerra mondiale: Guerra di Grecia, Roma, 2008.
Bardhaj
është një fshat në Shqipëri...
Kantoni Plouay
Kantoni Plouay (frëngjisht: Canton de Plouay) është një kanton në departamentin Morbihan, rajonin Région Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Plouay. Ka sipërfaqe 261.36km2 dhe popullsi 11763 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Plouay aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
Organizata Revolucionare Maqedonase (ORM)
parapamje|Logoja Organizata e Brendshme Revolucionare Maqedonase (ORM; bullgarisht: Вътрешна Македонска Революционна Организация (ВМРО), Vatrešna Makedonska Revoljucionna Organizacija (VMRO); maqedonisht: Внатрешна Македонска Револуционерна Организација (ВМРО) Vnatrešna Makedonska Revolucionerna Organizacija (VMRO)) ishte një lëvizje çlirimtare revolucionare kombëtare në territoret osmane në Evropë që u zhvillua në fund të shekullit të 19të dhe në fillimit të shekullit 20të. parapamje|majtas|Flamuri
Organizata u themelua në 1893 në Selanik me qëllimin fillestar për të marrë autonominë e rajoneve të Maqedonisë dhe Adrianopojës në Perandorinë Osmane. Më pas organizata u bë një agjent që i shërbente interesave bullgare në politikat ballkanike.
Shqipëria dhe Kosova - Si janë dhe si do të duhej të jenë
Shqipëria dhe Kosova - Si janë dhe si do të duhej të jenë Autori: Rexhep Qosja. Shtëpia Botuese "Toena". Viti i botimit 2013. Faqet e librit 472.
Në këtë vepër janë përmbledhur shkrime për politikën dhe krijimtarinë letrare e shkencore, për krijues e vetje të tjera, për ngjarje, dukuri e veprime të ndryshme politike në Shqipërinë shtetërore dhe në Kosovë.
Për arsye të çështjeve e të temave kaq të ndryshme të trajtuara në këto shkrime nuk e kisha të lehtë për të gjetur titullin me të cilin do të mbulohej domethënia e të gjithave.
Dhe, si do të ishte e mundshme të gjendej titulli me të cilin do të mbulohej domethënia e të gjithave, derisa libri fillon me trajtimin e sjelljeve, veprimeve, të bërave të një dhunëtari politik në politikën shqiptare sot dhe përfundon me trajtimin e jetës dhe krijimtarisë letrare e publicistike të një idealisti në jetën kombëtare sot?
Prej radhës së titujve, ndër të cilët më përkatësit më dukeshin titujt Koha e ngadhënjimit të dhunëtarëve dhe e humbjes së idealistëve dhe Shqipëria dhe Kosova - si janë dhe si do të duhej të jenë, më në fund do të përzgjedh të dytin.
Frymëzimi për titullin e parë Koha e ngadhënjimit të dhunëtarëve dhe e humbjes së idealistëve do të më vijë prej të këqijave të shumta e të shumëllojshme në jetën politike e shtetërore, së cilës vulën e tyre ia kanë vënë dhunëtarë, të korruptuar e mashtrues, ndër të cilët janë radhitur edhe ish-idealistë, që tani kanë braktisur çdo idealizëm, ndërsa frymëzimi për titullin e dytë Shqipëria dhe Kosova - si janë dhe si do të duhej të jenë do të më vijë prej veprës programore të Sami Frashërit Shqipëria ç’ka qenë, ç’ësht’ e ç’do të bëhetë? e botuar në vitin 1899, domethënë trembëdhjetë vjet para shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë.
Shqiptarët nuk janë më të pushtuar prej Perandorisë Otomane, siç ishin në atë kohën kur do të shkruhej e do të botohej vepra e Sami Frashërit, por, siç po shohim dhe siç po bindemi çdo ditë, në jetën e tyre ende nuk janë arritur vlerat e ëndërruara politike, shoqërore dhe kombëtare të rilindësve të mëdhenj.
Vlerat demokratike - shteti i së drejtës, përgjegjshmëria e zyrtarëve, barazia e dinjiteteve e të tjera, edhe më tej mbesin dëshira të ëndërruara në jetën shqiptare
Sokol Beqo
Sokol Mustafa Beqo ka lindur në Nivicë të Kurveleshit më 1947 në një familje me rrënjë të hershme atdhetare. Gjyshi i tij, Dervishi, ka lënë gjurmë në histori. Edhe babai i të ndjerit, Mustafai, ka qënë një nga trimat e Brigadës VII Sulmuese. Vetë Sokoli kudo që punoi e kontribuoi dëshmoi vetëdije të lartë atdhetare. Ndahet nga Jeta më 2 tetor 2007.
Udhëzime praktike
Udhëzime praktike Autori: Binjo Zhupa. Faqet e librit 200.
Mollët magjike
Mollët magjike përralla me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 1999 nga "Toena". Libri ka 214 faqe.
Pse ashtu e pse kështu?
Pse ashtu e pse kështu? vjersha e poema humoristike për fëmijë me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 1998 nga "Toena". Libri ka 116 faqe.
Pjetërqi i Epërm
Pjetërq i Epërm është një vendbanim në komunën e Klinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Pjetërsh i Epërm.
Rekuiem
Rekuiem roman, Autore: Diana Çuli. Faqet e librit 202.
Një roman ndryshe nga të tjerët, roman brenda romanit. Një subjekt kompleks që na fut në skutat e tij për të na shpalosur një botë të brendshme e të vuajtshme të një personazhi sa të fortë e të qëndrueshëm, në dukje, aq edhe të dhimbshëm dhe të rrënuar. Personazhi kryesor, Neri, përherë e privilegjuar në gjithçka në gjithë jetën e vet, mbërthehet nga xhelozia dhe ambicia për shoqen e vet Sabina, shoqe fëmijërie të pandara. Personazhi i zgjedhur nga autorja është një person që për të përmbushur interesat vetjake, shfaq anën më të shëmtuar njerëzore: pabesinë, spiunllëkun, intrigën.
Amsoldingen
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Pashtraj
është një fshat në Shqipëri...
Dy Batot dhe Zana e Ilirisë
Dy Batot dhe Zana e Ilirisë libër për fëmijë me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 1999 nga "Toena". Libri ka 16 faqe me ilustrime.
Burgistein
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Djaj në Veladon
Djaj në Veladon roman me autor Sejdi Kondi. Botuar në Tiranë : "Çamëria", 2011. Faqet e librit 258.
Sadik Kajo
Sadik Mehmet Kajo bir i nderuar i fshatit Perisnak të Beratit, lindur në vitin 1917, rridhte nga një familje me emër në tërë Nahijen e Tomorrit. Pjesëtarë të familjes dhe të fisit të tij i kanë dhënë shumë luftës për liri. Jahua ra heroikisht si trimat dhe mbeti Dëshmor i Atdheut. Sadik Kajo pas çlirimit kudo që punoi e militoi dëshmoi ndërgjegje të lartë. Ndarë nga jeta më 27 qershor 2007.
Arben Avdija
Arben Avdija lindi më tetor të vitit 1981 në Pazarin e Ri (Novi Pazar), dhe është futbollist i KF Zhelezniçar të Sarajevës. Karrierën e ka filluar në vitin 1988 në ’’Varteks’’.
Forcat e Operacioneve Speciale (Ukrainë)
parapamje|Ushtarët e Regjimentit të 8-të të Specnazit gjatë një stërvitje Forcat e Operacioneve Speciale (Си́ли спеціа́льних опера́цій Збро́йних сил Украї́ни, shkurtuar ССО) janë forcat speciale të Ukrainës dhe një nga pesë degët e Forcave të Armatosura të Ukrainës, me seli në Kiev.
Ky degëzim u formua bazuar në njësitë ushtarake të Drejtorisë së Përgjithshme të Inteligjencës të Ukrainës (HUR) dhe forca nga shërbimi i inteligjencës ushtarake, të krijuara fillimisht nga GRU-ja Sovjetike Specnaz, me qendër në Ukrainë (atëherë SSR e Ukrainës).
Në vitin 2014, Komanda e Forcave Speciale numëronte mbi 4000 operativë të quajtur specnaz, të cilët të gjithë janë ushtarë profesionistë. parapamje|Operatorët SSO me [[AK-74|AKS74us]] Forca Detare e Ukrainës mban gjithashtu regjimentin e saj të vogël Specnaz. Detashmenti është quajtur Seals sipas Marinës së Shteteve të Bashkuara SEAL dhe ka për detyrë të njëjtin qëllim.
Ndërkohë që forcat nga Ministria e Brendshme janë të përfshira shpesh në gjetjen e spiunëve dhe diversantëve, njësitë Specnaz të Ministrisë së Mbrojtjes janë të përfshirë më drejtpërdrejtë në raste lufte.
Kantoni Peyreleau
Kantoni Peyreleau (frëngjisht: Canton de Peyreleau) është një kanton në departamentin Aveyron, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Peyreleau. Ka sipërfaqe 221.69km2 dhe popullsi 1966 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Peyreleau aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Aldealseñor
300px|right Aldealseñor është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Buchholterberg
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Alcubilla de las Peñas
300px|right 270px|parapamje Alcubilla de las Peñas është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
1970 në film
Box-Office
Filmat Po e zëme,Po e zëmë (1970)
PPSH Dokumenta kryesore VII
Dokumenta kryesore të PPSH - Vëllimi VII (1976 - 1980) Shtëpia Botuese "8 nëntori" Tiranë, 1982
Përmbajtja: - Parathënie
- Vendim i KQ të PPSH dhe i Këshillit të Ministrave të RPSH "Mbi uljen e pagave të larta, mbi disa përmirësime në sistemin e pagave ..."
- Vendim i Plenumit të KQ të PPSH mbi thirrjen e Kongresit të 7-të të zakonshëm të PPSH - Raport i mbajtur në Kongresin e 7-të të PPSH nga sekretari i parë i KQ të PPSH shoku Enver Hoxha "Mbi veprimtarinë e KQ të PPSH" (I-III) - Raport i mbajtur në Kongresin e 7-të të PPSH nga sekretari i parë i KQ të PPSH shoku Enver Hoxha "Mbi veprimtarinë e KQ të PPSH" (IV-VI) - Direktivat e Kongresit të 7-të PPSH mbi planin e gjashtë pesëvjeçar të zhvillimit të ekonomisë dhe të kulturës të RPSH për vitet 1976-1980
- Protokoll i Sekretariatit të KQ të PPSH për zbatimin e udhëzimit të Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi forcimin e lidhjeve midis organeve dhe organizatave-bazë të partisë të ushtrisë, me organet dhe organizatat-bazë të terrenit"
- Letër e KQ të PPSH drejtuar komiteteve të partisë të rretheve "Mbi organizimin e kontrollit punëtor e fshatar për problemin e drithërave të bukës"
- Letër e KQ të PPSH drejtuar komiteteve të partisë të rretheve "Mbi fushatën e zgjedhjeve të këshillave dhe të gjykatave popullore"
- Vendim i Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi disa probleme që dalin nga përgjithësimi i përvojës së deritanishme të kooperativave të tipit të lartë"
- Protokoll i Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi përbërjen e organeve të zgjedhura të partisë për vitin 1976"
- Protokoll i Sekretariatit të KQ të PPSH "Mbi gjendjen dhe disa dre-jtime për zhvillimin e mëtejshëm të botimeve politiko-shoqërore"
- Vendim i Sekretariatit të KQ të PPSH "Mbi përkujtimin e 100-vjetorit të Lidjes Shqiptare, të themeluar në Prizren"
- Vendim i Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi përsosjen e sistemit të planifikimit"
- Vendim i Sekretariatit të KQ të PPSH "Mbi përmirësimin e mëtejshëm të punës në ndërmarrjet bujqësore"
- Konkluzione të Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi përgatitjen, shpërndarjen, përdorimin dhe kualifikimin e specialistëve,..."
- Vendim i Sekretariatit të KQ të PPSH "Mbi masat për thellimin e revolucionit tekniko-shkencor"
- Raport i Byrosë Politike të KQ të PPSH "Të forcojmë punën e partisë për edukimin e komunistëve dhe të kuadrove"
- Letër e KQ të PPSH drejtuar komiteteve të partisë të rretheve "Mbi kujdesin për organizatën e veteranëve dhe për veteranët pensionistë"
- Raport i Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi dhënien llogari për plotësimin e detyrave të planit të vitit 1977 dhe mbi detyrat e planit të vitit 1978"
- Konkluzione të Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi disa probleme të emancipimit të plotë të gruas"
- Konkluzione të Sekretariatit të KQ të PPSH "Mbi forcimin e mëtejshëm të bashkëpunimit të organizatave të masave për zbatimin e vendimeve të Kongresit të 7-të të PPSH"
- Konkluzione të Sekretariatit të KQ të PPSH "Mbi zbatimin e detyrave që ka shtruar KQ i partisë për përmirësimin e mëtejshëm të punës në sektorin e fizkulturës e të sporteve"
- Vendim i KQ të PPSH "Mbi masat për plotësimin dhe tejkalimin e detyrave të planit për prodhimin dhe grumbullimin e pambukut"
Sali Ormëni : pesha e varrit të munguar
Sali Ormëni : pesha e varrit të munguar Autori: Xemal Imeri. Botuar në Tiranë : ASD, 2006. Faqet e librit 215. ISBN 99943-928-2-4
PPSH Dokumenta kryesore VII
- Vendim i KQ të PPSH "Për plotësimin e detyrave të planit për prodhimin dhe për grumbullimin e panxharsheqerit"
- Vendim i Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi fuqinë blerëse të popullsisë, mbulimin e saj me mallra e me shërbime, mbi..."
- Protokoll i Sekretariatit të KQ të PPSH "Mbi punën e organizatave të partisë për edukimin ideologjik e politik të punonjësve në..."
- Letër e KQ të PPSH dhe e qeverisë së RPSSH drejtuar KQ të PK të Kinës dhe qeverisë kineze
- Përshëndetje e KQ të PPSH drejtuar shokut Enver Hoxha, me rastin e 70-vjetorit të ditëlindjes së tij
- Raport i Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi plotësimin e planit të vitit 1978 e të tre vjetëve të pesëvjeçarit të gjashtë, të marrë së bashku, dhe masat për realizimin e detyrave të vitit 1979"
- Vendim i KQ të PPSH "Për festimin e 100-vjetorit të lindjes së J. V. Stalinit"
- Vendim i KQ të PPSH "Mbi festimin e 35-vjetorit të çlirimit të atdheut dhe fitores së revolucionit popullor"
- Vendim i Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi disa përmirësime në sistemin e pagave dhe për ngushtimin e mëtejshëm të dallimeve midis fshatit dhe qytetit"
- Vendim i Byrosë Politike të KQ të PPSH "Mbi prodhimin, kursimin dhe mundësitë e shtimit të eksportit të lëndëve energjetike"
- Konkluzione të Sekretariatit të KQ të PPSH "Mbi përmirësimin e punës në bashkimet profesionale"
- Letër e KQ të PPSH drejtuar komiteteve të partisë të rretheve e njësive "Mbi masat ndëshkimore me karakter edukimi në parti"
- Letër e KQ të PPSH drejtuar komiteteve të partisë të rretheve "Mbi udhëheqjen e organeve dhe të organizatave të partisë në këshillat popullore" - Letër e KQ të PPSH drejtuar gjithë organizatave-bazë të partisë "Mbi forcimin e udhëheqjes së partisë në bashkimet profesionale për.."
- Vendim i Sekretariatit të KQ të PPSH "Mbi disa çështje e detyra për përsosjen e mëtejshme të stazhit të kandidatit të partisë"
- Raport i Byrosë Politike të KQ të PPSH "Të ngremë nivelin e punës kërkomore-shkencore dhe të rritim efikasitetin e saj për zhvillimin aktual e perspektiv të vendit"
- Treguesi i lëndës
Lapardhaja 1
është një fshat Rrethin e Beratit në Shqipëri.
Vakerrjoti (Sefulla Malëshova)
Vakerrjoti (Sefulla Malëshova) Autori: Piro Tito. Faqet e librit 78.
Zveçani
Zveçani (serbisht: Звечан Zvečan) apo Komuna e Zveçanit ndodhet në pjesë veriore të Kosovës. Kjo komunë është urë lidhëse në mes të Mitrovicës dhe Sanxhakut Tregu i Ri dhe një herit është njëra nga katër komunat e Kosovës e banuar me shumicën Serbe. Komuna kufizohet me Albanikun në lindje, Mitrovicën në jug dhe Zubin Potokun në perëndim. Në maje të malit në pjesën lindore të vendbanimit gjendet manastiri ortodoks serb.
Lashtësia
Për Zveçanin në kohën dardane nuk dihet po thuaj se asgjë përpos se në këtë trevë kanë jetuar fise Ilire. Në përgjithësi për Zveçanin si vendbanim dihet shumë pakës dhe atë nga burime jo serioze serbe. Por në përgjithësi thuhet se në këtë pjesë kanë qenë të vendosura zakonisht reparte ushtarake që nga koha romake. Nga hartat antike vërehet se kjo pjesë gjatë gjithë historisë ka qenë pjesë e përbashkët e Kosovës së sotshme.
parapamje|left|Kalaja e Zveçanit
Mesjeta
Në mesjetë Zveçani fillimisht ka qenë pjesë e Perandorisë bizantine. Në vitet 1091 e 1094 kishte beteje midis Bizantinet dhe Serbet në këtë zonë sepse perandoria serbe atëherë zgjerohej me lufte dhe përhapej në Kosovë në shekujt XI e XII. Pastaj në shekujt XIV e XV, turqit kanë pushtuar vendin.
Koha osmane
Nga burimet osmane lë të kuptohet që Zveçani në dhjetorë të vitit 1660 ishte qytet kufitar në mes të elajetit të Rumelisë dhe elajetit të Bosnjës. Qyteti kishte një emër latin (serbë) dhe qendej pranë Tyrbes së Baba Mustafait, përafërsisht 200 metra largë kalasë së Mitrovicës (Kalaja Ogurzezë). Në këtë qytet ishin mbledhur fisnikët e viseve fqinje të Rumelisë për t´i uruar udhë të mbarë Pashait, i cili kishte falë namazin dy herë në xhamin e Zveçanit dhe kishte shpërndarë sadaka.
Qyteti në atë kohë llogaritej ai qytet i pasur në rrafshin e Kosovës dhe përbëhej nga 300 shtëpi me çati të ndërtuara nga tjegullat, xhamia, hani i qytetit, Hamami i qytetit dhe disa dyqane të hijshme. Qyteti ishte seli e një guvernatori (hakim) dhe e një vojvode. Qyteti ndodhej 7 orë udhe në këmbë, largë qytetit të Vushtrisë.
Burimet e boshnjakëve të Sanxhaut të Pazarit të Ri, thonë se kjo pjesë d.m.th pjesa e cila gjendet mbi veriun e Mitrovicës gjatë kohës osmane ka qenë pjesë e Sanxhakut dhe në këtë pjesë kanë qenë të ndërtuara “rrugë tregtare” që kanë shërbyer atë kohë për tregti në mes të Mitrovicës dhe Novi Pazarit. Me gjithë këto pohime ata nuk kanë të dhëna se nga ku flitej për pjesë të Sanxhaku.
Koha moderne
Edhe pse komuna e Zveçanit bojkoton pavarësinë e qeverinë e re të Kosovës, ajo merr të ardhura nga shteti kosovar. Në anën tjetër merr paratë poashtu nga një fond i organizuar dhe financuar nga qeveria e Serbisë për mbështetjen e strukturave paralele serbe. Në vitin 2011 kishte përplasje midis serbeve dhe forcat e sigurisë (KFORi, Policia kosovare) ku janë ngritur barikade nga serbet për të parandaluar hyrjen e shtetit kosovar në veriun e territorit. Katër ushtarë të KFORit u plagosen me arme nga serbet si pasojë. Protestat në atë kohë ishin nxitur kryesisht nga ekstremisti serb me nofkën "Pagi".
Zveçani akoma vazhdon të refuzohet çdo bashkëpunim me institucionet kosovar apo ndërkombëtar.
Gjeografia
Komuna e Zveçanit përfshinë një sipërfaqe prej afro 115 kilometra katrorë dhe ndahet në 18 njësi kadastrave. Serbët thonë se në këtë komunë gjenden 45 katunde, mirëpo ato në të vërtet janë të vogla të klasifikohen si të tilla. Kjo komunë shtrihet rreth koordinantav gjeografike: 42° 54 V dhe 20° 50 L.
Ekonomia
parapamje|Shkritorja e Trepçës në Zveçan Ekonomia e Zveçanit është e lidhur ngushtë me fatin e Trepçës. Pas luftës shkritorja e Trepçës që gjendet në Zveçan punon me një kapacitet prej 5%. Para luftës në këtë shkritore punonin 4,000 punëtorë. Për shkake të ndotjes së lart që shkaktonte kjo shkritore më 14 gusht 2000, administrata e UNMIK-ut ka kufizuar proceset e punës në vetëm prodhimin e baterive.
Si problem ekonomik dhe jetësor i kësaj komune është furnizimi me ujë të pijshëm dhe ndotja e lartë e ajërit dhe ambientit me mbeturina e metale të rënda.
Demografia
Në strukturën e popullsisë së komunës Zveçan përpos ndryshimeve natyrore një rolë të madh kanë luajtur edhe projektet e qeverive të ndryshme Serbe të cilat që nga okupimi i kësaj pjese me qëllim të ndarjen së kësaj pjese nga lidhja tradicionale kulturore me Sanxhakun. Deri më tani ka informata të pakta që mund të përdoren si burime të sakta për numrin e serbëve të prurë në këtë komunë. Kështu nga një burim kuptohet se nga qeveritë serbe janë sjellur banorë nga Serbia. Mirëpo numri i familjeve të vendosura që figuron aty nuk është i plotë. Në këtë dokument qeveritë serbe pranojnë që në kuadër të "reformave agrare" në këtë komunë është vendosur një familje. Sido që të jetë, nga burimet e Sanxhaklive (banorëve jo serb) kjo pjesë ka qenë e banuar nga shqiptarët dhe boshnjakët e sanxhakut që dallojin pak nga ata të Bosnjës. Po ashtu nga këto burime bëhet e ditur që pas largimit të Perandorisë Osmane ka pasur pastrime të mëdha etnike në këtë komunë e cila më parë ishte e zhvilluar dhe luante rolin e një ure lidhëse në mes të Mitrovicës dhe Novi Pazarit.
Si do që të jetë pjesa më e madhe e popullsisë serbe përbëhet nga pasardhësit e luftëtarëve që kanë marrë pjesë në frontin e Selanikut gjatë luftës ballkanike kundër osmanëve. Si shpërblim të këtyre luftëtarëve të quajtur "solunci" qeveria serbe e asaj kohe ju ka dhënë atyre tokat e shqiptarëve.
Përbërja etnike
Tani në komuna e Zveçanit përfshinë një sipërfaqe prej afro 140 kilometra katrorë dhe ndahet në 18 njësi kadastrave. Serbët thonë se në këtë komunë gjenden 45 katunde, mirëpo ato në të vërtet janë të vogla të klasifikohen si të tilla. Si do që të jetë në hapësirën e komunës gjenden 16,600 familje duke llogaritur këtu 4,000 serbë të ardhur nga pjesë të ndryshme të Kosovës gjatë viti 1999, 250 refugjatë nga Kroacia dhe 300 Romë që thonë se kanë ikur nga Mitrovica në Serbi dhe tani janë kthyer dhe tani jeton (2006) në fshatin Zhitkovac.
Po ashtu thuhet se në këtë komunë janë vendosur gjatë trazirave të Marsit 2004, serbë të ikur nga Sinjara e Mitrovicës (514), Sllatina e Vushtrrisë (48), Obiliqi (35) dhe nga vende tjera (48).
Para ndërhyrjes së NATOS-ë (1999), administrata e Kombeve të Bashkuar gjegjësisht UNHCR ka pasur të dhëna për rreth 12,500 banorë në këtë komunë nga të cilët 95% serbë të Kosovës. Sipas disa burimeve në vetë qendrën e Komunës para luftës kanë jetuar katër familje shqiptare si ndërsa në komunë kanë qenë tri katunde shqiptare: Boletin, Lipë dhe Zhazha.
Kultura
Kultura në komunën e Zveçanit është e dominuar nga kisha ortodokse Serbe pasi që popullsia shqiptare është e dëbuar.
Të dhënat mbi Hanin, xhamin dhe hamamin e qytetit si dhe rrugët me dyqanët e hijshme të përshkruara nga udhëtarët që në vitin 1660, mund të gjenden vetëm në dorshkrime. Mbi ruinat e tyre nuk është e ditur se çka është ndërtuar. Kultura e tanishme Zveçanit është pasqyrë e zhdukjes së kulturës së qytetit kufitar dhe mbushje e saj me elemente serbe.
Qendra kulturore gjendet në qendër të komunës në të cilën gjendet edhe kinemaja me 400 ulëse. Kjo kinema nuk shfrytëzohet për prezantimin e filmave mirëpo shërben për tubime dhe manifestime politike dhe kulturore. Po ashtu në këtë ndërtesë është edhe baza e radio stacionit lokal Radio Mitrovica e Kosovës. Renovimi i saj herën e fundit është bërë më 2004 nga Qendra e Koordinimit për Kosovë. Tani në këtë objekt gjendet edhe Qendra e të rinjve IMC.
Vitet e fundit janë mbajtur tubimet e piktorëve dhe poetëve të mëdhenjtë të Evropës në shtatorë. Si do që të jetë aty kanë marrë pjesë piktorë dhe poet nga vendet fqinje si Serbia, Mali i Zi dhe Bosnja. Ky manifestim i quajtur "Piktorët" është një herit edhe manifestimi më i lartë kulturorë. Manifestimi i fundit i përbashkët i serbëve dhe shqiptarëve të Kosovës është bërë në Shtëpinë e Kulturës në Mitrovicë më 2004.
Feja
Në territorin e komunës anë e mbanë janë ndërtuar kisha të cilat nga banorët merren për manastire. Në anën tjeter objektet fetare shqiptare janë dëmtuar apo rënuar tërsisht. Objektet më të njohura fetare janë:
Media
Në Zveçanë emitojnë emisionet e tyre një statcion teliviziv dhe dy radiostacione. Për dashamirët e shtypit përposë gazetae të ardhura nga Serbia banorët përkujdeset edhe një gazetë lokale.
Politika
Politika e komunës dominohet nga partitë serbe, partitë shqiptare nuk janë prezentë pos asaj të AAK-së. Para luftës Zveçani ka qenë e vetmja komunë "opozitë" nga gjitha komunat me shumicë serbe në Kosovë. Kështu kjo komunë është udhëhequr që nga 1992-ta nga partitë opozitare dhe deri më tani kuvendi i komunës ka pasur 10 kryetarë i pari i tyre ishte Desimir Pelkoviq si anëtarë i "Iniciativës Qytetare". Mirëpo në të njëjtën kohë SPS dhe SRS kishin një mbështetje të fortë në Zveçan. Marrëdhëniet në mes të prijësve lokal të partive kanë qenë po thuaj se që nga 1992-ta të baraspeshuara. Në asamblenë e kuvendit momental (2006) partia në fuqi ka 13 vende nga gjithsej 27.
Reutigen
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Xhamia Shqiptare, Carlton North
parapamje|240px|Xhamia shqiptare në [[Carlton North, Viktoria|Carlton North]] Xhamia shqiptare i njohur gjithashtu si Xhamia e Shoqërisë Islame Australiane Shqiptare dhe Xhamia Carlton, është një xhami e vendosur në Carlton North, një periferi e brendshme të Melburnit, Viktoria, Australi. Ndërtesa përmban një minare dhe objekte komunitare. E lidhur me komunitetin australian shqiptar, xhamia është në pronësi dhe qendra e Shoqërisë Islame Australiane Shqiptare (SHIASH) të Viktorias, anëtarësia e së cilës numëron rreth 1000 njerëz. E ndërtuar në fund të viteve 1960, xhamia është më e vjetra në Melburn dhe e listuar në Regjistrin e Trashëgimisë Viktoriane.
Historia
parapamje|majtas|220px|Shenja e rrugës në hyrje të Drummond St që tregon xhaminë dhe vendndodhjen e Shoqërisë Islame Australiane Shqiptare Pas Luftës së Dytë Botërore, emigrantët myslymanë si shqiptarët emigruan në Viktoria dhe gjetën se shteti i mungonte infrastrukturës islame. Xhamitë e improvizuara që u përkisnin muslimanëve të mëparshëm të Melburnit ekzistonin dekada më parë, shpesh një dhomë e vogël e përshtatur për shërbime fetare, por asnjëra nuk ishte afatgjatë.
Në vitin 1961, emigrantët myslimanë formuan Shoqërinë Islame të Viktorias për të përmbushur nevojat e tyre fetare, me shqiptarët që përbënin numrin më të madh të donatorëve të saj. Anëtarët e ISV-së u takuan në një shtëpi të vogël të përshtatur në 1008 Drummond Street, Carlton që shërbeu për një periudhë të shkurtër si xhami, duke u bërë qendra e shoqatës së saj të Komunitetit Islamik të Carlton dhe e jetës myslimane. Në vitin 1963, komuniteti shqiptar themeloi një organizatë të quajtur Shoqëria Islame Australiane Shqiptare.
parapamje|majtas|180px|Shenja origjinale mbi derën e hyrjes duke shënuar themelimin dhe emrin e xhamisëe Mbledhja e fondeve u ndërmor me sukses nga SHIASH me një nga themeluesit e saj, Memet Zuka, një drejtues komuniteti që kërkon dhe merr donacione nga anëtarë myslimanë, katolikë dhe ortodoksë të komunitetit shqiptar. SHIASH bleu një pronë në 765 Drummond Street, Carlton. Ai përmbante një shtëpi dykatëshe të periudhës viktoriane, më parë shtëpinë e Komisionerit të Policisë Viktoriane të kaluar, Thomas O'Callaghan, dhe një ngastër të madhe bosh ngjitur me tokën. Projektimi fillestar i ndërtesës së xhamisë ishte katror me tulla kafe. Ndërtimi filloi në 1967 dhe përfundoi në 1969.
Xhamia që nga themelimi i saj, përveç që është qendër e aktiviteteve fetare dhe kulturore shqiptare, ka ofruar ndihmë edhe për komunitetet tjera. Për shembull, shqiptarët në vitet 1970 ndanë xhaminë e tyre me emigrantët turq të sapoardhur, duke u bërë në atë kohë një qendër e rëndësishme për komunitetin australian turk. Të ardhurit e tjerë, si studentë nga vendet e Azisë Juglindore (Brunei, Indonezia dhe Malajzia) morën ndihmë nga xhamia. Në vitet 1970 dhe 1980, një vullnetar mysliman palestinez në xhami, Omar Hallak dha mësim Kuranin dhe gjuhën arabe.
Në vitin 1981, Rexhep Idrizi u bë imam i xhamisë. Një minare iu shtua xhamisë në vitin 1994, pasi u dha leja nga Gjykata e Lartë e Australisë. Ndërtesa iu nënshtrua rinovimeve të mëdha në vitin 2003 duke rezultuar në shtimin e një sërë objektesh të reja, jashte xhamisë të lyer me ngjyrë të bardhë dhe vendosjen e qilimit të kuq, për të pasqyruar ngjyrën e flamurit shqiptar. Idrizi vazhdoi si imam deri në shkarkimin e tij nga bordi i SHIASH-it në maj 2011, siç thuhet për shkak të kundërshtimit të tij ndaj ndërtimit të një njësie në ambientet e xhamisë. Ai e kundërshtoi vendimin e bordit dhe u përpoq të rivendoste veten përmes një farë mbështetjeje nga komuniteti gjatë lutjeve të Ramazanit më 31 korrik 2011. Zyrtarët e xhamisë e kundërshtuan masën duke nxitur ndërmjetësimin e policisë që rezultoi në pranimin e status quo-së. Dr Bekim Hasani e pasoi atë si imam i xhamisë.
Në solidaritet me viktimat e të shtënave në xhaminë Christchurch të vitit 2019, xhamia si të tjerat në Viktoria mbajti një ditë të hapur (17 mars) për publikun për të mbështetur ose njohur veten me Islamin dhe myslimanët.
parapamje|180px|Poster për 50 vjetorin SHIASH mbajti një festival festiv në natyrë në xhami më 17 nëntor 2019 duke shënuar 50 vjetorin e saj, ku morën pjesë rreth 3000-4000 njerëz. Ai përfshinte australianë myslimanë me prejardhje shqiptare dhe të tjera, australianë jomuslimanë të besimeve të tjera, përfaqësues politikë (deputeti lokal Adam Bandt dhe kryebashkiaku i City of Yara Danae Bosler), krerët e organizatave joqeveritare (OJQ) dhe disa oficerë policie. Njëkohësisht, brenda xhamisë u mbajt një ekspozitë që tregon historinë e saj. Për këtë rast dhe për herë të parë në historinë e saj, ezani u thirr nga Amet Balla nga minareja e xhamisë dhe u dëgjua në zonën përreth përmes altoparlantëve të saj.
Gjatë historisë së saj 50-vjeçare, xhemati i xhamisë, duke përfshirë edhe donatorët, është bërë i larmishëm dhe me origjinë nga etni të ndryshme. Imam Hasani u largua nga xhamia në vitin 2020 për t'u bërë kreu i çështjeve të sheriatit në Këshillin Koordinues Islamik të Viktorias. Imami aktual është Përparim Sula.
Hytbi Tarelli
Artisti Shqiptaro-Kanadez Hytbi Tarelli u lind në vitin 1952 në luginën e bukur të Devollit në Shqipëri. Në moshën 10 vjeçare ai mori leksionet e para në art nga artistë të njohur të asaj kohe. Në vitin 1968 ai paraqet veprat e tij në një ekspozitë me shoqatën e artistëve. Nga ajo kohë ai punon gjerësisht në portret dhe veçanërisht peisazh.
Në vitin 1975 ai u diplomua në shkencat natyrore, por kurrë nuk e ndali aktivitetin e tij artistik në pikturë dhe skulpturë. Ai ka marrë pjesë në shumë ekspozita grupore dhe ka organizuar tre ekspozita personale.
Esat Breshani
Esat Demo Breshani u lind në Kallarat të Vlorës më 1923 në një familje atdhetare dhe u nda nga jeta më 28 shtator 2007. Mori pjesë herët në luftën për liri. Në Brigadën XII Sulmuese ka pasur detyrën e komandantit të kompanisë. Mbas çlirimit mbaroi arsimin ushtarak dhe qe komanduar kuadër në organe e reparte të Punëve të Brendshme në rrethet Sarandë, Korçë, Pukë dhe Tiranë. Me daljen në pension u përshi në radhët e organizatës së veteranëve.
Këshilli për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut
Këshilli për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut - KMDLNJ (Council for the Defence of Human Rights and Freedoms - CDHRF) me seli në Prishtinë është organizata e parë joqeveritare, jopolitike dhe jofitimprurëse e formuar në Kosovë.
Historiku
KMDLNJ është formuar më 14 dhjetor 1989 nga një grup i veprimtarëve për të drejtat e njeriut, të cilët flisnin në emër të atyre që u ishte mohuar çdo e drejtë dhe u shkeleshin të drejtat elementare të njeriut. KMDLNj paraqet një organizim heterogjen për nga struktura intelektuale dhe nacionale. KMDLNJ është OJQ (organizata joqeveritare) e parë në Kosovë si dhe është një organizatë jopolitike dhe jofitimprurëse, ku selia e saj është në Prishtinë. Po ashtu, KMDLNj ka edhe anëtarë nderi nga shtetet e ndryshme të Evropës dhe nga SHBA të cilët e përfaqësojnë KMDLNj-në në situata të caktuara. Adem Demaçi, fitues i çmimit Saharov, ishte kryetar nderi i KMDLNj-së. KMDLNj është anëtar i Federatës Ndërkombëtare për të Drejtat e Njeriut (FIDH) me seli në Paris dhe anëtar i Rrjetit Ballkanik për të Drejtat e Njeriut (saktësisht Komitetit Drejtues të këtij rrjeti). KMDLNj është po ashtu anëtar i Shoqatës së Popujve të Rrezikuar në Gottingen (Gjermani).
Veprimtaria
KMDLNj dokumenton shkeljet e të drejtave të njeriut dhe denoncon kryerësit e këtyre shkeljeve duke e informuar opinionin me anë të raporteve, komunikatave, publikimeve, konferencave për shtyp etj. KMDLNj publikon informata, raporte, periodike dhe vjetore. Po ashtu publikon edhe “Buletinin”, kur të sigurohen mjete, në gjuhën shqipe, angleze dhe serbe. KMDLNj ka publikuar edhe librat: “Të drejtat e mia” I, II dhe III dhe “Të drejtat e njeriut”, “Mbrojtja ndërkombëtare e të drejtave të njeriut“, “Çështja Dita“, “Të drejtat e pakicave“, “ Monografia e Krimeve të Luftës 1998 – 1999 “ etj. KMDLNj ka qenë organizata e parë joqeveritare nga Kosova që ka vendosur bashkëpunim me Tribunalin e Hagës dhe që i ka dorëzuar fletëdenoncim penal kundër udhëheqësve jugosllavë të dyshuar për krime lufte në Kosovë. Ndriçimin e fatit të personave që konsiderohen si të zhdukur është njëri ndër prioritetet e KMDLNj. Intervistimi i refugjatëve të kthyer, azilkërkuesve dhe personave të zhvendosur është angazhim i mëtutjeshëm i Këshillit. Kthimi i personave të zhvendosur brenda vendit është një ndër aktivitetet kryesore të Këshillit, sidomos pas përfundimit të luftës. Mbrojtja e të drejtave të pakicave dhe integrimi i tyre në shoqëri, deenklavizimi janë angazhime afatgjate strategjike të KMDLNj. KMDLNj merret edhe me edukimin për të drejtat e njeriut. Në këtë kontekst ka organizuar trajnime për të drejtat e njeriut për pjesëtarët e FSK-së dhe të PK-së. KMDLNj ka bërë monitorimin e zgjedhjeve lokale e të përgjithshme, monitorimin e proceseve gjyqësore, qendrave të ndalimit, të paraburgimit, burgjeve hetuese dhe shtëpive korrektuese si dhe institucioneve të tjera të dala nga zgjedhjet. KMDLNj ,organizon tryeza të rrumbullakëta, debate, seminare etj. që kanë të bëjnë me të drejtat e njeriut. Në kuadër të KMDLNj-së funksionon shërbimi i telefonit SOS për shërbime juridike falas. KMDLNj që nga viti 2000, për trembëdhjetë vite me radhë e organizon Festivalin Ndërkombëtar të Filmit Dokumentar për të Drejtat e Njeriut “Një Botë“. KMDLNj ka qenë organizatë kryesore që i ka monitoruar zgjedhjet që janë organizuar në Kosovë – 2 palë zgjedhje lokale dhe 2 palë zgjedhje të përgjithshme.
Bashkëpunimi i KMDLNJ-SË
Këshillli bashkëpunon me OJQ-të vendore dhe ndërkombëtare. Ka marrë pjesë në punimet e Komisionit dhe të Nënkomisionit për të Drejtat e Njeriut të Kombeve të Bashkuara në Gjenevë. Po ashtu ka marrë pjesë në shumë seminare dhe takime tjera ndërkombëtare për të drejtat e njeriut. KMDLNj është anëtar i rrjetës Ballkan Human Rights Network të OJQ-ve, si dhe anëtar i Federatës Ndërkombëtare për të Drejtat e Njeriut (FIDH) me seli në Paris. Bashkëpunon me shumë OJQ, siç janë: Komiteti i Helsinkut të Serbisë dhe Qendra për të Drejtat e Njeriut në Beograd (Serbi); Komiteti i Helsinkut i Malit të Zi (Mali i Zi); Amnesty international, Human Rights Watch, Helsinki International Federation dhe organizatat tjera për të drejtat e njeriut, si dhe OSBE, UNHCR, KFOR, UNMIK-un, EULEX-i, PK, FSK, IGM, ICRC dhe Tribunali i Hagës.
Lista e fundit
Lista e fundit tregime dhe novela, Autore: Jorma Maria Loci. Botuar në Tiranë : Onufri, 2004. Faqet e librit 200. ISBN 99943-32-15-5
Pjetërqi i Poshtëm
Pjetërq i Poshtëm është një vendbanim në komunën e Klinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Pjetërsh i Poshtëm.
Zef Boga
Zef Marash Boga u lind në vitin 1928 në Bogë të rrethit të Kurbinit në një familje me tradita të hershme atdhetare. Shtëpia e tij i ka pasur përherë të hapura dyert për militantët e lirisë. Edhe vet Zef Boga ka qënë një nga trimat e Brigadës XXIII Sulmuese Partizane. Mbas çlirimit punoi me përkushtim në ndërmarrje të ndryshmen duke reflektuar e dëshmuar kudo e kurdoherë ndërgjegje të lartë. La mbas një emër dhe një kujtim, që nuk do të harrohen kurrë.
Hajrudin Hari Vareshanoviq
thumb|right|Hajrudin Hari Vareshanovic Hajrudin Vareshanoviq, i njohur si Hari Vareshanoviq është një artist boshnjak me prejardhje shqiptare.
Biografia
Lindi më 16 janar 1961 në Sarajëvë. Është njëri nga kantautorët më të njohur boshnjak dhe themelues i njërit ndër grupet më të popullarizuara boshnjake Hari Mata Hari.
Karrierën në estradë e ka filluar kah fundi i viteve të 70-tanë grupin muzikore sarajevase Ambasadori, që më vonë të vazhdoj në grupin ”Zov’’. Me këtë grupe muzikore arriti sukses të madh me këngën “Gollubica” në të cilën bashkon elementet e muzikës rok dhe pop me elemente të folklorit tradicional boshnjak.
Kah mesi i viteve të 80-ta grupa e tij e re muzikore Hari Mata Hari fillon ngritjen në tplistat e shtetit të atëhershëm.
Hari Vareshanovic bashk me grupën e tij muzikore “Hari Mata Hari” katër herë konkurroi në zgjedhjet nacionale për Këngën e Eurovizionit. Për herë të parë u paraqit në konkurencen jugosllave në vitin 1986 në Prishtinë, ku arriti në vendin e pestë. Suksesin më të madh e arriti në vitin 2006 në Athinë me këngën “Lejla” ku arriti në vendin e tretë.
Hajrudin Hari Vareshanovic jeton në Sarajevë.
Oberhofen am Thunersee
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Kantoni Baraqueville-Sauveterre
Kantoni Baraqueville-Sauveterre (frëngjisht: Canton de Baraqueville-Sauveterre) është një kanton në departamentin Aveyron, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Baraqueville. Ka sipërfaqe 277.78km2 dhe popullsi 8433 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Baraqueville-Sauveterre aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Shumi
Etimologjia
Për prejardhjen e fshatit nuk dihet shum por studjuesit vijnë në përfundim dhe se shpjegimi i etimologjisë së emrit besohet se prejardhja e emrit të këtij fshati lidhet me emrin SUM , i përhapur shum në popullatën shqiptare. Faktikisht me shume per emrin e ketij fshati mund te flasin dhe banoret e ketij fshati.Ky emer vjen ngaqe ne kete fshat ka pasur dhe ka shume Uj.Shum uj,shum uj..... dhe keshtu ka mbet ky emer.Dhe sa i perket prejardhjes se fshatit per here te pare kane zbritur nga fshati Zagracan,dhe banor i pare ka qene Sadik Ajredini,i cili u zhvendos nga fshati Zagracan ne fshatin Shum.
Gjeografia
Fshati Shum gjended në pjesën jugperëndimore të komunës së Strugës, duke qenë large kësaj qendre rreth 5 kilometra. Fshati ndodhet në një hapsirë të rrafshët. Nuk është i vogël edhe numri i banorëve qe punojnë dhe jetojnë përkohësisht jashtë vendit. Fshati Shum ndodhet në një lartësi mbidetare prej 750 metrash .Fshati ka shkollë fillore, dyqane dhe puntori të vogla .Banorët e fshatit merren kryesisht me bujqësi , por ka edhe banorë që punojnë në qytetin e Strugës
Demografia
Fshati ka rreth 200 shtëpi dhe  mbi 800 banorë të gjithë shqipëtarë.
Historia
Për sa i përket së kaluarës së këtij fshati, besohet se ai i ka rrënjët e thella në histori dhe kjo dëshmohet me egzistencën në territorin e tij të “ Varreve Analse “ nekropolit nga koha helenike që ndodhet në jugperëndim të këtij vendbanimi , në bregun e djathtë të lumit Shum.
Peza vatra e lirisë
Peza vatra e lirisë Autori: Idriz Shehi. Botuar në Tiranë, 2006. Faqet e librit 206.
1968 në film
Listë filmash sipas viteve
Viti 1968
Zaho Balili
Zaho Balili (Rexhin, 20 shtator 1951 - Athinë, 2001) ka qenë shkrimtar shqiptar dhe autor i iso-polifonisë.
Shkollën tetëvjeçare dhe të mesme e ka mbaruar në Tepelenë. Ka filluar të shkruajë në moshë shumë të re dhe është autori i disa vëllimeve si Drithërimet e pranverës, Paskan çelur manushaqet, Brengat e shpirtit, Lotë kurbeti dhe Kur dy zemra dashurohen. Gjithashtu këngët e tij janë kënduar nga shumë grupe labe, si grupet e Vlorës, Gjirokastrës, dhe të Tepelenës me grupin kryesor atë të Hormovës i cili u shkrua nga ai në vitet '80. Me këtë grup ai fitoi dhe çmimin e parë në festivalin folklorik të Gjirokastrës në vitin 1985 me këngën "Flaka mbuloi fshanë" një nga këngët më të bukura të tij është balada e nënës e kënduar nga grupi i Vlorës në vitin 1997, kjo këngë është kënduar dhe nga shumë këngëtarë të tjerë, në vitin 2001 krijoi në Athinë grupin "Lotë kurbeti" i cili grup ka nxjerrë në shitje tre disqe me këngët e tij. Vdiq në Athinë në ditën e ditëlindjes së tij në 20 shtator 2001 nga një hemoragji cerebrale. Tre nga vëllimet e tij u botuan pas vdekjes.
Safet Banxhoviq
Safet Banxhoviq, është lindur 25. dhjetor 1961. në Pazarin e Ri (N.Pazar) është shkrimtarë dhe historian boshnjak. Në vitin 1985 diplomoi në Fakultetin Filozifik të Sarajevës. Studimet posdiplomike i kreu në Fakultetin Filozofik të Universitetin e Beogradit ku dhe mbrojti magjistraturën në vitin 1989, me temën “ Shpërngulja e popullsisë myslimane sllave (Boshnjakëve,Goranëve dhe Torbeshëve dhe të tjerë) nga Sanxhaku, Maqedonia dhe nga Kosova në Turqi (1912.-1970.)” Punoi në Institutin për Histori në Banja Llukë, në institutin për mardhënje nacionale në Sarajevë. Gjatë luftës në Bosnjë punoi dhe veproi në Sanxhakun e Pazarit të Ri, ku udhëhoqi me sukses Këshillin për Mbrojtjen e të Drejtave të Njeriut për Sanxhak në Pazarin e Ri, ndërsa tani punon në Institutin Historik në Sarajevë.
Fjalëkryqet e Babilonisë
Fjalëkryqet e Babilonisë tregime, Autori: Moikom Zeqo. Botuar në Tiranë : Florimont, 2002. Faqet e librit 185.
Oberstocken
është një komunë në kantonin Bern të Zvicrës.
Ebu Jezid
Abu Yazid (* 873 - † 19 gusht 947) ka qene një udhëheqës i revoltës së fundit të madhe të Charidschiten në Ifriqiya (943-947) kundër Fatimidëve.
Abu Yazid Machlad ibn Kaidad ka lindur në  Gao në Niger, ku dhe i ati i tij merrej me tregti. Ai kishte zanatin Berber dhe u rrit në rajonin e oasit Chott el Djerid, që atëhere mbante emrin antik Qastiliya, në afërsi të Tozeur, ku u lidh me teorinë e Ibaditëve. Nach Studien in Tahert (siehe : Rustamiden) kehrte er 908 nach Tozeur zurück, wo er bald, vor allem unter den Hawwara-Berbern als Wanderprediger gegen die schiitischen Fatimiden bekannt wurde. Nach Inhaftierung und Befreiung zog er mit einem Esel (deshalb auch „Der Mann auf dem Esel“ ṣāḥib al-ḥimār) unter den Berberstämmen im mittleren Maghreb umher und gewann vor allem unter den Stämmen der Zanata, wie den Banu Ifran und den Hawwara, dem Volk seiner Mutter eine große Anhängerschaft. Er nannte sich Schaich der Gläubigen / Var. der Muslime.
Abu Yazid eröffnete 944 den Aufstand gegen die Fatimiden. Diese wurden innerhalb weniger Monate besiegt. Durch den Abfall der befestigten Städte konnten die Aufständischen schnell ganz Ifriqiya besetzen, Kairouan erobern und den Kalifen Abu l-Qasim al-Qaim in al-Mahdiya belagern. Dieser konnte sich aber mit Hilfe der Flotte in seiner Hauptstadt behaupten.
Kairouan wurde für zwei Jahre die Residenz von Abu Yazid. Gleichzeitig erfolgte die Aufnahme von Kontakten zu den Umayyaden von Córdoba. Allerdings gab Abu Yazid, von den eigenen Erfolgen berauscht, sein asketisches Leben auf mit denen er die Führerschaft unter den Charidschiten errungen hatte. Dies führte zum Abfall der arabischen Truppen und einiger Stämme, so dass die Belagerung von al-Mahdiya nach acht Monaten schwerer Kämpfe im September 945 aufgehoben werden musste. Durch die ständigen Übergriffe der Aufständischen gegenüber den Städten unterstützten diese nun wieder die Fatimiden. Nun konnte Ismail al-Mansur die Berber unter Abu Yazid bei Kairouan entscheidend schlagen (13. August 946).
Abu Yazid zog sich mit den letzten Anhängern in die Hodnaberge zurück, wo er sich einen heftigen Abwehrkampf mit Ismail lieferte, bis er 947 während eines Gefechtes verwundet wurde und am 19. August in Gefangenschaft starb.
Heemskerk
Heemskerk është një komunë në provincën Holanda e Veriut në Holandë me sipërfaqe 31.73 km² dhe popullsi 38892 banorë. Heemskerk është kryeqendra e komunës.
Ali Zatriqi
parapamje|right|200px|Prof.Dr. Ali Zatriqi
Prof. dr. Ali Zatriqi, është profesor i Fakultetit të Mjekësisë në Prishtinë dhe kirurg i njohur në QKUK.