cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Francheville
La Francheville është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. La Francheville ka një popullsi prej 1637 banorë dhe sipërfaqe 6.79 km², me një dendësi prej 241 banor/km².
Belleserre
Belleserre është një komunë në Francë. Belleserrebën pjesë në departamentin Tarn të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 152 banorë dhe sipërfaqe 4.76 km².
Lufta fetare
parapamje|[[Seladini|Saladini dhe Guy i Lusignan pas betejës së Hattin të 1187.]] Një luftë fetare ose luftë e fesë, ndonjëherë e njohur edhe si një luftë e shenjtë (latinisht: sanctum bellum), është një luftë e cila shkaktohet ose justifikohet kryesisht nga dallimet në fe. Në periudhën moderne, ka debate të shpeshta mbi masën në të cilën aspektet fetare, ekonomike, etnike ose të tjera të një konflikti janë mbizotëruese në një luftë të caktuar. Shkalla në të cilën një luftë mund të konsiderohet fetare varet nga shumë pyetje themelore, si përkufizimi i fesë, përkufizimi i 'luftës fetare' (duke marrë parasysh traditat fetare për dhunën si 'lufta e shenjtë') dhe zbatueshmëria e feja në luftë në krahasim me faktorët e tjerë të mundshëm. Përgjigjet e këtyre pyetjeve ndikojnë shumë në përfundimet se sa të përhapura kanë qenë luftërat fetare në krahasim me llojet e tjera të luftërave.
Sipas studiuesve të tillë si Jeffrey Burton Russell, konfliktet mund të mos jenë të rrënjosura rreptësisht në fe dhe në vend të kësaj mund të jenë një mbulesë për arsyet kryesore laike, etnike, sociale, politike dhe ekonomike të konfliktit. Studiues të tjerë kanë argumentuar se ajo që quhet "luftërat fetare" është kryesisht një "dikotomi perëndimore" dhe një shpikje moderne nga shekujt e kaluar, duke argumentuar se të gjitha luftërat që klasifikohen si "fetare" kanë degëzime laike (ekonomike ose politike). Në disa konflikte, duke përfshirë konfliktin izraelito-palestinez, luftën civile siriane dhe luftërat në Afganistan dhe Irak, elementët fetarë janë hapur, por të përshkruar në mënyra të ndryshme si fundamentalizëm ose ekstremizëm fetar – në varësi të simpatisë së vëzhguesit. Megjithatë, studimet mbi këto raste shpesh arrijnë në përfundimin se armiqësitë etnike nxisin shumicën e konflikteve.
Sipas Enciklopedisë së Luftërave, nga të gjitha 1763 konfliktet historike të njohura/të regjistruara, 121, ose 6,87%, kishin fenë si shkakun kryesor. Libri i madh i madh i gjërave të tmerrshme i Matthew White e jep fenë si shkakun kryesor të 11 nga 100 mizoritë më vdekjeprurëse në botë.
Mbretëria e Francës
Mbretëria e Francës (frëngjisht: Royaume de France) ose është emri historiografik ose term ombrellë që u jepet entiteteve të ndryshme politike të Francës në periudhën mesjetare dhe të hershme moderne. Ishte një nga shtetet më të fuqishme në Evropë që nga Mesjeta e Lartë. Ishte gjithashtu një fuqi e hershme koloniale, me zotërime në mbarë botën.
Franca në mesjetë ishte një monarki feudale e decentralizuar. Në Brittany dhe Katalonjë (tani pjesë e Spanjës), si dhe në Aquitaine, autoriteti i mbretit francez mezi ndihej. Lorraine dhe Provence ishin shtete të Perandorisë së Shenjtë Romake dhe jo ende pjesë e Francës. Fillimisht, mbretërit franke perëndimore u zgjodhën nga magnatët laikë dhe kishtarë, por kurorëzimi i rregullt i djalit të madh të mbretit në fuqi gjatë jetës së babait të tij vendosi parimin e parësisë mashkullore, i cili u kodifikua në ligjin Salic. Gjatë Mesjetës së Vonë, rivaliteti midis Dinastisë Kapetiane, sundimtarëve të Mbretërisë së Francës dhe vasalëve të tyre Shtëpia e Plantagenet, e cila gjithashtu sundoi Mbretërinë e Anglisë si pjesë e të ashtuquajturës Perandoria e tyre konkurruese Angevin, rezultoi në shumë beteja të armatosura. Më famëkeq prej tyre janë seria e konflikteve të njohura si Lufta Njëqindvjeçare (1337–1453) në të cilën mbretërit e Anglisë pretenduan për fronin francez. Duke dalë fitimtare nga konfliktet e përmendura, Franca më pas u përpoq të shtrinte ndikimin e saj në Itali, por u mund nga Spanja dhe Perandoria e Shenjtë Romake në Luftërat Italiane që pasuan (1494–1559).
Franca në epokën e hershme moderne ishte gjithnjë e më e centralizuar; gjuha frënge filloi të zhvendoste gjuhët e tjera nga përdorimi zyrtar dhe monarku zgjeroi pushtetin e tij absolut, megjithëse në një sistem administrativ (regjimi i lashtë) i ndërlikuar nga parregullsitë historike dhe rajonale në taksat, ndarjet ligjore, gjyqësore dhe kishtare dhe prerogativat lokale. . Nga ana fetare, Franca u nda midis shumicës katolike dhe pakicës protestante, Huguenotëve, gjë që çoi në një seri luftërash civile, Luftërat e Fesë (1562-1598). Luftërat e fesë sakatuan Francën, por triumfi mbi Spanjën dhe monarkinë Habsburge në Luftën Tridhjetëvjeçare e bënë Francën edhe një herë kombin më të fuqishëm në kontinent. Mbretëria u bë fuqia dominuese kulturore, politike dhe ushtarake e Evropës në shekullin e 17-të nën Louis XIV. Paralelisht, Franca zhvilloi perandorinë e saj të parë koloniale në Azi, Afrikë dhe në Amerikë. Nga shekulli i 16-të deri në shekullin e 17-të, perandoria e parë koloniale franceze shtrihej nga një sipërfaqe totale në kulmin e saj në 1680 në mbi 10,000,000 kilometra katrorë, perandoria e dytë më e madhe në botë në atë kohë pas vetëm Perandorisë Spanjolle. Konfliktet koloniale me Britaninë e Madhe çuan në humbjen e pjesës më të madhe të zotërimeve të saj në Amerikën e Veriut deri në vitin 1763. Ndërhyrja franceze në Luftën Revolucionare Amerikane ndihmoi në sigurimin e pavarësisë së Shteteve të Bashkuara të reja të Amerikës, por ishte e kushtueshme dhe arriti pak për Francën.
Mbretëria e Francës miratoi një kushtetutë të shkruar në 1791, por Mbretëria u shfuqizua një vit më vonë dhe u zëvendësua me Republikën e Parë Franceze. Monarkia u rivendos nga fuqitë e tjera të mëdha në 1814 dhe zgjati (me përjashtim të njëqind ditëve në 1815) deri në Revolucionin Francez të 1848.
Valë sipërfaqësore
Valët sipërfaqësore janë ato në të cilat grimcat vibruese kanë lëvizje në dy dimensione, si valët që prodhohen kur një gur bie në një pellg ose liqen.
Kjo lloj vale ndodh në ndërfaqen ndërmjet dy mediave të ndryshme, të tilla si oqeani dhe ajri, ose midis sipërfaqes së Tokës dhe ajrit. Këto janë valë në të cilat grimcat përjetojnë tërthore të kombinuara me zhvendosje gjatësore, domethënë dy-dimensionale.
Për shembull, grimcat e ujit në sipërfaqen e oqeanit - valët - lëvizin në shtigje rrethore. Kur valët prishen në breg, mbizotërojnë zhvendosjet gjatësore dhe për këtë arsye algat e detit ose një copë druri që noton shihet duke lëvizur normalisht nga përpara prapa.
Valët lëvizin gjithashtu në sipërfaqen e Tokës në një mënyrë analoge me valët e detit. Ata udhëtojnë me një shpejtësi më të ngadaltë sesa valët që lëvizin brenda përmes vëllimit të tokës, por ato janë të afta të shkaktojnë rezonancë në ndërtesa me lehtësi më të madhe.
Meqenëse valët prodhojnë dridhje dhe bartin energji, ato kanë efekte shkatërruese gjatë tërmeteve.
Llojet e valëve sipërfaqësore
Çdo lloj vale, qoftë sipërfaqësore apo jo, është një zgjidhje e ekuacionit të valës, e cila zbatohet në pothuajse çdo lloj lëvizjeje valore, jo vetëm mekanike, siç përshkruhen shembujt, por edhe valët elektromagnetike, të cilat janë një valë të ndryshme, pasi ato janë tërthore.
Në ekuacionin e mësipërm, ose është funksioni i valës që varet nga tre koordinatat hapësinore x, Y Y z më shumë kohë t: u = u (x, y, z, t). Me tutje v është shpejtësia e shqetësimit. Ekuacioni i valës mund të deklarohet në sistemet e tjera koordinuese në varësi të gjeometrisë së kërkuar.
Advertisement Për të gjetur zgjidhjen e ekuacionit, ajo përshtatet me kushtet e problemit, në të cilën, për shembull, gjeometria është e kufizuar dhe vetitë e mediumit përmes të cilit vendosen shqetësimet.
Ekzistojnë shumë lloje të valëve sipërfaqësore, të tilla si:
-Valet gravitacionale (valët e gravitetit) të tilla si valët e oqeanit të përshkruara më parë, në të cilat graviteti siguron një forcë rikthyese që lejon lëvizjen tërthore.
-Ellnjtja sipërfaqësore në një pellg, këtu është tensioni sipërfaqësor i ujit që ushtron si një forcë rivendosëse.
-Valet elastike sipërfaqësore që lëvizin në sipërfaqen e Tokës gjatë një tërmeti.
-Valet elektromagnetike, të cilat pavarësisht se janë transversale, mund të drejtohen në mënyrë adekuate për të lëvizur mbi një sipërfaqe.
-Disa lloje të valëve që prodhohen në telat e një kitare kur telat goditen me forcë.
Valët elastike sipërfaqësore në sipërfaqen e tokës
Gjatë zgjidhjes së ekuacionit të valës, zgjidhjet, siç kemi thënë, korrespondojnë me lloje të ndryshme të valëve. Kur shqetësimi lëviz në një mjedis të ngurtë siç është korja e tokës, është e mundur të bëhen disa supozime për të që thjeshtojnë procesin.
Prandaj, mediumi konsiderohet të jetë perfekt elastik, homogjene dhe izotropik, që do të thotë se vetitë e tyre janë të njëjta pavarësisht nga pozicioni ose drejtimi.
Duke pasur parasysh këtë, dy nga zgjidhjet e ekuacionit të valës në një medium elastik korrespondojnë me valët sipërfaqësore:
- Valët e Rayleigh, emëruar pas Lord Rayleigh (1842-1919), fizikani britanik i cili i përshkroi për herë të parë.
-Valet e Dashurisë, nga Augustus Love, gjeofizikan dhe matematikan britanik (1863-1940) i cili zhvilloi teorinë e këtyre valëve në punimet e tij mbi elasticitetin.
Në sizmikë, këto valë quhen Valët L, për t'i dalluar ato nga valët P dhe valët S, të dyja konsiderohen valë vëllimi (valët e trupit) të cilat janë gjithashtu një zgjidhje e ekuacionit të valës me kushtet e përshkruara më sipër. Valët P janë gjatësore dhe valët S janë tërthore.
Valët e Rayleigh
Në një valë Rayleigh, grimcat e ballit të valës dridhen në planin vertikal, prandaj thuhet se janë të polarizuara vertikalisht. Grimcat lëvizin në një elips, ndryshe nga valët në sipërfaqen e oqeanit, lëvizja e të cilave është rrethore, siç u tha në fillim (megjithëse afër bregdetit ato janë mjaft eliptike).
Raahe
Raahe (Raahen kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Provinca Oulu, dhe është pjesë e rajonit Ostrobothnia Veriore.
Valë sipërfaqësore
Valët e Rayleigh
Boshti kryesor i elipsës është vertikal dhe boshti i vogël ndjek drejtimin e përhapjes, siç tregohet në figurë. Aty vërehet gjithashtu se lëvizja është retrograd, domethënë kryhet në drejtim anti-akrepave të orës.
Një ndryshim tjetër i rëndësishëm me valët e ujit është se valët Rayleigh mund të përhapen vetëm në media të ngurta, pasi ekziston një forcë qethjeje që nuk ndodh në lëngje.
Amplituda e zhvendosjes së grimcave zvogëlohet në mënyrë eksponenciale me thellësinë, pasi vala kufizohet në sipërfaqe, edhe pse në një tërmet me intensitet të lartë, valët mund të rrethojnë Tokën disa herë para se të zbehen plotësisht.
Valët e Dashurisë
Në valët e Dashurisë, grimcat janë të polarizuara horizontalisht dhe kanë një gamë të madhe të lëvizjes paralele me sipërfaqen. Ata lëvizin me një shpejtësi pak më të ngadaltë sesa valët Rayleigh, megjithëse shpejtësia në këto lloj valësh varet nga gjatësia e valës (vala shpërndarëse).
Rrotull tokësore
Commonshtë e zakonshme të gjesh këtë variant të valëve Rayleigh, të quajtur rrotull i bluar, në të dhënat e eksplorimit sizmik. Konsiderohet si zhurmë dhe duhet të shmanget, sepse për shkak të amplitudës së tij të madhe, ndonjëherë maskon reflektimet që kërkoni të shihni.
Valët e oqeanit
Sidoqoftë, vala, afër sipërfaqes, ka përbërës gjatësorë dhe tërthorë, duke bërë që grimcat të ndjekin një rrugë pothuajse rrethore (shih figurën 2 djathtas).
Givet
Givet është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Givet ka një popullsi prej 6618 banorë dhe sipërfaqe 18.41 km², me një dendësi prej 359 banor/km².
Álvaro Rico
Álvaro Rico Ladera (lindur më 13 gusht 1996; në La Puebla de Montalbán, Toledo, Spanjë), është një aktor spanjoll. Ai është më i njohur për interpretimin e karakterit të Polo në serialin origjinal të Netflix Élite.
Karriera
Në vitin 2011, ai filloi karrierën e tij si aktor në një adaptim teatri të La Celestina dhe debutimi i tij televiziv ishte në vitin 2017 në një episod të Qendrës Mjekësore. Gjithashtu në 2017 ai luajti Nicolás në Velvet Colección.
Në fund të vitit 2017, u njoftua se ai do të ishte një nga protagonistët e serialit të dytë origjinal spanjoll Netflix me titull Elite, ku ai ndan kasta me aktorë si Miguel Herrán, dhe Ester Expósito, aktore me të cilin ka një lidhje. Në serial ai interpreton Polo, një i ri biseksual, i cili luan në një treshe dashurie me Carla (Expósito) dhe Christian (Herrán).
The Pale Blue Eye
The Pale Blue Eye është një film amerikan i zhanrit triller dhe mister, i vitit 2022, me skenar dhe regji nga Scott Cooper, i përshtatur nga romani i vitit 2006 me të njëjtin emër nga Louis Bayard. Filmi përmban një kastë ansambël që përfshin Christian Bale, Harry Melling, Gillian Anderson, Lucy Boynton, Charlotte Gainsbourg, Toby Jones, Harry Lawtey, Simon McBurney, Timothy Spall dhe Robert Duvall. Skenari i tij tregon detektivin veteran Augustus Landor më 1830 në West Point, Nju Jork, teksa ai heton një seri vrasjesh në Akademinë Ushtarake të Shteteve të Bashkuara me ndihmën e Edgar Allan Poe, një kadet i ri ushtarak.
The Pale Blue Eye u publikua në kinema të zgjedhura më 23 dhjetor 2022, përpara publikimit të tij në transmetim më 6 janar 2023 nga Netflix. Filmi mori komente të përziera.
Kalaja e Vushtrrisë
Historiku
Kalaja ndodhet në qendër të bërthamës së vjetër të qytetit të Vushtrrisë. Kalaja në burimet historike përmendet si Kala e Vjetër. Kjo nënkupton se Kalaja vertetë është e lashtë. Gjatë historisë Kalaja përmendet nga kronikët dhe gjeografët e ndryshëm. Evlia Çelebiu në shekullin e XVII e përmend Vushtrrinë dhe thotë së më 1389 (792 h) Sulltan Murati I (Gazi Hudavendingar), pas pushtimit e shkatërroi Kalanë. E rindërtuar disa herë, ajo ka arritur të mbijetojë deri më sot. Sipas historianëve shqiptarë Dr. Skender Riza, Dr. Jahja Drançolli dhe të tjerë thonë se kalaja u ndërtua gjatë periudhës së hershme Iliro-Dardane. Izet Miftari saktësisht thekson se kalaja ishte ndërtuar në shek. VII nga perandori bizantin Justiniani I. Konkludimet e tyre mbështeten në ekzistencën e themeleve të vjetra në të cilat u rindërtua kalaja. Ismet Bylykemini, që jeton në Turqi, shpjegon se themelet e vjetra u zbuluan në vitin 1981 gjatë restaurimit të kalasë. Në kohërat e vjetra kalaja ka shërbyer si strehim për karvanët e huaj tregtarë. Gjatë sundimit osman kalaja një periudhë ka shërbyer si burg, pastaj si depo e armatimit, si dhe për qëllime të tjera varësisht sipas nevojës. (CHëB, MESP & ISP, 2011, f. 75) Në vitin 1455 me depërtimin e ushtrisë Osmane në Vushtrri, kalaja kalon në duart e Fatih Sulltan Mehmedit. Sipas Shabanoviqit (1973) gjatë pushtimit Osman, Kalaja pësoj dëmtime dhe më pas me pushtimin e qytetit, ushtria Osmane e rinderton për nevojat e ushtrisë. Për shkak të pozitës strategjike, në kohën kur është ndërtuar si dhe në kohën e osmanëve Kalaja është përdorur për nevoja të ushtrisë. Në vitin 1918 dhe deri më 1922, kalaja është përdorur si burg. Gjatë viteve 1935-1944 ndërtesa është shfrytëzuar nga Shaban Mulla Gërguri, si torishtë. Me hyrjen e partizanëve dhe më vonë, kalaja është përdorur si depo për mbeturinat e luftës. Në vitet 1955-1960 është vënë rrjeta e volejbollit për stërvitje. Në vitet 1955-1958 kalaja shfrytëzohej si kinema dhe restorant. Ana jugore e kalasë, ku ishte edhe kabina për kino-projektor, ka qenë e mbuluar me çati, ndërsa në murin e jashtëm të kullës shihen edhe sot pjesët metalike ku janë vendosur perdet për shfaqjen e filmave verorë. Kalaja u përdor nga qytetarët deri në vitin 1962. Në kohën e komunizmit, rreth viteve të 70-ta është bërë një intervenim emergjent në kala, në murin jugor kah ana e çarshisë dhe rrugës kryesore për ti mbrojtur kalimtarët nga gurët. (Buçinca, 2012).
Beaumont-sur-Vesle
Beaumont-sur-Vesle është një komunë në Francë. Beaumont-sur-Vesle bën pjesë në departamentin Marne të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 713 banorë dhe sipërfaqe 5.69 km².
Kalaja e Vushtrrisë
Përshkrimi
Sistemi fortifikues i Kalasë ka planimetri drejtkëndëshi. Përbehet nga dy pjesë, kullës dykatëshe ne lindje dhe mureve rrethuese ne perëndim. Muret rrethuese te Kalasë mbështeten ne skajet e mureve anësore te Kullës duke e lëne pjesën më të madhe të Kullës jashtë mureve rrethuese. Kulla me bazë katrori përbehej nga dy etazhe, mbi te cilat është ndërtuar platoja për mbrojtje me dhëmbë të gjerë prej gurëve. Lidhje mes kateve behej përmes shkallëve te drurit nga ana jugore. Kalaja ka pasur dy hyrje, një qendrore për karroca e cila me gjasë ndodhej ne mes te murit rrethues në anën jugore, e cila edhe sot gjendet po aty, ndërsa hyrja për këmbësor e cila gjendet ne skajin lindor te murrit rrethues, ne vendtakimin e murit rrethues me kullën. Kalaja është ndërtuar nga gurët ranor dhe lumor të lidhur me llaç gëlqeror. Përveç rrënojave të bedeneve mbrojtëse ne gjendje te mjerueshme është edhe kulla dy katëshe. Sipërfaqja e Kalasë është rreth 1.100 m2. Pjesë e Kalasë është edhe kulla dykatëshe me përmasa 11.30 x 11.30 m. Lartësia e mureve ruhet deri në 8 m, ndërsa trashësia deri në 2 m. Kalaja kishte edhe gypat e kanalizimit të cilët shërbenin për përcjellje të mbeturinave dhe të ujit. Gjatë gërmimit me rastin e ndërtimit të rrugës pranë ‘Çeshmes së Kalasë’ janë gjetur gypa me diametër rreth 40 cm, të cilët e kanë ppërcjellë ujin nga Çeshmja, ndoshta edhe nga Kalaja. Thuhet se në brendësi të Kalasë gjendej një farë ‘zgafelle’, që sipas legjendës shërbente në rast rreziku të dilej te lumi Sitnica. Hulumtimet arkeologjike ende nuk e kanë vërtetuar këtë legjendë. Në shumë vende në murin e Kalasë gjenden nga dy gurë çift të vendosura mbi një pllakë guri për të cilat ende nuk është dhënë ndonjë spjegim se çka në të vërtetë paraqesin ata. Nga viti 2008 në Kalanë e Vushtrrisë janë zhvilluar gërmime arkeologjike nga Instituti për Mbrojtjen e Monumenteve e më vonë edhe nga Instituti Arkeologjik, të cilat gërmime vazhduan deri në vitin 2013. Ndërsa nga viti 2011 filloi konzervimi i mureve të kalasë nga CHëB-ja.
Branka Raunig
Branka Raunig (1 janar 1935 - 13 qershor 2008) ishte një arkeologe bosnjane, prehistoriane dhe kuratore e muzeut.
Biografia
Raunig lindi në Sarajevë më 1 janar 1935. Jeta e saj e hershme kaloi në Kraljevo. Nga viti 1954 deri në 1958 ajo studioi arkeologji në Fakultetin Filozofik në Universitetin e Beogradit. Një nga mësuesit e saj ishte Branko Gavela. parapamje| Fiset ilire përfshirë Japodët Pas diplomimit, Raunig u transferua në Bosnjë -Hercegovinë, ku u punësua në Muzeun Pounje në Bihać. Po punonte atje, në materialin arkeologjik në lidhje me Japodin, kur filloi një interes akademik i përjetshëm. Në vitin 1963, Raunig u transferua në Muzeun e Rajonit të Gjakovës, ku ajo vazhdoi punën e saj në lidhje me Japodët, me një fokus në zonën e Pounjes. Materiali nga ai rajon u bë objekt i disertacionit të saj Master, të cilin ajo e dha në vitin 1971. Nga 1987 Raunig ishte drejtoreshë e Muzeut Pounje, deri në pensionimin e saj në 1998. Në 1992 ajo mbrojti dhe më pas iu dha një PhD mbi artin dhe fenë e fisit Japodi. parapamje| Gjetje arkeologjike antike nga Ripce Gjatë karrierës së saj ajo drejtoi gërmimet në një numër vendesh të rëndësishme në rajon, duke përfshirë: Crkvina Golubić, Vranduk, Pod, Gradina dhe Sojeničko si dhe një lokacion arkeologjik pranë Gradishkës. Ajo studioi arkeologjinë funerale në Gjakovo dhe ishte e rëndësishme në njohjen e pranisë së një vendi romak atje. Ajo gjithashtu mbikëqyri gërmimet të cilat zbuluan atje edhe gërmadhat e një xhamie. Raunig ishte e interesuar në shumë aspekte të kulturave materiale dhe bëri një studim të materialit qeramik në vendin e rëndësishëm Krčana ku u gërmuan qeramikat La Tene. Ajo studioi armët prehistorike të gërmuara në rajon. Ndërsa interesi kryesor i Raunig ishte parahistoria boshnjane, ajo gjithashtu kontribuoi edhe për periudhën mesjetare.
Raunig vdiq në Bihać nga pneumonia më 13 qershor 2008.
Muzika e Romës së lashtë
parapamje| Tresh muzikantësh që luajnë një aulos, cymbala dhe timpanum (mozaik nga Pompei ) Muzika e Romës antike ishte një pjesë e kulturës romake që nga kohërat më të hershme. Këngët ( carmen ) ishin pjesë integrale e pothuajse çdo rasti shoqëror. Oda Sekulare e Horacit, për shembull, u porosit nga Augustus dhe u ekzekutua nga një kor i përzier për fëmijë në Lojërat Laike në 17 para Krishtit. Muzika ishte e zakonshme në funerale, dhe tibia (greke aulos ), një instrument nga druri, luhej me sakrifica për të larguar ndikimet e këqija. Nën ndikimin e teorisë së lashtë Greke, muzika mendohej se pasqyronte rregullsinë e kozmosit dhe shoqërohej veçanërisht me matematikën dhe njohuritë.
Muzika etruske kishte një ndikim të hershëm në atë të romakëve. Gjatë periudhës Perandorake, Romakët bartnin muzikën e tyre në provinca, ndërsa traditat e Azisë së Vogël, Afrikës së Veriut dhe Galisë u bënë pjesë e kulturës Romake.
Muzika shoqëroi spektakle dhe ngjarje në arenë, dhe ishte pjesë e formës së artit interpretues të quajtur pantomimus, një formë e hershme e baletit historik që ndërthuri vallëzim ekspresiv, muzikë instrumentale dhe një libret të kënduar. parapamje| Muzikantët në një detaj nga mozaiku Zliten (shek. 2 pas Krishtit), treguar fillimisht si [[Gladiatorët|luftime shoqëruese të gladiatorëve dhe ngjarjeve të kafshëve të egra në arenë: nga e majta, tuba, hidraulis (organi i tubit të ujit) dhe dy kornua]] Romakët mund të kenë huazuar metodën greke  e "shënimit enkiriadik" për të regjistruar muzikën e tyre, nëse ata përdorin ndonjë notacion fare. Katër shkronja (në shënimet angleze 'A', 'G', 'F' dhe 'C') treguan një seri prej katër toneve të njëpasnjëshme. Shenjat e ritmit, të shkruara sipër shkronjave, tregonin kohëzgjatjen e secilës notë.
Romakët mund të kenë akorduar instrumentet e tyre në modalitetet greke.
Instrumentet
Arti romak përshkruan erëra të ndryshme druri, "bronzi", goditje dhe instrumente me tela. Instrumentet e stilit romak gjenden në pjesë të Perandorisë ku nuk kanë origjinën dhe tregojnë se muzika ishte ndër aspektet e kulturës romake që u përhap në të gjitha provincat.
Instrumentet frymore
Instrumentet me tela
Organet
parapamje| Hydraulis dhe cornu në një mozaik nga Nennig, [[Gjermania|Gjermani]] Mozaikët përshkruajnë instrumente që duken si një kryqëzim në mes të gajdes dhe organit. Tubat ishin me madhësi në mënyrë që të prodhonin shumë nga mënyrat (shkallët) e njohura nga grekët. Është e paqartë nëse ato janë fryrë nga mushkëritë apo nga disa shakuj mekanike.
Organi i tubit hidraulik ( hidraulis ), i cili punonte nga presioni i ujit, ishte "një nga arritjet më të rëndësishme teknike dhe muzikore të antikitetit". Në thelb, ajri në tuba që prodhojnë tingullin vjen nga një mekanizëm i një gjoksi të erës të lidhur nga një tub në një të zhytur në një rezervuar uji. Ajri pompohet në pjesën e sipërme të kupolës, duke kompresuar ajrin dhe duke detyruar ujin nga fundi; uji i zhvendosur ngrihet në rezervuar. Kjo kokë hidraulike e rritur dhe kompresimi i ajrit në kupolë siguron një furnizim të qëndrueshëm të ajrit në tuba  (shih gjithashtu Organin e tubit # Histori ). Instrumenti kthehet te grekët e lashtë dhe një model i ruajtur mirë në qeramikë u gjet në Kartagjenë në 1885.
Hydraulis shoqëroi gara dhe ngjarje të gladiatorëve në arenë, si dhe shfaqje në skenë. Mund të gjendej gjithashtu në shtëpi dhe ishte midis instrumenteve që luajti perandori Nero.
Instrumentet me goditje
parapamje| Rindërtimi i një zgjebe
majtas|parapamje| Një trupë teatrale e maskuar rreth një lojtari aulos (mozaik nga Shtëpia e Poetit Tragjik, Pompei )
Muzika në shoqëri
Përkundër mungesës së pretenduar të origjinalitetit muzikor nga ana e Romakëve, ata e shijuan shumë muzikën dhe e përdorën atë për shumë aktivitete. Muzika u përdor gjithashtu në ceremonitë fetare. Romakët kultivuan muzikë si shenjë edukimi. Garat e muzikës ishin mjaft të zakonshme dhe tërhoqën një gamë të gjerë konkurrence, përfshirë vetë Neronin, i cili performoi gjerësisht si amator dhe dikur udhëtoi në Greqi për të garuar.
Shënime
parapamje| Pikturë muri romake e shekullit të 1-të të një harpisti
Praktika
Praktika është akti i përsëritjes së një sjelljeje vazhdimisht, për të ndihmuar në mësimin dhe përfundimisht zotërimin e një aftësie. Fjala rrjedh nga greqishtja "πρακτική" (praktike), femërore e "πρακτικός" (praktikos), "përshtatshme ose e lidhur me veprimin, praktik", dhe ajo nga folja "πράσσω" (prasso), "të arrihet, sjell, efekt, realizoj".
Krumë Fshat
është një fshat në komunën Krumë në rrethin e Hasit të Shqipërisë.
Gajrep
është një fshat në komunën Krumë në rrethin e Hasit të Shqipërisë.
Bellesserre
Bellesserre është një komunë në Francë. Bellesserrebën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 84 banorë dhe sipërfaqe 3.39 km².
Xhamia e Gazi Ali Beut
Xhamia e Gazi Ali Beut në Vushtrri është njëra ndër objektet më të vjetra të trashëgimisë kulturore jo vetëm në komunën e Vushtrrisë.
Historiku
Lidhur me kohën e ndërtimit të saj kemi të dhëna kontradiktore. Kështu psh. sipas librit, Barbaria serbe mbi monumentet e kulturës islame në Kosovë, kjo xhami është ndërtuar në vitin 1410, sipas një burimi tjetër xhamia në fjalë është ndërtuar rreth vitit 1444 kurse sipas pjesës dërrmuese të historianëve, ajo është ndërtuar në gjysmën e dytë të shekullit XV.
Xhamia e Gazi Ali Beut ndodhet në bërthamen e vjetër të qytetit të Vushtrrisë, në largësi prej 100m nga Hamami i vjetër. Xhamia u ndërtua nga mesi i shek.XV. Që nga fillimi e deri në ditët e sotme Xhamia gjithherë ka sherbyer si objekt sakral për ritet, ceremonitë fetare të komunitetit islam. Xhamia përbehej nga salla e lutjeve – me elementet tjera, orenditë e fiksura si dhe minarja. Deri në vitin 1999, edhe pse me disa intervenime të vogla xhamia kishte ruajtur tiparet arkitektonike orgjinale. Me rastin e shkatërrimit të xhamisë në vitin 1999, ajo pas disa muajve u rindërtua duke mos ruajtur asnjë tipar arkitektonik nga orgjinali, përfshirë dhe hapësirat tjera dhe të minares.
This
This është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. This ka një popullsi prej 219 banorë dhe sipërfaqe 4.46 km², me një dendësi prej 49 banor/km².
Belleu
Belleu është një komunë në Francë. Belleubën pjesë në departamentin Aisne të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 3907 banorë dhe sipërfaqe 4.53 km².
Karta Evropiane për Gjuhët Rajonale ose Minoritare
Karta Evropiane për Gjuhët Rajonale ose Minoritare (European Charter for Regional or Minority Languages) është një traktat evropian (CETS 148) i miratuar në vitin 1992 nën kujdesin e Këshillit të Evropës me qëllim të mbrojtjes dhe promovimit të gjuhëve minoritare, historike dhe rajonale të pakicave në Evropë.
Përmbledhje
Përgatitja e këtij dokumenti u bë nga paraardhësi i Kongresit të Autoriteteve Lokale dhe Rajonale, i njohur si Konferenca e Përhershme e Autoriteteve Lokale dhe Rajonale të Evropës sepse përfshirja e qeverive lokale dhe rajonale, në këtë dokument, konsiderohet se ishte thelbësore. Karta aktuale është hartuar në Asamblenë Parlamentare bazuar në Rekomandimet e Kongresit. Ajo vlenë vetëm për gjuhët e përdorura tradicionalisht nga shtetasit e shteteve palë (duke përjashtuar kështu gjuhët e përdorura nga emigrantët e fundit nga shtetet e tjera, shihni gjuhët e emigrantëve), të cilat dukshëm ndryshojnë nga gjuha e shumicës ose gjuha zyrtare (duke përjashtuar kështu atë që shteti palë dëshiron të konsiderojë si dialekte të thjeshta lokale të gjuhës zyrtare ose të shumicës) dhe që, ose kanë një bazë territoriale (dhe për këtë arsye janë folur tradicionalisht nga popullsitë e rajoneve ose zonave brenda shtetit) ose përdoren nga pakicat gjuhësore brenda shtetit në tërësi (duke përfshirë kështu gjuhë të tilla si Jidish, Romane dhe Lemko, të cilat përdoren në një zonë të gjerë gjeografike).
Disa shtete, si p.sh. Ukraina dhe Suedia, e kanë lidhur statusin e gjuhës së pakicave me pakicat e njohura kombëtare, të cilat përcaktohen me kritere etnike, kulturore dhe / ose fetare, duke shmangur kështu nocionin e Kartës për pakicën gjuhësore.
Sipas këtij dokumenti gjuha shqipe është një gjuhë e mbrojtur minoritare në Bosnje dhe Hercegovinë, Mal të Zi, Rumani, dhe Serbi.
Agim Rada
Agim Rada ka lindur më 24 maj 1953 në Tiranë, është skulptor shqiptar. Punimet i tij përfshijnë statujat, skalitur në bronz të figurave të tilla si Marin Barleti, Gjergj Elez Alia, Onufrit, dhe Petro Marko. Një gjeni i letrave, një patriot i madh edhe pinjoll i një familje të madhe, që kanë kontribuar shumë në identitetin e kombit tonë, siç janë xhaxhallarët e tij, Naimi edhe Samiu, edhe i ati Abdyli.
Rada mendon se është detyra jonë që këto figura t’i vendosim në panteonin që meritojnë.
"Mendoj se kjo figurë e anatemuar nga komunizmi, e lënë në harresë edhe duke falsifikuar historinë, kanë falsifikuar edhe jetën e tij, që e treti për vendin e vet. Ata që “vranë” Shqipërinë kanë varre në Shqipëri, ata që e “zhveshën” që bashkëpunuan me Moskën, Beogradin, Pekinin, me djallin kanë varre këtu, ndërsa për këtë figurë polietrike nuk u gjetën 2 metra vend."
Portretit i Mit’hat Frashërit, Rada, i ka veshur një buzëqeshje, dhe një papion, sikundër e kanë edhe bustet e vëllezërve Frashëri
"Në foto është me kollare, por unë për ta bërë pak më të fisëm, siç i takon asaj familje, elite e kombit tonë, por edhe sepse vëllezërit Frashëri janë me papion. Jam munduar që me vështrimin e tij, me një buzqeshje, që edhe pse me dhimbje brenda ka një buzëqeshje në fytyrë, sepse ky e di, është me postulatin e famshëm të Krishtit, “Leri të marrët të bëjnë çfarë të duan, se do vijë një ditë, që do të shkojë në vendin e vet”.
Artisti mendon se është e rëndësishme që ky bust të jetë në karakter, sa herë që dikush e sheh të hyjë nën lëkurën e tij,për të kuptuar atë që shpreh
"Nëse t’i ke arritur që të kapësh ato elementë, siç është fisnikëria, dituria, se ky duket që është një burrë i mençur, ky ballë i tij shpalos dije, se është si një libër i hapur, plastika e portretit, sytë e thellë, kanë një lloj qëndrimi artistik. Unë u rekomandoj të gjithë shqiptarëve, që të lexojnë veprën e tij, mendoni për një çast sikur Shqipëria të kishte rënë në dorë të këtyre, do të ishim shumë më mirë."
Teqja e Vushtrrisë
E njohur nga vendasit si Teqja e Vushtrrisë është një tyrbe, një monument i mbrojtur i trashëgimisë kulturore në qytetin e Vushtrrisë, Kosovë. Quhet teqe për arsye se në afërsi të saj dikur ka ekzistuar një teqe..
Agim Rada
69 vite pas ndarjes nga jeta, eshtrat e Mit’hat Frashërit riatdhesohen në Tiranë më datë 14 nëntor dhe do të vendosen tek varrezat monumentale të vëllezërve Frashëri.
Teqja e Vushtrrisë
Historiku
Në Vushtrri këtë objekt kulti të gjithë e quajnë “teqe”. Ajo gjendet në parkun e qytetit, afër shkollave të mesme. Arkitektura e saj është në formë të tetëkëndshit, brenda së cilës gjinden gjashtë varre, të cilët konsiderohen të jenë varret e shehlerëve, por ka edhe mendime se këto varreza janë të njerëzve që kanë pasur grada të larta ushtarake në kohën e Perandorisë Osmane. Sidoqoftë, ky është një objekt fetar. Rreth tyrbës është krijuar një kult, ku ndizen qirinjtë dhe gjuhen të holla të metalta brenda saj. Ka njerëz që shkojnë e kërkojnë fat, ndezin qirinj në netët e mëdha, etj.
Rreth teqes kishte varre shqiptare islame deri te fusha e sportit. Këto varre, pas Luftës së dytë Botërore pushteti serb i ka rrafshuar dhe kanë punuar park (që është edhe sot i njëjti destinim). Varre kishte deri vonë edhe në anën perëndimore të Kalasë së Vushtrrisë, të cilat pushteti serb i ka shkatërruar, me siguri për të humbur gjurmët e kulturës materiales shqiptare. Sipas disa të dhënave gojore, të dëgjuara nga një roje i teqës i cili quhej Ajet Havarda, teqja është ndërtuar diku para 200 viteve dhe ka qenë e rrethuar rreth e përqark me varre, të cilat në vitet e 50-ta të shekullit XX janë rrënuar dhe mbi to është punuar parku i qytetit.
Agim Rada
Agim Rada ndërroi jetë në 11 Korrik 2023 në moshën 70 vjeçare.
Referime
1. "Agim Rada, skulpturë në bronz për vuajtjet e klerikëve në diktaturë".
2. "Agim Rada, babai i veprave më të njohura shqiptare"
Ice Cube
O'Shea Jackson Sr. (lindi më 15 qershor 1969), i njohur profesionalisht si Ice Cube, është një reper, aktor dhe regjisor amerikan. Tekstet e tij në albumin e NWA të vitit 1988 Straight Outta Compton kontribuan në popullaritetin e gjerë të gangsta rap,  dhe albumet e tij solo të repit politik AmeriKKKa's Most Wanted (1990), Death Certificate (1991), dhe The Predator (1992) ishin të suksesshëm në aspektin kritik dhe komercial. Ai gjithashtu ka pasur një karrierë aktive në film që nga fillimi i viteve 1990. Ai u fut në Rock and Roll Hall of Fame si anëtar i N.W.A në 2016.
Një vendas në Los Anxhelos, Jackson formoi grupin e tij të parë rap të quajtur C.I.A. në vitin 1986. Në vitin 1987, me Eazy-E dhe Dr. Dre, ai formoi grupin pionier të rap gangsta N.W.A. Si reperi kryesor, ai shkroi disa nga tekstet e Dre dhe shumicën e teksteve të Eazy në Straight Outta Compton, një album historik që formësoi identitetin e hershëm të West Coast hip hop dhe ndihmoi në diferencimin e tij nga East Coast rap. N.W.A ishte gjithashtu i njohur për tekstet e tyre të dhunshme, duke kërcënuar se do të sulmonte policinë abuzive dhe civilët e pafajshëm, gjë që ngjalli polemika. Pas një mosmarrëveshjeje monetare mbi menaxhimin e grupit nga Eazy-E dhe Jerry Heller, Cube u largua nga N.W.A në fund të vitit 1989, duke u bashkuar me artistët e Nju Jorkut dhe duke nisur një karrierë solo rap.
Ice Cube hyri në kinema duke luajtur Doughboy në debutimin e regjisorit John Singleton, Boyz n the Hood, e quajtur sipas një kënge rap të vitit 1987 që e shkroi Ice Cube. Ice Cube gjithashtu shkroi dhe luajti në filmin komedi të 1995 të Friday; Debutimi i tij regjisorial ishte filmi i vitit 1998 The Players Club. Që nga viti 2020, ai është shfaqur në rreth 40 filma, duke përfshirë komedinë luftarake të vitit 1999 Three Kings, komeditë familjare si seria Barbershop dhe komeditë policie 21 Jump Street, 22 Jump Street, dhe Ride Along. Ai ishte një producent ekzekutiv i shumë prej këtyre filmave, si dhe i filmit biografik të vitit 2015 Straight Outta Compton.
Çmimet e filmit
Ice Cube has received nominations for several films in the past. To date, he has won two awards:
Referime
Kategoria.Këngëtarë amerikanë
Dj Iljano
parapamje|Ylli Shahaj (lindur në Vlore më 09.11.1990) njohur ndryshe si Dj Iljano është një DJ dhe producent. Ai e filloi karrierën në vitin 2006 ku së bashku me disa miqtë e tij krijuan labelin e quajtur Baba Records. Në po të njëjtin vitë Iljano filloi eksperiencën si DJ në të gjitha ditëlindjet dhe eventet që ai krijonte bashkë me miqtë e tij.
= Karriera Muzikore = Në vitin 2007 Iljano krijoi këngën e tij të parë për grupin The Naighbours me titullin "PA TY". Mbas disa bashkëpunimeve me artistë Shqipëtare dhe të huaj, në vitin 2011 Iljano merr pjesë si kantautor në festivalin e muzikës moderne shqipëtare të quajtur Top Fes t si dhe Kenga Magjike me këngëtarët Denis Hasa dhe Himena Ymeri. Në po të njëjtin vitë ai së bashku me këngëtaren Sabina Dana realizojnë këngën "MOTIVI JE TI" bashkëngjitur me videoklipin zyrtar. Bashkëpunimet për Iljanon vazhduan me shumë artistë të huaj si Tony Ray, Mc Robinho , Dj Dark , Overtronics , Martin Lu , Diana Birzu , Tennebreck , Omer Bukulmezoglu , Reman , Andomalix etj. Një nga sukseset më të mëdha të Dj Iljano është bashkëpunimi me artistin Rumun, Dj Dark ku realizuan një ripërpunim të këngës së njohur Serbe "LANE MOJE" në zhanrin "Deep House" e cila shumë shpejt u bë pjesë e Top 10 Shazam Turqi për 3 muaj me rradhë si një nga dhjetë këngët më të dëgjuara në Turqi , pjesë e Shazam Top 50 në Bullgari , Shazam Top 100 në Slloveni , Shazam Top 50 në Serbi dhe më vonë po e njëjta këngë u rendit në vendin e 41 në Top 200 Shazam Global Chart.
= Diskografia =
= Referime =
Chanel West Coast
Chelsea Chanel Dudley (lindi më 1 shtator 1988), e njohur si Chanel West Coast, Ajo është repere, këngëtare, aktore, modele dhe personalitete televizive amerikane. Ajo u bë e njohur për paraqitjen e saj në emisionet e MTV-së Rob Dyrdek's Fantasy Factory dhe Ridiculousness.
Jeta e hershme
Chanel lindi në Los Angjelos, Kaliforni, por jetën e saj e kaloi në North Hollywood bashkë me nënën e saj dhe New York City me babain e saj. Babai i saj ishte DJ, ku ai morri Chanel në klubet e nates si fëmijë. Chanel mësoi këndimin dhe vallëzimin që nga mosha e hershme. Ajo përmend se “How Do U Want It” nga Tupac Shakur ishte kënga që inspiroi të filloj të këndoj rep.
Karriera televizive
Chanel u paraqit në televizion nga Rob Dyrdek në vitin 2008. Pas kësaj Dyrdek ofroi Chanel pozitë si sekretare e tij në emisionin Rob Dyrdek's Fantasy Factory. Në vitin 2011, ajo u paraqit si Sheilla në serialin komedi The Hard Times of RJ Berger, duke bërë debutimin e saj. Që nga viti 2010, ajo shfaqet së bashku me Dyrdek dhe Steelo Brim në emisionin Ridiculousness. Në vitin 2012, ajo filloi të dubloj në serialin e animuar Wild Grinders.
Më 2014, West Coast konfirmoi se ajo kishte filluar regjistrimin e albumit të saj të debutuar në studio të vendosur për t'u lëshuar më 2016, i cili fillimisht ishte parashikuar të binte në 2014. Albumi i saj i parë, e quajtur "Blueberry Chills" me Honey Cocaine u lirua më 15 janar 2014. Albumi i saj i dytë, "New Feeling", u lirua më 29 janar. Albumi i tretë, "Miles and Miles" u lirua më 29 tetor, e cila përmban West Coast që ofron vokal për herë të parë. Në vitin 2015, West Coast lëshoi një këngë të re që u shfaq në Rob Dyrdek's Fantasy Factory, i quajtur Bass In The Trunk.
Cahan
është një fshat në komunën Krumë në rrethin e Hasit të Shqipërisë.
Pika e Kontrollit Kufitar
parapamje|250x250px|Posto Fronteiriço das Portas do Cerco në anën makaneze të kufirit Zhuhai-Makao. Pika e Kontrollit Kufitar është një vend në një kufi ku udhëtarët ose mallrat inspektohen dhe lejohen (ose u mohohet) kalimi. Autorizimi shpesh kërkohet për të hyrë në një vend përmes kufijve të tij. Kufijtë e kontrolluar nga aksesi shpesh kanë një numër të kufizuar pikash kontrolli ku mund të kalohen pa sanksione ligjore. Marrëveshjet ose traktatet mund të krijohen për të lejuar ose mandatuar kalimet më pak të kufizuara (si Marrëveshja e Shengenit). Pikat e kontrollit të kufirit tokësor (portet e hyrjes tokësore) mund të krahasohen me objektet doganore dhe të imigracionit në portet detare, aeroportet ndërkombëtare dhe portet e tjera të hyrjes.
Qarku Gex
Qarku Gex është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Ain.
Viel-Saint-Remy
Viel-Saint-Remy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Viel-Saint-Remy ka një popullsi prej 290 banorë dhe sipërfaqe 22.63 km², me një dendësi prej 13 banor/km².
Belleuse
Belleuse është një komunë në Francë. Belleusebën pjesë në departamentin Somme të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 347 banorë dhe sipërfaqe 7.8 km².
Barby, Ardennes
Barby është një komunë në Francë. Barby bën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 375 banorë dhe sipërfaqe 11.32 km².
Woippy
Woippy (Wappingen, [ˈvapɪŋən] ; Lorena Frankoniane: Weppech ; Shqip: Vapingeni) është aktualisht një komunë në departamentin Moselle, Grand Est, e vendosur pranë Mecit.
Niederbronn-les-Bains
Niederbronn-les-Bains (Bad Niederbronn, Alzasisht: Nìderbrunn ; Shqip: Broni i Poshtëm-Llixha) është aktualisht një komunë në departamentin Bas-Rhin në Grand Est. Ai është i pozicionuar midis Bitche dhe Wissembourg.
Broni i Poshtëm-Llixha është pjesë e Parkut Natyror Rajonal të Vosges Veriore. Ajo ka një traditë si një qytet spa, dhe vazhdon të tërheqë turistë dhe vizitorë të tjerë që kanë nevojë të rikuperohen.
Historia
Broni i Poshtëm-Llixha u themelua në vitin 48 para Krishtit kur romakët zbuluan vetitë shëruese të ujit vendas. Vendi më i hershëm i llixhave ishte në ose afër vendndodhjes së tanishme të kazinosë së qytetit. Gjatë shekullit të pestë, qyteti i vogël ra viktimë e dhunës që shoqëroi periudhën e migrimeve intensive që pasuan zhdukjen nga perandoria perëndimore e qeverisjes romake.
Ekonomia dhe turizmi
Komuna përfshin dy burime të ujit mineral, njëri prej tyre, i shfrytëzuar për herë të parë më shumë se dy mijë vjet më parë, i njohur si Burimi Romak dhe tjetri i njohur si Burimi Kelt : Uji i markës Celtic Spring është gjerësisht i gjetshëm në zonë. Vetitë kuruese të ujërave rekomandohen kundër reumatizmës dhe sëmundjeve degjenerative. Tradita e spasë sot mbështet një industri më të përgjithshme turistike në qytetin e vogël, i cili madje ka kazinonë e tij.
Qyteti i vogël përmban gjithashtu një muze arkeologjik që përmban mbetje të vendbanimeve Vosgeane Veriore.
Një vend takimi i quajtur Qendra Albert Schweitzer u krijua në 1993 për të nxitur kontaktet midis të rinjve francezë dhe gjermanë.
Qarku Gourdon
Qarku Gourdon është një qark në Francë.
Mujaj-Dajç
është një fshat në komunën Krumë në rrethin e Hasit të Shqipërisë.
Granata e dorës
parapamje|367x367px|Granatë Dore Një granatë apo granatë dore është një armë shpërthyese e hedhur zakonisht me dorë, por mund t'i referohet gjithashtu një predhe të qëlluar nga gryka e një pushke (si një granatë pushke) ose një granatëhedhës. Një granatë moderne dore përgjithësisht përbëhet nga një ngarkesë shpërthyese ("mbushëse"), një mekanizëm detonator, një sulmues i brendshëm për të ndezur detonatorin dhe një levë sigurie e siguruar nga një gjilpërë. Përdoruesi heq gjilpërën e sigurisë përpara se ta hedhë dhe sapo granata të largohet nga dora, leva e sigurisë lëshohet, duke lejuar sulmuesin ta ndez një siguresë (nganjëherë quhet elementi i vonesës), i cili digjet deri në detonator dhe shpërthen.
Granatat funksionojnë duke shpërndarë fragmente (granata fragmentimi), valë goditëse (granata me eksploziv të lartë, anti-tank dhe trullosëse), aerosole kimike (granata tymi dhe gazi) ose zjarri (granata ndezëse). Granatat e fragmentimit ("fragmentet") janë ndoshta më të zakonshmet në ushtritë moderne, dhe kur fjala granatë përdoret në fjalimin e përditshëm, përgjithësisht supozohet se i referohet një granate fragmentimi. Grupet e tyre të jashtme, përgjithësisht të bëra nga një material i fortë sintetik ose çeliku, janë projektuar për t'u çarë dhe copëtuar gjatë shpërthimit, duke dërguar fragmente të shumta (copëza dhe copëza) si predha që fluturojnë shpejt. Në granatat moderne, zakonisht përdoret një matricë fragmentimi e para-formuar brenda granatës, e cila mund të jetë sferike, kuboide, teli ose tela me dhëmbëza. Shumica e granatave kundër personelit (AP) janë projektuar të shpërthejnë ose pas një vonese kohore ose në kontakt.
Granatat janë shpesh në formë sferike, cilindrike, vezake ose vezake të cunguar dhe të një madhësie që i përshtatet dorës së një të rrituri. Disa granata janë montuar në fund të një doreze dhe njihen si "granata me shkop". Dizajni i shkopit ofron levë për hedhjen në distanca më të gjata, por me koston e peshës dhe gjatësisë shtesë, dhe është konsideruar i vjetëruar nga vendet perëndimore që nga periudha e Luftës së Dytë Botërore dhe Luftës së Ftohtë. Një ndezës fërkimi brenda dorezës ose në pjesën e sipërme të kokës së granatës u përdor për të nisur siguresën.
Politika e Tiranës
Politika e Tiranës përfshin të gjitha institucionet publike përfaqësuese dhe qeverisëse të Bashkisë së Tiranës.
2011
Aleanca për Qytetarin, 28 këshilltarë
PD
LSI
PDIU
PR
PLL
PS
PSV ’91
2019
Nuk morën pjesë në zgjedhje partitë: PD, LSI, PDIU, PR.
Analiza numerike
Analiza numerike është studimi i algoritmeve që përdorin përafrimin numerik (në krahasim me manipulimet simbolike ) për problemet e analizës matematikore (siç dallohet nga matematika diskrete ). Analiza numerike gjen natyrshëm aplikim në të gjitha fushat e inxhinierisë dhe shkencave fizike, por në shekullin 21 gjithashtu shkencat e jetës, shkencat shoqërore, mjekësia, biznesi dhe madje edhe artet kanë përvetësuar elemente të llogaritjeve shkencore. Rritja e fuqisë informatike ka revolucionarizuar përdorimin e modeleve realiste matematikore në shkencë dhe inxhinieri, dhe kërkohet një analizë delikate numerike për të zbatuar këto modele të detajuara të botës. Për shembull, ekuacionet diferenciale të zakonshme shfaqen në mekanikën qiellore (duke parashikuar lëvizjet e planetëve, yjeve dhe galaktikave); Algjebra lineare numerike është e rëndësishme për analizën e të dhënave; ekuacionet stokastike diferenciale dhe zinxhirët Markov janë thelbësorë në simulimin e qelizave të gjalla për ilaç dhe biologji.
Para ardhjes së kompjuterëve modernë, metodat numerike shpesh vareshin nga formulat e ndërhyrjes së duarve të aplikuara për të dhënat nga tabela të mëdha të shtypura. Që nga mesi i shekullit të 20-të, kompjuterët llogaritin funksionet e kërkuara, por shumë prej të njëjtave formula megjithatë vazhdojnë të përdoren si pjesë e algoritmeve të softuerëve.
Këndvështrimi numerik kthehet në shkrimet më të hershme matematikore. Një tabletë nga Koleksioni Babilonas i Yale ( YBC 7289 ), jep një përafrim numerik sexagesimal të rrënjës katrore të 2, gjatësisë së diagonës në një katror njësi.
Analiza numerike vazhdon këtë traditë të gjatë: në vend se përgjigjet e sakta simbolike, të cilat mund të aplikohen vetëm në matjet e botës reale me përkthim në shifra, ai jep zgjidhje të përafërta brenda kufijve të specifikuar të gabimit.
Paraqitje e përgjithshme
Qëllimi i përgjithshëm i fushës së analizës numerike është hartimi dhe analizimi i teknikave për të dhënë zgjidhje të përafërt, por të sakta për problemet e vështira, shumëllojshmëria e të cilave sugjerohet nga sa vijon:
Pjesa tjetër e këtij seksioni përshkruan disa tema të rëndësishme të analizës numerike.
Historia
Fusha e analizës numerike parashikon shpikjen e kompjuterave modernë nga shumë shekuj. Ndërhyrja lineare ishte tashmë në përdorim më shumë se 2000 vjet më parë. Shumë matematikanë të shkëlqyeshëm të së kaluarës ishin të preokupuar nga analiza numerike, siç është e qartë nga emrat e algoritmeve të rëndësishme si metoda e Njutonit, polinomi i ndërhyrjes së Lagranzhit, eleminimi Gaussian ose metoda e Eulerit.