cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Varshava
Njësitë territoriale
Deri në vitin 1994, kishte 7 rrethe në Varshavë: Śródmieście, Praga Północ, Praga Południe, Żoliborz, Wola, Ochota dhe Mokotów. Midis 1994 dhe 2002, kishte 11 rrethe: Centrum, Białołęka, Targówek, Rembertów, Wawer, Wilanów, Ursynów, Włochy, Ursus, Bemowo dhe Bielany. Në vitin 2002, qyteti Wesola u inkorporua dhe ndarja territoriale e Varshavës u krijua si më poshtë:
Varshava është një qark (powiat), dhe më tej është i ndarë në 18 rrethe (dzielnica), secila me organin e vet administrativ. Secili prej rretheve zakonisht ndahet në disa lagje të cilat nuk kanë status ligjor apo administrativ. Varshava ka dy lagje historike, të quajtura Qyteti i Vjetër (Stare Miasto) dhe Qyteti i Ri (Nowe Miasto), në lagjen e Śródmieście.
AM Group
AM Group është një kompani shqiptare, ajo ushtron aktivitet në disa fusha të biznesit në Shqipëri si përpunimi i vajrave ushqimorë, prodhimi i detergjentëve të pastrimit dhe së fundi shitjet me pakicë. AM Group përbëhet nga dy degët e saj kryesore DEKA themeluar në vitin 1992 nga Artan Mene dhe OLIM në vitin 2000. AM Group është një nga kompanitë me të mëdha private dhe prodhuese në Shqipëri në prodhimin e vajrave ushqimorë dhe detergjentëve të pastrimit. Në vitin 2009 AM Group u fut në biznesin e shitjeve me pakicë me hapjen e qëndrës tregëtare Citypark.
Albania (gazetë)
Gazeta "Albania" është një gazetë e përditshme kombëtare shqiptare. Numri i saj i parë doli, më 8 shtator 1995. Kjo gazetë boton edhe suplementet kulturore: "Spiritus", çdo të shtunë dhe "Albania e vogël", çdo ditë të diel.
Lidhje të jashtme
Albania
Drita Albanian Folk Orchestra
Drita Albanian Folk Orchestra, (lexo: Drita Allbeniën Folk Orkestra, sq.: Drita Orkestri Folklorik Shqiptar) është një orkestër folklorik shqiptar me seli në Los Angeles, Kaliforni.
Drita u themelua në vitin 1982 nga Ian Price për t'i prezentuar muzikën tradicionale shqiptare audiencës amerikane
Orkestri realizon këngë nga tëgjitha regjionet e Shqipërisë duke përdorur instrumente popullore si klarinet, violinë, dajre, lahutë, çifteli, sharki, gajde dhe fyell.
Realizime
Grupi ka arritur t'i zhvillojnë një numër të madh koncertesh në vendet si Los Angeles, San Diego, Berkeley, Chicago dheNew York City.
Kantoni Thizy
Kantoni Thizy (frëngjisht: Canton de Thizy) është një kanton në departamentin Rhône, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Thizy-les-Bourgs. Ka sipërfaqe 83.46km2 dhe popullsi 11768 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Thizy aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Kantoni Zicavo
Kantoni Zicavo (frëngjisht: Canton de Zicavo) është një kanton në departamentin Corse-du-Sud, rajonin Corse në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Zicavo. Ka sipërfaqe 248.82km2 dhe popullsi 1142 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Zicavo aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Brestoci (Rahovec)
Brestoc është një vendbanim në komunën e Rahovecit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Brestos.
Gjeografia
Fshati ka një ambient mjaft të paster, është i pasur me pyje po ashtu edhe me lumenje, por që fatkeqsisht nuk ju jept shumë rëndesi kujdesjes së tyre.
Demografia
Në fshat janë diku afër 500 shtepijë dhe afërsisht jetojn rreth 2000 banorë.
Ekonomia
Banorët e fshatit përgjithësisht merren me bujqësi, si kultivim kryesor është Rrushi, por kultivohen edhe shum perime tjera si p.Sh: Lakra, Domatja etj.
Historia
Shkolla e fshatit quhet "Heronjet e Kosovës" dhe gjindtë në fund të fshatit, shkolla shfrytezohet sebashku me nxënsit e fshatit fqinje Hoçë të Vogël, shkolla ka rreth 3600 nxënsë. Gjatë luftës në vitin 1999 fshati është shkaterruar tërsisht, si pasojë e luftës është shkaterruar edhe "Xhamia e Vjeter" që cilësohet si Xhamia e dytë më vjter në Ballkan që është ndërtuar rreth vitit 1200.
Xhemal Kondi
Xhemal Kondi kryetar i Bashkisë së Tiranës prej vitit 1924 deri në vitin 1925.
Çështje të folklorit shqiptar 9
Çështje të folklorit shqiptar 9 botim i Akademise se Shkenacave  dhe i Institutit te  Kultures Popullore. Grup Autorësh. Viti i botimit: 2006. Faqet e librit 406.
Ali Begeja
Ali Begeja (Tiranë, 1 janar 1888 - 17 gusht 1947) ka qenë kryetar i Bashkisë Tiranës prej vitit 1922 deri në vitin 1923 dhe deputet i Durrësit në vitin 1937.
Në vitin 1908 Ali Begeja merr pjesë në komisionin e krijuar për hartimin e programit për përhapjen e gjuhës shqipe dhe sigurinë e vendit, komision i drejtuar nga Refik Toptani, ndërsa në prill 1910 merr pjesë si delegat i Tiranës në Kongresin e III të Manastirit për gjuhën shqipe. Në vitin 1911 deri në vitin 1914 ka kryer detyrën e gjykatësit paqëtues në Tiranë. Pas kësaj periudhe hapi zyrën e vet si avokat. Në mars 1914, së bashku me një grup tiranasish mbështet qeverinë e princ Vidit. Për aktivitetin e tij në shërbim të vendit, princ Vidi e dekoron me medaljen "Besë e Bashkim". Në Kongresin e Lushnjes që u mbajt më 21 janar 1920, shoqata “Drita”, shoqata e parë e intelektualëve të Tiranës ku sekretar i saj ishte Ali Begeja, e zgjodhi atë përfaqësues të saj në këtë kongres. Avokat Ali Begeja në vitet 1922-1923 zgjidhet kryetar i Bashkisë së Tiranës. Në vitin 1924 Ali Begeja zgjidhet antar i Asamblesë Kushtetuese së bashku me Ahmet Zogun, Seit Toptanin, Zija Toptanin, Osman Myderrizin, Rauf Ficon etj. që përfaqësonin qarkun e Tiranës. Në vitin 1927 ishte kryetar i Dhomës së Tregtisë në Tiranë. Në zgjedhjet parlamentare të vitit 1937, ai zgjidhet deputet i legjislaturës së tretë për prefekturën e Durrësit, në përbërjen e së cilës ishte dhe qarku i Tiranës. Mbas çlirimit të vendit Ali Begeja vazhdoi profesionin e tij si avokat deri në vitin 1947, kur u arrestua me grupin e deputetëve nga regjimi komunist. Në qelitë e hetuesisë së Tiranës iu nënshtrua torturave çnjerzore derisa vdiq.
Saint-Étienne
Saint-Etienne është një qytet në Francë, gjendet në juglindje në departamentin e Loire dhe në rajonin e Rhone-Alpes.
Ali Begeja
Një rrugë në Tiranë mban emrin "Ali Begeja”.
Çekiçi
parapamje|djathtas|200px|ÇekiçÇekiçi është vegël që mbahet me dorë për të punuar.Eshte auper sus.
Fuat bej Toptani
Fuat Toptani kryetar i Bashkisë së Tiranës prej vitit 1925 deri në vitin 1927.
Zëvendës Kryeministër
Një Zëvendës Kryeministër është, në disa vende, një ministër i qeverisë i cili mund të marrë postin e kryeministrit që vepron kur kryeministri përkohësisht mungon. pozitë është krahasuar shpesh me atë të një zëvendës president, por është shumë e ndryshme, edhe pse të dyja postet janë të "numër dy" zyra. Pozitën e zëvendës kryeministrit nuk duhet të ngatërrohet me zyrën kanadeze e Zëvendës Ministrit të kryeministrit të Kanadasë, e cila është një organizatë jo-politike pozitë të nëpunësit civil (as nuk zëvendëskryeministri i Kanada veprojë si një "numër dy" ). shtetet e Australisë dhe krahinat e Kanadasë çdo kanë zyra analoge e Zëvendës Kryeministrit. Në administratat e transferuara të Mbretërisë së Bashkuar, një pozitë analoge është që të Ministrit Zëvendëskryeministri i parë.
Shtjefën Palushi
Shtjefën Palushi (Tef Palushi) u lind në Shkodër më 28 qershor 1943, karikaturist dhe humorist, i cili spikati për penelin e tij të hollë e fin, që e bëri të njohur jashtë kufijve të Shqipërisë (në ekspozita ndërkombëtare), si dhe për humorin therës, madje barcaletat e tij ende të bejnë të qeshësh e të mendohesh njëkohësisht. Vdiq në vitin 1985.
Zëvendës Kryeministër
Në Shqipëri
Zëvendëskryeministri është përgjegjës për një fushë me rëndësi të veçantë dhe prioritet të lartë për Qeverinë.
Zëvendëskryeministrit mund t'i jepet mandati për të drejtuar një Ministri specifike. Zëvendëskryeministri përgjegjës për një Ministri duhet t'i mbajë dy sferat e përgjegjësisë të veçanta në aspektin e brendshëm dhe atë të jashtëm.
Funksionet
Në bashkërendim me Kryeministrin, ai mbikëqyr aktivitetet e organeve operative të Qeverisë dhe siguron zbatimin e përgjegjësive dhe të funksioneve të cilat u janë besuar organeve të tilla.
Midis detyrave të tjera, Zëvendëskryeministrit mund t'i ngarkohet koordinimi i një fushe të politikave që është në kuadër të përgjegjësisë së disa Ministrive.
Në rast të mungesës së Kryeministrit, Zëvendëskryeministri zëvendëson këtë të fundit në drejtimin e mbledhjeve të Këshillit të Ministrave.
Gjithashtu, me autorizim të Kryeministrit, Zëvendëskryeministri mund të marri përgjegjësi që i janë dhënë Kryeministrit; dhe të kryejë detyra të tjera që përcaktohen me ligje të veçanta.
Ali Derhemi
Haxhi Ali Derhemi (Tiranë, 1850 - 1938) ka qenë myderiz, kryetar i Bashkisë Tiranë në vitet 1923-1924 dhe zv/kryetar i Komunitetit Mysliman Shqiptar.
Biografia
Familja Dërhemi mendohet se ka ardhur në Tiranë nga Kalaja e Ndroqit dhe madje shumë herët gjatë viteve 1830 – 1850. Pjesëtarët e saj janë të njohur gjithmonë për vlerat miqësore dhe qytetare, ku në shumicën e tyre kanë ushtruar sidomos profesionin e nënpunësit dhe të tregtarit. Aliu lindi në Tiranë në vitin 1850 dhe ai u njoh shumë shpejt nga bashkëqytetarët si Ali efendiu. I ati Hasani (1800 – 1870), jurist i njohur i kohës kishte detyrën e inspektorit të gjyqeve për vilajetin e Shkodrës, prej nga varej dhe Tirana. Vetë Aliu pasi mbaron medresenë e Tiranës i mbaroi studimet e larta në Universitetin e Kajros, Egjipt. Kur u kthye në vendlindje sikurse dhe i ati, edhe ai po ashtu filloi inspektor, por për problemet financiare dhe duke punuar sidomos në qytetet e Durrësit, Kavajës dhe Shijakut. Duke qenë për vite me radhë edhe mësues për lëndën e matematikës në medresenë e Tiranës, ai aktivizohet kështu me sukses në detyrën e edukatorit. Gjatë karrierës së tij, falë dhe përgatitjes teologjike që kishte, ai ka patur dhe detyrën e zëvendëskryetarit të Komunitetit Musliman Shqiptar, e tamam në atë kohë kur institucioni i sapothemeluar drejtohej nga i mirënjohuri Haxhi Vehbi Dibra. Me formimin profesional të tij Aliu drejtoi me sukses aktivitetin financiar të këtij institucioni, duke filluar që nga evidentimi dhe inventarizimi i pasurisë së patundshme e deri te problemet e tjera të kësaj fushe. Falë personalitetit dhe qytetarisë së tij ai u zgjodh disa herë anëtar i Këshillit Bashkiak të Tiranës, ndërsa në vitet 1923 – 1924 edhe kryetar i Bashkisë. I bindur për nevojën e ligjshmërisë Aliu kishte besimin dhe përkrahjen e regjimit mbretëror dhe të drejtimit të mbretit Zog. Prej tij ai ishte dekoruar me urdhrin e Skënderbeut të klasit të parë.
Letërsia latine
Letërsia latine përfshin ese, histori, poema, drama dhe shkrime të tjera të shkruara në gjuhën latine. Fillimi i letërsisë zyrtare latine daton në vitin 240 para Krishtit, kur shfaqja e parë skenike u luajt në Romë. Letërsia latine do të lulëzonte për gjashtë shekujt e ardhshëm. Epoka klasike e letërsisë latine mund të ndahet përafërsisht në periudhat e mëposhtme: Letërsia e hershme latine, Epoka e Artë, Periudha Perandorake dhe Antikiteti i Vonë.
Latinishtja ishte gjuha e romakëve të lashtë, por ishte gjithashtu lingua franca e Evropës Perëndimore gjatë Mesjetës, kështu që letërsia latine përfshin jo vetëm autorë romakë si Ciceroni, Virgjili, Ovidi dhe Horaci, por përfshin edhe shkrimtarët evropianë pas rënies së perandorisë, nga shkrimtarët fetarë si Aquinas (1225–1274), tek shkrimtarët laikë si Francis Bacon (1561–1626), Baruch Spinoza (1632–1677) dhe Isaac Newton (1642–1727).
Letërsia e hershme latine
Poetë të tjerë epikë ndoqën Naevius-in. Quintus Ennius shkroi një epikë historike, Annals (menjëherë pas vitit 200 para Krishtit), duke përshkruar historinë romake nga themelimi i Romës deri në kohën e tij. Ai adoptoi heksametrin daktilik grek, i cili u bë forma standarde e vargjeve për epikat romake. Ai u bë i famshëm edhe për dramat e tij tragjike. Në këtë fushë, pasardhësit e tij më të dalluar ishin Marcus Pacuvius dhe Lucius Accius. Këta tre shkrimtarë kanë përdorur rrallë episode nga historia romake. Në vend të kësaj, ata shkruan versione latine të temave tragjike që grekët i kishin trajtuar tashmë. Por edhe kur ata kopjuan grekët, përkthimet e tyre nuk ishin kopje të drejtpërdrejta. Nga dramat e tyre kanë mbijetuar vetëm fragmentet. parapamje| Kato Plaku Dihet shumë më tepër për komedinë e hershme latine, pasi ekzistojnë 26 komedi të hershme latine – 20 prej të cilave shkroi Plautus, dhe gjashtë të tjerat prej të cilave shkroi Terence. Këta burra i modeluan komeditë e tyre në shfaqjet greke të njohura si Komedia e Re. Por ata i trajtuan lirshëm komplotet dhe formulimet e origjinaleve. Plautus shpërndau këngë përmes shfaqjeve të tij dhe rriti humorin me lojëra fjalësh dhe fjalë të mençura, plus veprime komike nga aktorët. Shfaqjet e Terences ishin më të sjellshme në ton, duke u ballafaquar me situatat e brendshme. Veprat e tij siguruan frymëzim për komeditë franceze dhe angleze të shekullit të XVll pas Krishtit, madje edhe për komedinë moderne amerikane.
Proza e periudhës njihet më së miri përmes Mbi bujqësinë (160 para Krishtit) nga Kato Plaku. Kato shkroi gjithashtu historinë e parë latine të Romës dhe të qyteteve tjera italiane. Ai ishte i pari burrështetas romak që i vendosi fjalimet e tij politike me shkrim si një mjet për të ndikuar në opinionin publik.
Letërsia e hershme latine përfundoi me Gaius Lucilius, i cili krijoi një lloj të ri poezie në 30 librat e tij të Satirave (shekulli II para Krishtit). Ai shkroi me një ton të lehtë bisedues për librat, ushqimin, miqtë dhe ngjarjet aktuale.
Epoka e Artë
Tradicionalisht, lartësia e letërsisë latine i është caktuar periudhës prej vitit 81 para Krishtit deri në vitin 17 pas Krishtit, megjithëse studimet e fundit kanë vënë në dyshim supozimet që privilegjonin veprat e kësaj periudhe mbi veprat e mëparshme dhe ato të mëvonshme. Kjo periudhë zakonisht thuhet se ka filluar me fjalimin e parë të njohur të Ciceronit dhe përfundoi me vdekjen e Ovidit.
Epoka e Ciceronit
majtas|parapamje| [[Ciceroni]] Ciceroni është konsideruar tradicionalisht mjeshtër i prozës latine. Shkrimi që ai prodhoi nga rreth vitit 80 para Krishtit deri në vdekjen e tij në 43 para Krishtit tejkalon atë të çdo autori latin, vepra e të cilit mbijeton në aspektin e sasisë dhe shumëllojshmërisë së zhanrit dhe lëndës, si dhe zotërimit të përsosmërisë së patejkalueshme stilistike. Veprat e shumta të Ciceronit mund të ndahen në katër grupe:
3. Vepra filozofike dhe
4. Fjalim
Lindja e poezisë lirike në latinisht ndodhi në të njëjtën periudhë. Tekstet e shkurtra të dashurisë së Catullus shquhen për intensitetin e tyre emocional. Catullus gjithashtu shkroi poezi që sulmuan armiqtë e tij. Bashkëkohësi i Katulit, Lucretius shpjegoi filozofinë Epikuriane në një poemë të gjatë, De rerum natura.
Një nga shkrimtarët më të ditur të periudhës ishte Marcus Terentius Varro. I quajtur "më i dituri i romakëve" nga Quintiliani, ai shkroi për një larmi të jashtëzakonshme temash, nga feja te poezia. Por vetëm shkrimet e tij mbi bujqësinë dhe gjuhën latine janë ruajtur në formën e tyre të plotë.
Epoka e Augustit
majtas|parapamje| [[Virgjili]] Perandori Augustus tregoi një interes personal për veprat letrare të prodhuara gjatë viteve të pushtetit të tij nga viti 27 para Krishtit deri në vitin 14 pas Krishtit. Kjo periudhë nganjëherë quhet Epoka Augustane e Letërsisë Latine. Virgjili ka botuar Eklogjet e tij baritore, Gjeorgjikët dhe Eneidën, një poemë epike që përshkruan ngjarjet që çuan në krijimin e Romës. Virgjili tregoi sesi Enea, heroi trojan, u bë paraardhësi i popullit romak. Virgjili dha gjithashtu justifikim hyjnor për sundimin romak mbi botën. Edhe pse Virgjili vdiq para se të mund të bënte prekjen e fundit në poezinë e tij, ajo u njoh shpejt si vepra më e madhe e letërsisë latine.
Miku i Virgjilit, Horaci shkroi epose, ode, satira dhe letra. Përsosja e Odes në përmbajtje, formë dhe stil ka magjepsur lexuesit për qindra vjet. Satirat dhe letrat diskutojnë problemet etike dhe letrare në një mënyrë urbane, në mënyrë të mprehtë. Arti i Poezisë së Horacit, ndoshta i botuar si një vepër më vete, ndikoi shumë në teoritë e mëvonshme poetike. Ai deklaroi rregullat bazë të shkrimit klasik siç i kuptonin dhe i përdornin romakët. Pas vdekjes së Virgjilit, Horaci ishte poeti udhëheqës i Romës.
Elegjia latine arriti zhvillimin e saj më të lartë në veprat e Tibullusit, Propertiusit dhe Ovidit. Pjesa më e madhe e kësaj poezie ka të bëjë me dashurinë. Ovidi shkroi gjithashtu Fasti, i cili përshkruan festivalet romake dhe origjinën e tyre legjendare. Vepra më e madhe e Ovidit ishte Metamorfozat, e cila gërsheton mite të ndryshme në një histori me ritme të shpejta, magjepsëse. Ovidi ishte një shkrimtar i mprehtë që shkëlqeu në krijimin e personazheve të gjallë dhe të pasionuar. Metamorfozat ishin burimi më i njohur i mitologjisë greke dhe romake përgjatë Mesjetës dhe Rilindjes. Ai frymëzoi shumë poetë, piktorë dhe kompozitorë.
Në prozë, Livi prodhoi një histori të popullit romak në 142 libra. Vetëm 35 mbijetuan, por që ato janë një burim madhor informacioni për Romën.
Periudha Perandorake
Nga vdekja e Augustit në vitin 14 pas Krishtit deri në rreth 200, autorët romakë theksuan stilin dhe provuan mënyra të reja dhe befasuese të të shprehurit. Gjatë mbretërimit të Neronit nga viti 54 deri në vitin 68, filozofi stoik Seneka shkroi një numër dialogësh dhe letrash mbi tema të tilla morale si mëshira dhe bujaria. Në Pyetjet e tij Natyrore, Seneka analizoi tërmetet, përmbytjet dhe stuhitë. Tragjeditë e Senekës ndikuan shumë në rritjen e dramës tragjike në Evropë. Nipi i tij Lucan shkroi Pharsalia (rreth 60), një poemë epike që përshkruan luftën civile midis Cezarit dhe Pompeut. Satyricon (rreth 60) nga Petronius ishte novela e parë picaresque latine. Mbijetojnë vetëm fragmente të veprës së plotë. Ai përshkruan aventurat e personazheve të ndryshëm të klasës së ulët në situata absurde, ekstravagante dhe të rrezikshme, shpesh në botën e krimeve të vogla.
Poezitë epike përfshinin Argonautica e Gaius Valerius Flaccus, duke ndjekur historinë e Jasonit dhe Argonautëve në kërkimin e tyre për Qethin e Artë, Thebaid e Statius, pas konfliktit të bijve të Edipit dhe të Shtatë kundër Tebës, dhe Punica e Silius Italicus, pas Luftës së Dytë Punike dhe pushtimeve të Haniblit në Itali. Në duart e Martial, epigrami arriti cilësinë thumbuese që ende lidhet me të. Juvenal satirizoi zv.
Historiani Takitus pikturoi një pamje të paharrueshme të errët të perandorisë së hershme në Historitë dhe Analet e tij, të dyja të shkruara në fillim të shekullit ll. Bashkëkohësi i tij Suetonius shkroi biografitë e 12 sundimtarëve romakë nga Jul Cezari deri në Domitian. Letrat e Plinit të Ri përshkruanin jetën romake të asaj periudhe. Kuintiliani kompozoi veprën më të plotë mbi arsimin antik që zotërojmë. Veprat e rëndësishme nga shekulli II përfshijnë Netët e Atticës së Aulus Gellius, një përmbledhje anekdotash dhe raportesh të diskutimeve letrare midis miqve të tij; dhe letrat e oratorit Marcus Cornelius Fronto drejtuar Marcus Aurelius. Vepra më e famshme e periudhës ishte Metamorfoza, e quajtur edhe Gomari i Artë, nga Apuleius. Ky roman ka të bëjë me një të ri, i cili aksidentalisht është shndërruar në gomar. Historia është e mbushur me tregime dashurie dhe magjie.
Latinishtja në Mesjetë, Rilindja dhe Moderniteti i Hershëm
Letërsia latine pagane tregoi një shpërthim të fundit vitaliteti nga fundi i shekullit lll deri në shekullin V. Ammianus Marcellinus në histori, Quintus Aurelius Symmachus në oratori dhe Ausonius dhe Rutilius Claudius Namatianus në poezi. Mosella nga Ausonius demonstroi një modernizëm të ndjenjës që tregon fundin e letërsisë klasike si e tillë.
Në të njëjtën kohë, burra të tjerë hodhën themelet e letërsisë së krishterë latine gjatë shekullit lV dhe të shekullit V. Ata përfshinin etërit e kishës Agustini i Hipo, Jerome dhe Ambrose, dhe poeti i parë i madh i krishterë, Prudentius.
Gjatë Rilindjes pati një kthim në latinishten e kohëve klasike, e quajtur për këtë arsye neolatine. Kjo gjuhë e pastruar vazhdoi të përdoret si lingua franca midis të diturve në të gjithë Evropën, me veprat e mëdha të Dekartit, Francis Bacon dhe Baruch Spinoza të kompozuara të gjitha në latinisht. Ndër librat e fundit të rëndësishëm të shkruar kryesisht në prozë latine ishin veprat e Swedenborg (v. 1772), Linnaeus (v. 1778), Euler (v. 1783), Gauss (v. 1855) dhe Isaac Newton (v. 1727), dhe latinishtja mbetet një aftësi e nevojshme për lexuesit modernë të veprave të mëdha të modernes së hershme të gjuhësisë, letërsisë dhe filozofisë.
Disa nga poetët kryesorë anglezë shkruan në latinisht dhe anglisht. Poemat e Miltonit të vitit 1645 janë një shembull, por kishte edhe Thomas Campion, George Herbert dhe kolegu i Miltonit Andrew Marvell. Disa me të vërtetë shkruanin kryesisht në latinisht dhe vlerësoheshin për elegancën dhe klasicizmin e stilit të tyre. Shembuj të tillë ishin Anthony Alsop dhe Vincent Bourne, të cilët u shquan për mënyrën e zgjuar që e përshtatën vargun e tyre për të përshkruar detajet e jetës në shekullin e XVlll, duke mos u larguar kurrë nga pastërtia e diksionit latin. Një nga të fundit që u dallua për cilësinë e vargjeve të tij latine deri në shekullin e XlX ishte Walter Savage Landor.
Karakteristikat
Shumë shkrime latine pasqyrojnë interesin e romakëve për retorikën, artin e të folurit dhe të bindjes. Të folurit publik kishte një rëndësi të madhe për romakët e arsimuar, sepse shumica e tyre donin karriera politike të suksesshme. Kur Roma ishte një republikë, të folurit efektiv shpesh përcaktonte se kush do të zgjidhej ose cilat projektligje do të kalonin. Pasi Roma u bë një perandori, aftësia për të bërë përshtypje dhe për të bindur njerëzit me fjalët e folura humbi shumë nga rëndësia e saj. Por trajnimi në retorikë vazhdoi të lulëzonte dhe të ndikonte në stilet e të shkruarit. Një pjesë e madhe e retorikës përbëhet nga aftësia për të paraqitur një ide të njohur në një mënyrë mahnitëse të re që tërheq vëmendjen. Autorët latinë u bënë mjeshtër të këtij arti të shumëllojshmërisë.
Ficus benjamina
Përdoret edhe në industri, posaçërisht gjethet e pemës. Në materialin e lateksit shkakton reaksione alergjike, të cilat duhet të lajmërohen tek mjeku.
Kantoni Villefranche-sur-Saône
Kantoni Villefranche-sur-Saône (frëngjisht: Canton de Villefranche-sur-Saône) është një kanton në departamentin Rhône, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Villefranche-sur-Saône. Ka sipërfaqe 9.48km2 dhe popullsi 33840 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Villefranche-sur-Saône aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Bob Marley
Bob Marley lindi më 6 shkurt 1945 në Nine Mile, Saint Ann Parish, Xhamajkë ; vdiq më 11 maj 1981 në Miami, Florida, ShBA. Ka qenë një reggae këngëtar xhamajkan.
Bob Marley lindi në fshatin Nine Mile në  Shën Ann Parish.
Babai i tij, Norval Sinclair Marley, ishte një xhamajkane i bardhë me prejardhje nga Anglia, familja e të cilit erdhi nga Essex, Angli. Norval ishte një kapiten në Royal marinsat, si dhe një mbikëqyrës ngulim, kur ai u martua me Cedella Booker, një afro-xhamajkane atëherë 18 vjeç, Norval ofroj mbështetje financiare për gruan dhe fëmijën, por rrallë e pa, si ai ishte shpesh larg në udhëtime. Në vitin 1955, kur Bob Marley ishte 10 vjeç, babai i tij vdiq nga një atak në zemër në moshën 70. Marley u përball pyetjeve në lidhje me identitetin e tij racore gjatë gjithë jetës së tij. Ai njëherë është shprehur :
"Unë nuk kam paragjykime ndaj vetes. Babai im ishte një i bardhë dhe nëna ime ishte e zezë. Disa me quajnë gjysem për gjysem apo çfarëdolloje gjeje. Por unë nuk mbaje anën e askujt. Unë nuk mbaje anën e njeriut te zi, dhe as anën e njeriut të bardhë. Çne mbaje anën e Zotit, Ai që më ka krijuar mua dhe do të shkaktojë më për të ardhur nga të zezë dhe të bardhë."
Edhe pse Marley njohur prejardhjen e tij, i përzier gjatë gjithë jetës së tij dhe për shkak të bindjeve të tij, ai vetë-identifikohet si një i zi të Afrikës, duke ndjekur idetë e Pan-afrikane udhëheqësve. Marley deklaruar se influencat e tij më të mëdha ishin dy afrikano-në qendër të Marcus Garvey dhe Haile Selassie. Një temë qendrore në mesazhin e Bob Marley ishte riatdhesimin i zezakëve në Sioni, e cila sipas tij ishte e Etiopia, apo më në përgjithësi, Afrika.
Marley u bënë miq me Neville "lepur" Livingstoni, e ashtuquajtur më vonë si Bunny Wailer), me të cilin ai ka filluar për të luajtur muzikë. Ai la shkollën në moshën 14 vjeçare për të bërë muzikë me Joe Higgs, një këngëtare lokale e të devotshëm Rastafari. Në një seancë sipas fjalës sipas fjalës bllokim]] me Higgs dhe Livingston, Marley u takua me Peter McIntosh, e ashtuquajtur më vonë si Peter dëngla), i cili kishte ambicie të ngjashme muzikore.
Ne qershor 2008 në vitin 1962, Marley regjistroi albumin e tij të parë dy ", Jo Gjyqtari" dhe "Një filxhan kafe", me producent lokal muzikës Leslie Kong. Këto këngë, të lëshuar në etiketë Beverley label, nën pseudonimin e Bobby Martell, tërhequr vëmendjen pak. Këto këngë më vonë u ri-lëshua në grup sipas fjalës sipas fjalës kuti]] Këngët e Lirisë.
Bob Marley & The Wailers
Në vitin 1963, Bob Marley, Bunny Wailer, Peter Tosh, Junior Braithwaite, Beverley Kelso, dhe Cherry Smith formuar një grup ska dhe rocksteady, duke e quajtur veten "Adoleshentët" (The Teenagers).
Ata më vonë ndryshuan emrin e tyre në "The Wailing Rudeboys", pastaj tek "The Wailing Wailers", në të cilën pikë ata u zbuluan nga prodhuesi rekord Coxsone Dodd, dhe në fund të "The Wailers". Me 1966, Braithwaite, Kelso, dhe Smith kishte lënë The Wailers, duke e lënë treshen kryesore e Bob Marley, Bunny Wailer, dhe Peter Tosh.
Në vitin 1966, Marley u martua me Rita Marley (Rita Anderson), dhe u zhvendos në afërsi të vendbanimit të nënës së tij në Wilmington, Delaware Wilmington, Delaware në Shtetet e Bashkuara për një kohë të shkurtër, gjatë së cilës ai punoi si një DuPont laborator asistent dhe në linjën e montimit në një Chrysler plant, nen pseudonimin e Donald Marley.
Ngritur edhe pse në traditën katolike, Marley u mahnitur nga Rastafarian besimet në vitin 1960, kur larg nga ndikimi i nënës së tij. konvertohet formalisht Rastafari pas kthimit në Xhamajka, Marley filluan të veshin markën e tij dreadlocks ( shih seksion feja. për më shumë në pikëpamjet fetare Marley-së). Pas një konflikti me Dodd, Marley dhe grupi i tij u bashkua me Lee "Scratch" Perry dhe grupi i tij studio, The Upsetters. Megjithëse aleanca ka zgjatur më pak se një vit, ata regjistruan atë që shumë e konsiderojnë punën e Wailers me të mirën. Marley dhe Perry ndahen pas një mosmarrëveshje në lidhje me caktimin e të drejtave të regjistrimit, por ata do të mbeten miq dhe të punojnë së bashku sërish.
Historiku i Vranishtit
Historiku i Vranishtit (Vlorë) Grup autorësh. Botuar në Tiranë : Toena, 2011. Faqet e librit 148.
Citypark
Citypark është një qendër tregëtare në Tiranë e vendosur në autostradën Tiranë-Durrës. Citypark është një nga qendrat tregëtare në Shqipëri me 180 dyqane, supermarket, hotel, pistë për ski dhe shumë zona argëtimi. Ajo ndodhet 12 km nga Tirana në drejtim të Durrësit. Ndërtimi i Citypark kapi një vlerë rreth 80 milionë eurosh me sipërfaqe ndërtimi prej 111,000 m2 dhe 3,000 vende parkimi.
Izet Dibra
parapamje|[[Faik Shatku me Izet Dibrën]] Izet Dibra ose Izet Shatku (Dibër e Madhe, 19 maj 1877 - Shkodër, 11 shkurt 1964) ka qenë nëpunës i Perandorisë Osmane dhe i shtetit shqiptar, kryetar i Bashkisë së Tiranës prej vitit 1920-1921 1927 deri në vitin 1928 dhe ministër i Punëve Botore. Deputet i Prefekturës Dibër 1923, Deputet i Prefekturës Durrës-Tiranë. Drejtor i Përgjithshëm i Emigracionit, Drejtor i Përgjithshëm i Administratës Publike (Shqipëria e Mesme).
Ficus benghalensis
(lat.Ficus benghalensis ) është pemë që klasifikohet në familjen e bimëve Moraceae. Ky lloj Fiku vije nga vendet tropike në jug dhe në perëndim të Indisë. Në ndërkohë rritet në të gjitha regjionet tropikale të rruzullit. Mbillet në një dru nga i cili lëshon rrënjët në ajër të cilat formojnë një rrjetë të dendur. Me rritjen e rrënjëve dhe ramjen e tyre në sipërfaqen e tokës fillon zhvillimi i pemës me një shpejtësi më të madhe pasi që tani rrënjët ushqehen direkt nga mineralet e tokës dhe nuk kanë nevojë për drurin në të cili kishte filluar të lëshonte rrënjët. Me zhvillimin e mëtutjeshëm të pemës druri fillon të vyshket. Ky efekt shkakton që në disa regjione në druajt Vanatau mund të marrin dimensione të mëdha. lartësia e tyre në këto raste mund të arrijë deri në 30 m mbi tokë. numri i madh i rrënjëve të lëshuara në ajër shkakton formimin e disa trungjeve të cilat shtrihen në sipërfaqe të mëdha. Me një kohë të caktuar dhe kushte të mira për zhvillim, trungjet e krijuara mund të marrin sipërfaqe deri në disa qindra metra katrorë. Në figurë është prezantuar porta e një fshati e krijuar nga kjo pemë.
Gjethet e saj janë të mëdha dhe lulëzimi i frutave është gati i padukshme. Fiku (fruta) i kësaj peme është i kërkuar nga zogjtë që cilët në anën tjetër i ndihmon përhapjes së farës së bimës. Druri i cili mund të përfitohet nga kjo pemë e fikut nuk ka ndonjë rëndësi të madhe për përpunim të më tutjeshem. Anëtari më i përafërt është pema e Fikut Bodhi (lat. Ficus religiosa) e cila pemë në Indi dhe Shiri Lankë është shenjët.
Kantoni Deux-Sorru
Përbërja aktuale
Kantoni Deux-Sorru aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Kombëtarja gjeorgjiane e futbollit
Historiku
Historia e ekipit kombëtar të futbollit të Gjeorgjisë filloi në vitin 1990, kur ekipi luajti ndeshjen e parë ndërkombëtare kundër Lituanisë, vendi i parë që pranoi një ftesë. Ndeshja u mbajt më 27 maj 1990 në stadiumin kombëtar. Gjeorgjia u trajnuan nga Givi Nodia. Ndeshja miqësore përfundoi në barazimin 2-2. Kjo ishte ndeshja e vetme para shpalljes së pavarësisë më 9 prill 1991. Pak kohë më pas, skuadra luajti një ndeshje miqësore kundër Moldavisë.
Federata gjeorgjiane e futbollit u bë anëtare e UEFA-s dhe FIFA-s në 1992, [3] duke bërë të mundur që Gjeorgjia të luante ndeshje konkurruese. E para e tyre erdhi në shtator 1994, një humbje 1-0 ndaj Moldavisë [4] si pjesë e kualifikuesve për Euro 1996. Gjeorgjia përfundoi e treta në grupin e tyre, përpara Moldavisë dhe Uellsit, por shtatë pikë pas kualifikuesit të dytë të renditur në Bullgari.
Gjeorgjia nuk arriti të kualifikohej për Kupën Botërore të FIFA-s në Francë në vitin 1998, duke fituar 10 pikë dhe duke përfunduar në vendin e katërt, në nivelin e pikave me Poloninë. Në këtë kohë Gjeorgjia arriti vendin e dyzet e dytë në renditjen e FIFA-s.
Në skuadrën kombëtar të kualifikimit në Euro 2000 fitoi një ndeshje, tërhoqi dy dhe mbaroi fundin e grupit me pesë pikë. Kjo shënoi fillimin e një periudhe të rënies për futbollin gjeorgjian.
Në kualifikimet e Kupës së Botës 2006 FIFA Gjeorgjia mundi Shqipërinë 2-0 në shtëpi dhe Kazakistanin larg 2-1. Ata përfunduan në vendin e gjashtë (pjesa e dytë) me dhjetë pika në Grupin 2.
Gjeorgjia ishte e gjashti nga shtatë ekipe në grupin kualifikues të UEFA Euro 2008 me dhjetë pikë. Ata mundën Skoci 2-0 në shtëpi dhe Ishujt Faroe 6-0 larg dhe 3-1 në shtëpi.
Gjelok Marko
Gjelok Marko akademik dhe shkrimtar historik
Kombëtarja gjeorgjiane e futbollit
Historiku
Hektor Cúper u bë menaxher i Gjeorgjisë në gusht të vitit 2008. Gjatë raundit të kualifikimit për Kupën e Botës 2010 të FIFA-s, Gjeorgjia dështoi të fitojë ndeshje dhe të përfundojë i gjashti (dhe i fundit) me tre pikë. Cuper nuk e zgjati kontratën e tij dhe më 6 nëntor 2009 Temur Ketsbaia u emërua si trajner i ekipit kombëtar të futbollit gjeorgjian. Ketsbaia dha dorëheqjen si menaxher pas një humbjeje 4-0 në shtëpi ndaj Polonisë në kualifikimet e Euro 2016 më 14 nëntor 2014, duke deklaruar më parë se do ta bëjë këtë përpara ndeshjes pavarësisht nga rezultati.
Gjelok Marko
Jeta
U lind më 10 maj 1962. Arsimin fillor e të mesëm e kreu në Pogradec. Në vitet 1981 – 1985 kreu studimet në Fakultetin e Historisë dhe të Filologjisë, dega Gjuhë – Letërsi. Nga viti 1985 – 1991 punoi mësues në shkollën e mesme në Velçan të rrethi të Pogradecit.
Kombëtarja gjeorgjiane e futbollit
Historiku
Në qershor të vitit 2016, Gjeorgjia mundi kampionët evropianë në fuqi, Spanjën, 1-0 në miqësoren e tyre para-2016. [5]
Gjelok Marko
Jeta
Gjatë kohës si student dhe gjatë periudhës si arsimtar është marrë me publicistikë e studime kritike letrare. Ka bashkëpunuar me revistën "Hosteni", ndërsa studimet e tij kritike të kësaj kohe kanë të bëjnë me romanin satirik.
Kombëtarja gjeorgjiane e futbollit
Historiku
Në vitin 2018, ata ishin skuadra e parë që fitoi promovim në Ligën e re UEFA. Ata shënoi golin e parë të ndeshjes në një ndeshje të UEFA Nations League D në Kazakistan para se të rrahin dy herë Letoninë dhe Andorrën, me 2 ndeshje ende të lira.
Gjelok Marko
Jeta
Studimet e tij kritike filluan me temën për mbrojtjen e diplomës dhe vazhduan më tej në kuadrin e kualifikimit pasuniversitar me synimin për të marrë titullin "Kandidat i Shkencave". Në kuadrin e këtij programi, ai ka dhënë provimet pasuniversitare të Filozofisë dhe ka mbrojtur edhe gjuhën angleze. Përfundimi i këtij programi u ndërpre me largimin e tij në Greqi në maj 1991. Gjatë qëndrimit të tij në Greqi është marrë kryesisht me përkthimin e leksioneve e literaturës biblike, si dhe me studimin e gjuhës greke.
Që nga viti 1992 ka jetuar kryesisht në Gjermani. Gjatë kësaj kohe ai është marrë kryesisht me studime historike e biblike. Objekt i studimeve të tij historike kanë qenë historia e Mesjetës së hershme dhe të vonë, si dhe periudha e Luftës së Dytë Botërore. Në kuadrin e studimeve biblike frut i punimeve të tij është përmbledhja "Themelet biblike të besimit të krishterë".
Kombëtarja gjeorgjiane e futbollit
Stadiumi
Boris Paichadze Dinamo Arena, i njohur më parë si Stadiumi Lenin Dinamo dhe më vonë Stadiumi Kombëtar Boris Paichadze, është një stadium në Tbilisi të Gjeorgjisë dhe stadiumi i shtëpisë në Dinamo Tbilisi, ekipi kombëtar i rugbyut të Gjeorgjisë dhe ekipi kombëtar i futbollit të Gjeorgjisë. Me një kapacitet prej 54,549, stadiumi është më i madhi në Gjeorgji. Ndërtuar në vitin 1976 nga arkitekti gjeorgjian Gia Kurdiani, Dinamo Arena u emërua Vladimir Ilyich Stadiumi Lenin Dinamo pas udhëheqësit komunist rus, por më vonë, në 1995 u riemërua në Stadiumin Kombëtar Boris Paichadze pas lojtarit të famshëm të futbollit gjeorgjian Boris Paichadze. Para ndërtimit të Boris Paichadze Dinamo Arena, stadiumi i Dinamo Tbilisit ishte Stadiumi Qendror me një kapacitet të përafërt prej 35,000 spektatorësh. Kërkesa për një stadium shumë më të madh u rrit me punën e suksesshme të Dinamo Tbilisit në mesin e viteve 1970. Pas inaugurimit të stadiumit, ajo u bë e treta më e madhe në Bashkimin Sovjetik, me një kapacitet prej 74,354 spektatorësh.
Bij të tokës
Bij të tokës është pikturë e piktorit Dhimitraq Trebicka që e krijoi në vitin 1976 për ekspozitën e 35 vjetorit të PPSH. Stili: Realizmi socialist; Teknika e përdorur: vaj mbi kanavacë, përmasat: 150 x 180 cm. Pronësia: Galeria Kombëtare e Arteve në Tiranë.
Aranitasit dhe Mallakastra, midis legjendës e të vërtetës (libri i dytë)
Aranitasit dhe Mallakastra, midis legjendës e të vërtetës (libri i dytë) Gjinia: Histori. Autori: Bujar Muçaj. Shtëpia botuese: DIJA - Poradeci. Viti i botimit 2011. Faqet e librit 288. ISBN 978-99956-98-27-0
Shih edhe
Aranitasit dhe Mallakastra, midis legjendës dhe të vërtetës (Libri i parë)
Ali Kuçi, fenomen gjenial i rezistencës antinaziste
Ali Kuçi, fenomen gjenial i rezistencës antinaziste Gjinia: Biografi, histori. Autori: Gjelok Marko. Shtëpia botuese: DIJA - Poradeci. Viti i botimit 2011. Faqet e librit 144. ISBN 978-99956-98-32-4
E, megjithë këto fakte e skena, po paraqes një libër ku del qartë triumfi i jetës mbi vdekjen, triumfi i lirisë mbi tiraninë e krimin, pavarësisht se vdekja, tirania e krimi shfaqen në formën më të egër e më ekstreme që ka njohur historia e njerëzimit. Por, ky libër është një dëshmi për faktin që jeta ka triumfuar mbi vdekjen dhe liria mbi tiraninë.
Rexhep Jella
Rexhep Jella kryetar i Bashkisë së Tiranës prej vitit 1930 deri në vitin 1933. Jella mbaroi studimet e larta për Shkenca Politike ne Kembrixh në Londër. Mori pjese në konferencën e paqes në Paris si pjesë e delegacionit shqiptar. Pjesmarrës në kongresin e Lushnjës. Prefekt në Korçë e Tiranë. Mbajtës i premtimit me rastin e përurimit të Legatës Amerikane në Tiranë. Personalitet që refuzoi postin e kryeministrit të Shqipërisë nën pushtimin gjerman në 1943. Burgoset dy herë që nga viti 1945 deri në 1952 viti kur u lirua nga Burgu i Burrelit. Të njejtin fat patën dhe vëllai i tij Ramazani dhe i biri Jusufi. Ndrroi jetë në mjerim në një barakë në periferi të Kavajës në 1974. Ky qe shpërblimi që sistemi komunist i ofroi kësaj familjeje dhe këti personaliteti historik të Tiranës.
Independence Day (Filmi Dokumentar)
Independence Day – Kosovo auf dem Weg in die Unabhängigkeit (Dita e Pavarësisë - Kosovën në rrugën drejt pavarësisë) është një dokumentar nga drejtorët zvicerane Juerg Hostettler dhe Georg Häsler.
Përmbledhje
Më 17 shkurt 2008 Kosova shpalli pavarësinë e saj. Në mënyrë të njëanshme dhe kundër vullnetit të Serbisë, por me mbështetjen e Shtetet e Bashkuara në veçanti. Shteti i ri në Evropë : erbombt nga Perëndimi, vuajtur nga popullata. "Dita e Pavarësisë" është një copë të historisë. Deri të ngushtë dhe i tha me ton plot nënkuptim zvicerane nga një perspektivë.
Sfondi
Të dy autorët kanë përjetuar gjatë nga të shtënat e tyre në ditën e pavarësisë, si situatën gjeopolitike në dritën e lojërave në Rusi dhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës gradualisht relaksohuni. Nuk ka asnjë emigrimi masiv e pakicave kishin shumica e shqiptarët e Kosovës dëshiron që në vend të kësaj Superelevation kaluara nacionaliste me afërsinë në Evropën Perëndimore.
Në filmin e njerëzve vijnë kryesisht nga në jugperëndim të Kosovës, për të flas: shqiptarë, serbë, turq dhe një master berber që kujtoi se njëqind vjet më parë vendosi të Osmanve në Ballkan. Për më tepër kommentieren zvicerane dhe diplomatë ushtarake zhvillimit. Zvicra është në kuadër të komunitetit ndërkombëtar në Kosovë dhe ka një angazhim të fortë për çudi të qartë qëndrimin për pavarësinë relative.
Rebeca Matte Bello
Rebeca Matte Bello (29 tetor, 1875, Santiago, Kili - † 15 Maj, 1929, Parisi, Franca). Kjo ishte e para grua që përfshin kilian profesionit të skulptorit. Ai ishte një artist i pavarur i cili megjithatë pajtohet me Finlandisht Gjeneruar dijetarëve të shekullit XIX, për shkak të projektimit estetikë e punën e tij, vlera e pika dhe një zotërim të madh në teknikën e përdorimit të materialeve të gjobës. Pasardhësi i madh humanist Andres Bello. Ajo u emërua profesor i Akademisë së Arteve të Bukura në Firence, një pozicion ai kishte qenë kurrë më parë për të dhënë një i huaj dhe një grua më pak.
Dhe Family Studime
Rebeca Matte ishte vetëm vajza Rebeca Bello dhe politikan i shquar, bankier dhe Ministri i Shtetit kilian Augusto Don Matte. Nëna e saj shkoi çmendur kur lindjes, duke qenë në një total ngulfatën amnesia e cila kurrë nuk u është përgjigjur. E vogla Rebeca pastaj u arsimuar në shtëpi nga gjyshja e tij e nënës Rosario Reyes Bello. Babai i tij vdiq në gusht 1913 në Berlin. Mbetet tjetër pos Tij, ata e gruan e tij në një monument projektuar nga vajza e tij dhe të cilit është shfaqur në dyer statuja e Pain, një nga më të guximshme conceptions e skulptorit.
Rebeca ishte i rrethuar me intelektualë të arsimuar, si shtëpinë e tij nënkupton gjyshja e burrave të shquar të asaj kohe si vëllezërit José Victorino Lastarria Amunátegui dhe Alberto Blest Gana, ndër të tjera.
Skulptorit fillon studimet e tij në Romë, Itali me maestro Giulio Monteverde. Më pas ai u transferua në Paris dhe u bashkua me Akademinë ku ai studjoi me Julien Denys Puech Dubois dhe Ernst. Rinia e këtij epokës qenë të rëndësishme dallohen nga veprat e tyre të fortë dramatike theks. Gjithashtu gjatë kësaj periudhe kontraktuar tuberkulozit, sëmundje që do të shkaktojë shumë dhimbje.
Në 1900 dhe 1901, Rebeca Matte morën medalje e tij të parë dhe çmime në Evropë dhe në Kili në ato vite, ajo u martua me të rinjtë diplomati Iñíguez Pedro Felipe Larraín. Lily ka lindur martesa e kësaj, një burim i madh gëzimi për skulptore të cilit edukim mbajtur larg punëtori për disa vjet.
Nga 1908, Rebeca Matte skulptorit kthyer në punën e tij dhe prodhuar një seri e punimeve në mermer dhe bronzi dallohen nga teknikat dhe pjekurinë e tyre. Pas shkurtër qëndron në Kili, artisti u vendos në Firence. Gjatë karrierës së tij, ai ka punuar drejtpërdrejt gdhendje mermeri dhe bronxi hedhjes.
Në 1918 në Akademinë e Arteve të Bukura në Firence të shquar me titullin e nderit Profesor.
Punon
Në 1908 qeveria e kilian ishte përgjegjës për një skulpturë të dhuruar Pallatin e Paqes që ishte filluar në Hagë, e skulpturës ishte instaluar në 1914 vetëm pak para fillimit të Luftës së Parë Botërore, dhe, paradoksale, është e njohur si luftës. Ky monument Rebeca Matte lëshoi e muzë e shumë shkrimtarë dhe poetë dhe italisht amerikanët. Në 1920, qeveria do të kilian ngarkuar monument për Heronjtë e Konceptim, i vendosur në Avenida Libertador Bernardo O'Higgins, dhe sipas më kritikët e artit është një ndër skulpturat më të bukura në të cilin qytet Santiago.
200px|left|thumb|Icarus dhe Daedalus, në [[Meseo Nacional de Bellas Artes (Kili)|Muzeut Kombëtar të Arteve të Bukura.]] Gjithashtu nxjerr në pah, Icarus dhe Daedalus nga burri i saj për të dhuruar Muzeut Kombëtar të Arteve të Bukura në vitin e vdekjes së artistit dhe të instaluar në Muzeun e para në vitin 1930, kjo skulpturë e merr fraza gdhendur në lavdinë e Bashkuara dhe vdekje. Ka të paktën dy replicas e skulpturës që ka emra të ndryshëm, dhe qeveria e Kilit që autorizuar kryerjen e artistit që punojnë për qëllimin e dhuratave të Brazili në ditën e njëqindtë e pavarësinë e saj. Dhe ofrimin e përurimit të të njëjtit u zhvillua në 1922 në Plaza Mauá Rio de Zhaneiro dhe mban emrin e Aviacionit Muzeu. Një tjetër e veprat e tij është E Echo, gjithashtu të vendosura në Museo Nacional de Bellas Artes.
Veprat e tij janë më shumë personale Militzer, në kredi për Muzeun e Artit dhe Artizanatit e Linares, Kili, Dhimbje, kushtuar nënës së tij dhe është në Varrezat e Përgjithshëm, dhe vajzën time. Matte në gjendje të përkthejnë ato në një emocionale dhe sentimentale punën që zbulon një estetike me tragjedi që shënoi jetës së tij, të sëmundjes e nënës, të vdekjes së babait të tyre dhe dashurinë për vajza që ka vdekur para kohe.
Remoteness e Artit
Gjatë qëndrimit të tij në Firence u shprehur me dhunë tuberkulozë Lily vajzën e saj, ajo kishte qenë i infektuar. Transferohet në një sanatorium në Alpet zvicerane, të çiftit përfundimisht vdiq në 1926, duke lënë nënën e tij i zhyt në vuajtjet më të mëdha. Rebeca Matte nuk krijojë përsëri dhe kaloi vitet e fundit të jetës së tij për të redaktimi argumentet që ai kishte shkruar se vajza e tij dhe e gjeti një numër i institucioneve bamirëse në emër të tyre.
Ai vdiq në Parisi, më 15 maj, 1929 në 53 vjeç.
Në 1922 Ministria e Arsimit krijoi dallim Rebeca Matte, në njohjen e më të rëndësishme dhe skulptorit të talentuar në historinë e artit kilian.
Omon Safarov
Omon Safarov është një sipërmarrës amerikan i cili është themeluesi dhe CEO i ALTEK LLC. Omon lindi më 4 prill 2001 dhe u diplomua në Universitetin e shtetit Penn.
Qarqe në Nebraska
border|right|375px Shteti federal Nebraska në Shtetet e Bashkuara të Amerikës përbëhet nga 93 Countet.
Partia e Lirisë
Partia e Lirisë  (shkurtesa politike PL) është parti politike me ideologji social-demokratike qe vepron në Shqipëri. Emri i meparshëm i partisë ishte Lëvizja Socialiste për Integrim dhe inicialet e saj LSI.Një propozim për të ndryshuar logon, emrin dhe simbolet e tjera të saj u miratua unanimisht në Konventën Kombëtare të partisë (Kongresi) më 25 korrik 2022.Kjo parti u krijua në vitin 2004. Kryetar LSI-së që nga themelimi ishte Ilir Meta por me zgjedhjen e këtij të fundit si Presidenti i Shqipërisë në krye të partisë ne prill 2017 u zgjodh Petrit Vasili. Pas rezultateve të zgjedhjeve të 25 qershorit 2017, pas dorëheqjes së kryetarit Petrit Vasili, i cili propozoi ndryshim të kryesisë së partisë, duke propozuar si kryetare Monika Kryemadhi, nenkryetarë Luan Rama dhe Erisa Xhixho dhe sekretar të përgjithshëm Endrit Brahimllari. Me votim te hapur, ku morën pjesë 2300 delegatë, propozimi i Petrit Vasili u pranua duke shpallur kryetaren e parë femër të një partie politike në shqipëri.Në 25 Korrik 2022 pasi iu perfundua mandati si President i Republikes,Ilir Meta u rikthye ne Konventen Kombetare te LSI duke u shpallur per here te dyte si kryetar I kesaj partie dhe duke ndryshuar emrin nga LSI ne PL.Në fund të vitit 2022,partia e Lirisë pas një marreveshje mes kryetarit te PD Sali Berisha dhe kryetarit te PL Ilir Meta hyn në koalicion.(Hera e dytë që këto dy parti futen në koalicion,hera e parë ishte në zgjedhjet parlamentare të 2009) Koalicioni do të jetë në zgjedhjet lokale të 14 Maj 2023.
Elementet dalluese
Sipas statutit të partisë Lëvizja Socialiste për Integrim është një parti politike, një bashkim vullnetar i shtetasve shqiptarë mbi bazën e ideve, të bindjeve, të pikëpamjeve dhe interesave të përbashkëta politike, të cilët synojnë të ndikojnë në jetën e vendit nëpërmjet pjesëmarrjes në zgjedhjet dhe përfaqësimit të popullit në organet e zgjedhura të pushtetit. Emri i plotë i saj është Lëvizja Socialiste për Integrim ndërsa inicialet e saj janë L.S.I., të cilat përdoren në simbolin, flamurin, vulën dhe në të gjithë dokumentat zyrtare të partisë. Simboli i L.S.I.-së është i përbërë nga inicalet L.S.I.. mbi të cilat është vendosur një trëndafil i kompozuar nga lulja dhe kërcelli me dy gjethe të vendosura në të dy anët e tij. Simboli vendoset në stemën, vulën dhe flamurin e L.S.I. – së.
Për dallim nga disa parti tjera, në statut nuk është përkufiuar flamuri i partisë.
Qarku i rrymës
Qarku i rrymës elektrike është rruga neper te cilën kalon një sasi e rrymës elektrike sipas lendes se fizikes, por ne bazë se teknologjisë (TIK) qarku është një komponent fizik qe përbehet nga tri elemente te thjeshta : burimi i rrymës, llambës, qelsit. Zakonisht qelsi ne qarkun e thjesht elektrik nuk përdoret sepse ne qarkun e thjesht shkyçja behet direkt ne llambën elektrike. Ku qëndron dallimi mes qarkut teknologjik dhe atij fizik ? Dallimi nuk është i madh për arsye se qarku teknologjik zakonisht ndërtohet ne bazë se eksperimenteve dhe se elektronet ne qarkun teknologjik lëvizin nga poli pozitiv ne polin negativ gjersa ne fizik ndodh e kundërta për arsye se fizika si shkencë qe është ne bazë te ligjeve nuk e le qe lëvizjet e elektroneve te jene nga poli pozitiv ne atë negativ. Qarku nuk është i thjesht ai përbehet edhe nga intensiteti i rrymës elektrike (I), rezistencës (R) dhe tensioni (U). Te tri nga këto madhësi fizike ndihmojnë qe qarku i thjesht elektrik te funksionoj. Po si ndërlidhen ato mes veti ? Te tri madhësitë ndërlidhen ne bazë te ligjit Ohm (ligjit te Omit).
Qemal Butka
Qemal Butka (Butkë, 1907 - 28 nëntor 1997) ka qenë arkitekt, piktor, politikan dhe filatelist shqiptar.