cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Once Upon a Time in Mexico
Përmbledhja
El Mariachi është rekrutuar nga agjenti i CIA-s, Sheldon Jeffrey Sands, për të vrarë gjeneralin Emiliano Marquez, një oficer i korruptuar i ushtrisë meksikane i cili është punësuar nga zotëria meksikan Armando Barillo për të vrarë presidentin e Meksikës dhe për të rrëzuar qeverinë. Shumë vite më parë, El Mariachi dhe gruaja e tij Carolina u përballën me Marquezin në një shkëmbim zjarri dhe plagosën gjeneralin; në hakmarrje, Marquez mori jetën e Carolina dhe vajzën e tyre në një pritë. Përveç El Mariachi, Sands bind ish agjentin e FBI-së Jorge Ramírez për të dalë në pension dhe për të vrarë Barillo, i cili kishte vrarë partnerin e tij Archuleta në të kaluarën. Për më tepër, AFN operative Ajedrez është caktuar nga Sands për të ndjekur Barillo.
Ndërsa vëzhgon aktivitetet e Barillo, Ramírez takon Billy Chambers, një i arratisur amerikan, i cili jeton nën mbrojtjen e Barillo, por nuk mund të bjerë më në detyra të tmerrshme që ai është detyruar të kryejë për të. Ramírez bind Chambers se do t'i sigurojë mbrojtje në këmbim për t'u afruar më Barillo duke etiketuar Chihuahua të përkëdhelur Chambers me një mikrofon të fshehur dhe Chambers pajtohet të përfundojë marrëveshjen duke iu dorëzuar autoriteteve të SHBA-së sapo Barillo të jetë hequr. Ndihmësi i Sands, Cucuy, fillimisht i punësuar për të mbajtur një sy në El Mariachi, në vend të kësaj qetëson El Mariachi dhe e kthen atë në Barillo, gjithashtu duke ofruar për të zbuluar detajet e planit Sands. Cucuy, megjithatë, është vrarë menjëherë nga Chambers, ndërsa El Mariachi shpëton nga robëria dhe i thërret miqtë e tij Lorenzo dhe Fideo për ta ndihmuar atë në misionin e tij.
Ndërsa vëzhgon veprimtarinë e Barillo jashtë një spitali, Ramírez njofton se burrat e armatosur po sulmojnë ndërtesën dhe ndjekin padinë. Ai zbulon se një grup mjekësh janë qëlluar me armë dhe Barillo ka vdekur si pasojë e një rindërtimi të fytyrës të zbehur, por e kupton se kufoma në tavolinën e operacionit është një trup i dyfishtë përpara se të jetë rrëzuar dhe rrëmbyer nga Barilloja e vërtetë dhe Ajedrez, i cili zbulon veten të jetë vajza e Barillo. Sands e kupton se misioni i tij është komprometuar, por është tepër vonë, pasi ai është kapur nga Barillo dhe Ajedrez - i cili e ka shpuar sytë para se ta dërgojë atë. Pavarësisht nga verbëria e tij, ai arrin të vras një vrasës që e ndiqte atë me ndihmën e një djali.
Ndërsa fshati feston Ditën e të Vdekurve gjatë vizitës së Presidentit, Marquez dhe ushtria e tij sulmojnë pallatin presidencial. Trupat e Marquez, megjithatë, janë përballur me rezistencë jo vetëm nga truprojat e Presidentit, por edhe nga fshatarët dhe Mariachis. Sands kishte udhëzuar El Mariachi që të lejonte Presidentin të vritet para se të sulmonte Marquez, por Mariachis, duke rënë dakord se Presidenti është një njeri i mirë, ndërhyjë herët dhe e mbron atë. Marquez hyn në pallatin presidencial, vetëm për t'u përballur përsëri me El Mariachi, i cili gjuan jashtë kupës së gjurit të tij para se të përfundojë atë me një gjuajtje në kokë. Ramirez, i cili u lirua nga robëria nga Chambers, përballet me Barillo. Pas armëve Barillo vret Chambers, Ramírez dhe El Mariachi vrasin zotin e drogës. Sands arrin të gjuaj Ajedrez sadist vdekur jashtë pallatit presidencial. Në fund të fundit, Lorenzo dhe Fideo shëtisin me paratë që Barillo po përdor për të paguar Marquezin dhe për të shoqëruar presidentin në siguri. Ramirez i thotë lamtumirë Sandsit dhe largohet, pasi ka hakmarrë vdekjen e partnerit të tij. El Mariachi pastaj jep pjesën e tij të parave në fshatin e tij para se të ecte në perëndim të diellit.
Edhe një ditë më shumë(roman)
"Problemi nuk është sa pret, por kë pret."
- Nga romani
Edhe një ditë më shumë është titulli i librit të katërt dhe më të suksesshëm të shkruar nga Fabio Volo deri më tani, me mbi një million kopje të shitura. Romani është publikuar në një pjesë të madhe të botës dhe është përkthyer në disa gjuhë të huaja si: spanjisht, gjermanisht, rusisht, frëngjisht, turqisht, anglisht dhe shqip. Libri është trajtuar gjithashtu si film, më 2011,Edhe një ditë më shumë, që e shikon Fabio Volon si skenarist dhe aktor.
Historia e rrëfyer zhvillohet pothuajse plotësisht në qytetin e Nju Jork-ut, qytet që vjen i përshkruar deri në imtësi edhe nëpërmjet citimit të vazhdueshëm të restoranteve dhe bareve ku personazhet kryesore jetojnë historinë e tyre të dashurisë. Romani është një histori dashurie e rrëfyer dhe e përshkruar me stilin tipik të Fabio Volos: dialogje të pasura kombinohen me përshkrime të gjata se si personazhet shikojnë jetën. Subjekti, edhe pse më së shumti linear, gjallërohet nga intervalet e rrëfimeve të anekdodave dhe batutave, tipike të humorit që bën Fabio Volo.
Subjekti
Në roman rrëfehet historia e Xhakomos, një burrë rreth të tridhjetave që kalon një jetë normale, e në disa raste më teper. Jeton dhe punon në Itali, ekzistenca e tij është e shënjuar nga rutina e çdo dite. I vetmi motiv frikësimi për Xhakomon është shfaqja e përditshme e një gruaje të panjohur në tramvajin që e çon në punë. Të dy nuk flasin kurrë, por në të njëjtën kohë janë bashkëpunëtorë. Shkëmbejnë shikime vjedhurazi e buzëqeshje. Mbas shumë ditësh me këto momente të heshtura vëmendjeje të ndërsjelltë, Mikela, ky është emri i gruas misterioze, prezantohet me Xhakomon, shkëmben me të disa fjalë dhe i komunikon se ka vendosur të transferohet në New York për shkak të punës. Për Xhakomon është një goditje e rëndë, duke qenë se i privohet edhe ajo kënaqësi e vogël e përditshme. Pas një periudhe me dyshime, personazhi kryesor arrin të gjejë adresën e zyrës së Mikelës dhe vendos të niset për në New York. Aty takon këtë grua dhe nis një histori emocionuese dashurie, e mbushur me momente intensive dhe tërheqje të thellë. Një ditë para kthimit të parashikuar të Xhakomos për në shtëpi, mbërrin lajmi i gjendjes jo të mirë shëndetësore të gjyshes, një njeri shumë i rëndësishëm për të që në fëmijëri. Ai vendos të përshpejtoj nisjen e tij; sapo mbërrin në shtëpi, Xhakomo, dukshëm më i rritur nga ana emotive dhe sentimentale, pajtohet me nënën, me të cilën kishte një raport të vështirë, kjo për shkak të braktisjes nga i ati që në vitet e tij të para të jetës. Jeta rikthehet si dikur, rutina e përditshme dhe mërzia. Xhakomo provon të harroj kujtimin e Mikelës, duke ju rrëfyer mikes së tij Silvia, por nuk ja del. Pikërisht vendimi i Silvias për t’u ndarë nga i shoqi, shtyn Xhakomon të marrë vendime. Shkon sërisht në New York tek Mikela për të shijuar “edhe një ditë më shumë” (dhe ja ku del titulli i romanit) të humbur për shkak të vizitës më të hershme me rastin e sëmundjes së gjyshes. Aty që të dy, për të provuar forcën e lidhjes së tyre të dashurisë, caktojnë takim pas tre muajsh në Paris.
Banesa e Polikseni Theodhorit (Trendafilit)
Banesa e Polikseni Theodhorit (Trendafilit) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "6" më "15.01.1963".
Ece Çeşmioğlu
Ece Çeşmioğlu (l. 26 nëntor 1990) është një aktore turke.
Biografia [ redakto | ndrysho burimin ]
Ajo hyri në jetën e saj të aktrimit në 2002 me serialin TV Mos i Lini Fëmijët Të Dëgjojnë. Por ai është i njohur kryesisht për rolin e tij si Ceren në serialin Iki Aile. [një]
Objekti i shkollës fillore "Edmon Hoxha"
Objekti i shkollës fillore Edmon Hoxha është një monument i trashëgimisë kulturore në Junik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Mishra të tretur
Mishra të tretur, roman Hekuran Miraka. Botuar në Gramsh; Tiranë nga "Shpresa", në vitin 2001. Libri ka 96 faqe.
La Petite-Marche
La Petite-Marche është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. La Petite-Marche ka një popullsi prej 196 banorë dhe sipërfaqe 14.93 km², me një dendësi prej 13 banor/km².
Akademia Zvicerane e Shkencave
parapamje| Logoja e Akademisë së Shkencave të Zvicrës Akademia Zvicerane e Shkencave ( SCNAT ) është një shoqatë kombëtare zvicerane e themeluar në vitin 1815. Në gjermanisht, frëngjisht dhe italisht (gjuhët zyrtare të Zvicrës) emrat janë respektivisht Akademie der Naturwissenschaften Schweiz, Académie suisse des sciences naturelles dhe Accademia svizzera di scienze naturali.
Akademia Zvicerane e Shkencave është pjesë e Akademive Zvicerane të Arteve dhe Shkencave dhe jep çmimin vjetor Prix Schläfli. Për vitin 2015, institucioni përfshinte mbi 35,000 ekspertë në mbi 130 shoqëri në të gjitha kantonet.
Presidenti për vitin 2021 është Philipp Moreillon.
Ikaalinen
Ikaalinen (Ikaalisten kaupunki, Ikalis), është një qytezë dhe komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Pirkanmaa.
Medreseja e Gazi Hysrev-Beut
parapamje|303x303px|Medresa e Gazi Husrev Beut në Sarajevë Medresa e Gazi Husrev-Beut, (Bos:Gazi Husrev-Begova Medresa) është institucioni më i vjetër arsimor dhe edukativ në Bosnje dhe Hercegovinë dhe një nga të paktët në botë që punon në kontinuitet për afër 470 vjet.
Ikaalinen
Komuna ka një popullsi prej 7,206 banorë (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 843.46 kilometra katror (325.66 sq mi) prej të cilave 93.16 km2 (35.97 sq mi) është uji. Dendësia e popullsisë është 9.6 banorë për kilometër katror (25/sq mi).
Medreseja e Gazi Hysrev-Beut
Historiku
Medresa e Gazi Husrev Beut është themeluar më 26  rexheb 943 sipas Hixhrit (8 janar 1537 sipas kalendarit gregorian). Themelues i saj është nipi i sulltanit turk Bajaziti II, Gazi Husrev Beu, regjent dhe mirëbërës i shquar në Bosnjë, me një vakufname e cila paraqet themelin e përhershëm programor dhe organizativ të kësaj shkolle. Institucioni në fjalë njihet edhe me emrin Kurshumli Medresa për shkak se mbulesa e kulmit të saj përbëhet nga plumbi (Kurshum - Plumb). Fillimisht ishte emërtuar sipas emrit të nënës së Gazi Husrev-Beut, një princeshë turke nga Sulltanati Selxhuk, në nderë të së cilës edhe ishte ndërtuar, Selxhuklija.
Duke iu falënderuar urtësisë dhe largëpamësisë së porosive të vakufuesit nga vakufnami i përmendur që krahas njohurive tradicionale dhe shpirtërore në shkollë duhet të zhvillohen edhe njohuri "të tjera çfarë janë të nevojshme duke marrë parasysh edhe traditën dhe vendin", Medresa e Gazi Husrev-Beut gjatë gjithë kohës së veprimtarisë dhe ekzistimit të saj  ishte në pajtim të plotë shkencor e pedagogjik me rrethanat dhe kohën në të cilën ka vepruar. Nga Medresa e Gazi Husrev-Beut dolën një numër i madh alimësh, imamësh, hatibësh, mualimësh, myftinjësh, hafizësh, e gjithashtu edhe filozofë, artistë dhe shkencëtarë të shquar.
Sot Medresa e Gazi Husrev-Beut vepron si një shkollë e lartë. Shkollimi zgjat katër vjet. Ligjëratat mbahen në gjuhën bosnjane sipas planit dhe programit (kurrikulës) të cilat i sjell Rijaseti i Bashkësisë Islame të Bosnjës dhe Hercegovinës, dhe të miratuar nga Ministria e Arsimit dhe Shkencës së Kantonit të Sarajevës. Kuadrot e dala nga Medresa e Gazi Husrev-Beut mund të vazhdojnë arsimimin e tyre në cilindo universitet në Bosnjë dhe Hercegovinë dhe në shumë fakultete jashtë vendit, sidomos në botën islame.
Medresa e Gazi Husrev-Beut në Sarajevë është një shkollë e tipit me internat, ku si rregull, të gjithë nxënësit banojnë në konvikt, është institucion arsimor koedukativ dhe përveç mësimeve të rregullta, lejon edhe shumë aktivitete jashtëmësimore nëpër seksione të ndryshme, klube dhe rrethe. Në këtë plan është afirmuar sidomos seksioni i korit, i cili ka një duzinë të regjistruar audio dhe video kaseta me ilahi dhe kaside, ashtu si edhe revistën Zamzam e cila del në kontinuitet që nga viti 1968. Medresa e Gazi Husrev-Beut vepron si një shkollë unike për djem dhe për vajza.
Njerëz pa kokë
Njerëz pa kokë, roman humoristik me autor Gaqo Bushaka. Botuar në Tiranë nga "Omsca", në vitin 2001. Libri ka 159 faqe.
Llaluka
Llalukë (greqisht: Λάλουκας/Láloukas) është fshat në qarkun i Argolidhës, Greqi.
Shkolla Normale e Gjakovës
Shkolla Normale e Gjakovës është institucioni i parë profesional pedagogjik i hapur në Kosovë pas Luftës së Dytë Botërore. Mision i saj ishte përgatitja profesionale e kuadrove për fushën e arsimit jo vetëm për Kosovën por edhe për vendet përreth saj.
Historiku
Shkolla Normale e Gjakovës filloi punën më 26 dhjetor të vitit 1946 me drejtor Beqir Kastratin. Ky institucion ishte një shkollë profesionale pedagogjike me konvikt. Në vitin e parë shkollor 1946/47 u regjistruan 55 nxënës ndërsa me kalimin e kohës numri i tyre erdhi duke u rritur vazhdimisht aq sa në vitin shkollor 1950/51 kishte 6 paralele me 222 nxënës dhe 20 mësimdhënës. Procesi mësimor zhvillohej në objektin e Institutit Tregtar. Vijues të kësaj shkolle ishin nxënës jo vetëm nga Kosova por edhe nga Mali i Zi, Maqedonia dhe Shqipëria. Në tri vitet e para Shkolla Normale e Gjakovës funksionoi si një shkollë pedagogjike dyvjeçare e pastaj kaloi në sistemin katërvjeçar. Mësimdhënës të kësaj shkolle kanë qenë: Hasan Vokshi, Tajar Hatipi, Myzafere Gjinali - Hatipi, Dhimitër Fullani, Jusuf Nimani, Nevruz Nura, Apostol Tanefi, Lirie Xhufka - Tanefi, Rexhep Shpendi, Shaip Ademi, Margarita Gjurashkoviq, Nikolla Dragiqeviq, etj. Në vitin shkollor 1953/54 ky institucion arsimor u transferua në Prishtinë.
Banesa e Ristanëve, Vithkuq
Banesa e Ristanëve, Vithkuq është një monument i trashëgimisë kulturore në Vithkuq, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "1938/1" më "14.05.1982".
Tavlla
Tavëll përfshin një kombinim të strategjisë dhe fatit (nga hedhja e zarit). Ndërsa zari mund të përcaktojë rezultatin e një loje të vetme, lojtari më i mirë do të grumbullojë rekordin më të mirë në një seri lojërash të shumta. Me çdo hedhje të zareve, lojtarët duhet të zgjedhin nga opsionet e shumta për të lëvizur pjesët e tyre dhe të parashikojnë kundër-lëvizje të mundshme nga kundërshtari. Përdorimi opsional i një kubi dyfishues i lejon lojtarët të rrisin aksionet gjatë lojës.
Rregullat
parapamje| Bordi në pozicionin fillestar me dy zare dhe një kub dyfishues parapamje| Shtigjet e lëvizjes për kuqezi, me damë në pozicionin e fillimit; shikohet nga ana e zezë, me shtëpinë ose dërrasën e brendshme djathtas poshtë Tavëll nuk kontrollohet nga një autoritet dominues, megjithatë "rregullat e lojës" janë dakorduar nga turnetë ndërkombëtare.
Pjesët e lojës së tavëllit mund të quhen damë, skica, gurë, burra, banakë, shtylla, disqe, pulpa, patate të skuqura ose mashtra.
Objektivi është që lojtarët të heqin të gjitha damët e tyre nga tabela përpara se kundërshtari i tyre të mund të bëjë të njëjtën gjë. Duke qenë se koha e lojës për secilën lojë individuale është e shkurtër, shpesh luhet në ndeshje ku fitorja i jepet lojtarit të parë që arrin një numër të caktuar pikësh.
Bordi
Dimensionet e një dërrase kur hapet, për një lojë turneu, duhet të jenë minimalisht 44 cm me 55 cm deri në një maksimum prej 66 cm me 88 cm.
Konfigurimi
Çdo anë e tabelës ka një gjurmë prej 12 trekëndëshash të gjatë, të quajtur pika. Pikat formojnë një gjurmë të vazhdueshme në formën e një patkoi dhe numërohen nga 1 në 24. Në grupin më të përdorur, çdo lojtar fillon me pesëmbëdhjetë pjesë, dy vendosen në 24-pikat e tyre, tre në 8-pikat e tyre dhe nga pesë secili hatte në 13-pikat dhe 6-pikat e tyre. Dy lojtarët lëvizin pjesët e tyre në drejtime të kundërta, nga pika 24 në pikën 1.
Pikat 1 deri në 6 quhen dërrasa e brendshme, dhe pikat 7 deri në 12 quhen tabelë e jashtme. Pika 7 referohet si pika e shiritit, dhe pika e 13 si pika e mesit. Zakonisht pika e 5 për çdo lojtar quhet "pika e artë"
Lëvizjet
Për të filluar lojën, çdo lojtar hedh një zar dhe lojtari me numrin më të madh lëviz së pari duke përdorur numrat e treguar në të dy zaret. Nëse lojtarët hedhin të njëjtin numër, ata duhet të rrotullohen përsëri. Të dy zarat duhet të vendosen plotësisht në anën e djathtë të tabelës së lojës. Më pas lojtarët marrin kthesat alternative, duke hedhur dy zare në fillim të çdo kthese.
Duke u mbartur
Kur të gjitha damkat e një lojtari janë në tabelën e shtëpisë së atij lojtari, ai lojtar mund të fillojë t'i heqë ato; kjo quhet "duke mbartur". Një rrotull 1 mund të përdoret për të nxjerrë një damë nga pika 1, një 2 nga 2 pikë, e kështu me radhë. Nëse të gjitha damkat e një lojtari janë në pika më të ulëta se numri që shfaqet në një pullë të caktuar, lojtari duhet ta përdorë atë pullë për të hequr një damë nga pika më e lartë e zënë. Për shembull, nëse një lojtar hedh një 6 dhe një 5, por nuk ka damë në pikën 6 dhe dy në pikën 5, atëherë 6 dhe 5 duhet të përdoren për të hequr dy damë nga 5 pikë. Kur mbart, një lojtar mund të lëvizë gjithashtu një rrotullim më të ulët përpara atij më të lartë, edhe nëse kjo do të thotë se vlera e plotë e figurës më të lartë nuk është përdorur plotësisht. Për shembull, nëse një lojtari ka saktësisht një kontrollues të mbetur në pikën 6, dhe hedh një 6 dhe një 1, lojtari mund ta zhvendosë kontrolluesin me 6 pikë një vend në pikën 5 me rrotullën e poshtme të 1-së, dhe pastaj hiqeni atë kontrollues nga 5-pika duke përdorur rrotullën 6; kjo ndonjëherë është e dobishme taktikisht. Si më parë, nëse ka një mënyrë për të përdorur të gjitha lëvizjet që shfaqen në zare duke lëvizur damë brenda tabelës së shtëpisë ose duke i hequr ato, lojtari duhet ta bëjë këtë. Nëse gjuajtja e një lojtari goditet gjatë procesit të tërheqjes, ai lojtar nuk mund të heqë asnjë tjetër derisa të rifutet në lojë dhe të zhvendoset në bordin e lojtarit, sipas rregullave normale të lëvizjes. Lojtari i parë që heq të pesëmbëdhjetë damët e tij fiton lojën. Nëse kundërshtari nuk ka nxjerrë ende ndonjë damë kur loja përfundon, fituesi shënon një gammon, i cili llogaritet për dyfishin e aksioneve. Nëse kundërshtari nuk ka nxjerrë ende ndonjë damë dhe ka disa në shirit ose në tabelën e fituesit, fituesi shënon një tavëll, i cili llogaritet për aksione të trefishta.
Kubi dyfishues
Për të përshpejtuar lojën e ndeshjes dhe për të ofruar një dimension të shtuar për strategjinë, zakonisht përdoret një kub dyfishimi. Kubi i dyfishimit nuk është një kunj për t'u rrotulluar, por më tepër një shënues, me numrat 2, 4, 8, 16, 32 dhe 64 të gdhendur në anët e tij për të treguar kunjin aktual. Në fillim të çdo loje, kubi i dyfishimit vendoset në mes të shiritit me numrin 64 që tregon; kubi më pas thuhet se është "i qendërzuar, në 1". Kur kubi është ende në qendër, secili lojtar mund të fillojë radhën e tij duke propozuar që loja të luhet për dyfishin e aksioneve aktuale. Kundërshtari i tyre ose duhet të pranojë ("të marrë") aksionet e dyfishuara ose të japë dorëheqjen ("të heqë") lojën menjëherë. Kurdoherë që një lojtar pranon aksione të dyfishuara, kubi vendoset në anën e tyre të tabelës me fuqinë përkatëse prej dysh të kthyera lart, për të treguar se e drejta për të dyfishuar, që do të thotë të ofrojë për të vazhduar dyfishimin e aksioneve, i përket ekskluzivisht atij lojtari. Nëse kundërshtari i lëshon aksionet e dyfishuara, ata e humbin lojën me vlerën aktuale të kubit të dyfishimit. Për shembull, nëse kubi tregon numrin 2 dhe një lojtar dëshiron të dyfishojë aksionet për ta vendosur atë në 4, kundërshtari që zgjedh të hedhë dyfishin do të humbasë dy, ose dyfishin e bastit fillestar. Nuk ka asnjë kufizim në numrin e dyfishimeve. Megjithëse 64 është numri më i lartë i paraqitur në kubin e dyfishimit, aksionet mund të rriten në 128, 256, e kështu me radhë. Në lojërat me para, një lojtari shpesh lejohet të "kastor" kur i ofrohet kubi, duke dyfishuar përsëri vlerën e lojës, duke mbajtur në zotërim kubin.
Një variant i kubit të dyfishtë "kastor" është "rakun". Lojtarët që dyfishuan kundërshtarin e tyre, duke parë kundërshtarin duke e bërë kubin, mund të dyfishojnë më pas aksionet edhe një herë ("rakun") si pjesë e asaj faze kubike përpara se të hidhet ndonjë za. Kundërshtari ruan kubin e dyfishimit. Një shembull i një "rakun" është si vijon: E bardha dyfishon të zezën në 2 pikë, e zeza e pranon pastaj kastorin në 4 pikë; E bardha, e sigurt për një fitore, e rrit kubin në 8 pikë, ndërsa e zeza ruan kubin. Një lëvizje e tillë shton shumë rrezikun për t'u përballur me kubin e dyfishimit që kthehet 8 herë më shumë se vlera e tij origjinale kur dyfishohet fillimisht kundërshtari (ofrohet në 2 pikë, numëruesi i ofruar në 16 pikë) nëse fati i zarit ndryshon. Disa lojtarë mund të zgjedhin të thërrasin "rregullin e Murphy" ose "rregullin automatik të dyfishtë". Nëse të dy kundërshtarët hedhin të njëjtin numër hapjeje, kubi i dyfishimit rritet në çdo rast, por mbetet në mes të tabelës, i disponueshëm për secilin lojtar. Rregulli Murphy mund të thirret me një numër maksimal të lejuar të dyfishimeve automatike dhe ky kufi është rënë dakord para fillimit të një loje ose ndeshjeje. Kur një lojtar vendos të dyfishojë kundërshtarin, atëherë vlera është dyfishi i çfarëdo vlere nominale që shfaqet (p.sh. nëse kanë ndodhur dy dyfishime automatike duke e vendosur kubin në 4, dyfishi i parë në lojë do të jetë për 8 pikë). Rregulli Murphy nuk është një rregull zyrtar në tavëll dhe rrallë, nëse ndonjëherë, shihet në përdorim në turnetë e sanksionuara zyrtarisht.
"Rregulli i Jacoby", i quajtur pas Oswald Jacoby, lejon që gamonët dhe tavëllit të numërojnë vlerat e tyre përkatëse të dyfishta dhe të trefishta vetëm nëse kubi është ofruar dhe pranuar tashmë. Kjo inkurajon një lojtar me epërsi të madhe për të dyfishuar, ndoshta përfundimin e lojës, në vend që të luajë deri në fund duke shpresuar për një gammon ose tavëll. Rregulli Jacoby përdoret gjerësisht në lojën e parave, por nuk përdoret në lojërat e ndeshjeve.
"Rregulli i Crawford", i quajtur pas John R. Crawford, është krijuar për ta bërë lojën e ndeshjes më të barabartë për lojtarin në krye. Nëse një lojtar është një pikë larg fitores së një ndeshjeje, kundërshtari i atij lojtari gjithmonë do të dëshirojë të dyfishojë sa më shpejt që të jetë e mundur në mënyrë që të arrijë. Pavarësisht nëse loja vlen një pikë ose dy, lojtari pasues duhet të fitojë për të vazhduar ndeshjen. Për të balancuar situatën, rregulli i Crawford-it kërkon që kur një lojtar arrin fillimisht një pikë më pak se të fitojë, asnjë nga lojtarët nuk mund të përdorë kubin e dyfishimit për lojën vijuese, të quajtur "loja e Crawford". Pas lojës Crawford, rifillon përdorimi normal i kubit të dyfishimit. Rregulli Crawford përdoret në mënyrë rutinore në lojën e ndeshjeve të turneut. Është e mundur që një lojë Crawford të mos ndodhë kurrë në një ndeshje. Nëse rregulli i Crawford është në fuqi, atëherë një opsion tjetër është "Rregulli i Holandës", i quajtur pas Tim Holland, i cili përcakton se pas lojës Crawford, një lojtar nuk mund të dyfishohet derisa të jenë luajtur të paktën dy rrotullime nga secila palë. Ishte e zakonshme në lojërat e turneut në vitet 1980, por tani përdoret rrallë.
Pllumb Morina
Pllumb Morina lindi më 24 gusht 1991. Pllumb Morina është një këngëtar dhe autor këngësh i njohur. Pllumb Morina nihet si Niil-b, kengetari i njohur eshte pjestar ne grupin hip-hop "Double-G". Ai ne fillim ishte antar i The Canibalz, por kaloi ne familjen e madhe Double G bashke me shokun e ti OverLord.
Beaky Buzzard
Beaky Buzzard është një personazh vizatimor në serinë e filmave vizatimorë të Warner Bros. Looney Tunes dhe Merrie Melodies.
Ai është një shkaba e gjelit të detit me pendë të zeza të trupit dhe një tufë të bardhë rreth fytit. Qafa e tij është e gjatë dhe e hollë, duke u përkulur 90 gradë në mollën e madhe të Adamit. Qafa dhe koka e tij janë pa pendë, dhe sqepi i tij është i madh dhe i verdhë ose portokalli, në varësi të filmit vizatimor. Personazhi përshkruhet si mendjelehtë me fjalim të tërhequr, një buzëqeshje të përhershme pa kuptim dhe sy të mbyllur pjesërisht.
Beaky u bazua pjesërisht në kukullën e Edgar Bergen, Mortimer Snerd.
Historia
Personazhi u shfaq për herë të parë në karikaturën e vitit 1942 Bugs Bunny Gets the Boid, e drejtuar nga Bob Clampett. Komploti i filmit vizatimor sillet rreth përpjekjeve të pafat të gjelit pa tru, këtu e quajtur "Killer", për të kapur Bugs Bunny për nënën e tij dominuese përsëri në fole. Zëri i Beaky, i modeluar sipas personazhit ventrilokist Edgar Bergen, Mortimer Snerd (dhe i ngjashëm me atë të Cecil Turtle), sigurohet nga dubluesi Kent Rogers. Clampett e riktheu personazhin në filmin e vitit 1945 The Bashful Buzzard, një film vizatimor që pasqyron nga afër paraardhësin e tij, vetëm këtë herë duke shfaqur gjuetinë e pafat të Beaky pa Bugs si kundërshtar. Rogers përsëriti rolin e tij si dublues i personazhit për filmin, por ai vdiq në Luftën e Dytë Botërore pasi përfundoi të gjithë dialogun e tij.
Warner Bros. paraqiti Beaky në shumicën e tregtisë Looney Tunes të kohës. Ai gjithashtu u shfaq në disa numra të serisë së librave komikë të Looney Tunes të Dell Comics, zakonisht të çiftuar me një lojtar tjetër të vogël, Henery Hawk.
Clampett u largua nga studio në vitin 1946, duke i dhënë fund karrierës së Beaky për një kohë. Personazhi përfundimisht u rikthye në filmin e shkurtër të vitit 1950 të Friz Freleng The Lion's Busy, i dubluar tani nga Mel Blanc. Freleng e bëri buzzard më të zgjuar, duke e vënë atë kundër një luani me mendje të zbehtë të quajtur Leo. Bob McKimson gjithashtu paraqiti personazhin në një film atë vit, Strife with Father. Beaky i McKimson është kthyer përsëri në veten e tij idiote, këtë herë nën tutelën e babait të tij birësues, një harabel i cili po përpiqet të mësojë Beaky se si të mbijetojë në të egra.
Kohët e fundit, Beaky Buzzard ka pasur role të vogla në projekte të ndryshme të Warner Bros., të tilla si Tiny Toon Adventures, ku ai luan mentorin e personazhit të vogël Concord Condor, dhe filmat Space Jam dhe Looney Tunes Back in Action, ku ai ka një cameo e shkurtër dhe dublohet nga Joe Alaskey. Ai gjithashtu u shfaq në The Sylvester & Tweety Mysteries në episodin "3 Ditë dhe 2 Netë të Kondorit", ku u dublua nga Jeff Bennett. Nëna e Beaky gjithashtu u shfaq në një episod të shfaqjes (dubluar nga Tress MacNeille). Beaky u fut në një episod të Duck Dodgers, dhe ai shfaqet në The Looney Tunes Show në episodin "Udhëtimi qesharak".
Paraqitja më e fundit e Beaky ishte në një episod të Looney Tunes Cartoons, përkatësisht "Buzzard School", ku Bugs Bunny i mëson Beaky se si të gjuajnë lepuj.
Béost
Béost (Gaskonisht: Biost ; Shqip: Bosti ) është një komunë e departamentit Pirenejtë Atlantikë në Francën jugperëndimore.
Sytë e tu (roman)
Sytë e tu, roman me autore Natasha Dhoska. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2001. Libri ka 221 faqe.
Zhale
parapamje|300px|Perëndimi i diellit në Zhale Varrezat Qendrore Zhale (Centralno pokopališče Žale ), shpesh të referuara thjeshtë si Zhale, janë varrezat më të mëdha dhe qendrore në Lubjanë dhe Slloveni. Ato janë të vendosura në distriktin Bežigrad dhe menaxhohen nga Ndërmarrja Publike Zhale.
Historiku
Varrezat janë ndërtuar në vitin 1906 prapa Kishës së Kryqit të Shenjtë. Varrimi i parë u mbajt në të njëjtin vit më 3 maj, kur prifti Martin Malensheku u transferua në Zhale nga varrezat e vjetra Navje.
Gjatë Luftës së Parë Botërore, shumë nga ushtarët e rënë nga të gjitha anët u varrosën në Zhale. Sidoqoftë, ata ishin të gjithë katolikë romakë, ndërsa protestantët, hebrenjtë dhe muslimanët u varrosën në Navje. Në 1923 autoritetet lejuan hebrenjtë dhe muslimanët të varroseshin edhe në Zhale, por vetëm në anën e jashtme të murit të varrezave.
Më 1931 u hap pjesa e re e varrezave (pjesa B). Aty u vendosën varrezat ushtarake italiane dhe shumë ushtarë italianë u rivarrosën nga pjesa A. Në të njëjtin vit u rregullua edhe pjesa hebraike e varrezave, megjithatë ajo ishte e ndarë nga pjesa kryesore me një gardh. Në vitin 1939 Osuari i Viktimave të Luftës së Parë Botërore u ndërtua nga arkitekti Edvard Ravnikar, ku u varrosën më vonë 5,258 të viktimave të kësaj lufte si dhe të konflikteve të shoqëruara.
Me rritjen e Lubjanës, nevoja për varre po rritej gjithashtu. Në vitet 1930 varrezat u shpallën varreza qendrore e Lubjanës dhe filloi planifikimi i zgjerimit të tyre. Meqenëse planet e arkitektit Ivo Spinçiç i pëlqyen autoriteteve, në vitin 1936 u dha një dizajn i ri nga arkitekti Jože Plečnik. Pjesa e re, me emrin Varrezat Plečnik Žale, u përfundua në 1942. Ka një arkitekturë të veçantë me hyrje monumentale me hark të madh, me kupola të ndryshme të vogla dhe disa ndërtesa shtesë.
Deri në vitin 1968, mbaheshin vetëm varime me arkivole, por në atë vit u ndërtua Krematoriumi Žale dhe u vunë në dispozicion edhe varrimet me urnë.
Në 1974 me ndërtimin e pjesës C, varrezat u zgjeruan përsëri. Pjesa C u projektua nga arkitekti Peter Kershevan. Në 1988 u hap pjesa D (Nove Žale, Zhale e Re) e projektuar nga Marko Mushiq.
Që nga viti 2008 varrezat kanë sipërfaqe 375,000 m 2 dhe përbëhen nga seksionet A, B dhe C në lindje të rrugës Tomačevo ( Tomačevska cesta ), dhe seksioni D në perëndim të rrugës. Pjesa e pestë e varrezave, Plečnik Žale, nuk përdoret për varrime por për ceremonitë para varrimeve dhe aktivitetet e tjera shoqëruese. Më shumë se 150,000 njerëz janë të varrosur në Žale, rreth 2,000 prej tyre figura të shquara. E gjithë zona e Zhales është shpallur një monument kulturor i Sllovenisë.
Njerëz të shquar
Rreth 2,000 njerëz të shquar janë varrosur në varrezat Zhale, duke përfshirë:
Koordinatat: 46.06746°N, 14.52842°W
Monumenti i lypësit
Monumenti i lypësit, roman me autor Pjetër Vukaj. Botuar në Shkodër nga "Helena Kadare", në vitin 2000. Libri ka 288 faqe.
Kantoni Le Havre-8
Kantoni Le Havre-8 (frëngjisht: Canton du Havre-8) ishte një kanton në departamentin Seine-Maritime, rajonin Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit ishte Le Havre. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 12459 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Le Havre-8 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Kopshti i fëmijëve
parapamje| Kopsht fëmijësh në Amsterdam - 1880, nga Max Liebermann Kopshti i fëmijëve (kindergarten) është një institucion edukativ e arsimor parashkollor ku aktiviteti profesional mbështetet në lojën, këndimin, dhe aktivitetet praktike të fëmijëve siç janë vizatimi dhe ndërveprimi shoqëror si pjesë e lehtësimit të kalimit nga shtëpia në shkollë.
Historiku
Institucionet e para parashkollore fillimisht u krijuan në fund të shekullit XVIII në Bavari dhe Strasburg për t'u shërbyer fëmijëve, prindërit e të cilëve që të dy punonin jashtë shtëpisë. Kopshti i i parë i fëmijëve (Kindergarten) u themelua nga pedagogu gjerman Friedrich Fröbel, në vitin 1837 në Bad-Blankenburg të rajonit Schwarzburg-Rudolstadt, institucion ky të cilin më 28 qershor 1840, e quajti "Kopshti i Përgjithshëm Gjerman i Fëmijëve" (Allgemeinen deutschen Kindergarten) duke pasqyruar besimin e tij se fëmijët duhet të ushqehen dhe të rriten "si bimët në një kopsht". Edhe në veprat e tij ai i krahasoi fëmijët me bimët ndërsa mësuesin me një kopshtar që i ndihmon ato të rriten dhe të lulëzojnë - pra "kopshti i fëmijëve". Në kohën kur fëmijët konsideroheshin "njerëz të vegjël" kjo qasje e tij konsiderohet shumë përparimtare prandaj edhe ndikoi globalisht në arsimin e moshës parashkollore. Sot, termi përdoret në shumë vende për të përshkruar një larmi institucionesh arsimore dhe hapësira të të nxënit për fëmijë që fillojnë nga mosha një deri në shtatë vjeç, bazuar në një larmi metodash mësimore.
Kidda
Mërgim Kida (i lindur më 7 gusht 1997) i njohur me emrin e tij të skenës KIDDA, është një rapper shqiptarë.
Diskografia
Më datë 23 Korrik 2016, Kidda publikon videoklipin "In My Zone".
Më datë 11 Nëntor 2016, Kidda publikon videoklipin "Right Here". Teksti u shkrua nga vetë Kidda.
Më datë 4 Shkurt 2017, Kidda publikon videoklipin "Like Dat".
Më datë 22 Qershor 2017, Dj A-Boom & Kidda publikojnë videoklipin "E Imja". Teksti u shkrua nga Dj A-Boom, Kidda.
Më datë 3 Nëntor 2017, Kidda publikon videoklipin "A M'foli Mu".
Më datë 22 Dhjetor 2016, Dj A-Boom publikon videoklipin "Badman Tune", në bashkëpunim me Akkurat, Kidda & Tanar.
Në daten 21 Prill 2018 ,kengetari publikoi videoklipin "Bye bye"
Me daten 3 korrik 2020, publikoi videoklipin "MALLI"
Referimet
www.towrecords.com (official website)
https://www.teksteshqip.com/kida-m/biografia Biografia
Ilmajoki
Ilmajoki (Ilmajoen kunta, Ilmola), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Ostrobothnia Jugore.
Komuna ka një popullsi prej 12,181 banorë (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 576.79 kilometra katror (222.70 sq mi) prej të cilave 2.90 km2 (1.12 sq mi) janë sipërfaqe ujit të brendshëm. Dendësia e popullsisë është 21.12 banorë për kilometër katror (54.7/sq mi).
Komuna është njëgjuhësore, finlandisht.
Dialogu brenda grilave
Dialogu brenda grilave, roman me autor Hamëz Asllani. Botuar në Prizren, në vitin 1996. Libri ka 125 faqe.
Llukaiti
Llukait (greqisht: Λουκαΐτιον/Loukaḯtion) është fshat në qarkun i Argolidhës, Greqi.
Fortesa Chambrai
Fort Chambray ose Fort Chambrai është një fortesë e bastionuar që ndodhet në zonat e Għajnsielem, në ishullin Gozo, Maltë. Ajo u ndërtua në mes të shekullit të 18-të nga Urdhri i Shën Gjonit, në një zonë të njohur si Ras it-Tafal, midis portit të Mġarr dhe Xatt l-Aħmar. Fortesa duhej të ishte kështjella e një qyteti të ri që do të zëvendësonte Cittadellën si kryeqytetin e ishullit, por ky plan nuk u materializua kurrë.
Fortesa pa përdorim gjatë pushtimit francez të Maltës në 1798, dhe më pas u përdor si një spital ushtarak dhe institucion mendor. Fortesa aktualisht po restaurohet dhe rizhvillohet si një strehim luksoz.
Historiku dhe ndërtimi
majtas|parapamje|Kalaja u financua dhe u emërua pas Jacques-François de Chambray Fort Chambray është e vendosur në Ras it-Tafal, në një tokë të lartë me pamje nga limani Mġarr. Zona u mbrojt nga Garzes Tower, ku u ndërtua në fillim të shekullit të 17-të dhe një bateri bregdetare ishte ndërtuar në fillim të shekullit të 18-të. Kulla dhe bateria u shkatërruan dhe asnjë mbetje nuk mbijetoi.
Në 1716, inxhinieri ushtarak francez Louis François d'Aubigné de Tigné paraqiti planet për ndërtimin e një qyteti të fortifikuar në Ras it-Tafal. Komisionerët e Fortifikimeve dhe Luftës rekomanduan ndërtimin e kësaj fortese të propozuar në një raport të vitit 1722, pasi ajo do të ishte në gjendje të ruante lidhjen detare me Maltën dhe do të ishte në gjendje të merrte në këmbë banorët e Gozos dhe bagëtinë e tyre, duke lehtësuar presionin nga Cittadella. Sidoqoftë, ndërtimi u shty për një kohë të pacaktuar për shkak të mungesës së fondeve. parapamje| Muri i perdes midis portës kryesore (majtas) dhe Bastionit të Shën Palit Në 1749, Guvernatori i ri i Gozo, informoi Mjeshtrin e Madh Manuel Pinto da Fonseca se ai do të paguante për ndërtimin e kalasë së propozuar të Tigné. Kongregacioni i Fortifikimeve dhe Luftës e pranoi ofertën në 15 Shtator dhe dërgoi inxhinierin ushtarak Francesco Marandon për të vëzhguar vendin. Ky i fundit bëri disa modifikime në projektin origjinal të Tigné dhe ndërtimi i fortesës filloi më vonë në shtator 1749 nën mbikëqyrjen e tij. Pothuajse 200 punëtorë ishin të punësuar për ndërtimin e fortesës.
Përgjatë rrjedhës së ndërtimit, dolën një sërë problemesh, duke përfshirë çështjet strukturore, mungesën e fuqisë punëtore dhe mosbindjen e tyre. Gërmimi i llogoreve dhe fazat fillestare të ndërtimit ishin kryesisht të përfunduara në qershor 1752, dhe puna në fortesë filloi në tetor të të njëjtit vit. Fortesa ishte gati në 1757, dhe ajo u përfundua plotësisht në fillim të viteve 1760. Fortesa shpejt u shkatërrua, duke u përshkruar si një gërmadhë në 1789. Disa punë të vogla riparimi u kryen në 1796. Vendi u përdor si burg përkohësisht nga zbatuesit e ligjit.
Xheravica
Xheravica është një monument i trashëgimisë kulturore në Junik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Fortesa Chambrai
Historiku dhe ndërtimi
Pasi fortesa u ndërtua, u vendos një model rruge drejtvizor në mënyrë që qyteti të ndërtohej brenda mureve, siç ishte planifikuar fillimisht nga Tigné. Sidoqoftë, parcelat nuk u blenë dhe qyteti nuk u zhvillua kurrë, kryesisht sepse kërcënimi nga Perandoria Osmane ose piratët Barbarë ishte qetësuar, kështu që Gozitasit ndiheshin të sigurt për të jetuar në zonat rurale.
Pushtimi francez
Pas kapjes së tij, Fort Chambray drejtohej nga një garnizon francez. Më 3 shtator, një ditë pasi filloi kryengritja malteze në Mdina, gozitanët u rebeluan kundër francezëve dhe shpejt morën ishullin përveç Fort Chambray dhe Cittadella. Më 28 tetor 1798, rebelët Gozitan të udhëhequr nga Saverio Cassar dhe marinsat britanikë të udhëhequr nga kapiten Cresswell sulmuan fortesën dhe ajo kapitulloi të nesërmen. Burime të tjera, ndoshta më të besueshme, thonë se Fort Chambray u braktis nga ushtarët francezë gjatë natës së 16 dhe 17 Shtatorit.
Rregulli britanik
majtas|parapamje| Bllok barakash brenda fortesës Malta dhe Gozo u futën nën sundimin Britanik në fillim të shekullit të 19-të dhe si rezultat Fort Chambray u mor nga një garnizon britanik. Deri në vitin 1830, një kopsht i vogël ushtarak me katër pavione u krijua brenda kalasë. Spitali u zgjerua gjatë Luftës së Krimesë dhe qindra ushtarë të plagosur u trajtuan atje. Spitali u përdor më pas nga ushtria britanike dhe civilët maltezë kur kishte epidemi të etheve.
Me shpërthimin e Luftës Anglo-Egjiptiane në 1882, një ndërtesë e madhe që më parë kishte qenë kazermë u shndërrua në një spital në mënyrë që të strehonte viktima nga lufta. Ajo u përdor si një depo e Rimëkëmbjes gjatë Luftës së Parë Botërore, dhe mijëra pacientë të sëmurë ose të plagosur kaluan nëpër spital midis tetorit 1915 dhe mbylljes së tij në mars 1916. Gjatë kësaj periudhe, personeli mjekësor lëshoi një revistë të quajtur Gazeta Fort Chambray.
Ushtria hoqi dorë nga fortesa në 1916 dhe nga 1934 në 1983 u përdor si një spital mendor civil, duke strehuar deri në 200 pacientë. Një pjesë e fortesës u përdor gjithashtu si leprosarium midis 1937 dhe 1956, me emrin Spitali i Zemrës së Shenjtë.
Përgjatë viteve që fortesa u përdor si spital, u ndërtuan tre varreza, një brenda fortesës dhe dy në llogore.
Historia e fundit
parapamje| Gurët e varreve midis mbeturinave të ndërtimit dhe shkatërrimit parapamje| Zhvillimet moderne brenda Fort Chambray Në vitin 1979, një pjesë e fortesës filloi të shndërrohej në një kompleks turistik, një projekt i cili nuk u materializua kurrë. Varrezat e Garrisonit u pastruan në mes të viteve 1980 dhe eshtrat njerëzore u transferuan në Varrezat Santa Maria në Xewkija më 1 korrik 1991. Gurët e varreve janë lënë mënjanë në një pjesë të izoluar të fortesës. Shkatërrimi i kësaj varreze është quajtur "një akt vandalizmi kulturor".
Në janar 1992, Divizioni i Shërbimeve të Planifikimit të Ministrisë për Zhvillimin e Infrastrukturës publikoi Fort Chambray Development Brief, në të cilin detajonte që fortesa duhet të rindërtohej, duke mbajtur bastionet e jashtme, kazermat, furrat e bukës, kishëzat dhe kompleksin spitalor. Gjithashtu tha që gurët e varreve duhet të përdoren me imagjinatë në një skemë peizazhesh.
Brendësia e fortesës filloi të rizhvillohej në janar 1993. Një Master Plan u miratua në 1995 dhe pronarët e tij morën faqen në vitin 2007. Që nga ajo kohë, njësitë e banimit janë ndërtuar brenda fortesës dhe disa prej bastioneve janë restauruar. Një Master Plan i ri për fazat dy dhe tre të zhvillimit u miratua në 2012. Tani është e mbyllur për publikun e gjerë pasi shërben si një komunitet i mbyllur.
Paraqitja
majtas|parapamje| Fort Chambray siç shihet nga limani Mġarr
Piramida prej mjalti
Piramida prej mjalti, roman me autor Pirro Loli. Botuar në Tiranë nga "Albin", në vitin 2001. Libri ka 184 faqe.
Fortesa Chambrai
Paraqitja
Fronti i tokës përbëhet nga tre bastione:
Bastionet lidhen së bashku me mure perde, njëra prej të cilave përmban portën kryesore të fortesës. Ata janë të mbrojtur me një kanal dhe:
parapamje| Fytyra e shkëmbit që përbën perimetrin jugor të fortesës Krahu perëndimor i fortesës, me pamje nga Xatt l-Aħmar, kryesisht përbëhet nga një mur perde i cili fillimisht ishte i mbrojtur nga një hendek, dhe Guardian Angel Bastion, një bastion pesëkëndësh në pjesën më jugore të fortesës. Ajo ka pesë embrasura dhe  çati të sheshtë, dhe një polverista me një çati konike.
Krahu lindor i fortesës, me pamje nga Harbour Mġarr, përbëhet nga një gjurmë e parregullt që lidh Notion Dame Bastion me faqen e shkëmbit, që përbën të gjithë perimetrin jugor të fortesës, me pamje nga Kanali Gozo. Dy traversa janë të vendosura në qendër të faqes së shkëmbit.
Beatrix Ramosaj
Beatrix Ramosaj
Beatrix Ramosaj (lindur më 9 qershor 1994 në Holandë) është një këngëtare dhe modele shqiptare. Beatrix eshte mbesa e këngëtares Albërie Hadërgjonaj dhe motra e këngëtarit Alban Ramosaj.
Karriera muzikore
Beatrix filloi karrierën e saj në Këngën Magjike 2010, me këngën “E dua beat-in”, dhe në Këngën Magjike 2011 me këngën “Dilema ”, me të dyja këngët arriti finalen.
Beatrix Ramosaj në vitin 2013 lansoi bashkpunimin e saj me Gold AG “Sa vite ”, ku tani numëron miliona klikime në YouTube.
Beatrix në vitin 2015 morri pjesë në Top Fest 12, me këngën “Dhoma 609 ”. Kjo këng ishte një sukses i madh dhe Beatrix arriti finalen e Top Fest 12. Me këtë këngë fitoi dy çmime në Top Awards për “Best Song” dhe “Best Female Artist”.
Beatrix lansoi këngën “Pa ndjenja ”, ku njihet si hiti i verës 2017.
Më datë 28 Dhjetor 2020, Beatrix publikon videoklipin "Dancing With The Devil ". Në qershor 2021 ajo ka marrë pjesë në “Netet e Klipit Shqiptar” po për "Dancing with the devil", ku ka fituar dy çmime për “Performanca më e mirë femërore” dhe “Regjisori më i mirë”.
Më datë 11 Qershor 2021, Beatrix publikon videoklipin "By My Side ". Kjo këngë u nominua në spektaklin e çmimeve “Netet e Klipit Shqiptar” dhe fitoi çmimin e madh me 7 kupa.
Që nga hyrja në “Big Brother Albania VIP” Beatrix ka lansuar këngët “Faj ”, “Ma shume se ti ” dhe “Vonë ”. Të tri këngët janë hite që numërojnë miliona shikime në YouTube.
Pasi Beatrix postoi në instagram një demo të një kënge që quhej "Më ndikon ", në atë aplikacion arriti miliona shikme. Më 29 shtator 2022, lansoi këngën e plotë e cila u prit shumë mirë nga publiku.
Karriera televizive
Në 2015 Beatrix morri pjesë në spektaklin “Dancing With The Stars Albania 6”, ku arriti finalen.
Në 2017 Beatrix u bë pjesë e spektaklit “Your Face Sounds Familiar Albania” ku u shpall triumfuese.
Beatrix në vitin 2021 mori pjesë në “Big Brother Albania VIP ”. Qëndroi 88 ditë në shtëpi, dhe u rankua në vendin e 10-të. Beatrix fitoi shumë popullaritet në media dhe në mbarë vendin.
Karriera si modele dhe influencer
Beatrix Ramosaj, njihet si një ndër vajzat më të bukura shqipëtare ku bashkpunon me shumë brende internacionale si Revolve, Fashion Nova.
Së fundmi Beatrix Ramosaj morri pjesë në një fotoshoot për një markë turke dhe fotoja e Beatrix ishte stampuar në kryeqytetin e Afganistanit.
Cmimet e fituara
“Your Face Sounds Familiar Albania”.
Top Awards “Best Song” dhe “Best Female Artist”.
"Netet e Klipit Shqiptar” “Performanca më e mirë femërore” dhe “Regjisori më i mirë”.
“Netet e Klipit Shqiptar” dhe fitoi çmimin e madh me 7 kupa.
Gradishti (Vllasotincë)
Gradisht (serbisht: Градиште/Gradište) është fshat në komunën e Vllasotincës, Serbi.
Banesa e Shyqyri Çorbaxhiut
Banesa e Shyqyri Çorbaxhiut është një monument i trashëgimisë kulturore në Gopesh, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "266/1" më "16.02.1979".
Impel Down
Impel Down (インペルダウン Inperu Daun) gjithashtu i njohur si Burgu Nënujë (海底監獄 Kaitei Kangoku) ose Burgu i Madh (大監獄 Dai Kangoku) është një burg e kontrolluar nga qeveria ku mbahen piratë dhe kriminelë të rrezikshëm. Ndodhet në mes të Calm Belt.
Impel Down është një strukturë e madhe e zhytur në kullë, themeli i së cilës është në fund të shtratit të detit. Për shkak të ndërtimit të saj brenda Calm Belt, gjithë struktura është e rrethuar vazhdimisht nga Mbretërit Gjigant të Detit që notojnë nën ujë. Së bashku me këto kafshë, burgu ruhet nga një forcë e luftanijeve detare. Burgu është bërë nga Kairoseki (pranga që i'a largojnë personat aftësinë e frutit të detit) që ndalon të burgosurit të largohen nga burgu. Dhomat e torturës përdoren për të gjitha llojet e veprimeve brutale dhe të papërshkrueshme. Midis tyre përfshihet rrahja e vazhdueshme, rrahja brutale deri në vdekje, kazanët e zier për djegie dhe mbytje, dhe gropa të mprehta të përdorura për shpim. I gjithë vendi është e vëzhguar me kamera të sigurimeve me Den Den Mushi.
Kupa e helmit
Kupa e helmit, roman me autor Dhimitër Xhuvani. Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2001. Libri ka 159 faqe.
Impel Down
Stafi
Së pari të gjithë kanë menduar se ata janë kafshë normal derisa Krokodili zbuloi se ata janë në formën Zoan.
Nivelet
Niveli i caktuar i një të burgosuri zakonisht përcaktohet nga vlera e shpërblimit në kokën e tij. Përjashtime mund të bëhen megjithatë, siç është Krokodili dhurata e të cilit u hoq shumë kohë më parë dhe Bentham, kur qeveria pranon se forca e tyre është dukshëm më e lartë se shpërblimi i tyre.
Së bashku me qelitë të ndryshme për të mbajtur të burgosurit, çdo nivel posedon një formë unike torture. Për shkak të këtyre veprimeve të papërshkrueshme që po kryhen, secilit nivel i jepet titulli i ferrit. Me çdo nivel zbritës, torturat keqësohen.
Niveli 1
Ferri i Skuqur (紅蓮地獄 Guren Jigoku) është niveli i parë në Impel Down. Të burgosurit në këtë nivel nuk janë aq të njohur. Rojtarët e këtij niveli nuk kujdesen aq shumë se kush largohet, pasi të gjithë kriminelët që janë munduar të largohen janë përgjuar shumë lehtë nga kamerat e sigurimit.
Buggy u mbajt në këtë nivel për shkak se rojtarët nuk e dinin se ai ishte përdorues i frutit të detit.
Niveli 2
Ferri i Bishave të Egër ((猛獣地獄 Mōjū Jigoku) është niveli i dytë në Impel Down. Buggy ka thënë se të burgosurit e nivelit 2 kanë shpërblim të lartë se atij (15,000,000 beli). Niveli 2 ka bisha të egra si akrepa të mëdha helmuese që mund të bashkohen së bashku për t'u bërë dyzetkëmbësh gjigandë. Manticores janë me fytyrë të njerëzve, por me trup luani që hanë njerëz, të cilët do të gllabërojnë gjithçka nga predha e tyre, duke përfshirë kockat. Ata imitojnë fjalët e të burgosurve edhe pse nuk e dijnë se çka janë duke thënë.
Sfinks, një luan me fytyrë njeriu, konsiderohet “bosi” i nivelit. Është një kafshë kaq e fortë saqë është e aftë të thyejë dyshemenë nën të, nëse e godet atë kohë të mjaftueshme.
Me këto kafshë të ndryshme, të burgosurit që mbahen këtu janë të detyruar të ndjekin ata nëpërmjet korridoreve të nivelit. Për shkak të rrezikut të frikshëm, të burgosurit shpesh ose humbasin vullnetin për të vazhduar, ose refuzojnë të ikin edhe kur qelitë e tyre janë të hapura.
Niveli 3
Ferri i Urisë (飢餓地獄 Kiga Jigoku) është niveli i tretë në Impel Down. Shumica e të burgosurve që mbahen këtu janë piratë që kanë një shpërblim prej 50,000,000 beli ose më të lartë. Tereni i niveli duke si shkretëtirë.