cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Feyenoord
Media
Që nga viti 2004, Feyenoord ka ndarë uebfaqen 2 ekipe 1 gol me UNICEF-in si pjesë e projektit të mirëqenies së fëmijëve të Feyenoordit në Gana. Për të shënuar njëqindvjetorin e Feyenoordit, në janar 2007 u hap një faqe tjetër për të publikuar ngjarjet që lidhen me këtë rast. Feyenoordi gjithashtu hapi faqet zyrtare në Live.com dhe YouTube në 2006. Feyenoord gjithashtu ofron mundësinë për të ndjekur klubin me lajme dhe statistika në telefonat celularë ose email. Për çdo ndeshje në shtëpi krijohet një revistë programore ditore dhe fëmijët që janë anëtarë të Kameraadjes marrin gjithashtu një revistë. Në fillim të çdo sezoni Feyenoord prodhon një revistë të re prezantimi, ndërsa në fund të çdo sezoni krijohet një revistë vjetore.
Himni
Himni zyrtar i Feyenoordit që nga viti 1961 quhet "Dora në dorë". Melodia e saj u shkrua në shekullin e 19-të nga gjermani Wilhelm Speidel. Në vitin 1961, Jaap Valkhoff shkroi tekstin që u bë i njohur mes tifozëve të Feyenoordit, të cilët e miratuan këngën si himnin e tyre jozyrtar. Valkhoff shkroi tekste me të njëjtën melodi edhe për disa ekipe të tjera. Midis tyre ishin rivalët kryesorë të Feyenoord, Ajax. Në ditët e sotme kënga dëgjohet kudo ku Feyenoordi luan ndeshjet e tyre, por edhe tifozët e MVV dhe Club Brugge kanë versionin e tyre që këndojnë.
Këngë të tjera
Kur një gol shënohet nga Feyenoordi në ndeshjet e tyre në shtëpi, luhet kënga "I Will Survive", e kënduar nga Hermes House Band (por e bërë e famshme nga Gloria Gaynor në vitet 1970).
Tifozët e Feyenoordit njihen si kreativë dhe kanë shumë këngë dhe kore të ndryshme në pajisjet e tyre gjatë ndeshjeve. Ndër këngët më të rëndësishme të Feyenoordit janë "Wie heeft er weer een goal gescoord", "Feijenoord", "Feijenoord" nga Tom Manders, "Mijn Feyenoord" nga Lee Towers,  "Feyenoord, wat gaan we doen vandaag?" nga Cock van der Palm dhe "De laatste trein naar Rotterdam" nga Tom Manders.
Gjatë sezonit 2001–02, kur Feyenoord fitoi Kupën UEFA, u lançua një parodi e këngës "Put your hands up" nga Black and White Brothers, e quajtur "Put your hands up for Pi-Air", një homazh për Pierre ( "Pi-Air") van Hooijdonk, një nga lojtarët kryesorë të klubit në atë kohë. Në vitet 1970, Coen Moulijn kishte edhe një këngë kushtuar atij, "Coentje Coentje Coentje".
De Kuip
parapamje|majtas|Pamja e jashtme e De Kuip. Stadiumi i Feyenoordit ndodhet në qarkun IJsselmonde të Rotterdamit dhe ka pseudonimin "De Kuip". Ajo u ndërtua nē vitin 1937 dhe është një nga stadiumet më të rëndësishme të Evropës. Stadiumi ka 51,117 ulëse dhe ka organizuar 10 finale të kompeticioneve të UEFA-s, një rekord, përfshirë edhe Kupën UEFA 2002 që u fitua pikërisht nga Feyenoordi. Ish lojtari i klubit Mike Obiku ka deklaruar: "Sa herë që hyn në fushë, duket sikur po hyn në strofullën e luanit." Megjithatë, Feyenoordi nuk është pronari i stadiumit.
Ndërtimi i stadiumit filloi në vitin 1935 dhe përfundoi dy vite më pas. Stadiumi u hap zyrtarisht më 27 mars 1937 me ndeshjen miqësore të Feyenoordit kundër Beerschot, të cilën holandezët e fituan 5–2; Leen Vente ishte lojtari që shënoi golin e parë në De Kuip. Që në fillimet e veta De Kuip ishte "sold out" në disa raste dhe eventet që mbaheshin në stadium tërhoqën interesin e shumë vetave. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, De Kuip ishte një vendet e pakta që nuk u bombardua, megjithatë u pushtua nga nazistët. Pas përfundimit të luftës De Kuip u bë një vend popullor sërisht. Në vitin 1949, 64,368 tifozë ndoqën ndeshjen vendimtare për kampionatin holandez midis SVV Schiedam dhe Heerenveen, duke vendosur një rekord të ri pjesëmarrje.
parapamje|djathas|Brënda stadiumit, 2006. Në De Kuip janë mbajtur aktivitete të sporteve të tjera, si ndeshje boksi dhe gara motorrësh. Në vitin 1953, njërezit u strehuan në stadium gjatë përmbytjeve të Detit të Veriut 1953. Më 27 nëntor 1957, Feyenoordi luajti një ndeshje kundër Boltonit gjatë së cilës prozhektorët u përdorën për herë të parë. Lojtarët hynë në fushë mes errësirës dhe tifozëve j'u kërkua të ndiznin shkrepset pas ndezjes së prozhektorëve. Kjo ndeshje konsiderohet e veçantë nga tifozët e klubit.
Në vitin 1963, De Kuip organizoi finalen e parë të një kompeticioni evropian (Kupa UEFA e fituesve të Kupës) të luajtur midis Tottenham Hotspur dhe Atlético Madrid. Që nga ajo kohë në stadium janë luajtur edhe nëntë finale të tjera, përfshirë atë midis Feyenoordit dhe Dortmundit në vitin 2002, e cila ka qënë edhe finalja e fundit e luajtur në këtë stadium. Në vitin 1969, rekordi për numrin e tifozëve gjatë një ndeshje u thye në takimin midis Feyenoordit dhe Twentes, e cila u ndoq nga 65,427 tifozë.
Stadiumi i ri
Në dhjetor 2006, drejtori sportiv i klubit Chris Woerts njoftoi se Feyenoordi kishte nisur planin për ndërtimin e një stadiumi të ri i cili do të kishte kapacitet prej rreth 90,000 ulësesh. Stadiumi sipas gjasave do të ndërtohej në Nieuwe Maas, një liqen i cili kalon përmes Rotterdamit, dhe supozohej të përfundonte në vitin 2016.
Në maj 2008, Woerts njoftoi detaje të reja: klubi kishte synimin për ndërtimin e një stadiumi me më shumë se 100,000 ulëse. Sipas tij, nëse do të ishte e mundur kapaciteti i stadiumit mund të shkonte deri në 130,000 ulëse që do t'a bëntë këtë stadiumin më të madh në Evropë. Stadiumi do të ndërtohej me stilin anglez me ulëset rreth fushës dhe pa pistë atletike, si dhe do të kishte një çati e cila mund të hiqej dhe vendosej për të mundësuar zhvillimin e eventeve të tjera. Sipas planeve në atë kohë, stadiumi do të ishte gati në vitin 2016.
Në shtator 2012, klubi konfirmoi se do të ndërtonte një stadium të dhe se stadiumi do të ishte gati në vitin 2018. Stadiumi ishte projektuar nga VolkerWessels dhe shuma për ndërtimin e saj ishte 300 milion €. Klubi gjithashtu kishte projekte të tjera të bëra nga BAM, Eneco Energie dhe Siemens. Megjithatë, këto projekte u hodhën poshtë nga bordi drejtues i klubit. Stadiumi i ri do të kishte kapacitet prej 63,000 ulësesh. Për shkak të historisë dhe vlerave që ka De Kuip, tifozët ishin kundër shkatërrimit të tij, duke preferuar që De Kuip të rinovohej. Një nga iniciativat që tifozët morën ishte Red de Kuip, që në shqip përkthehet Shpëtoni De Kuip. Ata bënë plane për ndërtimin e një shtrese të tretë në krye të stadiumit aktual, duke e rritur kapacitetin në 68,000 ulëse. Ky plan do të kushtonte vetëm 117 milion € (~94 milion £).
Në vitin 2016, klubi njoftoi planet për ndërtimin e një stadiumi të do të quhej Feyenoord City. Kapaciteti i stadiumit do të ishte përafërsisht 65,000 ulëse, që do t'a bënte stadiumin më të madh në Holandë. Pavarësisht se këshilli bashkiak e miratoi planin për ndërtimin e stadiumit të ri, sërisht idea e shkatërrimit të De Kuip solli pakënaqësira të tjera te shumë tifozë të Feyenoordit.
Në maj 2022, drejtori i stadiumit Dr Kuip Jan van Merwijk deklaroi se Feyenoord City nuk do të ndërtohej për shkak të vështirësive financiare të klubit, si dhe shtoi se një rinovim i mundshëm i stadiumit aktual ishte i pamundur për momentin.
Tifozët
Feyenoordi është një nga klubet me më shumë tifozë në Holandë, të cilën shquhen për besnikërinë ndaj klubit. Ata njihen me pseudonimin Het Legioen, që në shqip përkthehet Legjion. Në nder të tyre Feyenoordi ka tërhequr fanellën me numrin 12, duke i konsideruar tifozët si lojtarin e 12të.
Popullariteti
parapamje|majtas|240px|Het Legioen gjatë seancës së parë stërvitore të ekipit për sezonin e ri në vitin 2008. Feyenoordi është një klub popullor në Holandë me një numër të madh tifozësh. Seanca e parë stërvitore e ekipit në çdo sezon ndiqet nga mijëra tifozë; seanca e parë e sezonit 2007–08 u ndoq nga mbi 20,000 tifozë.
Në vitin 1963, rreth 3,000 tifozë udhëtuan me dy anije, kurse mijëra të tjerë me tren dhe makina personale drejtë Lisbonës, për të ndjekur Feyenoordin e cila u përball kundër Benficës në finalen e Kupës Evropiane. Kur Feyenoordi luan ndeshje në transfertë në kompeticionet evropiane, rreth 8,000 tifozë udhëtojnë për të mbështetur ekipin. Në vitin 1996 rreth 15,000 tifozë ndoqën ndeshjen e Feyenoordit në Gjermani kundër Borussia Mönchengladbach. Kur Feyenoordi luan kundër ekipeve si PSV dhe Ajax dhe klubeve të mëdha evropiane, mbi 40,000 tifozë janë në stadium për të mbështetur ekipin, si dhe në shumicën e rasteve stadiumi është "sold out".
Mbi 250,000 tifozë ishin të pranishëm në rrugën Coolsingel në qëndër të Rotterdamit për të festuar titullin e Eredivisies të fituar nga Feyenoordi në vitin 1999. Pasi Feyenoordi mposhti Interin në gjysëm-finalen e Kupës UEFA 2002, mesfushori i ekipit italian Clarence Seedorf deklaroi: "E shijova me të vërtetë atmosferën në De Kuip. Si një ish-lojtar i Ajaxit më treguan gishtin e mesit, por kjo është e gjitha pjesë e emocioneve në futboll. Gjithashtu ilustron mënyrën intensive në të cilën tifozët e Feyenoordit përjetojnë ndeshjet e klubit të tyre."
Një numër i tifozëve të klubit kanë një lidhje të afërt me klubin anglez Sunderland. Mbi 100 tifoz të Feyenoordit ndoqën një event në Sunderland në mbrëmjen para ndeshjes së tyre kundër Newcastle United në prill 2015, një gjë që u përsërit nga tifozët e Sunderlandit para ndeshjes së Feyenoordit kundër Vitesses.
Jashtë Holandës, Feyenoordi ka hapur një dyqan në Tokjo në kohën që lojtari japonez Shinji Ono ishte një lojtar kyç në ekip, si dhe një tjetër dyqan në Korenë e Jugut gjatë kohës që Song Chong-Gug ishte pjesë e klubit.
Organizatat e tifozëve
parapamje|djathas|Coentje, maskota e Kameraadjes. Feyenoordi ka një grup zyrtar tifozësh të quajtur Feyenoord Supportersvereniging. Grupimi është i pavarur nga klubi dhe që ka viti 2006 janë antarësuar mbi 23,000 tifozë. FSV vepron si një ndërlidhës ndërmjet klubit dhe tifozëve, prodhon programe ndeshjesh, organizon udhëtime në ndeshjet në transfertë dhe jashtë Holandës si dhe organizon mbrëmjet e tifozëve, dhe gjithashtu përfshihet në organizatat e tjera mbështetëse. Fëmijët nga 0 deri në 12 vjeç mund t'i bashkohen grupit "Kameraadjes" (shqip: shokët e vegjël).
Në vitin 1998, mbështetësit e Feyenoord Vereniging po pyesnin nëse do të ishte apo jo e mundur të krijohej më shumë atmosferë brenda stadiumit kryesisht gjatë ndeshjeve të rëndësishme. Si rezultat, disa flamuj të mëdhenj u prodhuan dhe u sollën në stadium përpara ndeshjeve të luajtura nga ekipi. Flamujt ishin një sukses, por njerëzit filluan të kërkonin më shumë aktivitete duke bërë që të organizohej një takim mes tifozëve dhe zyrtarëve të klubit. Në vitin 2000, Harry Vethit iu dha leja për të krijuar një grup prej pesë tifozësh të Feyenoord të quajtur ekipi TIFO Feyenoord Rotterdam. Përveç krijimit të më shumë flamujve dhe copave të vogla të letrave të lëshuara nga platforma e dytë, klubi gjithashtu filloi të organizojë aktivitete më të mëdha. Aktiviteti i parë i madh u mbajt më 10 dhjetor 2000 kur Feyenoordi u përball me Ajaxin dhe 40 makineri mjegulle u aktivizuan kur lojtarët hynë në fushë. Në vitet në vijim u zhvilluan shumë aktivitete të ndryshme për të përmirësuar atmosferën brenda stadiumit. Ekipi TIFO i Feyenoordit u bë i famshëm edhe jashtë vendit dhe fondacioni italian TIFO i dha Feyenoordit çmimin "Best of TIFO 2000–01".
Jeugdproject
Jeugdproject (Projekti për të rinjtë) i Feyenoordit përqendrohet te fëmijët nga 6 deri në 12 vjeç, të cilët luajnë futboll në shkolla dhe ekipe amatore. Për t'u treguar fëmijëve rëndësinë e sportit dhe sportivitetin, Feyenoordi ftoi fëmijët në De Kuip për të parë se çfarë mund t'u bëjë sporti njerëzve: lumturi, zhgënjim, eksitim, emocione, frikë dhe kosinone, i bashkon njerëzit. Në projektin e të rinjve të Feyenoordit, vizita e një ndeshjeje është pika qendrore, por ka gjithashtu edhe një karakter edukativ dhe kulturor. Feyenoordi u siguron shkollave dhe klubeve amatore libra të vegjël mësimor dhe pret që këto të plotësohen nga të rinjtë vizitorë kur të hyjnë në stadium në një ditë ndeshjeje. Grupet që mbështesin Feyenoordin në mënyrën më origjinale dhe ata që mund të parashikojnë saktë rezultatin e ndeshjeve shpërblehen me çmime.
Dita hapëse
Disa javë pas fillimit të para-sezonit, por ko para fillimit të sezonit zyrtar, klubi hap dyert falas për të gjithë tifozët e Feyenoordit që të argëtohen së bashku dhe të prezantojnë skuadrën për sezonin e ardhshëm. De Kuip hapet që në mëngjes kur ka shumë aktivitete rreth stadiumit kryesisht për fëmijët dhe aktivitete promovuese për kompanitë që kanë një partneritet me Feyenoordin. Tifozët gjithashtu mund të bëjnë një tur në stadium dhe të ecin në fushë. Aktivitetet brenda stadiumit nisin normalisht rreth mesditës, kur ka disa shfaqje nga artistë të ndryshëm. Çdo vit, në ditën e hapjes shpallet ambasadori i ri i klubit. Një minutë heshtje mbahet për të gjithë ish-lojtarët e Feyenoordit që kanë vdekur dhe për tifozët e njohur që kanë vdekur vitin e kaluar. Ish-lojtarët e Feyenoordit kthehen në De Kuip çdo vit për të luajtur kundër një ekipi me njerëz të famshëm holandez. Aktivitetet e stadiumit përfundojnë pas prezantimit të ekipit të sezonit të ardhshëm para tifozëve. Kjo është gjithmonë një ndodhi e veçantë, kryesisht për blerjet e reja të skuadrës. Ata zbresin në stadium me helikopterë para tifozëve. Pasi ata mbërrinjë, lojtarët e tjerë dhe zyrtarët e klubit hyjnë në fushë një nga një. E fundit, por jo më pak e rëndësishme, të gjithë lojtarët janë në dispozicion për seanca autografesh më pas. Dita hapëse e Feyenoordit tërheq afërsisht 60,000 deri në 70,000 tifozë drejt Rotterdamit, që vijnë nga e gjithë Holanda, edhe pse De Kuip ka vetëm 51,117 vënde në dispozicion.
Tifozë të famshëm
Raemon Sluiter, Lee Towers, Dennis van der Geest, Robert Eenhoorn dhe Renate Verbaan kanë qenë të gjithë zyrtarisht ambasadorë të Feyenoordit. Gerard Meijer është ambasadori aktual, duke u emëruar gjithashtu "ambasador i përjetshëm" më 19 korrik 2008.
De Klassieker
Rivali kryesor i Feyenoordit është Ajaxi i Amsterdamit. Të dy klubet ndajnë një histori të gjatë sëbashku dhe ndeshjet midis tyre quhen Klassieker (Klasikja). Rivaliteti nuk është vetëm midis dy klubeve por edhe midis qyteteve, kultra, sjellja dhe tradita e të cilave janë shumë të ndryshme nga njera-tjetra. Takimi mes dy skuadrave konsiderohet ende si ndeshja më e madhe e sezonit. Në të kaluarën, ka pasur shumë përplasje midis tifozëve të të dy klubeve, nga të cilat përplasja e Beverwijk në vitin 1997 është më famëkeqja, me tifozin e Ajaxit, Carlo Picornie, i cili u vra dhe disa të tjerë u plagosën. Në vitin 2004, lojtari i Feyenoordit, Jorge Acuña u dërgua në spital me lëndime në kokë, qafë dhe brinjë pasi lojtarët e Feyenoordit u sulmuan nga huliganët e Ajaxit gjatë një ndeshjeje midis ekipeve rezervë të të dy klubeve. Një tjetër lojtar i Feyenoordit, Robin van Persie, u shpëtua nga trajneri i Ajaxit, John van 't Schip dhe lojtari Daniël de Ridder. Në vitin 2005, trazirat para dhe pas ndeshjes ndodhën në Rotterdam dhe u konsideruan si më të këqijat në historinë e futbollit holandez.
Derbi i Rotterdamit
Roterdami është qyteti me ekipet më profesionale në Holandë. Përveç Feyenoordit është edhe Sparta Rotterdam dhe Excelsior. Ekziston një rivalitet mes skuadrave, kryesisht midis Feyenoordit dhe Spartës pasi Excelsior dikur ishte klubi ushqyes i Feyenoordit, por nuk është i krahasueshëm me derbit e tjerë lokal. Rivaliteti mes Spartës dhe Feyenoordit shihet më së shumti në anën e Spartës. Rivaliteti filloi në vitet 1910' dhe 20', kur Sparta konsiderohej si një klub për elitën, ndërsa Feyenoordi konsiderohej klubi i popullit, kryesisht punëtorë. Disa tifozë të Spartës kanë refuzuar të hyjnë në stadiumin De Kuip të Feyenoord, edhe kur Sparta kishte arritur në finalen e Kupës KNVB, e cila u luajt në De Kuip. Në vitet 1950 kishte shumë më tepër një rivalitet. Një nga faktorët kryesorë për këto ndjenja ishte futbollisti Tinus Bosselaar, i cili u transferua nga Sparta te Feyenoordi në vitin 1954 përpara se Sparta ta rimerre, pavarësisht se Feyenoordi u përpoq të parandalonte marrëveshjen në gjykatë.
Lista e rekordeve dhe statistikave
Coen Moulijn është lojtari me më shumë ndeshje të luajtura në historinë e Feyenoordit. Anësori zhvilloi 487 ndeshje në të gjitha kompeticionet. Jaap Barendregt është golashënuesi më i mirë në historinë e klubit me 196 gola në të gjitha kompeticionet. Ai ndiqet nga Kees Pijl me 179 gola dhe Cor van der Gijp me 177 gola.
Fitorja më e madhe e klubit në kompeticionet evropiane është 12–0 kundër klubit nga Luksemburgu, US Rumelange. Kjo fitore u arrit në Kupën UEFA të sezonit 1972–73. Humbja më e rëndë është 5–0 kundër Real Madridit në raundin e parë të Kupës Evropiane 1965–66.
Trofe
Feyenoordi është një nga klubet më të suksesshme të Holandës, duke fituar 36 trofe zyrtar në të gjitha kompeticionet. Ata janë klubi i parë holandez që kanë fituar Kupën Evropiane, Kupën UEFA dhe Kupën Ndërkontinentale. Feyenoordi ka arritur dopietën (fitimi i kampionatit dhe kupës në një sezon) në dy raste, respektivisht në sezonet 1964–65 dhe 1968–69.
SC Feyenoord
SC Feyenoord është ekipi amator i Feyenoordit, e cila u themelua zyrtarisht në vitin 1978 pasi Feyenoordi ndau ekipet profesionale dhe amatore. Ata i luajnë ndeshjet në Varkenoord, e cila është pranë De Kuip. Provat vjetore të të rinjve të Sportclub Feyenoord tërheqin një numër të madh shpresash, me mijëra djem që përpiqen t'i lejnë mbresa trajnerëve.
Ekipi i Feyenoordit zakonisht përmban një numër lojtarësh që j'u bashkuan ekipit pasi luajtën fillimisht për Sportclub Feyenoord, kurse disa lojtarë nga Sportclub Feyenoord kanë përparuar për të pasur karriera të suksesshme në nivel ndërkombëtar, duke përfshirë Puck van Heel, Wim Jansen dhe Giovanni van Bronckhorst. Një numër trajnerësh të profilit të lartë gjithashtu filluan karrierën e tyre si trajner në Varkenoord, duke përfshirë Clemens Westerhof dhe Leo Beenhakker.
Ekipi i grave
Më 31 mars 2020, Feyenoordi njoftoi se do të bëhej pjesë e Eredivisies për gra për sezonin 2021–22, duke krijuar zyrtarisht ekipin e grave.
Trajnerët
Feyenoordi ka pasur 57 trajnerë që nga themelimi i tyre. Në vitet e para të ekzistencës, klubi kishte trajnerë anglez pasi futbolli në Angli në atë kohë ishte bërë profesionist. Trajneri i parë holandez i klubit ishte Engel Geneugelijk, kurse trajneri i parë që fitoi trofe ishte Richard Dombi. Ai ka qënë trajner i klubit në tre periudha të ndryshme. Gjatë periudhës më të keqe të klubit, ekipi drejtohej nga dy trajnerë: holandezi Pim Verbeek dhe suedezi Gunder Bengtsson. Bengtsson është trajneri i huaj i fundit i klubit. Trofetë ndërkombëtarë të Feyenoordit janë fituar nga Ernst Happel, Wiel Coerver dhe Bert van Marwijk.
Bordi drejtues
{| class="wikitable" ! Pozicioni ! Emri Ronald Brus Peter van der Laan
Mjedisi natyror
djathtas|parapamje| Menaxhimi i ujërave dhe tokës ka ruajtur karakteristikat natyrore në Ujëvarat Hopetoun, [[Australia|Australi, ndërsa lejon qasje të bollshme për vizitorët. ]] parapamje|Shumëllojshmëria e [[Flora|botës bimore në planet.]] parapamje|Shumëllojshmëria e [[Lloji (biologji)|botës shtazore në planet]] Mjedis natyror quhet vendi, njerëzit, gjërat, natyra përreth nesh dhe çdo organizëm tjetër i gjallë. Mjedisi natyror përfshin të gjitha gjallesat ashtu si edhe gjithë botën jo të gjallë natyrale, domethënë në këtë rast jo artificiale. Termi më së shpeshti nënkupton Tokën ose disa pjesë të Tokës. Ky mjedis përfshin ndërveprimin e të gjitha llojeve të gjalla, klimës, motit dhe burimeve natyrore që ndikojnë në mbijetesën njerëzore dhe aktivitetin ekonomik.
Përmbledhje
Karakteristikat themelore të konceptit mjedis natyror janë:
Në kontrast me mjedisin natyror është mjedisi i ndërtuar. Në zona të tilla, kur njerëzit kanë peizazhe të shndërruara rrënjësisht, siç janë mjediset urbane dhe shndërrimi i tokës bujqësore, mjedisi natyror modifikohet shumë në një mjedis të thjeshtuar njerëzor. Edhe aktet që duken më pak ekstreme, siç është ndërtimi i një kasolle baltë ose një sistem fotovoltaik në shkretëtirë, mjedisi i modifikuar bëhet një mjedis artificial. Megjithëse shumë kafshë ndërtojnë gjëra për të siguruar një mjedis më të mirë për veten e tyre, ato nuk janë njerëzore, prandaj digat e kastorit dhe veprat e termiteve të ndërtesave të ngurta, konsiderohen si të natyrshme.
Njerëzit rrallë gjejnë mjedise absolutisht natyrore në Tokë, dhe natyrshmëria zakonisht ndryshon në një kontinum, nga 100% natyrale në një ekstrem në 0% natyrale në ekstremin tjetër. Më saktësisht, ne mund të marrim parasysh aspektet ose përbërësit e ndryshëm të një mjedisi dhe të shohim që shkalla e tyre e natyralitetit (natyrshmërisë) nuk është e njëtrajtshme. Nëse, për shembull, në një fushë bujqësore, përbërja mineralogjike dhe struktura e tokës së saj janë të ngjashme me ato të një toke pyjore të çrregulluar, por struktura është mjaft e ndryshme.
Mjedisi natyror shpesh përdoret si sinonim për habitatin, për shembull, kur themi se mjedisi natyror i gjirafave është Savana.
Përbërja
parapamje| Struktura e shtresuar e [[Toka|Tokës . (1) bërthama e brendshme; (2) bërthama e jashtme; (3) manteli i poshtëm; (4) mantel i sipërm ; (5) litosfera; (6) korja tokësore ]]
Shkenca e Tokës në përgjithësi njeh katër sfera, litosferën, hidrosferën, atmosferën dhe biosferën si korresponduese me shkëmbinjtë, ujin, ajrin dhe jetën. Disa shkencëtarë përfshijnë si pjesë të sferave të Tokës, kriosferën (që korrespondon me akullin) si një pjesë të veçantë të hidrosferës, si dhe pedosferën (që korrespondon me tokën) si një sferë aktive dhe e ndërthurur. Shkenca e Tokës (e njohur edhe si gjeoshkenca, shkencat gjeografike ose Shkencat e Tokës), është një term gjithëpërfshirës për shkencat që lidhen me planetin Tokë. Ekzistojnë katër disiplina kryesore në shkencat e tokës, përkatësisht gjeografia, gjeologjia, gjeofizika dhe gjeodezia. Këto disiplina kryesore përdorin fizikën, kiminë, biologjinë, kronologjinë dhe matematikën për të ndërtuar një kuptim cilësor dhe sasior të zonave kryesore ose sferave të Tokës.
Ekosistemi
Një ekosistem (i quajtur edhe si ambient) është një njësi natyrore e përbërë nga të gjitha bimët, kafshët dhe mikroorganizmat (faktorët biotikë ) në një zonë që funksionon së bashku me të gjithë faktorët jo-të gjallë fizikë (abiotikë) të mjedisit.
Çështje thelbësore për konceptin e ekosistemit është ideja që organizmat e gjallë janë vazhdimisht të angazhuar në një grup marrëdhëniesh shumë të ndërlidhura me çdo element tjetër që përbëjnë mjedisin në të cilin ekzistojnë. Eugene Odum, një nga themeluesit e shkencës së ekologjisë, deklaroi: "Çdo njësi që përfshin të gjithë organizmat (d.m.th:" komunitetin ") në një zonë të caktuar, duke bashkëvepruar me mjedisin fizik, në mënyrë që një rrjedhë e energjisë të çojë në mënyrë të qartë te struktura trofike e përcaktuar, diversiteti biotik dhe ciklet e materialit (d.m.th: shkëmbimi i materialeve midis pjesëve të gjalla dhe atyre jo të gjalla) brenda sistemit është një ekosistem."
Furra te Jadrani
Ndodhet në qendër të Mitrovicës së sotme, afër hotelit “Jadran” të dikurshëm. Në këtë furrë shiteshin bukë, simite, panine, xhevrekë etj që shërbeheshin nxënësit, studentët, punëtorët, pazarxhinjtët dhe të tjerët. Të gjitha këto shërbime kryhen edhe sot me furrë nga prushi I druve. Edhe sot me gjithë modernizimin furra ka ruajtur origjinalitetin dhe është në shërbim të qytetarëve.
Marizy-Sainte-Geneviève
Marizy-Sainte-Geneviève është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Marizy-Sainte-Geneviève ka një popullsi prej 130 banorë dhe sipërfaqe 7.71 km², me një dendësi prej 17 banor/km².
Sant Feliu Sasserra
Lidhje të jashtme
Sant Feliu Sasserra
Kosova në Lojërat Olimpike verore për të rinj 2018
Kosova është përzgjedhur që të marë pjesë në Lojërat Olimpike 2018 në Buenos Aires të Argjentinës, prej 6 Tetor deri më 18 Tetor 2018.
Peshëngritje
Kosovës u është lejuar të marë pjesë në peshëngritje sipas komitetit trepalësh.
Kulla e Goskajve
Kulla e Goskajve është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 02 - 194/80.
Ricardo Rodríguez
Ricardo Iván Rodríguez Araya (lindur me 25 Gusht 1992) është një futbollist zviceran i cili luan si mbrojtës i majtë për Milanin në Serie A.
Elio Sadiku
Elio Sadiku (i lindur në Kosovë në vitin 1991), është basketbollist profesional me origjinë kosovare, por me kombësi franceze.
Karriera e hershme
Sadiku, ka luajtur për Entente Orleans 45 (Francë) në tri ndeshje në Euroleague në vitin 2009. Po ashtu ai lujati tri ndeshje ne ligën franceze. Sadiku ka luajtur në Francë dhe Greqi dhe ka qenë pjesë e reprezentacionit të Francës për U16 dhe U18. Ai luajti për Francën deri në vitin 2008, ku në moshën 17 vjeçare mori pjesë në kampionatin për U18 të mbajtur në Mannheim.
Sant Ferriol
Sant Ferriol është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Garrotxa, të provincës Girona, në Katalonia. Sant Ferriol ka 228 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 42.26 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Ferriol
Sun Jat-sen
parapamje|210px|Sun Jat-sen Sun Jat-sen (/ sʊn jɑːtsɛn /; 12 nëntor 1866 - 12 mars 1925) ishte një mjek kinez, shkrimtar, filozof, calligrapher dhe revolucionar, presidenti i parë dhe babai themelues i Republikës së Kinës.
Si pionieri kryesor dhe udhëheqësi i parë i Kinës republikane, Sun është quajtur "Ati i kombit" në Republikën e Kinës (ROC) dhe "paraardhësi i revolucionit demokratik" në Republikën Popullore të Kinës (PRC). Sun luajti një rol të rëndësishëm në përmbysjen e dinastisë Qing (dinastia e fundit perandorake e Kinës) gjatë viteve që çuan në Revolucionin Xinhai. Ai u emërua për të shërbyer si Presidenti i Përkohshëm i Republikës së Kinës kur u themelua në vitin 1912. Më vonë ai themeloi Partinë Popullore të Kinës (Kuomintang), duke shërbyer si udhëheqës i saj i parë. Sun ishte një figurë e bashkuar në Kinën post-perandorake dhe ai mbetet unik në mesin e politikanëve kinezë të shekullit të 20-të për t'u nderuar gjerësisht mes njerëzve nga të dyja anët e ngushticës së Tajvanit.
Kulla e Nitajve
Kulla e Nitajve është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 02 - 195/80.
Azzana
Azzana është një komunë në Francë. Azzanabën pjesë në departamentin Corse-du-Sud të rajonit Corsica. Komuna ka një popullsi prej 49 banorë dhe sipërfaqe 12 km².
La Liga 1975-76
Sezoni i La Ligas 1975-76, i 45-ti që prej themelimit, filloj në 06 shtator, 1975 dhe mbaroj në 16 maj, 1976.
Kara Murat Pasha
Kara Dev Murat Pasha (1595 - 19 gusht 1655) ishte një burrë shteti dhe oficer ushtarak i Perandorisë Osmane me prejardhje shqiptare. Ai shërbeu si Kapudan Pasha dhe dy herë si Vezir i Madh.
Vitet e hershme
Murati ishte me prejardhje shqiptare. Ai u dallua në fazat e hershme të Luftës Kretane midis Perandorisë Osmane dhe Republikës së Venedikut. Ai u caktua në poste të ndryshme në trupat e jeniçerëve (regjimentet profesionale që formuan thelbin e ushtrisë osmane), dhe në 1648, gjatë fronizimit të Mehmed IV, ai u promovua si komandant i trupës së jeniçerëve (turqisht: Yeniçeri ağası). Kur Marina Osmane u mund nga venedikasit në Betejën e Focchies më 12 maj 1649, veziri i madh Sofu Mehmed Pasha u fajësua për humbjen dhe ai u zëvendësua nga Kara Murat Pasha më 21 maj. Murati e internoi Sofu Mehmed Pashën dhe më pas e ekzekutoi.
Mandatet si vezir i madh dhe vdekja
Në kohën e emërimit të Muratit si Vezir i Madh, sulltani ishte vetëm shtatë vjeç dhe dy sulltaneshët Valide (nëna e tij Turhan Hatixhe dhe gjyshja Kösem), të cilët vepronin si regjentë, u mbyllën në një luftë për pushtet. Ndërsa Kösem mbështeti Muratin, Turhan Hatixheja ishte kundër tij. Për më tepër, udhëheqësit e jeniçerëve, ish-kolegët e Muratit, ishin gjithashtu kundër tij. Duke ndjerë se jeta e tij ishte në rrezik, Murati dha dorëheqjen më 5 gusht 1650. Me sugjerimin e tij, ai u pasua nga Melek Ahmed Pasha.
Pas dorëheqjes së tij, Murat u emërua guvernator i Budinit (Budapesti modern, Hungari). Në vitin 1653, ai u kthye në Stamboll dhe u emërua Kapudan Pasha (admirali i madh) dhe u ngarkua me transportimin e përforcimeve dhe municioneve në Kretë nga deti. Marina venedikase po bllokonte ngushticën e Dardaneleve në atë kohë, por Murat arriti të mposhtë venedikasit dhe të thyejë bllokadën e tyre në Betejën e Parë të Dardaneleve.
Murat Pasha u rizgjodh si Vezir i Madh më 11 maj 1655. Mandati i tij i dytë ishte shumë i shkurtër; për shkak të problemeve ekonomike si dhe kundërshtimit nga jeniçerët, ai duhej të jepte dorëheqjen më 19 gusht 1655. Më pas ai u emërua në guvernatorin e Ejaletit të Damaskut në Siri, por gjatë rrugës për të marrë postin, ai u sëmur dhe vdiq. Në pesë vitet midis dy mandateve të tij si Vezir i Madh, gjashtë pashallarë të ndryshëm u emëruan në zyrë, një tregues i paqëndrueshmërisë politike të perandorisë në mesin e shekullit të 17-të.
Varennes-sur-Allier
Varennes-sur-Allier është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Varennes-sur-Allier ka një popullsi prej 3554 banorë dhe sipërfaqe 24.1 km², me një dendësi prej 147 banor/km².
Sant Fost de Campsentelles
Sant Fost de Campsentelles është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Oriental, të provincës Barcelona, në Katalonia. Sant Fost de Campsentelles ka 8421 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 13.2 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Fost de Campsentelles
Konfucianizmi
Konfucianizmi, i njohur gjithashtu si Ruism, përshkruhet si traditë, një filozofi, një fe, një fe humaniste ose racionaliste, një mënyrë për të qeverisur ose thjesht një mënyrë jetese. Konfucianizmi u zhvillua nga ajo që më vonë u quajtën njëqind Shkollat e Mendimit nga mësimet e filozofit kinez Konfuci (551-479 pes), i cili e konsideronte veten një ricodifier dhe ritransmitues të teologjisë dhe vlerave të trashëguara nga Shang (1600 pes-1046 BCE) dhe dinastive Zhou (rreth 1046 pes - 256 pes). Në dinastinë Han (206 pes - 220 CE), qasjet konfuciane i hoqën Huang-Lao-it "proto-taoiste" si ideologji zyrtare, ndërsa perandorët e përzier me teknikat realiste të legalizmit.
Franck Kessié
Franck Yannick Kessié (lindur me 19 Dhjetor 1996) është një futbollist Ivorian që luan si një mesfushor qendror në Serie A në klubin Milan.
Paionia
Përmbledhje
Kufijtë e saktë origjinalë të Paeonisë, si historia e hershme e banorëve të saj, janë të paqarta, por dihet që afërsisht i korrespondon pjesës më të madhe të Maqedonisë Veriore të sotme dhe pjesëve veri-qendrore të Maqedonisë Greke (d.m.th. ndoshta komunat greke të Paionia, Almopia, Sintiki, Irakleia, dhe Serres ), dhe një pjesë e vogël e Bullgarisë jug-perëndimore. Autorët antikë e vendosën atë në jug të Dardanisë (një zonë që korrespondon me Kosovën e sotme dhe Maqedoninë Veriore), në perëndim të maleve Thrakiane dhe në lindje të Ilirëve më jugorë. Ajo u nda nga Dardania me malet nëpër të cilat kalon lumi Vardar nga fusha e Scupit ( Shkupi modern) në luginën Bylazora (afër Sveti Nikollës moderne).
Në Iliada, Peonianët thuhet se kanë qenë aleatë të trojanëve. Gjatë pushtimit persian të Greqisë, Paeonasit e pushtuar deri në Liqenin Prasias, përfshirë Paeoplae dhe Siropaiones, u dëbuan nga Paeonia në Azi.
Në vitin 355–354 p.e.s. Filipi II i Maqedonisë shfrytëzoi vdekjen e mbretit Agi të Paeonisë dhe bëri fushatë kundër tyre për t'i pushtuar ata. Kështu që pjesa jugore e Paeonisë antike u aneksua nga mbretëria antike e Maqedonisë dhe u emërua "Paeonia e Maqedonisë"; kjo pjesë përfshinte qytetet Astraion (më vonë Stromnitsa), Stenae (afër Demir Kapija moderne), Antigoneia (afër Negotinës moderne), etj.
Mbretërit
djathtas|parapamje|300x300px| Monedhë e Patrausit, mbreti i Paeonisë 335-315 para Krishtit
Qin Shi Huang
Gjatë mbretërimit të tij, gjeneralët e tij zgjeruan shumë përmasat e shtetit kinez: fushatat në jug të Chu shtuan përgjithmonë tokat Yue të Hunan dhe Guangdong tokave kulturore kineze; fushatat në Azinë Qendrore pushtuan Ordos Loopin nga nomati Xiongnu, megjithëse përfundimisht kjo do të çonte gjithashtu në konfederatën e tyre nën Modu Chanyu.
Qin Shi Huang gjithashtu punoi me ministrin e tij Li Si për të miratuar reforma të mëdha ekonomike dhe politike që synojnë standardizimin e praktikave të ndryshme të shteteve të mëparshme kineze. Tradicionalisht thuhet se ai ka ndaluar dhe djegur shumë libra dhe ekzekutuar studiues. Projektet e tij të punëve publike përfshinin bashkimin e mureve të ndryshme shtetërore në një Mur të Madh Kinez dhe një sistem masiv të ri rrugor kombëtar, si dhe mauzoleumin në madhësi të qytetit të ruajtur nga ushtria e terrakotës me madhësi jetësore. Ai drejtoi deri në vdekjen e tij gjatë turneut të tij të katërt në Kinën Lindore.
Aleks Buda, kujtime 2
Shënime: Vëllimi përfshin periudhën 1945-1989.
Marjeta Šašel Kos
Marjeta Šašel Kos (1952) arkeologe dhe filologe sllovene.
Biografia
Marjeta Šašel Kos mori gradën master në vitin 1980 nga Departamenti i Arkeologjisë, i Fakultetit të Arteve i Universitetit të Ljubljanës, dhe në vitin 1989 mbrojti doktoratën e saj në Departamentin e Filologjisë Klasike, pranë Fakultetit të Arteve të Universitetit të Ljubljanës. Ajo është këshilltare shkencore në Institutin e Arkeologjisë pranë Akademisë Sllovene të Shkencave dhe e Arteve. Në vitin 2006, ajo mori Çmimin Zois për arritje të jashtëzakonshme në historinë antike.
Timuri
Timuri ose Timurlengu (Persisht: تیمور Temūr, Çagataisht: Temur, 9 prill 1336 - 18 shkurt 1405), i njohur historikisht si Amir Timur dhe Tamerlane (Persisht: تيمور لنگ Temūr (-i) Lang, Lame "), ishte një pushtues turko-mongol që themeloi Perandorinë Timuride në dhe rreth Afganistanit të sotëm, Iranit dhe Azisë Qendrore, duke u bërë sundimtari i parë i dinastisë Timuride. Si një komandant i pamposhtur, ai konsiderohet gjerësisht si një nga udhëheqësit ushtarakë dhe taktikët më të mëdhenj në histori. Timur konsiderohet gjithashtu një mbrojtës i madh i artit dhe arkitekturës pasi ai ndërveproi me intelektualë si Ibn Halduni dhe Hafiz-i Abru dhe mbretërimi i tij prezantoi Rilindjen Timuride.
I lindur në konfederatën Barlas në Transoksiana (në Uzbekistanin e sotëm) më 9 prill 1336, Timur fitoi kontrollin e Hanatit Çagatai perëndimore deri në vitin 1370. Nga ajo bazë, ai udhëhoqi fushatat ushtarake në të gjithë Azinë Perëndimore, Jugore dhe Qendrore, Kaukazin dhe Rusia Jugore, duke mposhtur në këtë proces hanët e Hordhisë së Artë, Mamlukët e Egjiptit dhe Sirisë, Perandorinë Osmane në zhvillim dhe Sulltanatin e fundit të Delhit të Indisë dhe duke u shfaqur si sundimtari më i fuqishëm në botën islamike. Nga këto pushtime, ai themeloi Perandorinë Timuride, por kjo perandori u copëtua menjëherë pas vdekjes së tij.
Aleks Buda në 100-vjetorin e lindjes
Aleks Buda në 100-vjetorin e lindjes, libër me autorë kolektivë nga Akademia e Shkencave e Shqipërisë. Redaktore Albana Velianj. Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave të Shqipërisë, në vitin 2010. Libri ka 440 faqe.
Mali i Koritnikut
Korintiku është një mal në vargmalin e Korabit, në rrethin e Kukësit, me lartësi 2396 m. Shtrihet në skajin më verilindor të vargut, midis pellgut të Kukësit e luginës së Drinit të Bardhë në veriperëndim dhe luginës së përroit të Orgjostit në juglindje. Në verilindje përfundon në pellgun e Prizrenit, kurse në jugperëndim gryka e lumit të Lumës e ndan me malin e Gjallicës. Korintiku ka formë të përzgjatur verilindore-jugperëndimore 15 km. Në pjesën kulmore të tij gjenden dy cirqe akullnajore (i Beljes dhe i Praces, jashtë kufirit). Bimësia përfaqësohet kryesisht nga zona e dushkut, e ahut dhe e pishës.
Edison (krater)
Krateri Edison është ngjitur në buzën e jashtme juglindore të kraterit Lomonosov, në lindje të fushës së rrethuar me mure Joliot. Krateri satelitor Edison T është i bashkangjitur në buzën perëndimore të Edisonit dhe buzën lindore të Joliot. Në jug të Edisonit është krateri Dziewulski, dhe në lindje është Artamonov.
Buza e jashtme e këtij krateri është disi e gërryer, me dy kratere të vegjël përgjatë skajit jugor, dhe muri i jashtëm i Lomonosovit ka hyrë paksa në dyshemenë e brendshme. Pjesa më e paprekur e buzës është përgjatë anës lindore. Dyshemeja e brendshme është relativisht e niveluar, veçanërisht në gjysmën jugore, dhe ka një kraterle të vogël pranë murit të brendshëm perëndimor. Dyshemeja shfaq njolla të errëta dhe vija të sipërfaqes më të lartë albedo ku sistemi i rrezeve nga Giordano Bruno në veri-veriperëndim. Megjithatë, nuk është aq e errët në nuancë sa dyshemeja e Lomonosov.
Krateret satelitore
Sipas konventës, këto karakteristika identifikohen në hartat hënore duke vendosur shkronjën në anën e mesit të kraterit që është më afër Edisonit.
Kompleksi i Mullirit të Haxhi Zekës
Kompleksi i Mullirit te Haxhi Zekes është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 01 - 98/81.
Historiku
Mulliri i Haxhi Zekaës është mulliri i parë në rajon, teknologjia e të cilit është sjellë nga Austria. Nëse e vizitoni do të shihni prej ku ka filluar të zhillohej industria në rajon. Ja, prandaj është mirë mos ta lëshoni mundësinë. Mulliri i Haxhi Zekaës është kompleks i madh i trashëgimisë industriale i cili i takon pjesës së dytë të shekullit të 19-të. Është ndërtuar me ndihmën e austro-hungarezëve. Ndërtesa përbëhet nga mulliri dhe hambari. Për kohën në të cilën u ndërtua ishte objekti më i lartë i cili posedonte tre kate. Fasada është nga guri i kombinuar, tulla, dritare hark dhe korniza. Mulliri i Haxhi Zekaës është mulliri i parë në Kosovë dhe rajon i cili ka pasur teknologji më të përparuar të sjellur nga Austria. Fillimisht mulliri ka punuar me ujë, pastaj është përdorur energjia elektrike. Aty ka filluar ekonomia industriale në Pejë. Në të kaluarën i gjithë regjioni ka kryer shërbimet e bluarjes së drithit dhe prodhimit të miellit.
Pas vdekjes së Haxhi Zekaës, udhëheqës u bë nipi i tij, Jashar Pasha. Në vitin 1997 u mor në mbrojtje nga shteti. Gjatë luftës së vitit 1998-1999, mulliri u dogj por u restaurua dy herë: në vitin 2004 pjesa e mullirit dhe në vitin 2016 pjesa e hambarit.
Sant Fruitós de Bages
Sant Fruitós de Bages është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Bages, të provincës Barcelona, në Katalonia. Sant Fruitós de Bages ka 7961 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 22.2 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Fruitós de Bages
Aleks Buda një jetë për Albanologjinë
Aleks Buda një jetë për Albanologjinë, konferencë shkencore me autorë kolektivë nga Akademia e Shkencave e Shqipërisë. Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave, në vitin 2012. Libri ka 184 faqe.
Kulla e Jashar Pashës
Kulla e Jashar Pashës është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Aleks Buda dhe studimet albanologjike
Aleks Buda dhe studimet albanologjike : përmbledhje e materialeve të konferencës shkencore ndërkombëtare : Elbasan, 20 maj, 2016. Me Autorë kolektivë nga Universiteti "Aleksandër Xhuvani". Botuar në Tiranë nga "Shpresa print", në vitin 2017. Libri ka 182 faqe.
Marcy-sous-Marle
Marcy-sous-Marle është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Marcy-sous-Marle ka një popullsi prej 211 banorë dhe sipërfaqe 4.39 km², me një dendësi prej 48 banor/km².
Periudha Asuka
parapamje|Daibutsu në Asuka-dera në Asuka, statuja më e vjetër e njohur e Budës në Japoni me një datë të saktë të prodhimit, 609 e.s. kjo idhull u bë nga Kuratsukuri-no-Tori, biri i një emigrant koreanë Periudha Asuka në historinë japoneze është një periudhë e rëndësishme që shënon një tranzicion nga sistemi i mbretërisë së klanit në një shtet qendror të organizuar. Kjo periudhë fillon rreth vitit 538 dhe zgjat deri në vitin 710, duke marrë emrin nga vendi ku ishte vendosur kryeqyteti i ri, Asuka.
Në fushën e kulturës dhe artit, periudha Asuka paraqet një kohë shumë e rëndësishme. Ngjashëm me periudhën e kontaktimeve politike, kultura japoneze u ndikua nga Kina dhe Koreja. Arkitektura, skulpturat, pikturat dhe kostumet u përshtatën për të përmbushur standardet estetike kineze dhe koreane, duke ndikuar në zhvillimin e stilizimit japonez.
Përmbledhtas, periudha Asuka e historisë japoneze ishte një kohë e tranzicionit dhe ndikimit të fortë nga Kina dhe Koreja. Politika, kultura dhe arti u transformuan në mënyra të reja, ndërsa budizmi u bë një fuqi e rëndësishme në shoqëri. Kjo periudhë shënon një pikë kthese në historinë japoneze, duke krijuar bazat për zhvillimin e mëtejshëm të vendit dhe kulturës së tij.
Ardhja e Budizmit në Japoni
parapamje|281x281px|Idhulli i Bodhisattvës Kannon në imazhin e Mbretit Seong të Baekjes Ardhja e Budizmit në Japoni shënon një pikë kthese të rëndësishme në peisazhin fetar dhe kulturor të vendit. Budizmi u prezantua në Japoni gjatë periudhës Asuka, në shekullin e VI, përmes kontakteve me vendet fqinje, në veçanti Korenë. Ky ngjarje pati një ndikim të thellë në shoqërinë japoneze dhe vendosi bazat për zhvillimin dhe integrimin e mëtejshëm të Budizmit në vend.
Gjatë kohës së asaj periudhe, Budizmi po përhapet në të gjithë Azinë Lindore, dhe mbretëria koreane e Baekjes luajti një rol kyç si ndërmjetës për transmetimin e tij në Japoni. Sipas burimeve historike, është në vitin 538 kur Mbreti Seong i Baekjes dërgoi një mision zyrtar budist në Japoni për të prezantuar këtë fe. Misioni ishte i udhëhequr nga monk-i korean, Eson.
Përshëndetja e misionit budist nga perandori japonez i kohës, mbreti Seongjin i Baekjes, tregoi pranimin e parë zyrtar të Budizmit në Japoni. "Nihon Shoki" (Kronikat e Japonisë) jep një datë, 552, për kur Mbreti Seong i Baekjes (tani në jugperëndim të Koreas së Jugut) dërgoi një mision tek Mbreti Kinmei që përfshinte një imazh të Budës Shakyamuni, flamuj ritmikë dhe sutra. Kjo ngjarje konsiderohet zakonisht prezantimi zyrtar i Budizmit në Japoni. Burime të tjera, megjithatë, japin datën 538 dhe të dyja datat mendohet të jenë të pasigurta. Megjithatë, ende mund të thuhet se në mesin e shekullit të gjashtë, Budizmi u prezantua përmes kanaleve diplomatike zyrtare.
Gjatë kohës, Budizmi u përshtat në traditat e vjetra shintoiste, duke ndikuar në një formë të përbashkët të feve. Kjo integrim kulturor ishte i rëndësishëm për harmoninë fetare dhe shoqërore në Japoni. Në të njëjtën kohë, Budizmi japonez u zhvillua dhe u diversifikua, duke prodhuar shkolla të ndryshme dhe tradita të veçanta që i ndjekin deri në ditët moderne.
Kështu, ardhja e Budizmit në Japoni, përmes misionit budist korean, pati një ndikim të thellë në formimin e kulturës dhe besimit japonez. Budizmi u përshtat dhe u integrua në traditat lokale, duke krijuar një trashëgimi të pasur fetare dhe artistike që vazhdon të jetë një pjesë e rëndësishme e identitetit japonez.
Skandal në senat
Skandal në senat, roman historik me pak humor aktual me autor Tasim Aliaj. Botuar në Prishtinë; Zvicër nga "Gjon Buzuku", në vitin 1998. Libri ka 127 faqe.
Alita: Battle Angel
Alita: Battle Angel është film i vitit 2019 me zhanër aksion dhe cyberpunk bazuar në mangën e Yukito Kishiro Gunnm, i njohur si Battle Angel Alita. Rosa Salazar luan rolin e Alitës, një cyborg shkon për të mësuar se kush është ajo pasi humbi kujtesën e saj duke u zgjuar në një trup të ri.
Alita: Battle Angel doli në premierë në Odeon Leicester Square më 31 janar 2019, dhe u lëshua në SHBA më 14 shkurt 2019, nga 20th Century Fox në formtatet Real D 3D, Dolby Cinema 3D dhe IMAX 3D.
Përmbledhje
Në vitin 2563, një luftë katastrofike e njohur si "Lufta e Madhe" e ka lënë Tokën të shkatërruar. Ndërsa zbuloi metropolinë të qytetit të hekurit, shkencëtari i cyborg Dr. Dyson Ido zbulon një cyborg femër të pamësuar me një trurin njerëzor plotësisht të paprekur. Ido e rindërton cyborgun, i cili nuk ka asnjë kujtesë për të kaluarën e saj dhe e emëron atë "Alita" pas vajzës së tij të vdekur.
Alita miqësohet me Hugon, i cili ëndërron të lëvizë në qytetin e qiellit të pasur të Zalemit. Hugo e prezanton atë në sportin konkurrues të Motorball, një garë beteje mbretërore ku cyborgs luftojnë deri në vdekje.
Alita zbulon se Ido është një Gjahtar-Luftëtar kur e ndjek atë një natë dhe hasin tre vrasës cyborg të udhëhequr nga Grewishka. Kur Ido është plagosur, Alita instinktivisht sulmon cyborgët, duke vrarë dy prej tyre dhe duke dëmtuar rëndë Grewishka, i cili tërhiqet nën tokë. Megjithëse Alita zbulon aftësitë e saj në artin e lashtë ushtarak të "Panzer Kunst", Ido e dekurajon atë që të bëhet një luftëtar gjahtar. Ditën tjetër, Alita gjen dhe sjell në shtëpi një trup Berserker nga një anije e vjetër e rrënuar jashtë qytetit. Ido refuzon ta instalojë atë në trup, duke pasur frikë pasojat e përputhshmërisë së plotë të zemrës së saj me të.
Sari Sefa
Sari Sefa (born March 19, 1998) is an Instagram star and Traveling model from Albania. Career Sari is famous for his @sar.sefa Instagram account.He began his Instagram account in November 2015. As of January 2021, he has 150,000 followers on Instagram. YOUNGEST PERSON TO TRAVEL TO EVERY COUNTRY IN EUROPE WITHIN A YEAR Meet the 23-year-old man who has travelled more than 20 european countries within a year. His name is Sari Sefa and he is 23 years old. His birthday was few days ago. He is a boy from albania that likes travelling and also computer science. He graduated from university one year early and received his bachelor degree for computer sciences. His passion is to travel and see as much of the world as possible. One of his biggest dreams, from being 10 years old was that he wanted to experience what it was like to live for one year of his life travelling all over the Europe and seems to have become a reality for him. His travels are completely self funded and he don’t spend his money on unnecessary material possessions.He always knew he wanted to take time off to travel so he has working and saving since he was 16 years old, he also love to make photographer/blogger while he is traveling. He has travelled more than 20 countries such as France ,Spain, Portugal, Italy ,Montenegro, Macedonia ,Hungary, Bulgaria, Netherland, Austri, Greece, Turkey, Israel, Germany,Zurich, Budapest ,Belgium ,Kosovo, Czezh republic ,Dubai etc. He was 21 by the time he had reached every corner of the europe. And now because of covid he hasn’t travelled too much. But i hope that this will be over and he will be back with his dream and to travel as many countries in the whole world ,not only in europe. His social media is Sar.sefa if you want to know more about him and his life adventures. He also posted on his instagram a very nice quotes that I would very much like to tell you : “You are capable of doing whatever you put your mind to. Work harder than anyone you know, do anything and everything you can to save the money you make because it will take you so much farther than you could ever imagine. You may not have expensive material things or a fancy degree, you may even have to sacrifice relationships with people in your life and the daily comforts you’ve grown accustomed to. These are the challenges that one must overcome to in order to experience what other places in the world have to offer”. Personal Sari was born in Albania. He grew up in Tirana and enjoys the Mediterranean lifestyle. Sari is passionate about Traveling.