cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mehmet Dermani
Sëmundja e tuberkulozit që i lajmërohej kohë pas kohe, do ta ndajë Mehmetin nga shkuarja në pranverën e vitit 1937, në Luftën Antifashiste të Spanjës si vullnetarë, si dhe nga shoku i tij i ngushtë Asimi, ashtu që idetë e tij revolucionare Mehmet Dermani t'i vazhdojë në atdheun e vet. Që kur thundra e Italisë fashiste shkeli Shqipërinë në prill të vitit 1939, Mehmet Dermani angazhohet në radhët e forcave antifashiste të luftës. Ai bie në sy shpejt nga pushteti fashist, me ç'rast arrestohet por për mungesë provash, vetëm internohet në Shijak. Pas lirimit, ai bëhët organizator dhe luftëtar aktiv kundër pushtuesve fashistë.
Banesa e Ish Toptanasve
Banesa e Ish Toptanasve është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "6 më 15.01.1963".
Mehmet Dermani
Mehmet Dermani aktivitetin e vet e përqendron kryesisht në territorin e Malësisë së Gjakovës dhe Plavës e të Gucisë, dhe atë në ngritjen e idealeve për liri dhe bashkim kombëtar tek masat e gjëra të popullit dhe përfshirjen e tyre sa më të madhe në luftën antifashiste, pengimin e luftërave vëllavrasëse dhe në ndërtimin e themeleve për shtetin e ardhshëm të përbashkët të shqiptarëve. Kështu, Mehmet Dermanin e gjejmë në radhët e para të aradhës partizane "Bajram Curri" që u formua në fund të marsit '43, në Dragobi, e cila ngusht operonte edhe me aradhat e tjera partizane, si “Përlat Rexhepi”, “Emin Duraku” etj.
Mehmet Dermani ishte njëri ndër organizatorët kryesorë dhe pjesëmarrës në Konferencën e parë themeluese të Këshillit Nacional Çlirimtar për Kosovë dhe Rrafsh të Dukagjinit, që u mbajt me 31 dhjetor 1943 e 1 dhe 2 janar 1944, në Bujan të Malësisë së Gjakovës, në kullën e Sali Manit, Bajraktarit të Krasniqes, e cila ndodhej pranë bazës së Shtabit Kryesor të UNÇ të Kosovës dhe të Komitetit Krahinor për Kosovë e Rrafshi i Dukagjinit. Konferenca e Bujanit doli me një dokument përfundimtar me rezolutë të miratuar, ku thuhet: Kosova dhe Rrafshi i Dukagjinit është krahinë e banuar me shumicë nga populli shqiptar, i cili, si gjithmonë, ashtu edhe sot, dëshiron me u bashkue me Shqipërinë. Lufta e përbashkët me popujt e tjerë të Jugosllavisë kundër okupatorit nazist gjaksuer e rrogtarëve të tij, është e vetmja rrugë për me fitue lirinë, në të cilën të gjithë popujt, pra edhe populli shqiptar, do të kenë mundësi me vetëvendosë mbi fatin e tyre, me të drejtën e vetëvendosjes deri në shkëputje. Mehmet Dermani, kish angazhuar edhe nipin e tij, Bardh (Ukë) Nitaj në rezistencën antifashiste. Në rastin e Konferencës së Bujanit, Bardhi kishte për detyrë të përcillte delegatët ilegalë për në Malësi.
Në fillim të '45-shes, Mehmet Dermani u njoh me Shpresa Kikinon, me të cilën në prill lidhën fejesën ndërsa në qershor, të po të njëjtit vit, bënë martesën. Shpresa Kikino, ishte nga Gjirokastra. Nëna e Shpresa Kikinos dhe nëna e Enver Hoxhës, ishin vajza të axhës mes vete. Shpresa, e lindur më 1924, kishte të kryer Shkollën Normale për mësuese, në Tiranë. Kështu, Mehmet Dermani mbeti të jetojë dhe të punojë në Shqipëri, pa u realizuar ëndrra për bashkimin e trojeve shqiptare, për të cilin ideal kishte luftuar. Në Shqipërinë e pasluftës, kreu disa funksione politike dhe partiake me rëndësi. Fillimisht iu ngarkua detyra me rëndësi, si shef stërvitje në Shkollën e Bashkuar të Oficerëve, pranë Ministrisë së Mbrojtjes. Pastaj, më 1946, u caktua Sekretar Partie e Kryetar i Komitetit për Tropojë. Më 8 mars 1947, Mehmeti bashkë me të shoqen, u kthye në Tiranë për të vazhduar Shkollën e Partisë, si dhe u caktua Inspektor i Kontrollit të Shtetit për Tiranën. Më vonë, e shohim në pozita të larta, si anëtar i Sekretariatit Shtetëror për katër resorë e deri te pozita e ambasadorit, porse shpeshherë e pengonte sëmundja, që po e përcillte kohë pas kohe, që nga rinia e hershme. Disa herë shtrihet për shërim në sanatoriumet e Pragës dhe të Tiranës.
Me gjithë këto vlerësime e përgjegjësi që iu dhanë, ai asnjëherë nuk ndihej i qetë për sakrificat e bëra. Vendimet e Konferencës së Bujanit ishin shkelur nga serbo-sllavët dhe agjentët e tyre. Për pikëpamjet e tij atdhetare, ai u vu në ndjekje të sigurimit të shtetit duke u akuzuar si antijugosllav. Pas Konferencës së Tiranës, në prillin e vitit 1956, filloi një valë e re arrestimesh të krerëve partiakë e shtetërorë. Kështu, një dasmë e kosovarëve në Rrashbull, në vjeshtën e vitit 1956, do të mjaftojë që të gjendej preteksti për arrestimin e tij. Mehmet Dermani ishte nisur për atje, ku tek Ura e Dajlanit, në të hyrë të Durrësit, arrestohet nën akuzën ironike "të tentativës së arratisjes për në Jugosllavi", ndërsa dihet se kjo ishte e pamundur të bëhej nga ky vend. Kështu, Mehmet Dermani u burgos, ndërsa më 1957, u internua bashkë me të shoqen në qytezën famëkeqe të të përndjekurve politik, në Selenicë të Vlorës. Sërish burgoset, më 1958, nën akuzat bajate të agjitacionit e propagandës (AgjitProp) të Sigurimit të Shtetit me ç'rast mbajti 4 vite në burgun e Tiranës, i ndarë për së gjalli me çdo komunikim familjar. U internua sërish, në Selenicë të Vlorës, ku i kaloi vitet e tjera të jetës, i vetmuar dhe i lodhur nga jeta. Pranë i qëndroi vetëm Shpresa, bashkëshortja besnike e viteve të errëta.
Edhe pse shëndeti i tij ishte i rrënuar, ai nuk i shpëton ndjekjes e dhunimit në qelitë e sigurimit e të hetuesisë së kuqe. Motra, Zoja (e martuar në Tropojë), kishte arritur vetëm një herë ta vizitonte të vëllanë (në vitet 80-të), përgjatë gjithë sundimit komunist.
Mehmet Dermani, vdiq i internuar, në Selenicë, në një ditë të premte, më 25 prill 1986, në moshën 75 vjeçare
Vetëm në ditët e demokracisë, për kontributin e tij dhënë organizimit të Konferencës së Bujanit, më 7 janar 1994, Mehmet Dermani, u nderua (pas vdekjes) me “Urdhërin e Flamurit Kombëtar për Liri, të Klasit të Parë” nga Presidenti i Republikës së Shqipërisë, Sali Berisha. Më 17 prill 1994, e shoqja Shpresa, që kish mbetur e vetmuar dhe tani jetonte në Tiranë tek nipërit, arriti t'i bart eshtrat e të shoqit nga Selenica dhe t'i rivarros në Varrezat e Dëshmorëve në Tiranë, ku mbi varrin e ri, ngret edhe pllakën përkujtimore.
Më 6 janar 1995 Gazeta "Koha e Re" e Tiranës, në faqen 5, sjell artkullin kushtuar patriotit të shquar Mehmet Dermani - Gjonbalaj, "Një erudit shqiptar që iu kushtua çështjes shqiptare" nga Myftar Fana. Më 17 prill 1995, figura e shquar e patriotit u përkujtua në rubrikën Kujtesë nga Televizioni Shqiptar. Më 11 qershor 1996, gazeta Bujku (Rilindja) e Prishtinës, në faqen 7 sjell artikullin përkujtimor "Dhjetëvjetori i vdekjes së Mehmet Dermanit", nga Skënder (Bardh) Nitaj.
Sinan Sakiq
Sinan Sakić (13. Tetor 1956. Loznica, Jugosllavi) është një kengetar popullor serb . Karriera e tij filloi në vitin 1978. vit kur ai publikoi albumin e tij  të vetme(Singl)  Ndarëje perskaj lumit. Deri ne vitin 2006 publikoi 27 albume.deri ne  vitin 2001. bashkëpunoi me ansamblin "juzni vetar".(Shq.era e jugut)
Gavrosh Levonja
Gavrosh Levonja, ish-sportist dhe gazetar shqiptar.
Munwiller
Munwiller ( Munweiler ; Shqip: Munvajler ) është një komunë në departamentin Rini i Epërm në rajonin Lindje e Madhe në Francën verilindore.
Në Janar të vitit 2020 regjistroi një popullsi prej 459 banorësh. parapamje|Shkolla dhe bashkia parapamje|183x183px|Stema
Masakra në Ditën e Shën Valentinit
Masakra në Ditën e Shën Valentinit është emri i një vrasje të vitit 1929 që ndodhi në Çikago, ku shtatë persona u vranë gjatë Epokës së Ndalimit.. Vrasja ndodhi më 14 shkurt dhe ndodhi një luftë mes bandës irlandezo-amerikanë dhe bandës italianëve të anës jugore e cila udhëhoq nga Al Capone për të marrur nën kontroll bandën kriminale në qytet. Ish-antarët e bandës së Egan's Rats ishin të dyshuar se kishin rol në vrasje, duke ndihmuar Al Caponen.
Historia
Në ora 10:30 më 14 shkur 1929, shtatë persona u vranë në garazh në rrugën 2122 North Clark Street, në lagjen Parku Lincoln në pjesën veriore të Çikagos. Ata u qëlluan nga katër burra duke përdorur armë që përfshinin dy armë thundëse Thompson. Dy nga rekreativë ishin veshur si policë me uniformë, ndërsa të tjerët mbanin kostume, lidhëse, kapele dhe kapele. Dëshmitarët panë "policinë" që çoi burrat e tjerë me armë jashtë garazhit pas gjuajtjes.
Viktimat përfshijnë pesë anëtarë të Banda North Side të George "Bugs" Moran. I dyti në komandë, dhe kunati i Moranit, Albert Kachellek (pseudonim James Clark), u vra së bashku me Adam Heyer, llogaritarin e bendit dhe menaxherin e biznesit, Albert Weinshank, i cili menaxhoi disa operacione pastrimi dhe ngjyrosje për Moranin dhe zbatuesit e bandës Frank Gusenberg dhe Peter Gusenberg. Dy bashkëpunëtorë u qëlluan gjithashtu: Reinhardt H. Schwimmer, një ish-optik, u bë lojtar dhe shok i bandës, dhe John May, një mekanik i rastit për bandën Moran.
Kur policët e vërtetë të Çikagos arritën në vendin e ngjarjes, një nga viktimat, Frank Gusenberg ishte ende gjallë. Ai u dërgua në spital, ku mjekët e stabilizuan atë për një kohë të shkurtër. Policia u përpoq ta pyeste Gusenbergun. I pyetur se kush e qëlloi atë, Gusenberg, i cili kishte pësuar katërmbëdhjetë plagë plumbash, u përgjigj: "Askush nuk më qëlloi". Ai vdiq tre orë më vonë.
Masakra thuhet se ishte planifikuar nga organizata e udhëhequr nga Al Capone për të eleminuar George "Bugs" Moran, shefi i Bandës North Side. Ish-shefi i Bandës North Side Dean O'Banion, ishte vrarë nga katër persona të armatosur në dyqanin e tij të luleve në Rrugën e Veriut në vitin 1924. Pas vrasjes së O'Banionit, çdo udhëheqës i njëpasnjëshëm i North Side u vra gjithashtu, gjoja nga anëtarë të ndryshëm ose bashkëpunëtorë të organizatës Capone.
Në ditën e Shën Valentinit, pjesa më e madhe e bandës Moran kishte ardhur tashmë në depo afërsisht nga ora 10:30 e mëngjesit. Moran nuk ishte aty, pasi kishte lënë hotelin e tij në Parkway Hotel. Ndërsa Moran dhe një nga burrat e tij, Ted Newberry, iu afruan pasme të magazinës nga një rrugë tjetër, ata panë një makinë policie që iu afrua ndërtesës. Ata menjëherë u kthyen dhe u rreshtuan hapat e tyre, duke shkuar në një kafene aty pranë. Ata hasën në një tjetër anëtar të bandës, Henry Gusenberg, në rrugë. Henry u paralajmërua dhe u kthye prapa. Willie Marks, gjithashtu një anëtare e Gang Veriut, vërejti makinën e policisë në rrugën e tij drejt garazhit. Ai u hodh në një hyrje dhe e hodhi poshtë numrin e licencës përpara se të dilte nga lagja.
Vëzhgimet e Capone-s ndoshta kishin gabuan për një nga burrat e Moranit për vetë Moranin - ndoshta Albert Weinshank, i cili ishte i njëjti për nga lartësia. Atë mëngjes ngjashmëria fizike midis dy burrave u rrit nga veshja e tyre: të dyja ndodhnin të mbanin uniforma të njëjta me ngjyra dhe kapele. Dëshmitarët jashtë garazhit panë një sedan Cadillac tërhequr për një ndalesë në frontin e garazh. Katër burra, dy të veshur me uniformë policore, dolën dhe ecën brenda. Dy policët e rremë, që mbanin armë, hynë në pjesën e pasme të garazhit dhe gjetën anëtarë të bandës Moran dhe dy bashkëpunëtorë të bandës, Reinhart Schwimmer dhe John May, i cili po ndreqte një nga kamionët. "Punonjësit e policisë" pastaj urdhëruan njerëzit të rreshtonin kundër murit.
Të dy "oficerët e policisë" pastaj sinjalizuan për palën në rroba civile që i kishin shoqëruar. Dy nga vrasësit hapën zjarr me thasë nën helikopter Thompson, një me një revistë me 20 kuti dhe një tjetër me një daulle 50-round. Ata ishin të plota, duke spërkatur viktimat e tyre majtas dhe djathtas, madje edhe duke vazhduar të zjarrit, pasi të shtatë e kishin goditur dyshemenë. Të shtatë burrat u grabitën në breshëri. Dy shpërthime me armë zjarri më pas, por zhdukën fytyrat e John May dhe James Clark, sipas raportit të mjeku.
Për të treguar se çdo gjë ishte nën kontroll, burrat me rroba rruge dolën me duart lart, nxitur nga dy oficerë të uniformuar të policisë. Brenda garazh, të vetmit të mbijetuar në depo ishin Highball (qeni i Mayit) dhe Frank Gusenberg. Megjithë katërmbëdhjetë plagë plumbash, ai ishte ende i vetëdijshëm, por vdiq tre orë më vonë, duke refuzuar të shqiptonte një fjalë për identitetet e vrasësve. Masakra e Ditës së Shën Valentinit nxori një protestë publike që përbënte një problem për të gjithë bosët e turmës.
Zogjtë
Zogjtë (latinisht: Aves) janë kurrizorë tetrapodë me krahë që i përkasin kladës së dinozaurëve. Egzistojnë më shumë se 10 000 lloje zogjësh (prej të cilëve gati gjysma janë të rendit të harabelorëve -- Passeriformes), shumë të ndryshëm si nga ekologjia e tyre po ashtu edhe nga sjellja, secili prej tyre ka një grup të përbashkët të karakteristikave të dukshme që i mundëson grupimin, në veçanti pendët, një sqep, një bisht të shkurtër, dy krahë për fluturim dhe dy këmbë.Gjithashtu, janë të gjithë oviparë, që do të thotë bëjnë vezë të mbshtjelluar me një levozhgë të fortë.
Vendbanimi neolititik në Rakosh
Vendbanimi neolititik në Rakosh është një monument i trashëgimisë kulturore në Rakosh, Istog, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Pantera (grup muzikor)
Pantera ishin një grup muzikor amerikan i zhanrit heavy metal nga Arlington, Texas, i formuar nga Dimebag Darrell dhe Vinnie Paul në vitin 1981. Grupi ishte aktiv deri në vitin 2003. Historia e grupit ka mbaruar në mënyre definitive në vitin 2003, në vitin e vrasjes tragjike të kitaristit historik Dimebag Darrel.
Sant Vicenç de Montalt
Sant Vicenç de Montalt është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Maresme, të provincës Barcelona, në Katalonia. Sant Vicenç de Montalt ka 5267 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 8.1 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Vicenç de Montalt
Halid Muslimoviq
Halid  Muslimoviq (Priedor, 21. Janar 1961) eshte nje kengetar Pop-Folk Jugosllavë.
I lindur në Prijedor, dhe karrierën e tij muzikore e filloi në vitin 1982. Një nga  këngëtarët me te popullarizuar në ish-Jugosllavi, sepse kishte shitur mbi një milion disqe muzikore. i Njohur me nofkën "Blu tuft". ai ka Marrë disa çmime prestigjioze, dhe cmimin Oscar të popullarizuar si këngëtarë i vitit ,çmimin në festivalin e Pop-Jugosllavisë.
Azy-sur-Marne
Azy-sur-Marne është një komunë në Francë. Azy-sur-Marnebën pjesë në departamentin Aisne të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 387 banorë dhe sipërfaqe 2.78 km².
Eliminatoret e Kampionatit Evropian të Futbollit 2020
Eliminatoret e Kampionatit Evropian të Futbollit 2020 është garë e futbollit që po mbahet nga marsi 2019 deri në mars 2020, për t'i përcaktuar 24 kombëtare, anëtare të UEFA-s që do të avancohen për në finalen e turneut UEFA Euro 2020. Gara lidhet edhe me edicionin 2018/19 të UEFA Ligës së Kombeve, për t'u dhënë në këtë mënyrë kombeve një mundësi të dytë për t'u kualifikuar për finale. Për herë të parë që nga 1976, asnjë ekip nuk do të kualifikohet automatikisht si shtet pritës për UEFA Kampionatin Evropian të Futbollit.
Waveland, Indiana
Waveland, Indiana (Waveland, Indiana) është një qytet në qarkun Montgomery të shtetit federal Indiana, SHBA. Në Waveland, Indiana jetojnë 420 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 506.8 banor/km2 (1312.5 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 0.83 km2 (0.32 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 236 m (774 ft).
Eliminatoret e Kampionatit Evropian të Futbollit 2020
Gjithsej janë 55 ekipe kombëtare pjesëmarrëse në procesin e kualifikimeve. Kosova merr pjesë për herë të parë në këtë garë.
Banesa e Qamil Cullhaj
Banesa e Qamil Cullhaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Surrelpriske, rrethi i Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Urdhëres më 08.01.1977".
Sant Vicenç de Castellet
Sant Vicenç de Castellet është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Bages, të provincës Barcelona, në Katalonia. Sant Vicenç de Castellet ka 8096 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 17.12 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Vicenç de Castellet
Ajeti i Arshit
Ajeti i Arshit ose Ajeti Qyrsi (Arabisht: آية الكرسي‎ Āyat-ul-Kursī) është ajeti i 255-të i sures Bekare. Është ajet madhështor në Kuran e cila flet se askush nuk është i krahasueshëm me Zotin. Myslimanët e lexojnë këtë ajet para se të flejnë.
Fuqia
Ai i cili e lexon këtë ajet, do të jetë nën mbrojtjen e Zotit. Emri është qyrsi.
Economics in One Lesson
Economics in One Lesson (Ekonomia në një leksion) është një libër i shkruar nga Henry Hazlitt dhe botuar për herë të parë në vitin 1946. Libri flet për koncepte themelore të ekonomisë dhe u shkrua pjesërisht si një kritikë për keqëkuptimet më të përhapura të kohës rreth fushës së ekonomisë. Libri bazohet tek eseja e Frédéric Bastiatit,  Ce qu'on voit et ce qu'on ne voit pas  (Anglisht: "What is Seen and What is Not Seen").
Libri përbëhet nga dy pjesë. Në të parën jepet "One Lesson" (Një Leksion); ndërsa pjesa e dytë e librit përbëhet nga njëzetë e katër (24) kapituj, çdonjë prej të cilëve tregon rrejshmërinë e disa keqkuptimeve/gabimeve të përhapura rreth fushës së ekonomisë.
Banesa e Reshat Petrelës
Banesa e Reshat Petrelës është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "2854 dhe 814 më 08.08.1980 dhe 25.10.1980".
Economics in One Lesson
Ndër argumentet dhe rekomandimet që jep libri janë edhe mbështetja për tregun e lirë, kundërshtimi i kontrollit të çmimeve, kundërshtimi i inflacionit monetar, dhe kundërshtimi i shpenzimeve qeveritare stimuluese.
The American Mercury
The American Mercury ka qenë një revistë amerikane që botohej prej vitit 1924  deri në vitin 1981. U themelua nga H. L. Mencken dhe kritiku i dramës George Jean Nathan. Revista, ndër të tjera, botonte shkrimet e disa prej shkrimtarëve më të rëndësishëm në SHBA në vitet 1920 dhe 1930.
Neoshqiptarizma
parapamje|251x251px|Ismet Toto, një nga themeluesit kryesorë të neoshqiptarizmës Neoshqiptarizma ose lëvizja Neo-Shqiptare, përfaqëson një tendencë filozofike politike dhe intelektuale që u shfaq në Shqipëri dhe te diaspora shqiptare gjatë shekullit XX.
Sant Salvador de Guardiola
Sant Salvador de Guardiola është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Bages, të provincës Barcelona, në Katalonia. Sant Salvador de Guardiola ka 3146 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 13.2 km2.
Neoshqiptarizma
Tre kolosët e Neoshqiptarizmes ishin Branko Merxhani, Ismet Toto, dhe Vangjel Koça. Merxhani krijoj teorinë te neo-shqiptarizmes, ai u frymëzua nga sociologu turk Ziya Gokalp. Kjo vizione e botëkuptimit synonte të mohonte feja dhe otomanizmin si identifikues kulturor dhe shoqëror. Në vend të kësaj, ajo çoi në ndërtimin e shtetit në botën moderne. Në një vijë të ngjashme me lëvizjet moderniste në Evropën Lindore dhe Lindjen e Mesme, ishte nevojë për zhvillim të shpejtë dhe ndryshime shoqërore. Turqia u shihej si shembulli optimal për këtë. Ismet Toto ishte i simpatizuar me Qemal Ataturk në këtë drejtim. Ismet Toto gjithashtu mbështeste një "diktaturë të ndriçuar" dhe një aristokraci shpirtërore. Vangjel Koca përforcoi mbi themelet e Merxhanit duke kontribuar edhe ai me ca filozofi moderne karteziane, kurse Ismet Toto ishte bashkë organizator i kryengritjes se Delvinës, ne vitin 1937.
Sant Salvador de Guardiola
Lidhje të jashtme
Sant Salvador de Guardiola
Neoshqiptarizma
Politika publike e asaj kohës nuk ishte i aftë për neoshqiptarët. Neoshqiptarizmi kritikonte zhvillimin e së pavërtetë, që mundësonte korrupsionin; kritikonte kompleksin e inferioritetit me kombët e huaja dhe zhvillimin që mundësonte konsumin dhe një ekonomi të zbrazët, por jo prodhimin dhe sovranitetin kombëtar.
Horrheim
Horrheim është një qytet i verës në rrethi Ludwigsburg në Stromberg. I përket qytetit Vaihingen an der Enz dhe shtrihet në luginën e Metter midis bishtajave malore të  Eselsberg dhe Baiselsberg.
Në Horrheim jetojnë shumë shqiptarë të Kosovës, kjo është arsyeja pse quhet edhe "Little Kosovo".
Tahir Berisha
Tahir Berisha (1871 – 1953) nga Berisha e Drenicës, ishte mendimtar erudit dhe vizionari më i madh popullor i shekullit të tij. Shquhet si krijues dhe bartës i tregimeve me temë filozofiko – historike.
Shtrëngata
Shtrëngata (Anglisht: The Tempest) është një shfaqje e William Shakespeare, e shkruar ndoshta në vitet 1610–1611, dhe mendohet të jetë një nga shfaqjet e fundit që shkroi vetëm Shekspiri. Pas skenës së parë, e cila zhvillohet në një anije në det gjatë një stuhie, pjesa tjetër e tregimit është vendosur në një ishull të largët, ku magjistari Prospero, një personazh kompleks dhe kontradiktor, jeton me vajzën e tij Miranda, dhe dy shërbëtorët e tij Caliban, një figurë e egër përbindësh dhe Ariel, një shpirt i ajrosur. Shfaqja përmban muzikë dhe këngë që ngjallin frymën e magjepsjes në ishull. Ajo eksploron shumë tema, duke përfshirë magjinë, tradhtinë, hakmarrjen dhe familjen. Në Aktin e Katërt, një maskë martese shërben si një lojë brenda-shfaqjes, dhe kontribuon spektakël, alegori dhe gjuhë të ngritur.
Megjithëse Shtrëngata është renditur në First Folio si e para e komedive të Shekspirit, ajo merret me tema tragjike dhe komike, dhe kritika moderne ka krijuar një kategori romancash për këtë dhe të tjerët të shfaqjeve të vonë të Shekspirit. Shtrëngata është vënë në interpretime të larmishme — nga ato që e shohin atë si një përrallë arti dhe krijimi, me Prospero që përfaqëson Shekspirin, dhe heqjen dorë nga Prospero të magjisë duke sinjalizuar lamtumirën e Shekspirit në skenë, në interpretime që e konsiderojnë atë një alegori të evropianëve që kolonizon toka të huaja.
Përmbajtja
Një anije është kapur në një stuhi të fuqishme, ka një terror dhe konfuzion në bord, dhe anija është mbytur. Por stuhia është një krijim magjik i realizuar nga shpirti Ariel, dhe i shkaktuar nga magjia e Prosperos, i cili ishte Duka i Milanit, para se të uzurpohet territori i tij dhe u mor prej tij nga vëllai i tij Antonio (ndihmuar nga Alonso, Mbreti i Napolit). Kjo ishte dymbëdhjetë vjet më parë, kur ai dhe vajza e tij e re, Miranda, u vendosën në det dhe përfundimisht u bllokuan në një ishull. Ndër ata që ishin në bordin e anijes janë Antonio dhe Alonso. Gjithashtu në anije janë vëllai i Alonso (Sebastian), djali (Ferdinand), dhe "këshilltari i besuar", Gonzalo. Prospero komploton të kthejë atë që i është bërë dymbëdhjetë vjet më parë, dhe të rimarrë detyrën e tij. Duke përdorur magji, ai ndan të mbijetuarit e anijes në grupe në ishull:
Prospero e tradhton Mirandën të martohet me Ferdinandin dhe udhëzon Arielin të sjellë disa shpirtra të tjerë dhe të prodhojë një maskë. Maska do të shfaqë perëndeshat klasike, Juno, Ceres dhe Iris, dhe do të bekojë dhe festojë tradhtinë. Maska gjithashtu do ta udhëzojë çiftin e ri për martesën dhe mbi vlerën e dëlirësisë deri në atë moment.
Maska ndërpritet papritur kur Prospero e kupton se e kishte harruar komplotin kundër jetës së tij. Ai e urdhëron Arielin të merret me këtë. Caliban, Trinculo dhe Stephano janë ndjekur në kënetat nga gotat në formën e kënave. Prospero zotohet që pasi të arrijë qëllimet e tij, ai do ta lërë Arielin të lirë dhe të braktisë magjinë e tij.
Ariel sjell në skenë Alonson, Antonion dhe Sebastianin. Prospero i fal të tre, dhe shtrëngon kërcënimin për Antonio dhe Sebastian se ai mund t'i shantazhojë ata, megjithëse nuk do. Titulli i dikurshëm i Prosperos, Duka i Milanit, është rikthyer. Ariel i merr detarët nga anija; pastaj Caliban, Trinculo dhe Stephano. Caliban, në dukje i mbushur me keqardhje, premton të jetë i mirë. Stephano dhe Trinculo tallen dhe dërgohen në turp nga Prospero. Para se grupi i ribashkuar (të gjithë personazhet fisnikë plus Miranda dhe Prospero) të largohen nga ishulli, Arielit i thuhet të sigurojë mot të mirë për të udhëhequr anijen e mbretit përsëri në flotën mbretërore dhe më pas në Napoli, ku Ferdinandi dhe Miranda do të martohen. Pas kësaj, Ariel është i lirë. Në epilog, Prospero kërkon që audienca ta lirojë - me duartrokitjet e tyre.
Shafi Goldwasser
Shafrira Goldwasser (שפרירה גולדווסר; e lindur në vitin 1958) është një shkencëtare kompjuterike amerikane-izraelite. Ajo është profesoreshë e inxhinierisë elektrike dhe shkencave kompjuterike në MIT, dhe profesoreshë e shkencave matematikore në Institutin Weizmann të Shkencës, Izraelit.
Biografia
E lindur në New York City, Goldwasser ka marrë titullin B.S. (1979) në matematikë dhe shkencë nga Carnegie Mellon University, ndërsa M.S. (1981) dhe PhD (1984) në shkenca kompjuterike nga Universitetin e Kalifornisë, Berkeley nën mbikëqyrjen e Manuel Blum, i cili është i njohur për këshillimin e disa prej studiuesve më të shquar në këtë fushë. Ajo iu bashkua MIT në vitin 1983 dhe në vitin 1997 u bë e para bartësja e parë e RSA Professorship. Ajo është një anëtare e grupit Theory of Computation në Laboratori i Shkencave Kompjuterike dhe Inteligjencës Artificiale MIT. Goldwasser ishte një bashkë-fituese e Çmimit Turing 2012.
Karriera shkencore
Fushat kërkimore të Goldwasser përfshijnë teorinë e kompleksitetit kompjuterike, kriptografi dhe teoria e numrave kompjuterike. Ajo është bashkë-shpikëse e provave me zero-njohuri, të cilat në mënyrë probabilistike dhe interaktive demonstrojnë vlefshmërinë e një pohimi pa përcjellë ndonjë njohuri shtesë dhe janë një mjet kyç në hartimin e protokolleve kriptografike. Puna e saj në teorinë e kompleksitetit përfshin klasifikimin e problemeve të përafrimit, duke treguar se disa probleme në NP mbeten të vështira edhe kur nevojitet vetëm një zgjidhje e përafërt.
Masakra
parapamje|Le Massacre de Scio ("Masakra e Kiosit") një pikturë (1824) nga Eugène Delacroix që përshkruan masakrën e grekëve në ishullin e Kios nga trupat osmane gjatë Luftës Greke për Pavarësi në 1822. Masakra (fr. massacre) është akti i vrasjes së një numri të madh njerëzish në mënyrë mizore. Ka përkufizime që përkrahin supozimin se viktimat e masakrës janë të pambrojtur dhe nuk janë në gjendje për të parandaluar masakrën. Për masakër mund të fliet edhe kur viktimat janë kafshë, jo vetëm njerëz.
Shkolla e Pallatit
Shkolla e Pallatit (turqisht: Enderun-i Hümayun Mektebi) ishte një shkollë speciale brenda oborrit më të brendshëm të Pallatit Topkapı që ofronte arsimin për shërbëtorët e dinastisë osmane, të cilët vazhduan të punonin në elitën administrative të Perandorisë Osmane. Këta ishin të konvertuar në Islam, meshkuj të rinj nga 8 deri në 20 vjeç, të cilët kryesisht u morën nga komunitetet e krishtera rurale të vendosura në Rumeli në një proces të njohur si devşirme.
Përmbledhje
Nxënësit dhe studentët më ptë sukseshëm dhe ata që premtonin më së shumti dërgoheshin në shkollën e vendosur në mjediset e Pallatit Imperial Topkapı, ku studionin drejtësi, gjuhësi, fe, muzikë, art dhe luftime, si dhe kryenin funksione si personel i pallatit.
Paralelisht me segmentin mashkullor të shkollës, u arsimuan edhe gratë e haremit perandorak. Vajzave të shkollës së pallatit u mësuan parimet e Islamit, si dhe aftësitë praktike si qepja, qëndisja, kërcimi, këndimi, muzika, tregimi dhe shkrim-leximi bazë. Pas përfundimit të arsimit të tyre përkatës, të diplomuarit meshkuj dhe femra shpesh martoheshin me njëri-tjetrin.
Numri i faqeve që shërbenin në pallat ndryshonte, nga afërsisht 300 në kohën e Mehmetit II në 700 në fillim të shekullit të shtatëmbëdhjetë.
Lokaliteti neolitik në Nakaradë
Lokaliteti neolitik në Nakaradë është një monument i trashëgimisë kulturore në Nakaradë, Fushë Kosovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Banesa e Shijakasve (Tiranë)
Banesa e Shijakasve (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "1883 më 10.06.1973".
Jovan Cico Kosturi
Jovan Cico Kosturi patriot shqiptar, veprimtaria e të cilit dhe brezave pas tij lidhej me hapjen e shkollës së parë shqipe në Korçë.
Amfiaraja
Amfiaraja ishte një vend i shenjtë në Greqinë antike, ngritur aty nga fundi i shekullit V p.e.s. për nder të heroit Amfiaraja. Vendi është lokalizuar 6 km në juglindje të portit të fortifikuar të Oroposit. Në këtë vend të shenjtë pelegrinët shkonin për të kërkuar përgjigje orakulare dhe shërim. Ai u bë veçanërisht i njohur gjatë shekullit IV p.e.s. gjykuar nga ndërtesat intensive në këtë vend si dhe burimet e shkruara. Heroi Amfiaraja ishte një pasardhës i Melamposit i cili fillimisht nuk pranoi të merrte pjesë në sulmin mbi Thebën (i detajuar në veprën e Eskilit, Të shtatët kundër Tebës) sepse ai mund të parashikonte që do të ishte një katastrofë. Në disa versione të mitit, toka hapet dhe gllabëron qerren e Amfiarajës, duke e shndërruar atë në një hero htonik. Sot vendi gjendet në lindje të qytetit modern Markopoulo Oropou në komunën Oropos të Atikës, Greqi.
Përmbledhje
Ky vend kulti, i cili ishte publiko - privat, e që daton nga shekulli V p.e.s. kishte një ngritje të shpejtë në reputacionin e shenjtërores si një vend shërimi gjatë murtajës që goditi Athinën në fund të shek. V p.e.s. Herodoti tregon se përgjigjja orakulare e kësaj faltore ishte një nga vetëm dy përgjigjet e sakta për provën e vënë atyre të gjithë nga mbreti Lydian Kroezi. Kishte shumë përkushtime nga grekët, romakët e shquar dhe të tjerë, me shumë mbishkrime. Në anën juglindore të rrafshuar ka mbetje të gjerë të strukturave shtëpiake, si dhe një klepsidra të ruajtur jashtëzakonisht mirë.
Në Amfiarion, përveç festivalit të supozuar vjetor, Amfiaraja e Madhe festohej në një festival agonistik të lojërave atletike, çdo vit të pestë. Dy reliefe nga fundi i shekullit V pes p.e.s. duket se japin provat më të hershme të lojërave gjatë festivalit; ku ka edhe një katalog të gdhendur të fitimtarëve në Amfiaranë e Madhe që daton para vitit 338 p.e.s.
Amphiaraos gjithashtu adhurohej edhe në vendin e Ramnos rreth 17.5 km në juglindje, si dhe në Athinë, Argos, Sparta dhe vende të tjera. Kulti në Amfiarion morri fund me rregullimin e adhurimit jo të krishtera në dekretet e Theodosianit në fund të shekullit IV të erës sonë.
Në vitin 414 p.e.s. Aristofani shkroi një komedi me titull, Amfiaraos, nga e cila kanë mbijetuar disa fragmente në formë citatesh.
Këtu mes shumë artefakteve është gjetur edhe një mbishkrim, ku ndërmjet fitimtarëve në garat e vrapimit me armë në festat e Amfiarajës, rreshtohej i pari një i ri nga qyteti Nikaja gjë që ishte një nder edhe për gjimnazin e qytetit, ku ishte përgatitur kampioni."
Michel Foucault
Pal-Michel Foucault (15 tetor 1926 - 25 qershor 1984) ishte një filozof dhe historian francez i njohur për punën e tij në fushën e filozofisë kontinentale. Ai ishte ndër figurat më të rëndësishme të shekullit XX në analizën e pushtetit, dijes dhe strukturave sociale. Foucault u bë një nga filozofët më të ndikuar dhe të diskutuar të epokës së tij.
Lindur në Puatie, Francë, Foucault u interesua nga filozofia dhe historiografia që në moshë të re. Ai fitoi njohuri të thella në fushat e psikologjisë, sociologjisë dhe filozofisë nëpërmjet studimeve të tij në École Normale Supérieure dhe Universitetin e Paris-Sorbonës. Karriera akademike e Foucault u karakterizua nga një sërë punimesh të ndikimshme dhe kontroverse në tema të tilla si të drejtat e njeriut, seksualiteti, të sëmurët mendorë dhe sistemet e kontrollit shoqëror.
Veprat kryesore të Foucault përfshijnë "Madhëria dhe të çuditshmes" (1961), "Një arkeologji e dijes" (1969), "Vullneti për dije" (1976) dhe "Vullneti për të qenë i Fuqishëm" (1982). Puna e tij vazhdon të jetë shqyrtuar dhe interpretuar gjerësisht nga studiuesit e filozofisë, sociologjisë dhe historisë.
Michel Foucault ndërroi jetë në vitin 1984 në Paris, por trashëgimia e tij filozofike dhe kritike vazhdon të jetë e rëndësishme dhe e diskutueshme edhe sot. Përmes analizave të tij të pushtetit dhe strukturave sociale, ai u bë një zë i rëndësishëm në debatin intelektual dhe politik të shekullit të 20-të.
Metafizika, epistemologjia, etika
Në fushën e metafizikës, Foucault-i shfaq një qasje skepticizmi ndaj ndërtimit tradicional të realitetit. Ai thekson se perceptimet tona dhe konceptet e pranuara lidhur me realitetin janë të ndërtuara socialisht dhe historikisht, duke refuzuar idenë e një realiteti objektiv që ekziston pavarësisht nga perceptimet tona. Në vend të kësaj, Foucault-i propozon një kuptim të realitetit si konstrukt social dhe historik, i cili varet nga strukturat e pushtetit dhe diskurset e pranuara në shoqëri.
Në epistemologji, Foucault-i shpreh dyshime ndaj pretendimeve të vërtetësisë absolute të dijes tradicionale. Ai kundërvë nënvlerësimin e aspektit politik dhe pushtetit që janë të pranishme në prodhimin e dijes. Foucault-i shfaq se dija është e lidhur me mekanizma të fuqisë dhe interesat politike, duke e sfiduar idenë se dija është objektive dhe e pakontestueshme. Ai propozon një epistemologji të vëmendshme ndaj kontekstit shoqëror dhe historik, ku dija është një fuqi që ndikon në krijimin dhe kontrollin e njohurive.
Në fushën e etikës, Foucault-i sjell kritikë ndaj moralit tradicional dhe strukturave të përcaktuara prej tyre. Ai thekson se moraliteti ka qenë i lidhur me pushtetin dhe ndjekjen e interesave të pushtetit, duke e bërë atë një mjet të kontrollit dhe nënshtrimit të individëve. Foucault-i propozon një etikë të bazuar në vetë-shoqërimin dhe rezistencën ndaj mekanizmave të fuqisë. Ai fokusohet në vetë-ndërgjegjësimin dhe vetëfuqizimin e individëve, duke theksuar vlerën e lirisë së individit dhe aftësinë për të bërë zgjedhje të vetëdijshme për të përballuar strukturat e pushtetit dhe kontrollit.
Konstruktivizmi
Michel Foucault është njohur për kontributin e tij në teorinë e konstruktivizmit social. Ai ka zhvilluar një vështrim kritik ndaj idesë së një realiteti objektiv dhe ka theksuar rolin e strukturave sociale në krijimin e perceptimeve dhe kuptimeve të realitetit.
Në vështrimin e tij, Foucault-i refuzon idenë se realiteti është i jashtëm dhe i pavarur nga ndërveprimet sociale. Ai argumenton se perceptimet tona dhe mënyra se si kuptojmë botën janë të ndërtuara dhe të ndikuar nga konteksti shoqëror, historik dhe kulturor në të cilin jetojmë. Sipas tij, realiteti nuk është një entitet fiks, por është një produkt i një procesi të vazhdueshëm të krijimit dhe interpretimit të kuptimeve dhe vlerave të shoqërisë.
Foucault-i thekson rolin e pushtetit dhe diskurseve në krijimin e koncepteve dhe normave shoqërore. Ai argumenton se pushteti është i lidhur ngushtë me prodhimin e dijes dhe perceptimeve të pranuara në shoqëri. Diskurset e pushtetit formojnë dhe rregullojnë mënyrën se si kuptojmë dhe përjetojmë botën. Ata ndikojnë në krijimin e normave, vlerave dhe strukturave shoqërore, duke krijuar një realitet të pranuar dhe të pranueshëm nga shoqëria.
Koncepti i konstruktivizmit social i Foucault-it thekson se aspektet kulturore, historike dhe politike janë pjesë integrale e kuptimeve dhe perceptimeve tona të realitetit. Ai sfidon ide të pranuara gjerësisht dhe norma sociale të cilat janë ndërthurur me pushtetin dhe interesat politike. Përmes analizës së diskurseve, institucioneve dhe praktikave shoqërore, Foucault-i shpalos se si konceptet dhe normat ndërtohen dhe ruhen nëpërmjet proceseve sociale dhe historike.
Kontributi i Foucault-it në teorinë e konstruktivizmit social ka hapur dyert për njohuri të reja dhe përballime të reja në shkencat shoqërore dhe humanistike. Sfida e tij ndaj ideve të pranuara dhe normave shoqërore ka ndikuar thellësisht në mënyrën se si kuptojmë dhe shpjegojmë botën tonë sociale dhe si vlerësojmë ndikimin e pushtetit dhe diskurseve në formimin e realitetit tonë të përditshëm.
Fuqia
Foucault-i thekson se fuqia nuk është thjesht një entitet që i përket vetëm shtetit ose institucioneve qeveritare, por ajo është shpërndarë në mënyra të ndryshme në të gjitha sferat e jetës. Ai e sheh fuqinë si diçka që operon në marrëdhëniet e përditshme, në strukturat sociale, në normat dhe vlerat e pranuara nga shoqëria.
Një nga konceptet kyçe të Foucault-it është "disiplinimi". Ai e shpjegon se disiplinimi është një proces i kontrollit dhe përpjekjes për të prodhuar nënshtrim dhe bindje nëpërmjet teknikave të përdorura në institucione si burgjet, shkollat dhe spitalet. Disiplinimi përfshin strukturat e hierarkisë, normat dhe rregullat që imponohen nga shoqëria për të kontrolluar sjelljet dhe veprimet e individëve.
Foucault-i gjithashtu vë në fokus idenë e "biofuqia". Ai argumenton se pushteti modern drejtohet drejtpërdrejt ndaj trupit dhe jetës së individëve. Pushteti biopolitik shtrihet në sferën e gjinisë, seksualitetit, shëndetit publik, etnisë dhe kontrollit të popullsisë. Ai thekson se teknologjitë e fuqisë biopolitike përdoren për të monitoruar dhe kontrolluar jetën dhe shëndetin e individëve në nivele kolektive.
Foucaulti kritikon idenë tradicionale të fuqisë që shpesh lidhet me vetëmohimin dhe ndikimin drejtpërdrejt të autoritetit. Ai përqendrohet në fuqinë e fshehur, në efektet e pakuptimta dhe në mënyrat në të cilat individët janë të formësuar dhe të kontrolluar nga mekanizmat e fuqisë. Përmes analizës së diskursit dhe praktikave sociale, Foucault-i dëshmon se fuqia përfshin një gamë të gjerë të dinamikave dhe proceseve që ndikojnë në konstruksionin e realitetit shoqëror.
Ndikimi dhe pritja
Michel Foucault ka pasur një ndikim të rëndësishëm në shoqëri dhe në fusha të ndryshme të studimit. Idetë dhe teoritë e tij kanë pasur një ndikim të thellë në filozofi, teorinë sociale, studimet kulturore, studimet për gjininë, postmodernizmin dhe teorinë kritike. Këtu janë disa mënyra në të cilat ndikimi i Foucault mund të vërehet:
Në përgjithësi, idetë e Foucault kanë penetruar në aspekte të ndryshme të shoqërisë, duke sfiduar normat e vendosura, nxitur mendimin kritik dhe ndryshuar disiplinat akademike. Veprat e tij vazhdojnë të studiohen dhe diskutohen gjerësisht, duke e bërë atë një nga mendimtarët më të ndikshëm të shekullit të 20-të.
Kritika dhe angazhime
Këto janë disa prej kritikave që janë drejtuar ndaj punës së Michel Foucault-it. Është vlerësuar se mësimet e tij janë të rëndësishme, por është e rëndësishme të mbajmë parasysh edhe kritikat dhe shqetësimet që janë shfaqur në lidhje me punën e tij.
Big Bang Theory (kthjellim)
Big Bang Theory ose Teoria e Big Bengut zakonisht i referohet:
Gjithashtu mund të referohet edhe për:
Shkolla Enderun
Historia
Rritja e Perandorisë Osmane i atribuohet dhe varej nga përzgjedhja dhe arsimi i shtetarëve të saj. Një komponent jetik i qëllimit të Mehmetit II për të ringjallur Perandorinë Osmane ishte krijimi i një shkolle speciale për të zgjedhur të rinjtë më të mirë brenda perandorisë dhe për t'i formuar ata për qeverisje. Mehmeti II përmirësoi shkollën ekzistuese të pallatit të themeluar nga babai i tij, Murati II dhe themeloi Akademinë Enderun (Enderûn) në Stamboll.
Ndërtesat
parapamje|Biblioteka Enderûn në Pallatin Topkapi Oborri i tretë i Pallatit Topkapi ishte i rrethuar nga Thesari Perandorak, Pavijoni i Mantelit të Shenjtë dhe ndërtesat e Shkollës së Pallatit, e cila arsimonte nivelin më të lartë të studentëve nga Enderuni si dhe princat e shtëpisë së Osmanit. Brenda shkollës Palace kishte shtatë salla ose klasa dhe brenda çdo salle kishte 12 mësues përgjegjës për zhvillimin mendor dhe akademik të nxënësve. Nxënësit mbanin uniforma speciale të përcaktuara nga niveli i arritjeve të tyre. Ndërtesat shtesë përfshinin bibliotekën, xhaminë, konservatorët e muzikës, konviktet dhe banjat.
Kurrikula
parapamje|Hierarkia e Shkollës Enderun Sistemi Enderun përbëhej nga tre shkolla përgatitore të vendosura jashtë pallatit, përveç asaj brenda mureve të pallatit. Sipas Millerit, kishte diku rreth 1,000–2,000 studentë në tre Kolegjet Enderun dhe rreth 300 studentë në shkollën e lartë në Pallat. Kurrikula ishte e ndarë në pesë ndarje kryesore:
Në fund të sistemit shkollor Enderun, të diplomuarit do të ishin në gjendje të flisnin, lexonin dhe shkruanin të paktën tre gjuhë, të aftë për të kuptuar zhvillimet më të fundit në shkencë, të kenë të paktën një zanat ose art dhe të shkëlqejnë gjithashtu në komandën e ushtrisë. si dhe në aftësitë luftarake të afërta.
Diplomimi
Ceremonia e diplomimit për nxënësit që largoheshin nga Shkolla Enderun njihej si çıkma. Vetë maturantët quheshin çıkma. Fjala çıkma do të thotë "që ka dalë". Studentët largoheshin nga Shkolla e Pallatit (Palace School) dhe shërbimi i pallatit për të vazhduar stërvitjen në shërbimin funksional. Ky "transferim" ndodhte çdo dy deri në shtatë vjet, ose pas ngritjes së sulltanit të ri në fron.
Të diplomuarit e suksesshëm caktoheshin sipas aftësive të tyre në dy pozicione kryesore: qeveritare ose shkencore, dhe ata që nuk arrinin të përparonin në fusha tjera caktoheshin në shërbimin ushtarak. Një nga veçoritë më dalluese të shkollës ishte sistemi i saj i meritave i përbërë nga shpërblime të vlerësuara me kujdes dhe dënimet përkatëse.
Lokaliteti shumështresor në Qabiq
Lokaliteti shumështresor në Çabiq është një monument i trashëgimisë kulturore në Çabiq, Klinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Banesa kolektive në rrugën "Dëshmorët e 4 shkurtit"
Banesa kolektive në rrugën Dëshmorët e 4 shkurtit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Henry Hazlitt
Henry Hazlitt (28 nëntor1894 - 8 korrik 1993) ka qenë një ekonomist eksponent i shkollës austriake të ekonomisë, filozof politik libertarian dhe gazetar në disa prej gazetave më të mira amerikane, mes të cilave dhe The Wall Street Journal, The New York Times, dhe Newsweek.
Göbekli Tepe
Göbekli Tepe (turqisht: ɟœbecˈli teˈpe turqisht për "Kodra e Mullës") është një vend arkeologjik në Rajonin Juglindor të Anadollisë së Turqisë afërsisht 12 kilometra në verilindje të qytetit të Shanllëurfas. Kodra (tumë artificiale) ka një lartësi prej 15 metrash dhe ka një diametër prej rreth 300 metrash. Është përafërsisht 760 metra mbi nivelin e detit.
Kodra përfshin dy faza të përdorimit, që besohet të jenë të një natyre shoqërore ose rituale nga zbuluesi i saj dhe ekskavatori Klaus Schmidt, që daton nga mijëvjeçari 10–8 pes. Gjatë fazës së parë, që i përket periudhës Neolitike Paraqeramikë A (PPNA), janë ngritur rrathët e shtyllave masive të gurit në formën e shkronjës T, të njohur si megalitet më të vjetra në botë.
Më shumë se 200 shtylla në rreth 20 rrathë janë të njohura aktualisht përmes hulumtimeve gjeofizike. Secila shtyllë ka një lartësi deri në 6 metra dhe peshon deri në 10 tonë. Në fazën e dytë, që i përkasin periudhës Neolitike Paraqeramikë B (PPNB), shtyllat e ngritura janë më të vogla dhe rrinë në dhoma drejtkëndëshe me dysheme me gëlqere të lëmuar. Zona u braktis pas periudhës Neolitike Paraqeramikë B (PPNB). Strukturat e reja datojnë nga kohët klasike.
Detajet e funksionit të strukturës mbeten një mister. Gërmimet kanë vazhduar që nga viti 1996 nga Instituti Arkeologjik Gjerman, por pjesë të mëdha ende mbesin të pashpjeguara. Më 2018, vendi u caktua një vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-së.
Zbulimi
alt=|majtas|parapamje|Göbekli Tepe (1) alt=|majtas|parapamje|Göbekli Tepe gjatë gërmimeve. Vendi u vu re për herë të parë në një studim të kryer nga Universiteti i Stambollit dhe Universiteti i Çikagos më 1963. Arkeologu amerikan Peter Benedikti identifikoi gurët e mbledhur nga sipërfaqja e vendit se i përkisnin periudhës Neolitike Qeramikë, por gabuan me pllaka guri (pjesët e sipërme të shtyllave në formë T) për shënjuesit e varreve, duke pretenduar se faza parahistorike ishte mbivendosur nga një varrezë bizantine. Kodra kishte qenë prej kohësh nën kultivim bujqësor, dhe breza të banorëve lokalë kishin lëvizur shpesh shkëmbinj dhe i kishin vendosur në grumbuj pastrimi, të cilat mund t'i kenë shqetësuar shtresat e sipërme të vendit. Në një moment, ishin bërë përpjekje për të prishur disa nga shtyllat, me sa duket nga fermerët që i gabuan ata për shkëmbinj të zakonshëm të mëdhenj.
Më 1994, Klaus Schmidt nga Instituti Arkeologjik Gjerman, i cili më parë kishte punuar në Nevalı Çori, ishte në kërkim të një vendndodhjeje tjetër për të gërmuar. Ai shqyrtoi literaturën arkeologjike në zonën përreth, gjeti përshkrimin e shkurtër të studiuesve të Çikagos të vitit 1963 për Göbekli Tepe dhe vendosi të rishikojë vendin. Pasi kishte gjetur struktura të ngjashme edhe në Nevalı Çori, ai mendoi se ka mundësi që shkëmbinjtë dhe pllakat të ishin parahistorikë. Një vit më pas, ai filloi të gërmonte atje në bashkëpunim me Muzeun Şanlıurfa dhe për një kohë të shkurtër zbuloi të parën nga shtyllat e mëdha në formë të shkronjës T.
Datimi
alt=|parapamje|Pamje e vendit dhe gërmimeve alt=|parapamje|Data më e hershme e [[Karboni 14|Karbonit-14 për Göbekli Tepe që nga viti 2013. ]] Stratigrafia imponuese e Göbekli Tepe dëshmon për shumë shekuj veprimtarie, duke filluar të paktën qysh në periudhën Epipaleolitike. Strukturat e identifikuara me periudhën pasuese, Neolitika Paraqeramikë A (PPNA), janë datuar në mijëvjeçarin e 10-të pes. Gjithashtu janë zbuluar mbetjet e ndërtesave më të vogla janë të identifikuara si Neolitika Paraqeramikë B (PPNB) dhe që datojnë nga mijëvjecari i 9-të pes.
Janë botuar një numër datash radiokarboni:
Kompleksi
Göbekli Tepe është në një rrafshnaltë të sheshtë dhe shterpë, me ndërtesa që shtrihen në të gjitha drejtimet. Në veri, rrafshnalta është e lidhur me një varg malesh fqinje. Në të gjitha drejtimet e tjera, kurrizi zbret në shpatet dhe shkëmbinjtë e pjerrët. Në majë të kurrizit ka prova të konsiderueshme të ndikimit njerëzor, përveç ndërtimit të thëngjillit. Gërmimet kanë ndodhur në shpatin jugor të kodrës, në jug dhe në perëndim të një mani që shënon një pelegrinazh islam, por gjetjet arkeologjike vijnë nga e gjithë rrafshnalta. Ekipi ka gjetur gjithashtu shumë mbetje mjetesh.
Pllaja
alt=|majtas|parapamje|Zona përreth Göbekli Tepe majtas|parapamje| Kompleksi E parapamje| Shtylla 2 nga mbyllja A (Shtresa III) me lehtësime të ulëta nga ato që besohet të jenë një [[Kau|dem, dhelpër dhe zog ]] majtas|parapamje| Shtylla me skulpturën e një dhelpre majtas|parapamje| Monolit me figura të mundshme të shpendëve. parapamje| Stelet dhe skulpturat nga Göbekli Tepe në Muzeun Şanlıurfa.
Interpretimi
parapamje| Klaus Schmidt, 2014 në Salzburg Schmidt e konsideroi Göbekli Tepe një vend qendror për një kult të të vdekurve dhe se kafshët e gdhendura janë atje për të mbrojtur të vdekurit. Megjithëse deri më tani nuk janë gjetur varre ose varreza, Schmidt besonte se ato mbeten për t'u zbuluar në vendet e vendosura prapa mureve të qarqeve të shenjta.
Rëndësia
parapamje| Zona e fertile crescent, rreth 7500 pes, me vendet kryesore. Göbekli Tepe është një nga vendet e rëndësishme të periudhës neolitike para-qeramikës. Zona e [[Mesopotamia|Mesopotamisë nuk ishte akoma e banuar nga njerëzit. ]]
Ruajtja
parapamje| Göbekli Tepe Planet e ardhshme përfshijnë ndërtimin e një muzeu dhe shndërrimin e rrethinave në një park arkeologjik, me shpresën se kjo do të ndihmojë në ruajtjen e vendit në shtetin në të cilin u zbulua.
Në medie
Në vitin 2019, u publikua një serial televiziv turk në platformën Netflix, nën titullin The Gift. Ngjarjet dhe xhirimet kryesore u zhvilluan në këtë vend arkeologjik.
Edhe ne luftuam (roman)
Edhe ne luftuam roman me autor Resul Bedo. Shtëpia botuese "Naim Frashëri", Tiranë, 1974. Faqet e librit 172.
Ditë me furtunë
Ditë me furtunë roman me autor Resul Bedo. Shtëpia botuese "Naim Frashëri", Tiranë, 1977. Faqet e librit 200.
Ndëshkimi i korbave
Ndëshkimi i korbave roman me autor Resul Bedo. Tiranë, 1998. Faqet e librit 111.
Lista e tempujve hindu në Andhra Pradesh
Lista në vazhdim është lista e tempujve të famshëm hindu në Andra Pradesh: