cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prodhimi i verës
Acidet në verë
Acidet në verë janë komponente më rëndësi edhe gjatë procesit të prodhimit edhe në produktin final. Ato janë presente në dy llojet e rrushit te cilat kanë influence direkte në ngjyrë, ne balancim dhe shije të verës gjithashtu në rritjen dhe vitalitetin e majas përgjatë fermentimit dhe duke mbrojtur verën nga bakteria. Matja e sasisë së acidit ne verë është I njohur si "Titratable Acidity", e cila referon në testimin e sasisë totale të acidit prezent, gjersa fortësia e aciditetit matet me matjen e pH-së e cila ne shumicën e verërave është në mese 2,9-3,9 pH. Sa ma e vogël pH, aciditeti është ma I madh në verë. Në shijimin e verës, termi "aciditet" referon në shije të freskët të thartë dhe athët atributet më të cilat vera evaluohet se sa mirë është arritur balancimi në mes të komponentëve të ambelsimit dhe thartësis në verë. Janë tri acide primare të cilat gjinden ne verë rrushi-tartarik, malik and citrik. Gjatë procesit të prodhimit të verës dhe verës se përfituar acidet acetic, butiric, laktik and succinic mund te luajnë rol signifikant. Shumica e acideve të involvuara në verë janë acide fikse me përjashtim të acidit acetik, zakonisht gjindet në ufull, I cili është I avullueshëm dhe kontribuon në defekt të verës I njoftun si acid I avullueshëm. Ndonjëherë acidet e shtuar janë përdorur në prodhimin e verës sikurse janë ascorbic, sorbic dhe sulfuror.
Mplakja e verës
Mplakja e verës, dhe aftësia që ti përmirësohet kualiteti, dallon prej produkteve tjera ushqimore. Gjersa vera është prishëse dhe e aftë të prishët, reaksione komplekse cilat përfshihen sheqernat në verë, acidet dhe komponentët fenolike (sikurse është tanina) mund të shëndroj aromën, ngjyrën, shijen në goje, në atë mënyre që të jetë me I shijshëm për konsumator. Aftësia e verës që të mplakset është e influencuar nga shumë faktor duke përfshi edhe variatëtin e rrushit, periudha vjeljes, praktikat viticulturale, regjionin e verës dhe stilin e prodhimit. Kushtet në të cilat vera mbahet pas prodhimit dhe mbushjes ne shishë mundët gjithashtu te ndikoj se sa mirë vera mund të mplakset dhe mund të kërkoi kohë të konsiderueshme dhe invetime financiare. Gjersa ekziston shprehja “sa ma e vjetër është vera më e mirë është”, Vera ma e mirë Jancis Robinson thotë se rreth 10 % e verërave të kuqe dhe 5 % te verërave të bardha mund të ken shije ma të mirë pas 5 viteve se pas 1 viti.
Franc Veliu
Sezoni 2014–15
I akuzuar në rrjetet sociale për performancat e dobta, Veliu theu heshtjen në rrjetin social Facebook duke shpjeguar situatën e klubit dhe të vetes së tij. Ai qëndroi vetëm një javë i pezullar nga klubi. Më 6 nëntor, ai luajti ndeshjen e tij të dytë në kupë në ndeshjen e raundit të dytë kundër Veleçit, duke luajtur një pjesë loje në fitoren tenistike 6–1 jashtë fushe. Kjo ishte ndeshja e parë e trajnerit të ri italian Ernestino Ramella, i cili kishte kërkuar leje drejtuesve të klubit për aktivizimin e Veliut dhe Arbërit. Katër ditë më vonë, ai luajti edhe në ndeshjen e kampionatit kundër Apolonisë jashtë fushe, e cila u mbyll me barazimin 1–1, me Veliun i cili luan 90 minuta në këtë ndeshje. Pas kësaj ndeshje, Veliu humbi shirin e kapitenit, me drejtuesit e klubit të cilët vendosën t'ja jepnin mesfushorit Bruno Telushi. Ai humbi vendin në formacion edhe për shkak të një dëmtimi duke mos luajtur qoftë edhe një minutëtë vetme për vitin 2014, duke vendosur në dyshim qëndrimin e tij në klub. Në një sondazh të kryer në faqën zyrtare të Flamurtarit në rrjetin social Facebook, Veliu u shpall nga tifozët si lojtari i vitit 2014 duke marrë 42% votave, duke lënë mbrapa mesfushorët Bruno Telushi dhe Ardit Shehaj.
Veliu e nisi vitin 2015 duke luajtur 90 minuta në fitoren 1–0 kundër Apolonisë më 8 shkurt 2015. Pas humbjes 2–1 kundër Partizanit më 4 mars, ku skuadra po kryesonte deri në minutën e 56, Veliu dhe Idrizaj nuk u thirrën për në ndeshjen e ardhshme të kampionatit. Ai duhej të priste një muaj për të luajtur ndeshjen e rradhës, ku u paraqit për 90 minuta në humbjen katastrofike 2–1 kundër Apolonisë më 12 prill. Kjo humbje rezultoi fatale, pasi ai dhe katër lojtar lojtarë të tjerë u pezulluan pa afat nga klubi, duke i dërguar që të stërviteshin me të rinjtë.
Ndeshja e Apolonisë ishte e fundit që Veliu luajti me Flamurtarin për sezonin 2014–15, duke mos u thirrur në skuadër për të gjithë ndeshjet e mbetura, me Flamurtarin që e mbylli sezonin në vendin e gjashtë me 38 pikë, duke qënë jashtë të gjitha objektivave. Prishja e marrëdhënjeve me drejtuesit e klubit hapën mundësin e largimit të tij nga klubi, duke zgjuar edhe interesimin e Tiranës dhe Partizanit. Veliu e mbylli sezonin me 26 paraqitje në të gjitha kompedicionet, ku 18 i luajti në kampionat, katër në kupë, tre në Ligën e Europës dhe një në superkupë, duke regjistruar gjithsej 2180 minuta.
Karriera ndërkombëtare
Veliu u zgjodh nga trajneri Josip Kuže për një ndeshje miqësore kundër Argjentinës më 20 qershor 2011. Ai ishte në formacionin titullar në ndeshjen e cila u mbyll me humbjen 4–0. Disa muaj më vonë, saktësisht në shtator 2011, Veliu u thirr sërisht në kombëtare për ndeshjen e rëndësishme të kualifikueseve të UEFA Euro 2012 kundër Luksemburgut. Me numrin 2, ai e nisi ndeshjen si titullar dhe u zëvëndësua pas 62 minutash me mesfushorit Ervin Bulku, me Shqipërinë e cila mori një humbje shokuese 2–1 në Stade Josy Barthel.
Ndeshjet dhe golat
Lista e ndeshjeve dhe golave dhe me kombëtaren
Klubi
Redaktuar më 5 prill 2015
Shakha
Një shakha ( sanskritisht , "degë" ose "gjymtyrë") është një shkollë teologjike hindu që specializohet në mësimin e teksteve të caktuara Vedike, ose ndryshe në tekstet tradicionale të ndjekura nga një shkollë e tillë. Një ndjekës i një shkolle ose ndreqje të caktuar quhet . Termi përdoret gjithashtu në filozofinë hindu për t'iu referuar një pjestari të një sistemi ortodoks të caktuar.
.gw
.gw është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Guinea Bisaos.
Dhërmiu
Dhërmiu është fshati i dytë i krahinës së Himarës. I vendosur buzë detit Jon dhe në shpatet e maleve Vetëtimë Pritëse, Akrokerauneve, (që poeti romak Horaci i cilëson si “infames scopulos Acroceraunia”), midis gjelbërimit të ullinjve dhe agrumeve të shumta, fshati ka një bukuri madhështorë, dhe sipas udhëtarit anglez Lir është më i madhërishëm në vendosjën e tij së çdo vend tjetër që kam parë në Akrokeraunet dhe që i ngjan jo pak Atranit apo Amalfit.
Dhërmiu shtrihet në fund të një plazhi më tepër së pesë kilometra të gjatë, plazh i cili përfundon më një kodër, mbi të cilën ngrihet manastiri i Shën Theodhorit. Fshati përbëhet nga tre lagje : Kondraqa, apo Kallami që është lagja e parë për ata që vijnë nga Llogaraja ; vijuar nga Gjileku dhe Dhërmiu - lagja e tretë dhe më e madhja që i ka dhënë edhe emrin fshatit. Në total, tërë fshati ka rreth 600 shtëpi, ku rreth 300 janë në Dhërmi, 150 në Gjilek dhe 150 në Kondraq. Fshati i Dhërmiut ndodhët 52 km në Jug të Vlorës, 72 km në vëri të Sarandës dhe rreth 210 km nga kryeqyteti i Tiranës. Nga ana administrativë Dhërmiu bën pjesë në Bashkinë e Himarës, krahinën e Himarës, rrethi i Vlorës.
Vërtomica
Vërtomicë është një vendbanim në komunën e Hanit i Elezit, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Vitmir.
Dhërmiu
Historia
Himara, ku përfshihet edhe Dhërmiu, ka qënë banuar nga fisi epirot i Kaoneve. Themelimi i fshatit humbët në lashtësi. Dihet së Filipi i Maqedonisë sulmoi Himarën në 214 p.e.s. dhe në 167 ajo që bazë detarë e Romakëve. Jul Cezari që prijësi i parë i madh që shkeli në plazhin e Dhërmi - Palasës në betejat e tij kundër Pompeut dhe thuhet së ai u dha kurajo njerëzve të tij dukë thënë “Mos u frikësoni, së mbartni Cezarin dhe fatet e tij”. Për një kohë Himara ka qënë nën sundimin bullgar (904). Thuhet së një nip i Gjin Bua Shpatës (kryezot i Artës rreth 1370) u vendos në kohën e Mesjetës në Dhërmi. Përmendët së pas vrasjes së Balshës II më 1385 deri më 1392, Himara që nën gruan e tij, Komita Muzaka “një amazonë e vërtetë”. Gojëdhënat tregojnë për përleshje më saracenet dhe Shpella e Piratëve është një nga këto dëshmi sikurse toponimet e Alevra (Al-evra) dhe përroi i Rusmanit.
Normani Robert Guiskardi dhe biri i tij Boemund kërkuan ta nënshtronin si pasojë e pozitës zotëruese mbi Kanalin e Otrantos. Gjon Kastrioti, i biri i Skënderbeut, trashëgoi Himarën, ku edhe zbarkoi më 1481 për të filluar një rezistencë kundër turqve, pas vdekjes së të atit. Pas vdekjes së Skënderbeut, si edhe më vonë një pjesë e Himarjotëve u shpërngulën për në Italinë e Jugut, ku formuan fshatra. Himara nuk u pushtua dot plotësisht pas vdekjes së Skënderbeut dhe është së bashku më Mirditën, ndër dy krahinat që kishin një status autonom. Sipas këtij statusi, nënshkruar në 1492 më Sulltan Bajazitin II. Himara dhe shtatë fshatrat e tij, duhej ti paguante Portës së Lartë shumën e 16.000 frangave në vit Sistemi i qeverisjes që bazuar në autoritetet lokalë dhe sistemin e dhimogerondeve (δημογεροντίας ). Sulejmani i Tretë (Kanuniu apo i Madhërishmi) që arriti deri në portat e Vjenës, tentoi të shtronte Himarën por pa sukses. Madje pati edhe tentativë për vrasje të vetë sulltanit (episodi më Damiani i cili arriti deri në çadrën e tij). Himarjotët (term që përfshinte rreth 50 fshatra) u përfshinë në shumë kryengritje si ato të viteve 1481, 1488, 1494-1509, 1537, 1571, 1595, 1690, 1713. Ali Pashai që i vetmi sundimtar Turk (apo shqiptar) i cili arriti (1797) të nënshtronte Himarën dhe fshatrat e saj. Thuhet së që pikërisht ai që urdhëroi djegien e pyllit më dushk sipër fshatit të Dhërmiut. Sipas historisë së Shqipërisë, Suliotet, që dhanë një kontribut aq të madh për pavarësinë e Greqisë, vinin nga shpërngulja Himarjotëve (edhe ata më 7 fshatra). Në atë kohë Bajroni i përshkruante kështu Himarjotët tek Cajld Haroldi :
Ne 1632 ne Dhërmi u hap nje shkolle ne gjuhen Shqipe, e cila sherbente per te gjithe zonen e Himarës.
Pas Pavarësisë, Himara u përfshi në shtetin e ri Shqiptar, ndonëse në mars 1914 u shpall si krahinë autonomë. Në 1927, midis qeverisë Shqiptarë dhe krahinës u nënshkrua Protokolli i Himarës që njihte privilegjet e kësaj krahinë. Viti 1930 shënon fundin e mësimit të gjuhës greqisht në Himarë. Gjatë Luftës I Botërorë u ndërtua edhe rruga e Bregut që i dha hov zhvillimit të ekonomisë. Gjatë Luftës II Botërorë, Dhërmiu që vija më e largët e frontit Italo-Grek dhe popullsia e fshatit u detyrua që të shpërngulët në Vlorë, Durrës e deri Shkodër. Fshati morri pjesë aktivë në Luftën Nacional-Çlirimtarë dhe shumë nga dhërmiotet morën pjesë në çetën e Bregdetit dhe në Brigadën e Xll.
Gjuha
Në Dhërmi sikundër edhe në dy fshatrat e tjerë të Himarës (Himara dhe Palasa) gjuha e zyrtare është shqipja. Greqishtja është një gjuhë lokale, e krijuar nga banorët e zonës si mundësi komunikimi në tratativat tregtarë dhe e ngjashme më versionet arkaikë të greqishtes së sotme. Ka disa hipoteza për këtë. Një prej tyre, por e pa provuar, mund të jetë së banorët e këtyre tre fshatrave të jenë më origjinë "grekë". Hipoteza tjetër, dhe më e pranueshme, është së përdorimi i greqishtës, mund të këtë ardhur si pasojë e strehimit të bërë nga ishuj Grekë gjatë sulmeve Turke si dhe gjatë nevojave të tregtisë më ishujt grekë e sidomos Korfuzin.
Bujqësia
Një pasuri e çmuar janë ullinjtë, kultura dominante-vlërësohet së fshati ka rreth 47.000 rrënjë në prodhim. Nga ullinjtë dominon (92 %) kultivari Kalinjot, i cili vlen më tepër për ekstraktim vaji. Maksimumi i prodhimit është 15.000 kv ullinj dhe rreth 300 MT vaj ulliri. Portokallet e limonat, fiqtë, hardhitë e nespollat - janë drurët e tjerë më të rëndësishëm. E për të mos harruar nga vegjetacioni natyral, janë fiqtë e detit apo Frenko-Fiqtë (lat. Opuntia).
Zhvillimi ekonomik-social
Eduard Liri që vizitoi Dhërmiun më 1848, në librin e tij të udhëtimeve thotë së “qytetërimi i kësaj pjesë të Shqipërisë është tepër lart pjesëve të tjerave të Shqipërisë“. Dhërmiu ka pasur që në fillim të shekullit, dy doktorë të arsimuar në Vjenë dhe Athinë. Shkolla e parë është hapur në Dhërmi rreth viti 1629, për të pasur një shkollë thuajse të përhershme në gjuhën greqisht në vitin 1870 dhe ka shërbyer si qendër arsimimi për tërë zonën përreth. Para Luftës së dytë Botërorë, emigracioni dhe bujqësia, dhe e lidhur më të edhe tregtia, kanë qënë burimet themelorë të mirëqenies së Dhërmiut. Qitrot, sidomos për shkak të përdorimit të tyre nga çifutët, qënë objekti kryesor i tregtisë, (thuhet së kanë arritur deri në Poloni) së bashku më vajin e ullirit dhe agrumet. Para çlirimit, Dhërmiu ka pasur rreth 64 makina-dëshmi e zhvillimit të mirë ekonomik të tij. emigracioni, sidomos në Greqi, Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Francë, Australi etj ka qënë burim tjetër të ardhurash dhe natyrisht edhe zhgënjimesh dhe tragjedish Petro Marko shkruan për këtë plagë mjaft bukur :
''“Thonë së gurët e mëdhenj atje poshtë janë burrat që janë kthyer dhe kanë vdekur në vend... Kurse ata burra që kanë ikur dhe kanë vdekur në kurbet janë bërë re...  Vijnë, qajnë dhe ikin. Dhe mbi spitharet më poshtë, afër bregut, mblidhen lotët e tyre siç mblidhet uji i shiut”''.
Gjatë socializmit-(Dhërmiu u bë kooperativë në vitin 1957) - bujqësia që burimi kryesor i mirëqenies për banorët e fshatit. Një emigracion i madh ndodhi drejt qyteteve të mëdha ku Vlora, Tirana, Berati, Durrësi zënë vendin kryesor. Dhërmiotët qënë veçanërisht të famshëm për ushtrimin e zanatit të shoferit dhe të xhenerikut. Një pjesë e madhe e të rinjve qoftë të fshatit qoftë edhe të migruar, që e shkolluar në universitet. Pas vitit 1990 shumica e popullsisë së Dhërmiut emigroi në masë në Greqi, dukë përfituar nga të folurit e gjuhës greqisht. Po kështu emigruan edhe në vende të tjera evropianë dhe të ShBAs dhe të Amerikës Veriorë. Është fakt i njohur së pas kësaj periudhë, si pasojë e emigracionit, vetëm ulliri dhe ekstraktimi i vajit nga ai, vazhdon të ngelët kulturë fitimprurëse. Nga ana tjetër turizmi dukët të jetë një aktivitet i rëndësishëm qoftë edhe potencial. Ish-kampi i Punëtorëve të Dhërmiut, i privatizuar në pjesë, shërbeu si katalizator edhe për ndërtimin e mjaft ndërtesave që shërbejnë si bujtëse për pushuesit e shumtë.
Tërheqjet turistikë
parapamje|Plazh Himara Dhërmiu është një vend ku gërshetohet tërheqja nga deti i kaltert dhe i pastert i Jonit më atë të ajrit të pastër dhe të shëndetshëm të maleve. Siç shprehet këngëtari popullor është "mal përpjetë e poshtë dallgë”. I mbrojtur nga veriu nga gadishulli i Karaburunit, fshati është tepër tërheqës edhe në periudhën e dimrit, pa vënë në dyshim atë të verës që tërheq edhe më shumë turistët.  I cilësuar si një nga perlat e Rivierës shqiptare është pa dyshim nga vendet më tërheqëse të Shqipërisë, siç njihet edhe shumë guida turistikë të vendit dhe të huaja.
Fshati vetë më arkitekturën karakteristikë të fshatrave të jugut, më pasuritë e bollshme ujore, më gjelbërimin tradicional mesdhetar është një bukuri e veçantë. Banorët e arsimuar, poliglotë dhe bujarë ja shtojnë vlerat fshatit të tyre. Kishat e mëdha si Manastiri i Shën Marise, i vendosur në majë të kodrës zotëruese të Dhërmiut, ai i Shën Theodhorit që zotëron kodrën mbi det në fund të plazhit si dhe kishat e Shën Harallambit dhe janë objekte kulti interesantë. Meshat zakonisht mbahen ditën e Djelë, dhe vendi mbajtjes së meshës ndryshon.
Alevrat
Alevrat janë një vend interesant, të cilat duhen vizituar për të admiruar detin kristal dhe të thellë si dhe shkëmbin e vendosur pingul mbi det. Me një gji i vogël por tepër tërheqës, më një plazh shkëmbor, ngjitur më kodrën mbi të cilën është vendosur manastiri i Shën Theodhorit, Alevrat janë një vend që s’duhen lënë pa u parë.
Shpella e Piratëve
parapamje|Hyrja e Shpellës së Piratëve Shpella e Piratëve është një shpellë e bërë e famshme nga libri i Petro Markos dhe më pas nga filmi i Kinostudios "Shqipëria Sot" më të njëjtin titull. Mund të arrihet nga deti dhe toka. Vendosur në shkëmbej thikë, në një det shumë të thellë që merr “ngjyrën e verës“ (Homer), Shpella e Piratëve, ruan vlera të rëndësishme turistike, që të sjellin në kohërat e Mesjetës.
Gjiri i Gjipesë
parapamje|Pamje e gjirit të Gjipesë Gjiri i Gjipësë është një nga gjirët më të virgjëra të Riviërës dhe dallohet për rërën e imët dhe të pastër. Arrihet përmës dëtit dhe rrugës së ndërtuar vonë përmës Shën Theodhorit.
Grama
Grama (apo gjiri i Gramës) ndodhet në Veri të Dhërmiut dhe Palasës, në kepin më të njëjtin emër. Në shkëmbejtë e ndodhura në këtë gji gjenden shumë mbishkrime dhe simbole, në gjuhën ilire. Ky emër, Grama (Gërma), vjen nga fakti, se shkëmbinjtë janë të gdhendur me gërma. Mund të shkohet në Gramë kryesisht nga ana e detit.
CCleaner
CCleaner është një freeware, që mbështet pastrimin e skedarëve të përkohshëm ose potencialisht të padëshiruar e lënë nga programe të caktuara, duke përfshirë edhe Firefox, Opera, Internet Explorer, Safari, Google Chrome, Windows Media Player, eMule, Google Toolbar, Netscape, Microsoft Office, Nero, Adobe Acrobat, McAfee, Adobe Flash Player, Sun Java, WinRAR, WinAce, WinZip, GIMP dhe aplikacionet tjera së bashku me historikun e shfletimeve, cookies, Recycle Bin, mërzi kujtesës, fragmente fotografi, fotografi log, arka e sistemit, të dhënat e aplikimit, historia Autocomplete formë, dhe të ndryshme të dhëna të tjera. programi përfshin gjithashtu një regjistër të pastër për të gjetur dhe të korrigjuar problemet në regjistrin e Windows, të tilla si të zhdukur referenca për DLLs përbashkët, papërdorur file extensions për shënime regjistrimin, shtigjet e aplikimit dhe referenca mungon. si të v2 0,27, CCleaner mund të fshijë hapësirën MFT e lirë të një makinë, ose të gjithë drive vetë.
Imer Topanica
Imer Topanica (1983), është i diplomuar në Universitetin “Hasan Prishtina” në degën e Letërsisë Shqipe. Autori i librave: UDHËTARËT (roman), Princi, Tiranë 2013; TUFË DRITE (poezi), Rrokullija, Prishtinë 2014; SHËNIME TË PAMJAFTUESHME (poezi), Armagedoni, Prishtinë 2019; LAVDI MARRËZIVE (roman), Muza, Prishtinë 2020; për opinionin publik shqiptar, njihet edhe si publicist.
Përmbledhjen me tregime KËPUCËT E VDEKJES, e përmbylli si projekt përgjatë qëndrimit njëmujor në rezidencën për shkrimtar në Stamboll, në kuadër të programit për mysafirët artistë nga pesë vende të Ballkanit Perëndimor, përkatësisht: Rrjetit Rajonal për Diversitetin Kulturor – READ, vitin e kaluar.
Poezi, tregime e vështrime kritike i janë botuar në gazetat dhe revistat letrare në Prishtinë, Tiranë e Shkup, si: ObserverKult, Jeta e re, Illz,  Akademia, Shenja, Verbi, Koha Ditore, Zëri etj. Një pjesë e veprimtarisë së tij është përkthyer edhe në anglisht, turqisht e serbokroatisht.
Ai ka kontribuar me një poezi në antologjinë botërore poetike “World Healing World Peace 2020”, e cila u publikua nga shtëpia botuese amerikane Inner Child Press International. Bëhet fjalë për poezinë “Dashunisht po të thërras” (Come, I’m calling thee affectionately), e shkëputur nga përmbledhja e dytë me poezi. Po ashtu tregimi i tij “Gjashtë” është përfshirë në konkursin ndërkombëtar si dhe në botimin e përmbledhjes me tregime Biber 03, ndërsa është përkthyer në gjuhën angleze dhe në gjuhën serbe.
Topanica është vlerësuar edhe me çmime letrare. Për një kohë të gjatë ai e ka ushtruar edhe zejen e gazetarit dhe redaktorit në shumë media kosovare. Aktualisht ai është kryeredaktor i Gazetës online “Fol Drejt” dhe autor i emisionit “KUADËR”, prodhim i kësaj gazete.
TË TJERËT PËR IMER TOPANICËN
(INTERVIEWS) The Young Literary Scene in Kosovo; A Conversation with Ragip Luta:
And also Imer Topanica, who like Ervina writes mostly in the Gheg dialect, and who brings mysticism and spirituality to his work. No wonder he likes to quote among his influences Tranströmer, Kahlil Gibran, Omar Khayyám, and Rumi. It is a generation of brave young poets with a bold new language bringing new themes and new ways of seeing the world around them. (World Literature Today - August 2015);
Gazmed Bërlajolli, gjuhtar dhe redaktor i përmbledhjes me poezi:
Adil Olluri, studiues, Instituti Albanologjik në Prishtinë:
Imer Topanica me romanin “Udhëtarët” na shpalos një rrëfim në të cilin është i gërshetuar spirtualiteti dhe filozofia religjioze, që del si mesazh i kësaj vepre. Ai me këtë vepër ka treguar se ka potencial stilistik dhe prej tij mund të priten vepra cilësore. (Koha Ditore, 30 shtator, 2017);
Jona Merjo, poete:
‘’Tufë Drite’’, ky vëllim poetik është një aleancë e shenjtë me Dashurinë, aleancë që kryhet përmes poezisë. Në këtë libër, objekti i brendshëm bëhet i jashtëm nëpërmjet refleksionit të autorit duke bërë të ndodhë e njëjta gjë me lexuesin. Poezia e Imerit është legjitimitet i ndryshëm njohjeje, për botën tonë të brendshme dhe të jashtme, me kuptimet dhe moskuptimet e saj që na ngatërrojnë apo dërgojnë drejt rrugës për te E VERTETA e autorit, e që është po ashtu E Vërteta universale.
Ilire Zajmi – Rugova, shkrimtare, gazetare:
Një rrëfim krejt i veçantë, një ngjarje që të intrigon që në rreshtat e parë. Me një stil të të shkruarit që e dallon nga shumë krijues të tjerë, Imer Topanica me ‘Udhëtarët’ paralajmëron ardhjen e një shkrimtari të talentuar në letrat shqipe.
Halil Matoshi poet, gazetar ; Infodirekt: Si qëndron letërsia e asaj kohe me letërsinë sot?
Halil Matoshi: Thënë të drejtën poezia që krijohej ato vite në Kosovë ishte shumë mbi atë që krijohej në Shqipëri, ishte më afër asaj të përbotshmes. Sot, mendoj unë kemi një rrjedhë të pandërprerë të këtij modeli poetik, që përvijohet te brezi i mesëm i poetëve, si Xhevdet Bajraj, Lulëzim Haziri, Arben Idrizi... Dhe henez më të artikuluar po vijnë në skenë të rinjtë, si: Ballsor Hoxha, Blerina Rogova, Donika Dabisheci, Imer Topanica, Shpëtim Selmani e Sibel Halimi etj.
Infodirekt: Ç'vlerësim keni për kritikën letrare (artistike) të shqipes?
Halil Matoshi: Në vitet '70-'80 është shkruar më shumë kritikë letrare sesa sot. Mirëpo, atëherë ajo ishte më e varfër. Shkrimet kritike të Adil Ollurit, të Gëzim Aliut, të Flamur Malokut, të Imer Topanicës, të Agron Gashit, të Nerimane Kmaberit e të Donika Dabishecit, na thonë se po hipin në skenë kritikë të fortë letrarë. Megjithatë, kujtoj se shkrimi interpretativ duhet t'ia lë vendin kritikës së drejtpërdrejtë klasike, e cila duhet të fokusohet në shquarjen e vlerave ose të thotë: Këtë mos e lexoni fare, është humbje kohe! (Pjesë të shkëputura nga një intervistë me Halil Matoshin, gazetar dhe shkrimtar).
Abdulla Rexhepi, profesor universitar:
GeR: A hetoni një vijimësi të zhvillimit kulturor, për shembull në letërsi, poezi ose në muzikë, pavarësisht që shkrimi shqip latin ka kohë që është shkëputur nga ai arab?
Rexhepi: Në fakt poezia me alfabet arab në Kosovë ka vazhduar deri pas luftës së dytë botërore, madje flitet se ka pasur hoxhallarë dhe shehlerë që kanë krijuar deri vonë me këtë shkrim. Ndërsa fryma e poezisë alamiado ka filluar të vërehet edhe te disa poet e rinj, siç janë Imer Topanica, Fjolla Spanca, e ndonjë tjetër. Kur lexon poezitë e tyre të duket se po lexon poezitë e Nezim Frakullas, apo të ndonjë poeti tjetër të asaj kohe. Pastaj shohim grupin Jericho që interpreton këngë me tematikë të tillë. Kurse shumica dërmuese e këngëve qytetare dhe popullore që këndohen gjithandej te shqiptarët kanë tematikë të huazuar nga letërsia mistike perse-turke. Me këto këngë shumë shqiptarë të gjeneratave më të vjetra –siç do të thoshte Heideggeri – më së miri  e realizojnë qenien e tyre. (Pjesë e shkëputur nga një intervistë me Dr. Abdullah Rexhepin, profesor dhe studiues).
Kantoni Montmorillon
Kantoni Montmorillon (frëngjisht: Canton de Montmorillon) është një kanton në departamentin Vienne, rajonin Nouvelle-Aquitaine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montmorillon. Ka sipërfaqe 336.36km2 dhe popullsi 9900 banorë.
Gjeografia
Ajo kufizohet kantoni Saint-Savin në veri, kantoni Chauvigny në veri-perëndim, kantoni Lussac-les-Châteaux në perëndim, kantoni L'Isle-Jourdain në jug-perëndim, kantoni Mézières-sur-Issoire në jug, kantoni Le Dorat në jug-lindje dhe kantoni La Trimouille në lindje.
Përbërja aktuale
Kantoni Montmorillon aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Muharrem Bajraktari
Muharrem Bajraktari (Ujmisht, 15 maj 1894 — Bruksel, 21 janar 1989) ka qenë ushtarak shqiptar dhe pjesëmarrës në Rezistencën shqiptare në Luftën e Dytë Botërore, pas hyrjes së regjimit komunist ishte anëtar i Komitetit "Shqipëria e Lirë".
Biografia
U lind në një familje bajraktarësh në Domaj/Ujmisht, fshat i bajrakut TeDrine të kazasë së Lumës, i biri i Nezir dhe Kadime Bajraktarit. Në vitin 1902 regjistrohet në mejtepin e Kolesjanit, ku kreu mësimet fillore dhe më tej në Prizren.
Gjatë Luftës së Parë Botërore u mobilizua përkrah ushtrisë austro-hungareze, iu mundësua një bursë në Akademinë Ushtarake të Vjenës. Përfundoi akademinë më 1918, prej ku doli i graduar nëntoger i këmbësorisë.
Më 1921, Bajraktari i graduar toger u emërua zv/komandant e më vonë Komandant të Xhandarmërisë të Prefekturës së Kosovës, detyrë që e pati deri më 1924. U përball me forcat e Bajram Currit kur ai sulmoi Krumën në kryengritjen e marsit 1922. thumb|[[Fiqri Dine, Prenk Pervizi, Bajraktari dhe Hysni Dema, Komandantë të 4 zonave ushtarake.|300px|left]]
Sërish në majin e 1924 u përball me revoltën e shkaktuar nga Bajram Curri që ishte ndër krahët e Lëvizjes së qershorit nga veriu i vendit. Bajraktari u tërhoq dhe shkoi me Zogun në Mbretërinë Jugosllave, të cilit iu bashkua në Triumfin e Legalitetit në dhjetorin e po atij viti. Më tej u caktua qark-komandant në Peshkopi.
Më 1926 kryesoi njësitë që shtypën Lëvizjen e Dukagjinit dhe më 1929 u emërua komandant i përgjithshëm i xhandarmërisë nën drejtimin e Sir Jocelyn Percy. Më 1931 u emërua adjutant i Mbretit Zog. Dhjetorin e 1934 u shkarkua nga xhandarmëria për shkak të mosmarrveshjeve me Persin, arsye për të cilën çoi një kryengritje kundër ndërhyrjeve italiane. U arratis për në Jugosllavi dhe më 1936 shkoi në Paris, ku iu bashkua organizatës Bashkimi Kombëtar të mërgimtarëve antizogistë.
U kthye në Shqipëri pas pushtimit italian dhe mobilizoi në krahinën e Lumës rreth 1,000 burra, me çetat e tij pati shpeshherë përplasje me milicinë e xhandarmërinë fashiste. Pas hyrjes së regjimit komunist pasuesit e tij u konfrontuan me Brigadën V që ishte nisur për vëllavrasje kundrejt nacionalistëve lumjanë, dhe shtatorin e 1946 doli në Manastir e më pas në Greqi. Pas do kohëve në një kamp të Pireut, doli në Itali, ku u bë anëtar i paparti i Komitetit Kombëtar "Shqipëria e Lirë".
Më 1957 u shpërngul në Bruksel, ku ndërroi jetë.
Nderimet
thumb|Muharrem Bajraktari dhe djali i tij Esati|280px|alt=|majtas
Familja
Muharremi kishte një vëlla, Bajramin dhe një motër Haven. Në vitin 1914, Muharremi me Nazifen e Sahit Nikës nga Surroj. Me të u trashëgua me katër djem: Ibrahimin, Hamdiun, Esatin dhe Gencin, dhe 2 vajza: Dijen dhe Lirien.
Ibrahimi u internua në Ballsh nga pushtuesit fashistë për shkak të luftës së Muharremit kundër tyre. Më pas në luftë kundër komunistëve Ibrahimi dhe Hamdiu ranë dëshmorë. Bajrami, i vëllau, iu pushkatua nga komunistët, pasi vuajti në burgjet e Maqedonisë dhe Shqipërisë. Muharremi kaloi si emigrant politik së bashku me djalin e tij Esatin.
Iu bashkua të motrës në Belgjikë. Esati shkoi të jetonte në Amerikë. Kurse Genci qëndroi në Shqipëri së bashku me pjesën tjetër të familjes, i persekutuar nga regjimi komunist.
Aristidh Kola dhe shtypi shqiptar
...I nisa kërkimet e mija për biografinë e Aristidh Kolës gjatë kohës kur ai ishte gjallë. Mblidhja çdo faqe gazete që më binte në dorë ku shkruante Ai ose shkruhej për të. Por kur zilja e telefonit ra në fillim të tetorit dhe më thanë që Aristidhi kishte vdekur mu duk e pabesueshme, e padrejtë që një njeri i mirë, një shkencëtar iku nga kjo jetë në një moshë të re, në kulmin e karrierës së tij shkencore...
...Me Aristidh Kolën jam njohur nga afër në vitin 1998, në kohën e vështirë që po kalonte populli shqiptar i Kosovës...
Ishte Kohë për Dashuri
Was a time to love (titulli origjinal: Ishte koha për dashuri) - prodhim i vitit 2004, me regjisor Ylli Pepo. Tregon problemet e përditshme të të rinjve shqiptarë.
Ishte kohë për Dashuri është një film prodhim i "RTSH" dhe "VEDIS +" në bashkëpunim me "SUPERS SONIC RECORDS" në vitin 2004. Është një film që ka tematike aktualitetin shqiptar. Flori është një djalë i ri që jeton në tirane me familjen e tij. Si çdo njeri ai ka shume plane për te ardhmen e tij. Ai lidhet me një vajze që quhet Ada e cila punon në një radio private. Diku është një ish-boksier i cili do te stervise Florin. Flori udhëton në Greqi me ëndrrën e tij por përfundon krejt ndryshe. Ai udhëton drejt Italisë ku zhublon se kishte rene prej e një rrjeti trafikantesh. Kështu ai prish lidhjen me Adan. Me pas futet në rrjetin e Mafias. Kjo është një drame e vërtete shqiptare me emocione te forta ku pasqyrohen dhimbjet e përditshme.
U transmetua në Kinema Millenium 2 për herë të parë në 2004.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1884
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
.gy
.gy është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Guianës.
Kapelabërësi
Kapelabërësi apo Kapelapunuesi është rrobaqepës i specializuar për të bërë kapela, shapka.
Gjergji Guxeta
At Gjergji Guxeta (Hora e Arbëreshëvet, 1682 - Partinik, 1756), ishte prift bizantin, i nderuar, figurë e njohur e krishterimit greko-katolik.
Përballë pasqyrës së një gruaje
Përballë pasqyrës së një gruaje tri romane të shkurtra të Autorit Ismail Kadare. Shtëpia botuese Onufri, 156 f.
Polemologjia
Polemologjia është studimi i luftës. Fjala rrjedha nga gjuha greke e lashtë πόλεμος (pólemos, "luftë") + -"logjia".
Gjergji Guxeta
Ai ishte Apostulli i Arbëreshëve të Siçilisë, themeluesi i Oratorit së Shën Filipit Nerit në Horën e Arbëreshëvet për priftërinjtë beqarë arbëreshë të ritit bizantin (grek) dhe promovoi, me Papa Antonio Brancato (Ndon Brankati), themelin e Kolegjit të Mërisë për të rinjtë femra arbëreshe, gjithashtu në Horën e Arbëreshëvet. Ai punoi vazhdimisht në mbrojtje të ritit lindor dhe në identitetin kulturor e gjuhësor të popullit të tij. Ishte një pararendës i madh i apostolatit për kthimin e kishave të ndara të Lindjes në unitetin katolik.
Polemologjia
Studentët shqyrtojnë dimensionet ushtarake, diplomatike, filozofike, sociale, politike, psikologjike dhe ekonomike të konflikteve njerëzore. Programet e studimeve të luftës mund të synojnë studentët ushtarakë në forcat e rregullta dhe rezervë, anëtarët e paautorizuar dhe studentët civilë.
Gjergji Guxeta
Ai ishte themeluesi i Seminari Arbëresh i Palermos (1734), ku të rinjtë u trajnuan sipas traditave të tyre. Ky institut fetar dha një mbështetje vendimtare për ruajtjen dhe zhvillimin e trashëgimisë fetare dhe kulturore të komunitetit arbëresh të Siçilisë, duke u bërë një vatër e vërtetë e studimeve shqiptare, e pa krahasueshme apo e gjetur, deri në shekullin e tetëmbëdhjetë, në asnjë vend tjetër europian apo ballkanik për shumëllojshmërinë dhe larminë e veprimtarive të tij intelektuale dhe shoqërore. Emri i saj lidhet edhe me zbulimin e parë të tekstit më të vjetër të njohur shqip, Meshari i Gjon Buzukut, në vitin 1740.
Personaliteti i tij ngjall interes në fushën fetare, kulturore dhe letrare. Kauza e tij për lumturimin ka vazhduar që nga viti 1934.
Jetëshkrim
Figura e tij dhe veprat e tij kanë nxjerrë në pah kontributin e madh të ideve nga të cilat ajo ka zhvilluar procesin e ndërtimit të identitetit që ende i jep një imazh të qartë të shqiptarëve për të pranisë njëjës dhe të jashtëzakonshme e tyre shekullore në Itali.
Veprimi i tij intelektual dhe ekumenike, dispiegatasi gjatë një sezoni të madhe historike dhe kulturore të rëndësishme të shekullit tetëmbëdhjetë, është i një rëndësie jetike për komunitetin shqiptar të Sicilisë, për Kishën në Sicili dhe në Evropë për disa kohë.
Figura, veprat dhe idetë e Atit Gjergji Guxeta për rëndësinë e tyre të shquar dhe paradigmatik, si në një shpresë morale, historike, kulturore dhe fetare, të sjellë, jo fshehur, ata mund të japin një kontribut të Kauzës të lumnimit të saj.
Kanonizim
Lutja për lumturimin e të Nderuarit At Gjergji Guxeta:
«''I Bekuar je, o Zot, Perëndia i Atravet tanë, përçë në Klishën Tënde ngrëjte Shërbëtorin Tënd, At Gjergjin Guxeta, të kushtuar, me shpirt profetik dhe plot dashuri apostolike, në favor të popullit Tënd. Na te parkalsesjëm me përulësi sa te lavdërosh në tokë, në mënyrë çë te thërresjëm si ndërmjetësuesin tënë pranë thronit Tend qiellor. Për hir të Isu Krishtit, Birit Tënd të vetëmilerë, me të cilin je i bekuar bashkë me Shpirtin tënd i Gjithëshejtë, të Mirë dhe Jetëdhënës, nani e përherë dhe në jetë të jetëvet. Ashtù kloft.''»
Fernando Gago
Fernando Rubén Gago (lindur më 10 prill 1986 në Ciudadela, Buenos Aires) është një futbollist argjentinas i cili luan me klubin argjentinas Boca Juniors dhe me kombëtaren argjentinase si mesfushor mbrojtës.
Përballë pasqyrës së një gruaje
Tre tekstet e përmbledhur në këtë libër, janë të parët që janë cilësuar prej Kadaresë si “mikroromane”. “Kalorësi me skifter” përshkruan rrugëtimin e një krimi nga një epokë te tjetra, nga fashizmi në komunizëm, në botën reale dhe në atë të vetëdijes...
Kantoni Moncontour (Vienne)
Përbërja aktuale
Kantoni Moncontour (Vienne) aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
.hn
.hn është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Hondurasit.
Elvira Diamanti
Elvira Diamanti është një aktore e mirënjohur shqiptare në kinema dhe teatër. Ajo u lind në Tirane më 30 nëntor 1962.
Roli i saj më i spikatur mbetet ai i Marigosë në filmin “Përrallë nga e kaluara”. Pas mbarimit të studimeve në Institutin e Larte të Arteve, me 1986 filloi pune si aktore në Teatrin Popullor. Interpretoi kryesisht role me kahe pozitive, vajza romantike e të dashuruara, jo rrallehere edhe me fund dramatik a tragjik. Ajo mundi te japë në skenë tronditjen që vinte prej baladës ngjethese të oralit shqiptar, “Kostandinit dhe Dhoqinës”, në inskenimin e novelës Kush e solli Doruntinen të Ismail Kadaresë (1988).
Dy vjet me vone i dha jete një personazhi tjeter kompleks, Margaritës që vinte serish nga nje tjeter novelë e Ismail Kadaresë, Natë me hënë (1990), ku spikati për emocionalitetin poetik dhe kthjelltesinë e aktrimit te saj në figuren e krijuar. Znj. Diamanti ka luajtur edhe në 12 filma. La mbresa të forta me rolin e Marigosë të Përrallë nga e kaluara (1987). Ne vitet 2000-2007 ishte drejtore e Teatri Kombëtar i Fëmijëve. Pas një periudhë të shkurtër pune ne Presidencë, drejton prej vitesh Arkivin Qendror Shtetëror të Filmit ku gjatë periudhës që ajo drejtoi këtë institucion janë restauruar një serë filmash e dokumentaresh me fonde kryesisht të huaja por edhe shqiptare.
Naim Haziri
Naim Haziri, 23 tetor të vitit 1984 në Zhegër të Gjilanit, është futbollist shqiptarë nga Kosova me shtetësi Zvicerane. Këtë sezon (2010/2011) është mbrojtës ne klubin futbollistik Wohlen në Ligen Sfiduese nëZvicër.
Elvira Diamanti
Filmografia
Filma:
Teatër
Kantoni Ahun
Kantoni Ahun (frëngjisht: Canton d'Ahun) është një kanton në departamentin Creuse, rajonin Limousin në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Ahun. Ka sipërfaqe 194.76km2 dhe popullsi 4415 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Ahun aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Misionet aleate në Shqipëri
Pranë Shtabit të Përgjithshëm te dhe Komandës së Përgjithshme të UNCSH u vendosen misione nga Britania ShBA BS dhe vendet fqinje.
Gjatë Luftës së II-të Botërore u dërguan disa mision angleze në Shqipëri si p.sh. Konsensus i dërguar në fund të  prillit të 1943 si dhe misioni Spinter apo Slender.
.hr
.hr është prapashtesa e faqeve të Internetit dhe përfaqëson domenin zyrtar të Kroacisë.
Kantoni Hochfelden
Kantoni Hochfelden (frëngjisht: Canton de Hochfelden) është një kanton në departamentin Bas-Rhin, rajonin Alsace në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Hochfelden. Ka sipërfaqe 133.91km2 dhe popullsi 16571 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Hochfelden aktualisht përbëhet nga 29 komuna.
Kapela
Kapela është diçka që ka trajtën e kësulës me strehë apo kësulë burrash ose grash zakonisht prej stofi e me strehë ; shapkë.
Nokshiqi
Nokshiq, (malazezisht: Новшићи/Novšići) është vendbanim në Komunën e Plavës.
Gjeografia
Pasi që Nokshiqi i dikurshëm. përjetoi ndryshim te fizionomisë nga administrata e Jugosllavisë komuniste, duke ndërruar shkronjën k. në v. per ta "kryqëzua" Nokën në Novo, u shndërrua në Novšići e so-tëm. Sikur te mos merrej e dhëna e vërtetë e toponimisë nga ata që u linden dhe kaluan edhe me dekada në Nokshiq, duke i pasur te freskëta edhe te dhënat brez pas brezi, si do te ndodhë në te ardhmen me toponimin e këtyre viseve, kur emrat nuk do te përsëritën nga gjuha shqipe. Per këtë shfrytëzova rastin te marre shënime nga informatorët, dhe shkrime te publikuara, pastaj te përgatis një pasqyrë sa me te qartë te toponimisë, duke marre pikë-qendër orientimi shkollën në mes te fshatit. Emërtimet në vijim përfundojnë me shenjën orientuese. Besoj se si komplet, mund te shërbej si harte e fshatit, meqë aty nuk gjendet Shqiptare (që jeton), per t'ua treguar vizitorëve në mënyrë praktike në n aty re. Nga shkolla, jemi te kthyer me shikim kah lindja, me 5' rast shohirn Livadhet Rrapsh, Pllanat në Teh te Metehut, mbrapa kemi perëndimin. djathtas jugun dhe majtas veriun.
Arat: Ara e Ibër Metës. P. Ara e Galit, P. Ara e Lush Zhujit, edhe Gomilla e Hasanagë. PV. Bregu i Ujkashit, dikur djerrinë, tash Ara Bregore. V. Brigjet e Shkieve. J. Darlama (në mes te fshatit). J. Dargurrat, tash ara dhe livadhe. J. Elezag, tash are dhe livadh. PJ. Fusha e Pushter (Poshtme), ara dhe livadhe. P. Gomilla. J. Gropat, ara dhe livadhe. PV. Hasanagat, ara dhe mërë. J. Ivanpal. J. Ledina e Ramë, ara dhe livadhe. P. Ranishta, ara dhe livadhe. J Lugjet e Nokshiqit, ara dhe livadhe. P. Milat, ara dhe livadhe. J. Qarrishta, ara. VL. Rrapshi i Nokshiqit, ara dhe livadhe. P. Sheu i Husë. V. Zalli i Nokshiqit, ara dhe Livadhe. PJ.
Gure: Guri i Sadikut. V. Kërshi i Grvëcit dhe Shkrepi i Guvecit. L. Kërshi i Llazit, (livadhe). LV.
Kullosa: Feseraga, ( Selimajt e lëshuan per varre, tash kullosë, utrinë, begllëk). L.Fjerajat, mërë (kullosë). VL. Kodra e Dakut, kullosë. VL. Kodra e Vorreve. L. Lama e Gjoshit, kullosë. VL. Llazi i Kumull's, kullosë. VL. Llazi i Groshit. LV.
Livadhe: Bria e Pulave, livadhe dhe mërë. VL. Brrakat, livadhe dhe zabel. Lj. Lim. P. Guvëci, Midis Zallinave, livadhe. L. Kodra e Dokut, livadhe. V. Kroni i Galit, Orrnica. JL. Kroni i Micanit, (në mes te livadheve). L. Livadi i Beqit. L. Livadet e PI aves. L. Livadet e Poshtra (Poshtme). P. Livadet Rrapsh, ara dhe livadhe. L. Livadet e Ujkanit. LV. Lugu i Zharit, livadhe. Lj. Llazet e Talit. L. Llazet, livdhe te n'ëpira (rreth 50 kosë). L. Llazinat, mbi Llaze. L. Llazi i Bucit, livadhe te rrëpira. L. Llazi i Dreut, livadhe te rrëpira. L. Llazi i Duhanxhisë. LV. Llazi i Osmit, livadhe. L. Fusha e Poshtër (F. Poshtme), në krah te djathtë te lurnit, Llazi i Vogel, livadhe. L. Metehet, livadhe. LJ. Orrnicat e Giata, livadhe. J. Otergu i Shaban Ag's (Orteku), livadhe. LJ. Përlagat, livadhe tëïrëpira. LJ. Pllanat e Hoxh's, livadhe. L. Stajet e Poshtra (poshtme), nën Staje te Sirme, livadhe dhe mërë. L. Stajet e Sirme (Sipërme), në te majtë te Llazeve, kullosë. L. Sheu i Husë (Përroi), ndan livadhe dhe ara. LJ. Shkalla e Zarifës, livadhe. JL. Zharet, livadhe. LJ. Lugje (vllasigje) Otergu i Shaban Ag's, livadhe. LJ. Vllagegu i Llazeve (vijë në per te cilin rrëshqasin drutë dhe tërheqin barrët e sanës rrëpinës). L. Vllacegu i Qarrishtës. VL. Vlla§egu i Stajëve. LJ. Vllacegu i Shkallës. LJ. Male Mali i Brrakave. LJ. Mali i Ivanpolës. (ahishtë). LV Mali i Kodrave, ah dhe qarr. VL. Mali i Llazeve, ah. L. Mali i Llazinave, ah. L. Mali i Llugut, ah, qarr dhe shelgje. J. Mali i Shkallëve, ah dhe pajë. L. Pajat, pajë dhe ah. L. Përlagat, imshtajë ahu, lajthie, qarr dhe pajë. LJ. Qarrishta, qarr, ah etj. LV. Rrugë Rruga e Brrakave, (gon per Livadhe te Brrakave). LJ. Rruga e Gurrës, gon te Gurra e Nokshiqit. L. Rruga e Plavës. L. Rruga e livadheve te Poshtra (poshtme), 9011 në Livadhe te Poshtra. JP. Rruga e Livadeve te Sirme (sipërme), gon në Livadhe te Sirme. JP. Rruga e Llazeve, gon në Livadhet e Llazeve. L. Rruga e Milajve. Lj. Rruga e Nokshiqit, per Plavë - Murinë. Rruga e Qarrishtës. VL. Rruga e Stajve. LV. Rruga e Velikës. J.
Shpella: Shpella e Llazeve. L.
Ujëra: Bunari i Zekut. PV. Cerkaga, (gurrë në Llaze). L. Cerkaga e Danit, (në Shkallë). LV. Gurra e Ibishit. V. Gurra e Milë, (kroi me i ftohtë në Nokshiq). JL. Gurra e Sadikut. VL. Gurra e Nokshiqit, (G. Kryesore per këtë fshat, gjendet afër Shtëpisë te Azemit). L. Kroni i Manit, në Llaze. L. Kroni i Micanit. L. Kroni i Mustafës, në Llaze. L. Kroni i Myftarit, per mbi Nokshiq. LJ. Kroni i Shkallës. LJ. Sheu i Groshë. LJ. Sheu i Husë. V. Sheu i Ranishës. LJ. Sheu i Micanit. L. Sheu i Stajve. LV. Sheu i Ujkanit. L. Vrella, në Llaze. L.
Varre: Vorret e Fanës. LV. Vorret e Nokshiqit. L. Vorret e Poshtra (poshtme).V. Vorret e Vjetra. V. Vorret e Xhamisë, (me te lashtat janë midis fshatit). Kodra e Vorreve. L.
Te ndryshme: Kërshi i Shkallës. LV. Rrasa e Mulës. P. Shkalla e Shpenit. JL.
Demografia
Malazeze 6 (7,31%) të pa njohur 0 (0,0%) Nokshiqanë, tash per tash, mund t'i takosh në Kosovë, Shqipëri në shumë shtete tjera te Ballkanit, te Evropës, në ShBA etj., por nuk mund t'i takosh në Nokshiqin, që vazhdojnë ta ëndërrojnë, kujtojnë. E që kurrë nuk do ta harroj.
Fjalor i Gjuhës Shqipe (Nga Mehmet Elezi)
Ky Fjalor përmban rreth 41000 fjalë e rreth 54000 kuptime, të cilat nuk gjinden në fjalorët e Akademisë së Shkencave të viteve 1980 e 2002. Fjalori ka edhe rreth 5300 shprehje frazeologjike.
Përkah numri i fjalëve - tituj, bashkë me Fjalorin e Gjuhës së Sotme Shqipe (1980), ky është fjalori shqip-shqip më i madh i hartuar deri më sot. Përkah thellësia, është i vetmi fjalor shqip-shqip që trajton edhe etimologjinë e fjalëve. Është po ashtu i vetmi fjalor shqip-shqip që ilustrohet me mijëra vargje e shprehje të marruna drejtpërdrejt nga krijimtaria e mbi 40 autorëve që nga Gjergj Fishta e deri te Anton Pashku, Anton Çetta e Ismail Kadare; nga vepra madhore si Kanuni i Lekë Dukagjinit, Eposi i Kreshnikëve, Visaret e Kombit e thesare të tjera popullore.
Fjalori i Elezit ilustrohet edhe me rreth 5000 fjalë të urta popullore; rreth 1000 gjëza, bestytni e paragjykime, doke, lojë-fjalësh, të dhëna për barnatimin (mjekimin) popullor, yshtje etj. Shumë prej tyre botohen për herë të parë. Kjo vepër nuk është fjalor alternativ i fjalorëve të Akademisë së Shkencave dhe nuk mund të jetë i tillë, pasi lënda e tij përbëhet prej fjalësh ose kuptimesh të tjera, pra përmban pasuri që nuk gjinden në ata fjalorë.
Bashkë me të në trajtë parathënieje ribotohet me disa plotësime edhe sprova “Gjuha shqipe në bunker?!” ku autori shtjellon pikëpamjet e tij themelore mbi gjuhën shqipe, standardin dhe të ardhmen e saj. Fjalori i Gjuhës Shqipe i Mehmet Elezit është një vepër voluminoze prej rreth 1700 faqesh. Botimi i parë është me 2006 (Enti Botues Poligrafik “Gjergj Fishta”).
Referime
Autori është ambasador i Republikës së Shqipërisë në Konfederatën Zvicerane (Bernë).
Mehmet Elezi
Trapi i Vjetër
Telekomedia ka në qendër të saj një hotel të quajtur “Trapi i vjetër”.
Si pronë e një ish-trafikanti, do të bëhet vendi ku mbretërojnë thashethemet, aferat, vendi ku merr udhe kontrabanda, vendi ku takohen politikanet, zyrtare të lartë shtetëror, nëpunës apo dhe njerëz të thjeshte, atje ku të tjerë argëtohen dhe kalojnë momente intime.
Një punonjës bashkie, i cili tenton të bëje detyrën, por që i ndikuar nga rrethanat dhe ajo çfarë sheh, detyrohet të heqë dorë, një grua e cila kalon shpeshherë në shpërthime xhelozie teksa sheh të shoqin të tundohet përpara femrave të tjera, një "refugjat" italian i punësuar tashme tek një pronar shqiptar, ku krahas vështirësive në komunikim i duhet të përballoje edhe fjalët fyese të padronit të vet, krahas tyre edhe shumë personazhe episodike, plotësojnë mozaikun që ju dhuron të qeshura pa fund.
"Trapi i vjetër" është një pjesë e tranzicionit shqiptar, dhe nëpërmjet komikes synon të godasë anët e errëta të këtij realiteti.
Situatat komike, batutat dhe dialogu midis personazheve kanë si produkt humorin e hollë dhe plot finesë, larg banalitetit.
Nën interpretimin mjeshtëror të aktoreve të mëdhenj të skenës dhe ekranit si :
Alpine County
Alpine County është një nga  qarqet në shtetin federal Kaliforni të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
General Motors
right|225px|thumb|Selia e GM në Michigan SHBA
General Motors Company, e njohur gjithashtu edhe si GM, është një prodhues amerikan automobilash me zyra qendrore në Detroit, Michigan.
Për nga shitjet, GM renditet e para në SHBA dhe e dyta në botë për vitin 2008. GM renditej e treta për sa i përket xhiros globale. GM prodhon makina dhe kamionë në 34 vende, ka punësuar 244.500 njerëz nga e gjithë bota dhe shet dhe shërben në mbi 140 vende.
Gjuha sorbiane
Sorbianishtja apo (Serbšcina, gjermanisht: Sorbisch) është një gjuhë që i përket grupit të gjuhëve sllave të veriperëndimit gjithashtu është në grupin e gjuhëve indo-evropiane. Kjo është gjuhë e vjetër sllave e Elbës e cila flitet ende sot në Lausitz, krahinë historike e Länderit të Saksonisë dhe Brandenburgut. Kjo gjuhë flitet nga 45,000 folës.
General Motors
GM planifikon ta fokusojë biznesin e tij në katër marka kryesore amerikane — Chevrolet, Cadillac, Buick, dhe GMC. Në Evropë, pas një periudhe negocimesh për të shitur shumicën e aksioneve në markat Opel dhe Vauxhall, GM vendosi ta ruajë pronësinë e plotë të këtyre markave.
Gjuha sorbiane
Ekzistojnë dy gjuhë të shkruara, secila me dialekt tjetër: Gjithashtu, 5000 sorbianë flasin një dialekt të kaluarës mes sorbianishtes të epërme dhe të poshtme, zakonisht e njohur si sorbiane e mesme.
General Motors
Në 26 janar, GM deklaroi se kishte arritur një marrëveshje për të shitur SAAB te Spyker Cars NV. GM gjithashtu ka një marrëveshje për shitjen e markës Hummer, duke pritur aprovimin e kompanisë kineze.
Gjuha sorbiane
Është një gjuhë regjionale e Gjermanisë e njohur nga karta evropiane për gjuhët rajonale ose të pakicave. Kjo gjuhë është e përdorur në shenjat rrugore në qytetin e Lausitzit. Minoriteti Sorbianë është i izoluar dhe i ndarë në dy bashkësi fetare që vazhdojnë të jenë edhe sot, njëra katolike dhe tjetra ungjillore, gjuha sorbiane ndryshon nga fshati në fshat. parapamje|djathtas|250px|Vendodhja e Lausitzit në hartë parapamje|djathtas|250px|Shenjë dy gjuhëshe në Bautzen parapamje|djathtas|250px|Shenja komunikacioni dy gjuhëshe në [[Gjuha gjermane|gjuhën gjermane dhe sorbiane në qytetin Cottbus]]
Sorbianishtja e epërme
Sorbianishtja e epërme ende ka shumë dialekte të ndryshme. Aktualisht, ka tri media të shkruara, që përhapin gjuhën dhe kulturën Sorbiane,e para është gazeta Serbske Nowiny, gazetë e laicizuar,  e dyta  Katolski Posol, e cila është gazetë e komunitetit katolik dhe e fundit Pomhaj Bóh,e bërë  nga  komuniteti ungjillor. Në TV dhe radio ka emisoione në gjuhën sorbiane të epërme. Sorbianishtja e epërme pritet të mbetet më shumë kohë në familjen e gjuhëve evropiane të gjalla. Së pari për shkak se ajo flitet ende në institucionet në Domowina (që përfaqëson interesat e popullatës Sorbiane), Macica Serbska ZT (Shoqata e shkencave Sorbiane) ose Instituti i Sorabianik i  Lajpcigut, por edhe përmes transmetimit të gjuhës në fëmijët.