cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prona publike
Prona publike është pronë që i dedikohet përdorimit publik. Termi mund të përdoret ose për të përshkruar përdorimin për të cilin është vënë prona, ose për të përshkruar karakterin e pronësisë së saj (në pronësi kolektive nga popullsia e një shteti). Kjo është në kontrast me pronën private, në pronësi të një personi individual ose subjekteve artificiale që përfaqësojnë interesat financiare të personave, siç janë korporatat. Pronësia shtetërore, e quajtur gjithashtu pronësi publike, pronësi e qeverisë ose pronë shtetërore, janë interesa pronësore që i janë kushtuar shtetit, dhe jo një individi ose komunitetesh.
Louisa County (Virginia)
Louisa County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
978
Mbi vitin 978.
Koha e puthjeve
Koha e puthjeve libër me tregime me Autor Ylljet Aliçka. Faqet e librit 117. Botuar në Tiranë nga Shtëpia Botuese Toena, viti 2010.
Ai sjell një copëz realiteti shqiptar, më së shumti të para 90-ës, që vjen i fokusuar tek njerëzit e thjeshtë. Veç këtyre, në faqet e “Kohës së puthjeve” kanë zënë vend edhe Enver Hoxha e Hrushovi.
Vajtimi i Ajkunës
Vajtimi i Ajkunës është pjesë lirike e ciklit të kreshnikëve, një ndër më të bukurat dhe një kryevepër artistike e epikës së popullit shqiptar. Ajkuna është gruaja e Gjeto Basho Mujit, një kreshnik shqiptar. Ngjarja zhvillohet kështu: Omeri, djali i Mujit rrethohet në bjeshkë e pas një lufte të rreptë vritet. Kur arrin aty Muji, beteja ka përfunduar. Nga armiqtë e vrarë kupton se i biri megjithëse ishte vetëm shtatë vjeç, kishte luftuar si kreshnik. Këto tregohen në këngën “Vdekja e Omerit”. Vajtimin e nënës e paraprin një tablo dramatike tronditëse. Muji varros me duart e veta të birin ne Lugjet e Verdha dhe kthehet në kullë. Ajkuna merr vesh lajmin e zi. Pas këtyre shpërthen dhembja e nënës, vajtimi i saj. Në këtë vaj kemi diçka krejt të veçantë, që e bën këtë krijim poetik lirik të qëndrojë midis këngëve epike heroike të kreshnikevë. Vetë Omeri është një fëmijë i parritur, një luftëtar trim që la pas bëma kreshnikësh. Ajkuna, një nënë e dhembshur që vuan thellë vdekjen e djalit. Figurat artistike që përdoren janë të një lloji me ato të të gjithe ciklit. Këtu marrin pjesë yjet, hëna, zogjtë e bimët. Yjet ndalen të dëgjojne vajin e Ajkunës, kjo mallkon hënën pse nuk e lajmëroi më parë, ahu shtrin degën më të bukur që ajo të mbështetet dhe zogjtë e malit rreshtin këngën. Ajkuna ka në zemër lajmin e zi dhe kuja shpërthen. Në fund të vajtimit shprehja e dhëmbjes merr formë tjetër. Nëna kujton çaste nga jeta e djalit, e sa më të bukura janë ato, aq më e thellë është vuajtja në zemrën e nënës.
Lokaliteti arkeologjik Livadhi i Vitoshit
thumb|Livadhi i Vitoshit Lokaliteti arkeologjik Livadhi i Vitoshit është një lokacion arkeologjik që ndodhet në fshatin Kullë të Komunës së Vushtrrisë.
Vajtimi i Ajkunës
Vajtimi i Ajkunës
Drita a dalë e dritë s’po ban, ka le dielli e nuk po nxeh: ça ka ba Gjeto Basho Muji; Djalin n’dhe Muji e ka shti… A dredhe Muji e në shpi ka shkue, nana e djalit po e pyet; -Mujo, djalin ç’ma ka gjetë? N’Lugjet t’Verdha, a thue ka mbetë?… Qyqe vetëm rrugën ma paska marrë, kan nxan vend hyjt vajin për me ndie, kur ka dalë ndër Lugje t'Verdha, atëhere hanën nana ka mallkue: - T'u shkimtë drita ty,o mori hanë - qi s'ma çove at natë nji fjalë, n'lugje t'Verdha shpejt me dalë, bashkë me hi n'nji vorr me djalë! Ndoshta vorri t'dyve s'na kish xanë, ndoshta djali ngat nuk m'kishte lanë, nji vorr t'ri - por kishte ë për bri. Ahit t'malit rixha i kishte ba, gurit t'malit rixha i kishte ba, për mue gropën me ma lanë - se aq i vend ma kishte lanë. Mallkue kjosh,o miri hanë, qysh me e lanë nanën t'pa djalë! Kur ka shkue te vorri i djalit, ka pa ahin treqind vjeç. Ahi ishte rrema - rrema, nja ma t'bukrin mbi vorr qi p'e shtri, mirë po pshtetet për degë t'ahit, pikon lodja mbi vorr t'djalit. Kan lan kangën zogjt e malit, kan lan kangën me vështrue! - Po a s'din de kush ka ardhë, qi nuk çohesh për me u falë, more i miri i nanës - ooo! Amanet,o more bir, Del nji herë ksi burgut t'errët, fol me nanën qi t'ka rritë, s'm'ke lan kurr kaq shum me pritë! Ka lshue hana rrezet n'pyllë, kan shkrepë hyjzit nëpër qiellë, pvesin djalin - a e ke pa? Rrahit t'zi ndër kambë i kishe re: - Ka qillue bjeshka e gjanë, gjith ku t'dueni vend me xanë. - Nuk po m'len nji ah m'e pa. Amanet pse e lae m'u djerrë? Thuej m'kan mblue me dhe t'zi, drita e juej mbrendë mos me hi, vaji i nanës o mos me u ndi, lodja e nanës o veç me m'rri, mor Homeri i nanës-ooo: - A thue gjogun me ta prue, del ndo' i herë për me lodrue, bjen dër gurra me u freskue, kërkon majet bashk me zana, se ty vorrin ta rue nana, more i miri i nanës - ooo! Orët e bjeshkës ma s'und p'e ndiejnë, fjalën n'gojë po ja kthejnë dalë, zemrën s'rrahni ja kanë ndalë, lot ndër sy mirë po ja krijnë, fytyrën lotsh mirë po ja shijnë, vetë e bajnë e e çojnë n'Jutbinë.
Gjeravica
thumb|250px|Gjeravica gjatë natës. parapamje|Liqeni i Gjeravicës.
Lokaliteti arkeologjik Livadhi i Vitoshit
Historia
Në perëndim të fshatit Kullë, një terracë e butë me zbritje të lehtë në drejtim të anës veriore njihet me emrin ‘Livadhi i Vitoshit’. Lokacioni është i rrethuar me ambient bujqësor dhe blegtoral, terraca në lindje kufizohet me kodra të ulëta të ‘Zabelit të Nebihut’, në jug me ‘Shpatin e Thatë’ të rrëzëmaleve të Qyqavicës, kurse në veriperëndim hapet peisazhi i terracave të buta dhe fushave me tokë pune.
Rrëzë anës verilindore rrjedhë një përrua i cekët i cili buron në malet e Qyqavicës. Livadhi i Vitoshit ruan gjurmët e një vendbanimi në një sipërfaqe rreth 0.80ha, të përfaqesuara në radhë të parë, nga tjegulla kaliptere, e së dyti, nga fragmente të pakta të qeramikës të enëve të kuzhinës që janë atipike dhe kronologjikisht të pahetueshme. Gjetjet e tjegullave, në veçanti, gjenden të koncentuara në një sipërfaqe rreth 0.30ha, në juglindje të tarracës. Nga gjetja e tjegllave të tipit kalipter mund të nxirren përfundime të qarta për një qendër, vendbanim të vogël nga epoka e antikitetit.
Vajtimi i Ajkunës
Burimi i të dhënave
https://web.archive.org/web/20060819194212/http://www.tirana-online.de/folklori.html
Gjeravica
Gjeravica me 2.656 m lartësi mbidetare është maja më e lartë në Alpet Shqiptare (Bjeshkët e Nemuna) në pjesën e Kosovës, edhe pse lartësia e vërtetë mund të jetë për disa metra më e madhe, ende e pakonfirmuar nga GPS. Radhitet si maja e tretë pas majës së malit Korab dhe Jezercit i cili gjendet në Alpet Shqiptare dhe ka lartësinë 2764 metra, Mali i Korabit. thumb|left Kjo maje malore gjendet në perëndim të Kosovës, gjegjësisht në vargmalet e Bjeshkëve të Nemuna që ndajnë kufirin shtetëror të komunës së Junikut me Shqipërinë. Maja e Gjeravicës i takon territorit të komunës së Junikut dhe afër saj gjendet edhe maja tjetër Gusani që me lartësi mbidetare radhitet menjëherë pas Gjeravicës, Gusani ka lartësi mbidetare 2639 m. Maja e Gjeravicës gjendet në gjerësinë gjeografike veriore 42.53° dhe 20.13° të gjatësisë gjeografike lindore. parapamje|Maja e Gjeravicës. Kjo është njëra nga atraksionet turistike më të vizituara nga alpinistët e shteteve të ndryshme që nga viti 1975.
979
Mbi vitin 979.
Gjeravica
Lidhje të Jashtme
http://www.summitpost.org/mountain/rock/173204/-272-eravica.html
parapamje|Liqeni i Gjeravicës, Alpet Dinarike.
Kantoni Villeneuve-lès-Avignon
Kantoni Villeneuve-lès-Avignon (frëngjisht: Canton de Villeneuve-lès-Avignon) është një kanton në departamentin Gard, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Villeneuve-lès-Avignon. Ka sipërfaqe 105.68km2 dhe popullsi 33576 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Villeneuve-lès-Avignon aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Lista e ambasadorëve të Shqipërisë në Bosnje - Hercegovinë
Kjo është lista e Ambasadorëve shqiptarë që kanë përfaqësuar Shqipërinë në Bosnje - Hercegovinë:
980
Mbi vitin 980.
Livezile (Alba)
Livezile (Alba) është një komunë në qarkun Alba në Rumani. Ka një popullsi prej 1.347 banorësh dhe sipërfaqe 65,86 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 4 fshatrave: Izvoarele, Livezile, Poiana Aiudului, Vălişoara.
981
Mbi vitin 981.
Doris Lessing
Doris Lesing, emir i vërtetë Doris Mej Tajler, (22 tetor 1919 Kermanshah, Persi (Irani i sotëm) – 17 nëntor 2013 Londër) ishte shkrimtare britanike eprozës, dhe fituese e Çmimit Nobel për letërsi, në vitin 2007.
Akademia suedee në arsyetimin për ndarjen e çmimit e përshkruan shkrimtaren: »shtytje dhe vulosje e përvojës femërore, e cila me skepticizëm, pleqëri dhe me forcën vizionare e pasqyron civilizimin i cili është e ndarë«. Me 87 vite të jetës, Doris Lesing është fituesja më e vjetër e çmimit më prestigjioz, e cila vlenë 10 milion kruna suedeze (afro 1,8 mil. euro). Çmimin e pranoi me 10 dhjetor në një ceremoni në Stokholm.
Reagimi i Doris Lesing në lajmin për ndarjen e Çmimit Nobel
''»Kjo mbretëron veq 30 vjetë. I fitova të gjitha çmimet në Evropë, që të gjitha, por jam habitur për këtë. Kjo është një flesh rojal,«''
982
Mbi vitin 982.
Lista e ambasadorëve të Shqipërisë në Brazil
Kjo është lista e Ambasadorëve shqiptarë që kanë përfaqësuar Shqipërinë në Brazil:
Montgomery County (Virginia)
Montgomery County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Pittsylvania County
Pittsylvania County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Xhevat Lloshi
Xhevat Lloshi gjuhëtar shqiptar, ka lindur në Fier më 28 janar 1938. Është bashkëpunëtor i vjetër shkencor që ka bërë përpunimin e redaktimin e pjesëve përkatëse të Fjalorit të gjuhës së sotme shqipe të botuar në Tiranë më 1980.
Kantoni Albi-Nord-Est
Kantoni Albi-Nord-Est (frëngjisht: Canton d'Albi-Nord-Est) është një kanton në departamentin Tarn, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Albi. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 11725 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Albi-Nord-Est aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Alinca
është vendbanim në Ish Republikën Jugosllave të Maqedonisë.
983
Mbi vitin 983.
Purgatory
Purgatory është një Rock Band nga Kosova, dhe me vendbanim janë në Zvicër.
Emri Purgatory nuk ka të bëj me religjionin. Ky emër është fakt dhe reale se rrjedh nga mediumi "Komedia Hyjnore" e Dante Aligerit.
Tek ky emër erdhi këngëtari i parë i Purgatory-t diku në garazhat e Prishtinës gjatë ushtrimeve. Ishte ky Fatoni i njoftur me nofkën "kika" i cili dha propozimin për këtë emër. Derisa Dante Aligeri në librin e tij "Komedia Hyjnore" Purgatory-n si një mur mes parajsës dhe ferrit e përshkruan Grupi përshkruajnë atë si një rrugë të përbashkët të stileve të ndryshme muzikore. Nuk kanë menduar kurrë që të përcaktohen për një stil, sepse thjesht si individ kanë shije të ndryshme të muzikës, qoftë ajo grunge, rock, soul, heavy apo death metal etj. Andaj edhe vendosëm që të gjejmë një rrugë të përbashkët të këtyre stileve. Purgatory në këtë grupë dmth. rrugë e përbashkët ku takohen stile të ndryshme të muzikës.
Albumi i parë doli në shitje në Vitin 1998, dhe u titullua " Larg Vendit të Shqiponjave " ky titull u përshtat edhe me emrin e grupës "PURGATORY" duke pasur parasysh se anëtarët ishin në ekzil, dhe të gjithë në qytetin e Baselit - Zvicër. Morën pjesë në shumë Festivale të ndryshe internacionale, Koncerte etj. Hiti më i njohur i tyre ishte Balada "Do ti lutem Qiellit" pastaj "Jakup Ferri" dhe "Sadija".
Këngët :
Antarët :
Titulli i albumit: Larg Vendit të Shqiponjave
Njëmbëdhjetë
Njëmbëdhjetë (11) Numri që vjen menjëherë pas dhjetës dhe që shënon një sasi të barabartë me dhjetë edhe një.
Gegët
parapamje|Ceremonia e Marrjes se Nuses - [[Valbonë]] parapamje|Lumi Shkumbin Gegët janë grup nënentik që përfshin shqiptarët e pjesës veriore të trojeve shqiptare (në veri të Shqipërisë, Kosovë, Preshevë, Maqedoni, Mal të Zi). Gegët flasin dialektin gegë ose gegërishten dhe kufizohen me toskët në Lumin Shkumbin në Shqipëri, që përshkon Shqipërinë e Mesme nga lindja në perëndim.
Etimologjia
Rilindasi Vaso pashë Shkodrani në veprën e tij "E vërteta për Shqipërinë dhe shqiptarët" të shkruar më 1879 shkruan: "Gegërisë dhe gegëve ua gjejmë domethënien në veprën e Homerit. «Përtej maleve Akrokeraune banojnë gigat (γῖγας)», thotë Babai i Poezisë. Fjala γῖγας, gigas, do të thotë gjigant. Meqenëse banorët e malësive të Shqipërisë së Epërme janë poathuajse të gjithë me shtat përtej mesatares, të vjetrit i merrnin për gjigantë dhe ashtu i quanin. Gigas dhe Gega është i njëjti emër dhe, në të dyja gjuhët, ka të njëjtën domethënie.""Vërtetohet se krerët e fiseve të Shqipërisë së Epërme merrnin së lashti titullin Gegë mbasi na kujtohet që kemi parë me sytë tanë një dokument zyrtar lëshuar nga Kadiu i parë, gjykatësi që ishte emëruar prej qeverisë osmane në rajonin e Dukagjinit në shekullin e pesëmbëdhjetë, menjëherë pas vdekjes së Skënderbeut, e cila u pasua nga pushtimi i plotë i Shqipërisë. Në këtë dokument thuhet se Gegë Lleshi, Gegë Doda, Gegë Tanushi dhe një tjetër Gegë, emrin e të cilit e kemi harruar, largohen nga malet e Poshterikut, në Gjakovë, pa ia shitur a falur ato ndonjë tjetri, për t'u vendosur së shpejti në Mirditë. Ky dokument, që kishte të bënte me të parët e Kapidanit të Mirditës, zotërohej nga i ndjeri Bib Dodë pasha; para se të vdiste, ai na e kishte treguar; e kishim lexuar dhe jemi të sigurt se i biri, Prengë pasha, duhet ta zotërojë akoma."
984
Mbi vitin 984.
Dymbëdhjetë
Dymbëdhjetë (12) Numri që vjen menjëherë pas njëmbëdhjetës dhe që shënon një sasi të barabartë me njëmbëdhjetë edhe një.
Kantoni Rhôny-Vidourle
Kantoni Rhôny-Vidourle (frëngjisht: Canton de Rhôny-Vidourle) është një kanton në departamentin Gard, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Aimargues. Ka sipërfaqe 105.93km2 dhe popullsi 23234 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Rhôny-Vidourle aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Mali Everest
thumb|right|250px|3 d Mali Everest (nepalisht: Sagarmatha, tibetisht: Chomolangma) është mali më i lartë i vargmaleve të Himalajës, dhe maja e tij vendi më i lartë i Tokës mbi sipërfaqen e detit, me lartësi 8.848 metra. Gjendet ndërmjet Nepalit dhe Tibetit, në kordinanca gjeografike 28ο Β, 87ο Α. Lartësia e tij ndryshon çdo vit disa milimetra për arsye të krijimit të maleve që krijoi Himalajat dhe vazhdon edhe në periudhën tonë sepse pllaka tektonike e Indisë përplaset me atë të Azisë. 8.850metrat janë në dy të tretat e lartësisë së troposferës. Në këtë lartësi ajri është i rrallë dhe mungesa e oksigjenit, erërat e forta dhe temperaturat shumë të ulta e bëjnë të pamundur lulëzimin e bimëve dhe barit në faqet më të larta.
Ngjitjet në majë
Të gjithë e dimë se mali i Everestit (në gjuhën nepale: Sagarmatha, në atë tibetiane: Chomolangma) arrin lartësinë 8848 metra; gjendet në Azi në Himalajat Lindore, në pjesën kineze të kufirit me Nepalin; emri i malit vjen nga gjenerali anglez Ser Everest, për këtë arsye është quajtur mali i Everestit. Ajo që është më e rëndësishmja ka të bëjë me madhështinë e tij botërore! Të gjithë e dimë se mali i Everestit është maja më e lartë malore në botë. Por a është kjo një e vërtetë absolute?! Për këtë dhe shumë kuriozitete të tjera rreth tij, ju ftojmë të lexoni më poshtë:
5. Merimangat e malit
A dëshironi të ngjiteni në malin e Everestit? Shumë mirë, mund të shkoni, por duhet të dini se nuk do të jetë një ngjitje e lehtë. Dhe si të mos mjaftonte, mund të ndesheni me merimanga të tilla të ngjashme. Kjo në foto është një lloj merimange tipike e maleve, e cila quhet Salticidae. Ajo jeton në lartësi të mëdha, por edhe në pyje, shkretëtira etj.! Kjo lloj merimange është e rrezikshme nëse ju pickon, ndaj duhet të keni patjetër me vete ndonjë medikament për një rast të tillë!
4. Ky burrë e ka ngjitur malin Everest 21 herë
Kjo është historia e pabesueshme e Apa Sherpa, i cili ka marrë zyrtarisht certifikatën e Librit të Rekordeve Gines, pasi e ka ngjitur malin Everest 21 herë! Por nepalezi ka deklaruar se në 20 vitet e fundit mali është bërë shumë më i vështirë për t’u ngjitur, në krahasim me kohët e mëparshme, për shkak të ndryshimeve klimatike!
3. Grindje në lartësi
Një herë, në vitin 2013, tre alpinistë, Ueli, Simone dhe Jonathan, u përfshinë në një grindje me disa sherpas (grup etnik që jeton në malin e Nepalit) të cilët i akuzuan ata se kanë provokuar një ortek që mund të godiste disa prej tyre. Por alpinistët i hodhën poshtë të gjitha akuzat, ndërsa më pas çështja kaloi në “duar”: sherpat i rrahën ata shumë keq, madje njëri prej tyre tentoi të vriste Simonen!
2. Mali i Everestit po bëhet edhe më i lartë
Debati për rimatjen e malit të Everestit.
Është urdhëruar një matje e re për malin e Everestit, i cili konsiderohet si më i larti në botë. Vendimin e kanë marrë autoritetet e Nepalit, për t’u dhënë fund ngatërresave mbi lartësinë e tij. Lartësia zyrtare e Everestit deri tani është 8848 metra. Por Kina dhe Nepali kanë pasur prej kohësh mosmarrëveshje lidhur me këtë matje. Kinezët deklarojnë se ai duhet matur nga lartësia e strukturës së tij të gurtë, ndërsa nepalezët mendojnë se duhet të llogaritet edhe lartësia e dëborës, e cila e bën katër metra më të lartë. Mali që është konsideruar si më larti në botë, përshkon kufirin mes dy vendeve.
Mali Everest, i njohur në Nepal si Sagarmatha dhe në Tibetian si Chomolungma, është mali më i lartë i Tokës mbi nivelin e detit, që ndodhet në vargun Himalajal të Mahalangur të Himalajve. Kufiri ndërkombëtar midis Kinës (Rajonit Autonomik të Tibetit) dhe Nepalit (Provinca nr. 1) kalon pikën e vet të samitit.
Lartësia aktuale zyrtare e 8,848 m (29,029 ft), e njohur nga Kina dhe Nepali, u krijua nga një studim indian i vitit 1955 dhe më pas u konfirmua nga një studim kinez në 1975. [1] Në vitin 2005, Kina rimori masën e lartësisë së malit, me një rezultat prej 8844.43 m. Pas një diskutimi midis Kinës dhe Nepalit, nëse lartësia zyrtare duhet të jetë lartësia e shkëmbinjve (8,844 m, Kina) ose lartësia e borës (8,848 m, Nepal). Në vitin 2010, nga të dy anët u arrit një marrëveshje që lartësia e Everestit është 8,848 m dhe Nepali njeh pretendimin e Kinës se lartësia e Everestit është 8,844 m. [5]
Në vitin 1865, Everest iu dha emri zyrtar i tij nga Shoqëria Mbretërore Gjeografike, sipas një rekomandimi të Andrew Waugh, Surveyor britanik i Përgjithshëm i Indisë. Ndërsa duket se kishte disa emra të ndryshëm lokalë, Waugh zgjodhi emrin e malit pasi paraardhësi i tij në post, Sir George Everest, pavarësisht kundërshtimeve të George Everest.
Mali Everest tërheq shumë alpinistë, disa prej të cilëve kanë me përvojë alpinistët. Ka dy rrugë kryesore ngjitëse, një që afrohet majën nga juglindja në Nepal (e njohur si "rruga standarde") dhe tjetra nga veriu në Tibet. Everesti paraqet rreziqe të tilla si sëmundja lartësi, moti dhe era, si dhe rreziqe të rëndësishme nga orteqet dhe Akullorja Khumbu. Që nga viti 2017, gati 300 njerëz kanë vdekur në Everest, shumë prej të cilëve mbeten në mal. [7]
Përpjekjet e para të regjistruara për të arritur samitin e Everestit janë bërë nga alpinistët britanikë. Ndërsa Nepali nuk i lejonte të huajt në vend në atë kohë, britanikët bënin disa përpjekje në rrugën e kurrizit të veriut nga ana e tibetianëve. Pasi ekspedita e parë e zbulimit nga ana e britanikëve në vitin 1921 arriti në 7,000 m (22.970 ft) në Kolonën e Veriut, ekspedita e vitit 1922 shtyu rrugën e kreshtës veriore deri në 8.320 m (27.300 ft), duke shënuar herën e parë që një njeri kishte ngjitur mbi 8.000 m (26.247 ft). Shtatë derëtarë u vranë në një ortek me origjinë nga Koloneli i Veriut. Ekspedita e vitit 1924 rezultoi në një nga misteret më të mëdha në Everest sot: George Mallory dhe Andrew Irvine bënë një samit përfundimtar më 8 qershor, por kurrë nuk u kthyen, duke nxitur debatin për pavarësisht nëse ishin apo jo të parët që arritën në krye. Ata u vunë në majë të malit atë ditë, por u zhdukën në retë, për të mos u parë kurrë më, derisa trupi i Mallory u gjet në vitin 1999 në 8,155 metra mbi sipërfaqen e veriut. Tenzing Norgay dhe Edmund Hillary bënë ngjitjen e parë zyrtare të Everestit në vitin 1953, duke përdorur rrugën jugore të kreshtës. Tenzing kishte arritur 8,595 m (28,199 ft) vitin e kaluar si anëtar i ekspeditës zvicerane 1952. Ekipi i alpinizmit kinez i Wang Fuzhou, Gonpo dhe Qu Yinhua bëri kthimin e parë të raportuar të kulmit nga kurrizi i veriut më 25 maj 1960. [8] Historia e kësaj zone [sqarimi i nevojshëm] daton në 800 pes, kur Kirati i lashtë kishte Mbretërinë e tyre Kirata në malet Himalayan. [10] Gama Mahalangur e Himalaja njihet gjithashtu si zona Kirat e Nepalit lindor. [11] [12]
Sondazhet e hershme Mount Everest është e vendosur në Nepal. Mount Everest është e vendosur në Nepal. Vendndodhja në Tokë Në 1715, Perandoria Qing vëzhgoi malin duke përcjellur territorin e saj dhe e përshkroi atë si malin Qomolangma jo më vonë se 1719. [13]
Harta e lehtësimit të malit Everest Në 1802, britanikët filluan Anketën e Madhe Trigonometrike të Indisë për të rregulluar vendet, lartësitë dhe emrat e maleve më të larta të botës. Duke filluar në Indinë jugore, ekipet e anketës u zhvendosën drejt veriut duke përdorur teodoliti gjigand, secili peshon 500 kg (1100 lb) dhe duke kërkuar 12 burra për të kryer, për të matur lart sa më saktë që të jetë e mundur. Ata arritën në ultësirën Himalaje deri në vitet 1830, por Nepali nuk ishte i gatshëm t'i lejonte britanikët të hynin në vend për shkak të dyshimeve për agresion politik dhe aneksim të mundshëm. Disa kërkesa nga gjeodetët për të hyrë në Nepal u refuzuan. [14]
Britanikët u detyruan të vazhdonin vëzhgimet e tyre nga Terai, një rajon në jug të Nepalit, i cili është paralel me Himalajet. Kushtet në Terai ishin të vështira për shkak të shirave të rrëmbyeshëm dhe malaries. Tre oficerë të anketimit vdiqën nga malaria, ndërsa dy të tjerë duhej të tërhiqeshin për shkak të shëndetit të dështuar. [14]
Megjithatë, në vitin 1847, britanikët vazhduan studimin dhe filluan vëzhgimet e hollësishme të majave Himalayan nga stacionet e vëzhgimit deri në distancën prej 240 km (150 mi). Puna e kufizuar e motit në tre muajt e fundit të vitit. Në nëntor 1847, Andrew Waugh, Surveyor britanik i Përgjithshëm i Indisë bëri disa vëzhgime nga stacioni Sawajpore në fundin lindor të Himalajeve. Kangchenjunga u konsiderua më pas kulmin më të lartë në botë dhe me interes ai vuri në dukje një kulm përtej saj, rreth 230 km larg. John Armstrong, një prej vartësve të Waugh, gjithashtu pa pikun nga një vend më larg në perëndim dhe e quajti atë pik "b". Waugh më vonë do të shkruante se vëzhgimet tregonin se pika "b" ishte më e lartë se Kangchenjunga, por duke pasur parasysh distancën e madhe të vëzhgimeve, vëzhgime më të afërta ishin të nevojshme për verifikim. Vitin e ardhshëm, Waugh dërgoi një zyrtar të anketës në Terai për të bërë vërejtje më të afërta të pikës "b", por retë i penguan përpjekjet e tij. [14]
Nicolson u tërhoq në Patna në Ganges për të kryer llogaritjet e nevojshme bazuar në vëzhgimet e tij. Të dhënat e tij të papërpunuara dhanë një lartësi mesatare prej 9.200 m (30.200 ft) për pikun "b", por kjo nuk e konsideronte thyerjen e dritës, e cila shtrembëron lartësitë. Megjithatë, numri tregon qartë se kulmi "b" ishte më i lartë se Kangchenjunga. Nicolson kontraktuar malaries dhe u detyrua të kthehej në shtëpi pa përfunduar llogaritjet e tij. Michael Hennessy, një nga ndihmësit e Waugh, kishte filluar përcaktimin e majave në bazë të numrave romakë, me Kangchenjunga të quajtur Peak IX. Peak "b" tani u bë i njohur si Peak XV. [14]
Në vitin 1852, i vendosur në selinë e anketës në Dehradun, Radhanath Sikdar, një matematikan indian dhe anketues nga Bengali, ishte i pari që identifikoi Everestinin si pikën më të lartë të botës, duke përdorur llogaritjet trigonometrike bazuar në matjet e Nicolsonit. Një njoftim zyrtar që Peak XV ishte më i lartë ishte vonuar për disa vite pasi llogaritjet u verifikuan në mënyrë të përsëritur. Waugh filloi punën në të dhënat e Nicolson në 1854 dhe së bashku me stafin e tij kaloi pothuajse dy vjet duke punuar në numra, duke u marrë me problemet e thyerjes së dritës, presionit barometrik dhe temperaturës mbi distancat e gjera të vëzhgimeve. Së fundi, në mars 1856 ai njoftoi gjetjet e tij në një letër zëvendësit të tij në Kalkutë. Kangchenjunga u deklarua të jetë 8,582 m (28,156 ft), ndërsa Peak XV u dha lartësinë prej 8,840 m (29,002 ft). Waugh arriti në përfundimin se Peak XV ishte "ndoshta më i madhi në botë". [14] Peak XV (i matur në këmbë) është llogaritur të jetë saktësisht 29,000 ft (8,839.2 m), por u deklarua publikisht si 29,002 ft (8,839.8 m) me qëllim që të shmangte përshtypjen se një lartësi e saktë prej 29,000 feet (8,839.2 m) asgjë më shumë se një vlerësim i rrumbullakuar. [16] Waugh nganjëherë luhet me lojë për të qenë "personi i parë që vendos dy këmbë në majë të malit Everest". [17]
Northumberland County (Virginia)
Northumberland County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Lunenburg County (Virginia)
Lunenburg County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Trembëdhjetë
Trembëdhjetë (13) Numri që vjen menjëherë pas dymbëdhjetës dhe që shënon një sasi të barabartë me dymbëdhjetë edhe një.
985
Mbi vitin 985.
Vaskë Milkani
Vaskë Milkani punonjës i Sektorit të Leksikologjisë e të Leksikografisë pran Institutit të Gjuhësisë dhe Letërsisë të Akademisë së Shkencave të Shqipëris. Gjatë kryerjes së detyrës Vaskë Milkani ka punuar për ndërtimin e kartotekës së Leksikut të Shqipes dhe për një varg detyrash që i kanë paraprirë hartimit të fjalorit "Fjalor i Gjuhës së Sotme Shqipe" të botuar në Tiranë më 1980 Vaske Milkani, mesuesi jone i nderuar i gjuhes dhe letersise ne gjimnazin "R.Qirinxhi" te qytetit te Korces per periudhen 1964-1968; shume i ri ne moshe, por tejet mase i talentuar; zor se do te kish te dyte gjithe Shqiperia. Vertet na beri ne, nxenesve te Tij, te dime te flasim shqip.
Hajla
thumb|300px|Pamnje nga Hajla thumb|300px|Pamje nga Hajla Hajla është mal në kuadër të Alpeve Shqiptare në kufi të Kosovës me Malin e Zi. Shtrihet në mes Grykës së Rugovës dhe vendburimit të lumitIbër, shtrihet në koordinatat gjeografike Lat/Lon: 42,75725° N / 20,14392° E dhe ka lartësinë më të madhe (2403 m) e arrinë në territorin e Kosovës.
Përmbledhje
Hajla përbëhet prej disa majave malore siç janë : Hajla e Shkrelit, (malazezisht : Škreljska Hajla, angl. : Shkrel´s Hajla 2.011 m) - Maja e Dromodolit (2.120 m), Hajla e Koshutanit, (Košutanska Hajla, Koshutan´s Hajla),  Hajla e Vranocit, (Vranovačka Hajla  – Vranovac´s Hajla 2.281 m). Kemi edhe emërtimin Hajla e Pepiqit, që është me lartësi 2403 metra lartësi mbidetare.
Për shkak të lartësisë së theksuar Hajla është e zhveshur, ndërsa pjesët më të ulëta posaçërisht kah burimi i lumit Ibër me vegjetacion të bujshëm në të cilën jetojnë shtazë të egra (si ujq, arinj etj). thumb|500px|center
986
Mbi vitin 986.
Lopadea Nouă
Lopadea Nouă është një komunë në qarkun Alba në Rumani. Ka një popullsi prej 2.883 banorësh dhe sipërfaqe 70,76 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 6 fshatrave: Asinip, Băgău, Beţa, Cicârd, Ciuguzel, Lopadea Nouă, Ocnişoara, Odverem.
Federata Polake e Futbollit
Polski Związek Piłki Nożnej (Federata Polake e Futbollit) ose shkurt PZPN është themeluar më 1919. Në federaten ndërkombëtare të futbollit FIFA është antarsuar më 1923 ndërsa në Unionin e Federatave Evropiane UEFA më 1955. Kryetar aktual i PZPN është Cezary Kulesza dhe kombtaren e Polake e udhëheqë traineri Paulo Sousa.
Pak Histori
...
Ndeshjet e Polonisë me Shqipërinë
Deri më tani (2005) Shqipëria ka luajtur dhjetë ndeshje me Poloninë prej të cilave ka një fitore, tri barazime, gjashtë humbje dhe rezulltati i golave është: 7:12 (-5)
Kantoni Marguerittes
Kantoni Marguerittes (frëngjisht: Canton de Marguerittes) është një kanton në departamentin Gard, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Marguerittes. Ka sipërfaqe 132.8km2 dhe popullsi 28507 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Marguerittes aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Katërmbëdhjetë
Katërmbëdhjetë (14) Numri që vjen menjëherë pas trembëdhjetës dhe që shënon një sasi të barabartë me dhjetë edhe katër.
Mulla Iljaz Spahia
Mulla Iljaz Spahia ishte hoxhë, mësues, arsimdashës, dijetar, atdhetar, luftëtar... Luftoj për të drejtat e popullit shqiptar, për bashkimin kombëtar. Për këtë u burgos, u pushkatua, u masakrua, por kurrë nuk është pendua.
Fjalët e fundit të tij, para pushkatimit, janë amanet, porosi, për çdo brezni:
"Ne, si të gjithë shqiptarët e tjerë, s'kemi ç'presim tjetër prej jush, pos plumbit dhe thikës pas shpine. Mashtroheni se mund ta zhdukni këtë popull, se mund ta shtypni shpirtin liridashës të tij. Njëlloj si të parët tanë, edhe neve ua kemi lënë porosi brezave që të mos kenë besë në racën tuaj". - Mulla Iljaz Broja
Jetëshkrimi
Iljaz Spahia lindi në vitin 1892, në katundin Kastriot të Drenicës. Rrjedh nga një familja e varfër fshatare, me pak tokë e bagëti, por nga një familje bujare, fetare e atdhetare.
Si fëmijë ishte djalë shumë i zgjuar, por meqë nuk kishte shkollë në katundin e tij, babai e dërgoi për t'u shkolluar në Vushtrri. Në shkollën fillore të Vushtrrisë, ky bir fshatari, në sjellje, në mësime ishte gjithmonë i pari...
Posa i kreu mësimet fillestare në Vushtrri, babai e dërgon në Pejë, ku regjistrohet në Medresenë e Pejës. Në Medresenë e Pejës, edhe pse në rrethana politike, ekonomike, tejet të vështira, Iljaz Spahia u dallua për sjellje e notat më të mira. Në medrese përvetësoj njohuri në shumë lëmi, të cilat e frymëzuan, e formuan, e kalitën, e përgatitën për beteja të reja...
Në vitin 1916, në moshën 24 vjeçare, Mulla Iljazi Spahia e veshi petkun fetar, e filloi detyrën e hoxhës, imamit, mësuesit, predikuesit në Xhaminë e Burojës, ku për pak vite do të bëhet shembull për hoxhallarët e Kosovës...
Në vitin 1918, me themelimin e shtetit me emrin Mbretëria Serbo-Kroate Sllovene, që pas dhjetë vjetësh u shndërrua në Mbretëria e Jugosllavisë, Kosovës e gjithë shqiptarëve iu shtua zullumi, gazepi prej Serbisë... Mulla Iljaz Spahia gjatë shërbimit në Xhaminë e Burojës nuk u kufizua vetëm në shërbesat fetare, por ai e zgjeroj veprimtarinë edhe në çështjet arsimore, kulturore, kombëtare...
Nga zullumi, nga gazepi i Serbisë, nëpër malet e Kosovës filluan të veprojnë çetat e lirisë. Ndërsa, nëpër malet e Drenicës dëgjoheshin pushkët e çetës të Azem Galicës. Azem Bejta me luftëtarët e tij, që luftonin për lirinë e Kosovës, ka ndodhur shpesh, gjenin prehje, pushim e strehim, në Xhaminë e Burojës...
Në Xhaminë e Burojës, Mulla Iljaz Spahia, hoxha i ri, ju shërbente me dashamirësi luftëtarëve që luftonin për liri... Shërbente me këshilla, me bukë, armatim, me vullnetarë të rinj, që ishin përgatitë nga Mulla Iljazi për me vdekë, m'u ba fli, për Kosovë, për Shqipni...  Mulla Iljazi nga Xhamia e Burojës mbante lidhje të vazhdueshme edhe me Hoxha Kadri Prishtinën, në Shkodër, drejtuesin e Komitetit për Mbrojtjen e Kosovës. Por, një ditë, kur po ngjitej në kulmin e veprimtarisë, Mulla Iljaz Spahia u arrestua nga xhandarmëria e Jugosllavisë. ..
Në burg, hoxha, Mulla Iljazi, nuk u përkul, qëndroj burrënisht, nuk u pendua për çka kishte veprua dhe më në fund, nga presioni i hoxhallarëve me ndikim, u lirua...
Pas burgut, fshatarët e Burojës e të Drenicës e pritën hoxhën, Mulla Iljazin, për shkak të qëndrimit të tij burrënor, e pritën si një hero popullor... Prej asaj dite, nga dashunija, fshatarësia nuk e thërrisnin më Mulla Iljaz Spahia, por Mulla Iljazi i Burojës, trimi i Kosovës...
Mulla Iljazi e vazhdoj veprimtarinë e tij fetare-atdhetare në formën legale, përmes Organizatës "Xhemijet" (Bashkimi), e cila përpiqej të shpëtohet ajo çka mund të shpëtohet, të mbrohet ajo që nga armiku mund të shkatërrohet...
Fjalët e hoxhës, që dëgjoheshin me vëmendje, me respekt në xhami, nëpër oda, ishin Fjalët e Kur'anit, ato ndikuan që popullsia shqiptare të mos shpërngulet, por t'i qëndroj besnik Drenicës, Kosovës, Vatanit... Fjalë t e urta hyjnore u bënë ilaç për zemrat njerëzore...
Gjatë viteve 1941-1946, pasi që Mbretëria e Jugosllavisë u shkatërrua, Mulla Iljaz Broja e vazhdoj veprimtarinë e tij duke e kundërshtuar fashizmin italian, duke luftuar kundër bandave armike, siç ishin formacionet partizane-çetnike...
Çetnikët e gjeneralit Drazha Mihajlloviq, përmes komandantëve të tij si Bllagoje Boshkoviq dhe Zhivoje Markoviq, kishin organizue bandat çetnike të cilat plaçkitnin, digjnin, vranin, masakronin fshatra të tëra të banuara me shqiptarë në rrethin e Gjilanit, Vushtrrisë e në veçanti në rrethin Mitrovicës.
Mulla Iljaz Broja me luftëtarët e tij, me ndihmën e luftëtarëve e atdhetarëve si Shaban Polluzha, Mehmet Gradica, Mulla Idriz Hajrullahu i Gjilanit, Qazim Bajraktari i Astrazubit, e të tjerë, luftuan plotë frymëzim, kundër bandave çetnike deri në Novi Pazar e Kollashin...
Kur forcat partizane-çetnike e morën pushtetin, Mulla Iljazi e vazhdoj veprimtarinë me bashkëluftëtarë r e tij në fshehtësi... Në muajin nëntor të vitit 1944, OZNA arreston e burgos dhe e torturon Ibrahimin, djalin e hoxhës, Mulla Iljazit, kurse një muej më parë OZNA e kishte pushkatue mikun e hoxhës, bashkëluftëtarin e tij, hoxhën e Xhamisë së Istogut, Haxhi Jahja Dacin nga Peja...
Uzina e Bakrit Rubik
Uzina e Bakrit Rubik ishte krenaria e industrisë shqiptare, aty ku prodhohej bakri i pasur shqiptar, e më pas merrte udhë për të prodhuar telin e Shkodrës, por dhe ku çdo vit afro 1, 5 kv ar në linkota dërgohej për në bankën e Shtetit.
Industria e bakrit në vend prodhonte çdo vit:
Mulla Iljaz Spahia
Jetëshkrimi
Gjatë tërë dimrit të vitit 1945, Mulla Iljazi ishte pjesëmarrës në të gjitha betejat që u zhvilluan në Drenicë, të udhëhequra nga Shaban Polluzha... Pas vrasjes së Shaban Polluzhës, Mulla Iljazi bashkëpunon me Prof. Ymer Berishën dhe organizatën nacionaliste "Besa Shqiptare", e cila përpiqej për bashkimin e trojeve shqiptare...
Uzina e Bakrit Rubik
1 milion ton mineral bakri e piriti
Mulla Iljaz Spahia
Jetëshkrimi
Në javën e parë të muejit të dytë, shkurt, 1946, OZNA e zbulon vendstrehimim e hoxhës, Mulla Iljazit, me qindra policë e ushtarë e rrethojnë fshatin Lecine, kullën e Sokol Ymerit dhe në mëngjes fillojnë gjuejtjet me armë... Për të mos pësua fëmijët, gratë, hoxha, Mulla Iljazi del krenar nga kulla e Sokol Ymerit, por bishat menjëherë e godasin hoxhën, e lidhin, të lidhur e torturojnë, kurse të nesërmen, në mëngjes, me 8 shkurt 1946 e pushkatojnë... Para pushkatimit, i thanë, folë hoxhë tash : Fjalët e fundit të hoxhës :
Uzina e Bakrit Rubik
50 mijë tonë koncetrat bakri
12-15 mijë ton bakër elektrolitik
Mulla Iljaz Spahia
Jetëshkrimi
"Ne, si të gjithë shqiptarët e tjerë, s'kemi ç'presim tjetër prej jush, pos plumbit dhe thikës pas shpine. Mashtroheni se mund ta zhdukni këtë popull, se mund ta shtypni shpirtin liridashës të tij. Njëlloj si të parët tanë, edhe neve ua kemi lënë porosi brezave që të mos kenë besë në racën tuaj".
Uzina e Bakrit Rubik
8 -10 mijë ton tela dhe kabllo
Mulla Iljaz Spahia
Jetëshkrimi
Të nesërmen, me 9 shkurt 1946, fshatarët e Brojës e muarrën trupin e bekuar të hoxhës, por të pushkatuar, të masakruar dhe e varrosën me nderime në oborrin e Xhamisë së Burojës.
Uzina e Bakrit Rubik
20-25 mijë ton acid sulfurik
Mulla Iljaz Spahia
Jetëshkrimi
Varri i hoxhës dijetar, atdhetar e luftëtar, në oborrin e Xhamisë së Burojës, është një vend që vizitohet, një vend që nderohet, pran tij bëhen du'a, lutje, për shpirtin e tij, që u sakrifikua, që u bë fli, për t'u bashkua Kosova me Shqipëri. Allahu e paste meshiruar.
Uzina e Bakrit Rubik
12 mijë të punësuar
1,5-2 milion dollarë neto përfitoheshin nga metalet e çmuara
1 ton bakër për 200 banorë realizonte Shqipëria
987
Mbi vitin 987.
Patrick County
Patrick County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
L. A. Flori
Luc An Flori (Lucius Annaeus Florus, Iulius Florus - rreth 70/74, Afrikë - rreth 145, Romë) ka qënë një historian romak në kohën perandorit Trajan (98–117) dhe Hadrian (117–138). Në disa burime ai identifikohet me poetin Publius Annius Florus. Flori në shkrimet e tij ka trajtuar edhe Ilirinë dhe iliret sidomos taulantët.
Përmbledhje
Luc An Flori mblodhi, duke u mbështetur në shkrimet e Livit, rreth vitit 120, përpiloi një përmbledhje të shkurtër të historisë së Romës që nga themelimi i saj deri në mbylljen e Tempullit të Janusit (viti 25 para Krishtit). Vepra, e titulluar "Një histori e shkurtër e të gjitha luftërave në 700 vitet e kaluara" (lat. Epitome bellorum omnium annorum DCC), është shkruar në një stil pompoz dhe retorik si një panegjirik për madhështinë e Romës, jeta e së cilës është e ndarë në periudha fëmijërie, rinie dhe moshën madhore. Përveç Livit, Flori përdori gjithashtu edhe shkrimet e Cezarit, Sallustit, Virgjilit, Lukanit. Tacitit dhe ndoshta ato të Senekës. Në shkrimet e tij ka shumë gabime në të dhënat gjeografike dhe kronologjike. Rishikimi i luftërave të paraqitura nga Flori përfundoi me Qeverisjen e Augustit, e cila sugjeron që perandori i parë romak solli paqen në botë. Megjithatë, me gjithë këto mangësi, libri u përdor gjerësisht në mesjetë madje u përdor edhe si tekst mësimor e shkollor deri në shekullin XIX.
Në dorëshkrim autori jepet me emra të ndryshëm : Iulius Florus, Lucius Annaeus Florus ose thjesht Annaeus Florus. Në bazë të krahasimeve te stilit u barazua me Publius Annius Florus, një poet, retor dhe shok i Hadrianit, autor i një dialogu që trajton çështjen nëse Virgjili ishte një orator apo poet, nga i cili është ruajtur vetëm hyrja.
Pesëmbëdhjetë
Pesëmbëdhjetë (15) Numri që vjen menjëherë pas katërmbëdhjetës, që shënon një sasi të barabartë me katërmbëdhjetë edhe një.
Three Days Grace
Three Days Grace është një grup rock kanadez, i formuar në Norwood, Ontario, në 1992, nën emrin Groundswell. Pas një ndarjeje në 1995, banda u riformua në 1997 nën emrin e sotëm dhe me kitarist e vokalist kryesor Adam Gontier, baterist dhe vokalist jokryesor Neil Sanderson, dhe basist Brad Walst. Në 2003, Batty Stock u përfshi në këtë grup si kitarist kryesor.
Pas kontratës meJive Records, Three Days Grace realizoi dy albume studioje, Three Days Grace në 2003 dhe One-X në 2006, të dyja të certifikuara me platinium dhe double platinium në SHBA dhe Kanada, respektivisht. Në 2007, grupi u deklarua si artisti i rokut numër një i vitit dhe dhe numri katër në airplay në Kanada në po të njëjtin vit. Albumi i tretë i grupit Life Starts Now, u lancua në 22 shtator 2009.
Vitet e lira (1992–2002)
"Paraardhësi" i Three Days Grace, Groundswell, ishte një grup klasik roku që u formua në 1992 në Norwood, Ontario dhe kishte vokalist Adam Gontier, baterist Neil Sanderson, Basist Brad Walst, kitarist Phil Crowe, dhe kitarist te dyte Joe Grant, të cilët të gjithë ishin duke ndjekur shkollën e mesme kur grupi u formua.
Budakllara
Budakllarë, (Будаково/Budakovo) ёshtё fshat nё komunën e Mogillës, Maqedoni.
Three Days Grace
Vitet e lira (1992–2002)
Shtëpia diskografike kërkoi të dëgjonte më shumë material, dhe me producent Brown, banda krijoi një kënge, "I Hate Everything About You", e cila tërhoqi interesin e shume shtëpive të tjera diskografike.
Sofokli Gjermeni
Sofokli Gjermeni leksikologë shqiptarë nga Shqipëria
Gjashtëmbëdhjetë
Gjashtëmbëdhjetë (16) Numri që vjen menjëherë pas pesëmbëdhjetës dhe që shënon një sasi të barabartë me pesëmbëdhjetë edhe një.
Sofokli Gjermeni
Sofokli Petro Gjermeni (10 tetor 1945 - 28 dhjetor 2015), lindi ne fshatin Fieri i Ri, Lushnje. Pas kryerjes së shkollës se mesme pedagogjike në Berat, punoi për disa vite si mësues i gjuhë-letërsisë shqipe. Në vitin 1971 mbaroi studimet me rezultate të larta në degën Gjuhë-Letërsi në Universitetin e Tiranës. Si një ndër studentet më të dalluar të Fakultetit, pas mbarimit të studimeve, u emërua bashkëpunetor shkencor në Sektorin e Leksikologjisë dhe të Leksikografisë pranë Institutit të Gjuhësisë dhe Letërsisë së Akademisë së Shkencave të Shqipërisë. Gjatë kryerjes së detyrës ka bashkëpunuar me profesor Eqerem Çabej dhe profesor Androkli Kostallari si dhe ka punuar për ndërtimin e kartotekës së Leksikut të Shqipes dhe për një varg detyrash që i kanë paraprirë hartimit të fjalorit "Fjalor i Gjuhës së Sotme Shqipe" të botuar në Tiranë më 1980. Në vitet 1975-1982, punoi si Drejtor shkolle në fshatin Ngurres të Lushnjes. Ne vitin 1982, u emërua Inspektor për kulturën dhe më pas për gjuhën dhe letërsinë shqipe në seksionin e Arsimit në Drejtorinë Rajonale Arsimore Lushnje. Gjatë kryerjes së detyrës, u dallua si një nga specialistët më të aftë të fushës dhe në vitin 1988 nderohet me Urdhrin “Naim Frashëri” të Klasit III. Pas rënies së komunizmit, në vitet 1992-1998 punoi si mësues dhe N/Drejtor në shkollën 8-vjeçare “Gafurr Muco” në Lushnje. Më vonë, së bashku me familjen e tij, emigroi në Greqi për disa vite, kohë në të cilën pësoi një aksident në punë. Ndërroi jetë në Tiranë, në 28 dhjetor 2015. Në 7 Mars 2017, Bashkia e qytetit Lushnjë, e nderoi me Çertifikatën “Mirënjohje e Lushnjes”.
988
Mbi vitin 988.
Gjergjaj
Gjergjaj i njohur edhe si Gjurgjica është një fshat në Komunën e Drenasit, në Kosovën qendrore. Gjendet në rajonin gjeografik të Drenicës.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1935
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Anton Krajni
Anton Krajni punonjës i Sektorit të Leksikologjisë e të Leksikografisë pran Institutit të Gjuhësisë dhe Letërsisë të Akademisë së Shkencave të Shqipërisë dhe bashkëpunëtorë i vjetër i shkencave. Gjatë kryerjes së detyrës Vaskë Milkani ka punuar për ndërtimin e kartotekës së Leksikut të Shqipes dhe për një varg detyrash që i kanë paraprirë hartimit të fjalorit "Fjalor i Gjuhës së Sotme Shqipe" të botuar në Tiranë më 1980.
Kantoni Cadalen
Kantoni Cadalen (frëngjisht: Canton de Cadalen) është një kanton në departamentin Tarn, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cadalen. Ka sipërfaqe 118.69km2 dhe popullsi 3841 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Cadalen aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Kameruni
Kameruni, zyrtarisht Republika e Kamerunit (frëngjisht: République du Cameroun) është vend i pavarur në Afrikën Qendrore dhe Perëndimore. Kufizohet në verilindje me Çadin, në jug me Kongon, Gabonin dhe Guinenë Ekuatoriale, ndërsa në perëndim laget nga Gjiri i Biafrës, që bën pjesë në ujërat e Oqeanit Atlantik. Vendi quhet "Afrika në miniaturë" për shkak të shumëllojshmërisë gjeologjike dhe kulturore. Aspektet natyrore përfshijnë plazhet, shkretëtirat, malet, pyjet e shiut dhe savanat. Pika më e lartë është Mali Kamerun në jugperëndim dhe qytetet më të mëdha janë Duala, Jaunde dhe Garua. Në Kamerun fliten mbi 200 gjuhë dhe dialekte. Vendi njihen për muzikën, në veçanti stilet makossa dhe bikutsi, si dhe për suksesin e kombëtares së futbollit. Anglishtja dhe frëngjishtja janë gjuhë zyrtare.
Banorët e hershëm të territorit përfshinë qytetërimin Sao rreth liqenit Çad dhe popullsinë Baka në pyjet juglindore. Eksploruesit portugezë arritën në bregdet në shek. XV dhe emërtuan hapësirën ‘’Rio dos Camarões’’ (“Lumi i Karkalecave të Detit”), togfjalësh nga i cili rrjedh emri Kamerun. Disa ushtarë fulani themeluan Emiratin Adamawa në veri në shek. XIX dhe grupe të ndryshme etnike në perëndim dhe në veriperëndim të vendit themeluan entitete të fuqishme politike. Kameruni u bë koloni gjermane më 1884.
Pas Luftës së Parë Botërore, territori u nda mes Francës dhe Britanisë sipas mandateve të Lidhjes së Kombeve. Partia politike Bashkimi i Popullsive të Kamerunit bëri thirrje për pavarësi, por u nxor jashtë ligjit nga qeveria franceze në vitet 1950. Më 1960, pjesa nën administrimin francez u bë e pavarur, emërtuar Republika e Kamerunit nën drejtimin e presidentit Ahmadou Ahidjo. Vendi aneksoi pjesën jugore të Kamerunit Britanik më 1961 dhe formoi Republikën Federative të Kamerunit. Vendi u riemërua Republika e Bashkuar e Kamerunit më 1971 dhe Republika e Kamerunit më 1984.
Në krahasim me vende tjera të Afrikës, Kameruni gëzon stabilitet të lartë politik dhe shoqëror. Kjo ka mundësuar zhvillimin e bujqësisë, ndërtimin e rrugëve, hekurudhave dhe ngritjen e industrisë së naftës dhe drurit. Sidoqoftë, një numër i madh i kamerunasve jetojnë në varfëri dhe varen nga bujqësia për mbijetesë. Pushteti është në duart e presidentit Paul Biya dhe partisë së tij, Lëvizja Popullore Demokratike e Kamerunit. Trevat anglishtfolëse të Kamerunit kanë shtuar kundërshtimin e tyre ndaj qeverisë dhe politikanët nga ato rajone kanë bërë thirrje për më tepër decentralizim e madje edhe shkëputje të ish-kolonive britanike.
Gjeografia
Sipërfaqja e përgjithshme e Kamerunit është 475,440 km2, nga e cila 6,000 km2 janë ujë. Kameruni shtrihet rreth koordinatave gjeografike   6 00 V, 12 00 L.
Kameruni ka një bregdet të gjatë 402 km në gjirin e Biafra-së të oqeanit Atlantik dhe vijë kufitare 4,591 km.
Klima e Kamerunit varet shumë nga relievi përgjatë bregdetit është tropike ndërsa në veri sundon një klimë e thatë shkretëtire.
Relievi e Kamerunit është me terrene të shumëllojshme, me rrafshnalta bregdetare në jugperëndim e të shpërndara në pjesën qendrore ndërsa pjesa perëndimore e relievit është teren malorë dhe me fusha në veri. Pika më e ultë e relievit është 0 m përgjatë bregdetit dhe ajo më e larta në lartësi mbidetare prej 4,095 metrave në vendin e quajtur "Fako" në malin Kamerun (ang.:Mount Cameroon), në përmendim të kryeqytetit, përgjatë vijës bregdetare.
Idriz Ajeti
Idriz Ajeti (Tupallë, 26 qershor 1917 - Prishtinë, 13 shkurt 2019) ka qenë një albanolog shqiptar nga Kosova dhe njëri nga studiuesit kryesorë të pas Luftës së Dytë Botërore në studime të fushës së gjuhës shqipe. Ka qenë i përfshirë për një periudhë të gjatë në jetën akademike të Universitetit të Prishtinës, si dhe ka qenë anëtar i Akademisë së Shkencave dhe të Arteve të Kosovës, duke qenë kryetar i saj për shtatë vjet.
Jeta
U lind në Tupallë, sot pjesë e komunës së Medvegjës. Shkollën fillore e mbaroi në Banjën e Sijarinës më 1930, shkollimin e mesëm e ndoqi në Medresenë e Mbretit në Shkup më 1938. Po atë vit u regjistrua në Fakultetin e Filozofisë të Universitetit të Zagrebit – në degën e Romanistikës. Studimet i mbaroi pas luftës, në vitin 1949 në Fakultetin e Filozofisë të Beogradit. Që atëherë e deri në vitin 1953, në cilësi të profesorit të gjuhës shqipe, punoi në Gjimnazin e Prishtinës. Nga viti 1953 deri në vitin 1960, në cilësi të lektorit, jepte mësim në degën e Albanologjisë të Fakultetit të Filozofisë të Universitetit të Beogradit. Në vitin 1958 mbrojti disertacionin e doktoratës me temën: Zhvillimi historik i së folmes gege të shqiptarëve të Zarës së Dalmacisë.
Që nga viti 1960, njëherë docent, pastaj profesor i asocuar dhe nga viti 1968 profesor i rregullt, jep mësim në degën e Gjuhës dhe të Letërsisë Shqipe të Fakultetit të Filozofisë të Prishtinës. Iu dhanë disa shpërblime e dekorata, ndër të cilat edhe Shpërblimi "7 Korriku" dhe "KAÇKJ". Presidenti Ibrahim Rugova e dekoroi me Medaljen e Artë të Lidhjes së Prizrenit, ndërsa me rastin e 90-vjetorit të lindjes, Presidenti Fatmir Sejdiu e dekoroi me Çmimin Presidencial për Studiues.