cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Corazón valiente
Telemundo shfaqi javën e natës Corazón Valiente në orën 21:00 / 8c nga data 6 mars 2012 deri më 7 janar 2013, duke zëvendësuar Flor Salvaje. Më 8 janar 2013, La Patrona zëvendësoi Corazón Valiente. Si me shumicën e telenovelave të tjera, rrjeti transmetoi titrat në gjuhën angleze si titra të mbyllura në CC3. Corazon Valiente, është transmetuar edhe në Shqipëri.
Përmbajta
Kjo është historia e miqësisë mes dy vajzave në një qytet të largët meksikan të quajtur Valle de Bravo. Ángela Valdez (Sofía Sanabria), e përulur dhe e ëmbël, ishte vajza e Miguel Valdezit (Jorge Luis Pila), truproja e familjes së fuqishme dhe të pasur Sandoval Navarro. Samantha Sandoval Navarro ishte vajza e pasur e ruajtur nga Miguel Valdéz. Jeta e dy vajzave ndryshohet përgjithmonë kur Samantha është rrëmbyer, duke rezultuar në Miguel Valdez sakrifikuar jetën e tij për ta shpëtuar atë. Pas asaj që ndodhi, vajzat u ndanë. \ Ángela dhe Samantha takohen përsëri pas tetëmbëdhjetë vjetësh. Ángela (Adriana Fonseca) është martuar me Luis Martínez (Gabriel Valenzuela); Ka një vajzë, Violeta (Nicole Arci), dhe punon si një bukëpjekës. Nga ana e saj, Samantha (Ximena Duque) punon si një roje trupore. Samantha vjen me idenë e thirrjes së Angelait për të punuar me të; Ángela e pranon dhe e cakton misionin për të mbrojtur Génesis Arroyo, e bija e një avokati multimilionaire të quajtur Juan Marcos Arroyo (Jose Luis Resendez) i cili për fat të keq është i martuar me Isabel Uriarte (Sonya Smith), një grua krenare dhe e keqe e cila është e pabesë madje edhe truproja e tij. Ndërkohë, Samantha urdhërohet të mbrojë Willy del Castillo (Fabián Ríos), dashurinë e saj të parë, e cila është bërë një playboy dhe grua e çuditshme. Samantha vendos të mos zbulojë asgjë nga e kaluara e saj, por ai përfundon duke zbuluar se kush është dhe dashuria lind mes tyre.
Kështu, Ángela dhe Samantha do të duhet të luftojnë me të gjitha pengesat që armiqtë e tyre do t'i vënë në mënyrë që të jenë të lumtur me njerëzit që ata duan, ndërsa gjithmonë kanë një zemër të guximshme.
Vasseny
Vasseny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Vasseny ka një popullsi prej 205 banorë dhe sipërfaqe 3.18 km², me një dendësi prej 64 banor/km².
Kronologjia e historisë ilire
Shek. II pes
Fillimi i rënies së organizimeve shtetërore ilire si rezultat i fushatave romake dhe nisja e fushatave kundër brendësisë së territorit ilir.
Arcetri
Italy afer milanos.ueujxnxjejd dkdoske djdixijej dkdixien jdjeìdjr rkdjxjek rjfififjr ndkdixid dkdodkrk dkdjdidkd.
Vasil Bollano
parapamje| Vasil Bollano, 2011 në Athinë Vasil Bollano lindur më 7 korrik 1958  është një person me precedent penal dhe njëkohësisht kryetar i Omonoias dhe përfaqësues i pakicës greke në Shqipëri.
Historia
Në dhjetor të vitit 2009, pas hetimeve në Prokurorinë e Vlorës, ai u padit për shpërdorim detyre dhe falsifikim të dokumenteve zyrtare pas dhënies së lejeve të paligjshme të ndërtimit përgjatë bregdetit jugor shqiptar.
Më 24 maj 2010, një bombë shpërtheu në banesën e Bollanos, duke shkaktuar dëme në shtëpinë e tij dhe tek makinat e parkuara aty pranë. Shtëpia e ish-kryebashkiakut u sulmua edhe gjatë zgjedhjeve të mëparshme parlamentare.
Bollano ka shërbyer si kryetar i bashkisë së Himarës. Një grek etnik, Vasil Bollano është presidenti i <i id="mwMg">Omonoias</i>, organizatë e cila përfaqëson interesat e minoritetit grek në Shqipëri, si dhe anëtar i Partisë Bashkimi për të Drejtat e Njeriut. Më 8 maj 2011 humbi në zgjedhjet vendore në garë kundër Jorgo Goros, kandidat i Partisë Socialiste. Edhe pse Bollano humbi zgjedhjet, koalicioni i tij siguroi numrin më të madh të vendeve në këshillin bashkiak.
Arkitektura e Chennait
Arkitektura e Chennait është një përzierje e shumë stileve arkitekturore. Nga tempujt e lashtë Dravidianë të ndërtuar nga Dinastia Pallava, deri te Arkitektura Indo-Saraçene (e përdorur për herë të parë në Madras) e periudhës koloniale, deri në qiellgërvishtësit e shekullit të XX prej çeliku dhe kromi. Chennai ka një bërthamë koloniale në zonën portuale, të rrethuar progresivisht nga zona më të reja duke u larguar nga porti, të theksuara me tempuj të vjetër, kisha dhe xhami. Sipas vitit 2014, qyteti i Chennait, brenda kufijve të bashkisë së tij që shtrihen në 426 km2, ka rreth 625,000 ndërtesa, nga të cilat rreth 35,000 janë shumë-katëshe (me katër ose më shumë kate). Nga këto, afërsisht 19,000 janë projektuar si ndërtesa komerciale.
Histori e shkurtër
Stilet arkitekturore evropiane, si Arkitektura Neoklasike, Romanike, Gotike dhe Rilindase, u sollën në Indi nga kolonizuesit evropianë. Chennai, duke qenë ngulimi i parë i rëndësishëm britanik në Nën-kontinentin Indian, pati mjaft ndërtime të hershme të ndërtuara në këta stile. Strukturat fillestare ishin utilitare, si magazina dhe vende tregtare me mure, duke u dhënë udhë qyteteve të fortifikuara përgjatë bregdetit. Megjithëse mjaft kolonizatorë evropianë, përkatësisht, portugezë, danezë dhe francezë, fillimisht ndikuan stilin arkitekturor të rajonit, ishin kryesisht britanikët që lanë një ndikim të përhershëm në arkitekturën e qytetit duke pasuar Mogulët në vend. Ata ndoqën stile të ndryshme arkitekturore, ku më të rëndësishmit ishin Neo-Gotiku, Perandoraku, Kristian, Rilindas Anglez dhe Viktoriani. Duke filluar me fabrikat, u ndërtuan mjaft tipe ndërtesash si gjykatat, institucionet arsimore, bashkitë dhe dak bungalowt, shumica e të cilave ishin struktura të zakonshme të ndërtuara nga inxhinierët e garnizoneve. Kishat dhe ndërtesat e tjera publike paraqisnin një arkitekturë më të karakterizuar. Shumica e ndërtesave ishin përshtatje të ndërtesave të projektuara nga arkitektët britanikë të asaj kohe si Wren, Adam, Nash dhe të tjerë në Londër dhe vende të tjera. Për shembull, Pachaiyappa's Hall në Chennai u modelua sipas Tempullit Athenium të Tezeut. Ndryshe nga Evropa, këto ndërtesa u ndërtuan kryesisht prej tulle dhe u lyen me gëlqere, me façata ndonjëherë të gdhendura për ti ngjarë gurit. Disa ndërtesa të mëvonshme, megjithatë, u ndërtuan me gurë. Mjaft kisha u ndërtuan bazuar mbi prototipet e Londrës, me variacione si vepra tepër origjinale. Shembulli më i hershëm është St. Mary's Church në Fort St. George. Transferimi i pushtetit të kurorës britanike nga English East India Company, rritja e nacionalizmit indian dhe futja e hekurudhave shënuan gurë të rëndësishëm kilometrik në historinë e Arkitekturës Koloniale Britanike të Indisë. Materiale të reja si betoni, xhami, hekuri dhe çeliku u përdorën gjithmonë e më shumë në ndërtime, që hapën mundësi të reja arkitekturore. Stilet vendore Indiane u përvetësuan dhe përshtatën në arkitekturë. Të gjithë këta faktorë çuan në zhvillimin e Arkitekturës Indo-Saraçene afër fundit të shekullit të XIX. Viktoriane në thelb, ajo huazoi mjaft nga stili islamik i sunduesve Mogulë dhe afganë dhe ishte më së pari një stil hibrid që kombinonte elemente të ndryshme arkitekturore Hindu dhe Mogule me harqe, kube, majëzë, hulliza, minare dhe xhama të pikturuar të Arkitekturës Gotike. F. S. Growse, Sir Swinton Jacob, R. F. Chisholm dhe H. Irwin ishin pionerët e këtij stili arkitekturor, nga të cilët dy të fundit projektuan mjaft ndërtesa në Chennai. Chepauk Palace, i projektuar nga Paul Benfield, thuhet se është ndërtesa e parë Indo-Saraçene në Indi. Shembuj të tjerë të shquar të këtij stili arkitekturor përfshijnë Gjykatat, Victoria Memorial Hall, Presidency College dhe Senatin e Universitetit të Madrasit.
Stilet arkitekturore
Stili Arkitekturor Indo-Saraçen mbizotëroi stilin e ndërtesave të Chennait ashtu siç stili Gotik mbizotëroi stilin e ndërtesave të Bombejit, përpara futjes së stilit Art Deco. Pas Arkitekturës Indo-Saraçene, Art Deco ishte lëvizja pasuese e madhe që ndikoi arkitekturën e qytetit dhe u hapi rrugë stileve ndërkombëtare dhe moderne. Në mënyrë interesante, ashtu si Bombaji zhvilloi një stil ndërmjetëm që kombinonte Arkitekturën Gotike dhe Art Decon, po ashtu dhe Chennai kombinoi stilin Indo-Saraçen dhe Art Decon në ndërtesat e University Examination Hall, Hindu High School dhe Kingston House (Seetha Kingston School). Megjithatë, shumë ndërtesa janë janë gjithashtu të shtrembëruara nga zbukurime moderne ose janë plotësisht të shkatërruara për ti hapur rrugë ndërtimeve të reja. Një shembull është Oceanic Hotel që ishte ndërtuar në stilin klasik Art Deco dhe që është shkatërruar plotësisht për IT Park. Zhvillimi stilistik i Universitetit të Madrasit është një tjetër shembull.
Stili Indo-Saraçen dhe kolonial
Në qytet, mund të vërehet ndikimi britanik në formën e katedraleve të vjetra dhe përzierja e stileve Hindu, Islamik dhe Neo-Gotike që rezultuan në Stilin Arkitekturor Indo-Saraçen. Shumë nga ndërtesat e periudhës koloniale janë projektuar në këtë stil. Trashëgimia koloniale e Chennait është më e dukshme në afërsi të Portit të Chennait. Në jug të portit është Fortesa St. George. Hapësira ndërmjet portit dhe fortesës është e zënë kryesisht nga Gjykata e Lartë e Madrasit dhe mjaft klube, disa nga të cilët kanë ekzistuar që nga periudha britanike. Pak më në jug të fortesës, përgjatë lumit Cooum, është Stadiumi i kritektit M. A. Chidambaram, një tjetër element britanik, që daton nga viti 1916. Në veri dhe perëndim të portit është George Town, ku jetonin punëtorët e kantierit dhe punëtorët e tjerë të krahut. George Town tani është një qendër e mbipopulluar komerciale, por arkitektura e tij është në mënyrë domethënëse e ndryshme nga zonat pranë fortesës, me rrugë më të ngushta dhe ndërtesa të ngjeshura. Shumica e ndërtesave në stilin kolonial janë përqendruar në zonën përreth portit dhe Fortesës St. George. Pjesët e mbetura të qytetit konsistojnë kryesisht në arkitekturën moderne të betonit, xhamit dhe çelikut. Chepauk Palace, i projektuar nga Paul Benfield, thuhet se përfaqëson ndërtesën e parë Indo-Saraçene në Indi. Megjithatë, shumica e strukturave Indo-Saraçene në qytet u projektuan nga arkitektët anglezë Robert Fellowes Chisholm dhe Henry Irwin, që mund të shihen përgjatë gjithë qytetit, veçanërisht në zonat si Esplanade, Chepauk, Anna Salai, Egmore, Guindy, Aminjikarai dhe Park Town. Strukturat e shquara në zonën Esplanade përfshijnë Gjykatën e Lartë të Madrasit (të ndërtuar në vitin 1892), Zyrën e Përgjithshme Postare, ndërtesën e Bankës Shtetërore të Indisë, Gjykatat Administrative Metropolitane, ndërtesa YMCA dhe Law College. Zona Chepauk është njëlloj e dendur me këto struktura, ku bien në sy Senati dhe Biblioteka e Universitetit të Madrasit, Chepauk Palace, PWD Buildings, Oriental Research Institute dhe Victoria Hostel. Qendrat Jugore Hekurudhore, Ripon Building, Victoria Public Hall dhe Madras Medical College's Anatomy Block janë shembuj strukturash në stilin Indo-Saraçen që gjenden në Park Town. Struktura si Bharat Insurance Building, Agurchand Mansion dhe Poombhuhar Showroom gjenden përgjatë Anna Salait dhe Amir Mahali është në Triplicane. Strukturat e gjendura në Guindy përfshijnë College of Engineering dhe Old Mowbrays Boat Club. Egmore është përmban mjaft struktura të tilla duke përfshirë Government Museum, Gjykatën Administrative Metropolitane, Veterinary College, Ndërtesën e Arkivit Shtetëror, National Art Gallery dhe College of Arts and Crafts. St. George's School Chapel dhe Zyrat e Hekurudhës Jugore në Aminjikarai janë shembuj të tjerë të strukturave Indo-Saraçene në qytet.
Arkitektura e Agraharamëve
Disa zona rezidenciale si Triplicane dhe Mylapore kanë mjaft shtëpi që datojnë nga fillimi i shekullit të XX, veçanërisht ato që janë larg nga arteriet kryesore rrugore. Të njohura si Agraharam, ky stil konsiston në rreshta tradicional shtëpish që rrethojnë një tempull. Shumë prej tyre janë ndërtuar në stilin tradicional tamil, me katër krahë që rrethojnë një oborr katror të mbuluara me çati të pjerrta me tjegulla. Në dallim të fort me to janë ndërtesat e apartamenteve përgjatë rrugëve të mëdha në të njëjtat zona, që u ndërtuan pas vitit 1990. Tipikisht, agraharamët mund të shihen ku një rrugë e tërë është e zënë nga brahminët, veçanërisht përreth një tempulli. Arkitektura është e veçantë me tarracat e Madrasit, çatitë e vendit të mbuluara me tjegulla, mahi tiku nga Burma dhe të lyera me gëlqere. Shtëpitë gjatësore përbëhen nga mudhal kattu (lagjet pritëse), irandaam kattu (lagjet e banimit), moondram kattu (kuzhina dhe oborri i mbrapëm) dhe kështu me radhë. Shumica e shtëpive kanë një hapje drejt qiellit në qendër të quajtur mitham, platforma të mëdha që rreshtohen jashtë shtëpisë të quajtura thinnai dhe një pus privat në oborrin e mbrapëm. Dyshemetë janë shpesh të lyera me oksid të kuq dhe ndonjëherë çatitë kanë tiegulla qelqi për të lejuar të hyjnë drita. Katërkëndëshi agraharam që shihet në Triplicane është i vendosur përreth Tempullit Parthasarathy dhe depozitës së tij të shenjtë, ndërsa ai i Mylapores është i vendosur përreth Tempullit Kapaleeshwarar dhe depozitës së tij të shenjtë. Në Triplicane rreth 50 familje vazhdojnë të jetojnë akoma në agraharamë. Megjithatë, shumë nga këto shtëpi janë duke u zëvendësuar me apartamente moderne shumë-katëshe, që rezultojnë në një pakësim të numrit të tyre.
Arkitektura e pas pavarsisë
Pas pavarësisë, qyteti pa një rritje të stilit modernist të arkitekturës. Përfundimi i LIC Building në vitin 1959, ndërtesa më e lartë në vend në atë kohë, shënuan kalimin nga ndërtimet me tulla dhe gëlqere te kolonat prej betoni në rajon. Prania e radarit meteorologjik në Portin e Chennait, megjithatë, pengoi ndërtimin e ndërtesave më të larta se 60 m në rrezen e 10 km. Rrezja e dyshemesë së zonës në qendrën e biznesit të distriktit është gjithashtu 1.5, shumë më pak se ajo e qyteteve më të vogla në të vendit. Kjo ka bërë që qyteti të shtrihet horizontalisht, ndryshe nga qytetet e tjera metropolitane ku zhvillimi vertikal është i shquar. Në të kundërt, zonat periferike, veçanërisht në jug dhe jug-perëndim të qytetit janë duke pësuar një zhvillim vertikal me ndërtimin e e kullave mbi 50 kate.
Ndërtesa të shquara
Shumë ndërtesa historike janë akoma plotësisht funksionale dhe bujtin zyra qeveritare, biznese ose institucione arsimore. Chennai është shtëpia e grupit të dytë më të madh të ndërtesave monumentale në vend, pas Kolkatas.
Fortesa St. George
E ndërtuar në vitin 1639, Fortesa St. George, u përdor për të strehuar Asamblenë Legjislative dhe Sekretariatin e Tamil Nadusë, që ka lëvizur në afërsi të një kompleksi të ri në zonën Anna Salai. Topat e Tipu Sultanit dekorojnë ledhet e muzeut të fortesës. Fortesa ka shtizën më të lartë të flamurit në vend, që arrin një lartësi prej 45.72 metrash.
Gjykata e Lartë e Madrasit
Gjykata e Lartë e Madrasit konsiderohet si ndërtesa e dytë më e madhe gjyqsore në botë, e tejkaluar vetëm nga Gjykatat e Londrës. Është një shembull i mirë i stilit Indo-Saraçen që u përfundua në vitin 1892.
Valluvar Kottami
Valluvar Kottami, i ndërtuar në vitin 1976, është një auditor në kujtim të shenjtit-poet Thiruvalluvar. Të 1330 vargjet e poetit epik, Thirukkurali, janë shkruar mbi kolonat prej graniti që rrethojnë auditorin. Aty ndodhet gjithashtu një strukturë karroje tempullore 30.8 metra e lartë me një statujë në përmasa njerëzore të poetit në të. Baza e karros paraqet në baso-reliev 133 kapitujt e Thirukkuralit.
Stacionet hekurudhore
Në Chennai ndodhen disa stacione hekurudhore interesante, të ndërtuar kryesisht përgjatë periudhës koloniale. Këta përfshijnë stacionin e Egmores, stacionin e Royapuramit që daton nga viti 1856, stacioni i qendrës së Chennait që daton nga viti 1873 dhe Zyrat e Hekurudhës Jugore të ndërtuara në vitin 1922.
Ndërtesa të tjera interesante
Government Museum (i projektuar nga Henry Irwin dhe i përfunduar në vitin 1896), Senati i Universitetit të Madrasit dhe College of Engineering në Guindy ndërmjet disa shembujve të tjerë të Arkitekturës Indo-Saraçene. Ndërtesa të tjera me rëndësi arkitekturore janë Presidency College, i ndërtuar në vitin 1840, Ripon Building (që tani bujt bashkinë e Chennait) që daton nga viti 1913, Përmendorja e Luftës, Vivekanandar Illami, Museum Theatre dhe Tempulli Ramakrishna Math. Pranë rezidencës së guverantorit (Raj Bhavan) në Guindy, ndodhen pesë mandapa (ose përmendore) kushtuar Mahatma Gandit, Qeveritarit të Parë të Përgjithshëm Indian, C. Rajagopalacharit, ish kryeministrave të shtetit Kamaraj dhe Bhaktavatsalam si dhe një për dëshmorët në përgjithësi.
Planifikimi urban
Qyteti i Chennait është i modeluar në një model rrjete që shtrihet nga veri-jug dhe lindje-perëndim. Rrugët dhe zonat kanë pësuar ndryshime domethënëse në fundin e shekullit të XX. Shumë zona përgjatë shtrirjes perëndimore të qytetit janë përpjekje të zhvillimit të planifikuar, siç është Ashok Nagari, K.K. Nagari dhe Anna Nagari. Mjaft zonat në jug të lumit Adyar, duke përfshirë edhe Kotturpuramin, Besant Nagarin dhe Adyarin vetë, kanë qenë zhvilluar vetëm që nga mesi i viteve '60. Veçoritë karakteristike të të gjitha këtyre zonave janë rrugët e tyre në mënyrë të pazakontë të gjera dhe planimetria e rrjetës Karteziane. Shumë nga këto vende ishin lagje të largëta kur filluan të zhvilloheshin. Përpjekjet e tanishme për zhvillimin urban janë përqendruar përgjatë zonave jugore dhe perëndimore, duke kërkuar pak a shumë të përfitojnë nga rritja e Korridori IT në jug-lindje dhe unazave të reja në perëndim. Shtrirja e zonave informale të qytetit duket nga fakti se zona e administruar nga bashkia e Chennait është 174 km², ndërsa gjithë zona e urbanizuar vlerësohet se është mbi 1100 km².
Sava Shtedimlija
parapamje|Savo M. Štedimlija Sava Shtedimlija (malazezisht: Савић Марковић Штедимлија Savić Marković Štedimlija, 12 janar 1906 – 25 janar 1971) ishte një shkrimtar malazez. Ai studioi historinë e Kroacisë dhe ishte bashkëpunëtor i Institutit Leksikografik në Zagreb. Gjatë jetës së tij, ai shkroi më shumë se 20 libra dhe një sërë artikujsh, si dhe punoi si kritik letrar. Štedimlija njihet gjithashtu si kryeredaktor i botimeve që promovojnë Kishën Ortodokse Kroate të regjimit ustash.
Shqipëria në Festivalin Evropian të Këngës 2021
Shqipëria ka marrë pjesë në Festivalin Evropian të Këngës 2021 në Roterdam, Holandë me këngën "Karma" nga Anxhela Peristeri. Hyrja e saj është zgjedhur përmes konkursit kombëtar të përzgjedhjes Festivali i Këngës organizuar nga Radio Televizioni Shqiptar (RTSH) në dhjetor 2020.
Sava Shtedimlija
Biografia
Shtedimlija lindi në Stijena Piperska, një fshat i vogël i malësisë së Piperit afër Podgoricës në Principatën e Malit të Zi. Ndoqi gjimnazin në Leskovc dhe u transferua në Zagreb në vitin 1930. Atje ai punoi si gazetar dhe shkrimtar i cili botoi artikuj dhe recensione të shumta për letërsinë, politikën dhe historinë në gazeta dhe revista periodike. Artikujt e Shtedimlijas mbi historinë malazeze ankoheshin për pavarësinë e humbur të Mbretërisë së Malit të Zi pas Kuvendit të Podgoricës në vitin 1918, dhe artikujt e tij mbi politikën e brendshme të Mbretërisë së Jugosllavisë u ndikuan nga nacionalizmi kroat i asaj kohe.
Shqipëria në Festivalin Evropian të Këngës 2021
Shqipërisë i ra për të garuar në gjysmëfinalen e dytë të Festivalit Evropian të Këngës, e cila u zhvillua në 20 maj 2021. Duke performuar si numri 11, kombi u shpall midis 10 kandidaturave më të mira të gjysmëfinales së dytë dhe për këtë arsye u kualifikua për të garuar në finalen e madhe. Në finalen e madhe më 22 maj 2021, ajo u paraqit si numri dy dhe u rendit e 21-ta nga 26 shtetet pjesëmarrëse, duke shënuar 57 pikë.
Sava Shtedimlija
Biografia
Në vitin 1941, pas ndryshimeve politike në Ballkan, ai themeloi Komitetin Kombëtar Malazez të Shtetit të Pavarur të Kroacisë dhe një vit më vonë, ai u bë kryeredaktor i botimeve që promovonin kishën ortodokse kroate të regjimit ustash. Në fund të vitit 1944 ai u arratis në Ostmark të Gjermanisë naziste, në vitin 1945 u arrestua në zonën sovjetike të Austrisë dhe u deportua në një Gulag në BRSS. Pas dhjetë vitesh burg, ai u kthye në RSF Jugosllavi në vitin 1955, u ndoq penalisht për bashkëpunim fashist dhe u dënua me 8 vjet burg për veprimtarinë e tij politike gjatë luftës. Në vitin 1959, ai u lirua tashmë me kusht që të pranonte ndalimin e botimit të veprave nën emrin e tij. Në vitet 1960 ishte anëtar i Institutit Leksikografik Jugosllav derisa u tërhoq në jetën private. Saviq Markoviq Shtedimlija vdiq në vitin 1971 dhe u varros në varrezat Mirogoj të Zagrebit.
Shqipëria në Festivalin Evropian të Këngës 2021
Sfondi
Para konkursit 2021, Shqipëria kishte marrë pjesë në Festivali Evropian i Këngës gjashtëmbëdhjetë herë që nga hyrja e saj e parë në. Vendi i saj më i lartë në garë, deri në këtë pikë, kishte qenë vendi i pestë, të cilin kombi e arriti në vitin me këngën "Suus" të interpretuar nga Rona Nishliu. Hyrja e parë e vendit u krye nga Anjeza Shahini me këngën "The Image of You" dhe përfundoi në vendin e shtatë njëkohësisht duke përbërë vendin e dytë më të lartë të Shqipërisë deri më tani. Që nga viti, Shqipëria u kualifikua në finalen e madhe si në 2018 ashtu edhe në 2019, me Eugent Bushpepën që përfundoi në vendin e njëmbëdhjetë me "Mall" dhe Jonida Maliqin duke u vendosur në vendin e shtatëmbëdhjetë me "Ktheju tokës". Në vitin 2020, Arilena Ara duhej ta përfaqësonte vendin në konkursin përpara anulimit të tij për shkak të pandemisë së sëmundjes së koronavirusit 2019 (COVID-19) dhe përhapjes së saj të shpejtë në të gjithë Evropën.
Sava Shtedimlija
Botime historiografike
Ai botoi teorinë e tij qendrore mbi origjinën e malazezëve për herë të parë në librat e tij "Kroacia e kuqe " dhe "Bazat e nacionalizmit malazez" të vitit 1937.
Shqipëria në Festivalin Evropian të Këngës 2021
Festivali i Këngës
Transmetuesi kombëtar i Shqipërisë, Radio Televizioni Shqiptar (RTSH), do të organizojë edicionin e 59-të të Festivalit të Këngës për të zgjedhur pjesëmarrësin e tyre për Festivalin Evropian të Këngës 2021. Ngjarja do të mbahet në dhjetor 2020 me dy gjysmëfinale dhe finalen e madhe. Transmetuesi hapi një periudhë dorëzimi midis gushtit dhe tetorit për artistët dhe kompozitorët për të marrë pjesë në konkurs.
Sava Shtedimlija
Botime historiografike
Ai shpjegoi në teorinë e tij të skajshme se malazezët ishin pasardhës të "popullit kroat", i cili më pas do të ishte vendosur në territorin e vjetër malazez të Kroacisë së Kuqe. Prandaj, sipas tij, gjuha malazeze do të ishte "por një dialekt i kroatishtes". Pika e fundit e kësaj teorie rezultoi në pohimin e tij se popullsia ishte serbizuar gradualisht gjatë shekujve në vijim. Kjo teori nuk ishte ideja origjinale e SHtedimlijas, por rrënjët e saj ideologjike shkojnë prapa në fund të shekullit të 19-të në historinë intelektuale të irredentizmit kroat.
Shqipëria në Festivalin Evropian të Këngës 2021
Gjysmëfinalet
Dy gjysmëfinalet u mbajtën më 21 dhjetor dhe më 22 dhjetor 2020 dhe u transmetuan në orën 21:00 (CET). Si rezultat i pandemisë në vazhdim të sëmundjes COVID-19, performancat e gjysmëfinaleve dhe të finales ishin inçizuar para datave të caktuara. Gjatë gjysmëfinales së parë, pjesëmarrësit konkurrues performuan versionin zyrtar në studio të këngëve të tyre, derisa në gjysmëfinalen e dytë ata performuan versionin akustik të tyre. Para gjysmëfinales së dytë, votat e një paneli ekspertësh jurie përzgjodhën tetëmbëdhjetë këngë për t'u avancuar në finale.
Finalja
Finalja u mbajt më 23 dhjetor 2020 dhe u transmetua në orën 21:00 (CET). Garuan tetëmbëdhjetë këngë dhe fituesi u zgjodh përmes kombinimit të votave nga një panel jurie shtatanëtarëshe, të përbërë nga Andri Xhahu, Kastriot Çaushi, Prec Zogaj, Rame Lahaj, Robert Radoja, Vasil Tole and Zana Shuteriqi. Para përfundimit të shfaqjes, Anxhela Peristeri me këngën "Karma" u shpall fituese e garës dhe rrjedhimisht u shpall përfaqësuesja e Shqipërisë në Festivalin Evropian të Këngës 2021.
Në Eurovision
Festivali Evropian i Këngës 2021 është planifikuar të zhvillohet në Rotterdam Ahoy në Roterdam, Holandë, dhe do të përbëhet nga dy gjysmëfinale të mbajtura më 18 dhe 20 maj, dhe finalen e madhe më 22 maj 2021. Sipas rregullave të Eurovision, secili vend pjesëmarrës, përveç vendit pritës dhe "Big 5", i përbërë nga, , , dhe , u kërkohet të kualifikohen nga një prej dy gjysmëfinaleve për të garuar për finale. Dhjetë vendet e para nga secila gjysmë-finale kalojnë në finalen e madhe.
Blincourt
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Blincourt (Shqip: Miellkurti) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Arsimi i vazhdueshëm
Arsimi i vazhdueshëm është një term gjithëpërfshirës për një varg aktivitetesh dhe programesh të gjëra arsimore pas arsimit të mesëm (sekondar).
Arsimi i përgjithshëm i vazhdueshëm është i ngjashëm me arsimin e të rriturve, të paktën për nxënësit e rritur dhe veçanërisht për ata të cilët duan të shkojnë tutje përtej mësimit dhe arsimit tradicional në institucionet e arsimit të lartë, kolegje apo universitete.
Arsimi i vazhdueshëm mund të thuhet se zë fill në të ashtuquajturin Institucioni Chautauqua, me origjinë nga Asambleja e Shkollave të së Dielës në Chautauqua Lake, themeluar në vitin 1874 "si një eksperiment arsimor në mësimin jashtë shkollës, mësimin e pushimeve. Si institucion dhe qasje ishte i suksesshëm prandaj edhe u zgjerua pothuajse menjëherë përtej kurseve për mësuesit e shkollave të së dielës duke përfshirë lëndë akademike, muzikë, art dhe edukim fizik. "
Minuku lozanjar
Minuku lozanjar është një shfaqje teatrale e luajtur në teatrin Dodona në Prishtinë. Premiera e kësaj shfaqjeje ishte më 20 maj të vitit 1991 duke pasuar edhe 158 ri interpretime dhe duke arritur një shifër prej 39419 shikuesish.
Shfaqja u bë sipas poezive të Samjuel Jakovleviq Marshakut, dramatizimi dhe regjia u bë nga Melehate Qena kurse interpretuan dhe animuan aktorët: Roza Berisha, Violeta Ajazi, Valdet Rama, Faik Gashi, Avni Hoti dhe Vjollca Kastrati (Në disa ri interpretua të kësja shfaqje kan luajtur edhe Esat Ferizi dhe Xhejlane Godanci).
Pjesa tjetër e stafit realizues ishte:
Komente
"Për të realizuar këtë lojë kukullash me shumë muzikë, këngë e vallëzim, regjisorja e sprovuar e këtij teatri, Melihate Qena, mori vargjet e shkrimtarit rus Samuil Jakovleviq- Marshak. Shfaqja e saj pati sukses, fëmijët e vegjël, të cilen e mbushën përplot sallën e madhe të Teatrit Popullor të Prishtinës, e ndoqën të entuziasmuar. duke duartrokitur me takt në çdo këngë e lojë spirituoze të kukullave" (Hajro Ulqinaku, U dha premiera "Minuk u Lozanjar", Bujku, 23 maj, 1991).
"Me rastin e shfaqjes së kukullave "Minuku lozanjar", nga teatri i të rinjëve, fëmijëve dhe i kukullave të Prishtinës, ndiejmë kënaqësi të veçantë për t`i përshkruar ndjenjat tona të dlira fëmijërore për këtë lojë të pëlqyer. Është hera e parë që në mesin tonë vjen një teatër i tillë. E dimë se sa vështirë është të pregatitet një shfaqje e tillë, sidomos në këto kushte të vështira. Në këtë lojë të bukur kukullash shihet se sa mund është derdhur për të arritur atë që në art quhet e bukur". (Nxënësit e Sh. F. "Lidhja e Prizrenit"- Zhur, Bujku, 30. 6. 1992).
Çeshma përkujtimore, 1943 (LNÇ)
Çeshma përkujtimore, 1943 (LNÇ) është një monument i trashëgimisë kulturore në Zborcë, Shtime, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 942/67.
Komuniteti i Energjisë
Qëllimi
Komuniteti i Energjisë ka për qëllim krijimin e një tregu pan-evropian të energjisë, duke e zgjeruar the aktin energjetik të Bashkimit Evropian në territoret e vendeve të treta. Korniza ligjore e Komunitetit të Energjisë mbulon legjislacionin në fushat e energjisë, mjedisit, dhe konkurrencës të legjislacionit të BE-së.
Pas hyrjes në fuqi, akti i traktatit është zgjeruar në disa raste. Ai tani gjithashtu përfshin legjislacionin në lidhje me sigurinë e furnizimit, efikasitetin e energjisë, naftës, energjisë së ripërtëritshme dhe statistikat. Në përputhje me përditësimin në nivel të BE-së, Komuniteti i Energjisë transpozon dhe zbaton Pakon e Tretë të Energjisë të BE-së që nga shtatori i vitit 2011.
Palët
Palët në Traktatin e Komunitetit të Energjisë janë Bashkimi Evropian dhe tetë Palët Kontraktuese (data e ratifikimit):
Vëzhguesit
Secili shtet fqinj më njërin ga shtetet e treta mund të marrë një status si vëzhgues pas miratimit të një kërkese të arsyetuar nga ana e Këshillit të Ministrave. Një akt i veçantë procedural rregullon të drejtat dhe detyrimet e vëzhguesve të Traktatit. Vëzhguesit në traktat janë: Gjeorgjia është aktualisht në proces të anëtarësimit në Komunitetin e Energjisë si një anëtar i plotë.
Pjesëmarrës
Në bazë të traktatit, çdo shtet anëtar i BE-së mund të marrë statusin e një pjesëmarrësi. Duke vepruar kështu, shteti anëtar i BE ka të drejtë të marrë pjesë në Këshillin Ministror, Grupin e Nivelit të Lartë të Përhershëm, Bordit Rregullator, dhe në Fora dhe të marrë pjesë në diskutime në këto organe. Ky privilegj është përdorur nga 20 shtetet anëtare të BE-së, përkatësisht Pas pranimit të tyre në Bashkimin Evropian, tre nënshkruesit fillestare e traktatit, Bullgaria, Kroacia dhe Rumania, janë avancuar nga një Palë Kontraktuese në një Pjesëmarrës.
Sermoise
Sermoise është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Sermoise ka një popullsi prej 339 banorë dhe sipërfaqe 5.51 km², me një dendësi prej 62 banor/km².
Francisco Fernández
Kombëtarja
Për reprezentacionin kilian ka luajtur 2 ndeshje.
Bariu
Bariu është një person që mbareshtron e ruan kopetë e gjedhëve apo bagëtive të imëta.
Emri
Fjala bari është e përdorur në gjitha viset shqiptare,
Origjina
Bariu është ndër profesionet më të vjetra, duke filluar rreth 5.000 vjet më parë në Azinë e Vogël. Dele u mbajtën për qumështin e tyre, mishin dhe sidomos leshin e tyre. Gjatë mijë vjetëve të ardhshëm, delet dhe barinjtë u përhapën në tërë Euroazinë. Henri Fleisch sugjeroi paraprakisht se industria e bariut neolitike të Libanit mund të datojë në Epipaleolit ​​dhe se mund të ketë qenë përdorur nga një nga kulturat e para të barinjëve nomadë në Luginën e Beqesë. Disa dele u integruan në fermën e familjes së bashku me kafshë të tjera të tilla si pula dhe derra. Për të mbajtur një tufë të madhe, delet duhet të jenë në gjendje të lëvizin nga kullota në kullota. Kjo kërkonte zhvillimin e një profesioni të veçantë nga ai i fermerit. Detyra e barinjve ishte që të mbanin kopenë e tyre të paprekur, ta mbrojnë atë nga grabitqarët dhe ta udhëzojnë atë në zonat e tregut në kohë për prerje. Në kohët e lashta, barinjtë zakonisht milingonin delet e tyre dhe bënë djathë nga ky qumësht; pak barinj ende e bëjnë këtë sot.
Në shumë shoqëri, barinjtë ishin një pjesë e rëndësishme e ekonomisë. Ndryshe nga fermerët, barinjtë shpesh ishin pagues, duke u paguar për të parë delet e të tjerëve. Barinjtë jetonin gjithashtu larg shoqërisë, duke qenë kryesisht nomadë. Ishte kryesisht një punë e meshkujve të vetmuar pa fëmijë, kështu që barinjtë e rinj duhej të rekrutoheshin nga jashtë. Barinjtë ishin më së shpeshti djemtë e rinj të fshatarëve që nuk trashëgonin asnjë tokë. Në shoqëritë e tjera, çdo familje do të kishte një anëtar të familjes për të kullotur kopenë e saj, shpesh një fëmijë, të rinj ose një plak, i cili nuk mund të ndihmonte shumë me një punë më të vështirë; këta barinj ishin plotësisht të integruar në shoqëri. Barinjtë normalisht do të punonin në grupe ose duke kërkuar një tufë të madhe, ose secili duke sjellë të tyren dhe duke bashkuar përgjegjësitë e tyre. Ata do të jetonin në kabinat e vogla, shpesh të ndara me delet e tyre dhe do të blinin ushqim nga komunitetet lokale. Më rrallë barinjtë jetonin në vagonë ​​të mbuluar që udhëtonin me kopetë e tyre. Barinjtë zhvilloheshin vetëm në zona të caktuara. Në luginat dhe luginat e lumenjve, ishte shumë më efikase të rriteshin drithërat dhe drithërat, sesa të lejonin delet për të kullotur, kështu që ngritja e deleve ishte e kufizuar në zona të tharta dhe malore. Në kohën para-moderne, kullimi u përqendrua në rajone të tilla si Lindja e Mesme, Greqia, Pyrenees, Malet Karpate, Skocia dhe Anglia Veriore.
Çarkja e bariut është një shkop i fuqishëm me shumë qëllime ose staf, i cili shpesh është me një fund të përkulur.
Kohët moderne
Në kohët moderne, barazia ka ndryshuar në mënyrë dramatike. Heqja e tokave të përbashkëta në Europë në shekullin e tetëmbëdhjetë dhe të nëntëmbëdhjetë u zhvendos nga nomadë të pavarur tek punonjësit e pasurive masive. Disa familje në Afrikë dhe Azi kanë pasurinë e tyre në dele, kështu që një djalë i vogël është dërguar për t'i mbrojtur ata, ndërsa pjesa tjetër e familjes kanë tendenca për punë të tjera. Në SHBA, shumë kopetë e deleve janë ngjitur mbi tokat publike BLM. Pagat janë më të larta se sa ishte rasti në të kaluarën. Mbajtja e një bariu në frekuentimin e vazhdueshëm mund të jetë i kushtueshëm. Gjithashtu, çrrënjosja e grabitqarëve të deleve në pjesë të botës e kanë zvogëluar nevojën për barinjtë. Në vende si Britania, racave të guximshme të deleve janë lënë shpesh pa bari për kohë të gjatë. Më shumë racave prodhuese të deleve mund të lihen në fusha dhe të lëvizin periodikisht në kullota të freskëta kur është e nevojshme. Rrogat më të vështira të deleve mund të lihen në kodra kodrinore. Fermeri i deleve do të marrë pjesë në delet kur është e nevojshme në kohë si qingja ose qethja.
Trojet shqiptare
Në territoret shqiptare, banorët, posaçërisht ato të veriut, jetonin për mijëra vjet si barinj, duke shpjeguar kështu rrobat e leshta, ose "tirqet". Naim Frasheri ishte i pari që prezantoi kulturën e bariut shqiptar në litterature. Barinjtë shqiptarë kontribuan shumë në kulturën e folklorit shqiptar, ku u bënë gjithçka nga rrobat në ushqim dhe pije.
New Braunfels, Texas
New Braunfels (shqiptimi: Nju Braunfels) është qytet qarqet Comal, Guadalupe, në shtetin federal të Teksasit. Popullsia e qytetit ishte 70,543 sipas regjistrimit më 2015.
Gjeografia
Nju Braunfels ndodhet në juglindje të qarkut Comal. Ndodhet 30 kilometra (18.9 milje) në jugperëndim të San Marcos dhe 78 kilometra (48.8 milje) në jugperëndim të Austin.
Sipas Zyrës së Regjistrimit, sipërfaqja e qytetit është 114.7 km 2, prej të cilave 113.6 km 2 është tokë dhe 1.0 km 2 , ose 0.91%, është ujë.
Mësimi permanent
Mësimi permanent është të mësuarit gjatë gjithë jetës ose thënë ndryshe është "ndjekja e vazhdueshme, e vullnetshme dhe e vetëmotivuar" e diturive për arsye personale ose profesionale. Prandaj, ky lloj mësimi, jo vetëm që rrit përfshirjen sociale, qytetarinë aktive dhe zhvillimin personal, por edhe vetëqëndrueshmërinë, si dhe konkurrencën dhe punësueshmërinë.
New Braunfels, Texas
Klima
Nju Braunfels ka klimë subtropikale të lagështa, me verë të nxehtë dhe dimër të ftohtë. Temperaturat arrijnë nga 27.8 °C në verë deri në 9.4 °C gjatë dimrit.
Mësimi permanent
Përmbledhje
Gjatë pesëdhjetë viteve të fundit, inovacioni dhe ndryshimi i vazhdueshëm shkencor dhe teknologjik kanë pasur efekte të thella në mënyrën se si kuptohet të mësuarit dhe të nxënit. Të mësuarit nuk mund të ndahet më në një vend dhe kohë për të përvetësuar njohuri (shkollë) dhe një vend dhe kohë për të aplikuar njohuritë e marra (vendin e punës). Përkundrazi, mësimi mund të shihet si diçka që zhvillohet vazhdimisht nga ndërveprimet tona të përditshme me të tjerët dhe me botën përreth nesh. Ai mund të krijojë dhe ndryshojë formën e të mësuarit formal, mësimit informal, ose të mësimi joformal dhe i vetëdrejtuar. Allen Tough (1979), arsimtar dhe studiues kanadez, pohon se pothuajse 70% e projekteve të mësimit janë të vetëplanifikuara.
Dy teori me rëndësi të veçantë kur merret parasysh të mësuarit permanent (mësimi gjatë gjithë jetës) janë konjitivizmi dhe konstruktivizmi. Kognitivizmi, dhe më saktë teoria e gestaltit, flet për të mësuarit si kuptim të marrëdhënies midis asaj që është e vjetër dhe asaj që është e re. Në mënyrë të ngjashme, teoria konstruktiviste thotë se "njohuria nuk merret në mënyrë pasive nga bota ose nga burime autoritative, por ndërtohet nga individë ose grupe që kanë kuptimin e botëve të tyre eksperimentuese". Konstruktivizmi shpie në të mësuarit gjatë gjithë jetës, pasi bashkon të mësuarit nga shumë burime të ndryshme duke përfshirë edhe përvojat e jetës.
Dorëshkrimi i Kieutit
Dorëshkrimi i Kieutit (1737) është një nga dëshmitë e para të këngëve popullore arbëreshe. U gjend në Kieuti të Kapitanatës (Italia e Jugut) prej nga mori edhe emrin. Autori i këtij dorëshkrimi njihet Nikollë Filja. Përmban 5 kapituj me shkrime dhe poezi të ndryshme. Në kapitullin III, nën titullin “Kenkezë të pleqrijsë”, jepen 18 këngë popullore, balada, këngë historike dhe lirike popullore, të cilat i përkasin foklorit të arbëreshëve të Sicilisë. N.Filja i kish mbledhur ato, si duket, në vendlindje, në Munxifsi, para se të shkonte në Kieuti. Doreshkrimi u zbulua nga Michele Marchiano ne 1901 dhe u botua për herë të parë nga Marchiano më 1908 në Këngë popullore shqiptare (Canti popolari albanesi, Foggia 1908). U ribotuan më 1961.
Weinfelden
Weinfelden është qytet dhe komunë në kantonin Thurgau në Zvicër.
Sipas vitit 2017, komuna ka 11,388 banorë dhe sipas vitit 2008, 19.9% e banorëve janë të huaj. Sipas vitit 2000, gjermanishtja është gjuha më e folur me 86.7%, pastaj italishtja është e dyta me 3.2%, ndërsa shqipja është e treta me 2.4%.
Veuilly-la-Poterie
Veuilly-la-Poterie është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Veuilly-la-Poterie ka një popullsi prej 146 banorë dhe sipërfaqe 7.54 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Shymkent
Shymkent (Shymkent, Шымкент, شىمكەنت; Yañalif: Şьmkent;), known until 1993 as Chimkent (Yañalif: Çimkent; Чимкент)), është një qytet në Kazakistan. Është afër kufirit me Uzbekistanin. Është një nga tri qytetet në Kazakistan që ka status të barabartë me atë të një rajoni (qyteti me rëndësi republikane ). Është qyteti i tretë më i populluar në Kazakistan, vetëm pas Almaty dhe Nur-Sultan, me një popullsi të vlerësuar prej 1,002,291 që nga 1 qershori 2018. Për shkak se Shymkent nuk ka qenë kurrë kryeqyteti i Kazakistanit, ai është pra më i populluari nga qytetet e Kazakistanit për sa i përket qyteteve që kurrë nuk kanë qenë kryeqytet. Sipas zyrtarëve rajonalë dhe të qytetit, banori i miliontë i Shymkent lindi më 17 maj 2018. Është një qendër kulturore rajonale.
Shymkenti ndodhet 690 km në perëndim të Almaty dhe 1,483 km në jug të Nur-Sulltanit. Është gjithashtu 120 km në veri të Tashkent, Uzbekistan.
Kultura
Shymkent gjatë gjithë historisë së saj 2200-vjeçare ka qenë nën ndikime të ndryshme kulturore të qytetërimeve të tij kontrolluese. Shymkent shërben si Kryeqytet Kulturor i Bashkësisë së Shteteve të Pavarura në vitin 2020.
Bouncourt
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Bouncourt (Shqip: Budenkurti) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Gjoni (Gjonaj)
Gjoni-Gjonaj është një mbiemr i njohur shqiptar.
Emri fillimisht rrjedh nga një familje mbretërore të familjes Jonima (Gjoni) nga lezha.
Historia
Është mbiemr shumë i popullarizuar në mesin e krishterimi t, në këto ditë janë rreth 10 mijë njerëz që mbanin këtë mbiemër, së shumti Gjoni, Gjonaj janë në rajonin përreth Shkodrës, Lezhë s dhe në Ulqin it. Të krishterët që konvertohen në Feja islame e kanë ende Gjoni, Gjonaj mbiemrin. Shën Gjoni ose Shnjoni është "dita e festës" (29 gusht). Gjoni, Gjonaj në Gjuha hebraike ka kuptimin "hiri i Zotit ". Gjoni, Gjonaj e identifikua veten si "Hiri i zoti" Identifikim individual si fisnikët ose mbretëror.
Burimi i të dhënave
http://lastnames.myheritage.com/last-name/Gjoni
http://www.fajtori.com/numratori/index.php?action=qytet&start=55710&orderby=0&qyteti=0&emri=&mbiemri=&adresa=&mblike=&emlike=
Margot Wallström
Margot Elisabeth Wallström (lindi më 28 shtator 1954) është ministre i punëve të jashtme dhe zëvendëse e kryeministrit që nga 3 tetori 2014.
Beteja e Radushës
Beteja e Radushës ishte një seri përleshjesh dhe pritash që filluan në mesin e korrikut 2001 dhe përfunduan me një pushtim të plotë nga Ushtria Çlirimtare Kombëtare (UÇK) dhe pjesëtarët e Trupave Mbrojtëse të Kosovës (TMK) nga territori i Kosovës, të cilët u përqendruan në postbllokun policor të Radushës dhe në postën kufitare të Ushtrisë Maqedonase afër fshatit Rashçe. Kjo betejë u zhvillua gjatë Marrëveshjes së Përgjithshme të Armëpushimit dhe ishte shkelja më e rëndë e traktatit me UÇK-në duke abuzuar me zonat e çmilitarizuara përreth kufirit për të avancuar. Incidentet e para filluan afër fundit të qershorit dhe u përshkallëzuan në mesin e gushtit 2001. Pavarësisht përdorimit të rëndë të bombardimeve ajrore, luftëtarët e UÇK-së arritën të shkatërrojnë postin e Ushtrisë maqedonase dhe stacionin policor, pas së cilës forcat policore maqedonase u tërhoqën në mbrojtje dytësore nga pozicionet e tyre.
Arley Dinas
Arley Dinas (lindur më 16 Maj 1974) është një ish-futbollist kolumbian.
Kombëtarja
Për reprezentacionin kolumbian ka luajtur 29 ndeshje.
Kënga si dhuratë
Kënga si dhuratë është një shfaqje teatrale e luajtur në teatrin Dodona në Prishtinë. Premiera e kësaj shfaqjeje ishte më 17 dhjetor të vitit 1993 duke pasuar dhe 46 ri interpretime dhe duke arritur 10714 shikues.
Të dhënat
Autor i kësaj vepre është Shaip Grabovci kurse dramatizimin dhe regjinë e bëri Melihate Qena. Në këtë shfaqje interpretuan dhe animuan aktorët: Violeta Ajazi, Violeta Krasniqi, Valdet Rama, Faik Gashi, Avni Hoti, Magbule Kelmendi dhe Donika Gashi.
Komente
"Përmbajtja është e lidhur kryesisht me natën e ndërrimit të moteve, ndërsa skenografia, me bredhat e stolisur, dritat shumëngjyrëshe. balonat e dekorin tjetër, që e bëjnë edhe më interesante atmosferën e mbrëmjes së Vitit të Ri. Me kukulla luajtën bukur animatorët: Violeta Ajazi, Violeta Krasniqi, Avni Hoti, Faik Gashi, Valdet Rama, Magbule Kelmendi dhe Donika Gashi". (V. Veliu, Kënga si dhuratë, Bujku, 28 dhjetor 1993).
Posta e porositur
Posta e porositur është një shfaqje teatrale e luajtur në teatrin Dodona në Prishtinë. Premiera e kësaj shfaqjeje ishte më 25 dhjetor të vitit 1991 ku më pas pasuan dhe 109 ri interpretime duke arritur numrin prej 23245 shikuesish.
Të dhënat
Autor i kësaj vepre ishte Mark Krasniqi kurse dramatizimin dhe regjinë e bëri Melihate Qena. Në këtë shfaqje interpretuan dhe animuan aktorët: Roza Berisha, Violeta Ajazi, Vjollca Kastrati, Faik Gashi, Avni Hoti, Esat Ferizi dhe Valdet Rama.
Pjesa tjetër e stafit realizues ishin:
Komente
Trupa e kësaj shfaqjeje, kishte qëlluar që edhe natën e Vitit të Ri të jepnin shfaqje... Dhe, jo në teatrin "Dodona", por thellë, diku në një fshat të Tetovës... Terri kishte rënë para se ata të mbrrinin në Prishtinë... "Rruga nëpër Sharr ishte tërësisht me ngrica... Në kombin me të cilin po ktheheshim u bë ftohtë, kurse Asllan Hyseni që drejtonte kombin, mezi mbante timonin... Kurr nuk mund ta harroj atë natë..." thotë Violeta Ajazi. Dikur natën vonë, trupa e shfaqjes kishte mbërri në Prishtinë. Por nuk kishin shkuar në shtëpitë e tyre. Vitin e Ri e kishin pritur në banesën e regjisores Melehate Qena.
"Për Vitin e Ri të afërmëve tanë u dërgojmë urime e përshëndetje të përzemërta. Kështu ndodhë edhe në botën e shtazëve, por me qëllime krejtësisht tjera. Se çka i dëshiron ujku deles apo ariu bletes më së miri do ta mësoni nëse e shikoni këtë shfaqje me kukulla, të përgatitur enkas për Vitin e Ri. Po Babadimrit, çka i ndodhë në mal?... Ejani dhe shikoni..." (Marrë nga fletpalosja për shfaqjen).
Poezia dhe këngët popullore shqiptare
Poezia shqiptare tradicionale përfshin këngët dhe poezitë popullore shqiptare që janë pjesë e kulturës shqiptare.
Histori
Gjatë Rilindjes Kombëtare, letërsia me gojë, një vlerë e pasurisë kulturore, është përdorur në formimin e identitetit të vendit. Koleksioni i parë shqip i letërsisë me gojë, ishte ajo e konsullit Austriak, dhe "babait të studimeve shqiptare", John Hahn Albanische Studien. Një nga poemat më të shquara epike është "Lahuta e Malcís" shkruar nga frati katolik shqiptar Gjergj Fishta.
Në periudhën e viteve 1905-08 Nikolla Ivanaj publikoj Shpnesa e Shqypnisë, duke qenë një nga botuesit e parë të këngëve heroike popullore shqiptare.
Unë jam dhimbja
Unë jam dhimbja : poezi, me autor Agron Çalliku, red. Vitore Leka (Stefa). Botuar në Tiranë në vitin 2012 nga "Vllamasi". Libri ka 128 faqe. ISBN 9789928140807
Yūsei Matsui
Yūsei Matsui (松井優征 Matsui Yūsei, lindi më 31 janar 1979) është artistë i mangave i njohur për mangën e tij Neuro: Supernatural Detective dhe Assassination Classroom. Ai ishte asistent i Yoshio Sawai, artistë i mangës Bobobo-bo Bo-bobo.
Christopher Michael Langan
Christopher Michael Langan (lindi më 25 mars 1952) është amerikanë të cilit thuhet se IQ-ja e tij vlerësohet të jetë "midis 190 dhe 210". Në vitin 2001, Langan thotë se ai e mori atë që ishte faturuar si "prova më e vështirë në IQ në botë" në revistën Omni dhe ai jep IQ-në e tij "diku midis 190 dhe 210". Si rezultat i rezultatit të tij, ai është përshkruar si "njeriu më i zgjuar në Amerikë", si dhe "njeriu më i mençur në botë" nga disa gazetarë.
Langan ka zhvilluar një "teori midis mendjes dhe realitetit, të cilin ai e quan "Modeli Kognitiv-Teorik i Universit".
Jeta e hershme
Christopher Michael Langan lindi më 1952 në San Francisco, Kalifornia, por më së shumti e kaloi fëmijërinë në Montana. Nëna e tij, Mary Langan-Hansen (lindur Chappelle) ishte vajza e një të pasurit, por u largua nga familja e saj. Babai i tij biologjik, Melvin Letman vdiq or u zhduk para të lind.
Gjatë shkollës fillore, Langan vazhdimisht kalonte dhe u torturua nga kolegët e tij. Langan thotë se ai ishte rrahur brutalisht nga njerku i tij, Jack Langan. Jack Langan mohon këtë pretendim. Chris Langan kujtoi se "njerku i tij vazhdimisht pyeste (Chris) pyetje të vështira dhe kur do t'i jepja përgjigje të sakta për ato pyetje, ai do të më godiste në gojë ose diçka të natyrës për të më njoftuar se ai nuk e çmonte një djalosh që përpiqet të jetë më i zgjuar se ai." Në moshën dymbëdhjetëvjeçare, Langani filloi trajnimin e peshës dhe përfundoi me forcë abuzimin duke hedhur njerkun e tij jashtë shtëpisë kur ishte katërmbëdhjetë vjeç dhe i tha atij të mos kthehej kurrë.
Langan mori pjesë në Kolegjin Reed dhe më vonë në Universitetin Shtetëror të Montanës, megjithatë, ai ishte përballur me probleme të rënda financiare dhe të transportit, dhe duke besuar se ai mund të mësonte profesorët e tij më shumë sesa ata ta mësonin atë, ai u largua.
Mercedes-Benz në Formula Një
Mercedes-Benz, nëpërmjet ndihmësit të tij Mercedes-Benz Grand Prix Limited, është aktualisht pjesë e Formula Një si kontruktorë nën emrin Mercedes-AMG Petronas Motorsport. Ekipi është me seli në Brackley, Northamptonshire të Mbretërisë së Bashkuar dhe aktualisht përdorë liçensë gjermane. Mercedes-Benz më parë ka garuar në kampionatet evropiane para luftës, duke fituar tre tituj, kurse në Formula Një debutoi në sezonin 1954, dhe vazhdoi për dy vite. Ekipi gjithashtu njihet edhe nga pseudonimi i tyre, "Shigjetat e Argjenda".
Pasi fituan garën e tyre të parë në Çmimin e madh të Francës 1954, piloti Juan Manuel Fangio fitoi edhe tre çmime të mëdha për të fituar titullin 1954 për pilotë, duke e përsëritur këtë sukses edhe në vitin 1955. Pavarësisht se fitoi dy tituj për pilotë, Mercedes-Benz u tërhoq nga garimi si përgjigje për tragjedinë e Le Mans 1955, dhe nuk u kthye në Formula Një deri sa u kthye si furnizues motorrësh në bashkpunim me Ilmor, një kompani britanike e pavarur prodhuese motorrësh e performancave të larta që më pas u ble nga Mercedes në vitin 1994.
Përveçëse është një fabrikë, Mercedes aktualisht furnizon me motorrë edhe Racing Point dhe Williams. Ekipi ka fituar mbi 160 gara si prodhues motorrësh dhe është e renditur në vendin e katërt në historinë e Formula Një. Gjashtë tituj kontruktorësh dhe dhjetë tituj pilotësh janë fituar me motorr Mercedes-Benz.