cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kombëtarja italiane e futbollit
Fitues të Kupës së Botës për herë të katërt (Kupa e Botës 2006)
Ndeshja e dytë ishte më pak bindëse me Italinë që barazoi 1–1 me Shba-në, me golin e Alberto Gilardinos me kokë që u ç'vlerësua nga autogoli i Cristian Zaccardos. Pas golit të barazimit, mesfushori Daniele De Rossi dhe lojtarët amerikan Eddie Pope dhe Pablo Mastroeni u nxorrën jashtë me karton të kuq. Kjo gjë bëri që Shba të ngelej me nën lojtarë në fushë për të gjithë pjesën e dytë, por rezultati ngeli i njëjtë pavarësisht një vendimi të diskutuar, kur gjuajtja e Gennaro Gattusos u ndal në rrjetë, por goli u anullua pasi ishte në pozicion të parregullt. E njëjta gjë ndodhi edhe me anësorin amerikan DaMarcus Beasley, i cili shënoi por goli i tij u anullua pasi shoku i skuadrës Brian McBride ishte në pozicion të parregullt. De Rossi u pezullua me katër ndeshje pas bërrylit kundër McBride në fytyrë dhe mund të bënte rikthimin e tij vetëm në ndeshjen finale.
Italia e përfundoi në vendin e parë në Grupin E pas fitores 2–0 kundër Republikës Çeke, me gola nga mbrojtësi Marco Materazzi në minutën e 26të dhe nga sulmuesi Filippo Inzaghi në minutën e 87të, duke bërë që të kaltrit të kalonin në fazën me eleminim direkt, ku ata në ndeshjen e raundit të 16-tave u përballën me Australisë. Në këtë ndeshje, Materazzi u nxorr me karton të kuq jashtë në minutën e 53të pas një ndërhyrje me të dyja këmbët kur mesfushorit australian Marco Bresciano. Në kohën shtesë u dhurua një penallti për Italinë nga gjygjtari Cantalejo pa se Lucas Neill shkak faull te Fabio Grosso. Francesco Totti mori përsipër penalltinë duke mposhtur portierin Mark Schwarzer dhe duke siguruar fitoren 1–0.
Në çerek-finale Italia mposhti Ukrainën me rezultatin 3–0. Gianluca Zambrotta shënoi golin e parë të ndeshjes që në minutën e 6të me një goditje me këmbën e majtë nga jashtë zonës së portierit pasi Totti i krijoi hapsirë për të goditur. Luca Toni shënoi dy golat e tjerë të ndeshjes në minutat 59të dhe 69të, me Ukrainën e cila u përpoq për të bërë presion në mënyrë për të gjetur rrugën e rrjetës por nuk ishin në gjëndje të shënonin, pasi traversa dhe pritjet e porterit Gianluigi Buffon, si dhe një largim i topit në vijën fatale nga Zambrotta nuk i lejuan ata. Pas ndeshjes, trajneri Marcello Lippi j'a dedikoi fitoren ish lojtarit të kombëtares Gianluca Pessotto, i cili ishte në spital për të rikuperuar veten pas një tentative për vetvrasje.
Në gjysmë-finale, Italia mposhti vendin mikpritës Gjermaninë me rezultatin 2–0 falë dy golave që erdhën në minutat e fundit të kohës shtesë. Pas një shtese të parë emocionuese ku Gilardino dhe Zambrotta goditën traversën, Fabio Grosso shënoi në minutën e 119të brënda zonës me një gjuajte me hark pas një asisti nga Andrea Pirlo. Zëvëndësuesi Alessandro Del Piero vulosi fitoren 2–0 duke shënuar në çastet e fundit të ndeshjes pas një kundërsulmi të organizuar nga Cannavaro, Totti dhe Gilardino, i cili dha asistin e golit. Të kaltrit fituan Kupën e tyre të katërt të Botës duke mposhtur në finale rivalët e tyre historik Francën në Berlin, më 9 korrik, 5–3 nga gjuajtjet e penalltive pasi koha e rregullt sëbashku me shtesën u mbyll në barazim 1–1. Kapiteni francez Zinedine Zidane shënoi golin e parë të ndeshjes në minutën e 7të me një penallti në formë parable, e dhuruar pas një ndërhyrje të gabuar të Materazzit. Dymbëdhjetë minuta më vonë, një goditje e fuqishme me kokë e Materazzit pas një korneje nga Pirlo solli barazimin e ndeshjes. Në pjesën e dytë, Tonit j'u anullua një gol për një pozicion milimetrik jashtë loje, i kapur nga anësori Luc La Rossa. Në minutën e 110të të ndeshjes, Zidane doli jashtë me karton të kuq pasi goditi Materazzin me kokë në gjoks pas një konflikti verbal; të dy lojtarët u dënuan nga FIFA pas ndeshjes. Italia fitoi finalen me penallti 5–3, me David Trézéguet i cili humbi një penallti vendimtare pasi gjuajtja e tij e fuqishme u përplas në traversë dhe doli jashtë. Italia për herë të parë në histori i shënoi të pesta penalltitë (Pirlo, Materazzi, De Rossi, Del Piero dhe Grosso). Italia do të kujtohet si kombëtarja e vetme që ka luajtur në dy finale që janë mbyllur nga gjuajtjet e penalltive.
Dhjetë lojtarë të ndryshëm shënuan për Italinë dhe pesë nga dymbëdhjetë Golat u shënuan nga lojtarë të ardhur nga stoli, kurse katër Gola u shënuan nga mbrojtësit. Shtatë lojtarë — Gianluigi Buffon, Fabio Cannavaro, Gianluca Zambrotta, Andrea Pirlo, Gennaro Gattuso, Francesco Totti dhe Luca Toni — ishin në listën e 23 lojtarëve më të mirë të turnamentit. Buffon gjithashtu fitoi çmimin Lev Yashin, i cili i dhurohej portierit më të mirë të turnamentit; ai pësoi vetëm dy gola në turnament, i pari një autogol nga Zaccardo dhe i dyti një penallti e shënuar nga Zidane në finale, duke qënë i pamposhtur për plot 460 minuta. Në nder të triumfit të Italisë në Kupën e Botës 2006, të gjitha lojtarët e ekipit që morën pjesë në kompeticion u nderuan me Urdhërin e Merituar Cavaliere Ufficiale.
Pas Kupës së Botës dhe rikthimi i Lippit (2006–2010)
Pas triumfit italian në Kupën e Botës, ylli i Kupës së Botës 1994 Roberto Donadoni u vendos si trajneri i ri i  të kaltërve. Ai zëvëndësoi Lippin, i cili kishte lajmëruar largimin e tij para fillimit të Kupës së Botës. Italia luajti në Grupin B të kualifikueseve të Euro 2008, sëbashku me Francën. Italia fitoi grupin, me Francën që përfundoi si finaliste. Më 14 shkurt 2007, FIFA e renditi të parën Italinë në renditjen botërore të FIFA-s, gjithsej me 1488 pikë, 37 pikë më shumë se Argjentina e vendit të dytë. Italia mori vendin e parë, pasi në renditjen e fundit renditej e dyta. Kjo ishte hera e parë pas vitit 1993 që Italia renditej e para.
Në Euro 2008, të kaltrit patën një fillim të dobët duke humbur 3–0 në ndeshjen e parë kundër Hollandës. Në ndeshjen e dytë kundër Rumanisë, Italia barazoi me rezultatin 1–1, me Christian Panucci i cili shënoi Golin e Italisë në minutën e 56 një minutën më vonë pas Golit të Adrian Mutu, i cili shënoi pas gabimit në mbrojtje të Zambrottës. Meritë për këtë rezultat kishte edhe portieri Gianluigi Buffon i cili priti një penallti kapitenit Mutu.
Në ndeshjen e fundit kundër Francës, një ri-ndeshje e finales së Kupës së Botës 2006, Italia fitoi me rezultatin 2–0. Një penallti e realizuar nga Andrea Pirlo dhe një goditje dënimi e realizuar nga Daniele De Rossi ishin të mjaftueshëm për të siguruar tre pikët. Rumania, e cila e nisi ndeshjen e fundit me më shumë pikë se Italia, u mposht me rezultatin 2–0 nga Hollanda, duke luajuar Italinë që të kalonte në çerek–finale ku u ndeshën kundër kampionëve të më-vonshëm të turnamentit Spanjës, ku ata u mposhtën 4–2 nga gjuajtjet e penalltive. Pa kaluar java nga ndeshja, kontrata e trajnerit Roberto Donadoni u prish duke bërë që të riemërohej Marcello Lippi.
Duke u mbështetur në fitimin e Kupës së Botës në vitin 2006, Italia u kualifikua në Kupën e Konfederatave, që u mbajt në Afrikën e Jugut në qershor 2009. Ata fituan ndeshjen hapëse të tyre duke mposhtur me rezultatin 3–1 Shba-në, por humbjet 1–0 kundër Egjiptit dhe 3–0 kundër Brazilit do të thonin që ata do ta përfundonin grupin të tretët nga golavarazhi më negativ, duke u eleminuar. Kombëtarja italiane e futbollit u kualifikua në Kupën e Botës 2010 pasi luajti ndeshjet në shtëpi kundër Stadio Friuli, Stadio Via del Mare, Stadio San Nicola, Stadio Olimpico di Torino dhe Stadio Ennio Tardini. Në Teto 2009, ata arritën kualifikimin pas barazimit 2–2 kundër Irlandës. Më 4 dhjetor 2009, shorti i Kupës së Botës u vendos: Italia ishte në Grupin F sëbashku me Paraguajin, Zerlandën e Re dhe Sllovakinë.
Në Kupën e Botës 2010 në Afrikën e Jugut, Italy u eleminua që në fazën e grupeve, duke e përfunduar Grupin F në vendin e fundit. Pasi barazoi në dy ndeshjet e para 1–1 me Paraguajin dhe Zerlandën e Re, ata humbën 3–2 nga Sllovakia në ndeshjen e fundit. Ishte hera e parë që Italia dështonte të kalonte fazën e grupeve në një Kupë Bote, duke u bërë kombëtarja e tretë kampione në fuqi që eleminohet që në fazën e grupeve, e para ishte Brazili në vitin 1996 dhe e dyta Franca në vitin 2002. Incidentalisht, Franca, humbsja e finales së vitit 2006, gjithashtu u eleminua në fazën e grupeve pa mund dot të marrë asnjë fitore dhe ishte hera e parë që një finaliste nuk kalonte dot fazën e grupeve.
Epoka e Prandellit: Finalist në Kampionatin Europian (2010–2014)
333px|thumbnail|right|Kombëtarja italiane e futbollit përpara ndeshjes kundër Bullgarisë, [[Vasil Levski National Stadium, Sofia, Bullgari, 7 shtator 2012]] Marcello Lippi u largua nga kombëtarja pas dështimit në Kupën e Botës 2010 dhe u zëvëndësua nga Cesare Prandelli, pavarësisht se pasuesi i tij ishte lajmëruar para fillimit të turnamentit. Italia filloi aventurën e saj nën drejtimin e Prandellit me një humbje zhgënjyese 1–0 kundër Bregut të Fildishtë në një ndeshje miqësore. Gjatë kualifikueseve të Euro 2012, Italia përmbysti disavantazhi për të mposhtur me rezultatin 2–1 Estoninë. Në ndeshjen tjetër kualifikuese, Italia dominoi Ishujt Faroe duke i mposhtur me rezultatin 5–0. Italia më pas barazoi pa Gola me Irlandën e Veriut. Pesë ditë më vonë, Italia u ndesh kundër Serbisë; megjithatë; tifozët serbë në Stadio Luigi Ferraris filluan të bënin një rrëmujë, duke shkaktuar trazira, duke hedhur sende dhe fishekzjarre në fushë e madje duke djegur edhe flamurin shqiptarë, duke bërë që ndeshja të ndërpritej. Pas vëzhgimit të disiplinës së UEFA-s, ndeshja u fitua 3–0 nga Italia në tavolinë duke i vendosur të kaltrit në krye të grupit. Në ndeshjen e parë të tyre për vitin 2011, Italia barazoi 1–1 me Gjermaninë në Dormund, në të njëjtin stadium ku Italia i mposhti ata me rezultatin 2–0 për të shkuar në finalen e Kupës së Botës 2006. Në mars 2011, Italia fitoi 1–0 me Slloveninë për të siguruar sërisht vendin e parë në kualifikuese. Ata më pas mposhtën 2–0 Ukrainën në një ndeshje miqësore, pavarësisht se ishin me dhjetë lojtarë në shumicën e ndeshjes. Me fitoren e tyre 3–0 kundër Estonisë në një ndeshje tjetër kualifikuese të Euro 2012, Italia e Prandellit siguroi vendin e parë në kualifikuese me nëntë ndeshje pa humbje. Rekordi i ndeshjeve pa humbje mori fund më 7 qershor 2011 nga kombëtarja e drejtuar nga Trapattoni, Irlanda e Veriut, e cila e mposhti Italinë 2–0 në Liège.
Në fillim të sezonit të dytë nën drejtimin e Prandellit, më 10 gusht 2011, Italia mposhti kampionët momental të botës Spanjën me rezultatin 2–1 në një ndeshje miqësore të luajtur në Stadio San Nicola në Bari. Ata më psa morën një humbje surprizuese 1–0 nga Shba-ja në një ndeshje tjetër miqësore të luajtur në shtëpi.
Italia filloi aventurën e saj në UEFA Euro 2012 me një barazim 1–1 kundër kampionëve momental të Europës dhe Botës Spanjës. Pas kësaj, ata u ndeshën kundër Kroacisë ku sërisht barazuan me rezultatin 1–1. Ata e përfunduan grupin të dytin duke mposhtur në ndeshjen e fundit Republikën e Irlandës me rezultatin 2–0, gjë që i kualifikoi ata në çerek–finale ku u përballën me fituesit e Grupit D Anglinë. Ata arritën ta mposhtnin Anglinë në gjuajtjet e penalltive, pavarësisht se në fillim humbën penallti. Një pritje nga portieri Gianluigi Buffon, i kaloi ata përpara, dhe një penallti në formë parable nga Andrea Pirlo bëri që Italia të kualifikohej në raundin tjetër me rezultatin 4–2.
Në gjysmë–finalen e parë të Europianit, ata u ndeshën kundër Gjermanisë. Gjermania ishte konsideruar nga të gjithë të ishte kampionja e ardhshme e Europës. Megjithatë, dy Golat e sulmuesit Mario Balotelli bëri që gjermanët të shkonin në shtëpi me Italinë që do të gjente në finale mbrojtësit e titullit Spanjën.
Në finale, Italia nuk ishte në gjëndje për të bërë performancën e ndeshjes së parë kundër tyre në turnament, duke humbur me rezultatin 4–0. Kjo ishte finalja e parë e italiane për dekadën e dytë të shekullit të 21.
Në Kupën e Konfederatave 2013 që u zhvillua në Brazil, Italia ishte vendosur në Grupin A sëbashku me Meksikën, Japoninë dhe Brazilin. Pasi mposhtën Meksikën 2–1 dhe Japoninë 4–3, Italia humbi ndeshjen e tretë të grupit 4–2 nga Brazili i cili e përfundoi grupin në vendin e parë. Italia u ndesh në gjysmë–finale kundër Spanjës në një përsëritje të finales së Euro 2012. Italia humbi ndeshjen 7–6 me penallti pasi koha e rregullt sëbashku me shtesën përfunduan në barazim pa Gola. Pas ndeshjes, trajneri Prandelli u vlerësua për taktikat e tij kundër kampionëve Europian dhe Botërorë. Italia ishte në gjëndje për të fituar ndeshjen e vendit e tretë duke mposhtur Uruguajin nga gjuajtjet e penalltive 5–4 pasi koha e rregullt sëbashku me shtesën u mbyllën 2–2. Ky ishte rezultati më i mirë i Italisë në historinë e tyre në Kupën e Konfederatave.
Italia u vendos në Grupin B në kualifikueset e Kupës së Botës 2014. Ata e kishin të lehtë për të fituar grupin pa humbur asnjë ndeshje. Në dhjetor 2013, Italia u vendos në Grupin D sëbashku me Kosta Rikën, Anglinë dhe Uruguajin. Në ndeshjen e parë tyre në Kupën e Botës 2014, Italia mposhti Anglinë me rezultatin 2–1. Në ndeshjen e dytë të grupit, Italia mori një humbje surprizuese duke u mposhtur nga Kosta Rika me rezultatin 1–0. Në ndeshjen e tretë, Italia u eleminua nga kompedicioni duke u mposhtur nga Uruguaji me rezultatin 1–0, pavarësisht dy vendimeve të diskutueshme nga gjygjtari meksikan Marco Antonio Rodríguez. Në minutën 59, mesfushori Claudio Marchisio u nxorr direkt me karton të kuq për një ndërhyrje "të gabuar". Në mintën e 80, sulmuesi uruguajian Luis Suarez kafshoi mbrojtësin Giorgio Chiellini, por nuk u nxorr jashtë. Uruguaji arriti të shënojë disa minuta më vonë, të eleminonte Italinë dhe të kualifikohej për në raudnin me eleminim direkt. Ky ishte dështimi i dytë rresht i Italisë për të arritur në raundin e 16. Shpejt pas humbjes, trajneri Cesare Prandelli u shkarkua.
Fanellat historike
Të gjitha fanellat e përdorur nga të kaltrit
Nderet
Kjo është lista e trofeve zyrtarë të fituar nga Kombëtarja italiane e futbollit
Trajnerët
Gjatë ditëve të herëshme të kombëtares italiane, ishte e nevojshme për tu bërë një Komision Teknik. Komisioni nxorri që trajneri duhej të luante në të njëjtën kohë. Që nga viti 1967, kombëtarja e futbollit është kontrolluar vetëm nga trajnerët.
Për këtë arsye, trajneri i kombëtares ende thirret Komisioneri Teknik (Commissario tecnico ose TC dhe ky emërtim ka filluar të përhapet edhe në sportet e tjera në Itali).
Skuadra aktuale
Lojtarët më poshtë janë thirrur për ndeshjen kualifikuese të UEFA Euro 2020 kundër Bosnja dhe Hercegovina dhe Armeni. Ndeshjet dhe golat janë redaktuar më 18 nëntor 2019, pas ndeshjes kundër Armeni.
Lojtarët e thirrur
Lojtarët më poshtë janë thirrur të paktë një herë me kombëtaren në 12 muajt e fundit. Lojtarët që janë tërhequr nga futbolli me klubet nuk mund të përfaqsojnë dot kombëtaren.
DËM Lojtari i tërhrqur nga skuadra për shkak dëmtimi. TËR Tërhequr nga futbolli ndërkombëtarë.
Lojtarët me më shumë ndeshje
220px|thumb|right|Gianluigi Buffon është lojtari me më shumë ndeshje në historinë e Italisë me 143 ndeshje. Redaktuar më 9 shtator 2014, lojtarët me më shumë ndeshje për Italinë janë renditur më poshtë:
Lojtarët me të shkonja të trasha janë ende aktiv.
Golashënuesit më të mirë
Redaktuar më 9 shtator 2014, lojtarët me më shumë Gola për Italinë janë renditur më poshtë: 220px|thumb|right|Luigi Riva është golashënuesi më i mirë i Italisë me 35 Gola.
Lojtarët me të shkonja të trasha janë ende aktiv.
Rekordi ballë për ballë
Redaktuar më 9 shtator 2014
Mbulimi mediatik
Ndeshjet miqësore dhe zyrtare të kombëtares italiane transmetohen nga RAI deri në dhjetor 2014.
Lyon County (Nevada)
Lyon County është një nga  qarqet në shtetin federal Nevada të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Bakau
Bakau është qyteti kryesor në Qarkun Bakau, Rumani. Që nga regjistrimi i 2011, ai ka një popullsi prej 133 460 banorë duke e bërë atë qytetin e 15-të më të madh në Rumani. Qyteti ndodhet në rajonin historik të Moldavisë, në rrëzë ​​e maleve Karpate, dhe mbi lumin Bistrica (i cili takon lumin Siret rreth 8 kilometra në jug të Bakaut).
Etimologjia
Emri i qytetit, i cili shfaqet në dokumentet sllave të Kishës së Vjetër si Bako, Bakova ose Bakovia, vjen me siguri nga një emër personal. Burrat që mbajnë emrin Bako janë të dokumentuara në Transilvaninë mesjetare dhe në Bullgarinë e shekullit të 15-të, por emri në vetvete është me origjinë turke, me saktë Cumane ose Peçenege. Një teori sugjeron se emri i qytetit ka origjinë sllave, duke vënë në dukje fjalën Proto-sllave Byk, që do të thotë "lopë" ose "dem", meqë rajoni ishte shumë i përshtatshme për rritjen e bagëtisë. Termi, u përshtat në rumanisht si Bac dhe ishte ndoshta ky origjina e emrit Bacau.
Universiteti i Prishtinës (Mitrovicë Veriore)
thumbnail|Ndërtesa e administratës Universiteti i Prishtinës (serbisht: Универзитет у Приштини, romanizuar: Univerzitet u Prištini) është një universitet publik në Kosovë me seli të përkohshme në Mitrovicën e Veriut.
Është institucioni post-sekondar që u shfaq pas shpërbërjes së Universitetit të Prishtinës të gjuhës serbe si rezultat i Luftës së Kosovës. Pavarësisht nga emri i tij zyrtar, ai përmendet edhe si Universiteti i Mitrovicës së Kosovës pas zhvendosjes së tij të përkohshme në Mitrovicën e Veriut në vitin 2001.
Bakau
Historia
Ashtu si shumica e qendrave urbane në Moldavi, Bacau u krijua në një va që lejonte kalimin e ujit. Ka dëshmi arkeologjike të vendbanimit të njerzve në qendër të Bakaut (pranë Kurtea Domneaska), që datojnë nga shekujt e VI dhe VII. Këto vendbanime ndodheshin mbi vendbanime më të vjetra të shekujve të IV dhe V. Një numër anijesh të gjetura këtu janë zbukuruar me kryqe, duke nënkuptuar se banorët ishin të krishterë. Peçenegët dhe Kumanët kontrollonin luginën e Bistricës gjatë shekujve X, XI dhe XII. Kolonistët luajtën një rol të rëndësishëm në zhvillimin e qytetit. Gjetjet arkeologjike, disa sipërfaqe apo banesat gjysmë të varrosura nga gjysma e dytë e shekullit XV, sugjerojnë se hungarezët filluan të vendosen në rajon pas 1345-1347, kur territori ishte nën kontrollin e Mbretërisë së Hungarisë. Ata zunë kryesisht brigjet e rrafshta të lumit Bistrica. Zbulimet e një lloji qeramike gri të shekullit XIV, që ka qenë gjithashtu gjetur në pjesën veriore të Evropës, gjithashtu sugjeron praninë e kolonistëve gjermanë nga veriu. Fillimisht qyteti u përqëndrua rreth komunitetit katolik, që u vendosën në afërsi të një tregu të rregullt lokal të frekuentuar nga popullsia e rajonit.
Universiteti i Prishtinës (Mitrovicë Veriore)
Historia
Universiteti fillestar (Universiteti i Prishtinës) u themelua në qytetin e Prishtinës, KSA e Kosovës, Republika Socialiste e Serbisë, RSF e Jugosllavisë, për vitin akademik 1969–70 dhe funksionoi deri në vitin 1999. Në vitin 1999, ai përbëhej nga 14 fakultete me rreth 18,000 studentë dhe mbi 1,300 anëtarë të fakultetit dhe stafit. Megjithatë, për shkak të trazirave politike, luftës, dëbimeve të njëpasnjëshme reciproke të fakulteteve të njërës etni ose tjetrës dhe polarizimit të përhapur me bazë etnike, aktualisht ekzistojnë dy institucione të veçanta, të shkëputura, që të dyja përdorin të njëjtin emër, megjithëse secila e shënuar në mënyrë idiosinkratike. për të pasqyruar identitetin e tyre të polarizuar etnik dhe vendndodhjet e ndryshme fizike, entitetet e veçanta shqiptare dhe serbe.
Bakau
Historia
Aleksandri i Mirë ia dhuronte dyllin e mbledhur si pjesë e tatimit të pagueshëm nga qyteti, Manastirit Ortodoks të Bistricës që ndodhej aty pranë. Gruaja e tij e parë që quhej Margaret ka shumë mindësi të ketë themeluar Kishën Françeskane të Virgjëreshës së Shenjtë në Bakau. Por kisha kryesore Katolike në qytet i ishte dedikuar Shën Nikollës. Një letër e shkruar nga Gjoni i Rya, peshkopi katolik i Baias i referohet Bakaut si një civitas, që nënkupton ekzistencën e një peshkopate katolike në qytet në atë kohë. Letra gjithashtu tregon se emigrantët Hussite, që kishin pësuar përndjekje në Bohemi, Moravi, apo Hungari u vendosën në qytet dhe iu dhanë privilegje nga Aleksandri i Mirë.
Universiteti i Prishtinës (Mitrovicë Veriore)
Historia
Universiteti i Prishtinës me seli në Mitrovicë është një ent serb i zhvendosur nga qyteti i Prishtinës në vitin 1999, duke kryer arsimin në gjuhën serbe, i mbështetur nga Qeveria e Serbisë (e njohur nga Misioni i Organizatës së Kombeve të Bashkuara në Kosovë (UNMIK) që nga viti 2002, por me emrin Universiteti i Mitrovicës  )  pasi kishte banuar fizikisht në Mitrovicën e Veriut, një qytet në rajonin verior etnik serb të Kosovës. Subjekti tjetër që mban emrin e universitetit origjinal është Universiteti i Prishtinës me seli në Prishtinë, i drejtuar nga Qeveria e Kosovës.
Bakau
Historia
Manastirit të Bistricës iu dhanë gjithashtu të ardhura nga dogana e Bakaut në 1439. Në vitin 1435, Stefani II i Moldavisë (1433-1435, 1436-1447) i kërkoi gjykatësve të qytetit që të mos pengojnë lëvizjen e tregtarëve të Braşovit, një qendër e rëndësishme e saksonëve të Transilvanisë. Në shekullin XV, ungurenët që janë rumunë nga Transilvania filluan të popullojnë zonën në veri të tregut, ku ata ngritën një kishë ortodokse pas 1500. Në gjysmën e parë të shekullit XV u ndërtua në qytet një residencë e vogël e princëve të Moldavisë. Ajo u rindërtua dhe u zgjerua me Stefani III i Madh i Moldavisë (1457-1504), i cili gjithashtu ngriti një kishë ortodokse brenda saj. Por sundimtarët shpejt filluan ti dhurojnë fshatrat fqinje manastireve apo fisnikëve. Kështu, vendbanimi lokal mbretëror u braktis pas 1500.
Qyteti u pushtua dhe u shkatërruan më shumë se një herë në shekujt XV dhe XVI. Për shembull, në vitin 1467 Mbreti Matthias I i Hungarisë gjatë ekspeditës së tij kundër Stefanit të Madh i vuri zjarrin të gjithë qyteteve, midis tyre edhe Bakaut. Të dhënat doganore të Brashovit tregojnë se pak tregtarë të Bakaut kaluan malet Karpate në Transilvani pas 1500, dhe mallrat e tyre nuk kishin vlerë të lartë gjë që tregon se qyteti ishte në rënie në këtë periudhë.
Universiteti i Prishtinës (Mitrovicë Veriore)
Historia
Pas përfundimit të Luftës së Kosovës në vitin 1999, Universiteti Serb i Kosovës i Prishtinës u zhvendos në Serbinë Qendrore (nga viti 1999 deri në 2001 selia ishte në Krushevac) dhe rreth 6,000 studentë u transferuan në universitete të tjera në Serbi. Nga viti 1999 deri në vitin 2001, rreth 2,000 studentë u diplomuan në Universitetin e Prishtinës, 50 studentë morën diplomën e magjistraturës dhe 20 morën doktoraturën.
Bakau
Historia
Peshkopi katolik i Arges selia e të cilit në Vllahi u shkatërrua nga Tatarët u transferua në Bakau në 1597. Që nga fillimi i shekullit XVII peshkopët e Bacau ishin klerikë polake të cilët nuk banonin në qytet, por në Mbretëria e Polonisë. Ata vetëm udhëtonon herë pas here në selitë e tyre për të mbledhur të dhjetat.
Universiteti i Prishtinës (Mitrovicë Veriore)
Historia
Universiteti është anëtar i Konferencës së Universiteteve të Serbisë (KONUS) dhe Shoqatës së Universiteteve Evropiane    dhe ka krijuar bashkëpunime me Rrjetin e Universiteteve Ballkanike dhe institucione të shumta në mbarë botën (Francë, Rusi, Itali, Norvegji, Oman, Irlandë, Mbretëri të Bashkuar).
Bakau
Historia
Për shkak të dyndjeve të shpeshta nga ana e ushtrive të huaja dhe plaçkitjeve nga Tatarët në shekullin e 17, shumica e banorëve të tij katolikë e braktisën Bakaun dhe u strehuan në Transilvani. Por, në vitin 1851 bashkësia katolike në qytet ende fliste, këndonte, dhe lutej në gjuhën hungareze.
Fabrika parë e letrës në Moldavi u ndërtua në Bakau në vitin 1851. Qyteti u shpall Bashki në vitin 1968.
Universiteti i Prishtinës (Mitrovicë Veriore)
Historia
Që nga viti 2011 kishte 10,264 studentë, 730 fakultet dhe 320 anëtarë të stafit. Për vitin shkollor 2018–19, në vitin e parë të studimeve në universitet janë regjistruar gjithsej 1013 studentë.
Fakultetet
Viti akademik zgjat nga 1 tetori deri më 30 shtator, i organizuar në dy semestra, me 30 javë mësimdhënie në vit. Në kuadër të universitetit ka 10 fakultete, nga të cilat gjashtë janë të vendosura në Mitrovicën e Veriut, tre në Leposaviq dhe një në Zveçan.
Bakau
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 2011 Bakau kishte një popullsi prej 144.307 një shifë në rënie krahasuar me regjistrimin e vitit 2002. përbërja etnike e Bakaut ishte si më poshtë:
Transporti
Qyteti është rreth 300 kilometra në veri të Bukureshtit. Ai shërbehet nga Aeroporti Ndërkombëtar i Bakaut që ofron lidhje të drejtpërdrejta me qytetin rumun të Timishoarës dhe me 10 qytete në Evropë, së bashku me lidhje të tjera përmes aeroportit të Timishoarës. Qendra e kontrollit të trafikut ajror të Bakaut është një nga më të ngarkuarat në Evropë, pasi ai trajton tranzit fluturimet nga Lindja e Mesme dhe e Afërt dhe Azisë Jugore në Evropë dhe përtej Atlantikut.
thumb|250px|Kompleksi muzeal "Julian Antonesku" Stacioni Hekurudhor i Bakaut (Gara Bacau) është një nga më të ngarkuarit në Rumani. Ai ndodhet pranë linjës kryesore hekurudhore rumune numër 500. Kështu, qyteti është i lidhur me qytetet kryesore rumune. Stacioni hekurudhor është një ndalesë e rëndësishme tranziti për trenat ndërkombëtarë nga Ukraina, Rusia dhe Bullgaria.
Degriges
DEGRIGES (Deutsch-Griechische Warenausgleichsgesellschaft mbH) ka qene nje shoqeri tregetare,qe zoteronte gjate kohes se pushtimit gjate Lufta e Dytë Botërore monopolin e tregetise se jashtme  te Greqia. Kjo ishte per te gjithe zonat e pushtuara te  Forcave te aksit.
Parahistoria
Gjatë pushtimit gjerman në fillim ishte përdorur Banka e Greqise ,per te terhequr  objekte- dhe vlera pasurore te vendit,si  dhe të mbuluar kostot e pushtimit, cila ishin nder me te lartat ne Perandorinë Gjermane  nga gjithe  territoret e pushtura.
Masa e parë në lëvizjen e mallrave ishte ndryshimi i kursit te kembimit nga 1:50 ne 1:60 ne kembimin me klering dhe përfshirja në eksportin e mallrave greke në Gjermani. Ne cdo eksport Banka ishte e angazhuar të paguante për vlerën e mallrave në favor të importuesit  në një llogari ruajtje dhe të paguajnë në Berlin në të njëjtën kohë edhe prodhuesit e mallrave. Kështu, Banka ishte e detyruar tu jepte tregtarëve gjermanë kredi të përkohshme. Meqë çmimet ishin përcaktuar në nivelet e paraluftës,si dhe ne rastet e dorëzimeve me vonesë, pagesat nuk kryheshin  (gje qe  ndodhte shpesh per shkak te luftes) erdhi për një fitim të skajshme prej importuesve në kurriz të prodhuesve. Aksesi te mallrat realizohej permes sekuestrimit nga autoritetet okupuese.
Historia
Meqe nuk kryhej asnjë tërheqje e  konsiderueshme ne mallra më, u krijua me1. tetor 1942 shoqeriaDeutsch-Griechische Warenausgleichsgesellschaft mbH (DEGRIGES) me vendndodhje ne Berlin. Nje dege e shoqerise gjendej ne Berlin, qe drejtohej nga Fred Goecker, zv/president t dhomes gjermane te tregetis ne Greqi, si edhe nje expositur ne Selanik. Korrespondenten u vendosen ne Patra dhe Volos. Më 15.tetor 1942 kryetari i bashkise se Vienes dhe ne ate kohe njeriu i besuari Koncernit te Bojrave IG Hermann Neubacher u emrua „Sonderbeauftragten des Reiches für wirtschaftliche und finanzielle Fragen in Griechenland“ ,keshtu qe  kjo shoqeri qndronte nen varesine e tij te drejtperdrejte.
Kategoria e Parë 1954
Statistika të Kategorisë së Parë në sezonin 1954.
Ky ishte Kampionati i 20-të i Shqipërisë. Nisi më 28 shkurt, 1954 dhe përfundoi më 25 korrik, 1954.
Kantoni Saint-Jean-de-Maurienne
Kantoni Saint-Jean-de-Maurienne (frëngjisht: Canton de Saint-Jean-de-Maurienne) është një kanton në departamentin Savoie, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Jean-de-Maurienne. Ka sipërfaqe 356.4km2 dhe popullsi 15779 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Jean-de-Maurienne aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
Albanohellenica
Historia
Ajo është një tribunë e përbashkët e studiuesve albanologë dhe helenistë dhe i shërben zhvillimit të mëtejshëm të studimeve shqiptaro-greke. Në të janë botuar studime dhe artikuj në gjuhët shqipe, greke, angleze, frënge dhe gjermane.
Rokizmi
Rokizmi (anglisht: rockism) është një ideologji e kritikave të muzikës popullore, e shpikur nga Pete Wylie dhe e përdorur gjerësisht në shtypin muzikor britanik që nga fillimi i viteve 1980. Parimi fundamental i rokizmit është që disa forma të muzikës popullore, dhe disa muzikantë, janë më autentik se të tjerët. Sidoqoftë, në vitet e fundit termi është përdorur masivisht në mënyrë përbuzëse. Kritikat kanë vazhduar tutje me akuza se kjo ideologji është raciste, seksiste dhe homofobike.
Fterra
Fterra është një fshat në komunën Lukovë në rrethin e Sarandës të Shqipërisë.
Rokizmi
Rokizëm nuk është vetëm dashuria e madhe drejt rock muzikës. Personi mund të ketë interesim për muzikën contemporary R&B apo bubble gum pop, por t'i diskutojë ato në mënyrë rokiste. Ideja është ndërtuar në atë se si njerëzit flasin joformalisht për llojet e muzikës që atyre ju intereson.
Fterra
Gjeografia
left|thumb|Pamje e Fterrës nga Bërda
Rokizmi
Rokizmi është ideologji primitive, esenca e rokizmit në përgjithësi është se, në një periudhë historike, artistët e kanë kuptuar "thelbin e muzikës" dhe të gjitha krijimet muzikore pasuese e kanë poseduar këtë "pastërti" (kjo "periudhë e artë" zakonisht mendohet se kanë qenë vitet 1960 dhe 1970). Kritikët e rokizmit deklarojnë se kjo "periudhë e artë" mburracake e muzikës së pastër dhe autentike është një mit, dhe se muzika popullore nuk ka qenë kurrë plotësisht e lirë nga ndërhyrja e komercializmit dhe e marketingut.
Albanohellenica
Historia
Deri tani kanë qarkulluar 6 numra: 1 (1999), 2 (2000-2001), 3 (2008), 4 (2011), 5 (2013), dhe 6 (2018). Revista botohet edhe në versionin elektronik online.
Fterra
Gjeografia
Fterra shtrihet në jug-jug-perëndim të Kurveleshit. Gjatësia maksimale e territorit të saj është rreth 11 km me orientim VP-JL dhe gjerësia maksimale 4,4 km, me gjerësi mesatare rreth 3,6 km. Sipërfaqja e përgjithshme e territorit të fshatit Fterrë është rreth 37 km².
Territori i Fterrës, sipas morfologjisë, shtrihet në dy lugina : ajo e Fterrës në perëndim dhe ajo e Galishtit në lindje. Territori është malor dhe më pak kodrinor. Kuota më e lartë është maja e Lëpjetës në lindje 1596 m mbi nivelin e detit dhe më e ulët në jug-perëndim në bashkimin e përroit të Langadhës me lumin e Fterrës 130 m mbi nivelin e detit. Fshati ndodhet rreth kuotave 350 deri 400 m. mbi nivelin e detit.
Gjeologjia
Formacionet kryesore gjeologjike në territorin e Fterrës janë ato të kretakut, jurasikut, të triasit e të paloeogenit. Në të parët mbizotërojnë gëlqerorët, ndërsa tek paloeogeni mbizotërojnë formacionet flishore. Formacionet e kuaternarit janë të pakta.
Historia
right|thumb|Fterra në defterin osman,të ashtëquajturin arvanit të shekullit të 1431
thumb|400px|Pamje e përgjithshme:Fterra
Të përgjithshme
thumb|400px|Pjesë nga Fterra Në fillim lugina e Fterrës, me kodrat e faqet e maleve që e rrethojnë, ka qenë shfrytëzuar si kullotë e zonë e pasur në gjueti. Vizitorët e parë që vinin herë pas here, kishin populluar bregdetin e detit Jon shumë herët. Ata vinin nga kalaja e Badhrës (midis Borshit e Piqerasit), nga kalaja e Sopotit ose Kalaja e Borshit, nga kalaja e Qeparoit, kala që, siç dëshmojnë të dhënat arkeologjike, kanë qenë banuar qysh në kohën e bronzit (rreth 3000 vjet më parë). Për lashtësinë e fshatit na vijnë në ndihmë të dhënat gjuhësore, emrat e vendeve, shumica e të cilave janë emra të mirëfillte shqip. Qafa e Qishës, lidhet me ekzistencën e një lagjeje në |Qafë të Qishës. Atje ka mure shtëpish që i takojnë shekullit IX-X të erës sonë. Një grup tjetër emrash si lxuar-lxor (burim), Bërda-kodër e vogël, varre-tog me gurë të vegjël etj., lidhen me ardhjen e një popullsie me origjinë sllave, ose për të qenë më të saktë, me përfshirjen e fshatit tonë nën pushtimin administrativ të shtetit Bullgar. Të tjera emra vendesh shpjegohen me ndikimin e gjuhës turke e greke, si derven, foti, hon, perivol e shumë të tjera.
Edhe toponimet Galile, |Kikë, apo emrat e njerëzve |Avrec-Jevrej, |Rahile etj., janë me prejardhje hebreje dhe pa mëdyshje duhet të lidhen me vendosjen e ndonjë familjeje hebre në shekullin XVII.
Dokumentimi
Dokumenti i parë i shkruar për ekzistencën e fshatit është Defteri Osman i vitit 1431 i njohur me emrin deftri i sanxhakut shqiptar(Sûreti defter-i sancak-i Arvanid), i cili na bën të njohur se Efteran-Ifteran-Fterra, bënte pjesë në nahijen e Sopotit, kazaja e Gjirokastrës Gjirokastra, dhe kishte në atë kohë 12 hane, familje me kryefamiljar, si dhe familje të tjera që paguanin taksa më të vogla. left|thumb|Fterra ne defterin osman,të ashtëquajturin arvanit të vitit 1431 right|thumb| Faqe nga defteri osman,i ashtëquajturi arvanit Në defetrin e vitit 1583, d.m.th. pas 150 vitesh, del përsëri emri i fshatit Ifteran me 24 zjarre (shtëpi). Fshat me 60 burra. Me 30 shtëpi të krishtera. Një familje muslimane me tokë. Një familje muslimane pa tokë.Kjo tregon që myslimanizmi në Fterrë ka rrënjë më të hershme se koha e Ali Pashës. Katër beqarë. Në këtë kohë fshati i Kuçit kishte gjithsejt 20 shtëpi. Borshi 75 shtëpi. Çorraj 116 shtëpi. Emrat e familjeve që gjenden në Fterrë dhe paguajnë taksa: Nga këto mbiemra në Fterrë ka gjurmë vendesh,trojesh dhe tokash si: Prroi i Dedegjinit, Gjihile, Dukhila, Gjipogë, GjonFterra,Gjonëme. Në Toje,(në të Toje janë shtëpia dhe koshtrat e Korkute) Në troje të Nike janë Matajt. Disa nga këto mbiemra i gjen në fshatrat arbëreshe si përshëmbëll: Toja, Marini, Mëhilli,etj.
Më pas, sipas një burimi tjetër, me 45 zjarre (shtëpi).
Ne letren e dyte, ne shkurt te 1581, drejtuar papes Gregori XIII nga popullia e krahines se Himares fshati del me emrin ne formen 'Terna'
Në shekujt që vijojnë (shek.16 deri në shek.19) nuk kemi dokumente të shkruara, por historinë e fshatit do ta gjejmë në ngjarje historike të Labërisë e më gjerë, ku merr pjesë aktive në luftrat për liri e pavarësi.
Konsulli freng i Janinës (fillimi i shekullit XIX) shënonte: “Një lidhkë (milje) në lindje Borshit, gjendet Fterra, fshat shqiptar…”
Periudha bizantine
Fshatrat perreth heraherës përmenden në dokumnete si pjesë në Despotatin e Epirit.Ende ku ka një dokument që të jete  publikuar dhe te jete përmendur Fterra si emërtim.
Duhet të shkojmë deri në vitin 1581, kur mësojmë shtrirjen e saj si peshkopatë me 38 fshatra: Emrat e fshatrave janë: Duchates (Dukati), Brocoto (Brataj), Kaloierates (Kallarati), Trumbazei (Tërbaçi), Sotiriane, Balassa (Palasa), Panglades (Vagalati), Drimades (Dhërmiu), Heliates (Gjata?), Bunae (Vunoi), Chaperas (Qeparo), Kidissei (Kudhësi), Pilure (Piluri), Kuzei (Kuçi), Progonates (Progonati), Lupesei (Lopësi), Castelli, Niviza ( Nivica), Picernates (Piqeras), Benezze ( Buneci), Turnechei-Bubarei ( Nivicë-Bubarei?), Opreste (Borshi), Bajades (Vakaj), Terma (Ftera), Zagorizza (Çorraj), Caminizza (Kamenica), Fenecae (Finiqi), Damisei ( Damësi), Lecheti ( Lekli), Dragotes (Dragoti), Carianea (Karjani), Chunehiza, Pestanea (Peshtani), Bernachus, Ceproita, Aiobasileus (Shën -Vasili) dhe Zhulates108,
Periudha osmane
Afër Fterrës
Gjatë muajit gusht të vitit 1481 në viset perëndimore të Shqipërisë së Poshtme, sidomos në rajonin e Bregdetit, u zhvilluan luftime të ashpra ndërmjet shqiptarëve dhe trupave osmane. Nën drejtimin e Muzakës shqiptarët rrethuan dhe sulmuan kështjellën e Himarës dhe të Sopotit.
Për të sistemuar situaten nga pala osmane  u dergua Sulejman Pasha  vetë me 3 mijë ushtarëve. Rrugës u sulmuan dhe u shpartalluan prej shqiptarëve dhe lanë mbi 1 mijë të vrarë e robër, midis tyre ishte edhe bejlerbeu i Rumelisë, Sulejman Pasha. Ky iu dhanë si trofe lufte Gjon Kastriotit, shprehje kjo e ndjenjave të tyre të thella për Gjergj Kastriotin-Skënderbeun, si dhe të respektit që ata tregonin për veprimtarinë e djalit të tij. Me tej për të tërhequr vëmendjen e përkrahjen e shteteve evropiane për luftën e shqiptarëve, Gjoni i dërgoi mbretit të Napolit si trofe bejlerbeun e Rumelisë.
Pas fitores mbi trupat e Sinan Pashës, në viset bregdetare të Shqipërisë së Poshtme u çliruan kështjella e Himarës më 31 gusht 1481 dhe më pas ajo e Sopotit.
Në Fterrë
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 3 (2008)
HISTORICAL LINGUISTIC CORPUS RECENCIONE – BOOK REVIEWS – ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ
Fterra
Periudha osmane
Në “Defterin” osman të vitit 1583 për Fterrën veç të tjerave shënohen edhe këto të dhëna dhe emra të kryefamiljarëve. “…Fshat me 60 burra. Me 30 shtëpi të krishtera. Një familje myslimane me tokë. Një familje myslimane pa tokë… Emrat e familjeve që gjendeshin në Fterrë dhe paguanin taksa ishin: 1.Kokë Gjini, 2.Zhupa Brati, 3.Poge Gjoni, 4.Gjok Nika, 5.Nik Mërtiri, 6.Gjira Dhima, 7.Brat Kosta, 8.Marina Andrea, 9.Gjok Mëhilli, 10.Gjon Brati, 11.Gjok Marini, 12.Gjin Kosta, 13.Niko Dhima, 14.Dhime Mëhilli, 15.Llesh Gjin Mato, 16.Gjoka Gjini, 17.Ded Gjini, 18.Gjin Hila, 19.Zhupe Hila, 20.Hasan Gjoni (familje pa tokë), 21.Zhupe Deda,(familje pa tokë), 22.Sinan Deda (familje pa tokë), 23.Iliaz Deda, 24.Sinan Aliu, 25.Memi Aliu, 26.Thoma Gjoni, 27.Gonëm Gjoni, 28.Gjik Andrea, 29.Marin Gjonio, 30.Ali Nika, 31.Hasan Toja (pa tokë), 32.Hysen Marini, 33.Marin Duka, 34.Andrea Mëhilli, 35.Golem Gjoni, 36.Mëhill Marini
Tanzimati
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 4 (2011)
Lukas Cicipis - Brief CV (compiled by professor Lukas Tsitsipis before his passing)	205 (anglisht)
Fterra
Periudha osmane
Në kryengritjen e vitit 1833-1834 kundër zbatimit të Reformave të Tanzimatit, fteriotet kane qene pjesemarres me arme ne dore. Në ballë të kryengritjeve labe ishte Tafil Buzi, Zenel Gjoleka, kurse Lazo Kofina (i parë) ishte komandant i çetës së Fterrës dhe këshilltar i Zenel Gjolekës. Ne 1847 sipas nje kenge popullore te kenduar ne te zone dokumentohen se ne kryengritjen e vitit 1847 në Shqipërinë e Jugut ka tre te vrare.(kenga 774 per Kabo Kabaj nga Borshi) Ne vitet 1910 Nuredin Kofina me Shaqo e Neki Mitën, Xhafer e Jashar Maton, Haxhi Gjonin, në luftime të ashpra në Delvinë, vranë komandantin e bandës andarte greke dhe e shpartalluan fare atë.
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
On Old and New Connections Between Greek and Albanian: Some Grammatical Evidence.
Fterra
Pavarësia e Shqipërisë
Shpallja e Pavarësisë më 28 nëntor 1912 gëzoi dhe fterjotët. Për këtë është kuptimplote festa që bënë burrat e Fterrës dhe disa gra, duke u mbledhur sëbashku në qendër te fshatit, pranë ish-xhamisë, te Ulliri. Vetëm një javë më vonë, më 4 dhjetor 1912, për këtë flasin dhe vargjet e kënduara:
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
Πρώιμες  και όψιμες σχέσεις μεταξύ ελληνικής και αλβανικής: γραμματικές ενδείξεις.
Fterra
Pavarësia e Shqipërisë
Gjurmë të pashlyera në historinë e fshatit kanë lënë ngjarjet e viteve 1913-1916. Pa u konsoliduar shteti i porsaformuar më 28 nëntor 1912 në Vlorë, filloi lufta Ballkanike, e cila preku drejtpërdrejtë edhe Fterrën.
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
Marrëdhënie të vjetra e të reja midis greqishtes e shqipes: dëshmi gramatikore. 9
Fterra
Lufta për trojet 1913-1914
Kështu cilësohet në të folmen e Fterrës, lufta në vitet 1913-1914, kundër andartëve grekë, që ishin njerëz të paguar, të drejtuar nga i keqnjohuri Spiro Milo, të cilët pushtuan dhe bënë masakra dhe në Fterrë
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
Gjurmë të substratit mesdhetar-ballkanik në shqipe dhe greqishte: shq. rrush dhe gr. vj. ῥώξ si rast studimi.
Fterra
Lufta për trojet 1913-1914
Në këtë sektor u vendosën kryesisht shtatë çeta me luftëtarë nga Golëmi dhe çeta e Nivicës dhe e Kolonjës. Mes tyre, dhe luftëtarë nga krahina të tjera.
Këto forca bashkërenditnin veprimet luftarake me çetat e Kurveleshit të poshtëm. Pozicionet e luftëtarëve të kësaj krahine zinin fill përpara malit Papadhi në rrethet e Fterrës, binte në qafën e Dërrasës në afërsi të fshatit Kuç dhe shtrihej në malet e Çikës për të shkuar pastaj në Qafën e Llogorasë, në malet e Dukatit deri ën detin Jon. Në krahun tjetër vija e luftës shtrihej në brezat përpara fshatit Picar, vazhdonte në drejtim të Shtëpëzit të Ujit të Ftohtë në grykën e Tepelenës deri buzë lumit Vjosa.
U shqua për luftë trimëresha Mene Zhupe dhe ku ranë si dëshmorë të lirisë 5 (pesë) burra ftrerjotë. Në maj 1913 ushtarë grekë erdhën në Fterrë e bene dhe masakra. Kjo i detyroi banorët të mërgonin ku të mundnin, shumica shkuan në Lumin e Vlorës dhe dimri i vitit 1913-1914 ka qenë një nga periudhat më të vështira. Në vitin 1913 Nuredin Kofina, Shaqo Mita, Xhafer Mato e Jashar Mato, Veip Mero, Haxhi Gjoni e Mato Dusha e ndoqën armikun deri ne Janinë.
Në vitet 1914 Greqia sulmoi Korçën e Gjirokastrën. Me ta u bashkuan dhe disa shqiptarë të Himarës, që i ranë të parët Fterrës me qellim që ta djegin e ta shfarrosin krejt. Në keto sulme ata vranë Adem e Muço Gjonin, Zeno Gjonin, Habil Dhulin, Lame Mehmetin, Muço Maton, Mato Zhupën. Populli emigroi Lumit të Vlorës, ku ca nga të ftohtit, ca nga uria, ca nga semindjet, u gjymtuan rendë me njerëz e mall. Kjo kala duhej të gjunjëzohej. Për këtë u dërgua një anije e flotës luftarake greke dhe e qëllonte me top kalanë e Borshit.
Goditja mbi pozicionet e vendasve bëhet në njëkohë nga toka dhe nga deti. Andartët me luftime mundohen të përparojnë në drejtim të Fterrës.
Ferrojët ngritën disa prita përballë fshatit.
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
Οδοντικά τριβόμενα και κλειστά ουρανικά: Ελληνοαλβανικά ισόφωνα στο βαλκανικό πλαίσιο.
Fterra
Lufta për trojet 1913-1914
Andartët u sulën ballazi dhe dot nuk çanë. Më në fund nga Gryka e Galishtit dolën në Qafën e Rrumbullës, duke rrezikuar pozicionet e Fterrës.
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
V. SPYROPOULOS, A. REVITHIADOU, I. KAPPA, K. NIKOLOU, A. LENGERIS, N. STAMATOGIANNIS, P. ANAGNOSTOPOULOS, G. MARKOPOULOS
Fterra
Lufta për trojet 1913-1914
Më në fund dhe Fterra ra. Pushtuesit sapo vunë këmbë, grabitën gjithçka dhe dogjën të gjitha shtëpitë e fshatit. Mbetën të vrarë 3 vetë.
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
A Comparative Study of Albanian-Greek: Aspects of Phonological and Morphosyntactic Structure
Fterra
Lufta për trojet 1913-1914
U prenë të tëra pemët frutore dhe grunjërat. Në të njëjtën kohë si dhe në fshatra të tjera u dogjën 80 shtëpi. Nga fterra u detyruan të mërgojnë si muhexhirë në Vlorë, 431 fshatarë duke jetuar në kushte shumë të vështira ekonomike.
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
Συγκριτική περιγραφή Αλβανικής – Ελληνικής:  Βασικά φωνολογικά και μορφοσυντακτικά φαινόμενα.
Fterra
Lufta për trojet 1913-1914
Në pranverën e 1914-tës burrat e fshatit, të organizuar në çeta, së bashku me çetat e tjera arritën të përzënë ushtarët grekë dhe u rikthyen në fshat. Rindërtuan shtëpitë e djegura. Në vjeshtë të vitit 1916, fshati ishte ripërtërirë dhe arriti të hapë shkollën fillore në gjuhën shqipe, me mësues Selim Gjonikë. Pas katër vitesh zhvillohet Lufta e Vlorës (1920). Çeta e fshatit, me mbi 40 luftëtarë, nën komandën e Xhafer Shehut, u rreshtua në luftë kundër forcave italiane dhe së bashku me gjithë luftëtarët e tjerë të Labërisë, arritën të çlirojnë Vlorën.
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
Përshkrim krahasues i shqipes dhe greqishtes:  Dukuri themelore fonologjike dhe morfosintaksore. 53
Fterra
Lufta e Vlorës
Mori pjesë dhe Çeta e Fterrës e përbërë nga 48 burra e djem fterjotë. Komandant çete ishte avokati, Xhafer Shehu. Fterra i këndoi:
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
XHEVAT LLOSHI
Huazimet nga greqishtja në Dhiatën e Re (1827).
Fterra
Lufta e Vlorës
Në këtë çetë të Fterrës bënin pjesë: Xhafer Shehu, Xhafer Mato, Jashar Mato, Adem Lona, Xhevdet Braho, Mustafa Mehmeti, Ismail Bezhani, Tahsin Elezi, Asllan Brinja, Huso Zhupa, Esheref Mita, Nimet Mita, Shaqo Mita, Neirn Zani, Ago Dusha, Mato Dusha, Kamber Brinja e të tjere. Dhe në ndihmë të tyre Jahja Mato, Shefqet shkurti, Dervish shkurti, Ismail Haxhiu, Zilfo Malo, Kadri Gjoni, Xhafo Brinja, Mustehak Çallo, Xhemil Mehmeti, Avdul Mita etj.
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
Τα ελληνικά δάνεια στην αλβανική μετάφραση της Καινής Διαθήκης του 1827.
Fterra
Lufta e Vlorës
Pas katër vitesh zhvillohet Lufta e Vlorës (1920). Çeta e fshatit, me mbi 40 luftëtarë, nën komandën e Xhafer Shehut, u rreshtua në luftë kundër forcave italiane dhe së bashku me gjithë luftëtarët e tjerë të Labërisë, arritën të çlirojnë Vlorën.
Më 1924, fterriotët mbështesin Qeverinë e Nolit. Demokratë si Tasin Elezi, Ismail Bezhani me shokë, për përkrahjen që i dhanë qeverisë së re, internohen me vone në Krujë dhe Gjirokastër.
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
Λαϊκές λέξεις και νεολογισμοί: Λεξιλογική διαστρωμάτωση στα ελληνο-αλβανικά λεξικά των Θ. Μήτκου και Π. Κουπιτώρη.
Fterra
Revolucioni i qershorit
Më 1924, fterriotët mbështesin Qeverinë e Fan Nolit. Demokratë si Tasin Elezi, Ismail Bezhani me shokë, për përkrahjen që i dhanë qeverisë së re, internohen me vone në Krujë dhe Gjirokastër.
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
Fjalë «plaka» dhe neologjizma: Shtresime leksikore në fjalorët greqisht-shqip të Th. Mitkos dhe të P. Kupitorit.
Fterra
Republika dhe mbretëria nën Zogun
Gjatë viteve 1925-1939 me vendosjen e Republikës e më pas të Mbretërisë, në jetën e fshatit u bënë më përcaktuese kushtet gjeografike. Ekonomia e përzier karakterizonte çdo familje - blegtori, bujqësi, frutikulturë. Po asnjë prej tyre nuk arrinte të siguronte bukën e vitit. Pati familje që zgjeruan tokën bujqësore lart ne male e kullota, duke mbjellë në Fushë të Zhulit, në Galisht, Rrëmullë e Fonicë, por rendimenti ishte shumë i ulët. Hera herës nuk arrinin të merrnin as farën. Kishte dhe pak familje që u shquan si blegtorë (Zhupajt, Gjonajt, Dhulajt) duke krijuar kope të mëdha me dhën. Kriza e viteve 1933-36, preku edhe fshatin Fterrë. Në këto kushte shumë burra të fshatit mërguan në qytet duke bërë punë krahu, por edhe për të gjetur nëpunësi, si mësues, xhandar dhe hoxhë.
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
Old Words and Neologisms: Lexical Stratifications in the Greek-Albanian Dictionaries of Th. Mitko and P. Koupitoris. 85
Fterra
Republika dhe mbretëria nën Zogun
Disa të rinj ndoqën studimet e mesme në Normalen e Elbasanit, në Gjimnazin e Gjirokastrës e të Tirana/Tiranës, etj. dhe formuan brezin e parë të intelektualëve me arsim të mesëm.
Albanohellenica
ALBANOHELLENICA 5 (2013)
EVALDA PACI