cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Asllan Maskadov
Vdekja e tij
Maskadovi u vra më 8 mars 2005, dhe u varros në një varr të panjohur,  mes pretendimeve ruse se ai u vra nga Shërbimi Federal i Sigurisë Ruse (Inteligjenca Ruse), ku fshihej tek një i afërm. Gjatë operacionit, disa nga bashkëpunëtorët e tij u arrestuan dhe u dënuan me burgime të ndryshme me akuzën e pjesëmarrjes në grupe të armatosura pa leje dhe armëmbajtje pa leje. Në mesin e shokëve të tij në atë kohë ishte nipi i tij Haxhi Muradi, i cili tha kur mori në pyetje: "Xhaxhai im gjithmonë më thoshte: "Nëse goditem, më qëlloni, robëruesit e mi do të më trajtojnë më keq se Sadam Husejni". Më 24 prill 2006, autoritetet ruse refuzuan t'ia dorëzonin eshtrat e tij familjes së tij për varrim, duke përmendur se eshtrat e terroristëve nuk u dorëzohen familjeve të tyre,  dhe se vendet e tyre të varrimit nuk shpallen sipas një ligji të nxjerrë më 20 mars 2003, i cili e shtyu familjen Maskadovit të niste një fushatë për të liruar eshtrat e tij ose për të zbuluar se çfarë ndodhi me trupin e tij.   Më 15 shtator 2005, atij iu dha pas vdekjes titulli Gjeneral.
Referime
Identifikuesi i një individi në bazën e të dhënave FaG ID: https://www.findagrave.com/memorial/10620376 — Në emër të: Aslan Aliyevich Maskhadov — Qasur: 9 tetor 2017
↑ Shko deri te: AB Person ID në Arkivin Munzinger: https://www.munzinger.de/search/go/document.jsp?id=00000022073 — Në emër të: Aslan Maschadow — Qasur: 9 tetor 2017
Arsimi në Tiranë në vitet 1912-1939
Arsimi në Tiranë në vitet 1912-1939 libër me autor Bedri Kola dhe Xhevahir Lleshi (red.). Botuar në Tiranë nga "Uegen", në vitin 2012. Faqe 216.
Koala
Gjithashtu koalat  janë kafshët më gjumashe  me  plot  22 or gjum  në 24 or
Masaru Uchiyama
(lindur më 14 Prill 1957) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
George Yonashiro
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Politika të stabilitetit monetar dhe financiar- leksione nga kriza : konferenca e 8-të kombëtare e Bankës së Shqipërisë : Tiranë, 17 shtator 2009
Politika të stabilitetit monetar dhe financiar- leksione nga kriza : konferenca e 8-të kombëtare e Bankës së Shqipërisë : Tiranë, 17 shtator 2009 libër me autorë kolektivë nga Banka e Shqipërisë. Botuar në Tiranë nga Banka e Shqipërisë, në vitin 2009. Faqe 168.
Asllan Maskadov
Referime
↑ Shko te: ABCT Rreth Aslan Maskhadov - BCC Arabisht Arkivuar më 7 mars 2016 në faqen e internetit Wayback Machine.
↑ Shko te: ABT Aslan (Khalid) Alievich Maskhadov (në anglisht) Arkivuar më 23 tetor 2008 në Wayback Machine.
^ Musa Muradov, Alla Barahova, Nikolai Gulko. Nga udhëheqja çeçene (në rusisht)
^ Aslan Maskhadov (në Rusisht) Arkivuar më 18 janar 2017 në Wayback Machine.
^ Vdekja e Aslan Maskhadov (në Rusisht) Arkivuar më 20 qershor 2008 në Wayback Machine.
^ Aslan Maskhadov (në anglisht) Arkivuar më 14 mars 2017 në Wayback Machine.
^ Profili - Business Weekly (në Rusisht)
^ Shkelja e të drejtave të njeriut në kontekstin e konfliktit të armatosur në Republikën çeçene (në anglisht) Arkivuar më 15 dhjetor 2016 në Wayback Machine.
^ Lufta e Parë Çeçene (në Rusisht)
^ Yeltsin dhe Maskhadov nënshkruajnë traktatin e paqes (në anglisht) Arkivuar më 30 prill 2017 në Wayback Machine.
^ Traktati i Paqes dhe bazat e marrëdhënieve të ndërsjella midis Federatës Ruse dhe Republikës Çeçene të Ichkeria (në anglisht)
^ Helmimi i Alexander Litvinenko dhe kthimi i KGP Free Press, Nju Jork, 2007. ( ISBN 978-1-4165-5165-2 ). Arkivuar më 29 janar 2017 në faqen e internetit Wayback Machine.
^ Kultura e Çeçenisë: Historia dhe çështjet aktuale / At Turkana, Instituti i Etnologjisë dhe Antropologjisë. - 2002. - 382 f. — ISBN 5-02-008832-3 Arkivuar më 17 korrik 2007 në Wayback Machine.
Koala
Është me kangurin, një nga simbolet kryesore të Australisë. Pasi është gjuajtur masivisht për leshin e saj, sot kërcënohet kryesisht nga brishtësia dhe tërheqja e jetesës të saj. Më pak se 80,000 koala jetojnë dhe ky numër vazhdon të bjerë. Koalat janë zhdukur për shkak të kërcënimeve nga jetesa e tyre dhe valët e nxehtësisë nga ngrohja globale1.
Asllan Maskadov
Referime
^ Përfundoi koha (në Rusisht)
^ Amnesty International dënon ekzekutimet publike në Çeçeni (në anglisht) Arkivuar më 17 mars 2020 në faqen e internetit Wayback Machine.
^ "Letonia dënon ekzekutimet publike në Çeçeni" Arkivuar më 12 janar 2015 në Wayback Machine.
^ Fiksi politik bashkëkohor në Çeçeni (në rusisht) Arkivuar më 7 maj 2012 në Wayback Machine.
↑ Kërce deri në: A B C D
^ "Moska mohon përfshirjen në tentativën për vrasjen e Maskhadov" Arkivuar më 14 shkurt 2008 në Wayback Machine.
^ IGPI.RU: Rrjeti Polichsky: Republika Çeçene, Ichkeria, shtator 1999 (në rusisht) Arkivuar më 3 janar 2017 në Wayback Machine.
^ Informacion dhe ngjarje të Luftës së Dytë Çeçene (në Rusisht)
^ Avionët luftarakë rusë vrasin dhjetëra fshatarë (në anglisht) Arkivuar më 16 tetor 2015 në Wayback Machine.
^ Shërbimi Federal i Sigurisë i Rusisë paguan shpërblime deri në 300 milionë rubla për informacionin që do të ndihmonte në kapjen e drejtuesve të bandave (në rusisht)
^ Analizë: A është tepër vonë për bisedimet e paqes në Çeçeni? (në Anglisht)
^ Nurbashi Kulayev shtyn dënimin e personave të përfshirë në rrethimin e shkollës në Beslan për të enjten (në rusisht) Arkivuar më 5 mars 2016 në faqen e internetit Wayback Machine.
^ Pamjet video të inteligjencës ruse që provojnë përfshirjen e Maskhadov në aktin terrorist në Osetinë e Veriut (në Rusisht) Arkivuar më 9 prill 2016 në Wayback Machine.
^ Parlamentarët rusë përshëndesin vrasjen e Maskhadov (në anglisht) Arkivuar më 7 mars 2016 në Wayback Machine.
^ Çeçenia, Ichkeria gati për të ndërmjetësuar, pa parakushte (në rusisht)
^ Nekrologjia e BBC-së Aslan Maskhadov (në anglisht)
^ Çeçeni: Armëpushimi, pak mundësi për negociata
^ Çeçeni: Armëpushim apo mashtrim? (në Anglisht)
^ Kufoma e Aslan Maskhadov (në Rusisht)
^ Varri i Maskhadov i panjohur (në Rusisht) Arkivuar më 22 Prill 2017 në Wayback Machine.
^ Fundi i rebelimit çeçen (në rusisht)
^ Operacionet ruse kundër terrorizmit (në rusisht)
^ Kaukazi: Maskhadov dhe Basayev ishin fshehur në një strehë (në rusisht) Arkivuar më 18 janar 2017 në Wayback Machine.
^ Kujtimi i Kaukazit: Ibn Aslan Maskhadov mohon rrëfimin zyrtar të vrasjes së liderit të separatistëve çeçenë (në rusisht)
^ Maskhadov u vra nga truprojat e tij më 30 qershor 2015 në Wayback Machine. (në Rusisht)
^ Vdekja e z. Maskhadov (në anglisht) Arkivuar më 17 tetor 2017 në Wayback Machine.
^ "Familja Maskhadov u kërkon udhëheqësve fetarë t'i ndihmojnë ata të marrin eshtrat e tij" (në anglisht) Arkivuar më 14 shkurt 2008 në Wayback Machine.
^ "Përpjekjet evropiane për t'i dorëzuar eshtrat e Maskhadov familjeve të tij për varrim" (në anglisht) Arkivuar më 14 shkurt 2008 në Wayback Machine.
^ Presidenti çeçen Abdolhalim Saadlayev nxjerr një dekret presidencial për të përjetësuar emrin e Aslan Maskhadov (në Rusisht) Arkivuar më 2 gusht 2011 në faqen e internetit Wayback Machine
Gëzim Qëndro
Gëzim Qëndro (Tiranë, 22 dhjetor 1957 - 27 shkurt 2018) ka qenë piktor, regjizor i filmit të animuar, kritik, historian arti shqiptar dhe pedagog në Akademinë e Arteve. Drejtor i Galerisë Kombëtare të Arteve në Shqipëri (Tiranë) nga 1998 - 2002. Njihet mirë si përkthyes i disa teksteve me rëndësi mbi historinë dhe teoritë e artit.
Badnjeci
Badnjec (serbisht: Бадњевац/Badjevac) është fshat në komunën e Zhitoragjës, Serbi.
Nora Çashku
Nora Çashku (Korçë, 31 mars 1952) është pianiste shqiptare dhe profesoreshë pianoforteje në Universitetin e Arteve të Tiranës.
Biografi
U lind në Korçë, ku kreu shkollimin fillor. Pas përfundimit të liceut artistik “Jordan Misja” në degën e pianos, fillon studimet e larta në vitin 1970 në Akademinë e Arteve nën udhëheqjen e prof. Margarita Kristidhi. Në vitin 1973 vazhdon studimet në Bukuresht nën drejtimin e Prof. George Halmoş.
Në vitin 1998 Nora Çashku është specializuar në Konservatorin Superior të Parisit për muzikën e shekullit XX. Është themeluese e Konkursit të Muzikës Franceze në Akademinë e Arteve.
Nga viti 1997-2000 ka qënë dekane e Fakultetit të Muzikës në Akademinë e Arteve. Ka qene shefe e katedres se pianos
Ne vitin 1998 Nora Çashku është specializuar në Konservatorin Superior të Parisit për muzikën e shekullit XX.
Ka interpretuar Albume pianistike dhe sonata të Tonin Arapit dhe të Kozma Larës, Albert Paparisto, Aleksander Gashi e Feim Ibrahimi etj Në veprimtarinë e saj artistike ka bashkëpunuar me artistë të shquar shqiptar si : Inva Mula, Gjergj Antoniu, Ibrahim Madhi, Rajmonda Koço, Astrit Selita, Renato Ripo, Piro dhe Pandosh Gjezi, Klodiana Skënderi, Shqipe Zani, Vangjush Papadhimitri si dhe me një sërë instrumentistësh të huaj si: Marius Lācraru(Ruamani) dhe Adalbert Scočič( Austri)e Ismail Aşan ( Turqi). Në koncertet e saj kanë dirigjuar dirigjent shqiptarë si: Rifat Teqja, Ferdinand Dedja, Eno Koço, Ermir Krantja, Petrika Afezolli, Jetmir Barbullushi ,Alqi Lepuri, Bujar Llapaj, si dhe dirigjenti Jusuf El Sisi (Egjypt). Në fondin e Radio Tiranës, pianistja Nora Çashku ka mbi 20 orë muzikë të inçizuara pianistike, duke kontribuar me interpretimin e saj në pasurimin e fondit tonë muzikor  jo vetëm me muzikë të huaj por dhe me atë kombëtare.
Nora Çashku ka dhënë koncerte thuajse në të gjitha qytetet e e Shqiperise si dhe ne Kosove dhe Maqedon
Ajo është e para pianiste që futi në Shqipëri interpretimin pianistik të teknikën së muzikës moderne pianistike. Ajo është e para pianiste e ansmblit “ASMUS”. Ka një aktivitet jo vetem koncertal por dhe pedagogjik prej 39 vjetësh. Gjatë karierës pedagogjike ka udhëhequr mbi 90 studentë pianistë, një pjesë e të cilëve kanë krijuar emrat e tyre në botën e muzikës si brënda ashtu dhe jasht vëndit, si Jusuf Beshiri, Ida Tili Trebicka, Rudina Ciko, Klejda Tare, Lea Kilica, Zana Ngjela, Erjona Nurçelli, Xheni Afezolli, Erga Halilaj, Fjorda Veizaj etj.
Profesionale Artistike
Ka koncertuar në Francë, Gjermani, Itali, Rumani, Svicër, Kosovë, Maqedoni, Izrael etj. Në repertorin e saj bëjnë pjesë vepra të kompozitorve botërorë si: Chopin. Bach, Mozart, Beethoven, Rahmaninov, Salieri etj, si dhe Koncertet për piano dhe orkestër të kompozitorëve Çesk Zadeja, Tish Daija, Feim Ibrahimi, Aleksandër Peçi, Lejla Agolli, Kujtim Prodani, Liman Maloku.
Çashku ka dhënë koncerte thuajse në të gjitha qytetet e e Shqiperise si dhe ne Kosove dhe Maqedoni.
Ajo është e para pianiste që futi në Shqipëri interpretimin pianistik të teknikën së muzikës moderne pianistike. Ajo është e para pianiste e ansmblit “ASMUS”. Ka një aktivitet jo vetem koncertal por dhe pedagogjik prej 39 vjetësh. Gjatë karierës pedagogjike ka udhëhequr mbi 90 studentë pianistë, një pjesë e të cilëve kanë krijuar emrat e tyre në botën e muzikës si brënda ashtu dhe jasht vëndit, si Jusuf Beshiri, Ida Tili Trebicka, Rudina Ciko, Klejda Tare, Lea Kilica, Zana Ngjela, Erjona Nurçelli, Xheni Afezolli, Erga Halilaj, Fjorda Veizaj etj. vitin 1998 Nora Çashku është specializuar në Konservatorin Superior të Parisit për muzikën e shekullit XX. Është themeluese e Konkursit të Muzikës Franceze në Akademinë e Arteve. Nga viti 1997-2000 ka qënë dekane e Fakultetit të Muzikës në Akademinë e Arteve. Ka qene shefe e katedres se pianos ne vitin 2008--2011 Ka titullin Profesor qe ne vitin 1999. Është bashkëautore e një libri “Metodë për Piano” si dhe e një “ Manuali Pianistik”
Ka kryesuar disa juri muzikore kombëtare dhe nderkombetare. Nora Çashku është pianiste me një aktivitet mjaft të gjërë koncertal si brënda ashtu dhe jashte vëndit. Fituese e disa çmimeve kombëtare.
Arrigas
Arrigas është një komunë në Francë. Arrigas bën pjesë në departamentin Gard të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 191 banorë dhe sipërfaqe 20.28 km².
Qyteti i Shkupit
Ndarja e Qytetit të Shkupit si njësi e veçantë e vetëqeverisjes lokale është përcaktuar në Ligjin për Qytetin e Shkupit, më 16 gusht, 2004.
Komunat
200px|parapamje|majtas|Komunat e Qytetetit të Shkupit: 1. Qendra 2. Gazi Baba 3. Aeorodromi 4. Çairi	 5. Kisella Voda 6. Buteli 7. Shuto Orizari 8. Karposhi 9. Gjorçe Petrov 10. Saraji
La Canourgue
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Unbreakable
I pathyeshmi u lëshua më 22 nëntor 2000. Ai mori komente pozitive, me kritikët që vlerësonin estetikën e saj, shfaqjet, peshën emocionale të tregimit dhe rezultatin nga James Newton Howard. Filmi ka fituar më pas një kult të fortë. Një dekonstruksion i zhanrit superhero, shumë e konsiderojnë atë si një nga filmat më të mirë të Shyamalanit dhe një nga filmat superhero më të mirë. Në vitin 2011, Time e renditi atë si një nga dhjetë filmat superhero të të gjitha kohërave, duke e renditur me numrin katër. Quentin Tarantino gjithashtu e përfshiu atë në listën e tij të 20 filmave më të mëdhenj të publikuar që nga viti 1992.
La Canourgue
La Canourgue (Ocitanisht: La Canorga ; Shqip: Kanorga) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore. Nganjëherë quhet në frëngjisht si " La petite Venise lozérienne ", Venecia e Vogël e Lozerrës.
Unbreakable
Pas viteve të zhvillimit të një filmi pasues, një vazhdim tematik, Split, me Willis që rikthehet në rolin e tij si David Dunn në një rol gdhendës, u lirua në janar 2017. Pas suksesit financiar dhe kritik të Splitit, Shyamalan menjëherë filloi të punonte një film të tretë, i titulluar Glass, i cili u lëshua më 18 janar 2019, duke e bërë të pathyeshëm këstin e parë në serinë e pandërprerë të filmit.
Tuva Novotny
Tuva Moa Matilda Karolina Novotny Hedström. Ajo lindi me 21 dhjetor ne vitin 1979. Tuva është një aktore, regjisore dhe këngëtare suedeze.
Unbreakable
Skenari
Në Filadelfia më 1961, Elijah Price ka lindur me tipologjinë osteogjeneza imperfecta, një sëmundje e rrallë që i bën kockat e pacientëve shumë të brishta dhe të prirura për t'u thyer. Elijah, i cili rritet për t'u bërë një tregtar arti me librin komik, zhvillon një teori, bazuar në komikët që ai ka lexuar gjatë qëndrimeve të shumta në spital, se nëse ai përfaqëson dobësi ekstreme njerëzore, duhet të jetë dikush "i pathyeshëm" në ekstremin e kundërt.
Tuva Novotny
Novonty lindi në Stokholm dhe u rrit në Åmot, Brunskog, jashtë Arvikës. Tuva është vajza e regjisorit çek David Jan Novotný dhe artistit suedez Barbro Hedström.
La Canourgue
Komuna shërbeu si vend për filmin e vitit 2006 A Good Year.
Unbreakable
Skenari
Në ditët e sotme, një tjetër njeri i Filadelfias, roja i sigurisë David Dunn po kërkon gjithashtu kuptim në jetën e tij. Ai kishte hequr dorë nga një karrierë premtuese e futbollit amerikan gjatë ditëve të tij të kolegjit për t'u martuar me Audrey pasi ata ishin të përfshirë në një aksident me makinë. Tani, megjithatë, martesa e tyre po shpërndahet, për arsyen e djalit të tyre të ri Jozef. Ndërsa kthehet në shtëpi nga një intervistë për punë në Nju Jork, treni, në të cilin gjendet Davidi rrëzohet, duke vrarë 131 pasagjerët e tjerë. Ai është i vetmi i mbijetuar, që nuk pëson asnjë dëmtim. Në shërbimin përkujtimor të viktimave të aksidenteve, ai gjen një zarf në xhamin e makinës së tij, me një kartë brenda që mban logon e galerisë së artit Elijah, Limited Edition, që pyet nëse ai ka qenë ndonjëherë i sëmurë. Davidi dhe Jozefi takohen me Elijan, i cili i propozon Davidit se ai është personi i personazhit pas të cilit modelohen superheronj të librit komik dhe vazhdimisht e ndjekin çështjen me Davidin dhe Audrey, duke u përpjekur për të mësuar nëse Davidi ka qenë ndonjëherë i sëmurë ose i plagosur. Ndonëse Elija e turbullon, Davidi fillon testimin e vet. Ndërsa ngriti peshë me Jozefin duke shikuar, ai stol mban rreth £ 350 (160 kg), shumë më lart se çfarë mund të bënte më parë. Jozefi fillon të idolizojë të atin dhe beson se ai është një superhero, edhe pse Davidi ende pohon se ai është thjesht "një njeri i zakonshëm".
Davidi e sfidon teorinë e Elijas me një incident që nga fëmijëria e tij, kur pothuajse u mbyt. Elija sugjeron që incidenti thekson konventën e përbashkët, ku superheronjtë shpesh kanë një dobësi. Ai pretendon se dobësia e Davidit mund të jetë ujë: është më e lehtë për ta mbytur ose mbytur se njerëzit e rregullt. Ndërsa vëzhgoi rrënojat e rrënuara të rrëzimit të trenit që mbijetoi, David kujton aksidentin me makinë që përfundoi karrierën e tij të atletikës, duke kujtuar se ai ishte i padëmtuar dhe grisi një derë jashtë makinës për të shpëtuar Audreyn. David e përdori aksionin si një justifikim për të lënë futbollin sepse Audrey nuk e pëlqente dhunën e sportit.
Nën ndikimin e Elijas, Davidi kupton se ajo që ai mendonte ishte thjesht një "instinkt" natyror për nxjerrjen e njerëzve të rrezikshëm gjatë kontrolleve të sigurisë, është në fakt një formë e perceptimit ekstraenzional. Tani, duke e ndërgjegjësuar këtë aftësi, Davidi zbulon se kur ai vjen në kontakt me njerëzit e tjerë, ai është në gjendje të shohë veprat penale që kanë kryer. Me sugjerimin e Elijas, David qëndron në mes të një turme në stacionin e 30-të të Rrugës së Filadelfias. Ndërsa njerëz të ndryshëm goditen në të, ai ndjen krimet e kryera, të tilla si vjedhje, sulme dhe përdhunime dhe gjen një të tillë për të vepruar: një portier sadist i cili ka pushtuar një familje, ka vrarë babanë dhe tani po mban gruaja dhe dy fëmijët e tyre rob. Davidi i ndjek kujdestarin në shtëpinë e viktimave, i liron fëmijët dhe gjen nënën e tyre, por portier e pritë atë dhe e shtyn atë jashtë një ballkon në një pishinë. Davidi pothuajse mbytet pasi nuk mund të notojë, por fëmijët e shpëtojnë atë. Ai pastaj sulmon mbajtësen nga prapa dhe e pengon atë, ndërsa Davidi mbetet i parezitur, por zbulon se nëna tashmë është e vdekur. Atë natë, ai dhe Audrey pajtohen. Të nesërmen në mëngjes, ai tregon fshehurazi Jozefin një artikull në gazetë për aktin heroik anonim, duke paraqitur një skicë të Davidit në ponçon me kapuç të mbuluar me rrota gjatë përballjes me mbajtësen. Jozefi njeh heroin si babai i tij dhe premton të mbajë sekretin e tij.
Puno
Puno, Punu është një qytet në juglindje të Perusë, që ndodhet në bregun e Liqenit Titikaka. Ai është kryeqyteti i Rajonit Puno dhe Provincës Puno me një popullsi prej rreth 149.839 (2015). Qyteti u themelua në 1668 nga mëkëmbësi Pedro Antonio Fernández de Castro, si kryeqytet i provincës së Paucarcolla me emrin San Juan Bautista de Puno. Emri u ndryshua më vonë në San Carlos de Puno, në nder të mbretit Carlos II të Spanjës. Puno ka disa kisha që datojnë nga periudha koloniale. Ato u ndërtuan për ti shërbyer popullatës spanjolle dhe për të ungjillizuar vendasit.
Selia e Shenjtë
Selia e Shenjtë (Latinisht: Sancta Sedes, ; italisht: Santa Sede ), gjithashtu quhet Selia e Romës, Selia Petrine ose Selia Apostolike, është juridiksioni i Papës në rolin e tij si peshkop i Romës. Ai përfshin selinë peshkopale apostolike të Dioqezës së Romës, e cila ka juridiksion kishtar mbi Kishën Katolike dhe sovranitet mbi qytetin-shtetin e njohur si Qyteti i Vatikanit.
Selia e Shenjtë administrohet nga Curia Romake (latinisht "Oborri Romak"), që është qeveria qendrore e Kishës Katolike. Kuria Romake përfshin dikasteri të ndryshme, të krahasueshme me ministritë dhe departamentet ekzekutive, me Sekretarin Kardinal të Shtetit si kryeadministrator. Zgjedhjet papës bëhen nga një pjesë e Kolegjit të Kardinalëve.
Megjithëse Selia e Shenjtë nganjëherë përmendet në mënyrë metonimike si "Vatikan", Shteti i Qytetit të Vatikanit u krijua në mënyrë të veçantë me Traktatin Lateran të vitit 1929, midis Selisë së Shenjtë dhe Italisë, për të siguruar pavarësinë e përkohshme, diplomatike dhe shpirtërore të papatit. Si të tillë, nunciët papalë, të cilët janë diplomatë papalë të shteteve dhe organizatave ndërkombëtare, njihen se përfaqësojnë Selinë e Shenjtë dhe jo Shtetin e Qytetit të Vatikanit, siç parashikohet në ligjin kanonik të Kishës Katolike. Selia e Shenjtë shihet kështu si qeveria qendrore e Kishës Katolike. Kisha Katolike, nga ana tjetër, është ofruesi më i madh joqeveritar i arsimit dhe kujdesit shëndetësor në botë.
Selia e Shenjtë mban marrëdhënie diplomatike dypalëshe me 183 shtete sovrane, nënshkruan konkordate dhe traktate dhe kryen diplomaci shumëpalëshe me organizata të shumta ndërqeveritare, duke përfshirë Kombet e Bashkuara dhe agjencitë e saj, Këshillin e Evropës, Komunitetet Evropiane, Organizatën për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë dhe Organizata e Shteteve Amerikane.
Terminologjia
Termi Selia e Shenjtë ose Selia Apostolike si një aludim për Papën dhe autoritetin e tij e ka origjinën në konsiderimin e peshkopit të Romës si pasardhës i Shën Pjetrit dhe kreu i dukshëm i Kishës.
Në ditët e para të krishterimit, kishat lokale që ishin themeluar nga një prej apostujve quheshin "selitë apostolike", por me kalimin e kohës ky term iu rezervua peshkopit të Romës, si pasardhës i kreut të Kolegjit Apostolik.
Përveç Romës, vetëm peshkopata gjermane e Mainz mund të përdorë emërtimin e Selisë së Shenjtë sot në Kishën Perëndimore, duke e quajtur veten Selia e Shenjtë e Mainz ose, në latinisht, sancta sedes moguntia.
Historia
Sipas traditës katolike, selia apostolike e Dioqezës së Romës u krijua në shekullin e 1-rë nga Shën Pjetri dhe Shën Pali, në atë kohë kryeqyteti i Perandorisë Romake. Statusi ligjor i Kishës Katolike dhe pronës së saj u njoh me Ediktin e Milanos në vitin 313 nga perandori romak Konstandini i Madh dhe u bë kisha shtetërore e Perandorisë Romake me Ediktin e Thessaloniki në 380 nga Perandori Teodosi I.
Pas rënies së Perandorisë Romake Perëndimore në vitin 476, juridiksioni ligjor i përkohshëm i parësisë papale u njoh më tej si i shpallur në ligjin kanonik. Selia e Shenjtë iu dha territori në Dukatin e Romës me Dhurimin e Sutrit në vitin 728 nga Mbreti Liutprand i Lombardëve dhe sovraniteti nga Dhurimi i Pepinit në vitin 756 nga Mbreti Pepin i Frankëve.
Kështu, Shtetet Papale mbajtën një territor të gjerë dhe forca të armatosura më 756-1870. Papa Leoni III e kurorëzoi Karlin e Madh si Perandor Romak nga translatio imperii në vitin 800. Fuqia e përkohshme e papës arriti kulmin rreth kohës së kurorëzimit papal të perandorëve të Perandorisë së Shenjtë Romake nga viti 858, dhe ''Dictatus papae në vitin 1075, i cili anasjelltas përshkroi edhe pushtetin rrëzues papal. Disa shtete moderne ende gjurmojnë sovranitetin e tyre deri në njohjen në papal bulls mesjetarë.
Sovraniteti i Selisë së Shenjtë u ruajt pavarësisht nga grabitjet e shumta të Romës gjatë Mesjetës së Hershme. Megjithatë, marrëdhëniet me Mbretërinë e Italisë dhe Perandorinë e Shenjtë Romake ishin nganjëherë të tensionuara, duke arritur nga Diploma Ottonianum dhe Libellus de imperatoria potestate in urbe Roma në lidhje me "Patrimoninë e Shën Pjetrit" në shekullin e 10-të, deri te polemikat e investimeve në 1076. – 1122, dhe u vendos përsëri nga Konkordati i Worms më 1122. Papati i mërguar i Avignonit gjatë viteve 1309–1376 gjithashtu vuri një tendosje mbi papatin, i cili megjithatë më në fund u kthye në Romë. Papa Inoçenti X ishte kritik ndaj Paqes së Vestfalisë më 1648 pasi ajo dobësoi autoritetin e Selisë së Shenjtë në pjesën më të madhe të Evropës. Pas Revolucionit Francez, Shtetet Papale u pushtuan shkurtimisht si "Republika Romake" nga 1798 deri në 1799 si një republikë motër e Perandorisë së Parë Franceze nën Napoleonin, përpara se territori i tyre të rivendosej.
Megjithatë, Selia e Shenjtë u përfaqësua dhe u identifikua si "subjekt i përhershëm i së drejtës së përgjithshme zakonore ndërkombëtare kundrejt të gjitha shteteve" në Kongresin e Vjenës (1814–1815). Shtetet Papale u njohën nën sundimin e Papatit dhe u rivendosën kryesisht në shtrirjen e tyre të mëparshme. Pavarësisht kapjes së Romës më 1870 nga Mbretëria e Italisë dhe Çështja Romake gjatë epokës Savojar (që e bëri Papën një "të burgosur në Vatikan" nga 1870 deri më 1929), subjekti i saj juridik ndërkombëtar "përbëhej nga reciprociteti i vazhdueshëm i marrëdhënie diplomatike” që jo vetëm u ruajtën por u shumëfishuan.
Traktati Lateran më 11 shkurt 1929 midis Selisë së Shenjtë dhe Italisë e njohu Qytetin e Vatikanit si një qytet-shtet të pavarur, së bashku me pronat ekstraterritoriale në të gjithë rajonin. Që atëherë, Qyteti i Vatikanit është i ndryshëm nga ende nën "pronësinë e plotë, dominimin ekskluziv dhe autoritetin dhe juridiksionin sovran" të Selisë së Shenjtë (latinisht: Sancta Sedes).
Organizata
Selia e Shenjtë është një nga shtatë monarkitë e fundit absolute të mbetura në botë, së bashku me Arabinë Saudite, Eswatini, Emiratet e Bashkuara Arabe, Katarin, Brunein dhe Omanin. Papa qeveris Kishën Katolike përmes Kurisë Romake. Kuria përbëhet nga një kompleks zyrash që administrojnë çështjet e kishës në nivelin më të lartë, duke përfshirë Sekretariatin e Shtetit, nëntë Kongregacione, tre Tribunale, njëmbëdhjetë Këshilla Papnor dhe shtatë Komisione Papnore. Sekretariati i Shtetit, nën Sekretarin Kardinal të Shtetit, drejton dhe koordinon Kurinë. Kryetari aktual, Kardinali Pietro Parolin, është ekuivalenti i Selisë me një kryeministër. Arkipeshkvi Paul Gallagher, Sekretar i Seksionit për Marrëdhëniet me Shtetet e Sekretariatit të Shtetit, vepron si Ministër i Punëve të Jashtme të Selisë së Shenjtë. Parolin u emërua në rolin e tij nga Papa Françesku më 31 gusht 2013.
parapamje|majtas|[[Qyteti i Vatikanit, territori sovran i Selisë së Shenjtë]] Sekretariati i Shtetit është i vetmi organ i Kurisë që ndodhet brenda Qytetit të Vatikanit. Të tjerët janë në ndërtesa në pjesë të ndryshme të Romës që kanë të drejta ekstraterritoriale të ngjashme me ato të ambasadave.
Ndër institucionet më aktive të Kurialeve janë Kongregacioni për Doktrinën e Besimit, i cili mbikëqyr doktrinën e Kishës Katolike; Kongregacioni i Peshkopëve, i cili koordinon emërimin e peshkopëve në mbarë botën; Kongregacioni për Evengjekalizmin e Popujve, i cili mbikëqyr të gjitha veprimtaritë misionare; dhe Këshilli Papnor për Drejtësi dhe Paqe, i cili merret me paqen ndërkombëtare dhe çështjet sociale.
Prefektura për Çështjet Ekonomike të Selisë së Shenjtë koordinon financat e departamenteve të Selisë së Shenjtë dhe mbikëqyr administrimin e të gjitha zyrave, pavarësisht shkallës së autonomisë së tyre, që menaxhojnë këto financa. Më e rëndësishmja prej tyre është Administrimi i Patronimisë së Selisë Apostolike.
Prefektura e Shtëpisë Papale është përgjegjëse për organizimin e shtëpisë papale, audiencat dhe ceremonitë (përveç pjesës rreptësisht liturgjike).
Shinobu Ikeda
(lindur më 5 Janar 1962) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Zhitoragja (Serbi)
Zhitoragjë ose Zhitorogjë edhe Zhitoraxhë (serbisht: Житорађа/Žitorađa) është fshat në komunën e Zhitoragjës, Serbi.
Shkrimtari i madh
Shkrimtari i madh, roman me autor Konstandin Dhamo. Botuar në Tiranë nga "Globus R.", në vitin 2006. Libri ka 127 faqe.
Dritan Tola
Dritan Tola, në mars të vitit 2013, mori detyrën si Ambasador i Republikës së Shqipërisë në Francë dhe në Monako (jo-rezident) dhe Përfaqësues i Presidentit të Republikës pranë Organizatës Ndërkombëtare të Frankofonisë.
David Herman
David Herman lindi më 1967. Është një aktor dhe komedian amerikan.
Katarina Taikon
Katarina Taikon-Langhammer (29 korrik 1932 – 30 dhjetor 1995) ishte një aktiviste, shkrimtare dhe aktore, suedeze, pjesë e kastës Kalderash të komunitetit rom. Ajo udhëhoqi lëvizjen për të drejtat civile në Suedi. Ajo ishte motra e Rosa Taikon.
Biografia
Gjatë fëmijërisë së Taikon, komuniteti romë në Suedi ende jetonte në kampe dhe duhej të lëviznin shpesh, gjë që e bënte të vështirë për fëmijët romë të merrnin ndonjë arsim shkollor. Ndaj Taikon nuk mësoi të lexonte dhe të shkruante derisa ishte në adoleshencë.
Në vitin 1946, në moshën 14 -vjeçare Taikon u martua me një burrë. Dy vjet më pas, në vitin 1948, në moshën 16-vjeçare ajo mori pjesë në filmin e shkurtër dokumentar të Arne Sucksdorff, Uppbrott, ku kërceu rreth zjarrit të kampit. Xhirimi i dokumentarit bëri të mundur që Taikon të divorcohej nga bashkëshorti. Për dekadën e ardhshme, Taikon luajti në disa filma suedezë.
Taikon ia kushtoi jetën përmirësimit të kushteve dhe garantimit të të drejtave civile për romët në Suedi dhe në mbarë botën. Përmes punës së saj të palodhshme, debatit, shkrimit dhe komunikimit të vazhdueshëm me autoritetet suedeze, romëve iu dha e njëjta e drejtë për strehim dhe arsim si të gjithë suedezët e tjerë. Në vitin 1953, vendimi i marrë ne 1914 për ndalimin e emigracionit rom përfundoi. Kjo bëri që romët e tjerë të kërkonin strehim në Suedi dhe popullsia, në fillim më pak se një mijë njerëz, filloi të rritej.
Taikon u përpoq të bindte autoritetet suedeze se në fakt, ky komunitet romësh të ardhur, ishin refugjatë politikë, të cilët ishin shtypur dhe përndjekur në vendet e tyre. Pas përpjekjeve të pafrytshme për të ndihmuar një grup prej 47 romësh francezë për të marrë azil në Suedi, ajo vendosi të ndryshojë strategjinë e saj. Ajo kuptoi se për t'i dhënë fund paragjykimeve ndaj popullit të saj, ajo duhet tu drejtohej të rinjve. Kështu që filloi të shkruante libër për fëmijërinë e saj, duke krijuar serinë e njohur të librave për fëmijë, Katitzi (në vitin 1979 u prodhua një serial televiziv i bazuar në libra). Motra e saj Rosa më vonë shkroi:"padrejtësitë e tmerrshme të cilat janë kryer kundër ciganëve për shekuj me radhë, që rezultoi me privim të të drejtave civile për brezit tim dhe atyre paraardhës, mund të kishin vazhduar në vendin tonë nëse, në vitet 60, Katarina Taikon nuk do të kishte vendosur të luftonte paragjykimin dhe racizmin në të gjitha format e tij. Ajo shkroi libra dhe artikuj të panumërt në gazeta, iu drejtua kryeministrave, qeverisë, parlamentit dhe të gjitha partive politike."Katarina Taikon pas një arresti akrdiak, qëndroi në koma për 13 vjet. Kjo i solli dëmtimi i trurit dhe si pasojë vdekjen. Ajo është quajtur Martin Luther King i Suedisë.
Le Corbusier
Charles-Édouard Jeanneret-Gris, i njohur më mirë si Le Corbusier (6 tetor, 1887 - 27 gusht, 1965), ishte një arkitekt, dizajner, piktor, planifikues urban, shkrimtar dhe nismëtar i të ashtuquajturës arkitekturë moderne me preardhje franceze dhe zvicerane. Ka lindur në Zvicër dhe ka marrë nënshtetësi Franceze në vitin 1930. Karriera e tij shtrihet në pesë dekada, me ndërtesat e tij të ndërtuara në të gjithë Evropën, Indi dhe kontinentet e Amerikës.
Udayagiri, Odisha
Udayagiri (ଉଦୟଗିରି) është kompleksi më i madh budist në shtetin indian të Odishas. Përbëhet nga stupa dhe manastire (vihara) të mëdha. Bashkë me komplekset e afërta të Lalitgirit dhe Ratnagirit, është pjesë e një grupimi kompleksesh budiste të njohur kolektivish si "trekëndëshi diamantin" i kompleksit "Ratnagiri-Udayagiri-Lalitgiri". Për artifaktet epigrafike të gjetura në sit, emri i tij historik ishte “Madhavapura Mahavihara”. Ky kompleks budist, i paraprirë nga sitet e Ratnagirit dhe Lalitgirit, me manastiret e tyre, besohet se ka qenë aktiv midis shekujve të VII dhe të XII të e.s.. Udayagiri gjendet në fundin e kodrave, 90 km në veri-lindje të Bhubaneswarit, dhe 70 km në veri-lindje të Cuttack-ut në distriktin Jajpur.
Kalaja e Ndroqit
Kalaja e Ndroqit është monument kulturor i ndodhur në Ndroq, Tiranë.
Historia
Kalaja e Ndroqit ndodhet në fshatin Ndroq mbi luginën e lumit Erzen, e ndërtuar mbi një kodër me lartësi 387 m, e cila ka shpat të pjerrët dhe tarraca të shumta. Funksioni i saj është i lidhur ngushtë me pozitën gjeografike që ajo zë në luginën e Erzenit, duke kontrolluar rrugën që lidh bregdetin me territorin e brendshëm.
Udayagiri, Odisha
Gjetjet
Gjatë shqyrtimeve të fundit të kryera midis viteve 2001 dhe 2004 antikat e zbuluara përfshinë një dysheme e lëmuar guri përpara manastirit, kanali kryesor kullues i manastirit rrjedh drejt veriut, një platformë e madhe e ngritur prej guri 14.05 x 13.35 m e ndërtuar në shtatë shtresa me mure hyet nëpërmjet një serie shkallësh dhe e shënuar në skajin e saj verior nga një chandrashila (shkëmb hënor). Gjithashtu u gjetën Chaitya-griha absidale (një e vjetër e zëvendësuar nga një tjetër e ndërtuar me tulla) e drejtuar nga lindja me një stupa të vendosur në të, ndërtuar me gurë dhe tulla, e themeluar mbi një platformë të ngritur dhe mbetjet e një ‘‘jali’’ prej guri zbukuruar me temën e një gjarpëri me tre koka të supozuar si gavaksha (harqe patkua). Imazhet e Tara-s në formën Tara Kurukulla ose Kurukulla Tara janë raportuar nga Udayagiri si dhe nga Lalitgiri dhe Ratnagiri; këto janë një emancion i Amitābha-s të ulur në një posturë Lalitasana. Imazhet e Hariti-t janë gjetur në Udayagiri ashtu si dhe në Lalitgiri dhe Ratnagiri. Këto imazhe portretizojnë hyjneshën në një pozicion të ulur duke i dhënë gji një fëmije ose me fëmijën të ulur në prehërin e saj. Hariti dikur ishte një rrëmbyese fëmijësh, por Buda e bindi atë të bëhej mbrojtëse e fëmijëve. Në pjesët perëndimore, jugore dhe veriore të chaitya-griha-s shihen gjithashtu mbetjet e një numri stupash në tre grupe, të ndërtuara me gurë vetëm në plintat e tyre të thjeshta që shihen në një gjendje relativisht të mirë. Një zbulim i rëndësishëm në rrethimet e chaitya-griha-s, janë statujat e Avalokitesvara-s, Tathāgata-s, Bhikruti-Tara-s dhe Chunda-s të vendosura në nike, duke shënuar katër pikat kardinale. Gjetje të tjera janë 14 stupat (të ndërtuara me tulla me llaç balte) e datuara midis shekujve të I dhe të XII si dhe shumë mbishkrime që i përkasin shekujve nga i V-ti deri te i XIII-ti. Përgjatë një rrugice të shtruar me gurë shihen stupa votive të bëra me gurë. Në pjesën lindore të chaitya-griha-s janë banesat rezidenciale që konsistojnë në gjashtë dhoma me artifakte të objekteve shtëpiake. Megjithëse gjendet vetëm 5 km largë nga Ratnagiri, siti nuk ka nxjerr në dritë ndonjë artifakt që mund të ofrojë një lidhje me kultin tantrik Vajrayana të gjendur në Ratnagiri.
Kalaja e Ndroqit
Historia
Gjurmët tregojnë se ky vendbanim u pajis me mure rrethuese gjatë dyndjeve barbare të shek. IV- VI. Mendohet që kalaja ka pësuar një rrënim të fortë në këtë kohë, por është rindërtuar më vonë XIII-XIV, duke shërbyer si seli e feudalëve shqiptarë, kundër rivalëve vendas dhe pushtuesve të huaj.
Pas vdekjes së Skënderbeut pushtuesit osmanë dhanë rëndësi kalasë së Ndroqit, pasi nëpërmjet saj vëzhgonin Durrësin që ndodhej nën sundimin e Venedikut. Pas rënies së Durrësit në vitin 1501, Ndroqi e humbi rëndësinë e tij, por e rifitoi atë përgjatë anarkisë feudale që përfshiu vendin tonë gjatë shekullit të XVIII, duke shërbyer përsëri si seli e feudalëve lokalë.
Kazushi Kimura
(lindur më 19 Korrik 1958) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 54 ndeshje dhe ka shënuar 26 gola.
André Rieu
André Rieu, ka lindur më 1 tetor 1949 në Maastricht. Është një violinist, dirigjent dhe biznesmen holandez. Ai vjen nga një familje me origjinë Huguenot. I nxitur nga babai i tij, dirigjent, ai mësoi violinën në moshën pesë vjeç. U rrit duke dëgjuar muzikë klasike (simfoni, muzikë dhome, opera). Studioi në Konservatorin Mbretëror në Liège, pastaj në Maastricht, deri në vitin 1973. André Rieu vazhdoi studimet në Konservatorin Mbretëror të Brukselit, ku ai ishte një nxënës i André Gertler. Ai fitoi çmimin e parë në 1977. Në 1987, André Rieu themeloi orkestrën Johann Shtraus me pesëmbëdhjetë muzikantë. Një vit më pas, ata përshkuan kryq e tërthor Gjermaninë dhe Beneluksin. André Rieu ishte i suksesshëm në vitet 1990, veçanërisht me albumin Strauss & Co.
Kalaja e Skelës
Kalaja e Skelës është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri Kalaja është ndërtuar nga Sulejmani i Madhërishëm në vitin 1531. Kalaja ka qënë rreth 4 kilometra larg nga qyteti. Kështjella e Skelës ka ekzistuar e plotë dhe e mirëmbajtur deri në fillim të shekullit XX. Për fat të keq ajo u shkatërrua në vitin 1906, gurët e mureve të saj u përdorën si material për të ndërtuar rrugën Vlorë-Skelë. Në vitin 1978, gjatë punimeve për hapjen e themeleve për ndërtimin e Pallatit të Sportit në Vlorë, punëtorët hasën në gjurmët e mureve të kalasë shumëshekullore. Megjithatë, gjurmët u mbuluan dhe, ato çka kishin mbetur nga kështjella, humbën nën themelet dhe muret e pallatit të sportit Flamurtari.
Historia
Historianit turk Evlia Çelebiu ka dëshmuar se kalaja kishte formë tetë-këndore, 15 metra e lartë dhe gjatësinë e një brinje e kishte 90 metra, largësinë mes dy këndeve e kishte 205 metra dhe rrethohej nga një kanal 9 metra i gjerë, që e lidhte atë me detin.
Nga një studim më i detajuar rezulton se historia e këtij objekti është edhe më e hershme. Sipas historianëve vlonjatë, pararendësja e tij është e ashtuquajtura “Kështjella veneciane”. Vlora e mesjetës shtrihej përgjatë Skelës së sotme, pranë kështjellës tetë-këndore të rrënuar. Ajo përkon me kështjellën “Castrum Avellonen” e kohës së mesme, të shekullit XIII dhe kishte prejardhje bizantine. Madje, këtu historianët zbulojnë një fakt interesant, që lidhet me një dokument të 7 shtatorit të vitit 1284, kur, Mbreti Karl Anzhu, lavdëron kështjellarët e Vlorës për kujdesin që kishin treguar për mbrojtjen e kështjellës. Në këto kushte, saktësohet se në vitin 1466, Vlora ishte e kërcënuar prej flotës evropiane dhe për këtë arsye, turqit forcuan kështjellën e dikurshme Kështjellën veneciane. Osmanët e mbajtën atë qendër, si pikë detare me rëndësi për të mbrojtur kufijtë perëndimorë të perandorisë nga çdo kërcënim apo sulm që mund të vinte.
Lapinjärvi
Lapinjärvi (Lapinjärven kunta Lappträsk kommun), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në rajonit Uusimaa.
Marjus Çepelja
__NOINDEX__
Liliana Porter
Liliana Rrije është një artiste bashkëkohore që punon të punon në një shumëllojshmëri të gjerë të mediave, duke përfshirë fotografinë, printimin, mediat e përziera, instalimin dhe videon.
Arsimi dhe përvoja si mësimdhënëse
Porter ka lindur në Buenos Aires, Argjentinë në vitin 1941. Si adoleshente, ajo studioj në Universidad Iberoamericana në Meksiko Siti, Meksikë, ku ajo studioi nën profesorët Guillermo Silva Santamaria dhe Mathias Goeritz. Ajo u kthye në Argjentinë dhe e përfundoj trajnimin e saj në Escuela Nacional de Bellas Artes, në Buenos Aires. Në vitin 1964, ajo u shpërngul në Nju Jork, ku ajo bashkë-themeloi New York Graphic Workshop me kolegët artistë Luis Camnitzer dhe José Guillermo Castillo. Në vitin 1974 ajo ishte një bashkëthemeluese dhe instruktore për gdhendje në Studio Camnitzer, një studio rezidencë e artistëve pranë Lucca, Itali, që mirëpret artistë që punojnë në të gjitha mediat. Pasi mbajti postet si mësimdhënëse në Porter-Wiener Studio, Printmaking Workshop, SUNY Purchase dhe State University of New York at Old Westbury, Porter u bë profesore në Queens College, Universiteti i Qytetit të Nju Jorkut në vitin 1991 dhe mbeti atje deri në vitin 2007.
Milan Mladenovic
parapamje|Mlladenoviqi Milan Mlladenoviq (serbisht: Милан Младеновић Milan Mladenović, 21 shtator 1958 – 5 nëntor 1994) ishte një muzikant serbo-kroat dhe jugosllav, i njohur më së shumti si solisti i grupit të art-rrokut jugosllav Ekatarina Velika.
Jeta e hershme
I lindur nga babai serb Spasa nga Krushevci dhe nëna kroate Danica nga Makarska, vitet e para Milani i kaloi në Zagreb, RS e Kroacisë, ku babai i tij, një oficer në Ushtrinë Popullore Jugosllave, ishte vendosur në atë kohë. Rrjedhimisht, Milani u rrit ngado ku puna e babait të tij e çonte. Në total, përfundoi në tre qytete.
Kur ai ishte gjashtë vjeç, familja e Milanit u transferua në Sarajevë ku ai kaloi një pjesë të rëndësishme të fëmijërisë së tij.
Përfundimisht në vitin 1970, ata u transferuan në Beograd pak para ditëlindjes së tij të 12-të. Pasi ishte në Beograd, Milani ndoqi gjimnazin e njëmbëdhjetë të Beogradit në lagjen Lekino Brdo duke hyrë njëkohësisht në rrethin e të rinjve të përfshirë me muzikë dhe art.
Limunovo Drvo dhe Šarlo Akrobata
Šarlo akrobata publikoi vetëm një album, Bistriji ili tuplji čovek biva kad... në korrik 1981 dhe u shpërbë menjëherë më pas për shkak të dallimeve në krijimtari midis Milanit dhe Kojës. Regjistrimi konsiderohet të jetë një nga albumet më të mirë dhe më të rëndësishëm të skenës muzikore të valëve të reja jugosllave nga shumë përpilues listash.
Punimet përfundimtare
Në vitin 1992, Mladenoviq iu bashkua muzikantëve të tjerë serbë për të formuar projektin Rimtutituki kushtuar fushatës kundër luftës. Ata publikuan një single të titulluar "Slušaj 'vamo". Në pranverën e vitit 1994, Mladenović regjistroi dhe publikoi një album të quajtur Angel's Breath në Brazil së bashku me mikun e tij të vjetër Suba (Mitar Subotić).
Vdekja
Në gusht të vitit 1994, Mlladenoviq zbuloi se kishte kancer pankreatik. Ai vdiq më 5 nëntor në Beograd, RF të Jugosllavisë dhe u varros në varrezat e Novo grobljes (loti nr. 114).
Trashëgimia
Tre rrugë në kryeqytete të ish-republikave jugosllave mbajnë emrin e Mlladenoviqit. Një rrugë në lagjen e Beogradit Zemun Polje mori emrin e tij në vitin 2004, një rrugë në lagjen Zabjelo të Podgoricës në vitin 2007, si dhe një rrugë në Zagreb në 2012.
Që nga 14 korriku 2011, oborri i Qendrës Rinore të Beogradit mban emrin "Vendi Milan Mladenoviq".
Torta e Shën Honoré
parapamje| Tortë Saint-honoré parapamje| Prerje tërthore e tortës Saint-honoré Torta St. Honoré, Torta e Shën Honoré e njohur zakonisht me emrin e saj francez gâteau St-Honoré, dhe nganjëherë e quajtur edhe tortë St. Honoratus, është një ëmbëlsirë pastiçerie e emërtuar sipas shenjtit mbrojtës francez të furrtarëve dhe pastiçerëve, Saint Honoré ose Honoratus (v. 600 pas Krishtit), Peshkopi i Amiensit. Embëlsira u shpik në vitin 1847 nga Auguste Julien, në furrën e Chiboust në Rue Saint-Honoré në Paris.
Kjo ëmbëlsirë klasike franceze është një rreth me brumë puf në bazën e saj me një unazë pate à choux të tubuar në skajin e jashtëm. Profiterolat e vogla të pjekura zhyten në sheqer të karamelizuar dhe ngjiten krah për krah sipër rrethit të pate à choux. Kjo bazë tradicionalisht është e mbushur me krem chiboust dhe e përfunduar me krem pana duke përdorur një majë të veçantë vegle pastiçerie për St. Honoré.
Arro
Arro është një komunë në Francë. Arro bën pjesë në departamentin Corse-du-Sud të rajonit Corsica. Komuna ka një popullsi prej 76 banorë dhe sipërfaqe 0.8 km².
Axoa
parapamje|Axoa Axoa (shqiptimi: ashoa ) është një pjatë tipike baske e përgatitur me pure nga mishi i viçit, qepë, domate sote dhe të aromatizuara me piper të kuq Espelette.
Kjo pjatë shërbehej në ditët e panaireve. Receta nuk është e përcaktuar saktësisht.
Komuna e Meroshinës
Komuna e Meroshinës (serbisht: Општина Мерошина/Opština Merošina) është komunë në qarkun Nish në jug të Serbisë. Selia e komunës është qyteza Meroshinë. Sipas regjistrimit të vitit 2011, komuna e Meroshinës kishte 13.968 banorë.
Gjeografia
Komuna e Meroshinës ka një pozitë gjeografike ...
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit ... në komunën e Meroshinës jetojnë banorë nga të cilët x % janë ...
Ekonomia
Popullata e komunës së Meroshinës më së shumti merret me ...
Lapinlahti
Lapinlahti (Lapinlahden kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Savonia Veriore.
Pendulum
thumb|250px|Pendulum (2007)
Pendulum është një australiane grup electronic rock. Pendulum fillimisht u formua në qytetin e Perthit, Western Australia në vitin 2002 nga Rob Swire, Gareth McGrillen, Paul "El Hornet" Harding, Ben Mount, Peredur ap Gwynedd dhe KJ Sawka. Anëtarët Swire dhe McGrillen gjithashtu formuan elektro duo Knife Party. Grupi është i dallueshëm për zërin e saj të veçantë, duke përzier rock me muzika elektronike dhe duke mbuluar një gamë të gjerë të zhanreve.
Sukseset
Pendulum deri me tani kanë prodhuar këngë si: "Witchcraft", "Watercolour", "Propane Nightmares", "Tarantula", "Granite", "Slam", "Blood Sugar" dhe "Showdown".
Teurgoule
parapamje|Tërgula Teurgoule (shqiptimi: Tërgul(ë)) është një tambëloriz që është një specialitet i Normandisë. Tradicionalisht ishte popullor në festivalet e fshatrave në Normandinë e Poshtme dhe sot mbetet një pjatë familjare. Përbëhet nga orizi i gatuar me qumësht, i ëmbëlsuar me sheqer dhe aromatizuar me kanellë dhe ndonjëherë me arrëmyshk. Piqet në një teren prej balte për disa orë. Gatimi i gjatë krijon një kore të trashë, të karamelizuar në kafe mbi tërgulë.
Emri vjen nga gjuha normane dhe do të thotë gojë e përdredhur, një referencë për fytyrat që supozohet se janë tërhequr nga dikush që e shijon për shkak të pikantes së gjellës.
Tërgula madje ka një vëllazëri Confrérie des gastronomes de Teurgoule et de Fallue de Normandie, e cila është e vendosur në Houlgate dhe kryeson konkursin vjetor të gatimit të tërgulës. Anëtarët kryesues veshin rrobën ceremoniale të vëllazërisë, e cila është e gjelbër dhe portokalli me një pelerinë. Vëllazëria ruan recetën zyrtare.
Koichi Hashiratani
(lindur më 1 Mars 1961) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 29 ndeshje dhe ka shënuar 3 gola.
Vrindavani
Vrindavani është një qytet në Distriktin e Mathurës në Uttar Pradesh të Indisë. Është vendi ku, sipas Hinduizmit, kaloi fëmijërinë e tij Krishna. Qyteti është rreth 11 km nga Mathura, vendlindja e Krishnës, në autostradën Agra-Delhi (Autostrada Kombëtare 2). Qyteza bujt shumë tempuj kushtuar adhurimit të Radhas dhe Krishnës si dhe konsiderohet i shenjtë për sektin e Vaishnavizmit.
Etimologjia
Emri i lashtë sanskrit i qytetit, Vṛndāvana, rrjedh nga korijet e vṛndās tulsi (tulsi, borzilok i shenjtë) Ocimum tenuiflorum me vana që do të thotë zabel ose pyll. Dy korije të vogla ekzistojnë akoma në Nidhivan dhe Seva Kunxh.
Historia
Vrindavani ka një të kaluar të lashtë, të lidhur me historinë hindu, duke qenë një vend i rëndësishëm pelegrinazhi hindu. Një nga tempujt e tij më të vjetër që ka mbijetuar është Tempulli Govinda Dev, i ndërtuar në vitin 1590, me qytezën të themeluar më herët në të njëjtin shekull. Esenca e Vrindavanit kishte humbur përgjatë kohës deri në shekullin e XVI, ku u rizbulua nga Chaitanya Mahaprabhu. Në vitin 1515, Chaitanya Mahaprabhu vizitoi Vrindavanin, me synimin e gjetjes së vendndodhjes së vendeve të shenjta të lidhura me argëtimet transhendente të Krishnës. Chaitanya u end përmes pyjeve të ndryshme të shenjta të Vrindavanit në një trans shpirtëror të dashurisë hyjnore. Besohet se me fuqinë e tij shpirtërore hyjnore, ai qe i aftë të zbulonte vendndodhjen e të gjitha vendeve të rëndësishme të argëtimit të Krishnës brenda dhe përreth Vrindavanit. Mira Bai iku nga mbretëria e Mewarit dhe shkoi në pelegrinazh. Në 14 vjetët e saj të fundit, Mira jetoi në një tempull të quajtur Prachin Mirabai në Vrindavan. Mira Bai është poetja më e famshme shpirtërore hindu, kompozimet e të cilës janë akoma popullore në Indinë Veriore.