cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sistemi operativ
Kujtesa
Moderne të përgjithshëm me qëllim kompjutera, duke përfshirë kompjuterët personal dhe Mainframes, kanë një sistemit operativ për të drejtuar programet e tjera, të tilla si software e aplikimit. Shembuj të veprojnë sistemet e kompjuterëve personal janë Microsoft Windows, Mac OS (dhe Darvini), UNIX, dhe Linux.Niveli më i ulët i çdo sistemi operativ është kernel i saj. Kjo është shtresa e parë e programeve ngarkuar në memorie kur një çizme të sistemit ose fillimi up. Kernel siguron qasje të ndryshme dhe shërbimet e përbashkëta thelbësore për të gjithë sistemin e të tjera dhe programet e aplikimit. Këto shërbime përfshijnë, por nuk kufizohen vetëm në: qasje disk, menaxhimin e kujtesës, planifikimin e detyrave, si dhe qasje në pajisje të tjera pajisjet. Si edhe të kernel, një sistem operativ është shpërndarë shpesh me mjete për programet të shfaqur dhe për të menaxhuar një ndërfaqe grafike të përdoruesit (edhe pse Windows dhe Macintosh kanë këto mjete të ndërtuar në sistemit operativ), si dhe programet e shërbimeve për detyra të tilla si menaxhimin e dosjeve dhe konfigurimin e sistemit operativ. Ata gjithashtu janë shpërndarë shpesh me aplikacionet e softuerit atë nuk mund ta lidhesh direkt me funksionin e sistemit operativ bazë, por ne të cilat eshte sistemi operativ distributor gjen favorshëm për të furnizuar me sistemin operativ.Drejtim të specifikimit në mes sistemit operativ dhe software aplikimit nuk është e saktë, dhe është herë pas here objekt polemikash. Nga pikat tregtare ose juridik, ndarje mund të varet kontekstin e interesave të përfshira. Për shembull, një nga pyetjet kryesore në shtetet e Bashkuara k gjyq Microsoft antitrust ishte nëse shfletuesi i Microsoft-it web ishte pjesë e saj sistemit operativ, ose nëse kjo ishte një pjesë e ndashme e softuerit të aplikimit.Ashtu si "sistemi operativ" vetë termi, pyetja se çfarë pikërisht duhet të formojnë"Kernel" është subjekt i ndonjë polemike, me debate nëse mbi gjëra të tilla si sistemet e skedarëve duhet të t'u përfshirë në kernel. Kampe të ndryshme avokat microkernels, kernelit monolit, dhe kështu me radhë.Sistemet operative janë përdorur në shumicën, por jo të gjitha, sistemet kompjuterike. Kompjuterët thjeshta,duke përfshirë sistemet e vogla ngulitur dhe shumë prej kompjuterëve të parë nuk janë operative sistemeve. Në vend të kësaj, ata u mbështetën në programet e aplikimit për të menaxhuar hardware minimale veten, ndoshta me ndihmën e bibliotekave të zhvilluara për këtë qëllim. Komercialisht furnizuar Sistemet operative janë të pranishëm në pothuajse të gjitha pajisjet moderne të përshkruara si kompjutera, nga personale kompjutera për mainframes, si dhe kompjutera celulare të tilla si PDAs dhe telefonat celularë.
Drejtuesi i sistemit te dosjeve
Drejtuesi i sistemit te dosjeve (file system) është moduli i sistemit operativ qe ben drejtimin e informacioneve te ruajtura ne mekanizmat e kujteses masive. Ky drejtues duhet te garantoje korrektesine dhe koherencen e informacioneve. Ne sistemet shume-perdorues, duhet te vendose ne dispozicion mekanizma te mbrojtjes, ne menyre qe ti lejoje perdoruesve mbrojtjen e te dhenave nga perdorues jo te autorizuar.
Funksionet tipike qe duhet te kryhen jane:
Organizimi
Gati te gjithë sistemet oprative perdorin nje organizim hierarkik te sistemit te dosjeve. Elementi qe ben rigrupimin e shume dosjeve se bashku quhet drejtoria (directory); Bashkesia hierarkike e drejtorive dhe dosjeve mund te paraqitet nepermjet nje skeme grafike te drejtorive
Drejtuesi i mekanizmave te Hyrje-Daljes (Input/Output ose I/O)
Drejtuesi i mekanizmave te I/O është moduli i SO i ngarkuar me dhenien e detyrave mekanizmave qe bejne kerkesen dhe për ti kontrolluar. Nga ata varet cilesia dhe tipi i pajisjeve te lidhura ne kompjuter dhe te njohura nga sistemi.
Udhezuesi i pajisjeve (Device Driver)
Kontrolli i mekanizmave te H/N behet permes programeve te posaçme te quajtura udhezuesi i pajisjeve (Device Driver); udhezuesi i pajisjeve kryhet nga prodhuesit e mekanizmave qe njohin shume mire veçorite fizike.
Nderfaqja e perdoruesit
Te gjithe sistemet operative perdorin mekanizma për ta bere sa me te lehte perdorimin e sistemit nga perdoruesi; bashkesia a ketyre mekanizmave te hyrjes ne kompjuter merr emrin e nderfaqes se perdoruesit
Sistemet e pranishëm në treg
Në treg janë të pranishëm një sasi e madhe sistemesh operative. Në të kaluarën prirja e shtëpive prodhuese të sistemeve të perpunimit ishte që të zhvillonin sisteme operative për arkitekturën e tyre, prirja e sotme është ajo a sistemave operative të përdorshëm në platforma të ndryshme. Kjo është lista e sistemeve më të njohur:
Sisteme si UNIX
thumbnail|Një desktop [[KDE i personalizuar në Linux.]] Janë sistemet operativë të lidhur me System V, BSD, Linux,Ubuntu.
Janë sisteme me liçense: GNU, Open source (kod i hapur), Freeware, etj.
Këto sisteme janë edhe disa nga sistemet më të sigurtë dhe të fortë (të qëndrueshëm).
Apple Mac OS X
thumb|right|Një pamje ekrani e sistemit operativ nga Apple: OS X Leopard Një nga sistemet më të sigurtë.
Në Pranverë 2009 del versioni i ri Mac Os X 10.6 i quajtur Snow Leopard
LINUX
Ubuntu ose i njohur me mire si Linux eshte Sistem Operativ per Kompujtera me Remote(Kontrollim nga nje komp. ne nje tjeter me ane te lidhjes se internetit) qe me shume perdoret per Dedicated Gaming Servers per shembull per lojra si Counter-Strike me pas per Call Of Duty, Halo , BattleField etj... Nuk ju keshilloj te mbani Linux per Sistem Operativ pasi nuk eshte i dizenjuar aq mire per te qene nje kompjuter per pune (Desktop PC) eshte dizenjuar per te qene Server.Keshtu qe duhet te mbani per sistem operativ Windows XP/Vista/7/8 (Une nuk po ju detyroj te perdorni windows si operating nese doni edhe mund ta mbani linuxin pasi deri me sot jane gjetur VETEM 45 viruse per linux)
Ngjyrat e moshës
Filmi "Ngjyrat e moshës" është prodhuar nga Kinostudio "Shqipëria Sot" në vitin 1990. Regjia: Piro Milkani, Skenari: Anisa Markaian, Muzika: Kujtim Prodani.
Përmbajtja e filmit
Ndërsa maturantët po bëjnë mbrëmjen e maturës në turizmin e Tiranës në katin e dytë takohen maturantët e shkollës pas njëzet vjetëve. Regjisori trajton problemet dhe shqetësimet e dy festive të ngjashme por me breza të ndryshëm duke u përpjekur kështu të portretizojë momente nga jeta në vitet ’90 në fund të sistemit komunist.
Aktorët
Anisa Markarian, Keti
Piro Kita, Sokol
Ariana Qatipi, Lori
Valentina Xhezo, Meri
Kastriot Çaushi, Kristaq
Spiro Duni, Nesti
Niko Kanxheri, redaktori
Zehrudin Dokle Flutura Godo Bruno   Shllaku Fatbardh Smaja Evis    Nallbani Dastin  Koreshi Dashnor Zyberi E.Mehmeti F.Rino Z.Begolli K.Kerri C.Denaj B.Ferra I.shkurti
Aureliani
Aureliani (latinisht: Lucius Domitius Aurelianus; 9 shtator 214 – Tetor 275) ishte një perandor romak, i cili mbretëroi gjatë krizës së shekullit të tretë, nga 270 në 275. Si perandor, ai fitoi një seri të paprecedentë fitoresh ushtarake të cilat ribashkuan Perandorinë Romake pasi ajo pothuajse ishte shpërbërë nën presionin e pushtimeve barbare dhe revoltave të brendshme. Aureliani kishte lindur në rrethana modeste, pranë lumit Danub, ai hyri në ushtrinë romake në vitin 235 dhe u ngjit në gradat. Ai vazhdoi të drejtonte kalorësinë e perandorit Gallienus, deri në vrasjen e Gallienus në 268. Pas kësaj, Claudius Gothicus u bë perandor deri në vdekjen e tij në 270. Vëllai i Klaudit, Kuintili, sundoi perandorinë për tre muaj, përpara se Aureliani të bëhej perandor.
Biografia
Shumë detaje rreth jetës së hershme të Aurelianit vijnë nga Historia Augusta dhe konsiderohen të pabesueshme. Hulumtimi krahasues me burime të tjera nga epoka e tij i ka bërë disa detaje më të sigurta se të tjerat. Kronisti i shekullit të 6-të John Malalas shkroi se ai vdiq në moshën 61-vjeçare, prandaj ai lindi në vitin 214. Aureliani lindi më 9 shtator, datë e shënuar në Kronografinë e vitit 354.
Gjatë mbretërimit të tij, ai mundi Alamanët pas një lufte shkatërruese. Ai gjithashtu mundi gotët, vandalët, juthungët, sarmatët dhe carpi. Aureliani rivendosi provincat lindore të Perandorisë pas pushtimit të Perandorisë Palmyrene në vitin 273. Një vit më pas ai pushtoi Perandorinë Galike në perëndim, duke e ribashkuar Perandorinë në tërësinë e saj. Ai ishte gjithashtu përgjegjës për ndërtimin e Mureve Aureliane në Romë, braktisjen e provincës së Dakisë dhe reformën monetare, duke u përpjekur të frenonte zhvlerësimin e monedhës romake.
Edhe pse Domitian, dy shekuj më parë, ishte perandori i parë që kishte kërkuar të përshëndeteshin zyrtarisht si dominus et deus ("zot dhe perëndi"), këta tituj nuk u shfaqën kurrë në formë të shkruar në dokumentet zyrtare deri në mbretërimin e Aurelianit. Sukseset e tij ishin të rëndësishme në përfundimin e krizës, duke i dhënë atij titullin Restitutor Orbis ("Restauruesi i botës").
Aalten
Aalten është një qytet dhe komunë në provincën Gelderland në Holandë me sipërfaqe 97.09 km² dhe popullsi 27365 banorë. Aalten është kryeqendra e komunës.
Denzitometria
zakonisht është një vlerë relative, e shprehur në një shkallë në një zonë të caktuar, Denzitometria merret me matjen e dendësisë së zezshmërisë në shtresat fotografuese. Në negativat dhe pozitivat fotografikë matet dendësia difuzive, kurse në letrat fotografike dendësia reflektive. Mjet për matjen e dendësisë së zezshmërisë në origjinale transparente dhe reflekse, si dhe në kopje të fotografuara është denzitometri.
Denzitometri
Dendësia optike është rezultat i errësirës së një fotografie të zhvilluar dhe mund të shprehet absolutisht si numri i pikave të errëta (d.m.th., kokrrat e argjendit në filmat e zhvilluar) në një zonë të caktuar, por zakonisht është një vlerë relative, e shprehur në një shkallë.
Meqenëse dendësia zakonisht matet nga zvogëlimi i sasisë së dritës që shkëlqen përmes një filmi transparent, quhet gjithashtu absorbimiometria, masa e përthithjes së dritës përmes mediumit. Pajisja matëse përkatëse quhet densitometër (absorptiometer). Logaritmi dekadik (bazë-10) i reciprocit të transmetencës quhet absorbimi ose dendësia.
FC Porto
Futebol Clube do Porto ( Portugalisht : [ˌfuteˈbɔɫ ˈklube du ˈpoɾtu]; gjithashtu njohur si F.C. Porto ose thjeshtë Porto) është një klub portugez me seli në Porto. Ky klub është një nga klubet më të njohura në Portugali dhe më gjerë, dhe zhvillon ndeshjet në Primeira Liga, liga më e lartë e sistemit të futbollit portugez.
Fourplay
Fourplay është një bend smooth jazz nga Shtetet e Bashkuara. Bendi ishte i përbërë nga Bob James, Lee Ritenour, Nathan East, dhe Harvey Mason. Në vitin 1998, Lee Ritenour e la bendin dhe e zgjodhi Larry Carlton-in si zëvendësim të tij.
FC Porto
Porto është klubi më i suksesshëm në Portugali nga numri i përgjithshëm i trofeve, duke fituar 74 tituj zyrtarë. Brënda vendit, Porto ka fituar 27 tituj të Primeira Liga, 5 nga ato rresht (ndërmjet 1994–95 dhe 1998–99), një rekord në futbollin portugez. Arritje të tjera brënda vendit është edhe fitimi i 16 titujve të Taça de Portugal, fitimi i 20 titujve të Campeonato de Portugal, një ish trofe, ku ata mbajnë rekordin sëbashku me Sporting CP për titujt e fituar rresht (4 herë), dhe shifrën rekord prej 20 titujsh të Supertaça Cândido de Oliveira.
Porto u bë skuadra e dytë në historinë e futbollit portugez, pas Benficës, që kompleton dy sezone me 30 ndeshje pa pësuar asnjë humbje, gjatë sezoneve 2010–11 dhe 2012–13. Në të shkuarën, Porto arriti distancën më të madhe të pikëve midis fituesit dhe vendit të dytë (21 pikë) në një sistem ku fitorja vlen tre pikë.
Ndërkombëtarisht, Porto ka fituar shtatë titujt të mëdhenjë: Kupën Evropiane/UEFA Ligën e Kampioneve në vitet 1987 dhe 2004, Kupën UEFA/Europa League në vitet 2003 dhe 2011 dhe Kupën Ndërkontinentale në vitet 1987 dhe 2004. Porto është klubi i vetëm që i ka fituar tre kompedicionet e fundit, dhe ka arritur të fitojë tripletën kontinentale e ligës vendase, kupës dhe titullit europian (2002–03 dhe 2010–11). Veç kësaj, Porto ka përfunduar si finalist në 1983–84 European Cup Winners' Cup dhe edicionet e viteve 2003, 2004 dhe 2011 të UEFA Super Kupës.
Vitet e hershme (1893–1921)
thumb|djathtas|António Nicolau de Almeida, themeluesi i klubit Klubi u krijua më 28 shtator 1893 si Foot-Ball Club do Porto nga António Nicolau de Almeida, një tregtar lokali në një port veror, i cili u bë i hipnotizuar me futbollin gjatë udhëtimeve të tij në Angli. Porto luajti ndeshjet e saj të para kundër klubeve të tjera portugeze, përfshirë një ndeshje kundër klubit të Lisbonës, Foot-Ball Club Lisbonense më 2 mars 1984. Kjo ndeshje kishte vëzhgimin e mbretit Karlos I dhe mbretëreshës Amélie of Orléans, e cila udhëtoi për në Porto për të ndjekur ngjarjen dhe për t'i dhuruar trofeun fituesit.
Entuziazmi i Almeidas dhe përfshirja e rënjes së klubit për shkak të presionit të familjes, dhe pas mbarimit të shekullit, Porto kishte hyrë në një periudhë të pasivitetit. Në vitin 1906, José Monteiro da Costa u rikthye në Porto pasi mbaroi studimet në Angli. Ashtu si Almedia, tridhjetë vjet më parë, ai gjithashtu ishte mahnitur nga lojërat në Angli, dhe sëbashku me disa shoqërues, vendosi të rivendoste praktikën e futbollit në qytet, jashtë qarqeve britanike. Më 2 gusht 1906, Porto u ringjall dhe Monteiro da Costa u emërua presidenti i saj. Edhe pse ishte forca lëvizëse, klubi gjithashtu krijoi dhe zhvilloi sporte të tjera, duke përfshirë gjimnastikën, peshëngritjen dhe mundjen, atletikën dhe notin. Menjëherë pas kësaj, Porto mori me qera fushën e saj të parë duke vendosur edhe një trajner francez me emrin Adolphe Cassaigne, i cili qëndroi te klubi deri në vitin 1925.
Më 15 dhjetor 1907, Porto luajti ndeshjen e saj të parë kundër një skuadre të huaj, duke mikpritur spanjollët e Real Fortuna. Në muajin tjetër, Porto ktheu vizitën dhe luajti ndeshjen e saj të parë jashtë fushe. Katër vite më vonë, klubi fitoi trofeun hapës të Taça José Monteiro da Costa, duke fituar trofeun e parë zyrtarë në histori. Në vitin 1912, Porto bashkuoi përpjekjet me Leixoes për krijimin e Shoqatës së Futbollit Porto, i cila filloi organizimin kampionatin rajonal në vitin e ardhshëm. Porto e përfundoi sezonin e parë si finalist, mbara rivalëve lokal Boavista, por në sezonin e ardhshëm klubi fitoi kampionatin e parë. Deri në fund të sezonit 1920–21, Porto u shpall kampione gjashtë herë në shtatë sezone, dhe fituesi me të drejta të plota të Taça José Monteiro da Costa, pasi mori triumfin e tretë rresht në vitin 1916.
Vitet e titujve të parë kombëtarë dhe të thatsirës (1921–1976)
Sezoni 1921–22 u shënua me krijimin e kupës së parë të futbollit në mbarë vendin – Campeonato de Portugal. I organizuar nga federata vendase, ky turnament me eleminim mblidhte fituesit e kampionateve të ndryshme në Portugali për të vendosur përfundimisht "kampionin e Portugalisë". Pasi Porto fitoi titullin e katërt rresht në ligën vendase, Porto mposhti Sporting CP në edicionin e hapjes së kupës dhe u bë kampioni i parë i Portugalisë. Gjatë kohës që ishte një forcë dominuese klubi u përball me kundërshtarë të fortë në ligën vendase, duke fituar tre herë ligën në një distancë prej gjashtë vitesh. Në sezonin 1933–34, klubit i'u mohua pjesmarrja në Campeonato de Portugal nga vetë shoqata e futbollit për shkak se refuzoi të lirojë lojtarët për një ndeshje midis skuadrave rajonale të Portos dhe Lisbonës.
Në sezonin tjetër, u krijua një tjetër kampionat kombëtarë i quajtur Campeonato da Primeira Liga (Kampionati i Premier League), ose thjesht Primeira Liga, e cila përkohësisht nga federata për të rritur numrin e ndeshjeve për të rritur konkurencën e futbollit portugez. Si kampionati rajonal, Porto u kualifikua për në edicionin e parë me eleminim, duke e fituar me 10 nga 14 ndeshjet e luajtur. Për shkak të suksesit në formatin e ligës së vetë, Primeira Liga u bë kampionati zyrtar për sezonin 1938–39, duke zënë vendin e Campeonato de Portugal, e cila u shndërrua në Taça de Portugal, kupa kryesore. Porto fitoi turnamentin ingaurues së ligës së re të vendit dhe në mënyrë të suksesshme e ruajti titullin duke e fituar edhe vitin tjetër, pavarësisht se pothuajse dështoi për të marrë pjesë. Megjithatë, përfitimet e Porto nga vendimi për të zgjeruar ligën me dy skaudra të tjera, bëri që klubi ti lejohej pjesmarrja. Klubi dështoi për të fituar titullin për herë të tretë rresht dhe do të rikthehej ta mbyllte sezonin në tre të parat në sezonin 1946–47, pasi fitoi titullin e 30të dhe të fundit rajonal. Në vitin 1948, Porto mposhti skaudrën angleze Arsenal me rezultatin 3–2 në një ndeshje miqësore. Për të festuar këtë fitore, shoqatat i ofruan klubit një trofe me përmasa të mëdha i krijuar nga argjendi dhe druri – Taça Arsenal.
Duke pasur një periudhë 16 vjeçare pa fituar trofe, Porto u rikthye në rrugët e fitores duke dalë triumfues në 1955–56 Primeira Liga duke dalë me pikë të barabarta me Benficën, por me golavarazhin më të mirë. Më vonë në atë sezon, Porto mposhti Torreense për të fituar trofeun e parë Taça de Portugal dhe për të arkivuar dopietën e parë. Si një fitues i ligës portugeze, Porto bëri debutimin e saj europian duke u kualifikuar për në 1956–57 Kupën Europiane. Pjesmarrja e parë e klubit nuk ishte e gjatë, duke u eleminuar në raundin para-eleminar pas dy humbjeve kundër kampionëve spanjoll të Athletic Bilbao. Një vit më vonë, Porto ngriti në ajër trofeun e dytë të Taça de Portugal duke mposhtur me finale Benficën me rezultatin 1–0. Dy klubet u përballën sërisht në finalen e sezonit tjetër, por këtë herë Benfica mori trofeun duke i hequr mundësinë Portos, e cila kishte fituar 1958–59 Primeira Divisão, të fitojë dopietën e dytë të trofeve vendor.
Shpejt pas kësaj, klubi hyri në një pjesë tjetër të pafat të historisë, ku pika më e lartë ishte fitorja në finalen e vitit 1968 në Taça de Portugal. Gjatë kësaj kohe, Porto arriti renditjen më të dobtët në ligë gjatë historisë së saj, duke e mbyllur sezonin 1969–70 në vendin e nëntë, kurse rekordi për pozicionin më të mirë ishin gjashtë vende të dyta (katër rresht nga 1961–62 dhe 1964–65). Në kompedicionet evropiane, klubi mori pjesë për herë të parë në Inter-Cities Fairs Cup (gjithashtu dhe në pasuesin e saj, Kupa UEFA) dhe në Cup Winners' Cup, pa mundur dot të kalojë raundin e tretë. Një nga momentet më tragjike të klubit ndodhi më 16 dhjetor 1973, kur gjatë një ndeshje lige kundër Vitória de Setúbal, kapiteni 26 vjeçar Pavão ra pa ndjenja në fushë dhe vdiq më vonë në spital. Në muajin tjetër, Porto prezantoi lojtarin ndërkombëtar peruan Teófilo Cubillas, që u bë një nga lojtarët më të suksesshëm të klubit, duke shënuar 65 gola në 108 ndeshje.
Afirmimi ndërkombëtar (1977–1988)
Rikthimi i José Maria Pedroto – një ishte lojtar dhe trajneri i Portos në vitet 1960' – solli një kapitull të ri në historinë e klubit në sezonin 1976–77. Përgjegjës triumfunin e kupës së shkuar në vitin 1968, Pedroto udhëhoqi Porton në fitimin e titullit të katërt në kompedicion. Në sezonin e ardhshëm, ai e mbylli perudhën e errët të Portos pa fituar kampionatin, duke e udhëhequr atë në fitimin e titullit për herë të parë pas 19 vitesh me Pedroton që kishte qënë pjesë e skuadrës që e kishte fituar kampionatin para 19 vitesh.
Shënimet
<references group="lower-alpha"/>
LeoBank
LeoBank është neobanka e parë e Azerbajxhanit e ndërtuar dhe lançuar në bazë të Unibank në vitin 2021.
LeoBank u zhvillua nga kompania Fintech Farm e Dmytro Dubilet së bashku me Unibank me qëllim zhvillimin e bankingut dixhital në Azerbajxhan. LeoBank u lançua në gusht 2021, me një fushatë para-porosi. Në nëntor 2021, kartat bankare u bënë të disponueshme për të gjithë klientët.
Me kartat LeoBank, klientët mund të marrin një limit kredie direkt në aplikacion, të ruajnë fonde personale, të marrin cashback dhe të bëjnë pagesa të ndryshme. Karta mund të përdoret edhe si kartë debiti. Në janar 2022, numri i klientëve të bankave i kaloi 100,000.
Simboli i bankës është një luan me një mane të purpurt.
Vilanca
Vilancë është një vendbanim në komunën e Vushtrrisë, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Vilas.
Kantoni Mainvilliers
Kantoni Mainvilliers (frëngjisht: Canton de Mainvilliers) është një kanton në departamentin Eure-et-Loir, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Mainvilliers. Ka sipërfaqe 74.05km2 dhe popullsi 19665 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Mainvilliers aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Fusha e Vogël
është një fshat në Shqipëri...
Ekonomia
Ka drejtim bujqesor e blegtoral.Eshte shume e zhvilluar bujqesia dhe te ardhurat kryesore jane prej saj.
Herbeli
është një fshat në Shqipëri...
Kontea Westmorland
Kontea Westmorland është një konte (county) në provincën New Brunswick, në Kanada. Kontea ka një sipërfaqe 3662.02 km² dhe popullsi 144158 banorë.
Kantoni Perpignan-8
Kantoni Perpignan-8 (frëngjisht: Canton de Perpignan-8) është një kanton në departamentin Pyrénées-Orientales, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Perpignan. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 12620 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Perpignan-8 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Bashkitë në Kanton Waadt
Kjo është lista e bashkive në Kanton Waadt, kryeqytetet janë me tekst të trashë.
Aalburg
Aalburg është një qytet dhe komunë në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 53.13 km² dhe popullsi 12630 banorë. Wijk en Aalburg është kryeqendra e komunës.
FC Barcelona
Futbol Club Barcelona (katalonisht:, spanjisht: ), njohur si Barça (spanjisht , katalonisht ), është klub futbolli profesional me seli në Barcelonë, Spanjë. E themeluar në vitin 1899 nga një grup zviceranësh, anglezësh dhe katalonezësh në krye me Joan Gamper klubi u bë simbol i kulturës katalunase dhe Katalunizmit, nga vjen edhe motoja Més que un club (sq.: Më shumë se klub).
Bacelona ishte anëtare themeluese e ligës spanjolle La Liga në vitin 1928 dhe sëbashku me ekipet Madrid dhe Athletic Bilbao asnjëherë nuk kan qenë të larguara nga liga e parë. Klubi gjithashtu ishte klubi i parë kampion i ligës spanjolle duke fituar gjithësej 24 herë La Liga, 29 herë Copa del Rey, 12 herë Supercopa de España, 5 herë UEFA Liga e Kampionëve, 4 herë UEFA Kupa e Fituesve të Kupave, 3 herë Inter-Cities Fairs Cup dhe 3 UEFA Super Cup.
Stadiumi kryesor i klubit është Camp Nou, kurse tifozët e klubit njohen si culés. Në Spanjë rreth 25% e popullatës mendohet të jenë dashamirës të Barcelonës. Në qershor të vitit 2007 numri i socis (anëtarë të klubit/pronar) arriti në 156,366, ndërsa në qershor të vitit 2006 numri i penyes (përmbajtësit zyrtarisht të regjistruar) arriti në 1782 në mbarë botën.
Klubi gjithashtu vepron edhe me ekipin rezerv njohur si FC Barcelona B dhe me katër ekipe tjera sportive profesionale të njohur si AXA FC Barcelona, FC Barcelona, FC Barcelona Futsal dhe FC Barcelona Sorli Discau që garojnë në basketboll, hendboll, fu dhe hokej. Gjer në vitin 2007 ekzistonte edhe ekipi i të rinjëve i njohur si FC Barcelona C.
Në klub veprojnë edhe disa ekipe tjera amatore që janë aktive në sporte të ndryshme e ndër më të njohur janë FCB Ragbi dhe FC Barcelona-Institut Guttman
Lindja e Barcelonës (1899–1922)
parapamje|[[Walter Wild, presidenti i parë i klubit (1899-1901). Ndër arritjet kryesore të tij ishte sigurimi i fushës vendase.]]Më 22 tetor 1899, Hans Gamper paraqiti një njoftim në gazetën Los Deportes duke shprehur dëshirën e tij për të formuar një klub. Përgjigje pozitive u dha në mbledhjen e mbajtur në Gimnasio Solé më 29 nëntor ku morën pjesë edhe lojtarë si Walter Wild, Lluís d'Ossó, Bartomeu Terradas, Otto Kunzle, Otto Maier, Enric Ducal, Pere Cabot, Carles Puyol, Josep Llobet, John Parsons dhe William Parsons ku themeluan klubin me emrin Foot-Ball Club Barcelona. thumb|right|Njoftimi në [[Los Deportes.]] FC Barcelona kishte një start të suksesshëm në kampionat dhe në kupë, klubi mori pjesë në Campionat de Catalunya dhe në Copa del Rey. Në vitin 1902, klubi fitoi trofeun e parë në histori, ajo ishte Copa Macaya, ata gjithashtu arritën deri në finalen e Copa del Rey ku u mundën me rezultatin 1–2 nga Bizcaya. Hans Gamper - njohur tani si Joan Gamper - u bë presidenti i klubit në vitin 1908, ai e gjeti klubin në vështirsi financiare pasi klubi nuk fitonte në trofe që nga viti 1905 ku ata fituan Campionat de Catalunya. në një takim ai tha: " Barcelona s'mund dhe nuk duhët të vdes. Nese çdo njeri heq dorë,unë do të marrë përgjegjësin e drejtimit të klubit nga tani e tutje. Qëndroi si president ne pesë periudha ndërmjet 1908 dhe 1925, ai i kaloi 25 vite në total në krye. Një nga arrtijet e tij më të mëdha si president ishte krijimi i stadiumit të Barcelonës duke krijuar mundësinë e fitimit të të ardhurave.
Më 14 mars 1909, skuadra lëvizi në brëndësi të Camp de la Indústria, një stadium me kapacitetin e 8.000 vendëve. Nga 1910 deri në 1914, Barcelona ka marrë pjesë në Pyrenees Cup, ku merrnin pjesë skuadrat më të mira si Languedoc, Midi, Aquitaine (Franca Jugore), Basque Country, dhe Katalonia. Në atë kohë, turnamenti u konsiderua i hapur për skuadrat që do të marrnin pjesë.Gjithashtu ajo u shpall skuadra e 3 me me shum histori mbas Ac Milan dhe Real Madrid.
Gamper njëkohësisht filloi një fushatë për të rekrutuar më shumë anëtar të klubit, dhe më 1922, klubi kishtë më shumë se 20,000 anëtarë që ndihmuan me mjete financiare ndërtimin e një stadioni të ri. Klubi u zhvendosë në Les Cortes, ku u përurua në të njejtin vitë. Les Cortes kishte një kapacitet fillestar prej 30,000 vendeve, kurse në vitet 1940-ta u zgjerua deri në 60,000 vende.
Gamper po ashtu angazhoi Jack Greenwell për herë të parë si menaxher me orar të plotë në histori të klubit. Pas punësimit të tij filluan ngritjet e para të ekipit në fushë. Përgjatë epokës Gamper Barcelona fitoi njëmbëdhjetë Campionates de Catalunya, gjashtë Copa del Rey dhe katër Pyrenees Cups ,ku arriti të shijojë për herë të parë " gjeneratën e artë".
Identiteti
Stema origjinale e klubit ishte një kreshtë në formë diamanti, ku sipër ishte Kurora e Aragonit dhe shkopi i Mbretit James, dhe i rrethuar nga dy degë, njëra e një peme dafine dhe tjetra një palmë. Klubi gjithashtu përdori stemën e qytetit të Barcelonës, si një demonstrim i identifikimit të tyre me qytetin dhe dëshirës për t'u njohur si të tillë. Në vitin 1910, klubi zhvilloi një garë midis anëtarëve të tij për të krijuar një stemë të re. Fituesi ishte Carles Comamala, i cili në atë kohë luante për klubin. Sygjerimi i Comamala u bë stema që klubi mban sot, me disa ndryshime të vogla. Stema përbëhet nga Kryqi i Shën Gjergjit në këndin e sipërm majtas me flamurin katalanas pranë tij dhe ngjyrat e ekipit në fund.
Lista e rekordeve dhe statistikave
Lionel Messi është lojtari me më shumë ndeshje në historinë e klubit, me 778 ndeshje në të gjitha kompeticionet. Ai theu rekordin e Xavit (767) në mars 2021. Argjentinasi është gjithashtu lojtari me më shumë ndeshje në La Liga, me 520.
Messi është golashënuesi më i mirë në historinë e klubit me 672 gola në të gjitha kompeticionet. Ai ndiqet nga Paulino Alcántara me 369 gola, shifër e cila ishte rekord për 89 vite deri sa Messi e kaloi në mars 2014. Në dhjetor 2020, Messi arriti në kuotën e 644 golave, duke thyer rekordin e Pelés me Santos për numrin e golave të shënuar për një klub të vetëm. Argjentinasi është golashënuesi rekord i Barcelonës në kompeticionet evropiane dhe ndërkontinentale, si dhe në La Liga me 474 gola të shënuar. Përveç tij, katër lojtarë të tjerë kanë shënuar 100 ose më shumë gola për klubin në kampionat: César Rodríguez (190), Luis Suárez (147), László Kubala (131) dhe Samuel Eto'o (108). Josep Samitier është golashënuesi më i mirë i Barcelonës në Kupën e Mbretit me 64 gola.
László Kubala mban rekordin për numrin e golave të shënuar në një ndeshje të La Ligas, me shtatë të shënuar në një ndeshje kundër Sporting Gijón në vitin 1952. Messi është një nga dy lojtarët që ka shënuar më shumë gola në një ndeshje të Ligës së Kampioneve, me pesë në një ndeshje kundër Bayer Leverkusen në vitin 2012. Në Kupën e Mbretit, rekordi mbahet nga Eulogio Martínez me shtatë gola të shënuar në një ndeshje kundër Atlético Madrid në vitin 1957.
Jack Greenwell është trajneri që ka shërbyer më shumë në klub, me nëntë vite në dy periudha të ndryshme (1917–1924) dhe (1931–1933). Pep Guardiola është trajneri më i suksesshëm në historinë e klubit, me 14 trofe të fituar në 4 vite. Lojtari më i suksesshëm i klubit është Lionel Messi me 35 trofe të fituar, i ndjekur nga Andrés Iniesta me 32 trofe.
Camp Nou i Barcelonës është stadiumi më i madh në Evropë. Shikueshmëria rekord në historinë e klubit ishte 120,000 tifozë në një ndeshje çerek-finale të Kupës Evropiane kundër Juventusit më 3 mars 1986. Modernizimi dhe rinovimi i stadiumit gjatë viteve 1990' e bëri të vështirë thyerjen e rekordit, e cila me shumë mundësi do të vazhdojë të qëndrojë pasi kapaciteti aktual i stadiumit është 99,354 ulëse.
El Clásico
El Clásico (The Classic), gjithashtu e njohur siEl derbi español, El derbi, ¡El SuperClásico! ose El clàssic ( gjuha katalane) është një ndeshje futbollistike ndërmjet rivalëve Real Madrid C.F. dhe FC Barcelona.
Informacione rreth stadiumit
thumb|right|200px|[[Camp Nou stadium]] right|thumb|200px|An elevated view of a full Camp Nou right|thumb|200px|One of the stands displaying Barcelona's motto, "Més que un club", meaning "More than a club".
Trofet
thumb|300px|Duke e festuar ne rruge ne Barcelonë, 2006
Lojtarët që kanë luajtur në Barçë
Këtu janë disa nga futbollistët që kanë luajtur në FC BARCELONA:
1899 – 1940:
Qafë-Mali
Qafë-Mali është një fshat në komunën Qafë-Mali në rrethin e Pukës të Shqipërisë.
Dedë Maçaj
Dom Dedë Maçaj ishte nje prift dhe shenjtor shqiptar. Hapja e procesit dioqezan për lumnimin e tij, u shpall më 10 nëntor të viti 2002, nga prefekti i asokohshëm i Kongregatës për Ungjillëzimin e Popujve, kardinali Kreshencio Sepe, gjatë kremtimit të Eukaristisë, në katedralen e Shkodrës. Lumnimi dhe pranimi si shenjtor ndodhi më 5 nëntor 2016, në sheshin para katedrales së Shën Shtjefnit në Shkodër.
FC Barcelona
Lojtarët që kanë luajtur në Barçë
• Balmanya • César • Escolà • Forns • Gonzalvo II • Gonzalvo III • Mariano Martín • Nogués • Sagi-Barba • Samitier • Velasco • Zabalo • Zamora • Morera • Greenwell • Platko • Casarín • Alcántara • Gamper • Scarone 1950 – 1960:
Dedë Maçaj
Jeta
Dedë Maçaj lindi në Mal të Jushit (Shkodër), më 5 shkurt 1920. Mësimet e para i mori në Seminarin Papnor të Shkodrës, kurse teologjinë në Romë. Gjatë shërbimit ushtarak, edhe pse i disiplinuar, për shkak të fesë së tij katolike qe gjithmonë i përçmuar dhe i keqtrajtuar, siç kanë dëshmuar shokët e tij. U shugurua meshtar më 19 mars 1944 dhe u emërua zëvendës famullitar i Shkodrës. Qe një meshtar i përkryer, i zellshëm dhe i përvuajtur, i dashur, i gatshëm.
FC Barcelona
Lojtarët që kanë luajtur në Barçë
• Basora • Biosca • Eladio • Fusté • Gallego • Gensana • Gràcia • Manchón • Moreno • Olivella • Pereda • Pesudo • Ramallets • Segarra • Suárez • Torres • Evaristo • Müller • Czibor • Kocsis • Kubala • Eulogio Mnez. • Ré • Benítez
Dedë Maçaj
Jeta
U mor në shërbimin ushtarak, pastaj u arrestua si spiun i Vatikanit më 10 mars 1947. Pas torturave të papërshkrueshme u pushkatua më 28 mars 1947, në Përmet (Shqipëri e Jugut), përpara ushtarëve të regjimentit dhe i shkelur prej fanatikëve komunistë. Dëshmitari okularë, bashkëushtari i tij Nikollë Koleci nga Delbnishti (Kurbin) dëshmoi për këtë gjë.
FC Barcelona
Lojtarët që kanë luajtur në Barçë
1970-ta:
• Artola • Asensi • De La Cruz • Marcial • Martí Filosofia • Reina • Rexach • Rifé • Sadurní • Heredia • Krankl • Cruyff • Neeskens • Sotil
1980-ta:
• Alexanko • Calderé • Carrasco • Esteban • Gerardo • Julio Alberto • Marcos • Migueli • Moratalla • Perico Alonso • Pitxi Alonso • Quini • Robert • Urruti • Valverde • Víctor • Maradona • Aloísio • Simonsen • Lineker • Schuster • Amarilla • Archibald • Hughes
1990-ta:
• Abelardo • Amor • Bakero • Begiristain • De La Peña • Eusebio • Ferrer • Goikoetxea • Guardiola • Juan Carlos • Julio Salinas • Luis Enrique • Nadal • Nando • Roger • Sergi • Serna • Soler • Zubizarreta • Pellegrino • Pizzi • Kodro • Anderson • Giovanni • Rivaldo • Romário • Ronaldo • Stoichkov • Prosinecki • Laudrup • Litmanen • Blanc • F. De Boer • R. De Boer • Hesp • Koeman • Witschge • Zenden • Fernando Couto • Figo • Vítor Baía • Hagi • Popescu • Korneyev
2000-ta:
• Alfonso • Dani • Gabri • Gerard • Luis García • Mendieta • Reina • Saviola • Rochemback • Giuly • Petit • Albertini • Coco • Cocu • Davids • Gio • Kluivert • Overmars • Reiziger • Van Bommel • Simão • Andersson • Larsson
thumb|right|170px|alt=buck-teethed football player|Popullariteti(i famshem) i [[Ronaldinho shkaktuan departamentin e marketingut te klubit per te ripercaktuar strategjin rreth tij[ By Koobraa.!]. ]]
FC Barcelona B
FC Barcelona B është klub Katalanas(Spanjoll). Ata jane rezerva e FC Barcelona. FC Barcelona B me ekipin e pare pra FC Barcelona nuk mund te jene me nje lige. Po ashtu dhe ne Copa del Rey (Kupa e Mbretit) nuk mund te marrin pjese. Ekipi B u themelua qe nga viti 1970. Por qe nga viti 1990 ekipi quhet FC Barcelona B. Me pare ai ishte quajtur CD Espanya, CD Condal dhe Barcelona Atlètic. Po ashtu dhe ishte ekipi FC Barcelona C, qe u themelua ne vitin 1967 per me te rinjet e Barcelones. FC Barcelona B paten shume sukses po ashtu dhe zbuluan talente.
FC Barcelona B kur luajne ne shtepi luajne ne Mini Estadi, dera tjeter e Camp Nou. Mini Estadi është nje nga me te mirat si rezerv stadium ne Bote. Eshte hapur ne vitin 1982 dhe ata u quajten FC Barcelona Dragojt.
Trofet e fituara:
Liga e dyte Kampion ( Segunda Division) – 1955-56
Liga e dyte B Kampion – 1981-82, 1990-91, 1997-98, 2001-02
Liga e Kampioneve -1973, 2006-09
Po ashtu dhe FC Barcelona B ka pasur trajner Junade Ramos, Carles Rexach dhe Jose Mourinho qe kane arritur tashme shume. FC Barcelona B ka nje trajner te mire qe është ne vendin e dyte te liges se kater, dhe sic duket do te ngjitet me larte pra ne ligen e trete, ai është Josep Guardiola.
Fjalor demokratik
Fjalor demokratik me autor Rexhep Qosja. Botuar nga "Toena". Tiranë, 1997. Faqet e librit 548.
Ardhacakët në Komunën e Prizrenit
Në tabelat e më poshtme janë mbledhur disa shënime dhe të dhëna që në shkallë të madhe kanë ndikuar në strukturën e demografisë së kësaj komune.
Ardhacakët serbë
Në këtë tabelë janë paraqitur familjet të cilat janë vendosur në territorin e komunës së Prizreni gjatë reformave politike të quajtura "reforma agrare" që janë ndërmarr nga qeveritë e ndryshme Jugosllave brenda viteve 1918-1941.
Një vajzë e një djalë
Përmbajtja e filmit
Anila dhe Artani janë në prag të provimit të maturës. Ata jetojnë në të njëjtin pallat dhe kanë hyrë në moshën e ëndërrave të mëdha. Është koha që ata të ndeshen me probleme në jetët e tyre. Ky film trajton shumë aspekte të kësaj moshe delikate. Ema Andrea eshte nje aktore shume simpatike dhe me sharm shume terheqes ne rolet e saj ka nje plastike te terhequr nga intuita duke i dhene rolit nje karakter te ngrohte dhe inteligjent, ne filmin nje vajze dhe nje djale ajo eshte shume e renduar nga ana psikollogjike per disa arsye qe e para eshte dashuria qe ajo ndjen per artanin (sokol balza ) dhe nuk mund tja shprehi haptas atij per shkak dhe te shoqerise shkollore se mos e gjykojne per arsyen e artanit qe eshte i lidhur me nje vajze tjeter qe nuk e do artanin ne te njejten menyre qe ajo e deshiron po vetem per caste kalimtare dashurie dhe pasioni ,ne kete pjese asaj i shtohet dhe sulmi moral i profesoreshes qe nuk deshiron qe ta pranoje qe ajo eshte me e mire se bija e saj duke i shkaktuar asaj nje stres te jashte zakonshem deri sa e detyron ate qe te nderemari veprime deri ne flijim te jetes se saj qe kujton se njerzit mund ta paragjykojne si nje vajze jo me moral te mire  por ngrohtesia prinderore e babait te saj qe e bind per te kunderten dhe afrimiteti me shoqet e saj te ngushta qe nuk e braktisin i japin asaj nje force te re per te kaluar moshen e adoleshences dhe te njohi jeten adulte me veshtiresite e saj duke ndjekur endrren e saj per baletin dhe dashurine , bazuar ne film mund te shtoj qe kenget e zgjedhura ne kete performance jane shume te bukura ne vitet 87 -90 kur qe koha e njefare liberalizimi ansor jo te plote perderisa ishin castet kur shqiperia po dilte nga kriza komuniste drejt nje koncepti te ri europian dhe tregon menyren e thjeshte argetuese te rinise shqiptare dhe problematikave familjare qe kishin njefare ngurrimi te rrenjosur tek disa prinder sic ishte babai i artanit qe e ndiqte te birin ne shume aspekte te jetes duke mos e lene te lire per te zgjedhur dhe ai bie ne nje fare menyre  viktime e nje femre me te madhe se ai qe mund ti shkaterronte jeten me aftesine e saj per te manipuluar momentin per te kapur kenaqesite e veta.
Lidhje të jashtme
Aktoret: Ema Ndrea; Fatjona (Rama) Lubonja; Margarita Xhepa; Rajmonda Bulku;
Ema Andrea eshte nje aktore shume simpatike dhe me sharm shume terheqes ne rolet e saj ka nje plastike te terhequr nga intuita duke i dhene rolit nje karakter te ngrohte dhe inteligjent, ne filmin nje vajze dhe nje djale ajo eshte shume e renduar nga ana psikollogjike per disa arsye qe e para eshte dashuria qe ajo ndjen per artanin (sokol balza ) dhe nuk mund tja shprehi haptas atij per shkak dhe te shoqerise shkollore se mos e gjykojne per shkak te artanit qe eshte i lidhur me nje vajze tjeter qe nuk e do artanin ne te njejten menyre qe ajo e deshiron po vetem per caste kalimtare dashurie dhe pasioni ,ne kete pjese asaj i shtohet dhe sulmi moral i profesoreshes qe nuk deshiron qe ta pranoje qe ajo eshte me e mire e bija e saj duke i shkaktuar asaj nje stres te jashte zakonshem deri ne sa e detyron ate qe te nderrmari veprime deri ne flijim te jetes se saj qe kujton se njerzit mund ta paragjykojne si nje vajze jo me moral por ngrohtesia prinderore e babait te saj qe ebind per te kunderten dhe afrimiteti me shoqet e saj te ngushta qe nuk e braktisin i japin asaj nje force te re per te kaluar moshen e adoleshences dhe te njohi jeten adulte me veshtirsite e saj duke ndjekur endrren e saj per baletin dhe dashurine , bazuar ne film mund te shtoj qe kenget e zgjedhura ne kete performance jane shume te bukura ne vitet 87 -90 kur qe koha e njefare liberalizimi ansor jo te plote perderisa ishin castet kur shqiperia po dilte nga kriza komuniste drejt nje koncepti te ri europian dhe tregon menyren e thjeshte argetuese te rinise shqiptare dhe problematikave familjare qe kishin njefare ngurrimi te rrenjsur tek disa prinder sic ishte babai i artanit qe e ndiqte te birin ne shume aspekte te jetes duke mos e lene te lire per te zgjedhur dhe ai bie njefare viktime e nje femre me te madhe se ai qe mund ti shkaterronte jeten me aftesine e saj per te manipuluar momentin per te kapur kenaqesite e veta.
Dedë Malaj
Jeta
Dedë Malaj lindi në Mali Kolaj (Velipojë), më 16 nëntor 1917. Pas shkollës fillore dhe të mesme që kreu në Seminarin Papnor Shqiptar vazhdoi studimet në Itali. U shugurua meshtar në Castel Gandolfo (Romë), më 20 dhjetor 1942. U kthye në Shqipëri në Ipeshkvninë e Shkodrës për të shërbyer në zonën e Dajçit të Bregut të Bunës.
Pasi dërgoi jashtë shteti listën e meshtarëve të pushkatuar, u arrestua dhe u dënua me vdekje. In odium fidei - Vox Populi. Prej urrejtjes ndaj fesë – është zëri i popullit. Përballë gjyqit rinovoi me guxim shpalljen e tij të fesë katolike dhe paditi padrejtësitë e regjimit komunist.
U pushkatua më 12 maj 1959, në moshën 42 vjeçare. U arrestuar kryesisht për arsye politike, vdiq duke kundërshtuar komunizmin me kurajo.
Montenegro Airlines
Montenegro Airlines ishte transportuesi flamurtar i Malit të Zi, me seli në Podgoricë. Ajo operonte shërbime të planifikuara dhe charter në të gjithë Evropën nga qendra e saj në Aeroportin e Podgoricës me një bazë të dytë të mbajtur në Aeroportin e Tivatit. Linja ajrore u likuidua nga 26 dhjetori 2020 për shkak të akumulimit të humbjeve të mëdha gjatë pandemisë COVID-19.
Në shkurt të vitit 2021, qeveria e Malit të Zi lançoi një transportues të ri flamurtar, Air Montenegro.
Vitet e hershme
Linja ajrore u themelua më 24 tetor 1994, nga qeveria e Republikës Federale të Jugosllavisë. Avioni i parë, një Fokker 28 Mk4000 (i mbiquajtur "Lovćen"), u ble pothuajse dy vjet më vonë në 1996. Fluturimi i parë komercial u zhvillua më 7 maj 1997, saktësisht në orën 10:30 ndërmjet Podgoricës dhe Barit, Itali.
Në prill 2000, Montenegro Airlines u bë anëtare e Shoqatës Ndërkombëtare të Transportit Ajror (IATA). Në qershor 2000, i pari nga pesë avionët Fokker 100 u dorëzua në Aeroportin e Podgoricës. Linja ajrore iu bashkua Amadeus CRS më 5 mars 2003. Në vitin 2004, pilotët e Montenegro Airlines ishin të parët në rajon që iu dha certifikata IIIA. Më 2 korrik të të njëjtit vit, linja ajrore transportoi pasagjerin e saj të miliontë.
Pas referendumit të pavarësisë së Malit të Zi, Serbia u bë një treg ndërkombëtar për kompanitë malazeze. Montenegro Airlines iu desh të ndërpresë fluturimet ndërkombëtare nga Serbia në vende të tjera përveç Malit të Zi, duke humbur kështu linjën fitimprurëse Nish - Cyrih, për shkak të mungesës së politikës së Lirisë së Shtatë. Në një përpjekje për ta anashkaluar këtë, Montenegro Airlines regjistroi një linjë ajrore të veçantë në Serbi të quajtur Master Airways, por asaj iu mohua një licencë operimi gjoja për shkak të politikave proteksioniste të qeverisë serbe. Më 23 korrik 2007, Montenegro Airlines porositi 2 Embraer 195 për të rritur flotën e saj dhe rrjetin e destinacionit. Avioni është dhënë me qira nga GECAS për një periudhë 8-vjeçare. I pari nga dy Embraer E-195 mbërriti në Aeroportin e Podgoricës më 5 qershor 2008. Dorëzimi i Embraer-it të parë u pasua nga futja e fluturimeve të rregullta në Londër-Gatwick dhe Aeroporti Ndërkombëtar Milan-Malpensa.
Zhvillimi që nga viti 2010
Pas mbërritjes së çiftit të parë të linjës ajrore Embraer E-195, Montenegro Airlines i kërkoi Embraer të ndryshonte porosinë e mbetur të mbetur në E-175. Sidoqoftë, E-195 e tretë u dorëzua gjithsesi, dhe kështu porosia e katërt e mbetur do të ishte një E-175. Më 6 korrik 2012, media lokale citoi se Montenegro Airlines ka ndryshuar përsëri porosinë e katërt, këtë herë duke kërkuar një model E-190LR. Avioni u dorëzua në maj 2014. Në nëntor 2014, Montenegro Airlines nxori në shitje të dy Fokker 100-at e saj. Megjithatë, deri në qershor 2015 nuk është gjetur asnjë blerës dhe avioni ka të ngjarë të skrapohet.
Likuidimi dhe kompania e re
Në gusht 2016, u raportua se llogaritë që i përkisnin Montenegro Airlines ishin ngrirë pasi linja ajrore dështoi në përputhje me një vendim gjyqësor në lidhje me pagesën e borxheve ndaj operatorit të aeroporteve të vendit. Montenegro Airlines i detyrohej kompanisë më shumë se 15 milionë dollarë.
Në dhjetor 2020, Qeveria e Malit të Zi njoftoi mbylljen dhe likuidimin e kompanisë në javët e ardhshme duke deklaruar keqmenaxhimin dhe akumulimin e humbjeve për disa vite. Menjëherë pas kësaj, është bërë e ditur se linja ajrore do të pezullojë të gjitha fluturimet nga data 26 dhjetor 2020 duke shënuar përfundimin e operacioneve të saj.
Më 29 dhjetor 2020, u njoftua nga ministri Mladen Bojanić se Montenegro Airlines do të riorganizohej dhe do të zëvendësohej me një kompani të re To Montenegro (2 Mali i Zi), si linja e re ajrore me flamur malazez.
Në fund të vitit 2020 u zbulua se një numri individësh të afërt me partinë në pushtet DPS, si lideri fetar i diskutueshëm Miraš Dedeić, iu dhanë bileta falas ose zbritje të konsiderueshme për fluturimet e Montenegro Airlines.
Në prill 2021, u raportua se qeveria malazeze e bëri Air Montenegro emrin zyrtar për projektin ToMontenegro dhe se linja ajrore do të fillonte të përdorte dy nga ish-avionët Embraer-195 të Montenegro Airlines.
Në qershor 2021, ish-drejtorët, pilotët, ekuipazhi i fluturimit dhe punonjës të tjerë të Montenegro Airlines i raportuan Administratës së Falimentimit pretendime prej 205 milionë dollarësh për paga, taksa, kontribute, mëditje dhe tarifa.
Destinacionet
Në kohën e mbylljes, Montenegro Airlines shërbente 18 destinacione në Danimarkë, Francë, Gjermani, Itali, Rusi, Austri, Slloveni, Serbi, Zvicër dhe Mbretërinë e Bashkuar.
Ashkali
Ashkalitë, gjithashtu Hashkali, dhe egjiptasit ose egjiptianët ballkanikë janë pakica kulturore etnike shqipfolëse (komunitete të njohura), të palidhura me njëra-tjetrën, të cilat kryesisht banojnë në Kosovë, dhe në rastin e egjiptianëve ballkanikë edhe në Shqipëri. Për shkak të mungesës së studimeve, komunitetet në Kosovë shpesh grupohen së bashku në bazë të ngjyrës së lëkurës së tyre. Para Luftës së Kosovës të vitit 1999, populli ashkali u regjistrua si shqiptar.
Gjatë Luftës së Kosovës, ashkalitë e Kosovës u zhvendosën si refugjatë në Shqipëri, Serbi dhe Maqedoni dhe në mbarë Evropën Perëndimore, si Gjermani dhe Francë. Identiteti ashkali u krijua në vitin 1999, pasi ata u përpoqën të shfaqnin qëndrimin e tyre pro-shqiptar dhe të dalloheshin nga romët.
Historia e Egjiptianëve Ballkanik
Prezenca e tyre në Ballkan përmendet gjatë antikitetit dhe mesjetës. Sipas disa autorëve, si Konstantin Josef Jireček, një referencë e shekullit të 14-të për një emër vendi (Агѹповы клѣти, Agupovy klěti ) në Kartën e Rilës të Ivan Aleksandrit të Bullgarisë, mendohet se lidhet me egjiptianët ballkanikë.
Populli ashkali pretendon se ata e kanë origjinën në Persi, tani Iran, në shekullin e IV para Krishtit (Ashkal, Gilan, Iran). Ekzistojnë teori të tjera të ashkalive që vijnë nga Turqia në një fshat të quajtur Aşkale (rrethi Erzurum i Turqisë), ose ndoshta kanë emigruar mijëvjeçarë më parë nga qyteti i Ashkalon (Izrael).
Me ardhjen e popullit rom në Evropë, burimet historike zbulojnë një konfuzion midis dy komuniteteve, i shkaktuar nga identifikimi i romëve si "egjiptianë", për privilegje më të mëdha në shoqëri. Megjithatë, ndryshe nga egjiptianët ballkanikë që ishin integruar në vendet e tyre përkatëse, romët jetonin një mënyrë jetese nomade duke ruajtur gjuhën dhe traditat e tyre indo-ariane. Nga ana tjetër, egjiptianët ishin tashmë pjesë e shoqërisë ku jetonin. Një shembull është një Dokument i vitit 1362 në Arkivin e Dubrovnikut ku dy vëllezër, Vlaho dhe Vitan që mbajnë emra të krishterë kroatë që tregojnë asimilimin e tyre, përmenden si egjiptianë. Gjatë kësaj periudhe romët ishin ende nomadë.