cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shkolla e mesme
Shkolla e mesme është një institucion edukativo-arsimor i cili ofron arsim të mesëm. Me këtë emër quhet edhe vet objekti ku ndodh ky proces. Disa shkolla të mesme mund të sigurojnë edhe arsimin e mesëm të ulët dhe (të lartë) arsimi i mesëm (nivelet 2 dhe 3 sipas shkallës ISCED), por këto mund të jepen edhe në shkolla të veçanta, siç është p.sh. në shkollën e mesme amerikane sistemi i ashtuquajtur shkollë e mesme e lartë - high school system.
Shkollat e mesme zakonisht vijojnë pas shkollave fillore dhe të dërgojnë në  arsimin e lartë ose profesional. Frekuentimi është i detyrueshëm në shumicën e vendeve për nxënës të moshave ndërmjet 11 dhe 16 vjet. Organizimi, ndërtesat, dhe terminologjia janë pak a shumë unike në secilin vend.
Pikëpjekje shpirtrash
Pikëpjekje shpirtrash, roman me autor Astrit Delvina. Botuar në Tiranë nga "Plejad", në vitin 2004. Libri ka 100 faqe.
Píñar
Píñar është komunë i cili ndodhet në provincën Granada, Spanjë. Ndodhet 46 kilometra prej Granadës, dhe 11 kilometra prej Iznallozit. Píñar ka 11,54 banorë (2016), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 125,72 km2.
Merced, Kalifornia
Merced (Spanjisht: Mëshirë) është qytet dhe zyra qendore në qarkun Merced, Kalifornia, Shtetet e Bashkuara. Sipas vitit 2014, qyteti ka pasur 81,743 banorë.
Historia
Zyra e parë e postës së Merced u hap më 1870. Merced u inkorporua në vitin 1889 dhe tani vepron nën një formë të qeverisë Këshilli-Menaxherë.
Qeveria
Në Legjistraturën e Shtetit të Kalifornisë, Merced është në distriktin e 12-të të senatit, përfaqësuar nga republikani Anthony Cannella dhe në distriktin e 21-të të kuvendit, përfaqësuar nga demokrati Adam Gray.
Në Dhomën e Përfaqësuesve të Shteteve të Bashkuara, Merced është në distriktin e 16-të të kongresit, përfaqësuar nga demokrati Jim Costa.
Ptolemaik
Sistemi Ptolemaik, i quajtur ndryshe sistemi gjeocentrik ose modeli gjeocentrik, modeli matematikor i universit i formuluar nga astronomi dhe matematikani Aleksandri Ptolemeu rreth vitit 150 të es dhe regjistruar prej tij në Almagest and Planetary Hypotheses. Sistemi Ptolemaik është një kozmologji gjeocentrike; domethënë fillon duke supozuar se Toka është e palëvizshme dhe në qendër të universit. Pritja "natyrore" për shoqëritë antike ishte që trupat qiellorë (Dielli, Hëna, planetët dhe yjet) duhet të udhëtojnë në lëvizje uniforme përgjatë rrugës më "perfekte" të mundshme, një rrethi. Sidoqoftë, shtigjet e Diellit, Hënës dhe planetëve siç vërehen nga Toka nuk janë rrethore. Modeli i Ptolemeut e shpjegoi këtë "papërsosmëri" duke postuar se lëvizjet dukshëm të parregullta ishin një kombinim i disa lëvizjeve të rregullta rrethore të shikuara në perspektivë nga një Tokë e palëvizshme. Parimet e këtij modeli ishin të njohur për shkencëtarët e hershëm grekë, përfshirë matematikanin Hiparku (rreth vitit 150 pes), por ato arritën kulmin në një model parashikues të saktë me Ptolemeun. Sistemi Ptolemaik që rezultoi vazhdoi, me rregullime të vogla, derisa Toka u zhvendos nga qendra e universit në shekujt 16 dhe 17 nga sistemi Kopernikan dhe nga ligjet e Kepler të lëvizjes planetare.
Familja Asad
parapamje|240px|Familja Asad: [[Hafiz el-Asad dhe gruaja e tij, Anisa Makhlouf (të ulur). Nga majtas në të djathtë: Maher, Bashar, Basel, Mexhd dhe Bushra el-Asad]] Familja Asad (Arabisht: عَائِلَة الْأَسَد‎ ʿāʾilat al-ʾAsad) ka qeverisur Sirinë që kur Hafiz el-Asad u bë President i Sirisë në vitin 1971 nga Partia Ba'ath. Pas vdekjes së tij në qershor 2000, djali i tij Bashar e pasoi atë.
Asadët janë me origjinë nga Kardaha, pak në lindje të Latakisë në Sirinë veri-perëndimore. Ata janë anëtarë të sektit pakicë Alavi dhe i përkasin fisit Kalbijja. Emri i familjes Asad kthehet në vitin 1927, kur Ali Sulejman (1875–1963) ndryshoi mbiemrin e tij në el-Asad, arabisht për "luanin", ndoshta në lidhje me pozicionin e tij shoqëror si ndërmjetës lokal dhe aktivitetet e tij politike. Të gjithë anëtarët e familjes rrjedhin nga Ali Sulejman dhe gruaja e tij e dytë Naissa, të cilët vinin nga një fshat në Malet en-Nusejrije.
Lidhjet familjare vazhdojnë të jenë të rëndësishme në politikën siriane. Disa anëtarë të ngushtë të familjes së Hafiz el-Asadit kanë mbajtur poste të rëndësishme në qeveri që nga ardhja e tij në pushtet dhe vazhdimi pas vdekjes së tij.
Kiuruvesi
Kiuruvesi (Kiuruveden kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Savonia Veriore.
Beatriks e Hollandës
250px|right
Beatriks (Beatrix Wilhelmina Armgard, shqiptim holandez: [beːjaˌtrɪks ˌʋɪlɦɛlmina ɑrmɣɑrt], e lindur më 31 janar 1938) u bë Mbretëreshë e Holandës nga viti 1980 deri në abdikimin e saj në vitin 2013, pas një mbretëri të saktë 33 vjet.
Beatriks është vajza më e madhe e Mbretëreshës Juliana dhe burrit të saj, Princi Bernhard i Lippe-Biesterfeld. Pas pranimit të nënës së saj në vitin 1948, ajo u bë trashëgimtare e supozuar. Beatriks u shkollua në shollën fillore publike në Kanada gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe përfundoi arsimin e saj fillor dhe të mesëm në Holandë në periudhën e pasluftës. Në 1961, ajo u diplomua për drejtësi në Universitetin e Leiden. Në 1966, Beatriks u martua me Claus von Amsberg, një diplomat gjerman, me të cilin pati tre fëmijë. Kur nëna e saj abdikoi më 30 prill 1980.
Lumi i Shushicës
Lumi i Shushicës është një lumë në jug të Shqipërisë, tributorë e Vjosë. Burimi i saj është në Qarkun e Vlorës, në afërsi të fshatit Kuç, bashkia Himarë. Ajo rrjedh në përgjithësi në veriperëndim përmes Brataj, Kotë dhe Shushicë dhe të rrjedhë në Vjosë pranë Armen, në verilindje të Vlorës
Përshkrim
Shushica është dega kryesore e Vjosës, i cili rrjedh në jugperëndim të rrethit të Vlorës. Ka gjatësi 81.6 km, sipërfaqe 715 km2 dhe lartësi mesatare 540 m. Fillon ndërmjet malit të Thatë e Gjoshnikoshit, në lindje të fshatit Kuç. Deri në afërsi të tij, lumi mban emrin Zhuri i Kuçit. Më tej, tek Buronjat, ku dalin ujëra më të shumta e të ftohta, pasi derdhet përroi i Thatë, merr emrin Shushicë. Degët kryesore janë në krahun e djathtë: përroi i Smokthinës, i Vajzës dhe i Vllahinës. Deri në Brataj ka shtrat të ngushtë e të thellë. Më tej rrjedh në një shtrat të gjerë e me brigje të larta.
Jasnaja Poljana
54.07611°N, 37.52611°W parapamje|300x300px| Shtëpia e Leon Tolstoit në Jasnaja Poljana.
Lumi i Shushicës
Përshkrim
E përdorim bujqësor të lumit lugina nga bujqësia është shumë intensive dhe fillon në headwaters. Përgjatë lumit janë deri tani tre urat të cilat janë të vendosura në pjesën e poshtme të arrijë në Peshkëpi, Drashovicë dhe të Kotë.
Jasnaja Poljana
Jasnaja Poljana (Russian: Ясная Поляна, IPA: [ˈjasnəjə pɐˈlʲanə], fjalë për fjalë:"Lëndina e ndritshme") është një shtëpi muze, shtëpia e dikurshme e shkrimtarit Leon Tolstoi. Ajo është 12 km, në jugperëndim të qytetit Tula, Rusi dhe 200 km nga Moska.
Tolstoi u lind në këtë shtëpi, e këtu shkroi edhe romanet Lufta dhe paqja dhe Ana Karenina si dhe kaloi një pjesë të jetës. Madje edhe varri i Tolstoit ndodhet në një zabel aty afër. Tolstoi ate e quajti Jasnaja Poljana (Lëndina e ndritshme) e që paraqet edhe një lloj "kështjelle letrare të paarritshme".
Lumi i Shushicës
Përshkrim
Në dhjetor të 1940, avancimin greke forcat e depërtuar përmes Shushicë luginën e shtyrë mbrapa italiane njësive në një operim të suksesshëm që të çojë në rënien e Himarës. Në fund të 1943 zona ishte fushëbetejë e betejës së Drashovica.
Jasnaja Poljana
Leon Tolstoi në Jasnaja Poljana
parapamje| Një rrugë me pemë që të çon nga porta e Jasna Poljanës në shtëpinë e Tolstoit. Në kohën kur Tolstoi jetonte atje, Jasnaja Poljana kishte rreth 4000 acre, në një kodër me një pjerrësi të vogël e me një pyll të dendur origjinal (Pylli i Rendit të Vjetër) në skajin e sipërm, dhe një seri prej katër pellgjesh, në nivele të ndryshme. Prona kishte katër grupe të shtëpive fshatare për rreth 350 fshatarë që jetonin dhe punonin aty.
Këtu në Jasnaja Poljana Tolstoi shkroi veprën Lufta dhe paqja midis viteve 1862 - 1869, dhe Anna Karenina midis viteve 1873 - 1877. Ai i shkruante romanet me dorë me shkrime shumë të vogla, me shumë shtesa, fshirje, korigjime e shënime, dhe pastaj ia jepte draftin gruas së tij, e cila bënte një kopje të pastër natën, e të cilën Tolstoi e rishkruante të nesërmen. Çdo kapitull kalonte nëpër pesë - gjashtë skica, dhe kështu lindi Lufta dhe paqja. Të gjitha skicimet u ruajtën nga gruaja e tij dhe tani ndodhen në Muzeun Rumyantsev në Moskë.
Kur ai jetonte dhe punonte në Jasnaja Poljana, Tolstoi zgjohej në orën 7:00 të mëngjesit (07:00 me kohën lokale), bënte ushtrime fizike dhe ecte nëpër park, pastaj fillonte shkrimet e tij. Gjatë sezonit të korrjeve ai shpesh punonte në fusha bashkë me fshatarët, si për ushtrime fizike, ashtu edhe për ta bërë shkrimin e tij për jetën fshatare më realiste. Ai gjithashtu shkonte në shkollën për fëmijët fshatarë të cilën e kishte krijuar në një ndërtesë, dhe ku fëmijëve u jepte mësime të ndryshme.
Në Jasnaja Poljana Tolstoi mirëpriti pothuajse të gjitha figurat e rëndësishme kulturore dhe artistike ruse të kohës së tij. Mysafirët e tij mes tjerash ishin Anton Çehov i, Ivan Turgenjevi, Maksim Gorki, piktorët Valentin Serov dhe Ilya Repin etj.
Pas vdekjes së Tolstoit
Në vitin 1919, Qeveria Sovjetike e vendosi Jasnaja Poljanën zyrtarisht nën mbrojtjen e shtetit, dhe në qershor të vitit 1921 Jasnaja Poljana u shtetëzua duke u bërë një muze kombëtar, me rreth 3.147 vizitorë në vitin e tij të parë.
Në tetor 1941, kur gjermanët iu afruan Moskës, 110 arka të mbushura me ekspozitat e muzeut u evakuuan në Moskë, dhe më pas në Tomsk. Prona u pushtua nga gjermanët për 45 ditë, kur edhe Shtëpia e Leon Tolstoit u kthye në një spital, ndërsa ushtarët gjermanë që vdiqën në spital u varrosën pranë varrit të Tolstoit. Një zjarr gjatë periudhës së okupimit e dëmtoi katin e sipërm të shtëpisë. Pas luftës, pasuria u rikthye në formën sesi dukej kur Tolstoi jetonte atje. Propaganda sovjetike e shfrytëzoi mosrespektimin e gjermanëve për vlerën kulturore të shtëpisë në filmin dokumentar të luftës në vitin 1942 Moska Strikes Back.
Kuzminski dhe shkolla
parapamje|Shkolla e Jasnaja Poljanës në vitet 1861-1862
Pjesa e Jasnaja Poljanës e njohur si Kuzminski, fillimisht ishte pjesë e shtëpisë së madhe të ndërtuar nga babai i Tolstoit, e cila më vonë u rrënua. Më 1859 Tolstoi e ktheu atë në një shkollë për fëmijët fshatarë, e ku ai aplikoi në praktikë pikëpamjet pedagogjike dhe teoritë e tij mbi arsimin. Pas vitit 1862, ajo u bë shtëpia e motrës më të vogël të gruas së tij, Tatjana Andrejevna Kuzminski, dhe familjes së saj. Aty kah viti 1897 kishte filluar shkatërrimi i saj.
Varri i Leon Tolstoit
parapamje| Varri i Tolstoit në "Vendin e shkopit të gjelbër" në Pyllin e rendit të vjetër në Jasnaja Poljana. Shumë kohë para se të vdiste, Tolstoi vet kishte caktuar vendin se ku dëshironte të varrosej; në një vend të vogël e të pastër, të njohur si "vendi i shkopit të gjelbër", ngjitur me një luginë të gjatë në një pjesë të pyllit të vjetër të quajtur Pylli i rendit të vjetër (Старый Заказ, Stariy Zakaz) sepse prerja e pemëve atje ishte ndaluar që nga koha e gjyshit të tij, prandaj shumë prej pemëve ishin të vjetra mbi njëqind vjeç. Emrin "vendi i shkopit të gjelbër" ia kishte dhënë vëllai i madh i Tolstoit, Nikolai, i cili kishte thënë se personi që do të gjente shkopin magjik të fshehur atje nuk do të vdiste kurrë ose nuk do të sëmurej.
Abzac, Gironde
Abzac është një komunë në Francë. Abzac bën pjesë në departamentin Gironde të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 1739 banorë dhe sipërfaqe prej  13.44 km².
Telex
Telex (ose AVI Telex) ka qenë grup muzikor shqiptar i zhanrit rok i formuar në Shkup në vitin 1981 nga të rinj entuziastë të Gjimnazit "Zef Lush Marku" në Shkup.
Arben Cici
Arben Cici (lindur më 5 Maj 1960 në Korçë), Shqipëri.
Telex
Paraqitjet e para skenike Telexi i realizoi në bashkëpunim dhe nën patronazhin e SHKA "Ibe Palikuqi" e Shkupit, e që ishin paraqitjet fillestare të kësaj shoqërie kulturore artistike.
Arben Cici
Biografia
Nga 1979 deri më 1981 ka kryer studimet në Fakultetin e Histori-Filologjisë të Universitetit të Tiranës pranë Katedrës së Gjuhës Frënge.
Telex
Teleksi mori pjesë në shumë festivale e rok manifestime dhe kishin edhe turne të përbashkët me rok-grupin sarajevas "Bijelo Dugme".
Në vitin 1981 e 1982 incizuan këngët e para në studion e re të Radiotelevizionit të Shkupit, në atë kohë privilegj vetëm për artistët e dalluar.
Arben Cici
Biografia
Në 1991 kreu kursin e plotë të specializimit për përkthim në “Jacque Amiot Center” në Paris.
Nga 1993 deri në vitin 1995 përfundoi studimet pasuniversitare në aspiraturë pranë Akademinë Diplomatike të Ministrisë së Punëve të Jashtme të Federatës Ruse në Moskë.
Telex
Në vitit 1984 fituan Mikrofonin e artë të RTP-së. Në vitin 1985 u editua kaseta e parë në produksion të RTP-së e cila u shit në një tirazh mjaft të madh që në atë kohë ishte i paarritshëm për shumë artistë. Pasuan koncerte të shumta në Kosovë, Maqedoni dhe diasporë.
Arben Cici
Biografia
Në shtator 1997 mbaroi specializimin e plotë për integrimin evropian në Qendrën e Studimeve Diplomatike të Ministrisë së Punëve të Jashtme të Greqisë.
Telex
Për më shumë se tridhjetë vite, të arriturat dhe vlerat artistike të Telexit kanë qenë inspirim dhe motivim i shumë artistëve.
Anëtarët
më vonë grupit i bashkangjitet edhe Bekim Ajdini në bas kitarë dhe instrumente me klaviaturë.
Arben Cici
Biografia
Gjatë periudhës 1988-92 ka punuar si pedagog në Universitetin e Tiranës, në Fakultetin e Histori-Filologjisë, në Katedrën e Gjuhës Frënge.
Në qershor të vitit 1999 u bë Doktor në Shkencat Historike.
Nga qershori 1992 deri në tetor 1992 ka punuar në Ministrinë e Punëve të Jashtme në Drejtorinë e Parë.
Hipotermia
thumb|Gjatë tërheqjes së [[Napoleon Bonaparte nga Rusia në dimrin e vitit 1812, shumë ushtarë vdiqën nga hipotermia. ]] Hipotermia (nga greqishtja: ὑπο, hupo, që do të thotë "nën", dhe θερμία, termía, që do të thotë "ngrohje") është një temperaturë e reduktuar e trupit që ndodh kur një organ shpërdoron më shumë nxehtësi se sa absorbon. Në njerëzit, është përcaktuar si një temperaturë thelbësore e trupit nën 35.0 ° C. Simptomat varen nga temperatura. Në hipotermi të butë ka dridhje dhe konfuzion mendor. Në hipotermi të moderuar të dridhurat ndalojnë dhe konfuzioni rritet. Në hipotermi të rënda, mund të ketë zhveshje paradoksale, në të cilën një person heq rrobat e tyre, si dhe një rrezik në rritje të ndërprerjes së zemrës.
Arben Cici
Biografia
Nga viti 1992 deri në 1995 Ambasador Cici ka qenë Ambasadori i Jashtëzakonshëm dhe Fuqiplotë i Republikës së Shqipërisë në Federatën Ruse dhe Ambasador jo rezident në Bjellorusi, Moldavi, Armeni, Gjeorgji, Kazakistan dhe Uzbekistan.
Hipotermia
Hipotermia ka dy lloje kryesore të shkaqeve. Ai klasikisht ndodh nga ekspozimi ndaj të ftohtit ekstrem. Mund të ndodhë edhe nga çdo kusht që zvogëlon prodhimin e nxehtësisë ose rrit humbjen e nxehtësisë. Zakonisht kjo përfshin dehidrimin e alkoolit, por mund të përfshijë gjithashtu sheqer gjaku të ulët, anorexia dhe moshë të avancuar. Temperatura e trupit mbahet zakonisht pranë një niveli konstant prej 36.5-37.5 ° C përmes termoregulacionit. Përpjekjet për të rritur temperaturën e trupit përfshijnë të dridhurat, rritjen e aktivitetit vullnetar dhe vendosjen e veshjeve të ngrohta. Hipotermia mund të diagnostikohet bazuar në simptomat e një personi në prani të faktorëve të rrezikut ose duke matur temperaturën bazë të një personi.
Arben Cici
Biografia
Gjatë periudhës 1995-96 ka punuar sërish në Ministrinë e Punëve të Jashtme në Drejtorinë e Evropës.
Hipotermia
Trajtimi i hipotermisë së butë përfshin pije të ngrohta, veshje të ngrohta dhe aktivitet fizik. Në ato me hipotermi të moderuar, rekomandohen batanije për ngrohje dhe lëngje të nxehtë intravenoze. Njerëzit me hipotermi të moderuar ose të rëndë duhet të lëvizin butësisht. Në hipotermi të rënda, oksigjenimi i membranës ekstrakorporeale (ECMO) ose anashkalimi kardiopulmonar mund të jenë të dobishme. Në ato pa puls, tregohet reaksion kardiopulmonar (CPR) së bashku me masat e mësipërme. Ringrohja zakonisht vazhdon derisa temperatura e një personi është më e madhe se 32 ° C. Nëse nuk ka përmirësim në këtë pikë ose niveli i kaliumit të gjakut është më i madh se 12 mmol / litër në çdo kohë, mund të ndërpritet reanimimi.
Arben Cici
Biografia
Nga 1996 deri në vitin 2000 ka qenë Drejtor i Protokollit të Shtetit në Ministrinë e Punëve të Jashtme.
Hipotermia
Hipotermia është shkaku i të paktën 1.500 vdekjeve në vit në Shtetet e Bashkuara. Kjo është më e zakonshme tek njerëzit e moshuar dhe meshkujt. Një nga temperaturat e trupit më të ulëta të dokumentuara prej të cilave dikush me hipoterminë aksidentale ka mbijetuar është 13.0 ° C në një fund të mbytjes së një vajze 7-vjeçare në Suedi. Mbijetesa pas më shumë se gjashtë orëve të CPR është përshkruar. Për ata për të cilët përdoret ECMO ose anashkalojë, mbijetesa është rreth 50%. Vdekjet për shkak të hipotermisë kanë luajtur një rol të rëndësishëm në shumë luftëra. E kundërta e hipotermisë është hipertermia, një rritje e temperaturës së trupit për shkak të termoregulimit të dështuar.
Arben Cici
Biografia
Gjatë viteve 2000-2006 Ambasador Cici ka shërbyer si Ambasador i Jashtëzakonshëm dhe Fuqiplotë i Republikës së Shqipërisë në Republikën e Kroacisë dhe ambasador jo rezident në Bosnje-Hercegovinë.
Nga gushti i vitit 2006 deri në gusht 2007 ka mbajtur postin e Drejtorit të Protokollit të Shtetit në Ministrinë e Punëve të Jashtme.
Hipotermia
Shkaqet
Hipotermia ndodh kur trupi juaj humbet ngrohjen më shpejt sesa prodhon. Shkaqet më të zakonshme të hipotermisë janë ekspozimi ndaj kushteve të motit të ftohtë ose ujit të ftohtë. Por ekspozimi i zgjatur për çdo mjedis më të ftohtë se trupi juaj mund të çojë në hipotermi nëse nuk jeni të veshur në mënyrë të përshtatshme ose nuk mund t'i kontrolloni kushtet.
Kushtet specifike që çojnë në hipotermi përfshijnë:
Arben Cici
Biografia
Nga gushti 2007 deri në shtator 2010 ka shërbyer si Këshilltar Diplomatik i Presidentit të Republikës.
Ndërsa në periudhën tetor 2010 deri në tetor 2014 ka qenë Ambasador i Jashtëzakonshëm dhe Fuqiplotë i Republikës së Shqipërisë në Mbretërinë e Danimarkës.
Hipotermia
Faktoret e rrezikut
Disa nga faktoret e rrezikut janë lodhja, aftësia e trupit për të rregulluar temperaturën dhe për të ndier ftohtin mund të pakësohet me moshën. Dhe disa të rritur të moshuar mund të mos jenë në gjendje të komunikojnë kur janë të ftohtë ose të lëvizin në një vend të ngrohtë nëse ndihen të ftohtë. Fëmijët humbin nxehtësinë më shpejtë se të rriturit. Ata injorojnë se çfarë të veshin kur të dalin në të ftohtë ose të dijnë se kur të dalin.
Alkooli mund ta bëjë trupin tuaj të ndihet i ngrohtë brenda, por shkakton zgjerimin e enëve të gjakut, duke rezultuar në humbje më të shpejtë të nxehtësisë nga sipërfaqja e lëkurës suaj. Përgjigja natyrale e dridhjes së trupit zvogëlohet tek njerëzit që pinë alkool. Përveç kësaj, përdorimi i alkoolit ose i drogës rekreative mund të ndikojë në gjykimin tuaj në lidhje me nevojën për të hyrë brenda ose për të mbajtur rroba të ngrohta në kushtet e motit të ftohtë. Nëse një person është i dehur dhe kalon në mot të ftohtë, ai ose ajo ka gjasa të zhvillojë hipotermi.
Arben Cici
Biografia
Nga tetori 2014 deri në prill 2015 shërbeu si Shef i Zyrës së Politikave të Jashtme dhe të Sigurisë të Bashkimit Evropian dhe Koordinimit në Ministrinë e Punëve të Jashtme.
Hipotermia
Faktoret e rrezikut
Për t'ju shmangur alkoolit që mund të shkaktoj hipotermi, atëhere është mirë që të mos pini alkoohol kur të jeni jashtë në një mot të ftothtë, kur të shëtiteni me varkë dhe para gjumit në netët e ftohta.
Arben Cici
Biografia
Në prill 2015 deri në shtator 2016 ishte Drejtor i Protokollit të Kuvendit të Shqipërisë.
Hipotermia
Parandalimi
Foshnjat duhet të flejnë në një dhomë me temperaturë 16-20 °C dhe njerëzit e shtëpisë duhet të kontrollojnë rregullisht për të siguruar se temperatura e shtëpisë është së paku 18 °C.
Arben Cici
Biografia
Ndërsa nga shtatori 2016 deri në korrik 2017 ishte Drejtor i Kabinetit të Kryetarit të Kuvendit të Shqipërisë.
Nga nëntori i vitit 2015 është “Profesor i Asociuar” në Shkencat Historike në fushën e Marrëdhënieve Ndërkombëtare dhe është pedagog i Marrëdhënieve Ndërkombëtare në disa nga universitetet e Shqipërisë.
Që nga 25 korriku 2017 Ambasador Arben Cici është emëruar Drejtor Kabineti i Presidentit të Republikës së Shqipërisë.
Ambasador Cici, dekorohet me Urdhrin e larte “Duka Branimir me Shirit” nga Presidenti i Republikës së Kroacisë, Stjepan Mesic në korrik 2006 dhe në dhjetor 2006 ai dekorohet me Medaljen e Mirënjohjes nga Presidenti i Republikës së Shqipërisë, Alfred Moisiu.
Ambasadori Cici është një njohës i mirë i disa gjuhëve të huaja si dhe autor i një numri botimesh shkencore-historike.
Poitiers
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Poitiers (Poitevin : Poetàe ; Ocitanisht: Peitieus ; Shqip: Puatjeri) është një qytet mbi lumin Clain. Është një komunë dhe kryeqyteti i departamentit të Vjenës dhe qendra historike e Poitou. Në vitin 2017 kishte një popullsi prej 88,291 banorësh. Aglomeracioni i tij numëron 130.853 banorë në vitin 2016 dhe është qendra e një zone urbane prej 261.795.
Me më shumë se 29,000 studentë, Puajteri ka qenë një qytet i madh universitar që nga krijimi i universitetit të tij në 1431, duke pritur figura të tilla si René Descartes, Joachim du Bellay dhe François Rabelais, ndër të tjera. Një qytet i artit dhe historisë, i njohur ende si " Ville aux cent clochers " qendra e qytetit është piktoreske dhe rrugët e tij përfshijnë kryesisht arkitekturë historike dhe shtëpi gjysmë druri, veçanërisht arkitekturë fetare, kryesisht nga periudha e stilit romanesk. ; duke përfshirë veçanërisht pagëzimorin Saint-Jean (shek. IV), hipogjeumin e Dunave (shek. VII), kishën Notre-Dame-la-Grande (shek. XII), kishën Saint-Porchaire (shek. 12) ose katedralen Saint-Pierre (fundi i shekullit të 12-të) si dhe Pallatin e Poitiers, deri vonë një gjykatë (shekulli i 12-të), ish-pallati i kontëve të Poitou, Dukëve të Akuitanisë, ku e mbante oborrin e saj mbretëresha e Francës dhe Anglisë Eleanor of Aquitaine.
Emri i qytetit lidhet me dy beteja të mëdha që u zhvilluan në këtë zonë. E para, në 732, e njohur gjithashtu si Beteja e Tours (për të shmangur konfuzionin me të dytën), përfshiu Frankët e komanduar nga Charles Martel që mposhtën një ushtri ekspeditare të Kalifatit Umajad. E dyta, në 1356, ishte një nga betejat kryesore të Luftës Njëqindvjeçare. Ajo pa humbjen e një ushtrie më të madhe mbretërore franceze nga anglezët dhe kapjen e Gjonit II nga Princi fitimtar i Uellsit.
Aglomeracioni Puatjerit, i vendosur në gjysmë të rrugës midis Parisit dhe Bordosë, është shtëpia e teknopolit Futuroscope, e cila përfshin kompani të mëdha publike ( CNED, Canopé, etj.) dhe private të shtrirjes kombëtare, si dhe laboratorë kryesorë evropianë të kërkimit. Me 2 milionë vizitorë në vit, Futuroscope është vendi kryesor turistik në Nouvelle-Aquitaine dhe parku i tretë argëtues më popullor në Francë pas Disneyland Paris dhe Puy du Fou.
Klima
Klima në zonën e Puatjerit është e butë me amplituda të buta të temperaturës dhe reshje të mjaftueshme gjatë gjithë vitit, megjithëse me një tendencë tharjeje gjatë verës.
Atina Bojaxhi
Atina Bojaxhi (lindur më 13 mars 1944 në Ohër - 28 dhjetor 2010, Shkup) — sportiste e shquar maqedonase në not. Që nga mosha 11 vjeçare, ajo arriti të përmbysë të gjitha rekordet maqedonase në not në stil të lirë, stil delfin, etj.
Ajo ishte kampione e botës në Maratonën e Ohrit maratone, organizuar në vitin 1962. Deri më sot, vazhdon të mbetet kampionja më e re e Maratonës së Ohrit, e të gjitha kohërave. Ajo ishte kampione bote në maratonën e ujërave të ëmbla në Ohër, mbajtur në vitin 1962. Ajo ishte dy herë kampione e botës në ujëra të ëmbla, për herë të parë në moshën 18 vjeçare, ajo ende mbetet kampionja më e re e Maratonës së Ohrit në të gjitha kohërat. Në vitin 1962, kur u ngjit në shtegun Capri-Napoli, ajo u bë kampione botërore e ujërave të kripura.
Kulminacionin e saj si notare e arriti në Kanalin e la Manshit me 9 shtator 1969 , për 13 orë dhe 20 minuta.
Në vitin 1977 për nder të saj u xhirua filmi Delfina  nga ana e Aleksandar Gjurcinov, me Neda Аrneriq në rolin kryesor e ku Atina ishte njëra nga bashkëpunëtorët e filmit.
Jack Sparrow
thumb|[[Johnny Depp si Kapiteni Jack]] Jack Sparrow është personazhi kryesor i serisë Pirates of the Caribbean. Personazhi u krijua nga skenaristët Ted Elliot dhe Terry Rossio dhe portretizohet nga Johnny Depp. Karakterizimi i Sparrow bazohet në një kombinim të kitaristit të Rolling Stones, Keith Richards dhe personazhit vizatimor Looney Tunes, Pepé Le Pew. Ai së pari shfaqet në filmin 2003 Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl. Ai më vonë paraqitet në vazhdimin Dead Man's Chest (2006), At World's End (2007), On Stranger Tides (2011), dhe Dead Men Say No Tales (2017).
Në filmat, Sparrow është një nga nëntë lord piratikë në Gjykatën e Vëllezërve, një nga piratët e Shtatë Deteve. Ai mund të jetë i pabesë dhe të mbijetojë më së shumti duke përdorur zgjuarsi dhe negociata sesa me forcë, duke zgjedhur të shpëtojë nga situatat më të rrezikshme dhe të luftojë vetëm kur është e nevojshme. Sparrow është futur duke kërkuar të rimarrë anijen e tij, Perlën e Zezë, nga ndihmësi i tij i parë rebel, Hector Barbossa. Më vonë, ai përpiqet të shpëtojë borxhin e tij të gjakut ndaj legjendarit Davy Jones ndërsa luftonte me Ndërmarrjen Tregtare të Indisë Lindore.
Personaliteti
Një pirat, plaçkitës, brigand dhe hajdut rrugësh; kështu përshkruhej vetë kapiteni Jack Sparrow. Jack kishte një armik në çdo port. Edhe në moshë të re, ai ishte shqetësuesi më i madh në Shtatë Detet. Jack Sparrow u vu në dukje për sjelljen e tij të pazakontë, e karakterizuar nga një mahnitës pak i dehur dhe gjeste të egra, me flakë krahu dhe dore që e bënin atë të shfaqej i paqartë dhe ndoshta ataksik. Kjo ndoshta ishte për shkak të klimës së nxehtë të Karaibeve, dhe sasisë së madhe të kohës së kaluar në kuvertë të anijeve të ndryshme - megjithëse duhet të theksohet se ai dukej mjaft i sigurt në këmbë në anije. Sidoqoftë, ka më shumë të ngjarë që sjellja e tij të ishte për shkak të një pikëllimi të zakonshëm të shumicës së marinarëve të asaj epoke - një kombinim i shumë rum, shumë pak fruta dhe perime, dhe një tendencë për të goditur aksidentalisht në kokën e dikujt mjaft shpesh në pjesët më të ulëta të varur nën kuvertën e një anijeje. Ishte përfolur se Jack pësoi goditje në nxehtësi ndërsa u izolua në një ishull të shkretë pas bezdisë së Hector Barbossa në Perlën e Zezë.
Jack mund të jetë jashtëzakonisht serioz me raste, të tilla si pasi qëlloi Barbossa në Isla de Muerta, ose kur pa kufomën e Kraken të shtrirë në plazh. Ai u tregua mjaft serioz kur ishte dëshmitar i Davy Jones duke goditur me thikë Will Turner në zemër. Jack madje shprehu pikëllimin për vdekjen e dytë të Barbossa, megjithë historinë e tyre të trazuar. Pijshmëria në dukje e përhershme e Jack mund të ketë qenë shkaku i fjalimit të tij të ngathët.
Ai u pa si pirat "më i keq" dhe "më i mirë", megjithëse ai kurrë nuk u fut në luftë nëse nuk do të kishte nevojë, dhe gjithnjë merrte një shkurtore nga situatat e vështira. Jack shpesh i tejkalonte armiqtë me fjalët e tij, por kur detyrohej të luftonte, ai ishte akoma një kundërshtar i frikshëm. Për sa kohë që rreziku i tij i çmuar ishte në rrezik, një njeri nuk mund të kërkonte shokun më të mirë në betejë. Jack do të rrezikonte veten për të shpëtuar të tjerët, kryesisht Will Turner, Elizabeth Swann, Angelica dhe Henry Turner; ai tregonte rregullisht një dëshirë për të shmangur vrasjen e atyre që nuk e dëshironin posaçërisht atë dëm, duke preferuar të shmangte ushtarët që ishin thjesht pas tij sepse ai ishte pirat dhe jo sepse ata kishin disa hakmarrje specifike ndaj tij si kapiteni Jack Sparrow. Edhe pas një kohe kur ai kishte frikë nga vdekja dhe ishte i prirur nga ferri të arrinte pavdekësinë, Jack nuk do ta bënte këtë nëse do të vinte në koston e të tjerëve.
Çdo kapiten kishte nevojë për një shok të besueshëm, dhe Joshamee Gibbs ishte zgjedhja e parë e Jack Sparrow. Ata bënë një ekip të shkëlqyeshëm, por ata e kishin zakon ta futnin njëri-tjetrin në telashe. Gibbs ishte një mik i vjetër i Jack, pasi gjoja e kishte njohur atë që nga fëmijëria e tij. Ishte Jack që e bindi Gibbs, një marinar i Royal Navy, të kthehej në pirat.
Abzac
Abzac është emri i disa komunave në Francë:
Elisa Spiropali
Elisa Spiropali është një nga 140 deputetet e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ajo i përket Partisë Socialiste, e cila ka fituar dhe mazhorancën në këto zgjedhje.
Origjina dhe arkitektura e Taxh Mahalit
Sot është një nga ndërtesat më të famshme dhe të njohura në botë, ndërsa mauzoleu i madh me kupolë mermeri është pjesa më familjare e monumentit, Taxh Mahali është një kompleks i gjerë ndërtesash dhe kopshtesh që shtrihen në mbi 22.44 ha dhe përfshin varre dytësorë, infrastrukturë ujore, qytezën e vogël të 'Taxh Ganxhit' në jug dhe një 'kopësht të dritës së hënës' në veri të lumit. Ndërtimi i Taxh Mahalit filloi në vitin 1632, (viti 1041 hixhra), në bregun jugor të lumit Yamuna në Agra dhe u përfundua thelbësisht në vitin 1648 ( viti 1058 hixhra). Dizajni u konceptua njëkohësisht si një kopje e shtëpisë së Mumtaz Mahalit in parajsë ashtu dhe një mjet propagande për perandorin.
Mumtazi dhe Shah Jahani
Në vitin 1607 (viti 1025 hixhra) princi mogul Khurrum (më vonë i njohur si Shah Jahan) fejua me Arjumand Banu Begumin, mbesa e një fisniku pers. Ajo do të bëhej dashuria e padiskutueshme e jetës së tij. Ata u martuan pesë vjet më vonë në 1612. Pas celebrimit të martesës së tyre, Khurram-i "duke e gjetur atë në pamje dhe karakter e zgjodhi mes të gjitha grave të kohës" duke i dhënë asaj titullin Mumtaz Mahal (Stolia e Pallatit).
Vitet pasues Khurrumi mori dy gra të tjera, të njohura si Akbarabadi Mahal dhe Kandahari Mahal, por sipas kronikanit zyrtar të oborrit, Qazwinit, marrdhëniet me gratë e tij të tjera "kishin të bënin pak me statusin e martesës. Intimiteti, dhembshuria e thellë, vëmendja dhe pëlqimi, që madhëria e tij kishte për djepin e përsosmërisë [Mumtaz] u mungonte një mijë herë çfarë ai ndjente për ndonjë tjetër".
Mumtazi vdiq në Burhanpur më 17 qershor 1631, pas ndërlikimeve me lindjen e fëmijës së tyre të 14-të, vajzës Gauhara Begum. Ajo ishte duke shoqëruar burrin e saj që po luftonte në një fushatë në Rrafshin e Dekanit. Trupi i saj u varros përkohësisht në një kopësht të quajtur Zainabad në brigjet e Lumit Tapti në Burhanpur. Kronikanët bashkëkohës të oborrit i kushtojnë një vëmendje të pazakontë kësaj ngjarjeje dhe pikëllimit të Shah Jahanit me ikjen e saj. Menjëherë pasi dëgjoi lajmin perandori thuhet se u bë i pangushëllueshëm. Ai nuk u pa në oborr për javë dhe konsideroi abdikimin dhe jetimin si një vetmitar fetar. Historiani i oborrit Muhammad Amin Qazwini, shkroi se përpara vdekjes së gruas së tij, mjekrra e perandorit "nuk kishte më shumë se dhjetë ose dymbëdhjetë qime të bardha, që ai e kishte zakon ti shkulte', u kthye në gri dhe pastaj e bardhë" dhe se ai shpejt kishte nevojë për syze pasi sytë e tij u përkeqësuan nga e qara e vazhdueshme. Me që Mumtaz Mahali kishte vdekur të mërkurën, në atë ditë u ndaluan të gjitha zbavitjet. Jahani hoqi dorë nga dëgjimi i muzikës, mbajtja e stolive, veshjeve të kushtueshme ose parfumeve për dy vjet. Kaq e shqetësuar ishte familja perandorake sa një i afërm shkroi se "nëse ai vijonte ta linte veten pas dore në vajtim, Mumtazi mund të mendonte të ikte nga gëzimet e parajsës për tu kthyer në tokë, në këtë vend të mjerë — dhe ai duhet të mendoi për fëmijët që ajo i ka lënë në kujdestari". Studiuesi austriak Ebba Koch e krahason Shah Jahan-in me "Majnunin, dashnori i përsosur traditës myslimane, që iku në shkretëtirë për të vuajtur për Laylan e tij të paarritshme".
Vajza më e madhe e Jahanit, besimtarja Jahanara Begum Sahib, gradualisht e nxori atë nga pikëllimi dhe përmbushja e funksioneve të Mumtazit në oborr. Menjëherë pas varrimit në Burhanpur, Jahani dhe oborri perandorak e ktheu vëmendjen drejt planifikimit dhe dizenjimit të mauzoleut dhe kopshtit mortor në Agra.
Varret Mogule
Ndërtimi i varreve Mogule në nderim të të vdekurve ishte subjekt i debatit teologjik të zhvilluar pjesërisht, nëpërmjet arkitekturës së ndërtuar përgjatë shekujve. Për shumicën e myslimanëve, pushteti shpirtëror (barakat) i vizitimit të vendeve të prehjes (ziyarat) të të nderuarve në Islam, ishte një forcë me të cilën mund të arrihej shenjtëri më e madhe. Megjithatë, Islami ortodoks i konsideronte varret problematikë pasi një numër haditesh e ndalonin ndërtimin e tyre. Si kulturë gjithashtu të përpiqeshe të rehatoje, përthithje dhe nënshtroje shumicën hindu të popullsisë, kundërshtimi erdhi gjithashtu nga traditat vendore që besonin se të trupat e të vdekurve dhe strukturat mbi ta ishin të pa pastër. Për shumë myslimanë në kohën e ndërtimit të Taxhit, varret mund të konsideroheshin legjitimë nëse nuk synonin të tregonin salltanet dhe të shiheshin si një mënyrë për të paraqitur një pasqyrim të parajsës në tokë.
Zbehja dhe përfundimi i këtij debati mund të shihet në mauzoleumet dinastike mogule që shtrihen që nga ai i paraardhësit të tyre, Timurit. I ndërtuar në vitin 1403 (viti 810 i hixhrës) Timuri u varros në Gur-e Amir në Samarkand, nën kupolën e hulliza. Varri përdor një iwan tradicional pers si hyrje. Varri i Baburit në 1528 (viti 935 h.) në Kabul në krahasim me të parin është më modest, me një cenotaf të thjeshtë në qiell të hapur, të vendosur në qendër të një kopshti të rrethuar me mure.
Kopshtet e Parajsës
Për varrin e gruas së Shah Jahanit megjithëse, ku mauzoleu është vendosur në skaj të kopshtit, ka një debat mes studiuesve se pse nuk është përdorur forma tradicionale e charbaghut. Ebba Koch sugjeron një varian përdorimit të charbaghut; se kopshti më shekullar ujor i gjetur në Agra, adoptohet për një qëllim fetar. Kopshte të tillë u zhvilluan nga Mogulët për kushtet e veçanta të ultësirave indiane, ku lumenjtë me rrjedhje të ngadalë ofrojnë burim uji, që ngrihet nga lumi me mjete të vënë në punë me kafshë, të njohura si pur dhe të ruajtura në çisterna. Një tarracë lineare vendoset pranë bregut të lumit me dhoma në nivel të ulët të vendosura poshtë ndërtesës kryesore që hapet drejt lumit. Të dy skajet e tarracës theksoheshin me kulla. Kjo formë u soll në Agra nga Baburi dhe në kohën e Shah Jahanit, kopshtet e këtij tipi, ashtu si dhe charbaghët më tradicionalë, përshkojnë të dy anët e Lumit Jumna. Tarraca buzëlumore u projektua për të përmirësuar pamjet e Agrës për elitën perandorake që do të udhëtonte brenda dhe përreth qytetit nëpërmjet lumit. Disa studiues sugjerojnë një tjetër shpjegim për vendosjen ekscentrike të mauzoleut. Nëse Kopshti i Dritës së Hënës në veri të lumit Jumna konsiderohet pjesë integrale e kompleksit, atëherë mauzoleumi mund të interpretohet si i vendosur në qendër të një kopshti të ndarë nga një lum i vërtetë dhe kështu mund të konsiderohet më afër traditës së pastër të charbaghut.
Minaret
Minaret nuk u bënë një karakteristikë e zakonshme e Arkitekturës Mogule deri në shekullin e XVII, veçanërisht nën patronazhin e Shah Jahanit. Në 20 vitet përpara ndërtimit të Taxh Mahalit ekzistojnë pak shembuj në Varrin e Akbarit dhe Jahangirit. Përdorimi i tyre në rritje u ndikua nga zhvillimet në vende të tjera myslimane, veçanërisht në Arkitekturën Osmane dhe Timuride dhe shihet si një prirje në rritje e ortodoksisë fetare të Dinastisë Mogule.
Konceptet, simbolizmi dhe interpretimet
Nën mbretërimin e Shah Jahanit, përmbajtja simbolike e Arkitekturës Mogule arriti kulmin. Kompleksi i Taxh Mahalit u konceptua si një kopje në tokë e shtëpisë së të arriturës në parajsë (frymëzuar nga një varg nga argjendari perandorak dhe poeti Bibadal Khan. ) Kjo temë, e zakonshme në shumicën e arkitekturës mortore mogule, e lejon të gjithë kompleksin dhe paraqet dizajnin e hollësishëm të të gjitha elementeve. Një numër parimesh dytësore paraqesin dizajnin, hierarkia e të cilit është më mbizotëruese. Një bashkëveprim i qëllimshëm midis elementeve të ndërtesës, dekorimi i sipërfaqes, materialeve, planit gjeometrik dhe akustikës së saj. Ky bashkëveprim shtrihet nga çfarë mund të perceptohet drejtpërdrejtë me shqisa, në ide fetare, intelektuale, matematike dhe poetike. Drita gjithmonë në ndryshim e diellit e pasqyruar nga mermeri i tejdukshëm i Taxhit nuk është një rastësi, por ka një rol të qëllimshëm metaforik të lidhur me praninë e Zotit si dritë.
Simetria dhe hierarkia
Simetria dhe plani gjeometrik luante një rol të rëndësishëm në rendimin e kompleksit që pasqyron një prirje drejt sistemimit formal që është i dukshëm në të gjithë artet që rrjedhin nga patronazhi perandorak i Shah Jahanit. Simetria pasqyruese ose e dyanshme shprehet njëkohësisht idetë e çitëzimit, kundërpjesëve dhe integrimit, duke pasqyruar nocionet intelektuale dhe shpirtërore të harmonisë universale. Një rregullim kompleks rrjetash të lidhura bazuar te njësia e masës mogule ‘gaz’ mundësonte një mjet fleksibël të ndërtimit të rendit proporcional në të gjithë elementet e Taxh Mahalit.
Rendi hierarkik i arkitekturës zakonisht përdoret për të theksuar elementet e veçanta të një dizajni dhe për të krijuar dramë. Te Taxh Mahali, përdorimi hierarkik i gurit të kuq ranor me mermerin e bardhë kontribuon në domethënien e shumë-fishtë simbolike. Mogulët ishin duke përpunuar një koncept që e gjen origjinën e tij në praktikat e mëparshme hindu, të përcaktuara te Vishnudharmottara Purana, që rekomandon gurë të bardhë për ndërtesat e kastës Brahmine (kasta priftërore) dhe gurë të kuq për anëtarët e kastës Kshatriya (kasta e luftëtarëve). Duke ndërtuar strukturat që përdorin kode të tilla ngyrësore, Mogulët e identifikojnë vetë-veten dy kastat kryesore të strukturës shoqërore indiane dhe e përcaktojnë veten e tyre si sundues në terma indianë. Guri i kuq ranor ka gjithashtu domethënie në origjinën persiane të Perandorisë Mogule, ku e kuqja ishte ngjyra e përveçme e tendave perandorake. Te Taxh Mahali rëndësia relative e çdo ndërtese në kompleks është përcaktuar nga sasia e mermerit të bardhë (ose ndonjëherë stukoja e bardhë e lëmuar) që përdoret.
Përdorimi i zbukurimeve natyrore tregon një hierarki të ngjashme. Tërësisht munguese nga zonat modeste të jilaukhanas dhe karavanserait, mund të gjenden gjithmonë e më shpesh ndërsa rruga procesionale i afrohet mauzoleut kulmor. Simbolizmi i tij i shumëfishtë, nga një anë evokon kopshtin e parajsës më të përsosur, të stilizuar dhe të përhershëm sesa mund të gjendet e zhvilluar në kopshin tokësor; nga ana tjetër, një mjet propagande për kronikanët e Shah Jahanit, që e portretizojnë atë si një 'qiparis të lartë të kopshtit të kalifatit' dhe që përdorin shpesh bimët si metafora për të lavdëruar atë, familjen, oborrin dhe qeverisjen e tij të mirë. Metaforat bimore gjejnë përdorim të zakonshëm edhe në traditat hindu, ku mund të gjenden simbole të tilla si 'vazoja e bollëkut' (Kalasha).
Për të shprehur idetë e parajsës përdoret edhe tingulli. Brendësia e mauzoleut ka një kohë kumbimi prej 28 sekondash (koha merret nga kur një zhurmë bëhet deri sa kumbimi i saj shuhet). Kjo krijon një ajri, ku fjalët e atyre që përdoren për të recituar Kuranin vijimisht, në tribut dhe lutje për shpirtin e Mumtazit, do të mbeteshin në ajër.
Froni i Zotit
Wayne E. Begley në 1979 shtron një interpretim që shtjellon idenë islamike se 'Kopshti i Parajsës' është gjithashtu dhe vendndodhja e Fronit të Zotit në Ditën e Gjykimit. Në interpretimin e tij Taxh Mahali shihet si një monument ku Shah Jahani ka përvetësuar autoritetin e simbolizmit të 'Fronit të Zotit' për glorifikimin e mbretërimit të tij. Koch e kundërtoshn, duke e konsideruar këtë një shpjegim tepër të stërholluar dhe duke vënë në dukje se vargu i 'fronit' nga Kurani (surja 2, vargu 255) mungon në mbishkrimet kaligrafike në mauzole.
Në vitin 1996 Begley pohoi se ka gjasa që diagrami "Planit të Asamblesë" (Ard al-Hashr) në Ditën e Gjykimit nga filozofi mistik sufi Ibn Arabi (rreth vitit 1238) të ketë qenë një burim për planin e kopshtit të Taxh Mahalit. Ibn Arabi vlerësohej shumë në atë kohë dhe në Indi ishin të disponueshme shumë kopje të Futuhat al-Makkiyyas, që përmbajnë diagramin. Diagrami tregon Arshin (Fronin e Zotit; rrethi me yllin me tetë cepa), katedrat për të drejtit (al-Aminun), shtatë rreshta engjëjsh, Xhebraili (al-Ruh-u), A'raf-i (Pengesa), Hauzu'l-Kausar-i (Burimi i Bollëkut; gjysëm rrethi në qendër), al-Maqam al-Mahmud-i (Ndalesa për tu lavdëruar; ku profeti Muhamet do të qëndroi për të ndërmjetësuar për besimtarët), Mizan-i (shkalla), As-Sirāt-i (ura), Xhehnemi dhe Marxh al-Xhenet (Lëndina e Parajsës). Proporcionet e përgjithshme dhe vendosja e fronit, katedrave dhe Burimit Kausar tregojnë ngjashmëri të mëdha me Taxh Mahalin dhe kopshtin e tij.
Simboli i dashurisë
Këndvështrimi popullor i Taxh Mahalit si një nga monumentet botërore të një "historie të madhe dashurie" ka lindur nga përshkrimet bashkëkohore, megjithëse është një këndvështrim i justifikuar nga faktet. Ndërtesa përdorej gjithashtu për të konfirmuar propagandën në lidhje me 'përsosmërinë' e udhëheqjes mogule. Shtrirja në të cilën Taxhi e përdor propagandën është subjekt debati mes studiuesve bashkëkohës. Kjo periudhë e Arkitekturës Mogule paraqet më mirë maturinë e një stili që sintezonte Arkitekturën Islamike me ato vendase. Në kohën që mogulët ndërtuan Taxh Mahalin, megjithëse krenar për rrënjët e tyre persiane dhe timuride, ata e shihnin veten e tyre si indianë. Copplestone shkruan se "Megjithëse është me siguri një prodhim vendas indian, suksesi i saj arkitekturor qëndron në sensin e saj pers të proporcioneve të dallueshme dhe të pashqetësuara, të zbatuara për të pastruar sipërfaqet e thjeshta".
Themelet
Themelet përfaqësonin sfidën më të madhe teknike për tu kapërcyer nga ndërtuesit mogulë. Në mënyrë që të mbanin ngarkesën e konsiderueshme që do të kishte mauzoleumi, rëra e bregut të lumit kishte nevojë të bëhej e qëndrueshme. Për këtë qëllim, u hapën puse, pastaj u veshën me dru dhe në fund u mbushën me çakull, hekur dhe llaç — duke funksionuar thelbësisht si pirgje mbajtëse. Pas ndërtimit të tarracës, puna filloi njëkohësisht në pjesën tjetër të kompleksit. U mbollën pemët pothuasje menjëherë për ti lejuar ato të rriteshin ndërkohë që puna vazhdonte.
Abzac, Charente
Abzac është një komunë në Francë. Abzac bën pjesë në departamentin Charente të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 496 banorë dhe sipërfaqe prej  33.35 km².
Origjina dhe arkitektura e Taxh Mahalit
Datimi
Fazat fillestare të ndërtimit u vunë në pah nga kronikanët e Shah Jahanit, në përshkrimin e tyre të dy festimeve të përvjetorëve në nder të Mumtazit, të quajtur 'urs'. I pari, i zhvillua më 22 qershor 1632, ishte një çështje e hapur për të gjitha rangjet e shoqërisë dhe u zhvillua në vendin e asaj që tashmë ishte hyrja e oborrit (xhilaukana). U shpërndanë lëmosha dhe u kryen lutjet. Në përvjetorin e dytë, të zhvilluar më 26 maj 1633 (viti 1042 h.), Mumtaz Mahali ishte varrosur në vendin e prehjes së saj përfundimtare, tarraca buzëlumore ishte përfunduar; ashtu si plinta e mauzoleumit dhe tahkana, një galeri dhomash që hapen drejt lumit dhe nën tarracë. Ajo u përdor nga shpura perandorake për përkujtimin. Peter Mundy, një i punësuar i British East India Company dhe një dëshmitar perëndimor, vërejti ndërtimin në vijim të karavanserait dhe pazarit dhe se rreth varrit të saj tashmë kishte një gardhim ari". Për të penguar grabitjen ai u zëvendësua në vitin 1643 me një xhali të zbukuruar mermreri.
Pas ursit të dytë datimi i mëtejshëm i përparimit mund të bëhet nga mjaft shenja të lëna nga kaligrafi Amanat Khan. Kuadri i nënshkruar i harkut jugor të sallës me kupolë të mauzoleut tregon se po arrinte përfundimin në vitin 1638/39. Në vitin 1643 burimet zyrtare që dokumentojnë ursin e dymbëdhjetë japin një përshkrim të hollësishëm të një kompleksi thelbësisht të përfunduar. Puna dekoruese vijoi deri në vitin 1648 kur Amanat Khan datoi harkun verior të portës së madhe me mbishkrimin "Përfunduar me ndihmën e Tij, Më të Lartit".
Materialet
Taxh Mahali u ndërtua duke përdorur materiale nga e gjithë India dhe Azia. Godinat janë ndërtuar me mure tulle dhe të mbushur me guralecë me sipërfaqe mermeri ose guri ranor të bashkuar me kllapa dhe kunja hekuri. Disa nga muret e mauzoleumit janë disa metra të trashë. Gjatë ndërtimit, për të transportuar materialin ndërtimor u përdorën mbi 1000 elefantë. Tullat u poqën në vend, ndërsa guri ranor u nxor 45 km larg, pranë Fatehpur Sikri. Mermeri i bardhë u soll nga 400 km nga guroret që i përkisnin raxha Jai Singh-ut në Makrana, Raxhastan. Kuarci i kuq u mor nga Panxhabi, ndërsa xhada dhe kristali nga Kina. Bruzi u soll nga Tibeti, Lapis lazuli nga Afganistani, safiri nga Sri Lanka, ndërsa karneliani nga Arabia. Në tërësi, 28 tipe gurësh të çmuar dhe gjysëm të çmuar zbukuran mermerin e bardhë. Jean-Baptiste Tavernier tregon se skelat dhe armaturat për harqet u ndërtuan tërësisht me tulla. Sipas legjendës perandori ia ofronte këto tulla skelerie çdokujt që do ti hiqte ato dhe në fund të ndërtimit ato u hoqën brenda një jave. Studiuesit modernë debatojnë rreth saj dhe konkludojnë se me shumë gjasa skeleria u bë prej bambuje dhe materialet u ngritën nëpërmjet shkallëve të lëvizshme prej druri.
Kostoja
Vlerësimet fillestare të kostos së punimeve prej 4 000 000 rupish u rrit në 5 000 000 në përfundim. U krijua një kartel (vakëf) për mirëmbajtjen e vazhdueshme të mauzoleut me një të ardhur prej 300 000 rupish. Një e treta e këtyre të ardhurave vinte nga 30 fshatra në distriktin e Agras, ndërsa pjesa e mbetur vinte nga taksat e prodhuara si rezultat i tregtisë nga pazaret dhe karavanserait që kishin qenë ndërtuar në një fazë të hershme në jug të kompleksit. Çdo tepricë do të shpërndahej nga perandori siç e shihte ai të përshtatshme. Ashtu siç paguante për mirëmbajtjen rutinë, karteli financonte shpenzimet për ndihmësit e varrit dhe recituesit e kuranit (hafiz), që do të rrinin ditë dhe natë në mauzole dhe të kryenin shërbimet mortore duke u lutur për shpirtin e përjetshëm të Mumtaz Mahalit.