cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Scooby-Doo (personazh)
Personaliteti
Scooby ka një pengesë në të folur dhe tenton të shqiptojë shumicën e fjalëve sikur të fillojnë me një "R"; megjithatë, shumica e personazheve janë në gjendje ta kuptojnë atë pothuajse në mënyrë të përsosur. Në shumicën e përsëritjeve, ai i mban fjalitë e tij relativisht të shkurtra, zakonisht duke përdorur charades për më shumë se tre ose katër fjalë. Fraza e tij, zakonisht ulërin në fund të çdo prodhimi, është "Scooby-Dooby-Doo!" ose "Rooby-Rooby-Roo". Scooby u dublua nga Don Messick përmes Arabian Nights në vitin 1994, pas së cilës pika Messick la duhanin; lënia e duhanit ndryshoi zërin e tij dhe e pengoi atë të arrijë të njëjtin efekt vokal të vrazhdë (megjithë përpjekjet e Messick, ai pësoi një goditje në fund të karrierës në vitin 1996 dhe vdiq më 1997, para se të bëheshin prodhime të tjera Scooby-Doo). Messick është i njohur gjithashtu për sigurimin e zërit të qenve Astro në The Jetsons dhe Muttley. Pengesat karakteristike të të folurit të Scooby dhe Astro janë aq të ngjashme sa që fraza nënshkruese e Astro, "Ruh-roh!", I atribuohet gjerësisht dhe në mënyrë jo të duhur Scooby (si në "Ruh-roh, Raggy!"); nga të dy zërat, Scooby's kishte një timbër më të thellë dhe throatier se sa Astro.
Paraqitja dhe anatomia
Scooby është një qen me ngjyrë kafe nga koka te këmbët me disa pika të zeza dalluese në pjesën e sipërme të trupit dhe nuk duket se ka një maskë melanistike. Ai është përgjithësisht një katërkëmbësh por shfaq karakteristika dykëmbësh njerëzore herë pas here. Scooby gjithashtu ka gishtat e mëdhenj (thumbs) të kundërt dhe mund të përdorë putrat e tij të përparme si duart. Ai ka një hundë të zezë dhe mban një jakë blu me të verdhë, në formë diamanti, me një "SD" (inicialet e tij) dhe ka katër gishtërinj në secilën këmbë. Ndryshe nga qentë e tjerë, Scooby ka vetëm një jastëk në secilën nga putrat e tij (kështu që ishte më e lehtë për t'u vizatuar në Vjetarët e Scooby-Doo).
Scooby ka një bisht plotësisht parangulës që mund të përdorë për të tundur ose shtypur butonat. Koka dhe bishti i tij janë të lakueshëm dhe të dobishëm si një mjet komunikimi ose duke krijuar një shpërqendrim.
Krijuesi Iwao Takamoto më vonë shpjegoi se para se të projektonte karakterin, ai së pari foli me një prodhues të [[Great Dane], i cili i përshkroi atij karakteristikat e dëshirueshme të një qeni origjinë. Takamoto pastaj vizatoi Scooby si të kundërtën e kësaj. Ai tha "Vendosa të shkoj në drejtim të kundërt dhe i dhashë një kurriz, këmbë të përkulura, mjekër të vogël dhe të tilla. Edhe ngjyra e tij është e gabuar."
Sipas revistës zyrtare që shoqëroi filmin e vitit 2002, Scooby është shtatë vjeç.
Lista e viteve në filmin shqip
Kjo është një listë e viteve në filmin shqip për të kaluar sa më shpejtë nga një periudhë në tjetrën.
1900 në filmin shqip
para - 1952 1952-1959 1960-1969
1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979
1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989
1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
2000 në filmin shqip
2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009
2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
2020 2021
Mullinjët e erës në Kinderdijk
parapamje Koordinatat: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=Windmills_at_Kinderdijk&params=51_53_N_4_38_E_region:NL_type:city <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 51°53'N 4°38'  / <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">51.883°N 4.633°D / 51.883; 4.633   ]
Mullinjtë e erës në Kinderdijk janë një grup prej 19 mullinjëve monumental të erës në Alblasserwaard Polder, në krahinën e Holandës Jugore, Holandë. Shumica e mullinjëve janë pjesë e fshatit Kinderdijk në komunën Molenwaard, dhe vetëm një mulli, De Blokker, në komunën Alblasserdam. Të ndërtuar në vitet 1738 - 1740, ata janë përqëndrimi më i madh dhe më i vjetër i mullinjëve të erës në Holandë dhe paraqesin njërin nga vendet më të njohura turistike holandeze. Mullinjët janë të listuar si monumente kombëtare dhe e gjithë zona është e mbrojtur që nga viti 1993. Që nga viti 1997 nga UNESCO konsiderohen si Vend i trashëgimisë botërore (World Heritage Site). djathtas|parapamje|220px|Rinovimi i mullinjëve në nëntor 1972.
Përshkrimi
Shumica e tanishme mullinjëve janë ndërtuar në periudhën 1738 - 1740, të ndarë në dy rende me nga 8 mullinjë për të pompuar ujin deri te një nivel më i lartë.
Lista e mullinjëve të erës
parapamje|Nederwaard Mulliri Nr. 2 parapamje|Nederwaard Mulliri Nr. 6 Pompimi i të ujit nga një kanal në një tjetër. Lista prej 19 mullinjëve:
Kohët moderne
parapamje| Mullinjët janë të listuar si monumente kombëtare dhe e gjithë zona e fshatit është e mbrojtur që nga viti 1993. Mullinjët u evidencuan nga ana UNESCO si Vend i trashëgimisë botërore (World Heritage Site) në seancën e 21-të të Komitetit të Trashëgimisë Botërore në vitin 1997. Mullinjët janë pronë e Fondacionit Botëror të Trashëgimisë Kinderdijk (Kinderdijk World Heritage Foundation).
Përvojë nga puna mësimore edukative : përvojë nga puna e seminarit Kombëtar të mësimit të vizatimit në shkollë zhvilluar në Berat në maj 1974
Përvojë nga puna mësimore edukative : përvojë nga puna e seminarit Kombëtar të mësimit të vizatimit në shkollë zhvilluar në Berat në maj 1974 broshurë e botuar në Tiranë nga Instituti i Studimeve, në vitin 1975. V.1, me 64 faqe.
Askola
Askola (Askolan kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën, dhe është pjesë e rajonit Uusimaa.
Nekropoli mesjetar në Graboc të Ulët
Nekropoli mesjetar në Graboc të Ulët është një monument i trashëgimisë kulturore në Graboc i Ulët, Fushë Kosovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Black Widow (film 2021)
Black Widow (Shqip: Vejusha e Zezë) është një film superhero amerikan i vitit 2021 i bazuar në Marvel Comics që shfaq personazhin me të njëjtin emër. Prodhuar nga Marvel Studios dhe shpërndarë nga Walt Disney Studios Motion Pictures. Filmi u drejtua nga Cate Shortland dhe skenar nga Eric Pearson, dhe luan Scarlett Johansson si Natasha Romanoff / Black Widow së bashku me Florence Pugh, David Harbour, O-T Fagbenle, Olga Kurylenko, William Hurt, Ray Winstone, dhe Rachel Weisz. Filmi vendoset menjëherë pas ngjarjeve të Captain America: Civil War (2016), filmi e sheh Romanoff në arrati dhe të detyruar të përballet me një komplot të lidhur me të kaluarën e saj.
Black Widow u shfaq premierë më 29 qershor 2021, në ngjarje të ndryshme nëpër botë dhe u lançua në Shtetet e Bashkuara më 9 korrik njëkohësisht në kinema dhe përmes Disney+ me Premier Access. Filmi u vonua tre herë nga data origjinale e lëshimit në maj 2020 për shkak të pandemisë COVID-19. Black Widow theu disa rekorde të box office të pandemisë, dhe ka fituar mbi 166 milion dollarë në të gjithë botën, dhe bëri mbi 60 milion dollarë të ardhura globale Disney+ në fundjavën e saj të hapjes. Filmi u prit me kritika përgjithësisht të favorshme nga kritikët, me lavdërime për shfaqjet, veçanërisht të Johansson dhe Pugh, dhe sekuencat e veprimit.
Përmbajtja
Në vitin 1995, agjentët e fshehtë rusë, super-ushtari Alexei Shostakov dhe Vejusha e Zezë Melina Vostokoff, pozojnë si një familje normale në Ohio me vajzat e tyre zëvendësuese Natasha Romanoff dhe Yelena Belova. Kur misioni për të vjedhur S.H.I.E.L.D. intel është i plotë, familja arratiset në Kubë dhe takohen me shefin e tyre, gjeneralin Dreykov, i cili ka Romanoff dhe Belova të dërguar në dhomën e kuqe për trajnim. Vitet kalojnë dhe Shostakov burgoset në Rusi, ndërsa Romanoff braktis S.H.I.E.L.D. pasi bombardoi zyrën e Budapestit të Dreykov, me sa duket vrau atë dhe vajzën e tij të re Antonia; një akt që e ndjek Romanoffin.
Në vitin 2016, Romanoff është një e arratisur për shkeljen e Marrëveshjeve të Sokovia. Ajo arratiset nga Sekretari i Shtetit i SHBA-së Thaddeus Ross dhe ikën në një vend të sigurt në Norvegji të furnizuar nga Rick Mason. Ndërkohë, Belova vret një ish-Vejushë të Zezë mashtruese por bie në kontakt me një gaz sintetik që neutralizon agjentin kimik të kontrollit të mendjes së Dhomës së Kuqe. Belova i dërgon antidot Romanoffit me shpresën se ajo do të kthehet për të ndihmuar Belova të lirojë të Vejushat e tjera. Kur Romanoff pa vetëdije largohet me antidot, ajo sulmohet nga Taskmaster, i cili është pas tij. Romanoff arrin të shpëtojë nga Taskmaster dhe kupton që antidoti erdhi nga Belova. Të dy bashkohen në Budapest, ku Romanoff mëson se Dreykov është ende gjallë dhe Dhoma e Kuqe është aktive. Menjëherë pas kësaj, ata sulmohen nga Vejushat e Zeza dhe Romanoff dhe Belova u shmangen Vejushave dhe Taskmasterit para se të takohen me Mason, i cili i furnizon ata me një helikopter.
Romanoff dhe Belova thyejnë Shostakov nga burgu për të mësuar vendndodhjen e Dreykov. Ai u thotë atyre të flasin me Vostokoff, e cila jeton në një fermë jashtë Shën Peterburgut, ku ajo zhvilloi procesin kimik të kontrollit të mendjes të përdorur te Vejushat. Atje, Belova zbulon se ndërsa ata nuk ishin një familje e vërtetë, ajo besonte se ishin ashtu. Vostokoff pranon se ajo ia dërgoi vendndodhjen Dreykov, agjentët e të cilit mbërrijnë dhe i çojnë në Dhomën e Kuqe, një strukturë ajrore.
Vostokoff dhe Romanoff përdorin teknologjinë e maskës së fytyrës për të ndryshuar vendet para se të kapeshin, duke lejuar Vostokoff të lirojë Shostakov dhe Belova nga kufizimet e tyre. Ndërkohë, Romanoff përballet me Dreykov, i cili e sheh maskimin e saj. Romanoff mëson se Taskmasteri është Antonia, i cili pësoi dëmtime aq të mëdha sa Dreykov iu desh të vinte një copë në kokën e saj, duke e kthyer atë në një ushtar të përsosur, e aftë të imitonte veprimet e kujtdo që sheh, përfshirë disa Avengers. Romanoff përpiqet të vrasë Dreykov, por nuk arrin ta dëmtojë atë për shkak të një bllokimi feromoni që ai ka instaluar në çdo Vejushë. Dreykov zbulon se ai kontrollon Vejushat në të gjithë botën përmes tastierës së tij të tavolinës. Romanoff me dashje i thyen hundën, duke shkëputur një nerv në kalimin e hundës për të mohuar feromonën, dhe më pas sulmon Dreykov. Shostakov lufton me Taskmasterin, ndërsa Vostokoff përpiqet të nxjerrë njërin nga motorët e objektit dhe Belova kërkon të vejat e tjera, të cilët dërgohen për të mbrojtur Dreykov. Së bashku, Shostakov dhe Belova mbyllin Antoninë në një qeli.
Dreykov arratiset ndërsa Widows sulmojnë Romanoff, por Belova krijon një bombë antidote që lëshon Vejushat nga kontrolli i mendjes. Romanoff futet në tryezën e kontrollit dhe kopjon vendndodhjet e Vejushave të tjera në të gjithë botën ndërsa objekti fillon të shpërthejë dhe të bjerë. Romanoff tërheq dy shishkat e mbijetuara të antidotit dhe liron Taskmaster nga qelia e mbyllur. Vostokoff dhe Shostakov shpëtojnë përmes një aeroplani ashtu si Belova nxjerr helikopterin e Dreykov, duke e vrarë atë. Romanoff i jep Belovës një parashutë përpara se të luftojë me Taskmasterin në rënie të lirë. Pas zbarkimit, Romanoff përdor antidotin në Taskmaster, duke e liruar atë nga robëria. Vejushat e lira arrijnë ndërsa Belova, Vostokoff dhe Shostakov i japin lamtumirën Romanoff. Ajo i jep Belovës shishën e fundit të antidotit dhe makinën e lëvizshme, duke i thënë të gjejë dhe lirojë të vejat e tjera, ende të kontrolluara nga mendja. Ndërsa largohen me Antonia, Romanoff pret Rossin dhe njerëzit e tij, të cilët kanë mbërritur për ta kapur.
Dy javë më vonë, Romanoff ribashkohet me Mason, i cili e furnizon atë me një Quinjet. Ajo largohet, duke synuar të lirojë Avengers të ndaluar në Gomone.
Në një skenë post-credit të vendosur pas vdekjes së Romanoff, Belova has Contessa Valentina Allegra de Fontaine në varrin e Romanoff dhe ka për detyrë të shënjestrojë Clint Barton, njeriun për të cilin de Fontaine pretendon se është përgjegjës për vdekjen e Romanoff.
Luajtën
parapamje|upright=1.21|Nga e majta: Feige, Johansson, Harbour, Pugh, Fagbenle, Shortland, and Weisz në [[San Diego Comic-Con 2019]]
Për më tepër, Liani Samuel, Michelle Lee, dhe Nanna Blondell shfaqen si Lerato, Oksana, dhe Ingrid, respektivisht, vrasëset e Dhomës së Kuqe, ndërkohë Olivier Richters portretizohet si Ursa. Në skenën post-credits të filmit shihet Julia Louis-Dreyfus duke përsëritur rolin e saj si Valentina Allegra de Fontaine nga seriali The Falcon and the Winter Soldier. Clint Barton / Hawkeye, fotografia e të cilit është paraqitur gjithashtu.
Tayari Jones
thumb|240px|Tayari Jones Tayari Jones (lindi më 30 nëntor 1970) është shkrimtare amerikane dhe autore e katër romaneve, një prej tyre An American Marriage e cila ishte zgjedhur nga Oprah's Book Club. . Ajo diplomoi në Kolegjin Spelman, Universiteti i Ajouës, dhe Universiteti Shtetëror i Arizonës. Ajo tani është anëtare e fakultetit anglezë në Kolegjin e Arteve dhe Shkencës në Universitetin Emory.
Librat
Romani i saj i parë, Leaving Atlanta, është një tregim e vendosur kundër Vrasjeve të Fëmijëve në Antlanta gjateë viteve 1979-81. Këtë roman ajo e shkroi gjatë kohës kur ajo ishte studente në Universitetin Shtetëror të Arizonës dhe është bazuar në eksperiencën si një fëmijë në Atlanta gjatë kësaj periudhe.
The Untelling, romani i dytë i Jones, është gjithashtu e vendosur në Atlanta. Libri shqyrton se si protagonisti vjen në lidhje me humbjen e anëtarëve kryesorë të familjes së saj si fëmijë, përpara se të ripërcaktohet sërish në mesin e të njëzetave.
Silver Sparrow, romani i tretë i Jones, u botua nga Algonquin Books në vitin 2011. Autorja Tayari Jones zbulon një histori rreth mashtrimit të një njeriu, një ndërveprimi të familjes dhe dy vajzave adoleshente të kapura në mes.
An American Marriage, romani i katërt dhe i fundit, u botua më 6 shkurt 2018 nga Algonquin. An American Marriage flet për një çift afrikano-amerikan jeta e të cilëve tronditen kur burri arrestohet për krimet që nuk i ka bërë. Oprah Winfrey ka thënë se ajo është duke e prodhuar një film bazuar në këtë libër. ish-Presidenti Obama përfshiu An American Marriage në listën e tij të leximit në verën e vitit 2018.
Fallxhore
parapamje|[[Romët duke shikuar fatin (1841) nga Taras Shevçenko]] Tregimi i fatit është praktika e parashikimit të informacionit për jetën e një personi.
Qëllimi i tregimit të fatit është në parim identik me praktikën e hamendjes. Dallimi është se hamendja është termi i përdorur për parashikimet që konsiderohen pjesë e një rituali fetar, duke thirrur hyjnitë ose shpirtrat, ndërsa termi tregim i fatit nënkupton një mjedis më pak serioz ose formal, madje edhe atë të kulturës popullore, ku besimi në punët okulte pas parashikimit. Është më pak i spikatur se koncepti i sugjerimit, këshillimit ose pohimit shpirtëror ose praktik.
Hardhuca
parapamje|Monitori i Nilit duke përdorur gjuhën e tij për erë. Hardhucët janë shtazë tokësore. Ushqehen me insekte, krimba, me merimanga e me shtazë tjera të vogla. Hardhucat i kanë të zhvilluara shqisat e dëgjimit dhe të parit. Trupi i tyre është i mbuluar me luspa me ngjyrë të murrmë ose të gjelbër. Pllakëzat janë më të mëdha në pjesën e kokës se të trupit. Gjatë verës ato zhvishen disa (ndërrojnë lëkurë) herë dhe këto shtresa bien copa-copa dhe pastaj zhvillohet shtresa e re Gjymtyrët I kanë të shkurtra të cilat mbarojnë me nga pesë gishta. Në lëvizjen e tyre ndikojnë trupi dhe bishti. Nëse armiku e kap për bishti si me një lëvizje të shpejtë e këput bishtin dhe strehohet në ndonjë vend të sigurt. Një fenomen I tillë quhet vetgjymtim. Bishti I këputur rritet përsëri. Shpesh hardhucat I shohim duke u rrezitur sepse trupi I tyre nuk ka nxehtësi vetjake dhe përmes rrezeve të diellit ato ngrohen. Para dimrit futen në strehën e tyre dhe bien në gjumë dimëror deri në pranverë.
Roncesvalles
Roncesvalles është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Auñamendi, të provincës Navarre, në Navarre. Roncesvalles ka 30 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 15.1 km2.
Lidhje të jashtme
Roncesvalles
100-vjetori i Pavarësisë, 100 portrete qytetarësh të nderuar beratas : 1912-2012 : antologji
100-vjetori i Pavarësisë, 100 portrete qytetarësh të nderuar beratas : 1912-2012 : antologji me autorë Agim Mehqemeja dhe Josif Mio. Botuar në Tiranë nga "Vllamasi", në vitin 2012. Faqet e librit 268.
Shkëlzen Zalli
Shkëlzen Zalli shkrimtar dhe gazetar shqiptar. Ka punuar në Radio Tirana në programet e letërsisë shqipe për fëmijë. Gjatë karrierës së tij, ai u bë shumë i njohur për emisionet e fëmijëve si “Mikrofoni i qershizave”, “Kolovajsa e pasdites” dhe “Në vallen e rritjes sonë”. U nda nga jeta më 18 maj 2020.
Vic
Vic është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Osona, të provincës Barcelona, në Katalonia. Vic ka 41647 banorë (2013), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 30.92 km2.
Lidhje të jashtme
Vic
Çernobili
Çernobili (rusisht: Чернобыль, IPA: [tɕɪrˈnobɨlʲ]) ose Çornobyl (ukrainisht: Чорнобиль, IPA: [tʃorˈnɔbɪlʲ]) është një qytet pjesërisht i braktisur në Zonën e Përjashtimit të Çernobilit, i vendosur në Raionin Vyshhorod të oblastit verior të Kievit, Ukrainë. Çernobili është rreth 90 kilometra (60 mi) në veri të Kievit dhe 160 kilometra (100 mi) në jugperëndim të qytetit bjellorus të Gomel. Para evakuimit të tij, qyteti kishte rreth 14,000 banorë (dukshëm më pak se Pripyat fqinj). Ndërsa të jetosh kudo brenda Zonës së Përjashtimit të Çernobilit është teknikisht i paligjshëm sot, autoritetet tolerojnë ata që zgjedhin të jetojnë brenda disa prej zonave më pak të rrezatuara, dhe rreth 1000 njerëz jetojnë sot në Pripyat.
I përmendur për herë të parë si një shtëpizë gjuetie dukale në 1193, qyteti ka ndryshuar duart shumë herë gjatë rrjedhës së historisë. Hebrenjtë u shpërngulën në qytet në shekullin e 16-të dhe një manastir tashmë i pafuqishëm u krijua në zonë në vitin 1626. Nga fundi i shekullit të 18-të, Çernobili ishte një qendër kryesore e Judaizmit Hasidik nën Dinastinë Twersky, i cili u largua nga Çernobili pas qyteti ishte subjekt i pogromeve në fillim të shekullit të 20-të. Komuniteti hebre më vonë u vra gjatë Holokaustit. Çernobili u zgjodh si vendi i termocentralit të parë bërthamor të Ukrainës në vitin 1972, i vendosur 15 kilometra (9 mi) në veri të qytetit, i cili u hap në vitin 1977. Çernobili u evakuua më 5 maj 1986, nëntë ditë pas një fatkeqësie katastrofike bërthamore në central, e cila ishte katastrofa më e madhe bërthamore në histori. Së bashku me banorët e qytetit të afërt të Pripyat, i cili u ndërtua si shtëpi për punëtorët e uzinës, popullsia u zhvendos në qytetin e sapondërtuar të Slavutych dhe shumica nuk janë kthyer më. parapamje|Foto e qytetit dhe termocentralit të Çernobilit nga stacioni Mir, 1997
Qyteti ishte qendra administrative e Raionit të Çernobilit (rrethi) nga viti 1923. Pas katastrofës, në vitin 1988, rajoni u shpërbë dhe administrimi iu transferua raionit fqinj të Ivankiv. Raion u shfuqizua më 18 korrik 2020 si pjesë e reformës administrative të Ukrainës, e cila reduktoi numrin e rajoneve të Rajonit të Kievit në shtatë. Zona e Ivankiv Raion u bashkua në Vyshhorod Raion.
Edhe pse Çernobili është kryesisht një qytet fantazmë sot, një numër i vogël njerëzish ende jetojnë atje, në shtëpitë e shënuara me tabela që lexojnë, "Pronari i kësaj shtëpie jeton këtu", dhe një numër i vogël kafshësh jetojnë gjithashtu atje. Punonjësit e rojës dhe personeli administrativ i Zonës së Përjashtimit të Çernobilit janë gjithashtu të stacionuar në qytet. Qyteti ka dy dyqane të përgjithshme dhe një hotel.
Gjatë pushtimit rus të Ukrainës në vitin 2022, Çernobili u bë vendi i Betejës së Çernobilit dhe forcat ruse pushtuan qytetin midis 24 shkurtit dhe 2 prillit. Pas kapjes së tij, u raportua se nivelet e rrezatimit filluan të rriteshin.
Kohët sovjetike (1920-1991)
Ukrainasit dhe bolshevikët luftuan për qytetin në Luftën Civile që pasoi. Në Luftën Polako-Sovjetike të viteve 1919-20, Çernobili u pushtua fillimisht nga ushtria polake dhe më pas nga kalorësia e Ushtrisë së Kuqe. Nga viti 1921 e tutje, ajo u inkorporua zyrtarisht në RSS Ukraina.
Midis viteve 1929 dhe 1933, Çernobili vuajti nga vrasjet gjatë fushatës së kolektivizimit të Stalinit. Ajo u ndikua gjithashtu nga uria që rezultoi nga politikat e Stalinit. Komuniteti polak dhe gjerman i Çernobilit u deportua në Kazakistan në vitin 1936, gjatë pastrimit të kufijve.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Çernobili u pushtua nga ushtria gjermane nga 25 gusht 1941 deri më 17 nëntor 1943. Komuniteti hebre u vra gjatë Holokaustit.
Kana Osafune
Kana Osafune (長船 加奈) është një futbolliste japoneze.
Çernobili
Kohët sovjetike (1920-1991)
Në vitin 1972, marrësi radio Duga-1, pjesë e grupit më të madh të radarëve mbi horizontin Duga, filloi ndërtimin 11 km (6.8 mi) në perëndim-veriperëndim të Çernobilit. Ishte origjina e Qukapikut rus dhe ishte projektuar si pjesë e një rrjeti radar të paralajmërimit të hershëm të raketave anti-balistike.
Kana Osafune
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 15 ndeshje dhe ka shënuar 2 gola.
Universiteti i Gjakovës "Fehmi Agani"
parapamje|llogo e pare Universiteti "Fehmi Agani" është një institucion publik i arsimit të lartë i cili ndodhet në qytetin e Gjakovës.
Çernobili
Kohët sovjetike (1920-1991)
Më 15 gusht 1972, Termocentrali Bërthamor i Çernobilit (zyrtarisht termocentrali bërthamor Vladimir Ilyich Lenin) filloi ndërtimin rreth 15 km (9.3 mi) në veriperëndim të Çernobilit. Uzina u ndërtua së bashku me Pripyat, një qytet "atomograd" i themeluar më 4 shkurt 1970 që kishte për qëllim t'i shërbente termocentralit bërthamor. Vendimi për ndërtimin e termocentralit u miratua nga Komiteti Qendror i Partisë Komuniste të Bashkimit Sovjetik dhe Këshilli i Ministrave të Bashkimit Sovjetik me rekomandimet e Komitetit Shtetëror të Planifikimit që RSS Ukraina të ishte vendndodhja e saj. Ishte termocentrali i parë bërthamor që u ndërtua në Ukrainë.
Universiteti i Gjakovës "Fehmi Agani"
Hyrje
Universiteti “Fehmi Agani” në Gjakovë është institucion i arsimit të lartë i cili vepron në përputhje me dispozitat e Ligjit të Arsimit të Lartë në Republikën e Kosovës si dhe me parimet e Zonës Evropiane të Arsimit të Lartë. Sipas Statutit, Universiteti i Gjakovës ofron programe të studimit në tri cikle të studimit, përkatësisht në nivelin Bachelor, Master dhe Doktoratës dhe organizon procesin mësimor me qasjen studenti në qendër. Universiteti është i integruar dhe njëherësh funksionon rreth parimit të besimit, bashkëpunimit dhe lidhjes në disiplina të ndryshme brenda dhe jashtë vendit.
Universiteti “Fehmi Agani” vepron në qytetin e Gjakovës, e cila është zonë me një pozitë shumë të mirë gjeografike. Qyteti i Gjakovës zë vend në luginën tektonike të Rrafshit të Dukagjinit, midis Bjeshkëve të Nemuna, Pashtrikut, Sharrit e Moknës. Komuna e Gjakovës gjithashtu ka lidhje me Republikën e Shqipërisë, përmes dy pikave kufitare atë të Qafës së Prushit dhe Qafës së Morinës, cfarë e bënë shumë të lehtë qasjen dhe lëvizjen e studentëve nga Shqipëria në Kosovë.
Çernobili
Fatkeqësia e Çernobilit
Fatkeqësia e Çernobilit ishte një aksident bërthamor që ndodhi më 26 prill 1986 në reaktorin bërthamor Nr.4 në Centralin Bërthamor të Çernobilit, afër qytetit të Pripyat në veri të Republikës Socialiste Sovjetike të Ukrainës. Konsiderohet katastrofa më e keqe bërthamore në histori dhe është një nga vetëm dy katastrofat e energjisë bërthamore të vlerësuara me shtatë - ashpërsinë maksimale - në Shkallën Ndërkombëtare të Ngjarjeve Bërthamore, tjetra është katastrofa bërthamore e Fukushima Daiichi e vitit 2011 në Japoni.
Universiteti i Gjakovës "Fehmi Agani"
Historiku
Gjakova me traditën e saj pedagogjike, karakterizohet me hapjen e shkollave fillore, institucioneve parashkollore, hapjen e gjimnazit të ultë dhe Shkollës Normale në Gjakovë. Shkolla Normale u hap në vitin 1946/1947 dhe njihej si e vetmja shkollë në gjuhën shqipe në Kosovë. Kjo shkollë së pari ishte dyvjeçare e pastaj kaloi në katërvjeçare. Shkolla Normale qëndroi e hapur në Gjakovë prej vitit 1946-1953, kur u bart në Prishtinë. Në vitin shkollor 1967/1968 në Gjakovë u hap Shkolla e Lartë Pedagogjike me tri drejtime: Gjuhë dhe Letërsi shqipe, Histori-Gjeografi dhe Matematikë. Një vit më vonë 1968/1969 u hap edhe drejtimi Biologji-Kimi, ndërsa në vitin shkollor 1975/1976 u hap edhe drejtimi i mësimit klasor. Deri më 30.09.2004 në Shkollën e Lartë Pedagogjike të Gjakovës diplomuan gjithsej 3940 studentë që zhvilluan mësimin në gjuhën shqipe.
Çernobili
Fatkeqësia e Çernobilit
Aksidenti filloi gjatë një provë sigurie në një reaktor bërthamor të tipit RBMK, i cili zakonisht përdorej në të gjithë Bashkimin Sovjetik. Testi ishte një simulim i një ndërprerjeje të energjisë elektrike për të ndihmuar zhvillimin e një procedure sigurie për mbajtjen e qarkullimit të ujit ftohës deri sa gjeneratorët rezervë të mund të siguronin energji. Ky boshllëk operativ ishte rreth një minutë dhe ishte identifikuar si një problem i mundshëm i sigurisë që mund të shkaktojë mbinxehjen e bërthamës së reaktorit bërthamor.
Universiteti i Gjakovës "Fehmi Agani"
Historiku
Themelimi i Universitetit të Gjakovës “Fehmi Agani” (UGJFA) nuk është i rastësishëm, ai është vazhdimësi e Shkollës së Lartë Profesionale por edhe vahdimësi si ish njësi akademike e Universitetit të Prishtinës “Hasan Prishtina”. Në vitin 2001 Senati i Universitetit të Prishtinës “Hasan Prishitna” miratoi Planet Mësimore të mbështetura në Deklaratën e Bolonjës për nivelin Bachelor. Pas themelimit të Fakultetit të Edukimit, nga viti shkollor 2002/2003 nuk regjistrohen studentë në programet e SHLP-së, fillimisht vetëm në Degën e Mësimit Klasor, ndërsa më vonë as edhe në programe të tjera. Me vendimin nr. 33/01 të datës 07.05.2003 Ministria e Arsimit, e Shkencës dhe e Teknologjisë vendosi që Fakulteti i Edukimit, me qendrat rajonale në: Prishtinë, Gjakovë, Prizren dhe Gjilan (që ishte themeluar me Vendimin Administrativ të datës 9 shtator 2002) nga viti akademik 2003/2004 të fillojnë me programet mësimore për përgatitjen e mësimdhënësve për ciklin e mesëm të ulët – mësimdhënës lëndorë.
Çernobili
Fatkeqësia e Çernobilit
Tre teste të tilla ishin kryer që nga viti 1982, por nuk kishin arritur të japin një zgjidhje. Në këtë përpjekje të katërt, testi u vonua me 10 orë, kështu që ndërrimi i operacionit që ishte përgatitur nuk ishte i pranishëm. Mbikëqyrësi i testit më pas dështoi të ndiqte procedurën, duke krijuar kushte të paqëndrueshme të funksionimit që, të kombinuara me të meta të dizajnuara të reaktorit të RBMK-së dhe paaftësimin e qëllimshëm të disa sistemeve të sigurisë së reaktorit bërthamor, rezultuan në një reagim të pakontrolluar të zinxhirit bërthamor.
Universiteti i Gjakovës "Fehmi Agani"
Historiku
Në shtator të vitit 2004 Senati i UP-së, me propozimet e Bordit të Përbashkët Drejtues, aprovoi planet mësimore edhe për degën e UP-së në Gjakovë për ofrimin e programeve të studimit si në vijim: Fakulteti i Mjekësisë nga Universiteti i Prishtinës me drejtimet Infermieri dhe Mami ka filluar punën me degën në Gjakovë në vitin akademik 2011/2012. Fakulteti i Shkencave Matematiko-Natyrore nga Universiteti i Prishtinës me drejtimet Kimi Arsimore ka filluar punën me degën në Gjakovë në vitin akademik 2011/2012. Fakulteti i Filologjisë nga Universiteti i Prishtinës me drejtimet Gjuhë Shqipe dhe Gjuhë dhe Letërsi Angleze ka filluar punën me degën në Gjakovë në vitin akademik 2010/2011.
Çernobili
Fatkeqësia e Çernobilit
Një sasi e madhe e energjisë u lëshua papritmas, duke avulluar ujë të ngrohtë ftohës të mbinxehur dhe duke prishur thelbin e reaktorit në një shpërthim avulli shumë destruktiv. Kjo u pasua menjëherë nga një zjarr thelbësor i reaktorit në ajër të hapur që lëshoi ​​ndotje të konsiderueshme radioaktive nga ajri për rreth nëntë ditë që rrodhën në pjesë të BRSS dhe Evropës perëndimore, përpara se të përmblidheshin përfundimisht më 4 maj 1986.
Fatkeqësia e Çernobilit konsiderohet si aksidenti më i keq i termocentralit në histori, si në aspektin e kostos ashtu edhe të viktimave Lufta për të mbrojtur rreziqet menjëherë pas aksidentit, së bashku me përpjekjet e mëvonshme të dekontaminimit të rrethinës, përfshiu përfundimisht më shumë se 500,000 likuidatorë dhe kushtoi rreth 18 miliardë rubla Sovjetike - afërsisht 68 miliardë dollarë amerikanë në 2019, rregulluar për inflacionin. Aksidenti shkaktoi përmirësime të sigurisë në të gjithë reaktorët e mbetur RBMK të projektuar nga Sovjetik, nga të cilët 10 vazhdojnë të jenë operacionalë deri sot.
Universiteti i Gjakovës "Fehmi Agani"
Historiku
Universiteti i Gjakovës “Fehmi Agani” si universitet i mëvetësishëm filloi punën më 1 tetor 2013 me Fakultetin e Edukimit me programet Parashkollor dhe Fillor, Fakultetin e Mjekësisë me programet Infermieri dhe Mami dhe Fakultetin e Filologjisë me programet Gjuhë Shqipe, dhe Gjuhë dhe Letërsi Angleze me programe që u akredituan nga Agjencia e Akreditimit të Kosovës (AKA) në prill të vitit 2013. Universiteti është themeluar njëkohësisht me dy Universitete tjera publike të cilat ishin të emëruara sipas qyteteve ku do të zhvillohej aktiviteti i tyre dhe ku do të ndodhej selia e tyre.
Themelimi i universitetit ka paraparë funksionimin e tij me një statut të përkohshëm i cili do të zëvendësohej me statute të konsoliduara në bazë të specifikave të secilit universitet. Statuti i përkohshëm nuk u përshtatej tërësisht rrethanave në universitet dhe dispozitave të tij dhe si i tillë është dashur të ndryshohet. Pas takimit me grupet punuese në Universitetin e Gjakovës, pastaj prezantimit të tij MASH, dhe Komisionit për Arsim në Kuvendin e Kosovës, Parlamenti në vitin 2020 miratoi statutin e përhershëm dhe me këtë vendim emërtimi i institucionit është: Universiteti “Fehmi Agani” në Gjakovë me akronim UFAGJ.
Bashkëpunimi ndëruniversitar
Bashkëpunimi universitar ndërkombëtarë bartë një pjesë të madhe në mësimdhënien e shekullit XXI dhe duke i njohur këto përfitime si për stafin akademik por edhe studentët janë bërë disa hapa në fushën e bashkëpunimit ndërkombëtar. Janë nënshkruar marrëveshje bashkëpunimi me Universitete por edhe për shkëmbime me Programin Mevlana. Janë bërë edhe iniciativa tjera për të qenë afër studentëve, si për shembull shpalosja e programeve nga IPKO, USAID etj. Janë nënshkruar marrëveshje bashkëpunimi me:
Bioenergjia
Fjala bioenergji rrjedh nga fjalët greke: bio- jetë dhe energji- punë, veprim.
Njeriu ekziston duke u shërbyer me energji universi, pra njeriu nuk është i kufizuar vetëm me lëkurën e vet, por edhe me potencialin e pakufizueshëm të rrezeve në hapësirë dhe kohë. Këto rreze, kjo energji qarrkullon nëpër trupin e tij, nëpërmjet qendrave përkatëse energjetike, të ashtuquajtura ÇAKRA (qendrat e energjisë. Gjithsej janë shtatë) dhe mbanë organizmin në harmoni me ambientin e jashtëm. Derisa në fizik, kjo energji vepron për kryerjen e një veprimi ose pune në botën e jashtme materiale, në psikologji kjo energji vepron për gjallërimin e aktivitetit psikik, kuptimeve mentale, përjetimeve emocionale etj.
Historia
Bioenergjia njihet nga njerëzimi që nga kohët e lashta. Indianët e njohin këtë energji qysh para 5000 vjetësh dhe e quajnë "prana". Këtë energji universale ata e konsiderojnë burim të jetës. Edhe kinezët e njohin këtë energji dhe e quajnë "Ch'i". Kjo energji përmban dy pole të forcës, jin dhe jang. Kur jin dhe jang janë në baraspesh, sistemi i gjallë (organizmi) është i shëndosh, ndërsa kur midis tyre sundon dis'harmonia (jo baraspesha), si rezultat kemi gjendje të sëmurë. "Kaballa"- teoria mistike e hebrenjve, që ka filluar të paraqitet rreth 450 vjet para krishtit, bënë fjalë për këtë energji si dritë astrale. Krishterimi portreton Isain dhe figurat e tjera të larta shpirtërore të rrethuara me dritë mbi kokë (aureolë). Edhe Paracelzusi, në mesjetë, këtë energji e ka quajtur "ilaster" dhe thoshte se "ilasteri" është i përbërë nga forcat e jetës dhe materies.
Beqaria
Beqaria është gjendja e të qenit i pamartuar vullnetarisht, abstenimi seksual ose të dyja, zakonisht për arsye fetare. Shpesh është në lidhje me rolin e një zyrtari fetar ose besimtar. Në kuptimin e tij të ngushtë, termi beqari zbatohet vetëm për ata për të cilët gjendja e pamartuar është rezultat i një betimi të shenjtë, akti të heqjes dorë ose bindjes fetare. Në një kuptim më të gjerë, zakonisht kuptohet se nënkupton vetëm abstenim nga aktiviteti seksual.
Bioenergjia
Eksperimente shkencore
Me eksperimentime në këtë fushë u bënë edhe shumë personalitete shkencore.
V. Rajhenbahu kaloi 30 vite duke eksperimentuar në këtë lëmë.
Dr. V. Kilner në kërkimet e veta rreth energjisë njerëzore zbulon tri shtresa në formë të mjegullës rreth trupit të njeriut. Këtë mbështjellës ai e quajti "aura" (aura është fushë energjetike e njeriut dhe është e lidhur ngusht me jetën e tij). Mund të përshkruhet si mjegull, që e rrethon dhe e përshkon trupin fizik dhe emeton rreze karakteristike. Kjo fushë e aurës përbëhet nga shtatë shtresa. Secila shtresë e aurës është e lidhur me shtatë çakrat. Kështu që, shtresa e parë është e lidhur me çakrën e parë, e dyta me të dytën, e kështu me rradhë).
Dr. V. Rajn, psikiatër dhe koleg i Frojdit, këtë energji e quajti "orgon". Në periudhën 1930-50 Rajn eksperimetoi me me këtë energji duke i shfrytëzuar instrumentet më të avancuara të kohës dhe vërejti se kjo energji pulson në natyrë dhe atë, rreth të gjitha lëndëve organike dhe joorganike. Edhe një grup shkencëtarësh nga Bashkimi Sovjetik zbuluan se organizmat e gjallë emetojnë vibracione energjetike në frekuencat reth 300-2000 nanometra, dhe këtë energji ata e quajtën "bioplazëm". Kah fundi i viteve 60, u lajmërua për herë të parë aparati për fotografimin e aurës (bioenergisë), të cilin e zbuloi elektricisti dhe fotoamatori S. Kirilijan nga Krasnodova (Rusi), bashkë me të shoqën Valentinën, dhe u quajt "fotografia e Kirilijanit". Në këto fotografi shihen qartë llojet e dritave, diku më të forta e diku më të dobëta (varësisht nga lënda). Kjo dritë ka formë të flakës ose rrezeve. Kirilijani, gjatë eksperimenteve të gjata, arriti të konstatojë e secila substancë e ka strukturën e vet tipike. P.sh. gishti i njeriut e ka strukturën krejt të ndryshme të dritës nga gjethi i ndonjë bime. Metali tregon dritë fare të dobët, ndërsa organizmat e vdekur nuk rrezatojnë fare dritë. p.sh <<3                                                                                                                                                  Energjia eshte shume e rendesishme per jeten e njeriut,prandaj duhet pasur kujdes ne shfrytezimin e saj,d.m.th. kjo energji te shfrytezohet me nikoqirllek dhe te mos ndotet ambienti jetesor i njeriut.
Lokaliteti arkeologjik-Bregu i Gjytetit-Gjyrishec
Lokaliteti arkeologjik-Bregu i Gjytetit-Gjyrishec është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjyrishec Dardanë, Kamenicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Hidrografia e Qarkut Elbasan
Qarku i Elbasanit
Qarku i Elbasanit është është një ndër qarqet më të pasura në kuadër të pasurive ujore, duke patur në territorin e tij lumenj, përrenj dhe liqene. Pasuria ujore është një ndër potencialet më të mëdha natyrore që ka ky qark, të cilat kanë impaktin e tyre në shumë proçese jetësore dhe ekonomike. Kjo pasuri ujore kaq e larmishme e qarkut të Elbasanit lidhet me kushtet natyrore shumë të favorshme, në veçanti lidhet me: kushtet klimaterike, veçanërisht sasia e madhe e rreshjeve; relievin, sidomos me praninë e relievit kodrinor dhe malor;  kompleksitetin e ndërtimit gjeologjik dhe shumëllojshmërinë e shkëmbinjve (liqenet e Dumresë).
Në kuadër të pasurive ujore të qarkut të Elbasanit lidhet plotësimi i nevojave të popullsisë për ujë të pijshëm, zhvillimi i bujqësisë, i industrisë, i energjitikës, dhe i shumë degëve të tjera të ekonomisë. Këto pasuri ujore janë potenciali më i madh që ka ky qark në kuadër të zhvillimit të turizmit, sidomos në kuadër të zhvillimit të formave dhe llojeve më të larmishme të turizmit (turizmi liqenor, rural, natyror, i aventurës dhe sporteve të veçanta). Këto vitet e fundit, turizmi në tërësi dhe sidomos llojet e tij në veçanti (sidomos, turizmi liqenor dhe turizmi i aventurës dhe sporteve të veçanta), të cilët potencialin e tyre bazë kanë pasuritë ujore dhe larmishmërinë e tyre, po influencojnë në mënyrë të drejtpërdrejtë dhe të tërthortë në zhvillimet socio-ekonomike të këtij qarku.
Disa ndër pasuritë ujore më të rëndësishme të qarkut të Elbasanit janë:
- lumi Shkumbin dhe degët e tij (sidomos Qarrishtja, Bushtrica, Gostima dhe Zaranika);
- lumi Devoll dhe degët e tij (sidomos liqeni artificial i Banjës);
- liqenet akullnajore të Shebenikut (14 liqene);
- ujërat nëntokësore (llixhat e Elbasanit);
Pasuritë ujore
Pasuritë ujore të qarkut të Elbasanit janë të shumta dhe të shumëllojshme, duke ofruar një potencial të madh për këtë hapësirë gjeografike. Lumenjtë e Shkumbinit dhe Devollit janë dy ndër lumenjtë më të rëndësishëm të Shqipërisë, të cilët në sektorët e sipërm dhe të mesëm përshkojnë pikërisht territorin e këtij qarku. Këto dy lumenj janë resurset më të rëndësishme, të cilët së bashku me të gjithë degët e tyre ofrojnë mundësi të shumta për zhvillimin e gjithanshëm të qarkut të Elbasanit. Lumenjt e Shkumbini dhe Devollit janë një potencial shumë i rëndësishëm për zhvillimin socio-ekonomik të qarkut, por sidomos për zhvillimin e dy sektorëve, të bujqësisë dhe të energjitikës. Të dy këto sektorë janë të ndikuar në mënyrë të drejtpërdrejtë nga lumenjtë dhe parametrat hidrologjikë të tyre, ku veçanërisht sektori i energjitikës (HEC-et e ndërtuar në lumen Devol, Moglica dhe Banja) është në mënyrë absolute i varur nga ujëshmëria dhe niveli i ujëshmërisë së lumenjve.
Liqenet e Dumresë dhe liqenet akullnajore të Shebenikut
Liqenet e Dumresë dhe liqenet akullnajore të Shebenikut janë një tjetër potencial shumë i madh natyror i qarkut të Elbasanit. Liqenet e Dumresë  dhe liqenet akullnajore të Shebenikut janë një potencial shumë i madh natyror, të cilët mund të shërbejnë për nxitjen dhe  zhvillimin e turizmit dhe sidomos të turizmit liqenordhe natyror. Qarku i Elbasanot karakterizohet dhe dallohet për një rrjet të dendur të rrjetit hidrografik (lumenjtë e Shkumbinit dhe Devollit dallohen për vlera të larta të disa parametrave, si të koefiçientit të rrjedhjes dhe të modulit të rrjedhjes), gjendet një numër shumë i madh i liqeneve (84 liqene karstike në Dumre, 14 liqene akullnajore në Shebenik), duke qenë kështu qarku me numrin më të madh të liqeneve, gjithashtu ky qark ka pasuri në burime ujore nëntokësore. Të gjitha këto pasuri ujore, të shumta dhe të shumëllojshme, janë shumë të rëndësishme për zhvillimin socio-ekonomik të qarkut të Elbasanit.
Nijazi Azemi
Nijazi Azemi (16 Qershor 1970 – 26 Mars 2001) i njohur si Komandant Mjekrra ishte një ushtar shqiptar i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK) dhe më vonë komandant i Ushtrisë Çlirimtare të Preshevës, Medvegjës dhe Bujanocit (UÇPMB), më i njohur për mbështetjen e tij në Luftën e Kosovës. Nijazi Azemi ishte i njohur për sulmet e tij të stilit gueril ndaj forcave policore dhe ushtarake serbe. Gjatë luftës, ai kishte pseudonimin "Mjekrra". Ai ishte pjesë e Brigadës 115 "Karadaku", e cila më vonë u quajt Brigada 115 "Nijazi Azemi" pas rënies heroike të tij më 26 Mars 2001.
Jeta e hershme
Nijazi Azemi lindi më 16 qershor 1970 në fshatin Mogillë të Komunës së Vitisë, në Kosovë. Babai i tij, Ramush Azemi ishte nipi i Fazli Tërpeza, një luftëtar i cili vdiq në vitin 1945 në betejën e Sllakovcit kundër Ushtrisë Jugosllave. Gjatë rinisë së tij, Nijazi Azemi ishte një student i shkëlqyeshëm, por ai nuk e vazhdoi arsimin për shkak të kushteve në atë kohë. Më vonë ai filloi të merrej me ndërtime të veçanta me gdhendje në dru, duke formësuar shpejt profesionin. Në artin e gdhendjes në dru, Nijaziu ishte bërë një skulptor i vërtetë. Në këtë art ai shprehu shpirtin e tij të një atdhetari liridashës.
Nijazi Azemi kishte marrë pjesë në demonstrata të ndryshme të organizuara nga shqiptarët në qytetet perëndimore. Më 29 mars 1989, në një protestë tjetër kundër qeverisë serbe në Kosovë, Nijazi Azemi u plagos pas një përleshje me policinë serbe. Atij iu deshën dhjetë ditë për t'u rikuperuar nga plagët në spitalin e Prishtinës nën mbikëqyrjen e mjekut Dr.Zenet Ujkani. Pastaj ai vazhdoi të shërohet në spitale të ndryshme të Lubjanës. Pasi shkoi atje me ndihmën e shoqatës "Migjeni", në vjeshtë, Nijazi Azemi filloi stërvitjen me Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës (UÇK). Që nga kjo kohë, ky atdhetar do të përgatitet për sfida të reja në luftimin e pushtuesit. Pas vitit 1992, ai u angazhua me përkushtim në detyrat e karakterit ushtarak, duke u bërë personi kyç i furnizimit të trevës së Anamoravës me armatim e me materiale të tjera përcjellëse. Në këtë detyrë atë e ndihmonin Xhelal Rexhepi, Zija Rexhepi, Emrush Azemi e bashkëveprimtarë të tjerë. Duke qenë në lëvizje dhe veprimtari të përhershme, pushtuesi serb e kishte hetuar rrezikun që për të do të paraqiste Nijazi Azemi. Për këtë arsye, gjatë viteve `90, ai u kërkua dhe shtëpia e tij u bastis shumë herë, me motive të kërkimit të armëve të llojeve të ndryshme. Vetëm brenda vitit 1996 shtëpinë e Nijaziut, policia serbe e bastisi katër herë. Kjo fushatë përndjekëse, Nijaziun shpesh e kishte detyruar të bënte jetë ilegale. Për t’iu shmangur përcjelljes së pushtuesit, disa herë kishte dalë edhe jashtë kufijve të Kosovës dhe ishte strehuar tek shokët e tij në Dibër të Maqedonisë e në vende të tjera të trojeve shqiptare.
Lufta e Kosovës
Si edhe të rinjtë e tjerë shqiptarë, në fillim të viteve `90 edhe Nijaziu bëhet objekt përndjekjeje me qëllim të rekrutimit në radhët e ushtrisë serbe. Atij i kishin arritur shumë herë thirrjet për rekrutim në këtë ushtri. Mirëpo ai kishte qenë i vendosur për të mos iu përgjigjur këtyre thirrjeve. Ai kishte deklaruar hapur se nuk do të pranonte kurrë të bëhej ushtar i Jugosllavisë Komuniste. Ishte fare e kuptueshme se ai kishte refuzuar të bëhej pjesëtar i ushtrisë okupatore serbe, më vonë edhe do të luftonte kundër kësaj ushtrie. Koha për ta luftuar pushtuesin serb dhe ushtrinë e tij edhe për Nijaziun arriti me formimin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe me fillimin e luftës së armatosur nga ajo. Në çastin e dhënies së kushtrimit të luftës, UÇK-ja tashmë në radhët e veta kishte edhe një luftëtar të përgatitur, trim e të devotshëm, për ta çuar luftën deri në fitore. Ky luftëtar ishte Nijazi Azemi. Që me hapjen e fronteve të para të luftës në Kosovë, zemra e Nijaziut rrahu me të njëjtin ritëm me zemrat e të gjithë pjesëtarëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, që tashmë ndodheshin në istikamet e luftës. Në verën e vitit 1998 ai edhe vetë u bë pjesë e këtyre istikameve, si pjesëtar i Brigadës 134 “Bedri Shala”, e cila vepronte në Zonën Operative të Dukagjinit. Në të gjitha betejat e kësaj brigade, Nijazi u shqua me trimëri e shkathtësi ushtarake, krahas bashkëluftëtarëve të tij të shumtë. Mori pjesë edhe në epopenë e Koshares, për thyerjen e pozicioneve më të fortifikuara të pushtuesit, në kufirin midis Kosovës dhe Republikës së Shqipërisë. Nijaziu luftoi në Zonën Operative të Dukagjinit deri në përfundimin e luftës në Kosovë dhe deri në kthimin e tij fitimtar në fshatin e tij të lindjes e në gjirin familjar, më 28 qershor të vitit 1999. Ai ishte kthyer atje si triumfues i armatosur, i gatshëm për ta shpënë më tej luftën për liri dhe për ta shporrur pushtuesin nga çdo pëllëmbë e tokës shqiptare. Prandaj, kapitullimin e pushtuesit dhe përfundimin e luftës në Kosovë, Nijaziu nuk e kishte përjetuar me ndjenjë entuziazmi të panatyrshëm, ngase ishte i vetëdijshëm se rruga drejt lirisë ishte ende e gjatë. Këtë qëndrim të tij sikur e kishin pikasur edhe trupat e KFOR-it, të cilët, pas vendosjes së tyre në Kosovë, një kohë të caktuar kishin qëndruar në shtëpinë e Nijaziut dhe shumë herë e kishin orientuar vëmendjen e tyre tek ai. Mirëpo as kjo vëmendje nuk e pengoi atë që të angazhohej në radhët e Ushtrisë Çlirimtare për Preshevë, Medvegjë dhe Bujanoc (UÇPMB), që nga ditët e para.
Lufta në Luginë të Preshevës
Radhët e kësaj ushtrie, tashmë i kishte plotësuar edhe i vëllai, Muharremi. Në UÇPMB, Nijaziu kishte edhe pozita komanduese, si komandant toge, kompanie e brigade, tashmë i njohur si komandant “Mjekrra”. Ishte komandant i brigadës 115 “Karadaku” të UÇPMB-së, e cila pas rënies së tij mori emrin brigada “Nijazi Azemi”. Në betejat e shumta të UÇPMB-së, pushka e Nijaziut jehoi fuqishëm deri me nënshkrimin e ndërmjetësuar ndërkombëtarisht të marrëveshjes midis palëve ndërluftuese për t’i dhënë fund konfliktit. Këtë marrëveshje, ai e kishte pritur me shumë rezervë, ngase me të drejtë nuk mund t’i besonte sinqeritetit të pushtuesit serb. Ato ditë kishte deklaruar hapur se nuk do t’i dorëzonte armët dhe se për të nuk ishte e kuptueshme se ç’kishin nënshkruar eprorët e tij. "Armët nuk i kam kapur për t’i dorëzuar" - ishte shprehur Nijaziu.
Vdekja
Më 26 Mars të vitit 2001, Nijaziu me bashkëluftëtarët, Buron Berisha, nga Sadovina e Jerlive, Ylber Piren, nga Pozhorani, me Salihin e me luftëtarë të tjerë, ndodhej në vijën e frontit afër fshatit Caravajkë të komunës së Preshevës. Në këtë fshat ndodheshin të pozicionuara edhe forcat serbe. Në orët e pasdites të kësaj date, në një shkëmbim zjarri, në vendin e quajtur Stanec, Komandant Mjekrra goditet nga një plumb snajperi. Megjithëse ishte i veshur me jelek antiptumb, ai ishte goditur në anën e majtë të gjoksit. Plumbi kishte depërtuar në vendin ku ishte kopsitur jeleku. Ushtari Buron Berisha,Nga Sadovina e Jerlive. e tërheq trupin e Nijaziut deri në vendin ku mund t’i jepej ndihma e parë mjekësore. 40 minuta pas dhënies së kësaj ndihme, Komandant Mjekrra hyn në përjetësi, duke mbetur shembull i luftëtarit për lirinë e të gjitha trojeve etnike shqiptare. Më 28 mars të vitit 2001, trupi i dëshmorit Nijazi Azemi u ekspozua në sheshin “Adem Jashari” në Viti, para të cilit u përulën mijëra liridashës nga të gjitha anët e Kosovës e të viseve të tjera etnike. Me dhembje e me nderime të larta, atë ditë u varros, në Varrezat e Dëshmorëve në Viti, duke ua lënë krenarinë e përjetshme prindërve, Ramushit e Shehrides, vëllezërve Avniut, Gëzimit, Kujtimit, Muharremit e Burimit dhe të shoqes Nexharie e të fryteve të dashurisë me të, Kosovares, Kosovarit, Flamurit e Liridones. Të dashurit e tij, sot ruajnë me përkushtim kujtimin për trimin atdhetar, Nijazi Azemi, duke vështruar reliktet e trimërisë së tij: gjoksoren, jelekun antiplumb, helmetën, kapelën, uniformën ushtarake dhe shënimet e një ditari të hershëm. Emrin e Nijazi Azemit e mban një shesh i qytetit të Vitisë. Ndërkohë, vepra dhe heroizmi i tij janë pasqyruar në shumë shkrime gazetash dhe në një film dokumentar.
Alte Pinakothek
Pos Alten Pinakothek aty gjenden dhe muzet Neue Pinakothek me veprat të shekullit XIX dhe fillim të shekullit XX. Dhe si muze i tretë është Pinakothek der Moderne, me veprat të shekulli XX dhe XXI.
Bektashi
parapamje|Kryegjyshata (Dede-baballëku) Botërore në [[Tirana|Tiranë]] Tarikati Bektashi ose Imameti Shi'i Alevi-Bektashi është një tarikat mysliman që ka marrë emrin nga Haxhi Bektash Veliu, evlia Alevi nga Horosani, por u themelua nga Ballëm Sulltani. Tarikati, qendra e të cilit është në Tiranë, është i përhapur në Anadoll dhe Ballkan, ka qenë veçanërisht i fortë në Shqipëri, Bullgari dhe ndër grekët myslimanë të periudhës osmane. Urdhri përfaqëson rrymën shpirtërore zyrtare të bektashizmit.