cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bunk’Art 2
"Bunk’Art 2" pranë Ministrisë së Brendshme në Tiranë zë një sipërfaqje prej 1.000 metrash katrorë dhe përbëhet nga 40 dhoma, të cilat prezantojnë historinë nga viti 1912 deri në 1991-shin përmes fakteve të marra nga Arkiva e Shtetit dhe Ministria e Brendshme. Nga dhoma në dhomë, historia shpaloset që me krijimin e Xhandarmërisë së parë, Xhandarmërinë e Mbretërisë zogiste, Policinë Popullore, për të vijuar me kampet me telat me gjemba, e deri te burgjet, internimet dhe dëbimet. Një dhomë më vete i dedikohet edhe mënyrës sesi përgjoheshin të huajt, që ndodheshin në vendin tonë gjatë periudhës së dikaturës.
Hamide Sadiku
Hamide Sadiku (Kosovë- 1947) është këngëtare nga Republika e Kosovës, e cila ka lindur ne vitin 1947, në Lugun e Baranit në komunën e Pejës. Ka filluar karrierën e saj në moshën 15 vjeçare dhe më pas ka performuar nëpër ahengje të ndryshme. Ka punuar me Qamilin e Vogël dhe një nga kenget e saj me te famshme është "Moj hatixhe me shami të kuqe,,. Hamide Sadiku konsiderohet si një prej këngëtareve më emblematike të zhanrit popullor në Kosovë dhe ka kënduar me sharki, çifteli e sidomos me def ose daire. Këngët e saj janë bërë remix nga këngëtarët e rinj shqiptarë. Para fillimit t luftërave të ish-Jugosllavisë ka qenë per vizitë në Gjermani dhe aty edhe ka qëndruar, ku jeton edhe sot.
Bileqa
djathtas|parapamje|270x270px|Pozita e komunës Bileqa në Bosnje dhe Hercegovinë djathtas|parapamje|270x270px|Liqeni i Bileqes Bileqa është një komunë dhe vendbanim në juglindje të Hercegovinës, Bosnje dhe Hercegovinë. Sipërfaqja e komunës është 632,33 km2, dhe në atë hapësirë në regjistrimin e popullsisë të vitit 1991 jetonin 13.284 banorë, ndërsa në hapësirën vendbanimit Bileqe rreth 7.568 banorë, dhe numri i banorëve sipas vlerësimit nga viti 2013 është 11.536 banorë. Komuna e Bileqës është në kufi me Malin e Zi, në veri me Nevesinjem dhe Gackën, në perëndim me Berkoviqin dhe Lubinjen dhe në jug me Trebinjen.
Dino Merlin
parapamje|Dino Merlin në [[Festivali Evropian i Këngës 2011|Eurovision Song Contest 2011]] Dino Merlin (civile Edin Dervišhalidović; * 12. Në shtator 1962 në Sarajevë) është një kengetar Boshnjake  dhe producent. Ai është një nga kengetaret më të suksesshem  në hapësirën e ish-Jugosllavisë.
Jeta
Dino Merlin filloi  karrierën e tij muzikore me rock band Merlin, albumin e tij debutues Kokuzna vremena publikoi në vitin 1985.
Gjatë luftës në Jugosllavi u zhvendos  Merlini në Zvicër. Dy nga anëtarët e bandit të tij vdiqën në luftë. Pas luftës, e vendosi Merlini për një  karrierë solo. Pjesa e mbetur e anëtarëve të grupit përfundoi karrierën e tyre.
Merlini publikoi albumin e tij të parë solo  Moja Bogda Sna ("Një copëz e ëndrrës time") në vitin 1993. Albumi ishte një sukses i madh.
Në vitin 1995, Merlin publikoi tre albume"Best of", në të njëjtin vit u shfaq albumi i tij i dytë solo nën titullin Fotografija.
Në verën e vitit 1999, Merlin u shfaq në "netët e qendrës së qytetit" ("Bascarsijske Noci"), një koncert  në Sarajevë, me rreth 30,000 spektatorë..Per her te par ishte publikuar një video incizim i Merlinit. Nga albumi i tij  Live, të cilin ai e quante Vječna "Vatra" ("Zjarr i Përjetshëm") është publikuar edhe albumi, Smijehom Straha Pokrijem ("duke Qeshur e fshehi frikën").
Gjithashtu në vitin 1999, ai përfundoi me këngën Putnici ne vendimin kombëtar preliminar për Eurovision Song Contest në  duet me këngëtaren Franceze Béatrice mori vendin e dytë. Pasi që  titulli  Starac i more nga Hari Mata Hari megjithatë, më pas  duhej te diskualifikohet, u nominuan Dino dhe Béatrice,  si përfaqësues të Bosnjë-Hercegovinës për Finale në Eurovisionin  përfundimtar në Jeruzalem  dhe kan arritur nën 23 pjesëmarrësit  Rangun e 7. Rangu më i mirë i vendosjes së vendit (përmirësuar në vitin 2006, nga  Hari Mata Hari me Lejla ,rangu i3). parapamje|Dino Merlin Eurovision Song Contest 2011 ne vitin 2000 solli Merlini albumin e tij të tretë solo, Sredinom.
Koncerte tjera, të tilla ishin edhe si, përshembull, në stadiumin Olimpik Kosevo në Sarajevë në front me 80,000 spektatorë. Ky koncert ishte edhe gjithashtu një publikim Live.
Katër vite Merlini ka bë turne nëper  Amerike dhe Evrope,  Më në fund, në vitin 2004 ka afruar Albumin e tij të ri Burek.
me15. gusht 2007 publikoi Merlin,albumin single( Vetme) - Otkrit ću ti tajnu ("unë do të ju them një të fshehtë").
Albumi Ispočetka ("Nga fillimi"), dy Teke, në ate gjinden te dyt single u  publikua ne qershor të vitit 2008..
Merlini ka përfaqësuar Bosnje dhe Hercegovinen me Këngën "Love in Rewind" në vitin 2011 Eurovision Song Contest. me12. maj 2011, ai arriti me Interpretimin e  këngës në gjuhen angleze ne finale te-ESC. Ai ka arritur aty me14-të maj  me 125 pikë,  Vendin e 6. Pas ngjarjes, solli Dino Merlin, singlen Undo, i cili, me mbështetjen e M:TEL tregtohet. Në Video në single ka luajtur  Moamer Kasumovic (një aktor i njohur) një nga protagonistët.
Vrasja e Xhon F. Kenedi
thumb|240px|Presidenti Kennedy me gruan e tij, Jacqueline dhe guvernatorin e Teksasit [[John Connally me gruan e tij, Nellie, në limuzinën presidenciale, pak minuta para vrasjes]] John Fitzgerald Kennedy, presidenti i 35-të i Shteteve të Bashkuara, u vra më 22 nëntor 1963, në 12:30 në Dallas, Teksas, ndërsa ishte duke hipur në një autokolonë presidenciale përmes Dealey Plaza. Kennedy ishte duke hipur me gruan e tij Jacqueline, Guvernatorin e Teksasit John Connally dhe gruan e Connally Nellie kur u qëllua për vdekje nga ish-marinari amerikan Lee Harvey Oswald duke qëlluar në pritë nga një ndërtesë aty pranë. Guvernatori Connally u plagos rëndë në sulm. Autokolona u nxitua në Parkland Memorial Hospital, ku Presidenti Kennedy u njoftua i vdekur rreth 30 minuta pas pushkatimit; Connally shërohet.
Oswald u arrestua nga Departamenti i Policisë së Dallasit 70 minuta pas të shtënave fillestare. Oswald u akuzua sipas ligjit të shtetit të Teksasit për vrasjen e Kennedy, si dhe atë të policit të Dallas J. D. Tippit, i cili ishte qëlluar për vdekje fatalisht një kohë të shkurtër pas vrasjes. Në orën 11:21 të mëngjesit, më 24 nëntor 1963, ndërsa kamerat televizive të drejtpërdrejta po mbulonin transferimin e tij nga burgu i qytetit në burgun e qarkut, Oswald u qëllua fatalisht në bodrumin e Departamentit së Policisë Dallas nga operatori i klubit të natës në Dallas, Jack Ruby. Oswald u dërgua në Parkland Memorial Hosptial, ku shumë shpejt vdiq. Ruby u dënua për vrasjen e Oswaldit, megjithëse u rrëzua më vonë me apel, dhe Ruby vdiq në burg në vitin 1967 ndërsa po priste një gjykim të ri.
Pas një hetimi 10-mujor, Komisioni Warren arriti në përfundimin se Oswald vrau Kennedy, që Oswald kishte vepruar plotësisht vetëm, dhe se Ruby kishte vepruar i vetëm në vrasjen e Oswald. Kennedy ishte presidenti i tetë dhe më i fundit i SHBA-së që vdiq në detyrë, dhe i katërti (pas Lincoln, Garfield, dhe McKinley) që u vra. Nënkryetari Lyndon B. Johnson mori automatikisht presidencën pas vdekjes së Kenedy.
Në dritën e raporteve hetimore që përcaktojnë se "të dhëna akustike të besueshme nuk mbështesin një konkluzion se kishte një person të armatosur të dytë", Departamenti i Drejtësisë i SHBA-së përfundoi hetime aktive dhe deklaroi "që asnjë provë bindëse nuk mund të identifikohet për të mbështetur teorinë e një komploti në ... vrasjen e presidentit Kenedy". Sidoqoftë, vrasja e Kennedy është ende subjekt i një debati të gjerë dhe ka ngjallur teori të shumta konspirative dhe skenare alternative. Sondazhet e bëra nga viti 1966 deri më 2004 zbuluan se deri në 80 përqind të amerikanëve dyshuan se ekzistonte një komplot apo mbulim.
Prapaskena
Presidenti John F. Kennedy zgjodhi të udhëtonte për në Teksas për të qetësuar fërkimet në Partinë Demokratike midis liberalëve Ralph Yarborough dhe Don Yarborough (pa asnjë lidhje) dhe guvernatori konservator i Teksasit, John Connally.
Një vizitë presidenciale në Teksas u ra dakord për herë të parë nga Kennedy, zëvendës presidenti Lyndon B. Johnson (një vendas i Teksasit) dhe Connally ndërsa të tre burrat ishin së bashku në një takim në El Paso më 5 qershor 1963.
Presidenti Kennedy më vonë vendosi të nisë udhëtimin me tre qëllime themelore në mendje: 1.) për të ndihmuar në rritjen e më shumë kontributeve të fondit të fushatës presidenciale; 2.) fillon përpjekjen e tij për rizgjedhje në nëntor 1964; dhe 3.) për të ndihmuar në rregullimin e rrethojave politike midis disa anëtarëve kryesorë të partisë Demokratike në Teksas, të cilët u duk se po luftonin politikisht mes vete, pasi bileta Kennedy-Johnson mezi kishte fituar Teksasin më 1960 (dhe kishte humbur madje edhe në Dallas).
Udhëtimi i presidentit Kennedy në Dallas u njoftua për herë të parë për publikun në shtator 1963. Rruga e saktë e automjetit u përfundua më 18 nëntor dhe u njoftua publikisht disa ditë para 22 nëntorit.
Rruga për në Dealey Plaza
Autokolona e Kennedy përmes Dallas me Johnson dhe Connally ishte planifikuar t'i jepte presidentit ekspozim maksimal ndaj turmave vendase para ardhjes së tij për një drekë në Trade Mart, ku ai do të takohej me qytetarë dhe liderë biznesi. Stafi i Shtëpisë së Bardhë informoi Shërbimin Sekret se presidenti do të arrijë në Dallas Love Field përmes një fluturimi të shkurtër nga Baza e Forcave Ajrore të Carswell] në [[Fort Worth.
Dallas Trade Mart u zgjodh paraprakisht si vendi i drekës, dhe Kenneth O'Donnell, miku i presidentit Kennedy dhe sekretari i emërimeve, e kishte zgjedhur atë si destinacionin përfundimtar në rrugën e autokolonës. Duke u larguar nga Dallas Love Field, autokolonës iu ishte ndarë 45 minuta për të arritur në Trade Mart në një kohë të planifikuar të mbërritjes në orën 12:15. Itinerari u krijua për të shërbyer si një rrugë 10-milje (16-km) midis dy vendeve, dhe automjetet e autokolonëd mund të drejtoheshin ngadalë brenda kohës së caktuar.
Agjenti Special Winston G. Lawson, një anëtar i detajit të Shtëpisë së Bardhë i cili veproi si Agjenti i Shërbimit Sekret paraprak, dhe Agjenti i Shërbimit Sekret Forrest V. Sorrels, Agjenti Special i ngarkuar me zyrën e Dallas, ishin më aktivët në planifikimin e rrugës autokolone. Më 14 nëntor, të dy burrat morën pjesë në një takim në Love Field dhe kaluan në rrugën për të cilën Sorrels besonte se ishte më e përshtatshme për makinën. Nga Love Field, rruga kaloi nëpër një seksion periferik të Dallasit, përmes qendrës së qytetit përgjatë Main Street, dhe më në fund në Trade Mart përmes një segmenti të shkurtër të autostradës Stemmons.
Presidenti kishte planifikuar të kthehej në Love Field për t'u nisur për një darkë për mbledhjen e fondeve në Austin më vonë atë ditë. Për udhëtimin e kthimit, agjentët përzgjodhën një rrugë më të drejtpërdrejtë, e cila ishte afërsisht katër milje, ose 6.4 kilometra (disa nga kjo rrugë do të përdoren pas vrasjes). Rruga e planifikuar për në Trade Mart u raportua gjerësisht në gazetat e Dallasit disa ditë para ngjarjes, për të mirën e njerëzve që dëshironin të shikonin autokolonën.
Për të kaluar direkt në qendër të qytetit Dallas, u zgjodh një rrugë në perëndim përgjatë Main Street, në vend se Rruga Elm (një bllok në veri), pasi kjo ishte rruga tradicionale e paradës dhe siguronte ndërtesën maksimale dhe pamje të turmës. Seksioni kryesore e rrugës përjashtoi një kthesë të drejtpërdrejtë në daljen Fort Worth Turnpike (i cili shërbeu gjithashtu si dalja e autostradës Stemmons), e cila ishte rruga për në Trade Mart, pasi kjo dalje ishte e arritshme vetëm nga Rruga Elm. Prandaj, rruga e planifikuar e automjeteve përfshinte një kthesë të shkurtër me një bllok në fund të segmentit në qendër të qytetit të Main Street, në rrugën Houston për një bllok në veri, përpara se të kthehej përsëri në perëndim në Elm, në atë mënyrë ata mund të vazhdonin përmes Dealey Plaza para se të dilnin nga Elm në autostradën Stemmons. Depozitimi i Librit të Shkollave në Teksas ndodhej në cepin veriperëndimor të kryqëzimit të Houston dhe Elm Street.
Tre automjete u përdorën për Shërbimin Sekret dhe mbrojtjen e policisë në makinën e Dallas.
Të shtëna në Dealey Plaza
thumb|right|Kjo është një pamje nga dritarja ku gjuajti Oswald. Vija e verdhë tregon rrugën e makinës së Kennedy. Shenja 'x' në rrugë shënon vendndodhjen e plumbit përfundimtar fatal që goditi Kennedy. Limuzina e presidentit Kennedy hyri në Dealey Plaza në ora 12:30. Nellie Connally, Zonja e Parë e Teksasit, iu kthye presidentit, i cili ishte ulur pas saj, dhe komentoi, "Z. President, ju nuk mund të thoni që Dallas nuk ju do", të cilën Presidenti Kennedy e pranoi duke thënë, " Jo, sigurisht që nuk mundesh ”. Këto ishin fjalët e fundit të Kenedy.
Nga Rruga Houston, limuzina presidenciale bëri kthesën e majtë të planifikuar në Elm, duke i siguruar asaj mundësinë e përdorimit të daljes në autostradën Stemmons. Ndërsa automjeti u kthye në Elm, makina kaloi nga Depozitimi i Librit Shkollor në Teksas. Papritur, të shtëna u qëlluan në drejtim të Presidentit Kennedy ndërsa makina e tij vazhdoi poshtë rrugës Elm. Rreth 80% e dëshmitarëve kujtuan se dëgjuan tre të shtëna.
Brenda një sekondari të njëri-tjetrit, guvernatori Connally dhe zonja Kennedy kthehen befasisht duke kërkuar nga e majta e tyre për të kërkuar në të djathtën e tyre, duke filluar në kornizën e filmit Zapruder 162.. Bashkë, ashtu si presidenti, ishte një veteran ushtarak i Luftës së Dytë Botërore, por ndryshe nga ai, gjahtar i gjatë. Connally dëshmoi se ai menjëherë e njohu tingullin si atë të një pushkë të fuqishme, pastaj ai ktheu kokën dhe trungun drejt, duke u përpjekur të shihte presidentin Kennedy pas tij. Guvernatori Connally dëshmoi se nuk mund ta shihte presidentin, kështu që ai filloi të kthehet përsëri (duke u kthyer nga e djathta në të majtë). Guvernatori dëshmoi gjithashtu se kur koka e tij ishte përballur me rreth 20 gradë majtas nga qendra, ai u godit në pjesën e prapme të sipërme të djathtë nga një plumb që ai nuk e dëgjoi u zjarr. Doktori që operoi në Connally mati kokën në kohën kur u godit pasi kishte kthyer 27 gradë majtas nga qendra. Pasi Connal u godit, ai bërtiti: "Oh, jo, jo, jo. Zoti im. Ata do të na vrasin të gjithë!"
Zonja Connally dëshmoi se vetëm pasi dëgjoi një zhurmë të fortë dhe të frikshme që vinte nga diku pas saj dhe në të djathtë të saj, ajo u kthye drejt presidentit Kennedy dhe e pa atë të ngritte krahët dhe bërrylat, me duart para fytyrës dhe fytit. Ajo pastaj dëgjoi një tjetër armë zjarri dhe më pas guvernatori Connally duke bërtitur. Zonja Connally atëherë u largua nga Kennedy drejt burrit të saj, në atë pikë që tingëllonte një tjetër armë zjarri, dhe të dy ajo dhe pjesa e brendshme e limuzinës ishin të mbuluara me fragmente të kafkës, gjakut dhe trurit.
Sipas Komisionit Warren dhe Shtëpisë së Komitetit të Zgjedhur për Vrasje, Kennedy ishte duke bërë me dorë te turmat në të djathtën e tij me krahun e djathtë të ngritur në anën e limo kur një goditje hyri në pjesën e sipërme të tij, depërtoi në qafë dhe dëmtoi paksa një zverkues kurrizore dhe maja e mushkërive të tij të djathtë. Plumbi doli nga fyti i tij gati në qendër, vetëm nën laring dhe i mbyti anën e majtë të nyjës së lidhjes së kostumit. Ai ngriti bërrylat dhe shtrëngoi grushtat para fytyrës dhe qafës, pastaj u përkul përpara dhe u largua. Zonja Kennedy, përballë tij, më pas vuri krahët rreth tij në shqetësim.
Dy komitetet hetimore arritën në përfundimin se gjuajtja e dytë për të goditur presidentin hyri në pjesën e pasme të kokës së tij (Komiteti i Zgjedhjes së Shtëpisë vendosi plagën hyrëse katër inç më të lartë se sa e vendosi Komisioni Warren) dhe kaluan në fragmente përmes kafkës së tij; kjo krijoi një vrimë të madhe, "afërsisht ovale" në pjesën e pasme, në anën e djathtë të kokës. Gjaku i presidentit dhe fragmentet e kokës, trurit dhe kafkës së tij zbarkuan në brendësi të makinës, sipërfaqet e brendshme dhe të jashtme të xhamit të përparmë, telat e diellit të ngritur, kapuçin e motorit të përparmë dhe kapakun e pasëm të trungut. Gjaku dhe fragmentet e tij zbarkuan gjithashtu në makinën përcjellëse të Shërbimit Sekret dhe krahun e majtë të drejtuesit të saj, si dhe në oficerët e motorëve që po hipnin në të dy anët e presidentit pikërisht pas automjetit të tij.
Pasi presidenti u qëllua në kokë, zonja Kennedy filloi të ngjitej në pjesën e pasme të limuzinës, megjithëse ajo më vonë nuk kishte kujtesë për ta bërë këtë. Hill besoi se ajo po arrinte për diçka, mbase një pjesë e kafkës së presidentit. Ai u hodh mbi pjesën e pasme të limuzinës ndërsa në të njëjtën kohë zonja Kennedy u kthye në vendin e saj dhe ai u ngjit në makinë ndërsa dilte nga Dealey Plaza dhe përshpejtoi, duke shpejtuar në Parkland Memorial Hospital.
Pasi zonja Kennedy u tërhoq përsëri në vendin e saj limuzinë, të dy guvernatori dhe zonja Connal dëgjuan që ajo të thoshte vazhdimisht, "Ata kanë vrarë burrin tim. Unë kam trurin e tij në dorë". Zonja Kennedy kujtoi, "Të gjithë udhëtimin drejt spitalit që vazhdoja ta përkulja duke i thënë:" Jack, Jack, a mund të më dëgjoni? Unë ju dua, Jack ". Vazhdova të mbaja majën e kokës poshtë tij duke u përpjekur të mbaja trurin brenda."
Guvernatori Connally dhe një spektator plagosen
Guvernatori Connally ishte duke hipur në të njëjtën limuzinë në një vend direkt para presidentit dhe tre inç më shumë në të majtë se Kennedy; ai gjithashtu u plagos rëndë, por mbijetoi. Mjekët më vonë thanë që pasi guvernatori u qëllua, gruaja e tij e tërhoqi në prehër, dhe sjellja që rezultoi ndihmoi në mbylljen e plagës së kraharorit të tij të përparmë, gjë që po bënte që ajri të thithi direkt në gjoksin e tij rreth mushkërive të tij të djathtë të rrëzuar.
James Tague, një dëshmitar i vrasjes, mori një plagë të vogël në faqen e djathtë, ndërsa qëndronte 162 m larg dritares lindore në katin e gjashtë të depozituesit, 82 m para dhe pak në të djathtë të kokës së presidentit Kennedy, që përballet me drejtim dhe më shumë se 4.9 m nën majën e kokës së Presidentit. Lëndimi i Tague ndodhi kur një fragment plumbi ose plumbi pa kasetë bakri goditi kthesën në jug të Rrugës kryesore. Një sherif deputet vuri re pak gjak në faqen e Tague dhe Tague kuptoi se diçka i kishte ngulitur fytyrën gjatë të shtënave. Kur Tague tregoi se ku kishte qëndruar në këmbë, oficeri i policisë vuri re një njollë plumbash në një frenë aty pranë. Nëntë muaj më vonë FBI hoqi kurbetin, dhe një analizë spektrografike zbuloi mbetje metalike në përputhje me atë të bërthamës së plumbit në municionet e Oswaldit. Tague dëshmoi para Komisionit Warren dhe fillimisht deklaroi se ai ishte plagosur në faqe nga të shtënat e dyta ose të treta nga tre të shtënat që i kujtohej se i dëgjonte. Kur këshilltari i Komisionit e bëri presion që të ishte më specifik, Tague dëshmoi se ai ishte plagosur nga goditja e dytë.
Lee Harvey Oswald dhe Jack Ruby
thumb|upright=1.1|[[Jack Ruby, pak para se të gjuante një goditje të vetme në Oswald, i cili po shoqërohet nga detektivët e policisë Jim Leavelle (me kostum të ndritshme) dhe L.C. Graves për transferimin nga burgu i qytetit në burgun e qarkut]] Roy Truth, mbikëqyrësi i Lee Harvey Oswald në depozitë, raportoi se ai ishte zhdukur në policinë e Dallasit. Rreth 70 minuta pas vrasjes, Oswald u arrestua për vrasjen e oficerit të policisë së Dallas J. D. Tippit. Sipas dëshmitarit Helen Markam, Tippit kishte parë Oswald duke ecur përgjatë një trotuari në lagjen e banimit të Oak Cliff, tre milje nga Dealey Plaza. Oficeri Tippit kishte marrë më parë një mesazh radio që jepte një përshkrim të të dyshuarit që kërkohej në atentat, dhe ai e thirri Oswald gjatë në makinën e patrullës.
Markam dëshmoi se pas një shkëmbimi të fjalëve, Tippit doli nga makina e tij dhe Oswald e qëlloi atë katër herë. Dëshmitarë të shumtë panë një njeri që ata e identifikuan si Oswald qëlloi Tippit ose u largua nga skena pasi zbrazi kutitë e plumbave nga armët. Oswald u pa më pas nga menaxheri i dyqaneve të këpucëve Johnny Brewer "duke rënë në" korridorin e hyrjes së dyqanit të tij. I dyshimtë për këtë aktivitet, Brewer pa që Oswald të vazhdonte rrugën dhe të rrëshqiste në Texas Theatre aty pranë, pa paguar. Brewer paralajmëroi nëpunësin e biletave të teatrit, i cili telefonoi policinë rreth orës 13:40.
Sipas M.N. McDonald, i cili ishte një nga oficerët e arrestimit, Oswald i rezistoi arrestimit dhe po përpiqej të tërheqë pistoletën kur u godit dhe u përmbajt me forcë nga policia. Ai u akuzua për vrasjet e presidentit Kennedy dhe oficerit Tippit më vonë atë natë. Oswald mohoi të shtinte këdo dhe pretendoi se ai u arrestua pafajësisht sepse ai kishte jetuar në Bashkimin Sovjetik.
Varrimi
Trupi i presidentit Kennedy u dërgua përsëri në Uashington, D.C., dhe u vendos në East Room të Shtëpisë së Bardhë për 24 orë. Të dielën pas vrasjes, arkivoli i tij u transportua me një kamion të tërhequr me kalë në Kapitolin e Shteteve të Bashkuara. Gjatë gjithë ditës dhe natës, qindra mijëra njerëz u rreshtuan për të parë arkivolin e ruajtur. Përfaqësues nga mbi 90 vende morën pjesë në ceremoninë shtetërore të hënën, më 25 nëntor. Pas meshës së të vdekurve në Katedralen e Shën Mateut, presidenti u vendos të pushojë 2.7 milje nga Shtëpia e Bardhë në Varrezat Kombëtare të Arlington në Virxhinia.
Musaka
parapamje|240px|Një pjatë e musaka greke Musakaja është një pjatë me bazë patëllxhan dhe / ose patate, shpesh duke përfshirë mish të bluar, i cili është i zakonshëm në Ballkan dhe Lindjen e Mesme, me shumë variacione lokale dhe rajonale.
Versioni më i njohur në Evropë dhe Amerikë është varianti grek i krijuar në vitet 1920 nga Nikolaos Tselementes. Shumë versione kanë një shtresë të sipërme të bërë me salcë me bazë qumështi të trashur me vezë (krem vanilje) ose miell (salcë béchamel). Në Greqi, pjata është e shtresuar dhe zakonisht shërbehet e nxehtë.
Versionet në Turqi dhe Lindjen e Mesme janë mjaft të ndryshme. Në Turqi, mussaka përbëhet nga patëllxhanë të prerë hollë dhe të skuqur që shërbehet në një salcë mishi me bazë domate, të ngrohtë ose në temperaturë dhome. Në vendet arabe, shpesh hahet i ftohtë, por edhe herë pas here i nxehtë.
Greqi
parapamje|majtas|Moussaka dhe [[Sallatë horiatiki|sallatë horiatiki në një tavernë greke]]
Shumica e versioneve bazohen kryesisht në patëllxhan sotimi dhe domate, zakonisht me mish të grirë, kryesisht mish qengji. Sidoqoftë, versioni grek përfshin shtresa mishi dhe patëllxhani të mbushura me një salcë béchamel ("të bardhë") dhe të pjekura.
Versioni modern grek është krijuar nga kuzhinieri grek i trajnuar francez Nikolaos Tselementes në vitet 1920. Një recetë standarde e stilit Tselementes ka tre shtresa që gatuhen veçmas përpara se të kombinohen për pjekjen përfundimtare: një shtresë e poshtme e patëllxhanit të prerë sotimi në vaj ulliri; një shtresë e mesme e qengjit të bluar të gatuar lehtë me domate të copëtuara ose të pastruara, qepë, hudhër dhe erëza (kanellë, allspice dhe piper i zi); dhe një shtresë e sipërme e salcës béchamel ose krem ​​vanilje të këndshëm. Pjatat e përbëra shtresohen në një tigan dhe piqen derisa të skuqet shtresa e sipërme. Moussaka zakonisht shërbehet i ngrohtë, jo i nxehtë; nëse pritet i nxehtë nga furra, sheshet e musakës priren të rrëshqasin dhe për pasojë pjatës i duhet pak kohë pushimi për t’u forcuar përpara se ta shërbeni. Sidoqoftë, ngrohja nuk paraqet të njëjtin problem.
Një variant tjetër është (melitzanes) papoutsakia (μελιτζάνες) παπουτσάκια (fjalë për fjalë "patëllxhan, stil i vogël këpucësh") i cili përbëhet nga patëllxhan tërësisht të vogël të mbushur me mish të bluar dhe të mbushur me béchamel dhe të pjekur.
Vendet e Evropës Juglindore
parapamje|Moussaka me patate e përgatitur në [[Kuzhina maqedonase|Maqedoninë e Veriut]]
Në Shqipëri, Bullgari, ish-Jugosllavi dhe Rumani, patatet përdoren në vend të patëllxhanit, mishit të derrit ose mishit të viçit, dhe shtresa e sipërme është zakonisht qumësht ose kos i përzier me vezë të papërpunuara, ndonjëherë me një sasi të vogël të miell i shtuar. Ekziston edhe një version me tre shtresa: shtresa e poshtme përbëhet nga mishi i derrit dhe viçi, shtresa e mesme e feta patate, dhe shtresa e sipërme është zakonisht një krem ​​vanilje. Çdo shtresë gatuhet vetë dhe shtresohet në një tigan dhe piqet derisa pjesa e sipërme të skuqet.
Versioni rumun bëhet zakonisht me patate ose patëllxhan ose lakër. Shtresat fillojnë me perime, pastaj shtresa e mishit (zakonisht mish derri), pastaj perime, derisa tenxherja të jetë e plotë. Ndonjëherë thërrimet e bukës përdoren për mbushje, ndonjëherë feta domate dhe djathë të grimcuar. Tenxhere mbushet me salcë domate. Ekziston edhe një variant makarona, me makaronat që përdoren në vend të perimeve. Varianti i "agjërimit", i cili është vegan, zëvendëson mishin me kërpudha ose një përzierje të qepëve të sotimit dhe orizit.
Në pjesën tjetër të Ballkanit, shtresa e sipërme është shpesh një krem ​​karamel: ky është versioni i prezantuar në Mbretërinë e Bashkuar nga Mediterranean Cookery të Elizabeth David dhe ku mbetet prezantimi i zakonshëm. Djathë i integruar ose thërrime buke shpesh spërkaten sipër.
Levanti
Në Levant, moussaka është një pjatë e gatuar e përbërë kryesisht nga domate dhe patëllxhan, e ngjashme me caponata siçiliane, dhe mund të përfshijë gjithashtu qiqra. Mund të shërbehet i ftohtë si pjatë meze, ose i nxehtë.
Turqi
parapamje|Musakka dhe pilaf në Turqi Musakka turke nuk është e shtresuar. Në vend të kësaj, patëllxhanët e prerë hollë skuqen dhe shërbehen në salcën e mishit me bazë domate të sezonuar me speca jeshil, hudhër dhe qepë. Në përgjithësi hahet me pilaf dhe cacık. Ekzistojnë edhe variante me kungull i njomë (kabak musakka), karrota (havuç musakka) dhe patate (patates musakka).
Vllahia (Mitrovicë)
Vllahi është një vendbanim në komunën e Mitrovicës, Kosovë.
Gjeografia
Etimologjia e toponimit Vllahi është me prejardhjen arumune, prej një kohë në të kaluarën kur arumunët (vlleh) jetonin në atë trevë.
Demografia
Simbas regjistrimit të fundit të popullsisë 2011, fshati paska 683 banorë. Të gjithë (100 %) u deklaruan si shqiptarë.
Kulla e Ali Ozmanit
Kulla e Ali Ozmanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Broliq, Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shipovo
Šipovo është një vendbanim dhe seli e komunës në pjesën perëndimore të Bosnjës dhe Hercegovinës.
Baden, Morbihan
Baden është një komunë në Francë. Baden bën pjesë në departamentin Morbihan të rajonit Bretagne. Komuna ka një popullsi prej 4077 banorë dhe sipërfaqe 23.53 km².
Kalibri
parapamje|250x250px|Fishekët e pushkës: nga e majta: 50 BMG • 300 Win Mag • 308 Winchester, 7,62 × 39 mm • 5,56 × 45 mm NATO • 22 LR Tek armët, veçanërisht në armët e zjarrit, kalibri (shkurt si "cal") është diametri i specifikuar i brendshëm nominal i shpimit të tytës së armës - pavarësisht se si dhe ku matet vrima dhe nëse vrima e përfunduar përputhet me atë specifikim. Ajo matet në inç ose në milimetra. Në Shtetet e Bashkuara shprehet në të qindtat e inçit; në Mbretërinë e Bashkuar në të mijëtat; dhe gjetkë në milimetra. Për shembull, një armë zjarri e kalibrit 45 ka një diametër të tytës afërsisht 0,45 inç (11mm). Diametrat e fuçisë gjithashtu mund të shprehen duke përdorur dimensionet metrike. Për shembull, një "pistoletë 9 mm" ka një diametër të tytës prej rreth 9 milimetra. Meqenëse njësitë metrike dhe ato të zakonshme të SHBA-së nuk konvertohen në mënyrë të barabartë në këtë shkallë, konvertimet metrike të kalibrit të matur në inç dhjetore janë zakonisht përafrime të specifikimeve të sakta në njësitë jometrike dhe anasjelltas.
Në një tytë me pushkë, distanca matet midis tokave të kundërta ose midis brazdave të kundërta; Matjet e brazdës janë të zakonshme në emërtimet e fishekëve me origjinë nga Shtetet e Bashkuara, ndërsa matjet e tokës janë më të zakonshme në vende të tjera në botë. Matjet "përtej groove" përdoren për saktësi maksimale, sepse pushka dhe kalibri specifik i matur është rezultat i procesit përfundimtar të përpunimit i cili pret brazda në gropën e ashpër, duke lënë "tokat" pas.
Performanca e mirë kërkon një vrimë koncentrike, të drejtë, e cila e përqendron me saktësi predhën brenda tytës, në preferencë ndaj një përshtatjeje "të ngushtë" që mund të arrihet edhe me vrima të shtrembër jashtë qendrës që shkaktojnë fërkime të tepruara, ndotje dhe mungesë ekuilibri. , predhë lëkundëse në fluturim.
Ka shumë ndryshime në përdorimin e termit "small-bore", i cili me kalimin e viteve ka ndryshuar në mënyrë të konsiderueshme, me çdo gjë nën kalibrin 0,577 që konsiderohet "small-bore" para mesit të shekullit të 19-të.
Cekëtina
Cekëtina ose batulla është një vend i cekët në lumë, në liqen ose në det që mund të pengojë lundrimin.
Krunoslav Kovačić
Krunoslav Kovačić është një politikan, gazetë dhe gazetare kroate.
Krunoslav Kovačić në gazetë televiziv Mreza TV Zagreb në 2016.
Krunoslav Kovačić tek partia politike në 2010.
Krunoslav Kovačić Krunoslav Kovačić Krunoslav Kovačić Krunoslav Kovačić Крунослав Ковачић Крунослав Ковачич
Stijena
Shkëmbi është një vendbanim i populluar në komunën e Cazinit, Bosnja dhe Hercegovina. Ndodhet në afërsi të shkëmbinjve në rrëzë të malit të quajtur "Gomila" pranë rrugës magjistrale që lidh Bosanska Krupën, Ishullit Boshnjak dhe Cazinit. Zona e Stijenës është e pasur me pyje, kullota, burime te ujit, në aspektin industrial është e pazhvilluar, aktiviteti kryesor i popullsisë është bujqësia. Në Stijenë vepron një numër i vogël i shoqatave dhe sporteve kolektive: SHKA "Stijena", Shoqëria e Gjuetisë "Gomila", KF "Gomila", TaeKwonDo "Tigër" etj.
Thelloma
Thelloma është një vend i thellë në det, në liqen ose në lumë. Pika e saj më e thellë është viri.
Rripi (armë zjarri)
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|Një rrip mitralozi M60 i mbushur me fishekë 7.62×51 mm të NATO-s, në bordin e një mjeti patrullues të marinës amerikane. Një rrip municioni është një pajisje arme zjarri që përdoret për të paketuar dhe ushqyer gëzhoja, zakonisht për armë automatike me shkrepje të shpejtë, si mitralozë. Sistemet e ushqyer me brez minimizojnë peshën proporcionale të aparatit të municionit me të gjithë sistemin e armëve dhe lejojnë shkallë të lartë të zjarrit të vazhdueshëm pa pasur nevojë për ndryshime të shpeshta të karikatorit. Kapaciteti i rripave dhe kontejnerëve të rripave të lidhur është zakonisht një funksion i peshës dhe masës, dhe madhësia e tyre është e kufizuar nga kalibri dhe transportueshmëria e kombinuar e armës dhe municionit. Kapaciteti më i zakonshëm i municioneve që zakonisht mbahen në një sistem armësh portativ nga njeriu variojnë nga 50 në 300 fishekë.
Milko Đurovski
Milko Djurovski (Maqedonisht: Милко Ѓуровски, gjithashtu romanizuar si Milko Gjurovski, serbo-kroatisht: Milko Đurovski / Милко Ðuровски, i lindur më 26 shkurt 1963) është ish futbollist jugosllav dhe maqedonas dhe menaxher aktual. Ai u konsiderua si një nga lojtarët më të talentuar jugosllavë të brezit të tij. Po ashtu, Djurovski mbahet mend për sjelljen e tij të çuditshme gjatë karrierës së tij të luajtur që zgjati më shumë se 25 vjet.
Djurovski filloi në Red Star Belgrade, duke bërë debutimin e tij të lartë në vitin 1979, 16 vjeç. Ai kaloi gjithsej shtatë sezone në ekipin e parë, duke fituar dy kampionate kombëtare (1981 dhe 1984) dhe dy gota kombëtare (1982 dhe 1985). Në verën e vitit 1986, Djurovski bëri një veprim të habitshëm dhe të diskutueshëm ndaj rivalëve të hidhur të Parëzjarrit të Kuq të Kuq. Ai qëndroi për katër vjet në JNA Stadion, duke përfshirë një sezon jo aktiv për shkak të shërbimit të tij të detyrueshëm ushtarak. Disa nga shfaqjet e tij më të paharrueshme me Crno-beli përfshijnë një kravatë të Kupës Evropiane të Kupave 1989-90 kundër Groningen, e cila përfundimisht i siguroi atij një transferim në klubin holandez në vitin 1990. Në vitet e tij të mëvonshme, Djurovski vazhdoi të luante për disa klube sllovene.
Ndërkombëtarisht, Djurovski përfaqësonte Jugosllavinë dhe Maqedoninë. Ai fitoi gjashtë kapele për Jugosllavinë midis 1984 dhe 1985, duke shënuar dy gola. Pas shpërbërjes së ish-vendit, Djurovski luajti shkurtimisht për Maqedoninë e tij, duke bërë tri paraqitje në vitin 1994. Ai më parë kishte fituar medaljen e bronztë për Jugosllavinë në Olimpiadën Verore të vitit 1984.
Ploisy
Ploisy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Ploisy ka një popullsi prej 81 banorë dhe sipërfaqe 2.87 km², me një dendësi prej 28 banor/km².
Kryetari i Këshillit Ekzekutiv të Krahinës Autonome të Kosovës
Kryetari i Këshillit Ekzekutiv ishte në krye të organit më të lartë ekzekutiv të Krahinës Autonome të Kosovës gjatë viteve 1945-1990 i njohur si Këshilli Ekzekutiv i Krahinës Socialiste Autonome të Kosovës.
Kulla e Binak Dinës
Kulla e Binak Dinës është një monument i trashëgimisë kulturore në Raushiq, Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Orashje
Orashje (Orašje) është qytezë dhe komunë në pjesën veriore të Bosnjës dhe Hercegovinës, i ndodhur mbi lumin Sava në kufi me Kroacinë. Orašje është qendra e Kantonit Posavina ne Federatën e Bosnje dhe Hercegovinës. Shtrihet përgjatë lumit Sava nga Zhupanja në Kroaci.
1991
Në vitin 1991 regjistrimi në komunën e Orashjes tregoi se kishte 28,211 banorë, e ku 75.27% ishin Kroatë,14.96% Serbë, 6.77% Boshnjakë,2.15% Jugosllavë dhe 0.86% të tjerë.
Zabërgja (Mitrovicë)
Zabërgjë është një vendbanim në komunën e Mitrovicës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Rogam dhe Lajthisht.
Demografia
Simbas regjistrimit të popullsisë 2011, fshati paska 70 banorë. Të gjithë (100 %) u deklaruan si shqiptarë.
Vullnet Emini
Vullnet Emini (i lindur më 10 shtator 1978) është futbollist etnik shqiptar i pensionuar nga Republika e Maqedonisë, i cili së fundi ka luajtur për FC Gossau në Zvicër. Ai ka përfaqësuar dy herë ekipin kombëtar të futbollit të Maqedonisë.
Skënderbeu dhe porositë për shekullin XXI
Skënderbeu dhe porositë për shekullin XXI libër me autor Jakup Krasniqi. Botuar në Prishtinë nga Instituti i Historisë "Ali Hadri". Viti i botimit 2018, libri ka 288 faqe. ISBN 9789951409735
Pavarësi dhe personalitete : në 100-vjetorin e Pavarësisë së Shqipërisë
Pavarësi dhe personalitete : në 100-vjetorin e Pavarësisë së Shqipërisë libër me autor Jakup Krasniqi. Botuar në Prishtinë nga Ndërmarrja Botuese "Gjon Buzuku", në vitin 2012. Libri ka 394 faqe.
Theneuille
Theneuille është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Theneuille ka një popullsi prej 377 banorë dhe sipërfaqe 39.73 km², me një dendësi prej 9 banor/km².
Hanka Paldum
Hanka Paldum (* 28. prill 1956 në Čajniče, Jugosllavi, sot në Bosnje dhe Hercegovinë) është një kengetare Boshnjake e muzikes Popullore dhe Sevdah e. Ajo konsiderohet si "Mbretëresha e Sevdahs" dhe është e njohur sot e kësaj dite në tërë Ish-Jugosllavinë.
Jeta dhe veprat
Hitet me te mdhaja te Paldumit jane " Oči zelene" (sytë e Gjelbër), "Voljela sam, voljela "" (Kam dashur, e dashuruar), " unë te dua", "Sa, Sa, Sarajevë", "Crne kose" ("flokë të zinj").
Dibranë dhe tiranas, 100 vjet së bashku
"Dibranë dhe tiranas, 100 vjet së bashku". Libër historik me autor Faruk Borova. Shtëpia botuese "Millenium i ri". Viti i botimit 2013, faqe 152.
Mbi librin:
Në këtë libër, në formën e një rrëfimi të ngjarjeve historike, shpjegohen situatat dhe rrethanat historike të këtyre dy komuniteteve në Shqipëri, në këto 100 vitet e fundit, pas fillimit të eksodit dibran që përkon një vit pas shpalljes së pavarësisë, duke përfshirë lëvizjet demografike të njerëzve nga një krahinë në një tjetër, siç janë lëvizjet e detyruara të dibranëve nga krahina e Dibrës (Shehri) në Tiranë.
Këto ngjarje janë përcjellë tek lexuesi nëpërmjet sjelljes dhe veprimeve të personazheve, tek të cilët janë gërshetuar virtytet dhe veset, sipas rastit, të njerëzve të këtyre anëve, pa lënë mënjanë edhe veçoritë si edhe dialektet e tyre karakteristike.
Mitralozi i mesëm
parapamje|250x250px|Marinsat amerikanë qëllojnë një M240G në kampin Hansen, Okinawa. Një mitraloz i mesëm (MMG), në termat modernë, zakonisht i referohet një mitraloz të ushqyer me rrip që gjuan një fishek pushke me fuqi të plotë dhe konsiderohet "mesatar" në peshë 6,8–18,1 kg. Mitralozët e mesëm janë mjaftueshëm të lehtë për të qenë të lëvizshëm për këmbësorinë (në krahasim me një mitraloz të rëndë, i cili mbështetet plotësisht në montim në një platformë armësh për stabilitet dhe lëvizshmëri operacionale), por ende mjaft të rëndë për të kërkuar një ekuipazh për efikasitet optimal operacional (si në kundërshtim me një mitraloz të lehtë, i cili mund të përdoret me kapacitet të plotë vetëm nga një gjuajtës i vetëm).
Kepi i Shëngjinit
Kepi i Shëngjinit dodhet në Komunën e Shëngjinit në prefekturën e Qarkut të Lezhës, në pjesën veriore të vendit, 60 km në veri të Tiranës, kryeqytetit të vendit.
Marina e Orikumit
Marina e Orikumit është e vetmja marinë funksionale në Shqipëri, e vendosur 1.5 km në veri të qytetit të vogël të Orikumit në gjirin e Vlorës, në Shqipërinë e Jugut. Marina, e cila është në pronësi dhe menaxhim italian, ofron rreth 70 vende ankorimi për jahte deri në 15 metra dhe në thellësi deri në 2.5 metra. Ka plane për të zgjeruar numrin e ankorimeve deri në 100. Strehimi në marinë është i shkëlqyeshëm nga të gjitha drejtimet e erës.
Kepi i Shëngjinit
Përmbledhje
Relievi në zonën përreth Kepit të Shëngjinit është kryesisht kodrinor, por në jug ai është fushor. Në jugperëndim deti është më afër Kepit të Shëngjinit. Pika më e lartë e zonës ka një lartësi prej 267 metrash dhe është 1.1 km në verilindje të Kepit të Shëngjinit. Qyteti më i afërt është Shëngjini rreth 3 km si dhe Lezha, 5.7 km në juglindje të Kepit të Shëngjinit. Në rajonin përreth Kepit të Shëngjinit janë shumë të përhapura fushat dhe kënetat.
Zona përreth Kepit të Shëngjinit është pothuajse e mbuluar me fusha dhe ara. Dendësia e popullsisë sillet rreth 144 banorë për kilometër katror. Klima është e butë. Temperatura mesatare vjetore sillet rreth 16 °C. Muaji më i nxehtë është korriku, më 27 °C, dhe janari më i ftohtë, në 4 °C. Reshjet mesatare 1,578 milimetra në vit. Muaji më i lagësht është nëntori me 185 milimetra shi dhe më i thati është gushti me 37 milimetra.
Kulla e Sahatit (Husainabad)
Kulla e Sahatit Husainabad është një kullë sahati e vendosur në qytetin e Lucknowt në shtetin indian të Uttar Pradeshit. Ajo u ndërtua në vitin 1881 nga Naëab Nasir-ud-din Haider për nder të mbërritjes së Sir George Couper, zëvendës guvernatori i parë i Provincave të Bashkuara të Avadhit. U ndërtua me një kosto prej 175 000 rupish.
Historia
Kulla gjendet pranë Rumi Darwazas dhe është një shembull i përkryer i mjeshtrisë artistike dhe strukturore angleze. E ndërtuar në vitin 1881, Kulla e Sahatit Husainabad është vlerësuar si më e larta mes kullave të sahatit në Indi. Ajo u ndërtua si një imitim i Kullës së Big Benit në Londër. Këtë strukturë 67 metra të lartë e projektoi Roskell Payne dhe pasqyron stilin Viktorian dhe Gotik të dizajnit strukturor. Për ndërtimin e pjesëve të sahatit u përdor bronx i përzier me zink rezistent ndaj ndryshkjes. Lavjerrësi i tij gjigant ka një gjatësi prej 4.27 metrash dhe pamja e orës është dizenjuar në formën e një luleje me 12 petale dhe kambana përreth saj.
Zasella
Zasellë është një vendbanim në komunën e Mitrovicës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Rrezanë dhe Kodër.
Një histori e kontestuar: kritikë librit të Oliver Jens Schmitt: "Kosova - histori e shkurtër e një treve qendrore ballkanike"
Një histori e kontestuar: kritikë librit të Oliver Jens Schmitt: "Kosova - histori e shkurtër e një treve qendrore ballkanike" libër me autor Jakup Krasniqi. Botuar nga Ndërmarrja Botuese "Gjon Buzuku", në vitin 2013. ISBN 9951081622
Lista e anëtarëve të parlamentit të Maltës, 2017–2022
Kjo është një listë e anëtarëve të Dhomës së Përfaqësuesve Maltezë të zgjedhur në legjislaturën e 13-të në zgjedhjet Malteze 2017. Ato rregullohen sipas rrethit.
Partia qeverisëse është Partia e Punës e mbështetur nga 1 Deputet i Pavarur, ndërsa Partia Kombëtare dhe 2 Deputetë të Pavarur formojnë opozitën.
Lista sipas Zyrës
Partia Laburiste
Abela Carmelo, Abela Robert - Kryeministër, Agius Chris, Agius Decelis Anthony, Bartolo Clayton, Bartolo Evarist, Bedingfield Glenn - Qeveria Kamxhik, Bonnici Owen, Borg Ian, Camilleri Byron, Camilleri Clint, Caruana Clyde, Caruana Justyne, Castaldi Paris Ian, Cutajar Rosianne, Dalli Miriam, Debattista Deo, Falzon Michael, Farrugia Aaron, Farrugia Michael, Farrugia Portelli Julia, Fearne Chris, Galdes Roderick, Grima Clifton, Grixti Silvio, Herrera José, Mallia Emanuel, Micallef Jean Claude, Mizzi Joe Parnis Silvio, Refalo Anton, Schembri Silvio, Scicluna Edward, Zammit Lewis Edward, Zrinzo Azzopardi Stefan,
Partia Nacionaliste
Agius David, Aquilina Karol, Arrigo Robert, Azzopardi Jason, Bezzina Toni, Buttigieg Claudette, Callus Ryan, Comodini Cachia Therese, Cutajar Kevin, Cutajar Robert - Opozita Kamxhike, de Marco Mario, Debono Kristy, Deguara Maria, Delia Adrian, Fenech Adami Beppe, Galea Mario, Gouder Karl, Grech Bernard - Drejtues i opozitës, Grech Claudio, Mifsud Bonnici Carmelo, Puli Clyde, Said Chris, Schiavone Hermann, Spiteri Stephen, Thake David, Vassallo Edwin,
I Pavarur
Farrugia Godfrey, Farrugia Marlene, Mizzi Konrad,
Pavarësia si kompromis
Pavarësia si kompromis libër me autor Jakup Krasniqi. Botuar në Prishtinë nga Shtëpia Botuese "Buzuku", viti i botimit 2010. faqet e librit 208. ISBN 9789951081169
Një luftë ndryshe për Kosovën
Një luftë ndryshe për Kosovën: letra, reagime, polemika, opinione, analiza libër me autor Jakup Krasniqi. Botuar nga Ndërmarrja Botuese "Gjon Buzuku", në vitin 2007. Libri ka 222 faqe.
Partia Nacionaliste (Maltë)
Partia Nacionaliste është një parti politike kristiane-demokratike, konservatore  në Maltë. Është një nga dy partitë kryesore politike bashkëkohore në Maltë, së bashku me Partinë qeverisëse të Punës. Partia Nacionaliste aktualisht është në opozitë me Partinë e Punës.
Ideologjia
Partia Nacionaliste e Maltës është pasardhëse e Partisë Anti-Reformë e themeluar nga Fortunato Mizzi në 1883, duke kundërshtuar politikat e taksave të dekretuara nga autoritetet Britanike dhe masat për të anglicizuar sistemin arsimor.
Gjatë kësaj periudhe Partia ishte e njohur gjithashtu për të mbështetur irredentizmin italian, të Benito Mussolini. Kjo do të bënte që partia të dilte hapur në anën e ushtrisë fashiste të Gjeneralit Franko në Luftën Civile Spanjolle. Kjo shihet ende nga ikonografia historike që qëndroi në parti, duke përfshirë imazhet proto-fashiste të logos së partisë.
Partia mbështeste të drejtat e njeriut, për aq kohë sa ato ishin në përputhje me katolicizmin romak. Në vitin 2011 u vërejt se platforma e partisë së saj ishte "shumë larg nga e djathta e shumicës së partive të tjera Demokristiane, përfshirë Bashkimin Social të Krishtere Bavareze në Gjermani". Në vitet në vijim, partia lëvizi drejt pozicioneve më qendrore. Partia Nacionaliste kundërshtoi futjen e divorcit në Maltë në 2011.
Fraksionet brenda partisë Nacionaliste nuk i tolerojnë statutet e të drejtave anti-LGBT. Ajo votoi pro martesës homoseksuale në 2017. Deri në vitin 2020 vetëm një anëtar i parlamentit me partinë Nacionaliste, Edwin Vasalo, ishte kundër mbrojtjes së të drejtave LGBT por ai ka thënë të jetë kundër diskriminimit. Sidoqoftë, pasi bisedoi me udhëheqësin e partisë Bernard Grech, ai pranoi të përpiqej dhe të bënte një përpjekje për të ndryshuar pikëpamjet e tij.
Struktura e partisë
Strukturat e Partisë janë Këshillat e Përgjithshëm, Ekzekutiv dhe Administrativ, Grupi Parlamentar, Fora e Qarkut dhe Komitetet Seksionale, Kolegji i Këshilltarëve Lokalë dhe një numër degësh të Partisë.
Zyrtarët e partisë përfshijnë Udhëheqësin, dy Zëvendës Drejtues, Sekretarin e Përgjithshëm, Presidentin e Këshillave të Përgjithshëm të Partisë dhe Presidentët për secilin nga Komitetet Ekzekutive dhe Administrative, Thesarin, Sekretarin Ndërkombëtar dhe Grupin Parlamentar të Kamxhikut.
Këshilli i Përgjithshëm përbëhet nga delegatë dhe përfaqësues nga strukturat e tjera të Partisë, numri më i madh janë delegatë të zgjedhur nga Komitetet Seksionale. Këshilli i Përgjithshëm zgjedh dhe miraton Kryetarin e Partisë dhe dy Nënkryetarët, miraton programin zgjedhor, raportin e Sekretarit të Përgjithshëm mbi gjendjen e Partisë dhe ndryshon Statutin e Partisë. Komiteti Ekzekutiv përbëhet nga zyrtarët më të lartë të Partisë, përfaqësuesit e Këshillit të Përgjithshëm, Grupin Parlamentar, Komitetet Seksionale dhe degët e Partisë. Komiteti Ekzekutiv është organi politikbërës i Partisë dhe, ndër të tjera, zgjedh shumicën e zyrtarëve të Partisë, miraton kandidatët, harton programin zgjedhor dhe përcakton udhëzimet e gjera të politikës. Komiteti Administrativ përbëhet nga zyrtarë të Partisë, Kryetarë të të gjitha degëve të Partisë dhe merret me çështje organizative dhe administrative.
Gjatë kësaj periudhe Partia ishte e njohur gjithashtu për të mbështetur irredentizmin italian, të Benito Mussolini. Kjo do të bënte që partia të dilte hapur në anën e ushtrisë fashiste të Gjeneralit Franko në Luftën Civile Spanjolle. Kjo shihet ende nga ikonografia historike që qëndroi në parti, duke përfshirë imazhet proto-fashiste të logos së partisë.
Pronat mediatike
Megjithëse nuk është drejtpërdrejt pjesë e strukturës së Partisë, Partia zotëron stacionin televiziv NET Television, portalin online të lajmeve netnews.com.mt, stacionin radio Net FM dhe  gazetat In-Nazzjon  dhe  Il-Mument  përmes shoqërisë së saj mbajtëse  Media.link
Themelimi dhe vitet e hershme (1880–1918)
Kundër Partisë Anti-Reformë qëndronte Partia e Reformës, e themeluar nga Sigismondo Savona në 1879. Partia e Reformës ishte në favor të imponimit të reformave gjuhësore.
Në 1886, Fortunato Mizzi, së bashku me Gerald Strickland (një tjetër anti-reformist në atë kohë), shkuan në Londër për të kërkuar një kushtetutë të re për ishujt, e cila do t'u jepte atyre qeverinë përfaqësuese. Kjo kushtetutë u dha në 1887 (e njohur si Kushtetuta e Knutsford ), shtoi më shumë anëtarë të zgjedhur në këshillin e qeverisë sesa anëtarët zyrtarë (të emëruar).
Gjatë viteve të ardhshme, partia u nda midis abstenistëve dhe anti-abstenicionistëve. Abstenicionistët menjëherë do të jepnin dorëheqjen nga posti i tyre në Këshillin e Qeverisë menjëherë pas zgjedhjes si një protestë kundër përfaqësimit simbol të elektoratit në Këshill; anti-abstenicionistët favorizuan bashkëpunimin me autoritetet koloniale në mënyrë që të punonin për një kushtetutë më të mirë.