cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ura e Brarit
Urat e gurit me një qemer janë urat më të thjeshta në ndërtim dhe ngriheshin kryesisht nëpër përrenj dhe lumenj të vegjël. Duke qenë të vogla dhe jo me vështirësi teknike nga pikpamja e ndërtimit, urat me një qemer hasen jo vetëm në rrugët e rëndësishme të kohës, por edhe nëpër fshatra dhe zona të izoluara.
Ura përbëhet nga një hark i vetëm gjysëm rrethor i dekoruar nga një brez me gurë të skuadruar. Teknika e përdorur në ndërtimin e saj është bazuar në përpunimin pjesor dhe të thjeshtë të gurëve dhe në lidhje me llaç gëlqere.
Për nga trajtimi arkitektoniko – funksional, në varësi të linjës që vijëzon niveli i kalldrëmit, ura e Brarit është urë me kurriz ose gungë në kyçin e qemerit.
Duke u fokusuar tek teknika e ndërtimit të urës së Brarit, duhet të përmendim një hollësi teknike, që janë themelet e saj. Themelet e urës janë elementi bazë me anën e të cilëve realizohej kontakti i objektit me terrenin, duke pasur një rëndësi të veçantë për qëndrueshmërinë e tij. Kështu, për të
përballuar ngarkesat e mëdha horizontale dhe vertikale që jep qemeri i urës, ndërtuesit synonin ta vendosin urën në brigje solide shkëmbore për të evituar çedimin e mbështetjeve që do të lindnin sforcime suplementare në qemer, të cilat japin çarje të tij. Në varësi të lartësisë së grykës së lumit, ura e Brarit klasifikohet si urë me një qemer, me mbështetje të qemerit në brigje shkëmbore, ku themrat ishin mjaft lart nga niveli i shtratit të lumit.
Shkëmbi i Elefantit (Islandë)
parapamje|Shkëmbi i Elefantit, një formacion natyror shkëmbor
Shkëmbi i Elefantit është një formacion natyror shkëmbor në ishullin Heimaey, në arkipelagun Vestmannaeyjar. Është bërë nga shkëmbi bazalti i formuar në një shpërthim vullkanik të Eldfell.
Është i njohur për formën e tij që i ngjan kokës së një elefanti me çatajin e tij në ujë.
Stefani i Madh
parapamje|Stefani i Madh (ikon rumune) Stefani III i Moldavisë (i njohur edhe si Stefani i Madh, Rumanisht: Ştefan cel Mare, ose Ştefan cel Mare Si Sfânt, "Stefani i Madh dhe i Shenjtë", 1433, Borzeşti - 2 korrik, 1504) ishte Princ i Moldavisë ndërmjet viteve 1457 dhe 1504 dhe përfaqësuesi më i shquar i Dinastisë Muşat.
Gjatë sundimit të tij, ai forcoi Moldavinë duke ruajtur pavarësinë e saj kundër ambicjeve të Hungarisë, Polonisë, dhe Perandorisë Osmane, të cilët të gjithë kërkonin të mposhtnin vendin. Stefani mori famë në Europë për rezistencën e tij të gjatë kundër osmanëve. Ai ishte fitues në 46 nga 48 betejat e tij, dhe ishte një nga të parët që korrën fitore vendimtare mbi osmanët në betejën e Vasluit, pas së cilës Papa Sixtus IV e shpalli verus christianae fidei athleta (kampion i vërtetë i besimit të krishterë).
Ai ishte njeri besimtar dhe e shfaqi devotshmëria e tij kur i pagoi borxhin e Republikës së malit i Shenjtë ndaj Portës së Lartë, duke siguruar vazhdimësinë e malit të Shenjtit si një komunitet autonom manastiri.
ALSAT
Albanian Screen (shkurt AS) ishte një radiotelevizion privat i themeluar në vitin 2003 në Tiranë
Albanian Satellite Radio Television ose shkurt Alsat është një Radiotelevizion i shtetit shqiptar. Alsat" shikohet dhe ndegjohet nga shqiptaret e Maqedonisë, Kosovës dhe natyrisht të Shqipërisë. Studio të TV programit Alsat gjenden në Tiranë, Prishtinë dhe Shkup. Studio të programit së radios të Alsatit, Radio Alsat gjendet vetëm në kryeqytetin e Shqipërisë, Tiranë.
Programet
Radio Alsat publikon kënge dhe lajme, ndërsa TV Alsat publikon filma dokumentar, filma historik, Talk Shows dhe lajme nga rajoni dhe nga shteti shqiptar.
Një nga Talk Shows më të njohura është ajo e Big Mama.
Lidhje te jashtme
Faqja zyrtare e RadioTelevizionit te dyte,Alsat M
Tani stafi i Alsat po punon për webfaqen e re, www.albanianscreen.tv, me pamje të re dhe me emër të ri, Albanian Screen!
Integrim (revistë)
Revista Integrim është botim i Institutit Kombëtar të Integrimit të Jetimëve Shqiptarë. Është e vetmja revistë sociale, informative e kulturore me ngjyra, që trajton problematika të ndryshme sociale dhe bënë publike veprimtarinë e këtij Instituti me jetimët. Botohet me 100 faqe dhe shpërndahet falas në tregun shqiptar.
Unë, si e pashë botën e artit
Unë, si e pashë botën e artit Autori: Nexhat Agolli. Botuesi: Toena. Faqet e librit 304.
Nexhat Agolli hap për lexuesin portën e botës së madhe të artit, duke treguar për ndodhi, ngjarje dhe emocione nga jeta e artistëve.
FileZilla
FileZilla është një program me kod të lirë FTP i cili mund të përdoret nga sisteme të ndryshme operative, i përbërë nga FileZilla Client dhe FileZilla Server. Kodi i programit është gati për shkarkim për sistemet Windows, Linux, dhe Mac OS X. Gjithashtu FileZilla mbështet FTP, SFTP dhe FTPS (FTP mbi SSL / TLS). Që nga data 18 prill 2011, shërbyesi (klienti) FileZilla është ndër programet më të shkarkuara në SourceForge.net.
Kodi i FileZilla është i disponueshëm në SourceForge dhe projekti u prezantua si projekti më i mirë i muajit nëntor 2003.
Pavarësisht emrit të ngjashëm me Fondacionin Mozilla, FileZilla nuk ka asnjë lidhje me projektin në fjalë.
Bever
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Komuna e Graçanicës
Ky artikull merret me Komunën e Graçanicës. Për qytetin e Graçanicës shiko në faqen përkatëse. thumb|Pozita e komunës së Graçanicës në hartën e Kosovës
Komuna Graçanicës është një komunë në Kosovë. Ndodhet në Rajonin e Prishtinës. Qendra administrative e komunës është qyteti i vogël Graçanica.
Histori
Komuna e Graçanicës është krijuar në vitin 2010 nga zgjedhjet lokale të Kosovës, të cilat u mbajtën në fund të vitit 2009. Ajo është një nga shtatë komunat e themeluara në atë kohë dhe është formuar nga vendbanimet e komunave të Prishtinës, Lipjanit dhe Fushë Kosovës.
Gjeografia
Komuna e Graçanicës ndodhet në peizazhin qendror të Kosovës, të njohur si Fusha e Kosovës. Në veri kufizohet me komunat e Prishtinës dhe Fushë Kosovës dhe në jug me komunën e Lipjanit. Ka gjithsej 16 fshatra në komunë. Zona ka një sipërfaqe prej 131 km². Së bashku me komunat e Prishtinës, Podujevës, Drenasit, Lipjanit, Kastriotit,Artanës dhe Fushë Kosovës, formon Rajonin e Prishtinës.
Popullsia
Regjistrimi i vitit 2011 tregoi se komuna e Graçanicës kishte një popullsi prej 10.675, prej të cilëve 7.209 ishin serbë, 2,474 si shqiptarë, 852 si romë, ashkali dhe egjiptianë të Ballkanit, 22 si goranë, 15 si turq dhe 15 si boshnjakë. 45 i përkisnin grupeve të tjera etnike dhe nga 43 persona nuk kishin përgjigje në lidhje me origjinën etnike.
Komisioni Qendror i Zgjedhjeve deklaroi numrin e përgjithshëm të të gjithë zgjedhësve të regjistruar në komunën e Graçanica - kjo përfshin edhe njerëz që jetojnë jashtë - në nëntor 2013 ishin 19.226 votues.
Ten Boer
Ten Boer është një komunë në provincën Groningen në Holandë me sipërfaqe 45.71 km² dhe popullsi 7431 banorë. Ten Boer është kryeqendra e komunës.
Moldavia (rajon historik)
Historia
Nën udhëheqjen e princave dhe Stefanit të Madh, Moldavia ka arritur të ruajë pavarësinë e saj nga osmanët dhe të përballet me dyndjet e shumta si ato të Tatarëve. Moldavia është një shtet haraçpagues në shekullin e XVI ndaj Perandorisë Osmane dhe në shekullin XVIII autonomia e saj ulut ndjeshëm. Në 1775, Perandoria Osmane i jep Bukovinën (në veri të Moldavisë) Perandorisë së Habsburgëve dhe në 1812 i dha Rusisë Besarabinë (territorin midis lumenjve Prut dhe Dnjestër). Në 1856, tre qarqet në jug të Besarabisë (Cahul dhe Ismail Bolgrad) kthehet si pjesë e Moldavisë. Në 1859, Moldavia bashkohet me Vllahinë, për të formuar Principatat e Bashkuara që në vitin 1862 quhen Rumani, të udhëhequr nga Alexandru Ioan Cuza.
Në 1918, Besarabisë dhe Bukovina do të bashkohen me Rumaninë, por këto rajone (përveç Bukovina qendrore dhe jugore) do të pushtohen nga Bashkimi i Republikave Socialiste Sovjetike (BRSS) në 1940 dhe 1944, duke formuar një republikë te pavarur sovjetike. Disa pjesë të Moldavisë historike (Bukovina, Herta Qarkut, dhe jugore Bessarabia Hotin - i njohur gjithashtu si Bessarabia e vjetër) janë tani pjesë e Ukrainës. parapamje|center|500px|[[Petru Rareş, Bogdani i III-të dhe Stefani i Madh — afresk në Manastirin Dobrovat]]
Gjeografia
Gjeografikisht, Moldavia kufizohet nga Malet Karpate në perëndim, nga lumi Cheremosh në veri, nga lumi Dniester në lindje dhe nga Danubi dhe Deti i Zi në jug. Lumi Prut rrjedh afërsisht në mes të tij nga veriu në jug.
Nga fundi i shekullit të 15-të, Moldavia, me një sipërfaqe prej 94,862 km 2</sup (36,626 mi katrorë), pjesa më e madhe dhe thelbi i ish-principatës ndodhet në Rumani (45,6%), e ndjekur nga Republika e Moldavisë (31,7%), dhe Ukrainë (22.7%). Kjo përfaqëson 88.2% të sipërfaqes së Republikës së Moldavisë, 18% të sipërfaqes së Rumanisë dhe 3.5% të sipërfaqes së Ukrainës.
Rajoni është kryesisht kodrinor, me një varg malesh në perëndim dhe zona fushore në juglindje. Lartësia më e lartë e Moldavisë është maja Ineu (2279 m), e cila është edhe pika më perëndimore e rajonit.
Pjesët e Moldavisë të populluara nga hungarezët Csángó nganjëherë quhen Toka Csángó.
Popullsia historike
Historianët bashkëkohorë vlerësojnë popullsinë (historikisht të referuar si Moldavia) të Principatës Moldaviane në shekullin e 15-të, në mes 250,000 dhe 600,000 njerëz, por një regjistrim i gjerë u krye për herë të parë në 1769-1774.
Në vitin 1848, pjesa veriperëndimore, e aneksuar në vitin 1775 nga Perandoria Habsburge, Bukovina, kishte një popullsi prej 377.571 banorësh; më 1856, gjysma lindore e Moldavisë, Besarabia, e aneksuar në 1812 nga Perandoria Ruse, kishte një popullsi prej 990,274 banorësh, ndërsa popullsia e Moldavisë (gjysma perëndimore), më 1859, ishte 1,463,927.
Popullsia bashkëkohore arriti kulmin në vitin 1992, me 10.07 milionë banorë në të tre ndarjet historike (Moldavia Perëndimore, Besarabia dhe Bukovina). Në vitin 2011, popullsia ishte 8,63 milionë njerëz, nga të cilët 3,67 milionë ishin në Moldavinë Perëndimore, 3,86 milionë në Besarabia dhe 1,08 milionë në Bukovinë.
Arsimi
parapamje|[[Academia Mihăileană ishte institucioni i parë modern i arsimit të lartë në Moldavi.]] Në vitin 1562, e ashtuquajtura Schola Latina (një Kolegj Akademik Latin) u themelua në Cotnari, pranë Iași, një shkollë që shënoi fillimet e institucioneve të organizuara arsimore humaniste në Moldavi.
Instituti i parë i arsimit të lartë që funksionoi në territorin e Rumanisë ishte Academia Vasiliană (1640), themeluar nga Princi Vasile Lupu si një shkollë e lartë për gjuhët latine dhe sllave, e ndjekur nga Akademia e Princit, më 1707. Struktura e parë e arsimit të lartë në gjuhën rumune u krijua në vjeshtën e vitit 1813, kur Gheorghe Asachi hodhi themelet e një klase inxhinierësh, aktivitetet e të cilave zhvilloheshin në kuadër të Akademisë Princerë Greke.
Pas vitit 1813, momente të tjera shënuan zhvillimin e arsimit të lartë në gjuhën rumune, si në shkencat humane ashtu edhe në atë teknike. Academia Mihăileană, e themeluar në 1835 nga Princi Mihail Sturdza, konsiderohet instituti i parë superior rumun. Në 1860, tre fakultete pjesë e Academia Mihăileană formuan bërthamën për universitetin e sapokrijuar të Iaș, universiteti i parë modern rumun.
Mejdi Asllani
Mejdi Asllani rrjedh me origjinë nga Hasi i Prizrenit, nga babi Asllan- Can Asllani- Shigjeqi, e nëna Zymryte Agushi- Asllani nga Cernica, meqë Cani si furrxhi ishte vendosur në Gjilan. Shkollën fillore e kreu në Gjilan e po ashtu edhe Gjimnazin dhe me dhënien e provimeve plotësuese edhe shkollën e mesme ekonomike, seksionin administrativ. Pastaj qe regjistruar në Fakultetin Juridik, por nuk arrin ta kryej për shkak të aktiviteteve dhe angazhimeve të shumta shoqërore, ama edhe aq (dy vjet fakultet llogaritej si “Fakulteti Joiplotë” ose “Shkolla e Lartë Juridike”, por për atë kohë i ka mjaftuar që të zgjidhet gjyqtar për kundërvajtje: që nga kjo pozitë tregohet fort popullor dhe bie në konflikt me pushtetin-pushtues dhe shërbëtorët e tij.
Kartal
Kartal është një distrikt i Stambollit, Turqi, e vendosur në anën aziatike të qytetit, në bregun e Detit Marmara midis Maltepe and Pendik.
Pavarësisht se është larg nga qendra e qytetit, Kartal është shumë i populluar (popullsia gjithsej prej 541,209) (regjistrimi i vitit 2008). Sipërfaqja totale e tokës është 147,000 m2, e cila përfshin disa zona fshati në brendësi. Fqinjët e distriktit janë Maltepe në perëndim, Sultanbeyli dhe Sancaktepe në veri dhe Pendik në lindje. Në brendësi nga bregu, toka ngrihet ndjeshëm deri në kodrat Yakacık dhe Aydos, nga të cilat kjo e fundit është pika më e lartë në Stamboll.
Historia
Kartal ishte një fshat peshkimi në bregun e Detit Marmara gjatë Perandorisë Bizantine, i quajtur Kartalimen ose Kartalimin në greqisht dhe u themelua në fillim të shekullit të 6-të. Në shekullin e 11-të, qyteti u pushtua nga sundimtari i selxhukëve, Sylejman Shah. Në vitin 1329, Kartal u bë pjesë e Perandorisë Osmane, bizantinët e rimorën qytetin në vitin 1403, megjithatë, dhe e mbajtën atë për 17 vjet përpara se ta humbnin përsëri nga osmanët.
Sipas regjistrimit të përgjithshëm osman të viteve 1881/82-1893, kazaja e Kartalit kishte gjithsej një popullsi prej 12.969 banorësh, e përbërë nga 6.920 grekë, 5.095 muslimanë, 869 armenë, 3 katolikë, 1 hebre dhe 81 shtetas të huaj.
Në vitin 1947, Kartal ishte një zonë industriale dhe me futjen e trenave të udhëtarëve për në Terminalin Haydarpaşa nga Gebze në vitin 1973, Kartal u bë edhe më i rëndësishëm si një zonë industriale e Stambollit. Megjithatë, tendenca aktuale është se fabrikat po mbyllen dhe po zhvendosen në brendësi të vendit. Për shembull, fabrika e madhe e çimentos në breg, e cila do të shndërrohet në qendër kulturore, u mbyll në vitin 2003.
Pranë kodrës së Dragos ndodhet një rrënoja historike e banjës romake, e cila po rikuperohet nga Muzetë Arkeologjike të Stambollit, me mbështetjen financiare të Bashkisë Kartal.
Kartal sot
Ka një sërë shkollash të njohura private dhe shtetërore në zonë, Universiteti Maltepe është universiteti privat i Kartalit.
Banesat janë të një cilësie të mirë në përgjithësi. Ndërtimi pranë bregut u ngadalësua pas tërmetit të vitit 1999, kur njerëzit u bënë të vetëdijshëm se një linjë e madhe e thyerjes kalon pikërisht nga ky bregdet. Megjithatë, ndërtimi në tokë të lartë në brendësi po ecën me shpejtësi.
Nga Tirana në Stokholm
"Nga Tirana në Stokholm" përshtypje dhe kujtime me Autor Vedat Kokona. Shtëpia botuese "Kokona", Tiranë. Faqet e librit 132. ISBN 99927-726-7-0
Kartal
Kartal sot
Kartal është stacioni terminal i metrosë Kartal - Kadıköy (M4). [[Marmaray] për trenat e udhëtarëve gjithashtu kalon përmes Kartalit.
Tranzicion apo trashëgimi
Tranzicion apo trashëgimi Autori: Daut Gumeni. Botuesi: Toena. Faqet e librit 420.
Lista e ardhacakëve - Fushë Kosovë
Në strukturën demografike të komunës së Fushë Kosovës përpos dyndjeve natyrale dhe ekonomike kanë luajtur një rol të madhe dhe vendosja e popullatës për shkaqe të tjera si kolonizimi serb dhe vendosja e popullsisë refugjate nga Toplica dhe pjesë tjera të perandorisë Osmane si Sanxhaku i Tregut Ri dhe Bosnja.
Në tabelat e më poshtme janë mbledhur disa shënime dhe të dhëna që në shkallë të madhe kanë ndikuar në strukturën e demografisë së kësaj komune.
Ardhacakët serbë
Në këtë tabelë janë paraqitur familjet të cilat janë vendosur në territorin e komunës së Fushë Kosovës gjatë reformave politike të quajtura "reforma agrare" që janë ndërmarr nga qeveritë e ndryshme Jugosllave brenda viteve 1918-1941.
Lumi i Drilonit
thumb|right|300px| Driloni Driloni është një lumë i cili gjendet ne rrethinat e Liqenit të Ohrit dhe Pogradecit, në Shqipëri.
Gjeografia
Burimet e lumit të Drilonit ndodhen afër fshatit Tushemisht dhe Gurras, 4 km nga Pogradeci, rreze kodrave dhe kane një pamje te pakrahasueshme. Këtë monument natyre mund ta vizitoni ne qofte se ndiqni rrugën Pogradec - Dogane - Shën Naum. Ai është një burim i madh gëlqeror qe buron me rrjedhje vertikale te ujit ne fund te bllokut gëlqeror duke vazhduar me pas rrjedhjen ne Liqenin e Ohrit. Uji vjen nga Liqeni i Prespës përmes Malit te Thate. Uji del jashtë si një burim i madh i veçante me një rrjedhje prej 7 m³/s.
Përgjatë një pjese të lumit të Drilonit shtrihet edhe Parku i Drilonit i cili është i rrethuar me bimësi te dendur dhe ka një bote te pasur kafshësh. Ky vend ka qene i preferuar për te kaluar pushimet nga Mbreti Zog dhe nga Enver Hoxha. Ju mund te vizitoni shtëpinë e tij, qe tashme është shndërruar ne hotel dhe restorant.
Stuhi lufte mbi Kosovë
Stuhi lufte mbi Kosovë libër me autor Jusuf Zejnullahu. Botuar nga "Toena", në vitin 2007. Faqet e librit 460.
Në pjesën më të madhe, ai bazohet në arkivin personal të autorit, të cilin me përpikëri e ka krijuar gjatë tërë kohës së punës në Qeverinë e Kosovës. Ky arkiv është i përbërë nga dorëshkrimet e diskutimeve, ekspozeve, fjalimeve, polemikave, letrave, deklaratave, intervistave në mjete të informimit dhe skicave të shënimeve nga takimet e ndryshme në organet më të larta të Federatës Jugosllave, në ato të Serbisë dhe në Kosovë.
Hidrocentrali i Kalivaçit
Hidrocentrali i Kalivacit është pjesë e skemës së shfrytëzimit të lumit Vjosa për prodhimin e energjisë elektrike HEC-i do te ketë fuqi 93,9 MW dhe do te zëre një siperfaqe 1 710 ha. Hidrocentrali përbëhet nga diga, rezervuari i ujit, ndërtesa e centralit, nënstacioni elektrik, kanali i devijimit, vepra e marrjes, shkarkuesi, linja e tensionit te larte si dhe rruga që do te lidhe objektin me rrjetin rrugor nacional. Kjo vepër përfaqëson një impiant te prodhimit te energjisë elektrike nga burime hidrike.
Problematika
Qarku i Gjirokastrës është larg burimeve te energjisë, rrjeti elektrik ekzistues furnizohet nga sistemi elektroenergjitik i vendit nëpërmjet linjave te tensionit te larte. Vënia ne funksion e kësaj vepre do krijoje balancim për humbjet si rezultat i shkurtimit te distancave nga burimet e tjera furnizuese te sistemit. Përveç avantazheve te shumta ekonomike kjo vepër ka një ndikim te madh ne përmirësimin dhe ruajtjen e ambientit, rregullimin e shtratit te lumit Vjosë dhe krijimin e një mikroklime për gjithë rajonin.
Literature
Nje kantier me legjenda Engjell Seriani http://lajme.shqiperia.com/lajme/artikull/iden/39632/titulli/Nje-kantier-me-legjenda
Mbi përkthimin me përkthyesin
"Mbi përkthimin me përkthyesin" me Autor Vedat Kokona. Përsiatjet e Vedat Kokonës mbi përkthimin me shembuj ilustrues. Shtëpia botuese "Kokona", Tiranë, viti i botimit 2003. Faqet e librit 136. ISBN 99927-929-2-2
Celerina/Schlarigna
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Ulza
Ulza është një qytet në Komunën e Ulzës të rrethin e Matit të Shqipërisë.
Me valët e jetës
"Me valët e jetës" roman me Autor Vedat Kokona. Shtëpia botuese "Kokona", Tiranë, viti i botimit 2003. Faqe 564. ISBN 99927-726-9-7
Condoleezza Rice
parapamje|right|Condoleezza Rice (2005)
Kondoliza Rajs është politikane amerikane, Këshilltarja e Sigurisë Kombëtare të Shteteve të Bashkuara.
Tre muaj plot me të diela
Tre muaj plot me të diela Autori: Thanas Jorgji. Botuesi: Toena. Faqe 216.
Condoleezza Rice
Kondoliza Rajs, 46 vjeç, Këshilltarja e Sigurisë Kombëtare e Presidentit Xhorxh Bush, është një specialiste për çështjet ruse dhe të Europës Lindore e respektuar gjerësisht, e cila kohët e fundit ishte një politikane dhe dekane e Universitetit të Stanfordit.
Majtas, djathtas, o fëmijë...
Majtas, djathtas, o fëmijë... poemth me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë (Botimi i 3-të) në vitin 2002 nga "Mësonjëtorja e parë". Libri ka 26 faqe me ilustrime. ISBN 9992746483
Franz Aumann
Franz Joseph Aumann (gjithashtu Auman, Aumon ; 24 shkurt 1728, Traismauer - 30 mars 1797, Sankt Florian) ishte një kompozitor austriak. Përpara se zëri i tij të thyhej, ai këndoi në të njëjtin kor vjenez si Michael Haydn dhe Johann Georg Albrechtsberger, kompozitorë me të cilët më vonë gjatë jetës shkëmbeu dorëshkrime. Ashtu që, nuk është për t'u habitur që disa nga muzikat e tij i janë atribuar gabimisht Haydnit. Megjithatë, Missa Profana e tij, duke satirizuar belbëzimin dhe këndimin e keq të një mësuesi, dikur i atribuohej Wolfgang Amadeus Mozart.
Muzika e Aumann-it ishte një pjesë e madhe e repertorit në St. Bruckner e përqendroi shumë vëmendjen e tij në përgjegjësitë e Krishtlindjeve të Aumann-it dhe një Ave Maria në D major. Bruckner, i cili pëlqente harmoninë me ngjyra të Aumann-it, shtoi në 1879 një shoqërim me tre trombone në cilësimet e tij të Ecce quomodo moritur justus dhe Tenebrae factae sunt.
Kantoni Beauvais-Nord-Est
Kantoni Beauvais-Nord-Est (frëngjisht: Canton de Beauvais-Nord-Est) është një kanton në departamentin Oise, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Beauvais. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 18365 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Beauvais-Nord-Est aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Me xhaketën kuq e zi
Me xhaketën kuq e zi antologji poetike për fëmijë, mblodhi Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 2001 nga "Omsca-1". Libri ka 319 faqe. ISBN 9992740744
Mollëkuqja e fëmijërisë
Mollëkuqja e fëmijërisë vjersha dhe poema me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 2001 nga "Ombra GVG". Libri ka 65 faqe me ilustrime. ISBN 9992774746
Georgi Përvanov
thumb|Georgi Părvanov Georgi Sedefçov Përvanov (2007) ishte Presidenti i Republikës së Bullgarisë - bullgarë nga Bullgaria.
Georgi Përvanov u zgjodh president i Republikës së Bullgarisë më 18 nëntor 2001. Udhëheqësi i Partisë Socialiste u bë ish-komunisti i parë që fiton në zgjedhjet presidenciale që prej rënies së komunizmit në Bullgari në fillim të viteve 1990. Fushata e tij para-zgjedhore u krye nën moton "Unë jam në anën tuaj" dhe nënvizonte çështjet sociale. Mbështetja për kandidaturën e Përvanovit ishte pothuajse dyfishi i asaj që partia e tij mori në zgjedhjet parlamentare pesë muaj më parë.
Gaspé
Gaspé është një qytet në La Côte-de-Gaspé, provinca Kebek, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 1121.07 km² dhe popullsi 15163 banorë.
Gabimet e veshkaushit
Gabimet e veshkaushit përralla me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 2001 nga "Toena". Libri ka 124 faqe me ilustrime. ISBN 9992714786
Komuna e Drenasit
Gjeografia
Komuna e Drenasit ndodhet në qendër të Kosovës. Kufizohet me komunën e Skënderajit në veri, Malishevën dhe Lipjanin në jug, dhe Fushë Kosovën dhe Komunën e Kastriotit në lindje. Ka gjithsej 37 fshatra në komunë. Zona ka një sipërfaqe prej 290 km². Së bashku me komunat e Prishtinës, Podujevës, Graçanica, Lipjan, Kastriotit, Artanën dhe Fushë Kosovën formon Rajonin e Prishtinës.
Vendbanime
Komuna e Drenasit ka gjithsej 38 vendbanimev.
La Punt-Chamues-ch
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
The Pirate Bay
The Pirate Bay (quajtur ndryshe dhe TPB) është një website i cili paraqet skedare torrent dhe lidhjet magnet në menyrë të organizuar me qëllim lehtësimin e shpërndarjes së materialeve të ndryshme elektronike duke përdorur protokollin BitTorrent. TPB u themelua në Suedi në vitin 2003.
Në vitin 2009, themeluesit e The Pirate Bay ishin të akuzuat në një gjyq në Suedi nga i cili u dënuan me një vit burg dhe një gjobë prej € 2.7M ose US $ 3.5M.
Në disa vende, ISP-të janë të urdhëruar për të bllokuar qasjen në The Pirate Bay. Paralelisht në të gjithë botën janë krijuar shumë proxies duke siguruar qasjen pa probleme në TPB, e cila është një nga website më të vizituara në botë.
Besëlidhja e Poçemit
Besëlidhja e Poçemit një nga monumentet e rëndësishme historike shqiptare. Në kuadër të kryengritjeve të Mallakastrës është edhe Besëlidhja e Poçemit. Në shekullin e 18 Perandoria Osmane ndryshon sistemin e taksimit. Pikërisht këtë lloj taksimi e kundërshtojnë fshatrat e lirë shqiptar dhe bashkë me ta bashkohen edhe ish oficerë në shërbim të Perandorisë Osmane. Për të pasur një strukturë sa më të gjerë popullore u bë edhe një besëlidhje.
Lule të gabuara
“Lule të gabuara” ngjizet nga shtatë tregime, që mund të mendohen edhe si shtatë ditë të një jave shekullore, shtatë ngjyra të një zie shekullore, shtatë nota të një kuje. Jo rastësisht, tregimet i lidh një urë e copëtuar, më saktë: copërat e një ure...
Kantoni Arudy
Përbërja aktuale
Kantoni Arudy aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Terneuzen
Terneuzen është një komunë në provincën Zelanda në Holandë me sipërfaqe 317.78 km² dhe popullsi 54864 banorë. Terneuzen është kryeqendra e komunës.
Haxhi Zeka
parapamje|Monumenti Haxhi Zeka Haxhi Zekë Byberi i njohur në histori Haxhi Zeka (Shoshan, 20 dhjetor 1832 - Pejë, 21 shkurt 1902) ka qenë ndër organizatorët e Lidhjes së Prizrenit dhe përkrahës i krahut autonomist të saj, drejtues i degës së Pejës të Lidhjes, ku u shqua si prijës ushtarak me kontribut në Mbrojtjen e Plavës dhe Gucisë. Vite më pas u përpoq të përtërinte të njëjtën frymë lëvizjeje nëpërmjet Lidhjes së Pejës.
Jeta
Lindi më 20 dhjetor në fshatin Shoshan të Malësisë së Gjakovës, i biri i Mehmetit të Abedin Byberit dhe Zelfije gjocaj nga Deçani. Familja e tij u shpërngul në Pejë, ata ishin pronarë tokash dhe Haxhiu ishte tejet karizmatik. Qe ndër organizatorët të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit dhe një nga luftëtarët më të vendosur për autonominë e vilajeteve shqiptare dhe mbrojtjen e tërësisë territoriale të tyre. Në Kuvendin e parë të Lidhjes, më 10 qershor 1878, u zgjodh anëtar i Komitetit Qendror të saj. Mori pjesë, si komandant ushtarak, në krye të forcave të Lidhjes në aksionin e Gjakovës, në shtator 1878 kundër Mehmet Ali Pashës.
Krahas udhëheqësve të tjerë politikë e ushtarakë të Lidhjes luftoi në fund të 1879-ës dhe në fillim të 1880-ës për mbrojtjen e Plavës e Gucisë kundër forcave të Malit të Zi. Komandonte fuqinë e Pejës, ku pranë tij u shqua Çelë Shabani; Haxhiu me të hollat e veta e mbajti ushtrinë gjatë gjithë dimrit. Në pranverën e vitit 1881 mori pjesë në betejat kundër ushtrisë së komanduar nga Dervish Pasha.
Së bashku me Sulejman Vokshin dhe Kadri Bajrin, Haxhi Zeka më 1884-1885 udhëhoqi kryengritjet antiosmane të shqiptarëve të Kosovës, që synonin të rimëkëmbnin Lidhjen dhe të vinin në jetë idetë e saj autonomiste. Më 1893 Haxhi Zeka me Bajram Currin organizuan kryengritjen që përfshiu Pejën, Gjakovën e vise të tjera të Kosovës kundër padrejtësive ekonomike e politike të perandorisë. Pasi autoritetet e shtruan me njësi ushtarake kryengritjen, Haxhi Zeka kërkoi që të dorëzohej vetëm tek sulltani; në dhjetor 1893 u dërgua i shoqëruar në Stamboll, ku u prit miqësisht nga Sulltani. Atje kaloi dy vite mërgim "vullnetar" dhe u kthye më 15 tetor 1895, i pritur me të madhe nga bashkëatdhetarët e tij në Shkup dhe Pejë. Sipas disa burimeve, Haxhi Zeka me pasues të tij shkoi të shërbente në Luftën Greko-Osmane.
Më 1897 kryesoi një kryengritje që nisi në Kosovë. Në bashkëpunim me Komitetin Shqiptar të Stambollit të kryesuar nga Sami Frashëri dhe atdhetarët e tjerë brenda dhe jashtë atdheut, Haxhi Zeka organizoi më 23-29 janar 1899 në Kuvendin e Pejës ku u mblodhën 450-500 vetë u themelua Lidhja e Pejës dhe u zgjodh kryetar i Komitetit të saj, dhe përfaqësonte programin autonomist të Komitetit të Stambollit. Shumë qytete shqiptare shprehën solidaritet ndaj këtij organizimi.
Autoritetet serbe i dërguan konsullit të tyre në Prishtinë, Sima Abramoviç, armikun personal të Haxhiut, gjakovarin Mehmed Zaimin. Ky nxiti të birin, kapitenin e zaptijeve Adem Zajmin që ta vriste Haxhi Zekën; kjo ndodhi më 21 shkurt 1902 në pazarin Pejë. Haxhiu u varros në varrezat e xhamisë Sulltan Mehmed Fatih në Pejë. Vrasja e tij bëri të binte në fashë kryengritjet shqiptare që kishin shpërthyer në krejt vilajetin e Kosovës. Dorërasi u vra më 1912 nga autoritetet serbe, pasi kërkoi shpërblimin e premtuar para vrasjes.
Pronat e lëna
parapamje|majtas|Mulliri i Haxhi Zekës Mulliri i Haxhi Zekës është kompleks i madh i trashëgimisë industriale i cili i takon pjesës së dytë të shekullit të 19-të. Është ndërtuar me ndihmën e austro-hungarezëve. Ndërtesa përbëhet nga mulliri dhe hambari. Për kohën në të cilën u ndërtua ishte objekti më i lartë i cili posedonte tre kate. Fasada është nga guri i kombinuar, tulla, dritare hark dhe korniza. Mulliri i Haxhi Zekës është mulliri i parë në Kosovë dhe regjion i cili ka pasur teknologji më të përparuar të sjellur nga Austria. Fillimisht mulliri ka punuar me ujë, pastaj është përdorur energjia elektrike. Aty ka filluar ekonomia industriale në Pejë. Në të kaluarën i gjithë regjioni ka kryer shërbimet e bluarjes së drithit dhe prodhimit të miellit.
Pas vdekjes së Haxhi Zekës, udhëheqës u bë nipi i tij, Jashar Pasha. Në vitin 1997 u mor në mbrojtje nga shteti. Gjatë luftës së vitit 1998-1999, mulliri u dogj por u restaurua dy herë: në vitin 2004 pjesa e mullirit dhe në vitin 2016 pjesa e hambarit.
Në afërsi të sheshit "Haxhi Zeka" gjendet Kulla e Pashës apo e njohur edhe si Kulla e Haxhi Zekës, muret e së cilës janë të përbëra me punimet karakteristike të mjeshtërve shqiptar të asaj kohe si: luani, vula e Sulejmanit etj. Ka arkitekturë karakteristike të shekullit XVIII dhe XIX, është dykatëshe e ndërtuar prej guri dhe me dritare e frëngji të punuara me përkushtim nga mjeshtër shqiptarë.
Në nder të tij
Universiteti publik i Pejës, pasardhës i Fakultetit të Shkencave të Aplikuara në Biznes, mban emrin "Haxhi Zeka". Gjithashtu një sheshit i është vënë emri i tij, në qendër të sheshit ndodhet shatërvani i ndërtuar në shek. XVI afër të të cilit ndodhet edhe shtatorja e Haxhi Zekës.
Madulain
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Lista e ardhacakëve - Kastriot
Në strukturën demografike të komunës së Kastriotit përpos dyndjeve natyrale dhe ekonomike kanë luajtur një rol të madhe dhe vendosja e popullatës për shkaqe të tjera si kolonizimi serb dhe vendosja e popullsisë refugjate nga Toplica dhe pjesë tjera të perandorisë Osmane.
Në tabelat e më poshtme janë mbledhur disa shënime dhe të dhëna që në shkallë të madhe kanë ndikuar në strukturën e demografisë së kësaj komune.
Ardhacakët serbë
Në këtë tabelë janë paraqitur familjet të cilat janë vendosur në territorin e komunës së Kastriotit gjatë reformave politike të quajtura "reforma agrare" që janë ndërmarr nga qeveritë e ndryshme Jugosllave brenda viteve 1918-1941.
Thomai që mbolli kripë
Thomai që mbolli kripë Autori: Timo Mërkuri. Botuesi: Toena. Faqet e librit 208.
Gruaja në kafe
"Gruaja në kafe" roman me Autore Diana Çuli. Shtëpia botuese "Toena", viti i botimit 2009. Faqe 200. ISBN 978-99943-1-293-1
Shkrimtarja Diana Çuli sjell në romanin e saj “Gruaja në kafé” realitetin e një shoqërie të turbulluar, krizën shpirtërore të një brezi me të cilin jeta u tregua dorështrënguar dhe që kërkon dashurinë aty ku vështirë mund të gjendet, duke marrë zhgënjime ndoshta edhe të pritshme. Lexuesi, në ndjekje të aventurës dashurore të Gim Fortuzit, takon shfaqje të jetës së sotme të Tiranës nën një këndvështrim të ri letrar. Një roman psikologjik, i analizave të thella, i zhbirimit të skutave më të fshehta të ndërgjegjjes së qenies njerëzore.
Kantoni Neuilly-en-Thelle
Kantoni Neuilly-en-Thelle (frëngjisht: Canton de Neuilly-en-Thelle) është një kanton në departamentin Oise, rajonin Picardie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Neuilly-en-Thelle. Ka sipërfaqe 139.34km2 dhe popullsi 29922 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Neuilly-en-Thelle aktualisht përbëhet nga 15 komuna.
Ivo Sanader
Pas kthimit në Kroaci, Sanader punoi në zyrën e marketingut të agjencisë turistike Dalmacijaturist. Më 1998 u bë kryeredaktor i shtëpisë botuese Logos. Në atë kohë, ishte gjithashtu një prej redaktorëve të revistës Mogućnosti (Mundësitë). Më 1991, mori një post drejtues në Teatrin Kombëtar në Split.
Në gusht të vitit 1992, pasi u zgjodh në Dhomën e Përfaqësuesve të Parlamentit kroat, u bë Ministër i Shkencës dhe Teknologjisë, një detyrë të cilën e mbajti deri në janar 1993.
Sanader më pas u emërua Zëvendësministër i Jashtëm. Në këtë detyrë të re, ai mori pjesë në bisedimet dypalëshe të cilat çuan në krijimin e Federatës Kroato-Myslimane të Bosnje-Hercegovinës (FBiH). Ai gjithashtu ndihmoi në diskutimet për heqjen e regjimit të vizave për shtetasit kroatë që udhëtojnë në Greqi. Gjatë kësaj periudhe, Sanader u bë anëtar i Komitetit Qendror të partisë së tij.
Në fund të nëntorit 1995, pas Marrëveshjeve të Paqes të Dejtonit, Sanader u largua nga qeveria për t'u bërë shefi i kabinetit të Presidentit kroat të atëhershëm, Franjo Tuxhman, i cili e emëroi edhe sekretar të përgjithshëm të Këshillit të Mbrojtjes dhe Sigurisë Kombëtare dhe anëtar të Këshillit Presidencial.
Në janar 1996, Sanader u bë anëtar i Këshillit Shumëpalësh për Bashkëpunimin ndërmjet Kroacisë dhe FBiH-së. Më vonë, u emërua për herë të dytë si Zëvendësministër i Jashtëm.
Sanader është i martuar dhe ka dy vajza.
Profesioni
Profesioni është një fushë pune që është profesionalizuar me sukses. Ai mund të përkufizohet si një grup i disiplinuar individësh, profesionistësh, të cilët i përmbahen standardeve etike dhe që e mbajnë veten si dhe janë të pranuar nga publiku si posedues të njohurive dhe aftësive të veçanta në një trup të njohur gjerësisht të të mësuarit që rrjedh nga kërkimi, edukimi dhe trajnime në një nivel të lartë dhe të cilët janë të përgatitur për të zbatuar këto njohuri dhe për t'i ushtruar këto aftësi në interes të të tjerëve.
Profesionet profesionale bazohen në trajnime të specializuara arsimore, qëllimi i të cilave është të ofrojë këshilla dhe shërbime objektive të painteresuara për të tjerët, për një kompensim të drejtpërdrejtë dhe të përcaktuar, krejtësisht pavarësisht nga pritshmëria e përfitimeve të tjera të biznesit. Tradita mesjetare dhe ajo e hershme moderne njihte vetëm 3 profesione: hyjninë, mjekësinë dhe drejtësinë, të cilat quheshin profesione të mësuara. Një profesion nuk është një tregti John J Parker, "A Profession Not a Skilled Trade" (1955-1956) 8 South Carolina Law Quarterly 179 HeinOnline ; Sommerlad, Harris-Short, Vaughan and Young (eds), The Futures of Legal Education and the Legal Profession, Bloomsbury, 2015, p 147; Richard Colman, "Medicine is a profession not a trade", British Medical Journal, 7 October 2001; A M Linz, "A profession, not a trade" (December 1990) New York State Dental Journal 56(10):16 PubMed ; E. G. Eberle, "The practice of medicine held to be a profession and not a trade" (August 1939) 28 Journal of the American Pharmaceutical Association 482 Wiley ; Wendler, Tremml and Buecker (eds), Key Aspects of German Business Law: A Practical Manual, 2nd Ed, Springer, 2002, p 255; William F Ryan, "Methods of Achieving Professional Recognition" (1946) The American Engineer, vols 16-17, p 8. dhe as një industri.
Disa profesione ndryshojnë pak në status dhe fuqi, por prestigji i tyre përgjithësisht mbetet i qëndrueshëm me kalimin e kohës, edhe nëse profesioni fillon të ketë studime dhe arsimim formal më të kërkuar. Disiplinat e formalizuara kohët e fundit, si arkitektura, tani kanë periudha po aq të gjata studimi të lidhura me to.
Historia
thumbnail|right|250px| Jesusi dhe doktori i Faith, nga shoqëruesit të [[Giuseppe Ribera ]]
Mënyrë klasike, ka qenë që vetëm tri: hyjnia, mjekësi, dhe ligji — të ashtu-quajtur "profesione të mësuar". Objektivat kryesore që bëjnë një profesion të identifikohet si një profesion janë:
Me rritjen e teknologjisë dhe specializimit profesionale në shekullin e 19-të, organet e tjera filluan të kërkojnë statusin profesional: farmaci, mjekësinë veterinare, infermierinë, mësimdhënie, bibliotekarisë, optometri dhe punës sociale, të cilat mund të pretendojnë, duke përdorur këto objektiva, të jenë të profesione nga 1900.
Ashtu si disa profesione që rritet në status dhe pushtet nëpër faza të ndryshme, kështu që të tjerët mund të zvogëlohen9ose humbin pushtet). Kjo është e karakterizuar nga rrobat e kuqe e peshkopëve duke i hapur udhë rrobave të zeza të avokatëve dhe pastaj rrobave të bardha të mjekëve . Kohët e fundit janë zyrtarizuar disiplina, të tilla si arkitektura, tani kanë periudha të gjata të studimit në mënyrë të barabartë lidhur me to.
Lista e profesioneve të shquara
Profesionet përfshijnë:
Aventurat e maçokut
Aventurat e maçokut poema humoristike për fëmijë me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Toena". Libri ka 16 faqe me ilustrime. ISBN 9992715480
Tenxherja (roman)
Tenxherja roman, Autori: Agron Tufa. Botuesi: Toena. Faqet e librit 184.
"Ne ishim e vetmja familje fatkeqe atë ditë në atë qytet. Prindërit tanë janë krejtësisht të paaftë, të pashpresë, të pazotë ta kthejnë me një rrotullim rrotën e fatit. Duart e tyre, pëllëmbët, varen poshtë në gjysmëgrusht, të çarmatosura. A thua vallë, herëdokur edhe ne do të ndihemi të tillë, të pafuqishëm e ngordhalaqë para krijesave tona? Si prindërit tanë, që as edhe një fjalë nuk munden të na thonë? Çfarë ndiejnë vallë baba dhe nëna, tani, në këtë çast, në këtë grimëkohë kur truri im përshkohet nga këto mendime.."
Çuvashia
Republika Çuvashe (Rusisht: Чува́шская Респу́блика, Chuváshskaya Respúblika; Çuvashisht: Чӑваш Республики, Čăvaš Respubliki), ose Çuvashia (Rusisht: Чува́шия Chuváshiya; Çuvashisht: Чӑваш Ен, Čăvaš Jen) është një subjekt federal i Rusisë (një republikë). Është atdheu i popullit çuvash, një grup etnik turkik. Kryeqyteti i saj është qyteti Çeboksari. Sipas regjistrimit të vitit 2010, popullsia e tij ishte 1,251,619.
Gjeografia
Republika Çuvashe është e vendosur në qendër të Rusisë Evropiane, në zemër të rajonit ekonomik Vollga-Vjatka, kryesisht në perëndim të lumit të Vollgës, në Pllajën e Vollgës. Kufizohet me Republikën Mari El në veri, Oblastin Nizhny Novgorod në perëndim, Republikën e Mordovia në jug-perëndim, Olastin Uljanovsk në jug, dhe Republikën e Tataristanit në lindje dhe juglindje. Ka mbi dy mijë lumenj në republikë - me ato më të mëdhenjtë janë Vollga, Sura dhe Tsivil - si dhe katërqind liqene. Disa nga rezervuarët e luginës së lumit të Vollgës janë në veri të republikës dhe lumi Sura rrjedh drejt Vollgës përgjatë pjesës më të madhe të kufirit perëndimor të republikës. Klima është mesatare kontinentale, me temperatura mesatare që variojnë nga -13 °C në janar deri +19 °C në korrik. Reshjet vjetore ndryshojnë ndërmjet 450 dhe 700 milimetra, por janë të pabarabarta nga një vit në tjetrin. Burimet natyrore përfshijnë gips, rërë, argjilë, depozita të sapropelit, fosforit dhe torfe. Ka depozita të naftës dhe gazit natyror, megjithëse nxjerrja e tyre nuk është ndjekur ende komercialisht. Pyjet, kryesisht në jug përgjatë lumit Sura, mbulojnë afërsisht 30% të tokës.
Historia
parapamje|Harta e Republikës Çuvashe
Paraardhësit e Çuvashisë ishin bullgarë dhe suarë, fise turke që banonin në Kaukazin Verior në shekujt V deri në VIII. Në shekujt VII dhe VIII, një pjesë e bullgarëve u larguan për në Ballkan, ku, së bashku me sllavët vendas, krijuan shtetin e Bullgarisë moderne. Një pjesë tjetër u zhvendos në Rajonin e Vollgës së Mesme (shih Bullgaria e Vollgës), ku popullsia bullgare që nuk e pranoi Islamin formoi themelin e popullit çuvashe.
Gjatë pushtimit mongol të Bullgarisë së Vollgës, Suari që banon në stepë migroi në veri, ku jetonin fiset Finlandezët e Vollgës, si Mordvins dhe Mari. Çuvashët pretendojnë të jenë pasardhësit e këtyre suarëve që u asimiluan me Mari. Në vitin 1242, ata u bënë vasalë të Hordisë së Artë. Më vonë sundimtarët mongolë dhe tatar nuk ndërhynë në punët e brendshme lokale për sa kohë që haraçet i bëheshin Sarait çdo vit. Kur pushteti i Hordisë së Artë filloi të zvogëlohej, Mişär Tatar nga Piana dhe Temnikov u përpoqën të qeverisnin zonën çuvashe.
Gjatë luftës pushtuese të Ivanit të Tmerrshëm kundër Hanllëkut të Kazanit, në gusht 1552, princat çuvash Orsai dhe Mari Akpar Tokari u betuan për besnikërinë e tyre ndaj Dukatit të Madh të Muskovisë në Alatyr në lumin Sura. Midis viteve 1650 dhe 1850, Kisha Ortodokse Ruse dërgoi misionarë që flasin çuvashisht në përpjekje për t'i kthyer çuvashët në besimin Ortodoks. Një grup prej këtyre misionarëve krijuan një gjuhë të shkruar çuvashe. Shumica e çuvashëve që qëndruan në këtë zonë u bënë të krishterë ortodoksë, por disa mbetën paganë.
Më 15 maj 1917, çuvashët u bashkua me Lëvizjen Idel-Ural dhe në dhjetor 1917 u bashkua me shtetin jetëshkurtër Idel-Ural, kur u arrit një marrëveshje me përfaqësuesit tatar për të tërhequr kufirin lindor të Çuvashisë në lumin Svijaga. Në vitet 1918–1919, Lufta Civile Ruse përfshiu zonën. Kjo përfundoi me fitoren e Bolshevikëve. Për të fituar mbështetje nga popullata lokale, Lenini urdhëroi krijimin e një shteti çuvash brenda RSFS ruse. Më 24 qershor 1920, u formua Oblasti Autonom Çuvashe, i cili u shndërrua në RASS Çuvashe në prill 1925.
Ndarjet administrative
Republika Çuvashe është e ndarë administrativisht në 21 distrikte, 9 qytete/qyteze, 7 vendbanime të stilit urban dhe 351selsoviet dhe administrata rurale.
Politika
parapamje|Selia e qeverisë së Republikës Çuvashe
Këshilli Shtetëror i Republikës Çuvashe është organi rajonal legjislativ (përfaqësues) i përhershëm i republikës. Organi më i lartë ekzekutiv është Qeveria e Republikës, e cila përfshin organe ekzekutive territoriale siç janë administratat e rrethit, komitetet dhe komisionet që lehtësojnë zhvillimin dhe drejtojnë çështjet e përditshme.
Feja
Sipas një sondazhi të vitit 2012, 64.7% e popullsisë së Çuvashisë i përmbahen Kishës Ortodokse Ruse, 4% janë besimtarë të krishterë ortodoksë pa i përkitur asnjë kishe ose anëtarëve të kishave ortodokse jo-ruse, 3% e popullsisë (kryesisht tatarët) ndjekin Islamin, 3% janë të krishterë të pa shoqëruar, 1% ndjekin besime autoktone (Vattisen Yaly, fe popullore çuvashe). Për më tepër, 24% e popullsisë deklaron të jetë "shpirtërore por jo fetare", 1% është ateiste dhe 2.3% ndjek fe të tjera ose nuk iu përgjigjën pyetjes.
Studimi i fesë është i detyrueshëm për nxënësit e shkollës në Çuvashi. Nga studentët, afërsisht 76.9% janë regjistruar për studime ortodokse, 16.0% për studime laike, 15.7% për studime të feve botërore dhe 1.4% për studime islam]e.
Ekonomia
parapamje|Fabrika e pijeve alkoholike, [[Mariinsky Posad]] Republika Çuvashe është vendi më i populluar dhe pjellor në rajonin e mesëm të Vollgës. Ka toka pyjore gjetherënëse në tokë pjellore të zezë. Në bujqësi, gruri dhe panxhari i sheqerit, derrat dhe bagëtia e viçit janë bërë më të rëndësishme sesa thekra, tërshëra, elbi dhe bagëtia e qumështit të cilat janë tipike për të gjithë zonën.
Republika është qendra e Rusisë për rritjen e hops dhe është e famshme në të gjithë vendin për historinë e saj të gjatë të krijimit të birrës. Ajo është gjithashtu një qendër kryesore për inxhinieri elektrike, veçanërisht në fushën e transmetimit të energjisë dhe sistemeve të kontrollit. Industri të tjera kryesore janë përpunimi i metaleve, prodhimi i energjisë elektrike dhe prodhimi kimik. Ka edhe mullinj të mëdhenj për përpunimin e drurit në Shumerlin.
Kompanitë më të mëdha në rajon përfshijnë Khimprom Novocheboksarsk (të ardhura prej 164,55 milion dollarësh në 2017), Accond (prodhues i ëmbëlsirave, 152,55 milion dollarë), Cheboksary Instrument-Making Plant (142.27 milion dollarë), NPP EKRA (inxhinieria e energjisë, 101.13 milion dollarë).
Pushka top, o baca Isë!
Pushka top, o baca Isë! libër për fëmijë me autor Odhise K. Grillo. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Toena". Libri ka 16 faqe me ilustrime. ISBN 9992714719
S-chanf
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Grazhdaniku
Grazhdanik është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë.
Jap de Hop Shefer
thumb|right|Jap de Hop Shefer Jap de Hop Shefer, është politikan holandez, Sekretar i Përgjithshëm i NATO-s (2007).
Këshilli i Atlantikut Verior emëroi Ministrin e Jashtëm hollandez Jap de Hop Shefer si sekretar të përgjithshëm të NATO-s dhe kryetar të Këshillit më 22 shtator 2003. De Hop Shefer e filloi detyrën e tij më 1 janar 2004, duke pasuar Lordin Xhorxh Robertson nga Britania. Ai është hollandezi i tretë që drejton Aleancën në historinë e saj 54-vjeçare.
Video inçizuesi
Video inçizuesi ose Video regjistruesi ose Video dokumentuesi (ang.: Videorecorder në kuptimin video-shohë dhe recorder- inçizoj, regjistroj, dokumentoj ) apo termi më i përhapur ndër shqiptartë "Videorekorderi" është një vegël elektrike me anën e të cilave, në videokaseta bëhet rexhistrimi i filmit që më parë është xhiruar.
Videorexhistrorët rexhistrojnë pikëzat e fotografive të xhiruara (video sinjalet) sipas rradhës në shirita magnetikë vido, apo në mënyrë mekanike në traka, foografitë e plota. Videorexhistrorët zakonisht instalohen në aparate më komplekse. Këto vegla paisen me një modulator, ashtu që video sinjalet nëpërmjet frekuencave bartëse rexhistrohen në mediume.
Në kohen më të re termi Videorekorder përdoret vetem për Videorexhistrorët magnetikë. T'dhënat e këtyre videorexhistrorve, dëftohen në videokaseta magnetike të sistemeve: VHS (Video Home System), Beta-System, Video 2000 dhe LVR (Longitudinal Video Recording). Këto mediume mundësojnë dëftimin për 2 herë nga 4 orë (me shirit të dyanëshëm).
Universiteti Bujqësor i Tiranës
Universiteti Bujqësor i Tiranës (UBT) është institucion i arsimit të lartë në Shqipëri, që ofron studime mbi agronominë, veterinarinë, ekonominë agrare, inxhinierinë pyjore, mjedisin rural, dhe degë të ngjashme. UBT është qendra më e madhe e edukimit dhe kërkimit shkencor në fushën e bujqësisë dhe ushqimit në Shqipëri. Kampusi i UBT-së është i vendosur në një kodrinë të pyllëzuar në periferinë veri-perëndimore të Tiranës, rreth 7 km nga qendra e qytetit.
Historiku
UBT u krijua më 1 nëntor 1951 si Institut i Lartë Bujqësor (ILB). Më 1991 u emërtua Universiteti Bujqësor i Tiranës (UBT). Deri në vitin 1990 universiteti ishte i organizuar në katër fakultete (Agronomi, Ekonomi Agrare, Inxhinieri Pyjore dhe Veterinari) me rreth 6000 studentë e 480 pedagogë. Në vitin 1992-1994, përmes asistencës së dy projekteve SARA, të financuar nga qeveria e SHBA-së (USAID) dhe atij GTZ të financuar nga qeveria Gjermane, u krye ristrukturimi akademik i universitetit. Nga viti 2001-2002 UBT është në një proces të ri të ristrukturimit në përputhje me "deklaratën e Bolonjës", UBT, në vitin akademik 2005-2006, pritet të organizoje studimet sipas skemës së re 3+2+3 (Bachelor, Master dhe Doktoraturë).
Në UBT kërkimi shkencor konsiderohet si një komponent esencial i jetës akademike. Kërkimi është realizuar në sajë të projekteve nacionale me pjesëmarrjen në programet "Bujqësia dhe Ushqimi, biotekonologjia dhe Diversiteti Biologjik", në projektet nga Agjencia Kombëtare e Mjedisit, në projektet bilaterale me qeverinë greke dhe italiane, në projektet DAD, në projektet e NATOS, në projektet IMG Tempus, në projektet e Bankës Botërore, në projektet për kërkim dhe zhvillim të akorduara nga qeveria shqiptare me një buxhet special në vitin 2004. UBT është iniciator i lidhjeve të shkencës me prodhimin. Këto lidhje janë konkretizuar përmes marrëveshjeve të lidhura me biznesin shqiptar.