cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tempulli Trilokyanatha
Tempulli Trilokyanatha (i quajtur edhe Tempulli xhainist i Thiruparthikundramit) në Thiruparthikundram, një lagje e Kanchipuramit në shtetin e Indisë Jugore Tamil Nadu, është një tempull kushtuar figurave fetare xhainiste. Ai është i lidhur me sektin Digambara të Xhainizmit. Tempulli, i ndërtuar në stilin dhe materialet e Arkitekturës Dravidiane, besohet se është ndërtuar gjatë sundimit të Dinastisë Pallava gjatë shekullit të VIII me shtesa të mëvonshme nga Dinastia mesjetare Chola dhe mbretërit Vijayanagara. Tempulli është i administruar nga Departmenti i Arkeologjisë së Qeverisë së Tamil Nadu-së si një monument i mbrojtur, ndërsa mirë-mbahet nga trustet trashëgimtare xhainiste. Tempulli bashkë me Tempullin Chandraprabha në rajonin e kompleksit rrethues emërtohet si Xhaina Kanchi, ndërsa dy pjesët e tjera të qytetit janë të emërtuara përkatësisht Shiva Kanchi dhe Vishnu Kanchi.
Historia
Dinastia Pallava, sunduese e rajonit që përqafoi Xhainizmin gjatë viteve të saj të para. Sipas legjendës vendore, tempulli u ndërtua nga dishepulli Pallava i të diturve Vamana dhe Mallisena. Ka edhe legjenda të tjera që ia atribuojnë ndërtimin e tempullit Simhavishnut, mbretit të parë Pallava gjatë dhjetëvjec/arit të fundit të shekullit të VI. Megjithatë tempulli besohet se është ndërtuar gjatë shekullit të VIII afër vitit 800 kur mbretëronte Dinastia Pallava. Ka mbishkrime nga mbreti Pallava, Narasimhavarmani II (700-728) dhe mbretërit e dinastisë pasuese mesjetare Chola, Rajendra Chola I (1054-63), Kulothunga Chola I (1070-1120) dhe Vikrama Chola (1118-35) si dhe mbishkrime në gjuhën kanareze të Krishnadevarayas (1509-29). Mbishkrimet Chola Vijayanagara tregojnë përkrahjen e madhe të tempullit. Krishnadevaraya ndihmoi në riparimin e pikturave të shekullit të XIII gjatë shekujve të XV dhe të XVI. Kulla e tempullit besohet se është ndërtuar nga i dituri Pushpasena Vamanarya gjatë vitit 1199. Muret e tempullit besohet se janë ndërtuar nga Azhagiya Pallavani gjatë shekullit të XIII. Në tempull gjendet edhe një sallon muzikor (i quajtur Sangeetha Mandapa) i ndërtuar nga Irugappa, ministër i mbretërisë Vijayanagara gjatë vitit 1387.
Tempulli administrohet nga Departamenti i Arkeologjisë së Tamil Nadu-së.
Arkitektura
Tempulli është ndërtuar në Arkitekturën Dravidiane me një gopuram (kulla e portikut) tre-katësh. Në tempull ndodhen tre faltore paralele me imazhin e Mahaviras që zë qendrën. Imazhi i Lokanatharit, tirthankara i 24rt është i vendosur në anën veriore, ndërsa Neminatha i vendosur në anën jugore. Të tre faltoret janë në formë rrethore dhe bujtin imazhe prej bronxi. Faltorja e Mahaviras bujt Dharmadevin dhe një tirthankara përbri tij. Në sallonin që të c/on në shenjtërore ka kollona të pikturuara. Si në tempujt Hindu Indiano-Jugor, ndodhet një shtyllë flamuri (e quajtur Dwajastamba) midis aksit të hyrjes dhe shenjtërores. Tempulli ka një numër të madh pikturash në tavanet që janë të shoqëruara me shkrime në alfabetin tamil Grantha. Mendohet se shkrimet xhainiste përmbajnë historinë e jetës së Krishnas të paraqitur nga shumica e pikturave.
Kultura
Tempulli Trilokyanatha ishte fillimisht nën kontrollin e trusteve tradicionale për 600 vjet deri në vitin 1991. Që nga atëherë, tempulli administrohet nga Departmenti i Arkeologjisë së Qeverisë së Tamil Nadu-së si një monument i mbrojtur.
Shemsi Pasha
Şemsi Ahmed Pasha (turqishtja osmane: شمسي أحمد پاشا; c. 1499 – 5 Mars 1580) ishte një fisnik i shquar osman dhe bejlerbeu i cili pushtoi disa poste të rangut të lartë, duke shërbyer në faza të ndryshme si valiu osman i pashallëqet të Damaskut, Anadollit dhe Rumelisë.
Prejardhje
I lindur në Bolu, në ejaletin osman të Anadollit, Şemsi Pasha ishte i biri i Mirza Mehmed Pasha, i dinastisë princërore Candaroğulları  të Principatave Anatoliane të Eflani, Kastamonu dhe Sinopi, dhe pasardhës i Şemseddin Yaman Candar Bey.
Nëna e tij ishte Shahnisa Sulltan i dinastisë perandorake osmane, vajza e madhe e Şehzade Abdullah, djalit të sulltanit osman Bajazitit II,   duke e bërë Şemsi Pasha stërnipin e Sulltan Mehmed Fatihu.
Jeta
Pas shërbimit të tij, ai ngarkoi arkitektin perandorak të shquar osman Mimar Sinani me detyrën e ndërtimit të një xhamie dhe kompleksit ngjitur pranë selisë së tij kryesore, Saraji i Şemsi Pasha në vijën bregdetare të Bosforit në Kostandinopojë. Xhamia e Şemsi Pashës është një nga xhamitë më të vogla të veprave të Mimar Sinanit në qytet, por është një nga më të njohurat për shkak të kombinimit të dimensioneve të saj në miniaturë dhe vendndodhjes buzë detit. Përmendet si një shembull kryesor i aftësisë së Mimar Sinanit në përzierjen organike të arkitekturës me peizazhin natyror.
Pasardhësit
Şemsi Pasha kishte tre fëmijë, një vajzë dhe dy djem:
Fahrünnisâ Hatun
Bij
Mahmud Pasha
Mustafa Beu
Bagert
Bagert është një komunë në Francë. Bagert bën pjesë në departamentin Ariège të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 59 banorë dhe sipërfaqe 3.28 km².
Rosa bishtgërshërë
Rosa bishtgërshërë është shpend me madhësi mesatare dhe shtegtues vetëm në periudhat janar-prill.
Jin-Roh
Jin-Roh (人狼 Jinrō, "Njeri-ujk") i njohur gjithashtu Jin-Roh: Brigada e Ujkut, është një film i animuar thriller japonez i vitit 1999 me regji të Hiroyuki Okiura. Filmi është adaptimi i tretë i mangës së Mamoru Oshii Keberos saga, Kerberos Panzer Cop, pas dy filmave live-action: The Red Spectacles dhe StrayDog: Kerberos Panzer Cops.
Filmi u bë premierë më 17 nëntor 1999, në Francë, dhe Bandai Entertainment licencoi filmin për një botim në gjuhën angleze në Amerikën Veriore dhe Evropë. Është relicensuar për Blu-ray / DVD në Amerikën Veriore nga Discotek Media.
Përmbajtja
Historia është vendosur në Japoni me histori alternative në vitet 1950 pas bombardimeve atomike dhe okupimit të vendit në fund të Luftës së Dytë Botërore dhe rimëkëmbjes së pas luftës. Kazuki Fuse, një anëtar i elitës Kerberos Panzer Cops, një njësi metropolitane kundër terrorizmit, përballet me njerëzimin e tij kur nuk arrin të qëllojë një femër të re terroriste të cilën e bllokojnë në tunelet e stuhisë së ujit. Ajo shpërthen një bombë para tij, por vetëm vret veten. Incidenti dëmton reputacionin e njësisë dhe Fuse qortohet. Ai viziton hirin e vajzës së vdekur dhe takon Kei Amemiya, e cila pretendon se është motra e moshuar e terroristes dhe ata zhvillojnë një miqësi. Kei zbulohet përfundimisht të mos jetë motra e vetëvrasëses, por një ish-korriere e bombës e detyruar të veprojë në emër të divizionit rival të Njësisë Speciale të Sigurisë Publike.
Një kurth është vendosur nga Policia e Kapitolit dhe Divizioni i Sigurisë Publike që synojnë të diskreditojnë Njësinë Speciale me Kei si karrem për të kapur Fuse, me qëllim që të tregojnë një terrorist duke kaluar një bombë satelitore tek një anëtar i Panzers. Sidoqoftë, Fuse sulmon, kap Keiun, neutralizon agjentët e Policisë së Kapitolit dhe ata shpëtojnë. Më vonë, Kei zbulon rolin e saj në mashtrim dhe sugjeron që ata të largohen së bashku, por Fuse vendos të qëndrojë.
Ata bëjnë rrugën e tyre drejt tuneleve edhe një herë, ku takohen nga anëtarët e Brigadës së Ujkut, një njësi sekrete, e mbuluar thellë në trupat e Kerberos të udhëhequr nga Hajime Handa. Ata i sigurojnë Fuses me një tërësi armatimesh dhe mburojash, përpara se të linin me Kei në tërheqje. Handa i shpjegon Kei se Brigada e Ujkut ka përdorur planin e Divizionit të Sigurisë Publike për të larguar ata që ishin më aktivë në përpjekjen për të eleminuar trupat e Kerberos, dhe për t'i eliminuar ato nga ana tjetër. Agjentët e Sigurisë Publike ndjekin një pajisje gjurmimi në çantën e Kei-së dhe hyjnë në tunele. Ata hasin Fuse plotësisht të blinduar, i cili i masakron të gjithë.
Bullgaria në Festivalin Evropian të Këngës
Bullgaria ka marrë pjesë në Festivalin Evropian të Këngës 12 herë që kur bëri debutimin e saj në konkursin e vitit 2005 në Kiev. Rezultati më i mirë i vendit është një përfundim i vendit të dytë për Kristian Kostov dhe kënga "Beautiful Mess" në konkursin e gjithashtu në Kiev.
Bullgaria nuk ka arritur të kualifikohet në finale në tetë nga dymbëdhjetë paraqitje në garë, më ngushtë në, kur Sofi Marinova humbi në vendin e 10-të kualifikues nga gjysmëfinalja e dytë në një barazim me Norvegjinë. Sidoqoftë, në tre nga katër rastet që kanë arritur në finale, ata kanë përfunduar në pesë të parët: duke u vendosur i pesti me Elitsa & Stoyan në, i katërti me Poli Genova në dhe i dyti me Kristian Kostov në. Bullgaria arriti në finale për herë të katërt në vitin 2018, me super grupin Equinox që renditet i 14-ti.
Punëtoria
djathtas|parapamje|250x250px|Një muze punëtorie me mjete dhe vegla pune. parapamje|250x250px|Një punëtori hekurudhore. Duke filluar me Revolucionin Industrial, punëtoria mund të ishte një dhomë, disa dhoma ose një objekt i cili ofronte mjete ose makinerinë e nevojshme për prodhimin ose riparimin e mallrave të prodhuara. Punëtoritë ishin vendet e vetme të prodhimit deri në fillimin e industrializimit dhe zhvillimit të fabrikave të mëdha.
Melissa McCarthy
250px|right Melissa Ann McCarthy (e lindur më 26 gusht 1970) është një aktore amerikane, komedian, shkrimtare, dizajner dhe prodhuese e modës. Ajo filloi të shfaqej në televizion dhe filma në fund të viteve 1990, dhe së pari fitoi njohje mbarëkombëtare për rolin e saj si Sookie St. James në serinë televizive Gilmore Girls (2000-2007). Nga viti 2007 deri në vitin 2009, ajo u shfaq si Dena në Samantha Who? McCarthy u përzgjodh si Molly Flynn në sitcomin e CBS Mike & Molly (2010-2016), duke fituar një çmim Emmy Primetime për aktoren kryesore në një seri komedi si dhe dy nominime të tjera gjatë sezoneve të mëvonshme. Ajo ka qenë gjithashtu nominuar katër herë (në 2012, 2013, 2014 dhe 2016) për çmimin Emmy Primetime për aktoren e shquar e ftuar në një seri komedi për pesë paraqitjet e saj si prezantuese në Saturday Night Live. McCarthy arriti të njihej për çmimin Megan në filmin komedi Bridesmaids (2011), i cili mori nominimet e saj të çmimit duke përfshirë një nominim të Akademisë për aktoren më të mirë mbështetëse, nominimin e BAFTA dhe nominimin për aktorenmë të mirë mbështetëse.
Jeta
McCarthy ka lindur në Plainfield, Illinois, një periferi të Çikagos bije e Sandra dhe Michael McCarthy. Ajo është kushërira e aktores dhe modeles Jenny McCarthy dhe lojtarja profesionale e basketbollit Joanne McCarthy. McCarthy u rrit në një fermë në një familje të madhe katolike; Babai i saj është me prejardhje irlandeze, ndërsa nëna e saj është e prejardhjes angleze, gjermane dhe irlandeze. Disa nga paraardhësit e saj ishin nga County Cork. U diplomua nga Akademia e Shën Françeskut (tani Akademia Katolike Joliet) në Joliet, Illinois. Karriera e saj filloi me komedi stand-up në Los Anxheles, dhe më vonë në New York City.
Jeta personale
McCarthy u martua me të dashurin e saj, Ben Falcone, një aktor dhe nxënës i The Groundlings, më 8 tetor 2005. Çifti ka dy vajza, Vivian (lindur maj 2007) dhe Georgette "Georgie" (lindur mars 2010). Shtatzënia e McCarthy me Vivian u shkrua në sezonin e fundit të Gilmore Girls. Vajza e tyre Vivian luajti versionin më të ri të karakterit të nënës së saj në filmin 2016 The Boss.
Falcone shpesh bën shfaqje me role në filma dhe shfaqje televizive me role McCarthy, të tilla si episodet e sezonit të tretë të Gilmore Girls, Bridesmaids, Heat, Tammy, Thief Identity, Spy dhe The Boss.
Që nga fillimi i serisë Mike & Molly, McCarthy ka humbur rreth 75 lb (34 kg). Ajo e krediton humbjen e peshës në një dietë të lartë proteina, me karbohidrate të ulët, stërvitje të rregullt dhe një "jetë të jashtëzakonshme", që përfshin një gjumë prej orës 7:30 të mëngjesit.
Rosa shpatore
Rosa shpatore ose ndryshe sqepluge eshte shpend me madhesi me te vogel se rosa e eger.pelqen shume kenetat por edhe skolinat me uje dhe me barishte.Eshte shume e shpejte dhe eshte shtagtare ne periudhen dhjetor-prill
Epidaurum
Epidaurus (Epidaurum) ose Epidauros ishte një koloni greke e lashtë e themeluar diku në shekullin VI pes, riemëruar në Epidaurum /ˌ ɛ p ɪ d ɔː r ə m / gjatë sundimit romak (në vitin 228 pes), kur ishte pjesë e krahinës së Ilirikut, më vonë Dalmacia.
Vështrim
Epidaurumi ndodhet në afërsi të qytetit Cavtat të ditëve moderne në Kroaci, 15  km (9 mi) në jug të Dubrovnikut.
Gjatë luftës civile midis Julius Caesar dhe Pompey qyteti u rrethua nga M. Octavius por u shpëtua nga ardhja e konsullit Publius Vatinius.
Qyteti u shkatërrua nga avarët dhe pushtuesit sllavë në shekullin VII. Refugjatët nga Epidaurusi ikën në ishullin e afërt Laas ose Laus (që do të thotë "gur" në greqisht, nga i cili u themelua Ragusa (përmes rotacizmit ), i cili me kalimin e kohës evoluoi në Dubrovnik.
Disa mbishkrime romake janë gjetur në mesin e rrënojave: varri i P. Cornelius Dolabella, i cili ishte konsulli nën Augustin dhe guvernatori i Ilirikut, bashkë me mbetjet e një ujësjellësi. Në mesjetë, qyteti Cavtat (Ragusa-Vecchia) u krijua në të njëjtën zonë.
Zëra në xhungël : kafshët flasin për lirinë : fabula
Zëra në xhungël : kafshët flasin për lirinë : fabula, me autor Ymer Nurka, red. Bashkim Hoxha. Botuar në Durrës në vitin 2003 nga "Teuta". Libri ka 87 faqe. ISBN 9992775157
Fjalë të ndyra dashurie
Fjalë të ndyra dashurie : [kronikë e një revolucioni të vogël të dështuar të puritanëve] me autor Bashkim Hoxha, red. Rezarta Reçi. Botuar në Durrës në vitin 2003 nga "Teuta". Libri ka 126 faqe. ISBN 9992775165
Feja në Finlandë
Finlanda është një komb kryesisht i krishterë ku 66.6% e popullsisë finlandeze prej 5.5 milionë banorësh janë anëtarë të Kisha Ungjillore Luterane e FinlandësKishës Ungjillore Luterane të Finlandës (protestante), 30.6% janë të palidhur, 1.1% janë të krishterë ortodoksë, 0.9% janë të krishterë të tjerë dhe 0.8 % ndjekin fe të tjera si Islami, Hinduizmi, Budizmi, Judaizmi, feja popullore etj. Këto statistika nuk përfshijnë, për shembull, azilkërkuesit të cilëve nuk u është dhënë leje e përhershme qëndrimi.
Ekzistojnë dy kisha kombëtare (në krahasim me kishat shtetërore): Kisha Ungjillore Luterane e Finlandës (Protestante), e cila është feja kryesore që përfaqëson 66,6% të popullsisë deri në fund të vitit 2021, dhe Kisha Ortodokse e Finlandës, për të të cilit i përket rreth 1.1% e popullsisë. Ata që zyrtarisht i përkasin njërës prej dy kishave kombëtare, një pjesë e taksave i dorëzohen kishës së tyre përkatëse. Ka gjithashtu afërsisht 45,000 ndjekës të krishterimit pentekostal, dhe më shumë se 12,000 të krishterë katolikë në Finlandë, së bashku me anglikanët dhe disa komunitete të ndryshme të krishtera të pavarura. Përpara kristianizimit, duke filluar nga shekulli i 11-të, paganizmi finlandez ishte feja kryesore e vendit.
Agisi
djathtas|parapamje|250x250px| Paeonia, fiset dhe rrethinat Agisi (vdiq 358 para Krishtit) ishte themeluesi dhe mbreti i mbretërisë Paeoniane. Bashkëkohës i Filipit II të Maqedonisë, Agisi ishte pretendues i fronit maqedonas në një kohë jostabiliteti. Pasardhësi i tij ishte Likei.
Rrathët : tregime dhe novela
Rrathët : tregime dhe novela, me autor Veledin Durmishi, red. Bashkim Hoxha. Botuar në Tiranë në vitin 2005 nga "Argeta-LMG". Libri ka 188 faqe. ISBN 9994330071
Rikova
Rikovë është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Merneptah
parapamje|Portreti i faraonit Merneptah Merneptah ose Merenptah (vdiq më 2 maj 1203 p.e.r.) ishte faraoni i katërt i Dinastisë së Nëntëmbëdhjetë të Egjiptit të lashtë. Ai sundoi Egjiptin për gati dhjetë vjet, nga fundi i korrikut ose fillimi i gushtit 1213 p.e.r. deri në vdekjen e tij më 2 maj 1203 p.e.r., sipas të dhënave historike bashkëkohore. Ai ishte djali i trembëdhjetë i Ramesses II, që erdhi në pushtet vetëm sepse të gjithë vëllezërit e tij më të mëdhenj kishin vdekur, duke përfshirë vëllain e tij të plotë Khaemwese. Në kohën kur ai u ngjit në fron, ai ishte ndoshta rreth shtatëdhjetë vjeç. Ai është ndoshta më i njohur për stelën e tij të fitores, duke shfaqur përmendjen e parë të njohur të emrit Izrael. Emri i tij i fronit ishte Ba-en-re Mery-netjeru, që do të thotë "Shpirti i Ra-së, I dashuri i Perëndive".
Tao Te Ching
parapamje|"Manuskript me bojë në lesh të 'Tao Te Ching', shekulli II p.e.s., zbuluar në Mawangdui."
Merneptah
Familja
Merneptah ka të ngjarë të ishte fëmija i katërt i lindur nga Ramesses II dhe Isetnofret I. Ai ishte djali i trembëdhjetë i Ramesses II. Ai u martua me Isetnofret II, e cila ka të ngjarë të ishte motra ose mbesa e tij e plotë, dhe ajo do të ishte gruaja e tij e madhe mbretërore kur ai të bëhej faraon. Ata kishin të paktën dy djem, Merenptah dhe Seti, dhe një vajzë, Twosret. Kur Seti u bë faraon, Twosret ishte gruaja e tij e madhe mbretërore; ajo përfundimisht do të bëhej faraon në të drejtën e saj.
Tao Te Ching
Tao Te Ching është një tekst filozofik i lashtë taoistë, i shkruar nga Laozi. Ky libër është një nga tekstet më të rëndësishme të filozofisë taoiste. Përkthimi i tij në gjuhën shqipe do të thotë "Libri i Rrjedhës së Tao dhe Virtutit".
Merneptah
Familja
Takhat, nëna e Amenmesse, mund të ketë qenë një mbretëreshë dytësore.
Tao Te Ching
"Tao Te Ching" është një vepër e shkurtër, por thelbësore, që ka ndikuar thellësisht filozofinë, mendimin dhe kulturën kineze. Libri përmban 81 kapituj që trajtojnë tematika të tilla si rrjedha e jetës (Tao), integriteti (Te), dualiteti (Yin dhe Yang), paqja, toleranca, modestia, dhe shumë tematika të tjera.
Merneptah
Para aderimit
Ramesses II jetoi mirë në të nëntëdhjetat dhe ishte një nga faraonët më të vjetër në historinë e Egjiptit, nëse jo më i vjetri. Ramesses mbijetoi shumë nga trashëgimtarët e tij dhe përfundimisht Merneptah do të ishte djali që do ta pasonte atë. Merneptah do të ishte përgatitur për të qenë faraon përmes përgjegjësisë së roleve të tij qeveritare. Në vitin 40, Merneptah ishte graduar Mbikëqyrës i Ushtrisë. Në vitin 55, ai u shpall zyrtarisht princ i kurorës. Në atë pikë, ai fitoi përgjegjësi shtesë duke shërbyer si Princi Regent për dymbëdhjetë vitet e fundit të jetës së Ramesses II.
Tao Te Ching
Autenticiteti historik i autorit
Tao Te Ching i atribuohet Laozit, ekzistenca historike e të cilit ka qenë një çështje e debatit studiues. Autenticiteti i Tao Te Ching, përfshirë edhe autorinë e saj, është temë debati dhe spekulimi ndër studiues që prej shekujve. Teksti tradicionalisht atribuohet një personazhi me emrin Laozi, i cili besohet të jetë jetuar gjatë shekullit të 6 p.e.s. në Kinën e lashtë. Disa studiues besojnë se teksti është rezultat i kontributit të shumë personave nëpërmjet një periudhe të gjatë kohe, ndërsa të tjerë besojnë se ka një autor të vetëm.
Merneptah
Pasardhësi
parapamje|Sarkofagu prej guri i Merneptah në [[KV8]] Merneptah ishte tashmë një burrë i moshuar në fund të të 60-tave, nëse jo në fillim të viteve 70, kur mori fronin. Merneptah e zhvendosi qendrën administrative të Egjiptit nga Piramesse (Pi-Ramesses), kryeqyteti i babait të tij, përsëri në Memphis, ku ai ndërtoi një pallat mbretëror pranë tempullit të Ptah. Ky pallat u gërmua në vitin 1915 nga Muzeu i Universitetit të Pensilvanisë, i udhëhequr nga Clarence Stanley Fisher.
Pasardhësi i Merneptah, Seti II, ishte një djalë i mbretëreshës Isetnofret. Megjithatë, ngjitja e Seti II në fron nuk ishte e padiskutueshme: një mbret rival i quajtur Amenmesse, i cili ishte ose një djalë tjetër i Merneptah nga Takhat ose, shumë më pak i mundshëm, i Ramesses II, mori kontrollin e Egjiptit të Epërm dhe Kushit gjatë mesit të mbretërimit të Seti II. Vetëm pasi mposhti Amenmesse, Seti ishte në gjendje të rivendoste autoritetin e tij mbi Tebës në vitin e tij të pestë. Është e mundur që përpara se të pushtonte Egjiptin e Epërm, Amenmesse ishte i njohur si Messuy dhe kishte qenë mëkëmbës i Kushit.
Tao Te Ching
Temat
Një nga temat kryesore të Tao Te Ching është "Tao", një koncept që mund të përkthehet si "rrjedhë". Tao paraqet forcen natyrore dhe universale që udhëheq dhe nxit harmoninë dhe balancën në botë. Një person duhet të përpiqet të përputhet me rrjedhën e Tao-s dhe të gjendet në harmoni me natyrën dhe shoqërinë. "Te" paraqet integritetin dhe virtytin në Tao Te Ching. Kjo temë thërret për rëndësinë e sjelljes së ndershme dhe veprimeve të drejta. Duke ruajtur integritetin dhe virtytin, një individ arrin në harmoni me rrjedhën e Tao-s dhe jep kontribut pozitiv në shoqëri. : Tao Te Ching paraqet konceptin e Yin dhe Yang, dy polariteteve të kundërta, por të ndërvarura. Yin dhe Yang tregojnë për ekzistencën e kundërshtive të pranishme në natyrë dhe jetojnë në harmoni dhe përshtatje me to.
Tao Te Ching përmban mësime mbi menaxhimin e emocioneve dhe vetëdijën e thellë. Libri inkurajon praktikimin e zemërimin e menaxhueshëm dhe kontrollin e vetes për të arritur një gjendje të qetë dhe të paqëndrueshme të mendjes. Roli i udhëheqësit: Libri diskuton rolin e udhëheqësit dhe sugjeron që ata duhet të jenë të ndershëm, të mençur dhe të moderuar. Udhëheqësi duhet të kultivojë virtytet e tij nëpërmjet tregimit të shembullit dhe drejtimit me të mirë. Tao Te Ching inkurajon një jetë të thjeshtë dhe të modëstuar. Libri sugjeron që të shmangen tjetërsimet e tepërta materiale dhe të jetojmë në përputhje me natyrën dhe rrjedhën e Tao-s.
Merneptah
Mumje
"Trupi është i një të moshuari dhe është 1 metër 714 milimetra i lartë. Merneptah ishte pothuajse tërësisht tullac, vetëm një thekë e ngushtë flokësh të bardhë (tani të prera aq afër sa mund të shihej vetëm me vështirësi) kishte mbetur në tempuj dhe në zverk. Disa qime të zeza të shkurtra (rreth 2 mm) u gjetën në buzën e sipërme dhe qime të shpërndara, të prera ngushtë në faqe dhe mjekër. Aspekti i përgjithshëm i fytyrës të kujton atë të Ramesses II, por forma e kraniumit dhe matjet e fytyrës përputhen shumë më afër me ato të gjyshit të tij, Seti i Madh."
Tao Te Ching
Temat
Tao Te Ching sfidon ndarjen dhe dualizmin e mendjes njerëzore. Libri thekson nevojën për të kuptuar se të kundërtat dhe kontrastet janë të pjesës së njëjtë dhe duhet të pranohen dhe pranohen.
Merneptah
Mumje
Në prill 2021, mumja e tij u zhvendos nga Muzeu i Antikiteteve Egjiptiane në Muzeun Kombëtar të Qytetërimit Egjiptian së bashku me ato të 17 mbretërve të tjerë dhe 4 mbretëreshave në një ngjarje të quajtur Parada e Artë e Faraonëve.
Tao Te Ching
Temat
Shenjat e mira dhe të këqija: Tao Te Ching paraqet konceptin e shenjave të mira dhe të këqija dhe inkurajon veprimet e mira në mënyrë të pakënaqshme. Libri pohon se vlerësojmë të mirën duke përjetuar të keqen. Laozi thekson se ka shumë mësime për të marrë nga natyra. Duke u përputhur me rrjedhën e Tao-s, ne duhet të ruajmë harmoninë dhe balancën në marrëdhëniet tona me natyrën dhe shoqërinë. Laozi thekson se ka shumë mësime për të marrë nga natyra. Ai përdor shembuj nga natyra për të treguar se si të jetojmë në përputhje me rrjedhën e Tao-s. Natyra është e urtë, e paqëndrueshme dhe e përmbushur me harmoni, dhe ne mund të mësojmë shumë nga ajo.
Mbrojtja e veprimit pa fije: Tao Te Ching inkurajon një formë të veprimit që nuk lë pas asnjë gjurmë. Ky lloj veprimi është i përmbajtur dhe i përshtatshëm me rrjedhën e natyrës dhe nuk lë ndonjë ndikim negativ pas vetes. Laozi shpreh rëndësinë e të shfrytëzuarit nga iluzionet dhe perceptimet e rreme. Ai thotë që duhet të kuptojmë se realiteti është shumë më i thellë dhe kompleks se sa duket në sipërfaqe.
Tao Te Ching tregon se fjala e pakët ka një fuqi të madhe. Fjalët e mençura dhe të zgjuara mund të ndikojnë thellë në të tjerët dhe të sjellin ndryshime të mëdha në botë. Libri tregon se ndërgjegjja është si një pasqyrë që reflekton të vërtetën dhe esencën e gjërave. Nëse jemi të ndërgjegjshëm dhe të hapur ndaj vetes dhe botës, mund të shohim dhe të kuptojmë thelbin e gjërave. Tao Te Ching thekson se vërtet liria vjen nga vetë-pavarësia. Ne duhet të çlirohemi nga bindjet dhe pritshmëritë e të tjerëve dhe të jetojmë në përputhje me rrjedhën tonë të brendshme. Laozi tregon se për të qenë të lumtur dhe të suksesshëm, ne duhet të përputhemi me rrjedhën e Tao-s dhe të jemi të gatshëm për të ndryshuar dhe përshtatur me situatat e ndryshme. Tao Te Ching sugjeron që të shmangim pritshmëritë dhe tërheqjen nga rezultatet e dëshiruara. Duke u larguar nga pritshmëritë dhe aspirimet tona, ne mund të jetojmë në momentin e tashme dhe të gëzojmë atë çfarë kemi.
Jeton Neziraj
parapamje|Neziraj Jeton Neziraj është një dramaturg nga Kosova. Ai ka mbajtur pozicionin e Drejtorit Artistik në Teatrin Kombëtar të Kosovës dhe tani është drejtor i Qendra Multimedia, një qendër produksionesh kulturore me qendër në Prishtinë.
Tao Te Ching
Temat
Laozi paraqet qëndrimin e pandryshueshëm ndaj jeteve të tjera dhe vdekjes. Ai argumenton se jeta dhe vdekja janë pjesë e një cikli natyror dhe duhet të pranohen si të tilla.
Jeton Neziraj
Formimi profesional
Ai ka shkruajtur rreth 15 pjesë teatrale të cilat janë vënë në skena të vendeve të ndryshme në Europë por edhe në SHBA. Shkrimet dhe dramaturgjia e tij është përkthyer në më shumë se 10 gjuhë, duke përfshirë këtu: anglisht, gjermanisht, frëngjisht, italisht, sllovakisht, maqedonisht, sllovenisht, kroatisht, rumanisht, spanjisht, turqisht, bullgarisht, serbisht si dhe në gjuhën boshnjake. Drama e tij “Liza po fle” fitoi çmimin e parë në një konkurs kombëtar për shfaqjet teatrale shqiptare, një konkurs i organizuar nga shtëpia botuese “Buzuku” si dhe pati premierën në Teatrin Kombëtar të Kosovës në 2007. Ai ka shkruar shumë skenarë tetral të cilët janë prodhuar dhe ekranizuar më pas në Kosovë. Ai ka shkruar skenarin e filmit me metrazh të gjatë “Donkey of the border”, i cili pati premierën e tij në tetor 2010 dhe që prej atëhere është shfaqur në dhjetëra festivale ndërkombëtare.
Neziraj është autor i shumë artikujve mbi çështje të politikës dhe kulturës, të publikuar në revista dhe gazeta kombëtare dhe ndërkombëtare. Ai është gjithashtu autor i disa librave, duke përfshirë dhe një libër mbi aktorin e famshëm kosovar Faruk Begolli. Neziraj është themelues dhe drejtor i Qendra Multimedia, një kompani produksionesh kulturore me qendër në Prishtinë. Neziraj ka qenë pedagog i Dramaturgjisë në Fakultetin e Arteve në Universitetin e Prishtinës përgjatë periudhës 2007-2008. Ai ka mbajtur fjalime si dhe ka zhvilluar punëtori mbi teatrin në dhjetëra festivale, konferenca dhe universitete në botë.
Si dramaturg Neziraj ka punuar ngushtësisht me teatro dhe kompani si përshembull: Volkstheater (Vjena, Austri), Teatri Kombëtar i Uellsit (Cardiff, Uells), Teatri KOmbëtar i Montenegros, Luzerner Theater, Teatri Kombëtar i Kosovës (Prishtinë), Teatri Kombëtar i Maqedonisë (Bitola),Hessisches Staatstheater Wiesbaden(Wiesbaden, Gjermani), Teatri i Luzerner (Luzern, Zvicër), Festivali Nëdrkombëtar i Teatrit MESS (Sarajevë, Bosnje-Hercegovinë), Teatri Bitef (Beograd, Serbi), Teatri shqiptar i Dramës (Shkup, Maqedoni), Teater de Vill (Stokholm, Suedi), The Internationalists (Nju-Jork, SHBA), Markus Zohner Theater Company (Lugano, Zvicër), L'Espace d'un instant (Paris, France), Gare au Théâtre (Paris, Francë), Teatri Oda (Prishtinë), Geral W. Lynch Theater(Nju-Jork, SHBA), theater nomad(Londër, Britani e Madhe), Yale Drama Coalition (New haven, SHBA), Teatri i kukullave "Dodona" (Prishtinë) etj.
Ai është pjesëtar i Parlamentit Europian Kulturor si dhe koordinator i Kosovës në rrjetin kulturor EURODRAM. Ai ka qenë pjesëtar bordi në festivalin e Dokufest (Prizren) dhe suportues financiar nga Kosova i pjesëve tetrale të reja nga Festivali Europian në Wiesbaden.
Çmime
Me dramën “Liza po fle” ai fitoi çmimin e parë në konkursin “Buzuku” si drama më e mirë shqiptare në 2006. Neziraj është fitues i çmimit në INPO për “Stimulimin e disktuimeve dhe kritikave”. Drama e tij “Fluturim mbi teatrin e Kosovës” fitoi Çmimin Special në edicionin e tetë të JoakimInterFest (2013). Motivacioni i jurisë ndërkombëtare për këtë çmim ishte: “shfaqje guximtare dhe e pakompromentuar”. Ai fitoi çmimin për “Dramën më të mirë” në Festivalin Kombëtar të Dramës në Ferizaj, 2016, për komedinë “Një shfaqje teatri me 4 aktorë..”.
Tao Te Ching
Përkthimi në Shqip
Tao Te Ching është përkthyer në gjuhët perëndimore mbi 250 herë, kryesisht në anglisht, gjermanisht dhe frëngjisht. Një përkthim në gjuhën shqipe është i disponueshëm për publikun, u përkthye në vitin 2019 nga Iljaz Spahiu.
Ground Zero : roman
Ground Zero : roman me autor Bashkim Hoxha, red. Shpend H. Topollaj. Botuar në Durrës në vitin 2005 nga "Teuta". Libri ka 216 faqe. ISBN 9992775181
Flamuri i Burjatisë
parapamje|280px|Flamuri i Burjatisë Flamuri i Burjatisë (Burjatisht: Буряад Уласай) është flamuri i Republikës së Burjatisë e miratuar më 29 tetor 1992. Ka një formë drejtkëndëshe dhe përbëhet nga tre breza horizontale: e kaltërt në pjesën e sipërme, e bardhë në qendër dhe e verdhë në pjesën e poshtme. Përpjesëtimet e brezave janë 2:4 për pjesën e sipërme dhe 1:4 për dy të tjerët.
Në pjesën e sipërme të majtë të flamurit me të verdhë është simboli Sojombo.
Beteja e Tigranocertës
Beteja e Tigranocerta (Տիգրանակերտի ճակատամարտ, Tigranakerti tchakatamart) u luftua më 6 tetor 69 para Krishtit midis forcave të Përandoris Romake dhe ushtrisë së Mbretërisë së Armenisë, të udhëhequr nga Mbreti Tigrani i Madh. Forca Romake, e udhëhequr nga Konsulli Lucius Licinius Lucullus, mposhti Tigranët dhe, si rezultat, pushtoi kryeqytetin e Tigranëve të Tigranocertës.
Beteja lindi nga Lufta e Tretë Mithridatike që po luftohej midis Republikës Romake dhe Mithridates VI të Pontit, vajza e së cilës, Kleopatra ishte e martuar me tigranasit. Mithridates iku për të kërkuar strehim me dhëndrin e tij dhe Roma pushtoi Mbretërinë e Armenisë. Pas rrethimit me Tigranocertën, forcat romake ranë prapa një lumi aty pranë, kur u afrua ushtria e madhe armene. Duke tërhequr tërheqjen, romakët kaluan në një krah dhe ra në krahun e djathtë të ushtrisë armene. Pasi Romakët mposhtën kataprakët armenë, ekuilibri i ushtrisë së Tigranasit, e cila përbëhej kryesisht nga taksat e papërpunuara dhe trupat fshatare nga perandoria e tij e gjerë, u panikos dhe u larguan, dhe Romakët mbetën në krye të fushës.
Sfondi
Zgjerimi i Tigranëve në Lindjen e Afërt çoi në krijimin e një perandorie armene që shtrihej pothuajse në të gjithë rajonin. Me vjehrrin e tij dhe aleatin e tij që siguroi krahun perëndimor të perandorisë, Tigrani arriti të pushtojë territore në Parti dhe Mesopotami dhe të aneksojë tokat e Levantit. Në Siri, ai filloi ndërtimin e qytetit të Tigranocerta (shkruar edhe Tigranakert), të cilin e emëroi vetë, dhe importoi një mori popujsh, përfshirë arabë, grekë dhe hebrenj, për ta populluar atë. Qyteti shpejt u bë selia e mbretit në Siri dhe lulëzoi si një qendër e shkëlqyer për kulturën helenistike, e kompletuar me teatrot, parqet dhe vendet e gjuetisë.
Rrethimi i Tigranocertës
parapamje|305x305px| Perandoria e Tigranit të Madh rreth vitit 80 para Krishtit Tigrani, i cili ishte duke jetuar në Tigranocerta në verën e 69, nuk u mahnit vetëm me shpejtësinë e përparimit të shpejtë të Lucullus në Armeni, por nga fakti se ai madje kishte filluar një operacion të tillë në radhë të parë. Në pamundësi për tu pajtuar me këtë realitet për një periudhë të caktuar kohe, ai me vonesë dërgoi një gjeneral të quajtur Mithrobarzanes me 2,000-3,000 kalorës për të ngadalësuar përparimin e Lucullus, por forcat e tij u prenë në copa dhe u drejtuan nga 1600 kalorësia e drejtuar nga Sextilius, një të legateve që shërbejnë nën Lucullus. Duke mësuar humbjen e Mithrobarzanes, Tigranes ia besoi mbrojtjen e qytetit të tij emrat Mancaeus dhe u largua për të rekrutuar një forcë luftarake në Bjeshkët e Demit. Trashëgimia e Lucullusit ishte në gjendje të prishte dy shkëputje të veçanta, të cilat i vinin në ndihmë të Tigranasit, dhe madje i vendosën dhe i angazhuan forcat e mbretit në një kanion në Demi. Lucullus zgjodhi të mos ndiqte Tërgarët ndërsa ai pati një rrugë të papenguar drejt Tigranocerta; ai përparoi dhe filloi të rrethohej me të.
Forcat
Appian pretendon se Lucullus ishte nisur nga Roma me vetëm një legjion të vetëm; pasi hyri në Anadoll për të bërë luftë kundër Mithridates, ai shtoi edhe katër legjione të tjera në ushtrinë e tij. Madhësia e përgjithshme e kësaj force përbëhej nga 30,000 këmbësori dhe 1.600 kalorësi. Pas tërheqjes së Mithridates në Armeni, Appian vlerëson që forca pushtuese e Lucullusit të ishte vetëm dy legjione dhe 500 kalorës, edhe pse është shumë e pamundur që ai të kishte ndërmarrë pushtimin e Armenisë me një ushtri kaq të vogël. Plutarku dha 16,000 këmbësorë të rëndë dhe 1000 kalorësi, mashtrues dhe shigjetarë për Romakët në Tigranocerta. Nga këta, 6000 këmbësorë të rëndë nuk morën pjesë në betejë. Eutropi e vuri ushtrinë Romake në 18,000 burra. Historiani Adrian Sherwin-White vendos madhësinë e forcës së Lucullus në 12,000 legjionarë të kalitur (i përbërë nga tre legjione), dhe 4,000 kalorësi provincial dhe këmbësorisë së lehtë. Ushtria Romake u forcua më tej nga disa mijëra këmbësorë dhe kalorësi aleatë Gallic, Thrakas dhe Bithynian, duke i dhënë asaj një forcë të mundshme prej 40,000.
Dispozicioni dhe angazhimi
majtas|parapamje|222x222px| Komandanti i ushtrisë së Senatit Romak, Lucius Licinius Lucullus. Të dy ushtritë u kthyen në drejtim të lumit Batman-Su pak në jug-perëndim të Tigranocertës.
Pasojat dhe trashëgimia
Pa mbetur asnjë ushtri për të mbrojtur Tigranocertën dhe një popullsi të huaj që hapte me gëzim dyert e romakëve, ushtria e Luculusit filloi plaçkitjen me shumicë dhe plaçkitjet e qytetit. Qyteti u dogj. Thesari i mbretit, i vlerësuar të jetë me vlerë 8,000 talente, u grabit dhe secilit ushtar në ushtri iu dha 800 dhrahmi. Beteja gjithashtu rezultoi me humbje të rënda territoriale: shumica e tokave në perandorinë e Tigranasve në jug të Demit binin nën valën e Romës. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2019)">citimi i nevojshëm  ]
Viktima
Viktimat e raportuara për ushtrinë e Tigranit janë të mëdha, me vlerësimet e dhëna nga 10,000 deri në 100,000 burra. Phlegon numëroi 5,000 të vdekur dhe 5,000 të kapur. Orosius dha 30,000 humbje, ndërsa Plutarku i ngriti në 100,000 të vrarë të këmbësorisë dhe e gjithë forca e kalorësisë fshiu, përveç një grushti.
Bages, Aude
Bages është një komunë në Francë. Bages bën pjesë në departamentin Aude të rajonit Occitanie. Komuna ka një popullsi prej 840 banorë dhe sipërfaqe 12.53 km².
Dren Hoxha
Dren Hoxha (lindi më 27 mars 1994) është futbollistë shqiptarë i cili luan për klubin gjerman Kickers Offenbach.
Llazar Tuni
Llazar Tuni kryetar i Bashkisë së Durrësit nga 1940-1943.
Dren Hoxha
Jeta e hershme
Hoxha lindi në Offenbach am Main, Gjermani tek prindërit kosovarë të cilët migruan në Gjermani për shkak Luftës së Kosovës në vitin 1992. Babai i tij ishte gjithashtu futbollistë që luajti si sulmues dhe ishte golëshënues i suksesshëm.
Karriera
Ai filloi karrierën e tij në klubin e vendlindjes Kickers Offenbach më 2002. Pas falimentimit të Kickers Offenbach ai vendosi të nënshkroj për FC Schalke 04 më 2013.
Ai filloi të luaj me FC Schalke 04 II ku ai debutoi më he 28 korrik 2013 kundër Rot-Weiß Oberhausen si zëvendësues në minutën e 73-të për Olivier Caillas. Ai shënoi golin e tij të parë për Schalke 04 II më 30 nëntor 2013 në ndeshjen kundër Fortuna Düsseldorf II që përfundoi si 2-4 humbje.
Ai përfundoi sezonin e parë me 23 paraqitje dhe 2 gola të shënuara.
Më 19 korrik 2014, Hoxha luajti në një ndeshje miqësore me skuadrën e parë të FC Schalke 04 dhe shënoi një golë në një fitore 3–1 kundër Hansa Rostock.
Hoxha filloi me gol sezonin 2014-15 me Schalke 04 II ku luajti 8 ndeshje dhe në tetor 2014 ai pësoi një dëmtim që e mbajti atë jashtë lojës deri në fund të sezonit.
VfR Aalen
Më 7 korrik 2015 Hoxha nënshkroi një kontratë një vjeçare me klubin gjerman VfR Aalen në 3. Liga. Ai bëri debutimin e tij profesional për VfR Aalen më 5 dhjetor 2015 kundër SV Werder Bremen II duke ardhur si zëvendësues në minutën e 84-të në vend të Fabian Menig.
Kickers Offenbach
Më 29 janar 2016 Hoxha nënshkroi për klubin Kickers Offenbach, klubi ku ai luajti kur ishte 8 vjeç.
International career
Pas ndeshjes miqësore me Schalke 04 kundër Hansa Rostock, ai deklaroi në një intervistë se dëshiron të luaj për Shqipërinë në nivelin ndërkombëtar.
Hoxha u thirr të luaj në një ndeshje miqësore kundër Rumania U21 më 8 tetor 2014, por mes dy lojtarëve të tjerë që luajtën në Gjermani, Valmir Sulejmani & Leart Paqarada u tërhoqën për shkak të një kundërsulm të mundshëm nga Gjermania.
Hoxha u thirr për të marrë pjesë në turneun ndërkombëtar në Dubai, Emiratet e Bashkuara Arabe më 12-18 nëntor 2014, ai do të ishte i paaftë të bashkohej me ekipin kombëtar U-21 për shkak të një lëndimi.
Imer Mushkolaj
Imer Mushkolaj gazetar shqiptar nga Kosova.
Vepra dhe vlera : kritika letrare, intervista, portrete
Vepra dhe vlera : kritika letrare, intervista, portrete. Me autor Shpend H. Topollaj, red. Bashkim Hoxha. Botuar në Tiranë në vitin 2008 nga "Globus R." Libri ka 190 faqe. ISBN 9789995630034
Broyé poitevin
parapamje|240px|Broyé poitevin Broyé poitevin ose broyé du Poitou është një tortë nga krahina historike Poitou e Francës dhe është e përbërë nga sheqeri, mielli, gjalpi dhe vezët.
Është në dispozicion në madhësi të mëdha ose të vogla (8-100 cm në diametër dhe rreth 2 cm të trasha).
Confrérie
Themeluar në vitin 2004 në Poitiers, Confrérie de l'Ordre des Chevaliers de la Grand Goule promovon broyé poitevin. Qëllimi i tij është të mbrojë dhe forcojë traditën e broyé poitevin. Confrérie organizon vjetorin Rencontres Gourmandes du Poitou.
Kakonisqiri
Kakonisqir (greqisht: Πάνακτον/Pánakton) është fshat në qarkun i Beotisë, Greqi. Përpara vitit 1915, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Κακονηοχώρι/Kakoniokhóri edhe ''Κακονισχήρι/Kakoniskhíri.
Shefqet Çelkupa
Shefqet Celkupa (Durrës, 4 qershor 1899 - ) ka qenë figurë publike e Durrësit. Me pushtimin e Shqipërisë nga Italia në 1939, Vokopola qe pjesë e delegacionit shqiptar kryesuar nga kryeministri Vërlaci dhe ministri Ypi që i dërguan kurorën e Skënderbeut monarkut italian Viktor Emanuelit në Romë. Më tej qe në detyrë kryetar i Bashkisë së Durrësit nga 1939-1940. U dënua me burg fill pas çlirimit me vendim të Këshilli Gjyqësor i Qarkut të Durrësit, datë 24 nëntor 1945.
Dalibor Mataniq
thumb|Matanić në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Odessa
Dalibor Matanić (lindi më 21 janar 1975) është regjisor dhe skenaristë kroat.
Filmi i tij më i njohur është Fine Dead Girls e cila fitoi Çmimin Special prej jurisë në Festivalin e Filmit Soch më 2003. Filmi i tij i vitit 2015 The High Sun u shfaq në seksionin Un Certain Regard në Festivalin e Filmit të Kanës 2015 ku fitoi Çmimin e Jurisë.
Emblema e Burjatisë
parapamje|240px|Emblema e Burjatisë Emblema e Burjatisë (Burjatisht: Буряад Уласай герб) është embelma e Republikës së Burjatisë, e cila u adoptua më 20 prill 1995.
Emblema ka formën e një mburoje heraldike në të cilën gjenden tre ngjyrat e flamurit kombëtar: e kaltërt, e bardhë dhe e verdhë. Në pjesën e sipërme të diskut është simboli Sojombo me ngjyrë të verdhë, një simbol tradicional i Burjatisë dhe, nga zgjerimi, Mongoli, që përfaqëson jetën e përjetshme dhe që përbëhet nga një gjysmëhënë nga një diell i mbingarkuar nga një zjarr. Në qendër përfaqësohen valët e liqenit Baikal si dhe sfondi i gjelbër i errët i maleve, karakteristikë e peizazhit lokal. Në pjesën e poshtme, të mbështjellë rreth diskut, përfaqësohet një khata, simbol i mikpritjes.
Më 1 janar 2000, një mbishkrim në khata me leximin "Republika e Burjatisë" në rusisht dhe burjatisht u hoq.
Alyson Hannigan
Alyson Lee Hannigan (lindur në 24 mars 1974) është një aktore amerikane dhe prezantuese e televizionit. Ajo njihet më së miri për rolet e saj si Willow Rosenberg në serialin televiziv Buffy the Vampire Slayer (1997–2003), Lily Aldrin në sitcomin How I Met Your Mother (2005–2014) për të cilën fitoi Çmimin People's Choice më 2009, dhe Michelle Flaherty në serinë e filmave American Pie (1999–2012). Që nga viti 2016, Hannigan ka prezantuar shfaqjen televizive Penn & Teller: Fool Us. Ajo gjithashtu jep zërin e Claire Clancy në serialin e animuar nga Disney Junior Fancy Nancy (2018 – sot).
Jeta e hershme
Hannigan lindi në Washington, DC, fëmija i vetëm i Emilie (Posner) Haas, një agjente e pasurive të patundshme dhe Alan Hannigan, një kamionçier i Teamsters. Babai i saj është me prejardhje irlandeze dhe nëna e saj është hebreje.
Fëmijëria dhe puna e hershme
Në moshën katër vjeç, Hannigan filloi të shfaqej në reklama. Ajo u transferua në Hollywood në moshën 11 vjeç.
Puna në skenë, televizion dhe film
Në fillim të vitit 2004, Hannigan bëri debutimin e saj në West End, duke luajtur në një adaptim skenik të When Harry Met Sally... në Teatrin Royal Haymarket, përballë Luke Perry.
Në vitin 2005, Hannigan u rikthye në aktrim në një seri televizive të rregullt, duke marrë rolin kryesor të Lily Aldrin në komedinë hit How I Met Your Mother, dhe gjithashtu duke luajtur një rol të përsëritur të ftuar në Veronica Mars si Trina Echolls. Në shkurt 2006, ajo luajti si Julia Jones në Date Movie, një parodi e komedive romantike. Ajo ishte gjithashtu një aktore mysafire në sitcomin e animuar ABC The Goode Family më 2009.
Hannigan luan Ann Possible, nëna e Kim, në filmin origjinal të Disney Channel Kim Possible, bazuar në serialin e animuar.
Jeta personale
Hannigan u martua me kolegun e saj nga Buffy the Vampire Slayer dhe Angel Alexis Denisof në Two Bunch Palms Resort në Desert Hot Springs, California, më 11 tetor 2003. Çifti jeton në Encino, Los Angeles me dy vajzat e tyre: Satyana Marie, e lindur në mars 2009 dhe Keeva Jane, e lindur në maj 2012.
Filmografia
djathtas|parapamje|301x301px| Hannigan më 2003
Aristoni
djathtas|parapamje|250x250px| Monedhë e [[Patrait, që mbase paraqet Aristonin në betejë]] Aristoni ( Ἀρίστων ) ishte pjesëtar i shtëpisë mbretërore të Dinastisë Paioniane ndoshta vëllai i Mbretit Patrai dhe babai i mbretit të mëvonshëm, Audoleon.
Heronjtë e viagrës
Heronjtë e viagrës : roman teatral, me autor Bashkim Hoxha, red. Luan Jaupi. Botuar në Durrës në vitin 2009 nga "BaH". Libri ka 190 faqe. ISBN 9789994388622
Aristoni
Biografia
Shërbimi i Aristonit ndaj Aleksandrit të Madh, si p.sh. ai i Sitalkut II dhe të tjerëve, ndihmoi për të siguruar besnikërinë e kombit të tij ndaj Maqedonisë në mungesë të Mbretit. Ai ishte komandanti i njësisë së kalorësisë paioniane. Fillimisht ajo ishte por vetëm një skuadrilje e fuqishme, me ndihmën e të cilës paionët morën 500 përforcime në Egjipt dhe 600 të tjerë në Suzë.
Në Betejën e Gaugamelës, kalorësia paioniane u vendos në krahun e djathtë me sarisoforot. Në vitin 331 para Krishtit kalorësia paioniane shpartalloi një forcë të madhe kalorësish persianë pranë Tigrit, Aristoni personalisht vrau udhëheqësin persian Satropati; pastaj i paraqiti Aleksandrit kokën e prerë të Persisë. Ai i kërkoi Aleksandrit një kupë ari si shpërblim për bëmën e tij, dhe mbreti e përshëndeti publikisht dhe piu për shëndetin e tij.
Veriu i Kosovës
parapamje|Veriu i Kosovës më ngjyrë portokalli Veriu i Kosovës (serbisht: Север Косова / Sever Kosova) i njohur gjithashtu edhe si Kolashini i Ibrit ndërsa në të kaluarën edhe Kolashini i Vjetër është një rajon në pjesën veriore të Kosovës, që përgjithësisht kuptohet si një grup prej katër komunave me shumicë etnike serbe të Kosovës : Mitrovica e Veriut, Albaniku (Leposaviqi), Zveçani dhe Zubin Potoku.
Hyrje
Para Marrëveshjes së Brukselit të vitit 2013, rajoni funksiononte në mënyrë të pavarur nga institucionet në Kosovë, pasi ato refuzuan të njohin pavarësinë e Kosovës, të shpallur në vitin 2008. Qeveria e Kosovës kundërshtoi çdo lloj qeverisjeje paralele për serbët në këtë rajon. Megjithatë, strukturat paralele u shfuqizuan të gjitha me Marrëveshjen e Brukselit, të nënshkruar ndërmjet qeverive të Kosovës dhe Serbisë. Të dyja qeveritë ranë dakord për krijimin e një Bashkësie të Komunave Serbe. Shoqata e Komunave Serbe pritej të formohej zyrtarisht në vitin 2016. Sipas marrëveshjes, kuvendi i tij nuk do të ketë autoritet legjislativ dhe autoritetet gjyqësore do të integrohen dhe do të funksionojnë brenda kornizës ligjore të Kosovës. Mosmarrveshjet politike për statusin e Kosovës ndërmjet qeverisë së saj dhe Serbisë ka rezultuar në moslejimin e autoriteteve kosovare për formimin e shoqatës në fjalë. Megjithatë dallimet mbeten dhe Veriu i Kosovës ende mbetet nën sundimin de facto serb.
Në vitin 2011, ish-presidenti i Kosovës Behgjet Pacolli kaloi në pjesën veriore të Mitrovicës. Ishte hera e parë që një zyrtar i lartë i Republikës së Kosovës vizitoi veriun e Kosovës. Një gjest i tillë simbolik u shoqërua me një prani të madhe sigurie. parapamje|236x236px| Ndarja e Kosovës e propozuar nga disa politikanë serbë dhe që në mënyrë indirekte është përkrahur edhe nga disa shqiptarë Me afrimin e fazës finale të dialogut ndërmjet Kosovës dhe Serbisë, zyrtarë të ndryshëm nga Serbia kanë deklaruar se ndarja e Kosovës me Serbinë duke marrë veriun e Kosovës, është zgjidhja më e mirë. Presidenti i Serbisë Aleksandar Vuçiq tha më 9 gusht se është për ndarjen e Kosovës. E njëjta gjë mund të dëgjohej nga Ministri i Punëve të Jashtme Ivica Daçiq dhe ministri i Mbrojtjes Aleksandar Vulin. Disa politikanë shqiptarë deklaruan se shkëmbimi i territoreve mund të jetë zgjidhja e mosmarrëveshjes Kosovë-Serbi (me Serbinë që anekson veriun e Kosovës dhe Republikën e Kosovës duke aneksuar Luginën e Preshevës), megjithëse shumë të tjerë e refuzuan këtë propozim.
Demografia
Veriu i Kosovës përbëhet nga katër komuna, Leposaviqi, Zveçani, Zubin Potoku dhe Mitrovica e Veriut. Ai mbulon 1007 km² (389 mij katrorë), ose 9.97% e sipërfaqes së tokës së Kosovës. Për shkak të kufirit të saj me Serbinë, Veriu i Kosovës, në mënyrë rigoroze, nuk është një "enklave serbe" apo "eksklavë serbe".
Në vitin 2018, Organizata për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë vlerësoi se popullsia e Leposaviqit, Zveçanit, Zubin Potokut dhe Mitrovicës së Veriut është 48,500 banorë. Prej tyre, rreth 42.500 (87%) janë serbë, 5.000 (10%) shqiptarë, 1.000 (3%) boshnjakë dhe të tjerë. parapamje|Harta etnike e Veriut të Kosovës (serbë me shumicë blu, shqiptarë me shumicë të kuqe)  <sup class="noprint Inline-Template" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ [[Wikipedia:Vërtetueshmëria|<span title="No map nor a description of the Albanian-majority municipalities (October 2022)">verifikimi i dështuar  ] ]]
Sundimi i ligjit
Zbatimi i ligjit dhe pikat kufitare kryhen nga Policia e Kosovës, KFOR- i dhe EULEX- i. Sipas një raporti të Grupit Ndërkombëtar të Krizave, agjentë të fshehtë të policisë serbe gjithashtu veprojnë në zonë. Mitrovica e Veriut në veçanti mbetet një pikë e nxehtë për krimin e organizuar.
Sporti
Për shkak të refuzimit serb të institucioneve të Kosovës, serbët në këtë pjesë të Kosovës veprojnë të pavarur në sport. Për shembull, Liga e Parë e Futbollit të Kosovës Veriore është formuar kryesisht nga klube serbe nga katër komunat e veriut të Kosovës.
Spiro Truja
Spiro Truja kryetar i Bashkisë së Durrësit (Tetor 1943 - Maj 1944).
Rodeli
Rodel është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Mahmut Cela
Mahmut Cela kryetar i Bashkisë së Durrësit (Maj-Nëntor 1944).
Deborah Charlesworth
|field=Biologji evolucionare|nationality=|citizenship=Britanike|death_place=|death_date=|birth_place=|birth_date=March 1943 (age 80)|caption=Deborah Charlesworth|signature=}}Deborah Charlesworth (lindur me emrin Maltbi në 1943) është një shkencëtare në fushën e gjenetikës nga Britania e Madhe. Ajo ka bërë zbulime të rëndësishme në gjenetikën e popullsisë dhe biologjinë evolucionare. Hulumtimet e saj shkencore mbështeten në evolucionin e rikombinimit, kromozomeve seksuale dhe sistemit të çiftëzimit për bimët.