cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arkitektura e Laknaut
Historia
Britanikët e ndërtuan kishën e tyre të parë në Indi në Madras (Chennai) në vitin 1680, (u emërtua St. Mary's Church (Kisha e Shën Mërisë), e ndjekur nga një tjetër e ndërtuar në Kalkuta në vitin 1770, St. John's Church (Kisha e Shën Gjonit). Me vitin 1810 si vitin e ndërtimit St. Mary's Church (Kisha e Shën Mërisë) në Rezidencën Britanike në Lucknow u bë natyrisht e treta në qytet, pasi midis viteve 1770 dhe 1819 nuk u ndërtua kishë tjetër angleze. Kisha u ndodh nën zjarrin e kryengritësve, më i rëndi i të cilëve u zhvillua më 31 korrik dhe 5 gusht 1857. Britanikët u rrethuan dhe e përdorën kishën si një magazinë për 'ghee' (një lloj prodhimi bulmeti tradicional indian). Në një stad ata morën seriozisht në konsideratë të shpërthenin kishën por e braktisën idenë për të ruajtur harxhimin e barutit, që ishte i pakët. Kopshti i kishës u shndërrua në një varrezë. Të parët që u varrosën aty ishin viktimat e sulmit të befasishëm nga kryengritësit në kazermën e Mandiaonit më 30 maj 1857. Kisha e Krishtit u ndërtua në vitin 1860, si një përmendore për të vdekurit e kryengritjes për trimërinë e tyre të pakrahasueshme në lindje të G.P.O. në Hazratganj. Fillimisht u njoh si Kisha e Anglisë (Church of England) dhe u projektua nga gjenerali Hutchinson. Ajo ka plan ndërtim karakteristik në formën e një kryqi – simboli i flijimit të Krishtit për njerëzimin. Transeptet në dy anët e navatës simbolizojnë krahët ndërsa kori përfaqëson kokën. Në vitin 1878 u themelua Kolegji i Kishës së Krishtit, që fillimisht ishte një shkollë e vogël Anglo-Indiane, e themeluar nga H. McConoghey me vetëm dy nxënës. Shkolla u regjistrua nën emrin shoqerisë Christ Church McConoghey School Society, Lucknow me Registration Act XXI of 1860 dhe e menaxhuar nga Dioqeza e Lucknowt C.N.I.. Në këtë mwnyrw sot Kisha e Krishtit funksionon gjithashtu edhe si kolegj i bashkangjitur me Këshillin e Indian School Certificate Examinations.
Arkitektura
Kisha u ndërtua në stilin gotik me njëzet kulla kambanore në majën e saj, kisha ka një kryq të vendosur mbi hyrjen veriore. Ajo ka një kapacitet prej një qind e tridhjet personash. Muret e brendshme të kishës mbajnë akoma një numër të madh tabelash mermeri dhe pllaka të lëmuara tunxhi të ngritura në kujtim të oficerëve, civilëve dhe klerikëve britanikë që vdiqën gjatë luftimeve me kryengritësit. Një tabelë mermeri në transept i është kushtuar James Grant Thomson-in, Komisioneri përfaqësues i Muhamadeet, që u vra nga kryengritësit në Aurangabad të Oudhit, më 5 qershor 1857' sipas përshkrimit. Një tjetër i është kushtuar reverendit Henry Polehampton. Kisha u zmadhua dhe përmirësua në vitin 1904. Një kullë kambane shfaqet e bashkangjitur me transeptin në jug. Kulla e kambanës ka një majëz të drejtuar nga qielli me një kryq në majë. Kryqi është raportuar se është shtrembëruar për shkak të një tërmeti në vitin 1933. Ajo përmban piktura Murore triptike me xhama të pikturuar që paraqesin figura përfaqësuese të besimit të krishterë. Majëza më e madhe ofron sfondin për altarin në lindje, ndërsa ajo krahasimisht më e vogël shfaqet në perëndim, sipër hyrjes kryesore. Të tre panelet murale kanë figura të pikturuara të kornizuara brenda harqeve që kurorëzojnë pikturën kryesore.
Kulla e Sahatit Husainabad
Kulla e Sahatit Husainabad është një kullë sahati e vendosur në qytetin e Lucknowt 26.87458°N, 80.90679°W. Ajo u ndërtua në vitin 1881 nga Naëab Nasir-ud-din Haider për nder të mbërritjes së Sir George Couper, zëvendës guvernatori i parë i Provincave të Bashkuara të Avadhit. U ndërtua me një kosto prej 175 000 rupish.
Historia
Kulla gjendet pranë Rumi Darwazas dhe është një shembull i përkryer i mjeshtrisë artistike dhe strukturore angleze. E ndërtuar në vitin 1881, Kulla e Sahatit Husainabad është vlerësuar si më e larta mes kullave të sahatit në Indi. Ajo u ndërtua si një imitim i Kullës së Big Benit në Londër. Këtë strukturë 67 metra të lartë e projektoi Roskell Payne dhe pasqyron stilin Viktorian dhe Gotik të dizajnit strukturor. Për ndërtimin e pjesëve të sahatit u përdor bronx i përzier me zink rezistent ndaj ndryshkjes. Lavjerrësi i tij gjigant ka një gjatësi prej 4.27 metrash dhe pamja e orës është dizenjuar në formën e një luleje me 12 petale dhe kambana përreth saj.
Stacionet Hekurudhore në Lucknow
Stacioni Hekurudhor Lucknow Charbagh (emri zyrtar Lucknow NR, në gjuhën hindi: लखनऊ चारबाग़ रेलवे स्टेशन; në gjuhën urdu: لکھنؤ چارباغ ریلوے اسٹیشن; kodi i stacionit LKO,: ) bashkë me Stacionin Hekurudhor të Nyjës së Lucknowt ose Lucknow Jn NER (kodi i stacionit LJN) janë dy stacionet kryesore hekurudhore të qytetit të Lucknowt 26.832°N, 80.919°W për trenat me binarë të gjerë. Janë të vendosur në zonën e Charbaghut në jug të qytetit, nga e ka marr emrin Stacioni Hekurudhor Lucknow Charbagh. Fjalët 'Char Bagh' i referohen katër kopshteve që ekzistonin këtu para stacionit. Qyteti i Lucknowt është i lidhur mirë me të gjitha metropolet dhe qytetet e tjera të rëndësishme si Bangalore, Chennai, Kalkuta, New Delhi, Bombeji, Jammu Tawi, Guwahati, Chandigarhu, Pune, Jaipuri dhe Bhopali gjithashtu nga Lucknow Charbagh (N.R.) ose Nyja e Lucknowt (N.E.R.). Emërtimet "Stacioni Hekurudhor Lucknow Charbagh" dhe "Stacioni Lucknow NR" përdoren për të njëjtin stacion hekurudhor me kodin LKO. Ky është një nga stacionet hekurudhore më të ngarkuara të Indisë. Në këtë stacion kalojnë më shumë 300 trena dhe nisen 85 trena pasagjerësh.
Lucknow station.jpg
Stacioni Hekurudhor Lucknow Charbagh
Ky stacion u ndërtua mbi një plintë të ngritur, ka një planimetri drejtkëndore me portikë të dalë. Ka mjaft kulla dhe grupe kubesh të rrumbullakta të stilit Awadhi. Platformat e gjera, të ngritura kanë mjaft salla dhe dhoma për qëllime zyrash. Stacioni Hekurudhor Lucknow Charbagh (LKO) menaxhohet nga Divizioni i Lucknowt i Hekurudhës Veriore të Indisë. Trenat e menaxhuar nga Hekurudha Veriore e Indisë përfundojnë os kalojnë nëpërmjet këtij stacioni. Është gjithashtu zona kryesore për sistemin Hekurudhor Suburban Lucknow-Kanpur (MEMU). Ai ka nëntë platforma. Që nga 20 korriku 2016, më shumë se 320 trena (ose 146 palë trenash) (duke përfshirë 1 Duronto, 2 Rajdhani, 1 Shatabdi, 46 trena super të shpejtë d.m.th. 23 palë trena super të shpejtë, 3 Garib Rathë dhe 142 dhe 71 palë trena ekspresë) dhe 28 trena të ngadaltë pasagjerësh (ose 14 palë trena duke përfshirë MEMU dhe DEMU) nisën nga, përfunduan ose kaluan nëpër stacionin LKO. Guri i themelit të ndërtesës së Stacionit Hekurudhor Lucknow Charbagh u vendos më 21 mars 1914 dhe u përfundua në vitin 1923. Një rol të rëndësishëm në dizajnin dhe projektimin e tij u luajt nga Chaubey Mukta Prasadi, një inxhinier këshillues për Lanebrown dhe Hulett. Ai ka një kopsht të madh përballë ndërtesës. Ai është një ndërtuar në Arkitekturën Indo-Saraçene që përzien elemente të arkitekturës Rajputiane, Arkitekturës Awadhi dhe asaj Mogule dhe ka pamjen e një pallati rezidencial. Një veçori unike e Stacionit Hekurudhor Lucknow Charbagh është se një pamje ajrore e ndërteësës së stacionit e tregon atë si një fushë shahu dhe kupolat dhe kolonat e ndërtesës duken si gurët e shahut.
Nga ana arkitekturore, ai është konsideruar si një nga stacionet hekurudhore më të bukur në Indi. Stacioni Policor në Stacionin Hekurudhor Lucknow Charbagh mban çertifikatën ISO 9001.
Historia e Stacionit Hekurudhor Lucknow Charbagh (LKO)
Stacionit Hekurudhor Lucknow Charbagh, stacioni kryesor hekurudhor i Lucknowt, është konsideruar si një kryevepër arkitekturore. Dizajni strukturor i bujshëm i Stacionit Hekurudhor Lucknow Charbagh është një ndërtsë magjepsëse për turistët. I ndërtuar me një kosto të stërmadhe prej 7 000 000 rupish, ai u projektua nga J. H. Hornimen. Guri i themelit të Stacionit Hekurudhor Lucknow Charbagh u vendos nga peshkopi i Lucknowt në 21 mars 1914 Divizioni i Lucknowt drejtohet nga menaxheri divizional hekurudhor (Divisional Railway Manager - DRM). Më 23 prill 1867, u hap për trafikun seksioni 47 miljesh Lucknow-Kanpur. Ky seksion u bë pjesë e Hekurudhës Oudh Rohilkhand. Divizioni i tanishëm i Lucknowt, në vitin 1925 ishte pjesë e East Indian Railway deri në vitin 1952. Ai plotëson nevojat e transportit hekurudhor për shtetin më të populluar të Indisë, duke shërbyer 13 distrikte të Uttar Pradeshit, me një tërësi prej 1458.94 km, nëpërmjet 194 stacioneve. Stacioni Hekurudhor Lucknow Charbagh, deri në vitin 1867, ishte një kopsht. Ndërtesa e tanishme e stacionit u ndërtu në vitin 1926 me kube minare të dizajnit Saraçen, i menduar për tu harmonizuar me arkitekturën e veçantë të ndërtesave të rëndësishme historike të qytetit që i përkisnin periudhës së sundimit të Nawabëve të Oudhit. Godina u ndërtua me tulla të kuqe dhe ka një façatë të gjatë verandash të zbukuruara me harqe mogule.
Nyjna e Lucknowt (LJN) NER
Stacioni i afërt dhe pothuajse i vazhduar, zyrtarisht i njohur si Stacioni Hekurudhor i Nyjës së Lucknowt ose Lucknow Jn NER (kodi i stacionit LJN), konsiderohet jo zyrtarisht pjesë e stacioneve hekurudhore të Charbaghut. Në mënyrë informale, është i njohur si "Linja Chhoti", historikisht përfshin trenat Linjave hekurudhore Veri-Lindore të gjerësisë metrike, më parë nën Divizionin e Izzatnagarit, tani nën Divizionin e Lucknowt të Hekurudhës Veri-Lindore. Është stacioni terminal për trenat e binarëve të gjerë të Linjave Hekurudhore Veri-Lindore si Howrahu, Chennai Qendror dhe Bombej CST. Në këtë mënyrë, trenat që hyjnë në këtë stacion duhet të rikthehen për të dal nga stacioni nëse destinacioni i tyre është përtej Lucknowt. Ajo është një ndërtesë e veçuar, me një identitet të veçantë me gurë të kuq ranor, por pothuajse një vazhdimi i ndërtesës së stacionit kryesor të Stacionit Hekurudhor Lucknow Charbagh LKO. Stacioni Lucknow JN ose stacioni LJN ka gjashtë platforma. Platforma nr. 6 është e aksesueshme për dy rrotëshit, makinat rikshaw dhe makinat nëpërmjet një nënkalimik. Ky nënkalim është i treti i Hekurudhave Indiane pas stacioneve hekurudhore të Howrahut dhe Gorakhpurit. Që nga 1 maj 2016, më shumë se 160 trena ekspres (ose 23 palë trena postarwEkspres), 28 trena super të shpejtë, 1 palë të Shatabdit, 3 palë të ekspresit Garib Rath dhe 18 trena të ngadaltë pasagjerësh nisin nga, përfundojnë ose kalojnë përmes stacionit LJN.
Më parë nyja e Lucknowt ishte terminali për trenat e gjerësisë metrike të binarëve si pothuajse të gjithë linjat e Hekurudhës Veri-Lindore. Me ndryshimin e shumicës së këtyre linjave në binarë 1676 mm të gjerë nën projektin Unigauge, Nyja e Lucknowt nuk ka ndonjë linjë metrike. Tani terminali për trenat e mbetur të gjerësisë metrike është Nyja Lucknow Aishbagh (kodi i stacionit ASH). Nyja Lucknow Aishbagh ka gjithashtu linja binarësh të gjerë.
Parqe dhe vendpushime
Qyteti ka parqe dhe vende shlodhjeje të menaxhuara nga Lucknow Development Authority. Këta përfshijnë Rezervatin Pyjor Kukrail dhe zonën përreth të piknikut, Begum Hazrat Mahal Park, Gautam Buddha Park, Qaisar Baghun, Rumi Park, Nimbu Park, Sardar Ballabh Bhai Patel Park, Dream Valley Resort, Swarn Jayanti Smriti Vihar Park, Dr. Ram Manohar Lohia Park, Përmendoren e Ambedkarit dhe parkun Janeshwar Mishra, që deri në përfundim do të jetë parku më i madh në Azi. Ai mendohet se do të përbëhet nga gjelbërim i harlisur, një liqen artificial, pistën më të gjatë në Indi për çiklistët dhe vrapim dhe një florë të larmishme. Plani është për të vendosur një rrotë panoramike brenda parkut në ngjashmëri me London Eye, që do të mundësoi një pamje panoramike të qytetit.
Ambasadorët e Shqipërisë në botë nga viti 1912-1991
Ambasadorët e Shqipërisë në botë nga viti 1912-1991
1. Koço Tashko, ambasador i Shqipërisë në Bashkimin Sovjetik në vitet 1945- 1948
2. Hysni Kapo, ambasador i Shqipërisë në Jugosllavi në vitet 1945-1946
3. Tuk Jakova ambasador i Shqipërisë në Jugosllavi në vitet 1946-1947
4. Ramadan Çitaku, ambasador i Shqipërisë në Jugosllavi në vitet 1947-1948
5. Frederik Nosi, ambasador i Shqipërisë në Francë në vitet 1945 – 1948
6. Zenel Hamiti, ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1949-1952
7. Kahreman Ylli, ambasador i Shqipërisë në Francë në vitet 1948-1950
8. Behar Shtylla ambasador i Shqipërisë në Francë në vitet 1950-1952 dhe ambasador në Itali në vitet 1952-1954
9. Edip Çuçi, ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1954-1958
10. Koço Prifti, ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1958-1961
11. Delo Balili, ambasador i Shqipërisë në Vietnam në vitet ‘60
12. Dhimitër Lamani, ambasador i Shqipërisë në Francë në vitet 1958-1965
13. Kristaq Misha, ambasador i Shqipërisë në Francë në vitet ‘60
14. Javer Malo, ambasador i Shqipërisë në Francë në vitet 1970-1977
15. Mihal Prifti, ambasador i Shqipërisë në Bashkimin Sovjetik në vitet 1948-1954
16. Jordan Pani, ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1961-1967
17. Ksenofon Nushi, ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1967-1972, ambasador në Francë në vitet 1986-198
18. Vasil Nathanaili, ambasador i Shqipërisë në Bashkimin Sovjetik në vitet 1954-1957
19. Nesti Nase, ambasador i Shqipërisë në Bashkimin Sovjetik deri në vitin 1958-1961, ambasador në Kinë në vitet ‘70
20. Spiro Rusha, ambasador i Shqipërisë në Kinë në vitet ‘60
21. Misto Treska, ambasador i Shqipërisë në vitet 1978-1984
22. Pirro Koçi, ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1972-1977
23. Pertef Hasamataj, ambasador i Shqipërisë në Kubë në vitet 1978-1986, ambasador në Rusi nga viti 1991-1992
24. Musin Kroi, ambasador i Shqipërisë në Egjipt dhe Algjeri në vitet ‘50
25. Nesip Kaçi, ambasador i Shqipërisë në Egjipt dhe në Algjeri në vitet ‘60
26. Pirro Bita ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1980-1982
27. Bashkim Dino, ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1982-1988
28. Kujtim Myzyri, ambasador i Shqipërisë në Itali në vitet 1977-1980, dhe në Çekosllovaki në vitet ‘80
29. Riza Paushani, ambasador i Shqipërisë në Algjeri në vitet 1965-1968
30. Idriz Bano, ambasador i Shqipërisë në Çekosllovaki gjatë regjimit komunist
31. Dhimitër Spano, ambasador i Shqipërisë në Algjeri në vitet 1972-1976
32. Syrja Laze, ambasador i Shqipërisë në Algjeri në vitet 1976-1980, ambasador në Vietnam në vitet, 1983-1989
33. Kujtim Hysenaj, ambasador i Shqipërisë në Jugosllavi në vitet 1986-1992
35. Petraq Pojani, ambasador i Shqipërisë në Francë në vitet ‘70
36. Sokrat Plaka, ambasador i Shqipërisë në Jugosllavi në vitet 1982-1988
38. Arqile Semini, ambasador i Shqipërisë në Francë në vitet 1989-1991
39. Luan Rama, ambasador i Shqipërisë në Francë në vitet 1991-1992 dhe në vitet 1997- 2001.
Beteja e Jeshkovës
Ushtarët e Vrarë të UQK-së
Në betejën e drejtpërdrejtë të 11 marsit, në altarin e lirisë ranë dëshmorët: Hysen Rexhepi, Bashkim Suka, Hajdar Shala, Ymredin Çengaj, Alajdin, Xhezairi, Hamit Thaqi, Tahir Gashi, Skënder Latifi, dhe Feriz Susuri.
Kulla e Shaban Turkaj
Kulla e Shaban Turkaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Kashicë, Istog, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Elif Ceren Balıkçı
Elif Ceren Balıkçı (shqip: Elif Xheren Balikçi) lindi në 1999 në Austri. Aktori që vazhdon shkollimin e tij në shkollën e mesme është ndër emrat që u futën në aktrim në moshë të re. Kur ishte 9 vjeçe, ajo kishte përvojën e saj të parë në aktrim me serialin Lost Princess, dhe më pas luajti gjithashtu në seriale televizive si Migration Time, Now Hicran De, Merhamet, Doll, Medallion. Elif Ceren Balıkçı është përfshirë në kastin e serialit Kırgın Çiçek të botuar në ekranet ATV dhe portretizon karakterin e Sedef.
Kushtetuta e Republikës së Kosovës në një vështrim krahasues
Kushtetuta e Republikës së Kosovës në një vështrim krahasues libër me autor Luan Omari. Botuar në Tiranë nga "Dudaj", në vitin 2009. Faqe 164.
Rrënojat e urës së Shën Kollajve (Lazarat)
Rrenojat e urës së Shën Kollajve (Lazarat) është një monument i trashëgimisë kulturore në Lazarat, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "Urdhëres08.01.1977".
Saadia Zahidi
Saadia Zahidi është udhëheqëse e sektorit të "Barazisë Gjinore dhe Kapitali Njerëzor" të Forumit Ekonomik Botëror.
Ajo ka nënshkruar një kontratë me Nation Books për të shkruar një libër dhe fitoi "Çmimin Bracken Bower" për shkrimtarë të rinj të biznesit, propozimin e librit të saj të biznesit, Womenomics in the Muslim World (Ekonomia e grave në botën myslimane). Zahidi është autore e Fifty Million Rising.
Ajo është nderuar në BBC 100 Women në vitin 2013.
Zahidi u rrit në Pakistan. Ajo fitoi një diplomë bachelor në ekonomi nga Smith College, një master në ekonominë ndërkombëtare nga Graduate Institute Geneva, dhe një MPA nga Universiteti i Harvardit.
Haute-Marne
Haute-Marne është departament në verilindje të Francës. Chaumont është prefektura e tij kurse INSEE dhe Kodi i Postës është 52.
Gjeografia
Haute Marne është pjesë e rajonit Lindja e madhe dhe është e rrethuar me departamentet Meuse, Vosges, Haute-Saône, Côte-d'Or, Aube dhe Marne.
Mali më i madh është Haut-du-Sac, ndodhet në jugperëndim të departamentit, e cila rritet deri në lartësinë e 516 m.
Departamenti u emërua sipas lumit Marne. Ky lum mbulon 120 kilometra brenda departamentit.
Asdren Gjikolli
Asdren Gjikolli, i njohur si Gjiko është një reper, këngëtar dhe autor këngësh i njohur në trojet shqiptare. Gjiko është një emër i njohur për të gjithë, për shkak të bashkëpunimeve të tij shumë të suksesshme që ka publikuar. I lindur ne Pejë, këngëtari ka ushtruar gjatë adoleshencës së tij sportin e rrugës Parkour, prej të cilit ka marrë edhe nofkën Flyboy.
Është angazhuar në muzikë që në fëmijëri, ndërsa Hip hopi është traditë në familjen e tij që prej vitit 1997. Asdren Gjikolli shkoi ne Gjimnazin "Bedri Pejani" Pejë. Ai bashkëpunon me vellain e tij Big Bang dhe produksionin e tij RedBox.
Rrugëtimet dhe labirintet e Kosovës dhe të shqiptarëve : pavarësia e Kosovës-fakt i ligjshëm që nuk mund të zhbëhet
Rrugëtimet dhe labirintet e Kosovës dhe të shqiptarëve : pavarësia e Kosovës-fakt i ligjshëm që nuk mund të zhbëhet : ndihmesë për dëshmitë për Kosovën para Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë. Libër me autor Esat Stavileci. Botuar në Gjakovë nga Forumi për Iniciativë Demokratike, në vitin 2009. Faqe 800.
Helen Ntoso
Helen Adjoa Ntoso (lindur shkurt 1958) është një politikane nga Gana dhe një anëtare e Parlamentit të Ganës për krahinën Krachi West Krachi West në Rajonin Volta të Ganës. Ajo është anëtare e Kongresit Kombëtar Demokratik. Hon Ntoso është aktualisht Ministre Rajonale për Rajonin Volta.
Edukimi
Helen mban një Diplomë të Arteve të Mjeshtrave në Konflikt, Paqe dhe Siguri nga Qendra Ndërkombëtare e Mbajtjes së Paqes Kofi Annan.
Çmime
Helen Ntoso fitoi një çmim për Ministrin Rajonal të Vitit 2015, organizuar nga West African International Magazine.
Arkitektura vernakulare e Kosovës
Arkitektura vernakulare e Kosovës libër me autor Flamur Doli. Botuar në Prishtinë nga SHRTA, në vitin 2009. Faqe 440.
Bagneux-la-Fosse
Bagneux-la-Fosse është një komunë në Francë. Bagneux-la-Fosse bën pjesë në departamentin Aube të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 175 banorë dhe sipërfaqe 22.93 km².
Drainoviqi
Drainoviq është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Drajnoviq.
Pandemia e COVID-19 në Francë
Pandemia e koronavirusit 2019-2020 u konfirmua se ishte përhapur në Francë në 24 janar 2020, kur rasti i parë COVID-19 në Evropë dhe Francë u konfirmua në Bordo. Ajo përfshinte një shtetas francez 48-vjeçar që mbërriti në Francë nga Kina. Dy raste të tjera u konfirmuan deri në fund të ditës; të gjithë individët u kthyen kohët e fundit nga Kina.
Një turist kinez u pranua në një spital në Paris më 28 janar dhe vdiq më 14 shkurt, duke shënuar vdekjen e parë nga COVID-19 në Evropë dhe Francë.
Deri më 15 mars 2020, janë regjistruar 5 423 raste, 127 vdekje and të paktën 12 të rikuperuar në Francë.
Rastet e konfirmuara së pari
Më 24 janar, çështja e parë COVID-19 në Francë - dhe Evropë - u konfirmua në Bordo. Një shtetas 48-vjeçar francez nga Kina, i cili mbërriti në Francë në 22 janar, u shtrua në spital në Center Hospitalier Universitaire de Bordeaux. Shërbimi d'Aide Médicale Urgente mori përsipër dhe pacienti u izolua në spital. Autoritetet u përpoqën të konfirmonin nëse ai kishte infektuar njerëz që ishin në kontakt me të.
Sammy Ofer
Sammy Ofer (i lindur Samuel Herskovich; 22 shkurt 1922 – 3 qershor 2011) ishte një manjat detarie dhe filantrop izraelit. Ai ishte një nga njerëzit më të pasur në Izrael.
Shteti i Kosovës kontribut i shumë brezave
Shteti i Kosovës kontribut i shumë brezave libër me autor Sylë Arifi dhe Din Mehmeti (red.). Botuar në Prishtinë nga Shoqata e Intelektualëve "Jakova", në vitin 2009. Faqe 491.
Sammy Ofer
Jeta e hershme
Lind në vitin 1922 në Galați, Rumani. Në vitin 1924, familja e Oferit emigroi në Palestinë. Familja ka jetuar në Haifa. Me fillimin e Luftës së dytë Botërore, ai u rekrutua në Marinën Mbretërore. Gjatë Luftës arabo-izraelite të vitit 1948, ai shërbeu në Trupat Detare Izraelite.
Karriera
Pas mbarimit të shërbimit ushtarak, ai u bë një agjent anijesh në Eastern Conglomerate, dhe në vitin 1950 kishte blerë anijet e tij të parë. Ai u zgjerua në biznesin e anijeve.
Magazina vjetore Forbes vlerësoi në vitin 2011 pasurinë e tij, së bashku me vëllanë e tij Juli, të jetë 10.3 miliardë dollarë, që e renditën atë në vitin 2011 si njeriun e 79 më të pasur në botë, dhe më të pasurin në Izrael".
Jeta personale
Ai ishte i martuar me Aviva Ofer. Ata kishin dy djem: Idan Ofer dhe Eyal Ofer. Ata kanë banuar në Monte Karlo, Monako.
Vdekja
Më 3 qershor 2011, Ofer vdiq në shtëpinë e tij në Tel Aviv, në moshën 89.
Yukiko Okada
Yukiko Okada (岡田 有希子) ishte një këngëtare japoneze dhe fituesja e programit televiziv të talenteve Star Tanjō! në Tokio, Japoni.
Saint-Pierre-Aigle
Saint-Pierre-Aigle është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Saint-Pierre-Aigle ka një popullsi prej 345 banorë dhe sipërfaqe 12.02 km², me një dendësi prej 29 banor/km².
Yukiko Okada
Jeta e hershme
Okada u lind më 22 gusht 1967, vajza e dytë e familjes Sato. Familja më vonë u transferua në Nagoya. Në shkollën fillore, Okada donte të lexonte, veçanërisht libra komik, dhe ajo ishte një artiste e talentuar. Në shkollën e mesme, Okada donte të bëhej këngëtare dhe aplikonte për çdo provë të mundshme, gjithçka nga prodhimet kryesore deri te rekrutimi më i vogël i talenteve, duke shpresuar që të bëhej yll. Ajo u refuzua çdo herë derisa ajo më në fund u pranua në një program talentesh televiziv Star Tanjō! në Televizionin Nippon –   të cilin ajo fitoi në mars të vitit 1983.
Karriera
Më 21 prill 1984, Okada lëshoi këngën e saj të parë, "First Date". Ajo njihej si "Yukko", e cila është një shkurtim i zakonshëm për emrin "Yukiko" në gjuhën japoneze.
Hekuran Kryeziu
Hekuran Kryeziu (lindi më 12 shkurt 1993) është futbollistë kosovarë i cili luan për klubin zviceran FC Zürich dhe për Kosovën. Ai më parë ka luajtur për Zvicrën U21.
Yukiko Okada
Karriera
Okada luajti rolin kryesor në dramën televizive të parë të saj Kinjirareta Mariko (The Forbidden Mariko), në vitin 1985. Kënga e saj e vitit 1986 "Kuchibiru Network", e shkruar nga Seiko Matsuda dhe e kompozuar nga Ryuichi Sakamoto, arriti vendin e parë në renditjen javore të Oricon  më 10 shkurt, 1986.
Vdekja
Më 8 prill, të vitit 1986, Okada u gjet në apartamentin e saj të mbushur me gaz në Tokio me damarë të prerë, ulur në një dollap dhe duke qarë. Dy orë më vonë, Okada u hodh drejt vdekjen nga kati i shtatë i ndërtesës së agjencisë së muzikës Sun Music. Arsyeja për vetëvrasje është ende e panjohur. Vdekja e saj rezultoi në shumë vetëvrasje në Japoni, që shpejt u pagëzuar me neologizmin "Sindromi Yukiko".
Hekuran Kryeziu
Luzern
Kryeziu filloi karrierën në skudrën rinore të Luzernit më 2004, kur ai ishte 11 vjeç. Pasi kaloi disa vite në sektorin e rinisë, ai u bë pjesë e skuadrës së parë të Luzernit më 2011. Gjatë sezonit 2014-15, ai u huazua në FC Vaduz.
Zvicra
Më 15 shtator 2010. Kryeziu debutoi me Zvicrën U18 në një ndeshje miqësore kundër Belgjikës U18 pasi erdhi si zëvendësues në minutën e 73-të në vend të Alessandro Martinelli.
Më 3 shtator 2011. Kryeziu debutoi me Zvicrën U19 në një ndeshje miqësore kundër Irlandës Veriore U19.
Më 5 shtator 2012. Kryeziu debutoi me Zvicrën U20 në një ndeshje miqësore kundër Polonisë U20 pasi erdhi si zëvendësues në minutën 67-të në vend të Remo Freuler.
Më 6 shkurt 2013. Kryeziu debutoi me Zvicrën U21 në një ndeshje miqësore kundër Sllovakisë U21.
Kosova
Më 10 nëntor 2015. Kryeziu morri një thirrje nga Kosova për një ndeshje miqësore kundër Shqipërisë dhe bëri debutimin e tij si zëvendësues në minutën e 46-të në vend të Eroll Zejnullahut.
Xhemajl Abria, pleqnar i Kosovës
Xhemajl Abria, pleqnar i Kosovës : monografi me autor Xhemajl Bajrami dhe Daut Demaku (red.). Botuar në Prishtinë nga "Koha", në vitin 2010. Botimi i 5-të i plotësuar me 250 faqe.
Krzysztof Matyjaszczyk
Krzysztof Adam Matyjaszczyk (lindi më 27 maj 1974, Radomsko) është kryetar i Częstochowa, Poloni. Ai u zgjodh në zgjedhjet e vitit 2014 me 42.6% në raundin e parë dhe 56.72% në raundin e fundit dhe është anëtar i partisë Aleanca e Majtë Demokratike. Në të kaluarën ishte anëtar i Parlamentit të Polonisë nga viti 2007 deri më 2010. Në vitin 2015, Matyjaszczyk u rradhit në vendin e 12-të si kryetari më i mirë në Poloni për punën e tij në edukim.
Mulliri i Ibish Arifit
Mulliri i Ibish Arifit është një monument i trashëgimisë kulturore në Muzhevinë, Istog, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Semundja e gurëve veshka
Sëmundja e gurëve në veshka, e njohur ndryshe edhe si nefrolithiasis ose urolithiasis, është një sëmundje (kristalopati) ku materiali i fortë (guri) zhvillohet në traktin urinar. Gurët në veshka zakonisht formohen në veshka dhe e lënë trupin në rrjedhën e urinës. Një gurë i vogël në veshka mund të kalojë pa shkaktuar simptoma ose probleme por nëse një gur rritet  më shumë se 5 mm, ai mund të shkaktojë bllokim të ureterit, që rezulton në dhimbje të mprehta dhe të forta në pjesën e poshtme të shpinës ose në bark. Gurët ne veshka mund te shkaktojnë gjithashtu gjak në urinë, të vjella dhe urinim të dhimbshëm. Rreth gjysma e njerëzve që kanë pasur gurë në veshka do të kenë një tjetër brenda dhjetë viteve sepse guri në veshka mund të rikrijohet.
Lulet e Kosovës
Lulet e Kosovës libër me autor Nezir Prokshi. Botuar në Prishtinë nga "Faik Konica", në vitin 2009. Faqe 86.
Bad Cat
Bad Cat (Kötü Kedi Şerafettin) është film animuar turke e vitit. Bazuar më 1996 librin komik me të njëjtin emër Bülent Üstün, ajo tregon historinë e mumje, një karikaturist që është ringjallur nga të vdekurit për të marrë hak për vrasjen e ti dhe të mace e tij. Është filmi i parë i animuar nga kompania e Anima Istanbul, me regji të Mehmet Kurtuluş dhe Ayşe Ünal.
Lista e Ambasadoreve Shqiptare pas vitit 1991
1. Admirim Banaj
2. Agim Fagu
3. Agim Fagu
Bagnizeau
Bagnizeau është një komunë në Francë. Bagnizeau bën pjesë në departamentin Charente-Maritime të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 188 banorë dhe sipërfaqe 9.63 km².
Lista e Ambasadoreve Shqiptare pas vitit 1991
5. Agim Nesho
6. Aleksander Sallabanda
7. Altin Kodra
8. Arben Cejku
12. Behar Bejko
13. Besnik Konci
15. Bujar Bejko
16. Bujar Dida
17. Bujar Skendo
Liri Kosovës : poezi
Liri Kosovës : poezi me autor Selman Dervishi dhe Avdi Shala (red.). Botuar në Prishtinë : Botim privat, në vitin 2008. Faqet e librit 150.
Lista e Ambasadoreve Shqiptare pas vitit 1991
18. Dashnor Dervishi
19. Fatmir Cela
20. Fatos Kerciku
21. Fatos Tarifa
22. Flamur Gashi
23. Genc Pecani
24. Genci Mucaj
25. Gilbert Galanxhi
26. Hajdar Muneka
27. Ilir Bocka
28. Islam Lauka
29. Jonuz Bega
30. Kujtimi Morina
31. Leonidha Mertiri
32. Lisen Bashkshkurti
33. Mal Berisha
34. Margarita Gega
35. Marko Bello
36. Maxhun Peka
37. Mehmet Elezi
38. Mimoza Kondo
40. Nuri Domi
41. Petrit Karabina
42. Rrok Logu
43. Sander Kovaci
44. Sander Kovaci
45. Sejdi Qerimaj
46. Shaban Murati
47. Shkelqim Cepani
48. Shkelqim Cepani
Reshat Zano Ramaj - Komandant i Batalionit partizan të Rinisë "Baba Fejzo"
Reshat Zano Ramaj - Komandant i Batalionit partizan të Rinisë "Baba Fejzo". Libër me autor Bektash Zite - publicist. Konsulentë: Reit Ramaj e Dr.Selam Ramaj. Recenzent Dr. Zihni Haskaj - historian. Redaktor Selman Elmazi. Korrektore Jonida Pina. Paraqitja grafike Ornela Bita (Rroshi). Shtëpia botuse "Geer", viti i botimit 2009. Libri ka 201 faqe.
Lista e Ambasadoreve Shqiptare pas vitit 1991
49. Shpetim Caushi
Reshat Zano Ramaj - Komandant i Batalionit partizan të Rinisë "Baba Fejzo"
Botimi i kësaj monografie u bë me rastin e 65-vjetorit të formimit të batalionit të Rinisë "Baba Fejzo".
Lista e Ambasadoreve Shqiptare pas vitit 1991
50. Skender Shkupi.
51. Spiro Koci
52. Tatjana Gjonaj
53. Theodore R
54. Tonin Gjura
55. Valter Ibrahimi
57. Ylljet Alicka
58. Zef Mazi
Ekspresi i Kosovës : udhëtim në kohë lufte
Ekspresi i Kosovës : udhëtim në kohë lufte libër me autor James Pettifer dhe Xhevat Lloshi (përkth.), Ismail Syla (red.). Botuar në New York nga "Libri", në vitin 2006. Faqe 387.
İpek Karapınar
Funda İpek Karapınar, me emrin e saj të plotë, lindi më 1 janar 1984 në Stamboll. Aktorja e suksesshme studioi violinë në Konservatorin e Universitetit të Arteve të Bukura Mimar Sinani.
Edhe pse İpek Karapınar hyri në serialin televiziv me rolet e saj në seri televizive si Mos harroni të dashur, Lugina e Ujqërve, Sarmaşık helmues, Doludizgin Yıllar, ajo bëri debutimin e saj kryesor me rolin e saj në serialin Köprü.
Aktori, i cili mori vlerësime të mëdha me interpretimin e tij në serinë urë dhe mori shumë oferta më pas, ka arritur të marrë pjesë në prodhime të njohura.
Daniele Obono
Danièle Obono (i lindur më 12 korrik 1980) është një politikane gabonezo-franceze e cila përfaqëson zonën e 17-të elektorale të Parisit në Asamblenë Kombëtare që nga viti 2017. Anëtare e Francës së Panënshtruar (FI), ajo u rizgjodh në raundin e parë të zgjedhjeve parlamentare të vitit 2022.
Karriera politike
Në legjislaturë, Obono ka shërbyer në Komisionin për Çështjet Ligjore, Komisionin për Çështjet Evropiane dhe Komisionin për Punët e Jashtme.
Në nëntor 2017, ajo u përfshi në një tjetër polemikë pasi mbrojti mbledhjet e sindikatave në Seine-Saint-Denis që ishin të paaksesueshme për të bardhët. Pasi qeveria njoftoi se do të padiste organizatorët, Obono pati një grindje me Mélenchon në Asamblenë Kombëtare, pas mbështetjes së tij dhënë ndaj qeverisë lidhur me këtë çështje.
Në gusht 2020, revista franceze e krahut të djathtë Valeurs actuelles botoi një histori fantazie me shtatë faqe dhe ilustrime të Obono-s si një skllave me zinxhirë përballë perëndimit të diellit, e prangosur pranë një zjarri, nën titullin "histori fantastike verore", duke shkaktuar një protestë nga politikanë të partive të ndryshme.
Alexis Corbière
Alexis Corbière (i lindur më 17 gusht 1968) është një politikan francez. Anëtar i Francës së Panënshtruar (FI), ai është anëtar i Asamblesë Kombëtare për zonën e 7-të elektorale të departamentit Seine-Saint-Denis që nga viti 2017. Corbière është gjithashtu një zëdhënës i Francës së Panënshtruar dhe oër liderin e partisë Jean-Luc Mélenchon në zgjedhjet presidenciale franceze të vitit 2017.
Dexhal
Al-Masih ad-Dajjal (Arabisht: المسيح الدجّال Al-Masīḥ ad-Dajjāl, "mesia i rremë, gënjeshtari, mashtruesi") është një figurë e keqe në eskatologjinë islamike. Ai thuhet se ka ardhur nga një numër vendndodhjesh të ndryshme, por përgjithësisht nga Lindja, zakonisht midis Sirisë dhe Iranit, i krahasueshëm me të kuptuarit e krishterë për paraqitjen e Antikrishtit në eskatologjinë e krishterë. Disa pikëpamje bashkëkohore e përshkruajnë atë si një sistem dhe jo fizik.
Burimet natyrore si faktor i zhvillimit ekonomik të KSA të Kosovës : tezë e doktoratës
Burimet natyrore si faktor i zhvillimit ekonomik të KSA të Kosovës : tezë e doktoratës me autor Ismet Gusia dhe Hikmet Gusia (pergat.për shtyp dhe përkth.). Botuar në Prishtinë nga "Rilindja", në vitin 1982. Faqe 303.
Saint-Angel
Saint-Angel është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Saint-Angel ka një popullsi prej 754 banorë dhe sipërfaqe 25.27 km², me një dendësi prej 30 banor/km².
Dreni (Zubin Potok)
Dren është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Drenë.
Kulla e Halil Ali Mavraj
Kulla e Halil Ali Mavraj është një monument i trashëgimisë kulturore në Saradran, Istog, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
WikiGap/Shqipëri 2019
<div style="float:left; border:#C0B2D5 solid 1px; margin-left:1em; margin-right:1em; padding:0.5em; width:auto; height:auto;">
Së bashku mund të ngushtojmë hendekun gjinor në internet! Wikipedia është enciklopedia më e madhe online në botë. Përmbajtja e saj krijohet e gjitha vullnetarisht dhe ka potencialin t’i japë ngjyra këndvështrimit tonë për botën. Si në gjithë shoqërinë edhe në Wikipedia ka një pabarazi të madhe gjinore. Informacioni mbi gratë dhe vajzat në Wikipedia është katër herë më i vogël se informacioni mbi burrat dhe djemtë. Në Wikipedian shqiptare hendeku gjinor është edhe më i madh. Vetëm 15% e 9,271 biografive të publikuara në shqip i përkasin grave dhe vajzave. Kjo do të thotë se informacioni rreth burrave është gjashtë herë më i madh. Ne duam ta ndryshojmë këtë! Në ditën Ndërkombëtare të Gruas, 8 Mars 2019, grupi shqiptar i Wikipedianëve organizojnë serinë e parë të #WikiGap editathon mbi gratë shqiptare në Wikipedia. Ky aktivitet do të zhvillohet ne Tirane. Te ftojmë të regjistrohesh këtu brenda datës 6 Mars. Kush mund të marrë pjesë: Të gjithë të rinjtë e interesuar, studentët dhe aktivistët e rinj që duan të kontribuojnë në ngushtimin e hendekut gjinor në internet dhe forcimit të figurës së gruas në enciklopedinë online - Wikipedia. Inkurajojmë pjesëmarrjen e vajzave, të rinjve nga zonat rurale, të rinjtë me aftësi ndryshe, të rinjtë LGBTI, Rom & Egjiptian etj.
Data e eventit: 8 Mars 2018 Ora: TBA
Lëvizja Nacionalçlirimtare e Kosovës (1941-1945)
Lëvizja Nacionalçlirimtare e Kosovës (1941-1945) libër me autor Ali Hadri. Botuar në Prishtinë nga "Rilindja", në vitin 1971. Faqe 484.
Agim Ademi
Agim Ademi u lind më 19.10.1961.
Federata e futbollit e Kosovës
Nga viti 2000 e deri më 6 korrik, 2018 kontributin e tij e dha si zëvendëspresident i FFK-së, kurse nga kjo ditë e mori postin e presidentit të FFK-së, duke u votuar unanimisht nga 58 delegatët e Kuvendit të FFK-së në mbledhjen e jashtëzakonshme zgjedhore, pasi pozita e presidentit kishte mbetur vakante pas vdekjes së papritur të legjendës së futbollit tonë, Fadil Vokrri.
Hayri Kozakçıoğlu
Hayri Kozakçıoğlu (1938 - 23 maj 2013) ishte një shërbyes civil dhe politikan i rangut të lartë turk. Ai shërbeu si guvernator i rrethit, shef policie, guvernator i krahinës në ndarje të ndryshme administrative. Ai njihej si guvernatori i parë rajonal në gjendjen e jashtëzakonshme ("OHAL") i imponuar në provincat e Anadollit Juglindor dhe guvernator i provincës së Stambollit.
Jeta
Pasi mbaroi arsimin fillor në Alaşehir, Kozakçıoğlu ndoqi shkollën e mesme Atatürk në Izmir, duke mbaruar në vitin 1955. Ai u arsimua më pas në shkencat politike në Universitetin e Ankarasë ndërmjet viteve 1955-1959.
Në vitin 1959, ai hyri në shërbimet e shtetit në Ministrinë e Brendshme, duke u bërë kandidat për guvernator të rrethit. Në vitin 1970, ai u ngre në pozitë si inspektor dhe më vonë u bë kryeinspektor.
Pasi mori stërvitje speciale nga Scotland Yard për çështje të sigurisë, ai u emërua guvernator i provincës Erzurum më 1978. Posti i tij i ardhshëm ishte zyra e shefit të policisë në provincën e Stambollit për periudhën 17 korrik 1978 - 18 dhjetor 1979.
Suada Jashari
Suada Jashari (e lindur më 9 tetor 1988) është një mesfushore Shqiptare e futbollit.
Hayri Kozakçıoğlu
Jeta
Kozakçıoğlu shërbeu si guvernator për tre vjet në provincën Adana dhe më pas për tre vjet e gjysmë në provincën Sakarja. Më 12 janar 1987, ai u emërua guvernator i provincës së Dijarbakër.
Me gjendjen e jashtëzakonshme të vitit 1987 mbi rajonin e Anadollisë Juglindore, Kozakçıoğlu u bë guvernatori i parë rajonal, i emëruar nga presidenti Turgut Özal. Ai mori detyrën më 19 korrik 1987.
Kozakçıoğlu u emërua në 19 gusht 1991 guvernator i provincës së Stambollit, ndarja administrative më e populluar në Turqi.
Më 12 mars 1995, një sulm ndaj një kafeneje në lagjen Gazi të banuar kryesisht nga alevitë në Stamboll rezultoi në vdekjen e një personi dhe njëzet e pesë njerëz u plagosën. Ky sulm shkaktoi trazira në lagjen Gazi që zgjati për disa ditë. Njerëzit dolën në rrugë dhe policia dhe Xhandarmëria rrethuan lagjen. Më shumë se 20 njerëz vdiqën ndërsa policia qëlloi drejt turmave. Kozakçıoğlu vendosi ligjin ushtarak mbi vendet në trazira për tre ditë.
Në këtë post, ai shërbeu deri në dorëheqjen e tij më 1 nëntor 1995 për të hyrë në politikë.
Pas daljes në pension të tij nga shërbimi shtetëror, Kozakçıoğlu iu bashkua Partisë të Rrugës së Vërtetë (DYP) dhe u zgjodh në parlament si deputet i Stambollit pas zgjedhjeve të përgjithshme të vitit 1995, të mbajtura në 24 dhjetor. Në parti, ai shërbeu si nënkryetar. Ai u rizgjodh për herë të dytë si deputet i Stambollit në parlament pas zgjedhjeve të përgjithshme të 1999 të mbajtura në 18 prill.
Më 23 maj 2013, Kozakçıoğlu u gjet i vdekur në vilën e tij në lagjen Reshitpasha, Sarëjer, Stamboll. Ai u qëllua në anën e majtë të gjoksit të tij dhe arma u gjet afër tij. Thuhet se ai u vetëvra.
Kisha e Shën Ndout në Lezhë
- Kisha e Shën Ndout në Lezhë njihet ndryshe edhe si Vendvarrimi i Skënderbeut.
Jabuka
Jabukë është një vendbanim në komunën e Zubin Potokut, Kosovë.
Medline Ollbrajt-misionarja e Kosovës
Medline Ollbrajt-misionarja e Kosovës nga Madeleine Albright dhe Fatbardha Lauka (përg.), Eshref Ymeri (red.). Botuar në Tiranë nga "Kristalina-KH", në vitin 2010. Faqet e librit 220.
Mozzik
parapamje Gramoz Aliu apo siç njihet për publikun "Mozzik" lindi më 29 shtator 1995, i njohur profesionalisht si Mozzik, është një reper, kompozitor dhe shkrimtar i këngëtarëve nga Kosova.
He did den größten Fehler seines Lebens ya salame. He hat eine Tochter mit Loredana Marihuana.
Lindur dhe rritur në Ferizaj, Mozzik filloi të bënte muzikë në moshë të re para se të fillonte një karrierë profesionale si reper. Ai u be i njohur në botën shqipfolëse pasi nënshkroi kontratë me On Records me të cilin krijoj ​​hite të shumta.
Mozzik më vonë fitoi popullaritet të madh në Europen gjermano folëse ndërsa bashkëpunoi me gruan e tij të ardhshme Loredana Zefi. Mozzik nënshkroi kontratë me Sony Music Germany në 2019 dhe ka njoftuar albumin e tij të parë në studio që do të dalë në vitin 2020.
Biografia
Gramoz Aliu lindi në 29 shtator 1995 në një familje shqiptare në qytetin e Ferizajt. Ai hyri në një lidhje me Loredana Zefi dhe u martua me të në vitin 2018. Loredana lindi vajzën e parë të çiftit Hana më 18 dhjetor 2018 në qytetin Lucerne të Zvicrës.
Referime
kategoris:2019 ndarja e tyre beri shum buje
Flamurtari i Kosovës Isa Buletini
Flamurtari i Kosovës Isa Buletini libër me autor Sulejman Haxhija. Botuar në Munchen, në vitin 1967. Faqe 155.
Serches
Serches është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Serches ka një popullsi prej 316 banorë dhe sipërfaqe 9.1 km², me një dendësi prej 35 banor/km².
Rebelimi indian i vitit 1857
Rebelimi Indian i 1857 ishte një kryengritje e
madhe, por përfundimisht e pasuksesshme,
në Indi në 1857–58 kundër sundimit të
Kompanisë Britanike të Indisë Lindore, e cila
funksiononte si një fuqi sovrane në emër të
Bijat e Kosovës
Bijat e Kosovës libër me autore Merita Përvetica dhe Sabile Basha (red.). Botuar në Prishtinë nga Lidhja e Shkrimtarëve të Kosovës, në vitin 2010. Faqe 96.
Rebelimi indian i vitit 1857
Kurorës Britanike. Rebelimi filloi më 10 maj
1857 në formën e një kryengritje të
qytetin garnizon të Meerut, 40 mi (64 km) në
verilindje të Delhit (tani Delhi i Vjetër). Më
pas shpërtheu në kryengritje dhe rebelime të
tjera civile kryesisht në fushën e sipërme
incidentet e revoltës ndodhën gjithashtu më
kërcënim të konsiderueshëm për fuqinë
britanike në atë rajon dhe u përmbajt vetëm
qershor 1858. Më 1 nëntor 1858, britanikët u
dhanë amnisti të gjithë rebelëve që nuk ishin
të përfshirë në vrasje, megjithëse ata nuk
deklaroni që armiqësitë të kenë përfunduar
kontestohet dhe përshkruhet ndryshe si
Kryengritja e Sepojës, Kryengritja Indiane,
Rebelimi i Madh, Revolta e 1857, Kryengritja