cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shefik Xhaferoviq
Rinia dhe lufta
Šefik Džaferović ka lindur në familjen e Salih dhe Hatka në Zavidovi q. Mbaroi shkollën fillore dhe shkollën e mesme në qytetin e tij të lindjes, kreu maturën në vitin 1975. Më pas u regjistrua në Fakultetin Juridik në Sarajevë, ku u diplomua në vitin 1979. Pas diplomimit ka punuar në institucione gjyqësore dhe policore. Nga viti 1979 deri në vitin 1986 ka punuar në Gjykatën Komunale dhe prej vitit 1986 deri më 1992 ka qenë gjykatës i Gjykatës së Qarkut në Zenicë. Pastaj u mor me avokaturë  deri në 1993. Atë vit iu bashkua me PAD (SDA ). Në kohën e luftës në BiH ishte shef i CSB në Zenicë që nga viti 1994 dhe u emërua anëtar i Komitetit Ekzekutiv të SDA në Kuvendin Komunal të Zenicës. Pas luftës në vitin 1996, ai u bë sekretar i Agjencisë së Informacionit dhe Dokumentimit (AID).
Hanet-Bujtinat (Gjilan)
Hanet-Bujtinat në Gjilan
Ne qytetin e Gjilanit me rrethine krahas zhvillimi i tregtisë së jashtme shtroi nevojën edhe për objekte hoteliere-hane në qytete ose pranë rrugëve, ku do të strehoheshin tregtarët dhe kafshët bartëse, si të vetmet mjete transportuese të mallrave. Hanet për nga funksioni u përngjanin përafërsisht hoteleve të tanishme, apo ishin një lloj hoteli primitiv. Pos objektit me dhoma për fjetje e pushim të udhëtarëve e tregtarëve, hanet kishin depot për vendosjen e mallit, që silleshin pë ditë tregu, sidomos për ditët e panaireve, oborret për qerre me hapësirë të gjerë, të rrethuara me mure 2-3 metra të larta dhe dyer të mëdha, stalla për kafshët, ushqimit për to etj. Në afërsi të haneve shpesh ndodheshin edhe krojet hamami hyres''' dhe nallbane-hania e usta Hasanit për mbathjen e kafshëve me patoki. Në qytetin e Gjilanit kishte shumë hane në të kaluarën por më të njohurit ishin: Hani i Andon Maskatarit, Hani i Vesel Sllakocit, Hani i Usta Rexhepit, Honi i usta Hasanit, etj. djathtas|parapamje|300x300px|Një lloj i Hanit
Shefik Xhaferoviq
Karriera politike
Në të njëjtin vit u emërua këshilltar i Qarkut Zenica-Doboj dhe pas zgjedhjeve të përgjithshme në vitin 1996 u zgjodh   kryetar i kuvendit të qarkut. Kuvendi gjithashtu e zgjodhi  për një të depuitet në Shtëpinë e Popujve të PFBiH. Vitin tjetër  u emërua anëtar i Bordit Ekzekutiv të SDA. Tre vjet më vonë, në vitin 2000, ai u emërua zëdhënës i partisë. Në zgjedhjet e përgjithshme të mbajtura atë vit, ishte bartës  i listës SDA për kuvendin e qarkut, megjithatë, ai nuk mori mjaft vota. Megjithatë, Dhoma e Popujve të PFBiH e zgjodhi si  të dërguar në Dhomën e Popujve të PS BiH. Vitin e ardhshëm ai u emërua Sekretar i Përgjithshëm i SDA.
Aleanca
thumb|240px|Dita e Aleatëve, maj 1917, [[Galeria Kombëtare e Artit]] Një aleancë është një marrëdhënie midis njerëzve, grupeve ose shteteve që janë bashkuar për përfitim të ndërsjellë ose për të arritur një qëllim të përbashkët, pavarësisht nëse është punuar apo jo marrëveshje e qartë midis tyre. Anëtarët e një aleance quhen aleatë. Aleancat formohen në shumë ambiente, përfshirë aleancat politike, aleancat ushtarake dhe aleancat e biznesit. Kur termi përdoret në kontekstin e luftës ose luftës së armatosur, shoqata të tilla mund të quhen edhe fuqi aleate, veçanërisht kur diskutohet për Luftën e Parë Botërore ose Luftën e Dytë Botërore.
Një aleancë ushtarake zyrtare nuk kërkohet për tu perceptuar si një aleat, duke luftuar së bashku me dikë, është i mjaftueshëm. Sipas këtij përdorimi, aleatët bëhen të tillë jo kur përfundojnë një traktat aleance, por kur goditen nga lufta.
Fuqitë aleate në Luftën e Parë Botërore (i njohur gjithashtu si Antanta) fillimisht ishin Mbretëria e Bashkuar, Franca, Perandoria Ruse, Belgjika, Serbia, Mali i Zi dhe Japonia, së cilës iu bashkuan më vonë Italia, Portugalia, Rumania, Shtetet e Bashkuara, Greqia dhe Brazili. Disa, si Perandoria Ruse, u tërhoqën nga lufta para armëpushimit për shkak të revolucionit ose humbjes.
Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore dhe gjatë Luftës së Ftohtë, Organizata e Traktatit të Atlantikut të Veriut (NATO) u formua si një aleancë politike dhe ushtarake që promovon vlera demokratike.
Arat e Malokëve (Gjilan)
Arat e Malokve në regjistrat kadastrale janë të shënuara arat në perëndim të Kodravs së Dëshmorëve,në drejtim të fshatit Livoç i Epërm.Supozojmë se emri rrjedhë nga banorët nga viset e Gallapit,të vendpsura në këtë hapsirë.
Vasil Dogani
Vasil Dogani, kryekonsull i Shqipërisë në Rumani në vitet 1922 – 1936.
Qardaku i Azem Hamzë Ahmetaj
Qardaku i Azem Hamzë Ahmetaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Lëbushë, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Provinca Meka
Provinca Meka (arabisht: مِنْطَقَة مَكَّة‎ Minṭaqat Makkah), e njohur gjithashtu si Rajoni Mekë, është një nga 13 provincat e Arabisë Saudite. Është provinca e tretë më e madhe për nga sipërfaqja me 153,128 km2 dhe më e populluara me një popullsi prej 8,557,766 që nga viti 2017, nga të cilat 4,041,189 ishin shtetas të huaj dhe 4,516,577 ishin sauditë. Ndodhet në rajonin historik të Hixhazit dhe ka një vijë bregdetare të zgjeruar në Detin e Kuq. Kryeqyteti i saj është Meka, qyteti më i shenjtë në Islam, dhe qyteti më i madh është Xhide, i cili është qyteti port kryesor i Arabisë Saudite. Provinca përbën 26.29% të popullsisë së Arabisë Saudite dhe ka marrë emrin e qytetit të shenjtë të Mekës.
Historikisht, zona ishte e banuar nga Kurejshët, Benu Kinanah dhe Thaqif, midis fiseve të tjera. Një pjesë e rajonit të Hixhazit, provinca ka parë disa shkëmbime pushteti midis shumë mbretërive islame brenda një periudhe të shkurtër kohore. Provinca fiton rëndësinë e saj pasi përmban qytetin e Mekës, vendlindjen e Muhamedit, dhe disa vende të tjera historike islame, si fshati Hudejbije, ku thuhet se është rënë dakord për Marrëveshjen e Hudejbijes. Kohët e fundit, provinca u modernizua nën Perandorinë Osmane dhe Mbretërinë e Arabisë Saudite pas bumit të naftës. Shumica e popullsisë është e përqendruar në tre qytete: Xhide, Meka dhe Taif. Xhide është qyteti më i madh në provincë dhe i dyti më i madh në Arabinë Saudite me një popullsi të vlerësuar prej 2,867,446 që nga viti 2020. Meka është qyteti i dytë më i madh në provincë dhe i treti më i madhi në mbretëri me 1,323,624 banorë. Pas qytetit të Taifit në vendin e tretë, Rabigh, Shafa, Turbah dhe Xhumum janë qytete dhe qyteza të tjera të populluara në rajon. Rajoni pranon pelegrinët myslimanë të Umres dhe Haxhillëkut gjatë gjithë vitit dhe popullsia e tij rritet deri në 2 milionë gjatë Haxhilëkut. Ka afërsisht 700 kilometra vijë bregdetare në Detin e Kuq dhe pret rafineritë e naftës në Rabigh, portet dhe objektet e eksportit të naftës në Xhide, Universitetin e Shkencës dhe Teknologjisë Mbreti Abdullah dhe Qytetin Ekonomik të Mbretit Abdullah. Provinca gjithashtu pret një pjesë të linjës hekurudhore të shpejtësisë së lartë Haramain, e cila është linja e parë dhe e vetme hekurudhore me shpejtësi të lartë në Arabinë Saudite.
Provinca është e ndarë në 11 governorate, nga të cilat 5 janë klasifikuar në Kategorinë A dhe pjesa tjetër, Kategoria B, me Mekën që shërben si seli administrative dhe kryeqyteti i provincës. Ajo qeveriset nga një emir, i përkthyer si guvernator nga arabishtja, i cili ndihmohet nga zëvendës guvernator, të dy të emëruar nga Mbreti i Arabisë Saudite. Emiri aktual është Halid bin Feisal Al Saud, i cili ka mbajtur postin për një mandat të dytë që nga viti 2015.
Referendumi i Veriut të Kosovës
Një referendum këshillues për pranimin e institucioneve të Republikës së Kosovës u mbajt në rajonet e mbizotëruara nga serbët e veriut të Kosovës më 14 dhe 15 shkurt 2012.
Referendumi u mbajt në Zubin Potok, Zveçan dhe Mitrovicë në të dyja ditët, ndërsa Leposaviqi u votua më 15 shkurt. Votimi u zhvillua nga ora 7:00 deri në 19:00 të dyja ditët. Rezultati pa që 99.74% e votuesve refuzuan aktin e institucioneve të Republikës së Kosovës. Sondazhi u refuzua nga qeveritë e Serbisë dhe Kosovës.
Coirac
Coirac (Shqip: Kojraku ; Ocitanisht: Coirac) është një komunë në departamentin Gironde në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.
Deshishkët
Deshishkët ,kanë ardhur nga fshati Deshishk i Toplicës, të cilë i përkasin fisit Gash. Këtu erdhën dy familje. Mirëpo Deshishkë nuk ka më ngase më 1913 migruan për Turqi.
Lista e tempujve në Kanchipuram
Kanchipurami, Kanchi ose Kancheepuram, është një qytet i famshëm tempullor në shtetin indian Tamil Nadu. Ai shërbeu si kryeqyteti i Mbretërisë Pallava. Është gjithashtu i njohur me emrat e tij të mëparshëm Kanchiampathi, Conjeevaram dhe nofkën "Qyteti i Njëmijë Tempujve" Tashmë është qendra administrative e Distriktit të Kanchipuramit. Kanchipurami gjendet 72 kilometra nga Chennai, kryeqyteti i shtetit jugorë indian, Tamil Nadu. Kanchipurami konsiderohet si një nga shtatë qytetet më të shenjta të Hinduizmit në Indi. Në Hinduizëm, një kshetra është një terren i shenjtë, një fushë e fuqisë aktive, një vend ku mund të arrihet moksha, çlirimi apo shpëtimi përfundimtar. Garuda Purana numëron shtatë qytete si ofrues të mokshas, përkatësisht Ayodhya, Mathura, Haridwari, Varanasi, Ujjaini, Dvaraka dhe Kanchipurami.
Lista e tempujve
Midis tempujve madhor hindu në Kanchipuram janë disa nga tempujt më të shquar të Vishnut Shivës në Tamil Nadu si Tempulli Varadharaja Perumal i Vishnut dhe Tempulli Ekambareswarar është "banesa tokësore" e Shivës. Tempulli Kamakshi Amman, Kumara Kottam, Tempulli Kachapeshwarar Tempulli Kailasanathar janë disa nga tempujt e tjerë të shquar.
Shqipëria vend çelës për Ballkanin
Shqipëria vend çelës për Ballkanin libër nga Hasan Erkan Firatli (përgat.), Tayfun Atmaca (përg.), Nezir Bata (përkth. e red.në shqip), Edvin Cami (përkth. e red. në angl.). Botuar në Tiranë nga "Dajti 2000", në vitin 2006. Faqe 126. ISBN 99943-815-4-7
Amaro Montenegro
thumb|Një shishe Amaro Montenegro. Amaro Montenegro është një amaro tradicional i destiluar në Bolonjë të Italisë. Prodhohet duke përdorur mbi 40 barëra, duke përfshirë lëvozhga vanilje dhe portokalli, i ambalazhuar më 23% alkool.
Kjo pijë është prodhuar për herë të parë nga Stanislao Cobianchi në fundin e shekullit 19-të dhe është emëruas sipas Princeshës Elena e Malit të Zi (ita. Elena del Montenegro).
Historia e Bashkortostanit
Historia e Bashkortostanit ose Bashkirisë mbulon rajonin në dhe rreth Uraleve jugore, të banuara historikisht nga Bashkirë. Rajoni ka qenë i njohur me disa emra, duke përfshirë al-Bashgird, Bashgirdia, Bascardia, Fiyafi Bashqyrt (Bashqyrt steppes), Pascatir dhe variante të ngjashme. Ashtu si me emrat e mëparshëm, subjekti federal modern i Bashkortostanit u emërua pas popullit amtar të Bashkir.
Historia e hershme
Etnoni Bashkirs u bë i njohur fillimisht në shekullin e 7-të. Sipas Ibn Ruste, Bashkirs ishin "një popull i pavarur, duke zënë territore në të dy anët e malit të Uralit midis Volga, Kama, Tobol dhe në rrjedhën e sipërme të lumit Yaik"
Shtetësia e hershme
Nuk ka të dhëna të besueshme që vërtetojnë shtetësinë e hershme të Bashkir në Uralin e Jugut.
Megjithatë, veprat e Ibn Fadlanit, Giovanni del Carpine, William i Rubruck, si dhe i poezisë dhe gjenealogjive epike të Bashkirit (shejere) sugjerojnë se një qeveri lokale e pavarur kishte ekzistuar në rajon para shekullit të 13-të.
Kur flasim për këtë periudhë, Sergei Rudenko citon Ebu Zayd al-Balkhi për të deklaruar se pjesët perëndimore të Bashkirisë ishin pjesë dhe administrohen nga Volga Bullgaria. Z.I. Referimet e Enikeev R.G. Kuzeev dhe thotë se "... Bashkirs e fiseve bülär, yjëy, meñ dhe äyle shkruan në gjenealogjitë e tyre se Bulgar khans Aidar, Säit, Ämir, Sälim, Ilham dhe Abadulla ishin sundimtarët e tyre. Enikeev gjithashtu mbështetet në një punë tjetër nga RG Kuzeev Z.I. Enikeev also relies upon another work by R.G. Kuzeev Кузеев Р. Г. Происхождение башкирского народа. С. 261—265</ref për të ruajtur se Tabyn Khanate, një shtet i fortë Bashkir kishte ekzistuar brenda Dasht-i Qipchaq, konfederata e shteteve turke, përpara pushtimit mongol.
Murgu hungarez Julian tregon në itinerarin e tij se Bashkirs kishte sundimtarin e vet (khan) në 1235-1236.
Marko Maruliç
Marko Marulić (Marco Marulo ; 18 gusht 1450 - 5 janar 1524) ishte një poet kombëtar kroat dhe humanist i Rilindjes, i njohur si Kurora e Mesjetës Kroate dhe Babai i Rilindjes Kroate. Ai i nënshkroi veprat e tij si Marko Marulić Splićanin ("Marko Marulić nga Spliti") , Marko Pečenić, Marcus Marulus (ose de Marulis ) Spalatensis, ose Dalmati. Ai ishte gjithashtu i pari që përkufizoi dhe përdori nocionin e psikologjisë, e që sot është një term në përdorim global.
Artful Dodger
thumb|Artful Dodger nga [[Joseph Clayton Clarke|"Kyd"]] Jack Dawkins, i njohut më mirë si The Artful Dodger (Mashtrues i zoti), është një personazh në romanin e Charles Dickens Oliver Twist. The Dodger është një hajdut xhepash. Ai është udhëheqës i një bande kriminele të fëmijëve, të trajnuar nga plaku Fagin.
Në roman, ai bëhet shoku më i ngushtë i Oliverit (megjithëse e tradhton Oliverin kur Oliveri është kapur) dhe ai përpiqet të bëjë atë një hajdut xhepash, por së shpejti e kupton se Oliver nuk do të ketë sukses dhe ndjen keqardhje për të, duke thënë: "Sa keq është ai nuk është një vjedhës! " Ai gjithashtu ka një marrëdhënie të ngushtë me Charley Bates. The Dodger Artful karakterizohet si një fëmijë që vepron si një i rritur. Ai është përshkruar si veshur rroba të rritura të cilat janë shumë të mëdha për të. Ashtu si një i rritur, ai rrallë i jep ndihmë fëmijëve.
Në fund të fundit, Dodger është kapur me një kuti vjedhje të argjendtë dhe me sa duket është dërguar në një koloni penale në Australi (vetëm aludohet në romanin). Absurditeti i hajdutit xhepash duke u kapur për diçka kaq të vogël është vërejtur në libër.
The Dodger zgjedh të konsiderojë veten një "viktimë e shoqërisë", duke zhuritur në sallën e gjyqit, "Unë jam një anglez, ku janë privilegjet e mia?" Gjyqtari ka pak durim për pozicionin e Dodgerit dhe e urdhëron atë nga gjykatorja menjëherë pasi juria e dënon atë për vjedhje.
Dickens kishte përdorur për herë të parë një term të ngjashëm në romanin e tij të mëparshëm, The Pickwick Papers. Në mbylljen e kapitullit 16, Sam Weller i referohet skemave të fundit të z. Jingle: "Reg'lar do, zotëri, dodge artful".
The Dodger Artful, ndonëse është një hajdut xhepash, nuk është një karakter i pashpirt. Ai ka një respekt të madh për Fagin, të cilit ai i dërgon të gjitha paratë e ndezur pa dyshim.
Aktorët që kanë luajtur rolin e Dodger
Në filmin e vitit 1968 Oliver!, Jack Wild luajti rolin dhe u nominua për një Academy Award për Aktorin më të Mirë mbështetës.
Në kulturën popullore
Të paktën dy libra të ndryshëm në lidhje me klubin e Major League Baseball të njohur si "Dodgers" kanë përdorur emrin e këtij karakteri si një lojë-për-fjalë për titujt e tyre: The Dodgers Artful, redaktuar nga Tom Meany; dhe The Dodger Artful, nga Tommy Lasorda me David Fisher.
Revista e Artiful Dodge u emërua pas këtij personazhi.
Në një epizod të Gilmore Girls, "Nick & Nora, Sid & Nancy", Rory quan Jess "Dodger" (mashtrues) pasi ai i'a vjedh librin e saj.
Filmi i animuar An American Tail, Tony Toponi, një miush me prejardhje italiane, ka ngjajshmëri me Artful Dodger.
Personazhi Adric në serinë Doctor Who u parashikua fillimisht si një karakter i stilit të Artful Dodger.
Personazhi i One Piece, Sabo është i ngjajshëm me Artful Dodger. Ai ishte poashtu hajdut xhepash kur ishte i vogël dhe poashtu paraqitja e tij me kapelë të lartë dhe xhaketë të të rriturve është gjithashtu e ngjajshme me Artful Dodger.
Epoka e Zbulimit
parapamje|Kristofor Kolombi ne Amerik Epoka e Zbulimit, ose Epoka e Eksplorimit
(afërsisht nga fillimi i shekullit të 15-të deri
në mes të shekullit të 17-të), është një term
jozyrtar dhe i përcaktuar lirshëm për
eksplorimi i gjerë jashtë shtetit, i
faktor i fuqishëm në kulturën evropiane, më
e rëndësishmja, rizbulimi evropian i
adoptim të shtuar të kolonializmit si një
politikë kombëtare në Evropë. Disa toka të
panjohura më parë për evropianët u
zbuluan prej tyre gjatë kësaj periudhe,
megjithëse shumica ishin tashmë të
• Që nga viti 1495, Francezët, Anglezët dhe Hollandezët hynë në garën e eksplorimit pasi mësuan për këto shfrytëzime, duke sfiduar monopolin Iberik në tregtinë detare duke kërkuar rrugë të reja, së pari në brigjet perëndimore të Amerikës Veriore dhe Jugore, përmes anglishtes dhe ekspeditat franceze (duke filluar me ekspeditën e parë të John Cabot në 1497 në veri, në shërbim të Anglisë, pasuar nga ekspeditat franceze në Amerikën e Jugut dhe më vonë në Amerikën e Veriut), dhe në Oqeanin Paqësor përreth Amerikës së Jugut, por përfundimisht duke ndjekur Portugezët rreth Afrikës në Oqeanin Indian; duke zbuluar Australinë në 1606, Zelandën e Re në 1642 dhe Hawaii në 1778. Ndërkohë, nga vitet 1580 deri në vitet 1640, rusët eksploruan dhe pushtuan pothuajse të gjithë Siberinë dhe Alaskën në vitet 1730.
[Ngritja e tregtisë evropiane]
Xhemal Frashëri
Xhemal Frashëri, konsull i Shqipërisë në Londër, në vitet 1925-1927; kryekonsull në Manastir në vitet 1935-1938; kryekonsull në Stamboll, Turqi, 1938-1939.
Epoka e Zbulimit
Midis shekujve 12 dhe 15 ekonomia evropiane u shndërrua nga ndërlidhja e rrugëve tregtare të lumenjve dhe deteve, duke bërë që Evropa të bëhet një nga rrjetet më të prosperuara të tregtisë në botë.
Para shekullit të 12-të, pengesa kryesore për të tregtuar në lindje të ngushticës së Gjibraltarit ishte mungesa e stimujve komercialë sesa dizajni joadekuat i anijeve. Rritja ekonomike e Spanjës pasoi ripushtimin e Al-Andalusit dhe Rrethimin e Lisbonës (1147 pas Krishtit). Rënia e forcës detare të Kalifatit Fatimid që filloi para Kryqëzatës së Parë ndihmoi shtetet detare italiane, kryesisht Venecia, Genova dhe Pisa, të mbizotëronin tregtinë në Mesdheun lindor, me tregtarët italianë të pasuruar dhe me ndikim politik. Ndryshimi i mëtejshëm i situatës tregtare në Mesdheun Lindor ishte zbehja e fuqisë detare Bizantine pas vdekjes së Perandorit Manuel I Komnenos në 1180, dinastia e të cilit kishte bërë disa traktate dhe koncesione të dukshme me tregtarët italianë, duke lejuar përdorimin e porteve të krishtera bizantine. Pushtimi Norman i Anglisë në fund të shekullit të 11-të lejoi tregtinë paqësore në Detin e Veriut. Lidhja Hanseatike, një konfederatë e esnafëve tregtarë dhe qytetet e tyre në Gjermaninë veriore përgjatë Detit të Veriut dhe Detit Baltik, ishte thelbësore në zhvillimin komercial të rajonit. Në shekullin e 12-të, rajoni i Flanders, Hainault dhe Braband prodhuan tekstile me cilësi më të mirë në Evropën Veriore, të cilat inkurajuan tregtarët nga Genova dhe Venecia të lundronin atje drejtpërdrejt. [12]: 316–38 Nicolozzo Spinola bëri udhëtimin e parë të regjistruar direkt nga Genova në Flanders në 1277
Kulla e Jusuf dhe Bardhosh Gërvallës
Kulla e Jusuf dhe Bardhosh Gërvallës është një monument i trashëgimisë kulturore në Dubovik, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Epoka e Zbulimit
[Teknologjia: dizajni i anijes dhe busulla]
Përparimet teknologjike që ishin të rëndësishme për epokën e eksplorimit ishin miratimi i busullës magnetike dhe përparimet në projektin e anijes.
Busulla ishte një shtesë në metodën antike të lundrimit bazuar në shikimet e diellit dhe yjeve. Busulla ishte përdorur për lundrim në Kinë nga shekulli i 11-të dhe u miratua nga tregtarët arabë në Oqeanin Indian. Busulla u përhap në Evropë nga fundi i shekullit të 12-të ose në fillim të shekullit të 13-të. Përdorimi i busullës për lundrim në Oqeanin Indian u përmend për herë të parë në 1232. Përmendja e parë e përdorimit të busullës në Evropë ishte në 1180. Evropianët përdorën një "të thatë" "busull, me një gjilpërë në një strumbullar. Karta e busullës ishte gjithashtu një shpikje evropiane
Për detarë, populli malajz në mënyrë të pavarur shpiku vela junk, të bëra nga rroba të endura të përforcuara me bambu, të paktën disa qindra vjet para 1 pes. Në kohën e dinastisë Han (206 para Krishtit deri në vitin 220 pas Krishtit), Kinezët po përdornin vela të tilla, pasi e kishin mësuar atë nga marinarët Malaj që vizitonin bregdetin e tyre Jugor. Krahas këtij lloji të velave, ata gjithashtu bënin bishtaleca ekuilibri (vela tanja). Shpikja e këtyre llojeve të velave bëri të mundur lundrimin rreth bregut perëndimor të Afrikës, për shkak të aftësisë së tyre për të lundruar kundër erës. Ky lloj vela frymëzoi gjithashtu arabët në perëndimin e tyre dhe polinezianët në lindjen e tyre për të zhvilluar përkatësisht velën e kthetrave të laterit dhe gaforreve.
Javanët ndërtuan anije tregtare duke shkuar në oqean që quheshin po që prej të paktën shekullit të 1 pas Krishtit. Ishte mbi 50 m në gjatësi dhe kishte një tabelë prej 4-7 metrash. Po ishte i aftë të mbante 700 persona së bashku me më shumë se 10,000 hú (斛) ngarkesë (250–1000 tonë sipas interpretimeve të ndryshme). Ato janë ndërtuar me dërrasa të shumëfishta për t'i rezistuar stuhive dhe kishin 4 vela plus një vela kosh. Javanët tashmë arritën në Ganë nga shekulli i 8-të
Anijet u rritën në madhësi, kërkuan ekuipazhe më të vogla dhe ishin në gjendje të lundronin në distanca më të gjata pa u ndalur. Kjo çoi në kosto të konsiderueshme më të ulëta transporti në distanca të gjata deri në shekullin e 14-të. Cogs mbetën të njohura për tregti për shkak të kostos së tyre të ulët. Galerat u përdorën gjithashtu në tregti
[Gjeografia dhe hartat]
Periplus i Detit Erythraean, një dokument që daton nga 40 në 60 pas Krishtit, përshkruan një rrugë të zbuluar rishtazi përmes Detit të Kuq për në Indi, me përshkrime të tregjeve në qytete përreth Detit të Kuq, Gjirit Persik dhe Oqeanit Indian, përfshirë përgjatë Lindjes bregdeti i Afrikës, i cili thotë "përtej këtyre vendeve kthesat e pashkelura të oqeanit përreth perëndimit, dhe duke ecur përgjatë rajoneve në jug të Etopisë dhe Libisë dhe Afrikës, ai bashkohet me detin perëndimor (referencë e mundshme për Oqeanin Atlantik) ". Njohuritë mesjetare evropiane për Azinë përtej mundësive të Perandorisë Bizantine u morën me raporte të pjesshme, shpesh të fshehura nga legjendat, që datojnë që nga koha e pushtimeve të Aleksandrit të Madh dhe pasardhësve të tij.
Një burim tjetër ishin rrjetet tregtare të hebrenjve Radhanite të tregtarëve të krijuara si ndërmjet dy vendeve midis Evropës dhe botës myslimane gjatë kohës së shteteve kryqtare
Në 1154, gjeografi arab Muhamed al-Idrisi krijoi një përshkrim të botës dhe një hartë botërore, Tabula Rogeriana, në oborrin e mbretit Roger II të Siçilisë, por ende Afrika ishte e njohur vetëm pjesërisht ose nga të krishterët, gjenovezët dhe venecianët, ose detarët arabë, dhe shtrirja e tij jugore nuk dihet. Kishte raporte të Saharasë së madhe Afrikane, por njohuritë faktike ishin të kufizuara për Evropianët në brigjet e Mesdheut dhe pak më shumë pasi bllokada arabe e Afrikës së Veriut përjashtoi eksplorimin në brendësi. Njohuritë rreth bregdetit afrikan të Atlantikut ishin të fragmentuara dhe rrjedhin kryesisht nga hartat e vjetra Greke dhe Romake të bazuara në njohuritë Kartagjenase, përfshirë kohën e eksplorimit Romak të Mauritanisë. Deti i Kuq mezi njihej dhe vetëm lidhjet tregtare me republikat Detare, veçanërisht Republikën e Venecias, nxitën mbledhjen e njohurive të sakta detare
Rrugët tregtare të Oqeanit Indian lundroheshin nga tregtarët arabë. Midis 1405 dhe 1421, Perandori Yongle i Ming China sponsorizoi një seri misionesh degë me rreze të gjatë nën komandën e Zheng He (Cheng Ho). Flotat vizituan Arabinë, Afrikën Lindore, Indinë, Azinë Juglindore Detare dhe Tajlandën. Por udhëtimet, të raportuara nga Ma Huan, një voyager dhe përkthyes mysliman, u ndaluan papritmas pas vdekjes së perandorit dhe nuk u ndoqën më tej, pasi Dinastia Kineze Ming u tërhoq në haijin, një politikë e izolimit, duke pasur tregti të kufizuar detare.
Deri në vitin 1400 një përkthim latin i Geographia të Ptolemeut arriti në Itali duke ardhur nga Konstandinopoja. Rizbulimi i njohurive gjeografike romake ishte një zbulim, si për hartimin ashtu edhe për botëkuptimin, megjithëse përforconte idenë se Oqeani Indian ishte i mbyllur në det.
[Udhëtimi mesjetar (1241–1438)]
Ekzistojnë disa llogari të tregtarëve nga Afrika e Veriut dhe rajoni i Mesdheut që tregtonin në Oqeanin Indian në kohën e mesjetës së vonë.
Flota myslimane që mbronte ngushticën e Gjibraltarit u mund nga Genova në 1291. Në atë vit, një përpjekje e parë për zbulimin e Atlantikut, vëllezërit tregtarë Vadino dhe Ugolino Vivaldi lundruan nga Genova me dy galera, por u zhdukën në brigjet marokene, duke ushqyer frikën e udhëtimeve oqeanike. Nga 1325 deri në 1354, një studiues marokenë nga Tangier, Ibn Battuta, udhëtoi nëpër Afrikën e Veriut, shkretëtirën e Saharasë, Afrikën Perëndimore, Evropën Jugore, Evropën Lindore, Bririn e Afrikës, Lindjen e Mesme dhe Azinë, duke arritur në Kinë. Pasi u kthye, ai diktoi një tregim të udhëtimeve të tij te një studiues që takoi në Granada, The Rihla ("Udhëtimi"), burimi i padëgjuar i aventurave të tij. Midis 1357 dhe 1371 një libër me udhëtime të supozuara të përpiluar nga John Mandeville fitoi një popullaritet të jashtëzakonshëm. Pavarësisht nga natyra e pabesueshme dhe shpesh fantastike e rrëfimeve të tij, ajo u përdor si referencë për Lindjen, Egjiptin dhe Levantin në përgjithësi, duke pohuar besimin e vjetër se Jeruzalemi ishte qendra e botës.
Katakalli
Katakall (greqisht: Κατακάλιον/Katakálion) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi.
Shemzi Gabrani
Shemzi Gabrani, konsull i Shqipërisë në Bari, Itali, në vitin 1925.
A do bëhet Shqipëria....? : koment-analizë
'''A do bëhet Shqipëria....? : koment-analizë''' libër me autor Nikollë Brozi dhe Shpëtim Shehu (red.). Botuar në Tiranë, në vitin 2006. Faqe 152.
Serenay Sarıkaya
Serenay Sarıkaya (lindi më 1 korrik 1992) është një aktore dhe modele turke e njohur më së shumti për Medcezir dhe Fi.
Ajo u diplomua në degën e teatrit të Liceut të Arteve të Bukura në Stamboll. Në moshën katërmbëdhjetë vjeçare, ajo bëri debutimin e saj në aktrim me një pjesë të vogël në filmin Şaşkın (2006) dhe filmin Plajda (2008). Roli i saj i parë kryesor është në serialin fantazi për fëmijë Peri Masalı (2008). Me Kaan Urgancıoğlu, ajo luajti në serialin Limon Ağacı (2008) dhe filmin e shkurtër anglez Hoşçakal.
Roli i saj i madh është "Sofia" në serialin e hitit komedik të krimit Adanalı (2008–10). Ajo rriti popullaritetin e saj duke marrë rolet kryesore në serialet Lale Devri (2010-2013) dhe Medcezir (2013-2015).
Me Nejat İşler, ajo vazhdoi karrierën e saj filmike në seritë e filmave ekskluzive Behzat Ç. Ankara Yanıyor dhe İkimizin Yerine. Që nga viti 2019, Sarıkaya performon në "Alice Müzikali", e cila është një përshtatje muzikore e bazuar në Alice in Wonderland. Ajo mori vlerësime kritike dhe fitoi vlerësime të shumta, duke përfshirë dy çmime Golden Butterfly.
Në moshën pesëmbëdhjetë vjeç, ajo mori pjesë në një konkurs bukurie dhe mori një çmim special nga juria në Konkursin Evropian të Bukurisë për të Rinjtë. Më vonë, Sarıkaya u bë nënkampionja e parë në Miss Turqia 2010. Përveç karrierës së saj të aktrimit, Sarıkaya është shfaqur në shumë filma reklamues dhe është fytyra e markave të shumta. Në vitin 2014, ajo u zgjodh si Femra e Vitit nga GQ Türkiye.
Jeta e hershme
Serenay Sarıkaya lindi më 1 korrik 1992 në Ankara, nga Seyhan Umran dhe Mustafa Sarikaya. Ajo banoi me familjen në Antalia deri në moshën 7-vjeçare kur prindërit e saj u ndanë. Pas rimartesës së babait të saj, ajo u shpërngul në Stamboll me nënën e saj. Ajo më vonë përshkroi përvojën e saj të rritjes pa të atin në një intervistë: "Për një vajzë të vogël, babai është një faktor i veçantë në evolucionin e saj. Të rritesh pa babanë është një përvojë e madhe". Në atë kohë, kur donin të vendosnin për jetesën e tyre në Antalia ose Stamboll, Sarıkaya i tha nënës së saj se donte të bëhej aktore dhe e detyroi nënën e saj të transferohej në Stamboll. Sarıkaya filloi të studionte në shkollën e mesme të Antalias Saime Salih Konca. Por ajo u zhvendos në Stamboll. Ajo u diplomua në degën e teatrit në Shkollën e Lartë e Arteve të Bukura. Edhe pse ka dashur të vazhdojë studimet në universitet, ende nuk ka marrë asnjë diplomë. Gjatë fëmijërisë së saj, Sarıkaya donte të bëhej modele. Ajo ka qenë një lojtare e zjarrtë e volejbollit dhe gjithashtu merr pjesë shpesh në basketboll. Ajo është gjithashtu e interesuar për tenisin dhe kërcimin latin. Në moshën 15-vjeçare, Sarıkaya mori pjesë në Konkursin Evropian të Bukurisë për Rinj të mbajtur në Republikën Çeke dhe mori një çmim special nga juria.
Gjergj Geco
Gjergj Geco, kryekonsull i Shqipërisë në Egjipt, në vitet 1934-1935; kryekonsull në Janinë, Greqi, në vitet 1935-1936.
Maria Adeodata Pisani
Maria Adeodata Pisani (29 dhjetor 1806 - 25 shkurt 1855) ishte murgeshë Malteze të cilën Papa Gjon Pali II e nderoi më 24 Prill 2001 dhe u beatifikua me 9 maj 2001.
Një ditë pasi Gjon Pali II nënshkroi dhe lëshoi dekretin për virtytet, duke i hapur rrugën bekimit më 9 maj 2001, peshkopët lëshuan një letër baritore duke theksuar vështirësitë serioze me të cilat duhej të përballej, duke deklaruar se Maria Adeodata Pisani kishte kishte "një fëmijëri të vështirë pasi prindërit e saj nuk jetonin së bashku. Ajo hoqi dorë dhe disponoi pasurinë e saj, duke jetuar me dëshirë si një murgeshë e fshehur ".
Jeta
Vajza e vetme e Baronit, Benedetto Pisani Mompalao Cuzkeri dhe Vincenza Carrano, lindi Maria Teresën Pisani në Napoli, Itali në 29 dhjetor 1806 dhe pagëzoi të njëjtën ditë në Famullinë e Shën Markut në Pizzofalcone. Babai i saj mbante titullin e Baronit të Frigenuin, një nga baronitë më të vjetra dhe më të pasura në Maltë; nëna e saj ishte italiane.
Babai i saj pinte shumë dhe kjo shpejt do të çonte në probleme martesore, kur Pisani ishte ende një fëmijë i vogël nëna e saj u largua nga shtëpia bashkëshortore dhe ia besoi kujdesin e fëmijës vjehrrës së saj, Elisabeth Mamo Mompalao, e cila jetonte në Napoli, Mompalao ishte kujdestare e mirë, por vdiq kur mbesa e saj ishte vetëm dhjetë vjeçe. Pas vdekjes së gjyshes së saj, Pisani u dërgua në Istituto di Madama Prota të famshme, një shkollë me konvikt në Napoli ku bijat e aristokracisë lokale morën arsimimin.
Në 1821 babai i saj u përfshi në kryengritjen në Napoli dhe u dënua me vdekje. Meqenëse ishte një shtetas britanik, dënimi i tij u pezullua dhe mbreti Ferdinand II i Napolit e dëboi nga Napoli dhe e dëboi në ishullin mesdhetar të Maltës. Në 1825, Pisani dhe nëna e saj erdhën për të jetuar në Maltë, duke u vendosur në Rabat.
Sapo në Maltë, Pisani vendosi të bëhej murgeshë, edhe pse nëna e saj preferonte që ajo të martohej. Përveç që vuante nga një shëndet delikat, Pisani kishte një shpatull të deformuar, të shkaktuar nga dëmtimet e pësuara në duart e një shërbyese që e rrahu atë kur ajo jetonte me gjyshen e saj në Napoli. Pisani preferonte të bënte një jetë të qetë, të shkonte në kishë dhe të ndihmonte të varfërit. Njerëzit që e njihnin filluan të komentojnë për sjelljen e saj të devotshme.
Me të mbushur 21 vjeç, ajo hyri në Komunitetin Benediktin në Manastirin e Shën Pjetrit dhe mori emrin Maria Adeodata. Ajo e bëri profesionin e saj solemn dy vjet më vonë. Bamirësia e saj ishte përfitim për kolegët e saj murgesha dhe për shumë njerëz gjithashtu jashtë manastirit.
Pisani shkroi vepra të ndryshme, më e njohura prej të cilave është Kopshti mistik i shpirtit që e do Jezusin dhe Marinë, një koleksion i reflektimeve të saj personale midis viteve 1835 dhe 1843.
Pisani u kujtua për shenjtërinë e saj, dashurinë ndaj të varfërve, sakrificat e imponuara nga vetja dhe ekstazitë aq të plota sa që u pa duke u levitur.
Nderimet
Papa Gjon Pali II e shpalli atë të Bekuar më 9 maj 2001 në Floriana, Maltë, pasuar shpejt nga zbulimi i një portreti të madh të të Bekuarit - një kopje e një pikture origjinale me vaj të porositur në 1898 nga Pietro Pace, Kryepeshkopi i Rodosit dhe Peshkopi të Maltës. Pontiff gjithashtu njoftoi se festa e saj do të festohej në 25 Shkurt, ditën e vdekjes së saj.
Kulla e Musë Mehmetit
Kulla e Musë Mehmetit është një monument i trashëgimisë kulturore në Isniq, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Qesari
Qesar (greqisht: Καισάριον/Kaisárion) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi.
Milwaukee
parapamje|278px|Vendodhja e Miluokit në Uiskonsin
Shiko edhe
Lista e qyteteve të SHBA-së
Videoclip.bg
Videoclip.bg është një faqe për ndarjen e videove në bullgarisht e disponueshme për ngarkim video falas. Ajo u krijua në 2011 nga Richard Hristov. Faqja është në pronësi të Xelerium LTD, pronari i të cilit është Richard Hristov. Selia e saj ndodhet në qytetin Plovdiv, Bullgaria. Faqja përdor shërbimet e kompanisë hosting "Telepoint".
Që nga nëntori 2019, Videoclip.bg renditet në 50 faqet më të mira për sa i përket vizitave në Bullgaria.
Cenon
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Cenon (Gaskon : Senon ; Shqip: Sën) është një komunë në departamentin Gironde në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.
Është një periferi e qytetit të Bordosë, dhe është ngjitur me të në anën lindore.
Angel Tsvetkov
He is known for his work as a security vulnerability tester in different companies such as OLX, FORD, GRAB,  BBC , and  Bosch. He is a Computer Security Expert who prevents intrusion into information systems and data theft or other similar crimes. knowing what weapons and methods computer criminals use, knowing how they operate, how they attack them, and therefore succeeded in preventing them.
His name was also added to the site of the British company BBC, as a token of thanks for informing about a vulnerability in their systems.
His name was also added to the site of the BlackBerry, as a token of thanks for informing about a vulnerability in their systems.
In the year 2019, he discovered a vulnerability in the website of the prestigious Harvard University, after which he received a written acknowledgment from there.
Kalaja e Tivarit
thumb|Kalaja e Tivarit Kalaja e Tivarit ose Qyteti i vjetër i Tivarit (lat. Antibaris, mal. Stari Grad Bar) është një kala, e cila ka qenë qendra disa shekullore e Tivarit, deri në atë kohë kur qyteti u zhvendos në lartësi më të ulëta, gjëgjësisht në fushë. Sot Kalaja është pjesë e Tivarit të Vjetër, por e braktisur dhe në rrënoja.
Caubios-Loos
Caubios-Loos (Ocitanisht: Cauviòs e Lòs ; Shqip: Kauvjos-Losi) është një komunë në departamentin Pirenejtë Atlantikë në Francën jugperëndimore.
Stupa e Parinirvanas
Stupa e Parinirvanas është një tempull budist në Kushinagar të shtetit indian të Uttar Pradeshit që konsiderohet si vendi i vdekjes së Gautama Budës, themeluesit të Budizmit. Alexander Cunningham tërhoqi vëmendjen me këtë zbulim në zonë, pasi ai provoi në mënyrë përfundimtare se Gautama Buda kishte vdekur në këtë zonë. Tempulli i tanishëm u ndërtua nga Qeveria Indiane në vitin 1956 si pjesë e përkujtimit të 2,500 vjetorit të Mahaparinivanas ose 2500 vjetët e E.B (Erës Budiste). Brenda këtij tempulli, ndodhet statuja e shtrirë e Budës duke qendruar mbi krahun e tij të djathtë me kokën nga krahu verior dhe fytyrën nga perëndimi. Statuja është 6.1 m e gjatë dhe qëndron mbi një shtrat guri.
Historia
Pas 45 viteve të veprimtarisë misionare të Budës, i goditur rëndë nga sëmundjet më në fund arriti në Kushinagar, ku urdhëroi dishepullin e tij të fundit dhe shqiptoi fjalët e tij të fundit për sanghan dhe arriti Parinirvanan rreth vitit 487 p.e.s. Mbreti Maurjan, Ashoka e vizitoi Kushinagarin në vitin 260 p.e.s. ku dhe ndërtoi mjaft chaitya dhe stupa në nder të vendit të Parinirvanas së Budës. Sitet budiste të Kushinagarit u zgjeruan në mënyrë të qëndrueshme gjatë Perandorisë Kushane (rreth viteve 50-241 të e.s.), ndërsa Kushinagari e arriti kohën e artë gjatë Periudhës Gupta (rreth viteve 320-647 të e.s.) kur Stupa e Parinirvanas pësoi zgjerime të mëdha dhe u rikonstruktua Tempulli i Parinirvanas bashkë me statujën e stërmadhe të shtrirë të Budës.
Shënime në çadër
Shënime në çadër libër me autor Vesel Hoxha. Shtëpia Botuese "Botimet M&B". Botuar në Tiranë në vitin 2020. ISBN 9789928307194
Ky është një postulat, i cili po anashkalohet dhe harrohet, por që e shoqëron këtë botim nga faqja e parë deri në fund, duke na sjellë një jetë plot pasion e sakrifica, që pak e njohin të një gjeologu që i dha familjes dhe vendit shumë nga energjia dhe përkushtimi i tij.
Rroj, se nuk vdes dot
Rroj, se nuk vdes dot libër me poezi nga Arben Duka, redaktor Apostol Duka. Botuar në Tiranë në vitin 1999 nga "Albin". Libri ka 106 faqe.
Kalaja e Jermës
Kalaja e Jermës është një monument i trashëgimisë kulturore në Saraqinisht, rrethi i Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "Urdhëres08.01.1977".
Forcat Detare Turke
Forcat Detare Turke (turqisht: Türk Deniz Kuvvetleri) ose Marina Turke (turqisht: Türk Donanması) është dega e shërbimit të luftës detare të Forcave të Armatosura Turke.
Traditat dhe zakonet moderne detare të Marinës Turke mund të gjurmohen që në 10 korrik 1920, kur ajo u krijua si Drejtoria e Çështjeve Detare gjatë Luftës për Pavarësi Turke të udhëhequr nga Mustafa Qemal Ataturku. Që nga korriku 1949, shërbimi është njohur zyrtarisht si Forcat Detare Turke.
Carlsbad, New Mexico
Carlsbad, New Mexico (Carlsbad) është një qytet në qarkun Eddy County të shtetit federal New Mexico New Mexico, SHBA. Në Carlsbad, New Mexico jetojnë 26138 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej 73.6 km2 (28.4 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 1004 m (3295 ft).
Jam Eva
Jam Eva : Poezi me autore Eva Gavani. Botuar në Tiranë në vitin 1999 nga "Iliria". Libri ka 95 faqe.
Shënime : Parathënie nga Arben Duka.
Në Mbretërinë e re të Shqipërisë
Në Mbretërinë e re të Shqipërisë : ajo që ka qënë, ajo që është : Shqipëria e 1914-ës nën tehun e vëzhgimit francez libër me autor Gabriel Louis-Jaray dhe Taulant Hatia (përkth.), Anila Hatia (red.). Botuar në Tiranë nga ASD, në vitin 2006. Faqe 136. ISBN 99943-928-0-8
Forcat Detare Turke
Në vitin 2008, Marina Turke kishte një personel aktiv të raportuar prej 48,600; kjo shifër përfshinte një Brigadë Amfibe Detare si dhe disa Forca Speciale dhe Reparte Komando. Që nga fillimi i vitit 2021, marina operon një shumëllojshmëri të gjerë anijesh dhe 60 avionë detarë.
Flota osmane pas Mudros
parapamje|majtas|Uniforma e Admiralit (Hasan Hüsnü Pasha) i [[Marina Osmane|Marinës Osmane (1890)|365x365px]]
Pas rënies së Perandorisë Osmane si pasojë e Luftës së Parë Botërore, më 3 nëntor 1918, komandanti i flotës së Marinës Osmane, admirali i kundërt Arif Pasha, urdhëroi që të goditeshin të gjithë flamujt në të gjitha anijet luftarake që ndodheshin në Bririn e Artë, dhe marina osmane pushoi së ekzistuari. Luftëtarët kryesorë sipërfaqësor të ish-flotës osmane (gjithsej 62,000 tonë) u bënë joaktivë nga aleatët dhe në përputhje me kushtet e armëpushimit të Mudros, anijet luftarake u çarmatosën gjatë javës së fundit të 1918. Luftanije Turgut Reis dhe kryqëzorët Hamidiye dhe Mecidiye u kufizuan ndjeshëm dhe u mbajtën joaktive brenda Bririt të Artë nga forcat pushtuese. Për shkak të madhësisë së tij më të madhe, lundruesi luftarak Yavuz Sultan Selim u transferua në Gjirin e Izmit me arsyetimin se ajo mund të ndikonte negativisht në trafikun detar brenda Bririt të Artë; ndërsa municioni dhe armët i janë hequr. Gjatë kësaj periudhe, vetëm një numër i vogël anijesh të marinës osmane u lejuan nga aleatët të qëndronin në detyrat aktive të rojes bregdetare dhe u liruan nga internimi më 26 shkurt 1919; si siluruesit Akhisar dhe Dıraç që patrullonin Detin Marmara, anija me armë Hızır Reis që patrullonte Gjirin e Izmirit dhe anije minash Nusret dhe Tir-i Müjgan'' që kryen operacione pastrimi të minave në Gjirin e Sarosit.
Përpara se të fillonte Lufta Çlirimtare Turke, Bahriye Nazırlığı (Ministria Detare) dërgoi varkën me armë Preveze në Sinop dhe varkën Aydın Reis në Trabzon në shkurt 1919 për detyra vëzhgimi, zbulimi dhe patrullimi. Megjithatë, mungesa e qymyrit për të ushqyer sistemet e tyre shtytëse bëri që Preveze dhe Aydın Reis të qëndronin në port deri në fund të vitit 1919. Gjatë fazave të hershme të Luftës për Pavarësi Turke, këto dy varka me armë nuk u kthyen në Stamboll, pavarësisht presionit të madh nga qeveria osmane dhe aleatët. Në vend të kësaj, ata u vunë nën komandën e forcave çlirimtare turke të udhëhequra nga Mustafa Kemal Atatürk dhe me seli në Ankara.
Fusha e Moravës
Fusha e Moravës së Kosovës shtrihet në mes të zonës së Novëbërdës dhe Gollakut në veri dhe karadakut të Shkupit në jug. Individualitetin e kësaj hapësire gjeografike e ka përcaktuar Morava e Binçës me degët e saj Kriva Reka, Prilepnica, Golema Reka, Livoçi etj. Homogjeniteti i strukturës së rellievit të rrafshët në të cilin lartësia mbidetare është përcaktuar me karakter të relievit të rrafshët në të cilin lartësia mbidetare është rreth 450 e 500 m. Në pjesën më të madhe e bëjnë rrafshin aluviale, duke i dhënë kësaj hapësire karekteristikën themelore të saj. Prej Çerkez Sadovinës deri te lokaliteti Hodanovc e ndan distanca prej 40 km, ndëesa gjerësia më e madhe është në mes të Vitisë dhe Gjilanit. Me 273 km² sa është pjesa më e ulët, Fusha e Moravës është rreth pesë herë se ajo e Kosovës.
Shqiptarët, cikël reportazhesh historikë
Shqiptarët, cikël reportazhesh historikë libër me autor Ben Andoni. Shtëpia botuese "Papirus", botuar në Tiranë në vitin 2015. Libri ka 462 faqe. ISBN 978992842566-9
Ben Andoni ka eksploruar Shqipërinë pëllëmbë për pëllëmbë për të na sjelle në këtë libër një pasqyrë të Shqipërisë bashkëkohore, vendet, njerëzit dhe historitë.
Kulla Smajl Nimon Balaj
Kulla Smajl Nimon Balaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Isniq, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Kllimendi
Kllimend (greqisht: Κλημέντι/Kliménti) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi.
Avioni
Një avion (anglisht:aircraft) është një makinë që është në gjendje të fluturojë duke fituar mbështetje nga ajri, ose në përgjithësi, nga atmosfera e një planeti. Ato i kundërvihen forcës së gravitetit duke përdorur ngritje statike ose duke përdorur ngritje dinamike të krahëve, ose në disa raste me ngritje vertikale nga posht-lart me motorët reaktiv, rasti i helikopterëve.
Dizajni dhe Ndërtimi
Avionët janë të projektuar në bazë të shumë faktorëve si klienti dhe kërkesa prodhuese, protokollet e sigurisë dhe kufizimet fizike dhe ekonomike. Për shumë lloje të avionëve procesi i projektimit është i rregulluar nga autoritetet kombëtare të përshtatshmërisë të fluturimeve.
Pjesët kryesore të një avioni janë të ndarë në përgjithësi në tri kategori:
Shqipëria natyrale (libër)
Shqipëria natyrale libër me autor Koço Danaj. Botuar në Tiranë nga "Erik", në vitin 2006. Faqe 117. ISBN 99943-908-5-6
Autizmi Spektrum
Përpjekjet e trajtimit zakonisht janë të individualizuara dhe mund të përfshijnë terapi të sjelljes dhe mësimdhënien e aftësive të përballimit. Medikamentet mund të përdoren për t'u përpjekur të ndihmojnë në përmirësimin e simptomave. Megjithatë, provat për të mbështetur përdorimin e ilaçeve nuk janë shumë të forta
Autizmi, sindroma Asperger dhe PDD-NOS nganjëherë quhen çrregullime autike në vend të ASD, ndërsa vetë autizmi shpesh quhet çrregullim autik, autizëm i fëmijërisë ose autizëm foshnjor. Megjithëse termi më i vjetër i çrregullimit të përhapjes së zhvillimit dhe termi më i ri i çrregullimit të spektrit të autizmit mbivendosen kryesisht ose plotësisht, i pari kishte për qëllim përshkrimin e një grupi specifik të etiketave diagnostike, ndërsa kjo e fundit i referohet një çrregullimi të spektrit postulator që lidh kushte të ndryshme. ASD është një nëngrup i fenotipit më të gjerë të autizmit (BAP), i cili përshkruan individë që mund të mos kenë ASD por kanë tipare të ngjashme me autizmin, siç është shmangia e kontaktit me sy
Kufizimi i moshës fillestare është lehtësuar gjithashtu nga mosha 3 vjeç në "periudhën e hershme të zhvillimit", me një shënim që simptomat mund të shfaqen më vonë kur kërkesat sociale tejkalojnë aftësitë. Çrregullimi i spektrit autik (ASD) karakterizohet nga sfida të vazhdueshme me komunikimin shoqëror dhe ndërveprimin shoqëror, dhe nga prania e modeleve të kufizuara, të përsëritura të sjelljes, interesave ose aktiviteteve. Këto simptoma fillojnë në fëmijërinë e hershme dhe mund të ndikojnë në funksion. Ekziston edhe një çrregullim unik i quajtur sindromi savant që mund të ndodhë bashkë me autizmin. Deri në një në 10 fëmijë me autizëm dhe sindromë savant mund të kenë aftësi të jashtëzakonshme në muzikë, art dhe matematikë. Sjellja vetëlënduese (SIB) është më e zakonshme dhe është zbuluar se lidhet me paaftësinë intelektuale. Përafërsisht 50% e atyre me ASD marrin pjesë në një lloj SIB (goditja e kokës, vetë-kafshimi).
Karakteristikat e tjera të ASD përfshijnë sjellje të kufizuara dhe të përsëritura (RRB). Këto përfshijnë një sërë gjestesh dhe sjelljesh siç përcaktohet në Manualin Diagnostikues dhe Statistikor për Çrregullimet Mendore.
Sindroma Asperger dallohej nga autizmi në DSM-IV nga mungesa e vonesës ose devijimit në zhvillimin e hershëm të gjuhës. Për më tepër, individët e diagnostikuar me sindromën Asperger nuk kishin vonesa të konsiderueshme njohëse. PDD-NOS u konsiderua "autizmi nën prag" dhe "autizmi atipik" sepse shpesh karakterizohej nga simptoma më të lehta të autizmit ose simptoma vetëm në një fushë (siç janë vështirësitë shoqërore). DSM-5 eliminoi katër diagnoza të ndara - sindroma Asperger; çrregullim i përhapur i zhvillimit, i pa specifikuar ndryshe (PDD-NOS); çrregullim shpërbërës i fëmijërisë; dhe çrregullimi autik - dhe i kombinoi ato nën diagnozën e çrregullimit të spektrit autik Shumica e prindërve raportojnë se shfaqja e simptomave të autizmit ndodh brenda vitit të parë të jetës. Ekzistojnë dy kurse të mundshme zhvillimore të çrregullimit të spektrit autik. Një kurs zhvillimi ka natyrë më graduale, në të cilin prindërit raportojnë shqetësime në zhvillim gjatë dy viteve të para të jetës dhe diagnostikimi bëhet rreth moshës 3-4 vjeç. Disa nga shenjat e hershme të ASD në këtë kurs përfshijnë uljen e shikimit të fytyrave, dështimin për të kthyer kur thirret emri, dështimin për të treguar interesat duke treguar ose treguar, dhe lojën imagjinare të vonuar.
Një kurs i dytë i zhvillimit karakterizohet nga zhvillimi normal ose pothuajse normal në 15 muajt e parë deri në 3 vjet para fillimit të regresionit ose humbjes së aftësive. Regresioni mund të ndodhë në një larmi fushash, duke përfshirë komunikimin, aftësitë sociale, njohëse dhe vetë-ndihmën; megjithatë, regresioni më i zakonshëm është humbja e gjuhës. Çrregullimi shpërbërës i fëmijërisë, një diagnozë DSM-IV e përfshirë tani nën ASD në DSM-V, karakterizohet nga regresi pas zhvillimit normal në 3 deri në 4 vitet e para të jetës.