cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Këlni
Trashëgëmia kulturore
Edhe pas shkatërrimit të pjesës më të madhe të objekteve mesjetare (72%) gjatë luftës së dytë botërore, ujdhesat e këtyre objekteve të futura në mes ndërtimit modern të qytetit të madhë, tregojnë për shkallën e zhvillimit kulturorë e ekonomik të qytetit të madhë mesjetar. Në qoshkun veri-lindorë të ish-qytetit romak “Colonia Agrippina”, ndodhet katedralja e johur nën emrin Domi i Këllnit (Koellner Dom), në qoshkun jug-lindor ndodhet kupolla e Shën Marisë i ndërtuar mbi një tempull romak (shek. XI) pranë banjove publike të Shën Caecilit (shek. XII). Në ish-fush varrezat romake gjendet ndërtesa dhjetë këndëshe (Dekagoni) e katër katërshe kishtare Shën Gereon, e ndërtuar gjatë shekujve IV-XIII, ndërtesa kishtare Shën Ursula (shek. XII-XIII), ndërtesa kishtare Shën Severin (XIII-XVI). Pos këtyre objekteve në Këlln ndodhen edhe ndërtesat kishtare Shën Maria Lyskirchen (shek. XIII), Shën Geog (shek. XI-XII), Shën Pantaleon (shek. X-XVII, varri i bishkopit Brunos dhe perandorit Theophano), Shën Aposteln (shek. XI-XIII), Shën Andreas (shek. XIII-XV), Shën Maria Himmelsfahrt (shek. XVII), Shën Kunibert (shek. XIII) dhe I Madhi Shën Martin (shek. XII-XIII). Ndër ndërtesa të kësaj kohe të njohura e që nuk janë kishtare dallohet ndërtesa e goditur në shek. XIII e quajtur “Overstolzenhaus”, shtëpia e këshillit-kuvendit “Rathaus” e ndërtuar në gjatë shekujve XV-XVI, pastaj kulla në mes të qytetit “Guerzenich” dhe mbeturina  të murit e kullave (ndër tjera kullat “Severis”, “Hahnen” dhe “Eigensteintor”).
Arben Vitia
Është aktivist i lëvizjes Vetëvendosje.
Ali Lahu
Ali Lahu Internist/reumatolog. Është aktivist i Lëvizjes vetëvendosje.
Ezoterika
thumb|240px|[[Mistika|Mistikja e krishterë Hildegard von Bingen: Liber Divinorum Operum - "Libri i veprave hyjnore"; paraqitje e një vizioni të njeriut si pjesë e gjithësisë.]]
Ezoterika (nga paragreq. εσωτερικός', esoterikos, - i/ e zënë, e errët; e terrët; (e fshehte, "i brendshëm"), është mësimi ose dija e së fshehtës. Këto mësime mbaheshin nga mjeshtrat, të cilëve u mundësohej zbulimi (çvelimi) i së vërtetës okultike ( së fshehtë).
Në filozofi, emërtimi ezoterikë karakterizon mësimin e lënë nga filozofët e lashtë, veçanërisht nga Pitagora dhe Aristoteli nxënësve të tyre; në kundërshtim me eksoteriken, "e jashtmja" emërtim që përdorej për njerëzit që nuk bënin pjesë në grupet ezoterike, pra njerzit e thjeshtë, të cilët nuk kishin njohuri mbi gjuhën dhe kuptimin e mjeshtrave.
Sot me ezoterizëm tregohet zakonisht ndërthurja e sistemeve të mendimit filozofik dhe fetar që shfaqen në dukuritë kultore si: magjia, alkimia, kabalah dhe besimet misterike dhe gnostike. Megjithëse dituria ezoterike mbahej në të kaluarën e fshehtë, tani mësohet kudo haptazi. Ezoterika dallohet përgjithësisht nga fetë e organizuara, të cilat mësojnë më haptazi. Ndërsa ezoterizmi anon në përqendrimin e (mendje) ndriçimit vetjak dhe ushtrimin e brendshëm shpirtëror, feja e organizuar përqendrohet në ushtrimin e ritualitetit të jashtëm shpirtëror dhe mbi ligjet që qeverisin shoqërinë.
Shumë grupe apo shkolla të mendimit përqafojnë një traditë ose filozofi ezoterike, si:
Kuptimi i fjalës
fjala merr kuptimin e vertete vetem me algoritmi simbolik( vepra me te njejtin titul e Petro Zhejit) dhe gjuhen shqipe. Per te mundesuar etimologjine celesi jane Embriomorfemat (pjeseza te vogla te fjales te cilat kane kuptim edhe kur perdoren veçmas. ETIMOLOGIMI I fjales EZOTERIKA eshte: E + zo (zënë)+teri (terri)+ ka dmth kuptimi eshte "e ka zënë terri",qe ka edhe kuptimin "eshte ne errësirë", qe ka edhe kuptimin "eshte e fshehur".
Kantoni Précy-sous-Thil
Kantoni Précy-sous-Thil (frëngjisht: Canton de Précy-sous-Thil) është një kanton në departamentin Côte-d'Or, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Précy-sous-Thil. Ka sipërfaqe 192km2 dhe popullsi 2782 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Précy-sous-Thil aktualisht përbëhet nga 18 komuna.
Modet e adresimit
Hyrje
Fusha për adresim e një instruksioni është relativisht e vogël per kah madhësia.Do të dëshironim që të adresonim një numër më të madh të të adresave memorien kryesore. Për të arritur këtë shfrytëzohen një numër i madh i teknikave të adresimit.Ato përfshijnë një lloj marrëveshje ndërmjet rangut të adresave, numrit te referencave memorike në instruksion dhe kompleksitetit të kalkulimit të adresës.Disa nga teknikat më te përdorshëmë të adresimit janë:
I menjëhershëm
Kjo ështe metoda më e thjeshtë e adresimit në të cilën vlera e operandit është pjesë e vetë instruksionit. Operdandi = A Kjo metodë përdoret për të inicializuar vlera të konstanteve apo të variablave.Vlerat numerike ruhen si komplement i dyshit.Biti me peshën më të madhe e tregon shenjën e numrit.Përparësia e kësaj teknike është se nuk ka referenca në memorie gjë që e bënë këtë metodë shumë të shpejtë.Mangësi është numri i kufizuar i hapsirës adresuese që kufizon edhe gjatësinë e operandit.
Direkt
Një fomrë shumë e thjeshtë e adresimit është edhe adresimi direkt. Te kjo teknikë e adresimit fusha adresuese e përmbanë adresen efektive të operandit. EA = A Kjo metodë e të adresuarit ishte shumë e përdorur në gjeneratat e më herëshme të kompjuterëve, mirëpo tani kjo teknikë nuk është e pranishme në arkitekurat e kopjuterëve të gjeneratave të fundit.Është shumë e shpejtë por mangësia e saj qëndron thuajse njësoj sikur te teknika e  menjëhershme , pra në numrin e limituar të adresave nga gjatësia maksimale e fushes adresuese.
Indirekt
Me adresimin direkt gjatësia e fushës adresuese është zakonisht më e vogël se gjatësia e fjalës, si e tillë e kufizon rangun e adresave. Një zgjidhje është që përmbajtja e fushës adresuese të jetë një adresë referuese për fjalën në memorie.Ky është adresimi indirekt.  EA = (A) Avantazhi i dukshëm i kësaj metode është se nga një fjalë me gjatësi N do të kemi një hapësirë adresuese me gjatësi 2N.Disavantazhi i kësaj metode është ajo ka dy referenca memorike.Të parën për adresën e operandit kurse të dytën për vlerën e tij.Gjithësesi se është me i ngadalshëm, por gjithashtu edhe numri i adresave efektive është i limituar në 2K, ku me K kemi shënuar gjatësinë e hapsirës adresuese të instruksionit.
Me regjistër
Adresimi me regjistër është i ngjajshëm me adresimin direkt. Dallimi i vetëm është se tani fusha adresore referon në një regjistër e jo në një adresë memorike. EA = R Nëse përmbajtja e fushës adresuese është 5, atëherë regjistri R5 ka operandin e kerkuar.Saktësisht një fushë adresuese do të ketë 3 deri në 5 bita, kështu në total do të mund të adresonin 8 deri në 32 regjistrat me destinim të pergjithshëm.(23=8, 25=32). Përparësi e kësaj teknike është se nevojitet një hapsirë shumë e vogël adresuese dhe se procesi nuk merr shumë kohë, pasiqë çasja në regjistra është shumë herë më e shpejtë se sa në memorien kryesore.Mangësi e kësaj metode është se gjatësia e operandiëve është e kufizuar me gjatësine e regjistrave.
Indirekt me regjistër
Ashtu sikur që adresimi me regjistër është analog me adresimin direkt, adresimi indirekt me regjistër është analog me adresimin indirekt.Në të dy rastet diferenca është nëse fusha adresuese referon në një regjistër apo në një lokacion memorik. EA = (R) Avantazhet dhe përparësitë janë thuajse të njëjta me ato të adresimit indirekt. Fusha adresuese kufizon gjatësinë e fjalëve të përdorura në gjatësinë e vetë fushës.Por adresimi indirekt me regjistër përdor më pak referencë në memorien kryesore dhe si i tillë është me i shpejtë se ai indirekt.
Me Stack
Dhe metoda e fundit e adresimit është adresimi me stack.Stack-u është një varg linear i lokacioneve që shpesh herë referohet si  pushdown list  apo edhe si  last-in-firs-out queue .Elementet janë të qasshme nga maja e stack-ut.Paralelisht me të është edhe një pointer që ka si vlerë adresen e majës së stack-ut.Nëse dy elementet e para gjenden në regjistra atëhere pointuesi tregon në elementin e tretë në stack.Pointuesi i stack-ut ruhet në regjistër.Kështu referencimi ne stack në menyrë indirekte është referencë ne regjistra.Pra adresimi me stack në një farë mënyre është i nënkuptuar.Instruksionet nuk përmbajnë referencë memorike por në mënyrë implicite operojnë me majën e stack-ut.
Referime
Blend.Mehmeti (diskutimet) 6 qershor 2014 00:04 (CEST)
Lutje për Gjyqtarët
Teksti
O Zot,
Dëgjoje lutjen time për gjykatësit:
U duhet të dëgjojnë shumë çështje,
jepu atyre veshë për të ndierë të vërtetën e ndershme.
U duhet të përhapin drejtësinë,
ashtu si mbret Solomoni
jepu mendjeve të tyre diturinë e duhur.
Duhet të dënojnë mizoritë dhe padrejtësitë,
Duhet t'u marrin vite jetë të tjerëve që vepruan keq,
përdor shpresën për të mos i hedhur në vrasje,
ata njerëz që ata dënuan.
Agadir
Agadir (Arabisht: أكادير) është qytet në jug të Marokut, ndodhet 508 km në jug të Kasablancës.
Kungull i mbushur me mish të grirë
Kungull i mbushur me mish të grirë është gjellë e përgatitur me kungull, mish dhe përbërës tjerë.
Agadir
Agadir është një nga qendrat kryesore urbane të Marokut. Në qytet flitet tre gjuhë: Tashehilt që është gjuha kryesore, arabishtja marokene dhe frëngjishtja.
Kungull i mbushur me mish të grirë
Përbërja
Për të përgatitur gjellë për katër persona nevojitet:
Agadir
Klima
Agadiri ka një klimë të ngrohtë semiaride me verë të ngrohtë dhe dimër të butë. E vendosur përgjatë Oqeanit Atlantik, Agadiri ka një klimë shumë të butë. Temperatura e ditës në përgjithësi qëndron në 20 °C çdo ditë, me lartësitë e dimrit zakonisht arrijnë 20.4 °C në dhjetor dhe janar.
Megjithatë, rajoni përjeton erërat nga Sahara të quajtur Chergui, të cilat në mënyrë të jashtëzakonshme dhe për dy deri në pesë ditë mund të rrisin ngrohjen mbi 40 °C.
Kungull i mbushur me mish të grirë
Përgatitja
Kungulleshët prehen në trashësi 5−6 cm. (varësisht prej madhësis së kungullit, preferohet të jenë të gjitha pjesët përafersisht të njejta) u largohen farat nga mesi me kujdes ashtu që të formohet një unazë, radhiten pjesët e prera në tavë ose enë tjeter.
Mishit të grirë i shtohet qepa dhe fërgohet pak, i shtohen melmesat, karota, speci, domatja (të gjitha të coptuara në pjesë të vogla) dhe fërgohet edhe 10 min, largohet nga zijarri i shtohet orizi dhe majdanozi përzihet mir dhe me këtë përzierje mbushen kungujt e prëgatitur më parë, pasi të mbushen kungujt në enën ku është fërguar mishi hidhet 0.5 lit. ujë, gjalpë pak veget dhe e hidhet ngadal në tavën e prëgatitur dhe e futet në furrë të nxehtë dhe piqet max. 1 orë pastaj e shtypet hudhra me pak kripë, përzihet me kos dhe me lugë e lyhet secila pjesë e kungullit dhe futet në furrë edhe 5 min.
Agadir
Klima
Temperatura më e ulët e regjistruar në Agadir ishte -2.6 °C dhe maksimumi më i lartë i regjistruar ishte 49.1 °C në aeroportin e Agadir më 30 korrik 2009.
Arsimi
Qyteti ka një universitet: Universiteti Ibn Zuhr që përfshin Fakulteti i Shkencave, Fakulteti i Drejtësisë, Fakulteti i Ekonomisë dhe Shkencave Shoqërore, Fakulteti i Arteve dhe Humanizmit, dhe Fakulteti i shumë-disiplinuar i Ouarzazatit.
Qyteti ka një shkollë ndërkombëtare franceze: Shkolla Franceze e Agadirit dhe gjithashtu shkolla publike: ' Shkolla 'Youssef Ben Tachfine, Shkolla Mohammed Reda-Slaoui, dhe Kolegji i Teknikës El-Idrisi''.
Plazhet
Disa nga plazhet më të bukura në Maroku ndodhen në veri të Agadirit. Shumë plazhe të vogla dhe të pastra janë të vendosura përgjatë këtij bregu. Disa prej tyre midis Agadiri dhe Essaouira janë: Plazhi i Agadirit, Tamaounza, Plazhi Aitswal, Imouran, Taghazout, Bouyirdn, Timzguida, Aghroud, Imiouadar.
Historia e Prishtinës
parapamje| Tregu i vjetër në Prishtinë në fillim të shekullit të 20-të parapamje| Qendra e qytetit në vitin 1913 parapamje| Pamje ajrore e qendrës së qytetit në 1924 Historia e Prishtinës paraqet të kaluarën e kryeqendrës së Kosovës e cila zë fill që në kohët e lashta.
Antikiteti
I gjithë rajoni i quajtur Iliria u pushtua nga Perandoria Romake në vitin 168 para Krishtit dhe u përfshi në provincën e Ilirikut në vitin 59 para Krishtit. Në vitin 87 u bë pjesë e provincës së Moesia Superiore.
Mesjeta
Pas rënies së Romës, Prishtina doli nga rrënojat e ish qytetit romak. Qyteti ndodhet në udhëkryqin e rrugëve që të çojnë në të gjitha drejtimet në të gjithë Ballkanin. Për këtë arsye, Prishtina u bë një qendër e rëndësishme tregtare në rrugët kryesore tregtare të Evropës Juglindore. Në mesin e shekullit të 9-të, qyteti ra në duart e Perandorisë së Parë Bullgare, më pas iu rikthye sundimit bizantin në fillim të shekullit të 11-të, pas së cilës ai ishte pjesë e Perandorisë së Dytë Bullgare.
Qyteti është dokumentuar për herë të parë me emrin e tij aktual në vitin 1342 në të dhënat e perandorit bizantin Gjon VI Kantakuzena, i cili e përshkruan atë si një fshat.
Perandoria Osmane
Islamizimi i Prishtinës u bë gradualisht. Xhamia e parë është ndërtuar në fund të shekullit të 15-të, para ardhjes së sundimit osman. Megjithatë, Islami u përhap kryesisht në qytete dhe depërtoi shumë më ngadalë në popullsinë fshatare. Në vitin 1487, të dhënat osmane regjistronin 412 familje të krishtera dhe 94 myslimane në Prishtinë, qyteti ishte administrativisht pjesë e sanxhakut të Vuçitrnit. Në vitin 1950 kishte 308 shtëpi myslimane dhe 266 të krishtera.
Në shekullin e 16-të, udhëtari turk Evlija Čelebi vizitoi Prishtinën, ai vuri në dukje mbi të gjitha ekzistencën e vreshtave dhe kopshteve lokale. Edhe pse llogaritjet e tij për numrin e banorëve të qyteteve të veçanta janë të ashtuquajtura e Turqisë Evropiane shumë e pasaktë, Çelebiu i kishte numëruar në Prishtinë 2 060 familje. ku 20 prej tyre ishin të besimit katolik.
Gjatë inkursioneve austriake në territorin e Ballkanit, përfshirë Prishtinën, prifti katolik shqiptar Pjetër Bogdani u betua për besnikëri ndaj Habsburgëve dhe urdhëroi furnizimin e ushtrisë austriake që luftonte kundër turqve. Pas disfatës së austriakëve, ushtria osmane mori hak mizor ndaj popullsisë vendase për këtë tradhti.
Shkrimtari Aleksa Bogosavljeviq ka deklaruar në librin Rreth Arnautimës se Prishtina në gjysmën e dytë të shekullit të 19-të kishte 17. 000 banorë dhe 13 xhami. Një garnizon i ushtrisë osmane ishte vendosur në qytet; Arsyeja për këtë ishin ndryshimet në mesin e shekullit jo shumë kohë pas trazirave që goditën qytetin në 1844. Në të njëjtin shekull edhe Prishtina u shkatërrua nga dy zjarre të mëdha; në 1851 dhe 1863. Nga viti 1873 u krijua një hekurudhë jo larg Prishtinës. Megjithatë, begët vendas protestuan për ndërtimin e linjës, duke çuar në vendimin që hekurudha të kalonte më në perëndim të qytetit, përmes Fushës së sotme të Kosovës.
Shekulli 20
parapamje| Ndërtimi i qendrës së re të Prishtinës pas Luftës së Dytë Botërore parapamje| Ndërtimi i qendrës së re të Prishtinës pas Luftës së Dytë Botërore parapamje| Qendra e qytetit e ndërtuar në fund të viteve 1940 dhe 1950 parapamje| Prishtina gjatë [[Lufta e Kosovës|Luftës së Kosovës]] Në vitin 1912, së bashku me pjesën tjetër të Kosovës, ajo u bë pjesë e shtetit të pavarur të sapoformuar të Shqipërisë. Megjithatë, një vit më vonë ajo u bashkua me Mbretërinë e Serbisë. Në vitin 1918 Kosova u bë pjesë e Jugosllavisë së sapoformuar. Pasi Prishtina u bë qytet serb, popullsia turke, e cila përbënte shtyllën kurrizore të administratës shtetërore, u zhvendos përsëri në Turqi. Në vitin 1921, Prishtina kishte 14 761 banorë. Si pjesë e kolonizimit të Kosovës gjatë Jugosllavisë ndërmjet luftës, kryeqyteti i ardhshëm i rajonit u vendos më 4. 500 persona.
Në vitin 1929, qyteti ishte selia e një rrethi (rrethi) brenda Rrafshit të Vardarit. Para fillimit të Luftës së Dytë Botërore, në Prishtinë jetonin rreth 20 persona 000 njerëz; plani i parë hapësinor modern, i cili më pas u përgatit për qytetin në vitin 1936, numërohej në 16 000 persona. Nuk kishte ndryshime të mëdha në Prishtinë; Gjatë gjithë periudhës ndërmjet dy luftërave, Prishtina ruajti karakterin e saj oriental, duke mbetur larg ngutjes dhe ngutjes së qyteteve më të mëdha dhe modernizuese të vendit.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore, qyteti iu aneksua Shqipërisë, e cila u pushtua nga Italia. Këtu ishin vendosur kampe për robërit serbë të luftës.
Qeveria e re i kushtoi vëmendje të konsiderueshme edhe industrializimit të qytetit. U ndërtuan uzina për prodhimin e produkteve tekstile, një fabrikë për mobilje, pjesë makinash etj. U ndërtuan edhe termocentralet (Kosova A dhe Kosova B). Megjithatë, në rastin e Kosovës, industria e lehtë ishte e preferuar.
Në vitin 1946 në Prishtinë filloi punën Dega Rajonale e Teatrit Kombëtar.
Midis 1953-1999, popullsia u rrit nga 24 000 deri në mbi 300 000. Rritja më e madhe ka ndodhur te popullsia vendase shqiptare, e cila është shpërngulur këtu nga kullotat malore. Në vitin 1961, popullsia ishte 39 000 njerëz, pastaj 69 në 1971 514 persona, dhjetë vjet më vonë, në 1981, ishin 108 083. Rritja e tillë e shpejtë e popullsisë, e cila u shkaktua kryesisht nga urbanizimi i shpejtë i Kosovës, ushtroi presion të konsiderueshëm në infrastrukturën, të cilën shteti jugosllav u detyrua ta modernizojë dhe zgjerojë vazhdimisht në rajonin autonom. Në përpjekje për të siguruar akomodim për të sapoardhurit, banesat me panele (Dardania, Sunçan Breg, Ulpiana, etj.) u krijuan në jug të vetë qendrës së qytetit. ). Baza për to u përgatit nga plani hapësinor i viteve 1960, në të cilin u aplikuan konceptet nga zhvillimi i Beogradit të Ri - krijimi i rrugëve me katër korsi në kënde të drejta me njëra-tjetrën, të ndara me gjelbërim izolues nga blloqet e banesave. Megjithatë, pjesa veriore e qytetit u la në mënyrë paradoksale jashtë procesit të modernizimit në këtë kohë dhe shtëpitë origjinale mbetën këtu, ose shtëpitë e ulëta familjare u ndërtuan këtu me ndihmën e tyre.
Në vitet 1960, në Prishtinë u hap një degë e Universitetit të Beogradit, e cila gradualisht u bë e pavarur pas protestave të nëntorit 1968. Kështu, metropoli rajonal kishte universitetin e tij që nga viti 1969. Është krijuar një zonë industriale në drejtim të Polit të Kosovës. Termocentralet u ndërtuan në perëndim të tij (p.sh. Kosova A dhe Kosova B ) dhe fabrika të tjera. Përderisa në vitin 1966 Prishtina kishte vetëm disa rrugë të asfaltuara dhe Prizreni ishte qyteti më i madh në Kosovë, nga fundi i viteve 1980 Prishtina dominonte popullsinë e gjithë rajonit autonom të Kosovës. Nga viti 1975, televizioni filloi transmetimin nga Prishtina, tre vjet më vonë këtu u themelua Akademia e Shkencave. Rritja e shpejtë e qytetit vendosi kërkesa gjithnjë e më të larta për zhvillimin e infrastrukturës, e cila financohej nga Fondi për Republikat e Pazhvilluara. Simbolet e qytetit që u ndërtuan në vitet 1980 përfshijnë, për shembull, ndërtesën e Bibliotekës Kombëtare ose Pallatin Brutalist të Rinisë dhe Sporteve. U krijuan edhe disa ndërtesa të larta, ndër të cilat ishte selia e Bankës së Lubjanës ose Ndërmarrja Elektrike e Kosovës. Ndërtesa e lartë e bankës qendrore zinte një vend në qendrën historike të metropolit, në vendin e pazarit origjinal turk. U ndërtua një hotel Grand në mes të qytetit, u ndërtuan edhe disa dyqane moderne, p.sh. Gërmia/Grmija në qendër të qytetit.
Lulëzimi ekonomik i Prishtinës u shoqërua edhe me zhvillim të suksesshëm kulturor, ndonëse modest në krahasim me pjesën tjetër të Jugosllavisë në atë kohë. Megjithatë, të dyja u ndërprenë nga trazirat në vitin 1981 dhe kriza ekonomike pasuese e viteve 1980. Gjatë Revolucionit Anti-Burokratik, ishte vendi i një numri demonstratash ku popullata vendase protestoi për ndryshimet e detyruara në udhëheqjen e Bashkimit të Komunistëve të Kosovës.
Situata vazhdoi në vitet 1990, kur autonomia e Kosovës ishte de facto e kufizuar. Projektet e shumta investive u ndërprenë, të cilat u përpoqën ta sjellin metropolin e Kosovës ekonomikisht të dobët në një nivel me republikat e tjera. Jugosllavia. Përkundrazi, zbatohej administrimi i drejtpërdrejtë i autoriteteve serbe. Në frymën e ringjalljes së identitetit ortodoks të serbëve në vitet 1990, ata ndërtuan një kishë ortodokse, por ajo nuk u përfundua kurrë. Tempulli do të ndërtohej brenda kampusit të synuar universitar, ishte investimi i vetëm i madh në qytet në atë kohë. Në vitet 1997-1999, gjatë përshkallëzimit gradual të luftës në Kosovë, qyteti megjithatë u kursye në masë të madhe nga shkatërrimi i infrastrukturës dhe shtëpive, megjithatë, dhuna ndërmjet grupeve individuale etnike ndodhi në një shkallë të gjerë brenda dhe përreth Prishtinës.
Në vitin 1997, në Prishtinë u zhvilluan demonstrata të mëdha studentore. Njëri prej tyre u ndoq nga 80 mijë persona dhe përfundimisht u bë i dhunshëm dhe u desh të ndërhynte edhe policia.
Gjatë bombardimeve të Jugosllavisë në vitin 1999, disa objekte strategjike u goditën në Prishtinë, duke përfshirë Aeroporti i Sllatinës (i cili, megjithatë, pësoi pak dëmtime si bazë kryesisht nëntokësore), si dhe kazermat lokale, stacionin policor, ndërtesa e postës dhe të tjera. Gjatë luftës, një pjesë e konsiderueshme e popullsisë shqiptare të Kosovës u largua nga qyteti, mjaft prej tyre u dëbuan drejtpërdrejt nga policia jugosllave, u mblodhën në stacion dhe u dërguan në kufirin maqedonas. Shqiptarët filluan të kthehen pas mbërritjes së trupave ndërkombëtare. Pas vitit 1999, Prishtina ishte qendra e administrimit të Misionit të Kombeve të Bashkuara.
Shekulli 21
Pas Shpallja e Pavarësisë së Kosovës e cila ndodhi më 17 shkurt 2008, në Prishtinë këtu janë vendosur zyrat e institucioneve ndërkombëtare dhe ambasadat e atyre vendeve që e kanë njohur pavarësinë e Kosovës. Falë kësaj, filloi një shkallë e konsiderueshme e zhvillimit të qytetit, e cila stimuloi ndërtimet e reja, veçanërisht në skajin jugor të Prishtinës. Autostrada të reja u ndërtuan në Pejë (në perëndim të Kosovës) dhe në Uroshevac (në jug të Kosovës) dhe më vonë përmes grykës së Kaçanicës dhe në Shkup.
Problem u bë edhe restaurimi i qendrës historike të Prishtinës. Në vitin 2018, Sheshi Adem Jashari në qendër të qytetit u rivitalizua. Disa vite më vonë, komuna e Prishtinës ra dakord të rivendoste pjesën tjetër të bërthamës historike të ruajtur (pjesën veriore të qendrës së qytetit) dhe të shtrojë rrugët lokale. . Rruga e ngarkuar e Agim Ramadanit, e cila ndan qendrën e qytetit në pjesën perëndimore dhe lindore, duhet të shndërrohet në një tunel 300 m të gjatë. Zona e qetë (e paraqitur sot nga Avenue Nënë Tereza) duhet të shtrihet kështu më në veri.
Gjuha (organ)
thumb|right|Gjuha|250px
Gjuha është një formë e skeletit të muskujve në pjesën e gojës që manipulon ushqimin dhe përtyp (gllabëron) atë. Ajo është organi kryesor i shije. Pjesa më e madhe e sipërme të sipërfaqes për të folur është i mbuluar me papilla dhe ndihmon për dallimin e shijes. Të folur, me larmi të lëvizjeve janë të mundëshme , ndihmon në formimin e tingujve të fjalës. Ajo është e ndjeshme dhe mbahen e lagur nga pështyma, dhe është mjaft i furnizuar me nerva , enë të gjakut.
Dortmundi
Dortmundi (latinisht Tremonia) është një qytet në perëndim të Gjermanisë dhe gjendet në zonën e Ruhrit. Ai është qyteti dhe qendra tregtare e ekonomike më e madhe e Westfalenit dhe i përket landit të Nordrhein-Westfalenit. Varur nga dita e saktë e numërimit dhe burimi informativ, Dortmundii radhitet midis vendit të gjashtë dhe të tetë për nga madhësia e qyteteve gjermane. Kurse nga sipërfaqja qyteti zë vendin e nëntë.
Dortmundi është zhvilluar nga një qytet industrial në një zonë shumë të rëndësishme me "High-Tech" për landin Nordrhein-Westfalen.
Historia
Gjurmët e para të zgjidhjes në datën aktuale të qytetit Dortmundi përsëri në periudhën neolitike. Dortmundi është përmendur në 880 për herë të parë si Throtmanni. Përmendja e parë e të drejtave të tregut Dortmundi nga viti 990. Në shekullin e 11, sipas legjendës Reinoldus shenjt mbrojtës i qytetit ishte.
Në 1152 një ditë gjykatë i mbretit Fridrih Barbarosa, perandori i ardhshëm u mbajt në Dortmundi. Si rezultat, u vendos gjithnjë artizanët dhe tregtarët rreth pallatit mbretëror dhe kontribuar gradual të bëhet një qytet i Dortmundit në. Tashmë në 1200, zgjerimi i tanishëm i qendrës së qytetit ishte prej 82h marra dhe të siguruara nga ramparts. Në 1232 (ose 1231), ka pasur një zjarr i madh. Shkaktuar me sa duket nga zjarrvënie, ai shkatërroi qytetin pothuajse tërësisht. Zjarri shpërthyen ndoshta në veri të Hellweg sidomos në qendër të dendur të populluar të qytetit dhe jo vetëm shkatërroi shtëpitë prej druri e tregtarët dhe mjeshtrit, por edhe guri Reinoldikirche. Zjarri ka qenë i humbur dhe arkivat e qytetit dhe bashkë me të gjitha dokumentet nga koha para zjarrit të qytetit. Mëparshme humbur kur privilegjet e zjarrit qyteti Dortmundi janë ripërtërirë në 1236 nga Frederick II dhe qyteti për herë të parë si një qytet perandorak (fjalë për fjalë: "Civitas Nostra Tremoniensis Imperalis"). E përmendur.
Në 1293 qyteti u dha të drejtën të krijoj birrë dhe ajo filloi një zhvillim të paparë të industrisë së birrës në qytet. Pas zjarrit të madh forcuar ndikimin e shtetësisë Dortmundi. Kjo shkonin përtej kufijve të qytetit dhe ishte aq i fortë që nga 1252 qyteti Baltik i Memel është themeluar dhe konsideruar me ndihmën e tregtarëve Dortmundi, e quajnë qytetin "New Dortmundi". Kjo shtetësia apo klasë patric, vetë-besim rempublicam gubernantes të Tremoniensem (përafërsisht: mbretëronte mjeshtrave të Shtetit Dortmundi) quhet dhe përbëhej nga familjet me ndikim si Kleppings, Sudermann, i Wickedes, Swartes, Muddepennings, nga mali, Lviv, Berswordts, Uells dhe frenat, Kjo e fundit zotëronte të gjitha marrëdhëniet e shkëlqyera tregtare në të gjithë Evropën dhe në veçanti në Angli. Epërsia e tregtarët Dortmundi madje çuan mbretit të Anglisë Edward III. në 1339 premtoi kurorën mbretërore britanike në një afat të Dortmundi tregtarët konsorciumit.
Në vitin 1389 Dortmundi mbijetuar grindje Great Dortmundi me Pikat e Markut dhe Kryepeshkopi i Këln dhe aleatët e tyre, megjithatë, rënia ekonomike e qytetit u prezantua ngadalë. Ky i fundit ka qenë i ndërprerë nga Lufta Tridhjetëvjeçare dhe çoi në qytet për qytetin Ackerbürger u mbyt dhe më vonë edhe ka humbur lirinë e saj të pasur urbane. Banorët e Dortmundi ranë në këtë mënyrë deri në vitin 1793 për 4500 banorë. Ish pagesë Imperial Qyteti erdhi pas një enklavën e Principatës së Orange-Nassau. Në 1806 ai u bë pjesë e selisë së prefekturës së departements Ruhrit Dukatit të Madh të Berg. Pas fitores prusian mbi Napoleon Dortmundi ranë më në fund në 1815 në provincën Prusiane e Vestfalisë. Këtu Dortmundi në 1817 selinë e rrethit brenda rrethit administrativ të Arnsberg, në pension nga Dortmundi 1875 si Immediatstadt (rretho të qytetit).
Vetëm me fillimin e industrializimit, në fillim të shekullit të 19-të, rënia mund të ndalet. Pas Urkatasteraufnahme nga 1826 ka jetuar në kuadër ramparts për 4000 njerëz në 940 shtëpi dhe 453 stallat dhe plevica. Cityscape u karakterizua nga rrugët e ngushta të pashtruara dhe gjysmë-drurë shtëpi. Vetëm katër kishat e mëdha qytetit mesjetar dhe disa ndërtesa guri laike dëshmoi për trashëgiminë e madhe kulturore të së kaluarës. Nga mesi i shekullit të 19 filloi me minierat e qymyrit dhe përpunimit të çelikut të rritjes përtërirë e Dortmundit dhe transformimit në një qytet industrial. Që nga hapja e hekurudhës Këln-Minden në 1847 Dortmundi u bë një qendër e rëndësishme të transportit në zonën e Ruhrit. Një tjetër kontribut i rëndësishëm për zhvillimin ekonomik kontribuoi në vitin 1899 hapjen e Kanalit Dortmundi-EMS dhe kështu portin.
Që në fillim të 1905 filloi me përfshirjen e Körne një valë të incorporations që arriti me Ligjin për riorganizimin Lokale e Ruhrit në vitin 1928 arriti kulmin me përfshirjen e qytetit të Horde (tashmë të marrë të drejtat e qytetit në 1340). Zona e Dortmundit është që nga incorporations të 1928 dhe 1929 në pjesë më të mëdha në territorin e ish qarkun e Markut se sa në ish-qytetin e perandorak të Dortmundit. Deri në shpërthimin e WW2, cityscape ndryshuar nga qyteti Ackerbürger për pamjen metropolitane. Brenda pak vitesh se qendra është ndryshuar nga ndërtimi i godinave të reja, të tilla si blerja e ndërtimit të Althoff, 1904, Shtëpia e Kruger në 1912 ose të gjithë zonën e stacionit trenit nga ndërtimi i një stacioni të ri qendror i trenit, zyra postare dhe Löwenhof si qendër tregtare, ose masave fizike të tilla si rrugëdalje Hansastrasse rrënjësisht.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore qyteti u shkatërrua në 98 për qind së bashku me kishat e tyre historike me një total prej 105 sulmeve ajrore dhe më shumë se 22,242 ton bomba në qendër. Përqindja e lartë është pjesërisht në tetë sulme të mëdha të justifikuara, ku qyteti i Dortmundi zhvendosur si objektiv i vetëm në qendër të një sulmi. Sulmi në shkallë të gjerë më 12 mars 1945 me 1108 avionë, i ngarkuar me më shumë se 5000 mina-eksplozive bombave, ajo është konsideruar më të madh sulmin konvencionale me bombë që u dërgua ndonjëherë në një qytet në botë. Pas këtij sulmi të fundit fatale tërë jetën sociale dhe ekonomike erdhi në vend numëro. Bashkëkohore thuhet se u konsiderua fillimisht nuk ndërtojnë qytetin përsëri.
Rindërtimi aktual, megjithatë, u përcaktua nga infrastruktura ekzistuese në linjat terren dhe nëpër rrugët e mësipërme atë që janë të braktisura si shtigjet e transportit dhe të komunikimit të parë në pasluftës përditshme. Kështu, përdorimi i qendrave të qyteteve, si rindërtimin dhe mundësi modifikim u pa, në vend se një redesign të plotë. Ndërgjegjësimi i publikut për periudhën e pasluftës, megjithatë, u shënua nga dëshira që të mos përsërisë situatën urbane si një produkt i industrializimit mbi planet terren të qytetit mesjetar. Planifikimi objektivit të viteve të rindërtimit në këtë mënyrë ishte një i ri, të hapur dhe të ardhmen-provë Dortmundi, e cila duhet të jetë i vetëdijshëm për zgjidhjen ka qenë dhe trashëgiminë e lashtë historike. Megjithë kundërshtimin e fortë nga popullata Dortmundi këtu shumë cityscape ndërtesa formues si bashkia e qytetit ose në sinagogë u shembën apo rindërtuar.
Namik Mane
Namik Mane (Koskë, 13 mars 1942) është shkrimtar shqiptar.
Dortmundi
Vend
Dortmundi është 86 metra mbi nivelin e detit. NHN, ♁51 ° 30 '51 "N, 7 ° 27 '50" Rrethi O. Dortmundi Aplerbecker Mark është, sipas Landesvermessungsamt North Rhine-Westphalia edhe me koordinatat ♁51 ° 28 '42 "N, 7 ° 33' 18 "O në mes të North Rhine-Westphalia. Në Dortmundi vlen si në të gjithë Gjermaninë, Central Koha Evropian, koha mesatare ka mbetur deri në 30 minuta dhe 7.7 sekonda.
Namik Mane
Biografia
U lind në Koskë të Filatit më 13 mars 1942. Në vitin 1945, babai i tij, Ali Rustem Mane, la pas Koskën dhe, i detyruar prej masakrave zerviste, u vendos fillimisht në Shijak. Në vitin 1948 u vendosën në qytetin e Durrësit.
Dortmundi
Vend
Qendra e Dortmundit është e vendosur në kufirin midis vendit veriore dhe jugore malore të sheshtë, të ashtuquajturën Westphalian Hellweg; sipas pjesës së qytetit të zonave natyrore të Hellwegbörden dhe Hellweg Perëndimore. Si dhe të sipërme të Emscher rrjedh nëpër Dortmundi, ajo është edhe pjesë e mjedisit më veriore natyror Emscherland. Në jug, nën Hohensyburg, arrin të mesme e Ruhr formon kufijve të qytetit, në zonën mbi Hagener hap Lenne dhe formon Hengsteysee. Në Dortmundi qytetit port kryesor edhe në veri Dortmundi-Ems Canal fillon.
Namik Mane
Biografia
Shkollën fillore, tetëvjeçare dhe të mesmen Namiku i kreu në Durrës. Kreu edhe një shkollë teknike-elektrike dhe filloi punë si elektricist në ndërmarrjen ushqimore të Durrësit.
Dortmundi
Waters
Zona Qyteti Dortmundi është relativisht i varfër në ujërat natyrore. Në mesin e lumenjve të mëdha është pranë Ruhrit në jug të Dortmundit në periferi të qyteteve dhe Hagen Herdecke vetëm Emscher lumit, e cila shkon nga lindja në perëndim nëpër qytet. Përveç kësaj, ka lumenj të shumta të vogla si Hörder Bach, Rüpingsbach, tashmë Delle, Rossbach apo Körne Brook që rrjedhin në lumenj apo ish-i takojnë zonës ujëmbledhëse të cik. Shumë prej rrjedhave janë përdorur për higjienën, por u rikthyen në shtetin e tyre natyror, si pjesë e Emscher-renaturation nga Emschergenossenschaft gradualisht kthehet. Nëpërmjet restaurimin e luginave, mjedisi është duke rritur ndjeshëm. Përveç kësaj, Dortmundi-Ems Canal (Dek, kodi ujit: 70501) është si një lumë i lundrueshëm federal midis portit të qytetit Dortmundi dhe Papenburg / EMS.
Namik Mane
Biografia
Namiku që në fillim të viteve 60-të u shfaq si një poet i talentuar me vjershat e para të botuara në shtypin letrar. Kishte miqësi me Bilal Xhaferrin, Bardhyl Agasi n, Moikom Zeqon etj. Në vitin 1967 u anëtarësua në Lidhjen e Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë. Ndërkohë po përgatitej për shtyp nga shtëpia botuese “Naim Frashëri” libri i tij poetik “Lirikat e ushtarit”, të cilin ia pezulluan për shkaqe politike, i hoqën dhe të drejtën e botimit nga të gjitha organet letrare.
Dortmundi
Waters
Me Hallerey, liqeni dhe Pleckenbrinksee Lanstroper tre liqenet janë të lidhura ngushtë me historinë e minierave në Dortmundi. Këto ujëra të shkaktuara nga rrëshqitjes. Për më tepër, dy liqene të tjera janë krijuar artificialisht me Hengsteysee dhe Phoenix Liqenit. Zgjerim
Namik Mane
Biografia
Në vitin 1968 e internuan në Hamalle të Durrësit. Po atë vit përfundoi në internim, në Hamalle, edhe poeti Bilal Xhaferri. Namik Mania i shtyu ditët e vuajteve së bashku me të për gati një vit. Punuan për të realizuar edhe një vëllim të përbashkët poetik “Një siluetë në errësirë”. E përfunduan këtë libër, mirëpo nuk arritën ta botonin, sepse, në 30 gusht 1969, Bilal Xhaferri u arratis nga Shqipëria. Pas mërgimit të Bilal Xhaferrit, poeti Namik Mane sikur u ftoh me letërsinë dhe vetëm në fillim të viteve ’90 filloi të botonte dhe vazhdon të botojë publicistikë, poezi e prozë.
Dortmundi
Waters
Zona metropolitane e Dortmundit mbulon 280.401 km². Kështu Dortmundi renditet ndër 26 qytetet më të mëdha të zonës dhe qytete në Gjermani, në mesin e qyteteve të mëdha në vendin e nëntë. Zona e saj është e tejkaluar në North Rhine-Westphalia vetëm nga qytetet e Këln dhe Münster dhe qytetin e Schmallenberg.
Namik Mane
Biografia
Namik Mane është nënkryetar i OJQ Shoqata Kulturore "Bilal Xhaferri" dhe korrespodent i revistës "Krahu i shqiponjës". Êshtë anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë (LSHA).
Dortmundi
Waters
Pika më veriore e Dortmundit është e vendosur në mes të rrethit të Groppenbruch dhe Lünen-Brambauer në territorin e komunës së ish Schwiering Hausen (♁51 ° 36 '5 "N, 7 ° 25' 11" W), jugor 21 km nga ky larg drejt gojës Lenne ( ♁51 ° 25 '1 "N, 7 ° 29' 38" W), pika më lindor i Dortmundit është e vendosur në veri të aeroportit në rrethin e Wickede dhe ngjitur në Unna-Massen (♁51 ° 31 '44 "N, 7 ° 38 '20 "O), më perëndimi 23 km nga ky shëtitje në lagjen Holte në kufirin me Bochum (♁51 ° 30 '32" N, 7 ° 18 '12 "W). Grob mund të imagjinojmë këto dy akse si një diagonale e një shesh, e cila formon zonën metropolitane Dortmundi. Lartësia më e lartë e Dortmundit është e vendosur në rrethin e Syburg Klusenberg me 254.33 metra mbi nivelin e detit. NHN, pika më e ulët është 49.5 m mbi nivelin e detit. NHN në rrethin Derne. Komunitetet fqinje
Donald Trump, Jr.
Donald John "Don" Trump Jr. (lindi më 31 dhjetor 1977) është biznesmen amerikan. Ai është fëmija e parë e Donald Trumpit dhe Ivanës. Ai punon së bashku me motrën e tij Ivanka Trump dhe me vëllain e tij Eric Trump në organizatën Trump.
Donaldi është i martuar me Vanessa Haydon më 12 nëntorë 2005. Ata kanë pesë fëmijë; dy vajza dhe tri djem.
Dortmundi
Gjeografia politike
Që nga 1 janari 1975, qyteti i vetë Dortmundi është i ndarë në dymbëdhjetë rrethe.
Këto janë tri fushat në qendër të qytetit në perëndim, veri dhe në lindje, si dhe ata rrethuan unazën nga clockwise (duke filluar në veri) nëntë rrethe të tjera Eving, Scharnhorst, Brackel, Aplerbeck, Horde, Hombruch, LütgenDortmundi, Huckarde dhe Mengede. Secila nga këto rrethe zgjedh në zgjedhjet lokale, përfaqësues të qarkut dhe ato të anëtarëve të tyre si kryetar bashkie e rrethit. Në rrethet periferike nga, ndërsa administrata e qarkut.
Nën njësitë bashkiake, qyteti është i ndarë më tej rrethet statistikore dhe këto nga ana statistikore, në një total prej 170 nën-rrethe në 62 Jashtë rrethet e qytetit shpesh korrespondojnë me ato të disa inkorporuar në qytetin e Dortmundit ish fshatrave të pavarur. Përveç këtij klasifikimi zyrtar të ekzistojnë edhe distriktin urban të shënuara më poshtë.
Klimë
Dortmundi është se si e tërë e Gjermanisë në zonën e butë. Qyteti është i lidhur me Northwest zonën ajrore gjermane dhe është e vendosur në kufirin midis rretheve ajrore Münster- dhe Sauerland dhe kështu në zonën kalimtare midis klimat Atlantik-detare dhe kontinentale.
Demografia
Më 31 dhjetor 2013, 575,944 njerëz jetonin në Dortmundi. Kështu Dortmundi është e vendosur brenda Bashkimit Evropian përpara se të hahet të renditet në mesin e 41 qyteteve më të mëdha në Gjermani në gradën 8 dhe në North Rhine-Westphalia, qyteti më i madh në 3 Ruhr renditet pas Këln dhe Dusseldorf. Dortmundi takon Rhine-Ruhr Evropian, e cila është grumbullim i pestë më i madh në Evropë me mbi 10 milionë banorë, sipas aglomeratet Moskë, Londër, Paris dhe Stamboll. Brenda kësaj zone metropolitane Dortmundi është pjesë e zonës metropolitane Ruhr dhe është veçanërisht i rrjedhshëm në Perëndim në qytetet e tjera të Ruhrit mbi. Vetëm në fushën e Shoqatës Ruhr Rajonal, Zweckverband e zonën e Ruhrit, nga ana tjetër, rreth 4.950.000 njerëz. Numërimi gjitha komunitetet fqinje me të cilët Dortmundi kombinon një kufi të drejtpërdrejtë të përbashkët shtuar, zona mbulon rreth 1.650.000 banorë dhe do të formojnë një zonë metropolitane për veten e tyre. Nga banorët një dendësi popullsi prej 2,085 banorë në rezultatet km². Kështu Dortmundi është e vendosur në Gjermani në rangun 37 të komunave me dendësi më të lartë të popullsisë.
Dendësia e popullsisë brenda zonës urbane ndryshon seriozisht: nga njëra anë, vetëm rreth një e gjashta e zonës urbane ka qenë i banuar, duke sjellë në këtë zonë një dendësi të popullsisë prej 124 banorë për rendimenteve hektar, nga ana tjetër e jashtme të dorës jetojnë të zonës në qendër të qytetit në mënyrë të konsiderueshme më pak njerëz për kilometër katror se në qendër të qytetit dhe dendësia zvogëlohet nga veriu në jug dhe nga perëndimi në lindje nga. Vlerat varionin nga rreth 2,900 në vitin 2006 banorë për km² në qarkun statistikor të Syburg (District Qyteti hordhi) deri në rreth 43,200 banorë për km² në qarkun statistikor të tregut Veri-Lindore (Qarkut Innenstadt-Nord).
Sektorët tradicional ekonomike, ndryshimet dhe perspektivat
Në kontekstin e industrializimit, Dortmundi zhvilluar shpejt në një qendër e industrisë së rëndë (qymyrit dhe Steel Industries). Korporatat e mëdha ishin Hoesch Dortmundi, Bashkimi Dortmundi, Phoenix AG, e Minierave dhe Metalurgjisë veprojnë dhe nga 1969 e kombinuar nën ombrellën e collieries Ruhrkohle AG Dortmundi. Edhe mesi i shekullit të 20 ka qenë në zonën e sotme të qytetit Dortmundi më shumë se 15 minierat e qymyrit, e fundit në vitin 1987 ndaloi që veprojnë.
Ekonomikisht të shëndetshme Hoesch AG ishte fituar nga 1992 Essen Krupp Stahl AG 1997 bashkohen Krupp-Hoesch Stahl AG dhe Düsseldorf për Thyssen ThyssenKrupp Stahl AG, me pasoja drastike për vendet Dortmundi Hut. Faza e lëngët e prodhimit të çelikut u mbyllën në Dortmundi në vitet e ardhshme për shkak të grupit të ri të përqendruar ndarjen e saj të çelikut për Rheinschiene gjeografikisht të favorshme. Rezulton prej kësaj humbje të vendeve të punës është një barrë e rëndë për ekonominë e Dortmundit.
Djerrina e vendeve ish-industriale, tani ofrojnë potencial zhvillimi për qytetin:
Sektorin e inxhinierisë ka një traditë të madhe në Dortmundi. Shtimi aktiv i kompanisë inxhinieri kimike ThyssenKrupp Uhde GmbH, e cila tani edhe i takon ThyssenKrupp AG, e inxhinierisë mekanike dhe bimore, KHS GmbH, ish Holstein dhe Kappert, me selinë e korporatave në Juchostraße, një prodhues i paketimit dhe mbushjes së shisheve makina. Një fund nuk është më aktiv në kompaninë Dortmundi Thyssen AG Klönne. Automjetet e ndërtimit të prodhuara më parë në Dortmundi nga kompania Orenstein & Koppel, i cili erdhi në fusions Hoesch-Krupp për Krupp FORDERTECHNIK dhe kompanitë e saj simotra. O & K ekskavatorėve ndarje është marrë përsipër nga Terex Grupi amerikan prodhon dhe deri më sot ndërtimin e pajisjeve të rënda në Dortmundi. Gjithashtu, industria mjet makinë ka një të kaluar të njohur Dortmundi: në LütgenDortmundi në kufijtë e qytetit të Bochum ekzistuar deri në 1980, familja Tönshoff, prodhuesi më parë të njohur botërisht të lathes multi-gisht automatike. Me mëparshëm "Hoesch Maschinenfabrik Gjermaninë" e Dortmundi duhet të kishte në rrugë Lindur afër Westfalenhütte një prodhues të lathes mëdha. Maschinenfabrik Rothe Erde është një prodhuesi kryesor i kushineta slewing. Bumi i energjisë së erës siguron kompani me rritje shifrat e shitjes.
Ndërkohë në kompanitë Dortmundi në industrinë e sigurimeve dhe financiare si dhe shumë moderne IT dhe shërbimeve të kompanive të vendosura në rrethinat e universitetit, të cilat ofrojnë punësim.
Përtej kufijve të saj Dortmundi u bë i njohur si Bierstadt përmes pirja e eksporteve të birrës. E breweries të shumta Dortmundi (duke përfshirë Bergmann, Borussia, Actien (DAB), Bashkimi (DUB), kurora, Hansa, kalorës, stilolaps, të kafshëve), e cila u rrit në breweries të mëdha pas Luftës së Parë Botërore dhe gati 50 vjet dominuar tregun e birrës gjermane, kishte vetëm një të majtë: Nën ombrellën e Bielefeld Dr gusht Oetker KG përkasin Dortmundi Actien Brauerei (DAB) janë të bashkuar të gjitha markave të birrës Dortmundi sot.
Ndryshimi strukturor
The-Projekti Dortmundi një partneritet publik-privat në mes të qytetit, grupi ThyssenKrupp, e cila është përgatitur nga konsulentët e menaxhimit McKinsey & Company, duke ndjekur shembullin e Wolfsburg AG, është edhe shkaktohet nga strukturore hendekut të punësimit ndryshim të mbyllen, si dhe sektorët e reja udhëheqëse për qytetin të zhvillohet dhe forcohet. Të Brownfields u integruar në konceptin e përgjithshëm. Fushat e logjistikës të kompetencave, teknologji Microsystem (MST) dhe teknologjitë e informacionit dhe komunikimit janë zgjedhur si industritë e reja të menaxhimit. Më vonë, industria e kujdesit shëndetësor, ESF dhe energjia teknologji janë shtuar. Projekti është i integruar një kohë të pacaktuar në vitin 2005 në zhvillimin ekonomik urban. Ndër të tjera, numri i të punësuarve duhet të arrijë deri në vitin 2010 nivelin e 325,000 punëtorëve para rënies së industrisë minerare në rahme e projektit. Në prill të vitit 2011 298.000 persona në punësim janë arritur përmes pasojave të drejtpërdrejta dhe të tërthorta të projektit, ajo që mungon 80,000 53,000 përgjigjej. Në vitin 2008, më shumë gola janë botuar deri në vitin 2018: Sipas tyre, shkalla e papunësisë do të arrijë shifra të vetme dhe për të mbajtur popullsinë e qëndrueshme. Për më tepër, indeksi qendërsia (duke përfshirë edhe përmes Thier-Galerie) nga 114 (2008) duhet të rritet në 118 Kjo vlerë do të mund të rritet në 124 me tani (2014) edhe.
Në fushën e logjistikës të tregojë deri pas suksesit të zgjerimit të BE-së. IKEA ndërtuar qendrën e saj të shpërndarjes evropiane në Dortmundi. Edhe gjigantët e industrisë të tilla si RHENUS ose DHL veprojnë në Dortmundi për disa konsumatorë qendra logjistike me mundësive evropiane. Sot, një total 26,316 njerëzit që punojnë në 860 kompanitë në sektorin e logjistikës.
Sektori terciar (shërbimet), sot është larg nga më të madhe pjesa (73%) në aktivitetin ekonomik Dortmundit dhe ka vendosur me preferencën në zonë të madhe përgjatë B 1 (Westfalendamm dhe Rheinlanddamm) dhe në qytetin jugor rrugëve arterial. Qyteti ka qenë që të lavdëruar disa herë për të ndryshimi të suksesshëm strukturash. Sipas revistës së biznesit Capital Dortmundi është qyteti në zonën e Ruhrit, e cila ka mundësitë më të mira ekonomike në-2013. Handelsblatt përshkroi qytetin në vitin 2004 në Zukunftsatlas e tyre si "yll heshtur". 2006 qyteti për MST.factory mori çmimin Euro-qyteteve në kategorinë "risi".
Gjithashtu, rëndësia e Dortmundi u rrit si një qendër rajonale e pakicë. Westenhellweg në zemër të në qendër të qytetit zbatohet përveç Kaufingerstrasse në Mynih, e Zeil në Frankfurt am Main dhe Schildergasse në Këln si një nga rrugët më të frekuentuara tregtare në Gjermani. Qiratë e larta dhe konkursi nuk ekzistojnë në Westenhellweg dhe Ostenhellweg pasqyrojnë këtë zhvillim.
Specialitet të Ushqim
Në birrë Dortmundi, si i dehur si Stösschen, duke rezultuar në kuzhinën Dortmundit asnjë mënyrë. Pavarësisht rënies së asaj që ishte dikur vendi më i madh fabrikë birre në Europë ka Dortmundi Helle, një ashpër, poshtë-thartuar eksportit birrë, vazhdoi reputacion ndërkombëtar. Si një pije të lindjes, shërbeu në specialitetet Westphalian Pfefferpotthast me elbi, Panhas apo Möppkenbrot, ajo ende gjen shumë admirues.Dortmundi Gastronomia feston çdo vit krahas ekspozitës apel publik Dortmundi à la carte një festë Pfefferpotthast në Tregun e Vjetër.
Konzerthaus Dortmundi
Dortmundi Konzerthaus në qendër të qytetit Dortmundit u hap në shtator të vitit 2002. Ajo është në rrethin e Brückstraße në kryqëzimin e Brückstraße me Ludwigstraße. Salla ka 1500 vende, nga të cilat 900 mund të përdoret si sallë të vogël, dhe është karakterizuar nga një çeliku moderne dhe arkitekturës xhami. Themelues drejtori dhe një nga iniciatorët kryesorë të "Projektit Konzerthaus" ishte Ulrich Andreas Vogt. Që nga viti 2006 Benedikt Stampa është drejtor artistik dhe menaxher.