cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sarnathi
Gautama Buda në Isipatana
Mjaft ndodhi të tjera të lidhura me Budën, përkrahë predikimit të parë, janë përmendur se kanë ndodhur në Isipatana. Në këtë vend ndodhi që një ditë në agim Yasa shkoi te Buda dhe u bë një arahant. Gjithashtu ishte në Isipatana, që ishte vendosur rregulli i ndalimit të përdorimit të sandaleve të bëra me gjethe talipoti. Në një ndodhi tjetër, kur Buda ishte duke qëndruar në Isipatana, duke patur shkuar aty nga Rājagaha, ai vendosi rregullat e ndalimit të përdorimit të disa llojeve të mishit, duke përfshirë mishin njerëzor. Ndërsa Buda ishte në Isipatana, Mara e vizitoi atë dy herë, por iu desh të largohej i dështuar. Përkrahë Dhammacakkappavattana Suttas së përmendur më sipër, gjatë qëndrimit të Budës në Isipatana u predikuan mjaft sutta të tjera, mes të cilave: Disa nga anëtarët më të shquar të Sanghas duket se kanë qendruar në Isipatana kohë pas kohe; mes bisedave të regjistruara në Isipatana mjaft janë midis Sariputtas dhe Mahakotthitas dhe një midis Mahākotthitas dhe Citta-Hatthisariputtas. Përmendet gjithashtu një diskutim në të cilin mjaft murgj duke qendruar në Isipatana u përpoqën të ndihmonin Channan në vështirsitë e tij. Sipas Udapāna Jātakas pranë Isipatanas ndodhej një pus shumë i lashtë që, në kohën e Budës, përdorej nga murgjit që jetonin aty.
Isipatana pas Budës
Sipas Mahavamsas, ndodhej një bashkësi e madhe murgjish në Isipatana në shekullin e dytë p.e.s.. Tregohet se në ceremoninë e themelimit të Maha Thupas në Anuradhapura, ishin të pranishëm dymbëdhjetë mijë murgj nga Isipatana të drejtuar nga Dhammasena më i madh. Xuanzangu gjeti në Isipatana, 1500 murgj që studionin në Hīnayāna. Në rrethimin e Sanghārāmas ishte një vihara rreth 61 metra e lartë, e ndërtuar fortësisht, me çati të kurorëzuar nga një figurë e artë mangoje. Në qendër të Viharës ishte një statujë në përmasa njerëzore e Budës duke rrotulluar rrotën e ligjit. Në jug-perëndim ishin mbetjet e një stupe guri të ndërtuar nga mbreti Ashoka. Divy (389-94) përmend se Ashoka i rrëfeu Upaguptas dëshirën e tij për të vizituar vendet e lidhura me veprimtarinë e Budës dhe për të ngritur aty stupa. Kështu ai vizitoi Lumbinin, Bodhimulan, Isipatanan, Migadāyan dhe Kushinagaran; kjo është e konfirmuar nga regjistrimet në gurë të Ashokës, dmth. Ediktet Shkëmbore. Përballë saj ishte një kolonë guri për të shënuar vendin ku Buda predikoi për herë të parë. Në afërsi ishte një tjetër stupë në vendin ku Pañcavaggiyat kaluan kohën e tyre në meditim përpara mbërritjes së Budës dhe një tjetër ku pesëqind Pacceka Budat hynë në Nibbana. Pranë saj ishte një tjetër ndërtesë ku Buda Metteyya i ardhshëm mori sigurinë e të bërit një Budë. Budizmi lulëzoi në Sarnath pjesërisht për shkak të mbretërve dhe tregtarëve të pasur me bazë në Varanasi. Nga shekulli i tretë Sarnathi ishte bërë një qendër e rëndësishme për artet, që arritën kulmin gjatë Periudhës Gupta (nga shekulli i IV deri në të VI të e.s.). Në shekullin e VII nga koha në të cilën Xuanzangu e vizitoi, ai gjeti 30 manastire dhe 3000 murgj që jetonin në Sarnath. Sarnathi u bë një qendër e rëndësishme e shkollës Sammatiya të Budizmit, një nga shkollat më të hershme Budiste. Megjithatë, prania e imazheve të Herukas dhe Taras tregojnë se Budizmi Vajrayana ishte (në një kohë të mëvonshme) gjithashtu i praktikuar këtu. Në sit janë gjetur gjithashtu edhe imazhe të zotave Brahminist si Shiva dhe Brahma ashtu si dhe ndodhet akoma një tempull xhainist (në Chandrapuri) i vendosur shumë pranë me Stupën Dhamekh. Në fund të shekullit të XII Sarnathi u plaçkit nga myslimanët turq dhe siti për rrjedhojë u plaçkit nga materialet ndërtimore.
Zbulimi i Isipatanas
Isipatana është identifikuar me Sarnathin modern, gjashtë milje nga Benaresi. Alexander Cunningham gjeti Migadāyan të paraqitur nga një dru i rafinuar, që mbulonte një sipërfaqe prej rreth gjysëm miljeje, duke u shtrirë nga varri i madh i Dhamekhas në veri të Stupës Chaukundi në jug.
Karakteristikat legjendare të Isipatanas
Sipas shkrimeve komentuese budiste, të gjithë Buda predikuan për herë të parë në Migadāyan në Isipatana. Është një nga katër avijahitatthananit (vendet e pandryshueshme), ku të tjerët janë Bodhi-Pallanka, vendi në portat e Sankassas, ku Buda preku për herë të parë tokën gjatë kthimit të tij nga Tavatimsa dhe vendi i shtratit në Gandhakuti në Jetavana. Në kohët e kaluara Isipatana ndonjëherë mban emrin e saj, si në kohën e Phussa Budas, Dhammadassī Buda dhe Kassapa Buda. Kassapa kishte lindur këtu. Por më shpesh Isipatana ishte e njohur me emra të ndryshëm. Kështu në kohën e Vipassī Budas, ishte e njohur si Khema-Uyyāna. Ishte zakon për të gjithë Budat të shkonin nëpërmjet ajrit në Isipatana për të predikuar për herë të parë. Gautama Buda, gjithësesi, eci të gjtihë rrugën, tetëmbëdhjetë lega, për shkak se ai e dinte se duke bërë kështu ai do të takonte Upakan, Ajivakan, të cilit ai mund ti ndihmonte.
Xhainizmi
Sarnathi është gjithashtu vendlindja e tirthankarës së njëmbëdhjetë të Xhainizmit, Shri Shreyansanatha Bhagwan. Është vendi i 4 kalyanakëve të Shri Shreyansnath Bhagwanit që janë Chyavani, Janmi, Deeksha dhe Kevalgyani. Është vendi i 4 kalyanakëve të Shri Shreyansnath Bhagwanit. Një kolonë e stërmadhe ashtakod (tetëkëndëshe) 31.4 metra e lartë është akoma e pranishme duke treguar vendosjen e saj historike. Sipas tyre konsiderohet si 2200 vjeçare. Moolnayaku i këtij tempulli është një idhull me ngjyrë blu i Shri Shreyansnath Bhagwanit me një lartësi 75 cm në pozicionin Padmasanastha. Punimi artistik i këtij tempulli është i pakrahasueshëm.
Karakteristikat e tanishme të Isipatanas
Shumica e ndërtesave dhe strukturave të lashta në Sarnath u dëmtuan ose u shkatërruan nga turqit. Megjithatë, mes rrënojave mund të vërehen: Për budistët, Sarnathi (ose Isipatana) është një nga katër vendet e pelegrinazhit të përcaktuara nga Gautama Buda, ku tre të tjerat janë Kushinagari, Bodh Gaya dhe Lumbini.
Avignonet-Lauragais
Avignonet-Lauragais është një komunë në Francë. Avignonet-Lauragaisbën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 1262 banorë dhe sipërfaqe 40.66 km².
Sakiko Ikeda
Sakiko Ikeda (池田 咲紀子) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 14 ndeshje.
Suicide Solution
Suicide Solution është një këngë e këngëtarit dhe kantautorit të heavy metalit anglez Ozzy Osbourne, nga albumi i tij debutues i vitit 1980 Blizzard of Ozz.
Efektiviteti
Efektiviteti (ang.: effectiveness ) është term me të cilin shprehet vlersimi i ndikimit të një objekti apo veprimi në një dukuri a proces.
Në shkencat ekonomike me Efektivitet nënkuptohet niveli i realizimit të objektivave dhe marrëdhëniet ndërmjet rezultatit të pritur dhe rezultatit faktik të veprimtarisë.
Dokumentimi
Dokumentimi (ang.: Documentation) është paraqitja e rrjedhës së një proces apo një fazë të tij.
Dokumentimi bëhet duke paraqitur vlerat tipologjike dhe faktike, si dhe faktorëve me interes për procesin përmes mjeteve grafike dhe fotografike, dhe të dhënave të shkruara.
Portreti i nje vajze ne zjarr
Portreti i një Vajze në Zjarr (Frengjisht: Portrait de la jeune fille en feu) është një film dramatik historik francez i vitit 2019, shkruar dhe drejtuar nga Céline Sciamma, ku interpretojnë Noémie Merlant dhe Adèle Haenel. Filmi tregon historinë e një afere të ndaluar midis një aristokrate dhe një piktore të ngarkuar për të pikturuar portretin e saj. Ngjarja zhvillohet në fund të shekullit 18-të, në Francë.
Portreti i një Vajze në Zjarr u zgjodh për të garuar për Palme d'Or në Festivalin e Filmit në Kanë 2019. Filmi fitoi Queer Palm në Kanë, duke u bërë filmi i parë i drejtuar nga një grua që fitoi çmimin. Sciamma gjithashtu fitoi çmimin për skenarin më të mirë në Kanë. Në Francë filmi doli ne kinema më 18 shtator 2019.
Filme ishte nominuar për Independent Awards Awards, Critics 'Choice Awards dhe Golden Globe Awards për filmin më të mirë të gjuhëve të huaja dhe u zgjodh nga Bordi Kombëtar i Rishikimit si një ndër pesë top filmat e gjuhëve të huaja të vitit 2019.
Komploti
Në fund të shekullit të tetëmbëdhjetë, Marianne, një piktore e re, jep mësime për pikturë. Një prej studenteve të saj e pyet atë për një pikturë të saj, të cilën Marianne e quan Portreti i një Vajze në Zjarr.
Vite më parë, Marianne mbërrin në një ishull të izoluar në Bretanjë. Ajo ishte porositur për të pikturuar portretin e një gruaje të re, të quajtur Héloïse, e cila do të martohej me një fisnik Milanez. Marianne informohet se Héloïse më parë ka refuzuar të pozojë për portrete pasi nuk dëshiron të martohet. Marianne bëhet si shoqëruese e paguar e Héloïse për të qenë në gjendje ta pikturojë atë në fshehtësi, dhe e shoqëron atë në shëtitjet e përditshme për të mësuar përmendësh veçoritë e saj.
Marianne përfundon portretin, por e gjen veten të paaftë të tradhtojë besimin e Héloïse dhe zbulon arsyen e vërtetë për ardhjen e saj. Pasi Héloïse kritikon pikturën, Marianne e shkatërron veprën. Nëna e Héloïse është e tronditur kur dëgjon që Héloïse është e gatshme të pozojë për Marianne gjatë ditëve të ardhshme. Deri sa nëna e Héloïse niset për në Itali, lidhja e Héloïse dhe Marianne forcohet. Një mbrëmje, ato lexojnë historinë e Orfeut dhe Euridikës dhe debatojnë për arsyen e vërtetë pse Orfeu u kthye për të parë gruan e tij. Dyshja ndihmojnë Sophie, një shërbëtore, të ketë një abort dhe të trija shkojnë në një mbledhi ku gratë këndojnë dhe kërcejnë, gjatë së cilës fustani i Héloïse për disa çaste kaplohet nga zjarri. Ndërkohë, nëpër shtëpi, Marianne përcillet nga pamje të Héloïse në një fustan martese.
Të nesërmen, Marianne dhe Héloïse shkojnë në një shpellë dhe ndajnë puthjen e tyre të parë dhe me pasion bëjnë dashuri më vonë atë natë. Gjatë ditëve në vazhdim, dashuria e tyre rritet. Sidoqoftë, ajo ndërprehet nga kthimi i pashmangshëm i nënës së Héloïse. Marianne skicon vizatime të të dyjave që të kujtojnë njëra-tjetrën dhe përshëndetet me nxitim. Ndërsa Marianne vrapon nga shtëpia, ajo dëgjon se Héloïse i thotë: "Kthehu!". Ajo kthehet rrotull dhe e sheh Héloïse në veshjen e saj të dasmës, duke u shfaqur tamam siç dukej në vizionet që përhumbën më parë Marianne.
Në të tashmen, Marianne zbulon se ajo e pa Héloïse edhe dy herë. Hera e parë ishte në një galeri në formën e një portreti, ku Héloïse u shfaq me një fëmijë dhe mbante me ngulm një libër të hapur në faqen 28, duke kujtuar një vetë-portret të Marianne që ajo kërkoi në atë faqe. Hera e dytë ishte në një koncert, ku Héloïse kaplohet me emocione ndërsa orkestra luan Presto nga "Vera" e Katër Stinëve të Vivaldi t, të cilën Marianne e kishte luajtur më parë për Héloïse në një klaviçembal.
Produksioni
Gjirimet kryesore filluan në Tetor 2018 dhe u përfunduan pas 38 ditësh. Xhirimet u zhvilluan në Saint-Pierre-Quiberon në Britani dhe në një pallat në La Chapelle-Gauthier, Seine-et-Marne.
Piktura dhe skica në film janë realizuar nga artisti Hélène Delmaire. Ajo pikturonte 16 orë çdo ditë gjatë xhirimeve, duke e mbështetur pikturimin e saj në skena. Duart e saj u shfaqën në film. Për të shënuar daljen e filmit në Francë, pikturat e Delmaire nga Portreti i një Zonja në Zjarr u ekspozuan në Galerie Joseph në Paris nga 20 deri më 22 shtator 2019.
Lirimi
Më 22 gusht 2018, distributori i filmit MK2 filloi shitjen e të drejtave ndërkombëtare të filmit, me Pyramide Films fitimin e të drejtave të shpërndarjes për Francën. Më 10 shkurt 2019, Curzon Artificial Eye fitoi të drejtat për Mbretërinë e Bashkuar, Karma Films e bëri këtë për Spanjën, Cinéart për Benelux dhe Folkets Bio për Suedinë. Neon dhe Hulu fituan të drejtat e shpërndarjes për Amerikën e Veriut në 22 maj.
Portreti i një Vajze në Zjarr doli në Francë në 18 Shtator 2019. Filmi u shfaq në premierë teatrale në Shtetet e Bashkuara si një lëshim i kufizuar më 6 dhjetor 2019, dhe u përcjell me publikim të gjerë në 14 shkurt 2020. Filmi doli në Mbretërinë e Bashkuar më 28 shkurt 2020.
Kritika
Portreti i një Vajze në Zjarr u brohorit gjerë. Në uebfaqen e përmbledhjes së agregatorit Rotten Tomatoes, filmi mori aprovim prej 98% bazuar në 195 shqyrtime nga kritikët, me një vlerësim mesatar prej 9.04/10 dhe konsensus: "Një pjesë e një periudhe veçse e pasur, Portreti i një Vajze në Zjarr gjen tronditje, dramë që provokon mendimin brenda një dashurie të aktruar fuqishëm ". Në Metacritic, filmi mori një rezultat prej 95 nga 100, bazuar në 38 kritika kritike, duke treguar "mirënjohje universale".
Mirënjohjet
Filmi ishte një nga tre të përzgjedhurit nga Ministria Franceze e Kulturës për aplikimin e Francës në Çmimin e 92-të të Akademisë për Filmin më të Mirë Ndërkombëtar, së bashku me Les Misérables dhe Proxima. Les Misérables përfundimisht u dorëzua të përfaqësojë Francën.
Depresioni i madh në Rumani
parapamje|Vula e [[Republika Popullore e Rumanisë|Republikës Popullore Rumune që përkujton grevën e Grivicës të vitit 1933, e provokuar nga kushtet e këqija të punës si rezultat i Depresionit të Madh në Rumani.]] Depresioni i madh (rumanisht: Marea Criză Economică ose, rrallë, Marea Depresie) i viteve 1929–1933, i cili preku mbarë botën, pati disa pasoja në Mbretërinë e Rumanisë. Rumania kishte qenë ndër vendet fituese të Luftës së Parë Botërore. Ajo mori disa territore të reja (Besarabia, Bukovina dhe Transilvania), me shumë burime natyrore. Megjithatë, lufta i shkaktoi vendit humbje të rënda njerëzore dhe ekonomike. Rumanisë iu desh të luftonte inflacionin dhe moskonvertueshmërinë e monedhës së saj, leut rumun (lei në shumës). Rumania atëherë kishte një ekonomi thelbësisht agrare, ku bujqësia përbënte 63.2% të prodhimit kombëtar. Depresioni i madh preku Rumaninë në disa mënyra. Për shembull, në vitin 1933, të ardhurat kombëtare neto ishin 172,614,000,000 lei, vetëm 62% e asaj të vitit 1929, që ishte 275,180,000,000 lei. Për të luftuar krizën ekonomike, Banka Kombëtare e Rumanisë ndërmori masa të ndryshme dhe vendi mori kredi të ndryshme. Ndihma u thirr gjithashtu nga Franca.
Midis tetorit 1929 dhe korrikut 1931, më shumë se 17 miliardë lei u tërhoqën nga bankat rumune. Si rezultat, sistemi bankar u shemb dhe disa banka, duke përfshirë Bankën Rumune të fshatarësisë dhe Bankën Bercovici, falimentuan. Kriza bankare, e shpallur qysh në vitin 1930, krijoi një panik tek depozituesit, pasi njerëzit filluan të tërhiqnin paratë e tyre në masë. Kulmi i fatkeqësisë financiare u arrit në vitin 1931, kur një nga bankat më të rëndësishme në Rumani, Marmorosch Blank Bank e Aristide Blank, shpalli falimentimin.
Më 28 janar 1933, greva e Grivicës të vitit 1993 filloi në punëtoritë Grivița në Bukuresht nga punëtorët e Căile Ferate Române (CFR). Greva u shkaktua nga kushtet gjithnjë e më të këqija të punës së punonjësve të hekurudhave në kontekstin e Depresionit të Madh në Rumani.
Protestat në Hong Kong 2019
Protestat e Hong Kongut të vitit 2019 janë një seri demonstratash në Hong Kong dhe protesta solidariteti në qytete të tjera jashtë vendit, të cilat filluan me qëllim tërheqjen e një projektligji ekstradimi të propozuar nga qeveria e Hong Kongut. Nëse miratohej, projektligji do t'u lejonte autoriteteve lokale të arrestojnë dhe ekstradojnë njerëzit që kërkohen në territore me të cilat Hong Kongu nuk ka marrëveshje ekstradimi, përfshirë Kinën dhe Tajvan in. Shqetësime u ngritën se projektligji do të vendoste qytetarët e Hong Kongut dhe vizitorët nën juridiksionin e kontinentit kinez, duke minuar autonominë e rajonit dhe të drejtat dhe lirinë e njerëzve. Ndërsa protestat përparuan, protestuesit shtruan pesë kërkesa kryesore mbi dyshimet për sjellje të papranueshme nga ana e policisë dhe reformën demokratike, e cila ka ngecur që nga i ashtuquajturi Revolucioni i Çadrave në vitin 2014. Qeveria qendrore kineze ka deklaruar se kjo është "kriza më e rëndë në Hong Kong" që nga dorëzimi më 1997.
Demonstratat kundër projektligjit filluan në mars dhe prill dhe u shndërruan në një lëvizje masive të vazhdueshme në qershor. Qindra mijëra njerëz marshuan në një protestë kundër projekt-ligjit në 9 qershor. Protestat më 12 qershor, ditën kur projektligji ishte caktuar për një lexim të dytë në Këshillin Legjislativ, shënuan një përshkallëzim të mprehtë të dhunës. Policia e ashpër përdori gaz lotsjellës dhe plumba gome kundër demonstruesve, por protestuesit me sukses bllokuan kalimin e projekt-ligjit. Dy milion njerëz marshuan në 16 qershor, protesta më e madhe deri më sot, një ditë para se Shefja Ekzekutive Carrie Lam (shqip: Kerri Lam) të pezullonte projekt-ligjin.
Më 1 korrik, në 22 vjetorin e dorëzimit të Hong Kongut nga Britania e Madhe tek Kina, qindra mijëra njerëz morën pjesë në marshimin vjetor të korrikut. Një pjesë e këtyre demonstruesve u larguan nga marshimi dhe u futën në Kompleksin e Këshillit Legjislativ, duke shkatërruar simbolet e qeverisë qendrore. Pas kësaj ngjarjeje, protestat kanë vazhduar gjatë gjithë verës, duke u përshkallëzuar në konfrontime gjithnjë e më të dhunshme, midis policisë, aktivistëve, anëtarëve të triadës, një bandë e njohur keqbërësish pro-Pekinit dhe banorëve vendas në mbi 20 lagje të ndryshme në të gjithë rajonin. 21 korriku shënoi sulmet keqbërëse të Yuen Long-ut ku anëtarët e organizuar të triadave sulmuan protestuesit dhe kalimtarët, gjë që rriti tensionin. Operacionet pasuese të policisë shkaktuan një grevë të përgjithshme dhe protesta në mbarë qytetin më 5 gusht dhe më 18 gusht, 1.7 milion njerëz morën pjesë në një miting duke dënuar brutalitetin e policisë. Frymëzuar nga Rruga Balltike, rreth 210,000 njerëz morën pjesë në fushatën "Rruga e Hong Kongut", ku ata krijuan një zinxhir njerëzor të gjatë mbi 50 kilometra.
Shefja Ekzekutive Carrie Lam pezulloi projektligjin e ekstradimit më 15 qershor dhe e shpalli atë "të vdekur" më 9 korrik, por nuk e tërhoqi atë plotësisht deri në 4 shtator. Sidoqoftë, ajo refuzoi plotësimin e katër kërkesave të tjera të protestuesve, përkatësisht një hetim të pavarur për brutalitetin e policisë, lirimin e protestuesve të arrestuar, një tërheqje të plotë të karakterizimit zyrtar të protestave si "trazira", dhe të drejtën universale për të zgjedhur anëtarët e Këshillit Legjislativ dhe shefit ekzekutiv. Deri më tani, lëvizja është përshkruar kryesisht si "pa udhëheqës", dhe protestuesit kanë zgjedhur taktika dhe metoda të ndryshme për të shprehur kërkesat e tyre.
Sfondi
Ndryshimi i Projektligjit për Kriminelët në Arrati dhe Ndihmën Juridike të Ndërsjellë në Legjislacionin e çështjeve kriminale 2019 u propozua fillimisht nga qeveria e Hong Kongut në shkurt të 2019 si përgjigje ndaj vrasjes së Poon Hiu-wing nga i dashuri i saj Chan Tong-kai në Tajvan në vitin 2018, të cilët ishin të dy banorë të Hong Kongut dhe vizitonin asokohe Tajvanin si turistë. Hong Kongu nuk ka një marrëveshje ekstradimi me Tajvanin, dhe negociimi i një të tille do të ishte problematik pasi qeveria e Kinës nuk e njeh sovranitetin e Tajvanit. Për të zgjidhur këtë çështje, qeveria e Hong Kongut propozoi një ndryshim në Urdhrin e të Kriminelëve të Arratisur (Kapitulli 503) dhe Ndihmën Juridike të Ndërsjellë në Urdhrin e Çështjeve Penale (Kapitulli 525) që do të krijonte një mekanizëm për transferime të herëpashershme të të arratisurve, me urdhër të Shefit Ekzekutiv, për çdo juridiksion me të cilin qytetit i mungon një marrëveshje zyrtare ekstradimi. Një juridiksion i tillë do të ishte kontinenti i Kinës.
Përfshirja e Kinës kontinentale në amendament është shqetësuese për sektorë të ndryshëm të shoqërisë së Hong Kongut. Ligjvënësit pro-demokratë i tremben heqjes së ndarjes së juridiksionit të qytetit nga ligjet e Kinës kontinentale të administruar nga Partia Komuniste, duke rrënuar kështu parimin "një vend, dy sisteme", tashmë në praktikë që nga dorëzimi i Hong Kongut nga Mbretëria e Bashkuar te Kina në vitin 1997. Kundërshtarët e projektligjit aktual i kërkuan qeverisë së Hong Kongut të hulumtojë rrugë të tjera, të tilla si krijimi i një marrëveshjeje ekstradimi vetëm me Tajvanin, dhe të përmbyllë marrëveshjen menjëherë pas dorëzimit të të dyshuarit.
Synimet
Protestuesit fillimisht kërkuan vetëm tërheqjen e projekt-ligjit për ekstradimin. Pas një përshkallëzimi në ashpërsinë e taktikave të policisë kundër demonstruesve në 12 qershor dhe pezullimit të projekt-ligjit në 15 qershor, objektivi i protestuesve ka qenë arritja e këtyre pesë kërkesave: Më 30 gusht, Reuters raportoi se Carrie Lam paraqiti një raport në Grupin Qendror të Koordinimit për Çështjet e Hong Kongut dhe Makaut, në të cilin qeveria e Hong Kongut analizoi pesë kërkesat kryesore të protestuesve dhe vlerësoi se tërheqja e projekt-ligjit për ekstradim dhe tërheqja e termit "rebelim" mund të ndihmonte në shuarjen e trazirave. Sidoqoftë, qeveria kineze jo vetëm që nuk pranoi të lejojë Lam të bënte lëshime, por gjithashtu këmbënguli që ajo të ndërmarrë më shumë iniciativë. Një nga tre burimet, një zyrtar i lartë kinez, tha për Reuters se Presidenti Xi ishte drejtpërdrejt i vetëdijshëm për situatën. Sidoqoftë, kjo histori u përshkrua si " lajm krejtësisht i rremë " nga redaktori i Global Times Hu Xijin, i cili nëpërmjet një statusi në rrjetin social Twitter deklaroi se ai "dyshonte shumë se kjo është një luftë e opinionit publik e filluar me qëllim të keq nga Reuters në një kohë të rëndësishme".
Mars – Qershor 2019: Faza e hershme
Fronti i të Drejtave Civile të Njeriut (CHRF), një platformë për 50 grupe pro-demokracisë, nisi dy marshime proteste kundër projektligjit në 31 mars dhe 28 prill. Në protestën e dytë, organizatori pretendoi se pati një pjesëmarrje të fortë prej 130,000 vetash, më e larta që nga protesta e 1 korrikut në 2014. Çështja e ligjit të ekstradimit tërhoqi më shumë vëmendje kur Këshilltarët Legjislativë pan-demokratikë filluan një fushatë bllokuese kundër projektligjit. Si përgjigje, Sekretari i Sigurisë John Lee njoftoi se qeveria do të rifillonte leximin e dytë të projekt-ligjit në një mbledhje të plotë të Këshillit Legjislativ, më 12 qershor, gjë e cila do të kishte anashkaluar praktikën e zakonshme të shqyrtimit të projekt-ligjit, e cila parashikon kalimin e tij fillimisht në Komitetin e Projektligjeve. Vendosmëria e qeverisë për të miratuar projektligjin për ekstradimin, me Carrie Lam që akuzoi opozitën se po "fliste gjepura", dhe qeverinë e Tajvanit që hodhi poshtë planin e HKSAR për ekstradimin, gjithashtu tërhoqi vëmendje të madhe nga mediat.
Për të kundërshtuar leximin e dytë të projektligjit të planifikuar në 12 qershor, CHRF nisi protestën e tretë nga Parku Viktoria në Këshillin Legjislativ në Admiraliat më 9 qershor. Kjo ishte protesta më e madhe e mbajtur ndonjëherë në Hong Kong. Organizatorët deklaruan se 1.03 milion njerëz, një numër rekord, morën pjesë në tubim. Carrie Lam kërkoi që debati për leximin e dytë mbi projektligjin të rifillojë më 12 qershor, gjë e cila u bë shkak që disa grupe studentësh dhe partia politike Demosistō të organizonin një protestë-ulje jashtë Kompleksit të Këshillit Legjislativ. Policia i detyroi ata të tërhiqeshin drejt Wan Chai-t.
Finlanda nën sundimin suedez
Në historinë suedeze dhe finlandeze, Finlanda nën sundimin suedez është periudha historike kur pjesa më e madhe e zonës që më vonë formoi Finlandën ishte një pjesë integrale e Suedisë. Pika fillestare e sundimit suedez është e pasigurt dhe e diskutueshme. Dëshmitë historike të vendosjes së sundimit suedez në Finlandë ekzistojnë nga fundi i shekullit të 13-të e tutje.
Sundimi suedez përfundoi në pjesën më të madhe të të ashtuquajturës Finlandë e Vjetër në vitin 1721 si rezultat i Luftës së Madhe Veriore. Suedia lëshoi pjesën e mbetur të Finlandës së Vjetër në 1743 pas Luftës së Kapelave. Më 17 shtator 1809, periudha e sundimit suedez mbi pjesën tjetër të Finlandës mori fund kur u nënshkrua Traktati i Haminës, duke i dhënë fund Luftës Finlandeze. Si rezultat, e treta lindore e Suedisë iu dorëzua Perandorisë Ruse dhe u krijua si Dukati i Madh i Finlandës.
Protestat në Hong Kong 2019
Korrik 2019: Protestat "lulëzojnë kudo"
majtas|parapamje|266x266px| Gjendja e Dhomës së Konferencave në LegCo (Komiteti Legjislativ) pasi protestuesit hynë me forcë në Kompleksin e Këshillit Legjislativ. CHRF mbajti marshimin vjetor më 1 korrik dhe pretendoi një pjesëmarrje rekord prej 550,000 vetash. Protesta ishte kryesisht paqësore. Gjatë natës, protestuesit hynë me forcë në Kompleksin e Këshillit Legjislativ, por policia nuk ndërmori shumë veprime për t'i ndaluar ata. Protestuesit shkatërruan mobiljet, shpërfytyruan emblemën e Hong Kongut dhe paraqitën një manifest të ri me dhjetë pika. Disa nga protestuesit që sulmuan Kompleksin LegCo u motivuan nga dëshpërimi që vinte nga disa raste të tjera vetëvrasjesh që nga 15 qershori. Carrie Lam dënoi protestuesit që sulmuan këshillin.
Pas protestës së 1 korrikut, protestat filluan të "lulëzojnë kudo", me protesta që u zhvilluan në zona të ndryshme në Hong Kong, duke protestuar si kundër projektligjit të ekstradimit ashtu dhe disa çështjeve lokale, përfshirë tregtarët paralelë nga Kina në Sheung Shui. Muret Lennon gjithashtu u ngritën në lagje të ndryshme dhe u bë një burim konflikti midis qytetarëve pro-Pekinit dhe mbështetësve të protestave. Protesta e parë kundër ekstradimit në Kowloon u mbajt në 7 korrik, ku protestuesit marshuan nga Tsim Sha Tsui në stacionin West Kowloon. Më vonë ndodhën përleshje në Tsim Sha Tsui dhe Mong Kok. Refuzimi i policisë për të treguar kartat e tyre të garancisë shkaktoi kritika. Më 9 korrik, Carrie Lam e deklaroi projekt-ligjin "të vdekur", por zgjedhja e saj e fjalëve në gjuhën kantoneze ishte e paqartë dhe jo bindëse nga ana ligjore duke çuar në dyshime të mëtejshme dhe skepticizëm.
Finlanda nën sundimin suedez
Nën Suedinë, Finlanda u aneksua si pjesë e domenit të krishterë perëndimor dhe rendit kulturor, komunal dhe ekonomik të Evropës Perëndimore, mbi të cilin u themeluan ekonomia e tregut, qeveritë kushtetuese dhe parimet ligjore. Finlanda ishte kufiri lindor i mbretërisë, i cili solli shumë luftëra dhe sulme në zona. Gjuha finlandeze, që daton nga kohërat parahistorike, dhe disa pjesë të fesë dhe kulturës folklorike mbetën nën sundimin suedez, edhe pse ato ndryshuan ndërsa u përshtatën rrethanave të reja. Për shembull, në këtë periudhë finlandishtja miratoi alfabetin latin si sistemin e saj të shkrimit dhe afërsisht 1100 fjalë huazimi suedeze, megjithëse shumica e tyre janë me prejardhje nga latinishtja ose greqishtja.
Protestat në Hong Kong 2019
Korrik 2019: Protestat "lulëzojnë kudo"
Protesta e parë kundër ekstradimit në Territoret e Reja (anglisht: New Territories) u mbajt në Sha Tin më 14 korrik. Protesta ishte kryesisht paqësore, megjithatë disa protestues filluan të vendosnin barrikada dhe hodhën objekte drejt policisë pas protestës. Protestuesit më vonë u zhvendosën në New Town Plaza dhe u përpoqën të largoheshin përmes stacionit Sha Tin, ku u ndaluan dhe bllokuan nga policia e rebelimeve. Protestuesit dhe kalimtarët pastaj u bllokuan brenda Plazës, dhe përleshje intensive midis protestuesve dhe oficerëve të policisë ndodhën brenda qendrës. Banorët e pakënaqur me incidentin u mblodhë në New Town Plaza në ditët në vijim, duke pyetur oficerët e sigurimit pse Sun Hung Kai Properties, pronarët e qendrës, lejuan policinë të hynte pa asnjë mandat. parapamje| Protestuesit e Hong Kongut brenda Aeroportit Ndërkombëtar të Hong Kongut më 26 korrik Vëmendja u zhvendos përsëri në ishullin Hong Kong kur CHRF mbajti një tjetër protestë kundër ekstradimit më 21 korrik. Protestuesit tejkaluan pikën fundore të parashikuar nga policia, dhe disa protestues rrethuan Zyrën Koordinuese të Hong Kongut dhe shpërfytyruan emblemën kombëtare kineze, një veprim që u dënua nga qeveria. Ndërsa një bllokim midis protestuesve dhe policisë ndodhi në Sheung Wan, grupe të veshura me të bardha, që dyshohet se ishin anëtarë të triadës, për të cilët janë ngritur dyshime të forta që janë mbështetur nga ligjvënësi pro-Pekinit Junius Ho, u shfaqën në stacionin Yuen Long dhe sulmuan pa dallim njerëzit brenda stacionit. Yuen Long u bë një qytet fantazmë pas sulmit dhe përgjigjja e ngadaltë e policisë për incidentin ndezi zemërimin e publikut.
Më 27 korrik, protestuesit marshuan drejt Yuen Long, megjithë kundërshtimin nga grupet rurale dhe moslejimin nga ana e policisë. Për të shpërndarë protestuesit, policia përdori gaz lotsjellës në një zonë të banuar dhe qëndrimet ndërmjet protestuesve dhe policisë u përshkallëzuan në përleshje të dhunshme brenda stacionit Yuen Long. Të nesërmen, protestuesit edhe një herë kundërshtuan ndalimin e policisë dhe marshuan drejt Sai Wan dhe gjirit Causeway. 49 persona u arrestuan dhe më vonë u akuzuan për rebelim. Për të mbështetur të arrestuarit, protestuesit rrethuan stacionet e policisë në Kwai Chung dhe Tin Shui Wai, ku protestuesit u sulmuan me fishekzjarre të lëshuara nga një automjet në lëvizje.
Stupa Dhamek
Stupa Dhamek (e shkruar gjithashtu edhe Dhamekh dhe Dhamekha, e rrjedhur nga versioni sanskritisht Stupa Dharmarajika, që mund të përkthehet si Stupa e mbretërisë së Dharmas) është një stupë e vendosur në Sarnath, 13 km larg nga Varanasi në shtetin indian të Uttar Pradeshit. Stupat e kanë origjinën nga tumat para-budiste, në të cilat asketikët varroseshin në një pozicion të ulur, të quajtura chaitya. Pas Parinirvanas së Budës, mbetjet e tij u kremuan dhe hiri u nda dhe u varros nën tetë tuma me dy tuma të tjera që mbanin urnën dhe thëngjijtë. Pak dihet rreth këtyre stupave të hershme, veçanërisht pasi nuk ka qenë e mundur të identifikoheshin dhjetë monumentet origjinale. Gjithësesi, disa stupa të mëvonshme, si ajo e Sarnathit dhe Sanchit, duket se janë zbukurime të tumave të mëparshme. Stupa Dhamek u ndërtua në vitin 500 të e.s. për të zëvendësuar një strukturë të mëparshme të porositur nga mbreti i madh Maurjan, Ashoka në vitin 249 p.e.s., bashkë me mjaft monumente të tjera, për të përkujtuar veprimtaritë e Budës në këtë vend. Stupat u krijuan si tuma rrethore të rrethuara nga gurë të mëdhenj. Mbreti Ashoka ndërtoi stupa për të vendosur pjesët e vogla të kalcifikuara të kockave dhe relikeve të tjera të Budës dhe dishepujve të tij. Një kolonë e Ashokës me një edikt të gdhendur në të qëndron pranë sitit. Ky është vendi më i rëndësishëm për tu vizituar në Varanasi. Çdokush që planifikon të vizitoi Varanasin, do të kaloi me siguri edhe aty.
Protestat në Hong Kong 2019
Korrik 2019: Protestat "lulëzojnë kudo"
Në korrik u mbajtën disa protesta paqësore. Një grup të moshuarish marshuan në ishullin Hong Kong për të treguar solidaritetin e tyre me të rinjtë. Disa grevistë urie marshuan gjithashtu në Shtëpinë e Qeverisë për të kërkuar një përgjigje nga Carrie Lam. Më 26 korrik, mijëra protestues u mblodhën në Aeroportin Ndërkombëtar të Hong Kongut dhe u shpërndanë turistëve fletëpalosje dhe pamfleta rreth polemikave.
Finlanda nën sundimin suedez
Finlanda e sunduar nga Suedia në shekullin e 20-të është referuar gjithashtu si "Suedi-Finlandë". Termi është përdorur për t'iu referuar mbretërisë që përbëhet nga pjesët kryesore të Suedisë dhe Finlandës aktuale. Historiani Peter Englund ka vënë në dukje se Finlanda e sunduar nga Suedia nuk ishte aq shumë pjesë e një bashkimi kombëtar ose një provincë sa "gjysma lindore e mbretërisë e cila u shkatërrua praktikisht në 1809, kur të dyja pjesët vazhduan rrugët e tyre të ndara". Englund mendon se periudha e Suedisë si superfuqi ishte "pronë" e përbashkët e Suedisë dhe Finlandës, sepse ngritja si superfuqi do të ishte e pamundur për një komb të varfër pa burimet e pjesës lindore të mbretërisë.
Protestat në Hong Kong 2019
Gusht 2019: Përshkallëzimi
Protestuesit u kthyen në Mong Kok më 3 gusht, por disa protestues nuk ndoqën rrugët e përcaktuara dhe u drejtuan për në Mong Kok dhe Tsim Sha Tsui. Protestuesit zhvendosën barrikada në vendpagimin e tunelit Cross-Harbor në Hung Hom, duke bllokuar automjetet. Një grup i vogël protestuesish hodhën edhe flamurin kombëtar kinez ngjitur me skelën e tragetit Star në ujërat e portit Victoria. Arrestimi i protestuesve në Wong Tai Sin zemëroi banorët e zonës, të cilët u përleshën me policinë pranë zyrave të Shërbimeve Disiplinore. Të nesërmen u mbajtën dy protesta, një në Tseung Kwan O dhe një tjetër në Kennedy Town. Përleshjet midis policisë dhe protestuesve u zhvilluan më pas ë rrethe të ndryshme në Hong Kong.
Finlanda nën sundimin suedez
Finlandezët konsideroheshin nga shumica e historianëve si banorët e parë të Suedisë dhe nga disa historianë suedezë, si Olof von Dalin (shekulli i 18-të), një nga dhjetë fiset biblike të humbura të Izraelit. Ky ndryshim në qëndrim buroi kryesisht nga nevoja për të krijuar një bazë më të barabartë gjatë rënies së Perandorisë Suedeze. Ata ende përballeshin me vështirësi në marrëdhëniet me autoritetet më të larta suedeze në finlandisht dhe mungesë botimesh në finlandisht.
Finlanda bëhet pjesë e Suedisë
parapamje|majtas|Letra e [[Birger i Suedisë|Mbretit Birger për gratë kareliane e vitit 1316 është dokumenti origjinal më i vjetër i mbijetuar i Finlandës.]] parapamje|djathtas|Peshkopi Henry dhe Lalli Pika e fillimit të sundimit suedez është nën një sasi të madhe pasigurie. Ajo është e lidhur me përpjekjet e Kishës Katolike për të zgjeruar besimin në rajonin e Detit Baltik Lindor dhe me Kryqëzatat Veriore.
Protestat në Hong Kong 2019
Gusht 2019: Përshkallëzimi
Më 5 gusht ndodhi një nga grevat më të mëdha të qytetit, me mbi 350,000 pjesëmarrës sipas Konfederatës së Sindikatave. Mbi 200 fluturime u anuluan për shkak të grevës. Disa qytetarë bllokuan gjithashtu trafikun për të ndaluar njerëzit të shkonin në punë. Protesta të ndryshme, përfshirë ato në formë uljeje u mbajtën në shtatë rrethe në Hong Kong, duke përfshirë Admiraliatin, Sha Tin, Tuen Mun, Tsuen Wan, Wong Tai Sin, Mong Kok dhe Tai Po. Për të shpërndarë protestuesit, forcat policore përdorën më shumë se 800 kuti bombolash gazi lotsjellës, një numër rekord për Hong Kongun. Protestuesit në Pikën Veriore dhe Tsuen Wan u sulmuan nga dy grupe njerëzish të armatosur me shkopinj, ku disa prej tyre luftuan kundër sulmuesve. parapamje| Protestuesit duke drejtuar tregues lazer në një fletë gazete të mbajtur nga dikush, duke tallur demonstrimin e policisë më 6 gusht 2019 dhe duke qëndruar në solidaritet me Fong Nga 6-7 gushti, pasi presidenti i Unionit Studentor të Universitetit Baptist në Hong Kong, Fong Chung-yin u arrestua në Sham Shui Po për posedim të "armëve sulmuese", të cilat u zbuluan se ishin stilolapsa lazer, banorët aty pranë rrethuan stacionin e policisë dhe protestuesit u mblodhën jashtë Muzeut Hapësinor në Hong Kong për të drejtuar treguesit lazer në murin e muzeut.
Finlanda nën sundimin suedez
Finlanda bëhet pjesë e Suedisë
Sipas legjendës së Erik Shenjtorit, shkruar në vitet 1270, Mbreti i Suedisë Eric Shenjtorit dhe peshkopi anglez Henry bënë kryqëzatën e parë suedeze në Finlandën jugperëndimore në vitet 1150. Sipas kronikës dhe burimeve të tjera përrallore, peshkopi Henry po konvertonte njerëzit në krishterim në zonat e Finlandës së Vërtetë dhe Satakunta gjatë kryqëzatës. Kryqëzata nuk konsiderohet të jetë një ngjarje e vërtetë. Gjithashtu, kristianizimi i pjesës jugperëndimore të Finlandës dihet se ka filluar tashmë në shekullin e 10-të, dhe në shekullin e 12-të, zona ishte ndoshta pothuajse tërësisht e krishterë. Sipas Kronikës së Erikut, mbretëria suedeze, e cila sapo kishte filluar të formohej, bëri dy kryqëzata në Finlandë në shekullin e 13-të. E ashtuquajtura kryqëzata e dytë kundër tavastianëve në 1249–1250 dhe e ashtuquajtura kryqëzata e tretë kundër karelianëve më 1293. Sipas burimeve historike, arsyeja e kryqëzatave përveç përhapjes së besimit katolik, ishin bastisjet e shumta që fiset pagane finlandeze bënë në Suedi. Papa Aleksandri IV madje pranoi martesën midis mbretit suedez Valdemar dhe Sofisë, vajzës së mbretit danez Erikut IV, kështu që ata mund të zmbrapsnin më mirë sulmet pagane.[
Nga shekulli i 14-të, me kryqëzatat e suksesshme dhe kolonizimin e pjesshëm të bregdetit finlandez me kolonistë suedezë krishterë, ajo që tani është Finlanda perëndimore dhe jugore dhe Istëmi karelian, ishte bërë pjesë e Suedisë, Kishës Katolike dhe dioqezës së Uppsala. Karelia Lindore, rajoni Käkisalmi dhe Ladoga Karelia ruajtën lidhjet e tyre me Kishën Ortodokse dhe me Novgorodin.
Fowler, Indiana
Fowler, Indiana (Fowler, Indiana) është një qytet në qarkun Benton të shtetit federal Indiana, SHBA. Në Fowler, Indiana jetojnë 2317 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 639 banor/km2 (1655 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 3.65 km2 (1.41 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 251 m (823 ft).
Finlanda nën sundimin suedez
Finlanda bëhet pjesë e Suedisë
Traktati i Nöteborg, i bërë në vitin 1323 midis Suedisë dhe Novgorodit, ishte traktati i parë që përcaktoi kufirin lindor të mbretërisë suedeze dhe Finlandës të paktën për Karelinë. Kufiri në Finlandën veriore mbeti i paqartë. Megjithatë, Suedia aneksoi popullsinë finlandeze në brigjet e Ostrobothnisë Veriore në shekullin e 14 në mbretërinë e saj.
Finlanda si pjesë e Mbretërisë së Suedisë
parapamje|djathtas|Magnus Eriksson në librin e tij ligjor kombëtar Për të ndihmuar në vendosjen e pushtetit të Mbretit të Suedisë, u ndërtuan tre kështjella: Kalaja Turku në Finlandën e Vërtetë, Kalaja Häme në Tavastia dhe Kalaja Vyborg në Karelia. Në kohët mesjetare, kështjellat ishin të rëndësishme për mbrojtjen e Finlandës dhe ato gjithashtu vepronin si qendra qeveritare në Finlandë. Zona qeveritare që rrethonte një kështjellë quhej slottslän (linnalääni në finlandisht). Suedia ishte një mbretëri zgjedhore në kohët mesjetare dhe zgjedhjet u mbajtën në Gurët e Mora. Finlanda gjithashtu mori të drejtën për të dërguar përfaqësuesin e saj në zgjedhje në vitin 1362, gjë që tregon rolin e vendosur të Finlandës si pjesë e Suedisë. Zhvillimi i qeverisë dhe drejtësisë pati një rol të madh në ligjin e vendosur gjatë mbretërimit të mbretit Magnus IV të Suedisë.
Në kohët mesjetare, rajonet historike të Finlandës së Vërtetë dhe Satakunta ishin pjesë e zonës qendrore të qeverisë suedeze dhe ruajtën lidhjet me Skandinavinë që kishin krijuar tashmë gjatë parahistorisë. Në Finlandën Jugperëndimore, Tavastia, Karelia jugore kishte popullsi të përhershme bujqësore, e cila gradualisht u kondensua dhe u përhap në një zonë më të madhe. Përhapja dhe vendosja e popullsisë së re në Ostrobothnia e Mesme dhe Veriore ishte një nga ngjarjet më të dukshme në historinë e popullsisë finlandeze gjatë epokave mesjetare. Në Åland, arkipelagun Turku dhe rajonet bregdetare të Ostrobothnia dhe Nylandia kishte gjithashtu një popullsi suedisht-folëse. Në mesjetë, fshatarët ishin grupi më i madh i popullsisë në Finlandë. Një pjesë e madhe e zonës së Finlandës aktuale ishte një shkretëtirë në kohët mesjetare, ku njerëzit nga Satakunta, Tavastia dhe Karelia bënin udhëtime gjuetie dhe e cila ishte e banuar nga laponët, të paktën disa prej të cilëve flisnin sami. Shkretëtira nuk ishte pjesë e asnjë zone qeveritare në aspektin praktik.
Në kohët e hershme të sundimit suedez, dokumentet zyrtare të qeverisë shpesh shkruheshin në latinisht, të cilat theksonin rolin e klerit edhe në qeverisjen laike. Përdorimi i suedishtes së vjetër si gjuhë e shkruar qeveritare u rrit gjatë shekullit të 14-të. Në qeveritë lokale të qyteteve, veçanërisht në lidhje me tregtinë ndërkombëtare, gjuha gjermane e mesme e ulët përdorej gjithashtu gjerësisht. Megjithatë është e pamundur të paraqiten përafrime të sakta të marrëdhënieve të gjuhëve të ndryshme në kohët mesjetare.
Fshat dhe qytetet
Ndryshe nga situata në Evropën Qendrore, fshatarët në Suedi ishin të lirë dhe feudalizmi nuk u zhvillua kurrë në mbretërinë suedeze në përpjesëtimin që ndodhi në Evropën Qendrore. Pushteti vendor bazohej në vendbanimet lokale (socken) dhe famullitë në fshat.
Në mesjetë, koncepti i qyteteve u prezantua në Finlandë. Borgjezia që jetonte në qytete, si tregtarët dhe punëtorët e artizanatit, përfaqësonin vetëm një pjesë të vogël të popullsisë. Qytetet më të rëndësishme mesjetare në Finlandë ishin Turku dhe Viipuri. Qytete të tjera ishin Naantali, Rauma, Ulvila dhe Porvoo. Tregtia e largët në Finlandë dhe në vendet e tjera nordike në kohët mesjetare ishte kryesisht në duart e tregtarëve të Lidhjes Hanseatike Gjermane dhe si e tillë një pjesë e rëndësishme e borgjezisë në Turku dhe Viipuri ishin gjermanë. Në qytete, pushteti vendor ishte në duart e një gjykate të drejtuar nga një kryetar bashkie.
Frälse
Urdhëresa e Alsnö, e dhënë gjatë mbretërimit të Magnus III të Suedisë, krijoi një frälse (finlandisht: rälssi) ose fisnikëri të vogël laike, e çliruar nga taksat, në Suedi dhe Finlandë në vitin 1280. Frälse shpirtërore nënkuptonte njerëzit shpirtërorë që ishin të përjashtuar nga pagesa taksa ndaj qeverisë laike (si priftërinjtë, murgeshat dhe vëllezërit lypës).
Famullitë e kishës katolike në zonën e Finlandës i përkisnin Kryedioqezës së Turkut. Peshkopi i Turkut, kreu i dioqezës, kishte po ashtu pushtet mbi kishën, një sasi të madhe pushteti laik, dhe ai ishte anëtar i Këshillit Private të Suedisë. Një nga peshkopët mesjetarë më të shquar të Turkut ishte Magnus II Tavast, i cili mbajti detyrën nga viti 1412 deri në vitin 1450. Mësuesit shpirtërorë ishin intelektualët e arsimuar dhe të shkolluar në Finlandën mesjetare. Anëtarët e saj kishin ndjekur shpesh shkollën e katedrales së Turkut dhe disa kishin studiuar edhe në universitete të huaja.
Finlanda si pjesë e Bashkimit të Kalmarit
parapamje|Mbretëresha Margaret I Bashkimi i Kalmarit nordik u themelua nga Mbretëresha e Danimarkës Margaret I në vitin 1397. Në praktikë, konfliktet lindën brenda bashkimit, pasi klasat e larta suedeze me politikën e tyre të zgjerimit ishin të interesuara për lindjen, drejtimin e Rusisë, ndërsa danezët ishin më të interesuar. në jug – drejtimi i tokave gjermane. Kishte gjithashtu konflikte të brendshme midis klasës së lartë të kombeve individuale. Lufta për pushtet nuk ishte vetëm rezultat i dallimeve "politike të huaja" në gjuhën moderne.
Edhe në epokën e bashkimit, Finlanda nuk formoi një zonë të vazhdueshme qeveritare, por u nda në dy rrethe të veçanta qeveritare. Viipuri veproi si një qendër e rëndësishme, ndonjëherë pothuajse e pavarur, ndërsa Turku ishte një pjesë më integrale e zonës qeveritare të autoritetit qendror.
Pozicioni i pavarur i Viipuri ishte i dukshëm në atë që megjithëse Finlanda ishte e ndarë në dy zona të veçanta të folësve të ligjit, Finlanda Jugore dhe Veriore, në vitin 1435, Viipuri kishte zonën e vet të pavarur të folësit karelian tashmë në vitet 1440, me kryetarin e ligjit ndoshta të emëruar nga shefi i Kalasë së Viipuri. Megjithatë, kryetari i ligjit karelian nuk kishte autoritet në gjykatën tokësore të Turkut.
Në epokën e bashkimit, pozicioni i Finlandës si pjesë e sferës ndryshoi. Për katër dekada, zotërimi i Finlandës nga monarku ishte më i fortë se më parë. Mbreti Erik i Pomeranisë vizitoi Finlandën dy herë, në 1403 dhe në 1407. Me bashkimin, autoritetet drejtuese në Finlandë gjithashtu ndryshuan, pasi mbreti vendosi të besuarit e tij për të udhëhequr kështjellat. Abraham Broderson u ngrit si kryetar i Kalasë Turku dhe danezi Klaus Fleming u emërua kryetar i ligjit. Më vonë, Klaus Lydekesson Djäkn dhe Krister Nilsson Vasa u ngritën në pozicione të rëndësishme. Peshkopi Magnus II Tavast ishte një mbështetës i pushtetit të bashkimit.
Komuniteti në kohën e bashkimit
Frälse dhe kleri formuan grupin politik kryesor në kohën e bashkimit. Vetë frälse e Finlandës sundonte rrallë mbi slottslän më të mëdha, të cilat sundoheshin kryesisht nga suedezë ose danezë, ndonjëherë edhe burra me prejardhje gjermane, të cilët megjithatë kishin jetuar në Finlandë për dekada. Frälse finlandeze ishte kryesisht përgjegjëse për qeverinë e ulët, detyrën ushtarake dhe veçanërisht drejtësinë. Detyrat më të rëndësishme në kishë iu caktuan gjithashtu bijve të frälse finlandeze në kohën e bashkimit. Megjithatë, fshatarët gjithashtu mund të merrnin pjesë në aktivitetet e gjykatave të ndryshme dhe të kishin një efekt në vendimet politike, si zgjedhja e mbretit.
Përveç Turkut dhe Viborgut, qytetet në kohën e bashkimit ishin të vogla dhe numëroheshin shumë pak. Si e tillë, tregtia e jashtme ishte modeste. Edhe Viborg nuk mund të konkurronte me Reval (Tallinn) si qendër e tregtisë ruse. Tregtia e brendshme ishte ekonomikisht më e rëndësishme se tregtia e jashtme.
Në kohën e bashkimit, qeveria finlandeze u riorganizua për të ndihmuar situatën ekonomike. Në 1405, qindra fermave iu hoq statusi i përjashtimit nga taksat. Me këtë u krijua baza për taksimin sistematik të bujqësisë. Kurora u përpoq të rriste të ardhurat nga taksat edhe nga aktivitetet e kolonëve: fushat bujqësore shkaktonin të ardhura nga taksat, ndërsa puna në shkretëtirë jo. Të ardhurat nga taksat mund të rriten duke shpërndarë zona të egra për popullsinë e përhershme. Në vitin 1409, Turku filloi të prodhonte paratë e veta, të cilat kishin një vlerë të ndryshme nga paratë e përdorura në pjesën tjetër të Suedisë. Ata ishin örtug të bëra prej argjendi dhe gjashtë monedhash qindarke. Në vitin 1407, Finlanda mori gjykatën e saj supreme, gjykatën tokësore të Turkut, së cilës iu dha gjithashtu kompetenca qeveritare. Udhëheqësit e Finlandës tani mund të vendosin për çështjet e vendit të tyre në takimet e tyre.
Bashkimi fillon të shpërbëhet
Nga jashtë, kohët e hershme të Bashkimit të Kalmarit ishin një kohë paqeje për Finlandën. Me politikën e tij të jashtme aktive, mbreti Eriku i Pomeranisë ra në konflikt me Lidhjen Hanseatike, gjë që e bëri tregtinë më të vështirë. Në vitet 1430, klasa e lartë dhe lëvizjet rebele fshatare në Suedi nuk patën një efekt në Finlandë. Kundërshtimi ndaj klasës së lartë të shkaktuar nga lëvizjet e vogla rebele fshatare në Finlandë mund të shpjegohet me zgjerimin e pronës së kurorës dhe frälse. Më e njohura nga këto lëvizje rebele ishte e ashtuquajtura "rebelimi i Davidit" në Tavastia në vitin 1439. Ai ishte drejtuar në feudali Viikki.
Askush nga Finlanda nuk mori pjesë në mbledhjen e Arbogas në vitin 1435. Në të njëjtën vjeshtë, peshkopi Magnus II Tavast dhe Krister Nilsson mbërritën në Suedi dhe në negociatat atje morën pjesë në shkarkimin e udhëheqësve të rebelimit Engelbrekt Engelbrektsson dhe formimin të një kompromisi. Krister Nilsson u bë drots (seneschal) dhe Karl Knutsson Bonde u bë marshall. Pasi Nilsson u kthye në Finlandë në të njëjtën vjeshtë, lëvizjet rebele filluan përsëri në Suedi.
Për të luftuar lëvizjet rebele, fshatarëve finlandezë iu premtua një ulje e taksave në një letër të datës 24 qershor 1436, e nënshkruar nga kryepeshkopi, drots dhe marshalli, nën autoritetin e qeverisë. Arsyeja e deklaruar ishte se finlandezët ishin treguar besnikë ndaj mbretërisë dhe ishin betuar të mos merrnin kurrë një udhëheqës të tyren, dhe premtuan se nuk do të ngriheshin në kryengritje dhe pranuan liderin e caktuar nga qeveria. Seppo Suvanto e ka interpretuar këtë në mënyrë që Suedia kishte frikë se qeveria lokale finlandeze do të shkëputej nga mbretëria suedeze dhe finlandezët do të zgjidhnin një udhëheqës të tyre.