cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maison carrée
Arkitektura
parapamje| Pamja e përparme Maison carrée është një shembull klasik i arkitekturës Vitruviane pasi është pothuajse një kopje e saktë e një tempulli romak të stilit toskan të përshkruar në shkrimet e arkitektit të famshëm Vitruvius. Ngritur në një podium 2,85 m të lartë dhe 26,42 m me 13,54 m duke formuar një drejtkëndësh pothuajse dy herë më të gjatë se gjerësia, tempulli mbizotëronte forumin e qytetit romak Nimes. Fasada përmban një portik të thellë ose pronaos që është pothuajse një e treta e gjatësisë së ndërtesës dhe është me dekorime të shumta për sa i përket kolonave dhe kapitelit të saj. Kjo verandë e thellë thekson pjesën e përparme të tempullit dhe e dallon paraqitjen nga tempujt e lashtë grekë. majtas|parapamje| Plani i tempullit antik Është një dizajn gjashtëstilsh me gjashtë kolona korintike nën pediment në çdo skaj, dhe pseudoperipteral që do të thotë se 20 kolona të angazhuara janë të ngulitura përgjatë mureve të celës. Mbi kolona, arkitrari është i ndarë në tre nivele në raportet 1:2:3. Dekorimi me vezë dhe shigjetë ndan arkitraun nga frizi. Nga tre anët, frizi është i zbukuruar me gdhendje të hollë reliev ornamental me rozeta dhe gjethe akantusi nën një rresht dentilësh shumë të imët. Megjithatë, përsosja e gdhendjeve dekorative në ndërtesë nuk është aq e saktë dhe matematikisht e përsosur sa dekorimi në Partenon ose tempuj të tjerë grekë.
Një derë e madhe (6,87 m e lartë dhe 3,27 m e gjerë) të çon në brendësinë çuditërisht të vogël dhe pa dritare, ku fillimisht ishte vendosur faltorja. Kjo tani përdoret për të shfaqur një film me fokus turistët mbi historinë romake të Nîmesit. Brenda celës nuk ka mbetur asnjë dekorim i lashtë.
Ndërtesa u është nënshtruar restaurimeve të gjera gjatë shekujve. Deri në shekullin e XIX-të, ajo ishte pjesë e një kompleksi më të madh ndërtesash të ngjitura. Këto u shkatërruan kur Maison carrée strehonte atë që tani është Musée des Beaux-Arts de Nîmes (nga 1821 deri në 1907), duke e rikthyer në gjendjen e kohëve romake, pra të vetme. Pronaosi u restaurua në fillim të shekullit të XIX-të, kur u krijua një tavan i ri, i projektuar në stilin romak. Dera e tanishme është bërë në vitin 1824.
La Chapelle, Allier
La Chapelle është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. La Chapelle ka një popullsi prej 377 banorë dhe sipërfaqe 21.1 km², me një dendësi prej 18 banor/km².
Gjurmët e kishës së vjetër në Verbicë të Kmetocit
Gjurmët e kishës së vjetër në Verbicë të Kmetocit është një monument i trashëgimisë kulturore në Verbicë e Kmetocit, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Industria e letrës
Industria e drurit dhe letrës u vendos në disa qendra të vendit, ku prodhoheshin materiale të ndryshme si: dërrasa, parket, dyer, dritare, karrige, tavolina, mobilje të ndryshme, letra, letra ambalazhi.
Qyteti i Pejës, si një zonë e pasur me pyje, ka nxitur zhvillimin e kësaj industrie dhe kishte fabrikën më të famshme të fabrikave të drurit dhe fabrikave të mobiljeve. Në Deçan(fabrika e parketi); ‘Radusha’ (fabrika e dyerve dhe dritareve) në Istog; Fabrika e Mobiljeve dhe Tapicerive në Prishinë; ‘Javor’ - fabrika e përpunimit të drurit në Podujevë; Mulli prodhues i letrës dhe kartonit në Lipjan. Kjo industri ka punësuar më shumë se 8,000 punëtorë.
Fashikul nervor
Një fashikul nervor, është një tufë fibrash nervore që i përkasin një nervi në sistemin nervor periferik.Një fascikul nervor quhet edhe fasciculus.Një fascikul nervor është i mbyllur nga perineurium, një shtresë e indit lidhës fascial. Çdo fibër nervore e mbyllur në fashikul është e mbyllur nga një shtresë e indit lidhës të endoneuriumit. Tufat e fascikulave nervore quhen fasciculi dhe janë përbërës të një trungu nervor.Trungu i nervit kryesor mund të përmbajë një numër të madh fashikujsh që mbështjellin mijëra aksonë.
Në sistemin nervor qendror (CNS) një tufë fibrash nervore quhet trakt nervor, dhe në neuroanatomi trakte të ndryshme në palcën kurrizore bashkohen në fasciculi siç është fasciculus gjatësor medial.Në palcën kurrizore fascikulat janë të bashkuara në kolona të quajtura funikula, siç është funiculus anterior.
Colleen Hoover
Jeta dhe karriera
Hoover lindi më 11 dhjetor 1979, në Sulfur Springs, Teksas, nga Vannoy Fite dhe Eddie Fennell. Ajo u rrit në Saltillo, Teksas, dhe u diplomua nga shkolla e mesme Saltillo në 1998. Në vitin 2000, ajo u martua me Heath Hoover, me të cilin ka tre djem. Hoover u diplomua në Teksas A&M-Commerce me një diplomë në punë sociale. Ajo ka punuar punë të ndryshme sociale dhe punë mësuese deri në fillimin e karrierës së saj të shkrimit.
Romani i Hooverit It Ends with Us u botua në vitin 2016. Hoover e përshkroi atë si "libri më i vështirë që kam shkruar ndonjëherë". Romani ka të bëjë me dhunën në familje dhe, sipas Hoover, është shkruar për të mbrojtur viktimat e dhunës në familje. Historia u frymëzua nga përvoja e Hoover-it si një fëmijë që rritej me dhunë në familje, e cila e shoqëroi ate gjate gjithe jetes se saj. Personazhi kryesor i librit, Lily, përjeton dhunën në familje në moshë të re nga abuzimi i prindërve ndaj njëri-tjetrit dhe abuzimi i babait të saj ndaj saj, më pas përfundon në një marrëdhënie të dhunshme si e rritur. Në vitin 2021, Hoover përjetoi një rritje të popullaritetit për shkak të vëmendjes nga komuniteti #BookTok në TikTok. Si rezultat, në janar 2022 It Ends with Us ishte # 1 në listën më të shitur të The New York Times. Që nga viti 2019, romani ishte shitur në mbi një milion kopje në mbarë botën dhe ishte përkthyer në mbi njëzet gjuhë.
Një vazhdim i It Ends with Us i titulluar It Starts with Us u botua më 18 tetor 2022 dhe u botua nga Atria Books. Simon & Schuster publikuan detajet e fushatës së gjerë të marketingut për romanin, i cili u bë libri më i para-porositur nga botuesi i të gjitha kohërave.
Lekura e njeriut
Lëkura e njeriut është mbulesa e jashtme e trupit dhe është organi më i madh i sistemit integrues. Lëkura ka deri në shtatë shtresa të indit ektodermal që ruajnë muskujt, kockat, ligamentet dhe organet e brendshme.Lëkura e njeriut është e ngjashme me shumicën e lëkurës së gjitarëve të tjerë dhe është shumë e ngjashme me lëkurën e derrit.Megjithëse pothuajse e gjithë lëkura e njeriut është e mbuluar me gjëndra qimesh, ajo mund të duket pa qime. Ekzistojnë dy lloje të përgjithshme të lëkurës, lëkura me qime dhe lëkura pa qime. Mbiemri cutaneous fjalë për fjalë do të thotë "i lëkurës" (nga latinishtja cutis, lëkurë).
Kristo Meksi
Kristo Meksi (1849 - 1931) ishte një politikan shqiptar dhe gjithashtu një nga diplomatët e parë të shtetit shqiptar.
Jeta e hershme
Kristo Meksi lindi në Labovë në vitin 1849. Ai  përfundoi shkollën e mesme Zosimea në Janinë dhe më pas emigroi në Rumani. Aktiviteti i tij patriotik filloi atje. Në 1906 Meksi financoi libra dhe abetare në gjuhën shqipe dhe bashkëpunoi me Thoma Çamin për të publikuar 2 mijë abetare në gegërisht. Në vitin 1908, Meksi i dërgoi libra Musa Demi t, si kontribut për fillimin në Filiat të shkollës në gjuhën shqipe. Meksi ishte gjithashtu mes financuesve të parë shqiptarë për mësuesit e shkollës Normale të Elbasanit, një shkollë pedagogjike për mësuesve që filloi aktivitetin në 1 dhjetor 1909 në Elbasan.
Shqiptare të Shpalljes së Pavarësisë
Më 27 tetor 1912, bashkë me Luigj Gurakuqin dhe 25 shqiptarë të tjerë, Meksi priti në Bukuresht Ismail Qemalin, i cili vinte nga Triesti për të organizuar komunitetin shqiptar të Bukureshtit për shpalljen e Pavarësisë. Më pas, Meksi udhëtoi për në Shqipëri për të marrë pjesë në Deklaratën e Pavarësisë dhe të bëhej një nga delegatët e kuvendit të parë, për rajonin të Janinës. Më 4 dhjetor 1912, Meksi u zgjodh anëtar i senatit shqiptar.
Árborg
Árborg (Sveitarfélagið Árborg), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Jugor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore Jugore.
Industria e qelqit
Industria e qelqit është degë e industrisë së lehtë që merret me prodhimin e ambalazheve, të xhamit, të artikujve shtëpiakë, artistikë, teknikë, kimiko-laboratorikë, të leshit të xhamit dhe artikujve të tjerë prej qelqi.
Industria e qelqit në Shqipëri u ngrit tërësisht pas çlirimit. Fabrika e parë e qelqit u ngrit në Korçë më 1954, më pas u ngritën edhe tri fabrika të tjera të reja: në Kavajë, në Tiranë dhe fabrika e llambave elektrike në Vlorë. Përdoreshin lëndë të para vendi, si rërë kuarcore, sodë e kalcinuar, dolomit etj. Prodhoheshin disa lloje qelqesh e qindra artikuj. Teknologjia përfshinte automate për formimin e ambalazheve, xhamit, poçeve të llambës e tubave, pajisje automatike për kontrollin e proceseve teknologjike etj. Më 1982 kundrejt v. 1975 artikujt e konsumit të gjërë ishin rritur 26%. Në-të ardhmen mendohej të ngriheshin fabrika të tjera dhe do të prodhoheshin lloje të reja qelqi, si qelq kristal, qelq elektroteknik etj.
Nègrepelisse
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Nègrepelisse (Ocitanisht: Negrapelissa, Shqip: Plisziu) është një komunë në departamentin Tarn-et-Garonne në rajonin Ocitania në Francën jugore. Shtrihet në lumin Avejron. Fshati ishte mjedisi i masakrës së Nègrepelisse, e cila ndodhi në 1622.
Nishori
Nishor është një vendbanim në komunën e Therandës, Kosovë.
Nënkolonel
__NOINDEX__
Nënkoloneli është një gradë oficerësh të porositur në ushtri, në shumicën e forcave detare dhe në disa forca ajrore të botës, mbi një major dhe nën një kolonel. Disa forca policie në Shtetet e Bashkuara përdorin gradën e nënkolonelit. Grada e nënkolonelit shpesh shkurtohet në thjesht "kolonel" në biseda dhe në korrespondencë jozyrtare. Ndonjëherë, termi 'gjysmë kolonel' përdoret në biseda të rastësishme në Ushtrinë Britanike. Në Forcën Ajrore të Shteteve të Bashkuara, termi 'zog i lehtë' ose 'kolonel i shpendëve të lehta' (në krahasim me një 'kolonel i plotë i shpendëve') është një referencë e rastësishme e pranueshme për gradën, por nuk përdoret kurrë drejtpërdrejt për titullarin. Një nënkolonel është zakonisht në krye të një batalioni ose regjimenti në ushtri.
Shiko edhe
Kolonel
Lamaids
Lamaids është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Lamaids ka një popullsi prej 197 banorë dhe sipërfaqe 8.02 km², me një dendësi prej 25 banor/km².
Kurto Dudush
Kurto Dudush (Курто Дудуш; i lindur më 7.12.1974, në Shkup) është një politikan rom nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Kurto Dudush kandidoj si pjesë e LSDM-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Themelet e kishës së Çartme në Pogragjë
Themelet e kishës së Çartme në Pogragjë është një monument i trashëgimisë kulturore në Pogragjë, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Mbetjet e kishës së Seçishtes
Në fshatin Seçishtë, më saktë në perëndim të fshatit, në një kodër në të djathtë të rruugës që shpie'për Krevenik, ndodhen rrënojat e një kishe. Veç, gurëve, fragmenteve të qeramikës dhe të ndonjë qypi, vërehet edhe baza e kishës, që megjithatë mbulohet nga shkurret. Kishën e këtij fshati e shoqërojnë toponime të krishtera, si Lëdina e Kishës në perëndim dhe Lugi Kallogjerit në veri.
Baza ajrore
parapamje|270x270px|Pjesë e bazës ajrore Spangdahlem në 1990 Një bazë ajrore (nganjëherë referuar si një bazë ajrore ushtarake, aeroport ushtarak, stacion ajror, stacion ajror detar, stacion i forcave ajrore ose bazë e forcave ajrore) është një aerodrom që përdoret si bazë ushtarake nga një forcë ushtarake për operacione të avionëve ushtarakë.
Marc Weller
Marc Weller është një ekzekutiv i lartë i pasurive të patundshme me mbi 20 vjet eksperiencë në zhvillimin dhe ndërtimin e projekteve të zhvillimit të pasurive të patundshme rezidenciale, komerciale dhe të përziera.
Në vitin 2013, zoti Weller dhe Under Armor Founder, kryetari dhe CEO Kevin Plank themeluan Sagamore Development Company, një kompani me shërbim të plotë të pasurive të paluajtshme me ekspertizë në blerje, zhvillim menaxhim ndërtimi dhe menaxhim të pronës.
Para themelimit të zhvillimit Sagamore, Z. Weller zotëronte dhe operonte Denning LLC, një ndërmarrje zhvillimi me përdorim të përzier, nga viti 2008 deri në vitin 2013. Ndërsa në Denning, zoti Weller ndërtoi njësi banimi të nivelit të tregut dhe të përballueshme në projektet urbane të zhvillimit me përdorim të përzier. Si Partner themelues dhe President, Z. Weller zhvilloi njësi banimi në zonën e Uashingtonit, me partnerë duke përfshirë kompanitë JBG, Lowe Enterprises, Perry Real Estate Capital, NFAHS, çështjet urbane dhe Distrikti i Kolumbias.
Para kohës së tij në Denning, LLC, nga viti 2000 deri në vitin 2008, z. Weller themeloi dhe drejtoi kompaninë Ellis Denning Construction and Development, një kompani e specializuar për zhvillim dhe zhvillim të specializuar në projekte shumëfamilëse dhe të përziera. Si Partner themelues dhe President, ai krijoi dhe ndërtoi mijëra njësi banimi në Uashington DC dhe rrethinat përreth, si dhe një shumëllojshmëri të projekteve të përdorimit të përzier.
Masakra e Nègrepelisse
Masakra e Nègrepelisse ishte një rrethim dhe masakër e vitit 1622 nga trupat e mbretit të ri francez Luigji XIII kundër bastionit protestant Nègrepelisse në Francë. Ky rrethim pasoi rrethimin e Montaubanit, në të cilin Luigji XIII kishte dështuar kundër qytetit hygenot.
Qyteti u pushtua pas një rrethimi të shkurtër, por të gjithë banorët u masakruan, pa dallim moshe apo gjinie; praktikisht të gjitha gratë u përdhunuan dhe qyteti u plaçkit dhe më pas u dogj deri në themel. Ky trajtim i ashpër ishte për shkak të pretendimit të rremë se një regjiment i Ushtrisë Mbretërore Franceze të lënë në garnizon në qytet nga Duka i Mayenne ishte shfarosur nga qytetarët. Mbreti kishte urdhëruar:
- Luigji XIII.
Kapiteni (forcat e armatosura)
__NOINDEX__
Grada e kapitenit të ushtrisë (nga kapiteni francez) është një gradë oficeri i porositur që historikisht korrespondon me komandën e një kompanie ushtarësh. Grada përdoret gjithashtu nga disa forca ajrore dhe forca detare. Sot, një kapiten zakonisht është ose komandanti ose komandanti i dytë i një kompanie ose baterie artilerie (ose trupa kalorësie e Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara ose skuadron e Commonwealth). Në Ushtrinë Popullore Çlirimtare Kineze, një kapiten mund të komandojë gjithashtu një kompani, ose të jetë komandanti i dytë i një batalioni.
Në disa ushtri, si Ushtria dhe Forca Ajrore e Shteteve të Bashkuara dhe Ushtria Britanike, kapiteni është grada fillestare për kandidatët e oficerëve që posedojnë një diplomë profesionale, domethënë, shumica e profesionistëve mjekësorë (mjekë, farmacistë, dentistë) dhe avokatë. Në ushtrinë amerikane, avokatët që nuk janë tashmë oficerë në gradën e kapitenit ose më lart, hyjnë si toger gjatë stërvitjes dhe promovohen në gradën e kapitenit pas përfundimit të trajnimit të tyre nëse janë në komponentin aktiv, ose pas një kohe të caktuar. , zakonisht një vit nga data e komisionit të tyre si toger, për komponentët rezervë.
Grada e kapitenit nuk duhet të ngatërrohet me gradën detare të kapitenit, ose me gradën e kapitenit të grupit të forcave ajrore të ndikuar nga MB, të cilat të dyja janë ekuivalente me gradën e ushtrisë të kolonelit.
White hats
Hakerat Bardhe jane person me kulture qe nuk demtojne sistemet kompjuterike.
dhe ruajne iformacionet personale
Papazi (Therandë)
Papaz është një vendbanim në komunën e Therandës, Kosovë.
Tim Curry
parapamje|Tim Curry, aktor amerikan Timothy James Curry (lindur më 19 prill 1946) është një aktor dhe këngëtar anglez. Ai u bë i njohur me pjesëmarrjen e tij në filmin The Rocky Horror Picture Show (1975), duke përsëritur rolin që ai kishte në origjinën e prodhimeve skenike muzikore në Los Anxhelos të The Rocky Horror Show.
Puna tjetër e tij përfshin role të ndryshme në produksionin origjinal të West End, Tristan Tzara në prodhimet e West End të vitit 1975 në Broadway të Travesties, Wolfgang Amadeus Mozart në prodhimin e Amadeus në Broadway të vitit 1980, Alan Swann në prodhimin e Broadway të Viti im i preferuar dhe Mbreti Arthur në prodhimet e Broadway. Dhe West End të Spamalot nga viti 2005 deri në 2007. Vlerësimet e tij teatrale përfshijnë tre nominime për çmimin Tony dhe dy nominime për çmimin Laurence Olivier.
Magdalena Cara
Magdalena Cara ka lindur në Tiranë në vitin 1963 dhe është lektore në Universitetin Bujqësor të Tiranës, në Fakultetin e Bujqësisë dhe Mjedisit prej vitit 2005. Ajo është pikë kombëtare kontakti për projektet Horizon Europe në fushën e “Ushqimit, Bio-Ekonomisë dhe burimeve natyrore agrikulturore dhe mjedisore” si dhe anëtare e Komitetit Shkencor të COST (European Cooperation in Science and Technlogy) si dhe e Komisionit të Përhershëm të Biologjisë, Agrikulturës dhe Mjekësisë Veterinare në Akademinë e Shkencave në Shqipëri. Prej vitit 2021 ajo është anëtare në Rrjetin e Grave Shqiptare në STEM
Edukimi
Ajo ka ndjekur studimet 5 vjeçare në degën e Kimisë dhe është diplomuar në Universitetin e Tiranës, Fakultetin e Shkencave të Natyrës në vitin 1988. Në të njëjtin fakultet ajo ka kryer studimet e nivelit Master (2002 – 2004) dhe studimet e doktoraturës (2005 – 2007).
Karriera
Magdalena Cara ka një eksperiencë të gjatë profesionale dhe akademike në fushën e Kimisë. Pas përfundimit të studimeve ajo ka punuar si inxhiniere kimike në Metalurgjikun e Kombinatit, dhe më pas si inspektore kimike pranë Ministrisë së Industrisë  në Shqipëri. Prej vitit 1992 deri në 1997, Magdalena ka punuar si kërkuese në laboratorin e kimikateve dhe pesticideve pranë Institutit të Mbrojtjes së Bimëve. Karriera e saj akademike nisi si pedagoge e jashtme në 2005 pranë Universitetit Bujqësor të Tiranës dhe nga viti 2006 si staf akademik kërkimor dhe mësimor me kohë të plotë. Ka kryer kualifikimet akademike sipas legjislacionit dhe mban titullin profesor nga Janari i 2015.
Lidhje të Jashtme
Magdalena Cara ka qenë personazh i një video/podcast të krijuar nga të rinjtë në kuadër të projektit Local STEMspresso: Promovimi i Grave në STEM nga të rinjtë për të rinjtë, të zbatuar nga SCiDEV me mbështetjen e UNDP Albania, në bashkëpunim me Ministrinë e Shëndetësisë dhe Mbrojtjes Sociale si pjesë e programit të përbashkët të Kombeve të Bashkuar "T'i japim fund dhunës ndaj grave në Shqipëri", financuar nga Ambasada e Suedisë në Shqipëri.
Maksim Dimitrievski
Maksim Dimitrievski  (Максим Димитриевски; i lindur më 29.11.1975, në Kumanovë) është një politikan maqedonas nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Maksim Dimitrievski kandidoj si pjesë e LSDM-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Bdeogale
Bdeogale është një gjini e tre llojeve të mangustave vendas në pyjet me shi të Afrikës qendrore dhe perëndimore. Ato janë kryesisht tokësore dhe insektivor.
Speciet
Edvard Cullen ( Bdeogale omnivora ) mongozi bishtqesharak, ndonjëherë trajtohet si një nënspecie e B. crassicauda , por trajtohet si një specie e veçantë nga IUCN.
Statusi
Lista e Kuqe e IUCN e ka klasifikuar B. jacksoni si të pambrojtur, kryesisht për shkak të humbjes së habitatit dhe fragmentimi.
Villebret
Villebret është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Villebret ka një popullsi prej 1305 banorë dhe sipërfaqe 15.34 km², me një dendësi prej 85 banor/km².
Muhamed Zeqiri
Muhamed Zeqiri  (Мухамед Зеќири; i lindur më 10.3.1979, në Shkup) është një politikan shqiptar nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Muhamed Zeqiri kandidoj si pjesë e LSDM-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Aerodromi
Një aerodrom ose aeroport është një vend nga i cili kryhen operacionet e fluturimit të avionëve, pavarësisht nëse ato përfshijnë ngarkesë ajrore, pasagjerë ose asnjërin, dhe pavarësisht nëse është për përdorim publik ose privat. Aerodromet përfshijnë fusha të vogla ajrore të aviacionit të përgjithshëm, aeroporte të mëdha tregtare dhe baza ajrore ushtarake.
Termi aeroport mund të nënkuptojë një nivel të caktuar (duke përmbushur disa kritere certifikimi ose kërkesa rregullatore) që jo të gjithë aerodromet mund ta kenë arritur. Kjo do të thotë që të gjithë aeroportet janë aerodrome, por jo të gjithë aerodromet janë aeroporte. Përdorimi i termit "aerodrom" mbetet më i zakonshëm në Irlandë dhe kombet e Komonuelthit, dhe anasjelltas është pothuajse i panjohur në anglishten amerikane, ku termi "aeroport" përdoret pothuajse ekskluzivisht.
Një aerodrom ujor është një zonë me ujë të hapur që përdoret rregullisht nga hidroavionët, avionët lundrues ose avionët amfibë për ulje dhe ngritje.
Në terminologjinë formale, siç përcaktohet nga Organizata Ndërkombëtare e Aviacionit Civil (ICAO), një aerodrom është "një zonë e përcaktuar në tokë ose ujë (duke përfshirë çdo ndërtesë, instalim dhe pajisje) që synohet të përdoret tërësisht ose pjesërisht për mbërritjen. nisja dhe lëvizja sipërfaqësore e avionëve."
Vopnafjördur
Vopnafjörður (Vopnafjarðarhreppur), është një komunë në Islandë. Kjo komunë ndodhet në rajonin Lindor, dhe është pjesë e Zonës zgjedhore Verilindore.
Brigada fantazmë
Brigada fantazmë (幻影旅団, Gen'ei Ryodan), nganjëherë e quajtur thjesht Brigada (旅団, Ryodan), është një bandë fiktive e hajdutëve botëror me Class-A Bounties në anime dhe manga Hunter × Hunter. Grupi njihet gjithashtu si "Merimanga" (旅団, Kumo) dhe anëtarët e tij shkojnë me emrin "Merimangat". Shumica e tyre janë nga Qyteti Meteor.
Grupi përbëhet nga 13 anëtarë, të gjithë janë përdorues të Nen me shumë aftësi. Secili anëtar ka një tatuazh të numëruar të një merimangë dymbëdhjetë këmbësh në trupin e tyre. Ata që dëshirojnë të bashkohen në grup mund ta bëjnë këtë duke vrarë një anëtar aktual, duke i zëvendësuar kështu. Nëse hapet një vend i lirë për shkak të një anëtari që vdes ose shkaqeve të tjera, udhëheqësi i grupit, Chrollo Lucilfer, është përgjegjës për zëvendësimin e tyre.
Ndër krimet e tyre ishte masakra e Klanit Kurta, familja e Kurapikës, e kryer vetëm për hir të marrjes së syve karakteristikë të Klanit Kurta. Ata herë pas here bëjnë punë filantropike, dhe janë një pasuri e madhe për forcën ushtarake të qytetit Meteor: për shembull, kur bomba dështuan kundër Zazanit dhe pushtimit të saj, Merimangat morën iniciativën dhe e shkatërruan atë dhe ushtrinë e saj të Chimera Ants, edhe pa ato udhëheqës për t'i udhëhequr ata. Sidoqoftë, ata konsiderohen të jashtëm edhe sipas standardeve të Qytetit Meteor.
Megjithë lidhjet e tyre të ngushta me njëra-tjetrën, ata do t'i lejojnë këta që kanë vrarë anëtarët e tyre të bashkohen. Chrollo organizoi një masakër hakmarrjeje të komunitetit mafioz në nderin e të ndjerit të Trupës # 11 Uvogin, megjithëse Machi spekuloi se ai mund të kërkojë nga Kurapika (vrasësi i Uvogin) të bëhet një merimangë.
Origjina
Brigada fantazmë dhe shumica e anëtarëve të saj janë me origjinë nga Qyteti Meteor, një qytet i varfër që është i banuar nga largët. Njerëzit që jetojnë atje nuk ekzistojnë në ndonjë regjistrim zyrtar, dhe vetë ekzistenca e qytetit është e njohur për shumë pak njerëz. Dikur në të kaluarën, Chrollo Lucilfer formoi Brigadën fantazmë me të paktën gjashtë banorë të tjerë të qytetit Meteor dhe u largua nga qyteti. Anëtarët themelues të Brigadës ishin vetë Chrollo, Feitan, Machi, Nobunaga, Pakunoda, Franklin dhe Uvogin, me përfshirjen e mundshme të Phinks dhe Shalnark.
Hierarkia dhe rregullat
Duke pasqyruar paraqitjen metaforike të grupit si një merimangë me dymbëdhjetë këmbë, Brigada fantazmë përbëhet nga 13 anëtarë, një "kokë" dhe 12 "këmbë". Të gjitha "këmbët" janë të barabarta në renditje dhe fuqi vendimmarrëse, dhe detyrat caktohen bazuar në aftësitë individuale të secilit anëtar ose vullnetarizmit. "Koka" është lideri, urdhrat e të cilit duhet të konsiderohen përparësia më e madhe; megjithatë, jeta e tyre nuk është, pasi që edhe “koka” mund të zëvendësohet. "Këmbët" pritet që gjithmonë t'i përmbahen parimit qeverisës që prosperiteti i grupit në tërësi të mbijetojë mbijetesën e secilit prej individëve të tij, madje duke marrë çështje në duart e tyre nëse interesat e grupit dhe të përplasjes së "kokës". Në rastin e Chrollo, megjithatë, disa anëtarë kishin qenë aq të varur në të, saqë jeta e tij ishte në të vërtetë e ngritur në statusin e përparësisë së grupit.
Brigada fantazmë nuk mblidhet shpesh, por mblidhet me kërkesën e "kokës", e cila mund të jetë diskrecionale ose e detyrueshme. Kalimi i një takimi të detyrueshëm mund të rezultojë që një "këmbë" të dënohet nga "koka". Vetëm "koka" ka autoritetin të shtojë anëtarët e rinj, megjithëse një "këmbë" mund t'i rekomandojë kandidatët që i gjykojnë të përshtatshëm. Mposhtja e një anëtari aktual është një mënyrë e zbatueshme për t'i zëvendësuar ato, të cilat mund të mos i nënshtrohen miratimit të "kokës".
Përvec ndjekjes së direktivave të "kokës", nuk ka linja specifike të sjelljes që "këmbët" pritet të ndjekin. Edhe pse disa anëtarë besojnë se blerja dhe ofertat janë kundër mënyrave të grupit, të tjerët nuk kanë kurrfarë pretendimi për të drejtuar kanale dhe transaksione ligjore, jo të dhunshme, me të paktën dy prej tyre të bëhen gjuetarë për përfitimet e lidhura. Është vërejtur se dy "këmbë" janë gjithmonë në anën e "kokës" kur mblidhet Brigada fantazmë, por nuk dihet nëse ky është një rregull zyrtar.
Pozitat dhe rolet
Anëtarët e Brigadës fantazmë caktohen ose vullnetarë për aktivitete të caktuara në grup bazuar në aftësinë e tyre.
Jean Bart
thumb|240px|Portreti i Jean Bart nga [[Mathieu Elias]] Jean Bart (21 tetor 1650 - 27 prill 1702) ishte komandantë detar dhe rrëmbyes francez.
Jeta e hershme
Jean Bart lindi në Dunkirk në një familje detare, djali i një marinari, i cili është përshkruar ndryshe si një peshkatar ose komandant pirat. Ai pothuajse me siguri foli holandisht, në atë kohë gjuhën amtare në rajon, dhe emri i tij i lindjes ishte Jan Baert.
Karriera detare
Kur ishte i ri, Bart shërbeu në marinën holandeze nën admiralin Michiel de Ruyter. Kur filloi lufta midis Francës dhe Provincave të Bashkuara në vitin 1672, ai hyri në shërbimin francez. Meqenëse personat që nuk kishin lindje fisnike në ato ditë, nuk mund të merrnin gradën e oficerit në marinë, ai u bë kapiteni i një prej rrëmbyesëve të Dunkirk. Në këtë aftësi ai shfaqi trimëri mahnitëse, kështu që Luigji XIV e dërgoi atë në një mision të veçantë në Mesdhe, ku ai fitoi dallim të madh.
Në pamundësi për të marrë një komandë në marinë për shkak të lindjes së tij të ulët, ai mbajti një lloj komisioni të parregullt, por ai pati një sukses të tillë që u bë një toger në vitin 1679. Ai u bë një terror për marinën holandeze dhe një kërcënim serioz për tregtinë të Holandës. Në një rast, me gjashtë anije, ai përshkoi një flotë bllokuese, shkatërroi një numër të anijeve të armikut dhe bashkoi një transport gruri të sigurt në portin e Dunkirk. Ai u ngrit me shpejtësi në gradën e kapitenit dhe më pas në atë të admiralit.
Martesa dhe fëmijët
Pastaj ai u martua me Jacoba Tugghe më 13 tetor 1689. Ata kishin dhjetë fëmijë. Ai nënshkroi kontratën e tij të martesës, e cila është ende në skedar në Dunkirk, me emrin "Jan Baert".
Libri i Rrugëve dhe Mbretërive (El-Bekri)
Libri i Rrugëve dhe Mbretërive ose Libri i Udhëve dhe Mbretërive ( arabisht كتاب المسالك والممالك ) është emri i një teksti të gjeografisë së shekullit të XI nga Ebu Abdullah el-Bekri.
Libri u shkrua në 1067-8 në Kordova, el-Andalus (Spanja e sotme). El-Bakri e bazoi punën e tij në tregimet e tregtarëve, shkrimet e Muhamed ibn Jusuf al-Uarrak, ( Mbi Topografinë e Afrikës së Veriut ) dhe Abraham ben Jakob (Abraham ben Jacob). Përkundër faktit se El-Bekri nuk u largua kurrë nga Andaluzia, shkrimet e tij konsiderohen si objektive duke raportuar përshkrimet e udhëtarëve të tjerë nga historianët bashkëkohorë dhe shumë nga ato që ka shkruar është vërtetuar në burime të tjera.
Ai përshkroi një numër të madh rajonesh nga Oqeani Atlantik, përmes Saharës, në Afrikën Qendrore, duke dhënë përshkrime të gjeografisë, të njerëzve, të kulturës dhe të situatës politike në çdo rajon. Libri i Rrugëve dhe Mbretërive ekziston sot vetëm në formë fragmentare. Nganjëherë ngatërrohet me një vepër me të njëjtin emër të shkruar në shekullin e nëntë nga ibn Khordadbeh.
Referime
<references group="" responsive="1">
Gjurmët e kishës në Kishnapolë
Gjurmët e kishës në Kishnapolë është një monument i trashëgimisë kulturore në Kishnapolë, Gjilan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik".
Avioni ushtarak
parapamje|250x250px|Një F-16 Fighting Falcon (udhëheqës), P-51D Mustang (poshtë), F-86 Sabre (lart) dhe F-22 Raptor (zvarritës) fluturojnë në një formacion që përfaqëson katër gjenerata të avionëve luftarakë amerikanë. Avioni ushtarak është çdo avion me krahë fiks ose me krahë rrotullues që operohet nga një shërbim i armatosur ligjor ose kryengritës i çdo lloji. Avionët ushtarakë mund të jenë luftarak ose jo luftarak:
Campsas
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Campsas (Shqip: Kampsasi ; Ocitanisht: Campsàs) është një komunë në departamentin Tarn-et-Garonne në rajonin Occitanie në Francën jugore.
Komuna mban një qëndër prodhimi të madhe të kompanisë Liebherr Aerospace.
Ferdinand Waldo Demara
Ferdinand Waldo Demara Jr. (21 dhjetor 1921 - 7 qershor 1982), i njohur si 'Mashtruesi i Madh', i cili u shtir si shumë njerëz si murg, kirurg, roje i burgut etj. Ai ishte subjekt i një filmi, Mashtruesi i Madh, në të cilin u interpretua nga Tony Curtis. Siç citohet nga Revista Time, "Ferdinand Demara, ose 'Mashtruesi i Madh" siç u bë i njohur, ka një rezyme shumë mbresëlënëse - e vetmja gjë që i mungon është emri i tij i vërtetë ".
Jeta e hershme
Demara, e njohur në vend si 'Fred', lindi në Lawrence, Massachusetts. Babai i tij, Ferdinand Waldo Demara Sr., lindi në Rhode Island dhe punoi si një operator fotografik. Demara Sr. ishte mirë financiarisht dhe familja jetonte në Jackson St. në Lawrence, një lagje e klasit të lartë. Vëllai i Demara Sir Napoleon Demara Sr. zotëronte shumë nga teatrot në Lawrence, në të cilat Demara Sr. ishte një anëtar aktiv i sindikatës. Në fillim të Depresionit të madh, babai i Fredit u bë i paaftë financiarisht, duke detyruar familjen të zhvendosej nga lagja Tower Hill në pjesën më të varfër në qytet.
Gjatë kësaj kohe me probleme financiare, Demara Jr. u largua nga shtëpia në moshën 16 vjeç për t'u bashkuar me murgjit Cistercian në Rhode Island, ku qëndroi për disa vjet. Ai iu bashkua Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara më 1941.
Prentendimet
Një vit më pas, Demara filloi jetën e tij të re duke huazuar emrin e Anthony Ignolia, një mik i ushtrisë dhe duke shkuar AWOL. Pas dy përpjekjeve të tjera në manastire, ai iu bashkua marinës, ku ai trajnoi si kufom spitalor. Ai nuk e arriti pozicionin që dëshironte, falsifikoi vetëvrasjen e tij dhe huazoi një emër tjetër, Robert Linton French, dhe u bë një psikolog me orientim fetar, i cili dha mësim psikologjie në Gannon College (tani një universitet) në Erie, Pennsylvania. Më pas, Demara shërbeu si një rregull në një sanitare të Los Angjelosit dhe shërbeu si instruktor në Kolegjin e Shën Martinit (tani një universitet) në shtetin e Uashingtonit. FBI e kapi atë dhe ai shërbeu për 18 muaj në kazermat e disiplinës detare, San Pedro, California, për dezertim.
Pas lirimit ai mori një indentitet të rrejshëm dhe filloi të studioj juridikun në Northeastern University dhe pastaj iu bashkua Vëllezërit e Udhëzimit të Krishterë në Maine.
Ndërsa ishte në Vëllezërit e Udhëzimit të Krishterë, ai u njoh me një mjek të ri të quajtur Joseph C. Cyr. Kjo çoi në shfrytëzimin e tij më të famshëm, në të cilin ai u maskua si Cyr, duke punuar si kirurg i traumës në HMCS Cayuga, një anije e Marinës Mbretërore Kanadeze, gjatë Luftës Koreane. Ai arriti të improvizojë operacione të suksesshme të mëdha dhe të largojë infeksionin me sasi të bollshme të penicilinës. Praktikat e tij më të dukshme kirurgjike u kryen në rreth gjashtëmbëdhjetë viktima luftarake koreane të ngarkuar në Cayuga. Të gjithë sytë iu kthyen Demara, i vetmi "kirurg" në bord, pasi u bë e qartë se disa nga viktimat do të kërkonin një operacion të madh ose sigurisht të vdisnin. Pasi urdhëroi personelin që të transportonte këta pacientë të lënduar në mënyrë të ndryshme në sallën e operacionit të anijes dhe t'i përgatiste për operacion, Demara u zhduk në dhomën e tij me një libër shkollor për kirurgji të përgjithshme dhe vazhdoi të lexojë me shpejtësi operacionet e ndryshme që ai tani u detyrua të kryente, përfshirë këtu edhe gjoksin kryesor kirurgji. Asnjë nga viktimat nuk vdiq si pasojë e operacioneve të Demarës. Me sa duket, heqja e një plumbi nga një njeri i plagosur përfundoi në gazetat kanadeze. Një person që lexonte raportet ishte nëna e Joseph Cyr-it të vërtetë; djali i saj në kohën e shërbimit "të tij" në Kore po praktikonte ilaçin në Grand Falls, New Brunswick. Kur lajmet për mashtruesin arritën në Cayuga, ende në detyrë nga Koreja, kapiteni James Plomer në fillim refuzoi të besonte se Demara nuk ishte mjek (dhe jo Joseph Cyr). Sidoqoftë, duke u përballur me sikletin se kishin lejuar një detyrues në radhët e saj, zyrtarët kanadezë zgjodhën të mos ngrinin akuza. Në vend të kësaj, Demara u pushua nga Marina Mbretërore Kanadeze dhe u detyrua të kthehej në Shtetet e Bashkuara.
Jeta e mëvonshme
Në fillim të viteve 1960 Demara punoi si këshilltar në Union Rescue Mission në qendër të Los Angeles. Në vitin 1967 Demara mori një çertifikatë të diplomuar nga Shkolla Multnomah e Biblës në Portland, Oregon. Detyra e tij e parë ministrore ishte një pastor i Kishës Baptiste të Cherry Grove në Gaston, Oregon. Ai u pëlqye shumë mirë, por shumë shpejt u përplas me zëra për jetën e tij të vjetër, duke bërë që ai të hiqte dorë nga pozicioni. Shumë famullitarë menduan se ky ishte një koncept tjetër, megjithëse shumë të tjerë mendonin se ai po merrte pozitën seriozisht dhe kishte letrat kredenciale.
Demara pati miqësi të ndryshme me një larmi njerëzish të shquar gjatë jetës së tij, përfshirë një marrëdhënie të ngushtë me aktorin Steve McQueen, të cilit Demara mbajti ritet e fundit në nëntor 1980.
Kur shfrytëzimet dhe fajet e së kaluarës së Demarës u zbuluan në fund të viteve 1970, ai u pushua nga puna nga spitali samaritan i qarkut Orange në Anaheim, California, ku ai punoi si kapelan vizitues. Shefi i shtabit Philip S. Cifarelli, i cili kishte zhvilluar një miqësi të ngushtë personale me Demarën, u zotua personalisht për të dhe Demara u lejua të mbetej si kapelan. Demara ishte një ministër shumë aktive dhe e vlerësuar, duke shërbyer një sërë pacientësh në spital. Pak prej atyre me të cilët ai ndërveproi në spital e dinin për të kaluarën e tij të gjallë. Për shkak të burimeve të kufizuara financiare dhe miqësive të tij me Cifarelli dhe Jerry Nilsson, një nga pronarët kryesorë të spitalit, Demara u lejua të jetonte në spital deri në vdekjen e tij, edhe pasi sëmundja e detyroi atë të ndërpresë punën për ta në vitin 1980.
Demara vdiq më 7 qershor 1982, në moshën 60 vjeç për shkak të dështimit të zemrës dhe komplikimeve nga gjendja e tij diabetike, e cila kishte kërkuar që të dy këmbët e tij të amputohen. Sipas nekrologjisë së tij në New York Times, ai kishte jetuar në qarkun Orange, Kaliforni, për tetë vjet. Ai vdiq në shtëpinë e Nilsson në Anaheim, California.
Në media
Historia e Demarës u rrëfye në librin e vitit 1960, Mashtruesi i Madh, shkruar nga Robert Crichton dhe botuar nga Random House; libri ishte një më i shitur në New York Times dhe i përshtatur në një film të vitit 1961 me të njëjtin emër ku roli i Demarës luhet nga Tony Curtis. Një libër i dytë nga Crichton, The Rascal and the Road, rrëfeu përvojat e Demarës dhe Crichton së bashku ndërsa Crichton kreu kërkime për Mashtruesi i Madh.
Kosova e lirë
Kosova e lirë libër me autore Nexhmije Hoxha dhe Pranvera Kolaneci (red.), Teuta Hoxha (red.). Botuar në Gjirokastër nga "Argjiro", në vitin 2015. Faqe 248.
Yam (sistem transporti)
Yam ( Mongolisht (Өртөө, Örtöö) postbllok) ishte një sistem transportimi mesazesh dhe një rrugë për transportimin e materialeve krijuar nga Genghis Khan dhe përdorur më vonë nga Khanët e tjerë.
Stacionet e transmetimit u përdorën për t'i dhënë ushqim, strehim dhe kuaj rezervë për lajmëtarët e ushtrisë mongole. Genghis Khan i kushtoi vëmendje të veçantë Yamit sepse ushtritë mongole udhëtonin shumë shpejt, dhe lajmëtarët e tyre duhej të ishin edhe më të shpejtë, duke mbuluar 200-300  km në ditë. Sistemi u përdor për të përshpejtuar procesin e informacionit dhe inteligjencës.
Sistemi u ruajt në Rusinë Cariste pas shpërbërjes së Hordës së Artë.
Etimologjia
Emri Yam hyri në shumicën e gjuhëve perëndimore nga rusishtja, ku ndoshta është një fjalë e origjinës tatare (turke). Rrënja e fjalës lidhet me fjalën mongole "Zam" ( rrugë ose udhë ). Megjithatë, në Perandorinë Mongole, si sistemi postar ashtu edhe stacionet individuale u emëruan "Örtöö" ("Örtege" në Mongolishten klasike).
Pançe Ivanov
Pançe Ivanov (Панче Иванов; i lindur më 20.9.1964, në Veles) është një politikan maqedonas nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Pançe Ivanov kandidoj si pjesë e LSDM-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Yam (sistem transporti)
Përshkrimi
Yam vepronte me një zinxhir stacionesh në distanca të caktuara me njëri-tjetrin, zakonisht rreth 20 milje në 40 milje larg (32 deri në 64 kilometra). Lajmëtari do të shkonin në stacionin e ardhshëm të transmetimit dhe do t'i jepnin të dhëna lajmëtarit të dytë. Lajmëtari i dytë do të shkonte në stacionin e tretë të transmetimit për t'ia dorëzuar dokumentin lajmëtarit të tretë. Në këtë mënyrë, informacioni ose dokumentet ishin vazhdimisht në lëvizje duke shmangur lodhjen e lajmëtarëve. Në çdo stacion kishte kuaj, ushqim dhe strehim.
Si një nga mjetet më themelore për menaxhimin e Perandorisë Mongole, funksionimi i sistemit Yam ishte rregulluar me ligjin e shkruar Yassa. Të dy, edhe lajmëtarët edhe operatorët e stacioneve gëzonin privilegje të zgjeruara. Edhe për të gjithë të tjerët, kërkesat e Yam-it kishin përparësi para detyrave dhe interesave të tjera. Këtë duhej ta mbështesin atë sa herë që u bë e nevojshme. Ky lloj mbështetjeje u bë i mundur nga disiplina e rreptë brenda perandorisë, e cila gjithashtu çoi në një nivel të lartë të sigurisë, shpesh të përshkruar si Pax Mongolica.
Në fillim sistemi ishte në dispozicion të tregtarëve pa kosto. Abuzimi me këtë mundësi bëri që Möngke Khan të kërkonte që përdoruesit të paguanin për shërbimet.
Shërbimi është përshkruar në detaje të hollësishme nga udhëtarët evropianë duke përfshirë Giovanni da Pian del Carpine, Uilliam Rubruck , Marco Polo dhe Odoric of Pordenone. Ndonëse nuk ishte sistemi i parë i lajmëtarëve në histori (më të hershme ekzistonin në Perandorinë Persiane dhe Romake ), ajo ishte e pabesueshme për madhësinë dhe efikasitetin.
Çdo lajmëtar kishte një paiza. Paiza ishte një varëse metalike e gdhendur, zakonisht rrethore ose drejtkëndore. Ajo simbolizonte se ata ishin lajmëtarë të Khanit.
Rusia Cariste
Sistemi u ruajt në Rusinë Cariste pas shpërbërjes së Hordhisë së Artë, si një mjet për komunikim të shpejtë të qeverisë dhe më vonë edhe të postës, i quajtur shërbimi korrier Yam. Ajo u zbatua nga popullata urbane dhe rurale. Kontrollojej nga yamskoy prikaz. Korrieri që kryente shërbimin e yamit quhej yamshchik. Shumë qytete të mëdha ruse kishin periferi të tëra ( slobodas ) të vendosur nga yamshchiks dhe të quajtur Yamskaya sloboda.
Petar Atanasov
Petar Atanasov (Петар Атанасов; i lindur më 6.5.1962, në Shkup) është një politikan maqedonas nga Maqedonia e Veriut. Në zgjedhjet e dhjetorit të vitit 2016, Petar Atanasov kandidoj si pjesë e LSDM-së dhe u zgjodh deputet i legjislaturës 2016-2020 në Kuvendin e Maqedonisë së Veriut.
Festivali i 60-të i Këngës në RTSH
Festivali i 60-të i Këngës në RTSH i muzikës shqiptare u zhvillua në datat 27, 28 dhe 29 dhjetor 2021 në Pallatin e Kongreseve në Tiranë.
Yasin Hayal
Yasin Hayal (lindi në vitin 1980) është një kriminel turk që po vuan një dënim të përjetshëm për vrasjen e gazetarit armeno-turk Hrant Dink. Ai ka vuajtur një burg dhjetë muajsh për bombardimin e një restoranti të McDonald's në qytetin Trabzon, Turqi. Ai ka qenë në gjyq për gjoja nxitje të Ogün Samast për të vrarë gazetarin Dink. Më 16 janar 2012, Hayal u shpall fajtor për kërkimin e vrasjes së Dink nga një gjykatë turke dhe u dënua me burgim të përjetshëm.
Vrasja e Hrant Dink
Hayal është i lidhur me vrasjen e gazetarit Hrant Dink më 19 janar 2007, duke i dhënë idenë e vrasësit, Ogün Samast, dhe duke e furnizuar me një armë dhe para. Hrant Dink, kryeredaktori i gazetës dygjuhëshe turko-armene Agos, u vra në 19 janar 2007 përpara zyrës së Agos në Stamboll nga të shtëna armësh.
Nxitësi i vrasjes, Erhan Tuncel, dyshohet se njoftoi paraprakisht oficerin e policisë Muhittin Zenit për sulmin. Zenit nuk ishte në gjendje që Hayal të ishte kapur për shkak të urdhrave nga departamenti i policisë Trabzon.
Në gusht 2008, vëllai i tij, Osman Hayal, u mor në paraburgim për nxitje. Në tetor, Osmani u padit nga prokurorët Selim Berna Altay dhe Fikret Seçen për abetim, me arsyetimin se ai gjoja ishte në Stamboll kur ndodhi krimi. Akuza mbart një dënim prej 22.5–35 vjet.
Incidenti McDonald's
Hayal bombardoi një degë të McDonald's në Trabzon në 24 tetor 2004. Ai u largua nga skena pa xhaketën e tij, u plagos në këmbë. Nëna e tij, Huri, tha që Yasin u largua nga shtëpia në 24 tetor pas namazit të mesditës dhe u kthye natën. Të nesërmen, ai u largua rreth të njëjtës kohë në mesditë, duke u rikthyer edhe një herë në mbrëmje për të prishur agjërimin e Ramazanit. Sidoqoftë, ai u largua nga shtëpia pas darkës pasi u tha prindërve të tij se do të kalonte natën me një mik në kolegj. Policia nuk e pyeti familjen e Hayal për ca kohë.
Ai u dënua për 6 vite e 8 muaj.
Ai u rigjykua më 23 shtator 2008, pasi një gjykatë më e lartë vendosi që dënimi për gjashtë viktimat e tij duhet të ishte kumulative. Ai nuk mori pjesë në gjyqin e tij, kështu që deklarata e tij me shkrim do të merret nga vendbanimi i tij në burgun e Tekirdağ.
Ai sulmoi një prift misionar më 18 mars 2002 në Trabzon.
Banesa e Ollga Minges, Sotir Anastasit
Banesa e Ollga Minges, Sotir Anastasit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "266/1" më "16.02.1979".
Dardania-Kosova, altari i Arbërisë : 1910-1941
Dardania-Kosova, altari i Arbërisë : 1910-1941 libër nga Gjergj Gj. Gashi (mblodhi, mikrofilmoi, përg., etj.). Botuar në Tiranë.
Vol.1 : Dokumenti 1-27 : At Mati- Luigji Sopaj-Paliq, OFM-Martir. Botuar nga "Onufri", në vitin 1997. Faqe 166.
Vol.2 : Dokumenti 1-39 : Imzot Lazer Mjeda : 1869-1935 "Martir i gjallë" dhe Arbëria në kohën e tij. Botuar nga "Onufri", në vitin 1997. Faqe 198.
Vol.3 : Dokumenti 1-38. Botuar nga "Eurorilindja", në vitin 1996. Faqe 360.
Baza ushtarake
parapamje|260x260px|Fort Jefferson në Florida në Shtetet e Bashkuara është një shembull i një baze ushtarake edhe pse asnjë madhësi apo plan urbanistik nuk është tipik. Fort Jefferson nuk është më në përdorim dhe aktualisht është pjesë e Parkut Kombëtar Dry Tortugas. Një bazë ushtarake është një strukturë në pronësi dhe operim të drejtpërdrejtë nga ushtria ose një nga degët e saj që strehon pajisjet dhe personelin ushtarak dhe lehtëson trajnimin dhe operacionet. Një bazë ushtarake ofron gjithmonë akomodime për një ose më shumë njësi, por mund të përdoret gjithashtu si qendër komandimi, terren stërvitor ose terren prove. Në shumicën e rasteve, bazat ushtarake mbështeten në ndihmën e jashtme për të vepruar. Megjithatë, disa baza komplekse janë në gjendje të qëndrojnë vetë për periudha të gjata, sepse ato janë në gjendje të sigurojnë ushqim, ujë dhe nevoja të tjera për banorët e tyre ndërsa janë nën rrethim. Bazat për aviacionin ushtarak quhen baza ajrore ushtarake, ose thjesht "baza ajrore". Bazat për anijet ushtarake quhen baza detare.
Shpendi Sollaku
Shpend Sollaku (Lushnjë, 3 prill 1957) është poet, prozator dhe përkthyes shqiptar.
Biografia
Shpend Sollaku Noé është aktiv edhe si përkthyes, veçanërisht nga shqipja, italishtja dhe rusishtja. Mban gjithashtu lidhje bashkëpunimi me shumë revista letrare ndërkombëtare. Veprat e tij deri tani janë përkthyer në 42 gjuhë dhe janë shitur në rreth njëqind vende të botës. Për t’u shënuar veprimtaria në mbrojtje të të drejtave të njeriut, sidomos të emigrantëve dhe në veçanti të të burgosurve dhe të azilantëve politikë. Librat e tij të fundit: «Abysses-Voragini», «Barcodes-Codici a barre», si dhe Antologjitë në shqip, italisht, frëngjisht, spanjisht e anglisht, të botuar në SHBA, kanë arritur një sukses planetar.
Shteti shqiptar dhe Dibra, Shkodra e Kosova përmes sfidave shtetformuese : 323-2014
Shteti shqiptar dhe Dibra, Shkodra e Kosova përmes sfidave shtetformuese : 323-2014 libër me autor Asllan Loka dhe Alketa Leka (red.). Botuar në Tiranë nga "Dita 2000", në vitin 2015. Faqe 614.
Shpendi Sollaku
Biografia
Ka botuar me sukses në Itali (Romë) romanet «Il confine della nebbia» («Kufiri i mjegullës»), dhe "Il pero fiorì a dicembre" ( "Dardha lulëzoi në dhjetor") të ambientuar respektivisht në Beratin e viteve ’80 - ’90 dhe '60 - '70.
Shpend Sollaku Noé ka nisur të shkruajë që në fëmijëri e të botojë që në moshën 14 vjeçare, në gazetat «Shkëndia», «Drita» e «Zëri i rinisë» si dhe në revistën «Nëntori».
Veprat letrare
Midis librave kryesore të tij përmenden: "Mëzat e kaltër",(Shtëpia botuese "Naim Frashëri", Tiranë 1987; "Mbretëria e gjërave të ndaluara", Itali 1995; "Të duartrokasësh Kaligolën" Firence, Itali 1997; "Një vënd në këmbë për në Galilea", Raguza, Itali 1999-2000; "Kolumbia e Ballkanit", prozë, Itali 1994; "Shekulli i shkurtër ballkanik", prozë, Itali 1994; "Abysses-Voragini"- «Honet», italisht e anglisht, USA, 2009; "Barcodes-Codici a barre" - «Barkodë», italisht e anglisht, USA, 2010; "Piramidi in frantumi" - «Piramida të thërmuara», italisht, USA 2011; "Es hora de andar Sócrates" - «Është koha të ikim Sokrat», spanjisht, USA 2011; "Se réveiller au fond du précipice" - «Të zgjohesh në fund të greminës» frëngjisht, USA 2011; "Atdheu i tjetrit" shqip, USA 2011; "IL confine della nebbia" - «Kufiri i mjegullës», roman, italisht, Romë, Itali, 2012; "Il pero fiorì a dicembre"- roman, italisht, Romë 20 18, "Filius Hostis ovvero il figlio del nemico", roman, italisht,Roma 2020, ISBN 979-12-201-0437-1
Ka bashkëpunuar ndër të tjera me këto organe shqiptare e të huaja:
“Loog”, “Das Boot”, “Journal of Contemporary Anglo-Scandinavian poetry”, “Rustic Rub”, “Parnasus of World Poets”, “Dismisura testi”, “Poeteka”, “Haemus”, “Drita”, “Bashkimi”, “Republika”, “Ora e fjalës”, “Rilindja Demokratike”, “News Letter”, “Alto Adige”, “Milosao”, “Ciociaria Oggi”, “Il messaggero”, “La nazione”, “Gazetta di Parma”, “Il tempo”, “RAI”, “RTTR”, “Italia Uno”, “Gazeta shqiptare”, “Tirana Observer”, "Dielli -The sun" etj.