cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ligji i Hesit
C (grafit) + O2 → CO      ΔH= -110,5kJ
CO  +      2O2 →  CO2     ΔH= -283,0kJ
_____________________________________________________
C (grafit)+ O2 → CO2      ΔH=  -393,5kJ
Benny Hill
Benny Hill (lindur si Alfred Hawthorn Hill) lindi më 21 janar 1924 në Southampton; vdiq më 20 prill 1992 në Teddington. Ka qenë një aktor, komedian dhe këngëtar britanik.
Will Smith
Willard Christopher Smith Jr. (lindur me 25 shtator 1968) është një aktor Amerikan, regjisor, rreper, dhe kompozitor. Ai e ka shijuar suksesin në televizion, filma dhe muzika. Në prill 2007 Newsweek e quajti atë "Aktori më i fuqishëm në Hollywood". Smith është nominuar për katër Golden Globe Awards, dy Academy Awards, dhe ka fituar katër Grammy Awards.
Në fund të viteve 1980, Smith arriti një famë modeste si rreper nën emrin The Fresh Prince. Në 1990, popullariteti i tij u rrit ndjeshëm kur ai mori pjesë në serinë televizive popullore The Fresh Prince of Bel-Air. Shfaqja u zhvillua për gjashtë sezone (1990-96) në NBC dhe ka qenë vazhdimisht duke u botuar njëkohësisht në rrjete te ndryshme që atëherë. Pasi seritë përfunduan, Smith lëvizi nga televizioni tek filmat, dhe mori pjesë në shumë filma të blockbuster films. Ai është i vetmi aktor që të ketë tetë filma të njëpasnjëshme bruto rreth 100 milion dollarë në arkat e kinemave, dhe 11 filma të njëpasnjëshme bruto mbi 150 milion dollarë ndërkombëtarisht.
Familja dhe jeta e mëparshme
Smith lindi në West Philadelphia, i biri i Karolinës (Bright), Administratori i shkollës Philadelphia, dhe Willard Carroll Smith, Sr, një inxhinier ftohje. Ai u rrit në lagjen West Philadelphia Wynnefield, dhe u rrit Vaptist. Ai kishte tre vëllezër dhe motra, motra Pamela, që është katër vite më e madhe, dhe binjakët Herri dhe Ellen, që janë tre vjet më të vegjël. Smith mori pjesë tek Our Lady of Lourdes, një shkollë private katolike fillore në Philadelphia. Prindërit e tij u ndanë kur ai ishte 13 vjeç, faktikisht nuk u divorcuan deri në vitin 2000.
Smith ndoqi shkollën e mesme Overbrook. Edhe pse është raportuar gjerësisht, nuk është e vërtetë që ai ka hedhur një bursë për të marrë pjesë në Massachusetts Institute of Technology (MIT); ai kurrë nuk aplikoi në shkollë, edhe pse ai u pranua në një "program para-inxhinierike". Sipas Smith, "Nëna ime, e cila ka punuar për Bordin e Shkollës së Filadelfias. kishte një mik i cili ishte oficer i pranimeve në MIT. Kam pasur rezultate mjaft të larta në SAT dhe ata kishin nevojë për fëmijë me ngjyrë, kështu që mua më pranuan. Por unë nuk kisha ndërmend të shkoja në kolegj.
Dikografia
right|200px|thumb|Will Smith dëgjon me vëmendje pyetjet e gazetares në takimim me median për vitin 2006 [[Time 100, siç pasqyrohet nga blogu viziv Rocketboom.]]
Lidhje të jashtme
Faqja zyrtare
Amerika Latine
Amerika Latine është shprehje për bashkësinë e shteteve të Amerikës jugore dhe të mesme (së bashku me Meksikën), e në të cilat flitet një nga gjuhët romake (latine). Kjo shprehje ka mbetur nga koha e kolonializmit nga ana e popujve të gadishullit Iberik (Hispanja) në Amerikë dhe përfshinë shtetet e dala nga Amerika e Iberikut dhe Amerika Hispanjolle. Shpesh ish kolonit portugeze në literaturë hasen nën shprehjen Luso Amerika.
Historia
parapamje|200px|Harta e shteteve të Amerikës latine parapamje|200px|Vista de Caracas m'1839 Më 1492, Kolombo, duke lundruar në shërbim të spanjollëve, hasi në ujdhesat Antile (Indinë perëndimore), ndërsa më 1510, spanjollët zbarkuan në ngushticën e Panamasë. Kortezi (H.Cortez) brenda viteve 1519-1521 ja arriti që të fusë nën sundimin e tij mbretërinë acteke në Meksikë (Spanja e Re), ndërsa oficeri i tij, De Alvarando (P. De Alvarando) vazhdoi pushtimet dhe deri më 1524 pushtoi Guatemalën. Gjatë viteve 1531-1533, Pizarro (F. Pizarro) pushtojë Perunë, dhe gjatë viteve 1533-1534, Benalceazari (S. De Benalcázar) e nënshtrojë Quito nga oficerët e tij, dhe Valdivia (P. De Valdivia) nga 1540-ta pushtojë Kilin. Xhimenezi (G. Jiménez de Quesada) gjatë viteve 1536-1539 nënshtrojë shtete e vogla ‘’Muisca’’ në rrafshnaltën e Bogotës (Grënada e Re). Në anën tjetër nga viti 1528 deri më 1546, Venezuela ishte nën Uelserin (Welser). Për të parën herë pushtimin e rrafshit ‘’La Plata’’ e provojë Mendoza (P. De Mendoza), gjatë viteve 1534-1536 ndërsa kolonizimi u bë nën udhëheqjen e Martinezit (D. Martínez de Irala) duke filluar nga Ausinikoni.
Bartësit e pushtetit të pushtimeve spanjolle ishin vendqëndresat e quajtura ‘’Konqui’’, të cilat qëllim kryesorë kishin plaçkitjen e metaleve të çmuara të Amerikës latine. Për këtë kohë është e njohura ‘’gjurmimi për El Dorado’’. Këta bartës, me disa metoda karakteristike e që në histori janë futur nën termin ‘’Encomienda’’, bënin plaçkitje. Punësimi me zor dhe infektimet e marruar, ishin një ndër shkaktarët kryesorë e decimimit të popullsisë indiane.
Pasi që mbretërit e spanjollëve dhe portugezëve me marrëveshjen e njohur si marrëveshja e Tordesillas 1494 u pajtuan për ndarjen e Botës së Re në dyshe, përpos spanjollëve, në Amerikën latine si fuqi kolonizuese u paraqiten edhe portugezët. Kështu më 1500, Kabrali (P. A. Cabral) zbarkojë në afërsi të Salvadorit të sotshëm. Portugezët në Brazil, së pari krijonin vetëm objekte tregtie, dhe me kalimin e kohës filluan pushtimin (1549, emërimi i qeveritarit të përgjithshëm) si dhe zgjerimi trojeve, zgjerim i cili u përcoll nga ekonomia e plantazheve me skllavet zezakë.
Gjatë shekujve XVII-XVIII, udhën e pushtimeve spanjolle dhe portugeze filluan ta ndjekin holandezët, anglezët dhe francezët. Në shekullin e XVII, në këtë hapësirë, themelohet republika e piratëve Flibustier. Më 1655, anglezët pushtojnë Xhamajkën dhe lëshohen në pjesën qendrore të bregdetit të Amerikës latine (Hondurasi britanikë). Francezët u përqendruan posaçërisht në ujdhesat Haiti (1697, 1795). Holandezët gjatë viteve 1630-1650, sunduan përkohësisht Pernanbukon portugeze. Ndërsa në Guinenë u krijuan kolonit e këtyre tri fuqive, karshi njëra tjetrës. Në duar të spanjollëve, prej pjesës së Antileve mbeten vetëm Kuba dhe Porto Riko.
Në trojet e brendshme të Amerikës latine nën sundimi e spanjollëve, më 1739, u themeluan zëvendës mbretëria Spanja e Re dhe Peru, dhe zëvendës mbretëria Grënada e Re si dhe më 1776, u themelua edhe zëvendës mbretëria Rio de la Plata. Këto zëvendës mbretëri, për zyre gjyqësore dhe administrimi, ngritën një lloj zyre agjencish të quajtur Audiencias. Trojet përreth tyre i morën përsipër Urdhrat fetar si shtete misionare, ndër të cilët në kujtesë mbetet shteti i Jezuitëve të Paraguait.
Pjesa më e madhe e popullsisë në këtë kohë (1542) ishin njerëzit e lindur në këto troje, të cilët në Brazil vetëm pas vitit 1758 ishin të lirë sipas ligjit, mirëpo edhe përkundër kësaj kishte ligje të veçanta. Që në fillim të shekullit XVI, në këtë hapësirë për qëllime fitim prurës, filloj deportimi i skllaveve të sjellë nga Afrika (Asiento). Nga përzierja racore që ndodhi në sipërfaqe u dalluan të quajturit meszizë dhe mulatët. Për nga ana ekonomike, kolonitë e spanjollëve dhe portugezëve mbeten të varruar nga mëmëdheu. Më 1778 vije deri tek heqja e shumicës së kufizimeve të degës së tregtisë.
Luftërat për pavarësi të shteteve të Amerikës latine, nuk ishin vetëm luftëra kundër shtetit amënorë, por ato u përcjellën me shumë lufta qytetare brenda gjirit të tyre. Kështu më 1810 vije deri tek dëbimi i zëvendës mbretit dhe i kapitenit të përgjithshëm spanjollë. Mirëpo spanjollët ja arrin që më 1814, në një pjesë të ish trojeve të pushtuara në Amerikën latine, të rimëkëmbin sundimin e tyre. Duke u nisur nga Argjentina, gjatë viteve 1817-1818, San Martini (J. de San Martin) ja kishte arrit të çlirojë Kilin, ndërsa në anën tjetër, në të njëjtën kohë, Bolivari (S. de Bolívar) kishte zënë vendin e sundimtari në Venezuelë dhe më 1819 kishte pushtuar Grënadën e Re. Në një tubim të njohur në histori si Kongresi i Angosturës (Ciudad Bolivar), u vendosë që të vije deri te bashkimi, i cili ndodhi më 17 dhjetorë 1819 me shpalljen e Replikës së Kolumbisë së Madhe. Po ashtu më 1821 edhe Peru, shpalli pavarësinë e sajë. Trupat ushtarake të fundit të mbretërisë spanjolle, kapitulluan tek vendi i quajtur Ayacucho në Peru, më 9 dhjetor 1824. Më 1825, në Perunë e sipërm u shpall Republika e Bolivisë ndërsa më 1821, provinca e kapitenit të përgjithshëm Guatemala, shpalli pavarësinë. Kjo e fundit gjatë viteve 1823-1839 ishte pjesë e shteteve të bashkuara të Amerikës qendrore. Pas shitjes së Floridës ShBA-së, më 1819, nga fuqia kolonialiste e spanjollëve mbeten vetëm trojet e Kubës dhe të Porto Rikos. Gjatë kësaj kohe (1822-1889) në Brazil sundonte një monarki nacionale.
Amerika spanjolle u shpartallua në një numër të madh të shteteve sovrane, kështu më 1830, Republika e Kolumbisë së Madhe u shpartallua në republikën e Venezuelës, Grënadën e Re (Kolumbia) dhe Ekuadorin. Në trojet e La Platës, përpos Argjentinës, gjatë viteve 1810-1811, duel edhe republika e Paraguait dhe më 1828 edhe Uruguai. Në vitin 1839, u shpartallua edhe bashkësia e shteteve të Amerikës qendrore nga e cila dolën pesë republika, El Salvadori, Guatemala, Hondurasi, Nikaragua dhe Kosta Rika.
Brendia e shteteve të Amerikës latine, po thuaj se pa ndërprerje tronditej nga revolucionet. Në qendër të konflikteve ishin luftëtarët për përparim radikal kundër kishës katolike. Prapa çarçafëve partiake shpesh fshiheshin interesat personale të të ashtuquajturve Caudillos që paraqiteshin si krye partiakë e që sundonin si despotë. Këto rrethana si duket më së lehti i kalojë Kili.
Edhe përkundër këtyre kundërthënieve të brendshme politike, shtetet e Amerikës latine në përgjithësi, në tridhjetë vitet e fundit të shekullit XIX, kanë arritur një zhvillim ekonomik. Ky zhvillim ekonomik karakterizohet me një rrjetë hekurudhorë, me rrjedhën e kapitalit të huaj si dhe ardhjen masive të evropianëve. Ndërsa këto karakteristika për shtetet e Amerikës latine shkaktuan një gjallëri ekonomike të huaj si dhe borxhe të pa kapërcyeshme. Ndikimi më i madh ekonomik vinte nga ShBA, sipas doktrinës së njohur nën emrin Doktrina Monroe e ç’pikur më 1823 - një lëvizje e cila synon një dominim të fuqisë pan-amerikane. Më 1898, Spanja u detyrua të lëshonte Kubën dhe të lironte Porto Rikon. Ndërtimi i kanalit të Panamasë nga ana e ShBA-së, mundësoi rritjen e ndikimit të ShBA-së në trojet përreth kanalit dhe më këtë përkrahjen për ndarjen e Panamasë më 1903 nga Kolumbia. Ndërsa nëpërmjet intervenimeve ushtarake ja arritën që të marrin rolin e fuqisë mbrojtëse për Nikaraguan më 1912, për Haitin më 1915 dhe për republiken Dominikane më 1916.
Rritja e nevojave për lëndë të parë dhe për të mirat ushqimore në shtetet industriale evropiane pas luftës së parë botërore, ndikoj në masë të madhe në zhvillimin e më tejshëm ekonomik të shteteve të Amerikës latine. Kjo fazë e zhvillim ekonomik karakterizohet me rritjen e dukshme të eksportit dhe zgjatë deri më ashpërsimin e krizës ekonomike botërore. Fundi i kësaj faze, përshkohet me papunësi masive dhe mërgimin e fshatarëve të pa tokë nëpër qytete që si pasojë sjellin tronditje të brendshme politike. Që nga viti 1930, fillon rrëzimi i despotëve, krijimi i sistemeve të regjimit diktatorial. Në shumë shtete të Amerikës latine në këtë kohë, jo rrallë, rol vendimtar kishte faktori i fuqisë ushtarake dhe në të njëjtën kohë zhvillohej gjallëria politike partiake e cila ndërmerrte reforma agrare dhe reforma të shtetëzimit të industrisë. Me këto veprime filloj të bie fuqia sunduese oligarkike. Me rritjen e ndikimit të rrymave partiake u rritë edhe distancimi ndaj dominimit poliko-ekonomik të ShBA-së. Nga kjo kohë në historinë e Amerikës latine ka mbetur shprehja Imperializmi i dollarit. ShBA-ja, nën udhëheqjen e presidentëve Hover (H.C.Hover) gjatë viteve 1929-1933 dhe Ruzvelt (F.D.Roosevelt) gjatë viteve 1933-1945, nga ana e tyre tentonin që inetervenizmi të i lëshonte vend zgjerimit dhe zhvillimit të politikës së Fqinjësisë së mirë. Përgjatë luftës së dytë botërore po thuaj se të gjitha shtete e Amerikës latine u hodhën në luftë në anën e aleancës, veçanërisht në anën e ShBA-së.
Duke filluar nga 1945, nën udhëheqjen e ShBA-së, më 1948 u krijua Organizata e Shteteve të Amerikës (shkurtesa OAS). Kjo organizatë u krijua me qëllim të bashkëpunimit të barabartë të të gjitha shteteve të kontinentit, për shmangien paqësore nga ngatërresave ndërmjet shteteve dhe njëkohësisht partneritetit të shteteve. Po ashtu kjo duhej të ndihmonte në konfliktin e njohur në histori si konflikti lindje-perëndim e më pastaj gjatë luftës së ftohtë pengimin e depërtimit të sistemeve qeverisëse komuniste në Amerikën latine.
Dallimi i madh social që paraqitej si dukuri e përqendrimit të pasurisë në duar të pakicës në njërën anë dhe fshatarëve të pa tokë në anën tjetër, pastaj gjendja e paqëndrueshme ekonomike e veçuar nga inflacioni dhe papunësia, si dhe varësia nga kapitali i invenstorve nga Amerika veriore, që nga vitet 40-ta kanë shkaktuar tensione për brenda shoqërive të shteteve. Programe për zhvillim dhe reforma ekonomike e sociale, që ndërmorën qeveritë e shteteve kishin për qëllim të i kundërviheshin tendencave social revolucionare. Këto lëvizje u lidhen, po sikur se rrymat revolucionare, kundër nacionalizmit të ngritur nga ShBA-ja. Shpesh, sistemet qeverisëse demokratike u zëvendësuan nga diktaturat ushtarake. Me qëllim të shfrytëzimit të mundësive dhe aftësive për zhvillimin e mëtejshëm ekonomik më 1960 u themelua Zona e lirë tregtare e Amerikës latine, (1960) Tregu qendror amerikan si dhe Paktit të Andeve më 1969. Presidenti i ShBA-ve gjatë viteve 1961-1963, Kenedi (J.F.Kennedy), me qëllim që të ndihmojë vendet e prapambetura të Amerikës latine, më 1961, ja arriti që të themelojë Aleancën për përparim (Charta Punta del Este). Për deri sa revolucionet socialiste në Guatemalë dhe Bolivi dështuan për një kohë të gjatë, revolucioni socialist në Kubë më 1956, nën udhëhiqen e Kastros (F. Castro) korri suksese dhe filloi të ndikojë në shtete përreth, në të cilat u krijuan shumë grupe guerile. Këto grupe mundoheshin të mobilizonin popullsinë fshatare në përpjekjet revolucionare socialiste, dhe shpesh vepronin sipas taktikave guerile të njohura si Tupamaros nëpër qytete (Terrorismus).
Tentimet e kryetarit të Kilit, Alendi (S.Allende Gossens), për të instaluar një sistem të shoqërisë socialiste dështuan, mirëpo në politikën e jashtme thelluan përpjekjet për mëvetësi nga ShBA-ja. Këto rrethana pasqyrohen në përpjekjet për riorganizimin e Organizatës së Shteteve të Amerikës. Me marrëveshjen e arritur në Meksikë më Meksikë më 1967, e njohur në histori si Kontrata e Tlatelolos, Amerika latine u shpall si zonë e lirë nga armët bërthamore.
Popullsia
Shoqëria e Amerikës latine ka një histori të gjatë të përbashkët në shumë sfera, si në ato kulturore dhe tregtare, por në shtete të ndryshme të saj ka tradita të ndryshme edhe përkund përbërjes së ngjashme etnike dhe racore të popujve. Për paraqitjen e përbërjes strukturore të popullsisë së shteteve, shpesh përdoren klasifikimet si në të bardhë, të zi, indianë, dhe aziatikë. Në pjesën m të madhe të Amerikës latine flitet spanjishtja, në Brazil gjuha portugeze, në Guinenë franceze, në Hispanjoll dhe në disa ujdhesa të vogla perëndimore flitet frëngjishtja.
Dallimet ekzistuese sociale të krijuara gjatë kohës së kolonializmit, në kohën e urbanizimit kanë ardhur gjithnjë e më shumë duke u theksuar, dhe atë sidomos në qytete të mëdha. Ndërsa ndarësit racore janë duke u zhdukur si pasojë e rritjes së popullsisë së përzier nga racat e ndryshme. Për të treguar këtë pjesë të popullsisë së përzier, ndër të tjera përdoret shprehja Indio.
Për nga përkatësia fetare, Amerika latine është hapësira më e madhe e kufizuar e ritit katolik (92% më 1977). Kjo hapësirë është e kufizuar nga aspekti kulturorë dhe gjeografik. Mirëpo besimi fetar dhe gjallëria fetare në Amerikën latine janë të përziera me elementet kulturore e të pa feve. Në hapësirat me popullsi të dendur, rol të madh luaj besimet fetare të përziera (bie fjala besimi fetar Umbanda). Struktura sociale e popullsisë është në kundërshtim me mësimet sociale të kishës katolike e cila si përkushtim të saj kryesorë e ka bërë përhapjen dhe dominimin e saj në këtë hapësirë. Për këshillime rreth çështjeve kishtare si organ koordinues i konferencave të peshkopëve të shteteve, për gjithë Amerikën latine është ngritur një këshill i peshkopëve (C.E.L.AM.). Po ashtu në këtë drejtim, më 1959, në Romë, është themeluar Komisioni i Papës për Amerikën latine si një organ i veçan i kongregacionit kurues që ka qëllim që nëpërmjet ndihmave të nxisë punën e peshkopëve të C.E.L.AM.-it. Po ashtu më 1959, me seli në Bogotá, u themelua Lidhja fetare për Amerikën Latine (spanjisht Confederactión Latino-Americana de los Religiosos, shkurtesa CLAR) e cila koordinon punën aktive të fesë (rreth 51% të klerit). Këto ndërmarrje ndihmohen nga shoqëri me vend qëndrime në të gjitha anët e botës. Që nga kjo kohë, kisha katolike, në shumë vende të Amerikës latine ka ngritur objekte të veta si shkolla, spitale, shtëpi pleqsh, fishnore, shkolla të zanateve dhe qendra tjera sociale. Po ashtu edhe kisha protestante është prezentë në Amerikën latine, sidomos në pjesët e vendeve të banuara nga popullsia me prejardhje gjermane si në Brazil, Agjentin dhe Kilë që mërguan gjatë shekullin XIX-të. Nga fundi i shekullit XIX, një numër bukur i mirë i misionarëve protestant nga ShBA-ja dhe Britania e Madhe u vendosë në Amerikën latine dhe tani shumica prej tyre kryejnë veprimtarin e tyre si të pa mvarrur duke ju afruar gjithnjë e më shumë gjuhës dhe kulturës së popullsisë vendase. Këto kisha nëpërmjet shërbimeve sociale, tregimeve biblike, dhe gjallërimit të jetës së rreptë krishtere, me të shpejtë fituan numër të anëtarëve. Zakonisht shumica e këtyre anëtarëve rrjedhin nga shtresat e dobëta sociale. Për planifikimet e përbashkëta, për rreth 22 milion protestantëve të shpërndarë nëpër shtete të ndryshe, përkujdeset Këshilli krishterë nacional në shtetet përkatëse. Komisioni për afirmimin e njësimit evangjelistë (spanjisht Unidad Evangélica Latinoamericna, shkurtesa UNELAM) selinë e ka në Montevideo. Këshilli Luterik i Amerikës Latine përfaqëson 61 kisha Lutere dhe misione në 23 shtete dhe që nga viti 1952, përgjegjësia sociale dhe kishtare është në duar të  Komisionit për Amerikën latine i Lidhjes Botërore të Kishës Luterne.
Krajet e Rusisë
Federata Ruse ndahet në 83 subjekte federale, 9 prej të cilave quhen kraj.
Scuol
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Reusel-De Mierden
Reusel-De Mierden është një komunë në provincën Brabanta Veriore në Holandë me sipërfaqe 78.65 km² dhe popullsi 12564 banorë. Reusel është kryeqendra e komunës.
Rruga e trëndafilave
Rruga e trëndafilave është roman i vitit 2007 nga shkrimtarja Brunilda Zllami.
Jonas Gardell
Lars Jonas Holger Gardell (lindur në 2 nëntor 1963) është një novelist suedez, dramaturg, skenarist dhe komedian. Ai është i njohur për librat dhe pjesët teatrale të publikuara në Norvegji, Danimarkë, Finlandë, Islandë dhe Poloni.
Rruga e trëndafilave
“Si engjëll ! Kështu ishte ajo kur flinte. Kurora e artë e flokëve i binte mbi jastëk, si rreze drite që i jepnin më shumë bukuri këtij mëngjesi pranvere. Duart i mbante të mbledhura grusht afër buzëve që dukeshin si gonxhe, që drita ende nuk i kishte puthur për të çelur. Ajo i jepte përshtypjen e një liqeni të qetë, ku zambakët e ujit kishin krijuar mbretërinë e tyre, ishte si një vegim që burrat e kanë ëndërruar që në lindje, si simbol i femrës ideale që zgjon ndjenjën e të magjishmes, asaj pas të cilës duhej rendur me ngut. Ajo ishte gjithçka që dikush mund të donte të përqafonte për të qenë i plotësuar, por sot ajo i dukej më e brishtë se kurrë. Me pastërtinë e një fëmije, ajo e bënte të rrinte me orë të tëra pranë shtratit duke e vështruar e duke pritur me dëshirë që sytë e bukur ngjyrë deti të hapeshin për t’i dhuruar botën e tyre pafund.” Jetë në udhëkryqe, e kaluar në errësirë dhe plagë të thella sociale... Janë këto linjat që pasqyrohen në roman.
Jonas Gardell
Fillimet në karrierë
Novela e parë e Gardell me titull Passionsspelet u publikua në 1985. Që asokohe ai ka shkruajtur me dhjetëra novela, duke përfshirë këtu En Komikers Uppväxt që u ekranizua në një serial televiziv. Ai ka shkruar gjithashtu me dhjetëra libra, nëntë pjesë teatrale ku njëra prej tyre u ekranizua në filmin me titull (Life Is A Schlager). Novelat e tij nuk janë përkthyer ende në anglisht.
Vitet e vonëshme
Në 2006, rreth 20 vite pas publikimit të novelës së parë, Gardell është një prej komedianëve suedez më me emër. Ai ka dalë hapur si gej dhe është i martuar me shkrimtarin amerikano-finlandez dhe njëkohësisht moderatorin televiziv, Mark Levengood me të cilin ka adoptuar dy fëmijë.
Ceraja
Cerajë është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kreshbardhë. Fshati është banuar me popullatë shqiptare, ne fshatin Cerajë kanë banuar mbi 70 familje te ndara ne disa lagje si prsh,Avdyli ,Fesullahu, Halili, Hajra, Muja, Hasani etje, ky fshat kufizohet me fshatrat Bistricë e Shalës, Koshutovë e Vllahi dhe disa pjesë te banuar me serb si Sllatinë, Soçanicë etje.
Ceraja është fshat shqiptar rreth 25 km në veri të Mitrovicës. Ka gjurmë të lashtësisë nga antika dhe mesjeta. Është fshati i fundit i banuar nga shqiptarët (administrativisht i lidhur me komunën e Leposaviqit). Për shkak të qendresës që bënë banorët e këtij fshati regjimeve të ndryshme otomane, serbe, gjermane të kohës, është djegur disa herë sidomos gjatë luftës së Dytë Botërore më 1941 dhe 1945 nga bandat çetnike serbe dhe partizanët jugosllavë dhe janë vrarë disa banorë të këtij fshati. Pas mbarimit të Luftës së Dytë Botërore për shkak të kushteve të vështira të jetesës shumë familje janë shpërngulur në Mitrovicë, Vushtrri, Prishtinë etj, ndërsa disa familje janë shpërngulur edhe në Turqi. Gjatë luftës së fundit në Kosovë (1998-99) fshati u dogj në tërësi. Nga pasojat e luftës edhe sot në këtë fshat jetojnë pak familje shqiptare.
Flamuri i Gjibraltarit
thumb|right|300px|Flamuri i Gjibraltarit parapamje|Flamuri i Gjibraltarit Flamuri i Gjibraltarit është Stema e Gjibraltarit e zgjatur, e cila iu dha Gjibraltarit nga Mbretëresha Isabella of Castile më 10 korrik 1502.
Petro Nini Luarasi
Petro Nini Luarasi (Luaras, 22 prill 1865 - Ersekë, 17 gusht 1911) ka qenë prift ortodoks i krishterë, mësues, publicist dhe veprimtar i lëvizjes kombëtare. Edhe babai i tij, Nini Petro Kostallari, kishte qenë aktiv në Rilindjen Kombëtare Shqiptare si publicist dhe mësues.
Jeta
Pasi mbaroi shkollën e seminarit të Qestoratit nën Koto Hoxhin, punoi si mësues në fshatrat e rrethit të Kolonjës, ku mësoi shqip i maskuar dhe përgatiti një numër shokësh si mësues të ardhshëm të shqipes. Në vitin 1887 Luarasi dhe shoku i tij mësues Thanas Sina morën drejtimin e shkollës shqipe në Korçë nga Pandeli Sotiri pas largimit të tij. Mes viteve 1887 dhe 1893 Luarasi hapi në Ersekë dhe në disa fshatra të rrethit të Kolonjës shkolla në gjuhën shqipe. Themelimi dhe promovimi i shkollave shqipe nga Luarasi në zonën e Kolonjës e solli atë në konflikt me Filaretos, kryepeshkopin grek të Kosturit. Në vitin 1892 një letër qarkore iu dërgua popullatës shqiptare ortodokse të Kolonjës për të shkëputur lidhjet mes tyre dhe Luarasit me Filaretos, duke iu referuar atij si një "renegat i mallkuar" që përhapte "masonerinë dhe protestantizmin e lirë", ndërsa dënonte punën e tij me shkollën shqipe dhe thoshte se Gjuha shqipe “nuk ekzistonte”.
Më pas emigroi në Shtetet e Bashkuara të Amerikës në periudhën 1904 - 1908, ku ishte anëtar aktiv i Lëvizjes Kombëtare Shqiptare dhe nismëtar i shoqatave patriotike "Malli i Mëmëdheut" dhe "Pellazgu". Luarasi punoi gjithashtu si drejtor dhe mësues i Shkollës së parë shqipe të motrave Qiriazi në Korçë dhe në vitet 1909-1911 punoi si drejtor i shkollës së Negovanit, të themeluar nga Papa Kristo Negovani.
Matilda
MATILDA është roman i Brunilda Zllami i vitit 2003.
Petro Nini Luarasi
Jeta
Ai gjithashtu ka kontribuar në organizatat për rrugën që çon në Shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë (shkëputja) nga Perandoria Osmane.
Luarasi mori pjesë në Kongresin e Manastirit që sanksionoi krijimin e alfabetit të shqipes në vitin 1908. Për veprat e tij patriotike, shkëputjen e Shqipërisë nga Perandoria Osmane, mësimin e gjuhës shqipe dhe veprimtarinë shoqërore, ai u persekutua të dy nga Patriarku Ekumenik i Kostandinopojës dhe regjimi i turqve të rinj. Sipas shumë mundësive ai vdiq i helmuar nga Patriarkana më 17 gusht 1911.
Shkrimet
Ai bashkëpunoi, botoi dhe ishte kryeredaktor me këto revista:
Në këto revista ai botoi shkrime mësimore, poezi dhe publicistike. Në veprën e tij politike "Mallkimi i shkronjave shqipe" dhe "Çpërfolja e shqiptarit" (Manastir, 1911), mbrojti të drejtat e popullit shqiptar për të drejtat e tyre për kulturën e vet kombëtare. Ai propagandoi idetë kryesore të Rilindjes Kombëtare Shqiptare që ishin ato të bashkimit të popullit shqiptar në luftën e tij për lirinë e Shqipërisë, pavarësisht besimeve fetare.
Mirënjohje
Presidenti i Shqipërisë, Bamir Topi më 13 janar 2012 i akordoi Petro Nini Luarasit (pas vdekjes) Urdhrin “Nderi i Kombit” me motivacionin: “Figurë e shquar e kombit, një nga veprimtarët e ndritur të Rilindjes Kombëtare, luftëtar i paepur për zgjimin, emancipimin dhe prosperimin e kombit shqiptar, për çlirimin nga zgjedha osmane dhe formimin e shtetit komb të shqiptarëve, luftëtarit të madh të krijimit të arsimit kombëtar si një nga shtyllat e çështjes kombëtare, vepër për të cilën dha edhe jetën.”
Irma la Douce
Irma la Douce film artistik, komedi dashurie e prodhimit amerikan (1962).
Përmbajtja
Irma la Douce i takon atyre zonjave, që ushtrojnë profesionin më të vjetër në Rue Casanova të Parisit.
Nestor Pastori, një polic i ndershëm, dëbohet nga shërbimi policor përderisa tenton kryenëvete që me një të rame të spastrojë dukuritë e ligshta në hotelin Rue Casanova. Aty fiton dashurin e Irmasë së ëmbël, e cila nuk dëshiron të ndahet nga profesioni i saj. Në këto rrethana Nestori është i detyruar të jetojë një jetë me dyfytyra.
Në rolet kryesore Shirley MacLaine dhe Jack Lemon.
Whistler (Kolumbia Britanike)
Whistler është një qytet në Distrikti rajonal i Vankuverit të Madh, provinca Kolumbia Britanike, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 24040 km² dhe popullsi 9824 banorë.
Kantoni Le Châtelet-en-Brie
Kantoni Le Châtelet-en-Brie (frëngjisht: Canton du Châtelet-en-Brie) është një kanton në departamentin Seine-et-Marne, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Le Châtelet-en-Brie. Ka sipërfaqe 178.7km2 dhe popullsi 15207 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Le Châtelet-en-Brie aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Flamuri i Jersey
thumb|right|300px|Flumuri i Jersey Flamuri i Jersey u adoptua nga Shteti Jersey më 12 qershor, 1979.
Sabina Ajrula
Sabina Ajrula Toziya (17 prill 1946 – 10 gusht 2021) ishte një aktore turko maqedone e njohur më së shumti për rolin e Hayriye Çakırbeyli në serialet kriminale-drama Eşkıya Dünyaya Hükümdar Olmaz dhe Afife Hatun në Muhteşem Yüzyıl.
Jeta dhe karriera
Sabina Ajrulla Toziya lindi më 17 prill 1946 në Shkup, Maqedoni, Jugosllavi, e cila tani është brenda kufijve të Maqedonisë së Veriut. Ka studiuar aktrim në Teatrin Shtetëror të Shkupit. Pas aktrimit në Maqedoni dhe Jugosllavi, Toziya luajti personazhin e Afife Hatun në serialin televiziv Shekulli i mrekullueshëm, i cili u transmetua në Star TV për herë të parë në Turqi. Ajo luajti rolin e Hayriye Çakırbeyli në serialin televiziv Eşkıya Dünyaya Hükümdar Olmaz. Ajo u largua nga shfaqja në janar 2021 pasi pësoi një goditje të pjesshme për shkak të një tumori në tru.
Vdekja
Më 10 gusht 2021, Sabina Ajrulla Toziya vdiq në moshën 75 vjeçare, pasi pësoi një goditje për shkak të një tumori në trurin e saj.
Realizmi poetik
Realizmi poetik (frëngjisht: Réalisme poétique) ishte një lëvizje kinematografike në Francë në vitet 1930. Më shumë një prirje sesa një lëvizje, realizmi poetik nuk ishte aq i integruar sa montazhi sovjetik apo impresionizmi francez, por ishin individët që e krijuan këtë stil lirik. Drejtorët kryesorë të lëvizjes ishin Pierre Chenal, Zhan Vigo, Julien Divier, Marcel Carnet dhe ndoshta drejtori më i rëndësishëm i lëvizjes, Zhan Renoir. Renoir bëri një shumëllojshmëri të gjerë filmash të ndikuar nga Fronti Popullor i Majtë dhe madje edhe një film të shkurtër lirik.
Historia
Rryma, e ndikuar nga letërsia natyraliste, nga avangarda dhe nga kinemaja ekspresioniste gjermane, ilustrohet veçanërisht nga filmat e Zhan Vigo, René Clair, Zhan Renoir, Marcel Carne, Marcel L'Herbier, Marc Allégret, Jacques Becker. Jean Grémillon, Jacques Feyder dhe Julien Duvivier. Është gjithashtu e nevojshme të nënvizohet rëndësia e personaliteteve të tilla si skenaristët dhe dialogistët Jacques Prévert dhe Henri Jeanson, shkrimtari dhe producenti Marcel Pagnol, skenaristi belg Charles Spaak, drejtori artistik Lazare Meerson dhe dekoratori hungarez Alexandre Trauner.
Aktorët emblematikë të realizmit poetik janë Michel Simon, Jean Gabin, Arletty dhe Michèle Morgan.
Nga ana tjetër, realizmi poetik do të kishte një ndikim të rëndësishëm në kinemanë neorealiste italiane dhe në Valën e re franceze.
Dua
DUA, një roman i Brunilda Zllami në vitin 2003, në të cilin ndjenja e dashurisë është ndërthurur me fantastiken dhe shkencoren. Çdo gjë mund të arrihet, nëse dëshira është e madhe. Asgjë nuk është e pamundur, kur njeriut nuk i mungon vullneti dhe dashuria. Dashuria midis Rigelsit dhe Rashelës, personazheve kryesorë të këtij romani, merr kuptim vetëm atëherë kur ata mund të kthehen në vendin e të parëve të tyre.
Realizmi poetik
Historia
Realizmi poetik përbëhet nga dy prirje:
Sitet arkeologjike së qarkut të Koçës
Sitet arkeologjike në qarkut të Korçës përfshinë disa kategori dhe periudha. Ato nisi që nga kohët prehistorike dhe vazhdojnë derin në antikitetin e vonë dhe mesjetë. Tipologjitë e këtyre siteve përfshinë disa lloje kategorish si; vendbanime prehistorike, kalatë, varrezat etj.
Mehmet Visoka
Punoj për shumë vite si minator neper miniera të ndryshme të Kosovës dhe njëkohësisht edhe u muar me aktivitet të ndryshme. I burgosur dhe dënuar për pjesëmarrje në demonstratat e 1989, pas vrasjes së Ali Ajetit së bashku me mixhën e Ali Ajetit dhe një kushëri të tij formojnë grupin ilegal të armatosur të quajtur "Treshja e LLapit", i cila grup kryente aksione të armatosura nëpër territorin e Llapit duke qenë i lidhur në vazhdimësi me grupet e tjera të armatosura siç ishin grupi i Zahir Pajazitit dhe Ilir Konushfcit. Aksionet që i ndërmor ky grup ishin të shumta si ato në Orllan, LLuzhan te stacioni i policisë, Sibofc ku lanë të vrarë një oficer të ushtrisë serbosllave, te punkti famëkeq te Besiana. Pas kësaj ai iu bashkangjitet shokëve të tij në UÇK në Konushefc. Po ashtu ai mbrojti trojet e tija duke u përballur pa reshtur me armikun dhe duke i sulmuar vazhdimisht deri në prill të vitit 1999 kur në një luftë të ashpër me armikun goditet nga një plumb famëkeq dhe bie dëshmor.
La Pobla de Benifassà
La Pobla de Benifassà është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Maestrat, të provincës Castellón, në Komunitetin e Valencias. La Pobla de Benifassà ka 296 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 136 km2.
Ditar për çështje ndërkombëtare (1979)
Ditar për çështje ndërkombëtare (1979). Për përdorim të brendshëm, shkruar nga Enver Hoxha.
SOS, një buzëqeshje
SOS, një buzëqeshje roman me Autor Zija Çela.
Sent
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Lista e emrave të përveçëm femërorë: M
Mirvete
Myrvete Mergita
Kantoni Reims-8
Përbërja aktuale
Kantoni Reims-8 aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Lista e emrave të përveçëm femërorë: N
N
nertila a esht emer shipetar dhe qfar esht domethanja
Kloten
Kloteni është qytet i distriktit Bülach në kantonin e Zürich, në Zvicër.
Dy të huaj
Karakteret kryesore dhe aktorët pjesëmarrës
-Marina Kountοuratοu (gr. Μαρίνα Κουντουράτου): Prezantuesja e programit të mëngjesit "Proino Chamogelo (Buzëqeshja e mëngjesit)", një person simpatik dhe i nurshëm, por me një edukim i ulët, që duke tentuar t' i bindë të gjithë për nivelin e saj kulturor të lartë, vendos të hyjë në shkollën dramatike të profesorit të teatrit Kostantinos Markoras. E portretizuar nga Evelina Papoulia.
-Nteni Markoka (gr. Ντένη Μαρκορά): Nëna e Kostantinos. Nje grua ekscentrike e klasës së pasur që ndërhyn vazhdimisht në jetën e birit të saj me mënyrën më të surealiste. Një nga karakteret më të komike në seri. E portretizuar nga Ntina Konsta.
-Flora Barbaritsa (gr. Φλώρα Μπαρμπαρίτσα): Dadoja e Kostantinos, e cila jeton akoma me atë si punëtore shtëpie. Ajo kujdeset gjithë kohën për marrëdhënien që Kostantinos ka me Mina, të fejuarën e tij. E portretizuar nga Chrysoula Diavati.
-Apostolis Sideratos (gr. Αποστόλης Σιδεράτος): Κryeredaktori i emisionit "Proino Chamogelo" dhe shoku më i mirë i Marina. Ajo është gay. I portretizuar nga Alexandros Rigas.
-Mina Angelopoulou (gr. Μίνα Αγγελοπούλου): E fejuara e Kostantinos. Avokate. E portretizuar nga Alexandra Palaiologou.
-Nikiforis Kasimatis (gr. Νικηφόρος Κασιμάτης): Pronari i kanalit, i cili transmeton emisionin e Marina. I portretizuar nga Dimitris Doutsis.
Rheden (Holandë)
Rheden është një komunë në provincën Gelderland në Holandë me sipërfaqe 84.39 km² dhe popullsi 43718 banorë. De Steeg është kryeqendra e komunës.
Shpikje dhe zbulime në shekuj
Shpikje dhe zbulime në shekuj Autori: Niko Gjeci. Botuesi: Toena. Faqet e librit 632.
Fati
Fati (nga lat. fatum - bëmë, gjë e kryer), sipas shumë njerëzve, është rrjedha e ngjarjeve dhe rrethanave që duhet të ndodhin në botë ose në jetën e njeriut, e parapërcaktuar dhe e paravendosur nga një qenie e mbinatyrshme ose perëndi. Fati mund të përshkruhet edhe si një fuqi apo veprues i papërballueshëm që përcakton të ardhmen e gjithçkasë si edhe të një individi të vetëm. Ky koncept bazohet në besimin se ka një rend natyror të paravendosur në gjithësi.
Vizitori i çuditshëm
Vizitori i çuditshëm Autori: Thanas Jorgji. Botuesi: Toena. Viti i botimit: 2010. Faqet e librit 208. ISBN 978-99943-1-648-9
Fati
Fati në gjuhën e përditshme njihet edhe si "risku", pjesa e parapërcaktuar e kushteve, rrethanave dhe ngjarjeve që do të ndodhin në jetën e një njeriu. Poashtu edhe fjala me prejardhje turke "kismet", përdoret në gjuhën shqipe me të njëjtin kuptim me riskun.
Shpikje dhe zbulime në shekuj
Duke pasur për synim që libri të jetë sa më i dobishëm dhe interesant për kategori të ndryshme lexuesish, veçanërisht për nxënësit e klasave të larta të shkollave të mesme dhe studentët e universiteteve, është bërë kujdes që çdo shpikje të trajtohet në mënyrë maksimalisht të kuptueshme, të qartë dhe tërheqëse. Lexuesi do të mësojë jo vetëm sesi janë realizuar shpikje të ndryshme, por edhe sesi njerëz të zotë, mendjendritur, me pasion, vullnet e përkushtim të veçantë kanë punuar e realizuar shpikje të mrekullueshme, duke i dhuruar gjithë shoqërisë njerëzore zhvillim e përparim. Njohja me historinë e shfaqjes dhe përhapjes së shpikjeve në shekuj është historia më e bukur e jetës njerëzore. Ajo ndryshon nga historia e njerëzimit që lexuesi ka mësuar në shkollë, e cila, si dihet, karakterizohet nga luftëra të përgjakshme të shoqëruara me viktima të panumërta, me shkatërrime e dëmtime kolosale në të gjitha fushat e jetës. Njohja me shpikjet dhe zbulimet e ndryshme të shfaqura në kohë e hapësirë gjatë shekujve tregon historinë e njerëzimit për ta bërë jetën më të mirë, më komode, më të kulturuar dhe të civilizuar në të gjitha drejtimet. Pikërisht për kontributin tërësor që kanë dhënë dhe japin shpikjet dhe zbulimet, njohja me to është sa interesante dhe po aq e bukur. Historia e shpikjeve dhe zbulimeve në shekuj krijon te lexuesi ndjenjë kënaqësie dhe mirënjohjeje të veçantë ndaj gjithë atyre njerëzve inteligjentë, pasionantë e me plor përkushtim që krijuan apo zbuluan ato. Është ky fakt që e bën këtë histori shumë të ndryshme nga ajo që mësohet në shkolla, e cila, siç dihet, karakterizohet nga luftëra të përgjakshme dhe shkatërrimtare e dëmtime kolosale në të gjitha fushat e jetës. Shpikjet dhe zbulimet në shekuj janë tregues të zhvillimit dhe përparimit të jetës në përgjithësi.
Fati
Pak histori
Fati është një term që rrjedh nga fjala latine "fatum" - bëmë, fakt; që në zanafillën e saj tregonte vendimin e pakthyeshëm të një perëndie. Më vonë u përdor për të përshkruar Destinin, të birin e Kaosit dhe të Natës, prej të cilit askush, as edhe perëndite vetë me Jupiterin, nuk mund t´i shpëtonin rriskut të tyre të parapërcaktuar nga Fati.
Fati si perëndi përfytyrohej si i verbër.
Fati në kulturën popullore
Në gjuhën shqipe perëndeshat e fatit të njeriut njihen si Vitore.
Operat e verdit
Oberto, Conte di San Bonifacio - Teatro alla Scala, Milano, 1839 Un Giorno di Regno - Teatro alla Scala, 1840 Nabucco - Teatro alla Scala, 1842 Lombardi - Teatro alla Scala, 1843 Ernani - Teatro La Fenice, Venecia 1844 Dy Foscari - Teatro Argentina, Romë, 1844 Joan e Arc - Teatro alla Scala, 1845 Alzira - Teatro San Carlo, Napoli, 1845 Attila - Teatro La Fenice, Venecia, 1846 Makbethi - Teatri i Pergola, Firence, 1847 Plaçkitësit - Teatri Madhërisë së Saj, Londër, 1847 Jerusalem - Académie Royale de Musique, Paris, 1847 (versioni I rishikuar në Lombardi) Corsair - Teatro Grande, Trieste, 1848 Beteja e Legnano - Teatro Argentina, Romë, 1849 Luisa Miller - Teatro San Carlo, Napoli, 1849 Stiffelio - Teatro Grande, Trieste, 1850 Rigoletto - Teatro La Fenice, Venecia, 1851 Rapsod - Apollo Theatre, Romë, 1853 La Traviata - Teatro La Fenice, 1853 Les Vêpres siciliennes - Académie Royale de Musique, Paris, 1855 Trouvère - Académie Royale de Musique, Paris, 1857 (versioni I rishikuar Il trovatore NJE Baletit ju shtuar) Simon Boccanegra - Teatro La Fenice, Venecia, 1857 Harold - Teatro Nuovo, Rimini, 1857 (versioni i rishikuar Stiffelio) Një Ball maskuar - Apollo Theatre, Romë, 1859 Forca e Fatit - Imperial Teatri, Saint Petersburg, 1862 Makbethi - Teatri prit shumë, Paris, 1865 (rishikuar version) Don Carlos - Académie Royale de Musique në Paris, 1867 Forca e Fatit - Teatro alla Scala, Milano, 1869 (rishikuar version) Aida - Khedivial Cairo Opera House, 1871 Don Carlo - Teatro San Carlo, Napoli, 1872 - (rishikim i mendoj se Don Carlos) Simon Boccanegra - Teatro alla Scala, 1881 (versioni i rishikuar 1857) Don Carlo - Teatro alla Scala, Milano, 1884 (dyte rishikim, version Aktit 4) Don Carlo - Teatro Komunale, Modena, 1886 (Tretë rishikim, version Aktit 5) Otello - La Scala, 1887 Falstaff - Teatro alla Scala, 1893
Diell në mesnatë
Diell në mesnatë roman, Autore: Diana Çuli. Botuesi: Toena. Viti i botimit: 2005. Faqet e librit 412. ISBN 99927-1-969-9
Përrallë nga e kaluara - Gjoleka djali i Abazit
Përrallë nga e kaluara - Gjoleka djali i Abazit skenarë letrarë për filma artistikë. Autori: Dhimitër Anagnosti. Botuesi: Toena. Faqet e librit 186.
Janë vitet '30. Abazi, një fshatar Labërie, dhe e shoqja, presin një fëmijë. Abazi do djalë, ka zgjedhur edhe emrin, Gjolekë, ndërsa kumbar do të jetë Serveti, një bashkëfshatar kurbetli në Amerikë. Me të hedhur pak shtat, Abazi e vë të birin të ruajë dhentë e përdor mbi të gjithë dhunën dhe autoritetin e një prindi të sertë.
Susch
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Përrallë nga e kaluara - Gjoleka djali i Abazit
Me gjithë përpjekjet e Servetit që përpiqet ta shpëtojë Gjolekën fëmijë nga dhuna e të atit, ky i fundit shpëtimin mund ta gjejë veç te vetja.
Lista e emrave të përveçëm femërorë: O
Orgela
Patrick Poivre d’Arvor
Patrick Poivre d’Arvor lindur më 20 shtator 1947 në Reims, Marne, është një gazetar i televizionit francez dhe shkrimtar. Ai është spikeri që mban numrin më të lartë të prezantimit të lajmeve, në botë, me rreth 40 vite punë në televizion dhe me prezantimin e më shumë se 4500 edicione lajmesh në televizion.
Samnaun
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Nishani i Mustafë Beut
Nishani i Mustafë Beut është një monument i trashëgimisë kulturore (përmendore mbivarrore) që ndodhet në oborrin e Xhamisë së Gazi Ali Beut, në Vushtrri. Ky monument është i kategorisë "akitekturor", nënkategoria, monument ansambël, i miratuar me numër.
Mbi hapësirë-kohën
Mbi hapësirë-kohën Autori: Rexhep Meidani. Botuesi: Toena. Faqet e librit 188.
Sekretet (film)
Filmi "Sekretet" ,me regji të Spartak Pecanit dhe me personazh kryesor Ndriçim Xhepa me rolin e doktorit. Film i xhiruar në 2007, por me premier u shfaq me 15 Maj 2008.
Përmbajtja e filmit
Flet për çmendurinë shqiptare, çmendurinë e një kombi, që nuk ishte i afte për 50 vjet te shprehe vetveten. Janë një sere pyetjesh qe shtrohen, përgjigjet e te cilave do te shpërfaqem një nga një në dublat e filmit, i cili prej 9 majit do te nise projeksionin ne Millenium për gjithë shqiptaret. Ngjarja qe zhvillohet ne një spital psikiatrik. Nje komb i goditur psikologjikisht. Çfarë ka ndodhur me kujtesen e këtij kombi, apo a do ta fitojne identitetin e humbur dhe a do te jene ndonjehere vetvetja ? Regjisori rreket t’i japë përgjigje gjithseciles prej këtyre pyetjeve nepermjet personazheve te interpretuara nga aktore te zeshem te kinemase shqiptare. Kryeroli është misheruar nga Ndricim Xhepa, e rreth tij janë aktoret e rinj Ermela Teli, Neritan Licaj, Eftiola Lacka e Redian Mulla.
Arkaizmat
Ne gjuha, nje archaism (ngaἀρχαϊκός, archaïkós, 'old-fashioned, antiquated', ultimately, archaîos, 'from the beginning, ancient') is the use of a form of speech or writing that is no longer current. This can either be done deliberately (to achieve a specific effect) or as part of a specific jargon (for example in law) or formula (for example in religious contexts). Many nursery rhymes contain archaisms. Archaic elements that occur only in certain fixed expressions (for example 'be that as it may') are not considered to be archaisms.
Perdorimi
Arkaizmat jane most frequently encountered in poetry, law, science, technology, geography and ritual writing and speech. Their deliberate use can be subdivided into literary archaisms, which seeks to evoke the style of older speech and writing; and lexical archaisms, the use of words no longer in common use. Archaisms are kept alive by these ritual and literary uses and by the study of older literature. Should they remain recognised, they can be revived, as the word anent was in this past century.
Shtypi fleksografik
Principi i punës
thumb|280px|Forma e shtypit për shtyp fleksografik Forma e shtypit punohet në material fotoreagues, me emrin polimer. Varësisht nga përdorimi, thellësitë në formë të shtypit mund të jenë nga  1,7 deri në 6 mm. Ndriçimi bëhet me rreze ultraviolet, nëpërmjet negativit, dhe në procesin e më vonshëm të zhvillimit me ujë apo të ndonjë tretësi tjetër, fitohet  relefi në formë të shtypit. Në fillimet e shekullit 21. Forma e shtypit filloi të prodhohet edhe me metoden CtP (computer to plate), dhe kjo është punimi nëpërmjet llaserit, pa ndriçmim dhe pa zhvillim që mundëson dukshëm shkurtim të kohës dhe kualitet shumë më të lartë të formës. Ngjyra e shtypit bartet me ndihmën a valakëve, në valakun e quajtur valak raster (aniloks). Detyra e saj është bartja e ngjyre për çdo rrotullim në formë të shtypit. Në linjaturë (thellësi të gravuara në të cilat është ngjyra) valaku raster në trashësi ndërmjet 0,8 i 1 µm. Forma e shtypit është mbështjell[ rreth cilindrit bazë, dhe elementet e ngritura të saj me anën e presionit e transferojnë ngjyrën në bazën për shtyp në të cilën shtypet. Për shkak se ka veti të qëndrueshmërisë, për shkak të presionit të ultë në bazë, forma e shtypit ka një kohë shumë të gjatë tç qëndrueshmërisë’.
Në fleksografi shfrytëzohen ngjyra të cilat kan viskozitet të vogël. Kryesisht shfrytëzohen tri lloje të ngjyrave: në bazë të alkoholit, na bazë të ujit te UV ngjyrat. Ngjyrat në bazë të alkoholit përdoren te në foli të polimerit dhe aluminit. Terja e kopjes së shtypur bëhet me avullim të alkoholit (sipas nevojes) edhe me anë të temperatureës. Në baza si që janë letra apo kartoni) shfrytëzohen ngjyra në bazë të ujit, dhe këtu terja zgjtë më shumë. Në material siq’ është PVC, foli të aluminit, laminat dhe të ngjajshme përdoren UV ngjyra. Ekspozimi I kopjes së shtypur në UV dritë, terja është më e shpejtuar. Ngjyrave mun tu ipen edhe elemente shtesë, për ti përmirsuar vetitë siq’ është plastifikatori (rritje e fleksibilitetit te ngjyra), vosaku (rritje e qëndrueshmerisë gjatë fërkimit), etj.
Arkaizmat
Perdorimi
A similar desire to evoke a former age means that archaic place names are frequently used in circumstances where doing so conveys a political or emotional subtext, or when the official new name is not recognised by all (for example: 'Persia' rather than 'Iran', 'Bombay' rather than 'Mumbai', 'Madras' rather than 'Chennai'). So, a restaurant seeking to conjure up historic associations might prefer to call itself Old Bombay or refer to Persian cuisine in preference to using the newer place name. A notable contemporary example is the name of the airline Cathay Pacific, which uses the archaic Cathay ("China").
Shtypi fleksografik
Principi i punës
Shtypi fleksografik, është teknikë e thjeshtë e shtypit, dhe karekterizohet me përparsi nga teknikat tjera të shtypit, me mbulim të mire të ngjyrës, shkëlqim të kopjes së shtypur, mundisi të shtypit në material të ndryshme, mundësi të të shtypit me lloje të ndryshme të ngjyrave dhe me shpejtësi të lartë të shtypit. Mangësitë e saj janë çmimi shumë i lartë i forms së shtypit (sidomos ato të punuara në mënyrën CtP), si dhe rrotulluesit (valakët) rasterik shumë të shtrenjtë.
E Djathta Shqiptare
E djathta është një nga dy rrymat kryesore të mendimit në skenën politike shqiptare së bashku me të majtën. Parimet kryesore të së djathtës në trevat shqiptare janë Ekonomia e Lirë e Tregut, Konservatorizmi Shoqëror, Pro-Europianizmi dhe Mbrojtja e të Drejtave Kombëtare të Shqiptarëve. Partitë kryesore politike të së djathtës shqiptare janë Partia Demokratike e Shqipërisë, Lidhja Demokratike e Kosovës, Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës dhe Partia Demokratike Shqiptare. Përfaqësuese më të vogla janë Partia Republikane e Shqipërisë, Rilindja Demokratike Kombëtare në Maqedoni, Partia për Veprim Demokratik në Serbi, Lidhja Demokratike dhe Unioni Demokratik i Shqiptarëve në Mal të Zi. Figurat kryesore historike të së djathtës shqiptare janë Ahmet Zogu, Mit'hat Frashëri, Azem Hajdari, Sali Berisha, Ibrahim Rugova, Ramush Haradinaj dhe Arbër Xhaferri. Figura të tjera që kanë luajtur një rol të rëndësishëm në formësimin e së djathtës shqiptare janë Abaz Ermenji, Ali Këlcyra, Hasan Dosti, Safet Butka, Hysni Lepenica, Lef Nosi, Skënder Orollogaj, Skënder Muço, Abaz Kupi, Muharrem Bajraktari, Gani Kryeziu dhe Said Kryeziu, Genc Pollo, Gramoz Pashko, Sabri Godo, Lulzim Basha, Jozefina Topalli, Bamir Topi, Gazmend Oketa, Neritan Ceka, Fatmir Sejdiu, Bujar Bukoshi, Veton Surroi, Isa Mustafa Vesel Memedi dhe Menduh Thaçi.
Arkaizmat
Perdorimi
Archaisms are frequently misunderstood, leading to changes in usage. One example is found in the phrase "the odd man out", which originally came from the phrase "to find the odd man out", where the verb "to find out" has been split by its object "the odd man", meaning the item which does not fit.