cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Naile Hoxha
Naile Hoxha (Shkodër, 31 dhjetor 1934 - 29 gusht 2016) ka qenë këngëtare e muzikës popullore shqiptare. E dekoruar me Urdhërin "Naim Frashëri" kl. II dhe më 1976 me titullin "Artiste e Merituar". Disa nga këngët më të suksesshme të saj që kanë pasur sukses jo vetëm në Shqipëri, ishin "Xhamadanin kuq si gjaku", "Moj e mir synin larush", "Djal i dashtun", "Seç po fryn fllad pranvere".
Këngëtarja shkodrane ishte pjesë e Ansamblit të Këngëve dhe Valleve Popullore të Shqipërisë. U nda nga jeta më 29 gusht 2016.
Chézy-en-Orxois
Chézy-en-Orxois është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Chézy-en-Orxois ka një popullsi prej 391 banorë dhe sipërfaqe 16.15 km², me një dendësi prej 24 banor/km².
Viktorija Loba
Viktorija Loba (maqedonisht: Викторија Лоба, e lindur më 17 tetor 1988) është një këngëtare Maqedonase.
Jeta personale dhe karriera
Loba ka lindur në qytetin Taganrog në atë që tani është Rusia jugperëndimore, dhe më herët, kur ishte fëmijë, rreth moshës 8 vjeçare, Loba me familjen e saj u zhvendos nga Rusia në Maqedoni. Ajo është e pranishme në skenën muzikore dhe stacionet televizive në Maqedoni që në moshë të hershme. Kur ajo ishte 15 vjeç, Loba përfaqësoi Maqedoninë në Festivalin Europian të këngës për të rinj 2003, në vitin 200, në Danimark, Copenhangen së bashku me Marjia Arsovska me këngën Ti nuk më njeh mua, duke u renditur në vendin e 12-të.
Në vitin 2004, ajo ka fituar çmimin e parë, dhe ajo u nderua me çmimin "Golden Bachelor" e këngëtarit vokal në Grupin e të rriturve në festivalin Ndërkombëtar "Wind rose" mbajtur në Moskë-Rusi. Prej vitit 2008 deri në vitin 2010 Loba ishte vokalistja e grupit Maqedonas "Tumbao Salsa Band" që performon muzikë Braziljane, Portugeze dhe Kubaneze, në të njëjtën kohë ajo ishte vazhdimisht e pranishme në ekranet televizive me shfaqjen muzikore "Klubi i Pambukut" në televizionin Alpha nën kujdesin e "Tumbao Salsa Band".
Banesa e Halim e Ismail Xhaferrit
Banesa e Halim e Ismail Xhaferrit është një monument i trashëgimisë kulturore në Popçishte, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "266/1" më "16.02.1979".
Viktorija Loba
Jeta personale dhe karriera
Në vitin 2010, eventi më i rëndësishëm "Ladybug i Artë i popullaritetit" (Златна бубамара на популарноста) shpalli Lobën "Zbulimin e Vitit".Për dy vjet me rradhë, si në vitin 2011 dhe në vitin 2012, ajo ka luajtur në festivalin veror "Dashuria dhe Lumturia" në Ohër, Maqedoni si e ftuara e veçcantë.
Në vitin 2011, në Festivalin Ndërkombëtar të Maqedonisë "Ohri Fest" në vitin 2011 ajo fitoi çmimin e dytë në mbrëmjen e muzikës pop dhe çmimin e tretë në mbrëmjen ndërkombëtare, me këngën "Nëntë gjëra" ("Devet raboti"). Ajo dhe Robert Bilbilov ishin pjesë e OGAE Video Contest 2012 me këngën e tyre Ti Si Vinovna, e cila u pozicionua në vendin e njëmbëdhjetë.
Makfest është festivali më prestigjioz muzikor Maqedonas i këngëve moderne të muzikës pop/rrok. Makfest 2012 u hap me këngën e Lobës "Pocuvstvuvaj Go Ritamot" (Ndjej Ritmin) dhe ishte kënga zyrtare e Makfest 2012. Në vitin 2013, me hitin e fundit "Summer Love" ajo u ngjit në vendin e parë të top listës Holandeze për talentet e reja, Spinin' Records dhe mbeti në atë pozicion për një kohë të gjatë. Në vitin 2014, në festivalin ndërkombëtar në Maqedoni "Makfest", Loba fitoi çmimin për performancën më të mirë me këngën "Samo moj". Këngët e saj janë vazhdimisht në krye te listave Maqedonase pop. Loba ka përvojë si aktore, po ashtu. Në vitin 2007 ajo luajti rolin kryesor në dramën Lolita nga Nabokov në teatrin dramatik të Maqedonisë.
Gjithashtu, ajo ka marrë pjesë në reklama televizive, të tilla si reklama televizive për kompaninë "One Telecommunications" dhe "Pelisterka" - kompani për ujin mineral. Më tej, ajo mori pjesë në një fushatë të organizuar nga Qeveria për parandalimin e abuzimit me drogën. Ajo u përpoq të pëfarqësonte Maqedoninë në Festivalin Europian të Kënges 2015 në festivalin Kombëtar të Shkupit Fest 2014, me këngën e saj Edna edinstvena, e cila u rendit në vendin e shtatë. Daniel Kajmakoski përfaqësoi Maqedoninë në garën e vitit 2015.
Nikolai Noskov
Vitet e hershme
I lindur më 12 janar 1956, në Gzhatsk, tani i quajtur Gagarin, Nikolai Noskov vjen nga një familje e "thjeshtë e punës".
Fëmijëria e Kolyas i dha atij përtypjet e para për muzikën që ishin kryesisht muzikë popullore, e luajtur në instrumentet tradicionale ruse apo që këndoheshin nga e ëma e në atë kohë. Në moshën tetë vjeçare, Kolya dhe familja e tij u zhvendosën në një qytet më të madh – Cherepovets. Atje Nikolai mbaroi shkollën dhe më pas shërbeu në ushtri.
Jeta personale
Nikolai kanë qenë i martuar me të dashurën Marina. Ai ka një vajzë me emrin Katerina (lindur 1991). Në vitin 2015, Nikolai bë një gjysh, vajza e tij lindi një mbesën Miroslava (lindur 2015).
Diskografia
parapamje|Nikolai Noskov, 2009.
Katedralja e Shën Palit
Katedralja e Shën Palit (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Banesa e Ramadan Kapllan Qoses
Banesa e Ramadan Kapllan Qoses është një monument i trashëgimisë kulturore në Qencke, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "266/1" më "16.02.1979".
Marshi sllav
Marshi sllav në B-flat minor, Op. 31 (botuar në frëngjisht si Marche slave; Славя́нский марш / Сербско-русский марш, Slavyanskiy marsh / Serbsko-russkiy marsh) është një poezi toni orkestrale nga Pyotr Ilyich Tchaikovsky e publikuar në tetor 1876.
Sfondi
Në qershor 1876, Serbia dhe Perandoria Otomane ishin të përfshira në Luftën Serbo-turke  (1876-78). Rusia haptazi përkrahi Serbinë. Shoqëria Muzikore Ruse porositi një pjesë orkestrale nga Tchaikovsky për një koncert në ndihmë të Shoqërisë së Kryqit të Kuq, dhe në fund të fundit, për të mirën e veteranëve të plagosur serb. Shumë rusë kishin simpati për vëllezërit e tyre sllav dhe të krishterë ortodoksë dhe dërguan ushtarë vullnetarë dhe ndihma për ta ndihmuar Serbinë.
Tchaikovsky iu referua pjesës së tij si "Marshi serbo-rus", ndërsa e shkruante atë. Ajo u dha premierë në Moskë më 17 nëntor 1876, e dirixhuar nga Nikolai Rubinstein.
Marshi është shumë programatik në formën e tij dhe organizimin. Pjesa e parë përshkruan shtypjen e serbëve nga turqit. Ai përdor dy këngë popullore serbe, "Sunce jarko, ne sijaš jednako" (Diell i shndritshëm, nuk shndritni në mënyrë të barabartë), nga Isidor Ćirić dhe "Rado ide Srbin u vojnike" (Me kënaqësi serbi bëhet ushtar), nga Josip Runjanin - duke i dhënë rrugë pjesës së dytë, që përshkruan angazhimin rus për të ndihmuar serbët. Kjo është e bazuar në një melodi të thjeshtë me karakterin e një valle fshati e cila përcillet nëpër orkestër, derisa më në fund shndrrohet në një deklaratë të himnit kombëtar rus "Rroftë Cari". Seksioni i tretë i pjesës është një përsëritje e kulmit orkestral të Tchaikovsky-t, duke ritheksuar thirrjet serbe për ndihmë. Seksioni final përshkruan vullnetarët rus që marshonin për të ndihmuar serbët. Ajo përdor një melodi ruse, dhe përfshin një tjetër interpretim të "Rroftë Cari" duke parashikuar triumfin e popujve sllav mbi tiraninë. Uvertura përfundon me një virtuoso coda për orkestër të plotë.
Pjesa ndanë disa refrene me Uverturën 1812, me të cilën shpesh performohet bashkë.
Instrumentimi
Marshi është shënuar për dy flauta, dy piccolo, dy oboe, dy klarinete në B flat, dy bassoon, katër horneta në F, dy kornete në B flat, dy bori në B flat, tre trombone (dy tenor, një bas), tuba, tri timpanë, lak daulle, cembale, bas daulle, tamtam, dhe harqe.
Trashëgimia
Pjesa është përfshirë në filmin Skënderbeu.
Pjesa është përfshirë në videolojën e vitit 2015 Fallout 4.
Pjesë është përdorur edhe në lojën Age of Empires.
Aubepierre-sur-Aube
Aubepierre-sur-Aube është një komunë në Francë. Aubepierre-sur-Aube bën pjesë në departamentin Haute-Marne të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 190 banorë dhe sipërfaqe 43.1 km².
Elektronegativiteti
Disa elemente tregojnë tendencë më të theksuar që të lirojnë elektronet e tyre.Në këto raste formohen jonet pozitive.Elementet e tilla janë elektropozitive.Ndërsa, në të kundërtën, elementet që gjatë reaksioneve kimike tregojnë tendencë të theksuar që të formojnë jone negative , i quajmë elemente Elektronegative. Elektronegativiteti nuk ka njësi, por ka shkallë të Paulingut , kjo aftësi është relative. Me rritjen e numrit atomik në kuadër të grupit të njejtë ,elektronegativiteti i elementeve zvogëlohet. Kurse me rritjen e numrit atomik në kuadër të periodës së njejtë, elektronegativiteti rritet. Do të thotë që elementet që kanë elektronegativitet më të theksuar janë jometalet që gjenden në anën e djathtë të Sistemit periodik. Ndërsa ato që kanë elektronegativitet më të ultë janë metalet. Elektronegativitetin më të lartë e ka Fluori me shkallë 4.0. Ndërsa më të ulëtin e ka Ceziumi me 0.7. Shembull Floruri i Ceziumit CsF, 4.0- 0.7 = 3.3 , kjo është lidhje tipike Jonike , shkaku që lidhjet jonike <1,8 deri në 3.5.
Fourdrain
Fourdrain është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Fourdrain ka një popullsi prej 418 banorë dhe sipërfaqe 9.45 km², me një dendësi prej 44 banor/km².
Auberchicourt
Auberchicourt është një komunë në Francë. Auberchicourt bën pjesë në departamentin Nord të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 4628 banorë dhe sipërfaqe 7.12 km².
Kisha e Zemrës së Shenjtë të Krishtit
Kisha e Zemrës së Shenjtë të Krishtit, Tiranë është një monument i trashëgimisë kulturore në Tiranë, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Troësnes
Troësnes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Troësnes ka një popullsi prej 240 banorë dhe sipërfaqe 2.65 km², me një dendësi prej 91 banor/km².
Aubercourt
Aubercourt është një komunë në Francë. Aubercourt bën pjesë në departamentin Somme të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 57 banorë dhe sipërfaqe 3.8 km².
Juvincourt-et-Damary
Juvincourt-et-Damary është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Juvincourt-et-Damary ka një popullsi prej 570 banorë dhe sipërfaqe 29.82 km², me një dendësi prej 19 banor/km².
Aubergenville
Aubergenville është një komunë në Francë. Aubergenville bën pjesë në departamentin Yvelines të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 12096 banorë dhe sipërfaqe 8.83 km².
Klinika Mjekësore Qeveritare (Tiranë)
Klinika Mjekësore Qeveritare (Tiranë) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Ndërtuar në vitet 50 në shërbim të godinës së presidencës. Ka një stil kubist minimalist tipik i periudhës komuniste
Berlancourt, Aisne
Berlancourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Berlancourt ka një popullsi prej 108 banorë dhe sipërfaqe 5.2 km², me një dendësi prej 21 banor/km².
Småland
Småland është provincë në Suedinë jugore. Småland kufizohet me Blegine, Skåne, Halland, Östergötland, Västergötaland dhe me detin Baltik në lindje.
Emri
Emri Småland do të thotë "Vendet e vogla", ndërsa në gjuhë tjera e ka formën ndryshe e cila është Smolandia nga latinishtja.
Popullsia
Sipas 30 dhjetorit 2009, popullsia në Småland kishte 720,358 banorë.
Gjeografia
Småland është provincë e cila ka shumë liqene. Vendi është me tokë të kultivuar me 14%, livadhe me 17% dhe me pyje me 50%. Qytete më të mëdhaja në Småland janë: Jönköping në veri, Växjö në jug dhe Kalmar në lindje.
Klima
Småland ka klimë oqeanike siq është Kalamri, poashtu ka temperaturë të ndryshueshme siq është Jönköpingu.
Banesa e Dalan dhe Rushan Bashllarit
Banesa e Dalan dhe Rushan Bashllarit është një monument i trashëgimisë kulturore në Zvarisht, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "266/1" më "16.02.1979".
Kompleksi Ndërtimor rrugën Murat Toptani
Kompleksi Ndërtimor rrugën Murat Toptani është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007".
Ndërtuar gjatë viteve 30-ta në stilin ekletik, godinat që në ndërtimin e tyre kanë pasur funksione të ndryshme
Zgjerimi i Qendrës Historike
Zgjerimi i Qendrës Historike është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "3498/1" më "19.09.2002".
Auberive
Auberive është një komunë në Francë. Auberive bën pjesë në departamentin Haute-Marne të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 195 banorë dhe sipërfaqe 70.64 km².
Eslöv
Eslöv është qytet në rajonin e Skånes, ka 17.748 banorë. Ky qytet është qyteti i 70-të që është i madh.
Korpusi Qendror i Ansamblit (Tiranë)
Korpusi i alba film është ndërtuar gjatë viteve 1947-52, në stilin neo-klasik.
Zona Muze e Korçës
Zona Muze e Korçës është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "249" më "01.07.1980".
Komuniteti Mysliman (Tiranë)
Komuniteti Mysliman (Tiranë) ose Medreseja e Tiranës është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri ndërtuar gjatë viteve 30’ në stilin art deko. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007". Shih Medreseja (Tiranë).
Bellver de Cerdanya
Bellver de Cerdanya është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Cerdanya, të provincës Lleida, në Komunitetin Katalonia. Bellver de Cerdanya ka 2231 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 98.14 km2.
Pirro Miso
Pirro Miso lindur në Tiranë më 27 nëntor 1942, Etnomuzikolog e Etnoorganolog shqiptar (Lushnje) është dipllomuar për teori muzike në vitin 1969 në Institutin e Lartë të Arteve (sot Universiteti i Arteve). Aktualisht mban titullin shkencor Profesor Doktor.
Projekte kombёtare e ndërkombëtare - Arkivistika
Programi i nismës komunitare., INTERREG III A, Itali-Shqipëri- pugli@lbania, në bashkëpunim me IKP, në funksione drejtuese dhe realizuese të këtyre zërave:
Auberives-en-Royans
Auberives-en-Royans është një komunë në Francë. Auberives-en-Royans bën pjesë në departamentin Isère të rajonit Auvergne-Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 359 banorë dhe sipërfaqe 5.07 km².
Turizmi i gjuetisë
Turizmi i gjuetisë nënkupton një udhëtim turistik që ndërmerret me qëllim të gjuetisë së kafshëve të egra, qoftë në natyrë të lirë (shkretëtirë) ose në një zonë të projektuar dhe të destinuar posaçërisht për gjueti.
Zhvillimi historik i turizmit të gjuetisë
Për njeriun parahistorik, gjuetia ishte një nga aktivitetet më të vjetra njerëzore, madje edhe në epokën e gurit, dhe një mënyrë mbijetese dhe jetese. Në kohët e lashta shërbente si mjet për të fituar aftësi luftarake, ndërsa në mesjetë me ndihmën e harkut dhe shigjetës i shërbente njeriut në fushatat ushtarake, por edhe si një formë argëtimi. Në kohët e lashta shfaqen rregulloret e para në lidhje me gjuetinë. Gjuetia mund të trajtohet si sport, argëtim, atraksion turistik, aktivitet ekonomik.
Zhvillimi i turizmit të gjuetisë në Evropë
Në shekullin 19, një numër i madh britanikësh shkuan në Afrikë dhe Azi për të eksploruar tropikët, për të gjuajtur kafshë ( elefantë ose luanë ), kështu që ata sollën në shtëpi trofe të ndryshëm si provë të aventurës së tyre.
Karakteristikat e turizmit të gjuetisë
Ekzistojnë gjithashtu dy lloje të gjuetisë:
Turizmi i gjuetisë përfshin edhe foto safari, të cilët hyjnë në kategorinë e përdorimit jo konsumues që mund të dëmtojë kafshët e egra, sepse turistët lëvizin rreth tyre dhe në këtë mënyrë i shqetësojnë. Përdorimi konsumues i kafshëve të egra nënkupton kritika dhe dënime, si dhe zhdukjen e një specie të caktuar.
Trofetë e zakonshme
mufloni, dhia e egër dhe dhia e egër,
dhe një çakall, një kafkë dhelpre, një baldose dhe një qen si rakun ,
Objektivi i gjuetisë
kafshë që nuk janë më riprodhuese (gjuetia etike).
Aubermesnil-Beaumais
Aubermesnil-Beaumais është një komunë në Francë. Aubermesnil-Beaumais bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 455 banorë dhe sipërfaqe 4.88 km².
Kalaja e Mborjes
Kalaja e Mborjes apo Gërmadhat e Gurit të qytetit është një monument i trashëgimisë kulturore në Mborje, rrethi i Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "586, 4874" më "17.03.1948/23.09.1971".
Aubers
Aubers është një komunë në Francë. Aubers bën pjesë në departamentin Nord të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 1521 banorë dhe sipërfaqe 10.14 km².
Skiroi (kthjellim)
Mbiemër
Mbiemri Skiroi i referohet personave të mëposhtëm:
Belmonte de Miranda
Belmonte de Miranda është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Oviedo, të provincës Asturias, në Komunitetin e Asturias. Belmonte de Mirandapërfshinë një sipërfaqe prej 208.01 km2.
Chéry-lès-Pouilly
Chéry-lès-Pouilly është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Chéry-lès-Pouilly ka një popullsi prej 689 banorë dhe sipërfaqe 17.22 km², me një dendësi prej 40 banor/km².
Auberville
Auberville është një komunë në Francë. Auberville bën pjesë në departamentin Calvados të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 487 banorë dhe sipërfaqe 2.62 km².
Alan Perlis
Alan Jay Perlis (1 prill 1922 – 7 shkurt, 1990) ishte një shkencëtar i kompjuterit amerikan i njohur për punën pioniere në gjuhët e programimit dhe si fituesi i parë i Çmimit Turing.
Biografia
Perlis ka lindur në një familje hebreje në Pitsburg, Pensilvani. Në vitin 1943, ai e mori e tij diplomë bachelor në kimi nga Carnegie Institute of Technology (tani Carnegie Mellon University). Gjatë Luftës së dytë Botërore, ai i shërbeu Ushtrisë të SH.B., ku ai u interesuar në matematikë. Ai, më pas fitoi edhe një diplomë master (1949) dhe një Ph. D. (1950) në matematikë në MIT. Disertacionin e doktoratës është, të titulluar "On Integral Equations, Their Solution by Iteration and Analytic Continuation".
Atij u dha Çmimi Turing në vitin 1966, me motivacion, për ndikimin e tij në fushën e teknikave të programimit kompjuterik të avancuar  dhe ndërtimin e compiler-it. Kjo është një referencë për punën që ai kishte bërë si një anëtar i ekipit që ka zhvilluar gjuhën e programimit ALGOL.
Në vitin 1971, Perlis u zhvendos në në Yale University duke u bërë udhëheqës i Departamentit të Shkencave Kompjuterike dhe mbajti vendin e Eugene Higgins. Perlis u zgjodh në Akademinë Kombëtare të Inxhinierisë në vitin 1977.
Në vitin 1982, shkroi një artikull, Epigrams on Programming, për revistën e ACM, SIGPLAN, ku përshkruan në një fjali shumë nga gjërat që ai kishte mësuar në lidhje me programin gjatë karrierës së tij. Epigramet janë cituar gjerësisht . Ai mbeti në Yale deri në vdekjen e tij në vitin 1990.
Botime
Publikime, një përzgjedhje:
Belver de Cinca
Belver de Cinca është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Bajo Cinca/Baix Cinca, të provincës Huesca, në Aragon. Belver de Cinca ka 1380 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 82.6 km2.
Nightmute, Alaska
Nightmute, Alaska (Nightmute) është një qytet në qarkun Bethel të shtetit federal Alaska, SHBA. Në Nightmute, Alaska jetojnë 280 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej 263 km2 (101.5 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 23 m (75 ft).
Medreseja e Tiranës
Medreseja e Tiranës "H. Mahmud Dashi" ose Medreseja e Përgjithshme të Tiranës është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri, ndërtuar në vitin 1931 si Medreseja e Lartë ose Medreseja e Naltë në të ashtuquajturin stili “ndërkombëtraë”, ku ka futje të stileve të ndryshme arkitektonike.
Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "122 më 05.03.2007". Kjo është një ndertimi arsimore e Komunitetit Mysliman (Komuniteti në Tiranë).
Sadik Spahija
Sadik Spahija (Shkodër, 1959) është qeramist, pedagog dhe ka qenë dekan në Akademinë e Arteve.
Aubertin
Aubertin është një komunë në Francë. Aubertin bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Nouvelle-Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 656 banorë dhe sipërfaqe 17.16 km².
Auberville-la-Campagne
Auberville-la-Campagne është një komunë në Francë. Auberville-la-Campagne bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 612 banorë (regjistrimi 2006) dhe sipërfaqe 4.78 km².
Auberville-la-Manuel
Auberville-la-Manuel është një komunë në Francë. Auberville-la-Manuel bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 118 banorë dhe sipërfaqe 3.02 km².
Auberville-la-Renault
Auberville-la-Renault është një komunë në Francë. Auberville-la-Renault bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 385 banorë dhe sipërfaqe 4.96 km².
Coria, Cáceres
Coria, Cáceres është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vegas del Alagón, të provincës Cáceres, në Extremadura. Coria, Cáceres ka 12896 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 103 km2.
Komisioni i festës
Komisioni i festës është roman i shkrimtarit Ismail Kadare, i botuar më 1978 në vëllimin Ura me tri harqe. Romani bazohet në ngjarje reale që ndodhën në vitin 1830 kur sulltani i fton në një drekë të pajtimit dinjitarët shqiptarë që kishin filluar të pavarësoheshin nga Porta e Lartë dhe aty i masakron të gjithë.
Godina e vjetër e Liceut të Korçës
Godina e vjetër e Liceut të Korçës është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Korçës, në qarkun e Korçës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "377" më "22.01.1985".
Corçà
Corçà është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Empordà, të provincës Girona, në Katalonia. Corçà ka 1317 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 16.31 km2.
Corbins
Corbins është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Segrià, të provincës Lleida, në Katalonia. Corbins ka 1340 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 21.27 km2.
Naim Gjylbegu
Naim Gjylbegu (Shkodër, 1920 - Vig, 25 gusht 1944) ka qenë veprimtar i Lëvizjes Nacional-Çlirimtare, njëri ndër "5 Heronjt e Vigut", shpallur Hero i Popullit.
Biografia
I biri i Daut Gjylbegut, njërit prej 12 asambleistëve që më 12 prill 1939 morën vendimet e bashkimit të Shqipërisë me Italinë fashiste. I ati kishte qenë tregtar dhe më pas anëtar i Partisë Fashiste Shqiptare si dhe anëtar i Këshillit Administrativ të Prefekturës Shkodër. Mori pjesë në demonstratën e 22 shkurtit 1942, arsye për të cilën u arrestua.
U aktivizua me lëvizjen antifashiste sidomos në periudhën gjermane. I dalur në mal, megjithëse me të atin në pozitë dhe kushëririn Musanë ministër. Me katër shokë të idealeve ranë në betejë të armatosur në Vig të Mirditës.
Elda Dushi
Elda Dushi (1989) është një mbretëreshë shqiptare e bukurisë e cila përfaqësoi Shqipërinë në konkursin Miss Bota 2007. Në kohën e konkursit, ajo ishte një gjimnaziste dhe deklaroi se donte të bëhej diplomate.
Aubervilliers
Aubervilliers është një komunë në Francë. Aubervilliers bën pjesë në departamentin Seine-Saint-Denis të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 76087 banorë dhe sipërfaqe 5.76 km².
Els Pallaresos
Els Pallaresos është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Tarragonès, të provincës Tarragona, në Katalonia. Els Pallaresos ka 3991 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 5.53 km2.
Keltët
[[File:Celtic expansion in Europe.png|upright=1.5|thumb|right|Shpërndarja e popujve keltikë:
{{legend|#ffff43|Qendra e Kulturës Hallstatt (shekulli V p.e.s.)}} {{legend|#97ffb6|Shpërndarja maksimale keltike nga viti 275 p.e.s.}} {{legend|#d2ffd2|Territoret Lusitane në Iberi ku vendosja keltike është e paqartë}} {{legend|#27c600|Territoret ku gjuhët keltike fliten sot}} ]] Keltët ishin një popull indo-evropianë që në pikun e tyre (shekujt IV-III p.e.s.) u zgjeruan në një zonë të gjerë të Evropës, nga Ishujt Britanikë deri në Danub, si dhe në disa vendbanime të izoluara në jug, rezultat i zgjerimit në gadishullin iberik, italik dhe anadollik. Të bashkuar nga origjina etnike dhe kulturore, me një grup gjuhësh indo-evropiane të përbashkët dhe me vizionin e njëjtë fetar, keltët gjithmonë ishin të ndarë politikisht; midis grupeve të ndryshme të popullsisë keltike ishin Britanët, Gaulët, Panonët, Keltiberët dhe Galatët, përkatësisht ndarë në Ishujt Britanikë, Gaulia, Panonia, Iberia dhe Anadollia.
Origjina
Gjuhët kelte janë një nga degëzimet e mëdha të familjes Indo-Europiane. Me kalimin e kohës gjuhët kelte u futën në histori rreth viteve 400 p.e.sonë, ata ishin tashmë të ndara në disa grupe gjuhësore dhe u përhapën kryesishtë në pjesë perendimore të kontinetit Europian, Gadishullit Iberik, Irlandës, dhe Britanisë. Historiani i lashtë grek Eforus i Cimes nga Azia e Vogël, shkruante në shekullin e IV p.e.sonë, besohet që keltët erdhën nga ishulli nga gryka e Rinit dhe "u larguan nga shtëpitë e tyre prej luftrave të vazhdueshme dhe rritjes së madhe të detit ".
Fontaine-lès-Clercs
Fontaine-lès-Clercs është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Fontaine-lès-Clercs ka një popullsi prej 275 banorë dhe sipërfaqe 5.33 km², me një dendësi prej 52 banor/km².
Historia e turizmit në Shqipëri
Qe ne kohën e Perandorisë Osmane ka patur disa udhetare te huaj ne Shqiperi. Psh Evlia Çelebiu
Në vitin 1914 fill pas 2 vjetësh nga shpallja e pavarësisë, Shqipëria vizitohet nga princ Vidi. Ai mbërrin në qytetin e Durrësit, i cili ishte kryeqyteti I vëndit në atë kohë dhe gjatë vizitës një operator austriak realizoi pamjet e para filmike duke vënë në dukje mënyrën e jetesës , pamjen e qytetit dhe kulturën vëndase. Këto pamje rezultojnë si pamjet e para filmike me qëllim turistik në Shqipëri.
Në fund të viteve 20, Insituti “ Luce “ ofroi pamje të Shqipërisë bardh e zi , duke e titulluar këtë minifilm : “ Panorami Pittoreschi “. Filmimet e realizuara tregojnë Shqipërinë primitive dhe modern të asaj kohe, duke vënë në dukje : veshjet tradicionale , punimet artizanale , tregtinë dhe peshkimin.
Qytetet e vizituara fillimisht ishin qyteti i Durrësit dhe Krujës. Vizitorët zbarkonin ne qytetin bregdetar dhe pas vizitës në këtë qytet ata merrnin rrugën drejt qytetit të Krujës. Ajo ç’ka u bënte më shumë përshtypje ishte historia e vëndit dhe rrugëtimin historik që ne kemi që  në periudhën e Bizantit. Ndertesat e vjetra arkiologjike të cilat dëshmonin ç’do periudhë ne Shqipëri. Gjithashtu u tërhiqte vëmëndje edhe vëndi ku kishte mbretëruar heroi ynë kombëtar “ Gjergj Kastiot Skënderbeu “. Kalatë madhështore të rezituara prej kohësh dhe burrat të cilët kryenin punët e tyre në pragun e derës. Ajo që u bënte më shumë përshtypje ishte roli I gruas. Gruaja pothuajse bënte të gjitha punët.
Një nga turistët e famshëm të asaj kohe ishte edhe shkrimtari francez : Romeo Rolan I cili vizitoi Durrësin dhe Krujën brënda një dite. Kruja ishte destinacioni kryesor turistik për shkakë të historisë dhe karakteristikave mesjetare, turko-bizantine. Gjithashtu për arsyen se konsiderohej si ; “djepi I pavarësisë “ e lidhur forte me mitin e heroit kombëtar. Pas Krujës, filloi zbulimi I një destinacioni të ri ,ai i Butrintit. Një qytet i lashtë ku Enea e Trojës e zbuloi krejt rastësishtë në rrugën e tij drejtë Romës. Butrinti do kthehej kështu në destinacionin shumë te famshëm në Shqipëri, e cila vazhdon edhe sot të konsiderohet I tillë.
Në vitet 30, papritur Shqipëria u kthye në edhe si një nga destinacionet turistike, ku përgjithsishtë agjensitë italiane sillnin turistë një ditorë dhe vazhdonin lundrimin e tyre me vapor drejtë Korfuzit. Mund t’a krahasojmë këtë lloj udhëtimi, si një nga udhetimet me kroçerë të asaj kohe.
Arkiologët Italian nxjerrin në pahë Butrintin me anë të gërmimeve të tyre arkiologjike ne vitin 1928. Nga këto gërmime u zbuluan gjurmë interesante nga perandoria romake në vëndin e ilirëve, paraardhës të shqiptarëve. Ato ç’ka binin më shumë në sy ishin dyshemeja shumëngjyrshe e shek – V pas Krishtit dhe amfiteatri i shek – III p.k. Sheshi i skenës që I përket epokës greke dhe sfondi I para skenës I epokës së perandorisë romake. Gjithashtu në themele u gjetën edhe statuja mjaft të bukura.
Në vitin 1937, Ministri i financave të Italisë mbërriti në Durrës, për të asistuar në 25-vjetorin e pavarësisë së Shqipërisë. Mbreti Zog organizoi një ceremoni me rastin e festës së pavarsisë. Pas asistim të tij, ministri i financave të Italisë gjithashtu shkoi të vizitonte edhe Butrintin e famshëm. Në këtë visit, ai do shikonte nga afer zbulimin e kësaj mrekullie antike.
Shqipëria në fillesat e saj në turizëm, nuk pranonte turistë të huaj përveç turistëve Lindor ( bllokut komunistë të asaj kohe ). Anije me turistë gjermano-lindorë zbarkonin në portin e Durrësit për t’u njohur me Shqipërinë dhe kulturën vëndase. Hoteli I ri në qytetin e Durrësit i quajtur “Hotel Adriatik” ishte qëndra e pushimit për këta turistë të huaj. Qëndër tjetër pushimi bregdetar u bë edhe plazhi ii Dhërmiut i lagur nga deti Jon. Shqipëria si një nga vëndet më të vogla në Europë ofronte për turistët panorama të veçantë prej struktures së saj gjeografike dhe me një klimë tepër të favorshme.
Në vitet 50, televizioni shqipëtar realizoi një dokumentar ku tregonte llojet e turizmit në Shqipëri për turistët e huaj. Pamjet e realizuara vinin theksin mbi turizmin malor,bregdetar,kulturor dhe arkeologjik. Plazhi i Durrësit mbetej ende destinacioni më i preferuar i vizitorëve të asaj kohe. Gjithashtu do të shohim edhe fillesat e turizmit të brëndshëm në vend. i cili më pare nuk njihej në Shqipëri. Puntorëve u jepej mundësia të kalonin një ditë pushimi në bregdet. Më pas, destinacion tjetër turistik i preferuar u bë edhe qyteti i Pogradecit , ndryshe nga qytetet e tjera të frekuentuar , ky qytet ofronte plazh në liqenin e Ohrit.
Fillim viteve 50 deri në fund të viteve 60, Shqipëria përjetoi fluks turistik. Por pas prishjes së marrdhënieve me Bashkimin Sovjetik, Shqipëria humbi turistët perëndimor dhe lindor. Pas kësaj situate mbeti vetëm turizmi I brëndshëm, ku më pas do mbërrinin edhe turistët kinezë. Kjo për arsye se Shqipëria me Kinën ishin aleatët kryesor në Europë me lidhje shumë të forte me njeri-tjetrin.
Për turistët vëndas u krijuan kabina dhe tualete ne zonën e plazhit ,të cilat ishin të konfiskuara nga ata që konsideroheshin si përfaqësues të drejtimit të vjetër. Vëndsit nuk kishin të drejtë të akomodoheshin ne hotel pasi, hotel Adriatik ishte ndertuar për të pranuar vetëm turistë te huaj.
Disa nga hotelet e para të ndërtuara në Shqipëri ishin : Këto katër hotele të ndertuara ishin përballë Hotel Adriatik I cili ishte kompleks turistik vetëm për të huaj, ndryshe nga hotelet pasardhese.
Në këtë periudhë, gjithashtu u ndërtua edhe anija e pare turistike ne qytetin e Durrësit. Kjo anije ofronte për turistët një lundrim fare të shkurtër ne bregdetin e qytetit e cila kushtonte 10 lekë të vjetra për person. E quajtur fillimisht “ Puntori “ ,kjo anije ofronte 120 vënde për turistët. 1.3.1 Kriteret që duhej të plotësonin turistët e huaj në Shqipëri në periudhën e komunizmit
Në vitet 1983-1984 për here të parë u u realizua një promovim i mirëfilltë i turizmit në Shqipëri me pamje filmike me ngjyra të vëndeve të ndryshme të shoqëruar me komente përkatëse dhe duke shpjeguar copëza historie për secilën destinacion. Përveç vëndeve ato pamje tregonin edhe për hotelet, restorantet , dyqanet , muzetë , punishte dhe fabrika që mund të gjeje në Shqipëri. Ky promocion i plotë turistik shqipëtar u realizua nga   “Kinostudio e Re “. Në këtë mënyrë turistët mund të kishin një informacion më të detajuar rreth Shqipërisë. Në vitet 80-90 turistëve të huaj që mbërrinin në Shqipëri nuk u lejohej të filmonin apo fotografonin. Aparatet fotografike u konfiskoheshin ne momentin e mbërritjen në aeroporti e Rinas-it dhe u jepeshin mbrapsht në momentin që largoheshin sërisht nga Shqipëria. Meshkujt nuk lejoheshin të qëndronin në territorin shqipëtar me flokë të gjata, në te kundert ata qetheshin në ambjentet e aeroportit. Femrat duhej të ishin me veshje të përshtatëshme për vëndin dhe nuk duhej të ishin te ekspozuara.
Hortikultura: vështrim enciklopedik
Hortikultura: vështrim enciklopedik është një libër i botuar në vitin 2017 nga Akademia e Shkencave e Shqipërisë me autorë Nazim Grudën dhe Andrea Shundin.
Përshkrim i librit
Në këtë të botim përfshihen rreth 4.600 terma shkencore me barasvlerësit e tyre në anglisht, emrat e bimëve në latinisht si edhe rreth njëmijë sinonime. Në shqip është një nga botimet më serioze për hortikulturën.
Akademia e Shkencave, së bashku me Universitetin Bujqësor organizuan më datë 2 qershor 2017, një simpozium ku morën pjesë specialistë të hortikulturës, të cilët e vlerësuan nivelin e këtij punimi. Sipas vlerësimeve të simpoziumit materiali përshkohet nga një hulumtim i kujdesshëm shkencor me saktësi e thellësi të mendimit, prurje origjinale e shumëpërfshirëse të informacionit dhe kujdes për detajin.
Avise
Avise (Oveuzo në dialekt valdostan) është një komunë në Itali me 297 banorë dhe ndodhet në pjesen e lartë të Luginës së Aostës.
Territori
Avise është e vendosur në një pjesë shkëmbore të grykës së Pierre Taillée, në hyrje të Valdigne.
Histori
Vendndodhja strategjike do të thotë se për shekuj me radhë Avise ishte mbrojtëse e tregut komercial që kalonte nga Qafa Sajane San Bernardo, qysh nga koha e Perandorisë Romake, pasi ishte tamam te kalimi i detyruar mes të Augusta Praetoria (Aosta moderne) dhe Galia (Franca e sotme). Tregimet e Horace-Bénédict de Saussure, të mbledhura në Voyage dans les Alpes tregojnë se me kalimi e Pierre Taillée u mbrojt nga dy ura të vetëlëvizshme,nga  ushtar garde dhe nga një derë e fuqishme.
Gjithashtu, gjatë mesjetës, vendndodhja strategjike e Avise lulëzoi më tej nga familja fisnike e Avise, një nga pak familjet që ishte në gjendje të mos i nënshtrohej Shtëpisë Fisnike së Savojës, dhe të jetë në gjendje të ndërtojë tri kështjella në një distancë prej disa qindra metra nga njëra tjetra. Kalaja e Avise, në veçanti, është një paralajmërim për kalimtarët-nga motoja: "Kush prek Avise-n, pendohet".
Veshja
Veshja e rrobave është gjithashtu një normë shoqërore
Gizy
Gizy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Gizy ka një popullsi prej 676 banorë dhe sipërfaqe 10.25 km², me një dendësi prej 66 banor/km².
Gjuhët veriore gjermanike
Gjuhët veriore gjermane përbëjnë një nga tre degët e gjuhëve gjermane, një nëngrup i gjuhëve indo-evropiane, së bashku me gjuhët perendimore gjermane dhe gjuhët gjermane të zhdukura.Ky grupi i gjuhës nganjëherë njihet edhe si "gjuhët nordike", një përkthim i drejtpërdrejtë i termit më të zakonshëm që përdoret në mesin e dijetarëve danezë, suedezë norvegjezë dhe laikëve.
Në Skandinavi termi "gjuhë skandinave" i referohet në mënyrë specifike gjuhëve përgjithësisht të ndërsjella të tre vendeve kontinentale skandinave dhe përdoret kështu në një kuptim më të ngushtë si një nëngrup i gjuhëve nordike, duke lënë mënjanë nënsimin insular të gjuhës Faroese dhe Islandeze. Danishtja, Norvegjishtja dhe Suedishtja janë gjithashtu të referuara si gjuhë kontinentale skandinave ose nordike, ndërsa Gjuha Faroese dhe Islandeze janë grupuar së bashku si gjuhë insulare skandinave ose nordike.Termi skandinav u ngrit në shekullin e 18 si rezultat i lëvizjes së skandinave të hershme gjuhësore dhe kulturore, duke iu referuar njerëzve, kulturave dhe gjuhëve të tre vendeve Skandinave dhe duke theksuar trashëgiminë e tyre të përbashkët..
Termi "gjuha veriore gjermane" përdoret në gjuhësi krahasuese, ndërsa termi "gjuha skandinave" shfaqet në studimet e gjuhëve standarde moderne dhe kontinuiteti dialektik të Skandinavisë.
Els Plans de Sió
Els Plans de Sió është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Segarra, të provincës Lleida, në Katalonia.
Gjuhët veriore gjermanike
Gjuhët moderne dhe dialektet
Gjuhët moderne në këtë grup janë:
Atdheut tim ushtar
Atdheut tim ushtar album i kengetares Edona Llalloshi Perpunoi:Naim Krasniqi Perpunoi:Naim krasniqi Pepunoi:Naim Krasniqi Text:Memli Krasniqi Perpunoi:Naim Krasniqi Teksti:Naim Krasniqi Ork:Naim Krasniqi Orkestrimi:Naim Krasniqi Orkestrimi:Naim Krasniqi Orkestrimi:Naim Krasniqi Orkestrimi:Naim Krasniqi Orkestrimi:N.Krasniqi Orkestrimi:N.Krasniqi Orkestrimi:N.Krasniqi Orkestrimi:N.Krasniqi Orkestrimi:N.Krasniqi
Els Torms
Els Torms është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Garrigues, të provincës Lleida, në Katalonia.
Hargicourt, Aisne
Hargicourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Hargicourt ka një popullsi prej 576 banorë dhe sipërfaqe 8.12 km², me një dendësi prej 71 banor/km².
Chigny, Aisne
Chigny është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Chigny ka një popullsi prej 140 banorë dhe sipërfaqe 10.47 km², me një dendësi prej 13 banor/km².
La Capelle
La Capelle është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. La Capelle ka një popullsi prej 1827 banorë dhe sipërfaqe 12.26 km², me një dendësi prej 149 banor/km².
Aubeterre
Aubeterre është një komunë në Francë. Aubeterre bën pjesë në departamentin Aube të rajonit Grand-Est. Komuna ka një popullsi prej 254 banorë dhe sipërfaqe 11.66 km².
Emperador, Valencia
Emperador, Valencia është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Horta Nord, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Emperador, Valencia ka 467 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 0.03 km2.
Rudi Erebara
Rudi Erebara (Tiranë, 1971) është poet, shkrimtar dhe përkthyes shqiptar.
Pasi u diplomua në Akademinë e Arteve të Bukura të Tiranës në vitin 1995, nisi një karrierë si analist politik, gazetar dhe shkrimtar. Ai është autori i dy librave me poezi Fillon Pamja, 1994 dhe Lëng Argjendi, 2013. Dy romanet e tij janë Vezët e thëllëzave, 2010, dhe Epika e yjeve të mëngjesit, 2016. Me romanin e fundit ai u nderua me Çmimin Evropian të Letërsisë më 2017.
Angel Dzhambazki
Angel Chavdarov Dzhambazki (emri i familjes ndonjëherë përkthehet edhe si Djambazki) ( Ангел Чавдаров Джамбазки  ; i lindur më 21 mars 1979, në Sofje ) është një politikan nacionalist bullgar dhe aktualisht anëtar i Parlamentit Evropian. Ai është gjithashtu nënkryetar i IMRO- së, pasi iu bashkua partisë nacionaliste në 1997 dhe gradualisht përparoi nëpër radhët e saj.
Dzhambazki është diplomuar në Universitetin e Sofjes, ku është specializuar në studime ndërkombëtare.
Politika
Në nëntor 2013, Komiteti Bullgar i Helsinkit njoftoi Kryeprokurorin e atëhershëm të Bullgarisë Sotir Tsatsarov në lidhje me komentet e bëra nga Dzhambazki, anëtarë të tjerë të IMRO-së dhe tifozë futbolli gjatë një procesioni anti-imigrues në Sofje. Dzhambazki ka kritikuar organizatën joqeveritare se është ajo që ajo e përshkroi si një "instrument për shkatërrimin e kombit".
Tre vjet më vonë, Dzhambazki dhe partia e tij paraqitën një mocion përpara Tsatsarov, i cili kërkonte ndalimin e aktiviteteve të Komitetit të Helsinkit në Bullgari, duke pretenduar se ata kishin qenë "presion" dhe "ndikuar" mbi gjyqtarët nëpërmjet përdorimit të seminareve, të cilat ata pretendojnë. çoi në pranimin e kërkesës për lirim me kusht të Jock Palfreeman. OJQ-ja hodhi poshtë akuzat, duke i quajtur ato një "pjesë e fushatës zgjedhore të IMRO-së".
Deputet i Parlamentit Evropian
Në maj 2014, Dzhambazki u zgjodh në Parlamentin Evropian si anëtar i koalicionit zgjedhor Bullgaria pa censurë - IMRO. Në vitin 2016 dhe 2017, Dzhambazki është akuzuar për komente raciste, ksenofobike dhe homofobike.
Ai u rizgjodh në Parlamentin Evropian në listën e partisë së tij në zgjedhjet e Parlamentit Evropian 2019.
Kandidat për kryetar komune të Sofjes
Në shtator 2019, ai shpalli kandidaturën e tij për kryetar bashkie të Sofjes, kryeqytetit dhe qytetit më të madh të Bullgarisë, gjatë zgjedhjeve lokale të Bullgarisë 2019. Ai e fokusoi fushatën e tij në çmontimin e getove të banuara kryesisht nga pakica rome e Bullgarisë, si dhe ndalimin e paradës vjetore të homoseksualëve në Sofia Pride, si pjesë e asaj që ai e përshkroi si një fushatë " rendi dhe ligj ". Ai u kritikua nga ish-partneri i tij i koalicionit Volen Siderov, pasi refuzoi të jepte dorëheqjen nga vendi i tij në Parlamentin Evropian ndërsa garonte për zgjedhjen si kryetar bashkie i Sofjes. Ai doli në vendin e pestë me 3.90% të votave.
Pikëpamjet dhe deklaratat politike
Që nga fillimi i karrierës së tij politike, Dzhambazki ka kundërshtuar rolin e Lëvizjes për të Drejtat dhe Liritë në politikën bullgare, duke e shpallur partinë si "toksike" dhe një "organizatë kriminale".
Në prill 2019, Dzhambazki festoi anulimin e "Strategjisë Kombëtare për Fëmijët (2019-2030) të Bullgarisë, të cilën ai tha se ishte "skandaloze" dhe do të "legalizonte praktikat e diskutueshme në rritjen e fëmijëve, do të debatonte mbi rolin e familjes dhe prindërve dhe do të çonte në një përfundim që do ta çonte vendin në linjat e çoroditura të vendeve si Norvegjia apo Holanda”. Ai deklaroi se anulimi i strategjisë ishte një fitore për veten dhe partinë e tij, për të cilën ai mendoi se do të vazhdojë "të luftojë për të mbrojtur traditën, familjen dhe vlerat e krishtera" dhe kundër "multikulturalizmit dhe eurobureokratizmit".
Dzhambazki dënoi një deklaratë në asamblenë e përgjithshme të OKB-së nga Ministrja e Jashtme bullgare Ekaterina Zaharieva në lidhje me të drejtat e fëmijëve më 27 shtator 2019, duke deklaruar se ai e konsideronte "të papranueshme" që interesat e fëmijës të shiheshin si "të izoluara" nga prindërit e tij ose që do të vijnë. në konflikt me interesat e prindërve. Ai deklaroi gjithashtu se e konsideronte "të papranueshme" që prindërit biologjikë të kishin të njëjtin status si kujdestarët ligjorë dhe shërbimet sociale të vendosura në kujdesin e fëmijëve.
Më 26 nëntor 2019, ai dënoi Konventën e Stambollit kundër dhunës në familje, e cila tha se nuk do të parandalonte dhunën ndaj grave, por në vend të kësaj "shkatërronte familjen e krishterë dhe vlerat tradicionale, të përbërë nga një burrë, grua dhe fëmijët e tyre", duke shtuar se "çdo gjë përndryshe është një perversitet dhe propagandë gjinore”.
Më 27 nëntor 2019, ai mbajti një fjalim në Parlamentin Evropian, në të cilin akuzoi seancën plenare se i ishte "kushtuar propagandës LGBT " dhe deklaroi se ai hodhi poshtë "propagandën homoseksuale, si dhe veprime të afërta me pedofilinë". Ai akuzoi më tej Parlamentin e BE-së për bolshevizëm, duke i deklaruar asamblesë se parlamenti kishte vepruar si "komunistë-bolshevikë kinezë", gjë që bëri që ai të shahej nga eurodeputetët.
Dzhambazki mbajti një qëndrim të fortë me zë kundër ndryshimeve të propozuara në vitin 2019  për ligjin e transportit të BE-së të propozuar nga presidenti francez Emmanuel Macron. Dzhambazki deklaroi se plani i reformës ishte shtyrë së bashku me një "fushatë të organizuar kundër interesave kombëtare bullgare", pasi reformat u konsideruan se do të dëmtonin kompanitë bullgare të transportit. Më 17 dhjetor 2019, një deklaratë që ai publikoi në internet kundër paketës së propozuar të reformës u vu nën hetim për racizëm nga Parlamenti Evropian, pasi ai e quajti kryetaren e komitetit të transportit Karima Delli një "grua franceze me origjinë algjeriane" dhe një tjetër nga autorët e projektligjit. Ismail Ertug, si një "gjerman me origjinë turke". Pas dënimit nga disa eurodeputetë, Dzhambazki deklaroi se do të kërkonte falje nëse të dy ndiheshin të ofenduar, duke shtuar se ai vetë nuk do të ofendohej nëse dikush do ta quante "bullgar me origjinë maqedonase".
Dzhambazki ka deklaruar vazhdimisht se "Maqedonia është bullgare". Ai ka deklaruar gjithashtu se maqedonasit dhe bullgarët janë një komb. Dzhambazki ka kundërshtuar regjistrimin e vitit 2021 në Maqedoninë e Veriut, në lidhje me numrin e bullgarëve të regjistruar.
Jeta personale
Krahas bullgarishtes amtare, Dzhambazki flet edhe anglisht, gjermanisht dhe rusisht. Ndër hobet e tij është alpinizmi.
Ai është shprehur se para se të hynte në politikë ka shitur gazeta dhe pica.
Më 19 nëntor 2018, Dzhambazki u ndalua në aeroportin e Sofjes pas një tentative për të sjellë një pistoletë Makarov në një fluturim. Arma ishte në pronësi të ligjshme dhe Dzhambazki deklaroi se ai kishte harruar ta hiqte nga bagazhi i tij para se të hipte. Ai u mbajt në ruajtje nga autoritetet e aeroportit për disa ditë, pas së cilës u kthye në Dzhambazki.
Në një intervistë të vitit 2019, Dzhambazki njoftoi se kishte një vajzë, të cilën e quajti Bilyana sipas protagonistes në një këngë, por nuk përmendi se kush ishte nëna e fëmijës dhe deklaroi se nuk dëshironte të diskutonte më tej për jetën e tij personale.
Më 6 dhjetor 2019, ai u kap duke drejtuar natën nën ndikimin e alkoolit (BDI) nga një patrullë e policisë bullgare. Testi i alkomatorit që iu bë fillimisht tregoi një rezultat të një BAC në vëllim prej 1,5 promile, i dënueshëm sipas ligjit bullgar me 1 deri në 3 vjet burgim, megjithëse ai nuk u akuzua për shkak të imunitetit të tij ligjor si eurodeputet. Një test gjaku i dhënë nga Dzhambazki më vonë vërtetoi se ai kishte konsumuar alkool, por tregoi një shifër të ulur të BAC në nën 1,2 promilje - e dënueshme sipas ligjit bullgar me një dënim administrativ. Dzhambazki rrëfeu se kishte pirë dhe vozitur atë natë, duke deklaruar se ishte penduar dhe i turpëruar nga ajo që ai e quajti "gjykimi absolutisht i keq, sjellja e paarsyeshme dhe e papërgjegjshme". Ai u zotua se në të ardhmen do të linte pirjen ose ngarjen.
Më 7 janar 2020, eurodeputeti dhe lideri i Reload Bullgarisë, Nikolay Barekov, akuzoi Dzhambazkin për keqpërdorim të ndikimit dhe manipulimit të tij mjeko-ligjor në lidhje me BDI-në e tij, duke e dorëzuar rastin përpara Kryeprokurorit të sapoemëruar të Bullgarisë, Ivan Geshev. Pretendimi ishte se Dzhambazki nuk bëri një analizë gjaku në spitalin që u urdhërua të vizitonte, por në vend të kësaj në Akademinë Mjekësore Ushtarake, një institucion në varësi të ministrit bullgar të mbrojtjes dhe liderit të partisë IMRO, Krasimir Karakachanov.
Gjatë pandemisë COVID-19, Dzhambazki ka qenë vullnetar në repartin e COVID në Akademinë Mjekësore Ushtarake.
Enguera
Enguera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Canal de Navarrés, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Enguera ka 5900 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 241.8 km2.
Entrambasaguas
Entrambasaguas është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Trasmiera, të provincës Cantabria, në Cantabria. Entrambasaguas ka 3496 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 43.2 km2.