cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prishtina Hackerspace
Aktivitetet
Prishtina Open-source Festival - aktivitet i fokusuar në punëtori, prezantime dhe diskutime lidhur me lëminë e hardware-it dhe software-it me burim të hapur.
Software Freedom Kosova - Festival vjetor që bashkon zhvilluesit, përdoruesit, ndërmarrësit dhe entuzijastët e teknologjisë së hapur nëpërmjet prezantimeve, trajnimeve dhe punëtorive.
Si vendtakim i një komuniteti me prapavi të larmishme, ka plot aktivitete që organizohen nga komuniteti sipas dëshires.
Qerim Panariti
Qerim Panariti (Gerim Musa Panarity; Panariti, 1892 - 1976) ka qenë gazetar profesionist, editor i Diellit dhe sekretar i federatës panshqiptare "Vatra" në SHBA. Autor i një ditari me titullin Dritaret (1936-1959)
Biografia
U lind në Panarit, prej ku në moshën 14 vjeç mërgoi drejt Shteteve të Bashkuara ku punoi në bujqësi, blegtori dhe ndërtim. U kthye në atdhe më 1911, por më 1916 shkoi edhe njëherë në Amerikë, ku u vendos në Boston dhe u njoh me motrat Qiriazi. E ndihmuan që të ndiqte Akademinë e Lirë të “Hitchcock” të Brimsfildit. Shërbeu në ushtrinë amerikane në Teksas.
Matija Svět
prezantuese Matija Svět peshkimi në TV çfarë stacioni është LOV I RIBOLOV
Matija Svět vdiq nga COVID-19 dhe të përziera dhe të dridhura për 14 ditë në karantinë nga 11 janar deri më 25 janar 2022 në Muškovic.
Matija Svět Matija Svět
Kozhica
Kozhicë është një vendbanim në komunën e Skënderajt, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Gurelez dhe Kosnik.
Lene Tiemroth
Lene Tiemroth (16 korrik 1943 - 3 nëntor 2016) ishte aktore daneze. Ajo ka diplomuar në teatrin mbretërorë daneze në vitin 1966. Ajo ishte vajza e aktorit Edin Tiemroth dhe aktores Clara Østø.
Shtëpia e Miti Oço
Shtëpia e Miti Oço është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Montpellier Business School
"Montpellier Business School" është një shkollë biznesi evropiane me komplekse universitare në Montpellier. Ngritur që në vitin 1897.
"MBS" u rendit e 69-a ndër shkollat evropiane të biznesit në 2019-ën nga gazeta "Finacial Times". "MBS" ka gjithashtu një program PhD (doktoraturë) si dhe një numër programesh Master në fusha të caktuara të menaxhimit si marketing, financë apo sipërmarrje.
Programet e saj janë trefish të akredituara nga sistemet ndërkombëtare AMBA, EQUIS dhe AASCB. Shkolla numëron mbi 17700 ish-studentë në fushat e biznesit dhe politikës, si Eric Besson (ish Ministri Francez).
Cabó
Cabó është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Urgell, të provincës Lleida, në Katalonia.
Aeroporti i Batllavës
Aeroporti i Batllavës (Serbisht: Аеродром Батлава-Доња Пендуха Aerodrom Batlava-Donja Penduha) është ish-aeroporti ushtarak në fshatin e Dumoshit afër Liqenit të Batllavës, njo 8 Kilometra jugore nga Besiana. Lartësia mbi MSL: 603 m (1978 ft)
Fillimi dhe pista: 02/20 1500 m tokë, ft 4,921
Koordinatat: ♁42 ° 50 ′ 44 ″ N, 21 ° 13 ′ 12 ″ O
Histori
Fusha ajrore Batllava ishte fusha e parë ajrore e përdorur rregullisht në Kosovë. Ajo ishte shërbyer nga Aeroput në 1936 si një ndalesë në rrugën nga Beogradi për në Shkup.
Më vonë u përdor nga ushtria jugosllave dhe forcat ajrore. Gjatë luftës së Kosovës, aeroporti u dëmtua në vitin 1999 nga Bombardimi i Jugosllavisë nga NATO-ja.
Hans-Joachim Lanksch
Hans-Joachim Lanksch përkthyesi i letërsisë shqipe në Gjermani. Ka lindur në vitin 1943 në Braunschweig (RFGJ) dhe u shpërngul qysh në rini në Mynih, ku studioi në fushat e filologjisë ballkanike, sllavistikë, kulturë popullore dhe albanologji. Studimi i thelluar i gjuhës shqipe, i kulturës dhe letërsisë shqiptare u përftua natyrshëm falë njohjes dhe miqësisë me prof. Martin Camajn, i cili drejtonte atëbotë degën e albanologjisë në universitetin elitar "Ludëig-Maximilian" të Mynihut. Falë kësaj njohjeje zoti Lanksch nuk u shkëput më nga letërsia dhe lirika shqipe, duke bartur e përcjellë kandin e saj në hapësirën gjermanishtfolëse. Puna e tij është laureuar me çmimet "Nikolaus Lenau" i Shoqatës së Artistëve në Esslingen (1999); "Penda e Argjendtë" (Tiranë 2002) dhe "Azem Shkreli" (2018). U nda nga jeta më 20 maj 2019.
Aigio
thumb|Aigio - Pamje nga deti Aigio (shkruar gjithashtu si Aeghion, Aegion, Aegio, Egio Aegium), është një qytet dhe një ish-komunë në Achaea, Greqia Perëndimore. Që nga reforma e qeverisjes vendore të vitit 2011, është pjesë e bashkisë Aigialeia, selia e së cilës është dhe njësi bashkiake. Aigio është qyteti i dytë më i madh në Achaea pas Patrës. Njësia bashkiake ka një sipërfaqe prej 151.101 km 2. Ajo ka një popullsi prej rreth 26,000 banorë, ndërsa komuna ka rreth 49,000 banorë. Aigio është një qytet port në Gjirin e Korinthit, dhe e ka marrë emrin nga qyteti antik i Aegium.
Përmbledhje
Pjesa jugperëndimore e komunës përbëhet nga ultësirat e malit Panachaiko. Lumi Selinountas derdhet në Gjirin e Korinthit në Valimitika, 5 km në lindje të qendrës së qytetit Aigio.
Para themelimit të qytetit, zona kishte një vendbanim neolitik. Qyteti i Aigion u themelua gjatë kohës homerike dhe u bë pjesë e Lidhjes së parë Akeane që nga viti 800 para Krishtit. Qyteti kishte disa fitues të Lojërave antike Olimpike, duke përfshirë Ksenofonin, Ladas (stadion i garimit), Athenodorus (Αθηνόδωρος, stadion i garimit), Straton (Στράτων, pancration dhe mundje).
Pas katastrofës së Helikes, e cila u shkatërrua nga një tërmet dhe u varros nga një cunami në vitin 373 para Krishtit, Aigion mori territorin e qytetit fqinj. Rrënojat e Helikes u zbuluan në vitin 2000 në brigjet e Gjirit Korintik dhe ndonjëherë lidhen me mitin e Platonit për Atlantidën. Aktualisht arkeologët ende gërmojnë vendin.
Porti ka gjithashtu linja hekurudhore, por Organizata Helenike Hekurudhore (OSE) njoftoi pezullimin e shërbimit në Aigio dhe në të gjithë Peloponezin në janar të vitit 2011.
Që nga viti 2020, një linjë e re hekurudhore me standard të dyfishtë lidh Aigio me Kiaton dhe Athinën. Stacioni i ri hekurudhor Aigio shtrihet në periferinë lindore të qytetit. U hap më 22 qershor 2020 dhe pak ditë më vonë u përurua nga ministri i Transporteve të Greqisë.
Rrugët që i shërbejnë qytetit janë Autostrada 8 (Greqi) (Athinë-Korinth-Patra) dhe Rruga Kombëtare Greke 31 (Aigio - Kalavryta ).
Ndarja administrative
Njësia bashkiake Aigio ndahet në këto komunitete (fshatrat përbërës në kllapa):
Krasaliqi
Krasaliq është një vendbanim në komunën e Skënderajt, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Kruebardh.
Wanna One
Wanna One, është një grup djemsh Koreano-Jugor formuar nga CJ E&M
Shtëpia e Miti Shtrepi
Shtëpia e Miti Shtrepi është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar më "17.04.2015".
Vattholma
Vattholma është qytet në provincën Uppland, Suedi. Ndodhet 21 kilometra në veri të Uppsalës dhe 7 kilometra në veri të Storvretës.
Banesa e Pertef e Xhevat Angonit
Banesa e Pertef e Xhevat Angonit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "1886 10.06.1973".
Organizata e Bashkëpunimit Ekonomik të Detit të Zi
Organizata e Bashkëpunimit Ekonomik të Detit të Zi (BEDZ) është një organizatë ndërkombëtare rajonale që fokusohet në nismat shumëpalëshe politike dhe ekonomike që synojnë nxitjen e bashkëpunimit, paqes, stabilitetit dhe prosperitetit në rajonin e Detit të Zi.
Anëtarësimi
Anëtarët themelues: Anëtarët e mëvonshëm:
Krasmiroci
Krasmiroc është një vendbanim në komunën e Skënderajt, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Bunjak. po ashtu popullata qe jeton ne ket fshat esht e fisit krasniq
Jill Tarter
Jill Cornell Tarter (e lindur më 16 janar të vitit 1944) është një astronome amerikane dhe ish-drejtore e Qendrës kërkimore SETI, duke mbajtur karrigen e Bernard M. Oliver për SETI në Institutin SETI.
Arsimimi
Tarter mori arsimin e saj universitar në Universitetin Cornell, ku fitoi një diplomë Bachelor të Inxhinierisë së Fizikës dhe një diplomë masteri dhe doktoraturë në astronomi nga Universiteti i Kalifornisë në Berkeley.
Karriera astronomike
Tarter ka punuar në një numër projektesh të mëdha shkencore, shumica e të cilave lidhen me kërkimin për jetën jashtëtokësore. Si studente e diplomuar, ajo punoi në projektin e kërkimit radio SERENDIP dhe krijoi backronym përkatës, "Kërkoni emisionet e radios jashtëtokësore nga popullatat inteligjente në afërsi". Ajo ishte shkencëtare e projektit për Studimin e Rezolucionit Mikrovalë të Lartë të NASA (HRMS) në 1992 dhe 1993 dhe më pas drejtor i Projektit Phoenix (HRMS rikonfiguruar) nën kujdesin e Institutit SETI. Ajo ishte bashkë-krijuese me Margaret Turnbull të HabCat në vitin 2002, një komponent kryesor i Projektit Phoenix. Tarter ka botuar dhjetra dokumente teknike dhe ligjërata gjerësisht si në kërkim të inteligjencës jashtëtokësore dhe në nevojën për edukimin e duhur të shkencës. Ajo është kredituar me lidhjen e termit "xhuxhë kafe" për klasifikimin e yjeve me masë të pamjaftueshme për të mbështetur bashkimin e hidrogjenit. Ajo ka kaluar 35 vjet në kërkim të jetës jashtëtokësore dhe njoftoi pensionimin e saj në vitin 2012.
Në vitin 2011, Tarter mbajti një fjalim, "Jeta Inteligjente në Univers: A është dikush atje?", Në Festivalin e parë Starmus në Ishujt Kanarie. Festivali, i themeluar nga astronomi Garik Israelian, është një përzierje e astronomisë, shkencave aleate, muzikës dhe artit, dhe Tarter më pas u bashkua me Bordin e Drejtorëve të Starmus-it, bashkë me kitaristi Brian May, fizikan teorik Stephen Hawking, biolog i evolucionit Richard Dawkins, dhe të tjerë. Biseda e saj në vitin 2011 u botua në librin Starmus: 50 vite të njeriut në hapësirë. Jill Tarter është anëtar i Bordit Këshillimor të CuriosityStream.
Në vitin 2017, gazetarja shkencore Sarah Scoles botoi një biografi të Tarter dhe një histori të SETI, të quajtur Making Contact: Jill Tarter dhe Kërkimi për Inteligjencën Jashtëzakonshme.
Nderime dhe çmime
Puna e Tarter në astrobiologji dhe suksesi i saj si një shkencëtare femër kanë fituar çmime arritjesh nga disa organizata shkencore.
Në kulturën popullore
Puna astronomike e Tarter ilustrohet në romanin e Carl Sagan Contact. Në versionin e filmit të Kontaktit, protagonisti Ellie Arroway luhet nga Jodie Foster. Tarter bisedoi me aktoren për muajt para dhe gjatë xhirimeve, dhe Arroway u "bazua gjerësisht" në punën e Tarter. Ajo gjithashtu është paraqitur në videon muzikore të John Boswell-it, "The Poetry of Reality (An Anthem for Science)".
Më 20 tetor të vitit 2006, Tarter u paraqit në podcastin e Pikës së Hetimeve për të diskutuar pyetjen: "Jemi vetëm?" Tarter deklaroi: "Njerëzit do të kenë një pikëpamje të ndryshme për të qenë njerëzore nëse dhe kur e dimë përgjigjen për 'Jemi vetëm?' pyetje. "
Në maj të vitit 2013, Laureatët e Shkencave të Aktit të Shteteve të Bashkuara të vitit 2013 u futën në Kongres. Jill Tarter u rendit nga një komentator si një kandidate e mundshme për pozicionin e Laureatit të Shkencave, nëse akti do të kalonte.
Shtëpia e Miti Simsia
Shtëpia e Miti Simsia është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar më "17.04.2015".
Shtëpia e Moni Mboqe
Shtëpia e Moni Mboqe është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Cabra del Camp
Cabra del Camp është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Camp, të provincës Tarragona, në Komunitetin Katalonia. Cabra del Camp ka 1146 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 26.95 km2.
Partia Transhumaniste
Partia Transhumaniste është një parti politike në Shtetet e Bashkuara. Platforma e partisë bazohet në idetë dhe parimet e politikës transhumaniste, d.m.th., përmirësimin e njeriut, të drejtat e tij, shkencën, zgjatjen e jetëgjatësisë dhe përparimin teknologjik.
Historiku
Partia Transhumaniste u themelua në vitin 2014 nga Zoltan Istvan.Istvan u bë kandidati i parë politik që kandidoj nën flamurin e Partisë Transhumaniste kur ai njoftoi kandidaturën e tij për President të Shteteve të Bashkuara në zgjedhjet presidenciale të Shteteve të Bashkuara të vitit 2016. Partia Transhumaniste është paraqitur ose përmendur në shumë site kryesore mediatike, duke përfshirë National Review, Business Insider, Extreme Tech, Vice, Wired,  The Telegraph, The Huffington Post,  Joe Rogan Experience,  Heise Online, Gizmodo, dhe Reason. Shkencëtari politik Roland Benedikter tha se formimi i Partisë Transhumaniste në Sh.B.A ishte një nga tre arsyet që transhumanizmi u bë popullor në vitin 2014,duke krijuar "një nivel të ri dukshmërie publike dhe ndikimit të mundshëm".
Fehim Mezhgorani
Fehim bej Mezhgorani ose Mullaraj (Mezhgoran, 12 gusht 1874 - 4 shkurt 1920) ka qenë kryetar i klubit “Bashkimi” të Janinës pas vrasjes së Kadri Gjatës nga qarqe ekstremiste greke.
Është delegat dhe firmëtar i Pavarësisë në Vlorë si përfaqësues i klubit “Bashkimi” dhe Tepelenës, Feim Mezhgorani, ose Fehim Tepelena siç nënshkruante në shumë raste, lindi në vitin 1874 në Mezhgoran të Tepelenës. Është i biri i Myrtezanit, i cili ishte emigrant në Amerikë. Kreu shkollën fillore në vendlindje dhe pastaj gjimnazin “Zosimea” në Janinë. Pasi përfundoi me rezultate të larta shkollën në Janinë, shkon për studime në Stamboll, ku përfundon në vitin 1902 Fakultetin për Drejtësi. I ndikuar nga atdhetarët si Sami Frashëri, Shahin Kolonja e Rasim Dino u bë veprimtar i zellshëm i klubeve patriotike të Stambollit. Pas përfundimit të shkollës në vitin 1902 u emërua në gjykatën e Janinës ku u lidh dhe bashkëpunoi me atdhetarët Musa e Rexhep Demi, Kadri Gjatën dhe Ali Asllanin. Pati bashkëpunim me pjesëtarët e klubit “Vëllazëria” të Filatit dhe “Drita” të Gjirokastrës.
Anëtar i klubit atdhetar “Bashkimi” të Janinës në vitin 1908-1911 dhe kryeredaktor i gazetës “Zgjimi i Shqipërisë“ drejtor i të cilës në atë kohë ishte Nuçi Naçi e më vonë Abdyl Kadri. Kjo gazetë me përmbajtje atdhetare dërgohej fshehurazi nga Femi Mezhgorani në Tepelenë. Pas vrasjes nga shovinistët grekë të patriotit Kadri Gjata, Femi Mezhgorani u zgjidh Kryetar i klubit “Bashkimi” të Janinës. Sapo u njoftua për kuvendin e Vlorës për Shpalljen e Pavarësisë u nis nga Janina për në Vlorë si përfaqësues i “Bashkimit”. Në Gjirokastër u takua me Myfid Libohovën, Petro Pogën dhe Hysen Hoxhën. Pritën dhe delegatët e Çamërisë dhe u nisën drejt Vlorës ku arritën në datën 3 dhjetor 1912.
Me shpalljen e Pavarësisë dhe krijimin e Qeverisë së Ismail Qemalit, duke pasur parasysh aftësitë e tij, caktohet si ndihmës i Ministrit të Drejtësisë z. Petro Poga për të hartuar aktet ligjore të shtetit të ri. Pastaj kryeministri, Ismail Qemali në maj të vitit 1913 e cakton Feim Mezhgoranin Drejtorin e Policisë së shtetit.
Kurrizorët
parapamje|Vertebrata. Kurrizorët përfshijnë të gjitha takson e kafshëve brenda nënfilumit Vertebrata (/ˌvɜːrtəˈbreɪtə/) (akordate me shtylla kurrizore), duke përfshirë të gjithë gjitarët, zogjtë, zvarranikët, peshqit dhe amfibët. Vertebrorët përfaqësojnë shumicën dërrmuese të grupit Chordata, me rreth 69.963 specie të përshkruara aktualisht. Vertebrorët përfshijnë grupe të tilla si më poshtë:
Kurrizorët ekzistues variojnë në madhësi nga speciet e bretkosave Paedophryne amauensis, deri në 7.7mm, deri te balena blu, deri në 33m. Kurrizorët përbëjnë më pak se pesë përqind të të gjitha llojeve të kafshëve të përshkruara; pjesa tjetër janë jovertebrorë, të cilëve u mungojnë kolonat vertebrale.
Vertebrorët tradicionalisht përfshijnë peshkun hag, të cilët nuk kanë rruaza të duhura për shkak të humbjes së tyre në evolucion, edhe pse të afërmit e tyre më të afërt të gjallë, llambat, e kanë. Megjithatë, peshku i egër posedon një kranium. Për këtë arsye, nënfilumi i vertebrorëve nganjëherë referohet si "Craniata" kur diskutohet për morfologjinë. Analiza molekulare që nga viti 1992 ka sugjeruar se peshqit e egër janë më të lidhura me llambat, dhe po kështu janë edhe vertebrorët në një kuptim monofiletik. Të tjerë i konsiderojnë ata një grup simotër të vertebrorëve në takson të përbashkët të craniata.
Physics of the Impossible
Fizika e të Pamundurës: Një Eksplorim Shkencor në Botën e Fasanëve, Fushave të Forcës, Teleportimit dhe Udhëtimit në Kohë është një libër i fizikanit teorik Michio Kaku. Kaku përdor diskutimin e teknologjive të mundshme për të prezantuar tema të fizikës bazë tek lexuesi. Tema e padukshmërisë hap një diskutim mbi atë se pse shpejtësia e dritës është më e ngadaltë në ujë sesa në vakum, se elektromagnetizmi është i ngjashëm me shkurret në një pellg, dhe Kaku diskuton për materialet e përbëra të zhvilluara së fundmi. Tema e "fasuesve" të Star Trek bëhet një leksion se si funksionojnë lazerët dhe si kryhet hulumtimi për ato. Kopertina e librit të tij përshkruan një TARDIS, një pajisje e përdorur në shfaqjen televizive fantastiko-shkencore britanike Doctor Who i cili bën të mundur udhëtimin në hapësirë dhe kohë, në maskimin e tij si një kuti policie, duke kaluar vazhdimisht nëpër një lak kohor. Me çdo diskutim të temave të teknologjisë fantastiko-shkencore ai gjithashtu "shpjegon pengesat për realizimin e këtyre koncepteve fantastiko-shkencorë në realitet".
Ahmeti III
Ahmeti III (Turqishtja osmane: احمد ثالث, Aḥmed-i sālis; 30 dhjetor 1673 - 1 korrik 1736) ishte sulltani i 23-të i Perandorisë Osmane prej vitit 1703 deri më 1730. Ai ishte djali i sulltanit Mehmeti IV dhe Gylnush Sulltan, fillimisht kishte emrin Evmania Voria, e cila ishte greke etnike. Ai arriti në fron në vitin 1703 për abdikimin e vëllait të tij Mustafa II (1695-1703). Nevshehirli Damat Ibrahim Pasha dhe vajza e Sulltanit, Fatma Sulltan drejtoi qeverinë nga viti 1718 deri më 1730, një periudhë e referuar si Epoka e Tulipit.
Jeta
Ahmeti III kultivoi marrëdhënie të mira me Francën, pa dyshim në pikëpamjen e qëndrimit menazhor të Rusisë. Ai siguroi strehim në territorin osman të Karl XII të Suedisë (1682-1718) pas disfatës suedeze në duart e Pjetrit I të Rusisë (1672-1725) në Betejën e Poltavës të 1709. Në vitin 1710, Karli XII bindi Sulltan Ahmetin III për të deklaruar luftë kundër Rusisë, dhe forcat osmane Baltaxhi Mehmet Pasha fitoi një fitore të madhe në Betejën e Prut. Pas kësaj, Rusia e ktheu Azovin përsëri në Osmane, pranoi të shkatërronte fortesën e Taganrog dhe të tjerëve në zonë, dhe të ndalonte ndërhyrjen në punët e Commonwealth Polake-Lituaneze.
I detyruar kundër vullnetit të tij në luftë me Rusinë, Ahmeti III u afrua më shumë se çdo sovran osman para apo që për të thyer fuqinë e rivalit të tij verior, ushtritë e të cilit veziri i tij i madh, Nevshehirli Damat Ibrahim Pasha, arriti të rrethonte tërësisht në fushatën e lumit Prut në vitin 1711. Fitoret pasuese osmane kundër Rusisë i bënë të mundur që Perandoria Osmane të përparonte në Moskë, sikur dëshironte Sulltani. Megjithatë, kjo u ndalua pasi një raport arriti në Stamboll që safavidët po pushtonin Perandorinë Osmane, duke shkaktuar një periudhë paniku, duke e kthyer vëmendjen e Sulltanit nga Rusia.
Sundimi
Mbretërimi i Ahmetit III në njëzet e shtatë vite ishte i suksesshëm. Rimëkëmbja e Azovit dhe Moreës, si dhe pushtimi i një pjese të Persisë, arriti të barazojë territorin ballkanik që iu dha Monarkisë së Habsburgëve nëpërmjet Traktatit të Pozharevacit, pasi Perandoria Osmane u mund në Luftën Austro-Turke të 1716-18. Në vitin 1716, ai dërgoi një ushtri prej 33,000 njerëzish për të kapur Korfuzin nga Republika e Venedikut, por kjo ekspeditë përfundimisht dështoi,
Ahmeti III i la financat e Perandorisë Osmane në një gjendje të begatë, e cila u arrit jashtëzakonisht pa taksat e tepërta ose procedurat e zhvatjes. Ai ishte një mbrojtës i kultivuar i letërsisë dhe artit dhe ishte në kohën e tij që shtypshkronja e parë e autorizuar për përdorimin e gjuhëve arabe ose turke u krijua në Stamboll, të drejtuar nga Ibrahim Muteferrika (ndërsa shtypshkronja ishte futur në Konstandinopojë në 1480, të gjitha veprat e botuara para 1729 ishin në greqisht, armene ose hebraisht).
Ishte në këtë mbretëri që u paraqit një ndryshim i rëndësishëm në qeverinë e Principatave të Danubit: më parë, Porta kishte emëruar Hospodar, zakonisht boyars amë të Moldavisë dhe Wallachia, për të administruar këto provinca; pas fushatës ruse të vitit 1711, gjatë së cilës Pjetri i Madh gjeti një aleat në Moldavi Princin Dimitrie Cantemir, Porti filloi haptazi duke zëvendësuar Grekët Fanariot në atë rajon dhe zgjeroi sistemin në Vllahi pasi Princi Ștefan Cantacuzino krijoi lidhje me Eugjenin e Savojës. Fianarotët përbënin një lloj fisnikërie Dhimmi, që furnizonte Porte me funksionarë në shumë departamente të rëndësishme të shtetit.
Banesa e Petro Stavrit (Sevo Stavri)
Banesa e Petro Stavrit (Sevo Stavri) është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "2509/130.06.1983".
Termopilet
djathtas|parapamje| Termopile parë nga zona e Murit Fokian. Bregdeti antik ishte më afër malit, pranë rrugës në të djathtë. Termopilet (Θερμοπύλαι - Θερμοπύλες - "Portat e nxehta") është një vend në Greqi ku në antikitet ekzistonte një kalim i ngushtë bregdetar. Emrin e ka marrë nga burimet e nxehta të squfurit. Në mitologjinë greke Portat e Nxehta janë një nga hyrjet në Hades.
Historiku
Thermopylae është vendi i një beteje midis forcave greke (përfshirë spartanët, tebanët dhe thespianët) dhe forcave pushtuese persiane, të përkujtuar nga Simonides e Ceos në epitafin e famshëm, "O i huaj, shko e thuaju spartanëve se këtu shtrihen ata të cilët vdiqën duke nderuar ligjet e tyre”. Thermopile është e vetmja rrugë tokësore mjaft e madhe sa për të përballuar një trafik të rëndësishëm midis Lokris dhe Thesalisë. Për të shkuar nga veriu në jug përgjatë bregut lindor të Gadishullit Ballkanik kërkon përdorimin e kalimit, dhe kështu Thermopilet kanë qenë vendi i disa betejave.
Në kohët e lashta është quajtur Malis, të quajtur kështu sipas një fisi të lashtë grek Malianët që ka jetuar afër Lamiasë së sotme deltën e lumit Spercheios në Greqi. Me emrin e tyre është emëruar edhe Gjiri i Malit. Në luginën perëndimore të Spercheios, toka e tyre ishin ngjitur me Enianët. Qyteti i tyre kryesor u quajt Trakis. Në qytetin Anthela, Malianët kishin një tempull të rëndësishëm të Demeter Amfiktionit, një qendër e hershme e Ligës Amfiktionike.
Toka dominohet nga fusha e përmbytjes bregdetare e lumit Spercheios dhe është e rrethuar nga male gëlqerore të pjerrëta të pyllëzuara. Ka depozitime të vazhdueshme të sedimenteve nga lumi dhe depozitat e travertinit nga burimet e nxehta, të cilat kanë ndryshuar ndjeshëm peizazhin gjatë mijëra viteve të fundit. Sipërfaqja e tokës në të cilën u zhvillua Beteja e famshme e Thermopileve në vitin 480 pes, tani është e varrosur nën 20 m të sipërfaqes së tokës. Vija bregdetare gjithashtu ka avancuar gjatë shekujve për shkak të depozitimit sedimentar. Niveli i Gjirit Malian ishte gjithashtu dukshëm më i lartë gjatë kohërave parahistorike, dhe lumi Spercheios ishte dukshëm më i shkurtër. Vija e saj bregdetare përparoi deri në 2 kilometra midis viteve 2500 para Krishtit dhe 480 para Krishtit, por ende ka lënë disa kalime të ngushta midis detit dhe maleve. Pika më e ngushtë në fushë, ku ndoshta është zhvilluar beteja, do të ishte më pak se 100 m e gjerë. Midis viteve 480 para Krishtit dhe shekullit XXI, vija bregdetare përparoi deri në 9 km vende-vende, duke eliminuar pikat më të ngushta të kalimit dhe duke rritur ndjeshëm madhësinë e fushës rreth daljes së Spercheios.
Një autostradë tani ndan kalimin, me një monument të ditëve moderne të mbretit Leonidas I të Spartës në anën lindore të autostradës. Është pikërisht përballë rrugës nga kodra ku epitafi i Simonides për të rënët është gdhendur në gur në majë. Thermopile është pjesë e "patkua të Gjirit të Malit ", e njohur edhe si "patkoi i vdekjes": është pjesa më e ngushtë e autostradës që lidh veriun dhe jugun e Greqisë. Ka shumë kthesa dhe ka qenë vend i shumë aksidenteve me automjete.
Burimet e nxehta nga e cila e ka marrë emrin qafa ekzistojnë ende pranë rrëzës së kodrës.
Cabezón de Liébana
Cabezón de Liébana është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Liébana, të provincës Cantabria, në Cantabria. Cabezón de Liébana ka 685 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 81.43 km2.
Normalja e Gjakovës në Kompleksin e Çarshisë së Madhe
Normalja e Gjakovës Fakulteti i Edukimit në Kompleksin e Çarshisë së Madhe është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Krysheci (Skënderaj)
Dardana është një vendbanim në komunën e Skënderajt, Kosovë. Para vitit 1999 fshati ishte e njohur edhe me emrin Kryshevc.
Pëllumbi
parapamje|Pëllumbi shkëmbor në fluturim
parapamje|Pëllumbat e Sarajevës Pëllumbi ose pëllumbat paraqesin grupin e familjes së shpendëve Columbidae dhe rendin Columbiformes, e cila përfshin rreth 42 gjini dhe 310 lloje. Prandaj fjala "columbine" i referohet pëllumbave. Ata kryesisht ushqehen me fara, fruta dhe bimë. Kjo familje e shpendëve shtrihet në mbarë botën, por më së shumti në rajonin e njohur si Indomalaya dhe Australazia. Pëllumbat janë grupi i shpendëve më të përhapur në botë.
Fjala angleze Pigeon (Pëllumb) është një fjalë franceze me prejardhje nga gjuha latine pipio, që d.m.th. zogth, ndërsa fjala dove (pëllumb) është fjalë protogjermane e cila i referohet fluturimit të zogjve.
Sa esht gjatsija e nje pellumbi
Banesa e Ramadan Qeribashit dhe Jani e Jorgo Gjinit
Banesa e Ramadan Qeribashit dhe Jani e Jorgo Gjinit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i miratuar me numër "1886 10.06.1973".
Koleci Pjeter
Pjetër Koleci Lindi në Fishtë Lezhë
Shqiptar,Italian,Amerikan www.pjeterkoleci.com
Cabrales
Cabrales është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Oriente, të provincës Asturias, në Asturias. Cabrales ka 2233 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 238.29 km2.
Shtëpia e Muharrem Seita
Shtëpia e Muharrem Seita është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Shtëpia e Muharrem Bilimani
Shtëpia e Muharrem Bilimani është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar më "17.04.2015".
Storvreta
Storvreta është qytet në provincën Uppland, Suedi. Ndodhet 15 kilometra në veri të Uppsalës. Brenda qytetit ka qendër mjekësore, klinikë dentare dhe dy shitore ushqimore. Në Storvreta ka shkolla, restaurante, ambientë për të kaluar kohën e lirë, floktar, bibliotekë dhe pistë e ndriçuar.
Transporti
Sot Storvreta ka dy platforma dhe është vendndalim për trenin lokal.
Lemur me bisht unaze
Lemur me bisht unaze (Lemur catta) është një primat i madh strepsirrhine dhe lemuri më i njohur për shkak të bishtit të tij të gjatë, të zi dhe të bardhë të unazuar. I përket Lemuridae, një nga pesë familjet lemur, dhe është i vetmi anëtar i gjinisë Lemur. Ashtu si të gjithë lemurët, është endemik në ishullin e Madagaskarit. I njohur në vend në Malagasi si maky ([makʲ], e shkruar maki në frëngjisht) ose hira, ajo banon në pyjet e galerisë për të pastruar me gjemba në rajonet jugore të ishullit. Omshtë omnivor dhe më tokësor i lemureve ekzistues. Kafsha është ditore, duke qenë aktive ekskluzivisht në orët e ditës.
Lemur me bisht unaze është shumë social, jeton në grupe deri në 30 individë. Alsoshtë gjithashtu femër dominuese, një tipar i zakonshëm në mesin e lemurëve. Për të mbajtur ngrohtë dhe për të riafirmuar lidhjet shoqërore, grupet do të grumbullohen së bashku. Lemuri me bisht unazë gjithashtu do të bëjë banja dielli, i ulur drejt nga ana e poshtme, me leshin e tij të hollë të bardhë drejt diellit. Ashtu si lemurët e tjerë, kjo specie mbështetet fort në ndjenjën e saj të nuhatjes dhe shënon territorin e saj me gjëndra aromatike. Meshkujt kryejnë një sjellje unike të shënimit të aromës të quajtur shenjë nxitëse dhe do të marrin pjesë në luftime me erë të keqe duke shënuar bishtin e tyre me aromën e tyre dhe duke e përhapur atë tek kundërshtarët.
Si një nga primatët më të zëshëm, lemuri me bisht unazor përdor vokalizime të shumta duke përfshirë kohezionin në grup dhe thirrjet e alarmit. Eksperimentet kanë treguar se lemuri me bisht unazor, pavarësisht nga mungesa e një truri të madh (në krahasim me primatët e ngjashëm), mund të organizojë sekuenca, të kuptojë operacionet bazë aritmetike dhe të zgjedhë në mënyrë preferenciale mjete bazuar në cilësitë funksionale.
Etimologji
Megjithëse termi "lemur" ishte menduar fillimisht për lorisat e holla, ai shpejt u kufizua në primatët endemikë Malagasy, të cilët janë njohur si "lemurs" që atëherë. Emri rrjedh nga termi latin lemures, cili i referohet fantazmave ose fantazmave që u ekzorcizuan gjatë festivalit Lemuria të Romës së lashtë. Sipas shpjegimit të Karl Lineu, emri u zgjodh për shkak të aktivitetit të natës dhe lëvizjeve të ngadalta të lorisit të hollë. Duke qenë i njohur me veprat e Virgjilit dhe Ovidit dhe duke parë një analogji që përputhej me skemën e tij të emërtimit, Linnaeus përshtati termin "lemur" për këta primatë të natës. Megjithatë, është supozuar zakonisht dhe në mënyrë të rreme se Linnaeus po i referohej pamjes së ngjashme me fantazmat, syve reflektues dhe klithmave të lemurëve. hasshtë spekuluar gjithashtu se Linnaeus gjithashtu mund të ketë ditur se disa njerëz Malagasy kanë mbajtur legjenda se lemurët janë shpirtrat e paraardhësve të tyre, por kjo nuk ka gjasa të merret parasysh se emri është zgjedhur për lorisat e hollë nga India. Emri i specieve, catta, i referohet pamjes së maceve të lemurit me bisht unazor. Vokalizimi i tij i zhurmshëm është i ngjashëm me atë të maceve shtëpiake.
Duke ndjekur përshkrimin e specieve të Linnaeus, emri i zakonshëm "maucauco me bisht unaze" u shkrua për herë të parë në 1771 nga natyralisti uellsian Thomas Pennant, i cili vuri në dukje bishtin e tij karakteristik të gjatë dhe të lidhur. (Termi "maucauco" ishte një term shumë i zakonshëm për lemurët në atë kohë. ) Emri tani universal anglez "lemur me bisht unazor" u përdor për herë të parë nga George Shaw në botimin e tij të ilustruar shkencor që mbulonte koleksionin leverian, i cili u botua midis 1792 dhe 1796.
Cabranes
Cabranes është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Oviedo, të provincës Asturias, në Asturias. Cabranes ka 1111 banorë, dhe përfshinë një sipërfaqe prej 38.31 km2.
Thori
djathtas|parapamje| Lufta e Thorit me Gjigantët ( Tors strid med jättarna ) nga Mårten Eskil Winge (1872). Thori ( /θ ɔːr / ; nga norvegjishtja e vjetër  [ˈθoːrː] ) është një zot i shquar në paganizmin gjermanik. Në mitologjinë nordike, ai është një zot me çekiç i lidhur me vetëtimat, bubullimat, stuhitë, korijet dhe pemët e shenjta, forcën, mbrojtjen e njerëzimit, shenjtërimin dhe pjellorinë. Përveç Þórr nordishtën e vjetër, hyjnia shfaqet në anglishten e vjetër si Þunor, në Frizianisht të Vjetër si Thuner , në saksonishten e vjetër si Thunar , dhe në gjermanishten e vjetër të lartë si Donar , të gjitha rrjedhin përfundimisht nga teonimi protogjermanik Þun(a)raz , që do të thotë 'Tunder'.
Përmbledhje
Për shkak të natyrës së korpusit gjermanik, rrëfimet që shfaqin Thor-in dëshmohen vetëm në norvegjishtën e vjetër, ku Thor shfaqet në të gjithë mitologjinë nordike e regjistruar kryesisht në Islandë nga materiali tradicional që rrjedh nga Skandinavia, ofron tregime të shumta që shfaqin perëndinë. Në këto burime, Thor mban të paktën pesëmbëdhjetë emra, është burri i perëndeshës me flokë të artë Sif. , është i dashuri i jötunn Járnsaxa, dhe në përgjithësi përshkruhet si lëkurë e çelët, me "flokë më të bukur se ari" dhe mjekër të kuqe megjithatë disa studiues e hedhin poshtë nocionin se Thori kishte mjekër të kuqe. Me Sif, Thor lindi perëndeshë (dhe valkyrie e mundshme) Þrúðr ; me Járnsaxa , ai lindi Magni ; me një nënë emri i së cilës nuk është i regjistruar, i lindi Móði , dhe ai është njerku i perëndisë Ullr. Thor është djali i Odinit dhe Jörð, nga babai i tij Odin, ai ka shumë vëllezër, duke përfshirë Baldr. Thor ka dy shërbëtorë, Þjálfi dhe Röskva, hipën në një karrocë ose një karrocë të tërhequr nga dy dhi, Tanngrisnir dhe Tanngnjóstr (që ai ha dhe i ringjall), dhe i mvishen tre banesa ( Bilskirnir, Þrúðheimr , dhe Þrúðvangr ). Thor përdor çekiçin Mjölnir, mban rripin Megingjörð dhe dorezat e hekurit Járngreipr , dhe zotëron stafin Gríðarvölr. Bërat e Thor-it, duke përfshirë masakrën e tij të pamëshirshme të armiqve të tij dhe betejat e ashpra me gjarprin monstruoz Jörmungandr — dhe vdekjet e tyre të parashikuara reciproke gjatë ngjarjeve të Ragnarök - janë regjistruar nëpër burime për mitologjinë norvegjeze.
Në periudhën moderne, Thor vazhdoi të njihet në folklorin rural në të gjithë Evropën gjermanishtfolëse. Thor përmendet shpesh në emrat e vendeve, dita e javës e enjte mban emrin e tij (anglishtja moderne e Enjte rrjedh nga anglishtja e vjetër þunresdæġ, 'Dita e Þunor'), dhe emrat që rrjedhin nga periudha pagane që përmbajnë të tijat vazhdojnë të përdoren sot, veçanërisht në Skandinavi. Thor ka frymëzuar vepra të shumta arti dhe referencat për Thor shfaqen në kulturën moderne popullore. Ashtu si hyjnitë e tjera gjermanike, nderimi i Thor është ringjallur në periudhën moderne në Heathenry.
Shtëpia e Musa Kasemit
Shtëpia e Musa Kasemit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Kompleksi dhe Shtatorja e Sylejman Vokshit
Kompleksi dhe shtatorja e Sylejman Vokshit është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Thëllëza
parapamje Thëllëzat (Partridges) janë shpezë të mesme jo-migratore për gjueti, me një gamë të gjerë të shpërndarjes në të gjithë Botën e Vjetër, duke përfshirë edhe Evropën, Azinë, si dhe pjesët e Afrikës. Nganjëherë ato janë të grupuara në nënfamiljen Perdicinae të fazanëve (phasianidae - fazanët, shkurtëzat, etj.). Në Maqedoni gjenden kudo nëpër vendet e ulëta dhe nëpër fushat, për të cilën shfaqin interes shumë gjuetarë që vizitojnë bazat e gjuetisë së Maqedonisë.
Përshkrimi
Thëllëzat janë zogjë të mesëm të cilët qëndrojnë në mes të fazanit dhe shkurtëzës. Origjina e tyre shtrihet në stepat barishtore të Evropës, Azi, Afrikë dhe Lindjen e Mesme. Ato zakonisht i bëjnë folet tyre në terrene të rajoneve bujqësore dhe kanë një dietë të përbërë nga farat dhe insektet. Llojet më të shpeshta të thëllëza e fushës dhe thëllëza e malit.
Zdravko Krivokapiq
Zdravko Krivokapiq (Malazez: Здравко Кривокапић; i lindur më 2 shtator 1958) është një politikan, inxhinier dhe mësues universitar malazez, profesor dhe Kryeministër i Malit të Zi që nga 4 dhjetori 2020.
Biografia
Ai lindi në Nikshiq më 1958. Në vitin 1981 u diplomua në Fakultetin e Inxhinierisë Mekanike të Universitetit të Malit të Zi. Ai më pas bëri studime pasuniversitare në Universitetin e Beogradit, në vitin 1993 mori një doktoraturë në Alma Mater në Podgoricë. I lidhur profesionalisht me Universitetin e Malit të Zi, ai punoi si profesor në Fakultetin e Inxhinierisë Mekanike të këtij universiteti. Autor i librave, librave akademikë dhe artikujve shkencorë. Anëtar i bordeve të programeve të disa revistave shkencore.
Në vitin 2020, ai ishte një nga themeluesit dhe mori postin e kryetarit të organizatës "Ne damo Crnu Goru", duke mbështetur Kishën Ortodokse Serbe në Mal të Zi gjatë konfliktit për rregulloret e reja ligjore. Në të njëjtin vit, ai më vonë u bë udhëheqës i listës elektorale të një opozite të gjerë ndaj Partisë Demokratike të Socialistëve në pushtet në koalicionin zgjedhor "Za budućnost Crne Gore" (referuar si një pro-serb dhe grupimi politik pro-rus ), dhe pas zgjedhjeve bëhet Kryeministri i caktuar i Malit të Zi (kandidat për Kryeministër) pas zgjedhjeve.
Österbybruk
Österbybruk është qytet në Suedi. Österbybruk ka pasur 2,272 banorë në fund të vitit 2010.
Atje tej maleve
Atje tej maleve libër me autor Adem Zaplluzha, red. Mazllum Baraliu. Botuar në Prishtinë në vitin 2012 nga Shoqata e shkrimtarëve "Fahri Fazliu". Libri ka 100 faqe. ISBN 9789951538596
Marina (Skënderaj)
Marinë është një vendbanim në komunën e Skënderajt, Kosovë.
Majmuni xhuxh
Majmuni xhuxh, gjinia Cebuella, është një gjini e vogël e majmunëve të Botës së Re, vendas në pyjet tropikale të pellgut perëndimor të Amazonës në Amerikën e Jugut. Vlen të përmendet se është majmuni më i vogël dhe një nga primatët më të vegjël në botë, me peshe pak më shumë se 100 gram. Zakonisht gjendet në pyje me gjelbërim të përhershëm dhe buzë lumit dhe është specialist i ushqimit të çamçakëzit.
Rreth 83% e popullsisë së marmoset pygmy jeton në trupa të qëndrueshëm prej dy deri në nëntë individësh, duke përfshirë një mashkull dominues, një femër pjellore dhe deri në katër pjellë të njëpasnjëshme të pasardhësve. Madhësia modale e një trupi standard të qëndrueshëm do të ishte gjashtë individë. Edhe pse shumica e grupeve përbëhen nga anëtarë të familjes, disa mund të përfshijnë gjithashtu një ose dy anëtarë të rritur shtesë. Anëtarët e grupit komunikojnë duke përdorur një sistem kompleks që përfshin sinjale vokale, kimike dhe vizuale. Tre sinjale kryesore të thirrjes varen nga distanca që duhet te udhetoje telefonata. Këta majmunë gjithashtu mund të bëjnë shfaqje vizuale kur kërcënohen ose tregojnë dominim. Sinjalizimi kimik duke përdorur sekrecionet nga gjëndrat në gjoks dhe zonën gjenitale i lejon femrës t'i tregojë mashkullit se kur është në gjendje të riprodhohet. Femra lind binjakë dy herë në vit dhe kujdesi prindëror ndahet mes grupit.
Marmoset pygmy është parë si disi e ndryshme nga marmosetet tipike, shumica e të cilave klasifikohen në gjinitë Callithrix dhe Mico, dhe kështu i njihet gjinia e vet, Cebuella, brenda familjes Callitrichidae. Kërcënimet më të mëdha janë humbja e habitatit dhe tregtia e kafshëve shtëpiake.
Cabrera de Mar
Cabrera de Mar është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Maresme, të provincës Barcelona, në Katalonia. Cabrera de Mar ka 4408 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 8.98 km2.
Majmuni xhuxh
Evolucioni dhe taksonomia
Ka pasur debat midis primatologëve në lidhje me gjininë e duhur në të cilën vendoset marmoseti pygmy. Një ekzaminim i gjenit bërthamor të proteinave ndërlidhëse të retinolit (IRBP) në tre specie marmoset tregoi se Callithrix sic u ndërtua në vitet 1990 gjithashtu duhej të përfshinte C. pygmaea per te qene monofiletik dhe se kohët e ndarjes së pygmaea dhe specieve argentata dhe jacchus grupet nga njëri -tjetri janë më pak se 5 milion vjet më parë, siç mund të pritet për speciet e së njëjtës gjini. Megjithatë, ndarja e mëvonshme e grupeve argentata dhe jacchus në gjini të ndryshme (grupi argentata duke qenë të zhvendosur në Miço) justifikon mbajtjen e një gjini të veçanta për majmun xhuxh, si Callithrix nuk është më paraphyletic.
Ekzistojnë disa dallime morfologjike midis këtyre specieve, pasi ato mund të ndryshojnë pak në ngjyrë, dhe ndahen vetëm nga barriera gjeografike, përfshirë lumenjtë e mëdhenj në Amerikën e Jugut.
Evolucioni i kësaj gjinie ndryshonte në aspektin e masës trupore nga primatët tipikë, me një shkallë të lartë të reduktimit të masës trupore. Kjo përfshin ulje të mëdha ne normat e rritjes para dhe pas lindjes, duke çuar më tej mendimin se gjeneza ka luajtur një rol në evolucionin e kësaj kafshe.
Menatë vijnë lejlekët
Menatë vijnë lejlekët : poezi me autor Adem Zaplluzha, red. Mazllum Baraliu. Botuar në vitin 2014 nga Shoqata e shkrimtarëve "Fahri Fazliu". Libri ka 114 faqe. ISBN 9789951664165
Elefanti i savanës afrikane
Taksonomia
Elephas africanus ishte emri shkencor i propozuar nga Johann Friedrich Blumenbach në 1797. Loxodonte u propozua si emër i përgjithshëm për elefantët afrikanë nga Frédéric Cuvier në 1825. Ky emër i referohet tabletë -formë smalt të dhëmbëve dhëmballë, i cili ndryshon në mënyrë të konsiderueshme nga formën e smalt dhëmballë e elefantit aziatike.
Në shekujt 19 dhe 20, disa ekzemplarë zoologjikë u përshkruan nga natyralistët dhe kuratorët e muzeve të historisë natyrore nga pjesë të ndryshme të Afrikës, duke përfshirë:
Sot, të gjithë këta emra konsiderohen sinonime.
Shtëpia e Mynyr Xhai
Shtëpia e Mynyr Xhai është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Hamami i Gjakovës
Hamami është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Ferruccio Mazzola
Ferruccio Mazzola (1 shkurt 1945 – 7 maj 2013 ) ishte futbollist dhe menaxher italian, i cili ka luajtur si mesfushor. Ai ishte djali i ish-futbollistit Valentino Mazzola dhe vëllai i Sandro Mazzola.
Karriera
Ai u largua nga futbolli në moshën 30 vjeçare, për shkak se kishte kohë të vështirë dhe nuk kishte i aftë për ta përmbushur suksesin e babait të tij dhe vëllait të tij.
Pikëllimet e rrënjëve
Pikëllimet e rrënjëve : poezi me autor Adem Zaplluzha, red. Nikollë Loka, rec. Mazllum Baraliu. Botuar në Prishtinë në vitin 2017, libri ka 107 faqe. ISBN 9789951694797
Kërkoj yllin e fatit
Kërkoj yllin e fatit libër me autor Gani S. Pllana, red. Mazllum Baraliu. Botuar në Prishtinë në vitin 2015 nga (Botim privat). Libri ka 88 faqe. ISBN 9789951861588
Tyrbja e Çabratit
Tyrbja e Çabratit është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Murga
Murgë është një vendbanim në komunën e Skënderajt, Kosovë.
Shkurtëza
parapamje Shkurtëza e zakonshme (Coturnix coturnix) ose Shkurtëza evropiane është një shpend i vogël i gjuetisë i familjes së fazanit (phasianidae). Emri latin për këtë specie është Coturnix.
Përshkrimi
Shkurtëza evropiane është një shpend i vogël, i rrumbullakët, në thelb ngjyrë kafe me vija të bardha, gjersa mashkulli ka një mjekër të bardhë. Gjatësia e saj trupore sillet reth 7.1 - 8.62 in dhe peshon 3.2 - 4.62 oz
Pandemia e COVID-19 në Argjentinë
Pandemia e COVID-19 në Argjentinë është pjesë e pandemisë mbarëbotërore të sëmundjes koronavirus 2019 (COVID-19) e shkaktuar nga sindroma e rëndë akute e frymëmarrjes koronavirus 2 (SARS-CoV-2). Më 3 mars 2020, virusi u konfirmua se ishte përhapur në Argjentinë. Gjithsej 1,475,205 njerëz u konfirmuan se ishin infektuar dhe 40,222 njerëz dihej që kishin vdekur për shkak të virusit.
Më 7 mars, Ministria e Shëndetësisë konfirmoi vdekjen e parë të dokumentuar të vendit, një burrë 64-vjeçar që kishte udhëtuar në Paris, Francë, i cili gjithashtu kishte kushte të tjera shëndetësore; rasti u konfirmua si pozitiv vetëm pas vdekjes së pacientit.
Shtëpia e Tahir Bakallit
Shtëpia e Tahir Bakallit është një monument i trashëgimisë kulturore në Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Shtëpia e Mysteak Ismaili
Shtëpia e Mysteak Ismaili është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Cabrils
Cabrils është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Maresme, të provincës Barcelona, në Komunitetin Katalonia. Cabrils ka 6698 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 7.1 km2.
Frang Bardhi dhe relacionet e tij
Frang Bardhi dhe relacionet e tij libër me autor Tonin Çobani, [relacionet] Frang Bardhi, red. Tefë M. Topalli. Botuar në Zagreb në vitin 2006 nga Misioni Katolik Shqiptar. Libri ka 166 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9539917484
La Chaux-de-Fonds
La Chaux-de-Fonds është qytet në kantonin e Neuchâtel, Zvicër. Qyteti ndodhet disa kilometra në jug të kufirit me Francën. Është qyteti i katër më i popullarizuar (pas Gjenevës, Lozanës dhe Fribourgut) në Romandi, një rajon ku folet frëngjishtja, me një popullsi prej 38,625 banorë (sipas vitit 2017).
Në vitin 2009, La Chaux-de-Fonds dhe Le Locle u bashkuan me statusin e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s për vlerën e jashtëzakonshme universale të tyre.
Historia
Rajoni u banua për herë të parë rreth 10,000 vjet më parë (Mesolitik). Një kafkë dhe gjurmë të tjera janë gjetur në shpellat afër.
Në mes të shekullit të 14-të, rajoni u kolonizua nga Val-de-Ruz jugor. La Chaux-de-Fonds përmendet së pari në vitin 1350 si Chaz de Fonz. Në vitin 1378 u përmend si Chault de Font.
Rajoni ishte nën autoritetin e zotërve të Valanginit. Në shekujt e 15-të dhe 16-të, një valë e dytë kolonizimi erdhi nga të ashtuquajturat Clos de la Franchise (luginat e Le Locle dhe La Sagne). Bujqësia ishte aktiviteti kryesor, por fshati mbeti i vogël. Në vitin 1531 atje ishin vetëm rreth 35 njerëz. Kisha e parë u ndërtua në vitin 1528. Deri në vitin 1530, La Chaux-de-Fonds, si pjesa tjetër e tokave Valangin, u konvertua në besimin e ri të reformuar. Zoti i Valanginian, René de Challant, fiksoi kufijtë e famullisë në vitin 1550. Kisha dhe famulli ofruan një strukturë politike dhe një bashkësi e vogël e qytetarëve Valanginian, fermerë të lirë dhe fshatarë u rritën rreth kishës. Deri në vitin 1615 në fshat jetonin 355 vetë. Në vitin 1616, juridiksioni i ulët dhe i mesëm mbi La Chaux-de-Fonds shkoi në Le Locle dhe La Sagne, ndërsa gjykata e lartë mbeti në Valanginian. Bujqësia, e plotësuar me mullinj në brigjet e Doubs, vazhdoi të dominonte. Megjithatë, në fund të shekullit të 16-të, qyteti u bë një udhëkryq i rëndësishëm mes Neuchâtel, Franche-Comté dhe Peshkopatës së Bazelit.
Komuniteti u rrit gjatë Luftës Tridhjetëvjeçare, kryesisht për shkak të pozicionit të saj strategjik për tregti. Aktiviteti ekonomik u përshpejtua në shekullin e 18 me zhvillimin e industrive të dantella dhe prodhimit të orës. Pierre Jaquet-Droz, i njohur më së shumti për automatën e tij, ishte një orëndreqës i veçantë i kësaj epoke.
Në vitin 1794, qyteti u shkatërrua nga zjarri. Charles-Henri Junod krijoi planin e ri të qytetit në vitin 1835 dhe qyteti tani është i njohur për planin "modern" të rrjetit, në krahasim me rrugët me hekurudhë të qyteteve evropiane. Rruga qendrore quhet Avenue Léopold Robert.
Demografia
La Chaux-de-Fonds ka një popullsi (sipas vitit 2017) prej 38,625 banorë. Që nga viti 2008, 29.1% e popullsisë janë banorë të shtetasve të huaj. Gjatë 10 viteve të fundit (2000-2010) popullsia ka ndryshuar me një normë prej 1.3%. Ajo ka ndryshuar me një normë prej 1.4% për shkak të migrimit dhe me një normë prej -0.2% për shkak të lindjeve dhe vdekjeve.
Shumica e popullsisë (që nga viti 2000) flasin frëngjisht (31,653 ose 85,5%) si gjuha e tyre e parë, italishtja është e dyta më e zakonshme (1,335 ose 3,6%) dhe portugalishtja është e treta (1,173 ose 3.2%). Janë 900 njerëz që flasin gjermanisht dhe 32 njerëz që flasin romançe.
Që nga viti 2008, popullsia ishte 48.0% meshkuj dhe 52.0% femra. Popullsia përbëhej nga 12,444 meshkuj zviceranë (33,2% e popullsisë) dhe 5,578 (14,9%) meshkuj jo-zviceranë. Kishte 14,513 femra zvicerane (38,7%) dhe 4,988 (13,3%) femra jo-zvicerane. Prej popullatës në komunë, në La Chaux-de-Fonds kanë lindur 15,164 ose rreth 41,0% dhe kanë jetuar atje në vitin 2000. Në këtë kanton kanë lindur 3,778 ose 10,2%, ndërsa 6,962 ose 18,8% kanë lindur diku tjetër në Zvicër dhe 9,651 ose 26,1% kanë lindur jashtë Zvicrës.
Që nga viti 2000, fëmijët dhe adoleshentët (0-19 vjeç) përbëjnë 22.5% të popullsisë, ndërsa të rriturit (20-64 vjeç) përbëjnë 58.9% dhe të moshuarit (mbi 64 vjeç) përbëjnë 18.6%.