cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Orioni
Shënimet e para lidhur me Orionin gjenden në Odisenë e Homerit. Vargjet sipas të cilave në botën nëntokësore gjuan bisha të egra, janë në kundërshtim me imagjinatën për jetën nëntokësore të Hadit, andaj konsiderohet se në Odise janë futur më vonë. Në pikturat në vaza, relieve dhe përmendore të tjera figurative nga antika është ruajtur numri i vogël i paraqitjeve të figures së Orionit. Njëra prej më të bukurave gjendet në pasqyrën etrure prej bronze, me siguri e shek. V para e.s. që e paraqet Orionin që e kalon detin (sot gjendet në Muzeun Britanik në Londër).
Ida Noddack-Tacke
thumb|Ida Noddack-Tacke
Ida Noddack-Tacke (e lindur me emrin Ida Eva Tacke, lindi më 25 shkurt 1896 në Wesel dhe vdiq më 24 shtator 1978 në Bad Neuenahr. Ishte kimiste gjermane.
Kantoni Laloubère
Kantoni Laloubère (frëngjisht: Canton de Laloubère) është një kanton në departamentin Hautes-Pyrénées, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Laloubère. Ka sipërfaqe 39.76km2 dhe popullsi 11282 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Laloubère aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Sokndal
Sokndal është një komunë në qarkun Rogaland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 295 km² dhe popullsi 3320 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
James Mason Crafts
thumb|right|James Mason Crafts James Mason Crafts lindi më 8 mars 1839 në Boston dhe vdiq më 20 qershor 1917 në Ridgefield, Connecticut. Ishte kimist amerikan.
Hans Heinrich Landolt
Hans Heinrich Landolt lindi më 5 dhjetor 1831 në Zürich (sq.Cyrih) dhe vdiq më 15 mars 1910 në Berlin-Wilmersdorf,Gjermani. Ishte kimist zvicëran. Sot njihet më shumë me emrin Landolt-Börnstein, ku dhe sipas këtij emrit u emërua tabella e kimisë fizikale (Botimi i parë më 1883).
Eriniet
Eriniet (greq. Erinyes, njëjësi Erinys, lat. Furiae) - hyjneshat e hakmarrjes dhe të mallkimit, shërbëtoret e Hadit, zotit të botës nëntokësore dhe gruas së tij Perzefonës.
Origjina e tyre nuk është e përcaktuar thjeshtë. Homeri për të nuk e thotë asnjë fjalë. Lindën nga krimi i parë i përgjakshëm në botë, nga pika e gjakut të Uranit, zotit të qiellit, i plagosur prej djalit të vet, Kronit, të cilat ranë në hyjneshën e tokës Gea, dhe kështu u fekonduan. Eskili i quan bija të natës së errët Niktës, Sofokliu bijat e Skotit, zotit të errësirës dhe të hyjneshës së tokës Gea. Poetët e lashtë nuk i përmendin numrin dhe emrin e tyre. Homeri p.sh. në një vend e përmend një Erini, ndërsa gjetiu disa prej tyre. Ndëkaq Euripidi shkruan se kanë qenë tri, kurse autorët e mëvonshëin i përmendin edhe emrat e tyre : Alekta, Tizifona dhe Megera. Eriniet i ndjekin vrasësit, vjedhësit, berrejshmit, rebelët dhe shkatërruesit e lidhjeve bashkëshortore. Mënonin padrejtësitë, i mbronin njerëzit e mjerë dhe të pambrojturit, veçmas të huajt pa atdhe dhe jetimat. Në tokë vinin nga bota nëntokësore, të mbështjella me mjegull të dendur e cila i bënte të padukshme. I vizitonin fshatrat dhe vendet e shkreta duke i kërkuar fajtorët. Dhe kur i gjenin, i mundonin pa mëshirë. Prej tyre kurrsesi nuk mundej askund të ikej, madje as në botën nëntokësore, sepse aty e kanë pasur fuqinë e njëjtë si në tokë. Para tyre ka qenë e paaftë fuqia mbretërore, e priftërinjve, madje edhe çfarëdo fuqie tjetër. Para saj është dashur të jenë syçelë edhe vetë zotërat.
Kantoni Maubourguet
Kantoni Maubourguet (frëngjisht: Canton de Maubourguet) është një kanton në departamentin Hautes-Pyrénées, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Maubourguet. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 4944 banorë.
Eriniet
Është interesant fakti se zotërat dhe njerëzit i kanë urrejtur Eriniet, edhe pse të drejtët nuk kanë pasur arsye t'u frikohen. A nuk del kjo nga fakti se askush në botë nuk mund të thotë me ndërgjegje të pastër : se kurrë asgjë nuk kam gabuar ? E ndoshta edhe nga fakti se Eriniet i kanë përndjekur edhe ata të cilët kanë gabuar pavetëdije madje edhe ndoshta kundër vullnetit të vet ? Sipas disa autorëve edhe vetë ato nxitnin për krime. Këto veti negative mbizotëruan mbi ato pozitive, sikur njerëzit të mos mund ta qetësojnë ndërgjegjen duke bërë edhe ndonjë vepër të mirë.
Kantoni Maubourguet
Përbërja aktuale
Kantoni Maubourguet aktualisht përbëhet nga 11 komuna.
Eriniet
Përveç këtyre Erinieve të vrazhda dhe të papajtueshme mitet dhe legjendat greke njihnin edhe Eriniet e pajtushme, të cilat quheshin edhe Eumenide, gjegjësisht "Mirëdashëse". Duket se kjo varej nga natyra e dyfisht e këtyre hyjnive si edhe mishërimi i të mbrejturit të ndërgjegjës. Por njësoj është e mundshme se në kohërat e kahershme Eriniet e kanë pasur natyrën më të butë dhe më të këndshme. Se si në të vërtetë ka qenë me siguri ne nuk do të dimë më. Poetët e kohës antike e shpjegojnë këtë natyrë të dyfishtë të Erinieve me mundësinë e shndërrimit. Eskili p.sh. e shpjegon me faktin se i ka zbutur hyjnesha Athena e cila e mbronte Orestin e përndjekur. Përkundër kësaj edhe më vonë në mitet dhe kultin grek mbizotëroi kuptimi i parë i Erinieve si hyjni të rrezikshme, shkatërruese dhe të papajtueshme. Edhe femrat kriminele, si ato të botës legjendare ashtu edhe ato të botës reale quheshin Erinie, si bie fjala Klitemnestra, Medea etj. Më në fund, me emrin e tyre latin Furiae emërohen edhe sot gratë e tërbuara dhe të furishme.
Grekët (e pas tyre edhe romakët) Eriniet i parafytyronin si gra plaka dhe të shëmtuara në rrobe me shokë të kuqe. Sytë i kishin të skuqur, në vend të gishtërinjve kanë pasur kthetra, kurse në vend të blejve të flokëve - gjarpërinj. Të tilla në skenë i ka sjellë Eskili. Sipas Euripidit kanë pasur krah, kurse në duar gjarprinjë dhe pishtarë. Eumenidet ishin me pamje pak më të këndshme dhe në vend të rrobeve të zeza mbanin rrobe të bardha. Të ngjashme i paraqitën edhe piktorët dhe skulptorët antikë. Ua jipnin një pamje më pakë të rrezikshme, mirëpo nuk ua zbutnin vrazhdësinë. Figurat e tyre na janë ruajtur mjaft pak. Shumica prej këtyre janë në vaza nga miti për Orestin (në koleksionet në Oksford, Lecce, Vatikan dhe gjetiu, kryesisht nga kalimi prej shek. VI-V p.e.s.). Në muzeun Popullor të Romës në Terme gjindet një fragment i kopjes së mirë të tipit helenistik që paraqet Eriniet në gjumë.
Mitra
thumb|right|325px|Mitra duke sakrifikuar një dem në museun([[Louvre-Lens) në Francë]] Mitra (greq. Mithras, Mithres ose Mithra) - zoti persian i dritës, kulti i të cilit ka depërtuar deri në Romë, dhe njësoj edhe në Greqi.
Pasi që drita dhe dielli janë të lidhura ngushtë në mes veti Mitra dikur konsiderohej edhe zot i diellit. Në atdheun e vet iranian dhe pastaj edhe në botën greko-romake ka qenë zot i dritës që i shndrit lartë para daljes së diellit. Gjoja se ka lindur nga shkëmbi me 25 dhjetor dhe të parët që i kanë shprehur respekt kanë qenë barinjtë. Në botë e ka sjellë me vete kapuçin frigjias, thikën dhe harkun. Kur u rrit hyri në luftë me zotin e diellit dhe fitoi. Me urdhrat e tij i kreu disa detyra të rënda: e zuri dhe e theri demin e fuqishëm dhe u bë drita e botës. U ndihmonte njerëzve në fatkeqësi, i mbronte në mejrime dhe lufta; kërkonte prej tyre jetën e pastër dhe të frenuar dhe për përfilljen e saktë të parimeve morale të caktuara të cilët në mes vetes quheshin vëllazër, u premtonte lumturinë e amshueshme në botën pas vdekjes. I përcillte shpirtrat e të vdekurve në botën pas vdekjes ku u jipte pije prej vere dhe demit të therur, që ua siguronte pavdekshmërinë. Poqese e kanë merituar, nëpër shkallë me shtatë shkelëse i çonte në lartësi të dritës së pastër. Simbolet e tij ishin luani, demi dhe shqiponja.
Mithra fa:میترا Mithra Митра Mithra
Irène Joliot-Curie
thumb|Irène Joliot-Curie, në rreshtin e parë ulun nga ana e majtë e dyta
Irène Joliot-Curie lindi më 12 shtator 1897 në Paris dhe vdiq më 17 mars 1956 në Paris. Së bashku me bashkëshortin e saj Fredéric Joliot-Curie më vitin 1935 mori çmimin Nobel për lëmin e kimisë, lidhur me zbulimin e tyre të aktivitetit radioaktiv artificial. Ishte vajza e Marie dhe Pierre Curie, motra e shkrimtares Ève Curie dhe nëna e fizikantit bërthamor Hélène Langevin.
Túlio de Melo
Túlio Vinícius Fróes de Melo (31 janar 1985) është një futbollist brazilian që luan aktualisht në Ligue 1 për skuadrën e OSC Lille. Túlio de Melo është sulmues qëndror.
Palermo & OSC Lille (2008–vazhdon)
Më 31 gusht 2008, skuadra e Ligue 1 Lille lajmëroi se kishte përfunduar transferimin e sulmuesit Túlio de Melo nga Palermo për 4 Milion €.
Sola (Norvegjia)
Sola është një komunë në qarkun Rogaland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 70 km² dhe popullsi 20138 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Johann Wolfgang Döbereiner
thumb|Johann Wolfgang Döbereiner
Johann Wolfgang Döbereiner lindi më 13 dhjetor 1780 në Hof, Gjermani dhe vdiq më 24 mars 1849 në Jena. Ishte kimist gjerman, i cili njihet edhe si parapropozues për formimin e sistemit periodik dhe me kontrollimin e Platinit shkoi në rrugën e katalizës.
Kantoni Ossun
Përbërja aktuale
Kantoni Ossun aktualisht përbëhet nga 17 komuna.
Kantoni Pouyastruc
Kantoni Pouyastruc (frëngjisht: Canton de Pouyastruc) është një kanton në departamentin Hautes-Pyrénées, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Pouyastruc. Ka sipërfaqe 112.14km2 dhe popullsi 3972 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Pouyastruc aktualisht përbëhet nga 27 komuna.
Solund
Solund është një komunë në qarkun Sogn og Fjordane, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 229 km² dhe popullsi 874 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Ura pranë kështjellës
Filmi "Ura pranë kështjellës" prodhim i vitit 1984 me metrazh të shkurtër.
Regjia: Rikard Ljarja, Skenari: Rikard Ljarja, Producent: Shqipëria e Re, Muzika: Zef Çoba.
Përmbajtja e filmit
Gjatë regjimit zogist, ura ishte një pjesë e rëndësishme për banorët e asaj krahine. Historia e saj lidhej me të shkuarën, duke u bërë shënjestër e armiqve. Kështu ishte e nevojshme edhe mbrojtja e saj, ku i takonte familjes përkatëse ta mbronin dhe restauronin atë brez pas brezi.
Sømna
Sømna është një komunë në qarkun Nordland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 194 km² dhe popullsi 2047 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Dafina Rexhepi
Dafina Rexhepi (lindur më 7 korrik 1993 ) është një këngëtare shqiptare nga Kosova.
Kantoni Séméac
Kantoni Séméac (frëngjisht: Canton de Séméac) është një kanton në departamentin Hautes-Pyrénées, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Séméac. Ka sipërfaqe 44.82km2 dhe popullsi 11872 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Séméac aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
James Dewar
thumb|right|James Dewar Sir James Dewar lindi më 20 shtator 1842 në Kincardine-on-Forth, Shkotlandë dhe vdiq më 27 mars 1923 në Londër, Angli). Ishte kimist dhe fizikan skocezë.
Worms
Worms (lat. Borbetomagus gjegjësisht Civitas Vangionus) është qytet në pjesën jugperëndimore të republikës Rheinland-Pfalz në Gjermani.
Branimir Gushiq
Branimir Gushiqi (Branimir Gušić, 06.04.1901, Zagreb - 06.07.1975, Zagreb) ishte pinjoll i një familjeje të vjetër kroate. Mbaroi studimet e mjekësisë në Fakultetin e Mjekësisë të Zagrebit në vitin 1926. Gushiqi ishte figurë e shquar e mjekësisë kroate, i njohur si specialist dhe profesor i otorinolaringologjisë. Në vitet 1945-1947 dhe nga viti 1956 ishte dekan i Fakultetit të Mjekësisë në Zagreb dhe doli në pension në vitin 1971. Gushiqi ishte gjithashtu anëtar i Akademisë Jugosllave të Shkencave dhe të Artit.
Biografia
Fushëveprimi i Gushiqit tejkaloi mjekësinë. Ishte alpinist i pasionuar dhe, pas Luftës së Dytë Botërore, ishte kryetari i klubit Sljeme të alpinistëve të Zagrebit, kryetari i shoqatës së alpinistëve të Kroacisë dhe kryetari i Këshillit Kroat për Mbrojtjen e Natyrës. Gushiqi ishte veçanërisht i interesuar për alpet dinarike në rajonin kufitar Mali i Zi, Shqipëri, Kosovë, ku udhëtoi shpesh nga vitet 1930 deri në vitet 1960. Botoi një libër për malin Durmitor (2522 m.) të Malit të Zi, dhe në vitet 1930-1932 bëri një film dokumentar për një ekspeditë aty. Ngjiti Malin e Kokërdhakes (2508 m.) në Shqipëri dhe kaloi shumë kohë në dhe rreth malit të Jezercës (2694 m.) në Bjeshkët e Nemuna.
Përveç kësaj, Branimir Gushiqi shquhej edhe si etnolog. Në vitin 1928 kishte mbaruar doktoraturën në Fakultetin Filozofik të Zagrebit me një disertacion “Geneza i elementi mljetske seljačke kuće” (Gjeneza dhe elemente të shtëpisë fshatare të ishullit Mljet). E shoqja e tij, Marijana Gushiq (1901-1987), ishte edhe ajo etnologe e njohur dhe punoi shumë vjet si drejtoresha e muzeut etnografik të Zagrebit. Së bashku ata udhëtuan shpesh, jo vetëm në Malin e Zi dhe në Kosovë, por edhe në Shqipëri, edhe para edhe pas Luftë së Dytë Botërore. Marijana Gushiq shquhet për punën e saj etnografike për xhubletën shqiptare dhe mblodhi për muzeun e Zagrebit një koleksion të spikatur veshjesh dhe sendesh popullore të fiseve të Shqipërisë së Veriut.
Ky koleksion i fotografive të Branimir Gushiqit duket është bërë gjatë një vizite në Shqipëri rreth vitit 1947. Nga fotot, që për mungesë dokumentacioni nuk janë të gjithë të identifikuara, duket e qartë se ai dhe bashkëpunëtorët e tij ishin jo vetëm në veri, por edhe në jug të Shqipërisë: Elbasan, Himarë, Gjirokastër, Përmet, Leskovik, Voskopojë, Korçë dhe Pogradec.
Në periudhën 1945-1948 Shqipëria ndodhej në një aleancë të ngushtë me Jugosllavinë komuniste, gjë sigurisht që mundësoi udhëtimin e Gushiqit. Mirëpo, në verën e vitit 1948 Shqipëria u nda prej Jugosllavisë duke u tërhequr në izolim stalinist, dhe Perëndimi mësoi fare pak për atë. Fotografitë e Gushiqit nuk tregojnë gjë për terrorin politik të kohës në Shqipëri, por ofrojnë pamje të qartë - disa me një bukuri të rrallë - të qyteteve dhe të peizazheve të vendit, siç i kishte përjetuar fotografi kroat.
Joseph von Fraunhofer
thumb|Joseph von Fraunhofer
Ai lindi më 6 mars 1787 në Straubing dhe vdiq më 7 qershor 1826 München (sq.Mynih). Një okular u quajt sipas emrit të okulari-Fraunhofer.
Kantoni Trie-sur-Baïse
Kantoni Trie-sur-Baïse (frëngjisht: Canton de Trie-sur-Baïse) është një kanton në departamentin Hautes-Pyrénées, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Trie-sur-Baïse. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 3588 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Trie-sur-Baïse aktualisht përbëhet nga 22 komuna.
Søndre Land
Søndre Land është një komunë në qarkun Oppland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 728 km² dhe popullsi 6042 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Frajburgu
Freiburg im Breisgau është qyteti i katërt me i madh me rradhë pas qytetve Stuttgart, Mannheim dhe Karlsruhe, në njesinë federale gjermane Baden-Württemberg. Klubi i futtbollit i qytetit luan në ligën e parë të Gjermanisë (Bundesliga).
Kantoni Tournay
Përbërja aktuale
Kantoni Tournay aktualisht përbëhet nga 27 komuna.
Europa (mitologji)
Europa (Εὐρώπη) - e bija e Agenorit, mbretit të Sidonit dhe bashkëshortes së tij Telefasës, dashnores së Zeusit, zotit suprem.
Mitologjia
Ishte e bukur si hyjneshë dhe jetonte si hyjneshë në pallatin e babait të vet, në mesin e vëllazërve të vet, Feniksit, Kiksit, Kadimit, Fineut dhe Tasit derisa ëndrra e çuditshme nuk ia turbulloi qetësinë. Ëndërroi se për të po luftonin dy gra. Njëra e paraqiste Azinë, atdheun e saj, ndërsa tjetra tokën përtej detit, e cila ende nuk kishte emër. Azia në këtë betejë e mposht dhe iu desht që t'ia dorëzojë kundërshtarës ngadhënjimtare. Nuk vonoi shumë dhe Europa e kuptoi domëthënien e ëndrrës.
Njëherë duke shetitur me shoqet e veta nëpër livadhin e lulëzuar, u duk para saj demi i artë me brirë të ndritur, u gjunjëzua përvuajtënisht para saj dhe me shikim e ftoi që të ulet në shpinën e tij. Posa veproi kështu, kërceu dhe u turr kah deti, u hudh në valë dhe me shpejtësinë e delfinit u nis kah perëndimi. Europa e trishtuar nuk u besonte syve të vet. Para demit doli karroca e artë me zotin Poseidon dhe me valët ia hapte rrugën. Pranë tyre notonin Nereidet, hyjneshat e detit dhe hyjnit e tjerë të detit si në përcjellje madhështore martesore. Në largësi u duk toka. Ishte ujëdhesa Kreta. Mu këtu Europa mësoi se rrëmbyesi i saj ishte vetë Zeusi, zoti suprem, i cili u shndërrua në dem për të depërtuar kështu deri tek ajo pa frikë se do ta vërejë Mera, gruaja e tij gjeloze. Në Kretë Europa ia lindi tre djemë: Minosin, i cili më vonë u bë mbret i Konsosit, Sarpedonin i cili u bë rnbret në Liki dhe Radamantin, i cili ishte i drejtë e i mençur dhe nuk u bë mbret. Siç i ka hije zotit Zeus, ai u kujdes për Europën megjithëmend. E rimartoi për Asterionin, mbretin e Kretës. U kujdes poashtu edhe që emri i saj mos të bie në harresë. Këtë emër e fitoi Kontinenti i ri - Evropa. Miti për Europën është i lashtë. Në vetëdijen tonë në trajtën të cilën ia ka dhënë në shek. II para e.s. poeti helenistik, Mosho, e pastaj Ovidi. S'do mend se ka pësuar ndërrime të mëdha, për shembëll, Homeri ose Hesiodi nuk e njohin në këtë trajtë. Sipas metopave nga tempulli S në Selinunt nga gjysma e dytë e shek. VI para e.s. dhe sipas frizit në thesarin e sifniasve në Delfe, nga viti 525 para e.s., nuk mund të thuhet se baza e verzionit të saj tashmë u stabilizua plotësisht. Nga Gortina dhe Festi në Kretë dimë për monedhën e farkuar me figurën e Europës që nga shek. V para e.s. Pikturat në vaza me pamje nga ky mit janë shumë më të lashta (më e lashta, me siguri, nga vitet 540-520 para e.s., gjendet në vazën jone nga Etruria, dhe sot gjendet në Villa Giulia (Gjulia) në Romë). Në fillim të shekullit tonë ky mit bëhet objekt i kujdesit të veçantë të hulumtuesve. Anglezi Arthur Evans, i cili në vitet 1900-1935 depërtoi gati deri në fund të parahistorisë së Kretës dhe i solli në dritën e diellit dëshmitë, të cilat me të vërtetë pohojnë se në Kretë duhet kërkuar "nënën Evropë", d.m.th. fillimin e qytetërimit еuropian. Këtu zunë fillet e shkrimeve më të lashta evropiane, qytetet më të lashta evropiane në një shkallë të lakmueshme të qytetërimit dhe me siguri edhe shtetet më të lashta evropiane. Vallë, a janë fillet e kësaj kulture evropaine e cila e meriton këtë emërtim vërtet në Azi, (Në Azi në kuptim të antikës, kur me këtë emërtim kuptohej e tërë Lindja e Afërt me Egjiptin). Disa gjetje arkeologjike dëshmojnë për këtë, ndërsa të tjerat këtë e mohojnë. Shkencëtarët lidhur me këtë ende nuk e kanë thënë fjalën e fundit.
Artistët i frymëzon miti për Europen më se njëzet e pesë shekuj. Veprave kryesore antike, të cilat i kemi përmendur ua shtojmë edhe pikturën murale pompeane Rrëmbimin e Europës të vitit 10 të e.s. Prej veprave të renesansës pikturën Rrëmbimi i Europës të Ticianit të vitit 1559 dhe sot gjendet në Muzeun e Gardnerit në Boston dhe të Paulo Veronese (Paulo Veroneze) pas vitit 1555 dhe që gjendet në Pallatin e Dukës në Veneci, në Galerinë moderne në bonder dhe në Muzeun e Kapitolit në Romë; prej vep¬rave të barokut pikturën me të njëjtin emër të Claude Lorraineit (Klod Lorenit) të vitit 1667, sot gjendet në Pallatin e Buckmgshamit në Londër); prej atyre të kohës së rokokut Rrëmbimin e Europës e Francois Boucherit (ransoa Busherit), përafërsisht e vitit 1740 dhe sot gjendet në koleksionin e Wallaceit në Londër. Piktura më e vlefshme me tematikë Rrëmbimi i Europës është ajo e Rembrandtit, e vitit 1632, dnhe sot gjendet në Berlin. Prej vitit 1610 Europa është në shoqërinë e Zeusit në qiell. Galileu me emrin e saj e quan hënën e zbuluar rishtas të Jupiterit.
Joseph Louis Gay-Lussac
thumb|Joseph Louis Gay-Lussac
Joseph Louis Gay-Lussac lindi më 6 dhjetor 1778 në Saint-Léonard-de-Noblat, Francë dhe vdiq më 9 maj ose 10 maj 1850 në Paris. Ishte fizikan dhe kimist francez. Shquhet për dy ligjet e tij mbi gazrat.
Johan Gadolin
thumb| Johan Gadolin
Johann Rudolph Glauber
thumb|Johann Rudolph Glauber
Johan Gadolin
Johan Gadolin lindi më 5 qershor 1760 në Turku (suedisht Åbo) dhe vdiq më 15 gusht 1852 në Wirno. Ishte kimist finlandez.
Gadolin në vitin 1794 zbuloi elementet e para kimike të grupit metaleve të rralla tokësor, Yttriumin dhe në minderal Ytterbitin.
Johan Baptista van Helmont
Johan Baptista van Helmont lindi më 12 janar 1580 (sipas kalendarit gregorian) në Bruksel dhe vdiq më 30 dhjetor 1644 në Vilvoorde afër Brukselit. Ishte i angazhuar si mjek, hulumtues natyre dhe kimist flamist.
Ifigjenia
Ifigjenia (greq. Ifigenia, lat. Iphigenia) - e bija e Agamemnonit, mbretit të Mikenës dhe gruas së tij Klitemnstrës. Ifigjenia u bë heroinë tragjike me madhësi të vërtetë klasike jo me vullnet të vetin, por "me lojë të pamëshirshme të fatit". Kur i ati i saj, Agamemnoni në krye të njësive të bashkuara akease u nis kundër Trojës, me tërë marinën hyri në limanin beotik, Aulida dhe për shkak të shtërgatës nuk ka mundur të dalë nga limani. Magjistari Kalkant i cili e përcillte ushtrinë, deklaroi që këtë shtrëngatë e ka shkaktuar hyjnesha e gjuetisë, Artemida, për dënimin që Agamemnoni e vrau drenushen e saj të shuguruar. Poqese Agamemnoni nuk dëshiron që e tërë ekspedita mos t'i dështojë, do t'i duhej që ta zbusë hyjneshën në mënyrë që për flijim do t'ia ofrojë bijën e vet Ifigjeninë. Në fillim Agamemnoni kundërshtonte, por më vonë u bë i vetëdijshëm për obligimet e veta ndaj ushtrisë së vet dhe ndërmarrjes së vet të tërësishme kështu që u pajtua me kërkesën e Kalkantit. E ftoj Ifigjeninë, dhe që me siguri të vijë, e porositi se mendon ta martojë me udhëheqësin ushtarak akeas më të bukurin dhe më trimin. Ifigjenia pa u vonuar erdhi me nënën e vet Klitemnestrën dhe vëllaun, Orestin) në Aulidë. Këtu mori vesh se në vend të dasmës po e pret vdekja në elter.
Vetvetiu kuptohet se Ifigjenia nuk ka dashur të vdesë. Ishte e re dhe e bukur, jetën e kishte përpara dhe, përveç kësaj, në të u zgjua dashuria ndaj Akilit, i cili e kundërshtonte flijimin e saj. Edhe Klitemnestra e mbronte në çdo mënyrë ashtu siç i ka hije nënës. Agamemnoni me dëshirë do të hiqte dorë nga ky flijim. Mirëpo, si kryekomandant pushtet të pakufishëm kishte vetëm në betejë. Kur nuk u përhap trigëllimi i armëve dhe tollovia e betejës, që i detyruar që t'i nënshtrohej vullnetit të ushtrisë. Ndërkaq ushtria kërkonte flijimin. Mosmarrëveshjen në kampin akeas dhe në zemrën e Agamemnonit, më në fund e zgjidhi vetë Ifigjenia. Në dobi të suksesit të ekspeditës vendosi që vullnetarisht ta flijojë jetën e vet.
Kur Ifigjenia iu afrua elterit mbretëronte një heshtje e thellë. Trimëria e vajzës u pëlqeu të gjithë mashkujve të pranishëm. Magjistari Kalkanti iu drejtua Artemidës që ta pranojë flijimin dhe që ushtrisë t'ia bëjë të mundshme lundrimin e sukseshëm dhe ngadhënjimin mbi Trojën. Pastaj e ngriti thikën e flijimit për ta therrë vajzën. Posa e preku tehu i thikës trupin e saj ndodhi mrekullia : në vend të bijës së Agamemnonit e theri drenushen e Arteimidës. Vetë hyjnesha e vendosi, atë në elter, kurse Ifigjeninë e mori.
Siç u tregua më vonë, Artemida e çon Ifigjeninë në Tauridën e largët (në Krimenë e sotme) ku e bëri priftëreshë në tempullin e vet. Këtu para trupores së shuguruar të hyjneshës është dashur që ta sakrifikojë të gjithë të huajët të cilët i sillte Toanti, mbret i Tauridës, pajtor i kësaj truporeje. Ifigjenia i ka shërbyer Artemidës taurike plot shtatëmbëdhjetë vjet të tëra, duke u frikuar pa reshtur se një ditë do të jetë e detyruar t'ia fusë thikën viktimës së pafajshme çfarë ka qenë edhe ajo vetë.
Gjatë tërë kësaj kohe Ifigjenia nuk ka dëgjuar asgjë për atdheun e vet. Nuk ka ditur se për dhjetë vjet të rrethmit ka rënë edhe Troja, se i ati i saj u kthye në shtëpi si ngadhënjimtar dhe se gjatë gostisë solemne të përgatitur për nderë të tij u vra prej duarve të vrasësve tinzakë. Nuk ka ditar se vrasja e tij u bë me urdhrin e të ungjit, Egistit, i cili në këtë krim e ka nxitur nënën e saj, Klitemnestrën me qëllim që pastaj të martohet me të dhe të bëhet mbret i Mikenës. Nuk e ka ditur as atë që vëllau i saj Oresti, pas shtatë vjetve i ka dënuar vrasësit e babait të vet dhe, sipas këshillës së zotit Apollon, ka qenë i detyruar që të shkojë në Tauridë që atje para trupores së Artemidës ta shpaguaj gjakun e derdhur të nënës së vet.
Oresti në këtë rrugë u nis i vetëdijshërn për rreziqet që i kanosen në të. As lundrimi nëpër det të rrezikshëm, as vrazhdësia e mbretit Toant nuk i dukeshin më të rëndë se brerja e ndërgjegjes me të cilën pas vrasjes së nënës e kanë ndjekur Erinitë, hyjneshat e hakmarrjes. I përcjellë nga kushëriri i vet, Piladi, erdhi deri te truporja e shuguruar, por këtu menjëherë i kapën ushtarët e mbretit Toant. Mirëpo, Ifigjenia, e cila ka qenë e detyruar që t'i bëjë flijë Artemidës pati mëshirë për ta. Posa mori vesh se robët e zënë ishin vendasit e saj, e ndëgjoi rrëfimin e tyre dhe së shpejti mësoi se Oresti është i vëllau i saj, ndërsa Piladi kushëriri i saj. Me këtë shpëtimi i tyre u vendos. Por edhe shpëtimi i Ifigjenisë nga Taurida.
Vendimin e vet Ifigjenia e zbatoi në vepër me mjeshtri. E bindi rnbretin Toant që, para se ta ofrojë flijimin, truporen e Artemidës dhe të dy të huajt duhet t'i lajë në ujë të detit. Si roje nderi mbreti ia cakton një aradhë ushtarësh. Kur Ifigjenia arriti te shkëmbi nën të cilin ishte e spirancuar anija e Orestit, u urdhëroi ushtarëve që të largohen për arsye se askush nuk ka guxuar ta shohë ritualin e fshehtë të spastrimit. Posa u larguan ushtarët, ua heq litarët me të cilët ishin të lidhur vëllau dhe kushëriri, e merr truporen e Artemidës dhe hyn në anije. Lundërtarët me tërë fuqinë i lëviznin rremat dhe larguan anijen prej bregut të detit. Mirëpo, pas një kohe të shkurtër shtërngata e madhe i afron sërish pranë bregdetit. Megjithatë, me sukses i ikin Toantit. Në tërë ngjarjen ndërhyri Athena dhe i urdhëroi Toantit që t'i lëshojë Ifigjeninë dhe përcjellësit e saj.
Kthimi nga Taurida Ifigjenisë nuk i solli lirinë. Ka qenë e detyruar që të mbesë në shërbim të Artemidës. Hyjnesha ia ka lejuar që tokën e largët dhe të huaj ta zëvendësojë me vendlindjen dhe hoqi dorë prej flijimit të njerëzve.
Ifigjenia u bë priftëreshë në tempullin e posangritur të Artemidës në breg të detit në qytetin atik Brauron. Aty jetoi pa burrin dhe pa fëmijë gjatë tërë kohës, deri sa vdekja nuk e çliroi nga fati i saj i kobshëm.
Ifigjenia është njëra prej personazheve rnë të dalluara të miteve greke, e cila jetoi deri më sot në skenë: në tragjedinë e Euripidit Ifigjenia në Tauridë dhe Ifigjenia në Aulidë (përafërsisht nga vitet 415-414 dhe 408-406. para e.s.) në tragjedinë e Rasinit Ifigjenia në Aulidë e vitit 1674., në Ifigjeninë në Tauridë të Gëtes (e vitit 1776) dhe në versione të ndryshme të mitit për Orestin. Sikurse dramaturgët edhe kompozitorët i ka tërhequr Ifigjenia. Pas Keiserit (Kajzerit) (viti 1699), Campreut (Kara preu) viti 1704), Domenico Scarlattit (Domeniko Skarlati) e vitit 1713), Porporeit (viti 1835), K.H. Graunit (1748), Jommellit (1751), Traettetit (1758) dhe të tjerëve mitin për Ifigjeninë e ka komponuar edhe Kristof Vilibald Gluk Ifigjenia në Aulidë e vitit 1772 dhe Ifigjenia në Tauridë 1779. Më në fund këtë mit e ka komponuar Rikard Shtrausi sipas libretos të Hugo von Hoffmansthalit (Hugo fon Hofmanshtalit).
Prej veprave të pikturave të kohës së re meritojnë të përmenden veçmas Ifigjenia e Anselm Feurbachut (Anzelm Fojerbahut) e vitit 1862 dhe sot gjendet në Muzeun e Darmstadtit dhe Flijimi i Ifigjenisë i Giovani Francesco (Gjovani Françesko) Romanellit (e kohës rreth vitit 1660, sot gjendet në Muzeun Metropolitan në Nju-Jork.
Në lokalitetin antik Vravron, Brauroni antik, gjenden gërmadhat e tempullit të Artemidës. Pranë tyre vizitorëve(turistëve) u tregohet Varreza e Ifigjenisë.
Songdalen
Songdalen është një komunë në qarkun Vest-Agder, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 216 km² dhe popullsi 5483 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Michael Ansara
Michael Ansara lindi më 1922-2013 është një aktor amerikan. Ai u bë i famshëm me rolin e tij në televizioni Batman: The Animated Series.
Justus von Liebig
thumb|Justus von Liebig
Tsutomu Isobe
Tsutomu Isobe (磯部勉 - Isobe Tsutomu), lindur më 13 tetor 1950, është një aktor japonez dhe një dublues animesh, seiyu.
Kantoni Vic-en-Bigorre
Kantoni Vic-en-Bigorre (frëngjisht: Canton de Vic-en-Bigorre) është një kanton në departamentin Hautes-Pyrénées, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Vic-en-Bigorre. Ka sipërfaqe 98.67km2 dhe popullsi 9363 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Vic-en-Bigorre aktualisht përbëhet nga 15 komuna.
Kantoni Cirey-sur-Vezouze
Kantoni Cirey-sur-Vezouze (frëngjisht: Canton de Cirey-sur-Vezouze) është një kanton në departamentin Meurthe-et-Moselle, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cirey-sur-Vezouze. Ka sipërfaqe 98.65km2 dhe popullsi 3469 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Cirey-sur-Vezouze aktualisht përbëhet nga 7 komuna.
Alfred Duncan
Karriera me klube
Alfred Duncan ka që nga vera e vitit 2010 që stërvitet me Interin. Ai në fund u quajt si transferim i Interit vetëm në Mars të vitit 2011, pasi kaloi ditëlindjen e tij të 18. Ai bëri debutimin e tij në Serie A më 26 Gusht 2012 në një ndeshje kundër Pescaras ku Interi fitoi me rezultatin 0–3, ai hyri si zëvëndësim në minutën e 86 duke zëvëndësuar shokun e tij të skuadrës Walter Gargano.
Karriera ndërkombëtare
Duncan është pjestar i skuadrës ganeze U20 dhe me të ka luajtur në Botërorin U20 në vitin 2013 që u luajt në Turqi, duke luajtur 4 ndeshje. Ai bëri debutimin e tij për kombëtaren e parë më 14 Nëntor 2012 kundër skuadrës së Kape Verdes.
Skuadra
1 Përfshirë Coppa Italia. 2 Përfshirë UEFA Cup dhe UEFA Champions League. 3 Përfshirë Supercoppa Italiana dhe Serie B playoff.
John Mercer (kimist)
thumb|John Mercer
John Mercer lindi më 21 shkurt 1791 në Great Harwood, Lancashire, Angli dhe vdiq më 30 nëntor 1866 në Oakenshaw, Lancashire. Ishte kimist anglez.
Kantoni Tarbes-1
Kantoni Tarbes-1 (frëngjisht: Canton de Tarbes-1) është një kanton në departamentin Hautes-Pyrénées, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Tarbes. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 7281 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Tarbes-1 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Llambi Burgjia
Llambi Burgjia Lindi në vitin 1938, në Gjirokastër dhe vjen në teatrin “Skampa” në periudhën e artë të tij pas krijimit si teatër profesionist. I spikatur për aftësinë e tij, Burgjia lë qytetin e Cërrikut ku punonte si tornitor dhe i bashkohet estradës profesioniste të qytetit të Elbasanit. Menjëherë ra në sy për talentin e tij si aktor, kupletist dhe këngëtar. Për talentin e tij të aktrimit, pas disa viteve eksperiencë, në vitet ‘73- ‘74 studion për regjizurë, duke mbaruar kursin e lartë në Institutin e Arteve, sot Akademia e Arteve. Për vite me radhë punon si regjisor dhe aktor në estradë. Herë pas here merrte role edhe në teatrin profesionist të Elbasanit, ku dallonte për aftësinë e tij dhe seriozitetin me të cilin e trajtonte në rol. Deri në vitin 1987 jep kontribut në estradë dhe në teatrin profesionist për t’u rikthyer në vitin 1996 si regjisor i teatrit të kukullave. Llambi Burgjia ka një karrierë të gjatë, duke numëruar p0lot 300 role. Si regjisor në estradë dhe në teatrin e kukullave, Burgjia ka vënë në skenë 25 pjesë. Është nderuar me medalje dhe me “Urdhrin e Punës”. Me rastin e 25-vjetorit të estradës, Llambi Burgjia është nderuar me titullin “Artist i shquar” nga Kryetari i Bashkisë, Qazim Sejdini.
Daisuke Namikawa
Daisuke Namikawa (浪川 大輔 Namikawa Daisuke) është një dublues animesh (seiyu), lindur më 2 prill 1976, Tokjo, Japoni. Puna e tij si seiyu është një punë e gjerë që përfshin dublimin e një sërë personazhesh fiktivë në anime, lojëra vizuale e të tjerë. Për momentin është punësuar nga Haikyo (Tōkyō Haiyū Seikatsu Kyōdō Kumiai – Lidhje e një sërë aktorësh seiyu).
Sør-Aurdal
Sør-Aurdal është një komunë në qarkun Oppland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 1109 km² dhe popullsi 3251 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Andromeda (mitologjia greke)
parapamje|200px|Andromeda (1869) nga [[Edward Poynter]] Andromeda (Ἀνδρομέδα) - gruaja e trimit Perze, bija e Kefeut, mbretit të Etiopisë dhe të gruas së tij, Kasiopesë.
Me Perzeun është njohur në rrethana të çuditshme: e pafuqishme dhe e ngujuar për shkëmb në breg të detit, ku është dashur të vijë tek ajo Keti, një përbindsh i detit. Ketin në mbretërinë e Kefeut e kish dërguar Posedoni për t'iu hakmarrë për ofendimin e të bijave dhe nipave të vet, të cilin ua kishte bërë Kasiopea duke deklaruar se ishte më e bukur në mesin e të gjitha nimfave (zanave) të detit. Përbindshi asgjësohet, të gjithë nënshtetasit e mbretërisë së Kefeut dhe çdo betejë kundër tij ishte e kotë. Kefeu i drejtohet për ndihmë orakullit të Amonit në Libi, ku këshillohet se si ta shpëtojë vendin. Kjo mundi të realizohet vetëm me flijimin e së bijës. Kur për këtë mësoi populli e detyroi mbretin që ta ndëgjojë këshillën e orakullit. Kështu Kefeu e la Andromedën në mëshirën e fatit të përbindshit. Mirëpo, fati nuk ia kish përcaktuar që të vdesë: pikërisht në çastin kur përbindshi iu afrua, u paraqit Perzeu.
Trimi i ri kishte ardhur në token e Kefeut nga ujdhesa Gorgona, ku e kishte vrarë Meduzën, përbindshen jo më pak të rrezikshme. Kur pa se ç'e priste Andromedën, pa ngurrim tha se do ta shpëtojë poqese e përfiton për grua. Andromeda dhe prindërit e saj më ëndje e pranuan këtë dhe: Perzeu u përgatit për betejë: i shtrëngoi në këmbë sandalet me krih, të cilat i kanë ndihmuar të fluturojë, e ngjeshi shpatën magjike dhe të përdredhur, e cila ia siguronte fitoren në çdo betejë. Përkundër një armatimi të tillë dhe trimërisë së madhe të Perzeut, beteja ishte për një kohë të gjatë e pavendosur. Kuptohet së përbindshi nuk dëshironte të heqe dorë nga plaçka, e aq më pak nga jeta. Më në fund, fati u kthye kah ana e Perzeut. I plagosur, rëndë përbidshi u ngjit në breg të detit që në ngërçin e vdekjes ta përbijë Andromeden, por Perzeu e mposhti me disa goditje me shpatë. Andromeda shpëtoi dhe pak kohë pas kësaj në shtëpinë e Kefeut u kremtua martesa.
Por lindën disa vështirësi, pasi që Andromeda para kësaj ngjarje ishte e fejuar për Fineun, vëllain e Kefeut. Kur ishte në rrezik të vdekjes, Fineu as që e luajti gishtin për ta shpëtuar, tani me këmbëngulje e kërkonte të drejtën e vet. Me njerëzit e vet të armatosur hyri në sallën martesore, Perzeun e quajti vjedhës të nuseve dhe kërkoi që menjëherë t'ia kthejë Andromedën. Më kot Kefeu ia shpjegonte se e ka humbur të drejtën ndaj Andromedës kur ka pranuar që ajo të flijohet, por poashtu edhe Perzeu më kot e mbronte kërkesën e vet të drejtë. Fineu u urdhëroi njerëzve të vet që me forcë ta rrëmbenin Andromedën, kurse vetë me shtizë u vërsul në Perzeun. Kur Perzeu pa se nuk mund të mbrohet, i thërret miqtë e vet që ta kthejnë shikimin dhe nga strajca e nxjerr kokën e Meduzës e cila ishte aq e tmerrshme sa që kur e shikuan atë secili u ngurëzua. Fineu dhe njerëzit e tij u shndërruan në trupore të gurit.
Pas martesës me Perzeun Andromeda shkoi në ujëdhesën Serif, ku jetonte e ëma e tij, Danaia dhe pastaj në Arg, ku Perzeu u bë mbret. Aty i ka lindur shumë pasardhës të cilët u benë personalitete të famshme të miteve greke. Perzeun, Alkeun, Elektrionin, Stenelin, Mestorin, Heleun dhe Gorgofonin. Stërnip i saj ka qenë edhe trimi Herakli. Pas vdekjes zotërat e barten Andromedën në qiell. Ajo ende ndriçon në kupën qiellore të errët së bashjku me bashkëshortin e vet Perzeun dhe prindërit e saj, Kefeun dhe Kasiopenë.
Andromeda për astronomët është hyllësi, e cila nga qielli ynë kurr nuk perëndon, kurse për artistët është temë "përherë shkëlqyese". Fatin e saj e kanë trajtuar shumë poetë dhe dramaturge antikë. Vepra më e famshme me këtë tematikë, Andromeda, tragjedia e Euripidit (e vitit 412 para e.s.) nuk është ruajtur. Nuk është ruajtur as piktura e Nikiut Perzeu dhe Andromeda (nga gjysma e dytë e shek. IV para e.s.). Për të dimë vetëm nga përshkrimi dhe pjesërisht nga imitimi i mirë në pikturën murale në Pompejë (rreth vitit 70 të e.s. e sot gjendet në Muzeun Kombëtar të Napolit). Artistët antikë e pikturuan në shumë vaza (janë ruajtur katërmbëdhjetë) dhe është e paraqitur në relieve dhe skulptura. Prej artistëve të kohës së re tregimi mbi Andromedën ndoshta më së shumti e ka preokupuar Pjetër Paul Rubensin. Piktura e tij Perzeu dhe Andromeda e viteve 1620-1621, gjendet në Muzeun e Berlinit, e njëjta pikturë me të njëjtin emër e vitit 1638-1640 gjendet në Ermitazhin e Leningradit (për nga kolori konsiderohet si piktura më e mirë e Rubensit), kurse piktura e tretë e kësaj kohe gjendet në Prado të Madritit. Piktura e famshme e Ticianit, si duket e vitit 1555 dhe piktura me të njëjtin emër e Lemoianeut (Lemoaneut) rreth vitit 1730 gjendet në koleksionin Wallacei në Londër. Në Villa Borghese në Romës gjendet Perzeu e çliron Andromedën, pikturë e Rutil Manettit e vitit 1589, që meriton kujdes. Në Ermitazh poashtu gjendet Perzeu dhe Andromeda e Raphael Mengsit (Rafael Mengsi), përafërsiht e vitiit 1742. Në Galerinë Kombëtare të Pragës sot gjendet Andromeda e Michael Willmannit (Mikael Villman), përafërsisht e vitit 1695 (por Perzeu këtu është në kalë me krih, për dallim të paraqitjes klasike të skenës mitologjike në Pegaz). Prej veprave skulpturale më i njohuri është koleksioni i Pierre Pugetut (Pjer Pyzheut) Perzeu e qliron Andromedën (e vitit 1643). Fati i Andromedës i ka inspiruar edhe kompozitorët. Kështu kompozitori çek V. Kempelen e komponon operën Andromeda dhe Perzeu (premjera është dhënë në Vjen në vitin 1781).
Sør-Fron
Sør-Fron është një komunë në qarkun Oppland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 745 km² dhe popullsi 3292 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Sørfold
Sørfold është një komunë në qarkun Nordland, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 1653 km² dhe popullsi 2019 banorë.
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Kantoni Tarbes-2
Kantoni Tarbes-2 (frëngjisht: Canton de Tarbes-2) është një kanton në departamentin Hautes-Pyrénées, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Tarbes. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 11250 banorë.
Provinca e Komos
Provinca e Komos (italisht: Komo) është një krahinë italiane të Lombardisë. Qendra e provincës është qyteti i Komos.
Ajo kufizohet në veri dhe në perëndim nga Zvicra (Kantonet Ticino dhe Graubünden), në lindje nga Provinca e Sondrios dhe Provinca e Lekos, në jug nga Provinca e Monxës e Brianxës, në perëndim nga Provinca e Varezes. Ajo ka një ekslavë në Zvicër, e përfaqësuar nga komuna e Campione d'Italia. Krahina ishte dikur më e gjerë dhe përfshinte deri në 1927 edhe pjesën veriore të Provincës së Varezes dhe deri në vitin 1992 pothuajse të gjithë Provincën e Lekos.
Carrossel
Carousel (titulli origjinal në portugalisht : Carrossel) është një telenovele braziliane e shkruajtur nga Íris Abravanel, drejtuar nga Reynaldo Boury dhe prodhuar e transmetuar nga SBT nga 21 2012 deri më 26 2013 me 310 seri.
John Dalton
John Dalton (6 shtator 1766 - 27 korrik 1844) ishte kimist, fizikant dhe meteorolog anglez. Ai është i njohur më së shumti për futjen e teorisë atomike në kimi dhe për hulumtimin e tij në verbërinë e ngjyrave, ndonjëherë i referuar si Daltonizëm për nder të tij.
Jeta e hershme
John Dalton lindi në një familje Kuakerë nga Eaglesfield, afër Cockermouth, në Cumberland, Angli. Ai mori arsimin e tij të hershëm nga babai i tij dhe John Fletcher, i cili drejtoi një shkollë private në fshatin afër Pardshaw Hall. Familja e Daltonit ishte shumë e varfër për ta mbajtur atë për një kohë të gjatë dhe ai filloi të siguronte jetesën e tij, që nga mosha dhjetë vjeç, në shërbim të Kuakerit të pasur vendas Elihu Robinson.
Karriera e hershme
Kur ishte 15 vjeç, Dalton u bashkua me vëllain e tij të madh Jonathan në drejtimin e një shkolle Kuakere në Kendal, Westmorland, rreth 72 km nga shtëpia e tij. Rreth moshës 23 vjeç Dalton mund të ketë menduar të studionte për drejtësi ose mjekësi, por të afërmit e tij nuk e inkurajuan atë, ndoshta sepse duke qenë një Disententer, ai u ndalua të ndiqte universitetet angleze. Ai fitoi shumë njohuri shkencore nga udhëzimet joformale nga John Gough, një filozof i verbër që ishte i talentuar në shkenca dhe arte. Në moshën 27 vjeç ai u emërua mësues i matematikës dhe filozofisë natyrore në "New College" në Mançester, një akademi mospajtuese (paraardhësi linear, pas një numri ndryshimesh të vendndodhjes, i Harris Manchester College, Oxford). Ai qëndroi atje deri në moshën 34 vjeç, kur gjendja financiare e përkeqësuar e kolegjit e bëri atë të hiqte dorë nga posti i tij dhe të fillonte një karrierë të re si një tutor privat në matematikë dhe filozofi natyrore.
Meteorologji
Jeta e hershme e Daltonit u ndikua nga një Kuaker i shquar, Elihu Robinson, një meteorolog kompetent dhe prodhues instrumentesh, i cili e interesoi atë në problemet e matematikës dhe meteorologjisë. Gjatë viteve të tij në Kendal, Dalton kontribuoi në zgjidhjen e problemeve dhe iu përgjigj pyetjeve për tema të ndryshme në The Ladies' Diary dhe Gentleman's Diary. Në vitin 1787 në moshën 21 vjeç ai filloi ditarin e tij meteorologjik në të cilin, gjatë 57 viteve pasuese, ai hyri në më shumë se 200,000 vëzhgime. Ai rizbuloi teorinë e qarkullimit atmosferik të George Hadley (tani e njohur si qeliza Hadley) rreth kësaj kohe. Në vitin 1793, botimi i parë i Dalton, Vëzhgime dhe Ese Meteorologjike, përmbante farën e disa prej zbulimeve të tij të mëvonshme, por pavarësisht origjinalitetit të trajtimit të tij, studiuesve të tjerë u kushtohej pak vëmendje. Një vepër e dytë nga Dalton, Elementet e Gramatikës Angleze (ose Një sistem i ri i udhëzimeve gramatikore: për përdorimin e shkollave dhe akademive), u botua në vitin 1801.
Paaftësia dhe vdekja
Dalton pësoi një goditje të lehtë më 1837 dhe një të dytë më 1838 e la me një dëmtim të të folurit, megjithëse ai mbeti i aftë të kryejë eksperimente. Në maj 1844 ai pësoi një tjetër goditje në tru; më 26 korrik ai regjistroi me dorë të dridhur vëzhgimin e tij të fundit meteorologjik. Më 27 korrik, në Mançester, Dalton ra nga shtrati i tij dhe u gjet i pajetë nga shoqëruesi i tij.
Daltonit iu dha një varrim civil me nderime të plota. Trupi i tij qëndroi në gjendje në Manchester Town Hall për katër ditë dhe më shumë se 40,000 njerëz paraqitën arkivolin e tij. Kortezhi i varrimit përfshinte përfaqësues të organeve kryesore civile, tregtare dhe shkencore të qytetit. Ai u varros në Mançester në Varrezat Ardwick; varrezat tani janë një fushë loje, por fotografitë e varrit origjinal mund të gjenden në materialet e botuara.
Todd Graff
Pas një karrierë duke vepruar plot suksese, në filma të tillë si gremine, dhe në Broadway në "Baby", e cila është nominuar për një Award Tony Award dhe Teatrit Botëror, Graff ishte në gjendje për të ndërtuar një reputacion si një shkrimtar.
Vitet e hershme
Graff ka lindur në Nju Jork, bir i Judith Clarice, një mësues piano dhe drejtor kor, dhe Jerome Lorens Graff, një motër músico.Su është aktorja Ilene Graff 4 (i z Belvedere famë)
karierë
Graff këndoi në origjinal-hedhura albume të Sesame Street (1970) dhe ndiqni-up Sesame Street 2 (1971), por u rrit në famë në vitin 1975, kur ajo u bashkua me hedhura e Fëmijëve seri televizive e PBS Electric Company. Duke luajtur rolin e Jeseut, një anëtar i Cirkut Shkurtër, qëndruan me shfaqjen deri në fund të prodhimit në vitin 1977 (i cili zëvendësoi Stephen Gustafson, i cili mundi serinë pas katër stinëve).
Ai u propozua për një Tony Award për portretizimin e tij e Danny në Baby Broadway në vitin 1984. Ai luajti në 1987-Off Broadway muzikore Zogjtë e Parajsës si Homeri.
Në vitin 2006 Graff drejtuar muzikore fazë nga Jason Robert Dan Brown dhe Elish, në Forumin Taper Mark. Në vitin 2009 ai bashkë-shkroi dhe drejtoi Bandslam film. Në vitin 2012 ai shkroi dhe drejtoi Joyful Noise film.
Provinca e Kremonës
Provinca e Kremonës është një provincë italiane e rajonit të Lombardisë, e cila kufizohet në veri nga Provinca e Bergamos dhe Provinca e Breshias, në lindje nga Provinca e Mantovës, në jug nga Provincat e Parmës dhe Piaçencës të Emilia-Romanjas dhe në perëndim nga Provinca e Lodit dhe Provinca e Milanos.
Mami Koyama
Mami Koyama, (小山 茉美 Koyama Mami), është një dubluese japoneze (seiyu), e lindur në Aiçi, Japoni më 17 janar të vitit 1955, puna e saj konsiston kryesisht në dublimin e personazhëve fiktivë të filmave anime japoneze. Ajo mban emrin Mami Koyama por emri i saj i vërtetë është Mami Furui.
Mësim për Lindën
Filmi Mësim për Lindën është prodhuar nga në vitin 1970. Regjia: Donika Muçi, Producent: Shqipëria e Re.
Përmbajtja e filmit
Një kino spektakël me në qendër fëmijët marrë nga një shfaqje e teatrit të kukullave.
Norman Wisdom
thumb|Norman Wisdom Norman Wisdom, (i njohur për rolin e famshëm të Pitkin) lindi më 4 shkurt 1915, vdiq më 4 tetor 2010, ishte komedian, këngëtar dhe aktor, regjisor e skenarist anglez, ikonë e filmit, kult në Shqipëri si i vetmi aktor perëndimor që iu lejuan filmat gjatë kohës të diktatorit Enver Hoxhës. Pjesë e karrierës së tij kanë qenë edhe albume me këngë, mes të cilave një këngë kushtuar Shqipërisë me titull "Big in Albania" (I madh në Shqipëri).
Kantoni Tarbes-4
Kantoni Tarbes-4 (frëngjisht: Canton de Tarbes-4) është një kanton në departamentin Hautes-Pyrénées, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Tarbes. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 9068 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Tarbes-4 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Katarina Josipi
parapamje|Busti i Kata Dulajt Katë Dulaj (serbisht: Ката Дулај Kata Dulaj) ose Katarina Josipi-Kati (Zym i Hasit, 19 nëntor 1923 - Prishtinë, 29 prill 1969) është një nga themelueset e dramës dhe teatrit shqip në Kosovë.
Biografia
Shkollën fillore e filloi në vendlindje dhe e kreu në Nish, më pas ndoqi tri klasë të shkollës së rrobaqepësisë në gjuhën serbe. Me të atin, Gjin Jozë Dulajn, u kthye në Ferizaj dhe bëri hapat e parë në teatrin amator të qytetit.
Në vitin 1948, ajo bëhet pjesë e Teatrit të Prishtinës, e cila ishte femra e parë shqiptare në Teatrin Popullor Krahinor të Prishtinës. Në këtë skenë ajo aktroi për 21 vjet, personazhe nga repertori kombëtar dhe botëror i teatrit.
Sørreisa
Sørreisa është një komunë në qarkun Troms, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 363 km² dhe popullsi 3526 banorë.
Cuidado con el ángel
Cuidado con el ángel ose siq njihet ne gjuhen shqipe Kujdes nga Engjelli është një telenovele meksikane e prodhuar nga Nathalie Lartilleux në vitin 2008 Per Televisa. Cuidado con el Ángel filloi transmetimin më 9 qershor, 2008 ne Canal de las estrellas dhe përfundoi më 6 mars, 2009. Protagonistet kryesore te Telenoveles jane Maite Perroni dhe William Levy.
Sørreisa
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Mitologjia greke
thumb|300px|Triniteti Grek dhe shpërndarja e tre mbretërive të Tokës: Zeus God (Parajsë), Poseidon (Detet dhe Oqeanet) dhe Hades (Underworld). Theos (perënditë e vogla) janë fëmijët e këtij triniteti. thumb|300px|William-Adolphe Bouguereau (1825-1905), Lindja e Venusit (1879) Mitologjia Greke është trupi i miteve dhe legjendave që i përkasin grekëve të lashtë në lidhje me perënditë e tyre dhe heronjëve, natyrën e botës, origjinën dhe rëndësinë e kultit të tyre apo praktikat rituale. Ata ishin një pjesë e fesë në Greqinë e lashtë. Studiuesit moderne i referohen miteve dhe studimit të tyre në një përpjekje për të hedhur dritë mbi institucionet fetare dhe politike të Greqisë së lashtë, qytetërimit të saj dhe për të fituar kuptimin e natyrën të vetë mitit.