cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ralph Fiennes
Jeta e hershme dhe familja
Fiennes është një kushëri i tetë i Charles, Princit të Uellsit, dhe një kushëri i tretë i aventurierit Ranulph Fiennes dhe autorit William Fiennes. Ai është më i madhi prej gjashtë fëmijëve. Vëlletërit e tij janë aktori Joseph Fiennes; Martha Fiennes, një regjisore (në filmin e saj Onegin, ai luajti rolin e titullit); Magnus Fiennes, një kompozitor; Sophie Fiennes, një regjisore; dhe Jacob Fiennes, një konservator. Vëllai i tij kujdestar, Michael Emery, është një arkeolog. Nipi i tij, Hero Fiennes-Tiffin, luajti Tom Ridllin, Lord Fluronvdekja i ri, në Harry Potter dhe Princi Gjakpërzier.
Familja Fiennes u zhvendos në Irlandë më 1973, duke jetuar në West Cork dhe County Kilkenny për disa vjet. Fiennes u arsimua në Kolegjin St Kieran për një vit, pastaj në Newtown School, një shkollë e pavarur Quaker në County Waterford. Ata u transferuan në Salisbury në Angli, ku Fiennes mbaroi shkollimin në Shkollën e Peshkopit Wordsworth. Ai vazhdoi të ndiqte pikturën në Kolegjin e Artit Chelsea para se të vendoste që aktrimi ishte pasioni i tij i vërtetë.
Razavi Horasan
Historia
Horasani ishte provinca më e madhe në Iran deri më 29 shtator 2004 ku nda në tri provinca.
Ralph Fiennes
Karriera
Fiennes u trajnua në Akademinë Mbretërore të Artit Dramatik midis 1983 dhe 1985. Ai filloi karrierën e tij në Teatrin e Hapur, Parkun e Regentit dhe gjithashtu në Teatrin Kombëtar përpara se të arrijë rëndësi në kompaninë Royal Shakespeare. Fiennes filloi të punojë në ekran më 1990 dhe bëri debutimin e tij të filmit më 1992 si Heathcliff në Emily Brontë's Wuthering Heights përballë Juliette Binoche. djathtas|parapamje| Shtypje dore të Fiennes nga 1996 në Sheshin Leicester, Londër majtas|parapamje| Fiennes takohet me gazetarë të rinj në [[Bishkeku|Bishkek, Kirgistan, më 2003 gjatë vizitës së tij si ambasador i UNICEF në Mbretërinë e Bashkuar. ]] Fiennes portretizoi Lordin Fluronvdekje në filmin fantastik të vitit 2005 Harry Potter dhe Kupa e Zjarrit. Ai u kthye në rolin për filmat e tjerë të serisë: Harry Potter dhe Urdhri i Feniksit, dhe të dy Harry Potter dhe Dhuratat e Vdekjes Pjesa e Parë dhe Pjesa e Dytë. Në një intervistë për revistën Empire, Fiennes tha se aktrimi i tij për Fluronvdekjen ishte një "gjë instiktive, viscerale, fizike". parapamje| Ralph Fiennes me Eddie dhe Gloria Minghella në Festivalin e Filmit Minghella 2011 në Isle of Wight, Angli
Jeta personale
djathtas|parapamje| Fiennes (djathtas) dhe [[Liam Neeson në një koncert U2 në New York, 2005 ]] Fiennes është një ambasador i UNICEF në Mbretërinë e Bashkuar dhe ka bërë punë në Indi, Kirgistan, Ugandë dhe Rumani. Fiennes është gjithashtu një anëtar i bamirësisë kanadeze Artistët kundër racizmit.
Më 7 shtator 2017, Fiennes iu dha shtetësia serbe. Çmuar për shkak të punës së tij në vend, vendimi u nënshkrua nga Kryeministrja serbe Ana Bërnabiq.
Shevqet Turgut Pasha
parapamje|Shefqet Turgut Pasha Shefqet Turgut Pasha (turqisht: Şevket Turgut Paşa, 1857–1924) ishte një gjeneral i ushtrisë osmane me gradën mirliva (gjeneral major), i cili mbante gjithashtu titullin qeveritar pasha.
Biografia
Shefqet Turgut Pasha shkoi në shkollën ushtarake prusiane.
Revolta shqiptare e vitit 1910
Gjatë revoltës shqiptare të vitit 1910, qeveria osmane zëvendësoi Xhavid Pashën dhe dërgoi Turgut Pashën së bashku me 16.000 këmbësorë, disa kalorës dhe artileri për të shuar revoltën e kryengritësve shqiptarë. Gjatë gjithë fushatës së tij ushtarake në Kosovë, Turguti vendosi mbi popullsinë masa të ashpra për çarmatimin dhe kontrollin e tyre. Më 10 prill, deputetët shqiptarë në parlamentin osman shprehën shqetësimet e tyre duke i quajtur veprimet e Turgut një "përparim barbar", ndërsa një raport që i referohej ngjarjeve në Shqipëri iu dha Vezirit të Madh nga një pjesë e elitës shqiptare në Stamboll. Në parlament qeveria osmane nuk pranoi të jepte përgjigje dhe deklaroi se nuk kishte nevojë të dërgohej një komision hetimor në Shqipëri. Si i tillë Turgut u fuqizua dhe zbatoi "ligjin për bandat" në Shqipëri.
Pas çarmatimit të Kosovës, Turguti vazhdoi drejt Shkodrës dhe gjatë udhëtimit luftoi Malësorët shqiptarë katolikë, zhvilluan veçanërisht një betejë kundër forcave të Mehmet Shpendit, bajraktarit (kryetarit) të fisit të Shalës.. Më 26 korrik Turguti arriti në Shkodër, dha urdhër që popullsia të dorëzonte armët dhe bëri thirrje për regjistrimin e popullsisë me rekrutim ushtarak të të rinjve të moshës 18–26 vjeç. Masat e Turgutit nuk u pëlqyen nga banorët vendas dhe ai qëndroi në qytet deri më 22 gusht. Përveç maleve veriperëndimore dhe veriore, ushtritë osmane të udhëhequra nga Turgut kontrollonin Shqipërinë e veriut. Më 22 gusht 1910, Turguti u largua nga Shkodra për në Selanik (Saloniki i sotëm) pas përfundimit të synimeve ushtarake të fushatës që zgjati pesë muaj. Gjatë rrugës duke udhëtuar nëpër Mirditë Turguti dha urdhër që ushtarët e tij të merrnin Dibrën (Debarin e sotme) dhe të çarmatosnin banorët e saj. I ndihmuar me një ferman (dekret) perandorake, Turguti në Shqipërinë qendrore dhe jugore mbylli shkollat shqipe dhe arsimi në gjuhën shqipe pësoi një pengesë.
Revolta shqiptare e vitit 1911
Revolta shqiptare e vitit 1911 u zhvillua në prill dhe Turguti së bashku me 8000 ushtarë u kthyen në rajon për të përballuar situatën. Në Shkodër më 11 maj 1911, Turgut bëri një njoftim zyrtar dhe shpalli gjendjen ushtarake me një ofertë për amnisti për rebelët nëse ata ktheheshin shpejt në shtëpitë e tyre. Një falje nuk iu ofrua prijësve të Malisorit dhe si udhëheqës të kryengritjes ata do të duhej të gjykoheshin përmes një gjykate ushtarake (Divani Harb). Nga Podgorica, krerët shqiptarë iu përgjigjën Turgutit më 18 maj 1911. Nënshkruar nga 60 prijës, mesazhi thoshte se në vitin 1910 ata u çarmatosën për shkak të premtimeve të Turgut për të drejtat kushtetuese dhe ato angazhime nuk u mbajtën pasi qeveria osmane mbylli shkollat shqipe, rriti taksat, burgosi njerëz dhe kreu masa të tjera të rënda. Krerët akuzuan gjithashtu qeverinë osmane për provokimin e konfliktit të përbashkët midis shqiptarëve myslimanë dhe të krishterë dhe deklaruan se kthimi i tyre si nënshtetas besnikë varet nga respektimi i kushtetutës.
Turgut shpalli një dekret perandorak që ofronte amnisti për banorët më 18 qershor 1911. Kushtet e përshkruara që rebelët të kthehen brenda dhjetë ditësh për të dorëzuar armët e tyre dhe një dhuratë personale prej 10,000 lirash do të jepej nga sulltani për kompensimin e dëmeve. Për pronat e shkatërruara ose të humbura të Malisorëve, qeveria do të jepte dëmshpërblim. Krerët e Malisorëve dhe familjet e tyre ishin strehuar në Mal të Zi për të shmangur Turgutin dhe u vizituan nga Ismail Qemali. Në një tubim të Malisorëve dhe Qemalit ata shkruan Memorandumin e Greçës që kërkon autonomi shqiptare, të drejta etno-gjuhësore dhe masa të tjera. Nënshkruar nga delegatët shqiptarë, memorandumi i referohej edhe shkatërrimit të bërë nga Turgut në veri të Shqipërisë dhe dokumenti ishte një përgjigje ndaj dekretit të gjeneralit për amnisti. Sulltan Mehmeti V nënshkroi një dekret amnistie më 3 korrik 1911 dhe rebelët refuzuan të ktheheshin për shkak të mospëlqimit të Turgut. Rebelët mbanin përgjegjës Turgut personalisht dhe jo qeverinë osmane për atë që ndodhi në Shqipëri. Qeveria osmane e tërhoqi Turgut në Stamboll. Shqiptarët ishin të kënaqur me largimin e Turgut duke e konsideruar atë si një poshtërim për gjeneralin që ishte dekoruar për fushatën e tij ushtarake kundër rebelimit shqiptar nga sulltani dhe ambasadorët e huaj. Turgut u zëvendësua nga Abdullah Pasha.
Zbulime të fundit arkeologjike në qytetin e Durrësit
Zbulime të fundit arkeologjike në qytetin e Durrësit broshurë me autor Afrim Hoti. Botuar në Durrës nga "2M printing", në vitin 2016. Faqe 40.
Rizo Shurdha
parapamje|Rizo Shurdha Rizo Shurdha (malazez: Rizo Šurla; 12 janar 1922 në Ulqin – 11 shkurt 2003 në Ulqin), i njohur si Rizo Harapi, është fotograf, partizan dhe aktor ulqinak me prejardhje afrikane.
Biografia
Rizo Shurdha lindi më 12 janar 1922 në Ulqin, atëherë pjesë e Mbretërisë së Jugosllavisë. Babai i tij Saidi ishte detar me prejardhje afrikane. Nëna e tij Fatima ishte vendase. Në rini është marrë me boks dhe ka punuar si kamerier në Kroaci. Më pas shkoi në Beograd, ku mësoi zanatin e fotografit. Gjatës Luftës së Dytë Botërore morri pjesë krah partizanëve. Pas luftës u kthye në Ulqin, ku hapi studion e parë fotografik në qytet, që për një kohë të gjatë ishte i vetmi. Në vitin 1976 aktori në filmin "Jagosh and Uglesha" (serbokroatisht: Jagoš i Uglješa). Ai u martua me një malazeze të Ulqinit me emrin Nada Račić, me të cilën bëri dy fëmijë.
Vdiq më 11 shkurt 2003 në vendlindjen e tij. Ishte nga përfaqësuesit e fundit të zezakëve në këtë qytet.
Jonval
Jonval është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Jonval ka një popullsi prej 87 banorë dhe sipërfaqe 2.53 km², me një dendësi prej 34 banor/km².
Qarku Moulins
Qarku Moulins është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Allier.
Lista e hyjnive romake
Hyjnitë romake më të njohura sot, janë ato që romakët i identifikuan me homologët grekë, integrimi i miteve greke, ikonografisë dhe nganjëherë praktikave fetare në kulturën romake, duke përfshirë letërsinë latine, artin romak dhe jetën fetare siç u përjetua gjatë gjithë perandorisë. Shumë nga perënditë e romakëve mbeten të paqarta, të njohura vetëm nga emri e ndonjëherë edhe nga funksioni i tyre, përmes mbishkrimeve dhe teksteve që shpesh janë fragmentare. Kjo është veçanërisht e vërtetë për ato perëndi që i përkasin fesë arkaike të romakëve që daton nga epoka e mbretërve, e ashtuquajtura " feja Numa", e cila u përjetësua ose u ringjall gjatë shekujve. Disa hyjni arkaike kanë homologë italikë ose etruskë, siç identifikohen si nga burimet antike ashtu edhe nga studiuesit modernë. Gjatë kohës së Perandorisë, hyjnive të njerëzve në provinca iu dhanë interpretime të reja teologjike në dritën e funksioneve ose atributeve që ndanin me hyjnitë romake. Një listë e gjerë alfabetike ndjek një studim të grupeve teologjike, siç është ndërtuar nga vetë romakët. parapamje|Disa hyjni romake
Tituj dhe nderime
Disa nderues dhe tituj mund të ndahen nga perëndi të ndryshme, personifikime hyjnore, gjysmë-perëndi dhe divi (vdekatarë të hyjnizuar).
Augusti dhe Augusta
parapamje|Oktavian Augusti Augusti, (i ngituri ose “august one”), është një nderim dhe titull që I jepet Oktavianit në njohjen e statusit të tij unik, gama e jashtëzakonshme e fuqive të tij, dhe miratimin e dukshëm hyjnor të principatës së tij. Pas vdekjes dhe hyjnizimit të tij, titulli iu dha secilit prej pasardhësve të tij. Ai gjithashtu u bë një titull ose nder, i kudogjendur për hyjnitë e ndryshme të vogla lokale, përfshirë Lares Augustin e komuniteteve lokale, dhe hyjnitë e panjohura provinciale si Marazgu Augusti i Afrikës Veriore. Kjo shtrirje e një nderimi perandorak ndaj hyjnive të mëdha dhe të vogla të Romës dhe krahinave të saj konsiderohet një tipar i nivelit tokësor të kultit perandorak.
Augusta, forma femërore, është një nderim dhe titull i lidhur me zhvillimin dhe përhapjen e kultit perandorak që aplikohet në perandoreshat romake, qoftshin të gjalla, të vdekura apo të hyjnizuar si divae. Augusta e parë ishte Livia, gruaja E Oktavianit, dhe titulli më pas ndahet nga perëndesha të ndryshme përfshirë Bona Dea, Ceres, Juno, Minerva dhe Ops; nga shumë perëndesha të vogla ose vendore; dhe nga personifikimet femërore të virtyteve perandorake si Pax dhe Victoria.
Bonus dhe Bona
Epiteti Bonus," i Miri", përdoret në ideologjinë perandorake me hyjnitë abstrakte si Bona Fortuna ("Fat i mirë"), Bona Mens ("Mendim I mirë" ose "Mendje e shëndoshë") dhe Bona Spes ("Shpresë e vlefshme", ndoshta për t'u përkthyer si "Optimizëm"). Gjatë Republikës, epiteti mund të jetë më i spikatur me Bona Dea, "Perëndeshë E Mirë", ritet e së cilës festoheshin nga gratë. Bonus Eventus, "Rezultat I mirë", ishte një nga dymbëdhjetë hyjnitë bujqësore të Varros, dhe më vonë përfaqësoi suksesin në përgjithësi.
Caelestis (Kalesti)
Nga periudha e mesme perandorake, titulli Caelestis," Qiellor " ose "Hyjnor" është bashkangjitur në disa perëndesha që mishërojnë aspekte të një të vetme perëndeshe supreme qiellore. Dea Caelestis u identifikua me konstelacionin Virgjëresha ("E virgjëra"), e cila mban ekuilibrin hyjnor të drejtësisë. Në Metamorfozat e Apuleius, protagonisti Lucius i lutet perëndeshës helenistike egjiptiane Isis si Regina Caeli, "Mbretëresha e Qiellit", e cila thuhet se manifestohet edhe si Ceres, "prindi origjinal edukues"; Venus Caelestis (Venusi hyjnor). Juno Caelestis ishte forma e romanizuar e Tanit Kartagjenas. Gramatikisht, forma Caelestis mund të jetë gjithashtu një fjalë mashkullore, por funksioni ekuivalent për një hyjni mashkullore zakonisht shprehet përmes sinkretizimit me Caelus, si në Caelus Aeternus Iuppiter,  “Jupiteri qielli I Përjetshëm."
Invictus (Inviktus)
Invictus ("I Pakonkurrueshëm”, “I Pathyeshëm") ishte në përdorim si epitet hyjnor nga fillimi i shekullit 3 para Krishtit. Në periudhën Perandorake, ajo shprehu pathyeshmërinë e hyjnive të përqafuara zyrtarisht, të tilla si Jupiteri, Marsi, Herkuli dhe Sol. Në monedha, kalendarë dhe mbishkrime të tjera, Merkuri, Saturni, Silvanusi, Fonsi, Serapisi, Sabaziusi, Apollo dhe Gjeniu gjenden gjithashtu si Invictus. Ciceroni e konsideron atë një epitet normal për Jupiterin, në lidhje me të cilin është ndoshta një sinonim “I Plotfuqishëm”. Përdoret gjithashtu në misteret Mithraike.
Mater and pater
Mater ("Nëna") ishte një nderim që respektonte autoritetin dhe funksionet e nënës së një perëndeshe, dhe jo domosdoshmërisht "amësia" në vetvete. Shembujt e hershëm përfshinin Terra Mater (Nëna Tokë) dhe Mater Larum (Nëna Pulëbardhë). Vesta, një perëndeshë e dëlirësisë zakonisht e konceptuar si një virgjëreshë, u nderua si Mater. Një perëndeshë e njohur si Stata Mater ishte një hyjni kompitale që merrej me parandalimin e zjarreve në qytet. Nga epoka e mesme Perandorake, Perandoresha që mbretëron bëhet Mater castrorum et senatus et patriae (Nëna simbolike e kampeve ushtarake, senatit dhe atdheut). Kalorësia galike dhe gjermanike e ushtrisë Perandorake Romake rregullisht ngrinin altarë te "Nënat E Fushës" (Campestres, nga kampusi," fusha", me titullin Matres ose Matronae). Zotat quheshin Pater ("Baba") për të treguar epërsinë dhe kujdesin e tyre atëror, dhe respektin birnor/bijëror që u detyrohej atyre. Pater u gjet si një epitet I Disit, Jupiterit, Marsit dhe Liberit, ndër të tjera.
Magna Mater
"Nëna E Madhe" ishte një titull që iu dha Kybeles (Cybele) në kultin e saj romak. Disa burime letrare romake i akordojnë të njëjtin titull Maisë dhe perëndeshave të tjera.
Kolektivë
Edhe në thirrje, të cilat përgjithësisht kërkonin emërtimin e saktë, romakët ndonjëherë flisnin për perënditë si grupe ose kolektiva në vend që t'i emërtonin ato si individë. Disa grupe, të tilla si Camenae dhe Parcae, u menduan si një numër i kufizuar i hyjnive individuale, edhe pse numri i këtyre nuk mund të jepet në mënyrë të vazhdueshme në të gjitha periudhat dhe të gjitha tekstet. Grupet e mëposhtme, megjithatë, janë kolektiva pa numër.
Trepartësia hapësinore
Varro grupoi perënditë gjerësisht në tri ndarje: të qiellit, tokës dhe nëntokës:
·       di superi, perënditë sipër ose perënditë qiellore, altarët e të cilëve u përcaktuan si altaria.
·       di terrestres, "perëndi tokësore", altarët e të cilit u caktuan si arae.
·       di inferi, perënditë poshtë, domethënë perënditë e nëntokës, perënditë e ferrit ose ktonike, altarët e të cilëve ishin vatra, gropa zjarri ose vatra të ndërtuara posaçërisht.
Më i zakonshëm është një kontrast dualist midis superi dhe inferi.
Di indigetes and novensiles (Vendasit dhe novensilët)
Di indigetes nga Georg Wissowa u menduan të jenë hyjnitë autoktone të Romës, në kontrast me di novensides ose novensiles,"perënditë e sapoardhura". Asnjë burim i lashtë, megjithatë, nuk paraqet këtë ndarje, e cila nuk pranohet përgjithësisht midis studiuesve të shekullit 21. Kuptimi i epitetit indiges (njëjës) nuk ka konsensus shkencor, dhe noven mund të nënkuptojë "nëntë" (novem) sesa "i ri".
Triada
·       Triada Arkaike: Jupiteri, Marsi, Quirinus.
·       Triada E Kapitolinës: Jupiteri, Juno, Minerva.
·       Triada plebeiane ose aventine: Keresi, Liberi, Libera, që daton në vitin 493 para Krishtit.
Lectisternium i vitit 217, para Krishtit
Një lectisternium është një banket për perënditë, në të cilin ata shfaqen si imazhe të ulur në kolltukë, sikur të pranishëm dhe pjesëmarrës. Në përshkrimin e lectisterniumit të dymbëdhjetë Perëndive Të Mëdha në vitin 217 para Krishtit, historiani Augustan Livy i vendos hyjnitë në çifte të balancuara gjinore:
·       Jupiteri–Juno
·       Neptuni–Minerva
·       Marsi–Venusi
·       Apollo–Diana
·       Merkuri–Keresi
Plotësimet hyjnore mashkull-femër si këto, si dhe ndikimi antropomorf i mitologjisë greke, kontribuan në një tendencë në letërsinë latine për të përfaqësuar perënditë si çifte "të martuara" ose (si në rastin e Venusit dhe Marsit) të dashuruar.
Dii Consentes (Perënditë e Pëlqimit)
parapamje|Altari i dymbëdhjetë hyjnive Varro përdor emrin Dii Consentes për dymbëdhjetë hyjnitë, imazhet e praruara të të cilave qëndronin në forum. Edhe këto u vendosën në gjashtë çifte meshkuj-femra. Megjithëse emrat individualë nuk janë renditur, ato supozohet të jenë hyjnitë e lectisterniumit. Një fragment nga Ennius, brenda jetës së të cilit ndodhi lectisterniumi, rendit të njëjtat dymbëdhjetë hyjnitë me emër, megjithëse në një renditje tjetër nga ajo e Livy-t: Juno, Vesta, Minerva, Keres, Diana, Venus, Mars, Merkuri, Jove, Neptuni, Vulkanus, Apollo. Dii Consentes ndonjëherë shihen si ekuivalenti Romak i Olimpëve grekë. Kuptimi I Consentes i nënshtrohet interpretimit, por zakonisht merret për të nënkuptuar se ato formojnë një këshill ose konsensus të hyjnive.
Di flaminales (Priftërinj)
Tre hyjnitë Romake të kultivuara nga priftërinjtë e mëdhenj:
·       Jupiteri
·       Marsi
·       Quirinus (Kuirini)
Dymbëdhjetë hyjnitë romake që morën pjesë nga priftërinjtë e vegjël:
·       Carmentis
·       Ceres
·       Falacer
·       Flora
·       Furrina
Lepuroshët
Lepuroshët (përndryshe, Leporoshi, Lepurushi) ishin një fis shqiptar që banonte në rajonin etnografik të Rrjollit në Malësi, në Shqipërinë veriore, gjatë mesjetës.
Etimologjia
Lepuroshët e kanë marrë emrin e tyre nga fjala e gjuhës shqipe lepurush, një variant i lepurit (" lepuri ") që tregon lepujt e rinj. Vetë fjala Lepur rrjedh përfundimisht nga latinishtja leporem. Në vitin 1840, gjeologu francez Huguenot Ami Boué e interpretoi emrin e Lepuroshit ( Leporosei ) si "lepujngrënës".
Beaune-d'Allier
Beaune-d'Allier është një komunë në Francë. Beaune-d'Allier bën pjesë në departamentin Allier të rajonit Auvergne. Komuna ka një popullsi prej 292 banorë dhe sipërfaqe 24.2 km².
Lista e hyjnive romake
Di flaminales (Priftërinj)
·       Pomona
·       Portunus
·       Vulcan
·       Volturnus
Lepuroshët
Historia
Në vitin 1505, Leka Lepuroshi ( Lebronzi ) dhe tre vëllezërit e tij u regjistruan si ndër stratioti shqiptarë që shërbenin nën komandën veneciane.
Lista e hyjnive romake
Di flaminales (Priftërinj)
·       Dy hyjni tjera emrat e të cilëve nuk dihen
Di selecti
Varro jep një listë të njëzet perëndive kryesore të fesë romake:
Lepuroshët
Historia
Gjatë periudhës osmane, një degë e Lepuroshit duket se ka migruar dhe është vendosur në Shëngjergj, në lindje të Tiranës. Një dokument i vitit 1645, i mbajtur nga familja vendase Hoxha (më parë, Alsakaj ) e Shëngjergjit, dëshmon për një sipahi ose timariot të quajtur Ali që mbante fshatin Küperli. Në konfirmim me traditat gojore lokale, sipahi Aliu ka të ngjarë të ishte një paraardhës dhe anëtar i familjes Hoxha, e cila historikisht mbajti gradën e sipahiut dhe se paraardhësi i tyre më i hershëm patrilineal mori emrin Ali pas konvertimit të tij në Islam. Anëtarët e mëpasshëm meshkuj të familjes e morën emrin duke iu referuar paraardhësve të tyre, mes tyre ishte edhe sipahi Ali i Kuperlit. Legjendat familjare gjithashtu thonë se emri më i hershëm i familjes, i përdorur para konvertimit të tyre në Islam, ishte Lepuroshi. Mikrotoponimet si Kroi i Lepurit dhe Lepuj në Shëngjergj dëshmojnë për këtë mbiemër origjinal. Në gojëdhënat e Shëngjergjit kujtohet se një spahi i quajtur Ali, që tashmë mund të identifikohet me Aliun e Kuperlit, dëboi një tjetër sipahi dhe pjesëtar të së njëjtës familje me emrin Haxhi Sinani, i cili mbante toka në Shëngjergj që më vonë do të quheshin ''Qyperli. Mahallasi'' pas blerjes së Aliut, me gjasë një referencë për pronësinë e tij mbi Küperli. Haxhi Sinani besohet se ka ikur në jug dhe ka themeluar fshatin Sinanaj që ndodhet në veriperëndim të Tepelenës. Në Shëngjergj, familjet Dushaj, Altafa, Canej, Varrosi pretendojnë se i përkasin të njëjtit fis me Haxhi Sinani.
Lista e hyjnive romake
Di selecti
·       Janus
·       Jupiteri
·       Saturni
·       Genius
·       Merkuri
·       Apollo
·       Marsi
·       Vulkani
·       Sol
·       Orkus
·       Liberi
·       Tellus
·       Ceres
·       Juno
·       Luna
·       Diana
·       Minerva
·       Venus
Guva e frikshme
Guva e frikshme, roman me autor Raq Paskal. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2008. Libri ka 79 faqe.
Lista e hyjnive romake
Di selecti
·       Vesta
Perënditë Sabine
Varro, i cili ishte vetë me origjinë Sabine, jep një listë të perëndive abine që u adoptuan nga romakët:
·       Feronia
·       Minerva
·       Novensides
·       Pales
·       Salus
·       Fortuna
·       Fons
·       Ops
·       Flora
·       Vediovis
·       Saturn
·       Sol
·       Luna
·       Vulcan
·       Summanus
·       Larunda
·       Terminus
·       Quirinus
Steelo Brim
Biografia
Në vitin 2001, Brim pati një rol të shkurtër në filmin Hardball. Në moshën 19 vjeç, Brim u zhvendos në Los Angeles për të kërkuar një karrierë në industrinë e muzikës. Ai punoi në radio dhe A&R, para se të takohej me Rob Dyrdek. Dyrdek e ftoi atë që të bashkëpuntonte në emisionin e tij Ridiculousness, së bashku me Chanel West Coast. Që nga sezoni i tetë, ai mban pozitën si producent kreativ i shfaqjes. Brim poashtu u paraqit në Rob Dyrdek's Fantasy Factory dhe Wild Grinders.
Lista e hyjnive romake
Perënditë Sabine
·       Vortumnus
·       Diana
·       Lucina
Diku tjetër, Varro pretendon Sol Indiges, i cili kishte një korije të shenjtë në Lavinium, si Sabine, por në të njëjtën kohë e barazon atë me Apollonin. Nga ata të listuar, shkruan ai, " disa emra i kanë rrënjët në të dy gjuhët, pasi pemët që rriten në një vijë pronash zvarriten në të dy fushat. Saturni, për shembull, mund të thuhet se ka një origjinë tjetër këtu, dhe kështu edhe Diana." Varro bën pretendime të ndryshme për origjinën Sabine gjatë gjithë veprave të tij, disa më të besueshme se të tjerët, dhe lista e tij nuk duhet të merret me vlerë nominale. Por rëndësia e Sabines në formimin e hershëm kulturor të Romës dëshmohet, për shembull, nga rrëmbimi i nuseve të grave Sabine nga burrat e Romulus, dhe në etninë Sabine të Numa Pompilius, mbreti i dytë I Romës, të cilit i atribuohen shumë nga institucionet fetare dhe ligjore të Romës. Varro, megjithatë, thotë se altarët për shumicën e këtyre perëndive u vendosën në Romë nga mbreti Tatius si rezultat i një betimi (votum).
Indigitamenta
Indigitamenta janë hyjni të njohura vetëm ose kryesisht si emër; ato mund të jenë entitete të vogla, ose epitete të perëndive të mëdha. Listat e hyjnive u mbajtën nga Kolegji I Pontiffs për të siguruar që emrat e saktë u thirrën për lutje publike. Librat e Pontifëve janë të humbur, të njohur vetëm përmes pasazheve të shpërndara në letërsinë latine. Listat më të gjera sigurohen nga etërit e kishës të cilët kërkonin sistematikisht të demaskonin fenë romake duke u mbështetur në veprat teologjike të Varros, gjithashtu mbijetuar vetëm në fragmente të cituara ose të referuara. W. H. Roscher mblodhi listën standarde moderne të indigitamenta,megjithëse studiues të tjerë mund të mos pajtohen me të në disa pika.
A
·       Abudantia, personifikim hyjnor i bollëkut dhe prosperitetit.
·       Acca Larentia, një divë me kuptim dhe origjinë komplekse në nder të së cilës u mbajt Larentalia.
·       Aerecura, perëndeshë ndoshta me origjinë kelte, e lidhur me nëntokën dhe e identifikuar me Proserpinën.
·       Aequitas, personifikim hyjnor i drejtësisë.
Gruaja në muzg
Gruaja në muzg, roman nga Miranda Haxhia. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2008. Libri ka 174 faqe.
Lista e hyjnive romake
A
·       Aesculapius, ekuivalenti romak i Asclepius, perëndia e shëndetit dhe mjekësisë.
·       Aeternitas, perëndeshë dhe personifikim i përjetësisë.
·       Aius Locutius, zë hyjnor që paralajmëroi romakët për pushtimin e afërt galik.
·       Alernus ose Elernus (Ndoshta Helernus), një perëndi arkaik, korija e shenjtë e të cilit (lucus) ishte afër lumit Tiber. Ai është emëruar përfundimisht vetëm nga Ovid. Korija ishte vendlindja e nimfës Cranea, dhe përkundër errësirës së zotit, priftërinjtë e shtetit ende kryenin rite të shenjta (sacra) atje në kohën e Augustit. Alernus mund të ketë qenë një perëndi ktonik, nëse një ka i zi ishte oferta e saktë sakrifikuese për të, pasi viktimat e errëta iu ofruan perëndive të nëntokës. Dumézil donte ta bënte atë një perëndi të fasuleve.
·       Angerona, perëndeshë që i lehtësoi njerëzit nga dhimbja dhe pikëllimi.
·       Angitia, perëndeshë e lidhur me gjarpërinjtë dhe Medean.
·       Annona, personifikimi hyjnor i furnizimit me grurë në qytetin e Romës.
·       Antevorta, perëndeshë e së ardhmes dhe një nga “Camenae”; e quajtur edhe Porrima.
·       Apolloni, zot i poezisë, muzikës dhe orakujve, dhe një nga Dii Consentes.
·       Arimanius, një zot i errët Mithraik.
·       Aura, shpesh aurae shumës,"Flladet".
·       Aurora, perëndesha e agimit.
·       Averruncus, një zot i nxitur për të shmangur fatkeqësinë.
B
·       Bacchus, perëndia e verës, kënaqësive sensuale dhe e së vërtetës, fillimisht një titull kulti për Dionisin grek dhe i identifikuar me Liberin romak.
·       Bellona ose Duellona, perëndeshë e luftës.
·       Bona Dea,"perëndeshë e grave" me funksione që kanë të bëjnë me pjellorinë, shërimin dhe dëlirësinë.
·       Bonus Eventus, personifikimi hyjnor i "Rezultatit të mirë".
·       Bubona, perëndeshë e bagëtive.
C
·       Cacus, fillimisht një zot i lashtë i zjarrit, më vonë konsiderohet si një gjigant.
·       Camenae, perëndesha me atribute të ndryshme duke përfshirë ujin e freskët, profecinë dhe lindjen e fëmijëve. Kishte katër prej tyre: Carmenta, Egeria, Antevorta dhe Postvorta.
·       Cardea, perëndeshë e menteshës/nyjës (cardo), e identifikuar nga Ovid me Carna (poshtë)
·       Carmenta, perëndeshë e lindjes dhe profecisë, dhe caktoi një prift të mitur. Udhëheqësja e Camenae.
·       Carmentes, dy perëndesha të lindjes: Antevorta dhe Postvorta ose Porrima, e ardhmja dhe e kaluara.
·       Carna, perëndeshë që ruajti shëndetin e zemrës dhe organeve të tjera të brendshme.
·       Ceres, perëndeshë e të korrave dhe nëna e Proserpinës, dhe një nga Dii Consentes. Ekuivalenti romak I Demeter [perëndeshës greke].
·       Clementia, perëndeshë e faljes dhe mëshirës.
·       Cloacina, perëndeshë që kryesonte sistemin e kanalizimeve në Romë; e identifikuar me Venusin.
·       Concordia, perëndeshë e marrëveshjes, mirëkuptimit dhe harmonisë martesore.
·       Consus, perëndi ktonik që mbron magazinimin e grurit.
·       Cupid, perëndia romake e dashurisë. Djali I Venusit, dhe ekuivalent me grekun Eros.
·       Cura, personifikim i kujdesit dhe shqetësimit i cili sipas një burimi të vetëm krijoi njerëzit nga balta.
·       Cybele, një perëndeshë e importuar tutelare shpesh e identifikuar me Magna Mater (Nëna e madhe)
D
·       Dea Dia, perëndeshë e rritjes.
·       Dea Tacita (Perëndesha E Heshtur), një perëndeshë e të vdekurve; më vonë u barazua me perëndeshën e tokës Larenta.
·       Decima, perëndeshë e vogël dhe një nga Parcae (ekuivalenti romak i Moirai). Matësja e fillit të jetës, ekuivalenti i saj grek ishte Lachesis.
·       Devera ose Deverra, perëndeshë që sundonte mbi fshesat e përdorur për të pastruar tempujt në përgatitje për shërbime të ndryshme adhurimi, sakrifica dhe festime; ajo mbronte mamitë dhe gratë në punë.
·       Diana, perëndeshë e gjuetisë, hënës, virgjërisë dhe lindjes së fëmijëve, motra binjake e Apollonit dhe një nga Dii Consentes.
·       Diana Nemorensis, versioni lokal i Dianës. Ekuivalenti romak I Artemisës [perëndeshë greke]
·       Diskordia, personifikimi i përçarjes dhe grindjeve. Ekuivalenti romak i Erisës [perëndeshë greke]
·       Disciplina, personifikimi i disiplinës.
E
·       Egeria, nimfë uji ose perëndeshë, më vonë konsiderohet si një nga Camenae.
·       Empanda ose Panda, një perëndeshë, tempulli i së cilës nuk u mbyll kurrë për ata që kanë nevojë.
·       Epona, perëndeshë gallo-romake e kuajve dhe kalërimit, zakonisht supozohet të jetë me origjinë kelte.
F
·       Fama, perëndeshë e famës dhe thashethemeve.
·       Fascinus, zot falik që mbronte nga invidia (zilia) dhe syri i keq.
·       Fauna, perëndeshë e profecisë, por ndoshta një titull i perëndeshave të tjera si Maia.
·       Faunus, perëndia i kopeve.
·       Faustitas, perëndeshë që mbronte tufën dhe bagëtinë.
·       Februus, perëndia me origjinë etruske për të cilin u emërua muaji shkurt; kishte të bënte me pastrimin.
·       Febris, "Ethe", perëndeshë me fuqinë për të shkaktuar ose parandaluar ethet dhe malarien.
·       Ferentina, perëndeshë mbrojtëse e qytetit Ferentinum, Latium, mbrojtëse e federatës latine.
·       Fides, personifikim i besnikërisë.
·       Flora, perëndeshë e luleve
·       Fornax, perëndeshë ndoshta konceptuar për të shpjeguar Fornacalia, " Festivali i Furrës."
·       Fontus ose Fons, perëndia e puseve dhe burimeve.
·       Fortuna, perëndeshë e fatit.
·       Fufluns, perëndia e verës, rritjes natyrore dhe shëndetit. Ai u adoptua nga feja etruske.
·       Fulgora, personifikim i rrufesë.
·       Furrina, perëndeshë funksionet e së cilës janë kryesisht të panjohura, por në kohët arkaike mjaft të rëndësishme për t'u caktuar një priftereshë.
G
·       Genius, shpirti kujdestar ose hyjnia e secilit individ.
·       Gratiae, term romak për bamirësitë ose mirësitë.
H
·       Herkuli, perëndia e forcës, adhurimi i të cilit rrjedh nga heroi grek Herakli, por mori një karakter të dukshëm romak.
·       Hermafrodit, një perëndi hermafrodite greke, mitologjia e së cilës u importua në letërsinë latine.
I
·       Indiges, Aenea e hyjnizuar.
·       Intercidona, perëndeshë e vogël e lindjes; thirret për të mbajtur shpirtrat e këqij larg fëmijës; simbolizuar nga një hanxhar.
·       Invidia, perëndeshë e zilisë dhe keqbërjes.
J
·       Janus, zot me dy fytyra ose me dy koka i fillimeve dhe mbaresave dhe i dyerve.
·       Juno, Mbretëresha e perëndive, perëndeshë e martesës dhe një nga Dii Consentes. Ekuivalente me greken Hera.
·       Jupiter, Mbreti i perëndive, perëndia e stuhive, vetëtimave, qiellit dhe një nga Dii Consentes; u caktua një prift i madh. Ekuivalent me Zeusin grek.
·       Justitia, perëndeshë e drejtësisë.
·       Juturna, perëndeshë e shatërvaneve, puseve dhe burimeve.
L
·       Lares, perëndi shtëpiake.
·       Latona, perëndeshë e dritës.
·       Lemures, të vdekurit keqdashës.
·       Levana, perëndeshë e ritit përmes të cilit baballarët pranonin foshnjat e porsalindura si të tyret.
·       Letum, personifikim i vdekjes.
·       Liber, një zot i pjellorisë mashkullore, vreshtarisë dhe lirisë, asimiluar me Bacchusin romak dhe Dionisin grek.
·       Libera, ekuivalenti femëror i Liberit, u asimilua në Proserpinë romake dhe Persefonin grek.
·       Liberalitas, perëndeshë ose personifikim i bujarisë.
·       Libertas, perëndeshë ose personifikim i lirisë.
·       Libitina, perëndeshë e vdekjes, kufomave dhe funeraleve.
·       Lua, perëndeshë për të cilën ushtarët sakrifikuan armët e kapura, ndoshta një bashkëshorte e Saturnit.
·       Luciferi, perëndia e yllit të mëngjesit
·       Lucina, perëndeshë e lindjes, por shpesh si një aspekt i Juno.
·       Luna, perëndeshë e hënës.
·       Lympha, shpesh lymphae shumës, një hyjni uji e asimiluar me nimfat greke.
M
·       Mana Genita, perëndeshë e vdekshmërisë foshnjore.
·       Manes, shpirtrat e të vdekurve që erdhën për t'u parë si hyjni shtëpiake.
·       Mania, bashkëshortja e perëndisë etruske të nëntokës Mantus, dhe ndoshta për t'u identifikuar me "Mater Larum" të errët; të mos ngatërrohet me greken Maniae.
·       Mantus, një zot etrusk I të vdekurve dhe sundimtar i nëntokës.
·       Marsi, perëndia e luftës dhe babai i Romulit, themeluesi i Romës; një nga Triada Arkaike caktoi një prift të madh; dashnor i Venusit; një nga Dii Consentes. Ekuivalenti grek -Ares.
·       Mater Matuta, perëndeshë e agimit dhe lindjes, mbrojtëse e detarve.
·       Meditrina, perëndeshë e shërimit, e prezantuar për të dhënë llogari për festivalin Meditrinalia. alt=|parapamje|Statuja e Mërkurit ·       Mefiti ose Mefiti, hyjnesha dhe personifikimi i gazrave helmues dhe avujve vullkanikë.
·       Mellona ose Mellonia, perëndeshë e bletëve dhe mbajtjes së bletëve.
·       Mena ose Mene, perëndeshë e pjellorisë dhe menstruacioneve.
·       Mërkuri, lajmëtar i perëndive dhe bartës i shpirtrave në botën e nëndheshme, dhe një nga Dii Consentes. Homologu romak i perëndisë greke Hermes.
·       Minerva, perëndeshë e mençurisë, luftës, arteve, industrive dhe tregëtisë, dhe një nga Dii Consentes. Ekuivalent romak i perëndeshës greke Athena.
·       Mithras, zot i adhuruar në perandorinë romake; i famshëm me ushtarët.
·       Molae, bijat e Marsit, ndoshta perëndesha të bluarjes së grurit.
·       Moneta, perëndeshë e vogël e kujtesës, ekuivalente me greken Mnemosyne. Përdoret edhe si epitet i Junos.
·       Mors, personifikim i vdekjes dhe ekuivalent i Thanatos grek.
·       Mortja, perëndeshë e vogël e vdekjes dhe një nga Parcae (ekuivalenti romak i Moirai). Prerësja e fillit të jetës, ekuivalenti i saj grek ishte Atropos.
·       Murcia ose Murtia, një perëndeshë pak e njohur që ishte e lidhur me mërsinë, dhe në burime të tjera u quajt një perëndeshë e përtacisë.Më vonë u barazua me Venusin në formën e Venus Murcia.
·       Mutunus Tutunus, një zot falik.
N
·       Naenia, perëndeshë e vajtimit funeral.
·       Nascio, personifikimi i aktit të lindjes.
·       Necessitas, perëndeshë e fatit, ekuivalenti romak i Ananke.
·       Nemesis, perëndeshë e hakmarrjes (greke), e adoptuar si një hyjni perandorake e ndëshkimit.
·       Nerio, perëndeshë e lashtë e luftës dhe personifikimi i trimërisë. Bashkëshortja E Marsit.
·       Neverita, supozohet një perëndeshë, dhe e lidhur me Consusin dhe Neptunin në zodiakun etrusko-romak të Martianus Capella, por ndryshe e panjohur.
·       Nixi, gjithashtu di nixi,dii nixi, ose Nixae, perëndesha të lindjes.
·       Nona, perëndeshë e vogël, një nga Parcae (ekuivalenti romak i Moirai). Rrotullimi i fillit të jetës, ekuivalenti i saj grek ishte Clotho.
·       Nordia një perëndeshë etruske e fatit e adoptuar nga romakët, dhe rastësisht nga qyteti i Volsinit, ku një gozhdë u fut në një mur të tempullit të saj si pjesë një ceremonie të vitit të ri.
·       Nox, perëndeshë e natës, rrjedh nga Nyx greke.
O
·       Ops ose Opis, perëndeshë e burimeve ose e bollëkut.
·       Orcus, një zot i nëntokës dhe ndëshkues i betimeve të thyera.
P
·       Palatua, perëndeshë e errët që ruante Kodrën Palatine. Asaj iu caktua një prift i vogël.
·       Pales, hyjni barinjsh, kopesh dhe bagëtish.
·       Parcae, tre fatet.
·       Pax, perëndeshë e paqes; ekuivalente e grekes Eirene.
·       Penate ose Di Penate, perëndi shtëpiake.
·       Picumnus, zot i vogël i pjellorisë, bujqësisë, martesës, foshnjave dhe fëmijëve.
·       Picus, zot qukapiku italik me fuqi orakulare.
·       Pilumnus, zot kujdestar i vogël, që merret me mbrojtjen e foshnjave gjatë lindjes.
·       Poena, perëndeshë e ndëshkimit.
·       Pomona, perëndeshë e pemëve frutore, kopshte dhe pemishte; caktoi një të prift të vogël.
·       Porrima, perëndesha e së ardhmes. Quajtur edhe Antevorta. Një nga Carmentes dhe Camenae.
·       Portunus, zot i çelësave, dyerve dhe bagëtive, ai u caktua një prift i vogël.
·       Postverta ose Prorsa Postverta, perëndeshë e lindjes dhe e së kaluarës, njëra nga dy Carmentes (tjetra është Porrima).
·       Priapus, kujdestar falik i importuar i kujdestarëve.
·       Proserpina, Mbretëresha e të vdekurve dhe një perëndeshë e grurit, ekuivalenti romak I Persefonit grek.
·       Providentia, perëndeshë e parathënies.
·       Pudicitia, perëndeshë dhe personifikim i dëlirësisë, një nga virtytet romake. Ekuivalenti i saj grek ishte Aidôs.
Q
·       Querquetulanae, nimfat e lisit.
·       Quirinus, perëndia Sabine identifikuar me Marsin; Romuli, themeluesi I Romës, u hyjnizua si Quirinus pas vdekjes së tij. Quirinus ishte një zot lufte dhe një zot i popullit dhe shtetit romak, dhe u caktua një prift i madh; ai ishte një nga perënditë arkaike të Triadës.
R
·       Robigo ose Robigus, një perëndi ose perëndeshë që personifikonte sëmundjen e grurit dhe mbronte të korrat.
·       Roma, personifikim i shtetit romak.
·       Rumina, perëndeshë që mbronte nënat gjidhënëse.
S
·       Salacia, perëndeshë e ujit të detit, gruaja e Neptunit.
·       Salus, perëndeshë e mirëqenies publike të popullit romak; erdhi për t'u barazuar me greken Hygieia.
·       Sancus, perëndia i besnikërisë, ndershmërisë dhe betimeve.
·       Saturni, një titan, zot i korrjes dhe bujqësisë, babai i Jupiterit, Neptunit, Junos dhe Plutonit.
·       Securitas, perëndeshë e sigurisë, veçanërisht siguria e Perandorisë Romake.
·       Silvani, perëndia e pyjeve.
·       Sol Invictus, perëndia e diellit.
·       Somnus, zot i gjumit; barazohet me Hipnosin grek.
·       Soranus, një zot i nënshtruar më vonë nga Apolloni në formën Apollo Soranus.
·       Sors, zot i fatit.
·       Spes, perëndeshë e shpresës.
·       Sterquilinus ("Plehu"), zot i plehrave. Gjithashtu i njohur si Stercutus, Sterculius, Straculius, Struculius.
Qarku Muret
Qarku Muret është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Haute-Garonne.
Lista e hyjnive romake
S
·       Suadela, perëndeshë e bindjes, ekuivalenti i saj grek ishte Peitho.
·       Summanus, zot i bubullimave të natës.
Belmont, Gers
Belmont është një komunë në Francë. Belmontbën pjesë në departamentin Gers të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 151 banorë dhe sipërfaqe 15.1 km².
Pasagjerët (film, 2016)
Pasagjerët (titulli origjinal në anglisht: Passengers) është një film romantik fantastiko-shkencor amerikan i vitit 2016 me regji nga Morten Tyldum, shkruar nga Jon Spaihts dhe me Jennifer Lawrence dhe Chris Pratt. Kasti mbështetës përfshin Michael Sheen, Laurence Fishburne dhe Andy García. Filmi ndjek dy pasagjerë në një anije kozmike të pamasë ndëryjore që transporton mijëra njerëz në një koloni 60 vjet dritë nga Toka, kur të dy zgjohen 90 vjet më herët nga letargjia e tyre e shkaktuar.
Lista e hyjnive romake
S
·       Sulis Minerva, një bashkim i perëndeshës kelte Sul dhe Minerva.
Pasagjerët (film, 2016)
Skenari u shkrua në vitin 2007 nga Spaihts, por u hodh në ferr zhvillimi me aktorë të shumtë të bashkangjitur dhe të shkëputur prej tij gjatë viteve derisa Sony Pictures Entertainment fitoi të drejtat e saj në fund të 2014. Lawrence, Pratt dhe Tyldum shpejt iu bashkuan projektit dhe xhirimet u zhvilluan nga shtatori 2015 deri në shkurt 2016 në Atlanta. Ai u prodhua nga Village Roadshow Pictures, Start Motion Pictures, Original Film, LStar Capital, Wanda Pictures dhe Company Films dhe ishte filmi i fundit nga Columbia Pictures me përfshirjen e Village Roadshow Pictures.
Lista e hyjnive romake
T
·       Talasius, një zot i martesës.
·       Tellumo ose Tellurus, homologu mashkull I Tellus.
Pasagjerët (film, 2016)
Pasagjerët u shfaqën premierë në Teatrin Regency Village në Los Anxhelos më 14 dhjetor 2016 dhe u shfaq në teatër në Shtetet e Bashkuara nga Columbia Pictures më 21 dhjetor 2016. Ai mori komente të përziera, me lëvdata për performancat e Lawrence dhe Pratt, partiturën muzikore të Newman dhe stilin e tij vizual dhe vlerat e prodhimit, por u kritikua për komplotin dhe personazhet e tij. Ai fitoi 304 milionë dollarë në mbarë botën dhe u nominua për këngën më të mirë origjinale dhe dizajnin më të mirë të prodhimit në çmimet e 89-të të Academy Awards.
Lista e hyjnive romake
T
·       Tempestas, një perëndeshë e stuhive ose motit të papritur, zakonisht shumës si Tempestates
·       Terra Mater ose Tellus, perëndeshë e tokës. Ekuivalenti grek është Gaea, nëna e titanëve, bashkëshorte e Caelus (Uranit).
Pasagjerët (film, 2016)
Komplot
Avaloni, një anije gjumi që transporton 5 000 kolonistë dhe 258 anëtarë të ekuipazhit në letargji, po udhëton nga Toka në planetin Houmsted II, një udhëtim 120-vjeçar si pjesë e një eksodi masiv të popullsisë së Tokës për shkak të ekocidit dhe kolapsit të biosferës. Pas vetëm 30 vjetësh, një përplasje asteroidi dëmton anijen pavarësisht sistemeve të saj mbrojtëse, duke shkaktuar një mosfunksionim që zgjon pasagjerin Xhejms "Xhim" Preston, një inxhinier mekanik, 90 vjet shumë herët.
Lista e hyjnive romake
T
·       Terminus, perëndia fshatar i kufijve.
·       Tiberinus, perëndi lumi; hyjni e lumit Tiber.
Amfiteateri i Durrësit dhe raportet urbanistike me qytetin bashkëkohës
Amfiteateri i Durrësit dhe raportet urbanistike me qytetin bashkëkohës libër me autor Koço Miho dhe Jani Toçka (red.). Botuar në Tiranë nga "8 Nëntori", në vitin 1984. Faqe 125.
Lista e hyjnive romake
T
·       Tibertus, perëndia e lumit Anio, një degë e Tiberit.