cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Forca e rëndesës
Rëndesa së bashku me bashkëveprimin elektromagnetik, bashkëveprimin e dobët bërthamor dhe bashkëveprimin e fortë bërthamor është një nga katër ndërveprimet themelore në natyrë.planetëve, yjeve, galaktikave Graviteti ka edhe funksione të rëndësishme biologjike duke ndihmuar në rritjen e pemëve sipas procesit të gravitropizmit si dhe ndikon në qarkullimin e rrjedhësve në organizmat shumëqelizorë. Studime mbi efektet e mungesës së peshës kanë treguar se rëndesa mund të luajë një rol në funksionimin e sistemit imunitar dhe diferencimit të qelizave të trupit të njeriut.
Veprimi terheqes i Tokes quhet veprim gravitacional.Forca me te cilen toka i terheq te gjithe trupat,quhet forca e rendeses(gravitacionit).Bashkeveprimi gravitacional ndermjet trupave varet prej mases se tyre dhe largesise ndermjet tyre(Ligji i pare i Njutonit per Gravitacionin)
Historia e teorisë së rëndesës
Natyra dhe mekanizmi i gravitetit kanë qenë objekt studimi për shumë studiues në Lashtësi. Në Greqi, Aristoteli besonte se objektet binin drejt Tokës sepse Toka ishte qëndra e Gjithësisë dhe tërhiqte të gjithë masën e Gjithësisë drejt saj. Ai gjithashtu mendonte se shpejtësia e një objekti në rënie duhet të rritet me rritjen e peshës së tij, një përfundim që më vonë u pa të ishte i pavërtetë. Ndërsa pikëpamja e Aristotelit pranohej gjerësisht nëpër Greqinë e Lashtë, të tjerë si Plutarku parashikuan saktësisht se tërheqja e rëndesës nuk ishte një dukuri unike për Tokën.
Megjithëse ai nuk e njihte rëndesën si forcë, filozofi i lashtë grek Arkimedi zbuloi qendrën e rëndesës së një trekëndëshi. Ai gjithashtu postuloi se nëse dy pesha të barabarta nuk kanë të njëjtën qëndër rëndese, qëndra e rëndesës së çiftit do të jetë në mes të vijës që bashkon qëndrat e rëndesës.
Ligji i rëndesës sipas Njutonit
Në 1684, Njutoni i dërgoi një dorëshkrim Edmond Halley-t të titulluar De motu corporum in gyrum ("Mbi lëvizjen e trupave në një orbitë"), i cili dha një justifikim nga ana pikëpamja fizike për ligjet e Keplerit për lëvizjen planetare. Halley u impresionua nga dorëshkrimi dhe i kërkoi Njutonit që ta zgjeronte atë, dhe disa vite më vonë Njutoni botoi një libër risi të quajtur Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica (Parimet Matematikore të Filozofisë Natyrore). Në këtë libër, Njutoni e përshkroi rëndesën si një forcë universale dhe pohoi se "forcat që i mbajnë planetët në rruzullin e tyre duhet të jenë reciproke si katrorët e distancave të tyre nga qendrat rreth të cilave ata rrotullohen". Kjo deklaratë u përmblodh më vonë me ligjin e mëposhtëm:
Ku F është forca me të cilën veprojnë trupat, m_1 dhe m_2 janë masat e objekteve në ndërveprim, r është largësia mes qëndrave të masave dhe G (ose edhe \gamma) është konstantja gravitacionale (e rëndesës) 6.674×10−11
Alketi i II-të
Alketas II († 308 vdekur me 307 p.e.s.), gjithashtu Alcetas ose Alcetes ka qene nga fundi i shekullit te 4 p.e.s mbreti i Epirit.
Historia
Babai i tij, Mbreti Arrybas, preferoi Aeacides djalin i tij i ri si pasardhës i tij, pasi ai nuk e konsideronte Alketas te afte për qeverisje. Kjo beri qe dhe e dëbuan nga atdheu i tyre.
Mbasi Aeacides me 313 ra në një betejë kundër Cassander e maqedonase, u kthye mbrapsht Alketas dhe ende ende erdhi në pushtet në Epir. Pari Cassander vazhdoi luftën kundër Epirit, por pastaj aleate veten Alketas II dhe Mbret i maqedonase (312 p.e.s.). Epirotet e revoltuar kundër sundimit mizor II Alketas 308 ose 307 dhe vranë atë së bashku me dy djemtë e tij. Ai u pasua nga Pirros, bir i Aeacides qe fitoi fronin me ndihmën e Glaukut babait birësues.
Kantoni Graubünden
Kantoni Graubünden është një nga 26 kantonet e Zvicrës me kryeqendrën Chur-in.
Marco Verratti
Marco Verratti ( Italisht : [ˈmarko verˈratti]; lindur më 5 nëntor 1992) është një futbollistë italian i cili luan me klubin francez Paris Saint-Germain në Ligue 1 dhe me kombëtaren italiane si mesfushor.
Një lojtar me aftësi të dhuruara teknike me driblime të shquara dhe aftësi në pasim, dhe sigurisht me vizion të mirë dhe me një kontroll të shkëlqyer të topit, Verratti është krahasuar me legjendën e Italisë Andrea Pirlo pasi luan të njëjtën lojë si organizator siç bëri Pirlo në Kupën e Botës 2006.
Jeta e hershme
Verratti ka lindur në Pescara, dhe u rrit në L'Aquila. Në fëmijëri, ai mbështeste Juventusin dhe adhuronte Alessandro Del Pieron, organizatorin e kombëtares italiane. Talenti i Verrattit u zbulua që në moshë të hershme, duke bërë që akademitë e Atalantës dhe Internazionales t'i bënin ofertë për t'a marrë në akademi, por ai u bashkua me klubin e tij lokal Pescara për 5,000 €. Pas një performance impresionuese për skuadrën U–16 të Pescarës kundër Milanit, klubi i Lombardisë i ofroi Pescarës 300,000 € për të firmosur me mesfushorin.
Pescara
thumb|majtas|150px|Verratti duke luajtur me [[Delfino Pescara 1936|Pescarën në vitin 2012]] Verratti bëri debutimin e tij me skuadrën e parë në sezonin 2008–09 në moshën 16 vjeçare. Në sezonin e tij të parë, ai luajti 10 ndeshje. Në sezonin 2009–10, ai u paraqit më rregullisht me Pescarën, dhe më pas u bë një lojtar titullar në formacion. Performancat e tij tërhoqën vëmëndjet e mediave kombëtare të cilat e cilësuan atë si yll me potencial dhe e ardhmja për kombëtaren italiane. Ai e mbylli sezonin 2009–10 duke shënuar dy herë në trembëdhjetë paraqitje, me Pescarën e cila u promovua në Serie B.
Me Zdeněk Zeman si trajner, Verratti shkëlqeu si mesfushor organizator me skuadrën e Pescarës që fitoi titullin e 2011–12 Serie B duke luajtur "futbollin më të mirë në Itali", duke arritur ngjitjen në Serie A për sezonin e ardhshëm. Pas ndihmoi Pescarën për t'u ngjitur në Serie A, Verratti mori çmimin Bravo për vitin 2012 për lojtarin më të mirë nën moshën 21 vjeçare në Europë, dhe raportohej se ai kërkohej nga Napoli, Roma dhe Juventus, dhe gjithashtu nga Paris Saint-Germain i Carlo Ancelottit. Në 2012 AIC Gran Gala del Calcio, ai u zgjodh lojtari më i mirë i sezonit 2011–12 të Serie B, sëbashku me ish shokët e tij të Pescarës Ciro Immobile dhe Lorenzo Insigne.
Paris Saint-Germain
thumb|djathtas|Veratti me [[Paris Saint-Germain F.C.|Paris Saint-Germain në Mars 2013.]] Më 18 korrik 2012, Verratti firmosi një kontratë pesë vjeçare me klubin francez Paris Saint-Germain të Ligue 1 franceze. Pas bëri debutimin e tij kundër Lille, mesfushori assistoi golin e parë të Javier Pastores në paraqitjen e tij të parë në Parc des Princes, ku Paris Saint-Germain mposhti 2–0 Toulouse. Më 18 shtator, Verratti bëri debutimin e tij në Ligën e Kampioneve në triumfin 4–1 kundër ukrainasve të Dynamo Kyiv. Ai e mbylli sezonin e tij të parë në kryeqytetin francez duke fituar titullin e 2012–13 Ligue 1. Më 20 gusht 2013, Verratti rinovoi edhe për një vit tjetër kontratën e tij me klubin, gjë që do të thoshte se ai do të qëndronte në Paris deri në vitin 2018.
Sezoni i dytë i tij me PSG ishte akoma më i suksesshëm se i pari me skuadrën e cila mbeti ende kampioni në fuqi i Ligue 1 dhe gjithashtu fitoi edhe Coupe de la Ligue. Verratti u emërua Ligue 1 Lojtari Më i Mirë i Ri dhe ishte përfshirë në formacionin e sezonit 2013–14.
Më 30 shtator 2014, Verratti shënoi golin e parë me PSG, një gol me kokë në fitoren 3–2 në shtëpi kundër Barcelonës në ndeshjen e fazës së grupeve të Ligës së Kampioneve. Më 18 janar, Verratti shënoi edhe golin e tij të parë në Ligue 1, në fitoren 4–2 në shtëpi kundër Evian.
Kombëtarja
Verratti ende pa asnjë ndeshje ndërkombëtare ishte në listën paraprake prej 32 lojtarësh të thirrur nga trajneri Cesare Prandelli për të përfaqsuar Italinë në UEFA Euro 2012, duke qënë vetëm një nga dy lojtarët e Serie B (sëbashku me mbrojtësin e Torinos, Angelo Ogbonna) që ishin thirrur. Ai më pas nuk ishte pjesë e listës përfundimtare.
Më 15 gusht 2012, Verratti bëri debutimin e tij me kombëtaren e të rriturve në një ndeshje miqësore kundër Anglisë e cila u luajt në Bern. Ai më pas bëri debutimin e tij kompetitiv duke luajtur në një ndeshje kualifikuese të Kupës së Botës 2014, duke u paraqitur si zëvëndësues në pjesën e dytë të vend të Emanuele Giaccherinit në barazimin 2–2 kundër Bullgarisë më 7 shtator.
Më 6 shkurt 2013, Verratti shënoi golin e tij të parë ndërkombëtarë në një ndeshje miqësore kundër Hollandës, një gol barazimi në minutën e 91 që solli barazimin 1–1.
Ai mori pjesë me Italinë U–21 në 2013 Kampionatin Europian U–21, ku të kaltrit e përfunduan turnamentin si të dytët ku humbën në finale kundër Spanjës U–21. Performancat e tij bënë që ai të përfshihej në skuadrën e turnamentit nga UEFA.
Më 1 qershor 2014, Verratti ishte në listën e 23 lojtarëve të zgjedhur për të luajtur me Italinë në Kupën e Botës 2014. Në ndeshjen hapëse të Italisë në turnament, ai luajti ndeshjen e tij të parë kompetitive si titullar, duke formuar një treshe në mesfushë sëbashku me Andrea Pirlon dhe Daniele de Rossin në fitoren 2–1 kundër Anglisë në Manaus.
Klubet
Redaktuar më 1 shkurt 2015
Kombëtarja
Redaktuar më 3 nëntor 2014
Opoja
parapamje|Opoja Opoja (serbisht: Опоље Opolje) është regjion që gjendet në jugperëndim të Prizrenit në jug të Kosovës.
Gjeografia
parapamje|450x450px|Krahina Opoja Opoja ka një qytezë dhe 18 fshatra, kufizohet më territorin e Prizrenit në veri, në veriperëndim me Zhurin, në lindje me Lezin dhe Struxhen, në juglindje më territorin e Maqedonisë, në perëndim më territorin e Krahinës së Gorës.
Është regjion fushore e rrethuar me male. Fundi i fushës fillon rreth 800 m dhe ngritët deri në 1300 m. Vendbanimet shtrihen kryesisht në skajet e fushës, por ka edhe në mesin e saj. Ka klimë malore, rrethohet nga izoterma vjetore 8-10 °C, me reshje mbi 1000 mm. Në fizionominë e fushës mbizotërojnë arat me drithëra: thekër, tërshërë, grurë, misër, patate, livadhe, kullota dhe pyje (ahu, dushku, etj).
Opoja është njëra nga tërësitë territoriale malore të Dukagjinit. Depërton thellë në brigjet e Koritnikut dhe Sharrit dhe shtrihet në tërë ujëmbledhësin e Lumit të Pllavës ku bashkë më Gorën përfshijnë skajin jugor të Dukagjinit ose shkajin jug-perëndimor të Kosovës. Opoja gjindet ndërmjet Gorës, Prizrenit dhe Malësisë së Tetovës. Territori i Opojës shtrihet në gjerësinë gjeografike 42º 00' 18" N dhe 42º 09' 04" N dhe në gjatësinë gjeografike 20º 36' 17" E dhe 20º 47' 40" E. Opoja është fushëgropë malore me lartësi mesatare mbidetare 1380 m e cila në krahasim me Gorën që është shumë më e ulët se lartësia mesatare e saj prej 1704 m.
Si krahinë malore, kompleksi i saj natyror ndryshon dukshëm me kompleksin fushor të Dukagjinit. Prandaj është me interes shkencor që kjo krahinë në veçanti pjesa e saj fizike-gjeografike të studiohet në kuadër të kompleksit të pjesës perëndimore dhe veri-perëndimore të Sharrit. Kufiri i Opojës është natyror nga se pjesa dërmuese e tij kalon ujëndarës, kreshtave malore dhe rrjedhave lumore. Territori i Opojës nga jug-perëndimi kufizohet me Gorën, nga veri-perëndimi me Vërrinin e Prizrenit, nga veri-lindja me Seckën dhe nga lindja me Malësinë e Tetovës. I gjithë kufiri është malor përveç me Gorën që është malor-lumor. Nga aspekti teknik, përveç atij me Gorën që është i pastër etikisht, pjesa tjetër është kufi ndërmjet shqiptarëve. Kufiri veri-perëndimor kalon nëpër Koritnik, prenë Qafën e Trokonit, vazhdon kodrinave që formojnë ujëndarësin e Lumit të Pllavës dhe Lumit të Prizrenit nëpër kuotën 974 m. Ky kufi njëherësh ndanë Fushëgropën e Opojës me anë të Prizrenit. Kufiri veri-lindor kalon nëpër kuotën 1542 m mbi Zaplluxhe, duke vazhduar nëpër ujëndarës të Lumit të Pllavës dhe Lumit të Prizrenit, prenë Qafën e Presllopit dhe vazhdon deri te Guri i Zi (1779 m). Pjesa e kufirit nga Guri i Zi deri te maja Karanikollë, shkëput një pjesë të pellgut të Lumit të Manastrecit me sipërfaqe prej 1,99 km², d. m. th. vetëm këtu një pjesë e territorit të Opojës futet në ujëmledhësin e Lumit të Prizrenit.
LIQENI I BREZNËS parapamje|Harta e krahines se Opojes Skeda:Liqeni.jpg
Kufiri lindor fillon nga maja Karanikollë dhe vazhdon nëpër kurorat malore të Sharrit. Ky kufi ndanë Opojën me rrethinën e Tetovës. Kufiri jugor lëshohet shpateve të Sharrit, duke vazhduar nëpër Lumin e Radeshës dhe duke shkëputur një pjesë të Qytezës së Sharrit (Dragashit), prenë luginën e Lumit të Pllavës dhe ngjitet në lartësinë e Koritnikut (apo Pikëllima). Gjatësia e përgjithshme e kufirit është 57,7 km. Kufiri me Gorën është 19,5 km, me Prizrenin 17,5 km, me Maqedoninë 14,5 km dhe me Sreckën 7,2 km. Sipërfaqja e Opojës është 126,4 km², e cila në kuadër të territorit administrativ të Komunës së Sharrit (Dragashit) është 434 km² ku merr pjesë me 29 %, kurse në kuadër të Kosovës (10 887 km²) merr pjesë 1,16 %. Pjesa qendrorë është sipërfaqe fushore, ndërsa ajo periferike është sipërfaqe kodrinore-malore. Nga cili do skaj malor që shikohet Opoja, tek vëzhguesi krijohet përshtypja se ky rrafsh në formë të një pyke futet në rrëzën e skajit tjetër malor përballë vëzhguesit. Ky është një fenomen që Opojës ia dhuron epitetin e bukurive të rralla natyrore. Boshti i gjatë i shtrirjes së Opojës ka drejtim jug-lindje dhe veri-perëndim. Ky bosht bakon majën Karanikollë me Koritnikun me gjatësi ajrore rreth 17 km, kurse boshti i tërthortë i shrirjes ka gjatësi ajrore rreth 9 km dhe ky bosht bashkon Gurin e Kuq në veri me Zallinën në jug.
parapamje|KRejt katundet
Ngritja e dy qendrave urbane
Nga fundi i shek. IV të erës sonë dy familje blektorësh ngritën dy stacione për buajtje dhe për shkëmbimin e kuajve për tregtarët e Ilirisë verilindore që tregtonin në Maqedoni. Këto dy stacione të lashta tregtarët u vunë emrat sipas familjeve : stacioni i Gostilit (një toponim me emrin Gostil, është edhe në veri të liqenit të Shkodrës, që nga shek. III – II para erës sonë) dhe stacioni i Zinovës.
Me kalimin e kohës këto dy stacione u bënë qendra ekonomike të lulëzuara, pasi në këto stacione zbritën edhe shumë familje të tjera blegtorësh e bujqish, që merreshin me tregti dhe zejtari.
Në shek. V të erës sonë, Gostili dhe Zinova, së bashku më periferinë e afërt blektorale e bujqësore formonin në atë kohë dy qytet – shtete të vogla, me disa qindra banorë. Shtëpitë e këtyre qyteteve në kohë të vjetra, veçanërisht në kohën e depërtimit të helenizimit në Ballkan, bëhej duke ia shtuar emrit të themeluesit prapashtesën : polis.
Alternativa e emërimit
Ilirët dhe pasardhësit e Ilirëve i emërtonin qytetet, duke ia bashkangjitur prapashtesën : o–pojë. Për shembull Konstantin–o–pojë, Adrian-o–pojë, Alban–o–pojë, etj. Kështu tregtarët e Ilirisë Verilindore këto dy stacione që kishin marrë pamjën e qyteteve i quajtën Gostil–o–pojë dhe Zinov–o–pojë. Ndërsa, banorët e këtijj regjioni që kishin ngritur fshatrat e tyre rreth e qark tyre i quanin shkurt Opojë, duke përdorur vetëm kuptimin "qytet".
Ka gjasë që në këto dy qytete, Gostil dhe Zinovë, ra sëmundja e tmerrshme – mortaja. Të frikësuar se do të përhapej edhe në fshatrat përreth, fshatarët ua vunë zjarrin, duke i rrafshuar për tokë. Kështu nga gërmadhat e Gostilit dhe Zinovës ngeli vetëm toponimi Opojë.
Në fund të mesjetës së mesme dhe në fillim të mesjetës së vonë, në gërmadhat e qytetit të lashtë të Zinovës u ngrit një qytet i bukur me emrin e dikurshëm Zinova.
Gjatë sundimit të Stefan Dushanit (1333–1355), ku qendrat kryesore të kësaj Perandorie u bënë Prizreni dhe Shkupi, u bë edhe zëvendësimi i toponimeve autoktone ilire e arbërore. Lidhur me këtë ekziston një histori :
Si rrjedhim edhe kur vendet ballkanike ranë nën sundimin turk dhe kur u bë ndarja administrative, Opoja u quajt nga turqit sipas toponimit sllav "Opolje", çka konstatohet e shkruar edhe në librin e Selami Puhalës :” Popullsia shqiptare e Kosovës gjatë shekujve XV – XVI”, (Tiranë, 1984).
Zinova dëshmi e lashtësisë sonë
Që të argumentojmë të dhënat e lartëshënuara, patjetër duhet t’i hedhim një sy tegjionit sonë, duke evidentuar gjurmët e lashtësisë në të. Autorët që u morën me evidentimin e të dhënave mbi lashtësinë e këtij regjioni janë shumë të varfër dhe të përciptë.
Ata regjistrojnë disa vendbanime si Zinovën dhe rrënojat mbi fshatin Bresanë, por me qëllim që mos t’i kundërvehën shkollës pansllaviste serbe i regjistrojnë ato si vendbanime mesjetare, dhe atë të mesjetës së vonë, kur në këtë regjion sundonte shteti nemanjid.
Me të dalë në Opojë, përmes rrugës së asfaltuar Prizren-Sharr (Dragash), nën Kroin e Hajdutëve, kur të lëshohesh në fushën e fshatit Brezne, në dy kodrina të vogla vërehen shenjat e një vendbanimi të lashtë si dhe varrezat e pa evidentuara që vendasit i quajnë : "Varret e Krushqve". Në skajin më jugor të Fushës së Mejdanit janë rrënojat e lashta të vendbanimit Gostil. Nën fshatin Ulinë janë rrënojat e qendrës së lashtë kishtare. Nën fshatin Brrut, pranë rrjedhjes se Lumit të Zinovës, janë themelet e kishës së lashtë katolike shqiptare. Në territorin e fshatit Zgatar janë rrënojat e lashta të njohura në shënimet e vjetra si : Truallishta German. Në lagjen Priftajt të fshatit Blaç janë gjithashtu, rrënojat e një kishe të lashtë. Mbi fshatin Bresanë gjenden themelet e një kështjelle e lashtë pranë lagjes Pashajt të fshatit Kuk, në anën e djthtë të lumit Tenovë gjenden rrënojat e një vendbanimi të lashtë. Pa mëdyshje, vendbanimi me i lashtë dhe me i ruajtur në kujtesën e banoreve të Opojës është Zinova. Ky qytet i lashtë shqiptarë përmendet në amanetin e Opojarit të famshëm Kukli Mehmet Begut në fillim e shek. XVI-të. Po ashtu përmendet edhe në regjistrimet e popullsisë nga pushteti osman në shek. XIV-XV-të.
Qyteti i Zinovës shtrihet në qendër të rafshit të Opojes, në derdhje të lumthit Tenovë në atë të Zinovës, pranë sukave të Kunoqarit, në territorin që edhe sot mban emrin Zinovë.
Për madhësinë, gjendjen ekonomike dhe rrolin e këtij qyteti nuk mund të flasim, së paku gjerë me tani, pasi në vendshtrirjen e këtij qyteti nuk është bere asnjë germin arkeologjik. Dy tumat e Zinovës ajo në anë jugore të qytetit, e njohur si Tuma e Mejdanit dhe ajo në anën verilindore të tij, edhe sot qëndrojnë të pa prekura nga dora e arkeologut.
Në popull thuhet se këtë qytet "e ka farue murtaja". Po ashtu fare pak dimë dhe për banoret e Zinovës. Në baze të regjistrimeve kadastrale osmane, verehet se me shuajtjen e Zinoves dhe ikjen e banoeve prej saj formohen tri fshatra të reja në Opojë: Bresana,Kuklibegu dhe Kuki. Pra, mund të konstatojmë se banoret e lashtë të Zinoves janë banorët e këtyre tri fshatrave të reja të Opojë duke mos përjashtuar mundësinë që ndonjë familje të jetë vendosur edhe nëpër fshatrat tjera ekzistuese të Opojës, me rastin e ikjes nga murtaja dhe shpalljes se tij "qytet i mallkuar". Duke dhenë ketë pasqyre për lashtësinë e Opojës, pa dyshim jo të plotë shpresoj se edhe një informim të këtillë të kondensuar për të kaluarën e këtij regjioni do të kontribuoj që të zhvillohen në ne dhe në gjeneratat e ardhshme ndjenjat bujare në mënyrë që të çmojmë dhe të kultivojmë të mberrimet, ekzistimin dhe qëndresën e pa ndërprerë në këto troje. Opoja është regjion, e kaluara dhe historia e së cilës na obligon që të mendojmë për të me respekt, veç tjerash edhe për shkak se njerëzit, të cilët kanë një të kaluar të tillë, meritojnë të jenë krenar dhe të lumtur !
Demografia
Opoja është dendur e banuar me popullsi shqiptare, e cila dikur është marrë me blegtori e me zejtari, ka qenë i shprehur kurbeti dhe migrimi drejt Prizrenit, viseve tjera të Kosovës dhe jashtë saj. Blegtoria e ka humbur rëndësinë që kishte, ka shumë mergimtar që punojnë si ëmbëltorë dhe punë të tjera dhe në botën e jashtme. Opoja i ka mbi 20 000 banorë.
Fauna e Opojës
parapamje|300px|Qeni i Sharrit Shumëllojshmëria e florës së bashku me faktorët klimatik, gjeologjik, pedagogjik, etj., kanë kushtëzuar një botë shumë të pasur e të larmishme të faunës. Duke mos pasur pretendime se do të mund të evitojmë të gjitha llojet, do të mundohemi t'i prezantojmë pjesën më kryesore të faunës. Deltari Ilir ose Qeni i Sharrit është qen autokton në Trojet Shqiptare, në Ilirinë antike Ky qen njihet prej shumë kohësh, për të mësohet ne Histori te Ilirisë dhe njihet me emrin Qeni Dardan. Deltari ilir është plot fuqi, i madh, këndrejt, qimegjatë, deltarë i pazëvendësueshëm, dhe ruajtës i mirë. I fuqishëm me pamje impozante, me kokë masive ndërtim të thukët, me këmbë të fuqishme dhe muskulore. Ka shikim të zjarrtë inteligjent dhe është i guximshëm. Ka karakter të padjallëzuar është i ashpër kur e kërkon nevoja por jo agresiv. TRUPI: Lartësia: te mashkujt - 67–78 cm ndërsa te bushtrat - 62–70 cm Pesha: te meshkujt - 40–60 kg ndërsa te bushtrat - 30–50 kg Tek qentë mbi 50 % të ekzemplarëve dominon lartësia 70 cm ndërsa te bushtrat 66 cm. KOKA: Gjatësia e kokës te qentë është 27–32 cm mesatarisht 30 cm ndërsa te bushtrat 24–29 cm mesatarisht 27 cm. Proporcioni kafkë-turi, te qentë 17,4 cm : 12,6 cm te bushtrat 15,3 cm : 11,7 cm, raporti 60:40 turiri përbën 2/5 e kokës kurse kafka 3/5 te qentë ndërsa 5/9 te bushtrat. NGJYRA: Te Deltari ilir kemi disa varietete të ngjyrave ku sipas përqindjes dominojnë: Ngjyra Vidra apo Tigër me 30 %, ngjyrë Hiri me të gjitha varietetet 20 %, ngjyrë e Verdhë me turi të zi 20 %, ngjyrë e Bardhë 20 %, dhe Kontra maska 10 %. QIMJA: e gjatë thumb|300px|right|Qeni ilir Nga grupi i bishave në Opojë jetojnë : Nga grupi i kaprojve në Opojë jetojnë: Prej brejtësve në Opojë jetojnë: Nga grupi i insektengrënësve në Opojë jetojnë: Prej zvarranikëve në Opojë jetojnë: Nga grupi i rrëshqitësve në Opojë jetojnë: Prej bretkosave në Opojë jetojnë:
Malet e Sharrit brenda vitit i vizitojnë apo në të jetojnë mbi 200 lloj zogjsh. Shumllojshmëria, zëri dhe ngjyrat e tyre, këtij nënqielli ia dhurojnë një kolorit të bukur atraktiv. Në Opojë jetojnë apo atë e vizitojnë këto lloje të zogjve: Kaçubeti i kuq, i cili është mjaft endacak, Kaçubeti i zi, Shqipja, Shqipja e maleve, Shqipja patullake, Shkaba kokëbardhë, Hutini (Huti), Petriti apo Gjeraqina, Krahëthata, Krahëthata gishtëshkurtër, Skifteri, Thëllëza (në Opojë e quajnë Fullazë) dhe disa lloje të pëllumbave si Turreci, Qyqja, Qukapiku, Lauresha, apo Çerdhukulli, Dallëndyshja, Çika e malit, Cika e bjeshkës e cila zakonisht ulet në gurë të thepisur e hasim në lartësinë 2000 m, Laraska, Sqepholla, Sqepëholla kokëzezë, Cicami, Mizangrënjsa e përhimët, Mizangrenjësa laroshe, Mizangrenjësa qafëbardhë, Mizangrenjësa e vogël, Bardhoshja, Bishtkuqja e zezë, e hasim vetëm në lartësi, Gushëkuqi që është zogu më simpatik, Bilbili i vogël i cili në Opojë vjen në prill, këngët e tija dëgjohen në maj dhe në qershor, Mullizeza, Trecka bishtgjatë, Trecka e përhimët malore, Fraga, Kryeartëza, Gjelbëroshja, Gushëkuqi i cili këndon bukur, Sqeptrashi, Verdhoshja, Sqepkuqi, Trumcaku (Harabeli), Laraska, Stërqoku sqepkuq, Korbi, Sorra e përhimët, etj. Lejleku është vizitor i rrallë i Opojës i cili paraqitet një kohë të shkurtër gjatë verës.
Blegtoria
Si çdokund në Malet e Sharrit edhe Delja e Opojës nuk gjendet më si dele e pastër e Sharrit, por është fisnikëruar me Merinosin Gjerman (Delen e Virtembergut). Megjithatë delja meleze e opojës ka ruajtur cilësitë e deles autoktone të Sharrit si qëndrueshmërinë, hapin e gjatë, etj. Ndërkaq nga Merinosi Gjerman ka marr rritjen e pjellorisë, shtimin e sasisë së mishit, sasinë dhe cilësinë e leshit dhe shtimin e qumështit. Në Opojë kjo dele haset me emrin “Rude”. Gjate verës i shfrytëzon kullosat e larta të Sharrit dhe gjatë dimrit ushqehet në shtallë. Ka cilësinë e përshtatjes në kushte të varfra të ushqimit. Dallohet me leshin e saj cilësor, mishin e shijshëm, qumështin e trashë dhe me pjellën e hershme. Sasia e prodhimit të leshit është 1.3 – 1.5 kg te delet dhe 1.6 – 1.8 kg te dhentë. Fija e leshit arrin gjatësinë 11 cm, hollësia e saj është 35 μm me rreze 58%. Prodhimtaria e qumështit gjatë një lektacioni është 50 – 90 litër me rreth 6.5% yndyrë. Ka mish të cilësisë së lartë e në veçanti shquhet mishi i qengjit. Nga prodhimtaria e deles së opojës veçohet qumështi, kosi dhe djathi. Në veçanti Djathi i Sharrit që është shumë i njohur në treg. Delja e Opojës kryesisht është dele e bardhë, me trup të zgjatur, me këmbë të gjata e të forta. Ka profil konveks, kryesisht është pa brirë ndërkaq deshtë janë kryesisht më brirë me përjashtime të vogla ku gjenden edhe desh pa brirë (shyt), kanë qafë dhe veshë të gjatë e të ngritur. Lartësia e Deles së Opojës është rreth 58 cm, thellësia e gjoksit është 26 cm, gjerësia 17 cm. Masa e gjallë trupore është rreth 32 kg te deshtë rreth 45 kg. Qengjat lindin me peshë mesatarisht prej 3 kg. Riprodhimi te Delja e Opojës fillon në moshën 18 muajsh, plleshmëria minimale është 102 qengja në 100 dele, ndërsa ajo maksimale deri 115%. Delja e Sharrit krijon afërsi me bariun. Ajo e ndjek atë dhe e dallon zërin e tij, këtë e shfaq në blegërimë. Në të shumtën e rasteve tufa e deleve të Opojës udhëhiqen nga ogiçi (zakonisht ky dash me lesh të zi që nuk qethet dhe që mban kambanën). Ogiçi zakonisht qëndron prapa bariut. Prej racave të lopëve, përkundër shtimit të racave meleze “Busha e Kuqe” e Opojës dhe me rrallë “Busha e Zezë”. Kjo racë vendore është e produktivitetit të ulët, e cila peshën maksimale (180 – 250 kg) e arrin në vitin e pestë dhe jep rreth 700 – 800 litër qumësht në vit. Dominimin e “Bushës” e ka kushtëzuar dhe do ta kushtëzoj edhe më tej ndërtimi i saj fizik, i cili i përgjigjet edhe terrenit malor. Busha e Opojës është në gjendje që brenda ditës t’i shfrytëzoj kullosat më të larta të Sharrit dhe në mbrëmje të kthehet në shtëpi.
Opoja regjion i lashtë shqiptarë
parapamje|majtas|300px|Pamje nga Opoja
Mund të thuhet me siguri se territori i Opojës është indoevropeizuar në të kaluar nga neoliti në kohen e metalit, madje nën influencën e kulturës së regjionit puntostepik. Banorët e saj ishin dardanët, fis ilir. Ata banonin në këtë regjion qysh nga fillimi i indoevropeizimit të territoreve të Gadishullit Ballkanik. Ne këtë regjion janë të evidentuara shumë tuma të lashta Iliro-Dardane. Një lagje e fshatit Zaplluzhe e edhe sot quhet Tumë.Të dhënat e shkruara të autorëve antikë, sidomos ato të “Gjeografise”së Strabonit, janë tëpër të pakta për njohjen e së kaluares së këtij regjioni. Në bazë të të dhënave të shkruara të autorëve antikë dihet se dardanët, pra edhe opojarët e lashtë, kanë qenë në luftë të përhershme me fqinjët e tyre. Ata janë dalluar sidomos në luftë kundër maqedonëve, e me vonë edhe kundër romakëve.
Në luftërat kundër Perandorisë Romake, si e tërë toka ilire dhe Dardania edhe banorët e lashtë të Opojës, qëndruan dhe luftuan me shumë sukses kundër saj. Mirëpo, me fitoren definitive të romakëve kundër Persisë, në Iuftën afër Pidnes në vitin 168 para erës re, si shumë popuj tjerë edhe ilirët u bënë viktimë e romakeve. Kështu dardanët dhe territori I tyre, hynë në suazat e politikës provinciale të Perandorisë Romake. Mirëpo, për shkak të pozitës se vet të posaçme nacionale, Dardania mbeti gjithnjë si një tërësi unike. Kjo veçanti individuale u reflektua edhe në reformat administrative të Dioklecianit, e me vonë edhe të Konstantinit, nga se edhe në shek IV t.e.s Dardania është gjithnjë provincë e pavarur. Kjo tregon se romanizimi në tokën tonë ka patur karaktër të perciptë. Mesjeta pllakosi rëndë mbi tokat shqiptare, pra edhe mbi Kosovën dhe regjionin e Opojës.
Regjioni jonë shekuj me rradhë ishte territor shtetëror i Bizantit. Në kohën e Stefan Pervovençanit iu bashkua shtetit serb Prizreni dhe regjioni i tij, pra edhe Opoja, që për një kohë të shkurtër (në fillim të shek.XIII) ishtë nën pushtetin bullgar. Edhe pse historiografia sllave, e në veçanti ajo serbe, periudhen e sundimit të nemanjiçëve mundohen ta tregojnë si periudhë kur ky regjion bën hapa përpara në zhvillimin politik, ekonomik e kulturor, faktet tregojnë se populli shqiptar përjetoi periudhën me të errët të ekzistimit të vet. Opoja, gjatë kesaj periudhe, pësoi dëme shume të mëdha. Shumë fshatra të saj, sunduesit nemanjiceve i bënë pronë të manastireve të veta, si ai i Shën Arhangjejve, Shën Premtës, etj. Të gjithë banorët u ngarkuan me taksa të mëdha dhe punë të detyruar, që duhet ta bënin për intëresat e okupatorit. Për shembull gjersa Drinia ishtë e ngarkuar ta siguronte drithin për Manastirin e Shen Arhangjejve, sredskasit siguronin sanen, opojarët e furnizonin këtë manastir me prodhime blegtorale (mish, tlyen, djath e kajmak).
Në fushën e besimit, gjuhes dhe kulturës u bënë ndryshime të dhunshme dhe shumë të mëdha në ketë regjion. Qendra kishtare shqiptare në Ulinë e cila tubonte rreth vehtes të gjitha kishat e Opojës, Gorës, të Sdretskajve dhe një pjese të fashtrave të Tetovës u la pas dore si dhe shtresa e ngritur feudale shqiptare për t’u favorizuar ajo shkizmatike në mënyrë që përms kësaj të bëhet sallavizimi i këtij regjioni të pastër iliro-shqiptare, u bë ndërrimi i dhunshëm i emrave të banorëve, mikro dhe makro toponimisë, ejt.
Clark County (Nevada)
Clark County është një nga  qarqet në shtetin federal Nevada të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Jura
Kantoni Jura është një nga 26 kantonet e Zvicrës me kryeqendrën Delémont-in.
Zerqani
Zerqani është një fshat në komunën Zerqan në rrethin e Bulqizës të Shqipërisë.
Lidhja Filologjike Shqiptaro-Greke
Lidhja Filologjike Shqiptaro-Greke u krijua në vitin 1997 në Elbasan. Bërthamën fillestare e përbënin pedagogë të Universitetit “Aleksandër Xhuvani”. Qëllim i Lidhjes është të mbrojë dhe të nxitë moralisht dhe materialisht interesat profesionale të anëtarëve të vet, të punojë për mbarëvajtjen e studimeve filologjike shqiptaro-greke në Shqipëri dhe në përgjithësi të kontribuojë me mundësitë që zotëron për zhvillimin kulturor të vendit. Ka organizuar disa veprimtari kulturore-artistike. Lidhja boton revistën shkencore Albanohellenica. Për një kohë (në vitin 2000) botonte dhe një gazetë me format të vogël me titullin “Glossa-Gluha”, e cila qarkullonte në Athinë.
Më 24-25 mars 2012 Lidhja Filologjike Shqiptaro-Greke në bashkëpunim me Akademinë e Shkencave të Shqipërisë organizuan në Tiranë Konferencën e Parë Ndërkombëtare të Studimeve Shqiptaro-Greke. Morën pjesë rreth 70 studiues nga Shqipëria, Greqia, SHBA, Rusia, Gjermania dhe Italia me rreth 50 referate e kumtesa.
Më 27-28 mars 2015 Lidhja Filologjike Shqiptaro-Greke, përsëri në bashkëpunim me Akademinë e Shkencave të Shqipërisë, organizoi në Tiranë Konferencën e Dytë Ndërkombëtare të Studimeve Shqiptaro-Greke. Edhe në këtë konferencë morën pjesë rreth 70 studiues nga Shqipëria, Greqia, SHBA, Rusia, Gjermania etj. me rreth 50 referate e kumtesa.
Lidhje të jashtme
Faqja zyrtare e Lidhjes Filologjike Shqiptaro-Greke: https://albanohellenica.wixsite.com/greekalbanianstudies/about
Kantoni Montmélian
Kantoni Montmélian (frëngjisht: Canton de Montmélian) është një kanton në departamentin Savoie, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montmélian. Ka sipërfaqe 102.7km2 dhe popullsi 12966 banorë.
Shoqëria "Vëllazëria Shqiptare" në Egjipt
Shoqëria "Vëllazëria Shqiptare" në Egjipt në rregulloren e saj mban datën e themelimit 1 maj 1894, në Beni-Suef. Kryetar i kësaj shoqërie ishte zgjedhur I. A. Bakllava, nënkryetar N. Dhuci, arkëtar Marko M. Marku, sekretar K. E. Mitko dhe anëtarë të tjerë të Këshillit drejtues ishin M. Dhimitriu, X. Vito, P. E. Plluska. Qëllimet kryesore të kësaj shoqate ishin të ndihmonin shqiptarët në Egjipt dhe në Shqipëri, për ruajtjen e traditave kulturore kombëtar dhe gjuhën shqipe. Anëtarë i kësaj shoqate mund të bëhej çdo shqiptar i lindur në Egjipt dhe jashtë tij, pa dallim feje dhe krahine. Duke bërë një kërkesë që ia dorëzonin kryetarit dhe 20 franga me dy këste. Po të refuzohej anëtarësimi kërkuesi nuk kishte të drejtë të kërkonte arsyet e refuzimit të kërkesës. Anëtarët rregullisht duhet të paguanin 10 franga në vit kuotën e anëtarësimit. Shoqëria pranonte dhe dhurata në të holla, të cilat pranoheshin me një kërkesë nga dhuruesi dhe me argumentet se si duhet të përdoreshin këto të holla. Shoqëria ishte jo politike dhe punonte që shqiptarët të kishin vendin që u takonte në Egjipt si një diasporë e madhe që ishin.
Komunat e Shqipërisë
Republika e Shqipërisë ka përgjithësi 308 komuna  (sipas ligjit: 309 komuna).
Douglas County (Nevada)
Douglas County është një nga  qarqet në shtetin federal Nevada të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Komunat e Shqipërisë
Historia
Sipas ligjit të vitit 2000 për përmirësimin e pushtetit vendor, organet lokale e ushtrojnë aktivitetin e tyre në përputhje me parimin e autonomisë, duke mbajtur lidhje me pushtetin qendror. Organet e pushtetit vendor janë persona juridikë që sigurojnë vazhdimësinë e qeverisjes nëpërmjet Komunave, Bashkive dhe Rajoneve (Qarku).
Komunat ngrihen përgjithësisht në territoret e fshatrave, dhe fshatrat zakonisht përbëjnë nënndarje të komunës.
Statistika
Pas rezultateve të zgjedhjeve komunale të vitit 2011 të shpallura nga KQZ fitoj :
Lista e parë (rënditja alfabetike)
A B C Ç D Dh F G Gj H I K L Ll M N O P Q R Rr S Sh T U V X Z Zh
Ahmed Hifzi Pasha
Ahmed Hifzi Pasha ose Ahmet-Hivzi Pasha (1832 – 1900) ishte një field marshal shqiptar osman, i cili ishte Komandanti i Përgjithshëm i Ushtrisë Osmane që mundi grekët në frontin e Epirit në Luftën Greko-Turke (1897).
Komunat e Shqipërisë
Qarku i Durrësit
23 fshatrat të ngelura i përkasin bashkive: Sukth (6), Manëz (8), Krujë (3) dhe Fushë-Krujë (6).
Ahmed Hifzi Pasha
Ai ishte gjithashtu komandant në Betejën e Gorni Dubnikut në tetor 1877, guvernator (vali) i vilajetit të Kosovës midis qershorit 1881 dhe korrikut 1898 dhe guvernator i vilajetit të Janinës midis tetorit 1889 dhe tetorit 1897.
Komunat e Shqipërisë
Qarku i Shkodrës
19 fshatrat të ngelura i përkasin bashkive: Shkodra (2), Vau i Dejës (9), Koplik (3), Puka (2) dhe Fushë-Arrëza (3).
Rezistorët
150px|parapamje|djathtas|Simboli i rezistorit
Rezistorët janë elementet më të thjeshta të qarqeve elektronike. Funksioni i tyre në qarqet është që të kontrollojnë intensitetin e rrymës që rrjedh në qark. Në qarqet elektronike më shpesh hasim në rezistojë prej grafiti në formë cilindrash të vegjël, pastaj edhe rezezistorë miniaturale që paraqiten në qarqet elektronike bashkëkohore me elemente të montuara në sipërfaqe (ang: SMD- Surface Mounted Devices), por ekzistojnë edhe rezistojë prej metalesh apo legurash të ndryshme, që kanë përmasa të mëdha, fuqi të madhe dhe mund të përçojnë rryma të mëdha.
Potenciametret dhe parametri i rezistorëve
Rezistorët me rezistencë të ndryshueshme quhen potenciometra. Ata janë shumë të përdorshëm në zbatime ku duhet mundësuar ndërrimin e ndonjë madhësie apo funksioni me anë të ndërrimit të rezistencës, si p.sh. ndërrimin e ndriçimit të ekranit të kompjuterit, ndërrimin e vëllimit të zërit të altoparlantit ose ndërrimin e frekuencave të radiomarrësit. Potenciometrat mund të jenë të rrumbullakët apo të drejtë. Parametri kryesor teknik i çdo rezistori është rezistenca e shprehur në Om, mirëpo kanë rëndësi edhe rryma maksimale dhe tensioni maksimal që mund t’i përballojë rezistori. Prodhuesit e rezistorëve gjithnjë tregojnë për fuqinë maksimale Pmax ( të shprehur në vat (W) që mund të përballojë rezistori. Pra, kur zgjedhim një rezistor për ta përdorur në ndonjë qark elektronik, duhet të verifikojmë se mos tejkalohet fuqia maksimale që mund të përballojë rezistori. Fuqia që zhvillohet në rezistor P, kur në skajet e tij vepron tensioni V dhe nëpër të rrjedh rryma I, llogaritet sipas formulës:
P = V*I
Nëse P < Pmax rezistori i zgjedhur ka fuqi të mjaftueshme dhe mund të përdoret, por nëse P > Pmax, atëherë duhet të zgjedhim ndonjë rezistor tjetër me fuqi më të madhe Pmax. Fuqitë standarde të rezistorëve për përdorim në qarqet elektronike janë 1W, 1/2W, 1/4W, 1/8W ose 1/16W, ndërsa fuqia e rezistorëve në qarqet e integruara është edhe më e vogël. Ekzistojnë edhe rezistojë me fuqi të mëdha të rendit kilovat kW, siç janë nxehëset elektrike, furrat elektrike, por edhe llambat inkandeshente me fuqi prej disa dhjetra deri qindra vat.
Shënimi i vlerës së rezistonit me ngjyra
Mënyra e shënimit të vlerës së rezistencës mbështetet mbi parimin si vijon: Shifra e parë dhe e dytë (që janë sipas standardit E12 ose E24) janë dy shifra të vlerës së rezistencës, ndërsa shifra e tretë tregon numrin e zerove që duhet shtuar pas dy shifrave të para. P.sh nëse në ndonjë rezistor shënon numri 334, vlera përkatëse e tij është 330000, pra 330 kilom, ose 222 ka vlerën 2200, pra 2.2 kilom.
"334"	= 33 × 10,000 om = 330 kilom
"222"	= 22 × 100 om = 2.2 kilom
"473"	= 47 × 1,000 om = 47 kilohm
Lidhja e rezistorit në qarkun elektrik
Rezistori lidhet në qark në dy mënyra: në mënyrë paralele dhe seri:
Në më nyrë paralele është i lidhur në formë të dy drejtzave "||" (si në gjeometri) me ekuacion të thjeshtë. Pë dy rezistorë
Forma serike është e paraqitur kështu
Mund të ketë edhe ty lidhje të kombinuara paralele-serike ose serike-paralele
Elko County
Elko County është një nga  qarqet në shtetin federal Nevada të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Lucernë
Kantoni Luzern është një nga 26 kantonet e Zvicrës me kryeqendrën Luzern-in.
Historia
U popullua nga retët popull me origjin etrusk që ishin me origjin pellasge. Në veri u popullua nga nje popull i përzier nga germanët, keltë por me një komponent të fort ilir.
Miloš Forman
Miloš Forman (18 shkurt 1932), aktor, skenarist, profesor dhe regjisor filmi, fitues i dyfishtë i çmimit Oscar .
Jeta e hershme
Forman u lind në Čáslav, të Çekosllovakisë (sot Republika e Çekisë) nga një familje jevreje dhe nënës protestante. Si fëmijë mbeti jetim pasi që prindërit e tij vdiqën në kampin famëkeq gjerman në Auschwitzu. Babai i tij u burgos pasi që u zbulua se ishte anëtar i Lëvizjes së rezistencës çekosllovake, ndërsa nëna për tregëti të jashtëligjshme.
Operacioni “Bergkessel”
Komanda naziste, e egërsuar nga dështimet e njëpasnjëshme dhe nga përmasat e gjëra që kishte marrë Lufta Nacionalçlirimtare, ndërmori Operacionin e Dimrit 1943-1944. Faza e parë e këtij operacioni që filloi më 15 dhjetor, u kodua “Bergkessel” (Kazani malor). Përballë forcave armike, në krahinën e Mesaplikut, repartet partizane të Zonës së Parë Operative Vlorë-Gjirokastër, zhvilluan luftime të ashpra, në të cilat morën pjesë edhe partizanë vranishtiotë, si në Buzat e Katerit, në Beun etj. Në këto luftime u plagos Jonuz Mersini. Më 18 dhjetor 1943, njësiti gueril i fshatit, me në krye Ismail Azemin, me mbështetje nga disa partizanë të batalionit të dytë të Brigatës së V-të Sulmuese goditi dhe asgjësoi pothuajse të gjithë pararojën armike, që vinte nga Tërbaçi, në anën perëndimore të fshatit (në Ndarza), në buzë të përroit të Ngjalëzës. Në këtë përpjekje u vranë 11 ushtarë gjermanë dhe shpëtoi vetëm njëri. Gjithashtu, një grup forcash partizane të Brigadës së Parë Sulmuese dhe batalionit të parë të Brigadës së Pestë Sulmuese, të dislokuara rreth e qark kodrave të Laibardhit, kryen luftime me forcat gjermane, që vinin nga Brataj, në Shesh të Mesit. Në mbrëmjen e datës 18 dhjetor, komanda gjermane, midis të tjerash, njoftonte: “Gjatë operacionit “Bergkessel” grupet e luftimit idge III/54 në zonën e Bolenës dhe të Vranishtit dhe njësia xhenjere 1/100 qe vjen nga zona e Kuçit ndeshen me nje armik te forte,qe mbrohet me  këmbëngulje.”
Heridas de amor
Heridas de amor, (Plagët e dashurisë) është një telenovelë meksikane e vitit 2006, prodhuar nga Televisa, me protagonistë Jacqueline Bracamontes dhe Guy Ecker.
Premiera e saj ishte me 10 prill deri 22 shtator 2006 me 100 seri.
Harta arkeologjike e Kosovës
Harta arkeologjike e Kosovës me Autorë: Luan Përzhita, Kemajl Luci, Gëzim Hoxha, Adem Bunguri, Fatmir Peja, Tomor Kastrati. Botuesi: Akademia e shkencave dhe e Arteve e Kosovës - Akademia e shkencave e Shqipërisë. Faqet e librit 395. Prishtinë, 2006.
“Harta arkeologjike e Kosovës” përfshin të dhënat arkeologjike për rreth 500 fshatra, ku janë evidentuar 267 qendra arkeologjike. Vepra është përgatitur nga Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës dhe nga Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Shqipërisë, në bazë të marrëveshjes së bashkëpunimit të nënshkruar në mes të këtyre dy institucioneve që në vitin 2000, ndërsa është realizuar nga Instituti i Arkeologjisë në Tiranë dhe nga Muzeu i Kosovës.
Më vonë këtij bashkëpunimi i është shtuar edhe Instituti Arkeologjik i Kosovës, i themeluar në vitin 2004. “Harta Arkeologjike e Kosovës” përfshin të gjitha periudhat që janë vërejtur në terren, prej parahistorisë deri në mesjetën e vonshme, duke përfshirë periudhat: parahistoria, periudha antike e hershme, antikiteti i vonë, Bizanti i hershëm, mesjeta. Për realizimin e këtij projekti kanë qenë të angazhuara edhe institucionet e tjera nga Kosova, si Instituti Arkeologjik i Kosovës, Instituti i Monumenteve i Gjakovës, ai i Prizrenit, si dhe Instituti i Prishtinës.
Kantoni Moûtiers
Kantoni Moûtiers (frëngjisht: Canton de Moûtiers) është një kanton në departamentin Savoie, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Moûtiers. Ka sipërfaqe 461km2 dhe popullsi 16698 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Moûtiers aktualisht përbëhet nga 16 komuna.
Esmeralda County
Esmeralda County është një nga  qarqet në shtetin federal Nevada të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Xhamia e Fethijes
parapamje|Xhamia e Fetihijës në sfond Xhamia e Fethijës (Greqisht: Φετιχιέ τζαμί; Turqisht: Fethiye Camii) ose Xhamia e Bajazitit-i Veli apo Xhamia e pushtimit është një xhami historike në Nafpaktos, Greqi.
Ajo është ndërtuar në urdhërat e Sulltan Bajaziti i II menjëherë pas pushtimit të qytetit nga e venedikasve më 1499, dhe ishte xhamia kryesore e qytetit gjatë periudhës osmane. Xhamia osmane Fethijë është restauruar gjerësisht dhe tani funksionon si një sallë ekspozitë.
Prodhimi i Brendshëm Bruto
Prodhimi i Brendshëm Bruto (shkurt: PBB) ( en - gross domestic product, GDP ) është një tregues ekonomik që paraqet vlerën me çmimet e tregut të të gjitha të mirave materiale dhe shërbimeve të prodhuara brenda një shteti në një periudhë të caktuar (zakonisht një vit).Bruto produkti vendor perfshin token, kapitalinetj
Llogaritja e PBB-së
PBB-ja mund të llogaritet në tre mënyra, të cilat, në parim, duhet të japin të njëjtin rezultat.
Ato janë:
Llogaritja sipas prodhimit
"Vlera e tregut e të gjitha mallrave dhe shërbimeve përfundimtare të llogaritura gjatë 1 viti."
Më e drejtpërdrejtë nga tre mënyrat e llogaritjes është ajo sipas prodhimit, e cila mbledh rezultatet e çdo klase të sipërmarrjes për të nxjerrë rezultatin e përgjithshëm.
Kjo metodë përbëhet nga tri faza:
Simbolikisht,
Vlera e Shtuar Bruto = Vlera e Prodhimit - Vlera e Konsumit të Ndërmjetëm.
Vlera e Prodhimit = Vlera e shitjeve totale të mallrave dhe shërbimeve + Vlera e ndryshimeve në inventar.
Shuma e Vlerës së Shtuar Bruto të aktiviteteve të ndryshme ekonomike duke shtuar taksat indirekte dhe duke zbritur subvencionet mbi produktet jep PBB-në sipas metodës së prodhimit.
Llogaritja sipas të ardhurave
"Shuma totale e të ardhurave të individëve që jetojnë në një vend gjatë 1 viti."
Një tjetër mënyrë për të matur PBB-në është duke llogartur të ardhurat totale. PBB-ja e llogaritur në këtë mënyrë quhet ndryshe të Ardhurat e Brendshme Bruto (ABB).
Kjo metodë mat PBB duke mbledhur të ardhurat e kompanive dhe punonjësve siç janë pagat e punës, interesi i kapitaleve, qiratë për tokën dhe pronën dhe fitimet e sipërmarrjeve.
Dy rregullime duhet të bëhen për të marrë PBB:
Taksat indirekte minus subvencionet janë shtuar për të marrë nga kostos faktor në çmimet e tregut.
Amortizimi është shtuar për të marrë nga produkti neto të brendshëm të prodhimit të brendshëm bruto.
Totali i të ardhurave mund të ndahen sipas skemave të ndryshme, duke çuar në formula të ndryshme për PBB-në matur me metodën e të ardhurave. Një formulë e zakonshëm është:
Kantoni Neuchâtel
Kantoni Neuchâtel është një nga 26 kantonet e Zvicrës me kryeqendrën Neuchâtel-in.
Prodhimi i Brendshëm Bruto
Llogaritja sipas të ardhurave
PBB = Pagat e Punonjësve + Teprica Bruto Operative + të Ardhurat Bruto të Përziera + Taksat - Subvencionet për prodhimin dhe importet
PBB = PP + TBO + ABP + T - S
Teprica Bruto Operative (TBO) është tepricë për shkak të pronarëve të bizneseve të inkorporuara. Shpesh quhet fitim, edhe pse vetëm një mesatare e kostos totale zbritet nga prodhimi bruto i llogaritur. Të ardhurat bruto të përziera (ABP) është masë e njëjtë si TBO, por për bizneset painkorporuara. Kjo shpesh përfshin biznese më të vogla.
Shuma e PP, TBO dhe ABP quhet faktori i përgjithshëm i të ardhurave, por është të ardhurat e të gjithë faktorëve të prodhimit në shoqëri. Ai mat vlerën e PBB-së në faktor (bazë) e çmimeve. Dallimi në mes çmimet bazë dhe çmimet përfundimtare (ato që përdoren në llogaritjen e shpenzimeve) është taksat totale dhe subvencionet që qeveria ka vëna ose paguar në atë të prodhimit. Pra, duke shtuar taksat më pak subvencionet për prodhimin dhe importet konverton PBB në kosto faktor me ABB.
Totali i të ardhurave faktor është gjithashtu shprehet nganjëherë si:
Totali i të ardhurave faktor = Paga e Punonjësve + fitimet e korporatave + të ardhurat pronarit + të ardhurat nga qiraja + interes Net.
Megjithatë, një tjetër formulë për PBB sipas metodës të ardhurave është:
PBB = Q + I + F + RS + P
ku Q: Qiratë I: Interesat e F: fitimi RS: rregullime statistikore (taksat e korporatave të ardhurat, dividentët, fitimet e pashpërndara të korporatave) P: pagat
Llogaritja sipas shpenzimeve
"Të gjitha shpenzimet e bëra nga individë gjatë 1 viti."
Në ekonomi, gjërat më të prodhuara janë prodhuar për shitje, dhe shiten. Prandaj, matjen e shpenzimeve totale të parave të përdorura për të blerë gjëra është një mënyrë e matjes së prodhimit. Kjo është e njohur si metoda e shpenzimeve të llogaritjes së PBB-së. Vini re se në qoftë se ju i bëni vetes një triko, është prodhim, por nuk merret parasysh si PBB-së, sepse ajo kurrë nuk është shitur. Prodhimi i trikove është një pjesë e vogël e ekonomisë, por në qoftë se dikush i llogarit disa aktivitete të mëdha të tilla si rritja e fëmijëve (përgjithësisht të papaguara) si prodhim, PBB nuk do të ishte një tregues i saktë i prodhimit.