cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fush-Bull
Prejardhja e emërtimit të fshatit është e lidhur ngushtësisht me funksionin e tij buzë rrugës Egnatia, rruga më e rëndësishme që kalonte në trevat shqiptare që prej kohës së perandorisë romake dhe duke qënë funskionale me segmente deri në fillim të shekullit XX. Është shumë e qartë se fshati nuk ka karakteristika fushore sikurse dikton pjesa e parë e emrit dhe domosdo që prejardhja e emrit të fshatit me siguri lidhet me një pjesë më të vogël toke e cila duhet të ketë shërbyer si një pikë ndalese për clodhje për karvanet me buaj që transportin mallra nga lindja në perëndim në rrugën Egnatia që fillimin e saj e kishte në Selanikun e sotëm dhe mbaresën në portin e Durrësit. Fakti që në tokat shqiptare nuk janë rritur historikisht buaj (pjesa e dytë e emrit) provon këtë teori për prejardhjen e toponimit të fshatit. Një tjetër e dhënë që provon se fshati me siguri ka shërbyer si ndalesë për udhëtarët lidhet me  gojëdhënat e të vjetërve që sugjerojnë se pjesa luginore në afërsi të qëndrës aktuale të fshatit ka qënë hapësirë liqenore dhe më vonë mocalore përpara se të popullohej nga banorët. Dhe sigurisht, për një grup udhëtarësh, të lodhur dhe të rraskapitur nga  një udhëtim i gjatë shume ditor, shqoëruar nga  karvan me karroca me buaj, cfarë do të mund të shërbente më mirë si pikë clodhje se sa një livadh përbri një liqeni rrethuar nga male dhe pyje të freskëta…. Historia e rrugës Egnatia i ka dhënë rëndësi Fshatit Fush Buall dhe e ka bërë pjesë të rëndësishme  të krahinës së Polisit ndër vite. Ngjarja historike që do të ishte si një pikë kthese dhe që pashmangërisht do tia humbte rëndësinë fshatit, lidhet me daljen nga funksioni të segmentit të rrugës Egnatia që kalonte nga fshatrat Xhyrë-Babje- Polis i madh- Fushë Bull- Polis i vogël - …. Etj dhe me ndërtimin e rrugës së re kombëtare përbuzë lumit Shkumbin në vitin 1917 e gjithë krahina e Polisit do të humbiste rëndësinë dhe ca më tepër dhe Fshati Fush Bull, që do të ktheheshin si xhepa pa rëndësi buzë rrugës së re shtetërore që kalonte buzë lumit Shkumbin (nga krijimi i kësaj rruge do të fuqizoheshin më vonë dhe qëndra të reja administrative sic është qyteti i Librazhdit).
Aktualisht në territorin e fshatit ka një seri urash dhe gjurmësh të rrugës Via Egnatia, një pjesë e të cilave të ruajtura shumë mirë. Ka dhe gjurmë të urave të tjera mbi lumin Gostimë, që janë mbi 300 vjecare, gjenden gjurmë të mullinjve prej guri dhe gjurmë vëndbanimesh qindra vjecare cka provojnë historinë e fshatit. Nga arkitektura e këtyre ndërtimeve mund të kuptohet shumë qartë që kultura e ndërtimit mes fshatarve ishte e avancuar për kohën dhe e qënësishme për të zbuluar fisnikërinë që i mbizotëronte ata.
Sic më sipër u përmbend, historia e fshatit Fushë Buall lidhet rrënjësisht me historinë e krahinës së Polisit. Një pjesë e madhe e familjeve të fshatit kanë zbritur nga fshatrat e sipërm të zonës së Polisit apo krahina të tjera të Shqipërisë në përiudha të ndryshme, mbase për të qënë më pranë rrugës Egnatia, mbase nga nevoja për të pasur më shumë toka buzë lumit Gostimë ose në liqenin që po thahej dhe që clironte hapësira të reja bujqësore; dikush mbase hapi një han; dikush një mulli; dikush zgjeroi kullotat për blegtroinë….
Me një shpërndarje jo të njëtrajtshme të shtëpive kuturu, me shtëpi me distance midis tyre, sipas gojëdhënave midis të vjetërve tregohet se pothuajse të tëra familjet e fshatit Fushë Buall janë të ardhura nga ndonjë zonë tjetër e Shqipërisë, dhe relativisht historia e popullimit masiv te fshatit mendohet të jetë diku tek 500-600 vjecare. Shtëpitë e vjetra të fshatit janë të mëdha, me mure te trasha prej guri te lidhura me llac balte me disa breza druri, me cati tradicionale vendi me strukture druri dhe tjergulla balte, me 1 ose 2 katëshe me shumë dhoma dhe hapësira të ndryshme ku me e rëndësishmja është ajo e mikut dhe me oxhaqe në secilën dhomë. Këto shtëpi shërbenin si strehë për disa breza, cka tregon lidhjen e fortë dhe kultin e familjes që mbizotëronte dhe i lidhte njerëzit mes njëri tjetrit. Familjet ishin me baza të forta patriarkale dhe figurat më te respektuara ishin meshkujt më te moshuar.
Vitisht
Vitishti është një fshat në komunën Novoselë në rrethin e Kolonjës të Shqipërisë.
Fush-Bull
Të tëra familjet janë të besimit islam, muhamedian por duke u nisur nga përmbajtja e mbiemrave, nga gojëdhënat e të moshuarve, përmbajtja e legjendave dhe nga simbolet e gjendura ne shtepite e vjetra, nga kostumografia dhe nga toponimet mendohet se  shkëputja nga besimi katolik të jetë bërë pas gjysmës së dytë të shekullit IX.
Gjeografia
Kantoni Réchicourt-le-Château
Kantoni Réchicourt-le-Château (frëngjisht: Canton de Réchicourt-le-Château) është një kanton në departamentin Moselle, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Réchicourt-le-Château. Ka sipërfaqe 182.76km2 dhe popullsi 3940 banorë.
Fush-Bull
Klima
Kantoni Réchicourt-le-Château
Përbërja aktuale
Kantoni Réchicourt-le-Château aktualisht përbëhet nga 14 komuna.
Fush-Bull
Fshati është i rrethuar me pyje të shumta dhe me male relativisht të larta. Lartësia tipike mbi nivelin e detit është rreth 300 m, cka bën që klima mbizotëruese të jetë ajo mesdhetare dhe pak kontinentale.
Hidrografia
Pasuria ujore e fshatit është e madhe teksa përvec lumit Gostimë, ka dhe një sëri përrenj dhe burimesh uji të pijshëm të shpërndarë gjithandej.
Kultura dhe Arsimi
Informacioni mungon.
Muaji i kulturës Shqipëri-Kosovë
right|250px Muaji i Kulturës Kombëtare Kosovë-Shqipëri apo Muaji i Kulturës Kombëtare Shqipëri-Kosovë, është një muaj kulturorë që mbahet në tokat shqiptare.
Gjatë këtij muaji paria kulturore e Shqipërisë zhvillon aktivitete në Kosovë dhe paria kulturore e Kosovës po ashtu zhvillon aktivitete në Shqipëri.
Muaji i Kulturës Kombëtare Kosovë-Shqipëri 2006 është hapur zyrtarisht me Ekspoziten "Vlera të një historie të përbashkët".
Jean-Luc Dehaene
thumb|right|Jean-Luc Dehaene Zhon Lyk Dëhaeneri  (Jean Luc Joseph Marie Dehaene, lindur më 7 gusht 1940 në Montpellier), deputet në Parlamentin e Bashkimit Evropian, politikan belg nga Belgjika. Zhon-Lyku është anëtar i partisë social-krishtere (CD&V), shkencëtar ekonomist dhe kryeministër.
Zhon-Lyku, në vitin 1988, u thirr në kabinetin e Meartenes për ministër për komunikacion dhe reforma institucionale. Pas dorëheqjes së tij nga ky post, më 1992, si kryeministër, erdhi në krye të qeveris konservative belge, qeveri e cila u zgjodh përsëri më 1995. Pas skandalit politik dhe policor në lidhje me aferën Dutroux në vitin 1996, disa ministra të qeverisë së tij u deshë të japin dorëheqje. Qeveria e tij humbi besimin më 1999 dhe u zëvendësua nga qeveria liberale e udhëhequr nga Guj Ferhofshtad.
Zhon-Lyku ishte zëvendëspresident i Konventës Evropiane, e cila e përpiloi kushtetutën e BE-së. Më 2004 hyri në parlamentin e BE-së.
Law & Order: Special Victims Unit
LIGJ DHE RREGULL SVU, (Skuadra Speciale e Viktimave)
Seriali dramatik dhe emocional nga NBC, rrëfen jetën dhe krimet e Departamentit te Policisë se Nju Jorkut, elita e skuadrës se detektiveve që hetojnë mbi krimet seksuale. I krijuar nga producenti fitues i çmimit Emmy Award® Dick Wolf, SVU është aktualisht një nga serialet më të ndjekur në SHBA.
Drama e krimeve ndjek detektivin Elliot Stabler (Christopher Meloni), veterani i njësisë që ka pare çdo gjë dhe partneren e tij Olivia Benson (fituese e çmimit Emmy® Mariska Hargitay), e cila është bashkuar me njësinë, pasi vetë është produkt i përdhunimit të mamasë së saj.
Pas 9 sezonesh te suksesshme, LAW & ORDER: SPECIAL VICTIMS UNIT është një nga me te mirët e NBC duke u renditur në vend te 3-te te te gjithë serialeve në SHBA. Neper bote, SVU renditet nder serialet me te mira amerikane në Australi, France, Gjermani, Itali, Holande dhe Angli, duke “dorëzuar” shikueshmëri te larte në secilin territor.
Eugert Zhupa
Eugert Zhupa është çiklist shqiptar. Ka lindur më 4 prill 1990 në Rrogozhinë. Ai doli i pari në klasifikimin e përgjithshëm në Turin e Shqipërisë të vitit 2013.
Karel Dillen
Karel Dileni ( Karel Dillen, lindur më 16 tetor 1925 - 27 prill 2007), deputet në Parlamentin e Bashkimit Evropian, politikan belgë nga Belgjika. Dileni merret si nacionalist flamën.
Dileni ishte anëtarë i periudhës së tretë, katër dhe së pestë të parlamentit të BE-së. Në vitin 2003, për shkaqe shëndetësore tërhiqet nga parlamenti.
Më 1951, përktheu një vepër kontradiktore të quajtur "Nyrenbergu apo Trualli i premtuar" (Nuremberg ou la terre promise) shkruar nga Maurice Bardèche dhe botuar për të parën herë më 1948.
AlbChrome
AlbChrome është një kompani private me bazë në Shqipëri e themeluar në vitin 1948. Kompania është prodhuesi më i madh i kromit në vend dhe ndër prodhuesit kryesorë të ferrokromit në botë.
Historia
Në vitin 1948, qeveria komuniste e Shqipërisë krijoi kompaninë shtetërore AlbChrome, e cila filloi të nxirrte kromin, një eksport kryesor për vendin.
Pas rënies së komunizmit në Shqipëri, AlbChrome u rihap në fillim të vitit 1991. Në vitin 2000, objekte si miniera, shkritore, uzina dhe fabrika, pjesë e infrastrukturës së industrisë së kromit në Shqipëri, iu dhanë një kompanie private nga qeveria shqiptare. Grupi 'DARFO' punoi dhe shfrytëzoi këto asete koncesionare deri në vitin 2007, kur një grup austro-rus mori koncesionin dhe formoi një kompani të re të quajtur "Albanian Chrome" (ACR). Nën ekspertizën industriale austro-ruse, dy nga tre furrat e instaluara në Uzinën e Ferrokromit në Elbasan u rinovuan dhe teknologjia e tyre u ndryshua për të siguruar një performancë dhe prodhim më të lartë. Gjithashtu miniera e Bulqizës përjetoi një rikonstruksion të të gjithë skemës së shfrytëzimit. Investime të rëndësishme janë bërë për fushën e sigurisë, kërkimit dhe përpunimit të xehes, duke e bërë kompaninë më efikase.
Në vitin 2009, ACR pati një ndryshim në pronësi dhe DCM (grup investues austriak) mori mbi 100% të aksioneve të Marrëveshjes Koncesionare, duke u bërë aksioneri i vetëm i ACR. VKM vazhdoi të përmirësonte dhe zbatonte projekte dhe ide të reja për ta zhvilluar më tej kompaninë në një biznes industrial modern europian me perspektivë të lartë për të ardhmen. Në vitin 2013, për shkak të vështirësive në aktualizimin e investimeve, VKM i shiti të gjitha aksionet e ACR Balkan Finance Group.
Sot AlbChrome ka më shumë se 800 punonjës në Bulqizë, Elbasan, Tiranë, Burrel dhe Klos dhe është përfshirë në një rigjallërim intensiv. Projektet përfshijnë një fabrikë pasurimi është Klosi, një pus në Bulgizë dhe një tunel hekurudhor që lidh të dyja.
Objektet
Miniera e Bulqizës është një nga burimet më të mëdha dhe më të pasura të kromit në Shqipëri. Miniera funksionon deri në 800 metra. Rreth 630 punëdhënës Miniera e Bulqizës, pjesë e AlbChrome operon në pesë nivele.
Fabrika e FerroChrome në Elbasan filloi të funksionojë në vitin 1989. Është projektuar për të prodhuar ferrokrom me karbon të lartë duke përdorur si lëndë të parë kromi që vjen nga minierat në vend, kryesisht nga zona e Bulqizës. Aktualisht Fabrika e Ferrokromit e Elbasanit punon me dy furra. Njëra prej furrave është futur në prodhim së fundmi, në fillim të majit 2013, pas një investimi të Grupit Balfin. Kapaciteti aktual i prodhimit është rreth 33'000 ton ferrokrom në vit. Ky produkt është tërësisht i destinuar për eksport, kryesisht në tregjet e vendeve të zhvilluara industriale në Evropë, Azi dhe Amerikë.
Uzina e Ferrokromit e ndërtuar në vitin 1979, në Burrel është një nga investimet e para në industrinë e mineraleve në Shqipëri. Impianti ndodhet 7 kilometra larg qytetit të Burrelit dhe mbulon një sipërfaqe prej 14 hektarësh. Njësitë kryesore të tij janë njësia e shkrirjes, njësia elektromekanike, njësitë e transportit të brendshëm dhe të shërbimeve. Minerali i kromit që përdoret në termocentralet e shkrirjes, furnizohet nga minierat e vendit, kryesisht nga pellgu i kromit të Bulqizës. Produkti përfundimtar dhe i vetëm i fabrikës së Ferro Chrome në Burrel është ferrokromi me përmbajtje të lartë karboni (C= 6–8 %), kurse kromi në ferrokromin është Cr=60-65 % (baza 63%).
Konter (tipografi)
Konter, në tipografi, është zona e hapur, apo e mbyllur, në fushën e autonomisë së shkronjës, është tërësisht ose pjesërisht e rrethuar në formë shkronje apo të një simboli (vrimë – zbraztirë  ). Në shkronjat të cilat përmbajnë konter të mbyllur përfshijnë A, b, d, O, P, Q, R, a, b, d, e, g, o, p, dhe q. Shkronjat të cilat përmbajnë konter të hapur përfshijnë c, f, h, i, s etj. Numrat 0, 4, 6, 8, 9 gjithashtu, e posedojnë të kundërtën.
Beteja e Grykës së Kaçanikut
Beteja e Grykës së Kaçanikut u zhvillua nga 30 Prilli deri më 1 Maj 1910. Kjo betejë ishte ndërmjet kryengritësve shqiptarë të komanduar nga Idriz Seferi dhe ushtrise osmane të komanduar nga Shefqet Turgut Pasha. Ne kete betejë ushtria osmane pësoi humbje deri ne 2000 ushtarë, kurse humbjet e Idriz Seferit ishin te vogla. Ne kete beteje turqit mbeten te shokuar sepse nuk i shihnin se prej nga po qellojne shqiptaret dhe thonin "Nuk e dimë se me kë po luftojmë". Pozicioni ishte ne favor te shqiptarëve sepse vendi ishte grykë.
Ndalimi i trenit te ushtrise osmane
Forcat shqiptare rreth 3 mijë vetë, të prirë nga Idriz Seferi ishin strehuar në malet e Beqir Sadovinës dhe më 23 prill marshuan drejt Kaçanikut, e morën Shkallën e Kaçanikut dhe e zunë Grykën te Guri i Shpuem, kurse të nesërmen në orën 7,30 e ndalën trenin që vinte nga Shkupi dhe pasi që bënë kontrollin e trenit i çarmatosen 40 ushtarë e oficerë turq, por nuk i keqtrajtuan. Në vazhdim kontrollimi bëhej, dhe trent qarkullonin drejt Mitrovicës normalisht, por pa ushtarë turq. Më 27 prill qarkullimi i trenave ishte ndërprerë, kurse pushteti osman edhe zyrtarisht prijës të kryengritësve të Kazasë së Gjilanit i kishte shpallur Idriz Seferin, Adem dhe Mustafë Kabashin nga Kabashi, Ramë Abdylin nga Pozhrani, Salih Kupinën nga Tërpeza, Hasan Lutën, Katil Ahmetin dhe feti Proshin. Kryengritësit nga Presheva, Gjilani, Kaçaniku e Tetova kishin zënë pritat në të dy anët e Grykës së Kaçanikut, ashtu sikurse edhe kishte qenë planifikuar që më parë. Për këtë ngjarje konsulli serb në ditarin personal kishte shkruar “Në Kaçanik ndodhet Idriz Seferi dhe 6-8 shqiptarë të armatosur. Seferi deklaron se fitorja është e sigurt dhe se ushtria armike do të pësojë keq”(27). Për numrin e kryengritësve shqiptarë në Grykën e Kaçanikut jepen shifra të ndryshme prej 3 mijë, 15 mijë, 20 mijë. Sipas mendimit të shumë historianëve aty kishin qenë rreth 5-6 mijë kryengritës të armatosur kurse numri i saktë nuk mund të dihet, sepse përditë nga Gjilani, Vitia e Presheva niseshin vullnetarë drejt Kaçanikut. Se çfarë beteje e përgjakshme ishte bërë flasin këto vargje:
Kaçanikut i raft pika
Nuk e ditka çka asht frika
Kolonitë shqiptare
Kolonitë shqiptare ishin ngulime shqiptarësh të mërguar jashtë Shqipërisë për arsye ekonomike dhe politike. Mërgimi ekonomik jashtë trojeve shqiptare, i filluar që para shek.XIX, mori përmasa gjithnjë e më të mëdha pas mesit të shek.XIX e në fillim të shek.XX dhe preku sidomos fshatarët e varfër të Shqipërisë së Jugut. Vendet ku u vendosën më shumë shqiptarë të mërguar, jashtë kufijve të Perandorisë Osmane, ishin në fillim Egjipti, Rumania, Bullgaria etj., e sidomos Shtetet e Bashkuara. Në këto vende ku numri i kurbetlinjve shqiptarë arriti në disa mijëra e dhjetëra mijëra veta, u krijuan me kohë kolonitë shqiptare.
Beteja e Grykës së Kaçanikut
Ndalimi i trenit te ushtrise osmane
U vranë me pushkë
Janë therë me thika
Therë me thika nan sahat
Tej sa kali ra not n”gjak (28)
Kryengritësit ishin shumë të përgatitur dhe çka është me shumë rëndësi të theksohet se në shënjestër ishin sidomos oficerët osmanë, ndërsa ushtarët kurseheshin, gjë të cilën e dëshmon edhe gazeta bullgare “Dnevnik”, e cila shkruante se” oficerët u veshen me rroba nizami-ushtari për të mos u dalluar me që kryengritësit shqiptarë po bënin kërdi duke vrarë oficerë, sidomos në luftën e Carralevës dhe të Kaçanikut. Plagët e oficerëve janë në gjoks e lartë, dhe kjo dëshmon se shqiptarët shtinë drejt (29).
Muhamedi në Mekë
Muhamedi, profeti i fundit islam, lindi dhe jetoi në Mekë për 53 vitet e para të jetës së tij (rreth 570–632 e.s.) deri në hixhret. Kjo periudhë e jetës së tij karakterizohet nga shpallja e profetësisë. Babai i Muhamedit, Abdullah ibn Abdulmuttalib, vdiq para se ai të lindte. Nëna e tij do ta rritë atë deri në moshën gjashtë vjeç, para vdekjes së saj rreth vitit 577 të erës sonë në Abwa'. I rritur më pas nga gjyshi i tij, Abdylmutalibi, dhe më pas xhaxhai i tij, Ebu Talib ibn Abdylmutalib, karriera e hershme e Muhamedit përfshinte të qenit bari dhe tregtar. Muhamedi u martua me Hatixhe bint Huvejlid pas një përpjekjeje të suksesshme tregtare në Siri. Pas vdekjes së Hatixhes dhe Ebu Talibit në vitin e hidhërimit, Muhamedi u martua me Seude bint Zema dhe Aishen.
Myslimanët besojnë se Muhamedi filloi të merrte shpalljen diku në vitin 610 të e.r.. Fillimisht, në radhët e myslimanëve përfshihej vetëm Muhamedi dhe disa nga miqtë dhe të afërmit e tij të ngushtë. Megjithatë, ndërsa më shumë anëtarë të kurejshëve dhe fiseve të tjera arabe respektuan fjalët e tij dhe pranuan mesazhin e tij, shumica dërrmuese e tyre, duke përfshirë udhëheqësit e fiseve dhe disa nga të afërmit e tij, si Ebu Lehebi, kundërshtuan, talleshin dhe përfundimisht bojkotuan klanin e tij. Benu Hashim dhe Muhamedi dhe pasuesit e tij u ngacmuan, u sulmuan dhe u detyruan të mërgonin në Abisini. Pasi përjetoi Isra dhe Mi'raxhin në vitin 620 dhe mori delegacione nga Medina dhe premtime për mbrojtje nga dy fiset arabe që jetonin në qytetin në Akabe, Muhamedi i udhëzoi shokët e tij që gradualisht të migronin në qytet, përpara se ta bënte këtë vetë në vitin 622.
Kurani, biografitë e hershme të Muhamedit (sirah) dhe literatura e hadithit janë disa nga burimet kryesore të përdorura nga historianët e hershëm dhe modernë për të portretizuar këtë periudhë të jetës së Muhamedit. Ndërsa janë ngritur pyetje në lidhje me sigurinë e disa prej këtyre burimeve, shumica e akademikëve kanë arritur t'i pranojnë këto së bashku me disa nga rishikimet e tyre si burimet përfundimtare për jetën e hershme të Muhamedit në Mekë.
Gjeneaologjia, lindja dhe fëmijëria
Babai i Muhamedit, Abdullahu, vdiq pothuajse gjashtë muaj para se ai të lindte. Muhamedi u dërgua të jetonte me një familje beduine në shkretëtirë menjëherë pas lindjes së tij, pasi jeta e shkretëtirës konsiderohej më e shëndetshme për foshnjat. Për shkak se ai ishte jetim, mëndeshat refuzuan ta merrnin, nga frika se nuk do të ishte e dobishme të kujdesesh për një jetim. Megjithatë, ai u pranua nga Halime bint Ebi Dhuajb el-Sadije, i cili nuk kishte gjetur fëmijë për t'u kujdesur. Muhamedi qëndroi me Halimenë dhe burrin e saj derisa ai ishte dy ose tre vjeç. Ai jetoi me nënën e tij në Mekë për tre vitet e ardhshme derisa ajo e çoi atë në Medine (atëherë i njohur si Jethrib) për të vizituar të afërmit e tij nga nëna dhe vdiq në rrugën e kthimit rreth Abwa'. Pasi humbi të dy prindërit e tij, gjyshi i Muhamedit, Abdylmutalib, mori kujdestarinë e fëmijës. Dy vjet më vonë, gjyshi i tij vdiq dhe Muhamedi u rrit nën kujdesin e xhaxhait të tij Ebu Talibit, udhëheqës i Benu Hashimit. Ndërsa jetonte me xhaxhain e tij, Muhamedi filloi të kulloste kope delesh në periferi të Mekës për të fituar jetesën e tij. Ai gjithashtu shoqëroi xhaxhain e tij në disa nga udhëtimet e tij tregtare. Këto udhëtime e ekspozuan Muhamedin ndaj diversitetit kulturor dhe traditave të ndryshme fetare. Në moshën 9-vjeçare, ai shkoi me xhaxhain e tij Ebu Talib në një udhëtim biznesi në Siri, ku muslimanët besojnë se ai takoi Bahirën në qytetin Bosra, i cili paratha profecinë e tij.
Mosha madhore para shpalljes
Më vonë gjatë jetës së tij, i ndikuar nga udhëtimet tregtare me xhaxhain e tij, Muhamedi punoi si tregtar dhe u përfshi në tregtinë midis Oqeanit Indian dhe Mesdheut. Gjatë karrierës së tij si tregtar, Muhamedi u bë i njohur si "I besueshëm" (arabisht: الأمين) dhe u kërkua si një arbitër i paanshëm i mosmarrëveshjeve.
Pasi disa pjesë të Qabesë u shkatërruan nga vërshimet e shpejta, me rindërtimin pothuajse të përfunduar, u ngritën mosmarrëveshje midis udhëheqësve të klaneve të ndryshme të Kurejshëve se cili duhet të vendoset Gurin e Zi. Këto mosmarrëveshje çuan në një përshkallëzim të tensioneve dhe lufta dukej e pashmangshme përpara se ata të binin dakord të merrnin këshillën e personit tjetër që do të hynte në Haram. Myslimanët besojnë se Muhamedi ishte ky person dhe se ai shtriu mantelin e tij, e vuri gurin në mes dhe i kërkoi anëtarët e katër klaneve të mëdha ta ngrinin atë në pozicionin e tij të destinuar, përpara se të siguronte vendosjen e tij të sigurt me duart e veta.
Martesa me Hatixhe bint Huvejlidin dhe birësimi i Zejd ibn Harithes
Hatixhe bint Huvejlid, një tregtare dhe e ve, i kërkoi Muhamedit të menaxhonte operacionet e saj tregtare në Siri pasi dëgjoi për besueshmërinë e tij. E impresionuar me suksesin e jashtëzakonshëm të udhëheqjes së Muhamedit, Hatixheja i dërgoi një propozim martese Muhamedit nëpërmjet shoqes së saj Nafisa. Muhamedi e pranoi propozimin dhe u martua me Hatixhen. Hatixheja i dha Muhammedit skllavin Zejd ibn Harithen, të cilin Muhamedi do ta birësonte më vonë. Ibn Is'haku shënon se Hatixheja i lindi Muhamedit gjashtë fëmijë.
Për shkak të vdekjes së Abdullahut, dëshirës së Muhamedit për të lehtësuar xhaxhain e tij Ebu Talibit nga barra e sigurimit të një familjeje të madhe dhe gjendjes financiare të Ebu Talibit, Muhamedi mori djalin e Ebu Talibit dhe kushëririn e tij, Aliun, në shtëpinë e tij. Muhamedi gjithashtu birësoi Zejdin, duke i dhënë emrin Zejd ibn Muhamed. Myslimanët besojnë se ky riemërtim u bë i pavlefshëm nga shpallja e disa vargjeve në kapitullin e 33-të të Kuranit, El-Ahzab, ku thuhet se një fëmijë i birësuar nuk mund të trajtohej si djalë natyral nga martesa ose trashëgimia. Rrjedhimisht, fëmija i birësuar duhej të mbante emrin e babait të tij ose të saj biologjik. Prandaj, emri i Zejdit u kthye në Zejd ibn Harithe.
Nuri Luçi
Nuri Luçi lindi në 20 nëntor 1922 në fshatin Kuç të rrethit të Vlorës në një familje me tradita patriotike.
Në prill të vitit 1942 mori pjesë në demostratën kundra fashizmit që u zhvillua në Durrës ku dhe u arrestua. Koha që Nuriu kaloi në Durrës e pasuroi më tej kronikën e jetës së tij. Në 8 nëntor të 1942 inkuadrohet në çetën partizane "Hajredin Termishti" pastaj në batalionin "Asim Zeneli".
Pas çlirimit të vendit, Nuriu inkuadrohet në Brigadën e parë të Divizionit të mbrojtjes së Popullit me detyrën e zëvendës komisarit të Batalionit të 3-të.
U emërua si shef i Seksionit të Sigurimit në Sarandë e Vlorë dhe pastaj Kryetar i Degës së Punëve të Brendeshme ne Krujë. Vdiq në 21 nëntor 1949 (në moshën 27 vjeçare) gjatë një përleshje nga Mark Piroli në fshatin Zheje të Krujës.
Shfaqja në bulevardin "Dëshmorët e Kombit"
Ekspozimi i fotos së Nuri Luçit në kuadrin e 75 vjetorit të Çlirimit më 29 Nëntor,në bulevardin kryesor të Tiranës, ngjalli polemika në opinionin publik. Ekspozimi i fotos së Luçit në përkujtim të luftës Nacional Çlirimtare u pa si një provokm ndaj shtresës së ish të përndjekurve politikë. Ish drejtuesi i Arkivës qendrore pranë Ministrisë së Brendshme, Kastriot Dervishi thotë se Nuri Luçi ka qenë ish-oficer i Sigurimit të Shtetit dhe ka bërë krime ndaj atyre që luftonin komunizmin.
Shijan
Shijani është një fshat në komunën Novoselë në rrethin e Kolonjës të Shqipërisë.
Ngjyra e gjelbër
right|thumb|100px|Ngjyra e gjelbër
Në simboliken e ngjyrave, e gjelërta simbolizon zhvillimin e jetës dhe papjekurin (e gjelbërta rinore), merret si simbol i shpresës or edhe si simbol i helmit. Në fenë e mslimanëve ngjyra e gjelbërt është ngjyra e profetit.
Të dhëna mbi përzierjet
Groen (kleur) ܟܣܟܐ Verd Zelená Grøn Grün Green Verdo Verde Berde Vihreä Vert Verde ירוק Zelena Zöld Hijau Verde 緑 Viridis Gréng Žalia Kakariki Зелена боја Aħdar Xoxoctic Gröön Vert (Yvelines) Grøn Grønn Vèrt Barwa zielona Verde Verde Зелёный цвет Virdi Green Zelená Zelena (barva) Зелена боја Héjo Grön Yeşil يېشىل رەڭ Xanh lá cây 綠色
Lufta e Dytë e Nagorno-Karabakut
parapamje|Vektorizimi i zonave të konfliktit. Lufta e Dytë e Nagorno-Karabakh ishte një konflikt i armatosur në vitin 2020 që u zhvillua në rajonin e diskutueshëm të Nagorno-Karabakh dhe territoret përreth. Ishte një përshkallëzim i madh i një konflikti të pazgjidhur mbi rajonin, duke përfshirë Azerbajxhanin, Armeninë dhe shtetin e vetëshpallur separatist armen të Artsakhut. Lufta zgjati për 44 ditë dhe rezultoi në fitoren e Azerbajxhanit, me disfatën që ndezi protestat antiqeveritare në Armeni. Përleshjet e pasluftës vazhduan në rajon, duke përfshirë përplasjet thelbësore në vitin 2022.
Luftimet filluan në mëngjesin e 27 shtatorit, me një ofensivë të Azerbajxhanit përgjatë vijës së kontaktit të vendosur pas Luftës së Parë të Nagorno-Karabakut (1988–1994). Përleshjet ishin veçanërisht intensive në rrethet më pak malore të Nagorno-Karabakut jugor. Turqia i dha mbështetje ushtarake Azerbajxhanit.
Lufta u shënua nga vendosja e dronëve, sensorëve, sulmeve të artilerisë së rëndë dhe raketave me rreze të gjatë, si dhe nga propaganda shtetërore dhe përdorimi i llogarive zyrtare të mediave sociale në luftën e informacionit në internet. Në veçanti, përdorimi i gjerë i Azerbajxhanit i dronëve u pa si vendimtar në përcaktimin e rezultatit të konfliktit. Shumë vende dhe Kombet e Bashkuara dënuan me forcë luftimet dhe u bënë thirrje të dyja palëve që të de-përshkallëzojnë tensionet dhe të rifillojnë negociatat kuptimplota. Tre armëpushime të ndërmjetësuara nga Rusia, Franca dhe Shtetet e Bashkuara nuk arritën të ndalonin konfliktin.
Pas kapjes së Shushës, qyteti i dytë më i madh në Nagorno-Karabakh, u nënshkrua një marrëveshje armëpushimi, duke i dhënë fund të gjitha armiqësive në zonë nga 10 nëntori 2020. Marrëveshja e armëpushimit e nënshkruar në fund të luftës rezultoi në një ndryshim të madh në lidhje me kontrollin e territoreve në Nagorno-Karabakh dhe zonave përreth tij. Përafërsisht 2,000 ushtarë rusë janë vendosur si forca paqeruajtëse përgjatë korridorit Lachin që lidh Armeninë dhe Nagorno-Karabakun, me një mandat prej të paktën pesë vjeçar. Pas përfundimit të luftës, një numër i pakonfirmuar i të burgosurve armenë të luftës ishin robër në Azerbajxhan, me raporte për keqtrajtim dhe akuza të ngritura kundër tyre, duke çuar në një çështje në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë.
McDonnell Douglas F-15 Eagle
McDonnell Douglas (tani Boeing) F-15 Eagle është një aeroplan gjuajtës taktik me dy-motor për të gjitha motet i projektuar nga McDonnell Douglas për të fituar dhe ruajtur superioritetin ajror në luftime ajrore. Ai është konsideruar ndër luftëtarët më të suksesshëm modern, me mbi 100 fitore luftarake ajrore pa humbje në dyluftime. Pas shqyrtimit të propozimeve, Forcat Ajrore të Shteteve të Bashkuara zgjodhën dizajnin e McDonnell Douglas në vitin 1967 për të përmbushur nevojën për shërbimin e një gjuajtësi të përkushtuar superioritetit ajror. Eagle për herë të parë fluturoi në korrik 1972, dhe hyri në shërbim në vitin 1976.
Që nga vitet 1970, Eagle është eksportuar në Izrael, Japoni, dhe Arabi Saudite. Pavarësisht se fillimisht ishte paraparë vetëm si avion i superioritetit ajror, dizajni është dëshmuar mjaft fleksibil duke lejuar zhvillimin më vonë të një derivati për sulme në tokë, F-15E Strike Eagle, i cili hyri në shërbim në vitin 1989. Eagle F-15 pritet të jetë në shërbim me Forcat Ajrore Amerikane përtej vitit 2025.
Kolonel Bunker
Kolonel Bunker është film shqiptar, prodhim i vitit 1998 me regji nga Kujtim Çashku, skenar nga Kujtim Çashku, me produksion nga 3B Production Film Studio Dom Orafilm dhe komponim të muzikës nga Andrezej Krauze.
Përmbajtja e filmit
Kolonel Bunker është një parabolë politike e bazuar në fakte portrete të ngurtësuar mbi të cilat regjimi parnojak terrorizoi popullin tonë. Është viti 1974 dhe tipi Stalinian i qeverisë Shqiptare që ka tjetërsuar virtytin e gjithë qyteteve të botës tërhiqet brenda një lloji izolimi neurotik. Ishte krijuar një program i njohur me emrin “Bunkerizim”. Filmi fokusohet mbi përshkrimin e një burri i cili jeton me ankthe reale. Muro Neto një ushtarak profesionst njihet si “Kolonel Bunker”.
Kantoni Brunoy
Kantoni Brunoy (frëngjisht: Canton de Brunoy) është një kanton në departamentin Essonne, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Brunoy. Ka sipërfaqe 6.62km2 dhe popullsi 25377 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Brunoy aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Traktati i Kufirit dhe Miqësisë Gjermano-Sovjetike
Traktati i Kufirit dhe Miqësisë Gjermano-Sovjetike ishte një protokoll i dytë plotësues i Paktit Molotov-Ribbentrop të 23 gushtit 1939 midis Gjermanisë Naziste dhe Bashkimit Sovjetik. Ky traktat në vetvete, ishte një klauzolë sekrete e ndryshuar më 28 Shtator 1939 nga Gjermania naziste dhe Bashkimi Sovjetik pas pushtimit të tyre të përbashkët të Polonisë sovrane. Traktati u nënshkrua nga Joachim von Ribbentrop dhe Vyacheslav Molotov, përkatësisht ministrat e jashtëm të Gjermanisë dhe Bashkimit Sovjetik, në prani të Jozef Stalinit. Vetëm një pjesë e vogël e protokollit, i cili zëvendësoi traktatin e parë, u shpall publikisht, ndërsa sferat e ndikimit të Gjermanisë naziste dhe Bashkimit Sovjetik mbetën të fshehta. Protokolli i tretë sekret i Paktit u nënshkrua më 10 Janar 1941 nga Friedrich Werner von Schulenburg dhe Molotov, ku Gjermania hoqi dorë nga pretendimet e saj për disa pjesë të Lituanisë, vetëm disa muaj përpara operacionit të tyre anti-sovjetik Barbarossa.
Artikujt sekretë
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/00/Bundesarchiv_Bild_183-H27343%2C_Dtsch.-Sowjet._Grenz-_u._Freundschaftsvertrag.jpg/220px-Bundesarchiv_Bild_183-H27343%2C_Dtsch.-Sowjet._Grenz-_u._Freundschaftsvertrag.jpg|parapamje| Ministri i Jashtëm gjerman Joachim von Ribbentrop nënshkruan paktin gjermano-sovjetik, 28 shtator 1939 Traktatit iu bashkëngjitën disa nene sekrete. Këto nene lejonin shkëmbimin e shtetasve sovjetikë dhe gjermanë midis dy zonave të pushtuara të Polonisë, ricaktuan pjesë të sferave të interesit në Evropën Qendrore të diktuara nga Pakti Molotov-Ribbentrop, dhe gjithashtu deklaruan se asnjëra palë në traktat nuk do të lejonte në territorin e saj çdo formë "agjitacioni polak".
Gjatë pushtimit perëndimor të Polonisë, Wehrmachti gjerman kishte marrë nën kontroll Voivodeshipin e Lublinit dhe Voivodeshipin lindor të Varshavës, territore që Pakti Molotov-Ribbentrop i kishte akorduar në sferën e ndikimit sovjetik. Për të kompensuar sovjetikët për këtë "humbje", lidhja sekrete e traktatit e transferoi Lituaninë në sferën e ndikimit sovjetik, përveç një territori të vogël, i cili quhej "Rripi i Lituanisë", i cili duhej të mbeten një sferë e ndikimit gjerman.
Pasojat
Traktatet e ndihmës së ndërsjellë lejuan pushtimin sovjetik të shteteve baltike dhe u përshkruan nga New York Times si "sakrificë virtuale e pavarësisë".
Neudorf
është një komunë në kantonin Luzern të Zvicrës.
Bilal Agalliu
Bilal Agalliu është çiklist shqiptar. Ka lindur më 24 prill 1935 në Tiranë. Ai doli 11 herë i pari në klasifikimin e përgjithshëm në Turin e Shqipërisë (1954-1963 dhe 1965).
Ngjyra e zezë
Ngjyra e zezë:
Jonesboro
parapamje|278px|Vendodhja e Xhonsbosros në Arkanzas Jonesboro (shqiptohet Xhonsboro) është një qytet në Qarkun Kreighed, Arkansas, Shtetet e Bashkuara. Sipas vlerësimeve të Zyrës Regjistrimit, popullsia e qytetit në vitin 2013 ishte rreth 71.555 banorë. Jonesboro është qyteti më i madh në Arkansasin verilindor dhe qyteti i pestë më i populluar në shtet.
Jonesboro është një qendër rajonale industriale, bujqësore, mjekësore, tregtare dhe arsimore. Universiteti Shtetëror i Arkansasit ndodhet në Jonesboro.
Bacili i tuberkulozit
Bacili i tuberkulozit është një emërtim për bakterin që shkakton sëmundjen e tuberkulozit. Quhet ndryshe edhe Bacili i Koch-ut (Bacili i Kohut), për nder të mikrobiologut (Robert Koch) që e identifikoi si shkaktar të sëmundjes.
Bakteri ka formë shkopi dhe gjatë vëzhgimit mikroskopik shfaqet në grumbuj me njëfarë organizimi, të quajtura "tufa cigaresh" - duke qenë se skajet e qelizës bakterore janë të drejta.
Membrana qelizore
Ka një membranë qelizore me përqindje të lartë acidesh lyrorë, çka i jep bakterit rezistencë ndaj shumë faktorëve. Rezistencë ndaj antibiotikëve që veprojnë mbi peptidoglikanin. Struktura e veçantë e membranës qelizore të bakterit kushtëzon edhe shkëmbimin e lëndëve ushqyese, kështu që bakteri ka një rritje më të ngadaltë, krahasuar me ritmin e rritjes së baktereve të tjera. Kllasifikimi sipas ngjyrimit të Gramit është pak i vështirë, sepse, për shkak të lipideve të shumtë të membranës, ngjyruesit nuk penetrojnë dot në qelizë. Kështu, bakteri quhet acido rezistent.
Kaduç
Kaduçi është një fshat në komunën Novoselë në rrethin e Kolonjës të Shqipërisë.
Ngjyra portokalle
right|thumb|100px|Ngjyra portokalle
Ngjyra portokalle:
Mošovce
thumb|right|300px|Mošovce në Sllovaki
Mošovce është katund në Sllovaki qendrore.
Historia
Shumë objekte historike të prezervuara, janë dëshmi e ekzistences se tij 770 vjeqare. Për herë të parë është përmendur në emër të donacionit të bërë nga monarku ose mbreti Andrew II. Fillimisht Mošovci është përbërë prej dy kolonive. E para, Machyuch, E cila gjendej në pjesën ku sot gjendet Sarý-Rad-i dhe e dyta Terra Moys, e cila ia dha fshatit emrin që sot e mbanë dhe që në ditët e sotme njihet si Vidrmoch. Ky është emri I kolonisë së dytë që do të thotë "Toka e Mojsh-ëve", e cila na lënë të besojmë se I tërë fshati dikur I takonte njëfarë zotëri Mojš-it, emër I cili do të mund të ishte një shkurtesë e përbërjes sllavë, së emrit Mojtech I njëjtë me emrat Vojtech ose Mojmír. Përgjatë historisë emri I fshatit ka kaluar në shumë variante si Mossovych, Mosocz, Mossovecz, villa regia Mayos, Mosocz olim Mays, e deri te emri I tanishëm Mošovce. Emri I pjesës antike të Mošovcit, kolonija e përparshme Chornukov, është ruajtur në formën modune si Čerňakov. Mošovce në fillim ishte zhvilluar si koloni mbretërore me liri të plotë dhe nga mesi I shek.XIV, si qytet u privilegjua dhe u përfaqësua në kështjellën mbretërore Blatnica. Në vitin 1527, ai ra në duart e familjes Révay, e cila shtypi gjitha privilegjet e qytetit Mošovci për më shumë se 400 vetë.
thumb|right|300px|Fillimisht arkitekturë shtëpi - Mošovce
Atraksionet
Njëri nga monumentet më të njohura është shtëpia ose kështjella mbretërore (I takon kohës së klasicizmit, stilit Rokoko), nga gjysma e shek.XVIII, me një park të madhë anglez. Atraksionet e tjera në qytet përfshijnë:
Natyra
Rrethina e Mošovc-it është vërtëtë unike dhe e veqantë. Një numër I madh I avenyve (hapësirave), hapësirave me gjelbërim (parqeve) dhe rritjeve të natyrës në përgjithësi, krijon një pamje estetike dhe impresive, që ndërlidhet shumë mirë me peizazhin e pyjeve të maleve Veľká Fatra. Kjo pjesë e maleve I takon pjesës më atraktive në Sllovaki. Gur gëlqeror dhe Dollomite, te formave fantastike së bashku me natyrën e bukur aty pranë fusha e Bllatinqkes (Blatnická dolina) dhe fusha e Gaduskës (Gaderská dolina), tërheqin njerëzit nga të gjitha anët e botës.
Kultura dhe tradita
Mošovce ka dhënë shumë personalitete të rëndësishme. Më të njohurit janë: Frico Kafenda (1883-1963) – kompozitor; Anna Lacková-Zora(1899-1988) shkrimtare; Štefan Krčméry - (1892-1955) - kritik letar, historian dhe poet; Jur Tesák Mošovský - barokut dhe dramaturg; dhe Miloslav Shmidt - themeluesi I zjarrëfikësve vullnetarë në Sllovaki.
Prapë se prapë, me siguri njeriu më I rëndësishëm I lindur në Mošovce është I madhi, poeti sllav, filozofi dhe prifti luterian Ján Kollár (1793-1852), I cili dha ndikim të madh në letërsinë e së paku dy kombeve, me shkrimet e tij poetike (Slavy Dena). Puna e tij është bërë baza dhe motive për patriotët modun dhe aktivistët nacional. Është përkthyer në shumë gjuhë sllave dhe jo sllave.
Asparagus
është grup në familjen Asparagaceae. Janë diku mbi 120 anëtar të këtij grupi që kryesisht vijen nga bota e vjetër që nga të dy hemisferat e planetit. Shumë lloje të këtij grupi nga Afrika janë kategorizuar si antarë të grupeve Protasparagus dhe Myrsiphyllum. Lloji më i njohuri i këti grupi është Shpargulli mjekësor ( lat. Asparagus officinalis L.) apo si i thonë në krahinat shqiptare : ferrëbutë (Malësi e Madhe). pipe, fermi, shpargull, gjethemprehtë, aparenji (Shqipëri e Jugut),
Ruswil
është një komunë në kantonin Luzern të Zvicrës.
Kantoni Cattenom
Kantoni Cattenom (frëngjisht: Canton de Cattenom) është një kanton në departamentin Moselle (57), rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cattenom. Ka sipërfaqe 187.79km2 dhe popullsi 23568 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Cattenom aktualisht përbëhet nga 20 komuna.
Dermar
Dermari është një fshat në komunën Novoselë në rrethin e Kolonjës të Shqipërisë.
Shoqata Bashkimi i intelektualëve shqiptarë në Zvicër (BISHZ)
Shoqata Bashkimi i intelektualëve shqiptarë në Zvicër (BISHZ) është themeluar më 29.11.1997. BISHZ ka për qëllim që të bashkoj potencialin intelektual shqiptar në Zvicër dhe ta vendosë atë në shërbim të çështjes kombëtare në përgjithësi dhe komunitetit shqiptar në Zvicër dhe më gjërë. BISHZ është shoqatë profesionale dhe ka një numër të konsideruar kuadrosh profesionale e shkencore të cilët paralelisht punojnë në institucione të ndryeshme në Zvicër. Duke u mbështetur në këtë fakt, është marrë iniciativa për botimin e revistës shkencore, kulturore, artistike dhe sportive "Bashkimi", në të cilën do të paraqiten të dhëna të rëndësishme dhe interesante në fushat e shkencave natyrore dhe shoqërore, për të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen nga hulumtues dhe analist të shquar shqiptarë dhe të tjerë. Të dhënat nga fushat e përmendura të cilat do të publikohen në revistën "Bashkimi" kanë për qëllim informimin e brezave të tashëm dhe të ardhshëm shqiptarë dhe më gjërë.
Antoine Duquesne
Antoine Dukuesneri (Antoine Duquesne, lindur më 3 shkurt 1941 në Ixelles - died 4th november 2010), was deputet në Parlamentin e Bashkimit Evropian, politikan belgë nga Belgjika
Antonie, për disa herë ishte pjesë e senatit belgë, nga 1988-ta deri më 1991 dhe nga 2003 deri më 2004. Gjatë viteve 1987-1988 ishte ministër i edukimit dhe nga 1999-ta deri më 2003 ministër i punëve të brendshme të Belgjikës. Që nga 20 qershori i vitit 2004 është anëtarë i parlamentit të BE-së
Në mesnatën e 2 marsit të vitit 2006, Antonie kishte një sulm infarkti në tru, i cili e paralizojë pjesërisht dhe i mori aftësinë e të folurit. Edhe përkundër faktit që si pasojë e këtij infarkti (nuk është në gjendje të nënshkruaj) ai u tërhoq nga gjitha postet, ai zyrtarisht mbetet edhe më tej anëtar i parlamentit të BE-së. He died 4th november 2010 at 69 years old.
Grosswangen
Grosswangen është një komunë në kantonin Luzern të Zvicrës.
Zoe Saldana
Zoe Saldana është një nga aktoret e reja më të adhuruara për momentin në Hollivud. Ka trup dhe fytyrë modeleje, por nuk ka shumë përvojë, megjithatë të gjithë e kërkojnë, sepse është e talentuar.
Zoe e ndërtoi karrierën ﬁlm pas ﬁlmi, por këto dy vitet e fundit kanë qenë më të suksesshmet. Ajo ka luajtur rolin e Uhuras, gjuhëtarja e ekuipazhit të “Star Trek” dhe Neytir-it, luftëtarja e planetit Pandora, e gjatë tre metra dhe e gjitha blu. Pra protagonistja e “Avatar”-it, ﬁlmit të parë të James Cameron që prej kohërave të “Titanikut”. Vetëm për 2010-n, priten të dalin në kinema katër prej ﬁ lmave të saj: një komik (“The losers”), një policor (“Takers”), një komedi (“Death at the Funeral”) dhe një dramatik (“Burning palms”). “Katër raste të ndryshme për t’i kujtuar publikut fytyrën time të vërtetë”, tregon duke buzëqeshur Zoe Saldana, 32-vjeçarja, një nga vajzat e reja më të adhuruara për momentin në Hollivud. Ka trup dhe fytyrë modeleje, por nuk ka shumë përvojë. Por të gjithë e kërkojnë, sepse është e talentuar. Gjatë asaj që ajo e cilëson “periudha ime blu”, xhiroi “Avatar”, suksesin më të madh të të gjitha kohërave, ku u transformua nga efektet speciale të James Cameron në luftëtaren Neytiri të popullsisë së Na’vi, e gjatë tre metra dhe e gjitha ngjyrë blu. I pari në listën e ﬁlmave që do të dalin në Evropë këtë vit është “The losers”, ku Zoe interpreton Aisha-n, agjenten kokëfortë në gjurmët e një komande me ish-agjente e CIA-s që shumë do të donin t’i shihnin të vdekur.
Intervistë me Zoe Saldana
'''Aty, ashtu si tek “Avatar”, luftoni si një mashkull. Si u bëtë heroinë e ﬁlmave aksion ?'''
Ka ende shumë seksizëm. Pjesa më e madhe e roleve u jepen të fejuarave ose mikeshave të afërta. Por me brezin e ri të regjisorëve, gjërat po ndryshojnë. Mua më pëlqejnë tipat e fortë, agresivë, të pavarur, ambiciozë që përputhen me karakterin tim. Të gjithë më thonë se artisti i vërtetë interpreton personazhe, jo vetveten. Ndoshta, por mendoj se femra në rrezik gjen shumë në Hollivud. Po për sa i përket racizmit ? Ekziston dhe për mua është çështje që lidhet me injorancën e madhe. Kam lindur në Nju Jork, babai im ishte dominikan, ndërsa nëna portorikane. Me pak fjalë duhej të isha një aktore amerikane, apo jo ? Përkundrazi, edhe në internet gjen debate mbi etninë dhe racën time. E zezë apo jo ? Në të vërtetë jam latine, por mbetem amerikane.
Cilës aktore do të donit t’i ngjanit ?
Jane Fonda, Anne Bancroft, Catherine Deneuve. Dhe Sigourney Weaver, të cilën e adhuroj në ﬁ lmin “Alien” dhe e takova kur luajta tek “Avatar”. Gra elegante, por punëtore. Mendoj se gjithmonë ekziston një lidhje mes një ﬁlmi që ti luan dhe llojit të gruas që je. Po nga aktoret me ngjyrë, cila të pëlqen ? Më pëlqen Whoopi Goldberg.
Na thoni të vërtetën, a u trishtuat që nuk morët çmim me Avatar sepse personazhi juaj është konsideruar i animuar ?
Sigurisht që çmimet të japin kënaqësi, por nuk shërbejnë për të justifikuar ekzistencën tonë. Porsa i përket “Avatar”-it ekzistonte dhe një problem teknikoanagrafik. Teknologjia “motion capiture” është shumë e re ndërsa ata që votojnë jo. Jam e sigurt që falë Cameron dhe kolegëve të tij, Steven Spielberg, Robert Zemeckis, George Lucas, Peter Jackson, “motion capiture” në të ardhmen do të konsiderohet një armë e rëndësishme në duart e një aktori.
Nëse do të duhej të zgjidhnit një slogan për jetën, cili do ishte ?
“Seks dhe rok en roll”. Për mua, seksi është pjesë shumë e rëndësishme në jetë. Harruat drogën... Nëse vera është një lloj droge le ta shtojmë. Për të tjerat nuk kam pasur kurrë kuriozitet.
Cili është thashethemi më i madh që keni zgjuar për veten ? Që luaj këto role prej luftëtareje sepse jam lesbike. Që e vogël mendonin se isha nisur për mashkull, pasi me kukullën time luaja rolet e Rambos apo agjentëve sekretë ndërsa për Halloween vishesha si ninxha. Unë jetoj me të fejuarin tim prej vitesh, aktorin Keith Britton me të cilin në 2004 kam xhiruar “Haven”, ndaj nuk ka vend për supozime. '''Në të gjitha intervistat thoni se keni pak gjoks ? Nuk keni menduar të bëni ndërhyrje kirurgjikale ?''' Ma kanë këshilluar, por mes aktoreve që e pëlqejnë askush nuk e ka gjoksin të bërë. Më mirë të jesh kështu, apo si të tjerat që bëjnë ﬁ lma mediokër ? E pranoj pa vështirësi idenë e kohës që kalon dhe përpiqem të kujdesem për trupin tim, pa dalë kundër natyrës. Nëse pas të 40-ave nuk do të jem e kënaqur me imazhin tim, do t’i kërkoj një këshillë Demi Moore.
Përbindëshi Shpaget-fluturues
parapamje|Simboli i pastafarianizmit
Përbindëshi Shpaget-fluturues (angl. Flying Spagheti Monster) është hyjnia e fesë parodike Kisha e Përbindëshit Shpaget-fluturues apo pastafarianizmit, një lëvizje satirike në internet që promovon një vështrim komik të fesë dhe kundërshton mësimin e projektimit inteligjent dhe kreacionizmit në shkollat ​​publike. Edhe pse pasuesit e pastafarianizmit thonë se ajo është një fe e vërtetë, përgjithësisht pranohet nga mediet si një fe-parodi.
Përbindëshi Shpaget-flutures është përmendur për herë të parë në vitin 2005 në një letër të hapur të Bobby Henderson, i cili protestonte kundër përpjekjeve të Bordit të Arsimit të Shtetit të Kanzasit për të futur konceptin e projektimit inteligjent në shkollat ​​publike.
Henderson me parodi e përqeshë kreacionizmin, duke shprehur besim në krijesën mbinatyrore fluturuese që krijoi botën, dhe i përngjanë shpagetave dhe qyfteve. Pasi që Hendersoni botoi letrën në faqen e tij në internet, Përbindëshi Shpagetë-fluturues u bë shpejt fenomen në internet dhe një simbol kundër futjes së kreacionizmit në arsimin publik.
Ata që "besojnë" në Përbindëshin Shpaget-fluturues kryesisht janë ateistë të cilët tallen në mënyrë satirike me fetë. Në SHBA pastafarianizmi është i regjistruar si një komunitet fetar.
Njësitë administrative të Italisë
Republika italiane është ndarë në nivelin të parë në rajone (regioni), në nivelin të dytë në province (province) dhe në niveln të tretë në komuna (comuni).
Këto janë listat:
Kantoni Moyeuvre-Grande
Kantoni Moyeuvre-Grande (frëngjisht: Canton de Moyeuvre-Grande) është një kanton në departamentin Moselle, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Moyeuvre-Grande. Ka sipërfaqe 35.07km2 dhe popullsi 21172 banorë.
Mrekullia e Qabes
Referime
Libri Mrekullia e Qabes
Kantoni Moyeuvre-Grande
Përbërja aktuale
Kantoni Moyeuvre-Grande aktualisht përbëhet nga 6 komuna.
R. Kan Albay
R.Kan Albay aktor Turk i lindur 1 shtator te vitit 1971 ne veri te Belgjikës esht i njohur si aktor qe luan ne filma aksison dhe kriminalstik.
Mrekullia e Qabes
Referime
http://www.youtube.com/watch?v=iAwjxoto9Qo
R. Kan Albay
Ky artikul duhet te prmisohet
Shpargulli mjekësor
( lat. Asparagus officinalis L.) apo si i thonë në krahinat shqiptare : ferrëbutë (Malësi e Madhe). pipe, fermi, shpargull, gjethemprehtë, aparenji (Shqipëri e Jugut), është lloj bime i familjes Asparagaceae.
Lidhje të jashtme
শতমূলী
Efekti i Dopplerit
Efekti i Dopplerit është dukuria fizike e cila definohet si rritje e frekuencës së valëve të perceptuara apo të matura (llogaritura), varësisht se burimi dhe observuesi si qëndrojnë rrespektivsht lëvizin në lidhje me njëra tjetrën.
Historiku
Efekti i Dopplerit, emrin e ka marrë sipas fizicientit dhe matematicientit austriak [Christian Doppler] në vitin 1842 i cili e parashikoi atë, kurse më vonë ajo u vërtetua në vitin 1845 fizicienti hollandez Christoph Buys-Ballot dhenë vitin 1848 fizicienti françez Armand-Hippolyte-Louis Fizeau. Gjithashtu, duhet cekur se edhe dukritë si redshiftin ( ngjyra e kuqe) dhe blueshiftin (ngjyra e kaltërt) e yjeve dhe galaksive janë pasoja të efektit të Dopplerit.