cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Impel Down
Niveli 4
Ferri Flakërues ( (焦熱地獄 Shōnetsu Jigoku) është niveli i katërt në Impel Down. Në këtë nivel, një pishinë qëndron i mbushur me gjak të zier duke u ndezur nga një zjarr ndezur duke e bërë atë jashtëzakonisht të nxehtë. Ngrohja e shkaktuar nga kjo është aq intensive saqë edhe nxehet niveli direkt mbi të. Nëse dikush përpiqet të hidhen poshtë në këtë nivel nga Niveli 3 duke përdorur vrimë të madhe të përdorur për ventilim më lart, por nuk vendosen në një vend të sigurt, atëherë ata do të vdesin.
Të burgosurit nga nivelet e tjera torturohen rregullisht këtu. Megjithatë, forma më e përhapur e torturës është në tenxhere gjigante të gjakut të zier në mes të nivelit. Tortura të tjera përfshijnë të burgosurit që varen nga litarë rreth stomakut të tyre në masë dhe duke u tundur mbi flakët ndezëse në të gjithë nivelet, dhe duke u përpjekur të shpërbëjnë punën e rëndë duke zëvendësuar shkrimet gjigante të druve të zjarrit për të mbajtur flakët në lëvizje. Rojet në këtë nivel duhet të japin veshje mbrojtëse për të mos u lënduar nga nxehtësia e fortë, pasi është mjaft e fortë për të djegur mishin e njeriut.
Zyra e Magellanit ndodhet këtu dhe poashtu afër zyrës është kuzhina. Në këtë nivel, Magellani mposhti Monkey D. Luffy duke e helmuar dhe pastaj kapi atë.
The Philosophic Thought of Ayn Rand
The Philosophic Thought of Ayn Rand iështë një koleksion me ese mbi filozofinë e Objektivizmit, zhvilluar nga shkrimtarja dhe filozofja Ayn Rand. Libri është redaktuar nga Douglas J. Den Uyl dhe Douglas B. Rasmussen, dhe përmban ese nga nëntë autorë të ndryshëm që mbulojnë zona dhe çështje të ndryshme të mendimit filozofik të Ayn Rand.
Impel Down
Niveli 5
Pas mposhtjes së Luffy nga Magellan, Luffy u dërgua këtu me efektet e helmit derisa u lirua nga Bentham me shpresë të gjejë mjekim.
The Philosophic Thought of Ayn Rand
Përmbajtja
Libri është i ndarë në tre seksione çdonjëri prej të cilëve trajton zona të ndryshme të filozofisë dhe të mendimit të Randit. Seksioni i parë mbulon metafizikën dhe epistemologjinë. Seksioni i dytë mbulon etikën, ndërsa seksioni i tretë i librit mbulon filozofinë politike.
Impel Down
Niveli 5.5
Niveli 5.5 ndryshe i njohur Newkama Land ((ニューカマーランド Nyūkamā Rando) është nivel i fsheuh në Ferrin e Ngrirjes dhe është vendi ku kanë shkuar të gjithë të burgosurit që janë gjoja "demonizuar larg". Zona e fshehtë ndodhet brenda një shkëmbi ndërmjet Niveleve 5 dhe 6. Ishte e gdhendur shumë kohë më parë nga një i burgosur me aftësi për të bërë tunel dhe është një vend i fshehtë i panjohur nga burgosurit. Ajo është e sunduar nga "Mbretëresha" Emporio Ivankov, dhe quhet Parajsa Okama ku të gjithë okama dhe të burgosurit festojnë dhe argëtohen gjatë gjithë kohës.
Pas dy viteve, niveli 5.5 ende sundohet nga të njëjtit burgosur dhe tani është i sunduar nga “Mbretëresha” Bentham.
The Philosophic Thought of Ayn Rand
Historia e botimeve
Den Uyl dhe Rassmussen filluan të punonin mbi libri që kur Rand ishte ende gjallë. Kur ajo morri vesh për projektin ajo e kundërshtoi dhe e dekurajoi atë, sikundër kishte bërë me projekte të tjera të ngjashme.
Impel Down
Niveli 6
Ferri i Përjetshëm (無限地獄 Mugen Jigoku) është niveli më i ulët në Impel Down. Është vendi ku të burgosurit të cilët janë jashtëzakonisht të fuqishëm, kanë shkaktuar krime jashtëzakonisht të egra dhe / ose ekzistencat e të cilave janë bërë një kërcënim i madh për vetë Qeverinë Botërore) mbahen. [[Sengoku tha se edhe një i burgosur i vetëm i Nivelit 6, që fshihet në një vend të largët, mund të jetë një rrezik i pabesueshëm për publikun. Të burgosurve në këtë nivel janë dhënë dënimi me vdekje ose dënimi me burgim të përjetshëm. Ata janë në thelb "të fshirë" nga historia.
Të gjithë oficerët e rangut të lartë i shmangin të hyjnë këtu për shkak rrezikshmërisë së të burgosurve, por hyjnë në rast vizite. Në këtë nivel janë mbajtur piratë si Ace dhe Jinbe, pranë tyre shihet Krokodili dhe persona që kanë armiqësi me Mjekërrbardhin.
The Philosophic Thought of Ayn Rand
Historia e botimeve
The Philosophic Thought of Ayn Rand u botua fillimisht në vitin 1984 nga University of Illinois Press.
Babai (roman)
Babai, roman me autor Skënder Hoxha. Botuar në Tiranë nga "Geer", në vitin 2001. Libri ka 74 faqe.
The Philosophic Thought of Ayn Rand
Lidhje të jashtme
"The Randian Argument Reconsidered: A Reply to Charles King", një studim nga Paul St. F. Blair që i përgjigjet esesë së King-ut (një prej autorëve) në vëllim.
Impel Down
Hyrja në Impel Down
Impel Down është e vendosur në mes të Calm Belt, duke e bërë hyrjen e vështirë. Mënyra e vetme për të arritur atje me lehtësinë më të madhe është përdorimi i Tarai Current, një rrymë uji e kapshme duke kaluar nëpër Portat e Drejtësisë të vendosura në Shtabin Detar ose Enies Lobby. Gjithashtu, e vetmja mënyrë për të arritur në burg është të përdorësh një nga betejat detare të rreshtuara në Kairoseki, pasi i gjithë vendi është i rrethuar nga Mbretërit e Detit.
Për shkak të natyrës së saj brutale dhe duke qenë i njohur për të qenë i pashmangshëm që nga Shiki, pothuajse asnjë person nuk dëshiron të shkojë atje. Përjashtimet e vetme të njohura janë Monkey D. Luffy, Daz Bonez, dhe Krokodili. Jinbe besonte se një ose dy jetë nuk duhet të jenë të mjaftueshme për të bërë që dikush të marrë pjesë në burg, duke parë infiltrimin e Luffy për të shpëtuar një person si të pabesueshme.
Zakonisht, Impel Down është një ferr-fortesë me mbrojtje maksimale, duke e bërë të pamundur ndërhyrjen dhe shkëputjen nga kriminelët. Megjithatë, Luffy bëri regjistrimin e të qënit i pari që u nda, duke prishur atë rekord të përsosur që nga shpërthimi i Shiki njëzet vjet më parë. Piratët e Mjekërrziut janë grupi i dytë i njerëzve që ndonjëherë të nxisin një pushim, dhe ata e bënë këtë me më pak përpjekje se Luffy, duke mos u shqetësuar që të përpiqen të shmangin zbulimin.
Të ikurit nga Impel Down
Përveç vizitorëve dhe zyrtarëve të qeverisë, shumica e njerëzve që hyjnë në Impel Down asnjëhere nuk kanë mundur të dalin të gjallë. Të vetmit të burgosur të lejuar për t'u larguar janë ata që mbahen deri në dënimin me vdekje që ndodhin jashtë kalasë (p.sh. Portgas D. Ace), ata që kanë për qëllim t'i shërbejnë dënimit të përkohshëm (p.sh. Jinbe) dhe atyre që lirohen për arsye speciale (p.sh. Arlong).
Shpërthimi i Impel Down është praktikisht e pamundur, për shkak të mbrojtjes nga kurthet jashtëzakonisht të fuqishme dhe rojet e vendit, me Calm Belt të infektuar nga Mbretërit e Detit duke qenë barrikada e fundit. Megjithatë, Shiki bëri regjistrimin e të qenit personi i parë që shkaktoi shpërthimin e burgut njëzet vjet më parë për shkak të një gabimi të bërë nga marinsat. Monkey D. Luffy u bë i dyti për ta bërë këtë.
Përveç largimit të tij, Luffy është gjithashtu përgjegjës për udhëheqjen e trazirave të para në burg. Së bashku me Emporio Ivankov, Inazuma, Buggy, Daz Bonez, Krokodil, Jinbe, Galdino dhe 233 të burgosur të tjerë, ai është gjithashtu përgjegjës për shpërthimin e parë masiv në historinë e Impel Down. Bentham qëllimisht qëndroi prapa, duke sakrifikuar veten për të lejuar të tjerët të përfundonin ikjen e tyre. Nuk dihet se sa të burgosur vdiqën gjatë kësaj trazire, kryesisht nga kafshët vjedhëse dhe helmët e Magellanit.
Pas kësaj ndërprerjeje të dytë, Piratët e Mjekërrziut kishin liruar disa të burgosur të Nivelit 6 për rekrutim në ekuipazhin e tyre, duke çuar në largimin e më shumë të burgosurve.
Liqejt e Xheravicës
Liqejt e Xheravicës është një monument i trashëgimisë kulturore në Junik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Sami Pojani
Sami Pojani ehste Stergjyshi i Megi Pojanit(bukurosheve elbasanllite) Ky ishte  nje danoç qe merrej me shume gjera te duhura per kohen. E falenderojme Shume per Mbesat e tij ...
Kalandreta
Calandreta e parë u hap në 1979 në Pau, Pyrenées-Atlantiques. Gjithsej 62 shkolla të tilla fillore ekzistonin deri në 2016, si dhe katër shkolla të mesme, ku mësonin 3,614 nxënës gjithsej në 18 departamente të Francës. Calandretat janë shkolla private, laike dhe pa pagesë. Ato ndjekin një program të miratuar nga Ministria e Arsimit Kombëtar. parapamje| Calandreta në [[Béost . Në tabelë shkruhet: "Escola Calandreta Pussalesa"]]
Dashuri bjonde
Dashuri bjonde, roman nga Arlinda Canaj. Botuar në Tiranë nga "Skanderbeg books", në vitin 2001. Libri ka 226 faqe.
Harvati (Argo-Harvat)
Harvat (greqisht: Μυκήναι/Mykínai) është fshat në qarkun i Argolidhës, Greqi. Përpara vitit 1916, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Χαρβάτι/Kharváti.
Essé
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Essé (Bretonisht: Ezieg ; Shqip: Ezheg) është një komunë në departamentin Ille-et-Vilaine në Britani në Francën veriperëndimore.
Popullsia
Banorët e Essé quhen Esséens në frëngjisht.
Ille-et-Vilaine
Ille-et-Vilaine (Breton: Il-ha-Gwilen ; Shqip: Ilë-dhe-Vilenë) është një departament i Francës, i vendosur në rajonin e Britanisë në veriperëndim të vendit. Është emërtuar sipas dy lumenjve Ille dhe Vilaine. Kishte një popullsi prej 1,079,498 banorësh në 2019.
Historia
Ila-dhe-Vilena është një nga 83 departamentet origjinale të krijuara gjatë Revolucionit Francez më 4 mars 1790. Ajo u krijua nga një pjesë e provincës së Britanisë.
Gjeografia
Ila-dhe-Vilena është një pjesë e rajonit të Bretanjës dhe kufizohet me departamentet: Manche në veri-lindje, Mayenne në lindje, Maine-et-Loire në jug-lindje, Loire-Atlantique në në jug, Morbihan në jug-perëndim dhe Côtes-d'Armor në perëndim dhe në veri-perëndim - kufiri më i shkurtër i departamentit administrativ të Francës (rreth 19 metra), megjithëse ky nuk ishte rasti me kufirin e departamentit. Gjithashtu Kanali anglez ( la Manche në frëngjisht) kufizohet me departamentin në veri.
Departamenti është emërtuar sipas dy lumenjve të tij kryesorë, Ille dhe Vilaine, bashkimi i të cilëve ndodh në Rennes, kryeqyteti i departamentit dhe i rajonit. Lumenj të tjerë të rëndësishëm përfshijnë:
Departamenti ka me shumë kodra; megjithatë pjesa qendrore ka një rrjet të dendur me shumë degë të Ilës ose Vilenës nga i gjithë pellgu i madh i Rennes. Kodrat e ngritura në kufi me këtë pellg mbulohen nga disa pyje të vjetra tanimë shfrytëzuara nga njerëzit për prodhimin e drurit. Vetë pellgu është një zonë e pasur bujqësore, si dhe në veri-perëndim të departamentit pranë Rance.
Në jugun ekstrem të departamentit, Vilena kalon nëpër një ulje më të ngadaltë të lartësisë në një korridor të vogël në zonën e qytetit Redon ; në këtë zonë, Vilena është i njohur për përmbytjet e tij të shpeshta gjatë historisë së tij të fundit, shpesh për shkak të kullimit tepër intensiv të zonave bujqësore përreth Rennes (disa përmbytje prekën gjithashtu disa pjesë të Rennes deri në vitet 1980 për shkak të menaxhimit të gabuar të pajisjeve të vjetra të kanalit të Ille-et-Rance). Për të shmangur këto rreziqe brenda qyteteve të banuara, disa fusha natyrore në kufi me Vilenën në jug të departamentit tanimë janë lënë të përmbytura dhe janë bërë punime për rregullimin e nivelit duke përfshirë, liqene të vegjël artificialë me kanale derivimi, rimbjelljen e pemëve në pellg, më mirë. menaxhimi i pyjeve dhe rregullimi i kullimeve artificiale të bëra për bujqësi.
Qytetet kryesore
Komuna më e populluar është Rennes, prefektura. Që nga viti 2019, ka 6 komuna me më shumë se 15,000 banorë:
Demografia
Popullsia është rritur me shpejtësi gjatë dekadave të fundit dhe u vlerësua në 1,051,779 banorë në janar 2016.
Zhvillimi i popullsisë që nga viti 1801:
Gjuhët
Gallo është një gjuhë historike e pakicës që flitet në Bretanjën lindore. Gallo dhe Breton studiohen të dyja në Universitetin e Rennes.
Gjuha Bretone
Historikisht, gjuha bretone flitej pak në pjesën lindore të Bretanjës dhe ky ishte një nga rajonet e para ku gjuha u zhduk dhe për pasojë bretonishtja nuk u fol për shumë shekuj.
Sot, bretonishtja flitet përsëri për shkak të shkollave që mësojnë bretonisht, dhe për shkak të një imigrimi të vogël nga Bretanja Perëndimore në Bretanjën Lindore, ku ka më shumë qytete me industri në rritje dhe investime të jashtme dhe për këtë arsye më shumë punë. Një studim i fundit tregon se folësit bretonë në këtë rajon përfaqësojnë 3.3% të numrit të përgjithshëm të folësve të kësaj gjuhe. Folësit bretonë të moshës 18-30 vjeç në këtë rajon përfaqësojnë 12,7% të numrit të përgjithshëm të folësve bretonisht të asaj grupmoshe. Kjo është për shkak se ka relativisht pak folës të moshuar, por shumë njerëz po mësojnë gjuhën. Studimi thotë se rreth 1800 njerëz po e mësojnë atë (kjo përfshin një shkollë Diwan në Rennes, disa shkolla dygjuhëshe publike dhe katolike dhe kurse në mbrëmje).
Turizmi
qendër|parapamje|900x900px| Shën-Malo, fortesa e Corsair-ëve, pamje e qytetit të rrethuar me mure nga jugperëndimi
Referencat
<references group="" responsive="1">
Lavault-Sainte-Anne
Lavault-Sainte-Anne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Lavault-Sainte-Anne ka një popullsi prej 1126 banorë dhe sipërfaqe 9.08 km², me një dendësi prej 124 banor/km².
Ingå
Ingå (Ingå kommun Inkoon kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Jugore, dhe është pjesë e rajonit Uusimaa.
Komuna ka një popullsi prej 5,615 banorë (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 954.06 kilometra katror (368.36 sq mi) prej të cilave 604.21 km2 (233.29 sq mi) është uji. Dendësia e popullsisë është 16.05 banorë për kilometër katror (41.6/sq mi.
Komuna është dy-gjuhësore, me shumicë janë folësit e gjuhës suedeze, ndërsa finlandishtja është pakicë.
Këshilli i Përkohshëm Administrativ
parapamje|Logoja e JIAS Këshilli i Përkohshëm Administrativ ishte një kabinet i përkohshëm për Kosovën i themeluar më 15 dhjetor 1999 nga Misioni i Administratës së Përkohshme të Kombeve të Bashkuara në Kosovë (UNMIK) si pjesë e Strukturës së Përbashkët Administrative të Përkohshme.
Qëllimi i tij ishte të këshillonte Përfaqësuesin Special të Sekretarit të Përgjithshëm për politikat që kanë të bëjnë me organet e tjera të SPAP-së. Ai përbëhej nga 10 anëtarë, 4 të emëruar nga Kombet e Bashkuara, 3 përfaqësues të shqiptarëve të Kosovës, 1 përfaqësues të serbëve të Kosovës dhe 2 anëtarë shtesë vëzhgues. KPA u zëvendësua më 3 mars 2002 nga një kabinet i krijuar si pjesë e Institucioneve të Përkohshme të Vetëqeverisjes pas zgjedhjeve të mbajtura në nëntor 2001.
Ali Lika Haxhiu
Ali (Lika) Haxhiu është një nga legjendat e futbollit lushnjarë që i përket viteve 1940-1965.
Jeta
Lika Haxhiu lindi më 26 tetor 1928 në qytetin e Lushnjes. Djali i patriotit të shquar lushnjarë Bajram Haxhiu, njëri nga vëllezërit e dëshmorit të futbollit shqiptarë Abdurrahman Roza Haxhiu. Karriera Futbollistike e Lika Haxhiu-t nisi si futbollist i shquar i ekipit "Traktori" të Lushnjes në vitet 1940-1950. Më pas në vitet 1950-1953 Lika Haxhiu ishte inspektor i Edukimit Fizik dhe sporteve të Lushnjes dhe në vitin 1965 ishte trajner i rezervave dhe ekipit kampionë kombëtarë të të rinjëve të "Traktorit" të Lushnjes.
Fati ynë
Fati ynë, roman me autor Gaqo Bushaka. Botuar në Tiranë nga "Omsca-1", në vitin 2001. Libri ka 128 faqe.
Luani i detit i Kalifornisë
Luani i detit i Kalifornisë (Zalophus californianus) është një fokë bregdetare me veshë që jeton në pjesën perëndimore të Amerikës së Veriut. Është një nga gjashtë llojet e luanëve të detit. Habitati i tij natyror varion nga Alaska juglindore në Meksikën qendrore, duke përfshirë Gjirin e Kalifornisë. Luanët e detit të Kalifornisë janë seksualisht dimorfikë; meshkujt janë më të mëdhenj se femrat dhe kanë një qafë më të trashë si dhe një kreshtë të dalë gjatësore
Korab Jetishi
Në Qershor 2002, Korab Jetishi ne moshen 14-Vjeqare merr pjesë në PoliFest Kids 2002 me këngën "Qapkenet".
Luani i detit i Kalifornisë
Ushqehen me lloje të ndryshme peshqish, kallmar, alga dhe oktapod, ndërsa vetë janë pre për balenat vrasese dhe peshkaqenët e bardhë të mëdhenj.
Korab Jetishi
Në Prill 2007, Korab Jetishi merr pjesë në VFM 2007 me këngën "E Tregove Veten".
Luani i detit i Kalifornisë
Janë poligamë (një individë mashkull ka më shumë femra). Nga maji deri në gusht, meshkujt krijojnë territore dhe përpiqen të tërheqin femra me të cilat çiftëzohen. Femrat janë të lira të lëvizin midis territoreve të padetyruara nga meshkujt, ndërsa nënat ushqejnë të vegjëlit e tyre ndërkohë që lëvizin në kërkim të ushqimit. Luanët e detit komunikojnë me tinguj të shumtë, veçanërisht me lehje dhe thirrje kontakti nënë-këlysh.
Jashtë sezonit të shumimit, luanët e detit shpenzojnë shumë kohë në det dhe më pas vijnë në bregdet.
Korab Jetishi
Në Maj 2007, Korab Jetishi merr pjesë në Top Fest 4 me këngën "Po S'erdhe Do Kete Problem".
Në vitin 2008 ai nxjerr albumin e tij te pare te titulluar "Xhepi", nje album ky i cili perfshiu 7 këngë.
Luani i detit i Kalifornisë
Luanët e detit janë veçanërisht inteligjentë. Ata mund të trajnohen për të kryer detyra të ndryshme dhe për të shfaqur frikë nga njerëzit nëse janë mësuar me ta. Për shkak të kësaj, Luanët e Detit të Kalifornisë janë një zgjedhje popullore për shfaqje publike në kopshte zoologjike ,cirqe dhe akuariume si dhe janë të trajnuar nga Navya e Shteteve të Bashkuara për operacione të caktuara ushtarake. Bashkimi Ndërkombëtar për Ruajtjen e Natyrës (IUCN) i liston këto specie si më pak të rrezikuara për shkak të bollëkut të saj. Për të mbrojtur peshkun, shtetet amerikane të Oregonit dhe Uashingtonit akordon në kuotat vjetore mbrojtjen e vrasjeve të luanëve të detit.
Korab Jetishi
Në Dhjetor 2008, Korab Jetishi merr pjesë në Zhurma Show 2008 me këngën "Xhepi", ku fitoi çmimin "Deputant Albumi". Prezantohet në "Zhurma Show Awards" edhe me këngën "Banese e vogel", ku fitoi çmimin "Deputant Videoklipi"
Në Maj 2009, Korab Jetishi merr pjesë në VFM 2009 me këngën "Kamarierja".
Në Dhjetor 2009, Xeni & Korab Jetishi marrin pjesë në Zhurma Show 2009 me këngën "Si Babë E Bir".
Luani i detit i Kalifornisë
Taksonomi (sistematika)
majtas|parapamje|Lithography nga Joseph Smith
Korab Jetishi
Më datë 13 Korrik 2009, Korab Jetishi publikon videoklipin "Me Ty". Me këtë këngë, Korab Jetishi merr pjesë në Zhurma Show 2009 në vitin 2009.
Luani i detit i Kalifornisë
Taksonomi (sistematika)
Luani i detit në Kaliforni u përshkrua nga René Primevère Lesson, një natyralist francez, në 1828. Ai është grupuar me luanë të tjerë deti dhe vula lesh në familjen Otariidae. Otariidet, të njohura gjithashtu si vula me veshë, ndryshojnë nga vulat e vërteta në të paturit e veshëve të jashtëm, dhe proporcionalisht më të mëdhenj të parme dhe muskuj gjoksorë. Së bashku me luanin e detit Galapagos dhe luanin e detit japonez të zhdukur, luani i detit në Kaliforni i përket gjinisë Zalophus, e cila rrjedh nga fjalët greke za, që do të thotë "intensiv" dhe lophus, që do të thotë "kreshtë". Kjo i referohet kreshtës sagjitale të spikatur të meshkujve, e cila dallon anëtarët e gjinisë. Tradicionalisht, luani i detit Galapagos dhe luani i detit japonez u klasifikuan si nëngrupe të luanit të detit të Kalifornisë. Megjithatë, një studim gjenetik në 2007 zbuloi se të treja janë në fakt specie të veçanta
Korab Jetishi
Më datë 23 Dhjetor 2009, Korab Jetishi publikon videoklipin "Zemra Me Vdese".
Më datë 29 Korrik 2010, Korab Jetishi publikon videoklipin "Se Kam N'jet Me T'lutë". Me këtë këngë, Korab Jetishi merr pjesë në Zhurma Show 2010 në vitin 2010.
Luani i detit i Kalifornisë
Komunikimi
parapamje|Luanët e detit duke lehur ndjekin një varkë Luanët e detit të Kalifornisë komunikojnë me një sërë vokalizimesh. Më e përdorura është lehja e tyre karakteristike. Meshkujt territorialë janë thirrësit më të zhurmshëm dhe më të vazhdueshëm, dhe lehjarodhohet vazhdimisht gjatë pikut të sezonit të shumimit.
Inteligjenca dhe aftësia për t'u trajnuar
Biologu detar Ronald J. Schusterman dhe bashkëpunëtorët e tij hulumtues kanë studiuar aftësinë njohëse të luanëve të detit. Ata kanë zbuluar se luanët e detit janë në gjendje të njohin marrëdhëniet midis stimujve bazuar në funksione të ngjashme ose lidhje të bëra me bashkëmoshatarët e tyre, dhe jo vetëm në tiparet e përbashkëta të stimujve.
Korab Jetishi
Në Nëntor 2010, Korab Jetishi merr pjesë në Kënga Magjike 2010 me këngën "Mjeshtri I Puthjeve", ku arri deri në gjysmefinale dhe vleresohet me 90 pikë votuar nga vetë artistet e këtij festivali duke zënë kështu vendin e 32-të.
Më datë 13 Dhjetor 2011, Korab Jetishi & Xeni publikojnë videoklipin "Në Vrullin E Rinisë". Videoklipi u prodhua nga EMF Creative.
Në vitin 2012, Korab Jetishi publikon albumin "Boll E Mirë".
Më datë 12 Janar 2014, Teuta Selimi & Korab Jetishi publikojnë videoklipin "Non Stop". Muzika e këngës u punua nga Ilir Berani, teksti u shkrua nga Ilir Berani. Videoklipi u prodhua nga Imagine Films.
Më datë 10 Mars 2015, Korab Jetishi publikon videoklipin "Durova".
Më datë 22 Qershor 2015, Vagabondi & Korab Jetishi publikojnë videoklipin "Tirona O Nona". Teksti u shkrua nga Vagabondi. Videoklipi u prodhua nga ND Film Pro.
Më datë 13 Prill 2016, Korab Jetishi publikon videoklipin "Ku Je". Videoklipi u prodhua nga EMF Creative.
Më datë 19 Prill 2017, Korab Jetishi publikon videoklipin "Malli".
Më datë 28 Qershor 2017, Korab Jetishi publikon videoklipin "Dashnia". Muzika e këngës u punua nga Valter Beqo, teksti u shkrua nga 2 Step. Videoklipi u prodhua nga Max Production.
Më datë 28 Korrik 2017, Xeni publikon videoklipin "Kujtimet E Vjetra", në bashkëpunim me Korab Jetishi. Muzika e këngës u punua nga Valter Beqo, teksti u shkrua nga 2 Step.
Kantoni Le Havre-9
Kantoni Le Havre-9 (frëngjisht: Canton du Havre-9) ishte një kanton në departamentin Seine-Maritime, rajonin Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit ishte Le Havre. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 21504 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Le Havre-9 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Saint-Pierre-de-Chandieu
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Saint-Pierre-de-Chandieu (Shqip: Shën-Pjetri-i-Shandesë) është një komunë në departamentin Rhône në Francën lindore.
International Society for Individual Liberty
International Society for Individual Liberty (shk. ISIL, shq. Shoqëria ndërkombëtare për liri individuale) është një organizatë jo-fitimprurëse, edukacionale libertariane me bazë në San Francisco. Ajo inkurajon aktivizëm në fushat e libertarianizmit dhe të drejtave individuale. Historia e organizatës daton që prej vitit 1969  me emrin Society for Individual Liberty,  themeluar nga Don Ernsberger dhe Dave Walter. Emri aktual u adoptua në 1989. ISIL ka anëtarë në mbi 80 vende të botës.
Lidhje të jashtme
Coordinates: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=International_Society_for_Individual_Liberty&params=37.7903_N_-122.4041_E_ <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 37°47′25″N 122°24′15″W <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">  ﻿ / ﻿ <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">37.7903°N 122.4041°W ﻿ / 37.7903; -122.4041    ][//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=International_Society_for_Individual_Liberty&params=37.7903_N_-122.4041_E_]
Luteranizmi
Ndarja midis luteranëve dhe katolikëve romakë u bë publike dhe e qartë me Edict of Worms të vitit 1521: dekretet e Dietës dënuan Luterin dhe ndaluan zyrtarisht qytetarët e Perandorisë së Shenjtë Romake të mbronin ose propagandonin idetë e tij, duke i nënshtruar avokatëve të luteranizmit në humbje. Nga e gjithë pasuria, gjysma e pasurisë së sekuestruar t'i konfiskohej qeverisë perandorake dhe gjysma e mbetur t'i konfiskohej palës që ngriti akuzën.
Ndarja përqendrohej kryesisht në dy pika: burimi i duhur i autoritetit në kishë, i quajtur shpesh parimi formal i Reformimit, dhe doktrina e justifikimit, e quajtur shpesh parimi material i teologjisë luterane. Luteranizmi mbron një doktrinë të justifikimit "vetëm me anë të hirit, nëpërmjet besimit vetëm në bazë të Shkrimit të Shenjtë", doktrinën se shkrimi i shenjtë është autoriteti përfundimtar për të gjitha çështjet e besimit. Kjo është në kontrast me besimin e Kishës Katolike Romake, të përcaktuar në Këshillin e Trentit, në lidhje me autoritetin që vjen si nga Shkrimet ashtu edhe nga Tradita.
Etimologjia
Emri Luteran e ka prejardhjen si një term nënçmues i përdorur kundër Luterit nga teologu skolastik gjerman Johann Maier von Eck gjatë Debatit të Lajpcigut në korrik 1519. Eck dhe katolikë të tjerë romakë ndoqën praktikën tradicionale të emërtimit të një herezie sipas udhëheqësit të saj, duke etiketuar kështu të gjithë ata që identifikoheshin me teologjinë e Martin Luther si luteranë.
Martin Luterit nuk i pëlqente gjithmonë termi Luteran, duke preferuar termin evangelical, i cili rrjedh nga εὐαγγέλιον euangelion, një fjalë greke që do të thotë "lajm i mirë", d.m.th. "Gospel". Ithtarët e John Calvin, Huldrych Zwingli dhe teologë të tjerë të lidhur me traditën e reformuar përdorën gjithashtu këtë term. Për të dalluar dy grupet ungjillore, të tjerët filluan t'u referoheshin dy grupeve si Luteranë Ungjillor dhe të Reformuar Ungjillor. Me kalimin e kohës, fjala Evangelical u hoq. Vetë luteranët filluan të përdorin termin luteran në mesin e shekullit të 16-të, me qëllim që të dalloheshin nga grupe të tjera si anabaptistët dhe kalvinistët.
Në vitin 1597, teologët në Wittenberg e përcaktuan titullin Lutheran si referencë ndaj kishës së vërtetë.
Historia
parapamje|Martin Luther, një pikturë e vitit 1529 nga [[Lucas Cranach Plaku]] Luteranizmi i ka rrënjët në punën e Martin Luterit, i cili u përpoq të reformonte Kishën Perëndimore në atë që ai e konsideronte një themel më biblik. Reagimi i qeverisë dhe autoriteteve kishtare ndaj përhapjes ndërkombëtare të shkrimeve të tij, duke filluar me Nëntëdhjetë e pesë tezat, e ndau krishterimin perëndimor. Gjatë reformës, Luteranizmi u bë feja shtetërore e shumë shteteve të Evropës veriore, veçanërisht në Gjermaninë veriore, Skandinavinë dhe Rendit të atëhershëm Livonian. Kleri luteran u bë nëpunës civilë dhe kishat luterane u bënë pjesë e shtetit.
Përhapen në Evropën veriore
Luteranizmi u përhap në të gjithë Skandinavinë gjatë shekullit të 16-të si monarku i Danimarkës-Norvegjisë, duke sunduar gjithashtu Islandën dhe Ishujt Faroe, dhe monarku i Suedisë, gjithashtu sundues i Finlandës, miratoi Luteranizmin. Nëpërmjet sundimit baltiko-gjerman dhe suedez, luteranizmi u përhap edhe në Estoni dhe Letoni. Ai gjithashtu filloi të përhapet në Lituaninë e Duhur, me pothuajse të gjithë anëtarët e fisnikërisë lituaneze që u konvertuan në luteranizëm ose kalvinizëm, por në fund të shekullit të 17-të protestantizmi në përgjithësi filloi të humbiste mbështetjen për shkak të kundër-reformave dhe persekutimeve fetare. Në Lituaninë e Vogël të sunduar nga gjermanët, megjithatë, luteranizmi mbeti dega dominuese e krishterimit. Luteranizmi luajti një rol vendimtar në ruajtjen e gjuhës lituaneze.
Që nga viti 1520, shërbesat e rregullta luterane janë mbajtur në Kopenhagë. Nën mbretërimin e Frederikut I (1523–33), Danimarka-Norvegjia mbeti zyrtarisht katolike. Megjithëse Frederiku fillimisht u zotua të persekutonte luteranët, ai shpejt miratoi një politikë të mbrojtjes së predikuesve dhe reformatorëve luteranë, më i rëndësishmi prej të cilëve ishte Hans Tausen.
Gjatë mbretërimit të Frederikut, luteranizmi bëri depërtime të rëndësishme në Danimarkë. Në një mbledhje të hapur në Kopenhagë, ku mori pjesë mbreti Kristian III në vitin 1536, njerëzit bërtisnin; “Ne do të qëndrojmë pranë Ungjillit të shenjtë dhe nuk duam më të tillë peshkopë”. Djali i Frederikut, Kristiani III, ishte haptazi luteran, gjë që e pengoi zgjedhjen e tij në fron pas vdekjes së babait të tij më 1533. Megjithatë, pas fitores së tij në luftën civile që pasoi, më 1536 ai u bë Kristiani III dhe përparoi Reformimi në Danimarkë–Norvegjia.
Kushtetuta mbi të cilën Kisha Daneze Norvegjeze, sipas Urdhëresës së Kishës, duhet të mbështetet ishte "Fjala e pastër e Zotit, që është Ligji dhe Ungjilli". Nuk përmend Rrëfimin e Augsburgut. Priftërinjtë duhej ta kuptonin Shkrimin e Shenjtë mjaft mirë për të predikuar dhe shpjeguar Ungjillin dhe Letrat para kongregacioneve të tyre.ref name="books.google.com"/
Të rinjtë u mësuan[16] nga Katekizmi i Vogël i Luterit, i disponueshëm në gjuhën daneze që nga viti 1532. Ata u mësuan të prisnin në fund të jetës:ref name="books.google.com"/ "faljen e mëkateve të tyre", "të numërohen si të drejtë" dhe "të jetën e përjetshme”. Udhëzimi është ende i ngjashëm.
parapamje|upright|Faqja e titullit të [[Bibla e Gustav Vasa|Biblës së Gustav Vasa, e përkthyer nga vëllezërit Petri, së bashku me Laurentius Andreae]] Bibla e parë e plotë në gjuhën daneze u bazua në përkthimin e Martin Luterit në gjermanisht. U botua në vitin 1550 me 3000 kopje të shtypura në botimin e parë; një botim i dytë u botua në vitin 1589. Ndryshe nga Katolicizmi, Kisha Luterane nuk beson se tradita është bartëse e "Fjalës së Zotit", ose se vetëm kungimit të peshkopit të Romës i është besuar interpretimi i "Fjalës së Zotit".
Reformat në Suedi filluan me Olaus dhe Laurentius Petri, vëllezër që e çuan Reformat në Suedi pas studimeve në Gjermani. Ata e çuan Gustav Vasën, i zgjedhur mbret në vitin 1523, drejt luteranizmit. Refuzimi i Papës për të lejuar zëvendësimin e një kryepeshkopi që kishte mbështetur forcat pushtuese që kundërshtonin Gustav Vasa gjatë Gjakderdhjes së Stokholmit çoi në ndërprerjen e çdo lidhjeje zyrtare midis Suedisë dhe papatit më 1523.
Katër vjet më vonë, në Dietën e Västerås, mbreti arriti të detyronte dietën të pranonte dominimin e tij mbi kishën kombëtare. Mbretit iu dhanë në zotërim të gjitha pronat e kishës, si dhe emërimet në kishë dhe miratimi i klerit. Ndërsa kjo në fakt u dha sanksion zyrtar ideve luterane, luteranizmi nuk u bë zyrtar deri në vitin 1593. Në atë kohë Sinodi i Uppsala e shpalli Shkrimin e Shenjtë udhëzuesin e vetëm për besimin, me katër dokumente të pranuara si shpjegime besnike dhe autoritare të tij: Besimi apostolik, Besojma e Nikesë, Besojma e Atanasit dhe Rrëfimi i Augsburgut të vitit 1530. Përkthimi i Mikael Agricola i Dhiatës së Re finlandeze të parë u botua më 1548.
Kroni i priftit
Kroni i priftit është një monument i trashëgimisë kulturore në Junik, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Vllasotinca
Vllasotincë (serbisht: Власотинце/Vlasotince) është qytet në komunën e Vllasotincës, Serbi.
Teatri Kombëtar i Çekisë
Teatri Kombëtar (çek. Národní divadlo) në Pragë njihet si monument i operës, historisë dhe artit çek. Është i vendosur në bregun e lumit Vltava, në qendër të Pragës. U takon institucioneve më të rëndësishme kulturore të Çekisë, me një traditë mjaft të pasur artistike.
Ky teatër përbëhet nga tri ansamble artistike: opera, baleti dhe drama. Shfaqjet e tyre mbahen në ndërtesën historike të Teatrit Kombëtar, në teatrin “Stavovské divadlo“ dhe në teatrin “Divadlo Kolowrat“. Të tre ansamblet artistike përzgjedhin repertorin e tyre si nga trashëgimia klasike, ashtu edhe nga autorët modernë.
Teatri Kombëtar u hap për herë të parë më 11 qershor 1881, për të nderuar vizitën e princit të Austrisë, Rudolf Franz Karl Joseph. Aty u dha premiera botërore e operës së Bedřich Smetana-s, “Libuše”, e drejtuar nga Adolf Čech. Pas kësaj u prezantuan edhe 11 shfaqje të tjera. Pastaj teatri u mbyll për të mundësuar përfundimin e punëve të mbetura. Derisa punët ishin në përfundim e sipër, një zjarr shpërtheu më 12 gusht 1881, i cili shkatërroi skenën e teatrit dhe disa pjesë të tjera të tij. Zjarri u pa si një katastrofë kombëtare dhe kjo i shtyu arkitektët e punëtorët që të vepronin sa më shpejt për rikthimin e teatrit. Arkitekti kryesor ishte Josef Zítek, i cili punonte bashkë me nxënësin e tij Josef Schulz, ndërsa punimet e brendshme janë bërë nga Mikoláš Aleš dhe František Ženíšek.
Ndërtesa e Teatrit Kombëtar u përurua më 18 nëntor 1883 dhe tani kishte pajisje të përsosura teknike. Arkitekti Zdeněk Vávra u zgjodh për të marrë përgjegjësinë për punën e rindërtimit të përgjithshëm. Ky projekt i gjerë kishte për qëllim përfundimin e punës në të gjitha ambientet e teatrit. Punimet përfunduan në një datë të rëndësishme, 18 nëntor 1983, që ishte data e 100 vjetorit të hapjes së Teatrit Kombëtar. Atë ditë, teatri ia dhuroi përsëri publikut shfaqjen e operës “Libuše” të Smetana-s.
Në vitin 1989, drejtori i përgjithshëm i Teatrit Kombëtar, kompozitori Jiří Pauer u shkarkua nga posti i tij për shkak të mbështetjes që kishte dhënë në politikën e ish-qeverisë komuniste çekosllovake. Pauer ia ndaloi të gjithë stafit mbajtjen e shfaqjeve për një kohë. Pas tri javësh Pauer u zëvendësua nga Ivo Žídek.
Teatri Kombëtar mbikëqyret nga drejtori dhe nga bordi i këshillit të tij. Bordi këshillëdhënës ka 11-13 anëtarë, të cilët emërohen dhe shkarkohen nga drejtori. Anëtarët e tanishëm të këshillit janë: Pavel Smutný, Dadja Altenburg Pešta Kohl, Petr Dvořák, Jiří Maceška, Vlasta Formánková, Bohdan Wojnar, Jiří Drahos, Pavel Kohout, Oldřich Černoch dhe Peter Palečka.
Më 4 maj 2005, banka Komerční nënshkroi një marrëveshje me Teatrin Kombëtar për të nderuar çdo vit shfaqjet më të mira që prezantohen në teatër, nga baleti, drama dhe opera. Fituesit e çmimit marrin një statujë të dizajnuar nga akademiku Jaroslav Rona dhe 100,000 koruna çeke. Ceremonia e parë u mbajt më 26 tetor 2006 në skenën e Teatrit Kombëtar.
Teatri Kombëtar ka qenë dhe do të mbetet një nga simbolet e identitetit kombëtar dhe trashëgimisë kulturore çeke, një përpjekje për të arritur cilësinë më të lartë artistike.
Shkaba e gjelit të detit
Shkaba e gjelit të detit (Cathartes aura) është është më e përhapura e shkabave të Botës së Re. Një nga tre llojet në gjininë Cathartes të familjes Cathartidae, shkaba e gjelit të detit shkon nga Kanadaja jugore në majën më jugore të Amerikës së Jugut. Ai banon në një sërë zonash të hapura dhe gjysmë të hapura, duke përfshirë pyje subtropikale, shkurre, kullota dhe shkretëtira.
Shkaba e gjelit të detit është kërmëngrënës dhe ushqehet pothuajse ekskluzivisht me kërma. Ai gjen ushqimin e tij duke përdorur sytë e tij të mprehtë dhe ndjenjën e nuhatjes, duke fluturuar aq ulët sa të zbulojë gazrat e prodhuar nga fillimet e procesit të prishjes në kafshët e ngordhura. Gjatë fluturimit, ajo përdor termale për të lëvizur nëpër ajër, duke përplasur krahët e saj rrallë. Rritet në grupe të mëdha komunitare. Mungesa e një sirinksi - organi vokal i zogjve - vokalizimet e tij të vetme janë gërhitjet ose fishkëllimat e ulëta. Folezon në shpella, pemë të zbrazëta ose gëmusha. Çdo vit në përgjithësi rrit dy zogj, të cilët i ushqen me regurgitim. Ka shumë pak grabitqarë natyrorë. Në Shtetet e Bashkuara, shkaba merr mbrojtje ligjore sipas Aktit të Traktatit të Shpendëve Migrues të vitit 1918.
Parku i monumentit të Gospodorit
parapamje|Parku i monumentit të Gospodorit, Uashington, USA Parku i monumentit të Gospodorit është një nga atraksionet më interesante përgjatë rrugës Interstate 5 pranë Toledos, Uashington, në Shtetet e Bashkuara. Ajo përmban katër skulptura, të njohura kolektivisht si monumentet e Gospodorit,  të krijuara në 2002. Skulptura më e lartë, e cila përkujton Nënë Terezën, është e lartë mbi 100 metra dhe përmban një statujë prej druri të pikturuar prej ari të Jezusit. Një monument tjetër skulpture është një gdhendje të Nënë Terezës në pozicion lutjeje. Dy vepra arti të tjera të mrekullueshme nderojnë viktimat e Holokaustit, e cila përmban një flakë elektrike të përjetshme, dhe një haraç 100 metra të gjatë që përshkruan Shefin Seattle, duke përkujtuar amerikanët vendas dhe fiset e tjera indigjene. Përkujtimore më të vogla për figurat historike, si Susan B. Anthony, dhe një shqiponjë të gdhendur, prej druri të mbështjellë me xham, u shtuan më vonë ndërsa parku u zgjerua.
Pas instalimit të tyre në 2002, skulpturat shkaktuan bllokime rutinore të trafikut për shkak të ngadalësimit të shoferëve dhe të gomave. Monumentet, së bashku me dritat e tyre të natës, u diskutuan shumë nga banorët vendas dhe qeveria e Qarkut Lewis veproi për të parandaluar ngritjen e skulpturave shtesë.
Dominik Gospodor, i cili porositi veprat e artit dhe ishte pronari i tokës, vdiq në 2010. Pronësia e parkut u ble dhe u transferua në fisin "Cowlitz" dy vjet më vonë, me një fokus në ruajtjen e tokës dhe kafshëve të egra. Pasuria e Gospodorit nuk siguroi asnjë fond për mirëmbajtjen e punimeve dhe pjesët filluan të prisheshin për shkak të motit dhe mungesës së mirëmbajtjes. Shqiponja e mbuluar me xham, në gjendje të mirë, u zhvendos në qendër të qytetit të Toledos sipas një marrëveshje të përhershme midis njerëzve të Cowlitz-it dhe qytetit.
Spitali i ishullit Manoel
Lazzaretto është një ish- strukturë karantine dhe spital në ishullin Manoel në Gżira, Maltë. Është kompleks i ndërtesave të ndryshme që datojnë midis shekujve 17 dhe 19. Shumica e strukturave ekzistojnë ende, megjithëse janë në gjendje të keqe për shkak të dëmtimeve të pësuara gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe mbi 30 vjet braktisjeje. Është planifikuar që Lazzaretto të restaurohet.
Historia
Nga 1526 e tutje, Marsamxett Harbour filloi të përdorej për qëllime karantine. Gjatë murtajës së viteve 1592–93, një lazaretë e përkohshme u ndërtua në ishull në mes të portit, i njohur atëherë si Isolotto dhe tani i quajtur Ishulli Manoel. Disa depo, një kishëz kushtuar Saint Roch gjithashtu u ndërtuan në këtë pikë, por ato u shkatërruan në fund të shekullit të 18-të. Ishulli u përdor për të izoluar pacientët gjatë një shpërthimi të vogël të murtajës në 1623.
Një pjesë e Lazzaretto e cila ishte e njohur si Zyra Profumo u përdor për të tymosur postën hyrëse. Posta e dezinfektuar u shënua me vula dylli të kuqe rreth 1816 deri në 1844. Dezinfektimi i postës në një shkallë të gjerë zgjati deri në vitet 1880, por u përdor në raste të rralla deri në vitin 1936.
Lazzaretto mbeti në përdorim nga autoritetet shëndetësore deri në 1939, kur u kërkua nga Admiralty për t'u përdorur për qëllime ushtarake gjatë Luftës së Dytë Botërore. Midis 1941 dhe 1942, ajo u përdor si depo nëndetëse dhe ndërtesat u bombarduan disa herë nga avionët italianë ose gjermanë. Shumë ndërtesa u shkatërruan nga ky bombardim ajror dhe disa struktura të tjera u desh të shkatërroheshin për shkak të dëmit që kishin pësuar.
Lazzaretto u hap përsëri si spital në 1949 dhe mbeti i tillë deri në largimin e Marinës Mbretërore nga Malta në vitet 1970. Më pas u braktis dhe ra në një gjendje të keqe.
Që nga mbyllja e tij, një pjesë e Lazzaretto u përdor gjithashtu si një strehë për qentë e braktisur.
Ditët e sotme
Sot, Lazzaretto është në një gjendje neglizhence, dhe pjesë të tij janë shembur ndërsa të tjerët rrezikojnë ta shembin.
Lazzaretto (spitali) është vendosur të restaurohet nga kompania e zhvillimit MIDI plc, e cila gjithashtu restauroi Fort Manoel dhe Fort Tigné aty pranë. Restaurimi i planifikuar do të përfshinte trajtimin e gurëve ekzistues dhe rindërtimin e strukturave të shkatërruara. Pas restaurimit, kompleksi do të shndërrohet në rezidenca, zyra, restorante, një kazino dhe një hotel butik. Është planifikuar edhe një park nëntokësor makinash.
Arkitektura
majtas|parapamje| Pallati i Vjetër Spitali përbëhet nga një kompleks ndërtesash që datojnë në shekujt 17-19. Asgjë nuk mbetet nga struktura origjinale e përkohshme e shekullit të 16-të, dhe ndërtesa më e vjetër ekzistuese brenda kompleksit është ajo e ndërtuar në 1643 gjatë gjykimit të Master Lascaris. Kjo strukturë, e cila njihet si Palazzo Vecchio (Pallati i Vjetër), Palazzo Grande (Pallati i Madh) ose thjesht il-Palazz (Pallati), është dy katëshe dhe përbëhet nga tetë salla të ndërtuara rreth një oborri qendror. Kjo ndërtesë kishte një numër stemash në fasadën e saj, por këto u dëmtuan ndoshta gjatë okupimit francez të Maltës. Ndërtesa ka gjithashtu dy mbishkrime prej mermeri, një pa datë dhe një tjetër me datë 1787, ndërsa një mbishkrim i tretë i datës 1797 u hoq në fund të viteve 1960. Një kopje e mbishkrimit prej mermeri e datuar 1814 është vendosur në fasadën perëndimore të ndërtesës. Mbishkrimi origjinal ishte vendosur në një varje përpara Fort Manoel, dhe tani është në depo në Valeta.
Kompleksi përmban gjithashtu një ndërtesë të njohur si Pallati i Ri, që u ndërtua në faza midis viteve 1670 dhe fillimit të shekullit të 18-të. Ky bllok përbëhet nga depo të ndërtuara rreth dy oborreve, dhe fasada me pamje nga deti përmban një seri harqesh të larta. Magazina më lindore u shkatërrua pasi u bombardua në Luftën e Dytë Botërore. parapamje| Pallati i Ri Në shekullin e 18-të, një shtëpi u ndërtua pranë Pallatit të Vjetër për izolimin e pacientëve që vuanin nga murtaja. Një numër i madh i bagëtive për karantimin e kafshëve u ndërtuan aty gjithashtu afër. Shtëpia e Murtajëve u shkatërrua për të lënë vendin për një Stacion Dezinfektimi, ndërsa derdhjet e bagëtive u shkatërruan në luftë.
Hysni Alushi
Hysni Alushi (26 Maj 1963), është një këngëtar i njohur shqiptar. Ka nisur të këndojë që në moshë të re. Në fillimet e tij, ka qenë pjesë e Grupit Polifornik të Çelo Mezanit, ku merrnin pjesë në aktivitete të ndryshme që organizonte Pallati I Kulturës. Më vonë nxjerr albumin e tij të parë me këngë çame, të titullar "Zemra e Çamërisë", dhe gjithashtu këndonte edhe nëpër gëzime familjare. Më pas bën bashkëpunim me Enkelejdën, mbesën e tij, bashkëpunim ky i cili ishte mjaft i susksesshëm dhe goditi fort çështjen çame dhe u pelqye edhe nga trevat e tjera. Sëbashku me Enkelejdën, kanë marrë pjesë në shumë evenimente dhe festivale, ku dhe në disa prej tyre janë kurorëzuar me çmim të parë, ku mund të kujtojmë: "Maratonën e këngës popullore", "100 këngët e shekullit", "Festivali i Sarandës", e të tjera. Pjesëmarrës kanë qenë edhe nëpër koncerte në Diasporë, si: Danimarkë, Kanada, Maqedoni, Kosovë, Mal Të Zi etj. Gjëja që i veçon nga këngëtarët e tjerë, është ajo se ato kanë kënduar apo janë paraqitur me këngë çame dhe përfaqësojë gjithmonë krahinën e tyre Çamerinë, duke mos lënë asnash edhe këngët e veriut, të Shqipërisë së mesme, etj.
Spitali i ishullit Manoel
Arkitektura
Kompleksi Lazzaretto ishte i rrethuar nga një mur i lartë për të parandaluar njerëzit që të arratiseshin. Gjashtë varreza ishin të vendosura në zonë, por vetëm një ekziston edhe sot.
Revista Mjekësore
Revista Mjekësore Revistë shëndetësore tremujore në gjuhën shqipe, organ i Ministrisë së Shëndetësisë. Numri i parë doli në mars 1946. Nga nr. 10 doli me emrin «Shëndetësia Popullore». Pastaj botohet me titullin e sotëm. Në faqet e revistës trajtohen probleme të ndryshme organizative shëndetësore, botohen artikuj dhe studime nga të gjitha fushat e mjekësisë shqiptare kurative dhe profilaktike, si dhe të rejat a shkencës mjekësore nga literatura hotërore.
Spitali i ishullit Manoel
Arkitektura
Një numër mbishkrimesh historike mund të gjenden brenda Lazzaretto, me datën më të hershme të vitit 1681 dhe më të fundit 1947.
Neure
Neure është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Allier të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Neure ka një popullsi prej 177 banorë dhe sipërfaqe 11.97 km², me një dendësi prej 15 banor/km².
Berbati
Berbat (greqisht: Προσύμνη/Prosímni) është fshat në qarkun i Argolidhës, Greqi. Përpara vitit 1927, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Μπερμπάτι/Berbáti.
Memoriali
Memoriali është një objekt i cili shërben si një fokus përkujtues, zakonisht për personalitete të shquara apo ngjarje me rëndësi. Format më të njohura të memorialeve janë objektet e artit të tilla si statujat apo fontanat dhe parqet.
Karnaku
Ndërtesat në kompleks nisën gjatë mbretërimit të Senusretit të I në Mbretërisë së Mesme dhe vazhduan deri në Periudhën Ptolemease, megjithëse shumica e ndërtesave datojnë nga Mbretëria e RE. Zona përreth Karnakut gjendej Ipet-isut-i ("Më i Zgjedhuri i Vendeve" në gjuhën e lashtë egjiptiane) dhe vendi kryesor i adhurimit të Triadës Tebane gjatë Dinastisë së XVIII me në krye zotin Amon. Është pjesë e qytetit monumental të Tebës.
Mjedisi Tempullor i Amon-Ra-hut
Ky është më i madhi i mjediseve tempullore të kompleksit dhe i është kushtuar Amon-Ra-hut, perëndisë kryesore të Triadës Tebane. Ka shumë statuja kolosale duke përfshirë dhe atë të Pinedjemit të I që është 10.5 metra e lartë. Guri ranor për këtë tempull, duke përfshirë të gjitha kolonat u trasportua nga Gebel el-Silsila 161 km. në jug nëpërmjet lumit Nil. Ai ka gjithashtu një nga obelisqet më të mëdha, që peshon 328 tonelata dhe është 29 metra i lartë.
Mjedisi Tempullor i perëndeshës Mut
I gjendur në jug mjedisit më të ri të Amon-Ra-hut, ky mjedis i qe kushtuar perëndeshës nënë, Mut (në gjuhën e lashtë egjiptiane Mut donte të thoshte nënë), e cila u identifikua si bashkëshortja e Amon-Ra-hut në Triadën Tebane të Dinastisë së XVIII. Ka mjaft tempuj të tjerë më të vegjël të lidhura me të si dhe liqenin e saj të shenjtë, të ndërtuar në formë gjysëm rrethi. Ky tempull është shkatërruar dhe shumë pjesë janë marë për tu përdorur në struktura të tjera. Nuk është i hapur për publikun. Gjashtëqintë statuja të zeza graniti janë gjetur në oborrin e tempullit të saj. Ai mund të jetë porcioni më i vjetër i këtij siti.
Në 2006 arkeologia Betsy Bryan bashkë me Johns Hopkins University, duke gërmuar në tempullin e Mutit, prezantoi gjetjet e saja rreth një festivali. Pjesëmarrja në festival ishte e madhe, duke përfshirë priftërinjtë dhe popullsinë. Ka dëshmi historike që tregojnë pjesëmarrjen e dhjetëra mijëra njerëzve në festival. Këto gjetje janë bërë në tempullin e Mutit sepse aty Teba nisi të merrte famë dhe Muti përthithi identitetin e perëndeshave të luftës, Sekhmet dhe Bast, si aspekte të saja. Në fillim, Mut u bë Mut-Ëadjet-Bast, pastaj Mut-Sekhmet-Bast (Ëadjet u shkri me Bast), atëherë Mut përthithi gjithashtu Menhitin, një tjetër perëndeshë luaneshë dhe gruaja e djalit të saj të adoptuar, duke u bërë Mut-Sekhmet-Bast-Menhit dhe në fund duke u bërë Mut-Nekhbet. Gërmimet në tempullin e Luksorit zbuluan një "sallë të dehjes" të ndërtuar në tempull nga faraoni Hatshepsut, gjatë kulmit të mbretërimit të saj 12 vjeçar. Në një tjetër mit të zhvilluar rreth festivalit të përvitshëm të dehjes së Sekhmetit, Ra, që ishte perëndia e diellit, e krijoi atë nga syri i tij përvëlues të marr nga mamaja e tij, për të shkatërruar njerëzimin që konspironin kundër tij. Në mit, etja e Sekhmetit për gjak nuk u shua në fund të betejës dhe e çoi atë pothuajse në shkatërrimin e njerëzimit, kështu Ra e mashtroi duke e kthyer Nilin të kuq si gjaku (Nili kthehet çdo vit i kuq kur mbushet me lym apo baltë gjatë vërshimit) kështu që Sekhmeti do ta pinte atë. Mashtrimi, gjithësesi, ishte se lëngu i kuq nuk ishte gjak, por birrë e përzier me lëng shege kështu që ngjante si gjak, duke e bërë atë ta pinte duke i dhënë fund masakrimit duke u kthyer në një aspekt të dashur të Hathorit.
Mjedisi Tempullor i Montu-së
Ky porcion i sitit i është kushtuar Montu-së, perëndia tebane e luftës. Gjendet në veri të kompleksit të Amon-Ra-hut dhe është më i vogël. Pjesët kryesore të Mjedisit Tempullor të Montu-së janë tempujt e Montusë, Harpre-së, Tempulli i Ma'atit dhe një liqen i shenjtë. Mjedisi nuk është i hapur për publikun, pasi shumica e monumenteve janë në një gjendje të keqe konservimi.