cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tempulli mortor i Montuhotepit të II
Varri mbretëror
Siç u përmend më lartë, oborri i hapur i pjesës së mbrapme të tempullit paraqet një dromos në qendrën e tij. Ky dromos, një korridor i drejt 150 m. i gjatë, të çonte në një dhomë të madhe të nëndheshme 45 m. poshtë oborrit që padyshim është varri i faraonit. Kjo dhomë është tërësisht e veshur me granit të kuq dhe ka një çati me majë. Ajo përmban një kapelë alabastri në formën e një faltoreje Per-wer të Egjiptit të Sipërm. Kjo kapelë dikur ishte e mbyllur me një derë me dy kanata që tani mungon. Pëmbante një qivur dhe enë me balsame që ka lënë gjurmë në dysheme. Shumica e objekteve të varrit që duhet të kenë qenë depozituar këtu, janë zhdukur prej kohësh si rezultat i plaçkitjes së varrit. Objektet e pakta të mbetura ishin një skeptër, mjaft shigjeta dhe një koleksion medelesh duke përfshirë anije, hambare dhe furra.
Kostandin Mima
Kostandin Mima, konsull i Shqipërisë në Trieste, Itali, në vitet 1925-1927.
Tartonne
Tartonne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Tartonne ka një popullsi prej 140 banorë dhe sipërfaqe 44.88 km², me një dendësi prej 3 banor/km².
Gjergj Naçi
Gjergj Naçi, konsull i Shqipërisë në Turqi, në vitin 1937.
Atkins, Arkansas
Atkins, Arkansas (Atkins) është një qytet në qarkun Pope të shtetit federal Arkansas, SHBA. Në Atkins, Arkansas jetojnë 2878 banorë (2000), dhe dendësia e popullisë është 181 banor/km2 (471.8 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 15.9 km2 (6.1 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 113 m (371 ft).
Pandeli Nase
Pandeli Nase, kryekonsull i Shqipërisë në Egjipt, në vitet 1927-1934.
Nik Pema
Nik Pema, konsull i Shqipërisë në Hungari, në vitet 1923 - 1925.
Nizhny Novgorod
Nizhny Novgorod (Rusisht: Ни́жний Но́вгород) është qyteti i pestë më i madh në Rusi me popullsi të 1,250,619. Qyteti është qendra ekonomike, transporti dhe kulturore e Rusisë. Ndodhet 400 kilometra në lindje të Moskës.
Demografia
Nizhny Novgorod është qyteti i pestë më i madh pas Moskës, Shën Petersburgut, Novosibirskut dhe Yekaterinburgut.
Klima
Dimri zgjat nga fundi i nëntorit deri në fund të marsit. Temperaturat mesatare arrijnë nga +19 °C në korrik deri në −9 °C në janar.
Virginia Prince
Virginia Charles Prince (23 nëntor 1912 - 2 maj 2009) ishte një aktiviste transgjinore amerikane, e cila botoi revistën Transvestia dhe nisi Shoqatën për Vetën e Dytë për meshkuj heteroseksualë.
Jeta e hershme
Virginia lindi me emër Arnold Lowman më 23 nëntor 1912, në Los Anxheles, Kaliforni. Rreth moshës dymbëdhjetë vjeçare, Prince filloi të vishte sipas gjinisë së kundërt, duke përdorur rrobat e nënës. Gjatë kohës së saj në shkollën e mesme, Prince filloi të veshej ashtu më shpesh dhe kalonte si vajzë në publik. Kjo arriti një pikë kritike kur Virxhinia, në moshën 18 vjeçare, shkoi në një festë të Halloween-it të kishës - jo vetëm në veshje të një gruaje, por me të vërtetë duke kaluar si grua - dhe fitoi çmimin e parë. Kjo shënoi "... rastin e parë në të cilin Prince u shfaq me dëshirë para të tjerëve si një vajzë ...". Vajza e një babai kirurg dhe një nëne që punonte në fushën e investimeve të pasurive të paluajtshme, jeta e hershme e Prince ishte një privilegj, me familjen që ishte në fjalët e saj "... socialisht të shquar.
Edukimi dhe periudha e tranzicionit
Prince nuk ishte aq e hapur me transvestizmin e saj pasi ajo u bë në jetën e mëvonshme, megjithatë falë një psikiatri që konsultoi - në moshën 30-vjeçare - ajo filloi të jetonte një mënyrë jetese më të rehatshme dhe të hapur. Pavarësisht se ishte diagnostikuar më parë me një kompleks të pazgjidhur të Oedipus, Prince ia besoi doktorit të saj për prirjen e saj për veshje, i cili, në kthim, e këshilloi atë të "... të mësojë të pranojë vetveten ... dhe ta shijojë atë".
Prince e vlerësoi këtë psikiatër, i cili i'a përkujtoi se ka shumë të tjerë që jetojnë një mënyrë jetese të ngjashme, me transvestinë duke marrë një përmasë gjithëpërfshirëse, si një subjekt i vetë-pranimit.
Vladimir I. Georgiev
Vladimir Ivanov Georgiev ( bullgarisht : Владимир Иванов Георгиев) (1908–1986) ishte një gjuhëtar, filolog dhe administrator arsimor i shquar bullgar.
Biografia
Vladimir Georgiev lindi në fshatin bullgar Gabare, pranë Byala Sllatina dhe u diplomua për filologji në Universitetin e Sofjes në vitin 1930. Ai u specializua në gjuhësinë indoeuropiane, sllave dhe të përgjithshme në Universitetin e Vjenës (1933-1934), dhe më vonë në universitetet e Berlinit (1935-1936), Firences (1939-1940) dhe Parisit (1946-1947). Profesor Asistent në Universitetin e Sofjes (1931-1941), Profesor i Asociuar (1936-1945), Profesor (1945), shef i departamentit të gjuhësisë së përgjithshme dhe krahasimore-historike në Fakultetin e Historisë dhe Filologjisë në Universitetin e Sofjes (1948-1974), Dekan i Fakultetit Filologjik (1947–1948), Zëvendës Rektor (1948–1951), Rektor (1951–1956). Drejtor i Institutit për Akademinë Bullgare të Shkencave (1951–1957), Sekretar i Departamentit të Studimeve të Gjuhësisë, Letërsisë dhe Artit (1956–1963), Nënkryetar i Akademisë së Shkencave (1959–1972), Drejtor i Bashkimit Qendra për Gjuhën dhe Letërsinë (nga 1972). Kryetar i Komitetit Ndërkombëtar të Studimeve Sllave (1958–1963, që nga viti 1963 - Nënkryetar), President i Komitetit Kombëtar Bullgar të Studimeve Sllave (që nga viti 1955). President i Shoqatës Ndërkombëtare për Studimin e Evropës Juglindore (1965–1967). Anëtar i Byrosë së Bordit Drejtues të Komitetit Ndërkombëtar për Mikenologji. Shef redaktor i "Enciklopedisë së Shkurtër të Bullgarisë" (1962-1969), pastaj i një enciklopedie "AZ" (1974), "Enciklopedia e Bullgarisë" (1978). Redaktor i revistës "Gjuhësia ballkanike". Akademik (1952). Doktor Nderi i Universitetit Humboldt në Berlin (1960) dhe Universitetit Charles në Pragë (1968). Anëtar korrespondent i Akademisë Franceze të Shkencave (1967), Akademisë Finlandeze të Shkencave (1966), Akademisë Saksone të Shkencave në Lajpcig (1968), Akademisë Belge të Shkencave (1971), Akademisë së Shkencave të Athinës (1977).
Në gjuhësinë ballkanike, Georgiev dalloi trakishten dhe dakishten nga frigjishtja dhe gjithashtu përcaktoi vendndodhjen e trakishtes dhe ilirishtes midis gjuhëve të tjera indo-evropiane. Bazuar në një aplikim të ri të metodës krahasuese, ai hulumtoi ekzistencën e një gjuhe indo-evropiane para-greke, të cilën ai e quajti " pellazge ". Georgiev është një nga të parët që kontribuoi në kuptimin e sistemeve të shkrimit minoan, veçanërisht Linear A. Veprat e Georgiev u zhvilluan më tej nga shumë shkencëtarë (Brandenstein, van Windekens, Carnot, Merling, Haas etj. ) Ai dha kontribute të shumta në fushën e Trakologjisë, duke përfshirë një interpretim gjuhësor të një mbishkrimi të zbuluar në fshatin Kyolmen në rrethin Shoumen të Bullgarisë verilindore. Në vitet 1960, Georgiev shqyrtoi emrat e njëzet e gjashtë lumenjve më të mëdhenj të Evropës qendrore dhe lindore. Ai sugjeroi që emrat të ishin të rindërtueshëm për Gjuhën Proto-Indo-Evropiane dhe se Atdheu Indo-Evropian ishte i kufizuar në perëndim nga lumi Rhine dhe në lindje nga lumi Don.
Dardania (revistë) 1
Reviste kosovare e botuar ne Prishtine  me  botues Ismet Hajrullahu. revista del edhe ne  gjuhen angleze. Numri 1;2018 i botuar ne Prishtinë ka shifrat KDU 94 (496.51)(05) #904 (496.51)(05)
Të dhëna
Botimi ka 224 faqe.
Përmbajtja
Numri i pare i botuar edhe ne gjuhen angleze ka :
Historiku
Revista doli ne numrin e saj te pare  ne vitin 2018
Haux, Pyrenees-Atlantiques
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Fondacioni Zvicëran Ibrahim Kodra
Fondacioni Ibrahim Kodra, zyrtarisht Fondacioni Zviceran Ibrahim Kodra (Italisht: Fondazione Svizzera Ibrahim Kodra), është një organizatë bamirëse zvicerane me qendër në Paradiso në Kantonin e Ticinos. Qëllimi i këtij fondacioni është nxitja e rritjes së marrëdhënieve kulturore midis Zvicrës, Kantonit të Ticinos dhe vendeve të tjera të botës, përmes veprimtarisë artistike, arsimore dhe humanitare dhe për të ruajtur dhe promovuar trashëgiminë artistike të artistit shqiptar Ibrahim Kodra.
Historia
Fondacioni u krijua fillimisht në Lugano në vitin 1993 nën emrin Fondacioni për fëmijët e Sakhës me Behgjet Pacollin si presidentin që e themeloi. Qëllimi i tij fillestar ishte të siguronte ndihmë humanitare dhe mjekësore për fëmijët e Republikës Sahi. Në vitin 1993, fondacioni ndërroi emrin e tij në Fondacionin për të rinj të Ibrahim Kodrës (Fondacioni i Ibrahim Kodrës për fëmijët e botës) dhe u transferua në Paradiso. Nën emrin e ri, fondacioni mori një fokus ndërkombëtar dhe shtoi aktivitete artistike dhe kulturore për ato humanitare. Pas vdekjes së Ibrahim Kodrës në vitin 2006, gjithnjë e më shumë ka punuar për të ruajtur trashëgiminë e tij artistike. Në vitin 2010, emri zyrtar i organizatës u ndryshua në Fondazione Svizzera Ibrahim Kodra(Italisht).
Lidhje të jashtme
https://web.archive.org/web/20180621230446/http://www.fondazioneibrahimkodra.org/ (Në Italisht)
Sant Hilari Sacalm
Sant Hilari Sacalm është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Selva, të provincës Girona, në Katalonia. Sant Hilari Sacalm ka 5753 banorë (2012), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 83.24 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Hilari Sacalm
Xhemal Sojli
Xhemal Sojli, konsull i Shqipërisë në Kostancë, Rumani, në vitet 1921-1923.
Matrovët
Matrovët, kanë prejardhjen nga Toplicat, fshati Matarovë, që i takonte rrethit të Prokuplës.
Toplica (Mitrovicë)
Toplica (Mitrovicë) lagje afër urës së Sitnicës në lindje të Mitrovicës. Përbëhet prej qinda shtëpishë. Banorët e saj janë me origjinë nga Toplica dhe u vendosën këtu pas luftërave ruso-turke kur trojet e tyre u pushtuan nga ushtria serbe. Pjesa më e madhe e banorëve të atyre viseve u dyndën për në Turqi, ndërsa një pjesë në viset e ndryshme të Shqipërisë.
Monte (Dessert)
Monte është një markë ëmbëlsire kremi qumështi e prodhuar nga kompania për përpunimin e produkteve të qumështit Zott. Ajo është një ëmbëlsirë që bëhet me qumësht, çokollatë dhe lajthi. Zott Monte reklamon me moton full taste, full power, full fun (shije e plotë, pushtet i plotë, argëtim i plotë)! Monte është në mbarë botën një prej markave më të njohura të Zott dhe është e shpërndarë në mbi 40 vende. Monte është një ëmbëlsirë me kombinimin e kremit të qumështit, lajthive dhe çokollatës. Gama e produkteve është e ndryshme në vende të ndryshme.
Historiku
Monte u prezantua me 1 prill 1996 në Gjermani. Në vitet në vijim (1997-2001) Zott themeloi Monte në këto vende: Republikën Çeke, Austri, Rusi, Belgjikë, Slloveni, Sllovaki, Bosnje, Kroaci, Poloni, Estoni, Letoni, Lituani, Maltë, Maqedoni dhe Kosovë. Tani Monte ekziston në më shumë se 40 vende.
Çmime
2014: Monte-s i akordohet çmimi Top Brand nga Lebensmittel Zeitung (Gazeta e produkteve ushqimore).
Rrok Stani
Rrok Stani, konsull i Shqipërisë në Rumani, në vitet 1926-1927; kryekonsull në Korfuz, Greqi, në vitet 1937-1939.
Monte (Dessert)
Reklama
Në vitin 2010 kompani rekrutoni portierin gjerman René Adler dhe vëllain e tij Rico për reklama të ndryshme të markës "Monte". Në vitin 2013 Zott ndryshoi ambasadorët e markës për "Monte". Që prej këtij viti kampioni i surfit Philip Köster dhe motra e tij Kyra reklamojnë për "Monte". Në vitin 2013 Monte Qershi dhe Monte Krokante u prezantuan në Poloni nga ylli polak i volejbollit Bartosz Kurek. Kjo qe hera e dytë që Bartosz bën reklamë për Zott Monte. Csaba Vastag është një muzikant hungarez dhe që prej vitit 2013 ambasadori i markës për Zott Monte në Hungari.
Dervishi
parapamje|Dervishi me një luan dhe me një tigër, 1650 parapamje|Një dervish. parapamje|Dervishët duke vallëzuar, Rumi Fest 2007 Një dervish ose darvesh (nga gjuha persiane: درویش, Darvīsh nëpërmjet gjuhës turke, somalisht: Daraawiish, Arabisht: درويش, Darwīš) është një udhëzues, zakonisht një sufi mysliman asketik i cili udhëzon drejt një rruge ose "Tarikati", i njohur për varfëri të skajshme dhe të kursimit. Fokusi i tyre është i përqendruar në vlerat universale të dashurisë dhe të shërbimit, duke i lejuar iluzionet e veta të arrijnë deri tek Perëndia. Në shumicën e urdhrave sufi, një dervish është i njohur për praktikën e dhikrit e cila realizohet përmes tendosjeve fizike dhe/ose praktikave fetare me qëllim të arritjes së ekstazës deri te Zoti. Praktika më e zakonshme e tyre është Sama e cila lidhet me Rumin.
Etimologjia dhe përkufizimi
"Dervish" është një fjalë turke nga viti 1580 që rrjedh nga fjala persiane darvīsh Kjo fjalë asokohe përdorej në mënyrën e njëjtë si edhe fjala arabe "Fakir" për t'iu referuar njerëzve të shenjtë musliman që kanë hequr dorë nga kjo botë për jetë strikte fetare.
Kulla e Gjyle Kadrijaj
Kulla e Gjyle Kadrijaj është një monument i trashëgimisë kulturore në Rastavicë, Deçan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Stavro Stavri
Stavro Stavri, ambasador i Shqipërisë në Jugosllavi, në vitin 1925; ambasador në Greqi, në vitet 1926-1928.
Zemenoji
Zemenoj (greqisht: Ζεμενόν/Zemenón) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi.
East Moline, Illinois
East Moline, Illinois është një qytet në qarkun Rock Island County të shtetit federal Illinois, SHBA. Në East Moline, Illinois jetojnë 21302 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është banor/km2 (2348.2 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej km2 (14.76 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej (577 ft).
Mali i Shkëlzenit
Mali i Shkëlzenit ndodhet në Alpet Shqiptare, në rrethin e Tropojës, me lartësi 2407 m. Shtrihet midis luginës së lumit të Tropojës në verilindje, luginës së lumit të Gashit në jugperëndim dhe pellgut të Tropojës në juglindje. Formon një kurriz të mprehtë midis vetë majës së Shkëlzenit dhe majës së Radeshës. Shpatet veriperëndimore e juglindore janë mjaft të pjerrëta, kurse shpatet verilindore e jugperëndimore bien thikë mbi luginat. Pjesa kulmore e malit është çarë nga dy lugje akullnajore. Dy majat e tij (Shkëlzeni dhe Radesha) kanë forma tipike piramidale tepër të mprehta. Bimësia mungon thuajse plotësisht.
Anomalisa
Anomalisa është një film i animuar amerikan, i realizuar me teknikën stop-motion me regji të Charlie Kaufman dhe Duke Johnson, e skenar të bazuar në shkrimin e Kaufman. Në film dëgjohen zërat e aktorëve David Thewlis, Jennifer Jason Leigh dhe Tom Noonan. Filmi fitoi Gran Jury Prize në edicionin e 72-të të Festivalit Ndërkombëtar të Filmit në Venecia. Premiera e filmit u shfaq në Festivalin e Filmit në Telluride më 4 Shtator 2015. Filmi filloi të shfaqej në kinema më 30 Dhjetor 2015 nga Paramount Pictures.
Sinopsi
Michael Stone, shkrimtar librash me subjekt shërbimin ndaj klientit, vuan dhe lufton me aftësinë e tij për të krijuar marrëdhënie me njerëzit. Një natë, në një udhëtim rutinë pune, ai takon një të panjohur që ndryshon pikëpamjen e tij për botën.
Prodhimi
Kaufman shkruajti pjesën origjinale nën emrin Francis Fregoli, për Teatrin e 'New Ear'. Fillimisht ai ishte kundër idesë së kthimit të pjesës në një film të animuar.
Buxheti i filmit u sigurua në një fushatë në Kickstarter me arsyetimin e "prodhimit të këtij filmi të bukur e unik jashtë studiove tipike të Hollywood, nga ku audienca nuk do të mund të shijonte pjesën në origjinalitetin e saj". Lancuar si një film me metrazh të shkurtër "rreth 40 minuta", fushata u përkrah nga 5770 persona, nga të cilët u mblodhën 406,237 dollarë për realizimin e projektit. Pas suksesit në Kickstarter, financim shtesë u sigurua nga kompania e produksionit të filmit, Starburns Industries dhe u mundësua realizimi i filmit prej 80 minutash.
Kukullat u krijuan duke përdorur printer 3D, e ndërsa thuhej se animim i tillë realist do të ishte shqetësues për audiencën, Johnson nuk ishte dakort. Në fund të fundit, qëllimi i filmit ishte që shikuesit të "harronin faktin se ajo që po shihnin ishte animim dhe të përfshiheshin në skenat e filmit".
Zona Malore e Sharrit
Malet e Sharrit paraqesin zonën e dytë malore, pas Bjeshkëve të Nemuna, dhe, sipas pozitës dhe shtrirjes, përbën kufirin juglindor të Rrafshit të Dukagjinit. Është interesant se në ndërtimin gjeologjik është tërësi shprehimisht homogjone. Gjithkund janë të pranishme formacionet paleozoike. Askund nuk janë të zhvilluar sedimentet e paleozoikut sa këtu. Në morfologjinë e relievit edhe këtu mund të hasim në një përthyeshmëri relativisht të madhe, por, në krahasim me zonën malore të Bjeshkëve të Nemuna, është me intensitet më të vogël. Edhe format e fluviodenudacionit dhe ato akullnajore janë pjesë përbërese të morfologjisë së kësaj hapësire.
Në malet e Sharrit, edhe pse lartësia e madhe mbidetare, të reshuar mesatare vjetore nuk kalojnë 1.00mm, përkatësisht ka reshje më pak se në Bjeshkët e Nemuna. Izotermat vjetore tregojnë vlera më të ulëta se të Bjeshkvve të Nemuna, ndonëse gjenden në jug të tyre. Kësaj i ka kontribuar, përveç hipsometrisë, edhe pozita e hapur ndaj erërave veriore. Kjo hapësrirë malore përfshin 15.6% të territorit dhe 8.5% të popullsisë së Rrafshit të Dukagjinit. Prej të gjitha proceseve më i rëndësishmi është ai i transformimit shoqëroro gjeografik të shpatit se ai i Sharrit të lartë.
Hava Rexha
parapamje|Hava Rexha me njërin nga stërnipërit e saj Hava Rexha (22 gusht 1880 — 8 nëntor 2003) është një grua nga Shushica e Elbasanit, Shqipëri për të cilën thuhet se është personi më i vjetër jo vetëm nē Shqipëri por edhe përgjithësisht në botë.
Biografia
Sipas dokumenteve aktuale Hava Rexha ka lindur më 22 gusht të vitit 1880. Nëse data e lindjes së saj është e saktë, atëhere del se ajo ka vdekur në moshën 123 vjet (8 nëntor 2003). Mosha e saj ende nuk është konfirmuar nga Libri i Rekordeve Guinness pasi ajo nuk kishte asnjë dokument origjinal të kohës së lindjes së saj me të cilin do të konfirmonte moshën e saktë. Në një artikull nga viti 1946 ajo ishte e shkruar se ka lindur në vitin 1880 dhe kjo është një dëshmi se ajo në fakt ka vdekur në moshën 123 vjeçare. Në qoftë se mosha e saj verifikohet dhe rikonfirmohet ajo do të jetë personi më i vjetër që ka jetuar ndonjëherë jo vetëm nē Shqipëri por në gjithë rruzullin tokësor.
Gardur
Garður (Sveitarfélagið Garður), është një qytezë dhe komunë në jugperëndim të Islandës. Kjo komunë ndodhet në rajonin e Gadishullit Jugor, dhe është pjesë e zonës zgjedhore jugperëndimore.
Qyteza Gardur, që do të thotë kopsht apo oborr, u emërua sipas një prej shumë mureve prej balte të sapo ngritura në kufijtë ndarës midis pronave vendore.
Përmbledhje
Zonat e pasura të peshkimit në breg mbeten baza kryesore ekonomike të qytetit. Një pjesë e madhe e peshkimit është kryer këtu që në shekujt e mëparshëm, dhe ka relike që gjenden përgjatë bregut. Garður mbetet një qendër e fuqishme e peshkimit me firmat e përpunimit të peshkut.
Sant Guim de Freixenet
Sant Guim de Freixenet është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Segarra, të provincës Lleida, në Katalonia. Sant Guim de Freixenet ka 1126 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 25.1 km2.
Lidhje të jashtme
Sant Guim de Freixenet
Fichous-Riumayou
Fichous-Riumayou (Ocitanisht: Hishós e Rimajor ; Shqip: Hishos-Riumadh) është një komunë në departamentin Pirenejtë Atlantikë dhe rajonin Akuitania e Re të Francës jugperëndimore.
Gjermanishtja më e lartë alemannike
"Mos e ngatro me Alemnniko-gjermanishtja e lartë" Alemannika më e lartë (Hegschtalemannisch) është një degë alemnniko-gjermanishtes dhe shpesh konsiderohet të jetë pjesë e gjuhës gjermane, edhe pse kuptueshmëria reciproke me gjermanishten standarde dhe dialekte të tjera jo-alemannike gjermane është shumë e kufizuar.
Në rajonet alpine të Zvicrës flitet në dialektet më të larta alemannike: Në rrethin e Bernit, në pjesët gjermane të kantonit të Fribourg-ut, në Valais dhe në vendbanimet Walser (kryesisht në Zvicër por edhe në Itali dhe në Austri). Në Perëndim, Jug dhe Juglindje, ata janë të rrethuar nga gjuhët romake; në Veri, nga dialektet e Llemmanit të Lartë. Në Kantonin Zviceran të Graubünden (Grisons) vetëm Walser exclaves në pjesën romake dhe Prättigau, Schanfigg dhe Davos janë më të lartë Alemannike; Lugina e Rajonit me Chur dhe Engadin janë Allemannic lartë.
Karakteristikat
Tipari dallues i dialekteve më të Larta Alemannike është mungesa e diphthongizimit hiatus, për shembull [ʃniː.ə (n)] 'to snow', [b̥uː.ə (n)] 'për të ndërtuar' vs Alemannic lartë [ʃnei̯jə] [b̥ou̯wə].
Shumë dialektë të lartë alemannik kanë përfundime të ndryshme gojore për të tre personat, për shembull wir singe (n) 'këndojmë', ir singet 'ju (shumësi) këndoni', si singent 'ata këndojnë'. Pothuajse të gjitha dialektet e tjera gjermane përdorin të njëjtin fund për personat e parë dhe të tretë në shumës.
Ka dialekte të larta almanike që kanë ruajtur mbarimin -n që është rrëzuar në shumicën e dialekteve të Gjermanishtes së Epërme.
Dialektet më të larta alemannike konsiderohen dialektet më konservatore të gjermanëve. Dialekti i Lötschental, për shembull, ruajti tre klasa të dallueshme të foljeve të dobëta (si në Gjermaninë e Vjetër të Lartë) deri në fillim të shekullit të 20-të.
Mjegulla në gusht (roman)
Mjegulla në gusht (në gjermanisht Nebel im August ) është roman i vitit 2008 nga Robert Domes. Historia sillet rreth një djali Yenish 14 vjeç Ernst Lossa i cili u vra përmes eutanazisë nga nazistët.
Subjekti
Në 2002, Domes filloi të studionte jetën e Ernst Lossa, një djalë nomad me etni jenish që udhëtoi në Gjermaninë jugore. Ernst u nda nga prindërit e tij në 1933, u konsiderua jetim dhe u dërgua së pari në jetimore në 1942, pastaj u transferua në një borstal dhe në një azil në moshën dymbëdhjetë vjeç. Atje ai u vra në 1944 në moshën 14 vjeç me një mbidozë morfine dhe skopolamine. Ai ishte një nga të paktën 200,000 viktimat e programit të eutanazisë së fëmijëve nën Nacional-socializmin.
Domes në këtë roman përshkroi jetën e Ernst Lossa, cili u botua nga CBT ( Random House ) në 2008 si një libër për fëmijë. Aktualisht i prezantuar si një lexim nëpër shkolla, libri ka marrë çmime të shumta.
Në vitin 2016, u bë një përshtatje filmi e drejtuar nga regjisori gjerman Kai Wessel. Drama Mjegulla në Gusht u shfaq në kinematë Gjermane në Shtator 2016. Ishte një nga 8 filmat gjermanë të paraqitur në Akademinë për Filmin më të Mirë Ndërkombëtar në 2017, por nuk u zgjodh.
Georgetown, Illinois
Georgetown, Illinois është një qytet në qarkun Vermilion County të shtetit federal Illinois, SHBA. Në Georgetown, Illinois jetojnë 3474 banorë (2010). Qyteti ka një sipërfaqe prej km2 (1.61 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 204 m (669 ft). |title=USGS detail on Georgetown|accessdate=2007-09-16}}
KB Bashkimi
Klubi i Basketbollit Bashkimi, i njohur gjithashtu si KB Bashkimi ose Bashkimi Prizren, është një ekip profesionist basketbolli me qendër në Prizren, Kosovë. Skuadra që nga viti 1991 ka garuar në ligën më të mirë profesionale të basketbollit për meshkuj në Kosovë, IP Superliga. Bashkimi është një nga skuadrat më të mëdha të basketbollit të Kosovës, duke formuar një "katërshe të madhe" tradicionale së bashku me Prishtinën, Pejën dhe Trepçën.
Historiku
Klubi i Basketbollit Bashkimi u themelua në vitin 1945 në Prizren si njëri ndër skuadrat më të vjetra të basketbollit në Kosovë, dhe një nga më të vjetrit në Ballkan. Ka qenë tradicionalisht ekipi sportiv më përfaqësues i qytetit të Prizrenit. Fillimisht duke garuar në garat e ish-Jugosllavisë, Bashkimi luante edhe në Liga e Parë e Basketbollit të Kosovës. Trofeu i fundit i fituar nga ekipi ishte Kupa e Ligës në sezonin 2002/03. Sezoni 2014/15 ishte hera e parë që Bashkimi merrte pjesë në një garë ndërkombëtare, kur skuadra luante në Lidhjen rajonale të Ballkanit.
Emri, ngjyra dhe logoja
Emri i ekipit Bashkimi nënkupton unitetin në shqip. Ngjyrat e ekipit kanë qenë tradicionalisht e portokallta dhe e zeza. Logoja e tanishme është gjithashtu më e vjetra dhe e vetmja që mund të gjendet në arkivin e ekipit.
Klubi i tifozëve
Klubi i tifozëve të ekipit quhet Arpagijkt.
Gan, Pyrénées-Atlantiques
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Gan (Ocitanisht: Gant ; Shqip: Gan ) është një komunë e vendosur në departamentin Pirenejtë Atlantikë, në jug-perëndim të Francës. Stacioni i Ganit ka lidhje hekurudhore me Paun, Oloron-Sainte-Marie në dhe Bedousin.
Kryetari i saj ka qenë z. Francis Pèes (Zëvendës President i Bashkësisë së kongolomeratit Pau-Pirenejtë) që nga viti 2014, ish-drejtor ekzekutiv i një kompanie ndërtimi.
Manastiri i Moçarit
parapamje|Manastiri i Ubozhacit Një nga monumentet më të rëndësishme dhe patjetër edhe ekspozues për vetë Kosovën, po për vlerat arkitekturore, si dhe rrënojë për shekuj me radhë, mbetet Manastiri i Moçarit komuna e Dardanës/Kamenicës.
Në literaturën serbe njihet si Manastiri i Shën Rgjavict ose edhe Manastiri Ubozhac, i datuar si i shek. XIV. Këtë objekt ish Enti për Mbrojtjen e Monumenteve të Kulturës në Prishtinë e merr në mbrojtje në vitin 1955, me numër v. E.K. 478/55. Në komunitetin shekncor serb ngritja e këtij objekti i atribouhet ose mesit të shek. XIV, ose të kohës së Perandorisë Osmane. stili i ndërtimit, sipas arkeologëve serb, i përket Shkollës së Moravës, stil ky që rzulton në pjesën e tretë të shekullit XIV. Vetë ata, edhe pse e kanë datuar të shek. XIV, kthehen dhe e kontestojnë atë shekull si kohë e ndërtimit të këtij manastiri, duke arsyetuar se kishat e tilla në Sërbi janeë ndërtuar vetëm në veri të Serbisë, më saktë në rajonin e Moravës së Madhe, pra jo edhe në territorin e Moravës Jugore, a Moravës së Binçës, duke shtuar se ndërtimet e tilla paskan ndodhur vetëm në shtetin e Princ Lazarit (1371-1389). Nga ana tjetër, konsiderojnë ata, kishat e ngritura gjatë mbretërimit të okupimit osman janë të thjeshta në formë, dimensionesh të vogla dhe pa kupolë, përballë një ndërtese monumentale trikonshe, siç është kisha e Manastirit të Moçarit.
Logjika të çon në kohë më të largëta, ndoshta aty kah shekulli i VI, kohë kur Justiniani i Parë i kushtoi një rëndësi të madhe ndërtesave sakrale dhe profane patjetër. Ndërsa, një rindërtim ose edhe renovim në kohë më të vonshme, mund të ketë ndodhur. Kisha trikonshe të po këtij tipi hasim në Shqipëri që nga koha e Justinianit, por Kisha trikonshe e Shën Mërisë në Drisht të Shkodrës (shek. X-XI), përputhet edhe me dedikimin e të të njëjtit shenjt me kishën trikonshe të Moçarit, - Shën Mërinë. Todor Stankoviq, në veprën e tij Punte beleske po staroj Brbiji, 1871-1898 (Beograd,1910), thotë se manastiri i braktisur i quajtur Rgjvac ndodhet në fshatin serb Moçar, muret e të cilit janë të tërë deri në çati, ndërsa në murin verior lart mbi tokë ka një mbishkrim.
Interseks
Personat interseksualë në të kaluarën referohehsin si hermafroditë.
Çmimi i madh i Kinës 2009
Çmimi i madh i Kinës 2009 (zyrtarisht VI Chinese Grand Prix) ishte një garë e Formula Një e zhvilluar më 19 prill 2009 në Cirkuitin Ndërkombëtar të Shangait, Shangai, Kinë. Ishte gara e tretë e sezonit 2009 të Formula Një, një ndryshim nga vitet e kaluar, ku gara është zhvilluar përherë nga fundi i sezonit.
Sebastian Vettel me Red Bull fitoi garën pasi u nis nga pol pozita. Fitorja dhe pol pozita ishin të parat në historinë e ekipit Red Bull. Në vendin e dytë u rendit piloti tjetër i Red Bull, Mark Webber, i ndjekur nga dyshja e Brawn GP, Jenson Button dhe Rubens Barrichello. Pilotët e McLaren, Heikki Kovalainen dhe Lewis Hamilton përfunduan në vendin e pestë dhe të gjashtë, duke lënë mbrapa pilotin e Toyotës Timo Glock, dhe Sébastien Buemi të Scuderia Toro Rosso.
Sfondi
Para fillimit të garës, Gjykata Ndërkombëtare e Apelit të Fédération Internationale de l'Automobile (FIA) konfirmoi sërisht ligjshmërinë e modelit të difuzorëve të makinave Brawn GP, Williams dhe Toyota. Pas këtij vendimi, Renault dhe McLaren vendosën që të përmirsonin modelet e tyre të difuzorëve për këtë garë. Kjo ishte një lëvizje e nxituar nga të dy ekipet, sidomos nga ana e Renault, që e kreu ndryshimin te makina e Fernando Alonsos një ditë para garës.
Ferrari lajmëroi se i kishte hequr detyrat e operacioneve në pistë menaxherit të ekipit, duke e zëvëndësuar në këtë rol me inxhinjerin e garës Chris Dyer. Ky ndryshim u bë pasi ekipi italian kishte dështuar të merrte pikë në dy garat e para të sezonit. Ekipi gjithashtu deklaroi se të dy pilotët e saj Kimi Räikkönen dhe Felipe Massa, nuk do t'a përdornin më sistemin KERS në gara, kjo për arsye sigurie. Nga ana tjetër BMW Sauber deklaroi se piloti i saj Robert Kubica do t'a përdorte sistemin KERS për herë të parë gjatë praktikës së të premtes. Polaku nuk e kishte përdorur sistemin në dy garat e para për shkak të shqetësimeve me peshën shtesë që sistemi do t'i jepte makinës, që do t'i sillte disavantazh pilotit. Megjithatë, Kubica e ndaloi përdorimin e sistemit pas përfundimit të praktikës së të premtes, ashtu siç bëri edhe ekipi Renault, duke e reduktuar ekipet që përdorin KERS-in në vetëm tre.
Ekipet dhe pilotët italianë shfaqën mbështetjen e tyre për viktimat e tërmetit të Lakvilas përmes aktivitetit bamirës "Abruzzo nel cuore" (Abruco në zemrën time); kjo iniciativë u udhëhoq nga Jarno Trulli dhe Giancarlo Fisichella. Ferrari shfaqi shkrimin "Abruzzo nel cuore" në makinat e tyre kurse Trulli vendosi stemën e qytetit në kaskën e tij. Makinat Toro Rosso garuan me mesazhin "Vicini All'Abruzzo".
Praktika dhe kualifikueset
Tre seanca praktike u mbajtën para garës; dy të parat u zhvilluan të premten më 17 prill, secila nga 1 orë e 30 minuta, kurse seanca e tretë u zhvillua të shtunën në mëngjes dhe zgjati 60 minuta. Kampioni i botës në fuqi, Lewis Hamilton, ishte piloti më i shpejtë në praktikën e parë, duke lënë mbrapa makinat Brawn të Jenson Button dhe Rubens Barrichellos. Piloti tjetër i McLaren dhe shoku i skuadrës i Hamilton, Heikki Kovalainen, ishte i katërti më i shpejti. Makina McLaren MP4-24 e Hamilton, e cila ishte pajisur me një difuzor të ri të përkohshëm dhe hundë të re, regjistroi kohën 1:37.334, rreth një të dhjetën e sekondës më i shpejtë se Button, e vendosur në minutat e fundit të seancës. Mark Webber me Red Bull u rendit i pesti, kurse pilotët e Toyotës Trulli dhe Timo Glock u renditën respektivisht në vendin e gjashtë dhe të tetë. Fernando Alonso, Nico Rosberg dhe Sébastien Bourdais plotësuan dhjetë vendet e para të seancës së parë. Në seancën e dytë të zhvilluar në mbasditen e së premtes, Button ishte piloti më i shpejtë, i ndjekur nga Rosberg dhe Barrichello. Pilotët e Red Bull, Mark Webber dhe Sebastian Vettel, të cilët kryesuan renditjen në fazat e hershme të praktikës, u renditën respektivisht në vendin e katërt dhe të pestë. Makinat Toyota sërisht dhanë një paraqitje pozitive; Glock u rendit i gjashti kurse Trulli i teti, duke u ndarë nga Kazuki Nakajima i Williamsit në vendin e shtatë. Dy makinat McLaren nuk arritën të përsërisnin rezultatet e seancës së parë, duke u renditur në vendin e nëntë dhe trembëdhjetë respektivisht me Kovalainen dhe Hamilton.
Rosberg ishte më i shpejti në seancën e tretë të praktikës të shtunën në mëngjes. Gjermani, i cili rrëshkiti dhe doli nga pista në minutat e para të seancës, regjistroi kohën 1:36.133, duke qënë në krye të renditjes. Ai u ndoq nga Trulli dhe Hamilton. Button u rendit i pesti i ndjekur nga piloti i Renault, Nelson Piquet, Jr., i cili regjistroi kohën e pestë më të shpejtë. SHoku i Piquet dhe piloti tjetër i Reanult, Alonso, makina e së cilit ishte pajisur me difuzor të ri dhe sistemin KERS, arriti një rezultat negativ, duke regjistruar kohën e 19të më të shpejtë. Piloti i BWM Sauber, Robert Kubica, i cili kishte hequr sistemin KERS për këtë seancë, përmirsoi dukshëm rezultatet e tij krahasuar me dy seancat e mëparshme. Makina Toyota TF109 e Timo Glock pati probleme me kutinë e marsheve në fazat e para të seancës dhe j'u desh t'a ndryshonte në kohë për provat zyrtare. Kjo gjë i shkaktoi një penalitet me pesë pozicione. parapamje|majtas|[[Fernando Alonso kualifikua i dyti me Renaultin e tij duke treguar shenja përmirësimi.]]
Seanca kualifikuese në mbasditen e së shtunës u nda në tre pjesë. Sebastian Vettel arriti pol pozitën e dytë në karrierë – dhe të parën me ekipin Red Bull – në përfundim të seancës. Vettel, i cili kreu vetëm një xhiro të shpejtë në dy pjesët e fundit të kualifikueseve, kjo për shkak të një problemi në makinë, la në vendin e dytë Alonson me dy të dhjetat e sekondës në seancën e fundit. Piloti tjetër i Red Bull, Mark Webber, u rendit i treti, i ndjekur nga dy makinat Brawn GP të Barrichellos dhe Button. Kimi Räikkönen, pas një paraqitje negative në praktikë, siguroi pozicionin e tetë mbrapa Jarno Trullit dhe Rosberg respektivisht në vendin e shtatë dhe të gjashtë. Hamilton dhe piloti i Toro Rossos Sébastien Buemi plotësuan dhjetë vendet e para të nisjes. Nick Heidfeld, Heikki Kovalainen, Felipe Massa, Timo Glock dhe Kazuki Nakajima plotësuan vendet 11–15. Pilotët e eliminuar në pjesën e parë të kualifikueseve ishin Sébastien Bourdais, Nelson Piquet, Jr., Robert Kubica, Adrian Sutil dhe Giancarlo Fisichella, që zunë vendet 16–20. Për shkak të penalitetit me pesë pozicione, Glock ra në vendin e 19të, duke bërë që Nakajima, Bourdais, Piquet, Kubica dhe Sutil të fitonin nga një pozicion secili.
Gara
parapamje|djathtas|Vettel fitoi garën e dytë në karrierë dhe të parën me Red Bull. Robert Kubica dhe Timo Glock e nisën garën nga bokset. Tetë xhirot e para të garës u zhvilluan në regjimin e makinës së sigurisë për shkak të shiut të rëndë. Sutil, Rosberg dhe Alonso kryen pit stopin e tyre të parë me makinën e sigurisë në pistë, duke përfunduar në prapavijë pas rifillimit të garës. Lewis Hamilton bëri një nisje pozitive të garës dhe parakaloi pilotët Jarno Trulli dhe Kimi Räikkönen, para se të rrëshkiste në xhiron e 12të dhe të zbriste në pozicionin e 10të. Ndërkohë, Jenson Button parakaloi shokun e skuadrës Barrichello për pozicionin e tretë pasi braziliani mori kthesën gjerë.
Trulli dhe Räikkönen ishin të ngadaltë në xhirot e para të garës dhe përfunduan në prapavijë. Hamilton bëri progres sërisht dhe renditej i i shtati në xhiron e 11të, para se të bënte një tjetër gabim dhe të humbiste një pozicion. Webber kreu pit stopin e parë të programuar në xhiron e 14të, kurse Vettel e kreu një xhiro më pas. Në atë pikë të garës, Button kryesonte garën dhe ndiqej nga Barrichello, Vettel, Buemi, Massa dhe Webber.
parapamje|majtas|[[Mark Webber plotësoi garën e përkryer të Red Bullit duke u renditur në vendin e dytë. Për australianin ishte podiumi i tretë në karrierë.]] Në xhiron e 17të, Kubica përplasi Trullin në kthesën e fundit të pistës. Polaku dëmtoi hundën e makinës kurse Trulli pjesën e prapme, duke bërë që italiani të zvarritej një xhiro deri sa shkoi në bokse. Ky aksident solli edhe makinën e sigurisë për herë të dytë për të hequr papastërtitë në pistë. Duke shmangur makinën e ngadaltë të Trullit, kjo për shkak të aksidentit, Vettel pësoi një aksident të lehtë me Buemi, i cili dëmtoi hundën e makinës në vazhdim. Kjo gjë e detyroi zviceranin të shkonte në bokse për të zëvëndësuar hundën, sëbashku me dy pilotët e Brawn GP dhe Sutil, i cili në atë pikë kreu pit stopin e dytë dhe sipas parashikimeve të fundit.
Felipe Massa pësoi një problem elektrik gjatë kohës së makinës së sigurisë në pistë duke ndaluar. Pas rifillimit të garës, Sébastien Bourdais rrëshkiti dhe humbi disa pozicione. Gara vazhdoi me Vettel në krye i ndjekur nga Button, Webber, Räikkönen, Hamilton, Barrichello, Kovalainen dhe Buemi, i cili plotësoi dhjetë vendet e para.
Në xhiron e 28të, Piquet u aksidentua dhe dëmtoi hundën e makinës, megjithatë ai arriti të vazhdonte garën. Një xhiro më pas, Button humbi kohën e frenimit gjatë një kthese, duke humbur pozicionin ndaj Webber. Megjithatë, australiani gaboi gjithashtu pas marrjes gjerë të një kthesë, duke lejuar britanikun të rimerrte pozicionin e dytë.
parapamje|djathtas|Jenson Button ruajti kreun e renditjes për pilot, edhe pse me më pak pikë diferencë, duke përfunduar në vendin e tretë. Hamilton kreu pit stopin e tij të vetëm të programuar në xhiron e 33të, i ndjekur nga shoku i skuadrës Kovalainen një xhiro më pas. Vettel hyri në xhiron e 37të kurse Webber dy xhiro më pas, kurse makinat Brawn qëndruan në pistë deri në xhirot 42 (Button) dhe 43 (Barrichello). Buemi ishte piloti i fundit që kryeu pit stop të programuar, në xhiron e 45të, dhe në përfundim të asaj xhiro renditja ishte: Vettel, Webber, Button, Barrichello, Hamilton, Kovalainen, Sutil dhe Heidfeld. Nico Rosberg kishte vendosur goma të mesme në pit stopin e tij të dytë, por kjo zgjedhje doli e gabuar pasi gjermani rrëshkiti, duke bërë që të hynte në bokse sërisht për të vendosur goma të trasha për shi.
Hamilton vazhdoi me gabimet e tij në garë, duke humbur dy pozicione në favor të Kovalainen dhe Sutil. Në xhiron e 51të, Sutil u përplas rëndë para kthesës 5, duke përfunduar garën. Heidfeld j'u desh të shmangte gomën e makinës së Sutil që kishte kërcyer dhe ishte futur në pistë, duke bërë që të humbiste dy pozicione ndaj Glock dhe Buemi.
Vettel e mbajti kryesimin deri në fund të garës, duke fituar Çmimin e madh të dytë në karrierë; për Red Bullin ishte fitorja e parë në histori. Në vendin e dytë u rendit piloti tjetër i Red Bullit, Mark Webber, i cili arriti rezultatin më të mirë në karrierë. Button plotësoi vendin e fundit të podiumit, duke arritur podiumin e tretë rresht. Barrichello u rendit i katërti, i ndjekur nga Kovalainen, Hamilton, Glock dhe Buemi. Shtatëmbëdhjetë pilot u klasifikuan, përfshirë edhe Sutil, që pavarësisht se u përplas, kishte kryer më shumë se 90% të garës.
Pas garës
Në podium gjatë ceremonisë ndodhi një ngatërresë, kur himni kombëtar britanik "God Save the Queen" u vendos për ekipin fitues Red Bull, në vend të himnit kombëtar austriak "Land der Berge, Land am Strome". Red Bull është me seli në Mbretërinë e Bashkuar, por është regjituar në autoritetin e garimit me liçensë austriake, për shkak se pronarët e ekipit janë austriak. Kur Vettel fitoi garën e dytë të Red Bullit në Çmimin e madh të Britanisë 2009, ky gabim u korrigjua.
Kualifikueset
Makinat që përdorin sistemin KERS janë të shënuara me "‡"
Gara
parapamje|djathtas|Rubens Barrichello u rendit i katërti si dhe vendosi xhiron më të shpejtë të garës.
Xhelal Shaska
parapamje|Xhelal Shaska (1889-1975) Xhelal Shaska, (1889-1975) ishte nga diplomatet e pare shqiptare. I shkolluar ne Itali qe prej moshes 9-vjecare. Edukimin e mesëm e kreu në provincën e Lazios. Në vitin 1927, u diplomua me PhD në Shkencat Politike në Università degli Studi di Firenze. dhe sherbeu si Konsull i Pare ne Bari ne vitet 1930. I njohur ne rrethet diplomatike te asaj kohe si nje njeri serioz dhe elegant, ai kishte influence te madhe ne rrethet intelektuale te asaj kohe. Ne vitin 1946, u denua me 15 vjet burg. Vuajti denimin ne Burrel deri ne 1959 prej nga u kthye ne Vlore tek familja. Ne vitin 1967 ai se bashku me familjen u internuan ne Kocul të Vlorës.
Trakologjia
Trakologjia ( Тракология ; Tracologie) është studimi shkencor i Trakisë dhe trakëve antikë dhe është një degë rajonale dhe tematike e disiplinave më të mëdha të historisë dhe arkeologjisë antike. Një praktikues i disiplinës është një trakolog. Trakologjia heton gamën e kulturës së lashtë trake (gjuha, letërsia, historia, feja, arti, ekonomia dhe etika) nga viti 1000 para Krishtit deri në fund të sundimit romak në shekujt 4-7 pas Krishtit. Trakologjia moderne (në krahasim me interesin antikuar në tokën e Trakisë) filloi me punën e Wilhelm Tomaschek në fund të shekullit XIX.
Trakologjia në Bullgari
Në pjesën e dytë të shekullit XX, historiani bullgar Alexander Fol themeloi Institutin e Trakologjisë në Akademinë Bullgare të Shkencave. Me zbulimin e varreve thrakiane, gjithnjë e në rritje, studimi i qytetërimit të lashtë trak ishte në gjendje të vazhdonte me një ashpërsi më të madhe akademike.
Trakologjia në Rumani
Meqenëse dakët konsiderohen si një degë e trakëve nga shumica e kërkimeve kryesore dhe burimeve historike, historianët dhe arkeologët rumunë janë përfshirë gjithashtu shumë në trakologji që të paktën nga shekulli XIX. Ekziston edhe termi i lidhur Thrako-Dakologjia, duke aluduar në Thrako-Dakianët, dhe një nga përdorimet e para është aty diku rreth vitit 1980, në arkivin e qeverisë rumune.
Por meqenëse teoritë e tjera pohojnë se marrëdhënia Dako-Trake nuk është aq e fortë sa mendohej në fillim, Dakologjia  mund të evoluojë si një disiplinë e pavarur nga Trakologjia. Fatkeqësisht, termat Dakologji/Dakolog janë ndikuar negativisht nga lidhja me protokronizmin dhe rrezikojnë të komprometohen rëndë, duke bërë që disa studiues rumunë me reputacion ta quajnë veten Trakologë në vend të Dakologëve, edhe në kontekstin e hulumtimit të tyre duke u fokusuar më shumë në Dakianët sesa në Trakët, dhe madje pa promovuar domosdoshmërisht një lidhje të fortë midis dy popujve.
Instituti Thrakologjik Rumun IG Bibicescu, pjesë e Akademisë Rumune dhe me qendër në Bukuresht, u themelua në 1976, pas Kongresit të 2 -të Ndërkombëtar të Trakologjisë të mbajtur në shtator të po atij viti në Bukuresht. Një nga drejtuesit e tij të parë ishte thrakologu Dumitru Berciu (1907–1998).
Kongresi Ndërkombëtar i Trakologjisë
Kongresi Ndërkombëtar i Trakologjisë u organizua nga Instituti i Trakologjisë në Akademinë Bullgare të Shkencave. Ai është mbajtur rregullisht që nga viti 1972 kur u themelua nga Alexander Fol. Vetë Fol u bë kryetar i kongresit dhe theksoi një qasje ndërkombëtare për studimin e Trakologjisë.
Marielle Franco
Marielle Franco (shqiptim portugez: [maɾiɛli fɾɐku], emri i plotë Marielle Francisco da Silva), 27 korrik 1979 - 14 mars 2018 ishte një politikane braziliane, feministe dhe aktiviste e të drejtave të njeriut. Pasi fitoi një diplomë master në administratën publike nga Universiteti Federal Fluminense, ajo shërbeu si këshilltare e qytetit të Odës Komunale të Rio de Janeiro për Partinë Socializëm dhe Liri (PSOL) nga Janari 2017 deri në vdekjen e saj. . Më 14 mars 2018, në një makinë pas dhënies së një fjalimi, Franco dhe shoferi i saj u qëlluan shumë herë dhe u vranë nga dy sulmues në një automjet tjetër në veri të Rio de Zhanejros. Franco kishte qenë një kritike e hapur e brutalitetit të policisë dhe vrasjeve jashtëgjyqësore, si dhe ndërhyrjes federale të shkurtit 2018 nga presidenti brazilian Mishel Temer në shtetin e Rio de Janeiro që rezultoi në vendosjen e ushtrisë në operacionet e policisë. .
Shkollimi
Në vitin 2000, ajo filloi studimet e saj parauniversitare. Pas vdekjes së një shoku nga një plumb i humbur në vitin 2000, Franco filloi të punojë në aktivizmin e të drejtave të njeriut. . Në vitin 2002, ajo hyri në Universitetin Papnor Katolik të Rio de Janeiro në një bursë dhe vazhdoi të punonte dhe të ngrinte vajzën e saj ndërsa ajo fitoi një diplomë në shkencat shoqërore. Ajo vazhdoi të fitonte një diplomë master në administratën publike nga Universiteti Federal i Fluminense. Ajo shkroi tezën e masterit të saj (titulluar "UPP: Reduktimi i Favelës në Tre Letra") mbi programin e zbatimit të ligjit për të rimarrë kontrollin e favelave të qytetit nga bandat.
Fann Wong
Fann Woon Fong (lindi më 27 janar 1971) ndryshe e njohur si Fann Wong, është aktore, këngëtare dhe modele singaporeane. Në vitin 1995, Fann u bë aktorja e parë e cila fitoi çmimin për aktoren më të mirë. Pasi u bë e popullarizuar në Azi nëpërmjet filmave, ajo u bë aktorja e parë nga Singapori e cila hyri në filmat e Hollivudit. Më 29 shtator 2009, ajo u martua me aktorin malajzezë Christopher Lee.
Jeta personale
Më 16 maj 2009, Fann dhe Lee u martuan pas lidhjes tetë vjeçare që kishin. Më 29 gusht 2014, Fann lindi një djalë me emrin Zed.
Mulla Emin Shaqiri
Mulla Emini është i lindur më 05.06.1878 në fshatin Përlepnicë. Mulla Emini ishte ndër të parët që hytben e mbajti në gjuhën shqipe dhe ishte kundërshtar i madh i shpërnguljes së shqiptarëve për në Turqi.
Sant Guim de la Plana
Sant Guim de la Plana është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Segarra, të provincës Lleida, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
Sant Guim de la Plana
Trofari
Trofar (greqisht: Θροφάριον/Throfaríon) është fshat në qarkun i Korintit, Greqi.
Elena e Malit të Zi
dhjatas|parapamje|275x275px|Elena me uniformën e infermierit, 1914-1918 Princesha Elena e Malit të Zi, ose e njohur si Mbretëresha Elena e Italisë ( Montenegrin; 8 Janar 1873 - 28 Nëntor 1952) ishte e bija e Mbretit Nikollë të Malit të Zi dhe gruas e tij, Milena Vukotić. Ajo ishte bashkëshortia e Victor Emmanuel III të Italisë dhe Mbretëresha e Italisë nga viti 1900 deri në vitin 1946 dhe Mbretëresha e shqiptarëve nga 1939 deri më 1943.
Për shkak të pushtimit fashist të Etiopisë në 1936 dhe Shqipërisë në 1939, Mbretëresha Elena përdori shkurtimisht titujt e pretenduar të Perandores së Etiopisë dhe Mbretëreshës së Shqipërisë; të dy titujt u rrëzuan kur burri i saj zyrtarisht hoqi dorë nga ato në 1943.
Ajo ndikoi që burri i saj të lobonte Benito Mussolini, Kryeministrin e Italisë, për krijimin e Mbretërisë së pavarur të Malit të Zi në 1941. Më 1943 ajo më vonë liroi nga një burg gjerman nipin e saj, Princin Michael i Malit të Zi, dhe gruaja e tij, Geneviève. Princi Michael ishte burgosur pasi nuk pranoi të bëhej Mbreti i Malit të Zi nën mbrojtjen e Italisë.
Më 29 korrik 1900, pas vrasjes së babait të tij, Victor Emmanuel u ngjit në fronin italian. Zyrtarisht, Elena mori te gjithe titujt e burrit të saj: ajo u bë Mbretëresha e Italisë, dhe me lindjen e Perandorisë Koloniale Italiane ajo u bë Mbretëresha e Shqipërisë dhe Perandoresha e Etiopisë.
Më 28 dhjetor 1908 Messina u godit nga një tërmet katastrofik. Mbretëresha Elena ndihmoi me shpëtuesit, siç tregojnë disa fotografi. Kjo ndihmoi për të rritur popullaritetin e saj brenda vendit. Gjatë Luftës së Parë Botërore Elena punoi si infermiere dhe, me ndihmën e Nënës Mbretëreshë, ajo i ktheu Pallatin Quirinal dhe Villa Margherita në spitale. Për të mbledhur fonde, ajo shpiku "fotografinë e nënshkruar", e cila u shit në tryezat e bamirësisë. Në fund të luftës, ajo propozoi të shisnin thesaret e kurorës në mënyrë që të paguanin borxhet e luftës.
Ajo ishte e përfshirë thellë në luftën e saj kundër sëmundjes dhe promovoi shumë përpjekje për trajnimin e mjekëve, dhe për hulumtime kundër poliomielitit, sëmundjes së Parkinsonit dhe kancerit.
Më 15 Prill 1937 Papa Pius XI i dha asaj Rozën e Artë të Krishterimit, nderin më të rëndësishëm për një zonjë katolike në atë kohë. Papa Pius XII, në një telegram ngushëllimi dërguar djalit të saj Umberto II për vdekjen e mbretëreshës, e dekoroi atë një "Zonjë e një pune bamirësie".
Në vitin 1939, tre muaj pas pushtimit gjerman të Polonisë dhe shpalljes së luftës nga Mbretëria e Bashkuar dhe Franca, Elena shkroi një letër për gjashtë mbretëreshat evropiane ende neutrale ( Mbretëresha Alexandrine e Danimarkës, Mbretëresha Wilhelmina e Hollandës, Dukesha e Madhe Charlotte e Luksemburgu, Mbretëresha Elisabeth e Belgjikës, Mbretëresha Janana e Bullgarisë dhe Mbretëresha Nënë Maria e Jugosllavisë ) për të shmangur tragjedinë e madhe te Luftes se Dytë Botërore qe do të bëhej.
Më 25 korrik 1943 Victor Emmanuel III e arrestoi Benito Mussolini. Mbreti u largua nga Roma në 9 shtator për të ikur në Brindisi me ndihmën e Aleatëve dhe Elena ndoqi burrin e saj në arratisjen e tij. Më 23 shtator vajza e tyre Mafalda u arrestua nga nazistët dhe u dërgua në kampin e përqendrimit të Buchenwald, ku vdiq në 1944.