cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kultura e Komanit
thumb|Zbulim nga [[Komani]] Kultura e Komanit është një kulturë materiale e cila prej gërmimeve arkeologjike çmohet ta ketë origjinën ndër shekujt e 7 dhe 8. Zbulime të kësaj kulture janë bërë fillimisht në vendin e quajtur Kalaja e Dalmacës, në viset e fshatit të Komanit duke marrë kështu emrin e fshatit. Më tej është vërejtur se ka qenë shumë më e përhapur, duke përfshirë 30 site të tjera arkeologjike në Kosovë dhe Shqipëri. Sipas narrativës dominante në historiografinë shqiptare, të dhënat e kërkimeve arkeologjike të kësaj kulture shpjegojnë ndërlidhjen dhe kalimin nga popullata ilire në atë arbërore. Ndërsa studjuesit kryesisht të huaj e shohin si shprehje të një popullsie me prejardhje ilire, por të romanizuar.
Tenova
Kultura
Në këtë fshat jetojnë Shqiptarë dhe Maqedonas.
Kultura e Komanit
Përmbledhje
Gërmimet më pas vazhduan nga studjuesi Paul Treger dhe konsulli austro-hungarez Theodor Ippen. E gjithë lënda e zbuluar prej Tragerit ndodhet e grumbulluar në muzeun e Berlinit (Konigl Museum fur Velkerkunde). Në vitet 1920', arkeologu italian Ugolini i bëri një analizë të plotë materialit të gjetur në Koman, duke dalluar aty objekte me origjinë kelte, romake dhe bizantine, por edhe objekte të kohës barbarike, që i përkisnin “dyndjes së popujve”. Në vitet e fundit zbulime të "Kulturës së Komanit" janë bërë edhe në Shqipërinë e Jugut si dhe përtej kufijve shtetërorë, në Mal të Zi, Kosovë, Maqedoni e në Greqi.
"Kultura e Komanit" është kultura e një populli që në shek. VI-VIII ishte në kapërcyell të dy epokave, nga ajo e vonë antike, në periudhën e hershme mesjetare. Tipologjia e varreve, orientimi i tyre, inventari i armëve, i veglave të punës dhe i stolive, me praninë e elementëve të shumtë të simbolikës ilire, e lidhin "Kulturën e Komanit" me të kaluarën ilire të këtyre trojeve dhe me banorët e lashtë të tyre, ilirët.
Ndërkohë që në shumë nga stolitë e gjetura në varrezat e "Kulturës së Komanit" dallohet qartë mbijetesa e motiveve pagane (p.sh. disku diellor), prania edhe e motiveve kristiane dëshmon se bartësit e "Kulturës së Komanit" kishin përqafuar, ose ishin duke përqafuar, besimin e krishterë. Në këtë kohë, pra në shek. VI-VIII, krishterimi, i përhapur nga qendrat urbane, si Durrësi, Shkodra, Ohri etj., kishte mundur të depërtonte edhe në zonat e brendshme rurale, ku dëshmohet "Kultura e Komanit".
"Kultura e Komanit", qoftë në trashëgiminë e saj të kulturës së lashtë ilire, qoftë me elementet e reja të periudhës së hershme bizantine e, në fund, me shenjat e qarta të besimit të krishterë, është specifike për hapësirën ku dëshmohen shqiptarët në mesjetë. Ajo i dallon në mënyrë të qartë, bartësit e saj, shqiptarët, nga fqinjët e tyre të rinj e të vjetër, sllavët e grekët.
Kosova - ëndrra ime
Kosova - ëndrra ime (Komb-shteti i shqiptarëve, vepër e atdhetarëve të përkushtuar e vizionarë) me Autor Hulusi Hako. Faqet e librit 290. Tiranë, 2012.
Tashmë, në vitin e 100-të të krijimit të shtetit tonë të parë, shqiptarët lipeset të ndërgjegjësohen, se ka ardhur koha, kur ata të jenë me shumë se kurrë të bashkuar. Për këtë qëllim e për këtë ideal të shenjtë e të lartë, luftuan e u përpoqën, me të gjitha udhët e mjetet, rilindësit tanë zemërzjarrë, që nga epoka e lavdishme e Skënderbeut, Lidhja Shqiptare e Prizrenit dhe rilindësit tanë tanë të shumtë. Për këtë detyrë madhore historike marshuan për në Vlorë, në atë fund-nëntori 1912, delegatët e popullit tonë, nga të gjitha trevat mbarëshqiptare, që nga Kosova, Shkupi, Mali i Zi e deri në Çamëri. Rreth plakut të urtë e të mençur Ismail Qemali, u mblodhën sa e sa trima e luftëtarë, të pushkës e të mendjes, ndër ta edhe Isë Boletini, Luigj Gurakuqi, Dom Nikollë Kaçorri, Sali Gjukë Dukagjini e të tjerët. Ata e shpallën, para gjithë botës, Shqipërinë e Kombin tonë të lirë dhe të pavarur, pas pesëqindë vjet robërie, nën Perandorinë Osmane. Por, fatet e tij u nëpërkembën nga shtetet grabitqare europiane, të cilat iu turrën furishëm, me armë e diplomaci dhe trupin e shëndoshë ia ndanë, përdhunisht, në disa pjesë.
I tronditur shpirtërisht, para kësaj të vërtete historike, por mjaft të hidhur për gjendjen e Kombit tonë, por dhe me deshirën, mendimin dhe shpresën për një zgjidhje të shpejtë, autori prof.H.Hako, që në faqet e para të librit të tij shkruan: “Siç ka ndodhur edhe me krijimin e shtet-kombeve të tjerë, kudo në botë, ashtu po e sjell koha edhe për ne shqiptarët rrjedhën e gjërave, në atë pikë, që ta realizojmë këtë ligjësi dhe aspiratë“. Ky mendim është zbërthyer, me fakte e argumente të pakundërshtueshëm, në të gjithë kapitujt e këtij botimi me mjaft interes. Ata janë shumë domethënës, si: ”Bashkimi bën fuqinë’’,”Vëllazërimi, integrimi, bashkimi, ja ç’na duhet, sa dielli, uji dhe ajri”, “Institucionalizimi i çështjes sonë kombëtare, ja ç’kërkohet në mënyrë imperative”,”Fitorja e re juridike e Kosovës, sanksionim i të drejtës së shqiptarëve, hap vendimtar i zgjidhjes së çështjes shqiptare në Ballkan”, ”Çamëri, më takon dhe mua të jetoj e mendoj për ty”, “Mirë integrimi europian, po ai shqiptar?”, “Pse ky sindrom antishqiptarizmi në Masqedoni?” etj. Pra, autori përmendë dhe trajton me dashuri e atdhetarizëm disa “pika të nxehta” të çështjes kombëtare shqiptare. Veçse, ai nuk paraqitet vetëm në rolin e shikuesit të thjeshtë ose renditësit të fakteve e dukurive, por jepedhe mendime për zgjidhje të shpejta e afatgjata të çështjes shqiptare në Ballkan, që është pjesë përbërëse e atyre europiane e më gjerë.
Vetëdija
Vetëdija (lat. conscientia) është aftësia e zotëruar, e gjendjeve mendore  si mendimit, vetëkujdesit, emocionit, ndjeshmërisë, perceptimit, urtësisë dhe kujteses në lidhje mes vetvetes dhe mjedisit. Dukuria e vetëdijes shikohet shpesh si një nga problemet më të mëdhaja ende të pazgjidhura të filozofise dhe shkencave natyrore. Deri tani nuk ka ndonjë përkufizim të përgjithshëm të saktë dhe të pranueshëm për vetëdijen.
Vetëdija është lëndë studimi në psikologji, neuroshkencë, filozofi të mendjes dhe shkencën njohëse (kognitive).
Nebi Islami
Shkollimi dhe veprimtaria
Nebi Islami kreu më pas ushtrinë dhe shkoi në Bujanovc ku punoi sërish si mësues i letërsisë. Mbaroi studimet e doktoraturës për dramën shqipe në dramaturgji në Beograd. Në vitet ’90, pasi i kishte mbaruar studimet universitare u emërua pedagog në Fakultetin e Arteve në Prishtinë ku sot është dekan i saj. Islami tregon se ka botuar rreth 120 njësi bibliografike në periodikun e Kosovës, Maqedonisë e Shqipërisë. Ka përgatitur Historia e dramës shqipe (1886-1996) libër ky që përdoret si tekst universitar në Prishtinë e Tetovë. Islami ka botuar gjithashtu fragmente të romanit “Legjenda për Shkozinën ”. Ka botuar në revista poezi të shumtë dhe ka përkthyer nga gjuhët sllave rreth 12 vepra publicistike me karakter filozofikë-politik si dhe pjese të novelave të Çehovit. Komedinë e tij “Të lumët ne për këtë liri” e ka parë të shfaqet rreth 60 herë në skenën e Prishtinës, Maqedonisë e këtu në Tiranë. Edhe dramën “Hijesina” me të cilën fitoi çmimin e parë në konkursin.
Intervista dhe shkrime: drama Hijesina Dr. Nebi Islamit.
shih edhe
https://www.youtube.com/watch?v=orE5cifCnkk
Shtëpia e Babametove në Gjirokastër
Shtëpia e Babametove në Gjirokastër u ndërtua më vitet 1885-’87 nga një baba me dy djemtë e tij, në mënyrë që secili të kishte nga një krah trekatësh me pamje nga oborri me puse. Muret e katit përdhe dhe të katit të parë janë të ndërtuara me gurë. Kati i dytë është realizuar me një strukturë druri më të lehtë, mënyra këto ndërtimi tipike të kohës së ndërtimit të kësaj shtëpie (1885/1887). Falë punimeve të fundit restauruese, kjo shtëpi monumentale e shekullit XIX, përfshin sërish në krahët e saj pamjen e papërsëritshme mbi Gjirokastër.
Lea County
Lea County është një nga  qarqet në shtetin federal New Mexico të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Himno nacional de Chile
thumb|right|320px|
Himno nacional de Chile është himni kombëtar i Kili. Muzikën e ka kompunuar Ramón Carnicer (1789-1855) ndërsa tekstin Eusebio Lillo (1826-1910).
== Teksti ==
<div style="font-family: Georgia, Palatino, Palatino Linotype, Times, Times New Roman, serif;">
Sallatë me patëllxhanë
Patëllxhanat prehen në feta të njëjta dhe hidhen në një enë të mbushur me ujë të qëndrojnë 15 min (në këtë mënyre largojmë idhtësimen nga patëllxhani) pastaj kullohen mirë dhe fërgohen në vaj. Pasi të fërgohen i qesim mbi letër kuzhine ti largohet yndyra e tepërt. Hudhra shtypet me pak krip dhe përyihet me ajkë dhe kos, masa e fituar përzihet me patëllxhanët e fërguar. Sipas dëshirës i shtohet majdanoz, kopër etj.
Nevojitet :
Ismet Derguti
Ismet Dërguti u lind në fshatin Brainë, më 31 dhjetor të vitit 1971. Shkollën fillore e kreu në vendlindje. Më vonë, familja e tij shpërngulet në Besianë, ish-Podjevë ku Ismeti regjistrohet në Gjimanz, të cilin edhe e kryen me sukses.
Nuk arriti të regjistrohet në fakultet dhe të vazhdojë studimet, meqë kishte marrë ftesë për të kryer shërbimin e detyrueshëm ushtarak. E rekturotjnë në kazermën ishtarake të Tuzit, në Mal të Zi. Pas një kohe, meqë kishte filluar lufta në Kroaci dhe shpërbërja e Jugosllavisë, Ismet Dërguti ashtu sikur edhe shumë shqiptarë të tjerë dezerton ng ushtria jugosllave, kalon kufirin dhe vendoset në Shqipëri. Pas një kohe nga Shqipëria ilegalisht kthehet në Kosovë, në vendlindje, por nuk qëndroi gjatë dhe shkoi në Gjermani ku punonte edhe babai i tij, i cili asokohe doli në pension dhe u kthye në shtpinë e tij në Besianë.
Ismeti mbeti në Gjermani dhe filloi aktivitetin e tij në kuadër të Lëvizjes. Ishte edhe nën ndikim të ideve të xhaxhait të tij, Abdullah Dërgutit, i cili për veprimtari antijugosllave ishte dënuar 9 vjet burg.
Në vitin 1996, i vdes babai dhe ai detyrohet të kthehet në shtëpi.
Asokohe kontakton me luftëtarët e ardhshëm të Kosovës dhe me disa bashkëveprimtarë të vet nga fshati Revuçë dhe Lumadh, ish Velika Rekë kishte depërtuar në fshatin Bajgorë të Llapit pët të kryer stërvitjet ushtarake. Ai kishte qenë edhe më parë i stërvitur gjatë shërbimit të dhunshëm ushtarak, në Mal të Zi. Ishte në mesin atyre që me kohë formuan Brigadën 152, “Shaban Shala” të Zonës Operative të Llapit.
Ka marrë pjesë në luftimet e zhvilluara në Kaçanoll, Bajgorë, Dobratin e në vende të tjera.
Më 24 dhjetor të vitit 1998, ishte në mesin e luftëtarëve që luftuan trimërisht kundër forcave serbe në Betejen e njohur të Llapashticës. Gjatë asaj beteje legjendare luftëtarët e UÇK-së shkruan faqe heroizmi e lavdie duke luftuar fyt për fyt me forcat serbe të cilat si numërikish ashtu edhe në teknikë lufte ishin shumë fish më të mëdha.
Në luftimet gjatë Betesës së Llapshticës kanë rënë: Ismet Derguti, Isa Havolli, Skender Zejnullahu, Miftar Zejnullahu, Lulzim Jashari, Bajram Murati, Avni Selmani, Fatmir Selmani, Remzi Demolli dhe Jetullah Kastrati.
Pasi trupi i tij ishte tërhequr nga vendi i rënies bashkëluftëtarët e kishin varrosur më 31 dhjetor, të vitit 1998, pikërisht në ditën kur kishte mbushur 27 pranvera të jetës.
Ismeti ka lënë një vëlla dhe tri motra
Anija "Buena"
Anija "Buena" shërbente në Liqenin e Shkodrës dhe në lumin e Bunës. Më pas ai hyri në marinën tregtare, duke punuar në shoqerinë "Curani" që lundoronte në bregun e Adriatikut e Bunës.
Historia e mbytjes
Qazimi vdiq në mënyrë tragjike në vitin 1917 duke u mbytur në lumin e Bunës, në vëndin e quajtur Sukat, kur ishte duke ardhur prej Shëngjinit. Në atë kohë në qytetin e Shkodrës ndodheshin trupat austro-hungareze dhe Qazimi veproi sipas betimit që kishte bërë, duke respektuar kodin e detarit, megjithëse kishte të gjitha mundësitë të dilte në breg. Edhe sot e kësaj dite shumë nga të vjetërit në qytetin e Shkodrës e kujtojnë këtë ngjarje, të cilën e kanë dëgjuar nga të parët e tyre. Anija " Buena" që drejtohej prej kapiten Qazim Borshit, vonoi shumë për t'u mbytur, aq sa arriti edhe i jati, avokat Nuri Borshi, I cili erdhi me kaloshin nga qyteti i Shkodrës. Qazimi i nxori të gjithë pasagjerët nga anija në breg dhe më pas kishte mundësi të dilte edhe vetë, por nderi dhe ligjet e detit e kërkonin që edhe ai të kishte të njëjtin fat me anijen që po mbytej. Pleqtë kujtojnë se si i lutej Qazimit i jati nga bregu, si edhe banorët e shumtë që ishin mbledhur të shihnin atë fatkeqësi dhe se si, ai i vendosur nuk pranoi të dilte, por humbi mes valëve të egëra të lumit Buna bashkë me anijen. Deri vonë anija kishte mbetur aty, si një monument i një akti burrërie i kapitenit Qazim Borshi, I cili ka mbetur gjatë në kujtesën historike të Shkodrës.
Ujëvara
Ujëvara është vendi ku shtrati i një lumi a një rrjedhe tjetër më të vogël zbret si nga një shkallë e lartë, nga e cila uji varet – bie poshtë pingul. Sipas mënyrës së krijimit, ujëvarat ndahen në: gërryese, tektonike dhe grumbulluese. Në hapësirën gjeografike shqiptare ka disa ujëvara, më së shumti në Republikën e Shqipërisë, siç janë: ujëvara e sotirës, e peshturës, e ixorit, e borshit, etj. thumb|center|800px|Ujëvara thumb|300px|Ujvara e Viktorisë
Briken Calja
Briken Calja është peshëngritës shqiptar. Datëlindja: 19 shkurt 1990. Pesha: 62 kg, 69 kg.
Mehmet Kraja
Mehmet Kraja (Krajë, 1952) është shkrimtar shqiptar dhe kryetar i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës. Deri tani ka botuar: 13 romane, 5 përmbledhje me tregime, 10 drama dhe tre libra me kritikë dhe publicistikë, si dhe një numër tekste publicistike në shtypin e Kosovës dhe Shqipërisë. Jeton në Prishtinë.
Jetëshkrimi
U lind më 1952, në Krajë, afër Liqenit të Shkodrës, në Mal të Zi. Shkollimin e mesëm e kreu në Ulqin, ndërsa të lartin në Universitetin e Prishtinës. Nga viti 1974-76 ishte kryeredaktor i gazetës së studentëve “Bota e re”. Më pas punoi si gazetar dhe redaktor i kulturës në gazetën “Rilindja”. Gjatë viteve 1992-99 jetoi dhe punoi në Tiranë. Pas luftës ishte redaktor i kulturës në të përditshmet “Zëri” dhe “Koha Ditore”. Që nga viti 2002 është edhe ligjërues në Fakultetin e Arteve në Prishtinë, ku jep lëndën e skenarit të filmit.
I takon brezit të romancierëve shqiptarë që u shfaqën gjatë viteve 70.
Miletina
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 2002 në fshatin Miletine jetonin 2 986 banorë nga të cilët 1 336 ishin shqiptarë, 642 Maqedonas dhe 8 të tjerë.
Historia
Në historiografinë e dëshmive të Isa Beut në Pollog të Tetovës dhe Gostivarit në vitin 1455 fshati i sotëm Miletinë përmendet me emrin Milladin dhe ka pasur 88 shtëpi, 8 vejusha, 10 të pamartuar me 9108 akçë. / Dr. Hazim Shabanovic "Krajista Isa-Beg is'hakovica” Zbirni katastarski popis iz 1455 god" Uvod, turski tekst, prevod i komentari. Orijentalni Institut u Sarajovo-1964/, na jep të dhënat e lartpërmendura për vakufet e Tetovës që janë bërë prej 9 deri 18 maj 1455.
Ndërsa në defterët tjerë të osmanlinjve të shekujve XV dhe XVI përmendet si në vitet; më 1452/53 ka pasur 88 familje, 10 të pamartuar dhe 8 vejusha, më 1467/68 ka pasur 145 familje, 7 të pamartuar dhe 6 vejusha, më 1481/82 ka pasur 146 familje dhe 4 vejusha, më 1544/45 ka pasur 93 familje, 13 të pamartuar dhe 3 vejusha të fesë së krishterë ndërsa 6 familje të fesë islame, më 1568/69 ka pasur 82 familje, 19 të pamartuar dhe 2 vejusha të fesë së krishterë, ndërsa 20 familje dhe 2 të pamartuar të fesë islame. BARDHI-BARDO, emër vetjak i shqipes që e hasim në mesjetë në formën BARD-O në një areal të gjerë gjeografik; në Nahijen e Manastirit, në Vilajetin e Dibrës së Epërme dhe të Poshtme, në Vilajetin e GOLOBËRDOS, të Rekës së Shkupit, të Tetovës, në Nahijen e FLLORINËS dhe në Vilajetin e KOSTURIT të Maqedonisë egjejane. Nga këto të Tetovës, patronimi BARD-BARDH në disa regjistrime turke të shekullit të XV emri popullor mesjetar shqiptar BARDH-I, ruan vazhdimësinë te patronimi I sotëm BARDHET emër familjeje në fshatin Koritë (në Malin e Thatë me prejardhje nga Reka) të Gostivarit, në Llacë (në afërsi të kështjellës së lashtë të Tetovës dikur emrin e ka pasur LOC-I),në fshatin Kamjan, Siniçan e në disa lokalitete tjera kemi familjen BARDHI ( të cilët i quajnë edhe çarapine e të ngjashme, por rrënjën e kanë BARDHI) Dobërcë në Dervenin e Epërm ku hasim emrin Prodan, vëllai i BARDOS, pra antroponimi shqiptar BARDH edhe pse janë të sllavizuar, por edhe sot e kësaj dite kemi dëshmi siç janë emrat e familjeve maqedonase-sllave si; BARXHEVSKI dhe BARDARSKA në Shkup, BARDOV në Bogdanc, Shtip dhe Strumicë, BARDOVSKI në Prilep, BARZOVSKI në Shkup dhe Shtip, BARXHIQ në Kumanovë, BARZIACI-BARZ që të gjitha kanë në të vetmen rrënjë, pra emrin BARDH.
Emri popullor mesjetar shqiptar BARDH-i, formuar nga adjektivi i shqipes i BARDHË, në fjalorin antroponomastik të popullsisë shqiptare në Maqedoni në periudhën e mesjetës del me një shtrirje mjaft të hapët dhe me një përdorim po ashtu të dendur. Nga pikëpamja e prejardhjes së tij, si emër i lashtë që është, i takon provinciencës ilire nga BARDUS, i përhapur më vonë edhe te shumë popuj të tjerë si rum. BARDA, te rus. BARDA, BARDICA, BARDUN, serb. BARDA, BARDONIJA, BARDIQ, KILIBARDA e tjera, që janë si refleks asimilacionesh të ndryshme të etnisë shqiptare që kanë ndodhur në rrymë të moteve. Ka të dhëna historiografike për ekzistimin e qytetit të mesjetës atë të Pollogut, që e përmendën edhe udhëpërshkruesi-gjeograf arab me emrin Idriz në vitin 1153 se diku në afërsi të hapësirës së sotme të fshatrave Gradec ( Draodakum) i cili përmendet nga autori në fjalë si qytet dhe Piroku ( Pirgos-Mudorishte-Pregaz apo emri I lashtë DRAGOSH) si kështjellë mbrojtëse e Draodakumit si dhe përmendën qytetin e Pollogut por nuk e cakton lokalitetin, që supozohet se mund të jetë diku në afërsi të këtyre fshatrave pa përjashtuar edhe fshatin Miletinën.
Në dritën e emrave ku përmendet Miletina nga dëshmitë e shekullit të XV më 1467/68; Arbana /Arbanash/ Arnaut- emri etnik për shqiptarët në mesjetë, të cilin në këtë periudhë në lakadredhat shqiptare të Maqedonisë e hasim me një përdorim shumë të shpeshtë në funksione të ndryshme antroponomike, partonomike, etnonimike dhe toponimike. Ky emër, të cilin e ndeshim dhe me variacionet ARBANASH, ARBINA, ARNAUT, ARNAVUD, ARNAVID e OLBANASH, përveç atyre ARBANAS e ARBANASH, madje del me një vlerë më të madhe përdorimi nga të gjithë emrat e tjerë etnikë që i ndeshim të përdoren në mesjetë në këtë trevë, krahaso ato grk, vlag, bolgarin, bugarin, srbin, ermen, kuman, german e tjerë. Një shfaqe më të hapët ka sidomos në rrethinën (nahijen) e Manastirit, të Velesit, të Shkupit, të Tetovës, të Kërçovës, të Mariovës, të Follorinës ( Maqedonia egjejane) e tjerë, por nuk është pa një përhapje të vogël as dhe në rrethinat e tjera gjeografike të Maqedonisë, që dëshmon kjo për karakterin e ngulët të elementit shqiptar në lakadredha gjeografike. Më poshtë do të zgjedhim një varg emrash personal në bashkëvajtje me emra KRYEFAMILJARËSH, te të cilat përmbahet termi etnik ARBANAS si element i parë (emri i të birit) apo i dytë (i të atit) dhe si element atributiv i përkatësisë etnike, të nxjerrë nga defterët e regjistrimeve turke-osmane të shekullit XV.
Nga shembujt e këtillë antroponomik po veçojmë këtë fond emrash vetjak sipas krahinave të ndryshme gjeografike.- Nahija e Manastirit, Nahija dhe Vilajeti i Tetovës, Vilajeti i Shkupi, Nahija e Kërçovë, Vilajeti i Rekës së Dibrës, Vilajeti i Velesit (Qypërlisë), Nahija e Follorinës (Maqedonisë egjejane… . Nikolla ARBANAS, Andreja ARNAUT, Gërgur ARNAUT-fshati Miletinë TD III 40/, po ashtu haset emri; TD 356-GONE ; JOVAN b. GONES-fshati Miletinë dhe atë në këtë komponent si; GON/GJON m. Emër i krishterë me prejardhje hebraike nga IOHANAN, është njëri nga antroponimet më të shpeshta te shqiptarët që e ndeshim të përdorur për shumë persona. Këtë emër vetjak sot e ndeshim të shtanguar te disa patronime dhe toponime si GJONKOLET emër familjeje në fshatin Dobërdoll të Gostivarit nga komponenti GJON+KOLË, XHONET patronim në fshatin Bellovisht (që është një kalk nga gurra e shqipe Bellovisht në Bardhisht) të Gostivarit, GJINOVICË emër fshati etj.
Fshati Miletinë përmendet në shekullin XIX ku përmendet rruga kryesore e quajtur në popull “XHADJA E STAMBOLLIT” që deri kah viti 1878 ka pasur një HAN ku udhëtarë të ndryshëm kanë bujtur tek ky Han, por në vitin 1917 në kohën e Luftës së Parë Botërore me fillimin e funksionimit të trenit në këtë anë, rrëzë Malit të Thatë kjo rrugë e lashtë ka dalë prej përdorimi. Gjithashtu përmendet se një pjesë e Miletinës ka qenë çiflig ku agallarë të fundit përmenden si Kurtish-Aga, Asim-Aga, Ibrahim-Aga, Haxhi Zenulla-Aga dhe Demir-Aga që nënkuptojmë se këtu blegtoria ka qenë e zhvilluar për të flasin edhe vetë banorët e këtij fshati, të cilët përmendin se Abdullah Izahiri ka 300 kokë dhensh ndërsa para disa dekadash ende përmenden si qahajë të shquar Gafur Hajrullahun dhe Asllan Rexhepin e të tjerë, por thonë se kushtet dhe plasmani ka ndikuar negativisht që të mos zhvillohet blegtoria si në këtë fshat dhe në mbarë Luginën e Pollogut. Fshati ndahet në disa mëhallë si ajo e Hajrullahut, Agallarëve, Emburllarëve, Ahmetit, Tahirit, Avdiallarëve, Propadishtët dhe Sharatave.
Migrimi si dukuri thonë se këto katër dekadat e fundit nuk haset edhe pse dikur kanë migruar si në Tetovë, Radiovcë, Ozurmisht, Pallaticë etj, Vend emërtimet që ende hasen në gojëdhëna si; Gaber ( vend ku rritet një lloj druri i trashë e i shkurtër, që në frazeologjinë popullore e hasim si GABER) Goricë, Prapas, Graishte ( ku është e ndërtuar kisha sllave e Shën Athanasit në vitin 1984), Shullan, Kojri si dhe kanë bjeshkët e Miletinës në Mal të Thatë, ndërsa vendemërtimet nëpër fusha janë; Selisht Llëxh, Buxhak, Kushuvejc (është karakteristike dhe duhet përmendur se ky emërtim është evident për hidrografi në fshatin Pallçisht i Poshtëm ku lumi e mbanë këtë emër familjeje e që është evidente edhe nëpër shumë fusha të fshatrave të Luginës së Pollogut), Rupat, Fushat e medisme, Qermenicë, Mllakë, Kamenicë, Hani (që deri në vitin 1917 ka funksionuar e gjendet afër Xhades së Stambollit ku kanë udhëtuar tregtarë të ndryshëm nëpër Pollog në drejtime të ndryshme) Ramnishte, Xhadeja e Stambollit etj, po ashtu ky fshat ka dy palë varreza myslimane dhe një palë varreza ortodokse sllave. Nga ky fshat ka 4 dëshmorë të rënë në Luftën e Dytë Botërore si dhe 2 të vrarë në Grupçin nga ana e sllavo-komunistëve partizan në vitin 1945, siç kuptojmë se kanë qenë njerëz të pafajshëm, por që është më tragjikja se ende ky krim ndaj shqiptarëve nuk është ndriçuar.
FSHAT QË DITA-DITËS INVESTON NË TË GJITHA SEGMENTET E JETËS
Ky fshati graviton në Komunën e Bërvenicës në Pollogun e Poshtëm. Fshati shtrihet 510 m. në lartësinë mbidetare rrëzë Malit të Thatë 19 kilometra në juglindje të Tetovës, numëron mbi 450 shtëpi dhe mbi 2.000 banorë, kurse atari i sipërfaqes është 22,0 km2, me sipërfaqe të përgjithshme prej 2115 ha përkatësisht 781 ha tokë pjellore, 497 ha. kullota dhe 837 ha. pyje. Daton prej mesjetës së hershme sipas disa shënimeve historike ky fshat është quajtur MILADIN dhe BARDHI nga prof.mr. Fauzi Skendri që jep shpjegime të hollësishme në librin “Pikëpamjet demografike të popullsisë së komunës së Bërvenicës”-Çabej-Tetovë 2001. Fshat që shtrihet në fushën e Pollogut të Poshtëm. Ka Bashkësinë Vendore ku këshillin e përbëjnë 11 anëtarë prej të cilëve 6 janë shqiptarë dhe 5 maqedonas kryetar është Abilgani Emini, shkolla territoriale “VËLLAZËRIMI” ku mësimin e ndjekin 120 nxënës prej të cilëve 80 janë shqiptarë ndërsa 40 janë maqedonas, ka të punësuar 6 arsimtarë, 1 pastrues higjienik ndërsa përgjegjës është arsimtari Ejup Tahiri, objekti i kësaj shkolle e cila është ndërtuar për herë të parë në vitin 1936, të cilën në vitin 2002 CIMIC i forcave gjermane të KFOR-it kanë investuar në renovimin e saj me mbi 30 mijë euro ku mërgimtarët shqiptarë dhe banorët kanë investuar mbi 5 mijë euro ku kushtet janë të mira, por duhet theksuar sakrificat e kryetarit të bashkësisë vendore Abdilgani Eminit i cili ndihmoi që ky projekt u realizua, gjithashtu kuptuam se e kanë të gatshëm projektin për ndërtimin e terreneve sportive e që kap shumën prej 15 mijë euro e që kanë shpresë se do të gjejnë mirëkuptim nëpër shoqatat e ndryshme që veprojnë tek ne. Mësues të parë përmendin mësuesit Tefik, Spiro dhe Bardhin nga Shqipëria që kanë punuar në vitet 1941 deri më 1945. Më 1945 shkolla e ka pasur emrin “Braqa Milladinovi” dhe me pietet i përkujtojnë mësimdhënësit e parë si mësuesin Ismail nga Tetova, mësuesin Xhevahir nga Strimnica (Lulishte), mësuesin Feim nga Piroku, Emin Tresi nga Tetova, Mirveti nga Tetova dhe veteranët nga ky fshat si Ejup Tahiri, Hisni Shasivari, Mahir Kasami etj. ndërsa sot e mbanë “Vëllazërimi”, përgjegjësi i kësaj shkolle arsimtari Ejup Tahiri shpreh indinjatën e tij për një numër të konsiderueshëm të nxënësve që prindërit i marrin me vete në mërgim edhe pse atje vazhdojnë shkollimin e ka shpresë se ata një ditë do t’i kthehen vendlindjes që t’i ndihmojnë.
Po ashtu shkollimi i mesëm është bërë si shkollim i domosdoshëm që rezulton me vijimin masiv të shkollimit ku vlen të përmendet shkollimi i femrës. Nga ky fshat ka mbi 20 studentë, një numër i konsiderueshëm që ndjekin studimet si në UT, UEJL, në Shqipëri, Kosovë, Kroaci, Shkup e gjetiu. Po ashtu si në të gjithë fshatrat e Pollogut dhe malësive, ky fshat ka xhaminë e cila është ndërtuar në fillim të shekullit të XV ku njëherit ka shërbyer edhe mejtepi, ka dy kisha njëra gjendet në fshat dhe mbanë emrin Kisha e Shën Gjergjit dhe tjetra Kisha e Shën Athanasit e ndërtuar mbi fshat në vitet e 1980 në vendin e quajtur Graishte gjithashtu përmendet se ky fshat i lashtë i ka pasur tri kisha për të cilat nuk ka detaje, një kooperativë, repart për prodhimin e konstrukteve të aluminit, stacionin e përkohshëm të policisë ku pas fillimit të ri në këtë shtet janë të angazhuar 4 rezervistë në radhët e policisë që nuk kënaq aspak banorët e Miletinës, Zyrën e Vendit, ka ambulancë të shëndetësisë e cila është ndërtuar para tri vitesh, mirëpo habit fakti se ende nuk ka filluar me punë, siç kuptojmë nga banorët e zhgënjyer me sjelljet dhe formën indiferente të Qendrës Mjekësore të Tetovës dhe organeve përkatëse të shëndetësisë, edhe pse mjetet e “punës” për këtë ambulancë shëndetësie mund t’i sigurojnë nga shoqatat e ndryshme joqeveritare që veprojnë tek ne, siç thotë Kryetari i Bashkësisë Vendore, Abdilgani Emini se u duhet një mjek dhe një motër medicinale ku përpos miletinasve edhe banorët e fshatit fqinj të Bllacës të cilët janë maqedonas do ta shfrytëzonin këtë punkt shëndetësie, por mbete me shprese se kjo kërkesë vitale e këtyre banorëve do të has në mirëkuptim që ta zgjedhin njëherë e përgjithmonë këtë çështje, rrugën kryesore e kanë të asfaltuar në vitet 1970 ndërsa në vitin 1996 janë rregulluar edhe rrugicat e fshatit me vetkontribute ku banorët shqiptarë kanë investuar mbi 70 mijë euro, rrjetin e ujësjellësit e kanë zgjidhur në vitin 2002, ku janë ndërtuar dy puse dhe kanë gati 20 litra ujë në sekondë si dhe basenin që është diku në pjesën jugore në kodrinë me të cilën e kanë zgjidhur çështjen e ujit për pije për dy dekada më pak.
Më të përqendruar janë në vendet e Evropës Perëndimore e gjetiu. Gjithashtu nga ky fshat ka pasur një numër të konsiderueshëm mërgimtarësh në trojet e ish-Jugosllavisë ku kanë ushtruar zejen e ëmbëltorëve që sot ende mund ndonjë të gjendet si në bregdetin e Kroacisë e në ndonjë ish-republikë. Por, vlen të përmendet se mërgimtarët janë mjaft aktiv sa u përket ndihmave të ndryshme drejtuar Miletinës të cilët u janë mirënjohës, ngase gjithmonë kanë ndihmuar financiarisht që dëshmojnë një mori aktivitete të cilat janë kryer e tjerat presin të fillojnë si dhe kanë shpresë se mërgimtarët duhet të investojnë në vendlindje që me përvojat e tyre nga jashtë të ndihmojnë në zbutjen e papunësisë ngase nga ky fshat ka mbi 40% që marrin ndihma sociale. Rinia e fshatit, edhe pse me përgatitje adekuate arsimore si me të mesme dhe pjesa dërmuese me arsimim të lartë, nuk janë të përfshirë në punësime apo vetëm simbolikisht janë në administratën shtetërore, që nga ndërrimi i sistemit në këtë shtet. Siç kuptuam, nga ky fshat ka vetëm 4 policë rezervë që presin të kenë edhe më shumë në përbërjen e policisë multietnike. Sektori privat i ekonomisë së ndërmarrjeve të vogla dhe të mesme është shumë pak i zhvilluar. Duhet përmendur se në dekadën e fundit në këtë fshat janë ndërtuar mbi 100 shtëpi të reja. Atari i tokës së këtij fshati kufizohet me atë të Çellopekut, Bllacës dhe Radiovcës (Shtrungës).
Klubet e futbollit “RRUFEJA” dhe “POBEDA”
Miletina si fshat ku jetojnë shqiptar dhe maqedonas pos tjerave karakterizohet edhe me atë se ka dy ekipe të futbollit dhe atë KF “Pobeda” ekip i vjetër i Miletinës i cili kryesisht është financuar nga ndërmarrja "Pobeda" dhe nga ana tjetër KF "Rrufeja" klub në të cilin janë kyçur vetëm shqiptarët dhe financimi kryesisht bëhet në baza vullnetare. Rrufeja është themeluar në vitin 1993 me iniciativën e disa aktivistëve të sportit. Sukseset nuk janë kushedi se çka por klubi ekziston dhe gjithmonë simbolizon rininë shqiptare të këtij vendbanimi.
Bashkëpunimi me qeverisjen vendore dhe me Komunën e Bërvenicës nëpërmjet të tre këshilltarëve nga ky fshat, nuk janë aq të mira. Siç thonë pjesa dërmuese se jemi të lënë anash nga institucionet e shtetit, nuk na shohin me sy të mirë, na vizitojnë në kohën e zgjedhjeve, na premtojnë dhe asgjë thuajse nuk realizojnë sa u përket problemeve madhore si të ujit për bujqësi, rrugëve e kështu me radhë. Por, është karakteristike se ky fshat i ka raportet e mira me fshatin fqinj Bllacën që janë kryesisht me popullatë maqedonase, e të mos flasim për banorët maqedonas në këtë fshat multietnik. Shtabi për Mbrojtjen Civile gjatë tërë kohës së luftës për fat të mirë nuk kanë pasur asnjë ekses, ngase kanë qenë syçelur për gjithçka si shqiptarët edhe maqedonasit që është një shembull i mirë i bashkëjetesës. Si shumë fshatra të Pollogut edhe ky fshat me banorët e tij janë optimist dhe shpresojnë për ditë më të mira në këtë shtet të përbashkët.
Sharri
Fjala Sharri ka këto kuptime :
Kaká
Ricardo Izecson dos Santos Leite lindi më 22 prill të vitit 1982 në Brasília), është i njohur si Kaká, është futbollist brazilian i cili luan si mesfushor i kombëtares braziliane dhe në klubin spanjoll, Real Madrid. Ai në vitin 2007 është fitues i Ballon d'Or(topit të artë) dhe "Lojtari më i miri në botë nga FIFA". Gjithashtu ai ishte pretendent per te fituar serish topin e art ne vitin 2009 por u mund nga Messi dhe Cristiano Ronaldo.
Jeta e hershme
Ricardo Izecson dos Santos Leite u lind në Brasília me prindër Simone Cristina Santos Leite dhe Bosco Izecson Pereira Leite. Ai kishe kushte te mira financiare që e lejuan te fokusohej ne shkollë dhe në futboll në të njejtën kohë. Vëllau i tij me i ri, Rodrigo (i njohur si Digão, është gjithashtu futbollist profesionist.
Kur ishte 7-vjeçar, familja e tij u zhvendos ne São Paulo. Shkolla e angazhoi ne ekipin lokal të të rinjve Alphaville te cilet u kualifikuan ne finalen e tureut lokal. Aty ai u zbulua si talent nga São Paulo FC, të cilët i ofruan të transferohet tek ta.
Në shtator të vitit 2000, në moshën 18 vjeçare ishte në gjendje të vështirë shëndetësore, kishte gjasa për tu paralizuar, si shkak i një aksidenti në pishinë, por arriti te shërohej plotësisht. Ai i atribuohet Zotit për shpëtimin e tij dhe që atëherë i jep nje ndihmë te madhe kishës në vendin e tij.
Jeta private
Eshte martuar me te dashurën e tij të jetës Caroline Celico me 23 dhjetor te 2003 ne kishën Renascer em Cristok.Ka deklaruar që ka shkuar i virgjër deri ne martesë sepse beson mjaft në zot.Gruaja e tij pret nje femije qe do e sjelli ne jete ne muajin maj.
São Paulo
Kaka filloi karrierën e tij me São Paulo ne moshën 8-vjeçare. Ai nënshkroi nje kontratë ne moshën 15-vjeçare dhe drejtoi skuadrën e të rinjëve te São Paulo drejt fitimit te Copa de Juvenil. Kaka pati debutimin me ekipin senior ne janar 2001 dhe shënoi 12 gola ne 27 paraqitje, duke e bërë ekipin São Paulo kampion të Torneio Rio-São Paulo. Ai shënoi 10 gola në 22 ndeshje sezonin e ardhëshëm dhe në këtë formë ishte atraktiv për klubet Evropiane.
AC Milan
AC Milan menjëherë pas fitores së UEFA Ligës së Kampionëve në sezonin 2002-03 e bleu për 8.5 milion dollarë amerikan, në sezonin e parë në Seria A shënoi 10 gola nga 30 ndeshje, dhe AC Milan fitoi Scudetto-n e parë dhe te vetme ne ketë dekade, dhe gjithashtu fitoi Super Kupën Evropiane. Kaka eshte legjenda e klubit Ac Milan, ku fitoi dhe topin e arte se vitin 2007 menjehere pasi fitoi ligen e kampioneve duke lene ne vendin e dyte sulmuesin Portugez Cristiano Ronaldo dhe ne vendin e trete sulmuesin Argjentinas te Barcelones Leo Messi. Gjithashtu Kaka eshte i vetmi lojtar mesfushor i cili ka mundur te dy sulmuesit Ronaldo dhe Messi ne perballjen direkte te topit te arte
Real Madrid
Më 3 qershor 2009, Football Italia raportoi se presidenti i rizgjedhur i Real Madridit, Florentino Pérez, kishte ofruar 68.5 Milion € Milanit për blerjen e Kakás, 2 ditë pasi lojtari kishte mbaruar detyrat kombëtare. Zëvëndës–presidenti i Milanit, Adriano Galliani, nuk i mohoi raportet, dhe konfirmosi se ai dhe babai i Kaká-së, Bosco Leite, kishin udhëtuar për në Meksikë për tu takuar me La Volpe. ''Ne kishim një drekë dhe folëm për Kakánë. Unë nuk e mohoj. Negociatat ekzistojnë, por marrëveshja ende nuk është bërë''. Më 4 qershor, Adriano Galliani tha për Gazzetta dello Sport se ishin arsyet financiare që e çuan në bisedime për shitjen e Kakás tek Realit. Ne nuk mund ta lejojmë [Milanin] që të humbasë 70 Milion € ... arsyet e largimit të Kaká s janë vetëm ekonomike.
Kombëtarja Braziliane
Kaká debutoi për kombëtaren braziliane në janar të vitit 2002 në ndeshjen kundër  dhe gjer më tani ka zhvilluar 52 ndeshje dhe ka shënuar 31 gola. Ndeshja e pare ka qene ndaj kombetares te me 5 qershor. Fitues i topit te artë dhe nga federata botërore e futbollit e ka marrë titullin FIFA world player.
Statistikat
<Small> Sqarimi i shkurtesave: ND - ndeshje, G - Gola.
Çmime
Klubi
Çmime individuale
Kukureci
parapamje Kukureci është një lloj ushqimi karakteristikë në kuzhinën tradicionale shqiptare. Zorrët e qengjit pastrohen mirë dhe lahen duke i kthyer nga të dyja anët. Merren mëlçitë, gjëndrat, dhjamërat, gabzerret, mushkëritë dhe priten në copa kubike mesatare. U hidhet kripë, piper i zi, rigon të cilat përzihen, pastaj shkohen me radhë në hell një copë mushkri, një copë gjendër, një copë mushkri e kështu me radhë. Si të jenë shkuar të gjitha të brendshmet në hell pleksen me zorrët sipër duke i mbuluar këto. Kukureci bëhet më i shijshëm kur piqet në hell, mbi prush ose në furrë me zjarr të ngadaltë në mënyrë që të mos përvëlohet. Si të jetë skuqur nga të gjitha anët, hiqet nga helli, vendoset në pjatë dhe i hidhet piper i zi i bluar. Gjatë pjekjes në furrë spërkaten me lëngun e vet duke i hedhur edhe pak yndyrë.
Për 4-5 persona duhen:
Lincoln County (New Mexico)
Lincoln County është një nga  qarqet në shtetin federal New Mexico të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Endri Karina
Endri Karina është peshëngritës shqiptar. Datëlindja: 2 mars 1989. Pesha: 94 kg.
Arritjet: Europiani i të rriturve 2008 (vendi i 14, pesha 105 kg); Botërori i rriturve 2008 (vendi i 7, pesha 94 kg); Botërori i të rriturve 2009 (vendi i 11, pesha 94 kg); Europiani i të rriturve 2009 (vendi i 7, pesha 94 kg); Europian i të rriturve 2010 (vendi i 6-i, pesha 94 kg); Botërori i të rriturve 2010 dhe Europiani i të rriturve 2012 (nuk u klasifikua).
Los Alamos County
Los Alamos County është një nga  qarqet në shtetin federal New Mexico të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Sidni Hoxha
Sidni Hoxha është notar shqiptar. Datëlindja: 6.01.1992. Disiplina: Not (stil i lirë)
Arritjet: Europiani i Notit Stamboll 2009 (koha 22.49 sekonda në 50 m stil i lirë dhe 50.07 në 100 m stil i lirë. Botërori Shangai 2011 (23.18 sekonda, 50 m stil i lirë, rekord kombëtar dhe 51.15 sekonda, 100 m stil i lirë). Është shpallur notari më i shpejtë i Ballkani në 50 m dhe 100 m stil i lirë për sportistët e datëlindjes 1992-1993.
Fatmir Alispahiq
Fatmir Alispahiqi letrarë, publicist dhe gazetar i shquar nga Tuzlla e Bosnjes.
Biografia
Fatmir Alispahiq u lind më 9 nëntor të vitit 1966 në Tuzëll. Diplomoi letërsinë në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Sarajevës. Është autor i njëmbëdhjetë librave dhe katër teksteve të realizuara dramatike. Përgaditi disa dhjetra libra dhe publikimeve. Kolumnist i disa revistave të Bosnjes dhe Hercegovinës. Autor i disa fejtoneve dhe punimeve publicistike. Themelues dhe bashkëthemelues i disa organizatave joqeveritare.
Luna County
Luna County është një nga  qarqet në shtetin federal New Mexico të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Cuers
Kantoni Cuers (frëngjisht: Canton de Cuers) është një kanton në departamentin Var, rajonin Provence-Alpes-Côte d'Azur në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cuers. Ka sipërfaqe 171.21km2 dhe popullsi 22325 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Cuers aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
McKinley County
McKinley County është një nga  qarqet në shtetin federal New Mexico të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Thiaucourt-Regniéville
Kantoni Thiaucourt-Regniéville (frëngjisht: Canton de Thiaucourt-Regniéville) është një kanton në departamentin Meurthe-et-Moselle, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Thiaucourt-Regniéville. Ka sipërfaqe 188.51km2 dhe popullsi 4337 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Thiaucourt-Regniéville aktualisht përbëhet nga 20 komuna.
Provinca Pleven
Provinca Pleven (bullgarisht: Област Плевен) është një nga 28 provincat e Bullgarisë që shtrihet në veri të vendit në kufi me Rumaninë. Ajo është e ndarë në 11 bashki me një sipërfaqe prej 4334 km2 dhe popullsi të përgjithshme 290,589 banorë. Qendra kryesore e rajonit është qyteti Pleven prej nga merr dhe emrin rajoni.
Demografia
Tabela e mëposhtme tregon ndryshimin e popullsisë së provincës në periudhën pas Luftës së Dytë Botërore (1946-2009):
Etniciteti
Popullsia totale: 311.985
Grupet etnike
Fannin County (Texas)
Fannin County është një nga 254 Countet në shtetin federal Texas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Kombëtarja shqiptare e futbollit
thumb|upright=1.5|Kombëtarja shqiptare e futbollit (2016)
Kombëtarja shqiptare e futbollit është ekipi kombëtar i futbollit të Shqipërisë dhe kontrollohet nga Federata Shqiptare e Futbollit, ajo është krijuar që nga viti 1932.
Edhe pse asnjëherë nuk ka luajtur asnjë ndeshje, ekipi shqiptar i futbollit kombëtar ka ekzistuar para se të krijohej FSHF. Kjo gjë dëshmohet nga regjistrimi i kombëtares në Kupën Ballkanike të 1929–31 (edhe pse Shqipëria u tërhoq nga kompeticioni përpara se të fillonte). FSHF-ja u krijua më 30 qershor 1930 dhe Shqipëria priti 16 vite për të luajtur ndeshjen e parë ndërkombëtare, duke debutuar kundër Jugosllavisë në 1946. Në 1932, Shqipëria u bashkua me FIFA-n (gjatë kongresit në 12 qershor — 16 qershor) dhe në 1954, ajo ishte një nga anëtarët krijues të UEFA-s. Në vitin 2016 për herë të dyt në histori skuadra shqiptare do të luaj në evropian.
Shekulli XX
Edhe pse nuk kishte luajtur kurrë asnjë ndeshje, kombëtarja shqiptare kishte ekzistuar edhe para krijimit të Federatës Shqiptare të Futbollit më 6 qershor 1930. Shqipëria u bë pjesë e FIFA-s gjatë një kongresi të mbajtur ndërmjet datave 12-16 qershor. Ekipi zhvilloi ndeshjen e parë ndërkombëtare kundër Jugosllavisë në vitin 1946, të cilën e humbi me rezultatin 3–2 në Stadiumin Kombëtar Qemal Stafa. Po në atë vit, Shqipëria gjithashtu mori pjesë për herë të parë në Kupën e Ballkanit; ekipi doli triumfues, duke fituar trofeun pasi mposhti në finale Rumaninë me rezultatin 1–0. Në vitin 1954, Shqipëria ishte një nga anëtaret që themeloi UEFA-n. Ata pritën deri në vitin 1962 për të garuar në kompeticionin e Kampionatit Evropian; atje, ata kaluan raundin paraelemintor me rezultat në tavolinë pasi Greqia. Pas kësaj, ata u eliminuan me rezultatin e përgjithshëm 4–1 nga Danimarka ne raudin e 16-tave. Kjo ishte hera e parë që Shqipëria ishte mes 16 ekipeve më të mira të kontinentit.
Shekulli 21të
Në kualifikueset e Kupës së Botës 2002, Shqipëria regjistroi një fitore 2–0 kundër Greqisë, e cila ishte ekipi i vetëm që u mposht nga Kuqezinjtë. Shqipëria dhuroi disa paraqitje pozitive në kualifikueset e UEFA Euro 2004, duke mposhtur Rusinë 3–1 në Stadiumin Loro Boriçi. Kjo ishte ndeshja e parë si trajner i kombëtar për Hans-Peter Briegel, i cili e bëri Shqipërinë të pamposhtur në shtëpi për disa ndeshje. Pavarësisht disa rezultateve pozitive, Shqipëria e mbylli grupin në vendin e parafundit me tetë pikë. Në kualifikueset e Kupës së Botës 2006, Shqipëria arriti disa rezultate historike; dy muaj pasi Greqia mposhti Portugalinë për të fituar Kampionatin Evropian, Shqipëria mposhti Greqinë 2–1 në Stadiumin Qemal Stafa.
Kuže u largua nga Shqipëria pas tre vitesh e gjysëm dhe në dhjetor 2011, ai u zëvëndësua nga italiani Gianni de Biasi. Shqipëria i nisi kualifikueset e Kupës së Botës 2014 mirë, dhe ishte, në një pikë, kandidat për t'u kualifikuar, por në fund dështoi, duke humbur ndeshjet në transfertë ndaj Sllovenisë dhe Islandës, në shtëpi ndaj Zvicrës si dhe duke barazuar me Qipron. Shqipëria e nisi fazën kualifikuese të Euro 2016 me një fitore historike 1–0 në transfertë ndaj Portugalisë, e cila u pasua me një barazim 1–1 kundër Danimarkës në Elbasan Arenan e saporinovuar. Pasi mposhti Armeninë 3–0 në ndeshjen e fundit kualifikuese, Shqipëria bëri historinë duke u kualifikuar në UEFA Euro 2016, turnamenti i tyre i parë madhor në histori. Në turnament, Shqipëria humbi ndeshjen e parë ndaj Zvicrës 0–1 dhe të dytën ndaj vendit organizator Francës 0–2. Në ndeshjen e tretë, ata mposhtën Rumaninë 1–0 (fitorja e parë ndaj tyre që nga viti 1947) për ta mbyllur grupin A në vendin e tretë me tre pikë; Shqipëria nuk u kualifikua dot në fazën me eliminim direkt pasi ishte ekipi më i dobët i vendeve të treta.
Stadiumi
200px|thumb|Stadiumi i vjetër Qemal Stafa i fotografuar nga Hotel Sheraton. Në nëntor 2013, FIFA ndaloi Shqipërinë që të përdorte Stadiumin Kombëtar Qemal Stafa pasi nuk i plotësonte kushtet minimale për zhvillimin e një ndeshje. Në fakt, asnjë stadium në Shqipëri nuk i plotëson kriteret e FIFA-s dhe kjo gjë çoi që stadiumi Ruzhi Bizhuta të rikontruktoheshe dhe të përdorej si stadiumi i kombëtares për ndeshjet kualifikuese të UEFA Euro 2016. Gjithashtu stadiumit i'u ndyshua emri duke u bërë Elbasan Arena. Në janar 2014, u konfirmua zyrtarisht se Ruzhi Bizhuta do të jetë stadiumi i ri i kombëtares.
Historia e trajnerëve
Kjo është një listë e 34 trajnerëve që kanë drejtuar kombëtaren shqiptare që nga viti 1946 (shënim që Bejkush Birçe dhe Agron Sulaj e kanë drejtuar kombëtaren 2 herë).
Golashënuesit më të mirë
thumb|djathtas|250px|Erjon Bogdani është golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave me kombëtaren shqiptare duke shënuar 18 gola në 74 paraqitje. Poshtë është lista me 10 lojtarët që kanë shënuar më shumë me kombëtaren shqiptare.
Trofe
djathtas|250px
Mora County
Mora County është një nga  qarqet në shtetin federal New Mexico të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Shërim me djegie
thumb|220px|Vizatimi i veglave të [[Ambroise Paré (1624)]] Shërim me djegie është praktitkë ose teknikë mjekësore ku një pjesë e trupit djeget në mënyrë që të largoj plagat ose të mbyll atë. Shkatërron disa inde në një përpjekje për të zbutur gjakderdhjen dhe dëmtimin, heqjen e një rritjeje të padëshiruar, ose zvogëlimin e dëmeve të mundshme mjekësore, siç janë infeksionet kur antibiotikët nuk janë në dispozicion.
Kjo metod e shërimit besohet historikisht për të parandaluar infeksionin, por hulumtimet aktuale tregojnë se shërimi me djegie në të vërtetë rrit rrezikun për infeksion duke shkaktuar më shumë dëme të indeve dhe duke siguruar një mjedis më mikpritës për rritjen bakteriale.
Historia
Shërimi me djegie është përdorur për të ndaluar gjakderdhje të rëndë, sidomos gjatë amputimit. Procedura ishte e thjeshtë: një copë metalike u ndez për shkak të zjarrit dhe aplikohej në plagë. Kjo shkaktoi që indet dhe gjaku të nxeheshin shpejt në temperatura ekstreme, duke shkaktuar koagulimin e gjakut dhe duke kontrolluar kështu gjakderdhjen, me koston e dëmtimit të indeve të gjera.
Shërimi me djegie ishte e zakonshme gjatë Mesjetës.
Ebul Kasim el Zahravi zhvilloi teknika dhe instrumente për kauterizmin dhe i përshkroi ato në librin e tij Al-Tasrif dhe këto vazhduan të ndikojnë në botën mjekësore për pesë shekuj. Shërimi me djegie u përdor pothuajse për çdo qëllim të mundshëm në kohët e lashta: si hemostatik, si një thikë pa gjak, si një mjet për shkatërrimin e tumoreve, etj. Më vonë, disa vegla mjekësore për djegie ishin përdorur për djegien e artiereve.
Helmut Arndt
Helmut Arndt (* 11. qershor 1928 ne Patschkau) eshte nje historian gjerman.
Jeta
Helmut Arndt lindur me 11. qershr 1928 ne Patschkau. 1942 ai hyri në një mësim tre-vjeçar profesional si një shitës. Pastaj ai shkoi në Görlitz, ku ai ka punuar si punëtor transporti. 1945 hyri në SPD, qe nga 1946 permes   Bashkimit te SPD dhe KPD anetar i SED. Bashkepunetor i nje Sikuracioni ai ishte ne 1946/1947, dhe per dy vjetet pasuese bashkepunetor i drerjtimit te qyetit Görlitz ne Partine Socialiste te Njësuar te Gjermanisë.
Nje vend pune si asisten t i larte ne fakultetein Filozofik iu dha  Arndt  ne vitin 1955. Me 1961e la ate vend dhe promovi per doktor te filozofise, në të njëjtën kohë ai u vendos edhe si Zëvendës Kryetar i kryesise se Qarkut të sindikates per  shkencën, ku qendroi edhe tre vjet. Më 1963 e emeruan si dozent për Shkollën e Lartë Gjermane për Kulturë Fizike.
Ne 1971 ai e la  shkollen e larte per KUlture Trupore, promovoi per Dr. sc. të filozofisë, dha mësim si  i ngarkuar per socializmin shkencor  si edhe  historine e lëvizjes punëtore në Leipziger Universität und wurde auch Lehrgruppenleiter. Si profesor i rregullt u pranua më 1975, wurde er im folgenden Jahr drejtor studimesh  për Marksizëm/Leninizmin. Der geschichtlichen und der philosophischen Fakultät sowie dem wissenschaftlichen Universitätsrat trat Arndt 1981 bei, 1983 ai u bë shtesë edhe drejtues për Historinë e Lëvizjes Punëtore, 1985 Kreu i një grupi tjetër të kërkimit.
Arndt ne vitin 1990 doli ne pension. Ai eshte mbajtes i Medaljen e Meritave te DDR dhe der Ehrennadel der Universität, me tej i paten dhëne  edhe Medalje për Arritje te Shkelqyera, den Flamur i Punës gjithashtu  i është dhënë  dhe medalja e artë Pestalozzi.
Çellopeku (Bërvenicë)
Çellopeku është fshat në komunën e Brevincës, Maqedoni.
Gjeografia
Fshati Çellopek gjendet rrëzë Malit të Thatë në pjesën jug-lindore të Pollogut të Poshtëm. Gjendet në një lartësi mesatare mbidetare prej 460-600 metra, dhe 11,5 km në juglindje të Tetovës.
Demografia
Sipas regjistrimit në vitin 2002 në fshatin Cellopek jetonin 7 287 banorë, prej të cilëve 6803 janë Shqiptarë, 463 janë sllavo-maqedonë dhe 21 të nacionaliteteve te tjera. (Këto të dhëna nuk janë të sakta, pasiqë një pjesë e popullatës qëndron në diasporë, dhe nuk parashihet në teresi në statistikat zyrtare).
Fshati Cellopek është me i madhi në komunën e Bërvenicës.
Ekonomia
Popullsia aktive e Ballishtit merret me bujqësi, tregti, transport, hotelieri dhe një pjesë e konsiderueshme gjendet në disa vende të Evropës si në Gjermani, Zvicër, Danimarkë, Norvegji, Itali, Austri etj.
Kultura
Në Cellopek dominon kultura islame me të gjitha dukuritë e saja të ritit Hanefij. Fshati i ka tre xhamija, më e reja e ndërtuar ne vitin 2013 me ndihmën e fshatarëve. Krahas kulturës islame zhvillohet edhe kultura ortodokse sllave nga popullata sllavomaqedone e fshatit, të cilët i kanë dy kisha në përdorim.