cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mont Blank
Ekspedita e pare Shqiptare ne Mont Blanc
Ngjitja me tren deri në lartësinë 2.198 metra mbi nivelin e detit për në zonën e akullnajës Mer de Glace, pasuar nga zbritja emocionale për në akullnajë nëpër shpate të thikta shkëmbore në mëngjesin e datës 27, na vuri në stërvitje më ora 10. Ngjitja e majës do na detyronte të kalonim nëpër krevasa (çarje në masën e akullnajës që rrjedh e që jo rrallë bëhen kurthe të rrëzimit të alpinistëve me pasoja deri fatale), kështu që kalimi i tyre si dhe i pjerrësive të ndryshme në akull u praktikua gjerësisht. Stërvitja u shoqërua me emocione kënaqësidhënëse ngase për një pjesë të ekipit ecja me kthertra (pajisje që u vishet këpucëve nga poshtë) në akull ishte një përvojë e parë. Them se është interesante të përmendet fakti se akullnaja Mer de Glace (Deti i Akullt) është akullnaja më e madhe që shtrihet në pjesën Franceze të Alpeve. Nga burimi i saj tek Plateau du Grant e deri tek gjuha e saj (paksa mbi të ne u stërvitëm) ajo shtrihet për më shumë se 11 kilometra me një ndryshim në lartësi prej 3.000 metra.
Stërvitja nxorri probleme lidhur më pajisjet tona të cilat në disa artikuj ishin larg standardeve perëndimore. Kjo bëri që mbas stërvitjes të shkojmë në Shamoni e të marin me qera këpucë, kurse guida nga “arsenali” i tij të na pajisë me kaska për t’u mbrojtur nga gurërënia, syze dielli e rripa sigurues. Sikundër thuhet që “ç’do e keqe ka dhe të mirën e saj,” qeramarja u bë një rast i mirë për ekipin për të shkuar në qendër të Shamonisë e për të përjetuar gjallërinë e luginës me një numër tejet të madh të bjeshkatarëve, turistëve, biçiklistëve e alpinistëve të ardhur nga krahina të ndryshme të Francës, por edhe nga vende të tjera, të cilët formojnë shumicën dërmuese të popullsisë së luginës e cila për për çdo i ditë ndron banorët e saj.
Ngjitja drejt majës
Data 28 gusht 2008 ishte dita e parë e sulmit të majës. Nga stacioni i luginës për teleferikun Bellevue, 1000 metra mbi nivelin e detit, arritëm lartësinë 1800 metra, e prej aty me trenin malor arritëm në lartësinë 2380 metra në Nid d’Aigle. Prej këtu fillon rruga klasike për ngjitjen në Mont Blanc (Mali i Bardhë) : në të djathtë kemi akullnajën Bionnassay, por shtegu i ngjitjes gjarpëron në zonë të lirë (të thatë) nga bora e akulli e me pjerrësi deri të theksuara. Panorama pasurohet nga dhitë e malit, për të cilat shpesh simbole të caktuara i ftojnë dashamirësit e malit të mos u hedhin (japin) ushqime, e sidomos mos u hedhin atyre kutitë e konservave : ka pasur raste kur dhitë e malit, duke shijuar ushqimin në konservat e thella, i kanë futur turinjtë aq sa më pas kutia nuk u del dhe ato mundet të ngordhin ngaqë mbeten gojëmbyllura.
Tek arrihet lartësia 3.200 metra fillon zona e borës dhe akullit. Dëmtime fizike të shkaktuara që në procesin stërvitor në Tiranë u theksuan tek Aleksander Bojaxhi e Xhimi Begeja të cilët u detyruan të ndalen e të brakrisin synimin për majën. Në mbrëmje ata u sistemuan tek strehimi Téte de Rousse (3160 m).
E theksoj këtë fakt për të treguar se guidat kishin siguracion si për vete, edhe për alpinistët, të cilët i mernin përsipër për t’i ngjitur në malet përreth. Ky lloj siguracioni ishte edhe për ekipin tonë. Helikopteri u shfaq përsëri kur ekipi ynë kish ngjitur dy të tretat e pjesës shkëmbore : në mesin e kolonës së ekipit tonë, një alpiniste, tek zbriste nga maja, u godit nga një gur që u rokullis nga sipër saj dhe i troshiti gishtërinjtë e njërës dorë. Guida ynë telefonoi (kishte qasje për emergjenca) dhe pas dhjetë minutash erdhi helikopteri që barti të dëmtuarën.
Për lexuesin besoj se vlen të dijë se strehimet në këto lartësi të sigurojnë fjetjen dhe ushqimin sipas telefonatave të kryera me kohë për regjistrim, e që në shumë raste ujdisen nga guidat. Çmimet e shërbimeve janë të kripura, ngase furnizimi në ato lartësi kryhet vetëm me helikopter. Për kuriozitetin e lexuesit shënoj se në strehimin në lartësi 3.160 m kostoja për 1,5 litra ujë ishte 4,5 euro, kurse në lartësinë 3817 m 6 euro.
Më datën 29 gusht ekipi u zgjua më ora dy pasmesnate dhe pasi u përgatit për nisje pati në strehim një shujtë me haje të thjeshta e kalorike. Kishte mjaft alpinistë që do synonin majën këtë ditë dhë nën dritën e elektrikëvë më ora tre edhe ekipi ynë në bazë dyshesh u vu në udhën e ngjitjes për në majë. Terreni kalon vetëm nëpër akull të ngrirë e në pjerrësi nga të moderuara në të theksuara. Sigurisht kthetrat dhe kazma alpine ndihmojnë ecjen e sigurtë në këtë terren dhe dyshja e fundit e alpinistëve tanë ishte në majë më ora 07:12 a.m. ! Janë gjashtë alpinistët e parë nga Shqipëria që ngjiten në Mont Blanc ! E meritojnë të brohoriten dhe përgëzohen !
Në majën e Malit të Bardhë
Temperatura është nën dhjetë gradë Celcius dhe kamera e xhirimit që ka ekipi është e bllokuar ! Ju e kuptoni se sa dëshpërim krijoi ky fakt në ekip : të ngjitësh një kamera deri në 4.810 metra e të mos kesh asnjë kujtim prej saj ! Pas një qëndrimi të shkurtër në majë ekipi mori rrugën e zbritjes dhe më ora 12:00 pati një pushim të merituar në lartësinë rreth 3.200 metra, ku u takuan edhe me alpinistët Aleksander Bojaxhi e Xhim Begeja, të cilët me kohë kishin “zënë” një shesh të thatë për të pushuar arritësit. Pas dy orësh të tjera zbritje ekipi arriti në Nid d’Aigle, ku sikundër u tregua më sipër, sigurohej transport me tren e më pas me teleferik dhe rishtaz u ndodhëm në luginën e Shamonisë.
Ngjitja, e cila në vetvete ishte më shumë një sfidë fizike se sa teknike, ishte një përvojë tejet pozitive alpinistike e më gjërë, si dhe kënaqësidhënëse. Mbi të gjitha, ngjitja në majën e Malit të Bardhë është një batinë në historinë e thjeshtë të alpinizmit Shqiptar e njëherësh një detyrim i vonuar për të nderuar malin i cili “shpiku” sportin e alpinizmit.
Wehrmacht
Wehrmacht (, fjalë për fjalë 'forcat mbrojtëse') ishte forcat e armatosura të bashkuara të Gjermanisë Naziste nga viti 1935 deri në vitin 1945. Ajo përbëhej nga Heer (ushtria), Kriegsmarine (marina) dhe Luftwaffe (forca ajrore). Emërtimi "Wehrmacht" zëvendësoi termin e përdorur më parë Reichswehr dhe ishte manifestimi i përpjekjeve të regjimit nazist për të riarmatosur Gjermaninë në një masë më të madhe sesa e lejonte Traktati i Versajës.
Pas ardhjes naziste në pushtet në vitin 1933, një nga lëvizjet më të hapura dhe më të guximshme të Adolf Hitlerit ishte krijimi i Wehrmacht, një forcë moderne e armatosur e aftë për sulm, duke përmbushur qëllimet afatgjata të regjimit nazist për të rifituar territorin e humbur si dhe për të fituar territore të reja. dhe dominon fqinjët e saj. Kjo kërkonte rivendosjen e rekrutimit dhe shpenzimet masive të investimeve dhe mbrojtjes në industrinë e armëve.
Wehrmacht formoi zemrën e fuqisë politiko-ushtarake të Gjermanisë. Në fillim të Luftës së Dytë Botërore, Wehrmacht përdori taktika të armëve të kombinuara (mbështetje ajrore me mbulesë të ngushtë, tanke dhe këmbësoria) me efekt shkatërrues në atë që u bë e njohur si Blitzkrieg (luftë rrufe). Fushatat e saj në Francë (1940), Bashkimin Sovjetik (1941) dhe Afrikën e Veriut (1941/42) konsiderohen nga historianët si akte guximi. Në të njëjtën kohë, përparimet e largëta e tendosën kapacitetin e Wehrmacht deri në pikën e thyerjes, duke kulmuar me humbjen e tij të parë të madhe në Betejën e Moskës (1941); nga fundi i vitit 1942, Gjermania po humbte iniciativën në të gjitha teatrot. Arti operacional gjerman nuk përputhej me aftësitë luftarake të koalicionit aleat, duke i bërë lehtësisht të dukshme dobësitë e Wehrmacht në strategji, doktrinë dhe logjistikë.
Duke bashkëpunuar ngushtë me SS dhe Einsatzgruppen, forcat e armatosura gjermane kryen krime të shumta lufte (megjithë mohimet e mëvonshme dhe promovimin e mitit të Wehrmacht të pastër). Shumica e krimeve të luftës ndodhën në Bashkimin Sovjetik, Poloni, Jugosllavi, Greqi dhe Itali, si pjesë e luftës së asgjësimit kundër Bashkimit Sovjetik, Holokaustit dhe luftës së sigurisë naziste.
Gjatë Luftës së Dytë Botërore rreth 18 milionë burra shërbyen në Wehrmacht. Në kohën kur lufta përfundoi në Evropë në maj 1945, forcat gjermane (të përbëra nga Heer, Kriegsmarine, Luftwaffe, Waffen-SS, Volkssturm dhe njësitë bashkëpunëtore të huaj) kishin humbur afërsisht 11,300,000 burra, prej të cilëve u zhdukën ose u vranë gjatë luftës. Vetëm disa nga lidershipi i lartë i Wehrmacht dolën në gjyq për krime lufte, pavarësisht nga provat që sugjeronin se më shumë ishin të përfshirë në veprime të paligjshme. Sipas Ian Kershaw, shumica e tre milionë ushtarëve të Wehrmacht që pushtuan BRSS-në morën pjesë në kryerjen e krimeve të luftës.
Scott County (Virginia)
Scott County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Jozef Hajdeni
parapamje|Joseph Haydn Franc Jozef Hajden (1732 – 1809 ) Kompozitori më I vjetër I klasikëve të Vienës.
Lindi në një fshat të vogël austriak Rorau në vitin 1732, rrjedh nga një familje e varfer zejtarësh.
Qysh nga mosha 8 vjeçare shkoi ne Vienë ku mesoj në shkollën e talentave muzikorë, ku bëhet antar i korit të fëmijëve të Vienës. Në këtë shkollë ai qendroi deri në moshën 17 vjeçare, ku pas përfundimit të shkollimit ai veproj si muzicient i pavarur, ka punuar si ndihmës kompozitor në teatrin e Vienës , si dhe në Operën e qytetit.
Nga viti 1760-1790 do të jetë muzikant në pallatin e princit Hungarez ESTERHAZI, gjatë qëndrimit në këtë pallat ai kompozojë veprat më të njohura të tij, dhe do të njihet si kompozitorë me famë botërore. Pas vitit 1790 ai largohet nga pallati dhe do të jetoj në Vienë si një kompozitor me famë te madhe. Vdes ne vitin 1809 ne Vienë.
Jeta
Jozef Hajdeni lindi në një fshat të vogël austriak, Rorau në vitin 1732, rrjedh nga një familje e varfur zejtarësh. Qysh nga mosha 8 vjeçare shkoi ne Vienë ku dotë mësoj në shkollën e talentave muzikor, ku bëhet antar i korrit të fëmijëve të Vienës. Në këtë shkollë ai qendri deri në moshën 17 vjeçare, ku pas përfundimit të shkollimit ai dotë veprojë si muzikant i pavarur, ka punuar si ndihmës kompozitor në teatrin e Vienës, si dhe në Operën e qytetit. Nga viti 1760-1790 do të jetë muzikant në pallatin e princit Hungarez ESTERHAZI, gjatë qëndrimit në këtë pallat ai doti kompozojë veprat më të njohura të tij, dhe dotë njihet si kompozitorë me famë botërore. Pas vitit 1790 ai largohet nga pallati dhe dotë jetoj në VIenë si një kompozitor me famë te madhe. Vdes ne vitin 1809 ne Vienë.
Nga muzika komertale më të njohura ishin kuartet harkore, ku ka kompozuar 77 kuartete harkore më të njohura janë: "Kuarteti Diellor", "Lindja e diellit", dhe "Kuarteti Kalorës". KONCERTE - Nga muzika solistike I veçojmë koncertet për instrumentet harkore (Violonçelo, Violinë). 52 sonata për piano dhe për shumë instrumente tjerë. Nga muzika vokalo-instrumentale ka krijuar oratoriuet ,,KRIJIMI I BOTËS” ,,STINËT E VITIT”. Joseph Haydn (1732-1809), me Mocartin e Bethovenin, përbëjnë treshën e kompozitorëve klasikë Vjenezë. Si më i vjetri bashkëkohanik ka ushtruar edhe ndikim pozitiv te këta. Ka qenë muzikant praktik: si nxënës ka kënduar në korë, i rritur e me përvojë ka dirigjuar me orkestra pallatesh të princërve dhe familjeve të pasura; ka bërë kompozime sipas porosive të tyre. Ka lënë mori veprash orkestrale si simfoni, koncerte, divertimento etj. Jozef hajden është më i vjetëri dhe njëkohësisht eshte nismëtar i stilit klasicist. Dashurnë ndaj muzikës e trashëgoi nga prindërit, ku nga babai mori mësimet fillestare. Jozefi si i vogël kishte zë shumë të bukur, prandaj u pranua në korin e famshëm të fëmijëve të Vienës, ku këndoi kohë të gjatë dhe mësoi këndimi, piano dhe violinë. Në moshën rinore merrej me veprimtari të ndryshme muzikore për të siguruar egzistencë, mirëpo krahas kësaj ai me dëshirë dhe me durim të madhë kompozonte. Jeta në Vjenë ia mundësoi të njihej me zhvillimet muzikore, që pati shumë rëndësi në krijimtarinë e tij. Talenti i madhë dhe zelli që kishte bënë të afirmohet në qarqet muzikore qytetare. Kjo i ndihmoi të gjejë punë në pallatin e princit Esterhazi, ku mori përsipër drejtimin e orkestrës dhe të jetës muzikore në pallat. Këtu kishte mundesi jo vetëm të kompozonte por edhe te interpretonte kompozimet e veta qe ishte nje perparsi e mashe per zhvillimin e krijimtarise se tij. Ne muziken e Jozef Hajdënit ndihej fryma e melodive populore qe e kishin rrethuar qe ne femiri. Kontributi i Jozef Hajdënit në zhvillimin e stilit klasicist është në rrumbullaksimin e gjinive të ciklit të sonatës dhe te simfonisë në katër kohë.
Veprimtaria JOSEPH HAYDN
Krijimtaria e Hajdenit është shumë e pasur, ai ka krijuar në të gjitha format muzikore.
Jozef Hajden është më i vjetëri dhe njëkohësisht eshte nismëtar i stilit klasicist. Dashurnë ndaj muzikës e trashëgoi nga prindërit, ku nga babai mori mësimet fillestare. Jozefi si i vogël kishte zë shumë të bukur, prandaj u pranua në korin e famshëm të fëmijëve të Vienës, ku këndoi kohë të gjatë dhe mësoi këndimi, piano dhe violinë. Në moshën rinore merrej me veprimtari të ndryshme muzikore për të siguruar egzistencë, mirëpo krahas kësaj ai me dëshirë dhe me durim të madhë kompozonte. Jeta në Vjenë ia mundësoi të njihej me zhvillimet muzikore, që pati shumë rëndësi në krijimtarinë e tij. Talenti i madhë dhe zelli që kishte bënë të afirmohet në qarqet muzikore qytetare. Kjo i ndihmoi të gjejë punë në pallatin e princit Esterhazi, ku mori përsipër drejtimin e orkestrës dhe të jetës muzikore në pallat. Këtu kishte mundesi jo vetëm të kompozonte por edhe te interpretonte kompozimet e veta qe ishte nje perparsi e mashe per zhvillimin e krijimtarise se tij. Ne muziken e Jozef Hajdënit ndihej fryma e melodive populore qe e kishin rrethuar qe ne femiri. Kontributi i Jozef Hajdënit në zhvillimin e stilit klasicist është në rrumbullaksimin e gjinive të ciklit të sonatës dhe te simfonisë në katër kohë.
Shqipëria 1858 – 1945 një rrugëtim fotografik
Shqipëria 1858 – 1945 një rrugëtim fotografik Autori: Loic Chauvin. Botuesi: "Albimazh". Faqe: 130.
87 vjet histori bardhezi janë përmbledhur në botimin “Shqipëria 1858-1945, një rrugëtim fotografik”. Kuratorët francezë Christian Raby dhe Loic Chaovin janë munduar të sjellin një vështrim historik të fotografisë shqiptare për periudhën 1858-1945 nëpërmjet fotove unike, disa prej të cilave të publikuara për herë të parë.
Loic Chauvin dhe Christian Raby gjatë udhëtimit në Shqipëri në kërkim të negativëve në pllaka xhami hasën në vështirësi, kryesisht në identifikimin e autorëve të shumë fotografive që gjetën në arkivat shqiptare. Fotot e ekspozuara përbëjnë një galeri të pasur personalitetesh të Shqipërisë otomane, të kulturës, fesë, politikës, por edhe pamje nga jeta e përditshme në fshat e qytet, ceremoni martesash, portrete familjare etj.
Libri i botuar në gjuhët shqip, frëngjisht dhe anglisht ka ngjallur shumë interes në sferat e larta të artit fotografik europian për historinë e shfaqur në faqet e tij.
Dasara
Dasara (Δασσαρώ - Dassarṓ) në mitologjinë ilire dhe në mitologjinë greke është një grua, bija e Ilirit dhe paraardhëse e fisit ilir të dasaretëve.
Ajo është e bija e Iliri, mbesa e ciklopit Polifemi dhe e Galateas si edhe eponimi i fisit ilir te dasaretëve.
962
Mbi vitin 962.
Abstraktja
Abstraktja në letërsi është një substantiv i cili lidhet për një mendim, një ide, një ndjenë ose diçka tjetër të cilën materialisht nuk mund ta përthekojmë. Shembuj për abstrakten janë "drejtësia", "dashuria", "fantazia", "ëndrra" si dhe të tjera që e kundërshtojnë konkreten (konkretum).
Gjeografia e Portugalisë
Portugalia ndodhet në pjesën jugperëndimore të Evropës, me dalje në Atlantikun verior, në perëndim të Spanjës. Sipërfaqja e përgjithshme e Portugalisë së bashku me ujdhesat është 92,391 km2, shtrihet rreth koordinatave gjeografike 39 30 V, 8 00 L dhe 91,951 km 2 të kësaj sipërfaqeje janë tokë ndërsa 440 km 2 ujë.
Vija bregdetare e Portugalisë është 1,793 km e gjatë ndërsa kufiri tokësorë 1,214 km i gjatë dhe e ndanë atë nga Spanja.
Klima e Portugalisë është oqeanike e ndryshueshme, e ftohtë dhe me reshje në veri ndërsa në jug e ngrohtë.
Si pasurit natyrore të këtij vendi llogariten: peshkimi, tapa (nga drunjtët), bakri, zinku, kallaji, argjendi, ari. urani, mermeri, argjila, gipsi, kripa, toka e punueshme si dhe prurja e ujit.
Museu de Arte de São Paulo
Muze Artit i São Paulo (Museu de Arte de São Paulo) është muze në São Paulo, Brazil.
10 000 m²
2009: 679 019 visit
Ighiu
Ighiu është një komunë në qarkun Alba në Rumani. Ka një popullsi prej 6.536 banorësh dhe sipërfaqe 128,49 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 5 fshatrave: Bucerdea Vinoasă, Ighiel, Ighiu, Şard, Ţelna.
Adaptimi
Adaptimi apo adoptimi (Adaptation - nga latinishtja adaptare "përshtatje") ripërpunimi i një cope letrare, më së shpeshti i një vepre epike, me qëllim përshtatje një gjinije tjetër të caktuar (b.f. dramës, operës etj.) ose një mjeti tjetër komunikativ (b.f. filmit, radios, televizorit).
Lëvizja qytetare URA
Lëvizja qytetare Aksioni i Bashkuar Reformues (mal. Građanski Pokret Ujedinjena reformska akcija). e njohur zakonisht si Lëvizja qytetare URA, ose thjesht URA, është një parti e gjelbër, socialisht liberale, dhe pro-europiane në Mal të Zi. Lideri aktual i partisë është kryeministri aktual Dritan Abazi.
Kantoni Saint-Gilles
Kantoni Saint-Gilles (frëngjisht: Canton de Saint-Gilles) është një kanton në departamentin Gard, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Gilles. Ka sipërfaqe 176.39km2 dhe popullsi 17629 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Gilles aktualisht përbëhet nga 2 komuna.
963
Mbi vitin 963.
Akrostiku
Akrostiku llojë i një vjershë. Akrostiku adhurohej posaçërisht në antikë, më vonë edhe në mesjetë si dhe në letrat barokane. Në ditët tona shpesh haset si pjesë e propagandës ekonomike.
Alessandro Castriota Scanderbeg
parapamje|300px|Aleksandër Kastrioti Skënderbeu gjatë vizitës në shtëpinë e aktorit [[Llesh Biba në Tiranë]] Alessandro Castriota Scanderbeg (Aleksandër Kastrioti Skënderbeu) është stërnipi aktor, pianist e këngëtar jazz-i, pinjolli i heroit Gjergj Kastrioti – Skënderbeu nga Rossano e Kalabrisë në Itali.
Provinca e Peskarës
Provinca e Peskarës është një provincë italiane e Rajonit të Abrucos. Provinca e Peskarës ka dendësinë më të lartë të popullsisë dhe qytetet më të populluar në rajonin e Abrucos. Ajo kufizohet në veri me Provincën e Teramos, në veri-lindje me Detin Adriatik, në jug dhe në lindje me Provincën e Kietit, në perëndim dhe në jug me Provincën e Akuilës. Sipas dekretit të miratuar nga Këshilli i Ministrave më 20 korrik 2012, Provinca e Pescarës, ashtu si të gjitha provincat e tjera italiane, do të jetë subjekt i riorganizimit për formimin e një subjekti të ri territorial kufijtë e të cilit do të përcaktohen në marrëveshjen ndërmjet Këshillit të Autonomisë Vendore të Abrucos dhe qeverisë.
Alessandro Castriota Scanderbeg
Ka punuar në teatër me kompani të ndryshme të Napolit, Romës, Milanos dhe Kalabrisë, me Teatrin e Operas së Romës, Akademinë Chigiana të Sienës, midis të cilave mund të përmëndet një bashkëpunim me Katia Ricciarelin. Si aktor i pëlqyer nga publiku mori pjesë në një prodhim të ri në Teatrin “Piccolo” të Milanos, themeluar nga Giorgio Strehler, me dramën “Jeta e Galileut” të B. Brecht, ku interpretoj rolin e Galileo Galileit. Në fushën e muzikës, ka luajtur në pop-in italian me Teresa De Sio, Mario Biondi, Ivan Cattaneo e shumë të tjerë dhe interpretuar në piano e kënduar në 6 CD. Përgatiti një CD, me kuintetin e tij jazz, të quajtur pikërisht “Scanderbeg Jazz Quintet” në të cilin realizoi edhe një pjesë të tijën kënduar në shqip dhe po ashtu, një këngë tjetër të repertorit tradicional shqiptar, të ripërshtatur për jazz.
Provinca e Peskarës
Provinca e Peskarës përfshin komuna si: Alano, Kapele sul Tavo, Karamaniko, Çepagati, Çita Sant-Anxhelo, Manopelo, Montesilvano, Pianela, Peskara, Spoltore, etj.
Shenandoah County
Shenandoah County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Krosi
KROSI                                                                Llojet e Krosit janë:Krosi Shkollor-ndermjet shkollave te tjera,Krosi Kounal,Krosi Shtetëror.
Jan disa Krose te vitit:Krosi Pranveror,Krosi Vjeshtor Dhe Dimëror.
Klasat:                                                                                                5,6-1500(meshkujt)1200(femrat)                                                                   7,8-2000(meshkujt)1500(femrat)                                                       9-2500(meshkujt)1800(femrat). Format(Shtigjet) e Krosit behen :Formë Unaza,Unaza e Dyfishët dhe Katerkendeshe.
Vehbi Dibra
Abdyl Aziz Vehbi Agolli, i njohur edhe si Haxhi Vehbi Dibra (Dibër, 12 mars 1867 - Tiranë, 24 mars 1937) ishte myfti, nënshkrues i Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë, Kryetari i parë i Pleqësisë së Shqipërisë, Kryetari i parë i Komunitetit Mysliman të Shqipërisë, ndër komentatorët më të mirë të Kuranit në gjuhën shqipe dhe intelektual shqiptarët. Në Kuvendin e Vlorës u shpreh për njësimin kombëtar se "Kristiani e myslimani janë vëllezër shqiptarë të pandarë"; në frymën e të cilit lëshoi edhe fetvanë për pranueshmërinë e flamurit të Kastriotëve si flamur kombëtar.
Më 1993, nën përkujdesjen e Imam Vehbi Ismailit, në Harper Woods, të Detroitit, SHBA, u botuan të përmbledhura shkrimet e Haxhi Vehbi Dibrës, nën titullin "Ç'urdhëron Kur'ani?".
Biografia
Lindi në Dibër të Madhe me 12 mars 1867, i biri i Ahmet efendi Agollit, myftiut të Dibrës së Madhe. Mësimet fillestare dhe ato të mesme i kreu në Dibër, ndërsa studimet e larta në Stamboll, ku, përveç studimeve fetare, merrej edhe me veprimtari atdhetare-kombëtare.
Ai jetoi në një kohë kur akoma ishte e freskët Lidhja e Prizrenit. Vehbi Dibra u frymëzua nga libri “Dheshkronja” e Sami Frashërit. Pas kryerjes së studimeve teologjike dhe specializimit në fushën e filozofisë islame, logjikës, shkencave juridike etj, u emërua myfti i Dibrës, detyrë që e ushtroi deri më 1912. Më 20 shkurt 1908 u caktua mësues arabishteje dhe feje në Ruzhdijen e Dibrës. Në vitin 1908, mori pjesë në Kongresin e Manastirit.
Më 1909 mori pjesë në Kongresin e Dibrës ku u zgjodh kryetar i Kongresit. Më 1912, mori pjesë në Kuvendin e Vlorës, si përfaqësues i Dibrës firmoi vendimin e pavarësisë me siglën në turqisht “Abdyl Aziz Vehbi”.
Haxhi Vehbi Dibra u zgjodh kryetar i Pleqësisë (Senatit) të parë shqiptar. Vitin pasues, fillimin e nëntorit të 1913 iu bashkua Pleqësisë së Shqipërisë të Mesme të organizuar nga Esad pashë Toptani dhe shkurtin e 1914 qe pjesë e delegacionit që shkoi në Schloss Neuwied për t'i ofruar fronin e Shqipërisë Princ Vilhelm Vidit. Në vitin 1916 u ngarkua me detyrën e Kryetarit të të porsaorganizuarit Gjyqi i Lartë i Sheriatit gjatë pushtim-administrimit austro-hungarez, pas shembullit të administrimit në Bosnie nga perandoria.
Më 1923 në Kongresin e Parë Mysliman u zgjodh kryetari i parë i Komunitetit Mysliman të Shqipërisë. Kohë në të cilën komuniteti sistemoi të gjitha pronat e vakëfeve, i evidentoi këto me dokumentacionin përkatës të përpiktë, normalizoi shërbimin fetar në qytete e fshatra, realizoi një varg reformash centralizuese, sidomos në drejtim të vartësisë së faltoreve dhe kuadrove, ai hodhi edhe idenë për formulimin e statutit.
Komuniteti, që fitoi njohjen juridike, filloi të botojë revistën e përmuajshme "Zani i Naltë". Ai ndikoi në hapjen e "Medresesë së Naltë" në Tiranë. Në këtë mënyrë autoriteti i Komunitetit Mysliman Shqiptar u rrit shumë dhe vendosi lidhje me shumë vende islame. Më 1935 H. V. Dibra shkon për herë të dytë në Qabe, ku u afirmua si një dijetar islam i kohës.
Vehbi Dibra ishte një nga komentuesit më të shkëlqyer të Kur’anit në gjuhën shqipe. Këto konferenca të mbajtura në xhami janë botuar në revistën "Zani i Naltë". Ndërsa në vitin 1993 u botuan të plota në SHBA nga Imam Vehbi Ismaili, nën titullin "Ç’urdhëron Kur’ani?"
Të gjitha cilësitë e teologut islam personifikoheshin te Haxhi Vehbi Dibra, imam dhe haxhi, kryemyfti dhe kryetar senati, vaiz dhe komentues i Kur’anit. Kryesoi dhe drejtoi për vite me radhë teologët më të shquar shqiptarë. Haxhi Vehbiu, me mendimet e tij të larta e progresive, i ftonte njerëzit ta shfrytëzojnë inteligjencien e tyre.
Në komentin që i bënte Haxhi Vehbiu disa citateve Kur’anore thoshte: "Me zgjedhë të aftin e të meritueshmin dhe me e vu në krye të detyrës, e pastaj ky me veprue e me gjykue me arsye, me drejtësi..."
Si mendimtar dhe bartës i vizionit të islamit ndër shqiptarët, Haxhi Vehbiu kuptoi qartë problemet dhe vështirësitë para të cilave gjendej Komuniteti Mysliman Shqiptar, të cilin ai e kryesonte. Ai kuptoi se islami në Shqipëri duhej t’i hynte një rruge të re për të vazhduar misionin dhe rolin e tij mirëbërës e civilizues në ndërtimin e të ardhmes së atdheut. Ai theksonte se: "Injorancën s’mund ta justifikojmë me pleqërinë tonë, as me mungesën e shkollave në atdheun tonë... pse jemi urdhnue për të studiue deri kur të vdesim, jemi urdhnue me udhtue deri në vendet më të largëta për të studiue". Sipas tij trashëgimia islame e mbetur prej të parëve duhej të bëhej e vazhdueshme në mënyrë që të barazohej me arritjet moderne, "duke i shtyrë kufijtë e diturisë në horizonte me të largëta se ç’kanë parafytyruar teologët dhe dijetarët e parë të trevave tona".
Ndërroi jetë në Tiranë në vitin 1937.
Krijimtaria
Përveç këtyre detyrave politike dhe fetare, Haxhi Vehbi Dibra është marrë edhe me krijimtari. Ka shkruar, ka botuar shumë punime, studime, krijime e përkthime, që janë botuar në shtypin e kohës, kryesisht në revistën "Zani i Naltë", që botohej në Tiranë prej muajit tetor 1923 deri në prill 1939.
Nderime
Më 2 shkurt 1911, Myftiu i Dibrës Vehbi Agolli u dekorua me Urdhërin e Edukimit (Maarif Nishanı) të shkallës së tretë.
Anton Gojçaj
Anton Gojçaj u lind më 4 qershor 1966 në Podgoricë (Mali i Zi). Ka mbaruar studimet për letërsi dhe gjuhë shqipe në Prishtinë, ku ka ndjekur edhe studimet pasdiplomike dhe ka magjistruar. Shkruan poezi, prozë dhe recensione mbi vepra të ndryshme letrare… Më rrallë merret edhe me përkthime letrare nga gjuha malazeze në gjuhën shqipe dhe anasjelltas. Jeton në qytezën Tuz (afër Podgoricës, Mali i Zi). Në periudhën 2002-2008 ka punuar në redaksinë e gazetës “Koha javore” në Podgoricë, kurse nga muaji tetor 2008 ka kaluar me punë në Entin e Arsimit në Podgoricë, si mbikëqyrës për lëndën mësimore: Gjuhë shqipe dhe letërsi.
Fan S. Noli - Vepra 5
Vepra 5 me Autor: Fan S. Noli. Viti i botimit: 1988. Faqet e librit 370.
Stacioni i policisë
__NOINDEX__ parapamje|267x267px|Një stacion policie në Mapo, [[Koreja e Jugut.]] Një stacion policie (ndonjëherë i quajtur "shtëpi stacioni" ose thjesht "shtëpi") është një ndërtesë që shërben për të akomoduar oficerët e policisë dhe anëtarët e tjerë të stafit. Këto ndërtesa shpesh përmbajnë zyra dhe strehim për personelin dhe automjetet, së bashku me dhomat e zhveshjes, qelitë e përkohshme të mbajtjes dhe dhomat e intervistimit/marrjes në pyetje.
Luani i Janinës, Ali Pashë Tepelena
Luani i Janinës, Ali Pashë Tepelena Autori: William Palmer. Përkthyesi: Demir Alizoti - Redaktor: Bardhyl Selimi. Botuar nga "SHBLSH e Re" Tiranë, 2011. Faqet e librit 218.
Poezia epike gojore e shqiptarëve dhe e sllavëve të jugut
Poezia epike gojore e shqiptarëve dhe e sllavëve të jugut Autori: Stavro Skendi. Botuesi: "Botimet IDK" Faqet e librit 344.
Më në fund vjen dhe në shqip vepra aq e diskutuar e Stavro Skendit, një prej studiuesve më të rëndësishëm shqiptarë të shekullit të kaluar. Që prej botimit të saj në anglisht në SHBA, në vitin 1954, “Poezia epike e shqiptarëve dhe e sllavëve të jugut” ka qenë shpesh një burim polemikash, por njëkohësisht dhe një pikë e qëndrueshme referimi për të gjithë ata studiues në botë që merren me studimet shqiptare.
Edhe sot, mbi gjysmë shekulli pas botimit, ajo vazhdon të mbetet po aq ngacmuese, interesante dhe dëshmi e një studiuesi të dorës së parë, që meriton padyshim të njihet mjaft më shumë nga ç’e njohim.
Ndërsa botimi i tyre në përmbledhje ka nisur rreth dy shekuj më parë për sllavët e jugut dhe pothuaj një shekull më parë për shqiptarët.
Poemat epike tradicionale të jugosllavëve dhe të shqiptarëve kanë dalë në shtyp pasi kishin kaluar shumë brezni. Të paraqitura plotësisht ose pjesërisht, ato hasen për herë të parë në veprat e ndryshme të shkrimtarëve, veçanërisht të atyre poetëve, që shkruanin mbi bazën e traditës epike popullore.
Gjeografia e Rumanisë
Vija bregdetare e Rumanisë është 225 km e gjatë ndërsa kufiri tokësorë 2,508 km i gjatë dhe e ndanë atë nga Ukraina (531 km), Moldavia (450 km), Bullgaria (608 km), Serbia dhe Mali i Zi (476 km) dhe Hungaria (443 km).
Klima e Rumanisë është klimë e ndryshueshme, kryesisht me dimër të ftohtë e reshje bore dhe verë të ngrohtë me reshje shiu.
Pjesa qendrore e lugut të Transilvanisë është e ndarë nga rrafshi i Moldavisë në lindje me malet e Karpateve dhe nga rrafshi i Vllahisë me Alpet e Transilvanisë. Pika më e ultë e relievit (0m) gjendet përgjatë bregut të detit të Zi dhe ajo më e larta në lartësi mbidetare prej 2,499 metrave në vendin e quajtur Moldoveanu.
Si pasuri natyrore të këtij vendi llogariten: disa rezerva nafte, pylltaria, gazi natyrorë, qymyri, hekuri, kripa, toka e punueshme si dhe prurja e ujit.
Historia
Tradicionalisht Rumania është e ndarë në disa rajone historike që nuk kryejnë më asnjë funksion administrativ: left|250px|parapamje|Harta fizike dhe administrative e Rumanisë, me [[Rajonet historike të Rumanisë|rajonet historike në gri (Țara Românească do të thotë Vllahia).]] Dobruja është rajoni më lindor, që shtrihet nga rrjedha veriore e Danubit deri në brigjet e Detit të Zi.
Moldavia shtrihet nga Karpatet Lindore deri në lumin Prut në kufirin moldav dhe ukrainas.
Vllahia arrin në jug nga Alpet e Transilvanisë deri në kufirin bullgar dhe ndahet nga lumi Olt në Oltenia në perëndim dhe Muntenia në lindje. Danubi formon një kufi natyror midis Muntenia dhe Dobruja.
Rajoni perëndimor-qendror, i njohur si Transilvania, kufizohet nga harku i Karpateve, i cili e ndan atë nga Maramureş në veriperëndim; nga zona Crișana, e cila kufizohet me Hungarinë në perëndim; dhe nga rajoni i Banatit në jugperëndim, i cili ngjitet me Hungarinë dhe Serbinë. Janë këto zona në perëndim të Karpateve që përmbajnë përqendrimet më të larta të pakicave më të mëdha etnike të vendit - hungarezët, gjermanët dhe serbët.
Kufijtë e jashtëm të Rumanisë janë rezultat i ngjarjeve relativisht të fundit. Në shpërthimin e Luftës së Parë Botërore, territori i vendit përfshinte vetëm provincat e Vllahisë, Moldavisë dhe Dobrujas. Kjo zonë, e njohur si Regat ose Mbretëria e Vjetër, u krijua me shpërbërjen e Perandorisë Osmane në mesin e shekullit të nëntëmbëdhjetë. Në fund të Luftës së Parë Botërore, Rumania fitoi Transilvaninë dhe Banatin. Një pjesë e këtij territori humbi gjatë Luftës së Dytë Botërore, por negociatat ia kthyen Rumanisë. Megjithëse kjo blerje bashkoi rreth 85 për qind të popullsisë rumanishtfolëse të Evropës Lindore në një komb, ajo la një numër të konsiderueshëm hungarezësh etnikë nën sundimin rumun. Mosmarrëveshjet midis Hungarisë dhe Rumanisë në lidhje me këtë territor do të shfaqeshin rregullisht, pasi të dyja e konsideronin rajonin pjesë të trashëgimisë së tyre kombëtare. Në mënyrë periodike ngriheshin pyetje edhe për vlefshmërinë historike të kufirit sovjeto-rumun. Bukovina dhe Besarabia, ish-provincat rumune ku një përqindje e konsiderueshme e popullsisë janë rumune-folëse, ishin pjesë e Bashkimit Sovjetik nga fundi i Luftës së Dytë Botërore deri në shpërbërjen e tij, dhe më pas pjesë e shteteve (ish-sovjetike) të Ukrainës dhe Moldavisë. Pavarësisht mosmarrëveshjeve të vazhdueshme dhe të mundshme, megjithatë, që nga viti 1989 Rumania nuk ka pretendime territoriale për të bërë.
Ndarjet administrative aktuale të Rumanisë përfshijnë 41 qarqe dhe një qytet - Bukureshtin - me status të veçantë, shih Ndarjet administrative të Rumanisë.
Hidrografia
parapamje|djathtas|[[Cheile Turzii dhe lumi Hășdate në Transilvani.]]
Lumenjtë
Pas hyrjes në vendin në jugperëndim në Bazias, Danubi përshkon rreth 1,075 kilometra (pothuajse 40% e të gjithë gjatësisë së tij) përmes ose përgjatë territorit rumun, duke formuar kufirin jugor me Serbinë dhe Bullgarinë. Pothuajse të gjithë lumenjtë e vendit janë degë të Danubit, drejtpërdrejt ose tërthorazi, dhe në kohën kur rrjedha e Danubit përfundon në Detin e Zi, ata përbëjnë rreth 40 për qind të totalit të shkarkimit. Më të rëndësishmit nga këta lumenj janë lumi Mureș, [[lumi Olt, lumi Prut, lumi Siret, lumi Ialomița, lumi Someş dhe lumi Argeş. Lumi Olt është lumi më i gjatë që është plotësisht brenda kufijve kombëtarë të Rumanisë.
Lumenjtë e Rumanisë rrjedhin kryesisht në lindje, perëndim dhe jug nga kurora qendrore e Karpateve. Ata ushqehen nga reshjet e shiut dhe shkrirja e borës, gjë që shkakton luhatje të konsiderueshme të shkarkimeve dhe herë pas here përmbytje katastrofike. Në lindje, ujërat e lumenjve mblidhen nga Siret dhe Prut. Në jug, lumenjtë derdhen drejtpërdrejt në Danub, dhe në perëndim, ujërat mblidhen nga Tisza në territorin hungarez.
Danubi është deri tani lumi më i rëndësishëm i Rumanisë, jo vetëm për transport, por edhe për prodhimin e energjisë hidroelektrike. Një nga stacionet më të mëdha hidroelektrike të Evropës ndodhet në Portat e Hekurt, ku Danubi rrjedh nëpër grykat e Karpateve. Danubi është një rrugë e rëndësishme ujore për transportin vendas, si dhe tregtinë ndërkombëtare. Është e lundrueshme për anijet lumore përgjatë gjithë rrjedhës së saj rumune dhe për anijet detare deri në portin e Brăila. Një problem i dukshëm me përdorimin e Danubit për transportin e brendshëm është largësia e tij nga shumica e qendrave kryesore industriale. Për më tepër, brigjet moçalore dhe përmbytjet shumëvjeçare pengojnë lundrimin në disa zona.
Liqenet
Në Rumani ka mbi 3500 liqene. Liqeni Razelm është më i madhi, me një sipërfaqe prej 511 km2 (197.30 mi katrorë).
Klima
Për shkak të pozicionit të saj në pjesën juglindore të kontinentit evropian, Rumania ka një klimë që është kalimtare midis të butë dhe kontinentale. Kushtet klimatike janë modifikuar disi nga relievi i ndryshëm i vendit. Karpatet shërbejnë si një pengesë për masat ajrore të Atlantikut, duke kufizuar ndikimet e tyre oqeanike në perëndim dhe në qendër të vendit, ku bëjnë dimër më të butë dhe reshje më të mëdha shiu. Malet bllokojnë gjithashtu ndikimet kontinentale të fushës së gjerë në veri në Ukrainë, e cila sjell dimër të ftohtë dhe më pak shi në jug dhe juglindje. Në juglindjen ekstreme, ndikimet mesdhetare ofrojnë një klimë më të butë dhe detare. Temperatura mesatare vjetore është 11 °C (51.8 °F) në jug dhe 8 °C (46.4 °F) në veri. Në Bukuresht, temperatura varion nga -29 °C në janar në 29 °C në korrik, me temperatura mesatare prej -3 °C (26,6 °F) në janar dhe 23 °C (73,4 °F) në korrik. Reshjet, edhe pse të mjaftueshme në të gjithë vendin, zvogëlohen nga perëndimi në lindje dhe nga malet në fushat. Disa zona malore marrin më shumë se 1010 mm (39.8 in) reshje çdo vit. Reshjet mesatare vjetore janë rreth 635 mm (25 in) në Transilvaninë qendrore, 521 mm (20.5 in) në Iași në Moldavi dhe vetëm 381 mm (15 in) në Konstancë në Detin e Zi.
E butë; dimër të ftohtë, me re me borë dhe mjegull të shpeshtë; vera me diell me shi të shpeshtë dhe stuhi. Dimrat në përgjithësi janë nga nëntori deri në mars. Pranvera është e shkurtër, herë pas here kthehen në verë. Vera zgjat nga maji deri në gusht. Vjeshta zgjat nga shtatori në nëntor. Temperatura mesatare e janarit është 1,1 °C dhe temperatura mesatare e korrikut është 20,6 °C. Faktet: Temperatura më e lartë e regjistruar: 44,5 °C - 10 gusht 1951 (Rumania Juglindore); Temperatura më e ulët e regjistruar: −38.5 °C - 24 janar 1942 (Rumania Qendrore)
Neptun Bajko
Neptun Bajko lindi në Tiranë më 12 gusht 1958. Ish-tranjer i Kombëtares shqiptare të futbollit, dhe disa herë tranjer i ekipit të tij të zemrës Partizani.
Smyth County
Smyth County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Demografia e Arabisë Saudite
Arabia Saudite është shtet homogjen sa i përket strukturës nacionale të polpullsisë. Pjesën më të madhe të popullsisë e përbëjnë arabët, e një pjesë të vogël hindusit, pakistanezët, etipopiasët, etj. të cilët jetojnë në brezin bregdetar. Arabia Saudite ka rreth 7 milion banore. Për 27 vjet popullsia Arabisë Saudite është rritur për 2,5 herë. Popullsi analfabete janë rreth 30 %. Me 77,3 % të popullsisë urbane, na kujton shtetet evropiane për nga pjesmarrja e popullsisë urbane.
F1 Argjentina - 1953
Çmimi i madh për Argjentinën në Formula 2 për vitin 1953 u mbajt më 18 janar, 1953 në qarkun garues në Autódromo Oscar Alfredo Gálvez, Buenos Aires. Kjo garë ishte pjesë e garave të kampionatit botërorë për vitin 1953, që u zhvillua sipas rregullave të vitit 1952 dhe 1953 për dallim nga rregullat e përdorura nga Formula 1 kampionati i rregullt.
Gara
Koment mbi garën ...
Kupa e Republikës 1987-88
Ky ishte edicioni i 36të i Kupës në Shqipëri. Nisi në gusht, 1987 me Turin e Parë dhe përfundoi në maj, 1988 me ndeshjen Finale.
KS Vllaznia ishin fitues në fuqi, pasi fituan Kupën e tyre te 5të edicionin e fundit. Kupa u fitua nga FK Flamurtari. Ndeshjet u luajtën me sistem dy takimesh eliminatore. Nëse rezultati i përgjithshëm i të dyja ndeshjeve ishte i barabartë, fituesi vendosej me kohë shtesë dhe më pas nga gjuajtjet e penalltive. Fituesit e Kupës kualifikohen për në turin e 1rë të edicionit 1988-89 të Kupës UEFA.
Sezoni i kaluar: 1986-87. Sezoni i rradhës: 1988-89.
Turi i 1rë
Ndeshjet u luajtën në gusht & shtator, 1987*
Turi i 2të
Ndeshjet u luajtën në janar, 1988.
Cerek Finalet
Ndeshjet u luajtën në 1988. Marrin pjesë 8 fituesit e turit të mëparshëm.
Gjysmë Finalet
Ndeshjet u luajtën në 1988. Marrin pjesë 4 fituesit e turit të mëparshëm.
Finale
Ndeshja u luajt në maj, 1988. Marrin pjesë 2 fituesit e turit të mëparshëm.
Intervista
parapamje|Një grua intervistohet për një [[Puna|punë.]] Një intervistë është një bisedë e strukturuar ku njëri pjesëmarrës bën pyetje dhe tjetri jep përgjigje. Në gjuhën e zakonshme, fjala "intervistë" i referohet një bisede një-në-një midis një intervistuesi dhe një të intervistuari. Intervistuesi bën pyetje të cilave i intervistuari përgjigjet, zakonisht duke dhënë informacion. Ky informacion mund të përdoret ose t'i jepet audiencave të tjera menjëherë ose më vonë. Kjo veçori është e zakonshme për shumë lloje intervistash - një intervistë pune ose intervistë me një dëshmitar të një ngjarjeje mund të mos ketë audiencë tjetër të pranishëm në atë kohë, por përgjigjet do t'u jepen më vonë të tjerëve në procesin e punësimit ose hetimit. Një intervistë gjithashtu mund të transferojë informacion në të dy drejtimet.
Intervistat zakonisht zhvillohen ballë për ballë, personalisht, por palët mund të ndahen gjeografikisht, si në videokonferencat ose intervistat telefonike. Intervistat pothuajse gjithmonë përfshijnë biseda të folura midis dy ose më shumë palëve. Në disa raste një "bisedë" mund të ndodhë midis dy personave që shtypin pyetjet dhe përgjigjet e tyre.
Formati tradicional i intervistës me dy persona, i quajtur ndonjëherë intervistë një-në-një, lejon pyetje të drejtpërdrejta dhe vazhdimësi, gjë që i mundëson intervistuesit të vlerësojë më mirë saktësinë dhe rëndësinë e përgjigjeve. Është një rregullim fleksibël në kuptimin që pyetjet pasuese mund të përshtaten për të sqaruar përgjigjet e mëparshme. Më tej, eliminon shtrembërimin e mundshëm për shkak të pranisë së palëve të tjera.
Intervistimi ballë për ballë i ndihmon të dyja palët të ndërveprojnë dhe të krijojnë një lidhje dhe të kuptojnë tjetrin. Më tej, seancat e intervistave ballë për ballë mund të jenë më të këndshme.
SOS për mua a për ti
SOS për mua a për ti roman, Autori: Miço Kallamata. Viti i botimit: 1977. Faqet e librit 433.
Udhëheqës të shteteve në vitin 1936
janë të radhitur sipas kontinenteve dhe pastaj në kontinente janë të radhitura shtetet sipas shkronjës.
Gjergj Preka
200px|parapamje|left|Shenjt Gjergji Preka Gjergj Preka lindi nё Valletta (Valeta), Malta mё 12 shkurt 1880. Prindёrit e tij rritёn njё familje tё madhe te krishtere. Gjergji ishte njё fëmije shёndetlig. Ai studioi nё njё shkollë tё mesme (lice) nё ishull dhe nё Seminarin e Madh. Kur ai ishte njё dhjak u sёmur rёndё dhe tё gjitha shpresat për shёrimin e tij humbёn, por nёpёrmjet ndërmjetёsimit tё Shenjtit Jozef, kleriku i ri e rimori veten dhe emërohet si prift mё 22 dhjetor 1906. Përpara këtij emërimi At Preka ndjeu se Zoti po e thёrriste që t’iu jepte mёsim atyre që ishin nё nevojë për udhëzime fetare. Që mё 1906 At Gjergji kishte filluar shkrimin e njё “Rregulli” nё latinisht, tё cilin e kishte parashikuar që t’ia paraqiste për miratim Papa Pius X. Kjo përpara se tё krijonte njё shoqёri për dhjakё tё përhershëm që do tё ndihmonte peshkopёt nё formimin e tyre te Krishterë dhe tё kishёs sё tyre.
Pas njё kohe tё shkurtёr ai e ndryshoi këtë projekt. Kështu formoi njё grup tё përbërë prej burrash tё rinj tё cilët mё vonë do tё ishin tё aftë tё mёsonin tё tjerët. Ai dha mёsime speciale veçanërisht njёrit prej tyre i cili punonte nё njё kantier detar. Ai ishte shёrbёtori i Zotit Eugene Borg (Eugjen Borxh). At Gjergji i shpjegoi atij gjatë kuptimin e pasionit tё shenjtё tё Hyjit tonё Jezu Krisht sipas ungjillit tё Shёn Gjonit. Kështu Eugjenio Borxh ishte i pari Superior i përgjithshëm i shoqёrisё tё themeluar nga At Gjergji. Shoqёria filloi nё Hamrun Maltё, nё fillim tё 1907 nё njё dhomë tё vogël ku mungonte çdo gjё, por e pasur me dashuri vëllazërore dhe me udhëzime shёruese krishtere. Shoqёria e Doktrinës Krishtere (http://sdk-korce.webs.com) (SDK) mori si moto shkronjat M.U.S.E.U.M. nё latinisht Magister Utinam Sequatur Evangelium Universus Mundus pёrkthimi i tё cilës ёshtё “Mёsues që e githë bota tё ndjekё Ungjillin.”
Por jo tё gjithë e vlerësuan këtë prirje tё At Gjergjit, madje disa përmbysёn qëllimet e tij tё mira. Duke sjellё kuptimin e Biblës dhe tё teologjisë midis njerëzve tё thjeshtё dhe punëtorëve dhe duke e ndarë atё midis tyre ai solli me tё vërtetё diçka tё papritur. Akoma mё e rёndёsishme ishte ёndrra e At Gjergjit për tё formuar gra e burra që tё shkonin dhe tё shpallnin fjalën e Zotit kudo. Pas 25 vjetёsh peshkopi i Maltës miratoi shoqёrinё e At Prekёs dhe Rregullin e tij.
Nё kohën kur shkollat shtetёrore ishin tё pakta dhe kujdesimi nuk ishte i detyrueshëm, shoqëritë SDK për udhëzime katolike u hapёn njëra pas tjetrës me famullitё e tyre. Udhëzimet fetare për njerëzit ishin urgjentisht tё nevojshme për jetën e tyre te Krishtere, e cila ishte mё shumë e bazuar mbi sakramente dhe përkushtime popullore pa ndonjë kuptim tё vërtetё mbi mёsimet e Kishës. Çdo ditё fëmijë dhe tё rinj vinin me dёshirё nё qendrat e drejtuara nga katekistët e At Gjergjit tё cilët përveç dhёnies sё udhëzimeve i nxirrnin shёtitje dhe organizonin lojëra.
Qysh nё fillim At Gjergji dёshironte tё udhёzonte edhe fёmijёt edhe tё rriturit por prioriteti i parё dhe më i rёndёsishёm ishte formimi i katekistёve pёrkushtues dhe beqarё. Pasi udhёzojnё femijё, tё rinj dhe tё rritur, katekistёt e At Gjergjit duhet tё shpenzojnё njё orё sё bashku e cila bёhet pёr formim dhe lutje.
At Gjergji gjithashtu dha mёsim nёpёrmjet shkrimeve tё tij. Nё atё kohё kishte rivalitet nё Maltё midis italishtes dhe anglishtes por At Preka dha mёsim dhe shkroi nё Maltisht qё ishte gjuha e popullit, nё mёnyre qё tё gjithё ta kuptonin. At Gjergji shkroi rreth 150 botime nё libra dhe fletё. Lutjet e tij janё gjithashtu tё shumta dhe ato e zbulojnё At Gjergjin si njё i shenjtё qё pёrherё kёrkon Zotin kudo. Ai kishte njё pёrkushtim special pёr Misterin e Mishёrimit dhe pёr fjalёt e Ungjillit tё Gjonit: “Verbum Dei caro factum est” ne latinisht e pёrkthyer “Fjala e Zotit u bё njeri” (Gj 1,14). At Preka ishte njё rrёfyes shumё i dhёnё pas fjalёve tё tij ngushёlluese, madje siç duket edhe Zoti e pёrdorte At Gjergjin pёr tё krijuar disa akte sherimi.
Sot entuziasmi dhe aktiviteti i At Gjergjit jeton dhe prirjet kundrejt shoqёrisё sё tij janё tё shumta. Nё vitet 1950 vetё At Preka dёrgoi 6 anёtarё tё shoqёrisё nё Australi qё tё pёrhapnin lajmin e mirё. Pёrveç kёtyre sot, shoqёritё SDK kanё qendra nё Kenia, Angli, Korça (nё Shqipёri) dhe Peru.
At Gjergji Preka vdiq nё Shёn Venera, njё fshat nё Maltё, mё 26 korrik 1962. Trupi i tij mbahet afёr drejtorisё sё Shoqёrisё nё Blada l-Bajda. Arsyeja pёr ta bёrё tё shenjtё nisi mё 1975 dhe mё 9 maj 2001, ai u bё i Lum (qё ёshtё hapi pёrpara se tё bёheti i shenjtё) nё Maltё nga Shenjteria e tij Papa Gjon Pali II.
Lista e ishujve të Afrikës
Kjo është një listë e ishujve të Afrikës.
Anagrama
Anagrama është pështjellimi i vendeve të shkronjave të një fjale apo një grup fjalësh me qëllim nxjerrje së një vargu të shkronjave të cilat paraqiten si fjalë me kuptim. I tërë veprimi bëhet pa shtuar apo lënë anash ndonjë shkronjë të fjalës së pështjelluar e cila duhet të gjendet nga lexuesi.
Ambivalenca
Flitet b.f për rryma ambivalente nëpër epoka apo për ambivalencën e këndvështrimit të fjalëve.
Rockbridge County
Rockbridge County është një nga  qarqet në shtetin federal Virginia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Zhvarrosja e një dashurie
Zhvarrosja e një dashurie novelë, Autori: Virgjil Muçi. Viti i botimit: 1980. Faqet e librit 163.
Kantoni Aigues-Mortes
Kantoni Aigues-Mortes (frëngjisht: Canton d'Aigues-Mortes) është një kanton në departamentin Gard, rajonin Languedoc-Roussillon në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Aigues-Mortes. Ka sipërfaqe 205.3km2 dhe popullsi 19357 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Aigues-Mortes aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Nicola Montano
Nicola Montano, shkrimtar italian.
Jeta
Nicola Montano lindi në Pisticci (Matera) më 16 shkurt 1950. I emëruar në Policinë e Shtetit të Italisë në vitin 1968, numëron dyzet vjet në radhët e saj. Kur ka qenë i ri ka qenë një ish-emigrant në Gjermani. Tashmë në pension. Autor i librit, “Hajdutët e yjeve, histori klandestinësh” ("Ladri di stelle" në italisht), botuar në vitin 2009 nga shtëpia botuese "Edizioni Medusa" në Milano, ku gjendet edhe një kapitull i quajtur "Vlora", dedikuar emigrimit të parë shqiptar në brigjet e Italisë.
966
Mbi vitin 966.
Tregimet e veriut
Tregimet e veriut Autori: Skënder Drini. Viti i botimit: 1977. Faqet e librit 190.
Gjeografia e Polonisë
Polonia ndodhet në pjesën qendrore të Evropës, me dalje në detin Baltik, në lindje të Gjermanisë. Sipërfaqja e përgjithshme e Polonisë është 312,685 km2, shtrihet rreth koordinatave gjeografike 52 00 V, 20 00 L dhe 304,465 km 2 të kësaj sipërfaqeje janë tokë ndërsa 8,220 km 2 ujë.
967
Mbi vitin 967.
Demografia e Egjiptit
Vlerësohet se Egjipti në korrik të viti 2009 ka pasur 83.082.869, i cili radhitet në vendin e 16 për nga numri i popullsisë  në  botë, dhe i  shteti i tretë në Afrikë (pas Nigerisë dhe Etiopisë). Kryeqyteti i tij është Kairo, i cili me rrethinë ka 17.8 milionë banorë.