cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
SHA-1
SHA-1 Kodimi
Note 1: All variables are unsigned 32 bits and wrap modulo 232 when calculating, except ml the message length which is 64 bits, and hh the message digest which is 160 bits. Note 2: All constants in this pseudo code are in big endian. Within each word, the most significant byte is stored in the leftmost byte position Initialize variables: h0 = 0x67452301 h1 = 0xEFCDAB89 h2 = 0x98BADCFE h3 = 0x10325476 h4 = 0xC3D2E1F0 ml = message length in bits (always a multiple of the number of bits in a character). Pre-processing: append the bit '1' to the message i.e. by adding 0x80 if characters are 8 bits. append 0 ≤ k < 512 bits '0', thus the resulting message length (in bits) is congruent to 448 (mod 512) append ml, in a 64-bit big-endian integer. So now the message length is a multiple of 512 bits. Process the message in successive 512-bit chunks: break message into 512-bit chunks for each chunk break chunk into sixteen 32-bit big-endian words w[i], 0 ≤ i ≤ 15 Extend the sixteen 32-bit words into eighty 32-bit words: for i from 16 to 79 w[i] = (w[i-3] xor w[i-8] xor w[i-14] xor w[i-16]) leftrotate 1 Initialize hash value for this chunk: a = h0    b = h1     c = h2     d = h3     e = h4     Main loop: for i from 0 to 79 if 0 ≤ i ≤ 19 then f = (b and c) or ((not b) and d)            k = 0x5A827999 else if 20 ≤ i ≤ 39 f = b xor c xor d            k = 0x6ED9EBA1 else if 40 ≤ i ≤ 59 f = (b and c) or (b and d) or (c and d)             k = 0x8F1BBCDC else if 60 ≤ i ≤ 79 f = b xor c xor d            k = 0xCA62C1D6 temp = (a leftrotate 5) + f + e + k + w[i] e = d        d = c         c = b leftrotate 30 b = a        a = temp Add this chunk's hash to result so far: h0 = h0 + a    h1 = h1 + b      h2 = h2 + c     h3 = h3 + d     h4 = h4 + e Produce the final hash value (big-endian) as a 160 bit number: hh = (h0 leftshift 128) or (h1 leftshift 96) or (h2 leftshift 64) or (h3 leftshift 32) or h4
Numri hh ne mesazh është mbetje, e cila mund te shkruhet ne forme heksadecimale(base 16), por me se shpeshti shkruhet si Base64 binar me enkodimin ne ASCII tekst.
Ne vende te formulimit origjinal te FIPS PUB 180-1, funksione te ngjashme mund te paraqiten per gjetjen e  ne unazën kryesore sipër.
(0 ≤ i ≤ 19): f = d xor (b and (c xor d))                (alternative 1) (0 ≤ i ≤ 19): f = (b and c) xor ((not b) and d)          (alternative 2) (0 ≤ i ≤ 19): f = (b and c) + ((not b) and d)            (alternative 3) (0 ≤ i ≤ 19): f = vec_sel(d, c, b)                       (alternative 4) (40 ≤ i ≤ 59): f = (b and c) or (d and (b or c))         (alternative 1) (40 ≤ i ≤ 59): f = (b and c) or (d and (b xor c))        (alternative 2) (40 ≤ i ≤ 59): f = (b and c) + (d and (b xor c))         (alternative 3) (40 ≤ i ≤ 59): f = (b and c) xor (b and d) xor (c and d) (alternative 4) (40 ≤ i ≤ 59): f = vec_sel(c, b, c xor d)                (alternative 5)
Max Locktyukhin ka shfaqur se per roundet 32-79 llogaritja e:
mund te zavendesohet me:
w[i] = (w[i-6] xor w[i-16] xor w[i-28] xor w[i-32]) leftrotate 2
Ky transformim mban te gjith operatoret 64-bit, duke larguar mbetjet e   on  ,lejon ne menyre eficiente imlepentimin e x86 SSE instruksioneve.
.
External links
Secure Hash Algorithm
Xhamia e Nivicës
Xhamia e Nivicës në Nivicë është në një fshat në komunën Tepelenë në Qarkun i Gjirokastrës të Shqipërisë. Xhamia ka një hajat të vogël me tri harqe dhe gjendet në qendër të këtij fshati. Ajo është shumë e vjetër dhe nga periudhen otomane, e kishte një minare. Sheshi qendror i fshatit quhet "Sheshi i Xhamisë". Në kohën e komunizmit kjo xhami u përdor si depo për grumbullimin e leshit. Shumë besimtarë në fshat janë Bektashijtë. Gjatë punimeve të restaurimit që nga viti 2015, minarja e xhamisë nuk është rindërtuar.
Shpatanji (Shpatanj-Lucë)
Shpatanj (greqisht: Σπάτα/Spáta) është qytezë në qarkun i Atikës, Greqi.
Gjeografia
Toponimet të qytezës Shpatanj:
Demografia
Familjet në qytezën Shpatanj:(Shënim: disa mbiemrat kanë prapashtesa greke)
Tundas, Bekas, Shpata, Kaciqi, Gjosa, Dredhez, Nastis, Priftis, Monganares, Lluridhes, Llukas, Dhimitriu, Kostas, Pllakos, Janaqis, Kucukos, Pasdhas, Cogas, Vllohos, Hjelotis, Kaçulidhes, Makridhes, Pullaqidhes, Kollojeris, Mihallaqidhes, Marjetis, Papahristei, Solldatos, Andreotis, Bertollis
Historia
Që nga i epokës Mesjetare, Shpatanj ka qenë banuar nga Arbëreshët (arvanitasit). Qyteza (pastaj fshati) u ripopullua nga fisi mesjetar toskë e Shpatës rreth shekullit të 15-të, pasi ata emigruan nga Epiri. Qyteza është emëruar pas Gjin Bua Shpata, i cili ishte despot i Nartës në shekullin 14.
Metabolizmi I Proteinave
Proteinat I nënshtrohen një transformini të vazhdueshëm, dmth amino acidet hidrolizohen dhe sintetizohen.​Amino acidet e lira absorbohen nga trakti intestinal,kalojnë në gjak,e pastaj në organe specifike në të cilat bëhet sinteza e proteinave specifike.​ Sinteza e proteinave është një proces i komplikuar, në të cilin rolin kryesor e kanë acidet nukleinike ADN dhe ARN.​ Zbërthimi i proteinave poashtu është një proces i komplikuar enzimatik.​ Në qelizat indore gjënden në lizozome enzimat proteolitike.​ Amino acidet e krijuara, metabolizohen me procesin e:
-dezaminimit
-te dekarboksilimit.​
Azoti që krijohet me dezaminimin e amino acideve shëndrrohet në NH4, produkt toksik për organizmin, i cili eliminohet prej organizmit me sintezen e ures.​Urea është produkt përfundimtar i metabolizmit të proteinave.​
Rregullimi i metabolizmit te proteinave​
-Hormonal:gjëndra mbiveshkore,tiroide,dhe estrogjenet e stimulojnë zbërthimin e proteinave muskulare.​
-Hormoni i rritjes,insulina,dhe androgjenet e stimulojnë sintezën e proteinave muskulare.​
Ekzaminimi biokimik i çrregullimeve në metabolizmin e proteinave
Aminoacidemit dhe aminoacidurit;​ Te njeriu burimi kryesor i amino acideve për sintezën e proteinave endogjene është ushqimi.​ Përqëndrimi i a. acideve në plazmë është varijabel, gjatë ditës variabiliteti është gjerë në 30% .​ Vlerat më të larta janë në pasditë e më të ulta në mëngjezë.​ Shkaqet më të shpeshta të çrregullimeve janë bllokimi i rrugëve kryesore katabolike .​ Amino acidemit dhe aminoacidurit  janë manifestime shumë të rralla  dhe simptomet e tyre  janë të pa përcaktuara. ​ Dyshohet në këto sëmundje nëse femiu vazhdimisht vjellë, ngecë në rritje, ka retardim mental dhe insuficiencë  hepatike Dignostifikimi i hershëm mund të evitoi retardimin mental. ​ A. ac. prej gjakut filtrohen nëpërmjet të membranës glomerulare dhe në kushte normale prap absorbohen në tubulet renale. ​ Paraqiten tri lloje të aminoacidurisë;​
1. E tepruar - që karakterizohet me një apo më shumë a. acide  specifike të plazmës që kalojnë limitin renal ,ose kapacitetin tubular të reabsorbimit.​
2. A. aciduria renale - karakterizohet me vlera normale në plazmë ,por me deficit të trasheguar të sistemit transportues renal.​
3.A. aciduria pa limit renal - karakterizohen me vlera normale të a. acideve në plazmë ,dhe të tërat ekskretohën  me urin. ​
Metodat e përcaktimit të a. acideve​
Metoda e kromatografisë​:
Përcaktimi i amino acideve specifike.​ Përcaktimi i amino acidit apo metabolitit të panjohur.​
Me metodën e kromatografisë amino acidet   të cilat më së shpeshti përcaktohën të personat e rritur janë; glicina, alanina, serina, glutamina,tirozina. ​ Pragu renal për shumë substanca ulet në shtatëzani, dhe në urin zakonisht janë prezente histidina, fenilalanina, lizina dhe tirozina. ​ Amino acidurit janë;​
2.Sekondare- paraqitën te sëmundjet:​ E melqisë ,te disfunksioni renalo-tubular ose, në munges  të proteinave. ​
Homocistinuria​
Eshtë si pasojë e deficitit të ß-sintetazës së cistationit.​ Pengohet shëndrrimi i homocisteinës në cistation.​ Si pasojë grrumbullohet homocisteina dhe metionina në lëngjet trupore, gjerësa metabolitet  normal si cisteina dhe cistina ulen. ​ Rritet niveli i metioninës gjerë në 30 mg/dl në plazmë .​ Urina përbën homocisteinen, metioninen, dhe a. ac. që kanë sulfur.​ Si pasojë paraqiten te fëmijtë çrregullime okulare,skeletore dhe vaskulare.​
Rustem Celami
Prof. Asoc. Dr. Rustem Celami ka kryer kualifikime të ndryshme brenda dhe jashtë vendit, si; Kanada, Rumani dhe Angli, si dhe kualifikime për Studime Shkencore Mjekësore ne Universitetin e Kalgarit dhe Universitetin e British Kolumbia, Kanada si dhe LSHTM, Universiteti i Londrës. Prof. Celami ka mbrojtur gradën shkencore Doktor në Universitetin e Mjekësisë Tiranë si dhe ka fituar titullin akademik Profesor i Asociuar në Universitetin Aleksandër Xhuvani, Elbasan.
Prof. Asoc. Dr. Rustem Celami është autor e shumë punimeve, referimeve në konferenca dhe kongrese mjekësore si dhe botime në revistat shkencore brenda dhe jashtë vendit.
Ekperienca e tij profesionale si asistent klinik në Spitalin e Përgjithshëm Rockyview, Spitalin Universitar Foothills, Kalgari, Kanada dhe si Kërkues Shkencore në Mjekësi në Qendrën Shkencore Mjekësore pranë Univesitetit të Kalgari, Kanada, duke vazhduar më pas si Asistent Koordinator dhe Asistent Pedagog, AIMGA dhe Departamenti i Mjekësisë së Familjes në Universitetin e Kalgarit, Alberta, Kanada.
Gëzim Hoxha
Prof. dr. Gëzim Hoxha arkeolog shqiptar. Është arkeolog në departamentin e antikitetit të vonë dhe mesjetës në Akademinë e Studimeve Albanologjike. Ka 38 vite pune dhe përvojë në kërkimet dhe sudimet arkeologjike. Pas përfundimit të studimeve universitare në Tiranë u dërgua për një kualifikin pasuniversitar në Universitetin e Marburg-ut. Fitoi gradën doktor i shkencave në vitin 2000 dhe titullin profesor në vitin 2009. Ka marrë pjesë dhe ka drejtuar 56 ekspedita dhe survey-e arkeologjike. Nga viti 2002 është anëtar korrespondent i Institutit Arkeologjik Gjerman. Pjesëmarrës aktiv në 32 aktivitete ndërkombëtare dhe mbi 50 aktivitete kombëtare për arkeologjinë dhe historinë e vjetër të Shqipërisë. Autor i 9 botimeve monografike apo teksteve. Një monografi me bashkautorësi në proces botimi në Berlin. Autor i 100 artikujve shkencorë, nga të cilët 76 si autor i vetëm. Ka botuar 9 artikuj në gjuhë të huaj. Rreth 30 shkrime të tij janë botuar gjermanisht, frëngjisht, anglisht, italisht e serbokroatisht, disa prej të cilëve në revista arkeologjike prestigjoze në Europë. Gëzim Hoxha është redaktor përgjegjës i revistës Iliria (në vitet 2001-2021) dhe përgatitës i botimeve voluminoze me akte të dy aktiviteteve ndërkombëtare në arkeologji. Është mësimdhënës i arkeologjisë në universitetet Shkodër e Tiranë dhe hartues i 5 programeve arkeologjike. Drejtues shkencor i 10 tezave doktorale. Është Kandidat për titullin akademik i asociuar në fushën e arkeologjisë.
Historia e pedagogjisë
Historia e pedagogjisë është një shqyrtim historik i koncepteve të ndryshme arsimore që duhen paraqitur në kontekstin përkatës social dhe kulturor. Ajo ndahet në dy nëndegë e që janë:
Qasjet kërkimore
Ka mënyra të ndryshme për të realizuar një qasje ndaj historisë së pedagogjisë:
Antikiteti
parapamje|174x174px| [[Shtatë artet e lira|Philosophia et septem artes liberales - Ilustrim nga Hortus Deliciarum i Herrad von Landsberg (12. Shekulli)]] Tradicionalisht, arsimi kishte për detyrë t'u transmetonte brezave të ardhshëm disa qëndrime shoqërore. Qëllimi kryesor ishte të përcillte fenë dhe traditat si dhe aftësitë që i nevojiteshin dikujt për një pozicion të caktuar në shoqëri. Meqenëse jo të gjithë njerëzit në një shoqëri kishin akses në të gjitha njohuritë, por disa informacione (leximi, shkrimi, retorika ...) ishin të kufizuara për elitën në pushtet (mbretër, priftërinj, etj.), këtu mund të flitet për "dije sunduese ". . Edukimi kryesisht bëhej në familje ose në komunitetet e lagjes. Në antikitet, filozofët grekë kërkuan një edukim gjithëpërfshirës për "qytetarët e lirë" dhe hodhën një themel për edukimin publik. Mësuesit grekë gjithashtu ndikuan ndjeshëm në pedagogjinë në Romën e lashtë. Nuk ishte fëmijëria, por adoleshenca ajo që shihej si vendimtare për suksesin.
Në klasat e pasura të Greqisë së lashtë, skllevër të arsimuar fillimisht punonin si pedagogë (= drejtues fëmijësh), të cilëve u ngarkohej detyra e mbështetjes në jetë dhe edukimit. Mbreti maqedonas Filipi II caktoi mësuesin e atëhershëm më të famshëm në Greqi, filozofin dhe themeluesin e shkollës Aristotelin, që të mësonte djalin e tij Aleksandrin në oborrin e Pellës, për ta bërë atë një person të arsimuar.
Në të njëjtën kohë, me përparimin e Islamit, u shfaqën ideale më universale të arsimit, të cilat përfshinin gjithashtu gjuhësinë dhe shkencat natyrore dhe qendra e të cilave në Evropë ishte Universiteti i Kordobës.
Mesjeta dhe Rilindja
parapamje|184x184px| Mësuesi i shkollës së Esslingenit ( Codex Manesse, 14. shekulli ) Në mesjetë, njerëzit i kushtonin pak rëndësi fëmijërisë. Vlera e një fëmije përcaktohet nga përdorimi i tij për prindërit. Në skolastikë, u bë një përpjekje për të lidhur pedagogjinë e Aristotelit dhe Krishterimit. në datën 12 Në shekullin e 19-të pati një lulëzim të arsimit në Evropë, qendra e të cilit ishin shpesh manastiret; U themeluan gjithashtu universitete që njihen deri më sot (në Paris, Oksford dhe Bolonjë ). Megjithatë, ky arsim u rezervua për fisnikërinë dhe klerin - trajnimi profesional për popullsinë e mbetur jofshatare ishte ndërkohë detyrë e esnafëve.
Ky qëndrim ndryshoi gjatë Rilindjes. Adoleshentët tani shiheshin si qenie që kishin nevojë për edukim të rreptë. Mbi të gjitha, klasat e larta synonin një studim më të plotë të antikitetit. Ishte fillimi i idealit humanist të edukimit, i cili synonte një mësim të ri, hulumtues përmes mësimit të përulësisë së krishterë. Kjo u promovua veçanërisht nga eksplorimi dhe nënshtrimi i pjesëve gjithnjë e më të mëdha të globit. Krahas shkollave kishtare, u krijuan edhe “shkolla borgjeze”, në të cilat nxënësit nga borgjezia mund të fitonin aftësitë e leximit, shkrimit dhe aritmetikës të nevojshme për tregti. Megjithatë, për shtresat e gjera të popullsisë, mbetën vetëm të ashtuquajturat “ Klip ” ose “Shkolla Angle”, të cilat u persekutuan nga autoritetet.
Koha e re
Me Reformën, arsimi katolik ra në vitet 1520. Pas kësaj, si kisha katolike ashtu edhe ajo protestante i intensifikuan përpjekjet e tyre pedagogjike; kështu themeluan jezuitët ­ Urdhëroi shkolla në të gjithë Evropën që nga viti 1540, por këto ishin kryesisht të destinuara vetëm për djemtë dhe të rinjtë.
Fisnikeja angleze Maria Ward (1585-1645) dhe rrethi i saj i shoqëruesve, me të cilët ndante vazhdimisht dhe pa frikë idenë e themelimit të instituteve arsimore për vajza dhe gra, fituan respekt nga sundimtarët në Evropën Qendrore dhe madje edhe nga papët. si shumë mbështetje nga zonjat e rangut të lartë përndiqeshin të rejat - institucione të cilat ajo u përpoq t'i përhapte duke themeluar një rend femëror pa rregullore manastiri në stilin e jezuitëve. Maria Ward dështoi institucionalisht, por vdiq në paqe, duke e ditur se përpjekja e saj do të çohej përpara. Kjo ndodhi gjatë shekujve dhe në vitin 2004 asaj iu dha zyrtarisht themelimi i Congregatio Jesu. "Institutet e Miss-eve Angleze" kishin mbizotëruar shumë kohë më parë, dhe sot shkolla të shumta në mbarë botën mbajnë emrin Maria Wards.
Mbi të gjitha, shkollat protestante shërbyen gjithashtu për përhapjen e ideologjisë shoqëruese, e cila më vonë u bë e njohur si etika protestante e punës : asketizmi dhe puna shfaqen si arsye d'être dhe parakusht për hyrjen në mbretërinë e qiejve; Dehja dhe kënaqësia, nga ana tjetër, refuzohen. Kjo qasje është përdorur edhe në kujdesin social. Ndërsa lëmosha më parë ishte pjesë e bamirësisë së krishterë, tani kërkohej një kontribut nga vetë të varfërit. Shtëpitë e punës dhe institucione të tjera shtrënguese u ngritën gjithnjë e më shumë për t'i luftuar ato.
Gjatë Luftës Tridhjetëvjeçare, pjesë të mëdha të Evropës Qendrore u shpopulluan dhe arsimi kryesisht u ndal. I shënuar nga masakra, traktati i parë i madh pedagogjik u shkrua rreth vitit 1632: Jan Amos Komenský (Johannes Comenius) ': Didactica Magna, në të cilin ai kërkoi arsim të përgjithshëm për të gjithë njerëzit. Përveç promovimit të gjuhës amtare, pedagogjia duhet të punojë drejt një shoqërie të drejtë në të cilën njerëzit kanë të njëjtat të drejta pavarësisht nga gjinia apo origjina. Qëllimi i tij ishte t'u mësonte të gjithëve gjithçka. Shkollimi i detyrueshëm, që rrjedh nga ky ideal, u prezantua në shumicën e nënshteteteve gjermane gjatë njëqind viteve të ardhshme, por në asnjë mënyrë në kuptimin e Comenius: ai shërbeu kryesisht për të indoktrinuar popullsinë në frymën e sundimtarëve absolutistë. në datën 18 Në shek. Tani kishte më shumë punë, burgje, jetimore dhe shtëpi tjerrëse. Të burgosurit e tyre i përkisnin kryesisht grupeve të margjinalizuara të shtresave të ulëta dhe jo-klasore të popullsisë, të varfërve migrantë dhe vendas. Puna e prodhimit që do të bëhej atje, për të cilën vështirë se mund të fitohej vullnetarisht, lidhej me mësimin fetar. Kushtet e jetesës dhe të punës atje ishin një tallje me pretendime morale dhe edukative. Shumë nga të internuarit nuk mbijetuan.
Epoka e Iluminizmit
parapamje|300x300px| Fëmijët Hülsenbeck ( Philipp Otto Runge, 1805–1810) Një lutje për zhvillimin e lirë, natyror të fëmijës Me Iluminizmin, qëndrimet ndaj fëmijërisë dhe adoleshencës ndryshuan përsëri. Prindërit tani i trajtojnë fëmijët me më shumë besim, por ata duhet të formohen sipas ideve të caktuara dhe të rriten për të qenë qytetarë të dobishëm të shoqërisë. John Locke formuloi idenë e tabula rasa, sipas së cilës njerëzit janë si një fletë bosh në lindje, e cila shkruhet vetëm nga edukimi i tyre. Duke vepruar kështu, ai formuloi një ide bazë të pedagogjisë borgjeze, në të cilën edukimi duket gjithçka e mundur - në të njëjtën kohë ata që preken nga arsimi nuk janë asgjë. Kjo ideologji gjendet edhe në romanin edukativ Émile, ose mbi edukimin nga Jean-Jacques Rousseau ; në Gjermani ajo u përfaqësua, ndër të tjera, nga filantropisti Christian Gotthilf Salzmann dhe në Zvicër nga Johann Heinrich Pestalozzi. Kështu, fëmijëria u perceptua për herë të parë në Evropë si një fazë e pavarur e jetës, më parë fëmijët konsideroheshin këtu si "të rritur të vegjël".
Në vitin 1779, u krijua katedra e parë gjermane për arsimin dhe u mor nga Ernst Christian Trapp në Universitetin e Halle. Pedagogjia më parë ishte pjesë e teologjisë dhe tani konsiderohej një lëndë e pavarur universitare. Edukatorë të tjerë të krishterë, p.sh. B. August Hermann Francke, kanë dhënë kontribute të rëndësishme për zëvendësimin e të krishterëve nga filozofia arsimore borgjeze.
Me iluminizmin dolën edhe mendimet për tolerancë dhe barazi për pakicat. Veçanërisht fillimet hebraike të Haskalah përgatitën emancipimin nga viti 1760, në disa "shkolla të lira" u praktikua një shkollim i përbashkët i studentëve hebrenj dhe të krishterë - "Shkolla e Lirë Hebreje" u themelua në 1778 në Berlin nga David Friedländer. Megjithatë, barazia e përkohshme e hebrenjve në Gjermani si rezultat i pushtimit francez u ndryshua me Kongresin e Vjenës në vitin 1815.
Thomas Harris
Thomas Harris (Jackson, 11 prill 1940) është një shkrimtar dhe skenograf amerikan, që ka shkruar një seri veprash ku personazhi kryesor është kanibali Hannibal Lecter. Të gjitha veprat e tija janë përshtatur në versionin filmik, dhe më e famshmja prej tyre, The Silence of the Lambs ka fituar një numër të lartë çmimesh Oscar.
Karriera
Gjatë karrierës së tij 30 vjeçare ka shkruar vetëm 5 romane.
Nga viti 1968 në 1974 Harris punoi si reporter për Associated Press n New York, duke u njohur kështu nga afër me botën e krimit, gjë që i shërben mjaft në shkrimin e romanit të tij të parë Black Sunday (1975). Libri u bë menjëherë një bestseller, dhe u përshtat si film në vitin 1977 me regji nga John Frankenheimer. Debutimi me librin Black Sunday, u ndikua nga masakra e atletëve izraelianë në Monaco, në Olimpiadën e vitit 1972.
Në vitin 1982 del libri Red Dragon, (1982). Nga ky roman u përftuan dy filma: Manhunter (1986) dhe Red Dragon  (2002).
Në vitin 1989 del libri The Silence of the Lambs që i jep famë botërore (falë edhe filmit të regjistit Jonathan Demme, me interpretime nga Jodie Foster dhe Anthony Hopkins, çmime Oscar në vitin 1991).
Në vitin 1999 del libri Hannibal, i ambientuar pjesërisht në Firence. Ndërsa në vitin 2006 del Hannibal Rising që përshkron rininë dhe adoleshencën e personazhit kryesor të veprave, Hannibal Lecterit.
Alan
Alan është një komunë në Francë. Alan bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 306 banorë dhe sipërfaqe prej 11.29 km².
Emma Cohen
Emanuela Beltrán Rahola (21 nëntor 1946 – 11 korrik 2016) ishte aktore, producente, regjisore dhe skenariste spanjolle. Ajo ka luajtur në shumë filma spanjolle.
Jeta private
Emma ishte e gruaja e Fernando Fernán Gómez deri në vdekjen e tij në vitin 2007.
Phoenix, Arizona
Phoenix, Arizona (City of Phoenix) është një qytet në qarkun Maricopa të shtetit federal Arizona, SHBA. Në Phoenix, Arizona jetojnë 1445632 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 1080.2 banor/km2 (2797.8 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 1338.26 km2 (517.948 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 331 m (1086 ft).
Emma Cohen
Vdekja
Emma Cohen vdiq më 11 korrik 2016 në moshën 69 vjeçare.
Phoenix, Arizona
Lidhje të jashtme
Phoenix, Arizona
Saki Ueno
Saki Ueno (上野 紗稀) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Maissemy
Maissemy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Maissemy ka një popullsi prej 245 banorë dhe sipërfaqe 8.17 km², me një dendësi prej 30 banor/km².
Avesnes-le-Sec
Avesnes-le-Sec është një komunë në Francë. Avesnes-le-Secbën pjesë në departamentin Nord të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 1353 banorë dhe sipërfaqe 10.39 km².
Sencelles
Sencelles është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Pla de Mallorca, të provincës Ishujt Balearik, në Ishujt Balearik. Sencelles ka 3105 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 52.86 km2.
Lidhje të jashtme
Sencelles
Ana Soklič
Ana Soklič (lindur më 1984) është një këngëtare sllovene e cila do ta përfaqësojë Slloveninë në Festivalin Evropian të Këngës 2020 me këngën e saj "Voda".
Karriera
Më 20 dhjetor 2019, Soklič u njoftua si një nga 12 pjesëmarrësit në EMA 2020, konkursi kombëtar në Slloveni për të zgjedhur hyrjen e vendit në Festivalin Evropian të Këngës 2020, me këngën "Voda". Më 22 shkurt 2020, ajo fitoi konkursin dhe do ta përfaqësojë Slloveninë në Festivalin Evropian të Këngës 2020 në Roterdam, Holandë.
Kultura rinore
parapamje| Protestuesit e Luftës së Vietnamit Studentë Kultura rinore i referohet normave shoqerore,femijeve,adoleshenteve, dhe te rriturve. Konkretisht, perfshin proceset dhe sistemet simbolike te cilat jane te shperndara nga demografia rinore dhe jane te dallueshme nga te rriturit ne komunitet. Theksimi ne rroba,muzika,sportet,gramatika dhe takimet menjehere i veqon te rinjet nga grupe te moshave te tjera.Brenda kultures rinore, aty ka ndryshime te vazhdueshme te nenkulturave, te cilat jane te ndare duke u bazuar ne race,etnicitet,statusin ekonomik,nga pamja e jashtme ne publik ose nga shumllojshmeria e faktoreve te tjere.
Ekzistenca
Ekziston një debat që rrethon praninë dhe ekzistencën e kulturës rinore. Disa studiues argumentojnë se kultura e të rinjve nuk është një kulturë e veçantë, pasi vlerat dhe morali i tyre nuk dallon nga ato të prindërve të tyre. Për më tepër, ndikimi i kolegëve ndryshon shumë midis konteksteve, seksit, moshës dhe statusit shoqëror, duke e bërë të vështirë një "kulturë rinore" të vetme për t'u përcaktuar.
Të tjerët argumentojnë se ka elemente të përcaktuara të shoqërisë rinore që përbëjnë kulturën, të cilat ndryshojnë nga ato të kulturës së prindërve të tyre. Janssen etj. përdori teorinë e menaxhimit të terrorit (TMT) për të argumentuar ekzistencën e kulturës rinore. Ata testuan hipotezën e mëposhtme: "Nëse kultura e të rinjve shërben për të ndihmuar adoleshentët të merren me probleme të cenueshmërisë dhe përfundueshmërisë, atëherë përkujtuesit e vdekshmërisë duhet të çojnë në rritjen e besnikërisë ndaj praktikave kulturore dhe besimeve të të rinjve." Rezultatet mbështesnin hipotezën dhe rezultatin e studimeve të mëparshme, dhe sugjerojnë që kultura e të rinjve është një kulturë.
Schwartz dhe Merten përdorën gjuhë adoleshente për të argumentuar se kultura e të rinjve është e dallueshme nga pjesa tjetër e shoqërisë. Schwartz argumentoi se studentët e shkollës së mesme përdorën fjalorin e tyre për të krijuar kuptime që janë të dallueshme për adoleshentët. Në mënyrë të veçantë, terminologjia e statusit të adoleshentit (fjalët që adoleshentët përdorin për të përshkruar statuset hierarkike sociale) përmban cilësi dhe atribute që nuk janë të pranishme në gjykimet e statusit të të rriturve. Sipas Schwartz, kjo pasqyron një ndryshim në strukturat shoqërore dhe mënyrat se si të rriturit dhe adoleshentët përjetojnë realitetin shoqëror. Ky ndryshim tregon ndryshime kulturore midis adoleshentëve dhe të rriturve, gjë që mbështet praninë e një kulture të veçantë të rinisë.
Lëvizjet
Gjatë gjithë shekullit të njëzetë, të rinjtë kanë pasur një ndikim të fortë si në stilin e jetës, ashtu edhe në kulturë. Flapper dhe Mods janë dy shembuj të ndikimit të kulturës së të rinjve në shoqëri. Flapper ishin gra të reja që kishin besim për një të ardhme të begatë pas Luftës së Parë Botërore. Kjo gjallëri tregoi në qëndrimet e tyre të reja në jetën në të cilën ata pinin, pinin duhan dhe, në disa raste, shoqëroheshin me burra të tipit gangster. Veshja në modë në atë kohë gjithashtu reflektonte stilin e ri të jetës së flaperit.
Mod-et u shfaqën gjatë një kohe lufte dhe problemesh politike dhe shoqërore dhe buruan nga një grup i quajtur modernistë. Ata ishin të rinj dhe të reja që vinin nga të gjitha klasat që besonin se zgjedhjet e tyre të modës "u dhanë atyre besim kudo" dhe i fuqizuan ato. Stili i Mods dhe përqafimi i teknologjisë moderne u përhap nga Britania e Madhe jashtë shtetit në Amerikë dhe vende të tjera.
Teoritë
Prania e kulturës rinore është një fenomen historik relativisht i ri. Ekzistojnë disa teori dominuese në lidhje me shfaqjen e kulturës rinore në shekullin e 20-të, të cilat përfshijnë hipoteza për ndikimet historike, ekonomike dhe psikologjike në praninë e kulturës së të rinjve. Një teori historike e vlerëson shfaqjen e kulturës rinore në fillimin e shkollimit të detyrueshëm. James Coleman argumenton se ndarja e moshës është rrënja e kulturës së veçantë të rinisë. Para arsimit të detyrueshëm, shumë fëmijë dhe adoleshentë ndërvepruan kryesisht me të rriturit. Në të kundërt, fëmijët modernë shoqërohen gjerësisht me të tjerët në moshën e tyre. Këto ndërveprime lejojnë adoleshentët të zhvillojnë përvoja dhe kuptime të përbashkëta, të cilat janë rrënja e kulturës rinore.
Një teori tjetër pohon se disa kultura lehtësojnë zhvillimin e kulturës së të rinjve, ndërsa të tjerët jo. Baza e këtij dallimi është prania e normave universaliste ose partikulariste. Normat e veçanta janë udhëzime për sjelljen që ndryshojnë nga një individ te tjetri. Në të kundërt, normat universaliste zbatohen për të gjithë anëtarët e shoqërisë. Normat universaliste ka më shumë të ngjarë të gjenden në shoqëritë e industrializuara. Modernizimi në shekullin e kaluar ka inkurajuar norma universaliste pasi ndërveprimi në shoqëritë moderne e bën të domosdoshme që të gjithë të mësojnë të njëjtën grup normash. Modernizimi dhe normat universaliste kanë inkurajuar rritjen e kulturës së të rinjve. Nevoja për norma universaliste e ka bërë jopraktike që shoqërizimi i të rinjve të vijë kryesisht nga anëtarët e familjes së ngushtë, gjë që do të çonte në ndryshime të konsiderueshme të normave të komunikuara. Prandaj, shumë shoqëri përdorin grupmoshat, të tilla si në shkolla, për të edukuar fëmijët e tyre mbi normat e shoqërive dhe për t'i përgatitur ata për moshën e rritur; kultura e të rinjve është një nënprodukt i kësaj taktike. Meqenëse fëmijët kalojnë shumë kohë së bashku dhe mësojnë të njëjtat gjëra si pjesa tjetër e grupmoshës së tyre, ata zhvillojnë kulturën e tyre.
Teoricienët psikologjikë kanë vërejtur rolin e kulturës së të rinjve në zhvillimin e identitetit. Kultura e të rinjve mund të jetë një mjet për të gjetur identitetin kur rruga e dikujt në jetë nuk është gjithmonë e qartë. Erik Erikson teorizoi se konflikti jetësor psikologjik i adoleshencës është identiteti përkundrejt konfuzionit të rolit. Qëllimi i kësaj faze të jetës është t'i përgjigjet pyetjes: "Kush jam unë?"
Fasik  lidh kulturën e të rinjve si një metodë e zhvillimit të identitetit me zgjatjen e njëkohshme të fëmijërisë dhe nevojën për pavarësi në adoleshencë. Sipas Fasick, adoleshentët përballen me tërheqje kontradiktore nga shoqëria. Shkollimi i detyrueshëm i mban ata të varur nga ana sociale dhe ekonomike nga prindërit e tyre, ndërsa të rinjtë duhet të arrijnë një lloj pavarësie për të marrë pjesë në ekonominë e tregut të shoqërisë moderne. Si një mjet për të përballuar këto aspekte të kundërta të adoleshencës, të rinjtë krijojnë liri përmes sjelljes - posaçërisht, përmes aktiviteteve të orientuara në kohën e lirë, të bëra me moshatarët.
Ndikimi tek adoleshentët
Nuk ka konsensus midis studiuesve nëse subkulturat e të rinjve mbajnë besime të ndryshme nga sa të rriturit. Disa studiues kanë vërejtur rritjen e njëkohshme të ndarjes së moshës dhe problemeve të rregullimit të adoleshencës si vetëvrasja, delikuenca dhe shtatzënia para martese. Sidoqoftë, shumica e provave sugjerojnë që këto probleme të rinisë nuk janë pasqyrim i moralit të ndryshëm që mbajnë brezat e rinj. Studime të shumëfishta kanë zbuluar se shumica e adoleshentëve kanë pikëpamje të ngjashme me prindërit e tyre. Një studim sfidoi teorinë se grupet e adoleshencës ishin distancuar nga prindërit e tyre duke zbuluar se midis 1976 dhe 1982, problemet e tyre u rritën dhe ata u bënë më pak të orientuar nga kolegët. Gjetjet e një studimi të dytë se vlerat e adoleshentëve ishin më të ngjashme me prindërit e tyre në vitet 1980 sesa në vitet 1960 dhe '70 i bën jehonë gjetjes së Sebald . Një studim tjetër gjeti ndryshime midis qëndrimeve të adoleshentëve dhe prindërve, por zbuloi se ndryshimet ishin në shkallën e besimit, jo në vetë sjelljen.
Mund të ketë gjithashtu injorancë pluraliste nga ana e të rinjve kur krahasojnë qëndrimet e tyre me bashkëmoshatarët dhe prindërit. Një studim nga Lerner et al. u kërkoi studentëve të kolegjit të krahasonin qëndrimet e tyre për disa çështje me moshatarët dhe prindërit e tyre. Shumica e studentëve i vlerësuan qëndrimet e tyre sikur bien diku midis qëndrimeve më konservatore të prindërve të tyre dhe qëndrimeve më liberale të bashkëmoshatarëve të tyre. Autorët sugjeruan që arsyeja për këtë është se studentët i perceptonin miqtë e tyre si më liberalë se sa ishin.
Sportet, gjuha, muzika, veshja dhe takimet kanë tendencë të jenë mënyra sipërfaqësore për të shprehur autonominë - ato mund të adoptohen pa cenuar besimet ose vlerat e dikujt. Disa zona në të cilat adoleshentët pohojnë autonomi mund të shkaktojnë pasoja afatgjata, të tilla si përdorimi i substancave dhe aktiviteti seksual.
Ndikimi i kulturës së të rinjve në devijim dhe sjellje seksuale është i diskutueshëm. Më shumë se 70 përqind e studentëve të shkollës së mesme amerikane raportojnë se kanë pirë alkool. Në mënyrë të ngjashme, rreth dy të tretat e adoleshentëve kanë kryer marrëdhënie seksuale në kohën kur largohen nga shkolla e mesme. Meqenëse pirja dhe marrëdhëniet seksuale mund të jenë të zakonshme në adoleshencë, shumë studiues i përfshijnë ato si aspekte të kulturës rinore. Ndërsa angazhimi në këto aktivitete mund të ketë pasoja të dëmshme, shumica e adoleshentëve që bëjnë këto sjellje të rrezikshme nuk vuajnë pasoja afatgjata. Mundësitë e varësisë, shtatzënisë, burgosjes dhe rezultateve të tjera negative janë disa efekte potencialisht negative të pjesëmarrjes në kulturën e të rinjve. Studimi demonstron se shumë faktorë mund të ndikojnë tek të rinjtë të përfshihen në sjellje me rrezik të lartë, duke përfshirë "mungesën e modeleve të qëndrueshme të rolit, streset e rritura familjare, nivelet e ulura të investimeve familjare, lidhjet e dobëta emocionale midis prindërve dhe fëmijëve të tyre, uljen e niveleve të kapitalit shoqëror dhe kontrolli shoqëror dhe mungesa e shpresës tek e ardhmja ".
Kultura e adoleshencës mund të ketë përfitime edhe për adoleshentët. Ndikimi i bashkëmoshatarëve mund të ketë një efekt pozitiv në mirëqenien e adoleshentëve; për shembull, shumica e adoleshentëve raportojnë se presioni i moshatarëve i ndalon ata të përdorin drogë ose të merren me veprimtari seksuale.
Ndikimi në shoqëri në përgjithësi
Të rinjtë mund të ndikojnë në ndryshime në shoqëri, siç janë revolucionet e drejtuara nga të rinjtë. Organizatat e të rinjve, të cilat shpesh bazoheshin në identitetin e studentëve, ishin thelbësore për lëvizjen amerikane për të drejtat civile, e cila përfshinte organizata si Komiteti Organizativ i Studentëve Jugorë, Studentët për një Shoqëri Demokratike dhe Komiteti Koordinues Jo i Dhunshëm i Studentëve. Fushata Verë e Lirisë u mbështet shumë te studentët e kolegjit; qindra studentë u angazhuan në regjistrimin e afrikano-amerikanëve për të votuar, duke dhënë mësim në "Shkollat e Lirisë" dhe duke organizuar Partinë Demokratike të Lirisë të Misisipit.
Protestat amerikane në Luftën e Vietnamit ishin gjithashtu të nxitura nga studentët. Shumë kampuse kolegjesh kundërshtuan luftën me ulje dhe demonstrata. Organizata të tilla si Rinia Amerikane për Liri, Lëvizja Lirike Studentore dhe Unioni i Paqes Studentore u bazuan në statusin e të rinjve dhe kontribuan në aktivitete anti-luftë. Disa studiues kanë pohuar se aktivizmi gjatë Luftës së Vietnamit ishte simbol i një kulture rinore, vlerat e së cilës ishin kundër kulturës amerikane.
Në fillim të viteve 2010, Pranvera Arabe ilustroi se si të rinjtë luanin role në demonstrata dhe protesta. Lëvizja u iniciua kryesisht nga të rinjtë, kryesisht studentë të kolegjit të pakënaqur me mundësitë e ofruara për ta. Pjesëmarrja e të rinjve e shtyu revistën Time të përfshinte disa anëtarë të rinj të lëvizjes në listën e saj të vitit 2011 me 100 njerëzit më me ndikim. Për më tepër, kjo lëvizje shfrytëzoi mediat sociale (e cila konsiderohet si një aspekt i kulturës rinore)  për të planifikuar, koordinuar dhe publikuar ngjarjet.
Rie Azami
Rie Azami (薊 理絵) është një futbolliste japoneze.
Volodimir Zelenski
Volodimir Oleksandroviç Zelenski (Ukrainisht: Володимир Олександрович Зеленський, lindi më 25 janar 1978) është komedian dhe politikan ukrainas i cili shërben si Presidenti i 6-të i Ukrainës që nga 20 maji 2019.
Rie Azami
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Volodimir Zelenski
Para karrierës së tij politike, ai mori një diplomë në drejtësi dhe krijoi një kompani prodhimi, Kvartal 95, e cila prodhon filma, karikatura dhe shfaqje televizive komedi, përfshirë Shërbëtorin e Popullit, në të cilën Zelenski luajti rolin e Presidentit të Ukrainës. Seriali u transmetua nga viti 2015 deri më 2019. Para se të hynte në politikë, ai ishte një komedian, aktor, skenarist, producent filmi dhe regjisor.
Lieksa
Lieksa (Lieksan kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Karelia Veriore.
Volodimir Zelenski
Një parti politike që mban të njëjtin emër si shfaqja televizive u krijua në mars 2018 nga punonjësit e Kvartal 95. Zelenski njoftoi kandidaturën e tij për zgjedhjet presidenciale të Ukrainës 2019 në mbrëmjen e 31 dhjetorit 2018, së bashku me fjalimin e Vitit të Ri të presidentit Petro Poroshenko në kanalin televiziv 1+1. Në atë kohë, Zelenski kishte qenë tashmë një nga personat kryesorë në sondazhet e opinioneve për zgjedhjet. Zelenski fitoi zgjedhjet me 73.2% të votave në raundin e dytë, duke mundur Poroshenko.
Jeta e hershme
Zelensky lindi më 25 janar 1978 në Kryvyi Rih, RSS Ukraina, Bashkimi Sovjetik nga prindër hebrenj. Gjyshi i tij, Semyon (Simon) Ivanoviç Zelenski, shërbeu në Ushtrinë e Kuqe gjatë Luftës së Dytë Botërore; Babai dhe tre vëllezërit e Semyon u vranë në Holokaust. Babai i Volodimirit, Oleksandr Zelenski, është profesor dhe shef i Departamentit të Kibernetikës dhe Hardware të Kompjuterit në Institutin Ekonomik të Kryvyi Rih; nëna e tij, Rymma Zelenska, dikur punonte si inxhiniere. Para fillimit të shkollës fillore, ai jetoi për katër vjet në Mongoli në qytetin Erdenet ku punonte babai i tij. Në moshën 16 vjeç, ai kaloi TOEFL dhe mori një bursë arsimi për të studiuar në Izrael, por babai i tij nuk e lejoi të studionte atje.
Jeta personale
Në shtator 2003, Zelenski u martua me Olena Kiyashko, me të cilën ka dy fëmijë.
Më 9 nëntor 2020, u njoftua se Zelenski doli pozitiv për COVID-19 dhe u shtrua në spital tre ditë më vonë. U njoftua më 23 nëntor se ai ishte shëruar plotësisht nga virusi.
Filmografia
parapamje|Premiera e filmit Unë, Ti, Ai, Ajo
Şükrü Özyıldız
Şükrü Özyıldız (lindi më 18 shkurt 1988) është aktor turk.
Yukiyo Fujii
Yukiyo Fujii (Japonisht: 藤井 ゆきよ, lindi më 8 maj 1985) është aktore dhe dubluese japoneze. Ajo është e lidhur me Aoni Production.
Ajo ka përvojë pjesëmarrjeje në konkursin e bukurisë Miss International Japan. Rolet e saj të dukshëm përfshijnë Tetra në Log Horizon, Latifah Fleuranza në Amagi Brilliant Park dhe Hotaru Tomoe në Sailor Moon Crystal.
Berati, Betlehemi shqiptar
Berati, Betlehemi shqiptar libër me autor Xhevahir Lleshi dhe redaktor Eris Rusi. Botuar në Tiranë nga "Uegen", në vitin 2012. Faqet e librit 190.
Aix-en-Provence
Aix-en-Provence është një komunë në Francë. Aix-en-Provence bën pjesë në departamentin Bouches-du-Rhône të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Komuna ka një popullsi prej 142743 banorë dhe sipërfaqe prej 186.08 km².
Avesnes-les-Aubert
Avesnes-les-Aubert është një komunë në Francë. Avesnes-les-Aubertbën pjesë në departamentin Nord të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 3724 banorë dhe sipërfaqe 9.01 km².
Hikari Nakade
Hikari Nakade (中出 ひかり) është një ish-futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Senan, Tarragona
Senan është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Conca de Barberà, të provincës Tarragona, në Katalonia. Senan ka 55 banorë (2011), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 11.7 km2.
Lidhje të jashtme
Senan
Avesnes-lès-Bapaume
Avesnes-lès-Bapaume është një komunë në Francë. Avesnes-lès-Bapaumebën pjesë në departamentin Pas-de-Calais të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 136 banorë dhe sipërfaqe 3.09 km².
Shkrimtarë shqiptarë të qindvjetëve XVII e XVIII. Don Pjetër Budi-Gurrabardhi e Kostë Ieromanaki-Berati (1664-1764)
'''Shkrimtarë shqiptarë të qindvjetëve XVII e XVIII. Don Pjetër Budi-Gurrabardhi e Kostë Ieromanaki-Berati (1664-1764)''' me autor Ilo Mitkë Qafëzezi. Botuar në: Leka. - 1938, nr. 8-9, f. 373-382. - Separat. - Riprodhim. - Bashkëlidhur me materiale të tjera.
Berati : një bibliografi : (1510-1944)
Berati : një bibliografi : (1510-1944) libër me autor Dhimitër T. Myzeqari dhe Maksim Gjinaj (red. shkenc.). Botuar në Tiranë nga "AIIS", në vitin 2017. Faqet e librit 174.
Monumentet historike të Kiotos së lashtë (qytetet Kyoto, Uji dhe Otsu)
Monumentet historike të Kiotos së lashtë (qytetet Kyoto, Uji dhe Otsu) është Trashëgimisë Botërore nga UNESCO që përfshin 17 vende në Japoni, në qytetin e Kiotos dhe rrethinat e afërta. Vendet janë në tri qytete: Kyoto dhe Uji në Prefekturën e Kiotos; dhe Ōtsu në Prefekturën Shiga; Uji dhe Ōtsu kufizohen me Kyoto në jug dhe në veri, respektivisht. Nga monumentet, 13 janë tempujt budistë; tre janë tempuj Shinto; dhe një është kështjellë. Vendet përfshijnë 38 ndërtesa të përcaktuara nga qeveria japoneze si Thesaret Kombëtare, 160 prona të përcaktuara si Vende të Rëndësishme Kulturore, tetë kopshte të caktuara si Vende të Veçanta të Bukurisë së Këndshme dhe katër të emëruar si Vende të Bukurisë së Këndshme. UNESCO e renditi vendin si Trashëgimi Botërore në vitin 1994.
Kriteret e përzgjedhjes
Kyoto ka një numër të konsiderueshëm ndërtesash historike, ndryshe nga qytetet e tjera japoneze që humbën ndërtesat ndaj pushtimeve të huaja dhe luftës; dhe ka përqendrimin më të madh të Vendeve Kulturore të përcaktuara në Japoni. Megjithëse u shkatërrua nga luftërat, zjarret dhe tërmetet gjatë shekullit të njëmbëdhjetë si kryeqyteti perandorak, Kyoto u kursye nga shumica e shkatërrimit dhe rrezikut të Luftës së Dytë Botërore. Ajo u ruajt nga bombardimet pothuajse universale të qyteteve të mëdha në Japoni pjesërisht për ta ruajtur atë si objektivin kryesor të bombës atomike. Më vonë u hoq nga lista e shënjestrave të bombës atomike, me ndërhyrjen personale të Sekretarit të Luftës Henry L. Stimson, pasi Stimson donte të shpëtonte këtë qendër kulturore, të cilën e njihte nga muaji i mjaltit dhe më pas vizitat diplomatike. Si rezultat, Nagasaki u shtua si një objektiv.
17 vendet e Trashëgimisë Botërore kanë origjinën nga një periudhë midis shekullit të 10 dhe shekullit 19, dhe secila përfaqëson periudhën në të cilën është ndërtuar. Rëndësia historike e rajonit të Kiotos është marrë parasysh nga UNESCO në procesin e përzgjedhjes..
Lazar Popoviq
Lazar Popović (Serbisht: Лазар Поповић, lindi më 10 janar 1983) është futbollistë serbë i cili tani është agjentë i lirë.
Karriera me klube
Popović e filloi karrierën e tij profesionale në skuadrën FK Čukarički dhe luajti për klubin mes vitit 2000 dhe 2009. Ai poashtu ka luajtur në skuadrën Stade Brestois 29 për një vit.
Në mars 2009, ai shkoi në Korenë Jugore dhe luajti në Daegu FC. Mirëpo u largua nga skuadra pasi që dështoi të shënoj gola.
Në gusht 2009, Popović nënshkroi kontratë në skuadrën boshnjake FK Željezničar Sarajevo. Pasi u largua nga skuadra, ai nuk pati sukses në skuadrën shqiptare KF Skënderbeu më 2011.
Në dhjetor 2011, Popović nënshkroi kontratë për skuadrën Perak TBG. Më herët, mediat malajzeze raportuan se Popović mund të largohet më 1 prill 2012, Por më vonë raportuan se Perak e mbajti deri më 16 prill 2012. Më 14 prill 2012, Popović shënoi golën e tij të vetme në lojën e tij të fundit kundër Sabah FA.
Pas lëshimit, ai u kthye në Evropë për t'iu bashkuar skuadrës shqiptare FK Kukësi për sezonin 2012-2013. Në Kukës, ai u bë shënuesi më i mirë në sezonin 2012-13 me 20 gola.
Popović ka luajtur në skuadrat Kavala dhe FK Lokomotiva Beogradi para se të bëhet agjent i lirë.
V. 22 : Evlia Çelebiu mbi Beratin : (4 shekuj më parë)
V. 22 : Evlia Çelebiu mbi Beratin : (4 shekuj më parë) përgatiti Laurant Bica, dhe redaktor Qemal Velija. Botuar në vitin 2008. Faqet e librit 242.
Alaigne
Alaigne është një komunë në Francë. Alaigne bën pjesë në departamentin Aude të rajonit Languedoc-Roussillon. Komuna ka një popullsi prej 339 banorë dhe sipërfaqe prej 13.86 km².
Stana Katic
Stana Katic (lindur në 26 prill 1978) është një aktore amerikano-kanadeze. Ajo njihet për rolin e saj si Kate Beckett në serialin kriminalistik Castle, si dhe për rolin si agjentja Emily Byrne në serialin triller Absentia.
Jeta e hershme
Katic lindi në Hamilton, Ontario, Kanada. Kur përshkruan origjinën e saj ajo shprehet: “''Prindërit e mi janë serbë nga Kroacia. Unë i cilësoj ata dalmatian sepse ajo është pjesa e planetit nga ku ne vijmë. Unë kam shumë pjesëtarë familjar prej Malit të Zi, Kroacisë dhe Serbisë”''. Babai i saj vjen nga Vrlika, Kroacia kurse mamaja vjen prej Sinj, Kroaci. Katic u shpërngul më vonë së bashku me familjen në Aurora, Illinois. Ajo lëvizi sa poshtë e lartë në Kanada dhe SHBA. Pasi mbaroi gjimnazin në West Aurora High School në 1996, Katic studioi në Universitetin e Torontos dhe më vonë në shkollën e dramës DePaul University Goodman School of Drama, ku ajo studioi aktrim nga 2000 deri në 2002. Katic ka studiuar gjithashtu aktrim edhe në shkollën e aktrimit Beverly Hills Playhouse. Ajo ka katër vëllezër dhe një motër.
Jeta personale
Ajo jeton në Los Anxhelos. Katic flet rrjedhshëm anglisht, serbisht, kroatisht, frëngjisht, italisht dhe sllovenisht. Katic ka themeluar projektin “The Alternative Travel Project” në 2010 që përbën një iniciativë për të inkurajuar personat të mos përdorin makinat personale për një ditë dhe të kërkojnë alternativa për transportin publik për të reduktuar impaktin mjedisor të automjeteve vetjake.
Beratinus : antropologji kulturore
Beratinus : antropologji kulturore : monografi me autor Shaban Sinani dhe redaktor Xhevahir Spahiu. Botuar në Tiranë nga "Argeta-LMG", në vitin 2004. Faqet e librit 450. ISBN 99943-30-08-X
Stadiumi Zeqir Ymeri
Stadiumi Zeqir Ymeri është stadium në Kukës, Shqipëri. Është stadium vendas për klubin FK Kukësi Stadiumi ndodhet afër qendrës së Kukësit në Rrugë Stadiumi.
Ilirjan Thaçi
Gjatë një ndeshje miqësore mes FK Kukësi dhe KF Liria U17 më 30 nëntor 2013, një futbollist 17 vjeçar Ilirjan Thaçi u rrëzua dhe vdiq në fushë pas një sulmi në zemër. Ilirjani lindi më 1995 dhe ishte mbrojtës i klubit. Ai u rrëzua në minutën e 10-të dhe vdiq pasi kishte vuajtur një Infarkti miokardial, pavarësisht përpjekjeve për ta shpëtuar. Një minutë heshtje u mbajt para çdo lojëje në Shqipëri, në fundjavën e ardhshme, në kujtim të Thaçit. Një turne e vogël u mbajt në kujtim të tij e përpërë me gjashtë grupe të rinjve nga Shqipëria dhe Kosova e cila u organizua nga presidenti i FK Kukësi Safet Gjici.
Qyteti muze i Beratit : popullsia
Qyteti muze i Beratit : popullsia libër me autor Asllan Sulo dhe Xhevahir Lleshi (red.). Botuar në Berat nga "Uegen", në vitin 1997. Faqet e librit 179.
Chinatsu Kira
Chinatsu Kira (吉良 知夏) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 12 ndeshje dhe ka shënuar 5 gola.
Berat, Beratinus, Buhara : një udhëtim historik-kulturor nëpër mijëvjeçarët e qytetit
Berat, Beratinus, Buhara : një udhëtim historik-kulturor nëpër mijëvjeçarët e qytetit libër me autor Shaban Sinani dhe Arshin Xhezo (rec.), Irakli Koçollari (rec.), Naim Zoto (red.). Botuar në Tiranë nga "Naimi", në vitin 2015. Faqet e librit 320.
Sao Tome
Sao Tome është kryeqyteti i Sao Tome dhe Principe. Emri është në portugalisht që domethënë "Shën Tomas". Sipas regjistrimit të vitit 2008, popullsia e qytetit ishte 56,945.
Edukimi
Qyteti ka shkollë ndërkombëtare në gjuhën portugeze:
Avesnes-sur-Helpe
Avesnes-sur-Helpe është një komunë në Francë. Avesnes-sur-Helpebën pjesë në departamentin Nord të rajonit Nord-Pas-de-Calais. Komuna ka një popullsi prej 4991 banorë dhe sipërfaqe 2.24 km².
Gustavo Gómez
Gustavo Raúl Gómez Portillo (lindur më 6 maj 1993) është një futbollist paraguajas i cili aktualisht luan në Serie A për klubin italian A.C. Milan.