cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gareth Bale
Uellsi
parapamje|majtas|220px|Bale (#11) duke bërë nxemje para nisjes së ndeshjes kualifikuese të Euro 2012 kundër Malit të Zi, 2 shtator 2011. Bale u zjodh nga Uellsi në fund të sezonit 2005–06 për një ndeshje miqësore kundër Trinidad dhe Tabagos më 27 maj 2006. Në ndeshjen e zhvilluar në Graz të Austrisë, ai zëvëndësoi David Vaughan në minutën e 55të dhe asistoi golin e fitores së shënuar nga Robert Earnshaw në një fitore 2–1. Në moshën 16 vjeç e 315 ditë, Bale u bë lojtari më i ri në histori që luan për Uellsin, duke thyer rekordin e vendosur tre muaj më parë nga Lewin Nyatanga; rekordi i tij më pas u thye nga Harry Wilson në nëntor 2012.
Trajneri i kombëtares nën-21 Brian Flynn komentoi se Bale ishte potencialisht një yll i ardhshëm i futbollit, duke krahasuar aftësitë e tij teknike me Ryan Giggs. Më 7 tetor 2006, Bale u lojtari më i ri i historisë që shënon me Uellsit pasi i shënoi Sllovakisë me goditje të lirë në një ndeshje kualifikuese të Euro 2008. Bale ishte i disponueshëm për të luajtur me Anglinë për shkak së gjyshes së tij, por në vitin 2016 ai deklaroi: "Nuk më interesonte edhe nëse nuk do të kualifikoheshim asnjëherë – Unë nuk do luaja kurrë me Anglinë!
Pas një mungese të gjatë për shkak të një dëmtimi, Bale u rikthye dhe luajti si titullar në ndeshjen kualifikuese të Kupës së Botës 2010 kundër Finlandës më 10 tetor 2009. Katër ditë më pas, ai luajti në ndeshjen e fundit kualifikuese të Uellsit kundër Lihtenshtajnit, fillimisht duke shënuar golin e parë me goditje të lirë dhe më pas asistoi golin e dytë të shënuar nga Aaron Ramsey. Në dhjetor 2010, Bale u nderua me çmimin BBC Cymru Personaliteti i Vitit i Sporteve. Më 12 tetor 2012, Bale shënoi të dy golat e fitores 2–1 të Uellsit kundër Finlandës në kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 2014.
parapamje|upright|Bale duke luajtur me Uellsin në një ndeshje kualifikuese kundër [[Kombëtarja austriake e futbollit|Austrisë në tetor 2016.]] Më 9 shtator 2014, Bale shënoi dy gola, një me kokë dhe një me goditje të lirë, me Uellsin që mposhti 2–1 Andorrën në ndeshjen hapëse të kualifikueseve të UEFA Euro 2016. Me këto gola, ai u bë golashënuesi i dhjetë më i mirë i Uellsit me 14 gola, sëbashku me John Hartson. Ai shënoi një tjetër dygolësh më 28 mars 2015 në një fitore 3–0 në transfertë kundër Izraelit. Më 12 qershor, në ndeshjen e tij të 50të me ekipin kombëtar, Bale shënoi golin e vetëm të ndeshjes kundër Belgjikës për ta dërguar Uellsin në krye të Grupit B. Pas kësaj, ai e dërgoi krosimin e Jazz Richards në rrjetë në fitoren minimale 1–0 kundër Qipros në Nikosia, duke e vendosur Uellsin vetëm tre pikë larg kualifikimit. Me Uellsin që kishte arritur kualifikimin në Euro 2016 (si dhe kualifikimin e parë në një turnament madhor që nga FIFA Kupa e Botës 1958), më 13 tetor, Bale regjistroi golin e shtatë në kualifikuese në ndeshjen e fundit të Uellsit kundër Andorrës në Stadiumin Cardiff City.
Më 11 qershor, Bale shënoi me goditje dënimi golin e parë të Uellsit në përballjen me Sllovakinë në ndeshjen e tyre hapëse të Euro 2016. Uellsi fitoi 2–1, duke arritur fitoren e parë në një turnament madhor që nga viti 1958. Ai gjithashtu u bë lojtari i parë që shënon në një turnament madhor për Uellsin që nga Terry Medwin, i cili i shënoi Hungarisë në Kupën e Botës 1958. Në ndeshjen e dytë në fazën e grupeve kundër Anglisë, Bale regjistroi golin e dytë në turnament me një tjetër goditje të lirë, por Uellsi u mposht 2–1; ky gol e bëri atë lojtarin e parë që shënon dy gola me goditje të lirë që nga Thomas Häßler i Gjermanisë në vitin 1992. Bale shënoi golin e tretë në turnament në fitoren 3–0 kundër Rusisë në ndeshjen e tretë të fazës së grupeve, duke u bërë golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave i Uellsit në turnamentet madhore; ai kaloi Ivor Allchurch, i cili shënoi dy herë në Kupën e Botës 1958. Bale gjithashtu asistoi golin e dytë të ndeshjes të shënuar nga Neil Taylor. Në ndeshjen e raundit të 16-tave kundër Irlandës së Veriut në Parc des Princes, Bale dërgoi krosin në zonë që shkaktoi autogolin e Gareth McAuley dhe solli fitoren minimale 1–0 të Uellsit. Uellsi u eliminua në gjysëm-finale nga Portugalia me rezultatin 2–0.
Më 5 shtator 2016, Bale shënoi një dygolësh në fitoren komode 4–0 kundër Moldavisë, me Uellsin që e nisi fushatën kualifikuese të FIFA Kupës së Botës 2018 në rrugën e duhur. Me këto gola, ai parakaloi Ivor Allchurch dhe Trevor Ford si golashënuesi i dytë më i mirë në historinë e kombëtares, duke u renditur mbrapa Ian Rush. Më 28 mars 2018, falë tregolëshit të shënuar kundër Kinës në turnamentin miqësore Kupa e Kinës 2018, Bale u bë golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave i vendit të tij me 29 gola, një më shumë se Rush.
Britania e Madhe
Bale, i cili plotësonte kriterin e moshën për të luajtur në Lojërat Olimpike Londër 2012, deklaroi në maj 2011: "Unë dua të luaj në lojërat olimpike" për kombëtaren britanike të futbollit, duke kundërshtuar Federatën Uellsiane të Futbollit. Më 28 tetor 2011, Bale u bë lojtari i parë që u fotografua duke pozuar me fanellën e mbështetësve të futbollit të Lojërave Olimpike Britanike Londër 2012. Si përgjigje, shefi ekzekutiv i Federatës Uellsiane, Jonathan Ford, tha: "Pozicioni ynë mbetet i pandryshuar. Ne nuk jemi për ekipin BM. Gareth mund të bëjë zgjedhjet e tij dhe të marrë vendimet e tij. Por ne nuk do të ndalojmë askënd të luajë." Një zëdhënës deklaroi në emër të Bale: "duke qënë se ai është 100% uellsian, ai është edhe britanik."
Në fund të qershorit 2012, Bale u tërhoq nga turnamenti për shkak të një dëmtimi në ije. Më 29 qershor, ai i tregoi menaxherit të ekipit kombëtar britanik, Stuart Pearce, se ai nuk do të ishte i disponueshëm për përzgjedhje për shkak se kishte përkeqsuar një dëmtim të vjetër në ije gjatë një seance stërvitore. Në funksion të kohës së shkurtër midis fundit të Lojërave Olimpike dhe fillimit të sezonit të Premier Ligës, Bale kishte vendosur të tërhiqej nga turnamenti në vend që të përkeqësonte dëmtimin. Bale u rikuperua nga dëmtimi i tij në kohën e duhur për t'u përfshirë në turnamentin para-sezonal të Tottenhamit në Shtetet e Bashkuara, duke shënuar kundër LA Galaxy në 24 korrik dhe kundër New York Red Bulls një javë më vonë.
Tottenham publikoi një deklaratë në lidhje me moszgjedhjen e Bale për në kombëtaren britanike, duke thënë se "Gareth pësoi një dëmtim ndërsa ai u rikuperua përpara se të bashkohej me ekipin e Stuart Pearce. Raportet e skanimit MRI iu dërguan ekipit mjekësor të FA më 29 qershor 2012. Ai më pas nuk u zgjodh në bazë të këtij dëmtimi dhe pamundësisë për të parashikuar kohën e rikuperimit. Ky vendim nuk u mor lehtë dhe u mor vetëm pas konsultimit me ekipin mjekësor të kombëtares britanike, të cilët ranë dakord pasi panë raportet mjekësore."
Stili i lojës
parapamje|majtas|Bale në aksion me Uellsin, 2015; në kulmin e karrierës, ai shquhej për shpejtësinë elektrizuese.
Bale ishte një nga futbollistët më të shpejtë të botës në kulmin e karrierës së tij. Ai e nisi karrierën e tij si mbrojtës i majtë dhe mesfushor i tërhequr i majtë. Pasi kaloi te Tottenhami, trajneri Harry Redknapp vendosi që ta zhvendoste uellsianin në rolin e sulmuesit anësor të majtë, kjo falë shpejtësisë së tij. Ishte ai pozicion ky Bale shkëlqeu dhe u bë një lojtar i klasit botëror. Ai njihet më së miri për formën fizike, shpejtësinë, forcën, rezistencën, aftësinë në duelet ajërore dhe shkathtësinë. Ai gjithashtu është i aftë si driblojë mbrojtësit kundërshtarë falë shpejtësisë, fizikut dhe atleticizmit; këto tipare e lejonë që të shfryztëzojë hapsirat dhe të bëjë vrapime mbrapa vijës së mbrojtjeve kundërshtare. Bale është gjithashtu një specialist i goditjeve të lira, kjo falë teknikës dhe kontrollit të topit, duke u vërtetuar falë dy golave me goditje të lira me hark kundër Lyonit. Ai përdor teknikën "knuckle ball" (gjuajtje me trin) kur ekzekuton gjuajtjet e lira. Pasi Bale u zhvendos më shumë në sulm me kalimin e viteve, ai filloi të shënonte gola rregullisht me gjuajtje të fuqishme nga jashtë zone. Përveç aftësive të tij atletike dhe sulmuese, Bale është vlerësuar nga media për intensitetin e punës dhe kontributin në mbrojtje.
Pasi Bale ishte bërë një nga anësorët sulmues të majtë më të rrezikshëm të botës, stili i tij i lojës fitoi admirime nga trajnerë, nga lojtarë aktiv dhe të tërhqur, përfshirë Luís Figon, José Mourinhon, Igor Štimac, dhe Dani Alvesin. Ai është përshkruar si një futbollist me një shpejtësi mahnitëse, aftësi të mira krosimi, me një këmbë të majtë të mirë dhe me cilësi fizike jashtëzakonshme. Ish lojtari i Liverpoolit dhe analist i BBC Sport Mark Lawrenson tha në vitin 2011: "Çfarë e bën Gareth Bale kaq të veçantë? Është e thjeshtë. Ai është një nga lojtarët më të shpejtë që unë kam parë, por ai ka një tjetër marsh dhe aftësinë për të gjetur atë shpejtësi shtesë brënda hapit tjetër. Ai ka aftësinë për të përdorur teknikën e tij me ritëm të madh."
Gjatë sezonit 2011–12, Harry Redknapp eksperimentoi duke e aktivizuar Bale në një rol të lirë, si mesfushor sulmues ose sulmues i dytë. Në sezonin e ardhshëm, trajneri i ri André Villas-Boas filloi ta aktivizonte lojtarin në këtë rol rregullisht.
Që pas transferimit të tij te Real Madridi, Bale është aktivizuar si anësor, por më shumti në krahun e djathtë, kjo pasi në krahun e majtë ndodhej Cristiano Ronaldo; ky pozicion i mundëson atij që të zhvendoset në qëndër dhe të gjuaj me të majtën nga jashtë zone. Në disa raste ai është aktivizuar në pozicione më të avancuara, si në rolin e qëndër-sulmuesit, kjo falë rekordit të shënimit të golave, lëvizjeve pa top, dhe inkursioneve sulmuese. Këto aftësi ai i kombinon me gjatësinë, forcën, kërcimin dhe aftësinë në duelet ajërore, duke bërë që të shkëlqej në këtë rol. Megjithatë, pavarësisht aftësive si futbollist, sezonet e tij të fundit te Real Madridi janë kushtëzuar nga dëmtimet e përsëritura.
Pritja
Më 2 nëntor 2010, pas përfundimit të ndeshjes së fazës së grupeve të Ligës së Kampioneve kundër Interit, shoku i tij i ekipit Rafael van der Vaart tha: "Të gjithë e kanë frikë atë. Maicon është një nga mbrojtësit më të mirë në botë, dhe ai [Bale] e vrau atë."
Në një raport të të njëjtës ndeshjes, gazeta spanjolle El Mundo tha: "Bale kombinon gjatësinë dhe ndërtimin e një vrapuesi 800 metrash si Steve Ovett me nxitimin dhe vrapimin e drejtë e një sulmuesi regbie si Bryan Habana. Dhe, kur arrin në fundore, ai jep krosime me hark si një brazilian. Fjalë të mëdha? Po, por kështu është Bale – lehtësisht ndjesia më e madhe në muajin e parë të Ligës së Kampionëve. Pyete Maicon se çfarë mendon pas dy ekspozitat që Bale shaflosi kundër Interit. Dje ai la Maiconin për të vdekur dhe më pas një dhelpër të moshuar si Lúcio u la si dikush që përpiqej të ndiqte gjurmët e avullit të një aeroplani. Tre gola dhe dy asistime – kundër kampionëve të Evropës. Performancat e tij kanë qenë mahnitëse."
Pas dy golave të Bale kundër Norwich City më 27 dhjetor 2011, trajneri Harry Redknapp tha: "Nëse e shesim, e kemi pasur apo jo? Do të ishte vetëm një Barcelona, një Man City ose një Real Madrid që do të ishte në gjendje të paguante për të. Ai është një lojtar i mahnitshëm. Ai ka gjithçka, nuk ka ndonjë dobësi në përbërjen e tij. Ai mund të godasë me kokë topin, është i fortë si një dem, ai mund të vrapojë, të driblojë dhe të gjuajë. Më e rëndësishmja nga të gjitha, ai është një djalë shkatërrues."
Duke folur në një intervistë në vitin 2013, mbrojtësi i Manchester Cityt, Micah Richards zbuloi se Bale ishte një nga kundërshtarët e tij më të vështirë me të cilin ishte përballur ndonjëherë, duke thënë se: "Normalisht unë jam më i fortë ose aq i shpejtë sa kundërshtari im të paktën. Por ai ishte më i shpejtë ose me të njëjtën shpejtësi, aq i fortë sa unë dhe ai ishte më i mirë se unë. Ai më dha një pasdite të vrullshme dhe nuk dija si të mbroja kundër tij.'"
Redknapp bëri komente edhe më pozitive në lidhje me Bale në tetor 2012, duke deklaruar se ai është në të njëjtën klas si Cristiano Ronaldo dhe Lionel Messi. Ai tha: "'Ai është një talent i mahnitshëm, dhe është pas Ronaldove dhe Messëve të kësaj bote dhe po bëhet gjithnjë e më i mirë. Ai është pothuajse i paluajtur, kur është në lojën e tij. Ai është një lojtar i mirëfilltë i klasit botëror. Nuk është askush për të cilin nuk mund të luante. Ai do të përmirësonte çdo skuadër.'"
Bale është akuzuar për simulime nga një pjesë e mediave britanike. Megjithatë, kjo është mohuar nga Bale, Redknapp, dhe trajneri i Uellsit Chris Coleman. Më 29 dhjetor 2012, Bale mori kartonin e tij të tretë të verdhë për simulim për sezonin 2012–13. Ky ishte edhe kartoni i verdhë i pestë për simulim që nga sezoni 2011–12, dhe asnjë lojtar në Premier Ligë nuk kishte më shumë se dy kartonë të verdhë për simulim që nga nisja e sezonit 2011–12. Që nga gushti 2008 e deri në largimin e tij nga Premier Liga, ai u ndëshkua tetë herë për simulim. Lojtari i rradhës me më shumë ndëshkime për simulim ishte me tre kartonë. Bale u rendit i 12ti në listën e ESPN të atletëve më të famshëm për vitin 2016, kurse The Guardian e renditi atë të shtatin në listën e futbollistëve më të mirë në botë për të njëjtin vit.
Jeta personale
Bale jeton në Londër me të fejuarën e tij Emma Rhys-Jones, të cilën e njohu në shkollë të mesme. Fëmija i tyre i parë, Alba Violet, lindi në Kardif më 21 tetor 2012, kurse vajza e tyre e dytë, Nava Valentina, lindi në të njëjtin qytet më 22 mars 2016. Më 17 korrik 2016, një ditë pas ditëlindjes së tij të 27të, Bale njoftoi se ai dhe Emma Rhys-Jones ishin fejuar. Më 9 mars 2018, Bale njftoi se e fejuara e tij ishte shtatëzanë me fëmijë e tretë të çiftit. Më 8 maj të atij viti, çifti njoftoi lindjen e djalit të tyre të parë, Alex Charles. Bale është teetotal.
Pasuria, media dhe kontratat
parapamje|upright|Bale me këpucët e futbollit Adidas X15. Më 26 mars 2013, Bale paraqiti një kërkesë në Zyrën e Pronës Intelektuale për të regjistruar një logo bazuar në festimin e golit të tij në formë zemre së bashku me numrin e skuadrës së tij (11) për t'u përdorur në një sërë mallrash si veshje dhe këpucë. Bale është pjesë e video lojës FIFA nga EA Sports, dhe ka qënë në në kopertinën e FIFA 14 për versionin britanik, irlandez dhe të lindjes së mesme, sëbashku me yllin global Lionel Messi. Festimi i tij me 'zemër' është pjesë e FIFA 14.
Bale ka mbështetur disa kompani në karrierën e tij dhe ka marrëveshje aktuale me Adidas, EA Sports, Lucozade dhe BT Sport. Në vitin 2014, ai mori një rrogë vjetore 14 milion £, kurse sponsorët e tij i fituan edhe 10 milion £ të tjera. Në mars 2014, Bale ishte lojtari i parë që veshi këpucët e futbollit të lehta Adidas F50. Në vitin 2015, ai prezantoi modelin Adidas X15.
Bale është aktiv në mediat sociale. Ai ka 35 milion ndjekës në Instagram dhe fiton 185,000 £ për çdo postim të sponsorizuar, duke qënë britaniku i dytë më i paguar pas David Beckham.
Golfi
Bale është një tifoz i madh i golfit dhe ka një kopje të gropës 17të – e quajtur ishulli Jeshil – në TPC në Sawgrass në kopshtin e tij të pasëm. Dashuria e tij për golfin solli kritika nga media spanjolle si arsyeja pse ai ka kaluar kaq shumë kohë i dëmtuar për Real Madridin.
Hasaj
Hasaji është një fshat në komunën Tropojë në rrethin e Tropojës të Shqipërisë.
Ndotje nga acidet
acidet jane ndotes te medhenj te ambienteve.Ato kerkojne nje kujdes te madh nga qeverritaret sepse pasojat vertet nuk i ndjejme tani,por ne te ardhmen ato jane te pashmangshme
Borland Pascal
Borland Pascal është gjuhë programuese e përdorur edhe e njohur si gjuhë programuese Turbo Pascal e cila është projektuar nga kompania e njohur Borland në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Livezile (Bistriţa-Năsăud)
Livezile është një komunë në qarkun Bistrița-Năsăud në Rumani. Ka një popullsi prej 4600 banorësh dhe sipërfaqe 109.41 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 5 fshatrave: Cuşma, Dorolea, Dumbrava, Livezile, Valea Poenii.
San Antonio Spurs
San Antonio Spurs është një ekip basketbolli profesionist i qytetin te San Antonio, Texas. Ata luajnë ne Shoqatën Kombëtare te Basketbollit (NBA). San Antonio Spurs ka fituar 5 kampionate, me shume se çdo ekip tjetër përvec Boston Celtics, Los Angeles Lakers dhe Chicago Bulls. Rekordi perfekt i finaleve te San Antonio Spurs kalohet vetëm nga Chicago Bulls. Ne 33 sezonet e tyre te NBA, qe nga 1976-1977, Spurs kanë fituar 17 tituj divizioni, qe i bën Spursat ekipin me me shume tituj divizione ne 33 vjet. Spurs kane marre pjese ne playoff 19 here nga 20 sezonet e shkuara dhe nuk kane munguar ne to qe prej 12 sezonesh qe kur Tim Duncan erdhi tek Spurs ne vitin 1997.
Kantoni Montauban-6
Kantoni Montauban-6 (frëngjisht: Canton de Montauban-6) është një kanton në departamentin Tarn-et-Garonne, rajonin Midi-Pyrénées në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Montauban. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 10837 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Montauban-6 aktualisht përbëhet nga 1 komuna.
Regjimenti shqiptar i Napoleonit
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Souliotis_in_Corfu.jpg/220px-Souliotis_in_Corfu.jpg|djathtas|parapamje| Një luftëtar suliot në Korfuz Regjimenti Shqiptar (Régiment albanais) ishte një njësi ushtarake e Perandorisë së Parë Franceze e formuar në vitin 1807 në Korfuz. Ai komandohej nga koloneli dhe shërbeu kryesisht si njësi mbrojtëse në Ishujt e Jonit të sunduar nga Franca. Regjimenti u shpërbë në vitin 1814.
I quajturi "Regiment albanais" (regjimenti shqiptar) e kishte origjinën e vet te regjimenti venecian i futur në shërbim francez më 1797, së bashku me një repart ushtarak shqiptar të ngritur nga rusët më 1799, i cili iu kalua francezëve kur ata rimuarën ishujt jonikë më 1807. Më 12 tetor të atij viti, Napoloni miratoi rekrutimin e rreth tremijë shqiptarëve, shumica e të cilëve ishin refugjatë të larguar prej sundimit të ashpër të guvernatorit të Janinës Ali pashë Tepelena. Këto forca u bashkuan dhe u organizuan si regjiment shqiptar më 12 dhjetor 1807, në përbërje të të cilit ishin tre batalione, secili nga tri kompani. Çdo batalion kishte edhe shtabin e vet.
Starigrad
Starigrad (në Kroatisht ) është një qytet në zhupaninë Koprivnica-Križevci në Kroaci.
Regjimenti shqiptar i Napoleonit
Në vitin 1737 mbreti Karl Borbon i Napolit krijoi një korpus elitar të ushtrisë së tij me luftëtarë shqiptarë dhe në 1807, pas marrjes së Korfuzit, Napoleon Bonaparti krijoi aty një trupë me rekrutë shqiptarë nga Epiri, të famshmin “Régiment Albanais” (Regjimenti Shqiptar).
Kolonel Minot, komandanti i "Regjimentit Shqiptar" pati emëruar si kapitenë batalioni kryesisht krerët e klaneve Souliote  te cilet gezonin respektin e ushtareve. Midis tyre ishin:  Tussa Zervas, George Dracos, Giotis Danglis, Panos Succos, Nastullis Panomaras, Kitsos Palaskas, Kitsos Paschos. Fotos Tzavellas (sherbeu edhe nen ruset), Veicos Zervas.
Historia
Me gjithë rekrutimet prej individësh nga rajone të banuara me grekë, italianë dhe dalmatë, ky regjiment nuk e arriti kurrë shifrën zyrtare organike të plotë prej 3254 vetësh. Me urdhrin e 10 marsit 1808, francezët krijuan edhe një batalion të emërtuar "Chasseurs a pied grecs" ose"Greek Foot Chasseurs" (gjuajtës këmbësorë grekë), edhe këta të njohur si xhandarë shqiptarë (pandours de Albanie); ky batalion përbëhej nga shqiptarë refugjatë nëpër ishujt jonikë pas marrëveshjes së Tilsit.
Batalioni në fjalë kishte 951 luftëtarë të ndarë në tetë kompani, tre prej të cilave ishin me efektiv tepër të zgjedhur. Dy toga nga ky batalion u bashkuan në një të vetme me regjimentin shqiptar (të krijuar, siç e sipërpërmendëm) më 1 korrik 1809. Ky regjiment tashmë kishte ndërtim organizativ, sipas modelit francez: gjashtë batalione, gjithsej 160 oficerë dhe 2934 ushtarë. Çdo batalion kishte një repart (kompani) me luftëtarë të mirëzgjedhur dhe pesë kompani pushkatarësh.
Regjimenti ishte i përshkoqur nëpër shumë garnizone ushtarake të vendosur në ishujt jonikë. Meqë edhe luftëtarët ishin vullnetarë, dhe mund të largoheshin kur të dëshironin, disiplina nuk ishte aq e rreptë; madje oficerët mund të shkonin rregullisht në vendet e tyre të banimit vetjak e familjar, për t'u marrë me problemet e gjakësive, ose për të rrëmbyer bagëti e për t'i pjekur në hell. Gjakmarrja ka luajtur një rol jo të vogël, madje vende-vende, rol të rëndësishëm në ecurinë kulturore të popullsisë së brigjeve lindore të Jonit, në marrëdhëniet ndërfisnore e ndëretnike. Me gjithë rastet e shumta të kompaktësisë, ku të fortë e ku të cunguar, me burim varfërinë ekonomike, në sajë të shpirtit luftarak në fushën e luftimit, luftëtarët e këtij batalioni morën pjesë aktivisht në fushata e veprimtari luftarake. Kompanitë që ishin dislokuar në ishujt Zantes (Zaqintos), Qefalonia dhe Itaka, në tetor 1809 luftuan me furi deri në vetëmohim me forca britanike të shumta në numër. Por ndodhi ndryshe me 34 oficerë dhe 78 ushtarët e batalionit që u dërguan për të mbrojtur ishullin Shënmauri; ata dezertuan në masë, veç 13 vetëve që dergjeshin në burg. (Më vonë shumica e këtyre pushkatarëve u bashkuan me forcat e këmbësorisë së lehtë të Dukës së Yorkut të ngritur nga britanikët).
Pjesa tjetër e regjimentit qëndroi në Korfuz dhe nuk u angazhua në luftime direkte. Radhët e dezertorëve ishin gjithnjë e më të mëdha, e për pasojë, regjimenti më 6 nëntor 1813 u riorganizua me një shtab të ri, me dy batalione, gjithsej 470 oficerë dhe 1204 luftëtarë, shtoju këtyre, ndonëse jo zyrtarisht, edhe 1036 gra e fëmijë, 1426 dhi, 36 kuaj, mushka, lopë...
Propozime të ndryshme u dëgjuan për të shkuar disa luftëtarë në ushtrinë mbretërore të Joakim Muratit të Napolit, po ashtu edhe 500 shqiptarë të shkonin në Gardën Perandorake të Napolonit, por këto nuk u realizuan. (Vetëm tre kalorës shqiptarë iu ngjitën malit, u armatosën dhe u pajisën sipas mënyrës së stërgjyshërve të tyre, udhëtuan gjatë deri në Paris dhe më 1813 kërkuan takim me ministrin e Luftës. Ata arritën që të merrnin lejë dhe u bashkuan me skuadrat e Gardës Perandorake gjatë fushatës së vitit 1814).
Në vijim, pas largimit të trupave franceze nga ishujt jonike, regjimenti shqiptar u mor nën mbikëqyrje nga britanikët, por ai shumë shpejt u shpërnda, madje para datës 21 qershor 1814, që njihet si dita e shkrirjes së tij si i tillë.
Sfondi
Në vitin 1804, pasi Ali Pasha i Janinës pushtoi atdheun e tyre, rreth 3000 Suliotë u vendosën në ishujt Jon —nga veriu në jug ishujt e Korfuzit, Paksoi, Lefkada (Santa Maura), Itaka, Qefalonia, Zakynthos (Zanteeri) -që atëherë përfshin Republikën Septinsulare të dominuar nga Rusia. Në funksion të afrimit midis Perandorisë Osmane dhe Perandorisë Franceze të Napoleonit, rusët filluan të rekrutojnë suliotët, si për mbrojtjen lokale, ashtu edhe për një ofensivë të mundshme kundër Ali Pashës. Së shpejti suliotët, së bashku me himariotët, akarnanët dhe moreotët, u rekrutuan në Legjionin Grek, i cili u vendos nën komandën e gjeneral-majorit rus me origjinë greke Emmanouil Papadopulos. Në vjeshtën e vitit 1805, Legjioni Grek mori pjesë në pushtimin anglo-rus të Napolit, dhe në vitin 1806 luftoi kundër francezëve në Gjirin e Kotorrit. Megjithatë, në Traktatin e Tilsit, Rusia e ktheu Republikën Septinsulare në Francë dhe legjioni u shpërbë më 30 gusht 1807.
Osen
Osen është një komunë në qarkun Sør-Trøndelag, Norvegji. Komuna ka një sipërfaqe 387 km² dhe popullsi 1041 banorë.
Regjimenti shqiptar i Napoleonit
Themelimi
Rikthimi i sundimit francez gjeti rreth 3000 anëtarë të armatosur të Legjionit dhe formacioneve të tjera ushtarake greke në Ishujt Jon. Duke qenë se ata u rekrutuan kryesisht nga refugjatët kontinental, ata përbënin një problem për autoritetet e reja. Për t'i mbajtur ata të disiplinuar dhe për të ruajtur rendin, Guvernatori i ri i Përgjithshëm Francez, César Berthier, i rekrutoi këta burra në shërbimin francez, por mënyra e saktë e punësimit të tyre u la e hapur. Berthier fillimisht sugjeroi krijimin e kompanive të pavarura greko-shqiptare për të shërbyer së bashku me regjimentet e rregullta të këmbësorisë franceze të linjës si skirmishers ( tirailleurs ) ose këmbësoria e lehtë malore ( chasseurs de montagne ), dhe madje propozoi që dy kompani të tilla t'i bashkoheshin rojeve mbretërore të Napoleonit dhe vëllait të tij Joseph Bonaparte, mbretit të Napolit. lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/fd/ChristophorosPeraivos.png|djathtas|parapamje| Kristoforos Perraivos Ky plan u hoq shpejt dhe Berthier vendosi të formonte një trupë të vetme, nën komandën e Christakis Kalogeros nga Preveza. Megjithatë, kjo zgjedhje provokoi shumë kundërshtime nga ish-anëtarët e Legjionit. Ky agjitacion mund të ketë rezultuar pjesërisht sepse suliotët, besnikëria e të cilëve përcaktohej nga lidhjet farefisnore dhe jo nga ndonjë hierarki formale ushtarake, nuk ishin të gatshëm të pranonin të vareshin nga një komandant jo i klanit të tyre. Studiuesi francez Auguste Boppe shton gjithashtu një element të rivalitetit etnik, pasi suliotët ishin folës të arvanitikas dhe Kalogeros ishte grek, por kjo nuk ka gjasa të jetë arsyeja kryesore kur Papadopulos grek kishte komanduar të njëjtët njerëz për më shumë se dy vjet. Një anëtar i shquar i korpusit, Hristoforos Perraivos, jep një shpjegim krejtësisht të ndryshëm në kujtimet e tij, ku Kalogeros kishte shkaktuar armiqësinë e kolegëve të tij oficerëve pasi denoncoi besnikërinë e tij të mëparshme ndaj perandorit rus ndaj francezëve. Suliotët në veçanti e panë këtë si në kundërshtim me kodin e tyre të nderit; sipas Perraivos, pasi dikur ishin betuar për besnikëri ndaj Carit, ata synonin ta respektonin atë premtim dhe këmbëngulnin se do të luftonin për francezët kundër të gjithë armiqve, përveç Rusisë.
Autoritetet franceze fillimisht prireshin ta shihnin këtë rebelim me armiqësi, dhe vështirësia për t'u marrë me ish anëtarët e Legjionit intransigjentë bëri që Berthier të kishte një opinion shumë të ulët për ta. Në fund, më 12 dhjetor, francezët krijuan Regjimentin Shqiptar ( Régiment albanais ) me një forcë nominale prej 3254 burrash në tre batalione me nga nëntë kompani secili dhe një staf komandues prej 14 anëtarësh. Termat 'shqiptar' dhe 'grek' u përdorën disi pa dallim nga francezët në atë kohë - Regjimenti Shqiptar përfshinte suliotët shqipfolës, himariotët, grekët kontinental, madje edhe dalmatët dhe italianët.
Osen
Demografia
300px|majtas|parapamje|Popullsia e komunës Në grafik paraqitet popullsia e komunës duke nisur nga viti 1950.
Regjimenti shqiptar i Napoleonit
Themelimi
Tre komandantët e parë të batalionit ishin Moreote Anagnostaras, himarioti Konstantinos Androutsis (një veteran i ushtrisë napolitane ) dhe Kalogeros, megjithëse në shkurt 1808 ai u zëvendësua nga Soulioti Foto Xhavella. Për të komanduar regjimentin, francezët zgjodhën kolonelin, një veteran i fushatave të Italisë dhe Egjiptit, i cili iu afrua detyrës së tij me zell, duke hetuar cilësitë dhe besnikërinë e secilit prej oficerëve nën komandën e tij. Megjithatë, francezët nuk arritën t'i bashkëngjitnin regjimentit asnjë oficer grek që shërbente në regjimentet e rregullta franceze, të cilët mund të kishin qenë në gjendje të trajtonin më mirë çështjet e disiplinës, gjuhës dhe zakoneve dhe të ndihmonin në integrimin më të mirë të njësisë me forcat e rregullta. Pjesërisht kjo është ndoshta për shkak të mungesës relative të burrave të tillë në ushtrinë franceze, ndryshe nga rusët që kishin një histori më të gjatë të grekëve që shërbenin në ushtrinë e tyre.
Kalogeros u zhvendos për të komanduar tetë kompanitë e Grekëve të Këmbësorisë Chasseurs (Chasseurs à pied Grecs), i njohur edhe si Pandurët shqiptarë (Pandours de Albanie), që përfshin tetë kompani me 951 burra gjithsej. Sipas historianit Nicholas Pappas, krijimi i tyre mund të ketë qenë vetëm një mjet për të ndarë përkrahësit e Kalogeros nga kundërshtarët e tij brenda Regjimentit Shqiptar. Në çdo rast, ky dallim nuk zgjati shumë, për Chasseurs à pied Grecs u bashkuan përsëri në Regjimentin Shqiptar në korrik 1809. Në formën e tij të re, Regjimenti Shqiptar numëronte 150 oficerë dhe 2934 grada të tjera në gjashtë batalione, një organizatë shumë e ngjashme me atë të Legjionit të mëparshëm. Çdo batalion u vu nën komandën e një prijësi të shquar: Konstantinos Andrucis, Hristos Kalogeros, Fotos Xavellas, Hristakis Kalogeros, Kicos Bocaris dhe Anagnostaras. Listat e mbijetuara të anëtarëve të batalionit të Fotos Xavellas tregojnë se, në përputhje me zakonet suliote, oficerët ishin nxjerrë nga anëtarët kryesorë të klanit të tij dhe familjet aleate ose të lidhura me të. Auguste Boppe përmend se regjimenti kishte një kapelan (Arsenio Yanucco nga Morea) dhe një kirurg (Ducca Zappa).
Shërbimi
Që në fillim, Regjimenti Shqiptar ishte menduar për detyra garnizoni në Ishujt Jon, në mënyrë që të minimizohej nevoja për vendosjen e trupave franceze, përveç vetë Korfuzit. Për këtë qëllim, Regjimenti u plotësua nga 'Batalioni Septinsular' ( Battaillon Septinsulaire ), i tërhequr nga milicia vendase e Ishujve Jon, dhe një njësi kalorësie prej 146 trupash, 'Gjuajtësit e Kuajve Jon' ( Chasseurs à cheval ioniennes ). Nga viti 1809, këtyre iu shtuan mbetjet e Chasseurs d'Orient të mëparshëm regjimenti i vullnetarëve grekë.
Planet për angazhim kundër Ali Pashës
Ndërsa marrëdhëniet e tyre me Ali Pashën u përkeqësuan për shkak të ambicieve të tij kundër enklavës kontinentale të Pargës, francezët menduan dy herë të përdornin njerëzit e Regjimentit kundër kontinentit, por asgjë nuk doli nga këto plane. Plani i parë dhe më ambicioz lidhet në kujtimet e prijësit grek Teodor Kollokotronis, më pas një nga udhëheqësit kryesorë të Luftës së Pavarësisë Greke: Regjimenti Shqiptar, së bashku me artileritë francezë dhe shqiptarët çamë që do të rekrutoheshin nga vëllai i gjakut shqiptar mysliman, Ali Farmaki, do të zbarkonte në More dhe do të rrëzonte djalin e Ali Pashës, Veli Pashën. Në vend të tij ata do të instalonin një qeveri të përbashkët kristian-myslymane, ndërsa francezët ndërmjetësuan me Portën për të siguruar miratimin e saj. Sipas Kolokotronis, plani ishte gati për t'u realizuar në vitin 1809, kur u pengua nga pushtimi britanik i Zakinthos, Kefalonia, Kythira dhe Itaka.
Përpjekja e dytë përfshinte një detashment prej 25 vetësh të Regjimentit, nën nënkolonelin Androutsis, të cilët u dërguan për të ndihmuar himariotët kundër forcave të Ali Pashës në tetor 1810. Anija e tyre u themelua pranë Porto Palermos, megjithatë, dhe kur u sulmuan nga forcat e Aliut, ata u kapën dhe u burgosën në kryeqytetin e tij, Janinë. Sipas Pappas, kjo ekspeditë mund të ketë qenë një veprim zbulues në funksion të planeve të asaj kohe aktuale franceze për një pushtim të Ballkanit. Francezët ushtruan presion diplomatik që Androutsis dhe njerëzit e tij të liroheshin, por Androutsis u gjet i vdekur, gjoja pasi ra nga dritarja e qelisë së tij, menjëherë pasi francezët siguruan lirimin e tij. Ali Pasha dyshohej gjithashtu se qëndronte pas vdekjes së Fotos Xavellas, i cili vdiq më 4 nëntor 1810 nga një sëmundje e papritur, si dhe vrasjes së Kitsos Botsaris nga Gogos Bakolas në Arta në vitin 1813. Sipas traditës suliote, Xavellas u pasua në gradën dhe komandën e tij nga djali i tij i parëlindur njëzet vjeçar, Nikolaos Xavellas. Ngritja e shpejtë e të riut në këtë post mbi burrat më të vjetër dhe më me përvojë, shkaktoi probleme si me oficerët dhe burrat e tjerë, ashtu edhe me kolonelin Minot. Në fund, në dhjetor Nikolaos u zëvendësua nga veterani Thanasis Fotomaras.
Jens Lehmann
Jens Gerhard Lehmann (lindur më 10 nëntor 1969) është një ish lojtar gjerman që luantë në pozicionin e portierit. Ai është votuar si UEFA Portieri i Vitit në sezonet 1996–97 dhe 2005–06, dhe është zgjedhur për të luajtur në 3 Botërore. Lehmann ka qënë lojtar i Arsenalit të papmoshur në sezonin 2003–04 ku ata fituan titullin e Premier League pa asnjë humbje. Gjithashtu ai është portieri me më shumë ndeshje pa pësuar Gol në UEFA Champions League, duke pasur edhe rekodin e 10 ndeshjeve rradhazi pa pësuar Gol me Arsenalin.
Regjimenti shqiptar i Napoleonit
Zbarkimi britanik në ishujt jugor të Jonit
Në tetor 1809, britanikët sulmuan dhe pushtuan Zakinthos, Kefalonia, Kythira dhe Itaka. Këto ishuj mbroheshin nga garnizone të vogla, me disa dhjetëra ushtarë të rregullt francezë dhe një numër më të madh njerëzish të Regjimentit Shqiptar (400 në Zakinthos, 145 në Kefalonia, 46 në Itakë dhe 27 në Kythira) në secilin ishull. Këto forca ishin krejtësisht të papërshtatshme për të ofruar asgjë veç një rezistencë simbolike; burrat e kapur u transferuan në Itali si robër lufte, por më shumë se disa nga njerëzit e Regjimentit, deri në rreth gjysma në Zakynthos, thjesht u shpërndanë në fshat dhe rifilluan zakonet e tyre tradicionale guerile. Shumica e këtyre të arratisurve, si dhe ata të zënë rob, u nxitën shpejt të hynin në shërbimin britanik në atë që përfundimisht u bë Regjimenti i Parë i Këmbësorisë së Lehtë Greke. Mbi 70% e njerëzve të Regjimentit Shqiptar në të katër ishujt kaluan te britanikët, duke përfshirë shumicën e oficerëve.
Rënia e Lefkadës
Disa dezertime ndodhën gjë që i bënë francezët gjithnjë e më mosbesues ndaj njerëzve të mbetur të regjimentit, dyshime të cilat u shtuan më tej pas gjithë shkëputjes prej 823 burrash në Lefkada, përveç 13 burrave që francezët mbanin peng, dezertuan te britanikët kur këta të fundit zbarkuan atje në mars 1810. Oficerët e mbetur të Regjimentit e justifikuan këtë dezertim me neglizhencën e treguar ndaj kolegëve të tyre nga komandanti lokal francez, gjenerali Camus, i cili ishte tërhequr me trupat e tij franceze në Kalanë e Santa Mauras, ndërsa i kishte lënë njerëzit e regjimentit shqiptarë jashtë për t'u përballur me britanikët. . Ky vendim jo vetëm që i la të ekspozuar ndaj elementeve burrat e regjimentit shqiptar të pajisur lehtë, por edhe Camus nuk pranoi t'u jepte strehim familjeve të tyre në kështjellë. Në të vërtetë, nga raportet e britanikëve dhe nga kujtimet e grekëve tashmë të regjistruar për të luftuar në radhët e tyre, është e qartë se njerëzit e Regjimentit Shqiptar i rezistuan ofertës fillestare për të dezertuar dhe u dorëzuan vetëm pasi situata e tyre ishte bërë e pashpresë. Pas rënies së Lefkadës, koloneli Kitsos Botsaris, si oficer i lartë vendas i Regjimentit, u shpall në gjykatë me dyshimin për kontakte me britanikët, por u shpall i pafajshëm.
Jens Lehmann
FC Schalke 04
Lehmann filloi karrerën e tij si futbollist në vitin 1998 me skuadrën e Schalke 4, duke luajtur për gati një dekadë. Vitet e tij të para me Schalken nuk ishin të mira, ku në një ndeshje kundër Bayer Leverkusen ai pësoi tre gola brënda 45 minutash dhe në fillim e pjesës së dytë u zëvendësua, duke bërë që ai të largohej nga stadiumi i vetëm dhe të linte edhe autobusin e ekipit. .
Regjimenti shqiptar i Napoleonit
Largimi i Minotit dhe reduktimi i Regjimentit
Megjithatë, këto ngjarje e bënë Napoleonin të urdhëronte ndarjen e Regjimentit në tetor 1810, me 1000 burra të mbajtur në zotërimet e mbetura franceze (Korfuz, Paxoi dhe Parga në kontinent) dhe pjesa tjetër ose u dërgua me familjet e tyre për të shërbyer në Italinë jugore. ose t'i kthejë në kontinent. Ky vendim nuk u zbatua, pasi as qeveria napolitane nuk ishte e gatshme t'i pranonte dhe as anëtarët e Regjimentit nuk pranuan që të zhvendoseshin në Itali, duke përmendur kushtet e mëparshme të shërbimit të rënë dakord me rusët dhe të konfirmuar nga gjenerali Berthier.
Me kapjen dhe vdekjen e mëvonshme të Androutsis në atë kohë, oficeri i lartë vendas u bë përsëri Christakis Kalogeros. Emërimi i tij përsëri rezultoi me një burim pakënaqësie, siç bëri pakënaqësia në rritje e kolonel Minot me "komandën e tij më të pakëndshme"; ambiciet e tij ishin të komandonte trupa të rregullta, por përpjekjet e tij për të imponuar disiplinë të rreptë mbi njerëzit e tij shërbyen vetëm për t'i larguar ata. Kjo ishte në kontrast të plotë me homologun britanik të Minot, Richard Church, i cili gëzonte respektin dhe admirimin e njerëzve të tij; reputacioni i tij ishte i tillë që ai vlerësohej shumë edhe në mesin e burrave të Regjimentit Shqiptar.
Në vitin 1812, Minot propozoi ndarjen e njësisë në dysh, me një detashment "elitar" prej 500 personash të destinuar për Gardën Perandorake të Napoleonit (dhe që Minot shpresonte ta shoqëronte në praninë e Perandorit) dhe burrat e mbetur, rreth një mijë, ose të reduktoheshin në depo. ose të ktheheshin në kontinent. Propozimi nuk u mbështet nga guvernatori i përgjithshëm francez, François-Xavier Donzelot, i cili preferoi të mbante Regjimentin në Korfuz, megjithëse duke e reduktuar atë në elementët "më të mirë", me pjesën e mbetur të përdorur për të formuar një depo. Mundësia e bashkimit të regjimentit me një njësi tjetër, më të vjetër greke në shërbimin francez, Chasseurs d'Orient, u ngrit gjithashtu. Nga fundi i vitit 1813 dhe fillimi i vitit 1814, Regjimenti u riorganizua dhe forca e tij u reduktua nga gjashtë në dy batalione në burra secili, ndërsa pjesa tjetër u vendos në një depo rezervash. Minot gjithashtu u transferua larg me Kalogeros duke marrë komandën e përkohshme. Ndryshe nga Minot, Donzelot ishte i prirur të kujdesej për mirëqenien e njerëzve të regjimentit, madje duke shkuar deri në marrjen e një kredie personale prej 100,000 frangash (për të cilën ai kurrë nuk u pagua plotësisht nga qeveria franceze) për të mbuluar pagesat e tyre të prapambetura. .
Jens Lehmann
FC Schalke 04
Lehmann u bë heroi i skuadrës së Schalkes në finalen e Kupës UEFA në vitin 1997 kundër Interit, ai luajti një ndeshje të fortë duke pritur edhe penalltinë e Iván Zamoranos në gjuajtjet e penalltive.
Regjimenti shqiptar i Napoleonit
Mbrojtja dhe dorëzimi i Pargës dhe Paksoit
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/92/Francesco_Hayez_014.jpg/220px-Francesco_Hayez_014.jpg|parapamje| Përshkrim i kalasë së Pargës, nga një pikturë e Francesco Hayez (1791–1882) Ndërkohë, dy kompani të Regjimentit ishin vendosur në Pargë, që mbronin enklavën kundër forcave të Ali Pashës, së bashku me një numër të vogël rregulltarësh francezë dhe italianë dhe një milici vendase, të gjitha nën komandën e kolonelit Nicole Papas Oglou, ish. komandant i Chasseurs d'Orient. Pavarësisht disa sukseseve në përleshjet rreth qytetit, nga fundi i vitit 1813, njerëzit e Pashait i kishin reduktuar mbrojtësit në vetë qytet, ndërsa anijet britanike e bllokuan atë nga deti, duke shkaktuar vështirësi dhe mosmarrëveshje midis mbrojtësve gjatë periudhës së parë. në muajt e vitit 1814, veçanërisht pasi francezët dhe italianët u tërhoqën në kalanë e qytetit dhe lanë trupat vendase jashtë.
Në shkurt 1814, britanikët, duke përfshirë elementë të Regjimentit të Këmbësorisë së Lehtë Greke zbarkuan në Paksoi. 35 burra të Regjimentit Shqiptar u dërguan për të vëzhguar forcat britanike, por ndërkohë, trupat greke në garnizonin e kalasë u kthyen dhe ia dorëzuan atë anglezëve. Duke qenë i zënë mes forcave shumë më të mëdha britanike, detashmenti, nën Apostolis Levantakis dhe Andreas Ninas, u dorëzua dhe hyri gjithashtu në shërbimin britanik.
Jens Lehmann
Milan
Ai la Schalken për t'u transferuar tek AC Milan në vitin 1998, ndërkohë që performancat e tij tek Schalke nuk ishin të kënaqshme. Në një ndeshje, Gabriel Batistuta shënoi tre gola kundër tij, përfshirë një gol me goditje dënimi. Në një ndeshje tjetër ai ishte zëvëndësuar për shkak se kishte shkaktuar një penallti. Lehmann u hoq nga skuadra pas vetëm pesë ndeshjesh të luajtura në ligë, ai u largua në merkaton e dimrit.
Lunca Ilvei
Lunca Ilvei është një komunë në qarkun Bistrița-Năsăud në Rumani. Ka një popullsi prej 3280 banorësh dhe sipërfaqe 94.12 km². Komuna përbëhet nga një fshat i vetëm.
Regjimenti shqiptar i Napoleonit
Mbrojtja dhe dorëzimi i Pargës dhe Paksoit
Menjëherë pas kësaj, në fillim të marsit, britanikët në Paksoi u kontaktuan nga njerëzit e Regjimentit Shqiptar dhe Pargianët dhe u ofruan dorëzimin e Pargës. Pasi dy fregata britanike u shfaqën jashtë qytetit, detashmenti i Regjimentit Shqiptar dhe milicia pargiane sulmuan fortesën, kapën mbrojtësit dhe ngritën flamurin britanik.
Shpërbërja dhe pasojat
Humbja e Paksoit dhe Pargës e la Korfuzin si zotërimin e vetëm francez. Ishulli ishte shumë i garnizonuar, por pas abdikimit të Napoleonit dhe restaurimit të Luis XVIII në prill 1814, Donzelot kërkoi kushte me britanikët. Britanikët fillimisht kërkuan të shpërndanin regjimentin, me të gjitha forcat franceze në ishull, dhe të riatdhesonin njerëzit e tij. Donzelot, megjithatë, ndërhyri te britanikët, duke sugjeruar që ose të merrnin në shërbim burrat e Regjimentit Shqiptar, ose të paktën të merreshin përsipër t'i mbanin për dy muaj, gjatë të cilëve ata mund të ktheheshin në atdhe. Komandanti britanik, Sir James Campbell, pranoi përkohësisht të siguronte të njëjtat racione si për dy regjimentet e këmbësorisë së lehtë greke që tashmë ishin të punësuar në Britani.
Jens Lehmann
Borussia Dortmund
Herën në 1999, Lehmann u rikthye në Gjermani për të luajtur me Borussia Dortmund duke zëvëndësuar Stefan Klos i cili u largua nga klubi pas 8 vitesh. Lehmann pati një fillim të vështirë me skuadrën me disa ndeshje të dobëta dhe duke shfaqur mungesë të disiplinës së besueshmërisë. Thashethemet për një largim të hershëm të Lehmann filluan të përhapeshin, i cili është parë në mënyrë kritike nga tifozët dhe kritikët.
Regjimenti shqiptar i Napoleonit
Shpërbërja dhe pasojat
Britanikët e mbajtën premtimin e tyre, por në fund të qershorit ata shpërndanë më shumë se gjysmën e njerëzve të mbetur të Regjimentit, me pjesën e mbetur të përfshirë si një batalion në Regjimentin e 2-të të Këmbësorisë së Lehtë Greke. Më në fund, në shtator 1814, dy regjimentet e këmbësorisë së lehtë greke u shpërndanë gjithashtu, megjithëse procesi zgjati deri në vitin 1816. Kjo jo vetëm për shkak se kërcënimi ushtarak francez ishte hequr, por edhe si reagim ndaj protestave osmane për ekzistencën e njësive të armatosura greke dhe britanikët shpresonin të siguronin kontrollin e tyre mbi Ishujt Jon me ndihmën diplomatike të Portës Sublime. Anasjelltas, banorët e ishullit, përfshirë anëtarët e Regjimentit të shpërbërë Shqiptar, iu drejtuan Rusisë për ndihmë. Një delegacion prej tre personash i përbërë nga Perraivos, major Dimos Doukas dhe Kitsos Tzavellas, u nisën për të takuar fisnikun korfiot Jani Kapodistrias, i cili kishte shërbyer me ta në mbrojtjen e Lefkadës në vitin 1807 dhe tani ishte këshilltari kryesor për punët e jashtme të Car Aleksandër I i Rusisë në Kongresin e Vjenës. Megjithatë, ato u kapën nga autoritetet austriake dhe propozimet e vetë Kapodistrias për rikthimin e Republikës Septinsulare u krijuan për shkak të kundërshtimit austriake. Si rezultat, më 5 nëntor 1815, Ishujt Jon kaluan nën sundimin britanik si protektorat i " Shteteve të Bashkuara të Ishujve Jon ".
Të gjitha formacionet ushtarake jo-britanike u shpërndanë dhe madje u ndaluan, me përjashtim të policisë dhe milicisë, ndërsa pjesës së madhe të kontinentëve aktivë në regjimentet e ndryshme të ngritura nga rusët, francezët dhe britanikët u ndaluan të mbanin çdo pozicion në to duke u kufizuar nga përshtatshmëria për banorët vendas të ishullit. Kjo i la ata jo vetëm të varfër dhe të detyruar të kërkonin mjete të tjera për të siguruar jetesën e tyre, por, veçanërisht në rastin e suliotëve, i la të ekspozuar ndaj reprezaljeve të Ali Pashës, të nxitura nga ngacmimet e autoriteteve britanike. të cilët ishin të etur për të kënaqur osmanët dhe për të siguruar njohjen e sundimit të tyre. Megjithatë, të mbetur pa alternativë, shumë ish-anëtarë të Regjimentit bënë paqe me Ali Pashën dhe hynë në shërbimin e tij, duke përfshirë edhe disa nga Suliotët. Veteranë të tjerë të Regjimentit Shqiptar, si dhe Regjimentet e Këmbësorisë së Lehtë Greke, shërbyen në ushtrinë napolitane nën drejtimin e Richard Church, i cili themeloi Battaglione dei Cacciatori Macedoni për këtë qëllim, deri në shpërbërjen e tij në vitin 1820. Akoma të tjerë. hyri në truprojat e armatosura të sundimtarëve fanariote të Moldavisë dhe Vllahisë.
Jens Lehmann
Borussia Dortmund
Ndërkohë, Borussia Dortmund e filloi sezonin 2001–02 fortë. Performancat e Lahmann me skuadrën filluan të përmirësoheshin dhe ai u bë më i besueshëm për skuadrën. Ai kontriboi në mënyrë të konsiderueshme për kthimin e skuadrës drejt sukseseve, duke fituar Bundesligë dhe duke arritur finalen e Kupës UEFA në të njëjtin sezon kundër skuadrës hollandeze Feyenoord, Dortmund e humbi finalen me rezultatin 3–2.
Regjimenti shqiptar i Napoleonit
Uniforma dhe armatimi i shqiptarëve
Për regjimentin ilirik, Mareshalli Marmont kishte propozuar që uniforma dhe pajimet të ishin të njëjta si ato të këmbësorisë së lehtë franceze, gjë që do të ndikonte në të mirë të rritjes së nderit dhe gjendjes morale të efektivit, si dhe do të qe më lehtë për t'u integruar këto forca në ushtrinë franceze. Napolon Bonaparti e kundërshtoi këtë propozim me argumentin se duhej shmangur çdo konfrontim e ngatërresë midis ushtarëve francezë dhe ushtarëve të reparteve të shteteve të tjera. Ai urdhëroi që, për të qenë lehtësisht të dallueshëm, forcave ilirike t'u vendosej në uniformë "një çerdhe dallëndyshe me xhufka në sup të xhaketave blu siç e kishte ushtria franceze, por me ngjyrë të kuqe të ndezur në qafë dhe në kapakun e mëngës së xhaketës si dhe në pjesën e kërcinjve. "Komçat e xhaketës të uniformës së forcave të regjimentit ilirik ishin me mbishkrimin Empire francais ("perandoria franceze") të rrethuar me një shkrim Regiment d'Illyrie ("regjimenti ilirik"). Nuk kemi dokumente që regjimenti ilirik të ketë pasur shqiponjë ose ndonjë tjetër simbol në uniformën e vet.
Luftëtarët e forcave të shtatë ishujve jonikë dhe të regjimentit shqiptar mbanin veshur kostumet e tyre të stilit shqiptar. Ja se si i përshkruan Kol Milot në një letër drejtuar ministrit të Luftës: "Rrobat e tyre të veshjes janë shumë të bukura e luksoze; beretë e kuqe e leshtë me një xhufke të artë; sandale me shollë të trashë, dollakë të kuq, xhaketë vere me një këmishë të shkurtër (fustanellë), një jelek i shkurtër i kuq, i zbukuruar me pulla (folla) të florinjta, me mëngë të hapura te bërryli, një brez i gjatë i leshtë me ngjyrë të kuqe e me xhufka të arta në fund të të dy anëve të tij, një tallagane e trashë prej lëkure dhie që nuk e depërton shiu dhe që është e përdorshme edhe si shtresë edhe si çadër".
Jens Lehmann
Borussia Dortmund
Lehmann ishte një lojtar kyç në performancat solide të Borussia Dortmund, duke fituar sërisht Bundesligën në një fund mbresëlënës, fillimisht duke kaluar Bayer Leverkusen e cila kryesonte ligën me 5 pikë avantazh kur kishin ngelur edhe 3 ndeshje nga mbarimi – Lehmann dhe Dortmund mposhtën FC Köln, Hamburger SV dhe Werder Bremen për të fituar titullin.
Regjimenti shqiptar i Napoleonit
Uniforma dhe armatimi i shqiptarëve
Të gjithë ishin të armatosur me një ose dy pisqolla (pistoleta), një jatagan dhe një pushkë tytëgjatë të kalibrit të vogël e stilit ballkanik ose turk. Pisqollat kanë një dorezë pothuajse të drejtë, janë tërësisht të tunxhta ose të zbukuruara me argjend. Jataganët janë të modelit karakteristik grek, epirotas ose kretas. Pushkët, të cilat shpesh janë të mbuluara me zbukurime, njihen me emrat arnautka (shqiptarka), sharajlija, rashak dhe roga.
Anëtarë të shquar të Regjimentit
Sipas Boppe, Regjimenti Shqiptar meriton një vëmendje vetëm sepse kishte në radhët e tij shumë heronj të Revolucionit Grek të vitit 1821 dhe atyre të mëvonshëm (Boppe, f. 3). Ndër personat e shënuar nga ky autor dhe të tjerë janë: