cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Studimet pagane
Origjina
Një nga librat e lëshuar nga AltaMira ishte Hulumtimi i Paganizmave, një antologji e redaktuar nga Jenny Blain, Douglas Ezzy dhe Harvey, në të cilën studiues të ndryshëm të studimeve pagane diskutuan përfshirjen e tyre me temën dhe kundërshtimin me të cilin janë përballur.
Gazpaço
Ekzistojnë shumë teori në lidhje me origjinën e gazpaços, përfshirë atë që thotë se është një supë me bukë, vaj ulliri, ujë, uthull dhe hudhër që mbërritën në Spanjë dhe Portugali me romakët. Një herë në Spanjë, ajo u bë një pjesë e kuzhinës andaluziane, veçanërisht në Kordova, Sevilja dhe Granada, duke përdorur bukë të ndenjur, hudhra, vaj ulliri, kripë dhe uthull, të ngjashme me ajoblanco. Gjatë shekullit të 19-të, gazpaçoja e kuqe u krijua kur domate u shtuan përbërësve. Ky version u përhap ndërkombëtarisht, dhe mbetet i njohur zakonisht.
Ka shumë variacione moderne të gazpaços me avokado, trangujve, majdanozit, luleshtrydheve, shalqinit, rrushit, fond të mishit, ushqim të detit dhe përbërësve të tjerë në vend të domateve dhe bukës.
Ceteris paribus
Ka një debat të vazhdueshëm në filozofinë e shkencës në lidhje me deklaratat e paribus ceteris. Në pikëpamje logjike empirik, fizikës themelore tenton të shtetit ligjet universale, ndërsa shkencat e tjera, të tilla si biologji, psikologji dhe ekonomi, kanë tendencë të ligjeve shtetërore që mbajnë e vërtetë në kushte normale, por të ketë përjashtime, ligje ceteris paribus (ligjet CP). Fokusi mbi ligjet universale është një kriter i dalluar fizikës themelore si shkencë themelore, kurse ligjet CP janë mbizotëruese në shkencat më të tjera si shkenca të veçanta, ligjet e të cilëve mbajnë në raste të veçanta. Ky dallim merr një pamje logjike empirik të shkencës. Ajo nuk ka të gatshme të zbatohet në një kuptim mekanike të zbulimit shkencor. Ka mosmarrëveshje e arsyeshme nëse mekanizmat apo ligjet janë modeli i duhur, edhe pse mekanizmat janë metoda e preferuar.
Lisi i Bukoshit
Lisi i Bukoshit është një monument i rrallë i trashëgimisë natyrore me karakter botanikë i cili ndodhet në fshatin Bukosh të Vushtrrisë.
Studimet pagane
Origjina
Ethan Doyle White vuri në dukje se ndërsa studimet pagane arritën vitin e njëzetë, ajo u vu nën "një presion në rritje për të shpjeguar veten, si për akademinë ashtu edhe për komunitetin pagan që studion". djathtas|parapamje| Margot Adler (foto në 2004) botoi një studim të hershëm sociologjik të paganizmit në Shtetet e Bashkuara. Në vitin 1979, sociologia amerikane, gazetarja dhe Wiccan Margot Adler botoi " Drawing Down the Moon", një studim sociologjik i lëvizjes pagane në të gjithë Shtetet e Bashkuara, duke mbuluar Wiccans, Druids, Adhuruesit e Perëndeshave, Heathens dhe Faeries Radikale.
Në vitin 1999, sociologia amerikane Helen A. Berger e Universitetit West Chester botoi A Community of Witches, një studim sociologjik i lëvizjes Wiccan dhe Pagan në Shtetet e Bashkuara verilindore.
Studimet fetare
Në vitin 2003, studiuesi britanik i studimeve fetare Michael York botoi Teologjinë Pagane: Paganizmi si një fe botërore, në të cilën ai argumentoi se paganizmi bashkëkohor mund të shihej si pjesë e një "paganizmi" global shumë më të gjerë, i cili përfshinte një larmi të madhe animiste dhe politeiste. traditat fetare, duke përfshirë fetë indigjene. Në vitin 2005, ABC-CLIO botoi një antologji me titull Paganizmi modern në kulturat botërore, e cila u redaktua nga studiuesi amerikan i studimeve fetare Michael F. Strmiska.
Historike
Ndër studiuesit e parë që studioi paganizmin bashkëkohor nga një këndvështrim historik ishte amerikani Wiccan Aidan Kelly, i cili kishte qenë një anëtar themelues i Urdhrit të Ri Ortodoks të Reformuar të Agimit të Artë dhe Besëlidhjes së Perëndeshës gjatë viteve 1970. Pasi kishte arritur disa kualifikime akademike, duke përfshirë edhe në fushën e studimeve fetare, në vitet 1970 ai filloi një studim të teksteve fetare të Gardnerian Wicca, për të vendosur një kronologji historike për traditën. Rezultatet e studimit të tij do të botoheshin vetëm në vitin 1991, si "Crafting the Art of Magic". Kjo më vonë do të rishkruhej dhe do të ribotohej në 2007 si Shpikja e magjisë.
Historiani i shquar anglez Ronald Hutton i Universitetit të Bristolit më vonë ia kushtoi pjesën e fundit të librit të tij Fetë pagane të ishujve të lashtë Britanikë (1991) një shqyrtimi të feve pagane bashkëkohore që i morën këto fe parakristiane si një ndikim thelbësor. Ai e ndoqi këtë me disa studime të zakoneve popullore britanike, por në vitin 1999 u kthye në fushën e studimeve pagane kur botoi "Triumfi i Hënës: Një histori e magjisë moderne pagane ", studimi i parë akademik i historisë së Wiccan-it.
Marrëdhëniet me komunitetin pagan
Marrëdhënia midis studiuesve të studimeve pagane dhe disa paganëve praktikues ka qenë ndonjëherë e tendosur. Akademiku australian dhe paganja praktikuese Caroline Jane Tully argumentoi se si rezultat i disonancës njohëse, shumë paganë mund të reagojnë negativisht ndaj studimeve të reja në lidhje me shoqëritë historike para-kristiane, duke besuar se kjo është një kërcënim për strukturën e besimeve të tyre dhe " ndjenjën e identitetit”. Për më tepër, ajo argumentoi se disa nga ata paganë të pakënaqur u sulmuan kundër akademikëve si rezultat, veçanërisht në internet.
Sulltanesha
parapamje|Sulltanesha [[mamlukët|mamluk i Egjiptit, Shaxhar ed-Dur]] Sulltanesha (arabisht: سلطانة sulṭāna) është një titull mbretëror femëror dhe forma femërore e fjalës sulltan. Është një emër abstrakt arab që do të thotë "forcë", "autoritet", "sundim", që rrjedh nga emri foljor سلطة sulṭah, që do të thotë "autoritet" ose "fuqi". Më vonë, sulltan filloi të përdorej si titulli i disa sundimtarëve që pretendonin sovranitet pothuajse të plotë në terma praktike, megjithëse pa pretenduar kalifatin e përgjithshëm, ose për t'iu referuar një guvernatori të fuqishëm të një krahine brenda kalifatit.
Mbretëria osmane
Që nga shekulli i 16-të, osmanët përdorën titullin sultan për princeshat perandorake sipas emrave të tyre të dhënë (p.sh. Mihrimah Sultan dhe Hatixhe Sultan). Ata ishin të gjithë mbretër jo-qeverisës; në kuptimin perëndimor, princeshat, jo mbretëreshat apo perandoresha. Nëna e monarkut, e cila kishte më shumë pushtet, kishte titullin Valide Sulltana (p.sh. Hafsa Sultan). Ajo përmendej vetëm me këtë titull, pa emrin e saj. Bashkëshortja kryesore kishte titullin Haseki Sultan (p.sh. Hürrem Sultan). Bashkëshortët jo kryesorë kishin titullin hatun, ekuivalent me zonjën. Ky përdorim nënvizon konceptimin osman të pushtetit sovran si prerogativë familjare. Megjithatë, perëndimorët shpesh e përkthenin titullin e tyre zyrtar, sulltan, në sulltanes, ndoshta për t'i dalluar ata nga sundimtari osman.
Kliçina
Kliçinë është një vendbanim në komunën e Pejës, Kosovë.
Komunat e departamentit Ain
Në vijim është një listë e 407 komunave të departamentit Ain të Francës. kufi|djathtas|218x218px
Kolibri
Kolibrat (Hummingbirds janë një grup shpendësh - zogjë nga Amerika të cilët përbëjnë familjen Trochilidae. Ata janë në mesin e shpendëve më të vegjël në botë. Shumica e llojeve të tyre kanë madhësi e cila sillet mes 7.5 – në gjatësi. Në të vërtetë, shpendi më i vogël ekzistues është një specie zogjsh po nga ky grup i cili njihet me emrin Kolibri bletë (Bee hummingbird), me gjatësi prej rreth 5 cm dhe që peshon më pak se 2.0 g. Më parë kolibrat konsideroheshin gjini e veçantë, por hulumtimet e fundit kanë treguar se megjithatë ata janë një familje në vete. Aktualisht familja e kolibrave ka 100 gjini dhe rreth 330 - 340 lloje - specie. Kolibrat ushqehen me pjalmin e luleve ose me insekte te vegjel.
Ramadan Shehu
Ramadan Shehu (lindi më 14 korrik 1948) është trajnerë shqiptarë, i cili roli i fundit në futboll ishte si drejtor teknik i Kukësit në Kategorinë Superiore.
Latobikët
Latovikët ishin një popull kelt nga Panonia ( Hungaria e sotme dhe pjesërisht Kroacia, Serbia dhe Vojvodina). Territori i tyre ende nuk është i përcakuar saktësisht, por ndoshta ndodhej midis Savës dhe Dravës.
Latovikët janë të njohur për ne vetëm me një përmendje të Plini Plakut, në Historinë Natyrore, ku shfaqen përkrah Amantes, Arivates, Azales, Belgites, Catares, Cornacates, Eravisces, Hercuniates, Osériates, Varcians. Vendosja e popujve keltë në këtë rajon daton në periudhën mes shekujve IV - VI pes.
Shtëpia e Vasil Naços
Shtëpia e Vasil Naços është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Montmorin
Montmorin është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Montmorin ka një popullsi prej 94 banorë dhe sipërfaqe 25.86 km², me një dendësi prej 4 banor/km².
Vilanova de Sau
Vilanova de Sau është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Osona, të provincës Barcelona, në Katalonia. Vilanova de Sau ka 330 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 58.9 km2.
Kornakatët
Kornakatët ishin një popull kelt nga Panonia ( Hungaria e sotme dhe pjesërisht Kroacia, Serbia dhe Vojvodina). Territori i tyre ende nuk është përcakuar saktësisht, por ndoshta ndodhej midis Savës dhe Dravës.
Kornakatët janë të njohur për ne vetëm me një përmendje të Plinit të Vjetër, në Historia Natyrore, ku ato shfaqen së bashku me Amantët, Arivatët, Azalët, Belgitët, Katarët, Eraviskët, Herkuniatët, Latobikët, Oseriatët, Varcianët. Vendosja e fiseve keltë në këtë rajon daton në periudhën mes shekujve IV - VI pes.
Vilanova de Segrià
Vilanova de Segrià është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Segrià, të provincës Lleida, në Katalonia.
Koshutani
Koshutan është një vendbanim në komunën e Pejës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Gjekaj.
Anna Tatangelo
'Anna Tatangelo (lindur më 9 janar 1987) është një këngëtare pop italiane. Në moshën 15 vjeçare, ajo u bë personi më i ri për të fituar çmimin e ri të të pranishmëve në garën prestigjioze të këngës Sanremo Music Festival. Repertori i saj përbëhet kryesisht nga muzika pop me ndikime të lehta të neo-melodisë në disa këngë të krijuara për të nga këngëtari Gigi D'Alessio, por edhe në albumet e pestë të fuzionit Progetto B. Ajo u përball me disa çështje sociale dhe çështje aktuale si fuqizimi i grave, homofobia, anoreksia dhe dhuna kundër grave. Që nga viti 2007 ajo gjithashtu shkroi disa këngë. Ajo mori pjesë në Festivalin e Muzikës Sanremo gjashtë herë në dhjetë vjet, duke fituar në vitin 2002 me këngën "Doppiamente fragile" dhe duke u ngritur në podium edhe tre herë: në vitin 2005, kur u rendit e treta në kategorinë "Gratë" me "Ragazza di periferik ", në vitin 2006, kur u rendit në vendin e tretë të përgjithshëm dhe së pari në kategorinë e grave me "Essere una donna" dhe në vitin 2008, kur me këngën" Il mio amico "ka arritur pozicionin e dytë. E fundit ishte në vitin 2011 me këngën "Bastardo". Ajo është në një marrëdhënie romantike me këngëtarin Gigi D'Alessio. Deri tani ka shitur rreth 1 milion kopje në mbarë botën.
Biografia
Anna Tatangelo ka lindur në Sora nga një familje prodhuese tradicionale e Bagel soraneze; që nga viti 1994, në moshën 7-vjeçare, filloi të merrte pjesë në disa shfaqje në garat provinciale dhe rajonale, duke mbledhur vendosje të shumta, si në vitin 1999, ku u rendit e dyta me "Minifestival della canzone" të Viterbo, të cilën ajo fitoi një vit më vonë. Në vitin 2001 ajo mori pjesë në koncertin "La nota d'oro di Blera", fitoi udhëtimin "Bravissimi në turne" të ndaluar në Sora dhe gjithashtu fitoi finalen kombëtare të Cassano. Përsëri, ajo fitoi vendin e dytë në finalen e konkursit "Una voce per ..." dhe një tjetër fitore në "Castelliri in Musica". Në gusht të atij viti, në moshën 14 vjeçare u përzgjodh nga Rai për "Girofestival" ajo paraqiti romanin e saj të parë, me titull Ku është guximi, për të njëjtën këngë që ai e shtiu videon e tij të parë muzikore dhe gjithashtu nënshkruan marrëveshjen e saj të parë të rekordeve (me CSB Itali - Casalba). Ajo e përsosi stilin e saj në Akademinë Muzikore të Sores, ku ajo luajti për korin e rinisë në koncert. Në shtator të atij viti ajo mori pjesë dhe fitoi këngën e Akademisë së Këngës së Sanremos me këngën Angelo të Sirisë: me këtë fitore vjen drejt në castin e kategorisë së rinisë të Festivalit të Muzikës Sanremo në 2002.
Attimo per attimo
Në vitin 2002, Tatangelo u bë personi më i ri në moshën 15 vjeç për të fituar Çmimin e Ardhur të Ri të Festivalit të Muzikës së Sanremos. Pippo Baudo zgjedh si transmetues bashkë-mikpritës "Sanremo Top" së bashku me Silvia Mezzanotte, me fituesen Matia Bazar. Në të njëjtin vit një duet me Gigi D'Alessio në "Un nuovo bacio", duke arritur vendin e nëntë në mesin e individëve më të shitura. Në korrik ai mori pjesë në Ditën Botërore të Rinisë XVII, duke luajtur Amazing Grace me Tiziano Ferro, Raf dhe Antonella Ruggiero. Në vitin 2003 Tatangelo në Festivalin e Muzikës Sanremo, këtë herë në Big, në çift me Federico Stragà, me këngën "Volere volare", nënshkruar nga Claudioeg Bungaro dhe Claudio Passavanti. Summer Run i paraprirë nga i vetmi shfaqet në gusht të vitit 2003 albumin e tij të parë, të titulluar "Attimo per attimo" të prodhuar nga Fio Zanotti, copa që jep titullin në titull është një këngë e shkruar fillimisht nga i njëjti Zanotti për Mia Martini, i cili vdiq më parë për ta drejtuar atë. Nga albumi, si dhe Corri, ajo nxjerr të njëjtën Attimo per attimo dhe L'amore più grande che c'è. Në vitin 2004 ajo u zgjodh nga Disney për të kënduar me Gigi D'Alessio në Il mondo è mio, fonogram i filmit të animuar Aladdin. Në të njëjtin vit, si dhe duke punuar me disa koncerte të turneut të tij të parë zyrtar, krijoi një bashkëpunim me kanalin Video Italia.
Vajza e periferisë
Në vitin 2005, në moshën tetëmbëdhjetë vjeçare, ajo mori pjesë për herë të tretë në Festivalin e Muzikës Sanremo me "Ragazza di periferia", një këngë e shkruar nga Gigi D'Alessio me Vincenzo D'Agostino dhe Adriano Pennino. Kënga do të klasifikohej e treta në kategorinë Gratë dhe javë pas pozicionit arrin numrin 16 në renditjen e shitjeve më të shitura në Itali. Duke marrë pjesë në Festival gjithashtu do të dilte albumi i dytë i këngëtares, të titulluar edhe "Ragazza di periferia". Dy këngë në album (Dimmi dimmi dhe Quando dua si lasciano) janë përfshirë në fonogramin e filmit "Troppo belli". Në korrik, pas diplomimit nga shkolla e mesme, Tatangelo fillon në Tour në 2005, i cili përfshin disa data në të gjithë Italinë. Kur dy janë të mbetura është e vetme e re. Më 23 shtator të të njëjtit vit ajo merr pjesë në një festival të O'Scià dhe italiane të muzikës pop të konceptuar nga Claudio Baglioni dhe, gjatë të njëjtit muaj, është e vetmja e treta nga albumi Qualcosa di te. Në dhjetor, organizatori i turneut në Australi nga Gigi D'Alessio. Në 2006 Tatangelo debutimin e saj në të dhënat në Brazil dhe Amerikën e Jugut dhe për të marrë kritika të hidhur nga evropiane dhe franceze në veçanti. Për herë të katërt në pesë vjet, mori pjesë në Festivalin e 56-të të Muzikës Sanremo me "Essere una donna", një këngë e kompozuar nga Mogol dhe Gigi D'Alessio. Gjatë rrjedhës së ngjarjes në mbrëmjen e dueteve, duke kryer një version të ripunuar të këngës, shoqëruar nga Alberto Radius dhe Ricky Portera. Këngë fitoi në kategorinë Gratë dhe kjo deklaratë lejon që ajo të marrë pjesë në votimin përfundimtar, ku ajo renditet e treta. Kënga arriti në pozitën e katërt në FIMI. Me pjesëmarrjen e katërt në Festival gjithashtu vjen një ribotje e albumit Ragazza di periferia, në të cilën shtohet në këngën San Remo dhe në markën "Colpo di fulmine", duke u bërë një nga kaptinat e verës 2006. Albumi u certifikua platin me 150.000 kopje të shitura. Në verë, kaloi Italinë me turneun veror dhe iu dha së pari në Venecia Music Awards për Rrëfimin e Femrave 2006. Në shtator, duke marrë pjesë për të dytin vit radhazi, Festivali O 'scià.
Trikornenzët
Trikornensët ( tricornensii ) ishin një popull me etni të pasigurt, që jetonin në Mesinë e lartë, pranë kufirit me Ilirinë. Kryeqyteti ishte Trikornium (greqisht Trikornion), ndoshta qyteti aktual serb i Ritopekut.
Saint-André-d'Embrun
Saint-André-d'Embrun është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-André-d'Embrun ka një popullsi prej 641 banorë dhe sipërfaqe 38.63 km², me një dendësi prej 17 banor/km².
Relacionet e ekuivalencës
1)Relacioni refleksiv:
Relacioni binar R në bashkësinë A quhet refleksiv nëse:
\forallx\inA, (x, x)\in R
2)Relacioni simetrik
Relacioni binar R në bashkësinë A quhet simetrik nëse:
(x, y)\inR \Rightarrow (y , x)\inR
3)Relacioni tranzitiv
Relacioni binar R në bashkësinë A quhet tranzitiv nëse:
((x, y)\inR \land(y , z)\inR) \Rightarrow (x , z)\inR
Shembuj
Atëherë R është refleksiv sepse i përmbanë dyshet (1,1),(2,2),(3,3),(4,4) d.m.th për çdo x element i A, (x,x) është element i relacionit.
R është simetrik sepse nëse xRy atëherë edhe yRx .Në rastinë tonë kemi : (1,3)\inR => (3,1)\inR,  (2,4)\inR => (4,2)\inR.
R është tranzitiv sepse nëse xRy dhe yRz atëhere edhe xRz ,Në rastinë tonë kemi : ((1,3)\inR dhe (3,1)\inR) => (1,1)\inR, ((2,4)\inR dhe (4,2)\inR) => (2,2)\inR ....etj.
Pasi që relacioni R është refleksiv,simetrik dhe tranzitiv atëherë R është një relacion i ekuivalenës.
Relacione të ndryshme të ekuivalencës
Relacionet e mëposhtme janë të gjitha relacione të ekuivalencës:
Shtëpia e Vasil Pingulit
Shtëpia e Vasil Pingulit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
Delikuenca
Termi Delikuencë(Devijim) rrjedh nga fjala latine “deliquare” që ka një kuptim shumë të gjerë, me këtë term kuptojmë përgjithësisht shprehjet, sjelljet dhe veprimet e përsëritura të të miturve që bien ndesh me moralin, zakonet dhe ligjet e mjedisit ku jetojnë.Shikuar historikisht delikuenca e të miturve është e vjetër sa edhe vetë njeriu dhe shoqëria. Pra delikuent quhet ai që ka sjellje të përsëritura devijuese, që bën vepra kriminale, duke shkelur kështu normat ligjore në fuqi. Delikuenca është një dukuri shoqërore komplekse, njohja e plotë e së cilës kërkon një studim shkencor multidisiplinar. Delikuenca gjithmonë ka ekzistuar dhe është shfaqur ku më pak e ku më shumë, varësisht nga ndryshimet në shoqëri dhe në mjedisin ku kanë jetuar të rinjtë. Kjo lloj sjellje (delikuente) e të rinjve nuk paraqitet aty për aty, por ajo fillon më herët të shfaqet por në mënyrë më të lehtë por sjellja asocial fillon me nga mosha e pubertetit 11-14 vjeç. Sjelljet asociale të fëmijëve në këtë moshë janë të shumta dhe të ndryshme. Mënyra e shfaqjes së sjelljeve asocial janë si kryeneçësi, fyerje dhe sharje, rrahje, mosbindje dhe mos durim, vjedhje, ikje nga shtëpia, ikje nga shkolla etj. Në qoftë se në këtë moshë nuk merren masa të duhura për mënjanimin e tyre, ato sjellje kanë rritje të vazhdueshme dhe mëmiu ddalngadalë do të merr epitetin e “fëmijë delikuent”. Delikuenca është një dukuri shoqërore komplekse, njohja e plotë e së cilës kërkon një studim shkencor multidisiplinar. Delikuenca gjithmonë ka ekzistuar dhe është shfaqur ku më pak e ku më shumë,varësisht nga ndryshimet në shoqëri dhe në mjedisin ku kanë jetuar të rinjtë. Kriminaliteti i të miturve në Kosovë në teorinë penale juridike, ndryshe është i njohur si delikuencë e të miturve. Legjislacioni penal i Kosovës, çështjen e delikuencës së të miturve e ka rregulluar nëpërmjet dispozitave të posaçme dhe specifike në Kodin e Drejtësisë për të Mitur në korrik të vitit 2010 i cili përmban dispozitat materiale dhe formale të trajtimit penal juridik të tyre. Me nocionin kryes i veprës penale nënkuptojmë kryesit e mitur të veprave penale qofshin ata si kryes, bashkë kryes, nxitës apo ndihmës. Kryes i moshës së mitur është personi i cili në kohën e kryerjes së veprës penale i ka pasur 14 vite të plota por nuk i ka mbushur 18 vite. Sipas Kodit të Drejtësisë për të Mitur kemi këtë përkufizim sipas grup moshës: Nocioni i veprës penale - Vepra penale është vepër e kundërligjshme e cila është e përcaktuar me ligj si vepër penale, tiparet e së cilës janë të përcaktuara me ligj dhe për të cilën me ligj është paraparë sanksioni penal ose masa e trajtimit të detyrueshëm. KDM rregullon procedurën e shqiptimit dhe ekzekutimit të masave dhe dënimeve ndaj të miturve, procedurën gjyqësore si dhe procedurën e ndërmjetësimit për të mitur.
Varcianët
Varcianët ishin një popull kelt nga Panonia ( Hungaria e sotme dhe pjesërisht Kroacia, Serbia dhe Vojvodina). Territori i tyre ende nuk është i përcaktuar saktësisht, por ndoshta ndodhej midis Savës dhe Dravës.
Varcianët janë të njohura për ne vetëm nga një përmendje e Plini Plakut, në Historisë Natyrore, ku ata shfaqen së bashku me Amantes, Arivates, Azales, Belgites, Catares, Cornacates, Eravisces, Hercuniates, Latovikët, Osériates. Vendosja e popujve keltë në këtë rajon daton në periudhën mes shekujve IV - VI pes.
Nostalgjia (1983 film)
Nostalgjia është një film nga Andrej Tarkovski që realizohet në 1983, xhiruar në Itali në fshatin Sienese, filmi i tij i parë jashtë Rusisë. Historia personale e Tarkovski-t projektohet e gjitha në film, duke filluar me titullin. Është historia e një intelektuali rus i cili është në Itali për të shkruar biografinë e një muzikanti të shekullit të 18-të. Ai krijon miqësi me Domenico, i çmenduri i qytetit, i cili i jep një kërkesë për të përmbushur atij, atë të kalimit të pishinës Bagno Vignoni me një qiri të ndezur. I çmenduri vret veten duke e djegur veten me benzinë në Romë, dhe Gorčakov, protagonisti, vdes duke përmbushur betimin e qiriut.
Filmi u pëplas nga mendime të kundërta. Sidoqoftë, mbetet fotografia e jashtëzakonshme nga Giuseppe Lanci dhe sugjerimi i disa imazheve, të tilla si ato të mjegullës që mbështjellte Val d'Orcia ose skena e qiriut në pishinën e zbrazur të Santa Caterina. Një element tjetër që e bën filmin të shquar në tërësinë e veprës së Tarkovskit është referimi ndaj veprave të artit, sidomos pikturës, saktësisht siç ndodh në pothuajse të gjithë filmat e tij. Në këtë rast ka një referencë për një pikturë nga Piero della Francesca, Madonna del Parto (1460), Chapel of Santa Maria di Momentana në Monterchi), në sekuencën e paharrueshme që ri-propozon ritin e pjellorisë që gratë e fshatit Monterchi duhet të kryejë për të nxitur lindjen e një fëmije.
Historia
Gjatë qëndrimit në Itali, Gorchakov ndihet gjithnjë e më shumë i tjetërsuar dhe ai zhvillon një konflikt të brendshëm në të cilën është i pushtuar nga kujtimet e jetës së mëparshme në Rusi. Gorchakov qartësisht mishëron lidhjen e ngushtë emocionale që shumica e rusëve ndjejnë për tokën e tyre amtare. Ashtu si vetë Andrei shkruan:"“Kam kërkuar që filmi të jetë rreth lidhjes së përjetshme të rusëve me rrënjët e tyre kombëtare, të kaluarën e tyre, kulturën e tyre, vendet amtare, familjet dhe miqtë; një lidhje të cilën e mbajnë me vete gjithë jetën e tyre, pa marrë parasysh se ku mund t’i çojë fati.”"
Sakrifica (1986 film)
Sakrifica në Kanë fitoi katër çmime, një arritje e paparë, si dhe lavdërime të mëdha. Filmi tregon historinë e Aleksandrit, një njeriu që sheh shkatërrimin e gjithçkaje që ai beson në një kolaps pas shpërthimit të papritur të një lufte bërthamore. I dëshpëruar ai i lutet Zotit për të shpëtuar botën, duke u betuar që të heqë dorë nga gjithçka që ai zotëron, nëse lutja e tij përmbushet. Duke ndjekur këshillën e një shoku, Aleksandri bën dashuri me Marinë, një kameriere për të cilën thuhet se është një shtrigë. Të nesërmen në mëngjes ai zbulon se bota është kthyer një ditë prapa dhe asnjë luftë nuk po afron.
Besnik i premtimit të tij, Aleksandri i vë flakën shtëpisë së tij dhe mbyllet në një heshtje të padepërtueshme përpara se të merret nga një ambulancë. Me këtë film Tarkovskij nënshkruan plot homazhe për Bergman, duke filluar nga fotografia shumë e gjallë e Sven Nykvist, deri në ambientet e një ishulli të vogël që të kujton shumë ishujt Farø, ku në të cilët Bergman doli në pension.
Vilanova de Prades
Vilanova de Prades është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Conca de Barberà, të provincës Tarragona, në Katalonia. Vilanova de Prades ka 149 banorë (2006), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 21.51 km2.
Dedinca
Dedincë (serbisht: Дединац/Dedinac) është fshat në komunën e Kurshumlisë, Serbi.
Çmimet Shkencore Kombëtare
Çmimet Shkencore Kombëtare u themeluan në vitin 2016 nga Akademia e Shkencave e Shqipërisë. Me themelimin e këtyre çmimeve Akademia e Shkencave ka për qëllim të identifikojë e vlerësojë për çdo vit arritjet më cilësore dhe më me ndikim në zhvillimin shoqëror të vendit; të dëshmojë origjinalitetin e punës shkencore dhe nxisë konkurrencën; të zgjerojë rrethin e bashkëpunëtorëve të saj në institucione kërkimore-shkencore dhe nga radhët e kërkuesve të pavarur; të forcojë ndërveprimin midis brezave dhe të rrisë shkëmbimin e përvojave mes tyre. Me çmimet shkencore kombëtare vlerësohen kontributeve shkencore origjinale në shkencat shqiptare dhe për zhvillimin në Shqipëri. Ato janë të ndara në katër kategori: çmimi “Eqrem Çabej”, “Petrit Radovicka”, “Çmimi i karrierës” dhe “Çmimi i studiuesit të ri”. Juria e ngritur për këtë qëllim vlerëson kandidatët dhe shpall e fituesit për vepra monografike, projekte dhe arritje në kërkimin shkencor teknik dhe patenta të regjistruara për një periudhën kohe. Çmimet Shkencore Kombëtare jepen çdo vit. Ata u dhanë për herë të parë në vitin 2017.
Vlamertinge
parapamje Vlamertinge është një fshat në krahinën belge të Fiandrave Perëndimore dhe një bashki e qytetit të Ypres. Qendra e fshatit Vlamertinge shtrihet vetëm jashtë qendrës së qytetit të Ypres, përgjatë rrugës kryesore N38 në qytetin e afërt të Poperinge.
Përveç qendrës së qytetit të vetë Ypres, Vlamertinge është lagja më e madhe e Ypresit. Në perëndim të Vlamertinge, përgjatë rrugës për Poperinge, është fshati Brandhoek.
Çmimet Shkencore Kombëtare
Viti 2016
Per vitin 2016 çmimet u ndanë si më poshtë:
Viti 2017
Per vitin 2017 çmimet u ndanë si më poshtë:
Vlamertinge
Histori
Të dhënat më të hershme rreth Vlamertinge datojnë nga mesjeta. Në vitin 857 u ndërtua një kishë në Vlamertinge. Në 970 Ypres u shkatërrua dhe kisha e Vlamertinge djegur. Dokumenti më i vjetër, i njohur deri tani, që përfshin emrin Flambertenges, është vepër e vitit 1066. Baldwin V, Count of Flanders, gruaja e tij Adela dhe djali i tyre Baldwin, në këtë vepër i dhanë mallra kishës dhe kapitullit ) nga Sint-Pieters nga Lille. Këto mallra ishin, ndër të tjera, një e dhjeta e vendosur në Elverdinge dhe gjithashtu një e dhjeta e vendosur në Vlamertinge - "In territorio Furnensi, in villa Elverzenges, decinam unam ; Flambertenges decinam similiter unam". parapamje Në Ancien Régime Vlamertinge ishte një "Heerlijkheid" i Veurne-Ambacht me 22 backlendings dhe pësoi shumë nga vrasjet e Ypres aty pranë.
Urjala
Urjala (Urjalan kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Pirkanmaa.
Vlamertinge
Gjeografi
Vlamertinge është 17 metra mbi nivelin e detit. Komuna gjithashtu kufizohet me Ypres në Lindje, Voormezele në Juglindje, Kemmel dhe Dikkebus në Jug, Reningelst në Jugperëndim, Poperinge në Perëndim, Elverdinge në Veri dhe Brielen në verilindje.
Shtëpia e Vasil Shyti
Shtëpia e Vasil Shyti është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
La Motte-en-Champsaur
La Motte-en-Champsaur është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Motte-en-Champsaur ka një popullsi prej 223 banorë dhe sipërfaqe 52.8 km², me një dendësi prej 4 banor/km².
Urjala
Komuna ka një popullsi prej 4,968 (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 505.38 kilometra katror (195.13 sq mi) prej të cilave 30.16 km2 (11.64 sq mi) janë uji. Dendësia e popullsisë është 10.45 banor për kilometër katror (27.1/sq mi).
Vlamertinge
Zhvillimet demografike
parapamje parapamje Nga viti 1487 deri 1697 ne shohim një rënie të madhe në popullatën e Vlamertinge. Shpjegimi më i besueshëm për këtë do të ishte Lufta e Tetëdhjetë Vjeçare në Shtatëmbëdhjetë Provinca.
Urjala
Komunat fqinje janë Akaa, Forssa, Humppila, Hämeenlinna, Punkalaidun, Sastamala, Tammela, dhe Vesilahti.
Komuna është një-gjuhësore, finlandisht.
Saint-Julien-en-Champsaur
Saint-Julien-en-Champsaur është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Saint-Julien-en-Champsaur ka një popullsi prej 345 banorë dhe sipërfaqe 10.04 km², me një dendësi prej 34 banor/km².
Kosuriqi
Kosuriq është një vendbanim në komunën e Pejës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Kodranik dhe Frashnjet.
Deshishka
Deshishkë (serbisht: Дешишка/Dešiška) është fshat në komunën e Kurshumlisë, Serbi.
Nacionalizmi shqiptar
Nacionalizmi shqiptar është një grupim i përgjithshëm i ideve nacionaliste dhe koncepteve të krijuara nga Shqiptarët etnikë që për herë të parë u formua në shekullin e 19-të gjatë Zgjimit Kombëtar Shqiptar. Nacionalizmi shqiptar është i lidhur edhe me koncepte të ngjashme, të tilla si Shqiptarizmin (Shqiptaria apo Shqiptarizmi) dhe Panshqiptarizmin (Pan-Shqiptarizmi), që përfshin idetë për krijimin e një shteti shqiptarë gjeografikisht të zgjeruar, ose një Shqipëri të Madhe që përfshin fqinjë të Ballkanit tokat me të konsiderueshme të popullates shqiptare. djathtas|parapamje|250x250px|Grupi foto e disa të Prizrenit, delegatët e Lidhjes (1878)
Vilanova de Meià
Vilanova de Meià është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun La Noguera, të provincës Lleida, në Katalonia. Vilanova de Meià ka 420 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 73.88 km2.
Nacionalizmi shqiptar
Gjatë fundit të viteve Osmane Shqiptarët ishin kryesisht Myslimanë me lidhje të afërta të Perandorisë Osmane. Mungesa e mëparshme e shtetësisë shqiptare për të nxjerrë mbi rezultuar në nacionalizmi shqiptar zhvillimin më vonë ndryshe nga fqinje nationalisms e Serbëve dhe Grekëve. Fillimi i Krizës Lindore (1870s) që kërcënonte ndarjen e Ballkanit shqiptare të tokave të banuara nga vendet fqinje të Krishtera Ortodokse të shteteve të stimuluar daljen e në periudhën e Rilindjes dhe të lëvizjes nacionaliste. Gjatë shekullit të 19, disa Perëndimor rastet e ndikimeve, pjesë të caktuar të diasporës shqiptare të tilla si Arbëreshe dhe Kombëtare shqiptare Zgjimi shifrat dhënë kontribut të madh për përhapjen e ndikimeve dhe ideve ndër Shqiptarët e Ballkanit, në kuadër të shqiptare vetëvendosje. Në mesin e atyre që ishin idetë e një Ilire kontributi shqiptar ethnogenesis që ende dominon nacionalizmi shqiptar në kohët bashkëkohore dhe të tjera të lashta të popujve të pretenduar si paraardhësit, në veçanti të Larmishme të cilat kanë qenë të pretenduar përsëri në kohët e fundit.
Për shkak të mbivendosjes dhe konkurruese pretendime territoriale me të tjera të Ballkanit nationalisms shteteve dhe mbi vendin që daton nga epoka Osmane, këto ide përbëhet nga një kombëtare, mit që për qëllim kanë për të krijuar përparësi ndaj popujve fqinje (Sllavët dhe grekët) dhe të lejojë lëvizjeve për pavarësi dhe vetëvendosje, si dhe irredentist pretendimet kundër vendeve fqinje. Pan-shqiptare ndjenjat janë gjithashtu të pranishëm dhe historikisht kanë arritur vetëm një herë, kur një pjesë të Kosovës dhe të Maqedonisë perëndimore u bashkuar me Aksin italiane forcave të tyre protektoratin e Shqipërisë gjatë Luftës së Dytë Botërore. Nacionalizmi shqiptar përmban një sërë mite që kanë të bëjnë me origjinë shqiptare, kulturore pastërti kombëtare dhe homogjeniteti, indiferencë fetare, si bazë të identitetit kombëtar shqiptar, dhe duke vazhduar kombëtar lufton. Figura e Skënderbeut është një ndër problemet themelore të miteve të nacionalizmit shqiptar që është i bazuar në një personi, si mitet e tjera janë të bazuara në idetë, konceptet abstrakte, dhe kolektivizmit.
Histori
Fillimi i Krizës Lindore (1870) që kërcënonte ndarjen e tokave të banuara nga shqiptarët në Ballkan nga shtetet fqinje të krishtera ortodokse, nxitën shfaqjen e periudhës së Rilindjes dhe të lëvizjes nacionaliste. Gjatë shekullit të 19-të, ndikimet shkencore perëndimore, diasporat shqiptare si Arbëreshët, kontribuan shumë në përhapjen e ndikimeve dhe ideve në mesin e shqiptarëve të Ballkanit brenda kontekstit të vetëvendosjes shqiptare. Midis tyre ishin idetë e një kontributi ilir për etnogjenezën shqiptare që ende mbizotëron nacionalizmin shqiptar në kohët bashkëkohore.
Nacionalizmi shqiptar përmban një sërë mitesh që kanë të bëjnë me origjinën shqiptare, pastërtinë kulturore dhe homogjenitetin kombëtar, indiferencën fetare si bazë të identitetit kombëtar shqiptar dhe vazhdimin e luftës kombëtare. Figura e Skënderbeut është një nga mitet themelore të nacionalizmit shqiptar që bazohet në një person, pasi mitet e tjera bazohen në ide, koncepte abstrakte dhe kolektivizëm.
Ulvila
Ulvila (Ulvilan kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Satakunta.
Nacionalizmi shqiptar
Sfond
Disa autorë argumentojnë se nacionalizmi shqiptar, ndryshe nga ajo e greke dhe serbe homologët e ka origjinën e saj në një tjetër kontekst historik që nuk dalin nga një anti-Osmane të luftës dhe në vend daton në periudhën e Krizës Lindore (1878) dhe kërcënimit të territorial ndarja nga Serbët dhe Grekët, ndërsa të tjerët të mbajë qëndrimet që nacionalizmi shqiptar shfaqur më parë si një shoqëror reforma lëvizje që u kthye në një gjeopolitik, në një përgjigje për ngjarjet e 1878, duke reaguar kundër të dy politikave të sundimit Osman dhe atyre të rivalit të Ballkanit nationalisms. Konkurrojnë me fqinjët për të kontestuar zonat e detyruar Shqiptarët që të bëjë çështjen e tyre për nationhood dhe të kërkojnë mbështetje nga fuqitë Evropiane. Disa nga dijetarët pajtohen me mendimin se nacionalizmi shqiptar u shfaq në 1878 ose të argumentojë se paradigma e përcaktimit të caktuar data e fillimit është e gabuar, por ato ngjarje janë gjerësisht të konsideruar si një moment të rëndësishëm, që të çonte për politizimin e lëvizjes kombëtare shqiptare dhe shfaqjen e mitet duke u krijuar që u bë pjesë e mitologjisë së nacionalizmi shqiptar, që është shprehur në kohët bashkëkohore shqiptare brenda kulturës kolektive dhe të kujtesës. Që në kontekst historik gjithashtu bëri të lëvizjes kombëtare shqiptare në mbrojtje në outlook, si nacionalistët e kërkuar kombëtare për afirmimin dhe për të kundërshtuar atë që shihet si gërryerja e kombëtare, ndjenja dhe gjuhë. Me shekullin e 19-të, Shqiptarët ishin të ndarë në tri grupe fetare. Katolike Shqiptarët kishin disa shqiptarë etno-gjuhësore të shprehjes me shkollën dhe kishën për shkak të Austro-hungarez në mbrojtje dhe italiane klerike patronazhi. Ortodoksë Shqiptarë nën Patriarkanën e Kostandinopojës kishte vdekjen dhe shkollimit në greqisht dhe në fund të periudhës Osmane kryesisht identifikohet me aspiratat kombëtare greke. Muslimane e Shqiptarëve gjatë kësaj periudhe formohen rreth 70% e përgjithshëm të Ballkanit popullsisë shqiptare në Perandorinë Osmane me një popullsi prej më shumë se një milion.
Ulvila
Komuna ka një popullsi prej 13,415 (30 qershor 2015) dhe përfshinë një sipërfaqe prej 422.52 kilometra katror (163.14 sq mi) prej të cilave 21.82 km2 (8.42 sq mi) janë uji. Dendësia e popullsisë është 33.48 banor për kilometër katror (86.7/sq mi).
Komuna është një-gjuhësore, finlandisht.
Nacionalizmi shqiptar
Kriza lindore dhe Zgjimi Kombëtar shqiptar
"Just as we are not and do not want to be Turks, so we shall oppose with all our might anyone who would like to turn us into Slavs or Austrians or Greeks, we want to be Albanians."
- Ekscerpti nga memorandumi i Lidhjes se Prizrenit n' delegacionin britanik n' Kongresin e Berlinit, 1878 . Me rritjen e Krizës Lindore, Shqiptarë Muslimanë u bë i shqyer mes lojale ndaj Osmane shtetit dhe të reja shqiptare nacionaliste të lëvizjes. Islami, Sulltanit dhe Perandorisë Osmane ishin tradicionalisht shihet si sinonim në përkatësinë më të gjerë të komunitetit Musliman. Shqiptare nacionaliste përkrahur lëvizjen vetëvendosje dhe bëri përpjekje për të arritur socio-politike njohja e Shqiptarëve si një popull i veçantë dhe e gjuhës në kuadër të shtetit. Nacionalizmi shqiptar ishte një lëvizje që filloi në mesin e intelektualëve shqiptar, pa kërkesa popullore nga më të gjerë të popullatës shqiptare. Gjeopolitike ngjarje të shtyrë shqiptarë nacionalistë, shumë Muslimanë, të distancohen nga Osmanët, Islami dhe pastaj në zhvillim pan-Islamike Ottomanism e Sulltan Abdulhamid II. Gjatë Rusos-turk të luftës, në hyrje të ushtrisë Serbe dëbuan më të Musliman të popullatës shqiptare nga Toplica dhe Nish rajonet në Kosovë, duke shkaktuar shfaqjen e Lidhjes së Prizrenit (1878-1881), si një përgjigje ndaj krizës Lindore. Lidhja e Prizrenit ishte krijuar nga një grup i intelektualëve shqiptar për të rezistuar ndarje mes fqinje të Ballkanit perendimor dhe për të kërkuar një shqiptar vetëdijen kombëtare nga bashkimi i Shqiptarëve në një unitar, gjuhësore dhe kulturore të kombit. Osmane shtetit shkurtimisht mbështetur në ligën pretendimet shikimin nacionalizmi shqiptar aq sa kanë mundur parandalimin e mëtejshëm humbjet territoriale të reja të pavarura e Ballkanit perendimor. E gjeopolitike të krizës krijuara në fillimet e Rilindjes (Zgjimi Kombëtar shqiptar) periudha. Nga viti 1878 tani e tutje shqiptare nacionalistët dhe intelektualët, disa e cila u shfaq si e parë modern të studiuesve shqiptarë, ishin të preokupuar me tejkalimin gjuhësore dhe dallimet kulturore midis shqipërisë dhe nëngrupe (Gegs dhe Toske) dhe sipas përkatësisë fetare (Myslimanë dhe të Krishterë). Në atë kohë, këta studiues nuk kishin qasje në shumë burime primare për të ndërtuar ideja se Shqiptarët janë pasardhës të Ilirëve, ndërkohë që Shqipëria e Madhe nuk ishte konsideruar si një prioritet. Në krahasim me homologët e Ballkanit, këta politikanët shqiptarë dhe të historianëve, ishin shumë të moderuar dhe kryesisht kishte qëllimi për të arritur socio-politike njohja dhe autonomi për Shqiptarët nën sundimit Osman. Shqiptarëve të përfshirë në këto aktivitete ishin të preokupuar me mbledhjen dhe identifikimin e provave, në kohë të shpikur fakte për të justifikuar pretendimet për të "provuar" kulturore veçanshmërisë dhe historike për legjitimitetin e Shqiptarëve, duke u konsideruar si një komb.
Duke marrë tyre çojë nga italisht lëvizjes kombëtare, Arbëreshe, (një diasporës shqiptare komunitetit u vendosën në të gjithë Italinë jugore që nga periudha mesjetare) filloi të promovuar dhe përhapur kombëtare e ideve, duke i njoftuar ata për Shqiptarët e Ballkanit. I shquar në mesin e tyre ishin Girolamo de Rada, Giuseppe Schirò dhe Demetrio Camarda e të cilëve ishin të ndikuar përmes letërsisë në Shqipëri nga Perëndimore dijetarëve të përmendur në vepra letrare për të Skënderbeut dhe një para-Osmane të kaluarën, në lidhje me Pyrrhus të Epirit dhe Aleksandri i Madh. Ndërsa Muslimi (sidomos Bektashinjtë) Shqiptarët janë të përfshirë thellë me Kombëtare shqiptare Zgjimi prodhimin e shumë figurave si Faik Konitza, Ismail Qemali, Midhat Frashëri, Shahin Kolonjë dhe të tjerë duke luftuar për interesat shqiptare dhe vetë-përcaktim. Bektashian Sufi mënyrë që të vonshme Osmane në Shqipërinë e Jugut, gjithashtu ka luajtur një rol të gjatë Kombëtare shqiptare Zgjimi nga kultivuar dhe stimulimin e gjuhës dhe kulturës shqiptare dhe ishte i rëndësishëm në ndërtimin e kombëtare shqiptare ideologjia. Në mesin Katolike shqiptare figura të përfshirë ishin Prenk Doçi, Gjergj Fishta dhe Pashko Vasa i cili shkroi këtë poemë të njohur Oh Shqipërisë që quhet për Shqiptarët, për të tejkaluar ndarjet fetare nëpërmjet një bashkuara Shqiptarizmin. E fundit stanza e Vasa është poemë Feja e shqyptarit asht shqyptarija (besimin e shqiptar është Shqiptarizmin) u bë gjatë kombëtar zgjimi periudhë dhe më pas një catchword për nacionalistët shqiptarë.
Perëndimor ndikon dhe origjinën e teorive
Në shekullin e 19-Perëndimore akademia tregoi ndikimin e saj në shkrirjen e identitetit shqiptar procesit të ndërtimit, duke siguruar mjetet që janë shfrytëzuar dhe transformuar në kontekste të caktuara dhe në drejtim të qëllimeve në kuadër të një ndryshimi të mjedisit. Kjo dallon nga konteksti nga i cili Perëndimore autorët e kishte fillimisht të krijuara teoritë e tyre. Nacionalistët shqiptarë të kësaj periudhe ishin të shkolluar në shkollat e huaja jashtë vendit. Disa shekullin e 19-të Perëndimore akademikë shqyrton çështjen e origjinë shqiptare, promovoi tani-diskredituar teorisë së prejardhje shqiptare nga e lashtë të Larmishme. I zhvilluar nga Austriak linguist Johann Georg von Hahn në veprën e tij Albanesiche Studien (1854) teoria e pretenduar të Larmishme si origjinale proto-Shqiptarët dhe gjuha e folur nga të Larmishme, Ilirët, Epirotes dhe Maqedonasit e lashtë qenë të lidhura ngushtë. Kjo teori shpejt të tërhequr mbështetje në qarqet shqiptare, si ajo themeloi një kërkesë e përparësi mbi të kombeve të tjera të Ballkanit, Sllavët dhe veçanërisht Grekët.<sup class="cx-segment-block"> <sup class="cx-segment-block"> Përveç kësaj për të krijuar një "të drejtën historike" të territorit, kjo teori gjithashtu ka themeluar që e lashtë greke civilizimit dhe arritjet e tij kishte një "shqiptar" të origjinës.
Shqiptare, shkrimtarët e periudhës mendonin se ata ishin kundër argumente që erdhi nga pala greke dhe nga qarqet Sllave. Grekët pretenduar se Shqiptarët nuk përbëjnë një populli, gjuha e tyre është një përzierje e gjuhëve të ndryshme dhe që një anëtar shqiptar i kishës Ortodokse ishte "me të vërtetë grek", ndërsa Sllav publicists pretenduar se Shqiptarët e kosovës janë "të vërtetë" Sllavët apo ata ishin "Turq", të cilët mund të "kthyer" në Anadoll. Përveç greke nacionalizmit duke u parë si një kërcënim për nacionalizmi shqiptar, duke theksuar një antikitetit të kombit shqiptar shërbyer të re politike, kontekstet dhe funksionet gjatë 1880. Ajo gjithashtu u ngrit nga shqiptarë të kenë nevojë për të kundërshtuar Sllave lëvizjet kombëtare kërkojnë pavarësi nga Osmanët nëpërmjet një federatës Ballkanike. Në kohën e Pelasgian teori u zëvendësua me Ilirin teori në lidhje me origjinë shqiptare, dhe paraardhësve të tyre për shkak të qenë më bindëse dhe të mbështetur nga disa studiues.<sup class="cx-segment-block"> Ilir teoria u bë shtyllë e rëndësishme e nacionalizmit shqiptar për shkak të konsiderimin e saj si dëshmi e shqiptare e vazhdimësisë në territore të tilla si në Kosovë dhe në jug të Shqipërisë kontestuar me Serbët dhe Grekët.
Gjeopolitike pasojat dhe trashëgimi
Ndryshe e tyre greke, serbe dhe bullgare fqinjët të cilët kishin ambiciet territoriale, Shqiptarët për shkak të të qenit kryesisht Muslimane mungonte një i fuqishëm Evropian i juaji. Kjo i bëri shumë prej tyre duan të ruajnë status quo-së dhe të kthehet Ottomanism.<sup class="cx-segment-block"> [87]  Deri në fillim të shekullit të 20-të, nacionalizmi shqiptar është avancuar nga një spektër të gjerë të grupit të politikanëve shqiptarë, intelektualët dhe të internuarve.<sup class="cx-segment-block"><span title="Sotir Peci" rel="mw:WikiLink" href="//en.wikipedia.org/wiki/Sotir_Peci" class="mw-redirect"> [88]   Një emigrant shqiptar komunitet ishte i pranishëm në Shtetet e Bashkuara gjatë vonë të 19 dhe në fillim të 20 shekuj me shumicë të qenit analfabet dhe individët si Sotir Peci, ka punuar për të përcjellë një ndjesi shqiptare nationhood në mesin e tyre të inkurajuar përhapjen e shkrim-leximit në gjuhën shqipe.<sup class="cx-segment-block"><span title="Congress of Manastir" rel="mw:WikiLink" href="//en.wikipedia.org/wiki/Congress_of_Manastir" class=""> [89]   Në vitin 1908, kongresi i alfabetit në Manastir me Myslimane, Katolike dhe Ortodokse të delegatëve të pranishëm ranë dakord për miratimin e një show me karakter bazuar shqiptare alfabetit dhe lëvizje është konsideruar si një hap i rëndësishëm për bashkimin shqiptar.<sup class="cx-segment-block"><span title="Muslim world" rel="mw:WikiLink" href="//en.wikipedia.org/wiki/Muslim_world" class=""> [90]   <sup class="cx-segment-block"><span title="Muslim world" rel="mw:WikiLink" href="//en.wikipedia.org/wiki/Muslim_world" class=""> [91]   <sup class="cx-segment-block"><span title="Muslim world" rel="mw:WikiLink" href="//en.wikipedia.org/wiki/Muslim_world" class=""> [92]   <sup class="cx-segment-block"><span title="Muslim world" rel="mw:WikiLink" href="//en.wikipedia.org/wiki/Muslim_world" class=""> [93]   Opozita në drejtim të alfabetin Latin erdhi nga disa shqiptarë Myslimanë dhe të klerikëve të cilët me Osmane, qeveria e preferuar në gjuhën arabe-bazuar shqiptare alfabetit, për shkak të shqetësimeve se një alfabetin Latin dëmtuar lidhjet me botën Myslimane.<sup class="cx-segment-block"> [90]   <sup class="cx-segment-block"> [91]   <sup class="cx-segment-block"> [92]   Për shkak të alfabetit këtë çështje dhe të tjerë të Rinj Turq e politikave, marrëdhëniet midis shqipërisë dhe elitave dhe nacionalistëve, shumë Muslimanë dhe autoritetet Osmane u shpërbë.<sup class="cx-segment-block"><span title="Albanian Revolt of 1910" rel="mw:WikiLink" href="//en.wikipedia.org/wiki/Albanian_Revolt_of_1910" class="mw-redirect"> [93]   <sup class="cx-segment-block"><span title="Albanian Revolt of 1910" rel="mw:WikiLink" href="//en.wikipedia.org/wiki/Albanian_Revolt_of_1910" class="mw-redirect"> [87]   Edhe pse në fillim shqiptare nacionaliste klubet nuk janë zvogëluar, e kërkesave politike, kulturore dhe të drejtat gjuhësore përfundimisht e bëri Osmanët të miratojë masa për të përmbaj nacionalizmi shqiptar që rezultoi në dy shqiptare revolts (1910 dhe 1912) kah fundi i sundimit Osman.
Nacionalizmi shqiptar gjatë fundit të viteve epokën Osmane nuk ishte i mbushur me ndarje që kishte për qëllim të krijonte një shqiptar, komb-shtet, edhe pse nacionalistët shqiptarë u parasheh të pavarur Shqipërinë e Madhe.<sup class="cx-segment-block"> [97]  <sup class="cx-segment-block"> [98]   Nacionalistët shqiptarë e të ndjerit Osmane ishin të ndarë në tre grupe.<sup class="cx-segment-block"> [98]   Pan-shqiptare nacionaliste, ata që donin ta ruanin shqiptare, autonomia nën një Osmane shtet dhe një Shqipëri e ndarë sipas linjave sektare me një pavarur Katolike në Shqipëri, i parashikuar kryesisht nga Katolikë.<sup class="cx-segment-block"> [98]   E reja shqiptare nacionaliste elite të promovuar përdorimin e gjuhës shqipe si një medium politike dhe intelektuale e të shprehurit.<sup class="cx-segment-block"> [99]   Nacionalizmi shqiptar në përgjithësi ishte një reagim ndaj gradual shpërbërjes së Perandorisë Osmane dhe një përgjigje të Ballkanit dhe të Krishterë lëvizjet kombëtare, që përbënte një kërcënim për një popullatës shqiptare që ishte kryesisht Muslimane.<sup class="cx-segment-block"> <sup class="cx-segment-block"> Përpjekjet ishin të përkushtuar për të përfshirë vilayets me popullata shqiptare në një më të madhe unitar shqiptar krahinë autonome brenda Perandorisë shtetit.