cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beshar el-Asad
Lindur dhe rritur në Damask, Beshar el-Asad u diplomua në shkollën mjekësore të Universitetit të Damaskut në vitin 1988 dhe filloi të punonte si mjek në Ushtrinë Siriane. Katër vjet më vonë, ai ndoqi studimet pasuniversitare në Western Eye Hospital në Londër, i specializuar në oftalmologji. Në vitin 1994, pasi vëllai i tij i madh Bassel vdiq në një përplasje makine, Bashar u thirr në Siri për të marrë rolin e Bassel si trashëgimtar.
Shkencëtarët politikë e kanë karakterizuar sundimin e familjes alavitë Asad në Siri si një diktaturë personaliste. Zgjedhjet u mbajtën vetëm në zonat e kontrolluara nga qeveria siriane gjatë luftës civile në vazhdim të vendit dhe u kritikuan nga OKB, opozita siriane dhe vendet perëndimore, ndërsa aleatët e Sirisë, duke përfshirë Iranin, Rusinë dhe Venezuelën, deklaruan se zgjedhjet ishin "të lira dhe të drejta".
Jeta
parapamje|majtas|Beshar el-Asad me gruan e tij [[Esma el-Asad]] Beshar është fëmija e dytë dhe djali i tretë i Hafiz el-Asad dhe Anisa Mahluf. Me vdekejen e Hafiz Asad, në vend të tij e zëvendësoi për një kohë të shkurtër Abdulhalim Haddam. Në vitin 1988 u Diplomua nga Universiteti i Damaskut - dega e mjekësisë. Ka bërë punime për "Sëmundjet e syrit" dhe ka vazhduar shkollimin për këtë degë në Angli.
Me vdekjen e vëllaut Basil Assad në një aksident trafikor u kthye përsëri në Siri, dhe u edukua për tu bërë trashëguesi i babait Hafiz Assad. Ai hyri në akademinë ushtarake, duke marrë përsipër praninë ushtarake siriane në Liban më 1998. Me vdekjen e babait Kryetari i përkohshëm Abdulhalim Haddam më 11 qershor 2006 e solli Beshar el-Asad'in në krye të Forcave të armatosura të Sirisë. Me ndryshimin e nenit të Kushtetutës së Sirisë që e parashikon "Moshën Minimale për të drejtë zgjedhjeje Kryetar" nga mosha 40, në moshën 34 Beshar el-Asad u bë Kryetari i Republikës së Sirisë. Më 17 korrik 2000, Asad u bë president, duke pasuar babanë e tij, i cili vdiq në detyrë një muaj më parë. Pasi që u zgjodh Kryetar, ai vazhdoi traditën e babait të tij në mardhëniet me Izrael'in, dhe nëpër konferenca ndërkombëtare ka bërë fjalime kundër SHBA've dhe Izraelit, që ishte një qëndrim ndryshe nga shtetet tjera Arabe.
Ngjarjet e 11 shtatorit 2001 tensionuan marëdhëniet SHBA-Siri, për arsye se SHBA'të e fajësuan Sirinë për "Mbështetje të Terrorizmit". Marëdhëniet mes SHBA've dhe Sirisë u tensionuan ashpër pas vrasjes së Kryetarit të Liban'it Refik Hariri. SHBA'të në Këshillin e Sigurimit të Kombeve të Bashkuar ka dhënë kontribut për kalimin e Rezulutës 1559, ku parashihet që ushtarët Sirian të tërheqen nga Libani. Më 16 korrik 2014, Assad u betua për një mandat tjetër shtatë-vjeçar pasi një tjetër zgjedhje jo-demokratike i dha atij 88.7% të votave.
Spektri mediatik shqiptar në fund të Luftës së Dytë Botërore : (shtator 1943-nëntor 1944)
Spektri mediatik shqiptar në fund të Luftës së Dytë Botërore : (shtator 1943-nëntor 1944). Autori: Arben Muka. Botim i Institutit Shqiptar të Medias, Tiranë, gusht 2011. Faqet e librit 140.
Në qendër është performanca dhe ndikimi i medias në kohën e pushtimit të Shqipërisë nga Gjermania naziste, jo vetëm evidentimi i elementëve më kryesorë të mënyrës sesi e mbuloi media vendore e kohës pushtimin e nazistëve gjermanë, jo vetëm për të nxjerrë në pah gjithë galerinë e ngjyrimeve në aspektin e pozicionimit të saj, por duke bërë dhe një vështrim krahasues mes dy procesve pushtuese të njëpasnjëshme. Në punim ndiqet e tërë dinamika e ngjarjeve më pikante nga vjeshta e vitit 1943, kur njëra ushtri e alarmuar hyri në territorin shqiptar dhe tjetra e dërmuar materialisht dhe psikologjikisht largohej; kjo në funksion të përshkrimit të mënyrave të perceptimit dhe vlerësimit mediatik në gjithë këtë proces dramatik për aktualitetin dhe perspektivën e Shqipërisë, për fatin e ekzistencës së saj, në një rajon dhe botë të trazuar nga ethet dhe temperatura e lartë e luftës.
Olimpiadat kombëtare të matematikës 3 (libër)
"Olimpiadat Kombëtare të matematikës 3" libër me Autorë Agim Karçanaj - Andrea Kotro.
“Kombinatorika”, me të cilën mbyllet kolana e librave të hartuar posaçërisht për nxënësit dhe mësuesit e interesuar për olimpiadat matematike, pasqyron një pjesë teorike të rëndësishme e të domosdoshme të spektrit të kulturës matematike të atyre që synojnë të marrin pjesë në gara serioze, ku vihen në sprovë dhuntitë dhe talenti në lëmin e dijeve matematike. Krahas algjebrës, teorisë së numrave dhe gjeometrisë, të parashtruara në librat e tjerë, njohuritë kombinatorike përbëjnë një sektor mjaft të parapëlqyer e të pashtershëm, me anë të të cilave sajohen ushtrime e probleme ndër më të bukurat. Zgjidhja e tyre kërkon intuitë, mprehtësi, ide origjinale, nuhatje për të kapur fillin e duhur. Nuk është rastësi që kjo problematikë i takon fondit të artë të visarit të olimpiadave.
Autoritetet postale
Autoritet postale janë ato institucione që janë të autorizuara të emitojnë pulla postale dhe artikuj të ngjashëm.
Autoritetet postale shqiptare
Në Shqipëri autoritet postal është Posta e Shqipërisë kurse në Kosovë Posta dhe Telekomi i Kosovës.
Swiss Diamond Prishtina
Swiss Diamond Hotel Prishtina është një hotel luksoz me pesë yje në Prishtinë, Kosovë. Hoteli ndodhet në Sheshi Nëna Terezë, bulevardin kryesor në lagjen qendrore të qytetit.
Hoteli është vlerësuar ndërkombëtarisht me Çmimin Ndërkombëtar Star Diamond nga Akademia Amerikane e Shkencave të Mikpritjes për ambientin e tij luksoz dhe shërbimet e personalizuara të ofruara.
Historia
Hoteli Swiss Diamond u hap më 1 dhjetor 2011, pas rinovimit të hotelit të vjetër ekzistues Iliria. Hoteli i dikurshëm Iliria u privatizua në vitin 2006 nga Mabetex dhe Union Commerce, me aksioner kryesor biznesmenin shqiptar Behgjet Pacolli.
Strengelbach
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Mbledhja
Mbledhja është fjalë që ka kuptim dhe përdorim të gjërë në gjuhën shqipe.
Kantoni Chef-Boutonne
Kantoni Chef-Boutonne (frëngjisht: Canton de Chef-Boutonne) është një kanton në departamentin Deux-Sèvres, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Chef-Boutonne. Ka sipërfaqe 231.5km2 dhe popullsi 6024 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Chef-Boutonne aktualisht përbëhet nga 15 komuna.
Mirosala
Historiku i fshatit është i vjetër po aq sa vet ai, varrezat e Mirosalës janë ndër më të vjetrat në rrethinë, gypat e ujit të gjetur gjatë gërmimëve datojnë nga koha Ilire që tregojnë per lashtësine e këtij fshati.
Simon Mignolet
Simon Mignolet (lindur më 6 Mars 1988) është një futbollist belg që luan aktualisht si portier për klubin e Liverpool FC në Premier League dhe për kombëtaren Belge.
Mignolet e filloi karrerën e tij profesioniste në divizionin e dytë belg me skuadrën Sint-Truiden në vitin 2004, ai shpenzoi 6 vite në atë klub, duke luajtur edhe 100 ndeshje. Ai u transferua në Premier League tek skuadra e Sunderland në qershor të vitit 2010 për 2 Milion £, ai shpenzoi 3 vite në Sunderland duke luajtur 90 ndeshje, përpara se të transferoheshe tek Liverpool në qershor të vitit 2013 për 9 Milion £.
Mignolet është gjithashtu edhe lojtar i Kombëtares belge të futbollit, ai e ka filluar karrerën kombëtare nga skuadra e moshave U16. Ai bëri debutimin e tij për kombëtaren e parë në vitin 2011, e që nga ajo kohë, ai ka luajtur 13 ndeshje.
Sint-Truiden
Mignolet ka lindur në Sint-Truiden të Belgjikës, dhe filloi të luante futboll me skuadrën lokale të qytetit të lindjes. Ai në fillim luajtui me skuadrën e moshave, përpara se të shkonte në skuadrën e parë në vitin 2006 ku ishte vetëm 18 vjeç. Në vitin 2009, ai bëri 29 ndeshje duke shënuar edhe 1 Gol, dhe ndihmoi skuadrën e tij që të fitonte divizionin e dytë belg, një vit më vonë ai u shpall portieri belg i vitit, pasi ndihmoi skuadrën e tij që të qëndonte në ligën më të lartë belge.
Sunderland
Më 17 qershor 2010, Mignolet firmosi një kontratë 5 vjeçare me klubin e Sunderland që luante në Premier League, vlera e transferimit kushtonte 2 Milion £. Më vonë, ish-klubi i tij Sint-Truiden kishte konfirmuar që Sunderland kishte mposhur konkurencën e PSV Eindhoven, Twentes dhe Udineses për të blerë lojtarin. thumbnail|left|Mignolet në duel me [[Theo Walcott, gjatë barazimit 0-0 të Sunderland kundër Arsenalit në gusht të vitit 2012.]]
Mignolet bëri debutimin e tij për Sunderland në barazimin 2–2 kundër Birmingham Cityt më 15 gusht 2010, dhe u emërua si lojtari i ndeshjes për shkak të performancës së tij. Në ndeshjen tjetë në shtëpi, në fitoren 1–0 kundër Manchester Cityt, Mignolet mori "clean sheet" e parë me Sunderland, ai në atë ndeshje bëri një performanc të shkëqyer duke shpëtuar edhe një Gol të sigurt të Emmanuel Adebayor. Mignolet bëri një tjetër performancë të mirë kundër Arsenalit, ku Sunderland barazoi me rezultatin 1–1 me Darren Bent që shënoi Golin vendimtar në minutën e 95. Craig Gordon e zëvëndësoi Mignoletin në portë për disa javë, megjithatë Mignolet ishte zgjedhja e parë e portës. Ai nuk luajti deri më 8 janar 2011, ku Sunderland pësoi një humbje në shtëpi kundër Notts County në raundin e tretë të FA Cup. Mignolet u rikthye në shkurt 2011 pas dëmtimit në gju, dhe fitoi në varg me komente të mira për shkak të performancave të tij të mira. Mignolet forcoi pozitën e tij si portieri i parë i skuadës sezonin e ardhshëm, edhe pse Sunderland bleu portierin irlandez Keiren Westwood. Më 29 tetor 2011, Mignolet përsoi një dëmtim gjatë barazimit të Sunderland 2–2 kundër Aston Villës, ai theu hundën pas një përplasje me Emile Heskey.
Në sezonin 2012-13, Mignolet luajti në të gjitha ndeshjet dhe bëri një performancë të shkëlqyer, duke arritur edhe një numër të madh të ndeshjeve pa pësuar Gol. Forma e tij bëri që portieri i Manchester Cityt dhe Anglisë, Joe Hart ta lavdëronte atë në dhjetor të vitit 2012 si portierin më të mirë të Premier Leagues deri në atë moment. Më 21 qershor 2013, u rapotua se Liverpool kishte arritur në marrëveshje për ta blerë portierin belg për 9 Milion £.
Liverpool
Më 25 qershor 2013, Mignolet firmosi një kontratë 5 vjeçare me Liverpool për 9 Milion £. Trajneri i Liverpoolit Brendan Rodgers e cilësoi atë si "një nga portierët më të mirë në Premier League". Më 13 korrik 2013, Mignolet bëri debutimin e tij jo-zyrtar për Liverpoolin në ndeshjen parasezonale të fituar me rezultatin 4–0 kundër Preston North End. Më 17 gusht 2013, Mignolet bëri debutimin e tij zyrtar në kampionat në fitoren 1–0 në shtëpi kundër Stoke City. Në minutën e 88 të ndeshjes, ai priti penalltinë e Jonathan Walters dhe më pas gjuajtjen e Kenwyne Jones menjëherë pasi Walters goditi penalltinë, duke i dhënë Liverpoolit fitoren. Ai vazhdoi rekordin tij duke e mbajtur portën e paprekur edhe në dy ndeshjet e tjera kundër Aston Villa dhe Manchester United (të dyja përfunduan 1–0, Daniel Sturridge shënoi golin e fitores në dy ndeshjet).
Kombëtarja
thumb|upright|150px|Mignolet në debutimin me [[Kombëtarja belge e futbollit|Belgjikën në kualfikueset e Euro 2012 kundër Austrisë më 25 Mars 2011.]] Mignolet ka luajtur me kombëtaren U–21 nga viti 2008 e deri në vitin 2010 duke luajtur edhe 10 ndeshje. Më 1 shtator 2010, ai u thirr për herë të parë në kombëtaren e parë pas performancave të mira me Sunderlandin. Ai bëri debutimin e tij të plotë për kombëtaren e parë në fitoren 2–0 kundër Austrisë më 25 Mars 2011 për kualifikueset e Euro 2012. Ai mbeti si startues edhe për katër ndeshjet e tjera të kualifikueseve të Euro 2012  , dhe në tre ndeshjet e tjera miqësore. Megjithatë, ai ishte në gjëndje që të ndihmonte Belgjikën që të mposhte Gjermaninë me rezultatin 3–1 në kualifikueset e Euro 2012, ku Belgjika doli në vendin e tretë duke mos u kualifikuar. Mignolet luajti edhe dy ndeshje të tjera miqësore gjatë sezonit 2011–12 kundër Greqisë dhe Anglisë. Pas ndeshjes me Anglinë, ai nuk luajti më me kombëtaren për 4 muaj, me portierin Thibaut Courtois që u bë zgjedhja e parë. Ai u rikthye në formacion më 14 nëntor 2012, në fitoren 2–1 në ndeshjen miqësore kundër Rumanisë. Ndeshja e tij e rradhës me kombëtaren erdhi 6 muaj më vonë, në fitoren 4–2 në një ndeshje miqësore kundër SHBA-së më 29 Maj 2013.
Statistikat
Redaktuar më 17 gusht 2013 thumb|right|Mignolet (në mes) me [[Kombëtarja belge e futbollit|Belgjikën sëbashku me shokët e skuadrës Vincent Kompany (majtas) dhe Kevin de Bruyne përpara një ndeshje miqësore kundër SHBA-së më 29 Maj 2013.]]
HN-5
HN-5 (kinezisht: 红缨-5; pinyin: Hóng Yīng-5; fjale-per-fjale. 'Red Tassel-5'; emri raportues i NATO-s: CH-SA-3) është një familje e gjeneratës së parë kineze të ajrit portativ- sistemet e mbrojtjes (MANPAD) të bazuara në teknologjinë sovjetike. Shkurtesa HN përdoret për të shmangur konfuzionin me raketat kundër anijeve të serisë HY (Hai Ying, ose Sea Eagle) të familjes së raketave Silkworm. Seria HN-5 në duart kineze është hequr në njësitë rezervë të vijës së parë dhe të linjës së parë nga seria QW MANPAD, por ende po përdoret nga njësitë e milicisë.
Komuna e Likovës
Komuna e Likovës gjendet në veri të Republikës së Maqedonisë e cila shtrihet në sipërfaqe prej 270 km2, me 27.085 banorë, me 22 vendbanime prej të cilëve 11 fshatra fushore, 11 fshatra malore, kurse popullata kryesisht është shqiptare.
Gjeografia
Komuna e Likovës ka një pozitë të përshtatshme gjeografike si për zhvillim me sukses të bujqësisë dhe blegtorisë ashtu edhe për zhvillimin e marrëdhënieve tregtare ndërkufitare me Kosovën dhe Serbinë. Vendbanimet e komunës së Likovës shtrihen në një vi rrëzë malore të gjatë rreth 30 km ose në një vi kufitare 35 km nga të cilat 5 km janë vi kufitare me Preshevë n dhe të tjerat me Kosovën. Nga të gjitha fshatrat e komunës vetëm fshati Opajë është fshat fushorë.
Demografia
Sipas regjistrimit të vitit 2002 në Komunën e Likovës jetojnë 27 058 banorë nga të cilët 97.42% janë shqiptarë.
Popullata shqiptare e komunës së Likovës është e vendosur në 23 fshatra nga të cilët: Allashec, Bellanoc, Dumanoc, Gllazhnjë, Izvor, Hërkoc, Runicë, Strazhë, janë fshatra të cilët kanë numër të vogël banorësh që përbëjnë rreth 5% të popullatës së komunës dhe pothuaj se janë të shuara. Popullata më së shumti është përqendruar në fshatrat: Hotël, Likovë, Llojan, Mateç, Nikushtak, Opajë, Orizare, Ropalcë, Vishticë, Sllupçan dhe Vaksincë. Fshati Sllupçan është fshati më i banuar në këtë komunë.
Ekonomia
Popullata e komunës së Likovës më së shumti merret me bujqësi dhe blegtori. Gjendja ekonomike e qytetarëve të komunës së Likovës u rëndua pas konfliktit të vitit 2001 ku si rezultat i përleshjeve të armatosura mes pjestarëve të Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare dhe pjestarëve të policisë dhe Armatës së Republikës së Maqedonisë u rrënuan shumë shtëpi, xhamia, objekte afariste dhe u shkatërrua në masë të madhe edhe ajo pak infrastukturë që ishte. Pas përfundimit të konfliktit të armatosur u dhanë shumë premtime se do të investohet në këtë komunë por një gjë e tillë nuk ndodhi. Rëndimi gjithnjë e më i madh i gjendjes ekonomike rezultoi që pas liberalizimit të vizave për Maqedoninë, në muajt shkurt-mars të viti 2010 të paraqitet fenomeni i shpërnguljes masive të qytetarëve të komunës së Likovës për në vendet e Evropës Perëndimore.Më së shumti emigruan në Belgjikë ku sipas deklaratës së ambasadorit të Belgjikës në Shkup, Mark Mishellson, [http://www.dw-world.de/dw/article/0,,5301319,00.html "Numri i azilkërkuesve nga Maqedonia vetëm gjatë muajit shkurt ka arritur në 349 persona dhe kjo është 50 përqind më shumë se tërë vitin e kaluar". ]
Historia
Likova edhe më herët njihej si komunë në ish sistemin Jugosllav por për shkaqe politike, meqë popullata ishte shumicë shqiptare iu kanë larguar privilegjet e komunës duke e vendosur nën udhëheqjen e komunës së Kumanovës.
Politika
Komuna e Likovës që nga themelimi i saj është udhëhequr nga kater mandatues politikë. Momentalisht kryetar i Komunës së Likovës është përfaqësues nga partia Bashkimi Demokratik për Integrim (shkurt: BDI) [[Erkan Arifi) i cili si kryetar i komunës u zgjodh në zgjedhjet lokale të vitit 2017 duke mundur kundërkandidatë nga Demokracia e Re dhe Partia Demokratike Shqiptare.
Vendbanimet
Komuna e Likovës i përfshin këto vendbanime:
Uerkheim
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Agim Karçanaj
Agim Karçanaj ka lindur më 10 Nëntor 1936 në Tiranë. Ka përfunduar shkollën e mesmë te përgjithshme “Qemal Stafa”, Tiranë me rezultate shumë të mira. Më pas përfundoi studimet e larta në Fakultetin e Shkencave të Natyrës, Universiteti i Tiranës, Dega Matematikë – Fizikë. Mbaruar me rezultate maksimale në lëndët e specialitetit. Në vitet 1958 – 1966 ka punuar si pedagog në Katedrën e Matematikës të Specialitetit në Fakultetin e Shkencave të Natyrës, Universiteti i Tiranës. Në vitet 1967 – 2001 ka punuar si pedagog në Katedrën e Matematikës të Specialitetit, të emërtuar më pas Departamenti i Matematikës në Fakultetin e Shkencave të Natyrës, Universiteti i Tiranës. (dalë në pension më 31.08.2001) Në vitet 2001 – 2008 si pedagog i jashtëm në Katedrën e Gjeometrisë në Departamentin e Matematikës në Fakultetin e Shkencave të Natyrës. Drejtues i leksioneve të lëndëve: gjeometri analitike, baza të gjeometrisë dhe matematikë elementare II. Ndërron jetë në 24 nëntor 2009.
Gjithashtu ka punuar për botime të ndryshme si :
Guxharat
Guxharati është shtet perëndimor i Indisë me popullësi rreth 60 milion. Kryeqyteti i shtetit është Gandinagar, kurse qyteti më i madh është Ahmedabad.
Klementi XIV
Papa Klementi XIV (Gian Vincenzo (Lorenzo) Ganganelli l. 31 tetor 1705, Santarcangelo di Romagna - v. 22 shtator 1774, Roma) ishte papa i 249 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 19 maj 1769 dhe deri më 22 shtator 1774. Paraardhës i tij ishte papa Klementi XIII, ndërsa pasardhësi Papa Piu VI.
Kantoni Langueux
Kantoni Langueux (frëngjisht: Canton de Langueux) është një kanton në departamentin Côtes-d'Armor, rajonin Région Bretagne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Langueux. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 20457 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Langueux aktualisht përbëhet nga 4 komuna.
Luftar Paja
Luftar Paja lindi në Gorishovë të Mallakastrës më 1 dhjetor 1941. Pas mbarimit të shkollës së mesme elektrike e pedagogjike në vitin 1963 mbaron studion 1 vjeçare për aktor në teatrin popullor. Qysh në moshë të re spikat talenti i tij si aktor. Kontribut të madhë në formimin e tij si aktor ka dhënë rregjisori Llazar Verria dhe veçanërisht aktori dhe regjisori i talentuar Pëllumb Kulla. Luftëtari është nderuar me medalje të çmimit të parë në vitin 1969 për kontributin e dhënë në grupet amatore, është nderuar me medaljen e Naim Frashëri e klasit të parë.
Ai ka luajtur përkrah aktoreve të mëdhenj shqiptar si Rolan Trebicka, Sandër Prosi, Mirush Kabashi, Hajrie Rondo, Kadri Roshi etj. Në vitin 1990 merr titullin e lartë Artist i popullit. Në vitin 2001 është shpallur qytetar nderi i Fierit. Në 31 maj të vitit 2005 atij i jepet titulli Nder i Qarkut Fier.
Filmografia
Pas një lajmi 2001
8 persona plus, teatër-komedi
Gurët e shtëpisë sime 1985 - Çobani Ëndërr për një karrige 1984 - Koli Kola Këshilltarët 1979 Udha e shkronjave 1978, Hanxhiu Pranverë në Gjirokastër 1978, Babi i dhëndërit Gjeneral gramafoni 1978 - Tregtari i veshjeve antike Gunat mbi tela 1977, Velo Streha e re 1977 -
F-16 Fighting Falcon
F-16 Fighting Falcon është një gjuajtës reaktiv me shumë role i zhvilluar fillimisht nga General Dynamics për Forcën Ajrore të Shteteve të Bashkuara (USAF). I dizejnuar fillimisht si gjuajtës dite i superioritetit ajror, ai ka evoluar në një avion të suksesshëm për të gjitha motet dhe me shumë role. Mbi 4.500 aeroplanëve janë ndërtuar që nga fillimi i prodhimit në vitin 1976. Pas Luftës së Dytë Botërore, pas Mig 29 (10.000+) është aeroplani luftarak i dytë më së shumti ekzemplar të prodhuar. Edhe pse nuk blihet më nga Forcat Ajrore Amerikane, versionet e përmirësuara janë ende duke u ndërtuar për klientët e eksportit. Në vitin 1993, General Dynamics i shiti biznesin e prodhimit të vet të avionëve korporatës Lockheed, i cili në vazhdim u bë pjesë e Lockheed Martin, pas një shkrirje në vitin 1995 me Martin Marieta.
Fighting Falcon (shq.: skifteri luftarak) është një gjuajtës me risi të shumta, duke përfshirë një kabinë në formë flluske për shikueshmëri më të mirë, shkop kontrolli të montuar anash për të lehtësuar kontrollin, një ulëse të pjerrët prej 30 gradë për të zvogëluar efektin e forcave-G në pilotin, dhe përdorimin e parë të stabilitetit të relaksuar statik/sistemin e fluturimit me tel për kontrollin e fluturimit që e bën atë një avion të shkathët. F-16 ka brenda topin M61 Vulcan dhe 11 vende për të varur armë dhe pajisje të tjera të misionit. Emri zyrtar i F-16 është "Fighting Falcon", por zakonisht nga pilotët e saj quhet "Viper", për shkak të një ngjashmëri të perceptuar me gjarprin, si dhe Galactica Battlestar Colonial Viper Starfighter.
Përveç forcave aktive të Forcave Ajrore të SHBA-së, Komandës së Forcës Ajrore Rezervë, dhe njësive të Forcës Ajrore të Gardës Kombëtare, avioni është përdorur edhe nga ekipi amerikan i demonstrimeve ajrore U.S. Air Force Thunderbirds, si dhe si avion kundërshtar/agresor nga ana e Forcës Detare të Shteteve të Bashkuara. F-16 gjithashtu shërben në forcat ajrore të 25 shteteve të tjera. Supozohet që F-16 të jetë në shërbimin e Forcave Ajrore të SHBA-së deri në vitin 2025. F-35 Lighting II do të marrë vendin e F-16.
Informacione të Përgjithshme
Sot në botë 24 shtete janë duke përdorur modelet e ndryshme të F-16. , e cila do të jetë në shërbim të Forcave Ajrore të SHBA'së që nga viti 2011.
F-16 ka aftësi eliminimin e e objektivave në ajër dhe në tokë, përdoret edhe si Aeroplan Bombardues.
Operatorët
thumb|300px|Operatorë e F-16 në vitin 2010
F-16 është duke u testuar nga forcat ajrore të vendeve të mëposhtme:
Honda
Honda Motor Co. Ltd. (TYO: 7267, NYSE:HMC) (japonisht: 本田技研工業株式会社 - Honda Giken Kōgyō, Kabushiki kaisha, ose Honda Technology Research Institute, Co., Ltd.), ose thjesht njohur si Honda është prodhues japonez i veturave, kamionëve, motorëve, skuterëve dhe robotëve.
Kompania Honda më shumë mund të radhitet në grupin e kompanive për prodhimin e elektrik të motorëve se sa në të prodhimit të veturave.
Nerodima e Poshtme
Nerodime e Poshtme është një vendbanim në komunën e Ferizajt, Kosovë.
Vordemwald
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Partia Demokratike e Italisë
Partia Demokratike (PD) është parti politike e qendrës së majtë italiane, e themeluar 14 tetor 2007.
Sipas Manifestin e vlerave të miratuara nga partia 16 shkurt 2008, Partia Demokratike ka për qëllim të ndihmojë në ndërtimin dhe konsolidimin, në Evropë dhe në botë, një reformist të gjerë varg dhe pro-evropian i qendrës së majtë, duke punuar në një marrëdhënie organike me forcat kryesore socialiste, demokratike dhe progresive dhe promovimin e veprime të përbashkëta.
PD është partia më e madhe italiane për vota (Raportuar si në zgjedhjet e përgjithshme të 2013) dhenumri i deputetëve (Raportuar si në Legjislaturës XVII), si dhe forca e parë politike në italiane e qendrës së majtë. Më 29 korrik 2009, në fund të fazës së anëtarësimit në kongres, partia shpall 820 607 anëtarët, duke dëshmuar të jetëpartia e dytë më e madhe në Evropë sipas numrit të abonentëve, e ndjekur nga CDU gjermane dhe spanjolle PP.
Në nivel evropian,PD është bashkuar zyrtarisht, 27 shkurt 2014, Partia e Socialistëve Evropianë me të cilin ai e kishte marrë tashmë një marrëdhënie të ngushtë pune formuar në vitin 2009, Grupi Parlamentar i Aleancës Progresive të Socialistëve dhe Demokratët.
Mbledhja e monedhave
Mbledhja e monedhave është një hobi shumë i popullarizuar. Mbledhja e monedhave ka filluar si një virtyt i aristokracisë dhe me kohë ka kapluar edhe shtresat e tjera të shoqërisë.
Mbledhja e pullave postale nuk është e njëjta gjë si numizmatika. Numizmatët mund të studiojnë monedha të rralla edhe pa i poseduar ato. Përkundër tyre, mbledhësit e monedhave mund të mbledhin monedha pa u thelluar në origjinën apo shfrytëzimin e tyre.
Në Shqipëri monedhat emitohen Banka e Shqipërisë.
Vetëm në gjysmën e vitit 1970, numizmatika filloi të marrë popullaritet edhe për të koleksionuar kartëmonedha. Megjithëse monedha dhe kartëmonedha janë të ngjashme, në faktin  që ato së bashku shërbejnë  si detyrime ligjore për shërbimet komerciale, kjo ngjashmëri u kuptua kohë më vonë nga  të apasionuarit e kartëmonedhave. Koleksionimi i kartëmonedhave e monedhave në shumë vende ka qenë i ndaluar, vetëm tre dekada më parë koleksionistët mund të referoheshin në një numër të paktë katalogësh dhe në çmimet e tregtarëve edhe këto të kufizuara, shumica e të cilave ishin të pa kompletuara e të siguruara me vështirësi, ose ata mund të ndërtonin njohuritë e tyre  nëpërmjet kërkimeve personale apo kontaktit me koleksionistë të tjerë.
Sot monedhat metalike dhe kartëmonedhat përbëjnë objekt koleksionimi për të gjithë numizmatët në botë. Edhe në Shqipëri është krijuar Federata e Koleksionistëve të Shqipërisë në të cilën aderojnë të apasionuar të fushës së koleksionimit të monedhave, kartëmonedhave dhe të pullës shqiptare.
Edhepse ka një numër të kolekcionarëve shqipfolës, në trevat tona nuk eksiton ndonjë organizatë e tyre e veçantë.
Jani Papadhopulli
Jani Papadhopulli (1874 - 1939), gjithashtu i njohur si Jan Papadopulli, ishte një nga delegatët e Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë, i cili më vonë u zgjodh deputet i Kuvendit të Shqipërisë në vitet 1923-1924, duke përfaqësuar rrethin e Gjirokastrës. Me profesion tregtar, Papadhopuli ishte delegat i Gjirokastrës në Kongresin Ortodoks Shqiptar të vitit 1922, ku u shpall autoqefalia e kishës shqiptare.
Gregori IX
Papa Gregori IX (Ugolino dei conti di Segni l. 1170 afërsisht, Anagni - v. 22 gusht 1241, Roma) ishte papa i 178 i Kishës Katolike. Shërbeu si papë që nga zgjedhja e tij më 19 mars 1227 dhe deri më 22 gusht 1241. Paraardhës i tij ishte Papa Honori III, ndërsa pasardhësi papa Çelestini IV.
Kantoni Sauzé-Vaussais
Kantoni Sauzé-Vaussais (frëngjisht: Canton de Sauzé-Vaussais) është një kanton në departamentin Deux-Sèvres, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Sauzé-Vaussais. Ka sipërfaqe 186.12km2 dhe popullsi 5681 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Sauzé-Vaussais aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
The Offspring
The Offspring është një bend i muzikës punk rock, i formuar në Orange County, California, USA në vitin 1984 edhe akoma aktive.
Kështjella e Bratisllavës
Kështjella e Bratisllavës (sllovakisht:, Pressburger Schloss, Pozsonyi Vár) është kalaja kryesore e Bratisllavës, kryeqytetit të Sllovakisë.
Ndërtesa masive drejtkëndëshe me katër kulla të larta qëndron mbi një kodër shkëmbore në "Karpatet e Vogla" direkt mbi lumin Danub në mes të Bratislavës. Për shkak të madhësisë së saj dhe vendit, ka qenë një tipar dominues i qytetit për shekuj me radhë.
Vendndodhja ofruar pamje të shkëlqyer të Bratisllavës, Austrisë dhe, në mot të qartë, pjesë të Hungarisë. Shumë legjenda janë të lidhura me historinë e kështjellës.
Kështjella
Kështjella përfshin vendet në vijim:
Ndërtesa e kështjellës (Pallati)
Ndërtesa e kështjellës përfshin katër kulla (një në çdo cep) dhe një oborr brenda saj me një pus uji të thellë 80 m (260 ft). Kulla më e madhe dhe më e lartë është Kulla e Kurorës në cepin jugperëndimor. Kulla 47 m (154 ft) daton nga shekulli i 13-të dhe për rreth 200 vjet duke filluar nga mesi i 1500 ka qenë streha e bizhuterive të kurorës së Hungarisë.
Sadudin Gjura
Sadudin Gjura, lindi në vitin 1926, në fshatin Shipkovicë. Mësimet e para i bëri në fshatin e lindjes, të mesmen në Tetovë, kurse studimet e gjuhës ruse në Shkup. Ai ishte ndër profesorët e parë të Pollogut dhe të Malësisë së Sharrit. Punoi si mësues në shumë fshatra, ndërsa në vitin 1951 vepron si profesor në Normalen e Tetovës.
Në vitin 1952, profesorin e nxjerrin nga mësojtorja dhe prej asaj dite nxënësit nuk e shohin më. Dënohet me 14 vjet burg, por përjetoi vetëm 8 vite nëpër burgjet e errëta dhe kazematet jugosllave të asaj kohe në Idrizovë e Goli Otok. Nga burgu doli i sëmurë psikikisht dhe i paaftë për jetë. Vdekja e tij mbeti enigmatike me dekada. Pas lëshimit nga burgu, gjatë dimrit të madh, forca policore jugosllave te asja kohe e marin ne qytetin e Tetoves dhe me ane te helikopterit e kan hedhur ne majat e larta te sharrit. Barinjët e Sharrit e gjejnë kurmin e tij të shformuar dhe të derdhur në qershor të vitit 1962.
Ishte poet dhe dramaturg i martirizuar. Shkroi një grumbull poezishë, por thuajse shumica prej tyre u humbën ose u sekuestruan nga pushteti. Ka shkruar poezinë e gjatë me 50 vargje "Jeta e re e njerëzimit po agon", që e botoi për herë të parë Jeta e Re e Prishtinës, në fillim të viteve 5O-të. Duke i falënderuar dr. Kadir Shabanit nga Shipkovica, të shoqëruar me shënime për autorin, këtë poezi e ribotuam në revistën Brezi 9, para disa vitesh. Nga të afërmit e tij janë ruajtur edhe poezia "Vaj si qenka ba Tetova", "Marshi i normalistit", "Kanga e punëtorit" e tjerë. Sadudin Abdulla Gjura mbet emër letrar i asaj ane, veçmas me dramën "Lalë Bajrami", si dhe me dramat "Fejesa në djep", "Shqipja e malit" dhe "Dervish Cara".
Jetëshkrimi
Rrethanat shoqëror-politike në të cilën jetoi dhe veproi Sadudin Gjura përfshinin kthesat e mëdha të shekullit XX për historinë e Ballkanit e më gjërë. Trashëgimia e hartës së coptuar shqiptare përligjet edhe njëherë në nivelet vendosëse botërore. Përpjekjet e shqiptarëve njohin ngritje dhe rënie, por kurrë ndalje. Në këto dimensione duhet të kërkohet edhe vepra e atdhetarit dhe shkrimtarit, Sadudin Gjura.
Sadudin Gjura u lind më 15 mars 1926, në katundin Shipkovicë të Tetovës. Ishte djali i vetëm i Avdullahut dhe nënës Sedijes. I ati i tij ishte një njeri arsimdashës dhe një fetar i njohur. Ndërkaq, e ëma Sehidja ishte një grua fisnike, mikpritëse, e dashur, mjaft e zgjuar dhe me karakter të fortë.
Sadudin Gjura elementet e para të gjuhës së atëhershme zyrtare serbe dhe katër klasët e para të shkollës i mori në shkollën serbe në vendlindjen e tij. Në vitin shkollor 1936/37, Sadudini regjistrohet në Shkollën e Medreses “Isa Beg” në Shkup, ku ndjek vitin e parë. Klasën e dytë e vazhdon në gjimnazin e Tetovës. Me hyrjen e gjermanëve, italianëve dhe bullgarëve trojet shqiptare administrohen nga këto regjime. Një pjesë e mirë e territoreve shqiptare të Shqipërisë Lindore bashkohen me amën e tyre dhe administrohen nga fashistët italianë ( prill 1941-nëntor 1944). Shqiptarët, të cilët në kohën e Jugosllavisë së Kralit nuk kishin asnjë të drejtë, okupatorët italian i pritën si çlirimtarë. Në mesin e shumë të drejtave që fituan shqiptarët, ishte edhe ajo e shkollimit në gjuhën amtare. Kështu, në korrik të vitit 1941, në Tetovë hapet Kursi për përgatitjen (aftësimin) e nxënësve shqiptarë që të ndjekin shkollimin në gjuhën amtare nëpër shkollat e mesme. Për shkak të largësisë së qytetit, Sadudini vendoset në shtëpinë e axhës së tij, Mulla Jaha në Fushë të Madhe. Me hapjen e shkollave në gjuhën shqipe, në gjimnazin e Tetovës nuk plotësohen kushtet për hapjen e klasave të ciklit të lartë, e me këtë pamundësohet vazhdimi i shkollimit të Sadudinit.
Nga fundi i vjeshtës së vitit 1941, në Prishtinë çelet Shkolla Normale “Naim Frashëri”. Hapja e saj bëri jehonë të madhe dhe u prit me admirim ndër shqiptarë. Babai i Sadudinit vendos ta shkolloj më tej djalin. Nga qyteti i Ohrit e deri në Kumanovë, 17 të rinj shqiptarë regjistrohen në këtë shkollë, në mesin e të cilëve edhe Sadudin Gjura e kushërinjtë e tij Xhelaludin Gjura e Rexhep Sadiku nga Shipkovica, Ismail Saiti dhe Seid Musai nga Tetova, Rahman Besimi nga Piroku, Isni Abdullahu nga Sllatina etj.
Një natë para se të nisen për në Prishtinë, të gjithë këta të rinj bujnë në Shipkovicë tek gjyshja e Sadudinit, e njohur me emrin ”halla Hirqe”. Ishte fundi i nëntorit. Toka kishte pritur borën e parë. Në mëngjes herët, të gjithë këta përmes Malit Sharr shkojnë në Prishtinë, nga se bullgarët kishin vendosur regjimin e vizave në rrugën që kalonte nëpër Grupçin e Shkup. Në Prishtinë, Sadudini ambientohet shpejt. Pos ndjekjes së mësimit, ai interesohet për situatën politike, e përcjell shtypin, lexon beletristikë etj.
Pas kthyerjes, Gjura emrohet mësues në disa fshatra të Tetovës; Çellopek, Shipkovicë dhe Pirok. Në vitin 1947, Gjura jep provimet e maturës në Shkollën Normale “Nikolla Karev” në Shkup, ndërkaq në vitin shkollor 1947/48, ai punësohet në fshatin Vrapçisht të Gostivarit. Në këtë shkollë, tregojnë kolegët e tij, Sadudini ishte mësues i vyeshëm, i rregullt dhe në mbledhje të kolektivit kur diskutonte të gjithë kolegët e tij e dëgjonin me një vëmendje të veçantë.
Në vitin shkollor 1948/9, Sadudini fiton bursën e Ministrisë së Arsimit për t’i vazhduar studimet e gjuhës dhe letërsisë ruse në Shkollën Normale “Nikolla Karev” në Shkup. Kjo bursë u jepej arsimtarëve më të dalluar dhe me bindjen, se do ta kryejnë në kohë e me sukses. Gjatë kohës së studimeve në Shkup, ai banon në një dhomë në konvikt me Rexhep Bajramin, Rahman Besimin e Jusuf Skoron. Gjatë studimeve ai dallohet mjaft. Gjuhën ruse e njihte mirë ashtu siç e njihte edhe letërsinë ruse e botërorë. Edhe vitin e dytë të studimeve, Sadudin Gjura e ndjek në Shkup. Ndërkaq, në vitin shkollor 1950/51, Normalja e Shkupit ndahet dhe një pjesë e saj transferohet në Tetovë, në ndërtesën e shkollës fillore “Liria”.
Meqë mungon kuadri, Ministria e Arsimit thërret në Shkup tre shokët e studimeve Sadudin Gjurën, Rexhep Bajramin dhe Rrahman Besimin, ku i njofton për emrimet në Normalen e re në Tetovë. Sadudin Gjurën si njohës i gjuhës e caktojnë profesor të gjuhës shqipe dhe të asaj ruse. Gjatë kohës që jep mësim në normale, ai jep mësim edhe maturantëve të gjimnazit të Tetovës. Sadudini i zotëronte mirë lëndët që i jepte. “Kërkonte rregull e përpikëri, siç ishte vet i rregullt dhe i përpiktë kujton nxënësi tij Hazir Mustafai dhe vazhdon, profesor Sadudin Gjura kërkonte punë dhe mësim, sepse, ai vet punonte në përgatitjen dhe mbajtjen e mësimit. Kujdesej për atë që të sigurojmë shënimet e duhura që të mund të mësojmë, sepse nuk dispononim as me libra, e as me literaturë tjetër plotësuese”.
Sadudin Gjura ishte intelegjent, me një shpirt të pastër dhe me një vizion të qartë. Ai kishte kulturë të gjërë leximi dhe njihej si më i informuari. Lexonte klasikët francez dhe rusë si Viktor Hygon, Balzakun, Tolstoin, Çehovin, Pushkinin, pastaj Aligerin e Homerin etj. Ishte në gjendje që të thotë përmendsh pjesë nga veprat e këtyre autorëve.
Sadudin Gjura i binte kitarës dhe këndonte shumë bukur. Një pjesë të mirë kohës së studimeve e kalonte duke përcjellur operat, baletin, koncertet dhe filmat që jepeshin në Shkup. U miqësua me aktor e përgjegjës të këtyre institucioneve kulturore e artistike. Diskutonte për shfaqjet që jepeshin. Kishte shoqëri me shkrimtarin Venko Markovski, të cilit shpesh ia thoshte poezitë e veta në gjuhën maqedone. Pos gjuhës serbe dhe maqedone Gjura e zotëronte mjaft bukur edhe gjuhën ruse.
Opusi letrar i krijuesit Sadudin Gjura është i vogël, por me peshë në letërsinë shqipe të këtij krahu. Shkrimi i një drame jo vetëm me motive sociale dhe vënia në skenë në kohën, kur plaga e kurbetit kishte mbuluar familje të shumta shqiptare dëshmon për vlerën që kishte një dramë e tillë në atë kohë. Shkrimi i një drame në këtë krahë, në atë kohë është i një rëndësie të veçantë në letërsinë shqipe.
Pos dramës në dorëshkrim “Lalë Bajrami”, Sadudin Gjura ka lënë pas vetes një poezi të gjatë kushtuar kohës së robërisë dhe luftës çlirimtare me titull “Jeta e re e njerëzimit po agon”, dhe disa vargje që shokët e tij i kanë pasë mësuar përmendsh. Gjithashtu, ai ka lënë edhe një Ditar të periudhës 1947-1950, të shkruar gjatë kohës së studimeve. Drama origjinale e “Lalë Bajramit” dhe Ditari i tij ndodhen tek kushëriri i tij, Sabri Ramizi. “Sadudini para se të burgoset ma pat sjellur në fshatin Gjeranicë, ku isha mësues në atë kohë, së bashku me Ditarin edhe dramën “Lalë Bajrami”,” thekson ai. Versioni i botuar i dramës kohë më parë nuk është i Sadudin Gjurës. Ajo kaliografi nuk është e tij. Drama “Lalë Bajrami” është e shkruar me një shkrim shumë të bukur dhe pa gabime. Sadudini ka shkruar edhe mjaft poezi prej të cilëve njohim shum pak dhe ate kryesisht ata që bashkëkohanikët e tij I patën mësuar përmendsh. Mbase mund të ketë shkruar edhe diçka tjetër, siç kemi pasur rastin të dëgjojmë e lexojmë edhe për disa drama.
Dështimi i realizimit të aspiratave të shqiptarëve pas Luftës së II Botërore, që qenë sanksionuar në kapitullin mbi vetvendosjen edhe në kartën e Atlantikut, Teheranit, Konferencës së Bujanit, por edhe dhuna e terrori që kishte filluar të ushtrohej mbi shqiptarët shtynë që “në fund të vitit 1944, por më qartë aty nga fillimi muajit mars të vitit 1945” të dalin veprimtari ilegale të grupeve atdhetare politike e luftarake në Kosovë, e më gjërë në hapsirat e Shqipërisë Lindore, duke krijuar rezistencën shqiptare. Në një raport të UDB-së rezulton se “në periudhën mars 1945-mars 1947 kanë vepruar 55 grupe e organizata politike ilegale e luftarake të lidhura mes vedi”, në mesin e të cilave edhe Komiteti Nacional Demokratik Shqiptar i Shkupit (Halim Orana). Në krye të këtyre grupeve dalin njerëz që kanë përkatësi sociale e ideologjike heterogjene dhe me program të Luftës Nacionalçlirimtare Shqiptare Demokratike, e cila synonte të jetësonte programin politik të lidhjes së Dytë të Prizrenit (1943). Ky organizim ka pasur shtrirje në të gjitha trojet shqiptare”. Detyrë kryesore e këtyre grupeve të armatosura më 1945, ishte të depërtonin në masat popullore dhe në organet e administratës, të pushtetit, të përvetësonin personalitete të rëndësishme dhe të përgatisnin terrenin për puç nga brenda”.
Një njeri i arsimuar dhe i zgjuar si Sadudini, i cili e pa Kosovën e administratës së Italisë fashiste, kishte përjetuar klithmat e të mobilizuarve të mars-prillit të 1945-ës dhe për momentin ndiqte shkollën në Shkup, s’kishte s’i të mos e kishte kuptuar “tradhëtinë që iu bë shqiptarëve në Luftën e Dytë Botërore”, si të mos kishte dëgjuar për dhunën që ushtronin partizanët pas Luftës dhe të mos ishte gjetur në një rreshtim “me rezistencën, me Lëvizjen Popullore Shqiptare”. Sipas disa veprimtarëve Sadudin Gjura kishte qenë anëtarë i NDSH-së ( Sh.Kazazi). Nga qëllimi, forma dhe mënyra e organizimit të Organizatës së tij “Liria” kjo gjë është e mundshme. Edhe Organizata ilegale “Liria” kishte këtë për synim “bashkimin e trojeve shqiptare”. Dr.Muhamet Pirraku duke folur mbi qëllimet e këtyre organizatave thekson se, “Personat e përvetësuar për Luftën gjithshqiptare kundër okupatorit serbosllav formonin komitete e organizata politike me program luftarak demokratik, me detyrë që të udhëheqnin qëndresën dhe luftën e popullit shqiptar për çlirim dhe bashkimin e Shqipërisë etnike”. Organizata ilegale “Liria” sipas njërit prej anëtarëve të saj, Sheref Kazazi “u themelue në fund të vitit 1946, në Tetovë”. Udhëheqës i Organizatës ishte Sadudin Gjura. Anëtarë ishin Sheref Kazazi, Gani Luma, Ismail Seidi etj. Mbledhjet mbaheshin në shtëpitë e anëtarëve të Organizatës dhe drejtoheshin nga Sadudin Gjura. Ai nënvizonte në mbledhje, se “pas Luftës së II Botërore situata na dikton që ne duhet të përgatitemi për kryengritje. Qëllimi i Organizatës sonë është bashkimi i trojeve shqiptare, Shqipërisë”.
Sadudini Gjura e kishte shtrirë dukshëm rrjetin e anëtarëve të Organizatës përmes sistemit të treshit. Organizata ka numruar, diku te 1500 anëtarë, në një shtrirje prej Ohri e deri në Prizren”. Organizata sipas tij kishte ngritur edhe resorët e mbrojtjes, sigurimit, propagandës etj., por nuk i kishte publikuar emrat e drejtuesve të tyre. Sadudin Gjura mendonte që në Oganizatën e tij të rekrutonte sa më shumë njerëz të profesioneve të ndryshme. Qëllimi i tij ishte që të përfitohen njerëzit e pushtetit, të institucioneve e deri te njerëzit e sigurimit. Pas shpërbërjes së grupeve në vitin 1947, një pjesë e drejtuesve të tyre kishin ikur në perendim. Më vonë, Sadudini filloi të kërkojë nga shokët e vet që të “përgatiten dhe të presin, sepse grupet shqiptare, dhe aleate kanë rrethuar Jugosllavinë dhe presin që të hudhen brenda”. Andaj që të maskohet kjo, këta nga brenda duhet t’i japin imazhin sikur populli nga brenda nuk e do regjimin dhe bashkësia ndërkombëtare do ta pranojë luftën e tyre si të drejtë. Lirinë ai e kërkonte me kryengritje dhe luftë. Kjo shihet në poezinë e tij “Jeta e re e njerëzimit po agon” ku ai në mes tjerash thotë: “Në kryengritje thërret nji za e ushton / mas vajit vjetër, po lind një gaz i ri:/ E me gjallni e rreptësi shpirti gufon/sa nis lufta e pritun për liri!” “Kushtrimi i luftës dhe zjarmi mer furi,/ m’beteja t’rrepta përpara ai na prinë”…
Pas disa vitesh, Sadudin Gjura futi në rrjetin e “sistem treshit” edhe të arsimuarit e asaj kohe: Sabri Ramizin nga Shipkovica, Izmit Bajramin nga Liseci, Murat Isakun nga Gajrja, Vebi Lushin nga Tetova etj. dhe bashkëfshatarët e tij shipkovicas, me të cilin u afrua shumë duke e bartur dhe ndarë përgjegjësinë me ta.
Me prishjen e marrëdhënieve me Shqipërinë dhe pas Informbirosë, organet e shtetit jugosllav filluan represaljet, maltretimet dhe ngritjen e proceseve gjyqësore ndaj shqiptarëve. Në këtë periudhë kushëriri e djali i tezez së Sadudinit, Xhelaludin Gjura ikën në Shqipëri. Ai hyn e del disa herë në kufirin jugosllavo-shqiptar, duke mbajtur lidhje me banorët e Shipkovicës dhe veçmas me Sadudinin. Nga Shqipëria, Xhelaludini sjell material propagandues si gazeta, broshura etj. Gjatë kësaj kohe Shipkovica dhe fshatrat e malësisë për një kohë të gjatë kontrollohet rreptësisht nga policia. Mjaft njerëz burgosen, familja e Xhelaludinit internohet në Sv. Nikole e Kavadar, nëpër familjet e gjakut të Xhelalit, policia vendoset me familjet e veta duke ndarë dhomat e pakta të tyre.
Në këtë grup dënohen edhe S. Ramizi (10 vjet dhe 2 vjet heqje e të drejtës qytetare), I. Bajrami (11 vjet), M. Isaku (9 vjet), A. Skenderi (7,5 vjet) dhe V. Lushi (6 vjet). “Nova Makedonija” e 1 dhe 3 qershorit 1952, duke informuar për gjykimin e kësaj Organizate me titujt “Gjykimi në Tetovë i Grupit të spiunëve dhe terroristëve” dhe “U gjykuan terroristët në Tetovë”, shkruan në mes tjerash se “të gjithë këta 6 të akuzuar kishin disponim armiqësor ndaj rendit shoqëror dhe ekonomik të RPFJ, kundër ndërtimit socialist të vendit tonë” dhe vazhdon “Veprimtarinë e tyre armiqësore e përforcuan, veçmas pas paraqitjes së rezolutës së famshme të Informbirosë, kur u lidhën dhe formuan grupin spiun-terrorist”. Për këtë proces gjyqësor shkruan shkurt disa gazeta qeveritare.
Në grupin e dytë u dënuan Sheref Kazazi, Ismail Seidi, Gani Luma, Hisni Abdullahu dhe Zija Roshi, ndërkaq në Grupin e tretë dënohet kryesisht grupi i Shipkovicës: Mulla Jaha, Resul Arifi, Jusuf Selimi, Ibrahim Zeqiri, Beadin Nebiu dhe Xhemail Beqiri nga Reçica. Grupet dënoheshin me një pauzë prej 2-3 javësh në mes. Të gjtihë këta, aktakuza i ngarkonte për veprimtari armiqësore kundër shtetit dhe popullit, “ për përmbysje të pushtetit me forcë, për organizim, për propagandë dhe kundërzbulim”.
Sadudini Gjura, burgun e rëndë e vuan në fillim në Idrizovë dhe më vonë në Goli Otok bashkë me shokët e tij. Ai ishte i pari, të cilin pas një zënke me një të burgosur e fusin në “karcelin pa ajër” të ngritur kohë më pare në Burgun e Idrizovës. Në këtë burg i bie hise të njihej me Metodia Çenton, i cili krijoi një respekt për intelegjencën dhe kulturën e Gjurës. Vite më parë qenë dënuar udhëheqësit e KNDSH-së me vdekje dhe burgje të rënda. Më pas dënohen edhe mjaft të arsimuar të tjerë, të cilët dyshohet të kenë qenë të inkuadruar nëpër organizatat egzistuese në Maqedoni. Këto gjyqe përmes dënimeve të rënda, kërkonin veç tjerash, që të disiplinonin popullin shqiptar në Jugosllavi dhe t’ia shuanin dëshirën për të qenë i lirë.
Më, 29 nëntor të vitit 1959, pas 8 vjet vuajtje dënimi të rëndë, Sadudin Gjura lëshohet nga burgu i çmendur.
Aty kah mesi i marsit të vitit 1960 në një gjendje të rëndë psiqike, ai del nga shtëpia e tij në qytet dhe nuk kthehet më. Më kot presin prindërit, e shoqja Sebija shtazënë dhe djali Fetahu. “Hypi në verandën e shtëpisë dhe i kishte drejtuar sytë faqeve të Malit Sharr që kishin shpinë, Shqipërinë” kujton gruaja e tij Sebija. E kërkuam gjithkah, përveç pjesëve të faculetave me gjak të tij s’gjetëm gjë - vazhdon ajo. Shtatë javë pas Shën Gjergjit, në Qafëbjeshkën e Leshnicës afër kufirit shqiptar e gjejnë kurmin e tij barinjtë e Organizatës së dhenëve “1 Maj”, Mahis Berzati dhe Ibish Ibishi. E varrosin në të njëjtin vend pas dy ditësh, pas një kontrolli të organeve të obduksionit dhe judikaturës. Në nderimin e fundit ishin vetëm babai i tij Avdullahu, kushëriri Mahiri, hoxha i fshatit, dy a tri veta të tjerë, frika dhe mallkimi i fshatarëve.
Në çertifikatën e vdekjes që organet ia lëshojnë familjes së tij, data e vdekjes së Sadudin Gjurës figuron 25 shkurt 1960, ndërkaq që organet e rendit e hasin për të parë herë vdekjen e tij atë ditë që e gjejnë barinjtë, pra gjashtë javë pas Shën Gjergjit d.t.th.diku aty prej 15 deri 20 qershor 1960. Dilema rreth vdekjes së tij ka ekzistuar në popull, pasi rasti nuk u ndriçua apo ndoshta u ndriçua e nuk u publikua. Organet e kriminalistikës një kohë pas vdekjes patën hapur një ekspozitë me fotografi të fushës së tyre. Në mesin e shumë fotografive ishte edhe ajo që paraqiste kurmin e Sadudin Gjurës.
Kështu, në rrethana të pandriçuara mbyllet jeta e njomë, tragjike dhe e dhimbshme e një atdhetari që s’pushoi për asnjë çast për lirinë, arsimin dhe kulturën e popullit të tij. Sadudin Gjura. Ai, vrapoi tërë jetën të kap “agimin e jetës së re të njerëzimit”. Dhe vërtet e kapi, atëherë, kur kaloi në zonën e lirë në mes jetës dhe vdekjes, në çmendi, ku të gjitha kërkesat dhe synimet i realizonte. Rruga e Qafbjeshkës së Leshnicës e dëshmon këtë. Figura dhe vepra e tij në të shkuarën ishte një burim frymëzimi për pasardhësit e tij shipkovicas, tetovarë e më gjërë. Rivlerësimi i tij, sot, është një veprim ndonse i vonuar, mjaft i drejtë, që na bën nder dhe dinjitoz si bashkombas të tij. Këto aktivitete kushtuar atij, janë njëherit edhe një rehabilitim e nxjerrje nga një ekskomunikim i paparë, të cilin atdhetari, shkrimtari e arsimtari Sadudin Gjura nuk e ka merituar.
Burimi
Shaip EMËRLLAHU - Tetovë, 28 nëntor 1999
Arunaçal Pradesh
Arunaçal Pradesh është shtet verilindor i Indisë me popullësi rreth 1 milion. Kryeqyteti i shtetit, i cili është dhe qyteti më i madh është Itanagar.
Zofingen
është një komunë në kantonin Aargau të Zvicrës.
Kurt Agë Kadiu
Kurtë Agë Kadiu (1868-1923) ishte politikan shqiptar i shekullit të 19-të. Ai ishte një nga delegatët e Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë.
Dhipolica
Dhipolicë (greqisht: Μολυβδοσκέπαστος/Molivdosképastos) është fshat në qarkun i Janinës, Greqi. Përpara vitit 1929, fshati është njohur me emrin e vjetër në formën greke Δεπαλίτσα/Depalítsa.
Lumi La Plata
thumb|right|300px| grykëderdhja e lumit La Plata La Plata është sistemi i dytë lumor për nga madhësisa në Amerikën Jugore. Këtë sistem e përbëjnë lumenjtë Parana, Paraguaji, dhe Uruguaji të cilët derdhen në La Platë ( lum i Argjend ) siq e ka quajtuar Mangelani në vitn 1519.