cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Komnen Arianiti
Jeta
Akademia e Shkencave të Shqipërisë e trajton atë si të njejtin person me emrin Komin Shpata, që është përmendur në mes të viteve 1392 dhe 1407. Ai emër shfaqet në arkivat veneciane. Gjergj Arianiti gjithashtu është përmendur në dokumenta bashkëkohore si Arianit Shpata. Është e paqartë nëse Gjergj Arianiti adoptoi atë emër nëpërmjet martesës me familjen Shpata nga Shqipëria qendrore, apo si toponim që rrjedh nga rajoni i Shpatit, që ata zotëronin në mesjetë. E paqartë është edhe marrëdhënia e tij me dinastinë e Komnenëve: ai mund të ketë trashëguar emrin Komnen nga ndonjë paraardhëse femër që jetontë në fillim deri në mes të shekullit të 13-të, ose e adoptoi atë si të tjerë Arianitë në mënyrë që të forcojë pretendimet e tij.
Zotërimet e tij janë të përmendura në dokumenta bashkëkohore veneciane, si përshembull nje fushë në afërsi të Durrrësit (in partibus Durrachii). Pasi fuqitë osmane e thirrura nga Karl Topia fituan kundër Balshajve në betejën e Savrës, Komneni në shenjë vasaliteti dërgon të birin, Gjergjin, peng razie në Edrene.
Familja
Arianiti u martua me vajzën e Nikollë Zaharisë. Tre djemtë e tij ishin Gjergj, Muzakë (babai i Moisi Golemit) dhe Vladani. E bija e tij u martua me Niketa Topian (sipas Dhimitër Shuteriqit) ose Pal Dukagjinin (sipas Skënder Anamalit ).
Lojma
është një fshat në Njësinë administrative Zapod në rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Qarku Blaye
Qarku Blaye është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Gironda.
Angelniemi
Angelniemi (Angelniemen kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Finland Proper.
Shkolla e vjetër shqipe (Senicë)
Shkolla e Vjeter Shqipe (Senicë) është një monument i trashëgimisë kulturore në Senicë, rrethi i Delvinës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Nr.266/1. Datë . 16.02.1979".
Bassens, Savoie
Bassens është një komunë në Francë. Bassens bën pjesë në departamentin Savoie të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 4011 banorë dhe sipërfaqe 3.11 km².
Çrregullimi mendor
Një çrregullim mendor, i referuar gjithashtu si një sëmundje mendore  ose çrregullim psikiatrik, është një model i sjelljes ose mendor që shkakton shqetësim ose dëmtim të konsiderueshëm të funksionimit personal. Një çrregullim mendor karakterizohet gjithashtu nga një shqetësim klinikisht i rëndësishëm në njohjen, rregullimin emocional ose sjelljen e një individi. Zakonisht shoqërohet me shqetësim ose dëmtim në fusha të rëndësishme të funksionimit. Ka shumë lloje të ndryshme të çrregullimeve mendore. Çrregullimet mendore mund të quhen gjithashtu si gjendje të shëndetit mendor. Karakteristika të tilla mund të jenë të vazhdueshme, të përsëritura dhe të përsëritura, ose të ndodhin si episode të vetme. Janë përshkruar shumë çrregullime, me shenja dhe simptoma që ndryshojnë shumë midis çrregullimeve specifike. Çrregullime të tilla mund të diagnostikohen nga një profesionist i shëndetit mendor, zakonisht një psikolog klinik ose psikiatër.
Shkaqet e çrregullimeve mendore shpesh janë të paqarta. Teoritë mund të përfshijnë gjetje nga një sërë fushash. Çrregullimet mendore zakonisht përcaktohen nga një kombinim i mënyrës se si një person sillet, ndihet, percepton ose mendon. Kjo mund të lidhet me rajone ose funksione të veçanta të trurit, shpesh në një kontekst social. Një çrregullim mendor është një aspekt i shëndetit mendor. Besimet kulturore dhe fetare, si dhe normat shoqërore, duhet të merren parasysh gjatë vendosjes së një diagnoze.
Shërbimet janë të bazuara në spitalet psikiatrike ose në komunitet dhe vlerësimet kryhen nga profesionistë të shëndetit mendor si psikiatrë, psikologë, infermierë psikiatrikë dhe punonjës socialë klinikë, duke përdorur metoda të ndryshme si testet psikometrike, por shpesh duke u mbështetur në vëzhgim dhe pyetje. Trajtimet ofrohen nga profesionistë të ndryshëm të shëndetit mendor. Psikoterapia dhe mjekimi psikiatrik janë dy opsionet kryesore të trajtimit. Trajtime të tjera përfshijnë ndryshime në stilin e jetës, ndërhyrje sociale, mbështetje nga bashkëmoshatarët dhe vetë-ndihmë. Në një pakicë rastesh, mund të ketë ndalim ose trajtim të pavullnetshëm. Programet parandaluese janë treguar se reduktojnë depresionin.
Në vitin 2019, çrregullimet mendore të zakonshme në mbarë globin përfshijnë depresionin, i cili prek rreth 264 milion njerëz; çrregullimi bipolar, i cili prek rreth 45 milion; demenca, e cila prek rreth 50 milion; dhe skizofreninë dhe psikozat e tjera, të cilat prekin rreth 20 milion njerëz. Çrregullimet neuro-zhvillimore përfshijnë, d.m.th. çrregullimi i hiperaktivitetit të deficitit të vëmendjes (ADHD), çrregullimi i spektrit të autizmit (ASD) dhe paaftësia intelektuale, fillimi i të cilave ndodh herët në periudhën e zhvillimit. Stigma dhe diskriminimi mund t'i shtojnë vuajtjet dhe paaftësinë e lidhur me çrregullimet mendore, duke çuar në lëvizje të ndryshme sociale që përpiqen të rrisin të kuptuarit dhe të sfidojnë përjashtimin social.
Pakishti
është një fshat në Njësinë administrative Zapod në rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Landrichamps
Landrichamps është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Landrichamps ka një popullsi prej 138 banorë dhe sipërfaqe 4.72 km², me një dendësi prej 29 banor/km².
Enonkoski
Enonkoski (Enonkosken kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Lindore, dhe është pjesë e rajonit Savonia Jugore.
Zapodi
është një fshat në Njësinë administrative Zapod në rrethin e Kukësit të Shqipërisë.
Aventurat e Tom Sojerit
Aventurat e Tom Sojerit është një roman i vitit 1876 me autor Mark Tuen, për një djalë që rritet përgjatë lumit të Misisipit. Ndodhet në vitet 1840 në qytetin e Shën Petersburgut, i cili bazohet në Hannibal, Missouri, ku Tuen jetoi si djalë. Në roman, Tom Sojer ka disa aventura, shpesh me mikun e tij Huckleberry Finn. Fillimisht një dështim komercial, libri përfundoi duke qenë më i shituri i veprave të Tuenit gjatë jetës së tij.
Nezuko Kamado
Nezuko Kamado (Japonisht: 竈門 禰豆子, Hepburn: Kamado Nezuko) është deuteragoniste e Kimetsu no Yaiba. Ajo është një demon dhe motra më e vogël e Tanjiro Kamado dhe një nga dy anëtarët e mbetur të familjes Kamado. Nezuko dhe vëllai i saj më i madh Tanjiro Kamado janë të mbijetuarit e vetëm të një incidenti ku humbën të gjithë familjen e tyre nga demonët, me Nezuko që u shndërrua në një demon, por ende çuditërisht tregon shenja të emocioneve dhe mendimeve njerëzore. Pas një takimi me Giyū Tomioka, një nga Vrasësit e Demonëve, Tanjiro fillon kërkimin e tij për të ndihmuar motrën e tij të kthehet përsëri në njeri dhe të hakmerret për vdekjen e familjes së tij.
Aventurat e Tom Sojerit
Edhe pse në hije nga vazhdimi i tij, Aventurat e Huckleberry Finn, libri konsiderohet nga shumë njerëz si një kryevepër e letërsisë amerikane. Ishte një nga romanet e para që u shkrua në një makinë shkrimi.
Nezuko Kamado
Personaliteti
Si një demon, megjithatë, Nezuko duket se ka harruar një pjesë të mirë të kujtimeve të saj si njeri, përveç atyre që lidhen me familjen e saj, dhe kështu nuk ruan personalitetin e saktë që kishte përpara transformimit. Ajo është ende shumë e kujdesshme dhe mbrojtëse ndaj njerëzve që i sheh si anëtarë të familjes së saj, edhe pse kjo është kryesisht për shkak të ndikimit që Sakonji Urokodaki kishte tek ajo ndërsa ishte në gjumë për dy vjet. Nezuko ruan gjithashtu disa nga emocionet e saj njerëzore, pasi është parë të qajë kur është e trishtuar dhe të buzëqeshë kur është e lumtur, por në përgjithësi ajo duket më e shkëputur se grupet e saj njerëzore, megjithëse është ende shumë më e qetë dhe më pak keqdashëse se shumica e demonëve. Nezuko gjithashtu priret të shohë imazhet e vëllezërve dhe motrave të saj në njerëz të tjerë, si Rokuta Kamado në Yushiro.
Aventurat e Tom Sojerit
Në gjuhën shqipe është shqipëruar nga shumë përkthyes si Bedri Dedja, Ardian Klosi, Ajsela Koka, Entela Ndreu, Asllan Saraçi, Kujtim Agalliu, Edlira Hoxholli, Halisa Hydi, Agim Doksani, Viola Dona, Silvester Manaj, Aida Vishko dhe Elda Gora.
Nezuko Kamado
Personaliteti
Që kur u bë një demon, Nezuko duket se është bërë gjithashtu mjaft e pacipë dhe nuk duket se ka frikë nga lufta; ajo ruan ashpër vëllanë e saj si dhe aleatët e saj. Ajo gjithashtu ka zhvilluar një vullnet të fortë, i cili mund të shihet përmes refuzimit të saj për të konsumuar mish ose gjak njerëzor, edhe në rastet e lëndimeve ekstreme ose ekspozimit ndaj gjakut të njeriut, gjë që mund të shihet kur ajo refuzon Sanemi Shinazugawa pasi ai përpiqet ta joshë atë në duke e kafshuar me gjakun e tij Marechi. Vullneti i saj i fortë mbetet edhe kur ajo nuk është më një demon, i treguar kur ajo kërcen me dëshirë përpara Inosuke për ta mbrojtur atë nga vëllai i saj, i cili ishte bërë demon dhe po përpiqej të vriste ata që e rrethonin. Ndonëse mund të ishte vrarë, Nezuko nuk hezitoi të mbronte vëllain e saj.
Testamentet e Dymbëdhjetë Patriarkëve
Testamentet e Dymbëdhjetë Patriarkëve janë një përbërës i shkrimeve apokrife të lidhura me Biblën. Besohet se është një vepër pseudepigrafike e urdhrave të vdekjes së dymbëdhjetë djemve të Jakobit. Është pjesë e Biblës Ortodokse Armene Oskan të vitit 1666. Fragmente shkrimesh të ngjashme u gjetën në Kumran, por mendimet janë të ndara nëse këto janë të njëjtat tekste. Në përgjithësi konsiderohet letërsi apokaliptike.
Feti Mehdiu Akademik Hasan Kaleshi
Acad. Hasan Kaleshi
Nezuko Kamado
Personaliteti
Personaliteti origjinal i Nezukos si njeri ishte ai i një vajze të sjellshme dhe të kujdesshme që mendonte për të tjerët para vetes, njësoj si vëllai i saj i madh, Tanjiro. Për më tepër, ajo ishte një motër më e madhe e përgjegjshme për vëllezërit e motrat e saj më të vegjël dhe shpesh vendoste nevojat e tyre në vend të saj. Megjithatë, Nezuko nuk ka frikë të bjerë në rrezik, duke mbrojtur miqtë e saj nga demonët edhe pasi të kthehen në një gjendje njerëzore. Tregohet gjithashtu se sjellja humane dhe e qetë e Nezukos e mbështet këtë fakt pasi Tanjiro i kërkoi falje asaj.
Feti Mehdiu Akademik Hasan Kaleshi
The unique scientist in the Albanian and European orientalist space
Prof. Petrika Thengjilli in 1996, in Kercov, on the occasion of marking the 20th anniversary of dhe death of prof.Kaleshit, he called it " the only window that communicated the results of Albanian students in Europ." This finding of his, now in the 9th volum, with the scientific contributions of Hasan Kaleshi, best proves the assessment of prof. Petrika Thengjillit.he scientific contributions of Hasan Kaleshi, best proves the assessment of prof. Petrika Thengjillit.
Academician HASAN (Ahmet - Hajrije) KALESHI was born on March 7, 1922 in the village of Serbica, north of Kirčova in the Republic of North Macedonia. After finishing primary school, in Serbian, in his hometown, he continued the GREAT MEDRESEN - "Kral Aleksandar" in Skopje, for seven years, and finished his high school graduation at the Gymnasium in Pristina. He completed his studies at the Philosophical Faculty - Department of Oriental Studies, in Belgrade. There he also defended his doctorate in 1960 and worked as an Arabic language assistant with prof. Fehim Bajraktareviq until 1965, when he went to Germany to specialize in Turkology.
Nezuko Kamado
Aftësitë
Nezuko është një demon shumë e fuqishme. Tiparet e saj më të spikatura është ritmi i saj i jashtëzakonshëm i rritjes, ndoshta për shkak të sasisë së lartë të gjakut që mori nga Muzan Kibutsuji kur ai e ktheu Nezukon në një demon dhe faktit që ajo nuk ka nevojë të konsumojë njerëz për të qëndruar gjallë. Kjo u tregua në shumë beteja, ku ajo mundi të mposhtte armiqtë e saj, pavarësisht se ishte e mbingarkuar prej tyre në fillim. Ajo ka treguar se mund t'i mposht armiqtë e saj duke rritur aftësitë e saj fizike, duke rritur rigjenerimin e saj ose duke zhvilluar Artin e saj të Demonit të Gjakut në situata të vështira. Pavarësisht se është një demon e re, Nezuko ka shfaqur aftësi të mëdha luftarake në betejë, duke mposhtur Demonin e Tempullit ose Demonët e Kënetës. Rritja e përshpejtuar e Nezukos duket gjithashtu se pasqyron shkallën e pabesueshme të rritjes së vetë Tanjiros, pasi ajo mund të përballet me anëtarët e Dymbëdhjetë Kizuki dhe të përputhet me demonët e Rangut të Lartë në muaj. Megjithatë, tipari që e dallon atë nga të gjithë demonët e tjerë është fakti se ajo është imune ndaj diellit, duke e shtyrë Mbretin e Demonëve ta quajë atë "demoni i zgjedhur".
Testamentet e Dymbëdhjetë Patriarkëve
Testamentet u shkruan në hebraisht ose greqisht dhe morën formën e tyre përfundimtare në shekullin II të e.s. Në shekullin e 13-të ata u futën në botën perëndimore përmes agjenturës së Robert Grosseteste, peshkop i Linkolnit, përkthimi latin i të cilit i veprës u bë menjëherë i popullarizuar. Ai besonte se ishte një vepër e vërtetë e dymbëdhjetë djemve të Jakobit dhe se ndërthurjet e krishtera ishin një produkt i vërtetë i profecisë hebraike; ai i akuzoi hebrenjtë për fshehjen e Testamenteve "për shkak të profecive të Shpëtimtarit të përfshira në to".
Feti Mehdiu Akademik Hasan Kaleshi
In 1965 and 1967, he stayed in Cairo for several months, when he submitted the SRPSKOHRVATSKI - ARAPSKI RECNIK dictionary for publication, with the collaborator dr. Kamil al-Buhi, and this year was elected a corresponding member of the Arab Academy of Sciences, in Cairo. This is also proven by the daily Egyptian newspaper "Al-ahram," (See: HASAN KALESHI, 90th birthday, Kîçovo, 2012; HASAN KALESHI, VEPRA - 4, Amman, 2022. )
Nezuko Kamado
Aftësitë
Si "demoni i zgjedhur", Nezuko ka disa tipare unike demonike që e dallojnë atë nga të gjithë demonët e tjerë. Më e rëndësishmja, Nezuko mund të rivendosë vazhdimisht fuqinë e saj pa konsumuar asnjë njeri siç do të duhej të bënte çdo demon tjetër. Në vend të kësaj, ajo rikuperon forcën e saj vetëm përmes gjumit, megjithëse do t'i duhej të kalonte shumë kohë duke fjetur në një tjetër për të rikuperuar dhe rifituar fuqinë e saj. Për më tepër, Nezuko ka një ritëm të jashtëzakonshëm rritjeje, siç tregohet shumë herë kur ajo bëhet më e fortë pa asnjë stërvitje ose duke konsumuar njerëz. Kjo aftësi tregohet se aktivizohet edhe në mes të betejës dhe me rritje të mëdha fuqie. Kjo është ilustruar më së miri gjatë betejës së saj kundër Susamaru, ku këmba e saj u hodh nga sulmi me topin e demonit Temari, por pasi u rigjenerua, ajo ishte në gjendje ta përballonte atë në një ndeshje të barabartë duke shkelmuar topin dhe përfundimisht duke e kaluar atë.
Gjenerata Z
Gjenerata Z (ose Gen Z për shkurt) është grupi demografik që pason Mijëvjeçarët dhe i paraprinë Gjeneratës Alfa. Studiuesit dhe mediat e njohura përdorin mesin e fundvitit 1990 si fillimin e viteve të lindjes dhe fillimin e viteve 2010 si fundin e viteve të lindjes. Shumica e anëtarëve të Gjeneratës Z kanë përdorur teknologjinë dixhitale që në moshë të re dhe janë të kënaqur me Internetin dhe median sociale, por nuk janë domosdoshmërisht të arsimuar dixhitalisht. Shumica e anëtarëve të Gjeneratës Z janë fëmijët e Gjeneratës X.
Gjeneratat marrin pjese ne trashegimi dhe prandak ju lindni dhe beheni budallenj sepse gjenerata ju ben edhe te zgjuar edhe budallenj.
Shpella e Senicës
Shpella e Senicës është një monument i trashëgimisë kulturore në Vergo, rrethi i Delvinës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkeologji", i miratuar me numër "Nr.06. Datë . 15.01.1963".
Feti Mehdiu Akademik Hasan Kaleshi
The same year, 1967, he came to Pristina, to the Albanological Institute, which he was a co-founder of in 1953.
He died on July 19, 1976, in Pristina and was buried in Belgrade - where his family lived.
HASAN KALESHI devoted his entire life and personal scientific potential to knowledge and left it as capital for the Albanian people, first of all, to whom he belonged, but not only for this.
The work - 9, which the scientific opinion has in hand, with Kalesh's studies, which we qualified: In European languages included the studies published in non-native languages of prof. Kaleshit: English, French, German. He has also published in other languages: Serbian, Arabic, Turkish and Macedonian, which the scientific opinion can easily find. Especially works: 3, 4, which were made public this year in Pristina-Kosovo and Amman-Jordan
Other works in this column are :
Work - 1, 2, 5, 6, 7, 8, 10, in the Albanian language,
Work – 3 in Serbo-Croatian language
Work – 4, in Arabic language,
In the volume: VEPRA - 9, the scientific opinion, first of all the European opinion to which belongs the author Kaleshi and his Albanian people, and the world opinion will find a fuller overview of the historical, cultural, economic developments, political, social, etc., of Albanian history and its relations in time and in concrete space in the Balkans, covering the period from the 15th century to the 20th century.
Scientific opinion in VEPRA-9, which refers to the scientific opinion that is served with the languages: English, French and German, as well as those who use other languages: INDO-EUROPEAN, SEMITIC AND URALO-ALTAJE, from VEPRA-1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10., will learn about the Republic of Prizren, in the wake of the Republic of Bitola, the Republic of Ioannina, the Republic of Kosovo and the Republic of Shkodra administered by the Ottoman Sultanate, in half second of the 19th century, as it happens in the 21st century in some countries of the world ( USA, EBA, etc. ); they will learn about the developments of the 19th century in Rumelia ( the Balkans under the Ottoman Sultanate ) and the efforts of the Albanians - especially about the constructive concept of Sami Frashëri, for coexistence with other peoples of South-Eastern Europe (the Balkans); will learn about the mutual Balkan-Oriental connections in the field of linguistics, folklore, literature and popular culture in general; will learn about many precious Albanian figures and their role for art, military strategy, political and cultural history of the peoples, not only of Europe.
Kaleshi, in his studies published in several languages, sheds light on the life and activity of many important Albanian personalities, who contributed to the historical, political-social, cultural, economic, etc. trends in the Balkan scene, and beyond, as Koxha Sinan Pasha, brothers Abdyl, Naim and Sami Frashëri; Hoxha Tahsini, Pashko Vassa, Abidin Pashë Preveza, Turhan Pashë Përmeti, who are found in the foundations of scientific, educational, political, artistic and humanitarian institutions in the area where the Ottoman Sultanate wanted to govern, (Hoxha Tahsini, founder of Istanbul University, P .Vassa - governor of Lebanon, Hasan Prishtina, Sami Frash, unique in lexicography - author of the encyclopedia in six volumes, KAMUSU-LA`LAM, etc.
Brought to the European public, in the German language, the portraits of a number of prominent historical, political, cultural and other figures, such as: Koxha Sinan pasha, governor of Yemen, Ismail Qemal Vlora, - head of the Albanian government in 1912, Hasan Prishtina, Faik Konica-whose path, Kaleshi has faithfully followed in his scientific researches, Petro Nini Luarasi, etc., that left a mark in the history of the Ottoman Sultanate and in the historical and cultural developments of the Albanian people in history, especially at the end of the 19th century and the beginning of the 20th century.
World scientific opinion from the sharp, honest, objective and persistent pen of prof. Hasan Kaleshit, learns about the scientific reality, learns about the concept of the Albanian renaissance people on how to live together on this earth, especially in the Balkans, where the Albanian people have contributed to human history from the first century until today.
This proves that Kalesi was a scientist with special multidisciplinary potential. He left an indelible mark in the field of history, philology, Islamology, laid, with marked success, the foundations of literary criticism and scientific criticism in Albanian studies, in the periodical of 1949-1976; was openly engaged against plagiarism of intellectual capital, literary and scientific mediocrities, etc.
These contributions, published in seven languages: Albanian, Slavic, Arabic, Turkish, German, English and French, are indisputable, which we do not find among other Albanian scholars or among scholars of oriental philology in Europe, on the one hand, and on the other hand, his contribution to the establishment of several scientific institutions - especially Albanian Oriental Studies, the Institute of Albanology - Pristina, whose cadres have played a decisive role in scientific and cultural developments, and even the fact that he passed away at the age of 54, GIVE US A HAND WE CALL IT unique in the Albanian space and in European Oriental Studies.
This contribution of the academician HASAN KALESH, most of it, is now inside the covers - collected from publications scattered in scientific journals and newspapers far and wide, and in different languages, prepared by the traditional argots of the scientific work of prof. Hasan Kalesh, on the occasion of the 100th anniversary of his birth, puts himself at the service of generations.
The argots of Hasan Kalesh's work are numerous.
However, I feel obliged to mention some of them who carried the main burden: akd. Muhammad Mufaku, acad. Esad Durakovic, dr. Sadik Mehmeti, dr. Nuridin Ahmati, who dedicated themselves to collecting and preparing these volumes.
I am also grateful to those who joined this not easy journey, without exception, and on their behalf I also thank the other contributors to Kalesh's scientific work: Mr. Naim Tërnava and Qamil Rushiti, dr. Kujtim Kasami, dr. Isa Memishi, dr. Abdullah Rexhepi, mr. Elez Ismaili and Hamdi Ilazi.
Also, I have special pleasure, on behalf of all mentioned, on this occasion to express our gratitude to the technical editor and designer, prof. Zeni Ballazhit; the publishers, Kujtim Lepaja - DIJA, Pristina and Basim az-Za`bi - ALAN, Amman, without whom the work of Hasan Kalesh would not be the way it is today.
Respect for RTV-Uskana, Kîrçovo and the newspaper KOHA, Prishtina, who brought to the Albanian public the reflection of the actions developed in connection with the scientific work of Hasan Kalesh.
These, and many others who joined this path, peace the white cheek! Health, luck in life with new successes!
Kalesh brought to light the institution of the waqf, emphasized the importance of this institution for society, the aforementioned followed his path to continue and deepen the recognition of Kalesh's scientific contribution. Let this be the waqf of Hasan Kalesh!
March 4, 2023
Nezuko Kamado
Aftësitë
Nezuko ka aftësinë të hyjë në një gjendje të tërbuar ku bëhet më demonike në pamje, duke u shndërruar në një version të rritur të vetes me tatuazhe të ngjashme me hardhinë që rrethojnë trupin e saj, një bri i vetëm që del nga ana e saj e djathtë e ballit. Kjo formë e zgjuar rrit në masë të madhe aftësitë fizike të Nezukos si dhe rrit nivelin e saj të rigjenerimit për t'u përshtatur me atë të Rangjeve të Epërme me koston e nevojës së saj për t'u ushqyer me gjakun e njeriut. Kur ajo zgjoi për herë të parë këtë aftësi në luftën e saj me Dakin, e vetmja mënyrë që ajo mund të kthehej në normalitet është që Tanjiro t'i këndonte asaj një ninullë. Gjatë luftës kundër Hantengu, Nezuko arrin ta kontrollojë këtë formë sipas dëshirës, duke e lejuar atë të luftojë në mënyrë më efektive.
Pasi u shndërrua në një demon, Nezuko shfaqi aftësinë bazë për të ndryshuar madhësinë dhe lartësinë e trupit të saj. Ajo ishte në gjendje të zvogëlohej në madhësinë fizike të një fëmije të vogël në mënyrë që të futej brenda një kutie të vogël ose një shporte në mënyrë që të fshihej nga rrezet e diellit kur udhëtonte gjatë ditës me Tanjiro dhe mund të zmadhohej në një formë shumë më të madhe, në në mënyrë që të jetë në gjendje të luftojë kundër demonëve.
Testamentet e Dymbëdhjetë Patriarkëve
Me metodat kritike të shekullit të 16-të, pikëpamja e Grossetestes për Testamentet u refuzua dhe libri u përçmua si një falsifikim i thjeshtë i krishterë për gati 4 shekuj. Aktualisht, mendimet e studiuesve janë ende të ndara nëse bëhet fjalë për një dokument fillimisht hebre që është retushuar nga të krishterët, apo një dokument i krishterë i shkruar fillimisht në greqisht, por i bazuar në disa materiale të mëparshme në gjuhën semite. Bursa tenton të fokusohet në këtë libër si një vepër e krishterë, pavarësisht nëse ka apo jo një paraardhës hebre (Vorlage).
Nezuko Kamado
Arti i Gjakut të Demonit
Arti i Gjakut të Demonit të Nezukos i lejon asaj të gjenerojë dhe manipulojë flakë të veçanta demonike të krijuara nga gjaku i saj që kanë ngjyrë rozë. Nezuko mund ta bëjë këtë duke ndezur gjakun e saj ose duke e krijuar atë nga ajri i hollë. Flakët e saj kanë një veti të veçantë që e bën atë të dëmshme vetëm për demonët dhe objektet me origjinë demonike, ndërsa është plotësisht i padëmshëm për njerëzit dhe objektet e tjera. Kjo u shfaq kur zjarri i saj mund të digjte telat e Ruit, magjinë e ëndrrave të Enmu dhe Genya Shinazugawa e cila kishte konsumuar demonët, por e paaftë për të prekur Tanjiro dhe Trenin Mugen. Flakët e saj janë vërejtur se pengojnë në një masë edhe rigjenerimin e demonëve, siç tregohet me Daki që përkohësisht nuk është në gjendje të rigjenerohet nga djegia nga flakët e saj. Nezuko ka treguar të jetë mjaft e aftë në përdorimin e Artit të saj të Gjakut të Demonit, nga vënia në zjarr e demonëve për të rritur fuqinë e sulmeve të saj, djegia e helmit të Gyutaro për të shpëtuar Inosuke dhe Tengen Uzui nga vdekja dhe duke e kthyer në të kuqe të ndezur Shpatën Nichirin të Tanjiros. gjë që i dha atij një avantazh shumë të nevojshëm kundër kloneve të Hantengut.
Bassercles
Bassercles është një komunë në Francë. Bassercles bën pjesë në departamentin Landes të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 113 banorë dhe sipërfaqe 6.59 km².
Aventurat e Tom Sojerit
Përmbajtja
parapamje|Tom dhe Becky humbën në shpella. Ilustrim nga botimi i 1876 nga artisti [[True Williams.]]
Tom Sojer është një jetim që jeton me tezen e tij, Polly, dhe gjysmëvëllain e tij, Sid, në qytetin e Shën Petersburg, Missouri, i cili është i bazuar në Hannibal, ku Mark Tuen jetoi fillimisht, diku në vitet 1840. Një djalë argëtues, Tom braktis shkollën për të notuar dhe detyrohet të zbardhë gardhin e hallës së tij për tërë ditën tjetër, të shtunën, si ndëshkim.
Në një nga skenat më të famshme në letërsinë amerikane, Tom me zgjuarsi i bind disa fëmijë të lagjes që t'i tregtojnë xhingla të vogla dhe thesare për "privilegjin" e të bërit punën e tij të lodhshme, duke përdorur psikologjinë e kundërt për t'i bindur se është një aktivitet i këndshëm. Më vonë, Tom i tregton xhinglat me studentë të tjerë për disa çmime biletash, të marra në shkollën lokale të së dielës për memorizimin e vargjeve të Shkrimit. Më pas Tom i shkëmben biletat me ministrin për një Bibël të çmuar, pavarësisht se ishte një nga studentët më të këqij në shkollën e së dielës dhe nuk dinte pothuajse asgjë nga Shkrimet, duke shkaktuar zili nga studentët dhe një përzierje krenarie dhe tronditjeje nga të rriturit.
Menjëherë pasi Becky shmang Tomin, ai shoqëron Huckleberry Finn, një djalë endacak të cilin të gjithë djemtë e tjerë e admirojnë, në një varrezë në mesnatë për të kryer një ritual supersticioz të krijuar për të shëruar lythat. Në varreza, ata dëshmojnë një treshe rrëmbyesish trupash, Dr Robinson, Muff Potter dhe Injun Joe, duke grabitur një varr. Muff Potter është i dehur dhe përfundimisht del jashtë, ndërsa Injun Joe hyn në një luftë me Dr Robinson dhe e vret atë. Injun Joe duket se ka inkuadruar Muff Potter për vrasjen. Tom dhe Huckleberry Finn bëjnë një betim gjaku që të mos i tregojnë askujt për vrasjen, nga frika se Injun Joe do të zbulonte disi se ishin ata dhe do t'i vriste me radhë. Muff Potter përfundimisht burgoset dhe ai pranon fajin, duke supozuar se e kreu vrasjen në një akt të dehur.
Tom mërzitet me shkollën dhe së bashku me miqtë e tij Joe Harper dhe Huckleberry Finn, ai ikën në ishullin Jackson në lumin Misisipi për të filluar jetën si "piratë". Ndërsa shijojnë lirinë e tyre, ata bëhen të vetëdijshëm se komuniteti po kërkon lumin për trupat e tyre, pasi djemtë janë të zhdukur dhe supozohet se kanë vdekur. Tom kthehet fshehurazi në shtëpi një natë për të vëzhguar trazirat dhe pas një momenti të shkurtër pendimi për vuajtjet e të dashurve të tij, ai goditet nga ideja madhështore për t'u paraqitur në funeralin e tij. Treshja e realizon më vonë këtë skemë, duke bërë një paraqitje të bujshme dhe të papritur në kishë në mes të ceremonisë së tyre të përbashkët funerale, duke fituar respektin e pamasë të shokëve të klasës për marifetin. Në shkollë, Becky ka grisur librin e anatomisë së masterit të shkollës pasi Tom e tremb atë, por Tom rifiton admirimin e saj duke pranuar me fisnikëri fajin dhe ndëshkimin për grisjen e librit.
Në gjykatë, Injun Joe e kap vrasjen e Muff Potter. Tom vendos të sfidojë betimin e tij të gjakut me Huck dhe dëshmon kundër Injun Joe, i cili shpejt arratiset nga një dritare para se të mund të kapet. Djemtë jetojnë në frikë të vazhdueshme nga hakmarrja e Joe për inkriminimin e tij.
Vera mbërrin dhe Tom dhe Huck vendosin të gjuajnë për thesarin e varrosur në një shtëpi të përhumbur. Pasi hipën lart, ata dëgjojnë një zhurmë poshtë dhe duke parë nëpër vrima në dysheme, ata shohin spanjollin shurdhmemece, i cili ishte shfaqur në fshat disa javë përpara se të tregonte se ishte Injun Joe. Duke folur lirshëm, Injun Joe dhe një shoqërues planifikojnë të varrosin një thesar të tyre të vjedhur në shtëpi. Nga vendi i tyre i fshehur, Tom dhe Huck përdridhen me kënaqësi nga perspektiva për ta gërmuar atë. Rastësisht, zuzarët zbulojnë një grumbull ari edhe më të madh të varrosur në vatër dhe e çojnë atë në një vend më të mirë të fshehtë. Djemtë janë të vendosur ta gjejnë dhe një natë, Huck i dallon dhe i ndjek; ai dëgjon planet e Injun Joe për të hyrë në shtëpinë e vejushës së pasur Douglas dhe për të gjymtuar fytyrën e saj në shenjë hakmarrjeje për burrin e saj të ndjerë, një gjykatës i paqes, pasi një herë kishte urdhëruar që të fshihej publikisht për endacak. Duke vrapuar për të marrë ndihmë, Huck parandalon krimin dhe kërkon që emri i tij të mos bëhet publik, nga frika e hakmarrjes së Injun Joe, duke u bërë kështu një hero anonim.
Një javë më vonë, pasi kishte konstatuar nga prania e Injun Joe në shpellën e McDougal se zuzari duhet të ketë fshehur arin e vjedhur brenda, Tom e çon Huck në shpellë dhe ata gjejnë kutinë e arit, të ardhurat e së cilës janë investuar për ta. E veja Douglas adopton Huck-un, por atij i gjen të dhimbshme kufizimet e një jete të civilizuar në shtëpi, duke u përpjekur të ikë përsëri në jetën e tij endacak. Tom e bind Huck që të kthehet te e veja në mënyrë që më vonë të jetë një grabitës me Tomin, sepse duhet të jesh shoqëri e lartë për të qenë në një bandë grabitës. Pa dëshirë, Huck pranon dhe kthehet te e veja.
Referime
Stan:Straykids
Tick-Tock
"Tick-Tock" është një këngë nga këngëtarja kroate Albina. Kënga e ka përfaqësuar Kroacinë në Festivalin Evropian të Këngës 2021 në Roterdam pasi fitoi garën e para-përzgjedhjes Dora 2021.
Historiku dhe publikimi
"Tick-Tock" ishte një nga katërmbëdhjetë këngët e porositura nga HRT për Dora 2021, përzgjedhja kombëtare e Kroacisë për Festivalin Evropian të Këngës 2021. Kënga u kompozua nga Branimir Mihaljević me Max Cinnamon duke siguruar tekstin në gjuhën angleze dhe Tihana Buklijaš Bakić duke shkruar tekstin në gjuhën kroate. "Tick-Tock" u shfaq premierë më 13 shkurt 2021, kur u interpretua në Dora 2021, përzgjedhja kombëtare e Kroacisë për Festivalin Evropian të Këngës 2021. Kënga u bë e disponueshme përmes shitësve digjitalë dhe shërbimeve transmetuese në të njëjtën ditë përmes Universal Music Croatia.
Përzgjedhja kombëtare
HRT lejoi artistët dhe kompozitorët të paraqisnin hyrjet e tyre për Dora 2021 midis 26 tetorit 2020 dhe 10 dhjetorit 2019 për zgjedhjen e hyrjes së tyre në Festivalin Evropian të Këngës 2021. Më 15 dhjetor 2020, Albina u shpall si një nga katërmbëdhjetë pjesëmarrësit në Dora 2021 me këngën "Tick-Tock". Në finale, të mbajtur në 13 Shkurt 2021, ajo fitoi votimin në televotë dhe jurinë, duke u vendosur e para me 198 pikë dhe kështu fitoi të drejtën për ta përfaqësuar Kroacinë në Festivalin Evropian të Këngës 2021.
Shpella me piktura (Mesopotam)
Shpella me piktura (Mesopotam) është një monument i trashëgimisë kulturore në Mesopotam, rrethi i Delvinës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Nr.68/7. Datë . 30.05.1970".
Tregimi i përmbytjes i Zanafillës
Tregimi i përmbytjes i Zanafillës (kapitujt 6–9 të Librit të Zanafillës) është një mit hebraik i përmbytjes. Ai tregon për vendimin e Zotit për ta kthyer universin në gjendjen e tij të para-krijimit të kaosit ujor dhe për ta ribërë atë përmes mikrokozmosit të arkës së Noas.
Libri i Zanafillës ndoshta u krijua rreth shekullit të 5-të pes, megjithëse disa studiues besojnë se historia e lashtë (kapitujt 1–11), duke përfshirë narrativën e përmbytjes, mund të jetë hartuar dhe shtuar deri në shekullin e 3-të pes. Ai bazohet në dy burime, të quajtura burimi priftëror dhe ai jopriftëror ose jahwist, dhe megjithëse shumë nga detajet e tij janë kontradiktore, historia formon një tërësi të unifikuar.
Një përmbytje globale siç përshkruhet në këtë mit nuk është në përputhje me gjetjet fizike të gjeologjisë, arkeologjisë, paleontologjisë dhe shpërndarjes globale të specieve. Një degë e kreacionizmit e njohur si gjeologjia e përmbytjeve është një përpjekje pseudoshkencore për të argumentuar se një përmbytje e tillë globale ka ndodhur në të vërtetë. Disa të krishterë kanë preferuar ta interpretojnë narrativën si përshkrim i një përmbytjeje lokale, në vend të një ngjarjeje globale.
Dalsland
Dalsland është një provincë në Götaland në jug të Suedisë. Shtrihet në perëndim të liqenit Vänern dhe kufizohet me Värmland në veri, Norvegjinë në veriperëndim, Bohuslän në perëndim dhe Västergötland në jug.
Etimologjia
Dalsland fillimisht quhej Dal, "Lugina", fillimisht duke iu referuar vetëm pjesës së sheshtë juglindore. Emri Dal përdoret ende pjesërisht në vend, për të gjithë Dalsland. Emri Dalsland, "toka e luginës", mund të jetë dhënë nga autoritetet qendrore, për të dalluar nga Dalarna.
Gjeografia
parapamje|djathtas|300px|Pamje nga rrafshnalta Kroppefjäll, ku një zonë e mbyllur është caktuar si [[Rezerva natyrore|rezervat natyror.]]
Asnjë pjesë tjetër e Suedisë nuk e ka zonën e saj të mbuluar me aq shumë liqene sa Dalsland. Nga sipërfaqja e saj totale, rreth 450 km2 është ujë, por një pjesë e liqenit Vänern (liqeni më i madh i Suedisë) është gjithashtu që i përkasin provincës.
Nga brigjet e Vänern, mund të lundroni nëpër sistemet e lumenjve deri në liqenin mitik Stora Le. Stora Le ka një gjatësi prej 66 km, nga të cilat 37 km janë brenda Dalsland, dhe pjesa e mbetur brenda provincës Värmland, me një gji në Norvegji.
Terreni përbëhet nga 1/4 toka bujqësore dhe 2/3 toka pyjore. Pjesa jugore e provincës është e përshtatshme për bujqësi, por ka mungesë të fuqisë njerëzore për ta kultivuar atë.
Tresticklan është një park kombëtar në Dalsland. Ka edhe disa rezervate natyrore.
Kanali Dalsland u përfundua mëë 1868 dhe ka 28 mbyllje në gjatësinë e tij prej 254 km.
Nëndarjet
Komunat janë rrethe lokale të administratës, me këshilla të zgjedhur. Brenda kufijve të Dalsland këto janë komunat:
Niketa Topia
Niketa Topia (Nicetas Thopia (përmendet për herë të parë në 1388 – vdes në 1415) ishte fisnik arbër i familjes Topia, zotërues i qytetit të Krujë s në vitet 1392-1394 dhe 1403-1415. Thallozczy i referohet me titullin kont.
Jeta
Niketa ishte biri i Karl Topias dhe Voisllava Balshës. Pas vdekjes së Karl Topias (1388), Marco Barbarigo mori në trashëgimi Krujën përmes martesës së tij me Helena Topian, motrën e madhe të Niketës, ndërsa vëllai i madh i Niketës, Gjergj Topia u bë zot i Durrësit. Ndërkaq Niketa mbajti një territor në jug të Durrësit.
Niketa Topia ish i martuar me të bijën e Komnen Arianitit. Vajza e tyre, Mara Topia, u martua me Balshën III në 1407 dhe pati me të një vajzë, Jelena Balshaj, e cila mori emrin e gjyshes së saj. Nëpërmjet kësaj martese Balsha III dhe Niketa hyri në një aleancë, në mënyrë që të përzinin venedikasit nga Arbëria. Niketa pastaj filloi të jetë ndërmjetës në mes Balshajve dhe venedikasve gjatë Luftës së Parë të Shkodrës. Në fund të vitit 1411, Niketa Topia pësoi një humbje të rëndë nga forcat e Teodor Muzakën II gjatë një beteje. Ai vetë u mbajt i burgosur, po me ndërhyrjen e Republikës Raguzane u lirua, gjithsesi vetëm pasi u dha disa territore rrotull Shkumbinit familjes Muzaka. Konti Niketa Topia qëndronte në Krujë si vasal i Venedikut, por pas vdekjes së tij më 1415, kalaja ra në duart e Perandorisë Osmane.
Shëmri (Orosh)
Shëmri (Orosh) është një fshat në komunën Orosh në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Enontekiö
Enontekiö (Enontekiön kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Lapland, dhe është pjesë e rajonit Lapland.
Konstansi
Flavius Julius Constans (rreth 320 - 350) ishte perandor Romak nga 337 në 350. Ai mbante gradën perandorake, të cezarit nga viti 333 dhe ishte djali i vogël i Kostandinit të Madh.
Pas vdekjes së babait të tij, ai u bë Augustus së bashku me vëllezërit e tij në shtator 337. Konstansit iu dha administrata e prefekturave pretoriane të Italisë, Ilirikut dhe Afrikës. Ai i mundi Sarmatët në një fushatë pak më vonë. Grindjet për ndarjen e pushtetit çuan në një luftë civile me vëllain e tij të madh dhe bashkë-perandorin Konstandin II, i cili pushtoi Italinë në 340 dhe u vra në betejë me forcat e Konstansit pranë Akuiles. Konstanët fituan prej tij prefekturën pretoriane të Galisë. Pas kësaj pati tensione me vëllain e tij të mbetur dhe bashkë- augustus Constantius II ( r . 337–361 ), duke përfshirë edhe mbi peshkopin e mërguar, Athanasius të Aleksandrisë. Në vitet në vijim, ai bëri fushatë kundër Frankëve dhe në 343 vizitoi Britaninë Romake.
Në janar 350, Magnentius ( r. 350–353 ) komandanti i Jovianëve dhe Herkulianëve, një korpus në ushtrinë Romake, u vlerësua në augustus në Augustodunum ( Autun ) me mbështetjen e Marcellinus, vjen rei privatae. Magnentius përmbysi dhe vrau Konstanët. Burime të mbijetuara, ndoshta të ndikuara, nga propaganda e fraksionit të Magnentius, akuzojnë Constans për sjellje të gabuar dhe homoseksualizëm.
Jeta e hershme
Constans, ka lindur në vitin 320. Ai ishte djali i tretë dhe i ri i Kostandinit të Madh dhe Fausta, gruaja e dytë e babait të tij. Ai ishte nipi i të dyve Augusti Constantius I dhe Maximian. Kur lindi babai i tij, Konstandini ishte August i vjetër i perandorisë dhe në luftë me kolegun dhe kunatin e tij Licinius I ( r. 308–324 ). Në kohën e lindjes së Konstanit, vëllai i tij i madh Konstandini II dhe gjysmë vëllai i tij Crispus, djali i parë i lindur i Konstandinit, tashmë po mbretëronin si cezar. Gjysmë - tezja e Constans, Flavia Julia Constantia ishte gruaja e Licinius dhe nëna e një cezari tjetër, Licinius II.
Pas disfatës së Licinius, nga Crispus në Betejën e Hellespont dhe në Betejën e Chrysopolis nga Konstandini, Licinius dhe djali i tij dhanë dorëheqjen e purpurt dhe u kursyen nga nxitjet e gjysmë - motrës së Kostandinit. Licinius u ekzekutua me një pretekst pak më vonë.
Në vitin 326, nëna e Constans, Fausta, u dënua me vdekje. Ajo u vra me urdhër të Konstandinit, ashtu si gjysmë - vëllai i Konstansit, Crispus dhe Licinius II. Kjo e la degën e Konstansit në dinastinë Konstantiniane - rrjedh nga marrëdhënia e Konstantit I me Helenën  -  në kontrollin e kolegjit perandorak.
Sipas veprave të Ausonius dhe Libanius, ai u shkollua në Konstandinopojë, nën tutelën e poetit, Aemilius Magnus Arborius, i cili e udhëzoi atë në latinisht.
Cezari
Më 25 dhjetor 333, babai i tij Konstandini I, ngriti Konstantin në gradën perandorake të cezarit në Konstandinopojë. Ai ishte nobilissimus cesar së bashku me vëllezërit e tij Kostandinin II dhe Konstancin II. Konstanti u fejua me Olimpia, vajza e prefektit pretorian Ablabius, por martesa nuk ndodhi kurrë. Imazhet zyrtare u ndryshuan për të akomoduar një imazh të Konstansit, si bashkëjetor pranë vëllezërve të tij dhe babait të tyre augustus.
Beaurevoir
Beaurevoir është një komunë në Francë. Beaurevoir bën pjesë në departamentin Aisne të rajonit Picardy. Komuna ka një popullsi prej 1528 banorë dhe sipërfaqe 21.73 km².
Konstansi
Cezari
Eshtë e mundur që, rasti i ngritjes së Konstansit në kolegjin perandorak, të ketë qenë koha që të përkojë me festimin e mijëvjeçarit të qytetit të Bizantit, ri - themelimi i të cilit si Kostandinopoja, Kostandin kishte filluar dekadën e mëparshme. Në vitin 248, Roma kishte festuar mijëvjeçarin e saj, Lojërat Saecular ( ludi saeculares  ), në mbretërimin e Filipit Arap ( r . 244–249 ). Filipi gjithashtu, mund të ketë rritur djalin e tij në bashkë- August në fillim të vitit të përvjetorit. Roma ishte llogaritur nga autori latin i shekullit të I, para Krishtit Marcus Terentius Varro të ishte themeluar nga Romulus në 753 para Krishtit. Bizanti u mendua të ishte themeluar në 667 para Krishtit nga Byzas, sipas llogaritjes së nxjerrë nga Historia e Luftës Peloponeze nga Thukididi, historiani grek i shekullit të 5-të para Krishtit dhe i përdorur nga historiani i oborrit të Kostandinit Eusebius i Cezareas në Chronicon e</i> tij.
Augustus
parapamje| Solidus i Konstansit shënoi: Me vdekjen e Konstandinit, në 337, Konstans dhe dy vëllezërit e tij, Konstandini II dhe Konstanci II, ndanë botën romake midis tyre dhe i larguan praktikisht të gjithë të afërmit, që mund të kishin një pretendim për fronin. Ushtria i shpalli ata Augusti më 9 shtator 337. Pothuajse menjëherë, nga Konstansit u kërkua të merrej me një pushtim Sarmat, në fund të vitit 337, në të cilin ai fitoi një fitore të shquar.
majtas|parapamje| Ndarja e Perandorisë Romake midis Cezarëve të emëruar nga [[Kostandini i Madh|Konstandini I : nga perëndimi në lindje, territoret e Konstandinit II, Konstansit, Dalmatius dhe Konstancit II . Pas vdekjes së Konstandinit I (maj 337), kjo ishte ndarja zyrtare e Perandorisë, derisa Dalmati u vra dhe territori i tij u nda midis Konstantëve dhe Konstantit.]] Constans, fillimisht ishte nën kujdestarinë e Kostandinit II. Vendbanimi origjinal, i caktoi Constans prefekturën pretoriane të Italisë, e cila përfshinte Afrikën Veriore. Konstans ishte i pakënaqur me këtë ndarje, kështu që, vëllezërit u takuan në Viminacium në 338 për të rishikuar kufijtë. Constants arriti të nxjerr prefekturën e Illyricum dhe dioqezën e Trakisë,  provinca që fillimisht do të drejtoheshin nga kushëriri i tij Dalmatius, sipas ndarjes së propozuar të Konstandinit I pas vdekjes së tij. Konstandini II shpejt u ankua se nuk kishte marrë sasinë e territorit që i takonte si djali i madh.
alt=|parapamje| Medaljoni i artë i Konstanit, ekuivalent me 9 solidë . Aquileia, 342 Pas Krishtit - Muzeu Bode I mërzitur që, Constants kishte marrë Trakinë dhe Maqedoninë, pas vdekjes së Dalmatius, Kostandini kërkoi që, Contants të dorëzojë provincat afrikane, gjë që ai pranoi ta bënte, për të ruajtur një paqe të brishtë. Megjithatë, së shpejti, ata filluan grindjen se cilat pjesë të provincave afrikane u përkisnin Kartagjenës dhe Kostandinit dhe cilat pjesë i përkisnin Italisë dhe Konstanëve. Kjo çoi në tensione në rritje, midis dy vëllezërve, të cilat u rritën vetëm pasi Constans përfundimisht erdhi në moshë dhe Kostandini refuzoi të hiqte dorë nga kujdestaria e tij. Në 340 Konstandini II, pushtoi Italinë. Constans, në atë kohë në Daçi, u shkëput dhe dërgoi një trup të zgjedhur dhe të disiplinuar të trupave të tij ilire, duke deklaruar se ai do t'i ndiqte ata personalisht me pjesën e mbetur të forcave të tij. Konstandini përfundimisht u bllokua në Akuileia, ku ai vdiq, duke lënë Konstanët të trashëgonin të gjitha territoret e dikurshme të vëllait të tij - Hispaninë, Britaninë dhe Galinë. alt=|majtas|parapamje|300x300px| Solidus i Konstansit shënoi: në pjesën e përparme, me perandorin që mban një vexillum me një chi-rho dhe të kurorëzuar nga Fitorja në anën e pasme, të shënuar: (" shpresa e Republikës ") Constans, filloi mbretërimin e tij në një mënyrë energjike. Në vitet 341–342, ai udhëhoqi një fushatë të suksesshme, kundër Frankëve dhe në muajt e parë të 343, ai vizitoi Britaninë. Burimi për këtë vizitë, Julius Firmicus Maternus, nuk jep një arsye, por lëvizja e shpejtë dhe rreziku i përfshirë në kapërcimin e Kanalit Anglez në muajt e dimrit sugjerojnë se, ishte në përgjigje të një emergjence ushtarake, ndoshta për të zmbrapsur Pikët dhe Skocezët.
Lidhur me fenë, Constans ishte tolerant ndaj Judaizmit dhe shpalli një dekret që ndalonte sakrificat pagane në 341. Ai e shtypi Donatizmin në Afrikë dhe mbështeti ortodoksinë Nikene kundër Arianizmit, e cila u përkrah nga vëllai i tij Konstanci. Edhe pse, Constans thirri Këshillin e Serdica në 343 për të zgjidhur konfliktin, ishte një dështim i plotë, dhe deri në vitin 346, të dy perandorët ishin në pikën e një lufte të hapur për mosmarrëveshjen. Konflikti u zgjidh vetëm me një marrëveshje të përkohshme e cila lejoi secilin perandor të mbështeste klerikët e tyre të preferuar brenda sferave të tyre të ndikimit.
Homoseksualiteti
Historiani romak, Eutropius thotë se, Constants " u kënaq me vese të mëdha ", duke iu referuar homoseksualitetit të tij dhe Aurelius Victor deklaroi se Constants kishte një reputacion për sjellje skandaloze me " pengje të bukura barbare ". Sidoqoftë, Constans sponsorizoi një dekret së bashku me Konstancin II, që vendosi që martesa e bazuar në seks " të panatyrshëm " të dënohej me përpikmëri. John Boswell argumenton se, dekreti ndalonte vetëm martesat homoseksuale, sesa aktivitetin homoseksual në përgjithësi. Sidoqoftë, ishte e mundshme që Constans shpalli legjislacionin nën presionin e bandës në rritje të udhëheqësve të krishterë, në një përpjekje për të qetësuar zemërimin e publikut për vetë parespektimet e tij të perceptuara.
Vdekja
Në vitet e fundit, të mbretërimit të tij, Constans zhvilloi një reputacion për mizori dhe sjellje të keqe. Dominuar nga favoritët dhe duke preferuar haptazi truprojën e tij të zgjedhur, ai humbi mbështetjen e legjioneve. Në vitin 350, gjenerali Magnentius, deklaroi veten perandor në Augustodunum ( Autun ) me mbështetjen e trupave në kufirin e Rinit dhe, më vonë, provincat perëndimore të Perandorisë. Constans po kënaqej pranë, kur u njoftua për lartësinë e Magnentius. Duke mos pasur asnjë mbështetje përtej familjes së tij të ngushtë, ai u detyrua të ikë për jetën e tij. Ndërsa, ai po përpiqej të arrinte në Hispaninë, mbështetësit e Magnentiusit e futën atë në një fortifikim në Helena ( Elne ) në Pyrenees lindore të Galisë Jugperëndimore, ku ai u vra pasi kërkoi shenjtëroren në një tempull. Një profeci e pretenduar në lindjen e tij kishte thënë që Konstanët do të vdisnin në krahët e gjyshes së tij. Vendi i tij i vdekjes ndodh që të jetë marrë me emrin e Helenës, nënës së Kostandinit dhe gjyshes së tij, duke realizuar kështu profecinë.
Remilly-Aillicourt
Remilly-Aillicourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Remilly-Aillicourt ka një popullsi prej 788 banorë dhe sipërfaqe 13.26 km², me një dendësi prej 59 banor/km².