Planifikimi_urban_i_Kinës_së_lashtë
Urbanizimi i Epokës së Bronxit
Erlitou është i vendosur në pikëtakimin e lumenjve Luo dhe Yi, një vend i shenjtë i njohur si Djerrina Xia. Gjeografikisht, Djerrina Xia shënonte qendrën e tokës katrore nëntë në një. Gjatë Kulturën kalimtare Erlitou, tradita të ndryshme neolitike u ndërthurën në një sistem harmonik dhe koherent filozofik dhe politik. Në këtë sistem toka ishte pasqyra e qiellit e drejtuar nga Perandori i Xhadës. Duke qndruar në Yllin Polar, ai dërgonte frymën qiellore Qi në tokë nëpërmjet meridianëve. Qi-ja e përqëndruar në male dhe lumenj si dhe nga sitet e njohura të planifikimit të një ndërtese dhe madje një qyteti mund të përdornin këtë maticë të mbushur me energji. Politikisht, Qi-ja e rrjedhur nga qielli përgjatë tokës dhe nëpërmjet perandorit hyjnor, përgjatë qytetit të tij dhe jashtë portave të mbretërisë së tij. Perandori i mbante tokën dhe qiellin në balancë të harmonishme nëpërmjet pushtetit të tij absolut. Një klas këshilltarësh interpretonte paralajmërimet e qiellit për të informuar veprimet e tij. Gjeografikisht, shteti ishte në formë katrore dhe i përqëndruar te drejtuesi. Siç përshkruhet te Libri i Dokumenteve, Kina ishte një katror prej 45,000 li me pesë pesë katrorë përbërës të shtrirë në 500 li për të krijuar pesë zona. Duke filluar nga qendra, Territori Mbretëror (500 x 500 li), Territori Fisnik, Territori i Sigurimit të Paqes, Territori i Kufizuar dhe Territori i Egër. Jashtë zonës së pestë, jetonin tributë barbare. Vendndodhja Xia dhe vendndodhja e heshme Shang ishte një diagram në miniaturë e këtij kozmosi. Kishte një formë tradicionale katrore Longshan të orientuar në mënyrë strikte veri-jug pasi Qi-ja rridhte në atë drejtim (Ylli Polar në veri). Ky katror ndahej më tej në nëntë pjesë bazuar në katrorin nëntë në një tashmë të vjetër, që ishte kthyer në një simbol prosperiteti. Një vendbanim drejtkëndor me mure për shërbëtorët dhe artizanët formohej rreth këtij pallati. Katrori nëntë në një ndonjëherë gjatë Dinastisë Shang u transformua në simbolin e Fushës së Shenjtë (Katrori Lo Shu). Në një mit themeluesi i Dinastisë Xia, Yu i Madh, mori simbolin e Fushës së Shenjtë nga një breshkë magjike e dërguar nga qielli. Rëndësia e tij nuk mund të nënvlerësohet pasi është baza gjeometrike e arkitekturës së lashtë kineze, planifikimit urban dhe gjeografisë. Në kohën e Dinastisë Xia, territori katror nëntë në një i tokës ishte i ndarë në nëntë shtete (九州; Jiǔzhōu). Megjithëse një fazë e rëndësishme e urbanizimit, Erlitou nuk qe një qytet i vërtetë. Ishte një kompleks pallatesh i rrethuar nga një fshat i stërmadh neolitik. Gjatë Epokës së Bronxit, artifakte të çmuara bronxi i përkisnin ekskluzivisht aristokracisë ndërsa fshatarët jetonin akoma në një nivel zhvillimi neolitik. Pati një seri pallatesh du kryeqytetesh gjatë periudhës Xia dhe në Dinastitë e hershme Shang. Çdo kryeqytet pasues kishte një nivel më të lartë zhvillimi deri në kryeqytetin e vonë Shang, Yin. Yin ishte qyteti i parë i vërtetë dhe përfaqësonte kumin e Kulturës Longshan. Projektimi i pallatit në Yin u kopjua nga Dinastia Zhou për të krijuar pallatin në Zhouyuan, që konsolidoi gjithë shtesat dhe eksperimentimin e Yin-it përgjatë shekujve. Megjithëse një kopje, Zhouyuan ishte një risi për nivelin e tij të lartë të planifikimit. Kjo veçori i urbanizmit Zhou më vonë do të zbatohej në një shkallë kombëtare. Politikisht, tribuja Zhou, një vasal i dinastisë Shang, lëvizi përmes një serie prej tre kryeqytetesh, Fan, Bo dhe Shen, përpara ngulimit në kryeqytetin e tyre të parë, Zhouyuan në lumin Weishui.