cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aventurat e Pinokut
Ngjarja
Pasi Pinocchio kthehet, një papagall tallet me Pinocchio se ka rënë në marifetet e dhelprës dhe maces. Pinocchio nxiton në gjykatën e Catchfools ku raporton vjedhjen e monedhave te një gjykatës gorilla. Edhe pse ai është i prekur nga lutja e Pinokut, gjykatësi i gorillave e dënon Pinokun me katër muaj burg për krimin e marrëzisë. Për fat të mirë, të gjithë kriminelët lirohen herët nga rojet e burgut kur Perandori i Catchfools shpall një festë pas fitores së ushtrisë së tij mbi armiqtë e qytetit.
Ndërsa Pinocchio kthehet në pyll, ai gjen një gjarpër të madh me një bisht që pi duhan që bllokon rrugën. Pas një konfuzioni, ai i kërkon gjarprit të lëvizë, por gjarpri mbetet plotësisht i palëvizshëm. Duke arritur në përfundimin se ka vdekur, Pinocchio fillon ta shkelë atë, por gjarpri papritmas ngrihet dhe i fërshëllehet marionetës, duke e rrëzuar mbi kokë. I goditur nga frika dhe pozicioni komik i Pinokut, gjarpri qesh aq fort sa shpërthen një arterie dhe vdes.
Një pëllumb miqësor sheh Pinokun duke vajtuar për vdekjen e Zanës dhe i ofron atij një udhëtim në breg të detit, ku Geppetto po ndërton një varkë në të cilën do të kërkojë për Pinokun. Pinocchio del në breg kur ai përpiqet të notojë tek babai i tij. Më pas Geppetto gëlltitet nga The Terrible Dogfish. Pinocchio pranon një udhëtim nga një delfin në ishullin më të afërt të quajtur Ishulli i Bletëve të zënë. Me të mbërritur në ishull, Pinocchio mund të marrë ushqim vetëm në këmbim të punës. Pinocchio ofron të mbajë një enë zonje në shtëpi në këmbim të ushqimit dhe ujit. Kur ata arrijnë në shtëpinë e zonjës, Pinocchio e njeh zonjën si Zanën, tani mrekullisht mjaft e vjetër për t'u bërë nëna e tij. Ajo thotë se do të veprojë si nëna e tij dhe Pinocchio do të fillojë të shkojë në shkollë. Ajo lë të kuptohet se nëse Pinocchio shkon mirë në shkollë dhe është i mirë për një vit, atëherë ai do të bëhet një djalë i vërtetë.
Pinocchio studion shumë dhe ngrihet në krye të klasës së tij, duke i bërë djemtë e tjerë xhelozë. Ata e mashtrojnë Pinocchion që të luajë hooky duke thënë se panë një përbindësh të madh deti në plazh, i njëjti që gëlltiti Geppetton. Mirëpo djemtë kanë gënjyer dhe ka shpërthyer sherri. Pinoku akuzohet se ka plagosur një djalë tjetër, kështu që kukulla shpëton. Gjatë arratisjes së tij, Pinocchio shpëton një Mastiff të mbytur të quajtur Alidoro. Në këmbim, Alidoro më vonë shpëton Pinokun nga Peshkatari i Gjelbër, i cili do të hante marionetën. Pas takimit me Kërmillin që punon për Zanën, Pinokut i jepet një mundësi tjetër nga Zana.
Pinocchio mëson shkëlqyeshëm në shkollë. Zana premton se Pinocchio do të jetë një djalë i vërtetë të nesërmen dhe thotë se duhet të ftojë të gjithë miqtë e tij në një festë. Ai shkon për të ftuar të gjithë, por ai anashkalohet kur takon shokun e tij më të ngushtë nga shkolla, një djalë me nofkën Candlewick, i cili do të shkojë në një vend të quajtur Toyland ku të gjithë luajnë gjithë ditën dhe nuk punojnë kurrë. Pinocchio shkon së bashku me të dhe ata kalojnë një kohë të mrekullueshme për pesë muajt e ardhshëm.
Një mëngjes në muajin e pestë, Pinocchio dhe Candlewick zgjohen me veshët e gomarëve. Një marmotë i thotë Pinokut se ai ka ethet e gomarit: djemtë që nuk bëjnë gjë tjetër veçse luajnë dhe nuk studiojnë, kthehen gjithmonë në gomarë. Së shpejti, si Pinocchio ashtu edhe Candlewick janë transformuar plotësisht. Pinocchio shitet në një cirk ku ai stërvitet për të bërë hile, derisa ai bie dhe ndrydh këmbën e tij pasi pa Zanën me flokë bruz në një nga ndenjëset e kutisë. Më pas, drejtuesi i ziles ia shet Pinokun një burri që dëshiron t'i lërë lëkurën dhe të bëjë një daulle. Burri e hedh gomarin në det për ta mbytur. Kur burri shkon për të marrë kufomën, gjithçka që gjen është një marionetë e gjallë. Pinocchio shpjegon se peshku hëngri të gjithë lëkurën e gomarit dhe tani ai është përsëri një kukull. Pinocchio zhytet përsëri në ujë dhe noton në det. Kur shfaqet peshku i tmerrshëm i qenit, Pinoku gëlltitet prej tij. Brenda Dogfish, Pinocchio gjen papritur Geppetto. Pinocchio dhe Geppetto arratisen me ndihmën e një tone dhe kërkojnë një vend të ri për të jetuar.
Pinocchio dhe Geppetto ndeshen me Dhelprën dhe macen, tani të varfër. Macja është bërë vërtet e verbër, dhe Dhelpra është bërë vërtet e çalë. Dhelpra dhe macja luten për ushqim ose para, por Pinoku i kundërshton dhe u thotë se e kanë fituar fatkeqësinë e tyre. Geppetto dhe Pinocchio mbërrijnë në një shtëpi të vogël, e cila është shtëpia e Talking Cricket. The Talking Cricket thotë se ata mund të qëndrojnë dhe zbulon se ai e mori shtëpinë e tij nga një dhi e vogël me flokë bruz. Pinocchio merr një punë duke bërë punë për një fermer dhe e njeh gomarin e fermerit që po vdes si mikun e tij Candlewick.
Pas muajsh të gjatë pune për fermerin dhe mbështetjes së Geppetto-s së sëmurë, Pinocchio shkon në qytet me dyzet qindarkat që ka kursyer për t'i blerë vetes një kostum të ri. Ai zbulon se Zana është e sëmurë dhe ka nevojë për para. Pinoku i jep menjëherë kërmillit që takoi në ishullin e bletëve të zënë të gjitha paratë që ka. Atë natë, ai ëndërron se e viziton Zana, e cila e puth. Kur zgjohet, ai është një djalë i vërtetë. Trupi i tij i dikurshëm i kukullës shtrihet i pajetë në një karrige. Zana i ka lënë edhe një kostum të ri, çizme dhe një çantë e cila përmban 40 monedha ari në vend të qindarkave. Edhe Geppetto i rikthehet shëndetit.
Libri i Zanafillës
Libri i Zanafillës (Greqishtja e lashtë: Génesis; Hebraisht: Bərēʾšīṯ, fjalë-për-fjalë "Në fillim") është libri i parë i Biblës Hebraike dhe i Dhiatës së Vjetër të Krishterë. Emri i tij hebraik është i njëjtë me fjalën e parë, Bereshit ("Në fillim"). Zanafilla është një tregim i krijimit të botës, historisë së hershme të njerëzimit, paraardhësve të Izraelit dhe origjinës së popullit hebre.
Tradita e vlerëson Moisiun si autorin e Zanafillës, si dhe të librave të Eksodit, Levitikut, Numrave dhe pjesën më të madhe të Ligjit të Përtërirë; megjithatë, studiuesit modernë, veçanërisht nga shekulli i 19-të e në vazhdim, e vendosin autorësinë e librave në shekujt VI dhe V para Krishtit, qindra vjet pasi supozohet se ka jetuar Moisiu. Bazuar në interpretimin shkencor të dëshmive arkeologjike, gjenetike dhe gjuhësore, disa studiues të Biblës e konsiderojnë Zanafillën kryesisht mitologjike dhe të tjerë e konsiderojnë atë historike.
Ajo është e ndashme në dy pjesë, historia e lashtë (kapitujt 1–11) dhe historia stërgjyshore (kapitujt 12–50). Historia e lashtë përcakton konceptet e autorit për natyrën e hyjnisë dhe për marrëdhënien e njerëzimit me krijuesin e saj: Zoti krijon një botë që është e mirë dhe e përshtatshme për njerëzit, por kur njeriu e korrupton me mëkat, Zoti vendos të shkatërrojë krijimin e tij, duke kursyer vetëm Noeja e drejtë dhe familja e tij për të rivendosur marrëdhëniet midis njeriut dhe Zotit. Historia stërgjyshore (kapitujt 12–50) tregon për parahistorinë e Izraelit, popullit të zgjedhur të Perëndisë. Me urdhrin e Zotit, pasardhësi i Noeut, Abrahami, udhëton nga vendlindja e tij (i përshkruar si Uri i Kaldeasve dhe identifikimi i të cilit me Urin sumerian është tentativë në studimet moderne) në tokën e dhënë nga Perëndia të Kanaanit, ku ai banon si i huaj, ashtu si edhe djali i tij. Isaku dhe nipi i tij Jakobi. Emri i Jakobit u ndryshua në "Izrael" dhe nëpërmjet agjenturës së djalit të tij Jozefit, bijtë e Izraelit zbresin në Egjipt, 70 veta gjithsej me familjet e tyre dhe Zoti u premton atyre një të ardhme madhështore. Zanafilla përfundon me Izraelin në Egjipt, gati për ardhjen e Moisiut dhe Eksodin (largimin). Tregimi shënohet nga një sërë besëlidhjesh me Perëndinë, duke ngushtuar në mënyrë të njëpasnjëshme shtrirjen nga i gjithë njerëzimi (besëlidhja me Noeun) në një marrëdhënie të veçantë vetëm me një popull (Abrahamin dhe pasardhësit e tij nëpërmjet Isakut dhe Jakobit).
Paçarada
Paçaradë (serbisht: Пачарађа/Pačarađa) është fshat në komunën e Kurshumlisë, Serbi.
Argoules
Argoules është një komunë në Francë. Argoules bën pjesë në departamentin Somme të rajonit Picardie. Komuna ka një popullsi prej 335 banorë dhe sipërfaqe 9.45 km².
Rafael Nazarjan
Rafael Nazaryan (Armenisht: Ռաֆայել Նազարյան, lindi më 26 mars 1975) ishte futbollistë armenë i cili ka luajtur si mbrojtës. Ai ka luajtur poashtu edhe në kombëtaren armene. Gjatë karrierës së tij në kombëtare, ai ka luajtur 23 ndeshje dhe kaa shënuar 1 golë i cili e shënoi kundër Portugalisë më 20 gusht 1997. Në vitin 2011, ai u emërua si trajnerë i kombëtaren U-21.
SH.B. OMBRA GVG
me jepni ju lutem nje informacion per te botuar
jam ne pritje te pergjigjes suaj.
nr.im  339  8869549
Metodologjia e pedagogjisë
Metodologjia e pedagogjisë është një disiplinë shkencore e pedagogjisë e cila merret me studimin e hulumtimeve pedagogjike, një sistem i parimeve teorike, metodave dhe mënyrave të përshkrimit, analizimit dhe sqarimit të fenomeneve pedagogjike. Ndryshe metodologjia e pedagogjisë është një urë lidhëse mes metodologjisë dhe pedagogjisë.
Qëllimi i hulumtimeve kërkimore shkencore në fushën e arsimit dhe pedagogjisë është puna sistematike në përshkrimin, analizën dhe sqarimin e dukurive të ndryshme që lidhen me realitetin arsimor. Hulumtimi pedagogjik i shqyrton objektet e këtij realiteti me natyra dhe qasje të ndryshme, kështu që ekzistojnë edhe lloje dhe funksione të ndryshme të hulumtimeve pedagogjike.
Piteå
Piteå (Finlandisht: Piitime) është qytet në provincën Norrbotten, Suedi. Qyteti ka pasur 22,913 banorë.
Klima
Muajtë më të nxehta janë qershori, korriku dhe gushti me temperaturë të lartë prej 17 në 30 °C. Muajtë më të ftohta janë dhjetori, janari dhe shkurti me temperaturë të ulët prej -22 në -10 °C.
Rochebrune
Rochebrune është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Rochebrune ka një popullsi prej 169 banorë dhe sipërfaqe 12.37 km², me një dendësi prej 14 banor/km².
Argueil
Argueil është një komunë në Francë. Argueil bën pjesë në departamentin Seine-Maritime të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 350 banorë dhe sipërfaqe 6.95 km².
Botevgrad
Botevgradi ( Ботевград   ), është një qytet në Bullgarinë perëndimore. Ai është i vendosur në provincën e Sofjes dhe ndodhet afër Pravets. Botevgradi shtrihet 47 km nga Sofja.
Historia dhe emri
Fshati u quajt Samundzhievo (Самунджиево) derisa u ngrit në statusin e qytetit në fund të vitit 1865, nën emrin Orhanie (Орхание). Më 1 dhjetor 1934 qyteti u emërua Botevgrad (Ботевград) pas Hristo Botev.
Gjeografi
Botevgradi dhe zonat e tij të thella janë të vendosura në një luginë eliptike me një sipërfaqe totale prej 5.066  km². Komuna mbulon pjesët perëndimore të malit Stara Planina   - Razhana, Murgash, Bilo dhe Golyama Planina dhe disa pjesë të Ballkanit Verior. Vitinya Pas lidh Bullgarinë Veriore me Bullgarinë Jugore dhe afërsia e kryeqytetit kontribuon në vendndodhjen e saj strategjike. Komuna e Botevgradit kufizohet me këto komuna: Pravets, Etropole, Gorna Malina, Elin Pelin, Svoge, Mezdra dhe Roman.
Natyra
Rajoni i komunës së Botevgradit është mjaft i pasur me burime natyrore. Relievi është i shquar për shumëllojshmërinë e tij. Komuna mbulon pjesët gjeografike të mëposhtme: një pjesë të Botevgradska Kotlovina (lugina e Botevgradit), disa pjesë të Botevgradski Predbalkanit dhe katër supet ballkanike  - Razhana, Golyama Planina, Murgash dhe Bilo. Kotlovinata Zhleba ( Fillet Hollow ) ndodhet midis rajonit kryesor Ballkanik dhe Ballkanit Verior.
Ekonomi
Grupi Teknologjikë Sensata, i specializuar në projektimin dhe prodhimin e elektronikës me vlerë të shtuar dhe sistemeve elektromekanike që përdoren në industrinë e automobilave dhe të elektronikës të konsumit, vepron në fabrikën e madhe të prodhimit në qytet.
GE Farmaceutik operon në fabrikat e barnave dhe në 2006 Siemens hapi një fabrikë për prodhimin e transformatorëve të tensionit të lartë.
Sport
Botevgradi ka një nga ekipet kryesore të basketbollit në vend, BC Ballkan Botevgrad, të cilët luajnë në Arena Botevgrad dhe kanë fituar 4 kampionate kombëtare dhe 4 kupa kombëtare. Klubi vendas i futbollit quhet PFC Balkan Botevgrad dhe luan në stadiumin Hristo Botev. Qyteti ka shumë fusha sportive - si për futbollin edhe për basketbollin. Sportet e tjera gjithashtu janë shumë të njohura - volejbolli, noti, shahu, akrobatika dhe tenisi.
Feja
djathtas|parapamje|237x237px| Fryma e Kishës së Nënës së Perëndisë Ndërtesat fetare në Botevgrad janë:
Qytete binjake
Botevgradi është binjakëzuar me:
Tyrbja e Shejh Mehmetit, Artanë
Tyrbja e Sheh Mehmetit ose Tyrbe e Artanës është një monument i trashëgimisë kulturore në Artanë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".
Vranoci (Pejë)
Vranoc është një vendbanim në komunën e Pejës, Kosovë.
Familja nga antikiteti deri sot
njerezit kane ndryshuar nga antikiteti deri sot po ashtu edhe familjet dikur ishin te medhaja kurse sot me te vogla
Barduzi
Barduz ose Bardyz edhe Parduz (serbisht: Пардусе/Parduse) është fshat në komunën e Kurshumlisë, Serbi.
Jetimore
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|Pllakë ku dikur qëndronte ruota ("rrota"), vendi për të braktisur fëmijët në anën e Chiesa della Pietà, kisha e një jetimoreje në Venecia. Pllaka citon një dem papal nga Pali III i datës 12 nëntor 1548, kërcënon "ekskomunikim dhe mallkime" për të gjithë ata që – duke pasur mjetet për të rritur një fëmijë – zgjedhin ta braktisin atë/asaj në vend të kësaj. Një ish-komunikim i tillë nuk mund të anulohet derisa fajtori të kthejë të gjitha ngarkesat e bëra për të rritur foshnjën. Jetimorja është një institucion rezidencial, institucion total ose shtëpi grupore, e përkushtuar për kujdesin e jetimëve dhe fëmijëve të cilët, për arsye të ndryshme, nuk mund të kujdesen nga familjet e tyre biologjike. Prindërit mund të jenë të vdekur, të munguar ose abuzues. Mund të ketë abuzim me substanca ose sëmundje mendore në shtëpinë biologjike, ose prindi thjesht mund të mos jetë i gatshëm të kujdeset për fëmijën. Përgjegjësia ligjore për mbështetjen e fëmijëve të braktisur ndryshon nga vendi në vend dhe brenda vendit. Jetimoret e drejtuara nga qeveria janë hequr gradualisht në shumicën e vendeve të zhvilluara gjatë gjysmës së dytë të shekullit të 20-të, por vazhdojnë të funksionojnë në shumë rajone të tjera ndërkombëtarisht. Tani është përgjithësisht e pranuar se jetimoret janë të dëmshme për mirëqenien emocionale të fëmijëve dhe mbështetja e qeverisë shkon në vend të kësaj për mbështetjen e njësisë familjare.
Disa bamirësi të mëdha ndërkombëtare vazhdojnë të financojnë jetimore, por shumica janë ende të themeluara zakonisht nga bamirësi më të vogla dhe grupe fetare. Sidomos në vendet në zhvillim, jetimoret mund të prenë familjet vulnerabël në rrezik të prishjes dhe të rekrutojnë në mënyrë aktive fëmijë për të siguruar financim të vazhdueshëm. Jetimoret në vendet në zhvillim rrallë drejtohen nga shteti. Megjithatë, jo të gjitha jetimoret që drejtohen nga shteti janë më pak të korruptuara; jetimoret rumune, si ato në Bukuresht, u themeluan për shkak të rritjes së numrit të popullsisë të katalizuar nga diktatori Nicolae Ceaușescu, i cili ndaloi abortin dhe kontrollin e lindjeve dhe nxiti riprodhimin për të rritur fuqinë punëtore rumune.
Institucionet rezidenciale të sotme për fëmijët, të përshkruara gjithashtu si kujdes i bashkuar, përfshijnë shtëpitë grupore, komunitetet rezidenciale të kujdesit për fëmijët, shtëpitë e fëmijëve, strehëzat, qendrat e rehabilitimit, strehimoret e natës dhe qendrat e trajtimit të të rinjve.
Oxie
Oxie është qytet dhe pjesë e qytetit në distriktin Söder, Malmö. Oxie ndodhet 10 kilometra në qendër të Malmö.
Hoxha
parapamje|page=99|Nje hoxhë nga [[Shkodra (Les costumes populaires de la Turquie en 1873)]] Hoxhë është predikues fetar i fesë islame dhe nje titull. Hoxha është fjala osmane dhe shqipe për imamin. Hoxha është mbiemër i njohur shqiptar dhe më i përdoruri në Shqipëri dhe Kosovë.
La Roche-des-Arnauds
La Roche-des-Arnauds është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Roche-des-Arnauds ka një popullsi prej 1466 banorë dhe sipërfaqe 53.75 km², me një dendësi prej 27 banor/km².
Shkopi (armë)
__NOINDEX__ parapamje|Një shumëllojshmëri e armëve të klubit nga Wujing Zongyao nga e majta në të djathtë: flakë, shkop metalik, shkopi i dyfishtë, shkop, topuz, shkop me gjemba. Një shkop (i njohur edhe si shkop i natës ose armë goditëse) është një staf ose shkop i shkurtër, i bërë zakonisht prej druri, i përdorur si armë që nga kohërat parahistorike. Ka disa shembuj të traumës së ashpër të shkaktuar nga klubet në të kaluarën, duke përfshirë vendin e Nataruk në Turkana, Kenia, i përshkruar si skena e një konflikti parahistorik midis grupeve të gjahtarëve-mbledhësve 10,000 vjet më parë.
Shumica e klubeve janë mjaft të vogla për t'u lëvizur me një dorë, megjithëse klubet më të mëdha mund të kërkojnë përdorimin e dy për të qenë efektive. Klube të ndryshme të specializuara përdoren në artet marciale dhe fusha të tjera, duke përfshirë shkopin e zbatimit të ligjit. Topuz ushtarak është një pasardhës më i sofistikuar i shkopit, i bërë zakonisht prej metali dhe me një kokë me thumba, me pulla ose me fllanxha të ngjitur në një bosht.
Shembuj të përshkrimeve kulturore të klubeve mund të gjenden në mitologji, ku ato lidhen me figura të forta si Herkuli ose oni japonez, ose në kulturën popullore, ku ato lidhen me kulturat primitive, veçanërisht njerëzit e shpellave. Topuzet ceremoniale mund të shfaqen gjithashtu si një simbol i autoritetit qeveritar.
Plagët e shkaktuara nga një klub në përgjithësi njihen si trauma goditje ose lëndime të traumës me forcë të hapur.
Arguel, Doubs
Arguel është një komunë në Francë. Arguel bën pjesë në departamentin Doubs të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 249 banorë dhe sipërfaqe 4.98 km².
Shtëpia Studio Kadare
Muzeu Shtëpia Studio Kadare u hap më 25 maj 2019 dhe ndodhet në Tiranë, është një vend ku mund të krijohet një ide e punës së shkrimtarit shqiptar Ismail Kadare. Apartamenti ku ka banuar Kadare në vitet 1974 – 1989, i ndodhur në katin e tretë të një pallati në Rrugën e Dibrës projektuar nga arkitekti Maks Velo në vitin 1972, është shpallur në vitin 2015 Monument Kulture i Kategorisë II. Ndërtesa ose siç quhej në atë kohë "pallati me kuba" përfaqëson në vetvete aspiratën e arkitekturës shqiptare për të qenë në një hap me kohën. Roli kryesor i muzeut kushtuar Kadaresë është edukimi. Ai ka si qëllim të tërheqë një audiencë gjithëpërfshirëse dhe t’u paraqesë vizitorëve vendas dhe të huaj vlerat e veprave të Kadaresë dhe punën e jashtëzakonshme që ai ka arritur gjatë jetës së tij.
Tyrbja e Abaz Aliut
Tyrbja e Abaz Aliut është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "", i miratuar më "15.05.2008".
Skender Smajl Krasniqi
Malisheva si zonë e historisë së lavdishme të popullit Shqiptar, njihet edhe si Zona e Parë e lirë, sofër e organizimit dhe e mobilizimit të Luftës Çlirimitare të vitin 1998-1999, si dhe promotore e organizimit dhe mbeshtetjës së luftrave tjera çlirimtare në trojet e copëtuara Shqiptare, në Preshevë, Medveçë e Bujanovc UÇPMB si dhe atë të Iliridës – Maqedonisë UÇKombëtare gjatë vitit 2000-2001, duke dhënë qindra ushtar e dëshmor. Gjithëashtu njihet edhe si vendlindja e shumë rapsodëve të mdhenjë e legjendar të odave e shahirave të këngës të Sali e Feriz Krasniqit, të Bijëve të Sefë Mleqanit, e bareshës dhe kolosës së madhe të këngës shqipe Nexhmije Pagarushës. Vatra e konaku i Tahir Sinanit, Bekim Berishës-Abejës, Agim Qeles e Komandant Kumanovës, Beqës e Mujës dhe heroinës Xhevë Lladrovci, Malisheva e Imer Ramë Krasniqit, dëshmorit të parë të rënë me 16.06.1998, ku për nder të rënjës së tij, data 16.Qërshor e çdo viti kalendartik festohët Dita e Çlirimit dhe Dita e Përkujtimit të Dëshmorëve të Kombit, si dhe ndahët çmimi për heroizëm Imer Krasniqi.
Tyrbja e Abaz Aliut
Vendi më i rëndësishëm sot botëror i Pelegrinazhit Tyrbja e Abaz Aliut ndodhet larg nga teqeja e Kulmakut, 2 orë në këmbë ose 40 minuta me makinë, në lartësinë 2417 m mbi nivelin e detit, në Çukën e Tomorit. Nga burimet historike jepen të dhëna si një vend besimi nga lashtësia. Sipas baba Ali Tomorit dhe Osman Myderrizit, Eqrem bej Vloras në shek. XV. Mustafa Tusiu dhe Haxhi Baba Horasani ngritën varrin kenotaf të Abaz Aliut, në Çukën e Tomorit. Nga ajo periudhë e deri më sot, pranë varrit të Abaz Aliut, 20 - 25 gusht të çdo viti organizohet pelegrinazhi i besimtarëve bektashinj. Pelegrinazhit i dhanë përmasa gjithnjë e më të mëdha dervish Iliazi dhe baba Ali Turabiu. Sot ky pelegrinazh ka karakter ndërkombëtar. Në të marrin pjesë besimtarë bektashinj, myslimanë, të krishterë, nga gjithë Shqipëria, nga trojet etnike shqiptare, nga diaspora shqiptare dhe nga e gjithë bota, madje pjesëmarrja vjen duke u shtuar vit pas viti, dhe numri arrin në shifrën rekord për pesë ditë, nga 20 deri më 25 gusht për çdo vit, në 250.000 vetë.
Shufra (zbatim i ligjit)
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|Shkop i zgjerueshëm ASP 53cm në gjendje të zgjeruar dhe të mbyllur. Një Shufër (e njohur edhe si shkop, shkop nate ose baton) është një shkop afërsisht cilindrik i bërë prej druri, gome, plastike ose metali. Ai përdoret si një mjet përputhshmërie dhe armë mbrojtëse nga oficerët e zbatimit të ligjit, stafi korrektues, rojet e sigurisë dhe personeli ushtarak.
Disa kriminelë përdorin shkopinj si armë për shkak të ndërtimit të tyre të thjeshtë dhe fshehjes së lehtë. Përdorimi ose mbajtja e shkopinjve ose shkopinjve të improvizuar nga njerëz të ndryshëm nga oficerët e zbatimit të ligjit është i kufizuar me ligj në shumë vende.
Terminologjia
Baton vjen nga fjala frënge bâton (shkop) që vjen nga frëngjishtja e vjetër Baston dhe latinishtja bastum.
Mjeti
287px|parapamje|Një kuti moderne me mjete. Një mjet është çdo send fizik që mund të përdoret për të arritur një qëllim, veçanërisht në qoftë se objekti nuk është konsumuar në proces. Përdorimi mjeteve nga njeriu daton miliona vjet, dhe kafshët e tjera janë të njohur edhe për përdorimin e mjeteve të thjeshta.
Mjetet që përdoren për fusha ose aktivitete të veçanta mund të marrin emërtime të ndryshme si "instrument", "vegël", "makinë", "pajisje," ose "aparat". Njohuria e ndërtimit, marrjes dhe përdorimit të mjeteve është teknologjia.
Historia
parapamje|250px|Mjete prej guri parahistorike mbi 10,000 vite të vjetra, të gjetura në shpellën [[Les Combarelles, Francë]] Antropologët besojnë se përdorimi i mjeteve ishte një hap i rëndësishëm në evolucionin e njerëzimit. Njerëzit eloluan gishtrinjtë — të dobishme për mbajtjen e mjeteve — dhe u rritën ndjeshëm në intelegjencë, e cila ndihmoi në përdorimin e mjeteve. Ngaqë mjetet janë përdorur gjerësisht edhe nga njerëzit edhe nga shimpanzetë e egra, supozohet gjerësisht se përdorimi i parë rutinë i mjeteve u zhvillua para divergjencës mes dy specieve.
Funksioni
Një klasifikim i mjeteve sipas funksioneve të tyre themelore:
Ouyang Nana
Ouyang Nana (lindi më 15 qershor 2000) është aktore dhe muzikante tajvaneze.
Muzika
E inspiruar nga violonçelistja Mei-Ying Liao, Ouyang Nana filloi të luaj piano në moshën pesë vjeçe dhe violimçel në moshën gjashtë vjeçe. Ajo fitoi vendin e parë me violimçel dhe vendin e dytë me piano në Garën Muzikore Wenhua Taiwan. Ajo filloi të merr pjesë në programin muzikor në shkollën fillore Dun-Hua në vitin 2008 dhe diplomoi në vitin 2012 me nderime të larta.
Në vitin 2013, Ouyang filloi të merr pjesë në Institutin Muzikorë në Filadelfia. Ajo pastaj mbajti një koncert në Tajvan, dhe u ftua nga Orkestra Kanzawna në Japoni për të perfomuar në koncertë.
Ouyang u largua nga Instituti Muzikor më 2015. She then signed with Universal Music Group's Mercury Classics label and released her solo debut album, 15, which is a classical album.
Në vitin 2016, Ouyang publikoi këngën e saj të parë "Warming Your Winter" për serialin e saj, "Yes! Mr. Fashion", drejtuar nga producenti Jim Lee.
Aktrimi
Ouyang fillimisht tërhoqi vëmendjen me shfaqjen e saj në filmin Beijing Love Story, ku luajti si violonçelist.
Në vitin 2016, ajo filloi të aktroj në filmin Çeliku i Gjakosur me Jackie Chan.
Në vitin 2017, ajo luajti në filmin Secret Fruit bazuar në novelin me njëjtin emër nga Rao Xueman.
Jeta personale
Ouyang Nana është vajza e aktorëve Ouyang Long dhe Fu Juan. Ajo është poashtu mbesa e këngëtarit Ouyang Feifei.
Kintex (Bullgari)
Kintex është një kompani shtetërore bullgare, e themeluar në Sofje, Bullgari, në vitin 1966.
Deri në 1992 pjesë thellbësore e Shërbimit Sekret të Partisë Komuniste Bullgare, Komiteti për Sigurinë Shtetërore, Kintex ishte një korporatë e import-eksportit, e cila kontrollonte shitjen e gjithçkaje nga cigaret tek armët e rënda. Kintex ishte përgjegjës për shitjen e armëve të kontrabandistëve dhe terroristëve, së bashku me mbështetjen e partive politike të krahut të djathtë dhe të krahut të majtë, në Turqi, në vitet 1970.
Kontrabandist i kontrabandës
Eksporti i parë i madh i armëve nga Bullgaria në Algjeri në 1961-1962. Kintex mbante tri baza në Sofje për të ngarkuar mallra të kontrabanduara. Këto dërgesa u transportuan nga deti në Turqi, duke udhëtuar nëpër portet e Varnas dhe Burgas. Ato u transportuan në bordin e anijeve bullgare ose të huaja. Kintex realizoi një të ardhur vjetore nga kontrabandimi i mallrave prej $5 milion deri në 15 milion dollarë. Në vitet e para paratë u transportuan me valixhe. Pas vitit 1985, pagesat u bënë nëpërmjet kompanive ndërkufitare të cilat u krijuan nga siguria e shtetit bullgar dhe nga ministria e tregtisë së jashtme, zakonisht në zonat me detë të hapur. Këto subjekte u mbrojtën nga qytetarët lokalë të cilët ishin agjentë të policisë sekrete.
Epoka post-komuniste
Aktualisht Kintex është vendosur në 66, Bulevardin James Bourchier, 1407 Sofje. Për më shumë se katër dekada biznesi ka bërë kontrata për të furnizuar prodhimin teknik ushtarak, armatimin dhe municionin. Ajo ka realizuar projekte inxhinierike në Afrikë, Azi dhe në Lindjen e Mesme.
Në vitin 1992 Kintex u ndryshua në një kompani të qeverisur nga ligji komercial, i cili kufizonte aksionet e saj. E drejta tregtare hyri në fuqi në Bullgari në vitin 1992. Të gjitha aksionet e saj janë në pronësi të shtetit. Kintex është i licencuar për eksportin, importin dhe rieksportimin e produkteve për ushtrinë dhe policinë bullgare.
Pushtimi mysliman i Siçilisë
Pushtimi mysliman i Siçilisë filloi në qershor 827 dhe zgjati deri në vitin 902, kur ra bastioni i fundit i madh bizantin në ishull, Taormina. Kështjellat e izoluara mbetën në duart e bizantit deri në vitin 965, por ishulli tani e tutje ishte nën sundimin mysliman derisa u pushtua me radhë nga normanët në shekullin e 11-të.
Megjithëse Siçilia ishte sulmuar nga myslimanët që nga mesi i shekullit të 7-të, këto bastisje nuk kërcënuan kontrollin bizantin mbi ishullin, i cili mbeti një ujë i pasëm kryesisht paqësor. Mundësia për emirët Aghlabid të Ifriqiya erdhi në vitin 827, kur komandanti i flotës së ishullit, Euphemius, u ngrit në kryengritje kundër perandorit bizantin Michael II. I mundur nga forcat besnike dhe i dëbuar nga ishulli, Euphemius kërkoi ndihmën e Aghlabidëve. Këta të fundit e konsideruan këtë si një mundësi për zgjerim dhe për të devijuar energjitë e strukturës së tyre të përçarë ushtarake dhe për të zbutur kritikat e dijetarëve islamë duke përkrahur xhihadin dhe dërguan një ushtri për ta ndihmuar atë. Pas zbarkimit arab në ishull, Euphemius u mënjanua shpejt. Një sulm fillestar në kryeqytetin e ishullit, Sirakuzë, dështoi, por muslimanët ishin në gjendje të përballonin kundërsulmin pasues bizantin dhe të mbanin disa fortesa. Me ndihmën e përforcimeve nga Ifriqiya dhe al-Andalus, në vitin 831 ata morën Palermon, i cili u bë kryeqyteti i provincës së re myslimane.
Qeveria bizantine dërgoi disa ekspedita për të ndihmuar vendasit kundër myslimanëve, por e preokupuar me luftën kundër abasidëve në kufirin e tyre lindor dhe me saraçenët e Kretës në Detin Egje, ajo nuk ishte në gjendje të bënte një përpjekje të vazhdueshme për të zmbrapsur myslimanët, i cili gjatë tre dekadave të ardhshme bastisi zotërimet bizantine pothuajse të pakundërshtuar. Kalaja e fortë e Enës në qendër të ishullit ishte mburoja kryesore bizantine kundër përhapjes myslimane, deri në kapjen e saj në vitin 859. Pas rënies së saj, myslimanët shtuan presionin e tyre kundër pjesëve lindore të ishullit dhe, pas një rrethimi të gjatë, pushtuan Sirakuzën në vitin 878. Bizantinët mbajtën kontrollin e disa fortesave në cepin veri-lindor të ishullit për disa dekada më pas dhe filluan një sërë përpjekjesh për të rimarrë ishullin deri në shekullin e 11-të, por nuk ishin në gjendje të sfidonin seriozisht myslimanët kontrollin mbi Sicilinë. Rënia e kështjellës së fundit të madhe bizantine, Taormina, në vitin 902, mbahet për të shënuar përfundimin e pushtimit mysliman të Siçilisë.
Dhuna në shkollë
Dhuna në shkollë përfshin dhunën mes nxënësve të shkollës, duke përfshirë rrahjet dhe lëndimet trupore; dhunën psikologjike, abuzimin verbal; dhunën seksuale, duke përfshirë përdhunimin dhe ngacmimin seksual; forma të ndryshme të ngacmimit, përfshirë këtu sulmin në internet; si dhe mbajtja e armës në shkollë. Në kuadër të dhunës në shkolla futet edhe sulmi fizik i nxënësve ndaj stafit pedagogjik e arsimor të shkollës. Dhuna në shkollë, në shumë vende të botës konsiderohet si një problem serioz i dekadave të fundit, veçanërisht kur përfshihen armë të zjarrit ose thika.
Format dhe faktorët
Përdorimi i qëllimshëm i forcës fizike, në tentim apo me të vërtetë i përdorur, kundër një personi, grupi apo bashkësie që rezulton ose ka gjasa të rezultojë në lëndim, keqzhvillim apo privim, dëmtim psikologjik quhet sjellje e dhunshme. Dhuna në shkollë përfshin në vehte një sërë sjelljesh të cilat kërcënojnë dhe lëndojnë fëmijën fizikisht dhe emocionalisht. Këto sjellje përfshijnë abuzimin verbal dhe emocional, kërcënimet direkte dhe indirekte, vjedhjet dhe shkatërrimin e mjeteve shkollore, ngacmimin seksual, goditjet (sulmet) e lehta dhe të rënda, disiplina e dhunshme dhe poshtëruese në shkollë dhe kërcënimi apo përdorimi i llojeve të ndryshme të armëve brenda objektit shkollor. Kemi dhunë fizike dhe psikike. Me dhunë fizike nënkuptojmë: goditjet, shtyerjet, ngacmimet fizike, shqelmimin, grushtimin etj., kurse me dhune psikike nënkuptojmë: kërcënimet, fyerjet, etiketimet, shantazhet, arrogancën, përhapjen e thashethëmeve, ngacmimin psikik etj.
Format më të shpeshta të dhunës në shkollë janë:
Faktorët më të shpeshtë të dhunës në shkollë janë:
Nxënësit bëhen të dhunshëm për shkak të: 1. shprehjes së ndjenjave – disa nxënës përdorin dhunën për të shprehur ndjenjën e zemërimit apo frustrimit. Ata mendojnë se nuk ka përgjigjje për problemet e tyre dhe zgjedhin mënyra të dhunshme pë t’i shprehur emocionet e tyre të cilat nuk munden t’i kontrollojnë, 2. manipulimit – shpesh manipulimi përdoret si mënyrë për t’i kontrolluar të tjerët për të arritur atë që dëshirojnë, 3. hakmarrjes – gjithashtu dhuna shfaqet edhe për shkak të hakmarrjes ndaj personave të cilët na kanë lënduar ne apo personat tone të dashur. Pasojat e dhunës në shkollë janë: dëmtim psikologjik - vështirësi në zhvillimin social, akademik dhe emocional të tij/saj, frikë, shqetësim dhe vetëvlerësim të ulët, tendencë të shmangies së shkollës dhe kontaktit me njerëz.
Parandalimi i dhunës në shkollë
Një mënyrë e suksesshme e parandalimit të dhunës në shkollë janë: Programet parandaluese të dhunës në shkollë të hartuara nga vetë shkollat. Me programe parandaluese të dhunës në shkollë nënkuptojmë një sërë veprimesh e rregullash të cilat përcaktohen dhe udhëhiqen nga personeli shkollor e që kanë për qëllim reduktimin dhe parandalimin e shfaqjes së sjelljeve të dhunshme në shkollë. Në mënyrë që të krijohet një mjedis shkollor i sigurt dhe mbështetës këto programe duhet të ndërtohen me bashkëpunim të ngushtë të personelit shkollor, prindërve dhe komunitetit.
3. Manifestimin e dhunës eventuale nëpër shkolla mund t'a përshkruani si një sjellje që ka për pasojë lëndimin:
4. Problemet e dhunës në shkollë mendoni se duhet të zgjidhen në relacionin:
5. A mendoni se dhuna burimi i së cilës mund të jenë vetë mësimdhënësit, nuk ka alternativë tjetër?
6. A mund të pohoni se keni lexuar të paktën ndonjë broshurë rreth të drejtave të fëmijëve të garantuara me ligjet vendore apoo me konventa ndërkombëtare?
7. A është raportuar apo a jeni në dijeni se janë gjetur armë apo mjete tjera të rrezikshme tek nxënësit?
Shënime
Licensed under CC-BY-SA IGO 3.0 License statement:School Violence and Bullying: Global Status Report, 9, 110-111, UNESCO, UNESCO. UNESCO. To learn how to add Free open license text to Wikipedia articles, please see: Adding open license text to Wikipedia. For information on Reusing text from Wikipedia, please see the terms of use. <references group="Shënim"/>
Zahaqi
Zahaq është një vendbanim në komunën e Pejës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Siperant dhe Siparunt.
Monumenti për Stamen Pançev
Monumenti për Stamen Pançev është një nga monumentet e Botevgradit, Bullgari. Ai gjendet në qendër të sheshit "Çlirimi" ("Освобождение") dhe është ngritur për nder të poetit bullgar dhe oficerit Stamen Pançev.
Instalimi
majtas|parapamje| Ceremonia e vendosjes së gurit të parë të monumentit, 24 maj 1938. Iniciativa për të ngritur monumentin erdhi nga shoqëria "Sursuvul" e oficerëve në rezervë. Stamen Pançevi ishte një oficer vetë, i cili vdiq në Luftën e Parë Ballkanike. Ai ishte plagosur dhe u kthye në betejë kur mësoi për rënien e kështjellës së Edirit. Pas vdekjes së tij, ai u promovua si toger dhe populli i Botevgradit nisi të zbulonte talentin e tij poetik. Në vitin 1938, 25 vjet pas vdekjes së tij, u krijua një fond për të mbledhur para për monumentin. Guri i parë u vendos më 24 maj të të njëjtit vit; ceremonia u ndihmua nga njerëzit e qytetit dhe u zhvillua nga miku i Pançevit, kapiteni Krastev. Monumenti u përurua zyrtarisht më 22 tetor 1939, në praninë e gruas së Pançevit, Rayna dhe të birit të tyre Pavel, të cilit Stamen i kushtoi një poemë, "Djali im" ("Сине мой").
Monumenti ishte ndërtuar me blloqe graniti. Bas-relief që përfaqëson bustin e Pançevit është bërë prej bronzi nga skulptori Yanko Pavlov. Në anën e pasme të monumentit janë gdhendur vargje nga poema Stamen. Rreth monumentit, u mbollë një kopsht i vogël, i rrethuar nga një gardh metalik. Më vonë, u instalua një burim. Monumenti ndodhej në sheshin "Çlirim" ("Освобождение") ku festimet zhvillohen rregullisht.
Lëvizja
Në vitet 1950, sheshi u ndërtua në stacionin e autobusit të qytetit, ku operonin rrugët e pjesës më të  madhe të  qytetit, ishte ndërtuar në shesh, gjë që çoi në çmontimin e monumentit. Vitet që pësuan, balta e bronzit u mbajt në një shkollë aty pranë, e harruar. Të afërmit e Stamen Pançev i shkruan Ministrisë së Kulturës duke kërkuar që monumenti të ri-ngrihej. Si përgjigje, në janar të vitit 1954, një telegram i nënshkruar nga kryeministri Valko Chervenkov u dërgua në këshillin e qytetit dhe personalisht kryetarit të këshillit Savo Donçev, duke udhëzuar që ta rindërtonte monumentin sa më parë. Kështu, gjatë ditëve shumë të ftohta të dimrit, muri i granitit u rindërtua në oborrin e shkollës që po strehonte bas-lehtësimin. Monumenti qëndroi këtu për 43 vjet.
Restaurimi
Në vitin 1996, shoqëria "Orkhaniet" ("Orkhaniet" - "Njerëzit e Botevgrad") i dërgoi një letër kryetarit Georgi Peyev dhe këshillit të qytetit, duke kërkuar që monumenti të riinstalohet në vendin e tij origjinal, në sheshin "Çlirimi". Ministria e Kulturës miratoi kërkesën, kështu që më 31 maj u mbajt edhe inaugurimi i dytë i monumentit. Nipërit dhe stërnipërit e Stamen Pançevit morën pjesë në këtë eveniment, si dhe njerëzit e qytetit.
Kristal Abazaj
Kristal Abazaj (lindi më 6 qershor 1996) është futbollistë shqiptarë i cili luan në KS Luftëtari si sulmues në Kategorinë Superiore.
Lazer
Lazer është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Hautes-Alpes të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. Lazer ka një popullsi prej 348 banorë dhe sipërfaqe 21.98 km², me një dendësi prej 16 banor/km².
Maja Visens
Maja Visens është një mal në Shqipërinë e veriut në vargun Prokletije, rreth 6 km në juglindje të fshatit Nikç. Maja Visens gjendet në zonën e malit Radohimës në perëndim të zonës. Maja Visens është kulmi i tretë më i lartë në këto male që janë 2,517 m (8,258 ft) të larta
https://en.wikipedia.org/wiki/Maja_Visens
Ura e Bardhë, Duhanas
Ura e Bardhë ose Ak Qypri mbi Perroin e Zagorës është një monument i trashëgimisë kulturore në Duhanas, rrethi i në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "08.08.1980".
Mehmet Güreli
Mehmet Güreli (lindi më 1949) është shkrimtar, piktor, regjisor dhe muzikantë turk. Ai diplomoi në Universitetin e Stambollit, diplomuar në filozofi. Ai filloi të punoj në gazetën Hürriyet më 1976. Ai është një nga artistët e pakta turk që prodhojnë në fusha të ndryshme të artit.
Jukkasjärvi
Jukkasjärvi është qytet në provincë Lapland, Suedi. Ndodhet 17 kilometra në lindje të Kirunës. Qyteti ka pasur 548 banorë më 2010.
Lista e telenovelave dhe serialeve të Telemundo
Kjo është një listë e telenovelave dhe serialeve të prodhuara nga Telemundo nga viti 1988 për të paraqitur.
Zllapeku
Zllapek është një vendbanim në komunën e Pejës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrin Dardan.
Shtatëdhjetë apostujt
parapamje|409x409px|Mbledhja e Shtatëdhjetë Apostujve. Kremtohen më 4 Janar. Artikulli Kryesor: Apostujt
Apostull (nga gr. απόστολος), do të thotë lajmëtar, i dërguar për të përmbushur porosinë e dhënë apo për t’i transmetuar dikujt një lajm. Apostulli në Krishterim është lajmëtari, përçuesi i ungjillit të Krishti t.
Jisu Krishti, pasi përzgjodhi dymbëdhjetë si nxënës dhe si apostuj të Tij, si shokë rrugëtimi dhe dishepuj të privilegjuar, zgjodhi edhe 70 (sipas disa të tjerëve 72) nxënës të tjerë. Edhe këta i zgjodhi mes numrit të madh të atyre që e ndiqnin pas, për të shkuar para Tij, pa trastë, pa sandale, dhe të përgatisnin ardhjen e Tij në çdo qytet dhe vend ku kalonin, duke kryer mrekulli dhe duke shpallur se Mbretëria e Perëndisë është afër (Lluk. 10).
Emrat
Ja dhe emrat e të Shtatëdhjetë Apostujve, bashkë me ditën e kujtimit të tyre:
Nderimi dhe festimi i tyre
Secili prej tyre nderohet në ditë të veçantë kremtuese, në një datë të përcaktuar kalendarike, sipas kalendarit të krishterë. Kryesisht data festuese është data e jetëndërrimit, datë përkujtimore historike, ose datë transferimi lipsani.
Biografi e shkurtër e apostujve:
AGAVI
Agabi kishte marrë dhuratën e profecisë. Shën Llukai tregon në Veprat e Apostujve (11:28), se ai shkoi në Jerusalem nga Antiokia për të vizituar apostujt Petro dhe Barnaba (Varnava) dhe, nën frymëzimin e Shpirtit të Shenjtë, paratha zinë e madhe të bukës, që, gjatë kohës së sundimit të Klaudit (44-48), shkatërroi për katër vjet me radhë Perandorinë Romake. Pas disa vjetësh, ai i bëri vizitë apostull Pavlit, që ndodhej në shtëpinë e dhjakonit Filip në Qesari dhe mori rripin e tij, ia lidhi duart dhe këmbët duke thënë: “Ja ajo që thotë Shpirti i Shenjtë: Njeriu të cilit i takon ky rrip, judejtë do ta lidhin kështu në Jerusalem dhe do ta dorëzojnë në duart e paganëve” (Vep. 21:11). Kur u krye kjo profeci, shën Agabi vazhdoi të predikonte Ungjillin deri në ditën e prehjes së tij të lumur.
Kisha ortodokse lindore e feston kujtimin e tij më 8 prill.
AKILA E PRISKILA
Akila, një jude nga Ponti, ishte vendosur me gruan e tij, Priskilën, në Romë, ku punonte si tendëbërës. U vendosën në Korinth pak kohë pasi shën Pavli mbërriti atje nga Athina (Vep. 18:1-3). Apostulli jetoi në shtëpinë e tyre dhe punoi me ta. U mësoi atyre misteret e Perëndisë dhe disa thonë se dhe i pagëzoi vetë. Ata ishin tërësisht të përkushtuar ndaj mësuesit të tyre, duke e ndihmuar në shërbesën e tij dhe duke bashkëndarë mundimet dhe vuajtjet e tij. Apostull Pavli asnjëherë nuk e fshehu dashurinë për ta, duke i përshëndetur në mjaft letra të tij (2 Tim. 4:19). Kur shën Pavli la Akaian për t’u kthyer në Azi, ata e ndoqën pas. Ishte pikërisht shtëpia e tyre e madhe në Efes, ku të krishterët mblidheshin për Eukaristinë Hyjnore. Po aty Priskila dhe Akila arritën të kthenin Apollon në njohjen e plotë të besimit. Shkuan në Romë rreth vitit 58 dhe e ofruan përsëri shtëpinë e tyre për ta përdorur si kishë. Më vonë u kthyen në Efes dhe ka shumë gjasa që e përfunduan jetën e tyre si martirë në këtë vend, ku paganët u prenë kokën.
Kisha ortodokse lindore feston kujtimin e tyre më 13 shkurt (të dy bashkë), dhe në 14 korrik (vetëm Akila).
ANANIA
Anania, episkopi i Damasku t në Siri, ishte ai i cili pagëzoi apostull Pavlin, pasi i riktheu shikimin (Vep. 9:10-18). Bëri mrekulli të shumta në Damask dhe Elefteropolis, duke sjellë një numër të madh aganësh në besimin e krishterë. U vra me gurë me urdhër të qeveritarit të Eleftheropolit, Luçianit. Kisha Ortodokse feston kujtimin e tij më 1 tetor.
ANDRONIKU DHE JUNIA
Androniku dhe e shoqja, Junia, përmenden nga apostull Pavli tek Rom. 16:7, ku ai i quan “kushërinjtë e mi” dhe i lavdëron si të shkëlqyer mes apostujve. Lindën në besim judaike, por në Jerusaem u bënë të krishterë.
Androniku u fronëzua episkop i Panonisë, dhe predikoi nëpër të gjithë vendin bashkë me ndihmësin e tij, shën Junian. Me anë të besimit të tyre, kthyen shumë paganë në Krishterim dhe shkatërruan tempujt e tyre, nxorën demonë, bënë mrekulli dhe shëruan të sëmurë.
Rreth vitit 58, u kapën dhe u dërguan në Romë, ku u martirizuan.
Kisha Ortodokse feston kujtimin e tyre më 17 maj.
ASINKRITI DHE FLEGONTI
Asinkriti dhe Flegonti përrmenden nga apostull Pavli në letrën për Romakët (16:11), predikuan Ungjillin në vende të ndryshme të botës dhe kthyen një numër të madh paganësh në besimin e vërtetë. Asinkriti ishte episkop i Irkanisë (pjesë e Iranit të sotëm) në Azi, ndërsa Flegonti, episkop i Maratonës. Ata duruan të gjitha llojet e torturave dhe fituan së bashku, në të njëjtën ditë, kurorën e martirit.
Kisha Ortodokse feston kujtimin e tyre më 8 prill.
AMPLI DHE URBANI
Ampli dhe Urbani (Rom. 16:8-9) u dorëzuan episkopë nga apostull Andrea: Ampli i Odisopolit (në Maqedoni) dhe Urbani i Maqedonisë. Siç predikonin me zell besimin në Perëndinë e vetëm në tre persona zbuluar nga Jisu Krishti, ata u vranë pas shumë sfilitjesh, Ampli nga paganët, ndërsa Urbani nga paganët e judenjtë që ishin të lidhur.
Kisha Ortodokse feston kujtimin e tyre më 31 tetor.
APOLLO
Apollo ishte jude me origjinë nga Aleksandria (shih Vep. 18:24-25) dhe kishte studiuar në thellësi Shkrimet e Shenjta. I konvertuar nga apostujt në besimin te Zoti Jisu Krisht, ai predikonte me zell të madh, edhe pse njihte vetëm pagëzimin e shën Joan Pagëzorit. Kur po kalonte në Efes, apostujt Akila dhe Priskila e katekizuan dhe e pagëzuan. Pastaj ai shkoi në Korinth ku vazhdoi veprën e apostull Pavlit pranë paganëve. Por talenti i tij si orator bëri që ai të kishte një sukses të madh, saqë korinthianët u ndanë në dy grupe kundërshtare: në ata që ishin me Pavlin dhe ata që ishin me Apollon. Kjo është arsyeja se përse apostull Pavli i qorton në letrën e tij të parë (1 Kor. 1-4), duke u shfaqur atyre se apostujt punojnë të gjithë, sipas hirit që u është dhënë, si bashkëpunëtorë të Perëndisë për ndërtimin e Kishës së vetme, Trupit mistik të Krishtit. Më pas Apollo u bë episkop i Qesarisë. Kisha Ortodokse feston kujtimin e tij më 8 dhjetor.
APELI
Apeli përshkruhet si i provuar në Krishtin, nga apostull Pavli (Rom. 16:10). Ai ishte ndriçues i Smirnës (sot Izmiri) dhe u largua për te Zoti në paqe pasi i shërbeu me besnikëri për shumë vjet. Kisha Ortodokse feston kujtimin e tij më 10 shtator dhe 31 tetor.
ARISTOVULI
ARISTARKU
ARTEMAI
Artemai ishte episkop i Likisë së Listrias. Fjeti në paqe. Përmendet tek Titi 3:12. Kisha Ortodokse feston kujtimin e tij më 30 tetor.
ÇEZARI
Çezari ose Qesari përmendet shkurtimisht nga apostull Pavli në Letrën (e këtij) drejtuar Filipianëve (4:22). Sipas traditës, ai u bë episkop i Koronës në Peloponez. Sipas një dorëshkrimi në bibliotekën e Kishës së Jerusalemit, apostull Çezari përmendet si episkop i Durrësit dhe më pas i Koronës. Kisha Ortodokse feston kujtimin e tij më 8 dhjetor.
ERASTI
EPAFRODITI
Epafroditi ishte edhe ai një nga shokët e apostull Pavlit. Meqë ndodhej në qytetin e Filipit në Maqedoni për shërbimin e Ungjillit, ai u dërgua nga të krishterët pranë Pavlit, që ndodhej i burgosur në Romë, që t’i çonte atij dhuratën e tyre. U sëmur rëndë, por e ruajti Perëndia, për të vazhduar më tej misionin e tij dhe u dërgua nga apostull Pavli në Filipi, dhe u çoi atyre Letrën (e apostull Pavlit) dërguar Filipianëve. Sipas disave, ai u bë më pas edhe episkop i Kolofonit, pas Sosthenit; ndërsa sipas të tjerëve, vazhdoi të ishte episkop i Filipit. Kisha Ortodokse feston kujtimin e tij më 8 dhjetor.
EFVULI DHE NIMFAI
Këta dy shenjtorë ishin nxënës të apostull Pavlit. Nimfai ishte një fisnik i qytetit të Laodicesë, i cili mikpriste Kishën që po lindte në këtë qytet brenda shtëpisë së tij, për të celebruar Liturgjinë Hyjnore (shih Kol. 5:15). Evuli, këshilltari i mirë, që përmendet nga apostull Pavli gjatë burgimit të tij të dytë, duket se është një nga të krishterët e shquar në shoqëri, të cilët qëndruan pranë apostullit gjatë ekzekutimit të tij (2 Tim. 4:12). Kisha Ortodokse feston kujtimin e tyre më 28 shkurt.
EVODI