cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gjuha Yoke
Klasifikimi
Rreth një e treta e fjalorit të zgjedhës është e lidhur me Warembori, një gjuhë që është ndikuar fuqimisht nga gjuhët austroneziane ose është një gjuhë austroneziane e ndikuar fuqimisht nga gjuhët e Papuanit. Dy gjuhët janë shumë gramatikisht të ngjashme, me parregullsi morfologjike të përbashkëta, duke treguar një marrëdhënie gjenealogjike. Sidoqoftë, Yoke nuk i ndan tiparet austroneziane të Warembori dhe është e paqartë se si kjo lidhet me klasifikimin e Ross-it të vitit 2005, në bazë të përemrave, të Warembori si një gjuhë austroneziane.
Antifeja
Antifeja është kundërshtimi i fesë. Ai përfshin kundërshtimin ndaj fesë së organizuar, praktikave fetare ose institucioneve fetare. Termi antifetar është përdorur gjithashtu për të përshkruar kundërshtimin ndaj formave specifike të adhurimit ose praktikës së mbinatyrshme, qofshin të organizuara apo jo. Bashkimi Sovjetik adoptoi ideologjinë politike të marksizëm-leninizmit dhe si rrjedhojë politikën e ateizmit shtetëror që kundërshtoi rritjen e feve.
Antifeja është e dallueshme nga pozicionet specifike të hyjnisë si ateizmi (mungesa e besimit në hyjnitë) dhe antiteizmi (një kundërshtim ndaj besimit në hyjnitë); edhe pse "anti-fetarët" mund të jenë edhe ateistë ose antiteistë.
André Gerolymatos
André Gerolymatos është një profesor greko-kanadez në universitetin e Simon Fraser, dhe mban  pozicionin drejtues ne Kongresin Greko Kanadez të British Columbia për Studimet greke.
Gerolymatos është autor i një sërë librash në gjuhën greke historisë, duke përfshirë 2004 e Akropoli i Kuq, Terrori i Zi:  Lufta Civile Greke dhe origjina e rivalitetit të Sovjetiko-Amerikan, 1943-1949, e cila argumenton Luftën Civile greke ishte i pari në angazhimin e Shteteve të Bashkuara gjatë Luftës së Ftohtë.
Në vitin 2005, Gerolymatos ishte intervistuar për filmin dokumentar 11 Ditë: Kretës 1941, një film që dokumentet e Betejës së Kretës dhe rezistenca që pasuan.
Fatos Kola
Fatos Kola është skulptor dhe pedagog i njohur shqiptar i lindur më 29 Janar 1958 në Burrel, Mat. Akademist i shkollës së mjeshtrave shqiptarë si Hektor Dule e Kristaq Rama, vijon traditën në modernitet. Njihet si hartues i programeve didaktike për Atelierin e Skulpturës së Materialeve të Përziera Programeve dhe leksioneve respektive për këtë atelier dhe Historinë e Artit Botëror. Autor i eseve mësimore dhe kritikës profesionale si konsulent në mediat Radio Televizioni Shqiptar, ALSAT, mbi personalitete , epoka, autorë, rryma dhe vepra të ndryshme, vendase e huaja në skulpturë.
Veprat
Është autor i disa veprave domethënëse të rrafshit kombëtar e universal si Statuja “Skënderbeu”, (Muzeu Historik, Burrel, Mat), Skulpturë “Tre pendat shqipe”: Poetët e mëdhenj Pjetër Budi; Naim Frashëri dhe Migjeni , Portret në bronz i personalitetit të shquar arbëresh Xh. Del Gaudio, (Melisa, Kalabri), Busti në allçi, kushtuar regjisorit dhe aktorit Kujtim Spahivogli, (Muzeu i TK); Projekti për varrin e aktorit të shquar Sandër Prosi në granit; Kompozimi në metal, “Skënderbeu” ; Portreti në grafikë grafik “Skënderbeu”, paraqitur në konkursin vjetor të Filatelisë ; Portret në bronz, “Muziktari”, kushtuar muzikologut, Prof. Ramadan Sokoli , Skulpturë në allçi: “Amësia” ; Monument në bronz: “Arbëreshi”, kushtuar personalitetit të shquar të kulturës arbëreshe Dom Mario Ferraro Vrasaqi(Krotone – Kalabria), Itali,1996 Portreti në grafikë grafik “Skënderbeu”, paraqitur në konkursin vjetor të Filatelisë ,Portreti në grafikë “Niketë Dardani”, paraqitur në konkursin vjetor të Filatelisë , Projekt dhe realizim (me porosi të Familjes Mbretërore) i aranzhimit të mjedisit të sallës së ceremonisë mortore në Hotel Dajti (Tiranë) , me rastin e ndarjes nga jeta të bashkëshortes së Mbreti Zogu I, Nënës Mbretëreshë të Shqiptarëve,Géraldine Apponyi de Nagyappony;  Projekt dhe realizim i Stemës së Familjes Mbretërore Shqiptare në plurimaterie, (granit, rezinë dhe pluhur mermeri); Projekt dhe realizim (me porosi të Familjes Mbretërore) i aranzhimit të mjedisit sallës së ceremonisë në Hotel “Dajti” Tiranë, me rastin e ndarjes nga jeta të bashkëshortes së Leka Zogu I , Mbretëresha Suzanë ; Portret në polimermer, kushtuar Nënës Mbretershë Geraldinë , Paris , Francë.
Sapogne-sur-Marche
Sapogne-sur-Marche është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Sapogne-sur-Marche ka një popullsi prej 139 banorë dhe sipërfaqe 5.41 km², me një dendësi prej 26 banor/km².
AT&T
AT&T është një konglomerat shumëkombësh amerikan me seli në Dallas, Texas. Është kompania më e madhe e telekomunikacionit në botë, ofruesi më i madh i shërbimeve të telefonisë mobile dhe ofruesi më i madh i shërbimeve të telefonisë fikse në Shtetet e Bashkuara nëpërmjet AT&T Communications. Që nga 14 qershori 2018, është edhe kompania mëmë e konglomeratit të mediave WarnerMedia, duke e bërë atë media më të madhe në botë dhe argëtuese në kuptim të të ardhurave. Që nga viti 2018, AT&T renditet numër 9 në renditjen Fortune 500 të korporatave më të mëdha të Shteteve të Bashkuara nga të ardhurat totale.
Barbazan, Haute-Garonne
Barbazan është një komunë në Francë. Barbazan bën pjesë në departamentin Haute-Garonne të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 447 banorë dhe sipërfaqe 6.05 km².
Basadi Panchakuta në Kambadahalli
Panchakuta Basadi (ose Basadi Panchakoota) është i vendosur në fshatin Kambadahalli të distriktit Mandya në shtetin indian Karnataka, në Indinë jug-perëndimore. Është një nga shembujt më të përsosur të Arkitekturës Dravidiane të jugut të Indisë së varietetit të të dinastisë perëndimore Ganga, i lidhur me besimin dhe ikonografinë xhaine. Sipas historianit K.R. Srinivasan, kompleksi tempullor, që u ndërtua nga mbretërit e dinastisë perëndimore Ganga i përket periudhës midis viteve 900-1000 të e.s.. Historiani Sarma megjithatë i cakton një datë më të hershme të shekullit të VIII bazuar në gjurmët e hershme të ndikimeve Pallava-Pandya dhe Chalukya-Pallava. Kambadahalli (emri i të cilit në gjuhën kannada fjalë për fjalë do të thotë "fshati me kolonë") që gjendet 18 km nga qyteti i famshëm i trashëgimisë xhainiste Shravanabelagola, në autostradën Mandya-Shravanabelagola, e ka marë emrin e tij nga kolona Brahmadeva (Manastambha) e ngritur përbaqllë kompleksit tempullor. Nga mbishkrimet, mësohet se kompleksi tempullor ka qenë rinovuar gjatë shekujve të fundit, duke përfshirë atë gjatë sundimit të perandorisë Hoysala. Monumenti është i mbrojtur nga Archaeological Survey of India (ASI) si një "monument kombëtar". Srinivasan e përshkruan atë si një "pikë referimi në arkitekturën e Indisë së jugut".
Plani dhe ikonografia e tempullit
Tempulli është ndërtuar në dy faza. Në fazën e parë, u ndërtuan tre faltore (trikutachala). Faltorja qendrore është e drejtuar nga veriu, një faltore është e drejtuar nga perëndimi ndërsa tjetra nga lindja. Faltorja qendrore ka një Shikhara katrore të quajtur Brahmachhanda girva-shikhara. Faltoret e drejtuara nga perëndimi dhe lindja kanë shikhara të quajtura Rudrachhanda griva-shikhara dhe Vishnuchhanda griva-shikhara përkatësisht. Dizajni i shikharave flet për shijen artistike të ndërtuesve. Ato janë tre-përmasore, me rreshtin e parë (tala) që është sa një e treta e lartësisë së përgjithshme të kullës dhe rreshti i dytë sa gjysma e lartësisë së të parës. Secila nga tre faltoret ka vestibule individuale (gjysëm holle ose ardha-mantapa) që janë të hapura në një hollë të zakonshëm të hapur të quajtur mahamantapa ose navaranga, tavani i të cilës është i mbajtur nga katër kolona qendrore të zbukuruara. Në hyrje të faltoreve (bilpitha) gjendet gardianët në "tetë drejtimet" (ashtadikpalaka; ashta - "tetë", dik - "drejtim", palaka - "mbajtës") me bashkëshortet dhe mjetet e tyre (vahana)
I gjithë kompleksi është i orientuar drejt kolonës mbresëlënëse Brahmadeva nga veriu. Faltorja kryesore qendrore bujtë imazhin e Adhinatha-s, tirthankara i parë xhainist (shenjtë mësues). Faltorja e drejtuar nga perëndimi (djathtas) dhe ajo e drejtuar nga lindja (majtas) kanë imazhe të tirthankarëve më të vonë, Shantinatha dhe Neminatha përkatësisht. Imazhet duket se janë prej steatiti të mirë-lëmuar dhe mund të jenë zëvendësime të mëvonshme. Sipas Robert J. Del Bonto i cili drejtoi kërkimet në sit, dy faltoret që përbëjnë shtesa të mëvonshme janë një ndërtim binjak, janë anësore (të drejtuara nga njëra-tjetra), kanë vestibule individuale dhe një mandapa të mbyllur dhe të hapur në një verandë të përbashkët me kolona (mandapa e hapur). Kritiku i artit M. H. Dhaky i quan ato "Basadi Shantinatha" dhe i konsideron një shembull të mirë të fazës "përfundimtare" në artin Ganga. Tempulli paraqet skulptura të rafinuara të Yaksha-ve (shpirtëra mirëdashës mashkullorë) dhe Yakshi-ve (kundërpjesët femërore) xhainiste periudhave të dinastisë perëndimore Ganga dhe asaj Hoysala. Sipas kritikut të artit dhe historianit S. Settar, përgjithësisht, kolonat Brahmadeva të gjetura përballë tempujve të vjetër xhainistë nuk bartin skulptura të Brahma Yaksha-s ose të zotit Brahma, por e marin zanafillën nga Manastambha (stambha do të thotë "kolonë") dhe kanë imazhe të Sarvanubhuti Yaksha-s. Baza e kësaj kolone është katrore dhe paraqet dekorime varësesh të përdredhura dhe në krye mban një imazh të ulur të drejtuar nga lindja të Siddhayika-s. Kompozimi i përgjithshëm i tempullit, sipas Sarma-s, është "i kthjellët në strukturë dhe funksion" pa ndonjë mbi-dekorim të theksuar.
Orivesi
Orivesi (Oriveden kaupunki), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Pirkanmaa.
Tempulli Arakeshvara në Hole Alur
Tempulli Arakeshvara është një tempull hindu kushtuar zotit Shiva në fshatin Hole Alur të distriktit Chamarajanagar në shtetin indian Karnataka. Sipas historianit Sarma, tempulli që daton nga mesi i shekullit të X nën sundimin e dinastisë perëndimore Ganga duket se ka qenë rinovuar në periudha të mëvonshme. U ndërtua nga mbreti Butuga II rreth vitit 949 për të celebruar fitoren e tij mbi dinastinë Chola të Tanjore-s në betejën e rëndësishme historike të Takkolam-it. Ishte një përballje ushtarake midis princit të kurorës Rajaditya, djali i mbretit Chola, Parantaka I dhe mbretit Butaga II (një vasal i fuqishëm i perandorisë Rashtrakuta nën perandorin Krishna III). Tempulli është i mbrojtur si një monument me rëndësi kombëtare nga Archaeological Survey of India (ASI).
Plani i tempullit
Tempulli ka një planimetri të thjeshtë karakteristike për Arkitekturën Ganga. Ka një shenjtërore (garbhagriha), një vestibul (të quajtur sukhanasi) që lidh me shenjtërore një holl të madh të mbyllur (navaranga ose maha-mantapa) me skulptura dhe një mandapa të hapur, të ngritur dhe të shkëputur jashtë e drejtuar nga faltorja që përmban skulpturën e Nandit (shoqëruesi dhe doriu i zotit hindu Shiva) e drejtuar nga lindja (e quajtur nandimantapa). Baza mbi të cilën është vendosur tempulli (e quajtur adhishthana) është një set i thjeshtë modelimesh.
Dekorimi i përgjithshëm është i thjeshtë me shërbyese qiellore (apsara) duke kërcyer brenda rrotullave të spërdredhjeve (lata-patra, që do të thotë "gjethe kacavjerrëse") që shtrihen mbi kornizën e derës dhe trarin. Në të dy krahët e hyrjes janë dy pllakata të larta drejtëkëndore vertikale që arrijnë deri te trari, të ndara në katër panele me friza relievesh që paraqesin daullexhinjë (të quajtur dola-nritya). Paneli i sipërm ka kërcimtarë rustikë që duket se kërcejnë në një ansambël muzikor me tambur, violin, rudra veena, fyell dhe kanjira. Sipas historianit Sarma, forma të tilla vendase kërcimi (desi) nuk gjenden në asnjë tempull bashkëkohës. Relievet më interesante në tempull, sipas Sarma-s, janë ato në kolonat e rrumbullakta të nandimantapas dhe të mahamantapas së mbyllur. Këto relieve paraqesin gjallërisht fitoren e Butagas II mbi princin Chola Rajaditya, përveç temave nga epika hindu, figurat mitike dhe gjysëm-zota. Pika kulmore e relieveve, në mahamantapan e mbyllur është paneli ashtadikpalaka ("gardianët e tetë drejtimeve") në tavan me në qendër Shivën duke kërcyer (të quajtur Natya Shiva). Në hollin e mbyllur ka mjaft skulptura të veçuara, duke përfshirë edhe Mahishasuramardini-n (version i hyjneshës Durga duke vrarë një asura [demon]), Yago Dakshinamurthy (zoti Shiva si "mësues"), Saptamatrika (shtatë nënat qiellore) dhe skulptura të tjera që i përkasin shekujve të VIII-IX të stilit skulpturor Ganga-Chalukya.
Shkenca dhe teknologjia në Perandorinë Osmane
parapamje|150px|[[Astronomët dhe astrologët e observatorit osman të kryesuar nga mynexhimbashi (müneccimbaşı "kryeastrologu") duke përdorur sekstantin.]] Gjatë ekzistencës së saj 600-vjeçare, Perandoria Osmane bëri përparime të rëndësishme në shkencë dhe teknologji, në një gamë të gjerë fushash, duke përfshirë matematikën, astronominë dhe mjekësinë.
Epoka e Artë Islame tradicionalisht besohej se kishte përfunduar në shekullin e trembëdhjetë, por është shtrirë në shekujt e pesëmbëdhjetër dhe të gjashtëmbëdhjetë nga disa, të cilët kanë përfshirë aktivitetin e vazhdueshëm shkencor në Perandorinë Osmane në perëndim. dhe në Persi dhe Indi Mogule në lindje.
Arsimi
parapamje|majtas|[[Universiteti i Stambollit është universiteti më i vjetër në Turqi]]
Glosari
parapamje|Glosar nga 'Poema' e David Sillar (1789). Glosari i njohur gjithashtu edhe si klavis ose fjalor është një listë alfabetike e termave në një fushë të veçantë të njohurive me përcaktimet për ato terma. Tradicionalisht, një glosar është paraqitur në fund të një libri duke përfshirë terma brenda këtij libri që janë ose të prezantuar rishtas, të pazakontë, ose të specializuar. Ndërsa glosarët më së shpeshti shoqërohen me libra jofiksion, në disa raste, romanet e trilluara mund të vijnë me një fjalor për terma më pak të njohur ose të panjohur.
Një glosar dygjuhësh është një listë termash në një gjuhë të përcaktuar në një gjuhë të dytë ose të shkruar nga sinonime (ose të paktën sinonime të afërta) në një gjuhë tjetër.
Shkenca dhe teknologjia në Perandorinë Osmane
Arsimi i grave osmane në mjekësi
Haremet ishin vende brenda pallatit të Sulltanit ku pritej të qëndronin gratë, vajzat dhe skllavet e tij. Megjithatë, këtu janë regjistruar të dhëna për mësimdhënien e vajzave dhe djemve të rinj. Pjesa më e madhe e edukimit të grave në Perandorinë Osmane ishte e përqendruar në mësimin e grave që të ishin bashkëshorte të mira shtëpiake dhe etiketimin shoqëror. Edhe pse arsimimi formal i grave nuk ishte i popullarizuar, mjeket dhe kirurgët femra ende llogariteshin. Mjekeve femra iu dha një arsim joformal në vend të atij formal. Megjithatë, mjekja e parë turke e trajnuar siç duhet ishte Safiye Ali. Ajo studioi mjekësi në Gjermani dhe hapi ordinancën e saj në Stamboll në vitin 1922, 1 vit para rënies së Perandorisë Osmane.
Glosari
Në një kuptim më të përgjithshëm, një glosar përmban shpjegime të koncepteve të rëndësishme për një fushë të caktuar studimi ose veprimi. Në këtë kuptim, termi ka të bëjë me nocionin e ontologjisë. Janë dhënë edhe metoda automatike që shndërrojnë një glosar në një ontologji ose një leksik kompjuterik.
Shkenca dhe teknologjia në Perandorinë Osmane
Arsimi teknik
Universiteti Teknik i Stambollit ka një histori që filloi në vitin 1773. Ai u themelua nga Sulltan Mustafa III si Shkolla e Inxhinierëve Detar Perandorak (emri origjinal në turqisht: Mühendishane-i Bahr-i Humayun), dhe fillimisht iu kushtua trajnimit të ndërtuesve të anijeve dhe hartografët. Në vitin 1795 objekti i shkollës u zgjerua për të trajnuar personelin ushtarak teknik për të modernizuar ushtrinë osmane në përputhje me standardet evropiane. Në 1845, departamenti i inxhinierisë së shkollës u zhvillua më tej me shtimin e një programi kushtuar trajnimit të arkitektëve. Fushëveprimi dhe emri i shkollës u zgjeruan dhe u ndryshuan përsëri në 1883 dhe në 1909 shkolla u bë një shkollë inxhinierike publike e cila kishte për qëllim trajnimin e inxhinierëve civilë të cilët mund të krijonin infrastrukturë të re për të zhvilluar perandorinë.
Astronomia
175px|parapamje|Puna në observatoriumin e [[Taqi al-Din.]]
Taqi al-Din Muhammad ibn Ma'ruf ndërtoi Observatorin e Kostandinopojës të Taqi ad-Din në vitin 1577, ku kreu vëzhgime astronomike deri në vitin 1580. Ai prodhoi një Zixh (quajtur Unbored Pearl) dhe katalogë astronomikë që ishin më të saktë se ata të bashkëkohësve të tij, Tycho Brahe dhe Nikola Koperniku. Taqi al-Din ishte gjithashtu astronomi i parë që përdori një shënim me pikë dhjetore në vëzhgimet e tij në vend të fraksioneve sexagesimal të përdorura nga bashkëkohësit dhe paraardhësit e tij. Ai përdori gjithashtu metodën e Ebu Rejhan el-Bīrunīu për "vëzhgimin e tre pikave". Në Pemën Nabk, Taqi al-Din i përshkroi tre pikat si "dy prej tyre janë në kundërshtim në ekliptikë dhe e treta në çdo vend të dëshiruar". Ai e përdori këtë metodë për të llogaritur ekscentricitetin e orbitës së Diellit dhe lëvizjen vjetore të apogjeut, dhe kështu bëri Koperniku para tij dhe Tycho Brahe pak më vonë. Ai shpiku gjithashtu një sërë instrumentesh të tjera astronomike, duke përfshirë orët e sakta mekanike astronomike nga viti 1556 deri në 1580. Për shkak të orës së tij vëzhguese dhe instrumenteve të tjera më të sakta, vlerat e Taqi al-Dinit ishin më të sakta.
Pas shkatërrimit të Observatorit të Kostandinopojës të Taqi al-Din në vitin 1580, aktiviteti astronomik ngeci në Perandorinë Osmane, deri në prezantimin e heliocentrizmit kopernikan në vitin 1660, kur studiuesi osman Ibrahim Efendi al-Zigetvari a përktheu veprën franceze të Dustronomit në 1637) në arabisht.
Fizikë
Në vitin 1574, Taqi al-Din Muhammad ibn Ma'ruf (1526–1585) shkroi veprën e fundit të madhe arabe mbi optikën, të titulluar Kitab Nūr hadaqat al-ibsār wa-nūr haqīqat al-anzār (Libri i Dritës së Nxënësit të Vegimit dhe Drita e së Vërtetës së Pamjeve), i cili përmban hetime eksperimentale në tre vëllime mbi vizionin, reflektimin e dritës dhe refraksionin e dritës. Libri trajton strukturën e dritës, difuzionin e saj dhe përthyerjen globale, dhe lidhjen midis dritës dhe ngjyrës. Në vëllimin e parë, ai trajton "natyrën e dritës, burimin e dritës, natyrën e përhapjes së dritës, formimin e shikimit dhe efektin e dritës në sy dhe në shikim". Në vëllimin e dytë, ai ofron "provën eksperimentale të reflektimit spekulor të dritës aksidentale dhe thelbësore, një formulim të plotë të ligjeve të reflektimit dhe një përshkrim të ndërtimit dhe përdorimit të një instrumenti bakri për matjen e reflektimeve nga plani, sferik, pasqyra cilindrike dhe konike, qofshin konvekse apo konkave." Vëllimi i tretë "analizon çështjen e rëndësishme të variacioneve që pëson drita gjatë udhëtimit në mjedise që kanë dendësi të ndryshme, d.m.th., natyrën e dritës së përthyer, formimin e përthyerjes, natyrën e imazheve të formuara nga drita e përthyer".
Teknologjia mekanike
Në vitin 1559, Taqi al-Din shpiku një pompë "Monoblock" me gjashtë cilindra. Ajo ishte një makinë për ngritjen e ujit me energji hidroelektrike që përfshinte valvula, tuba thithjeje dhe shpërndarjeje, shufra pistoni me pesha plumbi, leva të fiksimit me nyje kunjash dhe kamera në boshtin e një rrote luge të drejtuar nga uji. Pompa e tij 'Monobloc' mund të krijojë gjithashtu një vakum të pjesshëm.
Orë mekanike
parapamje|Shembull i orës astronomike si shpikja e Taqi al-Din. Inxhinieri osman Taqi al-Din Muhammad ibn Ma'ruf shpiku një orë astronomike mekanike, e aftë për të goditur një alarm në çdo kohë të specifikuar nga përdoruesi. Ai e përshkroi orën në librin e tij, Yjet më të ndritshëm për ndërtimin e orëve mekanike (Al-Kawākib al-durriyya fī wadh' al-bankāmat al-dawriyya), botuar në vitin 1559. Ngjashëm me orët e hershme evropiane të shekullit të 15-të, ora e tij ishte në gjendje të tingëllonte në një kohë të caktuar, e arritur duke vendosur një kunj në timonin e numrit. Në kohën e kërkuar, kunja aktivizoi një pajisje zileje. Kjo orë kishte tre numra që tregonin orët, shkallët dhe minutat.
Më vonë ai projektoi një orë vëzhgimi për të ndihmuar në vëzhgimet në Observatorin e tij të Kostandinopojës të Taqi ad-Din (1577–1580). Në librin e tij mësimor Në Pemën Nabk të Ekstremitetit të Mendimeve, ai shkroi: "Ne ndërtuam një orë mekanike me tre numra që tregojnë orët, minutat dhe sekondat. Ne e ndamë çdo minutë në pesë sekonda". Kjo ishte një risi e rëndësishme në astronominë praktike të shekullit të 16-të, pasi në fillim të shekullit orët nuk ishin mjaftueshëm të sakta për t'u përdorur për qëllime astronomike
Fuqia e avullit
Në vitin 1551, Taqi al-Din Muhammad ibn Ma'ruf dpërshkroi një shembull të hershëm të një turbine me avull impuls dhe gjithashtu vuri në dukje aplikime praktike për një turbinë me avull si një lëvizës kryesor për rrotullimin e një hell, që parapriu turbinën e mëvonshme me avull impuls të Giovanni Branca nga viti 1629. Taqi al-Din e përshkroi të tillë një pajisje në librin e tij, Al-Turuq al-saniyya fi al-alat al-ruhaniyya ("Metodat e larta të makinave shpirtërore"), e përfunduar në vitin 1551 pes (959 hixhri, shih Steam jack).
Industritë egjiptiane osmane filluan të lëviznin drejt energjisë me avull në fillim të shekullit të 19-të. Në Egjipt nën Muhamed Aliun, prodhimi industrial fillimisht drejtohej nga makineritë që mbështeteshin në burimet tradicionale të energjisë, si fuqia e kafshëve, rrotat e ujit dhe mullinjtë e erës, të cilat ishin gjithashtu burimet kryesore të energjisë në Evropën Perëndimore deri rreth vitit 1870. Nën Muhamed Ali i Egjiptit në fillim të shekullit të 19-të, makinat me avull u futën në prodhimin industrial egjiptian, me kaldaja të prodhuara dhe të instaluara në industri të tilla si hekuri, prodhimi i tekstilit, fabrikat e letrës dhe fabrikat e lëvores. Ndërsa kishte mungesë të depozitave të qymyrit në Egjipt, kërkuesit kërkuan për depozitat e qymyrit atje dhe importuan qymyr nga jashtë, me çmime të ngjashme me atë që kushtonte qymyri i importuar në Francë, deri në vitet 1830, kur Egjipti fitoi hyrje në burimet e qymyrit në Liban. kishte një prodhim vjetor të qymyrit prej 4000 tonësh. Krahasuar me Evropën Perëndimore, Egjipti kishte gjithashtu bujqësi superiore dhe një rrjet efikas transporti përmes Nilit. Historiani ekonomik Jean Batou argumenton se kushtet e nevojshme ekonomike për industrializim të shpejtë ekzistonin në Egjipt gjatë viteve 1820-1830, si dhe për adoptimin e naftës si një burim potencial energjie për motorët e tij me avull më vonë në shekullin e 19-të.
Espanès
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Espanès (Ocitanisht: Espanès ; Shqip: Spanesi) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Qarku Chaumont
Qarku Chaumont është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Haute-Marne.
Lufta dhe paqja e qenve
Shënime: Letërsia shqipe, proza satirike.
Shoqëria Islamike Shqiptare Australiane
Shoqëria Islamike Shqiptare Australiane (ang. Albanian Australian Islamic Society) është një shoqatë e shqiptarëve në Australi, e themeluar në vitin 1963 në Melburn.
Duart e ndyra
Duart e ndyra (Dirty Hands; Les mains sales) është një shfaqje e Jean-Paul Sartre. Për herë të parë u shfaq më 2 Prill 1948 në Teatrin Antoine në Paris, me regji të Pierre Valde dhe me protagonistë François Périer, Marie Olivier dhe André Luguet.
Një dramë politike e vendosur në vendin imagjinar të Ilirisë midis viteve 1943 dhe 1945, historia ka të bëjë me vrasjen e një politikani kryesor. Historia tregohet kryesisht në formën e një kthimi mbrapsht, me vrasësin që përshkruan se si e kreu misionin e tij. Identiteti i vrasësit është vendosur që në fillim, por pyetja është nëse motivimet e tij ishin politike apo personale. Kështu, tema kryesore e shfaqjes nuk është se kush e bëri atë, por pse u bë.
Ngjarja
Ngarja zhvillohet në Iliri, një vend imagjinar i Evropës Lindore, gjatë fazave të fundit të Luftës së Dytë Botërore. (Iliria ishte një vend aktual i antikitetit klasik, territori i të cilit përfshinte Shqipërinë moderne, Maqedoninë, Kosovën, Greqinë, Kroacinë) Vendi, një aleat i Gjermanisë naziste, është në prag të aneksimit në Bllokun Lindor.
Hyaena
Hyaena është një gjini që përfshin dy lloje të gjalla të hienave: hiena me shirita (Hyaena hyaena) nga Azia perëndimore dhe Afrika Veriore dhe hiena kafe (Hyaena brunnea) në Afrikën Jugore. Hiena ngjyrë kafe ndonjëherë ka qenë e vendosur në një gjini të veçantë Parahyaena, apo edhe të përfshirë në gjininë tjetër fosile Pachycrocuta, por burimet e fundit kanë tentuar ta vendosin atë në Hyaena. Kafka e hienës kafe është më e madhe se ajo e hienës me shirita. Hieni mashkull kafē është pak më i madh se femra, ndërkohë që gjinitë e hienit me shiritave janë me madhësi të barabartë. Të dyja llojet janë më të vegjël se hiena e ndotur, por më të mëdhenj se aardwolf. Ata kryesisht ushqehen edhe me kafshë të ngordhura.
Duart e ndyra
Ngjarja
Një i ri komunist, Hugo Barine, është thënë se Hoederer, një lider i partisë, i ka propozuar bisedime me grupe jo- socialistë, duke përfshirë qeverinë fashiste dhe liberael - dhe Nacionaliste të rezistencës. Ideja është të krijohet një grup i përbashkët rezistence që kundërshton gjermanët dhe të planifikojë një qeveri koalicioni të pasluftës. Hugo mendon se politika e Hoederer ka erë tradhtie. Louis, një udhëheqës tjetër i partisë, ka vendosur që Hoederer duhet të vdesë. Ai pranon pa dashje ta lërë Hugo, i cili ka më shumë angazhim sesa përvojë, të bëjë punën.
Hugo dhe gruaja e tij Jessica lëvizin me Hoederer, i cili është simpatik dhe besimtar nga natyra. Hugo bëhet sekretari i tij. Edhe pse ai përpiqet të bindë Xhesikën se ai është seriozisht për vrasjen, ajo e trajton të gjithë këtë si një lojë. Në të vërtetë, në fillim ajo e sheh armën jo si një armë vrasjeje, por si një metaforë për një falus, pasi Hugo ndoshta vuan nga mosfunksionimi erektil dhe nuk është në gjendje ta kënaqë atë. Kalojnë dhjetë ditë dhe pastaj fillojnë negociatat me palët e tjera. Me Hoederer që po afron një marrëveshje me anëtarët e klasës që ai urren, Hugo është në pikën e arritjes për armën e tij kur shpërthen një bombë.
Beaumont-lès-Valence
Beaumont-lès-Valence është një komunë në Francë. Beaumont-lès-Valence bën pjesë në departamentin Drôme të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 3811 banorë dhe sipërfaqe 17.61 km².
Duart e ndyra
Ngjarja
Askush nuk vritet por Hugo është zemëruar. Ky sulm tregon se ata që e kanë dërguar nuk kanë besim tek ai për të bërë punën. Ai dehet dhe pothuajse ua jep lojën truprojave të Hoederer. Xhesika e mbulon atë duke pretenduar se është shtatzënë. (Këtu Sartre citon sjelljen e Lucie Aubrac, një heroinë në rezistencën franceze që ndihmoi burrin e saj, Raymond Aubrac, një tjetër rezistent kryesor, të shpëtonte nga kontrolli i nazistëve duke pretenduar se ajo ishte shtatzënë. )
Olga Lorame, një nga ata që dërgoi Hugo për të kryer vrasjen, viziton me maturi atë dhe Xhesikën. Ishte ajo që hodhi bombën dhe paralajmëron Hugo të vazhdojë me vrasjen e Hoederer pasi të tjerët po bëhen të paduruar.
Deri më tani Xhesika e ka parë vrasjen si një lojë, por bomba e bind atë se gjërat janë serioze dhe se Hugo do të vrasë Hoederer. Ajo i bind ata të dy që të argumentojnë pikat e tyre në mënyrë që të parandalojnë çdo vrasje.
Plani i Hoederer është të hyjë në qeveri me partitë e tjera, por t'i lërë ata me postet kryesore ministrore. Sapo të përfundojë lufta, një numër i politikave jopopullore por të nevojshme do të duhet të zbatohen në mënyrë që të ribalancohet ekonomia. Kjo do të shkaktojë probleme për qeverinë e krahut të djathtë, duke lejuar që krahu i majtë, përfshirë komunistët, të marrë përsipër më lehtë. Për momentin, komunistët nuk kanë mbështetjen e nevojshme për të fituar pushtetin, dhe ardhja e pritshme e forcave sovjetike mund t'i bëjë gjërat më keq. Hoederer thekson se njerëzve nuk u pëlqen të pushtojnë ushtri të huaja, madje edhe ato çlirimtare, dhe ndjenja do t'i kalohet qeverisë së prezantuar nga pushtuesit.
Hugo këmbëngul se partia duhet të mbetet e pastër. Fuqia është qëllimi, por metodat e përshtatshme të Hoederer nuk janë të pranueshme, veçanërisht pasi ato përfshijnë bashkëpunimin me armiqtë "e klasës" dhe gënjeshtrën dhe mashtrimin e forcave të tyre. Pasi ata janë vetëm, Xhesika përpiqet të bindë Hugon se ai u mor nga pikëpamja e Hoederer, por ai e kthen këtë duke thënë se është akoma më shumë arsye për të vrarë Hoederer pasi ai mund të bindë të tjerët.
Me kalimin e kohës, megjithatë, si Hugo ashtu edhe Jessica i janë nënshtruar sharmit dhe mënyrës së Hoederer. Edhe pse ai nuk pajtohet me politikat e Hoederer, Hugo duket se mendon se Hoederer mund ta ndihmojë atë të kalojë nga fëmijëria në burrëri dhe të zgjidhë konfliktet e tij të brendshme. Hoederer, i cili tani është i vetëdijshëm se Hugo është atje për ta vrarë me urdhër të Louis, është i gatshëm të ndihmojë të riun të zgjidhë problemet e tij. Sidoqoftë, ai nuk është aq i prirur për Xhesikën, tërheqja e së cilës për të duket më fizike. Kur ai e puth atë si një mënyrë për ta nxjerrë atë nga sistemi i saj, Hugo i kap në veprim dhe e vret.
Ndërsa në burg Hugo merr dhurata nga jashtë, të cilat ai mendon se janë nga ata që e dërguan për të vrarë Hoederer. Kjo e mban atë të vazhdojë, por disa nga dhuratat rezultojnë të jenë çokollata të helmuara. Për më tepër, kur lirohet me kusht, ai e gjen veten të përndjekur nga vrasësit e partisë dhe strehohet tek Olga.
Olga dëgjon versionin e ngjarjeve të Hugos. Hugo nuk e vrau Hoederer nga xhelozia për Jessica, por sepse mendoi se Hoederer nuk ishte i sinqertë kur tha se donte që Hugo të qëndronte me të në mënyrë që ta mentoronte: "Unë e vrava atë sepse hapa derën. Kjo është gjithçka që di "," Xheloz? Ndoshta. Por jo për Xhesikën ”.
Olga përfundon se Hugo do të jetë më i dobishëm i gjallë sesa i vdekur. Megjithatë ajo gjithashtu zbulon se politika që propozoi Hoederer është miratuar në fund të fundit. Me urdhër të Moskës, partia ka krijuar një aleancë me grupet e tjera. Në fakt Hugo e kupton se vetë konfigurimi që Hoederer po negocionte në praninë e tij, dhe të cilin ai supozohej të parandalonte, është kryer. E gjithçka ishte mbi një çështje kohe: nisma e Hoederer ishte shumë e parakohshme, kështu që partia duhej ta vriste. Më vonë, pasi u miratua plani i Hoederer, partia rehabilitoi imazhin e tij dhe pas luftës ai do të mbahet mend si një udhëheqës dhe hero i madh.
Hugo është zemëruar, veçanërisht pasi partia ka gënjyer dhe mashtruar anëtarët e saj. Fakti që ata janë në luftë dhe ndoshta kanë shpëtuar njëqind mijë jetë nuk bën asnjë ndryshim. Ajo që ka rëndësi tani, vendos, dhe kjo është që Hoederer nuk duhet të vdesë për një grua si Xhesika, por për politikat e tij: sepse ai gënjeu gradën dhe rrezikoi shpirtin e partisë. Hugo vendos që të gjithë drejtuesit e partisë - Hoederer, Louis dhe Olga - janë të njëjtë. Kjo është arsyeja pse ai është vënë në shënjestër nga vrasësit e dërguar nga Louis.
Hugo kupton se, përkundër deklaratave të Olgës për të kundërtën, nëse ai mbetet gjallë dhe vazhdon me festën, vrasja e tij e mëparshme ndaj Hoederer nuk do të thotë asgjë dhe nuk do të sjellë çnderim. Kështu, ndërsa Olga përpiqet dëshpërimisht ta shpëtojë, është vetë Hugo ai që i lejon vrasësit të përfundojnë punën.
Konteksti historik
Lufta e Dytë Botërore ka të bëjë shumë me këtë shfaqje dhe mënyrën se si është shkruar. Iliria (edhe vendndodhja e veprës së Shekspirit me titull Nata e dymbëdhjetë ) është bazuar me sa duket në Hungari. 'Partia Proletare' është partia komuniste së cilës i përkasin shumica e personazheve kryesorë në histori. Ata po luftojnë për "une société sans classs" ("një shoqëri pa klasa"). Dy partitë e tjera të përmendura në këtë shfaqje janë qeveria fashiste e regjentit e cila mbështet Gjermaninë dhe 'Pentagona' e cila përbëhet nga klasat e mesme.
Hungaria në atë kohë u sundua nga një Regent, Miklós Horthy i cili emëroi Kryeministrin Gyula Gömbös në 1932. Gömbös donte të bashkëpunonte me Gjermaninë naziste dhe, megjithëse kjo i dha fund depresionit të Hungarisë, e bëri atë të varur ekonomikisht nga Gjermania. Qeveria hungareze mbështeti politikat dhe qëllimet e Gjermanisë naziste.
Duart e ndyra bazohen kryesisht në temën e ekzistencializmit, të cilën Sartre e përkrahu, por shumë e kanë marrë atë si një dramë të drejtpërdrejtë politike. Krahët e djathtë e mirëpritën atë si antikomuniste, dhe të majtët e sulmuan atë për të njëjtën arsye. Kur u lirua në Francë në 1951 Komunistët kërcënuan kinematë që e shfaqnin atë. Në fakt, vetë shfaqja nuk u ritransmetua në Francë deri në 1976.
Ajo as nuk u vu në skenë në një shtet socialist deri në nëntor 1968 kur u shfaq në Pragë pas pushtimit të Çekosllovakisë nga forcat e tjera të Traktatit të Varshavës. Kjo ishte e përshtatshme duke pasur parasysh se dallimet në doktrinën komuniste janë një nga temat e saj.
Në vitin 1982, shfaqja u shfaq në Teatrin Greenwich në Londër (MB) nën titullin The Assassin, ku luan Edward Woodward dhe Michele Dotrice. Tetëmbëdhjetë vjet më vonë në vitin 2000 u interpretua përsëri në Britani nën titullin The Novice, me Jamie Glover si Hugo dhe Kenneth Cranham si Hoederer. Drejtori ishte Richard Eyre, i cili e përdori atë për të ngritur dallimet konfliktuale në jetën politike bashkëkohore britanike, siç është procesi i paqes në Irlandën e Veriut ose fraksionet e Vjetra dhe të Reja të qeverisë së Partisë së Punës të Britanisë. Në vitin 2017, shfaqja u përshtat gjithashtu nga Leopold Benedict për Lojtarët Pembroke, nën titullin Duart e Pista: Një Krizë Brexistenciale, për të komentuar politikën e epokës pas Brexit.
Nepotizmi
parapamje|Benjamin Harrison, arkëtar i Spitalit Guy në Londër, u shfaq si një figurë dominuese kryesuese, me nepotizmin e Sir Astley Cooper që kishte miratimin e tij të heshtur. Nepotizmi është një avantazh, privilegj ose pozicion që u jepet të afërmve në një profesion ose fushë. Këto fusha mund të përfshijnë, por nuk kufizohen në, biznesin, politikën, akademinë, argëtimin, sportin, fitnesin, fenë dhe aktivitete të tjera. Termi filloi me caktimin e nipave në poste të rëndësishme nga papët dhe peshkopët katolikë.
Nepotizmi është kritikuar që nga kohërat e lashta nga disa filozofë, duke përfshirë Aristotelin, Valluvarin dhe Konfucin, duke e dënuar atë si të lig dhe të pamatur.
Origjina
Termi vjen nga fjala italiane nepotismo, e cila bazohet në rrënjën latine nepos që do të thotë nip. Që nga mesjeta dhe deri në fund të shekullit të 17-të, disa papë dhe peshkopë katolikë - të cilët kishin marrë betimet e dëlirësisë dhe, për rrjedhojë, zakonisht nuk kishin pasardhës të tyre legjitimë - u dhanë nipërve të tyre pozita të tilla preferencash që shpesh u jepeshin nga baballarët. djemtë.
Disa papë ngritën në kardinal nipërit dhe të afërmit e tjerë. Shpesh, emërime të tilla ishin një mjet për të vazhduar një "dinastie" papale. Për shembull, Papa Callikstus III, kreu i familjes Borgia, bëri kardinalë dy nga nipërit e tij; njëri prej tyre, Rodrigo, më vonë përdori pozitën e tij si kardinal si një gur hapi drejt papatit, duke u bërë Papa Aleksandri VI. Aleksandri më pas ngriti Alessandro Farnese, vëllain e dashnores së tij, në kardinal; Farnese më vonë do të bëhej Papa Pali III.
Pali III u angazhua gjithashtu në nepotizëm, duke emëruar, për shembull, dy nipa, 14 dhe 16 vjeç, si kardinalë. Praktika më në fund u kufizua kur Papa Inocenti XII lëshoi demin Romanum decet Pontificem, në vitin 1692. Demi papal i ndaloi papët në çdo kohë të dhuronin prona, zyra ose të ardhura për çdo të afërm, me përjashtim të një të afërmi të kualifikuar (më së shumti) mund të bëhej kardinal.
Përmendet në letërsinë antike
Në librin e dytë të letërsisë Kural, i cili formon një manual për qeveritë dhe korporatat, Valluvar sugjeron në lidhje me nepotizmin dhe favorizimin kështu: "Nëse zgjidhni një person të papërshtatshëm për punën tuaj vetëm sepse e doni dhe ju pëlqen, ai do t'ju çojë drejt marrëzi të pafundme." Sipas tij, nepotizmi është edhe i keq edhe i pamatur.
Youcef Touati
Youcef Touati (29 mars 1989 – 16 mars 2017) ishte futbollistë algjerianë i cili ka luajtur si mesfushor sulmues.
Karriera
Më 2005, në moshën 16 vjeçare, ai u bashkua në akademinë e Amiens SC ku qëndroi për dy vite. Më 2007, klub i ofroi Touati që të fillojë karrierën profesionale, por me këshillën e agjentit të tij, ai e refuzoi që t'i bashkohet skuadrës spanjolle Villarreal CF.
Në fillim të sezonit 2008, Touati nënshkroi kontratë me Pacy Vallée-d'Eure. Sidoqoftë Amiens AC kanë thënë se lojtari është ende nën kontratën e klubit, kështu që Touati luajti katër muajtë e parë të sezonit. Në dhjetor 2008, Touati u bashkua me skuadrën Pacy. Në këtë skuadër, Touati luajti 18 ndeshje dhe ka shënuar një golë.
Më 6 korrik 2009, ai nënshkroi kontratë tre vjeçare për skuadrën Dijon FCO. Më 7 gusht 2009, ai luajti për herë të parë në ndeshjen kundër Angers SCO.
Le Mont-Dieu
Le Mont-Dieu është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Le Mont-Dieu ka një popullsi prej 16 banorë dhe sipërfaqe 18.72 km², me një dendësi prej 1 banor/km².
Boris Jellcin
I lindur në Butka, Oblasti i Sverdlovskit, në një familje fshatare, Yeltsin u rrit në Kazan, RSAS Tatare. Pas studimeve në Universitetin Teknik Shtetëror të Urali, ai punoi në ndërtimtari. Duke u bashkuar me Partinë Komuniste, e cila qeverisi Bashkimin Sovjetik si një shtet një partiak sipas doktrinës Marksist-Leninist, ai u ngrit në radhët e saj dhe në vitin 1976 u bë Sekretari i Parë i Komitetit të Partisë të Oblastit të Sverdlovskit. Fillimisht një mbështetës i reformave në perestroika të udhëheqësit sovjetik Mihail Gorbaçev, Jelcin më vonë i kritikoi ata si tepër të moderuar, duke bërë thirrje për një tranzicion në një demokraci përfaqësuese shumë-partiake. Në vitin 1987 ai ishte personi i parë që dha dorëheqjen nga Politburo, duke vendosur popullaritetin e tij si një figurë anti-vendosje. Në vitin 1990, ai u zgjodh kryetar i Sovjetit Supremë të Rusisë dhe më 1991 u zgjodh president i Republikës Socialiste Federale Sovjetike Ruse (RSFSR). Aleat me udhëheqës të ndryshëm nacionalistë jo-rusë, ai ishte i dobishëm në shpërbërjen zyrtare të Bashkimit Sovjetik në dhjetor të atij viti, në të cilin RSFSR u bë Federata Ruse, një shtet i pavarur. Jelcin mbeti në detyrë si president dhe u rizgjodh në zgjedhjet e vitit 1996, megjithëse kritikët pretenduan korrupsion të gjerë zgjedhor.
Jelcin shndërroi ekonominë socialiste shtetërore të Rusisë në një ekonomi tregu kapitalist duke zbatuar terapinë ekonomike të goditjeve, kursin e këmbimit të tregut të rubla, privatizimin në të gjithë vendin dhe heqjen e kontrolleve të çmimeve. Pasoi rënies ekonomike dhe inflacioni. Mes ndërrimit ekonomik, një numër i vogël oligarkësh fituan shumicën e pronës dhe pasurisë kombëtare, ndërsa monopolet ndërkombëtarë erdhën për të mbizotëruar në treg. Gjatë krizës kushtetuese ruse të vitit 1993, Jelcin urdhëroi shpërbërjen antikushtetuese të parlamentit Sovjetik Suprem, i cili u përgjigj duke u përpjekur ta hiqte atë nga detyra. Në tetor 1993, trupat besnike të Jelcinit ndaluan një kryengritje të armatosur jashtë ndërtesës së parlamentit; ai më pas prezantoi një kushtetutë të re e cila zgjeroi ndjeshëm kompetencat e presidentit. Ndjenjat secesioniste në Kaukazin Rus çuan në Luftën e Parë Çeçene, Luftën e Dagestanit dhe Luftën e Dytë Çeçene midis viteve 1994 dhe 1999. Në planin ndërkombëtar, Jelcin promovoi bashkëpunimin e ri me Evropën dhe nënshkroi marrëveshje të kontrollit të armëve me Shtetet e Bashkuara. Mes presionit të brendshëm në rritje, në fund të vitit 1999 ai dha dorëheqjen dhe u pasua nga pasardhësi i tij i zgjedhur, ish-kryeministri Vladimir Putin. Jashtë zyrës, ai mbajti një profil të ulët, por pas vdekjes së tij në Prill 2007 atij iu dha një varrim shtetëror.
Jelcini ishte një figurë i diskutueshëm. Brenda vendit ai ishte shumë i popullarizuar në fund të viteve 1980 dhe në fillim të viteve 1990, megjithëse reputacioni i tij u dëmtua nga krizat ekonomike dhe politike të presidencës së tij, dhe ai u largua nga posti shumë jopopullor me popullsinë ruse. Ai mori vlerësime dhe kritika për rolin e tij në shpërbërjen e Bashkimit Sovjetik, transformimin e Rusisë në një demokraci përfaqësuese dhe futjen e vendit në vend të lirive të reja politike, ekonomike dhe kulturore. Në të kundërt, ai u akuzua për keqmenaxhim ekonomik, mbikëqyrjen e një rritjeje masive të pabarazisë dhe korrupsionit dhe për minimin e pozitës së Rusisë si një fuqi e madhe botërore.
Video Vëzhgimi
parapamje|Grafika Electronic Frontier Foundation (eff.org) e krijuar nga projektuesi i lartë i EFF Hugh D'Andrade për të ilustruar punën e EFF kundër mbikëqyrjes masive. Televizioni me qark të mbyllur (CCTV) apo video vëzhgimi, është përdorimi i kamerave video për të transmetuar një sinjal në një vend të caktuar, në një grup të kufizuar monitorësh. Ai ndryshon nga televizioni i transmetuar në atë që sinjali nuk transmetohet hapur, megjithëse mund të përdorë lidhje pikë-për-pikë (P2P), pikë-për-shumë pikë (P2MP) ose lidhje me tela ose me valë. Edhe pse pothuajse të gjitha kamerat video i përshtaten këtij përkufizimi, termi përdoret më shpesh për ato që përdoren për mbikëqyrje në zona që kërkojnë siguri shtesë ose monitorim të vazhdueshëm (Videotelefonia rrallë quhet "CCTV").
Mbikëqyrja e publikut duke përdorur CCTV është e zakonshme në shumë zona në mbarë botën. Vëzhgimi me video ka gjeneruar debat të rëndësishëm për balancimin e përdorimit të tij me të drejtën e individëve për privatësi edhe kur janë në publik. parapamje|Kamerat e vëzhgimit në cep të një ndërtese. Në impiantet industriale, pajisjet CCTV mund të përdoren për të vëzhguar pjesë të një procesi nga një dhomë qendrore e kontrollit, veçanërisht nëse mjediset e vëzhguara janë të rrezikshme ose të paarritshme për njerëzit. Sistemet CCTV mund të funksionojnë vazhdimisht ose vetëm siç kërkohet për të monitoruar një ngjarje të caktuar. Një formë më e avancuar e CCTV, duke përdorur videoregjistruesit dixhitalë (DVR), ofron regjistrim për ndoshta shumë vite, me një sërë opsionesh cilësie dhe performancash dhe veçori shtesë (të tilla si zbulimi i lëvizjes dhe sinjalizimet me email). Kohët e fundit, kamerat IP të decentralizuara, ndoshta të pajisura me sensorë megapikselë, mbështesin regjistrimin direkt në pajisjet ruajtëse të lidhura me rrjetin ose blic të brendshëm për funksionim krejtësisht të pavarur.
Sipas një vlerësimi, do të ketë rreth 1 miliard kamera vëzhgimi në përdorim në mbarë botën deri në vitin 2021. Rreth 65% e këtyre kamerave janë instaluar në Azi. Rritja e CCTV është ngadalësuar vitet e fundit. Përdorimi i kësaj teknologjie ka lehtësuar një rritje të konsiderueshme në mbikëqyrjen shtetërore, një rritje të konsiderueshme të metodave të monitorimit dhe kontrollit social të avancuar dhe një mori masash për parandalimin e krimit në të gjithë botën.
Tempulli Rameshvara në Narasamangala
Plani i tempullit
Plani i tempullit është i thjeshtë, megjithëse ka një strukturë sipërore unike (kullë ose shikhara) që është bërë me tulla dhe stuko. Vimana (faltore me kullë) është njëmbëdhjetë metra e lartë dhe qëndron mbi një platformë me modelime (të quajtur adhishthana) që është dy metra e lartë. Ka një shenjtërore (garbhagriha), një holl të ngushtë të mbyllur (ardhamantapa ose thjeshtë mandapa e brendshme) dhe një holl të madh të mbyllur (mahamantapa). Arkitektura është thelbësisht Dravidiane në stilin Ganga. Disa nga skulpturat më të shquara në tempull përfshijnë atë të Nataraj-it (një formë e zotit hindu Shiva), saptamatrika-t (shtatë hyjnesha nëna të hinduizmit) dhe ajo e mbretit Ganga të ulur me mbretëreshën e tij përkrahë. Tempulli qe po ashtu edhe nën patronazhin e sunduesve të mëvonshëm të perandorisë Hoysala. Kjo është e dëshmuar nga dy tabelat me mbishkrime në gjuhën kannada (që i përkasin viteve 1291-1343) në sit që përshkruajnë dhurimet e bëra nga mbreti Veera Ballala III për hyjninë vendore të Narasamangalas, Ramanathadeva.
Johnny English Reborn
Johnny English Reborn është një film me zhanë aksion, spiun dhe komedi i vitit 2011 me regji të Oliver Parker dhe shkruar nga Hamish McColl. Filmi u lëshua në Mbretërinë e Bashkuar më 7 tetor 2011, dhe kryesoi në fitimet e vendit për dy fundjavat e ardhshme, përpara se të rrëzohet nga Paranormal Activity 3. Ajo u publikua më vonë në Amerikën e Veriut më 21 tetor 2011. Një vazhdim i filmit, Johnny English Strikes Again u publikua në tetor 2018.
Përmbajtja
Në Hong Kong, English gjen ish agjentin e CIA-s Titus Fisher, i cili zbulon se është anëtar i Vortex, grupi përgjegjës për prishjen e misionit të English në Mozambik. Ai zbulon se Vortex mban një armë sekrete të zhbllokuar nga tre çelësa, të mbajtur nga ai vetë dhe dy ish-spiunë të tjerë. Fisher vritet nga një atentatore e moshuar e cila maskohet si shërbëtore dhe një bashkëpunëtor vjedh çelësin e tij. English ndjek hajdutin dhe rikuperon çelësin, por është kopjuar nga një tjetër operativ Vortex i maskuar si mjek i fluturimit gjatë rrugës për në Londër, dhe është poshtëruar në një takim me Sekretarin e Jashtëm dhe Pegasus kur përpiqet të paraqet çelësin dhe komplotin.
Ushtima e maleve (gazetë)
"Ushtima e maleve", organ i Komitetit të PPSH të rrethit Dibër (e përjavshme). Numri i parë i gazetës doli më 3 Prill 1968.
Johnny English Reborn
Përmbajtja
Kate Sumner, psikologja e sjelljes e MI7, përdor hipnozën për të ndihmuar English të kujtojë kujtesën e tij të shtypur të incidentit në Mozambik, duke zbuluar një tjetër operativ të Vortex, spiunin rus Artem Karlenko, i maskuar si milionerin Sergei Pudovkin. English dhe Tucker takohen Karlenko në një kurs golfi jashtë Londrës, por pastruesja vrasëse plagos Karlenko. English dhe Tucker e sjellin atë në një spital me helikopter, por Karlenko vdes pasi zbuloi se çelësi i tretë është mbajtur nga një nishan në MI7.
Gjatë darkës, English rrëfehet me Ambrose në lidhje me nishanin, dhe Ambrose i thotë English se ai dyshon për intendetin Patch. Tucker ballafaqohet me Ambrose për atë se është tradhtar, por English e heq me dashje Tucker dhe lejon Ambrose të shkojë me çelësin e Karlenkos. English përballet me intendentin, por e kupton se Ambrose e ka përshtatur atë si anëtari i tretë i Vortex. Ndjekur nga agjentët e MI7, English arrin të shpëtojë në banesën e Sumner.
Duke parë pamjet e misionit të Mozambikut, Sumner e kupton se vrasësi ishte manipuluar nga një ilaç për kontrollin e mendjes, Timoxeline Barbebutenol. Ambrose vjen për të marr Sumner, dhe English e kupton se ai është nishani. Duke shmangur pastruesen vrasëse duke u hedhur në një grykë mbeturinash, English i kërkon falje Tucker dhe e bind atë të bashkohet në depërtimin e Le Bastion, një kështjellë në Alpet zvicerane ku do të zhvillohen bisedimet.
Në kala, English aktivizon aksidentalisht një fener shqetësimi, duke paralajmëruar rojet për praninë e tyre. English urdhëron Tucker që ta godas atë dhe ta fut brenda një qese trupi, në mënyrë që të futet në kala. Brenda, English arrin të shpëtoj nga çanta e trupit dhe paralajmëron Pegasus për kërcënimin, por rastësisht konsumon një pije të spikatur me ilaçin dhe e godet Pegasus me urdhër të Ambrose.