cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pozitivizmi
Pozitivizmi në fushat tjera
Në fillim të viteve 1970, urbanistët e shkollës pozitiviste-sasiore si David Harvey filluan të vinin në dyshim vetë qasjen pozitiviste, duke thënë se arsenali i teorive shkencore dhe metodave të zhvilluara deri më tani në kampin e tyre ishin "të paaftë për të thënë ndonjë gjë me thellësi dhe mençuri" për problemet reale të qyteteve bashkëkohore.
Antipozitivizmi
Në fund të shekullit XX, vala e parë e sociologëve gjermanë, përfshirë Max Weber dhe Georg Simmel, hodhën poshtë doktrinën, duke gjetur kështu traditën antipositiviste në sociologji. Antipozitivistët e mëvonshëm dhe teoricienët kritikeë e kanë lidhur pozitivizmin "shkencizmin"; shkenca si ideologji. Më vonë në karrierën e tij (1969), fizikani teorik gjerman Werner Heisenberg, laureat i Çmimit Nobel për kontributin e tij në mekanikën kuantike, u distancua nga pozitivizmi duke thënë: "Pozitivistët kanë një zgjidhje të thjeshtë: bota duhet të ndahet në atë që mund të themi qartë dhe pjesën tjetër, të cilën do ta kishim kaluar më mirë në heshtje. Por, a mundet që dikush të krijojë një filozofi më të pakuptimtë, duke parë që ajo që mund të themi qartë i përket asgjëje tjetër? Nëse do të harronim gjithçka që është e paqartë, me siguri se do të na mbetej një tautologji plotësisht interesante dhe triviale."
Gjeotermik (kthjellim)
Termi gjeotermik ose gjeotermal është e lidhur me energjinë dhe mund t'i referohet:
Teknologjia e ripërtëritshme
Elektriciteti gjeotermik, energjia elektrike e gjeneruar nga burimet gjeologjike natyrale të nxehtësisë.
Vojo Ubiparip
Vojislav "Vojo" Ubiparip (Serbisht: Војо Убипарип; lindi më 10 maj 1988) është futbollistë serb i cili luan për skuadrën polake Górnik Łęczna.
Më quajnë Ismail Qemali
Më quajnë Ismail Qemali libër edukativ me autorë Luan Rama, Sulid Kasemi. Shtëpia botuese "Albas". Vitii botimit 2016. Faqet e librit 64. ISBN 978-9928-02-809-9
Fragment nga fjalimi i Ismail Qemalit më 28 nëntor 1912
Vojo Ubiparip
Karriera
Më parë Vojo ka luajtur për skuadrat FK Vojvodina, FK Proleter Novi Sad, FK Borac Čačak, FK ČSK Pivara dhe FK Zlatibor Voda Horgoš.
Më quajnë Ismail Qemali
.... Kjo Shqipëri, kur i kërcënohej rreziku Europës nga pushtimet e Turqisë, ndënë kryetrimin e pavdekur të saj, Skënderbejnë, u bë porta e hekurtë kundra sulmeve më të tërbuara të sulltanëve më t'egër që ka pas Turqia.
Mirëpo, desh Zoti, që me punën, me trimërinë dhe guximin e pashoq të shqiptarëvet, sot e tutje të marrin fund mjerimet dhe vuajtjet e Atdheut t'onë, sepse, këtu e kështu, jemi të lirë, të pavarur dhe mëvehte, prandaj: qeshni e gëzoni!...
Vojo Ubiparip
Karriera
Në janar 2011, Vojo nënshkroi kontratë për skuadrën Lech Poznań për katër vite e gjysmë.
Më 7 gusht 2015, Vojo nënshkroi kontratë për klubin hungarezë Vasas SC për një vit.
Drenoci (Klinë)
Drenoc është një vendbanim në komunën e Klinës, Kosovë. Pas vitit 1999 fshati është i njohur edhe me emrat Fushdrin dhe Thanisht.
Stema e Spanjës
thumb|220px|Stema e [[Spanja|Spanjës]] Stema e Spanjës është adoptuar nga 5 tetori të vitit 1981 nga mbreti i Spanjës (Felipe VI). Kjo stemë duket poashtu në flamuri i Spanjës.
Pëshkrimi
Në stemën e Spanjës është një stemë, mbrenda stemës janë katër figura. Lartë në anën e djathtë duket një kështjellë me ngjyrë të verdhë, në anën e majtë është luanë me ngjyrë vjollce, në kokën e tij ka një kurorë, kthetrat e luanit dhe gjuha ka me ngjyrë të kuqe. Poshtë në anë e djathtë ka disa vija me ngjyrë të verdhë dhe me të kuqe. Në anën e majtë është një mburojë me formë të zinxhiritë me ngjyrë të verdhë, poshtë është një lule. Jashtë mburoje janë dy shtylla me dy shirita me ngjyrë të kuqe, në shirita shkruhen "PLVS" dhe "VLTRA". Në shtylla janë dy kurora, mbi shtylla dhe mburojës është një kurorë me një kryq lartë.
Michiyo Kogure
Michiyo Kogure (木暮実千代 Kogure Michiyo) (31 janar 1918 – 13 qershor 1990) ishte aktore japoneze. Ajo ishte paraqitur në 89 filma mes viteve 1939 dhe 1984. Ajo është e njohur për rolin e saj si amvise e stërmadhe, e cila fillon të lodhet nga burri i saj i shurdhër dhe i zellshëm në The Flavor of Green Tea mbi Rice (1952).
Thema e Siçilisë
Thema e Siçilisë (Greqisht: θέμα Σικελίας, Thema Sikelias) ishte një provincë (thema) bizantine që ekzistonte nga fundi i shekullit të 7-të deri në shekullin e 10-të, duke përfshirë ishullin e Siçilisë dhe rajonin e Kalabrisë në kontinentin italian. Pas pushtimit mysliman të Siçilisë, nga viti 902 thema u kufizua në Kalabri, por ruajti emrin e saj origjinal deri në mesin e shekullit të 10-të.
Historia
Që nga ripushtimi i saj nga Ostrogotët nga Belisari në 535-536, Siçilia kishte formuar një provincë të veçantë nën një pretor, ndërsa ushtria ishte vendosur nën një dux. Një strategos (guvernator ushtarak) dëshmohet në ishull në burimet arabe midis viteve 687 dhe 695, dhe pikërisht në atë kohë ishulli ishte bërë ndoshta një themë.
Thema ishte e bazuar në Sirakuzë, tradicionalisht qyteti kryesor i Siçilisë. Ai përfshinte jo vetëm ishullin, i cili ishte i ndarë në rrethe të quajtura tourmai, por edhe dukatin kontinental të Kalabrisë (greqisht: δουκᾶτον Καλαυρίας, doukaton Kalavrias), i cili shtrihej afërsisht deri në lumin Crati. Për më tepër, strategos e Siçilisë ushtronin njëfarë autoriteti – që ndryshonte sipas fraksionit politik lokal mbizotërues – mbi dukat autonome të Napoli, Gaeta dhe Amalfi.
Kavie
Kavie (Cavia porcellus) është një specie e brejtësit përkasin gjini Cavia në familje Caviidae. Mbarështuesit kanë tendencë të përdorin fjalën cavy për të përshkruar kafshën, ndërsa në kontekstet shkencore dhe laboratorike, ajo është përmendur shumë më shpesh me emrin e zakonshëm derr gini. Pavarësisht nga emri i tyre i zakonshëm, derrat gini nuk janë vendas në Guinea, as nuk janë të lidhur ngushtë biologjikisht me derrat, dhe origjina e emrit është ende e paqartë. Ata kanë origjinën në Andet e Amerikës së Jugut. Studimet e bazuara në biokimi dhe hibridizim sugjerojnë se ato janë kafshë të zbutura që nuk ekzistojnë natyrshëm në të egra, pasardhës të një specie kavale të lidhur ngushtë siç është C. tschudii. Ata fillimisht u zbutën si blegtori për një burim mishi, dhe ende konsumohen në disa pjesë të botës.
Në shoqërinë perëndimore, derri gini ka gëzuar popullaritet të gjerë si kafshë shtëpiake që nga futja e tij në Evropë dhe Amerikën e Veriut nga tregtarët evropianë në shekullin e 16 -të. Natyra e tyre e dëgjueshme, reagimi miqësor ndaj trajtimit dhe ushqimit dhe lehtësia relative e kujdesit ndaj tyre i kanë bërë derrat gini një zgjedhje e vazhdueshme popullore e kafshëve shtëpiake. Organizatat kushtuar mbarështimit konkurrues të derrave gini janë formuar në të gjithë botën. Shumë raca të specializuara, me ngjyra dhe cilësi të ndryshme të veshjes, zgjidhen nga mbarështuesit.
Racat blegtorale të derrit gini luajnë një rol të rëndësishëm në kulturën popullore për shumë popuj indigjenë të Andeve, veçanërisht si një burim ushqimi. Kafshët përdoren gjithashtu në mjekësinë popullore dhe në ceremonitë fetare të komunitetit. Ata janë rritur për mishin e tyre dhe janë një element kryesor i kuzhinës në Malet e Andeve, ku njihen si cuy. Në vitet 1960 filloi një program modern i mbarështimit në Peru që rezultoi në racat e mëdha të njohura si cuy mejorados (përmirësim i cuy). Tregtarët u përpoqën të rrisin konsumin e kafshës jashtë Amerikën së Jugut.
Eksperimentimi biologjik mbi derrat gini vendas është kryer që nga shekulli i 17-të. Kafshët u përdorën aq shpesh si organizma model në shekujt 19 dhe 20, saqë epiteti derr gini hyri në përdorim për të përshkruar një subjekt testimi njerëzor. Që nga ajo kohë, ato janë zëvendësuar kryesisht nga brejtësit e tjerë, të tillë si minjtë dhe minjtë. Sidoqoftë, ato ende përdoren në kërkime, kryesisht si modele për të studiuar kushte të tilla mjekësore njerëzore si diabeti i të miturve, tuberkulozi, skorbuti (si njerëzit, ata kërkojnë marrje dietike të vitaminës C) dhe komplikime të shtatzënisë.
Karakteristikat
parapamje| Derra gini Abisinianë me ngjyrë të pjesshëm. Derrat gini janë të mëdhenj për brejtësit; racat e zakonshme të kafshëve shtëpiake peshojnë midis 700 and 1200 g kur të jetë rritur plotësisht dhe matet midis 20 and 25 cm në gjatësi. Disa raca blegtorale peshojnë 3 kg kur të jetë rritur plotësisht. Racat e kafshëve shtëpiake jetojnë mesatarisht katër deri në pesë vjet, por mund të jetojnë deri në tetë vjet. Sipas Rekordeve Botërore Guinness, sipas 2006, derri gini me jetë më të gjatë ishte 14 vjeç vjet, 10 muaj, dhe 2 javë. Shumica e derrave gini kanë lesh, por një racë laboratorike e miratuar nga disa pronarë të kafshëve shtëpiake, derri i dobët, është një racë kryesisht pa gëzof. Disa raca janë raca me gëzof të gjatë si Peruiani, Silkie dhe Texel.
Në vitet 1990, një opinion pakicë shkencore doli me propozimin që caviomorphs të tilla si derra gini, chinchillet, dhe degus nuk janë në të vërtetë brejtësve, dhe duhet të riklasifikohet si një të veçantë mënyrë të gjitarëve (i ngjashëm me brejtësit-si lagomorphs cila përfshin lepuj). Hulumtimet e mëvonshme duke përdorur mostra më të gjera rivendosën konsensusin midis biologëve të gjitarëve në lidhje me klasifikimin aktual të brejtësve, përfshirë derrat gini, si monofiletikë.
Derrat gini meshkuj dhe femra nuk ndryshojnë në pamje përveç madhësisë së përgjithshme. Pozicioni i anusit është shumë afër organeve gjenitale në të dy gjinitë. Seksi i kafshëve në një moshë të re duhet të bëhet nga dikush që është trajnuar për dallimet. Organet gjenitale femërore dallohen nga një konfigurim i formës "Y" i formuar nga një përplasje vulvore. Ndërsa organet gjenitale mashkullore mund të duken të ngjashme, me penisin dhe anusin që formojnë një formë të ngjashme, penisi do të dalë nëse aplikohet presion në flokët përreth para zonës gjenitale. Testikujt e mashkullit mund të jenë të dukshëm edhe nga jashtë nga ënjtja e skrotumit.
Elektriciteti gjeotermik
Elektriciteti gjeotermik është energjia elektrike e prodhuar nga energjia gjeotermike. Prodhimi i energjise elektrike gjeotermike aktualisht perdoret ne shtete, ndersa nxehja gjeotermike perdoret ne 70 shtete.
Deri ne vitin 2015, sasia e kapacitetit te energjise elektrike gjeotermike ne te gjithe boten eshte 12.8 gigavat (GW), prej te ciles 28 perqind ose 3,548 megavat jane te instaluara ne Shtetet e Bashkuara.
Ahmet Golemi
Ahmet Golemi (Tiranë, 5 qershor 1936 - 15 maj 2021) ka qenë boksier, gazetar, komentator dhe shkrimtar shqiptar. Pesë herë kampion i vendit dhe katër herë nënkampion, më 1979 u dënua për agjitacion propagandë, duke bërë mbi katër vite burg.
Biografia
U lind më 5 qershor të vitit 1936, në Tiranë, i biri i Haxhiut dhe Esmasë. Ka qenë kampion i boksit shqiptar, shkrimtar, gazetar dhe komentator sportiv. Mban 9 tituj në karrierën e tij, pesë herë kampion i vendit dhe katër herë nënkampion. Ai e nisi boksin te Shtëpia e Pionierit, ku trajneri Ali Kastrati i veshi për herë të parë dorezat e boksit. Në vitin 1951, në Elbasan Golemi u shpall kampion kombëtar për të rinjtë.
Golemi ishte redaktor i gazetës "Sporti popullor" kur u arrestua më 14 tetor 1978 dhe u akuzua e dënua për agjitacion propagandë me 5 vite burg, prej të cilave kreu 4 vjet e 1 muaj. Ndër aktet agjitative kishte qenë blerja e një torte 250 lekëshe për t'iu gëzuar një fitoreje të Muhamed Alisë.
U nda nga jeta më 15 maj 2021.
Maratona e Beogradit
Sfondi
Maratona e Beogradit është një nga ngjarjet më të mëdha sportive në Serbi. Një grup entuziastësh erdhën me një plan për të rivendosur garën që ekzistonte në vitin 1910 nga Obrenovac në Beograd. Maratona e parë moderne në Beograd u zhvillua më 8 maj 1988. Gjatësia e gjurmës origjinale të maratonës më 1910 ishte 23  km me disa pika kontrolli. Gjatësia e maratonës së vitit 1988 ishte 46.7   km, me fillim dhe mbarim përpara Ndërtesës së Parlamentit Federal. Që nga viti 1990 Maratona e Beogradit ka një standard prej 42.195 km gjatësi.
Bombardimet e NATO-s dhe Jugosllavisë në vitin 1999 nuk e penguan maratonën që të zhvillohej atë vit, dhe më 17 prill u zhvillua gara  si një grup i matur. Rreth 40 vrapues nga nëntë vende kaluan vijën e finishit në 3 orë 15 minuta dhe 16 sekonda. Vrapuesit nga vendet e NATO-s ishin Seine Brenson nga SHBA, dhe Michael Turzynski dhe Heinz Lorber nga Gjermania. Dy të fundit gjithashtu janë anëtarë të klubit maratona 100 gjermane.
Shoqëria Jugosllave e Sportit " Partizani " e mori pë rsipë r organizimin e maratonës. Qyteti i Beogradit, departamentet e tij dhe shërbimet komunale ndihmuan në organizimin e ngjarjes. Gjithashtu ishin të përfshira edhe organet ekzekutive të qeverisë së qytetit, Ushtria e Serbisë, Policia Serbe, dhe një numër sponsorizuesish. Në shtator 2003, Beogradi deklaroi se maratona është një ngjarje me rëndësi të veçantë për qytetin. Të njëjtët organizatorë gjithashtu organizuan garën e Beogradit p <a href="./Bombardimi i Jugosllavisë nga NATO" rel="mw:WikiLink" data-linkid="61" data-cx="{&quot;adapted&quot;:true,&quot;targetTitle&quot;:{&quot;title&quot;:&quot;Bombardimi i Jugosllavisë nga NATO&quot;,&quot;pagelanguage&quot;:&quot;sq&quot;,&quot;thumbnail&quot;:{&quot;source&quot;:&quot;http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/%D0%9D%D0%B0%D1%82%D0%BE_%D0%B1%D0%BE%D0%BC%D0%B1%D0%B5_%D0%B8%D0%B7%D0%B0%D0%B7%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%BB%D0%B5_%D0%B5%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D1%88%D0%BA%D1%83_%D0%BA%D0%B0%D1%82%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%80%D0%BE%D1%84%D1%83_%D1%83_%D0%9D%D0%BE%D0%B2%D0%BE%D0%BC_%D0%A1%D0%B0%D0%B4%D1%83.jpeg/80px-%D0%9D%D0%B0%D1%82%D0%BE_%D0%B1%D0%BE%D0%BC%D0%B1%D0%B5_%D0%B8%D0%B7%D0%B0%D0%B7%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%BB%D0%B5_%D0%B5%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D1%88%D0%BA%D1%83_%D0%BA%D0%B0%D1%82%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%80%D0%BE%D1%84%D1%83_%D1%83_%D0%9D%D0%BE%D0%B2%D0%BE%D0%BC_%D0%A1%D0%B0%D0%B4%D1%83.jpeg&quot;,&quot;width&quot;:80,&quot;height&quot;:47}},&quot;sourceTitle&quot;:{&quot;title&quot;:&quot;NATO bombing of Yugoslavia&quot;,&quot;pagelanguage&quot;:&quot;en&quot;,&quot;thumbnail&quot;:{&quot;source&quot;:&quot;http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/%D0%9D%D0%B0%D1%82%D0%BE_%D0%B1%D0%BE%D0%BC%D0%B1%D0%B5_%D0%B8%D0%B7%D0%B0%D0%B7%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%BB%D0%B5_%D0%B5%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D1%88%D0%BA%D1%83_%D0%BA%D0%B0%D1%82%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%80%D0%BE%D1%84%D1%83_%D1%83_%D0%9D%D0%BE%D0%B2%D0%BE%D0%BC_%D0%A1%D0%B0%D0%B4%D1%83.jpeg/80px-%D0%9D%D0%B0%D1%82%D0%BE_%D0%B1%D0%BE%D0%BC%D0%B1%D0%B5_%D0%B8%D0%B7%D0%B0%D0%B7%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%BB%D0%B5_%D0%B5%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D1%88%D0%BA%D1%83_%D0%BA%D0%B0%D1%82%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%80%D0%BE%D1%84%D1%83_%D1%83_%D0%9D%D0%BE%D0%B2%D0%BE%D0%BC_%D0%A1%D0%B0%D0%B4%D1%83.jpeg&quot;,&quot;width&quot;:80,&quot;height&quot;:47},&quot;description&quot;:&quot;March–June 1999 NATO military operation in Yugoslavia&quot;}}" class="mw-redirect cx-link" id="mwFg" title="Bombardimi i Jugosllavisë nga NATO">ë</a> rmes historisë, një garë rreth qytetit të Kalemegdanit, e cila filloi në vitin 1996.
parapamje| Gara e meshkujve në vitin 2006 parapamje| William Kwambai Kipchumba kryesoi podiumin në vitin 2008
Plutarku thenie
• Ajo që ne arrijmë përbrenda do të ndryshojë realitetin e jashtëm
• Nuk kam nevojë për një mik që ndryshon kur unë ndryshoj, dhe pohon me kokë kur unë pohoj me kokë; hija ime e bën shumë më mirë këtë gjë
• Te fjalët mund të shohësh gjendjen mendore, karakterin dhe disponueshmërinë e atij që po flet
• Fati udhëheq atë që e ndjek dhe tërheq zvarrë atë që i reziston
• Fuqia e njeriut nuk është të mos bëjë gabime; prej gabimeve, të mirët dhe të mençurit fitojnë urtësi për të ardhmen
• Mendja nuk është një enë për t’u mbushur por një zjarr për t’u ndezur
• Piktura është poezi e heshtur, dhe poezia është pikturë që flet
• Masa e një njeriu është mënyra se si ai reagon përpara fatkeqësisë
• Një çekuilibër midis të pasurve dhe të varfërve është sëmundja më e vjetër dhe më fatale e të gjitha republikave
• As fajësoni dhe as mos lavdëroni veten
• Karakteri është thjesht zakon i vazhduar prej kohësh
• Nga të gjitha çrregullimet në shpirt, zilia është e vetmja për të cilën askush nuk rrëfen
• Mos i flisni për lumturinë tuaj një më pak me fat se vetja juaj
• Për shkak se një vepër e veçantë arti arrin të na magjepsë, krijuesi i saj gjithashtu meriton admirimin tonë
• Të gjithë njerëzit ndërsa janë zgjuar janë në një botë të përbashkët: por secili prej tyre, kur është në gjumë, është në një botë të vetën
Marko Kordiq
Marko Kordić (Serbisht: Марко Кордић; lindi më 22 shkurt 1995) është futbollistë serb i cili luan në skuadrën FK Vojvodina si portier.
Karriera me klube
Marko u bashkua në sezonin 2011-12 në skuadrën FK Vojvodina si anëtar i skuadrës rinore. Ai shkoi në skuadrën OFK Bačka si huazim, por u kthye në skuadrën FK Vojvodina për një periudhë të shkurtë kohore, si mungesë të portierit.
Gertrude B. Elion
Gertrude Belle Elion (23 janar 1918 - 21 shkurt 1999) ishte një biokimiste amerikane dhe farmakologe, e cila ndau Çmimin Nobel të vitit 1988 në Fiziologji ose Mjekësi me George H. Hitchings dhe Sir James Black. Duke punuar vetëm, si dhe me Hitchings dhe Black, Elion zhvilloi një numër të barnave të reja, duke përdorur metoda inovative kërkimi që më vonë do të çonin në zhvillimin e AZT të drogës AIDS. Ajo zhvilloi medikamentin e parë imunosupresiv, azatioprin, që përdoret për transplantet e organeve.
Jeta e hershme dhe edukimi
Elion lindi në New York City më 23 janar të vitit 1918 ,me prindër Robert Elion, një emigrant lituanez dhe një dentist, dhe Bertha Cohen, një emigrante polake. Familja e saj humbi pasurinë e tyre pas Rrëzimit të Wall Street-it të vitit 1929. Kur ishte 15 vjeç, gjyshi i saj vdiq nga kanceri, duke futur në të dëshirën për të bërë gjithçka që mundi për ta shëruar sëmundjen. Ajo u diplomua në Kolegjin Hunter në vitin 1937 me diplomë në kimi dhe në Universitetin e Nju Jorkut (M.Sc.) në vitin 1941, ndërsa punonte si mësuese e shkollës së mesme gjatë ditës. Aplikacionet e saj të bursës së 15-të u refuzuan për shkak të paragjykimeve gjinore në atë kohë, kështu që ajo u regjistrua në një shkollë sekretariale, e cila zgjati gjashtë javë para se ajo të gjente një punë.
Karriera dhe kërkimi
Elion gjithashtu kishte punuar për Institutin Kombëtar të Kancerit, Shoqatën Amerikane për Kërkimin e Kancerit dhe Organizatën Botërore të Shëndetësisë, në mesin e organizatave të tjera. Nga viti 1967 deri në vitin 1983, ajo ishte drejtuese e Departamentit të terapisë eksperimentale për Burroughs Wellcome.
Ajo ishte e lidhur me Universitetin Duke si Profesoreshë Adjunkt e Farmakologjisë dhe e Mjekësisë Eksperimentale nga viti 1971 deri në vitin 1983 dhe Profesoreshë e Kërkimeve nga viti 1983 deri në vitin 1999.
Në vend që të mbështeteshin në gjykim dhe gabim, Elion dhe Hitchings përdorën dallimet në biokiminë ndërmjet qelizave normale të njeriut dhe patogjenëve (agjentë që shkaktojnë sëmundje si qelizat e kancerit, protozoa, bakteret dhe viruset) për të dizajnuar barna që mund të vrasin ose pengojnë riprodhimin e patogjenëve të veçantë pa dëmtuar qelizat pritëse. Drogat që ata zhvilluan, përdoren për trajtimin e një sërë sëmundjesh, si leuçemia, malaria, refuzimi i transplanteve të organeve (azathioprine), si dhe herpes (aciklovir, i cili ishte droga e parë selektive dhe efektive e këtij lloji). Pjesa më e madhe e punës së hershme të Elionit erdhi nga përdorimi dhe zhvillimi i purinave.
Gjatë vitit 1967 ajo zuri pozicionin e kreut të Departamentit të terapisë eksperimentale të kompanisë dhe u pensionua zyrtarisht në vitin 1983. Megjithë daljes në pension, Elion vazhdoi të punonte pothuajse në kohë të plotë në laborator dhe mbikqyri përshtatjen e azidotimidines (AZT), e cila u bë droga e parë e përdorur për trajtimin e SIDA.
Jeta personale
Gjatë arsimimit të saj në Universitetin e New York, ajo u takua me një statistikant të quajtur Leonard, i cili vdiq nga një infeksion bakterial i valvulave të zemrës. Ajo kishte planifikuar të martohej me të, kështu që vdekja e tij e pengonte që ajo të martohej përsëri. Ajo nuk pati kurrë fëmijë dhe si hobi të saj ajo listonte fotografinë, të dëgjuarit muzikë dhe të udhëtuarit. Pas Burroughs Wellcome u zhvendos në Research Triangle Park në Karolinën e Veriut, Elion u zhvendos në Chapel Hill aty pranë. Gertrude Elion vdiq në Karolinën e Veriut në vitin 1999, në moshën 81 vjeçare.
Pikëpamjet e Aristotelit për gratë
Pikëpamjet e Aristotelit për gratë ndikuan në mendimtarët e mëvonshëm perëndimorë, të cilët e cituan atë si një autoritet deri në fund të Mesjetës, duke ndikuar në historinë e grave.
Në Politikën e tij, Aristoteli i pa gratë si të nënshtruara ndaj burrave, por si më të larta se skllevërit dhe që nuk kishin autoritet; ai besonte se burri duhet të ushtronte sundim politik mbi gruan. Ndër dallimet e grave nga burrat ishin se, sipas tij, ato ishin më impulsive, më të dhembshura, më ankuese dhe më mashtruese. Ai i dha të njëjtën peshë lumturisë së grave si burrave dhe në Retorikën e tij deklaroi se shoqëria nuk mund të ishte e lumtur nëse nuk ishin edhe gratë të lumtura. Ndërsa Platoni ishte i hapur për barazinë e mundshme të burrave dhe grave, duke deklaruar të dy se gratë nuk ishin të barabarta me burrat për nga forca dhe virtyti, por ishin të barabarta me burrat për nga aftësia racionale dhe profesionale, dhe kështu në Republikën ideale duhet të jetë i arsimuar dhe i lejuar të punojë përkrah burrave pa diferencime, Aristoteli duket se nuk ka qenë dakord.
Në teorinë e tij të trashëgimisë, Aristoteli e konsideroi nënën që i siguronte një element material pasiv fëmijës, ndërsa babai siguroi një element aktiv, shoqërues me formën e llojit njerëzor.
[Dallimet midis meshkujve dhe femrave]
Aristoteli besonte se gratë ishin inferiore ndaj burrave. Për shembull, në veprën e tij Politics (1254b13–14), Aristoteli thotë "në lidhje me sekset, mashkulli është nga natyra superior dhe femra inferior, sundimtari mashkull dhe subjekti femër". Në Politika 1.13 ai shkroi, "Skllavit i mungon tërësisht elementi diskutues; femra e ka atë por i mungon autoriteti; fëmija e ka por është jo e plotë". Cyntia Freeland shkruajti: "Aristoteli thotë se guximi i një burri qëndron te urdhërimi, gënjeshtrat e një gruaje në bindjen; kjo 'çështje kërkon formën, si femra për mashkullin dhe e shëmtuara për të bukurën'; që gratë të kenë më pak dhëmbë sesa burrat; që një femër është një mashkull jo i plotë ose 'si të thuash, një deformim '". Aristoteli besonte se burrat dhe gratë natyrshëm ndryshonin si fizikisht ashtu edhe mendërisht. Ai pohoi se gratë janë "më djallëzore, më pak të thjeshta, më impulsive ... më të dhembshura ... më lehtë lëvizin në lot ... më xheloze, më pyetëse, më të prirura për të qortuar dhe për të goditur ... më të prirura ndaj dëshpërimit dhe më pak shpresë ... më shumë pa turp ose vetë-respekt, më i rremë i të folurit, më mashtrues, i kujtesës më tërheqëse [dhe] ... gjithashtu më i zgjuar; më i tkurrur [dhe] më i vështirë për tu zgjuar në veprim "sesa burra.
Ai shkroi se vetëm gratë me lëkurë të çelët, jo gratë me lëkurë të errët, kishin një shkarkesë seksuale dhe kulmuan. Ai gjithashtu besoi se kjo shkarkesë mund të rritet duke ngrënë ushqime të athëta. Aristoteli mendoi se shkarkimi seksual i një gruaje ishte i ngjashëm me atë të një mashkulli jopjellor ose të amputuar. Ai arriti në përfundimin se të dy gjinitë kontribuan në materialin e gjeneratës, por që kontributi i femrës ishte në shkarkimin e saj (si te një mashkull) sesa brenda vezores.
Ruajtja dhe konservimi i librit
Ruajtja dhe konservimi i librit / Shqipe Asllani (Dreshaj), Blerta Krasniqi (Slishani), k/red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2006, libri ka 146 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9951130178
Pikëpamjet e Aristotelit për gratë
Aristoteli shpjegon se si dhe pse shoqërimi midis burrit dhe gruas merr një karakter hierarkik duke komentuar sundimin mashkullor mbi 'barbarët', ose jo-grekë. "Nga natyra femra është dalluar nga skllavja. Sepse natyra nuk bën asgjë në mënyrën që bakërpunuesit bëjnë thikën Delfike - domethënë me kursim - por përkundrazi, e bën secilën gjë për një qëllim. Për secilën gjë do të bënte punoni më fisnikërisht nëse do të kishte një detyrë më shumë sesa shumë. Midis barbarëve femra dhe skllavi kanë të njëjtin status. Kjo është për shkak se nuk ka asnjë sundimtar natyror mes tyre por, përkundrazi, shoqata midis tyre është midis skllavit mashkull dhe femër. Për shkak të kësaj, poetët thonë se 'është me vend që grekët të sundojnë barbarët', pasi barbari dhe skllavi janë nga natyra e njëjtë ". Ndërsa Aristoteli zvogëloi rolet e grave në shoqëri dhe promovoi idenë se gratë duhet të merrnin më pak ushqim dhe ushqim sesa meshkujt, ai gjithashtu kritikoi rezultatet: një grua, mendoi ai, atëherë ishte më e dhembshur, më e menduar, më e prirur për të qortuar. Ai deklaroi se gratë janë më të prirura për dëshpërim, më shumë turp ose vetë-respekt, më të rreme të fjalës, më mashtruese dhe të kenë një kujtesë më të mirë.
Ruajtja dhe konservimi i librit
Shënime: Biblioteka Kombëtare, libra, ruajtja dhe restaurimi, libërlidhja.
Pikëpamjet e Aristotelit për gratë
[Roli i grave në trashëgimi]
Modeli i trashëgimisë së Aristotelit u përpoq të shpjegonte se si karakteristikat e prindërve i transmetohen fëmijës, duke iu nënshtruar ndikimit nga mjedisi. Sipas tij, një element mashkullor aktiv, inkurajues, i solli jetën një elementi pasiv femëror. Sistemi funksionoi si më poshtë. Sperma e babait dhe menstruacionet e nënës kodifikojnë karakteristikat e tyre prindërore. Modeli është pjesërisht asimetrik, pasi vetëm lëvizjet e babait përcaktojnë formën ose eidot e specieve njerëzore, ndërsa lëvizjet e lëngjeve të babait dhe nënës përcaktojnë tipare të tjera përveç formës, të tilla si ngjyra e syve të babait ose forma e hundës së nënës .Teoria ka disa simetri, pasi lëvizjet e spermës mbajnë burrëri ndërsa menstruacionet sjellin femër. Nëse sperma është mjaft e nxehtë për të mposhtur menstruacionet e ftohta, fëmija do të jetë djalë; por nëse është shumë ftohtë për ta bërë këtë, fëmija do të jetë vajzë. Trashëgimia është kështu grimcë (patjetër një tipar ose një tjetër), si në gjenetikën Mendeliane, ndryshe nga modeli Hipokratit i cili ishte i vazhdueshëm dhe i përzier. Seksi i fëmijës mund të ndikohet nga faktorë që ndikojnë në temperaturë, përfshirë motin, drejtimin e erës, dietën dhe moshën e babait. Karakteristikat e tjera përveç seksit varen edhe nga fakti nëse sperma i mposht menstruacionet, kështu që nëse një burrë ka spermë të fortë, ai do të ketë djem që i ngjajnë atij, ndërsa nëse sperma është e dobët, ai do të ketë vajza që i ngjajnë nënës së tyre.
[Morali dhe politika]
Sipas Aristotelit, duhet të ketë "rregull politik" të burrit mbi gruan.
Për sa i përket ndryshimeve midis burrit dhe gruas, Aristoteli thotë se këto "gjithmonë" konsistonin në paraqitje të jashtme, në fjalime dhe në nderime. Funksionet shtëpiake të një burri dhe një gruaje janë të ndryshme sepse biznesi i tij është "për të marrë" dhe e saj "për të mbajtur".
[Mbi gratë e mira]
Në Ekonominë e tij, Aristoteli shkroi se nuk i ka hije një burri me mendje të shëndoshë të dhurojë personin e tij në mënyrë të çuditshme, ose të kryejë marrëdhënie të rastësishme me gra; sepse përndryshe i linduri bazë do të marrë pjesë në të drejtat e fëmijëve të tij të ligjshëm dhe gruas së tij do t'i vidhet nderi për shkak dhe turpi do të jetë i lidhur me bijtë e tij. Fitshtë me vend që ai t'i afrohet gruas së tij për nder, plot vetëpërmbajtje dhe frikë dhe në bisedën e tij me të, të përdorë vetëm fjalët e një burri me mendje të drejtë, duke sugjeruar vetëm veprime të tilla që janë vetë të ligjshme dhe të ndershme. Mendimi i Aristotelit se një grua ishte më e nderuar kur pa që burri i saj ishte besnik ndaj saj dhe se ai nuk kishte asnjë preferencë për një grua tjetër, por para se të gjithë të tjerët ta duan, i beson asaj dhe e mban atë si të tijën. Aristoteli shkroi që një burrë sigurojë marrëveshjen, besnikërinë dhe përkushtimin e gruas së tij, në mënyrë që nëse ai vetë është i pranishëm ose jo, nuk mund të ketë asnjë ndryshim në qëndrimin e saj ndaj tij, pasi ajo e kupton se ata janë njësoj mbrojtës të interesave të përbashkët, dhe kështu kur ai është larg ajo mund të mendojë se për të asnjë burrë nuk është më i dashur ose më i virtytshëm ose më i vërtetë se burri i saj.
[Gratë spartane]
Aristoteli shkroi se në Spartë, ligjvënësi donte ta bënte të gjithë qytetin (ose vendin) të guximshëm dhe të butë dhe se ai e realizoi qëllimin e tij në rastin e burrave, por ai i anashkaloi gratë, të cilat jetonin në çdo lloj mosbesimi dhe pasuria. Ai shtoi se në ato regjime në të cilat gjendja e grave ishte e keqe, gjysma e qytetit mund të konsiderohej se nuk kishte ligje.
[Pesha e barabartë me lumturinë femërore dhe mashkullore]
Aristoteli i dha peshë të barabartë lumturisë së grave sikurse ai burrave dhe komentoi në Retorikën e tij se një shoqëri nuk mund të jetë e lumtur nëse nuk janë të lumtura edhe gratë. Në një artikull të titulluar "Rrëfimi i Aristotelit për nënshtrimin e grave", Stauffer shpjegon se Aristoteli besonte se në natyrë një e mirë e përbashkët erdhi nga sundimi i një qenie superiore. Por ai nuk tregon një të mirë të përbashkët për burrat që janë më superiorë se gratë. Ai përdor fjalën κρείττων kreitton për të treguar epërsinë, që do të thotë më e fortë. Aristoteli besonte se arsyetimi racional është ai që ju bëri superior ndaj qenieve më të vogla në natyrë, por prapë përdorte termin që do të thotë më i fortë, jo më racional ose inteligjent.
Për fëmijët, ai tha, "Dhe çfarë mund të jetë më hyjnore se kjo, ose më e dëshiruar nga një njeri me mendje të shëndoshë, sesa të lindë nga një grua fisnike dhe e nderuar fëmijë të cilët do të jenë mbështetësit më besnikë dhe kujdestarët e matur të prindërve të tyre në pleqëria dhe mbrojtësit e të gjithë shtëpisë? Të rritur me të drejtë nga babai dhe nëna, fëmijët do të rriten të virtytshëm, siç e meritojnë ata që i kanë trajtuar me devotshmëri dhe drejtësi ... "
Aristoteli besonte se të gjithë kemi një shtytje biologjike për të lindur, për të lënë pas diçka për të zënë vendin dhe për të qenë të ngjashëm me veten tonë. Kjo pastaj justifikon partneritetin e natyrshëm midis burrit dhe gruas. Dhe secili person ka një qëllim specifik sepse jemi më mirë të përvetësojmë një tipar specifik sesa të jemi adekuat në shumëfish. Për Aristotelin, qëllimi i grave është të lindin fëmijë. Aristoteli theksoi që burri dhe gruaja punojnë së bashku për të rritur fëmijët dhe se si i rrisin ata ka një ndikim të madh mbi llojin e njerëzve që ata bëhen dhe kështu llojin e shoqërisë ose komunitetit në të cilin të gjithë jetojnë.
[Krahasimi me pikëpamjet e Platonit për gratë]
Aristoteli duket se nuk është dakord me Platonin në temën nëse gratë duhet të arsimohen, siç thotë Platoni se duhet të jenë të tilla. Sidoqoftë, të dy ata i konsiderojnë gratë si inferiore. Platoni në Timaeus (90e) pretendon se burrat që ishin frikacakë dhe ishin dembelë gjatë gjithë jetës së tyre do të rilindin si gra dhe në Ligjet (781b), ai ofron arsyet e tij pse gratë duhet të arsimohen: "Për shkak se e keni lënë pas dore këtë seks, ju gradualisht humbi kontrollin e shumë gjërave të cilat do të ishin në një gjendje shumë më të mirë sot nëse do të ishin rregulluar me ligj. Potenciali natyror i një gruaje për virtyt është inferior ndaj burrit, kështu që ajo proporcionalisht është një rrezik më i madh, mbase edhe dy herë më i madh ". Platoni më tej vendos mendimin e tij mbi inferioritetin e "potencialit natyror" të grave duke pretenduar në Republikën (455d) se "Gratë ndajnë nga natyra në çdo mënyrë të jetës ashtu si burrat, por në të gjitha ato gratë janë më të dobëta se burrat".
Platoni besonte fort në rimishërimin dhe kjo ishte shumë e rëndësishme për dallimin që ai bëri midis natyrës së burrave dhe grave. Ky nuk ishte rasti për Aristotelin, i cili i pa ndryshimet si biologjike. Platoni e diskuton këtë çështje me më shumë detaje në Timaeus, ku ai thotë se burrat kanë një shpirt superior se gratë (42a): "Njerëzit kanë një natyrë të dyfishtë, lloji superior duhet të jetë i tillë që nga ajo kohë do të quhej" njeri ". Ai shtoi, edhe një herë, se burrat që bënin jetë të këqija do të rilindnin si gra (42b): "Dhe nëse një person do të jetonte një jetë të mirë gjatë gjithë kohës së duhur, ai në fund do të kthehej në shtëpinë e tij në shoqërinë e tij yll, për të jetuar një jetë të lumtur që pajtohej me karakterin e tij. Por nëse ai dështonte në këtë, ai do të lindte për herë të dytë, tani si një grua ".
Platoni gjithashtu duket se përdor termin "femëror" ose "si femër" si një term nënçmues që nënkupton inferioritetin dhe paqëndrueshmërinë emocionale, pasi kjo është e qartë nga Republika 469d dhe 605e, ndër të tjera.
Pastaj bëhu relikt
Pastaj bëhu relikt libër me autor Halil Haxhosaj, red. Sali Bashota, red. Ali Podrimja. Botuar në Prishtinë në vitin 2003 nga "Rozafa". Libri ka 80 faqe.
Shtëpia e Stefan Buhuri
Shtëpia e Stefan Buhuri është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Beratit, në qarkun e Beratit, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekturë", i miratuar më "17.04.2015".
La Brillanne
La Brillanne është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Alpes-de-Haute-Provence të rajonit Provence-Alpes-Côte d'Azur. La Brillanne ka një popullsi prej 1068 banorë dhe sipërfaqe 7.22 km², me një dendësi prej 148 banor/km².
Dushi (Klinë)
Dush është një vendbanim në komunën e Klinës, Kosovë.
Endrra kallëzohet në mëngjes
Endrra kallëzohet në mëngjes libër me autor Ali Podrimja, red. Sali Bashota. Botuar në Prishtinë në vitin 2001 nga "Rilindja". Libri ka 226 faqe.
Talesi i miletit thënie
Talesi i Miletit (rreth 624 - 546 B.C.) ishte një filozof, matematikan dhe astronom i hershëm Pre-Sokrat, nga qyteti grek Miletus në Jon (Turqia e sotme). Ai ishte një nga të ashtuquajturit Shtatë të Urtët e Greqisë dhe shumë e konsiderojnë atë si filozofin e parë në traditën perëndimore
• E kaluara është e sigurt, e ardhmja e errët
• Asgjë nuk është më aktive se sa mendohet, sepse udhëton mbi gjithësi dhe asgjë nuk është më e fortë sesa domosdoshmëria, sepse të gjithë duhet t'i nënshtrohen asaj
• Gjëja më e madhe është hapësira,pasi ajo përmban çdo gjë
Georgi Zhukov
thumb|upright|Georgi Zhukov Georgy Konstantinovich Zhukov ( 1 dhjetor        - 18 qershor 1974) ka qene një gjeneral i Ushtrisë së Kuqe Sovjetike, i cili u bë Shefi i Shtabit të Përgjithshëm , Zëvendës Komandanti i Përgjithshëm, Ministri i Mbrojtjes dhe një anëtar i Byrosë Politike. Gjatë Luftës së Dytë Botërore ai mori pjesë në beteja të shumta, në fund të fundit komandoi Frontin e Parë Bjellorus në Betejën e Berlinit, që rezultoi në humbjen e Gjermanisë naziste dhe në fund të Luftës në Evropë.
Jeta e hershme dhe karriera
I lindur në një familje fshatare të varfër në Strelkovka, Maloyaroslavsky Uyezd, guvernator i Kalugës (tani u bashkua në qytetin e Zhukov në Zhukovsky të rrethit të Kalugës në Rusinë moderne), Zhukov u bë një furrier i mësimit në Moskë.
Lufta e Parë Botërore
Në 1915 Ushtria e Perandorisë Ruse e rekrutoi; ai shërbeu në radhë të parë në Regjimentin e 106-të të Kalorësisë së Rezervave (më pas quhej Regjimenti i 10-të Dragoon Novgorod). Gjatë Luftës së Parë Botërore, Zhukov u dha Kryqin e Shën Gjergjit dy herë, dhe u promovua në gradën e oficerit të paautorizuar për guximin e tij në betejë. Ai u bashkua me Partinë Bolshevike pas Revolucionit të Tetorit të 1917; në qarqet e Partisë, prejardhja e tij e varfërisë u bë një pasuri e rëndësishme. Pas rikuperimit nga një rast serioz i tifusit, ai luftoi në Luftën Civile të Rusisë gjatë periudhës 1918-1921, duke shërbyer me Ushtrinë e Parë Kalorësisë, midis formacioneve të tjera. Ai mori dekorimin e Urdhrit të Bannerit të Kuq për pjesën e tij në nënshtrimin e Rebelimit të Tambovit në vitin 1921.
Shërbimi i hershëm i paqes
majtas|parapamje| Georgy Zhukov, komandant i Regjimentit 39 Cavalry Buzuluk, Divizioni i 7-të Cavalry Samara (1923) Në fund të majit 1923, Zhukov u bë komandant i Regjimentit 39 të Kalorësisë. Në vitin 1924, ai hyri në Shkollën e Lartë të Kalorësisë, nga e cila u diplomua vitin e ardhshëm, duke u kthyer më pas për të urdhëruar të njëjtin regjiment. Në maj të vitit 1930, Zhukov u bë komandant i Brigadës së dytë Cavalry të Divizionit të 7 Cavalry. Në shkurt 1931, ai u emërua Ndihmës Inspektor i Kalorësisë së Ushtrisë së Kuqe. Në maj të vitit 1933, Zhukov u emërua komandant në divizionin e katërt të kalorësisë. Në vitin 1937, ai u bë komandant i Trupave të 3 Cavalry, më vonë i Korpusit të 6 Cavalry. Në vitin 1938, ai u bë zëvendës komandant i Rrethit Ushtarak Belorussian për kalorësi.
Khalkhin Gol në Barbarossa
Në vitin 1938, Zhukov u urdhërua të komandonte grupin e parë ushtarak të Mongolisë dhe pa veprime kundër Kwantung Army të Japonisë në kufirin midis Mongolisë dhe shtetit japonez të Manchukuo. Kjo fushatë ishte një luftë e padeklaruar që zgjati nga viti 1938 deri më 1939. Ajo që filloi si një përleshje në kufi u përshkallëzua me shpejtësi në një luftë të plotë, me shtysën japoneze me rreth 80,000 trupa, 180 tanke dhe 450 avionë.
Këto ngjarje çuan në Betejën vendimtare strategjike të Gol Khalkhin (Nomonhan). Zhukov kërkoi përforcime të mëdha, dhe më 20 gusht 1939, filloi "ofensiva e tij sovjetike". Pas një breshëri masive të artilerisë, gati 500 BT-5 dhe BT-7 tanke u avancuan, mbështetur nga mbi 500 luftëtarë dhe bombardues. Ky ishte operacioni i parë luftarak i bombarduesit të Forcave Ajrore Sovjetike. Fillimisht ofensiva u duk si një sulm tipik konvencional frontal. Sidoqoftë, dy brigada të tankeve fillimisht u mbajtën mbrapa dhe më pas urdhëruan të ecnin përpara në të dy anët, të mbështetura nga artileria e motorizuar, nga këmbësorët dhe nga rezervuarë të tjerë. Kjo manovër e guximshme dhe e suksesshme rrethoi Ushtrinë e 6-të Japoneze dhe kapi zonat e pambrojtura të furnizimit të pasuar të armikut. Deri më 31 gusht 1939, japonezët ishin pastruar nga kufiri i kontestuar, duke i lënë sovjetikët në mënyrë të qartë fitimtare.
Kjo fushatë kishte rëndësi përtej rezultatit të menjëhershëm taktik dhe lokal. Zhukov demonstroi dhe testoi teknikat e përdorura më vonë kundër gjermanëve në Frontin Lindor të Luftës së Dytë Botërore. Këto inovacione përfshinin vendosjen e urave nënujore dhe përmirësimin e kohezionit dhe efektivitetit të betejës së njësive të papërvojë duke shtuar disa trupa me përvojë, të forcuar në betejë, për të forcuar moralin dhe trajnimin e përgjithshëm. Vlerësimi i problemeve të lidhura me performancën e tankeve të BT çoi në zëvendësimin e motorëve të tyre të benzinës (benzinë) me motorë me naftë dhe siguroi njohuri të vlefshme praktike që ishin thelbësore për suksesin në zhvillimin e tankeve të mesme T-34 të përdorura në Luftën e Dytë Botërore. Pas kësaj fushate, veteranët Nomonhan u transferuan në njësi që nuk kishin parë veprim, për të përhapur më mirë përfitimet e përvojës së tyre të betejës.
Ushtrime ushtarake para luftës
parapamje| Zhukov dhe Semyon Timoshenko në vitin 1940 Në vjeshtën e vitit 1940, GK Zhukov filloi përgatitjen e planeve për stërvitjen ushtarake në lidhje me mbrojtjen e kufirit perëndimor të Bashkimit Sovjetik, i cili në këtë kohë u shty më tej në perëndim për shkak të aneksimit të Polonisë Lindore.
Në kujtimet e tij, Zhukov raporton se në këtë ushtrim ai ka komanduar forcat "Perëndimore" ose "Blue" (trupat e supozuara të pushtimit) dhe kundërshtari i tij ishte kolonel Gjeneral DG Pavlov, komandant i forcave "Lindore" ose " Trupat sovjetike). Ai vuri në dukje se "Blu" kishte 60 ndarje , ndërsa "Kuq" kishte 50 divizione.  Zhukov në kujtimet e tij përshkruan ngjarjet e ushtrimit si të ngjashme me ngjarjet aktuale gjatë pushtimit gjerman.
Në atë kohë (fillimi i ushtrimit), forcat "Lindore" kishin një avantazh numerik (për shembull, 51 ndarje të këmbësorisë kundër 41, 8811 tank kundër 3512), me përjashtim të armëve anti-tank. Bobylev përshkruan se si në fund të ushtrimit forcat "Lindore" nuk arritën të rrethojnë dhe shkatërrojnë forcat "perëndimore", të cilat, nga ana e tyre, kërcënoheshin të rrethonin vetë forcat "Lindore". I njëjti historian raportoi se loja e dytë u fitua nga "Easterners", që do të thotë se në tërësi, të dyja ndeshjet u fituan nga ana e komanduar nga Zhukov. Sidoqoftë, ai vuri në dukje se ndeshjet kishin një disavantazh serioz pasi nuk e konsideronin sulmin fillestar nga forcat "perëndimore", por vetëm një sulm (më vonë) nga forcat "Lindore" nga kufiri fillestar.
Sipas Marshallit Aleksandër Vasilevsky, humbja e lojërave luftarake të Trupave të Kuqe Pavlov kundër Zhukov nuk ishte e njohur gjerësisht, por fitorja e Trupave të Kuqe të Zhukov kundër Kulikut ishte propaganduar gjerësisht, gjë që krijoi një iluzion popullor të suksesit të lehtë për një ofensivë parandaluese.
Më 1 shkurt 1941, Zhukov u bë shefi i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë së Kuqe.
Kontradiktat rreth një plani për luftë me Gjermaninë
Prej 2 shkurtit 1941, si Shefi i Shtabit të Përgjithshëm dhe Zëvendës Ministri i Mbrojtjes i BRSS, Zhukov mori pjesë në hartimin e "Planit Strategjik për vendosjen e forcave të Bashkimit Sovjetik në rast lufte me Gjermaninë dhe me aleatë ". Plani u përfundua jo më vonë se më 15 maj 1941.
Disa studiues (për shembull, Viktor Suvorov ) pohojnë se, më 14 maj, komisari i Popullit Sovjetik i Mbrojtjes Semyon Timoshenko dhe Zhukov i sugjeruan Jozef Stalinit një sulm parandalues kundër Gjermanisë përmes Polonisë Jugore. Forcat sovjetike do të pushtonin kufirin e Vistulës dhe do të vazhdonin në Katowice apo edhe në Berlin (nëse ushtritë kryesore gjermane do të tërhiqen), ose bregdeti Baltik (duhet që forcat gjermane të mos tërhiqen dhe të detyrohen të mbrojnë Poloninë dhe Prusinë Lindore ). Sovietët sulmues duhej të arrinin në Siedlce, Deblin dhe pastaj të kapnin Varshavën përpara se të hynin në drejtim të jugperëndimit dhe të impononin humbjen përfundimtare në Lublin.
Historianët nuk kanë dokumentet origjinale që mund të verifikojnë ekzistencën e një plani të tillë, ose nëse Stalini e pranoi atë. Në një transkript të një interviste më 26 maj 1965, Zhukov deklaroi se Stalini nuk e miratoi planin. Megjithatë, Zhukov nuk e sqaroi nëse ekzekutimi u përpoq. Që nga viti 1999, asnjë plan tjetër i miratuar për një sulm sovjetik nuk ishte gjetur.
Lindja e Luftës së Dytë Botërore
majtas|parapamje| Gjenerali Georgy Zhukov duke folur më 1 shtator 1941. Më 22 qershor 1941, Gjermania nisi Operacionin Barbarossa, një pushtim i Bashkimit Sovjetik. Në të njëjtën ditë, Zhukov u përgjigj me nënshkrimin e "Komisariatit të Mbrojtjes Nr. 3 të Direktivës së Popullit", i cili urdhëroi një kundërsulm të gjithanshëm nga forcat e Ushtrisë së Kuqe: ai komandoi trupat "të rrethojnë dhe shkatërrojnë grupin e armikut pranë Suwałki dhe për të kapur rajonin Suwałki deri në mbrëmjen e 24 qershorit "dhe" të rrethojnë dhe të shkatërrojnë grupin e armikut që pushton në drejtim Vladimir-Volynia dhe Brody "dhe madje" të kapin rajonin e Lublinit në mbrëmjen e 24 qershorit ". Megjithë epërsinë numerike, kjo manovër dështoi dhe çorganizoi njësitë e Ushtrisë së Kuqe, u shkatërruan nga Wehrmacht. Zukov më pas pohoi se ai ishte i detyruar të nënshkruante dokumentin nga Joseph Stalin, pavarësisht nga rezervimet që ai ngriti. Ky dokument thuhet se është shkruar nga Aleksandër Vasilevsky. djathtas|parapamje| Zhukov në kopertinën e revistës Life (31  korrik   1944) Më 29 korrik 1941 Zhukov u hoq nga posti i tij i Shefit të Shtabit të Përgjithshëm. Në kujtimet e tij ai jep sugjerimin e tij për braktisjen e Kievit për të shmangur një rrethim si një arsye për të. Të nesërmen vendimi u bë zyrtar dhe u emërua komandant i Frontit Rezervë. Atje ai mbikqyri ofensivën e Yelnyës.
Më 6 tetor 1941 Zhukov u emërua përfaqësues i Stavka për Rezervën dhe Fronet Perëndimore. Më 10 tetor 1941 këto fronte u bashkuan në Frontin Perëndimor nën komandën e Zhukov. Kjo pjesë pastaj mori pjesë në Betejën e Moskës dhe disa Beteja të Rzhev.
Në fund të gushtit 1942, Zhukov u bë zëvendëskomandanti në krye dhe u dërgua në frontin jugperëndimor për të marrë përgjegjësinë për mbrojtjen e Stalingradit. Ai dhe Vasilevsky më vonë planifikuan kundërsulmin e Stalingradit. Në nëntor Zhukov u dërgua për të koordinuar Frontin Perëndimor dhe Frontin Kalinin gjatë Operacionit Mars.
Në janar të vitit 1943 ai (së bashku me Kliment Voroshilov ) koordinonte veprimet e Fronteve Leningrad dhe Volkhov dhe Flotës Balltike në Operacion Iskra.
Zhukov ishte një koordinator i Stavka -s në Betejën e Kurskut në korrik 1943. Sipas kujtimeve të tij, ai luajti një rol qendror në planifikimin e betejës dhe ofensivën jashtëzakonisht të suksesshme që pasoi. Komandanti i Frontit Qendror Konstantin Rokosovski, megjithatë tha se planifikimi dhe vendimet për Betejën e Kurskut u bënë pa Zhukov, se ai arriti vetëm pak para betejës, nuk mori vendime dhe u largua menjëherë më pas dhe se Zhukov e ekzagjeroi rolin e tij.
Nga 12 shkurti i vitit 1944, Zhukov koordinoi veprimet e Fronteve të 1 Ukrainës dhe të 2 Ukrainës. Më 1 mars 1944 Zhukov u emërua komandant i Frontit të parë ukrainas deri në fillim të majit. Gjatë operacionit sovjetik Operation Bagration, Zhukov koordinoi Frontet e para Bjellorusisht dhe Bjellorusisht , më vonë edhe Frontin e Parë të Ukrainës. Më 23 gusht Zhukov u dërgua në Frontin e 3-të të Ukrainës për t'u përgatitur për përparimin në Bullgari.
Më 16 nëntor ai u bë komandant i Frontit të Parë Bjellorus cili mori pjesë në ofensivën Vistula-Oder dhe betejën për Berlinin. Ai u bëri thirrje trupave të tij që të "kujtojnë vëllezërit dhe motrat tona, nënat dhe baballarët tanë, bashkëshortet dhe fëmijët tanë të torturuar deri në vdekje nga gjermanët. .  .  Do të bëjmë një hakmarrje brutale për gjithçka ". Më shumë se 20 milionë ushtarë dhe civilë sovjetikë vdiqën si pasojë e luftës. Në një përsëritje të mizorive të kryera nga ushtarët gjermanë kundër civilëve sovjetikë në avancimin e lindjes në territorin sovjetik gjatë operacionit Barbarossa, marshimi perëndimor nga forcat sovjetike u shënua nga brutaliteti ndaj civilëve gjermanë, që përfshinte plaçkitje, djegie dhe përdhunime.
Zhukov ishte i pranishëm kur zyrtarët gjermanë nënshkruan instrumentin e dorëzimit në Berlin.
Shërbimi pas luftës nën Stalinin
Pas kapitullimit gjerman, Zhukov u bë komandanti i parë i Zonës Sovjetike të Pushtimit në Gjermani. Më 10 qershor, Zhukov u kthye në Moskë për t'u përgatitur për Parada e Fitores në Moskë të vitit 1945 në Sheshin e Kuq. Më 24 qershor, Stalini e caktoi komandantin kryesor të paradës. Pas ceremonisë, në mbrëmjen e 24 qershorit, Zhukov shkoi në Berlin për të rifilluar komandën e tij.
Ager
Àger është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Noguera, të provincës Lleida, në Katalonia. Àger ka 555 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 160.6 km2.