cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gjeografia e Indonezisë
thumb|right|300px| pozita gjeografike e Indonezisë Indonezia është shteti më i madh i Azisë Juglindore me sipërfaqe dhe numër të popullsisë. Ajo shtrihet në Arqipelagun e Malajës. Pozita gjeografike është shum e volitshme. Indonezia quhet edhe : ”urë” lidhëse natyrore. Indonezia shtrihet në mes Oqeanit Paqësorë dhe Oqeanit Indian, në njëren anë, dhe, në anën tjetër, mes Azisë dhe kontinetit të Australisë. Indonezia shtrihet në udhëkryqin më të rëndësishëm të botës. Rol të posaqëshëm luan ngushtica e Malajës dhe e Sundit. Është shteti i më se 3000 ishujve.
thumb|right|300px|Vulkani Bromo në lindje të ishullit Java Relievi i Indonezisë kryesisht është malor. maja më e lartë malore është Kinabal me 4101 m. Shtrihet në një zonë shum labile seiamike ku ka më tepër se 400 vullkane, ku 106 prej tyre janë vullkane active. Tërmetet në këtë shtet janë të shpeshtë – vetëm në ishullin Java mesatarisht ndodhin 55 tërmete në vit.
Klima e Indonezisë është ekuatoriale-monsunuke me temperatura të larta dhe redhje të mëdha. Temperaturat mesatare sillen nga 25-27 °C, ndërsa reshjet 2000 – 6000 mm në viset malore.
Bimësia dallohet me pyjet dendura ekuatoriale me lagështi dhe gjelbërim të përhershëm.
ইন্দোনেশিয়া
Studenti (revistë)
Revista shqipe "Studenti" doli më 19 qershor 1921 në Boston, organ i studentëve shqiptarë në Amerikë. Ishte kryesisht pedagogjike e letrare, e drejtuar nga Xhorxh Prifti.
Rauf Dhomi
Jetëshkrimi
Në Gjakovë e kreu shkollën fillore, kurse shkollën e mesme të muzikës në Prizren më 1965. Më 1965/66 i regjistroi studimet në Sarajevë në seksionin e Kompozimit dhe Dirigjimit në klasën e prof. M.Shpiler. Si student i dalluar u punësua si asistent në të njëjtin fakultet në Sarajeve për lëndën e Harmonisë. U diplomua në vitin 1970. Me të diplomuar kthehet në vendlindje dhe u punësohet në gjimnazin “H. Dushi” në Gjakovë. Krahas punës të pedegogut aktivisht punoi me “Korin e Burrave” të Gjakovës, ansambël të cilin e formoi më 1965. Studimet pasuniversitare i kreu më 1972/3 në klasën e prof. M. Spiler në Kompozim. Më 1971 u punësua në SHLP në Degën e Muzikës dhe nga viti 1975, me të hapur të Fakultetit të Arteve e deri me sot, punoi në këtë institucion në thirrjen e prof. ordinar. Në vitin 1992 zgjedhet anëtar korrespondent i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës, ndërsa në vitin 1996 anëtar i rregullt. Ka marrë këto mirënjohje, dekorata dhe shpërblime: qytetar nderi i qytetit të Gjakovës (1979); Shpërblimi i Dhjetorit (1980); Dekorata për merita për popull me rreze të artë (1981); Shpërblimi “Muzika më e mire” në Festivalin e Teatrove në Beograd më 1990 (të cilin e kishte refuzuar); Shpërblimi i parë për “Kuarteti për harqe” në konkursin anonim të Rinisë Jugosllave më 1967; Shpërblimi i parë për këngën korale “Pogradeci” në konkursin anonim të Rinisë Jugosllave më 1967; Shpërblimi i dytë për këngën korale “Zemra e Liqerit” në konkursin anonim të Rinisë Jugosllave më 1968.
Rauf Dhomi ishte kompozitor i operas së parë kosovare "Goca e Kaçanikut". Në këtë vepër bëhet fjalë për luftën kundër pushtuesve osmanë në anën e Kaçanikut dhe dashurinë e dy të rinjve: Trimorit dhe Pafikës. Këta dy ëndërrojnë për një jetë të lirë dhe të lumtur. Mirëpo tradhtari Rus Bashi i pengon, duke e akuzuar Trimorin për tradhëti. Trimori burgoset, kurse Rus Bashi tenton ta rrëmbejë Pafikën. Në ndërkohë shokët e lirojnë Trimorin. Në momentin kur Rus Bashi e sulmon Pafikën, paraqitet Trimori, ndërsa Pafika arrin ta vrasë tradhtarin. Të gëzuar, të gjithë i këndojnë lirisë e dashurisë.
Muzikë për teatro
Vepra të kompozuara apo muzika për vepra të vendosura në teatrot e Prishtinës, Pejës, Gjakovës, Prizrenit, Shkupit etj., është një numër impresionant rreth 300 muzika të kompozuara për vepra të vendosura në këto teatro.
Buona Lek 10
Buona Lek 10 Bankënotë e lëshuar në qarkullim nga Banka e Shqipërisë në vitin 1953.
Kantoni Saint-Yrieix-la-Perche
Kantoni Saint-Yrieix-la-Perche (frëngjisht: Canton de Saint-Yrieix-la-Perche) është një kanton në departamentin Haute-Vienne, rajonin Limousin në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Yrieix-la-Perche. Ka sipërfaqe 254.81km2 dhe popullsi 10559 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Yrieix-la-Perche aktualisht përbëhet nga 5 komuna.
Sioux County (Iowa)
Sioux County është një nga  qarqet në shtetin federal Iowa të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Juvigny-le-Tertre
Kantoni Juvigny-le-Tertre (frëngjisht: Canton de Juvigny-le-Tertre) është një kanton në departamentin Manche, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Juvigny-le-Tertre. Ka sipërfaqe 87.41km2 dhe popullsi 2455 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Juvigny-le-Tertre aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Riza Halimi
Riza Halimi (Riza) lindi më 16 shtator 1947 në Preshevë, është politikan shqiptarë.
Riza Halimi është deputet i Preshevës në Parlamentin e Republikës së Serbisë. Riza Halimi me profesion është profesor i fizikës. Në fillim të karrierës se tij punoi si profesor në Gjimazin e Preshevës, një kohë ushtroi detyrën e drejtorit të këtij institucioni arsimor. Gjatë diferencimeve politike në vitet e 80-ta, respektivisht në vitin 1989, ateherë kur u aplikuan masat e dhunshme në Qenderën arsimore të mësimit të orientuar "Skënderbeu" në Preshevë, Riza Halimi, bashkë me disa profesorë të tjerë u përjashtuan nga puna. Me themelimin e Partisë për Veprim Demokratik (gusht 1990), Riza Halimi si një ndër themeluesit e kësaj partie, u zgjodh kryetar, funksion që e ushtron edhe sot. Prej vjeshtës së vitit 1992. kur u zgjodh kryetar i KK Preshevë, në disa mandate e ka udhëhequt Kuvendin komunal të Preshevës. Pas përfundimit të konfliktit të armatosur në Luginë (2000-2001), në Preshevë, Medvegjë e Bujanoc u zhvilluan zgjedhjet komunale me sistemin e "ri", ku kryetari zgjidhet me vota direkte, ku edhe këtë herë Riza Halimi fitoi bindshëm në garën për kryetar të Komunës së Preshevës.
Buona Lek 5
Buona Lek 5 Bankënotë e lëshuar në qarkullim nga Banka e Shqipërisë në vitin 1953.
Lufta Tridhjetëvjeçare
Lufta Tridhjetëvjeçare është term i futur në historinë e Evropës qendrore dhe perëndimore me të cilën përfshihen luftërat dhe konfliktet e zhvilluara gjatë viteve 1618-1648 për dominim në aspektin e përgjithëshem sundues dhe fetar. Arenë e luftimeve të armatosura ishte territori i Gjermanisë së sotshme. Si rezultat i këtyre luftimeve ishin ndryshimet e kufijëve të sovranëve si dhe kthjellimet mbi pikëpamjet dogmatike fetare. Luftë e ngjashme e tillë zhvillohet sot në anët e botës islame kulmi i së cilës ishin luftimet në mes Irakut dhe Iranit gjegjësisht të sunitëve dhe sheitëve. 600px|parapamje|Pema e varjeve - Përfaqësimi i krimeve të luftës nga [[Jacques Callot (1632)]]
Marcelo Vieira
Marcelo Vieira da Silva Júnior (lindur më 12 maj 1988) është një futbollist brazilian i cili luan për Olympiakos F.C. dhe Kombëtaren e Brazilit. Roli i tij zakonisht është mbrojtës por mund të luaj edhe si mesfushor krahu.
Lufta Tridhjetëvjeçare
Hyrje
Lufta e Tridhjetevjeteve (1618-480 ishte një konflikt për Hegjemoni ose Ekuilibrin e Fuqive midis fuqive evropiane te asaj kohe, dhe gjithashtu edhe një lufte fetare. Ne rrafshin fetar lufta u zhvillua ne rajonin e Perandorisë se Shenjte Romake (Gjermano-Romake) midis Lidhjes Katolike dhe Bashkimit Protestant, ndërsa ne rrafshin evropian midis Habsburgërve dhe Francezve. Habsburgët kishin bere aleance me Austrinë, Spanjën kundër Francës, Holandës, Danimarkës dhe Suedisë.
Marcelo Vieira
Kariera ndërkombëtare
Marcelo shënoi në debutimin e tij në Brazil më 5 shtator 2006, në një fitore 2–0 kundër Uellsit në White Hart Lane të Tottenham Hotspur. Ai mori topin jashtë zonës së Uellsit dhe gjuajti për një gol tradicional të mbrojtësit të krahut brazilian. Marcelo është krahasuar me ish-mbrojtësin e majtë të kombëtares braziliane, Roberto Carlos, i cili gjithashtu ka luajtur për Real Madrid. Të dy kishin luajtur së bashku gjatë gjysmës së dytë të sezonit 2006–07 përpara transferimit të Carlos te klubi turk Fenerbahçe. Ai ishte pjesë e skuadrës olimpike 2008 si pjesë e skuadrës së Brazilit U-23, ku fitoi një medalje bronzi. Në maj 2010, ai u emërua si një nga shtatë lojtarët që shërbenin si rezervë për skuadrën e Brazilit në Kupën e Botës 2010 FIFA. Pavarësisht se nuk u thirr nga trajneri i atëhershëm i Brazilit, Dunga, ai u zgjodh përsëri nga trajneri i ri Mano Menezes për një miqësore kundër Shteteve të Bashkuara më 10 gusht 2010. Ai ishte lojtari i ndeshjes për një fitore miqësore 2–1 kundër Meksikës jashtë 11 tetor 2011, duke shënuar fituesin duke dribluar para disa lojtarëve dhe më pas duke e hedhur golin në rrjetë. Ai ishte pjesë e Lojërave Olimpike Verore të Brazilit 2012 si një nga tre lojtarët në moshë madhore, me Brazilin që fitoi një medalje argjendi. Marcelo u zgjodh si anëtar i skuadrës 23 lojtarësh të Brazilit të Luiz Felipe Scolari që mori pjesë në Kupën e Konfederatave FIFA 2013 në tokën vendase. Ai ishte pjesë e formacionit fillestar të Brazilit për të pesë ndeshjet, duke përfshirë fitoren 3–0 ndaj Spanjës në finale më 30 qershor, në stadiumin Maracanã. Në Kupën e Botës FIFA 2014, e cila u luajt edhe një herë në tokë, Marcelo shënoi një autogol në minutën e 11-të të lojës hapëse kundër Kroacisë më 12 qershor, duke devijuar një goditje të Nikica Jelavić për golin e parë të kompeticionit. Ishte autogoli i parë që Brazili kishte pësuar në Kupën e Botës, edhe pse përfundimisht fitoi ndeshjen 3–1. Në maj 2018, ai u emërua në skuadrën përfundimtare për Kupën e Botës FIFA 2018. Ai mbajti shiritin e kapitenit në ndeshjen e parë dhe ishte titullar në katër nga pesë ndeshjet që Brazili luajti në këtë kompeticion, deri në eliminimin e tij kundër Belgjikës në çerekfinale më 6 korrik 2018, në atë që mbetet ndeshja e tij e fundit me kombëtaren. Në maj 2019, ai u përjashtua nga skuadra e fundit e Brazilit me 23 lojtarë për Copa América 2019 nga menaxheri Tite.
Lufta Tridhjetëvjeçare
Hyrje
Lufta nuk zgjati 30 vjet, sic mund te mendohet nga emërtimi qe i ështe bere asaj. Kjo periudhe kohore, pra prej 24. tetorit te 1618 deri ne 24 tetor 1648, përmban te paktën 13 luftëra dhe 10 marreveshje paqesore. Lufta e tridhjete-vjetëve solli një perfytyrim tjeter per luften, sidomos presa i përket humbjeve ne popullsine civile. Edhe pse fushebetejat ndodheshin kryesisht ne Gjermanine e sotme, këto luftëra ishin ceshtje te gjithe principateve dhe shteteve evropiane te asaj kohe. Suedeze, franceze, spanjolle, holandeze dhe gjermane luftuan kundra njeri-tjetrit. Qëllimet e luftës ishin fillimisht te natyrës fetare, si mbi besimin, konfesionin (Katolik apo Protestant), fene etj. Por edhe interesat ekonomike luajten nje rrol te rëndësishëm, keshtu njerzit vrisnin vellezrit e tyre, familjaret e bashkefshatar nen pretekstin e besimit, por ne thelb te konfliktit ishin interesa ekonomike. Hapesira e luftes u zgjerua, nga fushebetejat dhe perfshiu qytete, fshatra dhe komunitete te tera, cfare solli një kaos total dhe nje lufte shkaterrimtare, sidomos ne zonat e Gjermanise se sotme. Kjo lufte solli zhdukjen e 1/3-ve te popullsise ne Gjermaninë jugore. Nga vleresimet ekonomike te kohes mendohet se janë dashur gati 100 vjete qe te rekuperoheshin demet materiale qe solli lufta. Lufta e tridhjetevjeteve mbaroi me nenshkrimin e Paqes së Westfalisë ne 24 tetor te vitit 1648.
Marcelo Vieira
Jeta Personale
Në vitin 2008, Marcelo u martua me të dashurën e tij prej kohësh Clarice Alves dhe më 24 shtator 2009, ata patën fëmijën e tyre të parë, një djalë të quajtur Enzo Gattuso Alves Vieira. Djali i tyre i dytë, Liam lindi më 1 shtator 2015. Ai ka një numër tatuazhesh, duke përfshirë numrin e këmishës dhe ditën e lindjes (12) të tatuazhuara në krahun e majtë. Ai veçoi gjyshin e tij, Pedro Vieira, si mbështetësin kryesor dhe frymëzuesin për karrierën e tij futbollistike; gjyshi i tij e mbështeti financiarisht në mënyrë që ai të mund të fillonte karrierën e tij në Brazil. Gjyshi i tij vdiq në korrik 2014, gjatë Kupës së Botës; Marcelo donte të tërhiqej nga turneu për të marrë pjesë në funeralin e tij, por qëndroi për të luajtur me ekipin e Brazilit për të nderuar dëshirat e gjyshit të tij. Më 26 korrik 2011, Marcelo mori shtetësinë spanjolle, e cila i lejon atij të regjistrohet normalisht si një lojtar i BE-së, për të cilin lejohet një kuotë strikte.
Lufta Tridhjetëvjeçare
Shkaqet dhe Arsyet
Arsyet kryesore te luftës ishin te shumta. Motivet e atyre qe luftonin nuk ishin vetem fetare, porse edhe kanosja nga uria dhe varferia, te cilat shkaktonin deshperim dhe humbjen e shpreses ne popullsi. Ne vitet 70 te shekullit XVI pllakosi një uri ne te gjithe Europen, si pasoj e asaj qe sot quhet “epoka e vogel e akullit”, pra nje ndryshim i menjehershem i klimes, qe solli me vete acare ne dimer dhe shira ne vere. Kjo klime shkaktoi deme te konsiderueshme ne korrje, e cila ndikoi shume mbi popullsine europiane, duke sjelle periudha te gjata urie dhe nje varferim te ndjeshem te popullsise. Perandoria e Shenjte Romake u prek shume nga kjo katastrofe. Popullsia e perandorisë filloi te emigroj per shkak te urise, dhe ata u vendosen kryesisht ne vendet e populluara nga Protestantet, te cilët jetonin ne kushte politike teper liberale (liria e besimit filloi qe me nenshkrimin e traktatit te Lirise Fetare, mbas Reformacionit 1555). Si pasoj e lëvizjes masive te popullsise gjate viteve 1570 deri ne 1618 pati një rritje te popullsise nga 15 ne 19 Millione. Sistemi ekonomik i qyteteve filloi te rrenohej, pasi pjesa me e madhe e te ardhurave duhej shpenzuar per ushqimin baze. Kjo solli qe shume zejtare e te tjere profesioniste te ngelnin pa pune dhe falimentuan. Nga ana tjeter spekulantet ngritet çmimet e dritherave, nga te cilat perfituan feudalet, pronaret e tokave, mullixhnjte etj.
Nje shkak tjetër ishte besimi dhe perkatesia fetare. Njerzit pasi iu kthyen kishes për shpetim e gjeten veten e tyre te braktisur, pasi peshkopet dhe Papa percuan mesazhin se tanime po vinte fundi i botes, dhe se njerzit duhet te pergatiteshin per Apokalipsin, cfare do te sillte zhdukjen e njerzimit. Komunitetet fetare vete jane edhe mes tyre te percara. Edhe pse mbas nenshkrimit te marrëveshjes mbi Lirine Fetare ne Augsburg 1555 garantohej liria fetare, njerëzit nuk ishin te lire te zgjidhnin, porse vlente motoja : i kujt eshte vendi, ate besim edhe do te marri (cuius regio, eius religio). Ishin princerat qe zgjidhnin perkatesine fetare te vartesve te tyre. Ndersa Mbretit nuk kishte asnjë fuqi mbi kishen. Ata qe duan t'i përkasin nje konfesioni tjeter largohen nga ai vend. Mirepo duke mos qene e vendosur se cila nga keto besime eshtë e vërtete, plasin konflikte midis qyteteve te perkatsive te ndryshme dhe konfesioneve. Kush pretendon se eshte duke mbajtur flamurin e se vertetes, beson se tjetri eshtë ne gabim, dhe si i tille duhet ndrequr ose eleminuar. Me kohe nga këto dy pozicione te kunderta konfesionale zhvillohen dy fronte lufte, ne njeren ane katoliket, dhe ne tjetrën evangjeliket (protestantet). Mbreti gjerman mundohet t'i bashkoj palet ne nje mareveshje porse tensionet midis kundershtareve arrijne kulmin kur edhe mbreti behet i anshem. Per t'a kuptuar kete me mire duhet kuptuar sistemi politik gjerman i asajkohe.
Perandoria e Shenjte Romake ishte ne vetvete një komunitet i grupuar per nje qellim te caktuar, i perbere prej qytet-shtetesh dhe shtete, e cila udhehiqej nga mbreti (Kaiser). Ky financonte edhe shpenzimet per administraten, mbrotjen dhe sigurine e paqes dhe te drejtesise. Kështu qe Mbreti eshtë një aktor kryesor ne këtë ngjarje.
Si arsye u përmend konflikti midis dy konfesioneve, ndersa si shkak per momentin sherbeu qyteti Donauwe. Ne kete qytet duke qene se shumica ishin protestant nuk lejuan zhvillimin e procesionit te një manastiri katolik, i cili ndodhej ne atë qytet. Edhe pse mbreti e kundershton kete vendim, banoret e qytetit nuk e lejojne zhvillimin e procesionit. Mbreti nderhyn, merr ne adminstrim qytetin dhe duke anashkaluar kompetencat e tij, ai i jep urdherin per ekzekutimin e procesionit një Duke katolik (Maximilian nga Bavaria, duke injoruar pushtetarin protetant). Kjo sjell zemerim tek protestantet, te cilet mendojne se jane braktisur nga Mbreti ne kerkesat e tyre. Evangjeliket i kerkojne mbretit te respektoje marreveshjene Augsburg-ut mbi te lirin e besimit, por mbreti nuk sheh këtu asnjë shkelje te kompetencave te tij. Me pas protestantet mohojne pushtetin e mbretit dhe vendosin te njohin një tjetër ne vend te tij.
Lufta
Ne te njejtin vit qytetet protestante themelojne Lidhjen (Federate): Bashkimin Protestant (Protestantische Union), per te mbrojtur interesat e tyre kundrejt forces me te madhe katolike. Nje vit me vone nen udheheqjen e Dukes se Bavarise Maximilian themelohet edhe Lidhja Katolike (Katholische Liga). Bashkimi Protestant arrin me sukses te ndertoj aleanca me Anglinë (1612) dhe me Holandën (1613), gjithashtu hyn ne traktativa me Francen, Savojen dhe Suedine. Por pas pak kohesh per shkak te mosmarreveshjeve brenda grupimit, Unioni Protestant nuk eshte me ne gjendje te flase njezeri (gjate mbledhjes se Unionit, 1617) dhe te marre vendime ushtarake apo politike. Ndërsa Lidhja Katolike ështe me e qendrueshme, pasi interesat e pjesetareve janë me te perputhshme. Gjendja financiare ështe si rezultat i nderhyrjes se Papes edhe me e mire se ajo e Unionit.
Përfundimi dhe pasojat
Pasojat qe solli paqja ishin jo vetëm pozitive porse edhe negative, sidomos për Gjermaninë, e cila humbi qytet-portet kryesore dhe u izolua krejtesisht nga pjesa tjetër e Europes, copezimi ne principata dhe pushtimi nga Suedia dhe Franca u be shkak edhe per themelimin e mevonte te shtet-kombit gjerman.
Nga pikepamja strategjike ushtarake
Historia e ekonomise dhe shoqerise
Buona Lek 1
Buona Lek 1 Bankënotë e lëshuar në qarkullim nga Banka e Shqipërisë në vitin 1953.
Safet Hasani
parapamje Safet J. Hasani, historian, analist, ligjërues në Forcën e Sigurisë së Kosovës në Komandën e Doktrinës dhe Stërvitjes
Me fillimin e Luftës së shenjtë të UÇK–së Safeti do të radhitet në njësitë e para të UÇK–së në Çyqavicë – Artakoll, që më vonë me 28 shtator 1998 do të transformohet në Zonën Operative të Shalës. Gjatë luftimeve plagoset më 09.09. 1998 dhe me 15.03. 1999. Pas përfundimit të Luftës, që nga 21.09.1999 do të shërbej në Trupat e Mbrojtjes së Kosovës, në Zonën e IV Mbrojtëse. Pas vitit 2004, fillon në Akademinë Mbrojtëse në Prishtinë “Hamëz Jashari”, në shkollën e Oficerëve dhe N/Oficerëve, me detyrë e Ligjëruesit. Me 21 janar 2009 filloi punën në Forcën e Sigurisë së Kosovës (FSK), në detyrën e Instruktorit-Ligjerues në Komandën e Doktrinës dhe Stërvitjes, në Ferizaj.
Tituj të veprave
Dorëshkrime dhe vepra të pabotuara
Clayton County (Iowa)
Clayton County është një nga  qarqet në shtetin federal Iowa të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
1 Lek përkujtimore (1969)
Monedha 1 Lek përkujtimore e lëshuar në qarkullim nga Banka e Shqipërisë në vitin 1969.
Madanaj
Madanaj është një vendbanim në komunën e Gjakovës, Kosovë.
Clay County (Iowa)
Clay County është një nga  qarqet në shtetin federal Iowa të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Cléry-Saint-André
Kantoni Cléry-Saint-André (frëngjisht: Canton de Cléry-Saint-André) është një kanton në departamentin Loiret, rajonin Région Centre në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cléry-Saint-André. Ka sipërfaqe 131.52km2 dhe popullsi 7993 banorë.
Kravari (Ulqin)
Kravari (mal. Кравари, Kravari) është vendbanim në trevën e Anës së Malit në Komunën e Ulqinit.
Demografia
Sipas censusit të fundit të popullsisë të vitit 2011, në Kravar jetonin 547 banorë.
Premiera
Premiera (ose première, nga frëngjishtja première, "së pari") është shfaqja e parë e lojës në teatër, po ashtu flitet edhe për shfaqjen e parë e filmit në kino, video ose TV.
Clarke County (Iowa)
Clarke County është një nga  qarqet në shtetin federal Iowa të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Fuat bej Biçaku
Fuat bej Biçaku ose Biçakçiu pinjoll i Familjes Biçaku në Elbasan, ka qenë Kryetar i bashkisë së Elbasanit pas Shpalljes së Pavarësisë.
Kantoni Mortain
Kantoni Mortain (frëngjisht: Canton de Mortain) është një kanton në departamentin Manche, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Mortain. Ka sipërfaqe 140.1km2 dhe popullsi 5978 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Mortain aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Tacloban
thumb Tacloban është një qytet port në Filipine. Ndodhet përafërsisht 360 milje në juglindje të Manilës. Ai është kryeqytet i provincës Leyte, dhe qëndër e regjionit Eastern Visayas.
Kantoni Saint-Léonard-de-Noblat
Kantoni Saint-Léonard-de-Noblat (frëngjisht: Canton de Saint-Léonard-de-Noblat) është një kanton në departamentin Haute-Vienne, rajonin Limousin në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Léonard-de-Noblat. Ka sipërfaqe 257.01km2 dhe popullsi 9824 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Léonard-de-Noblat aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Joan Pelushi
parapamje|250px|Ioann Pelushi Mitropolit Joan (ish Fatmir Pelushi; 1 janar 1956) Si Mitropolit i Korçës.
Biografia
I lindur në 1 janar 1956, flet rrjedhshëm Anglishten. Ka studiuar për disa vite në shkollën teologjike ortodokse të Kryqit të Shenjtë pranë Bostonit në Shtetet e Bashkuara.
Ai është diplomuar nga Fakulteti Ortodoks i Teologjisë Kryqi i Nderuar në Amerikë (Holy Cross Orthodox School of Theology, Boston), me gradën "Master of Divinity". Ka studiuar në SHBA falë një burse studimi të themeluar atje nga shqiptarët në Amerikë në kujtim të Peshkop Fan Nolit.
Ai ka shërbyer më parë si pedagog dhe dekan i Akademisë Teologjike të Kishës Ortodokse Shqiptare.
Me tu diplomuar në "Kryqin e Shenjtë" me Master në studimet Teologjike, u rikthye në Shqipëri, ndërsa Kryepeshkopi Anastas e caktoi që të japë mësim në Seminar, si edhe të shërbej ne vende të tjera brenda Kishës. Ai e hirotonisi në dhjak në 27 shkurt 1994, e më pas si prift në 4 dhjetor të të njëjtit vit. Në 1995-ën une merr një të drejtë studimi edhe rikthehet në Shtetet e Bashkuara për të vazhduar studime të mëtejshme. Kur u kthye në 1996-tën, caktohet si drejtor i Seminarit Teologjik në Durrës, si edhe ngrihet në rangun e Arkimandritit në 19 nëntor.
Në 18 korrik 1998, u zgjodh si Mitropoliti i Korçës edhe u fronëzua dy ditë më pas.
Ai ka përkthyer një numër librash në shqip:1-Mbi Shpirtin e Shenjtë, botuar më 1996.2-Besimi Ortodoks. Vëll. I Doktrina, botuar më 1997.3-Besimi Ortodoks. Vëll. II Adhurimi, botuar më 1997.4-Besimi Ortodoks. Vëll. III Shkrimi i Shenjtë dhe Historia e Kishës, botuar më 2000.5-Besimi Ortodoks. Vëll. IV Spiritualiteti, botuar më 2002.6-Shën Siluani, botuar më 2003.7-Dogmatika, (Dispensë) tekst mësimor në Akademinë Teologjike.8-Shenjtorët iliro-shqiptarë, (Dispensë) 9-Predikime.
Gjithashtu Mitropoliti i Korçës Joani ka botuar artikuj të shumtë në gazetën “Ngjallja”, ka referuar kumtesa nëpër simpoziume shkencore brenda dhe jashtë vendit duke përfaqësuar me dinjitet Kishën Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë. Me kujdesin e tij del ne qarkullim revista “Tempulli”.
Historia e Armenisë
thumb|260px|right Rreth viteve 850 deri 600 p.e.s, në këtë pjesë ku sot është Armenia shtrihej Mbretëria e Uratur-it. Diku rreth viteve 518, Armenia është pjesë e perandorisë Perse nga e cila në luftërat e Lekës së Madh kundër persëve bije nën perandorin e tij.
Dinastia e Artahide e shndërron Armenin e madhe në një Mbretëri të pavarur. Kulmi i kësaj mbretërie arrin rreth viteve 95 – 55 p.e.s. kur mbreteroi Tigrani i Madh i cili u vetëshpall Mbretë i mbretërve. Aleanca e tij me Mithridatët e Pontos e sjell atë në konflikt me Romakët, dominimin e të cilëve në fund ai duhet ta pranojë.
Në Mesopotami dhe Iran gjatë kësaj kohe, Parenthët ja arrijnë të vendosin familjet e tyre në udhëheqje të cilat Romakët në vitin 66 i pranojnë si prirës të këtyre vendeve.
Gjatë viteve 252-297 Sasanidët ja arrijnë që Armeninë e madhe ta kontrollojnë tërësisht. Pas fitores së Diokletianit kundër Sasanidëve më 297, armenëve ju desh të lëshonin udhëheqjen. Tiridat III nga familja e Arsakidëve largoi klerikun krishterë që kishte lëshuar rrënjë nga viti 301 në Armeni. Kështu Armenia ishte shteti i parë krishterë në botë. Në vitin 301 krishterimi ishte shpallur si religjion shtetëror.
Në vitin 387 Roma dhe Persia ndajnë tokat e mbretërisë së Sasaidëve mes tyre. Pavarësisht ndarjes, kultura krishtere zhvillohet edhe më tej. Kjo posaçërisht vërehet pas krijimit të alfabetit armen nga Mesrob Mashdoc në vitin 405.
Përderisa Sasanidët nën udhëheqjen e Jazdegerdit II provuan që religjionin zoroastikë të fusin si religjion shtetërorë në Armeni, vije deri te një kryengritje e Armenëve e cila shëndrrohet në një luftë të gjatë të udhëhequr nga kaçakët. Kjo luftë përfundon me pranimin e klerikut krishterë në vitin 484.
Në shekullin e VI, Armenia është një arenë luftimesh mes të Bizantit dhe Sasanidëve. Nga 591 deri rreth viteve 640-ta Bizanti ja arrin të fusë nën kontroll pjesën më të madhe të Armenisë së madhe. Në të vërtet këto suksese të Bizantinëve përcjellën me kryengritje të shpeshta të parisë Armene.
Pas disa ndërrimeve të shpeshta në mes të arabëve dhe Bizantinëve, më në fund sundon hilafeti rreth viteve 700. Në shekullin VIII-IX vije deri te kryengritjet e shumta të parisë Armene e cila ndërron familjen udhëheqëse nga Mamikonët në Bagratunët të cilët kishin edhe toka në Gjeorgji dhe kishin shtrirë ndikimin e tyre edhe në këtë pjesë.
Pas dobësimit të hilafetit 885/886, Ashoti I ja arrin që të krijojë një mbretëri Armene e cila pranohej si nga hilafeti po ashtu edhe nga perandori i Bizantit. Ashoti II (915-928) ja arrin që luftimet për liri ti sjell në përfundim.
Në pjesën e dytë të shekullit XI, mbretëria fillon të shembet nga luftërat e brendshme. Prirësi i fundit mbytet nga bizantinët. Pas kësaj të ikurit armenë krijojnë në Kiliki në vitin 1080 një principatë të pavarur nën udhëheqjen e Rubenidëve. Këta bien në aleancë me pjesëtarë të kryqëzatës kundër Bizantit dhe turqve. Më 1342 mbretëria bie nën sundimin e katolikët të Qipros, mirëpo pas një kohe të shkurt bije nën Mamlukët e Egjiptit e pastaj nën perandorin Osmane.
Në vitin 1828 pjesa veriore e Armenisë bie nën sundimin rusë dhe pas krijimit të Bashkimit Sovjetik themelohet Republika e armenëve (1920).
Pas shkatërrimit të Bashkimit Sovjetik 1991 krijohet shteti i tanishëm Armenia. Pjesa jugore e vendeve të Armenisë së vjetër gjendet nën administrimin e Turqisë.
Meqa
Meqë është një vendbanim në komunën e Gjakovës, Kosovë.
Rrok Zojzi
Rrok Zojzi (Shkodër, 16 nëntor 1910 - Tiranë, 1995) ka qenë etnograf dhe etnolog shqiptar.
Biografia
U lind në Shkodër, i biri i Shtjefën dhe Pina Zojzit. Pasi mori arsimin e mesëm në qytetin e lindjes, duke bërë detyrën e arsimtarit, u mor edhe me alpinizëm, me kërkime, gjeografi e sidomos në fushën e etnokulturës. Gjatë viteve ‘30-’40 ai bëhet i njohur me shkrimet në revistat “Hylli i Dritës”, “Drini”, “Vatra shqiptare”, etj.
Në vitin 1942 Zojzi përgatiti 34 ligjërata gjeografiko-etnologjike, për Ministrinë e Kulturës dhe Turizmit, që u shfrytëzuan nga radio “Tirana”, radio “Korça” e radio “Kosova”. Në vitin ‘46 e motra, Maria dhe burri i saj u pushkatuan gjatë rezistencës antikomuniste të Postribës dhe kjo do ndikonte në jetën e Rrokut, i cili gjithnjë është parë si njeri me “cene në biografi”.
Më 1947 u emërua në krye të sektorit të etnografisë dhe e drejtoi këtë sektor deri sa doli në pension në vitin 1976. Bashkëpunoi ngushtë me Dom Frano Illinë, i cili ndonëse nuk qe bashkëpunëtor i Sektorit të Etnografisë, depozitoi në arkivin e Institutit të Kulturës Popullore Kanunin e Skënderbeut.
Chickasaw County (Iowa)
Chickasaw County është një nga  qarqet në shtetin federal Iowa të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Ligji Themelor për Republikën Federale të Gjermanisë
Kushtetuta e Gjermanisë (gjërmanisht: Grundgesetz für die Bundesrepublik Deutschland) është ligji themelor në Republikën Federale të Gjermanisë.
Historia
Në Gjermaninë perëndimore hyri në fuqi në vitin 1949 Ligji Themelor që ekziston edhe sot. Ai duhet të shërbente si kushtetutë kalimtare, deri sa shteti i dytë gjerman, Republika Demokratike Gjermane (RDGJ), të ribashkohej me Republikën Federale perëndimore. Që prej 3 tetorit 1990 ekziston vetëm një Republikë e ribashkuar Federale Gjermane – dhe kushtetuta kalimtare u kthye në kushtetutë gjithëgjermane. Në të bazohet demokracia liberale e Gjermanisë.
Commerzbank Tower
250px|parapamje|right|Commerzbank Tower
Commerzbank Tower (Commerzbank kulla) është ndërtesa më e lartë në Frankfurt mbi Main. Ndërtimi i saj filloi më 1994 dhe përfundoi më 1997. Commerzbank Tower është 259 metra e lartë dhe ka 65 kate.
Enric Prat de la Riba
Jeta e hershme
Enrik Prat de la Riba Sarra u lind më 29 nëntor 1i70 në Castellterçol qytet rural i Barcelonës në një familje të pasur katolike konservatore. Ai filloi të studionte juridikun në Universitetin e Barcelonës dhe e përfundoi atë dhe mori titull në Complutense University of Madrid.
Karriera politike
Prat de le Riba u dh pas çështjes kombëtare kur ishte ende në kolegj. Në vitin 1887, ai u bë anëtar i Centre Escolar Catalanista. Ai u bë anëtar i rëndësishëm kulturor dhe politik i organizatës Unio Catalanista, në të cilën ai shkroi disa nga manifestet më të rëndësishme, ndër të cilat më e famshmja Missatge al Rei dels në vitin 1i97. Në vitin 1i91, ai u zgjodh sekretar i Unio-it. Ai shkroi shkrime nacionaliste si Compendi de la doctrina catalanista dhe Compendi de la història de Catalunya.Hel•lens. Ai po ashtu ishte themelues i La Renaixença. Që nga viti 1i99, ai u gradua në politikë, në fillim si anëtar i Centre Nacional Catala dhe më vonë në Ligën Rajonale. Liga Rajonale ishte parti e djathtë katalunase e themeluar në vitin 1901 nga Prat de la Riba. Partia kërkoi autonomi të mëdha administrative për Kataluninë.
Prat de la Riba shërbeu si sekretar i asamblesë i ngarkuar me shkrimin e draftit për një kushtetutë rajonale e njohur si Bases de Manresa në vitin 1i92, hapi i parë në zhillimin e Statusit të Autonomisë Katalunase. Ai po ashtu njihet si autori i manifestos së lëvizjes katalunase Noucentisme, La nacionalitat Catalane më vitin 1906.
Cerro Gordo County
Cerro Gordo County është një nga  qarqet në shtetin federal Iowa të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Cherokee County (Iowa)
Cherokee County është një nga  qarqet në shtetin federal Iowa të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Hasan bej Biçaku
Hasan bej Biçaku (Biçakçiu) pinjoll i Familjes Biçaku në Elbasan, vëllai i Dervish bej Biçakçiut, ka qenë Kryetar i bashkisë së Elbasanit.
Isa Qosja
Isa Qosja lindi në vitin 1949 në Vuthaj të "Malit të Zi" kurse tani, jeton dhe punon në "Prishtinë". Është regjisorë shqiptarë.
Biografia
Isa Qosja është autor i shumë filmave artistik dhe dokumentarë, në mesin e të cilëve shquhet “Proka”, pjesëmarrës në shumë festivale ndërkombëtare, laureat i çmimit të parë dhe të dytë në Festivalin e Filmit “Shpresat e Reja” në Cannes Film Festival. Me filmin e dytë “Rojat e mjegullës” e tronditi "Republikën Socialiste Federative të Jugosllavinë" me fuqinë vizuale, guximin dhe trajtimin e vuajtjes së shqiptarëve në kohën e represionit të madh komunist. Pos shumë filmave tjerë, Qosja ka realizuar edhe filmin artistik "Kukumi". Kukumi është laureat i shumë çmimeve nëpër festivalet botërore. Po ashtu, ka realizuar dhe filmin "Tri dritare dhe një varje" 2014, ku ka marrë pjesë në "Festivalin e filmit në Sarajevë".
Isa Qosja është pedagog në Fakultetin e Arteve të "Universitetit të Prishtinës" në Prishtinë, dhe ligjëron degën e regjisë së filmit.
Kantoni Saint-Hilaire-du-Harcouët
Kantoni Saint-Hilaire-du-Harcouët (frëngjisht: Canton de Saint-Hilaire-du-Harcouët) është një kanton në departamentin Manche, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Hilaire-du-Harcouët. Ka sipërfaqe 148.18km2 dhe popullsi 11625 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Hilaire-du-Harcouët aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Enver Gjerqeku
Për letërsi interesohet që kur ishte nxënës. Në vendlindje kreu shkollën fillore (1942) dhe shkollën normale (1948). Pasi kreu normalen, shërbeu një kohë mësues, dhe pastaj ndoqi studimet në grupin e gjuhës e të letërsisë shqipe në fakultetin filozofik të Universitetit të Beogradit (1955), ku edhe u magjistrua (1961). Gjatë studimeve ishte anëtar i redaksisë së revistës Zani i rinisë (1954-1956).
Aktiviteti profesional
Pas studimeve filloi punë si profesor i gjuhës dhe i letërsisë shqiptare në Shkollën Normale të Prishtinës (1956-1959) dhe më pas në Shkollën e Lartë Pedagogjike (1959-1962). Prej vitit 1962 e deri në vitin 1995 ligjërues i lartë e profesor i letërsisë shqiptare në fakultetin filologjik të Universitetit të Prishtinës, dhe në dy mandate u zgjodh prodekan i fakultetit.
Ishte kryetar seksioni e mandej i Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës. Në periudhën 1956-1967 ishte anëtar i redaksisë së revistës letrare Jeta e re, kurse më 1965-1968 edhe i redaksisë së revistës shkencore Gjurmime albanologjike.
Gjatë viteve 1986-1991 ishte kryeredaktor i Redaksisë së Enciklopedisë së Jugosllavisë për Kosovën në gjuhën shqipe. Më 21 tetor 1986 u zgjodh anëtar korrespondent dhe më 3 prill 1991 anëtar i rregullt i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës (ASHAK). Në një mandat u zgjodh sekretar i Seksionit të Gjuhësisë, të Letërsisë dhe të Arteve të ASHAK-ut.
Aktiviteti letrar
Më 1946 botoi në Zanin e rinisë poezinë e parë Shoqes së mbyllun në çarshaf. Prej asaj kohe paraqitet pothuajse vazhdimisht me poezi dhe me punime të zhanreve të tjera në revistat e gazetat në gjuhën shqipe në ish-Jugosllavi: Zani i rinisë, Rilindja, Jeta e re, Fjala dhe të tjera.
Përveç poezisë, merret edhe me studimin e letërsisë shqiptare, përkthen nga serbokroatishtja në gjuhën shqipe kryesisht poezi, prozë dhe anasjelltas. Poezia e tij është përkthyer shpesh në gjuhën serbokroate e në gjuhë të tjera të ish-Jugosllavisë. Ka marrë pjesë në takime, manifestime dhe simpoziume letrare si në vend ashtu edhe në vendet e tjera: në Shqipëri, Rumani, Çekosllovaki, Hungari, Turqi, Rusi, Uzbekistan, Sh.B.A., Kanada, etj.
Në Kosovë është organizator i Mitingut të Poezisë dhe i Takimeve të Shkrimtarëve në Deçan dhe Brezovicë. Ka marrë pjesë në Takimet e Shkrimtarëve të tetorit në Beograd, në Mbrëmjet Poetike në Strugë, në Bisedat letrare të Zagrebit, në Ditët e majit – Sarajevë, në Lojnat e Zmajit në Novi Sad, në Takimet e Shkrimtarëve të Evropës Qendrore në Kanjizhë, etj. Në të gjitha këto takime, tribuna e simpoziume, është prezentuar me krijimtarinë e vet, me kumtesa dhe me referate rreth letërsisë shqiptare të krijuar në ish-Jugosllavi, Shqipëri dhe vende të tjera.
Vepra
Është autor i disa botimeve antologjike: Sytë që shprepin dashni (1959, bashkë me Esad Mekulin), Shtigjeve të qëndresës – Stazama otpora (1961, në shqip dhe serbokroatisht, bashkë me Mekulin e Vehap Shitën), Panorama e letërsisë bashkëkohore shqipe në Jugosllavi (1964, bashkë me Ramiz Kelmendin e Hasan Mekulin), Ndre Mjeda: Vjersha (1962, 1970, me parathënie e aparaturë shoqëruese).
Poezia e Enver Gjerqekut është botuar pothuajse në të gjitha antologjitë, përmbledhjet e panoramat e letërsisë shqipe në ish-Jugosllavi e jashtë: Shkëndijat e para (1956), Rexhep Qosja: Antologjia e lirikës shqipe (1970, 1978), Ali Podrimja e Giacomo Scotti: Fjalë të rilindura – Le parole rinate (shqip e italisht, 1970), Për ty dhe E di një fjalë prej guri (Tiranë, 1970, 1972), E nën Çabrat Gjakova (1978), Pesme gorske i ponosne (Këngë të idhta e krenare), Sedam pesnika Kosova i Metohije (Shtatë poetë të Kosovës e të Rrafshit të Dukagjinit, Nolit, Beograd, 1962, 1968), Novija šiptarska poezija (Poezi e re shqipe, 1966), Vertikale (Split, 1970), Najnovija albanska lirika (Lirika më e re shqipe, Beograd, 1972), Bez glagola (Pa folje, August Cesarec, Zagreb, 1978), pastaj në italisht Ramo sofferente, në gjermanisht Der bekümerts Zweig dhe në frëngjisht La solitude d’une branche (Dega e pikëlluar, poezia shqipe në Jugosllavi (përzgjedhur nga Ali Podrimja dhe Sabri Hamiti, Rilindja, 1979).
Vlerësimet
Për veprimtari të pasur në fushën e letërsisë është fitues i shpërblimeve (çmimeve) të Këshillit Popullor të Kosovës 1950, 1957, 1959, i Shpërblimit Krahinor të dhjetorit 1960, i Shpërblimit të nëntorit të Prishtinës 1969, i Shpërblimit të Rilindjes 1976, i Shpërblimit të 7 korrikut 1989, të çmimit letrar “Aleksa Shantiq” të qytetit të Mostarit në vitin 1979, e të tjera.
Kantoni Ambert
Kantoni Ambert (frëngjisht: Canton d'Ambert) është një kanton në departamentin Puy-de-Dôme, rajonin Auvergne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Ambert. Ka sipërfaqe 243.41km2 dhe popullsi 11232 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Ambert aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Demografia e Indonezisë
Indonezia për nga numri i banorëve është vendi i 4 të dhe vendi më i madh islamik në botë. Vetëm gjatë periudhës në mes vitit 1997 dhe 2000 numri i popullsisë është rritur për 10 miliona. Indonezianët kryesisht i takojnë grupit të malajës dhe ndahën në 300 grupe etnike, të cilët flasin 500 gjuhë dhe dialekte të ndryshme.
Për këtë arsye edhe është aprovuar gjuha zyrtare ajo indoneziane të cilën e kuptojnë të gjithë.
Popullsia nuk ka përhapje të barabartë. Ishulli Java zënë 7 % të siërfaqs së Indonëzisë, ndërsa në të jetojnë mbi, 60 % e popullsisë. Në Irian Xhaj jeton vetëm 1 % e popullsisë së Indonezisë. Indonezia i ka 5 qytete milionshe. Qyteti më i madh është Xhakarta, mandej Bandung, Surabaja, Medan, Semarang.
Struktura fetare
Indonezianët kryesisht janë mysliman (88 %). Nga ky numër pjesa më e madhe janë sunit ndërsa shiit janë 100000.
Me më tepër se 191 milion besimtar mysliman, Indonezia është shteti me numër më të madh mysliman në botë. Megjithatë feja islame nuk është fe shtetërore.
20 milion indonezian janë krishterë e që përbënë 9 % të popullsisë (6 % protestant dhe 3 % katolik). Protestanët jetojnë në veri të sihullit Sumatra dhe Celebes. Një numër i madh i krishterëve jeton në qytetet e mëdha të Sumatrës dhe ishullit Java.
Në konfliktin e viti 1999 në mes myslimanëve dhe krishterëve humbën jetën rreth 10000 njerz.
Hindusët perbejnë 1,8 % të popullsisë (Bali, Lombok), dhe 1 % janë budist (më së shumti i përkasin pakicës kineze).
Shfletuesi
Shfletuesi është dikush apo diçka që bënë paraqitjen a shikimin ndër fleta.
Termi shfletues ka hyrë në përdorim të madh pas shpikjes së Kompjuterit dhe kryesisht përdoret për të treguar një vegël nformatike me të cilën bëhet i mundëshëm paraqitja e fletave elektronike në ekran apo më saktësishtë në një vegël tjetër më komplekse.
Dokumentacion
Personat të cilët bëjnë rishikimin e një punimi, (dokumentacioni) të shtypur në fleta.
Liqeni i Ohrit
thumb|230px|Harta topografike e Ohrit dhe Prespës Liqeni i Ohrit edhe  Liqeni i Pogradecit (Ohridsko Ezero) është një nga liqenet më të mëdha në Gadishullin Ballkanik dhe llogaritet si një nga liqenet më të vjetra në botë. Ai gjendet në një lartësi mbidetare prej 695 metrash dhe ka një sipërfaqe prej 349 km². Pika më e thellë e liqenit është 289 metra. Pjesa më e madhe e liqenit i përket Maqedonisë së Veriut, kurse pjesa tjetër i përket Shqipërisë. Në bregun e liqenit shtrihen tre qytete të mëdha: Ohri dhe Struga në Maqedoninë e Veriut dhe Pogradeci në Shqipëri.
Furnizimi me ujë
thumb|majtas|230px|Bregu i liqenit pranë manastirit të Shën Naumit më pas mali i Galiçicës. Liqeni i Ohrit furnizohet me ujë nga burimet e shumta përreth. Një nga burimet më të mëdha gjendet pranë kufirit shqiptaro-maqedon pranë Manastirit të Shën Naumit në Maqedoninë e Veriut. Aty buron uji që vjen nga liqeni i Prespës, niveli i të cilit është 200 metra më i lartë se ai i liqenit të Ohrit. Në anën e Shqipërisë gjendet gjithashtu një burim i madh në parkun e Drilonit pranë fshatit Tushemisht. Uji largohet nga liqeni në drejtim të Veriut nëpërmjet lumit Drini i Zi, i cili rrjedh permes qytetit të Strugës.
Krijimi
djathtas|thumb|230px|Liqeni i Ohrit dhe ai i Prespës Liqeni i Ohrit llogaritet si një nga liqenet më të vjetra në mbarë botën. Mosha e tij llogaritet të jetë 2 deri më 5 milion vjet. Liqeni u krijua nga një shembje e tokës. Këtë e vërtetojnë aktivitetet e shumta tektonike si dhe ekzistenca e një mali prej 100 metrash nën nivelin e liqenit.liqeni i ohrit eshte nje nga terheqjet e shumta per turiste vendas dhe te huaj. Besohet se në rastin e Liqenit të Ohrit ky proces u vonua nga thellësia e saj e madhe dhe nga kontributi i vogël i sedimenteve nga hyrjet e filtruara të pranverës. Për më tepër, Graben e Ohrit-Korçës në jug të liqenit është ende aktive tektonike dhe mund të kompensojë sedimentimin me nënndarje. Në dallim nga Liqeni i Ohrit, Liqeni i Prespës ka të ngjarë të jetë kthyer disa herë në historinë e tij, si rezultat i nëntokës karstike.
Flora dhe fauna
Liqeni i Ohrit është shtëpia e shumë kafshëve endemike, të cilat vijnë vetëm në ujërat e tij. Në liqen rriten 40 specie të rralla, ndër më të njohurat dhe ekonomikisht më të rëndësishmet është peshku i pastër i llojit Salmo letnica, (Korani), "Salmothimus ohridanus",(Belushka).
Një pjesë e Bregut të liqenit së bashku me qytetin e Ohrit është emëruar nga UNESCO si trashëgimi botërore.
Presidenti në Gjermani
Presidenti në Gjermani është kyretari i shtetit. Presidenti aktual i Republikës Federale të Gjermanisë është Christian Wulff. Në Gjermani Presidenti përfaqëson më shumë Republikën Federale Gjermane nga pikëpamja e të drejtës ndërkombëtare dhe është reprezantues i vendit në ngjarjet zyrtare. Presidenti gjerman, ka më pak mundësi se kryetarët e shteteve të vendeve të tjera, për tu përzier në politikën e ditës.
Vajmari nuk duhet përsëritur
Arsyeja pse Presidenti ka në Gjermani vetëm detyra representative ka bazë historike. Sepse në Republikën e Vajmarit, presidenti i atëhershëm i Rajhut kishte pushtet politik të pakufizuar, kishte të drejtë të mos merrte parasysh të drejtat themelore dhe të qeveriste me ligje të nxjerra në gjendje emergjence. Faktorë këto, që luajtën një rol të madh në marrjen e pushtetit nga nacionalsocialistët.
Jorgos Seferis
200px|parapamje|Seferis (1921) Giorgos Seferis (Γιώργος Σεφέρης, Izmir, 13 shkurt 1900 - Athinë, 20 shtator 1971), ishte shkrimtar  grek. Fitues i Çmimit Nobel për letërsi, për vitin 1963.
Njësitë shtetërore në Australi
Australia është një federatë e përbërë nga disa shtete dhe territore që rrjedhin si bashkim i ish-kolonive britanike. Secili shtet ka kushtetutën e vet, me legjislaturën e vet (parlamentin), gjyqësorin dhe ekzekutivin. Parlamentet e shtetit kanë fuqi legjislative plenare, përveç se disa fusha të pushtetit legjislativ janë ekskluzive për Parlamentin Federativ, shumë të tjera ushtrohen njëkohësisht me të dhe, në rast konflikti midis legjislacionit federal dhe atij shtetëror, legjislacioni federal mbizotëron. Një vendim i një gjyqësori shtetëror i nënshtrohet ankesës në Gjykatën e Lartë. Ekzistenca dhe struktura qeveritare (nëse ka) e territoreve varet nga legjislacioni federal. Territoret dallohen për qëllime administrative federale midis territoreve të brendshme, d.m.th. ato brenda territorit të Australisë dhe territoreve të jashtme, megjithëse ndryshimet midis të gjitha territoreve kanë të bëjnë me popullsinë dhe jo me vendndodhjen.
Australia gjeografike
Termi Australia gjeografike është përdorur nga qeveria australiane për të përshkruar zonën e mbuluar nga statistikat demografike siç janë shifrat kombëtare të popullsisë. Kjo zonë përfshin Christmas Island dhe Ishujt Cocos dhe Keeling përveç gjashtë shteteve dhe tre territoreve kontinentale; Ishulli Norfolk është i vetmi territor me një popullsi të përhershme që nuk është pjesë e Australisë gjeografike.
Shtetet e Australisë
right|400px
Territore të zhdukura
Tre territore të krijuara nga qeveria federale sipas nenit 122 të Kushtetutës së Australisë nuk ekzistojnë më:
Për më tepër, dy zona të tjera u administruan nga Australia si territore të jashtme de fakto.
Praga
Praga është kryeqyteti i Çekisë, e njëkohësisht qyteti më i madh në vend dhe metropoli më i rëndësishëm historik i krahinës së Bohemisë. Ai renditet i 14-ti për nga madhësia në listën e qyteteve më të mëdha të Bashkimit Europian. Aktualisht qyteti shtrihet në një sipërfaqe prej 496 km2 me popullsi prej rreth 1,3 milion banorësh. Zona metropolitane e Pragës kishte në vitin 2004 (sipas Eurostat) rreth 2 milionë banorë.
Praga njihet si një nga qytetet më të bukur të Evropës. Qendra historike e qytetit, bashkë me pamjen unike të Kështjellës së Pragës, fitues i rekordit Guiness në vitit 1996 për kompleksin-kështjellë më të madh në botë, është pasuri e UNESCO-s. Pikërisht kjo qendër historike tërheq miliona turistë çdo vit. Në vitin 2007, 4 009 000 turistë vizituan qytetin. Viti 2006 e renditi Pragën si qytetin e tetë më të vizituar në Evropë e 2007-a të shtatin dhe në vendin e 19-të në rang botëror. Pseudonimet për Pragën përfshijnë "qyteti i artë" dhe "qyteti i njëqind majave". Ky i fundit u përdor për herë të parë nga historiani Josef Hormayer në fillim të shekullit 19-të. Në atë kohë këto maja i numëroi matematicienti e filozofi Bernard Bolzano, i cili arriti deri në 103 (duke përjashtuar ndërtesat private).
Fillimet e historisë
Sipas legjendës, princesha Libuše, udhëhqëse e fisit Çek, u martua me një bujk të thjeshtë me emrin Přemysl dhe themeloi dinastinë me të njëjtin emër. Kështjella e princeshës, Libusin, ndodhej në Boheminë qendrore. Në një profetësi, thuhet se ajo parashikoi lavdinë e Pragës. Ajo pati një vegim: "Shikoj një qytet të madh, lavdia e të cilit do prekë yjet! Shikoj një vend në mes të një pylli, ku një shkëmb i thepisur ngrihet mbi lumin Vltava. Është një burrë, i cili po gdhend pragun (çekisht: prah) e shtëpisë. Një kështjellë e quajtur Pragë (Praha) do të ndërtohet aty. Sapo princët dhe dukët të ndalojnë para pragut, ata do ti përulen kështjellës dhe qytetit përreth saj. Do të nderohet, do jetë i famshëm, dhe lavde do ti thurë e gjithë bota."
Panoramë e Pragës nga kodra Petřín
Mesjeta
Që në fillimet e shek. XII, Praga ishte një qytet në zhvillim, mbi të cilin ngrihej kështjella madhështore. Tregtari Ibrahim Ibn Jacob e përshkruante Pragën në shek. X si një "qytet prej guri", që në atë periudhë ishte cilësi e qyteteve të pasur. Praga e atëhershme ndodhej në zonën e sotme të Qytetit të Vjetër (çekisht Staré Město). Emërtimin i Vjetër, respektivisht në gjuhën latine Maior, që do të thotë gjithashtu i Madh, qyteti e mori kur '''Přemysl II. Otakar''' i dha të drejta zonës nën kështjellës në vitin 1257, që ishte e banuar që prej shek. X. Kështu u themelua Qyteti i Vogël i Pragës, ose Lagjja e Vogël (çekisht Malá Strana). Fluksi dhe veprimtaria e artizanëve dhe tregtarve në të dy qytetet u rrit vrrullshëm sidomos gjatë sundimit të Karlit IV.
thumb|left|Panoramë e Pragës e fund shek. XV.