cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Plisat
Historia
Prej 7 - 77 vjeç. Me shumë dashuri në zemër për klubin e kaltër. Ka mbushur stadiumin gjatë viteve gjashtëdhjetë, shtatëdhjetë. Ka udhëtuar në Çaçak (Serbi) në fillim të tetëdhjetave. Kanë qenë më shumë se 7.000 në Marakanë, Beograd me 1983 kundër fitorës së famshme kundër C.Zvezdës. Në atë ndeshje të 16 tetorit ka lindur edhe “EHO” -ja e famshme, që shumë tifozë për të janë mbajtur nga 30-60 ditë nëpër çelitë e Sërbisë.
Liga e Basketbollit e Shqipërisë
Renditja Trofeve
B.C Partizani 33 herë
Plisat
Historia
Kanë udhëtuar në Vinkovc, Osijek e Zagreb të Kroacisë, Lubjanë të Sllovenisë. Në Shkup gjithmonë ka qenë prezencë e madhe e tifozerisë së Prishtinës, të shumtën shqiptarët vendas, por mbahet në mend edhe udhëtimi i “Plisave” të sapoformuar në atë kohë, ishte fundi i tetëdhjetave. Kanë udhëtuar me 30 autobusë për në Mitrovicë, në pranverë të vitit 1983. Masovikisht është udhëtuar edhe në Prizren, ku flamujt me sllogane të Plisave ka shkaktuar incidente me “Milicinë” e atëhershme.
Liga e Basketbollit e Shqipërisë
Renditja Trofeve
BC Vllaznia 9 herë
BC Kamza Basket 6 herë
Plisat
Historia
Ka jehuar tifozeria e kaltër në “Lindje” gjatë viteve tetëdhjeta, duke u konsideruar si ndër më të zjarrtat në rajon. Nuk ka rëndësi si e kanë quajtur. Në fund të viteve tetëdhjeta ka pasur mjaft grupacione të vogla me emra të ndryshëm grupesh. Ka qenë edhe një propozim, “Mafia e Lindjes”. Në atë kohë ka lindur edhe propozimi “Plisat”. Kanë qenë vitet në përfundim të tetëdhjetave kur shumica e tifozëve të Prishtinës janë identifikuar me “Plisa”, emër me të cilin sot identifikohen tifozët më të flakët të skuadrës. Me këtë emër është udhëtuar në Shkup, në Prizren, në vitet kur shumë skuadra edhe me më nam se Prishtina në ish-shtetin jugosllav nuk kishin grupacion të organizuar dhe të emëruar tifozësh.
Liga e Basketbollit e Shqipërisë
Renditja Trofeve
BC Teuta 4 herë
BC Adelin Pogradec 1 herë
Plisat
Historia
“Plisat” asnjëherë nuk iu kanë ndarë klubit as gjatë kohës së pushtimit hegjemonist serb, është ndjekur Prishtina edhe në Llukar, në Hogosht, në terrenet e improvizume nëpër arat e Gjakovës e të Pejës. Plisat edhe pas luftës nuk e kanë harruar “karrigën” e tyre në “Lindje”. Me KF Gjilani-n dy herë, kanë qenë në numër aq të madh ( 5.000 - 6.000 Plisa në shkallët e Lindjes) sa shumë vende përrreth nesh edhe na kanë zili. Plisat vazhdojnë ta ndjekin skuadrën e tyre të kaltër përgjithmonë sa do të eksiztoj ajo. Plisat pas luftës “rriten aktivitetin” e tyre.
Liga e Basketbollit e Shqipërisë
Renditja Trofeve
BC Dinamo Tirana 1 herë
BC Goga Basket 1 herë
Plisat
Historia
Filluan të shfaqeshin koreografi ndër më të ndryshmet, moderne të atij lloji sikurse në Evropë. Para ndeshjes u fillua të flitet më shumë se “ çfarë do të bëjnë Plisat sonte, çka do të na ofrojnë !?…”, e jo siç ishte e zakonshme të flitej për epilogun e ndeshjes. Krejt kjo ishte meritë e një organizimi gati sa perfekt, ishte aq perfekt sa në kafene, çarshi, qytet, mediume,… flitej vetëm për Plisa, basketbolli - futbolli kishin rënë në plan të dytë. Filluan të organizohen udhëtime edhe atje ku shkonte Prishtina, ato qytete traumatizoheshin të tërat nga një Brigadë e quajtur Plisa.
Policia filloi të marrë masa të jashtë-zakonshme nëpër qytet e Kosovës për ti “edukuar” dhe “urtuar” lëvizjen urbane të tifozëve që vinte nga kryeqyteti. Këto aspak nuk ndalën hovin, këto masa vetëm sa na forconim e na bënin akoma më të forte, aq të fortë sa tani jemi këtu ku jemi, kurse rivalët tanë tani më thuajse vetëm në letër ekzistojnë. Përveç klubit tonë të kaltër, Plisave u bënte zemra edhe për Kombëtare, dhe nuk do të ishin Plisat ata që janë sot sikur mos ta merrnin primatin e prirjes dhe organizimeve fenomenale në Tiranë. Bota filloi të dëgjojë jo vetëm për futbollin shqiptarë, por edhe për pamjet e mrekullueshme në tribunat e “Qemal Stafa”, e gjithë kjo është meritë e padiskutueshme e grupit nr. 1 dhe më të madhit të trevat shqiptare. E krejt kjo po vazhdon, do të vazhdojë sa do të ekzistojë Prishtina, PLISAT SHOW gjithmonë do jetë në rend të parë aty ku do të jetë çdo klub sporti me emrin Prishtina si KFP-ja, KB-ja, KH-ja,…dhe Kombëtarja jonë!
Tifoz i zakonshëm i Prishtinës, “Plis”, është nga të gjitha trojet shqiptare, Shkup, Preshevë e Bujanovc, Tetovë e Kumanovë, Rrafsh i Dukagjinit e Fushë-Kosovë, Ulqin e Malësi. I vetmi kusht është ta duash Prishtinën me zemër dhe ta ndjekësh atë në çdo vend, në çdo kohë ! Ia kanë zënë për të madhe, kur ka thirrur “EHO”. I kanë zënë për të madhe që e ka dashur aq shumë klubin e kaltër. Mirëpo, miku i ngushtë nuk i ka munguar asnjëherë Prishtinës, e as që do ti mungojë ndonjëherë!
Bilça
është një fshat në Rrethin e Beratit në Shqipëri.
Gjeografia
Bilça ndodhet 3 km larg qytetit të Beratit duke e bërë të jetë më i lidhur me qytetin e Beratit. Fshati ka një përbërje prej 2000 personash dhe është e ndarë në dy lagje të mëdha.
Relievi i fshatit Bilçë është kryesisht fushor-kodrinor me lartësi mesatare 187 m mbi nivelin e detit. Fshati Bilçë laget nga lumi Osum. Gjithashtu fshati ka disa përrenj kryesorë që iu shërbejnë shumë familjeve për vaditje të ndryshme. Temperatura mesatare vjetore është 15,1 °C me temperaturat mesatare në dimër 7 °C dhe vera 37 °C. Klima është mesdhetare me dimër të butë dhe të lagësht dhe verë të nxehtë dhe të thatë.
Ekonomia
Bilça është një fshat i cili ka kulturën e kultivimit të ullirit. Gjithashtu kanë toka të cilat i shfrytëzojnë për kultivimin e kulturave të tjera siç janë rrushi, pjeshka, dhe perime të ndryshme. Në këtë fshat ekonomia gjatë periudhës së emigracionit ka qënë mbi mesataren pasi gjithë të ardhurat investoheshin në Bilçë. Pas krizës botërore në 2010 dhe kthimit të shumë familjeve nga Greqia ekonomia është tkurrur duke bërë që shumë familje të punojnë akoma më shumë për të pasur një jetesë të kënaqshme.
Arsimi
Fshati Bilçë është një prej fshatrave kryesore të qytetit të Beratit dhe gjithmonë në arsim ka pasur nxënës të cilët kanë shkëlqyer me rezultate në shkollat e mesme dhe të larta. Fshati ka një shkollë nëntëvjeçare e cila ka emrin e një prej dëshmorëve të kësaj zone. Shkolla Qazim Bejko gjatë gjithë periudhës ka pasur nxënës që kanë ardhur nga fshatrat përreth siç janë Zhitomi, Droboniku dhe shkolla ka qënë e populluar. Për shkak të emigrimit por edhe lëvizjeve të familjeve nga fshati drejt qyteteve kryesore ka sjellë një rënie të numrit të nxënësve.
Toyota F1
Toyota F1 ishte një ekip Formula Një nën pronësinë e prodhuesit japonez të makinave Toyota me bazë në Këln, Gjermani. Toyota lajmëroi planet për të hyrë në Formula Një në vitin 1999, pasi disa provave me makinën e tyre fillestare, e quajtur TF101, por debutuan zyrtarisht në sezonin 2002. Ekipi u rrit nga organizata jetëgjatë e Toyotës, Toyota Motorsport GmbH, e cila më parë kishte konkuruar në Kampionatin Botëror të Rallyt dhe në 24 Orët e Le Mansit. Pavarësisht një pike në garën debutuese, Panasonic Toyota Racing nuk fitoi asnjë Çmim të madh, kurse rezultati më i mirë i tyre në një garë ishte vendi i 2të i arritur në sezonet 2005, 2008 dhe 2009.
Toyota mori kritika për shkak të suksesit të tyre të pakët, sidomos pas përfundimit të sezonit 2006, ku rezultati më i mirë i ekipit ishte një vend i 3të i arritur në Çmimin e madh të Australisë 2003. Toyota ishte një ekip i financuar mirë, por pavarësisht kësaj, nuk arriti kurrë rezultatet e pritura.
Më 4 nëntor 2009, Toyota lajmëroi tërheqjen e menjëhershme nga Formula Një, duke i dhënë fundit pjesmarrjes së ekipit në sport pas tetë sezonesh.
Gjaku
thumb|Konserva e gjakut shes not a lesbian for p she turn pesbian
Toyota F1
1957–2002: Origjina
parapamje|djathtas|200px|[[Toyota GT-One hyri në edicionet 1998 dhe 1999 të 24 Orëve të Le Mansit me ish pilotët e Formula Një Martin Brundle, Thierry Boutsen and Ukyo Katayama. Makina vetë ishte konkuruese në aspektin e shpejtësisë; megjithatë, probleme me sigurinë e makinës i mohuan ekipit një fitore në garën e famshme të Francës në të dy rastet.]] Paraqitja e parë e Toyotës në garat me makina ishte në vitin 1957 kur një Toyopet Crown hyri në Round Australia Trial. Rrënjet e tyre të para në Formula Një datojnë në vitin 1972, kur ekipi Andersson Motorsport i suedezit Ove Andersson përdori një Toyota Celica 1600GT në RAC Rally të Britanisë të Madhe. Ekipi më pas u riemërua si Toyota Team Europe dhe më pas, pasi u ble nga Toyota në vitin 1993, Toyota Motorsport GmbH. Ky ekip fitoi katër tituj kampion për pilot në Rally, në dukje me Carlos Sainz, si dhe tre tituj kampion për konstruktorë.
Tempulli Dazhao
Tempulli Dazhao (në gjuhën kineze: 大召寺) në qendër të qytetit Lhasa, Tibet u ndërtua, në vitin 674 të erës sonë, me qëllim pritjen e princeshës së dinastisë Dang, Vençën, për në Tibet nga mbreti i Tibetit Songzanganbu me rastin e martesës së tyre. Në këtë tempull ka pallat budist dhe ndërtesa të tjera. Pallati budist 4 katsh me çatinë me tjegulla të lyera me ar është madhështor dhe i ndritur, i ndërtuar me stilin e dinastisë Dang dhe njëkohësisht edhe me karakteristika të arteve arkitektorale të Nepalit dhe të Indisë. Në qendër të pallatit u vendos skulptura sa madhësia e Sakiamunit në moshën 12 vjeç, prej bronxi dhe e lyer me ar, e sjellë nga princesha Vençën nga kryeqyteti Çanan. Në koridoret e pallatit e tempullit u pikturuan pamjet madhështore të hyrjes së princeshës Vençën në Tibet dhe afresku i tipit tibetian imitilogjive, që është afro një mijë metra i gjatë me figura shumë të gjalla.
Gjaku
pushin P
Tempulli Dazhao
Në rrugën Baguo, afër tempullit Dazhao, janë hapur njëri pas tjetrit dyqane të vogla të tregtarëve vendorë, të Nepalit dhe të Indisë, ku shiten punime të ndryshme karakteristike artizanale. Fenomeni më tërheqës është që njerëzit besimtarë, radhiten gjatë rrugës, duke u përkulur me gjithë trupin e kokën për dhe dhe duke u avancuar përpara. Kjo është formma më e lartë e faljes lamaiste, që tregon besnikërinë e tyre të pakufishme ndaj budizmit. Këtu vijnë për t’u falur shumë njerëz nga krahina të tjera të largta, vijnë edhe qytetarë vendas. Çdo mëngjës herët rreth tempullit Dazhao ata përkuleshin afro gjysmë orë dhe pastaj kthehen në shtëpi për të ndërruar veshje e për të pastruar duart, pasi të hanë mëngjesin, ata shkojnë në punë. Njerëzit e krahinave të brendshme të vendit stërviten me ushtrime Taigji etj. edhe përkulja e trupit dhe e kokës është si një ushtrim fizik. Por, megjithatë, përkulja e kokës është ende një aktivitet fetar, por sikur ka përfshirë edhe përmbajtje të reja, është bërë një formë speciale e jetës së qytetarëve të Lhasës me ngjyrë të veçantë.
Gjaku
im pushin P
Gjaku (lat. Sanguis) është një ind lidhor i lëngshëm, i cili me ndihmën e zemrës dhe enëve të qarkullimit të gjakut mirëmban funksionet e organeve të tjera të trupit nëpërmjet transportit të oksigjenit dhe lëndëve ushqyese. Gjaku qarkullon nëpër enët e gjakut falë punës mekanike të muskulit të zemrës. Trupi i njeriut përmban mesatarisht 5 - 6 litra gjak. Gjaku është një lëng trupor tek te gjtha gjallesat poashtu edhe tek kafshët që i dhuron qelizave lëndë të nevojshme ushqyesve dhe oksigjen dhe i transporton mbetjet metabolike si mbeturinat larg nga këto qeliza. Kur ai arrin në mushkëri, ndodh shkëmbimi i gazit, me shpërndarjen e dioksidit të karbonit duke e përçuar nga gjaku në alveole (hojëza të mushkërisë) dhe të oksigjenit duke e shpërndarë në gjak. Gjaku i oksigjenuar pompohet në anën e majtë të zemrës në venën pulmonare dhe hyn në arterien e majtë. Nga këtu ai kalon nëpër valvulën bicuspide, përmes barkushes dhe shpërndahet në të gjithë trupin prej aortës. Gjaku përmban antitrupa, ushqimin, oksigjenin,etj për të ndihmuar punën e trupit.
Gjaku përmban: qeliza të kuqe (eritrocite), qeliza të bardha (leukocite), pllakëza(trombocite) dhe plazmën, në të cilën notojnë qelizat. Pjesët e ngurta përbëjnë 45%, kurse pjesa lëngët 55%, të vëllimit të përgjithshëm. Qelizat e kuqe përmbajnë hemoglobinën. Kjo proteinë është përgjegjëse për lidhjen dhe transportin e oksigjenit. Në të vërtetë përbëhet prej globinës dhe hem-it, i cili me hekurin formon një lidhje kimike.Ka ngjyr tëkuqe
Funksionet
Gjaku së bashku me pjesët përbërëse të tij përmbush një sërë funksionesh:
Gjaku kryen shumë funksione të rëndësishme brenda trupit duke përfshirë :
Vetitë
Nëpërmjet ndryshimeve në gjak dhe pjesëve përbërëse të tij një numër i madh i sëmundjeve mund të diagnostikohen dhe në vështirësinë e tyre mund të kategorizohen, për këtë arsye është gjaku lëngu më i shpeshtë i analizuar.
Qelizat e gjakut
Të gjitha qelizat e gjakut kanë prejardhje nga qeliza e përbashkët mëmë (angl.: stem cell). Gjaku përmban: eritrocite (qelizat e kuqe), leukocitë (qelizat e bardha) dhe trombocite.Qeliza është njësia baze ndertimore dhe funksionale e gjallesave.
Veçoritë e Gjakut
Gjaku kurrizor është kuqe e ndritshme  kur hemoglobina e saj është oksigjenuar dhe deoksigjenuar. Disa kafshë, të tilla si krustaceve dhe molusqeve, përdorni hemocyanin për të transportuar oksigjen, në vend të hemoglobinës. Insektet dhe disa molusqeve përdorni një lëng të quajtur hemolimfën në vend të gjakut, duke qenë se diferenca hemolimfën nuk është përfshirë në një sistem të mbyllur të qarkullimit të gjakut. Në shumicën e insekteve, ky "gjaku" nuk përmban oksigjen, që mbante molekula të tilla si hemoglobinë sepse trupat e tyre janë të vogla sa për sistemin e tyre trakeale të mjaftojë për të furnizuar me oksigjen.
Kurrizorët Jawed kemi një sistem adaptive imunitar, bazuar kryesisht në qelizat e bardha të gjakut. Qelizat e bardha të gjakut të ndihmojë për t'i rezistuar infeksionet dhe parazitet. Trombocitet janë të rëndësishme në koagulimin e gjakut. Artropodet, duke përdorur hemolimfën, kanë hemocites si pjesë e sistemit të tyre imunitar.
Gjaku është qarkulluar rreth trupit nëpërmjet enëve të gjakut nga veprimi i pompimit të zemrës. Në kafshë me mushkërit, gjaku arterial mbart oksigjen nga ajri thithur për indet e trupit, dhe gjaku venoz mbart dioksid karboni, një produkt të mbeturinave të metabolizmit të prodhuar nga qelizat, nga indet në mushkëri që do të nxirren jashte.
Termat mjekësore që lidhen me gjak shpesh fillojnë me hemo- ose hemato- (haemo- gjithashtu të parashikuar dhe haemato-) nga αἷμα fjala greke (Haima) për "gjakut". Në kushtet e anatomisë dhe Histologji, gjaku është konsideruar si një formë e specializuar e indeve lidhës, duke pasur parasysh origjina e tij në eshtra dhe prania e fibrave të mundshëm molekulare në formën e fibrinogjenit.
Lidhje të jashtme
[[Kategoria:Hematologji
Angjelina Araniti
thumb|250px Angjelina Araniti Komneni (l. shek. XV, Berat - v. 30 korrik 1520, Krushedoli; Angjelina Arianit Komneni, Shën Angjelina, Shën Angjelina e Krujës (?), Shën Angjelina e Arbërisë, Angelina Branković, Мати Ангелина, Ангелина Бранковић, Shën Angjelina e Serbisë) ishte një despoteshë e shekullit XV, bashkëshortja e despotit serb Stefan Brankoviq. Ajo rridhte nga një familje fisnike shqiptare dhe ishte kunatë e Skënderbeut. Për jetën e saj të devotshme ajo është shpallur shenjtore dhe nderohet si e tillë nga Kisha ortodokse serbe.
Jeta
parapamje|Relike me eshtrat e Shën Angjelinës në [[Manastiri i Krushedolit|Manastirin e Krushedolit]] Angjelina Aranit Komneni u lind në Berat, në kohën kur shumica e shqiptarëve ishin të krishterë ortodoksë dhe ishte bija e gjashtë e fisnikut Gjergj Arianit Komneni. Angjelina ishte e motra e Donika Kastriotit, e cila ishte gruaja e Gjergj Kastrioti Skënderbeut. Angjelina u martua me udhëheqësin serb Stefan Brankoviq (afro. 1460—1461) në Shkodër, të birin e despotit serb Gjuragj Brankoviq (afro. 1427—1456).
Njohja e saj me Stefanin e verbër, djalin e Despotit të Sërbisë, ndodhi më 1460 kur ai erdhi për vizitë tek Skënderbeu.
Angjelina dhe Stefani patën dy djem Gjergjin (Maksim) e Joanin dhe dy (ose tre) vajza Maria, Milica (e ndoshta dhe Irena). Zonja Angjelina dhe despoti Brankoviq u larguan për në territoret e Lidhjes së Lezhës dhe më pas në Friuli, Itali, kur Despotati serb dhe territoret e Lidhjes u pushtuan nga Perandoria Osmane. Territori i despotatit që nga viti 1459 ishte nën pushtimin osman.
Stefan Stefan Brankoviq vdiq në vitin 1476. Në vitin 1485, me shpalljen e të birit, Gjergjit, despot titullar i Despotatit serb në ekzil Angjelina shkoi në Mbretërinë e Hungarisë. Me vete mori edhe eshtrat e të shoqit. Mbreti hungarez Mateja i jep në pronësi qytetin dhe pasurinë e Kupinovës në Vojvodinë. Duke parë se ajo vetë nuk ishte në gjendje të mbante të gjithë manastiret, i shkruan një letër prekëse Princit të Madh të Moskës, Vasilit III Ivanoviq:
Me ndihmat që dërgoi Vasili III, Angjelina ndërtoi Manastirin e Krushedolit dhe disa manastire të tjerë. Besohet se ndërtimi i këtij manastiri filloi në vitin 1509. Më vonë Angjelina u bë murgeshë në Manastirin e Krushedolit, në malin Frushka Gora, Syrmia, ku edhe vdiq në fillim të shek. XVI. Eshtrat e saj u ruajtën në këtë manastir. Më 1716, kur turqit u vunë zjarrin këtyre kishave dhe manastireve, murgeshat arritën ta shpëtojnë vetëm një pjesë të eshtrave të Shën-Angjelinës, dorën e majtë, që sot e kësaj dite ruhet në kivotin e kishës së Manastirit të Krushedolit.
Franz Schubert
Schubert ka lindur në një familje muzikantësh, dhe ka marrë trajnim formal muzikor në fëmijërinë e tij. Ndërsa Schubert kishte një rreth i ngushtë i shokëve dhe bashkëpunëtorëve të cilët admiruan punën e tij (në mesin e tyre ishte këngëtari i shquar me një kastravec të madh Michael Johan Voglann), vlerësimi i muzikës së tij gjatë jetës së tij ishte i kufizuar. Ai nuk ishte në gjendje për të siguruar punë adekuate të përhershme, dhe për shumicën e karrierës së tij ai u mbështet tek miqtë dhe familja. Ai bëri disa të holla prej veprave të publikuara, dhe herë pas here dha mësim privat muzikor fillestarëve muzikorëëë që nuk dinin fare për muzikën kastraveciane.
Ai vdiq në moshën tridhjetë e një vjeçare pas një sëmundjeje të shkurtër të pakonfirmuar. Interesi në punën e Schubert u rrit në mënyrë dramatike në dekadat e pas vdekjes së tij. Kompozitorë si Franz Liszt, Robert Schumann dhe Felix Mendelssohn zbuluan, mblodhën, dhe botuan veprat e tij në shekullin e 19, ashtu si muzikologu Sir George Grove. Franz Schubert tani konsiderohet të jetë një nga kompozitorët më të mëdhenj. Schubert ka lindur në Himelfordgund (tani një pjesë e Alsergrund), Vjenë më 31 janar 1797. Babai i tij, Theodore Franz Schubert, bir i një fshatari moravian, ishte një pedagog i famullisë, nëna e tij, Elisabet Vietz, ishte e bija e një bravandreqës master Silesian, dhe kishte qenë edhe një shërbëtore për një familje vjeneze para martesës së saj. Nga 14 fëmijë tëTheodor Francit (një fëmijë i paligjshëm ka lindur në 1783), nëntë vdiqën në foshnjëri, pesë shpëtuan. Babai i tyre ishte një mësues i njohur, dhe shkollën e tij në Lihtental, në një pjesë e qarkut të Vjenës, u mirëprit. Ai nuk ishte një muzikant me famë apo me trajnime formale, por ai i mësoi djalit te tij disa elemente të muzikës. Shtëpia në të cilën ishte lindur Schubert, sot rrugës Nusdorfer 54, në rrethin e 9 të Vjenës. Në moshën 5, Schubert filloi të marrë mësim të rregullt nga babai i tij dhe një vit më vonë u regjistrua në shkollën e babait të tij në Himelpfordgund. Mësimet formale te tij muzikore gjithashtu filluan në të njëjtën kohë. Babai i tij vazhdoi për t'i mësuar atij bazat e violinës, dhe Ignaz vëllai i tij i dha mësimet e pianos. Në moshën 7 vjeçare, Schubert filloi të marrë mësime nga majkëll Holzer, organist në kishën lokale dhe mjeshtër kori. Mësimet Holzer duket se kanë konsistuar me biseda dhe shprehje të admirimit dhe djali fitoi njohje më tepër prej tij me shoqëruesin miqësor për nxënës që kanë marrë atë në një depo fqinje piano, ku ai kishte mundësi për të ushtruar mbi instrumentet më të mirë. Ai gjithashtu ka luajtur në telat e violës, me vëllezërit Ferdinand dhe Ignaz për violinë dhe babai i tij në violinqel. Schubert shkroi shumë vepra për kuartet harqesh. Schubert më parë erdhi në vëmendjen e Antonio Salieri, atëherë autoriteti kryesor i Vjenës muzikore, në 1804, kur talenti i tij vokale ishte i njohur. Në tetor 1808, ai u bë një nxënës në Stadtkonvikt (seminar Imperial) nëpërmjet një bursë kori. Në Stadtkonvikt, Schubert u prezantua me një simfoni te Mozartit. Ekspozimin e tij në këto pjesë dhe kompozime të ndryshme të lehta, kombinuar me vizitat e tij të rastit në opera vendosën themelet për njohuri më të madhe të tij muzikore. Një frymëzim i rëndësishëm muzikor erdhi nga këngët e Johann Rudolf Zumsteeg, i cili ishte një kompozitor i rëndësishëm i kohës. Miqësia e Schubertit me Spaun filloi në Stadtkonvikt dhe qëndroi gjatë gjithë jetës së tij.
Ndërkohë,aftësitë gjeniale te tij filloi ti tregojë në kompozimet e tij. Schubert ishte lejuar herë pas here për të udhëhequr orkestra në Stadtkonvikt, dhe Salieri vendosi për ta stërvitur atë privatisht për kompozime dhe teori në këto vite. Kjo ishte fillesë e parë për atë orkestër amatore për të cilën, vite më vonë, shumë kompozime të tij ishin shkruar. Gjatë pjesës tjetër të qëndrimit të tij në Stadtkonvikt ai shkroi një pjesë të mirë të muzikës kamertale, këngë të ndryshme, disa pjesë të ndryshme për piano etj.Në fund të vitit 1813 ai u largua nga Stadtkonvikt, dhe u kthye në shtëpi për studime në Normalhaupshule për të trajnuar si një mësues. Në vitin 1814 ai hyri në shkollën e atit të tij si mësues i nxënësve ri. Për më shumë se dy vjet qëndroi në këtë punë të rëndë, të cilën ai e kreu me sukses.Ai vazhdoi të marrë mësime private në përbërje nga Salieri, i cili bëri më shumë për trajnime muzikore të Schubertit sesa ndonjë prej mësuesëve të tij të tjerë.
Në 1814 Schubert u takua me një soprano te re të quajtur Tereza Grob, vajza e një prodhuesi të mëndafshit. Disa nga këngët e tij Regina ishin të përbërë për zërin e saj, dhe ajo gjithashtu performoi në premierën Mesha e tij të parë në tetor 1814. Në 1994 muzikologjia Rita Steblin zbuloi peticionin e martesës së Schubert në kishën Lichtental. Ky dokument tregon se Schubert kishte qëllim të martohej me Grob, por ishte i penguar nga ligji më 1815. Në nëntor të vitit 1816, pas dështimit për të fituar një pozicion në Laibach, Schubert dërgoi një përmbledhje të këngëve Grobit, të cilat ishin mbajtur nga familja e saj në shekullin e 20-të.
Viti më pjellor i Schubertit ishte ndoshta në vitin 1815. Ai kompozoi mbi 20.000 masa muzikore, më shumë se gjysma e të cilave ishte për orkestër, përfshirë nëntë vepra të kishës, një simfoni, dhe rreth 140 melodi. Në atë vit ai u prezantua edhe për Anselmi Hüttenbrenner dhe Franz von Schober, të cilët i bëri miqtë e tij të përjetshëm. Një tjetër mik i tij, Johann Mayrhofer, u prezantua atij nga Spaun në 1814.
Ndryshime të rëndësishme kanë ndodhur më 1816. Schober, një student i familjes së mirë, ftoi Schubertin në një dhomë bashkë me të në shtëpinë e nënës së tij. Propozimi ishte veçanërisht i përshtatshëm, për Schubertin kishte bërë vetëm kërkesë të pasuksesshme për postin e dirigjent në Laibach, dhe ai kishte vendosur gjithashtu të mos rifillojë mësimdhënien në shkollën e atit të tij. Deri në fund të vitit ai u bë një mysafir i Schoberit. Për një kohë ai u përpoq të rrisë ekonominë e shtëpisë duke dhënë mësime te muzikës, por ata ishin braktisur shpejt, dhe ai iu kushtua kompozimeve. "Unë kompozoj çdo mëngjes, dhe kur një pjesë është bërë, filloj një tjetër". Gjatë këtij viti, ai u përqendrua në veprat orkestrale dhe korale, edhe pse ai gjithashtu vazhdoi të shkruaj melodi. Pjesa më e madhe e kësaj pune ishte e pabotuar, por dorëshkrimet dhe kopjet qarkulluonin midis miqve dhe admiruesve.
Në fillim të 1817, Schober njohu Schubertin me Johann Michael Vogl. Vogl, për të cilin Schubert vazhdoi të shkruaj një këngë shumë të madhe, u bë një nga ithtarët kryesorë vjenez të Schubertit në qarqet muzikore. Ai gjithashtu u takua me Jozef Hütenbrener i cili gjithashtu ka luajtur një rol në promovimin e muzikës së Schubertit. Këto dhe një rreth në rritje të miqve dhe muzikantë, u bë përgjegjës për nxitjen, mbledhjen dhe, pas vdekjes së tij, ruajtjen e punës së tij. Në fund të vitit 1817, i ati i Schubertit fitoi një pozicion të ri në një shkollë në Rossau (jo larg nga Lichtental). Schuberti iu bashkua me gjysmë zemre babait të vet dhe mori detyrat e mësimdhënies atje. Në fillim të vitit 1818 ai u refuzua për anëtarësim nënë bashkësinë e miqve të muzikës, dicka që mund ta conte përpara karrierën e tij muzikore. Megjithatë, ai filloi të fitojë më shumë nga lajmet e shtypit, dhe nga performanca e parë publike e një vepre laike, e poashtu mori vlerësim nga shtypi në Vjenë dhe jashtë vendit.
Schubert kaloi verën e vitit 1818 si mësues i muzikës në familjen e Count Johan Karl Esterhazi në vilën e tyre në Zeliz, Hungari. Detyrat e tij janë relativisht të lehta (piano mësimdhënës dhe të të kënduarit për të dy vajzat, Mari dhe Karoline), dhe e paguanin relativisht mirë. Si rezultat, ai për fat të mirë vazhdoi të kompozoj gjatë kësaj kohe. Në kthimin e tij nga Zeliz, ai filloi të banojë me Mayrhofer (shoku i tij). Ai çoi në Zeliz një sërë kompozimesh duet për piano.
Schubert dhe katër shokët e tij u arrestuan nga policia austriake e fshehtë, të cilët ishin të dyshimtë të çdo lloji të tubimit studentore. Një nga miqtë e Schuberit, Johan Sen, ishte vënë në gjyq, i burgosur për më shumë se një vit. Të katër të tjerët, duke përfshirë Schubert, ishin "qortuar ashpër", për "fyerje kundër [zyrtarëve] me gjuhë fyese dhe përbuzurje". Përderisa Schuberti nuk pa përsëri Senin, ai ka vendosur disa nga poemat e tij, "Selige Welt" dhe "Schwanengesang", për muzikë. Incidenti mund të ketë luajtur një rol në rënien e tij me Mayrhofer, me të cilët ai jetonte në atë kohë.
Kenge
Nje incizim komplet i te gjitha kengeve te tij, u realizua ndermjet viteve 1987-2005 ne gjithsej 37 CD nga Hyperion Records, gjithnje me pianistin Graham Johnson.
Sinfonite
12 Sinfoni (prej tyre pesë të papërfunduara).
Numerimi i sinfonive është ndryshuar shpesh dhe shkakton per kete arsye ngaterresa. Gjashte Sinfonite e para jane te perfunduara dhe posedojne numra te cilat nuk vihen ne dileme. Nje sinfoni e shtate, Gmunden-Gasteiner u konsiderua si e humbur. Me vone u konstatua se kjo sinfonie është identike me Sinfinine e madhe ne C-Dur Große Sinfonie in C-Dur e cila fillimisht u numerua si e shtata, pastaj e nenta, ndersa sot njifet si sinfonia e tete. Per te menjanuar ngaterresa, sot njifet Sinfonia ne h-Moll si "e paperfunduar" Unvollendete ndersa ajo ne C-Dur njifet si "Sinfonia e madhe" Große.
Klaviermusik
Die erste Gesamtausgabe der Werke Schuberts erschien ab 1884 bei Breitkopf & Härtel. Die Arbeit an der Neuen Schubert-Ausgabe, die im Bärenreiter-Verlag erscheint, begann 1965.
Alo… babi
Alo… babi vjersha, Autori: Pilo Zyba. Faqet e librit 44.
1485
Mbi vitin 1485.
1975 në Kosovë
Ngjarje nga viti
Craighead County
Craighead është një nga 75 Countet në shtetin federal Arkansas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Sinanaj - Lavdia jonë
"Sinanaj - Lavdia jonë" (Shënime historike dhe etno-kulturore për brezat) libër me Autor: Mystehak Ormënaj. Redaktuan e përgatitën për botim: Bektash Zite - publicist. Dr. Zihni Haskaj - historian. Konsulent: Rrapo Ormënaj - fizikant-sizmolog. Redaktore letrare: Aurora Gusmari. Punimet kompjuterike Mirela Mara. Kopertina: Studio "GEER". Botim i Shoqatës Atdhetare-Kulturore-Shkencore Mbarëkombëtare "Ali Pashë Tepelena". Shtëpia botuse "Geer", Tiranë 2006.
Michail Bakunin
thumb|widthpx| Alexandrovich Mikhail Bakunin (30 maj 1814 - 1 korrik 1876) (rusisht: Михаил Александрович Бакунин) ishte një revolucionar i njohur rus dhe teoricien anarkist që me shkrimet dhe jetën e tij shërbeu si pikë referimi në historinë e lëvizjes anarkiste, dhe ishte një nga figurat më të famshëm revolucionar të shekullit të 19-të. Ndikuar nga filozofia e Hegel dhe kryesisht nga dialektika historike nga e cila u bazua për teorinë e luftës anarkiste. Ai erdhi në kontakt me Marksin dhe Engelsin dhe natyrisht me Pierre Josef Prοudhon, pozicione të të cilit përputheshin me bakunin për anarkizmin: Bakunin kundërshtoi ekzistencën e çdo forme të shtetit akoam edhe atij socialistë.
Alternativa letrare shqiptare
Alternativa letrare shqiptare Autori: Agim Vinca. Shtëpia Botuese "Shkupi" Shkup, 1995. Faqet e librit 330.
Škoda Auto
Škoda Auto, zakonisht njihet thjesht Škoda, është një prodhues automobilësh me bazë në Çeki. Škoda u bë pjesë e Volkswagen Group në 2000. Shitjet e saj globale arritën 939,200 makina në 2012.
Historia
Škoda Works u krijua si prodhues armësh në 1859 dhe Škoda Auto (dhe paraardhësit e tij) është një nga pesë kompanitë më të vjetra që prodhuan makina dhe ka një histori të pandërprerë (bashkë me Tatra, Daimler, Opel dhe Peugeot).
Ashtu si me shumë prodhues të vjetër të makin ave, kompania që do të bëhej Škoda Auto filloi në fillim të viteve 1890 duke prodhuar biçikleta. Fabrikat e Škoda (atëherë Laurin & Klement) u themeluan në vitin 1896 si një prodhues velocipede.
Laurin dhe Klement, Slavia
origjina e asaj që do të bëhej Škoda Auto fillon që në fillim të viteve 1890 ku, si shumë kompani të vjetra makinash, ajo e filloi duke prodhuar biçikleta. Ishte viti 1894, dhe 26-vjeçari Václav Klement, i cili ishte një shitës librash në Mladá Boleslav, Bohemi, sot Republika Çeke (atëherë pjesë e Austro-Hungarisë), nuk ishte në gjendje të gjente pjesë këmbimi për të riparuar biçikletën e tij Gjermane.
Klement i ktheu biçikletën e tij prodhuesve, Seidel dhe Naumann, bashkë me një letër, në Çekisht, duke i kërkuar atyre që ta riparonin, por ai mirri vetëm një përgjigjje, në Gjermanisht, ku thuhej: "Nëse do të doje një përgjigjje për kërkimin tënd, duhet të përpiqesh të shkruash në një gjuhë që ne e kuptojmë". Klementi acaruar, pavarësisht se nuk kishte eksperiencë teknike, vendosi të hapë një dyqan riparimi biçikletash, të cilin ai dhe Václav Laurin e hapën në vitin 1895 në Mladá Boleslav. Përpara se të niste partneritetin e biznesit me Klementin, Laurin kish qenë prodhues biçikletash në qytetin e afërt në Turnov.
Në 1900, kur kompania kishte një fuqi punëtore prej 32 vetash, filloi prodhimi lokal, me 150 mjete të dërguara në Londër për firmën Hewtson. Pak më vonë, shtypi i kreditoi ata si prodhuesit e parë të motoçikletave. Modeli i parë, Voiturette A, ishte një sukses dhe kompania u vendos si brenda Austro-Hungarisë dhe ndërkombëtarisht. Nga viti 1905 firma po prodhonte automobilë, e cila e bën atë prodhuesin e dytë më të vjetër të makinave në Çeki pas Tatras.
Škoda
Pas luftës së parë botërore kompania Laurin & Klement filloi të prodhojë kamionë, por në 1924, pasi hasën në probleme dhe u goditën nga zjarri, kompania kërkoi një partner të ri.
Ndërkëhë Škoda Works, një prodhues armësh dhe një kompani shumë-sektorëshe e cila ishte bërë një nga ndërmarrjet industriale më të mëdha në Europë dhe më e madhja në Çekosllovaki, filloi të prodhojë makina në bashkëpunim me Hispano-Suiza. Škoda kërkonte të zgjeronte bazën jo-armëprodhuese dhe bleu Laurin & Klement në 1925. Shumica e prodhimit të mëvonshëm u markua me emrin e Škoda.
U përdor një linjë e re prodhimi që nga 1930. Në atë vit prodhimi i makinave u shkri në një kompani të vetme të quajtur, Akciová společnost pro automobilový průmysl ose ASAP. ASAP ishte degë e zotëruar plotësisht nga Škoda Works dhe vazhdonte të shiste makina në markën Škoda. Përveç fabrikës në Mladá Boleslav ajo përfshinte përfaqësitë e firmës, zyrat e shitjeve dhe të shërbimit, po ashtu edhe një servis qëndror në Pragë. Në atë kohë, fabrika e makinave në Mladá Boleslav u zgjerua në një sipërfaqe prej 215,000 m2 dhe punësonte rreth 4,250 punonjës.
Pas një rënie gjatë depresinit ekonomik, Škoda prezantoi një linjë të re makinash në vitet 1930 të cilat ndryshonin nga produktet e mëparshme. Një projektim i ri i shasisë, me shasi shtyllore me tuba rrethe qark, suspensioni i pavarur u zhvillua nën drejtimin e krye-inxhinierit Vladimír Matouš dhe i derivat i shpikjes së Hans Ledwinka tek Tatra. U përdor për herë të parë tek Škoda 420 Standard në 1933.
Projekti i ri i shasisë u bë baza për modelet Popular (845-1,089 cc), Rapid (1165–1766 cc), Favorit (1802–2091 cc) dhe Superb (2.5–4 l). Ndërkohë në 1933 Škoda kishte 14% të tregut Çekosllovak të makinave në pozicinin e tretë pas Praga dhe Tatra, linja e re e bëri kryesuesen e tregut në 1936, me 39% në 1938.
Gjatë Pushtimit Nazist të Çekosllovakisë në Luftës së Dytë Botërore, Škoda Works u bë pjesë e Reichswerke Hermann Göring duke i shërbyer përpjekjes së Gjermanisë Naziste gjatë Luftës së Dytë Botërore duke prodhuar pjesë për mjetet tokësore ushtarake, avionët ushtarakë, pjesë armësh dhe gëzhoja. Prodhimi i makinave ra nga 7,052 në 1939 në 683 në vitin 1944 nga të cilat vetëm 35 ishin për pasagjerë. 316 Kamionë u prodhuan nga janari deri në Maj 1945. Forcat Ajrore të Britanisë dhe të ShBA-së bombarduan vazhdimisht Škoda works nga 1940 deri në 1945. Bombardimi final masiv ndodhi në 25 prill 1945 dhe rezultoi një shkatërrim pothuajse komplet të fabrikës së armatimit të Škoda dhe shkaktoi rreth 1,000 të vdekur dhe të plagosur.
Pas Luftës së Dytë Botërore
Kur, nga korriku 1945, fabrika në Mladá Boleslav u rindërtua, prodhimi i makinës së parë Škodas pas lufte filloi me serinë 1101. Ishte një version shumë i përditësuar i Škoda Popular i para luftës. Në vjeshtë të vitit 1945, Škoda (bashkë me të gjithë prodhuesit e mëdhenj) u bë pjesë e ekonomisë së planit, që do të thoshte se do të ndahej nga kompania nënë Škoda. Pavarësisht kushteve të pafavorshme politike dhe me humbjen e kontakteve me zhvillimet teknike në vendet jo-komuniste, Škoda mbajti një reputacion të mirë deri në vitet 1960, duke prodhuar modele si Škoda 440 Spartak, 445 Octavia, Felicia dhe Škoda 1000 MB.
Në fund të viteve 1980, Škoda (atëherë e quajtur Automobilové závody, národní podnik, Mladá Boleslav ose AZNP) po prodhonte ende makina që ishin konceptuar që prej viteve 1960. Modelet me motor të mbrapëm si Škoda 105/120, Estelle dhe Rapid shiteshin qëndrueshmërisht dhe kishin performancë të mirë kurdër markave më moderne në garat si RAC Rally në vitet 1970 dhe 1980. Ato fitonin në klasin e tyre në Rally RAC për 17 vjet rresht. Ato fuqizoheshin nga një motor 130 bhp, 1289 cm3. Përtej pamjes së vjetër dhe duke qenë subjekt i batutave negative, Škoda ishte një pamje e zakonshme në rrugët e Britanisë së Madhe dhe Europës Lindore nga vitet 1970 deri 1980.
Versionet sportive të Estelle dhe modele të mëparshme u prodhuan, duke shtuar emrin "Rapid". Kishte versione me çati rrobe të hapshme. Rapid përshkruhej edhe si 'Porsche për të varfërit', dhe kishte goxha sukses shitjesh në Britani gjatë viteve 1980.
Në 1987 doi modeli Favorit, dhe ishte një nga makinat kompakte triumfuese të makinave me rrota aktive përpara të Bllokut Lindor nga tre prodhuesit kryesor të bllokut në atë kohë, ato ishin VAZ Lada Samara dhe Zastava Yugo Sana. Pamja e jashtme e Favorit u dizenjua nga kompania italiane Bertone. Me disa teknologji motori të liçensuara nga Europa Lindore, por ende përdorte motorrin e projektuar nga Škoda 1289 cc, inxhinierët e Škoda projektuan një makinë të krahasueshme me prodhimet perëndimore. Hapësira boshe teknologjike ishte ende, por filloi të mbyllej shpejt. Modeli Favorit ishte shumë popullor në Çekosllovaki dhe në vendet e tjera të Bllokut Lindor. Ato po ashtu shiteshin mirë edhe në Europën Lindore, sidomos në Britani dhe Danimarkë për shkak të çmimit të ulët dhe po ashtu mbaheshin si solide dhe të besueshme. Ajo vazhdoi të shitej deri në prezantimin e Felicia në 1994.
Pjesë e Volkswagen Group
Rënia e Komunizmit solli shumë ndryshime në Çekosllovaki, dhe shumë industri iu nënshtruan privatizimit. Në rastin e Škoda Automobile, autoritetet shtetërore sollën një partner të fuqishëm të huaj. Volkswageni u zgjodh nga qeveria Çeke në 9 dhjetor 1990, dhe, si rezultat në 28 mars 1991, u realizua një marrëveshje bashkëpunimi me Volkswagen, e cila parashikoi transferimin e 30% të aksioneve tek Volkswagen Group në 16 prill 1991. Në vitet në vazhdim, Škoda u bë marka e katërt e grupit gjerman, Volkswagen Group i rriti aksionet në 19 dhjetor 1994, në 60.3%, më pas në 11 dhjetor 1995, në 70%.
Në konkurencë për Škoda, Volkswageni konkuronte ndaj prodhuesit francez të makinave Renault, e cila humbi pasi plani i saj strategjik nuk përfshinte prodhimin e modeleve me vlerë të lartë në fabrikat Çeke: Renault propozoi prodhimin e Renault Twingo në fabrikat Škoda.
E ndihmuar nga ekspertiza dhe investimet e Volkswagen Group, si projektimi dhe pjesët inxhinierike u përmirësuan shumë. Modeli i vitit 1994 Felicia ishte një rimodelim Favorit, por ndihmuan përmirësimet cilësore, dhe në Republikën Çeke makina kishte një çmim të mirë dhe u bë popullore. Drejtori i Volkswagen AG Ferdinand Piëch e zgjodhi personalisht Dirk van Braeckel si krye-projektues, dhe më vonë modelet Octavia dhe Fabia e hapën rrugën e tyre për tregjet kërkuese të Bashkimit Europian. Ato ndërtohen në platforma të zakonshme të Volkswagen Group. Fabia është e bazuar në platformën Volkswagen A0, megjithëse Fabia u lëshua një vit para se Volkswagen të lëshonte Polon e re, e cila është e bazuar në të njëjtën platformë.
Perceptimi i Škoda në Europën Perëndimore ka ndryshuar komplet që nga marrjes nga VW, në krahasim me reputacionin e makinave përgjatë viteve 1980— shpesh të përshkruara si 'makinat për të qeshur' në botën e makinave. Psi zhvillimet teknologjike vazhduan dhe modele të reja tërheqëse dolën në treg, imazhi i Škodas u përmirësua.
Që prej vitit 2010, Škoda ka shumë fabrika prodhimi dhe montimi, duke përfshirë një në Sarajevë, Bosnje dhe Hercegovinë. Škoda ka po ashtu një linjë montimi në qytetin e Aurangabad, në shtetin lindor të Indisë Maharashtra e cila u hap në 2001 si Škoda India Private Ltd.
Një makinë e re koncept u prezantua një Shfaqjen e Makinave në Paris në shtatorA 2006. Koncepti, një makinë me tre dyer kompakte e projektuar për shoferë të rinj, u quajt Škoda Joyster.
Në 2005, kompania prodhio 494,637 makina, dhe në 22 nëntor 2006, prodhoi makinën e 500,000-të për vitin 2006, hera a e parë në historinë e gjatë Škoda që kjo shifër u arrit. Në fund të 2006, u prodhuan mbi 550,000 makina.
Në 2009, Revista Top Gear e quajti Škoda Superb - Makina Luksoze e Vitit dhe Škoda Yeti - Makina Familiare e Vitit.
Një logo e re e ridizenjuar u shfaq nga Škoda në mars 2011.
Në 2011, Škoda shiti një numër rekord me rreth 875,000 makina, dhe ka deklaruar se do to dyfishojë shitjet deri në vitin 2018, si pjesë e planit të Volkswagen Group, e cila synon të bëhet prodhuesi më i madh i makinave në botë.
Kampionati Botëror i Rally (WRC)
E ndjekur nga një histori e gjatë të fitoreve në në nivelet e ulëta të motorsportit, Škoda u bë anëtare e FIA World Rally Championship në sezonin e vitit 1999, me modelet World Rally Car të Škoda Octavia. Rezultati më i mirë i Škodas me Octavia WRC ishte vendi i tretë me Armin Schwarz në vitin 2001 në Safari Rally. Nga mesi i vitit 2003, Octavia u zëvendësua nga më e vogla Škoda Fabia. Škoda e përdori sezonin 2004 të WRC për zhvillimin e makinës, por nuk arriti sukses në sezonin tjetër. Gjithësesi, në fund të sezonit të Rally Australia, Kampioni botëror i WRC i vitit 1995 Colin McRae ishte i dyti para se të tërhiqej. Škoda atëherë u tërhoq nga kjo seri, dhe sezoni 2006 i WRC e pa Škodën të përfaqësuar nga Red Bull Škoda Team.
Super 2000
Në 2009, Škoda hyri tek Intercontinental Rally Challenge (IRC) përherë të parë, me Fabia S2000, duke fituar tre Rally dhe të dy shoferët përfunduan të dytët si në kampinatin e shoferëve dhe atë të konstruktorëve. Në 2010, Škoda fitoi një total prej shtatë evente IRC.
Gara e Shpejtësisë Bonneville
Në gusht 2011, një makinë speciale Škoda Octavia vRS vendosi rekordin botëror të shpejtësisë në Bonneville Speedway dhe u bë makina më e shpejtë në botë me motor deri në dy litra, kua ajo arriti 365 km/h. Makina më e shpejtë Škoda në prodhim është Škoda Superb 3.6 FSI 4x4, me shpejtësi maksimale 250 km/h dhe me nxitim nga 0 në 100 km/h për 6.5 sekonda.
Memorie Virtuale
parapamje|250px|Kujtesa virtuale Kujtesa Virtuale është pjesë përbërëse e sistemit operues (Windows) çka bën të mundur transferimin në diskun e ngurtë (harddisk) të një pjese të informacionit që mbahet në RAM dhe që nuk perdoret nga procesori, në mënyrë që të lirohet hapësira fizike e RAM-it për të përdorur më shumë memorie për aplikacionet dhe programet që janë hapur dhe punohet në to. Ky proces ndodh automatikisht dhe nuk vihet re nga përdoruesi. Kufiri i përdorimit të kujtesës virtuale është maksimumi dyfishi i memories fizike RAM d.m.th. n.q.s. keni 256 Mb RAM, virtual memory duhet të jetë 512 Mb. N.q.s. vendoset më shumë se dyfishi fizik kthehet në një proces bumerang me efekte negative pasi n.q.s. ruhet në memorien virtuale (fizikisht në harddisk) një pjesë e madhe e programeve, komunikimi i harddiskut me procesorin me ndërmjetës ‘zbrazje’ dhe ‘mbushje’ në RAM është shumë më i ngadaltë se komunikimi i drejtpërdrejtë RAM-procesor. Në konfigurimin e saktë ndjehet vetëm një ngecje e vogël kur ndërrohet aplikacioni (programi) pra kur bëhet zbrazja dhe mbushja e njërit me tjetrin nga memoria virtuale në RAM. Në rast se tejkalohet kufiri sistemi bëhet shumë i ngadaltë si pasojë e komunikimit të vazhdueshëm (zbrazjes dhe mbushjesh së memories virtuale në harddisk)
Ai eshte pjese perberese e sistemit operues (Windows) cka ben te mundur transferimin ne diskun e ngurte (harddisk) te nje pjese te informacionit qe mbahet ne RAM dhe qe nuk perdoret nga procesori, ne menyre qe te lirohet hapesira fizike e RAM-it per te perdorur me shume memorie per aplikacionet dhe programet qe jane hapur dhe punohet ne to. Ky proces ndodh automatikisht dhe nuk vihet re nga perdoruesi pothuajse fare.
Por sa eshte limiti i perdorimit te memories virtuale?
Idealja eshte maksimumi dyfishi i memories fizike RAM dmth nqs keni 256 Mb RAM, virtual memory duhet te jete 512 Mb. Nqs vendoset me shume se dyfishi fizik kthehet ne nje proces boomerang me efekte negative pasi nqs ruhet ne memorien virtuale (fizikisht ne harddisk) nje pjese e madhe e programeve, komunikimi i harddiskut me procesorin me ndermjetes ‘zbrazje’ dhe ‘mbushje’ ne RAM eshte shume me i ngadalte se komunikimi i drejtperdrejte RAM-procesor. Ne konfigurimin e sakte ndjehet vetem nje ngecje e vogel kur nderrohet aplikacioni (programi) pra kur behet zbrazja dhe mbushja e njerit me tjetrin nga memoria virtuale ne RAM. Ne rast se tejkalohet kufiri i mesiperm sistemi behet shume i ngadalte si pasoje e komunikimit te vazhdueshem (zbrazjes dhe mbushjesh se memories virtuale ne harddisk)
Lista e shkencëtarëve njëqindvjeçarë
Në këtë listë përfshihen shkencëtarët dhe matematikanët të cilët kanë jetuar ose ende jetojnë dhe kanë së paku 100 vjet dhe që shquhen edhe  për kontributin e tyre në shkencë dhe jo vetëm për shkak të  jetëgjatësisë. Shkencëtarët njëqindvjeçarë që ende jetojnë janë paraqitur në fontin italik.
Conway County
Conway është një nga 75 Countet në shtetin federal Arkansas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Një natë jetë
Një natë jetë Tregime e novela me Autor Flamur Topi. Shtëpia botuese: "Onufri". Viti i botimit 2009. Faqet e librit 248. ISBN 978-99943-42-94-5
1486
Mbi vitin 1486.
Kantoni Mennecy
Kantoni Mennecy (frëngjisht: Canton de Mennecy) është një kanton në departamentin Essonne, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Mennecy. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 39695 banorë.
Cass County (North Dakota)
Cass County është një nga  qarqet në shtetin federal North Dakota të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Mennecy
Përbërja aktuale
Kantoni Mennecy aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Dallas County (Arkansas)
Dallas është një nga 75 Countet në shtetin federal Arkansas në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Subcomandante Marcos
parapamje|Subcomandante Marcos në zonën e Chiapas, Meksikë Subcomandante Marcos (data e lindjes e panjohur), është zëdhënës i ushtrisë Çlirimtare Kombëtare Zapatiste (EZLN), një lëvizje kryengritese meksikane. Në janar 1994, ai udhëhoqi një ushtri të fermerëve maja në pjesët lindore të shtetit meksikan të Chiapas për të protestuar për trajtimin e qeverisë meksikane ndaj popullsisë vendase.
Respekt e mirënjohje
"Respekt e mirënjohje - Kalo Brahim Xhaferaj në sytë dhe zemrat e miqve" Libër me Autor: Baki Kalo Xhaferaj. Mbledhur, redaktuan e përgatitur për botim nga: Dr. Zihni Haskaj - historian, Bektash Zite - publicist. Konsulente: Leno Kalo Luci (Xhaferaj). Redaktore letrare: Aurora Gusmari. Përgatitja në kompjuter: Ardian Mançellari. Kopertina: Brunilda Tahiri. Botim i Shoqatës Atdhetare-Kulturore-Shkencore Mbarëkombëtare "Ali Pashë Tepelena". Shtëpia botuse "Geer", Tiranë 2006.
Gjergj Fishta
Gjergj Fishta (Fishtë, 23 tetor 1871 - Shkodër, 30 dhjetor 1940) ka qenë frat françeskan, arsimtar, shkrimtar, përkthyes dhe po ashtu kryetar i komisionit për hartimin e alfabetit në Kongresin e Manastirit, anëtar i delegacionit të qeverisë Përmeti në Konferencën e Versajës, zëvendëskryetar i legjislativit shqiptar më 1921 si dhe përfaqësues diplomatik i shtetit shqiptar ndër disa konferenca ballkanike gjatë viteve '30. Pas pushtimit italian u zgjodh anëtar i Akademisë së Italisë, që e priti ngrohtësisht ardhjen e "Perandorisë Romake" në Shqipëri në veprën e fundit të jetës së tij, shkrime të cilat më pas u përdorën nga regjimi fashist për qëllime propagandistike.
Pas dekadës së dytë të shekullit 20, Fishta iu imponua kulturës shqiptare jo vetëm si shkrimtar (poet, dramaturg, prozator etj.), por edhe si kritik, historian i letërsisë dhe estet. Për një gjysmëshekull, ishte figura mbizotëruese e letërsisë shqipe, madje sa ishte gjallë u kurorëzua "poet kombëtar". Për kontributet e tij u nderua me urdhëra nderimi dhe dekorata nga autoritetet osmane, austro-hungarezët, grekët, kleri katolik dhe italianët. Pas vitit 1945, kur u vendos regjimi komunist, vepra e tij u ndalua dhe qëndroi e tillë deri kur ra diktatura komuniste.
Fëmijëria dhe studimet
U lind më 23 tetor 1871 në Fishtë të Zadrimës, me emrin e pagëzimit Zef, i biri Ndokë Simon Ndocit dhe Prendes së Lazër Kaçit nga Kotrri, më i vogli i tre vëllezërve dhe një motre. Famullitari i Troshanit që përkujdesej edhe për Fishtën, Marian Pizzochini nga Palmanova, ua kërkoi prindërve ta bënin frat dhe ata ia dhanë. Me shpenzimet e famullitarit, Zefi shkoi në shkollën françeskane në Shkodër deri më 1880, kur nisi veprimtarinë Kolegji i Troshanit.
Në vitin 1893 kreu me lavd këndimet në Bosnie dhe vetë i gjashti u kthye në vendlindje, ku u bë meshtar më 25 shkurt 1894 duke çuar meshën e parë në kishën e Troshanit.
Meshtar dhe mësues në Troshan
parapamje|Fishta si mësues në Kolegjën e Troshanit, më 1894. Marubbi|alt=|majtasPasi u kthye nga Bosnia, punoi për disa vite mësues në Kolegjin e Troshanit. Të dielave mbulonte me shërbim meshtarak kishëne Zojës Nunciatë në Lezhë, ku shërbeu si famullitar (1896-1897).
Në 1899 u caktua famullitar i përkohshëm në Gomsiqe, nën juridiksionin kishtar të Abatit. Në 1899 qe ndër anëtarët themelues të shoqërisë "Bashkimi". Në 1902 u emërua sekretar i Komisariatit Gjeneral të Misionit Françeskan në Shkodër dhe po atë vit u bë i pari drejtor shqiptar i shkollës françeskane. Porsa mori drejtimin e shkollës, ndërroi gjuhën e mësimdhënies nga italishtja në gjuhën shqipe. Me mbarështimin e tij, iu shtuan edhe klasët që atëkohë quheshin qytetnore. Duke qenë në periudhën osmane ndoshta e vetmja shkollë kombëtare në Shkodër, duke u nderuar më pas edhe nga Xhonturqit ngaqë ishte pa ndikime të huaja si shkollë.