cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ktheju tokës
Festivali i Këngës
Transmetuesi kombëtar i Shqipërisë, Radio Televizioni Shqiptar (RTSH), organizoi edicionin e 57-të të Festivalit të Këngës për të zgjedhur hyrjen e vendit për Eurovision Song Contest 2019. Para kësaj, RTSH hapi një periudhë dorëzimi si për artistët ashtu edhe për kompozitorët për të paraqitur hyrjet e tyre midis 16 majit dhe 30 shtatorit 2018 në konkurs, gjatë së cilës u morën 54 këngë. Një panel i zgjedhur i jurisë, i përbërë nga profesionistë të muzikës, shënoi të gjitha këngët e marra dhe zbuloi 22 gjysmëfinalistët e tyre më 17 tetor 2018. Gjatë gjysmëfinales së dytë të konkursit, Jonida Maliqi u kualifikua në finalen e madhe që u mbajt më 20 dhjetor 2018. Në rastin e fundit një ditë më vonë, ajo u zgjodh ta përfaqësojë Shqipërinë në Festivalin Evropian të Këngës me 228 pikë totale.
Tel Aviv
djathtas|parapamje| [[Jonida Maliqi duke performuar gjatë një provë. Ajo kishte veshur një fustan të zi me gjatësi të plotë, të zbukuruar me filigranë dhe simbole të lashta ilire. ]] Edicioni i 64- t i Festivalit Evropian të Këngës u zhvillua në Tel Aviv, Izrael, dhe përbëhej nga dy gjysmëfinale të mbajtura në 14 dhe 16 maj, dhe finalja e madhe më 18 maj 2019. Sipas rregullave, secilit vend pjesëmarrës, përveç vendit pritës dhe Big 5, u kërkua që të kualifikoheshin nga njëra nga dy gjysmëfinalet për të garuar për finalen e madhe, megjithëse, dhjetë vendet e para nga progresi përkatës gjysmëfinal në finale. Më 28 janar 2019, u njoftua se "Ktheju tokës" do të performohej në gjysmën e dytë të gjysmëfinales së dytë të konkursit.
Shqipëria u njoftua të performojë e katërmbëdhjeta në gjysmëfinalen e dytë pas Rusisë dhe para Norvegjisë. Gjatë shfaqjes së zhvilluar më 16 maj 2019, u kualifikua për në finalen e madhe në vendin e nëntë me 96 pikë duke u renditur e dymbëdhjeta me 38 pikët e jurisë dhe e nënta nga televotimi me 58 pikë. Menjëherë pas kësaj, vendi ishte planifikuar të performojë në vendin e dytë në finalen e madhe pas Maltës dhe para Republikës Çeke. Në finalen e madhe, Shqipëria përfundoi e shtatëmbëdhjeta në një listë prej njëzet e gjashtë me 90 pikë totale të vendosura e shtatëmbëdhjeta nga 43 pikët e jurisë, si dhe e shtatëmbëdhjeta nga televotimi me 47 pikë.
Personeli
Kredite e adaptuara nga Tidal.
Beteja e Përlepit
Beteja e Përlepit në Luftën e Parë Ballkanike u zhvillua më 3-5 nëntor 1912 kur ushtria serbe u ndesh me trupat osmane pranë qytetit të Përlepit, në Maqedoninë e Veriut të sotme. Përplasja zgjati tre ditë. Përfundimisht ushtria osmane u dërrmua dhe u detyrua të tërhiqej.
Moti i keq dhe rrugët e vështira penguan ndjekjen e osmanëve nga Ushtria e Parë pas Betejës së Kumanovës, duke e detyruar Divizionin e Moravës të lëvizë përpara Divizionit të Drinës. Më 3 nëntor, në shiun e vjeshtës, elementët e përparmë të Divizionit të Moravës hasën në zjarr nga Korpusi i 5-të i Kara Said Pashës nga pozicionet në veri të Përlepit. Kështu filloi beteja treditore për Përlepin, e cila u ndërpre atë natë dhe u ripërtëri të nesërmen në mëngjes. Kur Divizioni i Drinës mbërriti në fushën e betejës, serbët fituan një avantazh dërrmues, duke i detyruar osmanët të tërhiqeshin në jug të qytetit.
Më 5 nëntor, kur serbët u zhvendosën në jug të Përlepit, ata u vunë përsëri nën zjarrin osman nga pozicionet e përgatitura në lartësitë e rrugës për në Manastir. Bajonetat dhe granatat dore u dhanë serbëve avantazhin në luftimet trup më dorë, por ata gjithsesi kërkonin pjesën më të mirë të ditës për të detyruar osmanët të tërhiqeshin. Natyra e hapur dhe e pamëshirshme e sulmeve të këmbësorisë serbe i bëri përshtypje një vëzhguesi osman, i cili vuri në dukje: "Zhvillimi i sulmit të këmbësorisë serbe ishte po aq i hapur dhe i qartë sa ekzekutimi i një stërvitjeje kazerme. Njësitë e mëdha dhe të forta mbuluan të gjithë fushën. Të gjithë oficerët serbë u panë qartë. Ata sulmuan sikur të ishin pjesë e paradës së turqve. Ky prirje dhe rend matematikor, tjetri psherëtiu në këtë moment për shkak të mungesës së artilerisë së rëndë. Ata u vunë re për arrogancën e afrimit të hapur dhe sulmit të qartë frontal”.
Artileria e braktisur në Shkup do të kishte ndihmuar mbrojtësit osmanë në jug të Përlepit. Serbët demonstruan të njëjtën mungesë finese në sulmet e tyre të këmbësorisë që shkaktoi viktima të rënda në të gjithë luftëtarët gjatë Luftërave Ballkanike dhe do të shkaktonte shumë gjatë Luftës së Parë Botërore. Gjatë kësaj beteje, ushtria e parë serbe ishte pa praninë e gjeneralit komandues, princit të kurorës Aleksandër. I sëmurë nga ashpërsia e fushatës së ftohtë dhe të lagësht, ai mbajti kontakte telefonike me ushtrinë e tij nga shtrati i tij i sëmundjes në Shkup.
Betejat e shkurtra e të mprehta rreth Përlepit treguan se osmanët ishin ende të aftë të kundërshtonin marshimin serb nëpër Maqedoni. Edhe pas braktisjes së qytetit të Përlepit, Korpusi i 5-të osman luftoi me kokëfortësi në jug të qytetit. Madhësia dhe entuziazmi i serbëve i mundi osmanët, por me një kosto. Osmanët pësuan rreth 300 të vrarë dhe 900 të plagosur dhe 152 u zunë robër; serbët patën humbje prej rreth 2000 të vdekur dhe të plagosur. Rruga në jugperëndim për në Bitola tani ishte e hapur për serbët.
Nailloux
Nailloux (Languedocien : Nalhós ; Shqip: Naljosi) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Flipped (film 2010)
Flipped është një film komedi-dramë romantik amerikan i vitit 2010, i shkruar dhe drejtuar nga Rob Reiner, dhe bazuar në romanin e Wendelin Van Draanen me të njëjtin emër. Filmi tregon historinë e dy nxënësve të klasës së tetë që fillojnë të kenë ndjenja për njëri-tjetrin, pavarësisht se janë shumë të kundërt. Flipped u shfaq në kinematë në Shtetet e Bashkuara më 6 gusht 2010 nga Warner Bros. Pictures.
Asterix (personazh)
thumb|240px|Asterix me Obelix dhe Gauls të tjerë Asterix është personazh fiktiv dhe protagonisti kryesor i serisë strip Asterix. Ai është luftëtar i pamposhtur i fshatit dhe shok i Obelix.
Flipped (film 2010)
Përmbajtja
Në vitin 1957, një nxënës i klasës së dytë Bryce Loski duke u zhvendosur në shtëpinë e re, shihet nga Julianna "Juli" Baker. Kur ata shikojnë në sytë e njëri-tjetrit, Juli e di se është dashuri, por Bryce ndalet nga ajo dhe përpiqet ta shmangë atë.
Asterix (personazh)
Përmbledhje e personazhit
Lindur në vitin 85 para erës sonë, Asterix është një luftëtar i vogël, por i patrembur dhe dinak, gjithnjë i etur për aventura të reja. Ai jeton në vitin 50 para erës sonë në një fshat Gaulish që ndodhet në veriperëndim të Armorica. Asterix është një nga anëtarët më të zgjuar dhe më të ndjeshëm të fshatit, prandaj ai zakonisht zgjidhet për çdo mision të rrezikshëm, të rëndësishëm ose ekzotik. Ndryshe nga shumica e fshatarëve të tjerë, ai nuk fillon ose nuk bashkohet me grindjet për argëtimin e tij, edhe pse ai gëzon një luftë të mirë kur ka arsye. Ai rrallë përdor armë, duke preferuar të mbështetet në lajthitë e tij dhe, kur është e nevojshme, grushtat e tij (të shtrenjta magjike) - edhe pse ai mban shpatën me të kudo që shkon, ai tregohet të jetë vetëm një shpatë mesatare. Ajo që bën për të jetuar, nuk njihet kurrë me të vërtetë, edhe pse shpesh shfaqet duke kryer punë ose duke blerë dhe gjuetuar. Sidoqoftë, në Asterix dhe Kazani thuhet qartë se as ai, as Obelix kurrë nuk kanë bërë asgjë për të fituar para.
Flipped (film 2010)
Përmbajtja
Katër vjet më vonë, Juli është ende e dashuruar dhe rrallë e lë Bryce vetëm. Bryce përpiqet gjithçka për të hequr qafe Julin, përfshirë shoqërimin me Sherry Stalls, një nga vajzat më të njohura në shkollë, të cilën Bryce e di që Juli nuk e pëlqen. Kjo nuk bën asgjë për të penguar Julin, plus shoku më i mirë i Bryce Garrett interesohet për Sherry dhe i thotë asaj pse Bryce po del me të, kështu që Sherry e hedh atë. Bryce pret me padurim klasën e shtatë pasi shpreson që me një trup studentor më të madh Juli më në fund do të takojë dikë tjetër.
Asterix (personazh)
Përmbledhje e personazhit
Megjithëse asnjë interes romantik nuk është prezantuar për Asterix, duket qartë se Asterix është më i prekshëm se shoku i tij më i mirë Obelix për bukurinë e grave. Asterix duket 'i rënë në dashuri' pas marrjes së një puthje nga Falbala drejt fundit të Asterix Legjionarit dhe mbetet kështu deri në strip e fundit. Ai gjithashtu duket i prekur nga një puthje nga Latraviata, protagonistja femër në Asterix dhe Latraviata, edhe pse duket se efektet e Latraviatës në Asterix mund të kenë shkuar më thellë, pasi ai reflekton mbi të (ose ndoshta diçka tjetër) gjatë udhëtimit prapa fshatit të tyre. Përsëri, ndërsa shumë njerëz mund të bien dakord që Asterix dhe Obelix të ndajnë të njëjtat ndjenja për të njëjtën grua, Falbala (duke gjykuar nga mënyra se si Asterix shpesh e sheh, e beson, i bindet dhe madje shkon aq larg sa ta puthë në një hipnotikë trance) thjesht mund të jetë një akt instinktesh që ngrihet nga vetmia, pasi të dy Asterix dhe Obelix shpesh nuk afrohen me gratë. Në film Asterix & Obelix: Misioni Kleopatra, ai bëhet i entuziazmuar nga shërbëtorja e Kleopatrës Giemeakis (puthja e të cilit dëshmon të ketë një efekt dramatik në Asterix, duke e bërë atë të aftë për bëmat mbinjerëzore pa përdorimin e ilaçit magjik), por kjo nuk bazohet në asgjë nga librat origjinale.
Flipped (film 2010)
Përmbajtja
Vitin tjetër Chet Duncan, gjyshi i Bryce, transferohet në familje. Juli bie në dashuri me një pemë të vjetër të fikut, por një ditë zbulon se pema do të pritet. Juli përpiqet ta parandalojë atë që të hiqet duke u ngjitur në pemë dhe duke refuzuar të zbresë. Pas shumë vëmendjeje nga qyteti, babai i saj Richard e bind atë të dalë nga pema dhe ajo pritet, duke e lënë Julin gati të pangushëllueshme. Më vonë, Richard i jep asaj një pikturë të pemës, e cila e ndihmon atë të kapërcejë shqetësimin e saj dhe për bëmat e saj shkruhen në gazetën lokale.
Asterix (personazh)
Përmbledhje e personazhit
Një nga veçoritë më të njohura të Asteriksit është përkrenia e krahut të tij, krahët e së cilës shpesh bien në pozicione që përputhen me shprehjet e tij. Ajo i ngjan ngushtë helmetës me krahë të paraqitur në pako të cigareve Gauloises.
Flipped (film 2010)
Përmbajtja
Juli rrit pula në oborrin e saj të pasëm si pjesë e një projekti shkollor dhe shumë shpejt i gjen duke hedhur vezë, të cilat ajo ua shet fqinjëve të tyre por ia jep Bryce si gjest. Sidoqoftë, Juli lëndohet kur zbulon se Bryce ka qenë duke hedhur vezët që ajo ofroi, nga frika e salmonelës për shkak të gjendjes së oborrit të tyre. Në siklet, Juli vendos të rregullojë oborrin. Pasi lexoi për Julin në gazetë, Chet e ndihmon atë në punën e saj në oborr dhe zhvillon një dashuri të vërtetë për të, duke thënë se Juli i kujton gruan e tij të ndjerë. Kur Steven, shtëpia e krenarit tradicional dhe shtëpiak, babai i Bryce, kritikon gjendjen e shtëpisë së Bakerit dhe mungesën e dukshme të kujdesit për pronën e tyre, Chet beson se familja nuk zotëron shtëpinë e tyre, duke ia kushtuar shumicën e financave të tyre kujdesin për Julin mendërisht - xhaxhai me aftësi të kufizuara Daniel, prona supozohet të kujdeset nga pronari i tyre. Ndërsa Chet kalon më shumë kohë me Julin dhe inkurajon Bryce të jetë më mendjehapur, Bryce fillon të zhvillojë ndjenja për të.
Asterix (personazh)
Familja
Prindërit e Asterix Astronomix dhe Sarsaparilla janë ish-fshatarë që tani jetojnë në qytetin e Condatum dhe ka kushërinj në Britannia (Britani). Asterix gjithashtu ka një kushëri të parë, dy herë të hequr, i quajtur Anticlimax. Ai ndan ditëlindjen e tij me Obelix, të cilët edhe prindërit jetojnë në Condatum.
Mosha
Një gag i rastit është se mosha e Asterix është 'e papërcaktuar'. Megjithatë, seria është vendosur vetëm pak vite pas Betejës së Alesisë (52 pes) sipas datës së dhënë në mbulesën e brendëshme të secilës çështje. Në Mburoja Arverniane, është shumë e qartë se ai nuk luftonte në betejë, prandaj ka shumë të ngjarë që ai ishte shumë i ri në atë kohë. Sipas historisë, Jul Çezari ka lindur në vitin 100 pes, kështu që nëse Asterix u lind 35 vjet pas Cezarit dhe tregimi i Asterix është e bazuar në 50 pes, që e vë moshën e përafërt Asterix në 35 vjet dhe atë të Jul Çezarit në 50 vjet.
Flipped (film 2010)
Përmbajtja
Ndërkohë, ndërsa Juli inkurajohet të zgjerojë mendjen nga Chet, ajo fillon të pyesë nëse i pëlqen vërtet Bryce. Juli shkon me babanë e saj për të vizituar Danielin në ditëlindjen e tij, dhe ata kanë një ndërveprim të vështirë, por në fund të fundit argëtues. Më pas, Juli i thuhet nga një shok klase se Bryce po e admironte, por ajo dëgjon se Bryce pajtohet me Garrett ndërsa ai tallet me të dhe Danielin. Veprimet e Bryce bëjnë që Juli të humbasë plotësisht interesin për të. Pa e ditur atë, Bryce është në siklet për qëndrimin e Garrett dhe ndalon së kaluari kohë me të, por ata qëndrojnë miqësorë.
Asterix (personazh)
Portretizimi
Në të gjitha versione të animuara franceze (1967-2014), zëri i Asterix u bë nga Roger Carel. Në anglisht, zëri i Asterix u bë nga dublues të ndryshëm, si Lee Payant, Seán Barrett, Jack Beaber, Bill Oddie, Henry Winkler, Craig Charles, Paul Giamatti, Ken Kramer dhe Jack Whitehall.
Flipped (film 2010)
Përmbajtja
Duke u ndjerë keq për indiferencën e tyre ndaj Bakers, nëna e Bryce Patsy i fton për një darkë familjare. Bryce është ngazëllyer, por Juli i thotë privatisht se ajo e dëgjoi Bryce duke u tallur me të dhe e quan atë një frikacak që nuk i qëndroi më këmbë asaj. Darka merr një fillim të vështirë, por është një sukses. Pas darkës, Juli i kërkon falje Bryce për sjelljen e saj dhe Bryce e kupton se ndien indiferencë të plotë për të, duke e lënë të ndihet i hutuar dhe i lënduar.
Asterix (personazh)
Portretizimi
Në seritë që u adoptuan në live-action, Asterix portretizua nga Christian Clavier (Asterix & Obelix: Misioni Kleopatra dhe Asterix & Obelix kundër Çezarit), Clovis Cornillac (Asterix në Lojërat Olimpike) dhe Édouard Baer (Asterix & Obelix në Shërbim të Madhërisë së Saj)
Flipped (film 2010)
Përmbajtja
Gjatë drekës së djalit të shportës, Bryce është plotësisht i painteresuar për bisedën e Sherry dhe në vend të kësaj shikon Julin duke ngrënë me Eddie Trulock. E mbytur nga xhelozia, Bryce ngrihet dhe përpiqet të puth Julin para të gjithë shokëve të tyre të klasës, por ajo e refuzon atë dhe ikën me poshtërim. Bryce vrapon pas saj, dhe Garrett përballet me të për braktisjen e vajzës më të bukur në shkollë. Kur tallet me Julin, Bryce i jep fund miqësisë së tyre për mirë. Bryce përpiqet të flasë me Julin dhe t'i shpjegojë, por Juli nuk pranon ta shohë ose flasë me të.
Dy ditë më vonë, me lejen e Richard, Bryce mbjell një fidan në oborrin e Julit në një përpjekje për t'i treguar asaj se si ndihet me të vërtetë. Kur e sheh këtë, ajo shkon për ta ndihmuar dhe kupton se pas gjithë këtyre viteve, ata kurrë nuk kanë biseduar vërtet me njëri-tjetrin. Ndërsa mbjellin pemën, duart e tyre preken, ata shikojnë në sytë e njëri-tjetrit dhe ndajnë një buzëqeshje të ditur.
Kritikat
Flipped ka marrë vlerësime të ndryshme. Në përmbledhjen e rishikimeve Rotten Tomatoes, filmi ka grumbulluar një vlerësim 55% "të kalbur" ose 5.99 / 10 bazuar në 75 vlerësime. Konsensusi lexon: "Edhe pse jo pa hijeshinë e saj nostalgjike, adaptimi ndonjëherë i ngathët i Rob Reiner i romanit të fëmijërisë së Wendelin Van Draanen nuk arrin lartësitë e punës së mëparshme të regjisorit si Stand By Me". Në Metacritic, filmi mban një vlerësim 45/100, duke treguar "komente të përziera ose mesatare".
Konkretizimi
Konkretizimi është një metodë sintetike e hulumtimit shkencor e cila bazohet në operacione dhe procedura të kundërta me abstraksionin. Kjo nënkupton lëvizjen e proceseve mendore dhe njohëse nga ajo që është e përgjithshme drejt asaj që është e veçantë dhe individuale, pra nga abstraksioni drejtë konkretizimit.
Konkretizimi mund të jetë si më poshtë:
Konkretizimi, si qasje e veçantë metodike, faktikisht është sinteza e të përgjithshmes abstrakte me të veçantën dhe individualen ose abstraksionit të veçantë me të përgjithshmen. Abstraksioni dhe konkretizimi më së shpeshti në punën shkencore kërkimore zbatohen si qasje të ndërlidhura në mes veti.
Ridoyanul Hoq
Ridoyanul Hoq Siyam është një producent dhe aktor filmi. Ai është më i njohur për The Noel Diary, Mother Teresa: No Greater Love. Ai ka realizuar vetëm një film që është Duran Duran: A Hollywood High.
Simon (Gramsh)
Simon është një fshat në Komunën Skënderbegas, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Elasmotheriumi
Elasmotherium është një gjini e zhdukure rinocerontëve të mëdhenj endemikë të Eurazisë gjatë Pliocenit të vonshëm, që ekziston nga 2.6 Ma në të paktën sa më vonë që 39.000 vjet më parë në Pleistocenën e Vonë. Një datë më e re e 26,000 BP konsiderohet më pak e besueshme.
Tre lloje njihen. Më i njohur, E. sibiricum, ose Elasmotheriumi siberian kishte madhësin e një mamuthi dhe mendohet të ketë lindur me një bri të madh e të trashë në ballin e tij. Teoritë rreth funksionimit të këtij bri përfshijnë mbrojtjen, tërheqjen e bashkëshortëve, largimin e konkurrentëve, çarjen e borës nga bari në dimër dhe gërmimin e rrënjëve të ujit dhe të bimëve. Ashtu si të gjitha rinocerontët, elasmotheriumi ishte hebrivor. Ndryshe nga ndonjë tjetër, molarët e tij të lartë kurorëzuan gjithnjë e më shumë. Këmbët e tij ishin më të gjata se ato të rinoceronteve të tjera dhe ishin përshtatur për të kërcyer, duke i dhënë një ecje kali.
Taksonomia
parapamje|"Mandibuli i Moskës", holotipi i E. sibiricum Fosilet morën emrin nga Johann Fischer von Waldheim,  Directeur Perpétuel i Muzeut të Historisë Natyrore, Universiteti i Moskës, në një prezantim para Société Impériale des Naturalistes në 1808. Vitin e ardhshëm në Emocionet e shoqërisë ai raportoi se çfarë ai kishte thënë në ftesën e Programit:
Elasmotheriumi është një kafshë me një kokë të zgjatur pa zverka ose qafore, me 5 molarë në secilën anë [të bëra] nga shtresa sinuoze.
Pastaj ai vuri në dukje në derivimin e tij të emrit:
Nga fjala greke ἐλασμος [ elasmos ], shtresa, për të përcaktuar formën shtresore të dhëmbëve molare.
Gjithçka që kishte para tij ishte një nofulla më e ulët e dhuruar në muze nga Yekaterina Romanovna Vorontsova-Dashkova, të cilën e quajti Elasmotherium sibiricum , duke u ankuar se ishte e vetmja specie e të cilave ai e njihte. Molarët, dhëmbët e vetëm në nofullën, ishin formuar në shtresa si unaza pemësh, përveç "unazave", ose lamellave, ishin shumë valëzuar. Edges në sipërfaqen e rëndë ishin të përpunuar në mënyrë të mprehtë për të thyer më mirë kullosa në të cilën kafsha ushqehet.
Në mars të vitit 2016, zbulimi i një kafkë në Kazakistan dha një periudhë të re kohore të vlerësuar kur Elasmotherium udhëtonte në tokë. Vlerësimi paraprak ishte 350.000 vjet më parë, duke u reduktuar në 29.000 vjet më parë.
Speciet
parapamje|Rivendosja e parë e botuar (1878) e E. sibiricum, nga Rashevsky, nën mbikëqyrjen e AF Brant Elasmotheriumi besohet të ketë ardhur nga gjini i Pliocenit të Azisë Qendrore, Sinotherium. Elasmotherium mendohet të jetë me gjinin e elasmothere, me E. caucasicum nga ana e tij po më rrjedh se E. sibiricum. Dy fosilet kineze, që më parë konsideronin specie të dallueshme, E. inexpectatum dhe E. peii, të përcaktuara nga Chow në vitin 1958, janë zhytur në E. caucasicum. Ata u gjetën në Kinën veriore nga kuvendet e hershme Pleistocene Nihewan Faunal (nga lugina e njëjtë si Nihewan aty pranë në Shanxi ) dhe u zhdukën në rreth 1.6 Ma.
E. caucasicum, përcaktohet nga Borissjak në vitin 1914, lulëzoi në Detin e Zi rajon, si një anëtar i epoka e akullnajave e hershme Njësisë Tamanian  (1.1-0.8 Ma, gadishulli Taman ). Megjithatë, një specie elasmotherian u kthye deri në paraardhës Kompleksin Khaprovian ose Khaprov faunës, i cili ishte në fillim marrë të E. caucasicum, dhe më pas në bazë të dalje dhëmbësh u ripërcaktuar si një specie të re, E. chaprovicum (Shvyreva , 2004), të emëruar pas Kompleksit të Faunës Khaprov. Khaprov është në Villafranchian MIddle, MN17, e cila përfshin Piacenzian e Pliocene vonë dhe Gelasian e Pleistocen e hershme të Kaukazit Verior, Moldavisë dhe Azisë dhe është datuar në 2.6-2.2 Ma.
E. sibiricum, përshkruar nga Johann Fischer von Waldheim në 1808 dhe kronologjikisht speciet e fundit të rendit, që vijnë nga E. caucasicum në Pleistocenë e Mesme, shkonin nga Rusia jugperëndimore deri në Siberinë perëndimore dhe në jug të Ukrainës dhe Moldavisë. Duket në Kompleksin e Pleistocenit Khazar Faunal të Detit të Azov, i cili ka "asnjë situatë të saktë stratigrafike".
Fundi i elasmotheriumit është i diskutueshëm; prova të reja vazhdojnë të shfaqen. Më e fundit është nga dy shpella në jug të Siberisë, një dhëmb E. sibericum në shpellen Smelovskayai 11 dhe mbetet nga Batpak,të dy të lidhura me speciet relike të Pleistocenit të Mesëm , duke përfshirë herbivore të mëdhenj dhe grabitqarët. Ata duhet të jenë zvarritur në shpella nga një grabitqar, ndoshta edhe nga njeriu modern. Dhëmbët e elasmotheriumit dhe një nga një hien e shpellës nga Smelovskaya ishin karbon të datuara në pak më shumë se 50,000 BP në Pleistocenë vonë. Një studim i kohëve të fundit i reliktit të vonuar Pleistocenmbetet në rajonin Beringia (Alaska, Siberia Lindore) identifikuar një model të "micrometeorites imbedded" në përputhje me një ngjarje të ndikimit të hapësirës të ngjashme me ngjarjen Tunguska e 1908, vetëm karbonit datuar në 37.000 BP. Një kafkë Siberian Elasmotheriumin në një muze u gjet që të ketë këtë model.
Evolucioni
Evolucioni i Rinocerotidae është i ngjashëm në modelin e evolucionit të Equidae, të dyja janë aspektet e evolucionit të barngrënësve të gjitarëve gjatë Cenozoic. Modeli i përgjithshëm është i bazuar në zhvillimin evolutiv të barit dhe grassland dhe më tej ndryshimin shpërndarjen e C 3 dhe C 4 lloje të metabolizmit bimore, të ashtuquajturat, sepse ata gjenerojnë një molekulë që përmban tre ose katër karbonit atome nga rrugët e ndryshme metabolike (sekuenca e reagimet kimike).
Forca të blinduara i pari lëkurës është treguar nga rrudhosje kafkës në Trigonias osborni, në fund të Eocene , 42-32 Mya. Duket më e zhvilluar në Subirakodon, Oligocene , 33 Mya, të dyja nga Amerika e Veriut. Duket se ka pasur një korrelacion midis kashtave dhe armaturës më vonë (4 Mya më vonë) duke mbrojtur kundër tyre.
Pasi filloi të diversifikonte (rritjen e llojeve dhe gjeneratave) në Amerikë, rinocerotët u përhapën me shpejtësi mbi Beringia kur ura u shfaq në Oligocenën e hershme në Euroazi, ku më pas ata u bënë shumë të ndryshëm. Familja arriti një maksimum floruit në Miocene. Në atë kohë, ata hynë në Afrikë, por kurrë nuk ishin shumë të ndryshme atje. Në Pliocene ata refuzuan, duke u zhdukur nga Amerika. Epoka e akullnajave solli zhdukjen nga Eurazia, por speciet afrikane dhe të Azisë Juglindore mbijetuan.
Elasmotheriumi u shfaq në Pliocene e vonë, me sa duket që rrjedhin nga Myocene -Pliocene Sinotherium , ndonjëherë agreguar joformale me të. Sinotheriumi, nga ana tjetër, duket të jetë e lidhur me Iranotherium ; që është, Elasmotheriumi besohet të ketë qenë një iranotheriine. Një analizë kladiste e vitit 1995 nga Cerdoño pohoi se Elasmotheriumi ishte më i lidhur ngushtë me Koelodonta, "rinocerontët leshator", korpusi i të cilit është zbuluar në disa vende. Me sa duket, Sinotherium nuk ishte një iranothere. Megjithatë, analiza e Antoine në vitin 2002 ripohoi se linja elasmotheriine ishte iranotheriine. Krahasimet e sekuencës së ADN-së tregojnë një kohë divergjence prej rreth 47.3 milion vjet më parë për Elasmotherium dhe rinocerontët ekzistues të nënfamiljes Rinocerotinae.
Evolucioni i Rinocerotidae në kullota Miocene filloi kur llojet e vogël, cursorial, shfletuese, brakidont zgjeruar zgjerimet e tyre nga pyjet oligocene në kullota Miocene dhe atje, gjatë miliona viteve, evoluan popullata të larmishme dhe të lulëzuar, gradualisht duke u rritur në madhësi. Disa nga këto specie shfrytëzuan ngrohtësinë. Hispanotherium, Çilotherium dhe Teleoceras "tregojnë një tendencë të qartë për hipsodonti, dhe një përshtatje kullotës ushqim zakonisht u atribuohet atyre".
Nga Mioceni i vonë, fushat ndryshuar në savan, përzierje subtropikale e sotme e kullotave dhe sedges. Rinia më e vogël, shfletuese e Rhinocerotidae ra në diversitet, ndërsa elasmotheriumi fituan në madhësi dhe në peshë. Kullotës masiv, të tilla si Elasmotherium, ishin maksimalisht hipsodont dhe lëvizur nëpër vargjet e mëdha, duke konsumuar bar në masë. Ndërsa kuajt dhe rinocerontët e tjerë pothuajse modernë mund të mbështeteshin në galoprim për lëvizshmëri në çdo rrethanë, brirët dhe forca të blinduara të trupit të padepërtueshëm siguroheshin që gjigantëve nuk do t'u kërkohej që të largoheshin nga ndonjë grabitqar.
Në vitin 2002, PO Antoine kreu një analizë kladiste duke përdorur 282 "karaktere kraniale, dentare dhe postkranjale"  të 28 "terminaleve terminale" të "elasmotheriines nga Kina dhe Mongolia" dhe katër outgroups. Ai gjeti se elasmotheres ishin një grup monophyletic. Ai thote:
Karakteret kryesore të elasmotheres rrjedh (madhësia e madhe, bri frontale, septum ossified hundës, palosjen enamel, hipsodonti, humbja e dentition anterior, zgjatjen e seri molar ...) mungojnë në Middle Miocene Elasmotheriina nga Kina dhe Mongolia. Shumica nga këto karakteristika të shfaqet pak më vonë, gjatë Miocenit të vonë ose Pliocenit, në Parelasmotherium, Sinotherium dhe pastaj Elasmotherium.
Antoine ishte duke ndjekur praktikën tani të ndërprerë të konsiderimit të specieve stërgjyshore të Mycenit si elasmotherium. Megjithatë, ato nuk u dalluan nga veçoritë e elasmotheres. Paraardhësit origjinale ishin "kafshë minutë brachydont". Elasmotherium ishte një "hipsodont me madhësi të madhe". Sipas tij,
Një evolucion i tillë kranio-dentar demonstron pa mëdyshje proporcionin në rritje të barit të ngrënies në ushqimin e elasmotherine gjatë Miocenit të Mesëm.
VA Terjaev në vitin 1948 kishte një pikëpamje të ndryshme për shkakun e hypsodontit, duke pohuar se ajo ishte shkaktuar nga drithërat më të rëndë në tokë në bimë që u tërhoqën nga mjediset e lagura dhe që rrjedhimisht elasmotherians jetonin në "biotopet bregore". Noskova thekson se Elasmotherium ' dietë ishte e krahasueshme me atë të harmoni Archidiskodon, që shkonin mbi dy stepe dhe Riverland.
Zhdukja
Një studim i vitit 2018 tregoi se zhdukja e E. sibiricum ndodhi rreth 39.000 vjet BP, para maksimumit të fundit akullnajor dhe shumë më vonë se 200.000 vjet BP datën e supozuar më parë. Ky orar përkon me një ndryshim në një klimë më të freskët, e cila rezultoi me zëvendësimin e kullotave dhe bimëve nga likenet dhe myshqet në një zonë të gjerë nga Evropa Lindore në Kinë, si dhe me zëvendësimin e Homo neanderthalensis nga H. sapiens.
Përshkrimi
parapamje|Madhësia e Elasmotheriumit(gri të lehta) në krahasim me një njerëi dhe rinocerontët e tjerë Teoritë e ndryshme të morfologjisë, së ushqyerit dhe të zakoneve, kanë qenë shkaku i ndryshimeve të gjera në rindërtimin. Disa tregojnë se bisha kalon si një kalë me një bri; të tjerët u përkulën me kokë në tokë si një bizon, dhe ende të tjerë u zhytën në moçale si një hipopotam. Përdorimi i bririt dhe nëse ka apo jo një, dhe sa të mëdha, kanë qenë tema popullore. Korrelacionet statistikore të paleontologjisë moderne kanë marrë shumë nga spekulimet e temës, edhe pse disa detaje mbeten të papërcaktuara.
Mostrat e njohura të E. sibiricum arrijnë deri në 4.5 m (15 ft) në gjatësinë e trupit me lartësi të shpatullave mbi 2 m, ndërsa E. caucasicum arrin të paktën 5 m (16 ft) në gjatësinë e trupit me një vlerësim në masë prej 3.6-4.5 ton (4-5 tonë të shkurtër), bazuar në molarët e izoluar që dukshëm tejkalojnë ato të njohura nga speciet siberiane. Të dyja llojet ishin ndër më të mëdhenjtë në familjen Rinocerotidae, të krahasueshme në madhësin e mamuthit leshator dhe më të madh se rinocerontët leshator. Këmbët ishin të pahijshme, pjesa e përparme më e madhe se e prapme, me 3 shifra në pjesën e përparme dhe të pasme, me një metakarpal të pestë rudimentar.
Morfologjia e bririt
parapamje|Kafka e E. sibiricum hedhur në Muzeun për Naturkunde, [[Berlini|Berlin]] Keratomorfa janë të ashtuquajtura, sepse familjet e tyre, të tilla si Rinocerotidae, nga të cilat Elasmotherium është padyshim një, karakterizohen nga prania e kopeve, ose brirëve dhe thundrave, të bëra nga keratin , e njëjta substancë e së cilës është bërë flokët. Këto struktura të keratinës duket se kanë formuar në Mesozoik, një mbetje në njerëzit që janë thonjtë. Një bri keratin është për t'u dalluar nga një bri kockave dhe një kallamishte. Bone formon bazën e shumicës së brigjeve, por në disa raste bora është krejtësisht e kockave. Një kallamishte është një qen i modifikuar ose dhëmb i shkrehur. Rinocerotidae kanë pasur çataj, por jo Elasmotheriumi. Dy pyetje të hapura janë nëse ata ishin të veshur me brirë, pa flokë ose me flokë. Shumica e Rinocerotidae kanë dhe kanë pasur brirë, por ka disa raste të hornlesnes, dhe shumica janë ose ishin me flokë, të tilla si rinoceronti leshator, por nuk ka raste të flokëve apo bri janë gjetur ende për Elasmotherium. Ekzistojnë vetëm dëshmi rrethanore të tyre.
Dëshmia kryesore që sugjeron një bri në Elasmotherium është një protuberancë frontale, e cila goditi vëmendjen e paleontologëve të shekullit të 19-të dhe u interpretua menjëherë si bazë kockore për një bri nga shumica e hetuesve që nga ajo kohë përpara. Një kafkë e E. sibiricum nga rajoni i Vollgës (hedhur në figurën kryesore të këtij artikulli) e përshkruar nga Alexander Brandt në revistën ruse Niwa dhe e raportuar në Natyrë në 1878 jep përshkrimin e mëposhtëm të protuberancës: hemisferike, 5 inç (13 cm) sipërfaqe të thellë, të shpuar, rrethore prej 3 metrash (0.91 m). Brazhet interpretohen si vende të enëve të gjakut për indet që gjenerojnë bri:
E gjithë analogjia me rinocerontin tregon me siguri më të madhe ekzistencën e mëparshme të një borie, e cila, për të gjykuar nga madhësia e enëve të gjakut që dikur rrethonin bazën, duhet të kishte dimensione të mëdha.
Brandti ishte tashmë i njohur me legjendën e një bualli në mesin e Tatarëve të Siberisë me një bri aq të madhe që kërkohej një varkë për transport dhe bëri lidhjen në interpretimin e përplasjes si bazë e një briri. Ai gjithashtu e interpretoi tribunën e mandibit të sipërm si bazë të një briri hundor, një hipotezë e hedhur poshtë tani në favor të labiatrisë. Sidoqoftë, baza jo-rrethore tregon një seksion nëpër bri nuk do të kishte qenë rrethore. Kjo mundësi është e mbështetur nga një fosil tjetër me një plagë jo-rrethore plagë pjesërisht shëruar në bazë, kryesisht interpretuar si rezultat i dueling masave të tjera me bri.
Thundrakët zakonisht kombinohen keratinën dhe kockave në strukturat e ndryshme. Nëse brirët janë keratinë, ata kanë një bërthamë kockash. Brinjtë e rinocerontëve, megjithatë, janë nxjerrë në mënyrë unike. Hieronimus, një ekspert i dermatologjisë rinocerontike, thotë:
... rinocerotidët modern, edha janë unike në zotërimin e një bri masiv tërësisht keratinous që përafron funksionet e brirëve keratin-dhe-       kockave të tilla si ato të bovid artiodaktils .... "
Ai përcakton brinjtë e rinocerontë si:
... blloqe cilindrike të epidermës papilare vazhdimisht në rritje. parapamje|Restaurimi i E. sibiricum Ky ind është "habitshëm i konvergent" me "epidermë të tjera të kornifikuara" në kuaj, cetacët, artiodaktilët dhe elefantë. Briri nuk është i lidhur me kockën e bosit, por rritet nga sipërfaqja e një indi dendur të lëkurës. Shtresa e lartë keratinisht veten për të formuar tuba rreth 1-2 milimetër të lartë, qelizat e të cilave pastaj vdesin. Shtresa e ardhshme formohet poshtë saj. Ndërsa shtresat e moshës bori humbet diametër nga degradimi i keratinit për shkak të dritës ultravjollcë, tharjes dhe veshin mekanik nga kontakti me objektet dhe sjelljet agoniste. Megjithatë, depozitat e melaninës dhe të kalciumit në qendër e ngurtësojnë keratinin, duke shkaktuar veshin diferencial dhe formimin e bri.
Hieronymus gjeti prerje unazore në të gjitha gjallesat dhe disa Rhnocerotidae fosile. Unazat ishin parë më parë në fosile shtesë. Deri më sot Elasmotherium nuk është ekzaminuar për unaza nën ndriçim të dizajnuara për t'i treguar ato; megjithatë, bazuar në vëzhgimet e paleontologëve të tjerë, autori thotë se " shëmtimi i squamosë" është "shëmti më i theksuar i kafkës në linjën e elasmotherine".Ky fakt sugjeron një shtojcë sidomos të fortë, e cila, e kombinuar me grykën jashtëzakonisht të madhe të muskujve për menaxhimin e kokës, mund të sugjeronte një bri të madh dhe të rëndë. Në fillim të shekullit të 19-të gjendja e fosileve nuk kishte zbuluar ende praninë e një borie. Që nga viti 1910 dhe që nga ajo kohë, paleontologët nuk kanë bërë një vlerësim matematikor, por kanë preferuar që herë pas here t'i referohen briut të madh, të madh, (këto fjalë shfaqen më shpesh në veprat popullore sesa në artikujt shkencorë). Meqë madhësia dhe forma e birit do të vareshin nga përqendrimi i melaninës dhe kalciumit, dhe asnjë tregues i njohur i këtyre mbetjeve, çdo vlerësim i mëtejshëm i morfologjisë së bririt është thjesht spekulative.
Dhembet
Një lloj i tretë i provave që Elasmotherium ishte një barngrënës është ai i veshin dhe morfologjinë e dhëmbëve. Ashtu si të gjithë Rinocerotidae, E. sibiricum kishte dhëmbë të dhëmbëve të evoluar për herbivori: dy premolarë dhe tre molarë (fillimisht të marra për pesë molarë), pa prerës, pa qen. Kur disa shfletues mbanin cepat në formën e kallams, E. sibiricum kishte në vend një simfizëose kërshi si lugë, të mandibletës së ulët dhe një tribunë , apo sqep, të sipërme, e cila shërbeu si një bazë kockore për një dhëmbë tëdhëmbëve labialemekanizëm i kapjes dhe copëtimit.Bari, një material shumë i ashpër, fijor, përmban fitolit , granula mikroskopike kryesisht silicë , të cilat veprojnë si letër zmerile në molarët e rinocerontëve. Përgjigja e tyre në kohën gjeologjike është që të evoluojnë dhëmbët e faqe me kurora të mëdha ( hypsodonty ). Duket se ka një lidhje midis kullotjes dhe hipsodontit: parapamje|Restaurimi i E. sibiricum Si rregull i përgjithshëm, barngrënësit ekzistues me dhëmbë të ulët kurorë janë kryesisht shfletues.
Vladimir Onufryevich Kovalevsky fillimisht propozoi një lidhje në mes të hipsodonti dhe kullotjes për kuaj në 1873. Që atëherë koncepti është zgjeruar në të gjitha karkaleca gjitarëve në çdo kohë dhe është përpunuar më tej në hipsodonti ose proto-hipsodonti dhe hipselodonti ose euhipsodonti. Euhipsodonts, prej të cilave, çuditërisht për pjesën më të madhe të saj, E. sibiricum ishte një, kanë dhëmbë gjithnjë në rritje të kurorëzuar. Shumica e shembujve të tjerë gjenden në mesin e gjitarëve të vegjël si Rodentia, e cila tashmë hedh dyshime mbi korrelacionin, pasi që përgjithësisht nuk kullosin barin.
Dhëmbët formojnë nga lart poshtë përmes depozitimit të smaltit në një bërthamë të çimentos nga indet e buta formuese në nofullën. Smalt i Hypsodont Perisodaktila është shumë i dendur dhe jo i mprehtë. Në speciet brakidont, të tilla si njerëzit, kur kurora është e plotë, rrënjët janë depozituar dhe përfundimisht dhëmbi i përfunduar shpërthen. Hipselodonti është një gjendje e shpërthimit të dhëmbëve dhe formimit të vazhdueshëm të kurorës para një formimi rrënjësor të vonuar. Në varietetin e saj më të zhvilluar, rrënjët kurrë nuk formohen. Vetëm fosilet e rralla të Elasmotheriumt tregojnë ndonjë shenjë të një rrënja, dhe atë në një premolar. Asnjë molar nuk ka rrënjë, ose, në terminologjinë e disa, rrënjët janë "të hapura".
Habitati
parapamje|Arti i Paleolitit nga shpella Rouffignac, Franca, gjykuar mbi bazën e bririt të vetëm të përshkruaj Elasmotheriumin nga Schaurte në vitin 1964 dhe përsëri në mënyrë të pavarur nga N. Spassov në vitin 2001. Nëse e vërtetë, gjykimi do të zgjasë vargun në Evropën Perëndimore. Një studim i vitit 2007 nga Mendoza dhe Palmqvist krahasoi habitatet dhe dietat e 134 llojeve të kafshëve të egra, për të cilat këto të dhëna janë të njohura, si Artiodaktila dhe Perisodaktila, kundër "32 matjeve craniodental" për të zbuluar se çfarë lidhjeje ekzistojnë për grupin e studiuar dhe për të testuar hipoteza në lidhje me hipsodonti dhe mënyrën e jetës. Habitatet e konsideruara ishin të hapura (savana, shkretëtira), të përziera (savanë të pyllëzuar) dhe të mbyllura (lumenj dhe pyje). Diet e konsideruara ishin kullotja, kullotja e përziera dhe shfletimi, shfletimi dhe shtigjet e veçanta, si p.sh. shfletimi i drurit. Matjet përfshinë Indeksin Hypsodonty (HI) dhe Gjerësinë Muzzle (MZW). Rezultatet treguan se, përveç shfletuesve të "nivelit të lartë", hypsodonty është i lidhur me "habitatet e hapura dhe të përziera". HI nuk ishte mjaft i saktë për të diskriminuar mes të hapur dhe të përzier. Sidoqoftë, MZW e lartë lidhet me kullotjen në kategorinë e hapur, megjithëse disa lloje pyjore kanë edhe shira të gjera. Prandaj Grazers dallohen nga një kombinim i dhëmbëve të lartë të kurorëzuar të faqe dhe muzzles të gjera, të cilat janë të zotëruara nga Elasmotheriumi. Pra, jeta në të hapur është e nënkuptuar.
Paleobiologjia
Ka edhe tregues paleontologjik të kullotjes. Në përgjithësi, pozicioni normal i kokës mund të përcaktohet nga këndi ndërmjet një rrapi vertikal që përputhet me zverkun e kraniumit, i cili është gjithnjë vertikal dhe një aeroplan në bazën e skullit. Një kënd i drejtë ose i mprehtë do të tregonte një kokë të mbajtur lartë për shfletimin e gjetheve në lartësi të ndryshme. Elasmotheriumi kishte kënd më të mprehta të rinocerotëve. Ajo mund të arrijë vetëm nivelet më të ulëta dhe prandaj duhet të ketë kullotur në mënyrë të përhershme. Ky tipar morfologjik favorizon identifikimin e bishës me një brirë të përshkruar në shpellën Rouffignac (treguar në këtë artikull) si Elasmotheriumi dhe i jep disa vlefshmërinë e restaurimeve të bizonit të bazuara në të.
Gjymtyrë Cursorial distal parapamje|E. caucasicum Mbizotërimi i provave është se Elasmotheriumi, për aq sa dihet tani, ishte një grazer fushash. Në këtë kontekst, Deng dhe Zheng, ekspertët e disa eshtrave të këmbëve të mbijetuara, përfundojnë, në lidhje me morfologjinë e këmbëve:
Kombinuar me dhëmbë të dhëmbëzave të hiposit me shumë çimento dhe lëmim të fortë smalti, eshtrat distale hollë të gjymtyrëve të E. caucasicum tregojnë se është cursorial dhe banon në një stepë të hapur si një grazer tipik.
Nga distal ata nënkuptojnë "më larg nga jashtë"; që është, gjymtyrët. Kafshët kursorë janë pa dyshim "vrapues" edhe pse autorët nuk kanë shqyrtuar se çfarë lloj ecje shkencore duhet të propozohet si "vrapim". Ata përzgjodhën Elasmotherium caucasicum për studim për shkak të disponueshmërisë së disa fragmente të dhjamit të kockave të gjymtyrëve nga Nihewan, Kinë. Këto bënin një krahasim selektiv me më pak kocka të mbetura nga rinocerotët e tjerë fosile. Në krahasim me to, këmbët e gjata të Elasmotheriumit ,janë më së shumti; që është, të tjerët nuk kanë të njëjtat aftësi cursorial. Autorët qasen, por nuk zgjidhin, problemin se si të pajtohet pesha me lëvizshmërinë e supozuar.duhet të dallohen nga ato të rinocerontëve fosile të tjera në Nihevan me "madhësinë e tyre të madhe".
Rinoceronti i bardhë në një peshë të llogaritur prej 2.3 ton është fotografuar kërcyer me një shpejtësi prej rreth 30 km / h (19 mph). Në një galop, të gjitha këmbët janë jashtë terrenit ("faza balistike") dy herë në një cikël, një feat që elefantët, në 2.7-10 ton, nuk mund të kryejnë. Ata mund të ecin deri në 20 km / h (12 mph); megjithatë, këmbët e tyre të drejtpërdrejta, relativisht të papërkulura janë ato të striders, jo këmbët e kërrusura dhe të pranverës të galopers, të cilat përdorin hundët, lëvizshmërinë e kyçit dhe përkuljen në gju për të dalë nga toka në këmbët alternative të një palë. Këmbët e Elasmotheriumit janë si ato të rinocerintit të bardhë për një ecje.
Koji Sasaki
(lindur më 30 Janar 1936) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 14 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Hiroshi Ninomiya
(lindur më 13 Shkurt 1937) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 12 ndeshje dhe ka shënuar 9 gola.
Arnay-le-Duc
Arnay-le-Duc është një komunë në Francë. Arnay-le-Duc bën pjesë në departamentin Côte-d'Or të rajonit Bourgogne-Franche-Comté. Komuna ka një popullsi prej 1674 banorë dhe sipërfaqe 11.95 km².
Shemberdhenj
Shemberdhenj është një fshat në Komunën Skënderbegas, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Polastron, Haute-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Polastron (Shqip: Polastroni ; Ocitanisht: Polastron) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.
Albuixech
Albuixech është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Horta Nord, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Albuixech ka 3793 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 4.4 km2.
Rouède
Rouède (Ocitanisht: Arrueda ; Shqip: Arrueda ) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.
Zllata (Prokuplë)
Zllatë (serbisht: Злата/Zlata) është fshat në komunën e Prokuplës, Serbi.
Snufkin
thumb|240px|Një vajzë e veshur si Snufkin në [[Naantali, Finlandë]] Snufkin (Suedisht: Snusmumriken ose Mumriken, Finlandisht: Nuuskamuikkunen ose Muikkunen) është personazh fiktiv në librin strip suedezë Moomins nga Tove Jansson. Ai është shoku i ngushtë i protagonistit Moomintroll dhe jeton me të në Luginën Moomin gjatë pranverës dhe verës, por largohet për në vende të nxehta çdo stinë të dimrit. Ai është djali i is Mymble dhe Joxter, dhe gjysmë-vëllai i vajzës së Mymble dhe Little My.
Snufkin vesh rroba të gjelbra të vjetra dhe një kapelë të gjerë që ai e ka që nga lindja. Ai jeton në një tendë, pi një tub dhe luan harmonikën. Snufkin gjithashtu ka një mosdashje të madhe për figurat e autoritetit të tilla si kujdestari i Parkut dhe shumë shenjat rregulluese dhe gardhet që ai ngre. Në një moment, ai saboton Mbajtësin e Parkut duke mbjellë Hattifattener në kopshtin e tij, duke i bërë ato të rriten dhe ta nxjerrin jashtë. Ai ka një urrejtje të madhe për të gjitha simbolet e pronës private, madje edhe duke humbur durimin e tij me Hemulen pasi kjo e fundit përpiqet të vendosë një shenjë që shpall "lugina Moomin"..
Snufkin preferon gjeth të lirë në rritje në lëndinat e rrethuara. Snufkin mban sa më pak të jetë e mundur pasuritë e kësaj bote, duke i parë ato si një barrë dhe duke qenë më të lumtur duke mbajtur kujtesën e një gjëje sesa vetë gjëja. Ky aspekt i personalitetit të tij është në kontrast me karakterin e Sniff.
Beteja e Soroviçit
Pas përballjes së sulmeve të përsëritura midis 22 dhe 23 tetorit, divizioni u shpartallua në mëngjesin e hershëm të 24 tetorit pasi automatikët osmanë goditën krahun e tij në një sulm të befasishëm herët në mëngjes. Humbja greke në Soroviç rezultoi në pushtimin serb të qytetit të kontestuar të Manastirit (Bitola).
Lista e shteteve Afrikane sipas Indeksit të Zhvillimit Njerëzor
Indeksi i zhvillimit njerëzor është një masë krahasuese e jetëgjatësisë, shkrimit dhe leximit, arsimimit, dhe standartit të jetesës për shtetet në të gjithë botës. IZHNJ është një mjet standard për matjen e mirëqenies. Ai përdoret për të dalluar nëse shteti është një vend i zhvilluar, në zhvillim, apo pazhvilluar, dhe gjithashtu për të matur ndikimin e politikave ekonomike në cilësinë e jetës. Vendet (pothuajse të gjitha shtetet anëtare të OKB-së dhe disa territore të veçanta) ndahen në tre kategori të gjera të bazuara në IZHNJ e tyre: zhvillim njerëzor të lartë, të mesëm dhe të ulët.
Lista e shteteve Afrikane
Në vazhdim është lista e shteve Afrikane sipas Indeksit të Zhvillimit Njerëzor për vitin 2013, i publikuar në vitin 2014:
Abstraksioni
Abstraksioni në kuptimin e tij kryesor është një proces konceptual e ku rregullat dhe konceptet e përgjithshme rrjedhin nga përdorimi dhe klasifikimi i shembujve të veçantë, literal ("real" ose "konkret") shënjuesve, parimeve, dhe/ose metodave të tjera.
"Një abstraksion" është rezultati i këtij procesi — një koncept që vepron si një emër super kategorik për të gjitha konceptet vartëse, duke e lidhur çdo koncept si një grup, fushë, ose kategori.
Ksyston
Përshkrimi
Ksyston ishte një shtizë, që perdorej si nga kalorësit, si edhe  nga këmbësorët, për një distancë të shkurtër dyluftimi. Ndryshe nga më vonë i vjen rëndë Sarissa ai ishte vetëm 3 metra e gjatë dhe kishte një rreth 30 cm të gjatë nje majuce te holle. Ksyston është përdorur nga  hoplitet greke përveç mburojës, Hoplon dhe shpatë Kopis. Ksyston ishte gjithashtu një pjesë perberese e armatimit të këmbësorisë s e lehte greke, si Evzonoi, ose Psiloi. edhe te kalorësia Kyston kishte një shkallë të madhe përdorimi (shih figurën).
Historia
Ksyston ka  të ngjarë te kete evoluar nga shtiza te tjera greke, qe thirreshin Akon dhe Palton . Infantristet ishin në gjendje qe me Ksyston, një Phalanx, ose në mënyrë që të Qëndrojë jashtë. Avantazhi i Xyston të rënda heshtat ishte e saj pesha të lehta. Kështu që ju mund të atij njëri-duar të përdorni çfarë është statusi i atyre njësive të ishte në avantazhin e tyre.
Ksyston është përdorur në Greqinë e lashtë si një  armë standarte  per hoplitet. Pas reformimit te ushtrisë, te Grekët nga Filipi II. më 350 p.K., ishte Ksyston, dhe më vonë, Sarissa në kohën e betejës përgatitjen e Phalanx është shquar kundër armiqve. Kjo mënyrë e rregullsise se betejës, dhe disiplina qe e shoqëronte ndryshonin fatin e luftes. Sukseset e medha te te birit te Philipp II, Aleksandri i Madh, janë një pjesë e madhe nga përdorimi te Phalanx, i Ksyston dhe Sarisses. Në kohën e këtij ushtrisë reformës ishte Xyston për shkak të më Sarissa zëvendësuar, dhe një gjatësi deri në 6 metra.
Nga Ksyston u zhvillua rreth 200 B. C., një   shtizë shumë e lehtë , Dourata.
Savères
Savères (Ocitanisht: Savèra ; Shqip: Savera) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.
Vidhan
Vidhan është një fshat në Komunën Skënderbegas, Rrethi i Gramshit, Qarku i Elbasanit, Shqipëri.
Hiroshi Saeki
(lindur më 26 Maj 1936) është një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 4 ndeshje.
Albuñol
Albuñol është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Costa Tropical, të provincës Granada, në Andalusia. Albuñol ka 6459 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 63 km2.
Drenoci (Prokuplë)
Drenoc (serbisht: Дреновац/Drenovac) është fshat në komunën e Prokuplës, Serbi.
Lugaignac
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Lugaignac (Ocitanisht: Luganhac ; Shqip: Luganjaku) është një komunë në departamentin Gironde në rajonin Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.
Barbara Abbott
Barbara Kenyon Abbott (lindur më 1943) është një gjuhëtare amerikane. Ajo fitoi doktoraturën e saj në gjuhësi në 1976 në Universitetin e Kalifornisë në Berkeley nën mbikëqyrjen e George Lakoff. Nga 1976 deri në 2006, ajo ishte profesoreshë në departamentin e gjuhësisë dhe gjuhëve gjermane, sllave, aziatike dhe afrikane në Universitetin Shtetëror të Miçiganit, me një emërim të përbashkët në filozofi. Tani është profesoreshë Emerita.