cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shtresat softuerike për I/O
Streams
Një stream është një lidhje e plotë-duplex në mes të procesit të përdoruesit dhe një pajisje apo pseudo-pajisje. Përbëhet nga disa lidhje lineare të përpunimit të moduleve, dhe është i ngjajshëm me një Shell Pipeline, përveç se të dhënat rrjedhin në dy drejtime. Modulet në një stream pothuajse ekskluzivisht komunikojnë duke kaluar mesazhet tek fqinjët e tyre. Me përjashtim të disa variablave konvencionale të përdorura për kontrollin e stream-it, modulet nuk kërkojnë qasje në ruajtjen e fqinjëve të tyre. Për më tepër, një modul ofron vetëm një pikë hyrje në çdo fqinjë, domethënë një rutinë që e pranon mesazhe. Në fund të stream-it afër procesit është një grup i rutinave që ofrojnë ndërfaqen për pjesën tjetër të sistemit. Një përdorues shkruan dhe I/O kontrolli i kërkesave është kthyer në mesazhet e dërguara në stream, dhe lexon kërkesat të marra prej të dhënave nga stream-i dhe i kalon ata tek përdoruesi. Në fundin tjetër të stream-it është një device driver module. Këtu të dhënat vijnë nga stream që janë dërguar në paisje : karakter dhe gjendjen e tranzicionit të zbuluar nga ana e paisjes, të cilat janë të përbëra nga mesazhet të dërguara në stream drejt programit të përdoruesit.
Drajverat e paisjes
Ç’do I/O paisje i nevojitet kode të specifikuara për të patur mundësi që ajo të kontrollohet.Këto janë device drivers dhe shumica e paisjeve kanë drajverat e tyre për cilin do nga sistem operativ të njohtur që kemi. Logjika e driverit kyesisht ekzekutohet në nivel e kernel bërthamës mirëpo ka përjashtime kur bëhet fjalë për mikroarkitekturën e cila ndonjëherë këto komanda i shtyn edhe në hapësirën e shfrytëzuesit(user space). Pra siç thamë edhe më parë kemi : block-device drivers(disku,etj)dhe character drivers(tastiera,printerët) Drajverat e paisjes kanë disa funksione siç janë:të startojë paisjen nëse është e nevojshme,të menaxhoj me fuqinë elektrike që ajo paisje shfrytëzon,ti pranoj abstrakt kërkesat nga softwearet përkatës për I/O paisjen dhe ti përkthejë ato në komanda specifike të I/O modulit,si dhe ndonjëherë të japë një raport me ngjaret e fundit.
Ridrejtimi standart i I/O
Unix e konsideron çdo pajisje të atashuar tek sistemi, sikur ajo të jetë një fajll. Default, një komandë e trajton terminalin tuaj si një fajll të hyrjes standarte, nga e cila të lexojë informacionin. Terminali juaj gjithashtu trajtohet nga komanda edhe si fajll e daljes standarte, tek e cila të dërgoj informacionin. Ky veprim mund të ndryshohet duke ridrejtuar hyrjen standarte dhe daljen standarte nga dhe tek një fjall tjetër. Pra sistemi operativ ju lejon ju të manipuloni hyrjen dhe daljen (I/O) e të dhënave tek dhe nga sistemi, duke përdorur komandat dhe simbolet specifike I/O. Ju mund të kontrolloni hyrjen duke specifikuar zonën nga e cila të merren të dhënat. Për shembull, ju mund të specifikoni të lexoni hyrjen si të dhëna të futura nga tastiera ( hyrje standarte ), ose të lexoni hyrjen nga një fajll. Ju mund të kontrolloni daljen duke specifikuar ku të shfaqen ose depozitohen të dhënat. Për shembull, ju mund të specifikoni të shkruani të dhënat dalëse tek ekrani ( dalje standarte ), ose t’i shkruani ato tek një fajll.
Ridrejtimi me simbole i I/O
Zakonisht një komandë lexon hyrjen e saj nga tastiera ( hyrje standarte ), e përpunon atë, dhe shkruan daljen e saj në ekran ( dalje standarte ). Gjithmon ju mund të specifikoni simbolet I/O të ndryshoni mënyrën si komandat të përdorin hyrjen dhe daljen. Për shembull, ju mund të drejtoni një komandë të lexojë hyrjen e saj nga një fajll, të shkruaj daljen e saj tek një fajll, ose të dërgoj daljen e saj tek një komandë tjetër. Për të ridrejtuar hyrjen dhe daljen përdorim simbolet e mëposhtme : <	lexon hyrjen standarte nga nje fajll
>	shkruan daljen standarte tek nje fajll
>>	shton daljen standarte tek fundi i nje fajlli
|	percjell (pipe) daljet nga nje komande tek nje komande tjeter
Ridrejtimi i hyrjes standarte
Të ridrejtoni hyrjen standarte për një komandë, përdorni karakterin < (më e vogël se), të ndjekur nga emri i fajllit që përmban hyrjet.
Për shembull : mail edi < memo Komanda mail lexon hyrjen standarte nga fajlli memo dhe poston përmbajtjen e këtij fajlli tek përdoruesi edi. wc < file1
Komanda wc lexon si hyrje standarte informacionin nga file1, llogarit numrin e linjave, fjalëve dhe karakterëve në të dhe dërgon informacionin tek dalja standarte (në ekran).
Ridrejtimi i daljes standarte
Të dërgoni daljet tek një fajll, pra të ridrejtoni daljen standarte nga një komandë përdor simbolin > (më e madhe se) të ndjekur nga emri i fajllit së daljes (ku do të dërgohet dalja). Nëse fajlli në të cilin do ridrejtoni daljet standarte nuk ekziston, atëherë ai fajll do të krijohet automatikisht. Simboli > e udhëzon shell-in të fshijë përmbajtjen koherente të një fajlli dhe të shkruaj daljen e komandës tek ky fajll.
Për shembull : ls > file1 Kjo dërgon daljen e komandës ls tek fajlli i quajtur file1. Nëse file1 ekziston, shelli mbivendos mbi përmbajtjen e tij daljen e komandës ls. Nëse file1 nuk ekziston, shelli e kriojn atë me përmbajtjen që na jep komanda ls.
Kur përdorni ridrejtimin e daljes standarte me simbolin > tek një fajll që ekziston keni kujdes, sepse gjarë ridrejtimit fjallit do ti mbivendoset dalja standarte duke fshirë të gjitha informacionet që fajlli ka përmbajtur më parë. Siç do e shohim edhe më poshtë ju mund të shtoni daljen standarte të komandës, në fundin e përmbajtjes së një fajlli ekzistues, kështuqë ruhen edhe informacionet e ruajtura më parë në fajll. Nëse një komandë realizohet me sukses në ekran nuk do të shohim asnjë rezultat nëse ne thjesht nuk e thirrim fajllin në të cilin është ruajtur dalja standarte. E kundërta ndodh kur komanda nuk realizohet me sukses atëherë rezultati do të shfaqët në terminalin koherent, ose do të ridrejtohet në error fajllin nëse ja kemi caktuar.
Për shembull : ls - | file1.txt file1 not found
Komanda ls dështon sepse file1.txt nuk ekziston në direktorinë koherente. Mesazhi file not found është dërgurar në daljen standarte – terminal, që të na informoj ne për këtë. Kurse për ridrejtimin në error fajll metodat janë të ndryshme për shell-e të ndryshëm.
Callophrys rubi
thumb
Valon Behrami
Valon Behrami (lindur më 19 prill 1985) është një futbollist profesionist zviceran i cili luan si mesfushor për klubin italian Genoa.
Behrami e nisi karrierën në Zvicër te Lugano para se në vitin 2003 të kalonte te Genoa. Në vitet në vijim, Behrami do të vazhdonte të luante në Itali, duke zhvilluar edhe tre sezone me Lazion në Serie A. Në korrik 2008, ai u transferua në Premier Ligë te West Ham United në një marrëveshje pesë-vjeçare. Pasi luajti më shumë se 60 ndeshje me klubin në dy vite e gjysëm, Behrami u rikthye në Itali duke firmosur për Fiorentinën.
Në korrik 2012, ai u transferua te Napoli ku luajti për dy vite. Pas largimit nga Napoli, Behrami e shpenzoi sezonin 2014–15 në Gjermani te Hamburgeri. Pas kësaj, ai luajti për dy sezone në Premier Ligë me Watford dhe dy të tjera në Serie A me Udinesen para se të kthehej në Zvicër për të qëndruar për një kohë të shkurtër te Sioni. Në janar 2000, ai u rikthye te klubi i tij i parë italian Genoa.
Behrami bëri debutimin e tij me kombëtaren zvicerane në vitin 2005. Ai luajti me ekipin për 13 vite, duke koleksionuar 83 paraqitje. Ai është lojtari i parë dhe i vetëm zviceran që ka përfaqsuar Zvicrën në katër edicione të FIFA Kupës së Botës.
Jeta e hershme
Kur Behrami ishte 5 vjeç, prindërit e tij e humbën punën; mamaja e tij Halime si sekretare dhe babai i tij Ragip si menaxher i një kompanie të plastikës. Si rezultat, Behrami sëbashku me prindërit dhe motrën më të madhe Valentina lëvizën për në Stabio, një fshat në pjesën italiane-folëse të Zvicrës. Mamaja e tij e ka përshkuar atë si energjik: "Si një fëmijë, vrapimi ishte shfrytëzimi i preferuar i kohës së lirë për Valonin - ai kurr nuk lodhej. Edhe tani, ai vështirë se mund të ulet ende për një të dytë. Ai gjithmonë ka nevojë për një top në këmbët e tij."
Vitet e para
Behraimi filloi të luaj futboll me skuadrat zvicerane FC Stabio, FC Chiasso dhe FC Lugano. Pas një numri të konsiderueshëm paraqitjesh impresionuese me Luganon, ai u ble nga skuadra italiane Genoa në sezonin 2003–04, duke luajtur me ta në Serie B. Në janar 2004, ai u transferua te Udinese sëbashku me Rodrigue Boisfer në këmbim të Mohammed Gargo dhe Vittorio Micolucci, në formën e bashkpronësisë.
Lazio
Pas një sezoni mbreslënës me Veronën, Lazio e bleu atë më 25 korrik 2005, si fillim me bashkpronësi për 2.7 Milion € dhe në janar 2006, ata e blenë kartonin e plotë të lojtarit duke dhuruar sërisht të njëjtin çmim.
Më 19 shkurt 2006, ai shënoi golin e parë në Serie A në fitoren 1–2 kundër Fiorentinës në Stadio Artemio Franchi.
Në 2007, pas transferimit të Massimo Oddos te Milani, Behraimi mori rolin e mesfushorit të djathtë te Lazio, duke treguar se ai mund të luaj në shumë role.
Në sezonin 2007–08, ai luajti 32 ndeshje, përfshirë 22 në ligë, 5 në kupë dhe 5 në Champions League. Më 19 mars 2008, emri i tij u vendos në historinë e Lazios duke shënuar golin e fitores në minutën e 92të në fitoren 3–2 kundër rivalëve të Romës në Derby della Capitale.
West Ham United
Më 23 korrik 2008, West Ham United njoftoi blerjen e Behramit nga Lazio për 5 milion £. Lojtari firmosi një marrëveshje deri në qershor 2013. Behrami bëri debutimin e tij për klubin më 16 gusht 2008 në fitoren 2–1 kundër Wigan Athletic. Shkathtësia e tij bëri që të jetë titullar në mesfushës, duke qëndruar në qëndër si mbështetje për kapitenin Lucas Neill i cili luante në të djathtë. Ai regjistroi golin e parë me West Hamin në një fitore 1–0 kundër Sunderland më 23 nëntor. Gjatë fitores 1–0 në shtëpi kundër Manchester Cityt më 1 mars 2009, Behrami pësoi një dëtim në ligamentin e gjurit të tij të majtë. Ai e pësoi këtë dëmtim që në minutën e gjashtë të ndeshjes. Gjuri dhe kyçi e këmbës i tij u ndrydhën keq dhe kjo solli përfundimin e parakohshëm të sezonit 2008–09 për të.
Behrami bëri rithimin e tij në fushën e lojës si zëvëndësues më 12 shtator 2009 kundër Wigan Athletic. Rikthimi i tij u kushtëzua nga një dëmtim tjetër i pësuar në muajin nëntor. Goli i tij i parë dhe i vetëm për sezonin 2009–10 erdhi në fitoren 3–0 kundër rivalëve për mbijetesë Hull City më 20 shkurt 2010.
Fiorentina
165px|thumb|Behrami duke luajtur me [[ACF Fiorentina|Fiorentinën.]] Më 26 janar 2011, Behrami firmosi një kontratë tre-vjeçare me klubin italian Fiorentina për 2 milion €, duke vulosur një rikthim në Serie A. Ai bëri debutimin e tij më 29 janar 2011 në humbjen 2–0 në Serie A kundër ish skuadrës së tij Lazio; të dy golat e ndeshjes u shënuan nga Libor Kozák.
Gjatë kohës së tij te Fiorentina, ai luajti 50 ndeshje në të gjitha kompeticionet pa shënuar asnjë gol.
Napoli
Më 16 korrik 2012, Behrami kaloi te Napoli duke firmosur një kontratë pesë-vjeçare. Shuma e transferimit ishte 8 milion € plus kartoni i lojtarit Alessandro Gamberini. Ai bëri debutimin e tij me klubin në fitoren 0–3 kundër Palermos, duke luajtur si titullar. Behrami e përfundoi sezonin e parë me të kaltrit duke luajtur 37 ndeshje në të gjitha kompeticionet, përfshirë 33 në kampionat, me Napolin që e përfundoi sezonin në vendin e dytë duke siguruar një vend për në Ligën e Kampioneve sezonin tjetër.
Më 3 maj 2014, Behrami fitoi trofeun e parë të karrierës pasi Napoli mposhti në finalen e Kupës së Italisë Fiorentinën me rezultatin 3–1; ai hyri në fushë në minutën e 81të.
Hamburg
Më 31 korrik 2014, Behrami kreu vizitat mjekësore dhe u transferua te klubi gjerman Hamburg për 4,5 milion €. Bonuset e mëvonshme mund të arrinin në 2 milion € nëse Behrami do të luante të paktën 20 ndeshje në sezonin e tij të parë. Ai firmosi një kontratë tre-vjeçare me mundësi rinovimi edhe për një vit tjetër. Më 2 gusht, transferimi u mbyll.
Watford
Më 11 korrik 2015, Behrami ishte i pranishëm në ndeshjen midis Watford dhe AFC Wimbledon që u mbyll në barazim 2–2. Po në atë ditë, klubi konfirmoi se lojtari kishte firmosur një kontratë tre-vjeçare.
Udinese
Më 16 gusht 2017, Behrami nënshkroi një kontratë dy-vjeçare me klubin italian Udinese, të cilët janë në pronësi të familjes Pozzo ashtu si klubi i tij i mëparshëm Watford.
Karriera ndërkombëtare
Për kombëtaren zvicrane, Behrami shënoi një gol të rëndësishëm kundër Turqisë në Stade de Suisse në ndeshjen e parë play–off për Kupën e Botës 2006, duke ndihmuar ekipin të fitonte 2–0.
Gjatë Kupës së Botës 2016, ai pësoi një dëmtim që e la jashtë fushave të lojës për dy ndeshjet e para të fazës së grupeve. Në ndeshjen e tretë kundër Koresë së Jugut, ai u zëvendësua në fund të ndeshjes në minutën e 88të. Ai nuk luajti në ndeshjen e raundit të 16-tave kundër Ukrainës ku Zvicra u eliminua nga turnamenti pasi humbi me rezultatin 3–0 nga gjuajtjet e penalltive pasi ndeshja e rregullt sëbashku me kohën shtesë u mbyll me barazimin 0–0.
Behrami ishte në formacionin titullar të Zvicrës në tre ndeshjet e fazës së grupeve të UEFA Euro 2008 duke luajtur gjithsej 272 minuta. Zvicra u eliminua në këtë raund.
Më 21 qershor 2010, gjatë ndeshjes së fazës së grupeve të Kupës së Botës 2010 kundër Kilit, Behrami u përjashtua me karton të kuq pasi goditi mesfushorin kundërshtar Arturo Vidal me bërryl, duke lënë ekipin e tij me një lojtar më pak. Ai u bë lojtari i parë zviceran që merr karton të kuq në një ndeshje të Kupës së Botës.
Halloween
Që 600 vite p.e.s populli kelt mirëpriste në këtë mënyre muajt e errët të dimrit duke u ndarë në të njëjtën kohë nga periudha e lulëzuar e verës. Druidët (lloj besimi) i përkushtonin këtë natë Zotit të tyre të vdekjes, Samhain. Gojëdhëna thotë se ai i mblodhi shpirtrat e të vdekurve të 12 muajve të vitit të shkuar, pasi ata i kishin larë mëkatet e tyre dhe i dërgoi në parajsën e keltëve. thumbnail|235px| Një [[kungulli|kungull i ndriçuar nga brenda, simboli i Halloween-it]]
Njerëzit mblidheshin në kodrat mbi tokat e tyre dhe duke ndezur zjarre të mëdhenj, përzenin shpirtrat e këqinj të vitit që shkoi. Më pas, shuanin përkohësisht zjarrin në shtëpitë e tyre dhe pak më vonë e ndiznin përsëri.
Kështu emri Halloween i ka rrënjët në Evropë. Kisha ua mori Keltëve këtë zakon gjatë përhapjes së krishtërimit. Ishte At Gjergji i IV i cili n vitin 837 e ringjalli 1 nëntorin duke e quajtur Dita e të gjithë Shpirtrave. Vetëm në shek. XIX Halloween arriti të kalojë Atlantikun për në Amerikën Veriore së bashku me pasardhësit e Keltëve, Irlandezët, të cilët shtegëtuan atje për shkak të kushteve të këqija për jetës. Atje, ky zakon u përhap shpejt në të gjithë vendin, por gjatë përhapjes pësoi edhe ndryshim të dukshëme. Kështu tashme Halloween më tepër përngjan me karnevalet së sa me zakonet e mëhershme.
Shenja dalluese e Halloween-ve është kungulli, e cila e ka prejardhjen në ShBA. Por ama arsyeja e përdorimit të kungullit me vrima me pamje të jashtme të frikshme dhe njëkohësisht të bukur rrjedh gjithashtu nga koha e Keltëve. Një zuzar me emrin Jack O'Lanten duhej të shkonte në ferr pas vdekjes së tij. Por Djalli e ktheu mbrapsht duke i dhëne një copë qymyri (thëngjill) që digjej që ta kishte gjatë gjithë rrugës. Jack-u e vendosi qymyrin në një rrepë të madhe dhe u nis drejt drejt një udhëtimi të pafundte me që nuk e lejuan të futej në asnjë mbretëri të vdekurish. Për njerëzit ishte më se e qartë që rrepa me qymyrin u fuste tmerrin të gjitha shpirtrave të këqinj. Meqenëse amerikanët përdoren kungullin në vend të rrepës, ai mbeti shenja dalluese e Halloween-ve.
Sistemi binar i Numrave
Sistemi binar i Numrave
Sistemet numerike paraqesin grumbuj të rregulluar simbolesh(shifrash),mbi të cilët janë definuar katër operacione elementare:mbledhja(+),zbritja(-),shumëzimi(.)dhe pjesëtimi. Numri i shifrave të ndryshme të cilat përdoren gjatë shkruarjes së numrave në një sistem numerik,e paraqesin bazë e sistemit numerik.Kështu, baza e sistemit numerik decimal të numrave është 10,sepse numrat në këtë sistem numerik shkruhen duke shfrytëzuar 10 shifra të ndryshme: 0 1  2  3  4  5  6  7  8  9. Çdo numër X,Y në sistemin numerik me bazë B mund të shkruhet si numër decimal N,përmes kompleksionit me (m+n)elemente.Kjo vlen vetem për sistemet numerike me peshë,te të cilët çdo pozitë e shifrave brenda numrit ka një peshë të caktuar.Të tillë janë:sistemi decimal,sistemi binar,sistemi oktal ose sistemi heksadecimal i numrave,të cilët do të përmenden në vijim. Sistemi numerik tek i cili numrat shkruhen duke përdorur vetëm 0 dhe 1 quhet sistemi binar i numrave,prandaj edhe baza e këtij sistemi numerik është B=2.
Shndërrimi decimal-binar
Gjatë kalimit prej sistemit decimal në sistemin binar të numrave mund të paraqiten katër raste karakteristike në vijim: Tekst i trashë parapamje
Numrat vetem me pjesen pas pikës dhjetore
Shndërrimi i numrave decimalë,të cilët e kanë vetëm pjesën pas pikës dhjetore,në numra të sistemit binar bëhet duke shumëzuar numrin suskesivisht me 2.Gjatë çdo shumëzimi,shifra para pikës dhjetore(përfshirë edhe shifrën 0)përshkruhet në një kolonë të veçantë si tepricë,kurse pjesa pas pikës dhjetore shumëzohet përsëri me 2.Procesi i shumëzimit vazhdon derisa pjesa pas pikës dhjetore nuk bëhet zero.Në fund,vargu i shifrave binare që fitohet duke e përshruar prej lart kolonën e tepricave,pasi para saj të shtohet shifra zero me pikë,paraqet ekuivalentin binar të numrit decimal të dhënë.
Shndërrimi i përafërt
Gjatë gjetjes së ekuivalentit binar të pjësës së numrit pas pikës dhjetore mund të ndodhë të fitohet varg i pafund shifrash binare.Në këto raste,ekuivalenti binar do të jetë i përafërt.Procesi i shndërrimit ndërpritet në një numër të caktuar shifrash pas pikës,gjë që varet   nga saktësia e përcaktuar që më parë. a)0.05
Aritmetika Binare
Sikurse në sistemin decimal,edhe në sistemin binar të numrave mund të kryhen katër operacione elementare aritmetikore,duke i përdorur rregullat që janë shpjeguar në vijim.
Zbritja
Gjatë procesit të zbritjes së numrave binarë,si edhe te sistemi decimal i numrave,paraqitet nevoja e huazimit.Tabela sipas së cilës krzhet zbritja në sistemin binar të numrave është: 0-0=0, 0-1=1 dhe 1 hua, 1-0=1, 1-1=0,
Pjesëtimi
Gjatë pjesëtimit të dy numrave binarë,më lehtë është që pjesa e shifrave që pjesëtohen dhe pjesëtuesit të konvertohen në numra të sistemit decimal.Tabela e pjesëtimit që zbatohet në sistemin binar të numrave duket kështu: 0:0=?, 0:1=0, 1:0=0, 1:1=1.
Referimet
Prof.Dr.Agni Dika,"Qarqet Kompjuterike Kombinuese 1".
Christopher Showerman
Christopher Showerman lindi më 24 qershor, 1971 në Jackson, Michigan. Është një aktor kanadez-amerikan.
Theresa Russell
Theresa Russell (e lindur më 20 mars 1957) është një aktore e njohur amerikane e cila luajti rolin e Mbreti Zog në filmin "Arie" të prezantuar premierë në Shqipëri 26 vite nga prodhimi dhe dedikuar atentatit në vitin 1931.
Jeta
Russell lindi Tereze Paup në San Diego, Kaliforni dhe ishte e bija e Carole Platt dhe Jerry Russell Paup. Ajo mori pjesë në Shkollën e Lartë Burbank, por nuk u diplomua. Ajo u martua me regjisorin e filmit Nicolas Roeg (lindur 1928), në vitin 1982 kur çifti kishte dy djem, Statten (lindur 1983) dhe Maximillian (lindur 1985); Roeg dhe Russell u divorcuan. Townshend i i grupit muzikor The Who thotë se Russell ishte frymëzim për këngën e tij, "Athena", e cila është quajtur fillimisht "Tereza". Aktualisht aktorja jeton në Kaliforni.
Jeta artistike
Theresa e filloi modelimin në moshën 12 vjeçare dhe bëri debutimin e filmit në vitin 1976, në moshën 19 vjeçare me "The Last Tycoon" si protagoniste me Robert De Niro. Paraqitja tjetër e Russell ishte në "Straight Time" (1978). "Bad Time" (1980) ishte i pari i gjashtë filmave i cili u vlerësua dhe u drejtua nga bashkëshorti i saj në të ardhmen Nicolas Roeg me të cilin ajo u martua në vitin 1982. Bashkëpunimet Roeg / Russell përfshijnë filmat "Insignificance", "Eureka" , "Track 29" , "Cold Heaven" dhe  "Aria". Ajo ka qenë gjithashtu e çmuar gjerësisht për rolet e saj "The Razor's Edge" (1984), "Black Widow" (1987), "Impulse" (1990), dhe "The Believer" (2001), si dhe mini-seritë e HBO-së "Empire Falls" në vitin 2005 me Ed Harris. Russell u shfaq në vitin 2007 si gruaja e Flint Markos (Thomas Haden Church) tek filmi "Spider-Man 3".
Kaqusha Jashari
Kaqusha Jashari (lindi më 16 gusht 1946) është politikane nga Kosova. Ajo është inxhiniere e diplomuar e ndërtimtarisë, drejtoreshë shumëvjeçare në Drejtorinë e Rrugëve të Kosovës dhe Kryetare e Partisë Socialdemokrate të Kosovës nga viti 1998-2008. Ka përvojë shumëvjeçare në politikë.
Jeta e hershme
Kaqusha Fejzullahu lindi në Skënderaji, është vajza e Halil Fejzullahut.
Arsimimi
Shkolla e mesme teknike, dega e ndërtimtarisë,
Fakulteti teknik i ndërtimtarisë
Aktivitete dhe funksione, të tanishme apo paraprake
1969–1971 Prof. në Shkollën e Mesme Teknike në Prishtinë,
1971–1975 Drejtoreshë teknike në ndërmarrjen ndërtimore në Ferizaj,
1975–1988 Funksione të larta në KSAK,
1989–1991 Drejtoreshë e Fondit të Rrugëve të Kosovës,
1991–1999 Firma private,
1999–2007 Drejtoreshë e Drejtorisë së Rrugëve të Kosovës,
2007 - Deputete,
Përballë dallgëve
Përballë dallgëve roma me Autore: Dhurata Bozdo. Shtëpia Botuese "Naim Frashëri" Tiranë, 1979. Faqet e librit 436.
Kaqusha Jashari
Arsimimi
1990–1998 Anëtare e Kryesisë se PSDK (Partia Socialdemokrate),
1998–2008 Kryetare e PSDK
2008 - Kryetare e Forumit të gruas socialdemokrate,
Behxhet Rexha
Behxhet Rexha lind në vitin 1952 në fshatin Rimanishtë të Prishtinës dhe vdiq në vitin 2008 në Rimanishtë, ishte shkrimtar shqiptar.
Biografia
Shkollimin fillorë e kreu në vendlindje dhe Besi, kurse shkollimin e mesëm, pra atë normale dhe studimet, Fakultetin Filologjik, në Prishtinë. Me shkrime letrare u mor që nga vitet e shtatëdhjeta, duke bashkëpunuar me të gjitha revistat dhe gazetat e kohës. Është laureat i çmimit “Ali Sutaj”, që e ndan revista arsimore dhe pedagogjike “Shkëndija”, për kontribut të posaçëm të tij me shkrime. Ishte kryeredaktor i revistës “Këngë lirishte”. Punoi lektor dhe gazetar në një revistë dhe në një të përditshme të pavarur prishtinase. Si krijues i ri, bashkëpunoi me gazeta dhe revista të shumta të kohës në Kosovë. Së pari shkroi vargjet në faqet për fëmijë të “Rilindjes”, pra “Rilindja për fëmijë “, pastaj në revistën arsimore dhe pedagogjike “Shkëndija”, revistën për fëmijë “Pionieri”, “Zog mëngjesi”, pastaj: ”Zëri i rinisë”, “Shëndeti” etj. Ka bashkëpunuar me shkrimtarë e njohur si Agim Deva, Zejnullah Halili, Veli Veliu, Ali Berisha, Sadri Kelmendi, Sabit Jaha e shumë të tjerë…
One Flew Over the Cuckoo's Nest (roman)
Fluturimi mbi Folenë e Qyqes, është roman i i shkruar nga shkrimtari amerikan Ken Kesey i botuar në vitin 1962.
Më 1975 sipas motiveve të këtij romani u xhirua filmi me të njejtin tittull, ku rolin kryesor të R.P. McMurphy e interpreton aktori Jack Nicholson, për të cilin rol u shpërblye me Çmimin Oscar, në vitin 1976.
Principata e Madhe e Serbisë
Principata e Madhe e Serbisë (serbisht: Великожупанска Србија, romanizuar: Velikožupanska Srbija), ose Rashka (serbisht: Рашка, romanizuar: Raška), ishte një shtet mesjetar serb që ekzistonte nga gjysma e dytë e shekullit të 11-të deri në vitin 1217, kur ishte u shndërrua në Mbretërinë e Serbisë. Fillimisht, Principata e Madhe e Serbisë u shfaq në rajonin historik të Rashkës (Cirilik serb: Рашка, romanizuar: Raška), dhe gradualisht u zgjerua, gjatë shekullit të 12-të, duke përfshirë rajone të ndryshme fqinje, duke përfshirë territoret e Malit të Zi modern, Hercegovinës, dhe Dalmacinë jugore. Ajo u themelua nga princi i madh Vukan, i cili fillimisht (rreth 1082) shërbeu si guvernator rajonal i Rashkës, i emëruar nga mbreti Konstantin Bodin. Gjatë luftërave bizantine-serbe (rreth 1090) Vukani fitoi rëndësi dhe u bë sundimtar vetëqeverisës në rajonet e brendshme serbe. Ai themeloi dinastinë Vukanoviq, që sundonte Principatën e Madhe. Nëpërmjet lidhjeve diplomatike me Mbretërinë e Hungarisë, pasardhësit e Vukanit arritën të ruanin vetëqeverisjen e tyre, duke njohur gjithashtu sundimin suprem të Perandorisë Bizantine, deri në vitin 1180. Princi i madh Stefan Nemanja (1166-1196) fitoi pavarësinë e plotë dhe u bashkua pothuajse të gjitha trojet serbe. Djali i tij, Princi i Madh Stefan u kurorëzua Mbret i Serbisë në vitin 1217, ndërsa djali i tij më i vogël Shën Sava u bë kryepeshkopi i parë i serbëve, në vitin 1219.
Prapavija
parapamje|260px|djathtas|Mbetjet e kështjellës mesjetare ose [[Stari Ras|Ras, kryeqyteti i Principatës së Madhe Serbe; sot Vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s]]
Ndërkohë, Duklja doli si principata dominuese serbe, e cila gradualisht përfshinte edhe Travunijen, Zahumljen, Bosnjën dhe Rashkën. Fillimisht një vasal i Perandorisë Bizantine, Stefan Vojislav (fl. 1034–1043) u ngrit dhe arriti të marrë territoret e principatës së mëparshme serbe, duke themeluar dinastinë Vojislavljeviq. Midis viteve 1043 dhe 1080, nën drejtimin e Mihailo Vojislavljeviq (s. 1050–1081) dhe djalit të tij, Konstantin Bodin (s. 1081–1101), Duklja pa apogjeun e saj. Mihailo iu dha titulli nominal Mbret i sllavëve nga Papa pasi u largua nga kampi bizantin dhe mbështeti një kryengritje sllave në Ballkan, në të cilën djali i tij Bodin luajti një rol qendror. Pasi përfshiu brendësinë serbe dhe vendosi sundimtarë vazalë atje, ajo u shfaq si shteti më i fuqishëm serb, i parë në titujt e përdorur nga sundimtarët e tij ("Princi i Serbisë", "i serbëve"). Megjithatë, ngritja e saj ishte jetëshkurtër, pasi Bodin u mund nga bizantinët dhe u burgos; i shtyrë në plan të dytë, i afërmi dhe vasal i tij Vukan u bë i pavarur në Rashkë, i cili vazhdoi luftën kundër bizantinëve ndërsa Duklja u godit nga luftërat civile.
Ndarjet administrative
• Tokat serbe (Rashka)
• *Ras
• *Drina
• *Patkovo
• *Hvosno
• *Podrimlje
• *Toplica
• *Ibar
• *Rasina
• *Dubočica
• *Kostrc
• *Draškovina
• *Sitnica
• *Lab
• *Lipljan
• *Glbočica
• *Reke
• *Uska
• *Pomoravlje
• *Zagrlata
• *Levče
• *Belica
• *Lim
• *Zatrnava
• Zeta (Duklja historike)
• *Luška
• *Budva
• *Onogošt
• *Ribnica
• Hum (Zahumlje)
• *Ston
• *Dubrava
• *Luka
• *Dabar
• *Žapska
• *Gorička
• *Večenik
• Travunija
• *Trebinje
• *Urmo
• *Konavlje
• *Risan
• Raban (Arbër)
• *Pulti
Ekonomia
Rruga e rëndësishme Via de Zenta, një rrugë tregtare që lidh Adriatikun me Serbinë, fillonte nga gryka e Bunës, porti i Shkodrës (Skadar), (ndryshe Tivari pastaj Cetinje) përgjatë luginës së Drinit deri në Prizren, më pas në Lipjan, pastaj përmes Novobërdës. në Vranjë dhe Nish. Republika e Venedikut dhe Raguza përdorën rrugën për tregti me Serbinë dhe Bullgarinë.
John Kinnamos, duke shkruar për pushtimin bizantin të Galiçit afër Mitrovicës së Kosovës në vitin 1149, tha se shumë barbarë u burgosën "të cilët ishin pjesërisht luftëtarë dhe pjesërisht blegtorë".
William, kryepeshkopi i Tyre, kur kaloi Serbinë për në Tokën e Shenjtë në vitin 1168, ai i përshkroi serbët: "Ata janë të pasur me tufa dhe tufa dhe jashtëzakonisht të furnizuar me qumësht, djathë, gjalpë, mish, mjaltë dhe dyllë".
Në shekujt XII dhe XIII Republika e Raguzës përfitoi shumë duke u bërë një postë tregtare e shtetit serb në ngritje dhe prosperitet, veçanërisht pas nënshkrimit të një traktati me [Stefan Nemanjiqin. Më vonë, në vitin 1268, Uroshi nënshkroi një traktat me Raguzën duke vendosur të ashtuquajturën të ardhura të Shën Dhimitrit (Svetodimitarski dohodak), me anë të së cilës raguzanët duhej t'i paguanin mbretit serb 2000 hiperperi në vit.
Agjencioni për Financim në Kosovë
250px|parapamje|[[Shenja dalluese e Agjencionit për financim të Kosovës]] 250px|parapamje|[[Bordi i Drejtorëve i AFK]] 250px|parapamje|Kryetari i Bordit të Drejtorëve - Prof.Dr.[[Edmond Beqiri]] 250px|parapamje|Menaxheri i AFK Agjencioni për Financim në Kosovë, (shkurt:AFK) është institucion mikrofinanciar jo bankar, i themeluar nga programi Mercy Corps për Zhvillimin e Ndërmarrjeve të Vogla.
Tri motra në një qytet
Tri motra në një qytet roman me Autor: Petrit Palushi. Botuesi: "OMBRA GVG". Faqet e librit 120. ISBN 99943-44-05-6
Agjencioni për Financim në Kosovë
Vlerë kryesore e AfKs është ofrimi i shansave të barabarta për të gjithë aplikuesit pa marrë parasyshë përkatësinë etnike apo gjinore. AFK-ja është e përcaktuar për tejdukshmëri, sinqeritet, integritet, kompetencë, fleksibilitet dhe mençuri.
Synimet
AFK-ja i definon synimet e veta si vijon:
•	Stimulimi i zhvillimit të prodhimeve dhe shërbimeve vendore. •	Krijimi i vendeve të reja të punës. •	Inkurajimi i zhvillimit rural si dhe krijimi dhe rehabilitimi i ndërmarrjeve funksionale. •	Edukimi i biznesmenve drejt planifikimit dhe përmirësimit të bizneseve të tyre. •	Të jetë finansiarisht dhe operativisht i qëndrueshëm. •	Inkurajimi I femrave ndermarese dhe I minoriteteve.
Sektoret e synuara.
Klientët grupohen sipas aktiviteteve të biznesit të tyre:
a)Prodhim: Prodhimi i të mirave të konsumueshme, fabrikimi/përpunimi i metalit, prodhimi i materialit ndërtimor, prodhuesit e mobiljeve, këpucëve, rrobaqepësit, prodhuesit e ngjyrave, etj.
b)Bujqësi: prodhimi bujqësor komercial, përpunimi i ushqimit, shërbimet përkrahëse të bujqësisë duke përfshire prodhuesit dhe përpunuesit e mishit/qumështit, prodhuesit dhe përpunuesit e drithërave, prodhuesit e ushqimit, bukëpjekësit, procesuesit e çokollatave dhe ëmbëlsirave, furnizuesit e pjesëve rezervë për bujqësi dhe të plehrave, riparuesit e pajisjeve bujqësore, etj.
c)Shërbime: shërbime të llojllojshme publike dhe shërbimet e riparimet të aparateve të amvisërisë, dentistët, mjeket, frizerët, orëndreqësit, pastrimet kimike, automekanikët, etj.
d)Tregti: Shitblerje të ndryshme.
Metodologjia e huazimit
AFK-ja zbaton metodologji individuale të huazimit me një shumë të parashikuar të kredisë së parë mesatarisht 3,000€, ndërsa klientët të cilët e kthejnë kredinë me kohë inkurajohen që të konkurrojnë për kredi shtesë që mund të jetë me vlerë më të lartë. Klientët duhet të dëshmojnë që ata kanë kolateral që garanton kredinë, dhe duhet të kenë dy garantues si dhe dëshmitar nga familja për të nënshkruar marrëveshjen për kredi.
= Produktet Kreditore = AFK-ja ofron tri produkte kreditore:
Kreditë për mikro dhe ndërmarrje te vogla
Për mikro ndërmarrje dhe ndermarrje të vogla /ndërmarrësit privat të shërbimeve të ndryshme, prodhuesit/perpunuesit dhe tregtarët.
250px|parapamje|Ekipi menaxhues i AFK
= Shih edhe =
Lidhja e jashtme
Web faqja Agjencioni për Financim të Kosovës
Kantoni Mornant
Kantoni Mornant (frëngjisht: Canton de Mornant) është një kanton në departamentin Rhône, rajonin Rhône-Alpes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Mornant. Ka sipërfaqe 133.4km2 dhe popullsi 22741 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Mornant aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Zyber Hallulli
parapamje|“Streha Vorfnore”, gusht 1921. Zyber Hallulli, i 6-ti nga e majta, ulur në rreshtin e mesit. Hoxhë Zyber Hallulli (Tiranë, Perandoria Osmane, 1842 - 1927) ka qenë myfti dhe kryetar i Bashkisë së Tiranës prej vitit 1913 deri në vitin 1914.
Biografia
U lind në Tiranë në vitin 1842 në një familje vendase. Studimet e para i kreu në qytetin e lindjes ku përfundoi shkollën e mesme ryzhdije. Më vonë ai u diplomua në Stamboll për filozofi dhe teologji, si i ati.
U emërua Kryetar i Bashkisë së Tiranës nga Pleqësia e qytetit në vitin 1913. Zyber Hallulli ishte Myftiu i Tiranës.
Instrumenti muzikor
parapamje|300px|Aartisti Anne Vallayer-Coster, Attributes of Music Një instrument muzikor është një pajisje e krijuar ose e përshtatur për të bërë tinguj muzikorë. Në parim, çdo objekt që prodhon tingull mund të konsiderohet një instrument muzikor - është përmes qëllimit që objekti bëhet një instrument muzikor. Një person që luan një instrument muzikor njihet si instrumentist. Historia e instrumenteve muzikore daton në fillimet e kulturës njerëzore. Instrumentet e hershme muzikore mund të jenë përdorur për rituale, të tilla si një bori për të sinjalizuar suksesin në gjueti, ose një daulle në një ceremoni fetare. Kulturat përfundimisht zhvilluan përbërjen dhe performancën e melodive për argëtim. Instrumentet muzikore evoluan në hap me ndryshimin e aplikacioneve dhe teknologjive.
Data dhe origjina e pajisjes së parë të konsideruar si instrument muzikor është e diskutueshme. Objekti më i vjetër që disa studiues i referohen si instrument muzikor, një flaut i thjeshtë, daton rreth 50.000 - 60.000 vjet. Disa konsensus datojnë flautet e hershme rreth 40,000 vjet më parë. Megjithatë, shumica e historianëve besojnë se përcaktimi i një kohe specifike të shpikjes së instrumenteve muzikore është i pamundur, pasi shumë instrumente muzikore të hershme janë bërë nga lëkura e kafshëve, kocka, druri dhe materiale të tjera jo të qëndrueshme.
Instrumentet muzikore u zhvilluan në mënyrë të pavarur në shumë rajone të populluara të botës. Megjithatë, kontakti midis qytetërimeve shkaktoi përhapjen dhe përshtatjen e shpejtë të shumicës së instrumenteve në vende larg origjinës së tyre. Nga epoka post-klasike, instrumentet nga Mesopotamia ishin në Azinë Juglindore detare, dhe evropianët luanin instrumente me origjinë nga Afrika e Veriut. Zhvillimi në Amerikë ndodhi me një ritëm më të ngadaltë, por kulturat e Amerikës Veriore, Qendrore dhe Jugore kishin instrumente muzikore të përbashkëta.
Deri në vitin 1400, zhvillimi i instrumenteve muzikore u ngadalësua në shumë zona dhe u dominua nga Perëndimi. Gjatë periudhës klasike dhe romantike të muzikës, që zgjati afërsisht nga 1750 deri në 1900, u zhvilluan shumë instrumente të reja muzikore. Ndërsa evolucioni i instrumenteve muzikore tradicionale u ngadalësua duke filluar nga shekulli i 20-të, përhapja e elektricitetit çoi në shpikjen e instrumenteve të reja elektrike, të tilla si kitarat elektrike, sintisajzerit dhe theremin.
Klasifikimi i instrumenteve muzikore është një disiplinë më vete dhe shumë sisteme klasifikimi janë përdorur gjatë viteve. Instrumentet mund të klasifikohen sipas gamës së tyre efektive, përbërjes së materialit, madhësisë, rolit, etj. Megjithatë, metoda më e zakonshme akademike, Hornbostel–Sachs, përdor mjetet me të cilat ato prodhojnë tingull. Studimi akademik i instrumenteve muzikore quhet organologji.
Historia
Deri ne [Shekulli XIX|shek 19] para lindjes te krishtit, historitë e muzikës së shkruar filluan me figurat mitologjike, se si ishin zbuluar instrumentet muzikore.
Historitë moderne kanë zëvendësuar mitologjinë me informacionin e provuar antropologjik. Shkollaret janë dakord se nuk ka pasur “shpikje” definitive te instrumentit muzikor qëkur termi përfundimtar “instrument muzikor” ështe plotësisht subjektiv për ta dhe për zbuluesin. Psh një Homo Habilis duke përplasur duart me trupin e tij bëri një instrument muzikor te paparë më parë. Midis pasjeve te para jashtë trupit të njeriut janë instrumentet si : 'rattles', 'stampers' dhe llojet e  daulleve. Këto instrumente të para evoluuan me zhvillimin psikologjik të njeriut për te shtuar zë dhe lëvizje emocionale sic ishte kërcimi. Përfundimisht disa kultura i shoqëronin ritualet me instrumente muzikore. Këto kultura kishin zhvilluar veglat muzikore me perkusion dhe instrumente të tjera si fyelli, flauti dhe trombi. Disa nga këto instrumente mbajnë emra të ndryshëm në ditët e sotme moderne.
Ne kulturat e hershme daullet bënin rituale në disa vende si : Rusia e lindjes se largët, njerëzit Melanesia dhe shumë kultura të Afrikës lindore.
Gajdja ishte një instrument i Afrikës së vjetër veriore te cilin, Nero, një perandor romak, e importoi në Evropë. Me kalimin e kohës njerëzit e zhvilluan konceptin e instrumenteve muzikore për të prodhuar melodinë. Deri në këtë kohë në evolucionet e instrumenteve muzikore melodia përdorej vetëm në këngë. Një proces te ngjashëm për dyfishimin në gjuhë muzikantetet e parë zhvilluan repertorin dhe më pas e aranzhuan. Një formë e re e melodisë ishte prodhuar duke bashkuar dy tuba me madhësi të ndryshme ku njeri tub e prodhonte zërin “e holle” dhe tjetri i përgjigjej me tingull “te trashe”. Te tille grupe instrumentale duke përfshire edhe daullet e cara, trumbetat me guaske dhe daullet me lëkure. Instrumente muzikore ekzistonin në këtë formë qindra vjet përpara dizajnimit të tre ose më shumë toneve do të evoluonin në formën më të hershme ksilofon. Ksilofonet me origjinë në Afrikën juglindore u përhapen nga Afrika në Amerikë dhe Evrope. Me pas u zhvilluan edhe instrumente sic janë : harpa e tokës, qestra e tokës dhe instrumentet me hark (violina, etj).
Imazhet e instrumenteve muzikore filluan të shfaqen në Mesopotami në vitet 2800 pr.l.k ose më vonë. Ne vitet 2000 pr.l.k kulturat Sumeriane dhe Babiloniane, gjatë sistemit te zhvillimit,filluan të dallonin dy klasa të instrumenteve muzikore. Instrumentet popullore të thjeshta dhe që luhen nga çdo njeri janë evoluar ndryshe nga instrumentet profesionale, zhvillimi i të cilave është fokusuar në efektivitet dhe në mjeshtëri. Pavarësisht nga ky zhvillim, shumë pak instrumente muzikore janë rigjetur në Mesopotami. Gjithashtu artistet sumeriane dhe babiloniane kryesisht janë shoqëruar me instrumente muzikore gjate ceremonive. Historianet kane mundur te dallojnë gjashte instrumente të lashta si ato me trokitje duarsh, zilet, kambanat dhe me kërcitje.
Njerëzit e Mesopotamisë preferonin më shumë instrumentet me tela se sa të tjerat. Janë gjetur varietete të panumërueshme të harpave ashtu si dhe lira, lahuta, si paraardhëse te instrumenteve moderne me tela sic është violina. Instrumentet muzikore të përdorura nga kultura Egjiptiane janë të ngjashme me ato te Mesopotamise dhe i ka bërë historianët që të arrijnë në përfundimin se civilizimet e këtyre dy vendeve kanë qenë në kontakt me njëra-tjetrën. Me civilizimin e shoqërisë u futen në përdorim flauti vertikal, klarineta e dyfishte, harpat me hark dhe këndore dhe disa lloje daullesh.
Ne Greqi, Romë dhe Etruria përdorimi dhe zhvillimi i instrumenteve muzikore qëndron në shkallën e kontrastit të zhvillimit të kulturës së këtyre vendeve. Instrumentet e asaj kohë ishin relativisht të thjeshta dhe në të vërtete ishin huazuar nga kulturat e tjera. Lira ishte instrumenti primar, te cilën muzikantet e përdornin për ti thurur këngë zotit. Instrumente te tjera të përdorura në këto vende përfshinin harpat vertikale, të trashëguara nga orienti, lahuta nga Egjiptianet, lloje të ndryshme fyejsh dhe organosh, te cilat u luajtën fillimisht nga gratë.
Çiftelia
Çiftelia është një instrument tipik shqiptar.Është e ndërtuar nga druri dhe ka një formë të zgjatur. Ka vetëm dy tela prej nga edhe e ka marrë emrin "Çift" dhe "Tela" d.m.th. dy tela çift. Shumicë e kohës përdoret teli i poshtëm.Telat shpesh janë të akorduar ne E dhe B. Çiftelia zakonisht përdoret në dasma apo edhe në koncerte për muzikë popullore. Prej llojeve te çiftelise eshte edhe manjolla nje vegel muzikore e vjeter e cila daton ne vitet e hershme te shekullit XX
Si vegël muzikore mund të përdoret e vetme dhe e shoqëruar me instrumente te tjera perkatse si : Lahuta, Sharkia, Violina e te tjera. Krijon një melodi të bukur. Prejardhjen çiftelia e ka nga Turqia dhe shtetet arabe ku quhet Dyzen apo Karadyzen.Ajo përdoret për tallava
Pianoja
Pianoja është një instrument muzikor që luhet me ndihmen e tastierave që prodhojne tinguj duke goditur telat e çelikut me cekica të mbuluar me shajak. Cekicat menjëherë kthehen mbrapa duke lejuar telat të vazhdojnë tingëllimin. Dridhjet e telit janë transmetuar nëpërmjet një ure që lejon zgjerimin e tyre.
Pianoja është përdorur në muzikën perëndimore për një performance solo, për kor, për muzikë dhome dhe për shoqërim. Ajo është gjithashtu shumë popullore dhe ndihmon në kompozim dhe në provë. Pavarësisht se nuk është portative dhe kushton shumë ajo I ka bërë shumë familje që ta bëjnë atë një nga instrumentet e tyre muzikore familjare. Pianoja ndonjëherë klasifikohet si vegël me perkusion dhe si një instrument me tela. Duke u mbështetur në metodën Hombostel-Sachs te klasifikimit të muzikës ajo është grupuar në instrumentat me phone.
Fjala piano është shkurtuar nga fjala pianoforte, e cila vjen nga emri italian origjinal i instrumentit “clavicembalo col piano e forte”. Kjo i referohet përgjegjësisë së instrumentit, i cili i lejon pianistit te prodhojë nota më dinamike të ndryshme ne varësi nga fortësia e shtypjes se tastjeres.
Pianoja i ka bërë shumë muzikante të mëdhenj të krijojnë vepra të mrekullueshme muzikore. Te tille janë : J.S. Bach Vivaldi, Beethoven, Mozart, Tschaikovsky,etj.
Violina
Violina është një instrument muzikor dhe hyn në grupin e instrumenteve harkore. Ajo ka katër tela dhe luhet me hark. U krijua rreth gjysmës së dytë të shek. XV. Shpikja e saj i atribuohet italianëve A. Brensino, Gasparo da Salo dhe A. Amati. Vivaldi dhe Paganini e ngritën artin e violinës në shkallën më të lartë. Ata u pasuan nga mjeshtër të tjerë si Hajden, Beethoven, Bartok, etj. Të njohur janë veçanërisht koncertet për violinë të Mozartit, Stravinskit, Shonbergut, etj.
Quincy (Bleach)
Quincy (滅却師 Kuinshī, lit. “Shkatërruesit”) janë njerëz që paraqiten në anime dhe manga Bleach. Ata kanë aftësi të shohin Hollows. Ata trajnohen të luftojnë kundër tyre, njëjtë siq bëjnë Shinigami. Shumë njerëz Quincy u vranë 200 vjet më parë nga Shinigami në mënyrë që ta parandalonin shkatërrimin e botës.
Historia
Nuk dihet kur Quincy filloi të ekzistojë. Isshin Kurosaki pretendon se Yhwach filloi Quincy dhe gjaku i tij rrjedh në çdo Quincy. Sidoqoftë, Bazz-B iu tha që kishte Quincy para Yhwach, duke përfshirë një në disa dekada që luftojnë për të përvetësuar Reishi. Vetë Yhwach e beson këtë dhe pasi e kuptoi që Quincy i tillë nuk mund të thithë Reishi sepse ata kanë të njëjtën aftësi për ndarjen e energjisë si ai, ai kërkoi një tjetër për 200 vjet. Krahu dhe zemra e majtë e Mbretit të Shpirtërave - babai i Yhwach - e identifikojnë si Quincy, dhe krahu i majtë pohon se ka qenë gjithmonë një Quincy.
Quincy u shpërndanë në të gjithë botën njëherësh. Ata ishin të afërm të gjahtarëve magjikë që u specializuan në luftën kundër Hollows.
Që nga origjina e Quincy, shumë vite kaluan brenda Shoqatën e Shpirtrave duke u përpjekur për të apeluar në Quincy se trajtimi i Hollows duhet të lihet në Shinigami. Quincy refuzoi të pranonte situatën. Me kalimin e kohës, numri i Quincy u rrit dhe cikli i shpirtrave u bë më i paqëndrueshëm, duke e detyruar Shinigamin që me dëshirë të fshijë Quincy në mënyrë që të ruante ekuilibrin e botës.
Të zhgënjyer nga lufta e fundit, Shinigami refuzoi të merrte pjesë, duke zgjedhur në vend që të caktojë burimet e tyre të kufizuara për të reaguar ndaj Hollow më të rrezikshme dhe sulmeve aktuale Hollow. Kjo shkaktoi armiqësi të madhe ndaj Shinigamit. Gjyshi i Uryū Ishida, Sōken Ishida, ishte avokati i fundit i këtij plani, por u vra nga një grup Hollow para se Shinigami të arrinte.
Në kuadër të legjendës Quincy, ekziston një këngë e njohur si Kaiser Gesang (聖帝 頌歌, Kaizā Gezangu, gjermanisht për "Kënga e Perandorit", japonisht për "Himni i Mbretit") që flet për një mbret të mbyllur. Sipas këngës, vula do të thyhet dhe mbreti do të rifitojë zemrën pas 900 vjetësh. 90 vjet pas, intelekti i tij do të kthehej. Dhe 9 vjet më pas, fuqia e tij do të kthehej. Për të rimarrë fuqitë e tij, mbreti do të duhej të vjedhë fuqitë e Quincy të papastër. Kjo legjendë u provua e vërtetë kur Yhwach vodhi fuqitë e Masaki Kurosaki dhe Kanae Katagiri. Megjithatë, sipas Yhwach, ka një pjesë shtesë të kësaj kënge: 9 ditë pasi ai rifiton fuqinë e tij, perandori do të rifitojë botën.
Filozofia
Ndërsa ata janë të trajnuar për t'u përballur me Hollows në mënyrë që të mposhtin ata ashtu siq Shinigami bëjnë, dallimi më i madh midis Quincy dhe Shinigami, që nga kohët e lashta, është nëse do të vrasin apo jo për të vrarë Hollows. Shinigami pastron Hollowat me Zanpakutō e tyre dhe i dërgon ato në Shoqatën e Shpirtrave, ndërsa Quincy vranë Hollows.