cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peter Handke
Biografia
Gjatë luftërave të viteve '90 në Bosnje dhe në Kosovë, mori anën e serbëve. Ka qenë kundërshtar i bombardimeve të NATOs në Kosovë dhe përkrahës i Sllobodan Milosheviq. Shkrimet e tij për Luftërat Jugosllave dhe kritikat për bombardimet e NATO-s ndaj Jugosllavisë dhe fjalimi i tij në varrimin e Slobodan Milošević kanë shkaktuar polemika, dhe ai është përshkruar gjerësisht si një mbrojtës i nacionalizmit ekstrem serb. Është fitues i çmimit Georg Büchner Prize, Franz Kafka Prize dhe International Ibsen Award; i fundit ishte kontroversial dhe Handke u përball me protesta në Oslo dhe u përshkrua në mediat norvegjeze si fashist i miqësuar me kriminelë lufte. Në vitin 2006 nominimi për Heinrich Heine Prize shkaktoi skandal, ndërsa çmimi u tërhoq për shkak të bindjeve të tij politike.
Pasi fitoi çmimin Henrik Ibsen, paratë e fituara ua dhuroi serbëve të Kosovës. “Populli serb në Kosovë është popull tragjik, po ashtu humbës. Unë mbaj anën e humbësit”, citohet të ketë thënë Hendke. Sipas medieve serbe, ai ka vizituar 13 kisha ortodokse në këtë fshat.
Më 18 Mars 2006, përpara më shumë se 20,000 personave të pranishëm në varrimin e Milošević, Handke mbajti një fjalim në gjuhën serbe që ngjalli polemikë në Perëndim.
Në vitin 2006, Handke fitoi çmimin [Heinrich Heine, por paratë e çmimit prej 50,000 € duhej të aprovoheshin nga këshilli i qytetit të Düsseldorf. Anëtarët e partive kryesore të këshillit deklaruan se do të votonin kundër dhënies së çmimit Handke, duke rezultuar në tërheqjen e çmimit.
Në vitin 2014, Handke fitoi çmimin International Ibsen Award. Disa kritikë kërkuan që juria të jepte dorëheqje. Përzgjedhja e tij u dënua nga PEN Norway. Bernt Hagtvet, ekspert i totalitarizmit e quajti dhënin e çmimit Handkes "një skandal i paprecedent," duke thënë që "dhënia e çmimit Ibsen autorit Peter Handke është e krahasueshme me dhënien e çmimit Immanuel Kant për Joseph Goebbels." Një grup demonstruesish protestuan kundër tij kur arriti për të marrë çmimin.
Gauchy
Gauchy është një komunë franceze, e cila ndodhet në Departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Gauchy ka një popullsi prej 5351 banorë dhe sipërfaqe 6.24 km², me një dendësi prej 858 banor/km².
Milaim Rama
Milaim Rama (lindur më 29 shkurt 1976) është një ish futbollist profesionist zviceran me origjinë shqiptare.
Kariera me klube
Ai filloi karrierën e tij profesionale në FC Thun dhe pati një periudh të shkurtër me FC Augsburg në Gjermani.
Karriera ndërkombëtare
Rama u thirr për herë të parë në kombëtaren zvicerane në vitin 2003 nga trajneri Köbi Kuhn. Ai u bë lojtari i parë me origjinë shqiptare që u thirr në Rossocrociati.
Lufta kundër drogës
parapamje|250x250px|Colin Powell viziton Kolumbinë në mbështetje të Planit të Kolumbisë. Lufta kundër drogës është një fushatë globale, e udhëhequr nga qeveria federale e Shteteve të Bashkuara, e ndalimit të drogës, ndihmës ushtarake dhe ndërhyrjes ushtarake, me synimin për të reduktuar tregtinë e paligjshme të drogës në Shtetet e Bashkuara. Nisma përfshin një sërë politikash droge që synojnë të dekurajojnë prodhimin, shpërndarjen dhe konsumin e drogave psikoaktive që qeveritë pjesëmarrëse dhe Kombet e Bashkuara i kanë bërë të paligjshme. Termi u popullarizua nga media menjëherë pas një konference për shtyp të dhënë më 18 qershor 1971, nga Presidenti Richard Nixon - një ditë pas publikimit të një mesazhi të veçantë nga Presidenti Nixon drejtuar Kongresit mbi Parandalimin dhe Kontrollin e Abuzimit me Droga - gjatë të cilit ai deklaroi drogën abuzimi me “armikun numër një publik”. Ai mesazh për Kongresin përfshinte tekstin për kushtimin e më shumë burimeve federale për "parandalimin e të varurve të rinj dhe rehabilitimin e atyre që janë të varur", por kjo pjesë nuk mori të njëjtën vëmendje publike si termi "luftë kundër drogës". Dy vjet përpara kësaj, Nixon kishte shpallur zyrtarisht një "luftë kundër drogës" që do të drejtohej drejt zhdukjes, ndalimit dhe burgosjes. Në vitin 2015, Aleanca për Politikat e Drogës, e cila mbron përfundimin e Luftës kundër Drogave, vlerësoi se Shtetet e Bashkuara shpenzojnë 51 miliardë dollarë në vit për këto iniciativa, dhe në vitin 2021, pas 50 vitesh të luftës së drogës, të tjerët kanë vlerësuar se SHBA ka shpenzuar rreth 1 trilion dollarë për të.
Më 13 maj 2009, Gil Kerlikowske - Drejtori i Zyrës së Politikës Kombëtare të Kontrollit të Drogës (ONDCP) - sinjalizoi se administrata e Obamës nuk kishte në plan të ndryshonte ndjeshëm politikën e zbatimit të drogës, por gjithashtu se administrata nuk do të përdorte termin "Lufta". mbi Drogat”, sepse Kerlikovske e konsideron termin si "kundërproduktiv". Pikëpamja e ONDCP është se "varësia ndaj drogës është një sëmundje që mund të parandalohet dhe trajtohet me sukses.. bërja e barnave më të disponueshme do ta bëjë më të vështirë mbajtjen e komuniteteve tona të shëndetshme dhe të sigurta".
Në qershor 2011, Komisioni Global për Politikat e Drogës publikoi një raport kritik mbi Luftën kundër Drogës, duke deklaruar: "Lufta globale kundër drogës ka dështuar, me pasoja shkatërruese për individët dhe shoqëritë në mbarë botën. Pesëdhjetë vjet pas inicimit të Konventa e vetme për drogat narkotike e OKB-së dhe vite pasi Presidenti Nixon nisi luftën e qeverisë amerikane kundër drogës, nevojiten urgjentisht reforma themelore në politikat kombëtare dhe globale të kontrollit të drogës. Raporti u kritikua nga organizatat që kundërshtojnë një legalizim të përgjithshëm të drogës.
Vërbiçani
Vërbiçan është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë.
Hovmantorp
Hovmantorp është qytet në provincën Småland, Suedi me 3,001 banorë më 2010.
Lokaliteti arkeologjik "Tuma-Gur"
Lokaliteti Arkeologjik -'Tuma-Gur' është një monument i trashëgimisë kulturore në Zaskok, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-431/80.
Hafsa bint Omer
Jeta e hershme
Hafsa ishte bija e Omer ibën el-Hatabit dhe Zejneb bint Madhuvn. Ajo u lind "kur Kurejshët po ndërtonin Qaben, pra pesë vjet para se Profeti të dërgohej, dmth në 605.
Martesa
Ajo ishte e martuar me Hunais ibn Hydhejfe, por ngeli e ve në gusht 624.
Sapo Hafsa kishte përfunduar periudhën e pritjes, i ati Umeri i ofroi dorën Osman ibn Afanit, dhe më pas Ebu Bekrit ; por ata të dy e refuzuan atë. Kur Omeri shkoi tek Muhammedi për t'u ankuar për këtë, Muhammedi u përgjigj: "Allahu do ta martojë Osmanin me një më të mirë se vajzën tënde dhe do ta martojët me vajzën tënde me një më të mirë se Osmani".
Muhammedi u martua me Hafsan në Shaban AH 3 (në fund të Janarit ose në fillim të Shkurtit 625). Kjo martesë "i dha Profetit mundësinë për t'u bashkuar me këtë pasues besnik", Dmth Omerin, i cili tani u bë vjehrri i tij.
Vepra e saj
Kur Osmani u bë Kalif, e përdori kopjen e Hafsas kur standardizonte tekstin e Kuranit. Gjithashtu thuhet se ka transmetuar gjashtëdhjetë hadithe nga Muhamedi.
Vdekja
Ajo vdiq në Shaban AH 45, pra, në Tetor ose Nëntor 665. Ajo është varrosur në varrezat el-Baki pranë Nënave të tjera të Besimtarëve.
Uzina e Instrumenteve Abrazive, Tiranë
Uzina e Instrumenteve Abrazive, Tiranë ishte uzinë për prodhimin e mjeteve, lëndëve dhe instrumenteve gërryes. U vu në shfrytëzim më 1980, e projektuar dhe e ndërtuar plotësisht me forcat e veta. UIA prodhonte shumë lloje instrumentesh gërryese prej materialesh të ndryshme me lidhës qeramike ose bakeliti me përmasa e trajta të ndryshme, si instrumente gërryese të sheshta, konike, unazore, cilindrike, sferike, katrore etj. Plotësonte nevojat kryesore të vendit dhe rreth 90% të prodhimeve ishin në përputhje me standardet ndërkombëtare.
Uzina e Lëndëve Plastike Lushnje
Uzina e Lëndëve Plastike, Lushnje ishte uzina më e madhe për prodhimin e lëndëve plastike prej kloruri të polivinilit, e vënë në shfrytëzim më 1976. Lënda e parë bazë ishte rrëshira e klorurit të polivinilit, që prodhohej në Uzinën e Sodës dhe PVC në Vlorë. Prodhonte thasë ambalazhi, fletë me gjerësi deri 4 m për mbulimin e serrave me ngrohje diellore, tuba të fortë me diametër deri 250 mm që duronin trysni deri 6 atm e ato përdoreshin kryesisht për ujitje në bujqësi, pllaka të buta e të forta, artikuj për përdorim të gjerë (linoleum, mushama shiu, mbulesa tryeze, tekstile të veshura me PVC). Prodhonte gjithashtu kokrriza PVC të forta e të buta, për nevoja të ndërmarrjeve të tjera.
Mbretëria e Serbisë
Që nga viti 1817, Principata drejtohej nga dinastia Obrenović (u zëvendësua nga dinastia Karagjorgjeviq. për një kohë të shkurtër). Principata, suzerainty e Perandorisë Osmane, de fakto arriti pavarësinë e plotë kur trupat e fundit osman u larguan nga Beogradi në 1867. Kongresi i Berlinit në 1878 njohu pavarësinë zyrtare të Principatës së Serbisë, dhe në përbërjen e saj rrethet e Nishit, Pirot, Toplica dhe Vranje hynë në pjesën Jugore të Serbisë.
Në 1882, Serbia u ngrit në statusin e një mbretërie, duke mbajtur një politikë të jashtme miqësore ndaj Austro-Hungarisë. Midis 1912 dhe 1913, Serbia e zgjeroi shumë territorin e saj përmes angazhimit në Luftërat e Parë dhe të Dytë Ballkanike - Sandžak-Raška, Vilayet e Kosovës dhe Maqedonia e Vardarit u aneksuan. Në fund të Luftës së Parë Botërore në 1918 u bashkua me Vojvodinën dhe Mbretërinë e Malit të Zi, dhe në dhjetor 1918 u bashkua me shtetin e krijuar rishtazi të Sllovenëve, Kroatëve dhe Serbëve për të formuar Mbretërinë e Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve (më vonë u njoh si Mbretëria e Jugosllavisë ) nën sundimin e vazhdueshëm të dinastisë serbe Karagjorgjeviq.
Principata e Serbisë
Principata e Serbisë ishte një shtet në Ballkan që erdhi në ekzistencë si rezultat i revolucionit serb i cili zgjati midis 1804 dhe 1817.
Kelvini
Kelvini eshte njesia e temperatures termodinamike dhe paraqet 1/273.16 pjese te temperatures termodinamike te pikes se trefishte te ujit.
Mbretëria e Serbisë
Principata e Serbisë
Në fillim, principata përfshinte vetëm territorin e ish- Pashalukut të Beogradit, por në 1831-1833 u zgjerua në lindje, jug dhe perëndim. Më 1867 ushtria osmane la Princin, duke siguruar pavarësinë e saj de-fakto. Serbia u zgjerua më tej në jug-lindje në 1878, kur fitoi njohje të plotë ndërkombëtare në Kongresin e Berlinit. Më 1882 u ngrit në nivelin e Mbretërisë së Serbisë.
Arbaxhinjtë
Arbaxhinjtë - quheshin transportuesit e mallrave në të kaluarën kur rrugët ishin shumë të këqija dhe ishte e pamundur të depërtonin mjetet e tjera. Arbaxhinjtë në Mitrovicë kishin qerret e mbuluara që zakonisht tërhiqeshin nga kuajt dhe pasi ngarkonin mallin merrnin rrugët e Pejës, Jeni-Pazarit, Sjenicës, Plavës, Vushtrrisë, Prishtinës etj.
Mbretëria e Serbisë
Lufta Serbo-Bullgare, 1885
Kur Austro-Hungaria deklaroi se do të bashkohej me luftën në anën e Serbisë, Bullgaria u tërhoq nga Serbia duke lënë kufirin serbo-bullgar pikërisht aty ku kishte qenë para luftës. Traktati i paqes u nënshkrua në 19 shkurt 1886, në Bukuresht. Si rezultat i luftës, fuqitë evropiane pranuan aktin e Unifikimit të Bullgarisë që ndodhi më 6 shtator 1885.
Grushtshteti i Majit 1903
Mbreti Aleksandër I i Serbisë dhe gruaja e tij jopopullore Mbretëresha Draga u vranë brenda Pallatit Mbretëror në Beograd, natën e 28-29 maj 1903. Gjithashtu u qëlluan edhe përfaqësues të tjerë të familjes Obrenović. Ky akt rezultoi në zhdukjen e Shtëpisë së Obrenovi, e cila kishte qeverisur Serbinë që nga viti 1817.
Pjetri I
Pas grushtit të shtetit të majit, Skupština Serbe ftoi Peter Karađorđević të marrë kurorën serbe si Peter I të Serbisë. U krijua një monarki kushtetuese me shoqërinë ushtarake Hand Hand, që vepronte prapa skenave. Marrëdhëniet tradicionale të mira me Austro-Hungarinë përfunduan, pasi dinastia e re mbështetej në mbështetjen e Perandorisë Ruse dhe bashkëpunim më të ngushtë me Mbretërinë e Bullgarisë.
Në prill 1904 traktati i Miqësisë dhe në qershor 1905 u nënshkrua bashkimi doganor me Bullgarinë. Si përgjigje Austro-Hungaria imponoi një Luftë Tarifore ( luftë derri ) të viteve 1906-1909. Pas zgjedhjeve të vitit 1906, Partia Radikale Popullore erdhi në pushtet. Më 1908 Austro-Hungaria aneksoi Bosnjën, ku Serbia kishte shpresuar të zgjeronte territorin e saj.
Kriza Boshnjake
Kriza Boshnjake e vitit 1908-1909 (referuar edhe si kriza e aneksimit ) shpërtheu në pamjen publike kur më 5 tetor 1908, Mbretëria e Bullgarisë shpalli pavarësinë e plotë të saj nga Perandoria Osmane dhe më 6 tetor 1908, kur njoftoi Austro-Hungaria aneksimi i Bosnje-Hercegovinës, e cila ishte e populluar kryesisht nga sllavët e Jugut.
Rusia, Perandoria Osmane, Britania, Mbretëria e Italisë, Serbia, Principata e Malit të Zi, Perandoria Gjermane dhe Franca u interesuan për këto ngjarje. Në prill 1909, Traktati i Berlinit i vitit 1878 u ndryshua për të pranuar status quo- në e re dhe për t'i dhënë fund krizës. Kriza dëmtoi përgjithmonë marrëdhëniet midis Austro-Hungarisë nga njëra anë dhe Rusisë dhe Serbisë nga ana tjetër. Aneksimi dhe reagimet ndaj aneksimit ishin disa nga shkaqet kontribuese të Luftës së Parë Botërore.
Dhjetë vjet Luftë
Midis 1912 dhe 1922 Serbia u përfshi në një numër luftrash që e sollën atë në prag të shkatërrimit total dhe përfunduan me fitoren dhe zgjerimin e saj. Fitimtar në Luftërat e Parë dhe të Dytë Ballkanike, ajo fitoi hapësira të konsiderueshme territoriale të Ballkanit Qendror dhe pothuajse dyfishoi territorin e saj.
Luftërat Ballkanike dhe zgjerimi
Negociatat midis Rusisë, Serbisë dhe Bullgarisë çuan në Traktatin e Aleancës Serbo-Bullgare të Marsit 1912, i cili synonte të pushtonte dhe të ndajë Maqedoninë e mbajtur osmane. Në maj u arrit një aleancë serbo-greke dhe në tetor 1912 u nënshkrua një aleancë Serbi-Mal i Zi.
Pasi filloi lufta, Serbia, së bashku me Malin e Zi, pushtuan Prishtinën dhe Novi Pazarin. Në Betejën e Kumanovës serbët mposhtën ushtrinë osmane dhe vazhduan të pushtojnë Shkupin dhe tërë vilajetin e Kosovës. Regjioni i Metohisë (i njohur si Lugina e Dukagjinit) u mor nga Mali i Zi. Në Manastir dhe Ohër njësitë e ushtrisë serbe vendosën kontakte me ushtrinë greke.
Popullsitë e serbëve etnikë dhe shqiptarët priren të zhvendoseshin pas pushtimeve territoriale. Si rezultat i përbërjes shumetnike të Kosovës, administratat e reja provokuan një përgjigje të përzier nga popullsia lokale. Ndërsa shqiptarët nuk e mirëpritën sundimin serb, popullsia jo-shqiptare (kryesisht serbët por edhe sllavët e tjerë jugorë) e konsideruan këtë një çlirim.
Më 29 nëntor 1913 u krijua Qarku Draç i Mbretërisë së Serbisë në pjesën e territorit të Shqipërisë të kapur nga Perandoria Osmane gjatë Luftës së Parë Ballkanike. Qarku Draç serb kishte katër rrethe ( срез   ): Drač (Durrës), Lješ (Lezhë), Elbasan dhe Tirana.
Pas Luftës së Parë Ballkanike të vitit 1912, Kosova dhe Maqedonia veriperëndimore u njohën ndërkombëtarisht si pjesë e Serbisë dhe Metohia veriore si pjesë e Malit të Zi në Traktatin e Londrës të majit 1913.
Mosmarrëveshjet e vjetra në lidhje me territorin e Maqedonisë midis anëtarëve të Lidhjes Ballkanike dhe kryesisht Serbisë dhe Bullgarisë, çuan në Luftën e Dytë Ballkanike. Këtu, Serbia, Greqia, Rumania, Perandoria Osmane dhe Mali i Zi luftuan kundër Bullgarisë në 1913.
Kufijtë e fundit u ratifikuan në Traktatin e Bukureshtit të 1913. Serbia erdhi për të kontrolluar tokën e cila u bë e njohur si Maqedonia e Vardarit, dhe sot qëndron e pavarur si Republika e Maqedonisë së Veriut, por Serbia e bllokuar nga toka ishte e ndaluar të fitonte hyrjen në Detin Adriatik nga Principata e sapokrijuar e Shqipërisë, ndërsa shumë shqiptarë etnikë mbetën brenda kufijve të rinj serbë. Si rezultat i këtyre luftërave, popullsia e Serbisë u rrit nga 2.9 milion në 4.5 milion dhe territori u rrit me 81%.
Në një raport për Romën, Lazër Mjeda, Arqipeshkvi i Shkupit, vlerësoi se 25,000 shqiptarë u vranë nga forcat serbe gjatë dhe pas konfliktit.
Vrasja në Sarajevë
Vrasja e Archduke Franz Ferdinand të Austrisë më 28 qershor 1914 në Sarajevë (asokohe pjesë e Austro-Hungarisë ) solli në kokë tensionet midis Austro-Hungarisë dhe Serbisë. Pas vrasjes në Sarajevë ishte organizata sekrete e oficerëve serbë Dora e Zezë. Vrasësit u mbështetën nga një "hekurudhë nëntokësore" e civilëve serbë dhe oficerëve ushtarakë që siguruan transport dhe i fshehën; pjesëtarët e ushtrisë serbe që i trajnoi ata, i inkurajoi ata dhe siguruan armë, harta dhe informacione të tjera. Pas vrasjes, komplotistët u arrestuan në Bosnje-Hercegovinë dhe u gjykuan në Sarajevë në tetor 1914
Objektivi politik i vrasjes ishte prishja e krahinave jugore sllave nga Perandoria Austro-Hungareze. Vrasja e Arkduke Franz Ferdinand shkaktoi një varg ngjarjesh ndërkombëtare që përqafuan Rusinë dhe fuqitë kryesore evropiane në konflikt.
Lufta e Parë Botërore
Më 28 korrik 1914 Austro-Hungaria shpalli luftë kundër Serbisë.
Më 1915 Serbia u pushtua nga trupat e huaja pas një pushtimi të kombinuar nga trupat austro-hungareze, gjermane dhe bullgare. 135,000 ushtarët e Ushtrisë Serbe u tërhoqën përmes Shqipërisë dhe u evakuuan në ishullin Grek të Korfuzit, dhe në pranverën e vitit 1916, ata u bënë pjesë e një Fronti të sapoformuar të Salonikës. Më 1916, Mbretëria e Malit të Zi u pushtua nga Austro-Hungaria.
Në fund të luftës dhe kolapsit të Austro-Hungarisë, Serbia kaloi nëpër ndryshime rrënjësore brenda ditëve. Më 28 nëntor 1918, ajo zhyti Mbretërinë e Malit të Zi në Kuvendin e Podgoricës.
Më 1 Dhjetor 1918, Serbia u bashkua me Shtetin e krijuar rishtazi të Sllovenëve, Kroatëve dhe Serbëve për të formuar një shtet të ri jugor sllav, Mbretërinë e serbëve, kroatëve dhe sllovenëve. Vendi i ri vazhdoi të sundohej nga monarkia serbe kur në gusht 1921 princi Aleksandar I u bë mbret.
Mbretëri
Gjatë ekzistencës së saj, Mbretëria drejtohej nga dy dinasti: Shtëpia e Obrenović dhe Shtëpia e Karađorđević. Mbreti Milan Obrenović vendosi nga 6 Mars 1882 deri më 6 Mars 1889, kur ai rrëzoi fronin. Ai u pasua nga djali i tij, Aleksandar Obrenović, i cili sundoi nga 6 Mars 1889 deri në 11 Qershor 1903, kur u vra nga një grup oficerësh. Therja e çiftit mbretëror (mbreti dhe mbretëresha Draga ) nga dora e zezë tronditi Evropën. Kjo hapi rrugën që pasardhësit e Karađorđe (Karageorge), të vlerësuar nga serbët në të gjithë Ballkanin si njeriu që hodhi zgjedhën turke, të kthehen në fron. Petar Karađorđević fillimisht ishte i gatshëm të pranonte kurorën, të pështirë ashtu siç ishte nga grushti i shtetit. Sidoqoftë, ai më në fund e pranoi dhe ishte sovrani i Mbretërisë nga 15 qershor 1903 deri më 1 dhjetor 1918, ditën kur u shpall Mbretëria e serbëve, kroatëve dhe sllovenëve.
Qytetet
Qytetet më të mëdha në Mbretërinë e Serbisë ishin (me shifrat e popullsisë nga rreth 1910-1912):
Transporti
Serbia ishte e vendosur gjeografikisht në rrugën e disa rrugëve tregtare që lidhnin Evropën Perëndimore dhe atë Qendrore me Lindjen e Mesme. Lugina e Morava ishte në një rrugë tokësore të rëndësishme strategjike që lidhte Evropën Qendrore me Greqinë dhe Kostandinopojën. Gjatë shekullit XIX u bënë përpjekje të mëdha për të përmirësuar transportin në këto lidhje. Në Kongresin e Berlinit në 1878, Austro-Hungaria ndihmoi Serbinë të fitonte territore të reja, me kusht që Serbia të nënshkruante një konventë të re. Konventa e detyroi Serbinë të ndërtojë linjën hekurudhore nga Beogradi në Vranje dhe kufijtë turq dhe bullgarë në tre vjet. Për më tepër, detyrimi për të nënshkruar kontratat tregtare ishte vendosur ndaj Serbisë, si dhe një kërkesë për të kryer punë rregulluese në Đerdap. Qeveria serbe e aprovoi këtë traktat duke miratuar Ligjin për shpalljen e Konventës. Si pasojë, Hekurudhat Serbe u formuan në 1881. Trafiku i rregullt në linjën hekurudhore Beograd-Niç filloi në 1884.
Dunière-sur-Eyrieux
Dunière-sur-Eyrieux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Dunière-sur-Eyrieux ka një popullsi prej 428 banorë dhe sipërfaqe 7.73 km², me një dendësi prej 55 banor/km².
Gërdelica (Leskoc)
Gërdelicë (serbisht: Грделица/Grdelica) është fshat në komunën e Leskocit, Serbi.
Armando Broja
Armando Broja (lindur më 10 shtator 2001) është një futbollist profesionist që luan si një sulmues për klubin anglez Southampton, në huazim nga Chelsea. Lindur në Angli, ai përfaqëson kombëtaren e të rinjëve të Shqipërisë. Ndërsa në 29 Gusht 2020 ai grumbullohet për herë të parë në Kombëtaren Shqiptare A.
Karriera ne klub
Më 26 shkurt 2020, Broja nënshkroi kontratën e tij të parë profesionale me skuadrën Premier League  Chelsea pasi ra dakord për një marrëveshje dyvjeçare. Më 8 mars, ai bëri debutimin e tij profesional në një fitore 4–0 në shtëpi kundër Evertonit, pasi hyri si zëvendësues në minutën e 86-të në vend të Olivier Giroud.
Më 18 korrik 2021, Broja nënshkroi një kontratë të re pesëvjeçare me klubin.
Huazimi te Vitesse
Më 21 gusht 2020, Broja nënshkroi për Vitesse në një huazim një sezon. Më 19 shtator, ai shënoi golin e tij të parë në ligë në një fitore 2–0 ndaj Sparta Roterdamit. Broja përfundoi periudhën e huazimit te Vitesse si golashënuesi më i mirë i tyre në Eredivisie për sezonin 2020–21, duke shënuar dhjetë gola.
Huazimi në Southampton
Më 10 gusht 2021, Broja u huazua te klubi tjetër i Premierligës Southampton për sezonin 2021–22. Në debutimin e tij më 25 gusht, ai shënoi dy gola në një fitore 8–0 ndaj Newport County në Ligën Dy në raundin e dytë të EFL Cup. Më 16 tetor, Broja shënoi golin e tij të parë në ligë për klubin në një fitore 1–0 kundër Leeds United; ai u bë lojtari i parë shqiptar që shënoi në Premier League.
Të rinjtë
Nën 19 vjeç
Më 28 maj 2019, Broja mori një thirrje nga Shqipëria U19 për ndeshjet miqësore kundër Kosovës U19. Më 3 qershor 2019, Broja bëri debutimin e tij me Shqipërinë në ndeshjen e parë miqësore kundër Kosovës pasi u emërua në formacionin startues dhe shënoi golin e tretë të skuadrës së tij gjatë një fitore 3–1 jashtë fushe.
Nen 21 vjeç
Më 9 qershor 2019, Broja bëri debutimin e tij me Shqipërinë U21 në ndeshjen miqësore kundër Uellsit U21 pasi u zëvendësua në minutën e 46 -të në vend të Din Sula dhe shënoi dy golat e skuadrës së tij gjatë një fitoreje 2–1 në shtëpi.
Ekipi i parë
Në maj 2019, Broja mori një thirrje nga Shqipëria për një kamp trajnimi në Durrës(Kompleksi Tropikal), Shqipëri nga 21 deri më 26 maj 2019.
Më 7 shtator 2020 ai bëri debutimin e tij në humbjen 1–0 në shtëpi kundër Lituanisë. Më 5 shtator 2021, Broja shënoi golin e tij të parë të lartë në ndeshjen kualifikuese të Kupës së Botës 2022 FIFA kundër Hungarisë, duke ndihmuar ekipin e tij të fitonte 1–0.Me pas do te shenonte ne San Marino dhe ne ndeshjne tjeter kualifikuese ndaj Hungarise.
Jeta personale
Broja ka lindur në Slough të Anglisë nga prindër shqiptarë nga Malësia e Madhe.
Lokaliteti arkeologjik "Pusi i Gogës"
Lokaliteti Arkeologjik - Pusi i Gogës është një monument i trashëgimisë kulturore në Babush, Ferizaj, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 0301-629/85.
Xhani Shqerra
parapamje|250x250px|Xhani Shqerra
Xhani Shqerra (3 qershor 1984) ka lindur në Elbasan dhe është prezantues, autor televiziv, publicist e arredues i brendshëm.
Jeta personale
Xhani Shqerra ka studiuar në Itali për Shkenca Politike në degën e Marrëdhënieve Ndërkombëtare e Institucione Evropiane në Universitetin e Milanos. Për shumë vite ai ka jetuar në Milano së bashku me familjen e tij. Fillimet e karrierës artistike datojnë që në moshën pesëvjeçare në Shtëpinë e Pionierit si këngëtar. Më pas, ai punon në televizionin "ETV" në Elbasan si prezantues i emisioneve për fëmijë.
Jeta artistike
Xhani Shqerra është shfaqur në skenën shqiptare që në vitet 2000 me këngët e tij të suksesshme si: "Un posto nel tuo cuore",  "Tu juego" (2006), "Chanson d'amour" (2009) dhe "Pa fund" (2010). Ai është gjithashtu një personalitet televiziv popullor dhe prezantues i netëve Gala në modë, muzikë dhe garë filmash. Në vitin 2012, Xhani merr pjesë në spektaklin shumë të njohur "Dancing with the Stars Albania". Ai është autor i shumë programeve televizive shqiptare:
Uzina e pjesëve të ndërrimit për industrinë tekstile në Berat
Uzina e pjesëve të ndërrimit për industrinë tekstile në Berat uzinë mekanike shqiptare e specializuar, që u vu në shfrytëzim më 1978. U projektua dhe u ndërtua me forcat tona. Plotësonte nevojat e industrisë tekstile për pjesë ndërrimi dhe prodhonte makineri automatike të tezgjahut, të mbështetur në një teknologji të përparuar. Merrej edhe me projektimin e prodhimin e tipave të rinj të makinave për industrinë tekstile.
Bombë tymi
__NOINDEX__ parapamje|250x250px|Një burrë që mban një bombë tymi të ndezur Një bombë tymi është një fishekzjarrë e krijuar për të prodhuar një sasi të madhe tymi gjatë ndezjes.
Shiko edhe
Granatë tymi
Uzina e Përpunimit të Thellë të Naftës, Ballsh
Uzina e Përpunimit të Thellë të Naftës, Ballsh uzinë e industrisë së rëndë shqiptare, që u vu në shfrytëzim më 1978. Përpunon një pjesë të madhe të naftës që nxirret në vend dhe bën përpunimin e mëtejshëm të gjithë karburanteve që prodhohen në uzinat e qytetit Kuçovë, Cërrikut dhe Fierit. Duke u mbështetur në metodat fizike dhe kimike siguron marrjen e më shumë karburantëve nga naftat, sidomos nga ato të rëndat, dhe përmirëson cilësitë e tyre duke larguar squfurin dhe duke rritur karakteristikat energjetike. Uzina përbëhet nga 10 impiante prodhimi. Në impiantin e kokzimit të ngadalshëm në temp. 500° merren më shumë nënprodukte të lehta (gaz, benzinë, gazoil etj.) nga mbetjet e rënda të distilimit parësor të naftës (mazutet), kurse në impiantin e hidropastrimit bëhet pastrimi me hidrogjen i gjithë karburanteve nga përbërësit e padëshirueshëm (squfur, azot, oksigjen). Impiante të rëndësishme në përbërjen e uzinës janë ai i platformimit icu benzinës së hidropastruar i përmirësohen karakteristikat energjetike (rritet numri i oktanit) dhe ai i krekingut katalitik, ku gazoili shndërrohet në benzinë me numër oktani të lartë dhe gaz me përmbajtje të lartë hidrokarburesh të pangopura. Uzina prodhon mbi 20 produkte të gatshme si gaz të thatë, gaz të lëngët, tretësa, benzinë, vajgure, gazoile, vaj solar, kok nafte, dhe disa lëndë të para për industrinë kimike (benzen, toluen, ksilen, squfur, sulfur natriumi, përzierje hidrokarburesh të pangopura në gjendje të gaztë) etj.
Pengu
parapamje|310x310px|Policia stërvitet shpesh për të rimarrë pengjet e marra me forcë, si në këtë ushtrim. Pengu është një person i kapur nga një rrëmbyes me qëllim që të detyrojë një palë tjetër, e cila i kushton një vlerë të lartë lirisë, mirëqenies dhe sigurisë së personit të kapur, si p.sh. një i afërm, punëdhënësi, forcat e rendit ose qeveria për të vepruar. ose të përmbahen nga veprimi, në një mënyrë të caktuar, shpesh nën kërcënimin e dëmtimit të rëndë fizik ose vdekjes për pengun(ët) pas skadimit të një ultimatumi. Botimi i njëmbëdhjetë i Encyclopædia Britannica (1910-1911) e përkufizon një peng si "një person që dorëzohet nga njëra nga dy palët ndërluftuese te tjetra ose sekuestrohet si siguri për zbatimin e një marrëveshjeje, ose si masë parandaluese kundër disa akteve të luftës”.
Një palë që kap një ose më shumë pengje njihet si pengmarrës; nëse pengjet janë të pranishëm vullnetarisht, atëherë marrësi njihet si pritës.
Në shoqërinë civile, së bashku me rrëmbimin për shpërblim dhe trafikimin e qenieve njerëzore (shpesh të gatshëm për të shpërblyer robërit e saj kur janë fitimprurës ose për të tregtuar me ndikim), marrja e pengjeve është një aktivitet kriminal. Në kontekstin ushtarak, pengjet dallohen nga të burgosurit e luftës, pavarësisht se të burgosurit përdoren si kolateral në shkëmbimin e të burgosurve - dhe marrja e pengjeve konsiderohet si një krim lufte.
Me raste, marrja e pengjeve është një akt impulsiv dëshpërimi, pasi kur një akt kriminal shkon keq, krimineli ka forcë vdekjeprurëse në dispozicion dhe një kalimtar bëhet kolateral i nxituar, pavarësisht se perspektiva për t'iu shmangur drejtësisë mbetet e varfër, tani së shpejti i rrethuar nga forca vdekjeprurëse me qëllimi si dhe ndjekja penale për një krim të rëndë shtesë, nëse pengmarrësi i mbijetoi përplasjes së përshkallëzuar (jo gjithmonë qëllimi; shih vetëvrasjen nga polici). Këto përballje janë jashtëzakonisht dramatike dhe janë të spikatura në sytë e publikut, pavarësisht se janë mjaft të rralla. Marrja e pengjeve është nganjëherë mënyra e vetme për të zbatuar një plan, pra taktik, siç janë disa forma të arratisjes nga burgu, veçanërisht siç trajtohen në film.
Në ekstremin tjetër, mund të jetë një sipërmarrje biznesi tërësisht e llogaritur sipas asaj që përbën krim të organizuar. Përpara se të hyjnë në regjime të njohura për sundimin e dobët të ligjit, është e zakonshme që udhëtarët dhe biznesmenët e pasur të marrin sigurim për rrëmbimin dhe shpërblimin, megjithëse kjo do të jetë më pak efektive nëse plani i lojës së rrëmbyesit shndërrohet në zhvatje politike.
Rrëmbimi i fëmijëve nga prindër nuk konsiderohet përgjithësisht si pengmarrje, sepse zakonisht nuk ka kërcënim për dëmtim të fëmijës dhe nuk ka ultimatum në lidhje me kthimin e fëmijës (megjithëse ka raste kur ndikimi i marrë brenda marrëdhënies së dështuar prindërore është më i dëshiruar se fëmija), por përndryshe marrja e pengjeve dhe rrëmbimi janë të prirura të përzihen së bashku. Kur qëllimi është rreptësisht financiar, objektivi kryesor është ai i zhvatjes, edhe përballë një kërcënimi të rëndë për sigurinë e personit të robëruar nëse negociatat financiare dështojnë; anasjelltas, kur qëllimi është politik ose gjeopolitik, thjerrëza kryesore është terrorizmi.
Shiko edhe
Terrorizmi
Referenca
__PATP__
Julie Mertus
Julie A. Mertus (1963) është profesoreshë e Studimeve të Paqes dhe Konfliktit në Universitetin Amerikan. Ajo është bashkëpunëtore e veprës The Suitcase: Refugees' Voices from Bosnia and Croatia (Zërave të Suedisë: Refugjatët nga Bosnja dhe Kroacia), (Kaliforni, 1997), poashtu bashkëautore e veprës Open Wounds: Human Rights Abuses in Kosovo (Plagëve të Hapura: Abuzimet e të Drejtave të Njeriut në Kosovë) (1994) dhe autore e veprës: Local Action/Global Change (Veprimi Lokal / Ndryshim Global, 1999). Artikujt e Mertus mbi krizën e Kosovës janë shfaqur në shumë gazeta prestigjioze.
Deirdre McCloskey
Deirdre N. McCloskey (lindur Donald McCloskey, në 11 shtator 1942 në Ann Arbor, Michigan)  është një profesore amerikane që është Profesor i Dalluar (Distinguished Professor) i Ekonomisë, Historisë, Anglishtes, dhe Komunikimit në Universitetin e Illinois në Chicago (UIC). Gjithashtu, ajo ka qenë për pesë vite profesore e ftuar tek Erasmus University, Rotterdam. Që prej shtatorit të vitit 2007 ajo ka marrë gjashtë doktorate honorare. Në vitin 2013 ajo mori Çmimin Memorial Julian L. Simon nga Competitive Enterprise Institute për punën e saj që egzaminon aktorët në histori që çuan në avancime të arritjes njerëzore dhe në prosperitet. Interesat e saj kërkimore kyesore përfshijnë origjinën e botës moderne, keqpëdorimin e domethënies statistikore në ekonomi dhe në shkenca të tjera, si dhe studimi i kapitalizmit, ndër të tjera.
Vërmica (Prizren)
Vërmicë është një fshat në komunën e Prizrenit, Kosovë. Ky është një ndër fshatrat me të njohur nga popullsia kosovare pasi qe eshte pike kufitare me Shqiperine. Vermica është fshat turistik dhe si specialitet ka  gatimin e Peshkut ku Gravidojne disa restaurante Si: Liqeni, Univers, Iliria, Mifabeli etj. Vermica është e banuar 100% me Shqiptar dhe fshatin e perbejne keta fise Rakaj, Qovanaj, Kolukaj, Fanaj, Xhoxhaj, Xhahaj,Sulaj Kadriaj,Pulajdhe Koçinaj Infrastruktura: Sa i perket aspektit infrustrukuror, ky fshat eshte i urbanizuar. Bashkim Rakaj.
Mësonjëtorja e parë shqipe në Myzeqe : 1908-2008
Mësonjëtorja e parë shqipe në Myzeqe : 1908-2008 libër me studime, esse, dokumente me autor Naun Kule. Redaktorë Koli Xoxi, Iljaz Gogaj. Botuar në Tiranë nga "Globus R." në vitin 2008. Libri ka 222 faqe. ISBN 9789995630157
Granata e tymit
__NOINDEX__ parapamje|Një granatë tymuese britanike L83A1, e prodhuar në maj 2008. Kjo granatë tashmë është përdorur. Një granatë tymi është një granatë e tipit bombole e përdorur si një pajisje sinjalizuese, pajisje për shënjimin e objektivit ose zonës së uljes, ose si një pajisje kontrolluese për lëvizjet e njësisë.
Granatat e tymit në përgjithësi lëshojnë një sasi shumë më të madhe tymi sesa bombat e tymit, të cilat janë një lloj fishekzjarre që zakonisht fillojnë me një siguresë të jashtme dhe jo me një kunj dhe janë më komplekse. Granatat e tymit shpesh kushtojnë rreth 40 dollarë në krahasim me bombat tymi, të cilat shpesh mund të kushtojnë vetëm disa cent. Shprehja "të pi duhan", që do të thotë të falsifikosh, të bësh bllof ose të rrahësh rreth shkurret, vjen nga përdorimi ushtarak i granatave tymuese për të errësuar dhe fshehur lëvizjen; Në mënyrë të ngjashme, "tymi i popit", që rrjedh nga një mënyrë e zakonshme e porositjes së përdorimit të granatave tymuese, përdoret si një term zhargon për largimin e shpejtë të një vendi.
Shiko edhe
Granata, Granata Trullosëse.
Rōjūrō Ōtoribashi
Rōjūrō Ōtoribashi (鳳 橋 楼 十郎, Ōtoribashi Rōjūrō), zakonisht quhet si Rose (ロ ー ズ, Rōzu), është kapiteni i divizionit të 3-të në Gotei 13 dhe Visored. Nënkoloneli i tij është Izuru Kira. Ai ishte gjithashtu një kapiten mbi 100 vjet më parë para dëbimit dhe u rikthye në postin e tij të vjetër disa kohë pas betejës kundër Sōsuke Aizen.
Personaliteti
Një burrë në dukje i pispillosur me një ajër të pa interesuar, Rose është një nga anëtarët më të zhveshur të Vizitorëve. Ai është parë shpesh duke akorduar kitaren e tij dhe të bisedojë me Love në vend që t'i kushtojë vëmendje asaj që po ndodh rreth tij. Ai është i interesuar për muzikë dhe shpesh diskuton për çfarëdo teke që kanë dalë së fundmi, siç është albumi i atëhershëm i Prince of Darkness. Ai gjithashtu kënaqet duke lexuar manga, një kalim kohe e ndarë me Love dhe Lisa, megjithëse irritohet nëse dikush e prish atë për të.
Megjithë sjelljen e pakënaqur që shfaq, ai kujdeset për shokët e tij Visored; ai buzëqesh lumturisht kur e kupton se Hachi është i lumtur që ka takuar Orihime, për shkak të ngjashmërive të dukshme në lidhje me aftësitë e tyre shëruese. Ai gjithashtu deklaron se "familja po rritet", për shkak të Ichigo dhe Orihime që vijnë për të qëndruar me ta, madje pretendojnë se partneri / homologu i tyre i lartpërmendur, Hiyori dhe Hachi, ishin po ashtu të lumtur. Rose duket se i kushton vëmendje të madhe efektit dramatik gjatë betejës, siç shihet me fillimin e një fjalimi mbi natyrën njerëzore për tu bashkuar kundër një armiku të përbashkët dhe përpjekjen e tij për tu ngritur në mënyrë dramatike nga rrënojat e një ndërtese në të cilën u hodh brenda, duke e bërë Love të mërzitur atë si përgjigje në të dyja rastet.
Aftësitë
Si kapiten, Rose e shikon veten si një shpatar të aftë, pasi ai ishte i sigurt se mund të merrej me Kensei në betejën e tyre.
Rose është mjaft mjeshtëror me një armë si kamxhiku. Gjatë luftës së tij me Coyote Starrk, ai lëvizi gjatësinë e Kinshara me pak përpjekje dhe kontrolloi me lehtësi drejtimin e sulmit, në mënyrë që të ngatërronte armikun e tij. Ai gjithashtu mund të përdor Kinshara në të dy duart e tij të djathta dhe të majta.
Maska Hollow e Rose është ndryshe nga shokët e tij Visored, maska e tij ka një sqep. Ndërsa mban maskën, fuqitë e Rose plotësojnë fuqitë e tij Shinigami. Rose mund ta mbaj maskën deri në tre minuta.
Zanpakutō
Zanpakutō i Rose quhet Kinshara. Doreza e thikës ka formë si të diamantit me skajet e lakuara konkave, dhe ka një dorezë portokalli. Në formën e Shikai, shpata shndërrohet në kamxhik të artë dhe mund të zgjerohet, shumë si Shikai i Renji Abarai.
Në shtëpinë e bardhë
Në shtëpinë e bardhë, roman me autor Halil Kajtazi. Botuar në Prishtinë, në vitin 1996. Libri ka 355 faqe.
Rōjūrō Ōtoribashi
Zanpakutō
Aftësia e Shikai: Kur lulja në fund të kamxhikut të Rose i bashkëngjitet armikut, Rose ngrihet në kamzhik me gishtat, duke bërë që ajo të shkëlqejë dhe të bëjë tingullin e një teli kitare të ngathët. Kjo tingull udhëton gjatësinë e kamxhikut në majën e luleve, dhe krijon një vorbull të tingullit reverberues që vepron si një valë shoku, duke shkatërruar gjithçka brenda një zone të konsiderueshme të shpërthimit.
Në formën e Bankai, Kinshara Butōdan formon një palë të madhe të duarve lundruese, me njërën që mban një shkop të madhe dirigjues dhe disa qenie të mëdha me zgjatje në formë petale në fytyrat e tyre përpara Rose. Rose përshkruan shifrat si "Valltarët e Vdekjes".
Aftësia e Bankai: Kinshara Butōdan i lejon Rose të përdorë muzikë për të krijuar iluzione fizike. Rose shprehet se muzika e tij i jep fuqi mbi zemrën e shënjestrës: për sa kohë që zemra e shënjestrës është mashtruar, iluzionet janë realiste dhe të fuqishme sa të dëmtojnë fizikisht objektivin dhe të ndikojnë në mjedisin sikur të ishin të vërteta. Sulmet e ndryshme që iluzionet përdorin vunë në vallet e ndryshme që interpretojnë "Valltarët": Rose kontrollon më tej këto vallëzime duke i kryer me një shkop dirigjues si dirigjent muzikor.
Bankai funksionon në atë mënyrë që kërkon që viktimat të dëgjojnë muzikën për iluzionin që të ndodhë, kështu që nëse viktimat mohon dëgjimin e tyre, ata bëhen plotësisht imunë ndaj efekteve të Kinshara Butōdan.
Arat e Kishës
Arat e Kishës - lokalitet në territorin e fshatit Batahir 20 km larg Mitrovicës. Sipas evakovimit të kujtimeve të përcjellura brez pas brezi fjala është për pronat që kishte kisha në këtë fshat. Fshatarët punonin tokat me te tretën për llogari të kishës.
Gostia (roman)
Gostia, roman me autor Bashkim Shehu. Botuar në Tiranë nga "Eurorilindja", në vitin 1996. Libri ka 128 faqe.
Pranles
Pranles është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardèche të rajonit Auvernia-Rhône-Alpes. Pranles ka një popullsi prej 464 banorë dhe sipërfaqe 29.49 km², me një dendësi prej 16 banor/km².
Ndërtimi i Shkodrës
parapamje| Skulpturë e përmasave të vërteta të grave gjysmë të mbytura, muzeu i [[Kalaja e Shkodrës|Kalasë së Rozafës]] Kanga e kalasë së Shkodrës siç njihet mes shqiptarëve, ose Ndërtimi i mureve të Shkodrës (Зидање Скадра, Zidanje Skadar) është një poemë që i paraprin ciklit kosovar të eposit serb. Ajo bazohet në motivin e sakrificës njerëzore.
Koha dhe vendi
Ngjarjet e përshkruara në këtë pandehet të kenë ndodhur në fillim të shekullit 14. Jovan Tomiq ka dalur në përfundimin se kënga duhet ta ketë patur origjinën në viset rreth Shkodrës, që sot janë në Shqipërinë Veriore, Mal të Zi dhe Hercegovina Jugore, ku tradita e familjes Mrnjaçeviq ka qenë e fortë. Përfundimi i tij u mbështëtet edhe nga studjues të tjerë
Barleti te Rrethimi i Shkodrës kumton se ka një rrëfenjë vernakulare mbi ndërtimin e kalasë, sipas të cilit i kishin rënë në dorë disa shkrime ku flitej për njëfarë Roze dhe të motrën, quajtur Fa, që ishin themelueset e para të Shkodrës dhe prandaj fortesa u quajt Rozafa.
Shekuj më vonë konsujt francez Hecquard dhe Degrand kodifikojnë variante tjera të kësaj balade, në të cilën gjendet edhe motivi i murosjes. Vuk Karaxhiq mbledh këngën që në gjuhën serbe titullohet Zidanje Skadra (Ndërtimi i Shkodrës), e regjistruar prej një vendësi nga Kolashini, që Skëndi e çmon se duhet të ketë qenë tradicionale nga ato anë. Sipas të cilës ndërtimi i kalasë i atribuohet mbretit Vukagjin dhe vëllezërve të tij, Uliosha e Goiko të Mrnjavçeviqëve.
Kanga e kalasë së Shkodrës siç e këndonte populli, u mblodh gjithashtu nga Kasem Taipi.
Johann Frank
Johann Frank (14 maj 1938 – 2 janar 2010) ishte futbollist dhe trajnerë austriak.
Dashuria e meteorëve që shuhen
Dashuria e meteorëve që shuhen, roman nga Albona Selimi. Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 1996. Libri ka 132 faqe.
Dashuri e huaj
Dashuri e huaj, roman me autore Elvira Dones. Botuar në Tiranë nga "Çabej MÇM", në vitin 1997. Libri ka 234 faqe.
Ujku i natës së fundit
Ujku i natës së fundit, roman me autor Zyhdi Morava. Botuar në Tiranë nga "Morava", në vitin 1996. Libri ka 90 faqe.
Near
Near (ニア, Nia) është më i vogli nga dy pasardhësit e L-së, i rritur në Shtëpinë e Wammy - jetimorja e Watarit për fëmijë të talentuar në Winchester, Angli. Pas vdekjes së L, Near fillon hetimin e tij për çështjen Kira, duke mbledhur prova për një periudhë prej katër vjetësh. Near i çon gjetjet e tij Presidentit të Shteteve të Bashkuara dhe zbulon se është pasardhësi i vërtetë i L. Shpejt pas kësaj, Near bëhet kreu i Provizionit Special për Kira dhe vazhdon kërkimin për Kira. Pasi bëri kontakte me "L" (Light Yagami), Near fillon të dyshojë se ai është edhe Kira. Emri i tij i vërtetë është Nate River (ネイト=リバー, Neito Ribā).
Koncepti
Tsugumi Ohba, shkruesi i Death Note, tha që ai i dha Near një hobi për të luajtur me lodra (kryesisht robotë); ai gjithashtu grumbullon "gjëra" si një zhvillim nga hobi i L-së për grumbullimin e kubeve të sheqerit, duke theksuar pamjen e tij fëminore.
Emri i dhënë "Nate" vjen nga fjala "natyrore", dhe "River" simbolizon që talentet e Near rrjedhin nga L. Prandaj, Near është pasardhësi natyror i L. Emri është "supozuar" për të treguar se Near është një "natyral" gjeni i bekuar nga lart". Pseudonimi i Near është i përbërë nga shkronjat e para dhe të fundit të Nate River, të shkëmbyera për të bërë një fjalë të njohur.
Ohba tha se ai e la Obata të krijonte modelet e karaktereve dhe i kërkoi që t'i bënte të dy personazhet të dukeshin "pak" L-ish. "Obata tha se që kur Ohba donte të "përfshinte pak L" në Near dhe Mello, ai u përpoq të mbante "çuditshmëria dhe sytë e pandas".
Obata shtoi se dizajnet për personazhet u ndërruan në fazën e dizajnit; Mello përfundimtare kishte modelin e Near dhe anasjelltas. Obata tha se kur krijoi një përshkrim të dizenjove, redaktori i tij shkruajti emra të gabuar që shoqëronin modelet. Kur Obata mori miratimin, ai nuk mund të thoshte se etiketat ishin të pasakta. Obata tha se, për të, Near ishte "më i lig" se Mello. Ai ndihet tani që "është më mirë" që ndodhi ndërprerja.
Obata tha se kur pa për herë të parë Near, ai "as nuk e dinte se çfarë dreqi kishte veshur". Ai tha se "ishte e vështirë" duke tërhequr veshjen e Near pasi ai nuk e kuptonte montimin e rrobave të tij. Obata tha se kur u vendos për pizhame, për shkak të temës "lodrash" që Near përfaqëson, "gjërat u lehtësuan shumë". Artisti deklaroi se ndërsa afrohej, koncepti i papjekurisë së tij u bë "më i fortë dhe më i fortë", pasi ai beson se tipare të tilla zbulohen më mirë "gradualisht". Obata përmendi faktin që në fillim, lodra e vetme e Near përbëhej nga shigjetat.
Ohba ka thënë se kukullat e gishtave të përdorura nga Near në kapitullin e fundit nuk ekzistonin në miniatura dhe se ai ndjeu që skenat përfundimtare "dukeshin më të freskëta" me praninë e kukullave. Obata tha se ai ndjente se mund të shprehte pjesët "negative" të Near me kukullat. Ohba shtoi se dikush mund të shihte "anën e tij të errët në llojin e tij të kukullave që ai përdori". Obata tha që Near së pari solli kukullat e gishtave dhe i vizatoi me një shënues magjik; ai më pas tha që Near duhet të ketë krijuar kukullat e tjera më pas. Edhe pse Near respekton L-në, Obata e sheh Near që nuk e pëlqen L-në si një person, siç thotë Near, "Nëse nuk mund ta fitoni lojën, nëse nuk mund ta zgjidhni enigmën, atëherë jeni thjesht një humbës". Meqenëse ai i referohet L-së si një humbës, Obata kishte Near ta përshkruante L-në si të shëmtuar; megjithatë, Near punoi shumë për kukullën e Mello, pasi Near e pëlqente Mello.
Kur u pyetën: "Kush mendoni se është personazhi më i zgjuar [në Death Note]?" Obata u përgjigj: "Near. Sepse ai mashtron".
Personaliteti
Near është shumë inteligjent, megjithëse pamja dhe sjellja e tij fëminore mund të bëjë që të tjerët, siç është David Hoope, Presidenti i Shteteve të Bashkuara, të vënë në dyshim aftësitë e tij. Ai ka një mani për zgjidhjen e problemeve komplekse dhe e shikon një hetim si zgjidhjen e një enigme. Ai është shumë vëzhgues dhe një herë u pa duke bashkuar një enigmë që ishte pothuajse plotësisht e bardhë. Ai është i aftë kur bëhet fjalë për shumë detyra dhe është në gjendje të monitorojë ekranet e shumta të kompjuterit në të njëjtën kohë. Near gjithashtu duket të jetë ambidextrous, duke luajtur shigjeta me dorën e tij të majtë dhe duke bërë zare me të djathtën.
Pavarësisht aftësive të tij gjeniale, Near ka njohuri të ulëta sociale dhe është i keq në bashkëveprimin me të tjerët. Siç thuhet në Death Note 13: How to Read, "ai është në gjendje të shfaqë fuqitë e tij të vërteta deduktive kur ka mbështetjen e anëtarëve të tij". Libri gjithashtu thotë se Near është larg nga njerëzit, sepse ai është i ndjeshëm. Afër është mjaft i varur nga kodi, siç shihet kur ai i kërkon Resterit që ta shoqërojë atë gjatë fluturimit të tij për në Japoni për shkak se nuk kishte fluturuar kurrë vetëm.
Near tregon shumë më shumë emocione dhe shfaq shumë më shumë shprehje të fytyrës në manga sesa ai në anime. Për shembull, kur anëtarët e SPK u vranë rreth tij në anime, Near mban një vështrim të ashpër, por ai është dukshëm i mërzitur në manga. (Sidoqoftë, në anime, është e mundur që ai të jetë prekur vërtet nga vdekja e anëtarëve të SPK-së, pasi ai filloi ta keqtrajtojë Light për dhurimin e fletores menjëherë pasi ata vdisnin, kur menjëherë pas kësaj Near e pranoi veten se me rrethanat e Light me të cilën përballemi, çdokush do ta kishte dhënë fletoren.)
Me interesa jashtëzakonisht fëminore, rrethina e tij gjithmonë ka lodra, zare ose shigjeta të shpërndara përreth. Edhe pse ai luan vetëm, bashkon së bashku një enigmë me model që fillon nga askund dhe të ngjashme tregon lehtësisht një shembull të aftësive dhe inteligjencës së tij. Normalisht, fiksimi i tij me lodra është i lehtë, por ai duket se i ka të preferuara, të tilla si lodrat që mori me vete kur u arratis nga selia e SPK ndërsa ishte nën sulm nga Hitoshi Demegawa dhe mbështetës të tjerë të Kira. Shumica e lodrave të tij janë llojet që duhen lëvizur manualisht, siç janë figurat e tij të veprimit, shigjetat dhe kukullat. Lodrat e tij elektronike përfshijnë rosat e tij prej gome me telekomandë dhe një tren me bateri.
Sidoqoftë, përkundër interesave dhe aktiviteteve të tij fëminore, ai duket se është më i pjekuri në realist krahasuar me Light, L dhe Mello, kur bëhet fjalë për idealet e tij, me një këndvështrim shumë pragmatik për drejtësinë, duke qenë ekzistencialist.
Përderisa L përdorë shkronjën "L" në formë Old English Text MT/Cloister Black, Near përdorë shkronjën "N" në formën Wedding Text BT/ClerestorySSK për të përfaqësuar veten gjatë hetimit të Kira.Në kapitullin one-shot, ai është treguar duke kryer hetime si "L" dhe duke përdorur formën e shronjës "L" në Old English Text MT/Cloister Black.
Kastrati (fis)
42.28333°N, 19.43333°W parapamje|Djalë nga Kastrati, 1909. parapamje|Bajraqet shqiptare më 1918. Kastrati mbulon seksionin 30. parapamje|Modele qethjesh në Kastrat dhe [[Shkrel, bërë nga Edith Durham]] Kastrati është një rrethinë dhe fis historik shqiptar. Së bashku me Hotin, Kelmendin dhe Shkrelin konsiderohen si një nga fiset e Malësisë. Kjo rrethinë fisnore në territorin e Shqipërisë është përshtatur në Ndjesinë administrative Kastrat. Kastrati qe një fis, një komunitet që është në dijeni të lidhjeve të përbashkëta të gjakut dhe të historisë së përbashkët që kthehet prapa deri tek një mashkull paraardhës.