cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boboshtica
Kultura
Në Boboshticë mund të vizitoni dhe kisha të hershme si kisha e “Shën Marisë”, kisha e “Shën Gjon Pagëzorit ” " Shën Dhimitrit". Dy kishat e fundit që janë pjesa e mbetur nga 13 kisha e 3 Manastire Ortodokse që kishte ky fshat. Origjina e banorëve të hershëm është historikisht e vërtetuar dhe ata janë shqiptarë ose bullgarë të largët të kohës së Carëve sllavë që më pas janë shqiptarizuar plotësisht, dihet që shkollat ishin greke, gjuha që shkruhej ishte greqisht, shumë mbishkrime në fshat janë në këtë gjuhë por gjuha e folur ishte shqip dhe bullgarisht, po ashtu dhe kishat që përbëjnë dhe vërtetimin kryesor historik arkeologjik janë me mbishkrime greke. Përdoreshin dy gjuhë për komunikim, një dialekt sllav dhe flitej dhe shqip. Sot të gjithë banorët janë shqiptarë me origjinë arumune apo jo dhe të tjerë vendas. Fshati ka shumë mëna, pemë shekullore, e raki prej ketij fruti të mrekullushem traditë që ruhet këtu e mijra vjet. Gjithashtu mund të gjeni restorante të tipit tavernë shumë cilësorë me gatime të freskëta e tradicionale që janë pothuajse njëlloj me kuzhinën greke. Natyra është e mrekullushme dhe në çdo stinë fshati merr një bukuri të veçantë.
Zhulati
Zhulati është fshat në jug të Shqipërisë në pjesën perëndimore të aksit Tepelenë-Gjirokastër, shtrihet në gjerësi gejografike 40°07'11" veri dhe gjatësi 19°59'20" lindje. Adrimistativisht nga Zhulati varen edhe Fushë-Bardhë dhe Fushë-Vërria Ky fshat është shquar për një qëndrim të shquar patriotik shqiptar.
Historia
Kronikat e vjetra për fshatin Zhulat dikur e përmendin atë me emrin Julius, diku Zhul, diku ndryshe. Sundimtarët bizantinë e më vonë venedikasit, jo aq shumë për vetë Zhulatin, por më shumë për pronat e banorëve të Zhulatit përgjatë bregdetit Jonian, fushat e luginës së Rrëzomës, e në gjithë pellgun e begatë të Delvinës. Historiani turk, Evlia Çelebi, shkruan se Zhulati ndodhet në një zonë të thellë malore, ka 200 shtëpi të vendosura pranë një fortifikimi natyror tepër mbrojtës. Shpatet e maleve dhe kodrave përreth tij ishin të mbuluara me vreshta. "Banorët e tij merren me shkëmbime të produkteve të zejtarisë me qytete të tjera brenda dhe jashtë krahinës... Kështjellën e Zhulatit e ka themeluar mbreti i Spanjës, kur këta banorë ishin aleatë të tij. Më vonë, me dredhi e shtiu në dorë Duka i Venedikut e më pas në shekullin e Bajazitit të shenjtë, e zaptoi Qedik Ahmet Pasha... Ajo ngrihet drejt qiellit në mënyrë madhështore... Kështjellë e pashembullt në bukuri, të cilës mund t‘i përngjasë ajo e Kordusit ose ajo e Benefshes në Peloponez" Kështu që nuk ishin të paktë të krishterët shqiptarë që braktisnin fenë e tyre dhe përqafonin islamin, në mënyrë që të mundësonin përfshirjen e tyre në shërbime të ndryshme me karakter ushtarak. Rasti i mbrojtësve shqiptarë të kështjellës së Zhulatit (fshat në rrethin e Gjirokastrës), të cilët ndërruan fenë pasi vetëm kështu mund të mbeteshin në shërbimin e lartpërmendur, është fakt tepër domethënës për atë çka u theksua më sipër.
Etnografi Entologji
Për Petro Zhulatin nga ky fshat këndojnë, duke e vene theksin që ka luftuar kundër bizantinëve megjithëse ata ishin në kulmin e fuqisë së tyrë.
Kostumi popullor është ai i përdorur në atë zone.
Tek rrapi në Taroninë Që është pranë Zhulatit Seç e mblodhi miqësinë Të lidhin ligat e fatit Gjithë krahinat i ftuan Delegatët të dërgojnë Kishin për të biseduar Nga të gjitha anët rrodhën…..
Kulturë
Mbi fshat qendrojne rrënojat e nje kalaje nga fillimet e shekulllt te tretë para eres sone. Vatra e Kulturës në Zhulat zhvillon edhe tani veprimtari kulturore.
Shih edhe
https://www.youtube.com/watch?v=Nd5lpLTkIGo&ab_channel=AulonaFolk
Caribou County
Caribou County është një nga  qarqet në shtetin federal Idaho të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
292 p.e.s.
Mbi vitin 292 p.e.s..
Miro Gavran
Miro Gavran (Trnava e Epërme, 1961 ) dramaturg, novelist, shkrimtar për fëmijë kroat dhe anëtar i Akademisë Kroate të Shkencave dhe Arteve. Veprat e tij janë përkthyer në 25 gjuhë. Librat e tij kanë pasur më shumë se 150 botime në vend dhe jashtë vendit. Dramat e tij dhe komeditë janë shfaqë premijerë në teatër, në më shumë se 250 vende të botës, dhe ka pas më tepër se tre milionë shikues. Është i vetmi dramaturg i cili jeton në Evropë, që është bërë një festival dedikuar atij, në të cilën luhen vetëm shfaqjet e tij, i cili është në Sllovaki, që nga viti 2003 i quajtur Gavranfest. Është bërë anëtar i Akademisë Ruse të Letërsisë. .
Shfaqjet teatrale, ndërmjet viteve 2000 deri më 2015
Miro Gavran është dramaturgu më i suksesshëm kroat në dhjetëvjetëshin e pare të shekullit njzetëenjë. Dramat e tij u shfaqen nëpër shumë vende të botës.
291 p.e.s.
Mbi vitin 291 p.e.s..
Tirana Bank
parapamje|Banka e Shqipërisë
Tirana Bank është banka e parë me kapital tërësisht privat në Shqipëri. Ajo u themelua me 1996 dhe gjatë kësaj periudhe ka pasur një zhvillim të madh, duke shtrirë degët e saj në të gjithë Shqipërinë. Sot, pas 18 vjetësh në tregun shqiptar, ajo është konsoliduar në treg, duke ofruar një gamë të gjerë produktesh dhe shërbimesh, që u përgjigjen me së miri kërkesave të klientëve të saj.
Tirana Bank është pjesë e BALFIN Group dhe operon në bashkërendim me objektivat dhe synimet e Grupit, për të qënë lider në ofrimin e shërbimeve financiare. Ajo vazhdon të rritet dhe zgjerohet, por ruan me rigorozitet filozofinë e saj për ofrimin e shërbimeve cilësore dhe për të qënë pararojë në ofrimin e produkteve të reja bankare në Shqipëri. Shumë prej bizneseve në Shqipëri e shohin Tirana Bank, si një pikë mbështetje të përhershme, për të investuar dhe zhvilluar me tej biznesin e tyre.
Rrjeti i Degëve
Sot Tirana Bank ka 52 degë në shumicën e qyteteve kryesore, zonat industriale dhe kalimet kufitare dhe zotëron një rrjet të gjerë ATM në të gjithë Shqipërinë. Shërbimi i klientelës në të gjithë rrjetin është në standarde profesionale dhe klienti mund të gjejë zgjidhje për çdo kërkesë apo nevojë financiare të tij. Objektivat në të ardhmen janë të lidhura ngushtë me “të qenit pranë klientit” dhe kjo tregon se ajo do të vazhdojë të zgjerohet si në aspektin gjeografik, po ashtu dhe në atë të produkteve dhe shërbimeve cilësore.
Personeli i Tirana Bank
Vendndodhja dhe personeli janë dy pikat kyçe të një banke, për t'i shërbyer sa më mire klientit. Nën këtë filozofi, Tirana Bank ka krijuar një staf profesionistësh, me eksperiencë te gjerë në fushën bankare, të cilët përkushtimin e tyre e identifikojnë me suksesin e bankës. Përkushtimi në punë, respekti ndërmjet kolegëve, shkëmbimi i eksperiencave dhe komunikimi profesional me klientin janë vlerat më të mira të stafit të Bankës sonë.
Kultura e organizatës sonë nxit shpirtin krijues, bashkëpunimin, punën në skuadër dhe shpërblimin e meritave, për të arritur objektivat primare dhe për të përmbushur me sukses misionin tonë.
Tirana Leasing
Tirana Leasing është themeluar në vitin 2004 në Shqipëri dhe ofron shërbime Leasing (qiramarrje të kredituar) për makina dhe automjete transporti me kushte të specifikuara. Ajo është kompania e parë Leasing e hapur në Shqipëri dhe së shpejti do të zgjerojë shërbimet e saj dhe për makineri, pajisje dhe prona të patundshme.
Stafi i kualifikuar i Tirana Leasing u jep klientëve gjithë asistencën e nevojshme për të kuptuar dobitë, që ofron Leasingu dhe si përfitojnë ata prej tij.
Psaka (Sul)
Psakë (greqisht: Ψάκα/Psáka) është fshat në qarkun i Çamërisë, Greqi.
Gjeografia
Nga veriu Psaka kufizohet me Skupicën, nga jugu me Nikolicanjin, nga lindja me Grykën dhe nga perëndimi me Peshtanin.
Toponimet të fshatit Psakë:(Kjo nuk është një listë e plotë të toponimeve për këtë fshat. Për më shumë informacion, shih shënimin më poshtë)
Demografia
Familjet në fshatin Psakë:
Boçenj, Buli, Çokatë, Dhimenj, Fotenj, Janenj, Poga, Poloni, Sulotë.
Bocsig
Bocsig është një komunë në qarkun Arad në Rumani. Ka një popullsi prej 3.576 banorësh dhe sipërfaqe 66,48 km2. Komuna është formuar nga bashkimi i 3 fshatrave: Bocsig, Mânerău, Răpsig.
Ekonomia e Gjakovës
Ekonomia e Gjakovës përbëhet kryesisht nga blegtoria dhe bujqësia, tregtia e ultë si dhe disa punishte të llojit të manifakturës të cilat kryesisht prodhojnë për nevojat e qytetit produkte të bazuara në lëndë të importuar.
Historia
Zanafillët e ekonomisë së qytetit duket të jenë në fushat dhe kullosat e fshatarëve si dhe këmbimi i tyre para formimit të qendrës tregtare në fushën e Jakovës. Ndërsa kjo qendër ngritët në qendër rajonale rreth viteve 1594/1595, vite të cilat merren edhe si vite të themelimit të qytetit. Kështu që rreth vitetve 1660, në qende të qytetit kishte lulëzuar hoteleria si dhe dyqanet në të cilat bëhej edhe finalizimi i produkteve të ndryshme të kohës, me të cilat i mbulonin kërkesat e tregut në hapësirën e Gjakovës si dhe të rrethnës së saj. Më vonë, nga prodhimet e daluara nga ekonomia e Gjakovës mbulohej edhe tregu i malësi së Gjakovës. Gjatë kohës së Rilindjes, qyteti kishte të zhvilluar disa degë të ekonomisë feudale ndërsa tregtia zhvillohej në rreth 1.000 dyqane. Gjatë kësaj kohe përmendet sistemi ekonomik i esnafe. Në vitet pas luftës së dytë botërore, ekonomia kishte rënë dhe dominonte ekonomia e kontrabandës. Me përforcimin e sistemit të vendosur Jugosllavë, diku para viteve 60 të shekullit të kaluar, sidomos pas kalimit të kohës së shtetzimit dhe serbizimit të pronave shqiptare, të quajtura nga komunistët si reforma agrare dhe sidomos pas viteve '68 të shekullit të kaluara, plani ekonomik i qytetit fillon të pregatitet. Plani i pregatitur fillon të zbatohet në praktik pas vitit 1974. Kështu ekonomisë së Gjakovës ërpos industrializimit të degëve ekzistuese i shtohen edhe disa degë të reja siq është p. sh. : industria e metaleve, industria e tekstilit etj. Mirëpo ky zhvillim fillon të ngecë pas vitit 1981 dhe të ndërprehet plotësisht pas vitit 1985. Pas këtij viti fillon ngecja e plotë dhe pas futjes së masave të dhunëshme nga qeveria e Serbis fillon shkatrrimi i ekonomis.
Kështu gjatë kësaj periudhe dhe periudhës së luftës ndërmarrje të shumta pësuan dëmtime të rënda, si p.sh Industria metalike “Metaliku” me repartet e përpunimit të telit, gypave, energjetika, transporti, “Sistemi” etj. pësojnë dëme në vlerë prej 5.716.600 DEM, ndërmarrja “Gorenje Elektromotori” në vlerë prej 781.5000 DEM, Industria e enëve “EMAL” prej 8.000 DEM, Ndërmarrja e teflonit “ENA” prej 128.220 DEM dhe Fonderia etj. Dëmet e shkaktuara gjatë luftës llogaritet të jenë 781.500 DEM, Korporata “DEVA” me SHA “Seperacionin”, SHA “Deva-Gasi”, sha “Transporti” dhe SHA “Deva Komerc” u dëmtuan në vlerë prej 1.075.000 DEM, Industria e gomës “ELEST” në vlerë prej 45.000 DEM, Kombinati i tekstilit “Emin Duraku” me SHA-re :
Sipas një raporti të Qeverisë së Përkohshme të Gjakovës të përpiluar nga “Drejtorati për Ekonomi e Financa dhe Punë Inspektuese” në gusht 1999 mbi “dëmet gjatë luftës në ekonominë e Gjakovës” dëmet e shkaktuara kapin vlerën prej 170.252.772 DEM. Kjo shumë duket të jetë vetë për sektorin shoqërorë të ekonomis.
Peter Bartl
Bashkëpunoi që më 1968 me Shêjzat e Koliqit, duke qenë edhe redaktor pёr pjesën gjermanishte tё kësaj reviste, por përgatiti recensione e artikuj shkencorë, deri nё numrin përkujtimor mbas vdekjes sё themeluesit tё saj. Bartl studioi historinë e Evropës Lindore, Sllavistikë dhe Turkologji në Göttingen dhe Mynih. Që nga viti 1980 ishte Profesor i Historisë së Evropës Lindore dhe Juglindore në Universitetin e Mynihut dhe gjithashtu ishte në krye të Institutit shqiptar atje.
Kantoni Saint-Germain-les-Belles
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Germain-les-Belles aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Hylja Avshar
Hülya Avşar (sqt. Hylja Avshar) lindi më 10 tetor të vitit 1963 në Ballëkesir (Balıkesir), është një aktore dhe këngëtare e famshëm Turq.
Karriera
Ajo u diplomua nga Ankara Cumhuriyet Lisesi dhe filloi të notojë profesionalisht për DSI. Në 1982, ajo dhe familja e saj u zhvendosen në Stamboll. Avshar mori pjesë në një miss-zgjedhje e organizuar nga revista Bulvar ku ajo u zgjodh si më e bukura. Më vonë, kurora e saj iu mor kur organizata e zbuloi që ajo ishte ndarë prej një martese të shkurtër. Në 1983, ajo debutoi në aktrim me filmin Haram. Në vitin 1984 e debutoi filmin Aysem me këngëtarin e famshëm turk Ibrahim Tatlises. Në vitet pasues, ajo aktroi në mbi 70 filma në rolin kryesor. Gjatë kesaj periudhe, ajo fitoi çmimin aktorja më e mire në festivalin e filmit të Moskës. Avshar ka publikuar 7 albume & 1 single deri me sot. Ndër të tjera ajo realizoi dhe nje show me emrin Hülya Avşar Show.
Në 2000, Avshar fitoi çmimin këngëtarja më e mire nga Kral TV.Po ketë vit, ajo shkruajti për gazetën Günaydın si kolumniste. Avshar është per momentin botuese e Hülya (një revistë mujore). Ajo luan tenis në bazën profosionale dhe mban një kampionat në turneun e tenisit TED 2001.
Hülya Avşar ka qenë e martuar me Kaya Çilingiroğlu, por ajo u nda 2005. Ajo ka një vajzë me emrin Zehra me ish bashkesortin e saj, Kaya Çilingiroğlu Kaya Çilingiroğlu (m. 1997–2005)
290 p.e.s.
Mbi vitin 290 p.e.s..
La Pera
La Pera është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Baix Empordà, të provincës Girona, në Katalonia. La Pera ka 446 banorë (2010), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 11.51 km2.
Lidhje të jashtme
La Pera
Cassia County
Cassia County është një nga  qarqet në shtetin federal Idaho të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Kantoni Saint-Jean-de-Daye
Kantoni Saint-Jean-de-Daye (frëngjisht: Canton de Saint-Jean-de-Daye) është një kanton në departamentin Manche, rajonin Basse-Normandie në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Saint-Jean-de-Daye. Ka sipërfaqe 145.48km2 dhe popullsi 6615 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Saint-Jean-de-Daye aktualisht përbëhet nga 12 komuna.
Provinca e Leçes
Provinca e Leçes (italisht: Provincia di Lecce) është një krahinë e Pulias me rreth 815.180 banorë, provinca e dytë më e populluar e Pulias pas asaj të Barit dhe e njëzeta më e populluar e Italisë. Ajo është përfshirë tërësisht në rajonin gjeografik të Salentos dhe është skaji më lindor i Italisë.
Provinca e Leçes, përfshin pjesën më jugore të Pulias dhe kufizohet në veri-lindje me Provincën e Brindizit, në veri-perëndim me Provincën e Tarantos, në lindje laget nga Deti Adriatik (Ngushtica e Otrantos)dhe në jug-perëndim nga Deti Jon.
Festivali Sunny Hill
2018
Edicioni i parë i festivalit u mbajt më 10 deri më 12 gusht 2018 në Parkun e Gërmisë. Sipas organizatorëve, më shumë se 18,000 njerëz morën pjesë në festival. Megjithatë, New York Times raportoi se kapaciteti i vendit prej 15,000 vendesh nuk ishte mbushur. Kostoja e biletave ishte 55 dollarë, gjë që u kritikua nga shumë për shkak të shkallës së lartë të papunësisë, veçanërisht tek të rinjtë. Festivali u organizua nga këngëtarja Dua Lipa së bashku me babain e saj për të mbledhur para për fondacionin Sunny Hill.
Lipa ishte kryesuesja dhe babai i saj gjithashtu performoi me grupin e tij, ODA dhe i përkiste një formacioni tjetër përkrah shumë artistëve nga Kosova dhe Shqipëria, mes të tjerëve Action Bronson dhe Martin Garrix. Action Bronson, i cili është mbështetës i legalizimit të kanabisit, është arrestuar nga policia kosovare pas performancës së tij në festival për tymosje të një xhingël në skenë dhe ndarjen e saj me publikun.
289 p.e.s.
Mbi vitin 289 p.e.s..
Festivali Sunny Hill
2019
Edicioni i dytë i Sunny Hill Festival u mbajt më 2, 3 dhe 4 gusht 2019 në Parkun Gërmia në Prishtinë. Festivali pati shfaqje të aktorëve ndërkombëtare, duke përfshirë Calvin Harris, Gashi, Klangkarussell dhe Miley Cyrus si dhe Dua Lipa. Përveç disa muzikantëve shqiptarë si Buta, Elvana Gjata, Ilira, Kejsi Tola, Kida, Ledri Vula, Lyrical Son, MC Kresha, Njomza dhe Yll Limani të cilët kanë performuar gjithashtu.
2020 / 2021
Nuk është mbajtur për shkak të Pandemisë Covid 19.
2022
Në korrik 2021, Dua Lipa njoftoi se një edicioni i tretë i Sunny Hill Festival është planifikuar të mbahet në vitin 2022 në Prishtinë më 4-7 gusht. Më 14 qershor 2022, Sunny Hill Festival përmes një postimi në llogarinë zyrtare në Twitter konfirmoi se festivali është zhvendosur nga Prishtina në Tiranë për shkak të vonesave nga autoritetet në sigurimin e licencave të nevojshme për vendndodhjen. Gjashtë ditë më vonë, Sunny Hill Festival sërish përmes një postimi në llogarinë zyrtare në Twitter konfirmoi se festivali do të mbahet në Prishtinë nga 4 deri më 7 gusht, ndërsa në Tiranë do të mbahet nga 26 deri më 28 gusht.
Qafa e Morinës
Qafa e Morinës është një qafë mali në kufirin midis Shqipërisë dhe Kosovës afër Tropojës së vjetër.
Clearwater County (Idaho)
Clearwater County është një nga  qarqet në shtetin federal Idaho të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Drenova (Korçë)
Drenovë është fshat në rrethin e Korçës, e njohur edhe si vendlindja e shkrimtarit të njohur shqiptar ASDRENI.
Historia
Drenova në fund të sundimit osman në Shqipëri, ishte e njohur si çiflig i pashait të njohur të Janinës, Ali Pashës, zullumin e të cilit jo vetëm çifçinjtë në Drenovë, por në përgjithës në këto anë as nuk mund ta duronin as nuk ishin në gjendje të liroheshin prej tij. Pas vdekjes së Ali Pashës, Drenova shëndrohet në çiflig të sulltanëve të Stambollit të cilët futën forma të reja të shfrytëzimit të fshatarëve. Në përpjekje që ta fitonin lirinë e çmuar, drenovarëve si thuhet, u kishte rënë ndërmend se si ta blenin. Në vitin 1875, tri vjet para se osmanët të ngatërroheshin me carin e Rusisë, të cilit gjithnjë e më shumë po u shtohej oreksi kolonialist, drenovarët e mërguar në Bukuresht, që i kishin pasuritë e veta në fshatin e lindjes, kishin mbledhur dy mijë e pesëqind lira osmane dhe, për gëzimin e gjithë fshatit, ja kishin dërguar Sulltanit në Stamboll. Me besimin e patundur që mund ta kenë vetëm ata që e kanë në duar fatin e të tjerëve, monarku i Osmanisë e dinte se këta fshatarë po blenin ashtu vetëm pak të drejta formale, por jo edhe lirinë e dëshiruar, prandaj ato pak lira për një pasuri aq të madhe i kishte marrë me zemergjerësi dhe nënqeshje hipokrite. Por shpejt shihet në jetën e drenovarëve të gëzuar për këtë gjest asgjë nuk ndryshon. Së shpejti, shumë etër u ngushtuan që të ju japin lejen dhe pagëzimin fëmijëve të tyre, për të marrë botën në sy.
Gjeografia
Pesë kilometra larg Korçës, në juglindje të saj, ndërmjet dy lumenjve të vegjël, në rrugën që shpije për në Kolonjë, gjendet Drenova, me rrugë të asfaltuar. Mali i Moravës, i cili qëndron në rrëzë dhe Fusha e Korçës, së cilës i qëndron në ballë, e bëjnë Drenovën fshat me një pozitë të përshtatshme dhe interesante gjeografike.
Drenova ka një klimë të mirë për tokat e plleshme të saj. Ekonomin e dominon bujqësia. Në arat e saj mbillen gruri, misri, fasulja ndërsa pemëtaria dallohet me kultivimin e pemës së manit te zi, mollës, dardhës, kumbullave, qershive dhe pemë të tjera që i përshtatën klimës së Shqipërisë. Kultivimi i vreshtarisë bëhet por jo me intensitet si në shekujt XVIII-XIX, kur Drenova e furnizonte Korçën me verë e rrush dhe manat e zeza prej të cilave nxirret rakia e njohur e manave.
Kantoni Cerisiers
Kantoni Cerisiers (frëngjisht: Canton de Cerisiers) është një kanton në departamentin Yonne, rajonin Bourgogne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Cerisiers. Ka sipërfaqe 145.82km2 dhe popullsi 2751 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Cerisiers aktualisht përbëhet nga 8 komuna.
Odhise Paskali
Odhise Paskali (Përmet, 22 dhjetor 1903 - Tiranë, 13 shtator 1985) ishte skulptor shqiptar. Cilësohet si themeluesi i skulpturës shqiptare dhe një nga personalitetet më të rëndësishme të artit shqiptar.
Biografia
U lind në Përmet, i biri i Paskal Thanasit dhe Kaliopesë së Lami Papadhimitrit. I ati në fillim qe sekretar në administratën turke të duhanit në Dishkatë e Kozhan dhe më pas prift në Koblarë, Miçan, Frashër, Zavalan e Soropull të Dangëllisë, në Lipe e Leusë pranë qytetit të Përmetit dhe në Bënjë të Shqerisë. në hapësirën e viteve 1903 - 1919, ka jetuar e qëndruar pranë familjes, me prindërit, Paskalin e Kaliopin, si dhe me tri motrat, me Uraninë, me Angjeliqinë dhe me Elpiniqin, në qytetin e Përmetit (1903 - 1910, 1914 - 1919, me disa muaj qëndrimi larg qytetit gjatë vitit 1916), në Koblarë (1911 - 1914) dhe në Frashër (nga maj deri në shtator apo tetor 1916). Më 1919 ai shkoi në Itali, ku më 1923 kreu Liceun dhe u regjistrua në Fakultetin e Letërsisë e të Filozofisë në Torino, ku më 1927 mbrojti diplomën në fushën e historisë së artit.
Veprat artistike
Skulptori i Popullit është i njohur për rreth 600 vepra në skulpturë, por mbi të gjitha në krijimtarinë e vet të larmishme janë të njohura veprat:
Aristidh Kola
Kontribute
Aristidhi bashkëpunoi me të gjitha rrethet e diasporës shqiptare në Botë. Ai mbante lidhje dhe bashkëpunoi me arbëreshët e Italisë, me shqiptarët e Amerikës, me intelektualë të Kosovës, të Turqisë dhe atyre të Shqipërisë. Ai ishte lidhur edhe me arbëreshët e Korsikës. A. Kola u bë i njohur në Greqi sidomos për përkrahjen morale që i dha luftës së UÇK-së duke u shfaqur në disa emisione televizive. Kjo shkaktoi reagimin e disa grupeve proserbe, me të cilat u ndesh në rrugë gjyqësore.
Miku i madh i të gjithë shqiptarëve
I qeshur dhe i dashur, Aristidhi ishte mik i të gjithë emigrantëve shqiptarë në Greqi. Në zyrat e shoqatës arvanitase “Marko Boçari”, organizoheshin aktivitete politiko-kulturore për Shqipërinë, si dhe për personalitete të rëndësishme arvanitase të Greqisë.
Aristidh Kola ka bërë një punë këmbëngulëse për afirmimin e identitetit arvanitas në Greqi. Ai nisi hartimin e fjalorit arvanitas, vepër të cilën nuk arriti ta përfundonte. A. Kola vdiq në vitin 2000 pas një sëmundjeje të rëndë (leucemi në gjak).
Raiffeisen Bank Shqipëri
Raiffeisen Bank Shqipëri është banka më e madhe në vend dhe zë vendin e parë në të gjithë treguesit kryesore të performancës. Totali i aseteve të saj është afro 2 miliardë Euro. Raiffeisen Bank International bleu Banken e Kursimeve në Shqipëri në 2004 dhe gjatë 6 viteve të kaluara e ka transformuar plotësisht Bankën e vjetër Shtetërore në një bankë me shërbime të plota që i shërben të gjithë sektorëve të biznesit dhe klientëve individë. Portofoli i kredisë është rritur nga zero që ishte në 2004 në që ishte në 2004 në 770 milion euro ne fund te 2010. Transformimi tani ka përfunduar dhe Banka ofron një gamë produktesh, procesesh, sistemesh dhe infrastrukturë degësh që krahasohen me standardet Evropiane të shekullit 21-te.
Raiffeisen Bank në Shqipëri ofron nje gamë të gjerë produktesh dhe sherbimesh në 4 pikat kyce të biznesit që operojmë -klientët individë, tregjet e Ndermarrjeve te Vogla dhe te Mesme (SME) dhe korporatave.Raiffesien Shqipëri fokusuar ne klientët individë, tregjet e Ndermarrjeve te Vogla dhe te Mesme (SME) dhe korporataveka investuar mjaft në përmirësimin dhe kompjuterizimin e degëve. Me dhënien e kredisë klientëve korporate dhe ndërmarrjeve të vogla dhe të mesme, me trajnimin intensiv të stafit dhe ofrimin e produkteve të reja bankare, Raiffeisen Bank e ka përforcuar pozicionin e saj udhëheqës në treg. Kjo përfshin të gjitha format e huasë, financimit me leasing, shërbimet bankare për të punesuarit, kredi dhe overdrafte, dhe shërbime bankare on-line në kohë reale nëpërmjet Multi Cash, një shërbim i yni bazuar në Internet si dhe Internet Banking.
Informacion Ligjor
Raiffeisen Bank Sh.a eshte subjekt i mbikqyrjes nga Banka e Shqipërise si autoriteti rregullator i mbikqyrjes bankare ne Shqipëri, ne perputhje me dispozitat e ligjit nr. 8269, date 23.12.1997 “Per Banken e Shqipërise” dhe ligjit nr. 8365, date 02.07.1998 “Per Bankat ne Republiken e Shqipërise”. Banka eshte licencuar nga Banka e Shqipërise me Licencen Nr.2/1998, date 11.01.1999 dhe i eshte leshuar Certifikate Nr. 2, date 24.12.2002, per sigurimin e depozitave nga Agjencia e Sigurimit te Depozitave, ne perputhje me dispozitat e ligjit nr. 8873, date 29.03.2002 “Per Sigurimin e Depozitave”.
Lidhje te jashtme
http://www.raiffeisen.al/
288 p.e.s.
Mbi vitin 288 p.e.s..
Custer County (Idaho)
Custer County është një nga  qarqet në shtetin federal Idaho të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Vaji i kikirikut
parapamje|Vaji i kikirikut Vaji i kikirikut është mjaft i shijshëm, gjë që shumë njerëz i shtynë që ta përdorin pa masë. Është shumë i përshtatshëm për mish dhe sallatë. Ka aromë të fortë, prandaj duhet përdorur në sasi të kufizuar.
Roberto Carlos
Roberto Carlos da Silva Rocha (lindur më 10 prill 1973), njohur më mirë si Roberto Carlos, është një ish futbollist profesionist brazilian. Ai filloi karrierën në Brazil si sulmues por më pas u zhvendos si mbrojtës i majtë, një pozicion ku ai luajti deri në fund të karrierës; ai është përshkruan si mbrojtësi i majtë më sulmues në historinë e lojës. Carlos është konsideruar si një nga mbrojtësit e majtë më të mirë të historisë.
Në nivel klubesh, ai u bashkua me Real Madridin në vitin 1996 ku luajti në mënyrë të suksesshme për 11 sezone, duke luajtur 584 ndeshje në të gjitha kompedicionet ku shënoi edhe 71 gola. Me klubin ai fitoi dy tituj të La Ligas dhe tre herë UEFA Ligën e Kampioneve. Në prill 2013, ai u emërua nga Marca në formacionin me të mirë të lojtarëve të huaj të Real Madridit. Carlos deklaroi tërheqjen nga futbolli në gusht 2012 në moshën 39 vjeçare.
Roberto Carlos filloi të luante me kombëtaren braziliane në vitin 1992. Ai ka luajtur në tre edicione të Kupës së Botës, duke ndihmuar ekipin të arrinte finalen e vitit 1998 në Francë; ai gjithashtu kontriboi në fitoren e turnamentit në vitin 2002. Me 125 ndeshje të luajtura, Carlos është lojtari i dytë në historinë e Brazilit për numrin e ndeshjeve të luajtura.
Shoqata
Karriera e tij si një lojtar futbolli profesional filluar në Palmeiras klubi brazilian Sao Paulo dhe União São João. Në vitin 1995 ai shkoi në Evropë, Inter Milan, por këtu ai nuk u përdor për pozicionin e saj të duhur në të majtën prapa.
Në vitin 1996 ai u transferua në Real Madrid kështu. Roberto Carlos Real fitoi me tre UEFA Liga e Kampionëve (1998, 2000 dhe 2002), dy pasuese Kupat e Botës (1998 dhe 2002) dhe spanjisht katër herë kampionatin (1997, 2001, 2003 dhe 2007).
Për sezonin 2007/08 ai u transferua në Fenerbahçe në Super Lig turk, ku ai nënshkroi një dy-kontratë vit me një opsion për një vit tjetër. Në Fenerbahçe, ai do të fitojnë një vit 4 milion euro. Qëllimi i tij i parë për Fenerbahçe, ai shënoi në 25 gusht 2007 me një të kryesuar kundër Sivasspor. Ky ishte qëllimi i kryesuar tretë të karrierës së tij pro.[1] Më 17 shtator 2008 ai bëri 115 e tij Luajnë në Ligën e Kampionëve UEFA dhe e vuri në një rekord të ri lojëra. Ai zgjatur kontratën e tij me Fenerbahçe në shtator 2008 deri në fillim të gushtit 2010 kur ai mori opsionin për një vit tjetër.[2]
Kombëtare
Ndërmjet viteve 1992 dhe 2006, Roberto Karlos ka luajtur në ekipin kombëtar brazilian. Dy ditë pas nisjes së ekipit brazilian nga Kupa Botërore 2006 në Gjermani, ai njoftoi dorëheqjen e tij. Në total ai luajti 125 ndeshje dhe shënoi njëmbëdhjetë gola. Së bashku me Cafu, ai është i vetmi lojtar i cili qëndronte në gjashtë finale (Copa America 1995, 1997 dhe 1999 Kupën e konfederata në vitin 1997 dhe Kupa e Botës 1998 dhe 2002), edhe pse ai ishte vetëm katër (Cafu fitoi pesë).
Speciale
Vetëm 168 centimetra i gjatë me lojtarët perimetër prej 58 cm kofshë është i njohur veçanërisht për të fuqishme të tij fillon të lirë. Për të gjatë që zhvilloi me 155 km/h rekordin botëror jozyrtar për shtënë më të vështira në futboll para braziliane, kjo është Heberson Ronny Furtado de Araújo, me 212 km/h ishte në sezonin 2008/2009 tejkaluar. [3] goditje legjendar e tij të lirë në 3 qershor 1997 në Francë në Tournoi de 21 Minutes kundër Francës. Ul topin me një perspektivë të madhe dhe përveç një trajektore të pabesueshme për të habitur portierin Fabien Barthez frëngjisht në qoshe larg drejtë.
Sukseset / Titulli
Si një lojtar kombëtare
Me klube
Awards
Privat
Roberto Carlos ka 7 fëmijë (Roberta, Giovanna, Roberto Carlos, Jr, Luca, Carlos Eduardo, Christopher dhe Rececca). Më 2 gusht 2005 Roberto Karlos betuar betimin në Kushtetutë spanjisht, dhe ka që nga kombësi spanjolle. Megjithatë, ai gjithashtu mbajti pasaportën e tij braziliane në mënyrë që të vazhdojë të luajë në ekipin kombëtar të vendit të tij të lindjes.
Vaji i peshkut
Vaji i peshkut fitohet nga mëlçia e peshqve që jetojnë në detrat e ftohta. Rekomandohet për konsum sepse përmban acide yndyrore omega-3. Këto acide peshqit i marrin nga algat të cilat i konsumojnë si ushqim p.sh haringat dhe sardinat. Acide yndyrore kanë edhe peshqit si toni dhe salmoni të cilët ushqehen me sardina. Shpesh në trupin e peshqve gjinden edhe materje toksike si merkur dhe dioksin. Më shumë se gjysma e prodhimtarisë së vajit të peshkut në botë merret nga salmoni i cili rritet në ferma të kontrolluara nga njeriu. .
American Heart Association rekomandon konsumin e 1g vaj peshku në ditë për pacientët me sëmundje të zemrës.
National Institutes of Health i ShBA përcakton kushtet se kur duhet të përdoret vaji i peshkut:
Miza Ce-ce
220px|parapamje|Miza ce-ce
Miza Cece ose Tsetse ndonjëherë shqiptohet tzetze dhe njohur ndryshe edhe si miza tik-tik, janë miza të ashpra të mëdha të cilat  jetojnë kryesisht në mes të kontinentit të Afrikës ndërmjet shkretëtirës Sahara dhe Kallahari. Ata jetojnë duke u ushqyer me gjakun e kafshëve kurrizore dhe janë vektorët biologjik afrikan kryesor të Trypanosomatid-it, e cila njerëzve u shkakton sëmundjen e gjumit dhe trypanosomiasis tek kafshët, e njohur gjithashtu si nagana.
Ce-ce është studiuar gjerësisht për shkak të transmetimit të sëmundjes së tyre. Këto miza janë multivoltine, zakonisht duke prodhuar rreth katër gjenerata në vit, dhe gjithsej deri në 31 gjenerata gjatë gjithë jetës së tyre.
Vaji i lulediellit
Vaji i lulediellit prodhohet nga farat e lulediellit. Ai i duron edhe temperaturat e larta, prandaj përdoret me të madhe. Por, pas nxehjes së parë nuk duhet përdorur më. Nëse vaji i lulediellit rafinohet, ai humbë shumë veti të dobishme.
286 p.e.s.
Mbi vitin 286 p.e.s..
Jules Verne
'''Verne lindi më 8 shkurt 1828, në Île Feydeau, një ishull i vogël artificial në lumin Loire brenda qytetit të Nantes, në Rue Olivier-de-Clisson nr. 4, (shtëpia e gjyshes së tij nga nëna). Prindërit e tij ishin Pierre Verne, një avokat me origjinë nga Provinsi, dhe Sophie Allotte de La Fuÿe, një grua e Nantes nga një familje vendase e lundruesve dhe pronarëve të anijeve, me prejardhje të largët skoceze. Në 1829, familja Verne u zhvendos disa qindra metra larg në Nr. 2 Quai Jean-Bart, ku vëllai i Verne, Paul lindi (1829), bashke me tre motrat Ana (1836), Matilda (1839) dhe Mari (1842).'''
'''Në 1834, në moshën gjashtë vjeç, Verne u dërgua në shkollën e konviktit në 5 Place du Bouffay në Nantes. Mësuesja, zonja Sambin, ishte e veja e një kapiteni detar që ishte zhdukur rreth 30 vjet më parë. Madame Sambin u thoshte shpesh studentëve se burri i saj ishte një i vdekur i mbytur në anije dhe se ai përfundimisht do të kthehej si Robinson Crusoe nga parajsa e tij e ishullit të shkretë. Tema e robinsonadës do të qëndrojë me Verne gjatë gjithë jetës së tij dhe do të shfaqej në shumë prej romaneve të tij, disa prej të cilave përfshijnë, Ishulli Misterioz (1874), Atdheu i Dytë (1900) dhe Shkolla për Robinsonët (1882).'''
'''Në 1836, Verne vazhdoi në École Saint-Stanislas, një shkollë katolike që i përshtatej shijeve të devotshme fetare të babait të tij. Verne u dallua shpejt në memoire (recitim nga kujtesa), gjeografi, greqisht, latinisht dhe këndim. Në të njëjtin vit, 1836, Pierre Verne bleu një shtëpi pushimi në 29 Rue des Réformés në fshatin Chantenay (tani pjesë e Nantes) në Loire. Në kujtimet e tij të shkurtra Souvenirs d'enfance et de jeunesse (Kujtimet e fëmijërisë dhe rinisë, 1890), Verne kujtoi një magjepsje të thellë me lumin dhe me anijet e shumta tregtare që lundronin në të. Ai gjithashtu bëri pushime në Brains, në shtëpinë e xhaxhait të tij Prudent Allotte, një pronar anijesh në pension, i cili kishte shkuar nëpër botë dhe kishte shërbyer si kryebashkiak i Brains nga viti 1828 deri në 1837. Verne u gëzua duke luajtur raunde të pafundme të Game of the Goose me xhaxhain e tij, dhe loja dhe emri i xhaxhait të tij do të përkujtoheshin në dy romane të vona (Vullneti i një ekscentriku (1900) dhe Robur the Conqueror (1886), respektivisht).'''
'''Legjenda thotë se në 1839, në moshën 11-vjeçare, Verne siguroi fshehurazi një vend si djalë kabine në anijen me tre shtylla Coralie me synimin për të udhëtuar në Indi dhe për të sjellë një gjerdan koral për kushërirën e tij Caroline. Mbrëmjen që anija u nis për në Indi, ajo ndaloi së pari në Paimboeuf ku Pierre Verne mbërriti pikërisht në kohë për të kapur djalin e tij dhe për ta bërë atë të premtonte se do të udhëtonte "vetëm në imagjinatën e tij". Tani dihet se legjenda është një përrallë e ekzagjeruar e shpikur nga biografi i parë i Vernit, mbesa e tij Marguerite Allotte de la Füye, megjithëse mund të jetë frymëzuar nga një incident i vërtetë.'''
'''Në 1840, Vernes u zhvendos përsëri në një apartament të madh në Nr. 6 Rue Jean-Jacques-Rousseau, ku fëmija më i vogël i familjes, Marie, lindi në 1842. Në të njëjtin vit Verne hyri në një shkollë tjetër fetare, Petit Séminaire de Saint-Donatien, si student laik. Romani i tij i papërfunduar Un prêtre en 1839 (Një prift në 1839), i shkruar në adoleshencë dhe veprat e tij më të hershme në prozë që mbijetuan, e përshkruan seminarin me terma nënçmues. Nga 1844 deri në 1846, Verne dhe vëllai i tij u regjistruan në Lycée Royal (tani Licée Georges-Clemenceau) në Nante. Pasi mbaroi mësimet në retorikë dhe filozofi, ai mori diplomën në Rennes dhe mori notën "Mjaft mirë" më 29 korrik 1846'''
'''Në vitin 1847, kur Verne ishte 19 vjeç, ai e kishte marrë seriozisht shkrimin e veprave të gjata në stilin e Victor Hugo, duke filluar Un prêtre në 1839 dhe duke parë deri në përfundim dy tragjedi me vargje, Alexandre VI dhe La Conspiration des poudres (Komploti i barutit). Megjithatë, babai i tij e mori si të mirëqenë që Verne, duke qenë djali i parëlindur i familjes, nuk do të përpiqej të fitonte para në letërsi, por në vend të kësaj do të trashëgonte praktikën e ligjit familjar.'''
'''Në 1847, babai i Vernit e dërgoi atë në Paris, kryesisht për të filluar studimet në shkollën juridike, dhe së dyti (sipas legjendës familjare) për ta larguar atë përkohësisht nga Nantes. Kushërira e tij Caroline, me të cilën ai ishte i dashuruar, u martua më 27 prill 1847, me Émile Dezaunay, një burrë 40 vjeç, me të cilin ajo do të kishte pesë fëmijë.'''
'''Pas një qëndrimi të shkurtër në Paris, ku kaloi provimet e drejtësisë në vitin e parë, Verne u kthye në Nante për ndihmën e babait të tij në përgatitjen për vitin e dytë. (Studentët provincialë të drejtësisë në atë epokë duhej të shkonin në Paris për të dhënë provime.). Ndërsa ishte në Nante, ai takoi Rose Herminie Arnaud Grossetière, një grua të re një vit më e madhe se ai, dhe ra në dashuri intensivisht me të. Ai shkroi dhe i kushtoi asaj rreth tridhjetë poezi, duke përfshirë La Fille de l'air (Vajza e Ajrit), e cila e përshkruan atë si "bjonde dhe magjepsëse / me krahë dhe transparente". Pasioni i tij duket se ka qenë i ndërsjellë, të paktën për një kohë të shkurtër, por prindërit e Grossetière-it nuk e pranuan idenë që vajza e tyre të martohej me një student të ri me të ardhme të pasigurt. Ata e martuan atë në vend të saj me Armand Terrien de la Haye, një pronar tokash i pasur dhjetë vjet më i madh se ajo, më 19 korrik 1848.'''
'''Martesa e papritur e dërgoi Vernin në zhgënjim të thellë. Ai i shkroi një letër halucinative nënës së tij, me sa duket të kompozuar në një gjendje gjysmë të dehur, në të cilën nën pretekstin e një ëndrre përshkruante mjerimin e tij. Kjo lidhje dashurie e shpërblyer por e ndërprerë duket se ka shënuar përgjithmonë autorin dhe veprën e tij, dhe romanet e tij përfshijnë një numër të konsiderueshëm të rejash të martuara kundër vullnetit të tyre (Gérande në Master Zacharius (1854), Sava në Mathias Sandorf (1885), Ellen në Një qytet lundrues (1871), etj.), në një masë të tillë që studiuesi Christian Chelebourg ia atribuoi temën e përsëritur një "kompleksi Herminie". Incidenti gjithashtu bëri që Verne të mbante mëri kundër vendlindjes së tij dhe shoqërisë së Nantes, të cilën ai e kritikoi në poemën e tij La sixième ville de France (Qyteti i gjashtë i Francës).'''
'''Verne mbërriti në Paris gjatë një kohe të trazirave politike: Revolucioni Francez i 1848. Në shkurt, Louis Philippe I ishte rrëzuar dhe kishte ikur; më 24 shkurt, një qeveri e përkohshme e Republikës së Dytë Franceze mori pushtetin, por demonstratat politike vazhduan dhe tensioni social mbeti. Në qershor, barrikadat u ngritën në Paris dhe qeveria dërgoi Louis-Eugène Cavaignac për të shtypur kryengritjen. Verne hyri në qytet pak para zgjedhjes së Louis-Napoléon Bonaparte si presidenti i parë i Republikës, një gjendje që do të zgjaste deri në grushtin e shtetit francez të vitit 1851. Në një letër drejtuar familjes së tij, Verne përshkroi gjendjen e bombarduar të qytetit pas kryengritjes së fundit të Ditëve të Qershorit, por i siguroi ata se përvjetori i Ditës së Bastiljes kishte kaluar pa ndonjë konflikt të rëndësishëm.'''
'''Verne përdori lidhjet e tij familjare për të hyrë në shoqërinë e Parisit. Xhaxhai i tij Francisque de Chatêaubourg e futi atë në sallonet letrare, dhe Verne frekuentonte veçanërisht ato të zonjës de Barrère, një mike e nënës së tij. Gjatë vazhdimit të studimeve për drejtësi, ai ushqeu pasionin e tij për teatrin, duke shkruar drama të shumta. Verne më vonë kujtoi: "Isha shumë nën ndikimin e Victor Hugo-s, me të vërtetë, shumë i emocionuar duke lexuar dhe rilexuar veprat e tij. Në atë kohë mund të kisha recituar përmendësh faqe të tëra të Notre Dame de Paris, por ishte dramatike e tij. Puna që ndikoi më shumë tek unë."Një burim tjetër stimulimi krijues erdhi nga një fqinj: duke jetuar në të njëjtin kat në banesën e Rue de l'Ancienne-Comédie ishte një kompozitor i ri, Aristide Hignard, me të cilin Verne shpejt u bë i mirë. miq, dhe Verne shkroi disa tekste për Hignard për t'i vendosur si shanson.'''
'''Gjatë kësaj periudhe, letrat e Verne drejtuar prindërve të tij u përqendruan kryesisht në shpenzimet dhe në një seri të papritur të shfaqur ngërçesh të dhunshme në stomak, e para nga shumë prej të cilave ai do të vuante gjatë jetës së tij. (Studiuesit modernë kanë hipotezuar se ai vuante nga koliti; Verne besonte se sëmundja ishte trashëguar nga ana e nënës së tij.) Thashethemet për një shpërthim kolere në mars 1849 i përkeqësuan këto shqetësime mjekësore. Një problem tjetër shëndetësor do të godiste në vitin 1851 kur Verne pësoi të parin nga katër sulmet e paralizës së fytyrës. Këto sulme, në vend që të ishin psikosomatike, ishin për shkak të një inflamacioni në veshin e mesëm, megjithëse ky shkak mbeti i panjohur për Verne gjatë jetës së tij. Në të njëjtin vit, Vernit iu kërkua të regjistrohej në ushtrinë franceze, por procesi i ndarjes e kurseu atë, për lehtësimin e tij të madh. Ai i shkroi babait të tij: "Ti duhet ta dish tashmë, i dashur baba, se çfarë mendoj unë për jetën ushtarake dhe për këta shërbëtorë të shtëpisë në lavdi. ... Duhet të braktisësh çdo dinjitet për të kryer funksione të tilla." ndjenjat, për zhgënjimin e babait të tij, do të qëndronin të palëkundur gjatë gjithë jetës së tij. Megjithëse shkruante me bollëk dhe frekuentonte sallonet, Verne ndoqi me zell studimet e tij për drejtësi dhe u diplomua me një licencë përfundimisht në janar 1851.'''
Debutim letrar
'''Falë vizitave të tij në sallone, Verne ra në kontakt në 1849 me Alexandre Dumas nëpërmjet njohjes së përbashkët të një kirologu të famshëm të kohës, Chevalier d'Arpentigny.[40] Verne u bë mik i ngushtë me djalin e Dumas, Alexandre Dumas fils, dhe i tregoi atij një dorëshkrim për një komedi skenike, Les Pailles rompues (The Broken Straws). Të dy të rinjtë e rishikuan së bashku shfaqjen dhe Dumas, nëpërmjet marrëveshjeve me të atin, e bëri atë të prodhuar nga Opéra-National në Teatrin Historik në Paris, duke u hapur më 12 qershor 1850.[41]'''
'''Në 1851, Verne u takua me një koleg shkrimtar nga Nantes, Pierre-Michel-François Chevalier (i njohur si "Pitre-Chevalier"), kryeredaktor i revistës Musée des familles (Muzeu Familjar).[42] Pitre-Chevalier po kërkonte artikuj rreth gjeografisë, historisë, shkencës dhe teknologjisë dhe ishte i prirur të sigurohej që komponenti arsimor do të bëhej i arritshëm për audiencë të madhe popullore duke përdorur një stil prozë të drejtpërdrejtë ose një histori imagjinare tërheqëse. Verne, me kënaqësinë e tij në kërkimet e zellshme, veçanërisht në gjeografi, ishte e natyrshme për këtë punë.[43] Verne fillimisht i ofroi atij një histori të shkurtër aventureske historike, Anijet e para të marinës meksikane, shkruar në stilin e James Fenimore Cooper, romanet e të cilit kishin ndikuar thellë tek ai.[42] Pitre-Chevalier e botoi atë në korrik 1851, dhe në të njëjtin vit botoi një tregim të dytë të shkurtër nga Verne, Një udhëtim në një balonë (gusht 1851). Historia e fundit, me kombinimin e saj të rrëfimit aventuresk, temave të udhëtimit dhe kërkimeve të hollësishme historike, më vonë do të përshkruhej nga Verne si "tregues i parë i linjës së romanit që unë isha i destinuar të ndiqja".[34]'''
'''Dumas fils e vuri Vernen në kontakt me Zhyl Seveste, një regjisor i skenës që kishte marrë drejtimin e Teatrit Historik dhe e quajti atë Teatri Lyrique. Seveste i ofroi Vernit punën e sekretarit të teatrit, me pak ose aspak pagë të bashkangjitur.[9] Verne pranoi, duke shfrytëzuar mundësinë për të shkruar dhe prodhuar disa opera komike të shkruara në bashkëpunim me Hignard dhe libretistin pjellor Michel Carré.[44] Për të festuar punësimin e tij në Théâtre Lyrique, Verne u bashkua me dhjetë miq për të themeluar një klub ngrënieje beqarësh, Onze-sans-femme (Njëmbëdhjetë Beqarë).[45]'''
'''Për ca kohë, babai i Verne e shtyu atë të braktiste shkrimin e tij dhe të fillonte një biznes si avokat. Megjithatë, Verne argumentoi në letrat e tij se ai mund të gjente sukses vetëm në letërsi.[46] Presioni për të planifikuar për një të ardhme të sigurt në drejtësi arriti kulmin e tij në janar 1852, kur babai i tij i ofroi Vernit praktikën e tij ligjore në Nante.[47] Përballë këtij ultimatumi, Verne vendosi përfundimisht të vazhdojë jetën e tij letrare dhe të refuzojë punën, duke shkruar: "A nuk kam të drejtë të ndjek instinktet e mia? Është sepse e di se kush jam unë që e kuptoj se çfarë mund të jem një ditë." 48]'''
'''Ndërkohë, Verne po kalonte shumë kohë në Bibliothèque Nationale de France, duke kryer kërkime për tregimet e tij dhe duke ushqyer pasionin e tij për shkencën dhe zbulimet e fundit, veçanërisht në gjeografi. Pikërisht në këtë periudhë Verne u takua me gjeografin dhe eksploruesin e shquar Jacques Arago, i cili vazhdoi të udhëtonte gjerësisht pavarësisht nga verbëria e tij (ai kishte humbur shikimin plotësisht në 1837). Të dy burrat u bënë miq të mirë dhe rrëfimet novatore dhe të mprehta të Aragos për udhëtimet e tij e çuan Vernin drejt një zhanri të ri të letërsisë: ai i shkrimit të udhëtimeve.[49][50]'''
'''1852, dy pjesë të reja nga Verne u shfaqën në Musée des Familles: Martin Paz, një novelë e vendosur në Lima, të cilën Verne e shkroi në 1851 dhe e botoi nga 10 korriku deri më 11 gusht 1852, dhe Les Châteaux en Californie, ou, Pierre qui roule n' amasse pas mousse (Kështjellat në Kaliforni, ose, A Rolling Stone Gathers No Moss), një komedi me një akt plot me qëllime të dyfishta.[51] Në prill dhe maj 1854, revista botoi tregimin e shkurtër të Verne Master Zacharius, një fantazi e ngjashme me E. T. A. Hoffmann që paraqet një dënim të ashpër të mendjemadhësisë dhe ambicies shkencore, [52] e ndjekur menjëherë më pas nga Një dimër mes akullit, një histori aventure polare, temat e së cilës parashikoi nga afër shumë prej romaneve të Vernit.[53] Musée botoi gjithashtu disa artikuj jofiction shkencorë të cilët, edhe pse të panënshkruara, në përgjithësi i atribuohen Vernit.[43] Puna e Verne për revistën u ndërpre në 1856 kur ai pati një grindje serioze me Pitre-Chevalier dhe refuzoi të vazhdonte të kontribuonte (një refuzim që ai do ta mbajë deri në 1863, kur vdiq Pitre-Chevalier dhe revista shkoi në redaksinë e re). 54]'''
'''Ndërsa shkruante tregime dhe artikuj për Pitre-Chevalier, Verne filloi të krijonte idenë e shpikjes së një lloji të ri romani, një "Roman de la Science" ("roman i shkencës"), i cili do t'i lejonte atij të përfshinte sasi të mëdha informacionin faktik që ai i pëlqente aq shumë të hulumtonte në Bibliotekë. Thuhet se ai e kishte diskutuar projektin me plakun Alexandre Dumas, i cili kishte provuar diçka të ngjashme me një roman të papërfunduar, Isaac Laquedem, dhe i cili me entuziazëm inkurajoi projektin e Vernit.[55]'''
Në fund të 1854, një shpërthim tjetër i kolerës çoi në vdekjen e Zhyl Seveste, punëdhënësi i Vernit në Theatre Lyrique dhe deri atëherë një mik i mirë.[53] Edhe pse kontrata e tij e mbajti atë vetëm për një vit tjetër shërbimi, Verne mbeti i lidhur me teatrin për disa vite pas vdekjes së Seveste-s, duke parë produksione të tjera të realizohen.[56] Ai gjithashtu vazhdoi të shkruante drama dhe komedi muzikore, shumica e të cilave nuk u interpretuan.[54
Familja
'''Në maj të vitit 1856, Verne udhëtoi për në Amiens për të qenë njeriu më i mirë në dasmën e një miku të Nantes, Auguste Lelarge, me një grua Amiens të quajtur Aimée du Fraysne de Viane. Verne, i ftuar për të qëndruar me familjen e nuses, iu afrua atyre ngrohtësisht, duke u miqësuar me të gjithë familjen dhe duke e parë veten gjithnjë e më të tërhequr nga motra e nuses, Honorine Anne Hébée Morel (née du Fraysne de Viane), një e ve 26 vjeçe me dy fëmijë të vegjël. [57][58] Duke shpresuar për të gjetur një burim të sigurt të ardhurash, si dhe një shans për t'u bashkuar me Morel-in, ai u hodh në ofertën e vëllait të saj për të hyrë në biznes me një ndërmjetës.[59] Babai i Verne ishte fillimisht i dyshimtë, por iu dorëzua kërkesave të djalit të tij për miratim në nëntor 1856. Me situatën e tij financiare më në fund dukej premtuese, Verne fitoi favorin e Morelit dhe familjes së saj dhe çifti u martua më 10 janar 1857.[60]'''
Muzeu i Zhyl Vernit, Butte Saint-Anne, Nante, Francë
'''Verne u zhyt në detyrimet e tij të reja të biznesit, duke lënë punën e tij në Théâtre Lyrique dhe duke marrë një punë me kohë të plotë si agjent i ndryshimit[54] në Bursën e Parisit, ku ai u bë bashkëpunëtor i ndërmjetësit Fernand Eggly.[61] Verne zgjohej herët çdo mëngjes që të kishte kohë të shkruante, përpara se të shkonte në Bursë për punën e ditës; në pjesën tjetër të kohës së lirë, ai vazhdoi të bashkohej me klubin Onze-Sans-Femme (të njëmbëdhjetë "beqarët" e tij ishin martuar në këtë kohë). Ai gjithashtu vazhdoi të frekuentonte Bibliotekën për të bërë kërkime shkencore dhe historike, shumë prej të cilave ai i kopjoi në kartela për përdorim në të ardhmen - një sistem që do ta vazhdonte për pjesën tjetër të jetës së tij.[54] Sipas kujtimeve të një kolegu, Verne "ja kishte dalë më mirë në të ardhura sesa në biznes".[61]'''
'''Ndërkohë, Verne vazhdoi punën për idenë e një "Roman de la Science", të cilën e zhvilloi në një draft të përafërt, të frymëzuar, sipas kujtimeve të tij, nga "dashuria për hartat dhe eksploruesit e mëdhenj të botës". Ai mori formë si një histori udhëtimi nëpër Afrikë dhe përfundimisht do të bëhej romani i tij i parë i botuar, Pesë javë në një tullumbace.[54]'''
Hetzel