cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rajoni i Doneckut
parapamje|Bajraku i Rajonit parapamje|Harta e detajuar e Rajonit Doneck. Rajoni i Doneckut (Ukrainisht: Донецька область Donetska oblast), i referuar edhe si Doneççyna, është një rajon në Ukrainën lindore.
Është provinca më e populluar e Ukrainës, me rreth 4.1 milionë banorë. Qendra e tij administrative është Doneck, megjithëse për shkak të Luftës Ruso-Ukrainase në vazhdim, administrata rajonale u zhvendos në Kramatorsk. Historikisht, rajoni ka qenë një pjesë e rëndësishme e rajonit të Donbasit. Që nga krijimi i tij në 1938 deri në nëntor 1961, ai mbante emrin Oblast Stalino pasi Doneck u quajt atëherë "Stalino", për nder të Jozef Stalinit. Si pjesë e procesit të de-stalinizimit, ai u riemërua sipas lumit Siversky Donec, arteria kryesore e Ukrainës Lindore. Popullsia e saj vlerësohet si 4,100,280 (2021 sipas vlerësimit.)
Rajoni është i njohur për shtrirjen urbane të Doneck-Makiivka dhe Horlivka-Yenakiieve dhe shpesh lidhet me industrinë e minierave të qymyrit.
Në vitin 2014, pjesë të rajonit, duke përfshirë Doneck, ranë nën kontrollin e separatistëve të mbështetur nga Rusia, të cilët shpallën Republikën Popullore të Doneckut, duke çuar në një luftë kundër forcave qeveritare; qendra administrative de facto u zhvendos më pas në Mariupol dhe më pas në Kramatorsk. Gjatë pushtimit rus të Ukrainës në vitin 2022, rajoni u bë përsëri vendi i luftimeve të ashpra dhe Rusia më vonë shpalli aneksimin e të gjithë rajonit si dhe tre rajone të tjera, megjithëse aneksimi mbetet i panjohur ndërkombëtarisht dhe vetëm rreth gjysma e rajonit është nën pushtimin ushtarak rus.
Mira
Mira është një film i vitit 2008 me protagoniste Rozana Radi, ku luan rolin e një kameriereje, ajo quhet Mira është afër 30 vjeçe dhe është një grua e përkushtuar. Është viti 2008, jeton në Shqipëri dhe punon në banakun e një lokali të Tiranës, për të mbajtur fëmijët dhe familjen.
Kantoni Perthes
Kantoni Perthes (frëngjisht: Canton de Perthes) është një kanton në departamentin Seine-et-Marne, rajonin Île-de-France në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Perthes. Ka sipërfaqe 132.47km2 dhe popullsi 49904 banorë.
Vdekja nuk është fjala e fundit
Vdekja nuk është fjala e fundit Autori: Enver Gjerqeku. Botuesi: Toena. Faqet e librit 216.
Të shkruash për këtë poet do të thotë të përjetosh të bukurën, ndjenjën estetike, mjeshtërinë krijuese; të depërtosh në laboratorin e tij e të humbasësh në universin e fjalës, të rimave, e muzikalitetit tek hulumton pikën ku puqen fjala dhe tingulli; të shtresosh përmbajtje e ide dhe të bindesh, tek i qasesh tekstit poetik, se ke zënë të shpalosësh një fragment nga historia e popullit tënd, sublimen dhe njerëzoren, të zhvilluar në vazhdimësi e të thënë në kostum tjetër fare, që në letrat shqipe pak e kemi ndeshur, se e gjithë bukuria e poezisë qëndron te funksioni i fjalës dhe i figurës.
FC Schalke 04
Fußballclub Gelsenkirchen-Schalke 04 e. V., njohur zakonisht si FC Schalke 04 ( Gjermanisht : [ʔɛf t͡seː ˈʃalkə nʊl fiːɐ̯]) ose thjesht e shkurtuar si S04 ( Gjermanisht : [ˈs nʊl fiːɐ̯]) është një profesionist futbollistik gjerman i ardhur nga klubi shumë-sportësh me emrin Schalke, që ndodhet me seli në Gelzenkirhen të Gjermanisë. Schalke ka qënë për një kohë të gjatë një nga klubet profesioniste më të njohura dhe popullore në aspektin futbollistik dhe në sportet e tjera, duke pasur sukseset më të mëdhaja në histori në vitet e hershme 1930' dhe 1940'. Schalke aktualisht luan në Bundesligë, elita e futbollit gjerman.
Skuadra momentale
Redaktuar më 17 shtator 2014
Schluein
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Shtatë mijë shirat e mia
Shtatë mijë shirat e mia Autori: Petrit Ruka. Botuesi: Toena. Faqet e librit 200.
Parë nga pikëpamja e qëndrimit që mban ndaj jetës, njeriut dhe vetes, poezia e Petrit Rukës do të mund të karakterizohej si poezi e peizazhit shpirtëror. Shpalimi i botës komplekse shpirtërore të njeriut, depërtimi në labirintin e dëshirave, ëndrrave, shpresave, dilemave dhe shqetësimeve të subjektit lirik, është një veçori e përgjithshme e kësaj poezie. Ky pozicion, sa soditës, aq edhe refleksiv, e përcakton në masë të madhe edhe strukturën ritmike dhe figurative të kësaj poezie.
Scherpenzeel
Scherpenzeel është një komunë në provincën Gelderland në Holandë me sipërfaqe 13.84 km² dhe popullsi 9320 banorë. Scherpenzeel është kryeqendra e komunës.
Beçishti
Beçishti është një fshat në njësinë administrative Qendër të Qarkut të Gjirokastrës, në krahinën etnografike të Labërisë.
Ostraqi
Ostraq është një vendbanim në komunën e Albanikut, Kosovë.
Besa
Besa si fjalë përbën një koncept kulturor në qerthullin etnik shqiptar, që shtrihet prej kodit të fjalës së dhënë dhe në nivel historik me besimin fetar. Në kulturën shqiptare besa shihet si diçka e shenjtë dhe se përdhosja e saj do të qe e pamenduar. Sipas Malokit, besa së bashku me nderin dhe burrninë përbëjnë bazat e kanunit në rrafshin e së drejtës zakonore. Ka mundesi qe rrjedhe prej emnit fisnor "Bessa", nje fis trakas me banim ne qendër te gadishullit.
Hillerod
Hillerod është qytezë e vogël e Danimarkës rreth 35 km në veri të Kopehagenit në rajonin Hovedstaden. Qytetit ka një popullsi prej rreth 43,337 banorësh.
Besa
Historia
Në tekstin e Statuteve të Shkodrës, sipas Ardian Klosit dhe Vehbiut është folja besare që ka të bëjë me institucionin e besës. Më tej, në Mesharin e përkthyer nga Buzuku përdoret në kuptimin e besimit (lat. fides) "o gruo, e madhe äshte besa jote" (lat. o mulier, magna est fides tua; Mt. 15:28).
Në gjuhët ballkanike ekziston si fjalë e huazuar nga shqipja. Shpesh në përkthime nga gjuha shqipe fjala besë duke mos pasur barazi kuptimore a frazeologji të ndonjë gjuhe tjetër, ajo jepet në formë shkrimesh shpjeguese, si një dukuri e botës shqiptare, si albanizëm.
Besa, ose kulti i fjalë së dhënë, lidhet në burim me mitin biblik të fjalë: 'Në fillim ishte fjala'. Para se të ishte shkrimi, kontrata, njeriu, bota ishte vet fjala. Ky kult madhështor, i cili, në popujt evro-perëndimor pak nga pak mori karakterin e një idomene fetare kishtare, te shqiptarët ruajti gjuhën e burimit. Lidhja në fjalë (besë) përbënte kanunin autoritetin më të larë. Të gjitha marrëdhëniet në gjini, fis, famulli, bajrak dhe në nivelin më të lartë të bashkësisë etnike lidheshin në fjalë përkatësisht në besë. Besa është testament moral i shqiptarëve qysh prej periudhës mitologjike. Dy baladat më rëndësishme 'Rozafati' që ka motivin e murimit, dhe ajo me motiv të ringjalljes 'Besa e Konstadinit' lidhen me mbajtjen e besës që sipas Ismail Kadares ..Fajlën e dhënë, besën nuk e shkrin as dheu. Në kanun thuhet se e 'folmja është e falme' ajo që premtohet duhet patjetër të kryhet. Besa shqiptare e njohur te bullgarët dhe rumunët pikërisht me emrin besa, kurse te sllavët e jugut si 'Arbanska vjera' (përkthehet fjalë për fjalë) ajo që besojnë shqiptarët, është virtyt themelor i joni i trashëguar nga të parërashëguar nga të parë.
Besa-besë
Besa-besë është një zotim solemn për të vepruar bashkarisht për një qëllim të caktuar, përdoret edhe si fjalë e nderit që i jepet për të përkrahur dikë ose për t'u lidhur me të.
Vrasja e Dushan Jovanoviqit
Ngjarja
Dushan Jovanoviq ishte një djalë 13 vjeçar i cili jetonte me familjen e tij në rrugën Beogradska afër sheshit Slavija në Beograd. Në mbrëmjen e 18 tetorit 1997, babai i tij Aleksandar i dha djalit disa para dhe e dërgoi në një dyqan ushqimesh aty pranë për të blerë Coca-Cola. Rrugës për në dyqan, Dushani u sulmua nga dy anëtarë të lëvizjes skinhead të ekstremit të djathtë. Pas njohjes së origjinës së tij rome, ata e urdhëruan që t'u jepte paratë përpara se ta hidhnin në tokë, duke e goditur me çizme me majë metalike dhe duke e goditur me një copë ulluqe shiu të thyer. Jovanoviq vdiq nga një thyerje e qafës. Arsyeja e vetme për sulmin ishte origjina e dukshme rome e Jovanoviqit.
Aleksandar Jovanoviq filloi të kërkonte djalin e tij. Ai përfundimisht e gjeti trupin e Dushanit të mbuluar me gjak, të shtrirë në një shkallë.
Arrestimi dhe gjykimi
Policia i identifikoi shpejt dy vrasësit si 17-vjeçarët Milan Čujić dhe Ištvan Fendrik nga Zemuni. Në mars 1998, Gjykata e Qarkut të Beogradit i dënoi të dy me dënimin maksimal të atëhershëm për të miturit: 10 vjet burg për të mitur. Ata janë dërguar për të vuajtur dënimin në Burgun për të Mitur në Valjevë. Dënimet e tyre u ndryshuan më vonë nga gjykata. Fendrik u lirua nga burgu më 1 prill dhe Čujić më 30 prill 2004.
Ndërsa ishte në burg, Fendrik u intervistua për të përjavshmen NIN. Ai pretendoi se nuk ishte anëtar i ndonjë partie politike, as neonazist apo pjesëtar i huliganëve që mbështesnin FK Rad (siç u spekulua nga mediat). Megjithatë, ai pranoi se ishte i ndikuar nga politika e ekstremit të djathtë në kohën e vrasjes. Fendrik u pendua gjatë intervistës, por edhe pasi u la i lirë. Čujić ka deklaruar publikisht se nuk ndjen keqardhje.
Pasojat
Dushani u varros dy ditë pas vrasjes dhe qindra njerëz morën pjesë në funeralin e tij. Menjëherë pas tragjedisë, familja e Jovanoviqit u zhvendos në një shtëpi tjetër në lagjen Mirijevo të Beogradit. Nëna e tij kreu vetëvrasje duke u varur në korrik 2015 pas përpjekjeve të tjera të dështuara. Një motër, Kristina, e lindur rreth tre vjet pas vrasjes së Dushanit, tha se nëna e tyre "nuk mund ta pranonte kurrë që djali i saj të kishte ikur" dhe kishte shprehur dëshirën të ishte me të për ditëlindjen e tij (1 gusht). Babai i Aleksandër Jovanoviqit gjithashtu pësoi disa sulme në zemër dhe dy goditje në tru dhe vdiq në fund të vitit 2016.
Në dhjetëvjetorin e vrasjes, më 18 tetor 2007, presidenti i atëhershëm serb Boris Tadiq i kushtoi një pllakë përkujtimore Jovanoviqit në rrugën Beogradska në shtëpinë numër 33, para së cilës u vra djali.
Tinguj lufte
Filmi "Tingujt e Luftēs" është një film shqiptar, prodhim i vitit 1976.
Regjisor: Xhanfise Keko Skenari: Flamur Topi Producent: Shqipëria e Re Muzika: Tish Daija.
Përmbajtja e filmit
Bardhi jetim shkon të punojë në qytet në familjen e pasur të Galip Shkëmbit i cili ka një djalë Nardin. Në shtëpinë e tregëtarit të pasur vjen vazhdimisht Eqeremi që i jep Nardit mësime violine. Por Eqeremi zbulon talentin e Bardhit. Me ndihmën e Eqeremit Bardhi mëson t’i bjerë violinës dhe të bëjë aksionet e para kundër fashistëve.
Isuf Rustemi
parapamje|200px|Isuf Rustemi, Vlorë 1936 Isuf Rustem Mavrova (Osmanaj) ka lindur në fshatin Mavrovë, Vlorë, në vitin 1879 nga një familje e pasur dhe me tradita atdhedashëse e patriotike nga ku trashëgoi edhe titullin "Aga".
Jeta
Në rininë e tij të hershme (1896), nuk pranoi të shkonte ushtar (nizam) në dhe të huaj dhe doli maleve si luftëtar (komit) bashkë me patriotë të tjerë si Selam Musai nga Salaria, Rrapo Meto nga Vranishti e Laze Malua nga Tërbaçi, duke krijuar grupime të armatosura deri në vitin 1908 kur u amnistuan nga Xhonturqit. Në krye të këtij grupimi, zhvilloi disa luftime me koshallët e ushtrisë turke dhe me tagrambledhësit që shoqëroheshin nga xhandarë e ushtarë të armatosur. Kjo e bëri një njeri me reputacion të madh në të gjithë krahinën e Lumit të Vlorës. Ka marrë pjesë me çetën e tij në: kryengritjen e përgjithshme anti-osmane të Shqipërisë së Jugut të vitit 1911, ku një nga mbledhjet që paraprinë kryengritjen u organizua në shtëpinë e tij në Mavrovë më 26 qershor të 1911 me përfaqësues të Komiteteve të Fshehta nga Korça, Çamëria, Mallakastra, Tepelena, Delvina, Përmeti dhe Skrapari; mori pjesë aktive në Kuvendin Ndërkrahinor të Drashovicës ku u aprovua Memorandumi i Grëçës, më korrik 1911 si përfaqësues i fshatit Mavrovë; në luftimet e vitit 1912 në Qafën e Llogarasë, Qafën e Derros, në Kuç e në Pilur, kundra forcave greke në mbrojtje të qeverisë së parë shqiptare të Ismail Qemalit; në beteja të tjera ne zonën e Fierit dhe të Lushnjes kundra forcave të Haxhi Qamilit dhe Esat Pashë Toptanit ku u plagos në Karbunarë të Lushnjes; mori pjesë si përfaqësues në Kuvendin e Barçallasë dhe të Beunit në përgatitjet për Luftën e Vlorës; drejtoi në këtë luftë çetën e bashkuar të Mavrovës me 160 luftëtarë nga fshatrat Mavrovë, Kropisht, Peshkëpi dhe Penkovë, (një nga çetat përgjegjëse në rrethimin e Kotës dhe vrasjen e gjeneralit italian Gotti) ku u plagos përsëri rëndë së bashku me të vëllanë e tij, Cano Rustemi; si fanolist duke luftuar kundra forcave serbe dhe menshevike më 1924 që sollën Ahmet Zogun në pushtet mbas revolucionit demokratik të kryesuar nga Fan Noli; luftoi ne krye të çetës në Skelë më 7 prill 1939 kundra pushtimit Italian të Shqipërisë; gjithashtu, edhe pse në moshë të thyer u bë frymëzues i çetës territoriale të fshatit Mavrovë, duke mbështetur pa rezerva lëvizjen Nacional Çlirimtare në Luftën e Dytë Botërore kundra forcave naziste në betejen që u zhvillua në fshatin Drashovicë të Vlorës, ku djali i tij në këtë betejë ishte partizan. Vdiq dy muaj pas kësaj beteje, në 5 nentor të vitit 1943, në shtëpinë e tij në Slap të Mavrovës.
Për meritat e tij patriotike dhe trimërinë e treguar për mbrojtjen e pavarësisë është dekoruar :
1- Në vitin 1930, nga Mbreteria Shqiptare me Urdherin e Skenderbeut, Klasi Oficer me graden Toger (si antizogist refuzoi tërheqjen e dekorimit dhe gradës ushtarake).
2- Në vitin 1962 (pas vdekjes) nga Presidiumi i Kuvendit Popullor "Për Merita të Veçanta Patriotike" me motivacionin:
”''Patriot dhe luftëtar trim. Ka udhëhequr çetën me guxim, trimëri dhe vetmohim në luftë kundër pushtuesve imperialistë italianë në vitin 1920 për çlirimin e Vlorës''”
3- Në vitin 2020, nga Presidenti i Republikës me Titullin "Kalorës i Urdhërit të Skënderbeut" me motivacionin:
Ai la pas një trashëgimi pratiotike dhe atdhedashëse tek fëmijët e tij : Bede Veliaj (Çeprati), Gjeneral Bejto Isufi (Osmanaj), Kolonel Aranit Osmanaj, Dr. Nuredin Osmanaj (gjeolog) dhe Ervehe Osmanaj (mësuese).
Gjatësia e valës
Po të marrim parasysh se një valë sinusoidale lëviz me një shpejtësi të caktuar, gjatësia e valës është në proporcion të zhdrejtë me frekuencën : valët me frekuenca më të larta kanë gjatësi më të shkurtër, dhe valët me frekuencave të ulta kanë gjatësi më të gjatë.
Si shembuj të fenomeneve valore kemi valët e zërit, dritën, dhe valët ujore. Një valë zëri është një ndryshim periodik në shtypjen e ajrit, ndërsa tek drita dhe në valë elektromagnetike të tjera kemi oshilime të intensitetit të fushës elektrike dhe fushës magnetike. Valët e ujit janë variacionet periodike në lartësinë e një trupi ujor (psh: një pellg). Në vibrimet e laticës në një kristal, distancat atomike ndryshojnë në mënyrë periodike si në pozicioni e laticës ashtu edhe në kohë.
Gjatësia e valës është një matje e distancës në mes përsëritjes së dy tipareve unike te valës, si për shembull midis dy kreshatve, ajo nuk mat se larg një thërrmijë lëviz. Për shembull, në valët ujore në thellësi një grimcë lëviz në një rreth me diametër të njëjtë si lartësia e valës, gjë që është e palidhur me gjatësinë e valës.
Hafiz Sali Hylja
Në mungesë të të dhënave të gjëra e të plota, figura e S. Hylos mund të vlerësohet kryesisht në dritën e ngjarjeve që lidhen me mbrojtjen e Ulqinit, sepse pavarësisht se ishte nga Shkodra, pjesën më të madhe të jetës e kaloi në Ulqin, ku kryente detyrën e myderrizit të nderuar, duke përhapur rreze drite diturore e duke përgatitur kuadro të reja.
Një ndër nxënësit e tij qe edhe H. Ali Ulqinaku. Për përgatitjen e tij teologjike gëzonte një reputacion të lartë, si në Shkodër, si në Ulqin. Mendoj se atributi "i Vogël", për ta dalluar nga bashkëkohësi i tij, i mirënjohuri Sali Efendia i Madh, s'duhet të ketë të bëjë me konsiderata të natyrës intelektuale, por, kuptohet me lartësinë-trupore.
Ka mundësi që nga Shkodra të jetë larguar pas ngjarjeve të viteve 1855-1856, për vetë faktin që në listën e të internuarve të asaj kohe, pjesëmarrës e prijës të kryengritjeve popullore të mëparshme, përfshihet dhe emri i H.S.Hylos, siç komenton "Kronika" e M.Sirrit, ku arrestimi dhe internimi i burrave të njohur i përshkruhet tekstualisht kështu: "Me 22 sefer 1273 (22.X.1856) natën e së hanës, në ora dy, myderrizët e famshëm (nënvizimi ynë) Sali ef. i Madh dhe Sali ef. i Vogël, Ahmet Kalaja, Hysen Begu, Hamza Kazazi, Hasan Hoti, Osman Aga, i vëllai dhe Halil Spahia nga Podgorica, të shoqënuem me disa kalorës, u dërguen në Stamboll nw formw internimi. 1) Nisur nga këto fakte, historiani Z.Shkodra bën këtë koment: "Këta persona kanë qenë ndër elementat më aktivë dhe me influencë, që kanë ndihmuar për propagandimin dhe mobilimin e popullit në luftë kundër pushtuesit. Kështu të tre personat e parë ishin ndër përfaqësuesit e shtresës së intelektualëve të kohës, që nuk pajtoheshin aspak me politikën shtypëse të turkut dhe për këtë arsye bile propagandonin kundër kësaj politike tue predikue edhe ide ma të përparueme për çlirimin e vendit.2
Në radhë të parë të tërheq vëmendjen epiteti "të famshëm", që përforcon mendimin e shprehur më lart se H. S. Hylja ishte i një përmase me klerikun tjetër të mirënjohur, në anën tjetër të dy ata, gëzonin një respekt mbarëqytetar edhe si intelektualë, edhe si patriotë të vendosur. Të dhënat e mësipërme dëshmojnë gjithashtu se ai duhet të ketë luajtur një rol parësor në lëvizjen e fuqishme popullore të v.1835, që tronditi administratën turke dhe krijoi një klimë të tensionuar që karakterizoi në vijim marrëdhëniet e qytetarëve me pushtuesit, duke shërbyer si katalizator edhe për lëvizje të tjera të bujshme, siç qe revolta e vegjëlisë shkodrane e vitit 1854 nën udhëheqjen e Sheh Shamisë. Megjithëse mungojnë të dhënat, kemi të drejtën të supozojmë se, dhe nëse ai nuk u implikua drejtpërsëdrejti, s'duhet të ketë qëndruar indiferent ndaj atyre ngjarjeve tronditëse, ashtu si nuk qëndruan as kolegët e tii bashkëkohës.
Janë ngjarjet e viteve 1878-80 jo vetëm kulme të lëvizjes kombëtare, por edhe kulme të jetës së tij prej atdhetari të madh. Ulqini për të ishte bërë qytet i dytë dhe fatin e qytetit e lidhte me fatin e vet.
Akti i parë i dramës së këtij qyteti të vjetër shqiptar u zhvillua në periudhën janar 1878-shkurt 1879, kur u pushtua për herë të parë nga malazestë si pasojë e luftës ruso-turke. Duke qenë se historiografia jonë e deritashme, sa e citon pushtimin e parë të Ulqinit, le t'i drejtohemi veprës së H.Bushatit "Shkodra dhe motet" (dorëshkrim), ku jepet një përshkrim më i zgjeruar i qëndresës heroike të ulqinakëve, ashtu siç e ka ruajtur tradita gojore: ulqinakët për t'u mbrojtë kishin ndërtue llogore në Malin e Bardhë, në ullishtën e Asllan Beut dhe në. liman, te Pusi i Latinit. Komandën e luftëtarëve ulqinakë e kishte Haxhi Mehmet Beci, Asllan Begu dhe Haxhi Bet Gjyli. Komandanti i malazesve ishte Pop Ilia, i cili e kishte nda ndër dy krahë fuqinë e tij: Njeni krah komandohej prej Serdar Rados e tjetri ishte nën komandën e P.Popoviçit, i cili mësyni nga kulla e Kardashit. Të dy palët e kishin qendrën në malin Maxhur. Fuqia malaziase përbahej prej 7 batalionesh. Populli i Ulqinit, ndonëse i vogël, por i pajisun me ndjenja të forta atdhetarizmi, orvatej të qëndronte me çdo kusht. Deri gratë ulqinake shërbyen në këtë rast me vendosmëri, disa dhe u plagosën, ndër ta e para qe një harapeshë. Lufta për mbrojtjen e qytetit zgjati vetëm 24 orë".3)
Kjo ndodhi mes datave 18 e 19 janar 1878, pikërisht 1 0 ditë pas rënies së Tivarit. Sipas të të njëjtit burim, për mbrojtjèn e këtij të fundit patën shkuar shumë vullnetarë shkodranë dhe ulqinakë, midis të të cilëve qenë dhe Mehmet Beci e Bet Gjyli, që do të shquheshin më vonë për përkushtimin e tyre atdhetar. Ngjarjet u zhvilluan në favor të armikut dhe ata mbetën të rrethuar në kalanë e qytetit për 2 muaj e 1 0 ditë, duke u detyruar të dorëzoheshin për mungesën e plotë të rezervave në ushqin-w e armatim. Me urdhër të Knjaz Nikollës të gj ithë vullnetarët robër qenkan lënë të lirë; prijësit ulqinakë i paska thirrë e ii paska thënë: "Mbas tri ditësh do të pushtoj edhe Ulqinin, prandaj të ma dorëzoni j u vetë ma mirë!
Kuptohet që ulqinakët nuk kanë qenë të të njëjtit mendim me propozimin provokues e plot fodullëk të Knjazit, por dhe mundësitë për ta përballuar këtë sfidë u patën reduktuar së tepërmi nga mënyra se si u rrokullisën ngjarjet.
Në mungesë burimesh, roli i H. S. Hylos mbetet vetëm në hipoteza: historikisht dihet se në shkurtin e vitit 1879 malazestë u detyruan ta lëshonin Ulqinin për hir të presioneve diplomatike, mirëpo, pas më shumë se një viti, do të fillonte akti i dytë i dramës së këtij qyteti, më tragjiku. Eshtë Nota e qershorit e Fuqive të Mëdha dërguar Turqisë për "Kompensimin e Ulqinit", një altemativë e diplomacisë evropiane për të zëvendësuar aneksimin e Hotit e të Grudës, dy trevave që ditë ' n të mbrohen, siç duhej - Ulqinakët e ki shin të freskët çizinen malaziase, praiidaj filluan të grumbullonin forcat dhe të kërkonin ndihma. Në Shkodër kishte një kontigjent emigrantësh ulqinakë, të ikur që nga pushtimi i parë. 4), që mbështetën Degën e Shkodrës dhe krijuan Degën e Ulqinit, porsa u larguan malazeztë. Ulqinakë e shkodranë bënë shumë përpjekje që çështja të zgjidhej në rrugë diplomatike, me memorandume, telegrame e protesta ndaj diplomatëve të Fuqive të Mëdha, për t'ua bërë prezent se si nenet e Traktatit të Shën Stefanit, si vendimet e mëvonshme ndërkombëtare, ishin të padrej ta dhe bëheshin për të kënaqur oreksin e fqinjëve shovinistë. Krahas argumenteve historiko-gjeografike, u bëhej e qartë dhe vendosmëria e popullit për t'i mbrojtur me gjak troj et e të parëve.
E tillë qe Protesta e qershorit që dërgoi Dega e Shkodrës dhe po e tillë Nota e 15 shtatorit, që Dega e Ulqinit u dërgoi Fuqive të Mëdha: "Me hidhërim mësuem, se pas disa ditëve flota e Fuqive të Mëdha do të vijë në ujnat e Ulqinit tonë, me të vetmin qëllim me na shtëmgue me lëshue qytetin torië të shtrenjtë në dorë të malazesve.
Për ne asht e pamundun me u bashkue me Malin e Zi, mbasi zakonet, gjuhën e besimin i kemi të ndryshme nga ato të malazesve. Për këtë shkak kemi vendosë me i ba ballë çdo sulmi që mund të na kërcnohet nga ana e Malit të Zi dhe pranojmë ma mirë të shofim zhdukjen qytetit dhe tëjetës sonë, se sat'i përulemi Malit të Zi.5) Ashtu siç u tha më lart, në treshen nënshkruese është dhe H.S.Hylja, si eksponent i Degës së Lidhjes. Me këto tone zemërimi dhe vendosmërie do të përcilleshin edhe protestat më të vonshme. Në protestën e 24 tetorit të po atij viti kundër vendimit të Portës së Lartë për të dërguar ushtri për dorëzimin e qytetit do të lexojmë: " ... Në rast se me të vërtetë për dorëzimin e Ulqinit Malit të Zi do të dërgohet kundër nesh ushtria, ne .... kemi lidhur besën dhe jemi betuar për t'u mbrojtur dhe për të luftuar .... puna do tw arrijë deri në shpërthimin e luftimeve, ashtu si u shkrua më lart, prandaj përgjegjësinë e plotë për çështjet që mund të ndodhin, edhe në të ardhmen, do ta mbajë ajo".6)
Kërkesat e ulqinakëve për të siguruar mbështetjen mbarëkombëtare u miratuan njëzëri në Mbledhien e Rekocit që zhvilloi Kryesia e Lidhjes në fund të qershorit. Mehmet Beci, që informoi mbi gjëndjen shqetësuese, u ngarkua të merrte në dorë organizimin e forcave. Krahas luftëtarëve ulqinakë të komanduar nga M.Beci dhe nga Mehmet Gjyli u rreshtuan dhe v'ullnetarët nga Shkodra me rrethe, nën prijësin e mirënjohur Jusuf Sokoli. Për të përballuar situatën aktivistët e Lidhies nuk rrinin duarkryq: rekrutoheshin forca të reja, sepse alternative Hot-Grudë kishte mbetur pezull, ai front nuk mund të lëshohej dhe qe vendosur që çdo shtëpi shkodrane do të sillte djalin e dytë ndër for'cat vullnetare: Ashtu si kurdoherë, Shkodra nuk do ta bënte dysh fjalën, por me gjakun e bijve të saj dhe me sakrifica të njëpasnjëshme do të gjëndej ne vijën e parë: mbrojtja e Ulqinit konsiderohej prej shkodranëve çështje e tyre. Kjo frymë solidariteti ndihej në bazë, në mbledhjet e fuqishme popullore të protestes e në gatishmërinë luftarake, si dhe në përkushtimin e Degës së qytetit me në krye D.Boriçin, me aktivistët e njohur S.Çobën, vëllezërit Dragusha, S.Çoba, F.Çeka etj. Njëri prej tyre, H.Abdyl Fetah Dragusha shëtiti nëpër shumë vise të atdheut për të kërkuar ndihma, ndërsa myderrizi Selim Ef.Çoba nuk duroi fodullëkun e prepotencën e Dervish Pashës, që gjatë bashkëbisedimit, mbante revolet mbi tryezë në formë shantazhi. Përfaqësuesit e qytetit, përmes komunikimit telegrafik i dhanë përgjigjen e duhur urdhërit të ministrit të luftës, ndërsa dhuratat e dekoratat e Riza Pashës thyen vetëm një numër të vogël të lëkundurish. Autorët H. Bushati dhe Xh. Belegu përshkruajnë tre rastet që ruhen në kujtesën popullore, kur ofertat "e maj me" të Pashës nuk i bënë të tërhiqen burra të tillë, si: një hoxhë, tregtarin Oso Mani dhe Hysen B. Shazin, komandant vullnetarësh. Edhe pse Dervish Pasha pat urdhëruar në një rast që "gjallë a dekë" t'i sillej përpara paria e qytetit së bashku me Jusuf Sokolin, asnjë s'iu bind, madje Bektash Kazazi, i biri i Hamzagës, në vend të mbledhjes, mori rrugën për pazar, duke deklaruar se e kishte për nder të vritej për Lidhjen.
Duke pasur këtë mbështetje të fortë morale, si dhe ndihniën e pakursyer të vëllezërve të tyrejo vetëin me municion e ushqime, por edhe me praninë e tyre iië vijën e parë të frontit ulqinakët nuk e nd.jenë veten të braktisur dhe me përbuzje e përballuan shfaqjen e forcës nga ana e flotës evropiane.
Edhe diplomatëve të huai u pat bërë përshtypje kjo vendosmëri. Autorët Belegu e Repishti sjellin mjaft shembuj të tillë diplomatësh e gazetarësh të huai. Ja se ç'shkruante një diptomai austriak: "As forcat e Malit të Zi, as demonstrata e afwrme e flotës nuk janë në gjendje të zbusin shpirtin e shqiptarëve dhe të përkulin qëndrimin e tyre kryeneç". Një analist freng shkon më tej: "Flota ndërkombëtare u nis me madhështi për të manifestuar fuqinë e saj para Ulqinit, por shqiptarët jo vetëm nuk u frikësuan, por mbajtën pozitat e tyre".
As intelektualët e njohur shqiptarë nuk ndenjën të heshtur, madje ata që u ndodhën në vend, qenë edhe autorët e protestave, e memorandumeve. Për Ulq inin Abdyl Frashëri i shkroi personali sht Sulltanit. Ndërsa F.Shiroka thurte italisht hymnin luftarak "Shqipnisë", kushtrim, D.D'Istria i shkruante De Radës duke i bërë jehonë qëndrimit heroik të shqiptarëve. 12)
Të dhëna të hollsishme dhe analiza mbi ngjarjet që lidheii me mbrojtjen e Ulqinit kanë dhënë autorët Bushati. Xh.Belegu, K.Frashëri, K.Xoxi, A.Buda, Xh.Repishti dhe teksti "Historia e Shqipërisë", prandaj do të mjaftohemi me aktin e fundit. Shqiptarët nuk u dekurajuan, edhe pse forca e tyre luftarake nuk arriti ta kalonte shifrën prej tri mijë vullnetarësh për shkak të manovrimeve të shpejta të Dervish Pasliës, që ndërpreu rrugën e përforcimeve të mëtejshme; gjithashtu ruajtën gjakftohtësinë, edhe pse ndiheshin të tradbtuar dhe në mes tri palë armiqsh, me një epërsi shumë të madhe numerike dhe tekniko-ushtarake. Ndeshja vendimtare u zhvillua afér fshatit Klezhë, gryka e Mozhures, një përpjekje e përgjakshme, që u fitua nga turqit në sajë të artilerisë dhe ku mbet i plagosur për vdekje komandanti legjendar, Jusuf Sokoli. Thuhet se ideja për të luftuar brenda në qytet, në mënyrë që armiku ta paguante sa më shtrenjt fitoren, u braktis në çastet e fundit, me të vetmin qëllim, që të mos demtoheshin familjet. Një pjesë e vullnetarëve nuk iu dorëzuan Dervish Pashës, por nëpër rrugë të tërthorta u kthyen në Shkodër. Kështu, së bashku me disa luftëtarë ulqinakë, morën arratinë dhe erdhën në Shkodër edhe komandantët trima M.Beci e M.Gjyli, duke lënë në duart e armikut shtëpitë dhe pasuritë, një pjesë të së cilës e patën shpenzuar për të mbajtur luftëtarët.
Me 23 nëntor Dervish Pasha lëshoi qarkoren që ulqinakët të brakti snin shtëpitë, gjoja qeveria turke do t'i si stemonte! E vërteta është se shumë familje ulqinakësh emigruan në Shkodër, por për sistem'min e tyre mungoi kujdesi i autoriteteve turke. Ata përfituan vetëm nga mikpritja dhe bujaria e qytetarëve, si dhe nga interesimi i Komisionit për refugjatët nën kryesinë e myftiut Jusuf EL Tabaku.13)
Me 28 nëntor malazeztë hynë në Ulqin dhe H.S.Hylon, në grup, e intemuan në Cetinë. Pasi qenka liruar nga internimi, thuhet se Kiij az Nikolla e paskwthirrur në audiencë, por ai paska refuzuar. Duke iu referuar përsëri H.Bushatit shtojmë se hoxha gjeti rastin, kaloi kufirin dhe u vendos në Shkodër, kujetoi deri nga viti 1900. Sipas këtij burimi paska vdekur në moshën 80 vjeçare duke u varrosur në varrezat e Xhamisë së Parrucës, ndërsa në një shënim të shkurtër në rev. "Zani i Naltë" ) hidhet mendimi se vdekja i erdhi në moshën 70 vjeçare duke pohuar, sikur paska lindur në Ulqin(?).
Figura e H. S. Hylos e njohur mjaft, por e studiuar pak, është pjesë e pandarë e plejadës së hoxhallarëve të shquar që, pa mëdyshje u angazhuan me gjithë bagazhin e tyre moral e intelektual, me përkushtim dhe me guxim, në përpjekjet e vëllezërve të tyre të gjakut, pa dallime besimi e krahine, për të mbrojtur të drejtat e tyre ose trojet që ua lanë trashëgim të parët. 15) H. Saliu provoi dy intemime: një nga turqit dhe një nga malazeztë, por nuk u thye as nga presionet, as nga premtimet joshëse: ai mbet i patjetërsuar duke ruajtur të pastër imazhin e një hoxhe patriot e konsekuent deri në fund.
Meshgorani
Meshgorani është një fshat në rrethin e Tepelenës.
Vllahat
Vllahat është fshat në jug të Shqipërisë. Fshati është një vendbanim në rrethin e Delvinës të Shqipërisë. Nga Delvina është vetëm 2 kilometra larg ndërse nga Saranda është 13 kilometra.
Gjeografia dhe Klima
Nga veriu fshati Vllahat kufizohet me Rusanin, nga jugu me fushën dhe brigjet e Currit, nga lindja me Kostarin dhe nga perëndimi me Bamatatin. Vllahati është një vend malor por ka një pozitë të favorshme gjeografike pasi gjendet midis Delvinës dhe Sarandës megjithate ka dhe fusha qe zënë një pjesë te fshatit dhe një lumë te vogël që kalon anës fshatit dhe i ndimon në bujqësi. Në Vllahat ka dhe disa burime ujërash mineral. Klima është mesdhetare me verë të nxehtë dhe të thatë dhe me dimër të ftohtë me shumë shira.
Demografia
Popullsia e Vllahatit nuk është shumë e madhe. Vëhet re se vitet e fundit ka disa të ardhur nga vende të ndrishme të Shqipërisë.
Familjet në fshatin Vllahat :
Beshaj (Basho), Danaj, Habibaj, Hoxhaj, Kërmezaj, Koreçaj, Rexhaj, Sulaj (Sulejmani), Shinaj. Familjet e tjera ishin : Dervishi.
Ekonomia
Gjatë periudhës komuniste fshati kishte një aktivitet të rëndësishëm si në shkallë rrethi ashtu edhe në shkallë republike. Regjimi i atëhershëm i kishte dhëne njëfarë rëndësie fshatit te vogël duke ndërtuar në gjirin e tij disa fabrika që ishin krenaria e fshatit :
Feja
Fetë më të zakonshme të praktikuar në Shqipëri janë Islami dhe Krishterimi. Vendi nuk ka një histori të ekstremizmit fetar dhe merr krenari në harmoninë që ekziston në traditat fetare. Në vitin 1967 praktika fetare u ndalua zyrtarisht në Shqipëri, dhe pas rënies se komunizmit të shtetit, në vitin 1991 rifilluan aktivitetet fetare. Në Vllahat ka pasur një xhami por sistemi qe ekzistonte ne Shqipëri e shkatërroj. Tani ka nje Teqe dhe një Vakëf, megjithatë shumica e popullsisë te Vllahatit nuk beson shumë te fetë.
Sporti
Futbolli është sporti me i përhapur ne fshatin e Vllahatit. Disa nga emrat qe kanë lozur me skuadrën e KS Delvina janë Laert Hoxha, Gjergji Rexho dhe Taulant Rexho.
Nezir Ago
Nezir Ago skulptor shqiptar nga Berati.
Utrecht
Utrecht është një bashki në provincën Utrecht në Holandë me sipërfaqe 99.32 km² dhe popullsi 312634 banorë. Utrecht është kryeqendra e bashkisë.
Nezir Ago
Vepra e parë publike është statuja e flautistes e derdhur ne bronz që në vitin 1989 dhe e vendosur në ambientet e lulishtes së qytetit të Beratit. Më vonë ka realizuar disa vepra të tjera si: memoriali i ujësjellësit të Bogovës, i vendosur në sheshin para turizmit; Konstandini i Madh i vendosur në kala; monumenti i Safet Boletinit në Mitrovicë, Kosovë; memoriali në Sinjë dhe monumenti i pavarësisë në Çorovodë. Ka edhe mjaft vepra të tjera që janë ekspozuar në ambientet publike të Kuçovës, Fierit, Elbasanit, Mitrovicës, Beratit, Skraparit.
Schnaus
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Alexis Sánchez
Sánchez e nisi karrierën e tij si profesionist në moshën 17 vjeç me Cobreloan, duke luajtur një sezon me klubin para se të kalonte në Itali për t'u transferuar te Udinese. Ai fitoi trofetë e tij të parë në sezonet e ardhshëm, duke fituar kampionate rresht me Colo-Colon dhe River Platen, ekipe ku ai luajti në huazim. Në vitin 2008, ai u rikthye te Udinese, duke u bërë një lojtar i rëndësishëm në formacion në sezonin e tij të parë të plotë. Pas tre sezoneve në Itali, Sánchez u transferua te Barcelona për 30 milion €, duke u bërë lojtari kilian më i shtrenjtë i të gjitha kohërave.
Në sezonin e tij të parë te Barcelona, Sánchez shkëlqeu në sulm, duke formuar një treshe sëbashku me Lionel Messin dhe David Villën, duke ndihmuar ekipin të fitonte Kupën e Mbretit, Superkupën e Spanjës, UEFA Super Kupën, dhe FIFA Kupën e Botës për Klube. Kjo treshe shënoi 82 gola sëbashku në sezonin e ardhshëm, duke ndihmuar ekipin të fitonte La Ligan, si dhe të ruante titullin e Supercopa de España. Në sezonin e tij të tretë, Sánchez pati sezonin e tij më të mirë në aspektin personal, duke shënuar 21 gola dhe asistuar 14 të tjerë. Pas mbërritjes së brazilianit Neymar në verën e vitit 2013, Sánchez u transferua një vit më pas në Premier Ligë te Arsenal për 35.8 milion €.
Te Arsenali, Sánchez u bë shpejtë një nga lojtarët më të rëndësishëm të ekipit, duke arritur shifra dyshe si në gola ashtu dhe në asiste. Ai fitoi një FA Community Shield dhe dy Kupa FA, duke shënuar në të dyja finalet. Në sezonin 2016–17, Sánchez shënoi 31 gola dhe asistoi 14 të tjerë, duke regjistruar sezonin e tij më të mirë në karrierë, si dhe u nominua për FIFPro World XI. Megjithatë, pasi humbi "frymëzimin" për të vazhduar më tej, ai firmosi me klubin rival Manchester United në një marrëveshje shkëmbyese në vitin 2018.
I njohur gjërësisht si "El Niño Maravilla" (Fëmija e Mrekullive), Sánchez ka qënë një lojtar i rregullt i Kilit që nga viti 2006 dhe ka luajtur 132 ndeshje, duke u bërë lojtari me më shumë ndeshje i të gjitha kohërave në kombëtare. Me 43 gola, ai është edhe lojtari me më shumë gola në historinë e Kilit. Ai e ka përfaqsuar vendin e tij në dy edicione të FIFA Kupës së Botës, katër edicione të Copa Américas dhe një edicion të FIFA Kupës së Konfederatave. Ai luajti një rol vendimtar në rrugën e Kilit në finalen e Kupës së Konfederatave 2017, si dhe ishte udhëheqësi i ekipit që fitoi trofeun e parë ndërkombëtar në Copa América 2015, duke shënuar penalltinë vendimtare në finalen me Argjentinën.
Cobreloa
I lindur në Tocopilla, Sánchez është një produkt i akademisë së famshme të C.D. Cobreloa, ku ai ishte shok skuadre me lojtarë si Charles Aránguiz dhe Eduardo Vargas, të dy pjesë e kombëtares së Kilit sëbashku me të. Në shkurt 2005, ai u bë pjesë e ekipit të parë nga trajneri Nelson Acosta.
Sánchez bëri debutimin e tij si profesionsit në shkurt gjatë një ndeshje ndaj Deportes Temuco, kurse goli i tij i parë erdhi më 18 mars në fitoren 2–1 ndaj Deportes Concepción. Duke luajtur në një ndeshje të Copa Libertadores kundër Once Caldas në moshën 16 vjeç, Sánchez u bë një nga lojtarët më të rinjë që ka debutuar në këtë turnament.
Colo-Colo
thumb|190px|Sánchez gjatë kohës së tij te Colo-Colo, në një ndeshje ndaj [[Audax Italiano La Florida|Audax Italiano në finalen e Torneo Clausura 2006.]] Sánchez debutoi për Colo-Colon më 23 qershor 2006 në barazimin 1–1 kundër Antofagasta; goli i tij i parë erdhi më 29 tetor në Derbin e futbollit kilian kundër Universidad de Chile, duke ndihmuar ekipin të fitojë 4–2. Performancat e tij pozitive i siguruan një vend në formacionin titullar, duke fituar duelin me veteranin Mario Cáceres; pas kësaj, Sánchez u bë partneri i Humberto Suazo në sulm. Më 1 nëntor, ai shënoi një dopietë në barazimin 4–4 ndaj Deportes La Serena në kampionat, e cila u pasua nga goli i parë në kompeticionet kontinentale kundër ekipit nga Kosta Rika Alajuelense në një fitore shkatërrimtare 7–2 në Copa Sudamericana. Colo-Colo arriti deri në finale të turnamentit ku u mposht nga meksikanët e Pachucës. Më 23 dhjetor 2006, Sánchez fitoi trofeun e tij të parë si profesionist pasi luajti si titullar në finalen e Torneo Clausurës kundër Audax Italiano të cilën ekipi i tij e fitoi 3–2.
Në sezonin e ardhshëm, më 23 mars 2007, Sánchez shënoi golat e tij të parë në Copa Libertadores kundër Caracas në Cúcuta, duke regjistruar një tregolësh në fitoren 4–0. Më 12 maj, Sánchez shënoi golin e parë dhe të vetëm në kampionat gjatë një fitore 3–1 në shtëpi ndaj Santiago Wanderers; kjo fitore ishte vendimtare në garën me Universidad Católica për titullin kampion, të cilën Colo-Colo e siguroi pas fitores 1–0 në Monumental ndaj Palestino në javën e fundit, duke regjistruar titullin e 26të në histori.
Udinese
Në sezonin e ardhshëm, Sánchez luajti një rol të rëndësishëm për Udinesen në Coppa Italia, duke qënë lojtar kyç në ekipin që eliminoi Milanin, duke asistuar golin e fitores të shënuar nga Gökhan Inler. Në ndeshjen e dytë të gjysëm-finales, Sánchez u shpall lojtari më i mirë kundër Romës, të cilës i shënoi në minutën e 81të, duke regjistruar golin e tij të parë në kupë; megjithatë, Roma u kualifikua në finale me rezultatin e përgjithshëm 2–1. Ai e mbylli sezonin 2009–10 me 6 gola në 36 ndeshje në të gjitha kompeticionet.
Më 27 shkurt 2011, Sánchez shënoi katër gola në fitoren tenistike 7–0 të Udineses ndaj Palermos, edhe pse luajti vetëm për 52 minuta. Kjo gjë bëri që ai të thyente rekordin e Marcelo Salas dhe Iván Zamoranos për numrin e golave të shënuar nga një lojtar kilian në një ndeshje të Serie A. Performanca e tij në atë ndeshje u vlerësua nga trajneri i ekipit Francesco Guidolin, i cili disa vite më vonë deklaroi: "Në fund të pjesës së parë j'u ktheva senatorëve dhe i thash atyre që duhet të jemi njerëz të mirë dhe se nuk ishte nevoja që ta kthenim në goleadë. Megjithatë, në fushë ishin dy-tre djemë që nuk më dëgjuan, Sánchez mbi të gjithë. Pas çerek orëshit të parë mu desh t'a zëvëndësoja sepse përndryshe ai do të kishte shënuar 10 gola."
Gjatë sezonit të tij të suksesshëm te Udinese, Sánchez dhe sulmuesi italian Antonio Di Natale u bënë një dyshet më të mirë në Serie A; ata sëbashku shënuan 39 gola, dy më pas se rekordi personal i dyshes Alessandro Del Piero–David Trezeguet në sezonin 2007–08. Si njohje për këto arritje, Sánchez u shpall talenti më premtues i sezonit 2011 nga përdoruesit e FIFA.com, në një sondazh ku bënin pjesë edhe lojtarët Gareth Bale, Javier Pastore, Ganso dhe Neymar. Ai u rendit i 56ti dhe i 24ti mes sulmuesve në edicionin e majit 2011 të Castrol Performance Index.
Barcelona
Më 20 korrik 2011, Barcelona njoftoi se kishte rënë dakord t'i paguante Udineses 26 milion € (plus 11.5 milion € në bonuse të ndryshme) për shërbimet e Sánchez, i cili u bë kiliani i parë që luan për Katalanasit. Transferimi i tij u mikprit nga Pep Guardiola, i cili deklaroi: "Sánchez është shumë i ri. Ai mund të luaj në të tre pozicionet e sulmit, por ai shfaq aftësi mbrojtëse intensive, është i drejtpërdrejtë nga ajo që më kanë thënë dhe një djal i mirë." Transferimi u finalizua pesë ditë më vonë kur ai kaloi me sukses vizitat mjekësore dhe firmosi një kontratë pesë-vjeçare. Gjatë prezantimit të tij, Sánchez tha: "Dua të mësojë nga lojtarët si Lionel Messi dhe Xavi Hernández–dhe dua t'a ndihmojë klubin të fitojë më shumë trofe."
Më 26 tetor 2013, Sánchez shënoi golin e fitores në triumfin 2–1 të Barcelonës kundër Real Madridit në Camp Nou, në një ndeshje të vlefshme për edicionin 2013–14 të La Ligës. Më 5 janar 2014, Sánchez shënoi tregolëshin e parë për Barcelonën në fitoren 4–0 kundër Elches. Ai e mbylli sezonin 2013–14 me 21 gola në të gjitha kompeticionet, duke vendosur një rekord personal; 19 nga këto gola u shënuan në La Liga.
Arsenal
parapamje|145px|djathtas|Sánchez me Arsenalin në vitin 2014. Më 10 korrik 2014, Sánchez firmosi një kontratë afat-gjatë me Arsenalin në një transferim që kushtoi 31.7 milion £. Atij j'u dha fanella me numrin 17, e cila ishte e mbrojtësit Nacho Monreal, që në fund mori numrin 18 që ishte i lirë. Në një deklaratë të publikuar nga klubi, Sánchez deklaroi se ishte "shumë i lumtur që do të bashkohej me Arsenalin, një klub që ka trajner të mirë, lojtarë ekipi fantastik, dhe mbështetje të madhe në botë dhe një stadium të madh në Londër." Ai mori vlerësime edhe nga trajneri Arsène Wenger, i cili tha se kiliani ka "prodhuar në mënyrë të vazhdueshme performanca të cilësisë së lartë për disa sezone dhe të gjithë ne jemi të entuziasmuar që ta shohim atë të integrohet në skuadrën e Arsenalit." Sánchez zhvilloi paraqitjen e tij të parë me Arsenalin më 2 gusht 2014, duke u aktivizuar si zëvëndësues në fitoren 5–1 kundër Benficës në turnamentin para-sezonal Emirates Cup.
Sezoni 2014–15
Sánchez luajti ndeshjen e tij të parë zyrtare për klubin më 10 gusht kundër Manchester Cityt në Community Shield, duke u aktivizuar në pjesën e dytë si zëvëndësues; Arsenali fitoi ndeshjen 3–0. Më 16 gusht, ai debutoi edhe në Premier Ligë në ndeshjen ndaj Crystal Palace, duke asistuar golin e barazimit të Laurent Koscielnyt në një fitore 2–1 në shtëpi. Goli i tij i parë me Arsenalin erdhi më 27 gusht në ndeshjen kundër Beşiktaş, duke mposhtur portierin kundërshtar Tolga Zengin me një gjuajtje të ulët; ky gol i dha fitoren 1–0 ekipit si dhe i siguroi një vend në fazën e grupeve të Ligës së Kampioneve me rezultatin e përgjithshëm 1–0. Pas ndeshjes, trajneri Wenger ishte plot me vlerësime për lojtarin, duke thënë: "Ai pati një lojë të mirë, jo vetëm nga ana teknike por edhe nga ana luftarake. Ai ishte i qëndrueshëm, i rrezikshëm dhe tregoi shpirt të madh luftarak, cilësi këto që do të jenë shumë të rëndësishme në Premier Ligë." Goli i tij i parë në kampionat erdhi katër ditë më vonë në barazimin 1–1 kundër skuadrës së sapongjitur Leicester City. Ky gol më pas u pasua nga një tjetër në ndeshjen e rradhës kundër kampionëve në fuqi të Manchester Cityt; Sánchez shfaqi një teknikë të përkryer me një gjuajtje volley me pjesën e jashtëme të këmbës së majtë e cila mposhti portierin Joe Hart në një fitore 2–2 në Emirates Stadium.
Sánchez shënoi golin e katërt për Arsenalin me një goditje dënimi në disfatën 2–1 kundër Southampton në Kupën e Ligës. Më 1 tetor, ai shënoi golin e parë në fazën e grupeve të Ligës së Kampioneve në fitoren 4–1 kundër Galatasarayt, duke asistuar gjithashtu edhe dy nga tre golat e Danny Welbeck. Shtatëmbëdhjetë ditë më vonë, ai shënoi dhe asistoi në barazimin 2–2 kundër Hull Cityt në shtëpi. Në ndeshjen e rradhës në kampionat, Sánchez shënoi një dopietë kundër Sunderlandit, duke përfituar nga gabimet e bëra nga mbrojtësi Wes Brown dhe ish portieri i Arsenalit Vito Mannone. Më 1 nëntor, Sánchez shënoi një tjetër dopietë, këtë herë në suksesin 3–0 në Burnley; me këtë dopietë, ai arriti në shifrën dhjetë gola në të gjitha kompeticionet. Sánchez vazhdoi formën e tij të mirë me një tjetër gol në Ligën e Kampioneve, këtë herë në fitoren 2–0 kundër Borussia Dortmund, që i siguroi Arsenalit kualifikimin në fazën me eliminim direkt. Më 3 dhjetor, kiliani i dhuroi Arsenalit një fitore minimale kundër Southampton falë një goli të shënuar në minutën e 89të. parapamje|majtas|175px|Sánchez gjatë paradës së [[Arsenal F.C.|Arsenalit për fitoren e Kupës FA në vitin 2015.]] Më 26 dhjetor, Sánchez shënoi golin e parë të ekipit të tij në fitoren 2–1 në shtëpi ndaj Queens Park Rangers dhe më pas asistoi golin e çekut Tomáš Rosický; para kësaj, ai fitoi një penallti pasi u hodh në zonë nga Armand Traoré, por gjuajtja e tij u prit nga portieri kundërshtar Robert Green. Në ndeshjen e parë për vitin 2015, Sánchez shënoi dhe asistoi golat e parë në Kupën FA kundër Hull Cityt, ekipi finalist i vitit të kaluar, duke ndihmuar Arsenalin të kalojë me sukses raundin e tretë; gjatë kësaj ndeshje, ai asistoi golin e Per Mertesacker në minutën e 82të, para se dy minuta më vonë të zëvëndësohej nga Chuba Akpom. Në ndeshjen e rradhës të Arsenalit në Premier Ligë, Sánchez u përfshi në të tre golat e fitores 3–0 kundër Stoke Cityt; ai fillimisht asistoi golin e Laurent Koscielnyt dhe më pas shënoi një dopietë vetë. Paraqitja e tij u vlerësua nga legjenda e klubit Thierry Henry, i cili e quajti atë "blerjen më të mirë të Arsenalit në gjashtë vitet e fundit."
Më 4 mars, Sánchez iu dha fund një serie prej tetë ndeshjesh pa gol duke shënuar një golin e dytë në fitoren 2–1 ndaj QPR 2–1 në Loftus Road. Një muaj më vonë, në suksesin 4–1 kundër Liverpoolit, Sánchez u shpall lojtari më i mirë i ndeshjes pasi shënoi golin e tretë të ekipit të tij.
Më 18 prill, Sánchez shënoi të dy golat e Arsenalit në fitoren 2–1 në shtesë kundër Reading në gjysëm-finalen e Kupës FA. Tetë ditë më vonë, ai ishte lojtari i vetëm i Arsenalit që u përfshi në Ekipin e Vitit të PFA. Më 4 maj, Sánchez shënoi dopietën e rradhës në suksesin 3–1 si vizitor ndaj Hull Cityt. Në fund të muajit, ai u votua PFA Lojtari i Vitit i Tifozëve për vitin 2015.
Sánchez shënoi golin e 25të sezonal më 30 maj në finalen e Kupës FA kundër Aston Villës në Wembley Stadium, me një gjuajtje nga distanca, duke ndihmuar Arsenalin të triumfojë 4–0; ai gjatë ndeshjes asistoi edhe golin e sulmuesit Theo Walcott. Ai u bë kiliani i parë që shënon gol në një finale të Kupës FA që nga George Robledo, i cili në vitin 1952 për Newcastle United. Ai e përfundoi sezonin duke fituar çmimin "Lojtari i Sezonit i Arsenalit".
Sezoni 2015–16
parapamje|180px|Sánchez në aksion për Arsenalin në vitin 2016. Sánchez e nisi sezonin 2015–16 duke luajtur si zëvëndësues në humbjen 2–0 kundër West Ham United në javën hapëse të Premier Ligës. Një javë më vonë, në ndeshjen e parë si titullar, Sánchez shënoi në fitoren 2–1 kundër Selhurst Park; goditja e tij me kokë u devijua nga Damien Delaney dhe përfundoi në rrjetë, megjithatë, në fund, j'u quajt mbrojtësit si autogol.
Më 26 shtator 2015, Sánchez i dha fund një serie prej dhjetë ndeshjesh pa gol në Premier Ligë duke shëuar tregolëshin e parë për Arsenalin në fitoren 5–2 kundër Leicester City. Kjo e bëri atë lojtarin e parë që shënon tregolësh në Serie A, La Liga dhe Premier Ligë. Sánchez shënoi golin e parë në Ligën e Kampioneve për sezonin e ri disa ditë më vonë, në distafën 3–2 ndaj Olympiacos, duke mposhtur portierin Roberto me një gjuajtje me kokë pas krosimit të Theo Walcott. Në ndeshjen e rradhës në kampionat, e fundit para fazës së kombëtareve, Sánchez shënoi për të tretën ndeshje rresht, duke realizuar një dopietë brënda 20 minutash në suksesin 3–0 të Arsenalit ndaj Manchester United në Emirates Stadium, duke u ngjitur në vendin e dytë në kampionat. Pas rikthimit nga grrumbullimi me kombëtaren, Sánchez vazhdoi formën e tij pozitive, duke shënuar falë një asisti të Mesut Özil në fitoren 3–0 kundër Watford në Vicarage Road, duke e mbajtur Arsenalin në vendin e dytë në kampionat; ky ishte gjithashtu goli i gjashtë në tre ndeshjet e tij të fundit në Premier Ligë.
Pas një periudhe të shkurtër jashtë për shkak dëmtimi, Sánchez u rikthye në aksion më 30 janar 2016 në ndeshjen e raundit të katërt të Kupës FA kundër Burnley, duke shënuar golin e dytë të Arsenalit pas një krosimi të ulët nga Alex Oxlade-Chamberlain. Më 5 mars, Sánchez shënoi golin e tij të parë në Premier Ligë që nga tetori i vitit të kaluar në derbin e Londrës së Veriut kundër rivalëve të Tottenham Hotspur, duke shënuar golin e barazimit 2–2 në minutën e 76të që i mbajti Topçinjtë ende në garë për titullin kampion. Në muajin prill, Sánchez shënoi në katër ndeshje rresht në kampionat, respektivisht kundër Watford, West Ham, Crystal Palace dhe West Bromwich Albion (dopietë).
Sezoni 2016–17
parapamje|majtas|upright|Sánchez (i fotografuar duke festuar një gol ndaj Burnley me numrin 17) ju dha fanella me numrin 7 për sezonin 2016–17.