cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kategoria e Parë 1981-82
Ky ishte Kampionati i 46-të i Shqipërisë. Nisi më 6 shtator, 1981 dhe përfundoi më 23 maj, 1982.
Kuvendi i Malit të Zi
Kuvendi i Malit të Zi (mal. Скупштина Црне Горе, Skupština Crne Gore) është legjislatura njëdhomëshe e Malit të Zi. Parlamenti aktualisht ka 81 anëtarë, me çdo anëtar të zgjedhur për një mandat katërvjeçar. Pas referendumit për pavarësinë e vitit 2006, kuvendi shpalli dhe ratifikoi pavarësinë e Malit të Zi më 3 qershor 2006. Anëtarët zgjidhen me përfaqësim proporcional.
Rebollar
300px|right Rebollar është një bashki në provincën e Soria-s, Castile dhe Leon, në Spanjë.
Mandrica
Mandrica është një fshat në kufirin jugor të Bullgarisë pjesë e rrethit të Ivajlovgradit, provinca Haskovo. Është nji nder të rrallët fshatra shqiptar në Bullgari. Popullsia në vitin 2006 ishte 75 banorë.
Gjeografia
Mandrica është vendosur në bregun e djathtë të lumit Bella Reka në pikën më lindore të maleve Rodope 15 kilometra në jug të Ivajlovgradit dhe dy kilometra larg lumit Lluda reka i cili njëkohësisht formon vijën kufitare bullgaro-greke.
Sundimi Otoman
Fshati Mandricë u krijua më 1636 nga disa barinj othodoksë shqiptarë që furnizonin ushtrinë otomane me produkte qumështi. Ata u lejuan të merrnin një copë tokë dhe të mos pagonin taksa. Pjesa më e madhe e shqiptarëve erdhën në shekullin XVIII nga rrethinat e Korçës dhe në shekullin XIX nga rajoni i Sulit që ndodhet në Greqine e sotme. Banorët i ruajtën veshjet kombetare suljote deri në shekullin e 19-të kur fustanella u zëvendësua nga pantallonat thrakiane, ndërsa veshjet e grave u ruajtën deri në kohën e emigrimit në masë në Greqi. Në shekullin e 19-të Mandrica ishte një qytet i vogël shqiptarësh në kazanë e Dimotkës. Në vitin 1873 ishte një vendbanim me 250 shtëpi, me rreth 1080 banorë shqiptarë. Në 1908 burimet greke e quanin popullsinë prej 3500 banorësh si "grekë shqipfolës shumica e të cilëve fliste edhe greqisht". Profesionet kryesore ishin rritja e krimbit të mëndafshit, kultivimi i duhanit, artizanati dhe tregëtia. Fshati kishte tre institucione arsimore greke: një shkollë për djem, një shkollë për vajza dhe një kopësht fëmijësh.
Magna Carta
Pas vdekjes së Gjonit, qeveria e regjencës së djalit të tij të vogël, Henri III, e ribotoi dokumentin në vitin 1216, të zhveshur nga disa nga përmbajtja e tij më radikale, në një përpjekje të pasuksesshme për të ndërtuar mbështetje politike për kauzën e tyre. Në fund të luftës në 1217, ai ishte pjesë e traktatit të paqes të rënë dakord në Lambeth, ku dokumenti mori emrin "Magna Carta", për ta dalluar atë nga Karta më e vogël e Pyllit që u lëshua në të njëjtën kohë. Me mungesë fondesh, Henri e ribotoi statutin përsëri në 1225 në këmbim të një granti të taksave të reja. Djali i tij, Eduardi I, përsëriti ushtrimin në 1297, këtë herë duke e konfirmuar atë si pjesë të ligjit të statutit të Anglisë. Karta u bë pjesë e jetës politike angleze dhe zakonisht rinovohej nga secili monark me radhë, megjithëse me kalimin e kohës dhe Parlamenti i sapoformuar i Anglisë miratoi ligje të reja, ajo humbi një pjesë të rëndësisë së saj praktike.
Në fund të shekullit të 16-të, pati një rritje të interesit për Magna Carta. Juristët dhe historianët në atë kohë besonin se ekzistonte një kushtetutë e lashtë angleze, që nga ditët e anglo-saksonëve, që mbronte liritë individuale angleze. Ata argumentuan se pushtimi norman i vitit 1066 i kishte përmbysur këto të drejta dhe se Magna Carta kishte qenë një përpjekje popullore për t'i rivendosur ato, duke e bërë kartën një themel thelbësor për fuqitë bashkëkohore të Parlamentit dhe parimet ligjore si habeas corpus. Edhe pse ky tregim historik kishte shumë të meta, juristë si Sir Edward Coke përdorën gjerësisht Magna Carta-n në fillim të shekullit të 17-të, duke argumentuar kundër të drejtës hyjnore të mbretërve. Si James I dhe djali i tij Charles I u përpoqën të shtypnin diskutimin e Magna Carta. Miti politik i Magna Carta dhe mbrojtja e lirive personale të lashta vazhduan pas Revolucionit të Lavdishëm të 1688 deri në shekullin e 19-të. Ai ndikoi në kolonistët e hershëm amerikanë në Trembëdhjetë Kolonitë dhe formimin e Kushtetutës së Shteteve të Bashkuara, e cila u bë ligji suprem i vendit në republikën e re të Shteteve të Bashkuara. Hulumtimet nga historianët viktorianë treguan se karta origjinale e 1215 kishte të bënte me marrëdhëniet mesjetare midis monarkut dhe baronëve, në vend të të drejtave të njerëzve të zakonshëm, por karta mbeti një dokument i fuqishëm dhe ikonik, edhe pasi pothuajse e gjithë përmbajtja e saj u shfuqizua nga librat e statutit në shekujt XIX dhe XX. Asnjë nga Magna Carta origjinale 1215 nuk është aktualisht në fuqi pasi u shfuqizua, megjithatë katër klauzolat e kartës origjinale (1 (pjesa), 13, 39 dhe 40) janë të përfshira në Magna Carta të ribotuar në 1297 dhe mbeten ende në fuqi në Anglia dhe Uellsi (si klauzolat 1, 9 dhe 29 të statutit të 1297).
Magna Carta ende përbën një simbol të rëndësishëm të lirisë sot, i cituar shpesh nga politikanët dhe aktivistët, dhe mbahet me respekt të madh nga komunitetet ligjore britanike dhe amerikane, Lord Denning e përshkruan atë si "dokumenti më i madh kushtetues i të gjitha kohërave - themeli i liria e individit kundër autoritetit arbitrar të despotit”. Në shekullin e 21-të, katër shembuj të kartës origjinale të 1215 mbeten në ekzistencë, dy në Bibliotekën Britanike, një në Kështjellën Lincoln dhe një në Katedralen Salisbury. Ekzistojnë gjithashtu një pjesë të vogël të kartave të mëvonshme në pronësi publike dhe private, duke përfshirë kopje të statutit të 1297 si në Shtetet e Bashkuara ashtu edhe në Australi. Megjithëse studiuesit i referohen 63 "klauzolave" të numëruara të Magna Carta, ky është një sistem modern numërimi, i prezantuar nga Sir William Blackstone në 1759; Karta origjinale formoi një tekst të vetëm e të gjatë të pandërprerë. Katër kartat origjinale 1215 u shfaqën së bashku në Bibliotekën Britanike për një ditë, më 3 shkurt 2015, për të shënuar 800 vjetorin e Magna Carta.
Kuvendi i Dibrës
Kuvendi i Dibrës dhe rezoluta e tij (1 nëntor 1878).
Sfond
Me aksionin e Gjakovës, Lidhja e Prizrenit bëri një hap të rëndësishëm përpara. Opinioni shqiptar priste tani që Porta e Lartë të ndërhynte energjikisht për të vënë në vend dinjitetin e saj, të shkelur rëndë. Nga ana tjetër, vëzhguesit e huaj, të cilët e vlerësuan këtë aksion si një kryengritje kundër Stambollit, prisnin që ajo të shtrihej edhe në viset e tjera të Shqipërisë.
Për një kryengritje ndëshkimore ndaj shqiptareve, sepse nuk ishte ne interesin e saj te shkaktonte një lufte, qe funksionaret e saj e quanin civile, me shqiptarët. Një veprim i tillë do të bëhej shkak për një kryengritje të përgjithshme ne Shqipëri, te cilën, siç dëshmojnë dokumentet bashkëkohëse, Stambolli nuk ishte në gjendje në atë kohe ta shtypte. Prandaj Porta e Larte e la në heshtje përleshjen e Gjakovës, duke ue te armatosur kundër Stambollit ne këtë periudhe, kur rreziku i copëtimit territorial ndodhej ne momentin e tij me te mprehte, nuk qene te interesuara as qarqet atdhetare shqiptare. Megjithatë, ato mendonin se tani qe lëvizja kishte ecur mjaft përpara, ishin krijuar rrethana te favorshme për ta detyruar Portën e Larte qe te lëshonte pe ne lidhje me te drejtat autonomiste te Shqipërisë pa qene nevoja për një kryengritje te armatosur kundër saj. Kjo ceshtje u trajtua nga Komiteti i Stambollit gjate dhjetëditëshit te trete te muajit shtator 1878.
Pasi analizoi gjendjen e re politike, Komiteti i Stambollit, ne mbledhjen e fshehte qe zhvilloi nen kryesine e Abdyl Frasherit, vendosi ta ngrinte me force para Portës se Larte ceshtjen e formimit te Vilajetit Shqiptar. Vendimi i Komitetit u shpall botërisht si lajm, pa emër autori, me 27 shtator 1878, ne gazetën "Terxhuman-i Shark", qe botohej nen drejtimin e Sami Frasherit ne kryeqytetin perandorak. Sipas këtyre lajmeve, Lidhja Shqiptare kishte hartuar një program prej 7 pikash. Ne piken e pare thuhej se sovraniteti i sulltanit do te ruhej ne Shqipëri dhe se asnjë pellembe toke shqiptare nuk duhej t'u jepej shteteve te tjera. Ne piken e dyte kërkohej krijimi i Vilajetit te Shqipërisë, domethënie bashkimi i te gjitha trojeve shqiptare ne një njësi te vetme politiko-administrative. Pikat e tjera trajtonin prerogativat autonomiste dhe parimet kushtetore qe duhej te kishte ky vilajet. Te gjithë nepunesit do te ishin shqiptare. Ne administrate e ne shkolle do te përdorej gjuha shqipe. Osmanishtja do te përdorej vetëm ne korrespondencën me Portën e Larte. Vilajeti i Shqipërisë do te kishte gjithashtu ushtrinë e vet kombëtare. Shqipëria autonome do te qeverisej nga një regjim demokratik. Te gjithë banoret, pa marre parasysh dallimet fetare e shoqërore, do te kishin te drejta dhe detyra te barabarta. Vendi do te qeverisej nga organe pushtetore te zgjedhura demokratisht prej tyre. Çdo nahije (lokalitet), çdo kaza (rreth) dhe çdo sanxhak (prefekture) do te kishte këshillin e vet te zgjedhur periodikisht. Organi me i larte do te ishte Kuvendi i Madh i Vilajetit i zgjedhur nga këshillat e sanxhakëve, i veshur me pushtet legjislativ dhe ekzekutiv. Kuvendi i Madh do te zgjidhte qeverinë e vilajetit (Këshillin e Vilajetit). Qeveria do te pergatiste ligjet, do te studionte reformat, do te hartonte buxhetin dhe do te zgjidhte gjykatën e përgjithshme, te cilat do t'ia paraqiste për miratim Kuvendit te Madh. Vendimet e Këshillit te Vilajetit, thuhej ne këtë program, do te zbatoheshin nga te gjithë banoret e vilajetit. Ato do te ishin te detyrueshme edhe për qeverinë perandorake osmane. Pasi programi i ri u shpall botërisht, u ftuan te gjitha degët e Lidhjes se Prizrenit qe ta miratonin dhe te ngarkonin një delegacion te përberë nga personalitete shqiptare te njohura për t'ia paraqitur atë Portës se Larte. Ne shume krahina te vendit u hap një diskutim i zjarrte ndermjet aktivisteve atdhetare, qe e mbështeten programin e ri dhe qarqeve sulltaniste, te cilat u ngritën kundër përmbajtjes se tij. Me qellim qe te tërhiqnin ne anën e tyre perkrahesit e krahut te moderuar, ne mjaft krahina udhëheqësit u detyruan te bënin një lëshim, - te hiqnin dore nga pjesa e fundit e programit (nga parimet kushtetore qe duhej te kishte Vilajeti i Shqipërisë), rreth te cilave u përqendrua diskutimi me i rrepte.
Ne fillim programi u shtrua për diskutim ne degën e Lidhjes Shqiptare për Dibrën, me nismën e se cilës u mbajt ne Dibër, me 14 tetor, një kuvend i jashtëzakonshëm, ku morën pjese krerët e qytetit te Malesise dhe te Fushës se Dibrës, qe miratuan një rezolute, te hartuar mbi parimet e programit te Komitetit te Stambollit. Pasi protestohej kundër copëtimit te trojeve shqiptare nga Kongresi i Berlinit dhe pasi flitej për rrezikun e asgjësimit te Shqipërisë nga shtetet fqinje, ne rezolute vihej ne dukje se për te larguar këtë rrezik është e domosdoshme qe te gjithë sanxhakët shqiptare te bashkohen ne një vilajet te vetëm autonom (Vilajeti i Shqipërisë). Vilajeti i Shqipërisë do te kishte kryeqytetin e vet, organet e tij ekzekutive e legjislative, nepunes shqiptare, arsimim ne gjuhen shqipe, buxhetin e tij etj. Rezoluta qe doli nga ky Kuvend do t'i nënshtrohej një diskutimi me te gjere ne një kuvend te posacem, ne te cilin do te merrnin pjese përfaqësuesit e te gjitha krahinave te sanxhakut.
Kuvendi i Dibrës
Rezoluta e Kuvendit te Dibrës përmbante po ato kërkesa, qe shtroheshin ne programin e Komitetit te Stambollit dhe qe ishin përfshire ne rezolutën e mbledhjes se Dibrës te 14 tetorit 1878, te përmbledhura ne pese pika : formimi i Vilajetit te Shqipërisë, pajisja e tij me nepunes shqiptare, zhvillimi i arsimit ne gjuhen shqipe, zbatimi i reformave nga Kuvendi i Madh, përdorimi i një pjese te madhe te buxhetit për përparimin e arsimit dhe për ndërtime botore. Nga programi i Komitetit te Stambollit nuk u përfshinë haptas ne rezolute vetëm parimet demokratike te strukturës shtetërore te Vilajetit te Shqipërisë. Vendin e tyre këtu e kishte zëne e drejta qe do te kishte Kuvendi i Madh për te zbatuar "reforma te dobishme për shtetin dhe për kombin". Me ne fund ne rezolute thuhej se këto kërkesa do t'i paraqiteshin brenda një muaji ne emër te te gjithë popullit shqiptar, Portës se Larte, me ane te një delegacioni te përberë nga personalitete te shquara te Shqipërisë. Anëtaret e delegacionit, para se te vinin ne Stamboll, duhej te merrnin pëlqimin, me mandat te shkruar, nga te gjitha kazatë dhe sanxhakët shqiptare. "Shqipëria, - thuhej ne fund te rezolutës, - do te rezistoje duke qene e lidhur dhe e bashkuar si një trup i vetëm, derisa te arrihet plotësimi i kërkesave te lartpërmendura".
Sipas marrëveshjes qe u arrit ne Dibër, delegacioni qe do ta paraqiste dhe do ta mbronte rezolutën para Portës se Larte do te përbehej nga 14 veta, midis te cilëve ishin Iljaz Pashë Dibra, Sheh Mustafa Tetova, Hasan pashe Prizreni, Mustafa pashe Vlora, Abedin Pasha Dino, Mehmet Ali Vrioni, Sabri Gjirokastra, Mihal Kristo, Abdyl Frashëri etj. Detyrën për të nxjerre mandatet, me të cilat miratohej nga përfaqësuesit e kazave e sanxhakëve shqiptarë rezoluta dhe mandatet e përbërjes së delegacionit, e morën përsipër Iljaz Pashë Dibra për krahinat veriore dhe Abdyl Frashëri per krahinat jugore.
Paraqitja e Rezolutës te Porta e Lartë
Misionin e vet të vështire e të lodhshëm Abdyl Frashëri e kreu brenda një muaji. Pasi la Dibrën, ai u nis në drejtim të Elbasanit, kaloi ne Berat, në Fier e në Vlorë, pastaj në Gjirokastër, në Delvinë e në Filat dhe, pasi përshkoi Camerinë deri në Prevezë, u kthye ne Janinë. Që këtej ai njoftoi, më 2 dhjetor 1878, Iljaz Pashe Dibrën për entuziazmin që kishin shkaktuar kudo vendimet e Kuvendit te Dibrës dhe për gatishmerine e përfaqësuesve të popullit shqiptar për të nënshkruar mandatet e përfaqësimit. Në veri mandatet e miratimit të rezolutës dhe të pjesëtareve të delegacionit Iljaz Pashë Dibra i përfundoi aty nga mesi i janarit 1879.
Por delegacioni shqiptar e pezulloi nisjen për në Stamboll, pasi ndërkohe lindi rreziku i aneksimit të pjesës jugore te Çamërisë nga Greqia. Ky rrezik i detyroi udhëheqësit e Lidhjes Shqiptare që të merreshin me mbrojtjen e kufijve jugorë dhe ta linin për më vonë paraqitjen e rezolutës së Kuvendit të Dibrës në Portën e Lartë. Perfundimisht rezoluta iu paraqit Portës së Lartë në fillim të shkurtit 1879.
Lidhje te jashtme
http://lajme.shqiperia.com/lajme/artikull/iden/311141/titulli/Kuvendet-e-Dibres-parlamente-demokratike-te-kohes-Nga-Fatos-Daci-Kuvendet-ne-Diber-kane-qene-parlamente-te-kohes-Me-fjalen-kuvend-ne-Diber-kuptohej-nje-mbledhje-e-zgjeruar-e-pjesetareve-te-nje-bashkesie-ose-e-disa-bashkesive-ndermjet-tyre-Ne-kuve
Quitman County (Georgia)
Quitman County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Lista e personaliteteve shqiptare: Z
Kjo është lista e personaliteteve shqiptare me ndikim kombëtar dhe ndërkombëtar (shkronja Z)''.
Muhammed Ejubi
Muhammed Ejub ibn Muhammed Jusuf ibn Sulejman `Umar (Arabisht: محمد أيوب بن محمد يوسف بن سليمان عمر) ishte imam, kurra dhe dijetar i njohur për leximin e tij i Kur'anit. Ai ishte imam në el-Mesxhid en-Nebevi.
Jeta
Muhammed Ejubi lindi më 1372 hixhri (1952/1953) në Mekë.
Babai i tij ishte i varfër i cili bashkë me familjen e tij migruan nga Birmania në Mekë për t'u largua nga shtypësit që ishin kundër muslimanëve të Birmanisë. Ai kishte një fëmijëri shumë të ashpër me vëllain e tij më të madh që punonte për familjen, kur babai i tij ishte burgosur në Birmani.
Ai e memorizoi Kur'anin më 1385 hixhri (1965/1966). Pas përfundimit të arsimit fillor më 1386 hixhri (1966/1967), ai shkoi në Medinë, ku ai përfundoi arsimin e tij të ndërmjetëm dhe të mesëm në një shkollë islame, u diplomua më 1392 hixhri (1972).
Në vitin 1440 hixhri (1990), ai u emërua si imam i el-Mesxhid en-Nebevi. ai e mbajti këtë postë deri më 1997. Pas vitit 1417 hixhri, ai ishte imam i xhamisë Kuba dhe xhamive tjerë. Në vitin 2015, ai u kthye si imam në xhaminë e Profetit ku printe në namazin e teravive.
Vdekja
Muhammed Ejubi vdiq në mëngjes në muajin Rexheb 1437 (16 prill 2016) dhe u varros në varrezat el-Baqi' në Medine.
Njësia administrative Qukës
Komuna Qukës është një komunë në Shqipëri.
Kuala Lumpur
Kuala Lumpur është kryeqyteti i Malajzisë.
Kuala Lumpur (e shqiptuar /ˈkwɑːləlʊmˈpʊər/, Malay /kwɑlɑlʊmpʊ/ dhe nga vendasit /kwɑləlʊmpɔ/ ose /kɔlɔmpɔ/), është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Malajzisë. Vetë qyteti, i cili përfshin një sipërfaqe prej 244 km2, ka një popullsi prej 1.6 milion banorë (të dhëna të vitit 2006). Kuala Lumpuri urban, i njohur edhe me emrin Lugina Klang, është një aglomerat urban me rreth 7.2 milion banorë. Është zona metropolitane me rritjen më të shpejtë të popullsisë në vend, kjo vlen edhe për rritjen e shpejtë ekonomike.
Şilindia
Şilindia është një komunë në qarkun Arad në Rumani. Ka një popullsi prej 888 banorësh dhe sipërfaqe 30,93 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 5 fshatrave: Camna, Iercoşeni, Luguzău, Satu Mic, Şilindia.
Lista e personaliteteve shqiptare: ZH
Kjo është lista e personaliteteve shqiptare me ndikim kombëtar dhe ndërkombëtar (shkronja Zh)''.
Union County (Georgia)
Union County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Sodom
Sodom është një bend i muzikës thrash metal, i formuar në Gjermani në vitin 1982.
Lista e personaliteteve shqiptare: NJ
Kjo është lista e personaliteteve shqiptare me ndikim kombëtar dhe ndërkombëtar (shkronja Nj)''.
Shkolla "Skënder Çaçi"
Shkolla 9-Vjecare "Skënder Çaçi" ndodhet afërsisht te Medreseja e Tiranës, në krahun e djathtë te saj. Kjo shkollë është konstruktuar para disa vitesh duke u kthyer nga nje godine e vjeter ne nje godine te re dhe me te gjitha kushtet e nevojshme.
Lista e personaliteteve shqiptare: X
Kjo është lista e personaliteteve shqiptare me ndikim kombëtar dhe ndërkombëtar (shkronja X)''.
Şimand
Popullsia
Sipas regjistrimit të fundit popullsia e komunës numëron 4144 banorë. Nga pikëpamja etnike ka strukturën vijuese: 87,2% janë rumunë; 4,8% hungarezë; romë 7,0%; 0,9% gjermanë dhe 0,1% janë të nacionaliteteve të tjera ose të padeklaruar.
Kantoni Celles-sur-Belle
Kantoni Celles-sur-Belle (frëngjisht: Canton de Celles-sur-Belle) është një kanton në departamentin Deux-Sèvres, rajonin Poitou-Charentes në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Celles-sur-Belle. Ka sipërfaqe 165.33km2 dhe popullsi 11292 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Celles-sur-Belle aktualisht përbëhet nga 10 komuna.
Ahmed Buhatir
Ahmed Bukhatir (Arabisht: أحمد بوخاطر) është këngëtar i cili këndon vetëm ilahi. Ai lindi në Sharjah. Ai është fëmija e pesë nga dhjetë fëmijët në familjen e tij. Babai i tij është Abdul Rahman Bukhatir, i cili u bë biznesmen i sukseshëm gjatë bumit ekonomik që ka ndodhur në Emiratet e Bashkuara Arabe, gjatë viteve 1970 dhe 80. Si fëmijë, Ahmedi mësoi rregullat e leximit së Kur'anit i cili quhet texhvid. Në moshën njëzet vejçare, ai filloi të këndoj.
Librat
Në një festival të literaturës më 2014, Ahmedi foli se ai do ta publikoj në korrik një novel me fantazi në gjuhën angleze. Ahmedi e titulloi librin Dragon Boy and the Witches of Galza (Djali dragua dhe shtrigat e Galzës). Një histori për një djalosh i cili nuk e din se është dragua. Ai pastaj e lë fshatin në një aventurë i cili do të takohet me karaktere të tjera të mbinatyrshme si ai përpiqet për t'u lidhur me identitetin e tij të ri.
Njësia administrative Polis
Komuna Polis është një komunë në Shqipëri.
Universiteti i Edinburgut
thumb|Kolegji i Vjetër|340x340px thumb|Kolegji i Ri|257x257px
Universiteti i Edinburgut (en: University of Edinburgh), i themeluar në vitin 1583, është një qendër me famë ndërkombëtare për mësimdhënien dhe kërkimin shkencor, e cila ndodhet në kryeqytetin e Skocisë, në Edinburg. Ai është universiteti i gjashtë për nga vjetërsia në Britaninë e Madhe dhe i katërti në Skoci.
Universiteti është renditur vazhdimisht në mesin e universiteteve më të mirë në botë, duke u renditur i 17-ti në renditjen aktuale QS World University Rankings. QS World University Rankings e ka renditur vazhdimisht Universitetin e Edinburgut si universitetin më të mirë në Skoci dhe ndër universitetet më të mira në Mbretërinë e Bashkuar. Universiteti ka luajtur një rol të rëndësishëm në reputacionin e qytetit të Edinburgut si një nga qendrat madhore të Epokës së Iluminizmit, aq sa qytetit iu vendos nofka "Athina e Veriut". Në radhët e nxënësve të këtij Universiteti bëjnë pjesë disa nga figurat më të mëdha të historisë moderne.
Historiku
Themelimi i Universitetit të Edinburgut i atribuohet peshkopit Robert Reid të Katedrales së Shën Magnusit, i cili la pas vdekjes së tij më 1558 fondet e nevojshme për krijimin e Universitetit. Universiteti u themelua më 1582 me një Dekret Mbretëror të dhënë nga James VI i Skocisë (Mbreti James I i Anglisë). Kjo ishte një gjë e pazakontë në atë kohë, pasi universitetet zakonisht themeloheshin me Dekret Papal. Çka e bën Universitetin e Edinburgut edhe më të pazakontë, është fakti se ai financohej nga Këshilli i qytetit të Edinburgut, duke e bërë atë në shumë mënyra universitetin e parë civil në histori. Në kohën kur universiteti u themelua ai ishte Universiteti i katërt i themeluar në Skoci, në një kohë kur në Anglinë fqinje kishte vetëm dy universitete. Në shekullin e 18-të, Edinburgu ishte një nga qendrat kryesore të Iluminizmit Evropian dhe gjatë kësaj periudhe Universiteti u bë një nga universitetet kryesorë të kontinentit.
Në vitin 2002, Universiteti u riorganizua nga 9 Fakultete në 3 Kolegje, respektivisht: Kolegji i Shkencave Humane dhe Shkencave Sociale (HSS), Kolegji i Shkencave të Natyrës dhe Inxhinierisë (CSE), dhe Kolegji Mjekësor dhe Veterinar (MVM). Në varësi të këtyre kolegjeve janë 21 Shkolla, të cilat janë afërsisht të së njëjtës madhësi dhe janë shumë më të vogla se Departamentet që ato zëvendësuan.
Binjakëzime
Universiteti i Edinburgut është anëtar i Russell Group, një grup prestigjioz i universiteteve kërkimore britanike. Ai është gjithashtu i vetmi universitet skocez që së bashku me Universitetin e Oksfordit dhe Kembrixhit është njëkohësisht anëtar i Coimbra Gruop dhe League of European Research Universities (LERU): dy shoqata kryesore të universiteteve evropiane. Universiteti është gjithashtu anëtar i Universitas 21, një organizatë ndërkombëtare e universiteteve kërkimore.
Tradita
Në ceremonitë e Diplomimit, Zëvendës-Kancelari i “kurorëzon” të sapo-diplomuarit me kapelën Geneva Bonnet, një kapelë e cila legjenda thotë se është bërë fillimisht nga rrobat e priftit Presbiterian John Knox ose ato të George Buchanan. Në 2006, një stemë e Universitetit që qe marrë në hapësirë nga Piers Sellers u qep në kapelën Geneva Bonnet.
Njerëz të Famshëm
Universiteti ka pasur shumë nxënës dhe pedagogë të famshëm gjatë viteve, nga të cilët mund të përmendim ekonomistin Adam Smith, firmëtarët e Deklaratës së Pavarësisë së ShBA-ve James Wilson dhe John Witherspoon, kryeministrat britanikë Gordon Brown, Lord Palmerston dhe Lord John Russell (ky i fundit u regjistrua në Edinburg, por nuk i përfundoi studimet), inxhinierët Alexander Graham Bell dhe William Rankine, natyralistin Charles Darwin dhe biologun Ian Wilmut, fizikantët James Clerk Maxwell, Max Born, Sir David Brewster, Tom Kibble, Peter Guthrie Tait dhe Peter Higgs, shkrimtarët Sir Arthur Conan Doyle, Robert Louis Stevenson, J.M. Barrie, dhe Sir Walter Scott, aktorin Ian Charleson, kompozitorët Kenneth Leighton, James MacMillan, dhe William Wordsworth, kimistët Joseph Black, Daniel Rutherford dhe Alexander R. Todd, botanistin Robert Brown, pionierët e mjekësisë Joseph Lister dhe James Simpson, matematikanin Colin Maclaurin, filozofin David Hume, gjeologun James Hutton, menaxherin Tony Hayward, ish Zëvendës-Ministren e Punëve të Jashtme të Republikës së Shqipërisë, Edith Harxhi, e shumë të tjerë.
Fisnikët
Fisnikët janë një pop bend shqiptar, që u formua në vitin 1980 gjatë kohës kur në Kosovë mbretëronte një atmosferë e volitshme për zhvillimin e rock-ut lokal. Në këtë kohë ishte formësuar një tradite dhe ngjyrë autoktone në këtë stil të muzikës. Bendet "Gjurmët", "Illirët", "Minatori" e të tjerë gjatë kësaj kohe mbretëronin në rock-pop skenën kosovare, kurse "Fisnikët" e plotësuan këtë me stilin e tyre të ashtuquajtur akustik, ku përcjellja e këngëve bëhet me kitarë akustike dhe me Tastier - (Sint)
Comedy Central
parapamje|200px|Logo e Comedy Central Comedy Central është një kanal kabllo televiziv amerikane. Comedy Central ka dalë më 1 prill 1991 nga Comedy Channel e Home Box Office dhe kanalit komedi HA! të MTVs. Në prill 2003 i blejti ViacomCBS pjesët e mbetur të Time Warner për 1,225 miliard dollar.
Deri te premiera e serisë të animuar komediashe South Park në vitin 1997 pati Comedy Central më pak shikues. Ndërmjet propagandës gojore u rritë numri i rrjetave kabllorëve, që Comedy Central në program e marren, që kështu deri 1998 mbi gjysëm e shtepiave amerikane, kanalin mundën të shikojnë.
Cosecharás tu siembra
Renzo e Lucia titulli origjinal "Cosecharàs tu siembra" është një telenovelë e prodhuar në vitin 1991 në Argjentina, me 120 seri me nga 50 minuta secial.
Premiera ishte me 8 prill 1991.
U transmetua edhe ne Itali nga Rete4 në vitet 1992 deri 1993 dhe pastaj me rrjete lokale me emrin "Un amore impossibile" (Dashuri e pamundur). Dy personazhet janë Renzo e Lucia, kurse në versionin origjinal Giuliana e Luca interpretuar nga Osvaldo Laport e Luisa Kuliok. Historia zhvillohet në Itali, në Sicilia. Tregon tema sociale shumë të rëndësishme si mafia. Çdo gjë është xhiruar në Argjentinë, duke ndërtuar pjesë peizazhi tamam si në Sicilia.
Sigla e hapjes është muzika "Caruso" nga Lucio Dalla dhe kënduar nga I Ricchi e poveri. Në 1991 fiton çmimin Martín Fierro si telenovela më e mirë.
Regjisor : Jorge Álvarez dhe Juan David Elicetche, si dhe skenariste María Victoria Menis dhe Juan Marín.
Luisa Kuliok................. Lucia Nicosia (Giuliana Spadaro)
Osvaldo Laport............ Renzo (Luca Vanzini)
Lautaro Murua............. Don Carmine Nicosia
Virginia Lago................Rosalia Vanzini
Ignacio Quiroz............. Ettore Vanzini
Jorge Marrale.............. Nicola (Venazo Scotti di Velletra)
Susana Lanteri............ Sofia Ucello de Spadaro
Ernesto Larrese...........Sergop de Montezemo
Jean Pierre Noher........Gaetano Brambilla
Lita Soriano.................. Maria Brusco
Leopoldo Verona.........Tulio Scotti
Norberto Díaz............... Vittorio Spadaro (Vittorio Nicosia)
Alejandra Abreu........... Lucia Notaro
Franklin Caicedo..........Arísitdes Brusco
Motivi
Motivi apo Motoja (lat. motus "lëvizje" "nxitje") është nxitësi i veprimeve të caktuara të kryera njëra pas tjetres me vetëdije apo pa të.
Në fizikë dhe psikologji, motivi merret si si lëvizje e një veprimi, si nxitës i veprimit që i jepë dhe drejtimin e kahjen e veprimit. Caku i veprimit mund të jetë i paramenduar apo edhe një afektë i nxitur nga dukuri tjera si për shëmbull, ndjenjat apo epshet.
Në artin figurativë, motivi është një gjë, një send i paraqitjes. Historia e motivit merret si çështje kryesore e ikonografisë. Në literature, motivi merret si elementi kryesorë i vetëm e i mbyllur apo i fshehur i përmbajtjes dhe nganjëherë edhe i formës së një vepre. Si për shëmbull situata (konflikti babë e birë) nga të cilat krijohen konfliktet themelore. Por edhe situata e brendshme dhe atmosferike (si vetmia, mbrëmja, vetëtima etj.) dhe në anën tjeter ato të tipit njerzor (urrejtje ndaj njerzëve), mund të merren apo të thirren si motive. Motivet anësore, motivet skajore, karshihë motivit, dalin thjesht më pakë të rëndësishme por bartin diku tjeter motive çorre të thelbit të sisitemit konstruktuivë të veprës.
James LaBrie
Kevin James LaBrie (i lindur më 5 maj 1963) është vokalist kanadez i njohur si vokalisti i progressive metal grupit Dream Theater.
Gjatë karrierës së tij me Dream Theater, ai iu ka dhënë zërin e tij edhe shumë inçizimeve të artistëve të ndryshëm si dhe ka larë haraçin e shumë albumeve të artistëve me ndikim të madh. Ai ka marrur pjesë në disa albume të Trent Gardner (duke përfshirë Leonardo: The Absolute Man dhe Age of Impact), si dhe në albumet e artistëve si Ayreon (The Human Equation), Shadow Gallery, Tim Donohue dhe Frameshift.
Inspirimet e tij muzikore vijnë nga zhanre të ndyshme, duke përfshirë artistë si Metallica, Ludwig van Beethoven, Nat King Cole, Queen, dhe Sting, që inspirimi i tyre sipas LaBrie është treguar në albumin Octavarium.
Biografia
Ai u lind në Penetanguishene, Ontario, Kanadë dhe filloi të këndonte dhe t'i binte baterive që nga mosha pesë vjeçare. Në mes të adoleshencës LaBrie ishte anëtarë i disa bendeve si vokalist apo baterist, dhe në vitin 1981 (kur ishte 18 vjeçar) ai u transferua në Toronto që t'i vazhdonte ndjekjet e tij muzikore. Ai banon ende në Toronto, me gruan e tij Karen, vajzën Chloe, dhe djalin Chance.
Pas ndarjes nga bendet e tjera, ai u bë vokalisti i glam rock bendit Winter Rose, bend ky që në vitin 1987 e lëshoi albumin e tij të vetë-titulluar.
Në vitin 1991 ai mësoi se një progressive metal bend relativisht i panjohur në atë kohë i quajtur Dream Theater ishte në kërkim të një vokalisti, kështu që ky iu dërgoi atyre një kasetë dhe pastaj fluturoi urgjentisht në New York që të merrte pjesë në audicion. Provat shkuan mirë, dhe nga 200 njerëz tjerë që morrën pjesë në audicion, ai u zgjodh si vokalist i përhershëm i bendit.
Duke pasur dy John-a (Myung dhe Petrucci) në bend, dhe një Kevin tjetër në bend gjithashtu, LaBrie e hoqi emrin e parë dhe e adoptoi emrin e skenës James LaBrie.
Në vitin 1993, LaBrie u pyet për ta zëvendësuar vokalistin e Iron Maiden Bruce Dickinson-in (i cili e kishte lëshuar bendin), por ai refuzoi. Ai gjithashtu refuzoi që ta zëvendësonte Rob Halford-in, vokalistin e Judas Priest. Që nga atëherë LaBrie ka pasur ndikim të madh nga ana vokale në çdo albumi të Dream Theater, por vazhdon të ketë ndikim të vogël nga ana muzikore e tyre. Deri tani ai ka shkruar së paku nga një tekst për çdo album (me përjashtim të Images and Words) që Dream Theater e kanë lëshuar me të.
Më 29 dhjetor 1994, kur ishte në pushime në Kubë, LaBrie u helmua nga ushqimi jashtëzakonisht shumë, dhe duke vjellur ai i dëmtoi telat e zërit. Ai vizitoi tre specialistë të fytit, por ata i thanë se nuk kishin ç'të bënin, dhe se gjëja e vetme që ai mund të bënte ishte që t'i shmangej sa më shumë këndimit. Por prapseprapë, në kundërshtim me urdhërat e mjekëve, më 12 janar 1995 ai shkoi në turne në Japoni me zërin e tij larg nga zëri normal. LaBrie ka thënë se nuk është ndirë "vokalisht normal" deri në vitin 1997.
Me Matt Guillory dhe Mike Mangini, LaBrie ka lëshuar tre studio albume nën emra të ndryshëm ("MullMuzzler", "James LaBrie's MullMuzzler", dhe vetëm "James LaBrie"). Albumi i tij i fundit, Elements of Persuasion, u lëshua në mars të vitit 2005. Sipas thashethemeve, albumi i tij i katërt është duke u punuar.
Që nga viti 2004, LaBrie ka punuar në projektin True Symphonic Rockestra, bashkë me Thomas Dewald, Vladimir Grishko, Dirk Ulrich, Christoph Wansleben, Sandro Martinez, Paul Mayland, Marvin Philippi, dhe Igor Marin. Albumi i tyre i vitit 2006, është përfunduar që nga fillimi i korrikut nga Brainworx dhe Marinsound.
LaBrie u paraqit gjithashtu si vokalist në projektin e Henning Pauly Babysteps në vitin 2006, duke e luajtur rolin e "doktorit arrogant".
James ka deklaruar në shumë intervista se është i krishterë aktiv. Sidoqoftë, intervistat e fundit si dhe disa tekste të këngëve të tij (duke përfshirë "Undecided" nga Elements of Persuasion) lejojnë të vërehet një perspektivë më spirituale dhe deiste, e ndarë nga cilido religjion i organizuar.
Paulding County (Georgia)
Paulding County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Universiteti i Andeve (Venezuela)
Histori
Ula u krijua fillimisht si një seminar katolik në 29 mars 1785 nga peshkopi i Mérida, Fray Juan Ramos de Lora. De Lora quhet shtëpi e sapo-themeluar të studimeve "Real Colegio Seminario de San Buenaventura de Mérida", ose në Seminarin Royal College of San Buenaventura të Merida. Shkolla ishte ngritur në statusin e Universitetit të San Buenaventura de Merida Caballeros de los më 21 shtator 1810, të drejtën që ajo të japë shkallë të vogël dhe të lartë në filozofi, mjekësi, civile dhe Canonical (katolike) Ligji, dhe Teologji. Universidad de Los Andes ruajtur lidhjen e saj me Kishën Katolike deri në 1832, kur presidenti i Venezuelës, të Përgjithshëm José Antonio Páez, miratoi një akt duke e bërë atë një institucion laik.
Aktualisht, Universidad de Los Andes operon dy kampe në Merida, me rreth një duzinë fakultete përhap në të gjithë qytetin, si dhe dy kampe satelitore në shtetet e tjera të Venezuelës Andeve e Tachira dhe Trujillo.
Akademikët
Universidad de Los Andes ofron programe të studimeve në artet, shkencat, letërsia dhe shkencat humane, programet e gjatë dhe të shkurtër, si dhe kurse, diploma, pasuniversitare profesionale, programe magjistrale dhe doktorature, specializime, diplomave, etj, duke sjellë së bashku më shumë shumë se 50.000 studentëve dhe profesorëve 6.000 në kampuset Mérida.
Hulumtim
Ula është një nga universitetet më aktivisht të angazhuar në kërkime në Venezuelë, vazhdimisht të lartë në mesin e dy ose tre universitetet më të mira në Venezuelë në të gjitha disiplinat. Në vitin 2009, Ula u rendit i 37-të nga 437 universitetet e Amerikës Latine dhe institutet kërkimore vlerësuar nga Investigacion Iberoamericano Ranking Instituciones de. Ula u rendit në mesin e 30 institucioneve kërkimore të lartë në Amerikën Latine në fushat e mëposhtme: Matematikë, Inxhinieri civile, Inxhinieri Elektrike, Sisteme Inxhinierike, Shkenca Materiale, Psikologji, Ekonomi, dhe Shkencave Sociale.
Grupet aktive pasuniversitare kërkimore përfshijnë: kinetikë & Catalysis, Polymer Kimi, sjelljes Fiziologjisë, Bioteknologji, Enzimology, parazitologjia, Citology, Farmakologji, Toksikologji, spectroscopy analitike dhe molekulare, gjeofizikës, Astrofizikës, Fizikë Matter kondensuar, të Aplikuara dhe fizikës teorike, magnetizëm e Solids, Cilësia e mjedisit urban, Financave, zhvillimit ndërmarrës, Menaxhimi bujqësore, Kriminologji, Politikë krahasuese, Mjedisit Gjeopolitika, Politikë Ndërkombëtare, Etnografik, Gjuhësi, Semiolinguistics, Fonetika, Studime Gjinore, Arte Amerikës Latine dhe Letërsi, Studime mesjetare, etj.
Aktivitete sportive dhe kulturore
Ula edhe shtëpitë e ekipeve të shumta të universitetit atletike, duke përfshirë, skermë futbollit, gjimnastika ritmike, tenis, basketboll, not, dhe pista dhe këtë fushë dhe kryerjen e arteve kompani të tilla si Ballet de la Estable Ula, Teatro (Teatri) Estable de la Ula, Coral (Kori) Universitaria dhe Orfeon Universitario. Ekipet Ula të marrin pjesë rregullisht në Juvines (Software Venezolanos de Educación Superior de Institutos - Venezuelës Games Arsimit të Lartë). Megjithatë, dominimi atletike Ula ka rënë në dekadën e fundit.
Universitario Orfeon Choir ka turne Kolumbi, Spanja, Holanda, Franca dhe Gjermania. Ula pret edhe stinët vjetor të baletit, një orkestër simfonike dhe sezonet e shumta teatër dhe muzikë festivalet (klasike, muzikës tradicionale, jazz, chant, Krishtlindje) e hapur për komunitetin.
Majët (popull)
Shtrirja Gjeografike
Shtrirja gjeografike e qytetërimit Maja, e njohur si zonë Maja, shtrihet në të gjithë shtetet jugore Meksikane të Chiapas, Tabasko, dhe gadishullit Yucatan shteteve Quintana Roo e, Campeche dhe Yucatan. Zona Maja zgjeruar edhe në të gjithë rajonin verior Qendrore Amerikane, duke përfshirë vendet e sotme të Guatemala, Belize, Veriore dhe El Salvador Honduras perëndimore.
Si rajon i madh nën-në Mesoamerica, ajo përfshiu një peizazh të madh dhe të ndryshëm, nga zonat malore të Madre Sierra në rrafshin e gjysmë-thatë të Yucatan veriore. Klima në rajon Maja mund të ndryshojnë jashtëzakonisht, se zonat e ulëta janë veçanërisht të ndjeshme ndaj uraganeve dhe stuhive tropikale që janë të shpeshta në Karaibe.
Maja Malore jugore përfshin të gjitha terrenet e  ngritura në Guatemala dhe malore Chiapas. Ultësirat jugore dhe malore qëndrojnë vetëm në veri, dhe përfshijnë shtetet meksikan e Campeche dhe Quintana Roo dhe Guatemala veriore, Belize dhe El Salvador. Ultësira e veriut të mbulojë pjesën tjetër e gadishullit Yucatan, duke përfshirë dhe kodrat Puuc.
Historia dhe origjina e majave
Një nga kulturat me tërheqëse dhe me pak te kuptuara është ajo e majave, e cila u shfaq ne mes te mjegullimeve ne vitin 2000 para epokës tone dhe u tret përsëri ne mënyre misterioze rreth vitit 800 te erës tone, duke lenë vetëm mbetjet e tyre post klasike. Mbjetjet e tyre janë te ngatërruara ne xhunglat e Amerikës Qendrore ku ne vitin 1773 ishte zbuluar qyteti me i famshëm i Palenkes, dhe qysh atëherë enigma e tyre ka ngacmuar historianet dhe shkrimtaret si Teresa Moorey që përveçse është shkrimtare është edhe një astronomë e astrologe. Palenka akoma nuk është hetuar plotësisht dhe muret e piramidave dhe tempujve te saj mbajnë shume shkrime dhe shume mistere qe ne sa kemi filluar ti deshifrojmë. Majat nuk përdornin rrotën dhe aftësia e tyre për te ngritur blloqe prej 30 tonesh është një nga shume misteret. Duket se jeta e Majave ishte një jete e thjeshte e me një shoqëri te bazuar ne një sistem hierarkik ne te cilin fshataret punonin token dhe sunduesit merreshin me rituale te lodhshme. Megjithatë kjo kulture, ne asnjë mënyre nuk është injorante,sepse gjurmët tregojnë se majat kishin njohuri te sofistikuara te astronomisë, me një kalendar shume kompleks. Kuptimet e këtij sistemi kalendarik kane shume nënkuptime te thella për ne ndoshta për vete mbijetesën tone. Megjithëse Majat jetonin pa asgjë qe ne do te mund ti shikonim si një komoditet modern baze, fare mire aftësitë e tyre fizike mund te quheshin shume te zhvilluar. Si shume popuj indigjene ata përdornin ne mënyre aktive ëndrrat si mjete te parashikimit dhe për te kuptuarit me thelle. Majat mund te kenë përdorur disa nga ndërtimet e tyre për tempuj gjumi ne te cilat zbulimi synonte drejt njohurisë dhe shërimit. Gjithashtu duket se Majat kishin konceptin e totemit ose pushtetit te kafshëve, i ngjashëm me kulturën e Amerikano Verioreve duke sjelle ndërmend një element shamanik ne shoqërinë e tyre. Majat mendohet se janë njerëzit me te zgjuar nga ana e astronomisë. Viti 2012 për Majat konsiderohet si një fillim i ri.
Destruction
Destruction është një bend i muzikës thrash metal, i formuar në Gjermani në vitin 1982.
Luisa Kuliok
Luisa Matilde Kullok emri i artit Luisa Kuliok ka lindur në Buenos Aires në Argjentina me 20 mars 1953. Tashmë është e fokusuar në aktrimin në teatër, dhe mungon në ekran për 6 vjet. Ka një fizik shumë të mirë, edhe shprehet se veç puna e mban gjallë, dhe kurrë nuk do bëj ndërhyrje kirurgjikale, sepse nuk ja ka nevojën. Gjithashtu në Argjentinë, ajo punon me një fushatë sensibilizimi për gratë e keqtrajtuara.
Karriera e saj si aktore është shumë e gjatë. Ne e kemi parë me aktorët Jorge Martinez, Osvaldo Laport, Grecia Colmenares, Arnaldo Andrè me "Milagros", "Hakmarrja e një gruaje", "Renzo e Lucia" ku u bë shumë e njohur, sidomos në Itali.
Telenovela
"Ciudad del sol" (2003)
"Ciudad de pobres corazones" (2002)
"Médicos (de hoy) 2, Los" (2001)
"Tiempofinal" (1 episode, 2000)
"Infieles" (2000) TV Episode
"Con alma de tango" (1994)
"Más allá del horizonte" - Milagros (1994)
"Soy Gina" (1992)
"Cosecharás tu siembra" - Renzo e Lucia (Dashuri e pamundur]] (1991)
"La Extraña dama" (1989)
"Revancha de un amigo" (1987)
"Como la hiedra" (1987)
"Venganza de mujer" - Hakmarrja e nje gruaje (1986)
"Amo y señor" (1984)
"Esto es vida" (1982)
"Una Escalera al cielo" (1979)
"Renato" (1978)
"Saverio, el cruel" (1977)
"Hay que matar a Drácula" (1968)
Kantoni Joinville
Kantoni Joinville (frëngjisht: Canton de Joinville) është një kanton në departamentin Haute-Marne, rajonin Champagne-Ardenne në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Joinville. Ka sipërfaqe 136.53km2 dhe popullsi 8286 banorë.
Şiria
Şiria është një komunë në qarkun Arad në Rumani. Ka një popullsi prej 8.592 banorësh dhe sipërfaqe 121,06 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 3 fshatrave: Galşa, Mâsca, Şiria.
Kantoni Joinville
Përbërja aktuale
Kantoni Joinville aktualisht përbëhet nga 15 komuna.
Peach County
Peach County është një nga  qarqet në shtetin federal Georgia të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Mina tokësore
parapamje|300x300px|Mina antitank në "Ditën e Bundeswehr 2018" në Ingolstadt, Bavari. Një minë tokësore është një mjet shpërthyes i fshehur nën ose në tokë dhe i projektuar për të shkatërruar ose çaktivizuar objektivat e armikut, duke filluar nga luftëtarët tek automjetet dhe tanket, ndërsa kalojnë mbi ose pranë tij. Një pajisje e tillë zakonisht shpërthehet automatikisht me anë të presionit kur një objektiv e shkel ose e kalon mbi të, megjithëse ndonjëherë përdoren edhe mekanizma të tjerë shpërthimi. Një minë tokësore mund të shkaktojë dëme nga efekti i drejtpërdrejtë i shpërthimit, nga fragmentet që hidhen nga shpërthimi ose nga të dyja. Minat tokësore zakonisht vendosen në të njëjtën zonë, duke krijuar një fushë të minuar, e cila është e rrezikshme për t'u kaluar.
Njësia administrative Orenjë
Komuna Orenjë është një komunë në Shqipëri.
Mina tokësore
Përdorimi i minave tokësore është i diskutueshëm për shkak të potencialit të tyre si armë pa dallim. Ato mund të mbeten të rrezikshme shumë vite pas përfundimit të një konflikti, duke dëmtuar civilët dhe ekonominë. 78 vende janë të kontaminuara me mina tokësore dhe 15,000–20,000 njerëz vriten çdo vit, ndërsa shumë të tjerë lëndohen. Përafërsisht 80% e viktimave nga minat tokësore janë civilë, me fëmijët si grupmoshën më të prekur. Shumica e vrasjeve ndodhin në kohë paqeje. Me presionin e një numri grupesh fushatash të organizuara përmes Fushatës Ndërkombëtare për Ndalimin e Minave Tokësore, një lëvizje globale për të ndaluar përdorimin e tyre çoi në Konventën e vitit 1997 për ndalimin e përdorimit, grumbullimit, prodhimit dhe transferimit të minave kundër personelit dhe për shkatërrimin e tyre, i njohur gjithashtu si Traktati i Otavës. Deri më tani, 164 vende e kanë nënshkruar traktatin, por këto nuk përfshijnë Kinën, Federatën Ruse apo SHBA-të.
Njësia administrative Orenjë
Referime
Kryetari i Komunes Orenje
NDRIÇIM LILA  ( nga rradhet e ALEANCES PER QYTETARIN ) PARTIA DEMOKRATIKE
Programi i pastrimit të minave në Kosovë
right|200px
Programi i pastrimit të minave në Kosovë merret si ndër programet më të suksesshme në historin e pastrimit të fushave të minave. Plani ka filluar të zbatohet menjëherë pas luftës dhe ka përfunduar me shpalljen e Kosovës si terren i pastër nga minat në dhjetorë të vitit 2001. Për dallim nga hapësirat e minosura në pjesët tjera ku kanë ndodhur konfliktet e armatosura, në Kosovë tereni me mina ka qenë i freskët. Për të arritur deri te ky sukses ka ndihmuar kuptimi i rrjedhës së konfliktit.
Şiştarovăţ
Şiştarovăţ është një komunë në qarkun Arad në Rumani. Ka një popullsi prej 341 banorësh dhe sipërfaqe 123,00 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 4 fshatrave: Cuveşdia, Labaşinţ, Şiştarovăţ, Varniţa.
Ekzistenca e Şiştarovăţ-it përmendet për herë të parë në dokumente që datojnë nga viti 1440.
Zemërimi dhe krenaria
Përmbajtja e librit
Për Fallacin do të ishte një akt i rënies së qytetërimit perëndimor, mbi të gjitha europiane. Në libër, shkrimtarja fiorentine akuzon fort klasën politike italiane dhe në përgjithësi perëndimin, intelektualët dhe Kishën Katolike e cila ushqen dhe toleron një dekadencë të tillë. Një citim i ilustruar në libër është “ Ka momente në jetë, në të cilën heshtja kthehet në faj dhe të folurit kthehet në një detyrë. Një deyrim civil, një sfidë morale, një urdhërues kategorik të cilit nuk mund ti mos ti nënshtrohemi” Me këtë citim autorja nënvizon pamundësinë për të mbajtur atë heshtje që kishte ndërmarrë si të vetmen zgjidhje për zbutur zemërimin e saj të zjarrtë me një Itali që e kishte zhgënjyer.
Sateliti artificial
Sateliti artificial është një pajisje e cila, për ndryshim nga sateliti natyror (p.sh. Hëna), është dërguar qëllimisht në hapësirën orbitale. Satelitët përdoren për qëllime të ndryshme. Nëpërmjet satelitëve sot mund të parashikohet moti, mund të flasim në celular, futemi në internet, shikojmë zonat me minerale, shikojmë ku ka ujë nën tokë e shumë e shumë të tjera. Të gjitha këto janë realizuar pas lëshimit në orbitë të 4000 satelitëve artificialë, ku secili prej tyre ka një mision të caktuar.
Përmbledhje
Satelitët artificialë janë objekte të ndërtuara nga njeriu, të cilat janë të vendosura në orbitë nga largësia 2.000 deri në 35.000 km nga sipërfaqja e Tokës. Në orbitë ata rrotullohen rreth tokës.
Sateliti i parë i dërguar në orbitë ishte Sputnik 1 në 4 tetor 1957. Pas tij u dërguan dhe shumë satelitë të tjerë. Sot në orbitë ndodhen rreth 4000 satelitë të dërguar nga njeriu. Pasi e mbarojnë misionin e tyre ata fillojnë të zvogëlojnë lartësinë duke u futur në atmosferën e tokës dhe duke u shpërbërë, por ka dhe raste kur ata arrijnë deri në sipërfaqen e tokës, këto hyrje në atmosferën e tokës shpesh herë janë të kontrolluara nga njeriu, i cili komandon momentin në të cilin sateliti do të “bjerë”. Më pak se 10 % e satelitëve që rrotullohen në orbitën e tokës janë funksionalë, të tjerët janë mbeturina që enden në orbitë. Masat e këtyre satelitëve variojnë nga disa ton deri ne disa kg.
Tipet e satelitëve
Satelitët artificialë janë klasifikuar në disa kategori sipas misionit të tyre. Kështu ka 6 tipe satelitësh të cilët përdoren për 1. studime shkencore, 2 Parashikimin e motit, 3. telekomunikacioni, 4. internetin, 5 navigimin si dhe 6. për qëllime ushtarake.
Satelitët e shkencës mbledhin të dhëna për analiza të ndryshe. Disa mbledhin të dhëna rreth përbërjes dhe efektit të hapësirës afër tokës. Disa të tjerë regjistrojnë të dhëna rreth ndryshimeve atmosferike në tokë. Të tjerë vëzhgojnë planetët, hënën dhe diellin.
Sateliti i motit, vëzhgon kushtet atmosferike në një zonë të gjerë dhe ndihmon shkencëtarët të studiojnë dhe parashikojnë motin. Këto satelitë ndihmojnë shumë edhe drejtuesit e avionëve, anijeve etj për të parë ndryshimet atmosferike në pika të ndryshme të tokës.
Satelitët e telekomunikacionit, japin sinjale për radion, televizionin, internetin, etj në pika të ndryshme të hapësirës drejt tokës. Një satelit komunikacioni mund të japë dhe të marrë sinjale televizive dhe mijra thirrje telefonike në të njëjtën kohë. Këta satelitë janë të vendosur në një lartësi të madhe afër ndonjë stacioni hapësinor. Televizionet dhe kompanitë e telefonit i përdorin këto satelitë gjithmonë kundrejt një pagese.