cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Edukimi i gjinise femerore ne STEM
parapamje|440x440px| Përqindja e studenteve femra të regjistruara në programet inxhinierike, prodhuese dhe ndërtimore në arsimin e lartë në pjesë të ndryshme të botës Edukimi i femrave në SHTIM(Shkenca,Teknologji,Inxhinieri dhe Matematike) përfshin fëmijë dhe gra te inkuadruara në fushat e shkencës, teknologjisë, inxhinierisë dhe matematikës (SHTIM). Në vitin 2017, vetem 33% e studentëve në fushat SHTIM ishin gra.
Organizata UNESCO ka deklaruar se kjo pabarazi gjinore është për shkak të diskriminimit, paragjykimeve, normave shoqërore te kulturave te ndryshme dhe pritjeve që ndikojnë në cilësinë e arsimit që gratë marrin dhe lëndët që ata studiojnë. UNESCO gjithashtu beson se të kesh më shumë gra në fushat SHTIM është e dëshirueshme sepse kjo do të ndihmonte në zhvillimin e qëndrueshëm.
Pjesmarrja e pergjithshme ne SHTIM
parapamje|416x416px| Përqindja e studentëve që marrin kurse të avancuara në [[Matematika|matematikë dhe fizikë, sipas gjinise gjate klases 12. ]] Dallimet gjinore në pjesëmarrjen në arsimin SHTIM janë tashmë të dukshme në kujdesin dhe edukimin e fëmijërisë së hershme në lojën e lidhur me shkencën dhe matematikën, dhe bëhen më të theksuara në nivelet e larta të arsimit. Vajzat duket se humbin interesin për subjektet SHTIM me moshën, veçanërisht midis adoleshencës së hershme dhe të vonë. Ky interes i ulur ndikon në pjesëmarrjen në studime të përparuara në nivelin e mesëm dhe në arsimin e lartë. Studentet femra përfaqësojnë 35% të të gjithë studentëve të regjistruar në fushat e studimit të lidhura me SHTIM në këtë nivel globalisht. Dallimet vërehen gjithashtu nga disiplinat, me regjistrimin e femrave më të ulta në inxhinieri, prodhim dhe ndërtim, shkenca natyrore, matematikë dhe statistikë dhe fushat e TIK. Mund të vërehen ndryshime të konsiderueshme rajonale dhe të vendit në përfaqësimin e femrave në studimet SHTIM, duke sugjeruar praninë e faktorëve kontekstualë që ndikojnë në angazhimin e vajzave dhe grave në këto fusha. Gratë largohen nga disiplinat SHTIM në një numër disproporcional gjatë studimeve të tyre të arsimit të lartë, në tranzicionin e tyre në botën e punës dhe madje edhe në ciklin e karrierës së tyre.
Arritjet e të Mesuarit në edukimin SHTIM
parapamje|421x421px| Ne KILI si dhe ne shume vende te tjera perfshirj ne shkenca eshte me e madhe e gjinise mashkullore Të dhënat mbi ndryshimet gjinore në arritjet e të nxënit paraqesin një pamje komplekse, varësisht nga ajo që matet (lënda, përvetësimi i njohurive kundrejt zbatimit të njohurive), niveli i arsimimit / moshës së studentëve dhe vendndodhja gjeografike. Në përgjithësi, pjesëmarrja e grave ka qenë në rritje, por ekzistojnë ndryshime të konsiderueshme ne rajone te ndryshme te botes. Për shembull, kur të dhënat janë në dispozicion në Afrikë, Amerikën Latine dhe Karaibe, hendeku gjinor është kryesisht në favor të djemve në arritjet e matematikës në arsimin e mesëm.Per shembull në Shtetet Arabe, vajzat japin rezultate me te mira sesa djemtë në të dy lëndët në arsimin fillor dhe të mesëm. Ashtu si me të dhënat mbi pjesëmarrjen, variacionet kombëtare dhe rajonale të të dhënave mbi arritjet e të nxënit sugjerojnë praninë e faktorëve kontekstualë që ndikojnë në angazhimin e vajzave dhe grave në këto fusha. Arritjet e vajzave duket se janë më të forta në shkencë sesa matematika dhe ku vajzat bëjnë më mirë se djemtë, diferenca e rezultatit është deri në tre herë më e lartë se ajo ku djemtë bëjnë më mirë. Vajzat kanë tendencë të tejkalojnë djemtë në disa nën-tema të tilla si biologjia dhe kimia, por bëjnë më pak mirë në fizikë dhe shkencën e tokës.
Hendeku gjinor ka rënë ndjeshëm në shkencë në arsimin e mesëm midis vendeve të trendit TIMSS : 14 nga 17 vendet pjesëmarrëse nuk kishin asnjë hendek gjinor në shkencë në 2015, krahasuar me vetëm një në 1995. Sidoqoftë, të dhënat janë më pak të njohura jashtë këtyre 17 vendeve. Hendeku gjinor në favor të djemve është pak më i madh në matematikë, por përmirësime me kalimin e kohës në favor të vajzave janë vërejtur gjithashtu në vende të caktuara, megjithë ndryshimet e rëndësishme rajonale. Diferencat gjinore vërehen brenda nëndematikave matematikore me vajza që i tejkalojnë djemtë në tema të tilla si algjebra dhe gjeometria, por duke bërë më pak "numër". Performanca e vajzave është më e fortë në vlerësimet që matin përvetësimin e njohurive sesa ato që matin zbatimin e njohurive. Mbulimi i vendit për sa i përket disponueshmërisë së të dhënave është mjaft i kufizuar ndërsa të dhënat mblidhen në një frekuencë të ndryshme dhe përkundrejt variablave të ndryshëm në studimet ekzistuese. Ekzistojnë boshllëqe të mëdha në njohuritë tona për situatën në vendet me të ardhura të ulëta dhe të mesme në Afrikën nën-Sahariane, Azinë Qendrore dhe Azinë Jugore dhe Perëndimore, veçanërisht në nivelin sekondar.
Noirval
Noirval është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Noirval ka një popullsi prej 31 banorë dhe sipërfaqe 5 km², me një dendësi prej 6 banor/km².
Sashimi
parapamje|240px|Një pjatë e sashimi parapamje|Tradicionale Sashimi Sashimi (Japonisht: 刺身) është një delikatesë japoneze e përbërë nga peshk të freskët të papërpunuar ose mish të prerë në copa të holla dhe shpesh hahet me salcë soje.
Sashimi është shpesh pjata e parë në një ushqim zyrtar japonez, por gjithashtu mund të jetë pjatë kryesore, e paraqitur me oriz dhe supë miso në tas të veçantë. Kuzhinierët japonezë e konsiderojnë sashimin pjatën më të mirë në ngrënien zyrtare japoneze dhe rekomandojnë që ajo të hahet para se shijet e tjera të forta të prekin qiellzën.
Gjeografia e Azerbajxhanit
parapamje|300x300px| Harta e Azerbajxhanit në zonat e klasifikimit të klimës në Köppen Azerbajxhani është një shtet në rajonin e Kaukazit, i vendosur në kryqëzimin e Evropës dhe Azisë Perëndimore. Tri karakteristika fizike mbizotërojnë në Azerbajxhan: Deti Kaspik, bregu i të cilit formon një kufi natyror në lindje; vargmali i Kaukazit të Madh në veri; dhe zonat e gjera të rrafshëta në qendër të vendit. Afërsisht madhësia e Portugalisë ose shtetit Mejn të SHBA-së, Azerbajxhani ka një sipërfaqe totale toke prej afërsisht 86,600 kilometra katrorë, më pak se 1% të sipërfaqes së ish Bashkimit Sovjetik. Nga tre shtetet Transkaukaziane, Azerbajxhani ka sipërfaqen më të madhe tokësore. Nënndarjet e veçanta administrative janë Republika Autonome e Nahçivanit, e cila është e ndarë nga pjesa tjetër e Azerbajxhanit nga një rrip i territorit armen dhe rajoni autonom i Karabakut të Sipërm, tërësisht brenda Azerbajxhanit. Statusi i Nagorni-Karabakut diskutohet nga Armenia.
E vendosur në rajonin e maleve jugore të Kaukazit, Azerbajxhani kufizohet me Detin Kaspik në lindje, Gjeorgjinë dhe Rusinë në veri, Iranin në jug dhe Armeninë në jugperëndim dhe perëndim. Një pjesë e vogël e Nahçivanit kufizohet gjithashtu me Turqinë në veriperëndim. Kryeqyteti i Azerbajxhanit është qyteti antik i Bakusë, i cili ka portin më të madh dhe më të mirë në Detin Kaspik dhe ka qenë prej kohësh qendra e industrisë së naftës në republikë.
Topografia dhe kullimi
djathtas|parapamje|300x300px| Harta topografike e Azerbajxhanit Lartësia ndryshon në një distancë relativisht të shkurtër nga ultësira në malësi; gati gjysma e vendit konsiderohet malor. Karakteristikat e dukshme fizike janë kodrat butësisht të valëzuara të bregdetit juglindor subtropikal, të cilat janë të mbuluara me plantacione çaji, pemishte portokalli dhe limane; vullkanet e shumta të baltës dhe burimet minerale në grykat e malit Kobustan afër Baku; dhe terreni bregdetar që shtrihet deri në njëzet e tetë metra nën nivelin e detit.
Me përjashtim të vijës bregdetare të Kaspikut lindor dhe disa zona në kufi me Gjeorgjinë dhe Iranin, Azerbajxhani është i rrethuar nga malet. Në verilindje, në kufi me Republikën Autonome Dagestan të Rusisë, është diapazoni i Kaukazit të Madh; në perëndim, në kufi me Armeninë, është vargmali i Kaukazit të Vogël. Në juglindje të skajshme, Malet Talysh formojnë një pjesë të kufirit me Iranin. Lartësitë më të larta ndodhin në Kaukazin e Madh, ku Mali Bazar-dyuzi ngrihet 4,466 metra mbi nivelin e detit. Tetë lumenj të mëdhenj rrjedhin nga vargjet e Kaukazit në Ultësirën qendrore Kura-Aras, fushat e rrafshëta aluvionale dhe zonat e deltave të ulta përgjatë bregdetit të detit të caktuar nga emri Azerbajxhan për Lumin Mtkvari (Kura) dhe degën kryesore të tij, Aras. Mtkvari, lumi më i gjatë në rajonin e Kaukazit, formon deltën dhe derdhet në Kaspik një distancë të shkurtër në rrjedhën e poshtme nga bashkimi me Arasin. Rezervuari Mingechaur, me një sipërfaqe prej 605 kilometra katrorë që e bën atë trupin më të madh të ujit në Azerbajxhan, u formua duke dëmtuar Kura në Azerbajxhanin perëndimor. Ujërat e rezervuarit sigurojnë energji hidroelektrike dhe ujitje të fushës Kura-Aras. Shumica e lumenjve të vendit nuk janë të lundrueshëm. Rreth 15% e tokës në Azerbajxhan është e punueshme.
Malet
Azerbajxhani është gati i rrethuar nga malet. Vargmali i Kaukazit të Madh, me lartësitë më të larta të vendit, shtrihet në veri përgjatë kufirit me Rusinë dhe drejtohet në juglindje deri në Gadishullin Abseron në Detin Kaspik. Maja më e lartë e vendit, Bazardyuze Dagi, ngrihet në 4,485 m në këtë varg afër kufirit Azerbajxhan-Rusi. Vargmali i Kaukazit të Vogël, me lartësi deri në 3,500 m, shtrihet në perëndim përgjatë kufirit me Armeninë. Malet Talish formojnë një pjesë të kufirit me Iranin në skajin juglindor të vendit.
Temperatura
Klima ndryshon nga subtropikale dhe e lagësht në juglindje në subtropikale dhe e thatë në Azerbajxhanin qendror dhe lindor. Përgjatë brigjeve të detit Kaspik është e butë, ndërsa lartësitë më të larta malore janë përgjithësisht të ftohta. Baku, në Kaspik, gëzon një mot të butë që mesatarisht është 4 °C në janar dhe 25 °C në korrik.
Reshjet e shiut
Kushtet fiziografike dhe qarkullimet e ndryshme të atmosferës pranojnë 8 lloje të rrymave të ajrit duke përfshirë rrymat kontinentale, detare, arktike, tropikale të ajrit që formulon klimën e Republikës. Reshjet maksimale vjetore bien në Lenkeran (1,600 deri 1,800) mm.) dhe minimumi në Absheron (200 deri 350) mm ) Reshjet maksimale ditore prej 334 mm u vu re në Stacionin Bilieser në 1955.
Probleme mjedisore
parapamje|300x300px| Ndryshime delikate për shkak të ngritjes së nivelit të detit mund të shihen përgjatë kësaj vije bregdetare Ndotja e ajrit dhe ujit janë të përhapura dhe përbëjnë sfida të mëdha për zhvillimin ekonomik. Burimet kryesore të ndotjes përfshijnë rafineritë e naftës dhe industritë kimike dhe metalurgjike, të cilat në fillim të viteve 1990 vazhduan të funksiononin aq joefikase sa kishin në epokën Sovjetike. Cilësia e ajrit është jashtëzakonisht e dobët në Baku, qendra e rafinimit të naftës. Disa raporte e kanë përshkruar ajrin e Baku-s si më të ndoturit në ish-Bashkimin Sovjetik dhe qendrat e tjera industriale vuajnë nga probleme të ngjashme.
Ishujt
• Bulla
• Glinyaniy
• Nargin
• Pirallahi
• Qara Su
• Qum
• Səngi Muğan
• Vulf
• Zənbil
Emmeline Pankhurst
thumb|Emmeline Pankhurst, 1913 Emmeline Pankhurst (mbiemri i vajzërisë Goulden; 15 korrik 1858 – 14 qershor 1928) ishte një aktiviste politike britanike dhe lidere e lëvizjes Britanike për "të drejtën e votës së grave" e cila i ndihmojë gratë për të fituar të drejtën e votës. Në vitin 1999 Time emëroj Pankhurst si një nga "100 njerëzit më të rëndësishëm të shekullit XX", duke thënë: "ajo formoj një ide të gruas për kohën tonë; ajo tronditi shoqërinë në një model të ri nga e cila nuk do të ketë kthim prapa." Ajo u kritikua gjerësisht për taktikat e saj luftarake, dhe historianët nuk pajtohem në lidhje me efektivitetin e tyre, por puna e saj njihet si një element thelbësor në arritjen e votës grave në Britani.
E lindur në Moss Side, Mançester, nga prindër aktivist politik, Pankhurst në moshën 14 vjeçare hyri në lëvizjen e të drejtës së votës për gratë. Edhe pse prindërit e saj e inkurajonin atë të përgatitej për një jetë si bashkëshorte dhe nënë, ajo ndoqi studimet në "École Normale de Neuilly" në Paris. Më 18 dhjetor 1879 ajo martohet me Richard Pankhurst, një avokat 24 vite më i vjetër se ajo, i njour për mbështetje e të drejtës për votë të grave; në dhjetë vitet e ardhshme ato kishin pesë fëmijë. Ai mbështeti aktivitetet e saj jashtë shtëpisë, ajo themeloj dhe u përfshi në "Lidhjen e Grave për të drejtën e votës", e cila mbronte te drejtën e votës të grave të martuara dhe të pamartuar. Kur kjo organizatë u prish, ajo u përpoq për t'u bashkuar me Partinë e Punës së Pavarur, me prije të majtë me anë të miqësisë së saj me socialistin Keir Hardie por u refuzua fillimisht anëtarësimin nga dega lokale për shkak të gjinisë së saj.
Familja dhe lindja
Emmeline Goulden lindi më 15 korrik 1858 në periferi të Mançesterit, Moss Side. Edhe pse në certifikatën e lindjes së saj thuhet ndryshe, ajo beson se ditëlindja e saj ishte një ditë më parë, në "Bastille Day" (Dita Kombëtare të Francës). Shumica e biografive, duke përfshirë atë të shkruara nga vajzat e saj, përsërisin këtë pretendim. Ndjenjë e një ngjashmërie me femrat revolucionare të cilat sulmuan Bastille-n, ajo në vitin 1908 tha: "Kam menduar gjithmonë se fakti që kam lindur në atë ditë kishte një lloj ndikimi mbi jetën time." Arsyeja për mospërputhje mbetet e paqartë.
Fëmijëria
Familja e Gouldens i përfshinte fëmijët në aktivizmin social.
Universiteti i Osijekut
Universiteti i Osijek ose Universiteti Josip Juraj Shtrosmayer (Sveučilište J.J. Strossmayera) është një universitet publik i cili ndodhet në Osijek, Kroaci. Ai u themelua në vitin 1975 dhe është i organizuar në 11 fakultete.
Histori
Historiku e arsimit të lartë në këtë zonë zë fill në vitin 1707, kur u themelua institucioni i parë i arsimit të lartë në Osijek. Ai ishte një Shkollë e Lartë Teologjike, e cila u hap në vitin akademik 1707/1708 si Studium Philosophicum Essekini, dhe përfshiu një kurs tre-vjeçar studimi në filozofi.
Tradita më e re arsimit të lartë në Kroaci filloi në vitin 1959, kur Fakulteti i Ekonomisë në Zagreb, në bashkëpunim me Universitetin e Zagrebit, themeluan Qendrën për studime me korrespondencë në Osijek si një degë e Fakultetit të Ekonomisë në Zagreb.
Iniciativa për themelimin e Universitetit të Osijekut daton në vitin 1975. Në 26 Mars 1975, Parlamenti Kroat (Sabor) miratoi Vendimin për dhënien e pëlqimit për themelimin e Universitetit të Osijekut. Dy muaj më vonë, më 31 Maj të vitit 1975, Marrëveshja për themelimin e Universitetit të Osijekut u nënshkrua nga Fakulteti Ekonomik, Fakulteti i Bujqësisë dhe Përpunimit të Ushqimit, Instituti i Bujqësisë, Shkolla e Inxhinierisë në Zagreb dhe Shkolla e Arkitekturës Detare dhe Studimeve Inxhinierike në Slavonski Brod, Kolegji i Mësuesisë në Osijek, Akademia e Muzikës në Zagreb, Biblioteka e Qytetit dhe Arkivi Historik, në Osijek.
Lidhje të jashtme
Koordinatat: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=Universiteti_i_Osijekut&params=45_33_40_N_18_41_46_E_region:HR_type:landmark_source:kolossus-dewiki <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 45°33′40″N 18°41′46″E  &#xFEFF; / &#xFEFF; <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">45.56111°V 18.69611°L &#xFEFF; / 45.56111; 18.69611   ]
Qarku Nantes
Qarku Nantes është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Loire-Atlantique.
Peter Sunde
parapamje|Sunde në 2009 Peter Sunde Kolmisoppi (lindur 13 shtator 1978), i njohur dhe me nofkën brokep, është një politikan suedez, ndëmarrës i internetit dhe ligjërues me origjinë norvegjeze dhe finlandeze. Ai njihet si një nga bashkë-themeluesit dhe si ish-zëdhënës i projektit The Pirate Bay, një motor kërkimi që përdor teknologjinë BitTorrent. Ai është një promovues i barazisë sociale dhe ka shprehur shqetësime lidhur me çështjet e centralizimit të pushtetit në Bashkimin Evropian në blogun e tij. Sunde gjithashtu është i aktivizuar në Partinë Pirate të Finlandës.
Rasfik
është një fshat në Njësinë administrative Rubik në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Johnny Hardwick
thumb|Hardwick, [[2004]] Johnny Hardwick është ndër aktorët më të shquar amerikanë.
Qarku Senlis
Qarku Senlis është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Oise.
Takim dashurie : poezi
Takim dashurie poezi, me autor Arben Kondi. Botuar në Tiranë në vitin 1995 nga "Bilal Xhaferri". Libri ka 72 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Përtej të sotmes
Shënime: Letërsia shqipe, tregime dhe novela.
Turkmenët
Turkmenët (Turkmenisht: Türkmenler, Түркменлер, توركمنلر‎) janë një grup etnik turkik me origjinë nga Azia Qendrore, që jetojnë kryesisht në Turkmenistan, rajone veriore dhe verilindore të Iranit dhe Afganistanit. Grupe të konsiderueshme të turkmenëve gjenden gjithashtu në Uzbekistan, Kazakistan dhe Kaukazin e Veriut (Stravopol Krai). Ata flasin gjuhën turkmene, e cila klasifikohet si pjesë e degës së Oghuz Lindore të gjuhëve turkike.
Turkmenët janë kryesisht myslimanë. Turkmenët pranuan Islamin midis shekujve 12 dhe 14. Tarikatet sufiste si Jasavijët dhe Kubravijët kontribuan shumë në konvertimin e turkmenëve në Islam. Vendi i Turkmenistanit inkurajon konceptualizimin e "Islamit Turkmen", ose adhurimit që shpesh është i përzier me nderimin e pleqve dhe shenjtorëve, ritualet e ciklit të jetës dhe praktikat sufiste.
Letraset
thumb|250px|Letraset-i në tabakë Letraset është emërtim i popullarizuar për mënyrën e ngjitjes së shkronjave të gatshme (shkronja dhe numra) apo elemente grafike nga folia transparente në bazë. Me vendosjen e folisë në bazë me deformim, shenja e deshiruar ndahet nga folia dhe ngjitet në bazë.
Ishte shumë e popullarizuar, sidomos në shtypshkronjë, në kohën para paraqitjes së fotoradhitjes dhe përgatitjes digjitale të tekstit për tryeza botuese. Ka mundësuar përgatitjen e shpejtë të teksteve të shkurtëra për reprodukim të më tutjeshëm. Në shitje janë lloje të ndryshme të shkrimeve me madhësi të ndryshme. Emrin e ka fituar nga një prodhues britanik nga Ashfordi, i cili edhe bën prodhimin e tyre.
Qarku Limoges
Qarku Limoges është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Haute-Vienne.
Rancennes
Rancennes është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Rancennes ka një popullsi prej 721 banorë dhe sipërfaqe 6.5 km², me një dendësi prej 111 banor/km².
Përtej dashurisë : poezi
Përtej dashurisë poezi, me autor Arben Kondi, red. Sulejman Mato. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Arbëria". Libri ka 63 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Pesha e ngjyrave
Pesha e ngjyrave libër me autor Beqir Buzuku. Botuar në Prishtinë në vitin 1995 nga "Pionieri". Libri ka 63 faqe.
Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, poezia.
Almussafes
Almussafes është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ribera Baixa, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Almussafes ka 8189 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 10.77 km2.
Krimi i fundshekullit
Krimi i fundshekullit libër me autor Arben Kondi, red. Fluturak Gërmenji. Botuar në Tiranë në vitin 1999 nga "Gjon Buzuku". Libri ka 186 faqe.
Shënime: Çështja nacionale, çështja e Kosovës, genocidi, Organizata e Traktatit të Atlantikut të Veriut, raporte.
Katund i Vjetër
është një fshat në Njësinë administrative Rubik në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Bastanès
Bastanès është një komunë në Francë. Bastanès bën pjesë në departamentin Pyrénées-Atlantiques të rajonit Aquitaine. Komuna ka një popullsi prej 103 banorë dhe sipërfaqe 5.26 km².
Tregimet e mërgimit
Tregimet e mërgimit me autor Arben Kondi, red. Mirela Kondi. Botuar në Tiranë në vitin 2008 nga "Çamëria". Libri ka 161 faqe. ISBN 9789995605629
Shënime: Letërsia shqipe, tregime dhe novela.
Dhuratë për ditëlindjen
Dhuratë për ditëlindjen poezi, me autor Arben Kondi, red. Abaz Veizi. Botuar në Tiranë në vitin 2009 nga "Arbëria". Libri ka 63 faqe. ISBN 9789994350247
Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Munaz
është një fshat në Njësinë administrative Rubik në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
KB Ponte Prizreni
KB Prizreni ish KB Kalaja zyrtarisht i njohur si KB Ponte Prizreni për shkak të sponsorizimit, është një klub profesionist basketbolli me qendër në Prizren, Kosovë. Klubi aktualisht luan në Superligën e Basketbollit të Kosovës. Sezoni 2018/19 ishte sezoni i parë në Superligën e Kosovës. Vitin e kaluar ata u promovuan në Superlegë.
Salla e Basketbollit
Klubi aktualisht luan në qendrën sportive "Sezai Surroi", në qendër të Prizrenit, me një kapacitet për rreth 3200 spektatorë.
Shqiptarovrasësi Napoleon Zerva
Shqiptarovrasësi Napoleon Zerva roman me autor Arben Kondi, red. Mirela Kondi. Botuar në Tiranë në vitin 2010 nga "Ilar". Libri ka 188 faqe. ISBN 9789995607821
Shënime: Letërsia shqipe, romane.
Azotiku i Fierit
Azotiku i Fierit u krijua në viti 1967 dhe u shkatërruara në vitin 1997, pati 25 vjet jetë. Ish vepër gjigante e industrisë kimike, ndër më pararojat në Shqipëri, vlerësuar me titullin më të lartë të kohës "Hero i Punës Socialiste".
Qarku Fontenay-le-Comte
Qarku Fontenay-le-Comte është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Vendée.
Qamil Grezda
Qamil Grezda (Gjakovë, maj 1917 - 1992) ka qenë piktor shqiptar.
Biografia
U lind në Gjakovë, por familja e tij u zhvendos në Shkodër dhe më pas në Tiranë, ndërsa Qamil Grezda vazhdoi shkollimin me artistët e mëdhenj, Odhise Paskali dhe Abdurrahim Buza. Në vitin 1939, ai u pranua në Akademinë e Arteve në Romë, të cilën e kreu me sukses. Grezda shquhet për kreativitet të lartë shprehës, ku dallohen portrete si “Romania”, “Portret plake”, “Portret gruaje”, “Shkodrani” e të tjera. Ai shquhet edhe për pikturimin e figurave historike, si “Bajram Curri”, “Isa Boletini”, “Gryka e Kaçanikut”, “Lidhja e Prizrenit “ “Hasan Prishtina”, etj. Në Galerinë Kombëtare të Arteve në Tiranë ruhen 33 vepra të tij. Dhe, për punë kreative tejet të ravijëzuar, piktori Grezda u shpërblye me shumë shpërblime e me mirënjohje të veçanta, e njera prej tyre është nga Kuvendi Popullor i Republikës së Shqipërisë në viti 1985 me urdhërin “Naim Frashëri”, të kl. II-të.
Bastelica
Bastelica është një komunë në Francë. Bastelica bën pjesë në departamentin Corse-du-Sud të rajonit Corsica. Komuna ka një popullsi prej 531 banorë dhe sipërfaqe 127.69 km².
Rēzekne
Rēzekne është qytet në lumin Rēzekne në rajonin Latgale në Letoninë lindore. Ndodhet rreth 242 kilometra në lindje të Rigës dhe 63 kilometra në perëndim të kufirit me Rusinë. Sipas regjistrimit të popullsisë më 2016, qyteti ka pasur 31,216 banorë.
Publicistikë letrare / Arben Kondi
Publicistikë letrare libër me autor Arben Kondi, red. Mirela Kondi. Botuar në Tiranë në vitin 2012 nga "Ilar". Libri ka 229 faqe. ISBN 9789928107404
Shënime: Letërsia shqipe, shkrime, korrespondenca për shtypin, çështja shqiptare, intervista.
Qarku Vierzon
Qarku Vierzon është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Cher.
Nouvion-sur-Meuse
Nouvion-sur-Meuse është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Nouvion-sur-Meuse ka një popullsi prej 2230 banorë dhe sipërfaqe 9.06 km², me një dendësi prej 246 banor/km².
Rreja e Zezë
është një fshat në Njësinë administrative Rubik në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Qarku Nyons
Qarku Nyons është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Drôme.
Mëhalla e Muhaxhirëve : roman
Mëhalla e Muhaxhirëve roman me autor Arben Kondi, red. Mirela Kondi. Botuar në Tiranë në vitin 2013 nga "Ilar". Libri ka 190 faqe. ISBN 9789928107800
Shënime: Letërsia shqipe, romane.
Gurra popullore çame : (prozë)
Gurra popullore çame (prozë) me autorë Sejdi Kondi, Mirela Kondi, red. Arben Kondi. Botuar në Tiranë në vitin 2013 nga "Ilar". Libri ka 190 faqe. ISBN 9789928107787
Dionisi i Paramithisë
Dionisi i Paramithisë roman me autor Arben Kondi, red. Mirela Kondi. Botuar në Tiranë në vitin 2014 nga "Ilar". Libri ka 224 faqe. ISBN 9789928178039
Gurra popullore çame : (prozë)
Shënime: Folklori shqiptar, aforizma.
Kristo Qiriazi
Kristo Qiriazi ishte sekretar i Klubit "Bashkimi" të Manastirit (pas Gjergjit), njëri ndër veprimtarët e shquar të "Shoqërisë Botonjëse Letrare" të këtij qyteti. Me ndihmën e kësaj Shoqërie dhe të atdhetarëve shqiptarë brenda dhe jashtë vendit, sidomos të Fehim Zavalanit, Dr. Gjergj Pekmezit e të Mid`hat Frashërit, ia doli të sjellë një shtypshkronjë moderne në Manastir, të cilën e quajtën "Bashkim`i Kombit". Kristo Qiriazi ishte drejtori i saj dhe bëri punë të madhe në botimin e librave, teksteve dhe gazetave në gjuhën shqipe.
Alora
Álora është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Valle del Guadalhorce, të provincës Málaga, në Andalusia. Álora ka 13395 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 79.26 km2.
Dionisi i Paramithisë
Shënime: Letërsia shqipe, romane.
Melburni në terr. Misionari i helenizmit
'''Melburni në terr. Misionari i helenizmit''' novela me autor Arben Kondi, red. Mirela Kondi. Botuar në Tiranë në vitin 2015 nga "Çamëria". Libri ka 222 faqe. ISBN 9789928199591
Shënime: Letërsia shqipe, tregime dhe novela.
Rreja e Velës
është një fshat në Njësinë administrative Rubik në rrethin e Mirditës të Shqipërisë.
Zeno
Flavius Zeno ( /z I n oʊ / ; Ζήνων   'Zénōn' ; c 425 - 9 Prill 491) ishte perandori Romak Lindor nga 474 në 475 dhe përsëri nga 476 në 491. Revoltat e brendshme dhe përçarja fetare e pllakosën mbretërimin e tij, i cili megjithatë arriti deri diku, në çështjet e huaja. Mbretërimi i tij, pa fundin e Perandorisë Romake Perëndimore, pas depozitimit të Romulus Augustus dhe vdekjes së Julius Nepos, por ai ishte kredituar që kontribuoi shumë në stabilizimin e Perandorisë Lindore.
Në historinë kishtare, Zeno shoqërohet me Henotikon ose " instrumentin e bashkimit ", të shpallur prej tij dhe të nënshkruar nga të gjithë peshkopët Lindorë, me modelin e zgjidhjes, së polemikës monofizite.
Jeta e hershme
parapamje| Një detaj i Missoriumit të Aspar, që përshkruan magjistarin e fuqishëm Aspar dhe djalin e tij të madh Ardabur (rreth vitit 434). Zeno shkaktoi rënien e Ardaburit, duke prodhuar letra tradhtare që e lidhnin atë me Mbretin Sasanid; Ardabur më vonë ryshfet disa nga ushtarët e Zenonit në përpjekje për ta vrarë. Emri origjinal i Zenonit ishte Tarasis dhe më saktësisht Tarasikodissa në gjuhën e tij amtare, Isauriane ( Trascalissaeus  ) Tarasis lindi në Isauria, në Rusumblada, më vonë u quajt Zenopolis për nder të Zeno. Babai i tij quhej Kodisa ( siç dëshmohet nga patronimi i tij "Tarasicodissa " ), nëna e tij Lallis, vëllai i tij Longinus. Tarasis kishte një grua, Arcadia, emri i së cilës, tregon një marrëdhënie me aristokracinë Konstandinopolitane dhe statuja e së cilës, u ngrit pranë Banjove të Arcadius, përgjatë shkallëve që çonin në Topoi. Traditat e afërta Lindore dhe të tjera të krishtera pohojnë se, Zeno kishte dy vajza, Hilaria dhe Theopiste, të cilat ndiqnin një jetë fetare, por burimet historike dëshmojnë ekzistencën e vetëm një djali nga Arcadia, të quajtur Zenon. Sipas burimeve antike, karriera prestigjioze e Zenonit - ai kishte luftuar kundër Attila në 447 për të mbrojtur Konstandinopojën dhe për të qenë konsull vitin e ardhshëm - ishte arsyeja pse një oficer tjetër Isaurian, Tarasis, zgjodhi emrin Grek Zeno kur u martua në familjen Perandorake, duke u njohur kështu si Zeno, kur u ngrit në fron. Disa historianë modernë sugjerojnë që gjenerali Isaur Zeno ishte babai i perandorit, por nuk ka konsensus për këtë dhe burime të tjera sugjerojnë që Tarasis ishte anëtar i rrethimit të Zenonit.
Isaurianët, ishin një popull që jetonte në brendësi, nga brigjet mesdhetare të Anadollit, në bërthamën e Maleve Demi ( përgjithësisht ajo që është tani zona e Konjës / Bozkir të Turqisë ). Ashtu si shumica e fiseve kufitare, ata romakët shiheshin si barbarë, edhe pse kishin qenë nënshtetas romakë për më shumë se pesë shekuj. Sidoqoftë, duke qenë të krishterë ortodoksë sesa arianë, siç ishin gotët dhe fiset e tjera gjermane, ata nuk u ndaluan zyrtarisht nga froni.
Sipas disa studiuesve, në mesin e viteve 460, Perandori Romak Lindor, Leo I, donte të ekuilibronte peshën e përbërësit gjermanik të ushtrisë, udhëheqës i të cilit ishte Alan magister militum Aspar. Ai mendoi se, Tarasis dhe Isaurianët e tij mund të ishin ajo kundërpeshë dhe e thirri atë, me shumë Isaurianë, në Konstandinopojë. Ky interpretim, megjithatë, është kontestuar. Nga mesi i viteve 460, Arkadia dhe Zenoni kishin jetuar në Konstandinopojë për ca kohë, ku jetonin edhe Lallis dhe Longinus, kjo e fundit u martua me një Valeria, ndoshta një grua e rangut aristokrat.
Sipas burimeve antike, referimi më i hershëm i Tarasisit daton në vitin 464, kur ai vuri duart mbi disa letra të shkruara nga djali i Asparit, Ardabur, të cilat vërtetonin se djali i magjistarit militum, kishte nxitur Mbretin Sasanid, për të pushtuar territorin Romak, duke premtuar për të mbështetur pushtimin. Përmes këtyre letrave, që Tarasis i dha Leos, Perandori mund të shkarkonte Ardabur, i cili në atë kohë ishte magister militum për Orientem dhe patricius, duke ulur kështu ndikimin dhe ambicien e Asparit. Si shpërblim për besnikërinë e tij, të cilën Leo e lavdëroi Danielin stilist, Tarasis u emërua vjen domesticorum, një zyrë me ndikim dhe prestigj të madh. Ky emërim mund të nënkuptojë se Tarasis kishte qenë një mbrojtës i familjes, ose në gjykatën e Leos në Konstandinopojë, ose i bashkangjitur në stafin e Ardabur në Antioki.
Në vitin 465, Leo dhe Aspar u grindën për emërimin e konsujve për vitin pasardhës ; ishte me këtë rast që, pozicioni i Tarasis u forcua, pasi ai u bë mik dhe aleat i Perandorit.
Dhëndri i Leo I
parapamje| Ndihma e Ariadnës, vajza e madhe e Perandorit Leo I dhe gruaja e Zenonit. Për ta bërë veten më të pranueshëm për hierarkinë romake dhe popullsinë e Kostandinopojës, Tarasis miratoi emrin grek të Zeno dhe e përdori atë për pjesën tjetër të jetës së tij. Në mes të fundit të vitit 466, Zeno u martua me Ariadne, vajzën e madhe të Leo I dhe Verina ; nuk ka asnjë referencë për atë që u divorcua nga Arcadia, i cili me sa duket vdiq para kësaj. Vitin tjetër lindi djali i tyre dhe Zeno u bë babai i trashëgimtarit të dukshëm të fronit, pasi djali i vetëm i Leos, i kishte vdekur në foshnjërinë e tij ; për të theksuar pretendimin e tij për fronin, djali u quajt Leo. Zeno, megjithatë, nuk ishte i pranishëm në lindjen e djalit të tij, pasi në 467, ai mori pjesë në një fushatë ushtarake kundër Gotëve. parapamje| Leo I, vjehrri i Zenonit, Perandorit Romak Lindor nga 457 në 474. Zeno, si anëtar i protektorëve të brendshëm, nuk mori pjesë në ekspeditën katastrofike, kundër Vandalëve, të udhëhequr më 468, nga kunati i Leos, Basiliscus. Vitin pasues, gjatë të cilit ai mbajti nderin e konsullatës, ai u emërua magister militum për Thracias dhe udhëhoqi një ekspeditë në Traki. Burimet nuk tregojnë qartë se cilin armik luftoi ai atje dhe historianët kishin propozuar gotë ose hun, ose rebelët e Anagastes. Sido që të jetë, përpara se të largoheshin, Leo dhe Zeno kërkuan mendimin e Daniel Stylit për fushatën dhe Daniel u përgjigj se, Zeno do të ishte shënjestra e një komploti por do të shpëtonte i padëmtuar. Në të vërtetë, Leo dërgoi disa nga ushtarët e tij personal me Zenon për ta mbrojtur, por ata u ryshfet nga Aspar për ta kapur në vend. Zeno u informua për qëllimin e tyre dhe iku në Serdica dhe, për shkak të këtij episodi, Leo u bë edhe më i dyshimtë ndaj Aspar.
Skuadra e Bombave e Policisë së Kosovës
parapamje|Tekniku i bombave i [[Policia e Kosovës|Policisë së Kosovës.]] Skuadra e Bombave e Policisë së Kosovës (IED/EOD) është themeluar në mars të vitit 2006, e nxitur nga nevoja për të mbrojtur jetën dhe pronën e qytetarëve dhe për të ndihmuar në hetimin e rasteve të lidhura me krimin.
Zeno
Dhëndri i Leo I
Ndërsa jetonte në Antioki me familjen e tij, Zeno simpatizoi pikëpamjet monofizite të Pjetrit Fuller dhe e mbështeti atë kundër kundërshtarit të tij, peshkopit Kalcedonian Martyrius. Zenoni lejoi mbërritjen në Antioki të murgjve nga manastiret aty pranë, që rritën numrin e pasuesve të Pjetrit dhe nuk e shtypën në mënyrë efektive dhunën e tyre. Martiri shkoi në Konstandinopojë për të kërkuar ndihmë nga Leo, por, kur u kthye në Antioki, u informua se, Pjetri ishte zgjedhur peshkop dhe dha dorëheqjen (470). Leo reagoi duke urdhëruar Pjetrin në internim dhe duke iu drejtuar Zenonit një ligj që, ndalon murgjit që të largohen nga manastiret e tyre ose të nxisin rebelim ( 1 qershor 471 ). Në 470/471, Zeno gjithashtu duhej të merrej me një pushtim të Tzanni, i cili sulmoi Armeninë Romake.
Skuadra e Bombave e Policisë së Kosovës
Skuadra e Bombave është themeluar në Nivelin e Shtabit Kryesor të PK-së dhe është përgjegjës për t'iu përgjigjur thirrjeve të të 8 rajoneve të Kosovës. Skuadra e bombave bashkëpunon ngushtë me njësitë e hetimit dhe prokurorinë gjatë hetimeve pas shpërthimit, pas kërcënimeve me bombë dhe gjatë arrestimit të personave që janë në posedim të paligjshëm të mjeteve shpërthyese.
Zejni Fejzulahi
Zejni Fejzulahi lindi në fshatin Tërnoc i Madh, komuna e Bujanocit më 1961. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa shkollën e mesme teknike në Bujanoc. Ka studiuar në Fakultetin e Makinerisë në Universitetin e Prishtinës, ku u diplomua në vitin 1986.
Zeno
Dhëndri i Leo I
Me Zenon larg Kostandinopojës, Aspar kishte rritur ndikimin e tij, duke e vendosur djalin e tij Patricius të emëruar Cezarin dhe të martuar me vajzën e vogël të Leo I, Leontia (470). Burimet janë kontradiktore për shkaqet, por shprehen qartë se në vitin 471, Leo I vrau pabesisht Aspar dhe Ardabur. Kjo sigurisht ndodhi me miratimin e Zenonit dhe Baziliskut, pasi, në prag të vrasjeve, të dy gjeneralët ishin zhvendosur, më afër Kostandinopojës ( Zenoni ishte në Kalcedon ). Pas kësaj, Zeno u kthye në Kostandinopojë dhe u emërua magister militum praesentalis.
Zejni Fejzulahi
Biografia
Pasi nuk pati mundësi të punësohej në profesion e tij, filloi punën në shkollën e mesme “Sezai Surroi” në Bujanoc, më 01.09.1985.
Zeno
Mbretërimi i parë dhe revolta e Baziliskut (475–476)
alt=|parapamje| Monedhë e Leo II, e prerë në emër të "Leo dhe Zeno përjetshëm Augusti "; i përket periudhës kur Zeno dhe djali i tij ishin perandorë të përbashkët, midis 29 janarit dhe 17 nëntorit 474. Më 25 tetor 473, Leo I caktoi si Cezar nipin e tij Leo II, djalin e Zenonit dhe Ariadnës. Më 18 janar 474, Leo I vdiq; nëse Leo II nuk do të ishte shpallur tashmë bashkë-perandor nga gjyshi i tij, ai do të ishte bërë Augustus me atë rast. Meqenëse Leo II ishte shtatë vjeç ( shumë i ri për të qeverisur vetë ) Ariadne dhe nëna e saj Verina e fituan atë për të kurorëzuar Zenonin, babanë e tij, si bashkë-perandor, gjë që ai bëri në 29 Janar 474. Kur Leo II u sëmur dhe vdiq, Zeno u bë perandori i vetëm.
Zejni Fejzulahi
Biografia
Në shkollë ka kryer detyra me përgjegjësi nga më të ndryshmet. Ka qenë kryetar i pleqësisë së shkollës në periudhën 1990-1992, anëtar i Këshillit të shkollës ishte më 2001-2005.
Zeno
Mbretërimi i parë dhe revolta e Baziliskut (475–476)
Zenonit iu desh të zgjidhte çështjet me Mbretin Vandal, Genseric, i cili po kryente sulme kundër qyteteve bregdetare, të Perandorisë, duke kërcënuar rrugët kryesore tregtare detare. Zeno dërgoi Genseric, një oficer të rangut të lartë si ambasador, Severus, i cili arriti të përcaktojë një paqe "të përjetshme" midis Vandalëve dhe Perandorisë, e cila lejoi Romakët të paguanin shpërblime për të burgosurit në duart e Vandalit dhe që i dha fund persekutimit Vandal të Ortodoksëve Të krishterët në territorin e tyre.
Zejni Fejzulahi
Biografia
Zejni Fejzulahi ka qenë këshilltar komunal në periudhën 2006-2008.
Në periudhën 2010-2013 ishte kryetar i Komisionit për Arsim gjatë përbërjes së parë të Këshillit Nacional të Shqiptarëve. Gjatë kësaj periudhe u siguruan shumë tekste shkollore për nxënësit e shkollave fillore me mësim në gjuhën shqipe në Luginë të Preshevës.
Zeno
Mbretërimi i parë dhe revolta e Baziliskut (475–476)
Pavarësisht këtij suksesi, Zeno vazhdoi të ishte jopopullor me njerëzit dhe Senatin për shkak të origjinës së tij barbare ; e drejta e tij për fron ishte e kufizuar në martesën e tij me Ariadne dhe marrëdhëniet e tij me Verina, Perandoresha e varfër. Prandaj, ai zgjodhi të merrte mbështetje nga përbërësi Isaurian i ushtrisë, në veçanti, gjeneralët Isaurus Illus dhe Trocundes, të dy vëllezër. Sidoqoftë, Verina vendosi të rrëzonte dhëndrin e saj Zeno dhe ta zëvendësonte atë me të dashurin e saj, ish - magjistarin zyrtiorum Patricius, me ndihmën e vëllait të saj Basiliscus. Komplotistët nxitën trazira në kryeqytet kundër perandorit Isaurian; Basiliscus arriti gjithashtu të bindte Illus, Trocundes dhe gjeneralin Ostrogothik Theodoric Strabo për t'u bashkuar me komplotin. parapamje| Monedha e Baziliskut, i cili u rebelua kundër Zenonit në janar 475 dhe mbajti pushtetin deri në kthimin e Zenos në gusht 476. Basiliscus ishte vëllai i Verinës; ai mori pushtetin pasi Zeno iku nga Kostandinopoja, por tjetërsoi njerëzit e Kostandinopojës dhe u kap dhe u vra nga Zeno. Në janar 475, Zeno u detyrua të largohej nga Kostandinopoja në Isauria me gruan dhe nënën e tij, disa shokë të Isaurit dhe thesarin Perandorak. Illusi dhe Trocundes u dërguan ta ndiqnin dhe Zeno u detyrua të mbyllej në një kështjellë, ku Illusi e rrethoi atë, duke kapur, edhe vëllain e Zenos, Longinus dhe duke e mbajtur atë si peng.
Vasiliqia e Ali Pashait
Vasiliqia e Ali Pashait roman me autor Arben Kondi, red. Mirela Kondi. Botuar në Tiranë në vitin 2018 nga "Ilar". Libri ka 220 faqe. ISBN 9789928255051
Zejni Fejzulahi
Biografia
Ndihmësdrejtor ishte në vitin shkollor 2009/10.
Vasiliqia e Ali Pashait
Shënime: Letërsia shqipe, romane.
Zejni Fejzulahi
Biografia
Në përbërjen e dytë të Këshillit Nacional u emërua zëvendës kryetar i KNSh-së, mirëpo për shkak obligimeve tjera, me vetdëshirë u lirua nga ky funksion. Ushtroi detyrën e kryetarit të Komisionit për Arsim në periudhën 2014-2017. Ushtrues i detyrës së drejtorit të shkollës u zgjodh më 2013, funksion të cilin e ushtroi deri në qershor të vitit 2014. Përsëri në dhjetor të vitit 2014 u zgjodh ushtrues i detyrës së drejtorit të shkollës, ndërsa në maj të vitit 2015 zgjidhet drejtor me mandat katërvjeçar.
Zeno
Mbretërimi i parë dhe revolta e Baziliskut (475–476)
Sidoqoftë, komplotistët shpejt ranë në konflikt me njëri-tjetrin. Basiliscus mori fronin për vete, duke vrarë të dashurin dhe kandidatin e Verinës, Patricius. Ai gjithashtu lejoi që turma të vriste të gjithë Isaurianët e mbetur në Kostandinopojë, një episod që dëmtoi marrëdhëniet me gjeneralët Isaurus Illus dhe Trocundes. Basiliscus, emëroi nipin e tij Armatus magjistar militum, duke tjetërsuar kështu Theodoric Strabonin. Meqenëse Zenoni nuk kishte lënë para, Basiliscus u detyrua të vinte taksa të rënda. Më në fund, ai e tjetërsoi Kishën duke mbështetur monofizitët. Njerëzit e Kostandinopojës gjithashtu ia hodhën fajin atij për një zjarr të madh që dogji disa pjesë të qytetit. Me mbështetjen e fshehtë të Senatit, dhe ryshfetet e paguara nga Zeno, Illus ra dakord të ndërronte anën dhe bashkoi ushtrinë e tij me Zeno, duke marshuar në Konstandinopojë. Basiliscus u përpoq të rimarrë mbështetjen popullore dhe dërgoi një ushtri tjetër kundër Zenonit, nën komandën e nipit të tij Armatus. Zeno arriti të ryshfet edhe Armatus, duke premtuar të konfirmonte gradën e tij të magister militum praesentalis për jetën dhe duke promovuar djalin e tij ( i quajtur edhe Basiliscus ) në gradën e Cezarit ; Ushtria e Armatusit nuk arriti të kapte trupat e Zenonit gjatë marshimit të tyre në Kostandinopojë.
Zejni Fejzulahi
Biografia
Mandatin e dytë katërvjeçar e mori në maj të vitit 2019. Detyrën e drejtorit e përfundoi më 14 maj 2023 dhe nuk kandidoi më për një mandat të ri.
Zeno
Mbretërimi i parë dhe revolta e Baziliskut (475–476)
Në gusht të vitit 476, Zenoni rrethoi Kostandinopojën. Senati hapi portat e qytetit për Isaurian, duke lejuar perandorin e rrëzuar të rifillojë fronin. Bazilisku iku me familjen e tij në pagëzimin e Hagia Sophia. I tradhtuar nga Patriarku Akac, ai u dorëzua vetë dhe familja e tij pasi nxori një premtim solemn nga Zenoni, për të mos derdhur gjakun e tyre. Basiliscus dhe familja e tij u dërguan në një fortesë në Kapadokia, ku Zeno i kishte mbyllur në një cisternë të thatë, për të vdekur nga ekspozimi.
Zejni Fejzulahi
Biografia
Gjatë ushtrimit të detyrës së drejtorit, shkolla e mesme u digjitalizua e para në rajon.
Zeno
Mbretërimi i parë dhe revolta e Baziliskut (475–476)
Pas restaurimit të tij, Zeno përmbushi premtimet e tij, duke e lënë Armatus, të mbante titullin e tij magister militum praesentalis (ndoshta edhe duke e ngritur atë në gradën e patricius ) dhe duke emëruar djalin e tij, Basiliscus Cesar në Nikenë.
Zejni Fejzulahi
Biografia
Momentalisht zhvillon veprimtarinë në bibliotekën e shkollës.
Zeno
Mbretërimi i parë dhe revolta e Baziliskut (475–476)
Në 477, megjithatë, Zeno ndryshoi mendje, ndoshta me nxitjen e Illus, pasi ky i fundit, qëndroi për të fituar nga rënia e Armatus dhe urdhëroi vdekjen e Armatus. Zeno konfiskoi të gjitha pronat e Armatus, rrëzoi djalin e tij Basiliscus dhe e shuguruan si prift.
Zejni Fejzulahi
Publikimet
Është autor i librit “Analizë e suksesit dhe vijimit 2012/13 deri 2019/20”, i botuar në vitin 2021.
Zeno
Fundi i Perandorisë Perëndimore
parapamje| Ky solidus është prerë nga Odoacer në emër të Zeno. Odoacer drejtoi Italinë nën patronazhin zyrtar të Perandorit Lindor. Perandori perëndimor Olybrius vdiq në vjeshtën e 472. Gundobad, The militum Magister perëndimore atëherë shpallet Glycerius, i vjen domesticorum (komandant i rojeve) si perandor perëndimore në Ravenna. Leo I refuzoi të mbështesë Glikerin dhe ngriti nipin e tij Julius Nepos në bashkë - perandor për perëndimin në 473. Duke pritur rezistencë, Nepos u detyrua nga moti i keq i dimrit të vononte udhëtimin e tij deri në vitin e ardhshëm ; prandaj iu la Zenonit, si pasardhësi i Leos, të mbështeste instalimin e Julius Nepos në Ravenna. Nepos arriti në Itali, shpejt rrëzoi Glicerin, i cili nuk ofroi asnjë rezistencë dhe u shpall perandor nga Senati Romak në Qershor 474. Julius ishte në marrëdhënie të mira me Zeno, dhe madje ai preu monedha në emrat e Zeno, Leo II dhe vetë. parapamje|280x280px| Evropa dhe Pellgu i Mesdheut në rënien e Perandorisë Romake Perëndimore në 476 Në gusht të vitit 475, gjatë Basiliscus ' mbretërimit, ndërsa Zeno ishte në Isauria bllokuar nga vënë në pah " ushtria, Orestes, perëndimore militum Magister, revoltuar, duke i detyruar të largohen Nepos Itali për Dalmaci ; Orestes shpalli perandorin djalin e tij Romulus Augustus, por nuk ishte në gjendje të fitonte besnikërinë e mbetjeve të Perandorisë Perëndimore jashtë Italisë. Një vit më vonë, ndërsa Zenoni po hynte në Konstandinopojë për t'i dhënë fund uzurpimit të shkurtër të Baziliskut, Romuli dhe Oresti u përmbysën nga Kryegjoni Odoacer. Me mbështetjen e Odoacer, Senati Romak dërgoi një të dërguar për të paraqitur shenjat perandorake te Zeno i restauruar. Ata i kërkuan Zenos që të shpërndante ndarjen e perandorisë dhe të sundonte si Perandori i vetëm; gjithashtu, për të caktuar Odoacer si patricius dhe guvernator zyrtar perandorak të Italisë. Në të njëjtën kohë, Zeno mori një ambasadë tjetër, të dërguar nga Julius Nepos, i cili i kërkoi Zenos t'i jepte paratë dhe ushtrinë e nevojshme për të rifilluar kontrollin e tij në Itali. Zeno u përgjigj se Senati Romak duhet të mirëpresë përsëri Julius Nepos, perandorin e tyre të ligjshëm, dhe se Odoacer duhet të marrë siç duhet patricën nga Nepos, megjithëse lejoi që ai gjithashtu ta jepte atë. Odoacer u njoh zyrtarisht dhe u la në zotërim të Italisë, ndërsa Nepos mbajti titullin e tij dhe fragmentet e tjera të zotërimeve perëndimore të perandorisë, por asnjë ushtri.
Ndoshta, në shenjë respekti për Zenon, Odoacer njohu mbretërinë de jure të Nepos në Itali deri në vdekjen e tij, duke sunduar dhe madje duke prerë monedha në emër të tij, por ai kurrë nuk e lejoi kthimin e tij. Pas vrasjes së Nepos në 480, Odoacer pushtoi Dalmacinë, për të ndjekur dhe ndëshkuar vrasësit ( dhe gjithashtu për të marrë Dalmacinë për vete ). Zeno legjitimoi autoritetin e Odoacer në Dalmaci ; Odoacer njohu Zenonin si perandorin e vetëm të Perandorisë përsëri unitare, por gjithnjë e më shumë filloi të përdorte titullin e mbretit për veten e tij.
Revolta e Marcian (479)
Marcianus ishte djali i perandorit Romak Perëndimor, Anthemius (467–472) dhe një nip i perandorit, Marcian (450–457). Ai ishte martuar Ariadne 's motrën Leontia, dhe për këtë arsye ishte vëllai-in-ligjin e Zeno ; ai ishte dy herë konsull, në 467 dhe 472.
Në 479 Marcian u përpoq të rrëzonte Zenonin dhe të kërkonte fronin për vete. Me ndihmën e vëllezërve të tij, Procopius Anthemius dhe Romulus, ai mblodhi në Kostandinopojë trupa të përbërë nga të dy qytetarë dhe të huaj në shtëpinë e një Cezari, në jug të Forumit të Theodosius, dhe prej andej marshuan në të njëjtën kohë në pallatin perandorak dhe në shtëpinë e Illus, i cili ishte një mbështetës i Zeno. Perandori pothuajse ra në duart e rebelëve, të cilët, gjatë ditës, i mbytën trupat perandorake, të cilët gjithashtu u sulmuan nga qytetarët nga kulmet e shtëpive të tyre. Sidoqoftë, gjatë natës, Illus lëvizi një njësi Isauriane, të vendosur në Kalcedonia afër, në Konstandinopojë dhe korruptoi gjithashtu, ushtarët e Marcian, të cilët lejuan Zenonin të ikte. Të nesërmen në mëngjes, Marciani, duke kuptuar se situata e tij, ishte e dëshpëruar dhe se përforcimet nga Theodoric Strabo nuk do të arrinin me kohë, u strehuan në kishën e Apostujve të Shenjtë, por u arrestua me vëllezërit e tij.
Zeno dërgoi Marcian dhe vëllezërit e tij në Cezare në Kapadoki. Ata u përpoqën të iknin, por Marciani u kap dhe u detyrua të bëhej murg, në Tarsus (Cilicia), ose u burgos në Isauria, në fortesën e Papurius. Ai u përpoq të shpëtojë për herë të dytë dhe këtë herë ia doli, por, pasi mblodhi trupa të reja dhe sulmoi Ancyra, ai u mund dhe u kap nga Trocundes, vëllai i Illus.
Revolta e Illus (484–488)
Pozicioni komandues dhe favori popullor i Illusit, e bënë atë një objekt dyshimi dhe Zeno në mënyra të ndryshme, kërkoi të shpëtojë veten prej tij. Gjithashtu Verina, Perandoresha e varfër, komplotoi kundër jetës së tij. Përpjekja e Verinës ishte e pasuksesshme dhe Zeno, po aq xheloz për të dhe për Illusin, e dëboi atë me sugjerimin e këtij të fundit, duke e kufizuar në fortesën e Papurius. Ka disa dyshime për kohën e këtyre ngjarjeve. Candidus nga Isauria vendos dëbimin e Verinës para revoltës së Marcian, dhe Theodore Lector cakton si shkak të saj pjesën e saj në revoltën e Basiliscus. Nuk ka gjasa, me të vërtetë, që kjo grua e trazuar të dëbohet dy herë, një herë para revoltës së Marcian, për lidhjen e saj me Basiliscus dhe përsëri pas revoltës së Marcian, për komplotin e saj kundër Illus.
Nga burgu i saj ajo arriti të bindë vajzën e saj, Ariadne, gruan e Zenonit, që të përpiqet të sigurojë lirimin e saj, së pari nga Zeno dhe pastaj nga Illus, të cilit Perandori e referoi. Illus refuzoi kërkesën e saj. Ariadne, ashtu si nëna e saj, u përpoq të vriste Illusin. Jordanes i përshkruan urrejtjen e saj një kauze tjetër: ai thotë se Illus kishte futur dyshime xhelozie në mendjen e Zenonit që e kishin bërë Zeno të përpiqej t'i jepte fund jetës së saj dhe se njohja e saj për këto gjëra e nxiti atë të hakmerrej. Vrasësi të cilin ajo punësoi vetëm plagosi Illusin ; vrasësi u zu rob dhe Zeno, i cili duket se ishte i fshehtë në këtë çështje, nuk ishte në gjendje të parandalonte ekzekutimin e tij.