cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Permutacioni
Numri i permutacioneve
Për të konstruktuar një permutacion ka n\, mënyra të ndryshme për të zgjedhur elementin e parë. Pas zgjedhjes së tij mbeten, n-1\, elemente prej të cilave zgjedhim një dhe e vendosim në vendin e dytë në n-1\, mënyra. Kështu për vendosjen e dy elementeve të para ekzistojnë gjithsejt Për zgjedhjen e elementit të tretë mbesin n-2\, elemente, prandaj me plotësimin e tre vendeve të para fitohen, Duke vazhduar në këtë mënyrë derisa të mbeten dy elemente të pazgjedhur për të cilat mbeten 2 mundësi, në fund mbetet një element praandaj për numrin e të gjitha permutacioneve prej n\, elementesh e fitojmë formulën gjegjësisht numrin
Peter Rajah
Peter Rajah (1 prill 1951 – 14 nëntor 2014) ishte një ish futbollist malajzian i cili luante si portier me Sabah dhe me kombëtaren malajziane.
Biografia
Ai bër debutimin e tij si futbollist profesionist me Sabah nga trajneri. Ai qëndroi te klubi për 23 vite dhe luajti dy në finalen e Kupës Malajziane në vitet 1993 dhe 1994, duke humbur dy herë kundër respektivisht 2–1 dhe 3–1 Kuala Lumpur FA. Një vit më vonë, ai më në fund e fitoi kupën me skuadrën duke mposhtur Pahang FA me rezultatin 3–1. Ai u tërhoq përfundimisht nga futbolli në vitin 1995 dhe drejtoi si trajner disa klube të vogla në vend.
Ai ka luajtur disa ndeshje me kombëtaren malajziane nga viti 1972 e deri në vitin 1995.
Vdekja
Ai vdiq më 14 nëntor në moshën 63 vjeçare pasi pësoi një goditje në zemër.
Pavarësia
parapamje|300x300px Pavarësia është një gjendje e një personi, kombi, vendi ose shteti në të cilin banorët dhe popullsia, ose një pjesë e tyre, ushtrojnë vetëqeverisje, dhe zakonisht sovranitet, mbi territorin e tyre. E kundërta e pavarësisë është statusi i një territori të varur. Përkujtimi i ditës së pavarësisë së një vendi ose kombi festohet kur një vend është i lirë nga të gjitha format e kolonializmit të huaj; të lirë për të ndërtuar një vend apo komb pa asnjë ndërhyrje nga kombet e tjera.
Selma
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Vajzat dhe djemtë
Vajzat dhe djemtë Autore: Fatmiroshe Xhemalaj. Botuesi: Filara. Faqet e librit 36.
Librin “Vajzat dhe djemtë”, autorja, ja ka kushtuar vajzave dhe djemëve të moshës së klasës I deri te klasa V.
ç’ ndodh me vajzat e me djemtë kur trupi i tyre rritet etj, etj.
Ismail Qemali
Ismail Qemali Bej (turqisht:  İsmail Kemal Bey; Vlorë, 24 janar 1844 – Peruxhia, 26 janar 1919) ka punuar si nëpunës dhe deputet i Perandorisë Osmane, botues, veprimtar i çështjes kombëtare dhe themelues i Shtetit Shqiptar.
Ismail Qemali ishte autori kryesor i Deklaratës së Pavarësisë dhe më pas shërbeu si Kryeministër i parë dhe Ministër i Jashtëm i Qeverisë së Përkohshme të Shqipërisë nga 1912 deri në 1914.
U kthye pas Revolucionit të 1908, kur nisi periudha e dytë kushtetuese e perandorisë dhe u zgjodh deputet. Shumë shpejt vërejti rritjen e tensioneve nga Xhonturqit dhe kundërshtoi fushatat që ndërmorën ndaj vilajeteve shqiptare. Bashkëpunoi për kryengritjen përfundimtare të vitit 1912 në ujdi me kolegët shqiptarë në parlament pa dallim partie që solli si rrjedhoi njohjen e Vilajetit Shqiptar. Me fillimin e Luftës së Parë Ballkanike u nis nga Stambolli drejt Vjenës për të kërkuar garanci për pavarësimin e Shqipërisë. I tërhequr nga jeta politike, më 1917 i kumtoi kujtimet e tij gazetarit britanik Sommerville Story, të cilat u botuan më 1920 për herë të parë në Londër me titullin The Memoirs of Ismail Kemal Bey.
Manush Myftiu
Manush Myftiu (Vlorë, 16 janar 1919 - Tiranë, 20 tetor 1997) ishte zv/komisar i Brigadës së 6, politikan shqiptar i pas Luftës së Dytë Botërore. Dëshmia e tij lidhur me sulmin që i bënë partizanët Muharrem Bajraktarit është me rëndësi në hullinë e Luftës Civile. Myftiu përfshihet në listën e përpiluar nga Instituti i Studimit të Krimeve dhe Pasojave të Komunizmit, që përmbledh pjesëmarrësit që kanë përgjegjësi direkte për krimet e Partisë Komuniste Shqiptare dhe të Ushtrisë Nacionalçlirimtare, duke qene, sipas ligjit nr. 41, anëtarë të strukturave politike dhe ushtarake “që kanë inspiruar, organizuar, urdhëruar, ekzekutuar ose ndihmuar forcat partizane në vepra kriminale”.
Ismail Qemali
Vogëlia dhe familja
Lindi si Ismail Hakki bej Vlora, në janar (18 prill; 16 tetor ) të 1844 në haremllëkun e sarajeve të familjes në Vlorë, i biri i Mahmud bej Vlorës dhe Hedije hanëm Asllanpashali. Nga i ati vinte nga oxhaku i sanxhakbejlerëve të trashëgueshëm të Vlorës që i dhanë perandorisë shumë personalitete dhe ndër vezirët e fundëm shqiptarë Ferid pashë Vlorën, ndërsa nga e ëma vinte nga oxhaku i Asllan Pashallinjve. Kur ishte 4 vjeç, më 1848 Vlorajt u syrgjynosën, burrat në Konjë e gratë me fëmijët në Selanik. E gjithë pasuria iu sekuestrua si pasojë e kryengritjes së 1847.
Manush Myftiu
Biografia
U lind më 16 janar 1919, i biri i Hydaiut dhe Haties.
Kërkonte bursë për në Itali më 11 nëntor 1939, letrën Ernest Koliqit ia shkruante me vitin fashist. Më 19 shkurt 1942 drejtori i përgjithshëm i policisë, Shyqyri Borshi, vlerësonte sjelljet e mira politike të studentit Myftiu. Studjoi në Itali për mjekësi, por i ndërpreu në mes ato. Më 1941 qe anëtar i Partisë Komuniste dhe anëtar i Komitetit Qarkor të Vlorës. Më 1943 zëvendëskomisar i Brigadës së 6. Më vonë u caktua përgjegjës i seksionit politik të divizionit të 1, ku caktohet me drejtimin e punës së partisë në brigadat e 3 dhe 6.
Ismail Qemali
Vogëlia dhe familja
Në Selanik i vdes vëllai i vogël, Sulejmani, i cili u varros në oborrin e xhamisë Ortaj. Ismaili nisi shkollën fillore ku mësoi turqishten dhe pasi u kthyen në Vlorë në 1852, vijoi shkollimin me mësues privat. Thelloi dijet e veta në turqishte, mësoi italishten nga një ikanak italian dhe më tej e edukuan i ati dhe e ëma. Më 1855 u regjistrua në gjimnazin «Zosimea» në Janinë, ku ishte i vetmi nxënës mysliman në atë kohë, kaloi aty greqishten e vjetër, latinishten; mori njohuri në matematikë e fizikë dhe privatisht arabisht e frëngjisht. Pasi mori pjesë në shtypjen e revoltës së Epirit, i shpreh dëshirën e ungjmadhit, Ismail pashë Plasës dhe ministrit të Jashtëm Fuad pashës që i biri të shkonte në Stamboll. Sipas regjistrave të «Zosimeas», Ismail Qemali i dha provimet e vitit të fundit më 15 korrik 1859.
Manush Myftiu
Biografia
Në nëntor të 1944 u emërtua anëtar i komisionit të kuadrove pranë Komitetit Qendror të Partisë Komuniste. Më 1946 - 1947 qe drejtor politik i ushtrisë, më 1947 - 1948 përgjegjës i seksionit organo-instruktor pranë Komitetit Qendror, më 1948 - 1949 qe ndihmësministër i Punëve të Jashtme. Më 1949 qe ministër pa portofol.
Gjatë viteve 1951 - 1952, 1954 - 1966 dhe 1976 - 1990 ka qenë zëvendësministër dhe më 1951 ministër i Drejtësisë. Më 1949 - 1951 dhe 1989 - 1990 kryetar i Komisionit të Kontrollit të Shtetit. Më 1956 -1958 ministër i Shëndetësisë. Më 1958 - 1965 ministër i Arsimit dhe i Kulturës. Më 1956 - 1990 qe anëtar i Byrosë Politike. Më 1952 - 1954 qe sekretar i Partisë Popullore. Më 1966 - 976 sekretar i parë i Komitetit të PP-së për Tiranën.
U tërhoq nga jeta politike më 1990 dhe në kongresin e 10-të të Partisë së Punës më 1991 u përjashtua nga partia. U arrestua më 31 gusht 1991 dhe më 2 korrik 1994 Gjykata e Tiranës e dënoi me 5 vjet heqje lirie, por për shkaqe shëndetësore u dënua me kusht për të mos dalë nga shtëpia për veprën penale të shkeljes së barazisë së shtetasve. Më pas u akuzua për abuzim me detyrën dhe për genocid, duke u dënuar me burgim të përjetshëm.
Ismail Qemali
Karriera në administratën osmane
Me emërimin e eprorit të tij në Şurâ-yı Devlet azası (anëtar i Këshillit të Shtetit), Ismail beu e ndoqi në kryeqytet më 1867. Pasi Mid'hat Pasha u emërua në Bagdad, Ismail Beut i dhanë emërimin e valiut të Varnës ku nisi projektin për portin. Në prill të 1870 iu dha roli i kryetarit të Komisionit Evropian të Danubit, si delegat osman. Më 1873 së bashku me ish-konsullin anglez në Varna, z. Mayers, të ngulur në Stamboll u bënë ortakë në një sipërmarrje minierash dhe për më se një vit hapën një minierë linjiti në ishullin Imbros, ku kaloi pjesën më të madhe të kohës. Kur Mid'hat Pasha ishte ministër Drejtësie (1873-1876) e mori në Stamboll si sekretar privat.
Sovraniteti
Sovraniteti është drejta e ekskluzive per te ushtruar autoritet suprem mbi nje grup njerezish, rajon gjeografik. Ne te drejten nderkombetare koncepti me i rendesishem i sovranitetit i referohet ushtrimit te autoritetit nga shteti.
Manush Myftiu
Biografia
Në gjendje të rëndë shëndetësore u lirua nga spitali i burgut në korrik të 1996. Vdiq në Tiranë më 20 tetor 1997.
Ismail Qemali
Karriera në administratën osmane
parapamje|majtas|300px|Ismail Qemali në moshë të re Më 1876 pas një gjakderdhjeje në viset bullgare, Porta e ngarkoi Ismail Beun që të studiojë dosjet dhe qe në krye të komisioneve hetimore të Filopopolit për ngjarjen. Pas zgjedhjes për së dyti të Mid'hat Pashës sadrazem, thirrej të merrte pjesë në komisionin e posaçëm për Kushtetutën e porsashpallur. U emërua Kryesekretar i Seksionit të Jashtëm të Kryeministrisë. Pas rënies së kabinetit të dytë dhe burgosjes së Mid'hat Pashës, bashkëpunëtorët e ngushtë të këtij u syrgjynosën në Anadoll, Ismail Qemali përkatësisht në Kytahja. Pas një marrëveshjeje me një firmë tregtare nga Hamburgu për të blerë dru bushi nga pylli i tij në Vlorë, mundi të siguronte të ardhurat për të jetuar dhe të blinte një pronë të madhe në afërsi të Eskishehrit. Pas shtatë viteve të syrgjynit, u njoftua nga sadrazemi Said Pasha se qe emëruar vali në Mardin, Mesopotami. Pasi iu dha mundësia që të zgjidhte ndonjë post tjetër nga ai në Mardin, Ismail Beu zgjodhi të ishte në krye të sanxhakut të Bolusë më 1884. Më 1890 paraqiti tek Porta dorëheqjen nga posti, por jo shumë kohë më pas u caktua vali i vilajetit të Beirutit, ku pranë tij shërbente edhe kolegu i tij i Komisionit të Filipopolit, Vaso Pasha. Ishte në Beirut ditët kur kolegu dhe bashkëatdhetari i tij u ligështua nga zemra dhe vdiq.
Më 1892 i paraqiti Sulltan Abdyl Hamidit një memorandum, i cili propozonte ndër të tjera federalizimin e Rumelisë. Pas një tjetër studimi, kësaj radhe për çështjen e Egjiptit, u emërua vali i Gjiritit po atë vit. Më 1897 u thirr nga Porta në kryeqytet, gjithnjë në vëmendjen e Pallatit duke shtuar edhe artikujt liberalë që kish botuar në gazetën e tij Mexhra Efqiar, u emërua Şurâ-yı Devlet azası.
Arratisja nga Perandoria, përpjekja për një komplot
Pasi u emërua vali në Tripoli, provinca më e qetë e perandorisë asokoh, kur si në Rumeli dhe në Anadoll kishte trazira, i mikluar nga nderimet dhe i përgëzuar për besnikërinë, nisi të dyshonte dhe t'i trembej emërimit. Më 1 maj 1900, pasi duhej të nisej për të marrë postin e tij, u arratis nën mbrojtjen e britanikëve. Shkoi në Athinë, ku kontakti me politikanët arbërorë po i ndjellnin nevojën për rimëkëmbjen e vendit të origjinës. Më pas kaloi në Napoli dhe pas saj në Romë, ku u takua me veteranin Krispin.
Më tej u vendos në Lozanë të Zvicrës, por i shqetësuar nga ndonjë atentat i mundshëm, shkoi drejt Parisit. Pasi u mor vesh me Faik bej Konicën dhe u vendos në Bruksel, mori frerët duke drejtuar botimin e Albanisë. Por marrëdhëniet me Konicën nuk zgjatën shumë, ai u largua nga Brukseli dhe pas pak kohe Ismail Beu u detyrua të hapte një tjetër gazetë Le Salut de l'Albanie e që shtypej në shqip, turqisht e greqisht. Me ftesën e kolonisë shqiptare të Egjiptit, shkoi në Kajro ku u prit nga Kedivi. Pas një trilli të sulltanit, u dënua me vdekje në mungesë, me humbjen e të drejtave civile, gradës, meritave, dekoratave dhe pronave. Në shkurt të 1902 mori pjesë në Kongresin e organizuar në Paris nga Princi Sabahedin dhe Lutfullah, si përfaqësues i shqiptarëve.
Në kontakt me marshallin Rexhep pashë Matin, autoritetet angleze dhe princin Sabahedin po përpiqej të organizonte njëfarë komploti që të bindte sulltanin për reformat që duheshin ndërmarrë. Plani nuk u vu në jetë pasi rrethanat ndërkombëtare nuk e lejonin.
Rikthimi si deputet, aktiviteti patriotik, mbledhjet për kryengritje
Pas Revolucionit Xhonturk më 1908 dhe rishpalljes së Kushtetutës më 21 korrik, Qemali u kthye nga mërgimi. Më 17 dhjetor të po atij viti parlamenti u hap dhe Qemali u zgjodh si deputet i Beratit, pavarësisht sa kishin luftuar xhonturqit që të mos zgjidhej. Me 26 deputetët shqiptarë rreshtohet me partinë opozitare “Hyrrjet ve ltilaf” (“Marrëveshje e Liri”) për decentralizimin e perandorisë dhe lirinë e mësimdhënies së gjuhëve kombëtare. Gushtin e 1910 udhëtoi nëpër Evropë dhe kërkonte "autonomi administrative" për shqiptarët në kushtet e brutalitetit të xhonturqve. Verën e 1911 shkoi në Cetinje të Malit të Zi te krerët e malësorëve, ku kishin gjetur strehë pas fushatës së Shefqet Turgut Pashës dhe kryengritjes së tyre. Pas një kuvendi në Gërçe, nënshkruan një memorandum me nxitjen e tij, i cili përmbante 12 pika me kërkesa kombëtare, duke shprehur edhe njëherë zotimin për lidhje me perandorinë.
Ali pashë Gucia
Ali pashë Shabanagaj i njohur më së shumti si Ali pashë Gucia (1828 - 5 mars 1888) ka qenë çifligar, funksionar i Perandorisë Osmane dhe kryetar ushtarak i Lidhjes të Prizrenit, ku u shqua në krye të aksionit të njësive të Lidhjes në mbrojtje të Plavës dhe Gucisë.
Ismail Qemali
Rikthimi si deputet, aktiviteti patriotik, mbledhjet për kryengritje
Me politikat kundër kombësive të partisë xhonturke në pushtet, dhe shqiptarëve në veçanti të cilëve u kishin nisur katër ekspedita ndëshkimore, deputetët opozitarë u vetëdijësuan se pa kryengritje Porta nuk do të bindej t'i jepeshin kombit shqiptar të drejtat kombëtare. Përveç deputetit të Pejës, Ibrahim Efendiut dhe atij të Elbasanit, Haxhi Ali Efendiut deputetë, anëtarë të parisë dhe personalitete u mblodhën në shtëpinë e Reshit Aqif Pashës, e një herë tjetër në shtëpinë e Halil pashë Alizoti-Gjirokastrës dhe disa herë në shtëpinë e Syrja bej Vlorës. Pasi zërat e Ismail Qemalit, Hasan bej Prishtinës e Myfid bej Libohovës që qeveria t'i thërriste arsyes dhe mos hidhte farën e përçarjes, u përbuzën dhe nuk u la vend për arsyetim, kësodore deputetët shqiptarë më vete u mblodhën për t'u besatuar në shpëtimin e kombit dhe atdheut.
Ali pashë Gucia
P. Gjergj Fishta e paraqet si figurë qendrore te kënga e 8 dhe e përmend edhe te kënga e 9 e veprës së tij Lahuta e Malcís.
Ismail Qemali
Mbledhja në lagjen Taksim
Pas një takimi në hotelin "Pera Palace" mes Ismail Qemalit dhe Hasan Prishtinës, më 12 janar u mblodhën në shtëpinë e Syrja bej Vlorës në lagjen "Taksim" deputetët e Beratit Ismail Beu dhe Aziz pashë Vrioni, deputeti i Gjirokastrës Myfid bej Libohova, deputeti i Durrësit Esad pashë Toptani dhe i Prishtinës, Hasan Beu. Deputetët shqiptarë pasi kuvenduan mbi masat që kërkonin nevoja e rrethanave lidhën besën, duke u betuar mbi Kuran për sakrificat e mëtejshme që do të ndërmerreshin në dobi të kombit e atdheut të tyre. Ismail Qemali dha fjalën se do të ndihmonte me armë dhe të holla që kryengritja mbarëshqiptare ta mbante nën trysni Portën deri kur të bindej për dhënien e lirive kombëtare. Lidhja mes lëvizjes në terren dhe Ismail Qemalit jashtë shtetit u vendos të mbahej përmes konsullit britanik në Shkup.
Ali pashë Gucia
Biografia
Shërbeu në Luftë Ruso-Turke, ku luftoi në betejën e Moraçës më 11 qershor 1877, ku pati si komandant të fuqive shqiptare Mehmet pashë Maxharrin. Qe ndër nismëtarët për vetëdijësimin e shqiptarëve të trevave të Gucisë, Plavës dhe Rugovës që merreshin vesh për rrezikun që u kanosej nga Traktati i Shën Stefanit. Sipas caktimeve nga Lidhja e Prizrenit, në krahinat ku Ali Pasha qeveriste, u dha urdhëri të organizoheshin 2,000 shpirtra në Guci dhe 2,000 në Rugovë. Shkoi shpesh në Stamboll që të negocionte me Sulltanin dhe iu dha titulli mir-i miran. Pasi Porta caktoi Mehmet pashë Maxharrin si komisar të lartë për të mbikëqyrur dorëzimin e territoreve (Plavës dhe Gucisë, Malit të Zi), ky i kërkoi Ali Pashës kur ky kishte rënë në Gjakovë që të kërkonte ndihma të tjera, që të shpërndante fuqitë që kishte organizuar në Guci e në Plavë; ky iu përgjigj që "nuk do ta bënte kurrë një tradhëti të tillë". parapamje|400px|Ali Pasha (ulur, nga e majta) me [[Haxhi Zeka|Haxhi Zekën (ulur në mes) dhe Kadri Bajri (bajraktari i Rugoves) ne te djathtë dhe anëtarë të tjerë të Lidhjes së Prizrenit.|alt=|majtas]]Pasi edhe Kongresi i Berlinit ripohoi qëndrimet e traktatit për viset e Plavës dhe Gucisë, Ali Pashë Gucia nxiti krerët e krahinës, mes të cilëve Jakup Ferrin i cili u mundësoi gatishmërinë e fiseve të Gashit dhe Krasniqes. Mali i Zi pasi mori garancinë që mund t'i zinte ushtarakisht viset, u prit me armë nga forcat e Lidhjes në Velikë, Pepiç dhe Nokshiq. Qëndresa shqiptare pati një jehonë të bujshme edhe në shtypin evropian, i cili nisi të merrej me çështjen shqiptare. Pas luftimeve për mbrojtjen e Hotit dhe Grudës, u caktua Ulqini për t'u dhënë malazezëve. Ali Pashë Gucia shkoi në Pejë e Prizren dhe nisi njerëz në Dibër që të nxirrte kushtrimin për të mbrojtur Ulqinin. Korrikun e 1880 u paraqit në Ulqin me 3,500 shqiptarë për të penguar dorëzimin e qytetit. Gjatë Luftës së Ulqinit, sipas dokumenteve britanike, nxiste sulme të kombinuara kundër malazezëve më 19 gusht 1880.
Ismail Qemali
Bashkëpunimi me diplomacinë austro-hungareze, kolonia shqiptare në Rumani dhe ndihma rumune
Kushërinjtë e tij, Syrja beu me të birin, bënë përpjekje të mëdha me diplomacinë austro-hungareze dhe përgatitjen e frymës për të bërë mbledhjen e shpalljes së autonomisë dhe më pas pavarësisë. Ismail Qemali u nis më 2 nëntor me avulloren Regele Carol që bënte linjën Stamboll-Kostancë, së bashku me të birin Qazimin dhe Luigj Gurakuqin. Autoritetet austro-hungareze ishin në dijeni të lëvizjeve të tij prej vetë ambasadorit të tyre në Stamboll, Markezi János von Pallavicini. Më 3 nëntor mbërritën dhe u vendosën në hotelin Kontinental në Bukuresht, në kryeqytetin rumun takoi një përfaqësi të kolonisë shqiptare nën drejtimin e Pandeli Evangjelit. Në bazë të një projekt-rezolute të parapërgatitur nga Ismail Beu dhe Gurakuqi para se të venin në Bukuresht, u shtruan bisedimet; rezoluta që doli pas konsultimeve të fundit më 5 nëntor ishte e përgjithshme dhe e mjegullt: nuk dihej se ç'trajtë do të merrte realiteti politik përgjatë dhe pas Luftës Ballkanike që kishte shpërthyer, për osmanët thuhej se "qeveria osmane ndodhet në pamundësi të mbajë administrimin e vendit." Mbrëmjen e po asaj date, Ismail beu u takua me ambasadorin e Austro-Hungarisë në Rumani, Karl Emil Prinz zu Fuerstenberg; ndërkohë që në Vjenë gazeta gjysmëzyrtare Fremdeblatt kishte botuar një paralajmërim të Ministrisë së Jashtme perandorake e mbretërore ndaj Serbisë që nuk duhej të shpërfillte "një faktor kaq të rëndësishëm të situatës ballkanike, siç është ndjenja shqiptare e pavarësisë." Sipas Vllamasit, ministri i Brendshëm rumun Ionesku, përmes Kristo Meksit i kishte dhënë Ismail Beut një çek prej 500.000 (500 ) frangash ari për shpenzimet e rastit. Beratti në kujtimet nga ajo kohë shkruan Ismaili në fakt u takua me Ioneskun, i cili "jo vetëm i shprehu simpati me fjalë të ëmbla, por e trimëroi, e siguroi për ndihmën e Rumanisë dhe në mënyrë efektive u tregua përkrahës i lëvizjes shqiptare që po fillonte." Pasi takoi edhe kryediplomatin osman pasditen e 6 nëntorit, morën fund takimet e Ismail Beut në kryeqytetin rumun.
Ali pashë Gucia
Biografia
Nuk dihet gjësendi për qëndrimin e tij në muajt kur kryesia e Lidhjes dëboi autoritetet osmane, por kur erdhi Dervish Pasha për të rikthyer rendin shtetëror, Ali Pasha u dorëzua. Me amnistinë e Sulltan Abdyl Hamidit, iu dhurua çifligu i Agabashit afër Shkupit dhe pas dëshirës së tij u emërua mytesarif i Pejës si shpërblim për qëndrimin e tij centralist përgjatë veprimtarisë së Lidhjes. Më pas Ali Pasha çoi të rinj shqiptar që të shërbenin në gardën e sulltanit.
Ismail Qemali
Bashkëpunimi me diplomacinë austro-hungareze, kolonia shqiptare në Rumani dhe ndihma rumune
Të nesërmen pasdite u nis në orën 5 e 30 me tren nga Bukureshti drejt Vjenës, ku u vendos në Grand Hotel. Dihej vetëm se ishte i shoqëruar nga "sekretari i tij", të cilit s'i dihej emri - më 16 gusht 1912 konsulli austro-hungarez në Vlorë, Lejhanec, i referohej Gurakuqit si "sekretar" i Ismail Qemalit. Më 9 nëntor u prit nga gjeneral-majori Blasius Schemua, shef i shtabit të përgjithshëm të forcave austro-hungareze, në Budapest. Më 10 nëntor Ismail Beu u takua me ambasadorin britanik në Vjenë, Sir Fairfax Cartwright, të cilit i shpjegoi idenë se "Shqipëria mund të ndahej në kantone fisnore," si të modelit zviceran, me një princ të zgjedhur nga Evropa dhe se natyrshëm Ballkani do të ndahej në dy grupe që pashmangshmërisht do të ishin Bullgaria, Serbia e Mali i Zi nga njëra anë dhe Rumania, Shqipëria e Greqia nga tjetra. Më 12 nëntor u shfaq në Ballplatz, ku u takua me zyrtarë të ministrisë, por Pallavicini i rekomandonte Vjenës që nga ky personazh politik. Mbrëmjen e po asaj date mori trenin për Budapest, ku u vendos në hotelin Royal. Ditën në vijim takoi mikun e tij kontin Andrashi, mikun e këtij të fundit Kontin Janos Hadik ish-nënsekretar i shtetit. Konti Hadik i bëri të mundur që të takohej me ministrin e Punëve të Jashtme të Austro-Hungarisë Kontin von Berthold, i cili: "'miratoi pikëpamjet e mia për çështjen kombëtare dhe pranoi kërkesën e vetme që i bëra: të më vinte në dispozicion një anije, e cila do të më bënte të mundur të arrija në portin e parë shqiptar para mbërritjes së ushtrisë serbe.'"Më 17 nëntor u kthye në Vienë, disa nga planet ndryshuan dhe nuk e kishte më të mundur që të shkonte në Romë. Së bashku me Gurakuqin mori trenin ekspres për në Trieste mëngjesin e 19 nëntorit. Në stacionin e trenit në Trieste, Ismail Beun e priti Mark Kakarriqi, që e shoqëroi në hotelin Excelsior Palace ku dhe priti shqiptarët e Rumanisë me të cilët e kishin lënë që të bëheshin bashkë. Nga ora dy rreth 15 shqiptarë i hypën avullores Brünn të linjës Lloyd dhe në det kaloi në një vapor tjetër të linjës, Graf Wurmbrand diku pranë Kepit të Rodonit. Avullorja Wurmbrand mbërriti në Durrës mëngjesin e datës 21 nëntor.
Mbërritja
Pasi ishte takuar me kreun austro-hungarez të shtatmadhorisë i telegrafoi beledijes së Vlorës ku e priste i biri, Et'hemi, që me 9 nëntor "Arriverai premier bateau. Avenir Albanie assuré." dhe siç vijon i përkthyer në AQSH: "'Ju porosis qi tyke i mbështetur fatit t`atdheut të punoni së bashku e si vëllezën, të merreni me rregullimin e punëvet të përgjithshme, edhe të ruani qetësiën. I epni rrethevet lajmin e gëzueshme. Ju falem të gjithëve atënisht.'"Me të mbërritur në Durrës i shprehu synimet e veta nënkonsullit austro-hungarez Von Rudnay. Klima për këtë nismë ishte parapërgatitur nga Syrjai dhe i biri, pasojë e së cilës ishte edhe marrja në mbrojtje e Ismail Beut nga zëvendësmytesarifi Hamid bej Toptani dhe 500 rezervistët nën komandën e tij. U vendos në hotelin Kostandinopoja pronë e Aziz pashë Vrionit, ku të nesërmen më 22 nëntor priti parinë e Durrësit që t'u shpjegonte situatën, mytesarifi beratas Mahmud Mahiri. Mëngjesin e 23 nëntorit, me një karvan prej 40-50 vetash, i shoqëruar nga Dom Nikollë Kaçorrin si përfaqësues i katolikëve shqiptarë me urdhrin e arqipeshkvit të Durrësit, Abdi e Murat bej Toptani si delegatë të Tiranës, Mustafa Merlika që përfaqësonte Krujën dhe Qemal Karaosmanin që kishte ardhur nga Berati t'i sillte kuaj karvanit për rrugëtimin nga çifligu i Aziz Pashës, u nisën. Në fillim valiu i Janinës, Esat Pasha, lëshoi urdhër arresti; si pasojë atë natë u ndal në Çermë tek Dervish bej Biçakçiu dhe biseduan se si të shmangej rruga e Lushnjës, dhe kaloi nga Divjaka. Gjatë rrugëtimit ultësira pjesë-pjesë moçalore e Myzeqesë qe përmbytur nga reshjet që po bienin dhe ishte e pakalueshme, kësodore edhe natën e datës 24 e kaluan duke bujtur në Petoshanj të Libofshës në konakun e Nedim bej Leskovikut. Me ndërhyrjen e Myfid Beut dhe kadiut të Janinës, Esat pashë Janina e tërhoqi urdhërin dhe madje udhëzonte organet që Ismail Beu të pritej njerëzisht. Me datë 25 hëngrën drekë në Fier tek Omer pashë Vrioni dhe u lajmërua nga zyra telegrafike se ushtritë serbe po ia behnin në Durrës dhe Elbasan. Ismail Qemali i udhëzonte: "T'i pritni mirë, me flamurin kombëtar në dorë dhe deklaroni se i pritni si mysafirët e Shqipërisë". Karvani mund të ishte ndarë rrugës, por Ismail Qemali mbërriti në Vlorë me shumë gjasë më 25 nëntor; udhëpërshkrues të tjerë japin edhe datat e dy ditëve pasardhëse. Me t'u përshëndetur nga mësuesi Jani Minga, Ismaili u ndal për darkë te shtëpia e Hasan agë Sharrës në lagjen Muradie (Xhamia e Muradies).
Mbledhja e mëvetësisë dhe formimi i qeverisë
parapamje|300px|[[28 nëntor 1913 Me rastin e 1-vjetorit të pavarsisë]]Pasi kushëriri i tij i dytë, mytesarifi i Vlorës Xhemil beu dhe i biri si kapiten i milicisë vendase, Et'hem beu, kishin përgatitur terrenin dhe organizimin e kuvendit duke lajmëruar delegatët. Të gjithë delegatët që kishte me vete u vendosën në selamllëkun e sarajeve të Vlorajve, ku dhe u mbajt Kuvendi që u shpall mëvetësia më 28 nëntor, të cilin e çeli Ismail Qemali me një fjalim.dhe më pas firmosi me siglën Ismaïl Kemal në rezolutën e përpiluar nga sekretarët e mbledhjes, shqip nga Gurakuqi e osmanisht nga Shefqet Dajiu. Kryetar i qeverisë së përtashme u zgjodh Ismaili, ndërsa Kaçorri nënkryetar. Anëtarët e qeverisë u lanë për t'u zgjedhur më 4 dhjetor pasi të vinin edhe delegatët e viseve të tjera,  dhe kryetari proklamoi mëvetësinë duke valvitur flamurin në njërën prej dritareve qendrore të selamllëkut të Vlorajve pak pa perënduar.
Ali pashë Gucia
Biografia
Më 29 nëntor 1887 iu bë një pritë nga Adem Guska (Guzka është në raportin konsullor të 5 dhjetorit 1887, faqe 1) në Grykë të Rugovës të organizuar nga Haxhi Zeka, kryetar i kahut radikal të Lidhjes. Haxhi Zeka ishte në mënyrë të veçantë i armiqësuar me bejlerët e Pejës, Mahmutbegollët, dhëndërr i të cilëve ishte Gucia. Pritës i mbijetoi, por vdiq më pas më 5 mars 1888. Burime të tjera pohojnë se u vra nga rugovasi Haxhi Meta, shprehimisht njeri i Haxhi Zekës, më 1307 h. Malije (1892/93) në çarshi të Pejës.
Ismail Qemali
Qeverisja, misionet diplomatike
Marsin e 1913 u takua me Dukën de Monpensier, që kishte dëshirë të bëhej kandidat i fronit të Shqipërisë, i cili kishte ardhur me jahtin e tij me flamur britanik. Më 1 prill 1913 duka e kaloi në Brindizi, ku më tej do të vazhdonte takimet për çështjen e tërësisë tokësore të Shqipërisë me Fuqitë në Romë, Vjenë, Paris e sidomos në Londër. Atje shtroi çështjen e kandidat frëng dhe me gjasë edhe të Princit Albert Gjika. Pas punimeve të konferencës në kryeqytetin britanik, u kuptua se gjysma e territoreve shqiptare do t'i mbeteshin fituesve të Luftës Ballkanike.
Intrigat
Diplomatët austo-hungarezë i pohuan Esad Pashës se kompetencat që Europa i njihte Qeverisë së Vlorës përfshinin qeverisjen në gjithë Shqipërinë, dhe i kërkuan atij të bashkëpunonte me qeverinë. Konsujt në Vlorë e këshilluan edhe Ismail Qemalin të bashëpunonte me Esat Pashën, prandaj ky i dha postin e Ministrit të Brendshëm, ndërsa vetë hoqi dorë nga posti i ministrit të jashtëm dhe ia dorëzoi Myfit Libohovës.
Mirëpo Esat Toptani, si njeri ambicioz që ishte, nuk kënaqej me një post vartës prandaj u largua shumë shpejt nga Qeveria e Përkohshme e Vlorës. Në shtator 1913 Toptani u vendos në Shqipërinë e Mesme dhe menjëherë filloi propagandën kundër Ismail Qemalit dhe qeverisë së tij. Ai shrytëzoi pakënaqësinë e opozitës me qeverisjen e Qemalit dhe e grumbulloi atë rreth vetes. Ismail Qemali nuk qëndroi duarkryq. Në shtator shkarkoi mytesarfin e pabindur të Beratit dhe kamejkamin e Peqinit, i cili qe mbështetës i Esat Toptanit. Ministri i Bujqësisë, Abdi Toptani, u shkarkua dhe u zëvendësua nga Hasan Prishtina. Më 12 tetor, Esat Pashë Toptani formoi Pleqësinë e Durrësit dhe pasi forcoi pushtetin në Shqipërinë e Mesme, ktheu vëmendjen e tij kundër Qeverisë së Vlorës, të cilën synonte ta rrëzonte ndërsa dëshironte ta largonte Qemalin pa dinjitet nga drejtimi i shtetit. Kësodore Esat Pasha duke përdorur propagandën e shfrenuar kundër Qemalit për të ulur prestigjinin e këtij, punoi paralelisht për të ngushtuar rrezen ku shtrihej autoriteti i Qeverisë së Vlorës. Për këtë qëllim Toptani bashkëpunoi edhe me Serbinë dhe Greqinë.
Antropologjia shoqërore
Antropologjia Cybernetic → Artikulli kryesor: Cybernetic Antropologji dhe Cyber Antropologji Cybernetic Antropologjia është përpjekja e bashkim konceptual të Antropologjisë dhe Cybernetics me synimin për të kapërcyer kundërshtimin ndërmjet shkencës dhe humane.Antropologji Digital është një fushë më të reja të antropologji (etnologjisë) ose Antropologji Sociale dhe shqyrton komunitetet transnacionale përbërë online, duke marrë në konsideratë perspektivat Cybernetic.
Ismail Qemali
Tërheqja
Kandidaturat e xhonturqve për fronin e Shqipërisë ishin Ahmet Izet Pasha për Princin Burhanedin Efendiu, i biri i Sulltan Abdyl Hamidit II që u abdikua po nga Xhonturqit më 1908, dhe nisën drejt Shkodrës disa propagandues të kësaj ideje, mes tyre edhe ushtarakun Beqir Grebenenë. Dy-tre muajt e fundit të 1913 pasi Grebeneja propagandoi në Shkodër, në Tiranë tek Esad pashë Toptani, së fundmi shkoi t'i ofronte edhe Ismail Qemalit të njëjtën ide të kandidaturës princërore, aleancës bullgaro-shqiptaro-turke i kërkoi mbështetje, duke autorizuar zbarkimin dhe kalimin në territoret e qeverisur nga ai. Komisioni Ndërkombëtar i Kontrollit e mësoi më 2 janar nga anëtari shqiptar, Myfid bej Libohova, pasi që ishin nisur mbi 420 ushtarë osmanë me prejardhje shqiptare. Prej tyre zbarkuan vetëm 6 oficerë së bashku me Beqir Grebenenë, u arrestuan dhe të tjerët nuk u lanë që të zbarkonin. Pas gjyqit që iu bë dhe pohimeve që implikonin Ismail Qemalin, Komisioni i kërkoi që të jepte dorëheqjen, të cilën e dha më 22 janar 1914.
Pasi ia dorëzoi pushtetin Komisionit, u nis në Nicë, ku kishte gruan dhe fëmijët. Nga mesi i majit u kthye në Durrës te Princ Vidi që t'i ofronte shërbimet e tij. Më pas u largua për në Itali në mesin e gushtit 1914. Në dhjetor të 1917 iu dha mandat nga Partia Kombëtare e Shqipërisë për të përfaqësuar koloninë shqiptare të Amerikës në Konferencën e Paqes që do të mbahej në Versajë të Parisit. Por familja e tij u dëbua nga Franca në majin e 1918, dhe së bashku me familje u vendos në Spanjë.
Ceremonia e varrimit dhe rivarrimit
Ndërroi jetë në Peruxhia, ku ndodhej i ftuar nga Qeveria Italiane për të arritur një bashkëpunim mbi të ardhmen e Shqipërisë. I shoqëruar nga tre djem të tij: Et’hemi, Qazimi dhe Qamili dhe nga përfaqësues të Ministrisë së Jashtme italiane, më 8 shkurt 1919, trupi i Ismail Qemalit u dërgua me tren në Brindizi nga ku, në bordin e torpedinieres “Alpino”, u shoqërua në Vlorë. Më 12 shkurt, nën një ceremoni madhështore, trupi i tij, i vendosur mbi shtratin e topit dhe i mbështjellë me Flamurin Kombëtar, u shoqërua në Kaninë, ku u varros në oborrin e Teqesë, në varrezat e familjes Vlora. «...Nëse masim madhështinë e një personaliteti politik me dashurinë e popullit të thjeshtë,- shkruante në ‘Kujtime familjare’, Safa Vlora,- ''duhet të pohojmë se asnjë nuk i afrohet Ismail Qemal Vlorës. Në ceremoninë e përmotshme... as fshatar as qytetar nuk qëndroi në shtëpi. Tërë faqet e maleve dhe brigjeve, që qëndronin gjatë udhëtimit, ishin mbushur me njerëz. Ishte një apotezë madhështore e të gjithë popullit, pa dallim, dhe një kurorë që Ai e fitoi me punën e tij të madhe në shërbim të vendit të tij, derisa dha frymën e fundit''...”.
Amqui
Amqui është një qytet në La Matapédia, provinca Kebek, në Kanada. Qyteti ka një sipërfaqe 127.9 km² dhe popullsi 6395 banorë.
Ismail Qemali
Ceremonia e varrimit dhe rivarrimit
Në atë kohë Vlora ndodhej nën pushtimin italian. Komanda italiane, që ia kishte frikën rebelimit, urdhëroi që në ceremoni të mos përdorej asnjë flamur shqiptar. Kjo ishte poshtëruese për ndjenjat e një populli patriot. Këshilli bashkiak i Vlorës këmbënguli në përdorimin e simbolit shqiptar. Komanda italiane e kuptoi mirë ultimatumin atdhetar dhe lejoi që gjatë ceremonisë arkivoli të mbulohej me flamurin shqiptar. Dhe ashtu u bë. Arkivoli u mbulua me flamurin e kuq me shqiponjën e zezë. Këtë flamur ia kishte dhuruar Ismail Qemalit duka i Monpasiesë në mars 1913, kur ai bëri një vizitë në Vlorë. Në ato ditë flamurin e mbante me vete djali i madh i Ismail Qemalit, Ethem Bej Vlora. Ceremonia e varrimit u bë me 12 shkurt 1919. Ishte e mërkurë. U mbajtën dy fjalime nga Jani Minga dhe nga Qazim Kokoshi. Mbas heshtjes u ekzekutua hymni mbretëror italian. Pastaj kortezhi i gjatë u nis për në Kaninë. Ishte ora dhjetë. Karroca ku ndodhej arkivoli tërhiqej nga gjashtë kuaj. Anash ecnin me ngadalë dy rreshta ushtarësh. Banda ushtarake ekzekutonte melodinë e përmortshme Jone të kompozitorit italian Petrella. Kortezhi prihej nga dymbëdhjetë kurora që mbaheshin nga Djelmoshat e Vlorës, të shoqërisë me po këtë emër. Kurorat ishin gjithë lule, nderim dhe dashuri nga populli i Vlorës, nga shkollat, nga shoqëria Djelmoshat e Vlorës dhe nga gazeta Kuvendi. Mbas këtyre vinte Shoqëria djaloshare. Pastaj ecte banda ushtarake që luante Marshin funebër. Mbas bandës ushtarake ishin ushtarët e regjimentit 86 dhe reparti i mitralierëve italianë. Mbas këtyre ecte karroca me arkivolin e mbuluar me flamurin e kuq dhe shqiponjën e zezë, e nderuar dhe e ruajtur nga dy rreshta ushtarësh. Mbas karrocës ecte grupi i hoxhallarëve dhe mbas tyre të tre djemtë e Ismail Qemalit. Pastaj gjenerali Settimo Pacentini, kundëradmirali Lrubetti, autoritete ushtarake dhe civile të krahinës, paria e qytetit dhe e qarkut, qytetarët, nxënësit e shkollave dhe në fund ushtarët e kavalerisë. Përpara varrimit flamurin e morën djemtë e Ismail Qemalit, të cilin flamur e përdorën përsëri në rivarrimin e tij në Sheshin e Flamurit me 28 nëntor 1932. Mbas kësaj Et'hem Bej Vlora e dhuroi flamurin për Muzeun Kombëtar.
Më 28 nëntor 1932, me rastin e 20-vjetorit të Pavarësisë, me kërkesën e popullit të Vlorës dhe me vendim të Qeverisë Mbretërore, trupi i tij u zhvendos në Vlorë, në lulishten e qytetit, në një varr monumental, vepër e skulptorit Odhise Paskali, aty ku më parë ishte shtëpia ku ai kish lindur dhe nga ku Shpalli Pavarësinë e Shqipërisë. Sot, përbri varrit të tij, ngrihet një monument madhështor, që simbolizon atë ditë nëntori, që do t’i jepte emrin e bukur atij sheshi të madh: “Sheshi i Flamurit”.
Familja
Më 1864 u martua me një vejushe nga Konica, e cila vdiq pasi lindi një vajzë në vitin e parë të jetës bashkëshortore. Vejusha quhej Nasipe hanëmi, dhe ishte kushërirë jo e afërt e Vlorajve, 19 vjeçe kur u martua me Ismail Beun.
Më 1867, duke qenë me punë në Rusçuk, u dashurua, e rrëmbeu dhe u martua me gruan e dytë Kleoniqinë e Anton Surmeliut (fisnik grek i Edernesë), me të cilën pati katër vajza dhe gjashtë djem: Mevedeten (1873-1954), Alijen (xx-1955) dhe Ylvijen (xx-1934), një vajzë vdiq pak pas lindjes; Mahmud beun (1871-1920), Tahir beun (1875-1932), Et'hem beun (1885-1937), Xhevdet beun (1888-1910), Qazim beun (1893-1953) dhe Qamil beun (1895-1950). Kleoniqi vdiq në Spanjë më 1918, ku dhe i prehen eshtrat.
Emri
Megjithëse në të gjallë njihej nga bashkëkohësit si Ismail Qemali pasi mori titullin Qemal - i shkëlqyer, në historiografinë shqiptare përgjatë regjimit komunist nuk iu përmend kurrë mbiemri i familjes në mënyrë që të mos i bëhej hije kultit të diktatorit Enver Hoxha. Holta Vrioni këtë mospërmendje të emrit e sheh si pjesë e politikës dhe modës së ideologjisë klasore marksiste, manifestim i luftës së klasave dhe kundër fesë e autoriteteve të saj, e sheh thjeshtëzimin e emrit në Ismail Qemali si mveshje e petkut anonim proletaro-fshatar.
Vlerësimi i mëpasëm
Studjuesja frënge Nathalie Clayer ka konstatuar se figura e Ismail Qemalit u shndërrua në "baba i kombit" pas shpalljes së pavarësisë. Sipas saj shqiptarizmi i tij ka marrë një ngjyrë krejt tjetër nga ai i shqiptaristëve të tjerë, dhe imazhi i tij si udhëheqës i lëvizjes shqiptare është mjaft i mitizuar.
Komuna e Deçanit
Ky artikull merret me Komunën e Deçanit. Për qytetin e Deçanit shiko në faqen përkatëse. thumb|Pozita e komunës së Deçanit në hartën e Kosovës Komuna e Deçanit është një komunë në Kosovë e cila ndodhet në Rajonin e Gjakovës. Selia administrative është qyteti i Deçanit.
Gjeografia
Komuna e Deçanit ndodhet në pjesën perëndimore të Kosovës. Kufizohet me Pejën në veri, Gjakovën në lindje, Junikun në jug dhe Malin e Zi në perëndim. Ka gjithsej 37 fshatra në territorin e komunës. Zona përfshin një hapësirë prej 180 km². Së bashku me komunat Gjakova, Rahovec dhe Junik, komuna formon Rajonin Gjakova.
Branko Crvenkovski
Branko Cërvenkovski (maqedonisht: Бранко Црвенковски Branko Crvenkovski – i lindur më 12 Tetor 1962) është një politikan maqedonas i cili shërbeu si Kryeministër i Maqedonisë nga 1992 në 1998 dhe përsëri nga 2002 në 2004 si Presidenti i Tretë i Republikës së Maqedonisë nga 2004 në 2009. Ai ishte gjithashtu udhëheqës i Bashkimit Social Demokrat të Maqedonisë.
Cërvenkovski lindi në Sarajevë, Bosnja dhe Hercegovina, atëherë pjesë e Jugosllavisë.
Në 1986 ai fitoi një diplomë bachelor në Shkencë Kompjuterike dhe Automatizim nga Shkolla e Inxhinierisë Elektrike në Universitetin Ss. Cirili dhe Metodi në Shkup.
Ai u zgjodh anëtar i Asamblesë së Republikës Socialiste të Maqedonisë në zgjedhjet e para shumëpartiake në Jugosllavi në 1990 pasi shërbeu për disa vjet si shef i departamentit në kompaninë Semos në Shkup. Një ish-komunist, Cërvenkovski ka qenë në krye të Bashkimit Social Demokrat të Maqedonisë që nga Prilli 1991.
Branko Cërvenkovski u zgjodh President i Maqedonisë më 28 prill 2004, në raundin e dytë të zgjedhjeve. Zgjedhjet e parakohshme u thirrën pas vdekjes së ish-Presidentit maqedonas Boris Trajkovski në një aksident me aeroplan më 26 shkurt 2004.
Llombai
Llombai është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Ribera Alta, të provincës Valencia, në Komunitetin e Valencias. Llombai ka 2739 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 55.6 km2.
Lidhje të jashtme
Llombai
Probleme të zhvillimit dhe sjelljeve seksuale të vajzave dhe djemve të moshës 11-15 vjeç
Probleme të zhvillimit dhe sjelljeve seksuale të vajzave dhe djemve të moshës 11-15 vjeç Autore: Fatmiroshe Xhemalaj. Botuesi: Filara. Faqet e librit 68.
Autorja, ja ka kushtuar këtë libër vajzave dhe djemëve të moshës së klasës VI deri te klasa IX, në mënyrë që të mësojnë gjithçka rreth vetes së tyre, jo vetëm në aspektin e zhvillimit të trupit të secilit, por edhe në aspektin social.
Autorja, pasi prezanton zhvillimin e trupit të vajzës dhe të djalit, kalon në problemet që mund të shqetsojnë vajzën apo djalin adoleshent, dhe jep mesazhin se qëndrimet e ndryshme që seksi femër apo mashkull demostron në këtë moshë, e kanë burimin në zhvillimin e trupit të tyre dhe në mjedisin familiar e shoqëror ku ata rriten.
Miranda Hashani
Miranda Hashani eshte nje kengetare shqiptare.
Jeta
Miranda Hashani u lind me 10 Prill 1973 ne Paris France Miranda eshte kthyer ne Shkup me familjen. Me muzike fillon qe ne moshen 5-vjecare, kurse ne moshen 10 vjece ftohet nga RTVM ne Shkup per te bere incizimet e kengeve te para per femije, duke pare talentin e saj ne muzike. Pothuaj nuk kishte koncerte e festivale ne Shqiperi, Kosove, Maqedoni qe te mos ishte prezente Miranda Hashani. Ishte viti 1992 qe Miranden e ben kengetare me plot kuptimin e fjales. Deri me tani me 8 albume te edituara, ajo ben pjese ne kengetaret big te skenes shqiptare.Jeton dhe vepron ne Prishtine
E diplomuar per dizajn, pervec muzikes ajo ka marre pjese edhe neper ekspozita te ndryshme kolektive. Deri para disa viteve, Miranda e kishte pasur edhe nje enderr, qe te behet nene. Dhe pas disa tentativave ajo solli ne jete djalin e saj, Donin, qe se shpejti do te mbushe 2 vjec, kurse e ema e tij ka menduar qe Donit t'i sjelle ne jete dhe nje tjeter vella apo moter. Ajo ka kënduar të dy zhanret e muzikës, atë të lehtë dhe popullore. “Falë dhuntisë që më ka dhënë Zoti jam e aftë që ti këndoj të dyja këto zhanre muzikore” - tregon këngëtarja. Por natyrisht vajza e cila krahas zërit të ëmbël spikat edhe për lookun e saj të veçantë, nuk kishte se si t’i linte këngët e saj pa videoklipe. Kështu ajo tregon se së shpejti do të kemi mundësi të shohim me klip një baladë i përgatitur nga Ilir Berami i titulluar “Ike me tjetrën”. Tani që ka filluar sezoni i verës këngëtarja ka një axhendë mjaft të ngjeshur nga njëri koncert ne tjetrin, deri në fund të gushtit. “Unë këndoj ‘live’ dhe ndryshe nuk dua. Pëlqej që të jap çdo gjë nga vetja në interpretim duke e ditur që emocioni deri tek publiku prej këngëtares, jep efekt vetëm nëse këndon ‘live’. Nuk dua ta gënjej as ta zhgënjej publikun. Krahas këngës, punoj edhe dizajnin si profesion tjetër. Më kanë ngelur vetëm edhe dy provime deri tek diploma. Dua dhe më pelqen çdo gjë që është e lidhur me artin”. Miranda Hashani prej vitesh është e martuar me futbollistin Mentor Myftarin. Ja ç’farë thotë ajo në lidhje me të shoqin: “Para se të vendoste ta linte fushën e gjelbërt, më pyeti se çfarë po mendoja unë për këtë. Më erdhi keq, ashtu sikur unë t’i thosha: çfarë mendon Mentor për ta lënë unë këngën. Vura vetën në atë pozitë, e pata shumë të vështirë, u ndjeva keq, edhe pse kemi qenë të përgatitur dhe të vetëdijshëm se futbollistët e kanë të caktuar kohën afërsisht deri kur mund të jenë në fushë. I thashë: vendos vetë më mirë sepse nuk doja ta thosha fjalën e fundit për po ose jo. Ashtu doli në fund, ai vet kishte vendosur ta linte fushën për shkak të disa lëndimeve në këmbë dhe moshës”.
Miranda e don te bukuren, e cmon artin, eshte edhe dizajnere e diplomuar. Ka mbaruar per dizajn grafik ne fakultetin e artit figurativ prane Universitetit te Tetoves. Nuk ka munguar pjesemarja e saj edhe neper ekspozita te ndryshme kolektive me shprese qe nje dite te realizoje nje individuale.
Në Nëntor 2001, Miranda Hashani merr pjesë në Kënga Magjike 2001 me këngën "Refreni".
Ne vitin 2001 Miranda Hashani merr pjese ne "Nota Fest 2001" me kengen "1001 Nete"
Në Dhjetor 2001, Miranda Hashani merr pjesë në Festivali i 40-të në RTSH me këngën "Ti Apo Enderra".
Në Qershor 2003, Miranda Hashani merr pjesë në VFM 2003 me këngën "Kudo Me Kënd".
Në vitin 2001, Miranda Hashani publikon albumin "Më Mungon".
Në Nëntor 2002, Miranda Hashani merr pjesë në Kënga Magjike 2002 me këngën "Kam Frikë".
Në Qershor 2005, Miranda Hashani merr pjesë në VFM 2005 me këngën "Mos Me Lini Vet".
Në vitin 2005, Miranda Hashani publikon albumin "Mos Më Lini Vetë".
Më datë 5 Mars 2008, Miranda Hashani publikon videoklipin "Ike Me Tjetren".
Në Qershor 2008, Miranda Hashani merr pjesë në Polifest 2008 me këngën "29 Shkurti".
Në Nëntor 2011, Miranda Hashani & Visar Rexhepi marrin pjesë në Kënga Magjike 2011 me këngën "Itinerar".
Në Qershor 2012, Miranda Hashani & Visar Rexhepi marrin pjesë në Netët e Klipit Shqiptar 11 me këngën "Itinerar".
Në Nëntor 2011, Miranda Hashani merr pjesë në Fest Nota e Artë 2011 me këngën "Kam Vite Ne Gurbet".
Më datë 31 Janar 2012, Miranda Hashani publikon videoklipin "Qeraxhiu".
Më datë 8 Korrik 2014, Miranda Hashani publikon videoklipin "Mire Se Vjen". Me këtë këngë, Miranda Hashani merr pjesë në Zhurma Show 2014 në vitin 2014.
Në Janar 2016, Miranda Hashani merr pjesë në Flaka E Janarit 2016 me këngën "Kenge Per Nenen Tereze".
Në vitin 2016, Miranda Hashani publikon albumin "Live 2016".
Më datë 24 Mars 2017, Miranda Hashani publikon videoklipin "E Jotja". Me këtë këngë, Miranda Hashani merr pjesë në Zhurma Show 2017 në vitin 2017.
Më datë 7 Korrik 2018, Miranda Hashani publikon videoklipin "Amaneti Nanes". Teksti u shkrua nga Avni Qahili.
Soazza
është një komunë në kantonin Graubünden të Zvicrës.
Seminari I Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare
Seminari I Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare është sesioni i 1-rë i Seminarit Ndërkombëtar për Gjuhën, Letërsinë dhe Kulturën Shqiptare dhe është mbajtur nga 10-30 gusht 1974 në Prishtinë, Krahina Socialiste Autonome e Kosovës, sot Kosova.
Ujku dhe korbi në avion
Ujku dhe korbi në avion Autore: Fatmiroshe Xhemalaj. Botuesi: Filara. Faqet e librit 16.
Autorja ja kushton këtë libër nxënësve të arsimit 9-vjeçar. Ai përmban fabula dhe tregime të jetuara dhe nga letërsia e botuar.
Ato sjellin para lexuesit mesazhe të fuqishme për jetën, por jo vetëm. Autorja ka bërë kujdes, që lexuesi në mbarim të leximit të një tregimi apo fabule, të shtrojë pyetje, në mënyrë që të provojë aftësitë e lexuesit në përvetësimin e mesazhit.
Century Media Records
Century Media Records është një kompani distributive Gjermanisht, Amerikanës dhe Australian e inqizimeve e cila primare e ka Heavy metal-in, death-metal-in dhe hardcore-punk-in.
Kur pranvera vonohet
Kur pranvera vonohet ishte një seri televizive dhe film per kinema që trajton Luftën Nacionale Çlirimtare të partizanëve të Kosovës gjatë Luftës së Dytë Botrore. Seriali përbëhet nga pesë pjesë me kohëzgjatje prej 55 minutash. Në rolet kryesore prezendohen aktorët shqiptar si Hadi Shehu, Abdurrahman Shala, Melihate Ajeti etj. Regjin e ka bërë Ekrem Kryeziu në bazë të skenarit nga Azem shkreli dhe librit-ditarit partizane te Fadil Hoxhes. Është prodhim i studios Kosovafilmi i vitit 1979.
Ahmet Zogu : vështrim historik
Ahmet Zogu : vështrim historik libër me autor: Kristo Frashëri. Botuar: M & B, Tiranë, 2014. Faqet e librit 200.
Ema Smajli
Ema Smajli ka lind në Prishtinë, me dt. 1 Shkurt 1996.
Në moshën pesë vjeçare filloi të merret me shumë aktivitete, dhe atë: këndim, sport, pikturim, mësimi i gjuhëve të huaja, piano, etj.
Qysh prej asaj kohe ka marr pjesë në shumë festivale, ku është shpërblyer me çmime të shumta të publikut dhe të jurisë profesionale. Vlen të përmenden sidomos këto festivale dhe çmime: 1.	Festivali “Xixëllonjat Këndojnë” i mbajtur në Prishtinë më 24.12.2001 me këngën “Thuthuqja” Ema fitoi shpërblimin për paraqitjen më të mirë skenike, 2.	Më 24.09.2002., në “Polifest 2002” me këngën “Riki Kiki Riki”, është shpërblyer me vendin e pare, si dhe me çmimin për paraqitjen më të mirë skenike, 3.	Në Shkodër – Shqipëri, 6,7 e 8 qershor 2003, në Festivalin e 42-të Mbarëkombëtar të këngës për Fëmijë, me këngën “Çiftelia” fitoi vendin e dytë, 4.	Më 22.05.2004., në “Polifest 2004”, me këngën “Roller boy” fiton çmimin e parë të publikut, 5.	Në “Polifest 2007”, për kontributin e dhënë shpërblehet me Mirënjohje.
Deri me tani, Ema ka edituar dy albume, dhe atë: 1.	në vitin 2003 “Ju dua”, me 13 këngë e 9 video klipe, si dhe 2.	në vitin 2006 “6 vite me Ju”, me 17 këngë e 10 video klipe të punuara me regjisorin të mirënjohur Isa Qosja.
Më 18.04.2003., në Hotel “Victory” – Prishtinë, në prezencën e mbi 500 mysafirëve, mbajti Promovimin medial të Albumit të saj të parë të emëruar “Ju dua”, e i cili përbehej nga CD, Audio dhe Video kaseta, filmit dokumentar mbi jetën dhe punën e saj, si dhe stripit “Ema dhe njëbrirëshi”, enkas punuar për këtë album dhe i cili është, si produkt i vendit, i parë në të gjitha trojet shqiptare. Albumi ka përmbajtur 13 këngë të kompozitorëve të ndryshëm.
Më 26.04.2003., mbajti Koncertin promovues në sallën “1 tetori” - Prishtinë para 5.000 shikues, ku mbi 1.000 vetë nuk kanë pas mundësi të hyjnë në palestër. Gjatë koncertit, cili është transmetuar drejtpërdrejti, Ema ka kënduar dhe vallëzuar 8 këngë me koreografi masive (rreth 80 vallëtar) dhe kostumografi si dhe skenografi enkas të punuar për atë koncert, ku tërë kohën u pritë dhe u përshëndet me duartrokitje të pandërprera nga tërë publiku. Rreth koncertit, ishte mysafire në disa televizione tona.