cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gjeografia e Shqipërisë
Shqiptarët nëpër botë
Numri i shqiptarëve të shpërndare nëpër të gjithë globin mendohet të jetë afërsisht 15 milion. Këtu vihet re një fenomen i veçante ku numri i personave në diasporë (rreth 12,6 milion) e kalon numrin e personave në shtetin amë, (rreth 2.4 milion) shifra këto që dëshmojnë për një migrim më shumë të imponuar se sa të dëshiruar të shqiptarëve. Që nga emigrantët e parë, në fillim të shekullit të kaluar e deri në ditët tona, në Amerikë llogaritet të jetojnë rreth 300 mijë shqiptarë ndërsa emigrantët që janë larguar nga trojet shqiptare drejt Kanadasë llogaritet të jenë rreth 25 mijë. Një numër i vogël gjenden edhe në shtetin e largët të Australisë, rreth 100 mijë shqiptarë. Në Evropë duket se ka një shpërndarje "të rregullt" të emigrantëve shqiptarë me diferenca të vogla. Kështu në Gjermani emigrantët shqiptarë nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia e Mali i Zi llogaritet të jenë rreth 300 mijë. Austria është një tjetër vend me numër të konsiderueshëm shqiptarësh, qe kap shifrat e 300 mijë vetëve. 200 mijë të tjerë jetojnë në Zvicër dhe po kaq shqiptarë jetojnë në Mal të Zi. 100 mijë shqiptarë banojnë në Francë dhe 50 mijë të tjerë në Spanjë .Edhe ne shtetin tone fqinj, Italinë jetojnë dhe punojnë rreth 300 mijë shqiptarë. Duhen përmendur edhe 100 mijë të tjerë të emigruar në Belgjikë. Ndërkohë në Kosovë janë rreth 2 milionë e katër qind mijë shqiptarë autoktonë. Një numër i konsiderueshëm shqiptaresh gjendet edhe në Serbi, ku jetojnë 70 mijë prej tyre. Në Maqedoni llogaritet që shqiptarët të zënë vendin e dytë për nga numri i popullsisë pas asaj vendase. Sipas statistikave, numri i shqiptarëve në Maqedoni mund arrijë rreth 1 milion. Po kaq shqiptarë jetojnë dhe në Greqi. Fluksi i emigrantëve që ka zgjedhur shtetin fqinjë jo vetëm për të punuar, por edhe për t'u vendosur familjarisht atje, shkon në një milion të tillë. Ndërsa numri më i madh i shqiptarëve që jetojnë jashtë trojeve të tyre etnike duket se është ai në Turqi. Sipas studiuesve dhe historianëve të ndryshëm shqiptarë, në Turqi llogaritet të jenë rreth 5 milion shqiptarë.
Relievi
Relievi i Shqipërisë është kryesisht malor. Vargmalet e para alpine u formuan nga mbarimi i jurasikut, ndërsa gjatë erës kenozoike u shpejtua procesi malformues në tërësinë e Albanideve, që tani përbëjnë tokën e nëntokën e Shqipërisë. Lartësia mesatare e relievit është 708 metra, ose 2 herë më e lartë se mesatarja e Evropës. Lartësitë më të mëdha gjenden në Alpet shqiptare dhe në malet e Lindjes (Korabi 2751 metra mbi nivelin e detit, përbën edhe majën më të lartë të Shqipërisë).
thumb|Harta topografike
Territori i Shqipërisë ndahet në 4 regjione të mëdha natyrore (fiziko-gjeografike):
Nga Krahina Malore Veriore vlen të veçohen Alpet Shqiptare që shquhen për kontrast të madh midis maleve të larta dhe luginave të thella. Rreth 30 maja malesh ndodhen mbi 2 500 m mbi nivelin e detit. Ndër luginat dallohen sidomos lugina e Valbonës dhe ajo e Thethit. Krahina Malore Qendrore nuk është aq kompakte sa ajo veriore, por e ndarë në disa masive malore, si: Vargu i Korabit, Malet e Lurës, Malet e Skënderbeut etj. Këto male ndërpriten nga lugina të ndryshme. Krahina Malore Jugore arrin deri në detin Jon në jug dhe është e copëtuar në disa vargje malore dhe lugina lumore. Vend të veçantë në të zë riviera shqiptare, e cila shtrihet nga Gjiri i Vlorës deri në Butrint në jug. Përgjatë bregdetit Adriatik, në perëndim të vendit shtrihet Ultësira Perëndimore e Shqipërisë me gjatësi nga veriu në jug rreth 200 km dhe me gjerësi nga perëndimi në lindje, deri ne 50 km. Kjo ultësirë përbën ultësirën më të madhe në pjesën perëndimore të Ballkanit dhe është rajoni më i zhvilluar ekonomik i Shqipërisë.
Relievi i tokave shqiptare shtrihet nga niveli i detit deri në lartësinë 2751m (mali i Korabit). I gjithë ky ndryshim i lartësisë ndikon në ndryshimet e mëdha klimaterike, në bimësi, si dhe në dendësinë e vendosjes së qendrave të banuara në drejtim vertikal. Në relievin e tyre mbizotërojnë kodrat dhe malet. Duke u nisur nga lartësia mbi nivelin e detit, dallohen: relievi i ulët, i mesëm dhe i lartë. Relievi i ulët shtrihet nga niveli i detit, deri në 200 m mbi këtë nivel. Ai përfshin fushat dhe kodrat e ulëta pranë brigjeve detare të Adriatikut e Jonit dhe përgjatë sektorëve të mesëm të luginave lumore. Relievi i mesëm shtrihet nga 200 deri ne 1000m mbi nivelin e detit. Ai ka shtrirjen më të madhe dhe përfshin: kodrat, gropat, fushëgropat dhe luginat kryesore. Relievi i lartë shtrihet 1000 m mbi nivelin e detit dhe përfshin malet dhe sistemet malore. Pjesa më e madhe e këtyre maleve ka lartësi deri në 2000 m. Malet me lartësi më të madhe se 2000 m kanë shtrirje të kufizuar.sek. "Natyra"
Malet
Malet kanë tipare morfologjike të ndryshme. Kreshtat e tyre janë herë të ashpra e herë të buta. Forma e tyre varet nga përbërja shkëmbore dhe veprimi i faktorëve të jashtëm. Kreshta te ashpra ndeshen kryesisht tek shkëmbinjtë gëlqerorë, por edhe në ato magmatikë të modeluar nga erozioni lumor i akujve të kuaternarit.
Korabi
Korabi është një nga malet më të larta të Evropës juglindore, i cili shtrihet përgjatë kufirit të Shqipërisë dhe Republikës së Maqedonisë. Masivi i tij shkëmbor është një masiv shumë i thyer malor dhe përbëhet kryesisht nga rreshpe dhe gëlqerorë të Paleozoikut me strukturat në blloqe, si dhe disa shkëmbinj të dëmtuar rëndë prej gipsi të Triasikut Permian. Korabi është gjithashtu mikpritës i shume shoqatave te ndryshme alpiniste, synimi i te cilave është pushtimi i majës më të lartë të vendit, 2751 m mbi nivelin e detit.
Alpet Shqiptare
parapamje|majtas|Alpet shqiptare Alpet Shqiptare shtrihen në veri të lumit Drin dhe në perëndim të rrjedhjes së poshtme të lumit Valbona. Alpet përbehen kryesisht nga gëlqerorët, por gjenden edhe depozitime terrigjene dhe magmatike. Me këtë ndërtim gjeologjik lidhen pasuritë minerare si: minerali i bakrit, boksitet dhe kuarcitet. Ato përbëjnë grumbullin malor më të fuqishëm, më të lartë, më të ashpër dhe më të copëtuar të vendit me një lartësi mesatare 1500 m mbi nivelin e detit.
Tomori
Mali i Tomorit është një mal i larte në Shqipërinë jugore në afërsi të qyteteve të Beratit dhe Poliçanit. Maja më e lartë e tij, quka e Partizanit, arrin një lartësi prej 2401 metra. Mali përmendet për tyrben e Kulmakut, një vend pelegrinazhi për besimtarët bektashian, që gjendet në majën më të lartë të tij, si dhe për disa kampe të ndryshme skijimi. Tomori gjithashtu ka një histori te pasur mitologjike duke qenë vend strehimi i shumë figurave të ndryshme të mitologjisë shqiptare nga ku ka marrë dhe emrin "Olimpi i Shqipërisë". Parku Kombëtar i Malit të Tomorit mbulon një sipërfaqe prej 4,000 hektarësh. Në park bredhin lirshëm shumë kafshë endemike, duke i dhënë vizitorëve një eksperiencë të paharrueshme dhe unike.
Fushat
Fushat zëne kryesisht pjesën perëndimore, përgjatë bregdetit Adriatik dhe lumenjve kryesore të vendit si Vjosa, Devolli, Osumi, Shkumbini, Erzeni, Mati e Drini, ku gjenden, gjithashtu, edhe tokat bujqësore e qendra të mëdha banimi, si dhe përshkohen nga rrugë të rëndësishme komunikimi. Fushat më të larta gjenden në pellgun e Korçës, mbi 800 m mbi nivelin e detit ndërsa fusha më e madhe është fusha e Myzeqesë e shtrirë në anën perëndimore, që është dhe fusha më e madhe e Ballkanit perëndimor.
Ishujt
Shqipëria si vend bregdetar ka një numër të vogël ishujsh, shumica e tyre janë të vegjël dhe nuk kalojnë 1 km2 sipërfaqe, përveç ishullit të Sazanit dhe atij të Kunës. Ishujt e Shqipërisë ndodhen në Detin Adriatik, Detin Jon, si dhe në disa liqene brenda vendit. Disa nga ta janë të përshtatshëm për turizëm sepse kanë një bukuri që është e virgjër dhe e paprekur nga dora e njeriut, por asnjë nga ishujt nuk është i banuar.
Ishulli i Sazanit
parapamje|Ishulli i Sazanit Sazani është ishulli më i madh i Shqipërisë. Maja e tij më e lartë është 342 m. Ishulli i Sazanit ka një sipërfaqe prej 5,7 km2 dhe vijë bregdetare me gjatësi rreth 15 km. Ishulli nga pikëpamja e ekosistemit është një park i vërtetë, shumë i pasur dhe i mbrojtur, si rezultat i të qenit vazhdimisht zonë ushtarake. Kjo ka mundësuar shmangien e gjuetisë së paligjshme, si dhe të abuzimeve e dëmtimeve të tjera. Shpellat nënujore, si ajo e Haxhi Alisë, Gjirit të Djallit e të tjera janë nga më të mëdhatë që mund të gjenden në Mesdhe. Ato sot përbëjnë një sfidë të vërtetë për zhytësit dhe një atraksion të veçantë për sportet nënujore.
Ishulli i Kunës
Ishulli i dyte më i madh i Shqipërisë. Gjendet në deltën e Drinit, afër qytetit të Lezhës dhe ka një sipërfaqe prej 1.4 km2. Ishulli është 1.5 km larg bregut dhe strehon në gjirin e tij rreth 70 lloje zogjsh, 22 lloje zvarranikësh, 6 lloje amfibësh dhe 23 lloje gjitarësh. Në afërsi te tij gjenden plazhet e Tales dhe Kunës.
Gadishujt
Gadishulli i Karaburunit (Turq. Hunda e Zeze) është i vetmi gadishull në Shqipëri. Ai ka një sip. prej 62 km2 dhe ndodhet në qytetin e Vlorës. Gadishulli njihej që në lashtësi për pasuritë natyrore (mermerin), pasuritë pyjore (valanidhin), pasuritë historiko-arkeologjike si dhe rezervatin e pasur me derrat e egër. Në skajin veriperëndimor të Karaburunit ndodhet Kepi i Gjuhëzës, pika më perëndimore e Shqipërisë njëkohësisht dhe vend-strehimi i shpellës së Haxhi Aliut, shpellës më të madhe bregdetare të vendit. Natyra e tij paraqitet e pasur në pyje por e varfër në bimësi dhe ujëra sipërfaqësore, shkaqe këto që e kanë bërë zonën të pabanueshme. Pamja e tij e virgjër kontribuon në aspektin turistik të vendit i cili është i mbushur me shpella, të çara, gjire e plazhe të vegjël. Agjenci të ndryshme turistike aplikojnë jo vetëm udhëtime përgjatë këtij masivi, por edhe pushime njëditore, në plazhet që ndodhen aty. Udhëtime të tilla organizohen kryesisht gjatë stinës së verës, ndërsa synohet që ato të shtrihen gjatë gjithë vitit.
Shpellat
Në Shqipëri gjenden më shumë se 50 shpella, të cilat dallohen për vlerat e tyre historike mijëravjeçare, si dhe për bukuritë e shumta natyrore që ato ofrojnë për vizituesit. Shumica prej tyre janë subjekte të legjendave të ndryshme, të cilat i përshkruajnë ato si vende të banuara nga krijesa mitologjike, ose si vend-strehime të thesareve dhe pasurive të shumta të fshehura.
Shpella e Pirogoshit
Shpella e Pirogoshit gjendet në Berat pranë fshatit Radesh, në një lartësi prej 450 metrash. Është shpella më e madhe në vend me fundin ende të pa zbuluar. Gjatësia e eksploruar deri më tani nga grupi speleologjik i Skraparit me tre speleologë francezë është 1853 m. Krahas formave të shumta karstike, shpella është e populluar nga kolonitë e lakuriqëve të natës. Sipas legjendave e besimeve vendase, në shpellë gjenden pasuri e thesare të shumta të fshehura.
Shpella e Pëllumbasit
parapamje|majtas|Pamje nga pjesa e brendshme e shpellës së Pëllumbasit Shpella e Pëllumbasit, e njohur edhe si Shpella e Zezë, gjendet ne fshatin Pëllumbas. Kjo shpellë është ndër gjashtë shpellat karstike më të vjetra në Evropë. Shpella ndodhet 350 metra mbi nivelin e detit dhe formon një tunel diku 70-80 metra të gjatë. Në këtë vend llogaritet të kenë jetuar njerëz që në periudhën e hershme të neolitit diku 10.000 vjet më parë. Me studimet arkeologjike është vërtetuar se në këtë kohë është përdorur teknika e krijimit të zjarrit si dhe të veglave të para primitive dhe të atyre pak më të zhvilluara.
Shpella e Piratëve
Shpella e Piratëve gjendet në veri të Himarës, në fshatin e Dhërmiut. Është një shpellë karstike me hyrje detare. Emrin e ka marë sepse në të, kohë më parë strehoheshin piratët e detit me anijet e tyre. Frymëzuar nga kjo shpellë është shkruar dhe romani Shpella e Piratëve nga shkrimtari Petro Marko, si dhe filmi me të njëjtin emër.
Shpella e Haxhi Aliut
Shpella e Haxhi Aliut e njohur dhe si Shpella Ilirike, është shpella më e madhe e gjithë bregdetit shqiptar. Ka formën e një kubeje me gjatësi 30 m, lartësi maksimale 18 m, gjerësi 12 m dhe thellësi 10 m. Nga fundi i shpellës burojnë ujëra të ëmbla. Shpella e ka marrë emri nga një luftëtar dhe detar i shquar ulqinak, i quajtur Haxhi Aliu, i cili u strehua bashkë me të birin në këtë shpellë. Prej aty ata sulmonin piratët e detit dhe duke bashkëpunuar me barinjtë, mbronin tregtarët dhe udhëtaret që kalonin nga këto anë. Populli shqiptar i ka dedikuar edhe një këngë këtij detari të famshëm. Edhe sot anijet që kalojnë pranë shpellës i bien sirenës në nder të tij. Këtu janë gjetur edhe shume objekte arkeologjike që vërtetojnë se kjo shpellë është përdorur nga tregtarë e kalimtarë që në lashtësi.
Hidrografia
Pozita gjeografike në brigjet e detit Adriatik dhe të detit Jon, kushtet klimaterike, relievi i thyer, kryesisht kodrinoro-malor, përhapja e madhe e shkëmbinjve të përshkueshëm nga uji dhe veprimtaria e njeriut kanë kushtëzuar pasuritë e mëdha ujore dhe shumëllojshmërinë e tyre: dete, liqene, lumenj, përrenj dhe burime ujore.
Pasuritë natyrore
thumb|240px|Pasuritë natyrore Për një sipërfaqe të vogël sa të Shqipërisë mund të thuhet se është e begatshme me pasuri natyrore. Pjesa jug-perëndimore e vendit është e pasur me naftë dhe gaz natyror ndërsa në veri-lindje gjenden rezerva të konsiderueshme të mineraleve ndër të cilat vlen të përmenden: kromi, bakri dhe hekur-nikeli. Pjesa më e madhe e rezervave të qymyrit është gjetur në rrethinën e Tiranës ndërsa Selenica përmban rezerva të mëdha të bitumit.
Flora dhe Fauna
Për shkak të trevave të saj të pandotura dhe të thella Shqipëria ka një larmi bimësh dhe shërben si strehë e fundit e shumë gjitarëve dhe zogjve të rrallë, që sot janë zhdukur ose janë në zhdukje e sipër në rajon dhe më gjerë.
Fauna
parapamje|majtas|Ariu i murrmë Pasuria dhe bukuria e krahinave fshatare dhe pyjeve shpesh u kane dhëne mundësi vizitorëve të gjejnë krijesa dhe kafshë që rrallë të qëllon t’i hasësh. Kështu pyjet e gjera të ahut, pishës dhe dushkut u japin strehë ujkut, dhelprës, çakallit, kurse në pyjet e larta të pishës gjejnë strofka ariu i murrmë, kunadhja e pishës, dy lloje të maces së egër, rrëqebulli e vjedulla. Kaprolli, dhia e egër dhe derri i egër janë të zakonshëm në disa krahina. Shqipëria ka jo më pak se 14 lloje lakuriqë nate dhe rreth 350 zogj vendas. Në to përmenden lloje shtegtarësh dhe jo shtegtarësh. Në pyjet e dendura të pishës jetojnë dy lloje të rralla të gjelit të egër dhe qukapikut. Në shumë lokalitete janë të zakonshëm zogjtë grabitqarë, ndër ta shqiponjat, fajkonjtë, hutat, skifterët dhe disa lloje të bufit, duke përfshire edhe bufin me mjekër, bufin me bri dhe kukuvajkën e vogël. Në Shqipëri gjenden edhe shumë zvarranikë siç janë: gjarpërinjtë e ujit, bolla e shtëpisë, beronja, nepërka helmuese etj. Në ujëra gjenden 260 lloje peshqish, ndër to më të zakonshmit e peshqve mesdhetarë gjenden në ujërat bregdetare ndërsa trofta në rrjedhat malore. Në liqene ka krap, ngjala dhe peshq të tjerë të zakonshëm kurse në brigje të tjera lundërza.
Flora
parapamje|djathtas|Bima e dafinës Shqipëria ka gjithashtu një florë të pasur, që konkretizohet me më shumë se 3,221 tipe të ndryshme bimësh. Ndër to, 489 janë të veçanta për Gadishullin e Ballkanit dhe 40 janë vetëm të Shqipërisë. Pyjet e dushkut janë tipike dhe përbëjnë afërsisht 20% të sipërfaqes pyjore të gjithë vendit. Në treva të tjera mbizotërojnë shkurret mesdhetare, deri në lartësinë 800 m duke pasur si më karakteristike: mërsinën, marenë, shqopën, dhe dushkullin e egër. Në brigjet jugore të nxehta gjenden fiqtë e detit, dafina, fiqtë, shkoza e zeze, eukaliptet etj. ...
Gurguroci
Gurguroc (serbisht: Гргуровце/Grgurovce) është fshat në komunën e Lebanës, Serbi.
Demografia
Dikur i banuar nga shqiptarët, ndërsa tash vetëm nga serbët.
Ç'po bëhet me çështjen çame?
Ç'po bëhet me çështjen çame? është libër i autores Miranda Vickers, e përktheu nga origjinali Xhevdet Shehu, kurse botoi Shtëpia botuese Bota Shqiptare, viti 2008 faqe 112.
Çështja çame ka tri aspekte kryesore: së pari, është njohja e problemit nga qeveria greke; së dyti, është çështja e pronave dhe, së fundi është problemi i nënshtetësisë. Kur diskutohet problemi çam me politikanët shqiptarë, ata zakonisht thonë se ky nuk duhet parë si një kundërvënie politike me qeverinë greke, sepse ai ka të bëjë me çështje ekonomike dhe nuk ka kuptim të shndërrohet në një çështje politike. Gjithsesi, ky qëndrim është sa i thjeshtëzuar, aq edhe i pasaktë, sepse çamët e shohin kompesimin financiar vetëm si një element në kërkesat e tyre.
Gjeografia e Algjerisë
Gjeografia e Algjerisë
thumb|right|320px|Algérie Algjeria ndodhet në Afrikën veriore, në mes të Marokut dhe Tunizisë dhe ka dalje në Oqeanin Atlantik e Detin Mesdhe. Sipërfaqja e saj e bënë atë që të radhitet si shteti i dytë me i madh në këtë kontinent pas Sudanit. Një pjesë e madhe e teritorit të saj shtrihet në shkretëtirën e Saharës.
Sipërfaqja e përgjithshme e Algjerisë është 2,381,740 km2 dhe shtrihet rreth koordinatave gjeografike 28 00 V, 3 00 L apo shikuar nga Shqipëria në anën jug-lindore (mes 7:00-8:00).
Vija bregdetare e Algjerisë është 998 km (tri herë më e gjatë se Bregdeti Shqiptar) ndërsa kufiri tokësorë 6,343 km i gjatë dhe e ndanë atë nga : Libia 982 km, Mali 1,376 km, Mauritania 463 km, Maroku 1,559 km, Nigeri 956 km, Tunizia 965 km,dhe me të ashtuquajturën Sahara Perëndimore apo Sahara Oksidentale 42 km
Algjeria veriore përfshinë pjesën pas bregdetit deri në Saharë ndërsa Algjeria jugore (80% e vendit) pjesën e shkretëtirës. Veriu ka klimë mesdhetare ndërsa jugu klimën e Saharës.
Little Rock
Little Rock është kryeqyteti dhe qyteti më i populluar i shtetit amerikan të Arkansas dhe gjithashtu qendra e Rrethit Pulaski.
Gjeografia e Algjerisë
Klima dominuese në Algjeri është klimë e shkretëtirës gjerë në gjysmë shkretinore në disa pjesë është më e butë me reshje në dimër dhe thatësira përgjatë bregdetit, ndërsa në rrafshnaltë mbisundon një dimri me acarë dhe vera me temperatura të ashpra. “Shiroko” thirret era e cila zakonisht në verë qon pluhurin dhe zallin nga shkretëtira.
Little Rock
Zona Metropolitane Statistikore, kishte një popullsi prej 675.069 banorë në vitin 2008.
Gjeografia e Algjerisë
Relievi i Algjerisë përbëhet kryesisht nga rrafshnaltat dhe shkretëtira e Saharës. Rripi përgjatë bregdetit të Mesdheut ndërpritet nga disa male. Pika më e ultë e relievit është -40m nën nivelin e deti në vendin e quajtur Çot Melërhir (ang.: Chott Melrhir ) dhe ajo më e larta në lartësi mbidetare prej 3,003 metrave në Tahat (ang.:Tahat), në pjesën jugore në brendi të Saharës.
Si pasurit natyrore të Algjerisë sipas CIA-Factboock llogariten të jenë: Vajguri, Gazi natyrorë, Hekuri (Fe), Fosfate, Urani (U), Plumbi (Pb)dhe Zinku (Zn). Si tokë e punueshme llogaritet të jetë diku 3.22% e sipërfaqes së vendit.
Little Rock
Little Rock e ka marrë emrin e vet nga një formacion shkëmbor i vogël në bregun jugor të lumit Arkansas i quajtur "La Petite Roche" (frëngjisht: "Shkëmbi i Vogël").
Hoxhë Omer Berisha
Omer Berisha lindi me 19 maj 1979 ne qytetin e Shkupit. Edukaten fetare fillimisht e mori nga familja e tij e cila sakrifikoi gjithcka pati per tia bere te dashur mesimin fetar islam. Pas shkolles fillore u regjistrua ne Medresene “Isa Beu” e Shkupit qe pastaj te vazhdoje mesimet ne Medinen e Pejgamberit, ne Universitetin Islamik. Aty, pasi pervetesoi gjuhen arabe, vazhdoi studimet ne fakultetin e hadithit, te cilat i perfundoi ne vitin 2005.
Jeton dhe vepron në Linz të Austrisë, si profesor i lëndës islame nëpër shkolla të larta.
Pettis County
Pettis County është një nga  qarqet në shtetin federal Missouri të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Thiago Lacerda
Thiago Lacerda lindi më 19 janar të vitit 1978, Rio de Janeiro, Rio de Janeiro, Brazil, është aktor brazilian.
Ekonomia e Algjerisë
Ekonomia e Algjerisë Bujqësia është dega më e rëndësishme e ekonomisë së vendit e cila gradualisht është duke u tejkaluar nga prodhimtaria industriale. Industria Agrare (Bujqësia e modernizua) është e mundshëme vetëm në pjesën bregdetare dhe në regjionet e rrafsheve. Kultivohen zakonisht drithërat, panxharsheqeri, patatet si dhe në objekte të kulturave bujqësore kultivohen perime që përdoren për eksport në vendet më të zhvilluara. Nevojat vendase të ushqimit mbulohen me produkte ushqimore vetjake diku rreth 40 %.
Algjeria është anëtare e OPEC-ut, nafta (vendin e tretë ndër shtete afrikane) dhe gazi në Saharë ka qenë edhe motori i zhvillimit ekonomikë. Pasuri tjera natyrore ende nuk janë të eksploatuara sa duhet. Si do që të jetë eksportin e Algjerisë e dominon përpunimet (prodhime gjysmë finale) e naftës dhe të gazit me një përqindje të lartë (90 %). Të ardhurat nga nafta janë investuar në objekte të ndryshme lukserioze por jo edhe në një shkallë aq të lartë sa në vendet tjera të ngjashme. Pas rëmjes së eksportit ka pasur disa kriza të shkaktuara edhe nga pagesa e borxheve të shtetit ndaj vendeve tjera.
Rrjeti i komunikacionit është i koncentruar në veri të Algjerisë. Rrugët përfundojnë zakonisht në brendi të shkretirës si pista aeroplanësh. Në krahasim me vendet fqinje, turizmi në Algjerisë është ende në një fazë fillestare.
Gjenocidi çetnik në krahinën e Bihorit
thumb|right|250px|Çetnikët therrin civilët thumb|right|250px|Çetnikët Gjenocidi çetnik në krahinën e Bihorit, Gjenocidi serbomadh mori formë të organizuar shtetërore qysh në vitin 1844, me programin “Naçertanija” të Ilia Garashaninit, ish-ministër i Punëve të Brendshme të Principatës së Serbisë, për të vazhduar me projektin e Vlladan Gjeorgjeviqit, më 1908. Pas reformës agrare, vazhdohet me programin kolonizimit i cili paraqitet në parlament në Beograd në formë memorandumi me titull “Shpërngulja e Arnautëve”, më 7 mars 1937, nga Vaso Çubrilloviç, ku tregoheshin mënyrat çnjerëzore që duhej të përdorte shteti serb për zhdukjen e shqiptarëve. Elaborati i titulluar “Projekt-raport për Shqipërinë”, i cili u promovua nga nobelisti i mëvonshëm Ivo Andriq, më 30 janar 1939, paraqet planet për zhdukjen e shqiptarëve dhe shtetit shqiptar. Ndërsa projekti i Stefan Moleviçit, i 30 qershorit i viti 1941, parasheh fshirjen e Shqipërisë nga harta ballkanike dhe zhdukjen totale të shqiptarëve, program të cilin u mundua ta realizoj edhe Drazha Mihailloviq gjatë Luftës së Dytë Botërore, sidomos në viset veriore të trojeve Shqiptare.
Ekonomia e Algjerisë
Të dhëna ekonomike (parallogaritja për 2003):
Ode gëzimit
Ode gëzimit (anglisht: Ode to Joy; gjermanisht: An die Freude) është një ode (poezi lirike) e shkruar në verën e vitit 1785 nga ana e poetit, dramaturgut dhe historianit gjerman Friedrich Schiller, e botuar një vit më vonë në magazinën Thalia. Një version i rishikuar u shfaq në vitin 1808, duke ndryshuar dy rreshtat e parë dhe duke lënë jashtë strofin e saj të fundit.
Ekonomia e Algjerisë
* BPV: 160 Miliard Euro * Të ardhurat mesatare vjetore për banor: 5000 Euro * Papunësia: 26,2 % * Inflacioni: 3,5 % * Të ardhurat shtetërore: 21 Miliard Euro * Të dalurat shtetërore: 20 Miliard Euro * Borxhi shtetërorë: 19 Miliard Euro * Ndihma për zhvillim: 150 Milion Euro
Ode gëzimit
"Ode gëzimit" njihet më së miri për përdorimin e saj nga ana e Ludwig van Beethovenit në lëvizjen përfundimtare (të katërt) të Simfonisë së tij të Nëntë, kompletuar në vitin 1824. Megjithatë teksti i Beethovenit nuk bazohet tërësisht në poezinë e Schillerit. Modeli i tij u miratua si Himni i Evropës nga ana e Këshillit të Evropës në vitin 1972 e më pas edhe nga Bashkimi Evropian.
Historiku
Ekzistojnë supozime se Friedrich Schiller fillimisht kishte shkruar një "Ode (kushtuar) lirisë" (anglisht: Ode to Freedom; gjermanisht: Ode an die Freiheit) por që më vonë e ndryshoi atë në "Ode gëzimit". Ishte forma e hershme e poemës, kur ajo ishte ende një 'Ode për liri', e cila ngjalli admirimin dhe entuziazmin për mendjen e Ludwig van Beethovenit.
Gjenocidi çetnik në krahinën e Bihorit
Bihori i Sanxhakut ishte lënë zonë e demarkacionit midis zonës së interesit gjerman (Serbisë së regjimit të Nediqit), zonës italiane (Mbretërisë së Malit të Zi) dhe "Shqipërisë së Madhe" nën kurorën mbretërore të Italisë. Mirëpo, mbi këtë teritor kishte vu dorë Mali i Zi, me përkrahje të plotë nga ushtria fashiste italiane.
Ode gëzimit
Historiku
Përgjatë viteve poema "Ode gëzimit" me tekst të Schilerit dhe muzikën e Beethovenit ka qenë një burim frymëzimi për vepra dhe krijime tjera muzikore dhe artistike. Kjo poemë është kënduar në Kili gjatë demonstratës kundër diktatorit Pinochet, studentët kinez e transmetetuan ate në Sheshin Tienanmen të Pekinit, në Japoni është intonuar në çdo dhjetor pas cunamit të vitit 2011. Kohët e fundit ka frymëzuar shfaqje të improvizuara në hapësirat publike nga muzikantë në shumë vende të botës. Është luajtur në Festivalin e Orkestrës së Hong Kongut në vitin 2013 në një qendër tregtare në Hong Kong. Ajo u luajt edhe pas fitores së Emmanuel Macronit në zgjedhjet presidenciale franceze të vitit 2017, me rastin e fjalimit të fitores në Luvër.
Gjenocidi çetnik në krahinën e Bihorit
Popullsia e zonës neutrale konsideronte se për gjendjen e krijuar dhe për masakrën e Bihorit janë fajtore autoritet shqiptare sikur edhe autoritetet ushtarake italiane të Malit të Zi, për moskujdesje ndaj sajë. Sipas tyre, zona neutrale e cila nuk i takonte askujt, ishte mundësi e mirë që sersbomalazezët të realizojnë qëllimin e tyre të pastrimit etnik të kësaj treve. Qeveria shqiptare nuk kishte marrë masat e nevojshme për mbrojtjen e saj. Popullata e akuzoi qeverinë sepse nuk ishte në gjendje as që ta armatoste popullin që të vetorganizohej në mbrojtjen jetës së tyre, edhe pse një gjë e tillë iu ishte premature. Madje, popullit as që iu bë me dije që të gjindej apo të vetorganizohej në këtë situatë të rëndë.
Ode gëzimit
Historiku
Më 17 shkurt të vitit 2008 ajo u përdor nga ana e institucioneve të Kosovës si himn kombëtar deri në miratimin e himnit të saj, dhe u luajt me rastin e Shpalljes së Pavarësisë së Kosovës, në shenjë respekti për rolin e Bashkimit Evropian në këtë proces.
Gjenocidi çetnik në krahinën e Bihorit
Më 6 janar të vitit 1943 nga sulmet çetnike serbo-malazezenë të mbështetur në ushtrinë italiane dhe të vështruar nga afër prej ushtrisë antifashiste – komuniste të Titos, pësuan: Burra – 590 të vrarë, 185 të therë, 119 të grirë; gra – 340 të vrara, 285 të thera, 266 të grira; fëmijë – 701 të therur, 705 të djegur, 447 të grirë. Të plagosur: burra – 359, gra – 275 dhe gra të reja e vajza të deportuara në kampet çetniko-drazhiste për t’i shfryer epshet shtazarake prej ushtarit kanibalist sllav ortodoks – 251. Asnjë nuk shpëtoi nga thika për të dëshmuar krimin shtazarak të serbo-malazezit. Ua humbën edhe varret. Pra, gjithsej viktima 4 628 veta – fëmijë, gra, burra.Popullsia e kësaj treve është persekutuar pa dallim gjuhe, përkatësie kombëtare (shqiptarë apo bosh Jake). Kjo ka ndodhur gjatë Luftës së Dytë Botërore – luftë e cila për çetnikët kishte edhe karakter “kryqëzate”. thumb|right|250px|Oficieri italin në shoqeri me çetnikët Kryetari i komunitetit mysliman Shqiptar, z. Sherif Langu, në emër të Kryesisë së këshillit të Ylemave, me anën e një telegrami i drejtohet kryetarit të kryqit të kuq ndërkombëtar për trajedinë e popullsisë së pafajshme shqiptare, duke e njoftuar për masakrimin e afro 5000 myslimanëve (shqiparo-boshnjak) në Kahinën e Bihorit.
Antologjia e poezisë shqipe bashkëkohore
"Antologjia e poezisë shqipe bashkëkohore" përgatiti & redaktoi Bashkim Kuçuku. Shtëpia botuese "Onufri", faqet e librit 462. ISBN 978-99943-42-41-9
Hoxhë Shaban Murati
Hoxhë Shaban Murati rrjedh nga një familje me traditë të pastër fetare dhe nga një familje me traditë hoxhallarësh. Qysh si i ri Hafëz Shabani kishte dëshirë të shkollohej dhe të mësojë e dijë sa më shumë për fenë islame. Ishte kjo edhe një dëshmi e pajisjes së tij me një edukatë të pastër islame. Dihet se familja e Shabanit, islamin e kishte traditë nga se edhe babai i tij ishte Hoxhë, po ashtu Hoxhë ishte edhe vëllai i dytë i tij, por dëshira e madhe dhe përkushtimi i tij i madh bëri që edhe ky të vazhdoi rrugën e babait dhe vëllait të tij dhe të arsimohet e studioj fenë Islame.
U lind më shtatë tetor 1978 në fshatin Lajçiq të Kamenicës, shkollën fillore katër klasëshe i kreu në fshatin e lindjes ndërsa të plotë (tetëvjeçaren) e kreu në fshatin Desivojcë. Ndërsa shkollën e mesme Medresen “Alaudin” e kreu me sukses në Prishtinë në vitin 1998.
Pastaj në vitin 2000 vazhdon studimet në Universitetin el-Ez’her në Kajro të Egjiptit i cili në vitin 2005 diplomoi në këtë universitet, fakulteti USULU DIN dega e Tefsirit. Me vendbanim jeton në Gjilan.
Po ashtu gjatë qëndrimit në Egjipt ka përfunduar edhe mësimin e Kuranit përmendësh (Hafiz) para hoxhës së nderuar Abbas Mustafa Enver b. Ibrahim El-Misrij (Allahu e mëshiroftë) i cili ishte i specializuar në dhjet dialektet e leximit të Kuranit.
Pas përfundimit të fakultetit kthehet në Kosovë ku ka shërbyer si davetgji në Gjilan dhe Prishtinë rreth dy viteve. Pastaj ka udhëtuar për në Vjenë të Austrisë ku ka vepruar si Imam në Vjenë të Austrisë, Xhamia Imam El-Buhari.
Ndërsa tash vepron si imam në Xhamin Dardania II - në Gjilan.
Michele Placido
Michele Placido lindi më 19 maj të vitit 1946, Ascoli Satriano, Foggia, Apulia, Itali, është aktor italian. Me origjinë nga Rionero in Vulture, në provincën e Potenza, nga ana e babait (gjithashtu edhe pasardhës i hajdutit të njohur Carmine Crocco nga ana e të atit), studion në Accademia Nazionale d'Arte Drammatica dhe del në teatër në vitin 1970 me regjisorin Luca Ronconi, në rolin e Orlando Furioso të Ludovico Ariosto.
Spini
Ne fizike dhe kimi, spini është një tip momenti këndor me tipare jo klasike, i cili konsiderohet si veti themelore e trupit në ndryshim nga momenti këndor orbital, i cili jep lëvizjen e qëndrës së masës rreth një pike të jashtme. Spini i një thërrmije në thelb përfaqëson drejtimin e rrotullimit të saj rreth një boshti të caktuar, i cili në vetvete mund të përdoret për të përcaktuar magnetizimin e vetë thërrmijes. Edhe pse kjo veti speciale shpjegohet vetëm në mekanikën kuantike relativiste të Dirakut, ajo luan nje rol shume të rëndësishëm edhe në mekaniken kuantike jo-relativiste, psh., vetia përcakton strukturën e atomit.
Hedy Burress
Hedy Burress (emri i vërtetë Heather Burress) lindur më 3 tetor 1973 në Edwardsville, Illinois dhe është një aktore amerikane. Pasi provoi fatin e saj në Universitetin e Millikin në Decatur të Ilinoisit, do të transferohej përsëri në Los Angeles të Kalifornisë më 1995. Deri më 1996, ajo luajti role të ndryshme në filma si edhe mori pjesë në spektakle të ndryshme. Gjithashtu ajo ka marrur pjesë edhe në sitcom-in e Boston Common, një emision ky direkt i NBC-së.
Michele Placido
thumb|250px
Biografia
Ishte i martuar me Simonetta Stefanelli, por në vitin 1994 u nda dhe ka tre fëmijë me të. Është babai i aktorës Violante Placido.
Debutimi i tij i parë ishte në vitin 1969. Ai u bë i njohur me rolin e komisarit Katani në filmin Oktapodi (it. La Piovra), i cili pati shumë sukses edhe në Shqipëri. Mikele Plaçido është ndër aktorët më të famshëm italianë i cili ka origjinë shqiptare. Ai u lind në qytezën Askoli Satriano në reajonin Apuli, në një familje të varfër, si fëmija i tetë i familjes.Pas shkollës fillore në një manastir ai mësoi në kolexh. Në ushtri u paraqit vullnetar me ç’rast shërbeu në policinë ushtarake.Pas kryerjes së Akademisë teatrore iu bashkangjit regjisorit Luka Rankoni, duke marrë pjesë edhe në Teatrin e Xhorxh Strelerit.Në atë Teatër aktronte në pjesët bashkëkohore dhe klasike. Ishte i martuar me aktoren Simoneta Stefaneli me të cilën i ka tre fëmijë.Ai studjonte dhe aktronte në Qendrën Eksperimentale të Kinematografisë në Romë.
Spini
Në të vërtetë, në teorite klasike nuk ka një analog te drejtëpërdrejtë te vetisë vetjake te grimces qe ne mekaniken kuantike merr emrin spin. Koncepti i kesaj vetije jo klasike te therrmijave elementare u propozua ne 1925 nga Ralph Kronig, George Uhlenbeck, dhe Samuel Goudsmit; duhet thene se emri kryesor qe lidhet me fenomenin e spinit ne fizike eshte Wolfgang Pauli.
Hedy Burress
Ajo është gjithashtu e njohur për punën e saj si dubluese lojrash vizuale. Konkretisht ajo është dubluesja në gjuhën angleze të personazhit Yuna (Juna) në Final Fantasy X dhe Final Fantasy X-2. Gjithashtu ajo ka dubluar personazhë të ndryshëm në lojën Kingdom Heart II.
Ajo do të merrte famë me filmin horror Valentine. Në fillim asaj do t'i propozohej roli i Dorothy Wheeler por më vonë regjizori Jami Blanks, vendosi se roli i Ruthi Walker do të ishte më i përshtatshëm për të. Filmi isht një sukses për të.
Fadil Musliu
Hoxhë Fadil MUSLIU i lindur ne Podujeve ne vitin 1970, ka te kryer medresën "Alaudin" ne Prishtine ndërsa studimet ka kryer ne universitetin islamik "Muhamed Ibn Saud" ne Rijad te Arabisë Saudite, tash vazhdon studimet posdiplomike ne universitetin "Xhinan" te Libanit drejtimi Shkencat e Kuranit dhe Tefsir.
Jeton dhe vepron ne Prishtinë.
Zekerija Bajrami
Dr. Zekerija Bajrami, u lind në vitin 1952 në fshatin Bojanë, rrethi i Shkupit. Mësimet fillestare (leximin e Kur’anit) i mori në vendlindje te hoxha i fshatit (i shquar dhe i përmendur në trevat tona) rahmetli h. Nevzat ef. Hasani. Ambicjet e tij nuk u ndërprenë me kaq, kështu që si i ri aty nga viti 1968, mësimet fetare i vazhdoi te hoxha i njohur dhe me renome të larte fetare h. Rafis ef. Hoxha. Më pas, gjegjësisht në vitin 1971 u regjistrua në medresenë “Alauddin” në Prishtinë. Në vitin 1975/76 regjistrohet në fakultetin “Usuluddin” pranë Univerzitetit “El-Az’har” në Kajro, të cilin e mbaroi me sukses. Studimet i mbaroi në afat të shkëlqyer saqë diplomoi në vitin 1979/80.
Nuk mjafton vetëm kaq. Rruga e tij e ndritshme vazhdoi, ashtu që në vitin 1984 pranë katerdës së fakultetit “Darul-Ulum” të univerzitetit të Kajros me sukses mbaroi magjistraturën.
Si student gjate muajit të Ramazanit nuk pushonte, por energjinë dhe potencialin fetar e harxhonte duke shërbyer si imam në disa fshatra. Në vitin 1978 gjatë muajit të Ramazanit nga ana e Bashkësisë Islame u caktua vaiz në xhaminë e “Isa Beut” Shkup. Më 1979-82 ligjëroi në xhaminë “Sulltan Murat”. Më 1983 në xhaminë “Mustafa Pashë”. Më 1984 kalon në “Jahja Pashë”, kurse që nga viti 1985 e deri më sot punon si imam, mualim dhe hatib i rregullt në xhaminë “Sulltan Murat”.
Në vitin 1986 u inkuadrua në medresenë “Isa Beu” Shkup si profesor me honorar. Pas tre viteve, iu mundësua që të zgjedhë mes medresesë dhe xhamisë. Zekerija ef. Bajrami zgjodhi këtë të dytën.
Nga medreseja u largua, por jo edhe nga mësimi i fëmijeve dhe të rinjve. Kështu aftësoi dhe para tij kryen hatmen e Kur’anit më se 1200 nxënës ku ca prej tyre kryen hifzin e Kur’anit, medresenë e disa të tjerë vazhduan drejtime të ndryshme. Këtë rrugë në mësimin e fëmijëve e vazhdon edhe sot duke mos u lodhur fare. Imami, ligjeruesi dhe profesori Dr. Zekerija ef. Bajrami entuziast i madh me plot seriozitet dhe me ndihmën e All-llahut të Madhërishëm arriti që t’i përfitojë zemrat e besimtarëve. Në ligjeratat e tij janë të pranishëm njerëz nga struktura të ndryshme: nxënës, studentë, intelektualë etj.
Lusin All-llahun e Madhërishëm që të na mëshirojë të gjithve neve dhe ligjeruesit tanë. AMIN!
Dr. Zekerija ef. Bajrami pos punës ligjeruese-predikuese nuk e harroi as penën. Është autor i librave në vijim:
“Agjërimi pse dhe si” “Vasijeti i muslimanit” “70 porosi të pejgamberit a.s.” “Pejgamberi a.s. shembëlltyre e të urtëve” si dhe përktheu librat:
“Le ta dijë rinia” dhe
“Fjala e bukur”
Bambi 2
Bambi 2 është një film i animuar amerikan, dhe një vazhdim të filmit e, Bambi. Filmi u shfaq për herë të parë në, dhe morri shqyrtime pozitive nga kritika të ndryshme. Bambi 2 është shkruar dhe drejtuar nga Brian Pimental dhe fitoi cmimin ASIFA si filmi më i mirë i animuar.
Demografia e Algjerisë
90 % e popullsisë është e vendosur në veri, në bregdet. Në jug jetojnë diku 1.5 milion banorë, shumica e tyre në Oaza të shkretëtirës. Popullata e përzier berbe dhe arabe janë kryesisht të fesë Islame (99%). Fetë tjera janë mbahen nga grupe shumë të vogla.
Baix Empordà
Baix Empordà është komarka (qark) në provincën Girona, në komunitetin e Katalonjës, Spanjë. Ky qark ka një popullsi prej 102566 banorë (2001), dhe një sipërfaqe prej 700.5 km2.
Lista e komunave
Albons, Begur, Bellcaire d'Empordà, La Bisbal d'Empordà, Calonge, Castell-Platja d'Aro, Colomers, Corçà, Cruïlles, Monells i Sant Sadurní de l'Heura, Foixà, Fontanilles, Forallac, Garrigoles, Gualta, Jafre, Mont-ras, Palafrugell, Palamós, Palau-sator, Pals, Parlavà, La Pera, Regencós, Rupià, Sant Feliu de Guíxols, Santa Cristina d'Aro, Serra de Daró, Tallada d'Empordà, Torrent, Torroella de Montgrí, Ullastret, Ullà, Ultramort, Vall-llobrega, Verges, Vilopriu
Mitologjia letoneze
Mitologjia letoneze është një set besimesh paganike të popullit letonez të rikonstrukturar nga evidenca e shkruar dhe materialet folklorike. Është mjaft e afërt me mitologjinë baltike. 250px|parapamje|Tokat e fiseve baltikë në shekullin XIII.
Historia
Ekzistojnë disa raporte të fiseve baltike, paraardhësit e letonezëve modern, dhe mitologjia e tyre deri te kryqëzatat veriore në shekullin e 13-të. Deri te kryqëzatat veriore, janë disa raporte lidhur me mitologjinë kokal duke përfshirë kronikat, raportet e udhëtimit, xhirimet e vizitave, raportet Jezuite dhe llogari të tjera të praktikave pagane. Këto raporte konsiderohen si burime sekondare nga hulumtuesit sepse që kur autorët nuk ishin letonezë, ata nuk flisnin dialektetet lokale dhe shpesh ishin të anshme. Këto materiale janë nganjëherë jo precize dhe përmbajnë defekte, trillime dhe shtrembërime që rrjedhin nga pikëpamja botërore kristiane. Varësisht nga kjo, ata shpesh mund të verifikohen duke përdorur informacione nga folklori. Shumica e materialeve folklorike janë mbledhur që nga mesi i shekullit të 19-të.
Në shekullin e 18-të dhe 19-të, u supozua se fiset baltike ishin të një kombi dhe kështu kanë të njëjtat hyjni. Autorët e hershëm provuan të rikonstrukturonin një perëndi letoneze duke përdorur të dhëna nga rajonet fqinje. Ky trend më vonë u adaptua nga romantikët kombëtar letonez. Pas heqjes së robërisë, një identitet i ri kombëtar ishte formuar dhe autorët kërkuan të provonin se kultura tradicionale baltike ishte aq thellë sa ato të kombeve të tjera. U shpresua se një epikë e madhe mund të konstruktohej duke përdorur copa të ruajtura në folklor. Po ashtu, ishte menduar se religjinet antike, të harruara gjatë 700 vjetësh pushtim, mund të rikonstruktohen. Gjithsesi burimet e folklorit ishin të pamjaftueshme për këtë detyrë. Disa përpjekje për të rikonstrukturuar perenditë që të jenë aq impresive sa në mitologjinë greke, të cilat udhëhoqen në zbulimin e disa hyjnive. Pas këtyre supozimeve që këto hyjni të popujve të tjerë baltik ka mundësi të jenë letoneze por ato humbën me kohën, shumë hyjni të reja u modeluan pas hyjnive greke dhe romake. Një shembull i këtij trendi ishte poema epike Lāčplēsis nga Andrejs Pumpurs, e cila flet për një perëndi të Letonisë dhe Prusisë. Thjesht, punimet e Juris Alunāns dhe poetit Miķelis Krogzemis flasin për tipare të perëndive me hyjni të shpikur.
Edhe pse hulumtimi në Letoni mund të rrifillonte vetëm në viteve e 1980-ta, vitet e 1970-ta panë një emergjencë të lëvizjes folklorike me anëtarët të cilët mund të përshkruhen si neopaganë. Këto grupe ishin panteistët, më pak uniformë, më pak dogmatikë, të intersuar në mbrojtjen e natyrës dhe trashëgimisë kulturore, dhe më të hapur për ndikimin e traditës nga kombet fqinje. Më vonë, lëvizjet margjinale kanë eksploruar në traditën lokale dhe religjionin dhe praktikat shpirëtrore të botës, si religjionet lindor. Për shembull, pylli Pokaini u shpall si faqe skarale antike nga një nga këto grupe në fund të viteve të 1990-ta, dhe ai tërheq mijëra vizitorë secilën sezonë. Dievturi, e cila filloi operimin në Letoni pak para restaurimit të pavarësisë në vitin 1990, është i vetmi religjion pagan i njohur zyrtarisht dhe ka rreth 600 ndjekës deri në vitin 2001.
Hyjnitë qiellore
Ekzistojnë rindërtime të ndryshme të hapësirës mitike letoneze, por shumica e hulumtuesve pajtohen në kuptimin e disa vetive lidhur me qiellin. Vetë qielli identifikohet si Debeskalns (i cili do të thotë “Mali i Qiellit”). Qielli po ashtu referohet si Mali i Pebbles, Mali i Argjendtë ose Mali i akullt, me disa mbiemra mbase që ju referohen yjeve ose borës. Po ashtu është sugjeruar se Dievs (Zotët) është po ashtu një simbol i qiellit sepse etimologjia e emrit të tij lidhet me qiellin. Dievs konsiderohet si perëndi supreme. Perëndi të tjera që lidhen me to përfshijnë zotin e diellit, Saule, i cili siguroi fertilitetin e tokës dhe ishte rojtar i të fatzinjëve, veçanërisht për barinjët e ri dhe jetimët. Rruga e tij e udhëheq atë rreth malit të qiellit në det, i cili nganjëherë interpretohet si përfaqësim simbolik i qiellit ose oqean kozmik. Deti dhe trupat e tjerë të ujit, përfshir lumenjtë, veçanërisht Duagava, duket të shënojnë kufinjtë në mes të botës së gjallë dhe të vdekur. Në letonisht, fjala për “botën” është e nxjerrë nga fjala “dielli” dhe referohen si “ky dielli” dhe “ai diell”. Kështu shihet se Saule është afër konceptit të vdekjes. Ajo me sa duket mban shpirtërat e vdekur rreth detit në botën e të vdekurve. Lëvizja e saj e përditshme mund të lidhet kështu me rrethin e jetës së njeriut me rilindjen e përditshme të saj.
Në rrugën e diellit, në ose nga uji, shpesh në ishuj ose në shkëmbinj në mes të detrave, është Austras koks (pema e agimit) mendohet të përfaqësojë pemën e botës ose axis mundi, e përshkruar zakonisht si një pemë, por po ashtu mund të jetë ndonjë trung tjetër ose edhe objekt. Askush nuk e ka parë ndonjëherë pemën. Ende mendohet se homologu i tij natyror mund të jetë Ylli Polar ose Rruga e Qumështit. Po ashtu është propozuar se mund të jetë simboli i vitit. Pema lidhet me martesën qiellore mitike në të cilën dielli ose vajza e tij është gjykuar nga Dieva deli (djemtë e zotit), Auseklis (Venera) ose Perkons (Bubullima).
Po ashtu, në letonisht fjala për vajzën (meita) po ashtu qëndron për virgjëreshë, nuk është e sigurt se cila sakëtsisht po martohet. Gjithsesi kjo nuk ndikon në atë se si ngjarjet mitologjike përhapen. Perëndia mashkullore spiun në perënditë diellore në pemën e botës, përgatitin një banjo për të, e vënë në lojë dhe kështu me radhë. Eventualisht ajo rrëmbehet dhe martohet (është sugjeruar se burri i Saules është zoti hëën Meness). Kjo zemëron Perkonsin, i cili lufton pemën e botës, kështu që Saule duke qarë duhet të kapë grimcat e tij për tri vjet dhe pastaj t’i ribashkojë ato, duke përfunduar me një majë në vitin e katër.
Sheh Muhamed ibën Salih el Uthejmin
parapamje|Sheh Uthejmin më Ibën Salehin Ebu Abdullah Muhamed ibn Salih ibn Muhamed ibn Sulejman ibn Abdurrahman El Uthejmini El Uehijbi Et Temimi (Arabisht: أبو عَبد الله مُحَمّد بن صَالِح بن مُحَمَّد بن سُلَيْمَان بن عبد الرَّحْمن العُثَيْمِين الوهيبي التميمي) (9 mars 1929 - 11 janar 2001), gjithashtu i njohur si Ibn Uthejmini, ishte një nga dijetarët saudit më të shquar mysliman të gjysmës së dytë të shekullit 20. Ibn Uthejmini në moshë të re mësoi Kur`anin përmendësh. Ai ka studiuar me një numër të madh dijetarësh të famshëm, prej tyre: Shejh Abdul‐Rrahman es‐Sa’di, Shejh Muhammed esh-Shenkiti dhe Shejkh Abdul‐Aziz ibn Baz. Gjatë karrieres së tij ai u bë i njohur në botë për njohuritë e tij të lartë në fikh (jurisprudencë), gjatë së cilës ai publikoi mbi pesëdhjetë libra mbi këtë temë. Ibn Uthejmini i përket shkollë juridike Hanbelite.
Biografia
Ibn Uthejmini lindur më 27 Ramazan 1347 hixhri (9 mars 1929), në qytezën e Unejzes, Rajoni Kasim, Arabia Saudite, në një familje të shquar fetare nga fisi Beni Tamim, fis ky me prejardhje nga fisi i Kurejshëve.
Ai mësoi Kuranin Fisnik tek gjyshi i tij nga nëna Abdurrahman ibn Sulejman Ed Damig – Allahu e mëshiroftë – shkrim e lexim dhe aritmetikë. Derisa u fut në njërën prej shkollave fetare, në të cilën mësoi përmendësh Kuranin që në moshë të vogël, dhe bashkë me të edhe disa përmbledhje tekstesh në shkenca të ndryshme si fikhu dhe hadithi.
Shejh Abdurrahman ibn Nasir es Sa’di – Allahu e mëshiroftë – konsiderohet si shejhu i tij i parë, prej të cilit është ndikuar më shumë, për metodën që ndiqte, për mësimdhënien, pasimin e argumentit etj.
Ka studiuar rregullat e trashëgimisë tek Shejh Abdurrahman ibnu Ali ibnu Audan – Allahu e mëshiroftë – kur ky i fundit ishte gjykatës në Unejze.
Po ashtu ka studiuar degët e ndryshme të gjuhës si retorikën dhe gramatikën me Shejhun e nderuar Abdurrezak Afifi – Allahu e mëshiroftë.
Pas hapjes së institutit të shkencave në Rijad, disa prej vëllezërve të tij i sugjeruan të shkonte atje për të studiuar, prandaj ai kërkoi mendimin e Shejhut të vet Abdurrahman Es Sa’di, e pasi ai e nxiti për këtë, shkoi dhe filloi studimet në atë institut në vitin 1372 h ku studioi plot dy vjet.
Në këtë institut ai përfitoi prej dijetarëve që ishin në stafin mësimdhënës në atë kohë, si Shejhu i madh Muhamed Emin Esh Shënkiti, Shejh Abdulaziz ibnu Nasir ibn Rreshid dhe Shejh Abdurrahman El Efrijki – Allahu i mëshiroftë të gjithë.
Më pas u lidh me Shejh Abdulaziz ibn Abdullah ibn Baz – Allahu e mëshiroftë – të cilit i lexoi Sahih Buhariun dhe disa prej broshurave të Shejhul Islamit Ibn Tejmijes, e gjithashtu përfitoi prej tij në shkencën e hadithit, në studimin e çështjeve të dijetarëve të fikhut dhe në krahasimin e mendimeve të tyre. Prandaj Shejhu i nderuar Abdulaziz ibnu Abdullah ibn Baz – Allahu e mëshiroftë – konsiderohet shejhu i tij i dytë në përfitimin prej tij.
Pasi përfundoi studimet në institutin e shkencave, ai vazhdoi studimet me korrespondencë dhe u diplomua nga Universiteti Islamik Imam Muhamed Ibn Saud në Riad.
Aktivitetet dhe punët
v Filloi mësimdhënien që prej vitit 1370 h në “Xhaminë e madhe” të Unejzes, në kohën e Shejhut të vet Abdurrahman Es Sa’dit dhe pasi mbaroi institutin e shkencave në Rijad u ngarkua si mësues në institutin e shkencave në Unejze, në vitin 1374 h.
v Në vitin 1376 h vdiq Shejhu i tij i nderuar Abdurrahman Es Sa’di – Allahu e mëshiroftë – dhe Shejhut iu ngarkua detyra e imamit në “Xhaminë e madhe” të Unejzes, predikimi (hutbeja) i ditës së xhuma dhe mësimdhënia në “Bibliotekën Kombëtare” të Unejzes e cila ishte nën varësinë e Xhamisë dhe e kishte themeluar atë Shejhu i vet në vitin 1359 h.
v Më pas nxënësit e tij u shtuan shumë, aq sa biblioteka nuk u mjaftonte, prandaj e zhvendosi mësimin në “Xhaminë e madhe” ku u mblodhën rreth tij studentë të shumtë që vinin nga zona të ndryshme brenda Saudisë dhe nga jashtë saj, derisa arritën në qindra. Ata merrnin mësime të rregullta, jo vetëm dëgjim. Kështu vazhdoi duke qenë mësues, imam dhe hatib në xhaminë e tij derisa vdiq, Allahu e mëshiroftë.
v Vazhdoi të ishte mësues në institutin e shkencave në Unejze deri në vitin 1398 h, ku mori pjesë në fund të kësaj periudhe në komisionin e përpilimit të metodave të instituteve të universitetit islamik “Imam Muhamed ibnu Suud” ku edhe shkroi disa prej programeve shkollore.
v Pastaj vazhdoi pa ndërprerë të ishte profesor në njërën prej degëve të universitetit islamik “Imam Muhamed ibnu Suud” në Kasim, për degën e Sheriatit që prej vitit 1398 h derisa vdiq.