cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valët elektromagnetike te pakufizuara
VALËT ELEKTROMAGNETIKE TË PAKUFIZUARA
Skeda:Figura.2a.png,Skeda:Figura.2b.jpg
Referimet
--Bujare Zhubi (diskutimet) 13 qershor 2012 17:49 (CEST) --Bujare Zhubi (diskutimet)
Wolhusen
është një komunë në kantonin Luzern të Zvicrës.
Lirimi i Samsung Experience
Klikoni seksionin "Lirimi" për të parë lirimin e Samsung Experience.
= Lirimi =
Samsung Experience 8.0 u përditësua në pajisjet Samsung Galaxy S7 dhe S7 Edge.
Samsung Experience 8.5 u parainstalua në pajisjen Samsung Galaxy Note 8.
Samsung Experience 8.6 u parainstalua në një pajisje Samsung Galaxy C të lëshuar në tetor 2017.
Samsung Experience 9.0 u parainstalua në pajisjet Samsung Galaxy S9 dhe S9+.
Samsung Experience 9.1 u përditësua në disa pajisje Samsung edhe Samsung Experience 9.2.
Samsung Experience 9.5 u parainstalua në pajisjen Samsung Galaxy Note 9.
Samsung Experience 10.0 u përditësua në pajisjet Samsung Galaxy S9 dhe S9+.
Microsoft Office 2007
Kritikimi per Shiritin ne Krye
Edhe pse shiriti i panelit mund te fshehet, revista PC World ka shkrojtur se ky shirit i ri ze shume vend ne siperfaqen e punimit te Office, vecanerisht ne perdoruesit e NoteBook-ve. Te tjere e kane quajtur ate ikona te medha shperqendruese. Si rezultat, perdoruesit qe ishin mesuar me menyren e vjeter do te ndiejne zhgenjim me te riun vecanerisht ne ai shirit. PC World deklaroi se duke kaluar ne Office 2007 paraqet rreziqe per te dhena te caktuara si per shembull makrot, projektet dhe mesazhet e postes elektronike. Shiriti nuk mund te levizet nga kreu ne faqet e tjera te ekranit si panelet e tjera te levizshme keshtu qe NoteBook-et me ekrane te vegjel tregojne vetem nje pjese horizontale te vogel te dokumentit dhe nje pjese te madhe te humbur  nga ky shirit dhe nga anet.
Temat dhe stilet e shpejta
Microsoft Office 2007 perqendrohet me shume ne temat e dokumentit dhe stilet e shpejta. Temat e dokumentit percaktojne ngjyrat, shkrimet, dhe efektet grafike per nje document. Pothuajse cdo gje gje mund te shtohet ne document do te jete e pershtatur me dokumentin e pergjithshem duke krijuar keshtu nje teme te qendrueshme per dokumentin. Tema e re e Microsoft Office 2007 me format (.thmx) eshte e ndare midis Word, Excel, PowerPoint dhe mesazhet e postes elektronike te Outlook. Tema te ngjashme me keto jane te disponueshme per te dhenat ne Access dhe Project ose forma ne Visio. Stilet e shpejta jane nje galeri me nje game aktuale te stileve te bazuara ne nje teme te caktuar. Jane stile te shpejta per tekstin, tabelat, grafiket, smart artet, wordartet dhe te tjera me shume. Vendosja e tyre vjen nga e thjesht/e zbardhur ne grafike/e erret.
Butoni “Office 2007”
Butoni Office 2007 eshte I gjendur ne pjesen e majte siper te dritares, zevendeson menu-ne e dokumentave dhe ofron njohje ne funksionet e perbashketa ne te gjitha aplikacionet e Office duke perfshire keti hapjen, ruajtjen e dokumentit, printimin dhe ndarjen e nje dokumenti. Ajo gjithashtu mund te mbylle kete program. Perdoruesit mund te perdorin tema me ngjyra per siperfaqen e saj
Tabelat Kontekstuale
Disa tabela te quajtura “Tabelat Kontekstuale” dalin vetem kur disa lloje objektesh jane te zgjedhura(te selektuara). Keto tabela kontekstuale vene ne dukje vetem disa funksione specikfike te objektit te cilit eshte zgjedhur(selektuar). Per shembull kur zgjedhim nje picture ajo menjehere nxjerr nje dritare ne te cilen jane te perfshira opsionet e pikturave. Keto tabela kontekstuale mbeten te fshehura per sa kohe nuk eshte selektuar asnje object I pranueshem per kete funksion. Gjithashtu keto tabela iu vine ne ndihme te gjithe atyre perdoruesve te cilet nuk dine ta perdorin mire kete program ose jane te bezdisur nga Shiriti I Panelit ne krye, dhe keta perdorues sa here qe selektojne nje object te tille ju del menjehere kjo tabele.
Mini Tabela e Punes
Kjo mini tabele eshte nje tip I kontkstit te menuse I cili shfaqet automatikisht pasi nje tekst eshte I zgjedhur(kjo eshte nje opsion qe mund te hiqet). Qellimi I kesaj mini tabele eshte qe te siguroje nje akses te lehte ne komandat e formatimit te tekstit(komandat te cilat ndryshojne menyren e shkrimit) pa pasur nevoje qe te shtypesh butonin e djathte te mousit per te nxjerre kete opsion e cila ishte e nevojshme ne versionet e kaluara. Edhe pse kjo mini tabele shfaqet automatikisht ajo eshte gjysme transparente derisa ti shperngul shigjeten e mousit atje.
PDF
Fillimisht, Microsoft premtoi qe te suportonte eksportimin e dokumenteve ne Portable Document Format (PDF) ne Office 2007. Megjithate per shkak te kundershtimeve ligjore nga autoritete e kompanise Adobe, Office 2007 nuk e ka ofruar kete suportim te eksprotimit te dokumenteve per gjithsesi ajo mund te merret jashte kesaj pakete duke e shkarkuar ate pa para. Service Pack 2 I lejon perdoruesit qe te eksportojne …… ne PDF.
Panayiotis Demetriou
Panayiotis Demetriou ( lindur më 6 maj 1939 në Strongylo ), deputet në Parlamentin e Bashkimit Evropian, pokitikan qipriot nga Qiproja.
Panayiotisi i takon partisë qiprote Dimokratikos Synagermos (DISY). Nga viti 1957 deri më 1959 mori mësime në Akademinë Pedagogjike Qipriote dhe nga 1965 deri më 196 mori mësime për srudimin e drejtësis (Barrister-at-Law). Nga viti 1970 filloj të punojë si avokat. Është shpërbylyer me emërtimin Kalors Legjionit të Nderit të Republikës Franceze.
Qinam-Radovickë
Qinam-Radovicka është një fshat në komunën Çlirim në rrethin e Kolonjës të Shqipërisë.
Pinguini
Lloji më i madh i specieve që jetojnë është pinguini Perandori (Aptenodytes forsteri) : të rriturit janë mesatarisht rreth 1,1 m të gjatë dhe peshojnë 35 kg ose më shumë. Lloji më i vogël i pinguinëve është Little Blue Penguin (Eudyptula minor), i njohur gjithashtu si pinguin zanash, i cili është rreth 40 cm i gjatë dhe peshon 1 kg. Midis pinguinëve ekzistues, më shumë pinguinë banojnë në rajonet e ftohta, ndërsa më pak janë gjetur në përgjithësi në vende me klime të butë madje edhe në klimat tropikale (shihet gjithashtu në Rregulla Bergmann's). Disa lloje prehistorike arrijnë madhësi të mëdha, duke u bërë të gjatë apo të rëndë si një i rritur i njeriut (shih më poshtë për më shumë). Këta nuk ishin të kufizuar në rajonin e Antarktidës, por në të kundërt, rajonet “subantarctic” (pas arktikut) zotërojnë diversitet të lartë, dhe të paktën një pinguin gjigant ndodhet në një rajon jo me larg se 2.000 km në jug të ekuatorit 35 mya, në një klimë më te ngrohtë se ç’është sot.
Etimologjia
Pinguin mund të vije nga pinguis latinisht, "yndyra". Kjo mbështetet nga fakti që fjalët përkatëse në shume gjuhë të tjera (p.sh., pingouin frëngjisht, Pinguin gjermanisht) kanë -i në vend të -e si zanore të parë. Lind pyetja çfarë mund të jetë një Pinguin Mbret, por sigurisht është një anëtar i Spheniscidae që paraqitet në një hartë të 1599 në ngushticën e Magelanit me titullin "Pinguyn". Përmbajtjet e hartës janë të etiketuara në latinisht, të tilla si Fretum Magellanicum ("ngushtica e Magelanit"). Përveç kësaj, ka fakte të bollshme se termi latin anser magellanicus ("Goose e Magellan" ose "Magellanic Goose") ishte i zakonshëm për pinguinët në literaturën shkollore të asaj kohë. Si një shënim në anë, fjala franceze pingouin në fakt përkthehet si AUK në anglisht, se pinguinët quheshin manchot në frëngjisht.
Fjala pinguin është menduar nga disa si e nxjerre nga fjala e gjuhës së Uellsit pen (kokë) dhe gwyn (e bardhë), aplikuar në AUK i Madh, i cili kishte njolla të bardha para syve të tij (edhe pse koka e tij ishte e zeze), ose nga ishulli Newfoundland si Pengwyn, për shkak të një pjesë të madhe të bardhë (në rastin e fundit, emri mund të ketë ardhur nga Breton). Kjo teori e çuditshme është shumë e papëlqyer, sepse në fakt pinguinët nuk kanë koka të bardha, dhe nuk ka shembuj të tjerë nga një fjalë e Uellsit që të bëhet bazë e fjalëve në të gjithë gjuhët e Evropës. Gjuha e Uellsit nuk është folur madje edhe në Angli, prandaj është lënë e vetme jashtë Evropës. Për më tepër pinguinët nuk kanë asnjë lidhje të veçantë me gjuhën e Uellsit që mund të çojë në një fjalë të huaj të marrë nga gjuha e Uellsit. Një -i e Uellsit është shpesh tingull i zhvendosur në -e ne gjuhën angleze.
Një tjetër teori thekson se fjala është një ndërthurje e "pen-wing", në lidhje me të dy krahët rudimentare te të dyjave Auks I Madh dhe pinguinët, por nuk ka prova për të mbështetur këtë.
Evolucioni
Historia e evolucionit e pinguinëve është e hulumtuar dhe përfaqëson një vitrinë të biografisë evolucionare ; edhe sikur kockat e pinguinëve të ndonjë specieje të ndryshojnë shumë në madhësi dhe disa mostra të mira janë të njohura, taksonomia alfa e shumë formave prehistorike ende lë shumë për të dëshiruar. Disa artikuj te farës rreth parahistorisë të pinguinëve janë botuar që nga viti 2005, evoluimi i përgjithshëm i jetesës mund të konsiderohet i zgjidhur deri tani.
Pinguinët basal që kanë jetuar në kohën e ngjarjes të zhdukjes Kretak-terciar diku në zonën e përgjithshme tek Zelanda e Re (në jug) dhe ne Byrd Land, në Antarktide. Për shkak të pllakave tektonike, këto zona ishin në atë kohë më pak se 1.500 kilometra në krahasim me vendin e 4.000 kilometrave të sotme. Paraardhësit më të fundit të zakonshëm të pinguinëve dhe motrës së tyre clade mund të jenë diktuar afërsisht në kufijtë e Campanian-Maastrichtian, rreth 70-68 Mya. Ajo që mund të thuhet me siguri që është e mundur në mungesë të dëshmive të drejtpërdrejta (d.m.th., fosileve) është se deri në fund të kretakut, prejardhja e pinguinëve duhet të ketë qenë veçanërisht duke evoluar, ndonëse shumë më pak morfologjikisht, është mjaft e mundshme që ata nuk kanë qenë krejtësisht jofluturues ende në atë kohë, si zogjtë jofluturues që kanë përgjithësisht elasticitet të ulët në ndarjen në trophic webs që pason fazën fillestare të zhdukjes të masës për shkak të aftësive të tyre nën mesatare te shpërndarjes.
Fosilet bazale
Fosili më i vjetër i njohur i llojit te pinguinëve është Waimanu manneringi, i cili ka jetuar në epokën e hershme te Paleocenes ne Zelandën e Re, ose rreth 62 mya. Edhe pse ato nuk ishin përshtatur aq mire për jetën ujore si pinguinët moderne, Waimanu ishin përgjithësisht si zogj te krisur por tashmë jofluturues, me krahë të shkurtër përshtatur për t'u zhytur thellë. Ata notonin në sipërfaqe kryesisht duke përdorur këmbët e tyre, por krahët ishin- në krahasim me shumicën e shpendëve qe zhyten, jetojnë ose vdesin – gati duke u përshtatur tashme për bartje nënujore.
Perudyptes nga Peruja veriore u datuan në 42 Mya. Një fosil i papërmendur nga Argjentina dëshmon se nga Bartonian (Middle Eocene), rreth 39-38 Mya, pinguini primitiv ishte përhapur në Amerikën e Jugut dhe ishin në procesin e zgjerimit në ujërat e Atlantikut.
Pinguinët dhe njerëzit
Pinguinët duket se nuk kanë frikë të veçantë nga njerëzit, dhe iu janë afruar grupeve të eksplorimit pa hezitim. Kjo është ndoshta për shkak se pinguinët nuk kanë grabitqarë toke në Antarktidë ose ishujt e afërt në det të hapur. Në vend të kësaj, pinguinët janë në rrezik në det nga grabitqarët si vulë leopardi. Në mënyrë tipike, pinguinë nuk afrohen më afër se rreth 3 metra dhe qe në ketë pikë ata bëhen nervoze. Kjo është gjithashtu distanca që turistëve ne Antarktide iu është thënë të mbajnë nga pinguinët (turistët nuk duhet t'i afrohen më afër se 3 metra, por nuk pritet të tërhiqen nëse pinguinët afrohen).
Abdurrahman Nokshiqi
Abdurrahman Nokshiqi i njohur edhe si Abi Nokshiqi, lindi në vitin 1941 në Pejë dhe vdiq në vitin 2000 në Prishtinë, ishte vallzues i baletit dhe koreograf. Ligjëroi në Fakutetin e Artit Dramatik të Universitetit të Prishtinës.
Veprat
Abi Nokshiqi ka bërë koreografinë e këtyre pjesëve teatrale:
Sebastokratori
Sebastokratori (greqisht: Σεβαστοκράτωρ, romanizuar: Sevastokrátor, lit. "Sundimtar i Nderuar") është një titull krijuar nga Aleksi I Komneni si një kombinim i titulljve autokrator dhe sebastos.
Sebastokratori i parë ishte Isaku vëllai i Aleksit. Ky ishte në thelb një titull i pakuptimtë, i cili nënkuptonte vetëm një marrëdhënie të ngushtë me perandorin, por renditet menjëherë pas despotit. Forma femërore ishte sebastokratorisa.
ITouch
Çfarë është paisja iTouch?
Flamuri i Shën Pierre dhe Miquelon
thumb|right|300px|Flamuri i shn Pierre dhe Miquelon
ITouch
Ipod touch është një pajisje e dorës e cila punon në bazë te prekjes ne pozicione te cakuara,duke perfshi media player, internetin wi-fi ,i cili luan rolin e nje asisteni personal digjital. Eshte i zhvilluar ,prodhuar dhe i shitur nga Apple inc. Iphodi eshte lancuar ne treg ne shtator te vitit 2007.Gjenerata e dyte u vu ne dispozicion ne shtator te 2008.
Funksionet
IPod Touch është përdorur shpesh për hyrjen  në internet përmes një lidhje Wi-Fi, duke dëgjuar muzikë  dhe shikuar video (këto ruhet në memorie dhe shkarkohet nga faqet e internetit të tilla si YouTube). iTouch i ka shumicën e karakteristika si iPhone.
Aplikimet IPod Touch është i ngarkuar me shumë programe, duke përfshirë: shfletuesin e internetit, muzikat, videot, hartat, të motit, orat botërore dhe lojrat. Më shumë se 15.000 aplikacione shtesë - të lirë mund të shkarkohet nga faqja e internetit  Apple apo bartur nga një kompjuter përmes  iTunes.
Përparsitë e përdorimit të një iPod Touch
Kantoni Behren-lès-Forbach
Kantoni Behren-lès-Forbach (frëngjisht: Canton de Behren-lès-Forbach) është një kanton në departamentin Moselle, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Behren-lès-Forbach. Ka sipërfaqe 86.82km2 dhe popullsi 28548 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Behren-lès-Forbach aktualisht përbëhet nga 13 komuna.
Vdekje në Venecia
parapamje|Karikaturë e djaloshit joshës. Vdekje në Venecia (gjermanisht: Der Tod in Venedig) është një novelë gjermane e vitit 1912, nga autori Tomas Man. Ndoshta vepra më e njohur e autorit, është realizuar edhe në version filmi nga Lukino Viskonti në 1971.
Historia
Vdekje në Venecia na flet për një kërkim shkatërrimtar për dashurinë dhe bukurinë mes shkëlqimit degjenerues. Gustav von Aschenbach, një shkrimtar i suksesshëm por i vetmuar, udhëton për te Mbretëresha e Adriatikut në kërkim të një plotësimi shpirtëror iluziv që kthehet në një katastrofë erotike. Joshur nga një djalosh i bukur polak, ai gjen veten i mbërthyer nga ky qytet hipnotik me sensualitet të pjekur nga dielli dhe një  erë kalbëzimi fizik, ndërsa ai rrënohet nga një epidemi sekrete.
Studime filologjike për letërsinë romantike arbëreshe
Studime filologjike për letërsinë romantike arbëreshe Gjinia: Gjuhësi, letërsi. Autori: Matteo Mandalá. Shqipëroi: Gëzim Gurga. Shtëpia botuese: "Naimi". Viti i botimit 2012. Faqet e librit 376. ISBN 978-9928-109-42-2
Varronis De re rustica
Traktate mbi ekonomin fshatare (De re rustica)
Në dialogjet e prezentuara në këtë vepër që zhvillohen në Epir, autori jepë të dhëna mbi zhvillimin ekonomik të këtij rajoni i cilile ishte relativisht zhvillim i lartë. Pjesët më interesante të kësaj vepre për lexuesin shqiptar janë:
Triengen
është një komunë në kantonin Luzern të Zvicrës.
Flamuri i Turks dhe Kaikos
thumb|250px|right|Flamuri i Turks dhe Kaikos
Flamuri i Turks dhe Kaikos është i ngjashëm me flamujt e varësive dhe kolonive të tjera Britanike për shkak se ka Flamurin e Unionit në qoshin e majtë të sipërm dhe stemën e vet në të djathtë.
Kulla e pjerrët e Pizës
43.72306°N, 10.39642°W
Kulla e pjerrët e Pizës ose thjesht Kulla e Pizës është kambanorja e Katedrales së Pizës. Ajo është vendosur mbrapa Katedrales së Pizës dhe është ndërtesa e trete më e vjetër në sheshin e Katedrales së Pizës.
Edhe pse kishte si qellim te ishte një kulle e drejte, Kulla e Pizes filloi dalëngadalë te anonte. Si fillim ajo kishte një prirje te anonte drejt juglindjes menjehere pas përfundimit te ndërtimit te saj ne 1173 me një baze te dobët mbi një toke jo te forte, gjë qe u be shkak qe kulla te anohej. Ne ditët e sotme kulla anon drejt jugperëndimit.
Lartësia e kullës është 55,86 m nga toka ne anën me te ulet dhe 56,70 m ne anën me te larte. Gjerësia e murit ne baze është 4,09 m dhe në krye 2,48 m. Pesha e saj është vlerësuar 16 000 ton. Kulla ka 294 ose 296 hapa, kati I shtate ka 2 hapa me pak ne veri. Para se te niste puna për restaurimin e kullës, e kryer midis 1990 deri ne 2001, kulla kishte një pjerrësi prej 5,5 grade, kurse pas përfundimit te punës ajo qëndron ne një pjerrësi prej 3,99 grade. Kjo do te thotë qe maja e kullës qëndron 3,9 m me lart se vendi ku ajo duhej te ishte nëse do te ishte kulle vertikalisht perfektë.
parapamje|200px|Kulla e pjerrët e Pizës
Ndërtimi
Kulla e Pjerrët e Pizes ishte një pune arti, e performuar ne tre faza te ndërtimit te saj ne një periudhe mbi 177 vjet. Ndërtimi i katit te pare te kambanores me mermer te bardhe filloi ne datën 9 gusht 1173, një periudhe suksesesh ushtarake dhe prosperiteti. Kati I pare ka një hark te artikuluar nga shtyllat qe përdoreshin ne kryeqytetet klasike korintike.
Kulla filloi te fundoset pasi ndërtimi kishte bere progres deri ne katin e trete ne 1178. Kjo ishte si shkak i një themeli 3 metersh i vendosur ne një taban te dobët dhe te përqendrueshëm dhe i një dizajni me te meta qe ne fillim te tij. Me pas, ndërtimi u ndal për gati një shekull sepse pizianet ishin vazhdimisht te angazhuar neper luftëra me Gjenoven, Lukan dhe Firencen. Kjo i lejoi tabanit kohe për t’u zgjidhur. Ne te kundërt kulla me siguri qe do te ishte përmbysur. Ne 1198, orët u instaluan përkohësisht ne katin e trete te nderteses se papërfunduar.
Ne vitin 1272 rifilloi ndërtimi i kullës nga Xhovani di Simone, arkitekti i Kamposantos.
Ne një përpjekje për te kompensuar animin e kullës, inxhinieret i ndërtuan katet e mësipërme me mure qe ishin ne një ane me te gjate se ne anën tjetër. Kjo e beri kullën te niste te anohej ne drejtimin tjetër. Si pasoje e kësaj, aktualisht kulla është aktualisht me kurbe. Ndërtimi u ndalua serisht ne 1284 sepse pizianet u munden nga gjenovezet ne Betejën e Melorias.
Shelcan
Shelcan është një fshat në Komunën Shushicë në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë. E njohur për Kishën e Shën Kollit.
Kulla e pjerrët e Pizës
Ndërtimi
Pas një faze te riforcimit strukturor (1990-2001) kulla po kalon aktualisht ne restaurimin gradual sipërfaqësor, me qellim qe te rregullohet çdo dëmtim i dukshëm, kryesisht korrozion dhe nxirje. Keto janë veçanërisht te forta për shkak te moshës se kullës dhe ekspozimit te saj ndaj shiut dhe erës.
Vija kohore
Ne 5 janar 1172, Donna Berta di Bernardo, një e ve dhe banuese ne shtepine e Opera di Santa Maria, la trashëgimi “sessanta soldi” ose gjashtëdhjetë monedhat për Opera Campanalis petrarum Sancte Marie. Keto para duhet te përdoreshin me qellim qe te bliheshin disa gurë te cilët ende formojnë bazën e kullës se kembanes sot.
Zëmra e nënës
Përmbajtja e filmit
Një grua plakë (Tinka Kurti) jeton vetëm. Fëmijët e saj kane ndërtuar jetët e tyre dhe vine e vizitojnë rrallë. Lidhjet me miqtë kane vdekur. Të vetmin shok ka nipin e saj. Në këtë vetmi ajo ka ndërtuar një jetë të veçantë. Përfytyron nipërit, mbesat etj dhe përpiqet t`i gjallërojë duke ndërtuar kuklla për seicilin prej tyre. I vendos në divan rreth dhomës dhe bisedon çdo ditë me ta. Por ajo nuk është e çmendur. Vjen një çast dhe të gjithë grumbullohen rreth saj për t`i trashëguar pasurinë. Ajo ia beson nipit Erionit testamentin për këtë “pasuri”. Nuk ka se ç`tu japë veç shpirtit dhe kukllat e saj. Trashëgimtarët duke kërkuar pasurinë shqyejnë njëri tjetrin.
Kulla e pjerrët e Pizës
Vija kohore
Ne 9 gusht 1173 u vunë themelet e kullës.
Zëmra e nënës
Përmbajtja e filmit
Filmi simbolizon Shqipërinë e braktisur dhe të shkatërruar nga e cila s`ka seç të marrë askush nga bijtë e saj që e kanë braktisur.
Kulla e pjerrët e Pizës
Vija kohore
Gati kater shekuj me vone Xhorxho Vasari shkroi : “Gulielmo, duke u bazuar mbi atë çka thuhet, ne vitin 1174, bashke me Bonanon si skulptor, vuri themelet e kullës se kembanes se katedrales ne Piza.
Nje tjetër ndërtues i mundshëm është Xherardo di Xherardo. Emri i tij paraqitet si një dëshmitar i trashegimise se mësipërme te Berta di Bernardo si “Mjeshter Xherardo”, dhe si një punëtor emri i te cilit ishte Xherardo.
Nje tjetër ndërtues me i mundshëm është Diotislavi, si pasoje e periudhës se ndërtimit dhe ngjashmërisë se structures se kullës me atë te ndërtesave te tjera ne Piza. Por ai zakonisht i nënshkruante veprat e tij dhe nuk ka asnjë nënshkrim te tijin ne kullën e kembanes.
Xhovani di Simone u përfshi shume ne punën e përfundimit te kullës, nen drejtimin e Xhovani Pizano, i cili net e njejten kohe ishte edhe arkitekti i Opera di Santa Maria Maggiore. Mund te jete i njëjti Xhovani Pizano i cili përfundoi ndërtimin e kambanores.
Xhorxho Vasari tregon se Tomazo di Andrea Pizano ishte dizajnuesi i kambanores midis viteve 1360 dhe 1370.
Ne 27 dhjetor 1233 punëtori Benenato, djali i Xherardo Botici, mbikëqyri vazhdimin e ndërtimit te kambanores.
Ne 23 shkurt 1260 Guido Speciale, biri i Xhovanit, një punëtor ne Katedralen Santa Maria Maggiore, u zgjodh për te mbikëqyrur ndërtimin e Kullës se Pizes.
Ne 12 prill 1264 arkitekt Xhovani di Simone dhe 23 punëtoret shkuan ne malet afër Pizes për te shkurtuar mermer. Gurët e prere iu dhanë Rainaldo Speciales, punëtor ne San Francesko.
Arkitekti
Ka pasur shume debate për sa i përket identitetit te vërtete te arkitektit te Kullës se Pjerrët te Pizes. Për shume vjet, dizajnimi iu atribuua Gulielmos dhe Bonano Pizanos, një artist i mirënjohur vendas ne shekullin e 12-te ne Piza, i famshëm për hedhjen e tij ne Bronz, kryesisht ne Piza Duomo. Bonano Pizano la Pizen ne vitin 1185 duke u nisur për ne Monreale, Sicili, vetëm për t’u kthyer dhe për te vdekur ne vendlindjen e tij. Nje pjese e derdhur me emrin e tij u zbulua ne bazën e kullës ne 1820, por kjo mund te jete e lidhur me derën e bronzte ne fasadën e katedrales, e cila u shkatërrua ne 1595. Megjithatë studimet e fundit duket sikur tregojnë Diotislavin si arkitektin origjinal për pasoje te kohës se ndërtimit dhe ngjashmërisë se kullës me veprat e tjera te Diotislavit, shume te dukshme Kulla e San Nikolas dhe Vendi i Pagezimit ne Piza. Sidoqoftë, ai zakonisht i firmoste punët e tij dhe nuk ka asnjë shënim ne kulle qe te çoje ne studime te mëtejshme për këtë hipoteze.
Rakip Zeneli
Rakip Zeneli u lind më 14 janar 1935 në Peqin. Më 1938 vjen familjarisht në Tiranë, ku kryen më vonë edhe arsimin 7-vjeçar. Menjëherë pas shkollës punon mekanik në parkun e autobusëve, ku qëndron deri në vitin 1954. Atë vit shkon ushtar dhe kryen kursin për shofer dhe më vonë deri në përfundim të ushtrisë shërben si shofer edhe instruktor. Në 1957 lirohet nga ushtria dhe fillon punë shofer me autobusët urbanë. Më 1959 fillon punë pranë Kinostudios, si shofer me grupet e ndryshme të xhirimit të filmit dokumentar dhe kronikal. Në vitin 1962 fillon Liceun Artistik për art dramatik, më vonë mbaron edhe ILA dega e Kulturës me korrespondencë. Në vitin 1967 fillon detyrën e re si asistent operator. Në 1969 kalon operator i klasit të III. Puna që ka bërë në Kinostudio si operator filmi që nga viti 1969 është e shumtë, e larmishme, mbasi në zhanrin e filmit kronikal e dokumentar temat e xhiruara kanë qenë të ndryshme. Për të gjitha këto merita të paçmueshme, ai është nderuar me titullin e lartë "Artist i Merituar", me motivacionin: "Si operator i Filmit Dokumentar, ka krijuar shumë filma me nivel të lartë ideoartistik, veçanërisht për krijimin me mjeshtëri të filmave me tema të rëndësishme të kombit tonë". Rakip Zeneli ka vdekur në Tiranë më 6 nëntor 2001. Ndër dokumentarët më të suksesshëm të tij mund të përmendim:
"Shqipëria turistike"
"Fëmijët tanë një këngë të bukur"
"Deri në vdekje"
"Qitëset tona"
Android 7.1 Nougàt
Android 7.1 Nougàt filloi në versionin Beta në tetor 2016 deri në dhjetor 2016. Kodi i tij burimor u bë zyrtarisht i disponueshëm në dhjetor 2016.
Rakip Zeneli
"Xhamija Bulu"
"Liqenet e veriut"
"Nënë Shqipëri"
"Tërmeti i 15 prillit 1979"
"Ditë vjeshte në Plasë"
"Artiste në punë dhe në skenë"
"Përvoja e Vrinës"
"Mes dashurisë së njerëzve"
Kristaq Luarasi
Kistaq Luarasi u lind në Tiranë më 1 mars 1937. Ka mbaruar për inxhinier ndërtimi dhe nga viti 1954, ka punuar në të gjitha hidrocentralet e kohës të ndërtuara në Shqipëri.
Këlkeza e njollosur
Shiko dhe këtë
në projektin Commons të Wikipedias
Françesko Petrarka
Françesko Petrarka (Arezzo 20 korrik 1304 - Arquà Petrarca 19 korrik 1374) është një nder figurat kryesore te Rilindjes evropiane. Ne shekujt e humanizmit evropian ai u njoh si një latinist i mrekullueshem, autor librash, traktatesh e vellimesh mjaft te cmuara për kohën, për te cilat punoi me seriozitetin me të madh.
Biografia
Në rremujen e ngjarjeve politike qe tronditen Firencen ashtu si shumë qytete te tjera italiane te shekullit XIV, i ati i Petrarkes, me profesion noter, debohet nga Firencja. Prandaj Petrarka lindi larg Firences, në Areco, në korrik 1304. Mbas një viti, familja shperngulet ne qytetin e Pizes ke qëndron deri me 1311 e mandej vendoset ne Provansen franceze, ne Avinjon, ku u transferua perkohesisht selia e Papëve (nga viti 1305 deri me 1377) dhe ku i ati i Petrarkes fitoi një post qe i pershtatej. Provansa asokohe qe atdheu i trubadureve, djepi i poezise lirike. Petrarka i ri studioi gramatikë, retorikë e dialektikë dhe pastaj u shkollua për drejtësi ne Montpelje. Me pas, ne Universitetin e Bolonjes u thellua ne studimin e autoreve te antikitetit, por edhe te autoreve te rinjë italianë të “të ëmblit stil i ri”.
Me 1326 rikthehet ne Avinjon, ku mbas vdekjes se te atit hyn ne urdhërin kishtar franceskan. Njekohesisht, ai fiton ne hierarkine e kohës një post te nderuar, me mjaft perfitime morale e financiare. Me sa duket, kontët, mbretërit dhe vetë Papa disa herë kerkuan ndermjetesine e tij për te rregulluar çështje te rëndësishme. Ne seline e Papeve ne Avinjon, Petrarka fitoi fame te madhe, si njeri i dijës e i kulturës, po edhe si poet i pakrahasueshem, çka e dëshmon kurorezimin e tij si “princ i poeteve” me 1341, ditën e pashkeve, ne pallatin e Kapitolit ne Rome.
Me kalimin e kohës, i velur nga jeta e zhurmshme e pallateve dhe nga shkelqimi verbues, Petrarka u shperngul ne rrethinat e Avinjonit, ne Voklyze, ku buron lumi i Sorges, gumezhimin e te cilit ai e përmend sa here ne vargje e ne kujtimet e vete. Ne Voklyze ai i kushtohet jetës vetmitare dhe meditimit. Duket se te jeta meditative e vetmitare ai gjen harmoninë e shpirtit dhe burimin e poezise, siç konstatohet edhe nga ky fragment i cituar nga vepra me karakter mediativ-filozofik Por me 1355 vendos te kthehet ne atdhe dhe vendoset ne Milano, ku qëndron për tetë vjet dhe ishte një nder periudhat me te begata te punës e te krijimtarise. Studiuesit pohojne se Petrarka mendonte qe lavdine tek pasardhesit do t’ia siguronin veprat e tij te shumta ne latinisht, te cilat permbajne boshtin e ideve te tiuj humaniste dhe qe perbejne me tepër se katër te pestat e krijimtarise se tij te shumanshme, qoftë ne proze, qoftë ne poezi. Por u vertetua e kundërta sepse Petrarka përmendet sot nga pasardhesit për vellimin me poezi ne italisht te titulluar "Fragmente ne gjuhën vulgare," titull qe botuesit e mëvonshëm e nderruan ne Kanconiere, qe ne shqip perkthehet Libri i këngëve. Këtu ai lidh miqesi me Bokacion, me te cilin kemben letra, libra, vërejtje reciproke. Për t’iu larguar murtajes, e cila i mori te birin, me 1361 Petrarka iken ne Venedik, ku pritet me nderime te larta, por mbas disa vjetësh, i sulmuar nga disa eksponente me ide filozofike te kundërta me te tijat, ai zhvendoset përfundimisht ne Padova dhe ne Arkua. Sipas te shkruarve, vdekja e ze me koken mbi libra, duke studiuar Virgjilin, qe e adhuronte.
Kryevepra e tij ishte Libri i këngëve
Varroni
Varroni (Marcus Terentius Varro, 116 p.e.s. - 27 p.e.s.) është autorë i shumanëshëm romak. Në shkrimet e tij gjejmë të dhëna edhe për Ilirinë dhe ilirët.
Përmbledhje
Mark Terent Varroni është një nga shkrimtarët më të shumanëshëm të kohës antike. Varroi lindi ë Reate}} (Rieti) më 116 p.e.s dhe vdiq në moshën 90 vjeçare. Ai ishte nxënës i L.El Stiloit dhe filozofit Antioh nga Askalona. Ishte aktiv në jeten shoqërore dhe politike dhe ushtroi detyra të ndryshme civile dhe ushtarake. ai ishte i shoqëruar me [[Pompeun për të cilin shërbeu si kuestor dhe legat në operacione të ndryshme luftarake. Pas një kohe u zgjodhë edhe tribut i plebit. Ishte komandant i ushtrisë kundër Cezarit në luftën civile të zhcilluar në Spanjë në vitin 46 p.e.s. Në këtë luftë ai u zu robë nga Cezari. Nga këtu gjatë dhe pas luftës ai është bashkë me Ciceronin dhe Katonin në Dyrrah. Pas një beteje të njohur si beteja e Farsalës ai pajtohet me Cezarin, i cili e ngarkon Varronin me organizimin e biblotekave publike ë Romë. Pas kosfeskimit të shtëpisë së tij nga Antoni, emrin e tij e gjejmë në listat e të ndjekurve. Varroi ikë por lë pjesen më të madhe të veprave të cilat nuk do të gjinden më.
Varroi ka shkruar mbi 70 punime të shpërndara në 620 libra. Ndër veprat e tija më të rëndësishme është vepra e titulluar "Atiquitates rerum humanarum et divinarum" (Vjetërsit e gjërave njerzore dhe hyjnore) e cila vepër është humbur, por është përmendur shumë nga autorët që e kanë njohu këtë vepër. Në vepren e tij ai i jepë një rëndësi të veqantë përpunimit të kronologjisë. Sipa Varroit themelimi i Romës ëshë bërë në vitin e tret të olipiadës së gjashtë (754-753 p.e.s.).
Prej veprave të ruajtuara janë dhe "De re rustica" traktate mbi ekonomin fshatare që është në tre libra dhe mbi gjuhën latine "De ingua latina"
Radovickë
Radovicka është një fshat në komunën Çlirim në rrethin e Kolonjës të Shqipërisë.
Nekrologji
Nekrologji është film shqiptar, prodhim i vitit 1993-1994.
Përmbajtja e filmit
Një kështjellë mesjetare. Një artist ka ndërtuar një monument të madh të një kali pa bark. Mbreti vdes papritur. E shoqja mundohet ta mbajë sekret vdekjen e tij derisa trupi i pajetë kthehet në një skelet mbi fron. Populli ende brohoret për mbretin dhe mbretëresha ha çdo ditë për dy: për vete dhe për mbretin e vdekur.
Sempach
është një komunë në kantonin Luzern të Zvicrës.
Özgecan Aslan
Özgecan Aslan (22 tetor 1995- 11 shkurt 2015) ishte një studente turke e cila u vra gjatë rezistencës që bëri në një tentativë për ta përdhunuar në 11 shkurt 2015 në një minibus në Mersin, Turqi. Trupi i saj i djegur u gjet në 13 shkurt. Vrasja u krye prej shoferit të minibusit Ahmet Suphi Altındöken, i ati i tij me emrin Necmettin Altındöken si dhe një miku i tyre i përbashkët Fatih Gökçe. Atyre iu caktua dënim me burgim të përjetshëm.
Mlizë
Mlizë është një fshat në Komunën Shushicë në Rrethin e Elbasanit të Shqipërisë.
Kujtime 2 (Alfred S. Moisiu)
Kujtime 2 Kujtime nga Alfred Moisiu. Shtëpia Botuese "Toena".
Ish-presidenti Alfred Moisiu sjell për lexuesit vëllimin e dytë të librit me kujtime. Botuar nga “Toena”, “Kujtime; 1958-2002” përfshihet koha e shërbimit në Ushtrinë Shqiptare pas kthimit nga studimet në Akademinë e Inxhinierisë Ushtarake në Moskë, nga viti 1958 deri në janar 1985, koha e daljes në pension. Në këtë periudhë tregohet veprimtaria e tij që nga detyra e instruktorit në Drejtorinë e Xhenios të Ministrisë së Mbrojtjes deri si zëvendësministër i Mbrojtjes, dhe më pas koha e vuajtjes së dënimit, pas uljes në detyrë si shef xhenio brigade në Burrel.
Kantoni Pontvallain
Përbërja aktuale
Kantoni Pontvallain aktualisht përbëhet nga 9 komuna.
Mikenët = Pellazgët: Greqia ose zgjidhja e një enigme
Mikenët = Pellazgët: Greqia ose zgjidhja e një enigme Origjinali: Grece (Myceniens=Pelasges) ou la solution d`une enigme Histori. Autori i librit Mathieu Aref. Shqipëroi: Iliriana Angoni, shtëpia botuese: "Plejad". Viti i botimit 2004, fq. 608. ISBN 978-99956-658-2-1
Kjo vepër e re përfundon atë se çfarë Arefi shkrujti në veprën "Shqipëria (Historia dhe gjuha) ose odisea e pabesueshme e një populli parahelen". Këtë herë ai e përzmadhin pamjen e saj dhe nxjerr nocione etnike, të cilat na i bëjnë të ditura burimet e lashta në lidhje me botën e lashtë ballkanike.
Këtyre pellazgëve, kaq e vështirë për t`u ravijëzuar edhe kur prania e tyre ka qenë e pohuar në shumë vise të botës antike, Aref Mati kërkon t`u japë një identitet. Duke u nisur nga një pohim i prerë i Herodotit se ishin barbarë ose më saktë "barbarofonë", dmth. Individë që flisnin një gjuhë ndryshe nga gjuha greke, ai propozon t`i identifikojmë me ilirët e antikitetit dhe të kërkojmë gjurmët ndër pasardhësit e tyre të ditëve të sotme: shqiptarët. Ai vetë është me zanafillë shqiptare dhe duke njohur e njohur në mënyrë të përkryer këtë gjuhë, Aref Mati zbraz të gjithë pasionin dhe njohuritë e tij në lidhje me këtë anketim: kjo mund të duket ikonoklaste, por nuk mungojnë pararendës të shquar të rivënies në diskutim të vizionit të zakonshëm të helenizmit- që nga K.O. Muller deri te M.I. Finley dhe Ferdinand Braudel, të cilët të gjithë kanë pyetur veten për këta parahelenë, të cilëve Greqia e Perikliut u detyrohet kaq shumë.
Pa dyshim, duke u marrë me një çështje të tillë, gjithçka mund të jetë e diskutueshme, gjithçka duhet të diskutohet- dhe hipotezat e parashtruara nga autori nuk i shpëtojnë këtij rregulli thelbësor të përçapjes shkencore. Por është mirë ta përballim veten me këtë rrezik për të mos qenë ndonjëherë veçse në gjumë dogmatik. Një vepër si "Athina e Zezë" na ftonte para disa vitesh për të hedhur një vështrim drejt jugut, për të kuptuar zanafillën e botës greke: ja një libër, i cili na fton që të mos shpërfillim veriun dhe ilirët në një proces të ndërthurur, i cili bëri të mundur shfaqjen e qytetërimit grek që ne njohim.
Artan Shabani
Artan Shabani artist shqiptar. Ka lindur më 27 qershor 1969 në Vlorë. Në fillim të viteve 90 shkon në Itali e më vonë në Francë dhe Spanjë, ku punoi në projekte të ndryshme me muzeume, galeri, koleksione dhe bienale.
Në vitin 2003 ishte fitues i Çmimit special në Österbottens Muzeun në Vaasa, Finlandë. Shabani është themelues i "The Promenade Gallery" (2007) një galeri e artit bashkëkohor. Kjo galeri prezanton emra të njohur si Anri Sala, Pipilotti Rist, Rosa Barba, Fikret Atay, Lucie Fontaine, etj.
Gjithashtu në vitin 2009 ka qenë kurator i pavionit të Shqipërisë dhe Kosovës, në Bienalen e Pragës. Artan Shabani në vitin 2013 emerohet drejtor i Galerisë Kombëtare të Arteve në Tiranë.
Ekspozita vetijake
2012
"Your Only Real Thing Is Time", The Promenade Gallery & PIA Residencial Area, Vlora (Albania)
2010
Talking About, La Générale en Manufacture Sèvres Paris (France)
“The Beatles Yeah! Yeah!”, Alexander Alvarez Gallery, Alessandria (Italy)
2009
2008
“Foreigners, ma non troppo”, Mavi Kum Gallery, Istanbul (Turkey)
“Artan Shabani”, Ghetto Palace of Chieri, Turin (Italy)
2006
“Artan Shabani”, BPS Suisse, Curator Giuseppe Maria Durazzo e Commission Nationale
“Balkan Metamorphosis”, The National Gallery of Arts Tirana (Albania)
“Artan Shabani”, Doria Pamphili Palace, San Martino al Cimino, Viterbo (Italy)
Ekspozita në Grup
2014
“Minutes, Seconds…”, MUAC, Mexico DF (Mexico)
“All About These… Ladies and Gentlemen”, curator Fani Zguro, Soma, Mexico DF (Mexico), Co-Pilot, Istanbul (Turkey), Studio Arte Bucharest (Romania), C3P Medellin (Colombia)
“The Kennedy Bunker”, Arab Guggenheim Museum and White House Biennial, Berlin (Germany)
“New Contemporaries”, 48. Internationaler Kunst Markt Art Cologne (Germany)
2013
“All About These… Ladies and Gentlemen”, curator Fani Zguro, DOCVA Viafarini, Milan (Italy)
“Oltremare”, Ibrahim Kodra Foundation, Milan (Italy)
L'eterno dissidente , Flash Art Event, Palazzo del Ghiaccio, Milan (Italy)
“Albanian Professionals and Entrepreneurs Network”, 46 west 20th street Chelesa, New York (USA)
“MAKE IT EASY MAKE IT PORN”, Curator Fani Zguro. Gallery On The Move in collaboration with Isola Art Center.Isola Libri, Milan (Italy)
“Hosted in Athens BEST-OFF”, Vlorë, Blightman Bofiliou/ Berlin, Daily Lazy Projects/Athens (Greece)
“Fild' altamarpollença, festival interdisciplinari ludic”, Pollença Mallorca Illes Balleares “Spain”
“International Art Festival”, Ali Pasha Castle, Porto Palermo (Albania)
"I Fought The X And The X Won", Muzeul de Arta Cluj (Romania)
"A History Out of Context", Curator Alberto Zanchetta, The Promenade Gallery Vlora (Albania)
“L'Ecriture Oblique d’Ismail Kadare”, Ca' Foscari University of Venice, specific project, Auditorio Santa Margherita, Venice (Italy)
“Missing Landscape”, The Promenade Gallery, Vlora (Albania)
“APEN”, Albanian Professionals and Entrepreneurs Network, 46 WEST 20TH STREET, New York (USA)
2010
“Tina B Contemporary Art Festival”, Curated by Lydia Pribisova. Prague (Czech Republic)
“Duble Bind”, Casa Masaccio Centre for Contemporary Art. Curator Valerio Dehò & Andi Tepelena. San Giovanni Valdarno (Italy)
“Who Is Afraid of Red Yellow and Green”, The Promenade Gallery Vlorë (Albania)
2009
“Prague Biennale 4”, Director and General Curators Helena Kontova and Giancarlo Politi, General Editor & Curatorial Advisor, Nicola Trezzi. Praha (Czech Republic)
“Krossing / Oltre I Confini Tra I Territori, Oltre I Confini Tra Artista e Spettatore”, Venice Biennale - 53. Editions, Forte Marghera Venice (Italy)
“Mari & Pio Monti Gallery”, Curated by Paola Ballesi Civitanova Marche (Italy)
“Calling All The Stations”, Kosova National Gallery of Arts, Muslim” Mulliqi prize. Curated By Michele Robecchi & Gazmend Ejupi. Prishtina (Kosovo)
“Lallazioni Lavabili Live 01 & Sconfinamenti,” Alexander Alvares Gallery, Alessandria (Italy)
“Thinking Architecture”, The Promenade Gallery, Vlorë (Albania)
“The National Gallery of Macedonia”, Čifte Amam, Scopie (Macedonia)
2007
“Ali Pasha Castle”, Porto Palermo, Curated By Art Kontakt, Qeparo (Albania)
“People of hope”, The National History Museum. Tirana (Albania)
“Limonaia of Castle Museum”, Limone sul Garda (Italy)
Rifat Teqja
U emërua menjëherë dirigjent kryesor i Orkestres Sinfonike të Teatrit te Operas e Baletit, të cilën e drejtoi për vite me radhë, duke realizuar mjaft shfaqje skenike ndër më të rëndësishmet e repertorit operistik e koreografik: operat Berberi i Seviljes (Rosini), Eugjeni Onjegin (Çajkovski), Madama Baterflaj, Bohema (Puçini), Aleko (Rahmaninov), Dasma e Figaros, Don Zhuani (Moxart); baletet Arrëthyesi (Çajkovski), Romeo e Zhuljeta (Prokofiev), Lola (Vasilienko), Don Kishoti (Minkus), Fadeta (Delib), etj. Ka merita për realizimin e disa veprave kryesore skenike shqiptare, si operat Mrika e Skënderbeu (Jakova), Toka Jonë (Gaci), Borana (Mula), Zgjimi (Harapi), Komisari (Zoraqi), baletet Cuca e maleve (Zoraqi), Plaga e dhjetë e Gjergj Elez Alisë (Ibrahimi) Para stuhisë (Zadeja), si edhe për interpretimin e fondit bazë të muzikës simfonike e orkestrale shqiptare.
Nën drejtimin e tij u ekzekutuan për herë të parë në Shqipëri me dhjetra vepra të repertorit të huaj simfonik e koncertal. Së bashku me Mustafa Krantjen është themelues i klasës së dirigjimit në Konservatorin Shtetror; për disa vite drejtoi Orkestren Sinfonike dhe Katedrën e Kanto-Dirigjimit në Institutin e Larte te Arteve.
Më 1995 fitoi titullin Profesor. Është laureuar me çmime të ndryshme kombëtare dhe mban titullin Artist i Popullit.
Bazat e teknologjisë grafike
Bazat e teknologjisë grafike, është libri i parë për teknologjinë dhe industrinë grafike, në gjuhën shqipe në Kosovë, i përgatitur nga Nezir Berisha dhe Abdurrahman Simnica, inxhinierë të grafikës, në mbështetje të planprogramit për klasën e dhjetë, për Shkollën profesionale të Grafikës (Grafikës industriale). Në te janë përfshirë të gjitha fazat e proceseve të punës të cilat kryhen në veprimtarinë grafike për prodhimin dhe riprodhimin e një prodhimi grafik (libër, revistë, gazetë, fletore, pllakat, etj.), nga puna përgatitore deri te prodhimi final.
Botues i librit është Shtëpia botuese Libri shkollor, në Prishtinë në vitin 2005
Skapiliatura
Skapiliatura (italisht: Scapigliatura) ishte një grup artistik dhe letrar, i zhvilluar në Italinë veriore të shekullit të 19-të, duke filluar nga vitet '60 të shekullit. Duke pasur si qendër nisjeje Milanon, e më pas duke u përhapur në të gjithë gadishullin, ky term u propozua si fillim nga Cletto Arrighi në librin e tij Skapiliatura dhe 6 shkurti (La scapigliatura e il 6 febbraio). Termi është pothuajse një sinonim i fjalës franceze Bohème, që bën të kuptojë stilin e një jete prej ciganësh dhe endacakësh. Një referencë kjo, për artistët nga Parisi, që jetonin një jetë jo harmonike dhe të shqetësuar anarkie.
Një rrymë kjo, kundër romanticizmit italian, duke marrë nga natyralizmi francez, që sapo kishte lindur, nga romanticizmi i huaj dhe nga vala mallkuese e Rembo dhe Baudelaire.
Wilnsdorf
Wilnsdorf është komunë në shtetin federal Nordrhein-Westfalen, Gjermani.
Historia
Wilnsdorf u përmend për herë të parë në vitin 1185 nën emrin Willelmesdorf. Një formë tjetër e emrit të bashkësisë është gjithashtu e regjistruar, Wielandisdorf, e cila bazohet në një legjendë lokale rreth një farkëtarit të quajtur Wieland i cili, sipas njohurisë lokale, jetonte aty pranë. Është e vërtetë se nxjerrja e hekurit dhe shkrirjes kishin fillimet e tyre në Wilnsdorf, dhe në të gjithë Siegerland, shumë shekuj më parë. Historia e parë përmend një minierë në atë që sot është zona komunale e komunitetit më 1298.
Midis shekullit të 12-të dhe mesit të shekullit të 17-të, kalaja dhe shtëpia madhështore e Kalorësve të Kolbe u gjetën në Wilnsdorf. Ata ishin në këtë kohë Vögte (≈ mbikqyrës) të Princave të Nassau-Siegen mbi pjesë të gjerë të Siegerland. Në kohën e Napoleonit, Wilnsdorf, si pjesa tjetër e Siegerland, ishte nën sundimin e Dukatit të Madh të Bergut.
Në fillim të shekullit të 19-të, bashkësitë e Eisernit, Obersdorf-Rödgen, Rinsdorf, Wilgersdorf, Wilnsdorf, Niederdielfen dhe Oberdielfen, tashmë të gjitha në Prusia, u bashkuan nën Amt të Wilnsdorf. Më vonë, në Amt të Wilnsdorf u përfshi edhe komuniteti i Wilden, ish-pjesë e Amt të Burbach.
Në vitin 1957, minierat në Wilnsdorf përfunduan, dhe miniera e fundit e hekurit u mbyll. Më 1 janar 1969, komunat e mëparshme të pavarura në Amt u bashkuan për të formuar komunitetin më të madh të Wilnsdorf, përjashtim i vetëm që ishte Eisern, i cili shkoi në qytet (tani qytet) të Siegen. Kreu i komunës nga viti 1969 deri në vitin 2004, së pari si drejtor i komunitetit dhe më pas si kryetar i bashkisë, ishte Karl Schmidt, i cili pas tërheqjes u bë qytetari i parë nderi i komunitetit.
Emblema
Luani është nga krahët e Nassaut, ngjyrat blu dhe ari (ose të verdhë) janë ngjyrat e Nassaut. Pjesa e poshtme e mburojës vjen nga krahët e Kalorësve të Kolbes.
Një ditë nga një jetë
Një ditë nga një jetë'" është film, prodhim i vitit 1993 me regji nga Gjergj Xhuvani, skenar nga Dh. Xhuvani dhe Gj. Xhuvani, muzika nga Zef Çoba, kurse poduksioni u realizua nga Albafilm Studio.
Përmbajtja e filmit
Ëndrra e një njeriu mosha e vjetër e të cilit ka bërë që ai të tërhiqet nga jeta intensive që jetonte. Ai ndjen se shoqëria nuk e vlerëson më për atë që është dhe gradualisht fillon të jetojë me kujtime deri sa me dëshirën e tij ai i largohet këtij realiteti.
Luftërat romako-maqedonase
Luftërat maqedono-romake (214–148 pes) ishin një seri konfliktesh të zhvilluara mes Republikës Romake dhe aleatët e saj grekë në Mesdheun lindor kundër Maqedonisë antike dhe disa mbretërive të ndryshme të greke. Ato rezultuan në kontrollin ose ndikimin romak mbi Maqedoninë e lashtë, Greqinë dhe pjesën tjetër të pellgut lindor të Mesdheut, përveç hegjemonisë së tyre në Mesdheun perëndimor pas Luftërave Punike. Tradicionalisht, "Luftërat maqedono-romake" përfshijnë katër luftërat me Maqedoninë, përveç një lufte me Perandorinë Seleukide, dhe një luftë të vogël të fundit me Lidhjen Akeane (e cila shpesh konsiderohet të jetë faza e fundit e luftës përfundimtare romako-maqedonase). Lufta më domethënëse u zhvillua me Perandorinë Seleukide, ndërsa lufta me Maqedoninë ishte e dyta, dhe të dyja këto luftëra shënuan efektivisht fundin e këtyre perandorive si fuqi të mëdha botërore, edhe pse asnjëra prej tyre nuk rezultoi menjëherë në dominimin e hapur romak. Katër luftëra të veçanta u zhvilluan kundër fuqisë më të dobët, Maqedonisë antike, për shkak të afërsisë së saj gjeografike me Romën, megjithëse dy të fundit nga këto luftëra ishin kundër kryengritjeve të rastësishme dhe jo kundër ushtrive të fuqishme. Ndikimi romak gradualisht shpërndau pavarësinë maqedonase dhe e treti atë në atë që po bëhej një perandori udhëheqëse. Rezultati i luftës me Perandorinë Seleukide tashmë të përkeqësuar ishte përfundimisht fatale edhe për të, megjithëse ndikimi në rritje i Partisë dhe Pontusit parandaloi çdo konflikt shtesë midis saj dhe Romës.
Hyrje
Që nga mbyllja e Luftërave Romako-Maqedonase deri në Perandorinë e hershme Romake, Mesdheu Lindor mbeti një rrjet gjithnjë në ndryshim i politikave me nivele të ndryshme pavarësie, varësie ose kontroll të plotë ushtarak nga Roma. Sipas Polibit, i cili kërkonte të gjurmonte se si Roma arriti të dominonte lindjen greke në më pak se një shekull, luftërat e Romës me Maqedoninë dhe Greqinë u vunë në lëvizje pasi disa qytet-shtete greke kërkuan mbrojtjen romake kundër Mbretërisë së lashtë Maqedonase dhe Perandorisë Seleukide përballë një situate destabilizuese të krijuar nga dobësimi i Egjiptit Ptolemeik.