cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adriana Bejko
Libra
https://www.amazon.com/Fun-English-Book-Stories-Picture/dp/1465391029
== Lidhje te jashtme Referime ==
https://www.immigrantservicescalgary.ca/ida/award-recipients/2019/dr-adriana-fishta-bejko
https://flasshqip.ca/komunitet/1353-adriana-bejko
https://ca.linkedin.com/in/adriana-bejko-7360856a
Ablon
Ablon është një komunë në Francë. Ablon bën pjesë në departamentin Calvados të rajonit Normandie. Komuna ka një popullsi prej 1189 banorë dhe sipërfaqe prej  12 km².
Essonne
Essonne është departament në rajonin Île-de-France. Departamenti u krijua më 1 janar 1968, kur Seine-et-Oise u nda në departamente të vogla.
Gjeografia
Essonne kufizohet me departamentet:
Qytete të cilat kanë mbi 25,000 banorë janë: Évry, Corbeil-Essonnes, Massy, Savigny-sur-Orge, Sainte-Geneviève-des-Bois, Viry-Châtillon, Athis-Mons, Palaiseau, Draveil, Yerres, Les Ulis, and Vigneux-sur-Seine.
Sakae Takahashi
ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Dhimitër Falo
Dhimitër Falo (Voskopojë, 1899 - Korçë, 31 korrik 1944) ka qenë publicist, përkthyes, veprimtar i Grupit Komunist të Korçës dhe më pas Ballit Kombëtar.
Hans-Wolfgang Romberg
thumb|Portreti i Hans Wolfgang Romberg si i pandehur në [[Gjyqi i Mjekëve|Gjykimin e Mjekëve në Nyrëmberg]]. Hans-Wolfgang Romberg (15 maj 1911 - 6 shtator 1981) ishte një mjek gjerman. Ai ishte i lidhur me Luftwaffe dhe praktikoi eksperimente në lartësi të mëdha mbi të burgosurit në kampin e përqendrimit Dachau.
Romberg u procedua penalisht në Gjyqin Mjekësor për shkak eksperimenteve njerëzore naziste, por u lirua më 20 gusht 1947.
Historia e Serbisë
Historia e Serbisë mbulon zhvillimin historik të Serbisë dhe të shteteve paraardhëse të saj, që nga epoka e hershme e gurit deri në gjendjen e sotme, si dhe atë të popullit serb dhe të zonave që ata sunduan historikisht. Banimi dhe sundimi serb ka ndryshuar shumë gjatë shekujve, dhe si rezultat historia e Serbisë është po aq elastike në atë që përfshin.
Serbët u vendosën në Ballkan në shekujt e 6-të dhe të 7-të, ku vendbanimi më i shquar ishte Principata e Parë Serbe e dinastisë Vlastimirovići që sundonte mbi Malin e Zi, Bosnjën, Dalmacinë dhe Serbinë e sotme. Ajo evoluoi në një Principatë të Madhe në shekullin e 11-të, dhe në 1217 u krijua Mbretëria dhe kisha kombëtare (Kisha Ortodokse Serbe), nën dinastinë Nemanjić. Në vitin 1345 u krijua Perandoria Serbe, e cila përfshinte pjesën më të madhe të gadishullit ballkanik. Në vitin 1540 Serbia u bë pjesë e Perandorisë Osmane.
Një numër i konsiderueshëm i serbëve migruan në veri, në Mbretërinë e Hungarisë duke formuar atë që më vonë do të bëhet Vojvodina Serbe. Revolucioni serb kundër sundimit osman në vitin 1817 shënoi lindjen e Principatës së Serbisë, e cila arriti de fakto pavarësinë në 1867 dhe fitoi njohjen e plotë nga Fuqitë e Mëdha në Kongresin e Berlinit të vitit 1878. Si fituese në Luftërat Ballkanike të 1912–1913, Serbia rifitoi Maqedoninë e Vardarit, Kosovën dhe Rashkën (Serbinë e Vjetër). Në fund të vitit 1918, me humbjen e perandorisë austro-hungareze, Serbia u zgjerua për të përfshirë rajonet e ish-Vojvodinës serbe. Serbia u bashkua me provincat e tjera austro-hungareze në një shtet pan-sllav të sllovenëve, kroatëve dhe serbëve; Mbretëria e Serbisë iu bashkua bashkimit më 1 dhjetor 1918 dhe vendi u emërua Mbretëria e Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.
Serbia i arriti kufijtë e saj aktual në fund të Luftës së Dytë Botërore, kur u bë një njësi federale në kuadër të Republikës Popullore Federale të Jugosllavisë (shpallur në nëntor 1945). Pas shpërbërjes së Jugosllavisë në një seri luftërash në vitet 1990, Serbia u bë përsëri një shtet i pavarur më 5 qershor 2006, pas shpërbërjes së një bashkimi jetëshkurtër me Malin e Zi.
Ablis
Ablis është një komunë në Francë. Ablis bën pjesë në departamentin Yvelines të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 3260 banorë dhe sipërfaqe prej  25.92 km².
Njerëzit e Hendeqeve
Njerëzit e Hendeqeve (Arabisht:أصحاب الأخدود) është historia e përmendur në suren Buruxh. Ky histori është për njerëzit që do të hidhen në hendeqë, për shkak besimit të tyre në Allah.
Historia
Prej ajetit 4 deri në ajetin e 7 përmendet historia e njerëzve të devotshëm, të cilët janë djegur në hendeqë. Më poshtë ajetet janë të përthyera në gjuhën shqipe:
Pastaj Kurani përmend ata që u vranë në këtë rrugë vetëm për shkak se besuan Allahun. Pastaj përmendet fati i torturuesve prej ajetit 8 deri në ajetin 10:
Koha dhe vendi i ngjarjes
Ukhdud është vend historike që ndodhet 5 kilometra në jug të Nexhranit në Arabia Saudite. Ngjarja e El-Ukhdudit ndodhi në kohën e Dhu Nuvasit, mbretit të fundit të Mbretërisë Himjarite.
Historia sipas burimeve tjera
Thuhet në një hadith për një mbret që kishte një magjistarë në kohën para Muhammedit. Si magjistarë u rrit dhe vdekja e tij ishte afër, ai e pyeti një Mbretin ta zgjedhë një djalosh të zgjuar që ta mësoj magjinë prej tij. Sidoqoftë, djaloshi ishte i trajnuar në magji, ai e takoi një prift çdo ditë gjatë rrugës së tij në klasën e magjisë dhe në fund u bë besimtar i vërtet. Si rezultat, ai i shpëtoi njerëzit dhe i shëronte të sëmurit në një mënyrë të pazakonshme. Kur Mbreti e kuptoi, ai e urdhëroi djaloshin ta braktisë besimin e tij në Zot. Djaloshi e refuzoi urdhërinë e Mbretit, më pas djaloshi u vra. Mbreti gjithashtu i djegi njerëzit të cilët shkuan pas besimit të djaloshit, në një ose më shumë hendeqë.
Sipas burimeve krishtere, kjo ngjarje ka ndodhur në kohën e Dhu Nuvas. Dhu Nuvas u konvertua në Jahudizëm dhe emërtoi veten me emrin Xhozef. Ai shkoi në Nexhren për t'i detyruar krishterët që të konvertohen në Jahudizëm. Mirëpo ata refuzuan, Mbreti i hodhi të gjithë dhe i dogji në hendeqë.
Gjithashtu është hadith tjetër që Zoti e zgjodhi një profet në Abisini, por njerëzit e Abisinisë e mohuan. Kështu filloi një luftë mes Profetit dhe kundërshtarëve të tij. Në fund Profeti dhe ndjekësit e tij u mposhtën dhe u dogjën në hendeqë.
Transmetohet se një shok i profetit Daniel u dogj në hendeqë. Në një hadith tjetër që transmetohet nga Sa'id ibn Xhubejr se njerëzit e djegur kanë qenë prej Esfandehan dhe ata kanë qenë Mexhus. Disa thojnë se kjo ka ndodhur shumë herë në shumë vende si Jemeni, Konstandinopoja, Babiloni, Irak dhe El-Sham.
Gjyqi i Mjekëve
thumb|240px|[[Karl Brandt (në këmbë) në shqiptimin e gjykimit]] Gjyqi i Mjekëve (zyrtarisht  United States of America v. Karl Brandt, et al.) ishte i pari nga 12 gjyqet për krime lufte të mjekëve gjermanë që autoritetet e Shteteve të Bashkuara zhvilluan në zonën e tyre të okupimit në Nyrëmberg të Gjermanisë, pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore. Këto gjykime u mbajtën para gjykatave ushtarake amerikane, jo para Gjykatës Ndërkombëtare Ushtarake, por u zhvilluan në të njëjtat dhoma në Pallatin e Drejtësisë. Gjyqet njihen kolektivisht si "Gjykimet e mëpasshme të Nyrëmbergut", zyrtarisht "Gjykimet e Kriminelëve të Luftës para Gjykatave Ushtarake të Nyrëmbergut".
Njëzet nga njëzet e tre të pandehurit ishin mjekë (Viktor Brack, Rudolf Brandt dhe Wolfram Sievers ishin zyrtarë nazistë), dhe u akuzuan se ishin përfshirë në eksperimente njerëzore naziste dhe vrasje masive nën maskën e eutanazisë. Josef Mengele, një nga mjekët kryesorë nazistë, kishte shmangur kapjen.
Padia
I akuzuari u përball me katër akuza, duke përfshirë:
Për disa, ndryshimi midis marrjes së një burgu dhe dënimit me vdekje ishte anëtarësimi në SS, "një organizatë e shpallur kriminale me gjykimin e Tribunalit Ushtarak Ndërkombëtar". Sidoqoftë, disa personel mjekësor të SS morën dënime me burg. Shkalla e përfshirjes personale dhe / ose kryesimi i grupeve të përfshira ishte një faktor për të tjerët.
Harilla Papajorgji
Harilla Papajorgji (Vlorë, 11 Tetor 1933 – Tiranë, 7 shtator 2019) ka qenë një Politikan shqiptar, Profesor i Ekonomisë dhe Drejtues shtetëror. Ai ka qenë Kryetar i Komisionit të Planit të Shtetit në vitet 1982 – 1985, anëtar i Asamblesë Popullore në vitet 1982 - 1987  si dhe Zëvendës drejtor i Institutit shkencor i Komitetit Qëndror të Partisë së Punës së Shqipërisë në vitet 1985 – 1991. thumb
Vogëlia dhe Edukimi
Harilla Papajorgji ka lindur në 11 tetor 1933 në Vlorë. Ai u rrit dhe kaloi vogëlinë e tij në Vlorë. Pas Luftës së II Botërore, Papajorgji studioi në Shkollën e mesme tregtare në Vlorë dhe përfundoi studimet e tij Universitare me rezultate të shkëlqyera në ish institutin e Lartë Ekonomik në Tirane në vitet 1952-1956. Ai i përket brezit të parë të diplomuarve të shkëlqyer që themeluan Fakultetin Ekonomik të Universitetit të Tiranes në vitin 1956. Ai fitoi gradën shkencore “Bashkëpunëtor i vjetër shkencor” në vitin 1972, gradën shkencore “Doktor në Ekonomi” në vitin 1982 dhe titullin akademik “Profesor në Ekonomi” në vitin 1986.
Karriera Politike
Pas përfundimit të studimeve në Ekonomi në vitin 1956, Papajorgji punoi si pedagog efektiv pranë Fakultetit të Ekonomisë së Universitetit të Tiranës deri në vitin 1964. Ai ishte anëtar i Këshillit Shkencor të Fakultetit të Ekonomisë deri në vitin 1991. Në vitin 1964, ai u emërua Sekretar i Parë i Rinisë së Tiranës dhe punoi në Institutin shkencor të Komitetit Qëndror të Partise në vitet 1969-1981. Ai u emërua Kryetar i Komisionit të Planit të Shtetit në vitet 1982 – 1985 dhe ishte deputet i Tiranës në Asamblene Popullore të Shqipërisë në vitet 1982 – 1987. Me kërkese te tij, për arsye shëndetësore, kërkon lehtësimin nga kjo detyrë dhe rifillon punën si Këshilltar në Sektorin Ekonomik të Komitetit Qëndror, si dhe Zëvendësdrejtor i Institutit Shkencor të Komitetit Qëndror të Partisë së Punës.
Çmime
Harilla Papajorgji është vlerësuar me çmimin e parë të Republikës për studimin e zhvillimeve demografike e të familjes, të përmirësimeve që duhen bërë në ekonomi e planifikimin e centralizuar dhe disa probleme sociale të kohës (1989).
Publikime
Harilla Papajorgji ka botuar më shumë se 10000 faqe në formën e monografive, teksteve universitare, kapituj në studime shkencore, artikuj shkencorë e botime me proceedings. Disa nga librat e tij janë përkthyer në Anglisht, Frëngjisht, Rusisht dhe Greqisht. Listë e përzgjedhur publikimesh:
Kiyonosuke Marutani
ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Gjenocidi Boshnjak
Spastrimi etnik që u bë në zonat e kontrolluara nga VRS kishte në shënjestër boshnjakët dhe kroatët e Bosnjës. Fushata e spastrimit etnik përfshinte shfarosjen, izolimin e paligjshëm, përdhunimin masiv, sulmin seksual, torturën, plaçkitjen dhe shkatërrimin e pronës private dhe publike, dhe trajtimin çnjerëzor të civilëve; synimi i liderëve politikë, intelektualëve dhe profesionistëve; deportimi dhe transferimi i paligjshëm i civilëve; granatimet e paligjshme të civilëve; përvetësimi dhe grabitja e paligjshme e pronës së paluajtshme dhe personale; shkatërrimin e banesave dhe bizneseve; dhe shkatërrimin e vendeve të adhurimit. Aktet janë gjetur se kanë përmbushur kërkesat për "akte fajtore" të gjenocidit dhe se "disa autorë fizikë kanë pasur qëllimin për të shkatërruar fizikisht grupet e mbrojtura të muslimanëve boshnjakë dhe kroatëve".
Në vitet 1990, disa autoritete pohuan se spastrimi etnik i kryer nga elementë të ushtrisë serbe të Bosnjës ishte gjenocid. Këto përfshinin një rezolutë të Asamblesë së Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara dhe 3 dënime për gjenocid në gjykatat gjermane (dënimet bazoheshin në një interpretim më të gjerë të gjenocidit sesa ai i përdorur nga gjykatat ndërkombëtare). Në vitin 2005, Kongresi i Shteteve të Bashkuara miratoi një rezolutë që deklaronte se politikat serbe të agresionit dhe spastrimit etnik përmbushin termat që përcaktojnë gjenocidin.
Masakra e Srebrenicës u konstatua se ishte një akt gjenocidi nga Gjykata Ndërkombëtare Penale për ish-Jugosllavinë, një konstatim i mbështetur nga GJND-ja. Më 24 mars 2016, ish-udhëheqësi serb i Bosnjës dhe presidenti i parë i Republikës Srpska, Radovan Karaxhiq, u shpall fajtor për gjenocid në Srebrenicë, krime lufte dhe krime kundër njerëzimit dhe u dënua me 40 vjet burg. Në vitin 2019, një gjykatë e apelit ia rriti dënimin me burgim të përjetshëm. Më 12 maj 2021, u njoftua se, në një marrëveshje me autoritetet e Mbretërisë së Bashkuar, ai do të vuante pjesën tjetër të dënimit në një burg atje.
Kontratat e transmetimeve sportive në Shqipëri
Ky artikull ka të bëjë me kontratat sportive të transmetimit në Shqipëri.
Kanalet sportive
Pjesë e TiBO Pjesë e Tring Pjesë e DigitAlb
Kinjiro Shimizu
ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Ismaili I
Ismaili I (persisht: اسماعیل, romanizuar: Esmāʿīl; 17 korrik 1487 - 23 maj 1524), i njohur gjithashtu si Shah Ismaili I (شاه اسماعیل), ishte themeluesi i dinastisë Safavide të Iranit, duke sunduar si Mbreti i Mbretërve (shahanshah) nga viti 1501 deri më 1524.
Sundimi i Ismailit është një nga më të rëndësishmit në historinë e Iranit. Para pranimit të tij më 1501, Irani, që nga pushtimi i tij nga arabët tetë shekuj e gjysmë më parë, nuk kishte ekzistuar si një vend i bashkuar nën sundimin vendas iranian, por ishte kontrolluar nga një sërë kalifësh arabë, sulltanë turkik, dhe hanët mongolë. Edhe pse shumë dinasti iraniane u ngritën në pushtet gjatë gjithë kësaj periudhe, ishte vetëm nën Bujidët që një pjesë e madhe e Iranit u kthye në sundimin iranian (945–1055).
Dinastia e themeluar nga Ismail I do të sundonte për më shumë se dy shekuj, duke qenë një nga perandoritë më të mëdha iraniane dhe në kulmin e saj duke qenë ndër perandoritë më të fuqishme të kohës së saj, duke sunduar të gjithë Iranin e sotëm, Republikën e Azerbajxhanit, Armeninë, pjesën më të madhe të Gjeorgjisë, Kaukazin e Veriut, Irakun, Kuvajtin dhe Afganistanin, si dhe pjesë të Sirisë së sotme, Turqisë, Pakistanit, Uzbekistanit dhe Turkmenistanit. Ai gjithashtu ripohoi identitetin iranian në pjesë të mëdha të Iranit të Madh. Trashëgimia e Perandorisë Safavide ishte gjithashtu ringjallja e Iranit si një bastion ekonomik midis Lindjes dhe Perëndimit, krijimi i një shteti dhe burokracie efikase, risitë e tij arkitekturore dhe patronazhi i tij për artet e bukura.
Një nga veprimet e tij të para, ishte shpallja e sektit të Dymbëdhjetëve të Islamit Shiit si feja zyrtare e shtetit të tij të sapoformuar, gjë që pati pasoja të mëdha për historinë e Iranit që pasoi. Për më tepër, ky akt drastik i dha atij një përfitim politik për ndarjen e shtetit safavid në rritje nga fqinjët e tij të fortë sunitë - Perandoria Osmane në perëndim dhe konfederata uzbeke në lindje. Megjithatë, ajo solli në organin politik iranian pashmangshmërinë e nënkuptuar të konfliktit pasues midis shahut, hartimin e një shteti "sekular" dhe udhëheqësve fetarë, të cilët i shihnin të gjitha shtetet laike si të paligjshme dhe ambicia absolute e të cilëve ishte një shtet teokratik.
Ismaili ishte gjithashtu një poet, i cili, me pseudonimin Hataʾi (persisht tr. "i padrejti"), kontribuoi shumë në zhvillimin letrar të gjuhës azerbajxhajnase. Ai gjithashtu kontribuoi në letërsinë persiane, megjithëse pak nga shkrimet e tij persiane mbijetuan.
Ableiges
Ableiges është një komunë në Francë. Ableiges bën pjesë në departamentin Val-d'Oise të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 945 banorë (regjistrimi 2008) dhe sipërfaqe prej 8.03 km².
Mustafa El-Havsavi
Mustafa El-Havsavi (Arabisht: مصطفى الهوساوي; lindi më 4 maj 1983) është basketbollistë arab. Ai luan për ekipin El Nasr Riadi. El-Havsavi është një nga figurat e njohura në basketboll.
El-Havsavi luajti për kombëtaren arabe në lojërat aziatike më 2014 në Korenë e Jugut.
Mali i Tartarit
Shqiperia ka shume vende te bukura per tu zbuluar dhe vizituar, gjithashtu qe mbartin histori brenda...lexoni lexoni. Nertil Gjondedaj
(ky material eshte perkthim ose citim)
Mali në Tartarit është një mal në Shqipëri. [2] Ndodhet në pjesën jugore të vendit, 110 km në jug të kryeqytetit Tiranë. Kulmi i Malit në Tartarit është 1,952 metra mbi nivelin e detit, [b] ose 446 metra mbi terrenin përreth [c]. Gjerësia në bazë është 5.0 km. [D] Mali në Tartarit përfshihet në Mal Gribe. [E]
Terreni rreth Malit në Tartarit është kryesisht malor, por në jugperëndim është kodrinor. [F] Pika më e lartë aty pranë është Maja e Këndrevicës, 2 121 metra mbi nivelin e detit, 8.5 km në juglindje të Malit në Tartarit. Rrethi i Malit të Tartarit është mjaft i populluar me 83 banorë për kilometër katror. [3] Komuniteti më i afërt kryesor është Memaliaj, 18.6 km në lindje të Malit në Tartarit.
Zona përreth Malit në Tartarit është kryesisht tokë bujqësore. [4] Në zonë mbizotëron klima mesdhetare. [5] Temperatura mesatare vjetore në lagje është 10 ° C. Muaji më i ngrohtë është korriku, kur temperatura mesatare është 22 ° C, dhe më e ftohta është janari, me 0 ° C. [6] Reshjet mesatare vjetore janë 1,501 milimetra. Muaji më i thatë është Shkurt, me 210 mm reshje mesatarisht, dhe më i thati është Gusht, me 24 mm reshje.
KOMENTE ^ Pozicioni i rregulluar bazuar në të dhënat e lartësisë (DEM 3 ") nga Panoramat Viewfinder. [1] Më shumë rreth algoritmit mund të gjeni këtu: Përdoruesit: Lsjbot / Algoritmet. ^ Llogaritur nga të dhënat e lartësisë (DEM 3 ") nga Panorama Pamjeje. [1] Më shumë rreth algoritmit mund të gjeni këtu: Përdoruesit: Lsjbot / Algoritmet. ^ Faktori parësor i llogaritur nga të dhënat e lartësisë (DEM 3 ") nga Panorama Pamjeje. [1] Më shumë rreth algoritmit mund të gjeni këtu: Përdoruesit: Lsjbot / Algoritmet. ^ Shkalla më e madhe e lakores së lartësisë që jep faktorin parësor. ^ Llogaritur nga të dhënat e lartësisë (DEM 3 ") nga Panorama Pamjeje. [1] Më shumë rreth algoritmit mund të gjeni këtu: Përdoruesit: Lsjbot / Algoritmet. ^ Llogaritur nga varianca në të gjitha të dhënat e lartësisë (DEM 3 ") nga Panorama Viewfinder, brenda rreze 10 km. [1] Më shumë rreth algoritmit mund të gjeni këtu: Përdoruesit: Lsjbot / Algoritme. ^ Pika më e dukshme mbi horizontin lokal rreth sitit, sipas të dhënave për lartësi në GeoNames. [2]
BURIME ^ [a b c d e] "Modeli Digital Elevation Digital Panoramas i Viewfinder. Lexoni 21 qershor 2015. ^ [a b] Mali në Tartarit në GeoNames.Org (cc-by); postuar azhurnuar 19/1/12; depo e databazës e shkarkuar 2015-05-09 ^ "Vëzhgimet e Tokës së NASA-s: Dendësia e Popullsisë". NASA / SEDAC. 30 janari i kaluar 2016. ^ "Vëzhgimet e Tokës së NASA-s: Klasifikimi i mbulesës së tokës". NASA / MODIS. 30 janari i kaluar 2016. ^ Peel, M C; Finlayson, B L; McMahon, T A (2007). "Harta e azhurnuar botërore e klasifikimit të klimës Köppen-Geiger". Shkencat e Hidrologjisë dhe Sistemit të Tokës 11: f. 1633-1644. doi: 10.5194 / Hess-11-1633-2007. 30 janari i kaluar 2016. ^ [a b] "Indeksi i të Dhënave të Vëzhgimeve të Tokës të NASA-s". NASA. 30 janari i kaluar 2016. ^ "Vëzhgimet e Tokës së NASA-s: Reshjet e shiut (1 muaj - TRMM)". NASA / Misioni Monitorues i Reshjeve Tropikale. 30 janari i kaluar 2016.
Albarracín
Albarracín është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Sierra de Albarracín, të provincës Teruel, në Aragon. Albarracín ka 1110 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 452.72 km2.
Leopardi me re i Sundës
Leopardi me re i Sundës (Neofelis diardi) është një mace e egër me përmasa mesatare native në Borneo dhe Sumatra. Është renditur si specie e rrezikuar në Listën e Kuqe të BNRN-së që prej vitit 2015. Madhësia e përgjithshme e popullsisë efektive vlerësohet në më pak se 10,000 individë, me një popullatë që vazhdon dhe pakësohet. Në ishujt Sunda ai rrezikohet nga shpyllëzimi.
Në 2006, u klasifikua si specie që dallon nga leopardi me re në Azinë Verilindore. Gëzofi i tij është më i errët me njolla më të vogla.
Njihet gjithashtu si leopardi me re i Ishujve Sunda, leopardi me re i Enkulit, leopardi me re i Diardit, dhe macja e Diardit. and Diard's cat.
Bekim Sejranoviç
Bekim Sejranoviç (Brčko, 1972 - Oslo, 21 maj 2020), shkrimtar boshnjako-kroat, me prejardhje shqiptare.
Jeta
Bekim Sejranoviç lindi në 1972 në Brçko. Në 1985 u transferua në Rijekë ku ndoqi shkollën detare dhe studioi kroatistikë. Që nga viti 1993,  ka jetuar në Oslo të Norvegjisë, ku ka   magjistruar për letërsi të sllavëve të Jugut në Fakultetin i Historisë dhe Filozofisë. Nga viti 2011 deri në vitin 2014  jetoi në Lubjanë, dhe nga maji 2015 ai jetoi dhe punoi në Zagreb.
Nga viti 2000, ai ka punuar si përkthyes i gjykatës dhe përkthyes letrar, ligjëroi norvegjishten për të huajt, shkroi dhe botoi në prozë. Romanet dhe tregimet e tij të shkurtra janë përkthyer në disa gjuhë të huaja: norvegjisht, anglisht, sllovenisht, maqedonisht, gjermanisht, çekisht, italisht dhe polonisht. Ai fitoi çmimin "Meša Selimović" në 2009. Bekim Sejranoviq ishte anëtar i Shoqatës së Shkrimtarëve Kroatë.
Bekim Sejranoviqvdiç në 21 maj 2020, në moshën 48 vjeç. Pas pranimit të këtij lajmi, Ambasada e Bosnjës dhe Hercegovinës në Pragë uli flamurin e Bosnjës dhe Hercegovinës në gjysëm shtizë në të njëjtën ditë si një shenjë keqardhjeje për vdekjen e parakohshme të të ndjerit, vdekur para kohe, shkrimtarit Bekim Sejranoviç.
Kejdi Mehmetaj
Kejdi Mehmetaj është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ajo i përket Lëvizja Socialiste për Integrim, ne qarkun e Tiranës
Endrit Braimllari
Endrit Brahimllari është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ai i përket Lëvizja Socialiste për Integrim, ne qarkun e Tiranës
Albarreal de Tajo
Albarreal de Tajo është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Qarku Torrijos, të provincës Toledo, në Komunitetin Castile-La Mancha. Albarreal de Tajo ka 709 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 42 km2.
Shigeyoshi Suzuki
(13 Tetor 1902 – 20 Dhjetor 1971) ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje dhe ka shënuar 1 gola.
Santa Maria de Merlès
Santa Maria de Merlès është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Berguedà, të provincës Barcelona, në Katalonia. Santa Maria de Merlès ka 156 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 52.09 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Maria de Merlès
Vilma Bello
Vilma Bello është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ajo i përket Partisë Socialiste, e cila ka fituar dhe mazhorancën në këto zgjedhje.
Santa María de Cayón
Santa María de Cayón është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Pas and Miera valleys, të provincës Cantabria, në Cantabria. Santa María de Cayón ka 8526 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 48.23 km2.
Lidhje të jashtme
Santa María de Cayón
Misao Tamai
(16 Dhjetor 1903 – 23 Dhjetor 1978) ishte një ish-futbollist japonez.
Alket Hyseni
Alket Hyseni është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ai i përket Partisë Socialiste, e cila ka fituar dhe mazhorancën në këto zgjedhje.
INA - Iliria News Agency
INA- Iliria News Agency
është agjencia e parë e lajmeve në gjuhën shqipe në Maqedoni, por edhe ndër mediat e para online në gjuhën shqipe në Evropën Juglindore,  e themeluar
Mbretëria e Bosnjës
parapamje|Zgjerimi mesjetar i shtetit boshnjak. Mbretëria e Bosnjës (serbo-kroatisht: Краљевина Босна Kraljevina Bosna), ose Mbretëria Boshnjake (Босанско краљевство Bosansko kraljevstvo), ishte një mbretëri mesjetare që zgjati për gati një shekull, nga 1377 deri në 1463, dhe evoluoi nga Banati i Bosnjës, i cili vetë zgjati të paktën që nga viti 1154.
Megjithëse mbretërit hungarez e shihnin Bosnjën si nën sovranitetin e tyre gjatë kësaj kohe, sovraniteti dhe pavarësia e Bosnjës në drejtimin e punëve të saj është megjithatë e pamohueshme.
INA - Iliria News Agency
INA- Iliria News Agency
INA është një media prestigjioze që ka arritur të etablohet në hapësirën mediatike rajonale, diasporë dhe më gjerë, përmes misionit të saj për informimin e shpejtë, të saktë dhe të paanshëm.
Mbretëria e Bosnjës
Mbreti Tvërtko I (r. 1353–91) fitoi pjesë të Serbisë perëndimore dhe pjesën më të madhe të bregut të Adriatikut në jug të lumit Neretva. Gjatë pjesës së fundit të mbretërimit të tij, Bosnja u bë një nga shtetet më të forta në Gadishullin Ballkanik. Megjithatë, copëzimi feudal mbeti i rëndësishëm në Bosnje dhe fisnikëria boshnjake kishte pushtet të rëndësishëm, duke e ushtruar atë në mbledhjet e Stanak-ut, ku anëtarët diskutuan për çështje të tilla si zgjedhja e mbretit ose mbretëreshës së re dhe kurorëzimit, politika e jashtme, shitja ose cedimi i territorit, kontraktimi dhe nënshkrimi i traktateve me vendet fqinje dhe çështjet ushtarake.
Mimoza Shkodra
Në vitin 2011, ajo ka lansuar këngën "Ndarja", e cila ka arritur sukses të madh. Gjatë verës së vitit 2012 ajo ka bashkëpunuar me këngëtarin Seldi dhe ata së bashku kanë lansuar këngën "Pare pare".
Mbretëria e Bosnjës
Perandoria Osmane aneksoi pjesë të Bosnjës lindore në vitet 1440 dhe 1450 dhe vazhdoi të pushtojë Hum-in, që atëherë u riemërua në Hercegovinë, me kalanë e fundit, Novi, që ra në dhjetor 1481. Shtjefën Tomasheviq, mbreti i fundit i Bosnjës, u kap nga osmanët dhe u vra në vitin 1463.
INA - Iliria News Agency
INA- Iliria News Agency
Ideja për themelimin e kësaj agjencie është mbështetur edhe nga një grup gazetarësh profesionist, që kanë për qëllim avancimin e informimit dhe shpejtësinë e transmetimit të lajmeve nëpërmjet internetit, sidomos për zhvillimet në Maqedoni, Kosovë, Shqipëri, rajonin më të gjerë dhe diasporë. Jemi si media të akredituar në selinë e OKB-së në Nju Jork, por edhe bashkëpunëtorë dhe korrespodentë nga vendi dhe më gjerë.
Mbretëria e Bosnjës
Shumica dërrmuese e popullsisë ishte rurale, me pak qendra të rëndësishme urbane. Ndër qytetet më të shquara ishin Doboj, Jajce, Srebreniku, Srebrenica, Tešanj dhe Podvisoki. Minierat, veçanërisht për argjendin, ishin burimi kryesor i të ardhurave për mbretërit boshnjakë.
Hornachos
Hornachos është komunë në provincën Badajoz, Ekstremadura, Spanjë. Sipas regjistrimit më 2017 (INE), komuna ka pasur popullsi prej 3,673 banorëve.
Historia
Qyteti u okupua gjatë periudhës romake dhe ishte kur e morri emrin e Fornacis për shkak xeherores së hekurit dhe ku rrjedhi emri "Hornachos". Dëshmitë arkeologjike (Hornachuelos Oppidum) tregojnë se vendi kishte rëndësi të veçantë në Emerita Augusta gjatë shekujve 2 dhe 1 pes. Gjatë periudhës së Visigotëve, tradita e vendos Hornachosin si refugjatë të Shën Hermenit, kur u arratis nga babai i tij, Mbreti Leovigild.
Andrea Marto
Andrea Marto është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ai i përket Partisë Socialiste, e cila ka fituar dhe mazhorancën në këto zgjedhje.
Vullnet Sinaj
Vullnet Sinaj është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ai i përket Partisë Socialiste, e cila ka fituar dhe mazhorancën në këto zgjedhje.
Santa Maria de Besora
Santa Maria de Besora është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Osona, të provincës Barcelona, në Katalonia. Santa Maria de Besora ka 183 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 24.7 km2.
Lidhje të jashtme
Santa Maria de Besora
Narentinët
Narentinët ishin një fis sllav i jugut që pushtoi një zonë të Dalmacisë jugore me qendër në lumin Neretva ( Narenta ), aktiv në shekujt 9 dhe 10, të njohur si piratë në Adriatik. Të quajtur Narentani në burimet veneciane, burimet greke i quajnë Paganoi, "paganë", siç ishin për një kohë të gjatë pagane, në një kohë kur fiset fqinje ishin të krishterizuara. Fisi ishin armiq të ashpër të Republikës së Venedikut, pasi kishin sulmuar tregtarët dhe klerikët venecianë që kalonin në Adriatik, madje kishin sulmuar afër vetë Venedikut, si dhe mundën disa herë dozhin. Traktatet e paqes veneciane-narentine nuk zgjatën shumë, pasi Narentinët iu kthyen shpejt piraterisë. Ata më në fund u mundën në një goditje veneciane në fund të shekullit të 10-të dhe u zhdukën nga burimet deri në shekullin e 11-të.
Terminologjia
Fjala Narentine është një demonim që rrjedh nga lumi lokal Neretva (latinisht: Narenta). Termat "Narentines", "Pagania" ose "Paganë" gjenden në dy burime bashkëkohore: De Administrando Imperio ( DAI ), një vepër greke e mesit të shekullit të 10-të dhe Chronicon Venetum et Gradense, një kronikë veneciane nga Gjon Djakon nga fillim të shekullit të 11-të. Në De Administrando Imperio të Perandorit Bizantin Konstandin VII Porphyrogenitus (r. 913–959), fisi quhet Paganoi ( Greek  ), dhe politia e tyre Pagania (Παγανὶα, Παγανἰα), në greqisht, ndërsa theksohet gjithashtu se në latinisht quhen Arentanoi (Αρεντανοἰ) dhe politia e tyre Arenta (Αρεντα). Kronisti Gjon Dhjaku përdori termin gjeografik Narentani (si në princeps Narentanorum, Narrentanos Sclavos  ). Në serbo-kroatisht, emri fisnor përkthehet si Neretljani (Неретљани), Neretvani dhe Pagani (Пагани), ndërsa shteti kryesisht si Paganija (Паганија).
Gjeografia dhe ekonomia
Në kapitujt e DAI-t Historia e provincës së Dalmacisë dhe e Paganëve, të quajtur gjithashtu Arentani, dhe e vendit ku ata banojnë tani, përshkruhet gjeografia e Paganisë. Pagania kishte qarqet ( župa (zoupanias) ) të Rhastotza, Mokros dhe Dalen. Rhastotza dhe Mokros shtriheshin buzë bregut dhe kishin galeri, ndërsa Dalen ishte larg nga deti dhe bazohej në bujqësi. Pagania kishte qytetet e banuara të Mokron ( Makarska ), Beroullia (me sa duket Brela  ), Ostrok ( Zaostrog  ) dhe Slavinetza (afër Gradacit  ), dhe ishujt e mëdhenj të Kourkra / Kiker me një qytet ( Korčula  ), Meleta/Malozeatai ( Mljet  ), Phara ( Hvar  ) dhe Bratzis ( Brač  ). Paganët rritën tufa në ishuj. Ishujt në afërsi, por jo pjesë e Paganisë ishin Chora (me sa duket Sušac ), Iës ( Vis  ) dhe Lastobon ( Lastovo  ). Kroacia ndodhej në veriperëndim dhe Zachumlia në lindje; Serbia ishte e vendosur në brendësi në verilindje, pas Pagania, Zachumlia, Travunia dhe Dioklea, dhe kufizohej me Kroacinë në lumin Tzentina ( Cetina ).
Junji Nishikawa
(29 Qershor 1907 – ?) ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Kuhmoinen
Kuhmoinen (Kuhmoisten kunta), është një komunë në Finlandë. Është e vendosur në provincën Finlanda Perëndimore, dhe është pjesë e rajonit Finlanda Qendrore. Këtu të gjithë së bashku edhe 316 liqene. Kuhmoinen shtrihet në bregun perëndimor të liqenit Päijänne. Liqenet më të mëdha në Kuhmoinen pas Päijänne janë Vehkajärvi dhe Isojärvi
Excideuil
Excideuil (Ocitanisht: Eissiduelh ; Shqip: Esideji ) është një komunë në departamentin Dordonjë në Akuitaninë e Re, Franca jugperëndimore.
Gjeografia
Esideji ndodhet në zonën Périgord Vert, në një pllajë gëlqerore midis rrjedhave të sipërme të lumenjve Isle dhe Auvézère. Lumi Loue kalon nëpër qytet. Esideji ndodhet rreth 60 kilometra larg nga Limozhi, 34 kilometra nga Périgueux, 15 kilometra nga Hautefort dhe 12 kilometra nga Tourtoirac. Zona e saj e ndërtimeve vazhdon në territorin e komunave ngjitur Saint-Martial-d'Albarède dhe Saint-Médard-d'Excideuil.
Narentinët
Historia
Për të ndalur këto sulme, venecianët ndërmorën një ekspeditë të madhe kundër piratëve sllavë dalmatë në vitin 839. Doge Pietro Tradonico dërgoi anije luftarake kundër tokave sllave ( Sclavenia ). Sipas F. Šišić Doge Pietro urdhëroi një sulm ndaj Narentinëve në pranverën e vitit 839. Sipas V. Klaić, Tradonico fillimisht kishte mundur dhe kishte bërë paqe me kroatët nën Mislav, pastaj vazhdoi të sulmonte Narentinët ishuj dhe të bëjë paqe me udhëheqësin narentin Drosaico. Nuk ka të dhëna për luftimet e atij viti, por dihet se paqja u lidh me kroatët dhe një pjesë të narentinëve. Kronisti venecian Gjon Dhjaku (1008) regjistron një rinovim të traktatit të paqes të nënshkruar nga Drosaico ( ad Narrentanas insulas cum Drosaico, Marianorum iudice, similiter fedus instituit ). Paqja me Narentinët nuk zgjati shumë, ndoshta pasi Narentinët e nënshkruan atë për të shmangur rrezikun, ose më shumë për shkak se nuk ishte lidhur me të gjithë, por me një fis ose klan të Narentinëve. Në vitin 840 venecianët sulmuan udhëheqësin narentin Ljudislav, duke përfunduar me dështim; Ljudislav ( Liuditus sclavus ), ndoshta një pasardhës ose bashkësundimtar i Drosaico, mundi dozhin venecian dhe vrau qindra burra të tij. Sipas Klaić, ishin Narentinët ata që prishën paqen. Duket se pirateria narentine madje arriti në Istria deri në shkurt 840. Traktati veneciano-Frank i vitit 840 përfshinte luftën e përbashkët kundër fiseve sllave ( genes Sclavorum inimicas ). Pas dy humbjeve ndaj marinës veneciane nga arabët menjëherë më pas, venecianët nuk ishin në gjendje të hynin në luftime të reja me sllavët dalmatë. Në 846, Narentinët arritën afër vetë Venedikut dhe bastisën Caorle aty pranë.
Ardhja e Vasilit I (r. 867–886) në fronin bizantin çoi në ndryshime të rëndësishme në Bizant; energjik, ai arriti të hyjë në lidhje më të ngushta me bullgarët, madje edhe me kroatët e largët, dhe e mbrojti mirë Perandorinë. Kur Raguza (Dubrovnik) kërkoi ndihmën e perandorit kundër kërcënimit të saraçenëve, ai dërgoi një marinë të fortë në Adriatik. Admirali bizantin Niketas Ooryphas mori kontakte më të ngushta me fiset sllave rreth Raguzës, Zachumlians, Travunians dhe Kanalitët, dhe i ftoi ata të luftonin së bashku kundër Saracenëve, si në tokë ashtu edhe në det, në 869. Vetëm fiset sllave të Dalmacisë jugore u thirrën për të bashkëpunuar; në veri, kroatët dhe dalmatët hynë në marrëdhënie me mbretin italian Luigjinë në tmerrin e bizantinëve. Kur disa "sllavë" (narentinët sipas Narayanit ) në mars 870 rrëmbyen emisarët e peshkopit të Romës që ktheheshin në shtëpi nga Koncili i Katërt në Konstandinopojë,  bizantinët e përdorën këtë si një pretekst të mirë për të sulmuar. dhe i detyroni ata të nënshtrohen (871). DAI përmend se narentinët quheshin “paganë, sepse nuk pranuan pagëzimin në kohën kur u pagëzuan të gjithë serbët”, që vendoset në kohën e sundimit të Vasilit. Narentinët nuk përmenden në lidhje me ekspeditën ushtarake bizantine në Bari të dërguar nga Basili I (r. 867–886), në të cilën morën pjesë sllavë të tjerë dalmatë. Kroatët, serbët, Zachlumians, Travunians, Konavlians, Raguzanët, "me të gjithë njerëzit e qyteteve të Dalmacisë", kaluan mbi det në Langobardia dhe morën Barin. Vasili e ktheu Dalmacinë nën sundimin bizantin deri në 878, dhe një pjesë e madhe e Dalmacisë u vu nën Patriarkanën e Konstandinopojës. DAI pretendon se sllavët dalmatë i kërkuan Vasilit I që t'i pagëzonte; Krishterimi i Narentinëve duket se ka dështuar. Sipas Evans, Narentinët mbetën paganë deri në vitin 873, kur admirali bizantin Ooryphas i bindi ata të pranonin pagëzimin. Ndërsa doge Orso I Participazio dhe djali i tij Giovanni II Participazio bënë paqe dhe një aleancë me kroatët pas 876, venecianët ishin ende në luftë me Narentinët.
Në vitin 880 u rinovua traktati veneciano-Frank. Në 887 Doge Pietro I Candiano dërgoi trupa kundër sllavëve narentine, duke zbarkuar në "Kodrën sllave" ( mons Sclavorum ), duke i larguar sllavët. Narentinët u mundën në një betejë në gusht 887 në Makarska, dhe pesë anijet e tyre u shkatërruan me sëpatë. Me ndihmën e fqinjëve, Narentinët mposhtën me vendosmëri marinën veneciane më 18 shtator 887, me Doge të vrarë në aksion dhe trupin e tij u la i shtrirë (Andrea Tribun më vonë e çoi fshehurazi trupin në Venecia). Nga kjo kohë e deri në vitin 948 kronikat veneciane nuk përmendin konfliktet me kroatët, që do të thoshte se venecianët ofruan paqe dhe u paguanin haraç kroatëve.
Në vitin 997, Narentinët i shtuan bastisjet kundër qyteteve latine dhe veneciane, dhe ata kishin lidhje të ngushta me sundimtarin kroat Svetoslav Suronja, i cili në atë kohë luftoi dy vëllezërit e tij për fronin; kjo marrëdhënie bëri që qytetet latine dalmate dhe Venediku të ktheheshin kundër Svetosllavit. Në vitin 998, Republika e Venedikut, nën Perandorin Bizantin, ushtroi kontroll mbi qytetet bizantine dalmate; Kroacia dalmate ishte në luftë civile; Narentinët ishin gjysmë të pavarur, duke sulmuar Adriatikun, veçanërisht kundër Venedikut. Ndërsa Venediku fitoi autoritet në Dalmaci, disa qytete dalmate që u ndjenë të kërcënuar u bënë aleatë me Narentinët. Venedikasit më pas ndërhynë dhe mundën Narentinët dhe aleatët e tyre kroatë me vendosmëri në det, duke rezultuar në rënien e fuqisë Narentine. Principata Neretljani në shekullin e 11-të ishte pjesë e Mbretërisë Kroate.
Në Kronikën e Priftit të Dukljes, një vepër e shkruar nga një peshkop katolik ka të ngjarë për një sundimtar kroat në rreth. 1300–10, principatat jugore të Dalmatit përmenden si pjesë e " Kroacia e Kuqe ". Ndërsa pjesët e mëvonshme të Kronikës së Priftit të Dukljës konsiderohen me vlerë të lartë, ngjarjet e përshkruara në mesjetën e hershme janë të diskredituara në historiografi.
Santa Margarida i els Monjos
Santa Margarida i els Monjos është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Alt Penedès, të provincës Barcelona, në Katalonia.
Lidhje të jashtme
Santa Margarida i els Monjos
Excideuil
Historia
Referenca e parë për Esidejin, si Exidolium gjendet në një dokument testamenti nga Aredius, i njohur gjithashtu si Yrieix, i datuar në vitin 572. Qyteti është përmendur edhe si Issidor, Excidour dhe Excideuilh. Ky emër përbëhet nga fjala kelt ialo (që do të thotë "pastrim, lëndinë", "vendi i") prapashtesë me një Exito radikale (emri gal) ose Exitus.
Esideji u sulmua në vitin 1182 rreth Rrëshajëve nga Richard I i Anglisë, siç përmendet në Rerum gallicarum et francicarum scriptores :
Fatmir Velaj
Fatmir Velaj është një nga 140 deputetët e Kuvendit të Republikës së Shqipërisë, dalë nga zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Ai i përket Partisë Socialiste, e cila ka fituar dhe mazhorancën në këto zgjedhje.
Afrim Koçi
Afrim Koçi (Tiranë, 26 qershor 1938 - 2 shtator 2017) ishte një përkthyes dhe botues shqiptar. Si përkthyes ka shqipëruar mbi 100 tituj nga gjermanishtja, rusishtja, italishtja, anglishtja nga disiplina të ndryshme si letërsi, shkenca humane dhe sociale, histori, albanologji, filozofi.
Jeta
Lindi në mesin e një familjeje matjane me prejardhje nga Burgajeti dhe të vendosur në kryeqytet. Xhaxhai i tij, Shyqyriu, ka qenë prefekti i parë i Matit caktuar nga qeveria e Vlorës, nga dom Nikollë Kaçorri, ndërsa xhaxhai tjetër, Bajrami, gjatë kohës së mbretërimit të Zogut I, ka qenë kryetar komune në Zerqan të Dibrës.
Ai ka përkthyer mbi 120 tituj librash nga gjermanishtja dhe gjuhe të tjera, është përfaqësues i denjë i shkollës shqiptare të përkthimit që i ka dhënë lexuesit tonë kryeveprat e letërsisë botërore. Kontributet e shquara të Afrim Koçit janë vlerësuar brenda dhe jashtë vendit. Ai është fitues i çmimit të perkthimit "Fan Noli", fitues i "Penes së Argjendë" dhe është shpallur një nga 10 personalitetet e vitit 2007 nga Bashkia e Tiranës. Po ashtu, ai është fitues i çmimit kombëtar të përkthimit të Austrisë dhe është nderuar me çmime edhe nga Zvicra, Rusia etj. U nda nga jeta më 26 shtator 2017.
Daigoro Kondo
(1 Qershor 1907 – 9 Shkurt 1991) ishte një ish-futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Qeveria e Bullgarisë
Këshilli i Ministrave (Bullgarisht: Ministriski savet) është autoriteti kryesor i pushtetit ekzekutiv në Republikën e Bullgarisë. Ai përbëhet nga Kryeministri i Bullgarisë dhe të gjithë ministrat e specializuar.
Vështrim i përgjithshëm
Pasi përbërja e Këshillit të Ministrave vendoset nga qeveria e sapozgjedhur, deputetët që zgjidhen për ministra humbasin përkohësisht të drejtat e deputetit gjatë kohës që janë ministra. Këto të drejta rikthehen në rast se lirohen nga Këshilli i Ministrave ose kur qeveria bie nga pushteti. Kjo është në kontrast me atë se si trajtohen zëvendësministrat dhe zyrtarët e tjerë të qeverisë kur zgjidhen deputetë.
Ndonjëherë, me qëllim të ruajtjes së përfaqësimit politik të partive apo grupeve të ndryshme në Këshillin e Ministrave, mund të emërohen një ose më shumë ministra pa portofol (me mungesë ministrie).
Struktura e Kabinetit
Qeveria Denkov është kabineti i 102-të dhe aktual i Bullgarisë. Ai u miratua nga parlamenti më 6 qershor 2023 dhe është një koalicion i shumicës së GERB dhe PP-DB. Sipas marrëveshjes së koalicionit, është vendosur të jetë një qeveri me rotacion, ku Nikolai Denkov i PP-DB do të fillonte me kryeministër, me Mariya Gabriel të GERB-it që do të shërbente si zëvendëskryeministre dhe pas nëntë muajsh, të dy do të ndryshonin pozicionet.
Tego Calderón
Tegui Calderón Rosario (i lindur në 1 shkurt, 1972 më i njohour si "Tego Calderón"), është një rapper portorikoja.
JETA E HERSHME
Calderón ka lindur në Santurce, Portorikoja. Ai u zhvendos në një moshë të re nga Puertorikoja, i lindur në Miami, Florida, ku mori pjesë në Lartë të Lartë të Lartë. Këtu ai erdhi në kontakt me disa kultura të ndryshme, përfundimisht ai u bë një baterist në një grup rock. Grupi bëri versione të këngëve të prodhuara nga artistë si Ozzy Osbourne dhe Led Zeppelin. Është vërejtur se dy prindërit e tij ishin tifozë të Ismael Rivera dhe se babai i tij ishte gjithashtu i interesuar për xhazin. Ai u ndikua nga të dyja zhanret dhe i inkorporoi ato në muzikën e tij. Me kalimin e kohës zhvilloi një stil muzikor që kombinon elementet e salsa, dancehall dhe hip hop, duke u fokusuar në aspektet e jetës urbane në tekstet e tij.
Ensarët
Ensar (Arabisht: الأنصار‎, "Ndihmësit") është term islam për banorët e Medinës të cilët e morrën profetin Muhammed dhe shokët e tij në shtëpitë e tyre kur ata u emigruan në Medine (hixhret).
Ata u përkisnin dy fiseve kryesore të Azd, Banu Hazraxh dhe Banu Aus. Azd është i njëjti fis që fisi Gamd dhe fisi Zahran i përkasin.
Beteja kur Ensarët i ndihmuan Muhammedin
Ensarët i ndihmuan Muhammedit në shumë beteja. Një nga betejat e hershme që i ndihmuan atë ishte Pushtimi i Buatit. Një muaj pas bastisjes në el-Abua, që ishte urdhëruar nga Muhamedi, ai personalisht çoi dyqind njerëz duke përfshirë Muhaxirët dhe Ensarët në Bauat, një vend në rrugën e karvaneve të tregtarëve kurejsh. Një tufë prej pesëmbëdhjete devesh po vazhdonte, shoqëruar nga njëqind kalorës nën udhëheqjen e Umeje ibn Halaf, një kurejsh. Qëllimi i bastisjes ishte që të plaçkiste këtë karvan të pasur të Kurejshit. Asnjë betejë nuk u zhvillua dhe bastisja rezultoi me asnjë pre. Kjo ishte për shkak të karvanit duke marrë një rrugë të panjohur të panjohur. Muhamedi pastaj u ngjit në Dhat al-Saq, në shkretëtirën e el-Habarit. Ai u lut atje dhe një xhami u ndërtua në vend. Ky ishte bastisja e parë ku morën pjesë disa Ensarë.
Pas vdekjes së Muhammedit
Gjatë mbajtjes së Kalifëve pas Muhammedit, ensarët u bënë kryesisht elemente të rëndësishme ushtarake në shumë pushtime (siç tregohet me emërimin e Thabit, bin Kajs bin Shemes, një orator i Ensarëve), për të udhëhequr Ensarët në mbështetje të Halid bin Velidit në Betejën e Buzahës në kohën e halifës Ebu Bekri. Më vonë ata gjithashtu luajtën një rol të rëndësishëm në Betejën e Jamamës ku Ensarët nën El Bara bin Malik El Ensari akuzuan për një moment të rrezikshëm të betejës që shënonte pikën e kthesës. Beteja e Jamamës është gjithashtu aty ku ra më i shquari i Ensarive, Ebu Duxhana.
Gjatë epokës Omajjad, ensari u bë disi e një fraksioni kundërshtar politik të regjimit. Ato përshkruhen si të lidhura ngushtë me Kontigjentin e Klanit Mahzum dhe jo me Omajjadin në detyrë. Lidhje të tilla Ensar-Mahzum përshkruhen si formimi i një hegjemonie të re politike elite në Hixhaz.
Strazimir Balsha
Strez ose Strazimir Balsha (fl. 1360 – 1368-1373) ishte një zot i Zetës, përkrah dy vëllezërve e Gjergj I dhe Balsha II, në vitet 1362-1372. Balshajt shtinë në dorë Zetën, nga 1362, gjatë rënies së Perandorisë Serbe. Strazimiri bëri betimet murgjërore dhe vdiq në 1373. Ai la tre djem, njëri prej të cilëve më vonë u bë i zot i Zetë (Gjergj Balsha II).
Jeta
Strazimiri ishte më i madhi ndër djemtë e Balshës I (dy vëllezërit ishin Balsha II dhe Gjergji I), një fisnik i  vogël që zotëronte vetëm një fshat gjatë sundimit të Perandorit serb Stefanin Dushan të Fuqishmit (r. 1331-1355). Disa vjet pas vdekjes së Perandorit, Balsha I dhe bijtë e tij arritën të zgjerojnë pushtetin vendor, duke filluar së pari nga marrja e tokave të mbajtura nga feudali Zharko (në jug të Liqenit të Shkodrës, më të Zeta e ulët). Më 1361, gjatë një konflikti midis Republikës së Raguzës dhe Vojislav Vojinoviq, ata mbështetën Ragusa. Për këtë, ata u bënë qytetarë raguzanë në maj ose 3 korrik 1361. Në 1362, tre vëllezërit e vranë čelnikun Gjergj/Gjurash Ilijiq, dhe u zgjerua në drejtim të Zetës së Sipërme. I ati i tyre vdiq po atë vit. Vëllezërit trashëguan të atin duke qeverisur Zetën së bashku, edhe pse Gjergji I qe më i shquari.
Ata quheshin "oblastni gospodari" ("zotër feudalë") në dokumentet e Perandorit Urosh V i Dobëti (r. 1355-1371). Në 1368, pas sulmit që ndërmori Gjergji I ndaj Kotorrit, oborri serb e njohu si rebel. Vëllezërit u konvertuan nga O rtodoksia Serbe në Katolicizmin Romak më 1368/1369, në mënyrë që t'i jepnin rrugë ambicieve të tyre bregdetase.
Strazimiri u bë murg dhe u qeth tullac para vdekjes së tij, që me siguri dihej se ishte i vdekur vjeshtën e vitit 1373. Du Cange shkruan se vdiq në vitin 1368, Hopf më 1372 dhe Miljatoviq më 1372 (ose më 15 janar të vitit 1373), dhe fuqia tani bashkëndahej mes Gjergjit I, Balshës II dhe të birit të Strazimirit, Gjergji II, ku secili kishte zotërimet e veta.
Fjalor rusisht-shqip
Fjalor rusisht-shqip redaktor Androkli Kostallari. Botuar në Tiranë nga Shtëpia Botuese Shtetërore e Fjalorëve të Huaj dhe Nacionalë, në vitin 1954. Faqet e librit 636.
Qeveria e Vojvodinës
Qeveria e Vojvodinës (Влада Војводине / Vlada Vojvodine) është organi ekzekutiv i Krahinës Autonome të Vojvodinës, në kuadër të Republikës së Serbisë. Për veprimet e veta i përgjigjet Kuvendit të Vojvodinës. Të drejtat dhe detyrat e qeverisë janë të përcaktuara me Kushtetutën e Serbisë dhe me Statutin e Krahinës Autonome të Vojvodinës si akt suprem juridik.
Ndërtesa
parapamje|270x270px|Pallati Banovina, selia e Qeverisë së Vojvodinës. Ndërtesa, e njohur si Pallati Banovina, është selia e Qeverisë së Krahinës Autonome të Vojvodinës. Ndërtesa ndodhet në Novi Sad, selia administrative e Vojvodinës.
Para Luftës së Dytë Botërore, ishte qendra e administrimit të Banovinës së Danubit (ose Banati i Danubit) të Mbretërisë së Jugosllavisë dhe rezidenca e Banit të Danubit, i cili sundonte mbi Banovinën e Danubit.
Leopardi me re
Leopardi me re (Neofelis nebulosa) është një mace e egër që ndodh nga ultësirat Himalajeze përmes Azisë Juglindore kontinentale në Kinë. Që nga viti 2008, ajo është e shënuar si e rrezikuar në Listën e Kuqe. Popullsia e saj e përgjithshme dyshohet të ketë më pak se 10.000 individë të pjekur, me një trend në rënie të popullsisë, dhe asnjë popullsi të vetme që numëron më shumë se 1.000 të rritur. Ai është gjithashtu i njohur si leopardi i mbuluar nga toka kontinentale, për ta dalluar atë nga leopardi me re i Sundës (Neofelis diardi). Është kafsha shtetërore e shtetit indian të Megalian.
Taksonomia dhe evulucioni
Më 1821, zoologjisti britanik, Edward Griffith, përshkroi për herë të parë një leopard me re nën emrin shkencor Felis nebulosa. Brian Houghton Hodgson propozoi Macrosceloides Felis bazuar në një mostër te leopardit me re nga Nepali në 1841. Robert Swinhoe propozoi Felis brachyura në 1862 bazuar në një mostër të leopardit me re nga Tajvani. Në vitin 1867, John Edward Grey i nënshtroi të tre në gjininë Neofelis. Aktualisht, N. nebulosa konsiderohet një specie monotipike për shkak të mungesës së provave për nën-specifikim.