cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Agim Metbala
Agim Metbala lindi në vitin 1953 në Rahovec. Shkollën fillore dhe atë të mesme-gjimnazin (drejtimin e përgjithshëm) i kreu në vendlindje, studioi dhe u diplomua në Fakultetin Juridik në Universitetin e Kosovës në vitin 1976. Aty i vazhdoi edhe studimet pasuniversitare. Tash është gjyqtar në Gjykatën Komunale të Rahovecit. Me shkrime ka filluar të merret qysh kur ishte nxënës i klasës së katërt të shkollës fillore. Krahas shkrimeve për fëmijë, ai shkruan edhe poezi për të rritur dhe merret edhe me enigmatikë. Për nder të 10-vjetorit të veprimit të Shoqatës, me mjete të veta dhe me punime të përzgjedhura për fëmijë, ka botuar përmbledhjen "Si duket babi im" e për nder të 20-vjetorit të veprimit të Shoqatës, përsëri me disa koautorë, ka botuar përmbledhjen me vjersha e tregime "Pranvera në shkurt". Veprat: Koautor i përmbledhjes me vjersha e tregime "Si duket babi im" Përmbledhje me rrëfenjëza për fëmijë "Deti në shtëpi" Përmbledhje me vjersha,tregime dhe drama njëaktëshe për fëmijë "Grindja e fjalëve",Përmbledhje poetike "Guximi fle",etj.
Maringlen Malaj
__NOINDEX__
Këngët
Kendon zakonisht hip-hop.
Më datë 7 Maj 2014, TnT publikon videoklipin "Chill Up In The Sky", në bashkëpunim me Dieter & Demoone.
Më datë 13 Qershor 2014, TnT publikon videoklipin "Mos U Kthe", në bashkëpunim me Dieter.
Më datë 17 Tetor 2014, TnT publikon videoklipin "On The Phone".
Në Dhjetor 2014, TnT merr pjesë në Shkodra Fest 1 me këngën "Kingin".
Në Janar 2015, TnT merr pjesë në Prizreni Music Fest 2015 me këngën "Where The Limit".
Në Janar 2016, TnT merr pjesë në Shkodra Fest 2 me këngën "Barz Room".
Më datë 28 Qershor 2016, Marin publikon videoklipin "Me Fal".
Më datë 30 Tetor 2016, Marini publikon videoklipin "Xhan". Muzika e këngës u punua nga Big Bang, teksti u shkrua nga Marin TnT.
Më datë 4 Gusht 2017, Marin publikon videoklipin "Sonte".
Më datë 26 Gusht 2019, Marin publikon videoklipin "£Hasjanali".
Më datë 18 Tetor 2019, Marin publikon videoklipin "£Pr-Tr". Orkestrimi i këngës u punua nga Marin TnT. Videoklipi u prodhua nga kompania MAX Production.
Më datë 12 Dhjetor 2019, Marin publikon videoklipin "£Poundz".
Më datë 1 Mars 2020, Marin publikon videoklipin "Hala N’rrug".
Më datë 26 Prill 2020, Marin publikon videoklipin "Block Life".
Më datë 27 Shtator 2020, Bimbimma, Nush, Ari, Il Ghost, Kennz, Meriton & Marin publikojnë videoklipin "Jackpot".
Më datë 13 Tetor 2020, Marin publikon videoklipin "#MeekMeek".
Më datë 24 Janar 2021, Marin publikon videoklipin "Blitz". Teksti i këngës u shkrua nga Marin TnT. Produksioni audio u realizua nga RZON.
Më datë 14 Prill 2021, Marin publikon videoklipin "Tmerr". Teksti i këngës u shkrua nga Marin. Produksioni audio u realizua nga RZON & Pllum.
Më datë 12 Gusht 2021, Diona Fona & Marin publikojnë videoklipin "Pistole". Produksioni audio u realizua nga Panda Music.
Më datë 18 Shtator 2021, Marin publikon videoklipin "Shota". Teksti i këngës u shkrua nga Marin. Produksioni audio u realizua nga RZON.
Më datë 11 Shkurt 2022, Marin & Majk publikojnë videoklipin "Pa Marre", në bashkëpunim me Rzon. Teksti i këngës u shkrua nga Marin & Majk. Produksioni audio u realizua nga RZON.
Më datë 26 Maj 2022, Tayna & Marin publikojnë videoklipin "Alpha & Omega". Tekstin e këngës e punuan në bashkëpunim Marin & Tayna. Produksioni audio u realizua nga RZON & PllumB.
Më datë 8 Gusht 2022, Marin publikon videoklipin "Baba I Drillit". Teksti i këngës u shkrua nga vetë Marin. Videoklipi u prodhua nga Imagine Films, ndërsa produksioni audio u realizua nga RZON.
Më datë 12 Shkurt 2023, Marin publikon videoklipin "What’s Good?". Teksti i këngës u shkrua nga vetë Marin.
Qarku Niort
Qarku Niort është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Deux-Sèvres.
Voltmetri
parapamje| Voltmetër analog Voltmetri është instrument që përdoret për matjen e diferencës së potencialit elektrik midis dy pikave në një qark elektrik. Është e lidhur paralelisht. Zakonisht ka një rezistencë të lartë në mënyrë që të marrë nga qarku rrymë shumë të vogël ose të papërfillshme.
Voltmetrat analogë lëvizin një tregues përgjatë një shkalle në proporcion me tensionin e matur dhe mund të ndërtohen nga një galvanometër dhe një rezistencë serike. Matësit që përdorin amplifikatorë mund të matin tensione të vogla të mikrovoltëve ose edhe më pak. Voltmetrat dixhitalë japin një shfaqin në mënyrë numerike tensionin duke e përdorur një konvertues analog në dixhital.
Voltmetrat prodhohen në një gamë të gjerë mënyrash, disa të furnizuar me burime të energjisë të veçanta (p.sh. nga bateria) dhe disa të tjerë furnizohen nga vetë burimi i tensionit të matur. Instrumentet e montuara përgjithmonë në një panel përdoren për të monitoruar gjeneratorët ose aparate të tjera. Instrumentet portative janë zakonisht të pajisura edhe për të matur rrymën dhe rezistencën në formën e një multimetri dhe janë instrumente standarde testimi që përdoren në punën elektrike dhe elektronike.
Simboli skematik
parapamje| Simboli i voltmetrit Në diagramet e qarkut, një voltmetër përfaqësohet me shkronjën V në një rreth, me dy vija që dalin që përfaqësojnë dy pikat e matjes që zakonisht lidhen paralel me degën ku kryhet matja.
Salt Bae
Nusret Gökçe, gjithashtu i njohur si Salt Bae (lindi më 9 gusht 1983) është kuzhinier turk dhe pronar i restaurantit Nusr-Et. Stili i tij i gatimit dhe prerjes së mishit u bë i njohur në internet.
Voltmetri
Voltmetri analog
parapamje| Një [[Galvanometri|galvanometër me spirale lëvizëse të tipit d'Arsonval .]] `Një galvanometër me spirale lëvizëse mund të përdoret si voltmetër duke futur një rezistencë në seri me instrumentin. Galvanometri ka një spirale me tela të hollë të varur në një fushë magnetike të fortë. Kur aplikohet një rrymë elektrike, ndërveprimi i fushës magnetike të spirales dhe magnetit të palëvizshëm krijon një moment, duke tentuar të bëjë spiralën të rrotullohet. Momenti është proporcional me rrymën përmes spirales. Spiralja rrotullohet, duke ngjeshur një sustë që kundërshton rrotullimin. Devijimi i spirales është kështu proporcional me rrymën, e cila nga ana tjetër është proporcionale me tensionin e aplikuar, i cili tregohet nga një tregues në një shkallë.
Voltmetri dixhital
djathtas|parapamje|267x267px| Dy voltmetra dixhital. Shikoni ndryshimin 40 mikrovolt midis dy [[Matja|matjeve, një kompensim prej 34 pjesë për milion.]] Një voltmetër dixhital mat një tension hyrës të panjohur duke e kthyer tensionin në një vlerë dixhitale dhe më pas shfaq tensionin në formë numerike. Voltmetrat digjitalë zakonisht dizenjohen rreth një lloji të veçantë të konvertuesit analog-në-dixhital të quajtur një konvertues integrues.
Salt Bae
Jeta e hershme
Gökçe lindi në Erzurum, por për shkak kushteve financiare, ai u largua nga shkolla në klasën e gjashtë dhe filloi të punoj si kasap në Kadıköy. Ai është me prejardhje kurde.
Voltmetri
Voltmetri dixhital
Voltmetri i parë dixhital u shpik dhe u prodhua nga Andrew Kay i Non-Linear Systems (dhe më vonë themeluesi i Kaypro) në 1954.
Salt Bae
Karriera
Gökçe u bë i famshëm pas një videoje “Ottoman Steak” postuar në llogarinë e restorantit të tij në Twitter më 7 janar 2017. Pas postitmit të videos në Instagram, ai filloi të quhet “Salt Bae” për shkak hedhjes së kripës: duke lënë kripë të bjerë poshtë në parakrah e tij pastaj u përhap në mish.
Gjuha Kusunda
Kusunda (Kusanda) është një gjuhë e izoluar që flitet nga një grusht njerëzish në Nepalin perëndimor dhe qëndror. Ajo është përshkruar vetëm kohët e fundit në çdo hollësi.
Për dekada me radhë gjuha Kusunda mendohej të ishte në prag të zhdukjes, me pak shpresë për ta njohur atë mirë. Materiali i vogël që mund të mblidhej nga kujtimet e folësve të mëparshëm, sugjeronte që gjuha ishte një gjuhë e izoluar, por pa shumë dëshmi u klasifikua e ngjajshme me gjuhët fqinje Tibeto-Burmane. Megjithatë, në vitin 2004 u sollën në Katmandu tre Kusundas, Gyani Maya Sen, Prem Bahadur Shahi dhe Kamala Singh për ndihmë me dokumentet e shtetësisë. Atje anëtarët e Universitetit Tribhuvan zbuluan se njëri prej tyre ishte një folës i rrjedhshëm i gjuhës. Disa prej të afërmve të saj u zbuluan gjithashtu që ishin të rrjedhshëm. Tani dihet se ka të paktën shtatë ose tetë folës të rrjedhshëm të gjuhës, më i riu në të tridhjetat. Megjithatë, gjuha është e zymtë, pa fëmijë që e mësojnë atë, pasi të gjithë folësit e Kusundës janë martuar jashtë përkatësisë së tyre etnike.
Watters (2005) publikoi një përshkrimin gramatikor mesatar të gjuhës, plus fjalor, i cili tregon se Kusunda është me të vërtetë një gjuhë izoluar, jo vetëm gjenealogjik, por edhe leksik, gramatikor dhe fonologjikisht i dallueshëm nga fqinjët e saj. Duket se Kusunda është një mbetje e gjuhëve të folura në Indinë veriore para fluksit të popujve Tibeto-Burman dhe Indo-Iraniane, megjithatë nuk është klasifikuar si një Munda ose një gjuhë Dravidian. Shih gjithashtu Burushaski, Nihali dhe (potencialisht) substratin e gjuhës Vedda për gjuhët e tjera indiane të cilat nuk bien në kategoritë kryesore të Indo-Europian, Dravidian, Tibeto-Burman dhe Australasian.
Matrix
Matrix është një film aksion fantastiko-shkencorë i vitit 1999 shkruar dhe drejtuar nga Wachowskis. Aty marrin pjesë Keanu Reeves, Laurence Fishburne, Carrie-Anne Moss, Hugo Weaving dhe Joe Pantoliano dhe është seria e parë e serive të Matrix. Ajo përshkruan një të ardhme të degraduar, në të cilën njerëzimi është bllokuar pa dijeni brënda një realiteti të simuluar, Matrix-i, krijuar nga makina inteligjente për të shpërqendruar njerëzit teksa përdorin trupat e tyre si një burim energjie. Kur programuesi i kompjuterave Thomas Anderson, nën pseudonimin e hakerit " Neo ", zbulon të vërtetën, ai "i kundërvihet me rebelim makinave" së bashku me njerëz të tjerë që janë çliruar nga Matrix.
Belmont-Luthézieu
Belmont-Luthézieu është një komunë në Francë. Belmont-Luthézieubën pjesë në departamentin Ain të rajonit Rhône-Alpes. Komuna ka një popullsi prej 489 banorë dhe sipërfaqe 19.77 km².
Matrix
Përmbajtja
Në një hotel të braktisur të Chicago-s, një grua (që më vonë u zbulua se ishte Triniti) është në futur në qoshe nga një ekip policie, por i mposht shpejt ata me aftësi mbinjerëzore. Ajo ikën, ndjekur nga policia dhe një grup misterioz agjentësh të veshur me kostum, të aftë veprime të ngjashme mbinjerëzore. Ajo i përgjigjet një thrrje nga një telefon publik dhe zhduket.
Regniowez
Regniowez është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Regniowez ka një popullsi prej 398 banorë dhe sipërfaqe 18.27 km², me një dendësi prej 22 banor/km².
Barisey-au-Plain
Barisey-au-Plain është një komunë në Francë. Barisey-au-Plain bën pjesë në departamentin Meurthe-et-Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 355 banorë dhe sipërfaqe 10.85 km².
Gjuha Gutiane
Gjuha gutiane (/ ɡuːtiən /; gjithashtu Qutian) u fol nga populli Gutian, i cili shkurtimisht vendosi mbi Sumerin si dinastinë Gutian në shekullin e 22-të pes. Gutianët jetonin në territorin midis Zagros dhe Tigris në Kurdistanin e sotëm iranin dhe irakun. Asgjë nuk dihet për gjuhën, përveç ekzistencës së saj dhe një listë të emrave të sundimtarëve gutianë në listën e mbretit sumerian.
Deshmitë
Gutiani përfshihet në një listë të gjuhëve të folura në rajon që gjenden në tabletën Sag B, një tekst edukativ nga periudha e Mesdheut Babilonas ndoshta me origjinë nga qyteti i Emarit. Ky tekst gjithashtu liston Akadiksin, Amoritin, Suteanin, "Subarean" (Hurrian) dhe Elamitin. Ka gjithashtu një përmendje të "një përkthyesi për gjuhën Gutean" në një tabletë nga Adabi.
Emrat e mbretit Gutian nga lista Sumeriane janë Inkišuš, Zarlagab, Šulme (ose Yarlagaš), Silulumeš (ose Silulu), Inimabakeš (ose Duga), Igešauš (ose Ilu-An), Yarlagab, Ibate, Yarla (ose Yarlangab), Kurum, Apilkin, Là-erabum, Irarum, Ibranum, Hablum, Puzur-Suen, Yarlaganda dhe Tirigan. Thorkild Jacobsen sugjeroi që përfundimi i përsëritur - (e) š mund të kishte një funksion gramatikor në gjuhën gutiane, ndoshta si një shënues rastesh.
Teoria Toçarian
Në një artikull të botuar pas vdekjes, W.B. Henning sugjeroi që përfundimet e ndryshme të emrave të mbretit u ngjanin fundeve të rasteve në gjuhët Toçare, një degë e Indo-Europës e njohur nga tekstet e gjetura në pellgun Tarim (në veriperëndim të Kinës moderne) që daton nga shekulli i 6-të deri në shekullin e 8-të. Henning gjithashtu e krahasoi emrin Guti me Kuçin, emrin amë të qytetit Tocharian të Kuçës dhe me emrin e Yuezhit, nomadet pastoralë të përshkruara në shënimet kineze që jetonin në lindje të Tarimit në shekullin e 2 pes, edhe pse emri i fundit është rindërtuar zakonisht me një * ŋʷ-fillestare në kinezishten e vjetër. Ai gjithashtu e krahasoi Tukriš, emrin e fqinjëve të Guti, me emrin e tij që gjendet në dorëshkrimet e vjetra turke që nga shekulli i 9-të i shekullit të nëntë dhe mendohet t'i referohet Tocharianëve. Gamkrelidze dhe Ivanov eksploruan sugjerimin e Henning si mbështetje të mundshme për propozimin e tyre të një Urheimat Indo-Europian në Lindjen e Afërt. Megjithatë, shumica e studiuesve kundërshtojnë përpjekjen për të krahasuar gjuhët e ndara me më shumë se dy mijë vjet.
Allepuz
Allepuz është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Maestrazgo, të provincës Teruel, në Aragon. Allepuz ka 140 banorë (2008), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 67.26 km2.
Rezarta Shkurta
Rezarta Shkurta (U lind më 18 nëntor 1986) është këngëtare dhe fotomodele shqiptare. Ajo ka qenë aktive që nga debutimi i saj në Kënga Magjike 2006 me këngën "DJ".
Shkurta u lind në Durrës gjatë komunizmit në Shqipëri. Ajo shkoi në shkollën fillore dhe të mesme në Durrës. 2005 merr pjesë në konkursin e bukurisë të zhvilluar në qytetin e Durrësit dhe kurorëzohet Miss Durrësi 2005. Ajo përfaqësoi qytetin e saj në Miss Albania, ku përfundoi në vendin e dytë. Më 2006, Shkurta debutoi në Kënga Magjike me këngën "DJ". Në vitin tjetër, ajo mori pjesë në Kënga Magjike 2007 këngën "I pafat". Me këtë këngë ajo arriti ta çmimin televiziv. Më 2008 ajo debutoi në Top Fest me këngën "Kafazi". Në të njëjtin vit ajo morri pjesë edhe në Polifest me këngën "Engjëjt luten për ne". Në nëntor 2010, Rezarta Shkurta merr pjesë në Kënga Magjike 2010 me këngën "Budallaçkë e vogël", ku paraqitet me një stil krejt tjetër dhe të veçantë si dhe me një performancë të jashtëzakonshme, diçka që asnjëherë nuk ishte parë në këtë festival. Ajo fitoi çmimin tendencë dhe arriti të grumbullojë 366 pikë të votuar nga vetë artistët e këtij festivali duke zënë keshtu vendin e 9-të.
Në vitin 2011, Shkurta bëri një duet me Vedat Ademi n me titullin "Dua të iki larg". Në vitin 2011, Rezarta Shkurta merr pjesë në Kënga Magjike 2011 me këngën "Te jesh e mirë s'mjafton", ku fitoi çmimin "Performancën më të Mirë" me 324 pikë të votuar nga vetë artistët e këtij festivali duke zënë vendin e 12-të. Në nëntor 2012, Rezarta Shkurta merr pjesë në Kënga Magjike me këngën "Më fal".
Më 14 dhjetor 2016, Rezarta Shkurta publikon videoklipin "Gjysma ime". Ky mund te konsiderohet nje ritkthim sepse Rezarta mori një pushim nga muzika pas arrestimit të burrit të saj Ermal Hoxha për trafik kokaine.
Karusi
Marcus Aurelius Carus (rreth 222 - Korrik ose Gusht 283) ishte perandor Romak nga viti 282 deri në vitin 283. Gjatë sundimit të tij të shkurtër, Carus luftoi me sukses fiset gjermane dhe Sarmatët përgjatë kufirit të Danubit.
Ai vdiq ndërsa po bënte fushatë kundër Perandorisë Sasanide dhe besohet të ketë vdekur për shkaqe të panatyrshme. Është raportuar se ai ishte goditur nga një rrufe. Ai u pasua nga bijtë e tij Carinus dhe Numerian, duke krijuar një dinasti, e cila, megjithëse jetoi pak, siguroi stabilitet të mëtejshëm për perandorinë e ringjallur.
Biografia
Carus, emri i të cilit para anëtarësimit mund të ketë qenë Marcus Numerius Carus, lindi, sipas rrëfimeve të ndryshme, qoftë në Gali, Iliri ose Afrikë. Bursat moderne anojnë nga pikëpamja e dikurshme, duke e vendosur lindjen e tij në Narbo (Narbonne moderne) në Gali megjithëse ai ishte shkolluar në Romë. Pak mund të thuhet me siguri për jetën dhe rregullin e tij. Për shkak të rënies së letërsisë, arteve dhe dëshirës së ndonjë historiani të mirë të asaj epoke, ajo që dihet përfshihet pothuajse pa ndryshim në kontradikta dhe dyshime. Ai ishte me sa duket një senator dhe plotësoi poste të ndryshme, si civilë ashtu edhe ushtarakë, përpara se të emërohej prefekt i Gardës Pretoriane nga perandori Probus më 282.
Dy tradita rrethojnë hyrjen e tij në fron në gusht ose shtator të 282. Sipas disa burimeve kryesisht latine, ai u shpall perandor nga ushtarët pas vrasjes së Probusit nga një kryengritje në Sirmium. Megjithatë, burimet greke pretendojnë se ai u ngrit kundër Probusit në Raetia në një uzurpim dhe e vrau. Historia Augusta shpesh jo e besueshme është e vetëdijshme për të dy traditat, megjithëse preferon të parat. Ai nuk duket se është kthyer në Romë pas pranimit të tij, duke u kënaqur me një njoftim në Senat. Kjo ishte një largim i dukshëm nga kushtetutshmëria e paraardhësve të tij të menjëhershëm, Tacitus dhe Probus, të cilët së paku nga jashtë respektuan autoritetin e senatit dhe ishin pararendës i autokracisë ushtarake edhe më despotike të Dioklecianit.
Fushata kundër sasanidëve dhe vdekjes
majtas|parapamje| Kolegjet në Naqsh-e Rustam, duke simbolizuar fitoret e supozuara të Bahram II mbi Carus (lart) dhe Hormizd I Kushanshah (poshtë). Dhënia e titullit të Cezarit bijve të tij Carinus dhe Numerian, ai e la Carinus në krye të pjesës perëndimore të perandorisë, për të parë disa shqetësime në Gali dhe mori Numerian me vete në një ekspeditë kundër Persianët, të cilat ishin menduar nga Probusi. Pasi i kishte shkaktuar një disfatë të rëndë Kuadit dhe Sarmatasit në Danub, për të cilin iu dha titulli Germanicus Maximus, Karusi vazhdoi përmes Trakisë dhe Azisë së Vogël, aneksoi Mesopotaminë, bëri presion për në Seleuki dhe Ctesifon dhe marshoi ushtarët e tij përtej Tigrit.
Mbreti Sasanid Bahram II, i kufizuar nga kundërshtimi i brendshëm dhe trupat e tij të okupuar, me një fushatë në Afganistanin e sotëm, nuk mund të mbronte në mënyrë efektive territorin e tij. Sasanasit, të ballafaquar me probleme të rënda të brendshme, nuk mund të krijonin një mbrojtje efektive të koordinuar në atë kohë; Carus dhe ushtria e tij mund të kenë kapur kryeqytetin Sasanez të Ctesiphon. Fitoret e Carus morën hak për të gjitha humbjet e mëparshme të pësuara nga Romakët kundër Sassanids, dhe ai mori titullin Persicus Maximus. Sidoqoftë, shpresat e Romës për pushtim të mëtejshëm u ndërprenë nga vdekja e tij; Carus vdiq në territorin Sasanian, ndoshta për shkaqe të panatyrshme, pasi thuhet se u godit nga rrufeja.
Trashëgimi
Ashtu si pushtimet e Trajanit, 160 vjet më parë, fitimet e Carus u hoqën menjëherë nga pasardhësi i tij. Djali i tij Numerian, natyrisht me një gjendje jo të mirë, u detyrua nga ushtria të tërhiqej prapa mbi Tigris. Raporti i goditjes së rrufesë me sa duket u pranua gjerësisht në kamp dhe frika supersticioze e trupave i nxiti ata të përshkruanin vdekjen e Carus në zemërimin e perëndive. Thashethemet ishin përhapur për orakuj të errët, duke vendosur kufijtë e Perandorisë në Tigër dhe duke kërcënuar shkatërrimin kundër Romakut që duhet të supozonte përtej lumit në krahë. Persia u braktis për poseduesit e saj të ligjshëm, dhe deri sa Diokleciani, një dekadë më vonë, u zhvillua konkursi Persian në favor të Romës, nga fitorja vendimtare e atij perandorit.
Në sferën e çështjeve civile, Carus mbahet mend kryesisht për shtypjen përfundimtare të autoritetit të senatit, i cili ishte restauruar pjesërisht nën Tacitus dhe Probus. Ai nuk pranoi të pranonte ratifikimin e tyre të zgjedhjes së tij, duke i informuar ata për faktin nga një dërgim krenar dhe i largët. Ai ishte perandori i fundit që kishte bashkuar një civil me një arsim ushtarak, në atë epokë kur të dy shkëputeshin gjithnjë e më shumë; Diokleciani (Imp. 284–305), i cili pasoi Carusin pas mbretërimit të shkurtër të bijve të këtij të fundit, do të konfirmonte dhe zyrtarizonte ndarjen e profesioneve dhe themelin autokratik të sundimit perandorak.
Megjithëse Carus ishte i njohur gjatë gjithë jetës së tij për sjelljet e tij të rrepta dhe të virtytshme, dyshimi për bashkëpunimin e tij në vdekjen e Probusit, së bashku me sjelljen e tij krenare ndaj senatit, ia njollosën reputacionin para vdekjes së tij, dhe Julian, siç vëren Gibbon, e vendos atë në mënyrë të dukshme midis tiranëve të Romës, në katalogun e tij të Cezarëve.
Lëvizja për të drejtat e burrave
parapamje|200x200px|Simboli i mashkullit. Lëvizja për të drejtat e burrave (MRM) është një degë e lëvizjes së burrave. MRM-ja në veçanti përbëhet nga një sërë grupesh dhe individësh (aktivistë për të drejtat e burrave ose MRA) të cilët fokusohen në çështje të përgjithshme sociale dhe shërbime specifike qeveritare të cilat ndikojnë negativisht - ose në disa raste diskriminojnë strukturalisht - burrat dhe djemtë. Temat e zakonshme të diskutuara në kuadër të lëvizjes për të drejtat e burrave përfshijnë ligjin familjar (të tilla si kujdestaria e fëmijëve, ushqimi dhe shpërndarja e pasurisë martesore), riprodhimi, vetëvrasjet, dhuna në familje ndaj burrave, rrethprerja, arsimimi, rekrutimi, rrjetat e sigurisë sociale dhe politikat shëndetësore. Lëvizja për të drejtat e burrave u degëzua nga lëvizja çlirimtare e burrave në fillim të viteve 1970, me të dy grupet që përbënin një pjesë të lëvizjes më të madhe të burrave.
Shumë studiues e përshkruajnë lëvizjen ose pjesë të saj si një reagim kundër feminizmit. Si pjesë e manosferës, lëvizja dhe sektorët e lëvizjes, janë përshkruar nga studiuesit dhe komentuesit si mizogjene, urrejtëse dhe, në disa raste, si përkrahëse të dhunës ndaj grave. Në vitin 2018, Southern Poverty Law Center kategorizoi disa grupe të të drejtave të burrave si pjesë e një ideologjie të urrejtjes nën ombrellën e epërsisë mashkullore, ndërsa deklaroi se të tjerët "u fokusuan në ankesat legjitime".
Belmont-Sainte-Foi
Belmont-Sainte-Foi është një komunë në Francë. Belmont-Sainte-Foibën pjesë në departamentin Lot të rajonit Midi-Pyrénées. Komuna ka një popullsi prej 112 banorë dhe sipërfaqe 9.01 km².
FreeCodeCamp
freeCodeCamp (referuar gjithashtu si “Free Code Camp”) është një organizatë jofitimprurëse që përbëhet nga një platformë mësimore interaktive ueb-i, një forum komuniteti në Internet, dhoma chat-i, publikime në Internet dhe organizata lokale që synojnë mësimin e zhvillimit të ueb-it të mundshëm për këdo. Duke filluar me mësime që fusin studentët në HTML, CSS dhe JavaScript, studentët përparojnë më zhvillimin e projekteve që duhet të përfundohen vetëm ose në çifte. Pas përfundimit të të gjitha detyrave të projektit, studentët lidhen me organizata të tjera jofitimprurës për të ndërtuar aplikacione në internet, duke u dhënë studentëve eksperiencë praktike.
Historiku
freeCodeCamp u krijua në tetor 2014 dhe u inkorporua si Free Code Camp, Inc. Themeluesi, Quincy Larson, është një zhvillues programesh kompjuterike që filloi programimin pas masterit dhe krijoi FreeCodeCamp si një mënyrë për të riorganizuar përparimin e një studenti nga fillestar deri tek të qënurit i gatshëm për punë. Në një intervistë podcast në 2015, ai e përmblodhi motivacionin e tij për krijimin e freeCodeCamp si të tillë: “freeCodeCamp është përpjekja ime për të korrigjuar mënyrën jashtëzakonisht joefikase dhe të tejzgjatur që mësova të programoj. Unë i jam përkushtuar karrierës dhe pjesës tjetër të jetës time drejt bërjes së këtij proçesi sa më efikas dhe të lehtë të jetë e mundur. […] Të gjitha ato gjëra që ma bëjnë programimin një makth, janë gjërat që ne po përpiqemi t'i rregullojmë me FreeCodeCamp."
Kurrikula në fillim u fokusua në MongoDB, Express.js, AngularJS dhe Node.js dhe llogaritej se duheshin 800 orë për ta përfunduar. Shumë nga mësimet kishin lidhje me materiale falas nga platforma të tjera si Codecademy, Stanford ose Code School. Kursi u nda në "Waypoints" (mësime të shpejta dhe interaktive), “Bonfires” (sfida algoritmike), "Ziplines" (projekte front-end) dhe "Basejumps" (projekte full-stack). Përfundimi i projekteve front-end dhe full-stack i jepte studentëve çertifikatat përkatëse.
Kurrikula u përmisua në janar 2016 për tu mbështetur më pak në materiale të jashtme, për të hequr emrat e seksioneve jokonvencionale dhe për të zhvendosur fokusin nga AngularJS në React.js si biblioteka front-end e zgjedhur. Kishte një numër shtesë të lëndëve të kursit, përfshirë këtu D3.js dhe Sass, të cilat e çuan kohën totale në 2,080 orë si dhe shtuan dy çertifikata të tjera, vizualizim të të dhënave dhe back-end.
Quincy Larson
Pasi u kthye nga një udhëtim në Kinë, Larson u frymëzua për të filluar freeCodeCamp duke parë interesin e një djali të ri për kodimin. Ai vendosi t'u japë njerëzve mundësinë për të mësuar programimin. Pas gjashtë vjetësh jetese në San Francisko, Larson jeton tani me gruan dhe familjen e tij në Plano, Texas.
Piro Sulioti
parapamje|Piro Sulioti ne rolin e "Sokolit" ne Opereta Agimi Piro Sulioti (Korçë 7 Shtator 1924 - Korçë  24 Dhjetor  2011) ishte nje këngëtar shqiptar.
Fillimi i Karrierës Artistike
Stimujt e parë muzikor i mori nga babai i tij, i cili i binte fizarmonikës, ndërsa më vonë në moshën 7 vjecare duk kënduar me gjyshin e tij në Kishë, filloi të shprehte dashurinë e tij për këngën. Në moshën 12-13 vjec ishte hera e parë kur Piro këndoi para një publiku të gjerë në një koncert të hapur i organizuar prej Kristo Konos. U zbulua si talent në mënyrë të rastësishme nga kompozitori i mirënjohur Kristo Kono, i cili përgatiste edhe grupin artistic të liceut për talented e reja në vitin 1936. Që në momentin e rastësishëm të zbulimit të tij si talent, i’u besuan disa këngë nga vetë mësuesi i muzikës në liceun e Korçës Kristo Kono. Njohja e tij me Petro Papakriston, i konsideruar si babai i këngëve satirike korcare dhe ndihmesa e dhënë prej ketij artisiti duke e nxjerrë Piro Suliotin te Radio Korça, shënoi fillimin e karrierës së tij artistike. Pas “anketave të radios” ai ishtë bërë tashmë mjaft i famshëm, për shkak se njerëzit mblidheshin në bulevardin kryesor të qytetit  dhe prisnin nga artoparlanti i vendosur në një kollonë elektrike, sinjalin për këngët vendase  si: ‘’Syçkë e bukur e stolisur’’; ‘’Një ditë shkova nga Drenova’’; ‘’Krimi leshkat’’ etj.
Lufta Antifashiste dhe Ilegaliteti
Gjatë Luftës Nacionalçlirimtare ka marrë pjesë në njësitin e qytetit që në vitin 1942 dhe është aktivizuar në të gjitha drejtimet ku i janë ngarkuar detyra si: hedhja e traktateve, prerja e telave të telefonit, shpërndarja e komunikatave etj. Piro ka marrë pjesë në aksionin e tërheqjes së dinamitit duke ndihmuar shumë në njësitin gueril të Çifligut. Në vitin 1943 ka kënduar në grupe të ndryshme të qytetit dhe ka marrë pjesë në melodramën ‘’Vllavrasja’’, ku interpretonte rolin e xhandarit sëbashku me Aleko Kolecin, Mihallaq Leshnjën etj. Kjo melodramë u shfaq në qytet, në shtëpi të ndryshme, në ilegalitet, por njëkohësisht u shfaq edhe në disa fshatra. Pas çlirimit u shfaq edhe në Kinema Morava. Në vitin 1944 pas një takimi ilegal me prof. Kristo Konon,  Piro mësoi marshin e Brigatës së II sulmuese dhe shkon në fshatin Dardhë ku ua mëson partizanëve. Në të njëjtën kohë, bëhet pjesë e rradhëve të partizanëve dhe korit partizan në Lavdar te Oparit.
Kthesa në karrierë dhe “Grupi Lira”
Karriera artistike e Piro Suliotit si solist  ka parë një pikë kthese në fillim të viteve 70, kur serenata  korçare  dhe kënga qytetare u mënjanuan përkohësisht nga këngët e politizuara të partisë që u imponuan  nga  vetë regjimi politik. Piro bashkë me shokët e vjetër Vaske Xherau, Tole Adhami, Todo Saraçi, Llazi Tiko, Fori Terpini u bë pjesë e korit k karakteristik “Lyra”  (Nder i Kombit) dhe në vitin 1970 u nderua me “Medaljen Naim Frashëri I”. Drejtuesi i Korit, Kostaq Osmanlli e vendos Piron si solist dhe riekzekutojnë dhjetra këngë të vjetra korçare patriotike si: ‘’Atdheut’’: ‘’Alfabeti Shqip’’: ‘’Ardhi Koha’’; ‘’Atdheu im i dashur’’; ‘’Dalëngadalë po vjen behari’’; ‘’Flamuri i Shqiperise’’; ‘’Më thërret nderi, o trima luftëtarë’’; ‘’Per Mëmëdhenë’’; ‘’Qe me një të Kollozhegut’’; ‘’Të gjithë ne o djema’’; ‘’Vlora-Vlora’’ etj. Në vitin 1978 u nderua me “Urdhërin e Punës të klasit të III-të”  dhe në vitin 1979 u nderua  me “Medaljen për shërbim të mirë të popullit”. Në vitet 1980 dhe gjithmonë nën Korin “Lyra” interpretoi pas shumë vitesh sërish këngë lirike dhe satirike si: ‘’E mban mend kur të kam parë’’; ‘’Mos u helmo se do iki’’; ‘’Ç’është ajo që zbret nga mali’’; ‘’Çelni lule se erdh vera’’;  ‘’Drenovarja’’; ‘’Debora zbardhi mallet’’; ‘’Ike larg në mërgim’’; ‘’ Krejt ashtu’’;  ‘’Kënga e mullirit’’; ‘’Kremi leshkat’’; ‘’Të dija të vogël’’ etj. Në vitin 1981 mori “Urdhrin 40 vjetori i PPSH”, në vitin 1982 u nderua nga “Bashkimet Profesionale”, në vitin 1984 mori “Urdhrin për shërbim të mirë të popullit”,  në vitin 1985 mori “Urdhrin Artistik Naim Frashëri të klasës së I” dhe në vitin 1991 pas rënies së  regjimit bëhet “Artist i Merituar”.
Rënia e regjimit politik dhe koncertet jashtë vendit
Pas ndryshimeve politike të vendit vijon integrimi i grupit “Lyra” në disa koncerte jashtë vendit, të cilat ndezën kuriozitetin e muzikantëve të rinj për rrënjët muzikore të serenatës korçare dhe të muzikës qytetare vendase, që zbulojnë sërish Piron. Piro Sulioti i kthehet përsëri skenës edhe koncerteve si solist dhe njëkohesisht vazhdon të angazhohet me grupin Lyra. Ne vendet si: Greqia, Rumania, Bullgaria, Qipro, Maqedonia, Piro Sulioti zhvilloi shume koncerte herë si solist dhe herë si anëtar i grupit “Lyra”. Fakti që gjatë viteve të fundit të karrierës së tij, ai inçizoi disa këngë greke që nuk jane hedhur ende ne treg, vlen të permendet si faktor i rëndësishëm. Në vitin 1997, dëshira për të udhëtuar drejt Bostonit me qëllim realizimin e një dokumentari për muzikën vendase dhe për realizimin e një koncerti të diasporës shqiptare nuk u realizua dot per shkak të një infarkti kardiak dhe të  infuzioneve të shumëfishta që ai kaloi. Në vitet 1999-2001 u shfaqën “Spektaklet e Serenatës” të iniciuara nga shoqata e serenatës korçare, në të cilat ai këndoi me sukses të madh si emblema më e vjeter e serenatistëve të qytetit. Në vitin 2001 realizoi koncertet e fundit si solist me fëmijët e tij Gjergj dhe Zhani Sulioti brenda dhe jashtë vendit. Vlen të përmendet se Piro ka qënë për shumë vite në  korin e kishës të “Profit Ilias”, ka kënduar live në lokalet e para muzikore vendase, ka kënduar live nëpër dasma dhe aktivitete te tjera dhe ka xhiruar pesë videoklipe. Në vitin 2004 u nderua me “Medalje për çlirimin e Atdheut”, ndërsa në vitin 2008 u largua nga Grupi “Lyra” duke u zëvëndësuar nga i biri i tij Gjergj Sulioti. Këmbëngulja dhe beteja kundër inciativave lidhur me shpërndarjen e Grupit ‘’Lyra’’ në vitet 1968-1969 dhe në vitet e para të demokracisë, u konsideruan si një nga kontributet më të rëndësishme të dhëna prej tij. U nda nga jeta më 24 Dhjetor të vitit 2011 në Korçë.
Jeta Personale
Piro Sulioti ka lindur në Korçë në një familje të thjeshtë punëtore. Babai i tij Kristaqi luante fizarmonikë dhe muzikë goje, ndërsa nëna e tij Parashqevia këndonte këngë popullore. Ai ka filluar të këndojë me gjyshin e tij  në Kishën e “Shën Ilias” që prej   moshës  7 – vjecare. Duke qënë se ishte fëmija i madh në familje dhe për shkaqe ekonomike, që në moshën 14 vjecare nisi të punojë si punëtor në dyqanin e Vllazërisë Samsuri. Pjesmarrja e tij nëpër dasma, në të cilat këndonte këngë popullore do të shënonte hapat e para të tij në fushën muzikore, ndërsa serenatat i filloi t’i këndonte me moshatarët e tij që në moshën 17 vjecare. Zhvillimi i provave për shfaqjen ‘’Kopraci’’ në teatrin Andon Zako Çajupi(viti 1947) rezultuan si indicje pozitive për lindjen e shkëndijave të dashurisë mes aktores amatore Meri Kërënxhi dhe artistit Piro Sulioti. Viti pasardhës shënoi kurorëzimin e dashurisë së tyre me martesë duke bërë që ata të kalonin një jetë të lumtur sëbashku.Piro pas çlirimit u vendos në punë të ndryshme si : përgjegjës i agjensisë së pasagjerve të transportit dhe përgjegjës në qendrën sanitare në sektorin e kontrollit të shkollave dhe koperativave. Fëmijët e tij janë tenori Gjergj Sulioti, këngëtarja e profesorja e muzikës Zhani Sulioti dhe Alma Sulioti. Piro u bë 4 herë gjysh dhe të gjithë anëtarët e familjes së tij janë të angazhuar me muzikën.
Montigny-sur-Vence
Montigny-sur-Vence është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Montigny-sur-Vence ka një popullsi prej 215 banorë dhe sipërfaqe 8.24 km², me një dendësi prej 26 banor/km².
Beaune-sur-Arzon
Beaune-sur-Arzon është një komunë në Francë. Beaune-sur-Arzon bën pjesë në departamentin Haute-Loire të rajonit Auvergne. Komuna ka një popullsi prej 208 banorë (regjistrimi 2009) dhe sipërfaqe 14.38 km².
Qarku Nice
Qarku Nice është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Alpes-Maritimes.
Gjuha Nivkh
parapamje Nivkh ose Gilyak / ɡɪljæk / (vetë-emërtimi: Нивхгу диф Nivkhgu dif) është një gjuhë e folur në Manchurine e Jashtme, në pellgun e Amgun (një degë e Amurit), përgjatë kufijve më të ulët të vetë Amurit, dhe në gjysmën veriore të Sakhalinit. "Gilyak" është emërtimi Mançu. Folësit e tij njihen si Nivkh.
Popullsia e Nivkhs etnike ka qenë mjaft e qëndrueshme gjatë shekullit të kaluar, me 4,549 Nivkhs të numëruara në 1897 dhe 4,673 në vitin 1989. Megjithatë, numri i folësve amtare të gjuhës Nivkh midis tyre ka rënë nga 100% në 23.3% në të njëjtën, kështu që tani ka më pak se 1,000 folës të gjuhës së parë të majtë.
Klasifikimi
Nivkh nuk dihet të jetë i lidhur me ndonjë gjuhë tjetër, duke e bërë atë një gjuhë e izoluar. Për lehtësinë e klasifikimit, ajo është e përfshirë në grupin e gjuhëve paleozian. Shumë fjalë në gjuhën Nivkh kanë një ngjashmëri të caktuar me fjalë me kuptim të ngjashëm në gjuhët e tjera paleozheriane, gjuhët Ainu, Koreane ose Tunguushi, por nuk janë gjetur korrespodime të rregullta të shëndosha për të trajtuar sistematikisht fjalorin e këtyre gjuhëve të ndryshme, kështu që çdo leksik ngjashmëritë konsiderohen të jenë për shkak të rastësisë ose huamarrjes.
Gjuha Nivkh është e përfshirë në hipotezën e diskutueshme të gjuhëve Eurasiatike nga Joseph Greenberg. Michael Fortescue ka sugjeruar në vitin 1998 se Nivkh mund të ketë lidhje me gjuhët e Mosanit, dhe më vonë, në vitin 2011, ai ka argumentuar se Nivkh, të cilin ai gjithashtu i referohet si një "gjuhë e izoluar amurike", lidhet me çështjen Chukotko- Kamchatkan gjuhëve, duke formuar një familje të gjuhës Chukotko-Kamchatkan-Amuric. Kohët e fundit, Sergei Nikolaev ka argumentuar në dy dokumente për një marrëdhënie sistematike midis Nivkh dhe gjuhëve Algic të Amerikës së Veriut dhe një marrëdhënie sekondare midis këtyre dy bashkë dhe gjuhët Wakashan të British Columbia bregdetare.
Historia
Njerëzit e Nivkh kanë jetuar, me shumë llogari për mijëra vjet, në ishullin Sakhalin dhe lumin Amur. Ata mbajtën tregti me fqinjët Ainu, japonezë dhe kinezë, deri në kontaktin rus, i cili filloi në shekullin e 17. Shekulli i 19-të tregon rënien e parë të regjistruar të numrave Nivkh, me vlerësime zyrtare që ranë nga 1856-1889. Kjo përkonte me epidemitë e lisë dhe zgjerimin e popullsisë së robëruar të Sakhalinit, pasi Rusia filloi dërgimin e grupeve të të dënuarve të saj në Sakhalin në 1873. Në këtë kohë, thuhet se pak Nivkh foli rusisht.
Rusia revolucionare dhe pas revolucionare akordoi ndryshime të mëdha për Nivkhun. 1920-ët filluan me luftë guerile në këtë zonë, rusët kundër japonezëve, duke përfunduar në vitin 1925, kur Japonia i dorëzoi Sakhalin sovjetikëve. Dhuna çon në vdekjen e Nivkh, pasi resurset e zonës ishin të varfër dhe sëmundjet përhapeshin. Më vonë, politika e kolektivizimit të Stalinit u imponua në ekonomitë vendase  dhe në shumë raste, i kaloi individët e Nivkh-it në punë të punës, duke shënuar një largim nga mjetet tradicionale të jetesës. Shumë Nivkh u zhvendosën me forcë nga vendbanimet e tyre më të përhapura në Nogliki, një qytet i vogël, në procesin e centralizimit. Mënyra tradicionale e jetesës Nivkh gradualisht dhe nganjëherë me forcë u shndërrua në një mënyrë sovjetike të jetës, pasi ndryshimet në jetesë, dietë, banesa dhe arsim kanë rezultuar.
Qarku Nogent-le-Rotrou
Qarku Nogent-le-Rotrou është një qark në Francë.
Çlirim Çepani
Çlirim Çepani diplomat shqiptar. Ish-ambasador i Shqipërisë në Kubë dhe në Meksikë etj. Ai ka punuar në shërbimin diplomatik të Shqipërisë si konsull, ambasador, por edhe si këshilltar diplomatik i presidentëve të Shqipërisë, Bamir Topi e Bujar Nishani, dhe i ish-kryetarit të Kuvendit të Shqipërisë, Servet Pëllumbi.
Haxhibektash
parapamje|Panorama e Haxhibektashit Haxhıbektash (turqisht: Hacıbektaş), dikur Karahöyük, është një qytet dhe qark i provincës Nevşehir në rajonin e Anadollit Qendror të Turqisë. Sipas regjistrimit të vitit 2000, popullsia e rrethit është 11,929 nga të cilët 5,169 jetojnë në qytetin e Hacıbektaş. E vendosur në Kapadokia, distrikti mbulon një sipërfaqe prej 697 km2, dhe lartësia mesatare është 1250 m, me pikën më të lartë të malit Kırlangıç në 1720 m. Qyteti mban emrin e Haxhi Bektash Veliut, një shenjtor sufi i shekullit XIII, i cili themeloi Urdhrin Bektashi.
Historia
W.M. Ramsay e identifikoi qytetin si një nga vendndodhjet e mundshme të Doara, një qytet i lashtë dhe peshkopatë. Studiuesit modernë e vendosin atë diku tjetër.
Osman Rexhep Memeti
Hoxhë Osman Memeti, u lind në vitin 1978 në fshatin Krushopek, rrethi i Shkupit. Mësimet fillestare (leximin e Kur’anit) i mori në vendlindje te hoxha mirë njohur që jetonte në Saraj (i shquar dhe i përmendur në trevat tona) dr. Zekerija ef. Bajrami. Ambicjet e tij nuk u ndërprenë me kaq, kështu që si i fëmij aty nga viti 1993 kreu shkollën fillore në Saraj, mësimet fetare i vazhdoi te hoxha i njohur dhe me renome të larte fetare h. Taip Aliu. Më pas, gjegjësisht në vitin 1993 u regjistrua në medresenë “Mahad shejh Bedrudin ( Emenije )” në Damask të Sirisë. Në vitin 1999/  regjistrohet në fakultetin “Sheriatik, Jurispodencën Islame ” pranë Univerzitetit “El-Az’har” në Kajro, të cilin e mbaroi me sukses. Studimet i mbaroi në afat të shkëlqyer saqë diplomoi në vitin 2003/04.
Haxhibektash
Historia
Për shekuj me radhë, Haxhıbektash ka shërbyer si selia ndërkombëtare e Urdhrit Bektashi derisa Mustafa Qemal Ataturku i shpalli të jashtëligjshme të gjitha urdhrat e dervishëve në vitin 1925. Në vitin 1930, Urdhri Bektashi ngriti zyrtarisht selinë e re në Tiranë, Shqipëri.
Banorë të shquar
Haxhi Bektash Veli, themeluesi i tarikatit Bektashi, jetoi në këtë zonë në shekullin XIV dhe përkujtohet me emrin aktual të qytetit dhe në një festë vjetore. Varri i tij i njohur si kompleksi Haxhibektash ndodhet afër qendrës së qytetit në ish-manastirin e tij, tani një muze, dhe është një vend pelegrinazhi për Alevitë dhe Bektashinjtë nga e gjithë Turqia dhe bota.
Osman Rexhep Memeti
Vazhdon studiimet pos diplomike po ashtu në Kajro në “Universitetin Latinije” ku shkaku punësimit e ka pauzuar …
Po sa kreu fakultetin u punsua në BFIRMV si Referent fetaro arsimor pran Myftinisë shkupit, ashtu edhe kur vinte muajit të Ramazanit nuk pushonte, por energjinë dhe potencialin fetar e harxhonte duke shërbyer si ligjerues apo vaiz. Në vitin 2005/06 gjatë muajit të Ramazanit nga ana e Bashkësisë Fetare Islame u caktua  si vaiz në xhaminë e “Jahja Pashës” Shkup. Ashtu si ligjerues koh pas kohe ishetë edhe në fshatin e tij Krushopek… nga aktivitetet  më të sukseshme që kishte gjatë perudhës kur ishte i punsuar në myftinin e Shkupit për afërsisht nga 2005 deri më 2010 ka mësuar fëmijët në shtëpinë e tij i cili shëndroi katin e shtëpis si klasë për nxënësit duke zhvilluar kurse për drejt leximin e Kur’anit dhe vetëdijen fetare ku ka nxjerë prej nxënësve fetar 150 talebe..
Kështu pasi ju afrua një ofertë si imam në Zvicër ju përgjigjë me plotë vullnet dhe filloi kondributin dhe vullnetin fetar ta jepë në perendim..
Si Imam Hatib Vaiz Mualim shërbeu në Evropë në Vjenë të Austris disa muaj, pastaj shkoi  në Zvicer shërbeu një vit te xhamia e Rejnahut (Tulipani), pastan shkoi te Xhamia e Shfarcenbahut të Zurihut përafërsisht një vit, pastaj dy vite e gjys shërbeu te xhamia Oaza e Shprejtenbachut, pastaj shkoi dy vite e gjysë shërbeu te Xhamia Mëshira Lucernit, pastaj  dy vite e gjys në Diesenhofen te Xhami Nur, pastaj te Xhamia Drita e Winterthurit disa muaj, Pastaj sherbeu po ashtu disa muaj te Xhamia Bashkimi Noewid të Gjermanis, pastaj u kthye në Zvicër dhe shërbeu katër vite në Brig të Valisit dhe më në fund është duke kryet detyrën si imam i rregullt në Xhamin Blu Falconara. M Ancona…
Burime
kjo ishte biografia shkurtimisht rreth Hoxhës Osman ef. Memeti Osman Rexhep Memeti (diskutimet) 7 mars 2023 00:18 (CET)
Qarku Nontron
Qarku Nontron është një qark në Francë.
Barazia para ligjit
parapamje|Graffiti në Cape Town: "Të gjithë do të jenë të barabartë para ligjit". Barazia para ligjit, e njohur edhe si barazia nën ligj, barazia në sytë e ligjit, barazia ligjore ose barazia juridike, është parimi që të gjithë njerëzit duhet të mbrohen në mënyrë të barabartë nga ligji. Parimi kërkon një sundim sistematik të së drejtës që respekton një proces të rregullt për të ofruar drejtësi të barabartë dhe kërkon mbrojtje të barabartë duke siguruar që asnjë individ apo grup individësh të mos jetë i privilegjuar mbi të tjerët nga ligji. I quajtur ndonjëherë parimi i izonomisë, ai lind nga pyetje të ndryshme filozofike në lidhje me barazinë, drejtësinë dhe drejtësinë. Barazia para ligjit është një nga parimet bazë të disa përkufizimeve të liberalizmit. Është e papajtueshme me skllavërinë ligjore.
Neni 7 i Deklaratës Universale të të Drejtave të Njeriut (DUDNJ) thotë: “Të gjithë janë të barabartë përpara ligjit dhe kanë të drejtë pa asnjë diskriminim për mbrojtjen e barabartë të ligjit”. Kështu, të gjithë duhet të trajtohen në mënyrë të barabartë sipas ligjit, pavarësisht nga raca, gjinia, ngjyra, përkatësia etnike, feja, paaftësia ose karakteristika të tjera, pa privilegje, diskriminim apo paragjykime. Garancia e përgjithshme e barazisë sigurohet nga shumica e kushtetutave kombëtare të botës, por zbatimet specifike të kësaj garancie ndryshojnë. Për shembull, ndërsa shumë kushtetuta garantojnë barazi pavarësisht nga raca, vetëm disa përmendin të drejtën e barazisë pavarësisht nga kombësia.
Balazote
Balazote është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun, të provincës Albacete, në Komunitetin Castile-La Mancha. Balazote ka 2448 banorë (2009), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 65.15 km2.
Gué-d'Hossus
Gué-d'Hossus është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Gué-d'Hossus ka një popullsi prej 530 banorë dhe sipërfaqe 5.23 km², me një dendësi prej 101 banor/km².
Belmont-Tramonet
Belmont-Tramonet është një komunë në Francë. Belmont-Tramonetbën pjesë në departamentin Savoie]] të rajonit [[Rhône-Alpes]]. Komuna ka një popullsi prej 513 banorë (regjistrimi 2006) dhe sipërfaqe 5.46 km².
Barisey-la-Côte
Barisey-la-Côte është një komunë në Francë. Barisey-la-Côte bën pjesë në departamentin Meurthe-et-Moselle të rajonit Lorraine. Komuna ka një popullsi prej 195 banorë dhe sipërfaqe 3.87 km².
Stema e Kroacisë
Stema e Republikës së Kroacisë (Grb Republike Hrvatske) përbëhet nga një mburojë kryesore dhe pesë mburoja më të vogla të cilat formojnë një kurorë mbi mburojën kryesore. Pjesa kryesore e stemës përbëhet nga 13 fusha të kuqe dhe 12 fusha të bardha. Në gjuhën kroate jozyrtarisht njihet edhe si šahovnica ("tabelë shahu", nga šah, "shah") për shkak se ngjan në një fushë shahu. Pesë mburojat më të vogla përfaqësojnë pesë rajone të ndryshme historike të Kroacisë.
Dizajni aktual
Më 21 dhjetor 1990, qeveria post-socialiste e Kroacisë, miratoi një ligj që përshkruan modelin e krijuar nga piktori dhe artisti grafik Miroslav Šutej, nën patronazhin e një komisioni të kryesuar nga Nikša Stančić, në atë kohë shef i Departamentit të Historisë Kroate në Fakulteti Filozofik, Universiteti i Zagrebit.
Dizajni i ri shtoi pesë mburojat e kurorës të cilat përfaqësojnë rajonet e Kroacisë. Ato janë, nga e majta në të djathtë:
Versionet historike
Shumica e stemave të përdorura në kurorë në stemën e ditëve moderne ndryshojnë pak nga versionet historikisht të sakta.
Gjuha Hattic
Hattic (Hattian) ishte një agglutinative jo-indo-evropiane gjuhë e folur nga Hattics në Azinë e Vogël në mes të 3 dhe 2 mijëvjeçarit para Krishtit. Dijetarët e quajnë gjuhën "Hattic" për ta dalluar atë nga Hiteu, gjuha indo-evropiane e Perandorisë Hite.
Formati "Hiteut" në gjuhën angleze vjen nga Heth Biblike, ndoshta i lidhur me përcaktimet e zakonshme asiriane dhe egjiptiane të "Tokës së Hatëve" (Khatti) në perëndim të Eufratit. Nuk dihet se çka folësit amtare të "hattili" e quajnë gjuhën e tyre.
Zemra e gjuhës më të vjetër të provuar të Anatolisë, para ardhjes së folësve Hitej, shkonin nga Hattusa, më pas i quajtur "Hattus", drejt veriut deri në Nerik. Qytete të tjera të përmendura në Hattic përfshijnë Tuhumiyara dhe Tissaruliya. Gjuha Hitej e pushtoi Hattusin nga Kaneshi në jug të saj në shekullin e 18 para Krishtit. Ata eventualisht zhyteshin ose zëvendësuan folësit Hattic (Hattians) por ruanin emrin Hatti për rajonin.
Sundimi i ligjit
parapamje|267x267px|Një mozaik që përfaqëson aspektet juridike dhe legjislative të ligjit. Gruaja në fron mban një shpatë për të ndëshkuar fajtorët dhe një degë palme për të shpërblyer meritorët. Lavdia rrethon kokën e saj dhe mburoja e Minervës nënkupton armaturën e drejtësisë dhe mençurisë. Sundimi i ligjit është filozofia politike që të gjithë qytetarët dhe institucionet brenda një vendi, shteti ose komuniteti janë përgjegjës ndaj të njëjtave ligje, duke përfshirë ligjvënësit dhe liderët. Shteti i së drejtës përkufizohet në Enciklopedinë Britannica si "mekanizmi, procesi, institucioni, praktika ose norma që mbështet barazinë e të gjithë qytetarëve para ligjit, siguron një formë joarbitrare të qeverisjes dhe në përgjithësi parandalon përdorimin arbitrar të pushtetit. ." Termi shtet i së drejtës është i lidhur ngushtë me konstitucionalizmin si dhe me Rechtsstaat dhe i referohet një situate politike, jo ndonjë rregulli ligjor specifik.
Sundimi i ligjit nënkupton që çdo person i nënshtrohet ligjit, duke përfshirë personat që janë ligjvënës, zyrtarë të zbatimit të ligjit dhe gjyqtarë. Në këtë kuptim, ajo qëndron në kontrast me tiraninë apo oligarkinë, ku pushtetarët mbahen mbi ligjin.
Shtiza
__NOINDEX__ parapamje|482x482px|Hopliti me shtizë nga Luftërat Greko-Persiane. Shtiza është një armë me shtyllë e përbërë nga një bosht, zakonisht prej druri, me një kokë të mprehtë. Koka mund të jetë thjesht fundi i mprehur i vetë boshtit, siç është rasti me shtizat e ngurtësuara me zjarr, ose mund të jetë prej një materiali më të qëndrueshëm të lidhur në bosht, si kocka, stralli, obsidiani, hekuri, çeliku ose bronzi. Dizajni më i zakonshëm për gjueti ose shtiza luftarake që nga kohërat e lashta ka përfshirë një majë shtize metalike në formë të një trekëndëshi, loze ose gjetheje. Kokat e shtizave të peshkimit zakonisht kanë gjemba ose skaje të dhëmbëzuara.
Fjala shtizë vjen nga anglishtja e vjetër spere, nga protogjermanishtja speri, nga një rrënjë proto-indo-evropiane *sper- "shtizë, shtyllë". Shtizat mund të ndahen në dy kategori të gjera: ato të dizajnuara për goditje si armë përleshjeje dhe ato të dizajnuara për gjuajtje si armë me rreze (zakonisht të referuara si shtiza ose shigjeta).