cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beteja e Luginës së Erigonit
Beteja
Diodorus Siculus (shekulli I para Krishtit) shkruan këtë për ngjarjen:"Dhe në fillim për një kohë të gjatë, ndërsa beteja ishte e barabartë për shkak të guximit të jashtëzakonshëm të shfaqur nga të dyja anët, dhe po aq sa u vranë dhe u plagosën akoma më shumë, fati i betejës u lëkund fillimisht në njërën anë e më pas në tjetrën, duke u lëkundur vazhdimisht nga trimat. veprat e luftëtarëve; por më vonë, ndërsa kalorësit shtyheshin nga krahu dhe nga mbrapa dhe Filipi me lulen e trupave të tij luftoi me heroizëm të vërtetë, masa e ilirëve u detyrua të ikte me nxitim. Kur ndjekja u mbajt për një distancë të konsiderueshme dhe shumë ishin vrarë gjatë arratisjes së tyre, Filipi kujtoi maqedonasit me bori dhe duke ngritur një trofe të fitores varrosi të vdekurit e tij, ndërsa ilirët, pasi dërguan ambasadorë dhe u tërhoqën nga të gjithë qytetet maqedonase, fituan paqe. Por në këtë betejë u vranë më shumë se shtatë mijë ilirë."Raporti i Diodorit prej 7000 të vrarëve ndër ilirët në këtë veprim (16.4.7) është padyshim një ekzagjerim. Mund të shihet më mirë si një llogaritje e këmbësorisë së rëndë të mundur sesa si një numër i vërtetë i të vdekurve. Në të njëjtën kohë, viktimat dardane duhet të kenë qenë shumë të larta ( disa mijëra për Justin (7.6.7)), me një gjasë 20-30 përqind të vrarë. Kostoja reale e Filipisit do të kishte qenë pak më e ulët, ndoshta rreth 3-5 për qind duke rënë në luftë ose të vdiste menjëherë pas kësaj. Bardhyllis vlerësoi shtrirjen e humbjes së tij dhe nuk humbi kohë në padinë për paqe. Më vonë ilirët dërguan përfaqësues dhe vendosën kushtet për paqe, duke i liruar të gjitha qytetet që kishin pushtuar nga Maqedonia. Në këtë betejë u zgjidh çështja shqetësuese e Lynkestis, duke ndryshuar situatën në kufijtë perëndimorë në favor të Maqedonisë. Filipi siguroi kufirin veriperëndimor të maqedonasve duke aneksuar territorin dardan deri në Lynkesti. Kjo do të formonte një tampon mbrojtës kundër çdo sulmi të ardhshëm ilir që do të tentonte përmes Luginës së Drilonit. Kufijtë midis ilirëve dhe maqedonasve mbetën rreth liqenit të Ohrit për një kohë të gjatë.
Shëngjun
është një fshat në Shqipëri...
Beteja e Paksosit
Beteja e Paksosit ishte një betejë detare midis një koalicioni të federatës iliriane dhe aleatëve akarnanian kundër Korkyrës (Korfuzit ), të Lidhjes akeane dhe Lidhjes etoliane. Beteja u zhvillua në pranverën e vitit 229 para Krishtit dhe ishte një pasojë e drejtpërdrejtë e rrethimit të Korkyrës nga forcat e mbretëreshës Teuta.
Polibi përshkruan një dredhi dinake detare të zotëruar nga flota ilire. Ilirët morën katër trirema dhe fundosën një quinquereme, ndërsa pjesa tjetër e grekëve arritën të shpëtonin. Kjo rezultoi në krijimin e një garnizoni në Korkyra nga forcat ilire, nën një nga komandantët e mbretëreshës.
Ofensiva ilire
Në vitin 231 para Krishtit, një ushtri ilire, duke u kthyer në veri nga një sulm në Peloponez, pushtoi qytetin epirot të Fenikisë në një sulm të befasishëm. Pas një disfate të mëtejshme në betejë, krerët e Lidhjes Epirote humbën guximin dhe, megjithëse forcat ilire u thirrën shpejt për t'u marrë me një rebelim në veri pas vdekjes së Mbretit Agroni, epirotët vendosën të pajtoheshin me barbarët dhe të pranojnë Mbretërinë e Ilirisë si aleatin e tyre të ri kundër ish-mbrojtësve të tyre nga Akea dhe Etolia.
Në kohën kur regjente Mbretërisë së Ilirisë u bë Teuta, e veja e mbretit, e cila ndoqi një plan për të sulmuar më shumë koloni të pavarura greke në brigjet e Adriatikut; por ndërsa ajo e rrethoi Isën në vitin 230 para Krishtit, ajo bëri një gabim fatal kur vrau një ambasador të Republikës Romake.
Rrethimi i Korkyrës
Në pranverën e vitit 229 para Krishtit, mbretëresha Teuta pajisi një flotë më të madhe anijesh se ekspeditat e saj të mëparshme dhe i dërgoi ato në brigjet greke. Disa prej tyre lundruan për në Korkyra, ndërsa një palë tjetër u ankorua në portin e Epidamnos, gjoja për të kërkuar ujë dhe furnizim, por në të vërtetë me synimin për të befasuar dhe pushtuar qytetin. Pas një përpjekjeje të dështuar në qytet, komandantët ilirë nxituan të nisin rrugën dhe, duke arritur pjesën tjetër të flotiljes, u hodhën në Korkyra.
Ushtria ilire zbarkoi në ishull dhe rrethoi qytetin. Mbi këtë, korkirianët, në ankthin dhe dëshpërimin më të madh, dërguan, së bashku me popujt e Apolonisë dhe Epidamnos, të dërguarit e tyre tek akejtë dhe etolët, duke iu lutur atyre që të shpejtojnë në lehtësimin e tyre dhe të mos lejojnë që të dëbohen nga shtëpia e tyre nga ilirët. . Të dy Ligat, pasi dëgjuan të dërguarit, ranë dakord me kërkesën e tyre dhe të dyja u bashkuan në dërgimin e 10 anijeve me kuvertë që i përkisnin akejve. Në pak ditë ata ishin gati dhe lundruan për në Korkyra me shpresën për të hequr rrethimin.
Beteja detare
Ilirët, tani të përforcuar nga shtatë anije të pajisura me kuvertë të dërguara nga akarnanët në përputhje me kushtet e traktatit të tyre, u ndeshën me flotën akeane jashtë ishullit të Pakso. Akarnanët dhe ato anije akeane, të cilave u ishte thënë që t'i angazhonin ata, luftuan pa asnjë avantazh në asnjërën anë, duke mbetur të padëmtuara në takimin e tyre, përveç plagëve të shkaktuara në një pjesë të ekuipazhit.
Ilirët i goditën anijet e tyre në grupe nga katër dhe kështu u angazhuan me armikun. Ata sakrifikuan anijet e tyre, duke ua paraqitur kundërshtarëve të tyre në një pozicion që favorizonte sulmin e tyre, por kur anijet e armikut i sulmuan dhe i goditën dhe u fiksuan në to, u gjendën në vështirësi. Në secilin rast, katër anijet e lidhura së bashku ishin të varura në sqepat e tyre, ndërsa ilirët u hodhën në kuvertën e anijeve akeane dhe i tejkaluan me numrin e tyre. Në këtë mënyrë ata kapën katër kuatrirreme dhe fundosën me të gjitha duart një kuinkuereme, në bordin e të cilit ishte Margos nga Keryneia.
Kapitullimi i Korkyrës
Të gëzuar shumë nga suksesi i tyre, ilirët vazhduan rrethimin e Korkyrës me më shumë siguri dhe besim. Korkyreasit, shpresat e të cilëve u shtypën nga zmbrapsja e aleatëve të tyre dhe pasi qëndruan për pak kohë të rrethuar, u pajtuan me ilirët. Si rezultat, Korkyra mori një garnizon nën komandën e Dhimitër Farit. Pas kësaj, komandantët ilirë lundruan menjëherë dhe, duke u ankoruar në Epidamnos, vendosën një rrethim tjetër të qytetit.
Pasojat
Pas këtyre zhvillimeve, aleanca midis akejve dhe etolëve u thye. Disa historianë pretendojnë se kjo ishte për shkak të betejës së Paksosit, por të tjerë besojnë se ishte rezultat i ngjarjeve që ndodhën në Peloponez. Duke mbajtur Korkyrën, ilirët ishin tani në një pozicion kyç që lejonte të kapnin të gjithë tregtinë në rrugët detare midis Greqisë, Italisë dhe Siçilisë, gjë që bëri të pashmangshëm reagimin e fuqive të mëdha. Romakët tashmë po përgatitnin ndërhyrjen e tyre të parë në bregun përballë të Adriatikut dhe menjëherë pas ngjarjeve të mëparshme flota e tyre ishte në gjendje të pushtonte Korkyrën. Ndihmë vendimtare për këtë qëllim nuk ofruan vetëm vetë korkyrasit, por edhe guvernatori ilir Dhimitër Fari, i cili tradhtoi garnizonin e tij dhe e dorëzoi në duart e romakëve. Ushtritë e konsujve më pas vazhduan të pushtojnë Apoloninë dhe të çlirojnë Epidamnosin (i quajtur më vonë Dyrrhachium), duke vendosur kështu pikën e parë romake në tokën ilire.
Lokaliteti arkeologjik i Sukës së Cermjanit
Lokaliteti arkeologjik i Sukës së Cermjanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Cërmjan, Gjakovë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër E.K. 02-108/70.
Historia
Kështjella e Sukës së Cërmjanit ngrihej në veri të fshatit Cërmjan të komunës së Gjakovës, në pjesën qendrore të Rrafshit të Dukagjinit. Është ndërtuar mbi majën e sheshtë të një kodre shkëmbore në formë të rregullt trungkonike. Quhet më emrin Suka e Cërmjanit dhe ndodhet në lartësinë mbidetare 737m. Kodra e kështjellës me faqe shpatesh të pjerrëta ka një pozitë mahnitëse strategjike natyrore. Nga maja e saj kontrollohet thuajse tërë Rrafshi i Dukagjinit dhe një pjesë bukur e madhe e Rrafshit të Kosovës. Në jug e jugperëndim shikimi arrin deri të fushat e Gjakovës dhe të malet e Pashtrikut, rrëzë të cilave kundrohen kështjella Qyteza e Vogël e fshatit Botushë, Kështjella Kalaja e Lekës mbi fshatin Popoc, Kështjella Arat e Shemna mbi fshatin Babaj i Bokës dhe Kështjella Gjyteti e fshatit Greqinë. Në veri shihet Kështjella e Jerinës e fshatit Dollc dhe Kështjella Kulla e Jerinës mbi fshatin Pogragjë të Komunës së Klinës. Në veriperëndim fushat e Pejës, Gryka e Rugovës dhe kështjellat e Radacit dhe e Jabllanicës së Madhe.
Në kështjellë paraprakisht janë kryer gërmime arkeologjike në vitin 1975, me ç ‘rast është dëshmuar përfaqësimi i një shtrese të periudhës dardane të epokës së hekurit. Zbulimi i sistemit të fortifikimit dhe i gjetjeve arkeologjike dëshmuan qe kështjella kulmin e zhvillimit e arrin në antikitetin e vonë të shekujve IV – IV pas Krishtit. Në antikitetin e vonë kështjellat mbroheshin nga ushtar të mobilizuat nga popullata dardane, të cilët kishte motive të dyfishta, mbronte familjet dhe merrte pagë nga shteti. Në Sukën e Cërmjanit gjendeshin edhe gërmadhat e një kishe, e cila gjatë sundimit turk është shndërruar në tyrbe.
Zbulimi i sistemit të fortifikimit dhe i gjetjeve arkeologjike dëshmuan qe kështjella kulmin e zhvillimit e arrin në antikitetin e vonë të shekujve IV – IV pas Krishtit. Në antikitetin e vonë kështjellat mbroheshin nga ushtar të mobilizuat nga popullata dardane, të cilet kishte motive të dyfishta, mbronte familjet dhe merrte pagë nga shteti.
Hotel Rogner Tirana
Rogner Hotel Tirana (i njohur edhe si Hotel Europapark) është një hotel luksoz i vendosur në Bulevardin Dëshmorët e Kombit, në jug të qendrës kryesore të Tiranës, Shqipëri. Duke qenë se ndodhet pranë Pallatit Presidencial dhe disa ambasadave të huaja, është një vend i dukshëm për konferenca dhe ngjarje të lidhura me median. Hoteli me formën e tij të veçantë të gjysmëhënës dhe është i vendosur në kopshte të stilit mesdhetar.
Historiku
Hotel Europapark është hoteli i parë privat i ndërtuar në zonën qendrore të Tiranës përgjatë bulevardit "Dëshmorët e Kombit", me investitor austriak. Hoteli u përurua në vitin 1999. Hoteli është një godinë pesëkatëshe, me strukturë arkitekturore kompakte të përmbajtur dhe të thjeshtë, që formon një ansambel arkitekturor me godinat rreth saj dhe dallohet për zgjidhje të pastër funksionale të planit. Në katin përdhes janë vendosur mjediset e rëndësishme shoqërore dhe hoteliere, ndërsa në katet e tjera janë vendosur dhomat e fjetjes.
Hoteli ka 151 dhoma me një dhe dy shtretër, të pajisura mirë. Nëpërmjet një pandusi në hyrje të hotelit kalohet në hollin qendror dhe më pas në tri sallat e konferencave, në sallën e madhe të restorantit, të mjediseve të biznesit, të administratës etj. Arkitektura e restorantit përfaqëson një vëllim prizmi me një plan gjashtëkëndësh, i shkëputur nga godina e hotelit dhe i rrethuar me një verandë të gjerë. Hoteli është me shumë dritë dhe diell, i hapur nga ana jugore dhe i ndriçuar njëherazi dhe nga lart. Holli kryesor dhe restoranti lidhen me gjelbërim dekorativ të parkut, që përbën një mjedis të jashtëm tepër të këndshëm dhe rekreativ.
Liqeni Akimoto
Liqeni Akimoto (japonisht:秋元湖) është një liqen, teknikisht i klasifikuar si rezervuar. Është i ndarë mes fshatit Kitashiobara dhe qytetit Inawashiro, dhe ndodhet në dy distrikte (Yama dhe Fukushima), në Japoni.
Gjeografia
Ka një sipërfaqe prej 3.6 km², dhe me lartësi mbidetare 736.0 m. Thellësia maksimale është 34.1 m, dhe ka vëllim të përgjithshëm prej 0.04 km³ uji.
Shtëpi banimi - Imer Berisha
SHtëpi banimi - Imer Berisha është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër.
Nevruzi
Nevruzi (persisht: نوروز‎ Nowruz, [nouˈɾuːz]; "ditë e re") është emri i vitit të ri iranian, i njohur edhe si Viti i Ri pers. Dita e Sulltan Novruzit e ditëlindjen e Imam Aliut në Qabe. Në këtë ditë çdo gjë ringjallerohet, lind shpresa, ringjallja për gjithë njerëzimin. Ajo është një ditë e re, kur të gjithë shpresojnë për një të ardhme më të mirë. parapamje|Haft Sin është tradite.
"Nevruzi" vjen nga persishtja dhe do të thotë “Dita e re”, ndërsa "Sulltan" është titulli i lartë që tregon rëndësinë e kësaj dite. Festa e Sulltan Novruzit ka mbërritur në viset shqiptare së bashku me besimin bektashian, në shekujt XV-XVI. Në shekullin XX dhe në mënyrë të veçantë në mesin e tij, kjo festë është shndërruar në një manifestim mbarëkombëtar. Diktatura komuniste në Shqipëri, e prirur drejt ateizmit, në vitin 1967 i mbylli të gjitha objektet e kultit, përfshi ato të besimit bektashian.
Në Shqipëri Dita e Novruzit, festa më e rëndësishme e Bektashizmit, u dekretua si festë kombëtare në vitin 1996. Sekti i bektashinjve është i vendosur kryesisht në jug të vendit, ndërkohë që ai ka një shtrirje të konsiderueshme në territorin e Republikës së Shqipërisë. Bektashinjtë janë të përhapur edhe në Kosovë dhe në Maqedoni, ku krahas sunitëve ata përbëjnë popullsinë shqiptare të besimit mysliman.
Meqenesë Sulltan Nevruzi nuk është i zyrtarizuar në kalendarin islam kryegjyshi duhet te konfirmoje se ne cilin kalendar jashte islam. Dita e Novruzit festohet edhe ne vende te tjera të botës myslimane (Ymmeti), në ditë që variojnë nga 20 deri më 26 mars, si:
Pandemia e COVID-19 në Mbretërinë e Bashkuar
Pandemia e vazhdueshme e COVID-19 u përhap në Mbretërinë e Bashkuar në fund të janarit të vitit 2020. Pas shpërthimit të sëmundjes në Kinë, Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) e shpalli atë një Urgjencë të Shëndetit Publik të shqetësimit ndërkombëtar më 30 janar. Në të njëjtën kohë, Zyrtarët Kryesorë të Mjekësisë në Mbretërinë e Bashkuar ngritën nivelin e rrezikut të vendit në një gjendje të moderuar, rastet e para u shfaqën në Mbretërinë e Bashkuar dhe u fillua një fushatë për informimin e shëndetit publik. Në shkurt, Sekretari i Shtetit për Shëndetin dhe Kujdesin Social, Matt Hancock, prezantoi Rregulloret e Mbrojtjes së Shëndetit (Coronavirus) Rregulloren 2020. Udhëzimet për parandalimin dhe kontrollin e infeksionit, se si të zbuloni dhe diagnostikoni COVID-19, azhurnimet e përditshme dhe këshillat për udhëtarët, filluan të botohen nga Departamenti i Shëndetit dhe Kujdesit Social dhe Shëndetit Publik Angli. Shërbimet e shëndetit kombëtar të Anglisë dhe Skocisë krijuan qendra të kontrollit të shpejtë përmes disa spitaleve. Zyrtari Kryesor i Mjekësisë për Anglinë, Chris Whitty, përshkroi një strategji me katër drejtime për të trajtuar shpërthimin: përmbaj, vonesë, hulumtim dhe zbutje.
Leontios
Leontios ose Leontius (Greek; - Gusht 705 / Shkurt 706), nganjëherë i numëruar si Leonti II, [n 1] ishte perandor Bizantin nga 695 në 698. Dihet pak për jetën e tij të hershme, përveç se ai ka lindur në Isauria në Azinë e Vogël. Atij iu dha titulli patrikios dhe bëri strateg të Temës Anatolike nën Perandorin Konstandin IV. Ai udhëhoqi forcat kundër Umajadëve gjatë viteve të para të mbretërimit të Justinianit II, duke siguruar fitoren dhe duke detyruar halifin Umajad, Abd al-Malik ibn Marwan, të padisë për paqen.
Gërmadhat e qytetit mesjetar
Gërmadhat e qytetit mesjetar është një monument i trashëgimisë kulturore në Vidishiq, Mitrovicë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-964/66.
Leontios
Në 692, Justiniani u shpall përsëri luftë Umejadëve dhe e dërgoi Leontios për të bërë fushatë kundër tyre. Sidoqoftë, ai u mund me vendosmëri në Betejën e Sebastopolisit dhe u burgos nga Justiniani për dështimin e tij. Ai u la i lirë në 695 dhe iu dha titulli i strategut të Temës së Hellas në Greqinë Jugore. Pasi u la i lirë, ai udhëhoqi një rebelim kundër Justinianit dhe mori pushtetin, duke u bërë perandor në të njëjtin vit.
Ai drejtoi deri në vitin 697, kur u përmbys nga Apsimar, një droungarios që kishte marrë pjesë në një ekspeditë të dështuar që ishte nisur nga Leontios për të rimarrë Kartagjenën. Pasi pushtoi Kostandinopojën, Apsimar mori emrin Tiberius (III), [n2] dhe Leonitos i prenë hundën dhe gjuhën. Ai u dërgua në Manastirin e Dalmatou, ku qëndroi deri në një farë kohe midis gushtit 705 dhe shkurtit 706. Në këtë kohë Justiniani kishte rimarrë fronin. Të dy Leontios dhe Tiberius u ekzekutuan.
Origjina dhe jeta e hershme
Dihet pak nga jeta e hershme e Leontios, përveç se ai ishte nga Isauria, dhe ndoshta me origjinë armene.  Ai u emërua si strateg i Temës Anatolike, në atë kohë komanda më e vjetër ushtarake e Perandorisë Bizantine,    dhe patrikios nga Perandori Konstantin IV, ndoshta  e.s.
Duke filluar në vitin 680, Kalifati Islam Umajad shpërtheu në një luftë civile, e njohur si Fitna e Dytë. Autoriteti Umajad u sfidua edhe në krahinën e tyre metropolitane të Sirisë, ndërsa shumica e Kalifatit njohën Abdallah ibn al-Zubayr në vend. Nën Marwan I dhe djalin e tij Abd al-Malik, sidoqoftë, Umajadët fituan epërsinë, megjithëse Zubajridët nuk u mundën përfundimisht deri në vitin 692.
Lufta civile në Kalifatin Umajad i dha një mundësi Perandorisë Bizantine të sulmonte rivalin e saj të dobësuar dhe, në 686, Perandori Justinian II dërgoi Leontios për të pushtuar territorin Umajad në Armeni dhe Iberi, ku ai bëri fushatë me sukses, përpara se të drejtonte trupat në Adharbayjan dhe Shqipëria Kaukaziane; gjatë këtyre fushatave ai mblodhi plaçkë. Fushatat e suksesshme të Leontios e detyruan Kalifin Umajad, Abd al-Malik ibn Marwan, të padisë për paqe në 688, duke rënë dakord të tenderonte një pjesë të taksave nga territori Umajad në Armeni, Iberi dhe Qipro dhe të rinovonte një traktat i nënshkruar fillimisht nën Kostandinin IV, duke parashikuar një haraç javor prej 1000 copë ari, një kalë dhe një skllav.
Justiniani pushtoi Kalifatin përsëri në vitin 692, duke ndjerë se Umajadët ishin në një pozitë të dobët, por u zmbrapsën në Betejën e Sebastopolisit, ku një numër i madh i Sllavëve u zhvendos në Umayyads, duke siguruar humbjen Bizantine. Pas kësaj, Umajadët rinovuan pushtimin e tyre në Afrikën e Veriut, duke synuar marrjen e qytetit të Kartagjenës në Eksarkatën e Afrikës dhe gjithashtu pushtuan Anadollin. Rreth kësaj kohe, Justiniani burgosi Leontios. Disa burime bizantine, të tilla si Nikephoros dhe Theophanes, sugjerojnë që Justiniani e bëri këtë sepse ai besonte se Leontios po kërkonte të merrte fronin, por është e mundur që disfata dërrmuese në Sebastopolis të luante një rol në burgosjen e tij; si strateg i Temës Anatolike, ai me gjasë ka shërbyer në betejë dhe madje mund të ketë qenë komandanti kryesor Bizantin në të.
Pas pengesave të mëtejshme në luftë, Justiniani liroi Leontios në 695 sepse kishte frikë të humbte kontrollin e Kartagjenës dhe e emëroi atë strateg të Temës së Hellas në Greqinë Jugore. Gjatë robërimit të tij, Leontios u kujdes për dy murgjit, Gregorios dhe Paulos, të cilët profetizuan ngritjen e tij në fron, dhe e inkurajuan atë të ngrihej kundër Justinianit pas lirimit. Leontios, pasi ishte i lirë, ngriti shpejt një rebelim kundër Justinianit. Leontios kishte mbështetje të gjerë nga aristokracia, e cila kundërshtoi politikat e tokës së Justinianit, të cilat kufizuan aftësinë e aristokracisë për të marrë tokë nga pronarët e fshatarëve, dhe fshatarësia, të cilët kundërshtuan politikat tatimore të Justinianit, si dhe fraksioni Blu (një nga fraksionet e Hipodromit), dhe Patriarku i Kostandinopojës Callinicus. Leontios dhe mbështetësit e tij kapën Justinianin dhe e sollën në Hipodrom, ku Justinianit iu pre hunda, një praktikë e zakonshme në kulturën bizantine, e bërë me qëllim për të hequr kërcënimet ndaj fronit, pasi njerëzit e gjymtuar tradicionalisht ndaloheshin të bëhen perandor; megjithatë, Leontios nuk e vrau Justinianin, për nder të Kostandinit IV. Pasi Justinianit iu prit hunda, Leontios e internoi në Cherson, një eksklavë bizantine në Krime.
Mbretërimi dhe rrëzimi
Umayyaded, trimëruar nga Leontios' perceptuar, pushtuan Eksarkatin e Afrikës në 696, kapjen Carthage në 696. Leontios dërgoi patrikios Gjonin për të rimarrë qytetin. John ishte në gjendje të kapte Kartagjenën pas një sulmi të befasishëm në portin e saj. Sidoqoftë, përforcimet e Umajadit shpejt rimori qytetin, duke e detyruar Gjonin të tërhiqej në Kretë dhe të rigrupohej. Një grup oficerësh, nga frika e ndëshkimit të Perandorit për dështimin e tyre, u revoltuan dhe shpallën perandor Apsimar, një droungarios (komandant i nivelit të mesëm) të Cibyrrhaeots.
Apsimar mori emrin mbretëror Tiberius, mblodhi një flotë dhe u aleat me fraksionin e Gjelbër, përpara se të lundronte për në Konstandinopojë, e cila po duronte murtajën bubonike. Pas disa muajsh rrethimi, qyteti iu dorëzua Tiberiusit, në vitin 698. Chronicon Altinate jep datën 15 shkurt. Tiberius kapi Leontios dhe iu ça hunda para se ta burgoste në Manastirin e Dalmatou. Leontios qëndroi në manastir nën roje derisa Justiniani të rimori fronin me ndihmën e mbretit bullgar Tervel në 705. Justiniani atëherë Leontios dhe Tiberius u tërhoqën zvarrë në Hipodrom dhe u poshtëruan publikisht, para se ta merrnin dhe ta prisnin. Data e saktë e ekzekutimeve është e panjohur: ajo mund të ketë ndodhur në çdo kohë ndërmjet gushtit 705 deri në shkurt 706, me datën e fundit të favorizuar nga shumica e studiuesve modernë. Altinate Chronicon thotë se trupi i Leontios u hodh në det së bashku me Tiberius, por më vonë u gjet dhe u varros në një kishë në ishullin Prote.
Plani i Bardhë
Gjeografia
Plani I Bardhe ndodhet ne nje lugine te rrethit te Matit dhe ne ane te tij ka rrugen kryesore qe lidh qytetin e Bulqizes-Krasten-Shupenzen dhe Peshkopine. Emrin e tij e ka marre nga heroi i madh shqiptar Skenderbeg.
Ne kete fshat ndodhen per rreth 40-50 familje duke qene se shume familje u detyruan te shperngulen per arsye te mungeses se ujit te pishem pas germimeve minerale te galerive qe vijuan posht tij ne hyrje te fshatit Shengjun.
Fshati ka edhe nje faqe te tij ne facebook ku behen postime te rregullta me fotografi te traditave Matjane dhe ato per rreth ku ju mund ta gjeni nese klikoni linkun https://www.facebook.com/PlaniIBardh ose kerkoni me emrin : Plani I Bardh
Fullqeti
është një fshat në Shqipëri...
Michael Essien
Essien filloi karrierën e tij futbollistike në Ganë me Liberty Professionals. Në vitin 2000, ai kaloi në Francë për të luajtur me Bastian; ai shpenzoi tre sezone dhe luajti mbi 60 ndeshje në Ligue 1 para se të firmoste me kampionët e Lyon. Tek Lyon, Essien fitoi dy tituj rresht në sezonet 2003–04 dhe 2004–05 si dhe luajti në UEFA Ligën e Kampioneve për herë të parë. Gjatë qëndrimit të tij pesë-vjeçar në Francë, Essien u bë edhe shtetas francez. Në vitin 2005, ai firmosi me klubin e Premier Ligës Çelsin për shifrën e 24 milion £, duke u bërë, në ato kohë, lojtari afrikan më i shtrenjtë i të gjitha kohërave. Me klubin londinez, Essien fitoi dy tituj të Premier Ligës në vitet 2006 dhe 2010, si dhe tre Kupa FA dhe një Kupë Lige. Ai fitoi Ligën e Kampioneve në vitin 2012, kurse katër vite më parë ishte pjesë e ekipit humbës. Ai ka fituar çmimin "Goli i Vitit i Çelsit" dy herë, respektivisht në sezonet 2006–07 dhe 2008–09.
Essien ka qënë një ish lojtar i ekipit ganez. Me të rinjtë, ai ka luajtur në Kupën e Botës nën-17 në vitin 1999 si dhe në Kupën e Botës nën-21 dy vite më vonë, ku ekipi i tij vajti deri në finale. Essien debutoi me ekipin e parë në janar 2002 dhe e ka përfaqsuar atë në tre Kupa Kombesh të Afrikës. Ai gjithashtu ka luajtur në Kupën e Botës të edicioneve 2006 dhe 2014.
Liqeni Akaiyan
Liqeni Akaiyan (Akaiyan Lake) është një liqen në Montana, Shtetet e Bashkuara.
Gjeografia
Ka gjatësi prej .15 mi dhe gjerësi prej .05 mi, dhe me lartësi mbidetare 7736 ft.
Lokaliteti arkeologjik Kalaja-Qyteza në Binçë
Lokaliteti arkeologjik Kalaja-Qyteza është një monument i trashëgimisë kulturore në Binçë, Viti, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 0301-80/86.
Mario Costici
Mario Costici (Osimo, 19 maj 1923 - Romë, 23 nëntor 1984) ishte një doktor italian i specializuar në pediatri, physiatry dhe ortopedi, Primar në spitalin pediatrik Bambino Gesù, anëtar i Akademisë Tiberina (Instituti i Universitetit të Kulturës dhe Studimeve te larta) dhe anëtar i Këshillit Mjekësor të Kongregatës për Shkaqet e Shenjtorëve për Qytetin e Vatikanit.
Etare si një faktor parandalues mjekësor
Një studim nga Profesor Costici u zhvillua në Santa Marinella; kjo kishte të bënte me virtytet terapeutike të klimës në qytetet bregdetare dhe theksoi raste të shumta të studimit nga vitet e hershme 60-të deri në vitin 1974 të bronkitit kronik astmatik të trajtuar vetëm me trajtime restauruese dhe qëndrime spitalore në pavionet spitalore në breg të detit. Studimi u paraqit në Spitalin Pediatrik të Bambino Gesu dhe nënvizoi rëndësinë që ajri i qyteteve bregdetare mund të ketë në shërimin e disa sëmundjeve, duke theksuar se ajri i detit është si një "aerosol natyral" sepse është i pasur me kloride të magnez, jod, natrium dhe kalium. Jonizimi i marrë për shkak të rrezeve ultravjollcë transformon molekulat që nga neutrale bëhen të ngarkuara elektrike, prandaj veçanërisht reaktive sapo thithur ajrin. Duke pasur parasysh matjet pafundësisht të vogla të këtyre grimcave, ata janë në gjendje të arrijnë bronket, duke ju dhënë dobi.
Përveç bronkitit kronik astmatik, studimi zbuloi efektin përfitues të klimës detare si një faktor parandalues mjekësor, gjithashtu i dobishëm në terapitë kundër diatezës adenoide, adipozitetit, rakitave, çrregullimeve të rritjes pediatrike dhe diastrofik diskretoj nga substancat toksike.
Wim Jansen
Wim Jansen (lindur më 28 Tetor 1946 - vdiq më 25 Janar 2022) është një ish-futbollist hollandez.
Mario Costici
Diagnoza e tumorit të Wilms
CT në një rast të tumorit të Wilms Së bashku me Profesor Viola ai kërkoi mënyra për të diagnostikuar tumorin e Wilms në moshën pediatrike në fillim, duke gjetur përgjigjen në tomografinë kompjuterike, më mirë të njohur si CT dhe duke e vërtetuar atë si "mjetin më të përshtatshëm për diagnozën e hershme të tumorit të Wilms". Para këtij certifikimi në spitale, nefroblastoma u diagnostikua vetëm duke u përpjekur të ndjejë masën e tumorit duke aplikuar presion me dorën në barkun e pacientit, duke pritur që tumori të rritet në mënyrë eksponenciale.
Zhura
thumb|275px|Vendodhja e Zhurës në Provincën e Potencës Zhurë (italisht: Ginestra) është një fshat dhe komunë në Provincën e Potencës, në rajonin jugor italian të Bazilikatës (ish Lukania).
Zhura është një nga venbanimet arbëreshe në Itali banorët e së cilës ruajnë gjuhën shqipe të dialektit arbëresh dhe zakonet e atdheut të tyre të lashtë.
Wim Jansen
Kombëtarja
Për reprezentacionin hollandez ka luajtur 65 ndeshje.
Zhura
Gjeografia
Zhura ngrihet mbi shpatet jug-lindore të Malit Volture, në lartësinë 564m mbi nivelin e detit. Ajo kufizohet nga komunat e Ripakandidës, Barillit, Venozës, Mashqitit, dhe Forenxës.
Historia
Zhura u themelua nga një grup shqiptarësh nga Shkodra, kur Troiano Caracciolo, pronari feudal i Ripakandidës, në vitin 1478 i dha shqiptarëve leje për ndërtimin e shtëpive në zonën që quhej fillimisht Lombarda Massa, ose ferma e longobardëve.
Edhe sot, shumë tradita shqiptare janë gjallë në Zhurë dhe vendasit ruajnë gjuhën arbëreshe që rrjedh nga shqipja. Edhe shenjtorja mrojtëse nuk është vendase. Ajo është nga lindja: Zoja e Konstandinopojës. Kisha e Zojës së Kostandinopojës është ndërtuar në vitin 1588. Brenda ndodhet një afresk i shkollës lindore të shekullit XVI, i Shën Mërisë. Këtu janë ruajtur edhe dy piktura të shekullit të tetëmbëdhjetë: njera tregon Shën Mërinë, midis Shën Gjonit, Shën Nikollës dhe Shën Borromeos, piktura tjetër është riprodhim i Pietà. Vend tjetër kryesor i shërbimit fetar ndodhet në qendër të qytetit: Kisha Nënë e Shën Nikollë Peshkopit, që daton në shekullin e gjashtëmbëdhjetë. Ajo është e zbukuruar nga këndi i korit prej druri i shekullit të tetëmbëdhjetë dhe dy llampadarë veshur në ar. Gjatë shekujve, kisha nënë është rindërtuar disa herë, por në vitet nëntëdhjetë asaj iu bë një restaurim i plotë. Gjatë gërmimeve të fundit është zbuluar një pagëzimore e përbërë nga 12 harqe, në të cilat janë pikturuar 12 apostujt.
Deri në vitin 1965 Zhura ishte pjesë e komunës së Ripakandidës.
Mario Costici
Modeli i ekipit multi-profesional
Në fund të viteve '70, në bashkëpunim me Dr. Giorgio Albertini, ai ishte i pari që solli modelin e ekipit multi-profesional në Itali; duke parashikuar që specialistë të ndryshëm të punojnë së bashku me një pacient, duke bashkëpunuar me njëri-tjetrin, duke përdorur në Itali, së pari, një qasje multidisiplinare ndaj pacientit.
Në vitin 1981, në spitalin e fëmijëve pediatrik Bambino Gesù u hap departamenti i parë i rehabilitimit multidisiplinar në Evropë, i udhëhequr nga Mario Costici dhe i lindur me urdhër të administratës spitalore, kryesuar nga Marcello Sacchetti, Elio Guzzanti, Salvatore Rubino dhe Enzo Colaiacomo.
Kirurgët ortopedikë, pediatrit, fiziistet, neurologët, kardiologët dhe regjistruesit e veshëve bashkëpunuan në kuadër të këtij departamenti, të mbështetur nga paramedikët (infermieret dhe fizioterapistët).
Integrimi në komunitetin e pacientëve me aftësi të kufizuara zhvillimore
Në vitin 1982, Profesor Costici përqendroi vëmendjen e tij në problemet psikopatologjike në lidhje me vështirësitë që fëmijët me aftësi të kufizuara zhvillimore mund të zhvilloheshin për shkak të mungesës së integrimit shkollor dhe social, duke treguar se përjashtimi i mundshëm nga shokët e tyre të klasës do të kishte pasoja në terapi, duke rritur kështu hendekun midis personave me aftësi të kufizuara dhe të aftë për punë.
Kujtim
Në vitin 2007, Pietro Tidei, kryebashkiaku i Santa Marinellës, komuna e qytetit metropolit të Romës, përuroi një shtrirje ujore të dedikuar për Profesor Mario Costici, i cili ishte i lidhur me qytetin e Tirrenica si për punë ashtu edhe për kënaqësi.
Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Italisë
Marrëdhëniet Shqipëri-Itali bazohen ne marrëdhënieve aktuale, kulturore dhe historike të Shqipërisë dhe Italisë. Shqipëria ka një ambasadë në Romë dhe 2 konsullata të përgjithshme në Bar dhe Milano, gjithashtu Italia ka një ambasadë në Tiranë dhe një konsullatë të përgjithshme qe ndodhet ne Vlorë, dhe per
shkak të pranisë së madhe të shqiptarëve-emigranteve në Itali dhe pranisë historike të komunitetit arbëresh atje, të dyja vendet sot gëzojnë marrëdhënie diplomatike shumë miqësore. Ekzistojnë kontakte të shpeshta të nivelit të lartë midis qeverive të Shqipërisë dhe Italisë. Të dyja vendet janë anëtare të shumë organizatave ndërkombëtare dhe ndajnë pikëpamje të përbashkëta politike për Ballkanin dhe botën, me Italinë një mbështetëse të fortë të kandidaturës së BE për Shqipërinë. Gjatë një vizite të fundit të Kryeministrit italian Matteo Renzi në Tiranë u vlerësua nga ai si partneri më i ngushtë i Italisë në rajon.
Ekziston një shkallë e madhe e ngjashmërive historike dhe kulturore midis shqiptarëve dhe italianëve që ka ndihmuar shumë marrëdhëniet kulturore. Shqipëria është gjithashtu shtëpi e 20,000 migrantëve italianë dhe ka një komunitet autokton me 5000 italianë.
Vendet janë gjithashtu anëtare të Organizatës së Traktatit të Atlantikut të Veriut (NATO) dhe Këshillit të Evropës. Si anëtare dhe themeluese e Bashkimit Evropian (BE), Italia e mbështet Shqipërinë në rrugën e saj të integrimit në euro dhe vlerësohet si një nga mbështetësit më të fortë të Shqipërisë.
Gjatë Pandemisë së COVID-19, Shqipëria dërgoi në Itali 90 mjekë dhe infermierë për të përballuar presionin që po kalonte sistemi shëndetësor italian. Akti i solidaritetit forcoi më tej marrëdhëniet e mira midis dy kombeve.
Historia moderne
majtas|parapamje| Ushtarët italianë në [[Vlora|Vlorë, Shqipëri gjatë Luftës së Parë Botërore. Flamuri trengjyrësh i Italisë që mban mburojën mbretërore Savoy është treguar i varur përkrah një flamuri shqiptar nga ballkoni i selisë italiane. ]] djathtas|parapamje|200x200px| Shenjat rrugore dygjuhëshe, në italisht dhe shqip në [[Hora e Arbëreshëvet|Horën e Arbëreshëvet ]] Marrëdhëniet zyrtare midis dy vendeve filluan më 1912, pasi Mbretëria e Italisë mbështeti Deklaratën Shqiptare të Pavarësisë më 1912.
Gjatë Luftës së Parë Botërore, protektorati italian mbi Shqipërinë u krijua nga Mbretëria e Italisë në përpjekje për të siguruar një Shqipëri 'de jure' të pavarur nën kontrollin italian. Ka ekzistuar nga 23 qershori 1917 deri në verën e vitit 1920. Nga 4 qershori deri më 3 shtator 1920 ndodhi një seri betejash midis forcave italiane të garnizonit në të gjithë rajonin e Vlorës dhe nacionalistët shqiptarë të ndarë në grupe të vogla luftëtarësh ndodhën dhe këto beteja u quajtën më vonë si Lufta e Vlorës, e cila përfundoi Protektoratin italian mbi Shqipërinë.
Më vonë gjatë periudhës së monarkisë dhe mbretërimit të Mbretit Zog, Italia u bë aleati më i ngushtë i Shqipërisë, duke shpallur edhe një herë një protektorat de jure mbi Mbretërinë e vogël. Italishtja po mësohej si gjuhë e dytë në të gjitha shkollat në vend dhe Ekonomia ishte shumë e varur nga huatë dhe ndihma financiare e dhënë nga Italia. Në pranverën e vitit 1925 u nënshkruan dy koncesione të rëndësishme me Italinë; e para ishte e drejta për të krijuar një bankë kombëtare dhe e dyta ishte miratimi i themelimit të një kompanie italiane (SVEA), për ta zhvilluar ekonominë e Shqipërisë. Më vonë u themelua Banka Kombëtare e Shqipërisë me kapital italian dhe Italia ndihmoi në emetimin dhe prezantimin e monedhës zyrtare të Shqipërisë, lekun. djathtas|parapamje|200x200px| Flamuri i Mbretërisë së Shqipërisë (1939-1943) me një dekret të mbretit [[Viktor Emanueli III|Viktor Emanuelit III, 28 shtator 1939. ]] Më 7 prill 1939, trupat e Musolinit e pushtuan Shqipërinë. Megjithë një rezistence të ashpër, sidomos në Durrës, italianët bënë punë të shkurtër të shqiptarëve. Mbreti Zog u detyrua të internohej dhe vendi u bë pjesë e Perandorisë Italiane si një mbretëri më vete në bashkimin personal me kurorën italiane.
Marrëdhëniet u rivendosën pas rënies së komunizmit në Shqipëri. Pas prishjes së regjimit komunist, Italia kishte qenë caku kryesor i emigracionit për shqiptarët që largoheshin nga vendi i tyre. Kjo pasi Italia kishte qenë një simbol i Perëndimit për shumë shqiptarë gjatë periudhës komuniste dhe për shkak të afërsisë gjeografike. Nga marsi 1997, Italia krijoi një patrull të rreptë të Adriatikut në përpjekje për të frenuar emigracionin shqiptar. dhe që atëherë Italia e ka ndihmuar ekonominë e Shqipërisë gjatë kësaj kohe tranzicioni. Italia ka ndihmuar gjithashtu në rivendosjen e ligjit dhe rendit në Shqipëri pas rebelimit të vitit 1997, përmes Operacionit Alba.
Vizitat
Më 24 nëntor 2008, Kryeministri i atëhershëm i Italisë, Silvio Berlusconi, zhvilloi një vizitë shtetërore në Tiranë, ku u takua me homologun e tij Kryeministrin Sali Berisha. Gjatë kësaj vizite u nënshkrua një marrëveshje për ndërtimin e dy termocentraleve të qymyrit, të financuara nga Italia që do të ndihmonin në rritjen e ekonomisë së Shqipërisë.
Ish-presidenti i Italisë, Giorgio Napolitano vizitoi Tiranën më 4 mars 2014, ku u takua me Presidentin, Kryeministrin dhe Kryetarin e Parlamentit dhe ai gjithashtu mbajti një takim me komunitetin italian që jeton në Tiranë. Më vonë, më 10 mars, qeveritë e të dyja vendeve nënshkruan një marrëveshje mbi bashkëpunimin energjetik që promovon ndërlidhjen dhe integrimin e energjisë elektrike dhe sistemeve të gazit natyror në të dy vendet, që ishte vendim i rëndësishëm për projektin e Gazsjellësit Trans-Adriatik, i cili do të transportojë gaz natyror, duke filluar nga Greqia përmes Shqipërisë dhe detit Adriatik drejt Italisë dhe më tej drejt Evropës Perëndimore.
Më 20 dhjetor 2014 Kryeministri italian, Matteo Renzi e vizitoi Shqipërinë, gjatë një vizite shtetërore në të cilën u takua me Kryeministrin e Shqipërisë Edi Rama, Presidentin Bujar Nishani dhe anëtarët e komunitetit italian në Tiranë. Gjatë këtij takimi u nënshkrua një marrëveshje për njohjen e pensioneve. Gjatë fjalës së tij, Kryeministri Renzi tha se Shqipëria është aleati më i ngushtë i Italisë në rajon dhe se Italia mbështet plotësisht integrimin e ardhshëm të Shqipërisë në BE.
Më 13 tetor 2016, Presidentja e Dhomës së Deputetëve të Italisë Laura Boldrini e vizitoi Tiranën, duke mbështetur edhe një herë rrugën e integrimit të Shqipërisë dhe reformën juridike të miratuar së fundmi nga Parlamenti.
Fshati (Klos)
Fshati është një fshat në Shqipëri...
Kampionati Botëror i Formula Një 2011
Kampionati Botëror i Formula Një 2011 ishte një kampionat garash për makinat e Formula Një dhe edicioni i 62të i Kampionatit Botëror të Formula Një. Formula Një njihet nga organi qeverisës i garave automobilistike, Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), si kompeticioni më i rëndësishëm dhe klasi i parë i garit me makina. Plotët dhe ekipet garuan në njëzetenjë Çmime të mëdha për titujt kampion të pilotit dhe konstruktorit, që nisi në Australi më 27 mars dhe përfundoi në Brazil më 27 nëntor.
Pirelli u rikthye në Formula Një si furnizues gomash për të gjitha ekipet, duke zëvëndësuar Bridgestone; ky ishte rikthimi i parë i Pirellit që nga sezoni 1991. Kalendari pati disa ndryshime: Çmimi i madh i Bahrainit u anullua për shkak të protestave civile në vënd, kurse më 30 tetor u zhvillua për herë të parë edhe Çmimi i madh i Indisë.
Sebastian Vettel e nisi sezonin si kampioni në fuqi pasi siguroi titullin e parë kampion për pilot në Çmimin e madh të Abu Dabit 2010. Ekipi i tij, Red Bull Racing, gjithashtu e nisi sezonin si kampioni në fuqi për titullin e konstruktorëve pasi siguroi titullin e parë në Çmimin e madh të Brazilit 2010.
Vettel arriti të mbrojë titullin në mënyrë të suksesshme, duke mbledhur gjithsej 392 pikë, plot 122 më shumë se piloti i McLaren Jenson Button. Ai e siguroi këtë gjë në Çmimin e madh të Japonisë, duke u bërë piloti më i ri në moshën 24 vjeç e 98 ditë, që fiton dy tituj kampion rresht, duke thyer rekordin e spanjollit Fernando Alonso. Red Bull Racing gjithashtu mbrojti titullin në mënyrë dominuese, duke fituar 650 pikë, duke lënë mbrapa ekipin britanik McLaren me 497 pikë.
Florent Malouda
Florent Johan Malouda ( Frëngjisht: [flɔ.ʁɑ̃ ma.lu.da]; lindur më 13 qershor 1980) është një futbollist profesionist francez i cili luan si anësor i majtë për klubin luksemburgas FC Differdange 03.
Ai e ka shpenzuar shumicën e karrierës së tij te Lyon dhe Çelsi, duke fituar katër tituj të Ligue 1 si dhe UEFA Ligën e Kampioneve me këtë të fundit.
Malouda ka qënë lojtar i kombëtares franceze nga 2004 e deri në 2012, duke zhvilluar 80 paraqitje. Ai gjithashtu ka luajtur në dy Kupa Bote dhe dy Kampionate Evropiane. Në Kupën e Botës 2006, ai ndihmoi ekipin të arrinte në finale. Në vitin 2017, ai vendosi të përfaqësonte vendin e tij të lindjes, Guajanën Franceze.
Xhamia në Shalë (Sedllarë)
Xhamia në Shalë (Sedllarë) është një monument i trashëgimisë kulturore në Shalë (Sedllarë), Lipjan, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 03 - 115/83.
Gurri i Rrufesë (folklor)
Një gur rrufeje apo bubullimash është një tip sëpate dore parahistorike, mjet guri ose fosil që përdorej si amulet për të mbrojtur një person ose një ndërtesë. Emri rrjedh nga besimi i lashtë se objekti është gjetur në një vend ku kishte goditur rrufeja.
Folklori i Gurit të Rrufesë
majtas|parapamje| Foto e dy dyfaqësheve të Paleolitit të Ulët Shqiptarët besonin në fuqitë supreme të bubullimave (kokrra e rrufesë ose guri i resë), të cilat besohej se formoheshin gjatë goditjeve të rrufesë dhe binin nga qielli. Gurët e rrufeve ruheshin në jetën familjare si objekte të rëndësishme kulti. Besohej se futja e tyre brenda në shtëpi do t'u sillte njerëzve fat, begati dhe përparim, veçanërisht në blegtori dhe bujqësi, ose se plumbat e pushkës nuk do t'i godisnin zotëruesit e këtyre gurëve. Varëset me gurë rrufeje besohej se kishin fuqi mbrojtëse kundër efekteve negative të syrit të keq dhe përdoreshin si hajmali si për bagëtinë ashtu edhe për gratë shtatzëna.
Grekët dhe romakët, të paktën që nga periudha helenistike e këtej, përdornin koka sëpate prej guri neolitik për mbrojtjen apotropaike (magjike) të ndërtesave. Një studim i vitit 1985 i përdorimit të sëpatave prehistorike në kontekstet romano-britanike gjeti dyzet shembuj, nga të cilët njëzet e nëntë ishin të lidhur me ndërtesa duke përfshirë vila, struktura ushtarake si kazermat, tempujt dhe furrat.
Në Skandinavi, gurët e rrufeve adhuroheshin shpesh si perëndi të familjes që mbanin larg magjitë, shtrigat dhe syrin e keq. Mbi ta hidhej birrë si sakrificë dhe nganjëherë lyheshin me gjalpë. Në Zvicër, zotëruesi i një guri rrufeje e rrotullon atë me anë të një laku, tri herë rreth kokës së tij dhe e hedh në derën e banesës së tij në afrimin e një stuhie për të parandaluar që rrufeja të godasë shtëpinë. Në Itali ato varen në qafë për t'u mbrojtur nga sëmundjet dhe për të shmangur syrin e keq. Në kohën romake, ato qepeshin brenda qafores së qenve së bashku me një copë korali për të mos u tërbuar qentë. Në Suedi ofrojnë mbrojtje nga kukudhët (elfët). Deri në shekullin e 19-të ishte praktikë e zakonshme në Limburg që të qepnin gurët e bubullimave në qese pëlhure dhe t'i mbanin mbi gjoks, me besimin se do të qetësonin sëmundjet e stomakut. Në disa pjesë të Spanjës, për shembull, në provincën e Salamankës, besohej se duke fërkuar gurët e bubullimave në kyçe do të ndihmonte në parandalimin e sëmundjeve reumatizmale. Në Alpet franceze mbrojnë delet, ndërsa gjetkë në Francë mendohet se lehtësojnë lindjen. Në besimet sllave ato shërojnë lythat mbi njerëzit dhe kafshët.
Në Birmani ato përdoren si kurë dhe parandalues për apendicitin. Në Japoni besojet se shërojnë ulçerat. Në Malajzi dhe Sumatra ato përdoren për të mprehur krisin (lloj sëpate), konsiderohen objekte shumë me fat dhe janë vlerësuar si gurë prove për arin.
Në Karolinën e Veriut dhe Alabama ekziston një besim se gurët e strallit të vendosur në zjarr do t'i pengojnë skifterët të ngacmojnë pulat, një besim që ndoshta rrjedh nga ideja evropiane që shigjetat e kukudhit (elfit) mbrojnë kafshët shtëpiake. Në Brazil, stralli përdoret si një gur parashikues për arin, thesarin dhe ujin.
Stralli ishte një objekt nderimi nga shumica e fiseve indiane amerikane. Sipas mitit të origjinës të fisit Pawnee, armët dhe mjetet prej guri iu dhanë njeriut nga Ylli i Mëngjesit. Midis popullit K'iche' të Guatemalës, ekziston një mit që një strall kishte rënë nga qielli dhe ishte copëtuar në 1600 copa, secila prej të cilave ishte bërë perëndi. Tohil, perëndia që u dha zjarrin, ende përfaqësohet si strall. Ky mit ofron një paralele me besimin pothuajse universal në gurin e bubullimës dhe të kujton se si perëndia romake Jupiter adhurohej në formën e një guri stralli.
Kongresi Kombëtar i Belgjikës
parapamje|Kolona e Kongresit në [[Brukseli|Bruksel.]] Kongresi Kombëtar ( Frëngjisht: Congrès national; Hollandisht: Nationaal Congres) ishte një asamble legjislative në 1830, e krijuar pasi Qeveria e Përkohshme Belge shpalli pavarësinë kombëtare, si vazhdim të Revolucionit Belg. Qëllimi i saj parësor ishte krijimi i një kushtetute për shtetin e ri.
Parabola
parapamje| Parabola është një anëtar i familjes së [[Prerjet konike|seksioneve konike .Me rradhë nga lart-poshtë: rrethi, elipsi, parabola dhe hiperbola]] Në matematikë, një parabolë është një kurbë e rrafshët e cila është simetrike sipas një boshti dhe është afërsisht në formë U-je. Parabola përshtatet me disa përshkrime matematikore sipërfaqësisht të ndryshme, të cilat të gjitha mund të vërtetohet se përcaktojnë saktësisht të njëjtat kurba.
Një përshkrim i një parabole përfshin një pikë ( vatrën ) dhe një vijë ( vijën drejtuese ). Vatra nuk shtrihet në vijën drejtuese. Parabola është vendndodhja e pikave në atë rrafsh që janë të baraslarguara si nga vija drejtuese ashtu edhe nga fokusi. Një përshkrim tjetër i një parabole është si një prerje konike, i krijuar nga prerja e një sipërfaqeje konike rrethore të djathtë dhe një rrafshi paralel me një plan tjetër që është tangent me sipërfaqen konike.
Parabolat gëzojnë vetinë që, nëse janë prej një materiali që reflekton dritën, atëherë rrezet e dritës që bien paralelisht me boshtin e simetrisë së parabolës dhe godet anën e saj të lugët (konkave), reflektohet në vatrën e saj, pavarësisht pikës së reflektimit. Në të kundërt, drita që del nga një burim pikësor në vatër reflektohet në një rreze paralele (" të përafërt "), duke e lënë parabolën paralele me boshtin e simetrisë. Të njëjtat efekte ndodhin me zërin dhe valët e tjera. Kjo veti reflektuese është baza e shumë përdorimeve praktike të parabolave.
Parabola ka shumë zbatime të rëndësishme, nga një antenë parabolike ose mikrofon parabolik te reflektorët e fenerëve të automobilave dhe dizajni i raketave balistike. Përdoret shpesh në fizikë, inxhinieri dhe shumë fusha të tjera.
Gigliola Cinquetti
Biografija
Cinquetti ka lindur në Verona. Në moshën 16 vjeçare fitoi Festivalin e Muzikës Sanremo në vitin 1964 duke kënduar "Non ho l'età", me muzikë të kompozuar nga Nicola Salerno dhe tekst nga Mario Panzeri. Fitorja e saj i ka mundësuar atë të përfaqësojë Italinë në Eurovision Song Contest 1964 në Kopenhagë me të njëjtën këngë, ku ajo pretendoi fitoren e parë të vendit të saj në këtë event.
Kënga u bë një sukses ndërkombëtar, madje edhe duke kaluar 17 javë në Listën Singles të Mbretërisë së Bashkuar dhe duke përfunduar vitin si 88-të më të shiturat në U.K në vitin 1964, diçka shumë e pazakontë për materialin në gjuhën italiane. Ai shiti mbi tre milionë kopje, dhe iu dha një disk platini në gusht të vitit 1964. Në vitin 1966 ajo regjistroi "Dio, come ti amo", e cila u bë një tjetër hit ndërkombëtar.
Në vitin 1974, Cinquetti mori pjesë përsëri në konkursin e Këngës në Eurovizion, këtë herë në Brighton, Sussex, Angli. Kënga e saj u quajt "Sì" (që përkthehet "po" në anglisht dhe që në atë kohë u bë mjaft e diskutueshme në Itali, me një referendum për legalizimin e divorcit në detyrë, për shkak të titullit).
Parabola
Historia
Mendimi se një reflektor parabolik mund të prodhojë një imazh ishte tashmë i njohur përpara shpikjes së teleskopit reflektues. Projektime u propozuan në fillim të mesit të shekullit të 17-të nga shumë matematikanë, duke përfshirë Rëne Dekartin, Marin Mersenne, dhe James Gregory. Kur Isak Njutoni ndërtoi teleskopin e parë reflektues në 1668, ai nuk përdori një pasqyrë parabolike për shkak të vështirësisë së prodhimit, duke zgjedhur një pasqyrë sferike. Pasqyrat parabolike përdoren në shumicën e teleskopëve reflektues modernë dhe në pjatat satelitore dhe marrësit e radarëve.
Gigliola Cinquetti
Biografija
Cinquetti shënoi një hit më të madh në Britani (sa i përket vendosjes së tabelës) sesa kishte dhjetë vjet më parë, me një version në gjuhën angleze të "Sì" (titulluar "Shko (para se të thyesh zemrën time).
Parabola
Përkufizimi si një grumbull pikash
Një parabolë mund të përkufizohet gjeometrikisht si një grup pikash ( lokus pikash) në rrafshin Euklidian:
Gigliola Cinquetti
Performancat në Sanremo
Në rastet e mëposhtme, Gigliola Cinquetti performoi në Festivalin e Muzikës në Sanremo
Parabola
Përkufizimi si një grumbull pikash
Pika e mesit V e pingules nga vatra F mbi vijën drejtuese l quhet kulm, dhe drejtëza FV është boshti i simetrisë së parabolës.