cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robert Maynard
Biografia
I sigurt, Mjekra e zezë hipi me shpejtësi në anije, por sa më shpejt që ai e futi këmbën, kapiten Maynard u dha sinjal burrave të tij, të cilët shpejt shkuan në kuvertë duke kapur piratët të pakujdesshëm.
Sidoqoftë, gjatë betejës, Maynard dhe Mjekra e zezë përfunduan në luftime dorë për dore. Të dy pistoletat e drejtuara në njëra-tjetrën. Maynard qëlloi kundërshtarin e tij në distancë të afërt, ndërsa Mjekra e zezë humbi. Megjithatë goditja nuk arriti ta ndalë kundërshtarin e tij. Mjekra e zezë bëri presion, duke thyer shpatën e Maynard. Më në fund, një marinar tjetër u hodh në shpinë të Mjekrës së zezë dhe i dha një plagë të thellë. Maynard atëherë ishte në gjendje të vriste Mjekrën e zezë.
Pasi Maynard preu kokën e Mjekrës së zezë, ai e vuri në kiçin e anijes në shenjë triumfi. Pas kthimit në Hampton, koka e Edward Teach u gozhdua në një kunj afër grykës së lumit Hampton, si një shenjë paralajmëruese për piratët e tjerë.
Carbonia
Carbonia (Carbònia, Crabònia) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 145.54 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 111 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 28.581 banorë.
Akari Kurishima
Akari Kurishima (栗島 朱里) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Akihiro Ienaga
(lindur më 13 Qershor 1986) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje.
Ballancourt-sur-Essonne
Ballancourt-sur-Essonne është një komunë në Francë. Ballancourt-sur-Essonne bën pjesë në departamentin Essonne të rajonit Île-de-France. Komuna ka një popullsi prej 7275 banorë dhe sipërfaqe 11.3 km².
Masakrat e Gjilanit 1941-51
Lista e shqiptarve të masakruar nga regjimi serb, gjatë dhe pas Luftes II Botërore
Të rënët në fronte të luftës dhe viktimat e Gjilanit me rrethinë në vitet 1944-1951: ''' PERIUDHA PAS LUFTËS SË DYTË BOTËRORE 1945-1951 ''' Gjilan-Deremëhalla Gjilan-Lagjja E Xhamisë Së Vjetër • Gjilan-Lagjja E Beglerëve • Gjilan-Lagjja Çifçijëve •
Gjilan-Lagjja E Muhaxhirëve • Gjilan-Karadak Mëhalla • Gjilan-Lagjja Qendrës • Gjilan-Lagjja e Varoshit (Kodra E Dëshmorëve)• Llashticë • Malishevë • Përlepnicë •
Kurexhajt•
Uglar • Livoç I Ultë • Bresalc •
Livoç I Epërm •
Lipovicë • Goden I Vogël • Çelik •
Dragancë •
Verbicë e Zhegocit • Kokajt-Inatovc • Sllakovc • Makresh I Epërm • Llovcë • Cernicë • Makresh I Ultë • Stançiq •
Ponesh •
Burincë •
Velekincë •
Shurdhan • Pasjak •
Pasjan •
Pidiq • Bilinicë •
Kokaj•
Gadish • Nasalë • Haxhaj •
Referime
''Dr. Muhamet Pirraku: Monografia “Mulla Idris Gjilani dhe Mbrojtja Kombëtare e Kosovës Lindore”, 1995'*Lufta II Botërore si dhe -dëshmitarë dhe pjesëmarrës të gjallë të atyre ngjarjeve. ''Selmani Mr. Aliriza: “Gjilani me rrethinë “ * [59] Ngjarjet paraprake- përshkruar gjendjen e parafillimit të luftimeve për mbrojtjen e Preshevës dhe kufijve etnikë. * në lindje të vendit, si Depcë, Caravajkë, Sefer, Stanec, Elezbali, Kruhali, Buhiq, Ilicë, Ranatoc-Muhaxhirët e Kokajve, Maxhere ishin nisur kaherë të parapërgatiten për aneksim me anë të vrasjeve të hapura dhe misterioze, përmes likuidimeve, arrestimeve, dëbimeve, maltretimeve, varfërisë, mbjelljes së frikës, dhe tmeri mbi territoret filloi menjëherë pas luftës serbo- turke  (1876-1878) në territorin e Karadakut, ku vendoset një numër i shqiptarëve (muhaxhirëve) të ikur nga trevat e Vrajës dhe Toplicës.'' Referenca refuzoi kërkesën bullgare për të marrë territore shqiptare! Shënim: Për sa u tha më sipër, mund të vihet në përfundim se brigadat partizane të UNÇJ-së, grupet çetnike dhe organet e OZN-ës (Departamenti i Mbrojtjes Popullore), në përputhje me politikën shtetërore serbo-sllave, realizuan akte gjenocidi ndaj shqiptarëve të Anamoravës, për shkak të qëndresës heroike që ata treguan kundër tyre, nga qershori deri në dhjetor të vitit 1944.Prandaj, edhe masave represive masivovike nuk kursyen meshkujt, pleqë dhe femrat shqiptare të të gjitha moshave dhe profileve jetësore. Në këtë kontekst, mbështetur në të dhënat e mësipërme,mund të thuhet se Anamorava zë një vend të pamohueshëm në historinë e popullit shqiptar gjatë Luftës së Dytë Botërore, duke treguar aspiratat e popullit shqiptar të kësaj treve për të mbrojtur kufijtë etnikë dhe për të ruajtur integritetin dhe funksionimin e Shqipërisë, të shtrirë në të gjitha viset e saj
Namakura Gatana
parapamje|Shirit filmi i Namakura Gatana (なまくら刀), fillimisht i quajtur Hanawa Hekonai meitō nuk maki (塙凹内名刀之巻, 1917), një film fillimisht i menduar i humbur, nga animatori Japonez Jun'ichi Kōuchi Namakura Gatana (なまくら刀) (<span class="t_nihongo_kanji" lang="ja">なまくら刀 <sup class="t_nihongo_help noprint"><span class="t_nihongo_icon" style="color: #00e; font: bold 80% sans-serif; text-decoration: none; padding: 0 .1em;">? ) ose Hanawa Hekonai meitō no maki (塙凹内名刀之巻) (<span class="t_nihongo_kanji" lang="ja">塙凹内名刀之巻 <sup class="t_nihongo_help noprint"><span class="t_nihongo_icon" style="color: #00e; font: bold 80% sans-serif; text-decoration: none; padding: 0 .1em;">? ) është një film i shkurtër i animuar japonez i realizuar nga  Jun'ichi Kōuchi në 1917. Ai u gjet në një dyqan antikuaresh në Osaka në Mars të vitit 2008. Ky është një film i shkurtër i heshtur prej 4 minutash që tregon një histori rreth blerjes së një shpate të pa mprehur nga një samurai. Filmi u publikua më 30 qershor të vitit 1917.
Çmimi Pritzker
Çmimi Pritzker për Arkitekturë  jepet çdo vit "për të nderuar arkitektin apo arkitektët e gjallë, puna e ndërtuar e të cilëve demonstron kombinimin e kualiteteve si talentin, vizionin dhe zotimin, që ka prodhuar kontribute konsistente dhe domethënëse për njerëzimin dhe ambientin e ndërtuar përmes artit të arkitekturës." E themeluar në vitin 1979 nga Jay A. Pritzker dhe gruaja e tij Cindy, çmimi financohet nga Familja Pritzker dhe sponsorizhet nga Fondacioni Hyatt dhe konsiderohet si një nga çmimet kryesore të botës në lëminë e arkitekturës; është referuar shpesh si Çmimi Nobel për arkitekturë. Fituesi më i fundit, në vitin 2016, është arkitekt kilian Alejandro Aravena.
Çmimi thuhet që jepet "pa marrë parasysh kombësinë, racën, besimin, apo të ideologjinë." Fituesi merr US$100,000, një certifikatë citimi, dhe që nga viti 1987, një medalje bronzi. Dizajnimet në medalje janë të frymëzuara nga puna e arkitektit Louis Sullivan, ndërsa mbishkrimet e frymëzuara nga latinishtja në anën e kundërt të medaljes —firmitas, utilitas, venustas (shqip: qëndrueshmëri, komoditet dhe kënaqësi)—vijnë nga arkitekti i lashtë romak Vitruvius. Para vitit 1987, një edicion i kufizuar i skulpturës Henry Moore ka shoqëruar çmimin monetar.
Drejtori ekzekutiv i çmimit, Martha Thorne,  bën thirrje për nominime nga disa lloj njerëzish, duke përfshirë laureatë të kaluar, akademik, kritik dhe të tjerë "me eksperiencë dhe interes në fushën e arkitekturës". Gjithashtu, cilido arkitekt i liçensuar mund të bëjë një aplikim personal për çmimin cdo vit para datës 1 nëntor. Në vitin 1988 Gordon Bunshaft nominoi veten për çmimin dhe përfundimisht e fitoi. Juria, që çdo vit përbëhet nga pesë deri në nëntë "ekspert ... profesionalista të njohur në fushat e tyre si arkitekturë, biznes, edukim, botim, dhe kulturë", mendojnë me kujdes herët në vitin pasues para se të shpallin fituesin në pranverë. Në vitin 2015, kryesuesi i çmimit është Lord Palumbo (që ka qenë që nga viti 2005); kryesuesit e mëhershëm ishin J. Carter Brown (1979–2002), dhe Lord Rothschild (2003–04).
Polemika
Në vitin 2013, "Women in Design", një organizatë studentore nga Harvard Graduate School of Design filloi një peticion në emër të Denise Scott Brown për të marrë një njohje të përbashkët me partnerin e saj, fitues i mëhershëm i çmimit Robert Venturi, duke e zhvilluar edhe më shumë debatin mbi seksizmin në arkitekturë. Peticioni, sipas The New York Times ka "rindezur tensionet që ishin prezentë për një kohë të gjatë në botën e arkitekturës mbi hamendësimin që gratë kanë qenë të privuara vazhdimisht nga pozicioni që meritojnë në një fushë çmimi më prestigjioz i së cilës nuk iu dha një gruaje deri në vitin 2004, kur Zaha Hadid e fitoi." Edhe pse peticioni morri përkrahje ndërkombëtare nga disa fitues të mëparshëm, juria vendosi që nuk mund të rishohë punën e jurive të mëparshme, në mënyrë që t'i pranojë punën e Denise Scott Brown dhe Lu Wenyu, të dyja gra dhe partnere të barabarta të bashkëshortëve të tyre Venturi dhe Wang Shu, të cilët fituan më 1991 dhe 2012 respektivisht. Scott Brown tha për CNN që "si grua, ajo u ndje e përjashtuar nga elita e arkitekturës përgjatë karrierës së saj," dhe që "Çmimi Pritzker ishte bazuar mbi idenë e gabuar që arkitektura e shkëlqyeshme ishte puna e një 'gjeniu mashkull të vetmuar' në kurriz të vlerave të bashkëpunimit."
The Wind That Shakes the Barley (film)
The Wind That Shakes the Barley është një film dramatik luftarak irlandez i vitit 2006 me regji nga Ken Loach, i vendosur gjatë Luftës Irlandeze për Pavarësi (1919–1921) dhe Luftës Civile Irlandeze (1922–1923). E shkruar nga bashkëpunëtori për një kohë të gjatë i Loach, Paul Laverty, kjo dramë tregon historinë e trilluar të dy vëllezërve të Qarkut Cork, Damien O'Donovan (Cillian Murphy) dhe Teddy O'Donovan (Pádraic Delaney), të cilët bashkohen me Ushtrinë Republikane Irlandeze për të luftuar për irlandezin. pavarësinë nga Mbretëria e Bashkuar.
Çmimi Pritzker
Laureatët
Fituesi përurues Philip Johnson është cituar "për 50 vite imagjinatë dhe gjallëri të mishëruara në një mori muzesh, teatre, biblioteka, shtëpi, kopshte dhe strukura korporatash". Laureati i 2004-ës Zaha Hadid ishte femra e parë që fitoi çmimin. Ryue Nishizawa u bë fituesi më i ri në 2010 në moshën 44 vjec. Fituesit e 32-të, Kazuyo Sejima dhe Ryue Nishizawa, u cituan për "arkitekturë që ishte njëkohësisht delikate dhe e fuqishme, preçize dhe fluide, e zgjuar por jo tepër e mençur". Fituesi më i fundit, në vitin 2016, është arkitekti kilian Alejandro Aravena
Referime
Të përgjithshme Të veçanta
The Wind That Shakes the Barley (film)
I vlerësuar gjerësisht, filmi fitoi Palme d'Or në Festivalin e Filmit në Kanë 2006. Suksesi më i madh i Loach në arkë deri më sot, filmi pati sukses në mbarë botën dhe vendosi një rekord në Irlandë si filmi i pavarur i prodhuar në Irlandë me fitimet më të larta, derisa u tejkalua nga The Guard.
Përmbajtja
Qarku Cork, Irlandë, viti 1920. Damien O'Donovan është gati të largohet nga fshati i tij i lindjes për të praktikuar mjekësinë në një spital në Londër. Ndërkohë, vëllai i tij Teddy komandon kolonën lokale të fluturimit të Ushtrisë Republikane Irlandeze. Pas një ndeshjeje hurling, Damien është dëshmitar i ekzekutimit përmbledhës të mikut të tij, Micheál Ó Súilleabháin, nga British Black and Tans, sepse refuzoi të thoshte emrin e tij në anglisht. Edhe pse i tronditur, Damien kundërshton lutjet e miqve të tij për të qëndruar në Irlandë dhe për t'u bashkuar me IRA, duke thënë se lufta është e pafitueshme. Ndërsa po largohet nga qyteti, Damien dëshmon se Ushtria Britanike përpiqet kot të frikësojë një personel hekurudhor për refuzimin e lejimit të trupave të hipin. Si përgjigje, Damien vendos të qëndrojë dhe betohet në brigadën IRA të Teddy.
Pas shpimit në male, kolona bastis kazermat e Konstabularisë Mbretërore Irlandeze të fshatit për të blerë revolerë, më pas i përdor ato për të vrarë katër ndihmës. Pas kësaj, pronari i tokave anglo-irlandeze Sir John Hamilton detyron një nga shërbëtorët e tij, anëtarin e IRA-s, Chris Reilly, që t'i transmetojë informacion Korpusit të Inteligjencës së Ushtrisë Britanike. Për pasojë arrestohet e gjithë brigada. Në qelinë e tyre, Damien takohet me shoferin e trenit, Dan, një zyrtar sindikatash që ndan pikëpamjet socialiste të Damien.
Ndërkohë, oficerët britanikë marrin në pyetje Teddy, duke i nxjerrë thonjtë e tij kur ai refuzon t'u japë emrat e anëtarëve të IRA-s. Johnny Gogan, një ushtar britanik me prejardhje irlandeze, i ndihmon të burgosurit të arratisen, por tre kanë mbetur pas. Pasi veprimet e Sir John dhe Chris zbulohen në rrjetin e inteligjencës së IRA-s, të dy merren peng. Ndërsa Teddy është ende duke u rikuperuar, Damien vendoset përkohësisht në komandë. Lajmi mbërrin se tre të burgosurit e mbetur të IRA-s janë torturuar dhe pushkatuar. Njëkohësisht, brigada merr urdhra për "ekzekutimin e spiunëve".
Pas nënshkrimit të Traktatit Anglo-Irlandez, brigada mëson se një Irlandë e ndarë do t'i jepet vetëm statusi i Dominimit brenda Perandorisë Britanike. Si rezultat, brigada ndahet për pranimin e kushteve të Traktatit. Teddy dhe aleatët e tij argumentojnë se pranimi i Traktatit do të sjellë paqe tani, ndërsa përfitime të mëtejshme mund të bëhen më vonë. Të tjerë e kundërshtojnë Traktatin, duke propozuar vazhdimin e luftës derisa të arrihet një Republikë e bashkuar Irlandeze. Dan dhe Damien kërkojnë më tej kolektivizimin e industrisë dhe bujqësisë. Çdo kurs tjetër, deklaron Dan, do të ndryshojë vetëm "thekset e të fuqishmit dhe ngjyrën e flamurit".
Së shpejti Shteti i Lirë Irlandez zëvendëson sundimin britanik dhe Teddy dhe aleatët e tij fillojnë të patrullojnë me uniforma të Ushtrisë Kombëtare. Ndërkohë, Damien dhe aleatët e tij bashkohen me IRA kundër Traktatit. Kur Beteja e Dublinit nis Luftën Civile Irlandeze, kolona Anti-Traktati fillon luftën guerile kundër forcave të Shtetit të Lirë. Ndërsa dhuna përshkallëzohet, Teddy shpreh frikën se britanikët do të pushtojnë nëse republikanët fitojnë dorën e sipërme. Qëndrimi i tij është: "Ata e nxjerrin një, ne e kthejmë. Në dreq gjykatat".
Menjëherë pas kësaj, Dan vritet dhe Damien kapet gjatë një bastisjeje për armë në një kazermë të Ushtrisë Irlandeze të komanduar nga Teddy. I dënuar me ekzekutim, Damien mbahet në të njëjtën qeli ku Ushtria Britanike i burgosi më parë. I dëshpëruar për të shmangur ekzekutimin e vëllait të tij, Teddy i lutet Damienit të zbulojë se ku i fsheh IRA kundër Traktatit pushkët e vjedhura. Në këmbim, Tedi i ofron Damien amnisti të plotë, një jetë me Sinéad-in dhe vizionin e një Irlande ku irlandezët pro dhe kundër traktatit mund të rrisin familjet krah për krah. I fyer, Damien përgjigjet duke thënë se ai kurrë nuk do ta "shesë" Republikën ashtu siç bëri Chris Reilly dhe Teddy largohet nga qelia në lot. Damien i shkruan një letër lamtumire Sinéad-it, duke i shprehur dashurinë e tij për të dhe duke cituar fjalët e Danit: "Është e lehtë të dish se çfarë je kundër, krejt tjetër të dish se për çfarë je". Por ai thotë se e di se çfarë përfaqëson dhe nuk ka frikë të vdesë për të dhe i thotë Sinéad-it të kujdeset për Tedin. Në agim, Damien vdes përpara një skuadre pushkatimi të komanduar nga një Teddy zemërthyer por kokëfortë. Teddy i dërgon letrën e Damien Sinéad, i cili është i shqetësuar dhe zemërthyer. Ajo sulmon Teddy dhe e urdhëron të largohet nga toka e saj.
Prodhimi
Në film luajnë kryesisht aktorë irlandezë dhe është realizuar nga regjisori britanik Ken Loach. Është një bashkëprodhim ndërkombëtar ndërmjet kompanive në Irlandë, Mbretërinë e Bashkuar, Gjermani, Itali, Spanjë, Francë, Belgjikë dhe Zvicër.
Titulli rrjedh nga kënga me të njëjtin emër, "The Wind That Shakes the Barley", nga autori i shekullit të 19-të Robert Dwyer Joyce. Kënga e bëri frazën "era që tund elbin" një motiv në këngën dhe poezinë republikane irlandeze. Loach mori disa nga frymëzimet për personazhin e Damian nga kujtimet e liderit republikan Ernie O'Malley. Historiani i Kolegjit Universitar Cork Dr. Donal Ó Drisceoil ishte këshilltari historik i Loach për filmin.
Filmi u xhirua në qytete të ndryshme brenda Qarkut Cork gjatë vitit 2005, duke përfshirë Ballyvourney dhe Timoleague. Disa xhirime u zhvilluan në Bandon, Qarku Cork: një skenë u xhirua përgjatë North Main Street dhe jashtë një ndërtese pranë Shtëpisë së Gjykatës. Skena e pritës u xhirua në malet përreth Ballyvourney ndërsa skenat e shtëpisë në fermë u filmuan në Coolea. Skena e ekzekutimit të Damien u qëllua në Kilmainham Gaol në Dublin, ku shumë udhëheqës të rebelimeve irlandeze u burgosën dhe disa u ekzekutuan nga britanikët dhe më vonë në 1923 nga Shteti i Lirë Irlandez.
Një numër i shtesave në film u nxorrën nga grupet lokale Scout, duke përfshirë nga Bandon, Togher dhe Macroom.
Ndër këngët në kolonën zanore të filmit është "Óró sé do bheatha abhaile", një këngë irlandeze jakobite e shekullit të 17-të, tekstet e së cilës udhëheqësi nacionalist Pádraig Pearse ndryshoi për t'u fokusuar në temat republikane.
Temat
Sipas regjisorit Ken Loach, filmi përpiqet të eksplorojë shkallën që revolucioni irlandez ishte një revolucion social në krahasim me një revolucion nacionalist. Loach komentoi këtë temë në një intervistë me Eye Weekly të Torontos (15 mars 2007):
"Sa herë që një koloni dëshiron pavarësinë, pyetjet në rendin e ditës janë: a) si i nxirrni imperialistët dhe b) çfarë lloj shoqërie ndërtoni? Zakonisht ka nacionalistë borgjezë që thonë: "Të ndryshojmë flamurin dhe të mbajmë gjithçka ashtu siç ishte". Pastaj janë revolucionarët që thonë, 'Të ndryshojmë ligjet e pronës'. Është gjithmonë një moment kritik."
Sipas Rebecca O'Brien, producente e filmit dhe një bashkëpunëtore e gjatë e Loach:
Carloforte
Carloforte (UPàize, Carlufòrti) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 51.1 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 10 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 6.215 banorë.
Champigneulle
Champigneulle është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Champigneulle ka një popullsi prej 61 banorë dhe sipërfaqe 7.73 km², me një dendësi prej 8 banor/km².
Kunimitsu Sekiguchi
(lindur më 16 Dhjetor 1985) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 3 ndeshje.
Komeniologjia
Komeniologjia është një disiplinë shkencore e themeluar nga historiani sllovak Ján Kvačala, dhe si e tillë merret me studimin e jetës dhe veprës së Jan Amos Komenskit, duke hulumtuar kontributin e gjithmbarshëm të tij në interes të arsimit, edukimit, shkencës dhe kulturës. Instituti kryesor kërkimoro-shkencor i komeniologjisë është Departamenti i Komeniologjisë i Institutit Filozofik të Akademisë së Shkencave të Republikës Çeke.
Ballans
Ballans është një komunë në Francë. Ballans bën pjesë në departamentin Charente-Maritime të rajonit Poitou-Charentes. Komuna ka një popullsi prej 207 banorë dhe sipërfaqe 6.94 km².
Alma Çupi
Alma Çupi është gazetare shqiptare në "ABC News" dhe "TV Klan", e cila është e njohur për emisionin e saj “Histori Shqiptare”, i cili synon të sjellë dokumentare mbi natyrën shqiptare dhe histori të ndryshme të personazheve në Shqipëri në ekran. Ky emision ka si qëllim të tregojë histori për njerëzit që punojnë, kontribuojnë për komunitetin, krijojnë produkte unike, ngrenë biznese, ruajnë traditën, kulturën si dhe ndihmojnë në zhvillimin e turizmit.
Honoka Hayashi
Honoka Hayashi (林 穂之香) është një futbolliste japoneze.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Castiadas
Castiadas (Castiàdas) është komunë e Italisë në Provinca e Sud Sardenjas, në rajonin Sardenja. Ka sipërfaqe prej 103.89 km², dhe gjendet në lartësi mbidetare 60 m. Deri më 2016, kishte një popullsi prej 1.669 banorë.
Lufta Civile Irlandeze
Lufta Civile Irlandeze (Irlandisht: Cogadh Cathartha na hÉireann; 28 qershor 1922 - 24 maj 1923) ishte një konflikt që pasoi Luftën Irlandeze për Pavarësi dhe shoqëroi krijimin e Shtetit të Lirë irlandez, një entitet i pavarur nga Mbretëria e Bashkuar por brenda Perandorisë Britanike.
Lufta civile u zhvillua midis Qeverisë së Përkohshme të Irlandës dhe Ushtrisë Republikane Irlandeze (1922–1969) (IRA) kundër Traktatit mbi Traktatin Anglo-Irlandez. Qeveria e Përkohshme (e cila u bë Shteti i Lirë në dhjetor 1922) mbështeti kushtet e traktatit, ndërsa opozita kundër Traktatit e pa atë si një tradhti të Republikës Irlandeze që ishte shpallur gjatë Ngritjes së Pashkëve të vitit 1916. Shumë nga luftëtarët kishin luftuar së bashku kundër britanikëve në Ushtrinë Republikane Irlandeze (1919-1922) gjatë Luftës së Pavarësisë, dhe ishin ndarë pas përfundimit të konfliktit dhe fillimit të negociatave të traktatit.
Konflikti e la shoqërinë irlandeze të ndarë dhe të hidhëruar për breza. Sot, tre partitë më të mëdha politike në Republikën e Irlandës, Fine Gael, Fianna Fáil dhe Sinn Féin janë pasardhës të drejtpërdrejtë të palëve kundërshtare të luftës; Fine Gael nga mbështetësit e palës pro Traktatit, Fianna Fáil partia e formuar nga pjesa më e madhe e palës kundër Traktatit nga Éamon de Valera dhe Sinn Féin, pasardhës nga partia republikane kundër Traktatit dhe irredentiste e lënë pas nga mbështetësit e De Valerës.
Mitsuru Nagata
(lindur më 6 Prill 1983) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 2 ndeshje.
Rachael Yamagata
Kariera
Yamagata u bë vokaliste e grupit Bumpus nga Chicago dhe kaloi gjashtë vjet në turne, shkrime dhe regjistrime me grupin para se të nisej në vitin 2001 për të filluar një karrierë solo. Në shtator të vitit 2002, ajo arriti një marrëveshje dyvjeçare me Arista's Private Music ku me prodhuesin Malcolm Burn, u lëshua Rachael Yamagata EP në Tetor. Albumi i saj i parë i plotë, Happenstance, u pasua në 2004. Albumi u prodhua nga John Alagía në Compass Point Studios.
Svetlana Alexievich
Svetlana Alexandrovna Aleksijević (rus: Svetlana Alexandrovna Aleksievič;.. BLR Svetlana Alâksandraŭna Aleksíevíč, e lindur më 31 maj 1948 në Stanislav, tani Ivano-Frankivsk) gazetare dhe shkrimtare bjelloruse e cila krijon në rusisht. Për "shkrimin polifonik, i cili është një monument për vuajtjet dhe guximin e kohës sonë", ajo më 8 tetor 2015 u nderua me Çmimin Nobel për Letërsi. "Me metoda të jashtëzakonshme, kolazh me kujdes përzier të zërave të njeriut, Aleksijević thellon të kuptuarit tonë gjatë gjithë një epokë ", që ishte arsyetim nga Akademia Suedeze.
Biografia
Alexievich u lind në Stanislav, qytet në Ukrainen perendimore. Babai i saj ishte nga Bjellorusia ndërsa e ema ishte Ukrainase. Vetë ajo u rrit në Ukrainë.
Veprat
Libri i saj i parë War's Unwomanly Face u publikua në vitin 1985. Ky libër u printua në menyrë të vazhdueshme dhe u shit në më shumë se dy milion kopje. Duke qenë se librat e saj u përkthyen kryesisht në Bjellorusisht, ajo ishte më e njohur në këtë vend.
Çmime
Alexievich ka marë shumë çmime ndërkombëtarë, duke përfshirë:
Kristaq Rama, monografi
Kristaq Rama, monografi. Gjinia: Art. Libër me autore Suzana Varvarica Kuka. Shtëpia botuese "Zenit Editions". Viti i botimit 2005. Faqet e librit 256.
Koment nga Kristaq Rama:
Nisem të mendoj dhe të hedh në letër, pastaj në baltë skicë – idetë... Është e vështirë të ndërtosh diçka, pa menduar më parë për një këndvështrim origjinal e të freskët, pa përsëritur atë, që është arritur më parë. Kjo mendoj unë, është udha dialektike e cilësisë së artit. Duke u ndodhur në kërkesa të tilla kërkoj dhe eksperimentoj mbi ide e mendime...
Laval-Morency
Laval-Morency është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Laval-Morency ka një popullsi prej 241 banorë dhe sipërfaqe 4.28 km², me një dendësi prej 56 banor/km².
Qarku Avesnes-sur-Helpe
Qarku Avesnes-sur-Helpe është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Nord.
Ballay
Ballay është një komunë në Francë. Ballay bën pjesë në departamentin Ardennes të rajonit Champagne-Ardenne. Komuna ka një popullsi prej 248 banorë dhe sipërfaqe 10.46 km².
Gragnague
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Gragnague (Ocitanisht: Granhaga ; Shqip: Granjaga) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Lufta Irlandeze për Pavarësi
Lufta Irlandeze për Pavarësi (Irlandisht: Cogadh na Saoirse) ose Lufta anglo-irlandeze ishte një luftë guerile e zhvilluar në Irlandë nga 1919 deri në 1921 midis Ushtrisë Republikane Irlandeze (IRA, ushtria e Republikës Irlandeze) dhe forcave britanike: Ushtria Britanike, së bashku me Konstabularin Mbretëror Irlandez (RIC) pothuajse ushtarake dhe forcat e saj paraushtarake Auxiliaries dhe Ulster Special Constabulary (USC).
Në prill 1916, republikanët irlandezë filluan Ngritjen e Pashkëve kundër sundimit britanik dhe shpallën Republikën Irlandeze. Megjithëse u mposht pas një jave luftimesh, Ngritja dhe përgjigja britanike çuan në mbështetje më të madhe popullore për pavarësinë irlandeze. Në zgjedhjet e dhjetorit 1918, partia republikane Sinn Féin fitoi një fitore dërrmuese në Irlandë. Më 21 janar 1919 ata formuan një qeveri të shkëputur (Dáil Éireann) dhe shpallën pavarësinë irlandeze. Atë ditë, dy oficerë të RIC u vranë në pritën e Soloheadbeg nga vullnetarët e IRA-s që vepronin me nismën e tyre. Konflikti u zhvillua gradualisht. Për pjesën më të madhe të vitit 1919, aktiviteti i IRA-s përfshinte kapjen e armatimit dhe lirimin e të burgosurve republikanë, ndërsa Dáil filloi ndërtimin e një shteti. Në shtator, qeveria britanike i shpalli të jashtëligjshme Dáil dhe Sinn Féin dhe konflikti u intensifikua. Qeveria britanike e përforcoi RIC-në me rekrutë nga Britania—Black and Tans dhe Auxiliaries cilët u bënë të famshëm për keqdisiplinën dhe sulmet hakmarrëse ndaj civilëve, disa prej të cilëve ishin të autorizuar nga qeveria britanike. Konflikti përfshiu gjithashtu mosbindje civile, veçanërisht refuzimin e punonjësve hekurudhor irlandezë për të transportuar forcat britanike ose furnizimet ushtarake.
Në mesin e vitit 1920, republikanët fituan kontrollin e shumicës së këshillave të qarqeve dhe autoriteti britanik u shemb në pjesën më të madhe të jugut dhe perëndimit, duke e detyruar qeverinë britanike të vendosë fuqi emergjente. Rreth 300 njerëz ishin vrarë nga fundi i vitit 1920, por konflikti u përshkallëzua në nëntor. Të dielën e përgjakshme në Dublin, 21 nëntor 1920, katërmbëdhjetë operativë të inteligjencës britanike u vranë; pastaj RIC qëlloi mbi turmën në një ndeshje futbolli gale, duke vrarë katërmbëdhjetë civilë dhe duke plagosur gjashtëdhjetë e pesë. Një javë më vonë, IRA vrau shtatëmbëdhjetë ndihmës në Kilmichael Ambush në Qarkun Cork. Në dhjetor, autoritetet britanike shpallën ligjin ushtarak në pjesën më të madhe të Irlandës jugore dhe qendra e qytetit Cork u dogj nga forcat britanike në hakmarrje për një pritë. Dhuna vazhdoi të përshkallëzohej gjatë shtatë muajve të ardhshëm, kur 1,000 njerëz u vranë dhe 4,500 republikanë u internuan. Pjesa më e madhe e luftimeve u zhvillua në Munster (veçanërisht Qarku Cork), Dublin dhe Belfast, të cilat së bashku panë mbi 75 përqind të vdekjeve nga konflikti.
Konflikti në veri-lindje të Ulsterit kishte një aspekt sektar (shih Konflikti (1920–1922)). Ndërsa pakica katolike atje kryesisht mbështeti pavarësinë irlandeze, shumica protestante ishin kryesisht unioniste/besnike. U formua një konstabulari speciale kryesisht protestante dhe ishin aktivë paraushtarakë besnikë. Ata sulmuan katolikët në shenjë hakmarrjeje për veprimet e IRA-s dhe në Belfast shpërtheu një konflikt sektar në të cilin u vranë pothuajse 500, shumica prej tyre katolikë. Në maj të vitit 1921, Irlanda u nda sipas ligjit britanik nga Akti i Qeverisë së Irlandës, i cili krijoi Irlandën Veriore.
Një armëpushim filloi më 11 korrik 1921. Bisedimet pas armëpushimit çuan në nënshkrimin e Traktatit Anglo-Irlandez më 6 dhjetor 1921. Kjo i dha fund sundimit britanik në pjesën më të madhe të Irlandës dhe, pas një periudhe kalimtare dhjetë-mujore të mbikëqyrur nga një qeveri e përkohshme, Shteti i Lirë Irlandez u krijua si një Dominion vetëqeverisës më 6 dhjetor 1922. Irlanda Veriore mbeti brenda Mbretërisë së Bashkuar. Pas armëpushimit, dhuna në Belfast dhe luftimet në zonat kufitare të Irlandës Veiore vazhduan, dhe IRA nisi një ofensivë të dështuar të Veriut në maj 1922. Në qershor 1922, mosmarrëveshja midis republikanëve mbi Traktatin Anglo-Irlandez çoi në luftën njëmbëdhjetëmujore civile irlandeze. Shteti i Lirë Irlandez dha 62,868 medalje për shërbimin gjatë Luftës së Pavarësisë, nga të cilat 15,224 iu dhanë luftëtarëve të IRA-s të kolonave fluturuese.
Enver Robelli
Enver Robelli gazetar shqiptar i lindur në Kosovë dhe me banim në Zvicër. Ai është redaktor i të përditshmes zvicrane "Tages Anzeiger".
Japonezët
Japonezët (Japonisht: 日本人, Hepburn: nihonjin) janë një grup etnik që është vendas në arkipelagun japonez dhe vendin modern të Japonisë, ku ata përbëjnë 98.5% të popullsisë së përgjithshme. Në të gjithë botën, afërsisht 129 milion njerëz janë me origjinë japoneze; prej tyre, afërsisht 125 milion janë banorë të Japonisë. Njerëzit me prejardhje japoneze që jetojnë jashtë Japonisë quhen nikkeijin (日系人), mërgata japoneze. Populli japonez është një nga grupet më të mëdha etnike në botë.
Gjuha
Gjuha japoneze është një gjuhë japoneze që lidhet me gjuhët Ryukyuan dhe ishte trajtuar si një izolim gjuhësor në të kaluarën. Forma më e hershme e vërtetuar e gjuhës, Japonishtja e Vjetër, daton në shekullin e 8-të. Fonologjia japoneze karakterizohet nga një numër relativisht i vogël i fonemave të zanoreve, geminacion i shpeshtë dhe një sistemi i veçantë i theksit të lartësisë. Gjuha moderne japoneze ka një sistem shkrimi trepalësh duke përdorur hiragana, katakana dhe kanji. Gjuha përfshin fjalë vendase japoneze dhe një numër të madh fjalësh të prejardhura nga gjuha kineze. Në Japoni shkalla e shkrim-leximit për të rritur në gjuhën japoneze tejkalon 99%. Dhjetëra dialekte japoneze fliten në rajone të Japonisë.
Procter & Gamble
Procter & Gamble (P&G) është një kompani amerikane shumëkombëshe e konsumit me seli në Cincinnati të Ohajos. Ajo u themelua në vitin 1837 nga William Procter dhe James Gamble.
Është e specializuar në një gamë të gjerë të shëndetit personal/shëndetit të konsumatorit, dhe kujdesin personal dhe produktet e higjienës; këto produkte janë të organizuara në disa segmente duke përfshirë bukurinë; grooming; kujdesit shëndetësor; pëlhurë dhe kujdes shtëpi; dhe foshnje, kujdes femëror dhe familjar. Para shitjes së Pringles në Kellogg's, portofoli i saj i produktit përfshinte edhe ushqime, snacks dhe pije.
Në vitin 2014, P&G shënoi 83.1 miliardë dollarë shitje. Më 1 gusht 2014, P&G njoftoi se po riorganizonte kompaninë, duke rënë dhe shitur rreth 100 marka nga portofoli i saj i produktit me qëllim që të përqendrohej në 65 markat e mbetura, të cilat prodhuan 95% të fitimeve të kompanisë.
Daigo Nishi
(lindur më 28 Gusht 1987) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 1 ndeshje.
Hierges
Hierges është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Ardennes të rajonit Grand Est. Hierges ka një popullsi prej 208 banorë dhe sipërfaqe 4.05 km², me një dendësi prej 51 banor/km².
Zgjedhjet presidenciale në Ukrainë 2019
Zgjedhjet presidenciale në Ukrainë u mbajtën në 31 mars të vitit 2019. Për t'u bërë kandidat në zgjedhje, personi duhet të jetë mbi 35 vjeç ta ketë shtetësinë ukrainase, të jetë banorë në Ukrainë më pak se dhjetë vite dhe të di të flasë Gjuhen ukrainase.
Parada e Shkupit
Parada e Shkupit (Skopje Pride) është një manifestim për të mbështetur të drejtat e komunitetit LGBTI+. Parada e parë LGBTI+ u zhvillua në 29 qershor 2019. Kjo paradë u organizua prej “National Network Against Homophobia and Transphobia”, në parkun Woman Warrior në qendër të kryeqytetit.
Më shumë se 1.000 aktivistë, pjesëtarë të komunitetit, si dhe mbështetës të të drejtave të komunitetit LGBTI+ marshuan në Paradën e parë të zhvilluar në Shkup. Maqedonia e Veriut është një nga shtetet e fundit në rajonin e Ballkanit që ka zhvilluar një paradë. Paralelisht me paradën, me qindra mbështetës prej organizatave të ekstremit të djathtë organizuan përballë katedrales Ortodokse një protestë kundër paradës, duke theksuar promovimin e vlerave të familjes tradicionale.
Parada pati pjesëmarrjen e zyrtarëve, diplomatëve si dhe politikanëve, duke përfshirë këtu Ministrin e Mbrojtjes Radmila Shekerinska si dhe Ministren e Punëve dhe cështjeve sociale, Mila Carovska. Diplomatë të shumtë ofruan mbështetjen e tyre duke marrë pjesë në paradë.
AKtivisti maqedonas për të drejtat LGBTI+ nga Komiteti i Helsinkit për të drejtat e njeriut, Koco Andonovski u shpreh se numri i pjesëmarrësve në paradë i tejkaloi parashikimet duke shënuar rekordin e më shumë se 1.000 pjesëmarrësve.
Konteksti politik
Një koalicon pro-BE i udhëhequr prej Social demokratëve dhe partnerëve etnik shqiptarë është përpjekur të përmirësojë situatën e të drejtave LGBTI+ në Maqedoninë e Veriut, pasi zëvendësuan partinë konservatore në 2017.
Grisolles, Tarn-et-Garonne
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Grisolles (Ocitanisht: Grisòlas ; Shqip: Grisoli) është një komunë në departamentin Tarn-et-Garonne në rajonin Occitanie në Francën jugore. Stacioni Grisolles ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Montauban dhe Brive-la-Gaillarde.
Qarku Avignon
Qarku Avignon është një qark në Francë, dhe është pjesë e departamentit Vaucluse.
Naohiro Ishikawa
(lindur më 12 Maj 1981) është një futbollist japonez.
Kombëtarja
Për reprezentacionin japonez ka luajtur 6 ndeshje.
Souillac, Lot
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Ishujt Diomede
Ishujt Diomede ( острова́ Диоми́да ), i njohur gjithashtu në Rusi si Ishujt Gvozdev ( острова́ Гво́здева ), përbëhet nga dy ishuj shkëmborë, si janë:
Hyrje
alt=A village of 40–50 mostly small buildings built on a steep, rocky coastline; some structures higher on the hill are built on stilts.|parapamje| Diomedi i vogël në gusht 2008 Ishujt Diomede ndodhen në mes të ngushticës së Beringut midis kontinentit të Alaskës dhe Siberisë. Në veri është deti Chukchi dhe në jug është deti i Beringut. Shkëmbi Fairway, 9.3 km (5.8 mi) në juglindje, është gjithashtu Alaskan, por përgjithësisht nuk shihet si pjesë e ishujve Diomede. Nëse merren parasysh detet margjinale, atëherë ata janë ishujt më veriorë në të gjithë Oqeanin Paqësor. Për shkak se ata janë të ndarë nga Linja Ndërkombëtare e Datave, Diomedi i Madh është pothuajse një ditë përpara Diomedit të Vogël, por jo plotësisht; për shkak të zonave kohore të përcaktuara në nivel lokal, Diomedi i Madh është vetëm 21 orë përpara Diomedit të Vogël (20 në verë). Për shkak të kësaj, ishujt quhen ndonjëherë ishulli i së nesërmes (Diomede i madh) dhe ishulli i djeshëm (Diomedi i vogël).
Souillac, Lot
Gjeografia
Suljaku është në luginën e sipërme të Dordonjës, ku lumi përshkon pllajën gëlqerore të Haut-Quercy, një emër historik për pjesën veriore të Departamentit të Oltit. Kjo është pjesë e Masivit Qendror, një rajon i ngritur në Francën jugore qendrore. Në veri të Suljakut shtrihet komuna Lachapelle-Auzac, në lindje Mayrac dhe Pinsac, në jug Lanzac, në jugperëndim Peyrillac-et-Millac dhe Cazoulès, në perëndim Orliaguet dhe në veriperëndim Salignac-Eyvigues, Borrèze dhe Gignac. Stacioni Souillac ka lidhje hekurudhore me Brive-la-Gaillarde, Cahorin dhe Tuluzën.
Ishujt Diomede
Etimologjia
Ishujt janë emëruar për Shën Diomedin grek; Navigatori danez Vitus Bering pa Ishujt Diomede më 16 gusht ( OS, 27 gusht NS ) 1728, ditën në të cilën Kisha Ortodokse Ruse feston kujtimin e shenjtorit.
Souillac, Lot
Qyteti
Suljaku është një qytet i vogël tregtar dhe është qendra e zonës. Ky është një rajon bujqësor i cili njihet për arrat, luleshtrydhet dhe mënyrën e qetë të jetesës rurale.
Ishujt Diomede
Vendndodhja
Ishujt ndahen nga një kufi ndërkombëtar, i cili gjithashtu përcakton vijën ndërkombëtare të datës në atë zonë, rreth 2 km nga çdo ishull, në 168°58'37"W. Në pikat e tyre më të afërta, të dy ishujt janë rreth 3.8 km veç. Banimi i vogël në ishullin Little Diomede është i përqendruar në anën perëndimore të ishullit në fshatin Diomede.
Souillac, Lot
Turizmi
Qyteti është në linjën kryesore hekurudhore nga Parisi në Tuluzë dhe është rreth 15 km në jug të aeroportit Brive–Souillac i cili ka fluturime ndërkombëtare. Ndërtesa më e dukshme në qytet është kisha e abacisë së Shën Mërisë. Çatitë me kube janë të ngjashme me ato të Katedrales Périgueux, por mjaft më të vogla. Fragmentet e skulpturave origjinale romane janë grupuar vetëm brenda derës perëndimore. Pas kishës së abacisë është Musée de l'Automate i cili ka një koleksion të madh figurash mekanike dhe kukullash.
Ishujt Diomede
Vendndodhja
Ishulli Big Diomede është pika më lindore e Rusisë.
Souillac, Lot
Turizmi
Një festival ndërkombëtar i xhazit mbahet çdo vit në qytet në korrik. Festivali filloi në vitin 1976 nga një grup vullnetarësh të entuziazmuar nga Sim Copans, një joluftëtar i Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara në Luftën e Parë Botërore, i cili erdhi për të jetuar në Lanzac aty pranë. Festivali përmban koncerte të drejtpërdrejta dhe aktivitete të tjera të lidhura me xhazin.
Ishujt Diomede
Vendndodhja
Ishujt Diomede përmenden shpesh si ndalesa të ndërmjetme të mundshme për urën ose tunelin hipotetik ( kalimi i ngushticës së Beringut ) që përfshin ngushticën e Beringut.
Gjatë dimrit, një urë akulli zakonisht përshkon distancën midis këtyre dy ishujve; prandaj gjatë këtyre kohërave është teorikisht e mundur (edhe pse jo e ligjshme, pasi udhëtimi ndërmjet dy ishujve është i ndaluar) të ecësh në këmbë midis Shteteve të Bashkuara dhe Rusisë.
Balledent
Balledent është një komunë në Francë. Balledent bën pjesë në departamentin Haute-Vienne të rajonit Limousin. Komuna ka një popullsi prej 217 banorë dhe sipërfaqe 12.28 km².
Juris Doctor
djathtas|parapamje|Shembull i një Diplome të nivelit Juris Doctor.|250x250px Diploma Juris Doctor (J.D.) është një "doktoraturë" profesionale     dhe diploma e nivelit të parë      në D rejtësi. Diploma përftohet pas përfundimit të një shkolle ligji të akredituar në Shtetet e Bashkuara, Kanada, Australi, dhe vende të tjera që ndjekin parimet e sistemit juridik të "Common Law". Shumica e të diplomuarve me Juris Doctor janë individë që praktikojnë profesionin e avokatit, por kjo diplomë është e vlerësuar edhe në fusha të tjera, si biznesi.
Në mënyrë që të ushtrojnë profesionin e lirë të avokatit dhe të paraqiten përpara gjykatave në Shtetet e Bashkuara, individët që kanë përftuar diplomën J. D. duhet të kalojnë Provimin e Avokatisë të shtetit ku ato dëshirojnë të ushtrojnë aktivitetin.
Kate Upton
thumb|240px|Kate Upton në G-Star më 2014 Katherine Elizabeth Upton (lindi më 10 qershor 1992) është modele dhe aktore amerikane. Upton ishte modele e fotografuar në faqen e parë të revistës Sports Illustrated Swimsuit Issue në vitin 2012, 2013 dhe 2017. Ajo gjithashtu është shfaqur në filmat Tower Heist (2011), The Other Woman (2014) dhe The Layover (2017).
Juris Doctor
Deri disa vite më parë, vetëm shkollat e ligjit në Shtetet e Bashkuara ofronin diplomën Juris Doctor. Duke filluar nga viti 1997, universitetet në vendet e tjera filluan të përdorin J. D. si diplomën e parë profesionale në ligj, të modifikuar me dallimet e nevojshme  për t'iu adaptuar sistemeve ligjore të vendeve përkatëse.
Kate Upton
Jeta e hershme
Upton lindi në St. Joseph, Michigan. Ajo është vajza e Shelley (mbiemri i vajzërisë Davis), ish-kampione e tenisit të shtetit të Teksasit, dhe Jeff Upton, drejtues i atletikës i shkollave të larta. Stërjyghi i saj, Fredrick Upton ishte bashkë-themelues i komanipsë Whirlpool Corporation.
Karriera
Ajo u zhvendos në New York City ku nënshkroi me IMG Models. Në vitin 2011, Upton u paraqit në revistën Sports Illustrated Swimsuit Issue.
Debutimi i saj në karrierën e aktrimit ishte në filmin Tower Heist. Ajo u shfaq në kryeartikull në revistat Vogue, Harper's Bazaar, V, Mademoiselle, GQ, Cosmopolitan, Glamour, dhe Esquire. Ajo u shfaq në revistën franceze Elle dhe revistën amerikane Vanity Fair.
Në vitin 2012, Upton u rradhit modelja e pestë nga Models.com Ajo u rradhit e treta në Top 99 Women për vitin 2013 në portalin e uebfaqes AskMen
Në prill 2014, ajo u shfaq me Cameron Diaz, Leslie Mann, dhe Nikolaj Coster-Waldau në filmin komedi The Other Woman me rolin e saj si e dashura e dytë e Markut.
Jeta personale
Kate Upton filloi të takohet me bejsbollistin Justin Verlander në fillim të vitit 2014 dhe u fejuan në vitin 2016. Më 24 nëntor 2017, ata u martuan në kishë në Toskana, Itali.
Ajo ka një qen me emrin Harley.
Ikrime ibn Ebi Xhehl
Ikrima ibn Ebi Xhehl (arabisht: عكرمة بن أبي جهل عمرو بن هشام ʿIkrimah ibn Abī Jahl ʿAmr ibn Hishām) ishte udhëheqës i rëndësishëm i myslimanëve dhe shok i profetit Muhammed.
Së pari Ikrimah ishte një nga kundërshtarët e Muhammedit. Ikrimah ishte gjithashtu shok fëmijërie i Halid bin Velidit. Ikrimah deshi ta zhbind Halidit që të mos ta pranoj Islamin dhe kur Ebu Sufjani e kuptoi, ai deshi ta rrahë, por Ikrimah ishte ai i cili e kontrolloi Ebu Sufjanin.
Ikrimah ishte burri i Umm Hakim. Në Betejën e Uhudit, ajo shoqëror atë dhe kurejshët e Mekës të cilët luftuan kundër myslimanëve. Në vitin 630, kur myslimanët e pushtuan Mekën, Umm Hakim së bashku me disa kurejsh tjerë pranuan Islamin. Më pas, Umm Hakim bindi Ikrimah ta pranoj Islamin.
Ai vdiq në vitin 636 në Betejën e Jarmukut.
Folklori japonez
Folklori japonez përfshin traditat popullore të mësuara në mënyrë joformale të Japonisë dhe popullit japonez siç shprehen në traditat e tij gojore, zakonet dhe kulturën materiale.
Në japonisht, termi minkan denshō (民間伝承, "transmetime mes popullit") përdoret për të përshkruar folklorin. Studimi akademik i folklorit njihet si minzokugaku (民俗学). Folkloristët gjithashtu përdorin termin minzoku shiryō (民俗資料) ose "material folklorik" (民俗資料) për t'iu referuar objekteve dhe arteve që studiojnë.
Bestytnia
Burrat e veshur si namahage, të veshur me maska si ogre dhe pelerina tradicionale prej kashte (mino) sillen rreth shtëpive, në një ritual vjetor të zonës së gadishullit Oga të rajonit verilindor. Këta burra-ogre të paraqitur si kami kërkojnë të mbjellin frikë tek fëmijët të cilët boshatisin me përtaci rreth zjarrit. Ky është një shembull veçanërisht i gjallë i praktikës popullore që mbahet ende gjallë.
Kultet popullore japoneze ose kō (講) nganjëherë u kushtohen hyjnive dhe budave të veçantë, p.sh. i zemëruari Fudō Myōō ose shëruesi Yakushi Nyorai. Por shumë kulte përqendrohen rreth respektimit të vendeve të shenjta të tilla si Faltorja Ise (Ise-kō ose okage-mairi) ose Mali Fuxhi (Fuji-kō, me anë të të cilit janë ngritur shumë faltore tallëse-Fuji lokale). Pelegrinazhi në këto ra pas periudhës së Edos. Por kohët e fundit, Pelegrinazhi Shikoku i tetëdhjetë e tetë vendeve tempullore (i njohur zakonisht si ohenro-san) është bërë modë. Mediat e njohura dhe industritë e vilave tani nxjerrin një numër faltoresh dhe vendesh të shenjta natyrore si pika të energjisë.
Ekziston një listë e gjatë e praktikave të kryera për të shmangur të keqen ose për të dëbuar të keqen, p.sh. duke tingëlluar daullet. Në disa zona është e zakonshme të vendoset një grumbull të vogël kripe jashtë shtëpisë. Shpërndarja e kripës zakonisht konsiderohet pastruese (përdoret në turne sumo, për të dhënë një shembull të njohur). Një rutinë e aksioneve në periudhën apo edhe dramën bashkëkohore përfshin një pronar të shtëpisë që i thotë gruas së tij të shpërndajë kripë pasi një vizitor i padëshiruar sapo është larguar. Përkundrazi, ndezja e shkëndijave me strall ashtu si dikush po largohet nga shtëpia u konsiderua me fat.
Përralla
Si në vendet më të zhvilluara, është gjithnjë e më e vështirë të gjesh tregimtarë të gjallë të traditës gojore. Por ekziston një pasuri e tregimeve folklorike të mbledhura ndër epoka. Emri mukashi-banashi (përralla të "kohë më parë" ose nga "kohë të shkuara") është aplikuar në historinë e zakonshme, pasi ato zakonisht hapen me formulën "Mukashi ..." (e ngjashme me "Njëherë e një kohë ... . "). Ata gjithashtu mbyllen me një frazë të caktuar si "dotto harai".
Këto përralla ishin thënë në dialektet e tyre lokale, të cilat mund të jenë të vështira për t'u kuptuar nga të huajt, si për shkak të dallimeve në intonacion dhe shqiptim, bashkëzgjatjeve dhe fjalorit. Shumë përralla të mbledhura nga fusha janë në të vërtetë "përkthime" në japonishten standarde (ose më shumë si adaptime, duke bashkuar disa versione të mbledhura).
Përralla klasike
Përralla klasike si Momotarō, të cilat sot japonezët njihen përmes librave me figura për fëmijë, manga ose popullarizime të tjera, mund të gjurmohen në libra me figura të shtypura në periudhën Edo, megjithëse historitë e tyre prototipike mund të shkojnë shumë më larg. Versionet e ritreguara nga autori i tregimit për fëmijë Sazanami Iwaya (1870–1933) kishin një dorë të fortë në krijimin e formave që zakonisht njihen sot.
Kafshët në përralla
Dy krijesa janë veçanërisht të njohura për aftësitë e tyre për t'u shndërruar në njerëz ose qenie dhe objekte të tjera, kitsune (dhelpra) dhe tanuki (qeni rakun japonez). Ato ndodhin shpesh në tregime popullore me natyrë humoristike, të tilla si tanuki, Bunbuku Chagama, i cili mund të zhvendoset në një çajnik.
Martesat midis njerëzve dhe jo-njerëzve (irui konin tan (異類婚姻譚, "përrallat e martesave heterotip")) përbëjnë një kategori ose motiv kryesor në folklorin japonez. Shembuj heterotipë japonezë siç është historia e vinçit përshkruan një periudhë të qëndrueshme të jetës martesore midis çiftit ndër specie, në kontrast me shembujt perëndimorë si princi bretkocë ose mitit Leda ku takimi i mbinatyrshëm është i shkurtër. Një çiftëzim i pazakontë ndodh në historinë e Hamaguri nyōbo (蛤女房, "gruaja molusqe"), e cila ekziston si në një version të shkruar me politikë (otogi-zōshi) ashtu edhe në një përrallë gojore më fshatare dhe vulgare. Gjinia përmbyset në përrallën e Tanishi chōja ku një nuse martohet me një tanishi të vogël (kërmilli i lumit).
Universiteti në Uppsala
Universiteti i Uppsalës (Suedisht: Uppsala universitet) është universiteti i dytë për kah vjetërsia në Suedi, menjëherë pas Universitetit të Lundit. Universiteti u themelua në vitin 1477 nga Jakob Ulvsson. Është universiteti më i mirë në Evropën Veriore në rënditjen ndërkombëtare.