cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tramvajat në Sarajevë
thumb|Tramvaji në Sarajevë Tramvajat e Sarajevës janë një rrjet rrugor ndër më të vjetrit në Evropë, pasi fillimisht kanë shërbyer si linjë testuese për Tramvajat e Vjenës (që d.m.th. se janë tramvaja më të vjetër se sa ata të Vjenës). Në vitin 2010, sistemi i tramvajave të Sarajevës përbëhej nga shtatë linja, dhe me një gjatësi prej  22.9 kilometra (14.2  mi). Ai përdoret si një mjet kryesor i transportit publik të drejtimin lindje-perëndim duke lidhur qendrën e qytetit (Bashçarshia, Bos: Baščaršija) me zonën urbane periferike, Ilixha, (Bos: Ilidža).
Sistemi drejtohet nga KJKP GRAS në Sarajevë, në kuadër të të cilit operojnë edhe trolejbusët dhe autobusët e qytetit.
Historiku
djathtas|parapamje|Tramvaji në Sarajevë në vitin 1901 Tramvaji në Sarajevë filloi së funksionuari me rastin e Ditës së Vitit të Ri 1885, si në linjë testimi për tramvajat e Vjenë s dhe të Perandorisë Austro-hungareze, dhe vihej në lëvizje nga kuajt. Fillimisht i ndërtuar me binarë  760 mm (4 ft 8 1⁄2 in) kurse sot sistemi i modernizuar me binarë standardë  1,435 mm ( 4 ft 8 1⁄2   ) standardizuar që  në vitin 1960. Tramvaji i Sarajevës luajti një rol të rëndësishëm në rritjen e qytetit në shekullin e XX si dhe në krijimin e Metropolit të Sarajevës. )
Gjatë Rrethimit të Sarajevës, në mesin e viteve 1990, rrjeti i tij ashtu si edhe automjete të shumta janë dëmtuar rëndë por pas Luftës së Bosnjes janë riparuar duke i futur në funksion përsëri.
Sistemi
Gjashtë rrugë janë aktualisht në shërbim të funksionimit normal të sistemit, por vetëm rruga nr. 3 operon në gjithë gjatësinë.
Guri i Bardhë (Ura Vajgurore)
Guri i Bardhë është një fshat në Rrethin e Ura Vajgurore në Shqipëri.
Demografia
Popullsia e fshatit eshte e perbere kryesisht nga vendalinjte te cilet mbajne mbiemra ortodoksesh.Pas viteve 1990 ka pasur ardhje te reja popullsie nga fshatrat perreth si Bistrovica,Skrevani,Vokopola,Konesbalta etj.
Ekonomia
Ekonomia e fshatit eshte e varur nga industria e gurit ku punesohet shumica e fshahtit.Vitet e fundit papunesia eshte rritur,kjo per arsye te ndalimeve te ndertimit.Fshati ka mare medalje kombetare per guroret e tij.
Aeroporti i Dubait
Aeroporti Ndërkombëtar i Dubait, është një aeroport ndërkombëtar dhe qendër e madhe ajrore në Lindjen e Mesme dhe është aeroporti kryesor i Dubait  e cila  është vendosur në distriktin Al Garhoud, 2.5 milje detare  në  lindje të Dubait. Inaugurimi i aeroportit ishte më 15 maj 1966. Aeroporti i Dubait është i përhapur në një sipërfaqe prej 8.500 hektarë tokë. Në 2013 ky aeroport theu një rekord prej 66.400.000 pasagjerëve, një rritje 15.2 përqind nga viti 2012. Këtë e bëri të jetë aeroporti i 7 më i ngarkuar në botë me trafikun e pasagjerëve dhe aeroportin e 5-të  më të ngarkuar për ngarkesa në botë, të cilët trajtuan 2.440.000 ton mallra në vitin 2013. Aeroporti Nderkombëtar i Dubait është një kontribues i rëndësishëm për ekonominë e Dubait, duke punësuar rreth 58.000 persona, dhe në mënyrë indirekte mbështet mbi 250,000 vende pune në Dubai dhe përfaqëson rreth 19 për qind të punësimit të përgjithshëm në Dubai, dhe 28 % % të PBB-së Dubait. Është parashikuar që deri në vitin 2020 kontributi ekonomik i sektorit të aviacionit të Dubait do të rritet në 32 % të PBB-së Dubait duke mbështetur mbi 373,000 vende pune.
Konstruksioni dhe Zgjërimi
Ndërtimi i aeroportit ishte urdhëruar nga sundimtari i Dubait, Sheikh Rashid bin Saeed Al Maktoum, në vitin 1959. Ajo u hap zyrtarisht në vitin 1960 i cili kishte një pistë e gjatë e bërë nga rërë kompakt me një gjatësi 1,800 m (5906 ft) i cili ishtë në gjendje për të trajtuar avion me madhësinë e një Douglas DC -Në maj 1963 filloi ndërtimi i një piste të re më gjatësi prej 9,200 ft (2,804 m) të asfaltuar. Kjo pistë e re, së bashku me pistën origjinale nga rëra në maj 1965, së bashku me disa zgjerime të reja janë shtuar në ndërtesën e Terminalit, instalimi i sistemit të ndriçimit vazhdoi pas hapjes zyrtare dhe përfundoi në gusht të atij viti.Faza e ardhshme e zhvillimit ishte pista e dytë, e cila u hap në prill 1984. Kjo pistë, ndodhet 360 m (1,180 ft) larg pistës egzistuese sidhe disa zgjërime dhe përmirësime të objekteve të terminalit. Më 23 dhjetor 1980 aeroporti u bë anëtare e zakonshme e Këshillit të Aeroportve Ndërkombëtare (ACI ). Gjatë viteve 1980, Dubai ishte një pikë ndalimi për linjat ajrore të tilla si : Air India, Cathay Pacific, Singapor Airlines, Malajzia Airlines dhe të tjerët që udhëtonin përmes Azisë dhe Evropës.
Linjave ajrore kryesore operuese në Aeroport
• Emirates Airlines është kompania më e madhe ajrore që operon në aeroport, duke ofruar shërbime të planifikuara në Lindjen e Mesme, Afrikë, Azi, Evropë, Amerikën e Veriut, Amerika e Jugut, Australia dhe Zelandë të Re. Ajo operon ekskluzivisht nga Terminali 3.
• Emirates SkyCargo, është një degë e Emirateve, e cila ofron shërbime të mallrave mes Dubai dhe pjesës tjetër të botës.
• Fly Dubai, është një kompani e cila operon me mbi 50 aeroplanë në shërbim të pasagjerëve nga Dubai, në Lindjen e Mesme, Afrikë, Evropë dhe Azinë Jugore. Ajo vepron nga Terminali 2.
Terminali 1
Terminali 1 ka një kapacitet prej 38 milion pasagjerësh, ajo është përdorur nga mbi 100 linja ajrore dhe është e lidhur me vendqendrimin e pasagjereve (Turmën) C ,dhe ka një gjatësi prej 1 km ( 0,62 mi).Ajo është e shtrirë në një sipërfaqe prej 520,000 m2 ( 5,600,000 ft) dhe ofron kontroll në 221 sportele. Terminali është ndërtuar fillimisht për të trajtuar 24 milion udhëtarë, por me bllokimet e skajshme në terminal , aeroporti u detyrua që të zgjeroi terminalin për të akomoduar 38 milion njerëz me hapjen e 28 portave për pasagjer
Terminali 2
Terminali 2-të është ndërtuar në vitin 1998 dhe ka një sipërfaqe prej 47,000 m2 ( 510,000 ft ) me një  kapacitet prej 10 milion pasagjerësh, ku më vonë në vitin 2013, pas disa rikonstruksioneve dhe një zgjerim të madh kapaciteti i saj  u dyfishua. Ajo është përdorur nga mbi 50 kompani ajrore, kryesisht që veprojnë në rajonin e Gjirit Persik, ku shumica e fluturimeve veprojë në Iran , Indi , Arabin Saudite, Pakistan dhe Afganistan. Terminali 2 ka pësuar një rinovimin të madh kohët e fundit, duke bërë disa ndryshime brenda dhe jashtë dhe duke ofruar më shumë zgjedhje për ngrënie të udhëtarëve
Hartennes-et-Taux
Hartennes-et-Taux është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Hartennes-et-Taux ka një popullsi prej 383 banorë dhe sipërfaqe 6.31 km², me një dendësi prej 61 banor/km².
Aeroporti i Dubait
Terminali 3
Ky terminal u hap më 7 shtator 2010, dhe kishte një kapacitet prej 47 milion pasagjerëve. Që nga hapja në tetor 2008 ,terminal ka trajtuar më shumë se 197.920 lëvizjet e avionëve ( nisje dhe arritje), dhe aktualisht deri në 85,000 pasagjerë kalojnë përmes këtij terminali çdo ditë. Sistemi i trajtimit të bagazheve ka një kapacitet për të trajtuar 8,000 çanta në orë .Parkingu për makinat përfshin 1,870 m2 hapësirë për makina, 168 m2 hapësirw e makinave me qira
• Më 14 mars 1972, Sterling Airways Flight 296 u rrëzua në Dubai, duke vrarë 112 pasagjer.
• Në nëntor 1974, British Airways Fluturimi 870, gjatë fluturimit nga Dubai në Heathrow u rrëmbye ku një peng është vrarë, mirëpo u dorëzua pas 84 orësh.
• Një pjesë e Terminalit 3 të aeroportit u rrëzua më 28 shtator 2004, gjatë fazës së ndërtimit. Terminali ishte projektuar nga Paul Andreu, një arkitekt francez i cili gjithashtu kishte projektuar airportin e Parisit  - Charles de Gaulle.
• Më 3 shtator 2010, aeroplani Boeing 747 - 44AF N571UP u rrëzua menjëherë pas aterimit, duke vrarë të gjithë ekuipazhin dhe shkatërrimin e avionit. N571UP vepronte për fluturim ndërkombëtar për bartjen e mallrave  në aeroportin Koln në Gjermani
Mohamed Elneny
Mohamed Naser Elsayed Elneny (Arabisht: محمد ناصر السيد النني‎; 11 korrik 1992) është një futbollist profesionist egjiptian i cili luan si mesfushor për klubin anglez Arsenal dhe kombëtaren egjiptiane.
Elneny filloi karrierën e tij të moshuar në Premier League Egjiptiane, para se të transferohej në klubin zviceran Basel në janar 2013. Ai fitoi tetë nderime në Basel, përfshirë Super Ligën Zivcerane në secilin nga katër sezonet e tij. Në janar 2016, ai u transferua në Arsenal.
Elneny garoi në Lojërat Olimpike Verore 2012 për kombëtaren egjiptiane nën 23 vjeç dhe luajti për ekipin e të rriturve në Kupën e Kombeve të Afrikës 2017 dhe 2019, si dhe 2018 FIFA Kupa e Botës.
Al Mokawloon
Elneny luajti futbollin e tij të të rinjve me Al Ahly. Në vitin 2008, ai u transferua në Al Mokawloon gjatë sezonit 2010–2011. Elneny përparoi dhe u bë një rregullt në ekipin startues. Pas trazirës së stadiumit Port Said në fillim të shkurtit 2012, Premier League Egjiptiane u ndalua dhe të gjitha ndeshjet pasuese të sezonit 2011-2012 u shtynë. Më 10 mars 2012, Shoqata Egjiptiane e Futbollit njoftoi vendimin e tyre për të anuluar pjesën e mbetur të sezonit..
Beşiktaş (huazim)
Më 31 gusht 2019, Elneny u bashkua me Beşiktaş J.K. në një marrëveshje huazimi sezonal.
Karriera ndërkombëtare
Elneny ndihmoi ekipin kombëtar nën-23 të kualifikohej për Lojërat Olimpike Verore 2012, ku ai luajti në të katër ndeshjet ndërsa ekipi arriti tetë të fundit dhe u nokautua nga Japonia.
Ai ishte në skuadrën e Ekipit të Parë Kombëtar të Egjiptit në Kupën e Kombeve të Afrikës 2017 në Gabon, i cili përfundoi në vendin e dytë. Ai gjithashtu ndihmoi ekipin të kualifikohej në turneun e 2018 FIFA Kupa e Botës në Rusi, kjo është hera e tretë për egjiptianët që marrin pjesë në konkurs pas edicioneve të viteve 1934 dhe 1990.
Banesa e Galanxhijve
Banesa e Galanxhijve është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "188610.06.1973".
Windows 2000
Windows 2000 është një sistem operativ i orientuar drejt biznesit që u prodhua nga Microsoft dhe u lëshua si pjesë e familjes së sistemeve operative Windows NT. Ai u pasua nga Windows XP në 2001, duke lëshuar në prodhim në 15 Dhjetor 1999 dhe duke u lëshuar zyrtarisht në pakicë në 17 Shkurt 2000. ishtë pasardhës i Windows NT 4.0.
U lëshuan katër botime të Windows 2000: Profesional, Server, Server i Avancuar dhe Server Datacenter; kjo e fundit u lëshua në prodhim dhe filloi muaj pas edicioneve të tjera. Ndërsa secili botim i Windows 2000 ishte në shënjestër të një tregu të ndryshëm, ata ndanin një sërë veçorish thelbësore, përfshirë shumë shërbime të sistemit të tilla si Microsoft Management Console dhe aplikacionet standarde të administrimit të sistemit.
Windows 2000 prezanton NTFS 3.0, Sistemin e Skedimit të Kriptimit, si dhe ruajtjen themelore dhe dinamike të diskut. Mbështetja për njerëzit me aftësi të kufizuara u përmirësua krahasuar me Windows NT 4.0 me një numër teknologjish të reja ndihmëse, dhe Microsoft rriti mbështetjen për gjuhë të ndryshme dhe informacionin e vendndodhjes. Familja Windows 2000 Server ka veçori shtesë, më së shumti paraqitjen e Active Directory, i cili në vitet në vijim u bë një shërbim direktorie i përdorur gjerësisht në mjediset e biznesit.
Microsoft shiti Windows 2000 si versionin më të sigurt të Windows ndonjëherë në atë kohë; megjithatë, ajo u bë shënjestra e një numri sulmesh të virusit të profilit të lartë të tilla si Code Red dhe Nimda. Për dhjetë vjet pas lëshimit të tij, ajo vazhdoi të merrte arna për dobësitë e sigurisë gati çdo muaj derisa të mbërrinte në fund të ciklit të saj të jetës më 13 korrik 2010.
Windows 2000 është versioni i fundit i Microsoft Windows që shfaq emërtimin "Windows NT" dhe versioni i fundit ku versionet e desktopit dhe serverit të Windows ndanin të njëjtin emër. Pasohet nga Windows XP (lëshuar në Tetor 2001) për stacionet e punës dhe Windows Server 2003 (lëshuar në Prill 2003) për serverat.
Marfa, Texas
Marfa, Texas (Marfa, Texas) është një qytet në qarkun Presidio të shtetit federal Texas, SHBA. Në Marfa, Texas jetojnë 1981 banorë (2010), dhe dendësia e popullisë është 523 banor/km2 (1354.6 banorë/sq mi). Qyteti ka një sipërfaqe prej 4.1 km2 (1.6 sq mi) dhe lartësi mbidetare prej 1428 m (4685 ft).
Swingman
Në sport, swingman është një atletë që mund të luaj shumë pozicione në lojë.
Basketboll
Në basketboll, termi "swingman" tregon që personi mund të luaj pozicionet shooting guard (2) dhe small forward (3). Shumë basketbollistë "swingman" arrijnë lartësinë mes 1.96 m dhe 2.06 m. Shembuj të basketbollistëve të tanishëm që janë swingmen përfshijnë Jimmy Butler, Andrew Wiggins, Vince Carter, Andre Iguodala, Paul George, Gordon Hayward, Danny Green, dhe Kyle Korver. Shembuj të basketbollistëve të kaluar që ishin swingmen në NBA përfshijnë, Michael Jordan, Kobe Bryant, Clyde Drexler, George Gervin, dhe Tracy McGrady.
Hokej në akull
Në hokej mbi akull, swingman është lojtar që luan mbrojtës dhe forward, si Brent Burns dhe Dustin Byfuglien.
Bejsboll
Në bejsboll, swingman është një gjuajtës që punon ose si gjuajtës i cili hyn në lojë në vendin e gjuajtësi të mëparshëm (relief pitcher) ose si gjuajtësi i parë (starter).
Futbolli australian
Termi "swingman" përdoret edhe në futbollin australian, që përshkruan një lojtarë i cili luan edhe në sulm dhe mbrojtje. Futbollistët e kësaj janë; Harry Taylor, Ryan Schoenmakers, Ben Reid dhe Jarryd Roughead.
Dija el-Din el-Makdisi
Ḍija el-Din Ebu Abdullah Muhammed ibn Abd el-Vahid el-Sadi el-Makdisi el-Hanbeli (1173-1245) ishte dijetar Hanbeli.
Biografia
Dija el-Din lindi në Damaskë në vitin 1173. Prindërit e tij emigruan prej Nablus në mbretërinë e Jerusalemit pak para lindjes së tij, së bashku me 155 banorë tjerë, në përgjigje të kërcënimeve të perceptuara kundër shejhëve të tyre nga kryqtari i Nablusit, Balduin i Ibelinit. Edh-Dhehebi e përshkruajti atë si dijetar të hadithit. Sipas tij, el-Makdisi vdiq në vitin 1245 (643 pas hixhretit).
Ai ishte i afërm i Abd el-Ghani el-Makdisi, gjyshja e tij dhe nëna e Abd el-Ghani el-Makdisit ishin motra. Ibn Kudame ishte daja e tij.
Tondo, Manila
Tondo është një rreth i vendosur në Manila, Filipinet. Është më i madhi për sa i përket zonës dhe popullsisë së gjashtëmbëdhjetë rretheve të Manilës, me një popullësi prej 631,363 sipas vitit 2015 dhe përbëhet nga dy rrethe kongresesh. Është gjithashtu rrethi më i dendur i populluar në qytet.
Historia e hershme
Tondo u sundua nga një linjë lakan deri në pushtimin spanjoll.
Periudha koloniale
Pasi spanjollët pushtuan Tundun në janar 1571 ata themeluan Provincën e Tondos e cila përfshinte shumë territore në Luzon Veriore veçanërisht Pampanga, Bulacan dhe Rizal (më parë quhej Morong), me qytetin e Manilës si qendër të saj. Në regjistrimin e bërë nga Miguel de Loarca më 1583 Tondo u raportua të ketë folur të njëjtën gjuhë si vendasit e krahinës së Pampanga. Komisioneri i Institutit të Gjuhës Kombëtare, Jose Villa Panganiban gjithashtu shkroi se linja ndarëse midis Kapampangan dhe Tagalogisht ishte lumi Pasig, dhe se Tondo pra fillimisht foli Kapampangan. megjithëse Historia dela Provincia del Santisimo Nombre de Jesus de Filipinas e Fray Isacio Rodriquez deklaroi se Provincia de Tagalos e cila është Tondo mbulon të gjitha territoret e Arkipiokës së ardhshme të Manila. Para themelimit të Provincës së Bulacan në vitin 1578 Malolos dhe Calumpit u përfshinë gjithashtu në territorin e Tondos si vizitat e tij. Në vitin 1800, Provinca e Tondos u riemërua në Provincën e Manilës.
Tondo ishte një nga provincat e para që shpalli rebelimin kundër Spanjës në vitin 1896. Në vitin 1911, nën regjimin kolonial amerikan, pati një riorganizim të madh të ndarjeve politike, dhe krahina e Tondos u shpërnda, dhe qytetet e saj u dhanë provincave të Rizal dhe Bulacan. Sot, Tondo thjesht ekziston si një rreth në qytetin e Manilës.
Periudha bashkëkohore
Lagjet e varfëra u zhvilluan në Tondo përgjatë lumit Pasig. Autoritetet u përpoqën të përmirësojnë kushtet e banimit në këto zona, pa kushtëzuar veprimin e mbledhjes së bërë nga banorët e lagjeve të varfëra. Në vitet 1970, Banka Botërore siguroi fonde për të përmirësuar kushtet në Tondo që çoi në rritjen e çmimeve të qirave dhe një bum pronash në zonë. Këto shkaktuan që të varfërit të margjinalizohen. Plehrat që u përmirësuan u legalizuan, por këto zona mbeten shumë më ndryshe nga pjesët e tjera të Manilës me densitet më të lartë të popullsisë, modele më të çrregullta të rrugëve dhe parcelave dhe banesave të pakontrolluara. Në kushtetutën e vitit 1987, Tondo u nda në dy rrethe kongresesh të Manila duke bërë rrethin e parë në perëndim ndërsa rrethin e dytë në lindje. Paco gjithashtu u nda me rrethet e kongresit të pestë dhe të gjashtë, të pestët në jug dhe të gjashtin në veri.
Krimet
Tondo ka zhvilluar një reputacion për kriminalitetin dhe varfërinë. Në vitin 2010, Manila regjistron gjendjen që Tondo ka shkallën më të lartë kriminale në të gjithë qytetin me krimin më të zakonshëm e vjedhjeve xhepash.
Xhasinda Ardern
Jacinda Kate Laurell Ardern ( /dʒəsɪndə Ɑːrd ɜːrn/ ; lindur më 26 korrik 1980) është një politikane e Zelandës së Re e cila shërbeu si Kryeministre e 40-të e Zelandës së Re që nga viti 2017 deri më 2023. Ajo gjithashtu ka shërbyer si Drejtuese e Partisë së Punës që nga 1 gusht 2017. Ardern ka qenë Anëtare e Parlamentit (MP) për elektoratin Mount Albert që nga 8 Mars 2017; ajo u zgjodh për herë të parë në Dhomën e Përfaqësuesve si deputete e listave në zgjedhjet e përgjithshme të vitit 2008.
Pas diplomimit në Universitetin e Waikato në 2001, Ardern filloi karrierën e saj si studiuese në zyrën e kryeministres Helen Clark. Ajo më vonë punoi në Mbretërinë e Bashkuar si këshilltare për politikën e kryeministrit britanik Toni Bler. Në vitin 2008, ajo u zgjodh Presidente e Bashkimit Ndërkombëtar të Rinisë Socialiste.
Ardern u bë deputete liste në 2008, një pozicion që e mbajti për gati dhjetë vjet deri në zgjedhjen e saj në elektoratin Mount Albert në zgjedhjet e vitit 2017, të mbajtura më 25 shkurt. Ajo u zgjodh unanimisht si Zëvendës Drejtuese e Partisë së Punës më 1 Mars 2017, pas dorëheqjes së Annette King. Ardern u bë Udhëheqëse e Partisë së Punës më 1 gusht 2017, pasi Andrew Little dha dorëheqjen pas rezultatit historik të ulët të sondazhit për partinë. Ajo është kredituar me rritjen e vlerësimit të partisë së saj në sondazhe. Në zgjedhjet e përgjithshme të 23 shtatorit 2017, Partia e Punës fitoi 46 vende (një rritje prej 14), duke e vendosur atë pas Partisë Kombëtare, e cila fitoi 56 vende. Pas negociatave me Partinë Kombëtare dhe të Punës, Partia Zelanda e Re e Para zgjodhi të krijojë qeveri koalicioni me Partinë e Punë, e mbështetur nga të Gjelbrit, me Ardernin si Kryeministre.
Ardern e përshkruan veten si socialdemokrate dhe përparimtare. Ajo ishte kryetarja më e re grua e një qeverie në botë, pasi mori detyrën në moshën 37 vjeçare. Ardern u bë e dyta kryeqeveritare e zgjedhur që lind ndërsa ishte në detyrë (pas Benazir Bhutto) kur vajza e saj lindi më 21 qershor 2018.
Pozita politike
majtas|parapamje| Ardern duke folur gjatë seancës "Mbrojtja e planetit tonë" në mbledhjen vjetore të [[Forumi Ekonomik Botëror|Forumit Ekonomik Botëror në Davos, 22 janar 2019 ]] Ardern e ka përshkruar veten si socialdemokrate, përparimtar, republikane dhe feministe, duke përmendur Helen Clark si hero politik, dhe e ka përshkruar kapitalizmin si një 'dështim të qartë' për shkak të rritjes së varfërisë së fëmijëve dhe të pastrehësisë në Zelandën e Re. Ajo përkrah një shkallë më të ulët të emigracionit, dhe sugjeron një rënie prej rreth 20,000-30,000. Ardern e ka quajtur emigracionin një "çështje të infrastrukturës" dhe argumenton se "nuk ka pasur planifikim të mjaftueshëm për rritjen e popullsisë". Sidoqoftë, ajo dëshiron të rrisë hyrjen e refugjatëve.
Ardern beson se mbajtja ose shfuqizimi i elektorateve Māori duhet të vendoset nga vetë Māorit, duke thënë, "[Māorit] nuk e kanë ngritur nevojën që ato elektorate të hiqen, kështu që pse ta shtrojmë ne pyetjen?" Ajo mbështet mësimin e detyrueshëm të gjuhës Māori në shkolla.
Në Shtator 2017, Ardern tha që dëshironte që Zelanda e Re të kishte një debat mbi heqjen e monarkut të Zelandës së Re si kryetarin e shtetit.
Ardern është shprehur në mbështetje të martesës së të njëjtit seks, dhe ka votuar për Aktin e Ndryshimit të Martesës 2013. Në 2018, ajo u bë kryeministria e parë e Zelandës së Re që marshoi në një paradë krenarie. Ardern mbështeti liberalizimin e ligjit të abortit duke hequr abortin nga Akti i Krimeve 1961. Në mars të 2020, ajo votoi për Aktin e Legjislacionit të Abortit që ndryshon ligjin për të dekriminalizuar abortin.
Duke iu referuar politikës kundër armëve bërthamore të Zelandës së Re, ajo përshkroi ndërmarrjen e veprimeve për ndryshimin klimatik si "momenti kundër-bërthamoreve i brezit tim".
Nderime
Ajo ishte një nga pesëmbëdhjetë gratë e zgjedhura për tu paraqitur në kopertinën e botimit të Shtatorit 2019 të British Vogue, nga redaktorja e ftuar Meghan, Dukesha e Sussex. Revista Forbes e ka pozicionuar të 38-tën mes 100 grave më të fuqishme në botë në vitin 2019.
Ajo u përfshi në listën Time 100 në 2019 dhe ishte një nga kandidatet e shqyrtuara për Personi i Vitit 2019 nga Revista Time. E njejta revistë më vonë spekuloi se ajo mund të fitonte Çmimin Nobel për Paqen në 2019 mes gjashtë kandidatëve të listuar, për mëyrën si e trajtoi ngjarjen e të shtënave në xhaminë Christchurch.
Çrregullimet e personalitetit vartës
Personaliteti mund të definohet si tërësi e tipareve emocionale dhe te sjelljes qe e karakterizojnë një person në jetën e përditshme. Në kondita të zakonshme është relativisht stabil dhe i parashikueshëm. Kur personi ka çrregullim të personalitetit kufiri nuk është i qartë, por në përgjithësi kjo ndodh kur tiparet e personalitetit janë aq të papërshtatshme dhe jo fleksibile sa që vështirësojnë jetën profesionale dhe sociale ose i shkaktojnë vështirësi subjektive personit.
Karakteristikat
Individet me çrregullim te personalitetit vartes kanë nevojë të tepruar për të marrë kujdesin nga të tjeret që çon në sjellje të nënshtruar dhe në frikë të ndarjes, kanë vështirësi në marrjen e vendimeve të përditshme p.sh. çfarë këmishe të veshin apo si ta mbajnë çadrën pa nje numer të konsiderueshem të këshillave. Zakonisht kjo sëmundje fillon ne moshën e hershme. Veçoritë e personave me çrregullim te personalitetit vartës:
Simptomat
Individët e prekur nga çrregullimi i personalitetit vartës shprehin një frikë të përhapur që çon në “clinging behavior" (sjellje e kapur) dhe zakonisht manifestohet në moshën e rritur të hershme. Kjo frikë u shkakton vështirësi në marrjen e vendimeve të përditshme pa një sasi të tepruar të këshillave dhe siguri nga të tjerët, vështirësi në inicimin e projekteve ose kryerjen e gjërave vet (për shkak të mungesës së vetëbesimit në gjykim ose në aftësitë dhe jo mungesa e motivimit ose energjisë), vështirësi të shprehin mospajtimin me të tjerët për shkak të frikës së humbjes së mbështetjes ose të miratimit.
Këta individë në mënyrë që të marrin mbështetje nga të tjerët shkojnë deri në pikën e vullnetarizmit për të bërë gjëra që janë të pakëndshme, ndjehen në siklet ose të pafuqishëm kur jane vetëm për shkak të  frikës së ekzagjeruar se nuk janë në gjendje për t'u kujdesur për veten e tyre dhe urgjentisht kërkojnë një marrëdhënie si një burim i kujdesit dhe mbështetjes kur një marrëdhënie e ngushte përfundon.
Raportet Sociale
Raportet sociale te personat me çrregullim të personalitetit vartës janë të kufizuara me personat ndaj të cilëve janë të varur. Këta persona kanë tendencë të jenë pasiv dhe t’i lejojnë njerëzit e tjerë (shpesh një person tjetër) për të marrë iniciativën dhe përgjegjësi për fushat më të mëdha të jetës së tyre. Funksionimi i tyre në punë është i dëmtuar për shkak të paaftësisë për të punuar në mënyrë të pavarur dhe pa mbikëqyrje.
Trajtimi
Trajtimi i personave me çrregullim te personalitetit vartës bëhet përmes psikoterapisë afatgjate me një terapist i cili ka përvojë në trajtimin e këtij lloj çrregullimi të personalitetit. Në disa raste mund të perdoren edhe medikamentet të cilat ndihmojnë lehtësimin e simptomave të veçanta shqetësuese dhe efekteve të mëdha negative. Poashtu antidepresantët mund të ndihmojnë në trajtimin e ankthit dhe depresionit që shpesh e shoqëron këtë çrregullim.
Sommette-Eaucourt
Sommette-Eaucourt është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Sommette-Eaucourt ka një popullsi prej 166 banorë dhe sipërfaqe 6.28 km², me një dendësi prej 26 banor/km².
Crash Landing on You
Crash Landing on You është një serial korean me protagonist të prodhuar dhe transmetuar nga SBS nga 14 dhjetor 2019 deri më 16 shkurt 2020, me protagonistë Hyun Bin, Son Ye-jin, Kim Jung-hyun dhe Seo Ji-hye.
Dashuria e parë
Dashuria e parë (sr.: Prva Ljubav) është një film shqiptarë i realizuar nga Kosovafilmi në vitin 1970.
Materialet e buta magnetike
Klasifikimi i materialeve magnetike bëhet në bazë të ciklit të histerezës.Materialet që e kanë të ngushtë ciklin e histerezës (forcë të vogël koercitive), quhen materiale të buta magnetike.Fusha koercitive e tyre është më e vogël se 600 A/m.Përdorimi i materialeve të buta magnetike është i orientuar në aparate të rrymës alternative të frekuencave të ndryshme.Kërkesë e përgjithshme është që të magnetizohen me sa më pak energji, që forca koercitive të jetë e vogël.Materialet e buta magnetike përdoren në të gjitha rastet, kur është e duhur që me energji minimale të përfitohet induksion magnetik i nevojshëm për kryerjen e proceseve elektromagnetike.
Përdorimi
Materialet e buta feromagnetike më së shumti përdoren:
Te aparatet elektroenergjetike, prej materialeve magnetike kërkohet që në mënyrë sa më racionale të arrihet fluksi sa më i madh magnetik.Kjo do të thotë,se induksioni magnetik duhet të jetë i madh, fusha koercitive sa më e vogël dhe humbjet sa më të vogla.Meqenëse te aparatet shpenzohet një sasi bukur e madhe e materialit magnetik,çmimi i materialit luan rol të rëndësishëm.
Prej materialeve magnetike që përdoren për aparate matëse, kërkohet që lakorja e magnetizimit të jetë sa më lineare dhe me humbje minimale magnetike për t'iu shmangur deformimeve dhe të ketë sa më pak gabime që mund të paraqiten me rastin e kalimit të sinjalit nëpër qark me bërthamë magnetike.
Zakonisht, për aparate matëse nuk kërkohet vlerë e madhe e fluksit magnetik, dhe pika e punës ndodhet diku në fillim të lakores së magnetizimit.Në këtë rast edhe permeabiliteti magnetik fillestar mund të luajë rol te madh.Pikërisht vlera e madhe e permeabilitetit magnetik bën që lakorja e magnetizimit në fillim të jetë sa më tepër lineare.
1962–63 Kupa Evropiane
Kupa Evropiane 1962-63 garimin e ekipeve kampione të ligave të shteteve evropiane u fitua nga ekipi italian A.C. Milan për herë të parë kundër ekipit tanimë kampion i dyfisht i këtij garimi (gjer në këtë sezon) SL Benfica.
Finalja
Giorgio Ghezzi; Mario David, Mario Trebbi; Morales Benitez Victor, Cesare Maldini (kapiten), Giovanni Trapattoni; Gino Pivatelli, Dino Sani, José Altafini, Gianni Rivera, Bruno Mora Costa Pereira; Domiciano Cávem, Fernando Cruz; Humberto Fernandes, Raúl Machado, Mário Coluna (kapiten); José Augusto, Joaquim Santana, José Torres, Eusébio, António Simões
Materialet e buta magnetike
Roli i tyre në teknikë
Bobinat e ndryshme dhe mbështjellat luajnë rol bukur të madh në teknikën e frekuencave të larta.Që të arrihet vlera e dëshiruar e induktivitetit me dimensione sa më të vogla të bobines, ajo ndërtohet me berthamë magnetike.Për shkak të humbjeve të mëdha në bërthamat prej materialit monolit,ajo nuk përdoret në teknikën e frekuencave të larta.Zbatim të madh në teknikën e frekuencave të larta kanë materialet magnetike që kanë humbje të vogla prej rrymave shtjellore bredhëse përkatësisht materialet që kanë rezistence të madhe specifike elektrike.Përdorimi i tyre është i arsyeshëm edhe pse permeabiliteti magnetik dhe veçoritë tjera magnetike janë më të dobëta se te materialet monolite magnetike.Veçori të tilla shfaqin magnetodielektrikët dhe materialet e buta ferimagentike.
Karakteristikat
Te memoriet magnetike, të cilat përdoren në maqinat llogaritëse përdoren materialet magnetike me veçori dhe karakteristika të veçanta.Po i përmendim më të rëndësishmet:
Periporlarhu
Peripolarhu sipas strukturave ushtarake te antikitetit grek ishte komandanti i rojeve kufitare.
OLIM
Kompania "Olim" sh.a. themeluar në vitin 1999, pjesë e AM Group.
Ndërtimi i fabrikës Olim ka filluar në janar 1999, dhe në nëntor 2000 hyri në tregun shqiptar të vajrave vegjetale.
Në kushtet e krijuara, në vitin 2003, kompania rriti kapacitetin e njësisë së rafinimit, nga 45 ton në 70 ton / ditë. Gjithashtu, në vitin 2003 kompania "Olim" është vlerësuar me "Kupën e Artë e Cilësisë".
Kompania "Olim" prodhon vaj luledielli të rafinuar: paketuar në shishe PET 1Litër, 4liters dhe 5 litra.
Kompania, në qershor të vitit 2005, është çertifikuar nga Menaxhimi i Cilësisë ISO 9001:2000 për Sistemin e rafinimit, magazinimit, paketimit dhe shitjen e vajit të lulediellit dhe misrit dhe nga Menaxhimi i Sigurisë së sistemit HACCP të produkteve ushqimore.
Profili
Ndodhet në Gjokaj, Tiranë, 15 km larg qendrës së Tiranës, 7 km larg aeroportit ndërkombëtar të Rinasit dhe 20 km larg portit më të madh të Shqipërisë, portit të Durrësit. Kompania “Olim” është anëtare e AM Group, që aktualisht përfaqëson në Shqipëri, një nga kompanitë më të mëdha të industrisë së lehtë dhe ushqimore. “Olim” ka nisur aktivitetin e saj në shtator 2000 dhe aktualisht ka një kapacitet rafinimi 120 ton vaj luledielli në ditë. Fabrika përbëhet nga këto njësi:
Shpërndarja e vajit “OLIM” realizohet nëpërmjet një rrjeti distributorësh në qytetet kryesore të Shqipërisë. Transporti i mallit tek distributorët dhe tregtarët e shumicës bëhet nëpërmjet mjeteve të transportit që administrohen nga Departamenti i Transportit, pjesë e AM Group-it. Kompania “OLIM” ka zhvilluar dhe vënë në zbatim gjatë vitit 2005:
Kështjella e Rigës
Riga Castle (Rīgas pils) është një kështjellë në brigjet e lumit Daugava në Riga, kryeqyteti i Letoni. Kalaja u themelua në vitin 1330. Kjo strukturë është rindërtuar tërësisht në mes të 1497 dhe 1515. Me konfiskimin e kalasë nga suedezët, kanë ndërtuar anekse te bollshme në 1641. Kalaja u shtua vazhdimisht dhe rindërtua në mes të shekujve 17 dhe 19. Diku në vitin 1930, disa punime rinovimi janë bërë nga arkitekti Eižens Laube. Qeveria e Letonisë e shpalli kështjellën rezidencën e saj në vitin 1938. Sot ajo është shtëpia e Presidentit të Letonisë.
Arkitektura
Kalaja në fillim ishte një ndërtesë me tre kat, e cila mbyllte një oborr drejtkëndëshe, dhe kishte katër kulla drejtkëndëshe në qoshet e tij. Kalaja u shemb më 1484 ajo u rindërtua me dy kulla, të zëvendësuara me kulla të rrumbullakta në vijim të zhvillimeve të fundit të teknologjive ushtarake. Kalaja përjetoi zhvillim të madh gjatë shekullit të 17, kur ishte vazhdimisht në ndërtim e sipër. Në vitin 1682 Arsenal u bashkangjitur në kështjellë, ajo u shemb rreth njëqind vjet më vonë, në 1783 për të ndërtuar një gjykatë / shtëpi.
Rekviem për të Nesërmen
Rekviem për të Nesërmen është një film serb i realizuar edhe nga Kosovafilmi në vitin 1970.
Banesa e Galip Sinoimerit
Banesa e Galip Sinoimerit është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Gjirokastrës, në qarkun e Gjirokastrës, Shqipëri. Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "Urdhëres08.01.1977".
El-Mustedrek ala el-Sahihejn
El-Mustedrek ala el-Sahihejn (Arabisht: لمستدرك على الصحيحين Al-Mustadrak alaa al-Sahihain) është koleksion i haditheve me pesë vëllime shkruar nga el-Hakim el-Nishapuri (Nishapuri ndodhet në Iran).
Ai shkroi mes viteve 1002-1003, kur ishte 72 vjeç. Kjo përmban 9045 hadithe. Ai përmbledhi të gjitë hadithet që ishin autentike sipas kushteve të Sahih el-Buhariut ose Sahih Myslim ose të dyja.
Dian Fossey
Dian Fossey ( /d aɪ æ n /, 16 janar 1932 - 26 dhjetor 1985 ) ishte një primatologe dhe konservatore amerikane e njohur për ndërmarrjen e një studimi të gjerë të grupeve të gorillave të malit nga viti 1966 deri në vrasjen e saj në 1985. Ajo i studioi ato çdo ditë në pyjet malore të Ruandës, e inkurajuar fillimisht që të punonte atje nga paleoantropologu Louis Leakey. Gorilla in the Mist, një libër i botuar dy vjet para vdekjes së saj, është tregimi i Fossey për studimin e saj shkencor të gorillave në Qendrën Kërkimore Karisoke dhe karrierën e mëhershme. Libri u përshtat në një film me të njëjtin emër në vitin 1988.
Fossey ishte një nga primatologet kryesore në botë, një anëtare e të ashtuquajturit "Trimates", një grup i formuar nga shkencëtare të shquara gra, të dërguara fillimisht nga Leakey për të studiuar majmunë të mëdhenj në mjediset e tyre natyrore, së bashku me Jane Goodall që studionte shimpanzetë dhe Birutė Galdikas, e cili studionte orangutanët.
Gjatë kohës së saj në Ruandë, ajo mbështeti në mënyrë aktive përpjekjet për konservim, kundërshtoi me forcë gjuetinë pa leje dhe turizmin në habitatet e jetës së egër dhe bëri që më shumë njerëz të pranonin gorillat. Fossey dhe gorillat e saj ishin viktima të grumbullimeve kundështuese agresive. Ajo u vra brutalisht në kabinën e saj në një kamp të veçuar në Ruanda në dhjetor 1985. Teorizohet se vrasja e saj lidhet me përpjekjet e saj për konservim, dhe me gjasë është kryer nga një gjuetar i paligjshëm.
Lerzy
Lerzy është një komunë franceze, e cila ndodhet në departamentin Aisne të rajonit Hauts-de-France. Lerzy ka një popullsi prej 211 banorë dhe sipërfaqe 11.54 km², me një dendësi prej 18 banor/km².
Detashmenti i Tashlixhës
Detashmenti i Tashlixhës i Perandorisë Osmane (turqisht: Taşlıca Müfrezesi) ishte një nga Detashmentet nën komandën e Ushtrisë Osmane Perëndimore të Vardarit të Ushtrisë.
Ajo u formua në zonën e Taşlıca (sot: Plevla) për mbrojtjen e Sanxhakut të Pazarit të Ri gjatë Luftës së Parë Ballkanike.
Rendi i Betejës, 19 tetor 1912
Më 19 tetor 1912, detashmenti u strukturua si më poshtë:
Burimet
<references group="" responsive="1">
Caraci
Caraci (Celtis australis) është një pemë mesdhetare, që në Republikën e Shqipërisë rritet në lartësitë 50-1000m mbi nivelin e detit.
Sinonime
Bobja, boboli, bobolja, çerçemi, çuçumi, foljeta, fuleta, goxhamishja, hidhëza, hini, hinëza, hithëthi, hithi, hiza, ithja, kaliboba, karabobja, karata, karateneja, kokobobja, kollopriftja, vidhëza, vidhi i butë.
Përhapja dhe habitati
Ai rritet në pyje gjetherënës, madje edhe në gurishte dhe vende të thatë, me tokë gëlqerore. Caraci mund të shoqërohet me lehtësi me elmin, shkozën,lajthinë, lisin dhe panjën.
Përshkrimi
Caraci (Australis Celtis L., 1753), i quajtur gjithashtu çerçemi, karabobja apo karatoneja etj. (Shih Sinonime) është një bimë drusore me origjinë nga Europa Jugore, Afrika e Veriut dhe Azia e Vogël. Druri i tij paraqitet i çelët, i fortë, i përkulshëm e elastik, i qëndrueshëm dhe jetëgjatë. Është i kërkuar për mobilje, në zdrukthari, për vegla bujqësore dhe punime në torno. Lëvorja e drurit përdoret në ngjyrosje, nga ajo nxirret një pigment i verdhë. Druri i caracit është gjithashtu një lëndë djegëse e shkëlqyer.
Lartësia mesatare është rreth 10 m, por kjo pemë mund të arrijë lartësi të konsiderueshme, deri në 25 m. Lëshon rrënjë kudo duke zhvilluar një sistem rrënjor të thellë dhe shpesh prania e kartones shkakton  prishjen e specieve drurësore në afërsi. Në Itali kjo bimë është e njohur edhe me emrin spaccasassi (gurëcoptues), për hir të sistemit të saj të fortë rrënjor, që e bën atë të aftë për të mbijetuar dhe të lëshojë rrënjë edhe në toka karstike e shkëmbore. Trungu është mjaft i shkurtër, i fuqishëm dhe plot me nervature (në moshën e rritur), me degë primare me përmasa të mëdha, ndërsa ato të mesmet kanë tendencë të jenë të varura. Kurora është mjaft e dendur, e zgjeruar, me një rrumbullaksi pothuajse të përkryer.
Gjethet
Lulet
Ato janë hermafrodite dhe uniseks (mashkull), shfaqen njekohësisht me gjethet dhe në grupe të vogla (çdo lule është rreth 2-3 mm). Lulëzimi ndodh midis prillit dhe majit.
Frutet (Karabobet)
Frutet janë drupe (frut me bërthamë, tul dhe lëkurë) në formë sferike me diametër rreth 8-12 mm. Në fillim kanë ngjyrë të verdhë ose gri-jeshile të çelët, kur piqen bëhen të errët. Ata kanë një shije të ëmbël, të ngrënshëm, por tuli është i pakët.
Dallimet me specie të tjera
Celtis australis ndryshon nga Celtis occidentalis (L.), me origjinë në Amerikën verilindore,
prej lëvores: Tek C. occidentalis është plasaritur dhe të errët
prej gjetheve: në C. australis ato janë të ashpra dhe më të errta në faqen e sipërme e me push të dendur në atë të poshtmen, ndërsa gjethet e C. occidentalis janë të lëmuara dhe me shkëlqim sipër dhe pa push poshtë. Së fundi, te C. occidentalis gjethet janë më pak të rrumbullakosura, më të zgjatura dhe pa dhëmbëza afër majës.
Përdorime
Caraci përdoret me sukses në pemëzimet anash rrugëve dhe në parqet e qyteteve, për rezistencën e tij ndaj ndotjes urbane dhe për hijen e dendur, pavarësisht rreziqeve për shtresën rrugore, për shkak të faktit se sistemi i tij rrënjor mund të zhvillohet edhe në sipërfaqe.
Ndërtesa e Arkivit të Vjetër në Vushtrri
Ndërtesa e Arkivit të Vjetër në Vushtrri është një monument i trashëgimisë kulturore në Vushtrri, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër X022 (1140/101010).
Historiku
Në qytetin e Vushtrrisë, përballë objektit të Komunës, gjendet shtëpia e ish-Arkivit Historik. Koha e ndërtimit të këtij monumenti i takon shek. XX. Objekti me etazhe P+K, me bazament guri, është ndërtuar nga tullat e argjilës së pjekur. Në katin përdhese ka ndërhyrje në fasadën perëndimore, ku është hapur vitrina për veprimtari tregtie, ndërsa kati i sipërm ka ruajtur origjinalitetin si në enterier ashtu edhe në eksterier. Në fasadat ballore (perëndimore dhe veriore) hapësirat e ndriçimit me korniza druri dhe parmakë metalikë si dhe kurora e fasadës e gdhendur në formë dhëmbëzoresh ruajnë autenticitetin e objektit. Në përdhese, në fasadën veriore ndodhet hapësira e mbyllur, sot e derës hyrëse, e cila sipër përfundon me gjysmëhark. Arkivi Historik Komunal në Vushtrri është themeluar më 3 mars 1968. Në fillim me këtë shërbim ka punuar në kuadër të Drejtorisë për Punë Administrativo – Juridike dhe të Përgjithshme të Kuvendit Komunal në Vushtrri.
Park Güell
thumb|240px|Dy ndërtesa në hyrje të parkut Parku Güell (Katalanisht: Parc Güell, Spanjisht: Parque Güell) është një sistem parku publik i përbërë nga kopshte dhe elemente arkitektonike të vendosura në Carmel Hill, në Barcelonë, Kataloni, Spanjë. Carmel Hill i përket vargmalit të Collserola - Parc del Carmel ndodhet në faqen veriore. Park Güell ndodhet në La Salut, një lagje në rrethin Gràcia të Barcelonës. Me urbanizimin në mendje, Eusebi Güell caktoi projektin e parkut Antoni Gaudi, një arkitekt i njohur dhe fytyra e modernizmit katalan.
Parku u ndërtua nga viti 1900 deri më 1914 dhe u hap zyrtarisht si një park publik më 1926. Në vitin 1984, UNESCO shpalli parkun një vend të trashëgimisë botërore nën "Punimet e Antoni Gaudí".
Përshkrimi
Park Güell është pasqyrimi i tërësisë artistike të Gaudi, e cila i përket fazës së tij natyraliste (dekadës së parë të shekullit të 20-të). Gjatë kësaj periudhe, arkitekti përsosi stilin e tij personal përmes frymëzimit nga format organike. Ai vuri në praktikë një seri zgjidhjesh të reja strukturore të rrënjosura në analizën e gjeometrisë. Për këtë, artisti katalonas shton lirinë krijuese dhe një krijim imagjinativ, dekorativ. Duke u nisur nga një lloj barokuizmi, veprat e tij fitojnë një pasuri strukturore formash dhe vëllimesh, pa ngurtësi racionale ose çdo lloj ambienti klasike. Në hartimin e Park Güell, Gaudi lëshoi ​​të gjithë gjenialitetin e tij arkitektonik dhe vuri në praktikë shumicën e zgjidhjeve të tij inovative strukturore që do të shndërroheshin në simbolin e stilit të tij organik dhe që do të arrinin kulmin në krijimin e Sagrada Família.
Güell dhe Gaudi e konceptuan këtë park, i vendosur brenda një parku natyror. Ata imagjinuan një grupim të organizuar të shtëpive me cilësi të lartë, të zbukuruar me të gjitha përparimet më të fundit teknologjike për të siguruar rehati maksimale, të përfunduar me një prekje artistike. Ata parashikuan gjithashtu një komunitet të ndikuar fuqimisht nga simbolika, pasi që, në elementët e përbashkët të parkut, ata po mundoheshin të sintetizojnë shumë prej idealeve politike dhe fetare të përbashkëta nga mbrojtësi dhe arkitekti: prandaj ka koncepte të dukshme që burojnë nga katalonizmi politik - veçanërisht në shkalla e hyrjes ku përfaqësohen vendet katalanase - dhe nga katolicizmi - Monumento al Calvario, i krijuar fillimisht për të qenë një kishëz. Elementet mitologjike janë kaq të rëndësishme: me sa duket, konceptimi i Gellit dhe Gaudit për parkun u frymëzua edhe nga tempulli i Apollonit të Delfi.
Nga ana tjetër, shumë ekspertë janë përpjekur ta lidhin parkun me simbole të ndryshme për shkak të ikonografisë komplekse që Gaudí aplikoi në projektin urban. Referenca të tilla shkojnë nga ndëshkimi politik tek ekzaltimi fetar, duke kaluar në mitologji, histori dhe filozofi. Në mënyrë të veçantë, shumë studime pretendojnë se shohin referenca ndaj Masonizmit, megjithë besimet e thella fetare të Gaudit dhe të Kontit Güell. Këto referime nuk janë provuar në historiografinë e arkitektit modern. Shumëllojshmëria e simboleve të gjetura në Parkun Güell është, siç u përmend më herët, me shenja politike dhe fetare, me një prekje misteri sipas preferencave të asaj kohe për enigma.
Origjina si zhvillim i strehimit
thumb|180px|[[Muzeu i Shtëpisë Gaudi]] Parku ishte fillimisht pjesë e një vend strehimi tregtar të pasuksesshëm, ideja e Kontit Eusebi Güell, pas së cilës u mor parku. Ajo u frymëzua nga lëvizja e qytetit kopsht anglez. Zona ishte një kodër shkëmbore me pak bimësi dhe pak pemë, të quajtur Muntanya Pelada. Ajo përfshinte tashmë një shtëpi të madhe fshatare të quajtur Larrard House ose Muntaner de Dalt House dhe ishte afër një lagjeje shtëpish të klasave të larta të quajtur La Salut (Shëndeti). Synimi ishte të shfrytëzohej ajri i pastër (shumë larg nga fabrikat e tymosura) dhe pamjet e bukura nga kantieri, me gjashtëdhjetë shumë trekëndëshe që sigurohen për shtëpi luksoze. Konti Eusebi Güell i shtoi prestigjit të zhvillimit duke lëvizur në vitin 1906 për të jetuar në Larrard House. Në fund të fundit, ishin ndërtuar vetëm dy shtëpi, të cilat nuk ishin dizajnuar nga Gaudí. Njëra synonte të ishte një shtëpi e shfaqjes, por pasi të përfundonte në 1904 ishte hedhur në shitje, dhe pasi që asnjë blerës nuk doli përpara, Gaudi, me sugjerimin e Güell, e bleu atë me kursimet e tij dhe u transferua me familjen dhe babanë e tij më 1906. Kjo shtëpi, ku Gaudi jetonte nga viti 1906 deri më 1926, ishte ndërtuar nga Francesc Berenguer në vitin 1904. Ai përmban vepra origjinale nga Gaudi dhe disa nga bashkëpunëtorët e tij. Tani është Muzeu i Shtëpisë Gaudi (Casa Museu Gaudí) që nga viti 1963. Në vitin 1969 u shpall një monument historik artistik me interes kombëtar.
Roberto Dipiazza
Roberto Dipiazza (lindur më 1 shkurt 1953 në Aiello del Friuli, Provinca e Udines) është një sipërmarrës dhe politikan italian, Kryetar i Komunës së Muggjisë (në Provincën e Triestes) në vitet 1996-2001 për një mandat pesëvjeçar dhe Kryetari i Bashkisë së Triestes në 2001-2011 për dy mandate pesëvjeçare, i zgjedhur përsëri në 2016 për një mandat të ri (të tretë) pesëvjeçar.
Gërmadhat e Manastirit Shën Pjetri dhe Pali
parapamje|Ujemire Gërmadhat e Manastirit Shën Pjetri & Pali është një monument i trashëgimisë kulturore në Ujmir, Klinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkeologjik", i miratuar me numër 02-245/58.
Historia
Besohet se Shën Pjetri Korisha u bë murg në atë vend, kështu që gjatë dekadës së pestë të shekullit XIV, si një metoh i Deçanit, u ndërtua një kishë kushtuar Shënjtorëve Pjetrit dhe Palit, rreth së cilës u zhvillua një manastir i fortifikuar më vonë. Gjatë gjysmës së dytë të shekullit të 16-të, kisha iu nënshtrua një rinovimi të madh, në të cilin mori një ekzonarteks të fortifikuar në perëndim dhe një fqinj të ri në lindje. Punimet për konservimin e tij u kryen pjesërisht gjatë vitit 1966 dhe 1967.
Arkitektura dhe afresket
Kisha origjinale kishte një bazë të vetme fqinje mbi të cilën ngrihej një kube e vendosur në shtylla të lira. Aksi i altarit ishte gjysmërrethor, dritaret ishin katrore, dhe gjithashtu kishte palë nicesh me një bazë gjysmërrethore, në muret anësore.Besohet se ajo është ndërtuar nga mjeshtër nga Littoral, bazuar në metodën e ndërtimit dhe shtyllat, themelet dhe kryeqytetet e të cilave janë zbukuruar në stilin e vonë gotik Bazuar në disa fragmente të ruajtura të afreskeve, supozohet se është pikturuar nga piktorë të të njëjtave konceptime stilistike si afresket e kishës së Deçanit.
Në gjysmën e dytë të shekullit të 16-të. Një kishë njëkatëshe me një absidë gjysmërrethore u shtua kishës origjinale në anën lindore, ndërsa ajo u shndërrua në një narteks, dhe abdesi i saj u shkel. Në të njëjtën kohë, në anën perëndimore u shtua një ekzonarteks, mbi të cilin u ngrit një dysheme me një parapet, që në të vërtetë ishte një kullë. Hyrjet në kishë ishin të vendosura në anën perëndimore të eksonarteksit dhe në skajin jugperëndimor të narteksit, ndërsa kati i parë u aksesua nga jashtë, përmes një dere të vendosur në murin e saj jugor, nën të cilën ka pushime për trarët e gjarprit. Dritaret në pjesët e reja ishin në formën e një zbrazëtie, në të cilën ishin kthyer dritaret në pjesën origjinale të kishës, dhe pikturoheshin vetëm absidat dhe lunetat përreth saj.
Salomon Klass
Jeta e hershme
Salomon Klass lindi në një familje me tetë fëmijë në Helsinki, Finlandë, në vitin 1907. Babai i tij ishte Jerechmiel Klass, një pronar dyqani dhe nëna e tij ishte Bassja Braine Klass. Familja ishte zhvendosur nga Letonia në Finlandë midis 1899 dhe 1901.
Klass u bashkua me milicinë vullnetare të djathtë të Gardës së Bardhë dhe mori trajnimin e tij ushtarak atje. Ai u ngrit në gradën e komandantit të kompanisë, por u detyrua të transferohej në një njësi tjetër pasi u rrit antisemitizmi në 1933. Ai shërbeu në atë njësi derisa u nis për në Palestinë në 1935. Ai jetoi katër vjet në Palestinë, duke luftuar për lëvizjen nëntokësore të rezistencës Etzel kundër sundimit britanik. Autori John B. Simon e quan Klass "edhe patriot finlandez edhe një sionist të flaktë".
Shërbimi në Ushtrinë Finlandeze
Pas mobilizimit finlandez të vitit 1939, Klass u kthye në Finlandë për të luftuar në Luftën e Dimrit kundër Bashkimit Sovjetik. Ai komandoi një kompani që mbronte ishullin Maksima në liqenin Ladoga. Fillimisht, njësia zmbrapsi me sukses një sulm sovjetik në ishull që po përdorte tanket si borëpastruese në liqenin e ngrirë, pasi artileria finlandeze copëtoi akullin dhe disa nga tanket u fundosën. Sidoqoftë, deri në shkurt të vitit 1940, trupat finlandeze në ishull kishin pësuar humbje të mëdha dhe sovjetikët u bënë më shumë presion mbrojtësve. Më 24 shkurt, plumbi i një mitralozi sovjetik hyri në kafkën e tij, duke e çaktivizuar përfundimisht njërin nga sytë e tij. Ai pushoi në një spital ushtarak deri në fund të Luftës së Dimrit.