cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luksemburgu
Gjeografia
Kufiri midis Luksemburgut dhe Gjermanisë formohet nga tre lumenj: Moselle, Sauer dhe Our. Lumenj të tjerë kryesorë janë Alzette, Attert, Clerve dhe Wiltz. Luginat e mesit Sauer dhe Attert formojnë kufirin midis Gutland dhe Oesling.
Ekonomia
Kur flitet për ekonomine e Luksemburgut duhemi të ndalemi së pari tek niveli i jetesës jashtëzakonisht të lartë, me të ardhurat për frymë mbi 100 mijë dollarë në vit çka e bën të zërë vendin e parë në botë...
Para një shekulli ka qenë në një shkallë të ulët të zhvillimit. Në daljen prej kësaj prapambeturie nuk kanë ndihmuar as rezervat e konsiderueshme të mineralit të hekurit, me që ato në përmbajtjen e tyre kanë pasur fosfor. Mënyra e defosforizimit me metodën e Tomasit në vititn 1877 ka mundësuar rritjen e prodhimtarisë. Prej asaj kohe prodhimtaria e gizës, e cila ka qenë 100 000 tonë, është rritur më se katër herë. Në vitin 1997 janë prodhuar 440 000 ton gizë, dhe 2,6 milion ton çelik. Sasia prej më se 6 ton të çelikut për kokë të banorit paraqet rekordin botërorë dhe paraqet një shtet karakteristik. Përveç përpunimit të mineralit të hekurit të eksploatuar në vend, 90% të këtij minerali importohet nga krahina Loren e Francës, nga Suedia dhe Brazizli. Me koksin e qymyrgurit e importua nga gjermania punojnë 30 uzina metalurgjike, 9 çelnikore dhe 6 derstile. Qendrat më të njohura janë Diferdanzh me 20 000 banorë, Esh 30.000 banorë dhe Belvare, që janë koncentruar në jug të shtetit. Në kuadër të prodhimtarisë së gjithëmbarshme metalurgjia me 75% përcakton edhe njëanshmërinë themelore në ekonomi. Prodhimet e saj më se 95% eksportohen jashtë, duke i sjellë Luksemburgut të ardhura të mëdha.
Fitimet që sjell metalurgjia janë bazë e mirë e përparimit të degëve të tjera të ekonomisë, si bujqësisë, industrisë përpunuese dhe transporti. Bujqësia, edhe pse është intensive, prodhimtaria është e vogël për shkak të tokës joproduktive. Në vlerën e prodhimtarisë bujqësore 80% merr pjesë blegtoria. Për ndryshim nga shtetet tjera të Beneluksit, në Luksemburg dominojnë pronat me madhësi mesatare (10-50 ha me 60%).
Luksemburgu eksporton prodhimet e metalurgjisë, të cilat në tregun botëror janë mjaft të kërkuara. Importon lëndët e para për metalurgji, mandej drithërat. Tregtinë e ka të orientuar me shtetet e Bashkësisë Evropiane.
Demografia
Njerëzit e Luksemburgut quhen Luksemburgasë. Popullsia emigrante u rrit në shekullin e 20-të për shkak të ardhjes së emigrantëve nga Belgjika, Franca, Italia, Gjermania dhe Portugalia, me shumicën që vinte nga këto të fundit: në vitin 2013 kishte rreth 88,000 banorë me kombësi portugeze. Në vitin 2013, kishte 537,039 banorë të përhershëm, 44.5% e të cilëve ishin me prejardhje të huaj ose shtetas të huaj; grupet më të mëdha etnike të huaja ishin portugezët, që përbënin 16.4%të popullsisë së përgjithshme, të ndjekur nga francezët (6.6%), italianët (3.4%), belgët (3.3%) dhe gjermanët (2.3%). 6.4% të tjerë ishin me prejardhje tjetër të BE-së, ndërsa 6.1% e mbetur ishin me prejardhje të tjera jashtë BE-së, por kryesisht evropiane.
Që nga fillimi i luftërave jugosllave, Luksemburgu ka parë shumë emigrantë nga Bosnja dhe Hercegovina, Mali i Zi dhe Serbia. Çdo vit, mbi 10,000 emigrantë të rinj arrijnë në Luksemburg, kryesisht nga shtetet e BE-së, si dhe nga Evropa Lindore. Në vitin 2000 kishte 162,000 emigrantë në Luksemburg, që përbënin 37% të popullsisë së përgjithshme. Kishte rreth 5,000 emigrantë të paligjshëm në Luksemburg në vitin 1999.
Gjuha
Luksemburgishtja është gjuha zyrtare e Luksemburgut siç përcaktohet me ligj që nga viti 1984. Luksemburgishtja konsiderohet një gjuhë frankoneze specifike për popullsinë vendase e cila është pjesërisht e kuptueshme reciprokisht me gjermanishten e lartë fqinje, por që përfshin gjithashtu më shumë se 5000 fjalë me origjinë franceze.
Sidoqoftë, përveç luksemburgishtes, frëngjishtja dhe gjermanishtja përdoren në çështjet administrative dhe gjyqësore, duke i bërë të treja gjuhë administrative të Luksemburgut.
Secila nga tre gjuhët zyrtare përdoret si gjuhë parësore në sfera të caktuara të jetës së përditshme, pa qenë ekskluzive. Edhe pse luksemburgishtja është gjuha kombëtare e Dukatit të Madh dhe konsiderohet gjuha që luksemburgasit përdorin në përgjithësi për të folur dhe shkruar me njërin-tjetrin (me një rritje të kohëve të fundit në prodhimin e romaneve dhe filmave në gjuhë), punëtorët e shumtë të mërgimit (afërsisht 44% e popullsisë) në përgjithësi nuk e përdorin atë për të folur me njëri-tjetrin.
433
Mbi vitin 433.
Luksemburgu
Gjuha
Shumica e komunikimit zyrtar të biznesit dhe me shkrim kryhet në frëngjisht, e cila është gjithashtu gjuha më së shumti e përdorur për komunikimin publik, me deklarata zyrtare të shkruara, reklama dhe shenja rrugore në përgjithësi në frëngjisht. Për shkak të ndikimit historik të Kodit Napoleonik në sistemin juridik të Dukatit të Madh, frëngjishtja është gjithashtu gjuha e vetme e legjislacionit dhe në përgjithësi gjuha e preferuar e qeverisë, administratës dhe drejtësisë. Megjithatë, debatet parlamentare kryesisht zhvillohen në Luksemburg, ndërsa komunikimet e shkruara të qeverisë dhe dokumentet zyrtare (p.sh. vendimet administrative ose gjyqësore, pasaportat, etj.) Janë hartuar kryesisht në frëngjisht dhe nganjëherë shtesë në gjermanisht.
Edhe pse jeta profesionale është kryesisht shumëgjuhëshe, frëngjishtja përshkruhet nga drejtuesit e bizneseve të sektorit privat si gjuha kryesore e punës e kompanive të tyre (56%), e ndjekur nga Luksemburgishtja (20%), Anglishtja (18%) dhe Gjermanishtja (6%).
Gjermanishtja përdoret shumë shpesh në shumicën e mediave së bashku me frëngjishten dhe konsiderohet nga shumica e Luksemburgasve gjuha e tyre e dytë. Kjo është kryesisht për shkak të ngjashmërisë së madhe të gjermanishtes me luksemburgishten, por edhe sepse është gjuha e parë që u mësohet fëmijëve në shkollën fillore (gjuha e alfabetizimit).
Për shkak të komunitetit të madh me origjinë Portugeze, gjuha Portugeze është mjaft e pranishme në Luksemburg, megjithëse mbetet e kufizuar në marrëdhëniet brenda këtij komuniteti. Edhe pse Portugalishtja nuk ka status zyrtar, administrata ndonjëherë vë në dispozicion disa dokumente informative në gjuhën Portugeze.
Edhe pse Luksemburgu është kryesisht shumëgjuhësh sot, disa njerëz pohojnë se Luksemburgu është subjekt i një françizimi të fortë dhe se luksemburgishtja dhe gjermanishtja rrezikojnë të zhduken në vend, duke e bërë kështu Luksemburgun ose një vend njëgjuhësh që flet frëngjisht, ose në rastin më të mirë një frëngjisht dhe anglisht dygjuhësh vendi folës dikur në të ardhmen e largët.
Feja
Luksemburgu është një shtet laik, por shteti njeh disa fe si fe të autorizuara zyrtarisht. Kjo i jep dorën shtetit në administrimin fetar dhe emërimin e klerit, në këmbim të të cilit shteti paguan kosto dhe paga të caktuara. Fetë e përfshira në aranzhime të tilla janë katolicizmi, judaizmi, ortodoksia greke, anglikanizmi, ortodoksia ruse, Luteranizmiluteranizmi, kalvinizmi, menonitizmi dhe islami.
Prince (muzikant)
Prince Rogers Nelson (7 qershor, 1958 – 21 prill, 2016), i njihur si Prince, ishte një këngëtar, këngë shkrues, intrumentis, producent dhe aktor Amerikan. Princi u njohur si një inovator, dhe ishte i njohur gjerësisht për punën e tij eklektik, prania pompoz fazë, dhe gamë të gjerë vokale. Ai është konsideruar gjerësisht si pionier i tingujve të Mineapolis. Muzika e tij integron një shumëllojshmëri të gjerë të stileve, duke përfshirë funk, rock, R & B, soul, psychedelia, dhe pop. Prince ka lindur në Mineapolis dhe zhvilloi një interes në muzikë, që kur ishte fëmijë, duke shkruar këngën e tij të parë kur ishte shtatë vjeç. Album e tij 1979 u bë Platin për shkak të suksesit të këngës "Why You Wanna Treat Me So Bad??" dhe "I Wanna Be Your Lover". Ai u pranua në Rock and Roll Hall of Fame në vitin 2004, vitin e parë të drejtën e tij. Rolling Stone renditen Prince në numrin 27 në listën e 100 artistëve më të mëdhenj të të gjitha kohërave. Ai vdiq nga një mbidozë e qetësuesve të dhimbjeve në shtëpinë e tij në vitin 2016.
Pasazh
Pjesë e vogël e shkëputur nga një shkrim ose nga një vepër letrare ose muzikore
1941 në literaturë
Çmimi Nobel për Letërsi
Këtë vit çmimi nuk u nda fare për shkak të Luftës
Flamuri i Gjermanisë
Flamuri i Gjermanisë është një flamur tre ngjyrësh në formë horizontale. Nga lart poshtë, dallohen qartë shiritat e zinj, të kuq dhe të verdhë (një ngjyrë e verdhë e ngjashme me floririn). Pas përshtatjesh të shumta që nga viti 1919, ai do merrte formën e tij të fundit konstitucionale vetëm në 1949 për mos pësuar më modifikime të mëtejshme.
Flamuri Midis Hipotezave dhe Historisë
Ka shumë hipoteza të ndryshme rreth flamurit të Gjermanisë. Një nga këto teori do të ishte se ngjyrat e flamurit, si e zeza dhe e verdha e florinjtë, janë trashëguar nga veshja jo zyrtare e ushtarëve të perandorisë Romake. Duke trashëguar këto ngjyra, flamuri do të bëhej shpejtë flamuri përfaqësues i Perandorisë Austriake, që u krijua në vitin 1804, me Francis-in si sundimtarin e fundit të Perandorisë së Shenjtë Romake. Mbas dy vjetësh duke ndjekur fitoren e Napoleonit ndaj Austrisë në Austerlitz, Perandoria Romake u shuajt si term. Nga ajo kohë ato ngjyra do të shoqëronin Dinastinë e Habsurgve, që mori emrin si “Monarkia e Zezë dhe e Artë” pikërisht për këtë flamur.
Kuptohet që kjo ishte një nga idetë dhe hipotezat e shumta. Ngjyrat si e zeza, e kuqja dhe e verdha e flamurit kanë lidhje me vitet 1840. Në këtë vit ky flamur do të përdorej si simbol i lëvizjes kundra Statusit të Evropës Konservative që u formua pak mbrapa se Napoleon Bonaparti të kapitullonte. Territoret e njohura sot si Gjermania, do të bashkoheshin (shiko edhe Prusinë), dhe Konfederata Gjermane do të mbizotëronte mbi republikanët. Ky sistem i ri do të vendoste rregull dhe të ruante paqen, duke luftuar tendencat nacionaliste dhe liberale, që kishin ardhur bashkë me sundimin e Napoleonit.
Vetëm mbas një krize ekonomike në 1840, radikalët dhe nacionalistët do të gjenin mundësinë për të pasur përkrahje dhe për të lëvizur. Mbas revolucionit të 1848, radikalët dhe nacionalistët do të kalonin në duar pushtetin dhe Asambleja Kombëtare do të formohej për herë të parë pas shumë përpjekjesh dhe debatesh. Megjithatë, kjo lëvizje do të binte brenda një viti. Kjo për shkak të rritjes së ekonomisë. Radikalët dhe nacionalistët do të humbnin mbështetjen në popull dhe pushteti do të kthehej në duar të Monarkëve. Megjithatë kjo luftë politike nuk shkoi fare kot. Kjo lëvizje shërbeu për reforma dhe ia kishte arritur qëllimit për të krijuar një konstitucion që më në fund do të deklaronte të drejtat themelore të shtetasve gjerman.
Pavarësisht nga kjo arritje, liberalët dështuan në përpjekjen për të formuar atë shtet virtual të menduar si “Gjermania e Madhe” dhe duket se deri tani flamuri nuk ishte përdorur më shumë se një simbol i rëndomtë. Parlamenti i Frankfurtit, do të deklaronte ngjyrat e flamurit (të zezën, të kuqen dhe të verdhën) si ngjyrat zyrtare të Konfederatës Gjermane, ku e kuqja nënkuptonte Lidhjen Hanseatic (Hansetik – Lidhje tregtare me vendet fqinje si edhe me vende të tjera, ku edhe Rusia përfshihej në atë lidhje), dhe e zeza dhe e verdha përfaqësonin Perandorinë Austriake si “Perandoria që i përkiste me të drejtë Gjermanisë” dhe kjo do të ndikonte shumë mbi atë territor që do të njihej më vonë me emrin Gjermania Jugore.
Sidoqoftë, kur vjen puna për të shpjeguar pikturimin dhe formën horizontale të shiritave të flamurit të 1948-tës, përplasemi përsëri në shumë teori të ndryshme. Mendimi më i përhapur ndërmjet dijetarëve gjermanë në këtë fushë, tregon se ngjyrat ishin ato të Lidhjes Studentore të Jenës. Këta të fundit i përkisnin një klase me mendime radikale të Burschenschaften dhe ishin censuruar nga Metternich në periudhën ku kjo Ligë e Studentëve u luftua me efektivitet (Carlsbad Decrees). Një tjetër hipotezë shpjegon se ngjyrat mund ta kenë origjinën nga uniforma e Lützowsches Freikorps (uniforma e ushtarëve vullnetarë prusianë në periudhën e Napoleonit); një uniformë kjo me ngjyrë të zezë kryesisht, ku jakat e kuqe dhe butonat e verdhë plotësonin imazhin e veshjes të studentëve që luftonin kundra Napoleonit. Shumë vonë ngjyra e kuqe do të merrte idenë e një ngjyre revolucioni, me daljet në pah të ideve të Karl Marksit.
Megjithatë ajo që dihet saktë është se këto ngjyra morën famë shumë shpejtë, sidomos gjatë periudhës së Weimar, ku kuptimi i tyre kryesor do të ishte sinonimi i liberalizmit në përgjithësi.
Republika e Vajmarit
Ka disa arsye se pse revolucioni i 1948 dështoi. Si fillim kontributi dhe mbështetja e partizanëve nuk ishte e shumë të, ekonomia e rënduar, konfliktet politike do shtoheshin gjithmonë e më shumë, e të tjerë. Në këtë periudhë klasa e Junker do të dilte fitimtare. Arsye të tjera ishin rritja e fuqisë së Prusisë që dalë ngadalë do të lidhej fuqishëm me Austrinë, duke e bërë kështu Gjermaninë një forcë të madhe në Evropë. Ajo do të përfshihej shumë shpejt në konfliktet e vazhdueshme të Evropës perëndimore. Megjithatë ishin pala e gjermanëve, Friedrich Vilhelm IV që do të refuzonte të bëhej Perandor i Gjermanisë me qendër në Frankfurt.
Statusi i ngatërruar i një perandorie multi-etnike si ajo e Austrisë, do e prishte zgjidhjen e Gjermanisë grossdeutsch, që nuk ishte gjë tjetër vetëm një ëndërr e Gjermanisë së Madhe. Duke e parë në këtë mënyrë, pushteti gjerman me në krye Otto von Bismarkun, e përjashtoi mundësinë për të marrë në gji Perandorinë Austro-Hungareze. Atëherë zgjidhja kleindeutsch do të ishte lufta Austro-Prusiane në vitin 1866. Për çudi, pjesa virtuale e Gjermanisë Jugore, do të përkrahte Austrinë në këtë luftë. Territore si Bavaria, Baden dhe Württemberg mendohet se u përfaqësuan me flamurin e sotëm kombëtar të Gjermanisë. Ky flamur ishte pak ndryshe nga flamuri tradicional që pjesa veriore e Prusisë përdorte. Lufta mbaroi me humbjen e Konfederatës Gjermane. Prusia do të shndërrohej ngadalë, jo në formë zyrtare, në Konfederatën Veriore Gjermane, e krijuar më 1867. Më 25.06.1867, Konfederata Gjermane në pushtet, do të zgjidhte edhe flamurin zyrtar duke përshtatur ngjyrat e Prusisë (të bardhën dhe të zezën), si edhe duke përshtatur ngjyrat e Lidhjes Hanseatic (të kuqen dhe të bardhën). Flamuri i formuar do të kishte ngjyrat: e zezë, e bardhë, e kuqe (schwarz-weiß-rot, siç quhej nga vetë gjermanët dhe kuptohet se vijat ishin horizontale ashtu si edhe sot). Ky flamur u zyrtarizua dhe do të përfaqësonte Perandorinë Gjermane, që nga viti 1871 deri në vitin 1918, duke zhdukur përfundimisht Konfederatën Gjermane.
Lufta e Parë Botërore do të përfshinte Evropën shumë shpejtë dhe Gjermania do të humbiste në këtë luftë të madhe. Flamuri i Perandorisë humbi përsëri, dhe Republika e Re e Weimar, edhe një herë zyrtarizoi flamurin ngjyrë zi, ngjyrë kuq dhe ngjyrë të verdhë (e verdhë e florinjtë), më 11 gusht të 1919. Republika e Re e Weimar, do të debatonte ashpër me monarkët dhe konservatorët, të cilët dëshironin të kthenin flamurin tradicional para luftës (ngjyrë zezë, ngjyrë bardhë dhe ngjyrë kuq). Vetëm më 1926, ku kjo kërkesë do të bëhej e vërtetë dhe kjo vetëm për detyrat diplomatike detare. Pra të gjitha anijet gjermane së shpejti do të pajiseshin me flamurin e lodhur “ngjyrë zezë, ngjyrë bardhë dhe ngjyrë kuq”.
Periudha Naziste
Me ardhjen e nazistëve në pushtet më 1933, flamuri që ishte pranuar më parë nga Republika e Weimar, do të zëvendësohej me flamurin e mëparshëm të Perandorisë Gjermane, para Luftës së Parë Botërore. Dhe ja ku flamuri ngjyrë zezë, ngjyrë bardhë dhe ngjyrë kuq rikthehet përsëri në jetën politike të Gjermanisë. Por kjo vetëm për një periudhë të shkurtër kohe, sepse nazistët shumë shpejtë do të ndryshonin flamurin e vënë po nga ata vetë, me flamurin e kuq me në qendër shenjën e svastikës së famshme. Kjo u bë e mundur më 15 shtator 1935. Kjo nuk do të ishte një datë zyrtare dhe në të vërtetë ky flamur ishte vetëm flamuri i partisë naziste. Flamuri me kryq të thyer në fushë të kuqe, do të vendosej në të gjithë zyrat e shtetit dhe në vendet publike do të vendosej gjithashtu. Shenja e zezë e svastikës (ose siç njihet nga disa si kryqi i thyer), u vendos brenda një rrethi të bardhë, në një fushë të kuqe. Kjo për të rikrijuar tre ngjyrat e flamurit të Perandorisë Gjermane, përpara Luftës Botërore I (ngjyrë zezë, ngjyrë bardhë dhe ngjyrë kuq). Flamuri i mëparshëm (flamuri ngjyrë zi, ngjyrë bardhë dhe ngjyrë kuq), do të ndalohej nga forcat naziste dhe do të shpallej i paligjshëm.
right|thumb|250px|Flamuri C-Doppelstander i imponuar Gjermanisë nga Aleatët pas disfatës së saj në luftën e dytë botërore.
Mbas Kapitullimit të Gjermanisë
Lufta e Dytë Botërore gjithashtu do të rezultonte me kapitullimin e Gjermanisë. Aleatët dhe Sovjetikët do të dyndeshin në Gjermani. Flamuri nazist do të censurohej nga aleatët dhe një flamur tjetër do të zgjidhej për Gjermaninë, kjo pasi Gjermania mbeti pa qeveri. Flamuri i ri do të përfaqësonte popullsinë civile gjermane. Ky nuk do të ishte një flamur i mirëfilltë dhe do të ishte trekëndorë gjithashtu (zakonisht shtetet nuk përdorin flamuj trekëndorë). Shkronja C do të pagëzonte atë flamur dhe ai do të quhej “C-Pennant”. C-ja merrte kuptimin e kapitullimit në anglisht (Capitulation – Kapitullim ose në gjermanisht C-Doppelstander). Nga Aleatët u vendos se ky flamur nuk duhej të nderohej dhe nuk duhej të përshëndetej nga asnjë nga kombet e botës, mbase kjo si një kujtim i hidhur nga lufta.
Shumë debate dhe polemika do të vijonin në vazhdim dhe edhe një herë, flamuri ngjyrë zi, ngjyrë kuq dhe ngjyrë verdhë do të rikthehej në skenë. Republika Federale e Gjermanisë (ose Gjermania Perëndimore në duar të aleatëve), do të përshtaste këtë flamur dhe më në fund, më 9 maj 1949, do të zyrtarizohej edhe një herë. Republika Demokratike Gjermane (ose Gjermania Lindore në duar të Sovjetikëve), kishte përdorur flamurin e vjetër të Gjermanisë si fillim. Por më 1 tetor, 1959, një flamur i tipit komunist do të prezantohej. Emblema tipike komuniste (çekiçi) do të vendosej në mes të flamurit dhe disa kompaset gjithashtu do të spikasnin në një tufë gruri. Ky flamur më vonë (saktësisht gjatë Luftës së Ftohtë) do të ndalohej rreptësisht në Gjermaninë Perëndimore, ashtu si edhe flamuri nazist është edhe sot i ndaluar.
Sot Gjermania përdor flamurin e zakonshëm; flamurin ngjyrë zi, ngjyrë kuq dhe ngjyrë verdhë (shiko figurën për detaje).
Ledio Lako
Ledio Lako ka lindur në Tiranë në 6 prill 1981 por me origjinë është nga korça, dhe është rritur në një lagje "puro tironse" është aktor i mirënjohur shqiptar, i filmave dhe komedive. Ai ka luajtur në mbi 50 filma dhe skeçe humori. Gjithashtu, ka dubluar dhe shumë filma si vizatimorë, ashtu dhe të tjerë. Që nga viti 2005, ai luan edhe në Portokalli, disa role si: Kapo, Hekri dhe Melamin Berati, Ramadan Kafsha, Koha Jote etj.
Punë audiovizuele
Punë audiovizuele përfshin punët e filmit (punët kinematografike dhe ato të TV-së) dhe punë të tjera audiovizuele.
434
Mbi vitin 434.
Ceru-Băcăinţi
Ceru-Băcăinţi është një komunë në qarkun Alba në Rumani. Ka një popullsi prej 302 banorësh dhe sipërfaqe 49,50 km². Komuna është formuar nga bashkimi i 10 fshatrave: Bolovăneşti, Bulbuc, Ceru-Băcăinţi, Cucuta, Curpeni, Dumbrăviţa, Fântânele, Groşi, Valea Mare, Viezuri.
Dardani
Dardani ose Dardania është një emër i cili mund të i referohet:
1940 në literaturë
Çmimi Nobel për Letërsi
Këtë vit çmimi nuk u nda fare për shkak të Luftës
Potter County (Pennsylvania)
Potter është një nga 67 Countet në shtetin federal Pennsylvania në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Michel Piccoli
Michel Piccoli apo me emrin e plotë Jacques Daniel Michel Piccoli, (Paris, 27 dhjetor 1925.), aktor francez.
Piccoli është biri i një emigranti italian. Pas shkollimit për aktor ka marrë pjesë në shumë shfaqje parisiene, a një kohë ishte edhe udhëheqës në teatrin Théâtre Babylone. Për herë të parë parqitet në film në vitin 1944. Ka aktruar në shumë filma të regjisorëve të njohur e nër ta edhe me Luis Bunuelin në filmin La Mort en ce jardin (1956.). Rolin e parë kryesor e realizoi në filmin Prezir (1963.) të Jean-Luc Godardit. Në fund të viteve të 1960-ta ishte partner i shpeshtë i Romy Schneider, dhe ka marrë pjesë edhe në filmin e saj të fundit Shetitësja nga Sans-Soucija (1982.). Nga viti 1966. deri më 1977. ishte i martuar me Juliette Gréco.
Michel Piccoli ka luatur njërin ndër rolet kryesore në filmin Gjenerali i ushtrisë së vdekur, (sipas romanit të Ismail Kadaresë) të regjisorit të njohur, Luciano Tovoli më 1983.
435
Mbi vitin 435.
Bint ʿamm-i
Bint ʿamm-i (arabisht بنت عم, „vajza e xhaxhait“) është kushërira paralele patrilaterale (nga ana a babait), e cila luan një rol të veçantë në praktikën martesore tradicionale të popullsive semite dhe myslimane duke vlerë si nusja ideale.
Bint ʿamm-i është ose e bija e vëllait të babait (xhaxhait) të një mashkulli ose e bija e një burri të afërm tjetër të këtij mashkulli, farefisnia e të cilëve është vetëm sipas linjës mashkullore, dmth. praktikisht e bija e një burri nga e njëjta familje ose fis (hamula) me dhëndrin, por veç jo motra e tij.
Që në kohën e patriarkëve biblikë bint ʿamm-i mbahej për nuse ideale. Isaku i biblës ishte martuar me Rebekën po ashtu si dhe Jakobi me Lean dhe Rakelën, secila përkatësisht bint ʿamm-i.
Ky zakon vazhdon të ruhet deri sot sidomos nga beduinët (arabët nomadë) por edhe në përgjithësi nga popullsitë arabofolëse dhe myslimane, psh. nga kurdët ose jorukët turq. Në disa zona, ku ky zakon praktikohet, pjesa më e madhe e martesave të mundshme bëhen me të vërtetë me bint ʿamm-in. Për shembull në Jordani janë bërë në vitin 1994 rreth 45% e të gjithë martesave me bint ʿamm-et, (nga të cilat 25% me kushërirën paralele patrilaterale . Një analizë konstaton në vendet e lindjes së afërme një përqindje të martesave me bint-ʿamm-et ndërmjet 32% dhe 65%. Beduinët i martojnë vajzat e tyre mënyrë jo-zyrtare disa herë. Në shumicën e rasteve vajzat janë shumë të reja, ndërsa burrat e tyre mbi 50 vjeç.
Meqenëse bint ʿamm-i është nga familja ose fisi i dhëndrit, nuk ka nevojë të paguhet as çmimi i nuses, i cili do t'i paguhej familjes së nuses. Gjithashtu shihet si përparsi që me familjen e nuses, e cila do të ishte ajo e vetja, nuk do të dilnin probleme ndërmjet dy familjeve të lidhura me anë të kësaj martese.
Xi Xhinping
Jetëshkrimi
Xi Xhinping ka lindur në qershor të vitit 1953 në qytetin Fuping të provincës Shanxi. Filloi punë në janarin e vitit 1969, ndërsa u pranua në Partinë Komuniste të Kinës në janarin e vitit 1974. Është i kombësisë hane.
U diplomua në degën e edukimit ideo-politik e të studimit të teorisë marksiste të Institutit të Shkencave Humane e Shoqërore pranë Universiteti Qinghua. Më pas bërë ndjekur studimet pasuniversitare pa shkëputje nga puna dhe ka fituar gradën “doktor” në drejtësi.
Xi Xhinping ka qenë udhëheqësi suprem i Republikës Popullore të Kinës që nga viti 2013. Programi i tij i qeverisjes ka përmirësuar jetesën e njerëzve dhe ka fituar mbështetjen e njerëzve. Ai ka arrestuar qindra mijëra zyrtarë të korruptuar në shtatë vitet e fundit, gjë që ka frenuar shtrirjen e korrupsionit në Kinë. Por ka edhe mendime të ndryshme që kjo është për të luftuar kundër kundërshtarëve politikë në emër të luftimit të zyrtarëve të korruptuar në të ardhmen.
Roman Herzog
Roman Herzog (5 prill, 1934, Landshut, Bavaria - 10 january 2017), politikan Gjerman, President i Gjermanisë nga 1994 deri në 1999.
Karriera politike e Roman Herzog filloi në vitin 1973 si sekretar shteti në qeverinë e landit të Renani-Pfalcit nën Helmut Kohlin. Më vonë ai u emëruar si ministër i Kulturës e më pas i Brendshëm në Baden Vyrtemberg. Në vitin 1983 Roman Herzog u zgjodh në Gjykatën Kushtetuese. Në vitin 1994, Roman Herzog u zgjodh president i Gjermanisë, në raundin e tretë të votimit.
436
Mbi vitin 436.
Gjeografia e Greqisë
Greqia ndodhet në pjesën jugore të Evropës, me dalje në detin Egje dhe detin Mesdhe, në mes të Shqipërisë dhe Turqisë. Sipërfaqja e përgjithshme e Greqisë është 131,940 km2, shtrihet rreth koordinatave gjeografike 39 00 V, 22 00 L dhe 130,800 km 2 të kësaj sipërfaqeje janë tokë ndërsa 1,140 km 2 ujë.
Vija bregdetare e Greqisë është 13,676 km e gjatë ndërsa kufiri tokësorë është 1,228 km që e ndajnë atë nga Bullgaria (494 km), Turqia (206 km), Shqipëria (282 km) dhe Republika e Maqedonisë (246 km)
Klima e Greqisë është e butë me dimër të lagësht dhe verë të nxehtë e të thatë.
Pjesa më e madhe e relievit është male dhe shkëmbinj që zbresin në bregdet duke formuar ishuj dhe ujdhesa. Pika më e ultë e relievit gjendet në bregdetin e Mesdheut (0m) dhe ajo më e larta në lartësi mbidetare prej 2,917 metrave në maje të maleve të Olimpit (ang.:Olympus).
Si pasurit natyrore të këtij vendi llogariten: ligniti, derivate të naftës, hekuri, boksiti, zinku, nikeli, magneziti, kripa si dhe prurja e ujit e mirë për energji.
Artan Lame
Artan Lame (l. Tiranë, 1967, me origjinë nga fshati Qytezë i Kolonjës). Publicist, opinionist dhe koleksionist shqiptar. Studiues i historisë shqiptare, veprimtar i shoqërise civile për mbrojtjen e trashëgimise kulturore shqiptare. Gjithashtu, veprimtar politik i Partisë Socialiste dhe funksionar shtetëror.
Funksione shtetërore
1999-2000: Drejtor i Trashëgimisë Kulturore në Ministrinë e Kulturës.
2000-2002: Nënkryetar i Bashkisë së Tiranës.
2002-2005: Zëvendësministër i Territorit dhe Turizmit.
2013-2019: Drejtor i Përgjithshëm i ALUIZNI-t (Agjensia e Legalizimit, Urbanizimit dhe Integrimit të Zonave Informale).
Botime
Shume intervista ne TV
Liri a vdekje
është një film shqiptar i prodhuar në Shqipëri në vitin 1979.
Përmbajtja e filmit
Komitët të udhëhequr nga Çerçiz Topulli, Mihal Grameno dhe Hajredin Tremishti kthehen në fshat te njerëzit e tyre para se të ekzekutojnë bimbashin turk të Gjirokastrës. Pas kësaj ushtria osmane ndërmerr një fushatë kundër Mashkullorës krahinë e cila kthehet në një lapidar të rezistencës Shqiptare për pavarësi. Vritet barbarisht edhe mësues Hyseni që u mëson fëmijëve fshehurazi gjuhën shqipe.
Gjuha silesiane
Gjuha silesiane, (silesianisht: ślůnsko godka, ślůnski, gjithashtu pů našymu), është gjuhë që flitet në Silesinë e Epërme, regjion në Poloni, gjithashtu në Republikën Çeke dhe në Gjermani. Në vitin 2011 rreth 509 000 njerëz shpallën gjuhën silesiane si gjuhë të tyre amtare, por numri i folësve të kësaj gjuhe arrin në 1 250 000 folës.
Silesianishtja është ngushtë e lidhur me gjuhën polake për atë edhe nga disa linguistë llogaritet dialekt i polonishtes.
Alfabeti
Gjuha silesiane nuk ka alfabet autokton, por folësit e kësaj gjuhe tingujt i shkruajnë me shkronja të polonishtes. Në vitin 2006 u zbulua alfabeti i ri silesian bazuar në shkrimet silesiane (nga 10 shkrime). Ky alfabet gjerësisht përdoret në internet si dhe në Wikipedinë silesiane.
Kantoni Verdun-Centre
Kantoni Verdun-Centre (frëngjisht: Canton de Verdun-Centre) është një kanton në departamentin Meuse, rajonin Lorraine në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Verdun. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi 6285 banorë.
Përbërja aktuale
Kantoni Verdun-Centre aktualisht përbëhet nga 3 komuna.
Transmetuesi i editimit
Transmetues ka kuptimin e personit fizik apo juridik, i cili ka përgjegjësi editoriale për përmbajtjen e shërbimeve programore radio-televizive që duhet të pranohen nga publiku i përgjithshëm dhe që ato t’i transmetojë, apo që i ka transmetuar të tëra dhe të pandryshuara nga pala e tretë.
Saline County (Kansas)
Saline County është një nga  qarqet në shtetin federal Kansas të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Schuylkill County (Pennsylvania)
Schuylkill është një nga 67 Countet në shtetin federal Pennsylvania në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Snyder County (Pennsylvania)
Snyder është një nga 67 Countet në shtetin federal Pennsylvania në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Ilir Përnaska
Ilir Përnaska (lindur më 7 maj 1951 në Tiranë) është një ish futbollist shqiptar i cili e ka shpenzuar të gjithë karrierën e tij duke luajtur me klubin shqiptar Dinamo Tirana. Ai fitoi kampionatin e tij të parë me klubin që në moshën 20 vjeçare, dhe në vitin 1971 u shpall golashënuesi më i mirë me 19 gola të shënuara.
Përnaska gjithashtu ka qënë edhe lojtar i kombëtares shqiptare, duke zhvilluar 15 paraqitje dhe duke shënuar 5 gola.
Karriera
Përnaska është produkt i akademisë së famshme të Dinamos dhe në vitin 1967 trajneri Skënder Jareci e promovoi atë sëbashku me Faruk Sejdini në skuadrë e parë të Dinamos, ku ai vetëm në moshën 16 vjeçare ishte në formacionin titullar. Në debutimin e tij në vitin 1967 në një ndeshje jashtë fushe kundër Traktori Lushnja, Përnaska shënoi dy gola duke ndihmuar skuadrën e tij të fitonte ndeshjen me rezultatin 3–1 duke bërë debutimin e tij vetëm në moshën 16 vjeçare.
Ai ishte pjesë e "Moshës së Artë" së Dinamos nga viti 1971 e deri në vitin 1981, dhe nën drejtimin e trajnerit Skënder Jareci, klubi dominoi futbollin shqiptar duke fituar pesë kampionate dhe tre Kupa Shqiptare. Përnaska formoi në treshe të suksesshme sulmuese me Vasillaq Zërin dhe Shyqyri Ballgjinin që konsiderohen të jenë treshja më e suksesshme në historinë e Dinamos. Ai është shpallur golashënuesi më i mirë i kampionatit për gjashtë sezone rresht nga viti 1971 e deri në vitin 1977, duke u bërë lojtar i dytë që e ka fituar më shumë trofeun e Këpucës së Artë, mbrapa sulmuesit të Partizanit Refik Resmja, pavarësisht se Përnaska ka qëë lojtari që është shpallur golashënuesi më i mirë se çdo lojtar tjetër kurse Resmja ka qënë golashënuesi më i mirë nga viti 1955 e deri në vitin 1959.
Kombëtarja
Përnaska bëri debutimin e tij me kombëtaren shqiptare më 26 maj 1971 në ndeshjen e vlefshme për kualifikueset e lojërave olimpike kundër Rumanisë. Në ndeshjen e dytë me kombëtaren, Përnaska shënoi një dygolësh në fitoren 3–0 kundër Turqisë. Pas kësaj, Përnaska luajti në gjashtë ndeshje kualifikuese të Kupës së Botës 1974, duke dështuar të shënonte ndonjë gol, me Shqipërinë e cila nuk arriti dot të kualifikohej.
Më 3 nëntor 1976, Përnaska shënoi dy gola të tjerë në fitoren 3–0 kundër Algjerisë në një ndeshje miqësore e cila u zhvillua në stadiumin Qemal Stafa. Goli i tij i fundit erdhi më 19 tetor 1980 në humbjen 2–1 kundër Bullgarisë në ndeshjen e vlefshme për kualifikueset e Kupës së Botës 1982.
Golat me kombëtaren
Lista e golave dhe rezultateve me kombëtaren shqiptare.
Jeta personale
Përnaska ka lindur në Tiranë, babai i tij Jonuz Korça ishte nga qyteti jugor i Korçës dhe mamaja ishte ishte nga fisi Këllezi i Tiranës, mbiemri i tij Përnaska i është dhënë atij me kalimin e kohës. Ai lëvizi në Ascoli Piceno të Italisë në vitin 1992, ku ai u sistemua sëbashku me gruan dhe dy vajzat e tij.
Aleksander Gurakuqi
Aleksandër Gurakuqi (italisht: Giovanni-Alessandro Goracuchi; Alexander Goracuchi, Trieste, 27 janar 1807 - Trieste, 3 shkurt 1887) ishte një shkencëtar, doktor dhe diplomat në Istrinë austriake të shekullit të 19-të.
Biografia
Aleksandër Gurakuqi lindi në një familje shqiptare katolike. Veprat e tij të botuara janë shkruar kryesisht në italisht por edhe në frëngjisht, gjermanisht dhe gjuhë të tjera. Ai lundroi shpesh si kirurg anijesh në udhëtime dhe ekspedita të ndryshme. Gurakuqi u përfshi edhe në punët politike të Shkodrës osmane (nga e kishte prejardhjen familja e tij) si përfaqësues i Austro-Hungarisë. Ai u shpall kalorës nga Austro-Hungaria dhe u bë i njohur si Rittern von Goracuchi ose në italisht Cavaliere de Goracuchi.
Kantoni Boulogne-sur-Mer-Nord-Est
Kantoni Boulogne-sur-Mer-Nord-Est (frëngjisht: Canton de Boulogne-sur-Mer-Nord-Est) është një kanton në departamentin Pas-de-Calais, rajonin Nord-Pas-de-Calais në Francë. Kryeqëndra e kantonit është Boulogne-sur-Mer. Ka sipërfaqe km2 dhe popullsi banorë.
Brahim Avdyli
Brahim Avdyli ka lindur me 05.09.1960 dhe i rritur në Morinë të Malësisë së Gjakovës, një vend me tradita kulturore dhe kombëtare. I takon plejadës së krijuesve të fundviteve shatëdhjetë dhe të fillimviteve tetëdhjetë të shekullit të kaluar (XX).
Që në vitet e hershme të rinisë u dha pas dy prirjeve: pas artit të fjalës dhe pas lëvizjes konspirative për lirinë dhe bashkimin e popullit shqiptar. Ndër të parët u vu në krah të luftës çlirimtare të popullit shqiptar të Kosovës dhe të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK). Shtëpia e tij ka qenë bazë e UÇK.
Ai është poet i njohur shqiptar, shkrimtar e publicist. Ka kryer një varg kursesh të tjera profesionale të Gastronomisë, Informatikës dhe të përkthi-mit të gjuhës gjermane. Është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, anëtar i Lidhjes së Autorëve të Zvicrës (AdS) dhe i Shoqatës së Shkrimtarëve Botëror Shqiptar.
Gjeografia e Gjermanisë
Gjermania ndodhet në pjesën qendrore të Evropës, me dalje në detin Baltik dhe detin e Veriut, në mes të Holandës dhe Polonisë në veri të Austrisë. Sipërfaqja e përgjithshme e Gjermanisë është 357,021 km², shtrihet rreth koordinatave gjeografike 51 00 V, 9 00 L dhe 349,223 km² të kësaj sipërfaqeje janë tokë ndërsa 7,798 km² ujë.
Vija bregdetare e Gjermanisë është 2,389 km e gjatë dhe vija kufitare tokësore është 3,621 km që e ndajnë atë nga Danimarka (68 km), Polonia (456 km), Çekia (646 km), Austria (784 km), Zvicra (334 km), Franca (451 km), Luksemburgu (138 km), Belgjika (167 km) dhe Holanda (577 km).
Relievi
Pjesa më e madhe e relievit në veri dhe perëndim e përbëjnë terrenet e rrafshëta dhe malet e ulëta,në pjesën jugore e posaçërisht në Bavari, tereni është malorë dhe përshkohet nga Alpet. Pika më e ultë e relievit gjendet nën nivelin e detit në Wilstermarsch (lexo: Vilstemásh) është 3.54m nën nivelin e detit (-3.54m) kurse më e larta në lartësi mbidetare prej 2,962 metrave në vendin e quajtur Zugspitze (lexo: Cugshpicë).🫶🫶
Klima
Pjesa më e madhe e Gjermanisë ka një klimë transitore, në të cilën dominojnë erërat e lagështa perëndimore. Klima varet prej Oqeanit Atlantik, përkatësisht Rrymës Veri-Atlantike, që është pjesa veriore e Rrymës së Golfit. Ky ujë i ngrohtë i prek zonat që kanë dalje në Detin e Veriut përfshirë gadishullin Jutland dhe zonën përgjatë Rinit, që derdhet në Detin e Veriut. Rrjedhimisht në veriperendim dhe në veri, klima është oqeanike; Reshjet i hasim gjatë tërë vitit me maksimumin gjatë verës. Dimrat në këtë pjesë janë kryesisht të butë kurse verërat priren si të freskëta, megjithëse temperaturat mund të tejkalojnë 30 °C (86 °F) në disa periudha. Në lindje, klima është më shumë kontinentale; dimrat mund të jenë shumë të ftohtë kurse verërat shumë të ngrohta, dhe periudha të gjata thatësie janë shënuar shpesh. Gjermania qendrore dhe jugore janë regjione tranzite ku mund të ketë si klimë oqeanike ashtu edhe kontinentale. Sërish, temperatura maksimale mund të arrijë 30 °C (86 °F) gjatë verës.
Hidrografia
Gjermaninë e përshkojnë lumenjtë Ren (Rajna), Ems, Vezer dhe Laba. Rrjedhi prej pjesëve jugore të shtetit dhe gravitojnë në Detin e Veriut. Uji relativisht i mjaftueshëm gjat vitit, pjerrtësia e vogël, mundësia e mirë për lidhje me kanale I kanë mundësuar të shfrytëzohen për lundrim. Ujërat jugorë i mbledh Danubi, i cili Gjemaninë e lidhë me shum shtete të Evropës së Mesme
Pasuritë natyrore
Si pasurit natyrore të këtij vendi llogariten: qymyr guri, ligniti, gazi natyrorë, hekuri, bakri, nikeli, uraniumi, kripa, materiali ndërtimor, pylltaria dhe toka e punueshme.
437
Mbi vitin 437.
Lisbona
Lisbona (Portugalisht: Lisboa) është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Portugalisë, me popullsi prej 544,851 brenda kufijve të saj administrativë. Zona urbane e Lisbonës shtrihet përtej kufijve të qytetit administrativ me një popullsi prej 2.7 milionë, duke qenë zona urbane e 11-të më e populluar në Bashkimin Evropian. Rreth 2.9 milionë njerëz jetojnë në zonën metropolitane të Lisbonës që përfaqëson rreth 27% e popullsisë së vendit. Lisbona është qyteti i madh i perëndimit i vendosur në Evropë, si dhe kryeqyteti perëndimor. Ajo shtrihet në perëndim të Gadishullit Iberik në Oqeanin Atlantik.
Lisbona është një nga qytetet më të vjetra në botë, dhe kryeqyteti i dytë më i vjetër evropian (pas Athinës), që i paraprin kryeqyteteve të tjera moderne evropiane me shekuj. Jul Çezari e bëri atë një municipium të quajtur Felicitas Julia, duke i shtuar emrit Olissipo. Pas rënies së Perandorisë Romake ajo u sundua nga një sërë fisesh gjermanike nga shekulli i 5-të; më vonë ajo u kap nga maurët në shekullin e 8-të. Në vitin 1147 Afonso Henriques pushtoi qytetin dhe që atëherë ai ka qenë qendra politike, ekonomike dhe kulturore e Portugalisë.
Gjeografia
parapamje|majtas|Pamja e Lisbonës nga sateliti Lisbona ndodhet në 38°42°75″ në veri dhe 9°8′21.79″ në perëndim, duke e bërë atë kryeqytet perëndimor në kontinentin e Evropës. Ndodhet në perëndim të vendit, në bregun e Oqeanit Atlantik në një pikë ku lumi Tagus derdhet në Oqeanin Atlantik.
Kufijtë të qytetit, ndryshe nga ato të qyteteve më të mëdha, janë definuar ngushtë rreth perimetrit të qytetit historik. Kjo i dha mundësinë që të rriten disa qytete të definuar administrativisht rreth Lisbonës, të tilla si Amadora, Queluz, Agualva-Cacém, Odivelas, Loures, Sacavém, Almada, Barreiro, Seixal dhe Oeiras, të cilat janë në fakt pjesë e perimetrin metropolitane të Lisbonës. thumb|250px|Harku i Triumfit i Lisbonës
Klima
Lisbona ka një klimë subtropikale mesdhetare-(sipas klasifikimit të klimës Köppen:CSA) me dimër të butë dhe verë të rehatshme. Temperatura mesatare vjetore është 17,4 °C, 21,3 °C gjatë ditës dhe 13,5 °C gjatë natës.
Në muajin më të ftohtë - janar - temperatura më e lartë gjatë ditës zakonisht varion nga 11 në 19 °C, temperatura më e ulët gjatë natës varion nga 3 në 13 °C dhe Temperatura mesatare e detit është 16 °C. Në muajin më të ngrohtë - gusht - temperatura më e lartë gjatë ditës zakonisht varion nga 25 në 32 °C, temperatura më e ulët gjatë natës varion nga 14 në 20 °C dhe temperatura mesatare e detit është rreth 20 ° C.
Ndër kryeqytetet evropiane, Lisbona renditet ndër ato me dimrat më të ngrohtë dhe ka netët më të buta të dimrit nga çdo qytet i madh evropian, me një mesatare prej 8,3 °C në muajin më të ftohtë dhe 18,6 °C në muajin më të ngrohtë. Temperatura më e ftohtë e regjistruar ndonjëherë në Lisbonë ishte −1,2 °C (30 °F) në shkurt 1956. Temperatura më e lartë e regjistruar ndonjëherë në Lisbonë ishte 44,0 °C më 4 gusht 2018.
Qyteti ka rreth 2,806 orë diell në vit, mesatarisht 4,6 orë diell në ditë në dhjetor dhe 11,4 orë diell në ditë në korrik, megjithëse nëse nuk merret parasysh kohëzgjatja e ditës, gushti është në fakt më me diell, me mbi 80% mundësi rrezet e diellit direkte që godasin tokën.
Lisbona ka rreth 750 mm (30 in) reshje në vit. Nëntori dhe dhjetori janë muajt më të lagësht, duke zënë një të tretën e totalit të reshjeve vjetore. Korriku dhe gushti janë më të thatët.
Demografia
Popullësia e qytetit është 564.477 dhe zona metropolitane është 2.800.000 sipas "Instituto Nacional de Estatística". Zona Metropolitan e Lisbonës përkon me dy njësitë, Grand Lisboa (Lisbona Madhe), në buzën veriore të lumit Tagus, dhe Península de Setúbal (Gadishulli Setúbal), në jug, të cilat janë dy nënrajone, Região Lisboa (Rajoni i Lisbonës). Dendësia e popullsisë së qytetit në vetvete është 6658 banorë.
Simpleks
thumb|Një 3-simpleks ose [[tetraheder]] Në gjeometri, një simpleks (shumës simplekse ose simpliksë) ose n-simpleks është analogu n-përmasor i trekëndëshit. Me specifikisht, një simpleks është një zarf konveks i një bashkësie të (n + 1) pikave afine të pavarura ne një hapësire Euklidiane me dimension n ose me të lartë (pra., një set pikash që asnjë plan-m dimensional të mos përmbaje më shumë se (m + 1) nga ato ; pika të tilla thuhen se janë në pozicion të përgjithshëm).
Lisbona
Ekonomia
Rajoni i Lisbonës është rajoni më i pasur në Portugali. Ekonomia e Lisbonës është i bazuar kryesisht në sektorin e shërbimeve. Shumica e selive të kompanive shumekobëshe që veprojnë në Portugali, ndodhen në nën rajonin Grande Lisboa, veçanërisht në komunën Oeiras. Zona Metropolitane e Lisbonës është e industrializuara rëndë, sidomos bregu jugor i lumit Tagus (Rio Tejo).
Simpleks
Për shembull, një 0-simpleks është një pikë, një 1-simpleks është një segment, një 2-simpleks është një trekëndësh, një 3-simpleks është një tetraheder, dhe një 4-simpleks është një pentakoron (ne çdo rast me një hapësire të brendshme).
Lisbona
Ekonomia
Në Lisbonë ndodhet porti më i madh i vendit, duke zhvilluar një nga tregjet më të mëdha dhe më të sofistikuara rajonale në Gadishullin Iberik. Lisbona dhe rrethinat e saj shumë të populluara janë gjithashtu në zhvillim si një qendër e rëndësishme financiare dhe një qendër dinamike teknologjike. Prodhuesit të automobilave kanë ngritur fabrika në periferi, për shembull, AutoEuropa.
Industria e Lisbonës ka sektorë të mëdhenj të përpunimit të naftës, me rafineritë që ndodhen përtej lumit Tagus, fabrika tekstili, ndërtim anijesh dhe peshkim. parapamje|300px|Pamja e pjesshme e Lisbonës
Tramvaje
Një formë tradicionale e transportit publik në Lisbonë është tramvaji. Të prezantuara në vitin 1901, tramvajet elektrikë u importuan fillimisht nga SHBA, dhe quheshin americanos. Tramvajet më të hershëm mund të shihen ende në Museu da Carris (Muzeu i Transportit Publik). Përveç linjës moderne 15, sistemi i tramvajit të Lisbonës ende përdor automjete të vogla (me katër rrota) të një dizajni që daton nga fillimi i shekullit të njëzetë. Këta tramvaje dalluese të verdha janë një nga ikonat turistike të Lisbonës moderne dhe madhësia e tyre është e përshtatshme për kodrat e pjerrëta dhe rrugët e ngushta të qytetit qendror.
Trenat
Ka katër linja treni të udhëtarëve që nisen nga Lisbona: linjat Sintra, Azambuja, Cascais dhe Sado (të operuara nga CP - Comboios de Portugal), si dhe një linjë e pestë për në Setúbal (operuar nga Fertagus), e cila kalon lumin Tagus nëpërmjet Urës së 25 prillit. Stacionet kryesore hekurudhore janë Santa Apolónia, Rossio, Gare do Oriente, Entrecampos dhe Cais do Sodré.
Kampionati Botëror i Futbollit 2006/Paraguai
right|thumb|220px| [[Federata Paraguaiane e Futbollit]] Skuadra përfaqësuese e Paraguait
Lidhje të jashtme
2006 FIFA World Cup squads
Asociacione kolektive të autorëve
Asociacione kolektive do të thotë asociacionet e formuara në pajtim me pjesën IV, për të kryer aktivitetet e administrimit të të drejtave të autorit.
438
Mbi vitin 438.
Kurjani
Kurjani është fshat i cili bën pjesë në Komunën me të njëjtin emër, ndodhet në pjesën juglindore të rrethit të Fierit, aty ku ndahet kufiri me rrethet e Beratit dhe Mallakastrës. Përmendet për kultivimin e ullinjve dhe rrushit, njihet edhe për liqenin artificial të ndërtuar rreth 40 vjet më parë. Pikërisht në Kurjan në kodrën më të lartë të tij, aty ku syri të kap gjithë rrafshinën e Myzeqesë, Shpiragun dhe kodrat e Mallakastrës, ndodhet një nga kishat Bizantine më të vjetra në Shqipëri. Aty e vetmuar, e rrethuar nga kurorat e ullinjve kisha e Shën Kollit me harqet e saj rrethore dëshmon se këtu është shkrirë në një stil të vetëm arkitektura kishtare e lindjes dhe perëndimit.
Sullivan County (Pennsylvania)
Sullivan është një nga 67 Countet në shtetin federal Pennsylvania në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Somerset County (Pennsylvania)
Somerset është një nga 67 Countet në shtetin federal Pennsylvania në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
1935 në literaturë
Çmimi Nobel për Letërsi
Nuk u nda çmimi fare
439
Mbi vitin 439.
Scott County (Kansas)
Scott County është një nga  qarqet në shtetin federal Kansas të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Shpalosja e veprës
Shpalos do të thotë kur një vepër e mbrojtur me të drejta të autorit apo material me të drejta të afërta i është vënë në dispozicion publikut me pëlqimin e bartësit të së drejtës.
Susquehanna County (Pennsylvania)
Susquehanna është një nga 67 Countet në shtetin federal Pennsylvania në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Lil Pump
Vitet e adoleshencës
Kur Garcia ishte 14 vjeç, kushëriri i tij e prezantoi me Omar Pineiro - i njohur më mirë me emrin e tij skenik Smokepurpp ; të dy filluan të regjistronin muzikë së bashku. Të dy u përjashtuan vazhdimisht nga shkollat e tyre. Garcia, i cili më vonë ndoqi shkollë të mesme alternative, u përjashtua nga ajo në klasën e dhjetë pasi kishte nxitur vazhdimisht zënka (Grindjet) dhe ishte përfshirë në trazira.
Fillimet
Kënga e parë e Garcia, Lil Pump, një këngë rap në stil të lirë, u publikua në Soundcloud në 2015. Singles Elementary, Injorant, Gang Shit dhe Drum$tick pasuan menjëherë. Deri më sot këto kanë arritur secila mbi tre milionë rryma. Suksesi i publikimeve të Garcias në Soundcloud i dha reperit famë në skenën e repit. Garcia mori pjesë në No Jumper Tour në 2016.
Rritja e ndërgjegjësimit
Me 6 Tetor 2017 u publikua mixtape - i parë komercial i Garcia-s, Lil Pump, i cili përfshin Gucci Mane, Lil Yachty, Lil Paoli, Chief Keef, Rick Ross dhe 2 Chainz, ndër të tjera.
Në fund të tetorit 2020, Lil Pump doli publikisht si mbështetës i Presidentit Donald Trump. Trump e nxori reperin në skenë në një tubim të fushatës në Michigan dhe e shpalli atë në mënyrë të rreme si "Lil Pimp". në datën 18 nëntor, dy javë pasi Trumpi humbi zgjedhjet presidenciale, Pump publikoi këngën Lil Pimp Big MAGA Steppin.
Polemikave
parapamje| Mugshot i Lil Pump në gusht 2018 Garcia u fut në telashe me policinë në shkurt 2018 pasi qëlloi me armë zjarri në banesën e tij. Garcia dëshmoi se plumbat erdhën nga ndërhyrës që qëlluan përmes derës së tij. Megjithatë, pamjet nga kamerat e vëzhgimit treguan se nuk kishte asnjë ndërhyrës dhe se të shtënat u qëlluan nga brenda jashtë. Si pjesë e incidentit u urdhërua një kontroll në shtëpi dhe oficerët gjetën sasi të konsiderueshme marihuane. Garcia më pas u dërgua në një qendër paraburgimi për të mitur, nga e cila u lejua të largohej pas disa ditësh. Nëna e Garcias, pronare e armës, u padit për shkelje të detyrës së saj te mos kujdesit.
Pasi Garcia u kap në një ndalesë policie në Miami teksa ngiste pa patentë shoferi të vlefshëm dhe targa false, ai u arrestua për pak kohë. Garcia u lirua nga paraburgimi me pagesën e asaj që besohet të jetë një gjobë e vogël prej 500 dollarësh.
Pritje
Laut.de e quajti muzikën e Garcias "piketa të mungesës së trurit". Punimet e Lil Pumps janë "reduktuar në minimum" dhe "plehra radikale dhe pa kompromis". Kërkohet më kot për "momente komplekse ose ambicioze muzikore", por mund "të njohë më shumë se gjysmën e këngëve pas një dëgjimi midis mijërave".
Massimo D'Alema
Massimo D'Alema (20 prill, 1949, Romë), politikan Italian, Kryeministër i Italisë nga 1998 deri në vitin 2000. Nga maji i 2006 deri ne maj 2008 ishte ministër i punëve te jashtëme ne qeverinë e dytë të kryeministrit te atëhershëm italian Romano Prodi.
440
Mbi vitin 440.
1950 Çmimi i madh i Anglisë
F1 Anglia 1950 ishte gara hapëse e sezonit të parë e Formula 1 kampionatit botërorë dhe gara e pestë sezonale në Formula 1. Kampionatet e mëparshme në këtë vend i kishin fituar: Juan Manuel Fangio, Reg Parnell dhe Georges Grignard.
Tioga County (Pennsylvania)
Tioga është një nga 67 Countet në shtetin federal Pennsylvania në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Sedgwick County (Kansas)
Sedgwick County është një nga  qarqet në shtetin federal Kansas të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.
Stema e Austrisë
Stema e Austrisë është përdorur qysh nga Lufta e Parë Botërore për ta simbolizuar Austrinë.